Karolino de Saksio-Vajmaro-Eisenach

**Caroline** Elisabeth Ida **Reuß zu Greiz** (naskiĝinta la  en Greiz, mortinta la  en Vajmaro) estis princino de Reuß-Greiz kaj edzinigite granddukino de Saksio-Vajmaro-Eisenach.

## Vivo 
Caroline estis filino de princo Henriko la 22-a de Reuß-Greiz el la geedzeco kun Ida (1852–1891), filino de princo Adolfo 1-a de Schaumburg-Lippe. Ŝi edziniĝis la  en Bückeburg granddukon Vilhelmo Ernesto de Saksio-Vajmaro-Eisenach. Tiam ŝi estis jam orfa kaj ŝia frato regadmalkapabla. Pro tio la geedziĝon organizis la bückeburga familianaro; ĉeestis ankaŭ Vilhelmina de Nederlando kaj imperiestro Vilhelmo la 2-a.

Caroline tre kontraŭis la geedziĝon; verŝajne ŝi antaŭe estis - kiel la du pli maljunaj fratinoj - fianĉiniĝinta kun malegalklasulo. Dum la fraŭlofesto ŝi traktis la estontan edzon tiom malbone ke li petis la imperiestron rezigni la planitan geedziĝon, sed tiu rifuzis. La imperiestro kiel supera militestro kvazaŭ ordonis al Vilhelmo Ernesto edziĝi.

La geedzeco kun la ĥolera Vilhelmo Ernesto estis seninfana kaj tre malfeliĉa. Okazis akraj scenoj: Caroline eĉ intencis fuĝi kaj havis depresiojn. Post malkaŝigo de ŝiaj planoj forlasi Vajmaron malpermesite ŝiaj geintimuloj - la kortega damo grafino Anni von Bernstorff kaj grafo Medem - devis foriri. Pro ŝiaj sociala kaj karitata agadoj Caroline estis tre ŝatata de la subuloj kaj kromnomiĝis *stelo de Vajmaro*. Per ŝia apogo fonditis la Vajmara Artista Ligo () kun Max Liebermann, Max Klinger kaj Harry Graf Kessler. Carolina estis rekta subtenantino de Henry Van de Velde.

Caroline mortis nur 20-jaraĝa, ne tute du jarojn post la geedziĝo, oficiale pro pneŭmonito. Kelkaj tamen subparolis pri sinmortigo. Caroline estis la lasta ano de la dinastio Saksio-Vajmaro kiu estis entombigita en la Princa kripto de Weimar. Harry Graf Kessler enletere karakterizis, ankoraŭ antaŭ siaj kvereloj kun la grandduko, la paron trafe. Publikigo engazetara de foto de la mortinta dukino (de la fotisto Louis Held) skandalis.

## Honoroj 
eta|Karolina Turo ĉe Kaitsch, belvidejo proksime de Vajmaro
Por ŝi nomitis *Carolinenheim* en Apolda, la tiea strato Carolinenstraße, la Karolina Turo, la Karolina Promenejo kaj la *Karolina Ponto* (Carolinenbrücke) en Eisenach.

En 1905 fonditis en Eisenach de kuracbanuloj *Kurbad Eisenach GmbH*: tiu ĉi societo akiris la uzorajtojn pri mineralakvofonto ĉe Creuzburg-Wilhelmsglücksbrunn. Ĝi nomitis *Großherzogin-Karolinen-Quelle*. En la 8.7.1816 ekis la kuracbanagadoj en la belega promenadhalego ĉe Kartuzia ĝardeno en Eisenach. La akvo pumpitis per 14 km longa tubaro tien; la tuto ĉesis jam en 1938.

## Literaturo 
* Bernhard Post, Dietrich Werner: *Herrscher in der Zeitenwende. Wilhelm Ernst von Sachsen-Weimar-Eisenach. 1876–1923.* Glaux, Jena 2006, ISBN 3-931743-94-2.
* Erika von Watzdorf-Bachoff: *Im Wandel und in der Verwandlung der Zeit. Ein Leben von 1878 bis (1963).* Aus dem Nachlass herausgegeben von Reinhard R. Doerries. Steiner, Stuttgart 1997, ISBN 3-515-07062-1, p. 120.
* Silke Ellenbeck: *Im Leiden beginnt mein Sterben. Das kurze Leben der Großherzogin Caroline von Sachsen-Weimar-Eisenach, Prinzessin zu Reuß, ä. L.. 1884–1905.* DeBehr Verlag, Radeberg 2017, ISBN 978-3-95753-437-8.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* „Kosmos Weimar“: *Mythos Caroline – Der Stern von Weimar* de Manuel Schwarz
* http://www.stiftung-carolinenheim-apolda.de/grossherzogin-caroline-von-sachsen-weimar-eisenach/
* Kötschberggemeinde e. V.: *Der Carolinenturm auf dem Kötsch*

Kategorio:Reuß
⚭Karolino de Saksio-Vajmaro-Eisenach
⚭Karolino de Saksio-Vajmaro-Eisenach
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar