open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Balázs Kiss (martelĵetisto)

**Balázs Kiss** [balAĵ kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kiss Balázs** estis hungara martelĵetisto, olimpiano, olimpika ĉampiono.

Balázs Kiss naskiĝis la  en Veszprém (urbo).
 
## Biografio 
Balázs Kiss akiris diplomon en Universitato de Suda Kalifornio. En la sensporta vivo li okupiĝis pri nemoveblaĵoj. Lia edzino naskis en 2018. Li ricevis premion en 1996.

### Sporta kariero 
Balázs Kiss ekde sia aĝo 12 estis martelĵetisto en sia naskiĝurbo. havis signifajn sukcesojn ekde 1991. Li estis hungara ĉampiono trifoje en 1995, 1998 kaj 2000. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kun ora medalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2004.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* intervjuo kun foto kaj video
* biografio angle
* [hungarlingva biografio](https://hu.frwiki.wiki/wiki/Bal%C3%A1zs_Kiss_(athl%C3%A9tisme))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj martelĵetistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Winterthur Wallrüti (stacidomo)

**Winterthur Wallrüti** estas fervoja stacidomo en Vinterturo, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Vinterturo
* Winterthur (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Vinterturo
Vysoká (distrikto Mělník)

**Vysoká** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Ĝi situas sur sudokcidenta parto de Protektita pejzaĝa regiono Kokořínsko – Regiono de Mácha proksimume 8&nbsp;km nordoriente de urbo Mělník. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo Obříství devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Vysoká**
* Bosyně
* Chodeč
* Strážnice
* Střednice

## Memorindaĵoj 
* Evangelia reĝejo 
* Preĝejo de sankta Venceslao
* restaĵoj de burgo Harasov
* Paroĥestrejo 
* Agrikultura korto n-ro 6
* Domo n-ro 49

## Pluaj fotoj 

Vysoká(okr.Mělník)-kostel-svatého-Václava2018.jpg|Preĝejo de sankta Venceslao
Vysoka-tolerancni kostel.JPG|Evangelia preĝejo
Vysoká, zemědělský dvůr čp.6.jpg|Agrikultura korto
Vysoká, dům čp.49.jpg|Etaĝa kamparana domo


Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Krisztián Pars

'*** [kristiAn parŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pars Krisztián*' estas hungara martelĵetisto, kvarfoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

 naskiĝis la  (laŭ WikiData la 18-a) en Szentgotthárd.

## Biografio 
 ekde la mezlernejaj jaroj estis martelĵetisto en ĉefurba sportklubo. Li estis junulara mondĉampiono en 1999. Inter la plwnkreskuloj li estis hungara ĉampiono 12-foje inter 2005-2016. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004, Hungario en la Somera Olimpiko 2008, Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kun ora medalo (2012), krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua dufoje en 2012 kaj 2014. En 2018 pro dopado li estis malpermesita de la sporto. Lia edzino naskos en 2023. Li ricevis premiojn inter 2004-2012.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj martelĵetistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Sándor Iharos

**Sándor Iharos** [ŝAndor iharoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Iharos Sándor** estis hungara mez- kaj longdistanca kuristo, dufoja olimpiano, trejnisto. Lia origina familia nomo estis *Izrael*.

Sándor Izrael naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|

## Biografio 
 apartenis al la plej gravaj hungaraj sportistoj spite tion, ke li neniam venkis en signifaj internaciaj konkursoj. Li estis hungara ĉampiono 31-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 40-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1960 sen medalo. Intertempe lia sporta kariero rompiĝis, en 1956 li rezignis pri la Olimpiko, poste li havis signifan rezulton nur unufoje. Li kuris 12-foje mondrekordojn inter 1953-1959 unuoble aŭ stafete. Li finis sian aktivan sportan karieron en la mezaj 1960-aj jaroj, poste li estis trejnisto. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1994, pli frue en 1955 li estis elektita la plej bona sportisto de la mondo.
eta|

## Memorigiloj 
* memortabulo, strato kaj stadiono en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj longdistancaj kuristoj
Kategorio:Hungaraj mezdistancaj kuristoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Réka Gyurátz

'*** [djurAc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gyurátz Réka*' estas hungara martelĵetisto, olimpiano.
 
 naskiĝis la  en Szombathely.

## Biografio 
 inter 1958-1977 estis martelĵetisto en sia naskiĝurbo kun eksterlandaj rezultoj ekde 2013. Ŝi estis hungara ĉampiono sepfoje inter 2016-2022. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medalo, sed pli frue en junulara mondĉampionumo ŝi estis la unua en 2013.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* datenoj angle
* datenoj angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj martelĵetistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Botokudoj

eta|270ra|Botokudaj ĉasistoj en 1928.
La termino **Botokudoj** estas la nomo farita de portugaloj al indiĝenoj apartenantaj al grupoj de diversaj lingvaj popoloj kaj regionoj en Brazilo, pro la uzado de diskoj ("botokoj") ĉe lipoj aŭ oreloj. Ili estis nomitaj ankaŭ *aimorés*, apartenis al grupo de Makro-ĵea lingvaro kaj vivis el la sudo de la nuntempa brazila ŝtato Bahio ĝis la nordo de Espirito-Santo kaj la regiono de la valo de la Dolĉa Rivero, kaj la oriento de Minas-Ĝerajso. Ankoraŭ ekzistas botokudoj en la basenoj de la riveroj Mucuri kaj Pardo.

eta|maldekstre|Familio de botokudoj tra rivero.
[eta|200ra|maldekstre|Foto de botokudino ĉirkaŭ [1900 (Muséum d'Histoire naturelle de Paris).]]
La botokudoj estis konataj pro sia perfortemo. Estis onidiroj, ke ili estas kanibaloj kaj certe ili atakis la popolojn *goitacases* kaj *puris*, tradiciaj rivaloj, aŭ karavanojn de veturantoj kaj bienojn de kolonoj, incendiante havaĵojn. Ĝenerale ili vivis nude, kaj kelkaj viroj uzis penisingojn faritajn el interplektitaj folioj. Iliaj loĝejoj, pro konstantaj movoj, estis facile kaj rapide konstrueblaj, ĝenerale el palmafolioj kaj branĉoj subtenitaj de bastonoj.

La familio estis poligamia. La virinoj kaj infanoj devis forte labori. Krom kolektado kaj fiŝkaptado, korespondis al virinoj konstrui la kabanojn kaj transporti ŝarĝojn. Ĝis mezo de la 19-a jarcento, ili estis nur ĉasistoj-kolektistoj, dum fiŝkaptadon faris virinoj kaj ĉasadon viroj. Sagoj kaj pafarko estis la ĉefaj instrumentoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Nitsch, Matthias (2013). Grundlagen für die Restitution von *Swadesh’s basic vocabulary* im *Wörterbuch der Botokudensprache.* (Fundamentos para a restituição do *vocabulário básico de Swadesh* no *Dicionário da língua dos botocudos*) GRIN Verlag, München, ISBN 978-3-656-49579-6 ([]).
* Rothe-Neves, Rui (2014). Resenha de Nitsch (2013): Grundlagen für die Restitution von *Swadesh’s basic vocabulary* im *Wörterbuch der Botokudensprache* (Fundamentos para a restituição do *vocabulário básico de Swadesh* no *Dicionário da língua dos botocudos*) Em: *LIAMES - Línguas Indígenas Americanas* v. 14, p.&nbsp;219–223. Campinas: UNICAMP/IEL. (Artigo em PDF)
* The Forbidden Lands: Colonial Identity, Frontier Violence, and the Persistence of Brazil's Eastern Indians, 1750-1830, by Hal Langfur. July 28, 2006.
* Pokrane, A Saga dos Botocudos, Durço, Jonathas Gerry. IOMG, Belo Horizonte, 1989.

* 

Kategorio:Indianaj etnoj en Brazilo
Kategorio:Historio de Brazilo
Kalvinana preĝejo (Szigetvár)

La **kalvinana  preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Szigetvár (Hungario).

## Historio 
Szigetvár apartenis al la Osmana Imperio inter 1566-1689. La regantaj turkoj iomete favoris la kalvinanojn, ĉar ili ne uzis skulptaĵojn kaj bildojn en la kirkoj. Spite tion pri kalvinanoj la informoj malaperis. Praktike la kalvinana vivo aperis en la 20-a jaercento. La nun videbla kirko en Szigetvár estis konstruita en la 1930-aj jaroj. La orgeno estis kreita en 1934, la preĝejo estis renovigita ekstere en 2008.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto ĉe stratangulo. La fasado estas malsimetria, ĉar dekstre la kvadrata turo altiĝas kaj iomete malreliefas. La turpinto estas pinta piramida. La fasado havas enirejon, sed ankaŭ la turo havas apartan pordon. En fino de la navo dekstre estas videbla kvazaŭsakristio.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* paroĥa historio hungare
eta|maldekstre|

Szigetvár
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Szigetvár
Zlosyň

**Zlosyň** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas proksimume dek tri kilometrojn sudokcidente de urbo Mělník kaj ses kilometrojn de urbo Kralupy nad Vltavou.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1316.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Zlosyň léčebna.jpg|Kuracejo
Špýchar, Zlosyň, okres Mělník 01.JPG|Grenejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Jean-François Duclerc

**Jean-François du Clerc** aŭ **Duclerc**, naskiĝinta en Guadelupo kaj mortinta en Rio-de-Ĵanejro la 18an de marto 1711, estis franca maroficiro kaj korsaro. Li estris la unuan atakon al la urbo Rio-de-Ĵanejro en 1710.

Antaŭe li estis franca urbestro de Sankta Domingo. Poste li iĝis markapitano. Li ricevis la Krucon de Sankta Ludoviko pro la ekspedicio organizita en Brest kontraŭ Rio-de-Ĵanejro, sed kiu iĝis katastrofa. La francoj eliris el La Rochelle la 10an de majo 1710, per 6 ŝipoj kaj kun 1 200 homoj. Tamen la portugaloj sciante pri la afero estis preparitaj kaj ili forpelis la atakon: 400 homoj mortiĝis kaj 700 estis malliberigitaj. Tamen, Duclerc ricevis kavalirecon de Sankta Ludoviko. Poste li estis mortigita de portugaloj la 18an de marto 1711 en Rio de Janeiro.

## Literaturo
* Henri Malo, *Landolphe corsaire: suivi de, Du Clerc à Rio-de-Janeiro* (1710), Ligue maritime, 1943, 107 p., in-8, 15 x 24&nbsp;cm, p.&nbsp;99 à 106.
* «Généalogie et Histoire de la Caraïbe», Numéro 52, Septembre 1993, p.&nbsp;874.

* 

Kategorio:Francaj maristoj
Kategorio:Francaj militistoj
Býkev

**Býkev** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas proksimume kvin kilometrojn okcidente de urbo Mělník.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1392.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Býkev**
* Jenišovice

Ekde la 1-a de julio 1960 ĝis la 31-a de marto 1976 apartenis al la municipo ankaŭ Daminěves.

## Pluaj fotoj 

Býkev, obecní úřad (2).JPG|Municipa ofico
Býkev, zástavba (1).JPG|Býkev


Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Lagoa (Rio-de-Ĵanejro)

**Lagoa** () estas altklasa kvartalo de la Suda Zono de la urbo Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Ĝi havas unu de la plej altaj indicoj de homa disvolviĝo de la urbo kaj la plej altan indicon de alfabetigo de plenkreskuloj. Granda parto de ĝiaj teroj estis akiritaj el akvo de la laguno Rodrigo de Freitas, pro kio la plej granda parto de la konstruaĵoj de Lagoa (ĝenerale luksaj loĝejaroj) estas ĉe la laguna akvo kiu havas konturon de 7 500 metroj kaj estas taŭga loko por praktiki sportojn, distri sin kaj viziti trinkejojn aŭ restoraciojn de internacia kuirarto.

Lagoa limas kun la kvartaloj Ipanema, Leblon, Jardim Botânico, Humaitá, Gávea kaj Copacabana, ĉiuj de la Suda Zono de la urbo.

Ekde 1996, ĉiun decembron estas nova altiraĵo: nome flosanta kristnaska arbo 85 metrojn alta elstara pro siaj lumoj.

[eta|centre|600px|Panoramo de la laguno kun la [kristnaska arbo en la centro.]]

* 

Kategorio:Kvartaloj de Rio-de-Ĵanejro
Tinĉjo en Tibeto

***Tinĉjo en Tibeto*** () estas la dudeka el la *Aventuroj de Tinĉjo*, klasika bildrakontaro fare de la belga desegnisto Hergé.

Ĝi estis tradukita en Esperanton en 2005 fare de Hervé Gonin.

## Rakonto 
Dum ferio en la Alpoj kun Miluo, Kapitano Arĥibaldo Hadoko kaj Profesoro Sungirul', Tinĉjo legas la novaĵojn en ĵurnalo pri aviadila akcidento en Himalajo. Baldaŭ poste, li havas sonĝon en kiu lia amiko Ĉang, pafvundita kaj duone entombigita en la neĝo, petas lian helpon de kraŝita aviadilo. Koncernita, Tinĉjo vojaĝas al Katmanduo kun Miluo kaj la kapitano, kiu restas skeptika. Kun la helpo de ŝerpo ili komencas vojaĝon al la kraŝloko. Survoje ili renkontos la Jetion kaj haltos ĉe monaĥejo dum ili devos elteni fortajn neĝajn ŝtormojn.

## Vidu ankaŭ 
* Hergé
* Tinĉjo
* *La Krabo kun oraj pinĉiloj*
* *La Nigra Insulo*
* ''La Templo de l' Suno*

## Eksteraj ligiloj
* Tintin (en langues étrangères) -20Espéranto- Tinĉjo en Tibeto
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbb" en *LibraryThing''

Kategorio:Tinĉjo
Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Fenila tioacetato

**Fenila tioacetato** aŭ **fenila tioetanato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj fenolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Fenila tioacetato posedas 8 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Fenila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj fenilaj derivaĵoj. .

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de *tioacetata acido* kaj **fenolo**:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *tioacetata anhidrido* kaj **fenolo**:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de fenila klorido kaj *tioacetata acido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de *natria tioacetato* kaj fenila klorido:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **fenila tioacetato** per traktado de **fenila merkaptano** kaj **acetila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Tioacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Tioacetatoj
Reutlingen (stacidomo)

**Reutlingen** estas fervoja stacidomo en Vinterturo, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Vinterturo
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Vinterturo
Nerodimka

**Nerodimka** (en albana: Nerodimja aŭ Nerodime; en serba cirila: Неродимка) estas rivero en la regiono Nerodime de Kosovo, Serbio, 41&nbsp;km longa maldekstra alfluanto de la rivero Lepenak. Ĝi estas la nura ekzemplo en Eŭropo de riverforkiĝo en kiu rivero disiĝas kaj la fortrezultanto fluas finiĝante en malsamaj maroj, disiĝinta en du nekunigeblaj branĉoj. La maldekstra branĉo fluas al la Nigra Maro, dum la dekstra branĉo fluas al la Egea Maro.

eta|maldekstre|230px|Disforkiĝo.
Post la ĉefa setlejo en suda Kosovo, nome la urbo Ferizaj, Nerodimka turniĝas suden kaj fluas ĉe la vilaĝoj Varosh, Komoglava, Kacanik, Stagovo kaj Runjevo, antaŭ atingi la urbon Kacanik kaj enflui en la riveron Lepenak. La disfokiĝo estas fakte artefarita fenomeno, ĉar la konekto estis atingita per digigo de artefarita kanalo, sed la akvofluo estas ankoraŭ natura.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Filmeto
* Rivero fluanta al du maroj , GBTimes Serbia / Nacionalna revija Srbija

* 

Kategorio:Alfluantoj de Danubo
Kategorio:Riveroj en Serbio
Francisco Pereira Passos

**Francisco Pereira Passos** (Piraí, Rio-de-Ĵanejrio, Brazilo, 29a de aŭgusto 1836 - 12a de marto 1913) estis unu de la plej elstaraj urbestroj de la urbo Rio-de-Ĵanejrio, tiam ĉefurbo de Brazilo. Laŭprofesie inĝeniero, li regis inter 1902 kaj 1906 kaj polemika kaj modernige.

## Kariero 
eta|maldekstre|Eliseu Visconti - Portreto de Pereira Passos - ĉirkaŭ 1910 - Palácio da Cidade - Rio de Janeiro/RJ.
Dum granda parto de la urbanoj opoziciis lian politikon eksproprietigi kaj finigi la staton de "kolonia urbo" (inklude nombraj detruoj kiuj devigis multajn lokanojn migri al neregulaj setlejoj, rezulte en la apero de la faveloj​), li transformis la urbon kaj faris ĝin la nomita *Cidade Maravilhosa* (Mirinda Urbo). La urba reformo de li estrita estigis la sanitarecon de la urbo, faris Rio vigla kaj moderna urbo, kaj definitive integris la havenon kaj la urbocentron en la Suda Zono.

Inter la plej gravaj verkoj de li promociitaj estas la ikona avenuo Rio Branco kaj la marbordan Beira-Mar, la konstruado de la *Theatro Municipal* ĉe la plazo Cinelândia kaj la niveligon de la tereno kiu ebligis la kreadon de Flamengo, areo kiu hodiaŭ okupas 1 200 000 da kvadrataj metroj akiritaj el maro, same kiel la arbarigo de diversaj areoj, la kanaligo de la rivero Carioca kaj la ekkonstruado de la nova konstruaĵo de la Nacia Lernejo de Belartoj kaj de la Nacia Kongreso.

## Literaturo 
* "100 anos de República: um retrato ilustrado da história do Brasil". Vol.I (1899-1903), Vol.II (1904-1918). São Paulo, Editora Nova Cultural Ltda., 1989.
* BENCHIMOL, Jaime Larry. "Pereira Passos: um Haussmann tropical". Río de Janeiro, SMCTT, 1990.
* DEL BRENNA, Giovanna Rosso (org.). "O Rio de Janeiro de Pereira Passos: Uma cidade em questão II". Río de Janeiro, IPP.
* DE LOS RIOS FILHO, Adolfo Morales. "Dois Notáveis Engenheiros: Pereira Passos e Vieira Souto". Río de Janeiro, Editora A Noite, 1991.
* LAMARÃO, Sérgio Tadeu de Niemeyer. "Dos trapiches ao Porto: Um estudo sobre a área portuária do Rio de Janeiro". Río de Janeiro: Secretaria Municipal de Cultura, Departamento Geral de Documentação e Informação Cultural, 1991.
* LENZI, Maria Isabel Ribeiro. "Pereira Passos: Notas de Viagens".
* OLIVEIRA REIS, José de. "O Rio de Janeiro e seus prefeitos, evolução urbanística da cidade". vol. 3, Río de Janeiro, Prefeitura da Cidade do Rio de Janeiro, 1977.
* PADILHA, Sylvia F. "Da Cidade Velha à periferia". Revista do Rio de Janeiro. V. 1, n.º 1, Niterói: UFF, 1985.
* RUIZ, Roberto. "Pereira Passos: O Reformador". Río de Janeiro, C.D.P.-M.T., 1973.
* SANTOS, Noronha. "Esbôço histórico acerca da organização municipal e dos prefeitos do Distrito Federal". Río de Janeiro, Oficinas Gráficas *O Globo*, 1945.

* 

Kategorio:Brazilaj politikistoj
Kategorio:Rio-de-Ĵanejro
Doris Dowling

**Doris DOWLING** (15a de Majo, 1923 – 18a de Junio, 2004) estis usona aktorino de kino, teatro kaj televido. Ŝi estis konata ĉefe pro la filmoj *The Crimson Key* (1946) kaj *Riso amaro* (1949). Krome ŝi konatiĝis pro la ludado kiel Irene Adams en *My Living Doll* (1964-1965) kaj aliaj televidaj aperoj kiel ĉe *The Andy Griffith Show*, *Perry Mason*, *The Incredible Hulk*.

Ŝi ekkarieris kiel korusjunulino en Broadvejo, kaj poste sekvis siajn pli aĝan fratinon Constance al Holivudo. Ŝia unua enlistigo en filmo estis pro la rolo de Gloria en la filmo de Ray Milland de 1945 nome *The Lost Weekend*. Ŝi poste aperis en *The Blue Dahlia*, en kiu stelulis Alan Ladd kaj Veronica Lake. Dowling ludis la rolon de la edzino de Ladd sed ŝi estis pli alta ol Ladd, kiu devis stari sur plialtigilo en scenoj en kiuj ili kune staris; male ŝi aperas side aŭ kuŝe.

La laboro malabundis post la milito, kaj ŝi migris al Italio por revivigis sian karieron same kiel jam estis farinta ŝia fratino. En Italio, Dowling stelulis en kelkaj laŭditaj filmoj, kiel *Riso amaro*. Ŝi aperis ankaŭ en la eŭropa produktaĵo de Orson Welles pri *Othello* en 1951, en kiu ŝi ludis la rolon de Bianca. Reen en Usonon, ŝi revenis al kino en *Running Target* (1956)

## Filmoj 
* 1944 *And Now Tomorrow* kiel Maid of Honor nelistigita
* 1945 *Bring On the Girls* kiel Junulino nelistigita
* 1945 *The Lost Weekend* kiel Gloria
* 1946 *The Blue Dahlia* kiel Helen Morrison
* 1947 *The Crimson Key* kiel Margaret Loring
* 1948 *The Emperor Waltz* kiel Tirolulino nelistigita
* 1949 *Riso amaro* kiel Francesca
* 1950 *Sarumba* kiel Hildita
* 1950 *Alina* kiel Marie
* 1950 *Hearts at Sea* kiel Doris
* 1951 *Othello* kiel Bianca
* 1956 *Running Target* kiel Smitty
* 1958 *Wink of an Eye* kiel Myrna Duchane
* 1958 *The Party Crashers* kiel Mrs. Hazel Webster
* 1966 *Birds Do It* kiel Congresswoman Clanger
* 1977 *The Car* kiel Bertha
* 1981 *Separate Ways* kiel Rebecca Stevens

## Referencoj 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Qiantang

**Qiantang**, iam konata kiel **Hangchow** kaj alternative latinigita *Tsientang*, estas rivero en Orienta Ĉinio. Grava komercvojo, ĝi fluas dum 459 kilometroj tra la provinco Ĝeĝjango, pasante tra la provinca ĉefurbo Hangĝoŭo antaŭ enflui en la Orientĉinan maron ĉe la Golfeto Hangĝoŭo sude de Ŝanhajo. Ĝia origina nomo, "Ĵe" aŭ "Ĵe Jiang", estas la origino de la nomo de la Ĵejiang provinco (Ĝeĝjango).

La rivero estas konata, kun la Golfeto Hangĝoŭo, ĉar havas tion kio estas nomata de lokanoj la "Arĝenta Drako", nome la plej grandan tajdan ondon de la mondo, fenomeno kio konsistas el rando de alvenanta tajdo formanta ondon (aŭ ondojn) kiuj povas atingi alton de 9 metroj kaj veturi supren en la riveron aŭ en la golfeton ĝis je rekordaj rapidoj de 40&nbsp;km/h kontraŭ la direkto de la rivero aŭ de la marfluo de la golfeto, kaj povas esti vidata el kilometroj for.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Riveroj en Ĉinio
Kategorio:Tajdo
Teologio de senkosta graco

**Teologio de senkosta graco** estas kristana soteriologia vido (teologio) kiu diras, ke la nura kondiĉo de savo estas fido (ricevita pro senkosta graco), ekskludante bonajn farojn kaj persistemon. Ties sekvantoj kredas, ke bonaj verkoj ne estas la kondiĉo por meriti (kiel ĉe katolikoj), konservi (kiel ĉe arminianoj), aŭ pruvi (kiel ĉe kelkaj kalvinistoj) savon, sed prefere estas parto de disĉiplo kaj la bazo por ricevi eternajn rekompencojn. Laŭ ĉi tiu vidpunkto, se kredanto ne obeas, Dio disciplinos ilin kaj ili perdos eternajn rekompencojn, sed ili ne perdos sian savon.
eta|Robert Sandeman
Rekomendantoj de la vido estas jenaj: Lewis Sperry Ĉafer, Robert Sandeman, Ĉarles Ryrie, Zane Hodges, Everett Harrison, Robert Govett, Robert Thieme, Bob Wilkin kaj multaj aliaj teologoj.

## Referencoj 
Kategorio:Teologio
Ĉaguanas

**Ĉaguanas** (loka nomo: **Chaguanas**) estas urbego en la okcident-centra parto de Trinidado kaj Tobago. Kun pli ol 83 000 loĝantoj (2011) (plejparte hinddevenaj), ĝi estas la plej rapide kreskanta urbego en Trinidado kaj Tobago. Kiel *Borough* ĝi formas sendependan administran enton. Ĝi estas la plej granda urbo en la insula ŝtato laŭ nombro de loĝantoj. Ĝi estas centro de komerco.

## Etimologio 
La nomo "Ĉaguanas" estis donita al la areo fare de hispanaj koloniistoj, sed ĝi iras reen al la "ĉaguan", indiana tribo kiu vivis en la regiono en antaŭkolumbaj tempoj.

## Situo 
Ĉaguanas situas en la centro de Trinidado, proksimume 18 kilometroj (11 mejloj) sude de la ĉefurbo Portospeno (Port of Spain). La urbego formale troviĝas ĉirkaŭ la Golfo Paria, sed estas apartigita de ĝi per neloĝata strio sude de la Marĉo Karoni, je larĝeco de proksimume unu kilometro. Geografie, la urba areo situas sur la okcidenta rando de la ebenaĵo Karoni, malalta ebenaĵo kiu kuras tra duono de la insulo en okcident-orientan direkton kaj estas limigita fare de la Norda Montaro kaj la Centra Montaro. La riveroj Cunupia kaj Caparo rekte fluas tra Ĉaguanas al la Golfo kaj longe formis la nordajn kaj sudajn limojn de la urbego.

## Transportado 
Surbaze de la origino de la urbo kiel vilaĝo kaj ĝia ĝenerale neplanita rapida kresko en la plej grandan urbon de la lando (laŭ nombro de loĝangoj), Ĉaguanas estas daŭre luktas kun trafikaj problemoj malgraŭ multaj provoj de alternativaj skemoj por mastrumi la trafikon. Tiu trafikŝtopiĝo nun estas konsiderita minacon al estonta kresko de la urbego.

## Historio 
Ĉaguanas estis fondita en 1797. Longe ĝi estis negrava urbo; rapida kresko komenciĝis en la 1980-aj jaroj. En 1990, la urbego ricevis la statuson de aŭtonoma municipo (antaŭ tio ĝi estis parto de la distrikto de *Caroni*).  De 1880 ĝis meze de la 20-a jarcento, Ĉaguanas estis ligita al la tiama ekzistanta fervoja reto en Trinidado, specife al la fervoja linio inter Port of Spain kaj Rio Claro, kiu donis al la grandurbo alian ekonomian kreskon.

Ĝis la malfruaj 1980-aj jaroj, Chaguanas estis urbeto kun malpli ol 10 000 loĝantoj. Tiam, tamen, ekis rapida kresko. Unuflanke, komenciĝis la konstruado de pluraj komercaj centroj, per kiuj Ĉaguanas prezentis sin kiel la komerca centro de la insulo, bildo kiu postvivas ĝis hodiaŭ. Aliflanke, la konstrua tero en Ĉaguanas estis malmultekosta, kio igis la grandurbon alloga vivloko por por loĝantoj de Port of Spain kaj San-Fernando.  Statistikoj montras, ke la rapida kresko de Ĉaguanas plejparte respondas al malkreskanta loĝantaro en Port of Spain kaj San-Fernando.

## Kulturo 
Ĉaguanas estis centro por la hind-trinidada kaj tobago-kulturo, kaj eĉ pli larĝe por la hind-kariba kulturo.

### Famuloj 
* Vidiadhar Surajprasad Naipaul (1932-2018, Nobelpremiita verkisto

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Trinidado kaj Tobago
Kategorio:Urboj de Karibio
Giuseppe De Santis

**Giuseppe De Santis** (11a de Februaro 1917 – 16a de Majo 1997) estis itala kinreĝisoro. Li estis unu el la plej idealistaj reĝisoroj de la itala novrealismo de la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, kaj verkis kaj reĝisoris filmojn elstarigitajn pro iliaj ardaj postuloj de sociala reformo.

Li estis frato de itala kinreĝisoro Pasqualino De Santis. Lia edzino estis Gordana Miletic (origina literumado: Miletić), jugoslava aktorino kai iama baletdancistino.

Li estis membro de la Itala Komunista Partio (PCI) kaj luktis kun la kontraŭnazia rezistado en Romo dum la Dua Mondmilito.

Li estis studento de filozofio kaj literaturo, poste studis kinematografion kaj eklaboris kiel prikina ĵurnalisto. De Santis ricevis fortan influon de Cesare Zavattini, kiu jam faris filmojn kiuj montris la simplajn kaj tragediajn realecojn de la proletara vivo uzante lokan filmadon kaj neprofesiajn aktorojn. Lia tria filmo *Riso amaro* (Amara rizo, 1950), historio de juna laboristino en rizkampoj kiuj devas elekti inter du socie apartaj kandidatoj, steluligis Silvana Mangano kiu iĝis mejloŝtono de la nova kinstilo. Ĝi ankaŭ havigis al De Santis nomumon por Oskar-premio al la Plej Bona Originala Historio.

## Filmoj 
* *Caccia tragica* (1947)
* *Riso amaro* (1949)
* ''Non c'è pace tra gli ulivi* (1950)
* *Roma ore 11* (1952)
* *Un marito per Anna Zaccheo* (1953)
* *Giorni d'amore* (1954)
* *Uomini e lupi* (1957)
* *La strada lunga un anno* (1958)
* *La garçonnière* (1960)
* *Italiani brava gente* (1965)
* *Un apprezzato professionista di sicuro avvenire'' (1972)

* 

Kategorio:Italaj reĝisoroj
Oktila tioacetato

**Oktila tioacetato** aŭ **oktila tioetanato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj oktanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Oktila tioacetato posedas 10 karbonatomojn, 20 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Oktila tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj oktilaj derivaĵoj. .

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado per agado de *tioacetata acido* kaj **oktanolo**:

### Sintezo 2
* Preparado per traktado de *tioacetata anhidrido* kaj **oktanolo**:

### Sintezo 3
* Preparado per reakcio de oktila klorido kaj *tioacetata acido*:

### Sintezo 4
* Preparado per interagado de *natria tioacetato* kaj oktila klorido:

### Sintezo 5
* Preparado de la **oktila tioacetato** per traktado de **oktila merkaptano** kaj **acetila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Tioacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Tioacetatoj
Peter Green

**Peter Allen Greenbaum** (29a de Oktobro 1946 - 25a de Julio 2020), konata profesie kiel **Peter Green**, estis angla kantisto-kantoverkisto kaj gitaristo de Blusroko. Kiel la fondinto de Fleetwood Mac, li estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1998. Green fondis Fleetwood Mac en 1967 post sezono en John Mayall's Bluesbreakers kaj tuj establis la novan bandon kiel populara konncertgrupo aldone al sukcesa registranto, antaŭ foriri en 1970. Kantoj de Green, kiel "Albatross" (instrumenta), "Black Magic Woman", "Oh Well", "The Green Manalishi (With the Two Prong Crown)" kaj "Man of the World", aperis en unuopaĵoj, kaj kelkaj estis adaptitaj de diversaj muzikistoj.

Green estis grava figuro en la "dua granda epoko" de la movado de Brita bluso. Eric Clapton laŭdis lian gitarludadon, kaj B.B. King komentis, "Li havas la plej dolĉan tonon kiun mi iam aŭdis; li estis la nura kiu donis al mi malvarman sviton." Lia persona sonstilo estis komponita de kordofrotado, vibrado, kaj ekonomio de stilo.

En Junio 1996, Green estis elektita la tria plej bona gitaristo el ĉiuj tempoj en la gazeto *Mojo*. En 2015, Rolling Stone* rangigis lin je la numero 58a en sia listo de "100 Plej Grandaj Gitaristoj el ĉiuj tempoj". La tono de Green en la instrumenta "The Super-Natural" estus klasita kiel unu el la 50 plej grandaj el ĉiuj tempoj fare de *Guitar Player* en 2004.

## Referencoj
## Literaturo
* Bacon, Tony. *Electric Guitars: The Illustrated Encyclopedia*. Portable (2006). 
* Celmins, Martin. *Peter Green: Founder of Fleetwood Mac*. Castle (1995). 
* Larkin, Colin. *The Guinness Encyclopedia of Popular Music*. Guinness (1992). 
* The circumstances surrounding Peter Green’s experience at the Highfisch-Kommune are explored in Ada Wilson’s novel *Red Army Faction Blues* 
* Celmins, Martin: *Peter Green. Founder of Fleetwood Mac. Revised & Updated Edition''. Omnibus Press, 2022. 

## Eksteraj ligiloj
*Peter Green and Friends on Facebook
*
*Fleetwood Mac inducted into the Rock & Roll Hall of Fame – 1998
*Guitar Player Magazine – Peter Green: 5 Essential Live Solos 
*Guitar Player Magazine – Peter Green: Guitar Playing 1966–1970
* Peter Green - The Munich Incident (Peter's son interviews Rainer Langhans).

* 

Kategorio:Anglaj kantistoj
Kategorio:Anglaj muzikistoj
Jeff Beck

**Geoffrey Arnold BECK** (24a de Junio 1944 – 10a de Januaro 2023) estis angla gitaristo. Li elstariĝis kiel membro de la rok-bando the Yardbirds, kaj poste fondis kaj ĉefis the Jeff Beck Group kaj *Beck, Bogert & Appice*. En 1975, li ŝanĝiĝis al instrumenta stilo fokuse al plinoviga sono, kaj liaj publikaĵoj enhavis ĝenrojn kaj stilojn game inter blusroko, ŝtonroko, rokĵazo kaj mikso de gitar-roko kaj elektroniko.

Beck estis rangigita en la kvin pintoj fare de la gazeto *Rolling Stone* kaj ĉe la listoj de aliaj gazetoj inter la plej grandaj gitaristoj. Li estis ofte nomita "gitaristo de gitaristo". *Rolling Stone* priskribis lin kiel "unu el la plej influa ĉefaj gitaristoj en rok-muziko".

Kvankam li registris du sukcesajn albumojn (en 1975 kaj 1976) kiel soloisto, Beck nek establis nek retenis komercan sukceson similan al tiu de samtempuloj kaj bandkolegoj. Li registris kun multaj artistoj.

Beck ricevis kritikajn laŭdojn kaj premiojn Grammy Award pro Plej Bona Rok-Instrumenta Ludado sesfoje kaj pro Plej Bona Pop-Instrumenta Ludado unufoje. En 2014, li ricevis la premion Ivor Novello de la Brita Akademio pro Elstara Kontribuo al Brita Muziko. Li estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo dufoje: la unua kiel membro de the Yardbirds (1992) kaj la dua kiel soloisto (2009).

## Studialbumoj 
eta|maldekstre|Beck en 1973.
* Truth (1968)
* Beck-Ola (1969) – the Jeff Beck Group
* Rough and Ready (1971) – the Jeff Beck Group
* Jeff Beck Group (1972) – the Jeff Beck Group
* Blow by Blow (1975)
* Wired (1976)
* There & Back (1980)
* Flash (1985)
* Jeff Beck's Guitar Shop (1989)
* Who Else! (1999)
* You Had It Coming (2001)
* Jeff (2003)
* Emotion & Commotion (2010)
* Loud Hailer (2016)

## Referencoj 
* 

Kategorio:Anglaj muzikistoj
Blind Faith

***Blind Faith*** (Blinda fido) estis angla superbando komponita de Steve Winwood, Eric Clapton, Ginger Baker, kaj Ric Grech. Ili estis frue heraldita de la muzika gazetaro sekvanta la sukceson de ĉiuj el la iamaj bandoj de la membroj, kiel la iama grupo de Clapton kaj Baker nome Cream kaj la iama grupo de Winwood nome Traffic, sed ili disiĝis post kelkaj monatoj, kaj produktis nur unu albumon kaj trimonate longan somerturneon.

La grupo originiĝis per neformala improvizado fare de Clapton kaj Winwood komence de 1969 post la disiĝo de Cream kaj Traffic. Baker aliĝis al ili en provludoj kaj ili decidis formi grupon. Grech aliĝis kiel la kvara membro el la bando *Family* en Majo, kaj ili ekregistris samnoman debutalbumon *Blind Faith*. Ĝi estigis polemikon en kelkaj sektoroj ĉar montris foton de mammontranta 11-jaraĝa knabino sur la kovrilo, kaj ĝi estis publikigita kun diferenca kovrilo en Usono.

La unua koncerto de *Blind Faith* okazis la 7an de Junio antaŭ ĉirkaŭkalkulitaj 100 000 sekvantoj en Hyde Park, Londono, sed ili sentis, ke ili ne sufiĉe estis provludintaj kaj estis nepreparitaj. Sekve ili ludis koncertojn en Skandinavio kaj Usono, sed la manko de materialo por la koncertoj kondukis ilin ludi malnovajn kantojn de Cream kaj Traffic kiuj plaĉis al la publiko sed seniluziigis la bandon. Clapton iĝis pli kaj pli izolata dum la turneo, preferante pasigi la tempon kun apogo de Delaney & Bonnie, kaj Blind Faith tuj disbandiĝis post ilia lasta koncerto. Kaj Clapton kaj Winwood ĝuis la muzikon, kiuj ili ludis kune en la limigita tempo de la grupo, kaj ekde tiam ili kunlaboris en kelkaj turneoj ludante materialon de *Blind Faith*.

## Membroj 
*Steve Winwood – ĉefa voĉo, klavaroj, gitaro
*Eric Clapton – gitaro, voĉo
*Ric Grech – basgitaro, violono
*Ginger Baker – Drumoj, perkutado

## Disko 
**Blind Faith* (1969)

### Unuopaĵoj
* "Well All Right" / "Can't Find My Way Home" (1969) No. 20 NLD 
* "Change of Address" / "Sales Office" (promotional single) (1969)

## Referencoj
## Literaturo
* 
* 
* 
* 

* 

Kategorio:Britaj muzikaj grupoj
Kategorio:Blusaj muzikistoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1969
Kategorio:Kvartetoj
Lod

**Lod**, hebree **לוד**, arabe **اللد**, latinliterigo laŭ DIN 31635 *al-Ludd*, estas urbo en Israelo. Ĝi situas en la centra distrikto de Israelo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Laŭ la biblio (1 Kro 8.12), la loĝloko estis fondita de la tribo de Benjameno je la nomo Lod / לוד kiam la Izraelidoj konkeris la landon. Post esti detruita fare de la Asiria imperio, Lod estis ree setlita per judoj en la 5-a jarcento antaŭ nia erao kaj ricevis la nomon Lydda (malnovgreke Λύδδα) en helenismaj tempoj - tiun nomon ĝi tenis ĝis 1948, kiam ĝi renomiĝis laŭ la origina, antikva hebrea nomo.

Inter la 5-a jarcento antaŭ nia erao kaj ĝis la malfrua romia periodo, la urbo estis elstara centro por juda eduko kaj komerco. En 67 de nia erao, la romianoj konkeris la urbon. Inter tiam kaj ĉirkaŭ 200 de nia erao, la urbo iĝis romia kolonio kaj estis renomita Diospolis (antikvgreke: Διόσπολις, do "poliso de dio", 'urbo de Zeŭso'). Kristana tradicio identigas la urbon kiel la 4-a-jarcenta martirejo de Sankta Georgo, probable en 303. La baziliko de la Greka Ortodoksa Eklezio de Sankta Georgo situanta en la urbo verŝajne enhavas liajn restaĵojn. Ekde la plua evoluo de la 4-a jarcento la urbanoj estis grandparte kristanoj kaj apartenis al la orienta parto de la romia imperio, ekde 395 al la Bizanca Imperio.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Israelo
The Jeff Beck Group

**The Jeff Beck Group** estis brita rok-bando formita en Londono en Januaro 1967 fare de iama gitaristo de the Yardbirds nome Jeff Beck. Ilia plinoviga alproksimiĝo al pez-sona bluso, ritmenbluso kaj rok-muziko faris gravan influon en pop-muziko.

Iamaj membroj estis Jeff Beck, Rod Stewart, Ronnie Wood, Jet Harris, Dave Ambrose, Clem Cattini, Viv Prince, Aynsley Dunbar, Micky Waller, Roy Cook, Nicky Hopkins, Tony Newman, Alex Ligertwood, Max Middleton, Clive Chaman, Cozy Powell kaj Bobby Tench. La unua grupo funkciis el 1967 ĝis la 24a de Julio 1972, kiam la *the Jeff Beck Group* estis oficiale disbandigita.

## Diskaro
* *Truth* (kiel Jeff Beck) (1968)
* *Beck-Ola* (1969)
* *Rough and Ready* (1971)
* *Jeff Beck Group* (1972)

## Literaturo
* Bob Brunning (1986) *Blues: The British Connection*, London: Helter Skelter, 2002, 
* Bob Brunning (2004) *The Fleetwood Mac Story: Rumours and Lies*  – Omnibus Press, foreword by B.B.King
* Annette Carson *Jeff Beck – Crazy Fingers* Backbeat Books 
* Dick Heckstall-Smith (2004) *The safest place in the world: A personal history of British Rhythm and blues*, Clear Books,   – First Edition : *Blowing The Blues – Fifty Years Playing The British Blues*
* Christopher Hjort (2007) *Strange Brew: Eric Clapton and the British blues boom, 1965–1970*, foreword by John Mayall, Jawbone 
* Christopher Hjort kaj Doug Hinman (2000) ''Jeff's Book: A Chronology of Jeff Beck's Career 1965–1980: From the Yardbirds to Jazz-Rock'', Rock 'n' Roll Research Press. 2000  and 
* Paul Myers *Long John Baldry and the Birth of the British Blues*, Vancouver 2007 – GreyStone Books
* Harry Shapiro *Alexis Korner: The Biography*, Bloomsbury Publishing, London 1997, Diskografio de Mark Troster

* 

Kategorio:Britaj rokmuzikaj grupoj laŭ ĝenroj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1967
Félix Bossuet

**Félix BOSSUET** (naskiĝis la 23-an de februaro 2005 en Parizo) estas franca aktoro. Li iĝis konata kiel la aktoro de la orfa knabo Sebastiano en la filmoj de la serio *Belle & Sebastiano*.

## Vivo 
Félix Bossuet naskiĝis en 2005 en la 12-a arondismento de Parizo. En 2012 li gajnis el 2400 samaĝaj kandidatoj la rolon de Sebastiano en la drama filmo *Belle & Sebastiano* kiu estis publikigita en 2013. Li ankaŭ rolis kiel Sebastiano en ĝiaj du daŭrigoj. Krome li ankaŭ akceptis apogajn rolojn en kinejaj kaj televidproduktadoj kiel ekzemple *Mon Roi* (mia reĝo) de 2015 kaj Ĉokolado  (*Monsieur Chocolat*) de 2016.

Lia pli juna frato *Octave* ankaŭ estas aktoro. La du kune aktoris en *Belle & Sebastiano - Amikoj por la vivo* de 2017.

## Filmografio 
* 2013: Belle & Sebastiano *(Belle et Sébastien)*
* 2015: Belle & Sebastiano: la aventuro daŭriĝas *(Belle et Sébastien: l’aventure continue/Sebastian und die Feuerretter)*
* 2015: *Mon Roi* ("mia reĝo")
* 2016: Débarquement immédiat
* 2016: Éternité
* 2016: Ĉokolado *(Chocolat / Monsieur Chocolat)*
* 2017: Jour J (germana titolo *Hochzeit ohne Plan*)
* 2017: Belle & Sebastiano - Amikoj por la vivo *(Belle et Sébastien - le dernier chapitre / - Freunde fürs Leben / - Amici per sempre)*
* 2018:  *Traqués* (germana titolo *Zwei auf der Flucht*), kun *Jenifer Bartoli*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* privata retejo pri la diversaj filmigoj de *Belle & Sebastiano* kun multaj informoj (, resume en kvar minutoj)
* persona retejo en *Facebook* ()
* iuj fotoj de la intertempe 17-jara Félix Bossuet kaj de la hundino *Belle* de kinfestivalo el 2017

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Infanaj aktoroj
Belle & Sebastiano - Amikoj por la vivo

**Belle & Sebastiano - Amikoj por la vivo** aŭ ***Belle & Sebastiano - la lasta ĉapitro*** - france *Belle & Sébastien 3: Le Dernier Chapitre*, titolo itala *Belle & Sebastien - Amici per sempre*, germana *Belle & Sebastian – Freunde fürs Leben* kaj angla *Belle & Sebastian - Friends for Life* - estas franca drama filmo de 2017. Temas pri la tria filmo el trilogio nomata *Belle & Sebastiano*. 

Reĝisoro estis Clovis Cornillac, kaj la ĉefaj aktoroj estas granda blankfela pirenea monta hundino kaj la tiutempe 12-jara knabo Félix Bossuet. En pliaj roloj videblas la aktoroj Tchéky Karyo (paŝtisto César), Margaux Chatelier (Angelina), Thierry Neuvic (Pierre) kaj Clovis Cornillac (Jozefo).

## Temo 
Du jaroj pasis post la eventoj montritaj en la dua filmo Belle & Sebastiano: la aventuro daŭriĝas. Nun estas la jaro 1947, Sebastiano havas dek du jarojn. Belle nun estas patrino de tri amindaj hundidoj. Pierre kaj Angelina geedziĝas kaj revas pri alia vivo, aliloke en Kanado. La infano rifuzas forlasi la paŝtiston César, la ĉaleton kaj la montaran valon en la Francaj Alpoj, kiujn li tiom amas. Kiam Jozefo, la iama mastro de Belle, venas por preni la hundon kiun li kredas esti lia posedaĵo, Sebastiano faros ĉion por protekti Belle kaj ŝiajn hundidojn.

## Eksteraj ligiloj
* 
* germana prezento kaj recenzo en la retejo *filmdienst.de*
* 2-minuta prezento de filmaj scenoj en la itala
* iuj fotoj de la intertempe 17-jara Félix Bossuet kaj de la hundino *Belle* de kinfestivalo el 2017
* privata retejo pri la diversaj filmigoj de *Belle & Sebastiano* kun multaj informoj (, resume en kvar minutoj)

Kategorio:Francaj filmoj
Kalcia tioacetato

**Kalcia tioacetato** aŭ **kalcia tioetanato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioacetata acido, kaj kalcia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Kalcia tioacetato posedas 1 kalciatomon, 4 karbonatomojn, 2 sulfuratomojn, 2 oksigenatomojn kaj 6 hidrogenatomojn. Kalcia tioacetato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioacetataĵoj kaj kalciaj derivaĵoj.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado per agado de *tioacetata acido* kaj **kalcia hidroksido**:

### Sintezo 2
* Preparado per traktado de *tioacetata anhidrido* kaj **kalcia hidroksido**:

### Sintezo 3
* Preparado per reakcio de kalcia klorido kaj *tioacetata acido*:

### Sintezo 4
* Preparado per interagado de *natria tioacetato* kaj kalcia klorido:

## Vidu ankaŭ
* Tioacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Tioacetatoj
Kempten (stacidomo)

**Kempten** estas fervoja stacidomo en Wetzikon, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Wetzikon
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Hinwil (distrikto)
István Rózsavölgyi

**István Rózsavölgyi** [iŝtvAn rOĵavoldji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Rózsavölgyi István** estis hungara kuristo, dufoja olimpiano, sepfoja mondrekordulo, trejnisto, oficiro. Lia origina familia nomo estis *Reidl* ĝis 1952.
eta|

István Reidl naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Tata (Hungario).

## Biografio 
 finis oficiran lernejon en Kaposvár en 1952 en rango leŭtenanto. Post aliaj sportoj li konatiĝis pri la atletiko nur en sia aĝo 21. En 1956 li kuris mondrekordon en distanco 1500 m, sed iom poste eksplodis la Hungara revolucio de 1956, dum li devis servi en la armeo sen trejnado. Li estis partoprenanto en la Hungario en la Somera Olimpiko 1956 sen medalo, sed en la sekva Olimpiko li estis la tria. Li kuris sepfoje mondrekordojn inter 1955-1959. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1962, poste li estis trejnisto. Li pensiuliĝis en 1984. Li ricevis premiojn inter 1955-1994.

## Memorigiloj 
* Memortabulo en Tata (2019)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* datenoj angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj longdistancaj kuristoj
Kategorio:Hungaraj mezdistancaj kuristoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Měšín

:*Eble vi serĉas Měřín.*

**Měšín** () estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina sep kilometrojn nordoriente de urbo Jihlava kaj ok kilometrojn sudokcidente de urbo Polná. Ĝi situas sur moravia flanko de eksa landa limo. En la jaro  vivis ĉi tie . Ĝis la jaro 1945 ĉi tie vivis loĝantoj plejparte de la germana nacieco. Post la dua mondmilito la germanaj loĝantoj estis forŝovitaj kaj en Měšín ekloĝis ĉeĥaj loĝantoj.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1368. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
* Niĉa kapelo
* Krucifikso

## Pluaj fotoj 

Mesin2.jpg|Měšín
Měšín obecní úřad.JPG|Konstruaĵo de eksa lernejo servanta kiel municipa ofico, biblioteko kaj gastejo 
Měšín prodejna 2.JPG|Vendejo en Měšín

Kategorio:Municipoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Municipoj en dislimejo de Bohemio kaj Moravio
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Blowin' in the Wind

'''«Blowin' in the Wind»'* estas kanto de la usona muzikisto Bob Dylan, lanĉita kiel "unuopaĵo" en 1962 kaj poste inkludita en lia studialbumo *The Freewheelin' Bob Dylan'' en 1963. Kvankam ĝi estis priskribita kiel protesta kanto, ĝi enhavas serion de retorikaj demandoj pri temoj kiel paco, milito kaj libereco. La verso «The answer, my friend, is blowin' in the wind» —traduke: «La respondo, mia amiko, estas en la ventoblovo»— estis priskribita kiel «nepenetrebla kaj ambigua: ĉu la respondo estas tiom evidenta ke ĝi estas ĝuste antaŭ via vizaĝo, ĉu la respondo estas tiom netuŝebla kiel la vento».​

En 1994, la kanto estis inkludita en la Famsalono de la premioj Grammy. En 2004, ĝi estis elektita la 14a plej bona kanto de ĉiuj tempoj laŭ la revuo *Rolling Stone*. Spite ne atinginte sukceson kiam ĝi estis publikigita por la unua fojo kiel unuopaĵo, ĝi estis tre aŭskultata per radio, kaj ekzemple atingis la 3an rangon en Francio.

La temo eble estis inspirita de fragmento de la libro *Bound for Glory*, en kiu Woody Guthrie komparas sian politikan sintenon kun gazetofolioj flugantaj pro la vento en la stratoj de Novjorko. Ja Dylan estis familiarigita kun la laboro de Guthrie kaj la legado de tiu libro ege influis lin. Tamen laŭlonge de la jaroj oni sugestis tre variajn antaŭaĵojn.

Diversaj kantistoj ludis versiojn de tiu kanto, ekzemple Marlene Dietrich, Stevie Wonder, Marianne Faithfull inter multaj aliaj.

## En Esperanto 
En Esperanto ekzistas la versio de 3 kanzonoj de Bob Dylan, tradukitaj de Wouter Frank Pilger kaj registritaj de Duo Espera en 1968 en la albumo “Jen nia mondo”:

- *Blowin’ in the Wind* - Blovas la vent’;

- *Don’t think twice, it’s all right* - Tamen ĉio en ordo;

- *With God on our side* - Kun helpo de Di’.

Dylan diris  komentante tiujn versojn:

La kanzono enhavas eron da optimismo: respondo ekzistas, kaj por ĝin alporti sufiĉos venta ekblovo (kondiĉe ke oni volu serĉi ĝin).

## Referencoj
## Literaturo
* Gill, Andy (1999). Classic Bob Dylan: My Back Pages. Carlton. ISBN 1-85868-599-0.
* Gray, Michael (2006). The Bob Dylan Encyclopedia. Continuum International. ISBN 0-8264-6933-7.
* Sounes, Howard (2001). Down The Highway: The Life Of Bob Dylan. Grove Press. ISBN 0-8021-1686-8.
* Williams, Richard (1992). Dylan: a man called alias. Bloomsbury. ISBN 0-7475-1084-9.
* 

Kategorio:Protestaj kantoj
Kategorio:Anglalingvaj kantoj
Měřín

:*Tiu ĉi artikolo temas pri kampurbo en distrikto Žďár nad Sázavou. Pri parto de municipo Rabyně temas artikolo Měřín (Rabyně).*
:*Eble vi serĉas Měšín.*

**Měřín** () estas kampurbo en Ĉeĥio, en&nbsp;Regiono Vysočina, en distrikto Žďár nad Sázavou apud aŭtostrado D1 en distanco 10&nbsp;km nordokcidente de Velké Meziříčí kaj 22&nbsp;km oriente de Jihlava. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1298.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo renovigita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Měřín**
* Pustina

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Kapelo de Virgulino Maria 
* Niĉa kapeleto – komplimento de Virgulino Maria Dolora
* Niĉa kapeleto – komplimento de sankta Anna
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Měřín, east part 2.jpg|Měřín
Měřín, municipal office.jpg|Ofico de kampurbo en Měřín
Měřín, restaurant.jpg|Restoracuio en Měřín
Měřín, main square.jpg|Ĉefa strato


Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Kampurboj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Rančířov

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Jihlava. Pri parto de municipo Dešná temas artikolo Rancířov.*
:*Eble vi serĉas Rantířov.*

**Rančířov** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro  vivis ĉi tie .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1305. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Statuo de sankta Jozefo
* Paroĥestrejo
* Akva muelejo n-ro 18

## Pluaj fotoj 

Rančířov - kostel sv. Petra a Pavla 03.jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Rančířov - fara 01.jpg|Paroĥestrejo
Rančířov - socha sv Josefa 01 (dříve vložená socha se nachází na místním hřbitově a ne u silnice).jpg|Statuo de sankta Jozefo

Kategorio:Municipoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro