open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Felsőjánosfa

**Felsőjánosfa** [felŝojanoŝfa] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La loknomo estas hungare: supra-Johano-vilaĝo.
dekstra|eta|Parko de novnaskitoj en Felsőjánosfa
eta|La domo estas vilaĝdomo, biblioteko kaj kulturdomo de Felsőjánosfa

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9934
* Telefonkodo: 9934
* Areo: 3 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 210

## Geografio 
Felsőjánosfa situas laŭ Zala (rivero) kaj la vilaĝeto havas flankovojojn. Zalalövő estas proksime, la fervojo inter Budapeŝto kaj Slovenio tuŝas la vilaĝon. La komunumo apartenas al Nacia Parko *Őrség kaj Hanság*.

## Historio 
La alvenintaj hungaroj en 896 trovis tie arbarojn, la ejo iĝis limgarda regiono. La loĝantaro longe defendis la limojn. La unua mencio okazis en 1402, kiel *"Januspanfalva"*.

Menciindaĵo estas tio, ke en la vilaĝo oni faras parkon por novnaskitoj. En Felsőjánosfa migra poŝto servas.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Simbolo de Bowers

**Simbolo de Bowers** estas mallonga notacio por unuformaj pluredroj, unuformaj plurĉeloj, uniformaj 2-kahelaroj kaj uniformaj 3-kahelaroj. La simbolo estas vorto el literoj de la latina alfabeto, unika por ĉiu figuro. Multaj figuraj havas tiel nomojn, kiuj estas konsiderinde pli mallongaj ol la plenaj nomoj. La nomoj estis inventitaj de *Jonathan Bowers* kaj la aliaj (?).

Ekzemple la dekdulatera kontraŭprismo havas simbolon de Bowers "Twap".

## Vidu ankaŭ 
* Listo de unuformaj pluredroj kun simboloj de Bowers por multaj formoj
* Listo de regulaj hiperpluredroj

## Eksteraj ligiloj 
* https://web.archive.org/web/19981206035238/http://members.aol.com/Polycell/uniform.html - pluredroj kun simboloj de Bowers; sube estas ligiloj "Section 1" ... "Section 7", kaj en paĝoj laŭ la ligiloj estas priskriboj de plurĉeloj kun simboloj de Bowers
* https://web.archive.org/web/20030406224448/http://members.aol.com/hedrondude/polyhedra12.html - simboloj de Bowers por unuformaj pluredroj
* http://www.interocitors.com/polyhedra/UCs/ShortNames.html - simboloj de Bowers por unuformaj pluredraj kombinaĵoj

Kategorio:Matematika notacio
Kategorio:Hiperpluredroj
Szaknyér

**Szaknyér** [saknjEr] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.
eta|Kapelo de Szaknyér
eta|Domo en Szaknyér

## Bazaj informoj 
* Areo: 3 km²
* Loĝantaro: 70
* Poŝtkodo: 9934
* Telefonprefikso: 94
* Koordinatoj: 46°51′51″N 16°31'39″E

## Situo 
Szaknyér situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Őriszentpéter troviĝas 11, Körmend 22, Szentgotthárd 26, Zalaegerszeg 29, Szombathely 51 km-ojn.

## Historio 
La alvenintaj hungaroj en 896 trovis tie arbarojn, la ejo iĝis limgarda regiono. La loĝantaro defendis la limojn. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1280. Vilaĝservoj estas gastejo, kuracejo (semajne po 1), migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kapelo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Alkilpiracinoj

**Alkilpiracinoj** baze havas la kemian strukturon de piracino, kiu diversmaniere povas esti variigita. Inter la alkilpiracinoj estas natura potencaj aromoj, kiuj jam flare senteblas, kiam la substanco ekzistas en tre eta kvanto. Tiuj alkilpiracinoj kiel ekzemple
* 2-etil-3,5-dimetilpiracino kaj
* 2,3-dietil-5-metilpiracino
havas odoron iom similan al freŝa tero.

Kategorio:Pirazinoj
Pirazino

**Pirazino** aŭ **C4H4N2** estas substanco en la organika kemio, kiu apartenas al la aromataj kombinaĵoj. Ĝi facile ekbrulas. La suma formulo estas C4H4N2, kaj la denso 1,031 g·cm−3.

Pirazino estas malpli baza ol piridino, piridazino kaj pirimidino. Ĝi estas "delikva kristalo aŭ vakso-simila solidaĵo kun akra, dolĉa, maizo-simila, nuksodoro".

Pirazino kaj diversaj alkilpirazinoj estas gusto- kaj aromo- kombinaĵoj trovataj en bakitaj kaj rostitaj varoj. Tetrametilpirazino (ankaŭ konata kiel ligustrazino) estas raportita forkapti superoksidan anjonon kaj malpliigi nitroksidan produktadon en homaj Granulocitoj.

Pirazino (sub la formo de tetrafenilpirazino) estis unue preparita en 1855 fare de Auguste Laurent. En 1876, Staedel kaj Rügheimer sintesis la 2,5-dufenilpirazinon per agado de la amoniako sur **kloroacetofenono**. En 1881 Étard malkovris ke la 2,5-dumetilpirazino (kiun li tiam nomis "glikolinon") povas izoliĝi per varmigado de glicerolo kaj amonia salo.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **pirazino** per oksidado de du molekuloj de **2-aminoacetaldehido**:

## Referencoj 

Kategorio:Simplaj aromataj ringoj
Aromo

**Aromo** () estas la odoro, la parfumo) laŭ la simpla difino de PIV estas la "delikata, agrabla kaj subtila odoro de kelkaj plantoj aŭ aliaj substancoj". Temas do pri la specifa odoro kaj/aŭ gusto, kiu kaŭziĝas pere de unuopaj  kemiaj kombinaĵoj aŭ miksaĵoj de kemiaj substancoj en manĝeblaj produktoj kiel nutraĵoj aŭ medikamentoj. Multaj aromoj baziĝas sur kemiaj kombinaĵoj, kiuj apartenas al la klasoj aromatoj, esteroj, terpenoj, alkilpiracinoj, aldehidoj aŭ ketonoj.


Kategorio:Flarado
Baloteo

**Baloteo** (*Ballota L.*) estas genro de herboj el pli-malpli 35 specioj, el kiuj la plej konata (*Ballota nigra* L.) estas vila staŭdo kun ov- aŭ korformaj, neregule dentrandaj folioj, kaj kun floroj ordinare malpure rozruĝaj, kaj kaliko havas kvin alenpintajn dentojn.
Plantoj el la genro baloteo kreskaj en la regionoj de Eŭropo, norda Afriko kaj okcidenta Azio kun klimato simila al la mediteranea klimato, kun plej da diverseco en la regiono ĉirkaŭ la Mediteranea Maro mem.

Kategorio:Lamiacoj
Mediteranea klimato

420 px|eta|
**Mediteranea klimato** estas klimato kiu similas al la klimato de la regionoj ĉirkaŭ la Mediteranea Maro. Ekstere de tiu regiono en la pleja sudo de Eŭropo, pleja nordo de Afriko kaj pleja okcidento de Azio, tiu klimato kovras relative etajn areojn de la tero, kaj ĝenerale ekzistas en la okcidentaj marbordoj de kontinentoj, proksimume inter la latitudoj 30° ĝis 45° norde kaj sude de la ekvatoro.

