open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Listo de senatanoj de Haute-Vienne

Tiu artikolo prezentas **liston de senatanoj de la franca departemento Haute-Vienne**.

**Listo de senatanoj de Haute-Vienne** (2004-2014)
* Jean-Pierre Demerliat (PS) ekde 1990
* Jean-Claude Peyronnet (PS) ekde 1995
* Jean-Marc Gabouty (UDI) ekde 2014
* Marie-Françoise Pérol-Dumont (PS) ekde 2014

## 5-a Respubliko 
* Louis Longequeue (PS), de 1977 ĝis 1990
* Robert Laucournet (PS) de 1968 ĝis 1995
* Georges Lamousse (SFIO) de 1959 ĝis 1977
* Gustave Philippon (SFIO) de 1959 ĝis 1968

## 4-a respubliko 
* Gaston Charlet de 1948 ĝis 1958
* Jules Fraisseix de 1946 ĝis 1948
* Georges Lamousse de 1949 ĝis 1959
* Jean Le Bail de 1958 ĝis 1959
* Marcel Madoumier de 1948 ĝis 1949

## 3-a respubliko 
* Pierre Teisserenc de Bort de 1876 ĝis 1892
* André Dulery de Peyramont de 1876 ĝis 1880
* Jean-Baptiste Ninard de 1880 ĝis 1886
* René Pénicaut de 1886 ĝis 1899
* Jules Donnet de 1888 ĝis 1894
* Albert Le Play de 1892 ĝis 1900
* Edmond Teisserenc de Bort de 1895 ĝis 1909
* Henri Lavertujon de 1900 ĝis 1907
* André Gotteron de 1900 ĝis 1909
* Léon Raymond de 1907 ĝis 1920
* Henri Vacherie de 1909 ĝis 1917
* Jean Codet de 1909 ĝis 1920
* Xavier Mazurier de 1920 ĝis 1927
* René Paul Gustave Trouvé de 1920 ĝis 1927
* Pierre Codet de 1921 ĝis 1924
* Léon Betoulle de 1924 ĝis 1940
* Jean Leclerc de 1927 ĝis 1936
* Achille Fèvre de 1927 ĝis 1940
* Eugène Nicolas de 1936 ĝis 1940

Vienne-(Haute)
*
Senatanoj
Listo de senatanoj de Yonne

Tiu artikolo prezentas **liston de senatanoj de la franca departemento Yonne**.

## Senatanoj de Yonne (2004-) 
* Pierre Bordier (UMP)
* Henri de Raincourt (UMP), nomumita ministro la 23-an de junio 2009, kaj anstataŭita de André Villiers la 24-an de julio 2009.

## 5-a Respubliko 
* Serge Franchis (UMP) de 1995 ĝis 2004
* Jean Chamant de 1977 ĝis 1995
* Odette Pagani de 1973 ĝis 1977
* Jacques Piot de 1968 ĝis 1973
* Paul Guillaumot de 1959 ĝis 1986
* André Plait de 1959 ĝis 1968
* Philippe de Raincourt (Sendependaj Respublikanoj) en 1959

## 4-a respubliko 
* Georges Schiever e 1946 ĝis 1947
* Paul Fourré de 1946 ĝis 1948
* André Plait de 1948 ĝis 1959
* Philippe de Raincourt (Sendependaj Respublikanoj) de 1948 ĝis 1959

## 3-a respubliko 
* Hippolyte Ribière de 1876 ĝis 1885
* Édouard Charton de 1876 ĝis 1890
* Jules Guichard de 1885 ĝis 1896
* Gustave Coste de 1890 ĝis 1900
* Alexandre Dethou de 1892 ĝis 1896
* Paul Bezine de 1896 ĝis 1909
* Charles Laubry de 1897 ĝis 1899
* Théophile Collinot de 1900 ĝis 1905
* Félix Lordereau de 1900 ĝis 1909
* Jean-Baptiste Bienvenu-Martin de 1905 ĝis 1940
* Félix Besnard de 1909 ĝis 1913
* Lucien Cornet de 1909 ĝis 1922
* Marcel Ribière de 1913 ĝis 1922
* Gaston Gaudaire de 1922 ĝis 1936
* Henri Hamelin de 1922 ĝis 1940
* Georges Boully de 1936 ĝis 1940

*
Yonne
Senatanoj
Listo de senatanoj de Territoire de Belfort

## 5-a Respubliko (1958- 
### Ekde la 21-a de septembro 2008 
* Jean-Pierre Chevènement

### De 1998 ĝis 2008 
* Michel Dreyfus-Schmidt, PS, mortinta en mandato, la 7-an de septembro 2008 kaj anstataŭita de Yves Ackermann, PS

### De 1989 ĝis 1998 
* Michel Dreyfus-Schmidt, PS

### De 1980 ĝis 1989 
* Michel Dreyfus-Schmidt, PS

### De 1971 ĝis 1980 
* Jean Bailly, UDR, nomumita membro de la registaro kaj anstataŭita la 3-an de novembro 1971 de Bernard Talon

### De 1959 ĝis 1971 
* Marcel Boulangé, SFIO

## 4-a respubliko (1946-1958) 
* Marcel Boulangé, SFIO (1948-1958)
* Henri Dorey, MRP (1946-1948)

## 3-a respubliko (1870-1940) 
### De 1936 ĝis 1940 
*ĝeneralaj balotoj des 9-a de januaro 1927 kaj 14-a de januaro 1936 :*
* Louis Viellard

### De 1920 ĝis 1927 
*ĝeneralaj balotoj de la 11-a de januaro 1920 :*
* Laurent Thiery

### De 1909 ĝis 1920 
*ĝeneralaj balotoj de la 3-a de januaro 1909 :*
* Philippe Berger, mortinta en mandato kaj anstataŭita la 19-an de majo 1912 de Laurent Thiery

### De 1900 ĝis 1909 
*ĝeneralaj balotoj de la 28-a de januaro 1900 :*
* Frédéric-Pierre Japy, mortinta en mandato kaj anstataŭita la 15-an de majo 1904 de Philippe Berger

### De 1891 ĝis 1900 
*ĝeneralaj balotoj de la 4-a de januaro 1891 :*
* Charles Fréry, mortinta en mandato kaj anstataŭita la 2-an de aŭgusto 1891 de Frédéric-Pierre Japy

### De 1882 ĝis 1891 
*ĝeneralaj balotoj de la 8-a de januaro 1882 :*
* François Viellard-Migeon, mortinta en mandato kaj anstataŭita la 2-an de januaro 1887 de Charles Fréry

### De 1876 ĝis 1882 
*ĝeneralaj balotoj de la 30-a de januaro 1876 :*
* Adolphe Thiers, kiu demisiis kaj estis anstataŭita la 11-an de junio 1876 de François Viellard-Migeon

Territoire de Belfort
*
Senatanoj
Nové Město pod Smrkem

**Nové Město pod Smrkem** () estas urbo en regiono Liberec en Ĉeĥio. La urbo oriente limas al Pollando. Vivas en ĝi  ().

La iom longan nomon oni foje mallongigas kiel NMpS. Ankaŭ la urba retejo uzas ĉi tiun nomon.

## Historio 
La urbo estis fondita en 1584 de Melchior von Redern kun la nomo *Böhmisch-Neustadt* (bohemia novurbo). Jam antaŭe en proksima Ludvíkov/Lusdorf ekzistis setlejo, kun preĝejo el la jaro 1346, kiu ankoraŭ ekzistas. En la urbo (urborajto en 1592) loĝis ministoj, kiuj ĉirkaŭe minis kupron, feron kaj stanon. Pro minado la urbo prosperis ĝis la tridekjara milito; poste ĝi koncentriĝis al aliaj ekonomiaj branĉoj, ekzemple produktado de teksumaĵoj (ŝpinado, teksado). En la 19-a jarcento aldoniĝis la produktado de porcelano.

En 1911 la urbo iĝis memstara tribunala distrikto en distrikto Fridland en reĝlando Bohemio (habsburga imperio).

Ĝis la dua mondmilito granda plimulto de la loĝantaro estis germanoj (1930: 95,8&nbsp;%); la germana nomo de la urbo tiam estis *Neustadt an der Tafelfichte*. ("Tafelfichte" estas la germana nomo de la monto "Smrk".)

La urbo partoprenas en la laborgrupo Novurbo en Eŭropo.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
* **Nové Město pod Smrkem**
* Hajniště
* Ludvíkov pod Smrkem


Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Urboj en distrikto Liberec
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Fridlanta montetaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
14014 Münchhausen

'*14014 *Münchhausen''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana barono Karl Friedrich Hieronymus von Münchhausen (1720 — 1797), ankaŭ konata kiel "la mensogema barono" ; ano de germana nobela familio unue menciita en 1183. Li estis elstara rakontisto de anekdotoj kaj troigitaj aventuaj rakontoj, kiuj poste estis kaptitaj en romanoj, teatraĵoj kaj filmoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Listo de senatanoj de Hauts-de-Seine

Tiu artikolo prezentas **liston de senatanoj de la franca departemento Hauts-de-Seine** en la kvina Respubliko, ekde la balotoj de 1968

La nombro de senatanoj por la eksa departemento Seine-et-Oise estis fiksita je 8 elektitoj okaze de la kompleta elekto de la Senato de la 26-a de aprilo 1959. Sekve de la reorganizo de la pariza regiono en 1964, aplikebla ĝis la 1-a januaro 1968, la nombro de la senatanoj por la departementoj Seine kaj Seine-et-Oise estis altigita de 30 al 39, kaj ili estis disdonitaj al la novaj departementoj. Hauts-de-Seine, kaj la tuto de la pariza regiono, apartenis al la serio C. La senatanoj estis elektitaj por naŭjara mandato, la renovigoj okazis en 1977, 1986 kaj 1995.

Post la leĝo n° 2003-697 de la 30-a de julio 2003, la mandato de la senatanoj estis reduktita al ses jaroj. Tiu nova daŭro aplikiĝis en Hauts-de-Seine okaze de la balotoj de 2004. Ĝi tamen estis modifita al sep jaroj, la plilongigo de unu jaro de tiu mandato ŝuldigix al decido de la Konstitucia Konsilio de 2004, kiu prokrastis la balotojn komence antaŭviditaj en 2007 kaj 2010, por eviti tro de balotoj en 2007. Hauts-de-Seine apartenas, ekde la balotoj de 2011, en la serio 1.

La senatanoj estas elektitaj laŭ universala nerekta balotsistemo de la grandaj balotantoj. En 2011, tiuj-ĉi estis .

Plilongige la proporcia balotsistemo valida en la eksa departemento Seine-et-Oise estis konservita, la nombro de elektitoj estis 7, en la departemento Hauts-de-Seine, ekde 1968.

## Mandatperiodo 1968-1977 
De la 22-a de septembro 1968 ĝis la 24-a de septembro 1977.

## Mandatperiodo 1977-1986 
De la 25-a de septembro 1977 ĝis la 27-a de septembro 1986.

## Mandatperiodo 1986-1995 
De la 28-a de septembro 1986 ĝis la 23-a de septembro 1995.

## Mandatperiodo 1995-2004 
*De la 24-a de septembro 1995 ĝis la 30-a de septembro 2004.*

## Mandatperiodo 2004-2011 
*De la 26-a de septembro 2004 ĝis la 30-a de septembro 2011.*

## Mandatperiodo 2011-2017 
*Ekde la 25-a de septembro 2011.*

## Aneksaĵoj 
### Notoj kaj referencoj 
### Vidu ankaŭ 
* Senato (Francio)
* Politikaj frakcio en la Senato
* Francaj senatanaj balotoj de 1968, 1977, 1986, 1995, 2004 kaj 2011
* Listo de senatanoj de Seine (antaŭ 1968)

### Eksteraj ligiloj 
* Eksaj senatanoj de Hauts-de-Seine en *senat.fr*
* Nunaj senatanoj de Hauts-de-Seine en *senat.fr*


Hauts-de-Seine

Senatanoj
Synsepalum dulcificum

eta|fruktoj kun semoj
La **miraklobero** (**Synsepalum dulcificum**) estas specio el la familio de la Sapotacoj (Sapotaceae).

## Priskribo 
La miraklobero estas ĉiamverda malgranda arbo aŭ arbedo, kiu atingas alton de ĝis 4,5 metroj. Ĝi havas densan foliaron el longecaj ĝis ovalaj folioj. La blankaj floroj kreskas ĉe la akselburĝonoj de falintaj folioj. La planto havas purpurajn berojn kun unu semo, kiuj havas la grandecon de ĉerizo (2 ĝis 3&nbsp;cm).

## Permeso kiel nutraĵo 
Ankoraŭ la bero ne estas agnoskita nutraĵo en EU. Tial la komerco de miraklobero kiel nutraĵo ne estas permesita.

## Enhavo-substancoj 
La planto produktas mirakulinon, kiu estas biologie malpli komplike sintezigebla ol sukero (glukozo).

En okcidenta Afriko la miraklobero estas uzata por plibonigi la guston de acidaj nutraĵoj.

### Efiko 
La enhavosubstanco mirakulino influas multege la gustan percepton.
La gliykoproteino  plifortigas la percepton de la lango por dolĉaĵo. Ankaŭ acidaĵoj aŭ amaraĵoj gustas tuj dolĉe, sed la gusto por akraĵon ne ŝanĝiĝas. Ĉi tiu fenomeno daŭras ĝis la mirkulino estas fluigita de la salivo sekreciita en la buŝa kavo, ene de proksimume 15 ĝis 30 minutoj.

Pro la surpriza efiko la konsumado de miraklobero estas pli kaj pli ŝatata en Usono kaj okcidenta Eŭropo.

## Disvastigo 
La miraklobero kreskas en la malaltebenaĵoj de la varmegaj kaj humidaj tropikoj. Ĝi indiĝenas en la tropika okcidenta Afriko. Tie ĝi fruktas dufoje jare, ĉiam post la pluvsezono. La grundo estu acida (pH inter 4,5 kaj 5,8) kaj humida. Ĝi ne toleras froston.

## Sistematiko 
Tiu ĉi specio estis priskribita en 1827 sub la nomo *Bumelia dulcifica* fare de Heinrich Christian Friedrich Schumacher & Peter Thonning en *Beskrivelse af Guineeiske planter*, p.&nbsp;130-131. William Freeman Daniell metis ĝin 1852 sub la nomo *Synsepalum dulcificum* en *Pharmaceutical Journal and Transactions*, 11, p.&nbsp;445. al la genro *Synsepalum*. Pliaj sinonimoj estas : *Bakeriella dulcifica* (Schumach. & Thonn.) Dubard, *Bumelia dulcifica* Schumach. & Thonn., *Pouteria dulcifica* (Schumach. & Thonn.) Baehni, *Richardella dulcifica* (Schumach. & Thonn.) Baehni, *Sideroxylon dulcificum* (Schumach. & Thonn.) A.DC.

## Eksteraj ligiloj 
* Mallongaj informoj pri la specio el *Ecology & Evolutionary Biology Department, University of Connecticut* 
* Donna McVicar Cannon: http://www.quisqualis.com/mirfrtdmc1a.html und http://www.quisqualis.com/Synsepalum_dulcificum.html
* http://www.instructables.com/id/EWQ4GV6F176TTLC/ 
* *Geschmackssinn: Unmögliches geschieht im Mund (gustosento: miraklo okazas en la buŝo)* el FAZ.NET vom 17. März 2010.

Kategorio:Beroj
Kategorio:Fruktplantoj
Listo de senatanoj de Vosges

Tiu artikolo prezentas **liston de senatanoj de la franca departemento Vosges**.

Inter la **senatanoj de Vosges** estas Jules Ferry kaj Christian Poncelet, kiuj havas kiel komunan punkton esti prezidanto de la Senato.

Jules Méline, kiu estis prezidanto de la Konsilio, restis senatano de Vosges de 1903 ĝis sia mortinta en 1925.

## 5-a respubliko
* Louis Courroy (RI) de 1959 ĝis 1977
* Henri Parizoot (RI) de 1959 ĝis 1977
* Albert Voilquin (UREI) de 1977 ĝis 1995
* Christian Poncelet (RPR poste UMP) de 1977 ĝis 2014
* Gérard Braun (alpar. RPR poste UMP) de 1995 ĝis 2004

## 4-a respubliko
* Henri Poincelot de 1946 ĝis 1948
* Jean-Marie Grenier de 1946 ĝis 1952
* Michel Madelin de 1948 ĝis 1952
* Louis Courroy de 1952 ĝis 1959
* Henri Parizoot de 1952 ĝis 1959

## 3-a respubliko
* Nicolas Claude de 1876 ĝis 1888
* Claude Claudot de 1876 ĝis 1879
* Eustache Georges de 1876 ĝis 1891
* Christian Kiener de 1882 ĝis 1896
* Charles Ferry de 1888 ĝis 1891
* Jules Ferry de 1891 ĝis 1893
* Alfred Brugnot de 1891 ĝis 1903
* Albert Ferry en 1893
* Paul Frogier de Ponlevoy de 1894 ĝis 1909
* Louis Parizoot de 1896 ĝis 1909
* Jules Méline de 1903 ĝis 1925
* Thierry Comte de Alzaco de 1909 ĝis 1934
* Henry Boucher de 1909 ĝis 1920
* Paul Lederlin de 1920 ĝis 1927
* Maurice Flayelle de 1926 ĝis 1938
* Adrien Richard de 1927 ĝis 1940
* André Barbier de 1934 ĝis 1940
* Louis Gaillemin de 1936 ĝis 1940

*
Vosges
Senatanoj
Preĝejo Sankta Maria de la Dorno

eta|maldekstre|Fronta vidaĵo
eta|350ra|Sankta Maria de la Dorno ĉe la riverbordo de Lungarno
eta|Flanka vidaĵo
La preĝejo **Sankta Maria de la Dorno** () estas malgranda preĝejo en Pizo.

Ĝi dankas sian nomon al dorno el la dornokrono, kiun ĉi tiu preĝejo loĝigis gardis longan tempon. La dorno tamen devis estis fordonata al la preĝejo *Sankta Klara* kaj troviĝas nun en ties kapelo, kiu apartenas al la samnoma malsanulejo.

## Konstruo kaj ekipaĵo 
Jam proksimume 1230 komenciĝis la konstruo de la preĝejo kiel adorejo de ''Sankta Maria de l' Nova Ponto* (itale: *Santa Maria del Pontenuovo*). Origine ĝi estis konstruata sur la gruza fluejo de la rivero Arno kaj estis ĉirkaŭata de malferma arkaĵtegmento. De 1323 ĝis 1325 arĥitekto kaj skulptisto Lupo di Francesco pliampleksigis ĝin per abuna dekoracio el gablokampoj, pintturoj, statuoj, ĉemuraj templetoj kaj gabloj. Kiam la preĝejo en 1333 fariĝis la nova gardejo por la relikvo *dorno el la Krista dornokrono*, ĝi ricevis sian nunan nomon. La konstruaĵo estas tipa por la gotika arĥitekturo itala.

La konstruon de ĉi tiu preĝejo partoprenis la plej famaj artistoj de la 14-a jarcento, ekzemple Lupo di Francesco, Giovanni di Balduccio, Andrea Pisano kaj Nino Pisano. Giovanni Pisano verkis interalie la Madonon kun Suĉinfano (itale: *Madonna col Bambino'') kaj la anĝelojn en la niĉo ĉe la fasado.

Plurfoje oni devis ripari la preĝejon pro difektoj kaŭzitajn de superakvego. En 1871 oni malmuntis la preĝejon pro la daŭre minacanta superakvego kaj dum la alikonstruado de la promenejoj de l' Arno en 1884 rekonstruita sur la nuna, pli alte situanta loko. Laste oni renovigis la etan preĝejon inter 1996 kaj 1998. Oni anstataŭis multajn statuojn ĉe la ekstera muro de la preĝejo per kopioj; la originaloj estas videblaj en la Nacia Muzeo Sankta Mateo.
eta|maldekstre|Mamnutra Madono
En la preĝeja interno troviĝas statuoj de la *Madono kun Suĉinfano*, de *Sankta Petro* kaj de *Johano la Bapisto* de Andrea Pisano kaj Nino Pisano el la epoko de 1345 ĝis 1349. Ili validas kiel majstraĵoj de la gotika epoko. De Nino Pisano ankaŭ originas la Mamnutra Madono (itale: *Madonna del Latte*, laŭvorte Madono de l' Lakto), nun videbla en la Nacia Muzeo Sankta Mateo. Krom tio ankaŭ estas rigardebla la tabernaklo de Stagio Stagi, verkita en 1534 por la konservado de la dornokrona dorno

Kategorio:Gotikaj preĝejoj en Italio
Kategorio:Konstruaĵoj en Pizo
Kategorio:Muzeoj en Italio
Listo de senatanoj de Vendée

Tiu artikolo prezentas **liston de senatanoj de la franca departemento Vendée**.

## Listo de la nunaj senatanoj de Vendée (2014-)
* Didier Mandelli (UMP)
* Annick Billon (UDI)
* Bruno Retailleau (UMP)

## Eksaj senatanoj de Vendée 
### Konsilio de la Maljunuloj (1795-1799) 
### Membroj de la Supraj Ĉambroj (1800-1870) de Vendée 
#### Senatanoj de la Unua Imperio 
#### Membroj de la Ĉambro de la Pajroj
##### Unua Resurtronigo
##### Cent-Tagoj
##### Dua Resurtronigo
*  -  : Charles de Mesnard (1769-1842)

##### Julia monarkio
#### Senatanoj de la dua Franca Imperio
### 3-a respubliko 
* Amédée de Béjarry, 1840-1916, senatano de 1886 ĝis 1916
* Armand Charles de Baudry de Asson, 1862-1945, senatano de 1927 ĝis 1936
* Alfred Biré, 1826-1897, senatano de 1887 ĝis 1897
* Auguste de Cornulier de La Lande, 1812-1886, senatano de 1876 ĝis 1886
* Raymond de Fontaines, 1859-1949, senatano de 1927 ĝis 1944
* Baptiste Guinaudeau, 1817-1887, senatano de 1876 ĝis 1887
* Emmanuel Halgan, 1839-1917, senatano de 1885 ĝis 1917
* Stéphane Halgan (frère du précédent), 1828-1882, senatano de 1879 ĝis 1882
* Henri de Lavrignais, 1850-1927, senatano de 1920 ĝis 1927
* Paul Le Roux, 1850-1923, senatano de 1897 ĝis 1923
* Maurice Morand, 1869-1933, senatano de 1920 ĝis 1933
* Louis Rambaud, 1883- 1944, senatano de 1933 ĝis 1944
* Marie Edouard Benjamin Vandier, 1835-1878, senatano de 1876 ĝis 1878
* Léopold Robert, 1878-1956, senatano de 1935 ĝis 1944

### 4-a respubliko 
* Jacques Chaumel, 1908-1973, senatano de 1946 ĝis 1948, MRP
* Jacques de Maupeou, 1899-1963, senatano de 1948 ĝis 1949, RPF
* Henri Rochereau (1908-1999), senatano de 1946 ĝis 1959, ne-aliĝinto

### 5-a Respubliko 
* Louis Caiveau, 1924-1987, senatano de 1981 ĝis 1987, Unuiĝo de Demokratoj kaj Sendependuloj - UC
* Michel Crucis, naskiĝinta en 1922, senatano de 1977 ĝis 1995, UDF
* Hubert Durand, 1910-1981, senatano de 1959 ĝis 1977, Sendependaj Respublikanoj
* Yves Durand, 1910-2003, senatano de 1968 ĝis 1986, ne-aliĝinto
* Jacques de Maupeou, 1899-1963, senatano de 1948 ĝis 1949, RPF, kaj de 1959 ĝis 1963, Sendependaj Respublikanoj
* Louis Moinard, naskiĝinta en 1930, senatano de 1987 ĝis 2004, Unuiĝo de Demokratoj kaj Sendependuloj - UC
* Jacques Oudin, naskiĝinta en 1939, senatano de 1986 ĝis 2004, UMP
* Henri Rochereau (1908-1999), senatano de 1946 ĝis 1959, Sendependaj Respublikanoj
* Pierre Roy, 1898-1984, senatano de 1963 ĝis 1968, Sendependaj Respublikanoj
* Lionel de Tinguy du Pouët, 1911-1981, senatano de 1977 ĝis 1981, Unuiĝo de Demokratoj kaj Sendependuloj - UC

## Vidu ankaŭ 
* Vendée
* Listo de deputitoj de Vendée

*
Vendée
Senatanoj
Lycium barbarum

eta|habito de ordinara licio
La **ordinara licio** aŭ **goji-bero** (*Lycium barbarum*, sinonimo: *L. halimifolium*) estas planto el la familio de la Solanacoj (Solanaceae) kaj genro licio (*Lycium*). La planto estas novplanto en Eŭropo kaj oni nomas ĝin, inter alie, ankaŭ ’’’ĉina lupobero aŭ **goji-bero**. . En Ĉinio ĝi nomiĝas **Nínĝià gǒuqǐ** ( 宁夏枸杞 ). Ĝi estas uzata en la ĉina kuirarto kaj la tradicia ĉina medicino.

## Priskribo 
eta|floro de la ordinara licio
La ordinara licio estas somerverda arbedo, kiu kreskas ĝis kvar metrojn. Ĝiaj maldikaj vergecaj branĉoj havas pikilojn, pendas kaj portas longecajn lancetformaj, glatrandaj, grize verdaj alternaj folioj, kiuj fariĝas 2 ĝis 3 cm larĝaj kaj 3 ĝis 10 cm longaj. La arbedo floras de junio ĝis aŭgusto, part ĝis septembro. La planto estas vintrorezista kaj toleras froston ĝis -25&nbsp;°C. La planto disvastiĝas pere de siaj rizomoj. En ĝardeno oni povas limigi la disvastiĝon per rozombaraĵo.
eta|la ordinara licio en *Flora*de Thomé el 1885

## Deveno kaj historio 
Oni ne konas la originan devenregionon.Oni trovas la planton de sudorienta Eŭropo ĝis Ĉinio . Tipa kreskoregiono de la ordinara licio estas Ninĝio en Ĉinio. Verŝajne la planto disvastiĝis de tie tra Azio, Eŭropo, Nordameriko, Nordafriko kaj Aŭstralio/Novzelando. Parencaj specioj estas *L. chinense*, *L. ruthenicum* kaj *L. turcomanicum* en Azio kaj *L. pallidum* en Mezameriko kaj *L. europaeum* en la mediteranea regiono ĝis Portugalio.

## Utiligado 
### Kuirejo 
eta|maturaj goji-beroj
eta|sekigitaj beroj
La goji-beroj estas uzataj en Ĉinio ĉe kuirado kaj naturkuracado. La fruktojn oni povas manĝi krudaj aŭ kuiritaj. Kelkaj variantoj estas tro acidaj por esti manĝataj krudaj. 

## Vidu ankaŭ 
* Supernutraĵo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Wissenschaftliche Studien 

Kategorio:Ornamplanto
Kategorio:Beroj
Kategorio:Fruktplantoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Videoĵokeo

[eta|[Michael Pilarczyk, dum la 1990-aj jaroj videoĵokeo ĉe TMF]]
**Videoĵokeo** aŭ **vĵ** estas prezentist(in)o ĉe muzikstacio aŭ televido. Lia/ŝia laboro grandparte konsistas el babilado inter la videofilmetoj. La termino estas analoga al **dĵ** (diskĵokeo), iu kiu disaŭdigas muzikaĵojn por la ĉeestanta publiko aŭ por la radio je maniero kiu donas plivaloron al la programo.

[eta|maldekstra|300ra|VĴ MTV [Tajlando: VĴ John, VĴ Annie, VĴ Jane, VĴ Nicky kaj VĴ Poom]]

Kategorio:Video
Kategorio:Dancmuziko
Kategorio:Ŝatokupoj
Blazono de San-Marino

La **ŝtata blazono** de **San-Marino** kun ties flago kaj la nacia himno apartenas al la oficialaj simboloj de tiu eŭropa landeto. La blazono oficiale ekvalidis en la 14-a jarcento. Kiel tuto ĝi konsideratas simbolo de la libereco kaj sendependeco de la plej aĝa respubliko de la mondo. La blazono ankaŭ bildiĝas centre de la ŝtata flago de San-Marino kaj sur la San-Marina monero de unu eŭro.

Kategorio:Naciaj simboloj de San-Marino
Kategorio:Historio de San-Marino
San-Marino
14015 Senancour

'*14015 *Senancour'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst kaj de la franca astronomo Christian Pollas elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkisto kaj eseisto Étienne Pivert de Senancour (1770–1846), estas rigardita kiel unu el la pioniroj de la romantikisma movado. Lia epistola romano *Obermann'' (1804) estis forte inspirita de la filozofiaj ideoj de Jean-Jacques Rousseau.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Malkovrita de Christian Pollas
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Katedralo de Sankta Johano ('s-Hertogenbosch)

eta|Katedralo de Sankta Johano
eta|Sankta Johano en Hertogenbosch
La **katedralo de Sankta Johano** () estas romkatolika katedralo de gotika arĥitekturo en la centro de la nederlanda urbo ’s-Hertogenbosch. Ĝi validas kiel supro de brabanta gotiko en Nederlando kaj estas rangaltigita al regna monumento. La 26-an de junio 1929 la preĝejo ricevis la honortitulon basilika minor.

## Historio 
La preĝejo estis konstruata ekde 1220 kiel paroĥopreĝejo laŭ romanika stilo. En 1380 komenciĝis la konstruo de la gotika preĝejo laŭ koncepto de Willem van Kessel. En 1559 ĝi fariĝis katedralo de la novfondita episkopujo ’s-Hertogenbosch. La 15-an de julio 1584 eksplodis brulego en la nuna meza turo, kiu grave difektis la preĝejon. Inter 1629 kaj 1813 la preĝejo estis reformita.

De 1859 ĝis 1864 oni realigis unuan riparon; de 1961 ĝis 1985 okazis renovigo de la interno. Ekde 2000 pasas plia resanigo.

En la preĝeja interno troviĝas baptujo kreata en la jaro 1492 kaj grava orgeno. Krom per sia interna ekipaĵo la konstruaĵo imponas per sia grandeco (ĝi longas proksimume 115 metrojn) kaj per sia fasado riĉe ornamita per ŝtonskulptaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la katedralo

Kategorio:Bazilikoj en Eŭropo
Kategorio:Romkatolikaj katedraloj en Nederlando
Kategorio:Historiaj monumentoj en Nederlando
Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Nederlando
Kategorio:Gotikaj katedraloj
Kategorio:'s-Hertogenbosch
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1530-1539
Kategorio:Aperis en 1530
Listo de senatanoj de Tarn

Tiu artikolo prezentas **liston de senatanoj de la franca departemento Tarn**.

* Jacqueline Alquier (PS) ekde 2004
* Jean-Marc Pastor (PS) ekde 1995

## 5-a respubliko 
*François Monsarrat de 1959 ĝis 1968
*Fernand Verdeille de 1959 ĝis 1974
*Louis Brives de 1968 ĝis 1995
*Frédéric Bourguet de 1974 ĝis 1977
*Georges Spénale de 1977 ĝis 1983
*Jacques Durand de 1983 ĝis 1986
*François Delga de 1986 ĝis 1995
*Georges Mazars de 1995 ĝis 1998
*Roger Lagorsse de 1998 ĝis 2004

## 4-a respubliko 
*Marcel Grimal de 1946 ĝis 1952
*François Monsarrat de 1952 ĝis 1959
*Fernand Verdeille de 1946 ĝis 1959

## 3-a respubliko 
*Étienne de Voisins-Lavernière de 1876 ĝis 1881 (poste neforigebla de 1881 ĝis 1898)
*Sylvain Espinasse de 1879 ĝis 1882
*Pascal Rigal de 1882 ĝis 1889
*Édouard Barbey de 1882 ĝis 1905
*Bertrand Lavergne de 1889 ĝis 1900
*Adrien Gay de Savary de 1898 ĝis 1927
*Louis Boularan de 1900 ĝis 1909
*Louis Vieu de 1905 ĝis 1931
*Paul Gouzy de 1909 ĝis 1919
*Édouard Andrieu de 1920 ĝis 1936
*Pierre Loubat de 1927 ĝis 1940
*Fernand Lavergne de 1931 ĝis 1940
*Laurent Camboulives de 1936 ĝis 1940


Tarn
Senatanoj
14016 Steller

'*14016 *Steller'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst kaj de la franca astronomo Christian Pollas elde la *Observatorio de Calern'' en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana plantsciencisto Georg Steller (1709–1746), natursciencisto ĉe la dua ekspedicio de Vitus Bering al Kamĉatko. Li kolektis ĉ. 1100 nekonatajn plantojn en la najbarecon de Irkutsk. Li akompanis Bering en Oĥotsk ĉe la okcidenta marbordo de Kamĉatko kaj sekvis lin sur la ekspedicio, kiu kondukis al la malkovro de sudorienta Alasko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Malkovrita de Christian Pollas
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Suedoj

eta|Porko *Potamochoerus porcus*
**Suedoj** (*Suidae*) estas la biologia familio al kiu apartenas porkoj. Aldone al nombraj fosiliaj specioj, ĝis dekses vivantaj specioj estas nuntempe agnoskitaj, klasitaj en inter kvar kaj ok genroj. Tiu familio inkludas la hejman porkon, *Sus scrofa domesticus* aŭ *Sus domesticus*, aldone al nombraj specioj de naturaj porkoj, kiaj la Babiruso *Babyrousa babyrussa* kaj la Verukapro *Phacochoerus aethiopicus*. Ĉiuj **suedoj** estas indiĝenaj de la Malnova Mondo, kun teritorioj el Azio kaj ties insuloj, al Eŭropo, kaj Afriko.

La plej fruaj fosilioj de suedoj datas el la epoko Oligoceno de Azio, kaj ties descendantoj atingis Eŭropon dum la Mioceno. Oni konas kelkajn fosiliajn speciojn kaj ili montras adaptojn al ampleksa gamo de diferencaj dietoj, el striktaj herbomanĝantoj al eblaj kadavromanĝantoj (ĉe *Tetraconodon*).

## Notoj 

Kategorio:Parhufuloj
Kategorio:Familioj de mamuloj
(14017) 1994 NS

**(14017) 1994 NS** estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Yoshisada Shimizu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
14041 Dürrenmatt

'*14041 *Dürrenmatt'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa verkisto Friedrich Dürrenmatt (921 – 1990), honorita per multenombraj literaturaj premioj. Li verkis pri la kontraŭdiroj kaj mem-deliroj de sia tempo satire, kun groteskaj kaj hororaj kurboj. *Der Besuch der alten Dame* kaj *Die Physiker'' havis tutmondan sukceson.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Listo de senatanoj de Val-d'Oise

Tiu artikolo prezentas '''liston de senatanoj de la franca departemento Val-d'Oise''' en la kvina Respubliko, ekde la balotoj de 1968.

La nombro de senatanoj por la eksa departemento Seine-et-Oise estis fiksita je 8 elektitoj ekde la kompleta elekto de la Senato de la 26-a de aprilo 1959. Sekve de la reorganizo de la pariza regiono en 1964, aplikebla ĝis la 1-a januaro 1968, la nombro de la senatanoj por la departemento Seine kaj Seine-et-Oise estis altigita de 30 al 39, tiuj seĝoj estis disdonitaj al la novaj departementoj. Val-d'Oise, kaj la tuto de la pariza regiono, apartenis al la serio C. La senatanoj estis elektitaj por naŭjara mandato, la renovigoj okazis en 1977, 1986 kaj 1995.

Post la leĝo n° 2003-697 de la 30-a de julio 2003, la mandato de la senatanoj estis reduktita al ses jaroj. Tiu nova daŭro aplikiĝis en Val-d'Oise okaze de la balotoj de 2004. Ĝi tamen estis modifita al sep jaroj, la plilongigo de unu jaro de tiu mandato ŝuldiĝis al decido de la Konstitucia Konsilio de 2004, kiu prokrastis la balotojn komence antaŭviditaj en 2007 kaj 2010, por eviti tro da balotoj en 2007. Val-d'Oise apartenas, ekde la balotoj de 2011, al la serio 1.

La senatanoj estas elektitaj laŭ universala nerekta balotsistemo de la grandaj balotantoj. En 2011, tiuj-ĉi estis .

Plilongigante la balotsistemon validan en la eksa departemento Seine-et-Oise kiu estas proporcia balotsistemo, eĉ se ĝi devus esti modifita al plimulta balotsistemo je du balotvicoj. Tiu escepto estis forigita en 2003, okaze de la redukto de la limo al kvar senatanoj, sed sen konsekvenco por la departemento, kies nombro de elektitoj estas 4 ekde 1977, post altigo unuafoje de 3 al 4 okaze de la baloto de 1968.

## Mandatperiodo 1968-1977 
De la 22-a de septembro 1968 ĝis la 24-a de septembro 1977.

## Mandatperiodo 1977-1986 
De la 25-a de septembro 1977 ĝis la 27-a de septembro 1986.

## Mandatperiodo 1986-1995 
De la 28-a de septembro 1986 ĝis la 23-a de septembro 1995.

## Mandatperiodo 1995-2004 
*De la 24-a de septembro 1995 ĝis la 30-a de septembro 2004.*

## Mandatperiodo 2004-2011 
*De la 26-a de septembro 2004 ĝis la 30-a de septembro 2011.*

## Mandatperiodo 2011-2017 
*Ekde la 25-a de septembro 2011.*

## Aneksaĵoj 
### Notoj kaj referencoj 
### Vidu ankaŭ 
* Senato (Francio)
* Politika frakcio en la Senato
* Francaj senatanaj balotoj de 1968, 1977, 1986, 1995, 2004 kaj 2011
* Listo de senatanoj de Seine-et-Oise (antaŭ 1968)

### Eksteraj ligiloj 
* Eksaj senatanoj de Val-d'Oise en *senat.fr*
* Nunaj senatanoj de Val-d'Oise en *senat.fr*


Val-d'Oise
Senatanoj
Cetartiodaktiluloj

[alternative=Szikaszarvas (Cervus nippon)|eta|[Ruĝa cervo (*Cervus nippon*)]]
**Cetartiodaktiluloj** aŭ en latina scienca nomo *Cetartiodactyla* estas la klado en kiu estas ofte metitaj kaj balenojn (inklude delfenojn) kaj parhufulojn. La termino estis stampita per mergado de la nomo por ambaŭ ordoj, nome Cetacoj kaj Artiodaktiluloj, en ununura vorto. La termino *Cetartiodactyla* nome **Cetartiodaktiluloj** respegulas la ideon ke balenoj evoluis ene de Artiodaktiluloj. Laŭ tiu difino, ties plej proksima vivanta surtera parenco ŝajne estas la hipopotamo. La klado formita per unuigo de balenoj kaj hipopotamoj estas nomita *Whippomorpha*. Alternative, la termino 'Cetartiodactyla' estis uzita por aludi al klado kie Cetacoj evoluis kun Artiodaktiluloj kaj ne ene de ĝi. Laŭ tiu difino, ĉiuj Artiodaktiluloj, inklude hipopotamoj, estas pli proksime rilataj unu kun alia ol ili al balenoj.

Tiu grupo estis proponita kiel nova ordo, sed pruvaro de la preciza rilataro inter la du nuntempaj ordoj ne estas sufiĉa por akceptinde merĝigi ilin.

Kategorio:Mamuloj
Kategorio:Biologiaj ordoj
Listo de senatanoj de Martiniko

Tiu listo prezentas senatanojn de Martiniko laŭ periodoj.

## Tria Respubliko 
La Tria Respubliko daŭris de 1870 ĝis 1940.

## Kvara Respubliko 
La Kvara Respubliko daŭris de 1946 ĝis 1958.

## Kvina Respubliko 
La kvina Respubliko ekvalidis en 1958. La departemento Martiniko estas reprezentata de du senatanoj ekde 1959.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Senato
* Listo de deputitoj de Martiniko
* Politiko en Martiniko

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala interretejo de la Senato

*
Martiniko
Senatanoj
Grunto

**Grunto** estas voĉo eksendita de multaj tipoj de bestoj, ĉefe mamuloj, ĝenerale kiam vidiĝas minacataj aŭ por timigi supozitajn malamikojn. Tiu sono estas atingita danke al la laŭta vibrado de la voĉkordoj post enspiri aeron. 

Laŭ PIV *grunt/i* estas ne transitiva verbo kiu signifas bleki kiel porko. Tamen aliaj gruntoj estas elsenditaj de kelkaj marsupiuloj, primatoj ktp.

## Onomatopeo 
«Grrr» estas la plej komuna onomatopeo de grunto. Ĝi populariĝis en bildostrioj kaj televidserioj. Ĝi estas ĝenerale mallonga, sed ekzistas gruntoj pli longdaŭraj.

## Vidu ankaŭ
* Animala komunikado
* Bojado

## Referencoj 
Kategorio:Mamuloscienco
Kategorio:Bestaj sonoj
Johann Christian Polycarp Erxleben

**Johann Christian Polycarp ERXLEBEN** (22-a de junio 1744 - 19-a de aŭgusto 1777) estis germana naturalisto el Quedlinburg.

Erxleben estis profesoro de fiziko kaj bestokuracado ĉe la Universitato de Göttingen. Li verkis *Anfangsgründe der Naturlehre* (1772) kaj *Systema regni animalis* (1777). Li estis fondinto de la unua kaj plej malnova akademia Bestokuracada Lernejo en Germanio, nome Instituto de Bestokuracado, en 1771.

Li estis la filo de Dorothea Christiane Erxleben, kiu estis la unua virino en Germanio kiu iĝis kuracisto.

## Verkoj 
Parta listo:
* 1767 *Einige Anmerkungen über das Insektensystem des Hr. Geoffroy und die Schäfferschen Verbesserungen desselben*. Hannoverisches Magazin, Hannover (Stück 20) 305-316
* 1772 *Anfangsgründe der Naturlehre*. Göttingen und Gotha, Dieterich 648 p., 8 Taf.
* 1775 *Anfangsgründe der Chemie* . Göttingen, Dieterich, 472p. Cifereca eldono ĉe Universitata kaj Urba Biblioteko de Düsseldorf
* 1769-1778 Pallas, P. S., Baldinger, E. G., Erxleben, J. C. P. [plena titolo] *Peter Simon Pallas Naturgeschichte merkwuerdiger Thiere, in welcher vornehmlich neue und unbekannte Thierarten durch Kupferstiche, Beschreibungen und Erklaerungen erlaeutert werden. Durch den Verfasser verteutscht*. I. Band 1 bis 10te Sammlung mit Kupfern. Berlin und Stralsund, G. A. Lange (Samml. 1-10), 48 Taf.

## Referencoj 
* Gerta Beaucamp: *Johann Christian Polycarp Erxleben. Versuch einer Biographie und Bibliographie.* (= Lichtenberg-Studien, hg. von Stefan Brüdermann und Ulrich Joost, Bd. 9). Wallstein Verlag Göttingen 1994
* Georg Christoph Lichtenberg: *Vorlesungen zur Naturlehre.* Ediert nach G. Chr. Lichtenbergs annotierten Handexemplar der 4. Auflage von Johann Christian Polykarp Erxlebens "Anfangsgründe der Naturlehre", hrsg. v. d. Akademie der Wissenschaften zu Göttingen. Wallstein Verlag Göttingen 2005
* Bertram Brenig: "Johann Christian Polycarp Erxleben (1744-1777) - Universalgelehrter, Naturforscher und Tierarzt". Georgia-Augusta 72, 35-44 (2000)

## Eksteraj ligiloj 
* Erxleben genealogio
* Gaedike, R.; Groll, E. K. & Taeger, A. 2012: Bibliography of the entomological literature from the beginning until 1863 : online database - version 1.0 - Senckenberg Deutsches Entomologisches Institut.

Kategorio:Germanaj sciencistoj
(14067) 1996 GY17

**(14067) 1996 GY17** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Ankermann

**Ankermann** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Bernhard Ankermann (1859–1943), germana etnologo kaj afrikologo
* Daniel Anckermann (antaŭ 1595– post 1665), germana stukaĵisto
* Ernst Ankermann (* 1928), germana juristo
* Horst Ankermann (1921–2005), germana farmakologo kaj artisto
* Michael Ankermann (* 1960), germana politikisto
* Theodor Ankermann (1888–1967),  germana sindikatisto kaj politikisto
Wilhelm Kahlbaum

eta|Preparadoj en la entrepreno *Berlin-Chemie*, posteula entrepreno de la kahlbauma uzino, por la *Tago de la kemilaboristo* en 1979. eta|Ĉefa ejo de la adlershofa uzino hodiaŭ. **Wilhelm KAHLBAUM** (naskita la 30-an de decembro 1822 en Berlino, mortinta la 5-an de julio 1884 en Berlin-Adlershof) estis germana entreprenisto pri kemiaĵoj.

## Vivo 
La filo de la brandodistilisto Carl August Ferdinand Kahlbaum transprenis en 1847 la de la patro en 1818 en la Münz-strato fondita entrepreno *Spritreinigungsanstalt und Likörfabrik*. Ekde 1859 li komencis ŝanĝi la fabrikon en modernan grandentreprenon.

Surbaze de esploroj pri alkoholdestilado en la laboratorio de August Wilhelm von Hofmanns kaj inspirite de Von Hofmanns mem Kahlbaum malfermis en 1870 duan kemian fabrikon en la Schleßische-strato en la sudoriento de Berlino. Tie ĉi instalitis grandega laborejo scienca en kiu eblis prezenti purajn kaj konfidindajn laboratoriajn preparaĵojn kaj industriajn kemiaĵojn. Ili famigis la nomon de la entrepreno en la tuta fakula mondo.

En 1846 Kahlbaum edziĝis al Elisabeth (+1914), filino de la ĉarpentisto kaj konstru-entreprenisto Ludwig Schulz.

## Evoluoj postmorte 
Post la morto de Kahlbaum la floro daŭrigis danke al la zorgo de lia filo Johannes. En 1884 oni translokis la uzinon al Adlershof (finite en 1890). En 1927 transprenis la tuton la firmao *Schering A.K.*, kiu de post tiam nomiĝis *Schering-Kahlbaum A.K.*. En 2006 ĝi parte enkorpigitis al *Bayer Schering Pharma*. Dum la tempo de GDR la entrepreno *Berlin Chemie* ege gravis.

## Literaturo 
* Biografio ĉe *NDB*.
* Berr. d. dt. chem. Ges. 17, 1884, S. 1582, 3048, 42, 1909, S. 3560, 4919, 51, 1918, S. 13, 206
* Kahlbaum-Vademecum f. d. ärztl. Laboratorium, 1929
* F. Wilcke, Von d. Chem. Fabrik C. A. F. Kahlbaum zum Werk Adlershof d. Schering AG, in: Schering-Bll. 1941, Nr. 3, S. 30-35 (P)
* H. Holländer, Gesch. d. Schering AG, 1955, S. 49-57; K. Pomplun, in: Berliner Morgenpost v. 26.11.1972.

Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Germanaj kemiistoj
Cosmas Alder

**Cosmas ALDER** (naskita ĉ. 1497 en Baden, mortinta la 7-an de novembro 1550 en Berno) estis svisa komponisto kaj politikisto.

## Biografio 
Junuljare Adler estis korusa knabo - ĝis 1511 daŭris lia lerneja tempon. En 1524 li fariĝis mallongan tempon kantisto (ne kantoro!) en la konvento de Sankta Vincenco (katedralo) en Bern. Post la enkonduko de la Reformacio laŭ la reformita versio la konsilantaro urba elektis lin Sekretario pri publika konstruado en la 15.4.1528. Tiun oficon li havis ĝismorte. Samjare li iĝis ankaŭ sekretario de la bienposedantoj de Frienisberg: li verkis kelkajn katastrajn dokumentojn por la Frienisberg-domo en Berno.

En 1538 li iĝis deputito parlamenta. En la 7.8.1542 la parlamento elektis lin sekretario de la Supra hospitalo. Ekde 1543 li laboris ĉe la korporacio publika Mittellöwen. Post la morto de la unua edzino Alder edziĝis la 9.12.1545 al Barbara Schwäbler. Li mortis en la vintro de 1550 de pesto.

## Graveco komponista 
En liaj motetoj kaj kantoj Adler sekvis la teknikon de nederlandaj kaj francaj idoloj. La du Germanaj motetoj verkitis kiel interludoj por popolaj teatraĵoj; ili estas, kiel la Epitafkomponaĵoj je Ulrich Zwingli, gravaj ekzemploj de polifonia muziko el la 16-a jarcento.

La moteto pri la kanto *Innsbruck, muß ich dich lassen* montras melodiajn similaĵojn al la Innsbruck-kanto de Heinrich Isaac.

## Verkoj (elekto) 
* Inclytes antistes, Epitaph-Motette auf Zwingli, Basel 1534, hrsg. v. E. Bernoulli, in: Zwingliana, Zürich 1907, S. 139 ff.
* Isbruck, muß ich dich lossen, o. J., hrsg. v. A. Thürlings, in: Festschr. z. 2. Kongreß d. Internat. Musikges., Basel 1906
* Für all auf Erd, in: 65 deutscher Lieder, Straßburg 1535/36, hrsg. v. R. Eitner, Mhh. f. Musikgesch., 1894, S. 62, u. A. Geering, in: Schweizer Musikbuch, Zürich 1939, S. 117
* Da Jacob nu das Kleid ansach, 1538, gedr. in: Neue dt. Gesänge, Wittenberg 1544, hrsg. v. E. Bernoulli, in: Aus Liederbüchern d. Humanistenzeit, 1910; Hymni sacri numero LVII, Bern 1553; s. a. MGG.

## Literaturo 
* A. Flury-A. Thürlings, C. A., in: Zwingliana, 3, Zürich 1908, S. 214 ff.
* H. Dübi, C. A. u. d. berner. Ref., Bern 1930
* A. Geering, Die Vokalmusik in d. Schweiz z. Z. d. Ref., Aarau 1933, S. 157 ff.
* E. Bernoulli, A.s Komposition auf Zwinglis Tod, in: Zwingliana 2, Zürich 1907
* Arnold Geering: *Psalmen und geistliche Gesänge von Johannes Wannenmacher und Cosmas Alder.* Genève 1934.
* Andreas Traub: *Die «Hymni sacri» von Cosmas Alder.* In: *Die Musikforschung.* Kassel, Jg. 58 (2005), Heft 3, S. 274–281.
* Biografio ĉe *DHS*.
* Biografio ĉe *NDB*.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Svisaj komponistoj
Kategorio:Svisaj hebreistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1627
Kategorio:Mortintoj en 1661
Jenő Tombor

**Jenő Tombor,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tombor Jenő** estis hungara oficiro, ministro, apotekisto, ĵurnalisto.

Jenő Tombor http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC15363/15814.htm naskiĝis la  1880 en Hungara reĝlando en Nyitra (nuntempa Nitra en Slovakio). Li mortis la  1946 en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Tombor lernis unue en Budapeŝto, poste li plulernis en Vieno. Li instruis militadon inter 1908-1912. Li finbatalis la 1-an mondmiliton, poste la batalis por Hungara Sovetrespubliko havanta altajn rangojn. En 1920 li estis akuzita senrezulte, tamen li devis forlasi la armeon. Tial li plulernis en Universitato de Budapeŝto, kie li ricevis diplomojn pri kemio kaj farmacio. En la 1930-aj jaroj li estis ĵurnalisto, en 1939 li skribis, ke Germanio ne venkos. En 1945 li estis elektita parlamenta deputito, krome li ĝismorte estis ministro pri defendo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
János Vörös

**János Vörös** [jAnoŝ voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vörös János** estis hungara oficiro, ministro.

János Vörös http://mek.oszk.hu/00300/00355/html//ABC16241/16902.htm naskiĝis la  1891 en Csabrendek. Li mortis la  1968 en Balatonfüred.

## Biografio 
János Vörös lernis en Traisskirchen. En 1911 li atingis la rangon standardisto. Li batalis en la 1-a mondmilito, poste li plulernis en la akademio. Baldaŭe li instruis kaj li havis postenon en la ministerio. En 1939 li atingis la rangon kolonelo. En 1944 li apogis okupadon de Hungario fare de nazioj. Spite tion post monatoj li ŝanĝis politikon, li rifuĝis al Ruĝa Armeo, baldaŭe li estis ministro pri defendo. En 1946 li retiriĝis. En 1949 li estis akuzita kaj kondamnita pro spionado. En 1956 li liberiĝis, poste li jam ne plu politikadis.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri defendo
Listo de senatanoj de la Franca Gujano

La Franca Gujano estas reprezentata de unu senatano ekde 1948. Fine de la reformo de la Senato adoptita en 2003, la Franca Gujano estas reprezentata de du senatanoj ekde 2008.

## Kvara Respubliko 
## Kvina Respubliko 
La kvina Respubliko ekvalidis en 1958. La departemento de la Franca Gujano estas reprezentata de du senatanoj ekde 2008.

Franca Gujano
*
Senatanoj
Ulrich Stiehl

**Ulrich Walter STIEHL** (naskita la 23-an de decembro 1947 en  Wiesbaden) estas germana verkisto de faklibroj pri lingviko, la sanskrita lingvo kaj komputilprogramado.

## Agado 
Li verkis plurajn faklibrojn kaj artikolojn por fakgazetoj. En la 1980-aj jaroj li kreis diversajn programaron. De septembro 1984 ĝis marto 1987 li eldonis la komputilan magazinon *Peeker* pri la komputilo Apple II. Ĝis 2004 li laboris kiel trejnisto por la eldonejoj *Hüthig* kaj *Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus*. Li loĝas en Hajdelbergo.

Lia verko *Sanskrit-Kompendium* estas moderna lernolibro de la sanskrita lingvo kiu diferencas de multaj aliaj per novaj metodoj.

## Verkoj 
;Faklibroj
* *Einführung in die allgemeine Semantik.* Francke 1970 (Surreta eldono.
* *Satzwörterbuch des Buch- und Verlagswesens.* Verlag Dokumentation 1977, ISBN 3-7940-4147-X
* *Apple ProDOS für Aufsteiger.* Band 1, 2. ergänzte Auflage, Hüthig 1985, ISBN 3-7785-1098-3
* *Apple ProDOS für Aufsteiger.* Band 2, Hüthig 1985, ISBN 3-7785-1040-1
* *Apple Assembler.* 2. Auflage. Hüthig 1985, ISBN 3-7785-1047-9
* *Apple DOS 3.3.* 3., überarbeitete Auflage, Hüthig 1986, ISBN 3-7785-1297-8 (Surrete legebla 2-a eldono el 1984.
* *Die Buchkalkulation.* 4. völlig überarbeitete und stark erweiterte Auflage. Harrassowitz 1989, ISBN 3-447-02908-0 (Surrete.
* *Verlagswesen in Schaubildern.* Hüthig 2004 Surrete.
* *Der Verlagsbuchhändler.* durchgesehener Nachdruck der 2. Aufl. 1985, Hauswedell 1993, ISBN 3-7762-0377-3
* *Sanskrit-Kompendium.* 5. durchgesehene und erweiterte Auflage. 2011, Forkel Verlag, ISBN 978-3-7719-0086-1

;Artikoloj
* i.a. por la sekvantaj gazetoj: Börsenblatt, Buchmarkt, Peeker Magagzin für Mikrocomputer, Computer Persönlich, Computer Applications in the Laboratory (CAL)

;Programaro
* *MUM Macro Utilities Master.* Heyden 1983
* *DB-Meister, Adreß-, Kartei- und Schemabriefprogramm.* 2. Auflage 1986
* *ProDOS-Editor 1.0, Applesoft-Editor unter ProDOS-Betriebssystem.* Hüthig 1984
* *INPUT 1.0, A Professional Data Entry Utility.* Hüthig 1983
* *MMU 2.0, Memory Management Utilities.* Hüthig 1984
* *Softbreaker, Eine softwaremäßige Interrupt-Utility.* Hüthig 1984

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Hejmpaĝo oficiala pri sanskritaĵoj, sed ankaŭ kun aliaj informoj. 
* Hejmpaĝo en la germana.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj hindologoj
Kategorio:Sanskrito
Kategorio:Programaro
Porknecesejo

eta|Verdavitra modelo de porknecesejo. Ĉinio, orienta dinastio Han, jaroj 25 - 220.
**Porknecesejo** (nomita ankaŭ "porko-latrino") estas simpla tipo de necesejo aŭ latrino konsista el dom-ekstera apartaĵo muntita super porkareo kun falejo aŭ truo konektanta ambaŭ. La porkoj konsumas la fekaĵojn de la uzantoj de la necesejo. En Hindio, porkoj estis malsovaĝigitaj por longa tempo, plejparte en Goao kaj kelkaj kamparaj lokoj, por porknecesejoj. Kvankam ekologie logikaj same kiel ekonomiaj, porknecesejoj malkreskas en populareco kiam uzo de ekskrementaj cisternoj kaj kloakaj sistemoj pliiĝas en kamparaj lokoj.

Kategorio:Necesejoj
Listo de petroj

**Listo de petroj** laŭ alfabeta ordo jenas:

: agato
: andezito
: antracito
: ardezo
: argilo
: baŭksito
: bazalto
: diorito
: fonolito
: gabro
: gipsoŝtono
: gnejso
: granito
: grejso
: jaspo
: kalkoŝtono
: kersantito
: kreto
: kvarcito
: lignito
: marmoro
: marno
: molaso
: obsidiano
: porfiro
: pumiko
: sablo
: siliko
: skisto
: terkarbo
: tofo
: torfo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de mineraloj
* Rokaĵo
* Magmorokaĵo
* Metamorfa rokaĵo
* Sedimenta rokaĵo

Kategorio:Petro
Kategorio:Petrologio
Kategorio:Vulkanaj rokoj
Mór Perczel

**Mór Perczel** [percel], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Perczel Mór** estis hungara oficiro, militestro.
Mór Perczel http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC11587/12046.htm naskiĝis la  1811 en Bonyhád. Li mortis la  1899 en Bonyhád.

## Biografio 
maldekstre|eta|Busto pri Mór Perczel
Mór Perczel en 1827 aliĝis kaj lernis en armeo de Habsburgoj. En 1830 li komencis aranĝi komunan rifuĝon al la poloj, tial li estis forigita el la armeo. Li hejmenvenis kaj politikadis en la departemento. En 1843 li estis elektita parlamenta deputito. Li dekomence partoprenis en Hungara revolucio de 1848. En septembro li varbis taĉmenton, poste li aliĝis al la hungara armeo kaj li venkis en Pákozd kaj Ozora, baldaŭe li malvenkis en Mór. En 1849 li komence venkis en la suda landparto, sed poste falon de la liberecbatalo li ne povis halti. Li rifuĝis al Turka imperio, poste al Britio, dume li estis kondamnita je morto en Hungario. Pro la politika ŝanĝo li rajtis hejmenveni en 1867. Komence li partoprenis en la parlamenta laboro, baldaŭe li retiriĝis.

## Memorigiloj 
* stratoj en Budapeŝto, Miskolc, Pécs
* gimnazioj en Siófok, Mór
* faklernejo kaj busto en Bonyhád

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio kun bildo 
* hungarlingva biografio kun bildo 

Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj militestroj