open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Imre Ede Ágotha

**Imre Ede Ágotha** [Agota] hungara pentristo, ilustraciisto. Li naskiĝis en Déva en 1860 kaj mortis en Budapeŝto 1930. 
## Kariero
Imre Ede Ágotha akiris diplomon de desegninstruisto en Mintarajziskola de Budapeŝto kaj li laboris kiel desegnistruisto en la ĉefurbo. Li ilustris plurajn sciencajn librojn.
## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Hungaraj pentristoj
János Ágotha

**János Ágotha** [Agota] hungara pentristo. Li naskiĝis en Torda en 1808 kaj mortis en Sibio 1880. 
## Kariero
János Ágotha studis en Budapeŝto kaj Vieno. Li agadis kiel desegninstruisto, pentristo de altaro kaj portretisto en Budapeŝto, poste en Sibio.
## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Vernadskij-avenuo (Moskvo)

[eta|Vernadskij-avenuo apud metrostacio [Universitet (stacio de Moskva metroo)|"Universitet"]]
eta|Granda Moskva cirko ĉe Vernadskij-avenuo
**Vernadskij-avenuo** () estas radia aŭtovojo en sud-okcidenta parto de Moskvo. Ĝi estas kontinuo de Komsomola avenuo post metroponto Luĵniki kaj situas paralele al Lenin-avenuo (kunligita kun ĝi sud-okcidente, proksime al Moskva ĉirkaŭiganta aŭtovojo).

## Nomo 
La avenuo estas nomita je honoro de sciencisto Vladimir Vernadskij: la instituto de kemio je nomo de Vernadskij situas en komenco de la avenuo sur montoj Vorobjovi.

## Historio 
La avenuo aperis en 1940-aj jaroj, kiam estis planita la Sud-okcidento; ĝi devis fariĝi "orienta radio" por teritorio de Moskva Ŝtata Universitato. Dekomence ĝi situis ĝis Lomonosov-avenuo. En 1958, kiam oni malfermis metroponton Luĵniki, ĝi estis kunligita kun Komsomola avenuo, kaj samtempe estis plilongigita sud-okcidenten ĝis la 4-a strato Stroitelej (nun — Kravĉenko-strato). En 1959 laŭ la avenuo ekveturis trolebusoj.

En 1962 ĝi estis plilongigita ĝis Lobaĉevskij-strato, en 1967 — ĝis metrostacio Jugo-Zapadnaja, en 1971 — ĝis vilaĝo Troparjovo, en 1974 kunligita kun Lenin-avenuo. En 2001 estis konstruita vojnodo de Vernadskij-avenuo kaj Lenin-avenuo.

## Gravaj konstruaĵoj 
eta|Teatro "Sud-Okcidente"
[eta|Vojnodo de Vernadstij-avenuo, [Lenin-avenuo (Moskvo)|Lenin-avenuo kaj Ostrovitjanov-strato]]
**Maldekstre:**
* № 5 — Infana muzikteatro
* № 7 — Granda Moskva cirko ĉe Vernadskij-avenuo
* № 101 k.1 — Instituto de mekanikaj problemoj de Rusia akademio de sciencoj
* № 103 k.5 — Deutsche Schule Moskau
* № 125 — Teatro "Sud-Okcidente"
**Dekstre:**
* № 78 — Moskva ŝtata teknika universitato de radiotekniko, elektroniko kaj aŭtomatiko
* № 84 — Rusia akademio de popola ekonomio kaj ŝtata servo ĉe Prezidanto de Rusio
* № 86 — Moskva Ŝtata akademio de maldika kemia teknologio je nomo de Lomonosov
* № 88 — Moskva Ŝtata Pedagogia Universitato, ĉefa konstruaĵo por homsciencaj fakultatoj
* № 90 — Kirko de Ĉefanĝelo Miĥaelo en Troparjovo
* № 100 — Militakademio de la Ĉefa stabejo de Rusiaj Militfortoj

## Transporto 
* **Aŭtobusoj:** A, 1, 47, 66, 113, 224, 227, 272, 281, 611, 611c, 616, 642, 688, 707, 715, 735, 785, 788, 793, 802, 810, 810c, 816, 830, 830c; apudurbaj aŭtobusoj de aŭtostacio "Jugo-Zapadnaja";
* **Trolebusoj:** 28, 34;
* **Metroo:** ĉe Vernadskij-avenuo situas metrostacioj
 ;
 ;
 .

## Vidu ankaŭ 
* Lenin-avenuo (Moskvo)
* Miĉurin-avenuo (Moskvo)

Kategorio:Stratoj de Moskvo
Kategorio:Distrikto Gagarinskij (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Ramenki (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Lomonosovskij (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Prospekt Vernadskogo (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Troparjovo-Nikulino (Moskvo)
Jenő Basa

**Jenő BASA** [baŝa] hungara pentristo. Li naskiĝis en Tordatúr la 23-an de marto  1879 kaj mortis en Zuriko la 26-an de majo 1909. 
## Kariero
Jenő Basa studis en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto, poste en Munkeno. Pro konflikto en armeo li fuĝis eksterlanden (Zuriko, Parizo, Londono). Li revenis en 1908 ricevinte amnestion. En printempo 1903 estis ekspoziciista en Műcsarnok de Budapeŝto lia pentraĵo *La paco* kaj estis vendita. En la ekspozicio de Műcsarnok 1907/908 estis ekspoziciita lia alia pentraĵo titolita *La artisto*. Li malsaniĝis je ftizo kaj li iris en Romon kaj je komenco de 1909 en Zurikon. Pluraj el liaj pentraĵoj troviĝas en Újpest.

## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Vince Bánsági

**Vince BÁNSÁGI** [nAŝAgi] hungara pentristo. Li naskiĝis en Resicabánya en 1881 kaj mortis en 1960. 
## Kariero
Vince Bánsági komencis siajn studojn en 1905 en Belarta Altlernejo de Budapeŝto sub direktado Tivadar Zemplényi. Lia unua ekspozicio okazis en 1908 en Nacia Salono. Li pentris ĉefe pejzaĝojn, el kiuj unu troviĝas en Hungara Nacia Galerio de Budapeŝto.
## Fonto
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Leó Békéssy

**Leó BÉKÉSSY** [bEkEŝi] hungara pentristo. Li naskiĝis en Nagyvárad en 1890 kaj mortis en Győr en 1966. 
## Kariero
Leó Békéssy akiris diplomon en 1912 en Landa Hungara Reĝa Arta Altlernejo de Budapeŝto. De 1913 li laboris en Artistkolonio de Nagybánya. Li ekspoziciis en Budapeŝto de 1914. Li instruis en la Porinstruista Lernejo de Győr. En 1925 li ekigis kurson de desegnado kaj pentrado. De 1945 li gvis liberan lernejon. Li havis retrospektivan ekspozicion en 1957 en Muzeo Ernst. Liaj kreaĵoj troviĝas en Győr.
## Solaj ekspozicioj
*1957 • Ernst Múzeum, Budapest • Kioszk, Győr.
## Fontoj
*Biografiaj indikoj
*Artportal.hu 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
István Beleznay

**István Beleznay** [iŝtvAn beleznai],  laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Beleznay István,** estis hungara/rumania hungara pentristo, grafikisto.

István Beleznay naskiĝis en Arad (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario) en 1892 kaj mortis en la sama urbo, sed jam en Rumanio en 1954.
 
## Kariero
István Beleznay studis en Mintarajziskola de Budapeŝto. Li partoprenis en pluraj ekspozicioj.

## Elektitaj pentraĵoj 
* Csónakázók
* Erdei tisztás
* Hullámzó tenger
* Kikötői részlet
* Tabán (akvaforto)
* Tengeri táj

## Fontoj
* Biografiaj indikoj
* Biografiaj indikoj

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Lajos Bersuder

**Lajos BERSUDER** hungara pentristo. Li naskiĝis en Temeŝvaro en 1825 kaj mortis en Temeŝvaro en 1895. 
## Kariero
Lajos Bersuder studis en Vieno sub direkto de Ferdinand Georg Waldmüller kaj poste li revenis en sian naskiĝurbon. Li pentris ĉefe historitemajn pentraĵojn.

## Fontoj
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Margit Bordy

**Margit BORDY** [bordi] rumania hungara pentristino kaj poetino. Ŝi naskiĝis en Unoka la . 

## Kariero
Margit Bordy akiris diplomon en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo (1970) kaj ŝi estis instruisto pri desegno ĝis sia pensiuliĝo en Kluĵo en 2000.

## Poemvolumoj
**Hét fehér* (1981), *Ahol nem pihen madarak szárnycsapása* (2007). 
## Fonto
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010
*Biografiaj indikoj kaj poemoj
## Eksteraj ligiloj
*Ekspozicio en 2013

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Preĝejo Sankta Triunuo (Velemér)

**preĝejo Sankta Triunuo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Velemér ekster la vilaĝo.
eta|maldekstre|150ra|Aerfoto pri la preĝejo

## Historio 
La preĝejo konstruiĝis supozeble inter 1250-1300. La unua mencio okazis nur en 1360. Tiutempe Velemér estis eklezia centro de 10 vilaĝoj. La freskoj pentriĝis en 1378. La turkoj ne atingis tiun areon, sed depost 1650 kalvinanoj profitis la preĝejon. Ili pentris per kalko la freskojn por ne vidi ilin. La katolikoj reakiris la preĝejon en 1733, sed mankis energio por la renovigo, tial ĝi estis forlasita. En 1863 Flóris Ferenc Rómer konstatis valorojn de la jam ruiniĝintaj konstruaĵojn. Li iniciatis la rekonstruon.

Pro incendio inter 1894-1904 denove renovigo okazis. Post arkeologia esplorado renovigo okazis ankaŭ en la 1960-aj jaroj. La lasta restaŭro okazis en 2001.

## Konstruaĵo 
eta|maldekstre|150ra|Aerfoto pri la preĝejo
La preĝejo situas sola en rando de arbaro. La fasado konsistas el kvadrata turo, kies piedo la enirejo funkcias. Post la turo la pli larĝa, simpla kaj brikoforma navo etendiĝas, fine estas plurlatera sanktejo.

## Freskoj 
La freskoj estis ne nur interne, sed ankaŭe ekstere. Nuntempe pro la longa aĝo de la preĝejo nur precipe la internaj freskoj estas videblaj.

La plej menciindaj freskoj estas Ave Maria, Sankta Mikaelo, Sankta Anna kun Sankta Maria. 12 apostoloj.
eta|Interno de la preĝejo
Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo, krome la 20-an de aŭgusto. La preĝejo ne estas uzata por regulaj mesoj, ptecipe turistoj vizitas ĝin.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj
* hungare

Velemer
Velemer
Endre Bohuniczky

**Endre BOHUNICZKY** [bohunicki] hungara pentristo. Li naskiĝis en Máramarossziget en 1898 kaj mortis en Miŝkolco en 1936 

## Kariero
Endre Bohuniczky pristudis medicinon kaj li frekventis la liberlernejon pri pentrado de 1913. Li havis retrospektivan ekspozicion 1925 en Nacia Salono. De 1927 li estis kuracisto en Miskolc.

## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Commodore International

**Commodore International** estis nord-amerika firmao, kiu produktis personajn komputilojn kaj elektronikaĵojn. Commodore International (CI) kaj ĝia subentrepreno Commodore Business Machines (CBM) ludis gravan rolon en disvolvado de la hejmkomputila industrio en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. La firmao konstruis kaj merkatigis unu el la plej bone vendataj komputiloj, Commodore 64 (1982) kaj evoluigis la familion de komputiloj Amiga (ekde 1985). En 1994 ĝi bankrotis.

Kategorio:Historio de komputiko
Kategorio:Firmaoj pri aparataro
Marcelin Albèrt

**Marcelin Albèrt**, (naskiĝis en Argeliers, 1851 - mortis la 21-an de decembro 1921), estis vit-kulturisto kaj politikisto, konsiderata kiel ĉefgvidanto de la ribelo de la vitkulturistoj de Aude en la jaro 1907.

## Biografio 
Senpatra infano, estis vartata de la patrino kaj la avo. Li studis en gimnazio de Karkasuno, forlasante ĝin je la 16-jariĝo por iri labori en la vitejoj de la familio.

En 1870, kun 19 jaroj aĝa, eniris en regimenton de la zuavoj kun kiuj batalis en Kabilo. En 1873 geedziĝis kaj estis elektita magistratano de Argeliers en 1881.

En 1900, aliĝis al la lukto por la defendo de la natura vino kontraŭ la fraŭda vino; kontraŭ la tiamaj restriktoj en la rajtoj de la rikoltistoj destilistoj unue, kontraŭ la rabatoj super la prezo de la sukero poste.

Li estis ĉefgvidanto kaj iniciatinto de la ribelo de la vitkulturistoj en Langvedoko kiu komenciĝis la 11-an de marto 1907.

Diskreditigita de la ministro de la registaro Georges Clemenceau, li estis malliberigita kaj fifamigita. Marcelin mortis en la mizero kaj forgeso.

Surnomita **lo Cigal** de Ernest Ferroul, Marcelin estas konsiderata heroo, speciale en la franca regiono Langvedoko.

## Eksteraj ligiloj 
* Amancio Tenaguillo y Cortázar, ''Le vin sur la scène de l'histoire. 1, 1907 : la révolte des vignerons dans le Midi*, en *Le vin social et politique'', Cepdivin.org, mars 2005 (en la franca)

Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Okcitanio
Provizora nomo

**Provizora nomo** estas anstataŭa nomo, uzata precipe en la bildartohistorio de la antikva  epoko kaj de la mezepoko. La artistoj aŭ artmetiistoj de ĉi tiuj epokoj plejparte ne jam signis siajn verkojn per nomoj aŭ inicialoj. Per donado de provizora nomo oni tamen povas alordigi laŭnome al skulptisto, kuprogravuristo, pentristo, vazopentristo au alia „majstro“ lian verkaron, ekkoneblan per stila komparo, kaj provi doni al la artiston, alikaze rigardeblan nur anonima, individuan personecon kaj rekoni lian memstaran majstran artan lertecon.

Kategorio:Homnomscienco
Andreas Mylius

**Andreo Mulero** (1527-1594) (naskiĝis Meißen, en la 30-a de novembro 1527 - mortis en Gädebehn, en la 30-a de aprilo 1594) estis germana juristo, diplomato, historiisto kaj kronikisto. Li estis kanceliero, konfidanto kaj konsilisto de Johano Alberto la 1-a, Duko de Mecklenburgo.

## Verkoj 
* Memoriae Ill. Principis D. Ioan. Alberti Dvcis Megapol. Elegia Ad Illvst. Principem ... 1576
* Mylianvm Ad Henricvm Belovivm Marescallvm Regivm.. 1578.
* In Calendas Ivlias Elegia Andreae Mylii.. 1580.
* In XXV. Decemb. Qui est natalis Domini nostri Iesv Christi, Et initium Anni M.D.XCIII. ... 1592
* De intercessione foeminarum occasione (Cti Velleiani), Andreas Hassker - 1594
* Oratio Funebris scripta Andreae Mylio, V. Cl.mo Illustrissimorum Ducum Megapolitanorum Consiliario, Johannes Caselius - 1611

## Literaturo 
* [Personensuche](https://tools.wmflabs.org/persondata/p/Andreas_Mylius_(1527%E2%80%931594))
* Virtual International Authority File
* [Allgemeine Deutsche Biographie](https://de.wikisource.org/wiki/ADB:Mylius,_Andreas_(mecklenburgischer_Rat))
* Andreas Mylius und der Herzog Johann Albrecht I. von Meklenburg - 1553
* CERL Thesaurus
* Universitato de Jena 
* Universitato de Aberdeen 

## Vidu ankaŭ 
* Matthias Marcus Dabercusius (1508-1572)
* Johannes Caselius (1533-1613)
* Georg Gustav Gerdes (1709-1758)
* Joachim von Maltzan (1492-1556)
* Nicolaus Marschalk (1455-1525)
* Tilemann Stella (1525-1589)
* Andreas Mylius (juristo) (1649–1702)
* Andreas Mylius (filologo) (1606–1649)
* Georg Mylius (1548–1607)
* Georg Mylius (1567–1626)
* Georg Mylius (1586–1637)
* Georg Mylius (1613–1640)
* Andreas Friedrich Mylius (1683 - 1740)

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj kancelieroj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Kronikistoj
Kategorio:Germanaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Germanaj diplomatoj
Distrikto Monor

La **Distrikto Monor** (hungare *Monori járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest. Ĝi situas en Granda Hungara Ebenaĵo en la meza parto de la departemento (en la meza parto de Hungario).
eta|Distrikto Monor en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Monor, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 2 aliaj urboj, la ceteraj 8 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 329,81 km², kie loĝas 64 227 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj) kaj bredadoj, krome multaj laboras en Budapeŝto.

## Historio 
Komence „Distrikto Pest” funkciis ankaŭ en tiu areo. Monor mem ricevis statuson distrikta ĉefurbo jam en 1886. Ĝis 1950 ĝi apartenis al departemento Pest-Pilis-Solt-Kiskun. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Monor**
* aliaj urboj:
** Gyömrő
** Pilis
* vilaĝoj:
** Csévharaszt, kiu administras ankaŭ vilaĝon Vasad
** Gomba
** Monorierdő
** Nyáregyháza
** Péteri, kiu administras ankaŭ vilaĝojn Bénye kaj Káva

## Fontoj 
* hungare

Kategorio:Distriktoj de Hungario
12383 Eboshi

'*12383 *Eboshi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

*Eboshi-iwa* estas la komuna nomo de *Uba Shima'',  lokita larĝe el la plaĝo de Ĉigasaki, gubernio Kanagaŭa. Tiu nomo estis la plej ŝatate apogita de civitanoj per demandaro. La Kosma Pintkunveno de Ĉigasaki selektis tiun nomon la .

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
12387 Tomokofujiwara

'*12387 *Tomokofujiwara'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Tomoko Fujiwara'', helpantan profesorinon ĉe la Universitato de Kjuŝuo. Ŝiaj ĉefaj interesoj estas la longtempa varieco de steloj kaj la historiaj astronomiaj registadoj. Ŝi estis anino de la Komisiono 27 de IAU de 2006.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Majstro de la Memordonaco de Carben

eta|Majstro de la Memordonaco de Carben: entombigo de kristo, katedralo je Essen
eta|150px|Majstro de la Memordonaco de Carben: Ana, Maria kaj Jesuo kun donacinto, proksimume 1500, Katedralo je Kolonjo
Kiel **Majstro de la Memordonaco de Carben** estas nomata la malfru-mezepoka skulptisto, kiu verkis la entute sep sabloŝtonajn reliefojn por la katedralo de Kolonjo, kiujn proksimume 1500 donacis Victor von Carben por sia mortmemoro. La laŭnome ne konata artisto verkis en la unua kvarono de la 16-a jarcento kaj havis sian metiejon en la regiono de Kolonjo aŭ en Kolonjo mem.

## Verkoj 
* La figuroj de la memordonaco de Carben. Temas pri Ana, Maria kaj Jesuo, la sanktuloj Barbara, Joaĥimo, Jozefo kaj Katarina same kiel pri anunciaciogrupo, kiuj troviĝas ĉe pilastroj ĉe la Maria-Kapelo en la katedralo de Kolonjo.
* Oni atribuas al la majstro krome la sabloŝtonan figuraron de la entombigo de Kristo en la suda flankonavo de la katedralo de Essen.
* En la katedrala trezoro de Essen troviĝas reliefo el la mano de la majstro, prezentanta la adoradon de la Tri Reĝoj
* Eble ankaŭ madono kun infano el ligno, kiu trans la artkomerco en la 19-a jarcento atingis la monaĥinejon Sankta Jozefo en Simpelveld, devenas de la majstro.

## Identigo 
Eble la *Majstro de la Memordonaco de Carben* estas identa kun la skulptisto Wilhelm von Arborch pruvebla inter 1506 kaj 1533 en Kolonjo. Ankaŭ alia kolonja skulptisto tiutempa nome Johann Spee foje estas proponata kiel identeco.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Reinhard Karrenbrock: *Kölner Bildschnitzerwerkstätten des späten Mittelalters (1400-1540). Zum Forschungsstand.* En: *Museum Schnütgen. Die Holzskulpturen des Mittelalters. Bd. II, 1. 1400 bis 1540*, bearbeitet von Reinhard Karrenbrock, Köln 2001, pj. 9-79, jen p. 52.
* Carola Maria Werhahn: *’Die Stiftung des Victor von Carben (1423–1515) im Kölner Dom. Glaubenspropaganda zwischen Judentum und Christentum in Text und Bild.* Utz, Munkeno 2013, ISBN 978-3-8316-4196-3 (enhavolisto kaj enkonduko) 

## Eksteraj ligiloj 
* Priskriboj kaj bildigoj de la verkoj de la Majstro de la Memordonaco de Carben sur la retpaĝoj de preĝejoj kaj muzeoj
** Ana, Maria kaj Jesuo  , priskribo sur la retpaĝo de la katedralo je Kolonjo
** Barbara , priskribo sur la retpaĝo de la katedralo je Kolonjo
** Jakobo , priskribo sur la retpaĝo de la katedralo je Kolonjo
** Grablegung Christi, priskribo sur la retpaĝo de la katedralo je Essen
** Madono kun infano

Kategorio:Mezepokaj skulptistoj
Memordonaco de Carben
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento
Kajmana Fosaĵo

eta|250px|Mezo de la Kajmanejo kiel parto de la fosaĵo, ĉe la okcidenta bordo de la Gonava Mikroplato.

La **Kajmana Fosaĵo**, **Kajmana Fosego** (konata ankaŭ kiel la **Kajmana Tranĉeo**, **Bartlett Deep** kaj **Bartlett Tranĉeo**) estas kompleksa sono de transforma faŭlto, nome profunda submara fosego, kiu enhavas basenapartigon kiu siavice enhavas malgrandan etendan bordon surgrunde de la okcidento de la Kariba Maro inter Jamajko kaj la Kajmana Insularo. Ĝi estas la plej profunda punkto en la Kariba Maro kaj formas parton de la tektona limo inter la Nordamerika plato kaj la Karibia plato. Ĝi etendas el la Markolo Windward, sude de Sierra Maestra de Kubo al Gvatemalo. La transforma faŭlto pluas borde kiel Motagua Faŭlto, kiu tranĉas tra Gvatemalo kaj etendas for sub la Pacifika Oceano, kie ĝi kuniĝas kun la subdukcia zono de la Mezamerika Fosaĵo.

La plej profunda punkto de la Kariba Maro estas la Kajmana Fosaĵo inter Kubo kaj Jamajko, pli ol  metrojn sub mara nivelo, inter la Kajmana Insularo kaj Jamajko, precize ĝis  () sub marnivelo.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Goreau, P. D. E. 1983 Tectonic Evolution of the North Central Caribbean Plate Margin. Woods Hole Oceanographic Institution, MA.; Massachusetts Inst. of Tech., Cambridge. Sponsor: National Science Foundation, Washington, DC. Sep 1983. 248p. Report: WHOI-83-34.
* Ten Brink, Uri S., *et al.*, 2001, *Asymmetric seafloor spreading: crustal thickness variations and transitional crust in Cayman Trough from gravity", GSA Meeting Abstract 
* Roberts, H. H. 1994 *Reefs and lagoons of Grand Cayman* Monographiae biologicae (Brunt, MA; Davies, JE eds). Kluwer Academic Publishers, Boston, Ma The Hague. ISBN 0-7923-2462-5
* Ruellan, E. et al., 2003, *Morphology and Tectonics of the Mid-Cayman Spreading Center'', EGS - AGU - EUG Joint Assembly, Abtract
* Scotese, Christopher R. 1999. Evolution of the Caribbean Sea (100 mya - Present) Collision of Cuba with Florida Platform and Opening of the Cayman Trough. PALEOMAP Project http://www.scotese.com/caribanim.htm

Kategorio:Geologio
Kategorio:Kariba maro
Kategorio:Atlantiko
Venezuela golfo

La **Venezuela golfo** respektive eble **golfo de Venezuelo** estas golfo de la Kariba Maro limigita de la venezuelaj subŝtatoj Zulia kaj Falcón kaj de La Guajira, de Kolombio. Markolo 54 km longa konektas ĝin kun la Marakaiba lago sude.

## Loko 
La golfo lokiĝas en la nordo de Sudameriko, inter la duoninsulo Paraguana de Falcón en Venezuelo kaj Guajira Duoninsulo en Kolombio kaj estas konektita al la Marakaiba lago pere de artefarita navig-kanalo. Estas nuna disputo inter Kolombio kaj Venezuelo pri la golfo kiu ne estis ankoraŭ solvita, spite jardek-longa negocado fare de duflanka komitato.

## Historio 
Ĝi estis malkovrita de okcidentanoj en 1499 kiam ekspedicio estrita de Alonso de Ojeda en kiu li estis akompanata de Amerigo Vespucci, esploris la venezuelajn marbordojn kolektante informaron kaj nomigante novajn terojn, alvenis al la golfo post pasi tra la Nederlandaj Antiloj kaj la duoninsulo Paraguana.

Ankaŭ la teritoriaj akvoj estas sub la polemiko pri la golfo. La lima disputo aperis post la sendependigo de Kolombio kaj Venezuelo el Hispanio en la komenco de la 19-a jarcento. La Hispana Imperio ne limigis la areon ĉar la indiĝenoj de la grupo de la guajuoj montris fortan reziston en la areo. La terlimoj estis fine setlitaj en 1941, sed ne la maraj.

## Ekonomia graveco 
La ĉefa faktoro kiu havigas gravon al tiuj akvoj estas la fakto ke ĝi konektas la akvojn de la Kariba Maro kaj tiujn de la Lago Marakajbo, grava resursejo de nafto por Venezuelo. La golfo tiele helpas konekti la kuŝejojn kaj rafinejojn de la Lago Marakajbo kun la mondaj merkatoj.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Venezuelo
Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Kariba maro
Kategorio:Centrameriko
12388 Kikunokai

'*12388 *Kikunokai'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la trupo de tradicia danco *Kikunokai*, establita en 1972 de *Michiyo Hata* (*Onoe Kikunori''). La Kikunokai kreis grandan nombron da dancoj, kiuj baziĝas sur la tradicia japana danco kaj estas montritaj en multenombraj landoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Matiaso Marko Daberkuzo

**Matthias Marcus Dabercusius** (* Rejnlando, en 1508 - Schwerin, en la 17-a de februaro 1572) estis germana historiisto, filologo kaj pedagogo. Li ankaŭ estis rektoro en Freiberg, Schneeberg, Meißen kaj Schwerin.

## Verkoj 
* Itinervm Georgii Fabricii Chemnicensis Liber Vnvs. Cvm Locorvm Veteribvs & recentibus ... 1547. Nacia Biblioteko de Germanio
* Georgii Fabricii Chemnicensis Roma. Antiqvitatvm Libri Duo: ex aere, marmoribus, ... 1560. Nacia Biblioteko de Germanio
* P. Vergilii Maronis Opera, quae quidem extant, omnia: Cvm Veris In Bvcolica, Georgica, & ... 1561. Nacia Biblioteko de Germanio
* P. Vergilii Maronis Opera, quae quidem extant, omnia: Cvm Veris In Bvcolica, Georgica, & ... 1575. Nacia Biblioteko de Germanio
* Quaestionum de grammatica Latina libri - 1577
* Pvb. Vergilii Maronis Opera, quae quidem extant, omnia: Cvm Ivstis Et Doctis In ... 1586. Nacia Biblioteko de Germanio
* Epistolae, Ausz. - 1597
* Syntaxis græca in usum scholarum - 1655
* Quaestionum de grammatica Graeca libri duo, Johannes Caselius - 1619
* Georgii Fabricii Chemnicensis Roma: Antiquitatum Libri Duo : ex aere, marmoribus, membranis've veteribus collecti, ab eodem : Itinerum Lib. I : Auctiora omnia, cum rerum & verborum in omnibus hisce memorabilium Indicibus. [Georgio Fabricio Chemnicensi, et Magdalenae Faustae, scriptorum carminum nuptialium Libri II.] ; [Adiecimus etiam Epitaphia aliquot], Georg Fabricius, Lazaro Buonamici, Martin Crusius, Adam Siber - 1560

## Literaturo 
* CERL Thesaurus
* Virtual International Authority File
* Deutsche National Bibliothek
* [Katalog der Handschriften der Universitäts-Bibliothek Leipzig: Die ...](http://books.google.com.br/books?id=40jNIvwr2YIC&pg=PA76&lpg=PA76&dq=Matthias+Marcus+Dabercusius+(1508-1572)&source=bl&ots=yW84GQM60l&sig=bak70HC1CmMBV3lYzxwPcyaw8e0&hl=pt-BR&sa=X&ei=iXbCU_2mGqrnsASd8YHYBQ&ved=0CFkQ6AEwBw#v=onepage&q=Matthias%20Marcus%20Dabercusius%20(1508-1572)&f=false) - Detlef Döring
* Allgemeine Deutsche Biographie

## Vidu ankaŭ 
* Giulio Pomponio Leto (1428-1498)
* Adrianus Barlandus (1487-1538)
* Johannes Rivius (1500-1553)
* Adam Siber (1516-1584)
* Georgius Fabricius (1516-1571)
* Johano Alberto la 1-a, Duko de Mecklenburgo (1525-1576)
* Andreas Mylius (1527-1594)

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
12391 Ecoadachi

'*12391 *Ecoadachi''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Kvartalo Adaĉi, unu el la 23 specialaj kvartaloj de Tokio lokita en natura ĉirkaŭaĵo en la urbo. La publika administracio kaj la loĝantoj agas kune por konservi la denaskan medion tiel, ke ĝi povos esti transdonita al la venonta generacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Alonso de Ojeda

**Alonso de Ojeda** [oĤEda] (ĉ. 1468 (por kelkaj 1466) – 1515) estis hispana navigisto, esploristo, guberniestro kaj konkistadoro. Li veturis tra Gujanoj, Venezuelo, Trinidado, Tobago, Kuracao, Arubo kaj Kolombio. Li famiĝis ĉar li nomigis tiele *Venezuela*, kiun li esploris dum siaj du unuaj ekspedicioj, ĉar estis la unua eŭropano kiu vizitis Gujanojn, Kolombion, la areojn de la Golfo de Venezuelo kaj de la Lago Marakajbo, kaj poste fondis la urbon Santa Cruz (La Guairita).eta|350px|Vojaĝoj fares de Alonso de Ojeda.

## Bibliografio 
* López de Gómara, Francisco. Medina del Campo: Historia General de las Indias, 1553 kaj 1555, Zaragoza
* Enciclopedia Ilustrada Cumbre - volumo 10, paĝo 231. 32ª, 1993, Editorial Hachette Latinoamérica, Meksiko, ISBN 970-611-125-5
* B. de las Casas, *Historia de las Indias* (kvinvoluma, Madrido, 1875–76)
* Sir Arthur Helps, *The Spanish Conquest in America*, (nova eldono, kvarvoluma, Novjorko, 1900–04)

## Eksteraj ligiloj 
* Alonso de Ojeda - Biografías y Vidas
* Alonso de Ojeda - Biografías y Vidas
* Alonso de Ojeda 
* Alonso de Ojeda - Biografías y Vidas 
* Descubrimiento del Lago de Maracaibo 
* Relato del Cacique Cacicaná y De Ojeda 
* Monasterio de San Francisco 
* Alonso de Ojeda - Biografías y Vidas 
* Alonso de Ojeda 
* Biografía de Alonso de Ojeda (includes images of the conquistador)  (in English)
* Link to the web page of Alberto Vázquez-Figueroa (author of Centauros which relates the story of Alonso de Ojeda) 
* Alonso de Ojeda en Historia del Nuevo Mundo 

Kategorio:Hispanaj esploristoj
Kategorio:Historio de Sudameriko
Kategorio:Historio de Venezuelo
12411 Tannokayo

'*12411 *Tannokayo'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Kayo Tanno'', instruistinon en elementa lernejo de 1989, gvidantinon en eduko pri scienco. Ŝia ampleksa sperto inkludas kreon de programoj por planetario, kaj ŝi laboris en la estraro de la Muzeo pri Kosmo kaj Scienco de la gubernio Saga (japane 佐賀県立宇宙科学館) de 2002 ĝis 2006.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
12412 Muchisachie

'*12412 *Muchisachie'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Muchi Sachie*, instruistinon pri muziko. Origine instruistino en mezlernejo, ŝi gvidis la ĥoran grupon ĉe la Mezlernejo *Asakura'' de Fukuoka de 1940 ĝis 1986 kaj gajnis multajn premiojn. Ŝi ankaŭ gvidis la Miksitan Ĥoran Suiton "Asakura Himno", formita de Akira Miyoshi.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Martinus Dorpius

**Martinus Dorpius (1485-1525)** (* Naaldwijk, en la 1485 - Loveno, en la 31-a de majo 1525) estis nederlanda humanisto kaj teologo.

Kiel Magistro pri Artoj, li havis kompletan regon pri la latina gramatiko, retoriko, dialektiko kaj muziko. Johannes Despauterius (1480-1520) estis lia profesoro en la Malnova universitato de Loveno, kie li ankaŭ rektoris kaj instruis teologion kaj filozofion. Kelkatempe li korespondis kun Erasmo ĉefe post la publikigado de lia verko "Laŭdo de Stulteco", kaj iam li sugestis al Erasmo la nepublikigadon de lia traduko je la Nova Testamento el la greka.

## Verkoj 
* Dissertatio epistolica, de aliquot sui temporis theologastrorum ineptiis ... - Sir Thomas More
* Venerabilis patris Hugonis de sancto Victore Questiones concinnae & argutae, quicquid erat in Diui Pali epistolis obscurum, mira breuitate elucidantes nusquam antehac impressae. 1512
* *Oratio de laudibus sigillatim cuiusque disciplinarum* (Loveno, Dirk Martens (1446-1534), 1513)
* *Concio de diue virginis deiparae in coelum assumptione* (Loveno, Dirk Martens, 1514)
* *Dialogus in quo Venus & Cupido omnes adhibent versutias...* (Loveno, Dirk Martens, 1514)
* Catonis praecepta moralia interpraetata ab Erasmo Roterodamo 1515
* *Oratio in praelectionem epistularum divi Pauli* (Antverpeno, 1519)
* Sacrae Theologiae Professoris oratio in praelectionem epistolarum S. Pauli, de literis Sacris ediscendis, de eloquentia, de pernicie sophistices, de sacrorum codicum ad graecos castigatione: et linguarum peritia, 1519
* *Aesopi Phrygis Fabvlae: quarum interpretes hi sunt. *, 1568
* *Oratio in laudem Aristotelis*

## Literaturo 
* [Open Library](https://openlibrary.org/subjects/person:martinus_dorpius_(1485-1525))
* The Fortnightly Review, Volume 6
* Contemporaries of Erasmus - Peter G. Bietenholz, Thomas Brian Deutscher
* Biographisch woordenboek der Nederlanden, bevattende levensbeschrijvingen ... Abraham Jacob Van der Aa, Gilles Denijs Jacob Schotel, Karel Johan Reinier Van Harderwijk

## Vidu ankaŭ 
* Nikolaus Gerbelius (1485-1560)
* Gerard Geldenhouwer (1482-1542)
* Juan Luis Vives (1492-1540)
* Nicolaes Cleynaerts (1493-1542)
* Marteno Lutero (1483-1546)
* Johannes Despauterius (1480-1520)
* Thomas More (1478-1535)
* Erasmo de Roterdamo (1466-1536)

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandajĵumanistoj
Kategorio:Nederlandaj kristanaj teologoj
Kategorio:Nederlandaj eldonistoj
Kategorio:Nederlandaj pedagogoj
Daniel Hubmann

**Daniel Hubmann** estas svisa orientiĝadisto. Li venkis 15 medalojn de mondaj ĉampionadoj pri orientiĝado, el kiuj 4 estas ormedaloj: unu en Olomouc en 2008 pri longa distanco; du en Miskolc en 2009 pri longa distanco kaj stafeto; unu en Savoie en 2011 pri sprinto.

Daniel Hubmann venkis ankaŭ orientiĝan mondpokalon 4 fojojn, arĝentmedalon unufoje, kaj bronzmedalon 2 fojojn.

Kaj en 2002 en Alakanto kaj en 2003 en Põlva li alvenis podion pri longa distanco kaj stafeto: en Alakanto li venkis ormeldalojn, en Põlva bronzmedalojn.

Kategorio:Svisaj georientiĝadistoj
Troparjovo

**Troparjovo** () havas diversajn signifojn:

***Troparjovo** estas iama vilaĝo, akceptita al Moskvo en 1960;
***Troparjovo** estas municipo de Moskvo, ekzistinta dum 1991 — 1993;
***Troparjovo** estas stacio de la Metroo de Moskvo;
***Troparjovo** estas vilaĝo en Moskva provinco.

## Vidu ankaŭ 
* Troparjovo-Nikulino (distrikto de Moskvo)
12384 Luigimartella

'*12384 *Luigimartella'''* estas malbone konata asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan amatoran astronomon *Luigi Martella'', kompetentan konstruanton kaj riparanton de teleskopoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vincenzo Silvano Casulli
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Guajira Duoninsulo

eta|220ra|Tipa pejzaĝo en Gvaĥira Duoninsulo.
eta|220ra|Vajuua farmbieno.
**Guajira Duoninsulo** (en hispana *Peninsula de La Guajira*) [guaĤIra], literumita ankaŭ *Goajira*, ĉefe en tekstoj de la kolonia periodo), estas duoninsulo en norda Kolombio kaj nordokcidenta Venezuelo en Karibio. Ĝi estas la plej norda duoninsulo en Suda Ameriko kaj havas areon de 25,000&nbsp;km² etende el la golfeto de Manaure (Kolombio) al la golfeto Kalabozo en la Golfo de Venezuelo (Venezuelo), kaj el Karibio al la montaro Serranía del Perijá. Ĝi estis celo de disputo inter Venezuelo kaj Kolombio en 1891, kaj arbitracio estis profito por tiu laste menciita tiele ke ĝi aliĝis al la Magdalena Departemento. Nune, plej el ties teritorio estas parto de Kolombio, formante parton de La Guajira, dum la restanta strio apartenas al la venezuela subŝtato Zulia. La plej norda parto de la duoninsulo estas nomita Punta Gallinas (12° 28´ N) kaj ĝi estas konsiderata la plej norda parto de kontinenta Sudameriko..

## Ekoregiono 
La ekoregiono estas la Gvaĥiraj-barankilaj kserofitaroj kiu havas areon de 150 000 kvadrataj kilometroj en Gvaĥira Duoninsulo kaj en la regiono ĉirkaŭ la urbo Barankilo. Ĝi okupas Gvaĥiran Duoninsulon, la valon de Ranĉeria-Rivero, kaj Guaĥiran Distrikton, kovrante partojn de la nordorienta marbordo de Venezuelo.

La jara pluvofalo varias inter 125 kaj 1000&nbsp;mm, kaj la averaĝa temperaturo estas 26&nbsp;°C. Pri la faŭno la ekoregiono estas notinda por esti vivejo de granda populacio de la ruĝa flamengo (*Phoenicopterus ruber*), krom diverseco de birdoj kaj kiropteroj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Henri Candelier. 1892. Riohacha y los Indios Guajiros. Crónica de un viajero y explorador francés quien durante tres años, 1889–1892, recorrió La Guajira.
* Martha Ligia Castellanos, Luis Carlos Pardo L. 2000. Caracterización y primera aproximación a la determinación del índice de biodiversidad en los suelos de la cuenca del arroyo Mekijanao, Serranía de la Macuira, Alta Guajira. En: Juan Carlos Pérez (editor) X Congreso Nacional de la Ciencia del Suelo. Programa y resúmenes. El suelo un componente del medio natural. Medellín, Octubre 11 al 13 de 2000
* Edith González, Gabriel Guillot, Néstor Miranda, Diana Pombo (editores). 1990. Perfil Ambiental de Colombia. Colciencias. Escala. Bogotá.
* Instituto Geográfico Agustín Codazzi. 1996. Diccionario Geográfico de Colombia. Edición en CD-ROM. Bogotá, Colombia.
* Thomas Stadtmüller. 1987. Cloud Forests in the Humid Tropics.  A Bibliographic Review. The United Nations University, Centro Agronómico Tropical de Investigación y Enseñanza. Turrialba, Costa Rica. 82 pp.

## Vidu ankaŭ 
* Gvaĥiraj-barankilaj kserofitaroj

Kategorio:Duoninsuloj de Sudameriko
Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Geografio de Venezuelo
Kategorio:Karibio
12395 Richnelson

'*12395 *Richnelson'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la brita astronomo David J. Asher elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Richard P. Nelson'', bone konata pro lia laboro de malvolvo de komputila simulado por la problemo de n korpoj kaj ties apliko al la formiĝo de planedoj, kaj en nia sunsistemo kaj en aliaj sistemoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de David J. Asher
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Lorin Maazel

**Lorin MAAZEL** (naskiĝinta la 6-a de marto 1930 en Neuilly-sur-Seine, mortinta la 13-a de julio 2014 en Castleton Farms proksime de Leksingtono (Kentukio)) estis usona dirigento, violonisto kaj komponisto. Li nombriĝis inter la plej renomaj orkestrestroj de sia tempo.

## Vivo 
La filo de muzikista familio revenis Usonon kiel 2-jaraĝulo. Kiel 5-jaraĝulo li estis instruita violone fare de Karl Molldrem, du jarojn poste li komencis la pianoludadon kaj lernis dirigenti samtempe sub la gvidado de Vladimir Bakalejnikov. Kiel 8-jaraĝulo li jam videblis ĉepupitre de la Universitata Orkestro de Moscow. En 1939 li estris unuafoje la Los-Anĝelesan Filharmonian Orkestron.

Inter 1946-1950 li studis matematikon, filozofion kaj lingvojn ĉe la universitato de Pittsburgh dum samtempa muzikista pliperfektiĝo. Ekde 1955 Maazel estis pli ofte en Eŭropo: en 1955 li gvidis du koncertojn ĉe la Teatro alla Scala en Milano kaj prezentis sin kun la viena orkestro *Wiener Symphoniker*.

Sekvis gastaj koncertoj kun la plej gravaj orkestroj ĉe pluraj muzikfestivaloj, i.a. en Bayreuth kaj en Salcburgo kiel ankaŭ ĉe la berlina *Deutsche Staatsoper*. Tie li iĝis en 1965 ĝenerala muzikdirektoro kaj samtempe ĉefdirigento de la berlina orkestro *Radio-Symphonie-Orchester*.

Ekde 1972 li estis ĉefo de la *Cleveland Orchestra*, kaj gvidis ekde 1982 la Vienan Ŝtatan Operejon kie li tamen demisiis baldaŭ. Ekde 1984 li troviĝis denove en Usono kiel ĉefo de la *Pittsburgh Symphony Orchestra*, de 1993-2002 li estris en Munkeno la Simfonian Orkestron de Bayerischer Rundfunk. Menciindas de tiu munkena tempo la cikloj de la sinfonioj de Anton Bruckner (1999) kaj Gustav Mahler (2002).

Kiel posteŭlo de Kurt Masur li transprenis en 2002 la gvidadon de *New York Philharmonic Orchestra*.

Krom dirigentado li brilis ankaŭ kiel komponisto. En 2005 li gvidis en Covent Garden la premieron de sia opero *1984* laŭ la samtitola romano de George Orwell.

Li estis edzo de la germana aktorino Dietlinde Turban.

## Verkoj 
* *Monaco Fanfares* op. 8 (1993)
* Music for Violoncello and Orchestra op. 10
* Music for Flute and Orchestra op. 11
* Music for Violin and Orchestra op. 12
* *Farewells*. Symphonic Movement op. 14 (1999)
* *The Giving Tree* für Orchester, Cello und Erzähler op. 15 (1998)
* *The Empty Pot* für Orchester, Kinderchor, Knaben-Sopran und Erzähler op. 16 (1999)
* *Veronica* (1994)
* *Irish Vapours an Capers* (1994)
* Opero *1984*

## Premioj 
* 1977: Bundesverdienstkreuz 1. Klasse
* 1981: Offizier der Ehrenlegion
* Commander of the Order of the Lion of Finland
* 1996: Bayerischer Fernsehpreis|Ehrenpreis des Bayerischen Fernsehpreises
* 1997: Ehrenmedaille der Bundeshauptstadt Wien|Goldene Ehrenmedaille der Stadt Wien
* 2000: Wilhelm-Furtwängler-Preis
* 2001: Großes Bundesverdienstkreuz mit Stern
* 2003: Großes Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich
* 2013: Ehrenring der Wiener Staatsoper

## Fonto 
Pausch, Marion. „Maazel, Lorin." Microsoft Encarta 2007 [DVD].

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Hejmpaĝo de Maazel.

Kategorio:Dirigentoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 6-an de marto
Kategorio:Mortintoj la 13-an de julio
Golfo de la Moskitoj

La **golfo de la Moskitoj** () estas golfo de la Kariba Maro situanta ĉe la marbordo de Panamo. Ĝi etendas ekde la oriento de la Duoninsulo Valiente, en la komarko Ngäbe-Buglé, pase tra la norda marbordo de la provinco Veragŭo kaj fine en la elfluejo de la rivero Coclé de la Nordo, okcidente de la provinco Kolono.

Ĝi devas esti malkonfuzata rilate al la Miskita Marbordo aŭ Moskita Marbordo, kiu troviĝas inter Nikaragvo kaj Honduro.

Kelkaj riveroj kiaj Calovébora, Guázaro, Concepción, Veraguas, Belén, Petaquilla kaj Coclé del Norte elfluas al tiu golfo. La insulo Escudo de Veraguas estas la nura insulo en la zono. Inter la ĉefaj marbordaj urboj troviĝas la jenaj: Calovébora, Santa Catalina, Tobobé kaj Belén.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Panamo
Kategorio:Kariba maro
Kategorio:Golfoj de Centrameriko
Adriano Barlando

**Adrianus Barlandus (1487-1538)** (* Baarland, Zuid-Beveland, en la 28-a de septembro 1487 - Loveno, en la 30-a de novembro 1538) estis belga nederlanddevena historiisto, filologo kaj filozofo.

Li unue studis en Gento kaj poste en Loveno kie, en 1526, li fariĝis profesoro pri elokvenco, post mallonga restado en Anglio. Li verkis kelkajn filologiajn laborojn kaj serion da historiaj manuskriptoj, ĉefe pri la pluraj provincoj en Nederlando.

Kiel humanisto, Barlandus publikigis variaĵon da verkaro el multaj genroj. Escepte de liaj du historiografaj verkoj, li aŭtoris tradukojn kaj komentojn el klasikaj verkistoj same kiel Ezopo, Lukiano, Plinio la Juna, Livio kaj Terentio. Li ankaŭ publikigis traktatojn pri retoriko, pedagogiajn laborojn, inkluzivante Erasmon kaj unu moralfilozofian traktaton.

## Verkoj 
* De conscribendis epistolis Diversaj aŭtoroj: Juan Luis Vives (1492-1540), Conrad Celtis (1459-1508), Emporio, la Oratoro, Desiderius Erasmus, Christoph Hegendorff, 1544
* Libelli tres, conscripti his, qui jucunda, et utili rerum cognitione capiuntur (1520)
* Dialogi XLII ad profligandam e scholis barbariem utilissimi (1524)
* Fabulae de Esopo, 1532
* Proverbialum Versuum Virgilio, 1535
* Rerum gestarum a Brabantiae Ducibus historia, 1566
* Chronica Brabantiae ducum (Kroniko de la Duko de Brabanto), 1579
* Hollandiae comitum historia et icones, 1584
* Dvcvm Brabantiae Chronica Hadriani Barlandi, 1600

## Literaturo 
* Bibliothèque Nationale de France
* Virtual International Authority File
* WorldCat Identities
* Post-reformation Digital Library
* Nacia Biblioteko de Portugalio
* Nederlanda trezoroj 
* Biografisch portaal van Nederland
* Gallica
* Open Library
* Deutsche Biographie

## Vidu ankaŭ 
* Johano la 3-a (1438-1516) Grafo de Egmont
* Erasmo de Roterdamo (1466-1536)
* Frans van Cranevelt (1485-1564)
* Martinus Dorpius (1485-1525) 
* Adolfo de Borgonjo (1489–1540) 
* Willem van Croÿ (1497-1521) 
* Bartholomäus Latomus (1498-1570) profesoro de la Universitato de Parizo
* Karlo la 1-a, reĝo de Hispanio (1500-1558)
* Karel van Croÿ (1506-1564) Episkopo de Doornik

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj filozofoj
Kategorio:Nederlandaj filologoj
Kategorio:Nederlandaj historiistoj
Golfo Paria

eta|300px
eta|300px|Panorama rigardo al la Golfo de Paria rigarde sudorienten

La **Golfo Paria** estas 7800&nbsp;km² neprofunda interna maro inter la insulo Trinidado (Respubliko Trinidado kaj Tobago) kaj la orienta marbordo de Venezuelo. Tiu ŝirmita akvareo estas konsiderata unu el plej bonaj  en la marbordoj de Atlantiko en Ameriko. Ĝi estis origine nomita **Golfo de la Ballena** (Balengolfo) fare de Kristoforo Kolumbo, sed la balenĉasado kaj ties industrio en la 19a jarcento formortigis balenojn el la areo kaj ties populacioj neniam rekuperiĝis. Kartografiaj fontoj de la fino de la 18a jarcento ripete aludas al la golfo kiel **Golfo Triste** (Trista Golfo).

La **Golfo Paria** estas konektita al la Kariba Maro norde tra *Bocas del Dragón* (aŭ Draka Buŝo) inter la Paria Duoninsulo de Venezuelo kaj la Ĉaguarama Duoninsulo, kaj tra la Kolumba Markolo sude tra *Boca del Serpiente* (Serpenta Buŝo) inter Cedra Duoninsulo kaj la Orinoka Delto.

La **Golfo Paria** estas saleca kareo - dum pluvsezono ties saleco estas sub 23 ppm (partoj por milo). La etendaj mangrovoj laŭlonge de la venezuelaj kaj trinidadaj marbordoj estas gravaj naturaj habitatoj kaj probable ludas ŝlosilan rolon por la regionaj fiŝkaptejoj. La Golfo mem estas grava fiŝkaptejo. Ĉefaj havenoj estas tiuj de Portospeno kaj de Point Lisas en Trinidado kaj de Pedernales en Venezuelo.

## Referencoj 
* 
* Tectonics and Sedimentation of the Gulf of Paria 

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Trinidado kaj Tobago
Kategorio:Golfoj de Venezuelo
Kategorio:Kariba maro
Distrikto Nagykáta

La **Distrikto Nagykáta** [nadjkAta] (hungare *Nagykátai járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest. Ĝi situas en Granda Hungara Ebenaĵo en la orienta parto de la departemento (en la meza parto de Hungario).
eta|Distrikto Nagykáta en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Nagykáta, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 2 aliaj urboj kaj 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 11 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 710,12 km², kie loĝas 74 168 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj, krome multaj laboras en Budapeŝto.

## Historio 
Komence nomo de tiu distrikto estis „Distrikto Supra Kecskemét” kun la ĉefurbo Nagykáta. La distrikto prenis la nunan nomon en 1898. Ĝis 1950 ĝi apartenis al departemento Pest-Pilis-Solt-Kiskun. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Nagykáta**
* aliaj urboj:
** Sülysáp
** Tápiószele
* grandvilaĝoj:
** Tápiószecső
** Tápiószentmárton
* vilaĝoj:
** Farmos
** Kóka
** Mende
** Pánd
** Szentmártonkáta
** Tápióbicske
** Tápiógyörgye
** Tápióság
** Tóalmás, kiu administras ankaŭ vilaĝon Szentlőrinckáta
** Úri

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Golfo de Honduro

eta|250ra|**Golfo de Honduro** centre de tiu mapo

La **Golfo de Honduro** estas granda interna akvareo de la Kariba Maro, ĉe la marbordoj de Belizo, Gvatemalo, kaj Honduro. El nordo suden, ĝi etendas proksimume 200&nbsp;km el Dangriga, Belizo, al La Ceiba, Honduro.

La interna Golfo de Honduro estas ŝirmita de la Beliza Barilrifo kiu formas la sudan parton de la 900&nbsp;km longa Mezamerika Barilrifa Sistemo, nome la dua plej granda koralrifa sistemo en la mondo. La Beliza Barilrifo inkludas nombron de malgrandaj insuloj, nome *cayo* [KAjo] aŭ rifinsuloj, kaj kolektive konataj kiel Pelikanaj Kajoj.

La Golfo de Honduro estas markita de kompleksa dinamiko de marbordaj kaj malfermaj akvoj, oceanaj marfluoj, kiuj produktis tre diversan kaj unikan ekosistemon kun ampleksa vario de marbordaj marakvoj, inklude marbordaj estuaroj, barierstrandoj, lagunoj, intertajdaj salmarĉoj, mangrovoj, marpaŝtejoj, kajoj kaj barierrifoj.

La Golfo de Honduro ricevas la produkton el la basenoj de 12 riveroj kun ĉirkaŭkalkulita elfluo de 1232 m³ s−1.

Multaj usonaj fiŝkaptistoj vizitas la Golfon de Honduro por kati la spadofiŝojn kiuj abundas tie. Turistoj estas ofte veturigitaj boate al la **Pelikanaj Kajoj**, ĉefe al Caulker kaj Ambergris.

En 1961 la uragano Hattie forbalais la Golfon de Honduro, detruante konstruaĵojn en Belizo.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Belizo
Kategorio:Geografio de Honduro
Kategorio:Geografio de Gvatemalo
Atari

alternative=pong|eta|La videoludo pong, kiu unue trafis la merkatojn en 1972, estas unu el la plej vendataj ludoj de la kompanio de ĉiuj tempoj.
**Atari** (el la japana verbo signifanta 'kapti', 'minaci') estas komerca marko posedata de diversaj entreprenoj ekde la fondo en 1972. Nuntempe la markon posedas la franca firmao Atari SA, iama Infogrames. La unua firmao estis Atari, Inc. establita de Nolan Bushnell kaj Ted Dabney - pionira je produktado de videoludiloj kaj personaj komputiloj. Ĝiaj produktoj, ekz. la ludo Pong en Atari 2600, helpis difini la industrion de elektronika distro de la 1970-aj ĝis la mezo de la 1980-aj jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Atari
Distrikto Nagykőrös

La **Distrikto Nagykőrös** [nadjkOroŝ] (hungare *Nagykőrösi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest. Ĝi situas en la plej suda parto de la departemento (en la meza parto de Hungario).
eta|Distrikto Nagykőrös en Hungario
eta|Aerfoto pri Nagykőrös
La distrikta ĉefurbo estas Nagykőrös, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 2 komunumoj, kiuj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 349,25 km², kie loĝas 27 824 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto estis establita en 2013. Pli frue la komunumoj apartenis precipe al Distrikto Cegléd.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Nagykőrös**
* vilaĝoj:
** Nyársapát, kiu administras ankaŭ vilaĝon Kocsér

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario