open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alcalá del Valle

**Alcalá del Valle** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 46 km2 kie loĝas 5372 geloĝantoj.
Alcalá del Valle situas je 155 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.

## Vidu ankaŭ 
* Setenil (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Alcalá del Valle - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Andaluzio
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Ferreyres

**Ferreyres** estas komunumo de la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.

## Geografio 
Ferreyres situas ĉe la piedo de la ĵurasa montaro, proksimume 23&nbsp;km nordokcidente
de Laŭzano kaj 62&nbsp;km nordoriente de Ĝenevo.

Sur la komunuma teritorio situas la kunfluejo de Veyron kaj Venoge en loko kun la nomo *La Tine de Conflens* (= *la falo de la kunfluantoj*) ĉar la du riveroj tie pasas akvofalojn.

La rivero Venoge formas la sudan limon de la komunumo kun Chevilly.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Ferreyres limas norde kaj oriente al La Sarraz, sude al Chevilly, okcidente al Moiry, kaj norde al Croy kaj Romainmôtier-Envy (en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso) .

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Ferreyres datiĝas el la jaro 814 kiel *Forrarias*.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Ferreyres
* Ferreyres en la Historia Leksikono de Svislando
La Sarraz

**La Sarraz** estas historia urbeto kaj komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 2381 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo La Sarrza situas ĉe la suda piedo de montoj Ĵuraso, proksimume 20 kilometrojn nord-okcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj proksimume 63 kilometrojn nordoriente de Ĝenevo. La rivero Venoge formas ĝian limon kun Ferreyres kaj *Veyron* la limon kun Chevilly. En nordo de la komunumo troviĝas elfosejo ekspluatata de la entrepreno Holcim (betono kaj volumenaĵo).
En ĉi-tiu elfosejo sur la monteto Le Mormont situas grava La-Tène-kultura kulta trovejo..

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo La Sarraz limas en nordo al Pompaples, en nordoriento al Orny, en oriento al Eclépens, en sudsudoriento al Lussery-Villars, en sudo al Dizy, en sudokcidento al Chevilly, en okcidento al Ferreyres, en okcidentnordokcidento al Romainmôtier-Envy, en nordokcidento al Croy, kaj en nordnordokcidento al Arnex-sur-Orbe.

## La kastelo 
La ĉefa vidindaĵo de la komunumo estas la Kastelo de La Sarraz, kiu nuntempe entenas muzeon pri Ĉevalo. La kastlo estis ekkonstruita en la jaro 1049 unue kiel turo kaj apartenis ĝis 1269 al la familio de Grandson. Ĝi estis rabita en la jaro 1475 kaj bruligita en la jaro 1536 okaze de la berna invado. Ĝi konservis sian arkitektan strukturon ĝis la hodiaŭa tempo. in Brand gesetzt. Es hat seine architekton. Struktur aus dem 14. Jh. bis in die heutige Zeit bewahrt.

En la kastelo de La Sarraz, okazis en junio 1928 la unua kunveno de CIAM (Congrès International d'Architecture Moderne = *Internacia kongreso pri moderna arkitekturo*) laŭ iniciato de Le Corbusier.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Orny datiĝas el la jaro 1149 kiel *Sarrata*. En la jaro 1049 Adalberto de Grandson konstruis turon sur la montodorso de Mormont sur teritorio de la Priojejo Romainmôtier. Sub la turo en la 12-a jarcento estiĝis merkatloko, kiu en la 14-a jarcento ricevis urborajton kaj fraĝis la centro de la folranta Baronejo La Sarraz. Sub la berna regado la urbeto estis de 1536 ĝis 1598 parto de la Voktejo Moudon kaj poste ĝis la Helveta Revolucio de 1798 parto de la Voktejo Romainmôtier. De 1798 ĝis 2007 la komunumo apartenis al la Distrikto Cossonay poste ĝi estis surbaze de la administra reformo de 2006 atribuita al la Distrikto Morges.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* La Sarraz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Ferreyres
* La kastelo kaj la muzeo pri Ĉevalo
* La socio, kiu fosas en la pejzaĝo

## Bildoj 

Dosiero:Château de La Sarraz.jpg|maldekstra|250px|eta|Kastelo de La Sarraz

Kategorio:Urboj de Svislando
Ŝtiparo

eta|dekstra|300ra|Stapla ŝtiparo
eta|dekstra|300ra|Ŝtiparo en formo de la ronda turo

**Ŝtiparo** estas kunigitaj, kutime staple, brullignoj.

La ŝtiparo destinitas por teni kaj konservi brullignoj, tiel sub la libera ĉielo, kiel ankaŭ sub tegmentita loko. La lasta preferindas, ĉar ŝtippecoj de brullignoj ne malsekiĝas, sed sekiĝas.

La nomo devenas de la vorto "ŝtipo".

## Formoj de ŝtiparoj 
Kutima maniero de konstruado de ŝtiparo estas stapla. Ĉi tiu maniero estas priskribita en multaj ŝtataj normoj kaj instrukcioj. Stapligo ebligas kompakte plenigi spacon, sed la staplo ne estas stabila, pro tio la grandajn staplajn ŝtiparojn oni devas firmigi pere de krucigitaj ŝtippecoj.

Alternativa maniero de ŝtippeca kunmetado estas rondtura. Por la ŝtiparo en formo de la turo estas karakteriza altgranda stabileco, eĉ dum forta vento.

## Vidu ankaŭ 
* Ŝtipo
* Ŝtippeco

Kategorio:Konstruaĵoj
Kategorio:Arbara mastrumado
Bulguro

eta|200px|Bulguro (nekuirita)
eta|250px|Telero da kuirita bulguro
**Bulguro** estas grenprodukto farita el diversaj specoj de tritiko, sed plejofte el la tipo durum-tritiko (malmola tritiko). La tritikgrajnoj unue estas vaporigitaj kaj poste sekigitaj kaj krude muelitaj aŭ rompitaj.

Bulguro estas uzata precipe en la turka, hindia kaj mediteranea kuirarto. Ĝi havas iome nuksan guston.

Bulguro estas uzata en pilafoj, supoj, kukoj kaj pano kaj kiel farĉo. Tamen la plej konata apliko de bulguro estas en la manĝaĵoj tabbouleh kaj kibbeh. Pro la alta nutra valoro ĝi estas bona anstataŭaĵo por rizo aŭ kuskuso. En Hindio ĝi ankaŭ estas uzata kiel matenmanĝo, preparita kun lakto kaj sukero.

Kategorio:Cerealoj
Kategorio:Mediteranea kuirarto
Kategorio:Irana kuirarto
Kategorio:Araba kuirarto
Kategorio:Barata kuirarto
Kategorio:Mezorienta kuirarto
Kategorio:Turkaj vortoj kaj esprimoj
Eclépens

**Eclépens**, komunumo de la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando. Ĝi havis 975 loĝantojn je la 31-a de decembro 209.

## Geografio 
La komunumo situas ĉe la piedo de la Ĵuraso Montaro, en distanco de 19 km norde
de Laŭzano kaj de proksimume 63 km nord-oriente de Ĝenevo. La komunumo trafluas la rivero Venoge.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Eclépens limas la Bavois, Oulens-sous-Echallens, Daillens, Lussery-Villars, La Sarraz kaj Orny.

## Monumentoj 
La kastelo estas eks-paroĥestra domo, konfiskita al la Eklezio dum la Reformacio kaj aliformita al senjora domo, kun nomo "Château d'En-Haut" (Supra Kastelo).

Oni povas ankaŭ vidi la restaĵojn de la kanalo de Entreroches, kiu estis planita por ligi Lagon Lemanon kun Lago de Neŭŝatelo, sed estis forlasata kiam fulmotondro faligis ponton-akvedukton kaj ŝtopis la kanalon.

## Historio 
En la monteto Le Mormont situas grava La-Tène-kultura kulta loko.

La unua dokumenta mencio de Eclépens datiĝas el la jaro 814 kiel *Sclepedingus*.

## Bildoj 

Dosiero:Eclepens-En-Haut.jpg|Château En-Haut (la "Supra Kastelo") de Eclépens.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Eclépens (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Eclépens
* La kastelo
*
Tarifa

**Tarifa** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 419&nbsp;km2 kie loĝas 17619 geloĝantoj.
Tarifa situas je 101&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Cádiz.

Ĝi estas la plej suda municipo de la Provinco de Kadizo kaj ankaŭ de la tuta Hispanio. Ĝi estas tradicia kaj tipa urbeto kiu konservas multe de la araba heredaĵo, ekzemple la nomon.

Ankaŭ ĝi estas konata loko por bretovelado.

Punta de Tarifa, ankaŭ nomita *punta Marroquí* (Maroka pinto), estas promontoro aŭ kabo de plej suda Hispanio apartenanta al la municipa teritorio de Tarifa, sur la marbordo de Atlantiko kaj sur la plej sudorienta pinto de la insulo Palomas aŭ insulo de Tarifa konstituas la plej sudan punkton de kontinenta Eŭropo.

## Eksteraj ligiloj 
* Tarifa - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
Catacamas

**Catacamas** [kataKAmas] estas municipo de la Departemento de Olancho en Honduro.
Ĝi estas je 210 km de la ĉefurbo Tegucigalpa. Oni konstruas flughavenon Catacamas, sur malnova armea bazo de la nikaragva kontraŭrevolucia armeo *Contra*.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Ciudad de Catacamas

Catacamas
Roberto Micheletti

**Roberto MICHELETTI Baín** (naskiĝis la ) estas hondura politikisto kaj entreprenisto, membro de la liberala partio. Post balotado de novembro 2005, devenis prezidanto de la Nacia kongreso, ĝis la militista puĉo kontraŭ prezidanto Manuel Zelaya la , kiam la demokratie agnoskita prezidanto estis arestita de militistoj kaj perforte deportita al Kostariko. La Parlamento elektis Roberto Micheletti provizoran novan prezidenton.

## Referencoj 
Kategorio:Honduraj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Honduro
Puerto Serrano

**Puerto Serrano** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio.

La nomo de la vilaĝo signifas en la hispana "Montara Montopasejo".

La areo de la municipo estas 79 km2 kie loĝas 7005 geloĝantoj.
Puerto Serrano situas je 105 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.

## Eksteraj ligiloj 
* Puerto Serrano  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Andaluzio
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Felsőmocsolád

**Felsőmocsolád** [felŝOmoĉolAd] estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Felső signifas: supra.
eta|Preĝejo de Felsőmocsolád
eta|Kastelo de Felsőmocsolád

## Bazaj informoj 
* Areo: 17&nbsp;km²
* Loĝantaro: 550
* Poŝtkodo: 7456
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Felsőmocsolád situas sur deklivoj, meze de sakovojo, laŭ fervojo Kaposvár-Siófok. Igal troviĝas 12, Tab 29, Kaposvár 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229 en formo *"Muchula"*. La vilaĝo foje apartenis al biemulo, foje al la eklezio. En 1563 la turkoj komputis tie 10 domojn, post jardeko 15 domojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 1079 loĝantoj (escepte 6 germanojn ĉiuj hungaroj). Vilaĝservoj estas lernejo, migra poŝto, hoteleto.

## Vidindaĵoj 
* Kastelo de Felsőmocsolád
* romkatolika preĝejo omaĝe al Laboristo Sankta Jozefo de 1790, turo alkonstruiĝis en 1955
* kalvinana preĝejo de 1790, pligrandigita en 1821
* nobeldomo de Erőss [erOŝ] el la 19-a jarcento, nun lernejo

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.vendegvaro

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Edde

*Ne konfuzu pri Edve!*

**Edde** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
eta|Kalvinana kirko de Edde

## Bazaj informoj 
* Areo: 9&nbsp;km²
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 7443
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Edde situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Igal troviĝas 21, Kaposvár 24, Marcali 30&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332. Vilaĝservoj estas biblioteko, kuracejo, migra poŝto, 2 vendejoj.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Patrineco de Dipatrino (Maria)
* kalvinana preĝejo de 1896, post jarcento renoviĝis kaj iĝis ekumena preĝejo
* klasikisma kastelo de Festetics [feŝtetiĉ]

## Fontoj 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Edde
* http://maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.somogy.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Mernye

**Mernye** [mernje] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.

## Bazaj informoj
* Areo: 26&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1600
* Poŝtkodo: 7453
* Telefonprefikso: 82

## Situo
Mernye situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Balatonlelle, laŭ fervojo Kaposvár-Siófok. Igal troviĝas 12, Kaposvár 21, Balatonlelle 33 km-ojn.

## Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229 laŭ tiama hungara ortografio *"Merena"*. La vilaĝo ricevis rajton pri tutlanda bazarado en 1818. En 1894 la fervojo ekfunkciis. En 1959 kolĥozo formiĝis. Apuda vilaĝeto *Mernyeszentmiklós* aliĝis al Mernye en la 1980-aj jaroj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj
* romkatolika baroka Preĝejo Vizito de Maria (Mernye) de 1760, tamen kun mezepoka origino
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj en vilaĝparto Mernyeszentmiklós
* statuoj de Johano Nepomuka de 1794 kaj de Sankta Floriano
* kastelo de 1905

## Famuloj 
En Mernye naskiĝis:
* kuracisto Károly Rauss
* piaristo Elek Pintér.

## Fontoj 
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.mernye.hu
Somogyaszaló

**Somogyaszaló** [ŝomodjasalO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Kaposvár.

## Bazaj informoj 
* Areo: 22&nbsp;km²
* Loĝantaro: 780
* Poŝtkodo: 7452
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Somogyaszaló situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Balatonlelle, laŭ fervojo Siófok-Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 14, Igal 17 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1403 laŭ tiama hungara ortografio *"Azzalow"*. En 1959 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana baroka preĝejo de 1789
* lago

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.gyaloglo.hu
* w.nagyvofely.hu
* w.falvak.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kablisto

tumb|dekstra|270px|Loka entira parotorda kablo kun plumboŝelo. La kablisto devas tuj trovi la difinitan konduktilon.
tumb|dekstra|270px|Veldilo por optikaj kabloj
**Kablisto** estas tiu profesio, kies tasko estas instali, munti aŭ ripari informadajn kablojn.

La unua tasko interligi difinitajn punktojn per kabloj. Subtere aŭ oni tiras la kablon en tubon, aŭ simple oni metas ĝin en elfosaĵo. Nuntempe la elfosado pretiĝas per traktorosimila maŝino. La kablisto forigas la kovraĵon ĉe la fino de la kablo.

Aperas ĝenerale diverskoloraj izolitaj torditaj konduktiloj. Plej ofte la koloroj kune kun la tordaĵoj donas vicordon inter la konduktiloj. Ekzistaj diversaj sistemoj, sube prezentiĝos simpla sistemo de Ericsson-tipa interna kabo havanta nur 12 konduktilojn, kiu estas 6 paroj. Vidiĝas 5 paroj kun blankaj koloroj (el la paro unu nepre estas blanko). Inter la kvinopo estas tiu la unua, kie la alia koloro estas bluo. La blanko nomiĝas 1a, la bluo 1b en la vicorda sistemo. Analoge viciĝas la aliaj: 2a estas oranĝo, 3a verdo, 4a bruno, 5a grizo. En la paro la alia estas 2b, ... 5b. Ili estas ĉiam blankoj kaj diferenciĝas nur la tordaĵo. Fine restas unusola paro ruĝo-bluo, laŭvice 6a kaj 6b. Se estus pli granda kablo, tiu daŭriĝus: ruĝo-oranĝo, ruĝo-verdo kaj tiel plu.

Ĉiu kablisto devas bone koni la vicordan sistemon, ĉar ofte venas ordono ekzemple: ŝanĝu 3b kun 5b!

Ekde fine de la 20-a jarcento la kablistoj okupiĝas ankaŭ pri optikaj kabloj

## Vidu ankaŭ 
* kablo

Kategorio:Profesioj
Kategorio:Telekomunikado
Guillaume Farel

**Guillaume FAREL**, denaske **Gillaume FAREL**, estis franca evangeliisto kaj fondinto de la Reformita Eklezio en la kantonoj de Neŭŝatelo, Berno, Ĝenevo kaj Vaud en Svislando. Li plej famiĝis kiel la homo, kiu en 1536 konvinkis Jean Calvin resti en Ĝenevo kaj reveni tien en 1541, post lia forpelo en 1538.

Farel kaj Calvin kune influis la ĝenevan registaron tiel multe, ke ĝi fariĝis teokratia reĝimo, kien rifuĝis protestantoj. Kune kun Calvin, Farel klopodis trejni predikistojn, kiuj disvolvis la novan protestantan kredon al aliaj landoj, precipe al Francio.

Kategorio:Francaj teologoj
Kategorio:Svisaj teologoj
Kategorio:Kristanaj teologoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1489
Kategorio:Mortintoj en 1565
Ecseny

**Ecseny** [eĉenj], germane **Etschi** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
## Bazaj informoj 
* Areo: 13&nbsp;km²
* Loĝantaro: 280
* Poŝtkodo: 7457
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Ecseny situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 8, Kaposvár 27, Tab 30, Balatonlelle 39 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1193. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Baldaŭe ŝvaboj refondis la komunumon. Post la 2-a mondmilito parto de la germanoj deportiĝis al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Emeriko de Hungario
* luterana klasikisma preĝejo de 1843
* vilaĝdomo de 1937, iam kulturdomo luterana

## Fontoj 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Ecseny
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Maruo Suehiro

**Maruo Suehiro** (丸尾末広 [Maruo Suehiro]), naskiĝita la 28-an de januaro de 1956 Nagasake, Japanie, estas japana manga-verkisto, desegnisto kaj pentristo.

## Biografio 
Maruo Suehiro diplomiĝis el mezlernejo marton de 1972, sed lasis supran mezlernejon. Kiam li estis 15-jaraĝa, li translokis al Tokio kaj ekis laborante kiel bondisto. Kiam li aĝis 17jara, li verkis sian unuan mangaon kaj sendis ĝin al Shonen Jump (少年ジャンプ), sed ĝi estis konsiderita tro kruda por la gazeto kaj estis rifuzita. Maruo, dumtempe, forigis sin el la mangao ĝis novembro de 1980, kiam li oficiale debutis kiel mangaverkisto en *Ribon no Kishi* (リボンの騎士) kiam li estis 24-jaraĝa.

## Stilo 
Kelke da liaj desegnoj krude prezentas la sekson kaj la violenton, tiuj verkoj estas konataj kiel muzan-e nuntempa (ero de japana ukijo-e). Maruo mem, kun sia kolego Kazuiĉi Hanaŭa, estis inkludigita en libro de 1988 pri la afero, titolita Sanga Ukijo-e (江戸昭和競作無惨絵英名二十八衆句), prezentanta siajn nunajn verkojn kune kun tradiciaj presaĵoj far Yoshitoshi kaj Yoshiku.

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retpaĝo de Suehiro Maruo
*Oficiala Tumblr de Suehiro Maruo
*Oficiala Instagram de Suehiro Maruo

Kategorio:Mangaverkistoj
Kategorio:Japanaj artistoj
Kategorio:Japanaj verkistoj
Heinrich Bullinger

**Heinrich BULLINGER** (n. la 18-an de julio 1504 - m. la 17-an de septembro 1575) estis svisa protestanta reformisto kaj posteulo de Huldrych Zwingli kiel estro de la Eklezio de Zuriko kaj pastoro de Grossmünster. Li estas multe malpli konata persono ol Jean Calvin kaj Martin Luther, tiel ke lia historia graveco estis longe preteratentita.

Modernaj studoj evidentigas, ke li estis unu el la plej influaj teologoj de la Protestanta Reformacio en la 16-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Konsento de Zuriko

Kategorio:Svisaj teologoj
Kategorio:Kristanaj teologoj
Kategorio:Svisaj reformistoj
Kategorio:Universitato de Kolonjo
Kago Ŝintaro

**Kago Ŝintaro** () naskiĝita 1969e en Tokio, Japanio, estas japana guroa mangaverkisto. Li debutis 1988e en la magazino COMIC BOX.

## Stilo 
La stilo de Shintarō Kago estis nomita "fasonebla paranojo". Li estis eldonita en kelkajn grandaĝajn mangamagazinojn, gajnante kompreneblan disvastigon. Multaj el liaj mangaoj parolas pri groteskaj aferoj, kiel ekstreman sekson, fekmalsanojn kaj korpan modifadon.
Li ankaŭ verkis kelkajn sciencfikciajn ne-guroajn mangaojn, plej rimarkeble Choutennou Paratakushisu (超伝脳パラタクシス) por Weekly Young Jump (週刊ヤングジャンプ). Multaj el siaj mallongaĵoj estas eksperimentaj kaj bizaraj. Li ofte rompas la kvaran muron, kaj li ŝatas ludi kun la paĝo en ekstremaj kieloj, ĉefe por komika efiko.

## Ligiloj 
* おぼろ駕籠 blogo de Shintarō Kago (japane)
* http://www1.odn.ne.jp/~adc52520/  Oficiala paĝo
* ‘Shintaro Kago’ en el XIX Salón del Manga de Barcelona  (Spanish)

Kago Ŝintaro
Kategorio:Japanaj artistoj
Vejer de la Frontera

**Vejer de la Frontera** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Cádiz, sude de Hispanio.

La fino de la nomo de la vilaĝo signifas en la hispana "de la landlimo", landlimo pro la tiama landlimo kun araba teritorio. Multaj vilaĝoj estas en la Provinco de Kadizo kun tiu aldonaĵo.

La areo de la municipo estas 264 km2 kie loĝas 12828 geloĝantoj.
Vejer de la Frontera situas je 54 km de la provinca ĉefurbo Cádiz.

Ĝi estas tipa kadiza vilaĝo kun forta araba heredaĵo. Eĉ ĝis la 20a jarcento restis islama kutimo de virinoj kiuj vestis sin per nigra kaŝvesto.

## Eksteraj ligiloj 
* Vejer de la Frontera - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Andaluzio
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Palikiro

eta|270px|Palikiro sur la mapo
**Palikiro,** origine Palikir estas nova ĉefurbo de Federacio de Mikronezio.

* Loĝantaro: 6444 en 2000
* koordinatoj: ﻿

## Situo 
* La ĉefurbo troviĝas sur insulo Pohnpei.

## Historio 
En 1914 la japanoj konstruis tie militan flughavenon, kiu pro la bombardadoj neniam uziĝis. En 1978 parte, en 1986 tute la lando sendependiĝis, la provizora ĉefurbo iĝis Kolonio, situanta nur 5 km-ojn de Palikiro. La lasta urbo iĝis ĉefurbo ekde 1989. En Palikiro la domoj estas modernaj.

Krom la administrado ankaŭ ĉeflernejo funkcias de 1972.

## Fontoj 
* franca kaj hispana Vikipedioj

Kategorio:Ĉefurboj de Oceanio
Kategorio:Urboj de Mikronezio
Marteno Bucero

[eta|200px|Martin Bucer. Portreto el la *Icones quinquaginta vivorum* de [Jean-Jacques Boissard.]]
**Martin BUCER** aŭ **BUTZER** (naskiĝis la  en *Schlettstadt*, latine *Selestadium*, nun Sélestat, mortis la  en Kembriĝo, *Cambridge*) estis protestanta reformisto de Strasburgo. Li signife influis la doktrinojn kaj praktikojn de luteranismo, kalvinismo kaj anglikanismo. Li unue fariĝis membro de la dominikanoj, sed nuligis sian voton, post kiam li renkontis Martin Luther en 1518. Li tiam eklaboris por la Reformacio, helpe de Franz von Sickingen.

La klopodo de Bucer reformi la Eklezion de Wissembourg kaŭzis lian ekskomunikon el la Romkatolika Eklezio, tiel ke li devis fuĝi al Strasburgo. Li tie aniĝis al grupo da reformistoj, kiu interalie entenis Mateo Celo, Volfgango Kapito kaj Caspar Hedio. Bucer servis kiel utila peranto inter la du ĉefaj, rivalaj reformistoj, nome Martin Luther kaj Huldrych Zwingli, kiu interalie malkonsentis pri la doktrino de eŭkaristio.

Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Homoj ekskomunikitaj de romkatolika eklezio
Almoravidoj

La **almoravidoj** (, singulare  signifante "la morabito", speco de ermito islama) estis berbera dinastio en Maŭretanio, Maroko, Alĝerio kaj Al-Andalus en la tempo de 1046 ĝis 1147.

La dinastio de almoravidoj defendis fundamentisman interpretadon de Islamo kaj danke al sia rigoro unuigis sub ĝia hegemonio grandajn etendojn en la okcidento de la islama mondo kie ili formis imperion, inter la 11-a kaj 12-a jarcentoj, kiu etendiĝis ĉefe tra la teritorioj kie nun estas Maŭretanio, Okcidenta Saharo de kie ili devenis, Maroko kaj tra la suda duono de Iberio.

## Faktoroj kiuj favoris la kreskon de la movado de almoravidoj 
1. **La solidareco triba kaj la religia reformemo**.

2. **La ekonomia faktoro**. La ampleksaj etendoj kie paŝtis la gregoj de la sanhajoj, prezentis unuarangan intereson: la kontrolo de la karavanoj ŝarĝitaj de ĉiatipaj varoj (ĉefe, aŭro kaj salo) kiuj direktiĝis al nordo de Afriko kaj Al-Andalus.

La mesufaoj kontrolis la akson Teghaza-Audagost-Sijilmasa; la lemtaoj la marbordan vojon el la marenfluo de la rivero Senegal ĝis la regiono de la rivero Nul; la gudalaoj kontrolis salminejon situa sudokcidente de la atlantika marbordo; kaj la lemtunoj kontrolis la valon de la Draa kaj la akson Augagost-Sus direkte al Sijilmasa.

3. **Fragmentado de la islama mondo**. En Ifrikija (aktuala Tunizio), okazis la invado de hilalianoj, la falo de Kariuan (1053) kaj klopodoj prosperi okcidenten. En la okcidenta Magrebo (aktuala Maroko), la Barghaŭatoj dominis la atlantikajn ebenaĵojn, la idrisidoj konservis la urbojn Tamdoilit, Igli kaj Massa kaj klopodas konkeri Ceŭton al la Umajaoj de Kordovo; la Magravaoj kaj ties parencoj, la Beni Ifren (Jafran), kontrolis Salé, Tlemecen, Tadla kaj Fezzaz; la tajfo zeneta de Ĉellah kontrolis ekde Fez al Sijilmassa. Al-Andalus estis fragmentata en multnombro de sendependaj regnoj de tajfoj.

## Kulturo 
Laŭ Francisko Azorín almoravido estas gento de la Atlasa Montaro kiu regis Afrikon kaj Andaluzion de 1038 al 1144, dum la termino utilus ankaŭ por referenci al la arto de tiu epoko kaj gento.

## Notoj 

Kategorio:Dinastioj
Kategorio:Islamo
Kategorio:Maroko
Kategorio:Hispanio
Kategorio:Malaperis en 1147
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1040-1049
Kategorio:Aperis en 1040
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1140-1149
Bière VD

**Bière** estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1 674 loĝantojn je la 31-a de decembro 2022.

## Geografio 
Bière situas ĉe la suda piedo la Ĵurasa Montaro en distanco de proksimume 28&nbsp;km okcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj proksimume 43&nbsp;km nordoriente de Ĝenevo. En la teritorio de la komunumo fontas la riveroj Aubonne, ties alfluanto *Toleure* kaj *Veyron*, ĉefa alfluanto de la rivero Venoge. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bièro, la armebazo kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 25,01&nbsp;km², de kiuj 42,5% estas kovritaj de arbaro, 46,8% servas por agrikulturo respektive por la armebazo kaj 6,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bière limas en nordokcidento al Le Chenit, en nordoriento al Berolle, en oriento al Ballens, en sudoriento al Yens, en sudoriento al Saint-Livres, en sudo al Montherod, en sudokcidento al Saubraz, kaj en okcidento al Gimel.

## Trafiko 
En Bière komenciĝas la kantona ĉefvojo n-ro 128 al Morges. Apud Morges en distanco de proksimume 18 kilometroj de la komunumo situas la plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1. La stacidomo de  estas la kapostacio de la Fervojo Bière-Apples-Morges, kiu ligiĝis kun la reto de Svisaj Federaciaj Fervojoj en Morges en 1895.

## Vidindaĵoj 
En loko nomata "*Chatelard*" eble estis kastelo. Hodiaŭ oni nomas "Kastelo" domon, kiu situas norde de la preĝejo.

## La armebazo 
La Federacia Svisa Armeo utiligas terenojn sude de la urbo de 1822; la artilerio instaliĝis en 1864; kazernoj estis konstruitaj en 1864. La armebazo tiel nomata "''Place d'Armes de Bière*" entenas lernejojn por rekrutoj pri infanterio kaj artilerio kaj la Centron Okcidentan de Instruo pri Artilerio.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Berolle datiĝas el la jaro 1177 kiel *Beria''. Sur la komunuma teritorio oni trovis restaĵojn de fortikita romia restadejo. Pluraj familioj el inter ili la nobela familio de Bière posedis feŭdajn havaĵojn en Bière dum mezepoko. Al la evoluo de la vilaĝo kontribuis en la 12-a jarcento la Priorejo de Granda Sankt-Bernardo kaj la Frataro de la Sankta Spirito, kiuj posedis arbarojn kaj bienojn en Bière. Post la konkere de la priorejo fare de Berno en la jaro 1536 Bière fariĝis senjorujo kun propra tribunalo sub la administrado de la berna Voktejo Morges. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝis la fino de 2007 la komunumo apartenis al la Distrikto Aubonne, kiu tiam estis integrita surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la Distrikto Morges.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de **Bière**
* Bière (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Bière
* Retejo de la armebazo Bière (germane, itale kaj france) 

## Bildoj 

Dosiero:Bière_(VD).jpg|Placo de la vilaĝo (2020)
Dosiero:Biere img 0546.jpg|Armebazo de Bière
Dosiero:BiereApplesMorges.jpeg|Trajno Bière-Apples-Morges en la stacidomo de
Galeon

**Galeon** estas retfoliumilo de GNOME bazita sur Gecko.

La teamo de programistoj dividiĝis en 2002 por malsameco de celoj de la programaro. Rezulte ekestis Epiphany, forko de Galeon. La 22-an de oktobro 2005, la programistoj de Galeon deklaris finon de evoluado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Historio de Galeon 

Kategorio:Liberaj TTT-legiloj
Kategorio:Mozilo
Kategorio:GNOME
Lussery-Villars

**Lussery-Villars** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 392 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Villars-le-Terroir situas sude de la Ĵurasa Montaro sur la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando en okcidento de la regiono nomita Centro de Vaŭdo ĉe la okcidenta flanko de la rivero Venoge, en distanco de proksimume 15 kilometroj nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 60 kilometroj nordoriente de Ĝenevo. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Lussery kaj Villars-Lussery.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,73 km², de kiuj 7,8% estas kovritaj de arbaro, 83,9% servas por agrikulturo kaj 6,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Lussery-Villars limas en nordo al Eclépens, en oriento al Daillens, en sudo al Penthalaz, en sudokcidento al Cossonay, en okcidento al Dizy, kaj en nordokcidento al La Sarraz.

## Trafiko 
Oriente de la komunumo pasas la kantona ĉefvojo nr-o 9 de Laŭzano al Vallorbe. De la kantona ĉefvojo konekta vojo kondukas tra la komunumo al Eclépens kaj alia vojo kondukas de la komunumocentro al Penthalaz. Pere de buslinio al Cossonay-Gare la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La komunumo estis fondita la 1-an de januaro 1999 pere de kunigo de la iama komunumoj Lussery kaj Villars-Lussery.

La unua dokumenta mencio de Lussery datiĝas el la jaro 1147 kiel *Luseri*. Dum mezepoko la Katedrala Kapitolo de Laŭzano posedis bienojn en Lussery. En la 13-a jarcento Lussery kaj Villars-Lussery estis kunigita al senjorujo, kiu apartenis unue al la familio de Jouŭ, poste al la familio de Ligerz, tiam al la Sinjoroj de Aubonne kaj fine al la familio de Gingnis. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Lussery kaj Villars-Lussery apartenis al la Voktejo Morges. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Cossonay, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 la intertempe kunigita komunumo estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.

La unua dokumenta mencio de Villars-Lussery datiĝas el la jaro 1377 kiel *Villar proche Lŭurie*. Sian historian sorton Villars-Lussery dividis kun Lussery.

## Vidindaĵoj 
Apud la rivero Venoge situas malnova akvomuelejo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Lussery-Villars
* La akvomuelejo
LilyPond

**LilyPond** estas libera notkomposta programaro por ĉiuj kutimaj operaciumoj.

La LilyPond-programistoj kritikas, ke eĉ notoj aperantaj en seriozaj muzikeldonejoj ekde la enkonduko de la komputila notkompostado ne plu atingas la kvalitnormojn kaj la estetikan nivelon de metie kompostataj notoj. Tial ili starigis la celon, pli proksimiĝi al la tradicia notbildo ol tio eblus per alia programaro.

## Vidu ankaŭ 
* Notacio

## Fontoj 
## Eksteraj ligiloj 
* lilypond.org
* mutopiaproject.org 
* musipedia.org 

Kategorio:Programaro
Kategorio:Liberaj notkomponprogramoj
Kategorio:Muzika notacio
Ununatria glutamato

**Ununatria glutamato** ( aŭ *MSG*) estas la natria salo de la ne-esenca aminoacido glutama acido. Ĝi estas uzata kiel aldonaĵo por manĝaĵoj, ofte vendata kiel pligustigilo. Ĝi havas la HS-kodon 29224220 kaj la E-numeron E621. Komercaj nomoj inkluzivas *Ajinomoto*, *Vetsin* kaj *Accent*. Ĝi iame estis farita de gluteno de tritiko, sed nun ĉefe farita per bakteria fermentado.

Ĝia ĉeesto en manĝaĵo pliigas la gustosenson, kaj ĝi estas uzata kiel komuna manĝa suplemento. Foje markita kiel MSG aŭ E621 en la listo de komponantoj.

Umamo estas unu el la kvin bazaj gustoj, identigitaj kiel "viandplena" gusto. Monozodia glutamato estas disrompita, kiel menciite, en salivo kaj glutamato aktivigas specifajn ricevilojn en la gustoburĝonoj: riceviloj por aminoacidoj T1R1 / T1R3 kaj specifaj riceviloj por glutamato mGluR4 kaj mGluR1.

## Vidu ankaŭ 
* Umamo
* Dunatria glutamato
* Glutamato
* Glutamino

Kategorio:Glutamatoj
Kategorio:Natriaj kombinaĵoj
Mikaelo Serveto

**Miguel SERVET**, ankaŭ *Michael Servetus*, (naskiĝis la 29-an de septembro 1511, mortis la 27-an de oktobro 1553) estis hispana-aragona teologo, kuracisto, kartografo kaj humanisto. Li estis la unua eŭropano, kiu bone priskribis la funkciadon de pulmoj. Li interesiĝis pri tre variaj fakoj, interalie astronomio, meteorologio, geografio, jurisprudenco, matematiko kaj anatomio. Li ludis gravan rolon en la historio de pluraj el tiuj fakoj, precipe de teologio kaj medicino.

Servet partoprenis en la Protestanta Reformacio, kaj sekve disvolvis aŭdacan, kontraŭ-triunuecan doktrinon, tiel ke li estis samtempe kondamnita de katolikoj kaj protestantoj. Li estis arestita en Ĝenevo kaj bruligita kiel herezulo, pro instigo de la reformisto Jean Calvin. Post tio Kalvino estis atakata de Sébastien Châteillon.

## Eksteraj ligiloj 
* Miguel Servet Esplorado

## Vidu ankaŭ 
* Tutfakulo

Kategorio:Hispanaj teologoj
Kategorio:Hispanaj kuracistoj
Kategorio:Humanistoj
Kategorio:Mortokondamnitoj pro herezo
Kategorio:Ekzekutitaj personoj de Hispanio
Kategorio:Procesigitoj de Inkvizicio
Teatro de Antonín Dvořák

eta|dekstra|250ra|Teatro de Antonín Dvořák
eta|dekstra|250ra|Teatro de Antonín Dvořák ĉirkaŭ 1913
eta|dekstra|250ra|Teatro de Antonín Dvořák ĉirkaŭ 1925
**Teatro de Antonín Dvořák** estas unu el scenejoj de Nacia teatro moraviasilezia en Ostrava. La novbarokan konstruaĵon proponis arkitekto Alexander Graf. La propran konstruadon realigis firmao Noe & Storch el Ostrava gvidata de arkitekto Josef Schlögl. Kiel ĉe la unua teatro en Ĉeĥoslovakio estis uzitaj ferbetonaj portaĵoj kaj horizontaj fostoj.

La internajn spacojn ornamis skulptistoj de firmao Johann Bock & filo. Statuoj sur fasado estas laboraĵo de Eduard Smetana, dum ŝildan grupon de la fasado kreis Leopold Kosiga. La plafonan bildon en spektaklejo pentris akademia pentristo Eduard Veith. En la ĉefa vestiblo estas du grandaj reliefoj (Dramo kaj Muziko). Tiujn dediĉis al la teatro akademia skulptistino Helena Scholzová. La ĉefan kurtenon prezentantan alegorion por laboro, komerco kaj arto ili pentris en ateliero Koutský & Rottonar.

La solena malfermo okazis la 28-an de septembro 1907. Ĝis la jaro 1919 oni ĉi tie ludis eksplicite germanajn prezentojn, post estiĝo de Ĉeĥoslovakio la teatro fariĝis daŭra scenejo de Nacia teatro moraviasilezia. Dum la dua mondmilito ĝi nomiĝis Ĉeĥa teatro moraviasilezia, sed baldaŭ ĝi estis devigita forlasi la konstruaĵon kaj transloĝiĝi en Nacian domon (nun Teatro de Jiří Myron). Post la jaro 1945 ĝi portis nomon Landa teatro, ekde la jaro 1949 Teatro de Zdeněk Nejedlý kaj ekde la jaro 1990 Teatro de Antonín Dvořák.

## Vidu ankaŭ 
* Antonín Dvořák

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj ttt-paĝoj

Kategorio:Moravia Ostrava
Antonín Dvořák
Kategorio:Novbarokaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Vanilla Ninja

**Vanilla Ninja** estas ina grupo de hard rock devenanta el Estonio , kiu estas kreita en 2002. La grupo aliĝis unuafoje al la Eurovision Song Contest por Svisio kun *Cool Vibes*. Nune la grupo estas formita de 3 virinoj, krom la frapinstrumentisto.

## Formado 
* Lenna Kuurmaa - kantistino kaj elektrgitaristino
* Katrin Siska - dua kantistino kaj klavarinstrumentistino
* Piret Järvis - dua kantistino kaj gitaristino

TimeAxis = orientation:horizontal format:yyyy
ImageSize = width:900 height:250
PlotArea = width:700 height:200 bottom:20 left:20

Colors =
  id:canvas value:rgb(0.97,0.97,0.97)
  id:grid1  value:rgb(0.86,0.86,0.86)
  id:grid2  value:gray(0.8)
  id:bars   value:rgb(0.96,0.96,0.6)
  id:bg     value:white
  id:2color value:rgb(1,1,0.6)

BackgroundColors = canvas:bg

Period = from:2002 till:2008
ScaleMajor = unit:year increment:1 start:2002 gridcolor:grid1

BarData=
  barset:Bandmembers

PlotData=

# set defaults
  width:20 fontsize:m textcolor:black align:left anchor:from shift:(10,-4) color:bars

  barset:Bandmembers

  from:2002 till:2004 text:"Maarja Kivi"
  color:2color from:2002 till:2008 text:"Lenna Kuurmaa"
  from:2002 till:2008 text:"Piret Järvis"
  color:2color from:2002 till:2008 text:"Katrin Siska"
  from:2004 till:2005 text:"Triinu Kivilaan"

## Diskaro 
* 2003 - *Vanilla Ninja*
* 2004 - *Traces Of Sadness*
* 2005 - *Blue Tattoo*
* 2005 - *Best Of*
* 2005 - *Silent Emotion*
* 2006 - *Love Is War*

## Notoj 
## Kantaj pecoj 
* *Tough Enough* , el *Traces of Sadness*
* *When The Indians Cry*, el *Traces of Sadness*
* *Metal Queen* , el *Traces of Sadness*
* ''I Don't Care At All*  el *Blue Tattoo''

## Eksteraj ligiloj 
*   Oficiala retejo
*  Oficiala retejo laŭ Bros Music
*   Oficiala retejo Multa-Grava-Persono komunumo 
* Vanilla Ninja je Discogs
* Vanilla Ninja je iLike
* Vanilla Ninja je Last.fm
* Vanilla Ninja je MySpace
* Vanilla Ninja je MusicBrainz
* Vanilla Ninja je Amazon
* Vanilla Ninja je LyricWiki
* Vanilla Ninja je Foxytunes

Kategorio:Estonaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2000-2009
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2010-2019
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2002
Logic Pro

**Logic Pro** estas programaro por produkti kaj prilabori sondosierojn. La programaro distingas inter du specoj de akustikaj trakoj, nome MIDI kaj Audio. Ekzistas la versioj Pro kaj Express, ĉi lasta distingiĝas de la versio Pro rilate la prezon kaj la amplekson de funkcioj.

La programaron evoluis ĝis versio n-o 6 la germana entrepreno Emagic, kiun jam en 2002 elaĉetis firmao Apple. Ĉi tiu haltigis tuj poste la pluevoluadon de Logic por Microsoft Windows. Ekde tiam Logic nur por Apple Macintosh riceveblas. La lasta versio disponebla por Windows estas 5.5.1. Dum kiam versio n-o 6 ankoraŭ portis la nomon Emagic, Logic estas oficiala produkto de Apple ekde versio n-o 7. Apple solidigis pli ol 20 diversajn Emagic-produktojn, i.a. ĉiujn instrumentojn kaj efekto-kromprogramojn, Waveburner Pro (CD Authoring Applikation), kaj *Pro Tools TDM support package* en unusolan produkton nome Logic Pro.

## Literaturo 
* Martin Sitter: Logic Pro 7 und Logic Express 7. Das offizielle Handbuch für professionelle Audio-Bearbeitung und Produktion. Eldonejo Addison-Wesley, Munkeno, Boston 2005, ISBN 3-8273-2283-9
* Christian Baum, Manfred Lange: Logic 7 Lösungen von A - Z. Eldonejo Wizoo Publishing 2005, ISBN 978-3-934903-50-0

## Eksteraj ligiloj 
* Apple "Logic Pro"
* Apple „Logic Express“
* Apple "Jam Packs"
* TweakHeadz Lab: The Birth of Logic

Kategorio:Programaro
Daillens

**Daillens** estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 911 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Boussens situas en sudokcidento de la regiono Centro de Vaŭdo en la Vaŭda Mezlando ĉe la bordo de la rivero Venoge, kiu formas la okcidentan limon de la komunumo. La komunumo situa proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de Laŭzano kaj 60 kilometrojn nordoriente de Ĝenevo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Daillens kaj la setlejoj Petit Penthalaz, Praudi kaj Le Bochet, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,52 km², de kiuj 17,4% estas kovritaj de arbaro, 66,8% servas por agrikulturo kaj 14,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Daillens limas en sudo al Eclépens, en sudoriento al Oulens-sous-Echallens, en oriento al Bettens, en sudoriento al Bournens, en sudo al Penthaz, en sudokcidento al Penthalaz kaj en okcidento al Lussery-Villars.

## Trafiko 
Al Daillens kondukas vojoj de Eclépens, Penthalaz, Bettens kaj Penthaz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 kaj la svisa aŭtovojo A9 estas la vojnodo Villars-Sainte-Croix, kiu situas proksimume 4 kilometrojn sude de la komunumo. Pere de loka buslinio al Cossonay la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Boussens datiĝas el la jaro 1109 kiel *Dallens*. Dum mezepoko la senjoreco pri Daillens estis dividita inter la Katedrala Kapitolo de Laŭzano, la Baronoj de Cossonay kaj la Senjoroj de Daillens. Nur en la jaro 1766 la teritorio de la komunumo estis kunigita al unu sola senjorejo. Dum la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Daillens apartenis al la Voktejo Morges. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Cossonay, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.

## Vidindaĵoj 
La kastelo], kiu supozeble estis konstruita en la 14-a jarcento, havis du turojn, kiuj estis detruitaj en la jaro 1832.

## Famaj personecoj 
La svisa aktoro, kantisto kaj komponisto Jean Villard Gilles (1895 - 1982) originas de Daillens.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo de Daillens
* Oficialaj informoj 
* Retpaĝo pri la Kastelo de Daillens
*
Provincoj de Andaluzio

La teritorio de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio enhavas jene da municipoj de la jenaj 8 hispanaj provincoj.

Tiuj provincoj estis jam kreitaj de la hispana registaro en 1833. Ĉiu havas ĉefurbon kun la sama nomo (la nomo "Onubo" en la ĉi-supra tabelo estas esperantigo de "Huelva").

Vidu ankaŭ la paĝon Andaluzio, kiu estas ĉefa artikolo pri tiu hispana aŭtonoma komunumo.

Kategorio:Andaluzio

Andaluzio
Kategorio:Geografio de Hispanio
La locomotiva

***La locomotiva*** estas kanzono de Francesco Guccini aldonita en la albumo *Radici* de 1972. Eble ĝi estas la plej fama kanzono de Guccini kaj li ekde tridek jaroj ludas ĉi tiun kanzonon al la fino de liaj koncertoj. La bolonja popolmuzika Modena City Ramblers ludis ĉi tiun kanzonon en la albumo *La grande famiglia*.

## Intrigo 
La kanzono prikantas la historion de Pietro Rigosi, anarkiisma lokomotivestro, 28-jaraĝe, edziĝita kaj patro de du knabinoj. La 20-an de julio 1893 Rigosi ekposedis lokomotivon kaj rapidege direktiĝis al bolonjan stacion. La faka personaro de la stacio deviigis la trajnon sur parkotrako, kie rompiĝis kontraŭ halta aŭto.

## Eksteraj ligiloj 
* Esperante kantebla teksto de *La locomotiva*
*  La historio de la lokomotivestro
Score (programaro)

**Score** (ne konfuzu kun Score Perfect) estas notkomposta programaro, ekde 1967 evoluigita far Leland Smith, profesoro pri muziko ĉe Universitato Stanford, kaj baziĝanta sur PostScript. La aktuala 4-a versio ankoraŭ estas DOS-programaro, kiu sekvigas al kreskaj kongruoproblemoj kun pli nova aparataro kaj programaro kaj fortimigas novajn uzontojn pro malmulte afabla grafika uzulinterfaco. Tamen Score povis konservi stabilan uzantaron de plejparte profesiuloj.

## Literaturo 
* Tobias PM Schneid: *Pro und Contra Score 3.1.* In: *neue musikzeitung*. Ausgabe März 1999, S.&nbsp;52 (auch im nmz-Online-Archiv).

## Eksteraj ligiloj 
* http://scoremus.com/ Produkthomepage 
* http://www.atemposoft.com Ekskluziva vendado en Germanio.

Kategorio:Programaro
Kateĉuareko

[eta|Plantejo de kateĉuareko en [Tajvano]]
eta|Arekaj fruktoj en Kolkato, Barato
eta|Arekaj nuksoj de Barato
eta|Areko en Kolkato, Okcident-Bengalo, Barato
eta|Areko en Kolkato, Okcident-Bengalo, Barato
eta|
eta|

**Kateĉuareko** (*Areca catechu*) estas palmo el la arekacoj (*Arecaceae*), genro areko (*Areca*).

Kategorio:Arekacoj
Sukcena Vojo

300ra|eta
La **Sukcena Vojo**, samkiel la **Stana Vojo** estis unu el la pli gravaj komercaj vojoj de la Antikva epoko. De la bronzepoko, ĉi tiu vojo ligis Mediteraneon kun Balta Maro, preter la valoj de riveroj Vistulo, Elbo kaj Danubo.

## Pratempoj 
Sukceno estas fosila rezino de pinofitoj, rara en Mediteraneo kaj tre aprezata de la antikvuloj, kiuj vidis en ĝi resanigan kaj magian gemon kaj brulebla ŝtono.

De la bronzepoko, la mediteraneaj etnoj (egiptoj, grekoj, fenicoj) importis sukcenon de Nigra Maro kaj Balta Maro, laŭ teraj vojoj, kiuj sekvis la valojn de Vistulo kaj Dnepro. Oni trovis, en la tombo de Tutanĥamono, aĵoj el sukceno de Balta Maro, oni scias, ke oferadoj de sukcenaĵoj estis senditaj de Norda Maro al la Apolona sanktejo de Delfo. Tra Nigra Maro, oni povis komerci preter la Silka Vojo. La mediteraneaj influoj sur Skandinavio dum la Dana Bronzepoko povas klariĝi per transporto preter la Sukcena Vojo.

Dum la Romia Imperio, la ĉefa vojo ligis la bordon de Pomerio (*Codicus sinus*) al la Adriatika Maro tra la
lando de la Keltoj *Boii* (la nuna Bohemio) kaj la provinco de Panonio. Preciza mapo de ĉi tiu vojo estis al ni transdonita per la Tabelo de Peutinger, tiu mapo kie figuras ĉiuj gravaj urboj kaj vojoj de la Romia Imperio.
Inter *Carnuntum ĉe Danubo* (ĉefurbo de Panonio) kaj Aquileia ĉe Adriatiko, la Sukcena Vojo sekvis romian vojon.

## Historiaj atestoj 
Plinio la pli maljuna, al kiu oni ŝuldas la nomon de tiu vojo, atestas ke sukceno estis importita de Balta Maro ĝis Aquileia. Laŭ Plinio kaj Timeo de Taŭromenion, la greka esploristo Piteaso albordigis en Norda Maro insulon nomata Abalos, kies loĝantoj hejtis sin brulante la sukcenon, kiun ili ankaŭ vendis al la Teŭtonoj.

Kategorio:Komercaj vojoj
Kategorio:Sukceno
Kategorio:Antikva epoko en Eŭropo
Cossonay

**Cossonay** estas historia urbo kaj komunumo en la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 3413 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
Cossonay situas sude de la Ĵurasa Montaro en la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando okcidente de la regiono Centro de Vaŭdo, en distanco de proksimume 16 kilometroj nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano, kaj 58 kilometrojn nordoriente de Ĝenevo. Tra la komunumo fluas la rivero Venoge, kiu formas la orientan komunumolimon. En okcidento de la komunumo apud la Arbaro de Sépey situas la Lageto de Sépey, kiu estiĝis el iama argilminejo kaj nun estas naturrezervejo kaj grava protektejo de amfibioj. La komunumo konsistas el la urbo Cossonay-Ville kaj la vilaĝeto Allens. La vilaĝo Cossonay-Gare, kie situas la stacidomo, troviĝas tamen sur la teritorio de la najbara komunumo Penthalaz.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,29 km², de kiuj 20,7% estas kovritaj de arbaro, 63,3% servas por agrikulturo kaj 14,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Cossonay limas en nordo al Dizy, en nordoriento al Lussery-Villars, en sudoriento al Penthalaz, en sudo al Gollion, en sudokcidento al Senarclens kaj en nordokcidento al La Chaux.

## Trafiko 
Tra Cossonay pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Laŭzano al Vallorbe, la kantona ĉefvojo n-ro 129 de Morges al la Lago de Joux, kaj de la urbocentro la kantona ĉefvojo n-ro 124 kondukas al Nyon. La alveturejo Cossonay al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 3 kilometrojn oriente de la komunumo. La stacidomo Cossonay-Gare situas sur la teritorio de la najbara komunumo Penthalaz. De tie funikularo kondukas al la urbocentro de Cossonay-Ville.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Cossonay datiĝas el la jaro 1096 kiel *Cochoniacum*. Sur la komunuma teritorio estis malkovritaj ŝpuroj de romia biendomo kaj de fru-mezepoka tombejkampo. En la jaro 1096 la Senjoro Ulriko de Cossonay donacis la preĝejon, kiu situis sur sia propra havaĵo al la Abatejo Romainmôtier. En tiu sama dokumento aperas mencio pri la Burgo de Cossonay. En la 13-a jarcento Cossonay ricevis de Savojo urborajton. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Cossonay apartenis al la Voktejo Morges kaj estis sidejo de subvokteja tribunalo. Post la revolucio Cossonay fariĝis ĉefurbo de la Distrikto Cossonay, kiu estis nomita laŭ la urbo. Surbaze de la administra reformo de 2006 la Distrikto Cossonay estis malfondita kaj la urbo atribuita al la grandigita Distrikto Morges.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Cossonay-Penthalaz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Cossonay

Kategorio:Urboj de Svislando
Vörs

**Vörs** [vorŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali.
eta|Vendejeto en Vörs

## Bazaj informoj 
* Areo: 23&nbsp;km²
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 8711
* Telefonprefikso: 85

## Situo 
Vörs situas sur ebenaĵo, apud Malgranda Balatono, laŭ fervojo Budapeŝto-Rijeka, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo preteriras. Balatonszentgyörgy troviĝas 5, Keszthely 15, Marcali 17, Zalakaros 20, Pacsa 25&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1261. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Episkopo Sankta Marteno de 1720
* muzeo pri Fajrobrigado
* kastelo de Festetics [feŝtetiĉ]
* fiŝkaptista lago

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http://maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy