open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gregor Schenk de Osterwitz

**Gregor Schenk von OSTERWITZ** (mortinta la ) estis inter 1396 kaj 1403 arkiepiskopo de Salcburgo kaj administranto de la integrita Regna prelatejo Berchtesgaden.

En al 10.4.1396 li elektiĝis, nur kvin tagojn post la morto de la malpostanto Pilgrim von Puchheim. Gregor originas el karintia dinastio, Schenken de Osterwitz. de 1367 li estis estinta kapitulano, de 1387 katedrala preposto de la katedralo de Salcburgo. 

## Episkopa agado 
Kvankam antaŭ elektiĝo promesis al la salcburgiaj landaj konsilioj plenumi diversajn postulojn, li tion ne realigis preferante ordoneman kaj severan regadon laŭ modelo de Pilgrim. Dum al regado de Gregor ankaŭ premis la granda okcidenta skismo kaj longaj kvereloj pri al germana reĝokrono. La salcburga ĉefepiskopo prudente favoris la abdikon de reĝo Venceslao kaj la surtronigon de Rupreĥto: aparte post kiam ĉi-lasta garantiis ĉiujn privilegiojn  de la klostra konvento de Berchtesgaden. Ankaŭ Bonifaco la  9-a konfirmis la teritorian enkorpigon.

Gregor ege sukcesis rilate al la ekonomio. Li daŭrigis la donon de privilegio al urboj kaj foiraj komunumoj. De la diocezo Passau] li akiris la areoj de Mattsee kaj Straßwalchen. Sub li, Salcburgio ĝuis sian plej grandan etendiĝon. Pro tro fia aŭtoritatemo li kolerigis multajn nobelojn. Tombo lia troviĝas antaŭ la baptujo de la katedralo de Salcburgo. 
## Literaturo 
* Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): *Geschichte Salzburgs. Stadt und Land*. Volumo 2: *Neuzeit und Zeitgeschichte*. Pustet, Salzburg 1988, ISBN 3-7025-0243-2

## Eksteraj ligiloj 
*Osterwitz ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Yair Golan

**Jair GOLAN** (; n. la 14-an de majo 1962 en Rishon LeZion, Israelo) estas israela politikisto kaj iama generalo en la Israelaj Defendaj Fortoj (IDF).

De decembro 2014 ĝis majo 2017, li funkciis kiel vicĉefkomandanto de la IDF Ĉefa stabo.  Li antaŭe estis komandanto de la Norda Komando ekde 2011  .

En majo 2024 li estis elektita kiel la gvidanto de la centro-maldekstra Laborista Partio (Avodah) , kaj en julio 2024 li transprenis la prezidon de la lastatempe fondita partia koalicio "La Demokratoj" de la Laborista Partio kaj la partio Meretz  . 

Membro de la Knesset de la partio Meretz en la 22-a , 23-a kaj 24-a Kneset, vicministro pri Ekonomio kaj Industrio de Israelo de la 26-a de julio 2021 ĝis la 29-a de decembro 2022 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Yair Golan ĉe la retejo de la Kneset

Kategorio:Israelaj generaloj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1962
Kategorio:Israelaj politikistoj
Naama Lazimi

**Naama LAZIMI** (‎, naskita la 11-an de januaro 1986 en Migdal HaEmek, Israelo) estas politikisto de la Laborista Partio (Avodah).

## Vivo kaj kariero 
La gepatroj de Lazimi estas marokaj judoj, kaj ŝi naskiĝis kaj kreskis en la urbo Migdal HaEmek en la nordo de Israelo. Ŝi servis en la Israelaj Defendaj Fortoj kaj studis judan historion en la Universitato de Ĥajfo.

Lazimi komencis sian politikan agadon en la studenta sindikato ĉe la Universitato de Ĥajfo, kaj ŝi laboris por antaŭenigi temojn de rajtoj de laboristoj, publika loĝado, seksegaleco kaj rajtoj de la GLAT-komunumo .

Lazimi antaŭe estis membro de la Ĥajfa Urba Konsilio kaj vicprezidanto de la studenta asocio . Ŝi komencis sian politikan karieron en la parlamento (Kneset) kiel politika konsilisto de Shelly Yachimovich .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Naama Lazimi ĉe la retejo de la Kneset

Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj aktivuloj
Kategorio:Israelaj oficiroj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1986
Shelly Yachimovich

**Ŝeli Raĥel JAĤIMOVIĈ** (latinlitera literumo **Yachimovich** sed en kelkaj fontoj **Echimovich** aŭ **Yechimovich**) (‎; naskita la 28-an de marto 1960 en Kfar Saba) estas israela ĵurnalisto, verkisto kaj politikisto reprezentanta la socialdemokratian kaj cionistan Laboristpartion. 

Membro de la parlamento (Kneset) de 2006 ĝis 2019.  Ŝi estis partiestro de la Laborista Partio de 2011 ĝis novembro 2013, kaj gvidanto de la opozicio.

## Vivo 
La gepatroj de Yachimovich estas ambaŭ holokaŭstotransvivantoj kiuj enmigris al Israelo de Pollando post Dua Mondmilito . Ŝi studis ĵurnalismon en la Universitato Ben-Gurion . Kiel ĵurnalisto, ŝi laboris en la radio kaj en televido. 

## Verkoj (elekto) 
* *Eshet Ish* (Devota Edzino). Keshet: Israelo, 2001
* *Mishakei Zuggot* (Ludoj de Paroj). Keshet: Israelo, 2003
* *Anachnu: Al Kalkala, Hevra, Musar Uleumiyut Beyisrael* (Ni: Pri Ekonomio, Socio, Moralo kaj Nacieco en Israelo). Am Oved : Israelo, 2011

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Shelly Yachimovich ĉe la retejo de la Kneset 
* serio de artikoloj de Shelly Yachimovich de 2006-12-25 ĝis nuntempe, TheMarker (altirita 2012-10-10)

Kategorio:Judaj feministoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1960
Kategorio:Israelaj ĵurnalistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Merav Michaeli

**Merav MiĤAELI** (, naskiĝis la 24-an de novembro 1966 en Petaĥ Tikva) estas israela ĵurnalisto, publicisto kaj politikisto de la Laborista Partio (Avoda). Ŝi estis la partiestro de sia partio ekde januaro 2021 kaj estis la Transportministro de Israelo en la kabineto Bennett-Lapid de junio 2021 ĝis decembro 2022 . La 7-an de decembro 2023, ŝi sciigis ke ŝi retiriĝus de politiko . 

## Vivo 
Merav Michaeli komencis labori por radio 19-jaraĝa kaj kiel televida programestro 21-jaraĝa.  Ŝi laboris kiel ĵurnalisto por la ĉiutaga ĵurnalo Haaretz .  Michaeli reprezentas feminismajn poziciojn kaj ankaŭ rekomendas por ĉiuj diskriminaciitaj kontraŭ grupoj. En 1996, ŝi gvidis kampanjon por seksperfortviktimoj. Laŭ ŝi, geedzeco kiel politika, jura kaj ekonomia institucio havas nenion komunan kun amo kaj enamiĝo, tial ŝi postulis almenaŭ la enkondukon de civila geedziĝo en Israelo ĉe TEDx-konferenco en Jafo en 2012 . En sia unua parlamenta parolado ŝi traktis feminismajn temojn . 

Kvankam ŝi rekomendas duŝtatan solvon interkonsenton per intertraktadoj inter palestinanoj kaj israelanoj, en 2013 ŝi kontraŭbatalis intertraktadmandaton por la tiama israela registaro, Netanjahu, ĉar laŭ ŝi oni nur volis intertraktadon sen rezultoj. Tamen, plia raŭndo de intertraktadoj sen rezultoj damaĝus la jam malaltan nivelon de fido  . 

Antaŭ la parlamentaj elektoj de 2022, Michaeli estis la mova forto malantaŭ Avoda kaj Meretz ne enirantaj komunan balotan liston, rezulte Meretz malsukcesis elektiĝi pro la sojla klaŭzo . 

Michaeli estas nepino de Rudolf Kasztner .

En aprilo 2024, Michaeli postulis dissolvon de armeaj batalunuoj kun historio de fitraktoj (ekz. Bataliono Netzah Yehuda), diranta ke ili mortigas palestinanojn “por neniu reala kialo.” 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Merav Michaeli ĉe la retejo de la Kneset 

Kategorio:Israelaj aktivuloj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1966
Kategorio:Israelaj ministroj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ateistoj
Kategorio:Israelaj feministoj
Gilad Kariv

**Gilad KARIV** (naskiĝis la 30-an de novembro 1973) estas israela politikisto de la Laborista Partio, prezidanto de la parlamenta Komitato pri Konstitucio, Juro kaj Justeco en la Kneset dum la kabineto Bennett-Lapid de junio 2021 ĝis decembro 2022 . 

Profesie li estas advokato kaj reformisma rabeno. Unu el la gvidantoj de Reformjudismo en Israelo kaj eksterlande .

Karib estas aktiva en la publika areno en la temoj de rilatoj inter eklezio kaj ŝtato, antaŭenigante religian liberecon kaj konsciencon, la kunekzistadon de judoj kaj araboj en Israelo, socian justecon, la duŝtatan solvon kaj la rilaton inter Israelo kaj la Diasporo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Reforma Rabeno Gilad Kariv pri la deŝtatigo de Juda identeco kaj la magnatoj de religio", *Haaretz*, la 27-an de septembro 2012
* Israela Movado por Progresa judismo (angla)
* Israelo Religia Agada Centro fondita de la IMPJ
* "Gilad Kariv: La Laborista kandidato kiu povus esti la unua reforma rabena MK", *The Jerusalem Post*, la 4-an de februaro 2021

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1973
Kategorio:Israelaj aktivuloj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj rabenoj
Bosques (Bonaero)

**Bosques** estas urbo en la suda areo de Granda Bonaero, Argentino. Ĝi estas la dua plej grava urbo en la distrikto Florencio Varela en la provinco Bonaero, kaj situas en la nord-centra parto de la distrikto; je 30&nbsp;km de Bonaero.

Multaj el ĝiaj stratoj estas nomitaj laŭ famaj argentinaj akademiuloj, kiel ekzemple "Arturo Capdevila", "Leopoldo Lugones", "José Hernández"; laŭ urboj en la provinco, kiel "Luján", "Lobos" aŭ "Tandil" kaj aliaj daŭre konservas la malnovan katastran sistemon per nombroj (numeritaj de 900 ĝis 1100).

## Vidu ankaŭ 
* Bosques (stacidomo)
* Santa Sofía (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Villa Elisa (La Plata)

**Villa Elisa** estas argentina urbo en la distrikto La Plata, situanta 15&nbsp;km de la centro de la urbo La Plata kaj 43&nbsp;km de la Aŭtonoma Urbo Bonaero, Argentino.

Ĝi estas la unua urbo apartenanta al la distrikto venante de Bonaero. Aliro povas esti farita per Camino General Belgrano (Provinca ŝoseo 1), Camino Parque Centenario (Provinca ŝoseo 14) kaj Aŭtovojo Doctor Ricardo Balbín (Nacia ŝoseo 1).

Ĝi havas fervojan stacidomon apartenantan al la Fervojo General Roca kaj tri arteriojn kiuj transiras ĝin: Camino General Belgrano, Camino Centenario, kaj transverse Avenida Arana (419 kaj eks-Provinca ŝoseo 19). Ĉi-lasta havas segmenton kiu konsistigas la ĉefŝoseon de la butikcentro kaj poste segmenton kie troviĝas multaj semajnfinaj domoj kun grandaj verdaj spacoj. Tiu avenuo ankaŭ estas la ligo kun la urbo Arturo Seguí, ankaŭ inkludita ene de la urba aglomeraĵo de Gran La Plata.

Ĝi ankaŭ havas unu el la unuaj grupoj de geskoltoj en Bonaero, "San Francisco de Asís", kreita en 1957, nuntempe kun pli ol 150 knabinoj, knaboj kaj junuloj kaj la asocion "Hornero Tenaz", NRO kun longtempa historio kiu provizas subtenon per materiaj kaj homaj rimedoj por bona disvolviĝo.

## Vidu ankaŭ  
* Villa Elisa (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Eberhardo de Starhemberg

**Eberhardo de STARHEMBERG** (naskiĝinta en 1360, mortinta la  en Salcburgo) estis inter 1427 kaj 1429 arkiepiskopo de Salcburgo.

Originis li de grava ministra dinastio *Starhemberg* kies kutima *kastelo Storchenberg/Stahrnberg* troviĝis en Haag am Hausruck. Patro lia estis Rudigero la 3-a de Starhemberg. Frue li studis teologion ĉe la universitato de Parizo kie li doktoriĝis. Poste li fariĝis dekano de la katedralkapitularo de Salcburgo. Dum mallonga regado li klopodis ordigi la administradon kaj providadis vasalon per feŭdoj. Estis lia volo fortiki burgojn kaj kastelojn. 

Li peris kontrakton kun duko Frederiko (Aŭstrio) pri ora/arĝenta ekspluato-rajto kaj kun la diocezo de Passau. Starhemberg rigide kontraŭbatalis konkubinecon de klerikoj. Tombo lia troviĝas en la kapelo Sankta Anno de la salcburga katedralo. Portreto de li videblas je Starhemberg-kastelo en Eferding. 

## Literaturo 
*Johann Schwerdling: *Geschichte des uralten und seit Jahrhunderten um Landesfürst und Vaterland höchst verdienten, teils fürstlich, teils gräflichen Hauses Starhemberg,*, Jos. Feichtinger, Linz 1830, p. 115–117 
*Constantin von Wurzbach: ["Starhemberg, Eberhard"](https://de.wikisource.org/wiki/BLK%C3%96:Starhemberg,_Eberhard_(II.)) - ĉe: *Biographisches Lexikon des Kaisertums Österreich,*, 37-a volumo,  Kaiserlich-königliche Hof- und Staatsdruckerei, Wien 1878, p. 167-168 
* Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): *Geschichte Salzburgs, Stadt und Land,* Pustet, Salzburg 1988, ISBN 3-7025-0243-2
 

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1360
Kategorio:Mortintoj en 1429
Juan Vucetich (Roca) (stacidomo)

**Juan Vucetich** estas fervoja haltejo sur la branĉo Temperley - Villa Elisa - La Plata de la Fervojo General Roca.

Ĝi situas antaŭ la Parko Pereyra Iraola, la Avenuo Centenario kaj la lernejo de suboficiroj Juan Vucetich en la distrikto Berazategui, Provinco Bonaero, Argentino.

## Vidu ankaŭ 
* Pereyra

Kategorio:Pereyra
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Cecília Müller

**Cecília Müller,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Müller Cecília Györgyi** [djordji] estas hungara magistrata kuracisto, ĝenerala kuracisto.

 naskiĝis .

## Biografio 
 akiris medicinan diplomon (MD) en Medicina Universitato de Pécs laŭde en 1984. Post la diplomo ŝi laboris 3 jarojn en municipo de Dunaújváros, poste same 3 jarojn en la sama urbo kiel fabrikeja kuracisto. Ŝi estis ĝenerala kuracisto en Nagyvenyim inter 1991–1996, pli poste ŝi estis magistrata kuracisto en Dunaújváros. Dum la ruĝ-ŝlima katastrofo en Hungario en 2010 ŝi respondecis pri la medicinaj farendaĵoj. Ekde 2018 ŝi estis kapo de la magistrataj kuracistoj, en la sekva jaro ŝi gvidis la defendon kontraŭ la KOVIM-19-kronvirusa pandemio de 2020 en Hungario. Tial ĉiutage ŝi estis videbla en la televido. Intertempe ŝi akiris licencojn pri laboreja medicino (1991), ĝenerala kuracado (1996), epidemia medicino (2000). Ŝi edziniĝis kaj naskis dufoje. Ŝi ricevis premiojn inter 2011-2020.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az anyatejes táplálás kedvező hatása a csecsemőkori allergiára utaló tünetek megelőzésében* (2002)
* *Anyatejes táplálás hatása az immunrendszerre* (2002)
* *Hosszantartó alacsony expozíció is megbetegedéshez vezethet* (2007)
* *Szilikózis előfordulása fogtechnikus munkakörben* (2007)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj magistrataj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj ĝeneralaj kuracistoj
Nová Víska (Bezvěrov)

**Nová Víska** estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Bezvěrov, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudokcidente de Bezvěrov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Nová Víska situas en katastra teritorio **Žernovník u Dolního Jamného** kun areo 6,21&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1506.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapeleto

## Ĉirkaŭaĵo
* Branišov

## Pluaj fotoj 

Nová Víska (6).jpg|Nová Víska
Nová Víska (7).jpg|Nová Víska
Nová Víska.jpg|Nová Víska
Nová Víska (8).jpg|Nová Víska

Kategorio:Bezvěrov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Pereyra

**Pereyra** estas urbo en la distrikto Berazategui, en Granda Bonaero, provinco Bonaero, Argentino. La samnoma fervoja stacidomo estis origine konata kiel *Derechos de la Ancianidad*.

Laŭ la antaŭa popolnombrado, ĝi havas  loĝantojn (2001).

## Vidu ankaŭ 
* Pereyra (stacidomo)
* Juan Vucetich (Roca) (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Johano de Reisberg

**Johano de REISBERG** (mortinta la ) estis inter 1429 kaj 1441 salcburga princĉefepiskopo. 
 
Originante el grava ministra dinastio (kun kutimburgo *Reisberg* apud Wolfsberg) li studis en Vieno antaŭ ol fariĝi ĝenerala vikario kaj eklezitribunala estro en 1403 kaj katedralpreposto en Salcburgo. Aŭtenta portreto lia troviĝas sur ora vitralo en la pilgrimkirko Sankta Leonardo en Tamsweg. 

Post papa promulgo de eko de kontraŭhusita kampanjo, ankaŭ Salcburgio milite engaĝiĝis sub la komando de Wiguleius von Volkersdorf kaj Jörg von Nussdorf. Kverelante pri sendo de pluaj monrimedoj por daŭrigotaj kontraŭhusitaĵoj de la aŭstria duko Alberto la 5-a (malgraŭ malvenkego de la hustitoj je Lipany), Johano devis cedi pagon de 7000 guldenoj al Alberto.

Preparante la koncilion de Bazelo, Johano kunvokis fakulojn al sinodo salcburga: apud disputado pri la husita problemo temis pri inspektado de klerikaj agadoj pro eblaj miskondutoj (konkubineco, simonio, drinkemo, vetludoj) kaj de ordenanoj. Alia temo estis la akurata divido de respondeco de tribunaloj sekularaj/nesekularaj. Finfine la bazelaj dkoncilianoj deklaris papon Eŭgeno la 4-an abdikita. Ĉe la demando de prefero de Eŭgeno la 3-a aŭ la kontraŭpapo Felikso la 5-a, la salcburganoj iel estis por Felikso. Sekvis du aliaj salcburgiaj provincaj sinodoj disputantaj ĉefe pri la skismo.

Imperiestro Sigismundo vane kontraŭbatalis fiajn feŭdecojn; la saman problemon havis ankaŭ Johano. Li mem sendis reprezentantoj al Vestfalio por klarigi la salcburgian pozicion. Nur imperiestro Frederiko la 3-a malpermesis al la salcburga ĉefkleriko procesi antaŭ vestafaliaj juĝejoj.

La tomo johana troviĝas en la kapelo Sankta Marteno de la katedralo de Salcburgo. 
## Literaturo 
* Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): *Geschichte Salzburgs, Stadt und Land.* Pustet, Salzburg 1988, ISBN 3-7025-0243-2

  

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1441
Dolní Jamné

**Dolní Jamné** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bezvěrov, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Bezvěrov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

**Dolní Jamné** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,7&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1208.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Paroĥestrejo

## Pluaj fotoj 

Dolní Jamné, pohled na část obce.jpg|Dolní Jamné
Dolní Jamné, domy II.jpg|Dolní Jamné
Dolní Jamné, kostel svatých Petra a Pavla 03.jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo en Dolní Jamné
Dolní Jamné, kostel sv. Petra a Pavla (3).jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo en Dolní Jamné
Dolní Jamné, kostel sv. Petra a Pavla (2).jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo en Dolní Jamné

Kategorio:Bezvěrov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Pereyra (stacidomo)

**Pereyra** estas fervoja stacio en la samnoma urbo, distrikto Berazategui, Provinco Bonaero, Argentino.

## Vidu ankaŭ 
* Pereyra

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Pereyra
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Služetín

Nomon **Služetín** havas pluraj setlejoj:

* Služetín (Teplá), parto de urbo Teplá en distrikto Cheb
* Služetín (Bezvěrov), parto de municipo Bezvěrov en distrikto Plzeň-nordo
Hudson (Bonaero)

**Hudson**, plennome **Guillermo Enrique Hudson**, estas urbo en la distrikto Berazategui, en la provinco Bonaero, Argentino. Ĝi estas parto de la urba aglomeraĵo de Granda Bonaero, en ĝia suda areo. 

## Vidu ankaŭ 
* Hudson (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Služetín (Bezvěrov)

**Služetín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bezvěrov, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordoriente de Bezvěrov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie . 

Služetín situas en katastra teritorio **Služetín u Bezvěrova** kun areo 2,93&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Služetín, domy.jpg|Služetín
Služetín, náves II.jpg|Služetín
Služetín, z Kozelky.jpg|Vido al Služetín

Kategorio:Bezvěrov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Juan Vucetich (Urquiza) (stacidomo)

**Juan Vucetich** estas fervoja stacio situanta ĉe la periferio de la urbo José C. Paz, Provinco Bonaero, Argentino en la samnoma urbo. Ĝi apartenas al la Fervojo General Urquiza de la argentina fervoja reto.

## Vidu ankaŭ 
* José C. Paz (urbo)

Kategorio:José C. Paz
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Internacia Biblioteko de Infana Literaturo

La  estas filia biblioteko de la Nacia Dieta Biblioteko kiu disponigas bibliotekservojn specialiĝantajn pri infanlibroj. Ĝi estis establita en 2000 kiel la unua nacia biblioteko de Japanio specialiĝanta pri infanlibroj.

Ĝi estas nabo en Japanio kaj internacia bazo por bibliotekservoj ligitaj al infanlibroj, inkluzive de la kolektado, konservado, kaj zorgado de infanlibroj kaj literaturo ligita al infanlibroj de Japanio kaj eksterlande. La instalaĵo situas en Parko Ueno, kvartalo Taito, Tokio .

## Historio 
La Internacia Infanbiblioteko malfermiĝis en 2000 en konstruaĵo kiu antaŭe estis la malnova Imperia Biblioteka-konstruaĵo kompletigita en 1906. La Internacia Infana Biblioteko havas kolekton de proksimume  volumoj (2013), ĉefe kolektante diversajn hejmajn kaj eksterlandajn infanlibrojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Internacia Biblioteko de Literaturo de Infanoj (en la japana, angla, ĉina kaj korea)

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Bibliotekoj
Kategorio:Literaturo por infanoj
Blink-182

**Blink-182** [] estas usona punk-popa bando formita 1992 en Poway, Kalifornio. Iliaj nunaj membroj estas la basisto kaj kantisto Mark Hoppus, la gitaristo kaj kantisto Tom DeLonge kaj la drumisto Travis Barker.

Blink-182 estas konsiderita tre grava por la evoluo de pop-punko. La kombino de pop-muzikaj melodioj kun rapida punkroko igis ilin popularaj en la radio. La grupo vendis pli ol 50 milionojn da albumoj . En 2011, la usona gazeto The New York Times skribis ke, "neniu punkbando de la 1990-aj jaroj estis pli influa ol Blink-182."

## Membroj 
## Albumoj 
* *Cheshire Cat* (1995)
* *Dude Ranch* (1997)
* *Enema of the State* (1999)
* *Take Off Your Pants and Jacket* (2001)
* *Blink-182* (2003)
* *Neighborhoods* (2011)
* *California* (2016)
* *Nine* (2019)
* *One More Time...* (2023)

## Ligiloj 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1992
Kategorio:Muzikaj grupoj malfonditaj en 2005
Kategorio:Usonaj muzikaj grupoj
Kategorio:Punkaj muzikaj grupoj
Chascomús (stacidomo)

**Chascomús** estas fervoja kaj busa stacidomo en la urbo Chascomús, en la provinco Bonaero.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Terminal de Chascomus (exterior).JPG|Ekstero
Chascomús train station 4.jpg|Stacio
CKD8G-0006 01.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Chascomús

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Chascomús
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Martin Hattala

**Martin Hattala,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hattala Márton,** estis hungarlandana slovaka lingvisto, pastro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Trsztena (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Trstená en Slovakio), li mortis  en Prago (Aŭstrio-Hungario, nun en Ĉeĥio).

## Biografio 
 lernis en Seminario Emericanum en Pozono, poste li studis filozofion en Nagyszombat (1842-1844), pli poste teologion en Pázmáneum. Li pastriĝis en 1848 kaj servis en 2 vilaĝoj. Ekde 1950 li instruis la slovakan lingvon en gimnazio en Pozono. Tiutempe li okupiĝis pri la naskiĝanta slovaka lingvo, en 1851 li havis mandaton verki ties oficialan gramatikon. Inter 1854-1892 li instruis en Universitato de Karolo, poste li pensiuliĝis. Unufoje li ricevis premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Grammatica linguae slovenicae, collectae cum proxime cognata Bohemica.* (1850)
* *Čechisch-slowakische und deutsche Aufgaben zum beiderseitigen Uebersetzen und Lesestücke.* (1851)
* *Kratká mluvnica slovenska.* (1852)
* *Zvukoslovi jazyka staro-i novočeského a slovenského.* (1854)
* *Srovnávaci mluvnice jazyka českého a slovenského.* (1857)
* *De contiguarum mutatione in linguis slavicis.* (1865)
* *Brus jazyka českého.* (1877)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio slovake kun bildo

## Referencoj 
Kategorio:Slovakaj pastroj
Kategorio:Slovakaj lingvistoj
Kategorio:Slovakaj instruistoj
Kategorio:Hungariaj slovakoj
Jörg Urban

**Jörg URBAN** (naskiĝinta la  en Meißen) estas germana diplomita inĝeniero pri hidrologio kaj politikisto aktivante nun por Alternativo por Germanio (AfD). Li estas frakciestro de AfD en Saksio.

De 1992 li estis konstrugrunda ekspertizfaristo kaj poste (ĝis 1997 liberprofesia konstruinĝenerio. Inter 1998 kaj 2014 li estis afergvidanto de la verdula *Grüne Liga Sachsen*. Ekde 2007 li estis projektmanaĝero pri pejzaĝa kaj natura protektadoj. En 2011 li ekaktivis agrikulturiste. 

Anis li ĉe la landa parlamento de Saksujo; li estas porparolanto pri ekologiaj aferoj por AfD de Saksujo. 
## Eksteraj ligiloj
*hejmpaĝo
Chascomús

**Chascomús** [ĉaskoMUS] estas argentina urbo situanta en la interno de la provinco Bonaero.

La oficiala kanto de la urbo estas "Chascomús", komponita kaj interpretita fare de Manuel Guzmán, naskita kaj edukita en la urbo.

Situante 125&nbsp;km sude de la urbocentro de Bonaero, kun kiu ĝi estas ligita ĉefe per Ŝoseo 2 kaj grava fervoja branĉo, ĝi ankaŭ komunikas per Ruta 20 venanta de Ranchos.

Ĝi havas  loĝantojn (2022), kio reprezentas pliiĝon de 26&nbsp;% kompare kun la  loĝantoj (2010) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* Chascomús (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Třebouň

:*Eble vi serĉas Třeboň.*

**Třebouň** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas apud nordorienta deklivo de monto Třebouňský vrch (824&nbsp;metroj), proksimume 4,5&nbsp;km sudoriente de Toužim. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Třebouň** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,00&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1284. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Virgulino Maria Dolora

## Pluaj fotoj 

Kaple Panny Marie Bolestné v Třebouni (Q38146104) 01.jpg|Kapelo de Virgulino Maria Dolora

Kategorio:Toužim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Vlkošov

**Vlkošov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bezvěrov, troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km nordoriente de Bezvěrov. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Vlkošov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,34&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Ĉe fiŝlago sur la norda rando de la vilaĝo konserviĝis memorige protektata vlkošova burgodomo konstruita en la 15-a jarcento kaj fortikigita de surŝutaĵoj kaj ĉirkaŭfosaĵoj.

## Pluaj fotoj 

Vlkošov, z Kozelky (01).jpg|Vido al Vlkošov
Vlkošov, domy.jpg|Domoj
Vlkošov, tvrz.jpg|Burgodomo en Vlkošov
Tvrz Vlkošov 6.6.2004 - panoramio.jpg|Burgodomo en Vlkošov

Kategorio:Bezvěrov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Rakovnika montetaro
Bezděkov (Toužim)

**Bezděkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 6&nbsp;km sude de Toužim. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Bezděkov situas en katastra teritorio **Bezděkov u Prachomet** kun areo 5,22&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1421. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Bezděkov - panoramio.jpg|Bezděkov
Bezděkov (Toužim), za vesnicí - panoramio.jpg|Pejzaĝo ĉe Bezděkov

Kategorio:Toužim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Károly Santho

**Károly Santho** [kAroj ŝanto], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Santho Károly,** estis hungara pastro, kanoniko.

 naskiĝis  en Zselíz (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Želiezovce en Slovakio), li mortis  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Esztergom, ekde 1835 li studis en Nagyszombat kaj Esztergom. Li pastriĝis en 1842, poste li estis pastro 4 jarojn en Lekér, ekde 1846 redaktoro ĉe religiaj gazetoj. En 1849 la aŭstra armeo arestis lin, sed kiel senkulpa, li liberiĝis. En 1850 li denove estis pastro en Tardoskedd, poste 13 jarojn en Pest (urbo). Ekde 1864 li estis vicestro de Seminario Emericanum, samtempe li havis statuson en Reĝa Jura Akademio (Pozono), fine li havis eklezian statusojn en Nagyszombat kaj Esztergom, laste ekde 1888 li estis kanoniko en Pozono.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mi üdvösebb, hinni vagy nem hinni?* (traduko el la franca, 1846)
* *Néhány szó a fejedelmi placetumokról*
* *XVI. Gergely pápa*

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio leksikono
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Políkno

Nomon **Políkno** havas luraj setlejoj:

* Políkno (Jindřichův Hradec), parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec
* Políkno (Toužim), parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary
Listo de lernantoj de Seminario Emericanum

Jen **listo de elektitaj lernantoj de Seminario Emericanum**:

## B 
* Béla Bartakovics, ĉefepiskopo

## C 
* György Császka, ĉefepiskopo
* Nándor Cselka, kanoniko

## D 
* József Károly Dankó, titulara episkopo
* Nándor Dulánszky, episkopo

## F 
* Ágoston Fischer, paroĥestro
* Ágoston Forgách titulara episkopo

## H 
* Martin Hattala, lingvisto
* Lajos Haynald, kardinalo
* Kornél Hidasy, episkopo
* Ján Hollý, poeto

## I 
* Arnold Ipolyi, episkopo

## J 
* Elek Jordánszky, episkopo

## K 
* Sándor Kolossváry pastro
* József Kopácsy, primaso
* József Kunszt, ĉefepiskopo

## L 
* Lajos Lassú, kanoniko

## M 
* Lajos Mikes, ĵurnalisto

## P 
* Károly Perényi (episkopo) 
* Antal Pór, historiisto

## R 
* Andrej Ľudovít Radlinský, lingvisto
* Károly Rimely, episkopo
* Sándor Rudnay, kardinalo

## S 
* József Samassa, kardinalo
* György Schopper, episkopo
* János Simor, kardinalo
* Antal Sujánszky, episkopo

## V 
* József Viber, episkopo

## Z 
* János Zalka, episkopo

## Fontoj 
* La listo estas elekto el datenoj de la biografioj en Vikipedio.

Kategorio:Listoj de homoj
Malko

En la Nova Testamento de la Biblio, **Malko** (aŭ **Malĥo**) estas la nomo de servisto de la Suprema Pastro, kiu kunlaboris en la Aresto de Jesuo. 

[maldekstre|eta|Brooklyn Museum – *La orelo de Malko* – [James Tissot.]]
Laŭ la rakonto, Petro, unu de la sekvantoj de Jesukristo, estis armita per glavo, kaj dum le arestoklopodo atakis Malkon kaj fortranĉis lian dekstran orelon, Jesuo kuracis lian vundon kaj li gapis pri la miraklo.

La historion oni rakontas en la kvar Evangelioj, sed Malko estas menciita per sia propra nomo nur en la Evangelio laŭ Johano.

## Referencoj
Kategorio:Evangeliaj epizodoj
Kategorio:Homoj de la Nova Testamento
Frederiko (Chiemsee)

**Frederiko** (mortinta la ) estis inter 1361 kaj 1387 episkopo de Chiemsee. 

Estis li paroĥestro je Zell am See kaj notaro de episkopo Konrado de Liechtenstein kaj de ĉefepiskopo Ortolf von Weißeneck. Ĉi-lasta nomumis lin en septembro 1381 posteulo de Ludwig Radlkofen.

Kiel liaj malpostantoj, Frederiko estis salcburga helpepiskopo; tiufunkcie  li aktivis ankaŭ ekstere de la regiono dioceza de Chiemsee. Sub ĉefepiskopo Pilgrimo de Puchheim li ankaŭ respondecis pri ekonomiaj mastrumado de Salcburgio. Laŭ ĉefpontifika komisio, Frederiko administris apostolan ĉambron enkorpigonte la prebendojn de la neokupita episkopa trono de Brixen. En 1377 oni petis lin kontroli la prepostan elekton de la princa prepostejo de Berchtesgaden. 

Ankoraŭ en 1386 li partoprenis salcburgan distriktan koncilion. Ne klaras loko de lia tombo. 

## Literaturo 
* Manfred Heim: "Friedrich († 1387)", ĉe: Erwin Gatz (eld.): *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1198 bis 1448. Ein biographisches Lexikon*. Duncker & Humblot, Berlin 2001, ISBN 3-428-10303-3, p. 132 

 
Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Georgo de Neuberg

**Georgo de NEUBERG** (aliaj nomversioj *Neidberg, Neitberg*; mortinta en  1393) estis inter 1387 kaj  1393 episkopo de Chiemsee. 

Originante el ministra dinastio el Neuberg, li iĝis katedralkapitulano salcburga kaj komisiiĝis en junio 1382 fare de Klemento la 7-a posteulo de dekano Ortolf von Offenstetten; ĉar intertempe Ortolf estis elektita episkopo por Lavant. En 1384, Georgo ekrepondecis pri la princa prepostejo de Berchtesgaden. 

Malgraŭ nebona elturniĝo, lia onklo Pilgrim nomumis lin posteulo de Frederiko. El lia regado konatas kelkaj oficialaj agoj kiujn li faris en la rolo de salcburga helpepiskopo, ekz. konsekro de preĝejo je Friesach. Tomboloko de li ne estas klara. 

## Literaturo 
* Manfred Heim: 'Georg von Neuberg († 1387)", ĉe: Erwin Gatz: *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1198 bis 1448*. ISBN 3-428-10303-3, p. 132 

Kategorio:Episkopoj de Chiemsee 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1393
General Alvear (stacidomo)

**General Alvear** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

## Vidu ankaŭ 
* General Alvear (Bonaero)
* Carlos María de Alvear

Kategorio:General Alvear (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
General Alvear (Bonaero)

**General Alvear** estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto, situanta en la provinco Bonaero, Argentino.

Ĝi havas  loĝantojn (2010), kio reprezentas pliiĝon de &nbsp;% kompare kun la  loĝantoj (2001) de la antaŭa popolnombrado.

## Vidu ankaŭ 
* General Alvear (stacidomo)
* Carlos María de Alvear


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Smilov

Nomon **Smilov** havas pluraj setlejoj:

* 1. Smilov (Štoky), parto de kampurbo Štoky en distrikto Havlíčkův Brod
** Smilov (kastelo), kastelo en vilaĝo Smilov (Štoky)
* 2. Smilov (Toužim), parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary
* 3. Smilov (Stráž nad Ohří), parto de municipo Stráž nad Ohří en distrikto Karlovy Vary
* 4. Smilov (armea spaco Libavá) (germane: *Schmeil*), pereinta municipo sur teritorio de la nuna armea spaco Libavá en distrikto Olomouc

## Rilataj artikoloj 
* Smilovice
Komárov (Toužim)

**Komárov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 6&nbsp;km oriente de Toužim. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Sur la teritorio de la setlejo troviĝas refreŝigeja domaro Hrádek, estiĝinta sur loko de pereinta vitrofarejo Na Hrádku () kaj pereinta domaro Rozporenské Domky ().

Komárov situas en katastra teritorio **Komárov u Štědré** kun areo 9,26&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1358. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Laŭrenco
* Vilaĝplaca kapelo
* Bieneto n-ro 14 – loĝkonstruaĵo kun loke tipa trabfaka duonetaĝo
* Eksa voktejo n-ro 12 – restaĵo de malfrue mezepoka, baroke kaj novepoke reguligata voktejo kun gastejo. Unu el la plej malnovaj konservitaj konstruaĵoj de popola arkitekturo en Ĉeĥio, kun unika mezepoka "ŝtona" plafono (traba plafono kun ŝtona kovrilo) post la jaro 1484.
* Penta kruco

## Ĉirkaŭaĵo
* Prohoř
* Buč

## Pluaj fotoj 

Komárov (Toužim), dům.jpg|Komárov
Komárov, domy.jpg|Komárov
Komárov, stavení II.jpg|Komárov
Komárov (Toužim), dům IV.jpg|Komárov
Komarov12sypka.jpg|Komárov

Kategorio:Toužim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Voktejo (Komárov, distrikto Karlovy Vary)

La **areo de eksa voktejo n-ro 12** troviĝas en vilaĝplaco de mezepoka vilaĝo Komárov, la loka parto de Toužim en distrikto Karlovy Vary. Ĝi estas signifa memorindaĵo de popola arkitekturo, unu el la plej malnovaj sur la teritorio de Bohemio. Ekde la jaro 2012 ĝi estas kultura memorindaĵo.

## Historio 
La voktejo en Komárov estiĝis jam dum la fondo de la vilaĝo iam en la 13-a jarcento kiel sidejo de loka vokto. La vilaĝo post duono de la 15-a jarcento apartenis al bieno Prohořský hrádek kaj fine al senjorujo Toužim (1504) kaj Žlutice (1578).

Laŭ urbario de la senjorujo Toužim el la jaro 1553 la voktejo estis libera bieno kun rajto trafiki gastejon.

## Priskribo 
La areon de bieno kreas longa parcelo kun kvar konstruaĵoj – loĝdomo, grenejo, garbejo kaj torso de mastruma konstruaĵo.

## Pluaj fotoj 

File:Komárov rychta čp. 12, historický pohled.jpg|thumb|La voktejo en la 1930-aj jaroj
File:Komárov rychta čp. 12, obytné stavení.jpg|thumb|Loĝdomo
File:Komarov12staveni sklep.jpg|thumb|Loĝdomo – malfrue gotika traba plafono kun ŝtona kovrilo de la antaŭa supra kelo el la jaro 1484
File:Komarov12staveni stola.jpg|thumb|Loĝdomo – deakviga ŝtolo
File:Komarov12staveni stola2.jpg|Loĝdomo – enireja parto de la antaŭa suba kelo kun enfluejo de drentubo
File:Komarov12sypka2.jpg|thumb|Grenejo
File:Komárov rychta čp. 12, stodola.jpg|thumb|Torso de garbejo kaj ŝedo
File:Komárov rychta čp. 12, sklep obytného stavení.jpg|thumb|La malantaŭa kelo de la loĝdomo

## Referencoj
Kategorio:Voktejoj
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Konstruaĵoj en Toužim
Karija

**Karija** () estas urbego en la Gubernio Ajĉio, en regiono Ĉubu en ĉefa insulo Honŝuo en Japanio.
eta|maldekstre|
 
## Demografio 
En 2019 Karija havis populacion de . En fino de la 1970-aj jaroj Karija atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Ĝi konstante kreskis ĝis tiam.

## Geografio 
Karija situas sur ebenaĵo dek metrojn super la marnivelo. Anĝo troviĝas 9, Niŝio 14, Okazaki 17, Tojota (urbo) 19, gubernia sidejo Nagojo 23, Kasugai 29, ĉefurbo Tokio 246 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/kariya_japan/tokyo_japan .

## Historio 
Dum la feŭdismo fortikaĵo defendis Karija-n. En la 16-a jarcento la fortikaĵo rekonstruiĝis. En 1889 Karija estis kreita moderna municipo, ĝi prosperis kiel centro por komerco, sakeoproduktado kaj ceramikaĵoj laŭ la ĉefaj fervojaj vojoj. Karija atingis urbostatuson la 1-an de aprilo 1950, post 5 jaroj ĝi disetendiĝis per la najbareco. Kontrolo de la usona mararmea areo estis redonita al Japanio en 1994 kaj la iamaj instalaĵoj nun estas urba parko.

## Ekonomio 
Karija estas signifa industria bazo danke al firmao Tojota kaj la ceteraj.

## Eduko 
En Karija unusola universitato funkcias.

## Trafiko 
Karija havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn al la regiono.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Karija situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj kaj humidaj someroj, la vintroj estas malvarmetaj. La meza jara temperaturo estas preskaŭ . La jarpluvo averaĝas 1578 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, respektive iomete neĝas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* festivalo
* ruinoj (iama fortikaĵo)
* parkoj
* muzeoj
* planetario

## Ĝemelurboj 
*  Misisogo, Kanado, Ontario, ekde 1981

## Nomportantoj 
* asteroido 11115 Kariya

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Nawaf Salam

**Nawaf SALAM** (; naskita la 15-an de decembro 1953 en Bejruto) estas libana advokato, diplomato kaj politikisto. Inter 2007 kaj 2017, li reprezentis sian hejmlandon kiel Konstanta Reprezentanto al la Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko. Li estis juĝisto ĉe la Internacia Kortumo ekde 2018 . En 2024 li estis elektita Prezidanto de la Internacia Kortumo, la dua arabo elektita prezidanto kaj la unua libana juĝisto .

En januaro 2025, li estis elektita kiel Ĉefministro de Libano fare de la Libana Parlamento, ĵus post la elekto de la generalo Joseph Aoun al la Presidenteco . 

Antaŭe li funkciis kiel la ambasadoro de Libano ĉe la UN en Novjorko de 2007 ĝis 2017, periodo en kiu li ankaŭ funkciis kiel Prezidanto de la Sekureckonsilio kaj kiel Vicprezidanto de la Ĝenerala Asembleo. 

## Kariero 
Nawaf Salam estis naskita en Bejruto en 1953 kaj ricevis diplomon de la École des hautes études en sciences sociales en 1974 kaj doktorecon en historio de la Universitato de Parizo-Sorbono kvin jarojn poste. Li ankaŭ akiris juran diplomon de la Universitato de Libano en 1984 kaj magistron pri juro de Universitato Harvard en 1991 kaj doktorecon en politika scienco de la Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo jaron poste.

Inter 1984 kaj 2007 li praktikis juron en sia hejmurbo, interrompita de trijara jura praktiko de 1989 ĝis 1992 en Bostono. La fokuso de lia laboro estis privata internacia juro kaj internaciaj transakcioj. Krome, de 1985 ĝis 2007 li estis preleganto aŭ profesoro ĉe la Usona Universitato de Bejruto, kie li instruis kursojn en la areoj de internacia juro, internaciaj rilatoj kaj diplomatio, inter aliaj aferoj.

De 2007 ĝis 2017, li funkciis kiel ambasadoro kaj konstanta reprezentanto de sia hejmlando ĉe la Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko, inkluzive en 2010/2011 kiel reprezentanto en la Sekureca Konsilio de UN dum la dujara membreco de Libano kiel nekonstanta membro. De septembro 2012 ĝis septembro 2013, li funkciis kiel Vicprezidanto de la 67-a sesio de la Ĝenerala Asembleo de UN. Krome, li gvidis la libanajn delegaciojn al diversaj internaciaj renkontiĝoj, inkluzive de la Konferenco pri Klimata Ŝanĝo de UN en Kopenhago en 2009 kaj la Konferenco pri Klimata Ŝanĝo de UN en Parizo en 2015.

La 9-an de novembro 2017, li estis elektita juĝisto ĉe la Internacia Kortumo en Hago. Lia rotacia naŭjara mandato komenciĝis per lia ĵuro la 6-an de februaro 2018. Ĉi tio igas lin la dua libana juĝisto en la historio de la Kortumo post Fouad Ammoun. La 6-an de februaro 2024, li estis elektita Prezidanto de la Internacia Kortumo kaj la 13-an de januaro 2025, li estis nomumita Ĉefministro-nomumito de Libano.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1953
Kategorio:Ĉefministroj de Libano
Kategorio:Libanaj ambasadoroj
Kategorio:Konstantaj reprezentantoj en Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Studentoj de universitato Harvard
Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Usonaj advokatoj
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Ekstera politiko de Libano
Kategorio:Internacia juro
Kojšovice

**Kojšovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Toužim. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Kojšovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,49&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1427. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* penta kruco
* kapelo

## Pluaj fotoj 

Kojšovice, silnice.jpg|Kojšovice
Kojšovice září 2021 (1).jpg|Kojšovice
Kojšovice září 2021 (2).jpg|Kojšovice

Kategorio:Toužim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Stephen M. Schwebel

**Stephen Myron SĈWEBEL** (naskita  la 10-an de marto 1929 en Novjorko) estas usona advokato. Li estis juĝisto ĉe la Internacia Kortumo de 1981 ĝis 2000 kaj prezidanto de la tribunalo de 1997 ĝis 2000 . De 1994 ĝis 2009 li funkciis kiel juĝisto de la Administra Tribunalo de la Monda Banko (2010-2017) , kiel membro de la Nacia Grupo de Usono ĉe la Konstanta Kortumo de Arbitracio , kaj kiel Prezidanto de la Administra Tribunalo de la Internacia Monunua Fonduso (1993 –2010) .

Li ankaŭ funkcias kiel sendependa arbitraciisto en internaciaj disputoj .

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Homoj de la Monda Banko
Kategorio:Esploristoj de internacia juro
Kategorio:Studentoj de universitato Harvard
Kategorio:Lernantaro de la Universitato de Kembriĝo
Smilov (Toužim)

**Smilov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km oriente de Toužim. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Rakovník – Bečov nad Teplou kaj ŝoseo II/207. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Smilov situas en katastra teritorio **Smilov u Štědré** kun areo 3,33&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1196. 

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Brložec

## Pluaj fotoj 

Smilov, domy II.jpg|Smilov
Smilov, cesta.jpg|Smilov
Smilov, železniční zastávka.jpg|Fervoja haltejo Smilov

Kategorio:Toužim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Louis Ramond de Carbonnières

**Louis François Élisabeth RAMOND, barono de Carbonnières** (n. la 4-an de januaro 1755 en Strasburgo – m. la 14-an de majo 1827) estis franca politikisto, geologo kaj botanikisto. Li estas rigardata kiel unu el la unuaj esploristoj de la altaj montoj de la Pireneoj, kiu povas esti priskribita kiel unu el la plej frutempaj « pireneisto » .

Ekde 1796 li dediĉis sin ekskluzive al natura historio. Li korespondis kun Philippe Picot de Lapeyrouse (1744–1818) kaj diversaj botanikistoj kiel René Desfontaines, Jean Thore (1762–1823) kaj Domenica Villars (1745–1814). Ekde 1796, li instruis kiel profesoro pri natura historio en la nova Centra Lernejo de Tarbes, kie liaj kursoj tuj sukcesis, kaj li baldaŭ fariĝis specialisto pri la botaniko kaj geologio de la centraj Pireneoj. En 1797, li fine povis koncentriĝi pri projekto, kiu longe fascinadis lin : atingi la supron de Monto Perdu (alta je 3 355 metroj) por kontraŭstari la teoriojn de Dolomieu kaj Lapeyrouse pri la "frua epoko" de la kalkŝtono de la centra montoĉeno.

La ekspedicio, kiu inkludis ĉirkaŭ dek kvin personojn, inkluzive de Picot de Lapeyrouse kaj pluraj lernantoj de Ramond, trovis multajn fosiliojn, sed ne atingis la supron de la pinto. La raporto pri la ekspedicio aperis en 1797 sub la titolo *Voyage au Mont-Perdu et dans la partie adjacente des Hautes-Pyrénées* (*Vojaĝo al Monto Perdu kaj al la najbaraj partoj de la Altaj Pireneoj*). La 7(an de septembro samjare, denove akompanata de siaj lernantoj kaj Charles-François Brisseau de Mirbel (1776–1854), Ramond faris duan provon. La administranto kaj forstisto Étienne-François Dralet (1760–1844) ankaŭ partoprenis en la ekspedicio. Sed nur en 1802 li finfine atingis la supron. Ramond raportis pri ĉi tiu ascendo en la *Journal de Mines* (en Thermidor, jaro XI). Li aparte korespondis kun René Just Haüy (1743–1822), Alexandre Brongniart (1770–1847) kaj Jean Florimond Boudon de Saint-Mercy (1748–1831).

## Referencoj 
Kategorio:Pireneistoj
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj botanikistoj
Kategorio:Francaj geologoj
Kategorio:Francaj montogrimpistoj
Joan Donoghue

**Joan E. DONOGHUE** (naskiĝis la 12-an de decembro 1956 en Yonkers, Novjorko) estas usona advokato. Ŝi laboris en diversaj postenoj ĉe la usona Ŝtata Departemento ekde 1984. De 2010 ĝis 2024 ŝi estis juĝisto ĉe la Internacia Kortumo en Hago kaj ĝia prezidanto de 2021 ĝis 2024 .

Ŝi estis la tria virino esti elektita al la ICJ kaj la dua virino elektita al la prezidanteco de la tribunalo (post Rosalyn Higgins).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* la biografio de juĝisto Donoghue la 8a de junio 2022, sur la retejo de la Internacia Tribunalo de Justice (reprenita 2013-03-26)
* *Lawyering for Peace* (Advokato por Paco), lekcio de Juĝisto Joan E. Donoghue en la Lekcia Serio de la Unuecaj Nacioj Aŭdvida Biblioteko de Internacia Juro (reprenita 2013-03-26)

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Usonaj advokatoj
Kategorio:Usonaj juristoj
Kategorio:Usonaj juĝistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1956
Kategorio:Internacia juro
Gilbert Guillaume

**Gilbert Guillaume** (naskiĝis la 4-an de decembro 1930 en Bois-Colombes) estas franca internacia advokato kaj estis membro de la Internacia Kortumo ĝis la 11-a de februaro 2005 .

Post studado de juro ĉe la Universitato de Parizo, li membrigis la francan ŝtatservon kiel advokato kaj estis membro de multaj francaj diplomatiaj delegacioj. Guillaume ankaŭ laboris kiel juĝisto aŭ en gvida pozicio en internaciaj organizaĵoj kiel la OSKE . De 1987 ĝis 2005 li laboris kiel juĝisto ĉe la Internacia Kortumo (ICJ) en Hago , kie li ankaŭ funkciis kiel prezidanto de 2000 ĝis 2003. Li tiam laboris kiel portempa juĝisto ĉe la ICJ en pluraj kazoj.

Guillaume ankaŭ estis prezidanto de la franca sekcio de la Internacia Juro-Asocio .

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de la franca ŝtata Konsilio
Kategorio:Kavaliroj de agrikultura Merito (Francio)
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo
Kategorio:Kavaliroj de la franca nacia Ordeno de Merito
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Lernintoj de ENA (Francio)
Kategorio:Lernintoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Instruistoj de IEP (Parizo)
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1930
Vincent de Chausenque

**Vincent DE CHAUSENQUE** estis franca pireneisto, naskiĝinta la 9-an de aprilo 1781 en Gontaud (Lot-et-Garonne) kaj mortinta la 29-an de aprilo 1868 en la sama komunumo.

Post studoj ĉe la kolegio de Sorèze (Tarn), kie formiĝis lia gusto por natura historio, Chausenque eniris la inĝenieran lernejon de Metz en 1802. Du jarojn poste, kiel oficiro-topografo, li estis sendita al la Pireneoj, taskita pri la mapado de Tarbes, Lourdes kaj Barèges. Liaj unuaj ekskursoj ĉirkaŭ Barèges kaj Cauterets estis la komenco de pasio pri la pirenea montaro, kiu lin neniam forlasis. Li demisiis el la armeo en 1808 kaj iom distanciĝis de la Pireneoj ĝis 1822. De tiu dato li multigis ekskursojn laŭ la franca flanko de la montoĉeno.

Chausenque estis pli esploristo kaj amatora naturisto ol vera grimpisto. Tamen lia nomo estis donita al :

*la pinto Chausenque (3 204 metroj) en la masivo Vignemale, kies unuan grimpon li plenumis la 30-an de junio 1822 ;
*la ŝultro Chausenque (3 154 metroj), ankaŭ en la masivo Vignemale ;
*la breĉo Chausenque (2 790 metroj), kiun li transiris la 10-an de julio 1847 dum la unua konata supreniro de la pinto Néouvielle.

Kategorio:Pireneistoj