open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rickenbach LU

**Rickenbach** estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2221 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La komunumo Rickenbach situas ĉe la limo de la kantonoj Lucerno kaj Argovio en monteta regiono de la Svisa Mezlando inter la valo *Seetal* kaj la valo de la rivero *Wyna*. La komunumo troviĝas proksimume 20 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Lucerno.

La komunumo havas areon de 9,36&nbsp;km², de kiuj 2,46&nbsp;km² estas kovritaj de arbaro, 1,03&nbsp;km² servas por setlejoj kaj 5,87&nbsp;km² respektive 62,7% servas por agrikulturo.

Al la komunumo apartenas krom la efektiva vilaĝo mem la setlejoj Nieder-Wetzwil, Sagen, Mullwil, Rüchlig, Voder-Sterenberg, Hinter-Sterenberg kaj Niederwil.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rickenbach limas en nordo al Schmiedrued, Gontenschwil kaj Reinach (ĉiuj en Kantono Argovio), en nordoriento al Pfeffikon, en oriento al Menziken kaj Burg (ambaŭ en Kantono Argovio), en sudoriento al Beromünster, en sudokcidento al Geuensee, kaj en okcidento al Schlierbach.

## Trafiko 
La komunumo Rickenbach estas konektita al la publika trafikreto per du buslinioj al Beromünster kaj Sursee.

La plej proksima aŭtovojaliro troviĝas en Sursee al la nacia svisa aŭtovojo A2 en distanco de 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua skriba mencio de Rickenbach datiĝas el arbitra dokumento inter la Abatejo Beromünster kaj civitano de Zofingo el la jaro 1210 kiel *Richenbach*.

En la 13-a kaj 14-a jarcento la vilaĝo apartenis al la nobeloj de Reinach. La 15-a de septembro 1464 Senjoro Hans Erhart de Reinach vendis la komunumon al la urbo Lucerno, kiu atribuis ĝis al sia Mikaela distrikto. Dum la epoko de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 la vilaĝo apartenis al la tiama distrikto Münster, kaj ek de tiam ĝi estas parto de la distrikto Sursee.

## Vidu ankaŭ 
* Rickenbach

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rickenbach
* Profilo de la komunumo sur la retejo de la kantono
Suflí

**Suflí** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almerio, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 9 km2 kie loĝas 280 geloĝantoj, do loĝdenso estas 31.1 loĝ./km2.
Suflí situas je 115 km de la provinca ĉefurbo Almería je altitudo de 634 metroj en la komarko Valo de Almanzora.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 280 geloĝantoj de la municipo **Suflí** estas 130 inoj kaj 150 viroj. En la vilaĝo loĝas 271 geloĝantoj, kaj aliaj 9 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 1, 0 inoj kaj 1 viroj, kaj mortis 1, 1 inoj kaj 0 viroj. Tiel la natura kresko estis 0 (0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 86 homoj (30.7%).

## Distanco ĝis la ĉirkaŭaj lokoj 
De Suflí al:
* Sierro 2,4 km
* Purchena 3,5 km
* Armuña de Almanzora 7,2 km
* Tíjola 9,8 km
* Serón 16,4 km
* Olula del Río 10,1 km
* Macael 13,6 km
* Fines 13,3 km
* Baza 46,6 km
* Guadix 94 km
* Albox 26,8 km
* Huércal-Overa 49 km

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Suflí  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Piedestalo

eta|Piedestalo de la Trajana kolono ĉ. 1860

**Piedestalo** aŭ **postamento** estas kvarangula masivo, subportanta kolonon, statuon, konstruaĵojn k.s. ordinare riĉe modlurita ĉe sia bazo kaj kornico. Kutime ekzistas enskribo kun la plej gravaj indikoj pri la monumento, ekzemple nomoj de personoj, datoj, indikoj pri okazaĵoj ktp.

Laŭ Francisko Azorín **piedestalo** estas *Subportilo, ofte modlurita ĉe ĝia bazo k. kornico.* Li indikas etimologion el la greka *podos + stall* (piedo + staraĵo).

## Priskribo
Ekzemplo estas la piedestalo de la Trajana kolono en Romo. La romia imperiestro Trajano ordonis, ke oni bildigu liajn venkojn en la militoj kontraŭ la dakoj sur kolono. La piedestalo havis plurajn funkciojn: Ĝi estis la enirejo al la interno de la kolono, estis konceptita kiel konservejo por la urno kun la cindro de la imperiestro kaj fine servis por porti la benan enskribon de la monumento.

## Vidu ankaŭ
* Plinto
* Triumfa kolono

## Notoj 
Kategorio:Konstruado
Kategorio:Arkitekturo
Kategorio:Monumentoj
Kategorio:Antikva arkitekturo
Mezurteorio

**Mezurteorio** aŭ **mezuro-teorio** estas fako de matematiko, kiu esploras ecojn de mezuro.

En mezurteorio oni konsideras:
* mezuron de aroj da punktoj de Eŭklida spaco kaj de ĝiaj ĝeneraligoj;
* mezuron de aroj da hazardaj eventoj.

La mezurteorio formiĝis en 1902. Ĝi havis grandan influon al disvolvo de analitiko kaj probablo-teorio.

## Vidu ankaŭ 
* Otton Nikodym

*
Roverso

[eta|maldekstra|[Dandoj en manteloj kun kurbaj roversoj, ĉ. 1830]]
eta|200ra|Falanta roverso
eta|200ra|Pinta roverso
**Roverso** estas refaldo sur brustoparto de jako, mantelo k.s. kaj kelkfoje prezentas alian ŝtofon aŭ koloron ol la cetero de la vesto. Ĝi estas plilongigo de la kolumo, de kiu ĝi estas apartigita per diversformaj tranĉoj. Se la pinto de la reverso montras malsupren oni parolas pri "falanta roverso", se ĝi montras supren pri "pinta" aŭ "soranta roverso". Dum diversaj epokoj ankoraŭ ekzistis aliaj rovers-formoj, ekzemple dum bidermajro "kurba roverso" kun entranĉo.

## Vidu ankaŭ 
* Reversado

Kategorio:Vestoj
Ruana

eta|maldekstra|Ruĝe ruana bovinoeta|dekstra|200ra|Ĉevalo kun ruana felo.
**Ruana** koloro estas fela koloro de multaj bestoj, precipe de ĉevaloj, bovoj kaj hundoj. Ĝi ekestas pro miksaĵo de blankaj kaj pigmentitaj haroj, kiuj ne griziĝas pro aĝo. Pluraj genetikaj kondiĉoj kaŭzas la ruanan koloron ĉe kelkaj specioj.

Kategorio:Koloroj
Kategorio:Zoologio
Kategorio:Bestobredado
Horné Obdokovce

**Horné Obdokovce,** hungare **Felsőbodok** [felŝObodok] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Horné kaj felső signifas: supra. La historiaj hungaraj loknomoj estis *Bodok* kaj *Nagy-Bodok*. 2 apudaj vilaĝetoj apartenas al la municipo.
eta|dekstra|330px|Horné Obdokovce troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 23km²
* Supermara alteco: 181 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 1620
* Poŝtkodo: 956 08
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Horné Obdokovce situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Topoľčany troviĝas 12 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam en la paleolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1246 laŭ la tiama hungara ortografio *"Bodoch"*. En 1828 vivis en Bodok 366 homoj en 52 domoj. En 1910 loĝis en Felsőbodok 788 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Horné Obdokovce 1656 homoj, (1627 slovakoj, 16 hungaroj, 4 ĉeĥoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* renesanca burgo de Stummer de 1650, en 1804 kaj en la 19-a jarcento trakonstruiĝis
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1805
* kapelo de 1732

## Eksteraj ligiloj 
* Horné Obdokovce sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Preĝejo de Sankta Anna (Ostrava)

**Preĝejo de sankta Anna** troviĝas en ostrava urboparto Polanka nad Odrou.

En la jaro 1872 estis fondita *Societo konstrua de preĝejo en Polanka*, en kiun kontribuis grafino Karolina el Berolingen per sumo 40 mil florenoj. Tiu ĉi sumo estis en la jaro 1885 plialtigita al 95 mil florenoj. En la jaro 1891 komencis traktadoj pri la konstruado kaj la 20-an de januaro 1892 estis konsekrita la fundamenta ŝtono. La konstruadon de komence akompanis malfacilaĵoj. La fundamentoj de la preĝejo devis esti pro fluantaj sabloj en submetaĵo firmigitaj per longaj lignaj pilotoj. Eĉ spite al tio oni sukcesis la konstruadon fini la 26-an de septembro 1893, kiam estis solene konsekrita tura kruco. Sed je kelke da tagoj pli poste, la 4-an de oktobro 1893, la templa turo ruiniĝis al la tero. Princo Blücher post tiu ĉi evento volis konstrui nur malgrandan sonorilturon, sed i.r. landa silezia registaro ordonis al li konstrui novan turon, 22 metroj altan, kun horloĝo, kun tegmenta papavujo kaj forĝita fera kruco, je liaj propraj kostoj. Princo Blücher ja subiĝis, sed poste li proklamis la preĝejon kiel privatan posedaĵon, ĉirkaŭigis ĝin per barilo kaj malpermesis en ĝin aliron al la publiko. Tiu ĉi stato daŭris ĝis la 1-a de decembro 1898, kiam la princo estis kvietigita per sumo 30 mil florenoj el fonduso de grafino Karolina kaj la sonoriloj denove eksonis. La preĝejo estis poste solene konsekrita la 22-an de aprilo 1900.

## Fontoj 
* JUŘICA, Martin. Ostravské svatostánky. Ostrava : Repronis, 2006. ISBN 80-7329-116-9. p.&nbsp;16–17.

Anna
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Ostrava-urbo
Ostrava
Kategorio:Polanka nad Odrou
Rakledo

eta|maldekstra|Rakleda forno por fandi la fromaĝon kun krommanĝaĵoj
**Rakledo** (de franca *racler*, „skrapi“) estas - apud fonduo – unu el la svisaj naciaj manĝaĵoj, kiujn oni preparas el fandita fromaĝo. Oni manĝas ĝin kun ŝinko, terpomoj, acidaj kukumoj k.c.

Kune kun fonduo kaj roŝtio ĝi apartenas al la tri identigaj svisaj naciaj menuoj.

## Eksteraj ligiloj 
* *Gehört Raclette dem Wallis? – Episoden eines Käse-Streits* [Ĉu rakledo apartenas al Valezo?], NZZ, 3-a de februaro 2007 
* *Historio de rakledaj iloj * 

Kategorio:Svisa kuirarto
Kajpirinjo

eta|maldekstra|Limeoj, kansukero, kaŝaso kaj pecigitaj glacikuboj
eta|maldekstra|Kansukero kaj limeaj tranĉaĵoj en glasoj
**Kajpirinjo** (portugale *caipirinha* []) estas brazil-devena alkohola mikstrinkaĵo (koktelo) el kaŝaso (*cachaça*, brazila sukerkana brando), suko de limeo aŭ persa lemono, kansukero kaj glacikuboj.

La nomo kajpirinjo venas de la brazil-portugala vorto *caipira*, kiu signifas kamparano. Kun la diminutivo (*-inha*) ĝi signifas proksimume *Etul(in)o de la kamparo*.

Kategorio:Kokteloj
Kategorio:Brazila kuirarto
Sinagogo en Opava

**Sinagogo en Opava**, aŭ alie **Templ**, novromana konstruaĵo en maŭra stilo de signifa arkitekto Jakob Gartner situis en silezia urbo Opava inter la jaro 1895 kaj 1938, kiam ĝi estis forbruligita kaj egaligita kun la tero fare de sudetaj germanoj. Tio estis unu el la plej karakterizaj konstruaĵoj de sia speco en tiama Ĉeĥoslovakio. Al la origina objekto ĝis hodiaŭ ligas nomo de strato *U sinagogy* (*Ĉe sinagogo*).

## Historio de juda komunumo en Opava 
La unua dokumentita mencio pri judoj en Opava devenas el la jaro 1281. Pli poste verŝajne la judoj el Opava estis ekziligitaj, sed rektajn fontojn oni ne havas al tio. Nova juda loĝiĝo estis poste ellandigita el la tuta Silezio en la paso de la 16-a jarcento. Judoj devis forlasi Opavon dumtempe en la jaro 1501, definitive poste en la jaro 1523. Sed la unua duono de la 19-a jarcento signifas revenon de la judaj familioj ĝis Opava. En 1850 estas malfermita la unua preĝloko. Ekde duono de la jarcento nombro de la judaj familioj rapide kreskis; en 1876 en la urbo vivas 134 personoj de juda kredo, en la jaro 1921 tio jam estas preskaŭ je mil pli, 1,127 (3% da loĝantoj). Al la jaro 1930 ĉi tie anoncis sin al la juda nacieco 971 loĝantoj (2%), eĉ kiam supozata reala nombro estas pli alta. Finon de prospereco de la opavaj judoj alportis en la dua duono de la tridekaj jaroj veno de naziismo. Opava, kiel unu el la urboj apartenantaj en Sudetio, estis post Munkena interkonsento absolute priregita de Tria regno.

Post la dua mondmilito estis ĉi tiea juda komunumo renovigita kaj ĝi funkciis ĝis la jaro 1959, kiam ĝi estis ŝanĝita en sinagogan korpuson, kiu pereis antaŭ la jaro 1980. La komunumo povis esti post la milito renovigita dank' al personoj de la juda kredo el Karpata Rutenio, kiuj liberigis Ĉeĥoslovakion kiel membroj de la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso kaj jam ili ĉi tie ekloĝis, same dank' al plenmano da revenintoj el koncentrejoj. Hodiaŭ en Opava la komunumo ne estas.

## Sinagogo 
La sinagogo estis konstruita inter la jaroj 1895 kaj 1896, do relative malfrue, en tiam tre moda la t.n. maŭra stilo. La arkitekturan planon konstruis verŝajne jam en la jaro 1894 konata arkitekto de sinagogaj konstruaĵoj, přerova naskiĝinto Jakob Gartner. La konstruaĵo mem estis realigita en la jaroj 1895 ĝis 1896, kiam la opava templo estis kun gloro malfermita. Pli ol kvar dekjaroj ĝi servis al sia celo kaj ĝi fariĝis sendube unu el dominaĵoj de la silezia metropolo. Pereon alportis al ĝi nur uzurpo de Sudetio fare de la naziismo. *Deutsche Post für Sudetenland*, la laŭtempa nazia preso, referas pri la pereo de tiu ĉi belega konstruaĵo la 10-an de novembro 1938 jene:

Sur la loko, kie la sinagogo situis, hodiaŭ estas malplena loko. Al iama objekto ĝis hodiaŭ ligas nomo de strato *U sinagogy* (*Ĉe sinagogo*).

## Eksteraj ligiloj 
* Gold, Hugo: Geschichte der Juden in den mährischen Ländern
* "Kristala nokto" en Opava
* La brulantan sinagogon venis rigardi eble la tuta Opava

## Literaturo 
* Fiedler, Jiří: Židovské památky v Čechách a na Moravě, Praha 1992, ISBN 80-900895-1-8

Opava
Kategorio:Konstruaĵoj en Opava
Opava
Beşiktaş Jimnastik Kulübü

**Beşiktaş Jimnastik Kulübü** (Beşiktaş Gimnastiko-Klubo), kutime konata kiel **Beşiktaş**, estas sportklubo el Istanbulo (Turkio) fondita en 1903. La plej populara sekcio de la klubo sendube estas la futbalteamo, sed en la klubo ankaŭ estas praktikataj basketbalo, volejbalo, remado, bokso, boatado, atletiko, naĝado kaj tabloteniso.

## Eksteraj ligiloj 
* Beşiktaş oficiala retejo (tr)
* Beşiktaş oficiala retejo (eng)

Kategorio:Turkaj futbalteamoj
Kategorio:Futbalteamoj fonditaj en 1903
Neuenkirch

**Neuenkirch** estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 5927 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La komunumo Neuenkirch situas sude de la Lago de Sempach. Ĝi konsistas el la tri partoj Neuenkirch, Hellbühl kaj Sempach-Station, krome al la komunumoj apartenas diversaj izolitaj setlejoj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Neuenkirch limas en nordo al Nottwil kaj Sempach, en nordoriento al Hildisrieden, en oriento al Rain kaj Rothenburg LU, en sudoriento al Emmen, en sudo al Littau kaj Malters, kaj en okcidento al Ruswil.

## Trafiko 
Neuenkirch estas bone konektita al la publika trafikreto. En la komunuma parto Sempach-Station troviĝas, kiel la nomo indikas la stacidomo de Sempach ĉe la linio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lucerno al Olten. La vilaĝocentro de Neuenkirch atingeblas per poŝtaŭtolinio de Lucerno, kaj la vilaĝo Hellbühl situas ĉe la buslinio de Lucerno al Willisau.

La plej proksima aŭtovojaliro troviĝas en Emmen al la naciaj svisaj aŭtovojoj A2 kaj A14.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Neuenkirch datiĝas el la jaro 1256 latinlingve kiel *nova ecclesia*, kaj mezepokgermanlingve unuan fojon el la jaro 1259 kiel *Nuwenkilch*.

Neuenkirch apartenis en mezepoko plejparte al la habsburga distrikto Sempach. Post la Batalo de Sempach en la jaro 1386 la komunumo fariĝis posedaĵo de la urbo Lucerno.

## Vidu ankaŭ 
* Sempach-Neuenkirch (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Neuenkirch
* Profilo de la komunumo sur la retejo de la kantono
* Neuenkirch en la Historia Leksikono de Svislando
Sorbas

**Sorbas** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almerio, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 248 km2 kie loĝas 2842 geloĝantoj, do loĝdenso estas 11.5 loĝ./km2.
Sorbas situas je 56 km de la provinca ĉefurbo Almería en la komarko *Levante Almeriense* sur altitudo de 409 metroj. La areo estas de karsta tereno.

## Historio 
eta|maldekstre|250ra|Araba forno ankoraŭ funkcianta.
En la municipa teritorio de Sorbas, oni trovis variajn prahistoriajn setlejojn datitajn el la Neolitiko kaj la Metalepoko. Tiuj trovitaj komence de la 20a jarcento ene de la urba kerno de Sorbas estis datitaj en la Bronzepoko, ĉirkaŭ la jaro 2000 a.K. En tiu elstaris tombo kun skeleto kaj aliaj objektoj. La unua grava setlejo konata estis de iberoj, kiuj havis komercajn rilatojn kun la lokaj fenicoj. De la epoko de la Romia Imperio restis restaĵoj de ekspluatado de gipso kaj de ŝoseoj. La nuna setlejo ja ekzistis dum la epoko de Al Andalus kiam estis disputoj inter Al-Mutamid (reĝo de Sevilo) kaj Al-Mutarin de Almerio. En la kvartalo Las Alfarerías, estas arabaj fornoj por ceramiko ankoraŭ funkciantaj.

En la 1920-aj jaroj oni atingis pinton de 8000 loĝantoj; poste oni falis iom post iom kaj fine de la jarcento kaj komence de la 21a jarcento estas nur iom pli ol 2000. En la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj la urbestroj estis socialistoj; poste de la dekstra partio PP.

## Demografio 
eta|maldekstre|290ra|Sorbas. Ravino konata kiel "Afa", sur kiu estas pendodomoj.
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 2842 geloĝantoj de la municipo **Sorbas** estas 1366 inoj kaj 1476 viroj. En la 248-kvadratkilometra teritorio estas 32 setlejoj, kie loĝas 2671 geloĝantoj, kaj aliaj 171 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 33, 14 inoj kaj 19 viroj, kaj mortis 26, 12 inoj kaj 14 viroj. Tiel la natura kresko estis 7 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1281 homoj (45.1%).

## Vilaĝoj kaj komunumoj 
[eta|maldekstre|Mesinianaj kuŝejoj de [gipso kaj argilo en la Sorbasa baseno ĉe Sorbas. Evaporitaj kuŝejoj de Mesiniana epoko estas komunaj tra la Mediteraneo.]]
La ĉefa loĝloko **Sorbas** havis 1.666 loĝantoj en 2007. La aliaj vilaĝoj kaj loĝlokoj en la municipa teritorio havas malpli ol cent loĝantojn:

:Los Alamillos.
:Los Alias.
:Los Andreses.
:El Barranco de los Lobos.
:Campico.
:Los Castaños.
:Gacia Alto.
:Gacia Bajo.
:Gafares.
:Gafarillos.
:Gochar.
:Herradura.
:La Herreria.
:La Huelga, 94 loĝantoj.
:Marchalico Viñicas.
:Los Martinez.
:El Mayordomo.
:Los Mañas.
:La Mela.
:Mizala.
:Los Molinos.
:Los Monicos.
:Moras.
:Los Perales.
:Peñas Negras.
:El Pilar.
:El Puntal.
:Quijiliana.
:Los Ramos.
:Los Risas.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Sorbas  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Salikoturdo

La **Salikoturdo**, *Catharus fuscescens*, estas malgranda turdospecio. Tiu specio estas 16–18&nbsp;cm longa, kaj havas la blanka-malhela-blankan subflugilan bildon karakteran de la turdoj de la genro *Catharus*. Ĝi estas membro de tre proksima grupo de migrantaj specioj kiu inkludas ankaŭ la kriptotaksonoj de la Grizvanga turdo kaj de la Biknela turdo (Winker & Pruett, 2006).

Plenkreskuloj estas ĉefe **helbrunaj en supraj partoj**. La subaj partoj estas blankaj; la brusto estas pli helbruna kun malhelaj punktoj. Ili havas rozkolorajn krurojn; la okulringo ne estas distinga. Orientaj birdoj estas pli cinamokoloraj en supraj partoj; okcidentaj birdoj estas pli olivbrunaj.

La reprodukta habitato estas humida falfolia arbaro en suda Kanado kaj norda Usono. Ili faras tasforman neston surgrunde aŭ ĉe la bazo de arbusto.

Tiuj birdoj migras al orienta Sudameriko. Ili estas tre raraj vagantoj en okcidenta Eŭropo.

Ili manĝas ĉe la arbara grundo, traserĉante foliojn por malkaŝi insektojn; ili povas ekflugi por kapti insektojn dumfluge. Ili manĝas ĉefe insektojn kaj berojn.

Tiu birdo havas ventecan subenspiralan flutecan kanton, ofte aŭdata el malalta sed kaŝita loko. La plej komuna alvoko estas "vii-ar", kiu nomigas la specion en angla.

Tiu nearktisa birdo estis deflankigita en kelkaj partoj de sia iama teritorio de la Hilociklo. Ili suferas ankaŭ nestoparazitismon fare de la Brunkapa molotro.

## Fotaro 

Image:Aug_5_2006_veery.jpg|Junulo, ringita ĉe Montrealo, Kanado

## Referencoj
*  Malplej zorgiga
* **Winker**, Kevin & **Pruett**, Christin L. (2006): Seasonal migration, speciation, and morphological convergence in the avian genus *Catharus* (Turdidae). *Auk* **123**(4): 1052-1068. [Artikolo en angla kun hispana resumo] DOI: 10.1642/0004-8038(2006)123[1052:SMSAMC]2.0.CO;2 PDF plena teksto 

## Eksteraj ligiloj 
* Salikoturdo - *Catharus fuscescens*  - USGS Patuxent Birdidentigejo
* Pri Salikoturdo – Laboratorio Cornell de Ornitologio
* Informaro kaj fotoj de Salikoturdo - Suddakotaj Birdoj kaj Birdumo
* Salikoturdo Catharus fuscescens foto kun aŭdaĵo 

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Grizvanga turdo

La **Grizvanga turdo** aŭ Grizvanga turdeto, *Catharus minimus*, estas mezgranda Turdo. Tiu specio estas 15-17 cm longa, kaj havas la blanka-malhela-blankan subflugilan bildon karakteran de la turdoj de la genro *Catharus*. Ĝi estas membro de tre proksima grupo de migrantaj specioj kiu inkludas ankaŭ la kriptotaksonoj de la Salikoturdo kaj de la Biknela turdo (Winker & Pruett, 2006); ĝi formas paron de kamuflaj specioj kun la lasta. La Grizvanga turdo estas preskaŭ nedistingebla el la Biknela turdo escepte pro tio ke ĝi estas iomete pli granda kaj havas diferencan kanton. La du specioj estis iam konsiderataj samspecifaj.

eta|maldekstra|280px|Grizvanga turdo
Plenkreskuloj estas **olivbrunaj en supraj partoj**. Subaj partoj estas blankaj kun griza koloro en flankoj; la brusto estas grizbruna kun pli malhelaj punktoj. Ili havas rozkolorajn krurojn kaj malfortan grizan okulringon. Ili havas grizajn vangojn, de kie devenas la nomo de la specio.

La reprodukta habitato estas la nordaj arbaroj de piceo en norda Kanado kaj Alasko. Ili faras tasforman neston en malalta loko ĉe konifero aŭ surgrunde ĉe bazo de arbusto.

Tiuj birdoj migras al norda Sudameriko. Tiu specio estas rara vaganto en Eŭropo. Ties norda reprodukta teritorio kaj longdistanca migrado faras ĝin unu el la plej regulaj paserinaj migrantoj de Nordameriko kiu trapasas la Atlantikon.

Ili manĝas surgrunde ĉefe insektojn kaj berojn.

La kanto de tiu birdo estas distancata serio de flutecaj tonoj kiuj plialtiĝas kaj finas krute. Kiel ĉe la Biknela turdo, ili estas sekretemaj dum la nestosezono.

