open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Burgo Camburg

eta|Camburg kun burgo, 1934
**Burgo Camburg** () estas kastelo en Dornburg-Camburg/Germanujo. Ĝi estas je ĉ. 20 norde de Jena kaj emblemo de la urbo starante sur la *Tura monto*. La belfrido havas altecon de 37 metroj.

## Priskribo 
Jam antaŭ 1350 Camburg estis setlita ĉefe pro la situo bonega ĉe rivero Saale estante limo inter teritorioj de ĝermanoj kaj slavoj. Verŝajne estis ĉe ambaŭ bordoj pluraj defendrempar(et)oj (aparte laŭlonge de la maldekstra bordo). De ĉio tia restis nur ĉe la dekstra Saale-rivero la originala belfrido de burgo; la liaj konstruaĵoj apudaj datumas de multe pli poste. La burgo damaĝitis dum la t.n. *Saksia fratarmilito* inter 1446 kaj 1451 pri la sorto de la Dinastio Wettin.
Hodiaŭ la areo estas ankaŭ okazigejo por diversaj spektakloj kaj enestas muzeo ekde 2006. Ŝtuparo kondukas onin ĝis la pinto de kie oni povas ĝui belvidon ravigan super la urbo kaj la Saale-valo.

## Historio 
* 1088: unua mencio de certa grafo Vilhelmo el Camburg
* 1166: unua endokumenta mencio de la urbo
* 1213: mencio de kapelo burga
* 14a jarcento: ofta ŝanĝo de burgoposedantoj
* 1450: princelektisto Frederiko la 2-a (Saksio) detruas la burgon, dume la belfrido konserviĝas
* februaro 1935: malkonstruo de la komence de la 20a jarcento instalita gastejo; la malsupra burgo iĝis renkontiĝejo *(Jugendburg)* por anoj de Hitlera Junularo kaj Ligo de Germanaj Knabinoj.
* 1945: uzo kiel junulargastejo
* 1951: lernejo de Freie Deutsche Jugend kaj de Socialista Unueca Partio de Germanio
* 1967: studenta hejmo por anoj de la Zeiss-faklernejo
* 1998: la komunumo iĝis posedanto de la tuto

## Literaturo 
* Gustav Eichhorn: *Die vor- und frühgeschichtlichen Funde der Grafschaft Camburg.* In: *Zeitschrift des Vereins für Thüringische Geschichte und Altertumskunde.* Bd. 22, 1904, p. 97–144, 269–330.
* Gotthard Neumann: *Burg Camburg an der Saale historisch und archäologisch.* En: Karl-Heinz Otto, Joachim Herrmann (eld.): *Siedlung, Burg und Stadt. Studien zu ihren Anfängen* (= *Deutsche Akademie der Wissenschaften zu Berlin. Schriften der Sektion für Vor- und Frühgeschichte.* Bd. 25). Akademie-Verlag, Berlin 1969, p. 404–418.
* Stefan Pätzold: *Die frühen Wettiner. Adelsfamilie und Hausüberlieferung bis 1221* (= *Geschichte und Politik in Sachsen.* Bd. 6). Böhlau, Köln i.a. 1997, ISBN 3-412-08697-5
* Thomas Bienert: *Mittelalterliche Burgen in Thüringen. 430 Burgen, Burgruinen und Burgstätten.* Wartberg-Verlag, Gudensberg-Gleichen 2000, ISBN 3-86134-631-1, p. 195-196

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la elfosaĵoj de 1935
* Libroinformoj por "Vom Main zur Burg Trifels – vom Kloster Hirsau zum Naumburger Dom", de Wolfgang Hartmann
* Prie sur porturista paĝaro

Camburg
Kategorio:Camburg
Křižovatka

**Křižovatka** () estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Cheb, regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Konsisto de la municipo estas ankaŭ malgranda vilaĝo Nová Ves (katastra teritorio *Nová Ves u Křižovatky* kaj *Mostek u Křižovatky*).

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Katarino el komenco de la 13-a jarcento
* Naturrezervejo Děvín en katastra teritorio de la municipo

## Rilataj artikoloj
* Soos – unika naturrezervejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Cheb
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Sint Antoniusveld (Venray)

**Antoniusveld** estas moderna novkonstruita kvartalo en Venray (Limburgo). Antaŭe tie situis la vilaĝeto Lull.

## Situo
La kvartalo *Antoniusveld* situas enfermita inter la Stationsweg, la Henri Dunantstraat, la A73 kaj la Vincent van Gogh Instituto en Venray. Ĝi estas moderna novkonstruita kvartalo el la mezo de la 1990-aj jaroj kaj situas inter la aliaj kvartaloj Brukske (jaroj 70) kaj Landweert (jaroj 80).

## Nomo de la kvartalo
La nuntempa kvartalo dankas sian nomon al la kapeleto situinta laŭlonge la Stationsweg (stacidomvojo). Ĝi situis precize sur la limo de la paroĥo de Sint Petrus' Bandenkerk (Venray) kun la malnova sinjora bieno Oostrum. La kapeleto eble estas fondita ĉ. 1650 fare de la Franciskanoj, kiuj havis specialan adoradon por Antonio kaj ankaŭ akcelis tiun adoradon en la ĉirkaŭaĵo. En 2005 oni translokis la kapeleton al alia loko je la Stationsweg.

## Prifosado
Dum la Romia tempo la areo jam estas enloĝata. Tial oni decidis en 1996, antaŭ ol la novkonstruado komenciĝis, unue fari ampleksan arkeologian grund-esploron sur la tereno de la vilaĝeto Lull, kio iam estis unu el la plej malnovaj loknomoj de la regiono. Nuntempe estas planoj por rehonorigi la malmovan nomon per metado de novaj nomŝildoj.

En 1993 oni trovis Romian tombon kun deksepparta vazaro , inter kio odorboteleto.

Kategorio:Urbaj kvartaloj de Nederlando
Kategorio:Venray
Nová Ves (Křižovatka)

**Nová Ves** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Křižovatka, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudoriente de Křižovatka. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro  daŭre vivis ĉi tie .

Nová Ves situas en katastra teritorio **Nová Ves u Křižovatky** kun areo 7,03&nbsp;km². Nová Ves situas ankaŭ en katastra teritorio **Mostek u Křižovatky** kun areo 1,82&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Nacia natura rezervejo Soos
* Kamparana domo n-ro 8
* Dia torturo

Kategorio:Křižovatka
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Janakpur

**Janakpur**, nepale: **जनकपुर**, estas urbo en sudorienta parto de Nepalo. Ĝi estas la provizora administra centro de la provinco 2 (nepale प्रदेश नं० २), unu el sep provincoj de Nepalo, formitaj la 20-an de septembro 2015 konforme al la agendo 4 de la konstitucio de Nepalo, kaj krome estas grava kultura kaj religia centro. Laŭ la censo de 2011 la urbo havis 97 776 loĝantojn. La urba areo ampleksas 100 kvadratajn kilometrojn, kio rezultas en loĝdenso de po 976 homoj laŭ kvadrata kilometro. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Nepalo
Tapiŝbedo

[eta|tapiŝbedo en la [kastela parko de Ciechocinek]]
**Tapiŝbedo** (ornambedo) estas bedo, kiu estas tiel dense plantita, ke la efiko donas tutan aranĝon de la bedo ne unusolaj aŭ kelkaj plantoj. La unuopa planto nur estas unu elemento en granda mozaika bildo. 

