open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ahmed Abdallah

**Ahmed ABDALLAH ABDEREMANE** ( ; n. la 12-an de junio 1919 en Domoni sur la insulo Anjouano en Komoroj ; m. la 26-an de novembro 1989 en Moronio) estis komora politikisto kaj dufoje ŝtatestro (Prezidanto) en 1975 kaj 1978–1989.   

## Vivo 
Li komencis sian politikan karieron kiam la Komoroj estis ankoraŭ sub franca regado. De 1949 ĝis 1953, li estis Prezidanto de la Ĝenerala Konsilio de Anjouano kaj Senatano de Francio de 1959 ĝis 1973.  Kreinte la partion Komoran Demokratian Union, Abdallah estis elektita al la posteno de Ĉefministro de la kolonio en 1972.  En 1975, okazis referendumo en kiu tri el la kvar insuloj - Granda Komoro, Anjouano kaj Mohéli - voĉdonis por sendependeco, dum la kvara, Majoto, voĉdonis por resti parto de Francio (t.n. la Metropolo).  Tamen, kiam la Komora Ŝtato estis proklamita la 6-an de julio 1975, kaj Abdallah fariĝis ŝtatestro, li postulis ĉiujn kvar insulojn.  Francio, tamen, rifuzis transdoni Majoton al la kontrolo de la nova ŝtato.

La 3-an de aŭgusto, li estis renversita per puĉo gvidata de la maldekstra radikalulo Ali Soualikh, kaj fuĝis al Parizo. Formale, la landon komence estris reprezentanto de la loka aristokrataro kaj iama ĉefministro Said Mohamed Jafar, sed en 1976 Soualikh mem prenis la prezidentan postenon. La radikalaj maldekstraj reformoj de la nova gvidantaro kaj la persekutado de kamparanoj kaj reprezentantoj de la aŭtoritata islama pastraro kondukis al la fakto, ke la 13-an de majo 1978, kun la subteno de la franca dungosoldato Bob Denard, Abdallah siavice renversis Soualikh, kiu mortis dum la puĉo, kaj fariĝis kunprezidanto de la Politika-Armea Direktoraro.  

La 23-an de majo, Komoroj estis deklaritaj islama federacia ŝtato, markante rompon kun la politikoj de la antaŭa registaro, kaj la 25-an de oktobro, Abdallah ekoficis per referendumo pri sia propra senkontraŭa elekto. En 1982, li deklaris Komorojn unupartia ŝtato, mem gvidante la solan permesitan partion, la Komoran Unuiĝon por Progreso.  La reĝimo fariĝis diktaturo, kontrolita de dungosoldatoj, kiuj kontrolis la landon kaj evitis diversajn puĉojn. Kelkaj kontraŭuloj de la reĝimo estis ekzekutitaj aŭ malaperis dum lia prezidenta periodo.

En 1984, li estis reelektita por dua oficperiodo per simila referendumo. La politiko de la nova reĝimo estis naciisma kaj islamisma. Samtempe, malgraŭ la subteno de UN, ne eblis atingi la aneksadon de Majoto.

Dum li funkciis kiel prezidanto, li estris la plej grandan import-eksportan kompanion de la lando.

En 1989, Bob Denard, kiu tiutempe fariĝis la estro de la prezidenta gvardio, efektivigis novan puĉon, kaj dum la sturmo de la prezidenta palaco, Abdullah estis pafmortigita en sia oficejo, kaj Said Mohamed Djohar, funkciulo de la reganta partio kaj duonfrato de Sualih, ekregis. 

Lia bofilo estis Tadjidene ben Said Massundi, Ĉefministro de Komoroj (1996) kaj provizora Prezidanto de Komoroj (1998–1999).

## Referencoj 
Kategorio:Eksaj senatanoj de la kvina Franca Respubliko
Kategorio:Prezidantoj de la Komoroj
Kategorio:Mortintoj en 1989
Paca transdono de potenco

[eta|La transdona ceremonio inter la eksiĝanta [Prezidanto de la Respubliko (Francio)|franca prezidanto Nicolas Sarkozy kaj lia posteulo François Hollande, la 15-an de majo 2012.]]
[eta|*Usonaj [Ĝentlemanoj*. Karikaturo el 1912 fanfaronanta pri la orda transiro de potenco inter la respublikana William Howard Taft kaj lia posteulo, la demokrato Woodrow Wilson . " Kolumbio " videblas en la fono.]]
[eta|252x252ra|Fotomuntaĵo de la [Atako kontraŭ la Kapitolo de Usono|Atako kontraŭ la Kapitolo de Usono (2021), ekzemplo de **malpaca** transdono de potenco]]
**Paca transdono de potenco** estas grava elemento de demokratio, kiu konsistas en tio, ke registaro, kiu estis venkita en baloto, pace transdonas la potencon en la ŝtato al la partio, kiu venkas en tiu baloto.

En landoj, kiuj unuafoje spertas la procezon de demokratiigo, la paca transdono de potenco servas kiel indikilo de la establado de konstitucia demokratio kaj registara stabileco.  Studo de 2014 trovis, ke ekde 1788, 68 landoj neniam spertis pacan transdonon de potenco per balotoj. 

## Historiaj kazoj
* Hongkongo
* Makao
* Malkoloniigo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Hereda krizo
* Neperforta revolucio
* Pactraktato
* Potencadivido
* Puĉo
* Turniĝo

Kategorio:Baloto
Kategorio:Demokratio
Ikililou Dhoinine

**Ikililou DHOININE** (arabe إكليل ظنين; naskita la 14-an de aŭgusto 1962 en Djoiezi sur la komoria insulo Mohéli) estas komoria politikisto. Li estis prezidanto de Komoroj de la 26-a de majo 2011 ĝis la 25-a de majo 2016. 

De 2006 ĝis 2011 li estis vicprezidanto en la registaro de Ahmed Abdallah Mohamed Sambi,  ĝis 2008 li estris la Ministerion pri Sano, de 2009 ĝis 2010 la Ministerion pri Financo  kaj de 2010 li respondecis pri Infrastrukturo, Urboplanado kaj la Medio. Li eliris venka en la prezidanta elekto de 2010.  Ekde la 26a de majo 2011 li estis prezidanto de Komoroj dum kvin jaroj ĝis lin anstataŭigis Azali Assoumani post la balota venko.

En 2013, Dhoinine postvivis nesukcesa puĉo pro malkontento pri la demisiigo de pluraj registaraj oficialuloj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vicprezidantoj de la Komoroj
Kategorio:Prezidantoj de la Komoroj
Internacia Flughaveno Honkongo

eta|Flughaveno aranĝo
La **Internacia Flughaveno de Honkongo** (*Xiānggǎng Guójì Jīchǎng*, Jyutping Hoeng1gong1 Gwok3zai3 Gei1coeng4; IATA : **HKG**,ICAO : **VHHH**) estas la flughaveno de Honkongo. Ĝi estas neoficiale nomata Flughaveno **Chek Lap Kok** (), laŭ la samnoma insulo sur kiu ĝi estas konstruita, kaj ankaŭ por distingi ĝin de la pli malnova Flughaveno Kai Tak de Honkongo.    

La flughaveno malfermiĝis por komerca uzo en 1998, anstataŭigante la pli malnovan Honkongan Flughavenon Kai Tak, kaj fariĝis grava regiona kargocentro, pasaĝernabo kaj enirejo al kontinenta Ĉinio, Orienta Azio kaj Sudorienta Azio. Malgraŭ sia relative mallonga historio, ĝi plurfoje gajnis internaciajn premiojn kiel la plej bona flughaveno de la mondo. 

La flughavenon funkciigas la Flughavena Aŭtoritato de Honkongo kaj ĝi funkcias 24 horojn tage. La flughaveno estas grava nabo por Cathay Pacific (la nacia aviad-kompanio de Honkongo), Dragonair, Hong Kong Airlines, Hong Kong Express Airways kaj la kargo-aviad-kompanioj Air Hong Kong, Kalitta Air kaj UPS Airlines.  

En 2014, la Internacia Flughaveno de Honkongo servis pli ol 63 milionojn da pasaĝeroj, igante ĝin la sepa plej okupata flughaveno en la mondo laŭ pasaĝera trafiko kaj la tria plej okupata flughaveno laŭ internacia pasaĝera trafiko.  La flughaveno ankaŭ rangas unua en la mondo laŭ la nombro da kargoflugoj pritraktitaj, pritraktante pli ol kvar milionojn da tunoj da kargo ĉiujare.

## Historio 
Kiel parto de la interkonsento pri la transdono de Honkongo al la Ĉina Popola Respubliko, Britio kaj Ĉinio eniris interkonsenton por konstrui la novan superflughavenon laŭ horaro, laŭ kiu la gravaj konstrulaboroj iniciatitaj de la britoj nur estus kompletigitaj kaj la flughaveno inaŭgurita post la transdono al Ĉinio. Aldone al la nova superflughaveno, la konstrulaboroj inkluzivis la konstruadon de metroa ligo inter la flughaveno kaj la urbocentro de Honkongo, same kiel du grandegajn pontprojektojn, kablo-haltitan ponton kaj pendoponton, el kiuj la pendoponto estis la plej granda pendoponto de la mondo dum sia inaŭguro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Flughavenoj en Ĉinio
Kategorio:Konstruaĵoj en Honkongo
Karlov (Smetanova Lhota)

**Karlov** estas vilaĝo, parto de municipo Smetanova Lhota en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Smetanova Lhota. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Karlov situas en katastra teritorio **Smetanova Lhota** kun areo 13,05&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Ĉasista kasteleto Karlov

## Pluaj fotoj 

Karlov near Smetanova Lhota (6).JPG|Karlov
Karlov near Smetanova Lhota (7).JPG|Karlov
Zámek Karlov.jpg|Kastelo Karlov
Karlov near Smetanova Lhota (5).JPG|Karlov

Kategorio:Smetanova Lhota
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Maŭzoleo de Teodoriko

La **Maŭzoleo de Teodoriko** () en Raveno estas la tomboloko de la ostrogota reĝo Teodoriko, konata kiel la Granda. Ĉi tiu nekutima strukturo, kiun Teodoriko la Granda verŝajne konstruigis en la 6-a jarcento por si mem kaj la plej proksimaj konfiduloj de sia kortego, estas konsiderata la plej elstara arkitektura atingo de la ostrogotoj en Italio. 

Ĝi estas la sola pluviva monumento de orientgota arkitekturo praromanika  kaj la sola pluviva maŭzoleo de antikva germana reĝo. 

En 1996, la maŭzoleo, kiel parto de la Fru-kristanaj Monumentoj de Raveno, estis inkludita en la Monda Heredaĵo de UNESKO.

Nuntempe ĝi havas la statuson de muzeo. Vizitantoj rajtas eniri kaj enirbileto estas pagenda.

## Historio 
Ĝi estis konstruita el Istria ŝtono sur du dekflankaj tavoloj, kronitaj per dekmetra kupolo, hakita el 300-tuna monolito, eble imite de la tendoj de la germanoj. Ĉar la gotoj ne havis la rimedojn por levi tian pezan slabon, la maŭzoleo estis plenigita per tero ĝis la supro, post kio la kupolo estis trenita en ĝian lokon kaj la tero estis forigita. La elektita loko por la konstruado de la maŭzoleo estis ekzistanta tombejo de la gotoj ekster Raveno.

Kun la falo de Raveno sub la regadon de Justiniano la 1-a, la korpo de Teodoriko estis forigita el la maŭzoleo, kaj la maŭzoleo mem estis transformita en kapelon. La porfira sarkofago de la gotika reganto nun estas malplena. La proksimeco de la rivereto kaŭzis la subfosadon de la fundamentoj, kio necesigis la intervenon de restaŭristoj en la 19-a jarcento.

## Priskribo 
La maŭzoleo estis konstruita kiel du cilindroformaj strukturoj, unu ene de la alia. La pli malalta strukturo estas ornamita per serio de arkoj ripozantaj sur la anguloj de la oklatera strukturo. La tegmento de la konstruaĵo, kiu havas diametron de ĉirkaŭ 10 metroj, estas farita el monolita ŝtono pezanta ĉirkaŭ 300 tunojn.

## Galerio 

Dosiero:RA_Theoderich-Mausoleum_SW.JPG|Sudokcidenta flanko de la tombo.
Dosiero:GdT_Südseite.JPG|Suda flanko de la tombo.
Dosiero:RA_GdT_Nordseite_Juni_2010-22.JPG|Norda flanko de la tombo.

Dosiero:Ravenna_Mausoleum_of_Theoderic_inside_lower_level.jpg|Ene de malsupra nivelo
Dosiero:Ravenna_Mausoleum_of_Theoderic_inside_top2_wideangle.jpg|Ene de la supra nivelo
Dosiero:Ravenna_Mausoleum_of_Theoderic_inside_top_cracked_roof_stone.jpg|Interne supra nivelo kun fendita tegmentŝtono
Dosiero:Ravenna_Mausoleum_of_Theoderic_inside_top_wideangle.jpg|Ene de la supra nivelo
Dosiero:Mausoleo_di_teodorico,_interno,_camera_superiore,_sarcofago_di_teodorico,_in_porfido,_520_dc_ca._04.jpg|Porfira kuvo uzita de Teodoriko kiel sarkofago

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en la 6-a jarcento
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Italio
Kategorio:Maŭzoleoj
Kategorio:Bizanca arto
Maŭzoleo de Galla Placidia

La **Maŭzoleo de Imperiestrino Galla Placidia** situas en la urbo Raveno en Italio, kaj listigita kiel Monda Heredaĵo de UNESKO ekde 1996. 

Ĝi datiĝas de la unua duono de la 5-a jarcento, proksimume post 425 p.K., kaj situas en Raveno ne malproksime de la Baziliko de Sankta Vitalo. 

## Priskribo 
La maŭzoleo, konstruita ĉirkaŭ 420, estas malgranda konstruaĵo mezuranta nur 11 x 13 metrojn, sed la interno de la konstruaĵo donas la impreson de esti pli granda. Ĉi tiu nelogika impreso eble ŝuldiĝas al la brilaj mozaikoj de la interno, kiuj ornamas la internajn murojn de la kupolo, niĉojn kaj barelvolbon. La mozaikoj prezentas, interalie, la apostolojn, la martirecon de Laŭrenco kaj la Bonan Paŝtiston kun sia grego.

## Historio 
Galla Placidia (regantino de Raveno inter 425 kaj 450), ŝia edzo, Konstancio la 3-a, kaj ŝia frato (imperiestro Honorio) ankoraŭ havas siajn sarkofagojn en siaj originalaj lokoj.  En 1577, la enhavo de la sarkofagoj hazarde forbrulis.

Laŭ tre neverŝajna versio, eble legendo, la korpo de Galla, enbalzamigita laŭ ŝia eksplicita deziro, estis reportita al Raveno kaj metita en sarkofagon en la maŭzoleo, kie, dum pli ol jarmilo, ĝi povus esti observita tra fendo ĝis unu tagon, en 1577, neatenta vizitanto, por pli bone rigardi, tro proksimigis la brulantan kandelon al la vestaĵoj de la imperiestrino, ekbruligante ĉion.

## Galerio 

Dosiero:Mosaik1_Mausoleum_Galla_Placidia.jpg|Mozaiko maldekstre ĉe eniro
Dosiero:Mosaik2_Mausoleum_Galla_Placidia.jpg|Mozaiko kun Sankta Laŭrenco kontraŭe ĉe eniro
Dosiero:Mosaik3_Mausoleum_Galla_Placidia.jpg|Mozaiko dekstre ĉe eniro
Dosiero:Mosaik4_Mausoleum_Galla_Placidia.jpg|Mozaiko super la enirejo

Dosiero:Ravenna_—_The_Good_Shepherd_mosaic.jpg|La Bona Paŝtisto
Dosiero:Mausoleum_of_Galla_Placidia_ceiling_mosaics.jpg|Plafona mozaiko Ĝardeno de Eden.
Dosiero:Mausoleum_of_Galla_Placidia_mosaics_(Ravenna).jpg|Plafono
Dosiero:Mosaic_showing_St._Lawrence;_Mausoleum_of_Galla_Placidia,_425-50;_Ravenna_(2).jpg|Suda *teleskopo*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bizanca arto
* frukristana arto

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en la 5-a jarcento
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en la 5-a jarcento
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Italio
Kategorio:Maŭzoleoj
Kategorio:Bizanca arto
Radobytce

**Radobytce** estas vilaĝo, parto de urbo Mirotice en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Mirotice. Estas ĉi tie registritaj 47 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Radobytce** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,95&nbsp;km². En la katastra teritorio Radobytce situas ankaŭ Obora u Radobytec.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Andreo

## Pluaj fotoj 

Radobytce 02.JPG|Vido al la vilaĝo
Radobytce (1).jpg|Paroĥestrejo kaj tombejo
Radobytce (2).jpg|Preĝejo de sankta Andreo
Radobytce - okres Písek 12.JPG|Kapelo antaŭ la preĝejo

Kategorio:Mirotice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Sophie Adenot

**Sophie ADENOT**, naskiĝis  en Cosne-Cours-sur-Loire, estas franca militisto, inĝeniero kaj astronaŭto. Kolonelo en la Aera kaj kosma armeo, ŝi estas piloto de helikoptero kaj provpiloto.

La 23-an de novembro 2022, ŝi estas nomumita astronaŭto de la Eŭropa Kosma Agentejo. La 22-an de majo 2024, ŝi estas elektita por aliri la Internacian Kosmostacion printempe de 2026 kadre de la misio *Epsilon*. Ŝia elgrundiĝo okazis la 13-an de februaro 2026 per la kosmoŝipo Dragon 2 lanĉita fare de la raketo Falcon 9. Ŝi tiam iĝis la dua francino en kosmo post Claudie Haigneré.

Kategorio:Francaj aviadistoj
Kategorio:Francaj inĝenieroj pri aviado
Kategorio:Eŭropa Kosma Agentejo
Kategorio:Francaj kosmonaŭtoj
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Kavaliroj de la franca nacia Ordeno de Merito
Atajala lingvo

**La atajala lingvo** (ankaŭ **taĵala,** *ataiyal, attayal, bonotsek, shabogala, taijyal, taiyal, takonan, tangao, tayal, tyal, yukan;* ISO 639-3: **tay**) estas la lingvo de la atajala popolo de Tajvano kaj apartenas al la formozaj lingvoj de la aŭstronezia lingvaro. La du ĉefaj dialektoj de la lingvo estas **squliq** kaj ''*c'uli'** (aŭ **c'ole'' '*). La lingvo estas konsiderata endanĝerigita. Ĝiaj plej proksimaj parencoj inkluzivas la lingvojn *seediq* kaj la *bunun*.

Ekde 2009 estis publikigitaj la *Atayal-English Dictionary* kaj pluraj gramatikoj. En 2002 estis publikigita traduko de la Biblio al la atajala. Lernolibroj estis ciferecigitaj kaj edukaj retejoj estis kreitaj, kiuj ebligas senpage kaj rete studi la atajalan kaj aliajn indiĝenajn lingvojn de Tajvano  . *Wikipedia* en la atajala lingva komencis funkcii komence de 2021. La ekspansio de indiĝenaj lingvoj en Vikipedion malrapidiĝis ĉefe pro la manko de komuna kaj reguligita skribsistemo. 

## Statuso kaj parolantaro 
La nombro da parolantoj de la lingvo estas taksita je 84 000. Ekde la 1990-aj jaroj, la atajala lingvo estas instruata en lernejoj kiel laŭvola fako en regionoj kie ĝi estas parolata. 

En 2017, la tajvana parlamento aprobis leĝon, kiu levis la atajalan lingvon, kune kun aliaj lokaj indiĝenaj lingvoj, al la statuso de nacia lingvo. Tio garantias al ili, interalie, registaran subtenon por lingva promocio kaj instruado. 

La atajalo estas, kune kun *seediq*, substrata lingvo de la jilana, japandevena kreola lingvo. La kreola japana ankaŭ estis konsiderata dialekto de la atajalo, sed iuj atajaloj havis sufiĉe severan vidpunkton pri tio. 

## Alfabeto 
Kiel aliaj minoritataj lingvoj en Tajvano, la atajala lingvo havas skribsistemon bazitan sur la latina alfabeto.

## Fonologio 
La atajala fonetika sistemo inkluzivas 19 konsonantojn, 6 vokalojn kaj 6 diftongojn. La akcento en atajala lingvo ĝenerale falas sur la lasta silabo.

## Literaturo 
(angle) Rau, DV "*A grammar of Atayal*" priskribas *Squliq Atayal*, Cornell University, 1992. 220 paĝoj.

## Eksteraj ligiloj 
(angle)  en Ethnologue

Vikipedio en la atajala

## Referencoj 
Kategorio:Lingvoj de Tajvano
Kategorio:Formozaj lingvoj
Kategorio:Endanĝeritaj lingvoj
Oscar Zariski

**Oscar ZARISKI** (24-a de aprilo 1899 en Kobrin, Polujo - 4-a de julio 1986 en Brookline, Masaĉuseco) estis usona matematikisto de pola deveno. Li estas konsiderata unu el la fondintoj de moderna algebra geometrio.

## Biografio 
Zariski naskiĝis en Kobrin, tiam parto de la Rusa Imperio (nuntempe Polujo). Lia patro estis talmuda scienculo kiu mortis kiam Zariski havis nur du jarojn, lasante lian patrinon Hannah subteni sep infanojn per butiko. Zariski studis en la Universitato de Kievo kaj poste en la Universitato de Romo "La Sapienza", kie li ricevis sian doktorecon en 1923 kun verko pri la Teorio de Galois.

En 1927 Zariski ricevis stipendion por studi ĉe Johns Hopkins University en Usono. Poste li laboris kiel profesoro en Johns Hopkins kaj Harvard University. Li mortis en Brookline, Masaĉuseco, en 1986.

## Kontribuoj al matematiko 
Zariski revoluciis la algebran geometrion per la apliko de modernaj algebraj metodoj. Lia labaro fundamentis novan aliron al algebra geometrio, kombinante ĝin kun komuta algebro. Tio permesis fari algebran geometrion super arbitraj kampoj kaj apliki ĝin al profundaj problemoj en nombroteorio.

Liaj precipaj kontribuoj inkludas:
* Labaron pri singularaj punktoj de algebraaj variaĵoj
* Teorion pri biracionalaj korespondadoj  
* Teorion pri multipleco de intersekciĝoj
* Fundamentajn kontribuojn al la algebraj fundamentoj de algebraaj geometrio

## Premioj kaj rekonado 
Zariski ricevis multajn honorojn pro siaj kontribuoj al matematiko:
* Premio Wolf de Matematiko (1981) - kune kun Lars Ahlfors por "krei la modernan aliron al algebra geometrio per ĝia fuziigo kun komuta algebro"
* Premio Frank Nelson Cole de la Amerika Matematika Societo
* Li estis prezidanto de la Amerika Matematika Societo

## Heredaĵo 
Zariski trejnis multajn studentojn ĉe Johns Hopkins kaj Harvard, kiuj fariĝis eminentaj matematikistoj. Lia verko permanente ŝanĝis la fundamentojn de algebra geometrio kaj daŭre influas la kampon hodiaŭ.

## Vidu ankaŭ 
* Algebra geometrio
* Komuta algebro
* Wolf-premio pri matematiko

## Referencoj 
# Wolf Foundation: Oscar Zariski Wolf Prize Laureate in Mathematics 1981
# American Mathematical Society: AMS Presidents - Oscar Zariski
# MacTutor History of Mathematics: Oscar Zariski Biography

## Eksteraj ligiloj 
* Oscar Zariski ĉe Wolf Foundation
* Oscar Zariski ĉe AMS

Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Algebraj geometroj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Belorusaj judoj
Kategorio:Belorusaj sciencistoj
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Alexander Beilinson

**Alexander BEILINSON** (naskiĝis en 13-an de junio 1957) estas sovetunia-usona matematikisto, konata pro siaj fundamentaj kontribuoj en algebra geometrio, K-teorio kaj Hodge-teorio. 

Li studis en la Moskva Ŝtata Universitato kaj poste fariĝis profesoro ĉe la Universitato de Ĉikago. 

En 2018, li ricevis la Wolf-premion pri matematiko, kune kun Vladimir Drinfeld, pro iliaj kontribuoj al reprezentado-teorio kaj ĝia apliko en algebra geometrio kaj nombroteorio.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo ĉe Universitato de Ĉikago
* Retejo de la Wolf-fonduso

Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Algebraj geometroj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Rusiaj matematikistoj
Ahmed Abdallah Mohamed Sambi

**Ahmed Abdallah Mohamed SAMBI** (; naskita la 5-an de junio 1958 en Mutsamudu sur la insulo Anjouan en Komoroj) estis prezidanto de Komoroj de majo 2006 ĝis 2011. 

## Vivo kaj kariero 
Studis en islamaj lernejoj en Sudano, Sauda Arabio kaj Irano.  Pro siaj studoj en Irano kaj sia aspekto, li ricevis la kromnomon "Ajatolo". Posedanto de diversaj fabrikoj kaj televida kompanio.  

En 1996, kiel gvidanto de la islamista partio Nacia Fronto por Justeco (NFJ), Sambi estis elektita kiel parlamentano.

Li venkis en la prezidanta elekto de 2006, anstataŭigante Azali Assoumani, kiu estis en ofico ekde 1999.  En 2009, li sukcese provis atingi radikalan reformon de la politika sistemo de Komoroj direkte al pli forta centra ŝtato per konstitucia referendumo. Tamen, la ebleco de alia prezidanteco por li, kiel antaŭvidite en la nova konstitucio, estis deklarita nevalida de la Konstitucia Kortumo de Komoroj, tiel ke li ne plu povis kandidatiĝi en la prezidanta elekto de 2010. La 21-an de aŭgusto 2018, Sambi estis akuzita pri korupto kaj fraŭdo. 

La 28-an de novembro 2022, tribunalo en Komoroj kondamnis Sambi al dumviva malliberigo post kiam li estis akuzita pri ŝtatperfido pro vendado de pasportoj al sennaciaj homoj en la Persa Golfo kaj aliaj krimoj, inkluzive de defraŭdo.  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prezidantoj de la Komoroj
Elias M. Stein

**Elias Menachem STEIN** (naskiĝis la 13-an de januaro 1931 en Antverpeno, Belgio - mortis la 23-an de decembro 2018 en Somerville, Usono) estis belga-usona matematikisto, kiu faris fundamentajn kontribuojn al harmona analitiko, partaj diferencialaj ekvacioj kaj kompleksa analitiko. Li estis profesoro ĉe Universitato Princeton.

## Vivo kaj kariero 
Stein translokiĝis al Usono en 1940. Li doktoriĝis en 1955 ĉe Universitato de Ĉikago sub la gvidado de Antoni Zygmund. 

Liaj ĉefaj kontribuoj inkluzivas:
* Disvolvon de singularaj integralaj operatoroj
* Teorio de Hardy spacoj
* Fundamentajn laborojn pri fourier-analitiko
* Kreon de novaj teknikoj en multdimensia kompleksa analitiko

## Premioj kaj honoroj 
* 1982 - Membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
* 1984 - Premio Leroy P. Steele 
* 1993 - Nacia Medalo de Scienco
* 1999 - Wolf-premio pri matematiko (kun László Lovász) pro "liaj fundamentaj kontribuoj al analitiko kaj ĝiaj aplikoj en matematika fiziko"
* 2002 - Premio Bergman

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Singular Integrals and Differentiability Properties of Functions* (1970)
* *Harmonic Analysis: Real-Variable Methods, Orthogonality, and Oscillatory Integrals* (1993)
* *Complex Analysis* (kun Rami Shakarchi, 2003)

## Disĉiploj 
Stein estis fama kiel elstara edukisto. Inter liaj doktoriĝintaj studentoj estas:
* Charles Fefferman (Medal Fields 1978)
* Terence Tao (Medal Fields 2006)

Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Belgaj matematikistoj
Kategorio:Harmona analitiko
Kategorio:Judaj sciencistoj
Kategorio:Belgaj judoj
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Analitikistoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Labubu

Labubu () estas pluŝa ludilfiguro el Ĉinio, kiu fariĝis populara tutmonde meze de 2025. Figuro tipe havas larĝan rideton, nudigitajn dentojn kaj malican esprimon. 

## Kreado kaj merkatado 
La Labubuo estis kreita en 2015 de Kasing Lung el Honkongo, kiu kreis ĝin por sia infanlibra serio *La Monstroj*, inspirita de nordiaj mitoj.  

Ĉirkaŭ 2019, la ĉina ludilkompanio Pop Mart lanĉis la Labubuoj, specife por plenkreskuloj.  Ilia sukceso venis kiam oni malkaŝis, ke la sudkorea kantistino Lalisa "Lisa" Manobal (Blackpink) estis ŝatanto de la figuro.

Labubuoj estas haveblaj en specialaj eldonoj, kiel ekzemple *la Mona Lisa* aŭ *la Junulino kun perla orelringo*, ĉe la Luvro (Parizo), inter aliaj. La figuroj estas vendataj kiel tiel nomataj "blindaj skatoloj", similaj al Kinder Surprise-ovo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Beanie Beboj
* Monchhichi
* Sylvanian Familioj
* Sonny Anĝelo
* Sanrio

* Diddl
* Saluton Katido (*Hello Kitty*)

Kategorio:Ludilaj varomarkoj
Kategorio:Aperis en 2015
Familia reunuiĝo

[eta|1988 sved-usona familia reunuigo en [Borlänge de homoj devenantaj de komuna prapatro naskita en 1776]]**Familia** **reunuiĝo** aŭ **kunveno** (ia kunveniga **festo**), aŭ **Kuzreunuiĝo** () estas kunveno de homoj, kiuj dividas unu aŭ plurajn prapatrojn, pli-malpli malproksimajn, foje plurajn generaciojn aparte. Tipe, ju pli grandaj estas tiuj okazadoj des pli ili estas proksime asociitaj kun la entuziasmo por historio, heredaĵo kaj genealogio.

Foje temas pri familia festo kiam tradicio proponas okazaĵon, ke la pli vasta familio kunvenu por familia reunuiĝo kaj festado. Tio povas rilati al kunvenoj por honori la transiron de persono inter malsamaj vivstadioj. Tiaj familiaj festadoj inkluzivas tiujn, kiuj tradicie estis festataj per religiaj ceremonioj - nomigo de novnaskito (ekzemple, bapto aŭ infanbeno), konfirmo, geedziĝoj kaj entombigoj - sed ankaŭ diplomiĝaj festadoj, fianĉiĝfestoj kaj naskiĝtagaj datrevenoj. Certaj ĉiujaraj ferioj - religiaj kaj sekularaj - havas la karakteron de familia festo en malsamaj kulturoj. Familiaj festadoj povas esti anoncitaj per familiaj anoncoj, invitkartoj aŭ per sociaj retoj.

Tre grandajn **familiajn reunuiĝojn** povas organizi genealogoj. Pli grandaj festoj kaj eventoj por partoprenantoj de ĉiuj aĝoj el multaj malsamaj familioj povas esti priskribitaj kiel familiaj festadoj, familiaj festoj aŭ familiaj tagoj, kaj estas foje aranĝitaj de asocioj, popolaj movadoj kaj municipoj.

## Ekzemploj el malsamaj kulturoj 
En tradicia okcidenta kulturo, la termino "familia festeno" ofte uziĝas por aludi al Kristnaskaj kaj somermezaj festadoj. Dum ĉi tiuj ferioj, multaj familioj kunvenas por manĝi tradiciajn kaj porokazaĵajn festajn manĝaĵojn. 

Kristnasko estas festata tra la tuta kristana mondo, sed en multaj kristanaj landoj, Pasko estas la plej grava religia festo kaj familia festo.

En Usono kaj Kanado, Danktago estas pli longa familia festo.

Novjaro estas festata en plej multaj kulturoj je tempo specifita en la uzata kalendaro. Novjaro ĝenerale ne havas la saman religian signifon, kaj en Svedio, ekzemple, ne havas la saman karakteron de familia festo, sed povas same facile esti festata kun bonaj amikoj.

Ekzemploj de aliaj familiaj ferioj, kiuj estas tradicie celebrataj ene de malsamaj religioj, estas:

* La islama Eid al-Adha.
* La *Rakŝa Bandhan* de Budhismo
* Divali de Hinduismo
* La juda ŝabato (sabatoj), la festo de Ĥanuko, kaj ritoj de trapaso kiel ekzemple ''B'rit mila*, *Bat micvo*, kaj *Bar micvo*
* La *ŝiĉi-go-san'' de Ŝintoismo

## Internacia juro
En aliaj kuntekstoj "familia reunuiĝo" estas jura koncepto aplikebla al parto de familio, kiu restis en devenlando fare de alia parto de la familio kiu jam elmigris kaj eventuale ŝtataniĝis en alia lando: ekz, elmigrinta patro, kiu klopodas venigi sian familion (aŭ parton) al almigrinta lando.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Familio, kaj specife etenda familio
* Klasa reunuiĝo

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Familio
Guantanamera

''''''''* - hispane, signifo "la knabino el Guantanamo" - estas populara folklora kanto el Kubo. Origina tekstoverkisto en la hispana lingvo estas , kaj la muzika komponisto estas  - la usonano Pete Seeger estis unu el poste multaj kantistoj, kiuj prezentis la kanton en siaspeca versio kaj daŭre pli kaj pli konatigis ĝin. 

Kiel multaj folkloraj kanzonoj ankaŭ tiu ĉi havas tradukitajn versiojn en multaj regionaj lingvoj kaj ankaŭ en Esperanto: Origina esperantigo *"Guantanamera"*, kiu lasis la refrenon de nur du vortoj en la origina hispana versio (*"guajira guantanamera"*, ), estas de la germana esperantisto Ludwig Schödl el GDR, pli posta versio *"Gvantanamino"*, kiu iom pli poluris la poezion de la traduka versio, estas de la hispana esperantisto Liven Dek, pseŭdonimo de *Miguel Gutiérez Adúriz*, kaj tria populara muzika interpreto estas de la kuba esperantisto Julián Hernández.

## Eksteraj ligiloj 
* la origina kanto en esperanta versio, kun gitaraj akordoj kaj notoj, tri popularaj tradukaj versioj kaj pliaj informoj en la Kantaro-Vikio *kantaro.ikso.net* ()
* la kanto *"Gvantanamino"* en la versio de *Liven Dek*, prezentita per la grupo *Alta Tajdo* en 2020, kaj origine registrita por programo de la televida kanalo VITEC en la Acora Insularo de Portugalio, jen distribuita en la retejo Jutubo ()
* [versio de la kompaktdisko *Por puŝi la ĉaron* de Julián Hernández(https://eo.wikipedia.org/wiki/Juli%C3%A1n_Hern%C3%A1ndez), en filmo el la brazila serio *Aprenda Esperanto cantando'' ("lerni Esperanton kantante"), do en la dua parto de la eduka filmo eblas iom ekzerci aŭdan komprenon de la brazila portugala, kaze ke vi hazarde jam regas Esperanton] ( kaj en la brazila portugala)

Kategorio:Kantoj
Charles Fefferman

**Charles Louis FEFFERMAN** (naskiĝis la 18-an de aprilo 1949 en Vaŝingtono, Usono) estas elstara usona matematikisto specializita en multdimensia kompleksa analitiko, partaj diferencialaj ekvacioj kaj matematika fiziko. Li estas profesoro ĉe Universitato Princeton.

## Vivo kaj kariero 
Fefferman montris eksterordinarajn matematikajn kapablojn frue:
* Aĝis 17 jarojn: bakalaŭro ĉe Universitato de Marilando
* Aĝis 20 jarojn: doktoriĝo ĉe Universitato Princeton sub Elias Stein
* Aĝis 22 jarojn: profesoro ĉe Universitato de Ĉikago (plej juna en Usona historio)

Liaj ĉefaj kontribuoj inkluzivas:
* Teorio de multdimensia kompleksa analitiko
* Solvoj al gravaj problemoj en partaj diferencialaj ekvacioj
* Disvolvon de Fefferman-orbita metodo
* Fundamentajn laborojn pri kvantuma mekaniko kaj fluida dinamiko

## Premioj kaj honoroj 
* 1971 - Premio Salem
* 1976 - Premio Alan T. Waterman
* 1978 - Medalo Fields (la plej alta honoro en matematiko)
* 1992 - Membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
* 2017 - Wolf-premio pri matematiko (kun Richard Schoen) pro "liaj fundamentaj kontribuoj al analitiko kaj geometrio, speciale al multdimensia kompleksa analitiko kaj partaj diferencialaj ekvacioj"
* 2023 - Premio Shaw en Matematiko

## Elektitaj publikaĵoj 
* *The Bergman kernel and biholomorphic mappings of pseudoconvex domains* (1974)
* *The uncertainty principle* (1983)
* *The multiplier problem for the ball* (1971)

## Eksteraj ligiloj 
* [Oficiala paĝo ĉe Princeton University]
* [Listo de publikaĵoj en MathSciNet]

Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Analitikistoj
Kategorio:Matematika fiziko
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Medalo Fields
Kategorio:Judaj sciencistoj
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Personoj de Vaŝingtono
Kinder Surprise

***Kinder Surprise*** aŭ **Kinder-ovo**  (, signifante "infana surprizo", de la germana: *Kinder*, signifante "infanoj") estas ĉokolada ovo kun surprizo, enhavanta ludilon interne. La varmarko apartenas al la itala firmao Ferrero.

La produkto konsistas el ĉokolada ovo, kun interna tavolo de blanka ĉokolado , enhavanta plastan kapsulon kun surprizo - kutime pupo aŭ malgranda ludilo konsistanta el pluraj interligitaj partoj - interne, simile al la principo de paska ovo.

La ovo konsistas el 20 gramoj da ĉokolado en du-tavola ŝelo, bruna ekstere kaj blanka interne. Interne de la ovo, en kutime flava plasta envolvaĵo, estas truka figuro aŭ malgranda konstrukompleto. Kelkaj el la figuroj el la Kinder Surprise Eggs aperas sufiĉe malofte kaj do estas dezirataj de kolektantoj.

Ekzistas variaj tipoj: La *Kinder Surprise Maxi* -versio enhavas 100 gramojn da ĉokolado, la *Kinder Surprise Giant Egg* -versio enhavas 220 gramojn.

La ideo produkti ovformajn manĝaĵojn naskiĝis en 1968, kune kun linio de produktoj por infanoj nomata Kinder Ferrero de inventinto William Salice. La produktado de ĉokoladaj ovoj fare de ĉi tiu firmao komenciĝis en 1974.  Ekde tiam ĉirkaŭ 30 miliardoj da ovoj estis vendita tutmonde. 

Ludiletoj *Kinder Surprise* estas popularaj kolektaĵoj inter kaj infanoj kaj plenkreskuloj. Ferrero ofertas pli ol cent malsamajn surprizojn ĉiujare. La ideo meti ludileton en ĉokoladan ovon estas multe pli malnova ol Kinder Surprise, ĉokoladaj ovoj kun ludiletoj estis popularaj jardekojn antaŭ ol Salice eĉ naskiĝis. 

Ekzistas multaj ludilaj opcioj - roluloj el popularaj desegnofilmoj kaj bildstrioj, aŭtoj, motorcikloj, aviadiloj kaj helikopteroj, bestoj, birdoj kaj tiel plu, inkluzive eĉ USB-memorilojn kun komputilludoj. Kelkaj el la ludiletoj estas tre maloftaj kaj vendiĝas je altaj prezoj.

La ludilo interne de la ovo estas fabrikita de multaj malsamaj fabrikantoj. Ĝi ofte devas esti kunmetita (aŭ muntita) de la aĉetanto mem, laŭ la ĉemetitaj instrukcioj.

Kinderegg-oj estas vendataj en multaj mondopartoj, kun kelkaj esceptoj. Unu ekzemplo estas Usono, kie la produkto estas kontraŭleĝa pro regulo malpermesanta dolĉaĵojn enhavantajn nemanĝeblajn partojn, inkluzive de ludiloj, en la pakaĵo. 

En la reklamo, la Kinder-ovo estas prezentita kiel triparta sperto sub la nomo *Kinder Surprise*

* Surprizo
* Defio (rilate al konstruado)
* Ĉokolado

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Easter ovo
* Kapsula ludileto
* Choco Trezoro
* Listo de sukeraĵaj markoj
* *Wonder Ball* Mira Pilko

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Italaj varomarkoj
Kategorio:Ovoj
Kategorio:Kolektado
Kategorio:Ĉokolado
Kategorio:Ludiloj
Kategorio:Aperis en 1968
Blanka ĉokolado

alternative=An advertisement for Milky Bar. A drawing of a bar is next to text describing it being introduced to New Zealand, with some body text describing its introduction to the UK as popular and its healthiness|eta|282x282ra|1936 reklamo por *Milkybar*
dekstra|eta|283x283ra|blanka ĉokolado
**Blanka ĉokolado** estas dolĉaĵo kies ĉefaj ingrediencoj estas sukero kaj kakaobutero. Aliaj ingrediencoj inkluzivas laktopulvoron kaj vanilon. Male al regula ĉokolado, ĝi ne enhavas kakaon aŭ kakaosolidojn. Kakaobutero estas ingredienco ankaŭ trovebla en aliaj specoj de ĉokolado kaj igas ilin solidaj je ĉambra temperaturo, sed fandiĝas en la buŝo. Tiel, blanka ĉokolado havas la saman teksturon kiel aliaj specoj de ĉokolado, sed ĝia gusto estas malsama.

Blanka ĉokolado unue estis komerce produktita en Svislando fare de Nestlé en la 1930-aj jaroj.

## Produktado 
Male al konvencia ĉokolado, blanka ĉokolado estas farita ne el la tuta kakaomaso, sed nur el la kakaobutero ekstraktita el ĝi, kune kun certaj laktokomponantoj kaj sukero. Laŭ EU-gvidlinioj, ĝi devas enhavi almenaŭ 20% kakaobuteron kaj 14% laktopulvoron, inkluzive de almenaŭ 3,5% laktograso.

## Uzo 
Krom esti manĝata rekte, ĝi estas ĉefe uzata en bakaĵoj. Blanka ĉokolado ankaŭ taŭgas por garnado, ekzemple, kiel tegaĵo aŭ raspita sur spageta glaciaĵo por imiti parmezanan fromaĝon.

Iuj specoj de blanka ĉokolado bakiĝas pli bone ol aliaj, kaj iuj emas bruniĝi kiam bakitaj. En multaj kazoj, blanka ĉokolado estas uzata kiel ornamaĵo por manĝaĵoj faritaj el dolĉamara ĉokolado aŭ laktoĉokolado.

Dum blanka ĉokolado antaŭe haveblas nur en stangeta formo, hodiaŭ oni povas trovi multajn aliajn dolĉaĵojn kaj ankaŭ laŭsezonan ĉokoladon kiel ekzemple paskajn laporojn aŭ Patro Kristnaskon faritajn el blanka ĉokolado.

En Japanio, blanka ĉokolado ofte estas donacita dum la Blanka Tago, la 14-an de marto. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*
Kategorio:Tipoj de ĉokolado
Kategorio:Aperis en 1930-1939
Polatlı

**Polatlı,** antaŭe Polad, laŭ malnova greka: *Γόρδιον,* latine: *Gordium* estas urbego kaj municipo (komprenu: distrikto) en la Provinco Ankara en la regiono Centra Anatolio en Turkio.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La loknomo devenas de turkmenaj triboj, kiuj loĝis ĉi tie ekde la 16-a jarcento. La triba nomo mem estas persa kaj signifas "forta" aŭ "fera ".

## Demografio 
En 2022 loĝantaro de Polatlı estis .

## Geografio 
Polatlı situas en la koro de la Anatolia Altebenaĵo malproksime de la marbordo 853 metrojn super la marnivelo 80 km sudokcidente de Ankaro laŭ la dekstra bordo de la rivero Sakarja. Ĝia areo estas  km². 95 kvartaloj apartenas al la distrikto Polatlı.

## Historio 
La antikva frigia ĉefurbo Gordion estas 10 km de Polatlı. Ĉe la periferio de Polatlı troviĝas arkeologia tumulo, restaĵoj de plurtavola setlejo el la bronzepoko (3-2 jarmilo a.K.). Polatlı estis sub otomana regado dum pluraj jarcentoj. La urbo komencis rapide disvolviĝi post konstruado de 263 km longa fervoja linio de Eskişehir al Ankaro en 1892. Tiel Ankaro ricevis rektan fervojan konekton kun la okcidentaj partoj de la Otomana Imperio kaj kun la tiama ĉefurbo Konstantinopolo. Dum la turka milito de sendependeco (1919-1922) grava batalo okazis proksime de Polatlı ĉe Sakarja, kie la turkoj signife venkis la grekojn.

Oni establis militan bazon en la fruaj 1940-aj jaroj ĉi tie kun instituto, kie la oficiroj studas. En 1957 oni trovis kelkajn lignajn restaĵojn proksime de la urbo, kiujn  turkaj kaj usonaj arkeologoj en 2004 rekunmetis, kio ŝajnas esti ligna tablo, posedata de reĝo Midaso de Frigio el la 7-a jarcento. 15 km nordoriente de Polatlı turkaj arkeologoj malkovris restaĵojn de fortikaĵoj kaj aliaj konstruaĵoj el la frigia periodo, kiu estis pli granda ol Gordion ekde la 1970-aj jaroj. Laŭ la administra reformo en 2013 la vilaĝoj estis aldonitaj al la distrikta ĉefurbo. Tiel la nombro de kvartaloj pliiĝis al 95 en 2013.

## Ekonomio 
Polatlı estas unu el la plej produktivaj agrikulturaj distriktoj en Turkio kaj estas plej konata pro sia cerealproduktado, precipe hordeo kaj tritiko. Sukerbeto, melono kaj cepo ankaŭ estas kultivataj.

## Trafiko 
Ekde 1892 trajnoj ligas Polatlı al la ceteraj landpartoj. La ĉefvojo Ankaro-Eskişehir tuŝas ĉi tiun urbegon.

## Eduko 
eta|maldekstre|
Sola altlernejo estas la milita instituto en Polatlı.

## Klimato 
Polatlı havas stepan klimaton (BSh kaj BSk laŭ la klimata klasifiko de Köppen). La vintroj estas malvarmaj kaj ĝenerale neĝaj, la someroj estas varmaj kaj sekaj. Jare pluvas 369 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, printempo kaj aŭtuno estas la plej pluvaj sezonoj (precipe la unua). La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . 

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* batalmonumento
* granda statuo de kanguruo troviĝas sur la ĉefa vojo al la urbo
* muzeoj
* arkeologiaj ruinoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Turkio
Žďárské Chalupy

**Žďárské Chalupy** estas vilaĝo, parto de municipo Žďár en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Žďár. Estas ĉi tie registritaj 50 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Žďárské Chalupy situas en katastra teritorio **Nová Ves u Protivína** kun areo 11.15&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Žďárské Chalupy. 021.jpg|Žďárské Chalupy
Žďárské Chalupy 05.JPG|Žďárské Chalupy
Žďárské Chalupy 03.JPG|Žďárské Chalupy

Kategorio:Žďár (distrikto Písek)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Ovaria tordo

**Ovaria tordo** estas malsano de la virinaj seksorganoj okazigita de turniĝo de la sangotubaro konektita al la ovario. Tia turniĝo strangolas la arteriajn kaj/aŭ vejnajn tubojn, rezultigante iskemion aŭ nekrozon de la ovario. La simptomoj tipe inkludas pelvan doloron en unu flanko. La diagnozo povas apogiĝi sur eĥobildo farita tra la vagino aŭ sur komputila tomografio, sed tio ne povas tute ekskludi la diagnozon. La ovario ofte resaniĝas, eĉ se la tordo daŭris dum ioma tempo. 

En anamneza kaj ekzamena kunteksto sugestanta ovarian tordon, la unuarangaj diagnozaj procedoj estas: 

* Sanganalizo kun konstato de la formulo de leŭkocitoj kaj C-reaga proteino, utilaj testoj por ekskludi aŭ kvantigi eventualan infekton
* Beta-hKG por diagnozi fiziologian gravedon kaj ekskludi ektopian gravedecon
* Travagina eĥobildo

## Referencoj
Kategorio:Sindromoj en ginekologio kaj akuŝologio
Löffler-lernejo

**Löffler-lernejo** (germane: *Staatliche Grundschule Europaschule "Josias Friedrich Löffler"*) estas monumentprotektita konstruaĵo en Gotha, Germanujo (Am Tivoli 18). Hodiaŭ estas bazlernejo publikaj kaj ŝtata. La trietaĝa, malsiva brikŝtonaĵo kun sabloŝtona soklaro ĝuis restaŭradon en 2006. Provizora renovigo estis startinta en 1973.  

## Historio
Post malfermiĝo de komplekso konstruita laŭ planoj de Julius Bertuch en oktobro 1892 ĝi ne funkciis inter aŭtuno kaj aŭgusto 1949 (post damaĝoj pro bombado de la Aliancanoj). Jam en 1894 estis alkonstruita moderna gimnastikejo. Dum la Unua Mondmilito kaj la Dua Mondmilito ĝi plenumis ankaŭ kazernan funkcion. 

Post remalfermo en septembro 1949 ĝi alinomiĝis en septembro 1959 *Gewerbliche Berufsschule Käthe Kollwitz* (metia lernejo). Meze de la 1970-aj jaroj nova nomo, denove por Käthe Kollwitz, ekestis *Kommunale Berufsschule Käthe Kollwitz*. De aŭgusto 1991 ĝi estas elementa lernejo, komence kun la nomo *Staatliĉe Grundschule Am Tivoli* antaŭ repreno de la malnova patroneco de Josias Friedrich Löffler. 
## Instruintoj
*de 1882: Jakob Schäffer, patro de la Akvario Gotaa
*de 1901: Oskar Gründler, politikisto kaj germanisto
## Estroj
* 1892-?: Carl Jakob 
*1904-1921: s-ro Wilk 
*1922-1945: s-ro Bock
*1947: s-ro Heinemann
*1947-1951: s-ro Kühnlenz 
*1951-?: s-ro Schmidt
*?-?: s-ro Lehmann
*1959-1961: s-ro Lohse 
*1961-1971: s-ro Erz
*1971-1991: s-ro Schmitz 
*de 1991: Andrea Friedrich  
## Literaturo
Stadtverwaltung Gotha (eld.): *Aus der Schul- und Bauwerksgeschichte der staatlichen Grund- und Regelschulen der Stadt Gotha,* Gotha 2000, p. 92–106
## Eksteraj ligiloj
*hejmpaĝo
*etprezento sur la paĝaro de ThILLM
## Notoj
Cristina Boner

**Maria Cristina Boner Leo** ( Ribeirão Preto, 8-an de decembro 1961 ) estas brazila instruisto, iama oficisto kaj entreprenisto . Ŝi fondis la TBA-Grupon  en 1992, kreis la NGO Associação das Mulheres Empreendedoras (AME) en 2004 kaj, la 23-an de junio 2009, kune kun Maria da Penha, kreis la *Maria da Penha Projekton* .  Ŝi estas unu el la malmultaj virinaj gvidantoj en la teknologia sektoro. Ŝi respondecas pri cifereca transformado en Brazilo. 

## Akuzoj en la DEM Mensalão-skandalo 
Cristina Boner, konata brazila prezentistino kaj modelo, estis nevolcentre implikita en la fama skandalo "Mensalão", kiu skandalis Brazilon en la 2000-aj jaroj. Tiu skandalo, oficiale nomata "Operação Mensalão" (Operaco Monataĵo), rilatis al korupto en la registaro de prezidanto Luiz Inácio Lula da Silva, kie parlamentanoj supoze ricevis monatajn pagojn por subteni leĝojn favorajn al la registaro.

Boner mem ne estis akuzita pri korupto, sed ŝia nomo aperis en la esploroj pro rilatoj kun iuj implikitaj personoj, inkluzive ŝian tiaman kunulon, Marcos Valério, unu el la ĉefaj akuzitoj en la proceso. Valério estis konsiderata la financisto de la korupta skemo, kaj liaj rilatoj kun Boner altiris atenton de la amaskomunikiloj.

Kvankam Cristina Boner ne havis rektan rolon en la skandalo, ŝia asociiĝo kun Valério portis al ŝi negativan publikecon. Poste, ŝi klopodis distanci sin de la afero kaj daŭrigis sian karieron en televido kaj negocoj.

La skandalo Mensalão restas unu el la plej gravaj koruptaj kazoj en la historio de Brazilo, montrante la kompleksajn rilatojn inter politiko, mono kaj amaskomunikiloj.

## Referencoj
Kategorio:Brazilaj politikistoj
Mózes Feldmann

'*** [mOzeŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Feldmann Mózes*' estis hungara rabeno, altlerneja instruisto. Lia konata filo estis Sándor Feldmann.

 naskiĝis  en Pazdics (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Pozdišovce en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li studis en jeŝivoj de Szikszó kaj Nagymarton. Li edziĝis kaj translokiĝis al sia bopatro al Galánta en 1882. Li estis elektita rabeno en tiu loko, samtempe li transprenis gvidadon de la jeŝivo. En 1921 li estis ĉefrabeno en Budapeŝto, samtempe li instruis en Tutlanda Rabena Insituto. Liaj kontribuoj restis en manuskriptoj. Lia edzino naskis dek gefilojn.

## Fontoj 
* biografio hungare
* facebook

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pál Hirschler

**Pál Hirschler** [hirŝler], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hirschler Pál** estis hungara rabeno. Lia pseŭdonimo estis *Gerson ben Joszéf*.
eta|

 naskiĝis  en Nagykanizsa, li mortis en 1944 en Aŭŝvico (koncentreja komplekso).

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Tutlanda Rabena Instituto. Lia ĉefinstruisto estis Bernát Heller. Tiutempe li studis ankaŭ en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Inter 1931–1944 li estis rabeno de Székesfehérvár, poste li estis depotita al Aŭŝvico, kie li estis murdita. Lia ĉeftemo estis la Biblio.

## Elektitaj kontribuoj 
* Samuel Josef Agnon: *A tengerek szívében* (traduko)
* Libro de Jeĥezkel (traduko)
* Libro de Ester (traduko)
* Libro de Naĥum (traduko)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Hungaraj judoj
The Parliament Magazine

***The Parliament Magazine*** (eo: *La Parlamenta Revuo*) estas ĉiumonata revuo pri aktualaj temoj en la Eŭropa Parlamento kaj la Eŭropa Unio ĝenerale. pri internacia politiko, diplomatio kaj kulturo en la Eŭropa Unio. Ties retejo, www.theparliamentmagazine.eu, estas forumo por diskutoj pri la plej lastaj evoluoj en EU-politiko, prezentanta regulajn kontribuaĵojn de eminentaj eŭropaj politikigistoj, ĝia redakcia skipo kaj sendependaj ĵurnalistoj. Krom intervjuoj ĝi ankaŭ prezentas librorecenzojn kaj artikolojn pri kulturo kaj pri aliaj, ankaŭ malpli konataj temoj, interesaj por legantoj. La revuo haveblas en presita formo ekde 1995, sed ankaŭ ciferece. 

La revuo ofertas platformon por diskutoj kaj debatoj pri eŭropaj aferoj, kun la celo antaŭenigi komprenon kaj engaĝiĝon en eŭropaj politikaj procezoj. 

La celgrupo konsistas el politikistoj, politikofaristoj, ŝtatoficistoj, ĵurnalistoj kaj aliaj interesitaj pri eŭropa politiko. 

La sidejo de la revuo troviĝas en Bruselo, Belgio. 

## Legantaro kaj distribuo 
Eŭropa Parlamento

* Ĉiuj membroj de la Eŭropa Parlamento
* Ĉiuj ĝeneralaj sekretarioj kaj altranga gazetaro
* Kunlaborantoj de la politikaj grupoj

Prezidanto de la Eŭropa Konsilio kaj oficialuloj de la prezidanteco

* Konsilio de ministroj de EU
* Altrangaj oficialuloj en la Ĝenerala sekretariejo de la konsilio

Eŭropa Komisiono

* Ĉiuj EU-komisionanoj, *Chefs de Cabinet*(ĉeffunkciulo de ministro) kaj oficialuloj kun respondeco por parlamentaj rilatoj

Eŭropa Ekonomia kaj Socia Komitato

* Ĉiuj membroj en Bruselo

Komitato de la Regionoj

* Brusela sekretariejo

Justica Kortumo de Eŭropa Unio

* Altrangaj oficialuloj

Eŭropa Investa Banko

* Altrangaj oficialuloj

## Eventoj 
*The European Parliament* regule organizas konferencojn kaj debatojn pri plej diversaj temoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo: www.theparliamentmagazine.eu
* (en) Pri ni (The Parlilament Magazine)

* (en) Retejo de eldonejo

## Vidu ankaŭ 
Politico
Kategorio:Politikaj gazetoj
GP Explorer

***GP Explorer*** aŭ ***Grand Prix Explorer*** *(esperante Granda Premio Esploranto)* estas kurkonkurenco de Formulo 4 organizita de la jutubisto Squeezie, kunigante famulojn de Interreto. Elsendita rekte per Twitch, la unua eldono starigis la franclingvan rekordon de spektantoj kun pli ol unu miliono da spektantoj kunigitaj samtempe. Dum la dua eldono, la rekordo de la nombro de spektantoj kunigitaj samtempe estis denove batita kun pli ol 1 300 000.

## Premiolisto 
## Referencoj 
### Retaj ligoj 
Kategorio:Aŭtosportaj konkursoj