open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Placo Lujza Blaha

**Placo Lujza Blaha** estas la ĉefa trafika nodo de Budapeŝto. Ĝi situas en kruciĝo de "Granda Bulvardo" kaj avenuo "Rákóczi". Oni nomumas la placon "koro de Budapeŝto". La nomo venis en 1918, ĉar en tiu placo loĝis Lujza Blaha. Budapeŝtanoj uzas la mallongan nomon Blaha, kiu sufiĉas esprimi la placon.
eta|300px|Malnova foto pri Placo Lujza Blaha, centre la jam malkonstruita Nacia Teatro, dekstre la ankoraŭ origina Corvin, inter la du domoj iomete vidiĝas domo de ĵurnalistoj, tute maldekstre estas la apoteka domo, la aŭtobuso trafikas laŭ la avenuo, la bulvardo troviĝas malantaŭ la teatro
eta|300px|
La placo havas haltejojn pri metroo, tramoj, kaj aŭtobusoj. La iama ŝlagro (ankaŭ nun konata) (en kruda traduko) kantas: "Je la 7-a mi atendos Vin ĉe Nacia Teatro, kie haltas la tramo numero 6. La tramo ankaŭ nun haltas, sed la teatro vivas nur en rememoroj. Ankaŭ flankostrato de la placo havas traman kaj aŭtobusan trafikon. En la pasinteco la avenuo havis tramon, sed ĝi anstataŭiĝis per metroo ekde 1972.

Lokon de la teatro parte la aŭtoj, parte malgranda parko okupas, kiu estas grava renkonta loko de la homoj.

Gravaj konstruaĵoj donas la ĉefan formon al la placo.

* En la centro **Nacia Teatro (Budapeŝto)** regadis inter 1875-1964, sed pro la metrookonstruado oni malkonstruis ĝin, sekve la placo pligrandiĝis.
* **Grandvendejo Corvin** funkcias ekde 1926. Dum la socialismo ĝi kovriĝis per aluminio, kiu kovris la belajn fenestrojn.
* **Domo EMKE** estas mallongigo signifanta Transilvania Hungara Publikkultura Asocio, kie estas diversaj kafejoj, restoracioj, butikoj.
* **Nokte-tage**. Tiu vorto eterne radikiĝis inter la budapeŝtanoj kaj esprimis ĝin, ke iam nutraĵvendejo funkciis ankaŭ nokte. Kontraŭe apoteko troviĝas, kiu same uzis nokte-tage. Nuntempe ambaŭ funkcias nur dumtage.
* **Domo de ĵurnaloj**. Komence de la socialismo tie estis eldonejo de *Szabad Nép*, kiu estis ĉefa propagandilo de la komunistoj. Dum la revolucio en 1956 la revoluciuloj okupis ĝin, poste tie sangaj bataladoj okazis. Komence de la 21-a jarcento la tuta domo trakonstruiĝis, la origina vizaĝo perdiĝis kaj nun kiel hotelo funkcias. Ankaŭ aliaj 2 hoteloj funkcias sur la placo (apoteka domo kaj EMKE).
* **Malsanulejo Rókus** kaj la same nomata Kapelo de Sankta Roĥo (Budapeŝto) faras striktaĵon al la avenuo. Tiu malsanulejo okupiĝis komence pri infektaj malsanoj, tial oni trovis lokon ekster la tiama urbo.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* A Blaha Lujza tér története  (www.emke-budapest.com)
* Cikk a tér tervezett felújításáról és történetéről  (HG.hu, 2010. március 31.)

Blaha Lujza
Robert-geranio

La **Robert-geranio** (*Geranium robertianum*, sinonimo *Robertiella robertiana*) estas komuna specio en Eŭropo, Azio kaj Nordafriko.

## Priskribo 
Ĝi kreskas kiel unujara aŭ dujara planto, produktante malgrandajn, rozkolorajn, kvinpetalajn florojn ( proksimume 1&nbsp;cm je diametro ) ekde aprilo ĝis la aŭtuno. La folioj estas filik-similaj, kaj la tigoj ofte ruĝetaj; la folioj ankaŭ montriĝas ruĝaj ĉe la fino de la florsezono. La planto havas malmulte da radikostrukturo.

## Disvastiĝo 
Tiu palearktisa specio vegetas ĉe altitudoj ekde marnivelo al 1 500 metroj.

En Britujo ĝi komune troviĝas en heĝoj. Ĝi estis enmetita en multaj mezvarmaj partoj de la mondo, verŝajne kaŭze de sia uzado kiel ornama planto, kiel en la region de Golfo de San-Francisko en Kalifornio. En la subŝtato Vaŝingtonio, ĝi estas konata kiel *stinky Bob* (fetora Robert) kaj klasifikita kiel fiherbo.

(MHNT) Geranium robertianum - Leafs and buds.jpg|Tipa folia strukturo
(MHNT) Geranium robertianum - blossom.jpg|Floro
(MHNT) Geranium robertianum - buds.jpg|Florburĝonoj
(MHNT) Geranium robertianum - fruit.jpg|Fruktoj

## Uzado 
En tradicia herbokuracado, la Robert-geranio estis utiligata kiel kuracilo por dentodoloro kaj epistakso. Infuzaĵo produktita de la tuta planto, sen la radiko, estis utiligata por ĝia diureziga kaj fortiga efikoj kaj kiel kuracilo por disenterio.

Ĝi ankaŭ estis uzata sur vundoj por kuracado kaj por helpi cikatrigadon, havante kaj antisepsan kaj koagulan efikojn. Ĵus rikoltitaj folioj havas odoron kiu similas bruligitajn pneŭojn se dispremite, kaj se ili estas frotitaj sur la korpo la odoro laŭdire forpuŝus moskitojn.

La farmakoj estas taninoj, spicitaj alkoholaĵoj, kaj volatilaj oleoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  Robert-geranio (*Soortenbank*). 
*  Bildoj de Robert-geranio. 
* Robert-geranio (*Jepson Manual*).
*  Robert-geranio (*WSNWCB*). 
*  Robert-geranio (Flaŭro de Ĉinujo).
*  Robert-geranio (Flaŭro de Pakistano).
*  Robert-geranio (*USDA*).

## Bibliografio 
*  Düll R. & H. Kutzelnigg 2005 : Taschenlexikon der Pflanzen Deutschlands. 6. Auflage, *Quelle & Meyer-Verlag*, ISBN 3-494-01397-7
*  Loewer, Peter 1991 : The Wild Gardener
*  Shipard, Isabell 2003 : How can I use HERBS in my daily life?
*  Yeo, Peter Frederick 1988: Geranium, Stuttgart

Kategorio:Geranio
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Kuracplantoj
Kategorio:Ornamaj plantoj
Ekspedicio Hanazoro

La **Ekspedicio Ĥanazoro** (armene:Խանասորի Արշաւանքը , "Ĥanasori Arŝaŭankĕ") estis atako de la armena neregula unuo kontraŭ la kurda tribo Mazriko la 25-an de julio 1897. En 1896, en la sekvo de la Defendo de Van, la Mazrik-tribo embuskis kaj buĉis multajn el armenaj defendantoj de Van kiam ili retiriĝis al Irano. Daŝnako decidis venĝi sin, kondukante al la Ekspedicio Ĥanazoro.

Proksimume unu jaron post la okazaĵoj de la Preno de la Otomana Banko en 1896, la Daŝnako decidis venĝi sin kaj "puni" la kurdan Mazrik-tribon pro ĝia rolo en la Hamidaj masakroj kaj ĝia embusko kontraŭ defendantoj de Van. La Mazrik-tribo troviĝis en la kamparo de Ĥanazoro, proksime de Avarajr. La Armena Revolucia Federacio, kun la subteno de la Hunĉaka Partio kaj la Armenakanoj, organizis atakon kontraŭ la tribo. La operacio estis ideo de Nigol Duman kune kun Vardan Mehrpanjan kaj Iŝĥan Arghutjan, ĉiuj partoprenis kiel komandantoj de la operacio. La 25-an de julio 1897, ĉe la tagiĝo, 150 armenaj fidajoj atakis la Mazrik-tribon, mortigante ĉiujn virojn kaj nur lasis vivantaj la virinojn kaj infanojn. La Mazrik-estro, Ŝaraf Beg, sukcesis eskapi danke al la mallumo. La atako finiĝis la 27-an de julio 1897.

Kvankam Garo, frato de unu el la fondintoj de Daŝnako (Stepan Zorjan) kaj 25 aliaj fidajoj estis inter la viktimoj, la ekspedicio estis malgranda triumfo por la armenoj, kaj armee kaj morale. Kiel rezulto, armenoj konstruis sian memfidon; ilia kredo sur kapablo defendi sin estis nun plifortigita. Tiu tago estas memorata de Armena Revolucia Federacio kiel grava okazaĵo en la historio de la armena lukto por libereco.

Kategorio:1897
3103 Eger

'*3103 *Eger''''' estas tre malgranda kaj tre hela apolona asteroido, marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido ĉar ĝi trairas la orbitojn de ambaŭ planedoj.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la astronomo Miklós Lovas elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio sur la monto Mátra, nemalproksime de Mátraszentimre en Hungario.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la hungara urbo Eger.

## Orbito 
La , ĝi pasis al 0,1151 AU (17,217 milionoj de km) de Tero, estis la plej proksima paso konata ĝis la fino de la 22-a jarcento. Venonta proksimiĝo okazos la , kun 0,1894 AU (28,336 milionoj de km). Ĝi teorie povas proksimiĝi al 0,0790 AU (11,817 milionoj de km) de la Tera orbito.

3103 Eger estas unu el la du asteroidoj identigita kiel fonto de meteorfluo (la alia estas 4 Vesta). Eger estas la fonto de la meteorŝtonoj "aŭbritoj". Ĝi estas spektroskopie ligita al la asteroidoj de spektra tipo E kaj al la anoj de la Hungaria familio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Murdatenco en Yıldız

eta|dekstra|250px|Reenscenigo de la murdatenco.
La **murdintenco en Yıldız** (turke: Yıldız suikast girişimi; armene: Եըլտըզի Մահափորձը Eëltëzi Mahap'ordzë) estis murdintenco kontraŭ la sultano Abd-ul-Hamid la 2-a fare de la Armena Revolucia Federacio en la moskeo de Yıldız la 21-an de julio 1905 en la otomana ĉefurbo Konstantinopolo (hodiaŭ Istanbulo, Turkio).

Kategorio:Armena rezistado
Kategorio:Istanbulo
Yıldız
Kategorio:1905
Komitato Unio kaj Progreso

La **Komitato Unio kaj Progreso** () komenciĝis kiam sekreta societo establiĝis kiel "Komitato de Otomana Unio" en 1889 de la medicinaj studentoj Ibrahim Temo, Abdullah Cevdet, Ishak Sükuti kaj Hüseyinzade Ali. Ĝi iĝis politika organizo, establita de Bahaeddin Sakir inter la Junaj Turkoj en 1906, dum la periodo de la disiĝo de la Otomana Imperio kiu aranĝis la Armenan genocidon. La Komitato funkciis 1908 kaj 1918. Ĉe la fino de la Unua Mondmilito la plej multaj el ĝiaj membroj estis juĝitaj antaŭ la sultano Mehmed la 6-a kaj malliberigitaj. Kelkaj el la membroj de la organizo estis mortigitaj en Turkio dum la "provita atenco kontraŭ Atatürk" en 1926. Membroj kiuj pluvivis daŭrigis tie politikajn karierojn en Turkio kiel membroj de la Respublikana Popola Partio kaj aliaj partioj ankaŭ.

Kategorio:Politikaj partioj de Turkio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1889
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 1918
Ĥaĉatur Malumjan

**Ĥaĉatur MALUMJAN** (naskiĝis en 1865) estis membro de Daŝnako; eldoninto de Muŝako kaj Droŝako. Li estus unu el la gvidantoj kiu kreis asembleon, sub la nomo Komitato Unio kaj Progreso opozicie al la sultano Abd-ul-Hamid la 2-a.

Kategorio:Armenoj
Kategorio:Otomana Imperio
Tanzimat

La** Tanzimat** (otomana turka: تنظيمات‎), signifante *novan reĝimon* de la Otomana Imperio, estis periodo de reformado kiu komenciĝis en 1839 kaj finiĝis per la Unua Konstitucia Epoko en 1876. La Tanzimat-reformepoko estis karakterizita per diversaj provoj modernigi la Otomanan Imperion, certigi ĝian teritorian integrecon kontraŭ naciistaj movadoj kaj agresemaj potencoj. La reformoj apogis Otomanismon inter la diversspecaj etnoj de la Imperio, provante bremsi la tajdon de naciismaj movadoj ene de la Otomana Imperio. La reformoj provis integri neislamanojn kaj neturkojn plene en la otomana socio per plibonigado de iliaj civilaj liberecoj kaj donado de egaleco ĝenerale en la Imperio. La reformoj ankaŭ senpunigis samseksemon.

## Referencoj 
Kategorio:Otomana Imperio
Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:GLAT-historio
Marxheim (Taunus)

**Marxheim** estas loko de la komunumo Hofheim am Taunus kiu troviĝas en la distrikto nomita germane "Landkreis Main-Taunus" en la regiono Hesio (germane : Hessen)

## Geografio 
La urbo situas en la mezalta montaro Taunus.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1191 en formo "Marbodesheim".
Ĝi longtempe apartenas al Duklando Nassau.
La katolika kirko datiĝas de 1843-1845.
En 1938 Marxheim kunigis kun Hofheim.

## Kulturo kaj kuriozaĵoj 
*Placo Pastro Klarmann kun Pietato.
*Memoraĵo omaĝe pri soldatoj de la unua mondmilito.
*La preĝejo kaj la kapelo

## Famaj personoj 
* Ludwig Meidner (1884–1966), estis pentristo kaj poeto, li vivis de 1953 ĝis 1963 en Marxheim.

Kategorio:Distrikto Main-Taunus
Kategorio:Urboj de Hesio
Karekin Pastermaĝjan

**Karekin Pastermaĝian** (aŭ **Garegin Pastermaĝjan**) (armene: Գարեգին Փաստրմաճեան), pli kona per la pseŭdonomo **Armen Karo**, naskiĝis la 9-an de februaro 1872 en la Otomana Imperio, mortis je koratako la 23-an de marto 1923. Karekin estis unu el la elstaraj gvidantoj de la Armena Revolucia Federacio kaj ambasadoro en Usono de la mallongdaŭra Armena Demokratia Respubliko. Li estis filo de fama armeno nomata Harutjun Pasdermaĝjan kaj nepo de Ĥaĉatur Efendi. Li estas konsiderata kiel nacia armena heroo kaj pluraj organizoj de la armena diasporo portas lian nomon.

