open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Brojo (distrikto)

La **distrikto Brojo** (en la franca **district de la Broye**; en la germana **Broyebezirk**) estas administra unuo de Kantono Friburgo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².. Ĝia ĉefloko estas la komunumo Estavayer-le-Lac.

## Geografio 
La distrikto Brojo konsistas el kvar teritorioj, kiuj inter si ne estas ligitaj. Tri el ili estas eksklavoj en Kantono Vaŭdo, dum unu estas ligita teritorie al la distrikto Friburgo. La teritorioj de la distrikto entendiĝys en la ebenaĵo de la rivero Brojo kaj laŭlonge de la sudorienta bordo de la Lago de Neŭŝatelo.

## Komunumoj de la distrikto Brojo 
La distrikto Brojo konsistas (stato en 2012) el 30 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Estavayer-le-Lac estas la plej granda. Jen la listo:

## Historio 
La distrikto Brojo estis kreita surbaze de la nova kantona konstitucio de Friburgo en la jaro 1848 el la malnovaj distriktoj Dompierre, Surpierre kaj Estavayer. La Valo de Brojo, al kiu la distrikto apartenis en la jaro 1536 estis konkerita de la urbaj ŝtatoj Friburgo kaj Berno kaj dividitaj inter ili. La bernaj teritorioj post la Helveta Revolucio de 1798 estis atribuitaj al la nova Kantono Vaŭdo, dum la friburgaj formis parton de Kantono Friburgo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo de la prefektejo de la distrikto Brojo en la retejo de Kantono Friburgo

!
Saint-Martin FR

**Saint-Martin** (en Esperanto: *Sankta Marteno*) estas komunumo en la distrikto Vevejso en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 965 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Saint-Martin situas en sudokcidento de la Friburga Mezlando, proksimume 15 kilometrojn okcidentsudokcidente de la urbo Bulle kaj 14 kilometrojn norde de Vevey. La komunumo konsistas el la tri vilaĝoj Besencens, Fiaugères kaj Saint-Martin, kaj la setlejoj Villard, Clos Devant, La Jailla kaj Haut de Fiaugères, kaj multnombraj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,79&nbsp;km², de kiuj 16,1% estas kovritaj de arbaro, 77,0% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Saint-Martin limas en nordo al Le Flon, en oriento al La Verrerie, en sudoriento al Semsales, en sudo al Maracon (VD), kaj en okcidento al Oron (VD).

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 154 de Vaulruz al Oron. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 4 kilometrojn oriente de la vilaĝo apud Châtel-Saint-Denis. Per la buslinio de Bulle al Oron la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Saint-Martin datiĝas el la jaro 1228 kiel *Sanctus Martinus*. Dum mezepoko la posedantoj de Saint-Martin estis la senjoroj de Oron, Rue kaj Illens. Parto de Saint-Martin fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Friburgo per la konkeroj de la jaro 1536, la reston Friburgo akiris post la bankrotiĝo de la Grafoj de Grejerco en la jaro 1555. Saint-Martin tiam estis atribuita al la Voktejo Rue, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 1748 sub la nova friburga konstitucio estis integrita al la distrikto Vevejso. La 1-an de januaro la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Besencens kaj Fiaugères estis integritaj al Saint-Martin.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Martin

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Saint-Martin
Røst

**Røst** estas komunumo en la norvega provinco Nordland. Ĝi estas parto de la distrikto kaj insularo Lofoten. La administra centro de la municipo estas la vilaĝo kaj insulo Røstlandet. Fine de  en la komunumo vivis . La komunumo kovras 11.2 kvadratajn kilometrojn distribuitaj sur 365 insuloj kaj insuletoj. La ĉefa insulo Røstlandet estas preskaŭ elipsa - ĝi estas 6 km longa kaj 4 km larĝa.

## Blazono 
La modernan blazonon akceptitan en 1986 dezajnis *Arvid Sveen*. Ĝi montras tri nigrajn kormoranojn *(Phalacrocorax aristotelis)* sur griza fono. Tiuj kormoranoj ludas gravan rolon en loka legendo pri tri fratoj kiuj povas sin transformi en kormoranoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

[eta|maldekstra|300ra|ekstere [sekigita fiŝo|sekigitaj fiŝoj]]
eta|maldekstra|300ra|vintro en Røst

Kategorio:Komunumoj de Nordland
Juana Maria

**Juana Maria** estis indiĝena virino, plej verŝajne el la tribo Nicoleño, loĝinta en kavo, manĝinta moluskojn kaj fokograson kaj vestanta mantelon el kormoranaj plumoj, kiu estis trovata en 1853 en la Insulo San Nicolas, ĉe la suda marbordo de Kalifornio, Usono. Ŝi estis kunkudrinta la plumojn uzante balenajn tendenojn. Ŝi estis konata kiel la Solulino de San Nicolas kaj estis renomita "Juana Maria" (ĉar perdiĝis ŝia origina nomo kaj ŝi malkapablis komuniki ĉar neniu tie parolis ŝian lingvon). La virino estis vivanta sole en la insulo dum 18 jaroj antaŭ esti “savita”, intercitile ĉar post tio ŝi vivis nur sep semajnojn, post kio ŝi mortis pro disenterio plej verŝajne kaŭzita de drasta dietoŝanĝo al englutado de multaj vegetaloj kiujn ŝi ne povis manĝi dum jaroj.

Kategorio:Sovaĝaj infanoj
Kategorio:Indianaj etnoj en Kalifornio
Kategorio:Usonanoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Kalifornianoj
Insulo San Nicolas

eta|300px|Mapo de la Kanalinsuloj de Kalifornio
**Insulo San Nicolas** [nikolAs] estas la plej malproksima insulo el la Kanalinsuloj de Kalifornio. Ĝi estas parto de la Kantono Ventura. Tiu insulo kun 58.93&nbsp;km² de areo estas nune kontrolata de la usona mararmeo kiu uzas ĝin kiel armiltestejo kaj trejnejo, nome kiel bazo *Naval Outlying Field San Nicolas Island*. Tiu neloĝata insulo estas difinita de la Usona Buroo de la Censo kiel *Block Group 9*, censonumero 36.04 de la Kantono Ventura. La indiĝenoj de la tribo Nicoleño loĝis en la insulo ĝis 1835. Laŭ la usona censo de 2000, la insulo restis oficiale neloĝata, kvankam la censo ĉirkaŭkalkulas, ke almenaŭ 200 militistoj kaj civiluloj loĝas foje en la insulo. La insulo havas malgrandan flughavenon kaj kelkajn konstruaĵojn, inklude telemetriajn ricevilantenojn.

La plej alta punkto estas *Jackson Hill* kun .

## Vidu ankaŭ 
* la kazon de solulino kiu loĝis sola en la insulo dum 18 jaroj, nome Juana Maria.

## Notoj 
Kategorio:Insuloj en Usono
Kategorio:Kalifornio
TASS

eta|250ra| enirejo de la TASS-konstruaĵo,
eta|250ra|... nun pluuzata kiel centra oficejo de ITAR-TASS
La **Telegrafa Agentejo de Sovetunio** (; mallongigo **TASS**), estis la centra agentejo por kolekto kaj disdonado de internaj kaj internaciaj novaĵoj por ĉiuj sovetuniaj gazetoj, radiofoniaj kaj televidaj stacioj. Ĝi havis monopolon pri oficialaj ŝtataj informoj, kiuj estis transdonitaj en la formo de *TASS-Raportoj* (ruse Сообщение ТАСС,* Soobŝĉenije TASS*).

La agentejo estis fondita la 25-an de julio 1925 per dekreto de la Prezidio de la Supera Soveto de Sovetunio. Tass estis kreita de la *Rusa Telegrafo Agentejo* (ROSTA), la unua ŝtata novaĵagentejo en Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko. La agentejo estis forte infiltrita de la sekreta polico kaj spionagentejo en Sovetunio, la NKVD kaj la armea agentejo GRU. Multaj el la oficistoj ankaŭ sekrete servis kiel informfontoj al la NKVD (kaj poste, al la KGB).

Post la jaro 1971, TASS estis levita al la statuso de Ŝtata Komitato ĉe la registaro de Sovetunio.

## Filioj 
Tass havis filiojn en ĉiuj 14 aliaj uniaj respublikoj krom Rusio - Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko estis kovrita de la centra agentejo:

* Armenpres (ruse Арменпрес, Armena SSR)
* ATEM (ruse АТЕМ, Moldava SSR)
* Azerinform (ruse Азеринформ, Azerbajĝana SSR)
* BelTA (ruse БелТА, Belorusa SSR)
* ELTA (ruse ЭльТА, Litova SSR)
* ETA (ruse ЭТА, Estona SSR)
* Gruzinform (ruse Грузинформ, Kartvela SSR)
* KazTAG (ruse КазТАГ, Kazaĥa SSR)
* KirTAG aŭ angligite KyrTAG (ruse КирТАГ, Kirgiza SSR)
* Latinform (ruse Латинформ, Latva SSR)
* RATAU (ruse РАТАУ, Ukraina SSR)
* TadžikTA aŭ angligite TajikTA (ruse ТаджикТА, Taĝika SSR)
* Turkmeninform (ruse Туркменинформ, Turkmena SSR)
* UzTAG (ruse УзТАГ, Uzbeka SSR)

Tra la historio pliaj filioj ekzistis, ektemple KarelfinTAG (КарелфинТАГ), la Telegrafa Agentejo de la Karelo-Finna SSR.

## Agado 
TASS havis oficejojn kaj raportistojn en 110 landoj, kun ĉiutaga produkto egala al 750 ĵurnalaj paĝoj, tradukita en ok ne-sovetuniajn lingvojn. Ĝi havis preskaŭ 5000 oficistojn, el kiuj ĉirkaŭ kvinono estis ĵurnalistoj.

TASS havis la sekvajn Ĉefajn Eldonajn Estrarojn: Ĉefa Eldona Komitato de Unia Informo, de Informo al Eksterlando, Informado al Socialistaj Landoj, de Informado pri Eksterlando, de Fotoinformado kaj Ĉefa Direktorejo de Komunikado.

En 1992, post la disfalo de Sovetunio, la sovetunia agentejo estis transformata al Informa Telegrafa Agentejo de Rusio, mallongigata ITAR-TASS.

Kategorio:Novaĵagentejoj de Sovetunio
La tri ursoj

**Orbuklulino**, ankaŭ konata kiel **La tri ursoj** estas internacie konata angla fabelo. Unuafoje ĝin (anonime) publikigis angla aŭtoro kaj poeto Robert Southey en 1837. La rakonto, jam antaŭ tiu dato, estis parto de la angla folkloro.
eta|260px|La tri ursoj kun Orbuklulino, kiu vekiĝas en la fono.En 1875 sub la titolo "La tri ursoj" () aperis ruslingva versio de tiu ĉi fabelo en prilaborita kaj edifa formo verkita de Lev Tolstoj.

La enloĝebla zono kelkfoje nomiĝas **orbuklulina zono**.

## Intrigo 
Temas pri tri ursoj, kiuj loĝas en arbara domo. Ili kuiris kaĉon kaj, dum la kaĉo malplivarmiĝas, ili ekpromenas. Orbuklulino (kies nomo originas de la koloro de ŝia hararo), preterpasante ilian domon, vidas, ke ĝi estas malplena kaj decidas eniri. Ŝi testas la tri seĝojn, dum kio ŝi rompas unu el ili, kaj elektas la plej bonan seĝon por sidiĝi. Ŝi gustumas el la tri teleroj da kaĉo kaj formanĝas la tiun, kiu havas la plej taŭgan temperaturon. Poste ŝi provkuŝas en la tri litoj. Nur la plej bona lito kontentigas ŝiajn postulojn, kaj ŝi endormiĝas en ĝi. Kiam la ursoj revenas, ili estas ŝokitaj. Ili malkovras, ke unu el la teleroj estas malplena, ke unu seĝo estas rompita kaj ke iu dormas en unu el iliaj litoj. Pro embaraso Orbuklulino fuĝas el la domo por neniam plu reveni.

La moralinstruo de la rakonto estas pri egoismo, pri la neceso respekti propraĵon de aliaj kaj pri misuzo de gastamo.

Kategorio:Fabeloj
Kategorio:Folkloro
Kategorio:Anglio
Tri ursoj
Miklós Nagy (agronomo)

**NAGY Miklós** [nadj] estis rumania hungara agronomia fakverkisto, redaktoro. Li naskiĝis en Torda la 3-an de majo 1913 kaj mortis en Kluĵo la 29-an de aprilo 1988.  

## Kariero
Miklós Nagy akiris diplomon de agronomo en la  Agrikultura Instituto de Kluĵo (1935) kaj diplomon de inĝniero pri bestbredado (1936). Post instruado li faris sesmonatan vojaĝon en Danio, Germanio kaj Svedio. En 1937 li partoprenis en la mondkongreso pri laktoekonomio en Berlino. Li doktoriĝis en Universitato Bolyai (1946). Li instruis en fakmezlerenjo (1949-62), poste li estis agronomo. De 1969 li estis rubrikestro pri agrikulturo de gazeto Falvak Dolgozó Népe, redaktoro de aldonaĵo *Mezőgazdasági Útmutató* ĝis sia pensiuliĝo (1974). 

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj agronomoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Villejuif

**Villejuif** [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo, en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2009 kaj laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento L'Haÿ-les-Roses [] kaj al la kantono ''*. 

La nomo *Villejuif* aperis unuafoje sub la formo *Villa Judea* en la jaro 1119. Ekzistas pluraj teorioj pri la deveno de tiu nomo, sed ĝi verŝajne ne rilatas al judoj (malgraŭ tio, ke la franca vorto *Juif'' signifas “judo”).

