open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sándor Kotlán

**Sándor Kotlán** [ŝAndor kotlAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kotlán Sándor** estis hungara bestkuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1951).
eta|Memortabulo pri Sándor Kotlán
Sándor Kotlán http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08491.htm naskiĝis la  1887 en Hungara reĝlando, en Szomolány (nuntempa Smolenice en Slovakio). Li mortis la  1967 en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Kotlán akiris veterinaran diplomon en Veterinara Akademio de Budapeŝton en 1911. Li eklaboris samloke en la akademia instituto, sed ekde 1921 li ankaŭ instruis jam en la altlernejo (altrangigita). En 1935 li ricevis la rangon ordinara profesoro kaj li iĝis ankaŭ katedrestro. Li plej ofte okupiĝis pri parazitologio.

Li redaktis komence fakrevuon *Állatorvosi Lapok*, baldaŭe *Acta Veterinaria Hungarica* Li ricevis premion Kossuth en 1951, poste premion kaj 2 memormedalojn.

## Elektitaj disĉiploj 
* Sándor Babos

## Verkaro (elekto) 
* *A szárnyas baromfi fertőző és parasitás betegségei* (1931)
* *Parazitológia* (1944, 1953, 1972)
* *Helminthologie. Die Helminthosen der Haus- und Nutztiere unter Berücksichtigung der Helminthosen des Menschen* (1960)

## Memorigiloj 
* strato kaj memortabulo en Gödöllő
* strato en Kulcs

## Fontoj 
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj parazitologoj
Erzsébet Sugár

**Erzsébet SUGÁR** [ŝuga:r] estis rumania hungara redaktorino, tradukistino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 26-an de decembro 1920 kaj mortis en Budapeŝto en 1999. Ŝi estis la edzino de literaturkritikisto János Kovács.

## Biografio
Erzsébet Sugár estis interna kunlaborantino de Literatura Libroeldonejo (1958–70), poste de Kriterion Könyvkiadó (1970–74). Post sia pensiuliĝo ŝi translokiĝis en Hungarujon. 

## Volumo
*Anglia köd nélkül (vojaĝpriskibaĵo, Buk. 1969).

## Tradukaĵo
*Al. Simion: *Lehetséges évszakok* (romano, samloke. 1977). 

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Preĝejo Sankta Triunuo (Mihályi)

**Preĝejo de Sankta Triunuo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Mihályi.

## Historio 
La unua kirko konstruiĝis jam antaŭ ol 1359, sed post la mezepokoj la vilaĝanoj ne sekvis la katolikan eklezion. En 1701 oni menciis nur pri ruinon kaj ne kirkon. En 1706 la katolikoj fondis novan religian grupon. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1748 (laŭ alia informo jam en 1712). Ĝi estis pligrandigita jam en 1857. La orgeno estas aŭdebla ekde 1900.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en korto, kie estas videblaj ankaŭ 2 skulptaĵoj: Dipatrino el 1700 kaj *Immaculata*. La konstruaĵo havas unusolan kvadratan turon super la enirejo, kie estas legebla surskribo: "MDCCCLVII" (=1857). Post la turo sekvas la ĉefnavo kun kruconavo. La interno estas tre riĉa kaj ĝi estis farita plejparte en la 1750-aj jaroj. La ĉefaltara bildo prezentas kronadon de Sankta Maria, apude estas skulptaĵo pri Sankta Georgo. La flanka altaro estas dediĉita al Sankta Koro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare kun fotoj

Mihalyi
Mihalyi
Parko Madrido Rivero

La Parko Madrido Rivero, en la hispana '** estas senaŭta kaj distra areo konstruita inter la jaroj 2006 kaj 2010 ĉe la du bordoj de la rivero Manzanares, sur la subtera parto de la aŭtoŝoseo M30 ekde la Suda Nodo ĝis la kunigo kun la A-5, tio estas nova riverparko ĉe la rivero Manzanares inter la Ponto de la Francoj kaj la Suda Nodo, kaj kiu per 121 ha kaj 6 km de longo, konektas kelkajn el la ĉefaj parkaj zonoj de la urbo kaj la centrajn kaj sudokcidentaj distriktoj. Kelkaj plej elstaraj areoj estas la jenaj, nome **' (Pinarsalono), '** (ĝardenoj de la montopaseja virgulino), **' (ĝardenoj de la toleda ponto) kaj la parko Arganzuela.

Kategorio:Parkoj de Madrido
Blua Granda Turo

**Blua Granda Turo** aŭ **Blua Turego** (: 푸른거탑) estas sudkoreia armetema dramo.

## Roluloj 
* Ji Jong-Ĝu (이용주)
* Bek Bong-Gi (백봉기)
* Gim Ho-Ĉang (김호창)
* Ĉe Ĝong-Hun (최종훈)

## Epizodoj 
### Unua sezono 
### Dua sezono 
* Epizodo 15 – Malvirta amo (지독한 사랑)
* Epizodo 19 – Vi estas mia destino (너는 내 운명)
* Epizodo 34 – Kial Kevin iris orienten? (케빈이 동쪽으로 간 까닭은?)

Kategorio:Dramo
Parko Johano Karlo la 1-a

eta|300px|Ĝardeno de la tri kulturoj
La **Parko Johano Karlo la 1-a** aŭ en hispana *Parque Juan Carlos I* estas publika parko situanta nordoriente de Madrido, Hispanio, en la kvartalo Corralejos, (distrikto Barajas). Ĝi etendas tra areo de 160 ha, kio igas ĝin la duan plej granda parko el la hispana ĉefurbo, eĉ antaŭ la Parko Retiro (118 ha) kaj superita nur de la Kampardomo, (kvankam fakte temas pri kampara parko, neurbanizita plejparte). Ĝi enhavas lageton, spektaklejon subĉielan kaj nombrajn abstraktajn skulptaĵojn.

Kategorio:Parkoj de Madrido
Sungai Siput

**Sungai Siput** estas gubernio en la ŝtato de Perak en Malajzio.

## Historio 
La fama okazo de malaja krizo okazis je 16 junio, 1948. La brita konoliistaro anocis tiun tiam, kiam tri eŭropajn administristojn de la kaŭĉuka plantejo murdis membroj de Malaja Komunisma Partio (CPM).

## Geografio-Loko 
Estas en la distrikto de Kuala Kangsar. La aliaj gubernioj kiuj apudas Sungai Siput estas: Salak Utara, Jalong, Kantan, Lintang kaj Felda Lasah.

## Demografio 
Multaj loĝantoj trovas laborojn en aliaj lokoj kaj nun malmultaj junuloj loĝas en la loko.

La indiĝenoj (Orang Asli) de Semai kaj aliaj triboj loĝas ene la parto de la loko, sur la montetaro.

## Edukado 
### Bazlernejoj 
* Mahatma Gandhi Kalasalai (Tamila lernejo)
* Sk Pos Kuala Mu
* SK RLKT Lasah

### Mezlernejoj 
* Sekolah Menengah Jenis Kebangsaan Shing Chung, Sg Siput 兴中国民型中学
* Methodist Secondary School
* SMK RLKT Lasah

## Esperanto kaj Sungai Siput 
* La fama Ĉina Esperantisto Prof Li Wei-Lun naskiĝis ĉi tie en 1936.

* Kelkaj loĝantoj jam konis Esperanton.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Malajzio
Eisten

**Eisten** estas komunumo en la distrikto Vispo en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 217 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Eisten situas en Supra Valezo 8 kilometroj sude de Vispo en la valo de Saaservispa. La komunumo konsistas el multnombraj setlejoj, nome Zen Eisten, Ahorn, Asp, Bifig, Ze Briggeltinu, Erel, Huteggen, Leidbach, Raaftgarte, Ze Schmidu kaj Stellinu.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 38,05&nbsp;km², de kiuj 22,4 % estas kovritaj de arbaro, 9,8 % servas por agrikulturo kaj 0,8 % por setlado, pli ol la duono de la komunuma teritorio konsistas el altmontara dezerto.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Eisten limas en nordo al Staldenried, en nordoriento al Visperterminen, en oriento al Sempiono, en sudo al Saas-Balen, en sudokcidento al Sankt Niklaus, kaj en okcidento al Grächen.

## Trafiko 
Tra Eisten pasas la kantona ĉefvojo nr-o 212 de Vispo al Saas-Fee. Pere de la poŝtaŭtolinio de Vispo al Saas-Fee.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Eisten datiĝas el la jaro 1299 kiel *Oysten*. Dum mezepoko ĝis la eta glaciepoko en la 15-a jarcento ankaŭ pli alte situantaj lokoj kiel Katzenlukren kaj Montwald estis loĝataj. La komunumo Eisten ek de la mezepoko apartenis al la kvartalo Saas de la Valeza Dekono Vispo. En la 16-a jarcento en Eisten okazis pluraj pestoepedemioj. Ĝis 1934 la komunumo atingeblis nur pere de piedaj padoj kaj ĉevale. Tiam la piedpado estis transformita al veturebla kantona vojo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Eisten

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Eisten
8944 Ortigara

'*8944 *Ortigara''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.

Monto Ortigara, kiu donis al ĝi sian nomon, estas unu plej alta pinto de la altiplano de Asiago (2105 m) proksime de la observatorio de Asiago. Dum la unua mondmilito, tie okazis la batalo ĉe Monto Ortigara en junio 1917 inter Italio kaj Aŭstrio-Hungario.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Maura Tombelli
Kategorio:Malkovrita de Ulisse Munari
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Odro-Niso-limo

eta|300px|
La **Odro-Niso-limo** (, , ,  kaj ) estas la landlimo inter Germanio kaj Pollando kiu estis interkonsentita fare de la Aliancanoj sekve de la Dua Mondmilito. La linio estas formita ĉefe de la riveroj Odro (germane '**, pole **') kaj Luzacia Niso (germane '**, pole **'), en sia plej norda parto situas ankoraŭ iom pli okcidente, kaj renkontas la Baltan Maron okcidente de la marhavenaj urboj de Szczecin (germane: *Stettin*) kaj Świnoujście (*Swinemünde*). Ĉiuj antaŭmilitaj teritorioj de la Germana Regno oriente de la linio kaj ene de la germaniaj limoj de 1937 (23,8% de la teritorio de la iama Vajmara Respubliko, la plimulto de tiuj parto de Prusio) estis diskutitaj en la Potsdama Konferenco, kaj estis metitaj sub internacia jura statuso esti administrataj fare de Pollando (plejparto de la areo) kaj la Sovetunio (norda Orienta Prusio).

eta|maldekstra|200px|
Tiu interkonsento validu ĝis formala pactraktato kun Germanio, kiu kompletigus la finon de la Dua Mondmilito. La vasta plimulto de la denaska germana loĝantaro de tiuj regionoj estis mortigita, fuĝis aŭ estis forpelita perforte. La Odro-Niso-limo epoke de la Malvarma Milito fariĝis la limo inter la Germana Demokratia Respubliko (Orienta Germanio) kaj Pollando de 1950 ĝis 1990. Orienta Germanio konfirmis la limon kun Pollando en 1950, dum Okcidenta Germanio, post periodo de rifuzo, fine akceptis la landlimon en 1970. En 1990 la nove reunuigita Germanio kaj la Respubliko de Pollando subskribis traktaton rekonante la Odro-Niso-limon komuna limo inter la du ŝtatoj.

## Vidu ankaŭ 
* Forpelo de Germanoj (1944–1950)
* Iamaj orientaj teritorioj de Germanio
* Okupacio de Germanio

Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Malvarma milito
Introitus

eta|paĝo el la *Graduale Cisterciense* kun la *Introitus* de la unua adventa diservo *Ad te levavi*
**Introitus** (lat. por ‚eniro‘ esperantigita formo) **introito**, estas parto de la Sankta Meso kaj de la el ĝi ekestintaj diservoj de la luteranaj kaj anglikanaj eklezioj. Laŭ origina senco la vorto signifas la eniron de la altarservistoj, deduktite de tio la (pli malfrue post la ŝtuparpreĝo) parolatan aŭ kantatan tekston de la proprio. La latinaj nomoj de la dimanĉoj en la liturgia jaro kutime estas elprenita el la komenco de la respektiva *Introitus*. En la bizanca rito oni kunportas je la *Introitus* je la eta eniro la evangeliaron kaj je la ega eniro ankaŭ la oferaĵojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Germana Liturgia Instituto

Kategorio:Gregoria ĉanto
Kategorio:Liturgio
Gradualo

**Graduale** (fakte *Responsorium Graduale*; esperantigita formo: **gradualo**) nomiĝas en la romkatolika liturgio kaj interkanton kaj ankaŭ liturgian libron.

*Graduale* nomiĝas psalmopartoj aŭ bibliaj versoj inter la malnovtestamenta legado kaj la epistolo en la meso; kiam forfalas la malnovtestamenta legado, la loko de la *Graduale* estas inter antaŭira epistolo kaj postsekva *Haleluja*. Ĝi estas soliste prezentata kaj kadrigata per tiel nomata *Responsum* de la ĥoralkantoraro (aŭ ankaŭ de la diserva komunumo). La nomo devenas de la loko de la realigo de la kantaĵo (lat. *gradus*, „ŝtupo“), la ŝtupoj al la altaro. En la praktiko el tio evoluis la kantado ekde la laŭtlegejo.

*Graduale* ankaŭ nomiĝas la ĥorallibro, en kiu estas enigitaj la meskantaĵoj de la proprio – *Introitus, Graduale, Haleluja*-voko, *Tractus*, *sekvenco*, *ofertorio* kaj *Communio*. Krom tio la *Graduale* enhavas la ordinariumon kaj aliajn kantaĵojn, ekzemple la ĉiusanktula litanion, himnojn kaj procesiokantaĵojn.

## Literaturo 
* Erich Joseph Thiel: *Ein kleines Lexikon zur Handschriftenkunde.* En: *Börsenblatt für den Deutschen Buchhandel. Frankfurter Ausgabe.* Vol. 23, 1967, ISSN 0940-0044, pj. 2379–2395, n-ro 83, aparte p. 2387.
* Virgil Fiala, Wolfgang Irtenkauf: *Versuch einer liturgischen Nomenklatur.* En: Clemens Köttelwesch (eld.): *Zur Katalogisierung mittelalterlicher und neuerer Handschriften* (= *Zeitschrift für Bibliothekswesen und Bibliographie.* Specialkajero 1, ISSN 0514-6364. Klostermann, Frankfurto ĉe Majno 1963, pj. 105–137, aparte p. 111.

Kategorio:Gregoria ĉanto
Kategorio:Liturgio
Mihály Kosztarab

**Mihály Kosztarab** [mihAj kostarab], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kosztarab Mihály,** angle **Michael Kosztarab** estis hungara entomologo, biologo, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1995).

Mihály Kosztarab http://hu.wikipedia.org/wiki/Kosztarab_Mih%C3%A1ly naskiĝis la  1927 en Bukaresto kaj mortis la 6-a de septembro 2022.

## Biografio 
Mihály Kosztarab apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li translokiĝis al Hungario, al Rákoshegy en 1940. Li frekventis mezlernejon, poste li eklaboris en la agrara ministerio, dume post plulernado li ricevis diplomon en 1951. Li instruis en la universitato ĝis la revolucio en 1956, poste li forlasis la landon kaj esploris en Baltimoro. Li plulernis en Ohio, kie li doktoriĝis en 1962. Baldaŭe li parte esploris, parte instruis. En 1992 li pensiuliĝis. Li okupiĝas precipe pri koĉoj. Honore al lia laborado ekzemple *Chionaspis kosztarabi, Kermes kosztarabi, Pseudococcus kosztarabi, Puto kosztarabi, Acroneuria kosztarabi, Torvothrips kosztarabi* portas lian nomon. Li ricevis 2 usonajn premiojn en 1998 kaj 2001.

## Verkaro (elekto) 
**Studies on the morphology and taxonomy of the males of Antonina and one related genus (Homoptera: Coccoidea, Pseudococcidae)* (1967)
**Pajzstetvek* (Koĉoj), (1978)
**Scale insects of Central Europe* (1988)
**Scale insects of northeastern North America: Identification, biology, and distribution* (1996)
**Transylvanian roots: The true life adventures of a Hungarian American* (1997); hungare (1999)
**A history of the Virginia Academy of Science (1923–2001)* (2001)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

 
Kategorio:Hungaraj entomologoj
Kategorio:Usonaj entomologoj
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
(8951) 1997 FO

**(8951) 1997 FO** estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
8945 Cavaradossi

'*8945 *Cavaradossi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italdevena usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott, en Arizono (Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de rolulo de *Tosca*, opero de Giacomo Puccini : *Mario Cavaradossi*, revoluciulo luktante kontraŭ la despotismo, enprizonigita kaj kondamnita al mortpuno. Atendante sian ekzekuton, li kantas la nostalgian kanton *"E lucevan le stelle"'', memorante la dolĉan tempon kiun li pasis kun sia amatino Tosca.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Jan Riesenkampf

**Jan RIESENKAMPF** (naskiĝis en februaro 1963 en Zabrze, Pollando) estas pola poeto, verkisto, eseisto kaj tradukisto. Li studis filologion. Li tradukis al la pola verkojn el la franca de Jacques Brel, el la greka de Konstantino Kavafis, el la rusa de Bulat Okudĵava, Alexander Rosenbaum kaj Marina Cvetajeva, el la itala de Cesare Pavese kaj el la kataluna de Lluís Llach kiaj ''L'estaca*, *El bandoler* aŭ *La gallineta''.

## Elektitaj verkoj 
* 1992: Koszula (Krakovo, 1992)
* 1999: Wybrane (Varsovio, 1999)
* 2002: jan.riesenkampf.com
* 2005: Zwykly poeto (Varsovio, 2005)

## Notoj
Kategorio:Polaj verkistoj
Fruktuzo

**Fruktuzo** (latine: *ususfructus*) estas leĝa rajto, laŭ kiu iu povas profiti el proprietaĵo de alia persono, prenante por si la produktaĵojn aŭ rentojn, sed ne disponante pri la koncernaj bieno aŭ la kapitalo. Tio permesas, ke iu aĉetu ekzemple domon, kies loĝanto povas plu loĝi tie rajte. Tio disigas unuflanke la juran posedon de aĵo el la praktika ĝuado de tiu. 

## Fonto 
* PIV 2005, p. 1206

## Literaturo 
*Rudolf Jansen / Martin Jansen: *Der Nießbrauch im Zivil- und Steuerrecht*, Herne, 6-a eldono, Berlino 2001.

Kategorio:Juraj terminoj
Ferenc Kovács (politikisto)

**Ferenc Kovács** [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Ferenc** estis hungara politikisto, juristo, mecenato, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1895).
Ferenc Kovács http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08525.htm naskiĝis la  1823 en Hódmezővásárhely. Li mortis la  1895 en Tiszafüred.

## Biografio 
Ferenc Kovács frekventis lernejon en sia naskiĝurbo, poste li lernis juron en Debrecen inter 1839-1842. En 1843 li partoprenis en la parlamenta laboro kiel helpanto de Gábor Klauzál. En 1845 li ricevis postenon "honora notario" en la ŝtata administrado de Csongrád (historia departemento), sed en la sekva jaro li abdikis kaj okupiĝis pri sia bieno. Tiun laboron li interrompis dum la revolucio en 1848, kiam li denove havis laboron en la departementa administrado. En 1860 li estis elektita departementa ĉefnotario kaj li partoprenis en la nova parlamento en 1861, kie li estis fidelulo de Ferenc Deák. Inter 1881–1884 li denove estis parlamenta deputito. Spite la tutlandan politikon li strebis por evoluo de sia naskiĝurbo kun financaj helpoj. Li ne havanta idojn, tial orfejo, lernejo ktp heredis liajn riĉaĵojn.