Kategorio:Otomanaj armenoj
Kategorio:Armenaj revoluciuloj
Kategorio:Armena rezistado
Aram Manukjan

**Aram MANUKJAN** (armene: **Արամ Մանուկեան**, n. en 1879- m. en januaro 1919) ankaŭ konata kiel "Aram de Van" kaj aŭ iom malpli kiel, "Sargis (Serĝo) Hovhanesjan", estis armena revoluciulo, politikisto kaj generalo kiu entreprenis kaj gvidis la Heroan Reziston de Van kaj kunfondinto de la Armena Demokratia Respubliko kaj oficis kiel la Unua Ministro de Eksteraj Aferoj kaj poste Ministro de Laboro. Aram Manukjan eniris la Daŝnakon en tre frua aĝo. Li partoprenis en la organizadoado de la Batalo de Sardarapat, kiu repuŝis turkan atakon sur la lastatempe establita sendependa Armenio kaj ĉesigis la antaŭenmarŝon direkte al Erevano.

En 1919, li malsaniĝis kaj mortis estinte 40-jaraĝa kaj estis entombigita ĉe la Toĥmaĥa Centra Tombejo.
Li estas konsiderata kiel politika, armea kaj spirita gvidanto de la armenoj dum kaj post la Armena genocido.

## Vidu ankaŭ 
* Strato Aram

Kategorio:Armenaj revoluciuloj
Kategorio:Armena rezistado
Kategorio:Armena Revolucia Federacio
Kategorio:Armenaj ministroj
Aleksandr Ĥatisjan

**Aleksandr Ĥatisjan** (armene: Ալեքսանդր Խատիսյան) estis armena politikisto kaj ĵurnalisto. Li funkciis kiel la urbestro de Tbiliso de 1910 al 1917. Dum tiu periodo la Grafo Illarion Ivanoviĉ Voroncov-Daŝkov, la primato de Tbiliso, episkopo Mesrop, kaj la eminenta civila gvidanto D-ro. Hakob Zavriev konsultis al li koncerne la kreadon de armenaj volontulaj trupoj en la somero de 1914. Dum establado de la Armena Demokratia Respubliko, li funkciis kiel membro de la Nacia Armena Konsilio de Tbiliso kaj poste de la Armena Nacia Konsilio kaj iĝis plentempa estro selektita de Armena Kongreso de Orientaj Armenoj. Post malakceliĝo de la Armena Demokratia Respubliko, la estis Ministro pri Eksteraj Rilatoj kaj subskribis la Traktaton de Batumo kun la Otomana Imperio. Li estis elektita kiel la ĉefministro de 1919 al 1920.

Kategorio:Armenaj ĵurnalistoj
Kategorio:Armenaj politikistoj
Daniel Schmid

**Daniel SCHMID**, (ĉirkaŭa prononco: danielo "ŝmid"), naskiĝis la 26-an de decembro 1941 en Flims, Kantono Grizono, Svislando; mortis la 5-an de aŭgusto 2006 en Flims, estis aktoro, svisa filmludestro kaj teatra ludestro, scenaristo kaj reĝisoro.

## Filmografio (resumo) 
## Premioj 
* 1972: *Premio de Selezione Venezia Giovane* de Internacia filmfestivalo de Venezio pri *Heute Nacht oder nie*
* 1972:* Filmdukat* (filmodukato) ĉe Internacia Filmfestivalo Mannheim-Heidelberg pri *Heute Nacht oder nie*
* 1973: *Prix Calimer* (premio kalimero) ĉe Internacia filmfestivalo de Toulon pri *Heute Nacht oder nie*
* 1974: Granda premio ĉe Internacia filmfestivalo de Figueira da Foz pri *Heute Nacht oder nie*
* 1984: Granda premio de Internacia filmfestivalo Florenco pri *Der Kuß der Tosca*
* 1985: *Red Gibbon* rouĝa Gibbon ĉe usona filmfestvalo de Novjorko pri la kiso de toska - *Der Kuß der Tosca*
* 1986: Granda premio ĉe Internacia filmfestovalo de Figueira da Foz pri la kiso de toska - *Der Kuß der Tosca*

## Filmo pri Daniel Schmid 
* 2010: *Le chat qui pense* ("la pensanta kato") de Pascal Hoffmann kaj Benny Jaberg

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo pri Daniel Schmid
* 
* Daniel Schmid en la Svisa filografio *Schweizer Filmografie* 
* Daniel Schmid, ''Swiss Films Director's Portrait*, portreto de filmoludestro, julio 2005 (angle, PDF, 4 p.)
* DNB-Portalo 118759531, libroj en germana nacia biblioteko
* „Obituary. Daniel Schmid. Swiss director who applied his love of ritual and artifice to film and opera“, The Guardian, 15. August 2006
* Presseheft zu *Der Kuss der Tosca* , oktobro 2006, (PDF-Dosiero, 7 p.; 263 kB) kajero pri La kiso de tosca(*Der Kuss der Tosca*).

;radiaj elsendoj
* *„Fassbinders "verwöhnter Schweizer". Nachruf auf den Filmemacher Daniel Schmid“*, Deutschlandfunk, 7-a aŭgusto 2006 (la dorlota sviso de Fassbinder, nekrologo pri la filmfaristo Daniel Schmid.
* *„Zum Tod des Schweizer Filmregisseurs Daniel Schmid“, Deutschlandradio'', 6-a aŭgusto 2006, 5:07 minutoj., intervjuo kun Peter W. Jansen pri la morto de svisa filmoludestro Daniel Schmid

## Referencoj 
Kategorio:Svisaj aktoroj
Kategorio:Svisaj reĝisoroj
Hamazkajin Kultura Fondaĵo

**Hamazkajin** () estas grava kultura organizo de la Armena diasporo, kun ĉeesto en ĉiu signifa armena komunumo tutmonde. Aldone al organizado de kulturaj okazaĵoj en lokaj armenaj komunumoj, la Hamazkajina organizo administras tri lernejojn, publikigas librojn per propra presilo, havas librovendejojn, publikigas ĉiumonatan literaturan revuon, Pakin, kaj organizas la forumon Hamazkajin. Hamazkajin ĝuas la subtenon de larĝa parto de la armena komunumo kaj instigas al aktiva partoprenado en la okazaĵoj sponsoritaj de la komunumo. Hamazkajin sponsoras kaj organizas multajn kulturajn okazaĵojn, kiel ekzemple koncertoj de famaj artistoj, sciencaj seminarioj, kinofestivaloj, literaturaj prelegoj kaj librorecenzoj. En Usono, la Hamazkajin Armena Instrua kaj Kultura Societo estis establita kiel ne-profita organizaĵo en 1970.

## Eksteraj ligiloj
*Oficiala retejo
 
 
Kategorio:Kulturaj organizaĵoj
Kategorio:Armena kulturo
Hans Fredrik Dahl

**Hans Fredrik ** (n. la 16-an de oktobro 1939) estas norvega historiisto kaj ĵurnalisto. Li interalie verkis du librojn pri la historio de la norvega radio- kaj televidreto NRK.

Li ankaŭ aŭtoris referencan biografion pri la vivo de Vidkun Quisling, la ĉefa norvega nazia kunlaboranto dum la Dua Mondmilito.

Kategorio:Norvegaj historiistoj
Kategorio:Norvegaj ĵurnalistoj
Tanko-kaptilo en la Malnova Urbo

**Eksplodo de tanko-kaptilo en la Malnova Urbo** – eksplodo de akirita de la varsoviaj insurekcianoj germana speciala veturilo Borgward IV, kio okazis la 13-an de aŭgusto 1944 ĉe la strato Jan Kiliński en la varsovia Malnova Urbo.

Rezulte de la eksplodo de preskaŭ duontuna ŝarĝo, verŝajne intence malfruigata de germanaj nazioj, pereis pli ol 300 insurekcianoj kaj civiluloj, kiuj amase venis admiri gajnitan veturilon. La evento transiris al la historio kiel "eksplodo de tanko-kaptilo" kaj estas konsiderata kiel unu el la plej tragikaj epizodoj en la defendo de la Malnova Urbo kaj simbolo de la germana bestieco. Korpopartoj de disŝiritaj homoj pendis eĉ de balkonoj sur najbaraj stratoj.

## Eksplodo
Witold Pilecki asertis, ke germanoj intence ŝanĝis la veturilon en kaptilon, pri kio atestas la fakto, ke ne detruis ĝin tuj per fajro de siaj kanonoj, post kiam estis akirita de la ribelantoj, sed permesis forkonduki ĝin, kie post rompo de la germana pripafo kolektiĝis multe da personoj.

## Memoro 
Tuj post la tragedio poeto de la dua mondmilito Tadeusz Gajcy dediĉis al ĝi pintum-verson.

Post la dua mondmilito ĉe la strato Jan Kiliński 3 oni fiksis memortabulon kun la jena enhavo: *La loko sanktigita de la sango de 500 insurekcianoj kaj loĝantoj de la Malnova Urbo mortfalintaj la 13-an de aŭgusto 1944 pro eksplodo de tanko kun perfide lokigita eksplodmaterialo.*

La eksplodo ĉe la str. Kiliński estas kulmina punkto de la libro de Jarosław Marek Rymkiewicz — "Kinderszenen".

La 13-an de aŭgusto 2010 okazis sur la Kastela Placo en Varsovio premiero de mallongdaŭra filmo ''La 13-an de aŭgusto '44*, (scenaro kaj reĝisorado Małgorzata Brama) dediĉita al la tragedio.

La eksplodon priskribis ankaŭ usona ĵurnalistino Rita Cosby en la libro titolita *Quiet Hero: Secrets From My Father's Past* pri travivaĵoj de ŝia patro Ryszard Kossobudzki, en 1944 soldato de Pola Enlanda Armeo, kiu travivis la eksplodon.

De 1992 la datreveno de la eksplodo estas celebrata kiel Memor-Tago de la Malnova Urbo kaj integra parto de ĉiujaraj solenaĵoj de la ribelo de Varsovio.

## Literaturo
* Łukasz Mieszkowski, *Tajemnicza rana. Mit czołgu-pułapki w powstaniu warszawskim'' (Mistera vundo. Mito de tanko-kaptilo en la Varsovia ribelo), W.A.B., 2014, ISBN 978-83-280-0997-4

Kategorio:Varsovia ribelo
Kategorio:Eventoj en 1944
Kategorio:13-a de aŭgusto
Akvokanono

[eta|akvokanonoj de la [berlino|berlina polico en Germanio]]
eta|egiptaj demonstrantoj grimpas sur akvokanonan veturilon en 2011
[eta|akvokanonoj de la [francio|francia polico]]
**Akvokanono** aŭ **akvoĵetilo** estas ilo, aŭ portebla aŭ fiksita sur aparta veturilo, per kiu per granda premo el veturilaj akvorezervujoj eblas ĵeti akvon tra moveblaj ŝtaltuboj al homoj. Akvokanonoj estas uzataj precipe fare de policaj, armeaj aŭ aliaj prisekuraj unuoj, kiuj celas dispeli amasiĝojn de nearmitaj homoj, ofte en demonstracio, sen vere vundi iun. La akvo povas enhavi kemiajn aldonaĵojn, kiuj ekzemple celas iriti la homajn mukozojn kaj kaŭzi larmojn aŭ tusadon, kaj la akva likvaĵo povas esti elĵetata per premo de ĝis 2 000 paskaloj.

## Uzo 
Akvokanonoj estas uzataj aparte en demonstracioj kaj strataj interpuŝiĝoj de nearmitaj luktantoj, por laŭ vidpunkto de la prisekuraj unuoj eviti pli grandajn danĝerojn kaj teni grandajn homamasiĝojn en kontrolo. El jura vidpunkto klaras, ke la uzo de akvokanonoj estas rekta perforto, kaj en demokratiaj ŝtatoj estas leĝoj kiuj konkrete difinas en kiaj cirkonstancoj eblas uzi ilin. Pro tio ke la akvokanonaj veturiloj eblas moviĝi ankaŭ sur neebena grundo, eblas uzi ilin ankaŭ en kazo de arbaraj brulegoj. Kaj en iuj kazoj oni ankaŭ jam uzis akvokanonojn tute ekster la kutima uzo, en helpo provizi la lokan loĝantaron per trinkakvo en katastrofaj sekegoj, aldone al fajrobrigadaj kaj aliaj akvorezervujaj veturiloj.

Uzaj ekzemploj estas inter alie
* la senhomigo de stratoj, placoj kaj aliaj areoj
* la sekurigo de policaj stratobaroj
* la sekurigo kaj protekto de difinitaj konstruaĵoj
* forigo de bruloj en policaj agoj, ekzemple se stratobaroj / barikadoj estis starigitaj kaj poste bruligitaj fare de demonstrantoj

### Uzomanieroj 
La akvo povas esti ĵetata kiel "akvopafo", "akvopluvo" aŭ "akvobaro".

* La "akvopafo" estas direktata rekte kontraŭ unuopaj personoj. Se la akva premo tro altas, tia uzo povas kaŭzi fortajn vundiĝojn, tial en demokratiaj ŝtatoj estas leĝaj limigoj de tia uzo.

* "Akva pluvo" estas ĵetata nerekte kaj pli malfokuse, por repeli pli grandan homamason per sekigo.

* "Akvobaro" estas pendola celigo de du akvoĵetoj al la grundo, kiu kreu specon de "muro" kaj havu la celon ke jam senhomigita areo restu senhoma, kaj ke malantaŭ la "muro" povu formiĝi policaj unuoj. Modernaj akvokanonoj ankoraŭ havas pliajn metodojn krei akvajn "murojn".

## Eksteraj ligiloj 
* germanlingva superrigardo de pli malnovaj kaj pli modernaj akvokanonoj Eine Übersicht la Wasserwerfer einst kaj heute bei la Berliner polico auf polizeiautos.de
* datuma folio de akvokanono de modelo Ziegler fare de la belga polico (nederlandlingve)

Kategorio:Polico
Kategorio:Armiloj
Butana Reĝa Polico

[eta|300px|Policano okupiĝas pri la trafiko en [Timbuo. Tie ne ekzistas trafiklumo en tuta Butano.]]
La** Reĝa Butana Polico** (en dzonka lingvo  རྒྱལ་གཞུང་འབྲུག་གི་འགག་སྡེ་) estas la nacia polico, branĉo de la armeo de la Reĝlando Butano respondeca pri la garantiado de jura protekto, kaj preventado de krimo kaj deliktado. La RBP estis formita la 1-an de septembro 1965 kun 555 personoj nomumitaj de la Butana Reĝa Armeo. La 19-an de septembro 2005 Butano iĝis membro de Interpol. Interpol posedas Nacian Centran Agentejon en la RBP-ĉefsidejo en Timbuo.

Kategorio:Polico de Butano
Frisa vaportrajno societo

**Frisa vaportrajno societo** (nederlande *Friese Stoomtrein Maatschappij*) kaj (frise) **Fryske Stoomtrein Maatskippij** estas societo pri turista vaportrajno. La societo volos veturi kun vaportrajnojn en aprilo 2012.
La trajno veturas de Sneek en direkto de Stavoren. Oni vidas la belan sudan okcidentan parton de Frislando.

La trajno ligas la turistajn ejojn: Sneek, IJlst, Workum, Hindeloopen, Koudum-Molkwerum kaj Stavoren.

La plej longa turista vapora linio de Nederlando estos ekde 2011 - 2012 en funkcionado.

eta|Vaportrajno Sneek - Stavoren

## Fervoja linio Sneek - Stavoren 
* km - stacioj
* km 0 Sneek
* km 3 IJlst
* km 8 Oudega
* km 15 Workum
* km 19 Hindeloopen
* km 24 Koudum-Molkwerum
* km 28 Stavoren
* km 0 Stavoren: pramŝipo Enkhuizen - Stavoren: por Enkhuizen

## Historio 
Oni komencis en jaro 1999. Oni diskutis la veturadon kun vaportrajno en la suda-esta parto de provinco Zuidwesthoek de Sneek al Stavoren.

En jaro 2003 oni fondis la *Stichting Stoomtrein Fryslân*-n (SSF); aŭ en internacia lingvo: fondaĵon vaportrajno Frislando.

La *Friese Stoomtrein Maatschappij (FStM)* ; la frisa vaportrajna societo estas parto de tia fondaĵo.
La turista centro kaj urbo Sneek en la sudesta parto estas komenco de la linio. Oni havas ankaŭ la dizelan trajnon kaj uzas la relojn de la linio.
Oni havas multajn parkplacojn por turistoj kaj oni trovas ankaŭ la
(*Nationaal Modelspoor Museum*) - nacian modelan fervojan muzeon
en la renova stacio.

## Funkciado de vapora trajno 
La SSF volas de nove la vaportrajnon en Frislando. La funkciado estas en la manoj de FStM. La vaportrajno veturos inter Sneek kaj Stavoren.

Oni volas evolui la turistan allogecon de la provinco. La SSF volas ankaŭ uzi modernan vaporan teĥnikon: Vaporlokomotivo- kaj Maŝinfabriko DLM.

La societo volas uzi la lokomotivon BR 23058 kun moderna olea hejtado.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.fstm.nl/de/home.html  oficiala paĝo de frisa vaportrajno societo, ankaŭ en germane kaj angle
* [retejo de DLM AG(https://eo.wikipedia.org/wiki/DLM_AG) (fabriko)], (bildoj de lokomotivo BR 23 058)

Kategorio:Fervojo en Nederlando
Kategorio:Organizaĵoj en Nederlando
3104 Dürer

'*3104 *Dürer''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana pentristo, gravuristo kaj matematikisto Albrecht Dürer (1471–1528).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Albrecht Dürer
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Lago de Silso

**Lago de Silso** (, ) estas lago en kantono Grizono en Svislando.

## Geografio 
La Lago de Silso estas la plej supra kaj plej okcidenta de la tri lagoj en Supra Engadino, kiujn ligas la rivero Eno. La lago situas sur la teritorio de la komunumoj Silso en Engadino kaj Bregaglia. Ĉirkaŭ la lago situas la vilaĝoj Sils-Baselgia en nordoriento norde de la elfluo de Eno, Sils-Maria, en oriento sude de Eno, Isola sude de la lago kaj kiel la nomo indikas iam insulo, Malojo okcidente de la lago ĉe la alfluo de Eno. Ĉefa alfluanto krom Eno estas el sudo la rivero *Aua da Fedoz*, krome de la norda alfluas diversaj montoriveretoj.

## Turismo 
La Lago de Silso estas la plej alte situanta lago en Eŭropa kun komerca ŝipveturado. La lago estas somere tra ŝatata por breta velado. Vintre trans la frostigita lago pasas la Engadina Skimaratono.

## Historio 
La lagoj de Supra Engadino estiĝis post la fino de la lasta malvarmepoko, kiam la alpaj glaĉeroj retiriĝis. Origine la tri lagoj Lago de Silso, Lago de Silvaplano kaj Lago de Sankta Maŭrico formis unusolan, grandan lagon. Dum mezepoko la episkopo de Koiro posedis la fiŝkaptorajtojn sur la lagoj, kiujn li en la jaro 1288 luis al la familio von Planta. La Svisa Federacia Tribunalo malpermesis en la jaro 1934 post multjara kverelo projektojn por elektrocentraloj el la jaroj 1905 kaj 1908.

## Friedrich Nietzsche 
Dum la someroj de la jaroj 1881 ĝis 1888 Friedrich Nietzsche pasigis la somerojn en Sils-Maria, kaj tie skribis kelkajn de siaj gravaj verkoj inter kiuj la duan parton de *Jen diris Zaratuŝtro*.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Silso, Lago de
Kategorio:Kantono Grizono
Kategorio:Supra Engadino (komunumaro)
Kategorio:Malojo (distrikto)
Silso en Engadino

**Silso en Engadino** (en la germana lingvo **Sils im Engadin**, en la romanĉa lingvo **Segl**, oficiale skribita per la dulingva nomo **Sils im Engadin/Segl**) estas komunumo de la komunumaro Supra Engadino kaj la distrikto Malojo en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 754 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Silso situas en Supra Engadino ĉe la bordo de la rivero Eno, kiu en okcidento de la komunumo elfluas el la Lago de Silso kaj oriente alfluas al la Lago de Silvaplano. La komunumo konsistas el la kvar frakcioj Sils-Maria, Sils-Baselgia, Fex kaj Grevasalvas.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Silso en Engadino limas en nordo kaj nordoriento al Silvaplano, en sudoriento al eksklavo Valo Roseg de Samedan, en sudo al Lanzada (Italio), en sudsudokcidento al Chiesa in Valmalenco (Italio), en okcidento al Bregaglia, kaj en nordokcidento al Bivio.

## Trafiko 
Tra Silso pasas la kantona ĉefvojo n-ro de Silvaplano tra Malojopasejo al Chiavenna en Italio. Per la poŝtaŭtolinio de Sankta Maŭrico al Chiavenna la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Lingvoj 
La hodiaŭ trilingva komunumo (itala, germana kaj romanĉa) origine estis romanĉlingva. En la 19-a jarcento ankoraŭ du trionoj de la loĝantaro parolis la romanĉan, sed jam tiam ekzistis granda germanlingva malplimulto. Dum la popolnombrado de 1980 48,39% parolis la germanan, 31,57% la romanĉan kaj 15,44% la italan. En la jaro 2000 jam 59,39% parolis la germanan, 15,45% la italan, dum la romanĉa lingvo kun ankoraŭ 11,98% falis al la tria loko.

