open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Literatura Premio Mao Dun

[eta| Busto de [Mao Dun ĉe lia loĝejo en Pekino .]]
**Literatura Premio Mao Dun** () estas unu el la ĉefaj literaturaj premioj en Ĉinio. Ĝi ekestis en 1982 memore al la forpasinta aŭtoro Mao Dun. Sole romanoj en la ĉina lingvo povas esti nomumitaj por la premio. Tamen, verkoj en minoritataj lingvoj ankaŭ estas elekteblaj se ili estas tradukataj en la ĉinan.  

La premio estas aljuĝata ĉiujn kvar jarojn (antaŭe ĉiujn tri jarojn) de la Ĉina Verkista Asocio (ĉine: 中国作家协会) por elstaraj romanoj publikigitaj en Ĉinio. 

## Unua jaro de la premio 
Jam la unua premio starigis altan normon kaj prestiĝon. Unue, la premia ceremonio mem okazis en la Granda Popola Halo en Pekino. Due, Ba Jin (en Esperantio pli konata sub la nomo Bakin) kiu anstataŭigis Mao Dun kiel prezidanto de la Unio de Ĉinaj Verkistoj, iĝis la prezidanto de la ĵurio. 

## Tradukoj 
## Verkaro (kelkej elektoj) 
* 2000: Alai (阿来) (en), 尘埃落定, pinjine: Chen Ai Luo Ding: Tibetano Ah Lai prezentis polemikan kaj kompleksan verkon al la ĝenerala publiko. Ĉi tio estas rakonto pri viro kiu estas malsama al la ceteraj, kiu konstante alfrontas la mondon ĉirkaŭ li. La aŭtoro multe atentis la atmosferon de sia naskiĝlando, ĝiajn tradiciojn kaj ritojn. Krom la intrigo kaj etoso, la libro altiris legantojn kaj ĵurianoj kun alta poezio kaj esprimplena lingvo. Verkisto Liu Jianwei memfide profetis, ke A Lai gajnos la Nobel-premion pri Literaturo, kaj lia opinio estis kunhavita de multaj membroj de la ĵurio, sed la tibetano, kiu vivas en harmonio kun la KPĈ, eĉ ne povis atingi la urĝlisto. Tamen en Ĉinio mem la libro estas ankoraŭ amata - ĝi estis surscenigita plurfoje kaj eĉ televidserio estis farita surbaze de ĝi.

* 2000: Wang Xufeng, ĉine: 茶人, pinjine: Chazhen (esperanto: teotrinkuloj) La unuaj du partoj de la trivoluma "Tea Popolo" de Wang Xufeng ricevis la literaturan premion. La aŭtoro de la romano invitis siajn legantojn rigardi la ĉinan kulturon tra la prismo de tetradicioj. Tri generacioj de familio en Hangzhou spertis siajn momentojn de feliĉo kaj tragikaj ŝokoj, sed sukcesis resti kune, ĉar ili konservis la kernon de la ĉina kulturo, el kiu te-kulturo estas grava parto. La romano tuŝis temojn de kultura identeco, kiuj rilatas al ŝanĝiĝanta Ĉinio, la bezonon konservi kaj transdoni la limŝtonojn de la pasinteco.
* 2011: Bi Feiyu, Masaĝo - 推拿 Tuina  Bi Feiyu turnis sin al la mankoj de la homa korpo, invitante la leganton plonĝi en la senesperan kaj malgajan ĉiutagan vivon de blindulo. Lia heroo - blinda masaĝisto - kapablas forpeli mallumon el la animoj de siaj klientoj, sed nenio povas dispeli la mallumon ĉirkaŭ li. La verkisto estis unu el la unuaj, kiuj traktis la problemon de blinduloj en la ĉina socio kaj li grandparte povis atingi vere unikan etoson dank' al multfaceta esplorado, inkluzive de proksima komunikado kun la blindula komunumo.

Kategorio:Ĉinio
Kategorio:Verkistoj de Ĉinio
Kategorio:Literaturaj premioj
Alfred Barton

**Alfred Barton** (naskiĝis la 30-an de julio 1868 – mortis la 9-an de decembro 1933) estis brita socialisma politikisto kaj esperantisto.

## Vivo 
Naskite en Kempston en Bedfordshire, Barton komencis labori en biblioteko 22-jaraĝa. Li aliĝis al la Socialisma Ligo iam dum la 1880-aj jaroj. En 1890 li transloĝiĝis al Manchester, kie li rapide trovis laboron ĉe la Biblioteko John Rylands. Tiam li eniris la anarkiisman parton de la Socialisma Ligo kaj partoprenis en la protestoj kontraŭ la polica persekutado de anarkiistoj. Kvankam li estis arestita plurfoje pro siaj paroladoj, li firme kontraŭis perforton en la anarkiisma afero.

Barton geedziĝis al Eleanor Stockton en 1894. La paro translokiĝis al Sheffield en 1897. Li aliĝis al *Sendependa Labora Partio* (Independent Labour Party/ILP) kaj rapide eminentiĝis loke pro lia kontraŭstaro al la Dua Bura Milito. En 1907, li elektiĝis ano de urba konsilantaro de Sheffield.

En 1907, Barton estis nomumita sekretarion de  ILP en Sheffield  kaj li ankaŭ redaktis ties ĉiusemajnan ĵurnalon, *Sheffield Guardian*. Tamen, li perdis sian konsilian seĝon en 1910 kaj en 1911 li eksiĝis de la ILP tute pro nekonsentoj inter li mem kaj Joseph_Pointer. La partio ne aprobis lin kiel kandidaton en lokaj balotadoj de tiu jaro, do li eniĝis en la Brita Socialisma Partio en Heeley, sed ne estis sukcesa. En 1913 li reelektiĝis kiel urba konsilanto. Li kandidatiĝis denove en 1914 sed ne estis elektita.

Barton subtenis britan partoprenon en la Unua Mondmilito. Li nelonge aliĝis al Komunisma Partio de Britio en 1918 sed estis eksigita post nur unu monato. 

Li elektiĝis por urbakonsilantaro de  Hillsborough en 1926. En 1929, li reprezentis Owlerton kaj  ankaŭ fariĝis "alderman" (ĉefkonsilanto) ĝis sia morto en 1933.
## Esperanto
Li Esperantistiĝis en 1902 pro letero de Joseph Rhodes en *The Morning Leader*. Li estis la unua instruisto de Esperanto en Leeds. 
## Referencoj
## Referencoj 
Kategorio:Anglaj socialistoj
Kategorio:Mortintoj en 1933
Kategorio:Naskiĝintoj en 1868
Alhondiguilla-Villaviciosa (stacidomo)

**Alhondiguilla-Villaviciosa** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Espiel, en la provinco Kordovo. Malgraŭ inkludado de la urbo Villaviciosa en ĝia nomo, la stacio situas en alia municipa areo. La instalaĵoj plenumas loĝistikajn funkciojn, malhavante pasaĝerservojn.

