open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Abe Holzmann

**Abe (Abraham) HOLZMANN** (la 19-an de aŭgusto de 1874 en Novjorko - la 16-an de januaro 1939) estis usona komponisto de malpeza muziko.

## Vivo 
Lia patro, Jacob Holtzman, estis enmigrinto de Germanio aŭ Hungario. Li ricevis sian muzikan edukon, kiu inkludis teorion, komponadon kaj pianoludon, en Germanio kaj poste ĉe la Konservatorio de Muziko en Novjorko.

Holtzman komponis mallongajn pecojn de ragtimmuziko, same kiel marŝojn kaj valsojn. La plej multaj el liaj verkoj estis publikigitaj ĉefe en Usono. Multaj verkoj estas en la voĉa bando de multaj filmoj kaj televidserioj.

En 1901, okaze de la elekto de Theodore Roosevelt kiel Prezidanto de Usono, Holtzman verkis sian plej faman verkon - La Marŝo **Blaze Away!**.

Tiu ĉi verko estas fama en la tuta mondo en diversaj ensembloj, ĉefe por blovinstrumentaj bandoj.eta|maldekstre|*Smokey Mokes*, fama verko de Holzmann de 1901.

## Elstaraj verkaĵoj 
* *A-la-carte* (1915)
* *Alagazam* (1902)
* *Blaze-Away!* (1901)
* ''Bunch O' Blackberries* (1899)
* *Calanthe* (1900)
* *Cowperthwait Centennial March* (1907)
* *Flying Arrow* (1906)
* *The Hand That Rocks The Cradle Rules The World* (1901)
* *Hunky Dory* (1900)
* *Love-Land* (1905)
* *Old Faithful* (1908)
* *The Rialto* (1916)
* *Smokey Mokes* (1899)
* *Spirit of Independence* (1912)
* *Symphia* (1902)
* *Uncle Sammy* (1904)
* *The Whip* (1908)
* *The Winning Fight* (1911)
* *Yankee Grit'' (1905)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Usonaj komponistoj
Marcin Patrzałek

**Marcin Patrzałek** (pola prononco , naskiĝis la 6-an de oktobro 2000 en Kielce, do nun estas -jaraĝa) estas pola perkuta fingropluka gitaristo, komponisto kaj produktanto. Li komencis ludi klasikan gitaron en la aĝo de 10 jaroj sub la kuratoreco de loka instruisto *Jerzy Pikor*. Jam en 2015 li 14-jara gajnis la naŭan eldonon de la pola talentokonkurso *Must Be The Music*, la unua gitaristo iam ajn gajninta tiun konkurson - per virtuoza interpreto de la flamenka muzikaĵo *Leyenda* ("legendo") de Isaac Albéniz. Post tiu sukceso li publikigis sian debutan albumon *Hush* en 2016, pri kiu li informis, ke li aranĝis ĝin kiam li estis 14-jara. En la jaroj kiuj sekvis, la populareco de Patrzałek kreskis preter la limoj de Pollando. Fine de 2018 li gajnis la 5-an eldonon de la itala televida talenta konkurso *Tu Si Que Vales*, gajnante premion de 100 000 €. La retaj filmoj pri prezentoj de Marcin Patrzałek laŭ stato fine de 2020 jam estis viditaj pli ol 100 milionojn da fojoj, je granda parto (preskaŭ 40 milionojn da fojoj) je lia aranĝo de la Kvina Simfonio de Beethoven, kun kiu li atingis la duonfinalon de la konkurso ''America's Got Talent'' en 2019.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 
Kategorio:Gitaristoj
Zoltán Szilágyi (naĝisto)

**Zoltán Szilágyi** [silAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szilágyi Zoltán** estis hungara naĝisto, olimpiano, advokato, altlerneja instruisto. Lia filino estis Liliána Szilágyi.

Zoltán Szilágyi naskiĝis la  (laŭ alia informo en januaro) en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Szilágyi en 1993 suferis aŭtoakcidenton, tial tiutempe li na naĝis. Li akiris advokatan diplomon. Post sia sporta kariero li estis negocisto kaj li instruis en Katolika Universitato Péter Pázmány. En 2021 lia filino publikigis akuzojn pri sia patro, tial poste okazis pluraj procezoj.

### Sporta kariero 
Zoltán Szilágyi inter 1970-2000 estis naĝisto en diversaj ĉefurbaj sportkluboj. Lia plej konata trejnisto estis Tamás Széchy. Li estis hungara ĉampiono 30-foje inter 1982-1992. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988, Hungario en la Somera Olimpiko 1992 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 sen medalo (en 1996 la hungaroj bojkotis la olimpikon). Li naĝis 11-foje hungarajn rekordojn.

## Fontoj 
* rezultoj
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Undekila akrilato

**n-Undekila akrilato** aŭ **2-Propenato de undekilo** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj undekanolo. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de undekilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de akrilata acido kaj **undekanolo**:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *akrilata anhidrido* kaj **undekanolo**:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de *Undekila klorido* kaj akrilata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria akrilato kaj *Undekila klorido*:

## Vidu ankaŭ 
* Akrilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
Saĝodento

eta|Saĝdentoj
La **saĝdentoj** estas la malantaŭaj molaroj sur ĉiu flanko de la buŝo, kaj en la supra kaj malsupra makzelo de homoj. Ĉi tiuj estas la lastaj dentoj kiuj erupcias, kutime en la aĝo de 16-20 aŭ poste. La malfrua apero donis al la dentoj la nomon - saĝdentoj. Saĝdentoj estas restaĵo de pli frua etapo en homa evoluo, kiam kruda plantdieto necesigis tiujn dentojn, sed pro la hodiaŭa prilaborita manĝaĵo, saĝdentoj nun estas denove malaperintaj per evolucio. Tial, estas multaj kiuj ne ricevas ilin. Saĝdentoj ofte inflamas.

Kategorio:Dento
Muzeo de la Kalaŝoj

La **muzeo de la Kalaŝoj** (laŭvorte «Domo de la Kalaŝaj homoj» La muzeo gastigas kolekton rilate al la kulturo kaj historio de la Kalaŝoj kaj ankaŭ de la komunumoj de la Hindukuŝa areo.

## Konstruo 
La konstruo de la muzeo komencis en 2001 kaj finiĝis en 2005. La greka registara organizaĵo «Hellenic Aid» (laŭlitere en la angla «greka helpo»), helpis ilin dum la projekto. La muzeo kaj ties apuda tero kovras ĉirkaŭ  kvadratajn metrojn de lando. Kombinaĵo de tradicia dezajno kaj modernaj teĥnikoj estis uzita en ties konstruo. Muroj faritaj el ŝtono kovras la bituman skeleton de la konstruaĵo, kaj la karakterizaj paralelaj lignaj traboj kaj ĉizitaj verandoj ankaŭ havas ĉefrolon en la dezajno. Proksime de la enirejo, oni ankaŭ konstruis preĝejon dediĉita al Ĝestak, loka diaĵo kredita protekti generaciojn.