## Famaj personecoj 
De 1881 ĝis 1888 Friedrich Nietzsche pasigis la somerojn en Sils-Maria, kaj tie skribis kelkajn de siaj gravaj verkoj inter kiuj la duan parton de *Jen diris Zaratuŝtro*. Ankaŭ Hermann Hesse regule venadis al Sils-Maria. La domo, kie Nietzsche loĝis en Sils-Maria, hodiaŭ estas muzeo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Silso datiĝas el la jaro 800 kiel *Silles*. En 1964 estis malkovrita en Sils-Baselgia du altaretoj el romia epoko, kiuj supozeble estas restaĵoj de romia sanktejo ĉe la pasejovojo tra Juliopasejo kaj Malojopasejo. Dum mezepoko grava ekonomia fonto estis la fiŝopredado en la Lago de Silso. El la jaro 1545 datiĝas alpopaŝtejoregularo. Ekde la 19-a jarcento la turismo fariĝis al ĉefa enspezofonto de Silso.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Silso

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Silso en Engadino
Krpeľany

eta|250px|maldekstra|Preĝejo de Krpeľany
250px|eta|maldekstra|Vojo en Krpeľany
**Krpeľany** (hungare *Kerpelény* [kerpelEnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Krpeľany situas laŭ dekstra bordo de Váh, laŭ fervojo Žilina-Ružomberok, fine de tre mallonga sakovojo el ĉefvojo Žilina-Ružomberok. Martin troviĝas je 15 km. Monto situanta rande estas 1187 m alta.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la ŝtonepoko. Antaŭ la hungara dominado laŭvice keltoj kaj slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1430, poste en 1488 en hungara formo *"Kerpelen"*. En 1785 316 vilaĝanoj loĝis en 50 domoj, en 1828 326 vilaĝanoj loĝis en 52 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Krpelány*, poste ĝi rericevis la originan mezepokan nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kerpelény 391 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1953 kanalo, akvorezervujo kaj hidroelektra centralo konstruiĝis. En 2001 vivis en Krpeľany 1068 homoj, (1050 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* klasikisma nobeldomo el la 19-a jarcento
* moderna preĝejo
* por turistoj restoracioj, turistaj domoj, skiejo, la skilifto estas 400 m longa

Kategorio:Municipoj en distrikto Martin
Turany

eta|250ra|maldekstra|Ĉirkaŭaĵo ĉirkaŭ Turany kaj Sučany
eta|250ra|maldekstra|Municipa oficejo en Turany
eta|250ra|maldekstra|Katolika preĝejo de Turany

**Turany** (hungare *Nagyturány* [nadjturAnj]) estas granda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Turany situas sur insulo de Váh, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Žilina-Ružomberok. Martin troviĝas je 8 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1319, poste en 1341 en formo *"Turan"*. En 1397 ĝi ricevis privilegiojn pri muelado, fiŝado kaj arbohakado, baldaŭe pri bazarado jare po 3. Tio signifis tion, ke la vilaĝo jam iĝis kampurbo. En 1557 48 familioj pagis impostojn. En 1610 350 loĝantoj loĝis en 70 domoj, en 1715 540 loĝantoj loĝis en 108 domoj, en 1784 1450 loĝantoj loĝis en 254 domoj, en 1828 1850 loĝantoj loĝis en 161 domoj. En 1788 inundo, en 1796 incendio okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Turan*, poste aldoniĝis "nagy" (=granda) pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyturány 1974 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Turany 4444 homoj, (4402 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Galo menciite unuafoje en 1367, en 1636 ĝi renesanciĝis, en la 18-a jarcento la internaĵoj barokiĝis
* luterana preĝejo de 1933
* luterana klasikisma paroĥo de 1818
* sinagogo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Martin
Nolčovo

**Nolčovo** (hungare *Nolcsó* [nolĉO]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Nolčovo situas laŭ maldekstra bordo de Váh, laŭ traira flankovojo. Martin troviĝas je 13 km. 

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1489 en formo *"Nyolchio"*. En 1677 poŝto kun ĉevaloŝanĝa stacio ekfunkciis. En 1715 18 familioj pagis impostojn. Ĝis 1722 ĝi estis doganprena loko. En 1785 319 vilaĝanoj loĝis en 41 domoj, en 1828 309 vilaĝanoj loĝis en 36 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nolcsó 380 homoj, (361 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la loĝantoj aliĝis al Slovaka Nacia Ribelo. En 2001 vivis en Nolčovo 271 homoj, (267 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Martin
Kantono Gevrey-Chambertin

**Kantono Gevrey-Chambertin** (france *canton de Gevrey-Chambertin*) estas franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 21 kantonoj de la Arondismento Dijon. Ĝia ĉefurbo estas Gevrey-Chambertin.

## Komunumoj 
Apartenas al la kantono Gevrey-Chambertin la jenaj 32 francaj komunumoj :

* Barges
* Bévy
* Brochon
* Broindon
* Chambœuf
* Chambolle-Musigny
* Chevannes
* Clémencey
* Collonges-lès-Bévy
* Corcelles-lès-Cîteaux
* Couchey
* Curley
* Curtil-Vergy
* Détain-et-Bruant
* Épernay-sous-Gevrey
* L'Étang-Vergy
* Fénay
* Fixin
* **Gevrey-Chambertin**
* Messanges
* Morey-Saint-Denis
* Noiron-sous-Gevrey
* Quemigny-Poisot
* Reulle-Vergy
* Saint-Philibert
* Saulon-la-Chapelle
* Saulon-la-Rue
* Savouges
* Segrois
* Semezanges
* Ternant
* Urcy

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Côte-d'Or
* Komunumoj de Côte-d'Or

Gevrey-Chambertin
Listo de urboj de Eritreo

Jen listo de urboj de Eritreo laŭ la loĝantaronombro:
eta|270px|dekstra|Mapo pri pli grandaj urboj de Eritreo
eta|270px|dekstra|Panoramo en Asmero
* Asmero
* Kereno
* Agordat
* Dekemhare
* Mendefera
* Nakfa
* Adi Keyh
* Massaua
* Iddi
* Ghinda (Eritreo)
* Barentu
* Assab
* Tesseney
* Beylul
* Mersa Fatuma
* Himbirti
* Nefasit
* Adi Kwala
* Senafe
* Segheneyti

## Fontoj 
* Germana Vikipedio


Eritreo
Mira-Bhajandar

'*** (marate **मीरा भयंदर**) estas metropolo, antaŭurbo de Mumbajo en Barato, en subŝtato Maharaŝtro apartenanta al urbaro de Mumbajo.

En la urbo vivas  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
 situas laŭ okcidenta marbordo de la lando kaj ankaŭ sur insulo. Laŭ la maro precipe mangrovoj kreskiĝas. La urbo konsistas el loĝkvartaloj, sed ankaŭ la industrio kaj la butikaro trovis konvenajn lokojn. Mumbajo troviĝas 40 km-ojn.

## Historio 
En la 1970-aj jaroj en Mumbajo la loĝado alte kreskis, tial oni serĉis lokojn pli konvenajn. En tiu loko pli frue estis agrikulturaj kampoj, ĝangalo kaj fiŝkaptista vilaĝo.  konsistis el 2 urboj: **Mira** kaj **Bhajandar*'.

## Trafiko 
 havas bonajn vojajn kaj fervojajn kontaktojn kun Mumbajo. En la urbo aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn. La plej proksima flughaveno troviĝas 26 km-ojn.

## Klimato 
 havas tropikan klimaton, kie regas varmegaj someroj, ne malvarmaj vintroj kaj musono, (la lasta daŭaras inter junio-septembro). Jare pluvas po 2000-3000 mm. La averaĝa temperaturo estas 27&nbsp;°C.

## Vidindaĵoj 
* temploj (ankaŭ romkatolika)
* Nacia parko estas proksime

Kategorio:Urboj de Maharaŝtro
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Metropoloj
Béla Steiner

**STEINER Béla** (pro. ŝtajner) estis hungara pediatro, universitata profesoro naskiĝinta en Borossebes la 3-an de novembro 1893 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de aprilo 1972.

## Biografio
Béla Steiner diplomitiĝis en 1918 en Budapeŝto kaj li estis de 1919 ĝis 1928 praktikanto, asistanto en la infankliniko gvidite de Árpád Bókay, dume li laboris ankaŭ en la Infankliniko Charité de Berlino (1923). De 1919 li estis kuracisto de kabineto en la malsanulejo gvidite de Adél Bródy, de 1932 kabinetestro. De 1964 li estis katedrestro, universitata profesoro. Li publikigis preskaŭ 100 sciencajn laboraĵojn en enlandaj kaj eksterlandaj revuoj.

## Verko
*''Über den Zuckergehalt des liquor Cerebrospinalis (Jahrbuch für Kinderheilkunde, 1923). – Irod. S. B. (Orv. Hetil., 1972. dec. 17.).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Polemo

Laŭ la helena mitologio, **Polemo** (el la greka *Πολεμος*, «milito») estis dajmono aŭ spirito de milito kaj batalado, speciale pri internaj militoj. Lia kontraŭlino estis Ejreno (Paco), kaj lia romia ekvivalento estis *Bellum*.[eta|**Polemo** kaj [Enjo, plafon-pentraĵo en Luvro farita de Antoine Paillet (1672).]]Pro siaj atributoj, Polemo multe similis al Areso (eble ĝi estis unu el liaj epitetoj), la olimpa dio pri milito, kaj li multe similis al la Maĥoj (Batalemaj spiritoj). Polemo estis patro de Alalo (Milit-krio), ĉu sole, ĉu kun Eriso (Malkonkordo). Fratino lia estis Enjo, kiu rondiris kun li la batal-kampojn, kune kun la Maĥoj, la Hisminoj, la Androktasioj, la Fonoj, Eriso, Areso kaj la Keresoj.

En ezopa fablo, Polemo edziĝis al Hibriso, ina personigo de orgojlo kaj insolenteco, sed nur pro tio ke ŝi iĝis la nura ne-edziniĝinta diaĵo. Tamen, li tiel enamiĝis al ŝi ke de tiam Polemo sekvadas Hibrison ien ajn kien ŝi translokiĝus. En sia teatraĵo *Paco*, Aristofano priskribas Polemon kiel terura malamiko de Grekio, al kiu la gedioj permesis kapti kaj malliberigi Ejrenon, kiel puno al la tro militema loĝantaro.

Tamen, en sia ĉefa verko, *Eneido*, Vergilio lokigas Polemon (Bellum) en infero, kune kun sia terura akompanantaro.

## Eksteraj ligiloj 
*  Polemo ĉe Theoi.com

## Referencoj 
Kategorio:Dajmonoj
Kategorio:Militaj dioj
Sándor Stief

**STIEF Sándor** (pro. ŝtif) estis hungara neŭrologo kaj psikiatro naskita en Koloĵvaro la 25-an de majo 1896 kaj mortinta en Bp. la 4-an de septembro 1954.

## Biografio
Sándor Stief studis medicinon en Koloĵvaro, Prago kaj Budapeŝto (1915–21). Inter 1921–1935 li estis asistanto, adjunkto, privatprofesoro, universitata profesoro de la kliniko de universitato de Segedo, en 1929–31 komisiita direktoro de la kiliniko. Inter 1935–37 li estis  ĉefkuracisto pri psikiatrio en Angyalföld, de 1937 ĝis 1945 en Hárshegy, en 1945–53 direktoro ĉefkuracisto en Lipótmező. Dum lia gvidado la instituto grave moderniĝis, estiĝis novaj sekcioj. Liaj esploraĵoj estis ligitaj al menspatologio, al menshigienio kaj kriminologio. Li publikis ĉirkaŭ 80 fakpublikaĵojn en hungaraj kaj eksterlandaj revuoj.

## Verko
* *A extrapyramidális rendszer rövid vázlata* (Szeged, 1925); 
* *Bevezetés az ideggyógyászati diagnosztikába* (Szeged, 1929).

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikon

Stief, S.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Détain-et-Bruant

**Détain-et-Bruant** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1044 en formo "Destagnum".
En 1164 Cistercio havis bienon en Détain.
En 1806 Bruant estis kunigita kun Détain.

## Geografio 
La komunumo enhavas la vilaĝon Détain kaj la vilaĝon Bruant.

### Demografio 
### Najbaraj komunumoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Bouilland

### Eksteraj ligiloj 
* Paĥoco L'Etang-Vergy  
* komunumaro Gevrey-Chambertin  
* http://www.echodescommunes.fr/detail_commune.php?nomCom=D%E9tain-et-Bruant 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
3105 Stumpff

'*3105 *Stumpff''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo August Kopff, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon kaj ĉiel-mekanikiston Karl Stumpff (1895–1970).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de August Kopff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1907
Akiŝ

Laŭ la Libro de Mormono, **Akiŝ** estis elstara figuro en la socio de la jaredidoj, kiel ĝi malkaŝas sin en la Libro de Eter. En ĉi tiu rakonto, Akiŝ establis sekretajn kombinojn inter la jaredidoj post alveni al la Tero Promesita. Ĉi tiu sekreta kombino preskaŭ portis ilin al la kompleta detruo. Akiŝ establis ĉi tiun kombinon ĉar la filino de Jared dancis antaŭ li kaj, por akiri lian manon, Akiŝ konvenis kun Jared detronigi al Omer, la leĝa reĝo kaj patro de Jared. Poste, Akiŝ mortigis al Jared kaj ĝi prenis la kontrolon de la reĝlando. Ĉi tiu historio estis diskutita de aŭtoroj mormonoj kaj ne mormonoj.

## Referencoj 
Kategorio:Popoloj de la Libro de Mormono
Maĥoj

|}

Laŭ la helena mitologio, la **Maĥoj** (el la greka *Μάχαι* «bataloj») estis dajmonoj de bataloj kaj luktado. Same kiel aliaj malbonaj spiritoj, kiel la Hisminoj, la Androktasioj kaj la Fonoj, la maĥoj estis gefiloj aŭ gefratoj de Eriso (Malkonkordo), sen alies interveno.

Kelkaj el la plej konataj estis Homado (Bruego de la batalo), Alalo (Milit-krio), Projoksiso (Atako), Joko (Sturmo), Alko (Batal-Rezisto), Paljoksiso (Retreto) kaj Kidojmo (Konfuzo). Ili ĉiuj apartenis al la akompanantaro de la olimpa milit-dio Areso en batal-kampoj, kune kun aliaj estaĵoj rilataj al milito kaj morto, kiel Fobo, Dejmo, la Keresoj, Polemo, Enjo kaj ilia patrino Eriso.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  La Maĥoj ĉe Theoi.com
3106 Morabito

**3106 Morabito** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono), Usono.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan (kanaddevenan) astronominon Linda A. Morabito, malkovrintinon de la vulkanismo sur Iono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Esperanto Framasona

**Esperanto Framasona** estas framasona organizaĵo, kiu ekestis el la Espero Framasona, kiu estis fondita la 5-an de aŭgusto 1905 dum la unua Universala Kongreso en Boulogne-sur-Mer.

Poste iĝis Universala Framasona Ligo, fondita en 1913 dum la Universala Kongreso en Bern.

Elektitaj komitatanoj estis Karl Barthel, Frankfurt, Prof. Massinon, Vesoul, Prof. Bonjour, Neuchatel, s-ro Pourcines, Nancy. Vizprezidanto estis kolonelo John Pollen (1848 - 1912), kiu estis gubernatoro de la brita kolonio en Hindio.

Dum la 3-a Universala Kongreso de Esperanto en Kembriĝo, en 1907, okazis akcepto la kembriĝa loĝio "Sir Isaac Newton". Pourcines, kiu ne ĉeestis, rezignis pri sia posteno kaj oni ne plu aŭdis pri li en esperantistaj rondoj.

La grupo kunvenis en 1906 en Gento; en 1907 en Cambridge; 1908 en Antverpeno kaj havis kelkcent membrojn. La aktiveco ne estis videbla. Ekzistas nur informilo, kiu aperis de tempo al tempo.

## Fontoj 
* Ĉu Zamenhof estis framasono? (teksto arkivigita) de Jean Amouroux, Perpinjano, *Franca Esperantisto*, n-ro 464, majo 1995 
* *THE INTERNATIONAL LEAGUE OF FREEMASONS*, Dr. J. S. Van Solkema, M.P.S., Hago, Nederlando. (Tradukita el nederlanda fare de Leo Fischer, F.P.S.)

Kategorio:Framasonismo
Kategorio:Esperanto-movado
Glyceria

***Glyceria***, esperante **glicerio**, estas genro de plantoj el la familio de Poacoj.

## Priskribo 
Tipa *Glyceria* estas stauda senhara herbo kaj havas stolonojn kaj grapolaron el 3-14-floraj senaristaj spiketoj. Glicerioj estas holarktaj kaj dolĉakvejaj.

## Parazitoj 
Ergoto fungo parazitas iliajn ovariojn.

## Ĉefaj specioj 
* *Glyceria arctica*
* *Glyceria canadensis*
* *Glyceria declinata*
* *Glyceria flavescens*
* *Glyceria fluitans*
* *Glyceria latifolia*
* *Glyceria lemmoni*
* *Glyceria maxima*
* *Glyceria nemoralis*
* *Glyceria notata*
* *Glyceria ovatiflora*
* *Glyceria plicata*
* *Glyceria striata*

## Notoj kaj fontoj 
* PIV 2005 Paĝo 196.

## Eksteraj ligiloj 
* Reta Vortaro
Universala Framasona Ligo

Dum la unua Universala Kongreso en Boulogne-sur-Mer estis fondita grupo kun la nomo Espero Framasona, ekde UK 1906 Esperanto Framasona, kiu havis kunvenojn dum ĉiuj postaj kongresoj. Dum la Universala Kongreso en Bern (1913) laŭ propono de Friedrich Uhlmann estis fondita pli ampleksa organizo sub la nomo **Universala Framasona Ligo**. La prezidanto iĝis la fama portugala politikisto kaj pacifisto Sebastiao de Magalhaes Lima. Zamenhof sendis saluttelegramon.

En 1913 en Parizo estis konsekrita la loĝio “Esperanto”apartenanta al la „Grande Loge de France”, n-ro 454. Zamenhof sendis al ĝi koran gratulleteron okaze de ĝia konsekro.

El la jaro 1926 proponis Eugen Lennhoff novan kaj pli konkretan rekonstruon de UFL, kiu agu sendepende de Esperanto-kongresoj. Ekestis naciaj grupoj, ekzemple en Germanio sub  Prof. Heinrich Kraft. En 1928 partoprenis 700 partoprenantoj la kongreson en Vieno el 30 grandloĝioj.

En la jaro 1928 en Berlin Dro. Inĝ. Raoul Koner kaj la grandmajstro  Dro. Leo Müffelmann fondis la landan grupon por Germanio. Aktivaj membroj de la Ligo estis Kurt Tucholsky kaj Carl von Ossietzky. 

En 1932 UFL kunvenis dum la Universala Kongreso en Parizo kaj konsilis al siaj membroj la lernadon kaj utiligadon de Esperanto. 

Jean Zay, franca ministro pri edukado en la jaro 1938, konsilis la lernadon de Esperanto en libervolaj grupoj en lernejoj. Li estis membro de la loĝio "Grand Orient de France".

La 42-a Universala Kongreso en Marseille (1957) kun 1458 partoprenantoj estis organizita de Honoré Bourdelon kaj en 1978 fondiĝis la loĝio "LA VIVANTA LUMO", kiu eldonis framasonisman terminaron kun 180 terminoj.

Okaze de la 88a franca Esperanto-kongreso en Lyon la tri loĝioj organizis ekster la kongreso konferencon kun la titolo "Esperanto je la sojlo de 21-a jarcento"

## fonto
J. Amouroux, ĈU ZAMENHOF ESTIS FRAMASONO? Franca Esperantisto 464, majo 1995.

Hubertus M. Schweizer (UFL-Deutschland), VON DEN ANFÄNGEN DER UNIVERSELLEN FREIMAURER LIGA en LA HEROLDO SPECIALA - SPEZIAL – SPECIAL – SPÉCIALE Septembro 2006, speciala eldono okaze de la 100-jara jubileo de Universala FramasonaLigo U.F.L., S. 57-61

* Esperanto versio Wikisource

Sury, Kurt v. Die Universelle Freimaurerliga . Statuten der Universala Framasona Ligo (germane: statutoj de la UFL). - Stuttgart  : Holzinger , [ca. 1957] . - 23 S. Aŭstra Nacia Biblioteko : ZESP 704112-B.5.11

Espéranto et franc-maçonnerie, une siècle d'histoire  : 1905 - 2005 ; Universala Framasona Ligo . - [Nice] , 2005 . - 25 S. . - (Suplemento ; 53,5 ) parte franca, parte esperanta, Aŭstra Nacia Biblioteko ZESP 1796009-B

La Frata Ceno  : oficiala organo de la "Universala Framasona Ligo" . - Wien  : Universala Framasona Ligo , 1930, aperas malregule Aŭstra Nacia Biblioteko 703.736-C.Esp-

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Framasonismo
Lajos Steiner

**STEINER Lajos** (pro. ŝtajner) estis hungara ŝaka grandmajstro naskita en Nagyvárad la 14-an de julio 1903 kaj mortinta en Sidney la 22-an de aprilo 1975.

## Biografio 
Lajos Steiner finis teknikan altlernejon en Germanio (1924). Li vekis sensacion kiel konkursanto 14-jaraĝa, de 1922 li estis hungara majstro, en hungara majstrokonkurso li okupis la unuan lokon.  Li gajnis paran maĉon kontraŭ Pál Réthy (ŝakisto) kaj Andor Lilienthal. Li estis kvar foje en ŝakolimpikoj: (1931, 1933, 1935, 1936). Li gajnis plurajn internaciajn konkursojn. Li elmigris Aŭstralion (1939)), li ankaŭ gajnis Aŭstralian Ŝakan Ĉampionumon, kvarfoje 1945, 1946/47, 1952/53 kaj 1958/59.

## Ŝakolimpokoj 
Steiner partoprenis en 4 ŝakolimpikoj:
* 4-a Ŝakolimpiko en Prago 1931 (+10 –3 =4)
* 5-a Ŝakolimpiko en Folkestone 1933 (+5 –4 =5)
* 6-a Ŝakolimpiko en Varsovio 1935 (+7 –4 =7)
* 3-a neoficiala Ŝakolimpiko en Muniko 1936 (+13 –2 =5).

## Verkoj 
**Sakkiskola* (Kecskemét, 1935); 
**Kings of the Chess Board* (Sidney, 1948).

## Eksteraj ligiloj 
*Magyar Életrajzi Lexikon

Steiner, L.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj antaŭ la naziismo