Preĝejo de Sankta Triunuo (Tjumeno)

La **preĝejo de Sankta Triunuo** (; plena nomo: , origine *preĝejo de Nikolao de Mira*, ) estis preĝejo de malnovritanoj de la Unueca kredo, konstruita en 1844–1860. Ĝi estis fermita en 1930 kaj eksplodigita en 1932.

## Historio 
Tjumeno ĉiam estis centro de malnovritana movado en la regiono. Parto de malnovritanoj akceptis eblecon plu sekvi siajn tradiciojn sub unio kun la Rusa Ortodoksa Eklezio, proponitan en 1780 forme de la Unueca Kredo (). Danke al tio ili ricevis eblecon havi pastrojn kaj preĝejojn, kaj kontentigi siajn religiajn bezonojn laŭleĝe kaj malkaŝe. La  la Sankta Sinodo aprobis regulojn laŭ kiuj la malnovritanoj povis libere transiri al la Unueca Kredo. La novkreataj preĝejoj de la Unueca Kredo subiĝis al ortodoksaj eparĥioj, iliajn sacerdotojn nomumis metropolitoj, sed la diservoj okazis laŭ malnovritanaj libroj kaj reguloj.

### Konstruado kaj funkciado 
Origine oni planis transdoni al membroj de la Unueca Kredo la preĝejon de Endormiĝo de la Dipatrino, kiu estis malriĉa kaj en 1830 troviĝis en plorinda stato — la ikonostazo kadukiĝis, la tegmento kaj planko putris. Dum kelkaj jaroj ĝi eĉ ne havis propran pastron kaj restis fermita, do oni planis malfondi la paroĥon kaj transdoni la konstruaĵon al la komunumo de la Unueca Kredo. Sed danke al oferoj de lokaj negocistoj la preĝejo estis grave rekonstruita kaj la paroĥo reviviĝis, do tiu varianto ne plu estis prikonsiderata.

En 1839 adeptoj de la Unueca Kredo subestre de negocistoj P. Gilov, V. Sorokin, V. Ŝapoŝnikov, P. Jadriŝnikov kaj burĝo I. Tonkov, kiu estis paroĥestro de la Unueca Kredo en Tjumeno, petis permeson konstrui en la urbo preĝejon de la Unueca Kredo. La korespondado kun la Tobolska Spirita Konsistorio daŭris ĝis 1844, kiam la permeso finfine estis ricevita. Tiujare en la urbo loĝis 247 adeptoj de la Unueca Kredo (106 viroj, 141 inoj). Origine oni permesis la konstruadon en la Aleksandra strato kun tri alkonstruaĵoj: de Anunciacio, de Nikolao de Mira kaj de Sankta Nikita. Samtempe oni transdonis al la komunumo la solan malnovritanan kapelon, kiu restis tiutempe en la urbo (en 1835 estis 3, en 1838 — 2, en 1843 — 1). 

En 1857 ĉe la suda flanko estis konstruita brika kapelo por vendado de kandeloj. Tie troviĝis ikonostazo kiu enhavis 12 ikonojn kaj vicon da etaj kupraj ikonoj, antaŭ kiu staris 8 kupraj kandelingoj kaj unu ligna. La  estis konsekrita la alkonstruaĵo de la ikono de Dipatrino "Ĝojo de Ĉiuj Dolorplenaj" ().

En 1914 en vilaĝo Skorodumskoje estis konstruita preĝejo de Varlaamij, aldonita al la paroĥo de la preĝejo de Sankta Triunuo. En 1932 tie ekfunkciis "kuirejo-fabriko" de la kooperativa organizo *Cerabkoop*. En la ejo estis konstruita rusa forno, oni instalis du fornelojn kaj 12 kaldronejojn, aranĝis fermentejon. Dum la Dua mondmilito tie funkciis distribuejo de kromnutraĵoj por infanoj, kie etuloj povis ricevi supon verŝatan en reuzitajn ladskatolojn. La fabriko-kuirejo estis produktanta po – tagmanĝojn tage ĝis la 1960-aj jaroj. En la 1970-aj jaroj tie funkciis sobrigejo, kien milico alportadis ebriulojn trovitajn surstrate. En la kapelo antaŭ la Dua mondmilito funkciis gazeta kiosko. En la 1970-aj jaroj la preĝejo kaj la kapelo estis detruitaj kaj sur ilia loko aperis kvinetaĝa domo N 31 en strato Dzerĵinskij kaj apude domo N 39 en strato Respubliko.

Laŭ aliaj informoj la preĝejo estis detruita en 1932. Nun sur tiu ĉi loko staras kvinetaĝa domo.

## Vidu ankaŭ 
* Unueca Kredo
* Monaĥejo de Sankta Triunuo (Tjumeno)

## Referencoj 
Tjumeno
Triunuo
Triunuo
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1860-1869
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1860
Kategorio:Malaperis en 1932
Kategorio:Detruitaj preĝejoj en Rusio
Kategorio:Strato Respubliko (Tjumeno)
Kategorio:Malnovritanoj