## Historio 
[eta|florhorloĝo kun horloĝa mekanismo en [Zittau ĉe Fleischerbastei]]
[eta|tapiŝo en la Botanika Ĝardeno de [Madeira]]
Tapiŝbedoj jam estis laŭmodaj ekde la baroko. Libroj kun ekzemploj por tapiŝbedoj jam ekzistas ekde la 1853. Tapiŝbedoj estas aktualaj en Germanujo ekde la dua duono de la 19a jarcento ĝis la unua mondmilito En Francujo ili aktualas ankoraŭ pli longaj. Tapiŝbedoj nur estu ornamoj rekte apud la konstruado kaj la formo de la ornamaĵoj estu ligitaj al la konstruaĵo kaj monumento. La ornamaĵo ne estu tridimensia, kaj ĝi estu laŭeble plata kaj dudimensia. Tial la ĝardenistoj uzis plantojn, kiuj kreskas malaltaj kaj kompaktaj. La tiamaj ĝardenistoj malŝatis tapiŝbedojn tridimensiajn. Aliokaze la floroj, kiujn ili uzis, floru longe kaj laŭeble dum la tuta somero. Speciala formo de tapiŝbedo estas plantitaj florhorloĝoj aŭ blazonoj.

## Vidu ankaŭ 
* Flortapiŝo

## Literaturo 
* Carl Hampel: *Gartenbeete und Gruppen*. Berlin 1901.
* E. Levy: *Muster-Album der modernen Teppichgärtnerei*. 7. Aufl., Berthold, Leipzig 1900.
* 
* W.A.C. Niemann: *Der Teppichgärtner. Mit besonderer Berücksichtigung der Teppichbeete der Hamburger Internationalen Gartenbau-Ausstellung 1869*. In: Die Gartenkunst 3 (1/1991), S. 17–28.
* Clemens Alexander Wimmer: *Die Kunst der Teppichgärtnerei*. In: Die Gartenkunst 3 (1/1991), S. 1–16.

## Referencoj 
Kategorio:Bedoj
Kategorio:Ĝardenado
Johann Plenge

**Johann PLENGE** (7a de junio 1874 – 11a de septembro 1963) estis germana sociologo. Li estis profesoro de politika ekonomiko en la Universitato de Münster. Profesoro Plenge estis konsiderita fakulo pri Karlo Markso, kaj "lia verko *Marx und Hegel* markis la komencon de la moderna Hegel-renaskigo inter marksistaj fakuloj." Poste lia socialisma idearo iĝis tre naciisma, kaj li estis konsiderita unu el la plej gravaj intelektuloj pioniraj de Nacia Socialismo (Naziismo).

En sia libro *1789 und 1914* li kontrastigis la 'Ideojn de 1789' (libereco) kaj la 'Ideojn de 1914' (organizado). Plenge argumentis: "sub la neceso de milito la socialismaj ideoj estis drivintaj en la ekonomia vivo de Germanio, ties organizado estis kreskinta kune en nova spirito, kaj tiele la postulo de nia nacio por la homaro naskis la ideon de 1914, la ideo de Germania organizado, la nacia unueco de ŝtata socialismo". Por Plenge, kiel por multaj aliaj germanaj naciistoj kaj socialistoj, organizado signifas socialismon kaj planitan ekonomion (centra direktorado). Li konsideris la militon inter Germanio kaj Anglio kiel milito inter kontraŭaj principoj, kaj kredis, ke la "lukto por la venko estis novaj fortoj naskitaj de la progresinta ekonomia vivo de la 19a jarcento: socialismo kaj organizado".

## Verkoj 
* Westerwälder Hausierer und Hausgänger, Duncker & Humblot (= Schriften des Vereins für Socialpolitik 78), Leipzig 1898
* Gründung und Geschichte des Crédit Mobilier. Zwei Kapitel aus Anlagebanken, eine Einleitung in die Theorie des Anlagebankgeschäftes, Laupp, Tübingen 1903
* Marx und Hegel, Laupp, Tübingen 1911
* Von der Diskontpolitik zur Herrschaft über den Geldmarkt, Springer, Berlin 1913
* Der Krieg und die Volkswirtschaft, Borgmeyer, Münster 1915
* 1789 und 1914: Die symbolischen Jahre in der Geschichte des politischen Geistes, Springer, Berlin 1916
* Die Revolutionierung der Revolutionäre, Der Neue Geist, Leipzig 1918
* Durch Umsturz zum Aufbau, Munster i, Westf, 1918
* Zur Vertiefung des Sozialismus, Der Neue Geist, Leipzig 1919
* Die Altersreife des Abendlandes, Robert Kämmerer, Düsseldorf 1948
* Cogito ergo sumus. Ed. Hanns Linhardt, Duncker & Humblot, Berlin 1964

## Notoj 
Kategorio:Germanaj sociologoj
Flortapiŝo

[eta|Flortapiŝo 2002 de la [katolika paroĥo St. Kilian (Bad Liebenstein)]]

**Flortapiŝo** estas ornamaĵo el florplantoj, floroj kaj florpartoj kaj/aŭ bildo, kiu estas konstruita kiel tapiŝo sur la planko aŭ tero. La floroj estas metitaj al bildecaj aŭ abstraktaj aranĝoj sur la planko. La vera flortapiŝo havas nur tre limigitan vivdaŭron.

En katolikaj regionoj la kredantoj formas flortapiŝojn je kristkorpa festo aŭ tago de rikolto.
eta|maldekstre|Flortapiŝo sur la granda placo en Bruselo

## Vidu ankaŭ 
* Tapiŝbedo
* Mandalo

## Eksteraj ligiloj 
* Freies Informationsportal zum Thema Blumenteppich

Kategorio:Floristiko
Kategorio:Kristanaj simboloj
Kategorio:Religiaj festivaloj
Teknokratio

**Teknokratio** estas la "organizado kaj mastrumado de la ekonomiaj rimedoj de regiono aŭ lando, farata de teknokratoj, kaj ne de politikistoj."

**Teknokratio** estas sistemo de administrado kie decidantoj estas elektitaj surbaze de teknologia sciaro. Sciencistoj, inĝenieroj, teknologoj, aŭ ekspertoj en iu kampo, formas la estraron, anstataŭe de elektitaj reprezentantoj. Gvidadkapabloj estus selektitaj surbaze de specialeca scio kaj efikeco, prefere ol per parlamentaj kapabloj. Teknokratio en tiu signifo de la vorto (tuta registaro prizorgita kiel teknika aŭ inĝenieristika problemo) estas plejparte hipoteza. En alia ofte uzita signifo, teknokratio estas ajna parto de burokratio kiu estas administrita fare de teknologoj laŭ teknike kaj analize solidaj manieroj.

La esprimo teknokratio estis origine uzita por rekomendi la aplikon de la scienca metodo al solvado de sociaj problemoj. En tia sistemo, kiun la rolo de mono kaj ekonomiaj valoroj povis esti malpli emfazis. Oni proponas daŭripovon kiel rimeda bazo, anstataŭe de mona profiteco, por certigi daŭran operacion de ĉiuj soci-industriaj funkcioj. Kelkaj uzoj de la vorto rilatas al formo de meritokratio, kie la plej kapablaj estas en ofico, ŝajne sen la influo de specialaj interesgrupoj. La vorto *teknokratia* estis uzita por priskribi registarojn kiuj inkludas ne-elektitajn profesiulojn sur ministeria nivelo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
*Elitismo

Kategorio:Tipoj de registaro
Kategorio:Politiko kaj teknologio
Nuklea familio

eta|dekstra|alt=A man, woman, and two children smiling outside of a house|Tipa usona nuklea familio komponita de patrino, patro, kaj gefiloj ĉirkaŭ 1955.

**Nuklea familio**, **baza familio** aŭ **gepatra familio** estas familio konsistanta el du gepatroj kaj iliaj ge-filoj (ĉu nur unu aŭ pliaj). Tio kontrastas al unugepatra familio, al la pli granda etenda familio, kaj al familio kun pli ol du gepatroj. Nukleaj familioj tipe centriĝas al geedziĝinta paro; sed aliaj permesas duonpatron aŭ ajnan mikson de dependaj filoj inklude duonfilojn kaj adoptitajn filojn. Kelkaj sociologoj kaj antropologoj konsideras la nuklean familion kiel la plej baza formo de socia organizado.

Historiistoj Alan Macfarlane kaj Peter Laslett postulis, ke nukleaj familioj estis ekzemple baza aranĝo en Anglio jam ekde la 13a jarcento. Tiu baza aranĝo estis diferenca el la normalaj aranĝoj en Suda Eŭropo, en partoj de Azio, kaj Mezoriento, ĉar en Okcidenta Eŭropo estis ofta je junaj plenkreskuloj restas en aŭ edziĝas ene de la familia hejmo. En Anglio, mult-generaciaj hejmfamilioj estis maloftaj ĉar junaj plenkreskuloj enspezas sufiĉe da mono por transhejmiĝi en sian propran hejmon geedziĝinte.

Estis ankaŭ studoj kiuj montras diferencon en la nombro de filoj dezirataj por hejmo depende el la loko kie oni vivas. Familioj kiuj vivas en ruraj areoj deziris havi pli da filoj ol familioj en urbaj areoj.

DNA elprenita el ostoj kaj dentoj en 4,600-jaraĝa ŝtonepoka enterigejo en Germanio havigis la plej fruan pruvaron de nuklea familio kiel socia strukturo.

## Notoj 
Kategorio:Familio
Reggenza Italiana del Carnaro

[eta|altdekstre=1.35|dekstre|Loĝantoj de [Rijeka-Fiume bonvenigas la alvenon de Gabriele d'Annunzio kaj liaj nigraĉemizuloj, ĉar D'Annunzio kaj la faŝisto Alceste de Ambris disvolvigis la preskaŭ-faŝisma *Reggenza Italiana del Carnaro* (nome urbo-ŝtato en Fiume) el 1919 ĝis 1920 kaj kies agado fare de D'Annunzio en Fiume inspiris la italan faŝisman movadon.]]
La **Itala Regenteco de Karnaro** (en itala: *Reggenza Italiana del Carnaro*) estis mem-proklamita ŝtato en la urbo Fiume (nune Rijeka, Kroatio) estrita de Gabriele d'Annunzio inter 1919 kaj 1920. Ĝi estis konata ankaŭ laŭ ties poezia nomo en itala: Entrepreno de Fiume (*Impresa di Fiume*).

Gabriele d'Annunzio estis malkonsentinta ĉar la pactraktatoj post la Unua Mondmilito lasis la urbon Fiume ekster la italaj bordoj. La 12an de septembro 1919 li kondukis ĉirkaŭ 2,600 trupojn, ĉefe volontulaj veteranoj de la Bataloj de Isonzo. Tiu forto konkeris la urbon kaj devigis la retirigon de la Aliancanaj okupaciantaj trupoj (Brit-Usona-Franca).

Dekomence la itala registaro ne akceptis tiun agon kaj eĉ eksplodis militeto. La aprobo de la Traktato de Rapallo la 12an de novembro 1920 turnis Fiume en sendependa ŝtato, nome la Libera Ŝtato Fiume. Tiu oficiale daŭris ĝis 1924, kiam Fiume estis formale aneksita al la Itala Reĝlando laŭ la Traktato de Romo. La administracia divido estis nomita Provinco Karnaro. Karnaro aŭ Kvarnero estas la nomo de la golfo kie situas Rijeka.

## Sekvo 
Benito Mussolini estis influita de la faŝismaj partoj de la revoluciema konstitucio de la Regenteco, kaj de la stilo de estreco de d'Annunzio kiel tuto. D'Annunzio estis priskribita kiel la Johano la Baptisto de Itala faŝismo, kaj praktike la tuta ritaro de Faŝismo estis inventita de D'Annunzio dum sia okupacio de Fiume. Tiuj inkludis elbalkonajn diskursojn, la Romian saluton, la kriojn *"Eia, eia, eia! Alala!"* el la Akilea krio en la Iliado, la dramecan kaj retorikan dialogon kun la homamaso, kaj la uzadon de religiaj simboloj en nova nereligia stilo. Oni diris ankaŭ ke tie originiĝis la praktiko devigi opoziciantojn engluti grandajn kvantojn da ricinoleo, tre efika laksigilo, por humiligi, malsanigi aŭ eĉ mortigi ilin, nome praktiko kiu poste iĝos ofta terurilo kaj de la Nigraĉemizuloj de Mussolini kaj de aliaj alilandaj faŝismoj.

## Notoj 
Kategorio:Disputeblaj teritorioj en Eŭropo
Kategorio:Historio de Kroatio
Kategorio:Itala faŝismo
Kategorio:Unuiĝo de Italio
Kategorio:Eksaj landoj de intermilita periodo
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1920
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1920
Maria Mitchell

**Maria MITCHELL** (naskiĝis en Nantucket, la 1-an de aŭgusto 1818 - mortis en Lynn, Masaĉuseco, la 28-an de junio 1889 ) estis usona astronomino, kiu malkovris kometon en 1847 pere de teleskopo. Ĉi tiu kometo poste fariĝis konata sub la nomo "*Kometo de fraŭlino Mitchel*l" (konata sub la moderna nomo C/1847 T1) Mitchell estis la unua ina profesia astronomo .

Pro tiu malkovro ŝi akiris mondfamon, ankaŭ ĉar nur du virinoj antaŭ si ankaŭ malkovris kometon: la astronomoj Caroline Herschel kaj Maria Margarethe Kirch. Kiel premion la reĝo Frederiko la 6-an de Danio donis al ŝi oran medalon sur kiu estis la latina surskribo "*Non Frustra Signorum Obitus Speculamur et Ortus*" (en Esperanto "Ni ne vane observas la leviĝon kaj la subiron de la steloj").

## Scienco 
eta| Maria Mitchell per sia teleskopo |alternative=|maldekstra|326x326ra
En 1842, ŝi rezignis pri la kvakera kredo kaj sekvis la principojn de unitariismo. Proteste kontraŭ sklaveco, ŝi ĉesis porti kotonajn vestaĵojn.

Mitchell estis la unua virino elektita en 1848 kiel membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj kaj en 1850 de la Usona Asocio por la Akcelo de Scienco. Mitchell estis ankaŭ la unua virino elektita al la Usona Filozofia Societo en 1869.

En la sama kunveno estis elektitaj ankaŭ Mary Somerville, astronomo kaj matematikisto kaj Elizabeth Cabot Agassiz, filozofo. Mitchell ankaŭ laboris por la Usona Mararmea Observatorio por kalkuli la tabelojn kun la pozicioj de planedoi Venuso.

En 1865 Mitchell fariĝis profesoro pri astronomio en la kolegio Vassar. Ŝi estis la unua persono nomumita kiel profesoro. Vassar estis fondita en 1861 de Matthew Vassar kaj en la somero de 1865 la Observatorio Vassar malfermiĝis kiel la unua konstruaĵo de la nova privata universitato. Ŝi instruis en Vassar College ĝis sia emeritiĝo en 1888, la jaron antaŭ sia morto.

## Noto kaj referencoj 
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la samtitola artilolo en la nederlandlingva vikipedio, listo de aŭtoroj.

Kategorio:Usonaj astronomoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Virinaj rajtoj en Usono
Senco

**Senco** estas la "maniero, kiel vorto aŭ frazo estas komprenota". Tio estas la signifo kiu estas aljuĝita al vorto, esprimo, parolado ktp. Temas pri la elementa komponanto de la parolo. La vortoj posedas apartan signifon propran al la lingvo, kaj krome ili havas apartan sencon (vidu artikolon pragmatiko), depende de la parolinto, la intenco, la situacio kaj la kunteksto (tempo kaj spaco). Ekzemple en Esperanto la vortoj *sama* kaj *ideo* havas proprajn signifojn, sed la kunmetaĵo "samideano" havas apartan sencon.

Tiu radiko estas tre uzata en kunmetaĵoj, kiel dusenca, dubasenca, plursenca, sencohava, sencoriĉa kaj sensenca.

## Vidu ankaŭ 
* Konotacio
* Senso
* Sento

## Notoj 
## Bibliografio 
* Barthes, Roland. Elements of Semiology (trans. Annette Lavers & Colin Smith). London: Jonathan Cape. (1967).
* Chandler, Daniel. (2001/2007). Semiotics: The Basics. Londono: eldonejo *Routledge*.
* Fiske, John. Introduction to Communication Studies. Londono: eldonejo *Routledge*. (1982)

Kategorio:Pragmatiko
Kategorio:Lingvoscienco
Kategorio:Semantiko
Familia ekonomiko

**Familia ekonomiko** aplikas ekonomiajn konceptojn kiel produktado, labordivido, distribuado, kaj decidfarado al la studo de la familio. Ĝi klopodas klarigi temojn proprajn de la familio — kiel geedzeco, la decido havi filojn, fekundeco, poligamio, tempo dediĉita al la hejma produktado, kaj doto-pagoj uzante ekonomikajn analizojn.

La familio, kvankam agnoskita kiel fundamenta elemento ekde Adam Smith, ricevis malmultan sisteman traktadon en ekonomiko antaŭ la 1960-aj jaroj. Gravaj esceptoj estas la modelo de populacikresko de Thomas Robert Malthus kaj la pionira verko de Friedrich Engels pri la strukturo de la familio, tiu lasta ofte menciita en marksisma kaj feminisma ekonomiko. Ekde la 1960-aj jaroj, familia ekonomiko disvolviĝis ene de ĉeftendenca ekonomiko, propelita de la nova hejmekonomiko startita de Gary Becker, Jacob Mincer, kaj iliaj studentoj.

Historie la studo de la familio kiel grava ekonomika unuo povas retroeniri al la unuaj stadioj de la agrikulturaj prasocioj, kiam jam estis unuo ankaŭ de produktorimedo, nome la familia kampo aŭ terpeco. En antaŭaj stadioj de ĉasistoj-kolektistoj pro la propra etendo de la ekonomia kolektado ne eblis privata tereno. En la agrikulturaj socioj plej ofte junaj filoj helpis la patron en la kampolaboro aŭ la patrinon en la zorgado por dombestoj aŭ aliaj hejmtaskoj. Evidente tio malhelpis la partoprenon de infanoj en la eduksistemo, plej ofta okazo en antaŭindustriaj epokoj. Jam en la Mezepoko en la fruaj etapoj de la disvolvigo de metioj, komerco kaj aliaj burĝaj profesioj, infanoj tre ofte helpis la patron en la medio de atelieroj (kiel metilernantoj), bazaroj, vendejoj ktp. La komuna partopreno en la familia laboro helpis ke tre ofte la tuta familio dediĉis sin al la sama profesio: vendistoj, konstruistoj, artistoj, muzikistoj, poste sciencistoj, ktp.

Je la alveno de la Industria Revolucio la pludaŭro de la familio kiel ekonomia unuo iom post iom malkomponiĝis, unuflanke pro la malfacilo plue vivteni sin el la tradiciaj enspezorimedoj, kaj aliflanke ĉar kaj edzino kaj infanaj filoj devis iri labori al la nova granda ekonomia unuo, nome fabriko. Aktuale la familio jam ne estas unueca en la produktado, sed ja ankoraŭ en la konsumado: plej ofte ĉiu enspezoj venas al komuna kaso el kiu oni elspezas ankaŭ almenaŭ relative komune.

## Notoj 

Kategorio:Demografia ekonomiko
Porte de Clichy (Tramtransporto en Parizo)

**Porte de Clichy** [pɔʁt də kliʃi] estas haltejo de Tramvojo T3b situanta en la 17-a arondismento de Parizo.

Porte de Clichy détail station tramway 03.jpg|Haltejo *Porte de Clichy*
Station Tramway Ligne 3b Porte Clichy Paris 13.jpg|Aŭtomato por biletoj
Citadis 402 Porte de Clichy station tramway.jpg|Tramo ĉe haltejo

## Interkonektoj 
*   '**
*    **'
*  RATP 54 74 138 173 528 
*  N15 N51

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T3b
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Porte de Clichy (pariza metrostacio)
* Porte de Clichy (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* T3b RATP
* T3 Oficiala retejo 

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T3b
Kategorio:17-a arondismento de Parizo
Zahrádka (Kostelec nad Vltavou)

**Zahrádka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kostelec nad Vltavou, troviĝanta en distrikto Písek. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km sudoriente de Kostelec nad Vltavou. Estas ĉi tie registritaj 64 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Zahrádka situas en katastra teritorio **Zahrádka u Kovářova** kun areo 3,86&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.

