open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Malwida von Meysenbug

**Malwida von MEYSENBUG** (Kassel, 28-a de Oktobro 1816 - Romo, 23-a de Aprilo 1903) estis germana verkisto, amikino de Friedrich Nietzsche kaj de Richard Wagner. Li konis ankaŭ la francan verkiston Romain Rolland en Romo, en 1890. Li estis la aŭtoro de *Memoroj de idealisto*.

Lia patro, Carl Rivalier, descendis de familio de francaj hugenotoj kaj ricevis la titolon de Barono de Meysenbug de Vilhelmo la 1-a de Hesio-Kaselo. Naŭa de dek filoj, Malwida separiĝis disde sia familio pro politikaj konvinkoj. Du de ŝiaj fratoj faris brilajn politikajn karierojn, estante unu el ili Ministro de Ŝtato en Aŭstrio kaj la alia Ministro en Badeno. Malwida malakceptis vivi kun sia familio kaj translokiĝis al komunumo en Hamburgo, kaj emigris poste al Anglio en 1852, kie ŝi vivtenis sin el tradukado. Tie li konis la respublikanojn Ledru-Rollin, Louis Blanc kaj Gottfried Kinkel, ĉiuj el ili politikaj rifuĝintoj.

En 1862, Malwida veturis al Italio kun Olga Herzen, filino de Aleksander Herzen, konata kiel la "patro de la rusa socialismo". Olga Herzen edziniĝis kun Gabriel Monod en 1873 kaj setliĝis en Francio, sed la malbona sanstato de Malwida malhelpis, ke ŝi unuiĝu al ili.

Malwida prezentis Nietzsche al la majoritato de siaj amikoj, kiel Helene von Druskowitz. Ŝi invitis Paul Rée kaj Nietzsche al Sorrento en la aŭtuno 1877. Tie, Rée skribis la verkon *La origino de la moralaj sentoj*.

Ŝi estis simpatianta de la Revolucio de 1848 en Germanio, sed ŝi ne estis aktiva partoprenanto.

## Verkoj 
* Memoiren einer Idealistin (1869–1876), Erstausgabe: ''Mémoires d' une idéaliste: (entre deux révolutions); 1830–1848''. Georg: Genève, 1869. Die deutschsprachige Ausgabe von 1876 als Mikrofiche-Ausgabe, Saur: München, [1994]. Erweiterte Neuausgabe herausgegeben von Renate Wiggershaus, 278 pp., Edition Klassikerinnen, Ulrike Helmer Verlag: Königstein/Taunus 1998, ISBN 3-89741-007-9
* Der Lebensabend einer Idealistin (1898), Der Lebensabend einer Idealistin. Nachtrag zu den "Memoiren einer Idealistin". 7. Auflage, Schuster & Loeffler: Berlin, 1906. E-Ausgabe bei tredition: Hamburg 2011. ISBN 978-3-8424-2089-2
* Stimmungsbilder aus dem Vermächtniss einer alten Frau. Reißner & Ganz, Leipzig/Cöln 1879.
* Individualitäten (1901). 2. Auflage, Schuster & Loeffler: Berlin, 1902, 579 pp.,
* Stimmungsbilder. Berlin u. a., Schuster & Loeffler, 1905.
* Himmlische und irdische Liebe. Berlin, Leipzig : Schuster & Löffler, 1905.
* Florence. Roman aus dem viktorianischen England. Hrsg. von Ruth Stummann-Bowert. Im Auftrag der Malwida von Meysenbug Gesellschaft. Würzburg, Verlag Königshausen & Neumann, 2007. ISBN 9783826036972
* Im Anfang war die Liebe. Briefe an ihre Pflegetochter. München. C.H. Beck'sche Verlagsbuchhandlung, 1926
* Ausgewählte Schriften. Herausgegeben von Sabine Hering und Karl-Heinz Nickel. 278 S. Ulrike Helmer Verlag, Königstein/Taunus 2000, ISBN 3-89741-039-7.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Friedrich Nietzsche
Heinrich Köselitz

**Johann Heinrich KÖSELITZ**, konata ankaŭ per sia pseŭdonimo **Peter Gast** (Distrikto Annaberg, 10-a de Januaro 1854 - samloke, 15-a de Aŭgusto 1918) estis germana komponisto de la Romantikismo.

Li studis en la Konservatorio de Lepsiko kaj poste loĝis en Bazelo, kie li forte amikiĝis kun la filozofo Friedrich Nietzsche, kaj post pasigi multajn jarojn en Italio li estis nomumita direktoro de la Arkivoj Nietzsche de Vajmaro. 

## Verkoj
Li komponis la jenajn operojn:
* *Willram* (1879)
* *Scherz, Liszt und Rache* (1881)
* *König Wenzel, Orpheus und Dyonisos* kaj *Die heimliche Ehe* (1891)
* *Wallpurgis* (1903)

## Bibliografio
* Friedrich Götz. *Peter Gast – der Mensch, der Künstler, der Gelehrte. Ein Lebensbild in Quellen*. Annaberg, 1934.

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Friedrich Nietzsche
Al Mansoura (metroo de Doho)

**Al Mansoura** () estas stacio sur  de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la .

## Interkonektoj 
* Metrolink: M115 (Najma and Fereej Bin Derhem)

## Vidu ankaŭ 
* Doho
* Metroo de Doho
* Verda Linio (metroo de Doho)
* Tramtransporto en Lusail

## Eksteraj ligiloj 
*   (/)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Doho
Tigy

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loiret*, en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Orléans* kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Loiret

Kategorio:Komunumoj de Loiret
Csaba Zayzon

**Csaba Zayzon** [ĉaba zajzon?], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zayzon Csaba** estis hungara aktoro.

Csaba Zayzon naskiĝis la  en Várpalota.
 
## Biografio 
Csaba Zayzon maturiĝis en mezlernejo en Székesfehérvár, poste li akiris aktoran diplomon en aktorakademio en 2003 en Budapeŝto. La diplomo estis agnoskita en 2007 en la tutlanda aktorasocio. Jam dum la akademiaj jaroj li ricevis rolojn en malgranda teatro en Veszprém (urbo), same en pluraj teatroj de Budapeŝto. Ekde 2001 li estis membro de la menciita teatro en Veszprém, tamen okazis dujara paŭzo en la fruaj 2010-aj jaroj. Kelkfoje li havis rolojn en malgranda teatro en Komárom.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Ferenc Molnár: *Filoj de la Paŭlostrato* (teatra versio) – Geréb
* Gábor Presser: *A padlás* - radiisto
* Mór Jókai: *A kőszívű ember fiai* (teatra versio) – Ödön Baradlay
* Sándor Petőfi: *János vitéz* (teatra versio) – titolrolo (en la fruaj jaroj)
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - István Baracs
* Sofoklo: Antigona – Haimón
* Frigyes Karinthy: *Tanár úr kérem* - Frigyes Karinthy
* Tibor Déry-Gábor Presser-Anna Adamis: *Képzelt riport egy amerikai popfesztiválról* - Manuel
* László Dés: En Eŭropo ie (muzikala versio) – Hosszú

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Tündéri est a reformkorból* (kompilaĵo) - Mihály Vörösmarty

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* https://port.hu/adatlap/szemely/zayzon-csaba/person-133108

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Paul Rée

**Paul RÉE** (Bartelshagen, Antaŭpomerio, 21-a de Novembro 1849 - Celerina, Svisio, 28-a de Oktobro 1901) estis germana filozofo.

Li estis filo de riĉa entreprenisto kaj terposedanto. Li studis Filozofion kaj Juron en la Universitato de Lepsiko. En 1870 estis rekrutita en la armeo kaj postita al la fronto. Vundita en la batalo de Saint-Privat, li revenis al Germanio, kie li entreprenis studojn de Juro, antaŭ reveni al la filozofio. Li mortis post fali el la ravino de Charnadüra, kiam li piediris tra la svisaj montoj, ĉe Celerina.

En la historio de la ideoj li estis konata kiel duaranga figuro pro sia amikeco kun Friedrich Nietzsche, sed ne kiel unuaranga filozofo. La majoritato de la ĝeneralaj juĝoj pri lia karaktero kaj lia verkaro kondukis al formuladoj de Nietzsche kaj ilia komuna amikino Lou Andreas-Salomé. Li profunde legis verkojn de Darwin, de Schopenhauer kaj de francaj verkistoj kiel La Bruyère kaj La Rochefoucauld, Rée arigis siajn diversajn studojn sub la titolo de "Psikologiaj observoj", kiuj priskribas la homan naturon tra literaturaj aforismoj kaj filozofia ekzegezo. En 1875 Rée estis akceptita por doktorigo en la Universitato de Halle kaj tiun saman jaron li produktis la doktorigan disertacion pri «la nobeleco» en la "Etiko" de Aristotelo. "La origino de la moralaj sentoj" estis verkita grandparte, en la aŭtuno 1877, en Sorrento, en kiu Rée kaj Nietzsche kunlaboris pro invito de Malwida von Meysenbug.

Rée estis akre kritikata de sia amiko Friedrich Nietzsche en la prefaco de La genealogio de la moralo.​ En Februaro 1882, li vizitis Nietzsche en Ĝenovo, kie ili havas la oportunon ĉeesti en la ludado de La sinjorino kun kamelioj de Alexandre Dumas filo, kun Sarah Bernhardt en la ĉefrolo. Poste, responde al la invito de Malwida von Meysenbug, li translokiĝis al Romo, post peri sian tutan monon en la kasino de Montekarlo. La saman vesperon li konis «junan rusinon» kiu tuje altiros sian atenton: nome Lou Andreas-Salomé.

## Verkoj 
* *Psychologische Beobachtungen* (Psikologiaj observoj), 1875
* *Der Ursprung der moralischen Empfindungen*  (La origino de la moralaj sentoj), 1877
* *Die Entstehung des Gewissens*  (La origino de la konscio), 1885
* *Die Illusion der Willensfreiheit* (La iluzio de la libera volo), 1885
* *Gesammelte Werke, 1875-1885* (Kompletaj verkoj, 1875-1885), eld. Hubert Treiber, Berlino kaj Novjorko: Walter de Gruyter Verlag, 2004.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Friedrich Nietzsche
Hostěrádky-Rešov

**Hostěrádky-Rešov** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). Devene temis pri du memstaraj municipoj, Malé Hostěrádky kaj Rešov.

## Historio 
La unua skribmencio pri Malé Hostěrádky devenas el la jaro 1270. Rešov estiĝis en ĝia senpera proksimeco sekve de raabigado en la jaro 1787 per parceligo de parceloj de korto en Hostěrádky de Ĉefepiskopujo de Olomouc. Estiĝis ĉi tie domaro, nomita laŭ lasta administranto de la korto, sinjoro Resch, el kiu pli poste fariĝis memstara municipo kun la propra katastra teritorio. Laŭ indikaj mapoj el la jaro 1826 la konstruareo de ambaŭ municipoj estis urbanisme absolute kunigita jam tiam. Al la 31-a de majo 2011 ekis en efikecon ŝanĝo de la katastra limo kun urbo Újezd u Brna, okazinta surbaze de komuna interkonsento de ambaŭ municipoj el la 13-a de julio 2010.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo el fino de la 18-a jarcento ĉe domo n-ro 147
* sonorilejo en vilaĝplaco de Rešov
* naturrezervejo Špice – loko de stepa flaŭro sudokcidente de la municipo

## Pluaj fotoj 

Hostěrádky-Rešov - ulice u nadjezdu.jpg|Vilaĝplaco de Malé Hostěrádky
Hostěrádky-Rešov, náves.jpg|Centro de la nuntempa municipo
Hostěrádky-Rešov - boží muka u čp. 147 obr1.jpg|Dia torturo ĉe domo n-ro 147
Hostěrádky-Rešov, pomník obětem I. světové války.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Hostěrádky-Rešov,_pomník_obětem_II._světové_války.jpg|Monumento al viktimoj de la 2-a mondmilito
Hostěrádky-Rešov - železniční nadjezd.jpg|Fervoja viadukto


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Radslavice (distrikto Vyškov)

**Radslavice** (ankaŭ *Velké Raclavice*, *Hrubé Raclavice*) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). Ĝi troviĝas 7,4&nbsp;km norde de urbo Vyškov ĉe ŝoseo el Dědice ĝis Pustiměř. La municipo situas sur montarpiedo de Drahana montetaro. Kun sia nuntempa loka parto Radslavičky Radslavice estis kunigita en la jaro 1950.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1381. Dum la Dua Mondmilito Radslavice estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la Dua Mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Remparburgo Zelená Hora
* Malgranda sonorilejo
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Boží muka (Radslavice).jpg|Dia torturo


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Křenovice (distrikto Vyškov)

**Křenovice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). Křenovice situas sur rojo Rakovec 19,5&nbsp;km sudokcidente de la distrikta urbo Vyškov, 4&nbsp;km samdirekte de urbo Slavkov u Brna kaj 17&nbsp;km sudoriente de Brno.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1305.

## Loĝantaro 
## Transporto 
### Fervojo 
En Křenovice kruciĝas du fervojlinio, la elektrizita Brno–Přerov (Křenovice horní nádraží) kaj Vlara fervojo (Křenovice dolní nádraží).

## Memorindaĵoj 
* Paroĥa preĝejo de sankta Laŭrenco
* Penta kruco sur Krchůvek
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Personecoj 
* Otakar Černý (1918–2009), ĉeĥa milita aviadisto

## Pluaj fotoj 

Křenovice (okres Vyškov) - obecní úřad.jpg|municipa ofico
Křenovice, pošta.jpg|poŝto
Křenovice, Jan Nepomucký.jpg|statuo de sankta Johano Nepomuka
Křenovice (okres Vyškov) - horní nádraží obr2.jpg|Křenovice horní nádraží
Fara Křenovice.jpg|Paroĥo
Křenovice (okres Vyškov) - křižovatka Brněnská a Školní.jpg|Vojkruciĝo

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Institut des hautes études de Défense nationale

La ***Institut des hautes études de Défense nationale*** (IHEDN), estas franca publika akademia institucio por defendesplorado, edukado kaj la apogo al scio kaj konscio, fondita en 1936 fare de admiralo Raoul Castex. Ĝi estis origine la *Collège des hautes études de défense nationale* kaj estis renomita instituto en 1948. Sesioj en la regionoj (1954), Internaciaj sesioj (1980), Cikloj de ekonomia inteligenteco (1995) kaj aliaj seminarioj estis aldonitaj al la origina nacia trejnado. En 1997, la Instituto iĝis publika administra korpo sub la aŭtoritato de la ĉefministro.

## Famaj diplomiĝintoj 
* Odon Vallet, franca juristo kaj religiosciencisto

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Supera instruado en Francilio
Kategorio:Parizo
Kategorio:Oficiraj lernejoj de la franca armeo
Kálmán Zátony

**Kálmán Zátony** [zAtonj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zátony Kálmán** estis hungara aktoro. Lia familia nomo estis *Freund* ĝis 1904, lia frato estis Dezső Freund.

Kálmán Freund naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Londono (laŭ alia informo la  en Budapeŝto).

## Biografio 
Kálmán Zátony devenis el juda familio. Post la maturiĝo li akiris aktoran diplomon en Reĝa Aktorakademio en 1907. Li komencis sian aktoran karieron en migra teatra trupo de Ignác Krecsányi. La trupo rolis en Temeŝvaro, Pozono (1909–1910) kaj Miskolc (1910–1911). En 1912 li estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste de Gaja Teatro. Dum komenco de la 1-a mondmilito li ĝuste estis en Francio kaj kiel malamiko li estis deportita. Li sukcese rifuĝis, post la hejmenveno li soldatiĝis, iom poste li estis militkaptito en Siberio. En Krasnojarsko li establis teatran trupon. Hejmenveninta li ludis denove en Gaja Teatro kaj li havis filmajn rolojn en Berlino. Inter 1925–1928 li apartenis al Teatro Magyar, poste laŭokaze li havis rolojn en pluraj lokoj. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li havis permeson ludi nur en la juda teatro inter 1940-1944, poste denove en Gaja Teatro kaj Operetoteatro (Budapeŝto). Li havis edzinon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Jenő Heltai: *A tündérlaki lányok* - Sándor Pázmán
* :de:Alfred Naumann: *Oroszország* - grafo Ungern
* B. Nagypál: *Pista néni* - grafo Kotracsek
* Samuil Marŝak: *Tizenkét hónap* - ĉefprokuroro

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Júdás fiai* (1920) - grafo Mahedin
* Hyppolit, la lakeo (1930) – dua ĉambroservisto
* *Elnökkisasszony* (1935) – direktoro Ferenc Bamberger
* *Két fogoly* (1938) – soldato
* *A tanítónő* (1945)
* *Semmelweis* (1952)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Radslavičky

**Radslavičky** (ankaŭ *Malé Raclavice*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Radslavice. Ĝi troviĝas 8,5&nbsp;km norde de urbo Vyškov ĉe ŝoseo el Dědice ĝis Pustiměř. La vilaĝo situas sur montarpiedo de Drahana montetaro. Radslavičky estis memstara municipo ĝis la jaro 1950. Estas ĉi tie registritaj 37 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Radslavičky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,87&nbsp;km².

## Historio 
Radslavičky estas fondita en la jaro 1764 kiel dominikala domaro. Dum la dua mondmilito en la jaro 1941 Radslavičky estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 kaj post forŝovo de germanoj parto de la forloĝigita loĝantaro revenis.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Malgranda sonorilejo el la jaro 2007 sur la loko de la devena kun sonorilo el la jaro 1800
* Monumento al viktimoj de la militoj
* Ŝtona kruco en vilaĝplaco nove rekonstruita en la jaro 2007
* Ŝtona kruco en kampoj super la vilaĝo el la jaro 1844

Kategorio:Radslavice (distrikto Vyškov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Aillant-sur-Milleron

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loiret*, en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Montargis* kaj al la kantono *''. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Loiret

Kategorio:Komunumoj de Loiret
Scribd

**Scribd** estas reto 2.0 por konservi dokumentojn en la nubo kaj kunhavigi ilin inter ĝiaj uzantoj. Scribd estis fondita en majo 2007 en San Francisco, Usono. Uzantoj povas kunhavigi dokumentojn sed ankaŭ filmetoj estas kundivideblaj per Youtube. La retejo subtenas la plej konatajn formatojn kiel ekzemple Microsoft Office-dokumentojn, Google Docs, PDF kaj Epub- dosierojn. Uzantoj povas tiam enigi la dosierojn en siaj propraj retpaĝoj, blogoj aŭ Facebook-paĝoj uzante la *iPaper*-formaton de Scribd. Scribd havas proksimume 70 milionojn da uzantoj monate kaj pli ol 50 000 dokumentoj estas alŝutitaj ĉiutage. Scribd havas 80 milionojn da uzantoj, kaj estis referita kiel 'la Netflix por libroj' .

La e-libro-abonservo de Scribd estas havebla por Android- kaj iPhone-poŝtelefonoj kaj tabulkomputiloj, same kiel por bitlibroligiloj kiel Kindle Fire, Nook, kaj personaj komputiloj.

Sribd permesas per ĝia teknologio ke iu ajn dokumento povas fariĝi retpaĝo.

## Subtenataj formatoj 
* Microsoft Excel (.xls, .xlsx)
* Microsoft PowerPoint (.ppt, .pps, .pptx, .ppsx)
* Microsoft Word (.doc, .docx)
* OpenDocument (.odt, .odp, .ods, .odf, .odg)
* OpenOffice.org XML (.sxw, .sxi, .sxc, .sxd)
* Plain text (.txt)
* Portable Document Format (.pdf)
* PostScript (.ps)
* Rich text format (.rtf)
* Tagged image file format (.tif, .tiff)

## LibroID 
Por kontraŭstari la alŝuton de neaŭtorizata enhavo, Scribd kreis *BookID*, aŭtomatigitan kopirajtoprotektan sistemon kiu helpas al verkintoj kaj eldonistoj identigi neaŭtorizitan uzon de verkoj en Scribd . Tiu teknologio funkcias analizante dokumentojn por semantikaj donitaĵoj, metadonitaĵoj, bildoj kaj aliaj elementoj kaj kreas ĉifritan (enkodigitan) 'fingrospuron' de la kopirajtigita verko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Wayback Maŝino

WebCite

Slideshare

Kategorio:Web 2.0
Kategorio:Retejoj en Usono
Internacia Flughaveno Hamad

**Internacia Flughaveno Hamad** (, , Maṭār Ḥamad al-Duwalī) (IATA-kodo:**DOH**, ICAO-kodo:**OTHH**) estas la sola internacia flughaveno en ŝtato Kataro, kaj hejmo de la nacia flugkompanio de Kataro, Qatar Airways. Situanta sude de ĝia ĉefurbo, Doho, ĝi anstataŭis la proksiman Internacian Flughavenon de Doho kiel ĉefan flughavenon de Kataro. Antaŭe konata kiel *New Doha International Airport* (NDIA), Internacia Flughaveno Hamad estis origine planita por malfermiĝi en 2008, sed post serio da multekostaj prokrastoj, la flughaveno finfine malfermiĝis la  per inaŭgura flugo de Qatar Airways el proksima Internacia Flughaveno de Doho. Qatar Airways kaj ĉiuj aliaj flugkompanioj formale translokiĝis al la nova flughaveno la . La flughaveno estas nomita laŭ la antaŭa Emiro de Kataro, Hamad bin Ĥalifa Al Thani.

## Statistikoj 
## Interkonektoj 
*  ''*

## Bildgalerio 

Qatar Airways, A7-BCL, Boeing 787-8 Dreamliner (47625645821).jpg|Aviadilo Qatar Airways
Central Shopping area Hamad International Airport Doha (14314576525).jpg|Urs Fischer: *Lamp/Bear''
Monorail inside Hamad Airport, May 2014.jpg|Monorelo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kataro
* Doho
* Qatar Airways
* Internacia Flughaveno Doho

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Flughavenoj en Kataro
Nesovice

**Nesovice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono 6&nbsp;km oriente de Bučovice sur kunfluejo de akvaj fluantoj Hvězdlička kaj Litava. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Letošov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Renesanca kastelo Nové Zámky el la jaro 1561.
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1850
* Sonorilejo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Personecoj 
* František Král (1921–2001), piloto de RAF, partopreninto de batalo ĉe Tobruko
* Josef Petrasch (1714–1772), soldato, verkisto
* Antonín Závodný (1922–1990), muzika komponisto

## Pluaj fotoj 

Pomník Nesovice.jpg|Monumento (2008)
Nesovice - silnice E50.jpg|Ŝoseo E50 en la municipo (2008)
Nesovice-kaple-Nepomuckého2015d.jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
Nesovice, nádraží (2).jpg|Stacidomo


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
János Zsombolyai

**János Zsombolyai** [jAnoŝ ĵombojai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zsombolyai János** estis hungara kameraisto, reĝisoro, altlerneja instruisto.
eta|
János Zsombolyai naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Zsombolyai akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1961. Lia ĉefinstruisto estis György Illés. Post la diplomo li laboris en la Hungara Televizio. Inter 1966-1975 li estis kameraisto de produktejo pri filmoj, pli poste li ankaŭ reĝisoris, fine li havis altan statuson. Inter 1965–1974 li estis ankaŭ asistanto en la altlernejo, inter 1974–1980 lektoro, inter 1980–1997 docento, poste profesoro ĝis la emeritiĝo en 2004. Li ricevis premiojn inter 1967-2010 kaj li ricevis stipendion inter 2000–2003. Li havis du filinojn.

## Elektitaj disĉiploj 
* Kornél Mundruczó
* Attila Szász

## Liaj kameralaboroj (elekto) 
* *1956.11.01.* (1959)
* *Utcán* (1962) (ankaŭ reĝisoro)
* La atestanto (1969)
* *A kenguru* (1975) (ankaŭ reĝisoro kaj scenaristo)
* *Return* (1985)

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *Tüzikovácsok* (1975)
* *Vámmentes házasság* (1980) (ankaŭ scenaristo)
* *A halálraítélt* (1989) (ankaŭ scenaristo)
* *Pisztácia* (1996)

## Liaj filmoj kiel produktoro 
* *Állatkerti mesék* (1994)
* *Különböző helyek* (1995)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* https://port.hu/adatlap/szemely/zsombolyai-janos/person-1845

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kameraistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nebulo (romano)

**Nebulo** () estas romano skribita de Miguel de Unamuno en 1907 kaj eldonita en 1914. Akademiuloj pri Unamuno kiel J.G. Ardila, asertis, ke *Nebulo* estis inspirita de la verko de la dana filozofo Søren Kierkegaard nome *Taglibro de Delogisto*, ekzistadisma eseo.

## Intriga resumo 
La intrigo rondiras ĉirkaŭ la rolulo de Aŭgusto, riĉa, intelekta kaj memabsorbiĝinta juna viro. Li enamiĝas kun juna virino nomita Eŭgenia dum ŝi preterpasas lin sur la strato kaj sekve li klopodas svati ŝin. Li estas helpita en siaj penoj de la aliaj membroj de la familio de Eŭgenia. Ŝia Onklino Ermelinda estas precipe fervora por ke la interrilato evoluu, por ke Aŭgusto povu helpi je financaj problemoj de ŝia nevino. Tamen, Eŭgenia malakceptas liajn antaŭenigojn, pro tio ke ŝi estas jam en interrilato kun la malbonŝanca Mauricio. Aŭgusto elŝuldas de la hipoteko de Eŭgenia kiel bonvola gesto sen ŝia scio, sed tio ĉi nur servas insulti Eŭgenia, prefere ol amigi lin al ŝi.

Dume, Aŭgusto fariĝas okupita kun alia knabino, Rosario kaj li komencas sindemandi ĉu li estas vere enamiĝinta kun Eŭgenia entute. Post estis parolanta kun diversaj amikoj kaj konatuloj, Aŭgusto decidas, ke li proponos geedziĝon al Eŭgenia en ajna kazo. Al lia surprizo, Eŭgenia akceptas kaj ili fianĉiĝas. Kelkaj tagoj antaŭ la geedziĝo, Aŭgusto ricevas leteron de Eŭgenia. La letero klarigis, ke ŝi lasas lin por Mauricio. Aŭgusto, korŝirita, decidas sinmortigi.

Ĉar ĉio kion Aŭgusto faras okupas longan pensan procezon, li decidas, ke li devas konsulti Unamuno-n mem (la aŭtoro de la romano), kiu publikis artikolon pri suicido kiun Aŭgusto estis leginta. Kiam Aŭgusto parolas kun Unamuno, la vero estas rivelita, ke Aŭgusto estas efektive fikcia rolulo, kiun Unamuno kreis. Aŭgusto ne estas vera, Unamuno klarigas, kaj pro tiu kialo ne povas sinmortigi. Aŭgusto asertas, ke li ekzistas, eĉ kvankam li agnoskas interne la malon, kaj minacas Unamuno-n diranta al li, ke li ne estas la lasta aŭtoro. Aŭgusto rememorigas Unamuno-n ke li povus esti nur rolulo en unu el la sonĝoj de Dio. Aŭgusto revenas al sia hejmo kaj mortas.

Ĉu jes aŭ ne li estas mortigita de Unamuno aŭ faras suicidon estas temo de debato kaj estas plejparte al la opinio de la leganto. La libro finiĝas kun la aŭtoro mem debatanta pri revivigo de la rolulo de Aŭgusto kaj kaj realportado en la romanon. Li establas, tamen, ke tio ĉi ne estus farebla. La nekrologo estas donita de Orfeo, la hundo de Aŭgusto.

La titolo, hispana por 'nebulo', estas referenco al kiel Aŭgusto vidas sian vivon, nome nebule. Aŭgusto priskribas sian mondon kiel plena de malgrandaj kaj preskaŭ nepercepteblaj okazaĵoj, kelkaj de ili bonaj, kelkaj de ili malbonaj, sed kiuj ĉiuj servas kaŝi lian vizion.

## Kuriozaĵoj 
En la romano oni mencias Esperanton ĉefe rilate al la onklo de Aŭgusto, esperantisto mem. Tio okazas ĉefe en la ĉapitroj 6a kaj 8a.

## Eksteraj ligiloj 
* La Deveno de la Nebulo de Unamuno: la Kopio de Unamuno de la Taglibro de la Delogisto de Kierkegaard

## Referencoj 
Kategorio:Modernismaj romanoj
Kategorio:Ekzistadismaj verkoj
WebCite

***WebCite*** estas nekomerca arkiva servo, kreita por konservi gravan sciencan kaj didaktikan materialon de retejoj al arkivo farante registradon kiam bloganto, akademiulo aŭ Vikipediisto referencas al la paĝo. La longdaŭra konservado de la registradoj de retpaĝo ebligas konsulti la cititajn fontojn en la retejo *WebCite* eĉ post la forigo de la fontopaĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Interreta Arkivo
* Scribd

Kategorio:Anglalingvaj retejoj
Kategorio:Arkivoj
Kategorio:Interretaj datumbazoj
Tiruppur

**Tiruppur**  estas metropolo, ankaŭ administra centro de distrikto en subŝtato Tamilnado en Barato.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Tiruppur etendiĝas sur averaĝa alteco de 300 m laŭ ambaŭ bordoj de rivero. Koimbatore troviĝas 42, Salem (Barato) 108, Tiruĉirapali 151, Majsuro 153, Bengaluro 209, subŝtata ĉefurbo Ĉenajo 380, Mumbajo 1000, Kolkato 1731, ĉefurbo Delhio 1949 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Tiruppur estis haltejo laŭ komercvojo, kiu ligis la orientan kaj okcidentan marbordojn de Hindio. La loko apartenis al pluraj imperioj aŭ sultanlandoj. La Brita Orienthinda Kompanio aneksis la regionon en 1799. La urbo travivis sismon en 1900 laŭ Richter-skalo 6,0. Tiruppur iĝis municipo en 2008, en la sekva jaro oni formis apartan distrikton kun centro de Tiruppur.

## Ekonomio 
Tiruppur estis agrikultura urbo kun irigaciitaj bienoj. Ekde la 1970-aj jaroj la teksa industrio evoluis kaj Tiruppur iĝis grava tekstila kaj trikvarnabo, tial ĝi estas konata kiel la trikaĵoĉefurbo de Barato, respondecante pri 90% de la kotona trikaĵeksporto de la lando. Specialaj industriaj parkoj estis evoluigitaj por apogi la teksan industrion. 

## Demografio 
En la 1960-aj jaroj Tiruppur atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil), en la fruaj 2010-aj jaroj metropolo (pli granda, ol kvin cent mil). En Tiruppur la populacio estis 877,778 en 2011.

## Trafiko 
Tiruppur havas bonajn kontaktojn voje kaj fervoje al la landa reto. La plej proksima flughaveno funkcias en Koimbatore.

## Religio 
La loĝantoj estas hinduoj (86%), islamanoj (10%), kristanoj (3%) kaj aliaj.

## Klimato 
Tiruppur havas tropikan klimaton kun musono. La musonmonatoj estas junio, julio kaj aŭgusto. La averaĝa pluvo jare estas 718 mm. La temperaturo varias inter 22-32 °C.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj ekde la 10-a jarcento
* urbodomo
* pontoj
* monumento
* memorkolono

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Metropoloj
Kategorio:Urboj de Tamilnado
Saint-Sigismond

**Saint-Sigismond** povas referi al malsamaj francaj komunumoj, kies la nomo rilatas al la eponima sanktulo Sigismundo de Burgundio. : 
* Saint-Sigismond, komunumo situa en la departemento Loiret.
* Saint-Sigismond, komunumo situa en la departemento Maine-et-Loire.
* Saint-Sigismond,  komunumo situa en la departemento Haute-Savoie.
* Saint-Sigismond, komunumo en la departemento Vendée.
* Saint-Sigismond-de-Clermont, komunumo en la departemento Charente-Maritime.
Letošov

**Letošov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nesovice. Ĝi situas 6&nbsp;km oriente de Bučovice en valo sur maldekstra bordo de Litava. Estas ĉi tie registritaj 136 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Letošov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,35&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri Pavlovice devenas el la jaro 1374. Letošov estis kunigita kun Nesovice en la jaro 1942.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Letošov, ulice.jpg|Strato

Kategorio:Nesovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Traktato de Kvirinalo

eta|La momento de la subskribo
La **Traktato de Kvirinalo** (itale *Trattato del Quirinale*, france *Traité du Quirinal*, nomata laŭ la Roma monteto Kvirinalo) estas amikeca traktato inter Francio kaj Italio, subskribita en 2021, kiu celas disponigi stabilan kaj formaligitan kadron por kunlaboro en la rilato inter la du landoj. Ĝi estas la transalpa ekvivalento de la Elizea Traktato, kiu organizas franc-germanan kunlaboradon, kaj Traktato de Nancio inter Francio kaj Pollando.

La projekto estis iniciatita de Emmanuel Macron kaj Paolo Gentiloni en januaro 2018, poste haltigita dum la registaro de Conte I, pro la malemo kaj politika opozicio de ĝiaj membroj, poste relanĉita de la registaro de Conte II. Komence de 2020, Giuseppe Conte kaj Emmanuel Macron reasertis sian deziron subskribi ĉi tiun projekton de traktato, kiam ili renkontis en Napolo la 27-an de februaro 2020. Sukcedante al Giuseppe Conte la 13-an de februaro 2021, Mario Draghi deklaris antaŭ la Senato la 17-an de februaro 2021, ke li volas pli bone strukturi la rilatojn inter sia lando kaj Francio, rilate la Kvirinalan Traktaton, finfine subskribitan la 26-an de novembro 2021.

## Vidu ankaŭ 
* Traktato de Akeno
* Traktato de Nancio

Kategorio:Internaciaj traktatoj de Francio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Italio
Kategorio:Traktatoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Amikeco
Kategorio:Romo
Helene von Druskowitz

**Helene von DRUSKOWITZ** (2a de Majo 1856 - 31a de Majo 1918), denaske **Helena Maria Druschkovich**, estis aŭstria filozofo, verkisto kaj muzikkritikisto. Ŝi estis la dua virino kiu atingis Doktorigon de filozofio, kion ŝi akiris en Zuriko. Ŝi kutime publikigis sub maskla plumnomo pro la hegemonia seksismo.

## Biografio 
Post studi filozofion, arkeologion, germanan literaturon, Orientismon kaj modernajn lingvojn, ŝi iĝis la unua aŭstria virino kaj la dua post Stefania Wolicka kiu akiris doktorigon en filozofio, per disertacio pri la verko de Lord Byron nome *Don Juan*. Ŝi poste laboris kiel instruisto pri literatura historio en diversaj universitatoj (Vieno, Zuriko, Munkeno, Bazelo). Ŝi ankaŭ veturis al Nordafriko, Francio, Italio kaj Hispanio antaŭ reveni al Vieno. En 1881 ŝi renkontiĝis kun Marie von Ebner-Eschenbach kiu prezentis ŝin al sia literatura etoso. Tri jarojn poste, ŝi konatiĝis kun Lou Andreas Salomé kaj Friedrich Nietzsche, al kiuj ŝi estis prezentita el la etoso de Malwida von Meysenbug. Helene Druskowitz estis unu el malmultaj feliĉuloj kiuj ricevis ekzemplerojn de la kvara libro de *Tiele parolis Zaratuŝtro*, publikigita je elspezoj de la propra aŭtoro. Tamen, la rilato kun Nietzsche ne daŭris.

En 1885 ŝi publikigis libron pri *Tri anglaj verkistoj*, nome Joanna Baillie, Elizabeth Barrett Browning kaj George Eliot.

La frato de Helene Druskowitz mortis en 1886, kaj ŝia patrino en 1888. en 1887, ŝi ekhavis vivrilaton en Dresdeno kun la operkantistino Therese Malten. Ŝi ekdrinkis troe kaj ankaŭ havis kelkajn drogproblemojn. Post amafera separiĝo en 1891, ŝi finfine falegis en alkoholismo, kaj estis sendita en 1891 al psikiatria hospitalo en Dresdeno. Tamen, Helene plue verkis kaj publikigis ĝis 1905. Ŝi helpis fondi feminismajn revuojn *Der heilige Kampf* (*La sankta lukto*) kaj *Der Federuf* (*Alvoko al feŭdo*). Druskowitz kritikis kaj religion kaj seksismon kaj, post sia rompo el Nietzsche, ankaŭ lian filozofion.

Ŝi mortis fine de Majo 1918 en Mauer-Öhling, pro disenterio, pasiginte la lastajn 27 jarojn de sia vivo en psikiatria institucio.

## Verkoj 
* *Sultan und Prinz* (1882)
* *Der Präsident vom Zitherclub* (1883–84)
* *Percy Bysshe Shelley* (1884)
* *Drei englische Dichterinnen* (*Three English Writers*, 1885)
* *Moderne Versuche eines Religionsersatzes* (1886)
* *Wie ist Verantwortung und Zurechnung ohne Annahme der Willensfreiheit möglich? *(1887)
* *Zur neuen Lehre. Betrachtungen* (1888)
* *Zur Begründung einer neuen Weltanschauung (Zur neuen Lehre)* (1889)
* *Eugen Dühring. Eine Studie zu seiner Würdigung* (1889)
* *Aspasia* (1889)
* *Die Pädagogin* (1890)
* *Philosophischer Rundfragebogen* (1903)
* *Pessimistische Kardinalsätze* (1988, with the title *Der Mann als logische und sittliche Unmöglichkeit und als Fluch der Welt*)

## Vidu ankaŭ 
* Feminismo
* Nietzsche

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj filozofoj
La Chapelle-Saint-Sépulcre

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loiret*, en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Montargis* kaj al la kantono **. 

La esperantigo de *La Chapelle-Saint-Sépulcre'' estas **La Kapelo-Sankta-Sepultejo**,, pri kiu la "Sankta Sepultejo" estas la tombo de Jesuo post lia Krucumo.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Loiret

Kategorio:Komunumoj de Loiret
Trans bono kaj malbono

eta|dekstre|200ra|*Trans bono kaj malbono*.
**Trans bono kaj malbono**, nome **Trans bono kaj malbono. Preludo de filozofio de la estonteco**, ankaŭ **Preter bono kaj malbono** (en la germanlingva originalo: *Jenseits von Gut und Böse. Vorspiel einer Philosophie der Zukunft*, 1886) estas unu de la fundamentalej tekstoj de la filozofio de la 19-a jarcento, de la germana filozofo Friedrich Nietzsche.

Publikigita en 1886 je elspezo de la aŭtoro mem, la libro ne ricevis dekomence multan atenton. Nietzsche atakis per tiu tion mion li estis konsiderante moralan vanecon de la pensuloj de sia jarcento, manko de kritika sento ĉe tiuj memnomitaj moralistoj kaj ties pasiva akcepto de la heredita jud-kristana moralo. *Trans bono kaj malbono* trairas ĉiujn fundamentajn temojn de la filozofia matureco de Nietzsche, kaj parte ĝi povas esti legita kiel disvolvigo, en pli rektaj terminoj, de la ideoj kiujn la aŭtoro jam estis proponinta en pli metafora senco en Tiele parolis Zaratuŝtro (*Also Sprach Zarathustra*).

La verko konsistas el mallonga prefaco datita en 1885, 296 nombritaj partoj, kaj "epodo" (aŭ "postkanto") titolita "El altaj montoj". Sen kalkuli la prefacon aŭ epodon, la ĉefaj ĉapitroj estas organizataj en naŭ partoj:

* Parto Unua: Pri antaŭjuĝoj de filozofoj
* Parto Dua: La libera spirito
* Parto Tria: La religia spirito
* Parto Kvara: Apotegmoj kaj interludoj
* Parto Kvina: La natura historio de moraloj
* Parto Sesa: Ni fakuloj
* Parto Sepa: Niaj virtoj
* Parto Oka: Homoj kaj landoj
* Parto Naŭa: Kio estas nobla?

Kategorio:Verkoj de Friedrich Nietzsche
Kategorio:Filozofia literaturo
Meta von Salis

**Barbara Margaretha "Meta" von SALIS** (3-a de Januaro 1855 – 15-a de Marto 1929) estis svisa feministo kaj historiisto, same kiel regula korespondanto de Friedrich Nietzsche.

## Ekvivo kaj edukado 
Ŝi studis en lernejo por junulinoj en Friedrichshafen, Germanio, el 1863 ĝis 1868, kaj poste ĉeestis en alia lernejo por junulinoj en Rorschach, Svisio, ĝis 1871.

Post lernejo, ŝi laboris kiel instru-zorgistino por nombraj riĉaj familioj de Germanio, Anglio kaj Irlando antaŭ eniri en la Universitato de Zuriko en 1883 por studi historion kaj filozofion. Ŝi ricevis doktorigon en 1887 per disertacio pri Agnes de Poitou, kio faris ŝin la unua svisino kiu ricevis doktorigon. Ŝi diris, ke ŝi ne estas interesata en kompletigo de la grado pro sia propra konto sed plie "en la interesoj de la porvirina afero". Seniluziigita el la svisa demokratia procezo, ŝi poste translokiĝis al la itala insulo Capri kun sia longdaŭra amiko Hedwig Kym. Post la geedzeco de Kym kun Ernst Feigenwinter, von Salis plue loĝis kun la paro en ilia hejmo de Bazelo el 1910 ĝis sia morto en 1929.

En sia posta vivo, ŝi retiriĝis el la feminisma movado kaj anstataŭe plej el ŝiaj verkoj fokusis al la germana naciismo kaj al la konservisma rasteorio.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj feministoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Guðjón Samúelsson

**Guðjón Samúelsson** (naskiĝis la 16-an de aprilo 1887 en Rejkjaviko, Islando, mortis la  25-an de aprilo 1950 samloke) estis islanda arĥitekto. Liaj plej famaj verkoj estas la Universitato de Islando, luterana preĝejo de Akureyri, katolika preĝejo de Rejkjaviko kaj aliaj. Kaj lia lasta kaj plej eminenta verko, Hallgrímskirkja ne estis finkonstruita dum lia vivo, ĉar konstruado de tiu 75-metra preĝejo estis komencita en 1937 kaj finita en 1986.

Guðjón estis novatoro en la tereno de arĥitektarto kaj urbokonstruado. Li estis adepto de urboplanado kaj unu el la unuaj arĥitektoj kiuj faris la ĝeneralan planon de la urbo Akureyri. Li krome estis adepto de diszonigo de urboj; liaopinie dormaj distriktoj kaj distriktoj kun administraj konstruaĵoj estu disdividitaj.

## Referencoj 

Kategorio:Islandaj arkitektoj
Bernhard Förster

**Bernhard FÖRSTER** (Delitzsch, 31-a de Marto 1843 – San Bernardino, 3-a de Junio 1889) estis germana instruisto, verkisto kaj politika agitulo. Li estis edzo de Elisabeth Förster-Nietzsche, nome fratino de la filozofo Friedrich Nietzsche.

Li edziĝis al Elisabeth Förster-Nietzsche en Majo 1885.​ Tiu probable malakceptis veni al la nupto de sia fratino pro la antisemitismo de Förster, kiun li malaprezis ideologie, kiel atestis nombraj leteroj persone senditaj al lia fratino, kun kiu finfine li rompos radikale rilatojn pro tio.​

Inspirita per verko de Richard Wagner, kaj per sia propra antisemitismo, Förster veturis al Paragvajo ĉirkaŭ 1887, akompanata de sia edzino kaj de grupo de germanaj geedzoj. Lia plano estis instaliĝi tien por krei modelan germanan setlejon kun sia edzino kaj kelkaj germanaj familioj. Liaj klopodoj en la loko nomota Nueva Germania, ne sukcesis, pro kio ili instaliĝis poste en San Bernardino. Tie li pasigis siajn lastajn ses semajnojn de vivo, antaŭ sinmorti la 3an de Junio 1889 per trodozo de kombinaĵo de morfino kaj striknino en ĉambro de la "Hotel del Lago" en San Bernardino.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj instruistoj
Kategorio:Germanaj naciistoj
Kategorio:Rasistoj
Kategorio:Friedrich Nietzsche
Jonni Myyrä

**Jonni MYYRÄ** estis finna lancoĵetisto. Lia unua sportklubo estis *Partakosken Into*. En 1919 li ĵetis en Stokholmo 66.10 metrojn kaj ĝi fariĝis oficiala monda rekordo. Antaŭe li faris ankaŭ mondrekordojn, sed ili estis malakceptitaj. Li ricevis olimpian oron en la somera olimpiko 1920 kaj 1924. Li venkis finnan ĉampionadon du fojojn.

## Vidu ankaŭ 
* Finnlando en la Somera Olimpiko 1920
* Finnlando en la Somera Olimpiko 1924

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Finnaj lancoĵetistoj
Gauja

La rivero **Gauja** (; ) estas rivero de orienta Eŭropo, kiu longas 452 kilometrojn kaj enfluas la Golfon de Rigo, do la Baltan Maron.

Je plej granda parto de sia longeco la rivero estas veturebla nur per boatoj.

## Dimensioj 
* kompleta longeco: 
* diferenco de alteco: 234 m (0.5 m/km)
* averaĝa akvokvanto ĉe la enfluo en la Golfon de Rigo: 71 m³/s

## Urboj trafluataj 
Interalie la sekvaj urboj troviĝas borde de la rivero:
* Strenči
* Valmiera
* Cēsis
* Līgatne
* Sigulda

## Bildoj 

  Dosiero:Gaujas tilts Gaujienā.jpg|Gauja proksime de Gaujiena.
  Dosiero:Gauja in Valmiera.jpg|Gauja en Valmiera.
  Dosiero:Gauja river 2.JPG|Gauja en Valmiera.
  Dosiero:Gauja bei Cesis.jpg|Gauja proksime de Cēsis.
  Dosiero:Erglu Cliffs.jpg|Gauja de Ērgļu klifoj proksime Cēsis.
  Dosiero:Gauja National Park Latvia.jpg|Gaujas Nacia parko.
  Dosiero:Gauja - Guntars Mednis - Panoramio.jpg|Gauja en Sigulda.
  Dosiero:Gaujas ieteka jūrā - panoramio.jpg|Gauja buŝo.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Latvio
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Hamad International Airport T1 (metroo de Doho)

**Hamad International Airport T1** () estas stacio sur  de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la .

## Interkonektoj 
*  Internacia Flughaveno Hamad

## Vidu ankaŭ 
* Doho
* Metroo de Doho
* Ruĝa Linio (metroo de Doho)
* Tramtransporto en Lusail

## Eksteraj ligiloj 
*   (/)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Doho
Kobeřice u Brna

**Kobeřice u Brna** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas en regiono de naturparko Arbaro Ždánice, sur ĝia nordokcidenta rando, 8&nbsp;km sude de urbo Slavkov u Brna. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1283.

En la tempo de la dua mondmilito ĉi tie operacis partizana taĉmento Olga, kies membroj fariĝis multaj civitanoj de Kobeřice. Vico de tiuj ĉi homoj poste partoprenis en kontraŭkomunisma rezistmovada organizaĵo Světlana.

En la jaro 1970 en la municipo okazi sekreta pastorala sinodo de kaŝita eklezio subgvide de ties sekreta episkopo Felix Maria Davídek.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Egidio
* Eksa burgejo Zámčisko en arbara vojo Haklík

## Personecoj 
* Dr. Hubert Ripka (1895–1958), proksima kunlaboranto de prezidento Edvard Beneš kaj la unua postmilita ministro de eksterlanda komerco

## Pluaj fotoj 

Kobeřice u Brna - náves.jpg|vilaĝplaco
Kobeřice u Brna - obecní úřad.jpg|municipa ofico
Kobeřice u Brna - modlitebna čs. církve husitské obr1.jpg|kapelo de Eklezio ĉeĥoslovaka husana

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Nemochovice

**Nemochovice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353. La 9-an de januaro 1945 en Nemochovice estiĝis partizana taĉmento Olga.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Filia preĝejo de sankta Floriano

## Pluaj fotoj 

Nemochovice, náves sever.jpg|Vilaĝplaco
Nemochovice, náves jih.jpg|Arboj en la vilaĝplaco
Nemochovice, OÚ.jpg|Municipa ofico
Nemochovice, pomník.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Nemojany

**Nemojany** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi situas netutaj 7 kilometrojn sudokcidente de urbo Vyškov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Transporto 
Tra la teritorio de municipo kondukas aŭtostrado D1 kaj ŝoseo II/430 en sektoro Rousínov - Vyškov. Plu tra ĉi tie kondukas ŝoseoj de la III-a klaso:
* III/37926 Luleč - Nemojany - Habrovany
* III/37927 al fervoja stacio Luleč
* III/37928 Nemojany - Pístovice
* III/37929 Tučapy - Nemojany

## Memorindaĵoj 
* Dia torturo
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Nemojany 04.JPG|Lernejo en Nemojany
Nemojany 06.JPG|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
Nemojany 03.JPG|Monumento de falintoj
Nemojany 07.JPG|Nemojany
Nemojany 05.JPG|Nemojany

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Nemotice

**Nemotice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono sur rivereto Kyjovka, 9&nbsp;km oriente de Bučovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1327.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Paroĥa preĝejo de sankta Venceslao
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Obecní úřad Nemotice.jpg|Municipa ofico
Pomník Nemotice.jpg|Municipo
Škola v Nemoticích.jpg|Konstruaĵo de eksa lernejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Habrovany

Nomon **Habrovany** havas pluraj municipoj:

* Habrovany (distrikto Ústí nad Labem) – municipo en&nbsp;distrikto Ústí nad Labem
* Habrovany (distrikto Vyškov) – municipo en&nbsp;distrikto Vyškov
János Zách

**János Zách** [jAnoŝ zAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zách János** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia baldaŭa familia nomo estis *Zsámbéki*, lia filo estis Gábor Zsámbéki.

János Zách naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Zách akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1933. Post la diplomo li havis rolojn en malgrandaj teatroj aŭ kabaredoj en la ĉefurbo, inter 1940-1945 en Nacia Teatro (Szeged) kaj Nacia Teatro (Pécs). Depost la 2-a mondmilito li estis membro de pluraj ĉefurbaj teatroj (Teatro Madách (1949-1951), Gaja Teatro (1953-1973)). Escepte interrompe li estis teatrestro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) en la teatra jaro 1956. Li ricevis premiojn en 1971 kaj 1972. Lia edzino estis aktoro kaj naskis filon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - Montague
* Molière: Tartufo - Cléante
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - grafo Guiche; Ligniére
* Friedrich Schiller: Wilhelm Tell - Rösselmann
* Henrik Ibsen: Konstruestro Solness - Knut Brovik
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Miska
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - profesoro Szilvai
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - sciencisto
* Jenő Heltai: *A néma levente* - Galeotto
* Ferenc Molnár: *Liliom* (D-ro Reich

## Liaj kinejaj filmaj roloj (elekto) 
* *Tűz* (1948) - instruisto Zakariás
* *Nyugati övezet* (1952) - kolego Gál
* *Csempészek* (1958) - ĉefkuracisto
* Malvarmaj tagoj (1966) - oficiro Feketehalmy-Czeydner
* *Fuss, hogy utolérjenek!* (1972) - bandito
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Halliwell Hobbes, Cyril Luckham, Charles Régnier

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *1919 május* (1959) - Mátyás Duhay
* *Tüskevár* (serio, 1967) - kuracisto
* Dek unu estas pli, ol tri (1976) - ministo
* *Indul a bakterház* (1980) - ŝuisto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/zach-janos/person-132849

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Habrovany (distrikto Vyškov)

**Habrovany** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas 12&nbsp;km sudokcidente de Vyškov, 10&nbsp;km norde de Slavkov kaj 3&nbsp;km de Rousínov. Ĝi situas sub foliaj montetoj de Drahana montetaro. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1350.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Filia preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Statuo de sankta Floriano ĉe la preĝejo
* Kastelo Habrovany

## Pluaj fotoj 

Kostel Nejsvětější Trojice Habrovany.jpg|Preĝejo de La plej sankta Triunuo
Florian, Habrovany.jpg|Statuo de sankta Floriano
Habrovany pomník 1. války.JPG|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego