open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tosk-albana lingvo

La **toska dialekto** estas la ĉefa bazo de la albana lingvo. La nomo por ĉi dialekto aŭ lingvo ankaŭ estas uzata kiel propra nomo por la sudaj tosklingvaj albanoj, kutime estas du subgrupoj Laboj de Labëria kaj Ĉamoj de Çamëria.

Laŭ la stereotipoj ili estas konsideritaj pli malfermaj, imagemaj kaj ne tiom violentaj kiel la gegoj. La arvanidoj de Grekio kaj la arbereŝoj de Italio estas posteuloj de toskaj koloniantoj.

Kategorio:Albana lingvaro
Kategorio:Dialektoj
Aurél Hofbauer

**HOFBAUER Aurél** estis hungara/rumanihungara publicisto, politikisto naskita en Vilagoŝo en 1867 kaj mortinta en Târgu Mureș la 7-an de junio 1928.

## Kariero
Hofbauer Aurél finis juron kaj li fariĝis oficisto en Marosvásárhely, vicurbestro, urbestro Marosvásárhely. Li estis respondecredaktoro de *Székely Lapok* (1901–05). Li estis ano de KZST. Li publikigis en *Keleti Újság* kaj *Ellenzék*, *Zord Idő*; li estis unu el aŭtoroj de la *Marosvásárhelyi Almanach* (Mv. 1920).

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Hofbauer, A.
Hofbauer, A.
Geg-albana lingvo

La **gega** (ghega aŭ gŭega) estas unu el la du ĉefaj dialektoj (aŭ lingvoj) de la albana lingvo. La alia estas la toska, kiu estas la ĉefa bazo de la albana lingvo. La dividlinio inter la du dialektoj estas la rivero Shkumbin.

La gega varianto (dialekto) estas parolata norde de Albanio, en parto de Makedonio kaj Montenegro, kaj de la albanoj en Kosovo kaj Serbio (plimulte en Presevo, Bujanovac kaj Medvedja).

Kategorio:Albana lingvaro
Kategorio:Dialektoj
Lüterkofen-Ichertswil

**Lüterkofen-Ichertswil** estas komunumo en la distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 734 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Lüterkofen-Ichertswil situas en valkaldrono de la rivereto Biber sur la orienta flanko de la montoĉeno Bucheggberg. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Lüterkofen kaj Ichertswil, krome al la komunumo apartenas la setlejoj kaj kvartaloj Hinter Grimpach, Vorder Grimpach, Breiten, Eyacker, Erlenmatten, Felli, Juchel kaj Mülibüel. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,4 km², de kiuj 34% estas kovritaj de arbaro, 53% servas por agrikulturo kaj 12% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Lüterkofen-Ichertswil limas en nordo al Lüsslingen-Nennigkofen, en oriento al Lohn-Ammannsegg, en sudoriento al Bätterkinden (BE), en sudo al Küttigkofen, en sudsudokcidento al Brügglen, en sudokcidento al Buchegg, kaj en okcidento al Leuzigen (BE).

## Trafiko 
Lüterkofen kaj Ichertswil situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj. En sudoriento de la komunumo sur la trilima punkto inter Lüterkofen-Ichertswil, Lohn-Ammannsegg kaj Bätterkinden situas la stacidomo Lohn-Lüterkofen de la trama etspura fervojo de Soloturno al Berno. De la stacidomo poŝtaŭtolinio kondukas tra la vilaĝoj Lüterkofen kaj Ichertswil al Schnottwil konektante la komunumon al la publika transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas kvin kilometrojn norde apud Soloturno.

## Historio 
La hodiaŭa komunumo Lüterkofen-Ichertswil estis kreita en la jaro 1961 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomoj komunumoj Lüterkofen kaj Ichertswil.

La unua dokumenta mencio de Lüterkofen datiĝas el la jaro 1325 kiel *Luterkon*. La unua dokumenta mencio de Ichertswil datiĝas el la jaro 1148 kiel *Hisenharteswilare*.

Dum mezepoko la du vilaĝoj apartenis al la Grafoj de Kiburgo-Bucheggberg. En la jaro 1391 la grafejo estis akirita de la urbo Soloturno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Lüterkofen-Ichertswil
Gravita akcelo

pilko pro gravita akcelo.

En vakuo (neniu aerrezisto), objektoj altiritaj de la Tero akiras rapidon kun konstanta akcelo.]]

En fiziko, **gravita akcelo** estas la akcelo de objektoj libere falantaj en gravita kampo. La forto, kiu  generas tiun akcelon, estas la gravita forto, kiu agas inter masoj. 
## Gravita akcelo sur la surfaco de la Tero 
La gravita akcelo (formula simbolo **g**), kaŭzata de gravita kampo de la tero proksime al la surfaco de planedo, estas uzata ankaŭ kiel mezurunuo, ekster la SI-sistemo. 

Ĝia konvencia valoro estis fiksata de la tria CGPM, en jaro 1901 kaj egalas  9,80665&nbsp;m/s² 

La konvencia valoro de **g** estas mezumo, kiu aproksimiĝas al valoro de gravita akcelo sur la Tero, en loko staranta al latitudo de 45,5° sur nivelo de la maro. Kelkafoje tiu valoro estas nomata **g0**.

 aganta sur maso de 1 kg.]]

## Ŝanĝiĝo de gravita akcelo sur la Tero 
eta|La bildo montras areojn de la Tero, kie la akcelo de gravito estas pli granda ol la teoria valoro (9.80665 metroj por sekundo kvadrata) (en blua) kaj areoj, kie ĝi estas pli malalta ol ĉi tiu valoro (en ruĝa), laŭ mezuroj de NASA
La efektiva gravita akcelo sur la tero ŝanĝiĝas depende de la loko.
La valoro pligrandiĝas kun la latitudo pro la sekvaj kialoj:

* la rotacio de la tero generas centrifugan forton, kiu kontraŭstaras al la gravito; pro tio la gravita akcelo al la poloj egalas 9,823&nbsp;m/s² kaj al ekvatoro  9,789&nbsp;m/s²;

* pro la plateco de la tero, objektoj, kiuj troviĝas proksime al la ekvatoro, estas pli foraj de la centro de la Tero, ol objektoj, kiuj troviĝas proksime al la polusoj. Pro tio la gravito proksime al la polusoj estas pli granda.

Pro ambaŭ la efikoj la valoro de **g** al polusoj estas ĉirkaŭ 0,5% pli alta ol tio al ekvatoro kaj la pezoforto aganta sur maso de 1kg egalmulte ŝanĝiĝas.

## Eksperimentoj 
Galileo Galilei estis la unua, kiu asertis, ke post ĵetado de objekto supren ĝia rapideco malpliiĝas kun konstanta deakcelo, egala al la rapideco kun kiu ĝi kreskas dum la objekto falas. La ŝanĝo de rapido estas atribuita al la forto aganta sur la objekto, kiun Isaac Newton poste identigis kiel la forto de gravito. Ĝis Galileo estis kutime pensi, ke ĉiu substanco havas "naturan staton", ekzemple: la natura stato de sfero estas moviĝi malsupren al la tero, aŭ de la steloj moviĝi cirkle. Ĉi tiun teorion subtenis Aristotelo.

Laŭ la ideo de Galilejo pri pensiga teoria eksperimento, dum la misio Apollo 15, astronaŭto David Scott ekspluatis la vakuon sur la lunsurfaco kaj ekzemplis antaŭ milionoj da televidaj spektantoj, kiel falotempo ne dependas de la maso de la falanta objekto. Li faligis martelon kaj plumon samtempe kaj montris kiel la du objektoj surteriĝis (surluniĝis) samtempe sur la lunsurfaco. Tia eksperimento ankaŭ povas esti pruvita sur la Tero se realigita en vakuo medio.

vidu ankaŭ, Gravita lenso.

## Fakuloj 
* Galileo Galilej
* Philipp von Jolly
* Albert Einstein

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Pezo
* Gravito
* Maso
* Leĝoj de Newton
* Klasika Mekaniko

Kategorio:Fiziko
Kategorio:Mekaniko
Kategorio:Gravitaj efektoj
Kategorio:Fizikaj konstantoj
Kategorio:Tempaj skaloj
3546 Atanasoff

'*3546 *Atanasoff''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 28-an de septembro 1983 de la usona astronomino Eleanor Francis Helin kaj de la bulgaraj geastronomoj Violeta G. Ivanova, A. Georgieva kaj Vladimir Georgiev Ŝkodrov, elde la Observatorio Roĵen proksime de Smoljan (Bulgario).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona bulgardevena matematikisto kaj fizikisto John Vincent Atanasoff (1903–1995), inventisto de la unua komputilo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Malkovrita de Violeta G. Ivanova
Kategorio:Malkovrita de Vladimir Georgiev Ŝkodrov
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Almedina

250px|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio 
**Almedina** (urbo aŭ urbocentro en araba) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *almedinenses*. La censita populacio en 2010 estis de 692 loĝantoj kaj la denseco estas de 12,38 loĝ/km².

## Situo 
Almedina estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 901 m; je 106&nbsp;km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo kaj lime kun la deklivaro de Sierra Morena sude kaj oriente kun la provinco de Albacete. La areo de ties teritorio estas de 55.90&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 38°37′″ N 2°57′″ Ok.

## Ekonomio
Agrikulturo (olivoj, vitoj, fruktoĝardenoj kaj cerealoj) kaj brutobredado. Iome da konstruado kaj tekstila industrio.

## Historio
Kvankam la nomo estas tutaraba, estis antaŭaj setlejoj, eble eĉ antaŭromiaj, Kiel strategia punkto ĉe vojoj, estis grava setlejo dum la araba epoko.

## Monumentoj kaj interesaĵoj 
* Fonto
* Romia ponto
* Preĝejo de Sankta Maria
* Ermitejo de la Virgulino Remedios
* Urbodomo de Almedina
* Ermitejo de Sankta Kristoforo
* Naturloko Barrancos (ravinoj)
* Naturlokoj Kamparo de Montiel

## Notoj
## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Unterramsern

**Unterramsern** estas komunumo en la Distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 215 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Unterramsern situas en la Svisa Mezlando ĉe la suda flanko de la montoĉeno Bucheggberg sur la ebenaĵo de la Valo de Limpach proksimume 12 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Soloturno. La kanaligita rivereto Limpach formas la sudan limon de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Unterramsen kaj la okcidenta parto de la vilaĝo Brittern, kies plej granda parto apartenas al la najbara komunumo Aetingen. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,54 km², de kiuj 29% estas kovritaj de arbaro, 63% servas por agrikulturo kaj 7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Unterramsern limas en nordo kaj oriento al Buchegg, en sudoriento al Limpach (BE), en sudokcidento al Mülchi (BE), en okcidento al Messen, kaj en sudokcidento al Aetigkofen.

## Trafiko 
Unterramsen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra ĝi pasas flanka vojo de Kyburg-Buchegg al Messen, sur kiu cirkulas poŝtaŭtolinio, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima alveturejoj al la svisa aŭtovojo A6 situas sudokcidente apud Schüpfen kaj al la svisa aŭtovojo A1 12 kilometrojn sudokcidente apud Kirchberg.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Ramsern datiĝas el la jaro 1276 kiel *Rambsern*. Ne estas klara, kiam unuan fojon estis distingitaj Unterramsern kaj Oberramsern. Dum mezepoko Unterramsen apartenis al la Senjorujo Buchegg, kiu estis parto de la Grafejo Etburgonjo, kiun regis la grafoj de Kiburgo-Buchegg. En la jaro 1391 la senjorujo estis akirita de la urbo Soloturno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Unterramsern
Fuenllana

250px|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio 
**Fuenllana** [fuen'-jAna] (Ebena Fonto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi prezentas urbanismon tre regulan kun stratoj deklivaj ĉefe tiuj kiuj estas plej proksimaj al la kastelo.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *Fuenllaneros*. La censita populacio en 2010 estis de 301 loĝantoj kaj la denseco estas de 5,02 loĝ/km².

## Situo 
Fuenllana estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 912 m. La areo de ties teritorio estas de 59.96&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 38°42′14″ N 3°46′35″ Ok.

Ĝi estas inter Villanueva de los Infantes (5&nbsp;km) kaj Villahermosa (8&nbsp;km). En la baseno de la rivero Gvadiano elfluas kaj trapasas la municipan teritorion la rojo Tortillo, alfluanto de la rivero Azuer.

## Ekonomio
Agrikulturo (cerealoj, olivarboj, vitoj kaj fruktoĝardenoj) kaj brutobredado.

## Historio
Estas prahistoriaj restoj kaj romia setlejo ĉe vojoj. La kastelo plej verŝajne estis araba, post kristana konkero tie oni starigis preĝejon kaj ĉirkaŭ ĝi organiziĝis setlejo.

## Notoj
## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Puebla del Príncipe

250ra|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
**Puebla del Príncipe** (Vilaĝo de la Princo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *poblatos*. La censita populacio en 2010 estis de 853 loĝantoj kaj la denseco estas de 25,11 loĝ/km².

## Situo 
Puebla del Príncipe estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je 109&nbsp;km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 160,3&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 38°34′08″ N 2°55′32″ Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
Tiu vilaĝo estas ĉe kruco de vojoj (el Valencio al Sevilo kaj el Manĉo al Granado) kaj laŭ legendo la ĉefa estis markita per turoj el kiuj unu restis tie. En araba epoko oni rekonstruis tiun turon. El la araba pasinteco restas en la ĉirkaŭo nomoj de tia origino: nome Alhambra, Albaladejo, Alcubillas, Almedina, Eznavejor (Torre de Juan Abad), Montiel, ktp.

La Ordeno de Santiago estis en la teritorio de la Kamparo de Montiel el 1186, kaj eniris en la proceso kaj reloĝiga kaj rekonkera el 1212. En 1243 la Ordeno de Santiago ekposedis la tutan Kamparon de Montiel kaj starigas kastelojn kaj setlejojn. La Puebla de Montiel estis la tiama nomo de Puebla del Príncipe, kiu estis akirita de la Ordeno de Santiago en 1243 per dono fare al superulo Pelayo Pérez Correa. Tiam oni ekdediĉis la ruinojn de la iama turo kiel ermitejo al la Virgulino Maria. El tiam la vilaĝo kreskis ĉe la kastelo, kiu estis unu de la 32 fortikaĵoj de la Ordeno de Santiago.

Ĉel a 15a jarcento oni konstruis la Preĝejon, de stilo gotika kaj turo kun kreneloj kaj sonoriloj. En 1553 separiĝis el Montiel, danke al akcepto de la tiama princo Filipo la estonta reĝo Filipo la 2-a, je kiu honoro la vilaĝo eknomiĝis de la Princo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Alcubillas

250px|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
**Alcubillas** [alkubIjas] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *alcubilleros*. La censita populacio en 2010 estis de 582 loĝantoj kaj la denseco estas de 12,26 loĝ/km².

## Situo 
Alcubillas estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 804 m; je 82 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo kaj je 11 km de Villanueva de los Infantes, ĉefurbo de la jurisdikcia teritorio. La areo de ties teritorio estas de 47.46 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°45′07″ N 3°08′05″ Ok.

## Geografio 
La vilaĝo limas kun Valdepeñas okcidente, kun Villanueva de los Infantes oriente, kun Alhambra norde, kun San Carlos del Valle nordokcidente kaj kun Torre de Juan Abad kaj Cózar sude.

Jabalón estas la ĉefa rivero de la komarko kaj unu el plej elstaraj de la maldekstra bordo de la Gvadiano. Tiu formiĝas ĉe Ojos de Montiel el 4 fontoj kiuj elfluas inter kalkaj terenoj, kaj post trapasi ĉe Alcubillas kuniĝas kun la rivero Oregón. Ĝi alfluas al Gvadiano ĉe Corral de Calatrava.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
* La plej antikva referenco estas en mapo araba de la jaro 747.
* En 1213 ekposedas ĝin la Ordeno de Santiago. En 1274 Gonzalo Ruiz Girón donis privilegion al Montiel, per kiu oni donis al ĝi kaj Cózar kaj Alcubillas.
* En 1539 sendependiĝis el alies kontroloj kaj ekhavante propran vilaĝestron.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo 
* Persona retejo 
* Historio de Alcubillas 
* Bloga persona de alkubijano 
* Alcubillas kaj plie

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Santa Cruz de los Cáñamos

250ra|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
**Santa Cruz de los Cáñamos** [santakrUz de los kAnjamos] (Sankta Kruco de la Kanabo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Kuriozaĵo estas ke en la blazono de tiu vilaĝeto aperas folio de kanabo, kio nur lastajn jardekojn iĝis tutmonda alternativa simbolo; kompreneble ĉi tie devenas el epoko kiam kanabo estis tradicia utila kultivo por tekstila industrio, ekzemple por ŝnuroj.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Toperos*. La censita populacio en 2010 estis de 593 loĝantoj kaj la denseco estas de 33,47 loĝ/km².

## Situo 
Santa Cruz de los Cáñamos estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 982 m. La areo de ties teritorio estas de 17.72 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°38′16″ N 2°52′06″ Ok.

Limas norde, oriente kaj okcidente kun Montiel (al kies teritorio ĝi apartenis antikve), kaj sude kun Terrinches.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
La deveno datas de 1212 kiam, post la batalo de las Navas de Tolosa, komencis la reloĝigon de la teritorio de la kastelo de Sankta Kruco. En 1225 don Pedro Fernández de Castro donis ĝin al la Ordeno de Santiago, kies kruco aperas en la supra parto de la blazono inter la folioj de kanaboj.

En 1575 sendependiĝis disde Montiel kaj laŭ la nomo de Santa Cruz de los Cáñamos.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Igaci

**Igaci** estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 25.188 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Alagoaso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  WikiAlagoas 

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Alagoaso
Ruidera (Ciudad Real)

250ra|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
**Ruidera** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi estas konata ĉefe pro siaj lagunoj, kiuj konsistigas la ekfluon de la rivero Gvadiano.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Ruidereños*. La censita populacio en 2010 estis de 588 loĝantoj kaj la denseco estas de 15 loĝ/km².

## Situo 
Ruidera estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la orienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 821 m; je 105 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 39.20 km².

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Sed lastatempe turismo kaj ĉefe natura turismo, krom ĉasado.

## Vidindaĵoj 
* Lagetoj de Ruidera, natura loko, kun akceptejo por vizitantoj kaj interpretejo de la Natura Parko Ruidera.
* *Casa del Rey*, reĝodomo.
* *Casa del Administrador*, domo de la administracianto.
* Ruinoj de la pulvorfabriko, de la epoko de Karlo la 3-a.
* Rigardejo de la Lageto de la Reĝo.

## Historio 
Ĝi konstituiĝis la 21-an de septembro de 1990. Ĝi iam dependis administre de la Ordeno de Sankta Johano, sed antaŭe ĝi apartenia al municipo de Alhambra, (Ordeno de Santiago) kaj pro tio ĝi nune formas parton de la Kamparo de Montiel.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real
* Lagetoj de Ruidera

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Sierra Morena (Ciudad Real)

**Sierra Morena** estas la nomo kiun ricevas komarko de la provinco de Ciudad Real, en Hispanio, laŭ la divido kiun de tiu provinco faras la Diputación (provinca municiparejo) de Ciudad Real. Ĝi estas situanta sude de la provinco, ĉe la limo kun la provinco de Ĥaeno. Kiel la najbara komarko ĥaena de Sierra Morena, formas parton de la samnoma montaro de Sierra Morena, kiu separas Manĉon el Andaluzio.