## Loĝantaro
## Filmado 
Ĉi tie estis filmita filmo *Strakonický dudák*.

## Pluaj fotografioj 

Zahrádka (Kostelec nad Vltavou) (3).jpg|Kapelo de Sosnovec
Zahrádka (Kostelec nad Vltavou) (9).jpg|Domo n-ro 5
Zahrádka (1).JPG|Kapelo

Kategorio:Kostelec nad Vltavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Kampula baroko
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Poutnov

**Poutnov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km oriente de Teplá. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Karlovy Vary – Mariánské Lázně. Estas ĉi tie registritaj 40 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Poutnov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,22&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1214, kiam ĝi apartenis al monaĥejo en Teplá.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

 Teplá, Poutnov, restaurant.jpg| Gastejo ĉe stacidomo
 Teplá, Poutnov, train station 2.jpg| Stacidomo
 Teplá, Poutnov, upper common 2.jpg| Neprizorgitaj domoj en la supra vilaĝplaco
 Teplá, Poutnov, Teplá River.jpg| Rivero Teplá
 Poutnov hostinec Stadler.jpg|Gastejo Stadler
Landscape by Poutnov 2.jpg|Pejzaĝo de Poutnov

Kategorio:Teplá
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Preĝejo Sankta Johano (Caen)

La **Preĝejo Sankta Johano** () estas la paroĥa preĝejo de kvartalo Saint-Jean en Caen. La preĝejo estis klasita de la Historiaj monumentoj en 1840.

La unua loko de diservo, dediĉita al la Sankta Johano la Evangeliisto, estis fondita en la 7-a jarcento sur romia vojo transiranta la marĉojn de la pli malalta valo de rivero Orne; ĉi tiu akso liganta Augustodurum (Bayeux) al Noviomagus Lexoviorum (Lisieux) poste fariĝis Strato Exmoisine, nun Strato Saint-Jean. En 1954-1956, monolitaj sarkofagoj faritaj el ŝtono de Caen estis malkovritaj dum konstru-laboro en la preĝejo. Ili atestas pri la probabla ekzisto de malgranda nekropolo laŭ la romia vojo kaj oratorio fondita apude. El ĉi tiu antaŭ-romanika sanktejo, restas nenio.
__NOTOC__
## Bildgalerio 

CaenEgliseStJean 01.jpg|Interno
CaenEgliseStJean 02.jpg|Interno
CaenEgliseStJean 03.jpg|Interno
Chœur de l'église st Jean de Caen,.jpg|Ĥorejo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sankta Johano
* Caen

## Eksteraj ligiloj 
* The lady in the glass of l’eglise Saint-Jean, Caen (, pri vitraloj de Danièle Perré)

## Tradukfonto 
Kategorio:Gotikaj preĝejoj en Francio
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Johano la Evangeliisto
Kategorio:Historiaj monumentoj klasitaj en 1840
Kategorio:Konstruaĵoj en Caen
Kategorio:Katolikaj preĝejoj en Eŭropo
Árpád Kucsman

**Árpád Kucsman** [kuĉman], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kucsman Árpád** estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto.
eta|Memortabulo pri Árpád Kucsman
Árpád Kucsman naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Árpád Kucsman maturiĝis en luterana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1949. Post siaj studoj li estis samloke asistanto (1950-1956), lektoro (1956-1965), docento (1965-1971), profesoro (1971-1998), poste emerita profesoro. Inter 1970 kaj 1993 li estis katedrestro. En tiu longa instrua periodo li doktoriĝis en la universitato en 1959, kandidatiĝis en 1965, doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1971. Lia esplora laboro fokusiĝis al sulfuro en la organika kemio. Li ricevis premiojn inter 1975-2008.

## Elektitaj kemiaj kontribuoj 
* *Über den Bau optisch aktiver Schwefelverbindungen* (1953)
* *Über den Mechanismus der Sulfilimin-Bildung* (kunverkisto, 1962)
* *Mechanism of the reaction of sulphides with N-chloroarene-sulphonamides* (kunverkisto, 1975)
* *Nonbonded sulfur-oxygen interaction in organic sulfur compounds* (1985)
* *Stereospecific synthesis and absolute configuration of optically active spiro-λ4-sulfanes* (kunverkisto, 1997)

## Elektitaj literaturaj kontribuoj 
* *Emléktöredékek –Emlékezés Tomasz Jenőre* (2001)
* *Hetvenéves az ELTE Szerves Kémiai Tanszéke* (2004)
* *Epizódok Blum Tamással* (2007)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2013)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://ttk.elte.hu/content/kucsman-arpad-emlekezete.t.268

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Aleje-Zátiší

**Aleje-Zátiší** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Františkovy Lázně, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas nordoriente de Františkovy Lázně. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/21. En  daŭre vivas ĉi tie . Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj.

Aleje-Zátiší situas en katastra teritorio **Františkovy Lázně** kun areo 6,26&nbsp;km².

## Historio 
La registra parto Aleje-Zátiší estiĝis la 24-an de novembro 1990 kaj kreas ĝin vilaĝo Aleje kaj solejo Zátiší (nun hotelo sur ŝoseo I/21).

## Loĝantaro
## Fotogalerio 

Františkovy Lázně, Aleje-Zátiší.jpg| Urbaj domoj
Františkovy Lázně, Aleje-Zátiší, Road No 21.jpg| Vojkruciĝo de ĉefa ŝoseo I/21

Kategorio:Františkovy Lázně
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Lhotka (Bílovec)

**Lhotka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Bílovec en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km nordoriente de Bílovec. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 31 adresoj.

Lhotka situas en katastra teritorio **Lubojaty** kun areo 5,71&nbsp;km².

Troviĝas ĉi tie ĉampinjonejo kaj sidejo de loke signifa bakejo Illík, kiu eksportas bakaĵojn en vastan ĉirkaŭaĵon.

## Loĝantaro 
## Fotografioj 

Lhotka (Bílovec), pekárna.jpg|Bakejo Illík en Lhotka
Lhotka (Bílovec), obecní dům.jpg|Municipa domo en Lhotka
Lhotka (Bílovec), sluneční hodiny.jpg|Sunhorloĝo en Lhotka

Kategorio:Setlejoj en Moravia pordego
Kategorio:Bílovec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
(77891) 2001 SM232

**(77891) 2001 SM232** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas, kun iom granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, kaj ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Flóra Martos

**Flóra Martos** [martoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Martos Flóra** estis hungara kemiisto, komunisto. Ŝia origina familia nomo estis *Mandl* ĝis 1916.

Flóra Mandl naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Prago.
 
## Biografio 
Flóra Mandl devenis el juda familio. Ŝi volis fariĝi kuracisto, sed ŝia familio ne povis pagi la necesajn elspezojn. Ŝi eklaboris, kiel helpisto en kliniko pri radiologio. En 1918 ŝi aliĝis al la socialdemokratoj. Dum la Hungara Sovetrespubliko ŝi laboris por la infanamika movado. Post falo de la respubliko ŝi subtenis la arestitojn, ĉefe en Zalaegerszeg. Martos akiris kemian diplomon kaj ŝi eklaboris en nafta laboratorio apud Budapeŝto. En 1927 ŝi aliĝis al la kontraŭleĝa komunista partio kaj ŝi estis ĉefo de ties "Ruĝa Helpo". Ŝi estis arestita en la 1930-aj jaroj dufoje, kie ŝi malsaniĝis. Martos mortis en sanatorio en Prago.

## Memorigiloj 
* dum la socialismo tutlande stratoj, lernejo portis la nomon Martos Flóra, sed poste plejparte tiu nomo malaperis

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lamelo (apartigilo)

Lamelo (en latina lingvo *Lamella*, plurnombra *lamellae*, diminutivo de *lamina*, *lamna*, plako, folio, tranĉo) signifas malgranda plataĵo aŭ maldikaĵo kiu povas havi plurajn signifojn:

## Biologio 
*Lamelo (fungoscienco),  unu el aro da foliecaj sporiloj en subaĵo de ĉapelfungoj
*Lamelo (zoologio), un el aro de platecaj strukturo en besto

## Vidu ankaŭ 
* Lameno
Žírovice

**Žírovice** (antaŭe ĉeĥe: *Syrmice, Sirmice*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Františkovy Lázně, troviĝanta en distrikto Cheb. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . Estas ĉi tie registritaj 122 adresoj. Al la vilaĝo apartenas solejo Seníky.

**Žírovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,06&nbsp;km².

## Geografio 
Žírovice troviĝas proksimume 3 kilometroj norde de Františkovy Lázně en supermara alteco 452 metroj. Tra la vilaĝo trafluas rojo Stodolský potok.

## Historio 
La unua skribmencio pri Žírovice devenas el la jaro 1297.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo

## Transporto 
Žírovice situas ĉe ŝoseo 21312, deflankiĝanta en Františkovy Lázně el ŝoseo I/64 kaj kondukanta ĝis Nový Drahov. Ĉe solejo Seníky troviĝas fervoja haltejo *Žírovice-Seníky* sur fervojlinio 147.

## Interesaĵoj 
En la vilaĝo troviĝas la t.n. Papilia domo, kie estas bredataj multaj specioj de ekzotikaj papilioj. Troviĝas ĉi tie ankaŭ botanika ĝardeno, kie la papilioj moviĝas kaj kie oni kulturas nutraĵon por ili. Konsisto de tiu ĉi ekipaĵo estas ankaŭ informejo kun ebleco aĉeti suvenirojn aŭ lignajn turismajn markojn.

## Fotogalerio 

Žírovice okraj osady.jpg| Rando de la vilaĝo

Kategorio:Františkovy Lázně
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Porte de Bagnolet (Tramtransporto en Parizo)

**Porte de Bagnolet** [pɔʁt də baɲɔlɛ] estas haltejo de Tramvojo T3b situanta en la 20-a arondismento de Parizo.

## Interkonektoj 
*   ''''
*  RATP 57 76 102 351
*  N16 N34 N141 N142

## Proksime 
* Pordo de Bagnolet

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Parizo
* Tramtransporto en Parizo T3b
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Porte de Bagnolet (pariza metrostacio)

## Eksteraj ligiloj 
* T3b RATP
* T3 Oficiala retejo 

Kategorio:Tramtransporto en Parizo T3b
Kategorio:20-a arondismento de Parizo
Papilia domo

**Papilia domo**, **Papiliario**, **Papilonio** aŭ ankaŭ **Papilioramo** estas specialigita zoologia ĝardeno aŭ farmo por papilioj, kie ĉefaj vivaj eksponaĵoj estas flugetantaj papilioj. Ilia nombro en la tuta mondo kreskas.
eta|Schmetterlinghaus en Burggarten, Vieno
eta|Collodi, Toskanio
eta|Papilia domo en usona Saint Louis
eta|Unua el ekspoziciaĵoj en Jonsdorf

## Priskribo 
Temas pri speciala tipo aŭ parto de zoologia ĝardeno kombinita kun botanika ĝardeno. Ĝi havas tutjare (varmigatan) plantdomon aŭ plantdomojn, en kiuj estas bredataj ekzotikaj papilioj en sia natura ekosistemo kun subtropika aŭ tropika flaŭro. La papiloj ne estas fermitaj en terarioj, sed ili flugas libere inter la vizitantoj. Krom la papilioj en la plantdomoj povas esti ankaŭ pluaj animloj, tolerantaj la papiliojn, ekzemple insekto (abioj, libeloj), lacertoj, etaj ronĝuloj, ekzotikaj birdoj aŭ etaj fiŝoj.

## Historio 
La unua ekspoziciaĵo de tiu ĉi tipo en Eŭropo estiĝis en svisa Marin-Epagnier en la jaro 1988, je dek jaroj pli poste ĝi estis damaĝigita kaj denove renovigita. Pluaj proksimume en la sama tempo en Usono kaj dum la 1990-aj jaroj en multaj landoj de la mondo. Papiliarioj estas ŝatataj, sed proporcie raraj, ĉar ilia trafiko estas multekosta, la papilioj vivas mallongan tempon kaj ili estas delikataj.

## Eŭropo 
* Palmenhaus, Burggarten - en parko ĉe Hofburg, Vieno
* Collodi, provinco Pistoia, Toskanio (Italio), verŝajne la plej granda itala papilia domo
* Schmetterlinghaus Mainau, insulo de floroj en ostrov květin na Bodenlago; kun areo pli ol 1000 kvadrataj metroj, pli ol 120 papilioj, daŭra temperaturo 25 ĝis 30 gradoj, humileco, ĝangalo kun lilianoj kaj pontetoj trans lagetoj kun krokodiloj, verŝajne la plej granda eŭropa papiliario
* Papilioramo en Moosmatte, (Svislando)
* Papilioramo en Kerzers, kantono Fribourg, (Svislando)
* Papilioramo en Marin-Epagnier en Lago de Neŭŝatelo, (Svislando)
* Papila domo Jonsdorf, supra Saksio - apud ĉeĥa-germana norda limo, (2004), pavilono el du partoj, recepciejo, infana anguleto, paneloj kun informoj, vitritaj kestoj kun reptilioj, testudoj, lacertoj, simietoj, marakvario kun koloraj akvariaj fiŝetoj
* Papilia domo Žírovice ĉe Františkovy Lázně (Ĉeĥio)

## Mondo 
* Monsanto insectarium - Papilia zoo en Saint Louis, ŝtato Missouri, kombinita kun ekspoziciaĵo de insektoj.

## Ligiloj 
### Rilataj artikoloj 
* Plantdomo
* Botanika ĝardeno

### Referencoj 
### Eksteraj ligiloj 
* 

* Papilia domo Žírovice (NPR SOOS)
* Papila domo en Jonsdorf
* Papila domo en Diana  Karlovy Vary

Kategorio:Bestoĝardenoj
Kategorio:Plantdomoj
Kategorio:Botanikaj ĝardenoj
Kategorio:Papilioj
(77903) 2001 TQ142

**(77903) 2001 TQ142** estas malgranda meze hela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (80&nbsp;km norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
János Molnár (apotekisto)

**János Molnár** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Molnár János** estis hungara apotekisto, kemiisto.

János Molnár naskiĝis la  en Körmöcbánya (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Kremnica en Slovakio, li mortis la  en Budapeŝto (laŭ alia informo en Rákospalota).

## Biografio 
János Molnár maturiĝis en Pest (urbo), poste li akiris farmacian diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1838. Post la diplomo li laboris en farmaciejo de Malsanulejo Rókus, ekde 1861 li estis farmaciejestro. Inter 1869 kaj 1873 li estis ĉefkemiisto de urbo Pest, poste li fondis propran farmaciejon. Dum la kemiista periodo li ekzamenis komponaĵojn de farunoj, laktoj kaj tabakfumoj, krome ankaŭ kuracajvojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Das Lukasbad in naturhistorischer Beziehung* (1858)
* *Monographische Skizze über das Ofner Raizenbad* (1863)
* *A tej orvosrendőri kémlése fővárosunkban* (1868)
* *Magyarhoni keserű források* (1872)
* *A Budai Rákóczy keserűviznek vegyelemzése* (1876)
* *Ajnácskő gyógyforrásai és geologiai viszonyai* (kunverkisto, 1881)

## Memorigiloj 
* kaverno en Budapeŝto havas la nomon Molnár János

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo M, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj apotekistoj
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Stará Ves (Stará Ves nad Ondřejnicí)

**Stará Ves** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Stará Ves nad Ondřejnicí en distrikto Ostrava-urbo. Ĝi troviĝas sudoriente de Stará Ves nad Ondřejnicí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 684 adresoj.

Stará Ves situas en katastra teritorio **Stará Ves nad Ondřejnicí** kun areo 14,01&nbsp;km².

## Loĝantaro
Kategorio:Setlejoj en Moravia pordego
Kategorio:Stará Ves nad Ondřejnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ostrava-urbo
Socia institucio

La **sociaj institucioj** estas sistemo de sociaj konvencioj longdaŭraj kaj organizitaj normale sendependaj de la registaro kaj de la lando en kiu ili troviĝas, estritaj per infrastrukturo rekonebla ene de la socio. Ili devas esti konataj kiel kemiaj reakcioj en la propra infrastrukturo, ĉar tiuj bezonas alĝustiĝi konstante pro la konflikta karaktero de la historio. Tiele, la sociaj institucioj estas rekreitaj kulture dum la aktivaj kaj portempaj procezoj de ĉiu socia epoko. La institucioj dividiĝas en diversaj branĉoj inter ili jena: religiaj, edukaj, familiaj, ekonomiaj institucioj.

Tre gravaj sociaj institucioj estas jenaj:
* Merkato: La privata posedrajto kaj la racia uzado de la manĝodisponebloj estis la bazo de tio kio estas nun kompleksa kultura histo jam naturigita socie.
* Eduksistemo: Tiu sistemo estas orientita al la eduko, transmitado kaj komunikado de la sciaro, de la kapabloj kaj valoroj. El tio oni lernas strategiojn kiuj ebligas je ĝenerala nivelo la sociajn dividojn kies ĉefa karaktero estas la ekzisto de sociaj klasoj.
* Leĝofara povo: En la antaŭ-modernaj socioj ne estas justico for de la religio. En nereligia socio, la juĝa povo havigas la garantion kaj regulan kadron kie la persono povas kontentiĝi en sia ĉiutaga vivo.
* Municipo: Kiel institucio kaj por leĝofarado kaj buĝeto. Esence temas pri plananto.
* Sindikato: Kiel administranto kaj protektanto de laboristoj. Praktike iĝas administranto de fortoj.

Kategorio:Kultura sociologio
Caen la Mer

**Caen la Mer** estas franca urbeca komunumaro, situanta en departemento Calvados kaj regiono Normandio.

## Areo 
centra|eta|450px

## Konsisto 
# Caen (sidejo)
# 
# 
# Biéville-Beuville
# Blainville-sur-Orne
# Bourguébus
# Bretteville-sur-Odon
# Cairon
# Cambes-en-Plaine
# Carpiquet
# Le Castelet
# Castine-en-Plaine
# Colleville-Montgomery
# Colombelles
# Cormelles-le-Royal
# 
# Démouville
# Épron
# Éterville
# Fleury-sur-Orne
# Le Fresne-Camilly
# Giberville
# Grentheville
# Hermanville-sur-Mer
# Hérouville-Saint-Clair
# Ifs
# Lion-sur-Mer
# 
# 
# 
# Mouen
# Ouistreham
# Périers-sur-le-Dan
# Rosel
# Rots
# Saint-André-sur-Orne
# Saint-Aubin-d'Arquenay
# Saint-Contest
# Saint-Germain-la-Blanche-Herbe
# Saint-Manvieu-Norrey
# Sannerville
# Soliers
# Thaon
# Thue et Mue
# Tourville-sur-Odon
# Troarn
# Verson
# Villons-les-Buissons

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Calvados
* Saline (Calvados)
* Tramtransporto en Caen

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Turism-Oficejo de Caen la mer ()

Kategorio:Caen
Kategorio:Interkomunumaĵoj en Normandio
Kategorio:Urbecaj komunumaroj de Francio
Opština Negotino

**Opština Negotino** () estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Ĝi situas en la suda parto de Vardar regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 18 194 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administraj centroj de la komunumo estas la urbo Negotino.

## Loko, priskribo 
Opština estas distribuita ĉefe en la valo de la rivero Vardar. Sekve, la alto de la areo estas ĉirkaŭ 120-350 m. Nur malgranda proporcio de la oriento atingas ĝis 1150 m smn. Kampara regiono estas 426,46 km².
eta|maldekstra|300ra|
Valo de la rivero iras tra la komunumo laŭ aŭtoŝoseo A1 / E75 de Skopje al Gevgelija kaj plue al Grekio. Paralele kun la ŝoseo kondukas fervojo.

La komunumon konsistigas la urbo Negotino kaj aliaj 18 vilaĝoj. Ili estas:

eta|maldekstra|Vilaĝoj en la komunumo
Brusnik, Vešje, Vojšanci, Gorni Disan, Dolni Disan, Dubrevo, Janoševo, Kalanjevo, Krivolak, Kurija, Lipa, Pepelište, Pešternica, Timjanik, Tremnik, Crveni Bregovi, Djidimirci kaj Šeoba.

Najbaraj komunumoj estas:
Opština Štip en la nordo, Opština Konče en la oriento, Opština Demir Kapija en la sudoriento, Opština Kavadarci en la sudokcidento, Opština Rosoman en la okcidento kaj Opština Gradsko nordokcidente.

## Industrio 
eta|Termika centralo TEC Negotino|alternative=|maldekstra
Sur la teritorio de la komunumo estas konstruita la termika centralo *TEC Negotino*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Spicherba spiralo

eta|spicherba spiralo frusomere
La **spicherba spiralo** estas bedo en formo de granda spiralo, kie estas kultivataj spicherboj. La spirala formo ebligas planti relative malvaste.

## Konstruo 
eta|spicherba spiralo
eta|aspekto de la flanko
[eta|speciala formo: spiralforma spicherba labirinto laŭ [Hugo Kükelhaus|Kükelhaus]]
eta|konstruskemo por spicherba spiralo inkluzive de la priplantado
La spiralo volviĝas ĉirkaŭ ŝtonamaso kontinue. Al la uzata grundo oni aldonas pli kaj pli da sablo por fariĝi ĝin pli tralasebla.

Je la bazo de la spiralo oni kreas malgrandan lageton ĉe la suda flanko. Tio kreas humidan mikroklimaton, kie bone kreskas akvokreso.

La meza parto de la spiralo estas la normala zono. Ĉi tie bone kreskas tipaj eŭropaj plantoj. Ekzistas ankaŭ duonombro. Plantoj, kiuj tie bone kreskas estas ekzemple petroselo, koriandro, estragono, karvio, origano aŭ bazilio.

La supra parto de la spiralo estas seka zono. Pro la aldono de sablo tie la grundo estas tralasebla kaj nutraĵmalriĉa. La interna konstruo de la spiralo havas bonan drenadon. Tie multaj spicherboj el la mediteranea regiono bone kreskas, ekzemple salvio, timiano aŭ lavendo.

## Vidu ankaŭ 
* bedo
* altbedo
* tumulbedo
* ĝardeno
* kultivgrundo
* kuracplanto
* spicherbo
* sekmasonaĵo

## Literaturo 
* Erckenbrecht, Irmela: *Die Kräuterspirale – Bauanleitung, Kräuterportraits, Rezepte* ISBN 978-3-89566-190-7
* Erckenbrecht, Irmela: *Wie baue ich eine Kräuterspirale? Leitfaden für die Gartenpraxis* ISBN 978-3-89566-220-1
* Erckenbrecht, Irmela: *Neue Ideen für die Kräuterspirale – Themenspiralen, Gestaltungsvorschläge, Variationen* ISBN 978-3-89566-240-9

Kategorio:Bedoj
Kategorio:Permakulturo
Stará Ves (Bílovec)

**Stará Ves** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Bílovec en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas okcidente de Bílovec. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/463. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 206 adresoj.

Stará Ves situas en katastra teritorio **Stará Ves u Bílovce** kun areo 11,68&nbsp;km². En la katastra teritorio Stará Ves u Bílovce situas ankaŭ Ohrada.

## Loĝantaro 
## Rilataj artikoloj 
* Požaha

## Fotografioj 

Stará ves2-133000.jpg|aermuelejo en kampoj okcidente de la vilaĝo
Stará Ves-128734.jpg|penta kruco

Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Bílovec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Palaco de Nacioj

La **Palaco de Nacioj** (, prononce [palɛ de nɑsjɔ̃]) estas hejmo de la oficejo de Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo, Svisio. Ĝi estis konstruita inter 1929 kaj 1938 por servi kiel sidejo de la Ligo de Nacioj. Ĝi servis kiel la hejmo de la oficejo de Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo ekde 1946 kiam la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj subskribis Sidejan Interkonsenton kun la svisaj aŭtoritatoj, kvankam Svisio mem ne iĝis membro de Unuiĝintaj Nacioj ĝis 2002.

Nur en 2012, la Palaco de Nacioj gastigis pli ol 10 000 interregistaraj kunsidoj.

## Bildaro 
## Notoj 
Kategorio:Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Ligo de Nacioj
Kategorio:Konstruaĵoj en Ĝenevo
Nacioj
Kategorio:Novklasikismaj konstruaĵoj en Svislando
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1938
Arĝenta medalo de CNRS

La **arĝenta medalo de CNRS** estas premio, kiun la instituto CNRS atribuas al sciencistoj, pro siaj sciencaj esploradoj kiuj internacie famas. La kriterioj, por elekti la laŭreatojn, estas la kvalito kaj la originaleco de la laboroj.

## Laŭreatoj 
* **2019** : Nicolas Asher (informadiko) ; Viviane Baladi (matematiko) ; Jocelyn Benoist (filozofio) ; Alberto Bianco (nanoteknologio) ; Laurent Blanchoin (bioĥemio) ; Francisco Chinesta (materiala Inĝenierarto) ; Marie Cornu (juro) ; Nicolas Galtier (disvolviĝ-biologio) ; Ruxandra Gref (fizika ĥemio) ; Satya Narayan Majumdar (teoria fiziko) ; Valérie Masson-Delmotte (klimatologio); Claire Mathieu (informadiko) ; Alessandro Morbidelli (planedoscienco) ; Jean-François Nierengarten (ĥemio) ; Emmanuelle Pouydebat (disvolviĝ-biologio) ; Claire Rougeulle (biologio) ; Marie-Claire Schanne-Klein (biologio) ; Marie-Hélène Schune (partikla fiziko) ; Johanna Siméant-Germanos (scienca politiko) kaj Ekaterina Zhuravskaya (ekonomio).

* **2018** : Sandrine Bony (kosmologio) ; Pierre Comon (informadiko) ; Pierre-Jean Corringer (bioĥemio) ; Ghislaine Dehaene-Lambertz (psikoscienco) ; Jérôme Gaillardet (kosmologio) ; Barbara Glowczewski (antropologio) ; Julie Grollier (fizikio) ; Anne-Christine Hladky (akustiko) ; Mathieu Jacobé de Naurois (astronomio) ; Éva Jakab Tóth (neorganika ĥemio) ; Bruno Klaholz (struktura biologio) ; Patrick Le Galès (politika scienco) ; Marc Legros (materiala inĝenierarto) ; Jean-François Lutz (ĥemio) ; Grégory Miermont (matematiko) ; Marie-Dominique Nenna (arĥeologio) ; Olivier Pouliquen (inĝenierarto) ; Martine Simonelig (genetiko); Sabine Szunerits (ĥemio) kaj Wilfried Thuiller (ekologio).

* **2017** : Nabila Aghanim (kosmologio) ; Laure Bally-Cuif (neŭrobiologio) ; Jacqueline Bloch (kvantuma fizikio) ; Lydéric Bocquet (fizikio) ; Christophe Breuil (matematiko) ; Hélène Budzinski (ĥemio) ; Éric Chauvet (ekologio) ; Philippe Ciais (klimatologio) ; Bérengère Dubrulle (teoria fizikio) ; Louis Fensterbank (organa ĥemio) ; François Hild (materiala inĝenierarto) ; Jérôme Lang (artefarita intelekto) ; Purificación López-García (disvolviĝ-biologio) ; Frédérique Marion (partikla fizikio) ; Jacques Pelegrin (prahistorio) ; Jean-Luc Schwartz (psikoscienco) ; Michael Sieweke (imunologio) ; Agnès van Zanten (eduka sociologio) ; Frédérique Viard (ekologio) kaj Marie Claire Villeval (ekonomio).

* **2016** : Madeleine Akrich (teknik-sociologio) ; Arezki Boudaoud (vegeta morf-genezio) ; Didier Bourissou (ĥemio) ; Sophie Brasselet (optika fiziko); Jérôme Chave (tropika ekologio) ; Philippe Dagaut (ĥemia kinetiko) ; Isabelle Gallagher (matematiko) ; Jean-Marc Jézéquel (informadiko) ; Elias Khan (nuklea fiziko) ; Brigitte Pakendorf (scienclingvo) ; François Payre (molekula genetiko) ; Catherine Picart (biomaterialo) ; Violaine Sautter (ekstertera geologio) ; Barbara Tillmann (psikoscienco) ; Anne Tresset (arĥeozoologio) kaj Wolfgang Wernsdorfer (nanofiziko).

## Eksteraj ligiloj 
* Laŭreatoj en la retejo de CNRS

Kategorio:Aperis en 2000
Kategorio:Medaloj de la CNRS