open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
János Győry

**János Győry** [jAnoŝ djOri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Győry János** estis hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto, tradukisto. Lia familia nomvarianto estis *Győri*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Letenye.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1926, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1933, sed li studis ankaŭ en Sorbonne. Post la diplomo li instruis en mezlernejo en Sopron, poste inter 1937–1939 jam per stipendio li lernis kaj instruis en Sorbonne. Pro la milito li hejmenvenis kaj estis oficisto 2 jarojn, poste li vivtenis sin el tradukaĵoj. Inter 1947-1951 li instruis en la universitato, poste en rango docento (1952–1965), pli poste titulara profesoro. Intertempe li kandidatiĝis en 1959 antaŭ la Hungara Scienca Akademio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kocsi szavunk francia megfelelője.* (1930)
* *A kereszténység védőbástyája. Magyarország képe a XVI. századi francia irodalomban.* (ankaŭ disertaĵo, 1933)
* *Étude sur la Chanson de Roland.* (monografio, 1936)
* *Adalékok a XI. századi krónikánkhoz.* (1943)
* *Esthétique d’Orleans, scolastique de Paris.* (1948)
* *Denis Diderot válogatott filozófiai művei.* (kuntradukisto, 1951, 2-a eldono: 1983)
* *Victor Hugo.* (monografieto, 1952)
* *Francia nyelvkönyv – irodalmi olvasókönyv.* (lernolibro, 1953, 4-a eldono: 1957)
* *Francia nyelvtan az általános gimnáziumok számára.* (lernolibro, 1956. 14-a eldono: 1971)
* *A francia dráma kialakulása.* (monografio kaj disertaĵo, 1959, 2-a eldono: 1979)
* *A francia irodalom története a középkorban.* (studenta lernolibro, 1962. 11-a eldono: 1988)
* *A francia irodalom kezdetei. Bevezető fejezet a francia irodalom történetéhez.* (kompilaĵo,  1993)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Premio Screen Actors Guild

La '*Premio *Screen Actors Guild*** aŭ pli mallonge **SAG-premio** - do en plena Esperanto **premio de la Ekran-Aktora Gildo*' - estas honorigoj donitaj de la sindikato Ekran-Aktora Gildo - Usona Federacio de Televidaj kaj Radiaj Artistoj (SAG-AFTRA). La premio estis fondita en 1995 por rekoni elstarajn prezentojn en filmo kaj pint-tempa televido. La solenaj atribuoj de la premio estas unu el la plej gravaj okazaĵoj en la Holivuda filmindustrio ekde tiam, kune kun la Oraj Globoj kaj la Oskaroj. SAG-premioj temigas kaj individuajn prezentojn kaj la laboron de la tuta ensemblo de dramaj kaj komediaj televidaj serioj, kaj la rolantaron de filmoj.

Nomumoj por la premioj venas de du komisionoj, unu por filmo kaj unu por televido, ĉiu nombrante 2 100 membrojn de la sindikato, hazarde elektitaj denove ĉiun jaron, kun la plena membraro (165 000 en 2012, 116 000 en 2016) rajtigebla voĉdoni por la gajnantoj. Ĝi estas konsiderata indikilo de sukceso ĉe la Akademiaj Premioj en aktoraj kategorioj. La premioj estis elsenditaj ĉe la televida kanalo TNT de 1998 ĝis 2022, kaj estis samtempe elsenditaj ĉe la kabla televidkanalo TBS de 2007 ĝis 2022. En majo 2022 oni sciigis ke kaj TNT kaj TBS ne plu elsendos la premiojn. En januaro 2023, estis sciigite ke *Netflix* elsendos la premiojn vive komencante en 2024 kiel parto de nova plurjara partnereco. Oni tiam sciigis la ceremonio de 2023 estos vive elsendita sur la YouTube kanalo de Netflix kaj Netflix ankoraŭ ellaboris siajn vivfluajn kapablojn ĉe la tempo de la anonco. Tio okazis: la 30-a premiaro, honorigante la plej bonajn filmajn kaj televidajn aktorajn atingaĵojn de 2023, estis atribuita en februaro 2024 kaj elsendita per *Netflix*.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kino
Kategorio:Televido
Kategorio:Kino-premioj
Běloky

**Běloky** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono proksimume 8&nbsp;km oriente de Kladno kaj 15&nbsp;km&nbsp;okcident-nordokcidente de la centro de Prago. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1257.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sankta Floriano el la jaro 1838
* Klono kun statuo
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj

Běloky, obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Běloky, kaple.jpg|Kapelo kun kolono
Běloky (4).jpg|Pordego ĉe bieno

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Béla Holl

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Holl Béla** estis hungara piarista monaĥo, pastro, literaturhistoriisto, bibliotekisto, altlerneja instruisto. Lia monaĥa nomo estis *Adalbertus a S. Ladislao*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1941, poste li aliĝis al la piaristoj. Ekde 1944 li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány, dum li monaĥiĝis en 1946 kaj pastriĝis en la sekva jaro. Li akiris pedagogian diplomon en la universitato en 1948, filozofian diplomon en la sekva jaro. Post la dua diplomo li estis pastro en pluraj lokoj ĝis 1956, krome en la lernojaro 1949 li ankaŭ instruis en mezlernejo. Inter 1956–1975 li estis bibliotekisto en eklezia biblioteko de Vác, dum inter 1962-1975 ankaŭ en akademia instituto kaj inter 1965-1975 en Tutlanda Biblioteko Széchényi. Inter 1975-1997 li havis postenon en la universitato. Li esploris eldonojn de malnovaj libroj. Intertempe li kandidatiĝis en 1981 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premion en 1972.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar legenda a XVIII. században.* (disertaĵo, 1948)
* *A legrégibb nyomtatott legendáskönyvünk.* (1954)
* *Egy évtized a debreceni nyomtatványok történetéből. 1774–1783.* (1959)
* *Könyvkultúra és régi könyvtárak története a mai Pest megye területén.* (1965)
* *A kétszáz éves váci könyv. 1772–1972.* (monografio, 1973)
* *Ferenczffy Lőrinc. Egy magyar könyvkiadó a XVII. században.* (disertaĵo kaj monografio, 1980)
* *Szent István tiszteletének hagyománya egyházi énekeinkben.* (1988)
* *Az ars metrica és a középkori kontrafaktúra.* (1997)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Darque (stacidomo)

**Darque** () estas fervoja stacio sur la Linio de Minjo, kiu priservas la fregezion Darque, en Portugalio.

centra|280ra|eta|Nostalgia trajno

## Vidu ankaŭ 
* Viana do Castelo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Viana do Castelo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
SAKA-Informationen

***SAKA-Informationen*** havis po dek numerojn por jaro, inter decembro 1982 kaj aprilo 1996, estante organo de fidelaj katolikoj kun sidejo en Bazelo, Svisujo. SAKA estas la akronimo pri ***Sa**mmlung glaubenstreuer **Ka**tholiken* (Kolekto de fidelaj katolikoj). La periodaĵo ne estis vendata sed senkoste disdonata al interesatoj.
## Historio
Komenco estis en decembro 1975 kaj la titolo de oktobro 1979 *Saka-Informationsblätter*; alinomiĝo estis en la 1982-a jaro.

Dum la 1990-aj jaroj ĝis ĉeso publikiga estis kovropaĝe legebla la subtitolo *Römisch-katholische Monatsblätter*. Ĉe la informoj pri respondecaj eldonantoj legeblis eteksplike *Zeitschrift des *Oratoriums von der göttlichen Wahrheit und der kleinen Herde*. Tio flaris ekskluzivecon rilate al savado. 

Temis pri la eldonkvante plej granda organo de anon de la teorio pri papa vakado. Ĉefredaktistis ĝismorte Eisele. Post ties morto en 1996 responsis por du pluraj eldonoj la sarlanda sociologo Wigand Siebel. Kelkaj tempon la periodaĵo ankoraŭ postivivis kiel aldonitaĵo al la periodaĵo "Kyrie Eleison" de la Ligo de Katolikaj Tradiciemuloj sub la redaktorado de Paul Schoonbroodt.

Teme ĉefis en la periodaĵo ĉefe demandoj pri kredo el tradicia perspektivo sed ankaŭ randaj problemoj ekz. pri evolucio. kaj apartaj temeroj pri hagiografio.. Multaj eseoj estis tiom longaj ke necesis publikigo en pliaj kajeroj. 

Rilatoj de la eldonistoj estis kun *Oratorium von der göttlichen Wahrheit* kaj *St.-Petrus-Canisius-Konvent''. Gastaŭtoroj estis ekz. la aŭstra-germana kulturfilozofo Gerd-Klaus Kaltenbrunner kaj Reinhard Lauth.

## Notoj 
Kategorio:Germanlingvaj gazetoj
Kategorio:Gazetoj de Svislando
Kategorio:Katolika Eklezio
Kategorio:Aperis en 1975
Kategorio:Malaperis en 1996
Beni Mazar

**Beni Mazar,** laŭ egipta  estas urbego en Egiptio, en Provinco Minja.

## Demografio 
En Beni Mazar loĝis  en 2018 laŭ Germanlingva Vikipedio.

## Geografio 
Beni Mazar kuŝas laŭ okcidenta (maldekstra) bordo de Nilo super 43 m laŭ la marnivelo. Samalut troviĝas 23, provinca sidejo Minjo (Egiptio) 46, Kirdasa 47, Beni Suef 70, Asjuto 151, ĉefurbo Kairo 177, Suezo 233, Aleksandrio 313, Luksoro 361, Asuano 533 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Beni Mazar estis fondita fare de ŝejko post lia malvenko de la Otomana Regno kaj lia fuĝo de Sirio ĝis Egiptujo. La origina loknomo estis Ŝinuada , kiu havis originan koptan nomon . En la postaj jarcentoj la historio similis al la ceteraj proksimaj urbegoj.

## Ekonomio 
Beni Mazar estas agrikultura centro, kie en la najbareco oni kultivas tradiciajn kultivaĵojn.

## Klimato 
Beni Mazar situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas nur kelkaj mm. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter . La varmo kulminas inter aprilo-oktobro.

## Trafiko 
Beni Mazar havas trairan fervojan linion laŭ la Nilo. 2 ĉefvojoj kruciĝas ĉe la urbego, unu el ili havas ponton tra la Nilo. Ekde la pratempo la Nilo estis navigebla.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* arbo, kie laŭ la kredo la Sankta Familio ripozis

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Královice

Nomon **Královice** portas kelke da setlejoj:

* Královice (distrikto Kladno) – municipo en&nbsp;distrikto Kladno
* Královice (Prago) – urba parto de Prago
** Královice (burgodomo) – burgodomo en Prago

## Similaj nomoj 
* Kralovice (apartigilo)
1-Fenilindano

**1-Fenilindano** aŭ **fenilindano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **indeno** kaj **fenila klorido**. Ĝi estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas fenilan grupon {50px|fenila grupo} ligitan al 1-a karbonatomo de la indanila grupo {50px|indano}. 1-Fenilindano estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 15 karbonatomojn kaj 14 hidrogenatomojn. 1-Fenilindano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-fenilindano** per traktado de **indeno** kaj **fenila klorido**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-fenilindano** per traktado de **1-kloro-indano** kaj **benzeno**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-fenilindano** per traktado de **fenilmagnezia klorido** kaj **1-kloro-indano**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-fenilindano** per traktado de **fenila klorido** kaj **1-kloro-indano**: 

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Freineda (stacidomo)

**Freineda** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Beira Alta, kiu priservas la urbon Freineda, apartenanta al la municipo Almeida kaj la distrikto Guarda, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Almeida

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Almeida
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Dřínov (distrikto Kladno)

**Dřínov** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono, proksimume  15&nbsp;km norde de urbo Kladno kaj 5 kilometrojn nordokcidente de urbo Slaný. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Dřínov
* Drchkov

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Luko 
* Dia torturo, sudoriente de la municipo, apud vojkruciĝo de ŝoseoj al Zlonice kaj Královice
* Domo n-ro 21
* Vilao de Fiala

## Pluaj fotoj

Dřínov (okres Kladno), kostel sv. Lukáše.jpg|Preĝejo de sankta Luko
Dřínov (okres Kladno), dům s předzahrádkou.jpg|Dřínov
Dům, Dřínov 7, Dřínov, okr. Kladno, Středočeský kraj.JPG|Dřínov


Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Wigand Siebel

**Wigand SIEBEL** (naskiĝinta la  en Freudenberg, mortinta la  en Saarbrücken) estis germana sociologo. 

## Vivo kaj kariero 
Post doktoriĝo Siebel laboris ĉe *Sozialforschungsstelle* je Dortmund kaj habilitiĝis en 1964. Samjare iĝis li universitata docento ĉe Bochum kaj en 1965 orda profesoro pri sociologio kaj sciencoteorio ĉe la universitato de Sarlando. 
Post emeritiĝo Siebel konvertiĝis je katolikismo mallonge antaŭ la Dua Vatikana koncilio; li favoris la movadon de konvinkitoj pri papa vakado; por li estis Pio la 12-a la lasta vera papo. Post 1996 li ĉefredaktistis ĉe kelkaj numeroj de SAKA-Informationen.

Lia plej grava verko titoliĝas *Systematische Wahrheitstheorie*, en kiu li temigis la Pilato-demandon dum Moderna Epoko, do kiel eblus ekkoni la veron. Ĝi taksatas fundamenta verko ĉi-teme. Teologie Siebel jesis tradician geedziĝkialan doktrinon. Intertempe aperis aĵoj de li en la gazeto "Theologisches". Senĉese kritikis li la oficiala kredo-anoncado de la katolika hierarkio. Finfine verkis li mem (helpate) kateĥismon kun la titolo *Katechismus des Oratoriums*.

Multajn jarojn gvidis li la grupon *Oratorium von der göttlichen Wahrheit*. Ĉi-kuntekste li engaĝiĝis pri la homeopatia sanigilo *Oratoriumswasser*.

## Skribaĵoj 
* kune kun Hans Wilhelm Hetzler: *Innerbetrieblicher Funktionszusammenhang und Berufsqualifikation. Eine soziologische Leitstudie in Industrieausrüsterbetrieben des Maschinenbaus* (=Dortmunder Schriften zur Sozialforschung, 20). Westdeutscher Verlag, Köln 1962
* *Die Logik des Experiments in den Sozialwissenschaften* (=Soziologische Schriften, 2). Duncker & Humblot, Berlin 1965 (faklaboraĵo habilitiĝa je Münster 1964)
* *Soziologie der Abtreibung*. Enke, Stuttgart 1971.
* *Freiheit und Herrschaftsstruktur in der Kirche*. Morus, Berlin 1971.
* *Das Opfer in der neuen Liturgie*. Umbach, Kalkar 1972.
* *Liturgie als Angebot*. Morus, Berlin 1972.
* *Einführung in die systematische Soziologie*. C.H. Beck, München 1974.
* *Grundlagen der Logik*. Uni-TB, München 1975.
* *Katholisch oder konziliar*. Langen Müller, München 1978.
* *Das Meßopfer. Werk unserer Erlösung. Kleine Meßerklärung*. Petrus, Kirchen/Sieg 1980.
* *Herrschaft und Liebe*. Duncker & Humblot, Berlin 1984.
* *Der Heilige Geist als Relation*. Aschendorff, Münster 1986.
* *Philosophie und Theologie Karol Wojtylas*, artikolaro eldonita de Sammlung glaubenstreuer Katholiken in der Schweiz - SAKA, Basel 1986 (franca traduko 1988) 
* *Systematische Wahrheitstheorie*. Peter Lang, Frankfurt 1996.
* *Zur Theologie und Philosophie Joseph Ratzingers*. Saka, Saarbrücken 2005.

Ĉefredaktorece:

* Oratorium von der Göttlichen Wahrheit (eld.): *Katechismus des Oratoriums. Römisch-katholischer Katechismus und Unterweisung der Gläubigen für die heutige Zeit.* Dua eldono, Saka, Saarbrücken 1990, ISBN 3-928198-00-9

## Eksteraj ligiloj 
* 
* "Saarland-Biografien"
* universitata informo pri lia 85-datreveno naskiĝtaga

## Notoj 
Kategorio:Germanaj sociologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Saarbrücken
Kategorio:Konvertitoj de protestantismo al romkatolikismo
Kategorio:Konservativistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Mortintoj en 2014
Jenny Erpenbeck

eta|Jenny Erpenbeck 2021 ĉe la Erlanger Poeta Festivalo
**Jenny ERPENBECK** (naskita la 12-an de marto 1967 en Berlino (GDR)), estas germana verkistino, reĝisoro kaj dramisto .

En 2015, ŝi gajnis la *Independent Foreign Fiction Prize* (Premio por Tradukita Fikcio laŭnome de la revuo *Independent*) por *Aller Tage Abend* (*La Fino de Tagoj*) ''* kaj en 2024 la Internacian Premion Booker por *Kairos *.

## Priskribo 
Erpenbeck estas trejnita kiel bindisto . Ŝi studis teatrajn studojn ĉe la Humboldt Universitato en Berlino kaj pli posta muzikteatrodirekto ĉe la Hanns Eisler Akademio de Muziko Berlino . Ŝi laboris kiel kostumisto ĉe la Staatsoper Berlino , kaj post kompletigado de sia eduko kiel reĝisora ​​asistanto en Berlino kaj Graz . Ŝi laboris kiel sendependa reĝisoro en Germanio kaj Aŭstrio . Erpenbeck debutis kiel verkisto en 1999, kun la romano *Geschichte vom alten Kind* .

Jenny Erpenbeck estas la filino de araba tradukisto Doris Erpenbeck (1942-2008, naskita Galuhn, poste edziĝinta Kilias)  kaj filozofo kaj verkisto John Erpenbeck (1942-).  Ŝiaj patroflankaj geavoj estas la verkistoj Hedda Zinner (1905 aŭ 1907-1994)  kaj Fritz Erpenbeck (1897-1975).

En 2003 ŝi iĝis membro de la Germana Akademio por Lingvo kaj Poezio.

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Heimsuchung* (2008).
* *Aller Tage Abend* (*La Fino de Tagoj*, 2012).
* *Gehen, ging, gegangen* (*Iras, Iris, Irita*, 2015).
* *Kairos* (2021)

### Noveloj kaj kolektoj mallongaj rakontaj 
* *Geschichte vom alten Speco* (1999).
* *Tand* (*Trinketo*, 2001). Mallongaj rakontoj.
* *Wörterbuch* (*La Libro de Vortoj*, 2004).

### Teatraĵo 
* *Katzen haben sieben Leben* (*Katoj Havas Sep Vivojn,* 2000).
* *Leibesübungen für eine Sünderin* (*Fizikaj Ekzercadoj por Pekanto,* 2003).
* *Schmutzige Nacht* (2015)
* *Lot* (2017)

### Aliaj 
* Dinge, die verschwinden (*Aferoj kiuj estas Malaperantaj*, 2009).
* *Kein Roman: Texte 1992 bis 2018* (Ne Romano, 2018)

## Sonlibroj 
* 2016: *Heimsuchung* (romano, legita de Jenny Erpenbeck), eldonejo: der Hörverlag
* 2021: *Kairos'' (romano, legita de Jenny Erpenbeck), eldonejo: der Hörverlag

## Premioj kaj honorigoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1967
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Berlinanoj
Kategorio:Germanaj operaj reĝisoroj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Kavaliroj de la Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Rakontantoj de sonlibroj
Kategorio:Germanlingva literaturo
Kategorio:Literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Literaturo de la 21-a jarcento
Kategorio:Dramo
Kategorio:Romanoj
Pärnu

eta|Virabelvidbendo de Pärnu 2022
**Pärnu** estas urbo en Estonio kie naskiĝis Henrik Seppik. La urbo apartenas al la distrikto Pärnumaa kaj estas ties administra centro, krome ĝi ekde novembro 2017 konsideriĝas urba komunumo  kies administra kerno estas la historia loĝloko Pärnu. Laŭ la stato de 2020 en Pärnu vivis 39 605 loĝantoj. La rivero Pärnu fluas tra la urbo.

Laŭ taksoj Pärnu estas la plej amata estonia urbo. Hodiaŭ ĝi ankaŭ estas rimarkinda kiel kuracloko.

Dum la mezepoko la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso. Ĝi tiam germanlingve havis la nomon *Pernau*. Al la urbo ankoraŭ apartenas pluraj vilaĝaj loĝlokoj ĉirkaŭe. Ekzemplo estas la loĝloko Paikuse, kie en 2009 okazis la 45-aj Baltiaj Esperanto-Tagoj.

## Esperanto en Pärnu 
Ekde 1907 ekzistas Esperanto-grupo en Pärnu.

Dosiero:Parnu ortod.jpg|
Dosiero:Parnu-pos.jpg|
Dosiero:Pärnu05.JPG|
Dosiero:Parnu01.jpg|

Kategorio:Urboj de Estonio
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Komerco
Kategorio:Hansourboj
1-Indanamino

**1-Indanamino** aŭ **1-aminoindano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **indeno** kaj **amoniako**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas aminan grupon {50px|amoniako}  ligitan al la 1-a karbonatomo de la indanila grupo {50px|indano}. 1-Indanamino estas aromata amino kaj posedas 9 karbonatomojn, 11 hidrogenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. 1-Indanamino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-indanamino** per traktado de **indeno** kaj **amoniako**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-indanamino** per traktado de **1-kloro-indano** kaj **amoniako**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-indanamino** per traktado de **1-indanolo** kaj **amoniako**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-indanamino** per traktado de **indano** kaj **kloramino**: 

## Vidu ankaŭ
* Aminoj

## Referencoj 
Kategorio:Aminoj
Boticas

**Boticas** estas portugala urbo en la nordo de la Distrikto Vila Real, en la regiono Trás-os-Montes (Nordo) kaj la intermunicipa komunumo *Alto Tâmega*, kun ĉirkaŭ 1 540 loĝantoj (2021).

Estas sidejo de municipo Boticas de 321,96 km² de areo kaj 5 000 loĝantoj (en 2021), subdividite en dek submunicipoj. La municipo limas norde kaj okcidente kun la municipo Montalegre, oriente kun Chaves, sudoriente kun Vila Pouca de Aguiar, sude kun Ribeira de Pena kaj sudokcidente kun Cabeceiras de Basto. 

## Historio
eta|maldekstre|220px|Preĝejo de Santa Maria (Covas do Barroso).
La homa loĝado de tiu teritorio, datas el prahistorio, multe antaŭ la romia okupado, kiel atestas kelkaj kastrumoj kaj arkeologiaj trovitaĵoj en kelkaj lokoj. Fine de la 3-a jarcento a.n.e. startis la romia koloniigo de la teritorio aktuale portugala. Boticas estis urbeto de romianoj kiuj tie konstruis la urbeton Batocas, rilate al minoj kaj famaj Termoj de Carvalhelhos, kiuj ŝajne havis miraklajn akvojn. 

Poste kaj ĝis la fondo de la reĝlando Portugalio, tiu teritorio estis sinsekve okupita de Suevoj, Visigotoj kaj islamanoj. 

Meze de la 19-a jarcento la administraciaj reformoj faritaj en la municipa nivelo rezultis en la aktuala formo de la municipo.

La loĝantaro de Boticas atingis pinton de pli ol 14 000 loĝantoj en la 1960-aj jaroj, sed poste okazis forta elmigrado kaj ĝi malaltiĝis ĝis nunaj 5 000, tio estas, oni perdis preskaŭ du trionojn. Gravaj enspezofontoj estas kaŝtanoj, fungoj kaj brutobredado de kaproj.

## Administracia ento 
thumb|maldekstre|250px|Fregezioj de la municipo Boticas (el 2013).
La municipo Boticas havas la jenajn fregeziojn:

* Alturas do Barroso e Cerdedo
* Ardãos e Bobadela
* Beça
* Boticas e Granja
* Codessoso, Curros e Fiães do Tâmega
* Covas do Barroso
* Dornelas
* Pinho
* Sapiãos
* Vilar e Viveiro

## Vidindaĵoj
* Kapelo de Atilhó aŭ de Santa Margarida kaj Romanika Kapelo de Sapiãos, 
* Kastrumoj de Carvalhelhos aŭ *Castelo dos Mouros*, de Lesenho aŭ Outeiro Lesenho, de Giestosa aŭ *Castro do Souto da Lama*, kaj de Cabeço
* Ponto super la rivero Beça
* Krucmonumento de Covas do Barroso
* Preĝejoj de Santa Maria (Covas do Barroso), romanikaj preĝejoj de Beça kaj de Covas do Barroso, kaj gotika preĝejo de Lampiões
* Pilorio de Dornelas
* Minkomplekso de supra valo de la rivero Terva
* *Centro de Artes Nadir Afonso*
* Galega militisto, trovita en São Salvador de Viveiro, kun kopio antaŭ la urbodomo de Boticas
* Akvomuelejoj
* Homformaj tomboj en Sapiãos

## Bildoj 

Homenaje a Miguel Torga Boticas.jpg|Omaĝo al Miguel Torga en Boticas.
Castro de Carvalhelhos - Portugal (8476452447).jpg|Kastrumo de Carvalhelhos.
Boticas - Portugal (7315853692) (cropped).jpg|Boticas.
Beça - Portugal (5380485554).jpg|Beça.
Ponte Pedrinha sobre o Rio Beça - Portugal (7787658582).jpg|Ponto de Pedrinha super la rivero Beça.

## Referencoj 
* 
Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Vila Real
Edukeja mastrumado

**Edukeja mastrumado** estas la mastrumado de eduka sistemo, per kiu grupo kombinas homajn kaj materiajn rimedojn por kontroli, plani, strategii, kaj efektivigi ĝiajn strukturojn. La eduka sistemo konsistas el la profesiularo de diversaj eduk-rilataj institucioj, interalie ministrejoj, regulaj estraroj, agentejoj, sindikatoj, kaj edukejoj. Tiu profesiularo konsistas el politikistoj, lernejestroj, instruistoj, neinstruaj laboristoj, mastrumistoj, kaj aliaj homoj kunlaborantaj. Mastrumado - t.e. planado, organizado, efektivigado, kritikado, taksado, kaj integrigado - necesas en ĉiu nivelo de la institucio. Esplorado pri eduka mastrumado devas temigi la dinamikan interagadon inter edukaj gvidantoj, iliaj sekvantoj, kaj la pli vasta komunumo por plibonigi la rezultojn de instruado kaj lernado.

## Taskoj
### Evoluigo de studplanoj 
La evoluigo de studplanoj konsistas el "la dezajnado kaj evoluigado de integraj planoj de lernado, kaj la taksado de planoj, iliaj efektivigoj, kaj la rezultoj de la lerna travivaĵo". Ĝi dezajnas kaj kritikas studplanojn, stimulas instruajn kaj taksajn strategiojn konformajn al la studplanoj, verkas specialajn studplanajn programojn, starigas klarajn kaj observeblajn celojn, kaj kreas utilajn taksajn kriteriarojn.

Oni povas priskribi la evoluigon de studplanoj kiel tripaŝan procezon konsistantan el la studplano planita, la liverita, kaj la spertita.

#### Infanĝardeno
La evoluigo de infanĝardenaj studplanoj sekvas plurajn skolojn. Margaret kaj Rachel McMillan estis sociaj reformistoj en Anglujo, kiuj dediĉis sian vivon al solvado de malriĉeco kaj fondis la Subĉielan Vartlernejon kaj Trejnejon en Londono. Ili celis havigi aman prizorgon, sanservojn, nutraĵon, kaj korpan bonfarton al infanoj. Oni helpis gepatrojn prizorgi siajn infanojn kaj interagi kun ili, donante al ili pedagogiajn modelojn. La pedagogiaj principoj de la Vartlernejo retroviĝas en edukaj kadroj, laŭ kiuj instruistoj vartu kaj instruu lernoplanon, kiu esploras la mondon, estetikon, muzikon kaj moviĝon, kaj legokapablon. Laŭ tiu filozofio, oni devas instrui al infanoj kiel pensi. Dewey kontraŭis taksadon, ĉar ili ne povas mezuri ĉu infano estas edukita. La lerna komunumo devas proponi lernoportunojn interesajn kaj signifhavajn, kiuj preparu homojn por vivo en demokratia socio. La infanoj lernas per farado, kunlaborado, kaj problemsolvado, kun gvidado de la instruisto. Projektoj en lernoplano de Dewey stimulas esploradon, sintrovadon, kaj sensajn spertojn, kiuj liveras tutisman travivaĵon, fokusiĝas al la interesoj de la infanoj, kaj konvenas al ilia kreskevolua nivelo.

## Referencoj
Kategorio:Lernogradoj
1-Indanolo

**1-Indanolo** aŭ **1-indanolo** estas organika kombinaĵo rezultanta per kataliza hidratigado de la **indeno**. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas ciklopentilan grupon {50px|ciklopentila grupo} ligitan al benzena ringo {50px|benzena ringo}. 1-Indanolo estas aromata alkoholo kaj posedas 9 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 1-Indanolo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-indanolo** per kataliza hidratigado de la **indeno**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-indanolo** per hidrolizo de la **1-kloro-indano**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-indanolo** per traktado de **1-kloro-indano** kaj **natria hidroksido**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-indanolo** per reduktado de la **1-indanono**: 

## Vidu ankaŭ
* Alkoholoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
1-Indanono

**1-Indanono** aŭ **indanono** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1-indanolo** kaj **1-indanono**:. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas ciklopentilan grupon {50px|ciklopentila grupo} ligitan al benzena ringo {50px|benzena ringo}. 1-Indanono estas aromata ketono kaj posedas 9 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 1-Indanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-indanono** per reduktado de **1-indanolo**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-indanono** per oksidado de **indeno** en ĉeesto de **t-butila peroksido**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-indanono** per senklorigado de **fenilpropionila klorido**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-indanono** per senhidratigado de la **3-fenilpropionata acido**: 

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Královice (distrikto Kladno)

**Královice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono, proksimume  4&nbsp;km nord-nordokcidente de urbo Slaný. Vivas ĉi tie  (). Tra la municipo trafluas rojo Bakovský potok.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ponto trans rojo Bakovský potok kun statuoj de sankta Johano Nepomuka kaj sankta Venceslao
* Kapelo en vilaĝplaco
* Grenejo ĉe n-ro 7

## Pluaj fotoj

Královice - sýpka (4).jpg|Grenejo
Královice - kaplička.jpg|Kapelo
Královice (u Zlonic) - náves s kapličkou, pohled od mostu.jpg|Královice, Vido de la ponto

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Lillestrøm

**Lillestrøm** estas komunumo (kaj en ĝi urbo) de Norvegio, kiu ekzistas ekde la komenco de 2020 kaj ekestis per fuzio de la antaŭaj komunumoj Fet, Skedsmo kaj Sørum. Inter la jaroj 2020 kaj 2023 ĝi apartenis al la provinco Viken kaj ekde la komenco de 2024 apartenas al la provinco Akershus. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

Al la komunuma teritorio apartenas parto de la lago Øyeren. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Akershus
Kategorio:Komunumoj de Viken
Areosa (stacidomo)

**Areosa** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Minjo, kiu priservas la urbon Areosa, en la municipo Viana do Castelo, en Portugalio. 

## Vidu ankaŭ 
* Viana do Castelo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Viana do Castelo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Rakont-arto

La **Rakont-arto**, aŭ **Naratologio**, estas la studo kiel rakontoj estas strukturitaj . Tiel oni povas diri, ke tio estas branĉo de literaturaj studoj. La moderna rakontologio baziĝas sur la teoria laboro de Vladimir Propp kaj Gérard Genette . Gravaj konceptoj ene de rakontologio estas, ekzemple, diegezo, tempo (ripeteco, daŭro (en)) kaj rolulo.

En la okcidenta kultura rondo, la *Poetiko* de Aristotelo estas konsiderata la unua sistema ekspozicio de rakonta teorio, kaj kiu enkondukis centrajn konceptojn kiel *mimesis*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rakonto
* Poststrukturismo
* Rakontado
* Suspenso

## Eksteraj ligiloj 
* "Muzika Naratologio" de William Echard, revizio de *Teorio de Muzika Semiotics* de Eero Tarasti, antaŭparolo de Thomas. Sebeok. (angle)
* Kvin Analizoj de la Rakonto "mi unue akiris pagon" (angle)
* Rakonta teoria bibliografio (Bibliografio de Literatura Teorio, Kritiko kaj Filologio) (angle)
* Naratologio: Gvidilo al la Teorio de Rakonto de Manfred Jahn (angle)
* Naratologio: La Studo de Rakonta Strukturo  (angle)
* Rakonto-Sistemoj (angle)
* La Viva Manlibro de Naratologio (angle)
* La Rakonta Ago: Wittgenstein kaj Naratologio de Henry Mcdonald (angle)


Kategorio:Kina teorio
Kategorio:Televido
Kategorio:Literaturo
Arrifana (stacidomo)

**Arrifana** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Vouga, kiu priservas la urbon Arrifana, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Santa Maria da Feira

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Santa Maria da Feira
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Csaba Töttössy

'*** [ĉaba totoŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Töttössy Csaba*' estis hungara filologo, klasika filologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en cisterciana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1953. Post la diplomo en la universitato li estis asistanto (1953–1963), lektoro (1963–1970),  docento (1970–1996), profesoro de 1996 ĝis la pensiuliĝo en 2001, dum li estis ankaŭ katedrestro (1987–1996). Intertempe li kandidatiĝis en 1963 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 1995. Li okupiĝis pri malnovaj lingvoj sanskrita, latina, greka kaj hindia. Li edziĝis trifoje en 1957, 1975 kaj 1993. Li ricevis premion en 1991.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Megjegyzések Aristophanés Lysistratéjához* (1955)
* *A Śukasaptati változatai viszonyának kérdéséhez* (1963)
* *A görög és latin infinitivus-os szerkezetek* (1975)
* *A Śukasaptati változatok papagáj-történetei* (1982)
* *A latin (valamint a görög és a szanszkrit) mondatok és mondatrészeik I.* (1995)

## Fontoj 
* membiografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj filologoj
Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj hindologoj
Tramtransporto en Rio-de-Ĵanejro

**Tramtransporto en Rio-de-Ĵanejro** () estas moderna malpeza fervoja sistemo priservanta Rio-de-Ĵanejron, en Brazilo. La sistemo estas inter pluraj novaj publiktransportaj evoluoj en la regiono antaŭ la sukcesa oferto de la urbo por la Somera Olimpiko 2016. Ĝia oficiala nomo estas "VLT Carioca", la inicialoj "VLT" (kiuj signifas veículo leve sobre trilhos, laŭvorte malpeza veturilo sur reloj) estas ekvivalenta al la esprimo malpeza fervojo.

## Vidu ankaŭ 
* Rapidtramo
* Tramtransporto
* Rio-de-Ĵanejro
* Tramvojo de Santa Teresa
* Metroo de Rio-de-Ĵanejro
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Rio-de-Ĵanejro
Rio-de-Ĵanejro
Rio-de-Ĵanejro
Rio-de-Ĵanejro
Vilmos Wessetzky

**Vilmos Wessetzky** [vilmos veŝecki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Wessetzky Vilmos** estis hungara historiisto, bibliotekisto, muzeologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1927, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1932, post 2 jaroj ankaŭ filozofian diplomon. Post la unua diplomo li estis asistanto en la universitato 3 jarojn, poste same 3 jarojn ŝtata oficisto. Inter 1938–1948 li estis bibliotekisto, dum inter 1940-1943 li estis stipendiulo en instituto en Vieno. Ekde 1953 ĝis la pensiuliĝo en 1975 li estis muzeologo en Belarta Muzeo (Budapeŝto), dum inter 1962–1963 li estis partoprenanto en egipta esplorekspedicio. Li docentiĝis en 1949, poste li instruis en Scienca Universitato de Szeged 2 jarojn. Lia muzea laboro specialiĝis pri la egipta kulturo. Li kandidatiĝis en 1956, li doktoriĝis en 1962 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1965-1995.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szívskarabeus szerepe az ókori egyiptomiak halotti kultuszában, különös tekintettel a Magyar Nemzeti Múzeumban levő szívskarabeusokra.* (disertaĵo, 1934)
* *Über die Totenklage bei den Kopten.* (1945)
* *Az óegyiptomi könyv és könyvtár.* (disertaĵo, 1955)
* *Az egyiptomi versfordítások néhány kérdése.* (1957)
* *Egyiptomi istenek Pannóniában.* (1965)
* *Egyiptom.* (1970, 4-a eldono: 1985)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj egiptologoj
Tramvojo de Santa Teresa

La **Tramvojo de Santa Teresa** () estas historia tramlinio en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Ĝi ligas la centron de la urbo kun la ĉefe loĝdoma, urba kvartalo Santa Teresa, en la montetoj tuj sudokcidente de la urbocentro. Ĝi estas plejparte konservita kiel vidindaĵo kaj estas nuntempe konsiderata heredaĵa tramsistemo, estinte nomumita nacia historia monumento en 1985. La linio havas tre nekutiman ŝpuron: &nbsp;mm. La ĉefa linio estas  kilometrojn longa.

## Vidu ankaŭ 
* Tramvojo
* Rio-de-Ĵanejro
* Tramtransporto en Rio-de-Ĵanejro
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Rio-de-Ĵanejro
Santa Teresa
Rio-de-Ĵanejro
Ernő Báder

**Ernő Báder** [ernO bAder], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Báder Ernő** estis hungara agronomo, genetikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Mosonmagyaróvár, li mortis  en Mosonmagyaróvár.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1966, poste li akiris agronomian diplomon en la sama urbo en fakultato de Agrarscienca Universitato de Keszthely en 1972. Post la diplomo li praktikadis jaron en kolĥozo de Csénye, inter 1973–1976 li laboris en ŝtata bredejo en Szombathely, poste 3 jarojn li estis genetikisto en Kaposvár. En 1980 li hejmenvenis kaj akiris postenon en la fakultato, eĉ li doktoriĝis, inter 1986–1996 li estis lektoro, inter 1996–2000 docento, poste profesoro ĝis 2007. Intertempe li akiris sciencan gradon Ph.D. en 1996, lia habilitiĝo okazis post 3 jaroj. Lia scienca tasko estis genetiko de bovinoj. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1971 kaj 1974. Li ricevis 2 premiojn en 1998 kaj 1999.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tehenek alkalmazkodása a fejőházi feltételekhez.* (disertaĵo, 1980)
* *Kötött és kötetlen tartástechnológiák összehasonlító vizsgálata a termékenységi mutatók és az élettartam és életteljesítmény alapján.* (disertaĵo, 1996)
* *Csülökápolás és a sántaság megelőzése szarvasmarha-állományokban.* (kunaŭtoro, 2002)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj genetikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lung Boonmee raluek chat

***Lung Boonmee raluek chat*** ("*Onklo Boonmee memoras pri siaj antaŭaj vivoj*;" tajlitere ลุงบุญมีระลึกชาติ) estas taja filmo farita de la filmreĝisoro Apichatpong Weerasethakul en 2010. Ĝi gajnis la Oran Palmon ĉe la Festivalo de Cannes en 2010.

## Analizo
### Strukturo
#### Estetika sesparteco
Malsame de pli fruaj filmoj de Apichatpong Weerasethakul, la fantastaj vizioj aperas tre frue en la rakonto. Post la unua duonhoro, la filmo plonĝigas onin en supernaturan realecon, ĝis en la fino de la filmo ĝi revenas en pli realisman universon. La reĝisoro komence intencis fari dupartan filmon, kiel *Sud pralad*, sed ŝanĝis sian decidon. Li poste ideis doni malsaman stilon al ĉiu bobeno (t.e. rakonta segmento de la filmo). Li do dividis la rakonton en ses dudek-minutajn segmentojn kun malsamaj stiloj. Li asignis al ĉiu segmento propran tendencon de lumigo, aktorado, kaj surscenigo. Tamen li provis fari, ke tiuj malsamoj ne estu tro okulfrapaj: «Se oni ludas la bobenojn aparte, oni bone vidas la malsamojn, sed en la kontinueco tio estas pli malfacile perceptebla». La usona kritikisto Justin Chang vidas en la rifuzo dupartigi la filmon la kialon de ĝia dolĉeco kaj fluideco, kiu promenigas «de unu revaĵo al alia».

La unua segmento konformas al dokumenta, preskaŭ natureca stilo, prezentante la rolulojn, la lokon, kaj la draman intereson. Tie la reĝisoro privilegias la sinsekvecan filmopafon por starigi la etoson kaj plonĝigi la spektanton en revecan staton. La aliaj bobenoj montras pli klasikajn muntefektojn. Mark Adams, ĉefredaktoro de la angla gazeto *Screen*, asertas, ke la filmo malfermiĝas kun scenoj de «bilda trankvilo,» kiuj iĝas pli kaj pli moviĝaj kaj vivaj dum la rakonto disvolviĝas - *Les Inrockuptibles* nomas tion «furiozaj ŝaltoj de la akcelilo» sekvantaj senstreĉajn scenojn. La dua bobeno estas inspirita de la estetiko de la tajaj fikciaĵoj, kiujn la reĝisoro rigardis en la televido en sia infaneco. La tria (la biena epizodo) revenas al dokumenta inspiro, en stilo kiun la reĝisoro nomas «iomete franca», kun interkontrasta lumigo. La kvara (la princina epizodo) estas kostuma filmo. La kvinan (la ĝangalan) la reĝisoro priskribas kiel mikson de la du antaŭaj: la lumigo estas tre stiligita, preskaŭ teatra, kaj arteca, omaĝe al malnovaj filmoj. La sesa kaj lasta parto reiras al la estetiko de la unua bobeno: oni revenas en la nuntempan mondon, filmitan per longaj pafoj kaj kun realisma lumo.

## Referencoj
Kategorio:Filmoj pri fantomoj
Kategorio:Premio Ora Palmo
Klubo Sierra

La **Sierra Klubo** () estas usona ekologiisma organizaĵo fondita la 28-an de majo 1892 en San-Francisko, Kalifornio fare de naturisto kaj ekologiisto John Muir. 

La Sierra Klubo estas unu el la plej malnovaj kaj plej grandaj *desupre* (angle: grass root) mediaj organizaĵoj kaj unu el la plej influaj. Nuntempe la organizaĵo havas proksimume  milionojn da membroj . Ekzistas ankaŭ kanada ĉapitro, nomata Sierra Club Canada. Aldone al lobiado kaj promociado, Sierra Club ankaŭ organizas naturagadojn por siaj membroj, inkluzive de ekskursado kaj grimpado .

Pluraj eminentaj usonaj ekologiistoj deĵoris sur la estraro de direktoroj de la Sierra Club en la pasinteco, kiel ekzemple fotisto Ansel Adams, juĝisto William O. Douglas, aktivulo kaj rektoro David Starr Jordan, verkisto Wallace Stegner, kaj aktivuloj Edgar Wayburn kaj Paul Watson.

La emblemo de la Sierra Club estas ovalo enhavanta gigantan sekvojon ( *Sequoiadendron giganteum*). La nuna versio datiĝas de 1998, sed principe la organizaĵo uzas rondan aŭ ovalan sigelon kun sekvojo sur ĝi ekde 1892. La Duonkupolo de Yosemite ankaŭ estis tie ekde 1894. 

La klubo difinas siajn celojn jene: “La celoj de la Sierra Klubo estas esplori, ĝui kaj protekti la sovaĝajn lokojn de la tero; praktiki kaj antaŭenigi respondecan uzon de la tera ekosistemo kaj rimedoj; eduki kaj engaĝi la homaron por protekti kaj restarigi la kvaliton de la natura kaj homa medio; kaj uzi ĉiujn laŭleĝajn rimedojn por atingi ĉi tiujn celojn." -  El la Nunaj Artikoloj de Enkorpiĝo & Regularoj En la unuaj jardekoj de sia ekzisto, la klubo estis ĉefe engaĝita al la kreado de naciaj parkoj en Usono, ekz. por Nacia Parko Glaĉera kaj Nacia Parko Monto Rainier. Alia grava temo en tiu tempo estis (kaj estas) la protekto de la sekvojadendroj . Unu el la sukcesoj en la 1950-aj jaroj estis la preventado de la konstruado de la *Echo Park Dam* en la Dinosaŭro Nacia Monumento en Utaho : Tio okazis en tempo kiam mediaj aferoj ludis preskaŭ neniun rolon en la amaskomunikilaro kaj gravaj projektoj kiel ekzemple: digoj, estis vaste bonvenigitaj senkritike. Aldone al reklamado de naciaj parkoj kaj naturrezervejoj, la klubo ankaŭ pledis por la enkonduko de mediaj normoj en leĝaro ekde la 1960-aj jaroj, kiel ekzemple la *Usono Pura Aero-Leĝo* , la Toksaj Substancoj-Kontrolo-Leĝo kaj la *Surfaca Minado-Kontrolo kaj Repreno-Leĝo de 1977* .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Sierra Addupde Klubo.Org
* La Sierra Kluba fondaĵo
* "La John Muir Centro promociias la studon de John Muir kaj ekologiismo ĉe la Universitato de Pacifiko kaj pretere."

Kategorio:Mediprotektaj organizaĵoj
Kategorio:Historio de Kalifornio
Martín Dávila Gándara

**Martín DÁVILA GÁNDARA** (naskiĝinta la  en Colotlán/Jalisco) estas meksika teologo, animzorganto kaj migra episkopo de la fratio *Sociedad Sacerdotal Trento* estante en la apostola posteuleco de Pierre Martin Ngô Đình Thục (eksa episkopo de Hue).

## Vivo 
Gándara estis baptita (1965) kaj konfirmaciita (1966) en la Ludoviko-kirko de sia naskiĝvilaĝo. En 1972 lia familio transloĝiĝis al Ciudad Juárez. Tiam li frekventis la Preĝejon Jesuo kaj Mario je El Paso, kiun tenadas la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a. En julio 1985 li eniris la Porpastran Seminarion Sankta Benedikto en Hermosillo fonditan fare de episkopo Moisés Carmona (kiu akceptas la ideon de papa vakado).

Kiel diakono Dávila Gándara de decembro 1988 astistantis por Moisés Carmona je Akapulko; la sacerdota ordinacio okazis en la 29.12.1989 an la akapulka Preĝejo Dia Providenco. Unue li estis animzorganto en la montaro de Guerrero antaŭ ol esti sendita al Ciudad Guadalupe Victoria (Durango) kaj al San Pablo Atlazalpan (Estado de México). Inter 1990 kaj 1994 li paroĥestris en la Preĝejo Apostolo Jakobo en Dos Caminos, poste en Hermosillo kie li engaĝiĝis pri kirkokonstruo (Senmakula Koro de Mario) kaj pri kateĥizado de junuloj. Inter decembro 1996 kaj januaro 1998 li paroĥestris en Chihuahua kaj en Torreón. En Chihuahua li konstruigis la Kirkon Sankta Miĥaelo Arkianĝelo. 

Elektis lin en la 14.10.1998 episkopo anoj de la fratio *Sociedad Sacerdotal Trento*; en oktobro 2002 Dávila Gándara diplomiĝis je *Instituto de Ciencias y Educación superior* de Hermosillo.

## Doktrino
Martín Dávila Gándara reprezentas grupon agnoskantan la papan vakadon en pli modesta formo laŭ la tezoj de Cassiacum: do ke la Apostola Seĝo aktuale estas ne tute vaka sed okupita de tronŝtelinto. Li estas ordena prioro de la menciita fratio.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Episkopoj
Kategorio:Meksikanoj

Kategorio:Naskiĝintoj en 1965
2-Indanono

**2-Indanono** aŭ **2-indanono** estas organika kombinaĵo rezultanta per reduktado de **2-indanolo**:. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas ciklopentilan grupon {50px|ciklopentila grupo} ligitan al benzena ringo {50px|benzena ringo}. 2-Indanono estas aromata ketono kaj posedas 9 karbonatomojn kaj 8 hidrogenatomojn. 2-Indanono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Historio
La substanco unue estis preparita fare de Philipp Schad en 1893 per distilado de la kalcia salo de o-fenilenoduacetata acido. Treibs kaj Schroth priskribis la sintezon de 2-indanono per acida molekulrompo de la 1-metokso-2-indanolo.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2-indanono** per oksidado de **2-indanolo**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **2-indanono** per oksidado de **indano** en ĉeesto de **t-butila peroksido**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **2-indanono** per senhidratigado de la **indanoglikolo**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **2-indanono** per senhidratigado de la **2-fenila-2-propanolo** en acida medio: 

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Lernejo Sudbury Valley

Sudbury **Valley School** () estas demokrata lernejo. Situante en Framingham, Masaĉuseco, ĝi estis fondita en 1968 fare de Daniel Greenberg, Mimsy Sadofsky kaj aliaj .

La lernejo estis nomita la "plej bone konservita sekreto en la eduka sistemo de Usono." 

## Priskribo 
Ĉiu el la proksimume 120 studentoj de kvar ĝis 19 jaroj decidas por si kion, kiam kaj kiel ili lernas kaj kiel ili pasigas sian tempon. Instruaj kursoj en la tradicia senco okazas nur se studentoj eksplicite petas tion. Tiaj lernnomumoj estas la nura ĝustatempa (mem)engaĝiĝo de la studentoj. Alie estas kompleta libereco de tempopremo. Nur per ĉi tiu kompleta memdeterminado de tempo estas ebla memdetermina lernado, laŭ la koncepto de la lernejo.

La lernejo ne estas dividita en klasojn aŭ aĝgrupojn. La aĝa miksaĵo estas alia grava trajto de la lernejo. Ĝia fondinto priskribis ĝin kiel "sekreta armilo". Per ili, studentoj povas lerni unu de la alia anstataŭ de instruisto.

Sudbury Valley School estas regita de semajna lerneja kunveno. Ĉiu studento kaj ĉiu dungito havas voĉon. La lerneja asembleo ankaŭ decidas kiu rajtas labori en la lernejo en la venonta lerneja jaro. La *Juĝa Komitato,* kiu konsistas plejparte el studentoj, respondecas pri plendoj pri malobservoj de lernejaj reguloj.

En la ĉiujara *Lerneja Asembleo,* ne nur studentoj kaj lernejaj dungitoj, sed ankaŭ la gepatroj de la studentoj rajtas voĉdoni. La Lerneja Asembleo aprobas la jaran buĝeton prezentitan de la lerneja asembleo kaj decidas pri la aljuĝo de lernejaj kvalifikoj kaj pri ŝanĝoj al la statutoj.

La Sudbury Vala Lernejo estas la modelo por ĉirkaŭ 45 similaj lernejoj, kiuj nomas sin " Sudbury-lernejoj " kaj funkcias laŭ la Sudbury-modelo. Plej multaj el ili estas en Usono (ekz. The Circle School ), aliaj en Japanio, Israelo, Danio, Belgio, Nederlando kaj Francio.

La Iederwijs-lernejoj en Nederlando ankaŭ estis modeligitaj laŭ la Sudbury Vala Lernejo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sistemo de la Sudbury lernejo
* Aŭtodidaktismo
* Alternativa edukado
* Lernado
* Summerhill

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1968
Kategorio:Lernejoj en Usono
Kategorio:Alternativa edukado
Kategorio:Edukado en Masaĉuseco
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Grek-katolika preĝejo arkianĝeloj sanktaj Mikaelo kaj Gabrielo (Bagamér)

La **grek-katolika preĝejo arkianĝeloj sanktaj Mikaelo kaj Gabrielo** estas religia Monumento historia (deklarita en 2004) en grandvilaĝo Bagamér (Hungario).

## Historio 
La paroĥo estis fondita en 1756, la matrikuloj estis uzitaj ekde 1791. La preĝejo mem estis konstruita en 1849 (laŭ alia informo en 1854).

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en korto, sed meldekstre estas ankaŭ krucifikso. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. La turpinto estas piramideca. Meze malsupre la enirejo funkcias, apude po unu fenestroj videblas. La fenestroj estas supre arkaj, same en la navo. La absido estas pli mallarĝa, ol la navo.

Kermeso okazas la 8-an de novembro.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* hungare kun fotoj

Bagamér
Bagamér
Bagamér