2,5-Dukloroanilino

**2,5-Dukloroanilino** aŭ **Anilino-2,5-duklorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,2,5-triklorobenzeno** kaj **sodamido**. Ĝi estas blanka aŭ flava, lumsensiva solidaĵo, nesolvebla en akvo. 2,5-Dukloroanilino posedas 6 karbonatomojn, 5 hidrogenatomojn, 2 kloratomojn kaj 1 nitrogenatomon.

2,5-dukloroanilino estas organika kombinaĵo kun la kemia formulo C6H3Cl2NH2. Ĝi estas senkolora ĝis palflava solidaĵo kun akra odoro. Ĝi estas uzata kiel peraĵo en la produktado de larĝa gamo de kemiaĵoj, inkluzive de tinkturfarboj, farmaciaĵoj kaj insekticidoj. Ĝi ankaŭ estas uzata kiel solvanto por farboj, rezinoj kaj aliaj organikaj kombinaĵoj. 2,5-Dukloroanilino havas diversajn aplikojn en la laboratorio, inkluzive de sintezo de aliaj kombinaĵoj, reakcioj kaj analizoj.

## Sciencesploraj aplikoj 
Kristalstruktura Analizo: studo de Sakurai, Sundaralingam, kaj Jeffrey (1963) fokusiĝis sur la kristalstrukturo de 2,5-dukloroanilino uzante nuklean kvarpolan resonancon kaj Ikso-radian difrakton. Ili eltrovis ke la molekulo estas plejparte ebena, kun iu devio en la nitrogenatomo, kaj notis la foreston de hidrogena ligo en la strukturo (Sakurai, Sundaralingam, & Jeffrey, 1963).

Media Monitorado: Bester et al. (1998) raportis la ĉeeston de 2,5-dukloroanilino en estuaraj kaj maraj akvoj, priskribante metodon por ĝia kvantigo kaj disponigante koncentriĝdatenojn de Norda Maro por la jaroj 1990 kaj 1995 (Bester et al., 1998).

Biomedicinaj uzoj: Kuhn kaj Suflata (1989) malkovris ke kloroanilinoj, inkluzive de 2,5-dukloroanilino, povas esti biologie senhalogenigitaj en poluitaj akvoj sub metanogenaj kondiĉoj. Tiu procezo, implicanta mikroorganismojn, sinsekve anstataŭigas halogenojn kun protonoj kaj sugestas novajn alirojn por biologiaj uzoj en poluitaj medioj (Kuhn & Suflita, 1989).

Toksologiaj Studoj: La tokseco de kloroanilinoj, inkluzive de 2,5-dukloroanilino, estas studata fare de Lo, Valentovic, Rankin, kaj Brown (1994). Ili ekzamenis la efikon de kemia formo, vojo de administrado, kaj vetoro sur la induktata nefrotokseco en ratoj, provizante sciojn pri la sekureco kaj riskoj asociitaj kun eksponiĝo al ĉi tiuj kunmetaĵoj (Lo, Valentovic, Rankin, & Brown, 1994).

Sintezo kaj Kemiaj Aplikoj: Zhu Xing-yi (2014) priskribis metodon por sintezi 2,5-duklorofenolon el 2,5-dukloroanilino, elstarigante ĝiajn aplikojn en kemia sintezo (Zhu Xing-yi, 2014).

Studoj pri Vibraj Spektroskopioj: Rai, Kumar, kaj Rai (2006) faris studojn pri kloro-anstataŭigitaj anilinoj, inkluzive de 2,5-dukloroanilino, uzante infraruĝan kaj Raman-spektroskopion, kune kun kalkuloj pri la funkcia teorio de la denseco. Ĉi tiu esplorado kontribuas al pli profunda kompreno de la vibraj trajtoj de tiaj kunmetaĵoj (Rai, Kumar, & Rai, 2006).

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **sodamido** per traktado de **1,2,5-triklorobenzeno** kaj **sodamido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **2,5-dukloroanilino** per traktado de **1,2,5-triaminobenzeno** kaj **kloro**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **2,5-dukloroanilino** per traktado de **2,5-duklorofenolo** kaj **sodamido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **2,5-dukloroanilino** per traktado de **2,5-dukloronitrobenzeno** kaj **kloramino**:

## Vidu ankaŭ 
* Anilino

## Referencoj 
Kategorio:Anilinoj