open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Venta (rivero)

**Venta** estas rivero de orienta Eŭropo, kiu longas 346 kilometrojn kaj enfluas al la Balta Maro. Venta fluas tra Litovio (168 km) kaj Latvio (178 km).

## Vojo 
La larĝo de Venta ĉe la limo inter ŝtatoj estas 40-50 m, kaj ĉe la enfluejo de la rivero - 150-200 m. Tial Ventspils, situanta ĉe ĝia enfluejo, fariĝis grava havenurbo de Latvio.

Venta estas navigebla nur de la buŝo ĝis Kuldīga, kie la vojo estas barita de la Ventas Rumba - la plej larĝa natura akvofalo en Eŭropo. Ekde la 17-a jarcento, pluraj provoj estis faritaj por forigi tiun malhelpon aŭ konstrui pretervojon kanalon, sed vane.

## Dimensioj 
* kompleta longeco: 
* diferenco de alteco: 167 m (0.5 m/km)
* averaĝa akvokvanto ĉe la enfluo en Balta Maro: 93 m³/s

## Urboj trafluataj 
Interalie la sekvaj urboj troviĝas borde de la rivero:
* Litovio
** Užventis
** Kuršėnai
** Venta
** Viekšniai
** Mažeikiai
* Latvio
** Skrunda
** Kuldīga
** Piltene
** Ventspils

## Bildoj 

  Dosiero:Kuldyga. ventos krioklys, 2006-09-22.jpg|Akvofalo Ventas rumba.
  Dosiero:Abavas ieteka Ventā - panoramio.jpg|La rivereto Abava fluas en Venta.
  Dosiero:Venta.JPG|Venta proksime de Krakiai, Litovio.
  Dosiero:Kuldiga. The Bridge and the Watermill - panoramio.jpg|Venta en Kuldīga.
  Dosiero:Ventspils osta no pils torņa - panoramio.jpg|Ventspils haveno.
  Dosiero:Ventspils osta.jpg|Venta buŝo.
  Dosiero:Venta Melnā Kolka - panoramio.jpg|Vintre proksime de Kuldīga.
  Dosiero:Venta pie Nīgrandes 2002-08-25 - panoramio.jpg|Proksime de Nīgrande.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Latvio
Kategorio:Riveroj en Litovio
Spekulativa fikcio

**Spekulativa fikcio** estas la nomo de literatura ĝenro, kutime en la formo de fikcio, kaj kiu inkluzivas ĝenrojn en kies bazo elstaras la demando "kio se?" kaj la provo respondi ĝin. Tiuj ĝenroj inkludas sciencfikcion, fantaston, hororon, literaturon strangecan (angle *Weird Fiction*), supernaturan literaturon, literaturajn heroojn kaj alternativan historion. Al tiuj aliĝas verkoj kiuj ne kongruas kun la ĉi tie listigitaj ĝenroj, sed plenumas la bazan difinon de la superĝenro.

La termino "spekulativa literaturo" unue aperis en 1888 en usona revuo, en artikolo traktanta la utopian romanon, "Looking Back: 1887-2000" de Edward Bellamy. Tamen, la plej konata uzo estas de Robert Heinlein en la eseo "On Speculative Literature Writing" (Pri spekultativa literatura verkado, 1948), kaj Heinlein eble ne konis la 19-a-jarcentan artikolon kaj renovigis la koncepton. En sia artikolo, Heinlein uzis la esprimon kiel anstataŭaĵon por "sciencfikcio" nur, kaj eĉ poste notis, ke la fantaziĝenro ne estas inkludita en ĝi. La esprimo "spekulativa fikcio" kiel anstataŭaĵo al "Sciencfikcio" estis ofta dum la 1960-aj jaroj, de la malkontento de verkistoj kaj redaktistoj de lasta termino kaj kondiĉoj ekestantaj de ĝi, kiel parto de la "nova ondo" de sciencfikcio. Dum la 1970-aj jaroj, la uzo de la esprimo malkreskis. Nur en la 1990-aj jaroj la termino ekviviĝis, kaj ĉi-foje en sia nuna akceptita signifo, kiel superĝenro de ĉiuj spekulativaj ĝenroj.

## Vidu ankaŭ 
* Sciencfantasto
* Sciencfikciaj kongresoj
* Magia realismo

## Eksteraj ligiloj
Miklós Rázga

**Miklós Rázga** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rázga Miklós** estas hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro.

Miklós Rázga naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Rázga ekstudis en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1985. Lia instruisto estis Sándor Bodnár. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1991. Liaj plej gravaj instruistoj estis László Marton (reĝisoro), István Iglódi kaj László Babarczy. Post la diplomo li pasis 2 jarojn en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Ekde 1993 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs), kie ekde 2000 li estis ankaŭ reĝisoro, inter 2011-2021 teatrestro. Li ricevis urban premion de Pécs en 2011. Lia edzino naskis unufoje.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - Tybalt
** Rikardo la 3-a - Brankenbury
** Henriko la 4-a - titolrolo
** Henriko la 6-a - Gloster
* Molière: La malsanulo pro imago - D-ro Livarot (kuracisto)
* Henrik Ibsen: Nora - Helmer
* Ferenc Molnár: *A doktor úr* - Csató
* Federico García Lorca: *Yerma* - Viktor
* Friedrich Dürrenmatt: *La fizikistoj* - Richard Voss (detektivo)

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Anton Ĉeĥov: Onklo Vanja
* Luigi Pirandello: *Nem tudni hogyan*
* Tennessee Williams: *A Streetcar Named Desire*
* Sofoklo: Antigona

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Kisváros* (serio, 1993-2000) - pluraj roloj
* *Tűzvonalban* (serio, 2009-2010) - Miklós
* *Barátok közt* (serio) - Attila Zombori

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* http://old.pnsz.hu/tarsulat/adatlap/1/razga-miklos
* https://port.hu/adatlap/szemely/razga-miklos/person-107783

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria (Skoky)

**Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria** estas romkatolika pilgrima preĝejo dediĉita al Vizito de Virgulino Maria proksime de Žlutice en&nbsp;distrikto Karlovy Vary. Ekde la jaro 1964 ĝi estas protektata kiel kultura memorindaĵo. La preĝejo situas en la pereinta vilaĝo Skoky super la akva rezervujo Žlutice.

## Historio 
La ununava neorientita preĝejo el la jaroj 1736 ĝis 1738 estis konstruita de konstruinto Johann Schmied el&nbsp;Útvina sur la loko de devena kapelo konstruita en la jaro 1717. La grandega sanktejo sur artefarita teraso deakvigata per du ŝtoloj havas duturan fasadon, al la ortangula antaŭaltaro apudas sur flankoj du sakristioj (unu kun funkcio de senjora ĥorejo). La interno estas alirebla tra fera pordego kun motivo de steloj en diagonala krado. En la jaroj 1990–2006 ĝi estis sisteme ŝteligata kaj damaĝigata de vandaloj.

## Pilgrima loko 
maldekstra|eta|altdekstre|La bonfara bildo de Virgulino Maria Helpantino el Skoky
La pilgrima loko estiĝis en la jaro 1717, kiam ĉi tiea bienulo Adam Lienert konstruis malgrandan kapelon kaj lokigis en ĝi la bildon de Virgulino Maria Helpantino de pentristo Johann Wolfgang Richter el&nbsp;Toužim, la kopiaĵoj de mirakla bildo de Virgulino Maria Helpantino el la germana Passau. Kvanto de mirakloj kaj resanigitaj malsanoj famigis tiun ĉi lokon tiom, ke venadis ĉi tien pli ol 40&nbsp;000 pilgrimantoj ĉiujare kaj la loko fariĝis konata en la tuta Bohemio. Diraĵo "Virgulinjo Saltada" devenas ĝuste el Skoky. La tradicio estis interrompita dum la regado de imperiestro Jozefo la 2-a, reviviĝo okazs nur en la 20-a jarcento. La dua periodo de la malfortiĝo de la pilgrimoj okazis en la tempo de ambaŭ mondmilitoj kaj pli poste post la jaro 1950. La vilaĝo estis fine de la 1960-aj jaroj forloĝigita kaj preskaŭ tute detruita. La alveturejan vojon el la valo surverŝis akvo de akva rezervujo Žlutice.

En Skoky okazas du ĉefaj pilgrimoj: la 1-an de majo kaj la unuan dimanĉon en julio. Ekde la jaro 2013 poste pluaj pilgrimaj diservoj ankaŭ dum la jaro.

En la jaro 2010 estis malfermita 58&nbsp;km longa sezona mariana pilgrima vojo Pado Skoky el&nbsp;monaĥejo en Teplá ĝis Skoky. Pase de la jaro la preĝejo estas neregule alirebligata, dum la pilgrima sezono en julio kaj aŭgusto kutime ĉiutage. Precipe somere oni ĉi tie aranĝas ekleziajn kaj kultuajn okazojn.

## Rilataj artikoloj
* Virgulinjo Saltada

## Pluaj fotoj 

Extinct Village Skoky - panoramio.jpg|La pereinta vilaĝo Skoky kun la preĝejo
Church of the Visitation of Our Lady in Skoky (8384).jpg|Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria
Skoky, 2018 (15).jpg|Skoky
ZV Skoky 18.jpg|Skoky, la preĝejo kaj la eksa gastejo
ZV Skoky 15.jpg|La pereinta vilaĝo Skoky el ŝtupoj de la preĝejo
ZV Skoky 17.jpg|La pereinta vilaĝo Skoky kaj la preĝejo

## Referencoj 
Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria Skoky
Vizito de Virgulino Maria (Skoky)
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Aperis en 1738
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1730-1739
Analog Science Fiction and Fact

eta|Unua numero de *Astounding Stories of Super-Science*, datita en januaro 1930. La kovrilarto estas de Hans Waldemar Wessolowski.
eta|La kovro de la *Astounding* de marto 1933, de Wesso, origine pentrita por ilustri *Triplanetary* de E.E. Smith.
**Analog Science Fiction and Fact** estas revuo pri anglalingva sciencfikcio publikigata en Usono ekde la 1930-aj jaroj.

Origine nomita ***Astounding Stories of Super-Science***, ĝia unua numero estis publikigita en januaro 1930. Post kiam la unua eldonisto bankrotis, la revuo estis vendita al Street & Smith en 1933, kaj baldaŭ iĝis gvidanto en sia kampo. Interalie ĝi publikigis "The Legion of Space" de Jack Williamson kaj "Krepusko" de John Campbell, kiu iĝis la redaktoro de la revuo en 1937.

Tra la jaroj, sekvante la kreskantan konkuradon same kiel la emon de Campbell publikigi pseŭdo-sciencon kaj ligon al la instruo de L. Ron Hubbard (fondinto de *Scientology*), falis la prestiĝo de la revuo. Tamen, ĝi restas signifa en sia kampo. En 1960 la revuo estis nove nomita al sia nuna nomo. Campbell restis redaktisto ĝis sia morto en 1971.

Hodiaŭ la redaktoro estas Trevor Quachri.

## Premio Astounding por elstara nova kreinto 
Eldonejo Dell (posedata de Random House) ĉiujare aljuĝas la premion ĉe la Internacia Sciencfikcia Festivalo. Antaŭe la premio estis nomita laŭ la longtempa eldonisto de la ĵurnalo, John Campbell. Sekvante kritikon de la Campbell farita de Janet Ing, premiito en 2019, la nomo de la premio ŝanĝiĝis, nomita laŭ la origina nomo de la revuo. 

## Eksteraj ligiloj 
## Piednotoj 
Kategorio:Sciencfikcio
Kategorio:Literaturaj gazetoj
Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Sciencfikciaj gazetoj
Vykmanov (Ostrov)

**Vykmanov** () estas parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sur nordo de Ostrov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 25 adresoj.

Vykmanov situas en katastra teritorio **Vykmanov u Ostrova** kun areo 1,92&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1409.

## Loĝantaro 
Laŭ popolnombrado el la jaro 1930 la vilaĝo havis 97 loĝantojn: 96 germanojn kaj unu fremdulon.

## Memorindaĵoj 
* Ruĝa turo de morto
* Kapeleto

## Rilataj artikoloj 
* Prizonaj laborpunejoj ĉe ĉeĥoslovakaj uraniaj minejoj

## Pluaj fotoj 

Vykmanov květen 2021 (1).jpg|Vykmanov
Vykmanov květen 2021 (2).jpg|Vykmanov

Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Ostrov (distrikto Karlovy Vary)
Myllypuro

eta|dekstra|250px|Situo de Myllypuro en Helsinko.
**Myllypuro** estas urboparto de Helsinko. Ĝi situas en la malokcidenta parto de la finnlanda ĉefurbo. Ĝia svedlingva nomo estas pli olda ol ĝia finna nomo. Ĝi estas arbareta kaj konstruinta en la 1960-aj jaroj. Estas pluraj lernejoj kaj la loĝantaro verŝajne plukreskos.

Myllypuro estis ligita el Kampara komunumo de Helsinko al Helsinko en la jaro 1946.

Kategorio:Urbopartoj de Helsinko
August Stiehler

**Johann Karl August STIEHLER** (naskiĝinta la  en Benigengrün apud Wurzbach, mortinta la  en Lobenstein) estis germana teologo kaj polistikisto.

## Vivo 
Stiehler estis fiilo de la martelegeja deĵoristo Rudolph Christian Heinrich Stiehler. En la 15.6.1849 li nuptis en Wurzbach Ida Johanne Karoline Wilhelmine Wachter (1811-1871), filinon de bakisto.

Stiehler studis teologion kaj estis en 1832 helpinstruisto ĉe la porknabina lernejo de Lobenstein kiun li ekestris en 1840. Ordinado lia faritis en la 20.7.1842 kaj nomumitis diakono en Lobenstein en la 29.1.1843. Samloke li iĝis en 1847 supera paroĥestro kaj en 1868 superintendanto. En 1876 li pensiuliĝis. Oni aljuĝis al li en 1876 la princan oran honorkrucon kaj la honoran titolon de eklezia konsilisto.

Inter la 4-a de aprilo ĝis la 20-a de junio 1856 li estis vicanto de Heinrich Reinhold en la parlamento de Reuß (pli juna linio).

## Literaturo 
* Reyk Seela: *Landtage und Gebietsvertretungen in den reußischen Staaten 1848/67–1923. Biographisches Handbuch* (= *Parlamente in Thüringen 1809–1952.* Tl. 2). G. Fischer, Jena u. a. 1996, ISBN 3-437-35046-3, p. 311–312.

Kategorio:Parlamentanoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1807
Kategorio:Mortintoj en 1896
Kategorio:Superintendantoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Vichonto

**Vichonto** (angle *vicarious embarrassment*, germane ) estas ĝensento kaŭzata de hontinda ago de alia homo. Kontraste al la proprasenca honto, vichonto ne implicas partoprenon de la spertanto en hontindaĵo.

Vichonton oni povas rigardi kiel kontraŭon de *malica ĝojo* (germane , malnovgreke ), t.e. plezuro aŭ kontento pri malfeliĉo, misŝanco aŭ embaraso de alia homo.

Vichonto diferencas disde la *emocia kontaĝo*, ĉe kiu homo nevole dividas la emociojn de la aliaj ĉeestantoj: tute male, vichonton oni povas sperti sole, individue, eĉ foreste.

## Vidu ankaŭ
* Malkomforto
* Kompato

Kategorio:Psikologio
Kategorio:Emocioj
Zoltán Reiter

**Zoltán Reiter** [rejter], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Reiter Zoltán** estas hungara aktoro.

Zoltán Reiter naskiĝis la  en Košice.

## Biografio 
Zoltán Reiter apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, poste en Slovakio. Li maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la hungarlingva teatro en Komárno. Baldaŭ li plulernis kaj akiris aktoran diplomon en koncerna altlernejo en Bratislavo en 1997. Post la diplomo li pasis po 1 jaron jam en Hungario en Nacia Teatro (Miskolc) kaj Teatro de Kecskemét. Inter 2009-2011 li apartenis al Teatro Thália 
(Košice), poste al Teatro Gárdonyi Géza. Li ricevis premion en 2005. Li havis vivkunulon, kiu naskis filon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - Benvolio
** Hamleto - Rosencrantz
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Hlestakov
* Molière: L' Avarulo - Harpagon
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Szellemfi
* Sofoklo: Antigona - gardisto
* Anton Ĉeĥov: Ĉeriza ĝardeno - Lopahin
* Ferenc Molnár:
** *Az Ördög* - László
** *Játék a kastélyban* - sekretario
* Imre Kálmán:
** A cirkuszhercegnő - Tóni
** Montmartre-i ibolya - Florimond Herve

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Otomana Ŝiparmeo

[eta|dekstre|Germana poŝtkarto priskribanta la Otomanan Ŝiparon ĉe la [Ora Korno en la fruaj stadioj de la Unua Mondmilito. Supre maldekstre estas portreto de Sultano Mehmed la 5-a.]]
La **Otomana Ŝiparmeo** (en Otomana turka: دوننماى همايون, latinigite: *Donanma-yı Humâyûn* aŭ en turka: Osmanlı Donanması), konata ankaŭ kun **Otomana Floto** kaj **Otomana Ŝiparo**, estis establita komence de la 14-a jarcento post la Otomana Imperio kaj unue etendita por atingi la maron en 1323 per la konkero de Karamürsel, loko de la unua Otomana armea ŝipkonstruejo kaj kerno de la estonta Ŝiparmeo. Dum sia longa ekzistado, ĝi partoprenis en multaj konfliktoj kaj subskribis nombrajn martraktatojn. Je sia pinto, la Ŝiparmeo etendiĝis ĝis la Hinda Oceano, kaj sendis ekspedicion ĝis Indonezio en 1565. Hajredin Barbarosa estis unu el ties plej fama admiralo.

Dum multo de sia historio, la Ŝiparmeo estis regata de la posteno de *Kapudan Paŝa* (Granda Admiralo; laŭ vorte "Kapitano Paŝa"). Tiu posteno estis abolita en 1867, kiam ĝi estis anstataŭita de la Ministro de la Ŝiparmeo (en turka: *Bahriye Nazırı*) kaj nombraj Flotkomandantoj (en turka: *Donanma Komutanları*). Post la fino de la Otomana Imperio kaj la deklaracio de la Respubliko Turkio en 1923, la tradicio de la Ŝiparmeo pluis sub la nuntempa Turka Ŝiparmeo.

## Kelkaj bataloj 
* Batalo de Prevezo
* Batalo de Lepanto
* Batalo de Navarino
* Batalo de Kalipolis

## Bibliografio 
* E. Hamilton Currey, *Sea-Wolves of the Mediterranean* (London, 1910). ISBN 978-1500883430
* Bradford, Ernle, ''The Sultan's Admiral: The life of Barbarossa* (London, 1968). ISBN 978-1845117931
* Wolf, John B., *The Barbary Coast: Algeria under the Turks* (New York, 1979). ISBN 978-0393012057
* Melis, Nicola, "The importance of Hormuz for Luso-Ottoman Gulf-centred policies in the 16th century: Some observations based on contemporary sources", en R. Loureiro-D. Couto (eld.), *Revisiting Hormuz – Portuguese Interactions in the Persian Gulf Region in the Early Modern Period* (Wiesbaden, Harrassowitz, 2008, 107–120 (Maritime Asia, 19).
* Tuncay Zorlu, *Innovation and Empire in Turkey: Sultan Selim III and the Modernisation of the Ottoman Navy'' (London, I.B. Tauris, 2011). ISBN 978-1848857827

Kategorio:Otomana Imperio
Kategorio:Mararmeo
Mehmedo la 5-a

**Mehmedo la 5-a Reşâd** (en Otomana turka: محمد خامس, latinigite: *Meḥmed-i ẖâmis*; en turka: *V. Mehmed* aŭ *Mehmed Reşad*; 2a de Novembro 1844 – 3a de Julio 1918) regis kiel la 35a kaj antaŭlasta Ortomana Sultano (r. 1909–1918). Li estis la filo de la Sultano Abdulmeĝid la 1-a. Li sukcedis sian duonfraton Abdulhamid la 2-a post la Incidento de la 31a de Marto. Li estis sukcedita de sia duonfrato Mehmedo la 6-a.

Lia naŭjara regado estis markita de la redono de la nordafrikaj teritorioj de la Imperio kaj de la Dodekanesoj, inklude Rodoson, en la Ital-turka milito, la traŭmata perdo de preskaŭ ĉiuj el la eŭropaj teritorioj okcidente de Konstantinopolo (jam Istanbulo) en la Unua Balkana milito, kaj la eniro de la Otomana Imperio en la Unua Mondmilito en 1914, kio rezultos finfine en la fino de la Imperio.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Uluçay, M. Çağatay (2011). *Padişahların kadınları ve kızları*. Ötüken. ISBN 978-9-754-37840-5.
* Brookes, Douglas Scott (2010). *The Concubine, the Princess, and the Teacher: Voices from the Ottoman Harem*. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-78335-5.
* Brookes, Douglas S. (4a de Februaro 2020). ''On the Sultan's Service: Halid Ziya Uşaklıgil's Memoir of the Ottoman Palace, 1909–1912*. Indiana University Press. ISBN 978-0-253-04553-9.
* *Monarchies and the Great War''. Springer. 2018. ISBN 978-3-319-89515-4.

Kategorio:Osmanidaj imperiestroj
Damya Laoui

**Damya Laoui** (n. en Braine-l'Alleud, Belgio, la 12-an de marto 1985) estas esploristino de flandra patrino kaj alĝeria patro kiu obtenis promesplenajn rezultojn en la esploro por trovi vakcinon kontraŭ metastazoj de tumoroj. Temas pri imunoterapio aŭ 'vakcino' kiu baziĝas sur la propraj korpoĉeloj. Laoui malkovris du specojn de ĉeloj kapablaj, sen ajna speco de modifoj, stimuli la imunsistemon por malrapidigi tumoran kreskon.

La revuo '''New Scientist* *Nederland''' honoris ŝin en 2018 kiel talentema sciencisto de la jaro. Harold de Vladar, membro de la ĵurio por la Konkurso de *Innovators Under 35 Eŭrope 2017*, laŭdas la laboron de Laoui kiel 'nemezurebla' kontribuo al la socio, kiu 'multege plibonigos la vivkvaliton de kancero-pacientoj kaj iliaj familioj'  kaj doktoriĝis pri biomedicinaj sciencoj ĉe la sama universitato. Ŝi estis *visiting fellow* (alvojaĝanta esploristo) ĉe la *Swiss institute for Cancer Research* (svisa instituto por kancero-esplorado), *Ecole polytechnique fédérale de Lausanne* (EPFL) en Laŭzano .

## Esploro 
Damya Laoui esploras la mekanismojn per kiuj certaj ĉeloj povas influi la imunsistemon por bremsi kanceran progresadon. Tiuj ĉeloj aŭ la molekuloj kiujn ili produktas povas tiam esti utiligataj kiel bazo por la evoluo de novaj (kombinaj) imunoterapioj. Ekzemple, la teamo de Laoui evoluigis kontraŭkanceran vakcinon bazitan sur la proprakorpaj tumor-derivataj ĉeloj.

## Disvastigo de scioj kaj egalaj ŝancoj 
Laoui volas instigi gejunulojn elekti STEM-studojn. Ŝi precipe volas doni al gejunuloj kun migranta fono pli da memfido por komenci universitatajn studojn kaj instigi (junajn) virinojn disvolvi sciencan karieron.

## Referencoj 
Kategorio:Belgaj inĝenieroj
Kategorio:Belgaj sciencistoj
Kategorio:Biomedicino
Francaj deputitaj balotoj de 1877

La **francaj deputitaj balotoj de 1877** ekis la duan parlamentan periodon (1877-1881) de la Tria Respubliko en Francio. Tiu ununoma baloto konsistis el du vicoj kaj okazis en oktobro 1877, konforme al balotleĝo de la 30-a de novembro 1875.

## Kunteksto 
La unua vico de la baloto estis organizita la , post kiam la prezidento de la Respubliko Patrice de Mac Mahon disigis la antaŭan ĉambron.

Okaze de la deputitaj balotoj de 1876, la respublikanoj ja obtenis voĉplimulton. Pro tio Mac Mahon, malgraŭ sia inklino al monarkisma legitimismo, devis nomigi Jules Simon, moderan respublikanon, kiel estron de la nova registaro.

Tiu precipe fraĝila aranĝo daŭris nur unu jaron, ĝis la krizo de la 16-a de majo 1877 kaj la falo de la registaro de Simon. Prezidento Mac Mahon sekve respondis al la tiel nomita manifesto de la 363 per la disigo de la parlamento. Male de lia prognozo, la sekva baloto estis malfavora al li kaj fakte plifortigis la respublikanojn.

## Rezulto 
La deputitaj balotoj de 1877 estis grava malvenko por la tiama prezidento, ĉar la respublikaj partioj akiris pilmulton da seĝoj. Mac Mahon tiam devis konsenti nomigi Jules Dufaure, moderan respublikanon, kiel estron de la registaro. Post du jaroj, Mac Mahon fine rezignis pro nova malvenko okaze de la senataj balotoj de 1879. Jules Grévy fariĝis la nova prezidento, daŭre instalante la respublikan reĝimon.

Tiu dua parlamenta periodo de la Tria Respubliko (1877-1881) estas daŭre rigardata kiel la apogeo de modera aŭ "oportunema respublikanismo" en Francio. Jules Grévy kaj Jules Ferry, ĝiaj ĉefaj membroj, kunkreis la politikan grupon Respublikan Maldekstron en la Ĉambro de Deputitoj. Dekstre estis la monarkisma kaj bonapartisma opozicioj, kaj maldekstre estis la Respublika Unuiĝo, grupo de pli radikalaj respublikanoj kun Léon Gambetta.

## Registaroj 
*Daŭro de la parlamenta periodo :  - .*

**Prezidento de la Respubliko** : Patrice de Mac Mahon ĝis la , sekve Jules Grévy.

**Prezidento de la Ĉambro de Deputitoj** : Jules Grévy (1877-1879), Léon Gambetta (1879-1881).

## Referencoj 
1877
Kategorio:Balotoj en 1877
Dániel Resetár

**Dániel Resetár** [reŝetAr]?, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Resetár Sándor Dániel** estas hungara aktoro.
eta|
Dániel Resetár naskiĝis la  en Miskolc.
 
## Biografio 
Dániel Resetár studis en aktora mezlernejo en Budapeŝto inter 2007-2009, kie li ricevis aktorlicencon. Samtempe li estis subaktoro en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj finis alian aktorkurson. Liaj plej gravaj instruistoj estis György Honti, György Vidovszky kaj Eszter Herold. Post siaj studoj li aperis en malgrandaj teatroj kaj li deklamis en aranĝaĵoj. En la teatra jaro 2011 li ricevis rolojn en Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár), kie li ankaŭ instruis gejunulojn. Lia sekva stacio estis Teatro József Attila kaj li instruis en mezlernejo en Budapeŝto. Li ricevis 2 premiojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - kelnero
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - Mercutio (inter 2010 kaj 2020 700-foje) 
** Hamleto - Laertes
* Ferenc Herczeg: *Bizánc* - Ahmed 
* Ferenc Molnár: *Liliom* - titolrolo

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Las aventuras del capitán Alatriste* (televida serio, 2015) - Guardia Cárcel
* *A halál népbiztosa* (2020) - Tibor Szamuely

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Abilly

''''*, prononco [] , estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco []. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Loches* kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire

Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Vykmanov

Nomon **Vykmanov** havas pluraj setlejoj:
* Vykmanov (Perštejn), parto de municipo Perštejn en distrikto Chomutov
* Vykmanov (Ostrov), parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary
Karacaoğlan

**Karacaoğlan** estis Otomana turka popola poeto kaj aŝiko (kantopoeto) de la 17-a jarcento. Lia precizaj nasko- kaj morto-datoj estas nekonataj, sed estas amplekse akceptita, ke li naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1606 kaj mortis ĉirkaŭ 1680. Li loĝvs ĉe la urbo Mut ĉe Mersin. Lia tombo, kiu estis organizita kiel maŭzoleo en 1997, estas sur la monteto Karacaoğlan en la vilaĝo Karacaoğlan, Mut, Mersin. Tiurilate, li estis la unua konata popoolpoeto kaj *aŝik* kies statuo estis konstruita.

Lia poezio havigis bildon de natura kaj vilagzxa vivo en loĝlokoj de Anatolio. Tiu tipo de popolpoezio, tre diferenca el la poezio de la Otomana palaco, estis emfazita post la fondo de la Respubliko Turkio en 1923 kaj iĝis grava influo pri moderna lirika poezio, el kio Karacaoğlan estis ties plej elstara reprezentanto.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Lia poezio en turka

Kategorio:Turkaj kantistoj
Kategorio:Turkaj poetoj
Kategorio:Otomanaj verkistoj
Erzurumlu Emrah

**Erzurumlu Emrah** (1775, Güzelyurt, Erzurum – 1854, Niksar, Provinco Tokat) estis turka popolpoeto.

Li ricevis edukon en madrasa en Erzurum. Li estis interesata en mistikismo kaj aliĝis al la branĉo Halidi de Nakşibendi, loĝis en Sivas kaj Kastamonu dum longa tempo. Gravaj figuroj de poezia literaturo de tiu epoko estis Karacaoğlan, Atik Ömer, Erzurumlu Emrah kaj Kayserili Aşık Seyrani. Oni supozas, ke Erzurumlu Emrah mortis en 1854 en Niksar. Liaj poemoj de *aruz* estis publikigitaj de Erzurumlu Abdulaziz kun la titolo *Divan*.

## Vidu ankaŭ 
* Divano

## Notoj 
Kategorio:Turkaj kantistoj
Kategorio:Otomanaj verkistoj
Protestoj en Kazaĥio (2022)

[eta|dekstra|250ra|Protestantoj en [Aktobe, 4-a de januaro 2022.]]
La **protestoj en Kazaĥio en 2022** (kazaĥe: Қазақстандағы назарылық шаралары, Qazaqstandağy narazylyq şaralary) komenciĝis post subita pliigo de la prezo de tergaso. La protestoj komenciĝis en la nafturbo de Ĵanaozen sed rapide disvastiĝis al aliaj urboj. Tie iĝis tumulto dum la nokto de la 4-a ĝis la 5-a de januaro 2022, pro kio la prezidento deklaris krizostaton unue en Almato kaj en la provinco Mangistau, finfine en la tuta lando. Samtempe la registaro eksiĝis kaj la ŝtatestro iĝis la estro de la nacia sekureca konsilio.

La tumultoj, akompanitaj per atakoj kontraŭ la polico, tumultrabado kaj civilulviktimoj, kaŭzis la eniron de la fortoj de la Organizaĵo de la Traktato por Kolektiva Sekureco.

## Eventoj 
Vespere de la 5-a de januaro, fronte al la protestoj, la prezidanto tiam petis helpon de la Organizaĵo de la Kontrakto pri Kolektiva Sekureco, kiu anoncis kelkajn horojn poste la decidon sendi pacfortojn.

Je la 6-a de januaro, la kazaĥaj aŭtoritatoj anoncis 18 mortintojn kaj 748 vunditajn policistojn.

La 7-an de januaro, la Rusia Defenda Ministerio anoncis, ke rusiaj paraŝutsoldatoj senditaj al Kazaĥio kadre de la packonserva misio de la Komuna Sekureca Organizo, kune kun la policaj instancoj de Kazaĥio, plene regas la flughavenon de Almata. Krome, rusiaj soldatoj sekurigas la rusian ĝeneralan konsulejon kaj aliajn gravajn instalaĵojn. Armeaj unuoj de la 45-a Aparta Brigado de la Rusiaj Paraŝutsoldatoj, la 98-a Aerdivizio kaj la 31-a Aparta Brigado de la Paraŝutsoldatoj estis senditaj de Rusio .

Ruskosmos raportis, ke sekureco ĉe la Kosmodromo Bajkonur plifortiĝis pro protestoj, la Rusia Kosma Korporacio anoncis, ke ĝi ne intencas evakui rusiajn civitanojn el la kosmohaveno.

La Ŝtatkomunuma Organizo pri Kolektiva Sekureco, estis unuafoje armee implikita en interna konflikto kun la proklamo de la komenco de operacio por restarigi ordon en Kazaĥio.

La kradvorto #zhanaozen2022 estas ofta en sociaj retoj, rilatante al la naftourbo kie la protesto komenciĝis.

La 10-an de januaro, Prezidanto de Kazaĥio Kasimĵomart Tokajev en sia parolado al la parlamenton proponis kandidaton je la ĉefministra posteno Aliĥan Smailov kaj anoncis gravajn reformojn. Li ankaŭ diris ke la misio de la Organizaĵo de la Traktato pri Kolektiva Sekureco en Kazaĥio plenumis siajn taskojn kaj post du tagoj komenciĝos foriro de la eksterlandaj trupoj, kiu finiĝos post 10 tagoj.

## Kaŭzoj 
Opinisondo farita de sendependaj eksterlandaj esploristoj antaŭ la tumultoj, montris altan nivelon de malkontento pri vivnivelo, malfidon al la ŝtataj institucioj, angoron pro korupto. La malkontento estis speciale forta en la regionoj, kiuj iĝis centro de la tumultoj.

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Kazaĥio
Kazaĥio 2022
Kategorio:Konfliktoj en 2022
Kazaĥio 2022
Bhinneka Tunggal Ika (kanto)

**Bhinneka Tunggal Ika** (= "Unueco en Diverseco" aŭ laŭvorte Malsama sed Unu) estas indonezia nacia kanto kiu estis kreita de Binsar Sitompul kaj A. Thalib.

## Kantoteksto kaj strukturo 
## Referencoj 
Kategorio:Himnoj
Kategorio:Indonezio
Hotelo Firenze

**La hotelo Firenze** (portugale ĝi nomiĝas *Firenze Hotel*) estas hotelo en la brazila urbo Votuporango.

Fondita en la jaro 2009-a la hotelo situas kilometron for de la urbocentro, kaj estas 120-ĉambra.

La hotelo havas apartan strukturon por sociaj, komercaj kaj geedziĝaj eventoj. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Hotelo LA
* Hotelo Ville Gramadão
* Hotelo Votuporanga Palace
* Hotelo Revitalle
* Hotelo Premier

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la hotelo Firenze portugale

Kategorio:Hoteloj en Brazilo
Kategorio:Votuporango
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2009
Mehmedo la 1-a

**Mehmedo la 1-a** (1389 – 26a de Majo 1421), konata ankaŭ kiel *Mehmed Çelebi* (en Otomana turka: چلبی محمد, "nobele-naskita") aŭ *Kirişçi* (en greka: Κυριτζής, latinigite: *Kyritzis*, "senjorfilo"), estis la Otomana sultano el 1413 ĝis 1421. La kvara filo de la Sultano Bajezid la 1-a kaj de Devlet Hatun, li luktis kontraŭ siaj fratoj por la kontrolo de la Otomana povo en la Otomana Interregno (1402–1413). Starte el la provinco Rûm de norda Anatolio li sukcesis kontroli unue Anatolion kaj poste la eŭropajn teritoriojn (Rumelio), reunuigante la Otomanan ŝtaton ĉirkaŭ 1413, kaj regis ĝin ĝis sia morto en 1421. Nomita "La Restariganto," li reestablis centran aŭtoritaton en Anatolio, kaj etendis la Otomanan ĉeeston en Eŭropo per la konkero de Valaĥio en 1415. Venecio detruis lian floton ĉe Kalipolis en 1416, kiam la Otomanoj perdis marmiliton.

## Notoj 
## Bibliografio 
* İnalcık, Halil (1991). "Meḥemmed I". *The Encyclopedia of Islam*, Nova Eldono, Volumo VI: Mahk–Mid. Leiden kaj New York: BRILL. pp. 973–978. ISBN 90-04-08112-7.
* Kastritsis, Dimitris (2007). *The Sons of Bayezid: Empire Building and Representation in the Ottoman Civil War of 1402-13*. BRILL. ISBN 978-90-04-15836-8.
* Harris, Jonathan, *The End of Byzantium*. New Haven kaj London: Yale University Press, 2010. ISBN 978-0-300-11786-8
* Imber, Colin (2002). *The Ottoman Empire, 1300–1650: The Structure of Power*. Basingstoke: Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-3336-1386-3.

Kategorio:Osmanidaj imperiestroj
Ángela Aguilar

**Ángela Aguilar Álvarez** (Los-Anĝeleso, Kalifornio; 8a de Oktobro, 2003), estas meksik-usona kantisto de meksika regiona muziko.

Ŝia unua solluda studialbumo, *Primero soy Mexicana* (2018), estis renkontita kun kritikistaplaŭdo kaj sukceso. Ŝi estis nomumita por Premio Grammy kaj du Latinaj Grammy-Premioj, igante ŝin unu el la plej junaj artistoj kiu estis nomumita por ambaŭ premioj.

Kategorio:Meksikaj kantistoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Listo de Roterdamaj metrostacioj

**Listo de roterdamaj metrostacioj**

## Indekso 
## Vidu ankaŭ 
* Roterdamo
* Metroo de Roterdamo
* Nederlandse Spoorwegen
* Listo de Amsterdamaj metrostacioj


Roterdamo
Hluboký

**Hluboký** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km nordokcidente de Ostrov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 23 adresoj.

**Hluboký** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,97&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1557.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Hluboký 2016-08-14 2.jpg|Hluboký

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Ostrov (distrikto Karlovy Vary)
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Parko etnokultura Suvar

La **parko etnokultura Suvar** estas plezurparko en la rusa federacia respubliko Ĉuvaŝio. Ĝi situas sur la maldekstra bordo de la rivero Volgo, proksime de la urbo Ĉeboksari (Ĉeboksaro), en la terenoj de ĉuvaŝa sanprotekta ferieja komplekso. 

## Historio 
Fondita en 1993 ĝi konsistas el grandegaj lignoskulptaĵoj. Ĝis 2010 jam 120 *Yuppa*-lignoskulptaĵoj jam estis instalitaj en la etnoparko, por permesi al vizitantoj alkutimiĝi al la suvaŝa historio, mitologio kaj simboleco. La kreinto de la etnoparko, same kiel la aŭtoro-skulptisto de la plej multaj skulptaĵoj, estas la ĉuvaŝa artisto Nikolaj Mihajlovič Baltaev, pli konata sub sia artista nomo Paltaj Mikuçĕ.

### Simpozioj 
Ĉiujare okazas en la parko simpozioj de ĉuvaŝaj skulptistoj kaj artistoj kun ceremonioj dediĉitaj al ligna skulptado. La ĉefa celo estas kompreni kaj konservi la spiritajn kaj artajn tradiciojn de la ĉuvaŝa popolo.

Kategorio:Ĉuvaŝio
Kategorio:Amuzparkoj
Kategorio:Ĉeboksari
Lajos Réthey

**Lajos Réthey** [lajoŝ rEtei], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena origina nomo **Réthei Prikkel Lajos András** estis hungara aktoro.

Lajos Réthey naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Réthey studis en Reĝa Universitato de Budapeŝto, sed interrompe li studis plu en Aktorlernejo en 1884. Li debutis en urboparto Buda en teatra trupo de Miklós Feleky. En 1887 li estis en Arad (urbo), post 2 jaroj en trupo de Lajos Makó, pli poste li estis membro 17 jarojn de Ignác Krecsányi. Inter 1906–1929 li estis membro de Teatro Magyar escepte en la teatra jaro 1921, tiam en Teatro Renaissance. Li mem kreis siajn maskojn, perukojn zorgeme. Li emeritiĝis en 1929. Li edziĝis en 1898.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Ferenc Molnár: *A farkas* - sekretario
* Mór Jókai: *Egy magyar nábob* - Péter Varga
* Lajos Bíró: *Sárga liliom* - Csihás 
* Maurice Maeterlinck: *La Blua Birdo* - la sukero
* Edmond Rostand: L'Aiglon - Francisko la 1-a (Aŭstrio)
* :de:Paul von Schönthan-:de:Franz von Schönthan: *Szabin nők elrablása* - Dömötör Zomotor 

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Nővérek* (1912)
* *Halálcsengő* (1917) - pola judo
* *Az igazság útja* (1919) - pastro
* *Egri csillagok* (1923) - Bálint (pastro)
* *Mária nővér* (1928)
 
## Memorigiloj 
* memortabulo en Óbuda (2010)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mehmedo la 6-a

**Mehmedo la 6-a Vahideddin** (en Otomana turka: محمد سادس *Meḥmed-i sâdis* aŭ وحيد الدين *Vahîdeddin*; en turka: *VI. Mehmed* aŭ *Vahdeddin*; 14a de Januaro 1861 – 16a de Majo 1926), konata ankaŭ kiel *Şahbaba* (laŭvorte 'Patrimperiestro') inter la familio Osmanoğlu, estis la 36a kaj lasta Sultano de la Otomana Imperio, kiu regis el la 4a de Julio 1918 ĝis la 1a de Novembro 1922, kiam la Otomana Imperio mem estis dissolvita kiel rezulto de la malvenko en la Unua Mondmilito kaj estis anstataŭata de la Respubliko Turkio la 29an de Oktobro 1923.

Kiel duonfrato de Mehmedo la 5-a, li iĝis heredanto al la trono en 1916, post la memmortigo de la filo de Abdülaziz, Şehzade Yusuf Izzeddin, kiel plej aĝa maskla membro de la Osmanidoj. Li ascendis al la trono post la morto de Mehmedo la 5-a. Li ricevis la Glavon de Osmano la 4an de Julio 1918 kiel la 36a padiŝaho. Lia patro estis la Sultano Abd-ul-Meĝid, kaj lia patrino estis Gülüstü Hanım (1830–1865). Ŝi estis etna abĥaza, filino de la Princo Tahir Bej Ĉaĉba, kiu estis origine nomita Fatma Ĉaĉba.

Mehmedo estis elpostenigita kiam la Otomana Sultanlando estis abolita en 1922 kaj la nereligia Respubliko Turkio estis kreata, kun Mustafa Kemal Atatürk kiel ĝia unua prezidanto.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Sakaoğlu, Necdet (2015). *Bu Mülkün Sultanları*. Alfa Yayıncılık. ISBN 978-6-051-71080-8.
* Bardakçı, Murat (2017). *Neslishah: The Last Ottoman Princess*. Oxford University Press. ISBN 978-9-774-16837-6.
* Uluçay, M. Çağatay (2011). *Padişahların kadınları ve kızları*. Ötüken. ISBN 978-9-754-37840-5.

Kategorio:Osmanidaj imperiestroj
Athée-sur-Cher

''''*, prononco [] , estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco []. La rivero Cher limas la nordan randon de la komunumo.

Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Loches* kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire

Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Mihály Réthy

**Mihály Réthy** [mihAj rEti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Réthy Mihály** estis hungara aktoro. Lia familia nomvarianto estis *Szikszay* [siksai].

Mihály Réthy naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Réthy komence lernis mallonge teologion, juron, militsciencon, fine en en 1834 en sia naskiĝurbo aliĝis al aktora trupo de Lajos Fáncsy, kie li faris ĉiuspecajn helplaborojn. En la sekva jaro li jam havis ankaŭ rolojn. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Hungara Teatro en Kassa (1837) kaj Teatro de Miskolc (1838). Inter 1840-1843 li estis korusano kaj inspektoro en Teatro Magyar, poste samloke aktoro. Ekde 1860 ĝis sia morto li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto).

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Ösztövér
* Ede Szigligeti:
** *Liliomfi* - Kátai (drinkejestro)
** *Két pisztoly* – Pesta Piros
** *Czigány* – Zsiga (cigano)
** *Csikós* – Andris
* József Szigeti (aktoro):
** *Vén bakancsos* – Mihály
** *A csizmadia mint kísértet* - István Sas
* Ignác Nagy: *Tisztújítás* – Mihály Aranyos
* Imre Vahot: *Farsangi iskola* – Gödry
* Kálmán Tóth (poeto): *Nők az alkotmányban* – Barbócs
* József Eötvös:
** *Éljen az egyenlőség* – propagandisto
** *A nemesek hadnagya* – Pál Kovács
* Ede Tóth: *A falu rossza* - Pista Gonosz (la rolo estis rekte dediĉita al Réthy)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Liticov

**Liticov** () estas parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sudoriente de Ostrov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registrita 1 adreso.

Liticov situas en katastra teritorio **Mořičov** kun areo 8,17&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1654.

## Loĝantaro 
Laŭ popolnombrado el la jaro 1930 la vilaĝo havis 32 loĝantojn: ĉiuj estis de la germana nacieco.

Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Kategorio:Ostrov (distrikto Karlovy Vary)
Dolní Žďár (Ostrov)

**Dolní Žďár** (antaŭe *Dolní Brand*, ) estas parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas norde de Ostrov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/25. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 73 adresoj.

Dolní Žďár situas en katastra teritorio **Dolní Žďár u Ostrova** kun areo 3,62&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la 13-a jarcento.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Dolní Žďár pivovar Rudohor.jpg|Biefarejo Rudohor en Dolní Žďár

Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Ostrov (distrikto Karlovy Vary)
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Dolní Žďár (apartigilo)

**Dolní Žďár** povas esti:

* Dolní Žďár – municipo en distrikto Jindřichův Hradec
* Dolní Žďár (Ostrov) – parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary
* *Dolní Žďár* – katastra teritorio de Horní Žďár, la loka parto de municipo Hajnice en distrikto Trutnov
Horní Žďár

Nomon **Horní Žďár** havas pluraj setlejoj:
* Horní Žďár (Ostrov), parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary
* Horní Žďár (Jindřichův Hradec), parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec
* Horní Žďár (Hajnice), parto de municipo Hajnice en distrikto Trutnov
Květnová

**Květnová** (ĝis la jaro 1948 , poste ĝis la jaro 1950 *Louka*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Ostrov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 53 adresoj.

**Květnová** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,08&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1273, kiam ĝi apartenis al monaĥejo Doksany.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Květnová 26.07.2007 - panoramio.jpg|Květnová

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Kategorio:Ostrov (distrikto Karlovy Vary)
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Vestita viro, nuda virino

[eta|250x250ra| [La tagmanĝo sur la herbo, pentraĵo de Edouard Manet, 1863. Nelogika situacio.]]
**Vestita viro, nuda virino** (mallongigita **VVNV**) estas ina nudeco en kiu unu aŭ pluraj virinoj estas nudaj dum unu aŭ pluraj viroj estas vestitaj.

## En arto 
[eta| "La Sklavmerkato" de [Jean-Léon Gérôme, ĉirkaŭ 1866. Logika situacio.]]
La pentraĵo "Pastora Koncerto", de proksimume 1510, atribuita al Giorgione aŭ al lia disĉiplo Ticiano, montras du nudajn virinojn pasantajn tempon ekstere kun du vestitaj viroj. Simila sceno estas montrita en la 1863 pentraĵo de Edouard Manet La tagmanĝo sur la herbo, prezentante nudan virinon kun du vestitaj viroj manĝantaj apud ŝi en la ĝardeno.

Nuda virino en la kompanio de vestitaj viroj ankaŭ estas prezentita en la pentraĵo "Susanna kaj la Maljunuloj" de Tintoretto (1556). En la laboro de Jan Massijs de 1562, "Davido kaj Batŝeba", Batŝeba montriĝas nuda, apud Davido kaj du virinoj vestitaj.

En la pentraĵo de Ticiano de 1571, "Seksperforto de Lucretia" Seksto, vestita kaj armita per ponardo, seksperfortas la nudan Lucretia. Nuda virino en la kompanio de du viroj vestitaj (ŝia edzo kaj amanto) aperas en la pentraĵo de Paolo Veronese "Alegorio de amo" de proksimume 1570.

Nuda virino en la kompanio de vestitaj viroj estas temo kiu aperas en 19-a-jarcentaj orientismaj pentraĵoj prezentantaj sklavmerkaton en kiu nuda sklavino estas ekzamenata fare de viroj interesitaj pri ŝia aĉeto. Ekzemplo de tio estas la pentraĵo de Jean-Léon Gérôme, "La sklavmerkato", de proksimume 1866. Nudaj Odaliskaj pentraĵoj ofte inkludis vestitajn figurojn (kvankam ne nepre virojn). Alia verko de Gérôme prezentanta nudan virinon en kompanio de vestitaj viroj estas la pentraĵo prezentanta la proceson de Farine en Areopago. Farine aperas en ĉi tiu situacio ankaŭ en aliaj verkoj.

Alia situacio kiu prezentas nudan virinon en la kompanio de vestita viro estas tiu de afliktita junulino, en kiu la vestita kavaliro savas la nudan junulinon. Bonkonata ekzemplo de tio estas la pentraĵo de 1870 de John Everett Millais. Pli frua ekzemplo estas la pentraĵo de Giorgio Vasari el 1570 "Perseo kaj Andromedo", en kiu la vestita Perseo savas la nudan Andromedon alĉenigita al roko.

La grandskala verko de Gustave Courbetde 1855, "La Studio de la pentristo" prezentas lin dum sia laboro, pentranta pejzaĝan pentraĵon, proksime observita fare de infano vestita kaj nuda modelo kaj ambaŭflanke de ili de multaj vestitaj homoj, plejparte viroj. La pentraĵo de la germana pentristo Christian Schad, "Memportreto" de 1927, ankaŭ montras la vestitan artiston kun nuda modelo malantaŭ li .

En la dudeka jarcento la belga pentristo Paul Delvaux pentris multe da virina nudeco. Inter liaj pentraĵoj estas ankaŭ kelkaj el la tipo "vestita viro, nuda virino" . Ankaŭ la usona pentristo Eric Fischl faris multe da ina nudpentraĵo. Unu el liaj plej famaj pentraĵoj estas "Bad Boy" (malbona knabo) de 1981, kiu prezentas knabon en robo rigardante nudan virinon .

## Vidu ankaŭ 
* Savendulino

## Notoj 
Kategorio:Nudeco

Kategorio:Pentrado
Horní Lhota (Dolní Žďár)

**Horní Lhota** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Žďár en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas 1&nbsp;km sude de Dolní Žďár. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 36 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Horní Lhota situas en katastra teritorio **Horní Lhota u Lásenice** kun areo 3,08&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1340.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Dolní Žďár, Horní Lhota, crucifix.jpg | Kruco sub arboj
 Dolní Žďár, Horní Lhota, Bridge over Nežárka river.jpg| Ponto trans Nežárka
 Dolní Žďár, Horní Lhota, house No 12.jpg| Domo n-ro 12

Kategorio:Dolní Žďár
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Kfely

:*Pri domaro de urbo Horní Slavkov temas artikolo Kfely (Horní Slavkov).*

**Kfely** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas okcidente de Ostrov direkte al Hroznětín. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 55 adresoj.

Kfely situas en katastra teritorio **Kfely u Ostrova** kun areo 4,55&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Ostrov, Kfely, joiner's workshop.jpg| Truhlářství
 Ostrov, Kfely, old restaurant.jpg| Eksa restoracio ĉe ĉefa ŝoseo
 Ostrov, Kfely, garage.jpg| Aŭtoriparejo
 Ostrov, Kfely, bridge over Bystřice river.jpg| Ponteto trans rivereto Bystřice
Kfely.jpg|Kfely

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Ostrov (distrikto Karlovy Vary)
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Pithiviers-le-Vieil

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loiret*, en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Pithiviers* kaj al la kantono *''. 
## Historio 
La fonto Segray (Segre) estas konata je poemoj kaj kanzonoj. 

Pluraj gallo-romanaj termoj de la 3a jarcento kaj ok fanumoj aperis post 1986 dum urbaj verkoj. Ĝi montras ke la urbo (nun urbeto) ekzistas ekde la 3a jarcento.

De 1973, la komunumo inkluzivas Bouzonville-en-Beauce.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Loiret

Kategorio:Komunumoj de Loiret
Preĝejo Stefano la 1-a (Hatvan)

La **preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas katolika konstruaĵo en urbo Hatvan (Hungario).

## Historio 
Tiu ĉi kirko estis konsekrita en 1929. La orgeno estis kreita en 1937. En 1944 la bombardado kaŭzis damaĝojn, baldaŭ la necesaj restaŭraj laboroj estis faritaj. En 2001 antaŭ la preĝejon oni metis statuon pri Stefano la 1-a (Hungario). En 2013 la plena konstruaĵo estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas ĉe stratangulo parte laŭ la trotuaro. La fasado estas malsimetria, la turo dekstre altiĝas. La fasada parto havas la pordon, pli supre en niĉo estas videbla statuo. Interne krom la ĉefaltaro estas 2 flankaj altaroj. Sur la plafono freskoj estas videblaj. La koloraj vitraloj estas laboraĵoj de József Palka.

## Monaĥejo 
La monaĥejo por franciskanoj estis alkonstruita al la kirko en 1931. Pro la bombardado en 1944 la monaĥejo bruldetruiĝis. En 1950 la monaĥoj estis forigitaj, poste ŝtata kolegio funkciis interne.

Kermeso okazas la 20-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* http://lexikon.katolikus.hu/H/Hatvan.html
eta|maldekstre|

Hatvan
Hatvan
Dolní Žďár

**Dolní Žďár** () estas municipo situanta en Ĉeĥio en Sudbohemia regiono en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi situas en valo de rivero Nežárka 5&nbsp;km sude de Jindřichův Hradec. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1211.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Dolní Žďár konsistas el du partoj sur du katastraj teritorioj.
* **Dolní Žďár** (k. t. *Dolní Žďár u Lásenice*)
* Horní Lhota (k. t. *Horní Lhota u Lásenice*)

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Tereza el Avilo

## Vidu ankaŭ
* Horní Žďár

## Pluaj fotoj 

 Dolní Žďár, municipal office.jpg| Municipa ofico
 Dolní Žďár, chapel.jpg| Kapelo de sankta Tereza
 Dolní Žďár, stone composition.jpg| Ŝtona kompozicio antaŭ la kapelo
 Dolní Žďár, house No 43.jpg| Gastejo ĉe ĉefa ŝoseo


Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Céré-la-Ronde

''''*, prononco [] , estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco []. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Loches* kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire

Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire