open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Paneŭropaj koridoroj

eta|Mapo de dek koridoroj
La eŭropa projekto de **Paneŭropaj transportaj koridoroj** estis komencita en la jaro 1991 en konferenco en Prago. En la dua Paneŭropa konferenco sur Kreto en marto de 1994 estis difinitaj naŭ koridoroj, kiel ĉefaj transportaj aksoj inter Eŭropa Unio kaj ŝtatoj de la meza kaj orienta Eŭropo, kun postulo de unuaj investoj dum sekvaj dek ĝis dek kvin jaroj. Ties finoj estis precizigitaj kaj plenigitaj en la tria konferenco en Helsinko en la jaro 1997. Danke al finigo de konfliktoj inter ŝtatoj de la eksa Jugoslavio estis ankaŭ proponita la deka koridoro.

Tial tiuj ĉi koridoroj estas iam menciataj kiel *Kretaj koridoroj* aŭ *Helsinkaj koridoroj* senrilate al ilia situo.

Naŭ koridoroj estas fervojaj, naŭ ŝoseaj. La deka, n-ro VII, estas koridoro akva - fluo de Danubo. Tiu ĉi reto de koridoroj kunigas Eŭropon de Atlantiko ĝis Uralo kaj de Skandinavio ĝis Mediteraneo.

Tiuj ĉi evoluaj koridoroj estas diferencaj de Transeŭropa transporta reto, kiu ensumigas ĉiujn ĉefajn vojliniojn en Eŭropa Unio. Ekzistas proponoj por unuiĝo de tiuj ĉi du sistemoj.

## Resumo de la koridoroj 
## Vidu ankaŭ 
* Eŭropa ŝoseo
* Transeŭropa transporta reto
* Rail Baltica

## Eksteraj ligiloj 
mapoj de koridoroj:
* http://www.cemt.org/online/infrastr03/corridormaps.htm en http://www.cemt.org, Eŭropa konferenco de ministroj por transporto, CEMT
* http://unece.org/trans/main/ter/Countries/PanEuCorridors.html en http://unece.org, Ekonomia komisiono de Unuiĝintaj Nacioj por Eŭropo, UNECE
*  http://europa.eu.int/comm/ten/transport/2005_03_31_tent_consultation/doc/corridor_status_report_2000_2001_en.pdf en http://europa.eu.int , Stato de paneŭropaj transportaj koridoroj kaj transportaj zonoj (nefunkcia)
*  TEN-T síť (2004) en servilo de Eŭropa Komisiono

Kategorio:Transporto en Eŭropo
Kategorio:Eŭropa Unio
Kategorio:Fervojaj koridoroj
Kategorio:Surteraj komunikaĵoj
Kategorio:Akvaj transportaj konstruaĵoj
Rokforto

**Rokforto** (france:Roquefort) estas franca bluŝima fromaĝo, nomata laŭ la vilaĝo Roquefort-sur-Soulzon en la Centra Masivo (departemento Aveyron).
Ĝi estas ŝaffromaĝo, de kiu la nomo estas protektata kiel AOC: nur fromaĝo el (la najbareco de) Roquefort rajtas havi tian nomon. Aliaj similaj fromaĝoj povas nomiĝi (kaj fakte nomiĝas) kiel blua fromaĝo pro la blua koloro de la ŝimo, kiu al kelkaj malallogas.

Ĉefa karaktero estas akraforta odoro kaj gusto. Multaj ŝatas kaj multaj malŝatas, sed neniu indiferentas.

Oni produktas kaj komercas ankaŭ ŝmireblan kremon de rokforto.

Kategorio:Fromaĝoj
Kategorio:Franca kuirarto
Nitrogeno-13

**Nitrogeno-13** (13N) estas radioaktiva izotopo de nitrogeno. Ĉiu atomkerno de la izotopo enhavas 7 protonojn kaj 6 neŭtronojn.

Nitrogeno-13 disfalas al karbono-13 per elektrona kapto. Ĝi havas duoniĝotempon de 9,965(4) minutoj.

Nitrogeno-13 povas aperi de disfalo de oksigeno-13 per elektrona kapto.

Nitrogeno-13 estas uzata en pozitrona emisia tomografio (PET). Pro sia duoniĝotempo ĝi devas esti farata en tiu loko kie PET estas plenumata. Ciklotrono povas esti uzata por ĉi tiu celo.

Nitrogeno-13 estas uzata por etikedigi amoniakajn molekulojn por PET.

## Produktado 
La izotopo estas produktata per ĉi tiu reakcio:

: 16O + 1H → 13N + 4He

La protono 1H devas esti akcelita al kineta energio de proksimume 5,55 Mev aŭ malmulte pli multe.

La reakcio malliberigas energion konvertante ĝin en mason, entuta ripoza maso de la produktoj estas pli granda ol entuta ripoza maso de la fontaj komponantoj. Tiel bezonatas ke energio estu liverata, pro ĉi tio la protono devas alporti la superfluan energion por ke la reakcio okazu.

La energia diferenco estas reale 5,22 MeV, sed se la protono liveras nur ĉi tiun energion la produktoj devus esti formitaj sen kineta energio, sed reale pro tio ke movokvanto devas esti konservita, la centro de masoj de la produktoj devas moviĝi en la sama direkto en kiu flugis la protono, kvankam kun pli malgranda rapido, kaj do ilia kineta energio estas ne nulo. Pro tio la reala energio kiu bezonatas de la protono estas

: *K =(1+m/M) |E|*

## Rolo en stela kunfando 
300px|dekstra|eta|13N en la CNO-ciklo.

Nitrogeno-13 ludas gravan rolon en la CNO-ciklo, kiu estas la domina fonto de energio en steloj pli pezaj ol la suno.

: 12C + 1H → 13N + γ + 1.95 MeV
: 13N → 13C + e+ + νe + 2.22 MeV
: 13C + 1H → 14N + γ + 7.54 MeV
: 14N + 1H → 15O + γ + 7.35 MeV
: 15O → 15N + e+ + νe + 2.75 MeV
: 15N + 1H → 12C + 4He + 4.96 MeV

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri PET  de la Universitato de Melburno

Kategorio:Izotopoj
Kategorio:Nitrogeno
Nederlandanoj

[eta|300px|[Floris V, grafo de Holando|Floris V • Erasmo • Rembrandt van Rijn • B. van Zuylen C. Huygens • H. Schaft • H. Lorentz • M. de Ruyter  W. Drees • A. van Leeuwenhoek • H. Grotius • Thomas Edison]]
**Nederlandanoj** (laŭ provinco Holando neĝuste ankaŭ **Holandanoj**, nederlande: ) estas hindeŭropa etno, kiu loĝas en ebenaĵoj kaj marbordoj oriente de Norda Maro - landojn de Benelukso kaj iome en norda Francio.

Ili plej ofte parolas la nederlandan, kvankam en Nederlando estas multaj loĝantoj kiuj parolas denaske aliajn lingvojn kaj indiĝenajn kiel la frisan aŭ eksterlandajn kiel de ekskolonioj. La nederlandanoj kiuj parolas la flandran dialekton en Flandrio, Belgio, tre ofte konsideras sin kiel flandroj. Do, estas diskutinda temo ĝis kia punkto ili estas ĉu nederlandanoj ĉu flandroj kiel etno.
250px|eta|Religioj en Nederlando en 2005 (bazita sur *Geloven in het publieke domein* (2006) fare de WRR)

## Eksteraj ligiloj 
*  *(recenzo pri libro «Ksenofobia gvidlibro al la nederlandanoj»)*


Kategorio:Etnoj en Eŭropo
Kategorio:Ĝermanoj
Kategorio:Nederlando
Izotopoj de nitrogeno

**Nitrogeno** (**N**) havas du stabilajn izotopojn 14N kaj 15N, kiuj ambaŭ okazas en naturo.

La norma atompezo estas 14,0067(2) *u*.

Multaj radioaktivaj izotopoj de nitrogeno estas konataj.

## nitrogeno-13 
**nitrogeno-13** (13N) estas radioaktiva izotopo de nitrogeno.

## nitrogeno-14 
**nitrogeno-14** (14N) estas stabila, ne-radioaktiva izotopo de nitrogeno. Ĉiu atomkerno de la izotopo enhavas 7 protonojn kaj 7 neŭtronojn.

Nitrogeno-14 estas proksimume 99% da la tuta nature ekzistanta nitrogeno. Ĝi estas la fonto de nature-ekzistanta karbono-14, kiu estas kreata kiam kosma radiado interagas kun nitrogeno-14 en la supra parto de atmosfero. Kiam karbono-14 disfalas, ĝi konvertiĝas reen enen de nitrogeno-14. Simile al preskaŭ ĉiuj elementoj pli pezaj ol heliumo, la originala fonto de nitrogeno-14 en la universo estas la stela atomkernosintezo. Ĝi estas produktata kiel parto de la CNO-ciklo de stelaj atomkernaj reakcioj. Neparaj kvantoj de protonoj kaj neŭtronoj (po 7 de ĉiu) donas po 1/2 de spino, donante la entutan atomkernan magnetan spinon 1.

## nitrogeno-15 
**Nitrogeno-15** (15N) estas stabila, ne-radioaktiva izotopo de nitrogeno. Ĉiu atomkerno de la izotopo enhavas 7 protonojn kaj 8 neŭtronojn.

Nitrogeno-15 estas uzata en agrikulturaj kaj medicinaj esploroj. Nitrogeno-15 estas ofte uzata en nuklea magneta resonanca spektroesploro (NMR), ĉar malsimile al la pli abunda nitrogeno-14, ĝi havas atomkernan spinon 1/2, kio plisimpligas observadon de ĝi per NMR. Proteinoj povas esti izotope markita per kreskigo de ili en medio enhavanta nur nitrogenon-15.

Nitrogeno-15 estas produkto de beto-disfalo de oksigeno-15. Tiel ĝi aperas en steloj.

## Tabelo 
### Notoj 
* Mallongigoj de duoniĝotempo estas: *min*=minuto, *s*=sekundo, *ms*=milisekundo, *µs*=mikrosekundo, *ns*=nanosekundo.
* La precizeco de la izotopaj abundecoj kaj atompezo estas limigita per variadoj. La donitaj limigoj devus esti aplikeblaj al ĉiu normala surtera materialo.
* Valoroj markitaj per # estas ne pure derivitaj de eksperimentaj datumoj, sed almenaŭ parte de sistemaj tendencoj. Spinoj kun malfortaj asignaj argumentoj estas enmetitaj en krampojn.
* Necertecoj estas donitaj en konciza formo en krampoj post la respektivaj lastaj ciferoj. Necertecaj valoroj signifas unu norman diferencon, escepte de izotopa komponaĵo kaj norma atompezo de IUPAC kiuj uzas elvolvitajn necertecojn.

## Referencoj 
* Izotopaj masoj de Ame2003 pritakso de atomaj masoj  de G. Audi, A.H. Wapstra, C. Thibault kaj O. Bersillon en *Atomkerna Fiziko* A729 (2003).
* Izotopaj komponaĵoj kaj normaj atomaj masoj de Atompezoj de la eroj. Recenzo 2000 (Teknika raporto de IUPAC). *Pure Appl. Chem.* volumo 75, no. 6, pp. 683-800, (2003) kaj Atomaj pezoj peviziitaj (2005) .
* Audi, Bersillon, Blachot, Wapstra. La Nubase2003 pritakso de atomkernaj kaj disfalaj propraĵoj , Nuc. Phys. 729, pp. 3-128 (2003).
* Nacia Atomkerna Datuma Centro, Brookhaven Nacia Laboratorio. Informo ekstraktita de la NuDat 2.1 datumbazo (ekstraktita en septembro de 2005).

Kategorio:Izotopoj
Prochot

**Prochot,** hungare **Kelő** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. Ĝis 1890 la oficiala hungara loknomo estis la slovaka **Prochot**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
eta|dekstra|330ra|Prochot troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 19 km²
* Supermara alteco: 494 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 610
* Poŝtkodo: 966 04
* Aŭtokodo: ZH
* Telefonprefikso: 45

## Situo 
Prochot situas sur malebenaĵo sub monto 873 m-ojn alta, laŭ rojo, fine de sakovojo. Žiar nad Hronom troviĝas 17 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1414 en formo *"Prehotha"*. En la 18-a jarcento germanaj ministoj alvenis, kie minadis arĝenton, plumbon kaj kupron. En 1715 bierofarejo ekfunkciis. En 1828 vivis en Prochot 718 homoj en 107 domoj. En 1910 vivis en Kelő 839 homoj, (escepte 8 hungarojn ĉiuj slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon pro apogado de partizanoj. En 2001 loĝis en Prochot 670 homoj (666 slovakoj, 2 ĉeĥoj, unusola hungaro).

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mateo de 1772

## Eksteraj ligiloj 
* Prochot sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Aŭklandoj

La **Aŭklandoj** () formas arkipelagon aŭ insularon de Novzelandaj Ĉeantarktaj Insuloj apartenantaj al Nov-Zelando kiu enhavas la jenajn insulojn: Aŭklanda Insulo, Adamsa Insulo, Enderbia Insulo, Insulo Disappointment, Insulo Ewin, Insulo Rose, Dundasa Insulo kaj Verda Insulo, kun totala areo de 625 km². 

eta|maldekstra|250px|Topografia mapo de la insularoeta|maldekstra|Suda marbordo de la ĉefa insulo

La insularo distancas 465 km el la haveno de Bluff al la Suda Insulo, inter latitudoj 50° 30' kaj 50° 55' S kaj longitudoj 165° 50' kaj 166° 20' Or. La insularo ne havas konstantan homan loĝantaron. Biogeografie la **Aŭklandoj** formas parton de la ekoregiono "antipoda-subantarktinsula tundro".

## Vidu ankaŭ 
* Aŭklanda kreko
* Aŭklanda kormorano
* Ĉeantarkto
* Listo de maraj ekoregionoj


Kategorio:Maraj ekoregionoj
Kategorio:Fokoĉasado
Kategorio:Endemiaj birdejoj
Ŝosemortinto

[eta|dekstra|Grandteritoriaj grandaj [karnovoruloj kiaj la Lupo kaj la Griza urso kaj malrapidaj animaloj kiaj testudoj estas ĉefe vundeblaj kaj iĝeblaj Ŝosemortintoj.]]
**Ŝosemortinto** estas besto (aŭ bestoj) kiu estis frapita kaj mortigita de motorveturilo. Mamuloj estas la bestoj plej ofte markataj kiel Ŝosemortinto. Por redukti la eblon frapi bestojn, kelkaj ŝoseaŭtoritatoj uzas specifajn indikilojn aŭ kreas sub- aŭ suprapasejojn.

La frapo kontraŭ Ŝosemortonto povas esti danĝera ankaŭ por la okupantoj de la veturilo, ĉefe kaze de grandaj bestoj, kiaj ĉevalo, kamelo, cervo ktp. Aŭ la danĝero povas veni de la fakto, ke la ŝtiranto povus klopodi eviti la frapon kaŭzante alian akcidenton. En Aŭstralio estas oftega la frapo kontraŭ scivolemaj kanguruoj kiuj kutime ĉeestas ŝosebordojn; por eviti damaĝon al la veturiloj grandaj partoj el ili portas specialajn protektilojn, ĉefe metalajn.

Kelkaj bestoj kadavromanĝantaj povas profiti la abundon de facila manĝaĵo trovebla en specifaj lokoj. Sed ankaŭ tiuj riskas siajn vivojn dum la tasko preni la kadavraĵojn.

[eta|[Trafikindikiloj estas ofte uzata por indiki areojn de kutima besta aktiveco. Tiuj signoj ne ĉiam estas sukcesaj (kiel montras la mortinta emuo dekstre de la foto).]]

Kategorio:Trafiko
Kategorio:Medikonservado
Kategorio:Zoologio
Christian Ludwig Brehm

**Christian Ludwig Brehm** (naskiĝinta la 24-a de januaro 1787 en Leinatal-Schönau vor dem Walde, mortinta la 23-a de junio 1864 en Renthendorf) estis germana pastoro kaj ornitologo. Li estis patro de Alfred Edmund Brehm kaj de Reinhold Brehm.

Brehm naskiĝis ĉe Gotha, kaj studis en la Universitato de Jena. En 1813 li iĝis pastro ĉe Renthendorf post deĵorado en Drackendorf, vilaĝo 60 mejlojn sude de Leipzig, kie li restis ĝis sia morto. Liaj verkoj inkludas *Beitrage zur Vogelkunde* (1820-22), kiu priskribas 104 speciojn de germanaj birdoj ege detale, kaj *Handbuch der Naturgeschichte aller Vogel Deutschlands* (1831).

Brehm akumulis kolekton de 15,000 birdofeloj. Li ofertis tiujn al la Berlina Zoologia Muzeo, sed la vendo malsukcesis. Post lia morto ili restis en la subtegmento de lia hejmo, kie Otto Kleinschmidt malkovris ilin kelkajn jarojn poste. Kleinschmidt persvadis Lord Rothschild aĉeti ilin, kaj la kolekto alvenis en lia muzeo en Tring apud Londono en 1900. 
Unu lia disĉiplo estis Karl Theodor Liebe.

## Honoroj
1822: membriĝo ĉe Leopoldina (akademio)

## Verkaro 
* C.L. Brehm: *Beiträge zur Vögelkunde* 3 Bde, ab Bd. 3 in ollaboration with W. Schilling. - Neustadt a./Orla 1820-1822.
* C.L. Brehm: *Lehrbuch der Naturgeschichte aller europäischen Vögel*, 2 Bde. - Jena 1823-1824
* C.L. Brehm: *Ornis oder das neueste und Wichtigste der Vögelkunde* - Jena 1824-1827, first ornithologic journal.
* C.L. Brehm: *Handbuch der Naturgeschichte alle Vögel Deutschlands* - Ilmenau 1831.
* C.L. Brehm: *Handbuch für den Liebhaber der Stuben-, Haus- und aller der Zähmung werthen Vögel* - Ilmenau 1832.
* C.L. Brehm: *Der Vogelfang* - Leipzig 1836.
* C.L. Brehm: *Der vollständige Vogelfang* - Weimar 1855.
* C.L. Brehm: *Die Kunst, Vögel als Bälge zu bereiten* - Weimar 1842.
* C.L. Brehm: *Die Wartung, Pflege und Fortpflanzung der Canarienvögel* - Weimar 1855, 2. Aufl. Weimar 1865, 3. Aufl. Weimar 1872, 4. Auflage Weimar 1883, 5. Aufl. Weimar 1893.
* C.L. Brehm: *Die Naturgeschichte und Zucht der Tauben* - Weimar 1857.
* E. Baldamus, C.L. Brehm, John Wilhelm von Müller & J.F. Naumann: ''Verzeichnis der Vögel Europa's. als Tausch-Catalog eingerichtet*. - Stuttgart 1852
* C.L. Brehm: *Monographie der Papageien oder vollständige Naturgeschichte aller bis jetzt bekannten Papageien mit getreuen und ausgemalten Abbildungen, im Vereine mit anderen Naturforscher herausgegeben von C.L. Brehm*. - Jena & Paris 1842-1855

## Literaturo 
* *The Bird Collectors'', de Barbara kaj Richard Mearns ISBN 0-12-487440-1

## Vidu ankaŭ 
* Brehm-memorigloko

Kategorio:Germanaj ornitologoj
Kategorio:Jena
Filomelo (mitologio)

En Greka mitologio, **Filomelo** ( *Filomḗlē*, ) estis la filino de Pandion la 1-a (Reĝo de Ateno), kaj de Zeŭksipo, kaj fratino de Prokno.

## Mito 
[eta|Filomelo kaj Prokno montras la kapon de Itys al [Tereo. Bildo de Bauer por eldono de 1703 de la verko de Ovido *Metamorfozoj*, Libro VI, 621-647]]
La edzo de Prokno, reĝo Tereo de Tracio (filo de Areso), akceptis veturi al Ateno kaj eskorti Filomelon al Tracio por vizito. Tereŭzo enamiĝis de Filomelo dum la veturado kaj alvenintaj al Tracio, li seksperfortis ĝin.

Por eviti ke ŝi rakontu la aferon, Tereŭzo fortranĉis ŝian langon kaj enfermis ŝin en ŝia ĉambro. Ŝi teksis tapizon rakontantan la aferon kaj sendis ĝin al sia fratino Prokno, la edzino de Tereŭzo, kiu mortigis lian filon Itys kaj manĝigis Tereŭzon per la kadavro. Kiam la reĝo ekkonis tion, persekutis ambaŭ fratinojn intence mortigi ilin, se la dioj ŝanĝis ilin en birdoj Prokno en najtingalon kaj Filomeno en hirundon..

## Literaturo 
Tiu historio estis multe uzata de literaturo ekde la komenco en la Metamorfozoj de Ovidio.

## Vidu ankaŭ 
* 196 Philomela

Kategorio:Metamorfozoj en la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
William Eagle Clarke

Doktoro **William Eagle Clarke** (16a de marto de 1853 - 10a de majo de 1938) estis brita juristo kaj ornitologo.

Clarke naskiĝis en Leeds kaj edukiĝis ĉe la *Grammar School* kaj ĉe la *Yorkshire College*, en Leeds. Li estis dekomence civila inĝeniero, sed pleĉis al li poste natura historio kiel profesio. Li iĝis *Curator* (zorgisto) de la Muzeo de Leeds en 1884, kaj translokiĝis al la Fako de Natura Historio de la Royal Scottish Museum en 1888, kie li estis *Keeper* (zorgisto) el 1906 al 1921.

## Verkaro 
Liaj verkoj inkludas la jenajn:

* *The Birds of Yorkshire* (1907)
* ''Bartholomew's Atlas of Zoogeography* (1911)
* *Studies in Bird Migration* (1912).
* *Manual of British Birds* Tria eldono, Gurney & Jackson (1927)

## Referencoj 
* Mullens kaj Swann - *A Bibliography of British Ornithology''

Kategorio:Britaj ornitologoj
Carboneras

**Carboneras** [karboNEras] (Karboproduktejoj) estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio, en la komarko *Levante Almeriense*.
La areo de la municipo estas 95 km2 kie loĝas 7570 geloĝantoj, do loĝdenso estas 79.7 loĝ./km2.
Carboneras situas je 68 km de la provinca ĉefurbo Almería.

Ĝi famas pro sia tradicio de fiŝkaptado, la konataj strandoj de *Muertos* (Mortintoj, pro dronintuloj alportitaj tien de la marfluoj) kaj *Algarrobico* (pro eksterleĝa hotelego konstruita), kaj sia festoj de *maŭroj kaj kristanoj*.

## Demografio 
eta|250ra|maldekstre|Hotelo *El Algarrobico* en Provinco Almerio, konstruaĵo deklarita kontraŭleĝa, simbolo de la luktado por la konservado de la marborda medio en Hispanio.
eta|250ra|maldekstre|Strando de la Mortintoj.
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 7570 geloĝantoj de la municipo **Carboneras** estas 3652 inoj kaj 3918 viroj. En la 95-kvadratkilometra teritorio estas 11 setlejoj, kie loĝas 7373 geloĝantoj, kaj aliaj 197 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 103, 45 inoj kaj 58 viroj, kaj mortis 48, 27 inoj kaj 21 viroj. Tiel la natura kresko estis 55 (0.7%). La laborkapabla loĝantaro estis 2920 homoj (38.6%).

En la municipo Carboneras estas jenaj kvartaloj kaj submunicipoj: El Llano de Don Antonio, El Argamasón, Los Vicentes, La Cañada de Don Rodrigo, La Islica, El Cumbrero, Cortijo del viento, La Cueva del Pájaro, El Cañarico, El Saltador Alto, El Saltador Bajo kaj Gafares. El tiuj la plej loĝata estas El Llano de Don Antonio, kun iom pli ol 500 loĝantoj.

## Ekonomio kaj historio 
Iam Carboneras apartenis al la municipo Sorbas ĝis sia sendependigo.

Dum la fino de la 19a jarcento kaj komenco de la 20a, Carboneras bazigis sian ekonomion sur la kultivo kaj produktado de esparto, kiu eĉ estis eksportita al Anglio. Dume la fiŝkaptado plifirmiĝis kiel enspezorimedo. Poste pro manko de laborpostenoj la elmigrado preskaŭ senhomigis la municipon. Nur ekde la reveno al demokratio, meze de la 1970-aj jaroj, oni kreis kondiĉojn por la kreado de industriaj kaj produktaj instalaĵoj kiel fabriko de cemento, termoelektra centralo, fabriko de gipso, sensaligejo kaj du fiŝbredejoj, de labrako kaj de sparo. La industrio kun la fiŝkaptado plifortigita per la konstruo de fiŝkapta haveno kun la necesaj servoj (fabriko de glacio, frostigejoj, ŝiphaltigejoj, ŝipriparejoj ktp.) faris ke la nuna floto superas la centon de ŝipoj kaj por proksimeco kaj por malproksimeco.

## Geografio 
Carboneras estas borde de la Mediteranea Maro, kaj ĉe la montaro Cabrera.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* ayuntamientocarboneras.com , Urbestraro de Carboneras.
* carboneras.es 
* Carboneras - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Ernst Hartert

**Ernst Johann Otto Hartert** (nask. la 29-an de oktobro 1859 en Hamburgo, mortis la 11-an de novembro 1933 en Berlino) estis germana ornitologo kaj ovologo.

Hartert estis dungito de Lionel Walter Rothschild kiel ornitologia zorgisto de lia privata muzeo ĉe Tring (Hertfordshire, Anglio) de 1892 al 1929.eta|220px|dekstra|Ernst Hartert (1859-1933).Hartert publikis la muzean gazeton *Novitates Zoologicae* (1894-1939) kun Rothschild, kaj la *Hand List of British Birds* (Listo de britiaj birdoj) (1912) kun Jourdain, Ticehurst kaj Witherby. Li verkis *Die Vögel der paläarktischen Fauna* (1903-1922) kaj veturis en Hindion, Afrikon kaj Sudamerikon je la konto de lia dunganto.

En 1930 Hartert retiriĝis al Berlino, kie li mortis.

Kategorio:Germanaj ornitologoj
Castro de Filabres

**Castro de Filabres** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Filabres-Tabernas en la centro de la provinco.
La areo de la municipo estas 29 km2 kie loĝas 166 geloĝantoj, do loĝdenso estas 5.7 loĝ./km2.
Castro de Filabres situas je 48 km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 166 geloĝantoj de la municipo **Castro de Filabres** estas 82 inoj kaj 84 viroj. En la 29-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 162 geloĝantoj, kaj aliaj 4 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, kaj mortis 1 viro. Tiel la natura kresko estis -1 (-0.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 60 homoj (36.1%).

Fine de la 19a jarcento estis pli ol 500 loĝantoj, poste oni falis pli kaj pli ĝis la nunaj nur iom pli ol cento. Do, manko de enspezorimedoj kaj sekva elmigrado okazigis perdon de preskaŭ kvar kvinonoj de lokanoj dum la jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Castro de Filabres  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Chercos

**Chercos** [ĈERkos] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almerio, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 13&nbsp;km2 kie loĝas 306 geloĝantoj, do loĝdenso estas 23.5 loĝ./km2.
Chercos situas je 79&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería je 805 super marnivelo en la komarko Valo de Almanzora.

Origine, la vilaĝo estis je tri kilometroj suden en la supra monteto. En la 1940-aj jaroj, la tiama urbestro Antonio Sáez Sáez decidis ŝanĝi la urban kernon al la aktuala loko, nome pli konvena kaj pli bone komunikita. Tiu decido malplaĉis al kelkaj, kiuj dekomence rezistis kontraŭ la ŝanĝo. La stratoj de la Malnova Chercos estis restaŭritaj komence de la 21a jarcento. Kelkaj domoj de tiu malnova kerno kaj la preĝejo plue estas uzataj por duarangaj necesoj.

## Demografio 
eta|300px|maldekstre|Panoramo de Chercos.
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 306 geloĝantoj de la municipo **Chercos** estas 145 inoj kaj 161 viroj. En la 13-kvadratkilometra teritorio estas 6 setlejoj, kie loĝas 266 geloĝantoj, kaj aliaj 40 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 2 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 1, 1 inoj kaj 0 viroj. Tiel la natura kresko estis 1 (0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 94 homoj (30.7%).

En la unua duono de la 20a jarcento estis preskaŭ milo da loĝantoj, sed en la 1960-aj jaroj ekestis elmigrado kaj dum du jardekoj okazis drastaj faloj, kaj iom post iom oni venis sub 300 lokanoj. Tio estas, oni perdi du trionojn de la loĝantaro.

## Historia heredo 
Estis trovitaj multaj restaĵoj el la Ĥalkolitiko, la Mezepoko, Al Andalus kaj la posta *Reconquista*:
* Arkeologia kuŝejo de *Cerro del Mojón*: sur montopinto, kie kuniĝas la limoj de la municipoj Macael, Tahal kaj Chercos, je 1116 metroj de altitudo kun rigardeblo al la montaro Filabres kaj al la Valo de Almanzora. Temas pri fortikaĵo de la Kuprepoko.
* Arkeologia kuŝejo de *El Cerrillo*, ankaŭ fortikaĵo de la Kuprepoko.
* Arkeologiaj restaĵoj de *El Tesorillo*, la Trezoreto.
* La *Piedra Labrada* aŭ *Piedra Labrá* (Gravurita Ŝtono, vidu foton supre): proksime de Malnova Chercos, nome arkeologi-monumenta prahistoria komplekso, distribuita en diversaj rokoj, kie estas gravuritaj bildoj de la vivo de praloĝantoj. Kelkaj estas separataj klare kaj kelkaj supermetitaj, konfuze unuj kun aliaj, eble pro sinsekva agado ekde la Bronzepoko ĝis eble la Mezepoko. La bildoj reprezentas skeme aŭ duonskeme homajn fugurojn, armitajn militistojn, rajdantojn, ĉarojn, aldomigitan brutaron kaj sovaĝan faŭnon (ĉevalojn, azenojn, bovojn kaj kaprojn), hufoferojn, stelojn kaj aliajn bildojn pli malfacile interpreteblajn. La riĉquezo kaj naturo de la bildoj, la elstara loka distribuado en la pejzaĝo sugestas uzadon de la loko kiel altaro.
* Kastelo kaj preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Chercos - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Cserháthaláp

**Cserháthaláp** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat.

## Bazaj informoj 
* Areo: 11&nbsp;km²
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 2694
* Telefonprefikso: 35

## Situo 
Cserháthaláp situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Balassagyarmat troviĝas 15, Rétság 23, Pásztó 30 km-ojn.

## Historio 
Ekde la 13-a jarcento la kampoj apartenis al familio *"Halápi"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Baldaŭe 2 apudaj komunumoj formiĝis: Granda kaj Malgranda Haláp, kiuj unuiĝis en 1905. Vilaĝservoj estas infanĝardeno kaj migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo el la 18-a jarcento, en 1903 trakonstruiĝis

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kermadekoj

dekstra|eta|300px|Raŭla Insulo el spaco
La **Kermadeka Insularo** aŭ **Kermadekoj** estas insularko, tio estas insularo kun formo de arko, de Suda Pacifiko. La insuloj estis parto de Nov-Zelando ekde 1887.

La insuloj kuŝas je 29° al 31.5° suda latitudo kaj 178° al 179° okcidenta longitudo, 800 al 1000 km nordoriente de la Norda Insulo de Novzelando, kaj je simila distanco sudokcidente de Tonga. 

## Geografio 
La insularo inkludas kvar ĉefajn insulojn (el kiuj tri povus esti konsiderataj siavice insularoj, ĉar la respektivaj ĉefaj insuloj havas pli malgrandajn insulojn proksimajn) kaj kelkajn izolatajn rokojn, kiuj estas, el norde suden:
* Raŭla Insulo aŭ Dimanĉa Insulo, la plej granda de la Kermadekoj.
* Makaŭleja Insulo, la dua plej granda.
* Insulo Curtis, la tria plej granda
* Espera Roko, iam Franca Roko (80 km SSOr de la Insulo Curtis).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de maraj ekoregionoj

Kategorio:Nov-Zelando
Kategorio:Insuloj en Oceanio
Kategorio:Maraj ekoregionoj
Radvanice kaj Bartovice

**Radvanice kaj Bartovice** estas ekde la 24-a de novembro 1990 urboparto en sudoriento de la statuta urbo Ostrava kun areo 1665,92 ha. La urba parto ensumigas tutajn katastrajn teritoriojn de Bartovice kaj Radvanice.

## Historio 
La unua skribmencio pri tiuj ĉi iamaj municipoj devenas el la jaro 1305. La nomo de Radvanice estas derivita de slava persona nomo Radvan (Radovan), la nomo de Bartovice de Bertold aŭ Bartoloměj.

## Loĝantaro 

Kategorio:Urbaj partoj de Ostrava
Csécse

**Csécse** [ĉEĉe] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Pásztó.
eta|Kastelo en Csécse

## Bazaj informoj 
* Areo: 22&nbsp;km²
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 920
* Poŝtkodo: 3052
* Telefonprefikso: 32

## Situo 
Csécse situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Pásztó troviĝas 10, Bátonyterenye 25, Hatvan 27, Gyöngyös 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1408, sed pli frue estis tie tera fortikaĵo. Post la mezepoko la turkoj havis la vilaĝon. Tiam la administra centro estis en Vác. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al (Eta) Dipatrino de 1895
* unuetaĝa kastelo de Keglevich [kegleviĉ], en 1933 pligrandiĝis
* kastelo de Fráter el la 19-a jarcento

## Famuloj 
En Csécse naskiĝis advokato Dávid Pap.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Třebovice (Ostrava)

**Třebovice** estas eksa municipo en Ĉeĥio kaj ekde la jaro 1990 ankaŭ urboparto de la statuta urbo Ostrava kun areo . Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas super kunfluejo de riveroj Odra kaj Opava.

## Historio 
La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita de Ruĝa Armeo la 30-an de aprilo 1945. En la jaro 1957 ĝi pereis kiel memstara municipo kaj en la jaro 1958 ĝi estis aligita al Poruba. Ekde la 24-a de novembro 1990 ĝi estas ostrava urba parto.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Elektrejo Třebovice
* Preĝejo de Ĉieliro de Sankta Maria
* Turkov

## Referencoj 
Kategorio:Urbaj partoj de Ostrava
*
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Debercsény

**Debercsény** [deberĉEnj] estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat.
eta|Blazono de Debercsény

## Bazaj informoj 
* Areo: 5&nbsp;km²
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 76
* Poŝtkodo: 2694
* Telefonprefikso: 35

## Situo 
Debercsény situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Balassagyarmat troviĝas 16, Rétság 20, Vác 42, Salgótarján 64, Budapeŝto 77, Miskolc 161 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1335 laŭ tiama hungara ortografio *"Deberchen"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1910 laŭ la censo vivis en Debercsény 155 homoj, 152 (ĉiuj hungaroj escepte 4 slovakojn).

En Debercsény migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Elizabeto de Hungario de 1983

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Csitár

**Csitár** [ĉitAr] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat. Iama komunumo **Nógrádgárdony** estas parto de Csitár.
eta|Blazono de Csitár

## Bazaj informoj 
* Areo: 17&nbsp;km²
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 2673
* Telefonprefikso: 35

## Situo 
Csitár situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Balassagyarmat troviĝas 13, Pásztó 30, Salgótarján 42, Budapeŝto 92, Miskolc 148 km-ojn.

## Historio 
Tiu ĉi loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1327. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apoteozo de Sankta Kruco de 1747
* sonorilostablo el la 18-a jarcento
* klasikisma kastelo de Majláth

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Alĝerio en la Vintra Olimpiko 2006

## Rezultoj 
### Alpa skiado 
### Virinoj 
* Christelle Laura Douibi
** Elveturado - 2:09.68 (40-a loko)
** Super-giganto - 1:43.54 (51-a loko)

### Skikurado 
### Viroj 
* Noureddine Maurice Bentoumi
** 50 km amasa kurado per laŭvola stilo

## Vidu ankaŭ 
* Alĝerio en la Olimpikoj

Kategorio:Landoj en la Vintra Olimpiko 2006
#
Dorogháza

**Dorogháza** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Bátonyterenye.

## Bazaj informoj 
* Areo: 18&nbsp;km²
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 1180
* Poŝtkodo: 3153
* Telefonprefikso: 32

## Situo 
Dorogháza situas sur mildaj deklivoj, fine de mallonga sakovojo. Bátonyterenye troviĝas 7, Parád 15, Salgótarján 18, Pétervására 19, Pásztó 20, Gyöngyös 27 km-ojn. Montopinto nomata Piszkéstető [piskEŝtetO] 944 m-ojn alta troviĝas nur 5 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo apartenis al fortikaĵo de Sirok inter 1465-1479. En 1479 la komunumo iĝis doganprena loko. En 1552 la turkoj detruis la vilaĝon, sed post 2 jaroj ĝi rekonstruiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, poŝto.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apoteozo de Sankta Kruco de 1758, turo alkonstruiĝis en 1938

## Famulo 
En Dorogháza naskiĝis István Szabó (skulptisto, 1927).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Zoltán Petőfi

**Zoltán PETŐFI,** hungare **Petőfi Zoltán** (la 15-an de decembro 1848, Debrecen — la 5-an de novembro 1870, Pest) estis tragika poeto kaj aktoro, unusola filo de Sándor Petőfi.
eta|270ra|Portreto de juna Zoltán Petőfi

## Biografio 
Li naskiĝis en Debrecen, la 15-an de decembro 1848. La patrino estis Júlia Szendrey. Post morto de la patro li vivis ĉe la avo en Erdőd, iom poste en Pest ĉe la vicpatro. Li frekventis la lernejon ekde 1865 en Szarvas. Baldaŭe onklo István Petőfi vokis lin al *Csákó* [ĉAkO] (apartenaĵo de Kondoros) kaj ne tro longe la inklo estis la zorganto. En 1867 li revenis en Debrecen kaj kiel sia patro, iĝis malriĉa aktoro. Sia korpo ne povis toleri la malfacilan vivon kaj malsaniĝis.

Li pasis tempojn precipe en banlokoj, lastfoje en Gleichenberg. Li iom resaniĝis, tamen li mortis en tuberkulozo en Pest, la 5-an de novembro 1870, kie li entombiĝis. Branĉo de Petőfi formortis, sed idoj de onklo Stefano Petrovics ankoraŭ nun vivas en Slovakio.

## Verkoj 
* poemoj aperadis en revuoj
* teatraĵo (tradukaĵo el la franca) restis en manuskripto

Kategorio:Hungaraj poetoj
Andoro en la Vintra Olimpiko 2006

## Rezultoj 
### Alpa Skiado 
* Alex Antor
: elveturado - 39-a loko
: kombinaĵo - ne finis la konkurson
: supergiganto - ne finis la konkurson
: slalomo - ne finis la konkurson

* Roger Vidosa
: elveturado - 50-a loko
: kombinaĵo - 28-a loko
: slalomo - 27-a loko

### Skikurado 
* Francesc Soulie
: persekuto de 30 km - ne finis la konkurson
: 15 km laŭ klasika stilo - 72-a loko
: 50 km laŭ laŭvola stilo - ne finis la konkurson

Kategorio:Landoj en la Vintra Olimpiko 2006
#
Germana aŭtovojo A2

La germana **aŭtovojo A2** (, de iuj homoj nomata ankaŭ *"Varsovia Aleo"* aŭ en la germana *"Warschauer Allee"*) kunigas la industrian Ruhr-regionon kaj la germanian ĉefurbon Berlinon.

La vojo estas parto de la eŭropaj ŝoseoj  kaj .

Kategorio:Transporto en Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Transporto en Malsupra Saksio
Kategorio:Transporto en Saksio-Anhalto
Kategorio:Transporto en Brandenburgio
Fernanda Pivano

**Fernanda PIVANO** (Ĝenovo, 18-a de julio 1917 – Milano, 18-a de aŭgusto 2009) estis itala ĵurnalistino, verkistino, tradukistino kaj muzika kritikistino.

Ŝi tradukis multajn verkaĵojn, ĉefe dum faŝista epoko en Italio, pro kio trapasis tempon en malliberejo. Ŝi amis ĉiam la muzikon de Fabrizio de André kaj helpis Morgan registri la omaĝan albumon ''Non al denaro, non all'amore né al cielo''.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
Kategorio:Italaj verkistoj
Kategorio:Italaj tradukistoj
Kategorio:Italaj muzikaj kritikistoj
GP2X

**GP2X** estas korea portebla videoludilo, kiu uzas la operaciumon Linukso. Ĝi estas kreita de la Gamepark Holdings. Ĉi tiu videoludilo volas baziĝi sur filozofio de malfermita kodo.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Porteblaj videoludiloj
Kategorio:Sepa-generaciaj videoludiloj
Germana aŭtovojo A3

maldekstra|80 pxLa germana **Aŭtovojo A3** – (Autobahn 3, formale **BAB 3**, Bundesautobahn 3, "federacia aŭtovojo 3") kunigas la landlimojn de Germanio kun Nederlando kaj kun Aŭstrio. Ĝi pasas tra la federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio, Rejnlando-Palatinato, Hesio kaj Bavario. Pri pli detala vojpriskribo vidu la informkeston.

Unuopaj sekcioj de la vojo estas parto de eĉ 8 eŭropaj ŝoseoj.

Kategorio:Transporto en Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Transporto en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Transporto en Hesio
Kategorio:Transporto en Bavario
Koblov

:*Eble vi serĉas Kublov aŭ Keblov, la mezbohemiajn municipojn.*

**Koblov** (, ) estas historia municipo situanta sub Landek sur teritorio de Ostrava en Ĉeĥio. Nuntempe ĝi estas parto de urboparto Silezia Ostrava. Vivas ĉi tie  (). Ĝia nomo devenas laŭ paŝtado de senjoraj ĉevalinoj sur ties hodiaŭa teritorio.

## Historio 
La unua skriba mencio devenas el la jaro 1377 el germane skribita dokumento, kiun heredantoj de princo Mikolao la 2-a dividis inter si la Opavan princlandon. Koblov falis (inkluzive de burgo en Landek) al princoj Venceslao kaj Přemek. Sed la municipo mem estas pli multe pli malnova, pri longjara loĝigo atestas krom aliaj malkovro de glavo el periodo de luzacia kulturo de urnaj kampoj, kies aĝon oni taksas je du mil jaroj. La glavo estis malkovrita en aluvioj ĉe Odra. En la jaro 1742 Koblov falis post malvenkita milito je Silezio al Prusio kaj akiris ĝin jezuitoj el Nysa. Post multaj pluaj ŝanĝoj de posedantoj aĉetis Koblov-on en la jaro 1846 Salomon Mayer Rothschild.

Ĝis komenco de la 19-a jarcento la loĝantoj vivtenis sin per agrikulturo. Ŝanĝo okazis, samkiel ĉe plimulto de municipoj en Ostrava-regiono, pro malkovro de karbo. Oni komencis mini ĝin ĉi tie en la jaro 1803. Dank' al tiu ĉi minado la municipo suferas ĝis hodiaŭ pro subminado. Ekde la jaro 1920 Koblov estis denove parto de ĉeĥa ŝtato. Antaŭ la dua mondmilito plimulto de loĝantoj anoncis sin al la ĉeĥa nacieco, sed dum baloto en majo de 1938 du trionoj de balotantoj donis siajn voĉojn al Sudetgermana partio. Tiu ĉi porgermana pripensado estis forte influita pro intensa germanigo de la municipo dum ties enmembrigo en Prusion. Post Munkena interkonsento ĝi fariĝis ekde la 10-a de oktobro 1938 parto de Tria regno, kion plimulto de loĝantoj bonvenigis. La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo la 30-an de aprilo 1945. Apud la subminado havis malfavoran influon al la municipo ankaŭ minado de gruzosablo komencita en la jaro 1957. Koblov estis aligita al Ostrava la 6-an de aprilo 1976.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Petřkovice

## Rilataj temoj 
* Antošovice
* Heřmanice
* Hrušov
* Kunčice
* Kunčičky
* Muglinov
* Silezia Ostrava

## Vidu ankaŭ
* MO S-11 "U Posedu"

## Eksteraj ligiloj 
* Historiaj bildkartoj de Koblov 
* Sokol Koblov  – futbala klubo

Kategorio:Partoj de Ostrava
Kategorio:Silezia Ostrava
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Setlejoj sur Odro
Sulis

[eta|200ra|Kapo de Sulis-Minerva trovita en [1729 en Bath]]
**Sulis**, aŭ **Sul** estas, en la kelta mitologio de malnova Britio, diino kultata ĉe la varmakva fonto de Bath en Somerset, kiun la romianoj nomis *Aquae Sulis* (Akvoj de Sulis).

Ŝi estas konata de la romianoj sub la nomo de Sulis-Minerva kaj rigardita ne nur kiel protekta kaj resanigita diino, sed ankaŭ kiel venĝa diino, al kiu oni petis malbeni malbonfarantojn aŭ stelistojn; kaj estigi ĉe ili malsanojn (eĉ mortigajn) se ili ne redonu la ŝtelitaĵon aŭ kompensu la viktimon.

Tiuj petoj estis skribitaj, sur platetoj, per kaŝa skribo: skribitaj inverse, aŭ kun linioj alterne dekstren kaj maldekstren, kaj foje en kelta lingvo.

## Eksteraj ligiloj 
* Aquae Sulis, romia banejo (angle)
* La sanktejo de Bath(angle)

Kategorio:Akvaj dioj
Kategorio:Keltaj dioj
Huygens

* **Christiaan Huygens** estis nederlanda matematikisto, fizikisto kaj astronomo.
* **Huygens (sondilo)** estis la unua kosmosondilo kiu atingis la surfacon de Titano, la ĉefa natura satelito de Saturno.
Arbara incendio

[eta|[Cervoj minacitaj de incendio en la nacia forsto de Bitterroot (Montano, Usono)]]
**Arbara incendio** estas incendio, kiu trafas arbaron. Ĝia kialo povas esti natura (fulmo aŭ vulkana erupcio) aŭ homa.

La arbaraj incendioj ĉiam ekzistis, kaj nature okazas cikle (oni trovis spurojn de incendio en epoko silurio, 420 jarmilionoj antaŭe).

Arbara incendio okazas kiam la vegetaĵaro estas seka. Ili estas oftaj en sudo de Eŭropo, sudokcidenta Usono kaj Aŭstralio.

## Kaŭzoj 
Fulmo estas la ĉefa natura kaŭzo de incendioj, sed la pli oftaj estas arbaraj incendioj estigataj de homo.
* Akcidentaj: rompo de elektraj linioj, aŭtomobila aŭ aviadila akcidento, malsingardo de fumanto, nezorgita kradrostado, brulado de rubaĵoj, aŭ pli malofte vitra rompaĵo kiu, kiel lupeo, fokusigas sunlumon.
* Volaj: fajra senveprigo celante terkultivon sur brulita arbaro; malbonvolo pro ajna kialo; mensa malsano (piromanio).

Alia nepra kaŭzo estas la sekeco. Kiam vegetaĵo ne plu povas ĉerpi akvon el la grundo, ne nur ĝi sekiĝas kaj iĝas pli bruliĝema, sed ĝi ellasas bruliĝivajn kemiajn substancojn. Fakuloj konkludis, ke grandajn kaj longdaŭrajn arbarajn incendiojn en Aŭstralio en 2019 kaŭzis interalie strikta malpermeso forhaki arbojn eĉ por krei kontraŭbrulajn striojn. Tio kaŭzis kreskon de bruleblaj arboj kaj arbustoj kaj senefikigis kontraŭfajrajn klopodojn.

## Sekvoj 
Arbaraj incendioj estigas poluon de aero, mortigas multajn bestojn kaj, se ili estas tro oftaj, estigas senarbarigon.

Artikolo de Gary Nunn en Unesko Kuriero analizas la arbarincendiojn en Aŭstralio en 2019-2020. Konstatinte, ke tio ĉiam okazis en la kontinentinsulo, tamen oni notis, ke tiu okazo estis multe pli drasta kaj damaĝa por ekosistemoj necesaj por minacataj specioj, la sekeco estis pli akra ol iam, same kiel la malfrueco kaj la sufero en praarbaroj. Ekdamaĝo povas postuli jarcentojn por esti riparitaj.

## Prevento 
* Purigado de la arbaroj: dehako de la troaj arboj, kreo de fajrbariloj kiuj kaj bremsas la incendion, kaj permesas la alvenon de veturiloj de la fajroestingistoj.
* Malpermeso de fajroj.
* Prigardo per deĵorantoj, de turo, de aviadilo aŭ balono.

## Gravaj incendioj 
* Forstoincendioj en Portugalio 2017

## Vidu ankaŭ 
* Kontraŭbrula strio

## Eksteraj ligiloj 
* Arbaraj incendioj en Aŭstralio (angle) 
* Brulego de arbaroj (germane)
* La Fajroj de Forsto (france)
* Forstaj fajroj en Kanadio (angle - france)  
* Forstaj incendioj (pole)  
*  Lallemand 1949 : Le drame de la forêt landaise, *Revue Forestière Française*, 1949/7, 305-309.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Incendioj
Kategorio:Arbaroj
Kategorio:Arbara mastrumado
Roquefort-sur-Soulzon

**Roquefort-sur-Soulzon** (prononco []) estas franca komunumo situanta en la departemento Aveyron, en la regiono . Ĝi havis 688 loĝantojn en 2009.

La komunumo estas konata pro ĝia blua ŝima fromaĝo Rokforto. Estas sep fromaĝfarejoj en la vilaĝo, nome Société des caves, Fromageries Papillon, Ets Gabriel Coulet, Les Fromageries Occitanes, Ets Carles, Ets Combes kaj Ets Vernieres. Oni povas viziti parton el ili, eble eĉ ĉiujn.

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Tournemire - Roquefort (stacidomo)
* Komunumoj de Aveyron

Kategorio:Francio
Kategorio:Komunumoj de Aveyron
Minejo Alexander

:*Tiu ĉi artikolo temas pri nigrakarba minejo en Kunčičky en ostrava-karvina karba baseno. Pri brunkarba minejo en Hrdlovka en nordbohemia brunkarba baseno temas artikolo Minejo Alexander (Hrdlovka).*

eta|250px|maldekstra|Minejo Alexander en 2005
**Minejo Alexander** estas iama profundmina nigrakarba minejo, kiu troviĝas en Kunčičky (parto de Ostrava). Post finigo de la minado restis konservitaj la minturoj kaj parto de uzinobjektoj kaj la eksa minejo estis proklamita kiel kultura memorindaĵo.

## Historio 
Konstruadon de la minejo komencis en la jaro 1896 kompanio Norda fervojo de imperiestro Ferdinando kaj la minado de karbo mem estis komencita je du jaroj pli poste. Ekde tiu ĉi jaro ĝis la jaro 1926, kiam Alexander fariĝis parto de najbara minejo Zárubek, ĉi tie estis elminitaj 5&nbsp;910&nbsp;960 tunoj da karbo. Post tio jam ĉi tiea karbo iris al la surfaco en Zárubek. Parto de minkampo de minejo Alexander estis je la 1-a de januaro 1979 transgvidita sub minejo Jeremenko en Vítkovice.

La minagado de la minejo estis finita la 31-an de decembro 1992. La mintruo (profundeco 945 metroj) estis surŝutita en la jaro 1993 kaj elblovturo (profundeco 775,3 metroj) en la jaro 1994. Ambaŭ ŝaktoskafaldoj estas konservitaj kaj proklamitaj kiel kultura memorindaĵo.

Kategorio:Teknikaj memorindaĵoj en Ĉeĥio
Alexander
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Ostrava-urbo
Kategorio:Silezia Ostrava
Naturaj satelitoj de Marso

[eta|dekstra|220px|Dejmo (maldekstre) kaj Fobo (dekstre) viditaj el la surfaco de Marso kaj fotitaj de la esplorveturilo [Spirit.]]
[eta|dekstra|220px|[Pasado (astronomio)|Pasado de Fobo antaŭ Suno, fotita de la esplorveturilo Opportunity la .]]
La sistemo de **naturaj satelitoj de Marso** konsistas el du malgrandaj lunoj: Fobo kaj Dejmo. Marso estas la nura planedo en la interna sunsistemo, kiu posedas lunaron; Merkuro kaj Venuso posedas neniun sateliton, kaj la Tero nur posedas la Lunon.

Verŝajne, ambaŭ marsaj satelitoj estas asteroidoj iam kaptitaj de la gravita forto de la planedo.

Sur la surfaco de Marso, la du satelitoj ŝajnas rivolui ĉirkaŭ la planedo en malsamajn direktojn: Fobo, pli rapida ĉar pli proksima al la planedo, leviĝas okcidente kaj formontas oriente post 11 horoj; Dejmo, malpli rapida ol la rotacio de la surfaco, leviĝas oriente kaj malrapide moviĝas okcidenten, formontonte post 2,7 tagoj.

La orbito de Fobo iom post iom malplialtiĝos, kaj la satelito fine kolizios kun Marso; la ĉeesto de pluraj alfrapaj krateroj en ties ekvatora regiono supozigas, ke pluraj aliaj eksaj satelitoj travivis la saman sorton en la pasinta tempo.

Ambaŭ satelitojn karakterizas kaptita rotacio, pro kiu ili ĉiam montras la saman duonsurfacon al Marso.

## Historio 
Ambaŭ satelitojn malkovris Asaph Hall en 1877; iliaj nomoj devenas el tiuj de Fobo kaj Dejmo, kiuj laŭ la helena mitologio ĉiam batalis kun sia patro, Ares, dio de la milito kaj helena ekvivalento de la romia dio Marso.

Esploroj kondukitaj de la usonaj astronomoj Scott Sheppard kaj David Jewitt montras, ke neniu alia satelito pli granda ol 90 metrojn ĉirkaŭorbitas la Ruĝan Planedon. (Astron. J., 128, 2542-2546 (2004))

## Resuma tabelo 
## Vidu ankaŭ 
* Naturaj satelitoj de Jupitero
* Naturaj satelitoj de Saturno
* Naturaj satelitoj de Urano
* Naturaj satelitoj de Neptuno
Falarido

**Falarido** (science *Phalaris*) estas genro de plantoj de la subfamilio de Pooideae. 

## Priskribo 
Falarido estas staudaj herboj kun mallarĝaj plataj folioj kaj kun densa ofte spikforma paniklo el mallonge pedunklaj spiketoj enhavantaj duseksajn po kaj senseksajn po du. La paleoj estas brilaj. La nomo "Phalaris" signifas brila.

## Specioj 
* *Phalaris amethystina* Trin.
* *Phalaris angusta* Nees ex Trin.
* *Phalaris aquatica* L.
* *Phalaris arundinacea* L.
* *Phalaris brachystachys* Link
* *Phalaris canariensis* L.
* *Phalaris caroliniana* Walter
* *Phalaris coerulescens* Desf.
* *Phalaris ×daviesii* S. T. Blake – hibrido *Phalaris minor* × *Phalaris aquatica*. 
* *Phalaris elongata* Braun-Blanq.
* *Phalaris minor* Retz.
* *Phalaris paradoxa* L.
* *Phalaris platensis* Henrard ex Wacht.
* *Phalaris truncata* Guss. ex Bertol.

## Referencoj
Valence (Drôme)

**Valence** [] estas urba komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane *Droma*, estante ties ĉefurbo, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*, okcitane *Auvèrnhe Ròse Aups*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence, ankaŭ estante ties ĉefurbo, kaj dividiĝas al la kvar kantonoj Valence-1, 2, 3 kaj 4. 

Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2010 la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas *valencois*.  

Valence situas sur la maldekstra bordo de Rodano kaj estas industria centro kaj merkato por agronomiaj produktoj. Ĝi havas romian kapelon kaj renesancan kapelon “Pendentif” (1548). Valence estas rigardata kiel la norda pordego al Provence.

Valence, la romia kolonio *Valentia*, de la 4-a jarcento estas sidejo de episkopo, kiu ankaŭ posedis la regno-povon super la urbo.

__TOC__ 

## Famuloj rilataj al Valence 
*Jean-Étienne Championnet (1762-1800), generalo
*Jean-Pierre Bachasson de Montalivet (1766-1823), ŝtatisto
*Marthe Camille Bachasson de Montalivet (1801-1885), ŝtatisto
*Jean Joseph Farre (1816-1887), generalo
*Louis Gallet (1835-1898), libretisto kaj verkisto
*Paul Ricœur (1913-2005), filozofo
*Jacques Tardi (nask. 1946), komik-desegnisto, ilustranto kaj verkisto 
*Alain Robert (nask. 1962), *Freeclimber*
*Anne-Sophie Pic (nask. 1969), kuiristino
*Guillaume Gille (nask. 1976), manpilkisto
*Sébastien Chabal (nask. 1977), rugbeisto
*Bertrand Gille (nask. 1978), manpilkisto
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Drôme
* Listo de urboj de Francio
* Valence-Ville (stacidomo)
* Valence TGV (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (france)


Kategorio:Etapaj urboj de Tour de France
Kategorio:Urboj de Rodano-Alpoj