## Lokigo 
[eta|285px|La [Nacia Parko Rivero Fitzgerald en Okcidenta Aŭstralio prezentas la densajn mediteraneajn arbarojn, arbustarojn kaj la biodiversecon de la mediteraneaj klimataj zonoj.]]
Krom la regionoj ĉirkaŭ la Mediteranea Maro, inter la regionoj kiuj havas mediteranean klimaton estas
* la plejparto de Kalifornio kaj
* suda Oregono,
* la Okcidenta Kabo en Sud-Afriko,
* la centro de Ĉilio,
* la sudo de Okcidenta Aŭstralio kaj
* la marbordaj regionoj de centra kaj sud-orienta Suda Aŭstralio.

## Vidu ankaŭ 
* Klimata klasifiko de Köppen
* Mediteraneaj nordafrikaj arbaroj kaj duonarbaroj
* Mediteraneaj koniferaj kaj miksaj arbaroj
* Kaliforniaj Marbordaj Montaroj

Kategorio:Klimato
Kategorio:Mediteraneo
Castelrotto

**Castelrotto** havas en la itala lingvo la signifon de *rompita kastelo*. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Castelrotto** estas la itallingva nomo de la komunumo Kastelruth de la provinco Suda Tirolo en Italio.
* **Castelrotto TI** estas vilaĝo de la komunumo Croglio de la distrikto Lugano en la Kantono Tiĉino de Svislando.
Archeon

eta|Rekonstruaĵo de kabano el 8000 a. K.
La **Archeon** [arĥeOn] () estas arkeologia temoparko, kiu pritraktas la historion en Nederlando de la prahistorio ĝis mezepoko. Ĝi situas en la suda parto de Alphen aan den Rijn, inter Leiden kaj Utrecht.

## Historio 
eta|Interna korto de la romia bandomo.
Archeon malfermiĝis en 1994. Ĝi tiam estis ĉirkaŭata de grandaj liberaj spacoj, kiuj kontribuu al la ambiento de la parko aŭ poste estu prikonstruata. Aliflanke la parko ne sukcesis atingi la komence tre altajn supozatajn nombrojn de vizitantoj.

Kiam la parko devis venki financan krizon, oni vendis parton de la liberaj spacoj kaj la ĉefan konstruaĵon, kiu estis servinta en 1992 kiel nederlanda paviljono dum la Monda Ekspozicio. Post la vendo de la spacoj Archon nun najbaras al loĝkvartaloj, tiel ke "malnovaj" kaj novaj tegmentoj kontrastas unu la alian, el kelkaj perspektivoj.

## Epokoj kaj konstruaĵoj 
En Archeon videblas rekonstruitaj konstruaĵoj, kiuj staras en Nederlando aŭ kies restojn oni trovis en tiu lando. La tri grandaj epokoj estas Prahistorio, Romia Regno kaj Mezepoko. Prahistorio en la parko ĉirkaŭbrakas la tempon de ses mil ĝis 12 antaŭ Kristo kaj estas dividita en plurajn subepokojn, kiel la pli juna ŝtonepoko kaj bronza epoko. La mezepoka departemento konsistas el grupo de konstruaĵoj, kiuj prezentas la tempon ĉ. 1150, kaj el la elpensita urbeto Gravendam, ĉ. 1350.

## Priumo 
dekstra|eta|La *archeotolk* en la apoteko de Gravendam.
La parkon klarigas al vizitantoj la tiel nomataj *archetolken* (nederlande *tolk* signifas interpretisto). Temas pri oficistoj aŭ honoroficuloj, kiuj prezentas en la koncerna vestaĵo profesiuloj en epoko. Ekzemploj estas la romia potfaristo, la monaĥoj, kiuj kantas en la mezepoka monasterio, la abelistino kaj la vagabondaj muzikantoj.

## Eventoj 
eta|Skribado kun plumoj.
La taga programo antaŭvidas regulajn eventojn, kiel koncertojn, prezentojn kaj fine de tago la batalo de gladiatoroj en la Arena. Por infanoj ekzistas pafado de sagoj, ludoj kiel ĉevaliroj kaj romiaj soldatoj, skribado kun plumoj kaj diversaj manlaboretoj.

Al la romia kaj mezepokaj terenoj apartenas gastronimiaĵoj, kiujn oni povas lui por festoj. De tempo al tempo, precipe dum la someraj monatoj, sin prezentas eksteraj laikulaj grupoj, kiuj ligiĝas al epoko aŭ temo, ekzemple romia legiono.

eta|maldekstra|300px|Panbakejo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Nederlando
Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Historio
Polifenolo

**Polifenoloj** estas grupo da aromataj kombinaĵoj, kiuj havas du aŭ pli da hidroksilaj grupoj ligitaj al la cikla ĉeno tipa por tiaj kombinaĵoj. Ili kalkuliĝas inter la duarangaj metabolitoj. Naturaj polifenoloj ekzistas en plantoj kaj estas farbiloj (flavonoidoj, antocianoj), aromoj kaj taniloj. Ili protektu la planton kontraŭ konsumiĝo fare de bestoj aŭ per agrabla koloro allogu insektojn kun la celo transporti la plantajn semojn de floro al floro.

## Deveno 
Multaj polifenoloj konsideriĝas bonaj por la homa sano. Plantoj kun multe da polifenoloj ekzemple estas aroniaj beroj, la folioj kaj beroj de ruĝaj vinberoj, ankaŭ en formo de ruĝa vino aŭ ŝereo, la ŝelo kaj fruktokarno de la frukto mangostano, la suko de granato, gingko, teo, cistacoj, la semo de perilo (*perilla frutescens*), baloteo, ĉina meliso kaj sovaĝa sezamo.
Rábagyarmat

**Rábagyarmat** [rAbadjarmat] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szentgotthárd. Gyarmat estas praa hungara gentonomo.

## Bazaj informoj 
*Areo: 17 &nbsp;km²
*Loĝantaro: 880
*Poŝtkodo: 9961
*Telefonprefikso: 94

## Situo 
Rábagyarmat situas en dekstra bordo de Rába, havas ponton tra Rába, kie estas kaj ĉefvojo kaj fervojo.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. Antaŭ la hungaroj unue keltoj, poste romianoj vivis tie. La unua mencio okazis en 1157. La vilaĝo longe estis eklezia bieno. Inter la mondmilitoj ĝi estis ŝatata somera feriejo. 

## Vidindaĵoj 
* mezepoka Preĝejo Koro de Jesuo (Rábagyarmat) 
* en la vilaĝa domo muzeo funkcias prezentanta la vilaĝan vivon

==Komunumoj pri *gyarmat* (=hungara gentonomo) en Hungara reĝlando==
Rábahídvég

285ra|dekstra|eta|Katolika preĝejo de Rábahídvég
285ra|dekstra|eta|Kastelo de Bertha en Rábahídvég
280ra|eta|La ponto de Rábahídvég
**Rábahídvég** estas vilaĝo en Hungario en regiono **Okcidenta** Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en subregiono de Vasvár. La loknomo estas hungare: Rába-ponto-fino. La loĝantoj gardis la ponton, kiu ligas la urbojn Szombathely kaj Vasvár.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9777
* Areo: 22 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1050

## Situo 
La vilaĝo situas laŭ maldekstra bordo de Rába, havanta ponton tra Rába.

## Historio 
En 1342 kapelo konstruiĝis, poste ankaŭ fortikaĵo, kiun la turkoj detruis en 1532. Pli frue la komunumo meritis la rangon kampurbo. Nova baroka katolika preĝejo pri Sankta Triunuo konstruiĝis en 1769. Ene estas pentraĵoj de Stefano **Dorfmeister**. Ĝi forbruliĝis en 1834, sed la rekonstruo okazis en la origina stato.

## Vidindaĵoj 
* kasteloj de **Bertha** kaj **Seebach**
* Preĝejo de Sankta Triunuo (Rábahídvég)

== Komunumoj pri *híd* (=ponto) en Hungara reĝlando ==


Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Nubia lingvo

La **nubia lingvo** estas aglutina lingvo de la nilo-sahara lingvaro, parolata en nordorienta Sudano kaj suda Egiptio de la afrika popolo de la **nuboj**. La malnova nubia lingvo estis grava lingvo dum la Egipta civilizo. La moderna nubia lingvo estas disdividata en du dialektoj, unu parolata ĉe la Nilo-valo (*nila nubia, nòbíín*), l'alia en la okcidenta sudana provinco de Kordofano (*monta nubia, midob*). Ambaŭ estas skribita per la araba alfabeto. La frazstrukturo estas SOV. La vortaro estas arĥaja kaj tre malvasta.

Kiel aglutina lingvo ĝi havas multajn prefiksojn kaj sufiksojn. Ĉi tiu surstrukturo estas tamen komplikiĝata kaŭze de la celado je kompleksa asimilado inter morfemoj por harmoniigi kaj glatigi la prononcado. Ĉi tio komplikas la penadojn por krei vortaron, ĉar vortoj fleksias parte nur aglutinante morfemojn. Vortaro momente estas kompilata en la universitato de Kairo.

## Vidu ankaŭ 
* Dongola lingvo
* Kenzia lingvo

Kategorio:Nubia lingvaro
Kategorio:Lingvoj de Sudano
Kategorio:Lingvoj de Egiptio
Okcidenta Siberio

[eta|dekstra|250px|La [plataĵo de okcidenta Siberio, vide de la transsiberia fervojo.]]
**Okcidenta Siberio** estas la parto de Siberio, kiu troviĝas inter la montaro Uralo kaj la rivero Jenisejo.

## Subdividoj 
Administre, la teritorio de okcidenta Siberio konsistas el la Kemerova, Novosibirska, Omska, Tomska kaj Tjumena provincoj, sed ankaŭ el la Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto - Jugra kaj Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto. Ĝi plie inkluzivas partojn de la Kurgana, Ĉeliabinska kaj Sverdloska provincoj, sed ankaŭ partojn de la Altaja kaj Krasnojarska regionoj.

## Ekonomio 
Okcidenta Siberio ege gravas de la ekonomia vidpunkto kiel ĉefa fonto de nafto kaj natura gaso, kiuj konsistigas bazon de la rusia ekonomio. Ekde la 1950-aj jaroj tie formiĝis la Okcidentsiberia naftogasa komplekso.

## Urboj 
La plej grandaj urboj de Okcidenta Siberio estas Novosibirsko, Omsko, Tjumeno, Kemerovo, Barnaulo kaj Tomsko.

## Vidu ankaŭ 
* Plataĵo de okcidenta Siberio
* Siberio
* Okcidentsiberia naftogasa komplekso
Vasegerszeg

**Vasegerszeg** [vaŝegerseg] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár.
eta|300ra|Kastelo en Vasegerszeg

## Bazaj informoj 
* Areo: 13 km²
* Loĝantaro: 400
* Poŝtkodo: 9661
* Telefonprefikso: 95
* Koordinatoj: 47°22′29″N 16°55'28″E

## Situo 
Vasegerszeg situas laŭ la ĉefvojo inter Szombathely kaj Győr, krome estas proksime la ĉefvojo inter Sopron kaj Balatono. Répcelak troviĝas 9, Sárvár 15, Szombathely 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1221. Vasegerszeg konsistas el du iamaj vilaĝoj **Ivánegerszeg** kaj **Keményegerszeg**, kiuj unuiĝis en 1938.

## Vidindaĵoj 
La komunumo havas romkatolikan preĝejon omaĝe al Sankta Triunuo kaj Dipatrino (Nia Damo Maria). La luterana lernejo konstruiĝis en la 18-a jarcento. Estas vidindaĵo ankaŭ Kastelo de Vasegerszeg aŭ de **Markusovszky** kune kun bela parko.

En Vasegerszeg migra poŝto servas.
Uraiújfalu

**Uraiújfalu** estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en  Distrikto Sárvár. La loknomo estas hungare proksimume: sinjora-nova-vilaĝo.

## Bazaj informoj 
* poŝtkodo: 9651
* areo: 19 &nbsp;km²
* loĝantaro: 930

## Situo 
Uraiújfalu situas ne tro for de Rába, ĝi havas ponton tra la rivero. Tie renkontas du flankovojoj: Sárvár - Répcelak kaj Celldömölk - Vasegerszeg.

## Historio 
La romianoj lasis objektojn ĉe la vilaĝo. La unua mencio okazis pri "Uraj" en 1221, pri "Szentivánfalva" en 1342. Proksima vilaĝo *Szentivánfa* unuiĝis al Uraiújfalu en 1969.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo Johano Baptisto (Uraiújfalu), iam en Szentivánfa
* romkatolika preĝejo Koro de Jesuo
* luterana preĝejo konstruita en 1784
* Kastelo de Ajkay-Nagy (Uraiújfalu)

## Famuloj 
* En Uraiújfalu naskiĝis:
** kuracisto József Bencze
** poeto László Szelestey.
* En Szentivánfa naskiĝis verkisto Amália Bezerédj.
Registrita marko

**Registrita marko** (ofte karakterizata per tiu signo: ®) estas indikilo aŭ signo uzita de iu aŭ iu firmao por distingi siajn registritajn produktojn de alies produktoj. Ĝi estas tipo de intelekta propraĵo kaj kutime entenas ĉu nomo, ĉu dirmaniero, ĉu simbolo, ĉu emblemo, ĉu dezajno, ĉu bildo, ĉu muzikaj sonoj aŭ frazoj.

Registritaj markoj estas jure difinitaj malsame en ĉiuj landoj. Tamen, ekzistas internaciaj leĝoj protektanta la propraĵon de markoj en pluraj landoj.

## Ankaŭ vidu 
* Marko
* Emblemo
* Varomarko

Kategorio:Markoj
Kategorio:Juro
Kategorio:Komerco
Kategorio:Fasonado
Szergény

**Szergény** [sergenj] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk.

## Bazaj informoj 
* Areo: 16 km²
* Loĝantaro: 400
* Poŝtkodo: 9523
* Telefonprefikso: 95
* Koordinatoj: 47°19′43″N 17°16'07″E

## Situo 
Szergény situas laŭ la maldekstra bordo de Marcal, kie havas ponton. En la alia flanko estas fervojo inter Pápa kaj Celldömölk. La komunumo havas trairan flankovojon. Celldömölk troviĝas 15, Pápa 18, Répcelak 26, Ajka 40 km-ojn.

## Historio 
La loknomo estis menciita en 1408 en formo "Zergyn". Ekde 1549 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio.

En Szergény migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
La luterana preĝejo konstruiĝis en 1790, nobeldomo de Geist en 1908. Apud la vilaĝo ŝtonminejo troviĝas.

## Famuloj 
En Szergény naskiĝis instruisto Samu Lasz.

## Ĝemelkomunumo 
*  Agyagosszergény, Hungario

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Kemenesmagasi

**Kemenesmagasi** [kemeneŝmagaŝi] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. **Kemenes** estas nomo de la ĉirkaŭaĵo, kie troviĝas malaltaj montetoj.
.

## Bazaj informoj 
* Areo: 33 km²
* Loĝantaro: 9800
* Poŝtkodo: 9522
* Telefonprefikso: 95
* Koordinatoj: 47°12′00″N 17°08'00″E

## Situo 
Kemenesmagasi situas rande de la departemento, ne tro for de Marcal. Proksime estas ponto al Pápa. La komunumo havas nur flankovojojn.

## Historio 
La unua mencio okazis en formo "Mogos" en 1331. Baldaŭe menciiĝis 2 apartaj vilaĝoj: unu por nobeloj (**Nemesmagasi**), la alia por servutuloj (**Pórmagasi**). Ambaŭ najbaraj vilaĝoj unuiĝis en 1906.

## Vidindaĵoj 
La luterana preĝejo konstruiĝis en 1784. La romkatolika preĝejo havas la nomon Koro de Jesuo. En la tombejo estas familia kripto de Berzsenyi.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas

## Famuloj 
* En Nemesmagasi naskiĝis:
** agronomo Béla Győrffy
** Ferenc Papp (literaturhistoriisto)
* en Kemenesmagasi naskiĝis:
** apotekisto Elemér Atzél.
16-a Brazila Kongreso de Esperanto

Bahia estis elektita kiel sidejo de la **16-a Brazila Kongreso de Esperanto** 1959. Granda estis la aktiveco de Asocio Bahiana de Esperanto cele tion. Vivaldina Caymmi estis elektita prezidanto de la organiza komitato. La 14-an de oktobro la gazeto “A Tarde” aperigis longan raporton kun José Siquara da Rocha, sub la titolo “Bahia gastigos esperantistojn de la tuta lando”.
La organiza komitato de la kongreso okazinta de la 17-a ĝis la 25-a de oktobro estis la jena: Alta Patrono, Lia Moŝto Prezidento de la Respubliko, D-ro Juscelino Kubitschek de Oliveira; Speciala Omaĝo, Generalo Juracy Magalhães, estro de la Subŝtato; Honora Prezidanto, Profesoro Edgar Rego dos Santos, Rektoro de la Universidade Federal da Bahia; Prezidanto de la Kongreso, Supera Juĝisto Jerônimo Albuquerque; Prezidanto de la Organiza Komitato, Vivaldina Caymmi; Prezidanto de ABE, José Siquara da Rocha; Oficiala Oratoro, Prof. Pedro Calmon, Rektoro de UFRJ (Federacia Universitato de Rio de Janeiro). Ĉeestis la kongreson 51 delegitoj el 13 Subŝtatoj. La solena malfermo estis en la nobla salono de la rektorejo de la Universitato; la kunsidoj de okazis en la Asocio de Publikaj Funkciuloj. Kadre de la kongreso estis scenigita la teatraĵo “A Máscara”, de Menoti Del Picchia; estis lanĉita la libro “Elektitaj Poemoj”, de Castro Alves, esperantigita de Leopoldo Knoedt, membro de Akademio de Esperanto. Krom la arta vespero en la teatro “Oceania”, okazis meso en Esperanto en la preĝejo “Santa Tereza” oficiita de la pastro Francisco Pinheiro Lima; vizito al “Museu do Santíssimo”; vizito al petrolaj kampoj; ekskurso al Itapoan kaj lageto Abaeté kun folkloraj prezentadoj; kaj vizito al historiaj, pitoreskaj lokoj de Salvador, kunlabore de la komunuma estraro de Turismo kaj “Martini & Rossi S/A”, en la “Belvedere da Sé”. La solena ferma kunsido okazis en la nobla salono de la rektorejo de UFBA (Federacia Universitato de Bahia) kun prezentado de la sinfonia orkestro de la Universitato. Brazila Entrepreno pri Poŝtoj kaj Telegrafoj emisiis specialan stampilon memore al la 16-a BKE. La oficiala himno (“Bahia mãe, alecrim dourado, Bahia mais que isso” - Bahia patrino, ora rosmareno, Bahia pli ol tio) estis verko de Prof-ino Mariana A. C. Lima, esperantigita de Prof. Leopoldo Knoedt. Briligis la kongreson la “Orsocieto” de la Gimnazio “Taylor Egidio" Jaguaquara el internlando de Bahia, sub la direktado de Stela Dubois, pere de prezentado de lernantinoj de tiu edukejo, kiuj kantis portugale kaj esperante.

16
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en 1959
Kategorio:1959 en Brazilo
Kemeneskápolna

**Kemeneskápolna** [kemeneŝkapolna] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. **Kemenes** estas nomo de la ĉirkaŭaĵo, kie troviĝas malaltaj montetoj. Kápolna hungare estas kapelo.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9553
* Telefonprefikso: 95
* Areo: 5 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 110

## Situo 
Kemeneskápolna situas sur ebenaĵo, sub la suda piedo de iama vulkana monto **Ság** 278 m-ojn alta, laŭ flankovojoj. Celldömölk troviĝas 8, Sárvár 18 km-ojn.

## Historio 
La romianoj tie minis ŝtonojn. La unua mencio okazis en 1390 en formo *Kapolnafelde*. La loĝantaro okupiĝas precipe pri vinkulturo. En Kemeneskápolna migra poŝto servas.

## Vidindaĵo 
* romkatolika lerneja kapelo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj

== Komunumoj pri *kápolna* (= kapelo) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Kategorio:Vinvilaĝoj
Kemenespálfa

**Kemenespálfa** [kemeneŝpAlfa] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. **Kemenes** estas nomo de la ĉirkaŭaĵo, kie troviĝas malaltaj montetoj. Pálfa hungare estas Paŭlovilaĝ'.
eta|Katolika kirko de Kemenespálfa
eta|maldekstre|Luterana kirko de Kemenespálfa

## Bazaj informoj 
* Areo: 14 km²
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 9544
* Telefonprefikso: 95
* Koordinatoj: 47°08′10″N 17°10'28″E

## Situo 
Kemenespálfa situas sub orienta piedo de la vulkana monto **Somlyó** [ŝomjO], krome Marcal fluas ĉe la komunumo. Fervojo inter Celldömölk kaj Balatono tuŝas la komunumon, trairanta flankovojo estas inter Jánosháza kaj Celldömölk.

## Historio 
Dum la historio estis du vilaĝoj: **Martonfa** kaj **Pálfa**, kiuj unuiĝis.

En Kemenespálfa migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
Vidindaĵo estas baroka romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Granda) kaj baroka kastelo de **Révay** [rEvai].

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Ponto de Londono

eta|dekstra|250px|La ponto de Londono, krepuske.
La **ponto de Londono** () estas unu el la pontoj de Londono en Anglio. Ĝi troviĝas super la rivero Tamizo, inter la City de Londono kaj la distrikto Southwark. La du plej proksimaj pontoj estas Cannon Street Railway Bridge kaj Tower Bridge. Tie estis konstruita la unua, originala ponto de Londono, kaj ĝi tial estas tre fama. Ĝi restis la sola ponto super la Tamizo en Londono ĝis la malfermo de Westminster Bridge en 1750.

## Ĉirkaŭa areo 
Ĉe la suda flanko de la ponto situas la katedralo de Southwark kaj la metro-stacio *London Bridge*. Ĉe la norda bordo situas la Monumento al la Granda Incendio de Londono kaj la metro-stacio *Monument*. Oni ofte konfuzas la ponton de Londono kun Tower Bridge, kiu estas hodiaŭ la plej fama ponto de la brita ĉefurbo.

## Historio 
Ligna ponto jam ekzistis dum la romia periodo. Ĝi estis anstataŭita dum la 12-a jarcento de ŝtona verko, kiu entenis 19 arkojn. Ĝis 1770, tiu ponto estis kovrita de domoj, butikoj kaj eĉ de unu kapelo. En 1831, la ponto estis denove rekonstruita, tiufoje en granito kaj fare de John Rennie. Oni poste konsideris ĝin kiel tro mallarĝan ponton : ĝi estis dispecigita en 1969 kaj vendita al usonanoj, kiuj remuntis ĝin en la urbo Lake Havasu City (Arizono). Ĝi estis anstataŭita de la nuna ponto, inaŭgurita en 1973 kaj farita de la arkitekto Harold King.

La ponto de Londono estas do hodiaŭ unu el la plej modernaj pontoj de la ĉefurbo.

## Vidu ankaŭ 
* **Londono**

## Eksteraj ligiloj 
* **(en)** The London Bridge Museum and Educational Trust

Londono
St. Pankraz

**St. Pankraz** aŭ sen mallongigo **Sankt Pankraz** - por kiu aldona itallingva nomo **San Pancrazio** estis elpensita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la Ulten-valo, montvalo de la Alpoj en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaras la komunumoj Castelfondo (TN), Lana, Laurein, Naturns, Unsere Liebe Frau im Walde-St. Felix, Tisens kaj Ulten.

Tie ĉi naskiĝis la historiisto Josef Egger.

## Lingva distribuo 
Laŭ la nacia censo de 2011, la plejmulto de la loĝantoj (99%) parolas la germanan kiel denaska lingvo, 1% parolas denaske la italan.

## Eksteraj ligiloj 
* gemeinde.stpankraz.bz.it ( kaj )

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Sudtirolo
Buren (Gelderlando)

Dosiero:Loudspeaker.svg**Buren** ()
estas municipo en la nederlanda provinco Gelderland. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj (de kiu 8,27 km² estas akvo), kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun .

## Loĝlokoj en la municipo 
Loĝlokoj en la municipo estas Buren, Asch, Beusichem, Eck en Wiel, Erichem, Ingen, Kerk-Avezaath, Lienden, Maurik (municipejo), Ommeren, Ravenswaaij, Rijswijk, Zoelen kaj Zoelmond.

## Historio 
La municipo ekestis en 1999 pro kuniĝo de la antaŭaj municipoj Buren, Maurik kaj Lienden. La municipejo situas en Maurik.

eta|300px|maldekstra|Municipejo

Kategorio:Urboj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Gelderlando
Kategorio:Municipoj de Gelderlando
Giovanni Maria Nanino

**Giovanni Maria Nanino** (ankaŭ **Nanini**) (1543 aŭ 1544 - 11-a de marto 1607) estis komponisto kaj muzikinstruisto itala de la renesanco. Li estis membro de la Roma Skolo kaj la plej influa instruisto en Romo dum la malfrua 16-a jarcento. Li estis ankaŭ la pli maljuna frato de la komponisto Giovanni Bernardino Nanino.

## Biografio
Nanino naskiĝis en Tivoli kaj kiel knabo li kantis sopranon en la ĥoro de la katedralo de Viterbo. En  1560 li studis verŝajne ĉe Palestrina en la preĝejo San Luigi dei Francesi en Romo; en ĉiu kazo li iĝis kapelmajstro en tiu preĝejo post kiam Palestrina rezignis la postenon. En 1577 li eniris la papan ĥoron kiel tenoro kaj restis tie por la resto de sia vivo, per il resto della sua vita, laŭokaze alprenante la postenon de kapelmajstro. 

Dum la 90-aj jaroj de la 16-a jarcento li estis multrenoma kiel instruisto kaj multaj ontaj komponistoj studis ĉe li kaj kantis en lia ĥoro. Inter tiuj oni povas mencii Felice Anerio, Antonio Cifra kaj Gregorio Allegri (komponisto de la fama Miserere).

## Verkoj
Nanino ne estis komponisto tre fekunda, sed non fu un compositore molto prolifico, sed li distingiĝis per siaj madrigaloj, kiuj estis ege popularaj siatempe. Ĉiuj kolektoj da madrigaloj, kiuj estas publikitaj en Romo, ĉiam enhavis kelkajn muzikaĵojn de Nanino, ofte sur la unuaj paĝoj de la libro kaj antaŭ tiuj de Palestrina. 

El stila vidpunkto liaj madrigaloj estis ege variaj. Eĉ se ili ne atingis la nombron de Luca Marenzio, kiu skribis 500-on da madrigaloj, Nanino ne nur skribis verkojn seriozastilajn kontrapunktajn, sed ankaŭ tiuj de tipo pli leĝera en formo de kanzono. Laŭ punkto de la esprimpovo oni ofte komparas lin kun Marenzio.  
Krom siaj famaj madrigaloj li skribis ankaŭ motetojn, pecojn el la libro de la plorkantoj, kanonojn kaj sakralajn kantojn. En 1980 estis publikita eldono nekompleta kaj pro tio multaj el siaj verkoj restas manuskriptoj. 

## Bibliografio
* (angle) Gustave Reese, *Music in the Renaissance*.  Novjorko, W.W. Norton & Co., 1954.  ISBN 0-393-09530-4
* (angle) Artikolo "Giovanni Maria Nanino," en *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, eld. Stanley Sadie.  20 vol.  Londono, Macmillan Publishers Ltd., 1980.  ISBN 1-56159-174-2

Kategorio:Italaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Renesancaj komponistoj
Kategorio:Roma Skolo
Nefud

La dezerto **Nefud** aŭ *Nafud* () situas en la nordo de la Araba Duoninsulo, ene de Sauda Arabio. Ĝi longas proksimume 300 kilometrojn kaj larĝas 250 kilometrojn - la kompleta areo do kovras 78.000&nbsp;km².

La dezerto, kiu estas kovrata per ruĝa sablo, havas multajn sabloŝtonojn, kiuj pro erozio ekhavis groteskajn formojn. La dezerto Nefud konatas pro siaj fortaj, subite ekestiĝantaj ventoj, kiuj kreas altajn dunojn. Tiuj dunoj atingas altecon de ĝis 180 metroj. Unu- aŭ dufoje dum la jaro pluvas. En iuj valoj proksime de la montaro Hiĝazo ekzistas oazoj, en kiuj kreskas grenoj, fruktoj kaj legomoj. Krome ne ekzistas surfaca akvo, ĉar la pluvakvo de vintraj ŝtormoj tuj absorbiĝas fare de la sablo.

La dezerto Nefud en la sudo pere de la teritorio *Dhana* konektiĝas kun la dezerto Rub al-Ĥali en la regiono Naĝd: La *Dhana* estas koridoro el sablo kaj ŝtonetoj, kiu longas 1290 kilometrojn kaj larĝas ĝis 80 kilometrojn.

Kategorio:Geografio de Sauda Arabio
Kategorio:Dezertoj
John Hayls

**John HAYLS** (naskiĝis en 1600 - mortis en 1679) estis angla pentristo de la 17-a jarcento. Lia persona stilo klare apartenis al la baroka movado. Oni disponas tre malmultajn biografiajn elementojn koncerne lin. La pentristo aperas en la taglibro de la fama kronikisto Samuel Pepys sub la nomo "Hales". John Hayls cetere pentris la portreton de tiu verkisto.

## Galerio 

Image:Samuel Pepys.jpg|Portreto de Samuel Pepys

## Eksteraj ligiloj 
* **(en)** "Mr Hales" en la taglibro de Pepys

Kategorio:Britaj barokaj pentristoj
Kategorio:Britaj portretistoj
Malgranda steligita 120-ĉelo

{{Hiperpluredro
|nomo=Malgranda steligita 120-ĉelo
|bildo=Ortho solid 010-uniform polychoron p53-t0.png
|bildo-priskribo=Orta projekcio
|bildo1=Schläfli-Hess polychoron-wireframe-2.png
|bildo1-priskribo=Dratoframa orta projekcio
|speco=Plurĉelo de Schläfli-Hess
|ĉeloj=120 malgrandaj steligitaj dekduedroj {5/2,5}  35px
|edroj=720 stelokvinlateroj {5/2}
|lateroj=1200
|verticoj=120
|vfiguro=dekduedroj {5,3}
|Schl= {5/2,5,3}
|CD=(o)5/2o5o3o
|grupo=H4, [3,3,5]
|duala= Dudekedra 120-ĉelo
|propraĵoj=Nekonveksa
}}
En geometrio, la **malgranda steligita 120-ĉelo** estas stela plurĉelo kun simbolo de Schläfli {5/2,5,3}. Ĝi estas unu el 10 regulaj plurĉeloj de Schläfli-Hess.

Ĝi havas la saman situon de lateroj kun la ebenograndigita spacograndigita 120-ĉelo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de regulaj hiperpluredroj
* Uniforma plurĉelo
* Konveksa regula plurĉelo
* Solido de Keplero-Poinsot - regula stela pluredro
* Stelo (figuro) - regula stela plurlatero

## Referencoj 
* Edmund Hess, *Einleitung in die Lehre von der Kugelteilung mit besonderer Berücksichtigung ihrer Anwendung auf die Theorie der Gleichflächigen und der gleicheckigen Polyeder*, 1883 http://www.hti.umich.edu/cgi/b/bib/bibperm?q1=ABN8623.0001.001.
* H. S. M. Coxeter, *Regular Polytopes* - *Regulaj hiperpluredroj*, 3-a. red., Dover Publications, 1973. ISBN 0-486-61480-8.

## Eksteraj ligiloj 
* Regulaj plurĉeloj
* Diskuto pri nomoj
* Regulaj hiperpluredro 
* Regulaj stelaj plurĉeloj 

Kategorio:Plurĉeloj
Zsédeny

**Zsédeny** [ĵEdenj] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár.

## Bazaj informoj
* Areo: 6 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 47.3421/16.9028
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 9635
* Telefonprefikso: 95

## Situo
La vilaĝo situas apud ĉefvojo inter Sopron kaj Balatono, sed ĉefvojo inter Szombathely kaj Győr estas ankaŭ en la proksimeco. Sárvár troviĝas 10, Szombathely 30, Budapeŝto 199&nbsp;km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=21643&i2=9566 .

## Historio
La loko estis loĝata dum la ferepoko. La unua mencio devenis el 1238, tiutempe la kampoj apartenis al familio Zsédenyi, poste al fortikaĵo de Sárvár. Baldaŭe Zsédeny situis en fronto de Habsburga Imperio kaj Osmana Imperio.

Vilaĝservoj estas biblioteko, migra poŝto, zorganto (kiu liveras la infanojn al la najbara vilaĝo por lernadi, ktp).

La malgranda vilaĝo havas romkatolikan kaj luteranan preĝejojn. Vidindaĵo estas ankaŭ nobela domo de **Maróthy** [marOti], kiu nun estas hotelo.

## Famuloj 
En Zsédeny naskiĝis József Horváth (aktoro, 1924).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Riproĉa 24-ĉelo

{{Hiperpluredro
|nomo=Riproĉa 24-ĉelo
|bildo=Ortho solid 969-uniform polychoron 343-snub.png
|bildo-priskribo=Orta projekcio centrita je hiperebeno de unu dudekedro.
|speco=Uniforma plurĉelo
|ĉeloj=120 kvaredroj (3.3.3) 25ra  24 dudekedroj (3.3.3.3.3) 25ra
|edroj=480 trianguloj {3}
|lateroj=432
|verticoj=96
|vfiguro=Trimalkreskigita dudekedro  (5 kvaredroj (3.3.3) kaj  3 dudekedroj (3.3.3.3.3) kuniĝas je vertico)
|vbildo=Tridiminished icosahedron.png
|Schl=h0,1{3,4,3}  h0,1,2{3,3,4}  s{31,1,1}
|CD=( )3( )4o3o  o4( )3( )3( )  ( )3( )3( )
|grupo=[3+,4,3]
|propraĵoj=Konveksa
|B=Sadi
}}
En geometrio, la **riproĉa 24-ĉelo** estas konveksa uniforma plurĉelo komponita el 120 regulaj kvaredraj kaj 24 regulaj dudekedraj ĉeloj. Kvin kvaredroj kaj tri dudekedroj kuniĝas je ĉiu vertico. Entute ĝi havas 3600 triangulajn edrojn, 3600 laterojn kaj 720 verticojn.

Ĝi estas unu el tri duonregulaj plurĉeloj konsistantaj el ĉeloj de du aŭ pli multaj specoj kiuj estas platonaj solidoj (la aliaj du duonregulaj plurĉeloj estas la rektigita 5-ĉelo kaj la rektigita 600-ĉelo).

## Geometrio 
[240ra|eta|[Reta hiperpluredro de la riproĉa 24-ĉelo kun bluaj dudekedroj, kaj ruĝaj kaj flavaj kvaredroj]]

Ĝi povas esti konstruita el la senpintigita 24-ĉelo per alternada operacio. Duono da la verticoj estas forigita, la 24 senpintigitaj okedraj ĉeloj iĝas 24 dudekedrajn ĉelojn, la 24 kuboj iĝas 24 kvaredrajn ĉeloj, kaj la 96 forigitaj verticaj kreas 96 novajn kvaredrajn ĉelojn.

Por trovi lokojn de la verticoj, la 96 lateroj de la 24-ĉelo povas esti disdividitaj je la ora proporcio por produkti la 96 verticojn de la riproĉa 24-ĉelo. Ĉi tiu estas farata per dono de direktoj al lateroj de la 24-ĉelo tiel ke ĉiu du-dimensia edro povu esti ĉirkaŭirata laŭ la direktoj, poste necesas disdividi ĉiu lateron je la ora proporcio laŭ la direkto. Analoga ŝanĝo al okedro produktas dudekedron, kiu estas la *riproĉa okedro*.

## Koordinatoj 
La karteziaj koordinatoj de verticoj de la riproĉa 24-ĉelo centrita je (0,0,0,0) kun lateroj de longo 2, estas ĉiuj paraj permutoj de
:(0, ±1, ±φ, ±φ2)
kie φ = (1+√5)/2 estas la ora proporcio.

## Bildoj 
Rektlinia sfera projekcio de riproĉa 24-ĉelo:

## Simetrio 
La riproĉa 24-ĉelo havas tri vertico-transitivajn kolorigojn bazitajn je konstruo de Wythoff de grupo de Coxeter de kiu ĝi estas alternita: F4 difinas 24 interŝanĝeblajn dudekedrojn, kaj C4 difinas du grupojn de dudekedroj - de 8 kaj de 16 aĵoj, kaj B4 difinas 3 grupojn de dudekedroj po 8 aĵoj.

## Referencoj 
* H. S. M. Coxeter, *Regular Polytopes* - *Regulaj hiperpluredroj*, 3-a. red., Dover Publications, 1973. ISBN 0-486-61480-8, pp.151–153.
* Thorold Gosset: *On the Regular and Semi-Regular Figures in Space of n Dimensions* - *Pri la regula kaj duonregulaj figuroj en spaco de n dimensioj*, Messenger of Mathematics - Kuriero de matematiko, Macmillan, 1900

## Eksteraj ligiloj 
* #11: riproĉa 24-ĉelo
* Riproĉa 24-ĉelo - datumoj kaj bildoj
* Riproĉa 24-ĉelo (31)

Kategorio:Plurĉeloj
Kvaredra hiperprismo

{{Hiperpluredro
|nomo=Kvaredra hiperprismo
|bildo=Tetrahedral prism.png
|bildo-priskribo=Figuro de Schlegel
|bildo1=Tetrahedral hyperprism Schlegel.png
|bildo1-priskribo=Travidebla figuro de Schlegel
|speco=Prisma uniforma plurĉelo
|ĉeloj=2 kvaredroj (3.3.3)30px  4 (triangulaj prismoj (3.4.4))30px
|edroj=8 *trianguloj {3}*  6 *kvadratoj {4}*
|lateroj=16
|verticoj=8
|vfiguro=Egallatera-triangula piramido
|grupo=[3,3]x[]
|Schl={3,3}x{}
|propraĵoj=Konveksa
|B=Tepe
}}
[250px|eta|[Orta projekcio (geometrio)|Orta projekcio montranta la paron de paralelaj kvaredroj projekciitaj kiel kvarlatero dividita en flavan kaj bluan triangulajn edrojn. Ĉiu kvaredro ankaŭ havi du la aliajn nekolorigitajn triangulojn trans la kontraŭa diagonalo.]]
**Kvaredra hiperprismo** estas konveksa uniforma plurĉelo. Ĝi havas 6 ĉelojn: 2 kvaredrojn koneksajn per 4 triangulaj prismoj. Ĝi havas 14 edrojn: 8 triangulojn kaj 6 kvadratojn. Ĝi havas 16 laterojn kaj 8 verticojn.

Ĝi estas unu el 18 uniformaj kvar-dimensiaj hiperprismoj, kiuj estas kreitaj per uzo de uniformaj prismoj por koneksi paron de paralelaj platonaj solidoj aŭ arĥimedaj solidoj.

## Alternativaj nomoj 
* Kvaredra duloka prismo
* Kvaredra prismo
* Dulatera kontraŭprisma prismo (ĉar kvaredro estas la dulatera kontraŭprismo)
* Dulatera kontraŭprisma hiperprismo

## Eksteraj ligiloj 
* Figuro 48 prismaj konveksaj uniformaj plurĉeloj de George Olshevsky

Kategorio:Plurĉeloj
Kategorio:Prismosimilaĵoj
Akabo

eta|Aqaba, Southern Jordan 2012 25
**Akabo** (, *al-cAqaba*, loka prononco *el-cAgabe*, por *kruta deklivo*) estas urbo en Jordanio, kiu dum 2004 havis 80.059 enloĝantojn. La urbo situas ĉe la samnoma Golfo de Akabo, flanka branĉo de la Ruĝa Maro, kaj estas la sola marhaveno de Jordanio. La geografiaj koordinatoj de la urbo estas 29° 31' norde kaj 35° 00' oriente.

Ĉefaj enspezoj estas la eksporto de fosfata fekundigilo pere de la haveno kaj la turismo: Akabo estas la sola jordania loko por plonĝa esplorado de la Ruĝa Maro. Jam dum la rego de reĝo Huseino la 1-a de Jordanio dum la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento parto de la koralaj rifoj iĝis medioprotektataj, kaj pliaj artefaritaj rifoj kreiĝis.

Akabo estas libera komerca zono.

## Historio 
Jam dum la antikva epoko la urbo estis grava komerca centro. En la loko de la hodiaŭa urbo estis du loĝlokoj, kiuj ankaŭ menciiĝis en la biblio.

Ĝis la jaro 106 post Kristo la urbo apartenis al la imperio de la Nabateanoj. Post la konkero de la imperio fare de la romia armeo ĝi iĝis parto de la romia provinco Arabia Petraea.

Kiam la Romia Imperio dividiĝis dum la jaro 395, Akabo iĝis parto de la Bizanca Imperio.

Post la disvastiĝo de la islamo la urbo jam dum la unua granda ekspansio de Mohamedo inter la jaroj 622 kaj 632 iĝis parto de la Kaliflando. Dum la 12-a jarcento ĝi konkeriĝis fare de krucmilistoj, kaj sur la apuda *faraona insulo* konstruiĝis la fortikaĵo Helim.

[eta|maldekstra|Akabo, vidate tra la Ruĝa Maro el [Ejlato, dum aprilo 2006]]
La armeo de Saladino dum la jaro 1170 konkeris la urbon, dum 1250 ĝi iĝis parto de la Mameluka Imperio. Ekde la komenco de la 16-a jarcento ĝis la jaro 1917 Akabo estis parto de la Otomana Imperio.

Dum julio 1917 arabaj triboj de Fajsalo la 1-a de Irako, komanditaj de Thomas Edward Lawrence, post marŝego tra la dezerto Nefud konkeris la urbon. Ĝis 1946 la urbo kiel parto de Transjordanio restis sub brita kontrolo, kaj sekve iĝis la plej granda havenurbo de la ŝtato Jordanio.

Inter novembro 1956 ĝis januaro 1957 la urbo estis okupita fare de la armeo de Israelo (Sueza krizo) kaj en 1967 en la areo okazis la Sestaga milito.

## Vidi ankaŭ 
* Akabo (gubernio)

Kategorio:Urboj de Jordanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Senpintigita 600-ĉelo

{{Hiperpluredro
|nomo=Senpintigita 600-ĉelo
|bildo=Schlegel half-solid truncated 600-cell.png
|bildo-priskribo=Figuro de Schlegel kun dudekedraj ĉeloj montritaj
|speco=Uniforma plurĉelo
|Schl=t0,1{3,3,5}
|CD=o5o-(o)-(o)
|ĉeloj=120 dudekedroj (3.3.3.3.3) 25ra  600 senpintigitaj kvaredroj (3.6.6) 25ra
|edroj=2400{3}+1200{6}
|lateroj=4320
|verticoj=1440
|grupo=H4, [3,3,5]
|propraĵoj=Konveksa
|vbildo=Truncated 600-cell-verf.png
|vfiguro=Kvinlatera piramido  (3 senpintigitaj kvaredroj kaj 1 dudekedro kuniĝas je ĉiu vertico)
}}
En geometrio, la **senpintigita 600-ĉelo** estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per tranĉo de verticoj de la regula 600-ĉelo.

## Bildoj 
## Vidu ankaŭ 
* Senpintigita 5-ĉelo
* Senpintigita 4-hiperkubo
* Senpintigita 16-ĉelo
* Senpintigita 24-ĉelo
* Senpintigita 120-ĉelo

## Referencoj 
* *Kalejdoskopoj: Elektitaj skriboj de H.S.M. Coxeter*, redaktita de F. Arthur Sherk, Peter McMullen, Anthony C. Thompson, Asia Ivic Weiss, Wiley-Interscience Publication, 1995, ISBN 978-0-471-01003-6 http://www.wiley.com/WileyCDA/WileyTitle/productCd-0471010030.html 
** (Papero 22) H.S.M. Coxeter, *Regulaj kaj duonregulaj hiperpluredroj I*, [Math. Zeit. 46 (1940) 380-407, MR 2,10]
** (Papero 23) H.S.M. Coxeter, *Regulaj kaj duonregulaj hiperpluredroj II*, [Math. Zeit. 188 (1985) 559-591]
** (Papero 24) H.S.M. Coxeter, *Regulaj kaj duonregulaj hiperpluredroj III*, [Math. Zeit. 200 (1988) 3-45]
* John Horton Conway kaj Michael Guy: *Kvar-dimensiaj arĥimedaj hiperpluredroj*, Paperoj de la Kolokvo sur Konvekseco je Kopenhago, paĝo 38 kaj 39, 1965
* Norman Johnson: *La teorio de uniformaj hiperpluredroj kaj kahelaroj*, Ph.D. Disertaĵo, Universitato de Toronto, 1966

## Eksteraj ligiloj 
* Senpintigita 600-ĉelo (41) en *konveksaj uniformaj plurĉeloj* de George Olshevsky
* Senpintigita 600-ĉelo en *arĥimedaj hiperpluredroj* en R4 de Marco Möller

Kategorio:Plurĉeloj
Kemenesszentmárton

**Kemenesszentmárton** [kemeneŝsentmArton] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk. **Kemenes** estas nomo de la ĉirkaŭaĵo, kie troviĝas malaltaj montetoj. La sekvaj vortoj signifas: Sankta Marteno.
eta|dekstra|300px|Panoramo de Kemenesszentmárton

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9521
* Telefonprefikso: 95
* Areo: 4 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 230

## Situo 
Kemenesszentmárton situas apud Celldömölk, havanta nur flankovojojn.

## Historio 
Tiu ĉi loko estis loĝata jam dum la neolitiko, kuprepoko, bronzepoko. La mezepoka katolika preĝejo trakonstruiĝis al fortresopreĝejo por defendi la vilaĝon kontraŭ la turkoj. La preĝejo havas la nomon Sankta Marteno, pri tio la vilaĝo ricevis la nomon.

En Kemenesszentmárton migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo Marteno de Tours (Kemenesszentmárton)

## Famuloj 
En Kemenesszentmárton naskiĝis bestokuracisto György Endre Guoth.

## Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando 
(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Kemestaródfa

**Kemestaródfa** [kemeŝtarodfa] estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. Keme estas praa hungara personnomo.
280px|dekstra|eta|Strato en Kemestaródfa kun sonorilstablo

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 9923
* Telefonprefikso: 94
* Areo: 6 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 230

## Geografio 
Kemestaródfa situas apud Körmend, havanta nur flankovojojn. Apude estas kermesejo Fonto **Miród**.

## Historio 
Dum la historio estis 2 vilaĝoj: **Kemesmál** kaj **Taródfa**. En la 13-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis. Ekde 1919 la vilaĝoj trovas sin ĉe la nova landlimo al Aŭstrio. En 1939 la komunumoj unuiĝis. Inter 1948-1989 laŭ la limo oni faris **fer-kurtenon**. La vilaĝo povis esti vizitebla nur per permeso. Post nuliĝo de la fer-kurteno oni trovis netuŝitan zonon dum 40 jaroj, eĉ jam la limo ĉesis pro Traktato Schengen.

En Kemestaródfa migra poŝto servas.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Vas
Bata (konzerno)

**Bata** (ĉehe kaj slovake **Baťa**) estas la plej granda produktisto de ŝuoj. La ĉefsidejo de la konzerno troviĝas hodiaŭ en Lausanne.

En la konzerno laboras pli ol 40.000 personoj, la konzerno havas 40 produktadejon en 26 landoj kaj prozorgas 4.600 ŝuvendejojn. Ekzistas kvar vendaj regionoj: Bata Europe kun sidejo en Lausanne, Bata Asia Pacific-Africa kun sidejo en Singapuro, Bata Latin America kun sidejo en Meksikurbo kaj Bata North America kun sidejo en Toronto.

## Historio 
eta|maldekstra|Vendejo Baťa en Venceslaa Placo en Prago
La ŝufabriko Baťa estis fondita kiel "T. & A. Baťa" la 24-an de aŭgusto 1894 fare de Tomáš Baťa (1876-1932) kaj ties gefratoj Antonín kaj Anna. La fondo okazis en la Moravia urbo Zlín, Aŭstrio-Hungario. Antonín kaj Anna retiriĝis unu jaron poste el la gvidado de la entrepreno kaj transdoni la solan respondecon al Tomáš. Post morto de Antonín en 1908, Tomáš transprenis la entreprenon tute.

Per enkonduko de fabrika produktado kaj livero al etkomercistoj, Baťa revoluciis la ŝuproduktadon, kiu okazis pli frue en malgrandaj unupersonaj metiejoj.

La entrepreno komencis eksporti en 1909 kaj ene de kelkaj jaroj liveris jam al ĉiu mondoparto. Baťa estis unu el la malgrandaj entreprenoj, kiuj povis plenumi grandiĝantajn dezirojn dum la unua mondmilito je militistaj boto. La fabrikoj estis tiel organizitaj en eksterlando, ke ili estis sendependaj de la centra entrepreno. La entrepreno agadis sociale, apogis bonstaton de la laboristoj.

Ĝis 1930, Baťa iĝis gvidanto de la monda ŝumerkato. Tomáš Baťa mortis en 1932 pro aviadila akcidento, lia duonfrato Jan Antonín Baťa iĝis la nova gvidanto de la konzerno.

Post la german okupado de Ĉeĥoslovakio en marto de 1939, Jan Antonín Baťa estis arestita, sed baldaŭ liberigita. Post mallonga restado en Usono, li kaj la familkio setlis en Brazilo. Li tie rekonstruis la entreprenon helpe de la eksterlandaj produktejoj. Jan Antonín Baťa fondis ankaŭ plurajn urbojn kiel Bataiporã, Bataguassu, Batatuba, Anaurilândia kaj Mariaopolis.

La juna filo de Tomáš Baťa (Tomáš J. Baťa) agadis en Kanado, la familio post la dua mondmilito luktis por la posedaj rajtoj de la firma heredaĵo.

Jan Antonín Baťa mortis en 1965 kaj Tomáš J. Baťa (Thomas J. Bata) plukonstruis la konzernon. Post la kolapso de komunisma reĝimo en 1989, Tomáš J. Baťa vizitis Ĉeĥoslovakion kaj reaĉetis la restaj firmaopartojn.

La nova konzerna ĉefo en 2001 iĝis Thomas G. Bata, onklo de la entreprena fondinto.

La Bata-familio kaj konzerno estas sociale tre aktiva, precipe en Kanado. En Toronto funkcias la Bata Shoe Museum. Thomas J. Bata apogis grandanime la Trent University en Peterborough, la tiea universitata biblioteko estis nomata post li "Thomas J. Bata Library". La Bata-fondaĵo apogas kulturajn kaj karitativajn celojn.

## Literaturo 
* Eugen Erdély: *Thomas Bata - Ein Schuster erobert die Welt*, Interna Aktuell 2004, ISBN 3-934662-84-6

## Eksteraj ligiloj 
* HIstory of Jan A. Bata 
* Bata International
* Bata-fondaĵo

Kategorio:Firmaoj
Kategorio:Ŝuoj
Provinco Totomi

**Provinco Totomi** (japane: 遠江国 [Tōtōmi no kuni]) estas unu el la historiaj japanaj provincoj, kiu situis en la okcidenta parto de la nuntempa gubernio Ŝizuoka.

La malnova kastelo troviĝis proksime al la nuna Iŭata, sed dum la epoko Sengoku la ĉefa fortikaĵo estis Hamamacu.

Totomi estis regata de la klano Imagaŭa, poste de Tokugaŭa Iejasu, ĝis kiam tiu ĉi transprenis la regionon Kanto.

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de historiaj japanaj provincoj, 1903 

Kategorio:Malnovaj provincoj de Japanio