La dua etaĝo de la konstruaĵo enhavas lernejon pri la Kalaŝa kulturo, kun biblioteko enhavanta diversajn librojn pri la valo. Ekzistas ankaŭ halo kiu gastigas profesian trejnadan instituton por lokaj metiistoj. Kelkaj el la artefaktoj estis aĉetitaj de aliaj areoj, dum kelkaj de ili estis donacita de la homoj de la tri Kalaŝaj valoj, t.e., nome Bumburet, Birir kaj Rumbur.

### Etnologia kolekto 
La konstruaĵo havas du etaĝojn – la teretaĝo kun la etnologia kolekto de la Kalaŝa kulturo kaj de la Hindukuŝa areo, dum la unua etaĝo gastigas lernejon de la Kalaŝa kulturo kun biblioteko de libroj skribitaj en la valo, kaj ankaŭ halo por profesia trejnado de lokaj metioj. La anoj de «*grekaj volontuloj*» respondecis por la plejparto de la kolekto en la muzeo; ili vizitis la Kalaŝajn valojn kaj aĉetis tradiciajn objektojn de la loĝantoj aŭ interŝanĝis ilin kun modernaj iloj. La grekaj volontuloj maltrankviliĝis pensante, ke la nova Kalaŝa generacio neniam vidu la tradiciajn objektojn de iliaj prapatroj. Ĉi tiu rimarko instigis la aĉetadon de objektoj, ŝtofoj kaj aliaj oftaj objektoj por ke ili ne malaperu el la valoj. Ilia ĉefa celo estis elmontri ĉiujn ĉi tiujn objektojn en la etnologia muzeo, por ke la estontaj generacioj estu kapablaj vidi kaj lerni pri la vivo de iliaj prapatroj. Poste, post la starigo de la muzeo, la nombro de rikoltitaj obektoj iĝis pli kaj pli granda. Fakte, multaj loĝantoj de la valo volonte oferis aliajn vidindaĵojn. La muzeo ankaŭ aĉetis tradiciajn ilojn kaj aliajn objektojn kiujn forlasis la setlejojn de la Hindukuŝo, el la antikvaj butikoj de Peŝavaro kaj Ĉitral, por ke la kolekto eĉ pli riĉiĝu.

## Bildgalerio 

Dosiero:Chitral Kalash Museum.jpg
Dosiero:Cultural center "Kalasha Dur" in Brun in the valley of Mumuret (Bumburet).jpg
Dosiero:Kalash museum.JPG
Dosiero:Kilash Valley Chitral.jpg
Dosiero:School for Kelash tribe Chitral Pakistan.jpg

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Muzeo de Ĉitral
* Listo de muzeoj en Pakistano

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Monegrillo

**Monegrillo** [moneGRIljo] estas municipo de Hispanio, en la okcidenta parto de la komarko *Monegros* (ĉefe de la Provinco Huesca) sed apartenanta al la orienta parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). Ĝi estas unu de ses zaragozaj municipoj, nome de nordo suden Leciñena, Perdiguera, Farlete, Monegrillo, La Almolda kaj Bujaraloz, kiuj post la nova komarkigo aprobita en 1996 estas parto de *Monegros*.

La loknomo *Monegrillo* estas diminutivo de la komarkonomo *Monegros*, siavice devena de "nigraj montoj".

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidenta parto de la komarko *Monegros*, sude de tiu de Lanaja, kaj oriente de Farlete.

La loĝloko Monegrillo (437 msm) estas iom norde de la paga aŭtoŝoseo AP-2 kaj nacia ŝoseo N-2 kiu komunikas inter Candasnos oriente kaj Zaragoza nordokcidente. La regiona ŝoseo A-1104 ebligas la komunikadon kun Farlete (nordokcidente) kaj La Almolda (sudoriente).

## Historio 
La areo estis loĝata de araboj kiuj lasis reton de irigacio. En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono. Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Monegrillo kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 393 loĝantoj.

## Ekonomio 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (fruktoĝardeno) kaj brutobredado al turismaj servoj (rura turismo).

## Vidindaĵoj 
Inter vidindaĵoj elstaras la preĝejo de la 16-a jarcento kaj naturaj lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Muzeo de Ĉitral

La **Muzeo de Ĉitral** estas muzeo kiu troviĝas en distrikto Ĉitral de provinco Ĥajber-Paŝtulando, en Pakistano. Ĝi estis starigita la 8-an de julio 2010.

## Historio 
La Ĉitrala regiono — konata pro sia riĉa kultura heredaĵo kaj pitoreskaj panoramoj — gastigas profundajn krutojn, montojn, riverojn kaj verdan valon, kaj estas la plej izolata regiono de Ĥajber-Paŝtulando. La celo de la Muzeo de Ĉitral ekde sia estiĝo estas la konservado kaj la protektado de la riĉa kultura heredaĵo de Ĉitral. La muzeo enhavas du galeriojn: pri etnologio, kaj pri arĥeologio kaj Kalaŝoj. Inter la brodaĵoj oni trovas ĉemizojn el la regionoj de Kohistan, Svat kaj Nuristan, inan monujon, talimantelojn, ĉapojn, tablomatojn, kusenkovrilojn ktp. La juveloj de la galerio prezentas la kulturajn tendencojn, enhavante kuprajn kaj arĝentajn braceletojn, pendaĵojn, orelringojn, fingrajn ringojn, kolĉenojn, braceletojn, amuletojn, kaj aliajn ornamaĵojn. La Muzeo havas varion de armiloj inkluzive de ujoj por pulvo, pistoloj, pafiloj, kanonoj, ponardoj kaj glavoj. Ĉi tiuj objektoj eksplikas la tradicion kaj kulturon de la Ĉitrala valo dum la 19-a kaj la komenco de la 21-a jarcentoj. La muzeo eĉ gastigas riĉan kolekton de tradicia ceramiko, kun ankaŭ kuirkruĉoj el ligno kaj ŝtono, tekruĉoj, akvokruĉo, bovloj, kuleroj, pletoj, ktp.

## Arĥeologia kaj Kalaŝa galerio 
La galerio pri arĥeologio kaj la kalaŝa kulturo gastigas kulturajn materialojn kaj arĥeologiajn antikvaĵojn el la Kalaŝa valo. Ĝi montras arĥitekturajn elementojn, familiajn objektojn, kapvestaĵojn, robojn, juvelojn, portretojn pri Kalaŝaj diinoj kaj aliajn memorfestajn figurojn el ligno. La arĥeologiaj vidindaĵoj ĉe la muzeo konsistas plejparte de antikvaĵoj el Gandaraj tomboj, inkluzive de ceramiko, duon-valoraj ŝtonaj bidoj, lancokapoj, sag-pintoj, braceletoj, fingraj ringoj, pendaĵoj kaj aliaj juvelaĵoj. Ĉi tiuj artefaktoj estas eltrovitaj dum la elfosadoj gviditaj fare de la Administrejo pri Arkeologio kaj Muzeoj de la registaro de Ĥajber-Paŝtulando ĉe la situoj de Sangur kaj Parvak.

## Bildgalerio 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Muzeo de Bumburet
* Listo de muzeoj en Pakistano

## Eksteraj ligiloj 
*  (angle)
* Fejsbuka paĝo
* 

Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Laurent de Gouvion-Saint-Cyr

**Laurent de GOUVION-SAINT-CYR** ​[loʁɑ̃ də ɡuvjɔ̃ sɛ̃ siʁ] (naskiĝis  en Toul, mortis  en Hyères) estis franca generalo, Marŝalo de la Imperio kaj grafo de la Imperio sub Napoleono, markizo sub la regado de .

De malaltaj originoj, li distingiĝis pro siaj taktikaj kaj strategiaj kvalitoj sub la komando de Napoleono Bonaparte, iĝante Marŝalo de la Imperio en 1812, sekvante sian brilan venkon en la batalo de Polack. Li ne ludis elstaran rolon dum la Napoleonaj Militoj sed ludis gravan rolon kiel Ministro de Milito dum la . De glacia kaj silenta karaktero, li estis moknomita "la gufo" () fare de liaj soldatoj.

## Vidu ankaŭ 
* Bulvardo Gouvion-Saint-Cyr

Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj marŝaloj
Kategorio:Francaj militministroj
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Balázs Adolf

'*** [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Adolf Balázs*' estas hungara kanuisto, dufoja mondĉampiono, olimpiano.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 ricevis emon pri kanuado de sia patro, same kanuisto. La juna Balázs komencis kanuadi en Szentendre, poste en sia naskiĝurbo. En 2017 li estis junulara mondĉampiono en la maratona kanuado. Inter la plenkreskuloj li estis mondĉampiono dufoje en 2021 en kategorioj maratona kaj rapideca kanuado. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medalo.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto
* rezultoj
* olimpika partopreno

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Transports de Martigny et Régions

**Transports de Martigny et Régions** (**TMR**) estas transporta firmao en la kantono Valezo en Svislando. Ĝi funkciigas la fervojajn liniojn "Mont-Blanc Express" kaj "Saint-Bernard Express".

Z-800-quai-vallorcine-2.jpg|"Mont-Blanc Express"
090924 Martigny IMG 3716.JPG|"Saint-Bernard Express"

## Vidu ankaŭ 
* Mont-Blanc Express
* Saint-Bernard Express
* Listo de fervojaj kompanioj en Svislando
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj kompanioj en Svislando
Péter Balázs (kanuisto)

**Péter Balázs** [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balázs Péter** estas hungara kanuisto, dufoja mondĉampiono.

Péter Balázs naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Péter Balázs estis kanuisto en sur la Danubo en sia naskiĝurbo. La unuaj signifaj rezultoj venis ekde 2006. Li estis en mondĉampionumo en 2007 la unua dufoje kvarope en 200 m kaj 500 m. En 2008 kaj 2009 li akiris kvarope 3 arĝentajn medalojn en mondĉampionumoj. En 2012 li estis hungara ĉampiono.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* rezultoj
* rezultoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Saint-Bernard Express

**Saint-Bernard Express** (**Martigny - Orsières / Sembrancher - Le Chable**) estas  longa fervojlinio. Ĝi ligas la Valezan ebenaĵon de Rodano, de Martigny tra Sembrancher, al la valo de Bagnes (Le Châble, Verbier) kaj al Orsières.

Tiu linio estas posedata de Transports de Martigny et Régions (TMR); la trafikanto estas RegionAlps.

## Stacidomoj 
## Vidu ankaŭ 
* Transports de Martigny et Régions
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
*  (TMR)
*  (RegionAlps)

Kategorio:Fervojaj linioj en Svislando
Tamás Buday

**Tamás Buday** [tamAŝ budai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Buday Tamás** estas hungara kanuisto, dufoja olimpiano, kvarfoja mondĉampiono, trejnisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto. Lia ofta paro en kanuo estis Oszkár Frey.

## Biografio 
 maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1970. Li akiris diplomon en 1983. Li edziĝis en 1973, lia edzino naskis plurfoje. Li ricevis ŝtatan premion en 2021.

### Sporta kariero 
 estis kanuisto en signifa ĉefurba sportklubo, liaj signifaj rezultoj venis ekde sia aĝo 18, samtempe li apartenis al la hungara nacia kanua teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun du bronzaj medaloj pare, krome en tri mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje pare en 1978, 1981 kaj 1983. Li translokiĝis al Kanado en 1987, kie li estis ĉeftrejnisto de ties nacia teamo dum 25 jarojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun fotoj
* datenoj kun foto
* anglalingva biografio kun foto
* rezultoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Antioĥo de Sulcis

**Antioĥo de Sulcis** (naskiĝis en 95 en la romia provinco Mauretania Caesariensis, kiu ekestis en 42 el la orienta parto de eksa antikva regno Maŭritanio, mortis en 127, probable en la insuleto Sant'Antioco tuj apud Sardio, latine *Antiochus Sulcis* aŭ *Antiochus Sardus*, itale *Antioco di Sulcis*) estis kristana martiro kaj sanktulo.

## Legendo kaj kultado 
La hodiaŭa insuleto Sant'Antioco tuj apud la sudokcidenta marbordo de Sardio kaj la ĉefurbo de tiu ĉi insulo estas nomitaj laŭ la sanktulo. Origine ĉi tiu insulo nomiĝis *Sulcis* aŭ *Plumbaria* laŭ la plumbodeponaĵoj tie - la tuta insularo ankoraŭ nomiĝas arkipelago *Sulcis*. Laŭ legendo, Antioĥo estis kuracisto kiu, sub la regado de la romia imperiestro Hadriano veninte al Kapadokio kaj Galatio, konvertis multajn homojn al kristanismo. Poste li pri sia en la imperio malpermetita kredo estis juĝita al punlaboro en la plumbominejoj sur la insulo Sulcis. Tie, tamen, li konvertis sian kontroliston *Cyriacus* (Ciriako) kaj sekrete konstruis subteran kapelon antaŭ esti mortkondamnita kaj mortigita sur la insulo. Alia tradicio, aliflanke, movas la martirecon al *Elaisa Sebaste* (), antikva helenisma urbo ĉe la suda marbordo de malgranda Azio tuj oriente de Korikos, kie li laŭdire estis ekzekutita kune kun *Cyriacus* (Ciriako).

Antioĥo estas venerata kiel sanktulo, lia formala festotago estas la 13-a de decembro, kvankam la anoj de la hodiaŭa insulo kaj loĝloko Sant'Antioco festas lin tradicie je la 15-a tago post la dimanĉo de pasko. La preĝejo ''Sant'Antioco Martire* staras super lia supozata tombo. Precipe en Usono, la *Antioĥia-Ortodoksa* kaj *Antioĥia-Greka-Ortodoksa* kredo disvolviĝis post ĉi tiu sanktulo.

## Eksteraj ligiloj 
* [Enskribo en la germanlingva *Heiligenlexikon* de 1858](http://www.zeno.org/Heiligenlexikon-1858/A/Antiochus,+S.+(6)) ()
* informoj en la retejo *santiebeati.it'' ()

## Referencoj 
Kategorio:Sanktuloj
Eŭgenila akrilato

**Eŭgenila akrilato** aŭ **akrilato de eŭgenilo** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj eŭgenolo. Ĝi estas senkolora, oleeca solidaĵo kun malalta fandopunkto, nesolvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Eŭgenila akrilato posedas 13 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Akrilato de eŭgenilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj. Eŭgenila akrilato posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de akrilata acido kaj **eŭgenolo**:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *akrilata anhidrido* kaj **eŭgenolo**:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de *Eŭgenila klorido* kaj akrilata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria akrilato kaj *Eŭgenila klorido*:

## Vidu ankaŭ 
* Akrilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
Lycée Edgar Poe

La gimnazio aŭ ***Lycée Edgar Poe***, estas franca privata mezlernejo, situanta ĉe 2 rue du Faubourg-Poissonnière, en la 10-a arondismento de Parizo. Ĝi ŝuldas sian nomon al la usona verkisto Edgar Allan Poe (1809-1849).

Ilia moto en la retejo de la lernejo estas "''L'intérêt pour l'élève développe l'intérêt de l'élève''".

Dua loko estis malfermita en 2018 ĉe la strato Bossuet 12, ankaŭ en la 10-a arondismento. Tiuj lokoj estas servataj de la metrostacioj  kaj , respektive.

## Kelkaj lernintoj 
* Olivier Caudron (naskita 1955), kantisto.
* François Ravard (naskita 1957), franca disko- kaj film-produktoro.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Liceoj de Parizo
Preĝejo Koro de Jesuo (Piliscsaba)

La **preĝejo Koro de Jesuo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Piliscsaba (Hungario), iam en memstara vilaĝo *Klotildliget*.

## Historio 
Klotildliget estis fondita en 1900, post 5 jaroj monaĥinejo ekfunkciis. La katolikoj eklezie ĝis 1946 apartenis al Piliscsaba kiel filio. Loke ekzistis 2 kapeloj. La katolikoj fondis grupon en 1937. Oni komencis konstrui kirkon en areo de la monaĥinoj en 1941. Ĝi estis konsekrita en 1944 spite tion, ke ĝi ne estis plene preta. La sola sonorilo estis kreita en 1947. La finkonstruo okazis nur post jaroj. En 1958 oni pligrandigis la navon, tiu parto iĝis kapelo. La preĝejo ricevis paroĥan rangon en 1965. La instalaĵo kaj mebloj estis ŝanĝitaj en 2000, samtempe la kampanilo kaj nova paroĥo.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en herbejo kun arboj. La aspekto estas nekutima, la formo estas malsimpla. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, sed antaŭe pluvŝirmilo estas videbla. Pli supre statuo estas. En fino de la navo dekstre estas L-forma konstruaĵo plene arkada. El tiu parto moderna kampanilo altiĝas. La navo malantaŭe havas alian konstruaĵparton. 

Kermeso okazas dum tago de Sankta Koro.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* leksikono hungare

1 Klotild Square from S, 2020 Piliscsaba.jpg|Malantaŭa parto
Herz-Jesu-Kirche, Eingang, 2020 Piliscsaba.jpg|Ĉefbordo
Klotild Square, S, arch window, 2020 Piliscsaba.jpg|Fenestro

Piliscsaba
Piliscsaba
Edvin Csabai

'*** [ĉabai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csabai Edvin*' estas hungara kanuisto, mondĉampiono.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 depost fino de sia aktiva sporta kariero en 2013 li havis postenojn en la hungara kenusporta vivo. Li ricevis ŝtatan premion en 2010.

### Sporta kariero 
 ekde 1995 estis kanuisto en signifa ĉefurba sportklubo. La unuaj sukcesoj venis en 1994. Post 2 jaroj li startis en mondĉampionumo. Li faris kanuistan paron kun Attila Györe en 1997. Inter 1999-2009 ili seninterrompe estis mondĉampionoj en maratona distanco (36 km). Li startis individue en 2004 kaj ĝis 2009 li ĉiam venkis en maratona distanco. Do li estis mondĉampiono resume 17-foje.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva intervjuo kun biografieto kaj foto
* hungarlingva intervjuo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Buĥluf

**Buĥluf** - arabe بوخلوف, france *Boukhlouf* - estas vilaĝo en la regiono  de Maroko. Ĝi havis 542 loĝantojn en 2004. Ĝi estis la hejmvilaĝo de la judmaroka familio Ḥamou.

## Notoj
## Eksteraj ligiloj
*Foto ĉirkaŭ Buĥluf https://www.flickr.com/photos/34539902@N02/3263098812

Kategorio:Urboj de Maroko
Ferdinando la 1-a (Bulgario)

**Ferdinando la 1-a** (naskiĝis la  kiel *Ferdinand Maximilian Karl Leopold Maria von Sachsen-Coburg und Gotha* en Vieno; mortis la  en Coburg) el la branĉo Saksio-Koburgo-Koháry de dinastio Wettin estis ekde 1887 *knjaz* (princo) kaj de 1908 ĝis 1918 caro (reĝo) de Bulgario.

## Vidu ankaŭ 
* Historio de Bulgario

Kategorio:Reĝoj de Bulgario
Kategorio:Saksio-Koburgo kaj Gotao
Reĝino Patrino

[eta| La vidva patrino de reĝino [Elizabeto la 2-a (Britio)|Elizabeth la 2-a estis konata kiel Reĝino Elizabeth the Queen Mother (Reĝino Elizabeto la Reĝino Patrino).]]
La **Reĝino Patrino** (en la angla : **Queen mother**) estas titolo donita en monarkioj al la patrino de reganta monarko. Tiu ĉi titolo ofte venas de kombinaĵo de du atribuoj: ŝi estas "reĝino" kiel edzino aŭ vidvino de antaŭa reĝo, kaj samtempe ŝi estas la patrino de la nuna reĝo (aŭ reĝino). Se ŝi estas nur la patrino de reganta reĝo sed ne estis la edzino de reĝo antaŭe, ŝi ne rajtas al la titolo "Reĝinpatrino", kaj estas simple nomita "Patrino de la Reĝo". Se ŝi estis la edzino de antaŭa reĝo sed ne estas la patrino de la nuna reĝo, ŝia titolo daŭre estas "Reĝino" (kiel Reĝino Noor, la kvara edzino de Husejn, reĝo de Jordanio, kiu ne estas la patrino de reĝo Abdullah la 2-a).

La plej fama lastatempa portanto de ĉi tiu titolo estis Elizabeth Bowes-Lyon, patrino de la reĝino Elizabeth la 2-a de Britio kaj vidvino de reĝo George la 6-a. Ŝia plena titolo estis "Her Majesty Queen Elizabeth, The Queen Mother" (Ŝia Moŝto Reĝino Elizabeto, La Reĝino Patrino). Ŝi mortis pace en 2002 en la aĝo de 101, post akiri grandegan popularecon ĉe la brita publiko, plejparte dank'al ŝia morala subteno por la nacio dum Dua Mondmilito.

En 1952, kun la morto de reĝo George la 6-a en Britio, lia vidvino, Elizabeto, iĝis la patrino de la juna reĝino. La patrino de George 6-a, Reĝino Maria, iĝis, en efiko, la antaŭa Reĝinpatrino. Laŭ ŝia peto, ŝia titolo estis ŝanĝita al nur "Reĝino Maria". Ĝis la morto de reĝino Maria en la printempo de 1953, ekzistis tri reĝinoj en Britio: reĝino Elizabeto la 2-a - la reganta reĝino, reĝino Elizabeto la reĝino patrino, kaj reĝino Maria, la avino de la reĝino.

En Nederlando, aliflanke, la titolo "Reĝino Patrino" ne estas uzata: la reĝino Juliana abdikis la kronon por sia filino, reĝino Beatrikso, en 1980, kaj ekde tiam estas konata kiel "Princino Juliana". En 2013, reĝino Beatrikso faris la samon kiam ŝi abdikis la kronon por sia plej aĝa filo, reĝo Willem-Alexander, kaj ekde tiam ŝi estas fakte konsiderata la nura reĝinpatrino en la nuntempa mondo kiu estis reĝino en sia propra rajto kaj ne reĝino edzino.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Reĝinoj
Kategorio:Patrineco
Kategorio:Monarkoj
Kategorio:Reĝaj titoloj
Nereganta reĝino

[dekstra|eta|309x309ra| [Camilla de Britio|Camilla, Reĝino Edzino de Britio]]
**Nereganta Reĝino** aŭ **Reĝino Edzino** estas reĝa titolo donita al la edzino de reĝo.

La titolo estas ricevita laŭ la principo ke la edzino de nobelo aŭtomate tenas la inan version de la titolo de sia edzo de nobelaro, kaj tiel virino kiu geedziĝas kun reĝo aŭtomate ricevas la titolon "Reĝino". Male al reĝino, kiu heredis la kronon en sia propra rajto (kiel ekzemple Elizabeto la 2-a, Reĝino de Britio), reĝinedzino ne ricevas la politikajn rajtojn kiujn ŝia edzo tenas.

Kelkaj monarkioj postulas ke la reĝino estu princino en sia propra rajto. Ĉi tiu situacio estis akceptita en la germanaj regnoj, kie princoj povis nur geedziĝi kun princinoj, kaj en la okazaĵo ke ili geedziĝis kun virino de pli malalta statuso ol sia propra, tiu geedzeco estus konsiderita morganata geedzeco, kaj la virino ne ricevus la titolon  de ŝia edzo, kaj iliaj infanoj ne estus elekteblaj por esti pripensitaj en la sinsekvo al la titolo. En aliaj regnoj, kiel ekzemple Britio, ekzistas neniu limigo pri la statuso de la partnero de la reĝo, kaj simple tuj kiam iu ajn geedzecos kun la reĝo tiu iĝos reĝinedzino.

En la okazaĵo ke la monarko estas virino, estas nekutima ke ŝia edzo tenu la titolon de reĝo edzo sed la titolon de Princo. Ĉar ekzistas neniuj akceptitaj regularoj por la statuso de la edzo de reĝino en sia propra rajto, en la pasinteco ekzistis malsamaj aranĝoj: François la 2-a, Reĝo de Francio, kiu geedziĝis kun Maria, Reĝino de Skotoj, ricevis la titolon Reĝo Edzo de Skotoj. Alia ekzemplo kie la edzo de la reĝino estis reĝo en sia propra rajto kune kun sia edzino estas la kazo de Filipo la 2-a, kiu estis kronita Reĝo de Anglio kaj Irlando post geedziĝo kun Maria la 1-a, Reĝino de Anglio, laŭ la principo de Jure uxoris.

Post la morto de ŝia edzo la reĝo, se ŝia filino aŭ filo estas kronita sub ilia patro, la reĝino edzino iĝas en kelkaj regnoj la reĝino patrino.

## Vidu ankaŭ
* Reĝa partnero
* Monarkio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Unuaj damoj
Kategorio:Monarkio

Kategorio:Reĝaj titoloj
Tubetejko

**Tubetejko** (тат. , , , ujgure دوپپا , , ) estas tradicia ĉapo - parto de la popolkostumo de la tjurkaj popoloj el Mezazio (uzbekoj, kazaĥoj, taĝikoj, kirgizoj kaj krime-tataroj). La ĉapo ofte estas bele ornamita per perloj kaj belaj kudritaj linioj.

## Bildoj

Dosiero:RU060_10.jpg|poŝtmarko de Rusio
Dosiero:Crimean Tatar hat - Tubeteika.jpg|Tubetejko de la Krimeaj Tataroj
Dosiero:tubeteika.JPG|Tubetejko el Kazaĥio

## Eksteraj ligiloj 
Tataraj tubetejkoj

* 

Kategorio:Ĉapeloj
(160256) 2002 PD149

**(160256) 2002 PD149** estas granda, malhela duopa transneptuna objekto de la klaso de la kubevanoj, tie estas "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono kun feblaj orbita klineco kaj discentreco, kiuj ne estas en orbita resonanco kun Neptuno.

## Orbito 
Ĝi trakuras sian orbiton en pli ol 285 jaroj kaj venos ĉe sian perihelion la .

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio deCerro Tololo en Ĉilio.

## Ecoj 
Robert Johnston atribuas al ĝi kombinatan diametron de 113 km; laŭ Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksita diametro de 153 km.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de K. S. Noll, S. D. Kern, W. M. Grundy, D. C. Stephens kaj H. F. Levison per observoj elde la kosmoteleskopo Hubble, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron estimata je 72 km, tie estas 83,2 % de la diametro de la centra korpo. Ambaŭ korpo orbitas ĉirkaŭ komuna baricentro kun periodo de 1675,5 ± 3,2 tagoj (4,587 jaroj), orbita duona grandakso de 26780 ± 340 km kaj orbita discentreco de 0,5879 ± 0,0083. Ilia orbita ebeno estas klinita de 32,92° ± 0,39° rilate al la ekliptiko.

La  de ambaŭ korpoj estas ankoraŭ nekonataj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston
*  (160256) 2002 PD149; ibidem

Kategorio:Kubevanoj
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Artkonsilio Alhamra

La '*Artkonsilio *Alhamra*** (ankaŭ konata kiel la **Halo** ***Alhamra***, la  **Kultura Komplekso *Alhamra***, la **Artgalerio *Alhamra*** kaj la **Artkonsilio de Lahoro*') estis dezajnita fare de la arĥitekto Najjar Ali Dada kaj kompletigita en 1992.

Post la aŭditorio, la konstruo sekvis tri aliajn fazojn. Dada ricevis tiujn komisiojn el la Artkonsilio de Lahoro, registara agentejo kiu transprenis la projekton de la neregistara Artkonsilio *Alhamra* post disputo rilate al la proprieto de la tero.

La desegno gajnis la premion Aga-Ĥan pri arĥitekturo en 1998, kiam la ĵurio priskribis ĝin kiel «malofta ekzemplo de flekseblaj spacoj kiu de tempo al tempo permesis plurajn aldonojn, ĉiuj el ili kiuj plibonigis, anstataŭ ol malservi, ties entutan arĥitekturan valoron.

## Bildgalerio 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de muzeoj en Pakistano

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (angle)
* 
* Arta Konsilio de Lahoro - Estraro

* 

Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Panĝaba Artkonsilio de Fajsalabado

La **Panĝaba Artkonsilio de Fajsalabado** estas arta centro en Fajsalabado, en la provinco Panĝabio de Pakistano. Ĝin starigis en 1982 la Registaro de Panĝabio; nuntempe, respondecas pri ĝi la «Panĝaba Artkonsilio». Ĝin desegnis Najjar Ali Dada; la konstruo de ties nuna konstruaĵo kompletiĝis en 2006. Ties prezidanto estas la Komisionestro de Faisalabada regiono. *Tariq Javaid* estas la nuna direktoro de la artkonsilio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ
* Listo de muzeoj en Pakistano

## Eksteraj ligiloj 
*  (angle)
* 
* 

Kategorio:Vizitindaĵoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Erla

**Erla** [ERla] estas municipo de Hispanio, en la sudorienta parto de la komarko *Cinco Villas* apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Ĝia malgranda municipa teritorio estas en la sudorienta parto de la komarko *Cinco Villas*, ĉe la rivero Arba de Biel kiu foje elbordiĝis. Ĝi limas okcidente kun Ejea de los Caballeros kaj por la cetero kun Luna. En la municipa teritorio estas inkludita la senhomejo Paúles.

La loĝloko Erla (425 msm) estas je 61 km de Zaragozo. Ĝi estas komunikata kun Ejea de los Caballeros okcidente laŭ la ŝoseo A-125 kaj kun Valpalmas nordoriente kaj kun Luna norde kaj kun Sierra de Luna sude.

## Historio 
eta|maldekstre|230px|Sonorilturo de la preĝejo kaj Tur-pordego *Torre del Señorío*.
La areo estis loĝata de araboj, kiuj lasis la heredon de mudeĥara arkitekturo.

En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono.

Jam en la 20-a jarcento, alvenis fervojo nome la konstruado de la fervoja linio de Sádaba al Gallur.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Erla: oni malaltiĝis el 1 179 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 360 loĝantoj.

## Ekonomio 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al rura turismo. Pro proksimeco al la komarka ĉefurbo, Ejea de los Caballeros, parto de la laboristaro estas dungata tie.

## Vidindaĵoj 
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
* Preĝejo de Sankta Maria.
* Ermitejo *de la Corona* (15-a jarcento), sur la monto *de la Corona*, ĵus restaŭrita.
* Turo *Torre del Señorío*.
* Kastel-palaco de nuna senhomejo Paúles.
* Kastelo Santia.
* Kastelo de Luna.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Demografio 
Demografia evoluo de Erla inter 1842 kaj 2020:

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Centra Nacia Komitato

**Centra Nacia Komitato** (pole: Komitet Centralny Narodowy) – sekreta gvidantaro de ruĝuloj aganta de junio 1862 en Varsovio. Ĝi estis kreita de Urba Komitato kun plano kontroli la tutan komplotan movadon en Kongresa Pollando. Ĝi okupiĝis pri estigo de Januara Ribelo: plikonstruis la konspiran organizaĵon, fiksis nacian imposton, fondis nacian policon. La 12-an de aŭgusto 1862 eldonis alvokon al kamparanoj, promesante al ili enproprigon kontraŭ aĉeto, kaj ankaŭ alvokon al judoj, kiuj estis iĝontaj samrajtaj membroj de libera pola socio. Per proklamo de la 1-a de septembro 1862 la Komitato anoncis sin reala regopovo de la nacio kaj postulis obeemon de la tuta socio. Ties gazetara organo estis „Ruch”.

## Membroj
* Oskar Awejde 
* Stefan Bobrowski 
* Władysław Daniłowski
* Jarosław Dąbrowski, urbestro de Varsovio
* Agaton Giller, pri eksterlanda aferoj kaj gazetaro
* Józef Kajetan Janowski, enlandaj aferoj
* Witold Marczewski
* pastro Karol Mikoszewski, spiritaj aferoj kaj zorgo super la popolo
* Jan Maykowski, pri trezorejo
* Zygmunt Padlewski, armea esro de Varsovio
* Bronisław Szwarce

## Bibliografio
* T. Kizwalter, T. Nałęcz: *Historia Polski. Polska 1831-1939* (Historio de Pollando. Pollando 1831-1939), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-84-9819-818-8.

Kategorio:Januara Ribelo
Étienne Eustache Bruix

**Étienne Eustache Bruix** (naskiĝis en 1759 en Fort-Dauphin (Francia Kolonio de Sankta Domingo), mortis  en Parizo) estis franca maristo kaj politikisto de la 18-a jarcento. General-Kolonelo-Inspektisto de la Oceanaj Marbordoj, Grand-oficiro kaj Ĉefo de la 13-a Kohorto de la Honora legio, li okupis la postenon de Ministro de la Mararmeo kaj Kolonioj de la  ĝis la .

## Vidu ankaŭ 
* Bulvardo Amiral-Bruix

Kategorio:Francaj admiraloj
Kategorio:Ŝtatokonsilianoj (Francio)
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Imre Farkas (kanuisto)

**Imre Farkas** [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkas Imre** estis hungara kanuisto, olimpiano, pentristo, pastoro. Lia baldaŭa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Kassai-Farkas András*.

 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo. Post sportaj fiaskoj li ricevis paciencon en la religio, li estis pastoro en sekto. Baldaŭ li studis arthistorion en Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj komencis pentradi. Lia unua ekspozicio okazis en 1963 en Budapeŝto. Li ricevis premiojn en 1960 kaj 1996.

### Sporta kariero 
 estis kanuisto dum la mezlernejaj jaroj. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kun du bronzaj medaloj. Lia plej konata sportpartnero en kanuo estis József Hunics.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio
* anglalingva biografio
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Le Châtelard-Frontière (stacidomo)

**Le Châtelard-Frontière** estas fervoja stacidomo en  Finhaut, en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi situas sur linio Martigny - Châtelard (Mont-Blanc Express) de TMR. Tiu stacio estas la lasta en Svislando antaŭ ol la linio transiras la landlimon kun Francio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Martigny - Châtelard (132).

## Vidu ankaŭ 
* Finhaut
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Oszkár Frey

'*** [oskAr frej], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Frey Oszkár*' estas hungara kanuisto, dufoja olimpiano, mondĉampiono.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 estis kanuisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun du bronzaj medaloj pare en 1976. En mondĉampionumoj li estis la unua en 1978 kaj trifoje dua en 1975, 1977 kaj 1979. Lia paro en kanuo estis Tamás Buday.

## Fontoj 
* anglalingva biografio
* olimpikaj rezultoj kun foto
* rezultoj
* rezultoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Rose (familia nomo)

**Rose** estas germanlingva familia nomo.
## Nomportantoj 
* Irwin Rose (1926–2015), usona biokemiisto
* Gustav Rose (1798–1873), germana mineralogo, kemiisto
* Wilhelm Rose (1792–1867), germana apotekisto
* Edmund Rose (1836–1914), germana kirurgo
* Heinrich Rose (1795–1864), germana mineralogo, apotekisto, analiza kemiisto, remalkovrinto de la kemia elemento niobio (1844) kaj profesoro pri kemio en la Universitato de Berlino (1835)
* Vincent Rose (1880–1944), usona pianisto, violonisto, komponisto kaj bandestro

Kategorio:Familiaj nomoj
Salzmann

**Salzmann** estas germanlingva familia nomo.
## Nomportantoj 
* Christian Gotthilf Salzmann (1744–1811), germana protestanta pastro
* Ernst Julius Theodor Salzmann (1792–1855), germana geodeziisto kaj forstisto
* Johann Daniel Salzmann (1722–1812), alzaca juristo kaj populara filozofo

Kategorio:Familiaj nomoj
Attila Györe

'*** [djore], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Györe Attila*' estas hungara kanuisto, plurfoja mondĉampiono. Lia plej ofta partnero en kanuo estis Edvin Csabai.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 ekde sia aĝo 8 estis kanuisto en diversaj sportkluboj. Li venkis jam en junulara mondĉampionumo en 1993. Post 4 jaroj li estis kunulo de Edvin Csabai kaj ili akiris arĝentan medalon en eŭropa ĉampionumo. En mondĉampionumoj ili estis la unuaj 10-foje inter 1999-2008 en distanco 36 km, fine en 2011 en distanco 26 km. Györe konkursis ankaŭ kun alia partnero pli malofte, ili akiris 2 orajn medalojn en eŭropaj ĉampionumoj en 2007 kaj 2011. Lia plej konata trejnisto estis István Vaskuti.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Tetrahidrofuranila akrilato

**Tetrahidrofuranila akrilato** aŭ **akrilato de 2-tetrahidrofuranilo** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj fenila alkoholo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de tetrahidrofuranilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj. Tetrahidrofuranila akrilata posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de akrilata acido kaj **tetrahidrofuranila alkoholo**:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *akrilata anhidrido* kaj **tetrahidrofuranila alkoholo**:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de *tetrahidrofuranila klorido* kaj akrilata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria akrilato kaj *tetrahidrofuranila klorido*:

## Vidu ankaŭ 
* Akrilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Akrilatoj
Dahod

**Averto! La plej malsupra mapo prezentas Dahod en falsa loko! Fakte sude de la urbo ĉelime.**

**Dahod** aŭ **Dohad,** laŭ guĝarata lingvo **દાહોદ,** laŭ hindia lingvo **दाहोद,** estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, en orienta parto de subŝtato Guĝarato, en la samnomo distrikto, kie Dahod estas ties sidejo. La loknomo signifas: "du limoj", ĉar la urbego kuŝas proksime al limo de Madja-Pradeŝo. Dahod estas modelurbo, ĉar ĝi estis elektita kiel unu el la cent barataj inteligentaj urboj.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Dahod havis populacion de  en 2021 kun legopovo de 84%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

## Geografio 
Dahod situas laŭ bordoj de rivero en alteco 279 m. Godhra troviĝas 66, Bansvara 81, Vadodara 125, Anand 136, Nagda 137, Nadiad 144, Indaur 165, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 169, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 171, Mumbajo 456, tutlanda ĉefurbo Delhio 709, Kolkato 1448 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Mogola imperiestro Aŭrangzebo naskiĝis en fortikaĵo de Dahod en 1618. Dum la regado li laŭdire ordonis al siaj ministroj fari favorojn al Dahod.

## Lingvoj 
En Dahod la oficiala lingvo estas la guĝarata.

## Religioj 
En Dahod plejparto de la populacio estas hinduoj (65%), muslimoj (20%), iomete ĝainistoj (preskaŭ 4%) kaj aliaj.

## Eduko 
En Dahod la instruado okazas en baz- kaj mezlernejoj.

## Klimato 
Dahod havas musonan kaj sekan sezonojn. Jare pluvas 755 mm. Inter junio-septembro pro la musonoj pli ofte pluvas, inter decemmbro-aprilo apenaŭ aŭ neniam pluvas. La averaĝa temperaturo ŝanĝas 19-33 °C.

## Trafiko 
Dahod havas trairan fervojan linion. Kvin vojoj kuras al la urbego el ĉiuj direktoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Vadodara.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Guĝarato
Vida Kulikauskienė

**Vida KULIKAUSKIENĖ** estas litova esperantistino, naskiĝinta la 27-an de marto 1965 en malgranda vilaĝo en la nuna Kampara komunumo Panevėžys, do nun -jara. Ŝi finis studojn en la Vilna Universitato kaj nun laboras kiel programistino en la urbo Panevėžys.

Ŝi konatiĝis kun Esperanto estante 10-jaraĝa knabino. En patra libroŝranko ŝi trovis malgrandan verdan libreton: litovan-esperantan vortaron de Stasys Sabalis, eldonitan en 1960. Tio estis ŝia unua konatiĝo kun esperantaj vortoj kaj gramatiko. Kreado de vortoj tiam ŝajnis al ŝi kiel ludo. Post la mezlernejo ŝi ekstudis en la matematika fakultato de la Vilna Universitato. Komence de la jaro 1984 tie estis organizita elementa Esperanto-kurso de la junulara Esperanto-klubo *Juneco*. La Esperanto-kurso estis populara inter la studentoj: post tri monatoj atestilojn ricevis pli ol 40 novaj esperantistoj, inter ili ankaŭ Vida. 

Ŝia vera aliĝo al Esperanto-agado okazis nur post pli ol 20 jaroj en 2006. Ekde tiam ŝi aktivas en la urba klubo „Revo“ de Panevėžys kaj pli kaj pli ankaŭ en la nacia asocio. 

Ŝi abunde aktivas en la movado:

* Ekde 2013 ŝi gvidas la Esperanto-klubon *REVO* en Panevėžys.
* Ekde 2014 ŝi estas estrarano de Litova Esperanto-Asocio.
* Ekde 2017 ŝi partoprenas la projekton Ekparolu! kiel onklino. Ŝi estas unu el plej aktivaj onklinoj, kaj en la novembro 2024 la kvanto de ŝiaj parolsesioj kun komencantoj atingis 400.
* Ekde 2018 ŝi instruas Esperanton en sia urbo Paneveĵis. Komence ŝi instruis en la klubo *REVO*, tamen ekde 2022 ŝi kunlaboras kun la Universitato de la Tria Aĝo. Esperanto estas unu el ses lingvoj instruataj en tiu Universitato.
* En 2019 ŝi estis prezidanto de la LKK de la Baltiaj Esperanto-Tagoj en Panevėžys.
* Ŝi kunlaboras ankaŭ kun la Londona Esperanto-Klubo kaj dum kelkaj jaroj tie instruis Esperanton virtuale.

## Eksteraj ligiloj 
* Esperantlingva biografieto pri ŝi en la retejo edukado.net
* Retejo de la Esperanto-Klubo REVO en Panevėžys

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Severance (televida serio)

**Maldungo** aŭ **Dekroĉo** (en la angla : **Severance**) estas usona elsendflua televidserio de la dramoj kaj sciencfikciaj specoj, kiu estis elsenditaj sur Apple TV Plus ekde la 18-a de februaro 2022. La serio, kies roliganta ensemblo inkluzivas de Adam Scott kaj John Turturro, estis kreita fare de Dan Erickson. Ĝi temigas laboristojn, kiuj spertis proceduron, kiu malkonektas ilin de siaj personaj memoroj dum ili estas ĉe sia enigma laborejo.

Laŭ la Oksforda vortaro, la angla vorto *Severance* estas difinita jene:

(1) La ago de dekroĉi, apartigi parton de la tuto, aŭ la stato de esti dekroĉita, estante parto apartigita de la tuto.

(2) Maldungo aŭ ĉesigo de la laborkontrakto kun dungito.

En aprilo 2022, la serio estis renovigita por dua sezono kiu estis publikigita ekde januaro 2025.

## Resuma intrigo 
La plej multaj el la dungitoj de la *mistera* kompanio nomata Lumon, kiu postulas siajn dungitojn plenumi enigmajn laborojn, estas homoj, kiuj pro personaj kialoj konsentis sperti proceduron, kiu permesas al la kompanio malkonekti ilin de siaj memoroj kiam ili alvenas al la laborejo kaj rekonekti ilin kiam ili foriras, tiel ke la personeco estas dividita en du: personeco "ekstera" kiu ekzistas ekster la laborejo kaj personeco "interna" kiu ekzistas ene de la laborejo. La du personecoj kiuj enloĝas en unu korpon konscias pri la ekzisto de unu la alian sed ne partumas memorojn kaj ne povas komuniki unu kun la alia rekte. Malkontento en unu el la sekcioj de Lumon puŝas ĝiajn dungitojn malobei la instrukciojn de la firmao.

## Aktoroj - roluloj 
### Ĉefaj 
* Adam Scott kiel **Mark Scout**. dungito de Lumon kiu estis dekroĉita.
* Britt Lauer kiel **Hallie Riggs**. dungito de Lumon kiu estis dekroĉita.
* John Turturro kiel **Irving Bayliffe**. dungito de Lumon kiu estis dekroĉita.
* Zach Cherry kiel **Dylan George**. dungito de Lumon kiu estis dekroĉita.
* Christopher Walken kiel **Burt**. dungito de Lumon kiu estis dekroĉita.
* Trammell Tillman kiel **Seth Milchick**. Altranga dungito de Lumon en pozicio de superrigardo de aliaj.
* Patricia Arquette kiel **Harmony Cowell / Sinjorino Selvig**. Altranga dungito de Lumon en administra posteno/la najbaro de Marko.

### Malĉefaj 
* Yul Vazquez kiel **Peter "Petty" Kilmer**. Iama dungito de Lumon kiu travivis malkonekton kaj ligon.
* Jen Tullock kiel **Devon Hale**. La fratino de Marko, la edzino de Ricken.
* Michael Charnos kiel **Ricken Hale**. La edzo de Devon, la bofrato de Marko, estas verkisto.
* Dichen Lackman kiel **sinjorino Casey**. Sankonsilisto en Lumon.
* Michael Campsty kiel **sinjoro Garner**. La estro de la sekureca departemento en Lumon.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

* 

Kategorio:Anglalingvaj televidaj programoj
Kategorio:Usonaj sciencfikciaj televidaj serioj
Kategorio:Televidaj serioj aperintaj en 2020-2029