open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
István Szűcs

**István Szűcs** [iŝtvAn sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szűcs István** estis hungara juristo,  juĝisto, advokato, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1846).

István Szűcs http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  1811 en Tiszaderzs. Li mortis la  1891 en Debrecen.

## Biografio 
István Szűcs lernis en Debrecen, poste nelonge li estis akademia rektoro en Mezőtúr. En 1838 li akiris diplomon pri advokato kaj li eklaboris en la ŝtata administrado. En la sekva jaro li plulernis en Vieno. En 1840 li ekinstruis en altlernejo de Debrecen. Li plenumis ankaŭ diversajn ekleziajn postenojn, ekzemple en 1847 li estis eklezia notario. Post jardeko li forlasis la instruadon havanta ŝtatan postenon. Baldaŭe li estis juĝisto kaj pedagogia inspektoro. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo).
 
## Verkaro (elekto) 
* *A magyar jogtan állásának a multhozi viszonyairól s korszerű haladásáról* (1840) 
* *Házassági viszonyokat szabályozó újabb törvények s legfels. rendeletek, a tiszántúli helv. ev. lelkipásztorok részére összeszedve* (1854) 
* *Szabad kir. Debreczen város történelme* (Historio de libera reĝa urbo Debrecen), (1871) 
* *A debreczeni casino története...* (1884)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
József Tőkés

**József TŐKÉS** [jOĵef tOEkEŝ] rumania hungara reformita eklezia verkisto, vortaristo. Li naskiĝis en Nagysajó la 16-an de decembro 1884 kaj mortis la 7-an de februaro 1951. Li estis la patro de István Tőkés. 

## Kariero
József Tőkés diplomitiĝis pri teologio kaj filologio en Universitato Ferenc József de Koloĵvaro. De 1909 li estis pastro de vilaĝo Málnás ĝis sia morto. De 1938 li estis dekano de la eklezia distrikto.

## Libroj
*Emlékkönyv a reformáció négyszázados évfordulójára, red.  (Sepsiszentgyörgy 1918), 
*Magyar–román kereskedelmi levelezés és szólásmódok, red. (Dés 1924). 

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Géza Szüllő

**Géza Szüllő** [sulO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szüllő Géza** estis hungara bienulo, politikisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1937).

Géza Szüllő http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC14240/15353.htm naskiĝis la  1873 en Budapeŝto. Li mortis la  1957 en Kisfalud.

## Biografio 
Géza Szüllő lernis juron en universitato, sed spite tion li elektis la politikistan profesion. Komence li apartenis al la sendependuloj. Post la 1-a mondmilito li okupiĝis nur pri kultivado de sia bieno en Bacsfa, la komunumo post Traktato de Trianon apartenis al la nova ŝtato Ĉeĥoslovakio. Tamen post jaroj li fondis partion por la hungara minoritato, kiel prezidanto li komencis politikadi en Prago por la hungaraj interesoj. Li kunlaboris kun Andrej Hlinka por ricevi aŭtonomion. En 1838 li membriĝis en la hungara supera ĉambro. Post la 2-a mondmilito li vivis plu en resta Hungario.

## Verkaro (elekto) 
* *Die Nationalitän in den staten Europas* (1931)
* *A Tisztelt Ház humora – Kivonat a Parlamenti Naplókból* (1943)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Annamária Kinde

**Annamária KINDE** rumania hungara poetino, ĵurnalistino, tradukistino. Ŝi naskiĝis Oradea la 10-an de junio 1956 kaj mortis la 5-an de januaro 2014. Ŝi estis anino de E-MIL.
## Kariero
Annamária Kinde diplomitiĝis pri arbarkulturo en universitato de Braŝovo, poste pri ĵurnalismo en Oradea. De 1990 ŝi estis ĉefredaktorino de porjunulara gazeto *Majomsziget*, inter 1992-1996 kunlaborantino de *Erdélyi Napló*, inter 1996 kaj 2002 direktorino de Presarkolegio Ady Endre de Oradea, de 2002 ĉefredaktoro de ĵurnalo *Nyugati Jelen* de Arad, de 2003 redaktoro de *Erdélyi Riport*, de 2006 redaktoro de revuo *Várad*.
## Poemvolumoj
*A hiúzok természetéről, Mentor Kiadó, Marosvásárhely, 1997.
*Egy másik arc, Mentor Kiadó, Marosvásárhely, 2000.
*Szandra May kertje, Mentor Kiadó, Marosvásárhely, 2002.
*Szandra May a sivatagban, Mentor Kiadó, Marosvásárhely, 2004.
*Mondhatatlan, Nagyváradi Ady Társaság. Nagyvárad 2006.
*Rózsavér, a pozsonyi AB-ART Kiadó és a Várad kulturális folyóirat közös kiadása, Pozsony-Nagyvárad, 2009.
*Szandra May és Tom Vanguard igaz története, Mákvirág Kiadó, Nagyvárad, 2010.
*Hóbanévad, Riport Kiadó, Nagyvárad, 2011.

## Tradukvolumo
*Hölgy rózsaszínben, poemoj de Traian Stef, AB-ART Kiadó, Pozsony 2009

## Fonto
*Hungara vikipedio

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanaj tradukistoj
Theodor Innitzer

miniatur|250ra|dekstre|La kardinalo en 1932.
**Theodor INNITZER** (naskiĝinta la 25-a de decembro 1875 en Vejprty, mortinta la 9-a de oktobro 1955 en Vieno) estis aŭstra teologo.

Ekde 1913 li estis profesoro pri ekzegezo de la Nova Testamento en Vieno kaj iĝis en 1929/30 federacia ministro pri socialaĵoj. En 1932 li elektitis ĉefepiskopo de Vieno kaj kardinaliĝis en 1933.

En 1938 li ne kontraŭis la Anschluss, sed iĝis baldaŭ kondukanto de la katolika rezistado. En 1945 li fondis la Vienan Katolikan Akademion.

## Literaturo 
*M. Liebmann: *Theodor Innitzer und der Anschluß. Österreichs Kirche 1938*,  Graz 1988

## Vidu ankaŭ 
*Rozari-manifestacio 1938
*O5 (rezistadmovado)

## Eksteraj ligiloj 
*Biografio ĉe la Landa Muzeo de Malsupra Aŭstrio. 
*Listo de verkoj de kaj pri Innitzer.

Kategorio:Aŭstriaj kardinaloj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Vieno
Kategorio:Episkopoj de Eisenstadt
Kategorio:Aŭstraj ministroj
Maria Jeritza

eta|Maria Jeritza
**Maria Jeritza** (naskiĝinta la 6-an de oktobro 1887 en Brno, Moravio; mortinta la 10-an de julio 1982 en la urbo Orange en la kantono Essex de la federaciero Nov-Ĵerzejo; vere *Maria* (aŭ *Mizzi*) *Jedlitzka* (*Marie Jedličková*)), estis tutmonde jubilata aŭstra kantistino (soprano).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Gazeta artikolo pri vilaoposedanta Maria Jeritza
* Biografieto

Kategorio:Sopranistoj
Kategorio:Aŭstraj operkantistoj
Burgo Alsenborn

eta|
eta|
La restaĵoj de la **burgo Alsenborn** (ankaŭ nomata **Dieburg**), troviĝas oriente de la malnova vilaĝkerno de Alsenborn en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi ekestis ĉirkaŭ la jaro 1148, sed jam komence de la 13-a jarcento ne plu uziĝis. Nun la historia loko apartenas al la loka subĉiela naĝejo.

## Literaturo 
* *Pfälzisches Burgenlexikon, Band I, A - E*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo en la komunuma retejo pri la loka historio, arkivigite en februaro 2013 ()

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbarp
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
József Szvorényi

**József Szvorényi** [jOĵef svorEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szvorényi József** estis hungara pastro, monaĥo, prioro, instruisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1846).
eta|Pentraĵo pri József Szvorényi
József Szvorényi http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/098/pc009827.html#9 naskiĝis la  1816 en Sáta. Li mortis la  1892 en Eger.

## Biografio 
József Szvorényi frekventis mezlernejon en Eger, poste li lernis teologion en la sama urbo. En 1838 li aliĝis al la cistercianoj. En la sekva jaro li ekinstruis en Székesfehérvár, poste en Eger. Li pastriĝis en 1840. En 1854 li translokiĝis al Pest (urbo) kaj li okupiĝis pri hungara-germana vortaro. Post 2 jaroj li denove instruis en Eger, kie en 1866 li estis nomita direktoro kaj ankaŭ prioro. Li ricevis premion en 1886.

## Verkaro (elekto) 
* *Magyar ékes szókötés* (1846) - premiita verko
* *Az ó-classica literatura főbb pontjai* (1851)
* *Kisebb magyar nyelvtan* (Hungara gramatiketo), (1865)
* *A magyar irodalmi tanulmányok kézikönyve* (Manlibro pri la hungaraj literaturaj studoj), (1868, 1876)
* *Elméleti és gyakorlati nyelvkönyv* (1871)
* *Gyakorlati tanácsok a házi és nyilvános nevelés körében* (1890)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj prioroj
Kategorio:Hungaraj cistercianaj monaĥoj
Anselburg

eta |burgmonteto kun remparrestaĵoj
La ** burgo Anselburg**, ankaŭ nomata *Anselsburg* aŭ *Spitzhübel*, estas ne plu ekzistanta montburgo en alteco de 366.8 m sur la monteto „Spitzer Hübel“ apud la vilaĝo Neuhemsbach en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Historio 
## Priskribo 
## Trovaĵoj 
## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit, Karl Scherer, Eckhard Braun, Alexander Thon, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon.* Band 1. Institut für pfälzische Geschichte, Kaiserslautern 1999. S. 198–201

## Eksteraj ligiloj 
* Der Spitze Hübel und die Anselburg 

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Burgo Breidenborn

La  **burgo Breidenborn**, ankaŭ nomata  *Breitenborn* estas ne plu ekzistanta burgo  de la tipo  motao sur kastela teramaso sur la monto ²Breitenauer Kopf“  en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

La  valburgo estis en la  12a jarcento konstruita de la senjoroj de  Breidenborn.  Inter  1430 kaj 1436 la burgo estis detruita kaj en  1825 malkonstruita.  De la iama burgo ne restis spuroj.

## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit, Karl Scherer, Eckhard Braun, Alexander Thon, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 1*. Institut für Pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern 1999

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto  Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la  distrikto Kaiserslautern
Molnár

La familia nomo **Molnár** apartenas al la plej oftaj nomoj en Hungario. Ĝi signifas: muelisto. Pro la ofteco kelkaj uzas ankaŭ aldonnomon, duan antaŭnomon aŭ nur distingan majusklon. Ekvivalento de Molnár estas Müller en Germanio, ankaŭ en la germana diasporo.

## Kelkaj nomoj Molnár 
* Ágnes Molnár
* Ákos Molnár (advokato)
* Aladár Molnár
* Albert Molnár
* András Molnár
* Anikó Molnár
* Antal Molnár
* Antal Molnár (komponisto)
* Antal Molnár (pentristo)
* Árpád Molnár
* Attila Dávid Molnár
* Béla Molnár
* Béla Molnár (ornitologo)
* Bertalan Vid Molnár
* Dénes Molnár
* Erik Molnár
* Erzsébet Molnár
* Eŭgeno Molnár
* Farkas Molnár
* **Ferenc Molnár**
* Ferenc Molnár (subministro)
* Gábor Molnár
* Gergely Molnár
* Gizella Molnár
* Gusztáv Molnár
* Gusztáv Molnár (aktoro)
* György Molnár
* György Molnár (gitaristo)
* György Molnár (reĝisoro)
* Gyula Molnár (advokato)
* Gyula Molnár (aktoro)
* Gyula Molnár (klarnetisto)
* Gyula Molnár (politikisto)
* Imre Molnár (muzikologo)
* István Molnár (akvopilkisto)
* István Molnár (koreografo)
* István Molnár (muzeologo)
* István Molnár (pentristo)
* Jakab Molnár
* János Molnár (1708)
* János Molnár (1728)
* János Molnár (apotekisto)
* János Molnár (futbalisto)
* János Molnár (kantisto)
* János Molnár (teatrestro)
* Jenő Molnár
* József Molnár
* József Molnár (pentristo)
* Józsiás Molnár
* Júlia Molnár
* Kálmán Molnár
* Kálmán Molnár (grafikisto)
* Károly Molnár
* Krisztina Molnár
* Lajos Molnár
* Lajos Molnár (ĵurnalisto)
* Lajos Molnár (ornitologo)
* Levente Molnár (aktoro)
* Levente Molnár (kantisto)
* Lídia Molnár
* Mária Molnár
* Márk Molnár
* Mihály Molnár
* Miklós Molnár
* Péter Molnár
* Piroska Molnár
* Rajmund Sándor Molnár
* Rózsi Molnár
* Sándor Molnár
* Sándor Molnár (pentristo)
* Sára Molnár
* Szabolcs Molnár
* Szulpic Dezső Molnár
* Tamás Molnár
* Tamás Molnár (akvopilkisto)
* Tibor Molnár
* Viktor Molnár (patro)
* Viktor Molnár (1850-1918)
* Vilmos Molnár
* Zoltán Molnár (fotisto)
* Zoltán Molnár (pentristo)
* Zoltán Molnár (poeto)
* Zsigmond Molnár
* Zsófi Molnár
* Zsolt Molnár
* Zsuzsa Molnár
* Zsuzsanna Molnár

## Kelkaj nomoj Molnár kun aldonaĵoj 
* Albert Szenci Molnár
* Dénes Molnár D.
* János Szenczi Molnár
* Lajos Molnár H.
* László József Molnár
* Pál Molnár C.
* Pálné Molnár C.
* Éva Füsti Molnár
* László Z. Molnár
* Zoltán Tölg-Molnár
* Géza Szegedi Molnár
* Géza Szegedi Molnár (filo)
* Tamás Szén Molnár
* Péter Kálloy Molnár
* Erzsébet Bánkiné Molnár

Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
Gedő Zombory

**Gedő ZOMBORY ** [zombori] hungara reformita pastro, privojaĝa verkisto. Li naskiĝis la 30-an de novembro 1835 en Târgu Mureș (Marosvásárhely) kaj mortis en Szerencs la 17-an de septembro 1913.
## Kariero
Gedő Zombory komencis siajn studojn en sia naskiĝurbo. Post la hungara revolucio de 1848 du jarojn li studis en Székelyudvarhely, poste en Marosvásárhely kaj Koloĵvaro, kie en 1856 li finis siajn teologiajn studojn. Li estis instruisto en Nagyenyed, poste en 1858 li ekiris eksterlanden. Li frekventis plurajn universitatojn en Svislando. Li estis en Londono, Parizo, Bruselo kaj Nederlando. Post sia reveno li estis gimnazia instruisto de 1861 en Satmaro, de 1867 pastro en Megyaszó. 
## Libro
**Útirajzok*, 1-2-a volumo (Szatmár, 1861).
## Fonto
*SVÁJCI-MAGYAR LEXIKON 

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Burgo Diemerstein

eta|burgo Diemerstein1985
eta|litografio laŭ Weiß-Kuby
La **burgo Diemerstein** estas la ruino de spronburgo sur alteco de 280 m en la valo de la rivero Glasbach. Ĝi staris fine de longa montdorso sur kruta rokplataĵo en la urboparto Diemerstein de la komunumo Frankenstein en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

La burgmonto estis konstruita en la 18a jarcento kiel pejzaĝa ĝardeno. Supre de la burgo troviĝas malgranda subĉiela scenejo.

## Historio 
## Hodiaŭa Utiligado 
Der Diemerstein ist eine Ruine, die Mitte des 18. Jahrhunderts im Geschmack der damaligen Zeit umgestaltet wurde. So stammt die mit Zinnen geschmückte Mauer aus dieser Zeit. Der Diemerstein befindet sich in Privatbesitz. Die Unterburg ist frei zugänglich, die Oberburg durch ein Tor verschlossen.

## Literaturo 
* Karl Lieser: *Frankenstein und Diemerstein, Bilder aus alter Zeit*. Verlag Franz Arbogast
* *Pfälzisches Burgenlexikon, Band I, A - E*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern

## Eksteraj ligiloj 
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Burgo Landstuhl

La **burgo Landstuhl**, ankaŭ nomata *Bürglin*, estas ne plu ekzistanta burgo rande de la urbo Landstuhl en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

Kiel posedanto estis menciita 1409 Puller von Hohenburg, poste Walter Blick von Lichtenberg kaj 1484 Schweickhardt von Sickingen. Ĉ. 1570 la burgo estis menciita kiel *bürlein im flecken* kaj antaŭ 1732 ĝi estis malkonstruita.

## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit, Ulrich Burkhart, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 3: I-N*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern, Kaiserslautern 2005

## Eksteraj ligiloj 
* Burg Landstuhl bei *alleburgen.de*

## Einzelnachweise 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
10219 Penco

'*10219 *Penco'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en provinco de Pistojo (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan fizikiston *Marco Penco''. Instruisto en alta lernejo dum kelkaj jaroj, li iĝis esploristo en la departemento de fiziko de la Universitato de Pizo. Li laboris pri astrofiziko, kaj poste pri  de la kemia evoluo de la galaksioj. Li gardas intereson pri scienca edukado en duagrada lernejo, trejnante instruistojn pri astronomio kaj fiziko. Penco helpis la Observatorion San Marcello kiel scienca konsilisto de tiam, kiam ĝi estis establita, kaj li donis konsilojn speciale pri la selekto kaj la plibonigo de la optika instrumentaro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Malkovrita de Luciano Tesi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Feminisma teorio

**Feminisma teorio** estas la etendaĵo de feminismo en teoria aŭ filozofia diskurso. Ĝi planas kompreni la naturon de seksa malegaleco. Ĝi ekzamenas la sociajn rolojn de virinoj, sperton, interesojn, kaj feminisman politikon en gamo da kampoj, kiaj ekzemple antropologio kaj sociologio, komunikado, psikanalizo, ekonomiko, literaturo, eduko, kaj filozofio. Dum ĝenerale disponigas kritikon de sociaj rilatoj, multe de feminisma teorio ankaŭ temas pri analizado de seksa malegaleco kaj la apogo al la interesoj de virinoj. Temoj esploritaj en feminismo inkludas diskriminacion, objektivigadon (aparte seksa objektivigado), subpremadon, patriarkecon, stereotipigo, arthistorio kaj nuntempa arto, kaj estetiko.

## Vidu ankaŭ 
* Feminismo
* Anarki-feminismo

## Referencoj 
## Bibliografio 
“Lexicon of Debates”. Feminist Theory: A Reader. 2nd Ed. Edited by Kolmar, Wendy and Bartowski, Frances. New York: McGraw-Hill, 2005. 42-60.

## Eksteraj ligiloj 
* Evolua Feminismo
* retejo pri Feminisma teorio  (Center for Digital Discourse and Culture, Virginia Tech)
* Feministaj Teorioj kaj Antropologio  de Heidi Armbruster
* http://www.redletterpress.org/rwmanifesto.html *The Radical Women Manifesto: Socialist Feminist Theory, Program and Organizational Structure* (Seattle: Red Letter Press, 2001)
* Pembroke Center for Teaching and Research on Women , Brown Universitato
* Feminist Theory Papers, Brown University
* The Feminist eZine - An Archive of Historical Feminist Articles
* http://www.unifem.org/gender_issues/women_poverty_economics/facts_figures.php  Virinoj, Malriĉeco kaj Ekonomiko
Burgo Frankenstein (Palatinato)

eta|rigardo el la oriento sur la burgruino
La **burgo Frankenstein**, prononco , estas la ruino de spronburgo sur 300 m alta montsprono supre de la komunumo Frankenstein en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝia nomo venis de la libera gento „de Frankenstein“.

## Historio 
La nomo Frankenstein estis unuafoje menciita en dokumento el la jaro 1146 kune kun la nobela senjoro  Helenger von Frankenstein. Historiisto supozas, ke la fondo de la burgo jam okazis, ĉar ekzistis skribaĵoj, kiuj raportis pri la starigo de turo ĉ. la jaro 1100.

eta|maldekstre|rekonstruita skizo
eta|hochkant|interna aspekto de la palasa muro (2005)
eta|interna aspekto de la eksterna muro ĉ.  1930

## Literaturo 
* Jochen Goetze, Werner Richner: *Burgen in der Pfalz*. 1. Auflage. Edition Braus, Heidelberg 1992.
* Walter Herrmann: *Auf rotem Fels*. Braun, Karlsruhe 2004
* Landesamt für Denkmalpflege, Burgen, Schlösser, Altertümer Rheinland-Pfalz (Hrsg): *Burg Frankenstein*. Koblenz 2003 (= Staatliche Burgen, Schlösser und Altertümer in Rheinland-Pfalz, Heft 7).
* Wolfgang Reininger: *Wahrhaftige Abbildung derjenigen Städte Schlösser und Flecken welche Ambrosius Spinola in der Churpfalz am Rhein eingenommen im Jahr 1620 und 1621*.
* Alexander Thon (Hrsg.): *„Wie Schwalben Nester an den Felsen geklebt …“ Burgen in der Nordpfalz*. Schnell & Steiner, Regensburg 2005, p.&nbsp;54–59.

## Eksteraj ligiloj 
* Burg Frankenstein auf der Website der Gemeinde Frankenstein 
* Fotogalerie
* Rekonstruktionszeichnung  von Wolfgang Braun

Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Palatinata Arbaro
Kategorio:Distrikto Kaiserslautern
Burgo Nanstein

eta|la burgo rigardata el oriento
eta|maldekstre|hochkant|ŝtupara turo, 1969 restaŭrita
La burgo **Nanstein** apud Landstuhl en okcidenta Palatinato estis konstruita ĉ. 1160 de la imperiestro Barbarossa. Ĝia hodiaŭa fameco ĝi ŝuldas al la pli posta posedanto, la ribelanta kavaliro Franz von Sickingen.

## Geografio 
[eta|maldekstre|Landstuhl kun burgo Burg Nanstein laŭ [Matthäus Merian, 1645]]

## Historio 
### Ekesto de la sekurecburgo 
Die erstmalige urkundliche Erwähnung der Burg datiert aus dem Jahre 1189. Sie gehörte zum staufischen Befestigungssystem des alten Reichslandes im Südwesten der Pfalz, das Kaiser Barbarossa einrichten ließ. Er bestimmte sie zum Sitz für einen Reichsministerialen, also einen seiner Verwaltungsbeamten. Aufgrund von Erbfällen mussten sich später mehrere Familien die Burg teilen, so dass durch unsystematischen Aus- und Anbau Raum geschaffen wurde. Dadurch litt auch die Wehrfähigkeit der Anlage.

### Elkonstruado al kanonburgo kaj detruado 
eta|hochkant|burgestro Franz von Sickingen, samtempa bildigo

## Libertempa Valoro 
eta|burgo, interna korto

## Referencoj
## Literaturo 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Verbandsgemeinde Landstuhl: *Burg Nanstein*
* Burgeninformationszentrum Lemberg: *Burg Nanstein*
* Burgenwelt: *Burg Nanstein*
* Rekonstruktionszeichnung im mittelalterlichen Zustand 
* Burgspiele Landstuhl 
* Seite über Burg Nanstein 

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Otterburg

La burgo **Otterburg** estas la resto de montburgo en 324 m alteco sur la monto „Schlossberg“ super la abateja preĝejo Otterberg en la urbo Otterberg en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

La frumezepoka burgo, kiu similas al karolida/otonida defeninstalaĵo, estis supozeble konkerita en 1116. Ĝi estis menciita unuafoje en 1144 kiel "castro Oterburc". 1145 okazis alikonstruado en cisterciana monaĥejo. 

## Literaturo 
* Horst Wolfgang Böhme (Hrsg.): *Burgen der Salierzeit*. Thorbecke Verlag, Sigmaringen 1991, ISBN 3-7995-4134-9. 
# *In den nördlichen Teilen des Reiches* (Monographien des Römisch-Germanisches Zentralmuseum; Bd. 25). 
# *In den südlichen Teilen des Reiches* (Monographien des RGZM; Bd. 26). 
 
## Eksteraj ligiloj 
* Otterburg bei burgeninventar.de

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Lago Gatuno

La lago **Gatuno** () estas granda Baraĵlago sude de la urbo Colón, Panamo. Ĝi formas ĉefan parton de la Panama kanalo, kaj eltenas ŝipojn dum 33 km el ties veturo tra la Istmo de Panamo.

La lago estis kreita inter 1907 kaj 1913 per la konstruado de la Gatuna Baraĵo super la rivero Chagres. Tiam, la lago Gatuno estis la plej granda homfarita lago en la mondo, kaj la akvobaraĵo estis la plej granda akvobaraĵo sur Tero. Insuloj kiaj Insulo Barro Colorado estis formitaj kiam la akvoj de la rivero Chagres estis akvorezervitaj per akvobaraĵo por formi la lagon. Kiam la akvonivelo leviĝis, ili kovris gravan parton de la ekzistinta pluvarbaro, kaj la montetoj restis kiel insuloj en la mezo de la lago.

## Notoj 
## Referencoj 
* *History Of The Panama Canal*, de Ira E. Bennett
* *The Panama Canal*, de Colonel George W. Goethals

Kategorio:Lagoj en Panamo
Kategorio:Baraĵlagoj
Kizilovo (Simferopola distrikto)

**Kizilovo** (, , ) estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 647 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto ĉe la maldekstra bordo de la rivero Almo apud la digo de la Partizanska akvorezervujo. La vilaĝo situas sur la deklivoj de unu el la kuestoj de la Interna montoĉeno de la Krimea montaro, tial la varieco de la absolutaj altoj ene de la vilaĝo estas sufiĉe granda (de 240 ĝis 330 metroj).

Kizilovo situas proksimume 8 kilometrojn sude de Simferopolo; la plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Kaŝtanovo (situanta kilometron nord-oriente) kaj Malinovko (situanta 1,5 kilometrojn nord-okcidente).

## Historio 
La unuaj fidindaj historiaj mencioj pri la vilaĝo (menciita kiel *Kara Agaĉ*) aperis en la jaro 1784. Laŭ la informoj de la jaro 1805 la vilaĝo (menciita jam kiel *Karagaĉ*) havis 19 kortojn kaj estis loĝata de 104 krime-tataroj. Meze de la 19a jarcento la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis pro la elmigrado de krime-tataroj en Turkion: la statistikaj dokumentoj de la jaro 1864 mencias nur 5 loĝantojn.

Fine de la 19a jarcento la vilaĝo iom post iom rekreskis; en la jaro 1887 ĝi estis loĝata jam de 26 homoj. Komence de la 1920aj jaroj en la vilaĝo aktive evoluas agrikulturo.

Diference de multaj aliaj krimeaj vilaĝoj la krime-tatara nomo Karagaĉ ne estis ŝanĝita baldaŭ post la Dua mondmilito. Tamen, la 8an de septembro 1958 per la decido de la krimea Plenum-komitato oni ŝanĝis la statuson de la vilaĝo al tiu de loĝloketo kaj atribuis al ĝi la nomon *Kizilovka* (la status-ŝanĝo estis verŝajne kaŭzita de la planoj pri konstruado de la Partizanska akvorezervuo tuj apud la vilaĝo; la rusa nomo signifas laŭvorte «*kornus(riĉ)a*»). Per la decido de la parlamento de Aŭtonoma Respubliko Krimeo la 19an de decembro 2007 la loĝloko denove ricevis la statuson de vilaĝo. Per la decido de la ukraina parlamento la 15an de marto 2012 la nomo de la vilaĝo estis ŝanĝita de *Kizilovka* al *Kizilovoje*.

Fine de la 1990aj jaroj la loĝantaro de la vilaĝo multe kreskis pro la amasa reveno de la krime-tatara loĝantaro (kiu estis deportita el Krimeo en 1944).

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1805 — 104 homoj (ĉiuj — krime-tataroj)
* 1864 — 5 homoj
* 1887 — 26 homoj
* 1926 — 42 homoj (plejparte rusoj)
* 1989 — 80 homoj
* 2001 — 674 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 674 homoj). La areo de la vilaĝo estas 10 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 203.

La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas pri agrikulturo; parto de la loĝantaro laboras pri priservado de la Partizanska akvorezervujo (kiu estis finkonstruita en 1966 kaj estas unu el la tri fontoj, provizantaj Simferopolon per akvo). Per la busa transporto Kizilovo estas ligita al Simferopolo kaj aliaj najbaraj vilaĝoj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Burgo Perlenberg

eta|burgo Perlenberg
La **burgo Perlenberg**, ankaŭ nomata *Perleburg* aŭ *Perlenburg* estas la ruino de montburgo ĉe la komunumo Bann proksime de Hohenecken en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Situo 
## Historio 
## Priskribo 
## Literaturo 
* Dehio, Gall: *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler Pfalz und Rheinhesse*. Deutscher Kunstverlag. 1951
* Friedrich-Wilhelm Krahe: *Burgen des deutschen Mittelalters - Grundriss-Lexikon*. Weidlich/Flechsig, Würzburg 1994
* Magnus Backes: *Staatliche Burgen, Schlösser und Altertümer in Rheinland-Pfalz*. Verlag Schnell & Steiner, Regensburg 2003
* Arndt Hartung: *Pfälzer Burgenrevier*. Verlag Walter Hartung, Ludwigshafen 1985
* Jürgen Keddigkeit, Ulrich Burkhart, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgen-Lexikon IV.1 O-Sp*. Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde Kaiserslautern, 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* *Burgruine Perlenberg* auf der Seite bann2000.de

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Burgo Schallodenbach

La **burgo Schallodenbach** estas ne plu ekzistanta burgo en la komunumo Schallodenbach, en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis la nomdonanto kaj la devenburgo de la senjorio Schallodenbach .

## Historio 
## Senjorlando Schallodenbach 
## Literaturo 
* Jürgen Keddigkeit, Ulrich Burkhart, Rolf Übel: *Pfälzisches Burgenlexikon, Band 4.1: O–Sp*. Herausgegeben vom Institut für pfälzische Geschichte und Volkskunde, Kaiserslautern 2007 , p.&nbsp;412–424.
* Johann Keiper: *Burg und Amt Schallodenbach*. Speyer am Rhein 1913.

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Miklós Gazdovits

**Miklós GAZDOVITS** [miklOŝ gazdoviĉ] rumania hungara oficiro pri komunikada tekniko, armenologo. Li naskiĝis Satmaro la 7-an de majo 1931. 

## Kariero
Miklós Gazdovits diplomitiĝis en 1957 en Militakademio de Bukareŝto. Inter 1951 kaj 1979 li estis oficiro. En 1979 li estis pro politikaj motivoj rezervita. Poste ĉi tiu li estis inĝeniero en sia naskiĝurbo ĝis 1993. Lia esplorkampo estas la historio de armenoj en Transilvanio. Li aperegis pri armenoj pli ol 50 publikaĵojn.

## Libroj
*Istoria armenilor din Transilvania, Buk. 1996;
*Az erdélyi örmények története, Kriterion, Kolozsvár, 2006.

## Fonto
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Armenologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj lokhistoriistoj
10220 Pigott

'*10220 *Pigott'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Roy A. Tucker elde sia privata Observatorio Goodricke-Pigott, en Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la angla amatora astronomo Edward Pigott (1753–1825), malkovrinto de pluraj kometo kaj de la  *Eta Aquilae*, *R Scuti* kaj *R Coronae Borealis''. Lerta uzanto de la instrumento de pasado, li determinis la  de pluraj steloj. Pigott estis amiko kaj kunlaboranto de John Goodricke.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Roy A. Tucker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
10371 Gigli

'*10371 *Gigli'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en provinco de Pistojo (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Paolo Gigli'', kiu, kun la unua malkovrinto, fondis la Observatorion de la Montoj Pistoiese (aŭ : Observatorio Astronomia di Pian dei Termini). Komence, Gigli ĉefe interesiĝis pri koncernis la studo de  kaj la observado de Suno. Poste li iĝis preleganto pri astronomio en la Observatorio de Pian dei Termini, kie publikaj prelegoj okazas trifoje ĉiuj semajnoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Malkovrita de Luciano Tesi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Ŝoro

[eta|Ŝoro apud [Chichester (Sussex)|Chichester en Anglio.]]
[eta|Ŝoro en [Connecticut.]]
**Ŝoro** aŭ **salherbejoj** estas ebena natura areo je malalta vegetalaro situanta proksime de marbordo, kiu estas mergita per salakvo nur okaze de altaj tajdoj. Ĝi estas la parto de la flusejo, kiu iras de la supera parto de la bordmeza etaĝo al la malsupra parto de bordsupra etaĝo kaj konsistas el la supra franĝo de aluviaj grundoj. Ĝi kreskas supre de areo de vadmaro, kiu ĝenerale restas nuda en modera klimato (la sliko) aŭ kiu estas koloniita per manglarboj en tropikaj regionoj (la mangrovo). 

Ŝoro estas karakterizita per herbejo kun halofita (saltolera) vegetalaro disigita laŭ etaĝoj. En tropika areo, iuj partoj de ŝoro estas nudaj ĉar saturitaj per salo : tio estas la tannoj. 

La vorto “ŝoro” devenas de la nederlanda lingvo en kiu "schor" estas la nomo por aluvia grundo. 

La salherbejoj de Golfo de monteto Sankta-Mikaelo estas la plej vastaj en Eŭropo en nur unu peco () . 

## Vegetalaro 
[eta|Limo inter [sliko kaj **ŝoro**, sur insulo Spiekeroog en Germanio.]]
La ŝoro estas mergita nur dum la plej altaj tajdoj kaj kreskas kontraŭ sliko per iompostioma altiĝo kaj vegetala progreso. Laŭ mergnivelo, vegetalaro povas kreski laŭ tri niveloj : la malsupra, la meza kaj la supra ŝoro. La kreskanta vegetalaro taŭgas por ne konstanta mergo kaj saleta medio. Sur ŝoro kreskas diversaj vegetaloj, precipe saltoleraj specioj. 

## Notoj kaj referencoj 
## Bibliografio 
## Vidu ankaŭ 
* Estuaro
* Flusejo
* Sliko (malsupra parto de flusejo)
* Ŝlimo
* Vadmaro
* Laguno
* Mangrovo
* Marĉo
* Malsekejo
* Solonĉako
* Salmarĉo

Kategorio:Biogeografio
Kategorio:Grundotipoj
Kategorio:Marborda geografio
Kategorio:Vegetala formiĝo
Virinaj rajtoj

La **Virinaj rajtoj** estas la rajtoj kaj dignoj postulitaj de virinoj kaj junulinoj de multaj socioj tutmonde.

En kelkaj lokoj tiuj rajtoj estas instituciigitaj aŭ apogitaj per leĝaro, loka kutimo, aŭ konduto, dum en aliaj ili povas esti ignoritaj aŭ eĉ subpremitaj. Ili devias de pli larĝaj nocioj de homaj rajtoj tra asertoj de eneca historia kaj tradicia biaso kontraŭ la praktikado de rajtoj de virinoj kaj knabinoj en favoro de viroj kaj knaboj.

Temoj ofte asociitaj kun nocioj de la rajtoj de virinoj inkludas, kvankam ne estas limigitaj al rajtoj: al korpa integreco kaj aŭtonomio; voĉdoni (virina balotrajto); plenumi oficon; labori; al justaj salajroj aŭ egala salajro; posedi posedaĵon; al eduko; servi en la militistaro aŭ esti konskriptita; eniĝi en laŭleĝaj kontraktoj; kaj havi edzecajn aŭ gepatrajn rajtojn.

## Organizoj
* *Care International*
* Internacia Konsilio de Virinoj
* Konvencio pri forigo de ĉiu diskriminacia formo kontraŭ virinoj

## Defendantoj 
* Simone de Beauvoir
* Clara Campoamor
* Olympe de Gouges
* Ezra Heywood
* Alice Walker

## Vidu ankaŭ 
* Feminismo
* Homaj rajtoj
* Internacia tago de virinoj
* Premio internacia de kuraĝa virino
* Seksegaleco
* Virina aŭtonomigo

## Notoj 
Kategorio:Antropologio
Kategorio:Feminismo
Kategorio:Homaj rajtoj
Steffen Quasebarth

**Steffen QUASEBARTH** (naskiĝinta la 15-a de julio 1970 en Erfurto) estas germana televida novaĵparolisto kaj moderigisto.

## Vivo 
Post la finfrekvento de la Politeknika Supera Lernejo en Erfurto li trejnitis kiel frizisto kaj laboris tiumetie ĝis 1990.

Al ĵurnalismo li venis kromvoje. Ekde 1992 li moderigas laŭ ege ŝatata maniero la elsendojn de MDR Thüringen-Journal. De 1993 ĝis 1996 li ankaŭ deĵoris kiel radimoderatoro ĉe la saksa privata stacio *Antenne Sachsen*, sub la pseŭdonimo de *Fabian Rößler*. Ekde 1999 li estas ankaŭ ĉefa parolisto ĉe KiKA.

## Eksteraj ligiloj 
* Prezento de Quasebarth sur la retpaĝaro de MDR.
* Privata hejmpaĝo.

Kategorio:Moderigistoj
Kategorio:Televidprezentistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Frizistoj
Kaŭka penelopo

La **Kaŭka penelopo** aŭ **Kaŭka jakuo** (*Penelope perspicax*) estas birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.

Tiu specio loĝas en la okcidenta deklivaroj de Okcidentaj kaj Centraj Andoj de Kolombio (valo de Kaŭko, el kio la komuna nomo). Tiuj estas grandaj birdoj, 76&nbsp;cm longaj, kaj similaj laŭ ĝenerala aspekto al meleagroj, kun fajnaj koloj kaj malgrandaj kapoj. Ili estas arbaraj birdoj, kaj la nesto estas konstruita en arbo.

Tiu birdo havas senkoloran plumaron, kun ruĝa mentonsako. Ĝi estas senkoloreca brunecgriza, kun ĉefe helbrunaj malantaŭaj partoj kaj vosto. Ĝi havas tre blankece skvamecajn plumobordojn el kapo al dorso kaj brusto.

La alvoko de la Kaŭka penelopo, kiel ĉe aliaj jakuoj, estas laŭta, raŭka hopado.

Tiu birdo estas endanĝerita pro akra perdo de taŭga habitato, kaj estas ankaŭ ĉasata por manĝo. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulita je malpli ol milo da individuoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Data Factsheet

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Burgo Wilenstein-Flörsheim

eta|burgo Willenstein
La **burgo Wilenstein**, pli malofte ankaŭ **Willenstein**, estas parte restaŭrita ruino de montburgo el la 12a jarcento en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Ĝi situas en la nordokcidenta parto de la Palatinata Arbaro dekstre supre la valo de la rivero Moosalb. Ĝi apartenas al la komunuma teritorio de Trippstadt.

## Historio 
## Priskribo 
## Literaturo 
* Walter Eitelmann: *Rittersteine im Pfälzerwald*. 4., überarbeitete und wesentlich erweiterte Auflage, Pfälzerwald-Verein, Neustadt/Weinstraße 1998
* Arndt Hartung, Walter Hartung: *Pfälzer Burgenbrevier: Aufbaustudien*. 6. Auflage. Pfälzische Verlagsanstalt, Ludwigshafen 1985
* Walter Herrmann: *Auf Rotem Fels*. Braun, Karlsruhe 2004
* Wolfgang Medding: *Burgen und Schlösser in der Pfalz und an der Saar*. (= *Burgen, Schlösser, Herrensitze*. Band 23). Weidlich, Frankfurt am Main 1981
* Günter Stein: *Burgen und Schlösser in der Pfalz*. Weidlich, Frankfurt/Main 1976

## Eksteraj ligiloj 
* Trägerverein Burg Wilenstein
* Burgruine Wilenstein-Flörsheim bei *burgenreich.de*
* Burg Förisheim bei *alleburgen.de*

## Referencoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la Palatinata Arbaro
MDR Thüringen-Journal

**MDR Thüringen-Journal**, estas novaĵelsendo televida de Mitteldeutscher Rundfunk. Ĝi estas produktita en la landa studio turingia en Erfurto kaj dissendadas ĉiutage (krom en kelkaj festotagoj) je la 19-a horo dum 30 minutoj. Ĝia fokuso estas la okazitaĵoj en la Liberŝtato Turingio. 

## Strukturo 
La moderigita elsendo dividas sin en raportojn, dokumentadojn, rektajn transsendojn el ekster la studio kaj en du blokojn kun malgrandaj novaĵoj prezentita de parolisto. 

Dumĵaŭde estas rubriko pri rekomendindaj aranĝoj. Librojn kun rilato al Turingio kaj ties aŭtorojn oni prezentas en la rubriko *Bücherkiste*. Sportaĵoj videblas de vendredo ĝis lundo por la daŭro de kvarona horo: tiam oni tree detalis ekzemple regionajn sportaranĝojn, trejnadon, la staton de tabelorangoj, la agadojn de la junaj kadroj en la kluboj. Je la fino de la elsendo sekvas veterprognozo.

## Kaptado 
La diversaj eroj de la elsendo dum 7 jaroj podkaste videblas. Ĝis aprilo de 2012 fariĝis paralela dissendo analogsatelite ene de *Länderzeit*. Moderigistoj estas alterne Aline Thielmann, Susann Reichenbach kaj Steffen Quasebarth.

## Eksteraj ligiloj 
* Surreta apero de Thüringen-Journal. 

Kategorio:Germanaj televidaj programoj
Kategorio:Televido en Turingio
Kategorio:Amaskomunikiloj en Erfurto
Kaŝtanovo (Simferopola distrikto)

**Kaŝtanovo** (, , ) estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1000 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas en la suda parto de la Simferopola distrikto ĉe la dekstra bordo de la rivero Almo proksime al la digo de la Partizanska akvorezervujo inter la montetoj *Belaja* (354 m.) kaj *Lisaja* (392 m.).

Kaŝtanovo situas proksimume 6,5 kilometrojn sude de Simferopolo; la plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Kizilovo (situanta kilometron sud-okcidente) kaj Partizansko (situanta tuj proksime de la orienta flanko).

## Historio 
Vilaĝo Kaŝtanovo (same kiel la apuda vilaĝo Partizansko) aperis sur la loko de 3 negrandaj krime-tataraj vilaĝoj *Aŝaga-Sabla*, *Orta-Sabla* kaj *Juĥari-Sabla*. En la jaro 1787 la teritorio de tiuj vilaĝoj estis donacita (fare de princo Potjomkin) al admiralo Nikolaj Mordvinov, kiu en 1802 vendis ĝin al onta guberniestro de la Taŭrida gubernio Andrej Borozdin. Tiu lasta konstruis ĉi tie grandan bienon kaj aranĝis en ĝi modelan mastrumadon: sur la teritorio de modernaj Kaŝtanovo kaj Partizansko oni konstruis drap-fabrikon, led-faran fabrikon, akvan muelejon; krome oni plantis grandan parkon kaj multajn fruktajn ĝardenojn. La bienon vizitis multaj elstaraj homoj de tiu tempo (i. a., granda rusa verkisto Aleksandro Gribojedov).

En la jaro 1828 la bienon aĉetis grafino Aleksanda Laval, kiu heredigis ĝin al sia filino Katerina Trubeckaja (edzino de decembristo princo Sergej Trubeckoj). En Siberio Katerina Trubeckaja naskis filinon Elizaveta, kiu poste edziniĝis al Petr Davidov (filo de decembristo Vasilij Davidov) kaj ricevis la bienon kiel doton. Dum la Krimea milito (1853-56) en la bieno troviĝis hospitalo por vunditoj. La bieno restis en posedo de la familio Davidov ĝis la Oktobra revolucio (kaj ofte estas menciata ĝuste kiel bieno de Davidov).

Post la Oktobra revolucio la bieno malprogresis, multaj domoj estis ruinigitaj kaj iu ajn setlejo sur la nuna loko, plejverŝajne, malaperis (la militista mapo de la jaro 1941 prezentas sur la loko de nuna Kaŝtanovo nur kelkajn sennomajn konstruaĵojn).

Post la Dua mondmilito en la vilaĝo oni organizis sovĥozon. La 8an de septembro 1958 per la decido de la krimea Plenum-komitato la loĝloko ĉirkaŭ la centro de la sovĥozo «*Alminskij*» ricevis la nomon *Kaŝtanovoje* (la rusa nomo signifas laŭvorte «*(la) kaŝtanarba*»). La tempo, kiam la loĝloko ricevis la statuson de la vilaĝo, ne estas ekzakte konata, sed la status-ŝanĝo certe okazis antaŭ la 1990aj jaroj.

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1000 homoj). La areo de la vilaĝo estas 59,9 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 330 kaj klubo, kaj familia kripto de la bien-posedantoj. La restaĵoj de malnova parko nun estas neniel prizorgataj.

Per la busa transporto Kaŝtanovo estas ligita al Simferopolo kaj aliaj najbaraj vilaĝoj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Kastelo Trippstadt

eta|Kastelo Trippstadt
La ** Kastelo Trippstadt** estas baroka kastelo el la 18a jarcento en la komunumo Trippstadt, en la distrikto Kaiserslautern, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Konstruaĵo 
## Historio 
## Fonto 
* informtabulo ĉe la kastelo

## Literaturo 
* Günter Stein: *Burgen und Schlösser in der Pfalz.* Frankfurt/Main 1976

## Eksteraj ligiloj 
* Das Trippstadter Schloss 
* Die Pflanzen- und Tierwelt im Trippstadter Schlosspark

Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Konstruaĵoj en la distrikto Kaiserslautern
Kategorio:Kulturmonumentoj en la distrikto Kaiserslautern
Blankaflugila penelopo

La **Blankaflugila penelopo** aŭ **Blankaflugila jakuo** (*Penelope albipennis*) estas birdo de la familio Kracedoj kiu enhavas la ĉaĉalakojn, jakuojn kaj mutuojn, kaj estas parenca de la familio de nestamasuloj en Aŭstralazio, sed loĝanta en Ameriko.

Tiu specio loĝas en Lambajeko, Kaĥamarko kaj Piura, en nordokcidenta Peruo. Tiu estas mezgranda kracedo, 70&nbsp;cm longa, kaj simila laŭ ĝenerala aspekto al meleagroj, kun fajnaj koloj kaj malgrandaj kapoj.

Tiu birdo havas malhelbrunan plumaron kun blankaj unuarangaj tre kontrastaj kaj rimarkindaj dumfluge, kiuj estas tialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo. Ĝi havas palan makulecon ĉe kolo, supra brusto kaj flugilkovriloj. Ĝi havas etendan, nudan ruĝan gorĝon kaj duoblaloban mentonsakon, bluan bekon kun nigra pinto, kaj purpuran vizaĝan haŭtaĵon ĉirkaŭokulan. Ties voĉo estas tre profunda, aspra *oĥ..oĥ...oĥ*, ĉefe dum la reprodukta sezono.

Tiu birdospecio estas draste endanĝerita pro akra perdo de taŭga habitato, kaj ankaŭ estas ĉasata por manĝo. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulita je 350 individuoj. La Naturrezervejo Lakipampo kaj la Asocio Crax 2000 estis kreita specife por protekti tiun specion. La plej granda populacio nune troviĝantas en la privata konservareo Ĉapari en Lambajeko kie ĝi estis sukcese reenmetita kaj nune survvias laŭ komunuma protektado. Crax 2000 faras ankaŭ laŭdindan laboron por plue repopulacii la specion en Olmos, Lambajeko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://neotropical.birds.cornell.edu/portal/species/overview?p_p_spp=78631 ĉe Neotropical Birds
* BirdLife Data Factsheet 
* Blankaflugila penelopo, filmetoj ĉe Internet Bird Collection
* Blankaflugila penelopo, sonoj ĉe xeno-canto.
* Poŝtmarkoj (el Peruo—2 eldonoj)
* Fotaro de Blankaflugila penelopo  VIREO
* Chaparri Reserve  pri Konservoprojektoj ĉe naturrezervejo Ĉapari
* Asociación Crax 2000  pri Reproduktado kaj Konservoprojektoj en Olmos, Lambajeko

Kategorio:Kracedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Naturrezervejo Lakipampo

**Naturrezervejo Lakipampo** () estas natura rifuĝejo en la provinco Ferreñafe, Lambajeka Regiono, Peruo.

## Priskribo
Tiu 113.47&nbsp;km² naturrezervejo en la distrikto Inkahuasi estis starigita la 5an de oktobro 1982 pere de leĝo.
La ĉefa celo de tiu Naturrezervejo estas protekti la specion Blankaflugila penelopo (*Penelope albipennis*), kiu forntas formorton.

## Observeblaj specioj
Inter birdoj eblas kontempli en tiu rezervejo inter aliaj:
* Blankaflugila penelopo (*Penelope albipennis*)
* Barba penelopo aŭ Barbojakuo (*Penelope barbata*)
* Blankaborda iktero (*Icterus graceannae*)
* Orgriza parulio (*Basileuterus fraseri*)
Kaj inter mamuloj la rimarkinda Okulvitra urso (*Tremarctos ornatus*)

## Notoj
Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Mediprotektado
Filipo de Belgio (princo)

**Filipo de Belgio** (n. la 24-an de marto 1837 kaj m. la 17-an de novembro 1905 en Bruselo) estis princo el la belga reĝa familio.

Li estis la dua filo de Leopoldo la 1-a, frato de Leopoldo la 2-a kaj patro de Alberto la 1-a.

En 1840, li ricevis la titolon *Grafo de Flandrio* kiun li portis ĝis sia morto en 1905.

Kategorio:Princoj
Kategorio:Saksio-Koburgo kaj Gotao
Kategorio:Belgio
Kategorio:Tronheredontoj
Oste

La rivero **Oste** estas rivero en Germanio, pli ekzakte en ties federacia lando Malsupra Saksio en la nordokcidenta parto de la ŝtato. La rivero longas 153 kilometrojn kaj en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco havas la 42-an lokon. Interalie ĝi pasas la teritorion de la loĝlokoj Zeven, Bremervörde kaj Hemmoor, komence fluanta okcidenten, poste precipe norden. Ĉe Neuhaus ĝi enfluas en la pli grandan riveron Elbo, en loko kie la "funelo"-forma enfluejo de la rivero Elbo en la Nordan Maron jam tiom larĝas, ke ĝi preskaŭ jam konsidereblas mara golfeto. La vojo de la rivero Oste pasas la germaniajn distriktojn Harburg, Rotenburg, Stade kaj Cuxhaven.

[eta|maldekstra|300px|[kano riverborda]]

Kategorio:Riveroj en Germanio
Kategorio:Riveroj en Malsupra Saksio
Kategorio:Distrikto Harburg
Kategorio:Distrikto Rotenburg (Wümme)
Kategorio:Distrikto Stade
Kategorio:Distrikto Cuxhaven
Rur

La rivero **Rur** (jen germana literumo, nederlande literumata *Roer*, france *Rour*, sed prononcata same *Rur*) estas rivero kiu fontas en la naturprotektata regiono Altaj Marĉoj de Belgio, sed post nur 5 procentaĵoj de sia vojo plufluas en Germanio, kie ĝi pasas proksimume 80 procentaĵojn de la vojo kaj la restajn 15 procentaĵojn pluvojas en Nederlando, kie ĝi proksime de la urbo Roermond ("buŝo de rivero Rur") enfluas la riveron Mozo (*Maas*). La rivero longas 164 kilometrojn kaj en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco havas la 41-an lokon. Interalie ĝi pasas la teritorion de la urboj Düren, Jülich, Linnich, Heinsberg kaj la jam menciita Roermond, kaj krome trafluas plurajn akvobaraĵojn.

[eta|maldekstra|300ra|ŝaŭmantaj riveraj ondoj en la historia centro de la urbo [Monschau.]]

## Vidu ankaŭ 
* Departemento Ruro

Kategorio:Riveroj en Belgio
Kategorio:Riveroj en Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Riveroj en Nederlando