## Geografio 
eta|maldekstra|
Villejuif troviĝas en la nordokcidento de la departemento Val-de-Marne, 8 kilometrojn sude de la centro de Parizo. La najbaraj komunumoj estas Le Kremlin-Bicêtre norde, Arcueil nordokcidente, Cachan okcidente, L'Haÿ-les-Roses sudokcidente, Vitry-sur-Seine sudoriente kaj Ivry-sur-Seine nordoriente.

## Transporto 
eta|maldekstra|260ra|
* Villejuif havas tri metrostaciojn sur la linio 7 de la metroo de Parizo: '**, **' kaj '**.
* Villejuif havas metrostacion sur la linio 14 de la metroo de Parizo: **' apud Institut Gustave-Roussy.
* Villejuif havas du tramhaltejojn sur tramlinio 7: '** kaj **'.

eta|maldekstra|260ra|

## Edukado 
* Sup'Biotech

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Val-de-Marne
* Listo de urboj de Francio
* Institut Gustave-Roussy

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Francilio priservataj de metroo
Etelka Szabó Adorján

**SZABÓ ADORJÁN Etelka** [sab:o adorja:n] estis rumania hungara kuracistino. Ŝi naskiĝis en Turda la 2-an de septembro 1924 kaj mortis en Târgu Mureș la 6-an de majo 1986. Ŝi estis la edzino de István Szabó.  

## Kariero
Etelka Adorján Szabó dipolomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș en 1952. De 1957 ŝi laboris en la laboratorio de Akuŝkliniko. De 1961 ŝi estis fakkuracistino, de 1972 ĉefkuracistino. Ŝi iĝis doktoro de medicinaj sciencoj en 1972.

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
6658 Akiraabe

'*6658 *Akiraabe'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio en Hokajdo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Akira Abe*, ĉefredaktisto de *Hoshino Techo'' (« Gvido pri la Steloj ») : trimonata revuo de popularigo pri astronomio, kiu aperis inter 1978 kaj 1993.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Amy Clampitt

**Amy Clampitt** (15a de junio 1920 – 10a de septembro 1994) estis poeto kaj verkisto de Usono.

## Vivo 
**Amy Clampitt** naskiĝis la 15an de junio 1920 el kvakeraj gepatroj, kaj alportita en New Providence, Iovao. Ĉe la Usona Akademio de Artoj kaj Beletroj kaj ĉe la najbara Altlernejo Grinnell ŝi ekstudis anglalingvan literaturon kio kondukis ŝin al poezio. Ŝi gradiĝis ĉe Grinnell, kaj el tiam ŝi loĝis ĉefe en Novjorko. Por vivteni sin, ŝi laboris kiel sekretariino ĉe Oxford University Press, kaj bibliotekistino ĉe la Nacia Societo Audubon, kaj kiel sendependa eldonisto. Meze de la 1960-aj jaroj, kiam ŝi estis 40-jaraĝa, ŝi reekverkis poezion. ŝia unua poemo estis publikita de *The New Yorker* en 1978. En 1983, kiam ŝi estis 63-jaraĝa, ŝi publikis sian unuan plenan kolekton, *The Kingfisher* (alciono). En la venonta jardeko Clampitt publikis kvin librojn de poezio, inklude *What the Light Was Like* (1985), *Archaic Figure* (1987), kaj *Westward* (1990). Ŝia lasta libro, *A Silence Opens*, aperis en 1994. Ŝi publikis ankaŭ esearon kaj kelkajn private printitajn eldonojn de ŝiaj pli longaj poemoj. Ŝi estis ankaŭ membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Beletroj kaj instruis ĉe la Altlernejoj Kolegio de Vilhelmo kaj Maria, Smith kaj Amherst, sed estis la tempo pasita en Manhattan, en malproksima loko de Maine, kaj en variaj veturadoj en Eŭropo, iama Sovetunio, Iovao, Kimrio, kaj Anglio kio pli rekte influis sur ŝia verko. Clampitt ricevis premiojn (Guggenheim, 1982, MacArthur, 1992). Ŝi mortis pro kancero la 10an de septembro 1994.

## Verkaro 
### Poemkolektoj 
* *Multitudes, Multitudes* (Washington Street Press, 1973).
* *The Summer Solstice* (Sarabande Press, 1983). 
* *The Kingfisher* (Knopf, 1983). ISBN 0-394-52840-9.
* *What the Light Was Like* (Knopf, 1983). ISBN 0-394-54318-1.
* *Archaic Figure* (Knopf, 1987). ISBN 0-394-75090-X.
* *Westward* (Knopf, 1990). ISBN 0-394-58455-4.
* *Manhattan: An Elegy, and Other Poems* (University of Iowa Center for the Book, 1990).
* *A Silence Opens* (Knopf, 1994). ISBN 0-679-75022-3.
* *The Collected Poems of Amy Clampitt* (Knopf, 1997). ISBN 0-375-70064-1.

### Prozo 
* *A Homage to John Keats* (Sarabande Press, 1984). 
* *The Essential Donne* (Ecco Press, 1988). ISBN 0-88001-480-6.
* *Predecessors, Et Cetera: Essays* (University of Michigan Press, 1991). ISBN 0-472-06457-6.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* The Amy Clampitt Fund
* Clampitt's Academy of American Poets page
* Poetry Foundation page
* "Clampitt, Amy: Introduction"  *Poetry Criticism.* Vol. 19, edited by Carol T. Gaffke (Thomson Gale, 1997).
* 

Kategorio:Usonaj poetoj
6669 Obi

'*6669 *Obi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.

Laŭ ĝia spektra klaso "S", ĝia surfaco konsistas ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Shinya Obi'', emerita profesoro ĉe la Universitato de Tokyo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
L'Haÿ-les-Roses

**L’Haÿ-les-Roses** [] estas franca komunumo, ĉirkaŭurbo de Parizo kaj subprefektejo de la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2009 kaj laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento L'Haÿ-les-Roses [] kaj al la kantono ''*. 

*L’Haÿ-les-Roses'' estas unu el la tre malmultaj francaj vortoj (nur propraj nomoj) kun la litero Ÿ.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de L’Haÿ-les-Roses en la ĉirkaŭparizaj departementoj
L’Haÿ-les-Roses troviĝas en la okcidento de la departemento Val-de-Marne, 8 kilometrojn sude de la centro de Parizo. La najbaraj komunumoj estas Cachan norde, Villejuif nordoriente, Chevilly-Larue oriente, Fresnes sude, Antony sudokcidente kaj Bourg-la-Reine okcidente.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Val-de-Marne
* Listo de urboj de Francio
* L'Haÿ-les-Roses (pariza metrostacio)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Val-de-Marne
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Kategorio:Urboj de Francio
Vivarbo

La koncepto **vivarbo** aŭ **arbo de la vivo** estis uzata en scienco, religio, filozofio kaj mitologio. La vivarbo estas komuna temo en diversaj tutmondaj teologioj, mitologioj kaj filozofioj. Temas pri mistika koncepto alude al interkonekto de tuta vivo sur la planedo kaj metaforo por komuna praulo en direkto de la evoluo. La termino *vivarbo* povas esti uzata ankaŭ kiel sinonimo por *sanktaj arboj*.

La koncepto prezentas diversajn modelojn el kulturoj el Antikveco (ekzemple en la Biblio) al modernaj branĉoj de la filozofio aŭ religioj.

## Vidu ankaŭ 
* Arbo de vivo

## Notoj 
Kategorio:Mitologio
Kategorio:Arboj en mitologio
Packard

**Packard** estis usona marko de luksaj aŭtoj konstruitaj de la entrepreno *Packard Motor Car Company* de Detrojto, Miĉigano, Usono, kaj poste de la Studebaker-Packard Corporation de South Bend (Indianao). La unuaj aŭtoj Packard estis produktitaj en 1899, kaj la lastaj en 1958.

## Historio 
Packard estis fondita de James Ward Packard (Lehigh Universitato, klaso de 1884), lia frato William Doud Packard kaj ilia partnero, George Lewis Weiss, en la urbo Warren (Ohio).

## Modeloj 
Kategorio:Aŭtoentreprenoj
Kategorio:Usona ekonomio
Kategorio:Luksaj aŭtoj
Kalvinana kirko (Soltvadkert)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Soltvadkert.

## Historio 
Laŭ dokumento en 1722 ŝvaboj alvenis, sed ankaŭ en la sekvaj jardekoj tiuj alvenoj ne ĉesis. La preĝejo konstruiĝis helpe de reĝa permeso en 1794. En 1806 la orgeno ekfunkciis. En 1825 la galerio estis pligrandigita al formo "L". En 1851 la turo estis plialtigita kaj en 2004 horloĝo montras la tempon en la turo.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola. Antaŭ la fasado la turo etendiĝas. Post la turo la navo sekvas, kiu finiĝas en duonronda absido. La muroj estas blankaj laŭ la kutimo. Interne plejparto de la mebloj pretiĝis en la 19-a jarcento.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun fotoj

Soltvadkert
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Soltvadkert
Pjongjanga Universitato de Muziko kaj Danco

La **Pjongjanga Universitato de Muziko kaj Danco** estas Nord-Korea arta universitato fondita en julio 1972 en la Taedonggang-guyŏk de Pjongjango. La universitato ricevis plurajn Nord-Koreajn premiojn. Liaj instalaĵoj inkluzivas plenan orkestrejon kaj muzikan salonon kovrantan 5.500 kvadratajn metrojn. 30 procento de la universitataj instruistoj havas akademiajn gradojn kaj titolojn.

La universitata eduksistemo konsistas el 4 aŭ 5jaraj regulaj kursoj kaj el 2 aŭ 3jaraj specialaj kursoj. Estas ankaŭ 2jara infanĝardena kurso, 4jara primara kurso kaj 3jara prepara kurso por junaj muzikistoj kaj artistoj.

Kategorio:Konstruaĵoj en Pjongjango
Loppa

**Loppa** (jen norvege, en la nord-samea lingvo *Láhpi* kaj en la kvena *Lappean*) estas komunumo de Norvegio. Ĝi ĝis la jaro 2019 situis en malnova departemento (norvege *fylke*) Finnmark kaj ekde la komenco de la jaro 2020 apartenas al tiam kreita, unuigita departemento Troms kaj Finnmark. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Øksfjord. Loppa estis proklamita kiel komunumo la 1-an de januaro 1838. Hasvik separiĝis el Loppa en 1858.

La komunumo estas la plej okcidenta de Finnmark. Ĝi alfrontas la malferman markolon de Atlantiko nome *Lopphavet*, kaj estas ĉefe marborda kun fjordoj kaj insuloj ĉe la giganta neĝarejo de la glaĉero *Øksfjordjøkelen*.

Plej da loĝantoj loĝas en Øksfjord, sed estas pli malgrandaj komunumoj laŭlonge de la marbordo kaj ĉe insuloj, ĉefe Nuvsvåg, Sandland, Bergsfjord, Brynilen, kaj la insulo Loppa. Tiu insulo estis iam la centro de la municipo, kaj de tie la nomo. Ne estas flughaveno, sed Øksfjord estas haveno por la boatoj de Hurtigruten.

Administra centro de la komunumo estas la loĝloko [[]], kaj komunumestro estas ''''.

La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj . La departamenta ĉefurbo Tromsø per aŭta vojo, pro la fjorda kaj montara pejzaĝo iom kurba kaj tial pli longa ol la linia distanco, de Øksfjord situas en distanco de 492 kilometroj.

## Blazono 
La blazono estas moderna, nome el 19-a de decembro 1980. Ĝi montras grandan nigran kormoranon sur orkolora fono. La kormorano estis elektita kiel simbolo ĉar la vilaĝo estas tipa loko por fiŝkaptado, kio allogas kormoranojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Geografio de Norvegio
Kategorio:Komunumoj de Finnmark
Kategorio:Sameio
Naŭsikaa

**Naŭsikaa**, en PIV: **Naŭsika/o**, (, ) estis en la helena mitologio filino de la reĝo de fajakoj Alkinoo kaj de lia edzino kaj fratino Areto. Laŭ eposo Odiseado de Homero ŝi prizorgis itakan reĝon Odiseon, kiam li alnaĝis al la insulo de fajakoj post fuĝo de la nimfo Kalipso kaj venigis lin en palacon de sia patro.eta|dekstra|250px|Naŭsikaa kaj servistinoj, ilustraĵo de John Flaxman, 1810Laŭ la legendo estis Naŭsikaa tiel bela, ke Odiseo en la unua momento opiniis, ke aperis al li diino.

Menciojn pri Odiseo kaj pri liaj travivaĵoj kun Alkinoo kaj liaj gastoj oni povas legi en kelkaj lokoj de la Odiseado. La reĝo Alkinoo honorigis Odiseon kaj disponigis al li ŝipojn, kiuj sukcese veturigis la heroon reen al Itako.

Laŭ Aristotelo Naŭsikaa edziniĝis al Telemaĥo, filo de Odiseo kaj de lia edzino Penelopo. Naŭsikaa kaj Telemaĥo havis filon, kies nomo estis Perseptolo aŭ Ptoliporto.

Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Herooj de la helena mitologio
Kategorio:Fikciaj princinoj
Ĥabakuk (profeto)

Ĥabakuk, aŭ Ĥabakuko, (hebree Hăbaqqūq, חֲבַקּוּק; greke: Ἀμβακούμ; latine: Habacuc) de la 6-a jarcento a.K., estas la oka de la bibliaj Minoraj Profetoj.

La etimologio de la nomo estas necerta, ĉar ĝi povas deveni el la akada nomo de planto probable Cassia fistula, aŭ el la hebrea vorto signifanta “kiu brakumas” aŭ “kiu luktas”..

## Biografio 
Pri la vivo de Ĥabakuk oni konas preskaŭ nenion: plejprobable li vivis en la epopko de la reĝo Ioakim (608-598) a.K., la akra kontraŭulo de Jeremio, nome dum la 7-a jarcento ĉevale de la 6-a.
[eta|maldekstra|180ra|(Statuo Ĥabakuk) ZUCCONE de [Donatello, Duomo de Florenco.]]

Ĥabakuk estas aŭtoro de profetaĵo ĉeesta en la Biblio: la Libro de Ĥabakuk konstituita je 56 versegoj, dividitaj en tri ĉapitroj 

Pri la historio kaj enhavo de la libro de Ĥabakuk oni vidu artikolojn pri Libro de Danielo kaj Aldonoj al Danielo.

El datenoj de la libro kritikistoj konfirmas lian naskiĝon al la 7-a jarcento

## Ĉu nur legendo? 
En la urbo de Tuyserkan (Iran) troviĝas maŭzoleo, nome la *templo de Hayaghoogh* – protektaĵo de la "Kulturaj Havaĵoj" de la Iran – kiu estas opiniata tombo de profeto Ĥabakuk. Legendo rakontas ke Ĥabakuk estis gardanta la Templon de Salomono en Jerusalemo kiam li estis kaptita de babilonanoj kiuj lin sklavigis. Liberigite de Kiro la 2-a (Persio), Ĥabakuk translokiĝis al Ecbatana: kie li mortis kaj estus entombigita en tiu kiu hodiaŭ estas Tuyserkan en la Provinco Hamadan. Nuntempe, tiu certas, tiu tombo de Ĥabakuk estas, honorata de islamanoj kaj estas, eble, la kaŭzo de tiu konsidero.

Pli certe lia tombo lokigeblas en Kadarim (Israelio).

Lia tombo estis malkovrita epoke de romia imperiestro Teodosio la 1-a, nome fine de la 4-a jarcento.

## Kulto 
[eta|dekstra|Tombo de Ĥabakuk en [Kadarim, Israelio.]]
Ĥabakuk estas honorita kiel sanktulo en la Katolika kaj orientaj kristanaj eklezioj, sed een memorigaj datoj malsamaj. La Roma Martirologio lin karakterizas per frazo de lia profetaĵo: “Justulo vivos per sia fido” (2,4-20)

## Notoj 
## Aliaj Projektoj 
Wikimedia Commons gastigas diversaj elementoj koncerne profeton Ĥbakuk.

## Vidu ankaŭ 
* Aldonoj al la libro de Danielo
* Libro de Ĥabakuk

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.geometriefluide.com/pagina.asp?cat=donatello&prod=abacuc-donatello  Donatello skŭlptis Ŭabakukon tute senharan.
* Liberliber  – Profetio de Ĥabakuk
* Aŭdiolego de la Libro de Ĥabakuk, itallingve 
* templo de *Hayaghoogh*
* http://www.arte.it/opera/abacuc-2005 Ĥabakuk de Donatello

Kategorio:Profetoj de la Malnova Testamento
Kategorio:Kristanaj sanktuloj el la Malnova Testamento
Endre Dudich (zoologo)

**Endre DUDICH** [dudiĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dudich Endre** estis hungara zoologo, biologo, hidrologo, entomologo, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio. Lia filo estis Endre Dudich.

Endre Dudich naskiĝis la  1895 en Hungario, en Nagysalló (nuntempa Tekovské Lužany en Slovakio). Li mortis la  1971 en Budapeŝto.

## Biografio 
Endre Dudich frekventis universitaton en Budapeŝto, sed li pli frue batalis en la 1-a mondmilito. En 1922 li doktoriĝis en Szeged kie li eklaboris en la universitato en 1925. Li fondis societon pri kavernistoj en 1926, instituton zoologian en Budapeŝto en 1934, kie li ĝismorte laboris. Li okupiĝis precipe pri skaraboj kaj kavernoj. Li ricevis premion Kossuth en 1957.

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* leksikono hungare

Kategorio:Hungaraj zoologoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj entomologoj
Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Hungaraj speleologoj
Le Kremlin-Bicêtre

**Le Kremlin-Bicêtre** [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2009 kaj laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento L'Haÿ-les-Roses [] kaj al la kantono ''*. 

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Le Kremlin-Bicêtre en la ĉirkaŭparizaj departementoj
Le Kremlin-Bicêtre troviĝas en la nordokcidento de la departemento Val-de-Marne, 5 kilometrojn sude de la centro de Parizo, kun kiu ĝi havas limon norde. La aliaj najbaraj komunumoj estas Ivry-sur-Seine oriente, Villejuif sude, Arcueil sudokcidente kaj Gentilly okcidente.

Le Kremlin-Bicêtre havas metrostacion ĉe la linio 7 de la metroo de Parizo: .

## Historio 
Jam komence de la 13-a jarcento ĉi tie estis kavalira bieno, kiu fine de la jarcento estis trakonstruita al kasteleto kaj fine de la 14-a jarcento, ĉar intertempe ruiniĝinta, estis rekonstruita. En la 15-a jarcento tiu nova konstruaĵo en la Centjara milito estis senespere detruita, ekde 1520 oni ekmalinstalis ĝin. En 1632 la malinstaliĝo kompletiĝis, kaj kardinalo Richelieu ordonis tie konstrui flegejon kaj hospicon por veteranaj soldatoj, nomota *Bicêtre*, kvankam pro lia morto la planoj ne komplete finiĝis. Post la franca invado al Rusio de Napoleono en 1812, la hospico gastigis multajn veteranaj soldatoj de tiu milito. Kabaredo malfermiĝis proksime, kies posedanto nomis la establaĵon "*Au sergent du Kremlin''", "je la serĝento de Kremlo", reference al la Moskva Kremlo. Rezulte, la distrikto iom post iom fariĝis konata kiel "Kremlo". La nomo unue oficiale aperis sur mapo de 1832. Per leĝo de la 13-a de decembro 1896, la areo estis apartigita de la komunumo Gentilly kaj fariĝis sendependa komunumo "Le Kremlin-Bicêtre".

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Le Kremlin-Bicêtre (pariza metrostacio)
* Hôpital Bicêtre (pariza metrostacio)
* Komunumoj de Val-de-Marne
* Listo de urboj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Le Kremlin-Bicêtre
Kategorio:Komunumoj de Val-de-Marne
Kategorio:Urboj de Francio
Kategorio:Komunumoj de Francilio priservataj de metroo
Vilmos Zsigmondy

**Vilmos Zsigmondy** [vilmoŝ ĵigmondi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zsigmondy Vilmos** estis hungara inĝeniero, hidrologo, membro de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis Sámuel Zsigmondy.
|eta|Skulptaĵo pri Vilmos Zsigmondy
Vilmos Zsigmondy naskiĝis la  1821 en Habsburga Imperio, en Hungara reĝlando, en Pozsony [poĵonj] (nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  1888 en Budapeŝto.

## Biografio 
Vilmos Zsigmondy frekventis lernejojn en diversaj urboj de Supra Hungarujo. Li frue eklaboris, - same kiel Sándor Petőfi - li kopiis manuskripte la parlamentajn novaĵojn en Pozsony. Spite la financajn malfacilaĵojn li iĝis inĝeniero pri minado. En 1844 li ekhavis postenon en Vieno, dume iomete li plulernis en la universitato. En 1846 li ricevis taskojn ĉe la fervojoj, tial li studvojaĝis en la Habsburga Imperio. La hungara revolucio ektrovis lin en Transilvanio, kie li produktis kanonojn kaj aliajn armilojn. Tial la Habsburgoj kondamnis lin je 6 jaroj, tamen li pli frue liberiĝis pro peto de la loka loĝantaro. Poste li gvidis la minadon en Dorog. En 1861 li ekinteresiĝis pri hidrologio, fontoj, putoj. En 1865 en Harkány li faris 39 metrojn profundajn puton, la varma akvo ankaŭ nun fluas por la banejo.

Liaj sekvaj laboroj (elekto):
* 1867 Margareta insulo en Budapeŝto - varma fonto el 120 m profundo
* 1868 Budapeŝto (Placo de Herooj) - varma fonto el 970 m profundo
* 1869 Lipik - varma fonto el 235 m profundo
* 1870 Alcsútdoboz - 183 m profunda puto
* 1880 esploraj putoj en haveno de Fiume
* 1879 Petrozsény en Transilvanio - 700 m profunda esplora puto trovis karbon
* 1880-aj jaroj diversaj profundaj putoj por trinkakvo
|eta|dekstre|Memortabulo de Zsigmondy
En 1875 li iĝis parlamentano. Li ricevis premion en 1868, post 10 jaroj francan Honoran Legion.

## Verkaro (elekto) 
* *Bányatan kiváló tekintettel a kőszénbányászatra, első rész, kutatás, furászat s az ártézi kutak* 1865
* *Tapasztalataim az ártézi szökő kutak furása körül. Értekezés a természettudományok köréből* 1871
* *Emlékirat az alföldön furandó ártézi kút tárgyában* 1873
* *A herkulesfürdői hévforrások* 1882
* *Az avalai higanybánya Szerbiában* 1887

## Memorigiloj 
* busto kaj memortabulo en Budapeŝto
* 2 skulptaĵo, loĝkvartalo kaj lernejo en Dorog
* skulptaĵo en Harkány

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungarlingva biografio, kiu estas legebla en la 157-a paĝo

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Skjervøy

**Skjervøy** estas komunumo en la departemento Troms de Norvegio. La administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Skjervøy en la insulo Skjervøya, kie loĝas plej da loĝantoj. Ĉefaj industrioj estas fiŝkaptado kaj ŝipkonstruado. En la blazono aperas kormorano kiu estas komuna birdo en la areo kaj kiu estas simbolo de fiŝkaptado. Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Troms
Pál Gömöri

**Pál GÖMÖRI,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gömöri Pál**, estis hungara kuracisto, internisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.

Pál Gömöri naskiĝis la  1905 en Budapeŝto. Li mortis la  1973 en Budapeŝto.

## Biografio 
Pál Gömöri frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris en la universitata hospitalo. En 1933 li studvojaĝis al Germanio. Hejmenveninta li daŭris la instruan, esploran kaj kuracan laborojn, kie li atingis diversajn rangojn. En 1955 li fondis kaj redaktis kuracan fakrevuon. Li ricevis premion Kossuth en 1957, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *A hypochloraemiák és extrarenalis azotaemiák klinikája, pathogenesise és differential diagnosisa* 1939
* *A cukorbetegség pathogenesiséről és therápiájáról* 1942
* *Az angina pectorisról* 1944.
* *Újabb szempontok a veseműködés vizsgálatában* 1946
* *A keringés elégtelensége* 1953
* *A hypertoniabetegség néhány aktuális kérdése* 1960
* *Belgyógyászati vesebajok* 1966

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lajos Fülep

**Lajos FÜLEP** [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fülep Lajos** estis hungara arthistoriisto, ĵurnalisto, pastro, filozofo, instruisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio.

Lajos Fülep naskiĝis la  1885 en Budapeŝto, kaj mortis la  1970 en la sama urbo.

## Biografio 
Lajos Fülep frekventis universitaton en Budapeŝto, dume li ĵurnaladis. Ekde 1904 li studvojaĝis en Parizo kaj Florenco, sed li vivis ankaŭ en Romo. En 1914 li hejmenvenis kaj ekinstruis en lernejo, krome li verkis artikolojn por Nyugat. Li apartenis al rondo de György Lukács kaj Béla Balázs. En 1918 li iĝis pastro. Post la 1-a mondmilito kaj la revolucioj li estis en diversaj lokoj pastro. En la 1930-aj jaroj li instruis en universitato de Pécs, ekde 1946 en ELTE. Li ricevis premion Kossuth en 1957, en 1930 kaj 2001 aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Az emlékezés a művészi alkotásban* (1911)
* *Mai vallásos művészet* (1914)
* *Donatello problémája* (1916)
* *Művészet és világnézet* (1916–1918; 1923)
* ***Magyar művészet*** (Hungara arto) (1923) lia ĉefverko
* *A művészet forradalmától a nagy forradalomig 1–2* (1974)
* *Egybegyűjtött írások. Cikkek, tanulmányok 1902–1908* (1988)

## Memorigiloj 
* po 1 stratoj portas lian nomon en Pécs kaj Pécsvárad
* 2 premioj havas la nomon Fülep

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio
* bibliografio hungare 

Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Edit Róth

**RÓTH Edit** [ro:t] estas rumania hungara pedagogino, lokhistoriistino. Ŝi naskiĝis en Turda la 16-an de julio 1954. Ŝi estas la edzino de bibliotekestro András Lajos Róth.

## Kariero
Edit Róth akiris diplomon pri historio-filozofio en Universitato Babeş-Bolyai (1978) kaj de tiam ŝi estas instruistino pri historio en Odorheiu Secuiesc.

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pedagogoj
Insulo Bonaventuro

eta|Domo ĉe la okcidenta flanko de la insulo.
eta|Klifoj super roka strando.
[eta|Kolonio de [Norda sulo ĉe Insulo Bonaventuro.]]
[eta|[Norda sulo en la insulo.]]

**Insulo Bonaventuro** (oficiale en franca: '''''') estas kanada insulo en la Sankt-Laŭrenca Golfo situanta je 3.5 km el la suda marbordo de la Duoninsulo Gaspé, Kebekio, je 5 km sudoriente de la vilaĝo Percé. Preskaŭ cirkla laŭ formo, ĝi havas areon de 4.16 km².

## Historio 
## Birdoj 
Oni registris 293 diferencajn speciojn de birdoj kiel ĉu vizitantaj, migrantaj, aŭ loĝantaj en la Insulo Bonaventuro.

Plej komuna birdo troviĝanta en la insulo estas la Norda sulo. La insulo estas hejmo de la plej granda kolonio de suloj el la mondo, kun ĉirkaŭ 121,000 birdoj.

Aliaj multnombraj kolonioj estas de Trifingra mevo kaj de Longbeka urio. Oni povas observi ankaŭ ekzemplerojn aŭ gupojn de Ŝternoj, Nigra urio, Aŭkoj, Amerika arĝentmevo, Nigramantela mevo, Forkvosta petrelo, Granda kormorano, Dukresta kormorano, Atlantika fraterkulo, Hudsona paruo kaj de Stria parulio en Bonaventuro.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Kanado
István Szabó (kuracisto)

**SZABÓ István** [sab:o] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Ciumbrud la 15-an de marto 1921 kaj mortis en Târgu Mureș la 6-an de oktobro 1997. Li estis la edzo de kuracistino Etelka Szabó Adorján.

## Kariero
István Szabó diplomitiĝis en Kluĵo en 1944, de 1945 li laboris en la OGYI de Târgu Mureș. Li fariĝis doktoro de medicinaj sciencoj en 1967, doktoro-docento en 1973. 

## Libroj
**A vérátömlesztés szövődményei* (kun Csaba Hadnagy, Buk. 1957); 
**Az életműködések szabályozása az emberi szervezetben* (kun József László, s.l. 1981); 
**Az emberi szervezet alapvető életműködései* (Kv. 1983); 
**Az ember szexuális életműködése* (kun Etelka Szabó Adorján, s.l. 1987).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Ĥukok

**Ĥukok** (hebrelingve: חוּקוֹק) estas kibuco en Israelo. Situanta ĉe la Maro de Galileo (Lago de Galileo) kaj inter la du urbetoj Tiberiado kaj Safed, ĝi falas sub la jurisdikcio de la regiona Konsilio Emek HaYarden de Galileo. En 2006 ĝi estis loĝata de 279 homoj.

## Historio 
La establiĝo de tiu kibuco datiĝas je la 11-a de julio 1945 situanta najbare de
senpopola vilaĝo.
250ra|eta|maldekstre

Fondis tiun kibucon diversaj iniciatintoj helpataj de kontribuoj de diversaj landoj.

## Ekonomio 
Kiel por diversaj kibucoj, ankaŭ tiu de Ĥukok ne limiĝas al agrikulturo, sed industriiĝis: nun ĝi posedas fabrikon de plastaĵoj. 

## Vidu ankaŭ 
* Palestino
* Israelo
* Kibuco

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* **OR Movement** web site  (Majo 2009)

Kategorio:Kibucoj
Kategorio:Agrikulturo
Anna Fedorova

**Anna FEDOROVA** () (Kievo, 27-an de februaro 1990) estas ukraina pianistino. Kiel filino de muzikistoj ŝi komencis, je kvinjara aĝo, ludi pianon. Unu jaro pliposte ŝi jam ludis antaŭ publiko. Ŝi studis je la Lysenko Musical College for Gifted Children kie ŝi en 2008 akiris diplomon. Poste ŝi studis en Imola (Italio) ĉe Leonid Margarius. Fedorova gajnis 14 internaciajn pianokonkursojn, inter kiuj;

* Internacia Rubinstein-Memoro pianokonkurso
* Dua Tbilisi Internaciaj Junaj Pianistoj-konkurserio ankaŭ "plejbona pianisto de la konkurso"
* Dorothy McKenziepremioj je la Internacia Klavaro Instituto kaj Festivalo

Ŝia ludo de la konĉerto por piano nº 2 op. 18 de la rusa komponisto Sergej Rachmaninoff estas la plej vizitata muzikfilmeto en la platformo YouTube kun pli ol 34 700 287 da vizitoj (je 14/03/2022). Ŝi estas konsiderata unu el plej bonkvalitaj ludistoj de la rusa komponisto. 

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo

Kategorio:Ukrainaj klasikaj pianistoj
Kategorio:Kievanoj
András Lajos Róth

**RÓTH András Lajos** [ro:t] estas rumania hungara historiisto, bibliotekisto. Li naskiĝis en Târgu Secuiesc la 21-an de junio 1953. Li estas la edzo de lokhistoriistino Edit Róth.

## Kariero
András Lajos Róth diplomitiĝis en UBB de Kluĵo (1978). Ĝis 1990 li instruis en Odorheiu Secuiesc (1978-1990). De 1990 li estis gvidanta bibliotekisto de Scienca Biblioteko apartenanta al Muzeo Haáz Rezső.

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj historiistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj bibliotekistoj
Borerajo

**Borerajo** (, ) estas neloĝata insulo en la arkipelago Sankta Kilda nome insularo en Norda Atlantiko.

## Geografio 
Borerajo kuŝas je ĉirkaŭ 66&nbsp;km okcidente-nordokcidente de Norda Uist. Ĝi kovras ĉirkaŭ 77 ha, kaj atingas alton de 384 m ĉe *Mullach an Eilein*.

Kategorio:Insuloj en Skotlando
Tibor Horváth (lingvisto)

**HORVÁTH Tibor** [horva:t] estas rumania hungara lingvisto, bibliotekisto. Li naskiĝis en Turda la 16-an de aŭgusto 1935. Li estas la pli aĝa frato de literaturhistoriisto Andor Horváth.
## Kariero
Tibor Horváth akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en UBB de Kluĵo (1960). Li estis de 1961 ĉefpraktikanto en la hungara katedro pri lingvistiko de la UBB. De 1964 li laboris en la Universitata Biblioteko de Kluĵo, poste li estis bibliotekisto de la fakultato de historio-filozofio de UBB.

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lingvistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj bibliotekistoj
Ness (Lewis)

**Ness** (en gaela *Nis*) estas la plej norda parto de la Insulo Lewis, komunumo konsista el ĉirkaŭ 16 vilaĝoj, inklude Lionel, Habost, Swainbost, Cross, North kaj South Dell, Cross Skigersta, Skigersta, Eorodale, Adabrock, Ness-Haveno, Knockaird, Fivepenny kaj Eoropie. Ĝi estas la plej nordokcidenta komunumo en la Eŭropa Unio. Ties plej norda pinto estas Butt of Lewis. La nomo *Ness* devenas el malnovnordlanda lingvo por ĉeftero aŭ terkolo kaj ankaŭ multaj aliaj lokonomoj de la areo havas malnovnordlanda originon.

Kategorio:Geografio de Skotlando
Roko Bass

**Roko Bass**, aŭ simple **Bass**, estas insulo en la ekstera parto de Firth of Forth oriente de Skotlando. Ĝi estas proksimume 2 km ĉe la marbordo, kaj je 5 km nordoriente de Norda Berviko.

maldekstra|250ra|eta|Roko Bass, vidate el Tantallon.
Ĝi estas krutega vulkana roko, 107 m alta ĉe sia plej alta pinto, kaj estas hejmo de granda kolonio de suloj. La roko estas nune neloĝata, sed historie estis setlejo en prakristana ermitejo, kaj poste estis loko de grava kastelo, kiu estis uzata kiel prizono. La insulo estis posedo de la familio Lauder dum preskaŭ ses jarcentoj, kaj nune apartenas al Siro Hew Fleetwood Hamilton-Dalrymple. Oni konstruis lumturon sur la roko en 1902, kaj tie estas restaĵoj de kapelo. Tiu Roko Bass aperas en nombraj verkoj fikciaj, kiaj *Catriona* de Robert Louis Stevenson kaj *The Lion is Rampant* de nuntempa skota romanisto Ross Laidlaw.

## Notoj 
Kategorio:Insuloj en Skotlando
6659 Pietsch

'*6659 *Pietsch'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Stacio de Ooira de la Observatorio de Nihondaira en la kvartalo Ŝimizu de Ŝizuoka).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de germana astrofizikisto *Wolfgang Pietsch*, de la *Max-Planck-Institut für extraterrestrische Physik'' (Max-Planck-Instituto pri ekstertera fiziko).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Zoltán Tibor Sinka

**SINKA Zoltán Tibor** [ŝinka] estis rumania hungara lingvisto. Li naskiĝis en Turda la 19-an de februaro 1925 kaj mortis en Kluĵo la 6-an de februaro 2000. 
## Kariero
Zoltán Tibor Sinka studis en la universitatoj Ferenc József, Pázmány Péter, kaj li diplomitiĝis pri rumana-germana lingvoj kaj psikologio en Universitato Bolyai en 1947. Li doktoriĝis en UBB de Kluĵo. Li instruis en Kluĵo, en Zalău kaj li estis 
de 1959 ano de la katedro pri germana lingvo de UBB ĝis sia pensiuliĝo (1985). 
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lingvistoj
6725 Engyoji

'*6725 *Engyoji''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Shigeru Inoda kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Karasujama (urbo nun kunfandita en Nasukarasujama) en gubernio Toĉigi, Japanio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la templo Engjō-ĵi (japane : 書寫山圓教寺), fondita en 966 en Himeĝi (gubernio Hjogo). Ĝi estis iam unu el la plej grandaj budhismaj centroj. Multaj konstruaĵoj kaj statuoj en la templo estas elmontritaj kiel Grava Kultura Propraĵo de Japanio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Shigeru Inoda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
6656 Yokota

'*6656 *Yokota'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo *Hiroshi Yokota''

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Sula Sgeir

**Sula Sgeir** (en Skotgaela lingvo baze sur la Malnovnordlanda lingvo: *súla*, "sulo" kaj *sker*, "rokeca") estas malgranda, neloĝata skota insulo en Norda Atlantiko, je 18&nbsp;km okcidente de Norda Rona. Ĝi estas unu el plej malproksimaj insuloj de la Brita Insularo, kaj kuŝas pli ol 40 mejlojn for norde de Lewis; ĝi estas plej konata pro sia populacio de suloj.

Kvankam ŝajne tre neloĝebla por homoj, estas ruina ŝtona domo nome *Taigh Beannaichte* (sakra domo) oriente de Sgeir an Teampaill. La fortaj rokoj el gnejso, el kiu la insulo estas konstruita en grandaj pecoj, kiu estas taŭga por konstrui, tamen ege malfacilas la piediradon.

Kategorio:Insuloj en Skotlando
József Veres

**VERES József** [vereŝ] estas rumania hungara geologo. Li naskiĝis en Lăzarea la 26-an de februaro 1931. 
## Kariero
József Veres akiris diplomon en Jekaterinburg en Sovetunio en la Altlernejo pri Minado en 1955. Li laboris de 1963 ĝis 1990 kiel gvidanta inĝeniero, konstruprojektanto, pli poste sekciestro de Minada Entrepreno de Kluĵo.
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj geologoj
Issy-les-Moulineaux

**Issy-les-Moulineaux** [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Hauts-de-Seine, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2009.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Issy-les-Moulineaux en la ĉirkaŭparizaj departementoj
Issy-les-Moulineaux troviĝas ĉe la rivero Sejno, sudoriente de Parizo, kun kiu ĝi havas limon. La aliaj najbaraj komunumoj estas Vanves oriente, Clamart sude, Meudon okcidente kaj Boulogne-Billancourt nordoriente, trans la rivero.

## Vidindaĵoj kaj servoj
* Franca Muzeo de Ludkarto

## Esperanto
En la 1930-jaroj estis eldonita en la urbo la revuo Esperanta Stenografio, kiu eldonis ankaŭ libroj kiel:

*Magi Emulo. **Amatora iluziisto**. Eld. Esperanta Stenografio, Issy-les-Moulineaux, 1932(?)

## Transporto 
eta|maldekstra|La stacidomo
Issy-les-Moulineaux havas du metrostaciojn ĉe la linio 12 de la metroo de Parizo:  kaj . Ĝi ankaŭ havas tri haltejojn de la tramlinio T2: ,  kaj .

Krome, en Issy-les-Moulineaux troviĝas du stacidomoj:  kaj , ambaŭ en la trajnlinio RER C.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Hauts-de-Seine
* Listo de urboj de Francio
* Héliport de Paris - Issy-les-Moulineaux - Valérie-André

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Issy-les-Moulineaux
Kategorio:Komunumoj de Francilio priservataj de metroo
Annamária Kádár

**KÁDÁR Annamária** [ka:da:r] estas rumania hungara psikologino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 3-an de novembro 1975. 

## Kariero
Annamária Kádár akiris diplomon en UBB de Kluĵo en 1999 kaj ŝi doktoriĝis en ELTE de Budapeŝto. Ŝi laboris en EMTE de Târgu Mureș, poste en UBB. 

## Libroj
**Mesepszichológia - Az érzelmi intelligencia fejlesztése gyermekkorban* (Fabelpsikologio - La disvolvigo de sentimenta inteligenteco dum infanaĝo), Kulcslyuk Kiadó, 2012. 

## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj psikologoj
Katalin Incze G.

**INCZE G. Katalin** [ince] estas rumania hungara komponistino, dirigentino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 19-an de aprilo 1952. 

## Kariero
Katalin Incze G. diplomitiĝis en Kluĵo pri muzikkomponado kaj muzikscienco en 1977 kaj ŝi doktoriĝis en 2012 laŭ disertaĵo  *Retorica vocalităţii între declamaţie şi cânt, fundament al expresiei muzicale teatrale* 

## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj komponistoj kaj muzikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj dirigentoj