## Referencoj
*  Malplej zorgiga

* **Winker**, Kevin & **Pruett**, Christin L. (2006): Seasonal migration, speciation, and morphological convergence in the avian genus *Catharus* (Turdidae). *Auk* **123**(4): 1052-1068. [Artikolo en angla kun hispana resumo] DOI: 10.1642/0004-8038(2006)123[1052:SMSAMC]2.0.CO;2 PDF plena teksto 

## Eksteraj ligiloj 
* Grizvanga turdo - *Catharus minimus*  - USGS Patuxent Birdidentigejo
* Informaro pri la specio Grizvanga turdo – Laboratorio Cornell de Ornitologio
* Informaro pri Grizvanga turdo - Suddakotaj Birdoj kaj Birdumo

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kliko (meĥaniko)

eta|Dentrado kun klikoLa kliko **a** permesas, ke la dentorado **b** turniĝu *maldekstren*, kaj preventas, ke ĝi turniĝu *dekstren*

**Kliko** estas precipa elemento de meĥanismo, kiu permesas, ke sistemo iru unudirekte, sed preventas, ke la sistemo iru en la kontraŭa direkto.

Ĝia nomo devenas de la onomatopeo *klik* (bruo de etaj metalaj pecoj interfrapantaj).

Oni trovas klikojn en tre multenombraj maŝinoj, iloj, ludiloj.
Ekzemple, en horloĝo aŭ meĥanika ludilo, kliko lasas akson turniĝi, kiam oni streĉas risorton (turnante butonon, ŝlosilon), sed blokas, kiam oni ĉesas la turnadon.

Iuj modernaj ŝraŭbturniloj (aŭ similaj iloj) enhavas klikon. Tiel ili kuntrenas la ŝraŭbon aŭ ŝraŭbingon en unu sencumo kaj ne kuntrenas ĝin en la alia.

Plej konata kliko estas tiu, de la "libera rado" de biciklo, kiu permesas, ke la rado libere turniĝu, sed blokas, kiam oni streĉas la ĉenon.

Kategorio:Iloj
Maxcanú

**Maxcanú** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Maxcanú. La komunumo situas en la plej okcidenta parto de Yucatán. La regiono 7 nomiĝas "Litoral Poniente". Ĝi limas al la Meksika Golfo en la nordo, al la subŝtato Campeche en la okcidento kaj al la regiono 6 "Influencia Metropolitana" en la oriento. Krome ĝi havas limon kun la regiono 8 "Sur Poniente" en la sudoriento. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31048.
maldekstra|eta|300px|La situo de la regiono 7 en Yucatán

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 20830 loĝantojn. El tiuj estis 10504 viroj kaj 10326 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1320,8&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 21 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 68,1&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas . Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 11965 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9453 scipovis legi kaj skribi kaj 2505 personoj estis analfabetoj. Do 20,94% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 18804 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9420 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 50,1% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Maxcanú  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
* Maxcanú  en ''Nuestros municipios” (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) ()

Kategorio:Komunumoj de Yucatán
Ruĝkrona najtingalturdo

La **Ruĝkrona najtingalturdo** (*Catharus frantzii*) estas malgranda turdo kiu estas loĝanta birdo en montarbaroj el centra Meksiko al okcidenta Panamo. Ĝi estas ĝenerale **brunplumara** birdo kaj havas riĉan kanton.

## Taksonomio kaj nomo 
Tiu specio estis unuafoje priskribita de la germana ornitologo Jean Cabanis en 1861. La latina scienca nomo rememoras la ankaŭ germanan naturaliston Alexander von Frantzius. Ties proksima vivanta parenco ŝajne estas la grupo de specioj de Nordameriko enhavanta la speciojn de la Salikturdo, la Grizvanga turdo kaj la Biknela turdo.

## Aspekto 
Tiu specio estas 15 al 18 cm longa kaj pezas 28 g. Plenkreskuloj havas **olivbrunajn suprajn partojn, ruĝecajn kronon kaj nukon** (el kio devenas la nomo de la specio), palgrizaj subaj partoj, kiuj iĝas blankecaj en ventro, kaj oranĝan suban makzelon. Junuloj estas pli malhelaj en vizaĝo, havas palcentrojn en la supraj flugiloj, brunecajn flankojn kaj bruston, kaj malhelajn striadon aŭ punktojn ventre. Diversaj ne tre bone difinitaj subspecioj estis priskribitaj kiel diferencaj laŭ preciza nuanco de la supra kaj suba plumaro.

La birdokanto estas bela, riĉa kaj varia fajfado *ŝii-vii-li-aa-a*, kaj alvoko estas altatona fajna *siit* aŭ *vuiiit*.

## Distribuado kaj habitato 
La Ruĝkronaj najtingalturdoj estas loĝantaj reproduktuloj en altaj teroj el centra Meksiko al okcidenta Panamo. Ĝi troviĝas en suba plantaro de humidaj montarbaroj de kverko kaj koniferoj kaj duarangaj arbaroj, tipe ĉirkaŭ 1350 m al 3500 m de altitudo.

## Kutimaro 
La Ruĝkrona najtingalturdo kutime manĝas sur la arbara grundo, sola aŭ en paroj, progrese laŭ saltetoj kaj ekiroj krom oftaj haltoj. Ili turnas sekan foliaron kiel tipa turda sistemo serĉi insektojn kaj araneojn, kaj manĝas ankaŭ etajn fruktojn.

La nesto estas diketa kaj tasforma konstruita ĉirkaŭ 1 al 4 m alte en densa kreskaĵaro aŭ makisaro, ofte ĉe akvo. La du brunmakulitaj grizecaj aŭ verdecbluaj ovoj estas kovataj nur de la ino dum 15 al 16 tagoj antaŭ eloviĝo, kaj la idoj estas manĝigataj d ambaŭ gepatroj dum ĉirkaŭ 14 al 16 tagoj antaŭ elnestiĝo.

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

* **Clement**, Peter & **Hathaway**, Ren (2000): *Thrushes*. Helm Identification Guides, Londono. ISBN 0-7136-3940-7

* **Stiles**, F. Gary & **Skutch**, Alexander Frank (1989): *A guide to the birds of Costa Rica*. Comistock, Ithaca. ISBN 0-8014-9600-4

* **Winker**, Kevin & **Pruett**, Christin L. (2006): Seasonal migration, speciation, and morphological convergence in the avian genus *Catharus* (Turdidae). *Auk* **123**(4): 1052-1068. [Artikolo en anga kun hispana resumo] DOI: 10.1642/0004-8038(2006)123[1052:SMSAMC]2.0.CO;2 PDF plena teksto 

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Mérida (Meksiko)

**Ho** aŭ **Merido** (en majaa lingvo *Jo’*, kvin; en hispana lingvo: *Mérida*) estas la ĉefurbo de la meksika federacia ŝtato (subŝtato) Jukatanio. La malnova majaa urbo **Ti’ Jo’** ("je kvin") ricevis sian novan nomon "Merido (Mérida)" en 1542 de Francisco de Montejo la pli juna.
maldekstra|eta|250px|Kolonia arkitekturo: La urbodomo de Ho

Ho (Meksiko)
Suda gubernio (Barejno)

La **suda gubernio** () estas unu el la kvar gubernioj de Barejno. Temas pri la plej granda gubernio, sed la ekonomie plej malforta kaj malplej dense loĝata. La regestro de la gubernio estas *Ŝejĥ Abdullah Ben Hamed Al Ĥalifa*.

Al la suda gubernio apartenas ankaŭ la insuloj Haŭaroj, ankoraŭ pli sude ol ĉio alia en Barejno, kiuj situas rekte ĉe la marbordo de Kataro.

## Setlejoj en la gubernio 
En la gubernio menciindas interalie la urbo respektive loĝlokoj:
* Sitra
kaj
* Riffa

Kategorio:Gubernioj de Barejno
Nigrabeka najtingalturdo

La **Nigrabeka najtingalturdo**, *Catharus gracilirostris*, estas malgranda birdo de la familio de Turdedoj endemia de la altaj teroj de Kostariko kaj okcidenta Panamo. Ties loko en la genro *Catharus* estas iom konfuza, sed ĝi estas ŝajne pli proksima al la Ermita turdo ol ĉiu ajn alia najtingalturdo escepte la Ruĝecbruna najtingalturdo aŭ la Ruĝkrona najtingalturdo (Winker & Pruett, 2006).

Ĝi troviĝas en suba kreskaro de humidaj montarbaroj de kverkoj kaj duarangaj arbaroj, tipe el super 1350 m de altitudo al makuloj de makiso trans la lignolimo. La nesto estas diketa kaj kovrita tasformo konstruita 1-5 m alte ĉe arbusto aŭ arbeto, kaj la tipa ovodemetado estas de 2 brunmakulitaj verdecbluaj ovoj.

Tiu malgranda specio estas 13.5 al 16 cm longa kaj pezas 21 g. Plenkreskuloj havas **olivbrunajn suprajn partojn, grizajn kronon kaj vizaĝon**, pli palgrizajn subajn partojn, kiuj iĝas blankecaj ventre, kaj olivbrustan zonon. La kruroj estas rozkoloraj kaj estas nigraj la okuloj kaj la fajna rekta beko kiu nomigas la specion en Esperanto kiel Nigrabeka najtingalturdo kaj en la latina scienca nomo kiel *gracilirostris*, kio signifus pli malpli ion kia “kun bela buŝo aŭ beko”.

Junuloj estas pli malhelaj en kapo kaj subaj partoj, havas brunan brustozonon, kaj la ventro estas anstataŭ blanka markata je bruna. La birdoj de la montaro Chiriqui [ĉiRIki] de okcidenta Panamo estas iom pli ruĝecaj supre kaj pli palaj sube ol tiuj de la populacio de Kosta-Riko, kaj estas foje konsiderataj kiel subspecio, *C. g. accentor*.

La Nigrabeka najtingalturdo kutime manĝas malalte en vegetaĵaro aŭ sur la arbara grundo, sola aŭ en paroj, progresante per saltetoj kaj ekiroj kun oftaj haltoj. Ili turnas la sekan foliaron kiel tipa turda sistemo serĉi insektojn kaj araneojn, kaj manĝas ankaŭ etajn fruktojn. Spite ties habitato, tiu specio estas maltimida kaj ofte fidema.

La kanto de la Nigrabeka najtingalturdo estas ĝis tri flutecaj tonoj sekvataj de miksita trilado kaj la alvoko estas alta fajna *ciit*.

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

* **Clement**, Peter & **Hathaway**, Ren (2000): *Thrushes*. Helm Identification Guides, Londono. ISBN 0-7136-3940-7

* **Stiles**, F. Gary & **Skutch**, Alexander Frank (1989): *A guide to the birds of Costa Rica*. Comistock, Ithaca. ISBN 0-8014-9600-4

* **Winker**, Kevin & **Pruett**, Christin L. (2006): Seasonal migration, speciation, and morphological convergence in the avian genus *Catharus* (Turdidae). *Auk* **123**(4): 1052-1068. [Artikolo en anga kun hispana resumo] DOI: 10.1642/0004-8038(2006)123[1052:SMSAMC]2.0.CO;2 PDF plena teksto 

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Blesovce

**Blesovce,** hungare **Belesz** [beles] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. La historiaj hungaraj loknomoj estis *Bellesz* kaj *Blesovicz*.
eta|dekstra|330ra|Blesovce troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 5&nbsp;km²
* Supermara alteco: 232 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 390
* Poŝtkodo: 956 01
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Blesovce situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Topoľčany troviĝas 13&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1246 en latina formo *"terra nobilum de Beles"*. En 1828 vivis en Blesovicz 217 homoj en 31 domoj. En 1910 loĝis en Belesz 280 homoj, (276 slovakoj, 4 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Blesovce 380 homoj, (365 slovakoj, 2 ĉeĥoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* baroka romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto el la 18-a jarcento, post jarcento trakonstruiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Blesovce sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Ardanovce

**Ardanovce,** hungare **Árdánfalva** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Ardanócz*, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
eta|dekstra|330px|Ardanovce troviĝas en la plej griza parto
eta|dekstra|300px|Preĝejo de Ardanovce

## Bazaj informoj 
* Areo: 7km²
* Supermara alteco: 251 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 220
* Poŝtkodo: 956 06
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Ardanovce situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Piešťany troviĝas 11 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1317 en formo *"Jardan"*. En 1785 vivis en Ardanócz 244 homoj en 44 domoj. En 1910 loĝis en Árdánfalva 331 homoj, (319 slovakoj, 7 germanoj, 2 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Galgóc, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝanoj batalis kun la partizanoj. En 2001 loĝis en Ardanovce 235 homoj, (escepte 2 ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrugotika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1503, en 1705 barokiĝis, en 1754 pligrandiĝis
* klasikisma paroĥo de 1787, en 1804 renoviĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Ardanovce sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Bojná

**Bojná,** hungare **Nyitrabajna** [njitrabajna] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1877 la oficiala hungara loknomo estis *Bajna*, poste pro peto de poŝto la vilaĝo ricevis pli kompletan nomon. Ankaŭ proksima vilaĝeto apartenas al la municipo.
eta|dekstra|330px|Bojná troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 34km²
* Supermara alteco: 202 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 1970
* Poŝtkodo: 956 01
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Bojná situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Topoľčany troviĝas 8 km-ojn.

## Historio 
Laŭ arkeologoj la loko estis slava centro. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1424 laŭ tiama hungara ortografio *"Bayna"*. En 1787 vivis tie 1118 homoj en 174 domoj. Inter 1801-1848 la komunumo havis la titolon kampurbo. En 1910 loĝis en Nyitrabajna 1663 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Bojná 1969 homoj, (1944 slovakoj, 9 ĉeĥoj, 4 kroatoj, 3 hungaroj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika, iam gotika preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj, en 1788 klasikismiĝis
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Sepdolora) de 1741
* kapelo memore al Urbano la 1-a
* kolono pri Dipatrino (Maria) de 1850
* renesanca kastelo el la 17-a jarcento, en 1817 trakonstruiĝis

## Famuloj 
En la iama Nyitrabajna naskiĝis hungara komponisto Artúr Harmat.

## Eksteraj ligiloj 
* Bojná sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Kuzmice (distrikto Topoľčany)

**Kuzmice** (hungare *Nyitrakozma* [njitrakozma]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kuzmicz*, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarecan nomon.

## Situo 
Kuzmice situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Topoľčany troviĝas 6 km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Supozeble en 920 Kirilo kaj Metodo tie fondis templon. Dum la hungara erao estis tie 2 vilaĝoj: *Kozma* kaj *Vitkóc*, kiuj unuiĝis en 1903. La unua mencio pri la loko devenis el 1389. En 1608 la vilaĝoj bruldetruiĝis, en 1710 tie okazis batalo inter Habsburgoj kaj Francisko Rákóczi la 2-a. En 1831 kaj en 1843 multaj mortis pro ĥoleroj. En 1910 loĝis en Nyitrakozma 425 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Topoľčany, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Kuzmice 660 homoj, (escepte 3 ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Pio la 10-a
* kapelo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario)
* malfrubaroka skulptaĵo el la 17-a jarcento

## Famuloj 
* tie naskiĝis en 1855 hungara poeto Gyula Reviczky

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Tovarníky

**Tovarníky** (hungare *Tavarnok*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.

## Situo 
Tovarníky situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, kontaktiĝanta kun Jacovce kaj Topoľčany. Centro de la lasta komunumo troviĝas 2 km.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1235 laŭ tiama hungara ortografio *"Taarnuk"*. En 1828 vivis tie 385 homoj en 55 domoj. En 1834 sukerofarejo, en 1865 alkoholodestilejo, en 1866 bierofarejo ekfunkciis. En 1910 loĝis en Tavarnok 1074 homoj, (787 slovakoj, 245 hungaroj, 25 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Topoľčany, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Tovarníky 1248 homoj, (1237 slovakoj, 10 ĉeĥoj, unusola serbo).

## Vidindaĵoj 
* novgotika kapelo el la 19-a jarcento
* renesanca kastelo de 1610, en la 18-a jarcento barokiĝis

## Famuloj 
* En la iama Tavarnok naskiĝis hungara piaristo Gergely Tapolcsányi.
* En la iama Tavarnok mortis hungara entomologo Károly Kelecsényi.

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Jacovce

**Jacovce,** hungare **Jác** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
eta|dekstra|330px|Jacovce troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 10&nbsp;km²
* Supermara alteco: 193 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 1790
* Poŝtkodo: 956 21
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Jacovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj, kontaktiĝanta kun Tovarníky. Topoľčany troviĝas 4&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1255 en formo *"Ieche"*. En 1787 vivis tie 334 homoj en 39 domoj. En 1910 loĝis en Jác 1102 homoj, (940 slovakoj, 103 hungaroj, 54 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj deportiĝis. Inter 1944-1948 la vilaĝo unuiĝis kun Tovarníky. En 2001 loĝis en Jacovce 1787 homoj, (1767 slovakoj, 12 ĉeĥoj, unusola hungaro).

### Nemesjác 
Apuda vilaĝo Nemesjác (=nobela Jác) aperis en dokumento unuafoje en 1390. Tie longe nur nobeloj vivis. En 1828 vivis tie 128 homoj en 18 domoj. Meze de la 19-a jarcento Nemesjác aliĝis al Jác.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo omaĝe al Dipatrino el la 14-a jarcento, en 1680 trakonstruiĝis
* tombeja kapelo el la 19-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Jacovce sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Lužany (distrikto Topoľčany)

**Lužany** [luĵani], hungare **Sarlóska** [ŝarlOŝka] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1899 la hungara loknomo estis *Sarluska*. La historia slovaka nomo estis **Šarluhy**.
eta|dekstra|330px|Lužany troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 4km²
* Supermara alteco: 179 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 956 07
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Lužany situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Topoľčany troviĝas 12 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio pri la nomo devenis el 1113 laŭ tiama hungara ortografio *"Sarlou"*, pri la vilaĝo en 1399 en formo *"Sarlow"*. En 1598 la turkoj bruldetruis la komunumon. En 1828 vivis en Sarluska 156 homoj en 12 domoj. En 1910 loĝis en Sarlóska 119 homoj, (112 slovakoj, 6 germanoj, unusola hungaro). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Lužany 204 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Eksteraj ligiloj 
* Lužany sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Julio Anguita Parrado

**Julio Anguita Parrado** (Kordovo (Hispanio), 3-an de januaro 1971 - Bagdado, Irako, 7-an de aprilo de 2003) estis hispana ĵurnalisto kiu mortis pafita en Irako en 2003, kiam li akompanis usonan invadintan armeon. Li subskribis siajn artikolojn kiel **Julio A. Parrado**.

Li estis filo de politikisto Julio Anguita González.

## Eksteraj ligiloj 
* Omaĝo en retejo de la gazeto El Mundo.

Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Industria muzeo (Ostrava)

**Industria muzeo** estis en Ostrava unuafoje fondita en la jaro 1945. Je unu jaro pli poste la kolektaĵoj estis transŝovitaj en riparitajn spacojn de eksa hotelo Royal en strato *Reální*. Sed la saman jaron la eksponaĵoj estis perforte elloĝigitaj en la straton kaj Industria muzeo Ostrava estis en la jaro 1950 oficiale nuligita. La savitajn restaĵojn de la kolektaĵoj de la teknikaj eksponaĵoj parte transprenis Ostrava muzeo. En la jaro 1993 estis omaĝe de solena malfermo de Minista muzeo postulita Ministerio de kulturo je establo de ostrava Teknika muzeo. La ministerio plenumis la postulon kaj en la jaro 1994 estis longe atendata subjekto en Ostrava denove fondita.

La nova muzeo ricevis kiel donaco la tutan konservitan areon de Minejo Michal (Petr Cingr) en Michálkovice el la jaro 1843. La gvidantaro de la muzeo ja ne havis kiel aliaj teknikaj muzeoj en la respubliko altan pojaran budĝeton, sed ĝi komencis kunveturigi valorajn eksponaĵojn el la tuta regiono. Sed la laboroj estis post tri jaroj rompitaj pro foriro de sperta direktoro. Post lia foriro la ministerio de kulturo enoficigis en la liberigitan funkcion ordinaran laboriston de la muzeo sen respondanta klerigo kaj spertoj. Sub lia gvidado la muzeo komencis ŝanĝiĝi el la regiona teknika en la pure lokan ministan muzeon.

Neĝoja stato kaŭzis en la jaro 1999 por elsendi ministerian kontrolon, kiu proponis al la 1-a de januaro 2000 nuligon de la muzeo inkluzive de budĝeto por riparoj de la ostravaj teknikaj memorindaĵoj. La nuligo de la muzeo estis farita sen konsento de la urbo. Ostrava tiel fariĝis ununura industria regiono en Ĉeĥio sen ŝtata teknika muzeo, malgraŭ tio ke Ostrava-regiono havas plej multe da industriaj memorindaĵoj en la lando. La donacitan areon transprenis en administradon Nacia memorindaĵa instituto, teritoria laborejo Ostrava. Ĉar ĝi enhavas konservitajn trafikkapablajn ekipaĵojn de ĉiuj stacionaraj maŝinoj el la jaro 1912, ĝi estis proklamita kiel nacia kultura memorigaĵo. Nuntempe estas uzata nomo Nacia kultura memorindaĵo Minejo Michal.

La konservitaj konstruaĵoj de la minejo konstruitaj en la jaroj 1913-1915 estis projektitaj de František Fiala. Vestejoj kaj baniĝejoj estis dimensiitaj ĝis preskaŭ por 1512 ministoj. La ĉefa minejtruo estas profunda 671 metrojn. Ekz. en la jaro 1916 ĉi tie estis 17 tavoloj de dikeco de duonmetro ĝis du metroj kaj oni ekspluatis pli ol 383 milojn da tunoj de nigra karbo. La minado de karbo estis definitive finita en la jaro 1994. Interesaĵo estas vizitvojo, kiun la vizitantoj partoprenas en la sama aspekto, tra kiu iradis ĉiutage la ministoj por labori.

Kategorio:Muzeoj en Ostrava
Kategorio:Ministaj muzeoj
Kategorio:Michálkovice
Forth (programlingvo)

**Forth** estas programlingvo, kreita de Charles H. Moore en la 1970-aj jaroj. Ĝiaj karakteraj atributoj estas operaciaro per stako kaj uzo de inversa pola notacio (RPN).
Forth estis realigita por multaj komputiloj, krom tio ĝi estas ofte uzata por programi enkorpigitajn sistemojn. Ĝi estas ankaŭ aplikata en astronomia kaj kosma programaro .

## Ekzemploj de kodo 
### Saluton, mondo! 
```
." Saluton, mondo!" CR
```

### Faktorialo 

: FAK
DUP 2 DO I * LOOP ;

5 FAK .   

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Forth Interest Group

Kategorio:Domajno-specifaj programlingvoj
Armagedono

[eta|La loko, en kiu, laŭ la kredo, okazos Armagedono, estas [Megido]]
**Armagedono** aŭ **Har-Magedono** (greka Ἁρμαγεδών) estas en la Apokalipso de Johano la loko (monto de Megido) de la mondfina decida batalo en la "milito de la granda tago de Dio, la Plejpotenca". En pli larĝa senco la termino en teologio signifas la eskatologian decidan batalon.

## La Biblia teksto 
La vorto "Har-Magedono" aperas en la *Nova Testamento* de la *Biblio* en la Apokalipso 16, 13-16:

:"**13** Kaj mi vidis tri malpurajn spiritojn, kvazaŭ ranojn, elirantaj el la buŝo de la drako, kaj el la buŝo de la besto, kaj el la buŝo de la falsa profeto; **14** ĉar ili estas spiritoj de demonoj, farantaj signojn; ili foriras al la reĝoj de la tuta mondo, por kolekti ilin por la milito de la granda tago de Dio, la Plejpotenca. **15** (Jen mi venas kvazaŭ ŝtelisto. Feliĉa estas tiu, kiu viglas kaj konservas siajn vestojn, por ke li ne iru nuda, kaj oni ne vidu lian honton.) **16** Kaj oni kolektis ilin en lokon, nomatan en la Hebrea lingvo *Har-Magedon*."

## Referencoj 
## Literaturo 
* *Biblia Vortaro* / sub la direkcio de H. Paruzel kaj E. Wojtakowski. Repr. del la eld. Ravenna 1975. Romo: Internacia Asocio de Bibliistoj kaj Orientalistoj 1984, XVII, 830 p.

## Vidu ankaŭ 
* Ragnarök
* Milito de Kurukŝetro

Kategorio:Bibliaj lokoj
Kategorio:Kristana teologio
Kategorio:Eskatologio
Schenkon

**Schenkon** (prononcu *ŝenkon*; alamane: **Schänke**) estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2552 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Schenkon situas ĉe la norda bordo de la Lago de Sempach oriente de la distriktĉefloko Sursee. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Schenkon mem la vilaĝoj kaj setlejoj Greuel, Tannberg (je 590 m s.m.), Tann (663 m s.m.), Zellfeld, Zollhus kaj Zopfeberg (621 m s.m.).

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Schenkon limas en nordo al Geuensee, en oriento al Beromünster, en sudoriento al Eich, kaj en okcidento al Sursee.

## Trafiko 
La komunumo Schenkon estas per la poŝtaŭtolinioj de Sursee al Beromünster kaj de Sursee al Sempach-Station bone ligita al la publika trafikreto.

Schenkon ĉe la limo al Sursee ankaŭ disponas pri propra alveturejo al la nacia svisa aŭtovojo A2.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Schenkon datiĝas el la jaro 1173 kiel *Scenchofen*.

Dum mezepoko Schenkon apartenis al la *Mikaela distrikto*, kiu unue troviĝis sub la regado de la Grafoj de Kiburgo kaj ek de 1264 de ties heredantoj, la Habsburgo. Post la Batalo de Sempach la Mikaela distrikto en 1415 unue falis sub la regadon de Sursee kaj poste en la jaro 1420 rekte de la urbo Lucerno.

Dum la epoko de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 la vilaĝo apartenis al la tiama helveta distrikto Sursee, kaj ek de tiam ĝi estas parto de la aktuala distrikto Sursee de Kantono Lucerno.

## Apartaĵoj 
Ĉar Schenkon estas konata kiel komunumo kun malaltaj impostoj, havante la reputacion de tiel nomita impostooazo, ĝi estas alloga loĝlokoj por riĉuloj, kio kondukis al kresko de la loĝantaro dum la lastaj jaroj kaj altaj prezoj de nemoveblaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Schenkon
* Profilo de la komunumo sur la retejo de la kantono