open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pongrác Varsányi

'*** [varŝAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun ĉiuj personaj nomoj **Varsányi Pongrác Móric Pál*' estis hungara piarista monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  en Nemespann (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Paňa en Slovakio), li mortis  en Nemespann (tiam en Hungara reĝlando, respektive Aŭstrio-Hungario).

## Biografio 
 lernis en gimnazio en la proksima Nitro, poste en 1847 li aliĝis al la piaristoj en Trencsén. Jaron poste la instruado ĉesis, ĉar plejparto de la novicoj partoprenis en la Hungara revolucio de 1848. Post la sukcesa novicado inter 1850-1852 li instruis en bazlernejo de Privigye, poste li maturiĝis en Nitro kaj en 1853 monaĥiĝis, pli poste li instruis en Tata (Hungario) kaj Kecskemét. En 1855 li studis teologion en Kalocsa, poste li pastriĝis (1856). Li denove instruis jardekon ekde 1856 en Máramarossziget, Sátoraljaújhely, Léva, Privigye, Nitro, Debrecen, poste en 1867 li hejmenvenis pro mensa malsano kaj vivis plu praktike fermita 22 jarojn.

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Sandra Dee

**Sandra DEE** (naskita kiel *Alexandra Cymboliak Zuck ;* la 23-an de aprilo 1942 en Bayonne, Nov-Ĵerzejo ; mortis la 20-an de februaro 2005 en Thousand Oaks, Kalifornio) estis usona aktorino kaj modelino plej konata pro sia portretado de la senkulpeco. 

En 1959, ŝi ĉefrolis en du sukcesaj melodramoj, kiuj igis ŝin la plej populara aktorino en Usono: *Imitation of Life*, en kiu ŝi aperis kiel la filino de Lena Turner kaj *A Summer Place*, en kiu ŝi aperis kiel la amkunulino de tiama adoleska idolo Troy Donahue.

## Kariero 
Kiel infano, Sandra estis "trejnita" kaj merkatigita de sia ambicia patrino por la modeliga kaj filma industrio. 
La aktora debuto de Sandra Dee okazis en 1957, kiam la juna aktorino ĉefrolis en la filmo "Till They Sail". En 1958, Sandra gajnis Premion Oran Globon por "Plej Promesplena Novulo" (kune kun Carolyn Jones kaj Diane Varsi). Ŝia filmkariero ekflugis, kaj ŝi baldaŭ famiĝis pro sia bone kreita portretado de la senkulpulo en filmoj kiel " *Rebel Against the Machine* ", " Gidget ", "Summer House ", kaj "Wild and Innocent" (1959).

En la 1970-aj jaroj, la aktorino ludis multajn altprofilajn rolojn kaj aperis en pluraj televidaj projektoj. En la 1950-aj jaroj, ŝi inspiris la kanton ''"Look At Me, I'm Sandra Dee",* kiu unue estis uzita en la Broadway -produktaĵo de "Grease" en 1972 kaj poste en la samnoma filmo de 1978.

La plenkreskula vivo de Dee estis markita de malbona sano. Ŝi konfesis, ke ŝi luktis kontraŭ anoreksio nervosa, depresio kaj alkoholismo dum la plej granda parto de sia vivo . En 2000, ŝi anoncis, ke ŝi ricevis diagnozon de laringa kancero kaj rena malfunkcio. Komplikaĵoj de ĉi-lasta, kombinitaj kun pulminflamo, kaŭzis ŝian morton en la aĝo de 62 jaroj.

La filmo **Beyond the Sea** (2004) rakontas la historion de Bobby Darin (ludita de Kevin Spacey) kaj Sandra Dee (ludita de Kate Bosworth).

## Galerio 

Dosiero:Sandra_Dee_-_Imitation_of_Life.jpg|Dee en *Imitation of Life'' (1959)
Dosiero:Sandra_Dee,_Cliff_Robertson,_and_James_Darren_in_'Gidget',_1959.jpg|La origina *Gidget* (1959)
Dosiero:Sandra_Dee_in_Imitation_of_Life_trailer.jpg|*Imitation of Life* de 1959
Dosiero:Sandra_Dee_1961.png|Dee en *Romanoff and Juliet* (1961)
Dosiero:That_Funny_Feeling_(1965)_trailer_1.jpg|Dee kun Bobby Darin en *That Funny Feeling* (1965)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Profilo de Sandra Dee ĉe Oraj Jaroj; alirita 24a de marto, 2014.
* Sandra Dee – La Karpatia Konekto

Kategorio:Usonaj infanaj fotomodeloj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Ambirdo de Swindern

La **Ambirdo de Swindern** kaj ankaŭ **Nigrakola ambirdo** (*Agapornis swindernianus*) estas specio de papagoforma verda birdo de familio *Psittaculidae* kaj genro de Ambirdoj, indiĝena de Centra Afriko. Ĝi havas ampleksan distribuon tra la afrika tropika pluvarbaro. Ĝi estas plejparte verda papago kun nigra bendo sur la dorso de sia kolo, kaj malhelgrizec-nigra beko. Ambaŭ seksoj estas similaj. Ĝi malofte estas tenata en kaptiteco pro sia dieta bezono je indiĝena figo. Pli specife, la kapo estas plejparte verda, kun flava kolo kaj mallarĝa nigra malantaŭa kolumo. Ĝia malsupra parto estas tre malhelblua, kaj la cetero de ĝia supra korpo estas malhelverda. La *Agapornis swindernianus* havas molajn nigrajn plumojn kaj oranĝruĝajn markojn sur siaj eksteraj vostoplumoj. La du seksoj estas similaj en sia koloro. La junaj birdoj ne havas la distingan nigran kolumon. La nederlanda profesoro Theodore van Swinderen de la Universitato de Groningen nomis la nigrakolan ambirdon en 1820. La birdo ricevas sian nomon de la "kolumo", identigebla pro nigraj plumoj ĉirkaŭ ĝia kolo, kiu similas al kolumformo. La *zenkeri*-etendaĵo de la specio havas sang-oranĝan strion sub ĝia distinga kolumo.

## Taksonomio
Estas tri subspecioj de la Ambirdo de Swindern:
* La nomiga subspecio, *A. s. swindernianus* – Liberio, Eburbordo kaj Ganao
* Kameruna Ambirdo de Swindern, *A. s. zenkeri* – Kameruno, Gabono kaj Kongo
* Ituri Ambirdo de Swindern aŭ Emina ambirdo, *A. s. emini* – Demokratia Respubliko Kongo kaj Ugando.

La Ambirdo de Swindern estis malkovrita de Heinrich Kuhl en 1820. La nomo estas omaĝo al la nederlanda profesoro Theodore van Swinderen de la Universitato de Groningeno.

## Distribuado kaj habitato
Ĝi havas ampleksan distribuon tra la afrika tropika pluvarbaro. Ĝi vivas en arbaroj de Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Ganao, Liberio kaj Ugando. Ili kaŝas sin alte en la arbara kanopeo kaj karakteriziĝas kiel tre timemaj. La nigrakola ambirdo vivas ĉefe en maturaj kaj sekundaraj subtropikaj malaltebenaĵoj. Ĉi tiuj birdoj preferas medion proksiman al marnivelo, kie ili ne renkontas montojn aŭ montetojn. Ili ankaŭ ĝuas galeriajn arbarojn aŭ medion de arboj laŭlonge de akvejo. La nigrakolaj ambirdoj aparte preferas figarbojn kaj areojn senarbarigitajn. Troviĝas ofte en primaraj arbaraj arboj aŭ malofte en sekundaraj kreskaĵoj, depende de la foliarnivelo.

## Manĝado 
La dieto de *Agapornis swindernianus* dependas de figaj semoj, afrikaj fruktoj *Rauwolfia*, *Harungana*, kaj *Macaranga*, kaj maizo el la arbara grundo. Ili estas konataj pro manĝado de olepalmo ĉe tagiĝo en malgrandaj grupoj kaj manĝado de semoj kaj beroj; insektoj, inkluzive de raŭpoj kaj skarabaj larvoj. Kvankam la *Agapornis swindernianus* manĝas manĝaĵojn trovitajn sur la grundnivelo, ili estas plejparte videblaj en arbopintoj super la kanopeoj, kio igas ilin tre malfacile videblaj birdoj.

## Referencoj 
* 
*

## Eksteraj ligiloj
*African Love Bird Society  internacia organizo por Ambirdoj.

Kategorio:Ambirdoj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Kategorio:Papagoformaj
János Varjú

**János Varjú** [jAnoŝ varjU], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Varjú János** estis hungara piarista monaĥo, instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Varju*, lia plia persona nomo estis Alajos, sed laŭ alia informo Attila.

 naskiĝis  en Balassagyarmat (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempe en Hungario), li mortis  en Kolozsvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Cluj en Rumanio).

## Biografio 
 aliĝis al la piaristoj en Vác en 1877, post la novicado li finis la gimnazion en Kecskemét en 1880. Li studis teologion 2 jarojn en Nitro, poste li pastriĝis, supozeble tiutempe monaĥiĝis. Li instruis en Debrecen (1882) kaj Rosenberg (1883), poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1886. Jam inter 1885-1887 li instruis en Nagykároly, Kecskemét (1888), jardekon en Szeged, Vác (1899-1907), Debrecen (1907-1908), fine ĝis sia morto en Kolozsvár. Libertempe li okupiĝis pri stenografio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az ó-classicai irodalmak művelődéstörténeti hatása és szerepe a középiskolában.* (1889)
* *A magyar művelődés története vegyes házbeli királyaink korában (1301–1526).* (1902)
* *A magyar szellemi művelődés történelme.* (1907)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Margaret O'Brien

'''Margaret O'BRIEN'* (naskita kiel *Angela Maxine O'Brien;* la 15-an de januaro 1937, en San-Diego, Kalifornio) estas usona aktorino, plej konata pro siaj roloj kiel infano. Ŝi estis unu el la plej gravaj infansteluloj de Holivudo en la 1940-aj jaroj kaj gajnis la Juvenile Award, specialan Oskaron, en 1944.

## Kariero 
Ŝi faris sian kinejan debuton en la aĝo de kvar jaroj en *Young Men on Broadway* (1941), kaj ŝia unua sukceso venis jaron poste, kiam ŝi ludis la titolrolon en *Margaret's Journey*. En 1944, ŝi ludis sian plej faman rolon, kiel sesjara Tutti en la muzikalo *Meet Me in St. Louis'' . Ĉi tiu rolo gajnis al la juna Margaret Akademian Premion . Aliaj rimarkindaj roloj de O'Brien inkluzivis *Jane Eyre* , *Music for Millions* (1944), *Here Comes the Tender Grapes* (1945), *Three Wise Fools* (1946), *Rascal Bascomb* (1946), *Little Women* (1949), kaj *The Secret Garden* (1949).

Komence de la 1950-aj jaroj, Margaret, nun plenkreskulino, komencis aperi multe malpli ofte, ĉar ŝiaj "plenkreskulaj" roloj jam ne estis tiel popularaj. Poste, ŝi daŭre aperis foje en filmo kaj televido. Ŝi havis rolojn en la serioj "Playhouse 90", " Perry Mason ", "Rawhide", "Dr. Kildare", "Murder, She Wrote", kaj pluraj aliaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 2018 intervjuo en *Brattleboro Reformisto*

Kategorio:Hispandevenaj usonanoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Infanaj aktoroj
Ĉamdo

**Ĉamdo,** per simpligita ĉina skribo **昌都,** per tibeta skribo **ཆབ་མདོ,** per pinjino *Chāngdū* estas prefektujnivela metropolo en Aŭtonoma Regiono Tibeto en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo signifas: "elfluejoj de du riveroj" en la tibeta lingvo (la loka rivero fluas en la riveron Mekongo ĉi tie).
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 en la prefektujnivela urbo vivis  homoj.

## Geografio 
La metropolo kuŝas en averaĝa alteco de  m super la marnivelo, la areo kovras  km². La administraj niveloj konsistas el 11 distrikto-nivelajn dividojn: unu distrikton kaj dek guberniojn.

## Historio 
Dum la malfrua Qing-dinastio la areo estis parto de la provinco Siĉuano. En 1911 speciala administra regiono estis establita. En 1950 Ĉinio okupis plenan Tibeton. En 1960 la speciala regiono Ĉamdo  estis establita en ĉi tiu teritorio, renomita al la prefektujo en 1970. La 20-an de oktobro 2014 oni aprobis transformon de la antaŭa administra distrikto Ĉamdo al prefekturnivela urbego. 

## Ekonomio 
La prefektujurbo estas hejmo de la kuprominejo.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
De 1951 ĝis 1954, la ĉina armeo konstruis 2 300 kilometrojn longan aŭtovojon al Lasao, kiu trairis Ĉamdon. La flughaveno situas proksimume 126 km sude. Pro la altaj montoj fervojo aŭ pli proksima flughaveno ne ekzistas.

## Klimato 
La klimato estas humida kontinenta klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen: Dwb. La vintro estas mallonga, milda kaj nebula. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe oni mezuras precipitaĵon 491 mm, en ĉiuj monatoj estas iom, sed inter junio-septembro la kvanto estas pli, inter novembro-februaro apenaŭ estas iom.

## Vidindaĵoj 
* monaĥejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Srilanka pendopapago

La **Srilanka pendopapago** (*Loriculus beryllinus*) estas malgranda papago kiu estas loĝanta reproduktulo kaj endemio de Srilanko. 

## Aspekto
|left|thumb]]
La Srilanka pendopapago estas malgranda pendopapago, 13 cm longa kun mallonga vosto. Plenkreskulo havas ruĝajn kronon kaj pugon. La nuko kaj dorso havas oranĝecan nuancon. La mentono kaj gorĝo estas palbluaj. La beko estas ruĝa kaj la irisoj estas blankaj.

Nematuraj birdoj ne havas la oranĝan nuancon sur la dorso, havas pli obtuzan pugon, kaj havas nur nuancon de oranĝa koloro sur la krono. Ili havas palbluan gorĝon. Ili havas oranĝajn bekojn kaj brunajn irisojn.

## Kutimaro
La srilanka pendopapago estas malpli sociema ol kelkaj el siaj parencoj, kaj kutime estas sola aŭ en malgrandaj grupoj ekster la reprodukta sezono. Ĝia flugo estas rapida kaj rekta, kaj la voko estas akra fajfa *tvitvit...tvitvit*. Ĝi spertas lokajn movojn, ĉefe pelatajn de la havebleco de la fruktoj, semoj, burĝonoj kaj floroj, kiuj konsistigas ĝian dieton.

La srilanka pendopapago estas birdo de malferma arbaro. Ĝi estas strikte arbara, neniam malsupreniranta surgrunden. Ĝi nestas en arbotruoj, kie demetas 2-3 ovojn. Inoj partoprenas en la konstruado de la nesto dum maskloj plejparte restas proksime, observante la inojn. La reprodukta sezono ampleksas la unuan parton de la jaro kaj foje julion-septembron.

## Referencoj 
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, 
* 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Papagedoj
Greer Garson

**Eileen Evelyn Greer GARSON**, CBE (n. la 29-an de septembro 1904 en Londono; m. la 6-an de aprilo 1996 en Dallas) estis brita teatra kaj filmaktorino, kiu ĝuis grandan sukceson en usona kino, unu el la ĉefaj steluloj de MGM, precipe dum la Dua Mondmilito. Ŝi estis nomumita sep fojojn por Akademia Premio por Plej Bona Aktorino kaj gajnis la trofeon pro sia rolo en la militdramo *Mrs. Miniver* (1942).

## Kariero 
Garson komencis sian aktoran karieron sur la scenejo kaj aliĝis al la Birmingham Repertory Theatre en januaro 1932. Ŝi unue aperis en televido en 1930. Garson ricevis Oskar-premiigan nomumon pro sia unua filmo, *Goodbye, Mr. Chips* (1939), sed perdis al Vivien Leigh pro sia aktorado en *Gone with the Wind*. Garson ricevis kritikistaplaŭdon pro sia rolo kiel Elizabeth Bennet en *Pride and Prejudice* (1940). Ŝi ĉefrolis kontraŭ Joan Crawford en *When Ladies Meet* (1941).

En 1943, Garson gajnis la Akademian Premion por Plej Bona Aktorino pro sia rolo kiel Kai Miniver en *Mrs. Miniver*. Ŝi tenas *la Guinness Mondan Rekordon* por la plej longa akcepta parolado ĉe Oskaro, daŭrante kvin minutojn kaj tridek sekundojn. Post tio, la Oskaraj Premioj fiksis tempolimon por estontaj akceptaj paroladoj. Garson ankaŭ estis nomumita por Oskaroj pro la filmoj *Flowers in the Shadows* (1941), *Madame Curie* (1943), *Mrs. Parkington* (1944), kaj *Valley of Doom* (1945). En 1961, ŝi estis nomumita por Oskaro por la lasta fojo, pro sia rolo kiel Prezidentedzino Eleanor Roosevelt en *Sunrise Over Campobello*.

Garson ricevis stelon sur la Trotuaro de famo en Holivudo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* *The New York Times* nekrologo
* Forked Fulma Ranĉo, Pecos Nacia Historia Parko
* Ĉio Pri Greer Garson fervorula retejo

Kategorio:Studentoj de universitato de Grenoble
Kategorio:Skotdevenaj angloj
Kategorio:Usonaj presbiterianoj
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Studentoj de King's College (Londono)
Kategorio:Akademia Premio por plej bona aktorino
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Britaj aktoroj
Alice Faye

**Alice FAYE** (naskita kiel Alice *Jeanne Leppert ;* la 5-an de majo 1915 en Novjorko, Novjorkio ; mortis la 9-an de majo 1998 en Rancho Mirage, Kalifornio) estis usona aktorino kaj kantistino. Ŝi atingis grandan popularecon en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj kiel muzika stelulino en filmoj de 20th Century Fox.

## Kariero 
Alice Jean Lappert naskiĝis en Novjorko al policisto Charlie Lappert kaj lia edzino, Alice. Ŝia kariero komenciĝis kiel ĥorkantistino en vodevilo. Ŝi ankaŭ aŭdiciis por la Ziegfeld Follies sed estis rifuzita pro sia juna aĝo.

En 1931, Alice Faye debutis sur Broadway en la teatraĵo "Scandals", ŝanĝante sian familian nomon de Lappert al Faye. Ŝi estis malkovrita de la distristo Rudy Vallée en 1931. Ŝi poste aktoris kiel kantistino en lia bando kaj faris sian unuan filmon, ''George White's Scandals.''

Ŝi poste laboris dum du jaroj en radio por "The Fleischmann Hour", kie ŝi renkontis sian estontan edzon, Phil Harris, kun kiu ŝi edziniĝis en 1940. Ŝi antaŭe estis edziniĝinta unufoje, al aktoro kaj kantisto Tony Martin (1937–1940).

Ŝia filmdebuto okazis en 1934, post kiam aktorino Lillian Harvey rifuzis la ĉefrolon en la filmadapto de la teatraĵo "Scandals". En la filmo, ŝi ludis la rolon de Mona Vale, kio alportis al ŝi grandan popularecon, kaj baldaŭ la fama Fox-studia produktoro Darryl F. Zanuck fariĝis ŝia protektanto. Ĉi tion sekvis novaj sukcesaj filmroloj, kie Faye agis ne nur kiel aktorino, sed ankaŭ kiel kantistino. Kelkaj el la plej famaj postaj filmoj kun Alice Faye estis "In Old Chicago" (1937), "Alexander's Ragtime Band" (1938), kaj "That Night in Rio" (1941). Ŝia kariero daŭre disvolviĝis sukcese ĝis 1944, kiam la filmo "Fallen Angel" (Falinta Anĝelo) estis publikigita. Faye supozeble havus sufiĉe grandan rolon en ĝi, sed fine, Darryl F. Zanuck tranĉis ŝiajn scenojn kaj donis la plejparton de la ekrantempo al la aspiranta aktorino Linda Darnell. Alice Faye estis tre malkontenta pri tio, kaj ŝi forlasis Fox en la sama jaro. Ŝi poste revenis al radio, kie ŝi kunprezentis muzikprogramon kun sia edzo, Phil Harris.

Post 1945, Fey ne aperis en filmoj dum 17 jaroj, reaperante nur en 1962 en malgranda rolo en *State Fair*. En 1974, ŝi aperis sur Broadway en la muzikalo *Good News*. Ŝi ankaŭ funkciis kiel reprezentantino por la farmacia kompanio Pfizer, fanfaronante pri la virtoj de aktiva vivo en plenaĝeco. Ŝia geedzeco kun Harris daŭris ĝis lia morto en 1995, kaj ŝi mortis tri jarojn poste, la 9-an de majo 1998, pro stomaka kancero en la aĝo de 83 jaroj en Rancho Mirage, Kalifornio.

Pro ŝia kontribuo al la filmindustrio, Alice Faye havas stelon sur la Trotuaro de famo en Holivudo ĉe 6922 Hollywood Boulevard.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* Alice Faye fotoj, alirita 7a de septembro, 2014.

Kategorio:Usonaj kontraldoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Printempa pendopapago

La **Printempa pendopapago** (*Loriculus vernalis*) estas malgranda papago kiu estas loĝanta reproduktulo en la Hinda subkontinento kaj kelkaj areoj de Sudorienta Azio. 

La specia epiteto *vernalis* estas latina kun la signifo *printempa*.

## Priskribo 
Ĝi spertas lokajn movojn, ĉefe pelatajn de la havebleco de la fruktoj, semoj, burĝonoj kaj floroj, kiuj konsistigas ĝian dieton. Ili vizitadas la banjanon por la fruktoj kaj bananarbojn por la nektaro de la floroj.

Jen malgranda, plejparte verda pendopapago, nur 14 cm longa kun mallonga vosto. La plenkreska masklo havas ruĝan pugon kaj bekon, kaj bluan gorĝmakulon. La ino havas verdan makulon. 

Printempa pendopapago estas birdo de seka ĝangalo kaj kultivado. Ĝi nestas en truoj en arboj, kie demetas 2-4 blankajn ovojn. Nematuraj birdoj havas pli senbrilan pugon, kaj ne havas la gorĝmakulon. Printempa pendopapago estas malpli sociema ol kelkaj el siaj parencoj, kaj kutime estas en malgrandaj grupoj ekster la reprodukta sezono. Ĝia flugo estas rapida kaj rekta, kaj la voko estas raŭka babilado.

En Srilanko, ĝi estas anstataŭita dr la tre simila endemia Srilanka pendopapago, (*L. beryllinus*).

## Reproduktado
Printempaj pendopapagoj nestas en arbaj kavaĵoj. La nestoj estas kovritaj per fragmentoj de folioj. Kutime estas tri ovoj en ĉiu ovodemetado. La ovoj estas blankaj. La ino kovas la ovojn dum 20 tagoj kaj la idoj forlasas la neston ĉirkaŭ 33 tagojn post eloviĝo.

## Bildaro

File:Vernal Hanging Parrot jpeg.jpg|left|En Konkan, Maharaŝtro, Barato
File:Loriculus vernalis MHNT.ZOO.2010.11.148.31.jpg|left|Ovoj de *Loriculus vernalis* - MHNT
File:Vernal-Hanging-Parrot.jpg|left|Masklo manĝanta gujavon.

## Referencoj 
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Papagedoj
Agapornithinae

***Agapornithinae*** (Agapornitenoj) estas subfamilio de psitakoj, unu el la kvin subfamilioj kiuj konsistigas la familion *Psittaculidae*. Ĝiaj membroj estas malgrandaj, mallongvostaj papagoj kiuj loĝas en Afriko kaj Azio. Ili kutime havas ĉefe verdan plumaron kaj prezentas malsamajn kolorojn sur la kapo.

## Genroj
La subfamilio enhavas tri genrojn:

* Genro *Agapornis*
** *Agapornis canus* – Grizkapa ambirdo
** *Agapornis fischeri* – Ambirdo de Fischer 
** *Agapornis lilianae* – Ambirdo de Lilian 
** *Agapornis nigrigenis* – Nigravanga ambirdo
** *Agapornis personatus* – Flavkola ambirdo 
** *Agapornis pullarius* – Ruĝkapa ambirdo 
** *Agapornis roseicollis* – Rozgorĝa ambirdo 
** *Agapornis swindernianus* – Ambirdo de Swindern 
** *Agapornis taranta* – Nigraflugila ambirdo
* Genro Bolbopsittacus
** *Bolbopsittacus lunulatus* – Gŭajabero
* Genus *Loriculus*
** *Loriculus amabilis* – Moluka pendopapago
** *Loriculus aurantiifrons* – Oranĝfrunta pendopapago
** *Loriculus beryllinus* – Srilanka pendopapago
** *Loriculus camiguinensis* – Kamigina pendopapago (foje konsiderita subgenro de *L. philippensis*)
** *Loriculus catamene* – Sangihea pendopapago
** *Loriculus exilis* – Nana pendopapago
** *Loriculus flosculus* – Floresa pendopapago
** *Loriculus galgulus* – Blukrona pendopapago
** *Loriculus philippensis* – Filipina pendopapago
** *Loriculus bonapartei* – Pendopapago de Bonaparte
** *Loriculus pusillus* – Flavgorĝa pendopapago
** *Loriculus sclateri* – Sul-insula pendopapago
** *Loriculus stigmatus* – Sulavesa pendopapago
** *Loriculus tener* – Bismarka pendopapago
** *Loriculus vernalis* – Printempa pendopapago

## Referencoj 
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Lou Costello

**Lou COSTELLO** (naskita kiel *Louis Francis Cristillo* ; la 6-an de marto 1906 en Paterson, Nov-Ĵerzejo - m. la 3-an de marto 1959 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona aktoro, produktanto kaj komikisto. Li kaj Bud Abbott formis la popularan komedian duopon Abbott kaj Costello, kun Abbott funkciante kiel la afiŝanto de Costello. Kiel posteuloj de Stan Laurel kaj Oliver Hardy, la du estis la plej sukcesa usona komedia duopo de la 1940-aj jaroj, kaj ili konservis sian popularecon ĝis la 1950-aj jaroj. 

Costello ofte estas priskribita kiel la ĉefa komikisto de la duopo, dum Abbott funkciis pli kiel la "alia viro".

## Filmaro 
* *One Night in the Tropics* (1940)
* *Buck Privates* (1941)
* *In the Navy* (1941)
* *Hold That Ghost* (1941)
* ''Keep 'Em Flying* (1941)
* *Ride 'Em Cowboy* (1942)
* *Rio Rita* (1942)
* *Pardon My Sarong* (1942)
* *Who Done It?* (1942)
* *It Ain't Hay* (1943)
* *Hit the Ice* (1943)
* *In Society* (1944)
* *Lost in a Harem* (1944)
* *Here Come the Co-Eds* (1945)
* *The Naughty Nineties* (1945)
* *Abbott and Costello in Hollywood* (1945)
* *Little Giant* (1946)
* *The Time of Their Lives* (1946)
* *Buck Privates Come Home* (1947)
* *The Wistful Widow of Wagon Gap* (1947)
* *The Noose Hangs High* (1948)
* *Abbott and Costello Meet Frankenstein* (1948)
* *Mexican Hayride* (1948)
* *Africa Screams* (1949)
* *Abbott and Costello Meet the Killer, Boris Karloff* (1949)
* *Abbott and Costello in the Foreign Legion* (1950)
* *Abbott and Costello Meet the Invisible Man* (1951)
* *Comin' Round the Mountain* (1951)
* *Jack and the Beanstalk* (1952)
* *Lost in Alaska* (1952)
* *Abbott and Costello Meet Captain Kidd* (1952)
* *Abbott and Costello Go to Mars* (1953)
* *Abbott and Costello Meet Dr. Jekyll and Mr. Hyde* (1953)
* *Abbott and Costello Meet the Keystone Kops* (1955)
* *Abbott and Costello Meet the Mummy* (1955)
* *Dance with Me, Henry* (1956)
* *The 30 Foot Bride of Candy Rock* (1959)
* *The World of Abbott and Costello'' (1965)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Lou Costello ĉe Abbott kaj Costello – Kiu estas la unua

Kategorio:Usonaj stuntistoj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Italaj usonanoj
Kategorio:Francaj usonanoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj komikistoj
Jeanette MacDonald

**Jeanette Anna MacDONALD** (n. la 18-an de junio 1903 en Filadelfio, Pensilvanio ; m. la 14-an de januaro 1965 en Houston, Teksaso) estis usona aktorino kaj kantistino (soprano). Ŝi kaj Nelson Eddy formis popularan surekranan paron en la 1930-aj kaj fruaj 1940-aj jaroj. Ŝi ankaŭ aperis en opero, radio kaj televidserioj. MacDonald influis multajn sopraninojn. Ŝi kantis multajn operajn rolojn en siaj filmoj.

Jeanette estas plej konata pro siaj roloj en muzikaj filmoj de la 1930-aj jaroj kune kun Maurice Chevalier (*The Love Parade*, *One Hour with You*, *Love Me Today*, *The Merry Widow*) kaj Nelson Eddy (*The Shrew*, *Rose Marie*, *Days of May*, *The Girl of the Golden West*, *The Lovers*, kaj *New Moon*). Dum sia filmkariero de 1929 ĝis 1949, ŝi aperis en 29 filmoj, el kiuj kvar estis nomumitaj por Akademia Premio, kaj ankaŭ registris tri orajn diskojn. De 1943 ĝis 1951, MacDonald kantis sur la scenejo de pluraj operejoj, kaj de 1929 ĝis la fino de la 1950-aj jaroj, ŝi laboris amplekse en radio kaj televido. De 1937 ĝis sia morto, ŝi estis edziniĝinta al aktoro Gene Raymond ; ili ne havis infanojn. Ŝia pli maljuna fratino, Blossom Rock, ankaŭ estis aktorino. Jeanette laboris malmulte en siaj pli postaj jaroj pro korproblemoj. Ŝi mortis pro koratako en 1965.

## Teatraj roloj (elekto) 
* *Charity* (1909)
* ''Al White's Children's Carnival* (1913)
* *The Demi-Tasse Revue* (1919)
* *The Night Boat* (1920)
* *Irene* (1920)
* *Tangerine* (1921)
* *A Fantastic Fricassee* (1921)
* *The Magic Ring* (1923)
* *Tip-Toes* (1925)
* *Bubbling Over* (1926)
* *Yes, Yes, Yvette* (1927)
* *The Studio Girl* (1927)
* *Sunny Days* (1928)
* *Angela* (1928)
* *Boom-Boom* (1929)
* *Romeo og Julie* (1943–1945)
* *Faust* (1944–1945)
* *The Guardsman* (1951)
* *Bitter Sweet* (1954)
* *The King and I* (1956)
* *Bitter Sweet'' (1959)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Usonaj kristansciencistoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Kategorio:Nederlandaj usonanoj
Kategorio:Skotaj usonanoj
Kategorio:Usonaj operkantistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Johan Banér

**Johan von BANÉR** (naskiĝinta la  en Djursholm / regiono Svealand, mortinta la  en Halberstadt) estis sveda militestro kaj ano de la Fruktodona Societo.

Kiel oficiro li partoprenis de 1615 kampanojn de reĝo Gustavo la 2-a Adolfo en Rusujo kaj Polujo. Nomumite generale kaj regna konsilisto li venis en 1630 al Germanujo kaj peris venkon en la 17.6.1631 apud Breitenfeld (Leipzig). En 1632 agadis li en Suda Germanujo estante en 1633 oftege en la regiono apud Magdeburgo. En 1634, Banér li estis feldmarŝalo irante kun brandenburgiaj kaj saksaj trupoj al Bohemujo. Post malvenko de Gustaf Horn apud Nördlingen en septembro 1634, estis retiriĝinde al turingio, en 1635 al Magdeburgo kaj Meklenburgo. Sed venkoj apud Dömitz (1.11.1635) kaj Wittstock (4.10.1636) remalfermis al Banér liberan vojon suden.

Antaŭ sieĝo apud Torgau li saviĝis en 1637 per majstra rea disflankiĝo al Pomerio. Danke al freŝaj trupoj el Svedujo, li forpelis meze de 1638 la malamikojn kaj atingis komence de 1639 Saksujon denove, kie liaj viroj decide venkis en la 14-a de aprilo apud Chemnitz. Sekvis longa okupado en Bohemujo (venko en la 19.5.1639 apud Brandýs kun postaj marodoj). En printempo 1640 li orientiĝis en la direkto de tuirngio, poste al teritorioj de la meza Visurgo. De tie ĉi li haste marŝis fine de 1640 Ratisbonon. Tuja degelo malebligis en januaro 1641 la konkero de Ratisbono. Streĉoj dum la retiriĝo tra Bohemujo al Saksujo malsanigis lin. 

Liajn (ofte germanlingvajn) leterojn adresitajn al Axel Oxenstierna (1624–41) eldonis Sondén (en Stokholmo en 1893).
## Fonto
"Banér" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* volumo 2, Leipzig 1905, p. 330
## Eksteraj ligiloj
*Berthold Seewald: "Mit seinem Sieg begann die Verwüstung Deutschlands" - ĉe: *welt.de,* 18.4.2024
Janet Gaynor

**Janet GAYNOR** (naskita kiel Laura *Augusta Gainor ;* 6-a de oktobro 1906 en Filadelfio, Pensilvanio ; mortis 14-a de septembro 1984 en Palm Springs, Kalifornio) estis usona aktorino. Fine de la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, ŝi atingis sukceson ĉefe kiel portretistino de junaj naivaj virinoj kaj formis popularan ekranparon kune kun Charles Farrell. Ŝi gajnis la unuan Akademian Premion por Plej Bona Aktorino ĉe la Akademiaj Premioj en 1929.

## Kariero 
Konsiderata la posteulo de Lillian Gish, Janet Gaynor estis unu el la plej grandaj steluloj de kino inter la fino de la muta epoko kaj la komenco de la parolfilmoj. Aktorino kun delikata aspekto, ŝi ofte ludis rolojn kiel dolĉaj, naivaj knabinoj, kio estis malproksima de la vero, en kiu ŝi aperis kiel ruza negocistino.

Ŝi debutis en muta filmo en la 1920-aj jaroj, aperante en produktadoj de Hal Roach. Ŝi atingis grandan popularecon fine de la jardeko danke al filmoj kiel *The Johnstown Flood* (1926), filmo reĝisorita de Irving Cummings, *Seventh Heaven* (1927) de Frank Borzage, *Sunrise* (1927) de F.W. Murnau, kaj *Street Angel* (1928), alia filmo reĝisorita de Borzage.

Danke al ĉi tiuj lastaj tri aktoradoj, Janet ricevis la premion "Plej Bona Aktorino" ĉe la unua ceremonio de la Akademiaj Premioj. La aliaj kandidatoj estis Louise Dresser pro *"A Ship Is Coming In"* kaj Gloria Swanson pro *"The Fragile Will"*.

Ŝi estis la unua aktorino kiu gajnis la Akademian Premion por Plej Bona Aktorino en 1927–28, pro siaj aktoradoj en *Seventh Heaven*, *Street Angel*, kaj *Sunrise*. Ŝi estis nomumita denove en 1937 pro sia rolo en *A Star Is Born*.

Koncerne ŝian amvivon, Janet Gaynor estis edziniĝinta tri fojojn. La unuan fojon estis en 1929, al Jesse Lydell Peck, de kiu ŝi divorcis en 1933. La duan fojon estis al la konata kostumisto Gilbert Adrian, al kiu ŝi estis edziniĝinta de 1939 ĝis 1959, la jaro de la morto de Adrian. Ŝia tria edziniĝo estis al la produktanto Paul Gregory, al kiu ŝi estis edziniĝinta en 1964.

Gregory estis en la taksio portanta la paron, ilian amikinon, aktorinon Mary Martin, patrinon de aktoro Larry Hagman, kaj ŝian manaĝeron, Ben Washer, kiam ili suferis mortigan akcidenton kiu finis la vivon de Washer kaj lasis Janet grave vundita. Estis 1982, kaj du jarojn poste, la 14-an de septembro 1984, li mortis en la aĝo de 77.

Ŝi ricevis stelon sur la Trotuaro de Famo en Holivudo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Akademia Premio por plej bona aktorino
Kategorio:Usonaj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Usonaj aktoroj
Nelson Eddy

**Nelson Ackerman** **EDDY** (n. la 29-an de junio 1901 en Providence, Rod-Insulo ; m. la 6-an de marto 1967 en Miami Beach, Florido) estis usona operkantisto (baritono) kaj kinoaktoro. Li aperis en 19 muzikaloj kaj filmoj en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj, havis operajn rolojn, kaj prezentis sin en koncertoj, radio, televido kaj noktokluboj. Li estas memorata kiel klasika baritona kantisto.

Eddy atingis sian plej grandan popularecon per ok filmaperoj kun Jeanette MacDonald, kun kiu li formis regulan ekranparon en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj.

Li estis unu el la unuaj "interkruciĝaj" steluloj, superstelulo kiu allogis kaj fervorajn bobby-sokerojn (bobby soxer (d:Q15948830)) kaj operamantojn. En sia glortempo, li estis la plej altpagita kantisto en la mondo. 

Dum sia 40-jara kariero, li ricevis tri stelojn sur la Trotuaro de famo en Holivudo (pro siaj kontribuoj kiel kinoaktoro, registradartisto kaj radio-stelulo, respektive), lasis sian piedsignon en malseka cemento ĉe la Grauman's Chinese Theater, ricevis tri orajn diskojn, kaj estis invitita kanti ĉe la tria prezidenta inaŭguro de Franklin D. Roosevelt en 1941.  Li enkondukis milionojn da junaj usonanoj al klasika muziko, inspirante multajn okupiĝi pri muzika kariero.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Jeanette Macdonald kaj Nelson Eddy Hejmpaĝo
* Nelson Eddy: La Baritonulo
* Jeanette Macdonald kaj Nelson Eddy Interaktiva Biografio
* Fotoj kaj literaturo
* Nelson Eddy kantas Reĝlandajn Kantojn de la Atestantoj de Jehovah
*  (komponita je 1910 de Carrie Jacobs-Bond)

Kategorio:Usonaj aktoroj
Oil's Well

'''''Oil's Well*** ( ***Naftoputo'''*, ludvorto pri « *all's well* ») estas labirinta videoludo eldonita de Sierra On-Line en 1983. La ludo estis verkita por 8-bitaj Atari-komputiloj de Thomas J. Mitchell. *Oil's Well* estas klono de la arkada ludo *Anteater* (1982), sed kun temo pri borado de nafto anstataŭ pri malsata formikomanĝulo. Adaptoj estis publikigitaj en 1983 por Apple II kaj Commodore 64, en 1984 por ColecoVision kaj IBM PC (kiel mem-ŝarganta disko), poste en 1985 por MSX kaj Sharp X1. Versio kun plibonigitaj grafikaĵoj kaj sen la partopreno de Mitchell estis fine publikigita por MS-DOS en 1990.

## Ludomaniero 
La ludanto kolektas nafton dum boroperacio, movante la boran kapon tra labirinto per kvar direktilaj butonoj. La borilo estas sekvata de tubo, kiu ligas ĝin al la bazo. Subteraj estaĵoj loĝas en la labirinto. La kapo povas detrui ilin, sed la tubo estas vundebla. Dum la ludanto moviĝas tra la labirinto, la tubo iĝas pli longa, sed premante butonon la kapo rapide retiriĝas. Ekzistas entute 8 ludeblaj niveloj.

## Recenzo 
thumb|left|200px|Ludado en la versio por 8-bita Atari
*ANALOG Computing* diris, ke *Oil's Well* por 8-bita Atari estis « *vere malsama kaj defia* » variaĵo de la temo « manĝi la punktojn », kun bona ludomaniero kaj grafikaĵoj.

Dave Stone en *Computer Gaming World* skribis : « *la ago estas bone ritma, la malfacileco progresema. Kvankam atingi pli altan nivelon parte dependas de bonŝanco — bona man-okula kunordigo, tempigo kaj strategio estas esencaj.* »

*Ahoy!* skribis, ke kvankam la grafikaĵoj kaj sonoj de la Commodore-versio estis nur « *akcepteblaj, la ludado estas laŭ mia sperto unika ... Rekomendinda*». *InfoWorld* nomis la version por IBM PC «lerta, baza ludo», kaj *InfoWorld's Essential Guide to Atari Computers* citis la version por 8-bita Atari kiel « *la plej lerta fare de Sierra* ».

La usona videoluda revuo *Computer Games* aljuĝis al *Oil's Well* la 1984-an *Golden Floppy Award for Excellence*, en la kategorio « Labirinta Ludo de la Jaro ».

## Influo 
Malgraŭ tio, ke ĝi jam estis klono de *Anteater*, pluraj pliaj klonoj pruntis la temon de *Oil's Well* : *Pipeline Run* por Commodore 64 en 1990 kaj *Oilmania* por Atari ST en 1991.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
**Oil's Well'' ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1983
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per 8-bitaj Atari-komputiloj
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per ColecoVision
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Commodore 64
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per DOS
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per MSX
Kategorio:Labirintaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de Sierra Entertainment
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Eddie Cantor

**Eddie CANTOR**, naskita kiel *Isidore Itzkowitz* (la 31-an de januaro 1892 en Novjorko ; m. la 10-an de oktobro 1964 en Beverly Hills), estis usona komikisto, kantisto, aktoro, aŭtoro kaj kantverkisto.  Li ankaŭ estis konata kiel *"Banjo Eyes"* al Broadway, radio kaj fruaj televidspektantoj pro siaj grandaj brunaj okuloj. En siaj tre sukcesaj radioprogramoj, li ĝuis dividi privatajn detalojn pri sia familia vivo kun sia edzino, Ida, kaj iliaj kvin filinoj.

## Kariero 
Naskita en familion de judaj enmigrintoj el la Rusia Imperio.

Li estis tre populara sur Broadway (precipe en produktadoj de la *Ziegfeld Follies*), radio, kaj en la fruaj tagoj de televido. En Usono, li gajnis la kromnomon *"Apostle Lively"* ĉar liaj alt-rangigitaj radioprogramoj, prezentantaj amuzajn rakontojn pri lia edzino, Ida, kaj iliaj kvin filinoj, altiris grandegajn spektantarojn. Liaj grandaj, larĝe malfermitaj okuloj kondukis al la kromnomo *"Banjo Eyes"* laŭ la samnoma korda muzikinstrumento. Ili ankaŭ fariĝis ia varmarko kaj ofte estis karikaturitaj en ilustraĵoj de li.

De 1933 ĝis 1935 li estis prezidanto de la Filma Aktoro-Gildo.

Liaj prezentadoj daŭris ĝis 1953, kaj Cantor mem mortis en 1964, ĉe sia hejmo en Beverly Hills, pro koratako. Jaron post lia morto, li ricevis honoran Oskaron.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Sidekickde Cantor: Bert 'La Freneza ruso' Gordon @WFMU
* Eddie Cantor ĉe Virtuala Historio
* 

Kategorio:Usonaj aŭtobiografoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Pendopapago de Bonaparte

La **Pendopapago de Bonaparte** kaj per alternativa loka nomo *Nigrabeka pendopapago* (*Loriculus bonapartei*) estas malgranda papago kiu estas loĝanta reproduktulo kaj endemio de Sulua Arkipelago en Filipinoj. Ĝi estis iam samspecia kun la Filipina pendopapago. 

## Aspekto kaj taksonomio 
]]
Ĝi estas 14 cm longa. La antaŭkrono de la Pendopapago de Bonaparte estas ruĝa, iĝante oranĝeca kaj flava en malantaŭkrono. La vosto estas verda supre kaj blua malsupre. Plejparto de ĝiaj plumoj estas helverdaj, ĝia beko estas nigra kaj ĝiaj irisoj estas brunaj.

Ĝi antaŭe estis samspecia kun la Filipina pendopapago, sed estis dividita surbaze de siaj morfologiaj diferencoj de sia nigra aŭ malhelruĝa beko kaj pli obtuze grizaj kruroj. Ĉi tiu specio estas monotipa kaj ne havas subspeciojn.

La dieto ne estas bone konata sed supozeble sama kiel tiu de la Filipina pendopapago, kiu manĝas florojn, bananojn kaj figojn.

## Kutimaro kaj ekologio 
Ĝia konduto kaj ekologio supozeble similas al tiu de la filipinaj pendopapagoj. Ili kutime troviĝas solaj aŭ en paroj, malofte en malgrandaj grupoj. Ili plejparte serĉas manĝaĵon en la kanopeo aŭ mezaj etaĝoj de arbaroj,

, Filipinoj.]]
La specio estas laŭsezona reproduktulo, kun nestado okazanta de marto ĝis majo. Kiel plej multaj papagoj, ĝi estas kavaĵnestulo; nesto trovita en la naturo estis en kavaĵo alte en morta arbo. Tamen, ĝi estas unu el la malmultaj specioj de papagoj, kiuj uzas nestan materialon en la nesto, la ino metas nestan materialon inter plumojn por preni ĝin reen al la nesto. En kaptiteco la ovodemetado estis tri ovoj, kiuj estas kovataj dum 20 tagoj. La papagidoj bezonas ĉirkaŭ 35 tagojn por elnestiĝi post eloviĝo. La rondecaj ovoj estas ĉirkaŭ 18,7 x 16,4 mm.

## Referencoj 
* 
* Tello, J.G., Degner, J.F., Bates, J.M. & Willard, D.E. 2006. *A new species of hanging-parrot (Aves: Psittacidae: Loriculus) from Camiguin Island, Philippines*. *Fieldiana Zoology* 106:49-57.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Kategorio:Papagedoj
Charles Farrell

**Charles FARRELL** (n. la 9-an de aŭgusto 1901 en Onset Bay, Masaĉuseco ; m. la 6-an de majo 1990 en Palm Springs, Kalifornio) estis usona aktoro de silentaj kaj fruaj parolfilmoj, popularaj en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj. Li poste komencis karieron en televido. Efektive, li ĝuis sian plej altan popularecon en la jaroj ĉirkaŭ 1930. 

Li aperis kun Janet Gaynor en 12 filmoj kiel ekranparo, kiel ekzemple *7th Heaven*, *Street Angel*, kaj *Lucky Star*.

## Filmaro 
* *Clash of the Wolves* (1925) kun Rin Tin Tin.
* *A Trip to Chinatown* (1926) kun Margaret Livingston kaj Anna May Wong.
* *Old Ironsides* (1926) kun George Bancroft kaj Wallace Beery.
* *El séptimo cielo* (1927) kun Janet Gaynor (unua filmo kun ŝi).
* *The Rough Riders* (1927) kun Noah Beery, George Bancroft, kaj Mary Astor.
* *El ángel de la calle (Street Angel)* (1928) kun Janet Gaynor.
* *Estrellas dichosas (Lucky Star)* (1929) kun Janet Gaynor.
* *The River* (1929) kun Mary Duncan.
* *Sunny Side Up* (1929) kun Janet Gaynor.
* *High Society Blues* (1930) kun Janet Gaynor.
* *Lucky Star* (1931) kun Janet Gaynor.
* *Cuerpo kaj Alma* (1931) kun Humphrey Bogart kaj Myrna Loy.
* *Merely Mary Ann* (1931) kun Janet Gaynor.
* *Deliciosa (Delicious)* (1931) kun Janet Gaynor.
* *Wild Girl* (1932) kun Joan Bennett kaj Eugene Pallette.
* *The First Year* (1932) kun Janet Gaynor.
* *Tess of the Storm Country* (1932) kun Janet Gaynor.
* *Girl Without a Room* (1933) kun Charles Ruggles kaj Marguerite Churchill.
* *Change of Heart* (1934) kun Janet Gaynor, Ginger Rogers kaj Shirley Temple (lasta filmo kun Gaynor).
* *Moonlight Sonata* (1937) kun Paderewski.
* *Just Around the Corner* (1938) kun Shirley Temple, Bill "Bojangles" Robinson kaj Bert Lahr.
* *The Deadly Game* (1941)
* *My Little Margie* (1952-1955; televidserio).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Charles Farrell ĉe Ora Silents
* Fotoj de Charles Farrell

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kamigina pendopapago

La **Kamigina pendopapago** (*Loriculus camiguinensis*) estas malgranda papago kiu estas loĝanta reproduktulo kaj endemio de la insulo Kamigino en Filipinoj, kie ĝia vivejo malpliiĝas. La taksonomio de ĉi tiu populacio de papagoj sur Kamigino estas necerta. Kvankam ĝi ankoraŭ ne estis taksita de la IUCN Ruĝa Listo, oni kredas, ke ĉi tiu specio estas minacata kaj malpliiĝas ĉefe pro la komerco de kaĝbirdoj. 

Ĝi estis iam samspecia kun la Filipina pendopapago. 

## Aspekto kaj taksonomio 
La Pendopapago de Kamigino estas plejparte verda kun bluaj gorĝo, vizaĝo kaj femuroj, kaj ruĝaj vosto kaj krono. Maskloj kaj inaj birdoj aspektas identaj, kio estas nekutima inter pendopapagoj indiĝenaj de Filipinoj. Nur la maskloj de ĉiuj aliaj populacioj vivantaj sur aliaj insuloj havas ruĝan areon sur siaj frontoj. La voĉo inkluzivas rapidan "cik-cik-cik!".

En 2006, la pendopapagoj vivantaj sur la insulo Kamigino, apud la norda marbordo de Mindanao, estis priskribitaj kiel aparta specio disde la Filipina pendopapago (*Loriculus philippensis*). Ĝi diferenciĝas per sia blua vizaĝo, ruĝa krono, pli longa vosto kaj manko de seksa dimorfismo. Tamen, pli da esplorado kaj DNA-analizo estas necesa por klarigi ilian taksonomion.

## Ekologio kaj kutimaro 
La dieto konsistas el nektaro, semoj, naturaj bananoj de la genro *Musa*, molaj fruktoj, beroj kaj floroj. Plejparte videblas sola, sed ankaŭ en paroj kaj malgrandaj grupoj.

La reprodukta sezono estas de septembro ĝis novembro. Nestumas en arbokavaĵoj en mortintaj arbofilikoj.

## Habitato kaj konservostatuso 
Ĉi tiu specio troviĝas nur en malaltaj arbaroj kaj sekundaraj plantoj de 150 ĝis 1 700 metroj super marnivelo.

La Internacia Unio por la Konservo de Naturo ankoraŭ ne agnoskis ĉi tiun specion kiel apartan kaj tial ankoraŭ ne taksis la Kamiginan pendopapagon. Ĝenerale oni kredas, ke ĉi tiu specio estas minacata, ĉar ĝi jam estas malofta sur la insulo. Ĝi estas grave minacata de kontraŭleĝa komerco de naturaj bestoj.

## Referencoj 
* 
* Tello, J.G., Degner, J.F., Bates, J.M. & Willard, D.E. 2006. *A new species of hanging-parrot (Aves: Psittacidae: Loriculus) from Camiguin Island, Philippines*. *Fieldiana Zoology* 106:49-57.

## Eksteraj ligiloj 
*Newly Described Camiguin Hanging Parrot
*Two new species discovered, bolster case for Philippine conservation

Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Kategorio:Papagedoj
Mandevilla sanderi

***Mandevilla sanderi***, aŭ **Brazila Jasmeno**, estas rebo apartenanta al la genro Mandevilo kultivata kiel ornama planto, la specio estas endemia en la stato Rio de Ĵanejro en Brazilo. Ĝi estas rapide kreskanta, rampanta, perena planto, ĝi kreskas ĉirkaŭ 60 cm jare. Malgraŭ ĝia komuna nomo, la specio ne estas "vera jasmeno" kaj ne el la genro Jasminum. 

## Etimologio
La genronomo *Mandevilla* estis premiita de John Lindley, botanikisto, memore al Henri Mandeville (1773-1861), unu el liaj kunaj britaj ĝardenaj entuziasmuloj, kiuj estis diplomato en Bonaero Argentino. La nomo Sanderi specoj rilatas al Henry Frederick Conrad Sander (1847-1920), hortikulturisto kaj kolektanto el Hertfordshire Britio, kiuj revenigis la planton el Brazilo. En 1896 WB Hemsley de Kew Gardens donis la unuan botanikan priskribon de la planto, kiun li nomis Dipladenia sanderi hemsl. Tamen, en 1933 Robert E. Woodson, kiu entreprenis grandan taksonomian studon de la Apocynaceae, faris gravajn ŝanĝojn en la balotdistrikto Mandevilla. Inkludante plurajn ĝenrojn kiel Dipladenia en Mandevilla, la planto finis kun la nomo "Mandevilla Sanderi". 

## Galerio

File:Mx flower01.jpg
File:Mandevilla sanderi (Hemsl.) Woodson Wereldflora.jpg|
File:Apocynaceae mx02.jpg
File:Mandevilla sanderi a2.JPG
File:Mandevilla sanderi a1.JPG
File:Dipladenia sanderi 2009.JPG
File:Dipladenia sanderi.JPG
File:Mandevilla sanderi var. Sunmandecrim.jpg

Kategorio:Plantoj
Kategorio:Magnoliofitoj

Kategorio:Plantofamilioj
Sulavesa pendopapago

La **Sulavesa pendopapago** ankaŭ *Granda pendopapago* (*Loriculus stigmatus*) estas malgranda papago kiu estas indiĝena de Sulaveso kaj proksimaj pli malgrandaj insuloj, Indonezio, kie ili vivas en arbaroj, duarangaj arbaroj kaj altaj manglejoj.

## Aspekto kaj taksonomio
Kun totala longo de proksimume 15&nbsp;cm, ĝi estas malgranda papago, sed estas la plej granda specio inter pendopapagoj. 

La plumaro de la nomiga subspecio estas ĝenerale verda kun malhela flaveca nuanco sur la mantelo, kaj ruĝa mentono, antaŭa rando de la flugiloj, pugo kaj krono (la ruĝa krono mankas ĉe inoj). Kompare kun tio, *L. s. croconotus* havas iomete pli palajn flugilojn kaj voston, kaj relative helan flavecan nuancon sur la dorso, dum *L. s. quadricolor* havas helan oranĝecflavan makulon sur la dorso, pli malgrandan ruĝan mentonmakulon, kaj iomete pli brilruĝan pugon. 

## Reproduktado
Sulavesaj pendopapagoj nestas en arbaj kavaĵoj. Kutime estas tri ovoj en ĉiu ovodemetado. La femalo kovas la ovojn dum 20 tagoj kaj la papagidoj forlasas la neston ĉirkaŭ 33 tagojn post eloviĝo.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Papagedoj
Moluka pendopapago

La **Moluka pendopapago** (*Loriculus amabilis*) estas malgranda papago kiu estas indiĝena de arbarecaj medioj en  Halmahera, Bakanoj kaj Morotai, en la Molukoj, Indonezio. Ĝi estis foje inkludita en la Sul-insula pendopapago kiel subspecio, sed ambaŭ estas iom post iom traktitaj kiel aparta specio bazite sur iliaj diferencoj en plumaro kaj grando (11 cm por la Moluka pendopapago disde 14 cm por la Sul-insula pendopapago).

Temas pri ĝenerale verda papageto kun ruĝaj areoj en pugo kaj krono kaj pli malgrandaj en gorĝo kaj ŝultro.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Papagedoj
Lingva nivelo

[eta|Informilo pri la [Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj.|dekstra]]
**Lingva nivelo** estas kapableco uzi lingvon por transdoni kaj ricevi signifon kun certa grado de akurateco.

## Difino
Ne estas unueca difino de lingva nivelo. Iuj limigas ĝian signifon al parola kapablo, sed aliaj pli vaste uzas ĝin kaj por produktado kaj por komprenado de lingvo, kaj por ilia efika aplikado en diversaj praktikaj kuntekstoj. Malsamaj organizoj malsame klasifikas ĝin. Tiaj malharmonioj komplikigas la uzadon de la termino en diversaj lingvorilataj fakoj kiel legoscio, ekzamenado, endanĝeraj lingvoj, kaj lingva perturbo. Oni argumentis ke kvazaŭdenaska nivelo postulas scion de  20-40 mil vortoj, sed baza konversacia nivelo postulas eble nur 3000.

## Evoluo
La akiro de kapablo en iu ajn lingvo komenciĝas per lernado de vortoj. Infanoj lernas siajn unuajn vortojn en la denaska lingvo antaŭ la aĝo de 12 monatoj, kaj ĝis 36 monatoj povas scii pli ol 900 vortojn kaj fari dirojn kompreneblajn al la homoj, kun kiuj ili plej ofte interagas.

La plialtigo de lingva nivelo plibonigas la komunikkapablon de persono. Dum la tempo, elmetate al novaj formoj de lingvaĵo en uzo, oni lernas novajn vortojn, frazostrukturojn, kaj signifojn, tiel pliakuratigante sian regon de la formoj de la lernata lingvo.

## Endanĝeraj lingvoj 
Endanĝeraj lingvoj, kiujn oni provas revigligi, povas havi malmultajn aŭ neniujn denaskajn parolantojn. La lernantoj de tiuj lingvoj relernas ĝin surbaze de dokumentaj rimedoj (ekz. vortlistoj, himnaroj, aŭ tradukitaj biblioj). La komunumo mem taksas la nivelon, ĝis kiu ĝi lernis lingvon.

## Kadroj
En Esperanto, oni ofte taksas la lingvan nivelon de homo per neformalaj terminoj:
*malalta aŭ baza, meza, alta
*komencanto, komencinto, progresanto, progresinto, fluparolanto, spertulo

Uziĝas ankaŭ la ses niveloj de la Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj: A1, A2, B1, B2, C1, C2.

La Skalo de Interagency Language Roundtable taksas lingvan nivelon per nombro de 0 ĝis 5. Ne ĉiam estas konsekvenca rilato inter la niveloj difinitaj en malsamaj kadroj, ĉar ili estas taksataj per malsamspecaj ekzamenoj.

## Organizoj
*Alliance Française
*Asocio de Lingvaj Testistoj en Eŭropo
*Edukado.net 
*Goethe-Institut
*Instituto Cervantes
*Japana Fondumo
*Konfucea Instituto
*ILEI
*Societo Dante Alighieri

## Vidu ankaŭ
*Vortprovizo
*UEA Facila

## Referencoj 
Kategorio:Lernado de lingvoj
Kategorio:Pedagogio