Ties municipoj estis historie ligataj al Kamparo de Montiel kaj al Kamparo de Kalatrava.

## Municipoj 
## Notoj 
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Kamparo de Sankta Johano

eta|325px|Municipoj de la Kamparo de Sankta Johano, ene de Kastilio-Manĉo.
La **Kamparo de Sankta Johano** aŭ **Malsupra Manĉo** estas manĉa komarko de Kastilio-Manĉo, Hispanio, kie situantas la 19 vilaĝoj kiuj historie estis sub la hegemonio de la Ordeno de Sankta Johano, konata ankaŭ kile Ordeno de Malto. Ĝi inkludas municipojn de la Provinco de Ciudad Real kaj de la Provinco de Toledo:

* Alcázar de San Juan, inklude la submunicipoj de Alameda de Cervera kaj Cinco Casas.
* Arenas de San Juan
* Argamasilla de Alba
* Camuñas
* Consuegra
* Herencia
* Las Labores
* Puerto Lápice
* Madridejos
* Quero
* Ruidera
* Tembleque
* Turleque
* Urda
* Villacañas
* Villafranca de los Caballeros
* Villarta de San Juan

La municipoj apartenantaj el Ciudad Real estas la jenaj:

* Alcázar de San Juan
* Arenas de San Juan
* Argamasilla de Alba
* Herencia
* Las Labores
* Puerto Lápice
* Ruidera
* Villarta de San Juan

Kategorio:Provinco Toledo
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Kategorio:Geografio de Hispanio
Viso del Marqués

250ra|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
eta|dekstra|Palaco de la Markizo de Sankta Kruco.
**Viso del Marqués** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.

La Ĝenerala Arkivo de la Armeŝiparo Álvaro de Bazán havas sian sidejon en Viso del Marqués, en la Palaco de la Markizo de Sankta Kruco, belega palaco renesanca apartenanta al la Markizoj de Sankta Kruco de Mudela, kiuj luas ĝin al la Hispana Mararmeo kontraŭ la simbola prezo de unu antikva bileto de unu peseto jare.

La municipo apartenas al la jurisdikcio de Valdepeñas kaj posedas unu el la municipaj teritorioj plej vastaj de Hispanio, kiu etendiĝas ĝis la nordaj deklivoj de Sierra Morena.

## Loĝantoj 
La censita populacio en 2010 estis de  loĝantoj kaj la denseco estas de &nbsp;loĝ/km².

## Situo 
Viso del Marqués estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Sierra Morena en la suda parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 323&nbsp;m. La areo de ties teritorio estas de &nbsp;km².

## Ekonomio 
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado (ĉasado).

## Historio 
Eble la reĝo Alfonso la 7-a mortis tie.

Post la batalo de la Navas de Tolosa, en 1212, El Viso estas donata al la Ordeno de Kalatravo. Sed komence de la 16a jarcento la loko, fruktoĝardenoj kaj montoj estis donataj de Filipo la 2-a al nobelulo marista Álvaro de Bazán, unua Markiso de Santa Cruz.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real
* Almuradiel-Viso del Marqués (stacidomo)

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Torrenueva

250ra|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
**Torrenueva** (Nova Turo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. Proksime al Valdepeñas, ties vino estas protektataj de la deven-marko Valdepeñas, nome la dua plej antikva de Hispanio. Ties plej grava monumento estas la preĝejo, situa inter la Placo de Hispanio kaj la Placo de Kastilio-Manĉo, de stilo gotika izabela (Preĝejo de Santiago).

Formas parton de la Kamparo de Montiel (historia), kiel loko kiu apartenis al la Ordeno de Santiago ekde la Mezepoko al la 19a jarcento.

En Torrenueva oni celebras tipan feston per rajdado sur ĉevalo (antikve sur azenoj aŭ muloj). Tiu festo estas de religia deveno kaj nun oni celebras en karnavalo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Torreveños*. La censita populacio en 2010 estis de 2.991 loĝantoj kaj la denseco estas de 21,04 loĝ/km².

## Situo 
Torrenueva estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Sierra Morena en la suda parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 323 m; je 79&nbsp;km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 142.15&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 38º 37' 59" N, 03º 22' 00" Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo (cerealoj, olivarboj, vitoj, fruktoĝardenoj) kaj brutobredado.

## Historio 
Torrenueva dependis el la Ordeno de Santiago. En 1440 kaj 1527 ricevis privilegiojn (oficialajn dokumentojn).

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Géza Nagy

**Géza Nagy**

* Géza Nagy (arkeologo)
* Géza Nagy (ekleziverkisto)
* Géza Nagy (literaturhistoriisto)
* Géza Nagy (pentristo)
* Géza Nagy (pianisto)
* Géza Nagy (tradukisto)
Géza Nagy (pentristo)

**NAGY Géza** estas rumania hungara/hungara pentristo naskita en Kluĵo la 9-an de majo 1954. Li estas la filo de pentristo Béla Abodi Nagy kaj edzo de la pentristino Stoica Georgeta Nagy, frato de la pentristino Anna Nagy.

## Kariero 
Géza Nagy studis inter 1975-80 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo ĉe majstroj László Feszt, Nica Ioachim, Ion Horváth-Bugnariu. De 1983 li estas liberprofesia astisto. Li vivas de 1988 en Győr.

## Fonto 
* Artportal.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Erdevik

**Erdevik,** serbe **Ердевик,** hungare *Erdővég* estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.
eta|250px|Loko de la municipo en Serbio
eta|260px|Ĉefstrato de Erdevik

## Bazaj informoj 
* Areo: 54 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°07′01″N 19°24'16″E
* Supermara alteco: 121 m
* Loĝantaro: 3316 en 2002
* Poŝtkodo: 22230
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ŠI

## Geografio 
Erdevik situas laŭ ĉefvojo. La plej proksima urbo estas Ilok.

## Historio 
Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Erdevik 2007 serboj (60,5 %), 846 slovakoj (25,5 %), 134 kroatoj (4 %), 95 hungaroj (3 %), 75 jugoslavianoj, 23 rutenoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Erdevik

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Listo de urboj de Malavio

Jen listo de urboj de Malavio laŭ la loĝantaronombro:
eta|250px|Mapo pri Malavio
eta|270px|Ĉefurbo Lilongvo
* Lilongvo
* Blantyre
* Mzuzo
* Zombo (Malavio)
* Kasungu
* Karonga
* Mangoĉi
* Salima
* Nĥotakota
* Livondo
* Balaka
* Mzimba
* Dedza
* Nsanje
* Rumfi
* Mĉinji
* Ĉitipa
* Mulanje
* Nĉeŭ
* Mŭanza (Malavio)
* Mponela
* Golfo Nĥata
* Luĉenza
* Nĉisi
* Tjolo
* Chikŭaŭa
* Livingstonia
* Dova
* Ĉipoka
* Golfo Simio
* Falombe
* Ĉiradzulu
* Maĉinga

## Fontoj 
* Germana Vikipedio
3547 Serov

'*3547 *Serov'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun *de fakto* en Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan pentriston Valentin Aleksandroviĉ Serov (cirile *Валентин Александрович Серов'', 1865–1911).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Preĝejo Sankta Antonio (Zugló)

**Preĝejo de Sankta Antonio el Padovo** estas romkatolika paroĥa preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en Zugló.

## Historio 
En 1919 paroĥo formiĝis kaj en 1923 provizora kapelo konstruiĝis kaj malkonstruiĝis en 1957. La preĝejo konstruiĝis en la 1940-aj jaroj. Pro financaj problemoj la turo restis malsvelta kaj malalta. En 1956 rusoj rifuĝis en la preĝejon, kie ankaŭ pafadoj okazis. Pri tio temas ekstere memortabulo. En 1980 nova altaro pretiĝis. En 2007 la preĝejo renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en mezo de la placo. La fasado konsistas el porĉo kun 3 arkoj. Malantaŭe troviĝas la enirejo. En mezo de la fasado estas senornama granda fenestrorozo. En la maldekstra flanko etendiĝas la malalta kvadrata turo. Interne freskoj de la sanktejo prezentas vivon de Sankta Antonio, pentritaj en 1961. Interne estas skulptaĵoj pri Sankta Antonio, Reĝino de Ĉieloj kaj Sankta Maria. La altaroj pretiĝis pri Sankta Jozefo, pri Jesuo kaj pri Kruco. La orgeno estas altkvalita. La fenestrorozo estas laboro de Sándor Légrády.

Kermeso okazas en la 13-an de junio.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare
eta|maldekstre|La kirko jam kun la pli alta turo
eta|maldekstre|La kirko interne

Buda
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Ferenc Hoffmann

**HOFFMANN Ferenc** estis hungara/rumanihungara komponisto naskita en Šťáhlavy la 6-an de januaro 1873 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de julio 1945.

## Kariero 
Ferenc Hoffmann diplomiĝis en Vieno. Ĝis 1919 li estis militdirigento. Poste en 1919 li loksidiĝis en Satmaro. Li estis tie la fondintano de la Asocio Filharmnia, ĥorestro ties kaj de tiuj de Industria Ĥoro, de Hildegarda Ĥoro kaj unu el kapelestroj de Romániai Magyar Dalosszövetség.

## Libroj 
* *Magyar népdalkincs* (Kv. 1938);
* *Magyar nótakincs* (Kv. sen jaro).

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Hoffmann, F.
Hoffmann, F.
Hoffmann, F.
Béla Bíró (arthistoriisto)

**BÍRÓ Béla** estis hungara arthistoriisto naskita en Makó la 11-an de julio 1899 kaj mortinta en Irvine, Usono, la 6-an de oktobro 1982

## Biografio 
Bíró Béla akiris diplomon de desegninstruisto en Belarta Altlernejo de Budapeŝto (1924), li doktoriĝis pri arthistoriisto en la Scienca Universitato Pázmány Péter (1930). Li estis stipendiulo de Romo (1930-31). Li estis privatprofesoro en la katedro pri arthistorio de la Universitato de Koloĵvaro (1943-44). De 1942 li estis artkritikisto de la revuo *Erdélyi Helikon*. En sia artikolserio *Régi erdélyi művészek* ĝis 1944 li publikigis portretskizojn pri Miklós Sikó, Ferenc Kis-Solymosi Simó, Zsigmond Bikfalvi Koréh, Ferenc Antal Bergman, Károly Szathmári Pap, Sámuel Nagy. En Hungario ĝis la Hungara revolucio de 1956 li estis esploristo de Belarta Muzeo (Budapeŝto), poste li disidis. Li estis en Universitato de Long Beach docento, poste profesoro pri arthistorio ĝis 1969. Inter 1970-82 li vivis Vieno, poste denove en Kalifornio.

## Verkoj 
* Mihály Kovács 1818-1892 Budapest, 1930
* A művészettörténet kézikönyve Budapest, 1939
* Miklós Sikó élete és művészete 1818-1900 Kolozsvár, 1944
* A magyar reformkor művészete (1800-1848), Művészettörténeti kiskönyvtár 11. Budapest, 1951
* A magyar művészet története 1800-tól napjainkig, (kézirat) Budapest, 1953
* Handbook of art history Dubuque, 1963, 2-a eldonaĵo: Los Angeles, 1964, 3-a eldonaĵo: New York, 1965

## Libro redaktita 
* *A magyar művészettörténeti irodalom bibliográfiája* (Bp. 1955).

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Antal Hofmann

**HOFMANN Antal**, plumnomo *Antal Ádám* estis hungara/rumanihungara ĵurnalisto, poeto naskita en Fiume la 6-an de decembro 1912 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de septembro 1956.

## Kariero 
Antal Hofmann finis la mezlernejon en Satmaro kaj li fariĝis interna kunlaboranto de gazeto *Szatmári Újság*, poste de tiuj aperintaj en Sighetu Marmației, de 1948 li estis oficisto en Budapeŝto.

## Poemvolumoj 
* *Csók és halál* (Szatmár 1935);
* *Bocsáss meg!* (Máramarossziget sen jaro).

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Dick Hyman

eta|Dick Hyman kaj Bubba Kolb je Silvestro
**Richard Roven ″Dick″ Hyman** (* 8-an de marto 1927 en Novjorko) estas ĵazpianisto.

## Vivo kaj verkado 
Dick Hyman ricevis klasikmuzikan edukon, studis ĉe konservatorio Juilliard School kaj estis lernanto de Teddy Wilson. En 1949 kaj 1950 Hyman muzikis kun Benny Goodman, Tony Scott kaj Red Norvo kaj en 1952 li prezentis en la muzikfilmo *Hot House* kun Charlie Parker. Kun sia triopo li lanĉis en 1954 unuan furoraĵon en la tutllandaj ranglistoj per „Unforgettable“. En 1956 li lanĉis kun sia *Dick Hyman Triopo* per sia instrumenta versio de la *Moritat* el *Dreigroschenoper* tutmondan furoraĵon.
Dum la pluaj 1950-aj kaj 1960-aj jaroj li laboris ĉefe kiel studiomuzikisto kaj kunlaboris kun Arthur Godfrey kaj Leonard Feather. Krom tio li estis unu el la unuaj muzikistoj, kiuj okupiĝis pri la Moog-sintezilo. En la 1970-aj jaroj Hyman estis membro de *New York Jazz Repertory Company*, faondis en 1976 la kvinopon *Perfect Jazz Repertory Quintet* kaj verkis muzikon por kelkaj filmoj de Woody Allen. Ankaŭ dum la sekvaj jardekoj Dick Hyman restis muzike aktiva, ekzemple kunlabore kun Ruby Braff kaj Peter Appleyard.

En 2006 li ricevis por sia vivoverkaro la Germanan Ĵaz-Premion.

## Diskoj 
* 1981 - *Live At Michael´s Pub* (JazzMania) kun Roger Kellaway
* 1988 - *14 Piano Favourites* (Music & Arts)
* 1990 - *Music Of 1937* (Concord)
* 1990 - *Stride Piano Summit* (Milestone) kun Harry Sweets Edison, Jay McShann, Red Callender
* 1990 - *Plays Duke Ellington* (Reference)
* 1993 - *Concord Duo Series, Vol. 6 * (Concord) kun Ralph Sutton
* 1995 - *Elegies, Mostly* (Gemini) kun Niels-Henning Ørsted Pedersen
* 1995 - *Cheek To Cheek* (Arbors)
* 1998 - *Dick & Derek At The Movies* (Arbors) kun Derek Smith
* 2001 - *Forgotten Dreams* (Arbors) kun John Sheridan

## Filmmuziko 
* 1977: *The deadliest season*
* 1978: *French Quarter*
* 1979: *The last Tenant*
* 1980: *King Crab*
* 1982: *Zelig*
* 1984: *Broadway Danny Rose*
* 1984: *The Purple Rose of Cairo*
* 1987: *Moonstruck*
* 1988: *Bacall on Bogart*
* 1988: *Thelonious Monk: Straight, No Chaiser*
* 1992: *Swing Kids*
* 1995: *Mighty Aphrodite*
* 1996: *Everyone Says I Love You*
* 1999: *Sweet and Lowdown*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Germana Ĵaz-Premio 

Kategorio:Ĵazpianistoj
Kategorio:Usonaj muzikistoj
Ĝuĝou

**Ĝuĝou,** ĉine **株洲**, laŭ pinjino *Zhūzhōu* estas prefektujnivela milionurbo kaj grava industria urbo en provinco Hunano en Ĉinio. La historia loknomo estis *Jianning*. La municipo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn kaj aliajn zonojn.
eta|maldekstre|Stacidomo en Ĝuĝou

## Geografio 
Ĝuĝou etendiĝas en la suda parto de la lando laŭ navigebla rivero Ksiang.

## Ekonomio 
En Ĝuĝou oni okupiĝas pri metalurgio, maŝinofabrikado, kemiaĵoj kaj konstrumaterialoj. La industria zono en la proksimo fondiĝis en 1992.

## Klimato 
Ĝuĝou havas subtropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas po 1400&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter marto-aŭgusto. Inter junio-septembro la temperaturo estas ĉirkaŭe 30&nbsp;°C, vintre foje frostas.

## Trafiko 
Ĝuĝou estas nodo de fervojaj linioj, ekzemple la Pekino-Kantono-Fervojo trairas la urbon. Same ankaŭ aŭtovojoj troviĝas tie. La flughaveno estas fore (37 km). La rivero estas navigebla.

## Vidindaĵoj 
* televizia turo

## Ĝemelurboj 
*  Fredrikstad, Norvegio

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
* Urbomapo 
* Fotoj pri la urbo 
eta|260ra|maldekstra|Turo 293 m. en Ĝuĝou

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Ureparapara

**Ureparapara** estas insulo de norda Vanuatuo, en la Banks-insularo. Ĝi estas pli-malpli cirkla (krom granda golfeto nomata *Divers Bay*), kun 8-kilometra diametro, kaj havas surfacon de . En 2009 ĝi havis 437 loĝantojn.

La loĝantoj parolas du proprajn lingvojn.

## Referencoj 
Kategorio:Insuloj en Vanuatuo
Miklós Nagy

**Miklós Nagy**

* Miklós Nagy (agronomo)
* Miklós Nagy (bibliotekisto)
* Miklós Nagy (ĵurnalisto)
* Miklós Nagy (literaturhistoriisto)
Ĉina liriodendro

La **ĉina liriodendro** (*Liriodendron chinense*), estas la sola azia specio en la liriodendro-genro. Tiu indiĝena arbo de centra kaj suda Ĉinujo kreskas en la regionoj de Anhujo, Gŭangŝio, Ĝjangsuo, Fuĝjano, Gŭiĝoŭo, Hubejo, Hunano, Ĝjanŝio, Ŝenŝjio, Ĝeĝjango, Siĉuano kaj Junano, kaj ankaŭ loke en norda Vjetnamujo. Protektitaj populacioj troviĝas en la Tianmuŝana Nacia Rezervejo , Huangŝan-Monto, Ŭuji-Ŝan, kaj Badagongŝana Naturrezervejo.

## Priskribo 
eta|220ra|maldekstra|Ĉina liriodendro : branĉeto kun floroj.
Tiu palearktisa-orientalisa arbo estas tre simila al la nordamerika specio, la tulipa liriodendro, malsama pri la ofte iomete pli grandaj kaj pli profund-lobaj folioj, kaj pri la pli mallongaj internaj petaloj en la floroj, al kiuj mankas la oranĝa pigmento de *L. tulipifera*. La ĉina liriodendro atingas proksimuman alton de 40 metroj .

## Kultivado 
Ĝi ne estas tiel vintrorezista kiel la nordamerika specio, sed estas kultivata sur aliaj kontinentoj kiel ornama arbo. Ĝi estas kreskigata en Anglujo (kie ekzistas multaj ĉe Reĝa Botanika Ĝardeno ) de Londono ), Irlando, Belgujo, Nederlando, kaj Germanujo. En Nordameriko, ĝi kreskas tiel fore norden kiel Bostono, Masaĉuseco en la oriento, kaj kiel Vankuvero (Kanado) en la okcidento. La ĉina liriodendro ankaŭ troviĝas en Novzelando. En kultivado ĝi kreskas tiel rapide kiel la tulipa liriodendro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Bildoj de ĉina liriodendro.
*  1999 : Raporto pri la stato de la medio en Ĉinujo. 
*  Ukkola Tarja e.a. 2001 : *Myxomycetes* of Hunan Province. *Ann. Bot. Fennici*, 38, 305-328.
*  Ĉina liriodendro ( *NCBI* ).

## Bibliografio 
*  Hunt, D. (ed). 1998 : Magnolias and their allies. *International Dendrology Society & Magnolia Society*. ISBN 0-9517234-8-0

Kategorio:Magnoliacoj
Kategorio:Orientalisa flaŭro
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Arboj
Kategorio:Ĝardenplantoj
Omophlus rugosicollis

***Omophlus rugosicollis*** estas palearktisa specio de la familio de tenebrionedoj ene de la koleopteroj.

Ĝi manĝas sklerotojn de ergotfungo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fauna Europeae 
* Bildo

Kategorio:Tenebrionidae
Kategorio:Palearktisa faŭno
Pojazdy Szynowe Pesa Bydgoszcz

**Pesa** (Pojazdy Szynowe Pesa Bydgoszcz) estas pola produktanto de tramoj, trajnoj, lokomotivoj, ŝarĝaj kaj pasaĝeraj vagonoj. Sidloko de kompanio estas jam de komenco, kiam la kompanio estis fondita en jaro 1851, Bydgoszcz. Hodiaŭ laboras en Pesa ĉ. 2000 homoj. Pesa en sia longa historio sukcesis ricevi kontraktojn por produktado de novaj trajnoj por aliaj landoj: Italio, Litovio kaj Ukrainio. En marto 2011 Pesa ricevis kontrakton de České dráhy.

## Galerio 

Dosiero:27WEb-001 Wisla Glebce 03.jpg|27web-001
Dosiero:PKP CZASZYN1.jpg|SA135 en Goleszów.
Dosiero:111Ed-001 Gama Marathon(2) Trako13.jpg|E111-001
Dosiero:Twist on Niepodległości Avenue2.jpg|Tramwaj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Newag

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de kompanio en la pola kaj angla lingvoj 

Kategorio:Produktantoj de veturanta materialo
Kategorio:Bydgoszcz
Kategorio:Polaj firmaoj
Mária Holstein

**HOLSTEIN Mária** estis rumanihungara instruistino, pedagogia verkistino, porjunulara verkistino naskita en Nagyenyed la 1-an de septembro 1876 kaj mortinta en Dej la 23-an de septembro 1933.

## Kariero
Holstein Mária akiris diplomon de infanĝardenistino en Sepsiszentgyörgy, en 1899 Koloĵvaro porinstristan diplomon. Ŝiaj porinfanaj teatraĵoj kaj fabeloj estis popularaj. 

## volumoj
**Katóka utazása és egyéb mesék* (Kv. 1921);
**Mesék, versek* (Dés 1922) 

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
Cefalotorako

[eta|dekstra|Ĉe [araneo :
**1.** kruroj ; **2.** cefalotorako ; **3.** abdomeno.]]
**Cefalotorako** aŭ **prosomo** estas antaŭ parto de la korpo de iuj artropodoj (krustacoj kaj *Chelicerata*), kiu devenas el la kuniĝo de la kapo kaj la torako.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Anatomio de artropodoj
Vicencos Kornaros

**Vicencos** aŭ **Vikentios KORNAROS** (Greke: Βιτσέντζος aŭ Βικέντιος Κορνάρος) aŭ **Vincenzo Cornaro** (naskiĝis la , mortis en Kandia en 1613 aŭ 1614) estis kreta poeto, kiu verkis la romantikan epopeon *Erotokritos*. Li verkis en la nacia greka lingvo, kaj estis ĉefa figuro de la Kreta Renesanco.

Malmultaj biografiaj fontoj ekzistas pri Kornaros krom la finaj versoj de Erotokritos. Oni kredas ke li naskiĝis en riĉa familio en Trapezonda apud Sitia en Kreto, en 1553, kaj vivis tie proksimume ĝis 1590. Li tiam transloĝiĝis al Kandia (nuna Iraklion), kie okazis lia edziĝo al Marietta Zeno. Kune ili havis du filinojn nomitajn Helena kaj Katerina.

En 1591 Kornaros fariĝis administranto, kaj dum la ekapero de plagoj de 1591 al 1593 li laboris kiel puriga kontrolisto. Li montris intereson pri literaturo kaj estis membro de literatura grupo nomita *Accademia degli Stravaganti* (Akademio de la Strangaj Verkistoj), kiu estis fondita de lia frato kaj de la verkisto Andrea Cornaro. Li mortis en Kandia, en 1613 (aŭ 1614), kaj estis entombigita ĉe la preĝejo de Sankta Francesko. La kaŭzo de lia morto restas nesciata. Sinsekvaj literumoj de lia antaŭnomo inkluzivas Vicenzo kaj Vitzentzos.

Lia verko *Erotokritos* estis fonto de inspiro por Dionisios Solomos kaj influis kelkajn poetojn kiel Kostis Palamas, Krystallis kaj Seferis. Estas ankaŭ pramŝipo nomita laŭ li, konektanta la grekajn insulojn Kiteroj kaj Kontraŭkiteroj kun Kreto, Peloponezo kaj Pireo.

## Literaturo 
* D. Holton, *Λογοτεχνία και κοινωνία στην Κρήτη της Αναγέννησης* "Literature and society in Renaissance Crete" (1991), p.&nbsp;369
* L. Politis, *Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας* "History of modern Greek literature", ed. Μ.Ι.Ε.Τ. (National Bank of Greece Cultural Foundation), Athens 1978, p.&nbsp;78
* K. Th. Dimaras, *Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας* "History of modern Greek literature", ed. Ίκαρος, Athens 1975 (6η έκδοση), p.&nbsp;81
* St. Alexiou, «Εισαγωγή» "Introduction" of *Βιτσέντζος Κορνάρος, Ερωτόκριτος*, ed. Ερμής, Athens 1995, p. ιστ΄-ιζ΄

## Monumento 
eta|Monumento dediĉita al Sitia poeto Vitsentzos Kornaros
Monumento dediĉita al Sitia poeto Vitsentzos Kornaros, laboro de skulptisto Thomas Thomopoulos

## Eksteraj ligiloj 
* La Kreta lernejo de literaturo (Greke)
* *Erotokritos* (Greka Vikifontaro)

Kategorio:Kretaj poetoj
Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Gibarac

**Gibarac,** serbe **Гибарац** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.
eta|250px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°06′15″N 19°15'58″E
* Supermara alteco: 106 m
* Loĝantaro: 1158 en 2002
* Poŝtkodo: 22258
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ŠI

## Geografio 
Gibarac situas laŭ ĉefvojo apud Ŝid.

## Historio 
Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Gibarac 1031 serboj (89 %), 91 kroatoj (8 %), po 3 slovakoj kaj jugoslavianoj, po 2 ukrainoj, hungaroj kaj rutenoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Gibarac

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
3548 Eŭribato

**3548 Eŭribato** estas mezgranda malhela duopa troja asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels, kiu fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la greka batalinto Eŭribato, heroldo de la greka armeo dum la Troja milito.

## Orbito 
Ĝi estas troja asteroido orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la 12-an de septembro 2018 de Keith S. Noll, P. Brown, H. A. Weaver, W. M. Grundy, H. F. Levison, C. Olkin, S. B. Porter, M. W. Buie, J. Spencer, F. Marchis kaj T. Statler, uzinte observojn per la kosmoteleskopo Hubble, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de 0,8 ± 0,2&nbsp;km. Ĝi orbitas kun duona grandakso de 2000 ± 300&nbsp;km kaj orbita periodo estimata je 1320 horoj (55 tagoj), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata. Ĝi estis nomita ***Queta*** en honoro de la meksika atletino Enriqueta Basilio (1948–2019), unua virino, kiu flamigis la  je la Somera Olimpiko 1968 de Meksikurbo: tiu rolo spegulis tiun de la antikva heroldo Eŭribato.

## Eŭribata familio 
En 2010, la ĉeĥaj astronomoj M. Brož kaj J. Rozehnal trovis asteroidan familion asociata kun 3548 Eŭribato. Estis la unua asteroida familio trovita inter la trojaj asteroidoj de Jupitero. Estas suspekto de alia familio asociata kun 4709 Enomo (asteroido de la "Troja Tendaro").

## Kaŝado 
La , 3548 Eŭribato kaŝas la stelon HD 51593 en la Ĝemeloj. Observo de tiu kaŝado permesas precizi la formon de la asteroido kaj de ties satelito.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (3548) Eurybates kaj Queta; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
3549 Hapke

'*3549 *Hapke''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo estas omaĝo al la usona planedologo Bruce Hapke.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Ray Copeland

**Ray Copeland** (n. 17-an de julio 1926 en Norfolk, Virginio; m. 18-an de majo 1984 en Sunderland, Masaĉuseco) estis usona ĵaz-trumpetisto de svingo kaj moderna ĵazo, komponisto kaj muzikinstruisto.

## Vivo 
Komence de sia muzika kariero Copeland muzikis en 1945 kun Cecil Scott, en 1946 kun Chris Columbus en *Small’s Paradise*, koncertvojaĝis poste kun la orkestro de Mercer Ellington en 1947/48 kaj laboris en 1948/49 en la bando *Savoy Sultans* de Al Kooper. Dum la unua duono de la 1950-aj jaroj li ne laboris kiel profesia muzikisto, sed laboris en paperfabriko kaj muzikis dum sia libertempo dumtempe kun Andy Kirk, Lucky Millinder, Lucky Thompson, Sy Oliver kaj aliaj. Ekde 1957 ĝis 1958 li laboris ĉe Randy Weston, Tito Puente kaj 1958 ĉe Oscar Pettiford, Johnny Richards kaj en 1958/59 ĉe Gigi Gryce. Ekde 1958 ĝis 1961 li muzikis en la teatra orkestro de *Roxy* kaj direktis dumtempe 14-kapan bandon por koncertoj en klubejoj. Ekde 1962 ĝis 1964 li ludis en la akompanbando de Pearl Bailey.

Copeland partoprenis dum la paso de sia kariero multajn registrad-kunsidojn pri svingo kaj malmolbopo; plej famaj tamen estas liaj sonregistraĵoj kun Thelonious Monk sur la albumo *Monk’s Music* el 1956. Copeland ludis svingan stilon, tamen ne sukcesis elpaŝi el la ombro de trumpetistoj siatempaj kiel Lee Morgan kaj Clifford Brown. En 1967 li kunmuzikis en la bandego de Booker Ervin, en 1968 li denove koncertvojaĝis kun Thelonious Monk, en 1973 li prezentis je la Newport Jazz Festival. Krome Copeland surdiskigis kun la orkestro de Oliver Nelson, kun bluskantisto Jimmy Witherspoon kaj kun Ella Fitzgerald.

Ekde la fino de la 1960-aj jaroj Copeland ĉefe instruis muzikon; gvidis i. a. kursojn ĉe publikaj lernejoj, por la ĵazorganizaĵo *Jazzmobile* kaj je multaj someraj universitatoj. Poste Copeland estis profesoro pri muziko ĉe *Hampshire College* kaj instruis ĵazkompozicion. Lia *„Classical Jazz Suite in Six Movements“* estis unuafoje prezentita en 1970 je *Lincoln Center*.

## Diskoj 
* Thelonious Monk: *Blue Monk* (Prestige Records, 1954)
* Randy Weston: *The Modern Art of Jazz* (Dawn Records, 1957)
* Phil Woods/Red Garland: *Sugan* (New Jazz, 1957)
* Booker Ervin: *Booker ’n’ Brass* (Pacific Jazz Records, 1967)

## Publikaĵo 
* The Ray Copeland Method and Approach to the Creative Art of Jazz Improvisation (Kaerecea, 1974)

## Literaturo kaj fontoj 
* Bielefelder Katalog Jazz, 2001
* Richard Cook, Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*. 6-a eldono, Penguin, London 2002. ISBN 0-14-017949-6
* Leonard Feather, Ira Gitler: *The Biographical Encyclopedia of Jazz*. Oksfordo/Novjorko 1999. ISBN 978-0-19-532000-8

## Eksteraj ligiloj 
* Ray Copeland ĉe allmusic.com

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj ĵazkomponistoj
Kategorio:Usonaj ĵaztrumpetistoj
3550 Link

'*3550 *Link''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝia nomo estas omaĝo al la ĉeĥa astronomo František Link (1906–1984), fondinto kaj direktoro de la moderna astrofizika observatorio de Ondřejov.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981