## Bildgalerio 

Estacion Alhondiguilla-Villaviciosa (1978).jpg|Stacio
Tolvas en la Estación de la Alhondiguilla.jpg|Vagonoj por ŝutaĵoj

## Vidu ankaŭ 
* Espiel

## Eksteraj ligiloj 
* ALHONDIGUILLA-VILLAVICIOSA

Kategorio:Espiel
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Mosty

**Mosty** povas esti:

* Mosty (Český Těšín) – parto de urbo Český Těšín en distrikto Karviná
* Mosty (Kunžak) – parto de municipo Kunžak en distrikto Jindřichův Hradec
* Mosty u Jablunkova – municipo en distrikto Frýdek-Místek
* Dlouhé Mosty – parto de municipo Františkovy Lázně en distrikto Cheb
* Kamenné Mosty – parto de municipo Žleby en distrikto Kutná Hora

## Simila nomo
* Masty
El Carpio de Córdoba (stacidomo)

**El Carpio de Córdoba** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo El Carpio, en la provinco Kordovo (Andaluzio). La instalaĵoj plenumas loĝistikajn funkciojn, havante areon de trakoj por ranĝado. Ĝi malhavas, tamen, pasaĝerservojn.

## Bildgalerio 

Estación de El Carpio de Córdoba, 2.jpg|Remizo
Instalaciones industriales, El Carpio.jpg|Industriaj instalaĵoj

## Vidu ankaŭ 
* El Carpio

## Eksteraj ligiloj 
* EL CARPIO DE CÓRDOBA

Kategorio:El Carpio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Montilla (stacidomo)

**Montilla** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Montilla, en la provinco Kordovo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Nuntempe la instalaĵoj, kiuj plenumas loĝistikajn funkciojn, ne havas pasaĝerajn fervojajn servojn.

## Bildgalerio 

Estación de Montilla, 2.jpg|Kajoj
Estación de Montilla, 3.jpg|Kajoj kaj trakoj
Estación de Montilla, 4.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Montilla

## Eksteraj ligiloj 
* MONTILLA

Kategorio:Montilla
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Montoro (stacidomo)

**Montoro** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Montoro, en la provinco Kordovo, aŭtonoma komunumo Andaluzio. La instalaĵoj plenumas loĝistikajn funkciojn, kvankam ili nuntempe ne havas pasaĝerservojn.

## Bildgalerio 

Estación de Montoro, 3.jpg|Instalaĵoj
Estación de Montoro, 4.jpg|Ponto
Estación de Montoro.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Montoro

## Eksteraj ligiloj 
* MONTORO

Kategorio:Montoro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Wilhelm Füßlein

**Wilhelm August Oswald Julius FÜSSLEIN** (naskiĝinta la  en Saalfeld, mortinta la  en Großhansdorf) estis germana instruisto kaj regiona historiisto. 
## Vivo 
Post studo de historio kaj teologio ĉe la universitatoj de Jena kaj Lepsiko li ekrajtis gimnaziinstruisti pri religio, la hebrea lingvo kaj historio. En 1895 li translokiĝis Hamburgon. Tie li unu jaron laboris en privata lernejo de Theodor Wahnschaff antaŭ komenco de prova jaro ĉe *Johanneum* en Hamburg-Winterhude. En februaro 1898 li doktoriĝis ĉe la universitato de Jena. 

Hamburge li ekdeĵoris kiel helpinstruisto ĉe la nehumanisma lernejo de Uhlenhorst. Ĉe la universitato de Marburg li pluekzameniĝis pri la lingvoj angla kaj franca. Ekde aprilo 1899 Füßlein laboris en hamburga lernejo antaŭ la Lubeka Pordego. De 1903 li docentis krome pri eklezia kaj dogma historioj en seminario por superaj instruistinoj. En 1906 li estis instruisto ĉe la realisma lernejo de Sankta Georgo. En 1913 li ektitoliĝis profesoro fare de la hamburga senatanoj. Dum la Unua mondmilito Füßlein soldatis kiel kapitano kaj kompaniestro ĉe la Orienta fronto kaj ĉe la vica generalstabo je Berlino. En 1932 li pensiiĝis. 

## Verkoj 
Füßlein ĉiam adaptis siajn historiajn esploradojn laŭ la domicilo. Originante el Turingio li elfaris gravajn verkojn pri la historio de la grafoj de Hennebergio kaj pri la abatejo de Saalfeld. Ĉi-kuntekste gravis la historio de la princepiskopujo de Würzburg kaj de la urbo Würzburg mem. Pro ĉi tio oni vokis lin en 1930 en la Turingian Historian Komisionon por kiu li kreis luksajn eldonojn.

Post retiriĝo el la lerneja vivo li tute dediĉis sin al hamburgaĵoj. Jam de 1919 li membris ĉe la historisocieto *Verein für Hamburgische Geschichte* (VHG) por kiu li esploradis pri la enloĝantaro mezepoka. Inter 1934 kaj 1937 li estris la historiistan klubon *Vereins für Heimatkunde und Heimatforschung in den Walddörfern*, kiu famiĝis sub la nomo *De Spieker*. Multis la prelegoj fare de Füßlein, ekz. en 1935 festprelego okaze de la 500-a datreveno fondiĝa de Großhansdorf. El tio konsekvente fruktis novaj altvaloraj konoj pri la historio de la vilaĝaro *Walddörfer* en la nordoriento hamburga kiu ekde la malfrua mezepoka konsideriĝis hamburga teritorio cis la urbomuroj. Gravis ekz. la remalkovro de la historio de Burgo Wohldorf. 

* "Das Ringen um die bürgerliche Freiheit im mittelalterlichen Würzburg des 13. Jahrhunderts", ĉe: *Historische Zeitschrift*, 134/1926, p. 267–318

## Literaturo 
* Gunnar B. Zimmermann: "Füsslein, Wilhelm". Ĉe: Franklin Kopitzsch, Dirk Brietzke (eld.): *Hamburgische Biografie*, volumo 5. Wallstein, Göttingen 2010, ISBN 978-3-8353-0640-0, p. 125–126

## Eksteraj ligiloj 
* OPAC de *Regesta Imperii* 
* 

Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Historio de Hamburgo 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1869
Kategorio:Mortintoj en 1944
Pál Maday

**Pál Maday** [madai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Maday Pál** estis hungara lokhistoriisto, altlerneja instruisto, membro de Societo Petőfi. Lia familia nomvarianto estis *Madai*.

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Szeged.
 
## Biografio 
 akiris juran diplomon en Scienca Universitato István Tisza en 1937. Post la diplomo li laboris 3 jarojn en municipo en sia naskiĝurbo, poste ĝis 1945 en la ĉefurbo en ministerio, krome li instruis kaj estis katedrestro en Kalvinana Jura Akademio (Kecskemét) inter 1939–1946. Li ankaŭ estis katedrestro en Agrikultura Altlernejo de Debrecen en la lernojaro 1945 kaj li instruis en instituto en Szeged en 1949, sed en la sekva jaro li estis trudemerito. Inter 1952–1956 li instruis en gimnazio en Békéscsaba, poste kiel docento kaj katedrestro en Scienca Universitato Attila József (1957–1965). Intertempe li kandidatiĝis en 1963 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 6 filinojn inter 1942–1952 kaj filon en  1954.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az állam személyiségének tana.* (1935)
* *A társadalmi lét törvényszerűsége.* (disertaĵo, 1939)
* *Tüzek útján.* (poemoj, 1943)
* *Általános állam- és jogelmélet.* (2 volumoj, studenta lernolibro, 1948)
* *A Békés megyei jakobinusok pere.* (1956)
* *Az 1735. évi békésszentandrási parasztfelkelés.* (1957, 2-a eldono: 1961)
* *Szarvas mezőváros jogéletének néhány főbb vonása.* (disertaĵo, 1961)
* *Szarvas története.* (monografio, 1962)
* *Magyar állam- és jogtörténet.* (2 volumoj, studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1968–1970).

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj legeblaj en la 4-a punkto pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Stacidomo de Schleusingen

La **Stacidomo de Schleusingen** (germane: *Bahnhof Schleusingen*) estas fervoja stacio sude de Rennsteig en Germanujo. Ĝi disponigas por urbanoj de Schleusingen aliron al rel-trafiko, kvankam de 1998 ĉiu regula trafiko ĉesis. La tuton transprenas nun busaj servoj. 
## Situo kaj ekipaĵo
Tie ĉi unuiĝas la pejzaĝe idiliecaj fervojlinioj *Rennsteigbahn* (de Ilmenau al Themar) kaj *Friedbergbahn* (disde Suhl). La domoj troviĝas ueste de la urbokerno kaj tuj apude estas metia areo kaj loĝdomblokoj. Okcidente desupre limas la montoj Haardt kaj Kohlberg. 

Estas tie tri relparoj por personaj trajnoj ĉe du kajoj. Ĉe la norda elirejo estas lokomotivremizo kun tri pordoj. Ĉe la suda kajofino estas ŝaltcentralo laŭ GDR-konstrustilo. Apudas la unuan trakon trietaĝa akceptejo kun alkonstruita staplejo. Norde kaj sude limas la tuton du transirejoj kun bariloj.  
## Historio 
La etapo (de 10,99 km) inter Themar kaj Schleusingen malfermiĝis en la 28.10.1888; ĝis 1904 la stacidomo do estis nur kapostacio. De 1904 ekzistis rekta konekto ĝis Erfurto tra Ilmenau kun ĉiuj pozitivaj ekonomiaj sekvoj. En 1911 finfariĝis la vojo rekte al Suhl kiu situas ĉe la linio inter Neudietendorf kaj Ritschenhausen. En la 2.11.1890 estis estinta damaĝega eksplodo de vaporkaldrono je lokomotivo 44 (tipo Krauss XV).

Multajn jarojn la nombro de la pasaĝeroj restis kontentige alta kvankam *Friedbergbahn* baldaŭ suferis pli rapidan, paralelan aŭtobusan konkurencon. Post Turniĝo ĉia trafiko, persona kaj vara, iĝis sensignifa. Sekve fine de majo 1997 la trakoj al Suhl estis malfunkciigitaj. En majo 1998 finiĝis la persona trafiko al Ilmenau, en junio 1998 ankaŭ al Themar.

En la 2003-a jaro la kompanio k.l.r. *Rennsteigbahn* luprenis la linion al Stützerbach tra stacidomo Rennsteig, mallonge pli malfrue ankaŭ ĝis Themar kaj rekonstruis la ŝarĝejon ĉe la iama segejo de Schleusingen. Tiam la societo *Railssytems RP GmbH*  startigis intertempan transporton de ligno al Schweinfurt tra Themar. Krome la vaporlokomotiva amikaro *Dampfbahnfreunde Mittlerer Rennsteig* ekokazigis neregulajn vojaĝojn kun specialaj biletoj ĝis Themar. 

## Literaturo 
*Walter Grüber: *Steilrampen über den Thüringer Wald*, Alba, Düsseldorf 1983, ISBN 978-3-87094-204-5
*Harald Rockstuhl (eld.): *Geschichte der Eisenbahn von Suhl nach Schleusingen 1991–1997*, Rockstuhl, Bad Langensalza 2003, ISBN 978-3-932554-03-2

## Eksteraj ligiloj 
*Maria Hochberg: "Bahnstrecke zwischen Ilmenau und Schleusingen: Ein lang ersehnter Sieg über die Bürokratie" - ĉe TA, 13.4.2021
*hejmpaĝo de *Rennsteigbahn*

## Notoj 
Kategorio:Schleusingen
Schleusingen
Schleusingen
Peñarroya-Pueblonuevo (stacidomo)

**Peñarroya-Pueblonuevo** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Peñarroya-Pueblonuevo, en la provinco Kordovo. La instalaĵoj apartenas al la reto de Adif kaj ĉefe plenumas loĝistikajn funkciojn.

## Bildgalerio 

EstacionPenarroya19791.jpg|Stacio
EstacionPenarroya19792.jpg|Trakoj
Estación Penarroya-Pueblonuevo+319.324.jpg|Lokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Peñarroya-Pueblonuevo

## Eksteraj ligiloj 
* PEÑARROYA - PUEBLO NUEVO

Kategorio:Peñarroya-Pueblonuevo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Aigues-Vives

**Aigues-Vives** - prononco laŭ sistemo IFA [], do simpligite , jen france, signifo "vivaj akvoj", , historie latine *Aqua viva* - povas aludi al la sekvaj komunumoj kaj loĝlokoj de Francio:

* Aigues-Vives, komunumo en Francio en la departemento *Ariège*, arondismento Pamiers kaj kantono *Mirepoix*,
* Aigues-Vives, komunumo en Francio en la departemento *Aude*, arondismento Karkasuno kaj kantono *Peyriac-Minervois*,
* Aigues-Vives, komunumo en Francio en la departemento *Gard*, arondismento Nimo kantono *Sommières*,
** Aigues-Vives (stacidomo), fervoja stacio en Aigues-Vives (Gard) kaj
* Aigues-Vives, komunumo en Francio en la departemento *Hérault*, arondismento Béziers kaj kantono *Saint-Pons-de-Thomières*.

## Notoj kaj referencoj
Valchillón (stacidomo)

**Valchillón** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Kordovo, en la samnoma provinco. La instalaĵoj plenumas loĝistikajn funkciojn por la trafiko de varoj.

## Bildgalerio 

Estacion de Valchillon 5.jpg|Stacio
Estacion de Valchillon 7.jpg|Traknivela pasejo
Estación de Valchillón 12.jpg|Vagonoj por ŝutaĵoj

## Vidu ankaŭ 
* Kordovo (Hispanio)

## Eksteraj ligiloj 
* VALCHILLÓN

Kategorio:Kordovo (Hispanio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Begíjar (stacidomo)

**Begíjar** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Begíjar, en la provinco Ĥaeno, aŭtonoma komunumo Andaluzio. La stacio plenumas loĝistikajn funkciojn, kvankam ĝi nuntempe ne havas pasaĝerservojn.

## Bildgalerio 

Estación de Begíjar 24J 14.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Estación de Begíjar 24J 01.jpg|Ekstero
Estación de Begíjar 24J 07.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Begíjar

## Eksteraj ligiloj 
* BEGÍJAR

Kategorio:Begíjar
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Jódar-Úbeda (stacidomo)

**Jódar-Úbeda** () estas fervoja stacio situanta en neloĝata areo ĉe la bordo de la rivero Gvadalkiviro, 8&nbsp;kilometrojn de Jódar kaj 11 de Úbeda, en la hispana provinco Ĥaeno, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Post la forigo de servoj de Mezlonga Distanco en 2013, ĝi ofertas nur Longdistancajn servojn funkciigatajn fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Estación de Jódar-Úbeda 24J 01.jpg|Stacio
Estación de Jódar-Úbeda 24J 04.jpg|Vartenejo
S02 793 Bf Jódar-Úbeda, 334 015.jpg|Talgo

## Vidu ankaŭ 
* Jódar
* Úbeda

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Jódar
Kategorio:Úbeda
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
László Bánhidi (mininĝeniero)

**László Bánhidi** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bánhidi László** estis hungara mininĝeniero, altlerneja instruisto.

