open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Béning (stacidomo)

**Béning** estas franca stacidomo sur linioj  - Stiring-Wendel kaj  - , situanta en  Béning-lès-Saint-Avold, en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj  Grand Est.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Rémilly - Stiring-Wendel (172000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Haguenau - Hargarten-Falck (159000).

## Vidu ankaŭ 
* Béning-lès-Saint-Avold

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Moselle
Kategorio:Béning-lès-Saint-Avold
Juan O'Donojú

**Juan José Rafael Teodomiro de O’Donojú y O’Ryan**​ (Sevilo, Hispanio, 30a de julio 1762 – Meksikurbo, 8-a de oktobro 1821) estis hispana militisto kaj guberniestro de irlanda deveno.

Kvankam relative ofte kelkaj fontoj indikas lin kiel la lasta Vicreĝo de Nova Hispanio, certe Juan O'Donojú neniam plenumis tiun postenon.​ Ja certe li estis la lasta *Politika Supera Ĉefo* (guberniestro) de la provinco Nova Hispanio, kiu estis nomumita de la aŭtoritatoj de Madrido. Li estis tiukadre unu de la subskribintoj de la Traktatoj de Córdoba kaj de la Akto de Sendependeco de la Unua Meksika Imperio kvankam Hispanio poste plendis, ke O'Donojú ne havis aŭtoritaton por agnoski en tiuj aktoj la sendependeco de la iama Vicreĝlando.

Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo li militis kontraŭ la francoj, estis kaptita, kaj malliberigita en Bajono, sed li fuĝis al Kadizo, kie li partoprenis en kiel liberalo favore al la Hispana konstitucio de 1812. Post la enpovigo de Fernando la 7-a, li estis denove malliberigita en Majorko. Kiam en 1820 la liberaloj rekuperis la povon, nomumis lin alta funkciulo unue en Andaluzio kaj poste en Nova Hispanio.

## Notoj 
## Bibliografio 
* TÉLLEZ ALARCIA, Diego, “Un irlandés en el ejército de Carlos IV: La carrera militar de D. Juan Odonojú”, en DE LORENZO ÁLVAREZ, E. (cokunord.), *La época de Carlos IV (1788-1808)*, Oviedo, 2009, pp. 1057-1069.
* TÉLLEZ ALARCIA, Diego, “D. Juan Odonojú, el último virrey de Nueva España (1821)”, *Actas del Second Symposium of Irish Studies in South America: Ireland and Latin America: Towards New Perspectives*, Buenos Aires, 2008.

Kategorio:Hispanaj militistoj
Kategorio:Hispanaj generaloj
Kategorio:Hispanaj funkciuloj
Kategorio:Militoj de sendependeco
Ilmari Salminen

**Ilmari SALMINEN** (naskiĝinta 21-a de septembro 1902 en Elimäki, mortinta 5-a de januaro 1986 en Kouvola) estis finna longdistanckuristo. Li ricevis olimpian oron en 1936. En 1934 kaj 1938 li ricevis oron kaj 1934 bronzon en eŭropa ĉampioneco.

Kategorio:Finnaj kuristoj
Hargarten - Falck (stacidomo)

**Hargarten - Falck** estas franca stacidomo sur linioj  - Hargarten - Falck kaj  - Überherrn, situanta en  Falck, apud Hargarten-aux-Mines, en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Haguenau - Hargarten-Falck (159000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Metz-Ville - Ueberherrn (174000).

## Vidu ankaŭ 
* Hargarten-aux-Mines
* Falck

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Moselle
Kategorio:Falck
Ildikó Jani

**Ildikó Jani,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jani Ildikó** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Ildikó Jani naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ildikó Jani maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1973. Ŝia ĉefinstruisto estis Károly Kazimir. Inter 1972-1991 ŝi estis membro de Teatro Thália (Budapeŝto), poste ŝi ne ligiĝas al teatro. Ŝi ricevis kelkajn premiojn.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* György Bessenyei: *Filozófus* - Angyelika
* Sándor Petőfi: *Tigris és Hiéna* - Judit
* József Katona: *Bánk bán* - Melinda
* István Örkény: *Tóték* - Ágika
* Sofoklo: Antigona - Isméné
* Henrik Ibsen: *Vadkacsa* - Hedvig
* Maurice Maeterlinck: *Kék madár* - Mytyl
* István Verebes: *Kettős ünnep* - Boriska

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *A szerelem* (1969)
* *Jelbeszéd* (1974) - Ágnes
* *Mindenért fizetni kell!* (1981)
* *Barbárok* (1989) – Marija
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Maggie Smith, Libuše Šafránková

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/jani-ildiko/person-211637

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Stinky

**Stinky** (jen origine svede, ) estas figuro en muminlibroj de Tove Jansson kaj en televidserioj pri Mumintroloj – sen ĝi la policano de Muminvalo estus senlabora. Stinky estas nura ordinara krimulo de loĝareo de la Mumintroloj. Tamen li ne estas pri sia karaktero tute malbona kaj ne sen homaj karakteraj ecoj. Li faras normale malgrandajn krimojn. Li estas tre harara.

## Eksteraj ligiloj 
* skema skizo pri la figuro en la finnlingva vikipedio

Kategorio:Mumin
Kategorio:Fantasta literaturo
Kategorio:Mistifikuloj
Kategorio:Fikciaj ŝtelistoj
Gomené

''''* (jen france, bretone *Gouvene*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côtes-d'Armor'' (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Côtes-d'Armor

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Starovičky

**Starovičky** () estas municipo troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav proksimume 5&nbsp;km sudoriente de Hustopeče. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Starovičky verŝajne fondis loĝantoj el proksima Starovice, pri kio eblas juĝi el ĝia nomo. La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.

Dum liberigado de Ĉeĥoslovakio en la jaro 1945 la 16-an de aprilo okazis proksime de la municipo batalo de rusa tanko kontraŭ kvarobla superforto. La rusa T-34 neniigis tri malamikajn tankojn kaj unu kanonon. En la batalon poste aktiviĝis alfortoj el ambaŭ flankoj. Post eble 30-minuta batalo germanoj retiriĝis al Hustopeče.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Katarina el la 15-a jarcento
* Statuo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1743
* Gotika ŝtona dia torturo
* Tankan batalon el tempoj de liberigado de Ĉeĥoslovakio rememorigas monumento kun tanko T-34.
* Belvedero Ĉe Bildeto, malgranda ligna belvedero nordoriente super la municipo

## Pluaj fotoj 

Starovičky - vyhlídka U Obrázku, obr3.jpg|Belvedero Ĉe Bildeto
Starovičky - gotická boží muka obr2.jpg|Gotika dia torturo
Starovičky-památníktankovébitvy-1.JPG|Monumento kun tanko T34/85
Starovičky John of Nepomuk.JPG|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Starovičky-křížnadobcí.JPG|Kruco
Rozhledna Starovičky - panoramio (1).jpg|Vitejoj
Starovičky WW I memorial.JPG|Monumento al falintoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Dactylopius coccus

***Dactylopius coccus*** (difinita de la biologo Oronzio Costa en 1835, sinonimo ***Coccus cacti***, redifinita de la biologo Theodore Cockerell en 1893) estas la plej konata specio el la genro koĉoj, esperante ankaŭ nefake "**kakto-laŭso**"). Temas pri planta parazito sur kaktoj (precipe opuntioj), kiu sekrecias vakson kaj enhavas ruĝan substancon, fonton de koĉenilo. Koĉenilo servas por produktado de la farbo karmino unuavice uzata por teksaĵoj. Ĝi estas indiĝena el Meksiko sed importita al Honduraso, Kanariaj Insuloj kaj Alĝerio.

## Referencoj 
Kategorio:Hemipteroj
Kategorio:Plantaj malsanoj
Starovice

**Starovice** () estas municipo troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Georgo
* paroĥo
* kruco kun Kristo el la jaro 1792
* statuo de sankta Antonio
* statuo de sankta Gothardo

## Pluaj fotoj 

Starovice - obecní úřad.jpg|municipa ofico kaj biblioteko
Starovice - hasičská zbrojnice.jpg|fajroestingista armilejo
Starovice 14.JPG|kapelo de sankta Johano Nepomuka
Starovice-sklípky2019.jpg|Keletoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Orsolya Fecske

**Orsolya Fecske** [orŝoja feĉke], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fecske Orsolya** estas hungara pentristo, monaĥino.

Orsolya Fecske naskiĝis la  en Szőny [sOnj] (nuntempa urboparto de Komárom).

## Biografio 
Orsolya Fecske estis edukita en Lábatlan, poste ŝi maturiĝis en Budapeŝto. Ŝi akiris pedagogian diplomon pri desegno en Pedagogia Altlernejo Berzsenyi Dániel (Szombathely) en 1996, plian diplomon helpe de stipendio en :en:Accademia di Belle Arti di Roma en 2000. Ŝia majstro estis László Patay. Ŝi specialiĝis pri sekpentraĵoj. En 2003 ŝi aliĝis al Asocio de Socialaj Fratinoj kiel monaĥino. Ekde 1997 ŝi pentras religiajn murpentraĵojn aŭ plumbovitrajn fenestrojn. Ŝi kreas en Budapeŝto.

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* Romo (1997)
* Hódmezővásárhely (2003)
* Budapeŝto (Geamikoj de Pál Molnár C., 2008-2017)

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto, Katolika Universitato Péter Pázmány (2001)
* konstanta ekspozicio en katolika episkopa sidejo (2008-2017)
 
## Elektitaj artaĵoj 
* altara sekpentraĵo en kirko de Alsógöd (1997-1998, debuta laboro)
* altara sekpentraĵo en Preĝejo Sankta Anna (Encs) (1999-2001) 
* plumbovitroj en kapelo ĉe episkopa sidejo Budapeŝto (2003)
* sekpentraĵo en geedziĝa halo de Lábatlan (2004)
* mozaiko en Budapeŝto (2010)
* altara bildo en Zalaegerszeg (2012) 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.jelujsag.hu/ajandek-isten-szolgalataban
* https://szocialistestverek.hu/images/stories/pdf_rtf_szovegek/lelek_szava/2015_jubileumi/jubileumi_lsz_szines_oldalak.pdf 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj monaĥinoj
Lauri Virtanen

**Lauri VIRTANEN** (naskiĝinta  en Uskela, mortinta  en Turku) estis finna longdistanckuristo. Li ricevis du bronzmedalojn en olimpiaj ludoj de Los Angeles en 1932. En eŭropa ĉampioneco 1934 li fariĝis la kvara. Li venkis finnan ĉampionecon de kuro 5000 m en 1930 kaj en kuro 10 000 m en 1933. En 1935 li ricevis arĝenton kaj 1931 bronzon en finna ĉampioneco de kuro 5000 m. En 1936 li ricevis arĝenton kaj 1934 bronzon en finna ĉampioneco de kuro 10 000 m. Liaj sportkluboj estis * Salon vilpas, Turun Weikot, Helsingin Toverit, Turun Toverit* kaj *Turun Riento*. Lia persona rekordo en kuro de 3000 m estas 8 minutoj kaj 20,8 sekundoj. Lia persona rekordo en kuro de 10 000 m estas 30 minutoj kaj 30,7 sekundoj. Apud ili lia persona maratonrekordo estas ete malbona: 2 horoj, 46 minutoj kaj 53 sekundoj.

## Vidu ankaŭ 
* liston pri aliaj portantoj de la persona nomo Lauri

Kategorio:Finnaj kuristoj
András László Nagy

**András László Nagy** [andrAŝ lAslO nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy András László** estis hungara teatra reĝisoro, ĵurnalisto. Lia edzino estis Sarolta Jancsó.

András László Nagy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
András László Nagy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1964, poste li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1973. Lia ĉefinstruisto estis Endre Marton. Li komencis reĝisori jam en Teatro Csokonai (Debrecen) en 1971, sed post la diplomo en Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1977–1980 li estis membro de Teatro Jókai (Békéscsaba), inter 1981-1986 de Teatro de Nyíregyháza, pli poste li revenis al Teatro Csokonai. En 1988 li ŝanĝis profesion kaj li iĝis ĵurnalisto, nature li okupiĝis pri teatroj. Li ricevis premion en 2009.

## Ŝiaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* William Shakespeare: *Multa Bruo pri Nenio*
* Molière: Tartufo
* György Bessenyei: *A filozófus*
* Friedrich Schiller: La Rabistoj
* Zsigmond Móricz: *Rokonok*
* Mihály Csokonai Vitéz: *Karnyóné*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Karl Georg Hase

**Karl Georg HA(A)SE** (naskiĝinta la  en Vajmaro, mortinta la  samloke) estis germana juristo, urba direktoro kaj ĉefurbestro de Vajmaro.
eta|Hasenwäldchen - eta arbara parko en la vajmara sudo - portas la nomon de tiu ĉi ne malgrava vajmara urbestro
eta|Tombo de Karl Georg Hase

## Vivo 
Hase estis ekde 1808 kortega advokato. Tial li ankaŭ renkontis Goeton. Hase fare de Goeto ofte menciitis, ankaŭ en kuntekstoj nedeĵoraj. Ekzemple estas atesto pri la tago 30.3.1826 kiam en la goeta hejmo gastis kaj Hase kaj Johann Peter Eckermann. Aliafoje Hase eĉ taksatis poeto, kiam oni kantis en la goeta domo kaj recitis poemojn je honoro de ties 50-a datreveno alventaga. Tio oftis dum goetaj naskiĝtagoj.

Kiel ĉefurbestro Hase deĵoris en Vajmaro inter 1838 kaj 1850. Ekde 1841 li ankaŭ estis landa direktoria konsilisto. La emeritiĝo estis en 1851. Tiutempe estis la multon ŝanĝantaj konstruo kaj pligrandigo de la fervoja liniaro. Kune kun Lorenz Oken li batalis por parollibereco kaj kontraŭ presadlimigoj en 1818 en Vajmaro, eble pro Wartburgfesto de 1817 kaj ties konsekvencoj. Ankaŭ pli malfrue Hase engaĝiĝis kontraŭ cenzuro kaj en 1831 li konkrete portis tian peticion antaŭ la vajmaran landan parlamenton. Dum lia regado komenciĝis la t.n. arĝenta epoko de Vajmaro. En 1848 li kreis burĝan milicon. Hase estis ekde 1831 estro de Legadmuzeo. Lia tomo troviĝas sur la Historia tombejo vajmara. Lia edzino estis Henriette Thumhard (1793-1875).

## Parkaj honoroj 
Je lia honoro kreitis en la vajmara sudo la arbara parketo Hasenwäldchen. La registro *Weimarisches Staatshandbuch* de 1855 titolis Hase *Ober-Bürgermeister und Stadtdirektor mit den Rechten und Prärogativen eines wirklichen Rathes* kaj portanto de gravaj ordenoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* https://www.deutsche-biographie.de/sfz31264.html
* https://stadt.weimar.de/ueber-weimar/stadtgeschichte/oberbuergermeister/ 

Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Naskiĝintoj en 1786
Kategorio:Mortintoj en 1862
Kategorio:Germanaj juristoj
Ce que le jour doit à la nuit (filmo)

***Ce que le jour doit à la nuit*** (Tio kion la tago ŝuldas al la nokto) estas franca romantika drama filmo de 2012 bazita sur la romano samnoma de la alĝera verkisto Yasmina Khadra. Ĝi estis reĝisorita kaj produktorita de Alexandre Arcady, kiu ankaŭ verkis la scenaron kun Blandine Stintzy kaj Daniel Saint-Hamont.

## Intrigo 
Juna knabo Younès/Jonas devas forlasi kun sia familio la kamparanan vivon por iri al urbo Orano kie la patro devas lasi ilin ĉe sia frato Mohamed, riĉa farmaciisto edzo de katolika Madeleine. Poste tiu nova familio devas translokiĝi al alia urbo, Rio Salado, loĝata ĉefe de hispandevenaj nigrapieduloj. Tie Jonas amikiĝas kaj kreskiĝas kun amikaro. Jam juna studento li amoras kun bela eks-edzino, por scii poste, ke ŝi estas la patrino de lia amatino, kiun li konis knabe, poste perdis kaj poste rerenkontis. Tio okazigas komplikaĵojn ĉe la amikaj kaj amaferaj rilatoj de la amikaro. La komplikaĵoj plie komplikiĝas je la eksplodo de la Alĝeria milito de sendependigo post diversaj montroj de fitraktado al araboj fare de eŭropanoj. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Fu'ad Aït Aattou kiel Younès/Jonas
* Nora Arnezeder kiel Émilie Cazenave
* Anne Parillaud kiel Madame Cazenave
* Vincent Pérez kiel Juan Rucillio
* Fellag kiel Mohamed
* Anne Consigny kiel Madeleine
* Nicolas Giraud kiel Fabrice
* Matthias Van Khache kiel Simon/matura Michel (filo de Simon)
* Olivier Barthélémy kiel Jean-Christophe
* Matthieu Boujenah kiel André (Dédé)
* Marine Vacth kiel Isabelle Rucillio (matura)
* Salim Kechiouche kiel Djelloul
* Iyad Bouchi kiel Younes (knabo)
* Jean-François Poron kiel Younes (70-jaraĝa)
* Tayeb Belmihoub kiel Issa

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2012
Kategorio:Historio de Alĝerio
Kategorio:Francaj filmoj
Lauri

**Lauri** estas finna kaj estona vira persona nomo. Ĝi estas formo de la latina nomo *Laurentius*, do la esperanta nomo Laŭrenco. Plej ofte la persona nomo origine rilatas al la kristana sanktulo Laŭrenco de Romo. Lauri estas en Finnlando vere tradicia nomo. La nomtago de Lauri estas en Finnlando la tradicia memortago de Sankta Laŭrenco, la 10-a de aŭgusto. Lauri estas en la nomtaga kalendaro en Finnlando je ĉi tiu tago ekde 1858 - ĝi estas unu el la plej longe ekzistantaj finnaj nomformoj en la finnlanda kalendaro. En Estonio, Lauri estis adoptita kiel pruntnomo de Finnlando en la 1940-aj jaroj, sed ĝi estis aparte populara en Estonio en la 1980-aj jaroj.

Konataj finnaj portantoj de la nomo:

* Lauri Ihalainen (1947-), politikisto
* Lauri Lehtinen (1908-1973), kuristo
* Lassi Nummi (1928-2012), oficiale *Lauri*, verkisto kaj tradukisto
* Lauri Tähkä (oficiale *Jarkko Suo*) (1973-), kantisto
* Lars Levi Laestadius (1800-1861), en la finna iam *Lauri Leevi*, pastro kaj botanikisto

* Lauri Viita (1916-1965), verkisto
* Lauri Virtanen (1904-1982), kuristo
* Lauri Ylönen (1979-), muzikisto.

## Vidu ankaŭ 
* Laura, virina formo de la latina nomo *Laurentius*, do la esperanta nomo Laŭrenco, aparte kutima en la itala kaj parencaj lingvoj

Kategorio:Finna lingvo
Kategorio:Estona lingvo
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Grek-katolika preĝejo (Encs)

La **grekokatolika preĝejo Sanktaj Prauloj** estas moderna religia konstruaĵo en urbo Encs (Hungario).

## Historio 
La grekokatolikoj establis kapelon en privata domo en 1979. La nun videbla kirko estis konstruita en 1996. La arkitekto estis Csaba Bodonyi.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola ĉe vojangulo kaj formas majusklon L. Ĝuste ĉe la vojangulo turo altiĝas kun piramida turpinto. La enirejo funkcias tra la turo. La maldekstra alo estas la navo kun absido. Supro de la navo 2 okangulaj kupoloj troviĝas. La dekstra alo estas simpla, pli malgranda kaj mallonga loĝdoma formo. Supozeble tie funkcias la pastra loĝejo kaj paroĥo. La domo havas ankaŭ apartan enirejon el la vojo. La navo kaj la domo brakas herbejon kun kelkaj arboj.  

Kermeso okazas inter la 11-a kaj la 17-a de decembro.

## Fontoj 
* https://miserend.hu/templom/3776
* http://encs.varosom.hu/latnivalok/vallasi-epuletek/Szent-Osatyak-Gorog-Katolikus-templom.html 
* https://m.utisugo.hu/latnivalok/szent-osatyak-gorog-katolikus-templom-encs-282844.html 

Encs
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Encs
Metalografio

eta|Metalografia tranĉomaŝino.
La **metalografio** estas la scienco kiu studas la mikrostrukturajn trajtojn kiuj konstituas metalon aŭ alojon rilatante ilin kun ties fizikaj, kemiajn kaj mekanikaj proprecoj.

Multa estas la informaro havigebla el metalografia ekzameno, por tio necesas havi specimenojn kiuj estu reprezentaj kaj kiuj ne montru neregulaĵojn pro la elpreno aŭ preparado metalografia.

La sekvendaj paŝoj por atingi metalografian preparadon estas la jenaj:
* Metalografia tranĉado
* Metalografia inkludado
* Metalografia polurado
* Kemia atako
* Mikroskopo

## Bibliografio 
* "Metallographic and Materialographic Specimen Preparation, Light Microscopy, Image Analysis and Hardness Testing", Kay Geels in collaboration with Struers A/S, ASTM International 2006.
* Metallography and Microstructures, Vol. 9, ASM Handbook, ASM International, Materials Park, OH, 2005.
* Metallography: Principles and Practice, G. F. Vander Voort, ASM International, Materials Park, OH, 1999.
* Vol. 03.01 de *ASTM Standards covers standards devoted to metallography (and mechanical property testing)*
* G. Petzow, *Metallographic Etching*, 2a Eld., ASM International, 1999.
* *Metalog Guide*, L. Bjerregaard, K. Geels, B. Ottesen, M. Rückert, Struers A/S, Kopenhago, Danio, 2000.

Kategorio:Metalurgio
Kategorio:Metaloj
Henry Clifton Sorby

**Henry Clifton SORBY** (10a de Majo 1826 - 9a de Marto 1908) estis angla geologo kaj mikroskopisto, naskiĝinta en Woodbourne, proksime al Sheffield, Yorkshire.

Li studis en *Sheffield Collegiate School*. El junaĝo li disvolvis grandan intereson en la naturaj sciencoj, kaj unu de liaj unuaj verkoj referencis al la minelfosado de valoj en Yorkshire. Li faris ankaŭ studon de rokoj kaj mineraloj per mikroskopo, kaj publikigis siajn memorojn kun la titolo "On the Microscopical Structure of Crystals" en 1858. En Anglio li estis pioniro en petrografio kaj en metalografio, kaj li ricevis la Medalon Wollaston en 1869.

Kaj la Internacia Asocio de Sedimentologoj kaj la Geologia Socio de Yorkshire havas medalon nomata Medalo Sorby. Dorsa Sorby, en la Luno, havas sian nomon.

## Referencoj 
* (1910-1911). «Sorby, Henry Clifton». En Chisholm, Hugh, eld. Encyclopædia Britannica. A Dictionary of Arts, Sciences, Literature, and General information (en angla) (11a eldono). Encyclopædia Britannica, Inc.; aktuale en publika havaĵo.

Kategorio:Anglaj geologoj
Kategorio:Mikroskopistoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Dija-svratka valego

**Dija-svrataka valego** estas geomorfologia tutaĵo sur suda Moravio en geomorfologia regiono Okcidentaj Eksterkarpataj malaltaĵoj.

## Priskribo 
La valegon kreas malaltaĵo kun plata profilo plenigita de terciaraj kaj kvaternaraj sedimentoj, ebenaĵoj kaj terasoj de riveroj Dijo, Jevišovka, Jihlava kaj Svratka kun leŭsoj. La plej altan kaj la plej karakterizan monton kreas Výhon (355 m s. m.), la plej malaltan punkton (ĉirkaŭ 170&nbsp;m s. m.) estas en regiono de akva laboraĵo Nové Mlýny.

La valego plenigas sudorienton de distrikto Znojmo, nordokcidentan randon de distrikto Břeclav kaj sudan parton de distrikto Brno-provinco, sur ĝia rando troviĝas urboj Znojmo kaj Brno. Nordokcidente ĝi estas limigita de Jeviŝovica montetaro kaj Bobrava montetaro, norde de Drahana montetaro, dume sudoriente ĝi estas de Arbaro Ždánice kaj Mikulovská vrchovina apartigita de Malsupramoravia valego. Nordoriente ĝi estas per Vyškovská brána kunigita kun Supramoravia valego. En la suda arto ĝi interkovras en Aŭstrion.

La pejzaĝo de la valego estas plejparte kampa, ekster la ebenaĵoj preskaŭ senarbara. Ĝi apartenas inter la plej sekajn regionojn de Ĉeĥio. Temis pri ununura regiono de nestado de draste endanĝerigita granda otido en Ĉeĥio, nuntempe la nestado jam ne estas pruvita.

Ĝis la jaro 1945, do fino de la dua mondmilito, plimulto de la valego (proksimume okcidente de Svratka) estis loĝigita plejparte de germanoj, en ĉirkaŭaĵo de Novosedly ankaŭ de kroatoj. Hodiaŭ la regiono estas plimulte maldense enloĝigita periferio, nur norde ĉi tien trafas suda antaŭurbo de Brno.

## Referencoj 

Kategorio:Okcidentaj Eksterkarpataj malaltaĵoj
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Moraviaj valegoj
Kategorio:Geografio de Sudmoravia regiono
Kategorio:Geografio de distrikto Brno-provinco
Kategorio:Geografio de distrikto Břeclav
Kategorio:Geografio de distrikto Znojmo
Bénestroff (stacidomo)

**Bénestroff** estas franca stacidomo sur linioj  - , Nouvel-Avricourt - Bénestroff kaj  - , situanta en  Bénestroff, en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Grand Est.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Réding - Metz-Ville (140000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Nouvel-Avricourt - Bénestroff (100000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Champigneulles - Sarralbe (097000).

## Vidu ankaŭ 
* Bénestroff

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Moselle
Kategorio:Bénestroff
Denis Zachaire

**Denis Zachaire** (1510-1556) estis franca alkemiisto kiu pasis sian vivon kaj malŝparis la fortunon de sia familio serĉe de la filozofia ŝtono kaj de la  Vivo-eliksiro. Li lasis detalan aŭtobiografian raporton pri siaj alkemiaj aventuroj kaj siaj supozataj malkovroj pri la Filozofia Ŝtono. Estinte 25-jara, li hipotekis siajn propraĵojn  kaj perdis ĉion pro amo al alkemio. Laŭ ĉiuj probabloj li mortis ekstreme malriĉa.
## Biografio
Tre malfrue li estis sendita al la **Universitato de Bordozo**, sub la prizorgado de iu mentoro por gvidado de liaj studoj. Bedaŭrinde, tiu mentoro estis serĉanto de la granda viveliksiro, kaj sukcesis igi lian lernanton tiel freneza kiel si mem rilate al tiu lernobjekto. Ambaŭ estis enamiĝintoj de la verko **Magnum Opus** kaj Zakajro rapide trovis sin kaptita de la histerio, verŝante grandajn kvantojn de mono de siaj gepatroj en la mistikan krisolon.

Laboranta senĉese en fumplenaj ĉambroj, Zakajro kaj lia mentoro elspezis pli ol 200 kronojn kaj liaj gepatroj reduktis lian ricevaĵon. Reveninte hejmen por hipoteki sian heredon, Zakajro asociiĝis al iu **filozofo** kaj pli malfrue al iu monako, kiuj ambaŭ helpis lin elspezi ĉian oron, kiu restis al li.

En 1550, Zakajro asertis transmutacii bazan metalon en oron. Iom poste, dum liaj eksperimentoj, li nomis sin Majstro Dro Zakajro, sinjoro kaj filozofo el Gvieno, Gaskonio. En 1545, li estis invitita de la reĝo **Henriko la 2-a** el Navaro en la francan kortegon, kiu promesis al li 4 mil kronojn por havado de sekreto fari cinabron arĝentan. Laŭ Mordechai de Delle, poeto ĉe la kortego de Rudolfo la 2-a,
li estis murdita en Kolonjo de iu servisto, kiu ŝtelis lin kaj lian edzinon, kaj lia revo fariĝis polvon.
## Verko
* Opuscule très excellent de la vraye philosophie naturelle des métaux (1567)
Nur tiu verko oni povas atribui al tiu alkemiisto. Ĉi tiu traktaĵo estis trifoje presita en ĝia franca originalo (Antverpeno, 1567, 1568 kaj Liono, 1574) antaŭ ol tradukiĝi en la latinan kaj germanan en la komenco de la 17-a jarcento. Tamen oni povas trovi anglan version, kvankam partan. Ĉu la aŭtoro estis alkemiisto aŭ satiristo estas dubebla pro la bona humoro de la verko.

## Literaturo
* WorldCat
* The Online Books Page
* A professor of alchemy
* Alchemists Through the Ages
* Lives of the alchemists
* The Encyclopedia of Magic and Alchemy
* Dwellers on the threshold

## Vidu ankaŭ 
* Jean de Meun (1240-1305)
* Arnoldo de Vilanova (1240-1310)
* Geber (721-815)
* Rajmondo Lulo (1232-1315)
* Mikaelo Sendivojo(1566-1636)
* Valerius Cordus (1515-1544)

## Referencoj
Kategorio:Francaj kemiistoj
Velké Hostěrádky

**Velké Hostěrádky** () estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio de la vilaĝo estis en 1210.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* preĝejo de sanktaj Sebastiao, Roĥo kaj Rozaslio el la jaro 1789 kun baroka altaro
* Tumulo Skřípov kaj Líchy, arkeologia trovejo
* Ekskursa gastejo

## Personecoj 
* Jaroslav Dobrovolný (la 10-a de decembro 1915 - la 6-a de majo 1996), kolonelo de aerarmeo de la 312-a kaj la 313-a skvadrono de RAF

## Pluaj fotoj 

Velké Hostěrádky - sv Šebestiána, Rocha a Rozálie obr1.jpg|Preĝejo de sanktaj Sebastiano, Roĥo kaj Rozalio
Velké Hostěrádky - zájezdní hostinec obr1.jpg|eksa ekskursa gastejo
Velké Hostěrádky - nápis.jpg|skribaĵo super la municipo

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Akva laboraĵo Nové Mlýny

**Akva laboraĵo Nové Mlýny** (ALNM) estas kaskado de tri valbaraĵoj sur rivero Dijo sub Pavlovské vrchy en sudo de Moravio, sur dislimejo de distriktoj Břeclav kaj Brno-provinco. Ĝi nomiĝas laŭ samnomata domaro sub lasta digo. La rezervujoj estis konstruitaj en la 1970-aj ĝis la 1980-aj jaroj, por ke ili malhelpu ĉiujarajn inundojn kaj plialtigu intenson de agrikultura produktado. Ĉefa kaŭzo de la konstruado estis planoj de socialisma ekonomio por ampleksaj sistemoj de irigaciaj kanaloj.

La meza rezevujo tute inundigis vilaĝon Mušov, konservita restis sole ĝia preĝejo de sankta Leonardo situanta super la vilaĝo sur monteto (nun insulo).

## Priskribo 
eta|Segmentoj de la dua (Věstonica) digo
Nové Mlýny kreas tri valbaraĵoj:

La malsupra rezervujo mem estas la plej granda akva areo en Moravio kaj la tuta kaskado prenas la areon 32,3&nbsp;km². La rezervujoj estas ja tre malprofundaj, la profundeco ofte nesuperas 2&nbsp;metroj. La supra rezervujo havas naturajn bordojn, la meza kaj la malsupra ella pli granda parto artefaritajn (digojn) - diversloke la surfaco estas super nivelo de la ĉirkaŭa tereno. En la mezan rezervujon kun komuna enfluejo enfluiĝas riveroj Svratka kaj Jihlava. Sur la bordoj de la rezervujoj troviĝas municipoj Brod nad Dyjí, Dolní Věstonice, Pasohlávky, Pavlov, Strachotín kaj kelke da refereŝigejaj regionoj kaj areoj.

## Ligiloj 
### Notoj 
### Referencoj 
Kategorio:Kaskadoj de akvaj rezervujoj
Kategorio:Akvaj rezervujoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Akvaj rezervujoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Akvaj rezervujoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Lagoj en Malsupramoravia valego
Kategorio:Lagogrupoj
Kategorio:Dijo
Kategorio:Pasohlávky
Focaccia di Recco

La **Platkuko de Rekko kun fromaĝo** (en ĝenova dialekto *a fugassa de Récco*, elp.: *a fugassa de rekku*), de kiuj ekzistas historiaj spuroj en literaturo ekde la deknaŭa jarcento, estas ja fromaĝ-platkuko, (sed ĝi fakte estas tute alia recepto ol la aliaj "focacce" de Ligurio). Ĝi, komence preparita en la restoracioj kaj fornoj de Rekko kaj la najbaraj komunumoj de la Golfo Paradizo, rapide disvastiĝis unue en Tigulio kaj en la ĝenova areo kaj poste en la tuta regiono Ligurio, ofte kun malgrandaj variaĵoj pri la uzataj fromaĝoj.

Ĉi tio instigis la restoraciojn de la golfo Paradizo provi protekti la produkton kontraŭ eblaj imitaĵoj konsiderataj pli malaltnivelaj, unue, en 1997, registrante la markon "Autentica Focaccia con il Formaggio di Recco" kaj poste petante la deklaron de Protektita Geografia Indiko. Ekde la somero 2011, *Focaccia di Recco con il formaggio* ricevis la markon IGP.

Similajn produktojn, surmerkatigitaj ekster la areo de la komunumoj **Recco, Sori, Camogli** kaj **Avegno**, ne plu povas laŭleĝe porti nomojn, kiuj enhavas referencojn al "Recco", (ekz. "focaccia tipo Recco').

Male al la "normalaj" fromaĝ-fokaĉoj, la "fokaĉo de Rekko", laŭ la originala recepto, konsistas el du tre maldikaj tavoloj de pasto farita el faruno kaj oliv-oleo (sen gisto), plenigitaj interne (kaj ne en la supra parto) kun fromaĝo "stracchino". La fandita fromaĝo tiel restas tre likva kaj foje povas eliri el fendoj kreitaj en la maldika supra tavolo de pasto kiam kuiras.

La flueco de la degelinta fromaĝo kaj la maldikeco de la pasto igas ĝin tre malkomforta se oni volus manĝi ĝin envolvita en papero, do (kontraŭe al veraj "fokaĉoj" kiuj facile povas esti eĉ strat-manĝaĵoj), estas necese servi ĝin sur teleroj, kaj do ofte oni gustumas ĝin en restoracioj.

Pro la malgranda liguria produktado de la fromaĝo "stracchino", oni decidis, ke oni povas anstataŭi ĝin per fromaĝo "crescenza" de liguria origino  (produktita en Masone, en la valo Stura en la provinco Ĝenovo), por resti en la klasad-regulojn de Eŭropa Protektita Geografia Indiko .

La 3an de junio 2013 la "Focaccia di Recco con il formaggio" produktita en la municipoj Recco, Avegno, Sori kaj Camogli estis agnoskita de Eŭropa Unio  .

Ekde 1955 la "Festa della focaccia" okazas en Recco ĉiujare, en la lasta semajno de majo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* En ĉi tiu video-recepto ĉe YouTube estas klare ilustrita kiel fari focaccia kun fromaĝo. 

Kategorio:Artikoloj kun rompitaj ligiloj
Kategorio:Itala kuirarto
Kategorio:Ligurio
Kategorio:Kuirado
August Leberecht Wunderwald

[eta|Memoriĝŝtono pri la minejkonsilisto kaj kuracbanejĉefo A. L. Wunderwald, en la kuracbanparko de Bad Sulza ĉe [Ilm (alfluanto de Saale)|Ilm-rivero]]
**August Leberecht WUNDERWALD** (naskiĝinta en 1843, mortinta en 1913), estis germana minejinĝeniero, minadkonsilisto kaj kuracbandirektoro en Bad Sulza, Germanujo.

## Vivo 
Wunderwald priskribis la ŝtonkarb-ekspluatadon en Saksio laŭ oficiala komisio. Tiu ĉi laboraĵo ĝis nun ne presitis. Li estis estinta studento ĉe la Minakademio de Freiberg. Krome li menciitis kiel lerninto en festolibro de la menciita altlernejo.

En Sulza li meritis kiel kuracban-direktoro kaj estro de la surloka salejo. Tion li laŭŝajne tiom bone faris ke la urbetanoj nomumis lin en 1898 honora civitano. Li mem estis ekde 1890 estro de la societo *Sulzaer Badeverein* fondita en 1864. Antaŭe li samklube agis kiel sekretario. La inhalejo de Bad Sulza malfermitis de li en la 15.6.1903.
Lia loĝejo troviĝis proksime de salkolekta muro kion atestis malnovaj bildkartoj.

En la linda kuracbanparko, proksime de la trinkhalo, troviĝas memorigŝtono por Wunderwald.

## Verkoj 
* *Heilung des Uterusprolapses mittelst Laparotomie* (Dissertation). Jena, 1887.
* *Soolbad Sulza. Rückblick am Tage der Feier des 50jährigen Bestehens 1847 bis 1897*. Karrer, 1897.
* *Einladung [...] nebst Festprogramm* [zu: Soolbad Sulza: Rückblick am Tage der Feier des 50jährigen Bestehens 1847 bis 1897]. Karrer, 1897.

## Referencoj 
Kategorio:Inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Distrikto Weimarer Land
Kategorio:Naskiĝintoj en 1843
Kategorio:Mortintoj en 1913
Kategorio:Germanaj inĝenieroj
Kerimäki

**Kerimäki** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Suda Savonio. Ĝi estis ligita al Mikkeli en 2013. Kerimäki situas sur la enlanda insulo Sääminginsalo en la lago Saimaa, la plej granda insulo de Finnlando.  La 31-an de decembro 2012 la komunumo havis  loĝantojn, kaj ĝia areo estis , el kio  estis tero kaj  akvo. Kerimäki estas konata pri sia kirko, kio estas la plej granda ligna kirko en la mondo kaj la plej granda kirko en Finnlando. Ĝin vizitas somere multaj eksteraj kaj landaj turistoj.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kimitoön

**Kimitoön** () estas komunumo de Finnlando en provinco Origina Finnlando apud maro de finna insularo. La komunumo fariĝis 2009, kiam Dragsfjärd, Västanfjärd kaj Kimito unuiĝis. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . La plej granda parto de la loĝantaro estas gepatralingve svedlingva. El la areo de Kimitoön, estas tero , maro  kaj  enlanda akvo. La areo inkludas preskaŭ tute la insulon Kimitoön. En Kimitoön vidindaĵoj estas interalie parto de nacia parko, lumturo de Bengtskär kaj muzeo de Sagalund.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Oulunkylä

**Oulunkylä** estas eksa komunumo de Finnlando. Atenta centro de la komunumo estis Patola. Oulunkylä estis ligita al Helsinko en 1946 same kiel Haaga, Huopalahti kaj Kulosaari. La terareo de Oulunkylä estis 5,82 km². En 2011 en la nuna urbokvartalo Oulunkylä vivis 22 336 loĝantoj.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Bromarv

**Bromarv** estas eksa komunumo de Finnlando sur bordo de Finna golfo. Ĝi estis ligita plejparte al Tenala kaj iom al Hanko en 1977. Fine de jaro 1976 Bromarv havis  loĝantojn kaj ĝia terareo estis . Ĉar Tenala estis ligita al Ekenäs en komenco de la jaro 1993 kaj Ekenäs, Karis kaj Pohja unuiĝis al Raseborg en komenco de jaro 2009, nuntempe plejparto de la eksa komunumo Bromarv apartenas al Raseborg. Plejo el la loĝantaro de la komunumo Bromarv estis svedlingva.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Wunderwald

**Wunderwald** estas la familia nomo de la jenaj personoj: 

* August Leberecht Wunderwald (1834–1913), germana minkonsilisto kaj kuracbanestro 
* Erich Wunderwald (1903–1988), germana poeto 
* Gustav Wunderwald (1882–1945), germana scenejaranĝisto kaj pentristo 
* Ilna Ewers-Wunderwald (1875–1957), germana tradukistino kaj ilustristino 
* Pavla Wunderwald (* 1969), ĉeĥa-germana basketbalistino 
* Wilhelm Wunderwald (1870–1937), germana pentristo kaj artmetiisto
Partio Nacia Liberiĝo

La **Partio Nacia Liberiĝo** (**Partido Liberación Nacional** aŭ **PLN**) estas kostarika politika partio situanta inter la centro Poste, la partio lokis sin kiel unu el la du reprezentantoj de la dupartiismo en la lando, alternante je regado kun la Partio Socialkristana Unueco, ĝis ties rompo en la unua jardeko de la 21-a jarcento, kiam aliaj partioj komencis pli roli en kostarika politiko.

Post la fondo de la partio, 7 liberiĝistoj, elektitaj en 9 balotadoj, prezidis Kostarikon, plej laste Laura Chinchilla Miranda, kiu elektiĝis 46-a prezidanto per la balotado de 2010, iĝante la unua kostarikanino elektita al tiu ofico post la permeso al ina voĉdonado en 1949.  En la prezidanta balotado de 2018, la PLN, kandidatiginte Antonio Álvarez Desanti, havis la trian lokon laŭ nombro de balotoj, por unua fojo en sia historio ne atingante unu el la unuaj du lokoj kaj ekskludiĝante de la dua balota vico.

La politika idearo de la PLN nomiĝas liberiĝismo (hispane *liberacionismo*). Ĝi membras en la Socialista Internacio kaj la Permanenta Konferenco de Politikaj Partioj de Latinameriko. Ĝi disponas junularan organizon, la Liberiĝistan Junularon, kaj studentan, la Universitatan Liberiĝistan Movadon.

## Referencoj 
Kategorio: Politikaj partioj fonditaj en 1951
Kuorevesi

**Kuorevesi** estas eksa komunumo de Finnlando. Ĝi estis ligita al Jämsä en 2001. Kuorevesi havis  loĝantojn en fino de la jaro 2000. Ĝia terareo estis . Administra centro de la komunumo Kuorevesi estis Halli. Antaŭe la centro estis vilaĝe Suinula. Komunumo Kuorevesi apartenis en provinco Pirkanmaa. El Halli al Jyväskylä estas proksimume 95 km kaj al Tampere proksimume 105 km.

Kuorevesi estas ankaŭ nature valora areo. Kuorevesi situas en akvodislima areo. La plej grandaj lagoj estas Kuorevesi kaj Eväjärvi. Pli malgrandaj lagoj estas multe. En flankaj areoj de eksa komunumo estas grandetaj proksimume naturstataj arbaraj areoj. Ankaŭ montetoj estas multe.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kampara komunumo de Kajaani

**Kampara komunumo de Kajaani** estis komunumo de Finnlando en Kainuu. Ĝi situis ĉirkaŭ la urbo Kajaani sur strandoj de la lago Oulujärvi. Partoj de Paltamo estis ligita al la kampara komunumo de Kajaani 1954. La kampara komunumo de Kajaani estis ligita al Kajaani 1977. Fine de jaro 1976 la kampara komunumo de Kajaani havis 10 791 loĝantojn. La terareo de la komunumo estis 1020,0 km².

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Bénestroff

**Bénestroff** estas franca  situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Bénespériens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle
* Bénestroff (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Moselle
Rautio

**Rautio** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Norda Ostrobotnio. Ĝi estis ligita en Kalajokin en 1973. Ĝia terareo estis . La 31-an de decembro 1972 ĝi havis  loĝantojn.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Bergö

**Bergö** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Ostrobotnio. Bergö estas ligita al Malax en 1973. En 1972 Bergö havis 640 loĝantojn. Ĝia terareo estis .

Kategorio:Eksaj komunumoj de Ostrobotnio
Petalax

**Petalax** () estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Ostrobotnio. Ĝi estis ligita en Malax en 1973. La 31-an de decembro 1972 Petalax havis  loĝantojn. 99,7 % estis svedlingvaj en 1972. Ĝi havis terareon de .

Kategorio:Eksaj komunumoj de Ostrobotnio
Huopalahti

**Huopalahti** - jen finne, svede *Hoplax* - estas eksa komunumo de Finnlando. La komunumo estis ligita al Helsinko en 1946 same kiel Haaga, Kulosaari kaj Oulunkylä. En 1931 la komunumo havis loĝantaron de 2 377 homoj. La komunumo estis dulingva.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kategorio:Urbopartoj de Helsinko
Teisko

**Teisko** estas eksa komunumo de Finnlando norde el centro de Tampereo en provinco Pirkanmaa. Komunumo Teisko estis ligita al Tampereo en 1972. En 1971 Teisko havis  loĝantojn kaj ĝia terareo estis .

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Aitolahti

**Aitolahti** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝi estis ligita al Tampereo en 1966. En fino de jaro 1965 ĝi havis  loĝantojn kaj la terareo estis .

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Paattinen

**Paattinen** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Origina Finnlando. Paattinen estis ligita al Turku en 1973. La 31-an de decembro 1972 Paattinen havis  loĝantojn. La terareo estis . Paattinen ne havis bordon de maro, sed en Paattinen fluas rivero Paattistenjoki. En Paattinen estas multe servoj.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kampara komunumo de Nurmes

**Kampara komunumo de Nurmes** (finne *Nurmeksen maalaiskunta*) estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Norda Karelio. Ĝi estis ligita al kampurbo Nurmes en 1973. La kampurbo fariĝis urbo en 1974. Administra centro de Kampara komunumo de Nurmes estis Porokylä. En 1972 Kampara komunumo de Nurmes havis 9206 loĝantojn. Terareo de la komunumo estis 1487,5 km². Krom Nurmes, estis najbaraj komunumoj Juuka, Kuhmo, Pielisjärvi (antaŭ la jaro 1973), Lieksa (nur en 1973), Rautavaara, Sotkamo kaj Valtimo.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Sarralbe (stacidomo)

**Sarralbe** estas franca stacidomo sur linioj  - ,  - Sarralbe kaj  - Sarralbe, situanta en  Sarralbe, en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  Grand Est.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Berthelming - Sarreguemines (168000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Champigneulles - Sarralbe (097000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Kalhausen - Sarralbe (169000).

## Vidu ankaŭ 
* Sarralbe

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Moselle
Kategorio:Sarralbe
Sarralbe

**Sarralbe** estas franca  situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Sarralbigeois* aŭ *Sarralbenois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle
* Sarralbe (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Moselle
Rymättylä

**Rymättylä** () estas eksa komunumo almenaŭ ĉefparte en insularo de sudorienta Finnlando. Ĝi estis ligita al Naantali en 2009. Ĝi apartenas al Origina Finnlando. La 31-an de decembro 2008 Rymättylä havis  loĝantojn. En Rymättylä estas noteble kulturitaj terpomoj.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Kalhausen

''''* - jen francigite, prononco laŭ sistemo IFA [] kun akcento vortofine, origine germane, prononco [] kun akcento vortokomence, kaj en la loka lorena dialekto *Kalhuse* [] - estas komunumo  de Francio. Ĝi situas en la departemento *Moselle* - prononco [], nomata laŭ la france samnoma rivero Mozelo - en la historia kaj kultura regiono Loreno kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarreguemines / Saargemünd kaj al la kantono **. 

Najbare, la teritorio havas komunan limon kun . Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas *Kalhausiens''.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle
* Kalhausen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Moselle
Napoleon Hill

**Napoleon HILL** (naskiĝis en Virginio  - mortis en Suda Karolino ) estis usona verkisto, profesoro, vendisto kaj ĵurnalisto. Li estas konsiderata unu el la plej bonkvalitaj kaj prestiĝaj verkistoj de la mondo pri memhelpo. Li estis konsilisto de la usonaj prezidantoj Woodrow Wilson kaj Franklin Delano Roosevelt. Lia *libro Pensu kaj fariĝu riĉa* (orig. *Think and Grow Rich*) estas konsiderata unu el la plej vendataj libroj de la mondo.

## Verkoj 
* La leĝoj de sukceso orig. *The Law of Success in Sixteen Lessons*
* Pensu kaj fariĝu riĉa orig. *Think and Grow Rich* (1937)
* *Outwitting the Devil. Secrets from the Vault*
* *How to Sell Your Way through Life*
* La leĝo de sukceso org: *The Law of Success*
* *You Can Work Your Own Miracles*
* ''Napoleon Hill's keys to success*
* *Grow Rich!: With Peace of Mind*
* *The Master-Key to Riches*
* *Succeed and Grow Rich Through Persuasion''

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj profesoroj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Usono‎
Gábor Németh (verkisto)

**Gábor Németh** [nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Németh Gábor** estis hungara verkisto, redaktoro, scenaristo, altlerneja instruisto. Lia pseŭdonimo estis *Gabriely György* [gabrieli djordj] (komprenu laŭ hungarlingve kutima nomordo).

Gábor Németh naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gábor Németh maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1975 kaj akiris pedagogian diplomon en altlernejo de Budapeŝto en 1979. Inter 1980–1985 li estis ĵurnalisto dum en 1983 akiris ĵurnalistan diplomon en akademio. Li ricevis stipendiojn en 1988 kaj inter 1992-1994). En la sekvantaj jaroj li estis plej ofte redaktoro en pluraj lokoj. Aparte menciindas posteno en Hungara Radio ekde 1994. Inter 2007–2021 li instruis en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis premiojn inter 1991-2017.

## Liaj kontribuoj (elekto) 
* *Angyal és bábu* (prozo, 1990)
* *A Huron tó* (noveloj, 1998)
* *A tejszínről. Prózák* (2007)
* *Ez nem munka. Mondatok pénzért* (2017)

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Presszó* (1998)
* *A macska szerepe a francia irodalomban* (2006)
* *Végjáték* (mallonga filmo, 2006)
* *A zöld sárkány gyermekei* (2010)
* *Hét kis véletlen* (2020)

## En filmoj kiel aktoro (elekto) 
* *Szufficit* (mallonga filmo, 2015) - Sándor
* *Szép csendben* (2019) - Márton Vass

## Elektitaj disĉiploj 
* Juli Jakab

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Milovice (distrikto Břeclav)

**Milovice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav apud suda bordo de akva laboraĵo Nové Mlýny III proksimume 7&nbsp;km nordoriente de Mikulov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Devene la vilaĝo situadis 1,5&nbsp;km tra sudorienta direkto de la nuna lokigo, sed en la jaro 1252 ĝi estis tute neniigita dum invado de kumanoj. Ĉirkaŭ la jaro 1259 ĝi estis poste konstruita denove, ĉifoje jam sur la ekzistanta loko.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Osvaldo
* Malfrue renesanca tombeja pordego el fino de la 17-a jarcento
* Baroka niĉa kapeleto kun statuo de sankta Johano Nepomuka
* Masonita dia torturo el fino de la 17-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Milovice 02.JPG|Milovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mikulov
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Jurva

**Jurva** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Suda Ostrobotnio. Jurva estis ligita al Kurikka en 2009. Fine de jaro 2008 Jurva havis  loĝantojn, kaj ĝia areo estis , el kio  estis tero kaj  akvo. En Jurva estas du lagoj. En Jurva estas multe mebla industrio. Inter kirka vilaĝo de Jurva kaj centro de Kurikka estas proksimume 25 km.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Gábor Németh (aktoro)

**Gábor Németh** [nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Németh Gábor** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Németh Gábor naskiĝis la  en Debrecen.
 
## Biografio 
Németh Gábor jam dum la lernejaj jaroj estis lerneja aktoro. Li akiris industrian diplomon en altlernejo, poste aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1986. Liaj plej gravaj instruistoj estis Tamás Major, Gábor Székely (reĝisoro) kaj Gábor Zsámbéki. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Szeged), sed post 3 jaroj li aliĝis al teatra trupo de malgranda teatro. Ekde 1995 li ne ligiĝas al teatro. Tamen li estas konata precipe en eksterlandaj filmoj, kiel hungara voĉo.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - Horatio
** Rikardo la 3-a - Gatesby; Clarence; 2-a burĝo; urbestro; Richmond
* Molière: Tartufo - Damis
* Friedrich Schiller: *Don Carlos* - markizo Posa
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - Duzzog
* Mihály Csokonai Vitéz: *Karnyóné szerelmei* - Tiptopp
* Henrik Ibsen: Peer Gynt - Aslak; Fellah; Mr Cotton
* Andor Gábor: Dolarpaĉjo (teatra versio) - Iván Kercseligethy

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Sortűz egy fekete bivalyért* (1985) - Rozsdás
* *Kisváros* (televizia serio, 1996-2000) – pluraj roloj
* *A hídember* (2002) - Pál Somsich
* *Hacktion* (televizia serio, 2013) - detektivo
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de J. J. Abrams, Kaspar Capparoni, Plácido Domingo, Hugh Laurie, Jay Leno, Sergi López, Jürgen Prochnow, Julian Sands, M. Night Shyamalan, Martin Weinek, Forest Whitaker 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj