open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Sankta Stefano (Bad Langensalza)

eta|La surmonteta Stefano-kirko en Bad Langensalza.
La **Kirko Sankta Stefano** (germane: *Stephanikirche* aŭ *Bergkirche*) estas la plej malnova de la du evangeliaj paroĥaj preĝejoj en Bad Langensalza.

## Historio 
eta|Interna panoramo
Mencias la ĉeeston de preĝejo dokumento de 1196, kie duko Heinrich von Sachsen donacis la grundon kaj la patrocinion de la kirko al la ne tro malproksima benediktana abatej de Homburg ĉe Unstrut, 1&nbsp;km sude deThamsbrück (hodiaŭ urboparto de Bad Langensalza). Super la portalo suda de la kirko memoras la enĉizita jaro 1394 la komencon de ampleksaj konstrulaboroj.

## Priskribo 
La kirko el loka travertino estas ebene tegmentita kolonobaziliko kun ses volboj, pliangula altarejo kaj turo sudokcidente. La suda fasado en la direkto de la urbo aranĝitis tre dekoracie. De 1472 ĝis la sekularigo de 1540 havis la sidejon en tiu ĉi kirko la aŭgustenana konvento Sanktaj Petro kaj Paŭlo (kanonikoj aŭgustenanaj) el Oberdorla. En la kuro de la 16-a jarcento ricevis la meza navo superajn fenestrojn; en 1753 la ornamaĵoj de la fenestroj forigitis kaj la vitraloj de la ĥorejo pligrandigitis. La ŝtona turospajro pro kaduko malkonstruitis en 1835 kaj anstataŭigitis per ligna konstruaĵo kun ardeza tegmento en 1860. Ekde la restaŭradlaboroj de post 2008 la suda turoparto havas denove la historian ciferoplakedon kaj sunhorloĝon.
La lasta novaranĝo de la interno estis de 1893. Vidindaj malnovaj partoj estas interne la altaro kun ŝtona tablo de 1684/85, la altara bildo de 1631, romanika baptopelvo kaj ambono de 1590 kun tripartita baldakeno. Dum la solena inaŭguro de la protestantigita kirko en&nbsp;1558 aperis unuafoje ankaŭ la ĝis nun konservita granda kasona plafono el ligno. Ĉirkaŭ 50 tomboslaboj el la 14-a ĝis la 18-a jarcentoj troviĝas sur la planko de la kirko. La orgenon sur la uesta galerio faris en 1884/85 la loka firmao Petersilie. Por vizitantoj ofertatas specialaj rondgvidadoj. Koncertoj kaj ekspozicioj en la preĝejo estas fiksitaj partoj de la kultura vivo de la urbo.

## Literaturo 
* Hermann Gutbier: *Die Grabdenkmäler der Bergkirche zu Langensalza*. H. Beltz, Langensalza 1901.

## Eksteraj ligiloj 
Pri la kirko sur la urba porturista retpaĝaro 
* Prie ĉe kirchenbau.de
* Paroĥkomunuma paĝo
* Sciotaĵoj ĉe Archinform

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Bad Langensalza
Bad Langensalza
Jean-Louis Tourenne

**Jean Louis TOURENNE** (naskiĝis la  en La Mézière (Ille-et-Vilaine)) estas franca politikisto. Sekve de la kantonaj balotoj de 2004, fariĝis la 1-a maldekstra prezidanto de de la Departementa Konsilio de Ille-et-Vilaine. Li estis ankaŭ senatano ekde la 29-a de septembro 2014.

## Biografio 
Emerita estro de kolegio, Jean-Louis Tourenne estas la prezidanto (Socialista Partio) de la Departementa Konsilio de Ille-et-Vilaine ekde la 1-a de aprilo 2004, sekve de la kantonaj balotoj de la 28-a de marto 2004, per kiuj la maldekstro venkis la dekstron en la departemento por la 1-a fojo ekde 1848. Li estis krome prezidanto de konstanta komisiono de la Departementa Konsilio. De 1994 ĝis 2008, li prezidis ankaŭ la komunumaron Val de Ille, kiu arigas naŭ komunumojn.

En 1973, Jean-Louis Tourenne, tiam profesoro pri matematikoj, konkeris sian 1-an politikan mandaton, fariĝante la plej juna departementa konsiliano de Ille-et-Vilaine, post elekto en la kantono Hédé. En 1983, li est elektita urbestro de La Mézière, sia naskiĝa komunumo. Li tia restis ĝis en majo 2004, kiam li forlasis tiun postenon pro kumulo de politikaj mandatoj.

En julio 2008 li vigle kritikis la prefetan aŭtoritaton pro efektivigo de genetika testo al juna angolano (eksterlandano en neregula stato) pri kiu li formale respondecis. Li konsideris ke la la kuratoro (la Prezidanto de la Departementa Konsilio) devas permesi antaŭ ol efektivigi tian teston.

Proksima de Edmond Hervé, eksa socialista urbestro de Rennes, Jean-Louis Tourenne estis kandidato, kapo de listo de la Socialista Partio en la senatanaj balotoj de 1998. Li estis ankaŭ prezidanto de la "Socialista kaj ProgresDemokrata" frakcio en Ille-et-Vilaine de 1985 ĝis mars 2004.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de prezidantoj de Departementa Konsilio de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Prezenta slipo en la interretejo de la Departementa Konsilio de Ille-et-Vilaine

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Prezidantoj de Departementa Konsilio de Francio
Kategorio:Departementaj konsilianoj de Ille-et-Vilaine
Kategorio:Homoj de PS (Francio)
Kategorio:Kandidatoj en la francaj senatanaj balotoj de 1998
Kategorio:Naskiĝintoj en 1944
Ernő Dániel

**Barono Ernő Dániel,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dániel Ernő** estis hungara politikisto, ministro, advokato. Lia nobela antaŭnomo estis *szamosújvárnémeti*. Lia avo estis Ernő Kiss (general-leŭtenanto).
eta|Ernő Dániel
eta|Ernő Dániel
Ernő Dániel http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/024/pc002494.html#10 naskiĝis la  1843 en Hungara reĝlando en Felsőelemér (nuntempa Elemir en Serbio). Li mortis la  1923 en Balatonfüred.

## Biografio 
Ernő Dániel apartenis al la armena minoritato de la lando. Li lernis juron en universitato en urbo Pest. En 1865 li eklaboris kiel subnotario. Post 3 jaroj li advokatiĝis. En 1870 (poste plurfoje) li estis elektita parlamentano. Inter 1895-1899 li estis ministro pri komerco. En 1896 li ricevis la titolon barono. Inter 1906-1910 li politikadis en la senato, poste li denove estis elektita parlamenta deputito.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero D, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero D, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungariaj armenoj
Antoni Łazarkiewicz

**Antoni Łazarkiewicz** (esperante: *Antono Lazarkjeviĉ*; naskiĝis la 12-an de marto 1980 en Varsovio, Pollando) estas pola komponisto kaj aktoro. Li kreas i.a. muzikon filman kaj teatran. Antono Lazarkjeviĉ estas aŭtoro de muziko por filmoj de lia onklino Agnesa Holland (*En mallumeco*, *Julia revenas hejmen*, *Kopiante Betovenon*) kaj lia patrino Magdalena Lazarkjeviĉ (*Al fino de la mondo*).

## Eksteraj ligiloj 
* *Antono Lazarkjeviĉ* ĉe filmpolski.pl 
* Oficiala paĝo de *Antono Lazarkjeviĉ*  

## Referencoj 
Kategorio:Polaj aktoroj
Kategorio:Polaj komponistoj
Listo de la kaktaj hibridgenroj

[eta|la kultivaro × *Disophyllum* ‘Frühlingsgold’. Ĝi estas [hibrido el la kaktogenroj *Disocactus* × *Epiphyllum*.]]
Tiu ĉi **listo de la kaktaj hibridgenroj** konsistas el la priskribitaj hibridoj inter unuopaj genroj el la familio (biologio) de la kaktacoj (au kakto). La listo entenas kaj la nature ekzistantajn kaj la per homa manipulado ekestantajn genrohibridojn. Ne menciita en la listo estas ofte plurgenraj hibridoj kaj kelkaj genrohibridoj, kies deveno estas neklara.

## Listo 
* **genro**: nomo de la genro inkluzive de la mallongigo de la aŭtoro(j)
* **aŭtoro (j)**: unua priskribanto de la genro
* **jaro**: jaro de la unua priskribo
* **lando**: nacieco(j) de la unua(j) priskribanto (j)
* **sinonimo al**: genro al kiu tiu genro estas la sinonimo
* **gepatraj genroj**: la gepatraj genroj de la genraohibrido.
* **rimarkoj**: nomenklaturaj rimarkoj al la statuso de la hibridgenro laŭ la Internacia Kodo de Botanika Nomenklaturo (IKBN) aŭ laŭ Internacia Kodo de la Kulturplantoj (IKKP). La mallongigo *nom. inval.* staras por *nomen invalidum*, t.s. nevalida nomo. Temas pri nomo, kiu ne estas nomo laŭ la reguloj de IKBN/IKKP. La mallongigo *nom. illeg.* signifas *nomen illegitimum*, t.s. neleĝa nomo. Tiu nomo kontraŭas la rgulojn de IKBN/ILLP.

## Literatur 
* 
* P. V. Heath: *The Saga of × Seleniphyllum (Cactaceae)*. In: *Taxon*. Band 38, Nummer 1, 1989, S. 148–150 (JSTOR).
* Eckhard Meier: *Über × Hyloselenicereus ‘Kesselring’*. In: *EPIG*. Ausgabe 57, 2006 (online).

## Vidu ankaŭ 
* sistematiko de la kaktacoj
* listo de la kaktaj genroj

## Referenco 
Kategorio:Kaktoj
Kategorio:Biologio
Kategorio:Botaniko
Henryk Holland

**Henryk HOLLAND** (esperante: *Henriko Holland*; naskiĝis la 8-an de aprilo 1920 en Varsovio, mortis la 21-an de decembro 1961 en Varsovio, Pollando) estis pola ĵurnalisto, verkisto, sociologo, komunista aktivulo, soldato de Ruĝa Armeo kaj kapitano de pola militistaro. Li estis patro de polaj reĝisorinoj Agnesa Holland kaj Magdalena Lazarkjeviĉ, kaj avo de komponisto Antono Lazarkjeviĉ.

Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj ĵurnalistoj
Kategorio:Polaj komunistoj
Nándor Horánszky (ministro)

**Nándor Horánszky** [horAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horánszky Nándor** estis hungara politikisto, ministro, juristo.
eta|
Nándor Horánszky http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/h/h08575.htm naskiĝis la  1838 en Eger. Li mortis la  1902 en Budapeŝto.

## Biografio 
Nándor Horánszky frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Pest (urbo). En 1861 li eklaboris en juĝejo, post jaroj li estis advokato. En 1872 (poste ankaŭ plurfoje) li estis elektita parlamenta deputito. En 1891 li iĝis partiestro. En 1902 li estis ministro pri komerco nur monaton.

## Memorigiloj 
* stratoj en Budapeŝto kaj Szolnok

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero H, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* http://www.blogszolnok.hu/1xvolt_utcasorolo_4_horanszky_u 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Alfred Schlomann

**Alfred Schlomann**, nask. la 10an de aŭgusto 1878 en Malchow, Meklenburgo-Ŝverino, mortis en 1952, estis germana inĝeniero kaj terminologo.

Schlomann redaktis serion de seslingvaj *Illustrierte technische Wörterbücher* (Ilustritaj Teknikaj Vortaroj) en germana, angla, franca, rusa, itala kaj hispana, kiuj aperis de 1906 en la eldonejo R. Oldenbourg en Munkeno kaj Berlino. Kelkaj volumoj de la serio estis tradukitaj al Esperanto kaj Ido. La terminaroj estas ordigitaj ne laŭalfabete, sed en fakaj grupoj laŭ sistema kunteksto kun laŭlingvaj indeksoj.

* **1a vol.** *Die Maschinenelemente und die gebräulichsten Werzeuge* (La maŝinelementoj kaj la plej uzataj laboriloj), 1906, 1938, 1968 (en traduko al Ido 1910).
* **2a vol.** *Elektrotechnik und Elektrochemie* (Elektrotekniko kaj elektrokemio)
* **5a vol.** *Eisenbahnbau und Eisenbahnbetrieb* (Konstruado kaj reĝimo de fervojoj), 1909.
* **6a vol.** *Eisenbahnmaschinenwesen* (Fervoja maŝinaro), 1909.
* **8a vol.** **Armita betono en sur- kaj subteraj konstruaĵoj** (en esperanta traduko, 1935).
* **10a vol.** *Motorfahrzeuge. Motorwagen, Motorboote, Motorluftschiffe, Flugmaschinen* (Motorveturiloj, motoraŭtoj, motorboatoj, motoraerŝipoj, flugmaŝinoj), 1910
* **11a vol.** *Eisenhüttenwesen* (Ferproduktejoj),
* **12a vol.** *Wassertechnik, Lufttechnik, Kältetechnik* (Akvotekniko, Aerotekniko, Malvarmotekniko), 1915
* **13a vol.** *Baukonstruktionen* (Konstruaĵoj), 1909
* **14a vol.** *Faserrohstoffe* (Krudmaterialoj por fibroj), 1923, 1930.
* **15a vol.** *Spinnerei und Gespinste* (Ŝpinejo kaj ŝpinaĵoj), 1925.
* **16a vol.** *Weberei und Gewebe* (Teksejo kaj teksaĵoj), 1930
* **17a vol.** *Luftfahrt* (aerveturado), 1932.

## Fontoj 
* Nordisk familjebok (2a eld, 1916 kaj Suplemento 1926 - en la sveda)

Alfred Schlomann
Alfred Schlomann
Kategorio:Terminologio
Kategorio:Germanaj leksikografoj
Nándor Horánszky (kuracisto)

**Nándor Horánszky** [horAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horánszky Nándor** estis hungara kuracisto, neŭrologo. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *hórai* kaj *tótfalusi*. 
Nándor Horánszky http://lexikon.katolikus.hu/H/Hor%C3%A1nszky.html naskiĝis la  1899 en Budapeŝto. Li mortis la  1976 en Budapeŝto.

## Biografio 
Nándor Horánszky lernis en Universitato de Budapeŝto, poste inter 1925-1930 li laboris en la universitata kliniko. En 1930 li atingis la kuracistan rangon ĉefkuracisto. Post la 2-a mondmiliton li reestablis la kuracan reton en Buda. Li daŭre kuracadis en diversaj neŭrologiaj hospitaloj. En 1969 li pensiuliĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Über einige neuere Behandlungsmethoden der Schizophrenie* (1928)
* *Schwartzer Ferenc és Schwartzer Ottó jelentősége a magyar psychiatria történetében* (1959)
* *A magyar elmegyógyászat a XIX. században* (1968)
* *Deák Ferenc lelki alkatának és betegségének befolyása pályájára* (1972)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj neŭrologoj‎
Kategorio:Budapeŝtanoj
La forveturo

**La forveturo** (pole: *Odjazd*) – pola filmo reĝisorita de geedzoj Magdalena Łazarkiewicz kaj Piotr Łazarkiewicz en 1991. En 1995 Magdalena Łazarkiewicz faris tripartan version portelevidan de la filmo.

## Eksteraj ligiloj 
* *La forveturo* ĉe filmpolski.pl (pole)

Kategorio:Polaj filmoj
Kategorio:Pollingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1992
Sylvie Robert

**Sylvie Robert** estas franca politikistino, ŝi estis elektita senatanino de Ille-et-Vilaine la .

## Biografio 
Eksa direktorino pri publikaj rilatoj de la Nacia Teatrejo de Bretonio, ŝi aliĝis al PS, en 1985, kiam 22-jara.

## Mandatoj 
; Senatanino
* ekde la 1-a oktobro 2014 : senatanino de Ille-et-Vilaine.

; Regiona konsilianino
* marto 2004 - marto 2010 : regiona konsilianino de Regiona Konsilio de Bretonio
* De marto 2010 : 1-a vicprezidantino de la Regiona Konsilio de Bretonio (Junularo).

; Municipa konsiliano / Urbestro
* 1989 - 1995 : Municipa konsilianino de Rennes (Échanges internationaŭ)
* 1995 - 2001 : Vicurbestrino de Rennes (Politique éducative)
* 18-a de marto 2001 - 15-a de marto 2008 : Vicurbestrino de Rennes (Kulturo)
* 16-a de marto 2008 - marto 2014 : Vicurbestrino de Rennes (Kulturo / Prezidantino de la socialista frakcio)
* ekde marto 2014 : Vicurbestrino de Rennes (Kulturo / Prezidantino de la socialista frakcio)

## Notoj kaj referencoj 
## Aneksaĵoj 
### Vidu ankaŭ 
* Listo de senatanoj de Ille-et-Vilaine

### Eksteraj ligiloj 
* Ŝia slipo en la interretejo de la Senato

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Senatanoj de Ille-et-Vilaine
Kategorio:Naskiĝintoj en 1963
Kategorio:Naskiĝintoj en Nantes
Preĝejo Sankta Jozefo (Pécs-Málom)

**Kirko Laboristo Sankta Jozefo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Pécs, en la iama vilaĝo Málom.

## Historio 
La romanika duonronda absido kaj parto de la navo devenis el la 12-a jarcento. Dum la gotiko en la 15-a jarcento la navo estis pligrandigita, krome nova pordo konstruiĝis. Dum dominado de turkoj la preĝejo restis netuŝata, nedetruita. Detruetoj okazis pro sismo en la 1750-aj jaroj. Oni pligrandigis la kirkon denove en la 18-a jarcento. En la frua 19-a jarcento oni konstruis sakristion kaj turon. En la 1970-aj jaroj la kirko estis plene renovigita, baldaŭe parte.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola sur monteto apud jam neuzita tombejo. En mezo de la fasado estas la enirejo, pli supre la turo altiĝas. Interne troviĝas la altvaloraj freskoj, kiuj prezentas ekzemple Kriston kaj apostolojn. Restis ankaŭ partoj de skulptaĵoj.

Kermeso okazas en la 1-an de majo.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare 
* hungare kun fotoj

Pecs
Pecs
Listo de la kaktaj genroj

[eta|260px|Priskribo de la genro *Cactus* de Karolo Lineo en la 5a eldono de lia latnlinva verko *[Genera Plantarum* el la jaro 1754]]
La **listo de la kaktaj genroj** entenas la priskribitajn genrojn el la familio de la kaktacoj kaj iliaj genraj sinonimoj.

La unua moderna priskribo de kakta genro kaj ĝiaj specioj estis el la jaro 1753 fare de Karolo Lineo en lia verko *Species Plantarum*. Sub la genra nomo *Cactus* (kakto) li enkluis preskaŭ ĉiu kaktaj specioj. Li forĵetis la jam ekzistantajn genronomojn *Cereus*, *Opuntia* kaj *Pereskia*. Philip Miller reenkondukis la tri geenronomoj jam post unu jaro. Ludwig Georg Karl Pfeiffer uzas en la jaro 1837 dek genroj por klasifiki la kaktojn. Karl Moritz Schumann menciis 1898 en sia verko *Gesamtbeschreibung der Kakteen* ( kompleta priskribo de la kaktoj) 21 genrojn. La kvarvoluma verko *The Cactaceae* (la kaktacoj) (1919–1923) de la usonanoj Nathaniel Lord Britton kaj Joseph Nelson Rose entenis priskribojn de 124 kaktogenroj. En 1966 la germana kaktoesploristo Curt Backeberg disigis la familion de la kaktacoj en 236 genroj. Nuntempe (2011) oni agnoskis ĉ. 125 genrojn.

## Listo 
* **genro**: nomo de la genroj kaj la aŭtoraj mallongigoj
* **aŭtoro(j)**: unua priskribo de la genro
* **jaro**: jaro de la unua priskribo
* **lando**: nacieco de la unua priskribisto(j)
* **sinonimo al**: genro al kiu la genro estas rigardata kiel sinonimo
* **rimarkoj**: nomenklaturaj rimarkoj pri la statuso de la genro laŭ la Internacia kodo de botanika nomenklaturo (IKBN). La mallongigoj *nom. inval.* staras por *nomen invalidum*, (nevalida nomo). Temas pri nomo ne havanta sencon laŭ la reguloj de IKBN.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de kaktoj

## Literaturo 
* Edward Frederick Anderson. Das große Kakteen-Lexikon, eldonejo Eugen Ulmer KG, Stuttgart, 2005, ISBN 3-8001-4573-1

### Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Volltext von Linnés Beschreibung der Gattung *Cactus*

Kategorio:Kaktoj
Kategorio:Botaniko
Kategorio:Amerikaj plantoj
Piotr Łazarkiewicz

**Piotr Łazarkiewicz** (esperante: *Petro Lazarkjeviĉ*; naskiĝis la 13-an de marto 1954 en Ĉeplico Silezia, mortis la 20-an de junio 2008 en Varsovio, Pollando) estas pola reĝisoro, scenaristo, aktoro kaj filmproduktisto. Ĉe reĝisorado de *La forveturo* (1991) kunlaboris ankaŭ lia edzino Magdalena Lazarkjeviĉ. Li estas patro de komponisto Antono Lazarkjeviĉ.

## Elektitaj aktorfilmoj reĝisoritaj de Petro Lazarkjeviĉ 
* 1993 – *La tempo por sorĉistinoj (Pora na czarownice)*
* 1991 – ***La forveturo** (Odjazd)*
* 1990 – *Centre de Eŭropo (W środku Europy)*
* 1987 – *Mi amas kinon (Kocham kino)*
* 1980 – *Sekretoj (Tajemnice)* – filmstudaĵo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Petro Lazarkjeviĉ* ĉe filmpolski.pl 

Kategorio:Polaj artistoj
Kategorio:Polaj reĝisoroj
Preĝejo Sankta Triunuo (Bad Langensalza)

eta|Interno de la Tombeja preĝejo en Bad Langensalza.
eta|La preĝejo fotita de oriente, ĉe belvidejo nomata *Okulo de Arguso*.
La sentura **preĝejo Sankta Triunuo** (germane: *Dreifaltigkeitskirche* aŭ *Gottesackerkirche*) estas koncert-preĝejo en Bad Langensalza ĉe la enirejo al la ĝardeno Aboretum, situante en nordokcidenta parto de la ĉirkaŭfortikaĵo.

## Historio 
La rektangula preĝejo estis konstruoita inter 1734-39 el la travertin-ŝtonoj de la dum la Tridekjara milito detruita Mario-preĝejo. Ankaŭ la romparka portalo okcidente originas de tie kaj servas kiel enirejo al la kriptoj. Unue tiu ĉi grundo apartenis al la monakejo de la aŭgustenanoj, ĝis kiam en la 16-a jarcento faritis la urba tombejo surloke. La okcidenta parto venis en la posedon de la tukfarista gildo kiu vendis ĝin al la urbo de la 1733-a jaro.
En la kartuŝo super la orienta ĉefa portalo memoratas la patroneco de duko Christian von Sachsen-Weißenfels kiu instigis la konstruon de la preĝejo. La kostojn surŝultrigis la urbo, la burĝoj kaj la gildoj.

## Priskribo 
Kontraŭe al la sobra, simetrie farita ekstero surprizas onin la interno de la hala preĝejo per riĉaj barokaĵoj, kun duetaĝaj galerioj el ligno kaj ambonoaltaro de 1734. La volbaĵo tre pompe faritis per pentraĵoj barokaj en ovalaj medalionoj kaj stukaĵoj. Apartenas al la interno ankaŭ la reliefo de madono el la pereinta Mario-preĝejo, du barokaj epitafoj kaj orgeno de 1869. En 2008/09 estis ampleksaj restaŭradlaboroj; de post tio la tombeja preĝejo denove brilas kaj funkcias kiel koncert-preĝejo.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la preĝejo ĉe *www.thueringen.de*.
* Informoj de ĉe *www.kultur-liebt-natur.de*.

## Fonto 
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1*, 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3 , p. 26

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Bad Langensalza
Bad Langensalza
Preĝejo Sankta Bonifaco (Bad Langensalza)

eta|Portalo okcidenta. eta|La Bazara preĝejo Sankta Bonifaco en la kuracloko Bad Langensalza. La evangelia **preĝejo Sankta Bonifaco** (germane: *Marktkirche* aŭ *Bonifaciuskirche*) troviĝas en la centro de Bad Langensalza.

## Historio 
La preĝejo menciitis endokumente unuafoje en la jaro 1271-a. La 73 metrojn alta turo kun la renesancstila supra etaĝo estas la dua plej granda turo en tuta Turingio kaj tipas por la urba silueto. La trinava halokorko kun multangula altarejo kaj fasada turo konstruitis (kun interrompoj) ĝis 1592 el travertino. La sakristio kun gotika volbaĵo estas verŝajne resto de la en 1229 menciita antaŭula konstruaĵo. La dinastio de la sinjoroj de Salza transdonis siajn patronecrajtojn pri la Bazara preĝejo en 1356 al la Monakejo Mario Magdaleno, kiun ili poste translokigis proksime de la preĝejo. Por la monakinoj faritis je la komenco de la 16-a jarcento galerio en la supra etaĝo de la norda ĥoreja alkonstruaĵo. La konservitaj malfrugotikaj vandprentraĵoj de 1519 en la pormonakina galerio estas unika laŭ kvalito kaj ege altvalora.

## Priskribo 
En la interno konservitis novgotikaĵoj sed ankaŭ altaroj el la malfrua Mezepoko, la kasona plafono, epitafoj, tombaj slaboj kaj la en 1861/62 alikonstruita kaj restaŭrita orgeno.

La ĉefa enirejo estas ĉe la romparka ŝtuparportalo de la okcidenta fasado (fino de la 15-a jarcento). La en tri reliefoj dividita timpano reprezentas la Lastan juĝon. La influo de la Parler-plastiko tie ĉi tre bone videblas. La portalo kun ŝtupoj norde faritis je la fino de la 14-a jarcento. Ĉe ties meza kolono staras Sankta Bonifaco flankita de la Sanktaj Petro kaj Paŭlo.

Dum la lastaj restaŭradoj malkovritis la ŝtona ciferplakedo de la turo (1612; horloĝo kun ununura montrilo). Du de la malnovaj sonoriloj ankoraŭ hodiaŭ funkcias. Per diametro de 1,88 la sonorilo de Eckard Kuchen el la 1564-a jaro nombriĝas inter la plej grandaj de tuta Turingio. Surgrimpi la turon eblas post antaŭa sinanonco.

## Fonto 
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): *Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1*, 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3, p. 25-26

## Eksteraj ligiloj 
Pri la preĝejo sur la urba retpaĝaro. 

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Germanio
Kategorio:Bad Langensalza
Bad Langensalza
14282 Cruijff

'*14282 *Cruijff'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

Por tiu astronomia kampanjo, Tom Gehrels estis fotinta la noktan ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio). La fotaj platoj tiam ekponitaj poste estis poste senditaj al la observatorio de Leiden (Nederlando),por esti ekzamenitaj fare de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj por malkovri novajn asteroidojn.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda futbalisto Johan Cruijff , kiu fariĝis sukcesa futbala trejnisto en Nederlando kaj Hispanio. Lia "Fondaĵo Cruyff " subtenas la sportajn projektojn por malkapablaj aŭ malfavorataj infanoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Rolf Hochhuth

eta|dekstra|Rolfo Hoĥhuto (2009)
**Rolf Hochhuth** (esperante: *Rolfo Hoĥhuto*; naskiĝis la 1-an de aprilo 1931 en Eschwege, mortis la 13-an de majo 2020 en Berlino) estis germana dramaturgo kaj verkisto. Andrzej Wajda reĝisore filmigis unu el lia romanoj: Amo en Germanio.

## Literatura verkaro de Rolfo Hoĥhuto 
* 2012 – *Was vorhaben muß man, Aphorismen. Mit einem Nachwort von Uta Ranke-Heinemann.*
* 2008 – *Vorbeugehaft. Neue Gedichte. Mit einem Nachwort von Gert Ueding*
* 2006 – *Heil Hitler*
* 2006 – *Das Rolf Hochhuth Lesebuch*
* 2005 – Livia und Julia
* 2005 – *Familienbande*
* 2004 – *Nietzsches Spazierstock*
* 2004 – *McKinsey kommt*
* 2003 – *Nachtmusik*
* 2002 – Gasherd und Klistiere oder Die Urgroßmutter der Diätköchin
* 2001 – *Die Geburt der Tragödie aus dem Krieg : Frankfurter Poetik-Vorlesungen*
* 2001 – *Einsprüche! : zur Geschichte, Politik und Literatur*
* 2001 – *Anekdoten und Balladen*
* 2000 – *Das Recht auf Arbeit*
* 2000 – *Hitlers Dr. Faust*
* 1996 – *Wellen : Artgenossen, Zeitgenossen, Hausgenossen*
* 1996 – *Effis Nacht*
* 1996 – *Und Brecht sah das Tragische nicht : Plädoyers, Polemiken, Profile*
* 1994 – *Julia oder der Weg zur Macht*
* 1963 – *Der Stellvertreter*
* 1993 – *Wessis in Weimar*
* 1992 – *Tell gegen Hitler: Historische Studien*
* 1991 – *Von Syrakus aus gesehen, gedacht, erzählt*
* 1991 – *Panik im Mai*
* 1991 – *Menzel : Maler des Lichts*
* 1990 – *Sommer 14*
* 1989 – *Unbefleckte Empfängnis*
* 1988 – *Jede Zeit baut Pyramiden*
* 1987 – *Alan Turing*
* 1987 – *War hier Europa? : Reden, Gedichte, Essays*
* 1987 – *Täter und Denker : Profile und Probleme von Cäsar bis Jünger*
* 1985 – *Atlantik-Novelle*
* 1984 – *Judith*
* 1982 – *Spitzen des Eisbergs : Betrachtungen, Dialoge, Essays, Skizzen*
* 1982 – *Räuber-Rede : drei deutsche Vorwürfe : Schiller, Lessing, Geschwister Scholl*
* 1980 – *Ärztinnen*
* 1979 – *Juristen*
* 1978 – *Eine Liebe in Deutschland* (Amo en Germanio, filmo)
* 1976 – *Tod eines Jägers*
* 1976 – *Entfernte Verwandte*
* 1974 – *Zwischenspiel in Baden-Baden*
* 1974 – *Inselkomödie*
* 1971 – *Krieg und Klassenkrieg*
* 1971 – *Die Hebamme*
* 1970 – *Guerillas*
* 1967 – *Soldaten, Nekrolog auf Genf*
* 1963 – *Die Berliner Antigone*
* 1963 – *Der Stellvertreter*

Kategorio:Germanaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Germanaj dramistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Paroĥopreĝejo Sankta Stefano (Braunau)

eta|Paroĥopreĝejo Sankta Stefano
eta|rekta|Turo alta 87 metrojn
La romkatolika **paroĥopreĝejo Sankta Stefano** () estas rekonilo de la urbo Braunau am Inn kaj havas per sia turo alta 87 metrojn unu el la plej altaj preĝejturo de Aŭstrujo.

Laŭtipe la konstruaĵo sekvas la tradicion de la arĥitektura skolo de Landshut kaj estas rilate la volbofigurojn parenca kun respektive modela por la preĝejoj Sankta Johano en Dingolfing, la preĝejo Sankta Spirito en Landshut kaj la paroĥopreĝejo Sankta Nikolao en Eggenfelden. La plano de la navo siaflanke montras la influon de la preĝejo Sankta Marteno en Landshut.

## Konstruhistorio 
La gildo- kaj metiopreĝejo Sankta Stefano estis konstruata inter 1439 kaj 1466. Antaŭe tie jam troviĝis kapelo el 1238. La paroĥopreĝejo de Braunau estas unu el la plej eminentaj malfrugotikaj preĝejoj de Aŭstrujo, ĝia origina konstruformo restis komplete konserviĝinta. Ĉefa konstruestro estis Stephan Krumenauer (mortinta en 1461). Konstruigantoj estis la gildoj de la urbo. La trinava halopreĝejo havas du vicojn da po ses flankaj kapeloj, kiujn donacis la gildojn. Ĉiuj kapeloj estis parte aŭ komplete barokigataj, escepte la bakistokapelo, kiu konservis sian gotikan stilon, ĉar al la bakista gildo mankis mono. La arthistoria literaturo atribuas la artplenan retovolbon de la preĝejo al konstruestro Hans Wechselberger. La volba skemo do nomiĝas ankaŭ *Wechselberger-Skemo*, kvankam li ne estis la unua majstro uzanta tiun figuradon.

La konstruo de la preĝejturo komenciĝis en 1492. La malsupraj ses etaĝoj de la turo estas gotikaj. En 1635 ĝis 1646 oni surkonstruis la finan etaĝon, inter 1745 kaj 1759 la oklateran surmetaĵon kaj la barokan turkaskon.

Ĝis 1779 la preĝejo substaris al monaĥejo Ranshofen, nur poste ĝi servis al memstara paroĥo.

## Mezuroj 
eta|Interno kun altaro
* longeco sen turon: 60 metrojn
* longeco kun turon: 67 metrojn
* larĝeco: 25 metrojn
* ĉefnava alteco: 20 metrojn
* turalteco: 87 metrojn
Oni ofte nomas malĝuste la turon de la paroĥopreĝejo de Braunau kiel tria plej alta preĝejturo de Aŭstrujo. La tri plej altaj preĝejturoj de Aŭstrujo troviĝas en Vieno (katedralo Sankta Stefano), Linz kaj Graz. Ankaŭ la alteco ofte estas malĝuste indikata per 96 aŭ eĉ 99 metroj, kiu deduktiĝas de kalkuleraro en la 19-a jarcento.

## Bildaro 

dosiero:Stadtpfarrkirche St. Stephan - Braunau am Inn - Panorama.jpg
dosiero:Braunau am Inn1.jpg

## Fonto 
* Max Eitzlmayr: *Stadtpfarrkirche St. Stephan.*

Braunau
Braunau
Ger Schlechter

eta|Ger Schlechter en la jaro 1975
**Ger Schlechter** naskiĝis la 28-an de junio 1915 en kvartalo Limpertsberg en la tiama komunumo Rollengergrund de la ĉefurbo
Luksemburgo. Li mortis la 23-an de oktobro 2002 en la urbo Luksemburgo.

Li estis luksemburga aktoro kaj radioparolanto, kiu ofte menciis la internacian lingvon dum siaj elsendoj en luksemburga lingvo.

En 1973 li kunfondis la luksemburgan teatron TOL kaj eklernis Esperanton.

Li estis prezidanto de la luksemburga sekcio de AMIPERAS dum la jaroj 1969 ĝis 2000, asocio, kiu disponigas sian klubejon al la landa asocio Luksemburga Esperanto-Asocio LEA.

Li estis aktiva membro de LEA dum multaj jaroj kaj verkis i.a. esperantlingvan libreton pri sia hejma kvartalo Limpertsberg.

Kategorio:Luksemburgaj esperantistoj
14291 Savereide

'*14291 *Savereide'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Paul* kaj *Barbara Savereide* kaj iliajn ambaŭ geinfanojn *Erik* kaj *Laura*. *Barb'' estas la fratino de D. W. E. Green, kiu faris la identigadojn por tiu ĉi malgranda planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Saint-Flour

**Saint-Flour** (IFA: //) estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Cantal, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
eta|maldekstra|La alta urbo de Saint-Flour
Saint-Flour konsistas el du partoj, la tiel nomataj alta urbo kaj malalta urbo. La alta urbo estas konstruita sur ebenaĵo, dum la malalta situas en la valo de la rivero Ander.

## Partneraj urboj 
Inter la partneraj urboj de Saint-Flour estas:
* 20ra Orleano, Francio

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Cantal
* Saint-Flour - Chaudes-Aigues (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Turisma retejo


Kategorio:Komunumoj de Cantal
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Mark Hammergren

**Mark HAMMERGREN** (naskiĝis en 1964) estas usona astronomo.

Li laboras ĉe la Planetario Alder en Ĉikago (Ilinojso) kaj faras esplorojn pri la kemia komponado de
asteroidoj. Li estas ankaŭ direktoro de la Laborejo de Kosma Scienco. Liaj ĉefaj interesoj estas asteroidoj, meteorŝtonoj,  kaj sekvantaj , kaj la historio kaj sociologio de la fenomeno nifo

La , li malkovris du asteroidojn elde la Observatorio de Manastash Ridge de la Universitato de Vaŝingtonio.

La asteroido 7917 Hammergren estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Mark Hammergren, el la paĝaro de Adler Planetarium 

Kategorio:Viroj
Kategorio:Usonaj astronomoj
Philippe Adnot

**Philippe Adnot**, naskiĝinta la  en Rhèges (Aube), estas franca politikisto.

## Biografio 
Agrikulturisto laŭ edukado, li estis elektita senatano de Aube la 24-an de septembro 1989, poste reelektita la 27-an de septembro 1998 kaj 21-an de septembro 2008 per la 1-a balotvico. Li estis elektita por 4-a mandato, ekde la 1-a balotvico, la 28-an de septembro 2014.

Prezidanto de la Liberala kaj Modera Movado ekde 1989, kunsidis inter la na-aliĝintaj senatanoj en la Senato.

Kontribuinte al la kreo de la Teknologia Universitato de Troyes, li estas, ekde 1998, la 1-a vicprezidanto de la administra estraro de tiu inĝeniera lernejo, post esti ĝia prezidanto.

Li estas membro de la studgrupo fruktoj kaj legomoj kaj de la trufkultura sekcio de la Senato.

La 31-an de januaro 2012, li anoncis sian subtenon de François Bayrou por la franca prezidanta baloto de 2012, tamen sen aliĝi al MoDem.

## Aliaj mandatoj 
* De 1982 : departementa konsiliano de Aube por la kantono Méry-sur-Seine
* De 1990 : prezidanto de la departementa Konsilio de Aube
* De 1998 : delegito de la Administra kuniĝo de senatanoj nealiĝintaj al frakcio (reelektita en 2001, 2004 kaj 2008)
* Membro de la komitato pri lokaj financoj
* Prezidanto de la grupo "Francio - Andaj landoj"
* Prezidanto de honneur de PME Finance

## Antaŭaj mandatoj 
* 1992 - 1998 : sekretario de la Senato
* Membro de la Supra Konsilio pri Publika Sektoro

## Profesia vivo 
* Agrikulturisto en Rhèges.
* Kunreganto de la civila societo pri agrikultura ekspluatado de Ouchotte.

## Premioj 
* Kavaliro de la agrikultura Merito

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Listo de senatanoj de Aube
* Listo de prezidantoj de Departementa Konsilio de Francio

### Eksteraj ligiloj 
*  Lia slipo en la interretejo de la Senato
*  Lia kariertabelo CV en la interretejo de la Senato 

Kategorio:Senatanoj de Aube
Kategorio:Departementaj konsilianoj de Aube
Kategorio:Prezidantoj de Departementa Konsilio de Francio
Kategorio:Naskiĝintoj en 1945
Kategorio:Naskiĝintoj en Aube
Listo de prezidantoj de Departementa Konsilio de Francio

La prezidantoj de Departementa Konsilio estas elektitaj post ĉiu trijara renovigo de ĉiuj departementaj konsilianoj la tagon de la 1-a kunsido de la konsilio, kiu okazas plenrajte la 2-an ĵaŭdon post la 1-a balotvico.

Post la lastaj kantonaj balotoj, la prezidantoj estis elektitaj la . 16 novaj prezidantoj estis elektitaj tiuokaze.

*Noto* :
* Parizo estas samtempe komunumo kaj departemento; la urbestro de Parizo estas kaj urbestro kaj prezidanto de la Departementa Konsilio.
* En 2007, la Departementa Konsilio de Sankta-Piero kaj Mikelono adoptis la nomon Teritoria Konsilio.
* De 2011, la Departementa Konsilio de Majoto havas ankaŭ la kompetentecojn de Regiona Konsilio.

## Prezidantoj de Departementa Konsilio 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Historio de prezidantoj de Departementa Konsilio laŭ departemento
* Listo de prezidantoj de Regiona Konsilio de Francio
* Listo de prefektoj de Francio

*
*
Josephus Nicolaus Laurenti

**Josephus Nicolaus Laurenti** (4a Decembro 1735, Vieno – 17a Februaro 1805, Vieno) estis aŭstria naturalisto de itala deveno.

Laurenti estas konsiderata aŭtoro de la klaso *Reptilia* (reptilioj) tra sia aŭtoreco de la verko *Specimen Medicum, Exhibens Synopsin Reptilium Emendatam cum Experimentis circa Venena* (1768) pri la venenaj funkcioj de reptilioj kaj amfibioj. Tiu estis grava libro por herpetologio, difinante 30 genrojn de reptilioj; la verko de Carl Linnaeus nome 10a eldono de *Systema Naturae* en 1758 difinis nur dek genrojn. *Specimen Medicum* enhavas priskribon de la blinda salamandro (amfibio): *Proteus anguinus*, supozeble kolektita el grotaj akvoj en Slovenio (aŭ eble okcidenta Kroatio); tiu priskribo reprezentis unu el la unuaj publikigitaj priskriboj de grota animalaro en la okcidenta mondo, kvankam la *Proteus anguinus* ne estis agnoskita kiel grota animalo je la epoko.

## Eksteraj ligiloj 
* *Specimen Medicum, Exhibens Synopsin Reptilium Emendatam cum Experimentis circa Venena* ĉe Göttinger Digitalisierungszentrum

Kategorio:Aŭstriaj zoologoj
Kategorio:Amfibioj
Kategorio:Reptilioj
Saint-Flour (apartigilo)

**Saint-Flour** estas la nomo aŭ parto de la nomo de pluraj komunumoj en Francio.
* **Saint-Flour** en Cantal
* **Saint-Flour (Puy-de-Dôme)** en Puy-de-Dôme
* **Saint-Flour-de-Mercoire** en Lozère
* **Anglards-de-Saint-Flour** en Cantal
Ferenc Kossuth

**Ferenc Kossuth** [koŝut], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj laŭ plena nomo **Kossuth Ferenc Lajos Ákos** estis hungara politikisto, ministro, inĝeniero. Liaj nobelaj antaŭnomo estis *udvardi* kaj *kossuti*. Li estis la plej aĝa filo de Lajos Kossuth.
eta| Ferenc Kossuth
[eta| Ferenc Kossuth kaj Lajos Kossuth en [1892]]
Ferenc Kossuth http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/060/pc006001.html#3 naskiĝis la  1841 en Pest (urbo). Li mortis la  1914 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Kossuth frekventis universitatojn en Parizo kaj Londono, poste li eklaboris en Britio en konstruado de fervojoj kiel inĝeniero. Ekde 1861 li faris la samon en Italio, dume li partoprenis en politikado de la rifuĝintaj hungaroj. Depost 1867 li estis elektita dufoje parlamenta deputito, kiun li ne akceptis. En 1876 li edziĝis, en 1887 li vidviĝis. En 1885 li ricevis italan premion, dume li partoprenis en konstruado de pontoj tra la Nilo. En 1894 li hejmenvenis kaj partoprenis en tomba ceremonio de Lajos Kossuth, poste li oficiale ricevis la hungaran ŝtatanecon. En la sekva jaro Tapolca elektis lin parlamentano. Inter 1906-1910 li estis ministro pri komerco.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Indítvány a szabadságharc jubileumának megünneplésére* (1897)
* *Kossuth Ferenc harminc parlamenti beszéde* (30 parlamentaj paroladoj de Ferenc Kossuth), (1906)
* *Kossuth Ferenc a kiegyezésről*

## Memorigiloj 
* loĝkolonio en Budapeŝto
* strato en Cegléd
* memortabulo en Tapolca de 2002

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero K, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 1-a punkto)
* https://en.wikisource.org/wiki/1911_Encyclop%C3%A6dia_Britannica/Kossuth,_Ferencz_Lajos_Akos 

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj
Al fino de la mondo

**Al fino de la mondo** (pole: *Na koniec świata*) – pola filmo reĝisorita de Magdalena Lazarkjeviĉo en 1999 baze de romano de Emilo Zolao (*Thérèse Raquin*). La ĉefa rolulino estas konata pola kanzonistino Justyna Steczkowska, kaj la rolulo - rusa aktoro Aleksandr Domogarow.

## Vidu ankaŭ 
* *En la Fino de la Mondo*

## Eksteraj ligiloj 
* Informo ĉe filmpolski.pl (pole)

Kategorio:Polaj filmoj
Kategorio:Pollingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1999
Tera mino

:Vidu ankaŭ la apartigan paĝon termino.

**Tera mino** estas eksploda armilo, kiu estas kaŝata sub la tersurfaco kaj kutime aktiviĝas per la viktimo. Do en vasta senco eblas nomi ĝin "eksploda kaptilo". Iuj specoj de teraj minoj ankaŭ estas eksplodigataj fare de flanka armea observanto de la mina teritorio. 

La armea uzo de teraj minoj estas forte kritikata en internacia politiko. Ili longan tempon restas danĝero por la loka homa loĝantaro kaj ankaŭ por lokaj bestoj, post kiam la armea konflikto, kadre de kiu ili metiĝis, jam pasis plurajn jardekojn. Ekde la jaro 1999 validas la ĝis aprilo 2006 ratifita "Otava Konvencio" pri malpermeso de kontraŭpersonaj minoj. La konvencion tamen laŭ la stato de decembro 2014 ne subskribis la registaroj de la ŝtatoj en kiuj produktiĝas plej multaj teraj minoj.
Jenő Landler

**Jenő Landler,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Landler Jenő** estis hungara politikisto, ministro, juristo.
[eta|Jenő Landler sur [poŝtmarko en 1961]]
Jenő Landler http://mek.oszk.hu/04000/04093/html/szocikk/12859.htm naskiĝis la  1875 en Gelse. Li mortis la  1928 en Francio en Cannes.

## Biografio 
Jenő Landler devenis el juda familio. Li akiris diplomon el juro, poste li eklaboris ĉe la fervojistoj kiel advokato. En la 1910-aj jaroj li estis signifa kreanto aŭ defendanto de la strikoj. En 1908 li aliĝis al la socialdemokratoj. En 1912 li edziĝis. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis ministro, poste li gvidis la hungaran Ruĝan Armeon. Post falo de la respubliko li rifuĝis al Aŭstrio.

## Elektitaj publikaĵoj 
* * Egy mindnyájunkért, mindnyájan egyért* (1918)
* *Válogatott beszédek és írások* (Elektitaj paroladoj kaj kontribuaĵoj), (1960)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero L, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj de Hungario
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1919
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Entombigitoj en la Nekropolo ĉe la Kremla Muro
Regajnitaj Teritorioj

eta|330ra|Teritorioj Regajnitaj (helruĝkolore)
**Regajnitaj Teritorioj** () estas termino uzata en la komunisma Pola Popola Respubliko por signi la regionojn de la Germana Regno oriente de la Odro-Niso-limo, kiujn la pola ŝtato gajnis post la Dua Mondmilito kiel rezulto de la Jalta konferenco la 6-an de aprilo 1946, kaj kiuj iĝis la okcidentaj kaj nordaj teritorioj de nuna Pollando. Por la Pola Popola Respubliko tiuj areoj estis rekompenco pro la perditaj Orientaj Limregionoj, sed ankaŭ konsideriĝis reveno de regionoj ligitaj al la lando antaŭ multaj jarcentoj. Al la Regajnitaj Teritorioj alvenis ekzilitoj el la Orientaj Limregionoj.

## Pli gravaj eventoj 
19.09.1941. Komenciĝanta Ĝenerala Kunveno de la Unuigo de Polaj Asocioj en Kanado postulis revenon al Pollando de Orienta Prusio kaj Silezio, krome okcidentan landlimon laŭ la rivero Odro.

## Vidu ankaŭ 
* Komisiono por trovo de loknomoj

## Esperantlingva literaturo 
Tadeusz Derlatka, Józef Lubojański, *Polaj Okcidentaj kaj Nordaj Teritorioj*, tradukis Jerzy Grum kaj Jerzy Uśpieński, Zachodnia Agencja Prasowa (Okcidenta Pres-Agentejo), Warszawa 1966, p. 154 + 34 tabeloj

Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Geografio de Pollando
Kategorio:Rilatoj de Germanio kaj Pollando
Kategorio:Sekvoj de la Dua Mondmilito en Germanio
Kategorio:Sekvoj de la Dua Mondmilito en Pollando
Kategorio:Deporto
Kategorio:Pollando en la Dua Mondmilito
Kategorio:Devigaj migradoj post la Dua Mondmilito
Orientaj Limregionoj

eta|500px|Limregionoj Orientaj (grizkolore oriente de Curzon-linio)
**Orientaj Limregionoj** () estas regionoj oriente de Kurzono-Linio, kiuj antaŭ Dua Mondmilito apartenis al la Dua Pola Respubliko. Post Jalta konferenco (la 6-an de aprilo de 1946) areojn kun tiamaj polaj urboj kiel litova Vilno (centro de la konkeraĵo centra Litovio, pola pseŭdoŝtato de 1920 ĝis 1922 kaj tiam aneksita de Pollando ĝis 1940), belorusa Grodno kaj Bresto, ukraina Lvivo kaj Ivano-Frankivsko ricevis Sovetunio. Rekompenco por Pollando estis "Regajnitaj Teritorioj", termino uzata en la komunisma Pola Popola Respubliko por orienta triono de la Germana Regno konkerita kaj senhomigita, kaj kutime tien translokigis polajn ekzilintojn.

## Konindaj personoj devenaj de la polaj orientaj limregionoj 
* Tadeusz Borowski, verkisto
* Joseph Conrad, verkisto
* Zbigniew Cybulski, aktoro
* Ignacy Domeyko, geologo
* Benedykt Dybowski, natursciencisto
* Feliks Falk, filmisto
* Mirosław Hermaszewski, kosmonaŭto
* Jarosław Iwaszkiewicz, verkisto
* Jerzy Kawalerowicz, filmisto
* Ryszard Kapuściński, raportisto kaj verkisto
* Tadeusz Kościuszko, nacia heroo de Pollando kaj Usono
* Stanisław Maczek, generalo
* Ernest Malinowski, inĝeniero
* Adam Mickiewicz, poeto-profeto
* Czesław Miłosz, Nobelpremiita poeto
* Stanisław Moniuszko, komponisto
* Gabriel Narutowicz, prezidento
* Czesław Niemen, kantisto
* Eliza Orzeszkowa, verkistino
* Ignacy Jan Paderewski, komponisto kaj politikisto
* Józef Piłsudski, ŝtatestro
* Stanislao Aŭgusto Poniatowski, la lasta reĝo
* Jan Potocki, verkisto kaj aventuristo
* Edward Rydz-Śmigły, marŝalo
* Juliusz Słowacki, poeto-profeto
* Johano la 3-a Sobieski, reĝo
* Karol Szymanowski, komponisto
* Anna Walentynowicz, la patrino de Solidareco
* Mikaelo Korybut Wiśniowiecki, reĝo
* Romuald Traugutt, ĉefkomandanto de Januara ribelo
* Franciszek Żwirko, aviadilisto
* Ankaŭ Włodzimierz Odojewski, aŭtoro de romanoj pri genocido de poloj el la regiono

## Interesaĵoj 
6.11.1941: Konspira gazeto "Wiadomości Polskie" en artikolo *Paraleloj* priskribas germanan pollingvan gazeton "Nova Varsovia Kuriero", kiu sciigas pri kruelaĵoj sub la soveta okupado de la polaj Orientaj Limregionoj kaj konkludas ke germana krueleco ne estas malpli signifa ol la bolŝevika.

## Vidu ankaŭ 
* NKVD-ordono n-ro 00485
* Volinia masakro

## Bibliografio 
* Przemysław Żurawski vel Grajewski, *Kresy – dzieje pewnego pojęcia* Orientaj limregionoj - historio de certa nocio), Teologia Polityczna, 2016
* Irene Bochwic Radvan, Angielka na Kresach. Wspomnienia z lat 1923-1939 (Anglino en Orientaj Limregionoj. Rememoroj el la jaroj 1923-1939), Eldonejo Gdański Kantor Wydawniczy, Gdańsk 2017, p. 380, ISBN 9788362129270

## Eksteraj ligiloj 
* Virtual Tour of Kresy 
* An extensive digital collection of Kresy-oriented historic publications
* MojeKresy.pl The newest Polish Kresy Portal

Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Geografio de Pollando
Kategorio:Historiaj regionoj en Pollando
Kategorio:Historio de Ukrainio
Kategorio:Historio de Belorusio
Kategorio:Historio de Litovio
Kategorio:Sekvoj de la Dua Mondmilito
József Szterényi

**Barono József Szterényi** [jOĵef sterEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szterényi József** estis hungara politikisto, ministro, ĵurnalisto. Lia nobela antaŭnomo estis *brassói*. Lia origina familia nomo estis Stern''. Sándor Szterényi estis filo adoptita de József Szterényi.

József Szterényi http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC14240/15306.htm naskiĝis la  1861 en Lengyeltóti. Li mortis la  1941 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Szterényi devenis el juda familio, lia patro estis rabeno. Li komence estis ĵurnalisto, dume li okupiĝis pri politiko de la komerco. En 1890 Gábor Baross invitis lin labori en la ministerio. Inter 1905-1910 li estis subministro, inter 1906 kaj 1918 parlamentano. Antaŭ ol Kalistefa revolucio li estis ministro pri komerco, poste li estis internita kiel danĝera persono. Inter 1920-1926 li estis sendependa parlamentano, poste li politikadis en la senato. Li ricevis ordenon Honora legio.
eta|József Szterényi tombo

## Memorigiloj 
* mezlernejo en Monor

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Stacio Kitaōji

**Stacio Kitaōji** (japane: 北大路駅 [Kitaōĵi-eki], angle: *Kitaōji Station*) estas fervoja stacio en Kita-ku, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Karasuma.

## Linioj 
* **Metroo**:
** **Kiota Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Karasuma

## Historio 
* 29-a de majo 1981: malfermiĝis la stacio de la Linio Karasuma.

## Kajoj 
### Kioto Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Universitato Ōtani
* Botanika Ĝardeno de Kioto

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de Linio Karasuma
Kategorio:Stacioj de Kiota Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1981
Kategorio:1981 en Japanio
Kvartalo Ŝimogjo

**Kvartalo Ŝimogjo-ku** aŭ **Ŝimogjo** (下京区 [Ŝimogjō-ku], Hepburn: **Shimogyō**, Kunrej: **Simogyô**) estas kvartalo en urbo Kioto en Gubernio Kioto en Japanio.

## Industrio 
* Aiful
* Banko de Kioto
* Kyoshin
* Omron
* Takara Holdings
* Volks
* Watabe Wedding
* Yasaka

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Linio Tōkaidō (ĉefa) (Linio JR Kyōto, Linio Biwako): Stacio Kyōto
** Linio Nara: Stacio Kyōto
** Linio San'in (ĉefa) (Linio Sagano): Stacio Kyōto - Stacio Tambaguchi
* JR Centra:
** Ŝinkansena linio Tōkaidō: Stacio Kyōto
* Kintetsu:
** Linio Kintetsu-Kyōto: Stacio Kyōto
* Fervojo Hankyū:
** Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa): Stacio Karasuma - Stacio Kawaramachi
* Elektra Fervojo Keifuku:
** Linio Keifuku-Arashiyama (ĉefa): Stacio Shijō-Ōmiya
* Kiota Urba Subtera Fervojo:
** Linio Karasuma: Stacio Shijō - Stacio Gojō - Stacio Kyōto

### Vojoj 
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 1
** Nacia vojo 367

## Turismo 
### Famaj ejoj 
* Akvario de Kioto
* Bukkō-ji
* Higashi Hongan-ji
* Nishi Hongan-ji
* Turo de Kioto

image:Bukko-ji.jpg|Bukkō-ji
image:160211 Higashi Honganji Kyoto Japan06s3.jpg|Higashi Hongan-ji
image:170216 Nishi Honganji Kyoto Japan03s4.jpg|Nishi Hongan-ji
image:Kyoto Tower 201011.jpg|Turo de Kioto

## Lernejoj en la Kvartalo 
* Elementaj lernejoj: 9 (publikaj: 9, privata: 0)
* Mezlernejoj: 4 (publikaj: 3, privata: 1)
* Supera mezlernejo: 1 (privata)

### Universitatoj 
* Universitato Ryūkoku (privata)
* Yuna Kolegio Ikenobō (privata)

Ŝimogjo
Ŝimogjo
Kategorio:Municipoj de Japanio