László Bánhidi naskiĝis  en Sárospatak, li mortis  en Miskolc.

## Biografio 
László Bánhidi maturiĝis en gimnazio en Miskolc en 1962, poste li akiris diplomon en mineja universitato en Leningrado en 1967. En la sekva jaro li havis inĝenieran postenon en Pezindustria Universitato de Miskolc, inter 1969–1979 li estis asistanto, inter 1979–1983 lektoro, fine docento kaj katedrestro ĝis sia frua morto. Intertempe li kandidatiĝis en 1980 Leningrado, tio estis akceptita en Hungario en la sama jaro. Li okupiĝis pri aŭtomatigoj per komputiloj. Li edziĝis en 1967, lia rusa edzino naskis filinon en la sekva jaro.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Automatika.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1974)
* *Agglomerációs folyamat automatikus irányítási módszereinek kidolgozása és vizsgálata a Borsodi Ércelőkészítőmű feltételeinél.* (disertaĵo ruse, 1980)
* *Automatika. Laboratóriumi gyakorlatok.* (kunredaktoro, 1987)
* *Automatika mérnököknek.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1992, 2-a eldono: 1994)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio

thumb|Ĉeĥio kaj Slovakio sur mapo de Eŭropo

**Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio** estas ŝtatlimo inter Ĉeĥio kaj Slovakio. Ĝi havas longecon 251,763 km kaj ĝi estas la plej mallonda limo de Ĉeĥio kaj la tria plej longa limo de Slovakio. El nordo ĝi komenciĝas proksime de Hrčava, kie troviĝas trilanda punkto de Ĉeĥio, Pollando kaj Slovakio, kaj ĝi daŭrigas tra sudokcidenta direkto tra Moraviasileziaj Beskidoj, Javorníky kaj Blankaj Karpatoj. Poste ĝi malsupreniras al Malsupramoravia valego, dum kio en tiu ĉi sektro ĝi estas akva limo, ĉar kreas ĝin akva rezervujo Kostolnica, rojo Sudoměřický potok, Kanalo de Baťa kaj rivero Moravo. La limo finiĝas sur kunfluejo de Moravo kaj Dijo, sur trilanda punkto kun Aŭstrio en Dija triangulo.

En sia devena aspekto, el plej granda parto, temis pri landa limo inter Moravio kaj Hungara reĝlando, en la plej suda parto pri landa limo inter Malsupra Aŭstrio kaj Hungara reĝlando, en la plej norda parto inter teŝina parto de Silezio kaj Hungara reĝlando. Malgranda ŝanĝo sur la devena limo okazis ekzemple en loko Kasárne en la jaro 1734. Pli malgrandaj ŝanĝoj okazis ekzemple sur rojo Sudoměřický potok, sur la devena orienta limo de Hodonín kaj sur malsupra fluo de rivero Moravo. Kun la estiĝo de Ĉeĥoslovakio tiu ĉi limo fariĝis la okcidenta kaj la nordokcidenta limo de Slovakio, dum kio ĝia plej suda parto fariĝis plej suda parto de de la orienta limo de Maravio. Enkade de Ĉeĥoslovakio okazis sur ĝi nur etaj ŝanĝoj (ekzemple sur limo inter la moravia municipo Sudoměřice kaj la slovaka urbo Skalica); kelkaj dumtempaj ŝanĝoj okazis en la tempo de ekzistado de Protektorato Bohemio kaj Moravio. Kiel la ŝtatlimo la ĉeĥa-slovaka limo estiĝis en la jaro 1993 dum pereo de Ĉeĥoslovakio. En sia nuntempa aspekto ekzistas tiu ĉi limo ekde la 25-a de julio 1997, kiam moravia domaro U Sabotů alfalis al Slovakio, kiu por ŝanĝo perdis sian parton de Sidonie; samtempe okazis rektigo de la limo sur la malsupra fluo de Moravo (ekde tiu tempo la limo kondukas tra ĉi tie tra mezo de reguligata riverfluo de rivero Moravo) kaj al plua vico de pluaj, pli malgrandaj ŝanĝoj, dum kio ĝi mallongiĝis el 285 al 251,763 km. Tiun ĉi limon eblas dank' al Traktato de Schengen, same kiel ĉiujn ĉeĥajn limojn, ekde la jaro 2007 libere transpaŝi, jam ekde la jaro 2004 la transiro estis simpligita dank' al membreco en EU.

## Vidu ankaŭ 
* Pereo de Ĉeĥoslovakio
* Trilanda punkto de Ĉeĥio, Pollando kaj Slovakio
* Trilanda punkto de Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Slovakio
* Vlara fervojo

## Eksteraj ligiloj 
* 


Slovakio
Kategorio:Landlimoj de Slovakio
Kategorio:Rilatoj de Ĉeĥio kaj Slovakio
Cabra del Santo Cristo y Alicún (stacidomo)

**Cabra del Santo Cristo y Alicún** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Cabra del Santo Cristo, en la provinco Ĥaeno, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas Longdistancajn servojn funkciigatajn fare de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* Cabra del Santo Cristo
* Alicún de Ortega

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Cabra del Santo Cristo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
László Bánhidi (maŝininĝeniero)

**László Bánhidi** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bánhidi László** estis hungara maŝininĝeniero, altlerneja instruisto. Lia vicpatro estis Árpád Macskásy.

László Bánhidi naskiĝis  en Szolnok, li mortis .

## Biografio 
László Bánhidi akiris maŝininĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1956. Post la diplomo li estis inĝeniero en ŝtata firmao 3 jarojn, poste en instituto. Ekde 1989 ĝis la pensiuliĝo en 1996 li estis katedrestro en la universitato, tamen poste li instruis plu eĉ ankaŭ angle. Intertempe li akiris sciencan gradon DSc ĉe la Hungara Scienca Akademio en 1982. Li edziĝis en 1978 kaj li ricevis premiojn inter 1996-2004.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Infravörös sugárzófűtés alkalmazásának gyakorlati tapasztalatai* (kunaŭtoro, 1961)
* *Egycsöves melegvízfűtések méretezése* (1974)
* *Paneles épületek hőérzeti viszonyai* (1982)
* *Zárt terek komfort kérdései különös tekintettel a belső légmozgásra, szellőzésre* (1993)
* *Hőkomfort és energiamegtakarítás* (2009)
* *Válogatott fejezetek a komfortelmélet témaköréből* (kunaŭtoro, 2018)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Bouquet

**Bouquet** - prononco , france por bukedo - estas
* Bouquet (Gard), okcitane *Boquet*, komunumo de Francio en la departemento *Gard* kaj en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə])

Krome temas pri familia nomo, kiun interalie portas
* Michel Bouquet (1925-1922), franca aktoro
* Carole Bouquet (* 1957), franca aktorino
Ngawa (municipo)

**Ngawa**, ankaŭ **Aba (municipo)** , estas en la ĉina provinco Siĉuan, ekster tio, kio estas konata kiel la Tibeta Aŭtonoma Regiono, sed nedisigeble parto de tio, kion tibetanoj konsideras sia hejmlando.

## Transporto 
Ngawa estas la transportcentro kaj centro de komerco de la aŭtonoma regiono. De ĉi tie estas ĉiutagaj longdistancaj busoj al kaj de Ĉengduo kaj la aliaj urboj en la distrikto.
## Kulturo 
La municipo estas la religia centro de la tibetanoj de la Aŭtonoma Regiono. Ekzistas 37 budhanaj monaĥejoj en la urbo kaj ĝia ĉirkaŭaĵo, la plej granda el kiuj estas la gelugpa monaĥejo Gerdeng (Kirti) en Aba kun 2 000 monaĥoj. En Aba ekzistas ankaŭ monaĥejo de la religio Bön kun 800 monaĥoj (Nangshuk) kaj unu el la Jonangpa sekto (Setenling Gonpa). 

## Vidu ankaŭ 
* Tibeta lingvo
* Tashi Wangchuk

Kategorio:Tibeto
Kategorio:Ĉinio
Kategorio:Siĉuano
Cornillon

''''* (jen france, ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Gard*, en la regiono Okcitanio ( [ɔksitaˈni],  [utsiˈtanjɔ],  [uksiˈtanjə]). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nîmes (Nimo) kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Gard

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Gard
La Roda de Andalucía (stacidomo)

**La Roda de Andalucía** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Sevilo. La instalaĵoj plenumas loĝistikajn funkciojn, kvankam en la pasinteco ĝi disponigis pasaĝerservojn.

## Vidu ankaŭ 
* La Roda de Andalucía

## Eksteraj ligiloj 
* LA RODA DE ANDALUCÍA

Kategorio:La Roda de Andalucía
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Jarmo Koski

**Jarmo KOSKI** (n. 2-a de julio 1951 en Imatra, provinco Suda Karelio de Finnlando) estas finna aktoro. Li estas konata speciale pri *Salatut elämät* pri sia rolo Seppo Taalasmaa. Li estas ankaŭ voĉaktoro, ekzemple aktoro de Tinky-Winky en Teletubbies, Alfred J Quack kaj policisto de Muminvalo. Oni petis lin, ke li voĉaktoru Mumintrolon, sed tiam li havis aliajn laborojn do multe, ke li neis kaj li rekomendis je la rolo Rabbe Smedlund, kiu finfine ankaŭ ricevis tiun rolon.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Finnaj aktoroj
Jono (urbo)

**Jono,** (japane 与野市) estas urbo en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en Regiono Kanto, en gubernio Sajtama.

## Distancoj de Jono 
La gubernia sidejo Sajtama troviĝas nur 3, Kavagoe 14, Kasukabe 15, Tokorozaŭa 18, ĉefurbo Tokio 30, Ĉiba 54 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/yono_japan/kasukabe_japan .

## Historio 
La loknomo Jono laŭdire unue aperis en 1314. Oficiale en 1889 la urbo Jono estis fondita. En 2001 tiu urbo estis kunfandita kun aliaj 2 urboj por krei la urbegon de Sajtama. Post 2 jaroj Jono perdis la ĵus aldonitajn areojn.

## Ekonomio 
Jono estas navedurbo pro proksimeco de Tokio. La bonaj vojoj ebligas la ĉiutagan vojaĝon.

## Klimato 
Jono situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La jarpluvo averaĝas preskaŭ 1600 milimetrojn.  

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Ĉina PEN-Centro

Ne konfondu kun la "Sendependa ĉina PEN-centro" apartenanta al la tutmonda reto de PEN-kluboj.

La **Ĉina PEN-Centro** estas verkista organizaĵo de la Ĉina Popola Respubliko, fondita en 1980, libervole formita de verkistoj de ĉiuj etnoj en Ĉinio. Ĝi estas membro de la Internacia PEN-Centro kaj administrata de la Ĉina Verkista Asocio. La Asocio aliĝas al la ĝenerala gvidado de la Komunista Partio de Ĉinio.

## Historio 
Ĉina PEN-Centro estis fondita en Pekino la 17-an de aprilo 1980, kaj oficiale fariĝis membro de PEN Internacia en la Internacia PEN-Kongreso okazinta en Jugoslavio en majo de la sama jaro.  La Ĉina PEN-Centro estis fondita de la pli malnova generacio de verkistoj kaj artistoj de Ĉinio. Ba Jin (konata en Esperanto sub la nomo Bakin), tiama prezidanto de la Ĉina Verkista Asocio, iĝis ĝia unua prezidanto.

Dum la studenta movado de 1989, la poeto Bei Dao estis invitita ĉeesti la 55-an PEN Internacian Kongreson en Nederlando kaj postulis liberigon de la tiama enkarcerigita verkisto Wei Jingsheng. La delegacio de la Ĉina PEN-Centro, kiu ĉeestis la konferencon estis tre malkontenta pri tio kaj finfine retiriĝis de la konferenco. Post tio, la ligo inter la Ĉina PEN-Centro kaj PEN Internacia estis interrompita kaj ne estis restarigita ĝis 1997. En 2000, Ĉina PEN-Centro sendis observantojn por partopreni en la 66-a Internacia PEN-Kongreso okazinta en Moskvo. Tamen, pro malkontento pri la diskutado dum la konferenco pri la demando pri parollibereco en Ĉinio, la Ĉina PEN-Centro denove ĉesigis sian kontakton kun Internacia PEN. Post tio la Ĉina PEN-Centro ne rekomencis partopreni en la Internacia PEN-Kongreso ĝis 2011. 

## Vidu ankaŭ 
Ĉina Verkista Asocio

Sendependa ĉina PEN-Centro

## Eksteraj ligiloj 
* (en) Oficialo retejo de Ĉina PEN-Centro: : *中国笔会中心*
* (en, zh) Retejo de la Sendependa Ĉina PEN-Centro

## Noto kaj referencoj 
Tiu ĉi artikolo estas parte aŭ tute tradukita de la artikolo 中国笔会中心 en la ĉina vikipedio.
Kategorio:PEN-klubo internacia
Ĉina Verkista Asocio

**Ĉina Verkista Unio** (ĉine: 中國作家協會 aŭ 中国作家协会,  pinjinge: Zhōngguò Zuojiā Xiéhuì, angle: *China Writers Association*) estas publika organizaĵo en Ĉinio, fondita en septembro 1953 . Nuntempe estas 8129 aktivaj membroj.

Krom la versio "Unio de Ĉinaj Verkistoj", la nomo de la organizaĵo estis tradukita ankaŭ en Esperanto kiel: "Unio de Verkistoj de Ĉinio" kaj "Asocio de ĉinaj verkistoj".

La prezidanto de la estraro de la sindikato ekde 2006 estas la verkisto Te Ning . Vicprezidanto ekde 1996 - Zhai Taifeng .

La antaŭulo de la Ĉina Verkista Unio estis Tutĉina Literatura Asocio, fondita la 23-an de julio 1949 en Pekino .

## Prezidantoj 
* 1953-1981 - Mao Dun
* 1984-2005 - Ba Jin (en Esperantio pli konata sub Bakin)
* 2006 - nun - Tie Ning

### Vicprezidanto 
Mo Yan

## Vidu ankaŭ 
* Literatura premio Lu Xun

## Noto kaj referencoj 
Tiu ĉi estas traduko parte aŭ tute de la artikolo Союз китайских писателей en la rusa vikipedio.
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1953
Kategorio:Kulturo de Ĉinio
Kategorio:Verkistaj organizaĵoj
Kategorio:Ĉinaj verkistoj
Antequera (stacidomo)

**Antequera** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Antequera, en la provinco Malago, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi nuntempe malhavas pasaĝerservon ekde aprilo 2015.

## Vidu ankaŭ 
* Antequera
* Antequera AV (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* ANTEQUERA

Kategorio:Antequera
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Zoltán Bánhidi

**Zoltán Bánhidi,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bánhidi Zoltán** estis hungara lingvisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Bernovics* [bernoviĉ] ĝis 1936.

 naskiĝis  en Rákospalota (iama urbo), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1936, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1941. Li instruis en gimnazio de Csurgó inter 1942-1949, dum li estis soldato, eĉ vundita kaj militkaptito (1943-1946). Inter 1949-1952 li estis plej ofte inspektoro en Kecskemét, poste li revenis al la universitato, kie li estis asistanto (1952–1964), lektoro (1964–1972) kaj docento (1972–1978). Intertempe li kandidatiĝis en 1969 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia signifa temo estas la sporta lingvo. Lia edzino naskis filinon en 1953. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar nyelv összetett igealakjai.* (ankaŭ disertaĵo, 1941)
* *A helyesírás története.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1953)
* *Lehrbuch der ungarischen Sprache.* (kunaŭtoro, 1958, 8-a eldono: 1975)
* *Az orvosi nyelv.* (2 volumoj, studenta lernolibro, 1962–1963)
* *Learn Hungarian.* (kunaŭtoro, 1965, 8-a eldono: 1990)
* *A magyar sportnyelv jelene és története.* (disertaĵo, 1968)
* *Magyar mondattan angol összevetésben.* (disertaĵo, 1976)
* *A kontrasztív módszer alkalmazása  a nyelvoktatásban, 1971.* (1989)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Akva rezervujo Kostolnica

**Akva rezervujo Kostolnica** (ankaŭ **Akva rezervujo Mlýnky**) troviĝas sur Sudoměřický potok ĉe domaro Mlýnky proksime de Sudoměřice. La areo de la rezervujo faras 6&nbsp;ha.

La akva rezervujo proponas eblecojn de refreŝigado, fiŝkaptado kaj bicikloturismo.

Interesaĵo estas, ke meze de la rezervujo kondukas ŝtatlimo inter Ĉeĥio kaj Slovakio. Tial la valbaraĵo havas ankaŭ du nomojn – la ĉeĥan (Mlýnky) kaj la slovakan (Kostolnica).

## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio

## Referencoj
### Eksteraj ligiloj 
* Město Strážnice – Vodní nádrž Mlýnky 
* Turistika.cz – Vodní nádrž Mlýnky
*Batak.cz - Vodní nádrž Mlýnky - Kostolnica

Kategorio:Akvaro kreanta landlimon de Ĉeĥio kaj Slovakio
Kostolnica
Kategorio:Sudoměřice
Kategorio:Akvaj rezervujoj en Slovakio
Kategorio:Akvaĵoj en Regiono Trnava
Kategorio:Akvaro en distrikto Skalica
Kategorio:Akvaro en Blankaj Karpatoj
Kategorio:Akvokolekta areo de Moravo
Escombreras (stacidomo)

**Escombreras** () estas fervoja loĝistika terminalo situanta en la hispana municipo Kartaĥeno, dediĉita ĉefe al vartrafiko. La instalaĵoj situas en la areo de Escombreras kaj estas proksime ligitaj al la samnoma petrolkemia komplekso.

## Vidu ankaŭ 
* Kartaĥeno (Hispanio)

## Eksteraj ligiloj 
* ESCOMBRERAS

Kategorio:Kartaĥeno (Hispanio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Arija (stacidomo)

**Arija** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Arija, en la malalta kvartalo de la urbo, en la provinco Burgoso, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi estas parto de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas  kun .

## Vidu ankaŭ 
* Arija

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Arija
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Karl Otto Beetz

**Karl Otto BEETZ** (naskiĝinta la  en Neustadt am Rennsteig, mortinta en 1940 en Gotao) estis germana pedagogo kiu famiĝis per eldono de porinstruista antologio. Edzigis lin en 1883 Dorette Wolff kiu naskis kvar infanojn. 

## Vivo 
Estante filo de komercisto li pasigis la junulajn jarojn en la Turingia Arbaro. Post frekvento de la realisma lernejo en Arnstadt, Beetz lernantis ĉe la Princa-ŝvarcburga landa seminario en Sondershausen. Post studis li ĉe universitato de Halle. Unue li dediĉis sin al la trejnado de estontaj bazlernejaj instruitoj. Deĵorinte en Sorge kaj en Worbis li restis en Romandujo ekde 1884 por pliperfektiĝi en la franca lingvo.

Post reveno patrujen li vokiĝis al la instituto Franckesche Stiftungen je Halle; paralele studis li filologion kaj filozofian prepar-pedagogion. Forlasis li en la 1890-a jaro la urbon Halle, por ekinstruisti en Gotao. Tie li fariĝis lernejestro kaj de 1903 distrikta lernejinspektisto. Post abdiko de la princo Karlo Eduardo, Beetz devis demisii ĉi-postene en 1919. Inter 1920 kaj 1927 li estis landa eklezikonsilisto en Gotao. En 1921 oni vokis lin al Vajmaro je laboro en la landa registaro de Turingio. Post ŝanĝo de kabineto li reiris en 1923 Gotaon: tie li aktivis ĝis 1926 kiel profesia distrikta administradkonsilisto.

Beetz redaktoris por la gazeto "Pädagogische Warte" kaj eldonis la antologian serion *Bücherschatz für Lehrer*.

## Verkoj (elekto) 
* (kun Dietmar Beetz): *Die Gräfin und der Spielmann. Märchen aus der Bahnhofstraße*, Erfurt: Edition D. B., 2002.
* (kun Dietmar Beetz): *Die Gräfin und der Spielmann. Märchen aus der Bahnhofstraße*, Pinnow: Edition Digital, 2018.
* *Einführung in die moderne Psychologie*, 1900

## Literaturo 
* Rudolf Eisler: *Philosophen-Lexikon*, Berlin 1912, p. 863
*Eisler, Rudolf: "Beetz" - ĉe: *Philosophen-Lexikon*. Berlin 1912, p. 863 
* Herrmann A. L. Degener: ''Degeners Wer ist's?'', Berlin 1935, p. 84
## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Gotha
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1859
Kategorio:Mortintoj en 1940
Tibor Andrásfi

**Tibor Andrásfi** [andrAŝfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Andrásfi Tibor**, estas hungara skermisto (spadisto), olimpika kaj junulara eŭropa ĉampiono.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 ekde sia aĝo 9 estis skermisto en sportklubo, kie lia trejnisto estis mem la patro, samtempe skermisto. Inter la junuloj en 2016 li estis la unua teame en Novi Sad. Same teame venkis inter la junuloj en la jaroj 2018 kaj 2019. Kiel plenkreskulo ĝis 2024 li neniam venkis, sed teame trifoje, kie la plej signifa estas Hungario en la Somera Olimpiko 2024 kun ora medalo teame.

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* datenoj angle  

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Villafría (stacidomo)

**Burgos-Villafría** (), aŭ simple **Villafría**, estas varfervoja terminalo situanta en la hispana municipo Burgoso, en la provinco Burgoso, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi apartenas al la reto de Adif kaj ĝiaj instalaĵoj estas dediĉitaj ekskluzive al loĝistikaj funkcioj.

centra|280ra|eta|Ŝarĝvagonoj

## Vidu ankaŭ 
* Burgoso

## Eksteraj ligiloj 
* VILLAFRÍA

Kategorio:Burgoso
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Antequera AV (stacidomo)

**Antequera AV** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Antequera, en la provinco Malago, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas Mezdistancan kaj Altrapidan servojn. Ĝi kunekzistas ene de la municipa areo kun la stacioj  kaj .

## Vidu ankaŭ 
* Antequera
* Antequera (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Antequera
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Máté Koch

**Máté Koch** [koĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Koch Máté Tamás** estas hungara skermisto (spadisto), olimpiano, olimpika, monda kaj eŭropa ĉampionoj.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris sian oran medalon inter la junuloj en 2016 teame en Novi Sad. Tio ripetiĝis post 3 jaroj en eŭropa kaj monda ĉampionumoj. Kiel plenkreskulo en 2023 en Krakovo li venkis teame, en Milano en la sama jaro jam individue en monda ĉampionumo. En la sekva jaro teame denove venkis en la Somera Olimpiko 2024. En la hungaraj ĉampionumoj li venkis individue en 2021 kaj teame en 2020, respektive en 2024. Intertempe lia trejnisto estis Gábor Boczkó ekde 2022.

## Fontoj 
* datenoj angle kun foto
* datenoj angle 
* datenoj hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dávid Nagy

**Dávid Nagy** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Dávid**, estas hungara skermisto (spadisto), olimpika kaj eŭropa ĉampionoj, dufoje junulara monda ĉampiono.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris sian oran medalon inter la junuloj en 2016 teame en Novi Sad. Inter la junuloj teame li estis monda ĉampiono en 2018 kaj 2019, eŭropa ĉampiono teame en 2018. Tio ripetiĝis post 3 jaroj en eŭropa kaj monda ĉampionumoj. Kiel plenkreskulo en 2023 en Krakovo li venkis teame (eŭropa ĉampionumo). En la sekva jaro teame li denove venkis en Hungario en la Somera Olimpiko 2024. En la hungaraj ĉampionumoj li venkis individue en 2018 kaj 2024, teame en 2016, 2020, 2024.

## Fontoj 
* datenoj angle kun foto 
* datenoj angle kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Cevenoj

La **Cevenoj** (, ) estas montara sistemo en la plej sudorienta parto de la Centra Masivo de Francio. Karstaj montoj kun mallarĝaj, krutaj gorĝoj kaj altebenaĵoj karakterizas la pejzaĝon. Monta kaj mediteranea floro kaj faŭno kunfandiĝas unu en la alian.

Centra, aparte ekologie protektita parto estas la Nacia Parko Cevenoj. Sude la montaro limas kun la historia regiono Langvedoko.

## Referencoj 

Kategorio:Montaroj en Eŭropo
Kategorio:Montaroj en Francio
Kategorio:Centra Masivo
Kategorio:Regionoj en Eŭropo
Malsupramoravia valego

**Malsupramoravia valego** ( kaj ) estas geomorfologia tutaĵo troviĝanta en la plej suda parto de Moravio sur sudoriento de Ĉeĥio (kun transtuŝo en Slovakion), sur suba fluo de riveroj Moravo kaj Dijo. Temas pri plata aŭ nur milde ondiĝinta malaltebenaĵo kun superanta supermara alteco 150–200 metroj. Tio estas ununura terlango de Panona baseno trafanta ĉeĥan teritorion kaj ĝi apartenas en ĝia kadro al la plej varmaj, plej sekaj kaj plej fekundaj regionoj, kun specifa natura flaŭro kaj faŭno (precipe insekto) sur restoj de konservitaj naturaj postenoj.

## Loĝantaro kaj historio 
Malsupramoravia valego apartenas al la plej malnovaj setlejaj spacoj sur la ĉeĥa teritorio, ĝi estas do krom esceptoj alte kultura, longtempe intense loĝigita agrikulture eluzata pejzaĝo. La loĝigo estas dokumentita ekde Malfrua Paleolitiko (pavlovieno), en la 9-a jarcento ĉi tie situis kerno de Grandmoravia regno. Ekde tiu tempo ĉiam temis pri slava teritorio, sole al sudokcidento ĉirkaŭ Dijo en malfrua mezepoko disvastiĝis loĝigo germana. En la moderna tempo ĉi tie troviĝas centro de etnografia regiono Moravia Slovakio.

La valego estas proporcie dense enloĝigita kaj estas ĉi tie tipa loĝigo koncentriĝinta en grandajn setlejojn kun kelke da miloj de loĝantoj, malpli grandaj setlejoj aperas nur malofte. La plej grandaj urboj en la valego estas Břeclav, Hodonín kaj Uherské Hradiště (ĉiuj ĉirkaŭ 25 mil da loĝantoj).

La valego havas tradicie grandan transportan signifon (eĉ dank' al ligiteco al Moravia pordego), kondukis tra ĉi tie verŝajne unu el branĉoj de Sukcena Vojo, estis tra ĉi tie kondukitaj la unuaj fervojoj sur la ĉeĥa teritorio kaj nun tra ĝiaj aksoj kondukas la  unua kaj la dua fervoja koridoro, aŭtostrado D2 kaj la spina ŝoseo I/55.

## Vidu ankaŭ
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
* Dija triangulo

## Eksteraj ligiloj 
* Moravské-Karpaty.cz – Dolnomoravský úval


Kategorio:Moraviaj valegoj
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Sudmoravia baseno
Johannes Gigas

**Johannes GIGAS** (verke: *Johann Heune*; naskiĝinta la  en Nordhausen, mortinta la  en Świdnica) estis germana teologo, humanisto, pedagogo, verkinto de ekleziaj kantoj kaj reformisto.
## Vivo
Estis li inter la unuaj lernantoj ĉe lernejo kiun instalis Johann Spangenberg en Nordhausen; sekvis frekvento de gimnazio en Magdeburgo antaŭ ekstudo ĉe la universitato de Wittenberg. Kamaradis tie lia samurbano Justus Jonas la Maljuna kaj baldaŭ oni rimarkis lian luter-admiradon. De 1537 li troviĝis ĉe la universitato de Lepsiko kaj en 1541 li transprenis la estradon de la latina lernejo en la fama minista urbo Jáchymov posteŭlante Johannes Matthesius. Jam unu jaron pli malfrue li translokiĝis al Marienberg por eklabori samofice. Sed eĉ ĉi tie li ne restis longe ĉar en 1543 li fariĝis la unua rektoro ĉe Landesschule Pforta por kiu Joachim Camerarius la Maljuna verkis la unuan regularon.

Jam en 1545 li komunikis al la amiko Georg Fabricius (tiam en Strasburgo) la planon, forlasi la Landan lernejon de Pforta por vivi kiel poeto. Ĉar ĉagrenis lin tro la instruista taskaro kaj pro tio li petis dungiĝon fare de la eklezio. Li iris al Silezio kaj paroĥestris en vilaĝo antaŭ ol iri al Kożuchów: post 27 jaroj da malfacila animzorgado tiea li estis de 1577 en Świdnica. Tie li publikigis ankoraŭ en 1577 kolekton da etaj kateĥismaj-predikoj sub la titolo *Catechismus Gigantis*. Ili ĝuis oftan legadon kaj aplikon. Poste li elfaris ankoraŭ kelkajn edifajn kantojn.

Latinlingva poezio lia vere bonegis kaj juste oni samrangigu lin apud Andreas Fabricius kaj Johann Stigel koncerne stilon kaj enhavoriĉecon. Famiĝis krome la verkoj *Methodus scribendi carmina*, *Sylvae*, *Epigrammata innocua*, *Encomium Lipsiae*.

## Fonto
Kämmel, Heinrich: "Gigas, Johannes" - ĉe:  *Allgemeine Deutsche Biographie* 9 (1879), p. 167
## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
María Corina Machado

**Maria Corina Machado Parisca** (la 7-an de oktobro 1967, en Karakaso) estas venezuela politikisto kaj publika konato, filantropo, deputito de la Nacia Asembleo de Venezuelo (2011-2014). Fondinto kaj iama bonfara organizaĵo Sumate . Venezuela prezidenta kandidato en la elektoj de 2012. Opoziciisto, aktivulo de la demokrata movado, kontraŭulo de la socialisma registaro de Nicolás Maduro .

Machado estis unu el la ĉefaj figuroj dum la venezuelaj protestoj en 2014 kontraŭ la registaro de Nicolas Maduro . Machado ricevis la Nobel-premio pri paco en 2025.

## Vivo 
Maria kreskis kiel la plej aĝa de kvar filinoj kaj estis levita en la katolika tradicio. Ŝi diplomiĝis ĉe privatlernejo en Venezuelo, poste studis en loĝlernejoj en Usono, kaj faris plurajn vojaĝojn al eŭropaj landoj. La prapraavo de Machado estis Eduardo Blanco, venezuela politikisto kaj verkisto, aŭtoro de la romano Heroa Venezuelo (1881), kiu estis mortigita dum la ribelo kontraŭ la venezuela diktatoro Juan Vicente Gómez.

Ŝi diplomiĝis ĉe la Katolika Universitato Andres Bello kun akademia grado en Industria Inĝenierado kaj havas Magistron en Financo de la Instituto por Altnivelaj Studoj en Administrado (IESA), situanta en Karakaso.

En 1992, Machado fondis la Fondaĵon Atenea, kies financo estis uzataj por helpi orfojn kaj stratinfanojn en Karakaso. Ŝi laboris en la aŭtindustrio kaj revenis al Karakaso en 1993.

Machado estas eksedziĝinta kaj havas tri infanojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La fera virino
* Oficiala Súmate retejo
* Flickr de Maria Corina Machado photostream
* 2010 Balotada retejo
* 

Kategorio:Nobel-premiitoj pri paco
Kategorio:Venezuelaj romkatolikoj
Kategorio:Aktivuloj
Kategorio:Kontraŭkomunistoj
Kategorio:Venezuelaj politikistoj
Kategorio:Nobel-premiitinoj
Platformo Unuiĝinta

La **Demokrata Unuiĝinta Platformo** (; akronime PUD) aŭ nur la **Unuiĝinta Platformo**, estas Venezuela opozicia politika alianco kreita fare de organizaĵoj de la civilsociaj organiaĵoj, sindikatoj, veteranaj militistaj personaroj, politikajn partiojn kaj deputitoj de la 2016–2021 Nacia Asembleo.

## Priskribo 
La 21-an de aprilo 2021, Juan Guaidó prezentis dokumenton pri nova opozicia alianco nomata "Unuiĝinta Platformo", kiu kunigos grupojn de la civila socio, sindikatojn, emeritan militistaron, politikajn partiojn kaj deputitojn de la Nacia Asembleo servantaj en la periodo 2016. –2021. Fine de junio 2021, la Nacia Balota Konsilio rehabilitis la Rondan Tablon de Demokratia Unueco (CRDU) kiel nacian politikan partion por konkuri en la regionaj elektoj de 2021. La 31-an de aŭgusto 2021, la ATCM realiĝis al la venezuela balotpejzaĝo kun la subteno de la Unuiĝinta Platformo.

### 2023 antaŭbalotoj 
La antaŭbalotoj de Unuiĝinta Platformo estis okazigitaj la 22an de oktobro 2023 por elekti la kandidaton de la koalicio por la prezidant-elekto en 2024. Voĉdonado okazis kaj en Venezuelo kaj en pli ol 80 urboj en 30 landoj eksterlande. 
La gajninto estis iama parlamentano María Corina Machado, gvidanto de Vente Venezuelo, kiu akiris pli ol 2 milionojn da voĉoj, aŭ 92,35% de la totalaj voĉoj. 

Tamen, la 30-an de oktobro 2023, la Supera Kortumo de Justeco deklaris la rezultojn de la antaŭbalotoj malvalidaj kaj ratifis la malpermeson de la registara de tri kandidatoj, inkluzive de la gajninto Machado, de kandidatiĝado por publika oficejo, efike malhelpante ŝin partopreni en la vetkuro prezidenta. 

### 2024 prezidant-elekto 
La 26-an de marto 2024, la CNE oficiale konfirmis la prezidentan kandidatecon de kelkaj membroj de la Unuiga Platformo, inkluzive de Edmundo González Urrutia kiel sendependa, Manuel Rosales por Un Nuovo Tempo, kaj Enrique Márquez por Centrados. 

Post kelkaj konsultoj ene de la koalicio, Urrutia estis unuanime elektita kiel la definitiva kandidato por la prezidant-elektoj de 2024. 

La 30-an de julio 2024, post la prezidant-elekto en Venezuelo, laŭ la rezultoj anoncitaj de la PUD, kiuj kovras 81,85 % de la kalkulitaj balotaj voĉdonoj, Edmundo González Urrutia estas matematike elektita kun 67 % de la voĉoj (), venkante la diktatoro Nicolás Maduro, kiu akiris 30 % de la voĉoj, entute 3 250 424. 

Tamen, la Nacia Balota Konsilio (CNE) deklaris Maduro reelektita kun 51,20% de la voĉoj, kontraŭ 44,2% por Edmundo, kun 80% de la balotoj nombritaj. Multaj landoj konsideris la balotrezultojn de Maduro esti fraŭdaj. 

### Konsisto 
## Referencoj 
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2021
Kategorio:Politiko de Venezuelo
Dosante Cidad (stacidomo)

**Dosante Cidad** () estas fervoja haltejo kun laŭvola halto situanta en la hispana municipo Merindad de Valdeporres, en la provinco Burgoso, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono, komarko Las Merindades. Ĝi estas parto de la metro-ŝpura reto de Adif, funkciigata fare de Renfe Operadora tra ĝia komerca divizio Renfe Cercanías AM. Ĝi havas regionajn servojn sur linio R-4f, kiu ligas  kun .

## Vidu ankaŭ 
* Merindad de Valdeporres

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Merindad de Valdeporres
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio