open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eklezio de Norda Barato

La **Eklezio de Norda Barato** ( mallongigita **CNI**), estas ĉefa nomo en norda Barato por unuigita eklezio establita la 29an de novembro 1970 per kunigo de la Anglikanaj kaj la Protestantaj eklezioj kiuj laboris en norda Barato; ĝi estas provinco de la tutmonda Anglikana Komunio. Ĝi estas posteulo de la Eklezio de Anglio en Hindio kun la Eklezio de Pakistano kaj la Eklezio de Suda Barato. La kunigo, kiu estis diskutata ekde 1929, okazis finfine inter la Eklezioj de Barato, Pakistano, Birmo kaj Srilanko (Anglikanaj), la Unuigita Eklezio de Norda Barato (Kongregaciismo kaj Presbiterianismo), la Baptismaj Eklezioj de Norda Barato (Britaj Baptistoj), la Eklezio de Brethren en Barato, kiu retiriĝis en 2006, la Metodisma Eklezio (Brita kaj Aŭstralia Konferencoj) kaj la Disĉiploj de Kristo.

La jurisdikcio de la ENB kovras ĉiujn ŝtatojn de Barato kun la escepto de kvar ŝtatoj en la sudo (Andra-Pradeŝo, Karnatako, Keralo kaj Tamilnado) kaj havas proksimume 1,250,000 membrojn (0.1% el la loĝantaro de Barato) en 3,000 pastraĵoj.

## Bildaro 

File:St_Paul%27s_Cathedral.jpg|Katedralo de Sankta Paŭlo, Kalkato
File:Allsaintcathedral ald.jpg|Katedralo de Ĉiuj Sanktuloj, Alahabado
File:Cathedral Church of the Redemption - New Delhi.jpg|Katedralo de Elaĉeto, Nova Delhio
File:Christ Church Shimla India.jpg|Krista Preĝejo, Ŝimla
File:StJohnsChurchMeerut.jpg|Preĝejo de Sankta Johano, Meerut
File:St.james b.jpg|Preĝejo de Sankta Jakvo, Nova Delhio
File:St. Thomas Cathedral, Mumbai.jpg|Katedralo de Sankta Tomaso, Mumbai
File:The Wilson College, Mumbai.jpg|Wilson College, Mumbajo
File:La Martiniere College, Lucknow - by Ahmad Faiz Mustafa.jpg|Lernejo La Martiniere, Lucknow
File:La Martiniere, Calcutta by Francis Frith.jpg|Lernejo La Martiniere College, Kalkato
File:St Pauls School.jpg|Lernejo de Sankta Paŭlo, Darjeeling
File:Scottish Church College.jpg|Skoteklezia Lernejo, Kalkato
File:Delhi, Holy Trinity Church (Turkman gate).jpg|Preĝejo de la Sankta Triunuo, Nova Delhio

## Notoj 
Kategorio:Protestantismo en Barato
Norda Barato
Kategorio:Ekumenismo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1970
Testamento (juro)

**Testamento** en juro estas skribaĵo per kiu iu persono deklaras siajn lastajn volojn kaj ordonas pri asigno de la postlasota heredaĵo. Ĝi havas longajn historiojn kaj en multaj civilizacioj testamentoj estis kelkaj el plej malnovaj dokumentoj. Laŭ PIV testamento estas "Deklaro, kutime skriba laŭ leĝe difinita formo, per kiu persono esprimas sian lastan volon rilate sian proprietaĵon." Du el ĉefaj konceptoj en testamento estas administranto, kiu decidas pri la maniero ŝanĝi posedrajtojn, kaj profitantoj, kiuj heredas ĉu havaĵojn ĉu devojn. Plej ofte en multaj kulturoj la heredantoj estas gefiloj aŭ aliaj parencoj. Post la morto de la posedinto kaj testamentinto, oni okazigas juran ceremoniojn, kiu konsistas en lagado de la testamento fare de notario.

Aliaj celoj de testamentoj ne temas pri posedrajto, sed pri aliaj lastaj voloj, kiuj povas temi pri politikaj, sociaj, ideologiaj, literaturaj aferoj, aŭ pli konkrete pri dispono el kadavro de la testamentinto (donaco de organoj por transplantoj, funebraj ceremonioj, entombigo, kremacio aŭ donaco de la tuta korpo al eksperimentado).

## Kelkaj testamentoj 
* Testamento de 'Abdu'l-Baha
* Testamento de Bab
* Testamento de Baha'u'llah
* Testamento de Lenin
* Testamento de papo Johano Paŭlo la 2-a
* Testamento de Sankta Francisko

## Testamentoj en Esperanto 
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas ties 12an ĉapitron "Testamentoj" al priskriboj de diversaj testamentoj ege kuriozaj; poste ŝi rakontas amuzan fabelon, ŝajne belgan, pri konflikto inter episkopo kaj pastro, kiu enterigis sian hundon kaj pretendas, ke la hundo diktis testamenton.

## Vidu ankaŭ 
* kadavrodonaco
* organdonaco

## Notoj 
Kategorio:Heredorajto
Kategorio:Anglasaksa juro
Kategorio:Juraj terminoj
Kategorio:Verkoj pri historio
Kategorio:Sepultado
160 metra bendo

**160 metra bendo** aŭ simple 160 metroj rilatas al la grupo de radiofrekvencoj inter 1800 kaj 2000 kHz, kio estas la plej malsupra radiofrekvencoj asignitaj por uzo de radioamatoroj en la plej multo de la landoj. Pli maljunaj radioamatoroj ofte nomas ĝin la Pinta bendo (*Top band*) foje ankaŭ nomata la ''Gentleman's Band'' kontraste al la 40 kaj 20 metraj bendoj. Ĝenerale ĝi estas nokta bendo kun plej bona propagiĝo dum noktaj horoj.
__TOC__

## Historio
La 160 metra bendo estas la plej malnova bendo uzita de radioamatoroj kaj estis tre populara en la plej fruaj tagoj da amatora radio, kiam preskaŭ ĉiuj komunikoj estis faritaj je relative mallongaj distancoj. La bendo estis asignita de la Internacia Radiotelegrafa Konferenco en Vaŝingtono, la 4-an de oktobro 1927. Tiam la asigno estis 1715-2000 kHz sed ĝi estis reduktita al 1800–2000 kHz dum la Internacia Radio-Konferenco de Atlantic city.

## Uzado
Dum la tago ĝi nur ebligas lokajn kontaktojn krome kun multe da bruo. Dum la nokto malfermiĝas la propagiĝo kaj eblas fari kontaktojn kun naciaj, regionaj kaj internaciaj amatoraj radioestacioj.

## Antenoj
Efika 160 metra operado povas esti malfacila ĉar malfacilas starigi plenondajn antenojn por multaj radioamatoroj kun limigita spaco. Klopodoj malgrandigi antenojn tre ofte rezultas en efikperdoj, tamen multaj radioamatoroj sukcese komunikas je tre longaj distancoj per relative malgrandaj antenoj, ĝi estas eksperimenta kampo por eltrovemo en antendezajno kaj teknikoj por funkciigado de malgrandaj kaj pli efikaj antenoj. Dupolusa anteno por tiu bendo povus esti 80 metrojn longa tial oni kutime muntas L-antenojn, vertikalajn antenojn por pli efike uzi spacon.

## Propagado
Dum la tago la absorbo de la D-tavolo preskaŭ faras la bendon neuzebla kvankam eblas fari kelkajn lokajn kontaktojn. Sed kiam noktiĝas la tavoloj D kaj E malaperas kaj danke al la F-tavolo la bendo rehavas grandan aktivecon, tiam eblas fari naciajn kaj internaciajn kontaktojn. La bruo povas esti problemo ĉefe en somero kaj iom pli milda en vintro, la elektraj ŝtormoj estas percepteblaj en tiu bendo.

## ILERA frekvencoj
Estas neniu klarigo aŭ sugesto de ILERA por kontaktoj inter esperantistaj radioamatoroj en tiu bendo kvankam eblas uzi ĝin dum la ILERA konkurso.

## Bendlarĝo
Bendlarĝo laŭ la IARU regionoj 

### IARU Regiono 1
Europo, Afriko kaj Norda Azio.
de 1,810 ĝis 2,000 KHz

### IARU Regiono 2
Ameriko 
de 1,800 ĝis 2,000 KHz

### IARU Regiono 3
Azio kaj Pacifiko. 
de 1,800 ĝis 2,000 KHz 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Jonosfero
* Atenuado en la spaco

## Eksteraj ligiloj 
* Internacia Amatora Radia Unio (IARU)

 

Kategorio:Radioamatoraj bendoj
59793 Clapiès

'*59793 *Clapiès''''' estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio de la Pises, en Nacia parko Cevenoj (Gard, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto kaj kartografo Jean de Clapiès (1670–1740), kiu partoprenis kun François de Plantade al la observado de la plena suna eklipso de 1706 elde la Turo de la Babotte de Montpellier.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de la Pises
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Nacia Akademio de Sciencoj de Azerbajĝano

La **Nacia Akademio de Sciencoj de Azerbajĝano** (azere: *Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası* (AMEA)), estas la ĉefa organizo dediĉita al la esploro en Azerbajĝano. Ĝi estis fondita en 1945 kaj situiĝas en la ĉefurbo de la lando, Bakuo.

## Historio 
La Akademio baziĝis en la Azera Asocio por Esploroj kaj Sciencaj Studoj, kiu komence estis aniĝinta al la Universitato de Bakuo kaj, poste, al la Akademio de la Sciencoj de Rusio. En 1945, la konsilio de Komisaroj de la Vilaĝo de Sovetio ordonis ke la socio reorganiziĝu en la Akademio de la Sciencoj de la Sovetia Socialisma Respubliko de Azerbajĝano. Dum ties unua jaro de vivo, la Akademio nomis 15 membrojn, inter ili la komponisto Uzeyir Hajibeyov kaj la verkisto Samad Vurgun.

La Presidium situas nuntempe en la historia konstruaĵo Ismailiyya.

## Strukturo 
La Nacia Akademio de Sciencoj de Azerbajĝano estas dividita interne en 5 departementoj (kiuj entute enhavas 30 sciencajn kaj kulturajn instituciojn en la tuta lando). La departementoj estas: Historie, la Prezidantoj de la Nacia Akademio de Sciencoj de Azerbajĝano estis:

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala loko () (en la angla) ()

Kategorio:Naciaj akademioj de sciencoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1945
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Sovetunio
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Azerbajĝano
Kategorio:Esploraj institutoj en Azerbajĝano
Kategorio:Sciencaj societoj
Kategorio:Pages with unreviewed translations
Lagoj en Azerbajĝano

eta|dekstra|300px|Lago en distrikto Qabala
eta|dekstra|300px|Lago Göygöl
300px|dekstra|eta|Lago Jandari
Tiu artikolo temas pri la lagoj en Azerbajĝano.

La listo enhavas nur naturajn lagojn. Artefaritaj lagoj kiel akvorezervejoj estas ekskluditaj el ĉi tiu listo. La Kaspia Maro, kiu estas la plej granda lago sur la Tero laŭ ambaŭ areo kaj volumeno kaj kiu limas Azerbajĝanon oriente, ankaŭ estas ekskludita el ĉi tiu listo.

Estas ĉirkaŭ 450 lagoj en Azerbajĝano. Ĉiuj estas malgrandaj laŭ areo kaj volumeno. Estas nur 5 lagoj kun areo de pli ol 10&nbsp;km². La plej multaj el ĉi tiuj lagoj estas de dolĉa akvo, sed kelkaj el ili estas salakvaj lagoj. En sia origino, ĉi tiuj lagoj estas tektonaj lagoj, terglobaj lagoj, aluviaj lagoj, deltaj lagoj, meandraj lagoj, lagunoj kaj tiel plu. La lagoj povas esti dividitaj en du ĉefajn grupojn: montaj lagoj kaj malaltaj lagoj. En la montaraj areoj, la lagoj estas tektonaj lagoj, terglobaj lagoj kaj glaciaj lagoj.

En la duonarida duoninsulo Absheron, kelkaj lagoj estas salakvaj lagoj. Dum la sekaj someraj monatoj, la sunvarmo forvaporigas la plej multajn el ĉi tiuj lagoj, lasante salan tavolon.

## Lagoj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Geografio de Azerbajĝano
* Akvaĵoj en Azerbajĝano

## Tradukfonto 

Azerbajĝano
Lagoj
Tibor Eichinger

**Tibor Eichinger** [ejĥinger], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Eichinger Tibor** estas hungara komponisto, gitaristo, ĵazmuzikisto, orkestrestro.

Tibor Eichinger  naskiĝis la  (laŭ alia informo en 1962) en Nyíregyháza.
 
## Biografio 
Tibor Eichinger aĝis 13, kiam li ricevis gitaron kaj li komencis gitaradi. En la 1980-aj jaroj li lernis klasikan gitarludon en Debrecen naskiĝurbo, tiutempe li fondis ŝlagrorkestron. En 1989 li frekventis konservatorion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1994. Post la diplomo li fondis ĵazkvarteton, sed en la sekvaj jaroj li gitaradis ankaŭ en aliaj ĵazorkestroj.

## Elektitaj verkoj 
* *Váratlan Halál* (filma muzikaĵo)
* muzikdiskoj inter 1999-2008

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj gitaristoj
Kategorio:Hungaraj ĵazmuzikistoj
Kategorio:Hungaraj orkestrestroj
59797 Píšala

'*59797 *Píšala'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj geastronomoj kaj geedzoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomia popularigisto *Jan Píšala'', aŭtoro de multenombraj popularaj sciencaj publikaĵoj kaj de aŭdvidaj spektakloj ĉe la stelobservejo kaj planetario Brno. Li estas diplomigita nuklea kemiisto, unu el la ĉefaj gvidantoj de la Astronomia Ekspedicio, kaj ankaŭ bona kolego kaj amiko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Jana Tichá
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
József Engel (negocisto)

**József Engel** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Engel József** estis hungara negocisto, kritikisto, germanlingva verkisto, mecenato, artkolektisto. Lia nobela antaŭnomo estis *jánosi*, lia pseŭdonimo estis **J. E. de Sinoja**.

József Engel  naskiĝis la  (la naskiĝtago diferencas laŭ biografioj!) en Pécs, li mortis la  en *Mecsekjánosi* (nun urboparto de Komló).
 
## Biografio 
József Engel devenis el juda familio. Li frue interesiĝis pri la muziko, li aĝis 14, kiam lia muzika kritiko aperis en Vieno. Pro volo de la familio li frekventis kutimajn komercistajn lernejojn, sed supozeble iomete li lernis ankaŭ muzikon. Post lernado paŝo post paŝo li transprenis la familiajn entreprenojn (ligna industrio, baldaŭ karbominejo, eĉ loka fervojo). Ekde 1870 li longe estis korespondanta kritikisto de 2 gazetoj en Lejpcigo. Libertempe li verkadis germane, unufoje li komponadis, krome li kolektis artaĵojn kaj malnovajn presaĵojn. Li ricevis la titolon kortega konsilisto. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Das Judentum in der Musik* (eseo, 1869)
* *Die Marranen* (tragedio, 1900)
* *Im Beichtstuhl* (tragedio, 1903)
* *Der Kabbalist* (tragedio, 1909)
* *Das Antisemitentum in der Musik* (1933)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj negocistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj mecenatoj
Kategorio:Hungaraj artkolektistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
59800 Astropis

'*59800 *Astropis'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, distrikto Prago-oriento, Ĉeĥa Respubliko).

Ĝi ŝuldas sian nomon al la populara scienca revuo *Astropis'', kiu ekde sia unua apero en 1994, gajnis bonan famon en la amatora astronomia komunumo. Tiu revuo publikigas originalajn artikolojn kaj novaĵojn pri astronomio, astrofiziko, kosmonaŭtiko kaj rilataj temoj, kaj ankaŭ pri ĉielaj fenomenoj kaj konsiloj por observoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Malkovrita de Peter Kušnirák
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Horní Václavov

**Horní Václavov** (1880 *Horní Vildgrub*, 1921–1948 **Horní Velkruby**, ) estas nordokcidenta parto de municipo Václavov u Bruntálu en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

**Horní Václavov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 12,1&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1405.

## Loĝantaro 
En Horní Václavov estas registritaj 93 adresoj: 83 daŭraj objektoj kaj 10 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 72 domoj, el tio 59 daŭre loĝataj.

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Bruntál
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Václavov u Bruntálu
Pranciškus Ramanauskas

**Pranciškus RAMANAUSKAS** (naskiĝinta la  en Kudoniai/Raseiniai-regiono, mortinta la  en Telŝiao) estis romkatolika helpepiskopo kaj teologo litova.

## Vivo 
Post la studoj ĉe la porpastra seminario en Kaŭno li ordinitis en la 11.1.1917. Li deĵoris en Pumpėnai (1917–1920), Raseiniai kaj Telŝiao antaŭ doktoriĝo en Romo pri teologio. Ekde 1932 li docentis ĉe la porpastra seminario en Telŝiao estante profesoro pri dogmatika teologio kaj pedagogio religia. Krome li inspektoris kaj estis inter 1940 kaj 1946 seminariestro.

En la 28.2.1944 li nomumitis fare de lia papa moŝto Pio la 9-a helpepiskopo en la Episkoplando Telŝiao kaj iĝis titulara episkopo de Carpasia. En la 9.4.1944 li ordinitis je episkopeco fare de ĉefepiskopo Juozapas Skvireckas de Kaŭno.

Post malliberiĝo fare de sovetiaj aŭtoritatoj Ramanauskas kondamnitis en 1947 je deko da jaroj de interniĝo kaj deportitis. En la internigejo Abese (Respubliko Komi) li ordinis kaŝe pastro la disidenton Alfonsas Svarinskas. Malliberiĝo estis en julio 1956.

## Literaturo 
* Kun. Kazys Žąsytis. Švėkšnos parapijos istorija. – Klaipėda: Eldija, 1993 m., p. 56.
* Vyskupas, katechetas, katechetų ugdytojas Pranciškus Ramanauskas. – Vilnius: Lietuvių katalikų mokslo akademija, 2010. – 219 p.; origina eldono Telšiai, 1934. – ISBN 978-9986-592-61-7

## Eksteraj ligiloj 
* Ramanauskas ene de la katolika hierarkio
* Pri suferoj de la klerikaro fare de sovetiaj kontraŭkristanismuloj 

Kategorio:Romkatolikaj episkopoj
Kategorio:Litovaj episkopoj
Kategorio:Viktimoj de Stalinismo
Kategorio:Akademianoj
Armena Soveta Enciklopedio

La **Armena Soveta Enciklopedio** () armena eldonejo estis fondita en 1967 kiel fako de la Instituto de Historio de la Armena Akademio de Sciencoj sub la prezidanteco de Viktor Hambardzumjan (1908-1996), kuneldonita de Habel Simonjan (1922-1994) kaj Makiĉ Arzumanjan (1919-1988). En 1988-1999 la ĉefredaktoro estis Konstantin Ĥudaverdjan (1929-1999) kaj ekde 1999 Hovhannes Ajvazjan. Ĝi produktis la Armenan Sovetan Enciklopedion (ankaŭ ruse Армянская советская энциклопедия, Armjanskaja Soveckaja enciklopedija АСЭ) el 1974-1986.

La eldonejo ankaŭ redaktis infanan enciklopedion: Kiu estas? Kio estas? en 4 volumoj (1984-1987), la Rusa-Armena Politeknika Vortaro (1988) kaj Enciklopedio de la Vojaĝanto (1990). Ekde Armena sendependeco (1991) publikigadoj inkludas titolojn pri temoj kiel ekzemple nunal hodiaŭaj temoj kiaj la Milito en Montara Karabaĥo, la Armena Afero kaj la Armena diasporo.

Kategorio:Enciklopedioj de Sovetunio
Kategorio:Armenlingvaj enciklopedioj
Kategorio:Literaturo de Armenio
Kategorio:Sovetiaj eldonejoj
Kategorio:Armena SSR
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Armenio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1967
Róbert Dolák-Saly

**Róbert Dolák-Saly** [ŝali], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dolák-Saly Róbert** estas hungara aktoro, humuristo, komponisto, tekstopoeto.
eta| Róbert Dolák-Saly
Róbert Dolák-Saly  naskiĝis la  en Győr.

## Biografio 
Róbert Dolák-Saly frekventis gimnazion en Budapeŝto, dum la lernojaroj li ŝatis komponadi kaj gitarludi. Li akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo Ho Chi Minh, poste li instruis kelkajn jarojn. Lia muzika kariero komenciĝis en 1976, kiel solisto, kantisto, gitaristo pri ŝlagroj. En 1980 li atingis la unuan lokon en konkurso de Hungara Televizio. Post 5 jaroj li fondis propran ŝlagrorkestron. En 1986 li aliĝis al teatreto de András Laár. La trupeto faris humurajn spektaklojn kun sukcesoj jardekon, poste la aktoroj grandparte ŝanĝiĝis kaj la trupestro jam estis Dolák-Saly. Li ricevis premiojn inter 1980-2005.

## Filmaj roloj 
* *Moziklip* (1987) - kantisto
* *Jön a medve!* (televida) (1989-1991) - pluraj roloj
* *Csinibaba* (1997) - gardisto
* *Le a fejjel* (2005) - avo

## Elektitaj spektakloj de la trupeto 
* *Laár pour Laár* (1986)
* *Winnetou* (1997)
* *Pucér nők ruhában* (2003)
* *Anyám tyúk, avagy az ember tragédia* (2009)
* *A pofon egyszerű* (2015)

## Elektitaj libroj 
* *Madáretető* (2002, 2016)
* *Boborján* (2004)
* *Agyatlantisz avagy Az ember tragédia. Dolák-Saly Róbert gumiverzuma. Írta a szerző* (2009)
* *Én vagyok a kedvenc állatom* (2015)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj tekstopoetoj
Kategorio:Hungaraj humuristoj
Anabazo de Ksenofono

**Anabazo** (el la malnova greka lingvo: Ἀνάβασις [anábasis]; "ekspedicio supren") estas la plej fama libro de la antikva greka profesia soldato kaj verkisto Ksenofono. La sep-voluma verko estis kunmetita ĉirkaŭ la jaro 370 a.K., kaj, tradukebla kiel, *La Marŝado de la Dek-Miloj*, pro la 10 000 Hoplitoj kiu partoprenis la vojaĝon. La rakonto priskribas la afliktojn de grekaj solduloj kaj ilian vojaĝon en la Persan Imperion kaj ilian revenon al Grekio. Tiu rakonto estas la plej konata verko de Ksenofono, kaj "unu el la grandaj aventuroj en la homa historio".eta|La ŝlosila esprimo de la verko estas *zalasa, zalasa* (la maro, la maro) kiam la ekspedicio alvenas al la maro post penega marŝado.Ksenofono akompanis la Dek Milojn, granda armeo de grekaj solduloj dungitaj de Ciro la Juna, kiu intencis kapti la tronon de Persio de sia frato Artakserkso la 2-a. Kvankam la miksita armeo de Ciro batalis al taktika venko en la batalo de Kunaksa, en Babilono (401 a.K.), Ciro estis mortigita, igante la agojn de la grekoj negravaj kaj la ekspedicio fiaskis.

## Intrigo 
La libro komenciĝas kun priskribo de la disvolviĝo de ribelo de Ciro la juna de lia pli maljuna frato Artakserkso la 2-a, Imperiestro de la Persa Imperio. Ciro ekas sian karieron kiel Komisaro en Malgranda Azio, kaj decidas ribeli instigante de la malrigido de la centra registaro de la imperio, kiu estis kaŭzita de la malvenko de la persoj en la dua persa invado de Grekio, la Batalo de Plateo kaj la Batalo de Salamino, kaj serio de internaj problemoj en la Imperio mem. Ciro rekrutis grandan armeon kunmetitan de siaj lojaluloj, kiuj funkciis plejparte kiel kavalerio kaj malpeza infanterio, kaj proksimume 13,000 grekaj solduloj - 10,400 Hoplitoj, kaj la resto peltastoj.

Post la morto de Ciro, la grekaj solduloj trovis sin sen dungado, kaj pli malbone, en la koro de fremda kaj malamika lando, batalintaj sur la perdanta flanko. La persoj ne volis riski alian batalon kontraŭ forta kaj bone trejnita forto, do ili elpensis ruzaĵon, la persa regna ĉefo Tisaferno (Τισσαφέρνης) invitis la grekajn armeestrojn por interparoladoj kaj dume kaptis kaj ekzekutis ilin. La persoj esperis ke la grekoj, forlasitaj sen gvidantoj, disiĝos kaj estos facile venkitaj. Anstataŭe, la grekoj elektis novajn komandantojn, unu el kiu estis ksenofono mem, kaj komencis streĉan vojaĝon norden direkte al Nigra Maro. La persoj vidis ke ilia ruzaĵo estis malsukcesa kaj lasis la grekojn memstare. La libro priskribas detale la malfacilaĵojn kiujn ili renkontis, la batalojn kontraŭ malamikaj triboj, kaj la lertaĵojn kiujn ili prenis por venki ilin. La libro finiĝas kun la alveno de la grekoj al sekura marbordo.

Kategorio:Antikvgreklingva literaturo
Kategorio:Iranaj historiistoj
Kategorio:Militaj libroj
Kategorio:Verkoj de la 4-a jarcento a.K.
Beniamin

**Beniamin** (armene: Բենիամին; ĝis 1945, Ĝlovĥan) estas vilaĝo kaj kampara komunumo (municipo) en la provinco Ŝirako de Armenio. La vilaĝo estis renomita en 1945 en honoro de Beniamin Galstjan, generalo de la dua mondmilito kiu naskiĝis en ĝi. La Nacia Statistika Servo de la Respubliko Armenio (ARMSTAT) raportis, ke ĝia loĝantaro estis 745 en 2010, kresko kompare kun la censo de 2001, kiam estis 702 loĝantoj.
Kamsarakan

**Kamsarakan** (armene: Կամսարական) estis armena nobela familio kiu estis branĉo de la Karenidoj, ankaŭ konata kiel la Karen-Pahlavoj. La Karenidoj estis unu el la Sep Grandaj Domoj de Irano kaj estis el partia origino.

En la bizanca-sasanida epoko, la Kamsarakan-oj plejparte estis konataj pro sekvado de por-bizanca politiko. En la malfrua 8-a jarcento, ili iĝis senpovaj kiel rezulto de partoprenado en ribelo kontraŭ araba regado.

Post la 8-a jarcento, branĉo de la Kamsarakan, la Pahlavuni-oj, kreskis. Laŭ Kiril Tumanov la Pahlavuni-oj siavice havis du branĉojn: la Mĥargrdzeli, asociita kun la reĝlando Kartvelio; kaj la Hetumidoj, asociitaj kun la Armena Reĝlando de Kilikio.

Kategorio:Kamsarakan-familio
Jonĉon

**Jonĉon** (, laŭ ĉinaj literoj **永川市**) estas urbego en Sud-Koreio.
eta|maldekstre|220px|Urbodomo de Jonĉon

## Bazaj informoj 
* Areo: 919,76&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 100,384 en 2017
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodoj:
* Telefonkodo: (+82) 54
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Ponto en Jonĉon
eta|maldekstre|Oficejo en Jonĉon
Jonĉon situas en orienta parto de la lando. Seulo troviĝas 350 kilometrojn. Proksimaj urbegoj estas Kjonĝu, Pohan, Kjonsan kaj Teguo.

## Historio 
En la frua historio diversaj tribaj regnoj havis tiun teritorionen pluraj administraj unuoj. La nuna loknomo aperis unue en 1413. En 1981 ĝi ricevis la statuson urbo, en 2017 la urbo atingis la internacian klasifikan statuson urbego.

## Ekonomio 
La ekonomio de Jonĉon estas tradicie agrikultura. La plej grava agrikultura produkto estas la vinbero.

## Trafiko 
Jonĉon situas preter aŭtovojo inter Seulo-Pusano kaj laŭ fervoja linio al Teguo.

## Klimato 
La averaĝa jara temperaturo estas en Jonĉon inter 12,4 °C. Inter decembro-marto ofte frostas, julie kaj aŭguste averaĝe estas 30 °C. En la jaro pluvas/neĝas po 1047 mm. En ĉiuj monatoj pluvas aŭ neĝas, tamen inter junio-septembro pli ofte (efiko de musono).
eta|Armea akademio en Jonĉon

## Vizitindaĵoj 
* festivalo pri tradicia medicino ĉiujare en Jonĉon
* festivalo pri vinberoj
* akvofalo en la proksimeco

## Ĝemelurboj 
*  Kuroiŝi, Japanio
*  Kajfengo, Ĉinio
*  Bufalo, Novjorkio, Usono (2018)
*  Fullerton (Kalifornio), Usono (2018)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio

Yeongcheon Post office.JPG|Poŝto
Yeongcheonstation.jpg|Stacidomo
Aliya Moldagulova

alternative=Poŝtmarko dediĉita al Aliya Moldagulova|eta|Poŝtmarko dediĉita al Aliya Moldagulova

**Aliya Nurmuhametkyzy MOLDAGULOVA** (Kazaĥa: *Әлия Нұрмұхамедқызы Молдағұлова*; naskiĝis en Bulak, Kazaĥio, la 25-an de marto de 1925 kaj mortis en Novosokolniki, Pskova provinco, URSS, la 14-an de januaro de 1944) estis sovetia kaŝpafisto kaj heroo de Sovetunio.

## Biografio 
### Civila vivo 
Moldagulova perdis siajn gepatrojn dum sia infanaĝo kaj vivis kun sia onklo en Almato (Kazaĥa SSR). Antaŭ 1935 ŝi translokiĝis al Leningrado kie sia onklo estis rekrutita en Arme-transportan akademion. En aŭtuno de 1939 ŝi estis sendita al la orfejo, de kiu ŝi estis evakuita dum la Sieĝo de Leningrado en 1942 laŭ Ladoga Lago. La 1-an de oktobro el la sama jaro Moldagulova ricevis stipendion en Lernejo pri Teknika Aviado en Ribinsko

## Heredaĵo 
* La 9-an de majo 1995 kadre de la 50-a datreveno de la fino de la Dua Mondmilito, Kazaĥio emisiis poŝtmarkon dediĉitan al Aliya Moldagulova.
* En 1997 monumento honore al ŝi estis konstruita en la placo Astano en Almato.

## Referencoj 
Kategorio:Sovetiaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Herooj de Sovetunio
Kategorio:Snajperoj
Kategorio:Virinoj en armitaj fortoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 25-an de marto
Kategorio:Mortintoj la 14-an de januaro
Natria valerato

**Natria valerato** aŭ **C5H9NaO2** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la saloj de la valerata acido kaj natria hidroksido. Natria valerato estas blanka solidaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer. Natria valerato estas solvebla en akvo, kaj iom solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Natria valerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado per agado de valerata acido kaj natria hidroksido:

### Sintezo 2
* Preparado per traktado de *valerata anhidrido* kaj natria hidroksido:

### Sintezo 3
* Preparado per reakcio de valerata acido kaj natria karbonato:

### Sintezo 4
* Preparado per traktado de natria etoksido kaj etila valerato:

### Sintezo 5
* Preparado per interagado de fenetila valerato kaj natria formiato:

### Sintezo 6
* Preparado per acida transesterigo inter valerata acido kaj natria benzoato:

### Sintezo 7
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila valerato kaj natria hidroksido:

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Hidrolizo de la *natria valerato*:

### Reakcio 2
* Reakcio kun sulfata acido:

### Reakcio 3
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

* Reakcio per alkohola transesterigo kun fenetila alkoholo:

### Reakcio 5
* Reduktigo de la *natria valerato*:

### Reakcio 6
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7
* Reakcio kun HCl:

## Vidu ankaŭ
* Izovaleratoj
* Valeratoj

## Literaturo
* Drugs
* Chemical Book 
* The Pharmacological Effect of Lipids
* Continuous Processing in Pharmaceutical Manufacturing
* Organic Chemistry: An Acid-Base Approach
* 2013 Nurse's Drug Handbook
* Bulletin of the Chemical Society of Japan
* Pentanoic Acids—Advances in Research and Application
 

Kategorio:Valeratoj
Valeratoj
Marcella Mesker

**Marcella MESKER** (Hago, 23-an de majo 1959) estas nederlanda televido-komentariistino kaj antaŭa profesia tenisistino.

Mesker ludis de 1979 ĝis 1988 profesian tenison kaj atingis la 31-an rangon je la monda rangolisto (en marto 1983, kaj pliposte ankoraŭfoje je la fino de la sezono 1986).

En 1986 ŝi gajnis la unuan eldono de la WTA-turniro de Oklahoma.

Kategorio:Nederlandaj tenisistoj
Edmontosaŭro

eta|300px|Rekonstruo de *E. annectens*.
eta|maldekstre|300px|Rekonstruo de *E. regalis*.
***Edmontosaurus*** (signife "lacerto el Edmontono") kaj ankaŭ **Edmontosaŭro**, estas genro de Hadrosaŭredoj (anasbekaj) dinosaŭroj. Ĝi enhavas du konatajn speciojn: *Edmontosaurus regalis* kaj *Edmontosaurus annectens*. Ili vivis fine de la periodo de la Kretaceo, nome proksimume antaŭ 73 al 66 milionoj da jaroj, en teritorio kie nun estas Nordameriko. La Edmontosaŭro estis unu el la plej grandaj inter la hadrosaŭredoj, ĉar ili atingis ĉirkaŭ 13 metrojn de longo kaj 4 tunojn de pezo.

## Notoj 
Kategorio:Hadrosaŭroj
Batalo de Kadeŝo

eta|Ramseso la 2-a en la Batalo de Kadeŝo.|220px
eta|350px|Spionoj batitaj de Egiptanoj.
La **Batalo de Kadeŝo** okazis inter fortoj de la Nova Egipta Imperio sub Ramseso la 2-a kaj la Hitita Imperio sub Muvatalli la 2-a ĉe la urbo Kadeŝo je la rivero Orontes, supre el la lago Homs apud la nuntempa landlimo inter Libano kaj Sirio.

La batalo estis ĝenerale datita en la jaro  1274 a.K. en la Egipta kronologio, kaj ĝi estas la plej frua antikva batalo en registrita historio el kiu oni konas detalojn de taktiko kaj formaĵoj. Oni supozas, ke ĝi estis la plej granda ĉarbatalo iam okazinta, ĉar en ĝi partoprenis inter 5,000 kaj 6,000 ĉaroj totale.

Kiel rezulto de arkeologiaj malkovroj de multaj Kadeŝaj skribaĵoj kaj de la pactraktato inter Egiptanoj kaj Hititoj, ĝi estas la plej bone dokumentita batalo en la historio de Antikveco.

## Disvolvigo 
Kiam Ramseso la 2-a alproksimiĝis al la hitita urbo Kadeŝo, li eksciis de du militkaptitaj soldatoj, ke la kerno de la malamika soldataro estas malproksima multajn horojn da marŝado. Ramseso ekkredis al ili kaj li ekordonis ataki la urbon. Kiam li konstatis, ke la tuta armeo de la kontraŭulo estas embuskanta, estis jam malfrue. La ĉefa parto de la egiptiaj taĉmentoj ankoraŭ ne venis, hititoj kun 2500 militveturiloj kaj 7500 viroj facile supernombris la antaŭgvardion de la faraono. Ramseso kaj liaj batalantoj troviĝis ĉirkaŭitaj kaj de absoluta pereo kaj kapitulaco savis ilin nur ĝustatempa aliro de helpo. Ramseso fine atingis taktikan venkon, kvankam la hititoj plu tenis la strategian Kadeŝon kaj ĉiun ceteran teritorion. Post fulmorapide fermita armistico la egiptoj revenis hejmen.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* The Eternal treaty from the Hittite perspective (thebritishmuseum.ac.uk)
* André Dollinger (reshafim.org.il) :
** End of Egyptian–Hittite hostilities 
** The peace treaty between Ramses II and Hattusili III 
* The Battle of Kadesh in the context of Hittite history (hittites.info)
* Battle of Kadesh (historynet.com)

Kategorio:13-a jarcento a.K.
Kategorio:Kanaano
Kadeŝo
Kategorio:Milita historio de Antikva Egiptio
Kategorio:19-a egipta dinastio
Kategorio:Hititoj
Kategorio:Historio de Sirio
Kategorio:Ramseso la 2-a
Francis Parker Yockey

**Francis Parker Yockey** (18-an de septembro, 1917 – 16-an de junio, 1960) estis usona advokato, politika filozofo kaj polemikisto ĉefe konata pro sia nov-Spenglerana libro, ***Imperium: La Filozofio de Historio kaj Politiko***, eldonita sub la plumnomo **Ulick Varange** en 1948. Ĉi tiu libro, priskribita en sia enkonduko kiel "daŭrigo" al *La Subiro de Okcidento* de Spengler, argumentas favore al la kreiĝo de totalisma vojo surbaze de kulturo, cele de plukonservi la Okcidentan kulturon, kaj oferas samtempan akran kaj profundan kritikon kontraŭ kapitalismo kaj komunismo.

Yockey kredis ke Usono estis la motoro de liberalismo, kontrolita de cionismaj judoj, kaj post la malvenko de la Akso-potencoj je la Dua Mondmilito li iĝis tre agema ene de novfaŝismaj kaŭzoj kaj movadoj. Li interalie ankaŭ interkonatiĝis kun la tiame egiptia prezidento Gamal Abdel Nasser kaj skribis kontraŭ-cionisman propagandon reprezente de la egiptia registaro, vidante la tutaraban naciisman movadon kiel alian aliancanon por defii "la jud-usonan potencon." Post esti enprizonigita pro la supozata falsigo de pasportoj, li estis vizitita de la usona dekstrulo Willis Carto, kiu fine fariĝis la ĉefa apoganto kaj eldonisto de la verkaĵoj de Yockey.

## Referencoj 
Kategorio:Tutnaciismo
Kategorio:Usonaj politikaj verkistoj
Kategorio:Usonaj politikaj filozofoj
Kategorio:Usonaj filozofoj
Kategorio:Usonaj advokatoj
Kategorio:Usonaj pianistoj
Kategorio:Usonaj novnazioj
Kategorio:Usonaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Sinmortigintoj
Fajsal la 1-a (Irako)

**Fajsalo la 1-a bin Hussein bin Ali al-Haŝemi** (en araba: فيصل بن الحسين بن علي الهاشمي, Fajṣal al-Aŭŭal ibn al-Ḥusajn ibn ‘Alī al-Hāŝimī; 20-a de majo 1885 – 8-a de septembro 1933) estis reĝo de la Araba Regno Sirio aŭ Granda Sirio en 1920, kaj reĝo de Reĝlando Irako de la 23-a de aŭgusto 1921 ĝis 1933. Li estis la tria filo de Husejn ibn Ali, nome Granda Ŝarifo de Mekko, kiu proklamis sin mem kiel reĝo de la arabaj landoj en oktobro 1916.

Fajsalo helpis unuiĝon inter Sunaismaj kaj Ŝijaismaj islamanoj por kuraĝigi la komunan fidelecon kaj la tutarabismon cele al kreado de araba ŝtato kiu inkludus Irakon, Sirion kaj la ceteron de la Fekunda duonluno. Dum en povo, Fajsalo klopodis diversigi sian administracion inkludante diversajn etnajn kaj religiajn grupojn en la diversaj oficejoj. Tamen, la klopodoj de Fajsalo al tutarabisma naciismo povis kontribui al la izoligo de kelkaj religiaj grupoj.
[eta|maldekstre|Fajsalo (dekstre) kun [Chaim Weizmann en Sirio, 1918.]]

## Vidu ankaŭ 
* Batalo de Majsalun

## Notoj 
## Bibliografio 
* Masalha, N. (Oktobro 1991). "Faisal's Pan-Arabism, 1921–33". Middle Eastern Studies. 27 (4): 679–693. doi:10.1080/00263209108700885. JSTOR 4283470.
* Simon, Reeva S. (Junio 1974). "The Hashemite 'Conspiracy': Hashemite Unity Attempts, 1921–1958". International Journal of Middle East Studies. 5 (3): 314–327. doi:10.1017/s0020743800034966. JSTOR 162381.
* Allawi, Ali A. (2014). Faisal I of Iraq. New Haven: Yale University Press. ISBN 978-0-300-12732-4.
* Tripp, Charles (2007). A History of Iraq (3 ed.). New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-87823-4.

Kategorio:Historio de Sirio
Kategorio:Historio de Irako
Kategorio:Arabaj naciistoj
Kategorio:Irakaj politikistoj
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Haŝemidoj
Kategorio:Sendependecaj aktivuloj
Kategorio:Irakaj sunaistoj
Kategorio:Irakaj feldmarŝaloj
Láryšov

**Láryšov** () estas okcidenta parto de municipo Býkov-Láryšov en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/459. Vivas ĉi tie  ().

**Láryšov** situas en katastra teritorio de Býkov kun areo 9,08&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Galerio 

Láryšov, kaplička.jpg|Kapeleto
Láryšov, dům.jpg|Domoj
Láryšov, dětské hřiště.jpg|Infana ludejo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Bruntál
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Býkov-Láryšov
Občina Ljutomer

**Občina Ljutomer** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 44 komunumojn kaj ĝia areo estas 107,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 11329 homoj. La administra centro estas la urbo Ljutomer.
## Loko, priskribo 
eta|280x280ra|Občina Ljutomer
Ĉe la rando de la komunumo en la nordoriento fluas la rivero Mura. Tiam la rivero Ščavnica trairas la mezon. Pro ĉi tio, estas alteco de ĉirkaŭ 170-190 m. La okcidenta parto de la teritorio etendas ĝis la montoj Slovenske Gorice. Alteco ĉi tie atingas pli ol 300 m.

La apudaj municipoj estas:

Občina Veržej nordo, Občina Beltinci kaj Občina Črenšovci nordoriente, Občina Razkrižje oriente, Občina Ormož sude, Občina Sveti Tomaž en la sudokcidento, Občina Sveti Jurij ob Ščavnici kaj Občina Juršinci okcidente, Občina Križevci nordokcidente.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 44 vilaĝoj:

Babinci, Bodislavci, Branoslavci, Bučkovci, Cezanjevci, Cuber, Cven, Desnjak, Drakovci, Globoka, Godemarci, Gresovščak, Grlava, Ilovci, Jeruzalem, Krapje, Krištanci, Kuršinci, **Ljutomer**, Mala Nedelja, Mekotnjak, Moravci v Slovenskih goricah, Mota, Noršinci pri Ljutomeru, Nunska Graba, Plešivica, Podgradje, Precetinci, Presika, Pristava, Radomerje, Radomerščak, Radoslavci, Rinčetova Graba, Sitarovci, Slamnjak, Spodnji Kamenščak, Stara Cesta, Stročja vas, Šalinci, Vidanovci, Vogričevci, Zgornji Kamenščak, Železne Dveri.
## Tradukfonto 
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php

Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:63_x587801.5935_y153826.45299999998_s12_b4 

Ljutomer
Ljutomer
Batalo de Majsalun

La **Batalo de Majsalun** (), nomata ankaŭ **Batalo de la Majsaluna Montopasejo** aŭ **Batalo de Ĥan Majsalun**, estis kvar-hora batalo okazinta inter fortoj de la Araba Regno de Sirio kaj la Franca Armeo de Levantenio la 24an de julio 1920 proksime de Ĥan Majsalun en la montaro Anti-Lebanono, ĉirkaŭ 25&nbsp;km okcidente de Damasko.

En oktobro 1918, la arabaj ribeluloj, sub estreco de Haŝemida Emiro Fajsalo, estis kontrolintaj Damaskon dum la Brit-apogita Araba Ribelo kontraŭ la Otomana Imperio. Fajsalo poste formis registaron sub aliancita brit–franca interkonsento. Tamen la Francoj trafis lokajn ribelojn kiam iliaj fortoj eniris en la landon, kaj en marto 1920, Fajsalo estis proklamita reĝo de Sirio. Unu monaton poste, la Ligo de Nacioj atribuis Sirion al Francio kiel mandato.

La Batalo de Majsalun eksplodis kiam la Francaj fortoj venis el Libano por certigi la kontrolon super Damasko kaj elpostenigi la registaron de Fajsalo. Kun restaĵoj de Siria armeo kaj lokaj volontuloj, la militministro de Fajsalo nome Generalo Jusuf al-'Azma, klopodis fronti ilin. La multe plej bone ekipitaj francaj trupoj, estritaj de la Generalo Mariano Goybet, venkis super al-'Azma, kiu mortis dum la batalo. La Francoj eniris en Damaskon la venontan tagon, trafante malgrandan reziston. Tuj poste, Fajsalo estis elpelita el Sirio. Spite la malvenkon de la Siria armeo, la batalo estis rigardita en Sirio kaj en la cetero de la Araba Mondo kiel simbolo de kuraĝa rezistemo kontraŭ multe pli forta, imperia potenco.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Moubayed, Sami M. The Politics of Damascus 1920–1946. Urban Notables and the French Mandate (Dar Tlass, 1999)

Majsalun
Majsalun
Majsalun
Býkov (Býkov-Láryšov)

**Býkov** () estas orienta parto de municipo Býkov-Láryšov en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Ekde la jaro 1781 ĉi tie troviĝas preĝejo de Virgulino Maria Karmelia.

**Býkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 9,08&nbsp;km². En la katastra teritorio Býkov situas ankaŭ Láryšov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1238.

## Evoluo de nombro de loĝantoj 
## Loĝantaro 
## Galerio 

Býkov-Láryšov, autobusová zastávka.jpg|Aŭtobusa haltejo
Býkov, hasičská zbrojnice.jpg|Vojo
Býkov, hasičská zbrojnice II.jpg|Fajrobridagejo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Bruntál
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Býkov-Láryšov
59804 Dickjoyce

'*59804 *Dickjoyce'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).

Ĝia orbita duona grandakso de 3,194134  metas ĝin 877 500&nbsp;km cis la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la astronomo *Richard R. Joyce'', de la
Nacia Optika Astronomia Observatorio, kiu studis stelojn de malfruaj tipoj kaj perdon de maso uzante infraruĝan spektroskopion. Li estas ankaŭ spertulo pri disvolvo de infraruĝa instrumentaro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Charles W. Juels
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
59828 Ossikar

'*59828 *Ossikar'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la germana amatora astronomo Gerhard Lehmann elde la Publika Observatorio de Drebach (Saksio, Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kartuna rolulo *Ossikar*, kreita de la germana karikaturisto Manfred Sondermann, bopatro de la malkovrinto. *Ossikar'', ĉefa heroo de multnombraj karikaturoj kun ĉiutaga humuro, aperis en multnombraj magazinoj dum 1991-2006 kaj en libro en 1993.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Gerhard Lehmann
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Tarono

**Tarono** (armene: Տարոն; *Taron*, okcidenta armena prononco: Daron; greke: Ταρών, Tarōn; latine: Taraunitis) estis regiono de la provinco Turuberano de Granda Armenio, proksimume koresponda al la provinco Muş  de moderna Turkio.

La ĉefa fonto de la historio de la princlando dum la Alta Mezepoko estas la *Historio de Taron*, relative mallonga "historia" am-verko en kvin partoj, intencante priskribi signifajn okazaĵojn de la distrikto de Tarono dum la bizanc-sasanidaj militoj kiam la sasanida imperiestro estis Ĥosro la 2-a (590-628). Dum la regado de Ĥosro, Tarono estis ofte invadita por la persoj. La Historio priskribas la agadon de kvin generacioj de mamikonjanoj (la princa domo de Tarono), defendante kaj venĝante la distrikton. Ĉiu sekcio aŭ ciklo de la rakonto estas dediĉita al la heroaĵoj de unu el la defendantoj: Mushegh, Vahan, Smbat, lia filo Vahan Kamsarakan, kaj la lasta filo Tiran. La herooj foje estas superhome kuraĝaj aŭ duoblaj, saĝaj aŭ ruzaj, humilaj aŭ bombastaj, humanaj aŭ brutale senkompataj laŭ la situacio. Ĉefe, ili estas la sanktaj militistoj de Sankta Karapet (Johano la Baptisto, ilia patrona sanktulo), kaj ili fervore defendas la Monaĥejon de Sankta Karapet (Glakavank) same kiel ĉiujn preĝejojn kaj kristanojn en la distrikto. Granda parto de la rakonto priskribas batalojn kaj la ruzajn taktikojn uzitajn de la Taronidoj por venki la invadajn irananojn.

 

Kategorio:Eksaj reĝlandoj en Azio
Kategorio:Provinco Muş
Sjunika reĝlando

**Sjunika reĝlando** (armene: Սյունիքի թագավորություն *Sjuniki tagavorutjun*), ankaŭ konata kiel la ***Baghka reĝlando***  kaj foje kiel la *reĝlando de Kapano*, estis mezepoka dependa armena reĝlando sur la teritorio de Sjuniko, Arcaĥo kaj Gegharkunik. Regata de la Sjunika dinastio, la urbo Kapan estis la ĉefurbo de la regno. La reĝlando ekzistis ekde la jaro 987 ĝis 1170.eta

Kategorio:Mezepoka Armenio
Kategorio:Armenaj reĝlandoj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 980-989
Kategorio:987
Kategorio:Malaperis en 1170
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1170-1179
Kategorio:1170
Vaspurakana reĝlando

eta|Vaspurakana Reĝlando (928-1021)
Vaspurakan (ankaŭ transliterumita kiel Vasburagan en okcidenta armena; armene: Վասպուրական, (Vaspurakan) ("noblan tero" aŭ "lando de princoj") estis la unua kaj plej granda provinco de Granda Armenio, kiu poste fariĝis sendependa **Vaspurakana reĝlando ** dum Mezepoko, centrita ĉirkaŭ la lago Van. Ĝi situis en nuna orienta Turkio, nordokcidente de Irano, la regiono estas konsiderata kiel la lulilo de la armena civilizo.

Dum la plej granda parto de ĝia historio ĝi estis regita de la arcrunidoj, kiu unue sukcesis krei princlandon en la areo. En ĝia plej granda mezuro Vaspurakano konsistis el la teroj inter Lago Van kaj Lago Urmia (ankaŭ konata kiel Kaputan) en 908. Dum ĉi tiu tempo ili estis sub la suvereneco de la bagratida reĝlando kun ĉefurbo en Ani.

Vaspurakano iĝis reĝlando en 908, kiam Gagiko la 1-a de Vaspurakano estis agnoskita kiel *Reĝo de Armenio* fare de la abasidoj kaj komence estis de ilia flanko, sed baldaŭ li bedaŭris tion kaj kune kun Aŝoto la 2-a venkis la arabojn. Baldaŭ li estis rekonita kiel la Reĝo de Vaspurakano fare de la bagratido Aŝoto la 2-a. En 1021, Senerim Arcruni donis liveris Vaspurakanon al la Bizanca Imperio, ricevante Sebastion kaj ĝian ĉirkaŭaĵon. Vaspurakano iĝis la bizanca provinco *Vasprakania* aŭ *Media*. Ĉirkaŭ 1050 Vasprakanio kuniĝis kun Tarono, sed estis konkerita de la selĝukoj inter 1054-1056. En la 13-a jarcento zakaridoj liberigis parton de Vaspurakano. Sed frue estis konkerita de mongoloj, tiam por otomanaj turkoj. Turkoj plurfoje provis mortigi armenojn en Vaspurakano, precipe en Van. Sed la armena loĝantaro ĉiam rezistis, precipe dum la rimarkinda Sieĝo de Van de 1915, kiam la otomanaj trupoj atakis Van-on okaze de la armena genocido de 1915.

Post la bizanca aneksado la dinastio daŭrigis kun Derenik, filo de Gurgen Ĥaĉik, kiu fariĝis sinjoro de Antzivazik antaŭ 1004 kaj havis du fratojn: Gugik kaj Aŝot. Reĝo Hovhannes-Senekerim ankaŭ havis plurajn infanojn inter ili David, Atom, Abuŝal kaj Konstantino. Estas legendo, ke oni pensas, ke unu el la filinoj de Senekerim edziniĝis kun Mendo Alao, alano, kiu loĝis en Lusitanio. David havis filinon, kiu geedziĝis kun Reĝo Gagik la 2-a de Ani.

Alia branĉo de la familio aperis sur la persono de Ĥaĉik la Granda en 1040, kiu havis tri infanojn: Hasan, Ĝenĝluk kaj Iŝĥanik. Hasan havis filon nomatan Abelgharib, kiu havis filinon, kiu geedziĝis kun Reĝo Davido de Ani.

La regno de Vaspurakano ne havis specifan ĉefurbon, la kortego moviĝis kiam la reĝo translokigis sian loĝejon de loko al loko - Van, Ostan/Vostan (moderna Gevaş), ktp.

Kategorio:Armenaj reĝlandoj
Kategorio:Mezepoka Armenio
Kategorio:908
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 900-909
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1020-1029
Kategorio:1021
Smbato la 1-a

**Smbato la 1-a** (armene: Սմբատ Ա; 850-912) estis la dua reĝo de la mezepoka reĝlando Armenio fondita de la bagratida dinastio, kaj filo de Aŝoto la 1-a. Li estis la patro de Aŝoto la 2-a (konata kiel Aŝot Jerkat) kaj Abaso la 1-a.

Smbato mi estis kronita reĝo en 892 en Ŝirakavano (Gerazavá), post mallonga provo de la onklo Abaso por interrompi lian sinsekvon en la trono. Smbato daŭrigis la politikon de sia patro konservi amikajn rilatojn kun la Bizanca Imperio sed restis atenta pri la timoj de la araboj pri la Armena-Bizanca alianco. Parolante kun la araba vostikano (guberniestro) Muhammad Ibn Abi'l-Saj (Afŝin), Smbato konvinkis lin, ke la alianco estus ne nur por la duobla profito de Bizanco kaj Armenio, sed ankaŭ por la ekonomia favoro de la araboj. Smbato ankaŭ atingis gravan venkon kiam la 21-an de aprilo 892 li rekaptis la antaŭan armenan ĉefurbon de Dvin de la araboj. En iuj el tiuj klopodoj Smbato ricevis fortan subtenon de sia najbaro norde, Adarnase la 4-a de Iberio.

Kategorio:Bagratida Armenio
Kategorio:Armenaj reĝoj
Gagiko la 1-a (Vaspurakano)

**Gagiko la 1-a Arcruni** (armene: Գագիկ Ա Արծրունի; 879/880 - 943) estis reganto de Vaspurakana reĝlando en suda Granda Armenio, unue kiel princo de nordokcidenta Vaspurakano (Gagiko la 3-a, 904-908) kaj post tio ĝis lia morto kiel reĝo. Ankaŭ la titolo de "Reĝo de Armenio" de la Bagratida linio.

Gagiko estis aliancano de la sajida emiro de Azerbajĝano Jusuf ibn Abi'l-Saj, de kiu li ricevis agnoskon kiel reĝo en 908 kontraŭ Bagratida Smbato la 1-a. Lia ŝtato estis rekonita de la Bizanca Imperio, kiu donis al li la titolon de "princo de princoj" tradicie portita de la eminenta armena reganto, kaj lia legitimeco ricevis plian akcelon kiam la armena katolikoso, Johano la 5-a, * la historiisto*, forlasis Dvin, tiam regata de islamanoj, favore al Vaspurakano en 924. Tamen, Gagiko poste inversigis sian pozicion kaj alianciĝis kun la filo kaj posteulo de Smbato, Aŝoto la 2-a. Li ankaŭ estas rimarkinda kiel la fondinto de la Armena Katedralo de la Sankta Kruco.

Kategorio:Armenaj reĝoj
Abaso la 1-a

**Abaso la 1-a de Armenio** (armene: Աբաս Ա.) estis reĝo de Armenio de 928 ĝis 953. Abaso apartenis al la bagratida dinastio. Li estis la filo de Smbato la 1-a kaj la frato de Aŝoto la 2-a. Kontraste al la maniero kiel regis liaj antaŭuloj, la regado de Abaso estis markita de stacilaj pacaj jaroj kaj ekonomia prospero, kiujn Armenio ne ĝuis dum jardekoj.

Kategorio:Armenaj reĝoj
Kategorio:Bagratida Armenio