## Ĉefverko 
* *Az 1843–44-iki évi magyar országyűlési alsó tábla üléseinek naplója I–VI.* (1893–1894)

## Fontoj 
* biografio hungare
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj mecenatoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Ferenc Kovács (bestokuracisto)

**Ferenc Kovács** [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Ferenc** estis hungara bestokuracisto, fiziologo pri bestoj, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1982).

Ferenc Kovács http://hu.wikipedia.org/wiki/Kov%C3%A1cs_Ferenc_(%C3%A1llatorvos) naskiĝis la  1921 en Tótszentpál. Li mortis en la  2015.

## Biografio 
Ferenc Kovács ricevis diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1952, poste li instruis ĝis 1990. En 1971 li doktoriĝis. En 1962 li iĝis katedrestro, krome baldaŭ li estis ankaŭ vicrektoro, inter 1983-1990 eĉ rektoro. Poste li instruis kaj esploris en universitato en Kapuvár. Li okupiĝis ekzemple pri vojoj de la diversaj venenoj de la grundo tra la plantoj, tra la bestoj ĝis la homaj korpoj por pli bone kompreni la malsanojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Állathigiénia* (Bestohigieno), (1975)
* *Sertéstenyésztők kézikönyve* (Manlibro de porkobrdistoj), (1984)
* *Mikotoxinok a táplálékláncban* (1998)
* *Őshonos állataink és termékeik, a hungarikumok* (2003)

## Literaturo 
* [hungarlingva biografio](http://hu.wikipedia.org/wiki/Kov%C3%A1cs_Ferenc_(%C3%A1llatorvos))

Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj fiziologoj
György Kovács (hidrologo)

**György Kovács** [djordj kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács György** estis hungara hidrologo, inĝeniero, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1979).

György Kovács http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08536.htm naskiĝis la  1925 en Budapeŝto. Li mortis la  1988 en Budapeŝto.

## Biografio 
György Kovács frekventis teknikuniversitaton en Budapeŝto, kie li ricevis diplomon en 1947. Post lernado li tuj ekinstruis samloke en la universitato ĝis 1949. En 1950 li eklaboris en entrepreno, baldaŭe li longe laboris en hidrologia instituto, kie ekde 1980 li estis ĉefdirektoro. Li okupiĝis precipe pri grundakvoj, kiamaniere la grundo suĉas la pluvojn. Li ricevis 2 premiojn kaj memormedalon.

## Verkaro (elekto) 
* *Hydrological aspects of water management* (1970)
* *A szivárgás hidraulikája* (1972); angle *Seepage hydraulics* (1981)
* *A szivárgáshidraulika sztochasztikus értelmezése* (1984)

## Fontoj 
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ferenc Kovács (minejinĝeniero)

**Ferenc Kovács** [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Ferenc** estas hungara minejinĝeniero, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1993).

Ferenc Kovács http://www.uni-miskolc.hu/~mfoldphd/nevek/KF.HTM  naskiĝis la  1938 en Győr.

## Biografio 
Ferenc Kovács frekventis gimnazion en Pannonhalma, universitaton en Miskolc, kie li ricevis diplomon en 1962. Post lernado li ekinstruis samloke en la universitato, kie li iĝis vicrektoro en 1978, katedrestro en 1984, rektoro en 1986. Li estis gastoprofesoro en Leoben kaj Petroșani. Li doktoriĝis el scienco en 1976. Li redaktis ekzemple fakrevuon *Acta Geodaetica.* Li ricevis (ankaŭ eksterlandajn) premiojn inter 1973-2009.

## Verkaro (elekto) 
* *Külfejtések műszaki gazdaságtana* (1968)
* *Prognose der gasausbruch gefährlichkeit auf basis der kohlenfestigkeit* (1980)
* *A barnaszén erőművekben keletkező maradékanyagok jellemzői és hasznosítása* (1998)
* *Charakterisirung der in Kohlenkraftwerken anfallenden Reststoffe* (2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 

 
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Roberto la 1-a (Burgonjo)

**Roberto la 1-a** (naskiĝis la 1-an de januaro 1011, mortis la 21-an de marto 1076, en Fleurey-sur-Ouche) estis duko de Burgonjo.

## Vivo 
Li naskiĝis ĉirkaŭ 1011, li iĝis duko en 1031. Li fondis dinastion, kiu daŭris ĝis 1361. Li estis kolerema. Dum kverelado li mortigis sian bopatron.

### Familio 
Li estis filo de la franca reĝo Roberto la 2-a kaj de Konstanca de Arles. Li estis frato de la reĝo Henriko la 1-a.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Burgonjaj dukoj
8952 ODAS

'*8952 *ODAS'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

Unua malkovraĵo de la kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey'' , ĝi estis nomita per ties akronimo : "ODAS".

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
20 Mondelinge Esperanto-Examens voor diploma B

***20 Mondelinge Esperanto-Examens voor diploma B*** (Dudek Intervjujaj Esperanto-Ekzamenoj por Diplomo B), estas superrigardo de eblaj konkretaj ekzamenodemandoj pri la Esperanta literaturo, la historio de la Esperanto-movado kaj la lingvo mem, por dudek modeloj de ekzamenoj. La libreto estas verkita de Petrus  Heilker kaj eldonita ĉirkaŭ 1930 sen mencio de la eldoninto.

La ekzamenoj kaj la demandaro estas destinitaj al la nederlandlingvaj kandidatoj.
eta|maldekstre|Ekzemplo de ekzameno-demando el 1934.

## Vidu ankaŭ 
* *La Esperanta Literaturo* (demandaro)
* *Twintig Mondelinge Examens voor Diploma B Esperanto*

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Kataloog "Erfgoedbib" en *LibraryThing* 

Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Kategorio:Esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-movado en Nederlando
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Fleurey-sur-Ouche

**Fleurey-sur-Ouche** estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
La rivero Ouche kaj la kananao Burgonjo trapasas la komunumon.

Fleurey-sur-Ouche etendiĝas sur  kaj havis &#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de , tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj kilometre alt du.

### Najbaraj komunumoj 
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas .

## Historio 
En 586 Gontrano la 1-a donis Fleurey al la abatejo de Saint-Marcel-lès-Chalon.
Roberto la 1-a mortis en sia domo de Fleurey en 1076.

## Vidindaĵoj 
[eta|maldekstra|Preĝejo [sankta Johano la Baptisto]]
La preĝejo sankta Johano la Baptisto estas gotika.

Estas bela ŝtonego en formo de ĉapela fungo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
Paĝaro Écho des commmunes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Pierre Grimal

**Pierre Grimal** (*Pierre Antoine Grimal* [pier antoan grimal]), naskinta en Parizo la 21-a de novembro 1912, mortinta en Parizo la 2-a de novembro 1996, estas franca filologisto, specialisto en lingvo kaj literaturo latina kaj plue historiisto. Li interesiĝas pri la romia civilizo, rekonita internacie, siaj verkoj estas tradukitaj en pluraj lingvoj, li multe faris por la vastigo de la kultura heredo el antikva Romio , tiel ĉe specialistoj kiel la plivasta publiko.

Li speciale defendis latinaĵojn kiel modernaj kaj fundamentaj kaj kontribuis je la profundigo kaj je la transformo de la latinaj studoj al sia epoko.

Li skribis multajn temajn kaj ĝeneralajn verkojn kaj faris tradukojn el latina al franca kaj ankaŭ el greka al franca de famaj antikvaj aŭtoroj kiel Cicerono,
Tacito, Lukiano, Karitono... Inkluzive lia verkaro havas ankaŭ kelkajn romanigajn historiajn fikciojn.
Li partoprenis kaj iutempe direktis la francan specialistan sciencan revuon *Revue des études latines* (Revuo pri latinaj studoj) kay ankaŭ partoprenis je la asocio *Vita latina* (latine) kiu voliĝas promocii la latinan kulturon.

Li ricevis honorojn kiel la premio *Cultori di Roma* kaj li estis membro, la Instituto de Francio (Akademio de Surskriboj kaj Beletro de Francio) (france *Institut de France Académie des inscriptions et belles-lettres*) kaj la reĝa akademio de Svedio kaj la reĝa akademio de Belgio. Li ankaŭ instruis en pluraj francaj universitatoj.

Li defendis francan lingvon per la franca asocio *Asselaf*.

Li estas la patro de la egiptologo Nicolas Grimal, la sanskritisto François Grimal, la latinistino Florence Dupont kaj la avo de la violonisto David Grimal kaj de la  ludistino kaj komponistino de saksofono  Alexandra Grimal.

## Eksteraj ligiloj
*Televida intervjuo (majo 1990) 

## Notoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Francaj filologoj
Kategorio:Romiaj historiistoj
Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Surskriboj kaj Beletro
Orientafrikaj montarbaroj

eta|220px|Situo de la tropikaj humidaj arbaroj en la mondo.
La **orientafrikaj montarbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la orientafrik-altaĵara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de Kenjo, Sud-Sudano, Tanzanio kaj Ugando.

## Priskribo 
[220px|eta|maldekstra|[Vegetaĵaro ĉirkaŭ Meru-Monto, Tanzanio.]]
La orientafrikaj montarbaroj etendiĝas tra 65 500 da kvadrataj kilometroj, kaj ampleksas 25 da apartaj enklavoj, kiuj varias laŭ grandeco de 23 700 al 113 kvadrataj kilometroj. La plej norda enklavo estas sur Kinjeti-Monto en Imatong-Montaro de Sud-Sudano, etendiĝante suden tra Moroto-Monto en orienta Ugando kaj Elgon-Monto je la Kenjo-Ugando limo. En Kenjo kaj Tanzanio, la ekoregiono sekvas la montojn oriente kaj okcidente de Orientafrika Rifto kaj la rilatajn vulkanojn, inkluzive de Aberdare-Montaro, Kenja-Monto, Kulal-Monto, Njiru-Monto, Bukkol, kaj la Nguruman-Eskarpo en Kenjo, kaj Kilimanĝaro, Meru-Monto, Ngorongoro, kaj la Marang-arbarojn (Mbulu kaj Hanang) en norda Tanzanio.

## Flaŭro 
La ekoregiono konsistas el montaraj arbaroj, herbejoj, kaj savanoj, transirantaj al la orientafrikaj montaraj arbustetaroj sur la plej altaj pintoj. La ekoregiono gastigas la afromontanan flaŭron, kiu troviĝas en la montaro de orienta Afriko, kaj estas diferenca de la malaltaĵa flaŭro.

## Faŭno 
eta|220px|Kakamega-Arbaro, Kenjo.
La birdofaŭno en tiuj montaroj estas sufiĉe diversa, kaj esprimas mezajn nivelojn de endemiismo. Estas ok da endemiaj kaj limigita-areaj birdospecioj . Iuj de la endemiaj specioj, kiaj la aberdara cistikolo (*Cisticola aberdare*), la abota sturno (*Cinnyricinclus femoralis*) kaj la kenrika sturno (*Poeoptera kenricki*), troviĝas nur en du aŭ tri montaroj ene de la ekoregiono. Aliaj, ekzemple la huntera cistikolo (*Cisticola hunteri*), la jaksona frankolino (*Francolinus jacksoni*), kaj la ŝarpea makronikso (*Macronyx sharpei*), troviĝas en la plej multaj (sed ne en ĉiuj) de la ĉefaj montaroj de tiu ekoregiono. Iuj de tiuj specioj estas tipaj por la montarbaro, dum aliaj troviĝas nur en la montaraj herbejoj ene de la ekoregiono.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono AT0108 : Orientafrikaj montarbaroj (WWF)
*  Orientafrikaj montarbaroj (*WWF-Wildworld*)
*  Orientafrikaj montarbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Orientafrikaj montarbaroj (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Orientafrikaj montarbaroj (*Globalspecies*) 
*  Situo de la ekoregiono : tajpu * East African montane forests*
*  Tutmondaj 200; numero 9 : Orientarkaj montarbaroj. 

Kategorio:Afrotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Kategorio:Geografio de Kenjo
Kategorio:Sud-Sudano
Kategorio:Geografio de Tanzanio
Kategorio:Geografio de Ugando
Invaro

eta|270px|dekstra|Bloketoj el invaro
**Invaro** estas nikel-feroalojo kun ekstreme malalta dilatkoeficiento. Ĝi konsistas el proksimume 36% nikelo, 64% fero kaj eventuale etaj kvantoj da aliaj elementoj.

Invaro estis malkovriva en 1896 fare de la svisa fizikisto Charles Édouard Guillaume, kiu kune pro tio ricevis Nobelpremion en 1920. Li donis la nomon "invaro", derivita de *invariable*, al la alojo kun 35,6% nikelo, 0,1% mangano, 0,4% karbono kaj 63,9% fero. Post kalcinado kaj malvarmetigo en aero ĉi tiu alojo havas dilatkoeficienton (α) de nur 1,2&nbsp;·&nbsp;10−6&nbsp;K−1 ĉe ĉambrotemperaturo. De tiam la nomo invaro foje ankaŭ estas uzata por aliaj alojoj kun komparebla konsisto.

Kategorio:Alojoj
Ze Schmidu

**Ze Schmidu** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Ze Schmidu (Eisten)** estas vilaĝo de la komunumo Eisten de la Distrikto Vispo en Kantono Valezo en Svislando.
* **Ze Schmidu (Unterems)** estas vilaĝo de la komunumo Unterems de la Distrikto Leuk en Kantono Valezo en Svislando.
Eisten (apartigilo)

**Eisten** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Eisten** estas komunumo de la Distrikto Vispo en Kantono Valezo en Svislando.
* **Zen Eisten** estas setlejo de la komunumo Eisten de la Distrikto Vispo en Kantono Valezo en Svislando.
* **Eisten (Blatten)** estas setlejo de la komunumo Blatten (Lötschen) de la Distrikto Okcidenta Rarono en Kantono Valezo en Svislando.
* **Eisten (Sögel)** estas vilaĝo de la komunumo Sögel de la Distrikto Emsland en Malsupra Saksio en Germanio.
8954 Baral

'*8954 *Baral'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Jessika Baral*, finalistino de la *Broadcom MASTERS* 2012 : konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo. Ŝi lernas en la *Hopkins Junior High School'' de Fremont (Kalifornio) kaj gajnis pro sia projekto pri biokemio, medicino, sanoscienco kaj mikrobiologio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Zeneggen

**Zeneggen** estas komunumo en la distrikto Vispo en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 276 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Zeneggen situas en Supra Valezo sude de Vispo ĉe la okcidenta bordo de la rivero Vispa. La komunumo Zeneggen konsistas el la setlejoj Alt Zeneggen, Eggen, Im Esch, Schulmatten, Sisetsch, Stadlen, Unterbiel, Widum kaj Winkelried.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,49&nbsp;km², de kiuj 58,2% estas kovritaj de arbaro, 29,8% servas por agrikulturo kaj 4,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Zeneggen limas en nordo al Vispo, en oriento al Visperterminen, en sudo al Stalden, en sudokcidento al Törbel, en okcidento al Bürchen, kaj en nordokcidento al Rarono.

## Trafiko 
Zeneggen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al Zeneggen kondukas kurvoriĉa veturvojo ek de Vispo. Pere de poŝtaŭtolinio al Vispo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Zeneggen datiĝas el la jaro 1283 kiel *Eccun*. En Zeneggen estis trovitaj restaĵoj de montara setlejo el la meza bronzepoko en Kasteltschuggen kaj tombejokampo el la La-Tène-epoko en Sisetsch. Unuaj akvumigaj regularjoj datiĝas el la jaroj 1343 kaj 1400, komunumaj regularoj el la jaroj 1586 kaj 1604. Post la konstruo de la veturebla vojo kaj la malfermo de la fabriko de Lonza en Vispo Zeneggen transformiĝis el kamparana komunumo al loĝloko de Vispo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Zeneggen
Muĝadro

300px|dekstra

**Muĝadro** (arabe: مجدرة) estas plado de kuiritaj lentoj kun grio aŭ rizo kaj cepoj. Oni povas manĝi ĝin varme aŭ malvarme.

Kuiritaj lentoj estas popularaj en la Proksima Oriento, do troviĝas en multaj pladoj tie. La plado alinomiĝas kiel "la preferito de Esav", aludante la biblian ĝemelon de Jakob, ĉar laŭ la Biblio, Esav vendis sian heredon por "kuiraĵo el lentoj." Oni konsideras la pladon modesta, ĉar bezonas malmulte da rimedoj por kuiri ĝin.

Ĝi hodiaŭ estas unu el la plej konataj pladoj de libana kaj palestina kuirartoj. Siriaj judoj ofte manĝas tiun pladon dufoje en la semajno- varme ĵaŭde kaj malvarme dimanĉe.

Kategorio:Manĝaĵoj
István Kovács (fizikisto)

**István Kovács** [iŝtvAn kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács István** estis hungara fizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1967).

István Kovács http://epa.oszk.hu/00300/00342/00081/nagyk9608.html naskiĝis la  1913 en Budapeŝto. Li mortis la  1996 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Kovács ricevis 2 diplomojn en universitato Pázmány Péter en Budapeŝto en 1937, poste li komencis instrui samloke. En 1945 Ruĝa Armeo kaptis lin, sed post monatoj li liberiĝis kaj li daŭris la instruadon. Inter 1949-1979 li estis katedrestro. Li okupiĝis precipe pri spektroskopio kaj kvantuma mekaniko, li estis ĉefredaktoro de *Acta Physica* inter 1971-1993. Li ricevis premion Kossuth en 1951, poste 2 aliajn premiojn kaj memormedalon.

## Verkaro (elekto) 
**Kétatomos molekulatermék állandóinak meghatározása a perturbáció alapján* (1937)
**Molekula-színképek* (1948)
**Rotational structure in the spectra of diatomic molecules* (1969)
**Molekulaspektroszkópia* (1987)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

 
Kategorio:Hungaraj atomfizikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
István Kovács (juristo)

**István Kovács** [iŝtvAn kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács István** estis hungara juristo, politikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1976).
István Kovács http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08553.htm naskiĝis la  1921 en Nyírbátor. Li mortis la  1990 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Kovács frekventis universitaton en Debrecen inter 1939-1943. En 19 li studvojaĝis al Parizo. Tuj post la 2-a mondmilito li ekhavis postenon en la ministerio, krome li estis elektita deputito parlamenta inter 1945–1949. Ekde 1950 ĝis la morto li instruis en universitato de Szeged, kie li iĝis katedrestro en 1954, krome li havis altan postenon en jura instituto. Li okupiĝis precipe pri la konstitucio. Li partoprenis en la finaj 1940-aj jaroj en "konstruado" de socialismo, poste en reformaj movadoj en la finaj 1960-aj kaj 1980-aj jaroj. Li ricevis premion en 1963.

## Verkaro (elekto) 
* *A magyar államjog alapjai* (Fundamentoj de la hungara ŝtatojuro), (1953)
* *A szocialista alkotmányfejlődés új elemei* (Novaj eroj de la socialista konstitucia evoluo), (1962); angle *New elements in the evolution of socialist constitution* (1968)
* *La formation et l’évolution du droit constitutionnel de la République Populaire Hongroise* (1973)
* *Az európai népi demokráciák alkotmányai* (1985)

## Fontoj 
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
János Kovács (edukisto)

**János Kovács** [jAnoŝ kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács János** estis hungara instruisto, mecenato, framasono, membro honora de Hungara Sciencula Societo (1833).

János Kovács http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08558.htm naskiĝis la  1764 en Eger. Li mortis la  1834 en Vieno.

## Biografio 
János Kovács frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Vieno inter 1781-1785. Li komencis sian karieron en edukado, li estis ĉefamilia edukisto en diversaj magnataj familioj, eĉ en kortego de la Habsburgoj. Li instruis precipe la hungaran lingvon. Krome li estis fama mecenato, ekzemple por sia naskiĝurbo aŭ por studentoj. Ekde 1789 li estis framasono en Transilvanio. Li ricevis premion en 1827.

## Verko 
* *Origo et formatio linguae Ugoricae-Ungaricae* (1833) - redaktado de hungara lernolibro

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Hungaraj edukistoj
Károly Pál Kovács

**Károly Pál Kovács** [kAroj kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Károly Pál** (pli simple *Kovács K. Pál*) estis hungara inĝeniero, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1970).
eta|Memortabulo de Károly Pál Kovács
Károly Pál Kovács http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/08572.htm naskiĝis la  1907 en Budapeŝto. Li mortis la  1989 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Pál Kovács ricevis diplomon en 1929 en universitato en Budapeŝto, poste laboris en diversaj fabrikoj. En 1946 okazis lia habilitiĝo. Post 3 jaroj li ricevis postenon en ministerio. En 1957 li estis gastoprofesoro en Zuriko. En 1959 li estis forigita de la universitato, sed en 1964 li iĝis direktoro de esplora instituto ĝis la pensiuliĝo en 1970, poste tuj li ofte estis gastoprofesoro eĉ en Ameriko. Li okupiĝis precipe pri diversaj elektraj motoroj. Li ricevis premion Kossuth en 1953, pli frue hungaran, poste eksterlandan premion.

## Verkaro (elekto) 
* *Fejezetek az indukciós motorok elméletéből* (1938)
* *Váltóáramú gépek tranziens folyamatai* (1954); germane: *Transiente Vorgänge in Wechselstrommaschinen I–II* (1959)
* *Symmetrische Komponenten in Wechselstrommaschinen* (1962)
* *Asynchronmaschinen Funktion, Theorie, Technisches* (1975)

## Memorigilo 
* memortabulo en Budapeŝto de 2008

## Fontoj 
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Saint-Jean-Saint-Nicolas

**Saint-Jean-Saint-Nicolas** (jen france, okcitane *Sant Joan Sant Nicolau*, historie ankaŭ *Sant Joan e Montorsièr*) estas franca komunumo kiu situas en la departemento Hautes-Alpes kaj en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Gap* kaj al la kantono ''''.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
La vilaĝo enhavas la vilaĝon Pont-du-Fossé kaj la vilaĝetojn Saint-Jean, Saint-Nicolas, Chabottonnes, Montorcier, Les Bonnets, Les Roranches, Les Richards, Les Ricous kaj Les Ranguis.

## Demografio 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Hautes-Alpes

Fay
Preĝejo Mario Magdaleno (Simaság)

La **Preĝejo de Pentinta Mario Magdaleno** estas religia Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Simaság, en la vilaĝocentro.

## Historio 
Tiu preĝejo estis menciita jam en 1338. Ĝi estis trakonstruita en 1754, poste en 1800 ĝi barokiĝis. En 2010 la ekstera parto renoviĝis helpe de Eŭropa Unio.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas en korto. Antaŭ la fasado staras skulptaĵoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). La fasado mem komenciĝas per kvadrata turo (malsupre kun situas la enirejo). La sanktejo ekstere mankas, nur la navo estas videbla. Malgranda sakristio ligiĝas al la navo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare
* hungare

Simaság
Simaság
Kategorio:Simaság
Gotteslob

***Gotteslob*** [eo: Diolaŭdo] estas la titolo de la unua komuna eklezia preĝaro kaj kantaro el 1975 por ĉiuj germanlingvaj katolikaj episkopujoj escepte tiujn por Svisujo kaj Liĥtenŝtejno. Ĝi enhavas tekstojn kaj kantojn por la liturgio kaj por la unu- aŭ multopa preĝado de la kredantoj.

maldekstre|eta|Malfermita *Gotteslob*Ekde 1963 "Gotteslob" ekestis sekve de la liturgia reformo de la Dua Vatikana Koncilio, por ebligi al germanlingvaj kredantoj aktivan partoprenon en ĉiu germanlingva regiono. Per ĝi oni ankaŭ celis partan harmoniigon kun la kantaĵaro de la evangelaj eklezioj, kio plifaciligu kaj pliriĉigu la formadon de ekumenaj diservoj.

Ekde 2004 la Germana Liturgia Instituto elverkis novan preĝokantaron, kiu ankaŭ nomiĝos *Gotteslob* kaj aperos adventon 2013. La unua eldono sumiĝos proks. 3,6 milionojn da ekzempleroj, kiujn eldonos la katolika Biblia Instituto je Ŝtutgarto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Hermann Kurzke: *Das Einheitsgesangbuch* Gotteslob *(1975–2008) und seine Vorgeschichte*. In: Dominik Fugger/Andreas Scheidgen (eldonintoj): *Geschichte des katholischen Gesangbuchs*, Tübingen 2008, pj. 51–64; ISBN 978-3-7720-8265-8.
* Hermann Kurzke, Andrea Neuhaus (eldonintoj): *Gotteslob-Revision. Probleme, Prozesse und Perspektiven einer Gesangbuchreform*, Tübingen 2003. ISBN 3-7720-2919-1

## Eksteraj ligiloj 
* *Gotteslob* en liederdatenbank.de

Kategorio:Ekleziaj kantaroj
Kategorio:Germanaj kantaroj
Sveneldo

**Sveneldo** ( aŭ **Sventeld**, **Swiętold**, **Svendeld**, **Sphegkel** (**Sphaggel**) — estas armeestro (kaj verŝajne loka princo) de Kievaj grandprincoj je 10a jc. Kunreganto de Svjatoslavo la Brava kaj regento de Jaropolko la 1-a. Je 972 - 978 (980) li fakte estis Grandprinco de Kievo. Li komencis karieron dum regado de Igoro la Olda. Unue li estis mensciita en kronikoj je 944. Ekde 945 ĝis 972 li estis kunreganto de Svjatoslavo la 1-a. Dum regado de Svjatoslavo li komandis rusajn armeojn dum milito inter Rusio kaj Bizanco kune kun Bulgario. Post la pereo de Svjatoslavo, li iĝis regento de lia pli aĝa filo Jaropolko. Ĉirkaŭ 978 (980) li, verŝajne, mortiĝis.

## Notoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 10-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 10-a jarcento
Kategorio:Vikingoj
Kategorio:Varengoj
Kategorio:Militestroj de Kieva Regno
Kategorio:Militestroj de Ukrainio
Ĉiptuno

[dekstra|eta|280ra|[OpenMPT, moderna muziko-sekvencanto]]
[dekstra|eta|Ĉiptuno kanto farita per [Nintendo Entertainment System-imitanta muziko-sekvencanto]]

La **ĉiptuno** (*chiptune* en angla) estas stilo de elektronika muziko, farita per son-generiloj aŭ "son-ĉipoj" de komputiloj aŭ malnovaj videoludoj konzoloj.
La vorto *ĉiptuno* estas prenita el la angla vortoj *chip* (integra cirkvito) kaj *tune* (kanto).
La vorto **ĉipmuziko** (*chipmusic* en angla) estas kelkfoje uzita por priskribi ĉiptunon aŭ la muzikon influitan per ĉiptuno.

Unu karakterizas la sonon de la klasika ĉiptuno per ĝia simpla instrumentaro kaj ĝiaj limigoj.
La ĉiptuno estas farita per programoj nomata muziko-sekvencanto.
Iuj komunaj aparatoj uzata por fari ĉiptunon estas la Commodore 64, la Commodore Amiga, la Game Boy, kaj modernaj komputiloj.
Iuj personoj ludas ĉiptunon ĉe spektakloj hodiaŭ.

Kategorio:Muziko
Kategorio:Komputiko
8957 Koujounotsuki

'*8957 *Koujounotsuki'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la kanto *Koĵo no cuki* (japane 荒城の月 *Kōjō no Tsuki'' : « La Luno supre de ruina kastelo ») komponita en 1901 de Rentaro Taki (1879–1903). Tiu ruina kastelo referas al la Kastelo Oka (岡城), simbolo de la urbo Taketa en gubernio Oita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Törbel

**Törbel** estas komunumo en la distrikto Vispo en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 508 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Törbel situas en Supra Valezo alte super la valo de la rivero Vispa kun bela vido al la valo kaj la Alpoj. La komunumo konsistas el la vilaĝo Törbel kaj la setlejoj Burge, Bina, Zen Blattu, Brunnen, Feld, Fura, Hofmatte, Moosalp, kaj Ze Springu. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 17,59 km², de kiuj 28,4% estas kovritaj de arbaro, 37,9% servas por agrikulturo kaj 2,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Törbel limas en nordo al Bürchen, en nordoriento al Zeneggen, en oriento al Stalden, en sudo al Grächen, en sudokcidento al Embd, kaj en okcidento al Unterbäch.

## Trafiko 
Al Törbel kondukas veturebla vojo ek de la kantona vojo ek de Stalden. Pere de poŝtaŭtolinio de Törbel al Stalden la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Törbel datiĝas el la jaro 1034 kiel *Dorbia*. En la jaro 1333 la vilaĝanoj de Törbel liberaĉetis sin de la interezrajtoj, kiuj apartenis al vilaĝaj barnoj. En la jaroj 1392 kaj 1400 estis kreitaj regularoj pri la akvoutilizado. En la jaro 1463 estis fondita la kamparana gildo kaj el la jaro 1507 datiĝas la statuto pri la alpoutilizado. En la jaro 1531 estis farita la civita deklaro kaj en la jaro 1533 malfermita la civitana libro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Törbel
8959 Oenanthe

'*8959 *Oenanthe'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*

Ĝi estis fotita de Tom Gehrels sur unu el la 130 fotografiajn platojn eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de *Oenanthe Oenanthe'', malgranda birdo komune nomata rokenanto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Vilaĝa Arbaro

La **Vilaĝa Arbaro**, en hispana *Dehesa de la Villa* [deEsa de la vIja] estas parko situanta nordokcidente de la urbo Madrido (Hispanio), precize en la kvartalo *Universitata Urbo* de la distrikto Monkloo-Aravako.

[maldekstra|eta|dekstra|250ra|*Otoño en la Dehesa* (aŭtuno en la vilaĝa arbaro, 1918) de [Enrique Simonet]]
Ties ĉefa karaktero estas pluhavo de arbarkondiĉo, plejparte sen ĝardenigo. Plej komuna arbo estas pino, el kiu estas ses specioj, kun multaj aliaj specioj kiaj anzinoj, akacioj aŭ cipresoj. La plej komunaj birdospecioj estas, kiel ĉe la resto de la urbo, kolomboj, paeroj kaj pigoj, sed ankaŭ upupoj, pegoj kaj ruĝgorĝuloj.

Antikve estis konata kiel Dehesa (arbaro) de Amaniel, honore al tis posedanto, Lope de Amaniel, arbalisto de Henriko la 2-a.

## Historio 
## Flaŭro kaj faŭno 
Kategorio:Parkoj de Madrido
Parko Félix Rodríguez de la Fuente (Madrido)

La **Parko Félix Rodríguez de la Fuente** aŭ en hispana *Parque Félix Rodríguez de la Fuente* estas municipa publika parko de la nordokcidento de la urbo Madrido, situanta en la kvartalo Prosperidad (distrikto Chamartín). Ĝi estis inaŭgurita en junio de 1980 de la urbestro Enrique Tierno Galván, kiel rekono de la figuro kaj verko de la naturalisto Félix Rodríguez de la Fuente (1928-1980).

La parko situantas ĉe la limo de la kvartaloj Sankta Johano Baptisto kaj El Viso kun la M-30, en la kunfluo de la avenuo Ramón y Cajal kaj la strato Padre Claret. Okupas etendon de 1,55 hektaroj kie hegemonias la vegetalaro el pinoj. En ties centra areo troviĝas skulptaĵaro dediĉita al la verko de Rodríguez de la Fuente.

Tiu parko kunformas kun la monumento al Félix Rodríguez de la Fuente de la Bestoĝardeno de Madrido, la du kompleksoj ekzistantaj en la ĉefurbo dediĉitaj al la naturalisto.

## Notoj 
Kategorio:Parkoj de Madrido