open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cianogeno

**Cianogeno** aŭ **C2N2** estas organika kombinaĵo de nitrogeno kaj karbono, senkolora, brulema, toksa gaso kun tranĉa odoro, uzata en sintezo de sennombraj kemiaj derivaĵoj. Cianogeno estas la anhidrido de la *oksamido*:

Cianogeno estis unue sintezita en jaro 1815 de la franca kemiisto Joseph Louis Gay-Lussac (1778-1850), kiu determinis ĝian empirikan formulon kaj nomis ĝin. La nomo cianogeno venas el la greka lingvo [κυανός (kyanos, blua)] kaj γεννάω (gennao, mi kreis), ĉar ciannidoj estis unue izolitaj de la sveda kemiisto Carl Wilhelm Scheele (1742-1786) el la pigmento *prusa bluo* .

Ĉirkaŭ 1850, cianogena sapo estis uzita de fotografiistoj por forigi arĝentaj spuroj el iliaj manoj. Ĝi ricevis gravecon dum kreskado en la fabrikado de sterkoj en la fino de la 19-a jarcento kaj restis grava peraĵo en la produktado de aliaj derivaĵoj uzataj en agrikulturo. Ĝi uzatas kiel stabiligaĵo en la fabrikado de nitrocelulozo.

Kiel ĉiuj cianidoj, cianogena estas toksa kaj ĝi facile reduktiĝas al cianido, kio venenigas la enzimon konatan kiel *citokromo c okzidazo*-n.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per oksidado de cianida acido:

### Sintezo 2 
* Preparado per interagado de cianida acido kaj kloro:

### Sintezo 3 
* Preparado per interagado de cianida acido kaj nitrogena duoksido:

### Sintezo 4 
* Preparado per varma malkomponado de *arĝenta (I) cianido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per varma malkomponado de 'hidrarga (II) cianido*:

### Sintezo 6 
* Preparado per traktado de natria cianido kaj kupra sulfato:

### Sintezo 7 
* Preparado per traktado de *kupra klorido* kaj kalia cianido:

### Sintezo 8 
* Preparado per reakcio inter ora (III) klorido kaj kalia cianido:

### Sintezo 9 
* Preparado per traktado de cianida acido kaj nitrogena duoksido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Reakcio kun natria hidroksido:

### Reakcio 2 
* Hidrolizo de la cianogeno. Per akvo, cianogeno donas oksalatan acidon kaj amoniakon, kiu iliavice formas amonian oksalaton:

### Reakcio 3 
* Klorigo de la cianogeno:

### Reakcio 4 
* Preparado de *cianogena bromido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *cianogena jodido*:

### Reakcio 6 
* Preparado de *cianogena fluorido*:

### Reakcio 7 
* Preparado de kvarcianonikelato:

### Reakcio 8 
* Preparado de kvarcianoplatenato:

### Reakcio 9 
* Preparado de *kobalta ducianido*:

### Reakcio 10 
* Preparado de *zinka cianido'':

## Literaturo 
* Metallurgist
* Prudent Practices in the Laboratory
* Elements of Chemistry designed for the use of schools and academies
* Outlines of Chemistry: For the Use of Students
* A Dictionary of Chemistry and the Allied Branches
* Chemical and Biological Warfare

## Referencoj 
Kategorio:Neorganika kemio
Kategorio:Nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Cianidoj
Donald R. Davis (astronomo)

**Donald R. DAVIS** estas usona astronomo fakigita pris la evoluo de la Sunsistemo. Kun William Kenneth Hartmann, li estas proponinta en 1975 teorion pri la kreo de la Luno pro katastrofa alfrapo.

Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris la  (49673) 1999 RA215 la  kun Brett J. Gladman kaj Carol Neese.

En 2009 li estis Akademia Direktoro ĉe la Somera Scienca Programo. Kelkaj monatoj poste, Donald R. Davis proponis la nomon de la asteroido 223877 Kutler laŭ Brendan Kutler — studento kun kiu li laboris en tiu programo, kaj kiu mortis dum sia dormo.

La asteroido 3638 Davis estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Dr. Don Davis, *Senior Scientist* el *Planetary Science Institute*
*  Donald R. Davis, slipo de IAU 

Kategorio:Usonaj astronomoj
Tantum devolutum quantum appellatum

**Tantum devolutum quantum appellatum** estas latina jura esprimo, kies laŭlitera signifo estas *tiom asignata kiom apelaciata*.

Ĝi prezentas proceduran normon, validan en multaj nuntempaj juraj sistemoj, surbaze de kiu apelaciaj kortumoj ne rajtas decidi pri temo de la proceso, jam decidita en unugrada verdikto, krom se unu el la partioj specife apelacias kontraŭ ĝi.

Kategorio:Latinaj juraj esprimoj
Méaulte

**Méaulte** estas franca urbeto kaj komunumo, en la regiono Pikardio, departemento Somme, en la arondismento de Péronne kaj kantono de Albert. Fine de la 20a jarcento ĝi havis nur iom pli ol milo da loĝantoj. Tamen ĝi estis detruita dum la Unua mondmilito. En la municipa teritorio estas aerodromo kaj aviadila industrio.

## Vidu ankaŭ
* Komunumoj de Somme

Kategorio:Urboj honoritaj per la franca Milita Kruco 1914-1918
Kategorio:Komunumoj de Somme
József Németh (fotisto)

**József Németh** [jOĵef nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Németh József** estis hungara fotisto, grafikisto.

József Németh  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Németh ŝatis fotadi jam dum la infanaĝo. Li abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li studis grafikarton en privata artlernejo de Álmos Jaschik, fine li akiris diplomon en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo (?). Li estis soldato jaron, poste li estis aŭ grafikisto, aŭ fotisto en pluraj laborejoj. Ekde 1946 li estis memstara grafikisto kaj fotisto, li kreis afiŝojn, reklamojn, ĝenro- kaj portretfotojn, artfotojn pri nudulinoj. Inter 1961 kaj 1971 li apartenis al la hungara novaĵagentejo. Li ricevis premiojn inter 1969-2001. Li edziĝis en 1939, poste filino naskiĝis.

## Solaj ekspozicioj 
* Varsovio, Krakovo (1963)
* Budapeŝto (2004)
* Dunakeszi (2005)

## Kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1947)

## Elektitaj fotoj 
* Gyöngyvirágos akt

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2007)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fotistoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Sankta Mikaelo (Jákfa)

La **preĝejo Sankta Mikaelo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Jákfa.

## Historio 
La paroĥa kirko estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento (pri tio estas nebula dateno el 1247-1249). Estas teorio, ke unue oni konstruis la turon, poste la ceterajn partojn. En 1529 la turkoj faris detruojn en la preĝejo, en la 18-a jarcento pluraj rekonstruoj okazis, en 1745 nova sakristio estis konstruita. La sekvanta trakonstruo okazis en 1906, tiam multe da mezepokaj partoj perdiĝis. En 1915 en tiu preĝejo József Mindszenty komencis la pastran karieron. La orgeno estis farita en 1929.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en tombejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas, la enirejo funkcias tra la turo. La navo finiĝas en duonronda absido.

Kermeso okazas en la 29-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* http://lexikon.katolikus.hu/J/J%C3%A1kfa.html

Jákfa
Jakfa
Kategorio:Jákfa
Stanisław Mikołajczyk

**Stanisław Mikołajczyk** (prononco [], n. la 18-an de julio 1901 en Holsterhausen, urboparto de Herne, Provinco Vestfalio de Prusio, Germana Imperiestra Regno, m. la 13-an de decembro 1966 en Vaŝingtono, Usono) estis pola politikisto. Li estis ĉefministro de la pola ekzila registaro dum la Dua Mondmilito, kaj poste vicĉefministro en post-milita Pollando ĝis 1947.

Estinte 17-jara li partoprenis la tielnomatan ribelon de Grandpollando en Poznano. Apenaŭ du jarojn pli poste, do ankoraŭ juna, 19-jaraĝa, li aliĝis al la Pola Armeo kaj partoprenis en la Sovet-Pola Milito.

Kiam Tria Regno invadis Pollandon en septembro 1939, Mikołajczyk estis soldato en la Pola Armeo, kaj servis en la defendo de Varsovio. Post la falo de Varsovio fuĝis al Hungario, kie estis li malliberigita. Li tuj fuĝis al Parizo tra Jugoslavio kaj Italio. Fine de novembro, Mikołajczyk estis atinginta Francion kie li ricevis peton aliĝi al la Pola Registaro en ekzilo kiel porparolanto de la Pola Nacia Konsilantaro. En 1941 li estis nomumita Ministro de Internaj Aferoj kaj iĝis vicĉefministro de la ĉefministro Władysław Sikorski. En aprilo 1943 la germanoj anoncis, ke ili estis malkovrintaj la tombojn de ĉirkaŭ 22 000 polaj oficiroj kiuj estis murditaj de sovetoj en la arbaro de Katin. La Soveta registaro mensoge rediris, ke ĝuste la germanoj fabrikis la malkovraĵon. Aliancanoj pro diplomatiaj tialoj, formale akceptis tion, sed la registaro de Mikołajczyk malakceptis fari tion. Tiam Stalin akrigis rilatojn kun la pola ekzila registaro.

Dum la ribelo de Varsovio li plurfoje strebis organizi helpon:
* la 19-an de aŭgusto 1944 li kiel ĉefministro telegrafe turnis sin al Winston Churchill petante intervenon ĉe Stalin pri lia konsento rilate al traflugo de usona ekspedicio, preta ekflugi.
* la 21-an de aŭgusto li renkontiĝis kun brita ministro Eden por memorigi, ke Varsovio ekde la 16-a de aŭgusto ricevis neniun helpon, substrekis neceson de amasa helpo kaj diris ke la pola socio ne komprenos ke neeblas aeratako al Varsovio, se samtempe Aliancanaj divizioj tage bombis rafinejon en Czechowice.

## Memorigo 
La 1-an de junio 2000 estis postmorte distingita per Granda Kruco de la Ordeno *Polonia Restituta*.

## Vidu ankaŭ 
* Speciala Enketa Komisiono de la Usona Kongreso pri Esploro de la Katina Murdo

## Notoj 
Kategorio:Polaj politikistoj
Kategorio:Polaj militistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Pollando
Kategorio:Polaj ministroj
Kategorio:Polaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Poldevenaj britoj
Kategorio:Polaj rifuĝintoj
Kategorio:Polaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Homoj de la Pola-bolŝevika milito
Kategorio:Partoprenintoj de la Ribelo de Grandpollando
Cianogena klorido

**Cianogena klorido** aŭ ** C≡N-Cl** estas organika kombinaĵo de kloro kaj cianido, senkolora, toksa, koroda, larmiga, rapidbola gaso kun tranĉa odoro, uzata kiel larmiga gaso dum la grandaj mondmilitoj. La substanco estas alte venena kaj kaŭzas iriton al okuloj, haŭto kaj spirsistemo.

Oni atribuas ĝian toksecon al formado de cianida acido en la interno de la ĉeloj. Ĝiaj vaporoj estas pli densaj ol aero. Longedaŭra ekspozicio de la ujo ĝin enhavanta al fajro aŭ intensa varmo povas kaŭzi eksplodon aŭ rompon. Cianogena klorido povas eksplode trimerizi aŭ kvarmerizi por formi triazinojn. Ĝi troege reakcias kun alkenoj kaj alkinoj.

Klorido de cianogeno ankaŭ estas uzata kiel fumigaĵo, metalpurigaĵo, en erco-rafinado, produktado de sinteza kaŭĉuko kaj en diversaj kemiaj sintezoj. Cianogena klorido estis unue raportita de la franca kemiisto Claude Louis Berthollet (1748-1822) en jaro 1789.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de *kalia kvarcianozinkato* kaj kloro:

### Sintezo 2 
* Preparado per interagado de natria cianido kaj kloro:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de cianogeno kaj kloro:

### Sintezo 4 
* Preparado ekde la *cianogena bromido*:

### Sintezo 5 
* Preparado ekde la *cianogena jodido*:

### Sintezo 6 
* Preparado per agado de la *trimetilsilicil-klorido* kun kloro:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Trimerizo de la cianogena klorido:

### Reakcio 2 
* Kvarmerizo de la cianogena klorido:

### Reakcio 3 
* Reakcio kun sulfura trioksido:

### Reakcio 4 
* Reakcio kun natria hidroksido:

### Reakcio 5 
* Hidrolizo de la cianogena klorido:

### Reakcio 6 
* Hidrolizo de la cianogena klorido per 2 molumoj da akvo:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun amoniako:

### Reakcio 8 
* Reakcio kun *metilmagnezia klorido*:

### Reakcio 9 
* Reakcio kun benzeno:

### Reakcio 10 
* Reakcio kun natrio:

## Literaturo 
* Toxnet
* Encyclopedia Britannica
* Fire Engineering 
* Chemical Book
* Chemical Warfare Agents
* A Comprehensive Guide to the Hazardous Properties of Chemical Substances

## Referencoj 
Kategorio:Neorganikaj nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Neorganikaj karbonaj kombinaĵoj
Kategorio:Nemetalaj halogenidoj
Kategorio:Kloridoj
Kategorio:Cianidoj
Aliancana invado de Sicilio

[eta|dekstra|200px|Usona tanko [M4 Sherman|Sherman en Sicilio dum la aliancanaj elŝipiĝoj.]]

La **aliancana invado de Sicilio** dum la Dua Mondmilito startis en la nokto de la 9a al la 10a de julio 1943 kaj finis la 17an de aŭgusto per venko fare de la Aliancanoj. La invado de la insulo Sicilio estis nomita **Operaco Husky** kaj komenciĝis per granda operaco kaj amfibia kaj aera, sekvita de surtera kampanjo de ses semajnoj kio komencigis la italan kampanjon.

Husky estis la amfibia operaco plej granda de la Dua Mondmilito ĝis tiam, laŭ kvanto de elŝipigitaj homoj sur la strandoj kaj laŭ etendo. Strategie, la sicilia operaco atingis la proponitajn celojn fare de la aliancanaj planistoj. La aerarmej kaj ŝiparmeaj fortoj de la Akso estis elpelitaj for de la insulo; la vojoj de la Mediteraneo estis klarigitaj kaj Mussolini estis arestita fare de la Granda Faŝisma Konsilantaro kaj la Reĝo. Oni malfermis la vojon al la invafo fare de la Aliancanoj de Italio, kiu dekomence ne estis konsiderita necesa kiel pluigo de la Operaco Husky.

Partoprenis fortoj ĉefe de Usono, Unuiĝinta Reĝlando kaj Kanado, dum de la Aksa flanko fortoj de Germanio kaj Italio. La Aliancanoj suferis pli ol 5 000 mortojn (sed ĝis pli ol 28 000 perdojn enkalkultante ankaŭ vunditojn), dum la fortoj de la Akso preskaŭ 30 000 perdojn de mortoj kaj vunditoj, plus 140 000 militkaptitoj.

Kategorio:Bataloj en 1943
Kategorio:Italio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Historio de Sicilio
Kategorio:Bataloj kaj operacoj de Italio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Usono dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Germanio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj kaj operacoj de Britio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Kanado dum la Dua Mondmilito
Operaco Kutuzov

eta|Sovetaj soldatoj sekvas tankojn T-34 ĉe Briansk.
La **Operaco Kutuzov** estis militoperaco plenumita de la Ruĝa Armeo kontraŭ la germana *Wehrmacht* dum la Dua Mondmilito. Ĝi okazis en la ĉirkaŭoj de Orjolo.

Ĝi estis tiel nomumita honore de la generalo Miĥail Kutuzov, kiu elstaris dum la rusa reago fronte al la Franca invado al Rusio de 1812. Fakte la operaco estis plenumita samtempe kun la germana Operaco Citadelo, centrita en Kursk, ĉar unu el ties celoj estis devojigi germanajn rimedojn for de tiu fronto. La sovetaj fortoj estis multe pli superaj, kaj same la perdoj.

Kiel rezulto, post tiu batalo, la germanoj jam apenaŭ ofensivis kaj luktis defende. La Ruĝa Armeo finfine sukcesis nuligi la eksklavon de Orel aŭ Orjolo. La sukceso de tiu operaco ebligis la procezon por la liberigo de Smolensko, kaj kontribuis al la finigo de la Orienta Fronto en 1944.

## Bibliografio 
* Bergström, Christer (2007). Kursk - The Air Battle: July 1943. Chervron/Ian Allen. ISBN 978-1-903223-88-8.
* Frieser, Karl-Heinz (Ed.) Das Deutsche Reich und der Zweite Weltkrieg - Vol. 8: Karl-Heinz Frieser, Klaus Schmider, Klaus Schönherr, Gerhard Schreiber, Kristián Ungváry, Bernd Wegner: Die Ostfront 1943/44 - Der Krieg im Osten und an den Nebenfronten, Deutsche Verlags-Anstalt München 2007; ISBN 978-3-421-06235-2

Kutuzov
Kutuzov
Kutuzov
Walther von Seydlitz-Kurzbach

**Walther von Seydlitz-Kurzbach** estis germana generalo de artilerio dum la Dua Mondmilito. Li famiĝis kiam, post esti kaptita prizonulo fare de la sovetoj en la Batalo de Stalingrado en januaro 1943, instigis malferme al kontraŭnazia insurekcio inter oficiroj de la *Wehrmacht* kiu konduku al elpostenigo de Hitler por eviti la totalan falon de la Tria Regno, al kio li certe estis kondukanta. Lia peto ne estis atentita fare de aliaj altaj germanaj oficiroj. Poste li proponis al la sovetaj altaj instancoj la formadon de speciala korpuso de kontraŭnaziaj militistoj, elektitaj inter la multaj militprizonuloj (kiuj ekzemple estus paraŝutitaj), sed la sovetoj ne fidis al rearmigo de militprizonuloj. Male ili fidis al la kreado de Konsilio de germanaj komunistoj kun malaltaj oficiroj. Seydlitz estis denove enprizonigita kaj juĝita pro militkrimoj.

## Bibliografio
* Beevor, Antony (1998). Stalingrad. Viking, London. ISBN 978-0-14-103240-5.
* Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives. Jena, Germany: Scherzers Militaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.
* Thomas, Franz (1998). Die Eichenlaubträger 1939–1945 Band 2: L–Z. Osnabrück, Germany: Biblio-Verlag. ISBN 978-3-7648-2300-9.

Kategorio:Germanaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Germanaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Batalo ĉe Stalingrado
Kategorio:Kondamnitoj al mortpuno
Kategorio:Hamburganoj
Kategorio:Militkaptitoj
Kategorio:Partoprenentoj de batalo ĉe Stalingrado
Triqueville

**Triqueville** estas komunumo en Francio en la departemento Eure, en la regiono Normandio.

Historie estis abatejo en la Mezepoko kaj aerodromo en la Dua mondmilito.

Demografie, kvankam en la unua duono de la 19a jarcento estis ĉirkaŭ 900 loĝantoj, poste la loĝantaro malaltiĝis kaj dum la 20a jarcento estis nur ĉirkaŭ 300 loĝantoj.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Eure

Kategorio:Komunumoj de Eure
Merville (Nordo)

**Merville** - jen france, origine nederlande respektive flandre **Meregem**, foje ankaŭ **Mergem** - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [] , pikarde ''Heuts-d'Franche*) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono **. Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *mervillois(es)''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

Jam fine de la 7-a jarcento estis tie monaĥejo. Pro situo en landlima areo la urbo estis ofte detruita ĉu tute ĉu parte. Dum la Unua mondmilito, Merville estis totale detruita: la arkitekturo nov-flandra de la urbo estas karaktera de la periodo de rekonstruado de la 1920-aj jaroj. Dum la Dua mondmilito en la komunumo estis aerodromo unue de britoj, poste de germanoj.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Nord
49469 Emilianomazzoni

'*49469 *Emilianomazzoni''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la itala amatora astronomo Sauro Donati elde la Observatorio de Monte Agliale en Borgo a Mozzano (Italio).

Ĝia orbita duona grandakso de 3,20543273  metas ĝin ĉ. 812 700&nbsp;km trans la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la aktiva itala amatora astronomo Emiliano Mazzoni. Fondinto de la Observatorio de Monte Agliale, li estas sperta konstruanto de teleskopoj kaj malkovrinto de asteroidoj kaj supernovaoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sauro Donati
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
49481 Gisellarubini

'*49481 *Gisellarubini'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomo Matteo Santangelo elde la Observatorio de Monte Agliale en Borgo a Mozzano (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Gisella Rubini'', kiu viva en Luko. Koramikino de la malkovrinto, ŝi foje helpas lin ĉe la teleskopo de la apuda Observatorio de Monte Agliale.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Matteo Santangelo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Causa causae est causa causati

La latina frazo **Causa causae est causa causati** estas unu el la maksimoj formulitaj de la Lernejo de la Glosantoj (itale *Scuola dei glossatori*), aktiva en Bolonjo en la 11-a jarcento.  

Ĝia laŭlitera signifo estas: *kaŭzo de la kaŭzo estas kaŭzo de kio estas kaŭzita*.  

Praktike, se "A" estas kaŭzo de "B", kiu siavice kaŭzis "C", oni povas diri ke "A" estas kaŭzo de "C".   

La jura principo de kaŭza interligo baziĝas sur ĉi tiu silogismo. 

## Referencoj 
Kategorio:Latinaj juraj esprimoj
Kategorio:Logiko
Občina Brežice

**Občina Brežice** estas unu el 212 municipoj en la eŭropa lando Slovenio. Ĝi situas en la regiono Posavska. La municipo enhavas 109 komunumojn kaj ĝia areo estas 268,1 km². Komence de 2017 tie loĝis  24 204  homoj. La administra centro estas la urbo Brežice.

## Loko, priskribo 
Komunumo meza parto estas ebena, etendiĝas de malaltaj teroj de la riveroj Sava, Krka kaj Sotli al alteco de ĉirkaŭ 130 al 160 metroj. En la sudo ĝi atingas altecon de 630 m (monteto Goli Cirnik), kaj en la nordo ĝi estas 698 m (Veliki vrh).

Kune la rivero Sava pasas oriente de la Al2 aŭtovojo. En la vilaĝo Obrežje estas landlima kruciĝo al Kroatio. Ankaŭ ekzistas fervoja linio laŭ la rivero Sava.

Najbaraj municipoj estas: Občina Kozje kaj Občina Bistrica ob Sotli norde, Občina Krško okcidente. En la oriento kaj sudo ĝi limas Kroatio.

## Konsisto 
La municipo konsistas el 109 vilaĝoj: Arnovo selo, Artiče, Bizeljska vas, Bizeljsko, Blatno, Bojsno, Boršt, Bračna vas, Brezje pri Bojsnem, Brezje pri Veliki Dolini, Brezovica na Bizeljskem, Brežice, Brvi, Bukošek, Bukovje, Bušeča vas, Cerina, Cerklje ob Krki, Cirnik, Cundrovec, Curnovec, Čatež ob Savi, Čedem, Črešnjice pri Cerkljah, Dečno selo, Dednja vas, Dobeno, Dobova, Dolenja Pirošica, Dolenja vas pri Artičah, Dolenje Skopice, Dramlja, Drenovec pri Bukovju, Dvorce, Gabrje pri Dobovi, Gaj, Gazice, Globočice, Globoko, Glogov Brod, Gorenja Pirošica, Gorenje Skopice, Gornji Lenart, Gregovce, Hrastje pri Cerkljah, Izvir, Jereslavec, Jesenice, Kamence, Kapele, Koritno, Kraška vas, Križe, Krška vas, Laze, Loče, Mala Dolina, Mali Cirnik, Mali Obrež, Mali Vrh, Mihalovec, Mostec, Mrzlava vas, Nova vas ob Sotli, Nova vas pri Mokricah, Obrežje, Oklukova Gora, Orešje na Bizeljskem, Pavlova vas, Pečice, Perišče, Piršenbreg, Pišece, Podgorje pri Pišecah, Podgračeno, Podvinje, Ponikve, Poštena vas, Prilipe, Račja vas, Rajec, Rakovec, Ribnica, Rigonce, Sela pri Dobovi, Silovec, Slogonsko, Slovenska vas, Sobenja vas, Spodnja Pohanca, Sromlje, Stankovo, Stara vas-Bizeljsko, Stojanski Vrh, Trebež, Velika Dolina, Velike Malence, Veliki Obrež, Vinji Vrh, Vitna vas, Volčje, Vrhje, Vrhovska vas, Zasap, Zgornja Pohanca, Zgornji Obrež, Žejno, Župeča vas, Župelevec.

## Tradukfonto 
* Statistikoj:  regiono Savinjska 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Brežice
Brežice
Loipersbach

**Loipersbach** povas rilati al 

* Loipersbach im Burgenland aŭ al
* Natschbach-Loipersbach, ambaŭ en .
József Németh (pentristo)

**József Németh** [jOĵef nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Németh József** estis hungara pentristo, gobelinisto.

József Németh  naskiĝis la  en Kaposszerdahely, li mortis la  en Hódmezővásárhely.

## Biografio 
József Németh ekstudis en libera arta lernejo en Kaposvár en 1949, poste li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1957. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Pap, Béla Bán kaj István Szőnyi. Li debutis en ekspozicio jam en 1956. Post siaj studoj li translokiĝis al Hódmezővásárhely. Li studvojaĝis en Eŭropo kaj Barato. Li ricevis premiojn inter 1961-1985. Li pentris krom bildoj ankaŭ murpentraĵojn.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Hódmezővásárhely (1960, 1980, 1985, 1996)
* Arthalo Budapeŝto (1961, 1972, 1979)
* Vieno (1966)
* Budapeŝto (1967, 1970)
* Kaposvár (1967)
* Moskvo (1974)
* Szentendre (1984)
* Ópusztaszer (1999)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Hódmezővásárhely (1956-1994)
* Arthalo Budapeŝto (1959, 1962, 1969, 1977, 1984)
* Venecia Bienalo (1960)
* Pekino (1961)
* Parizo (1962, 1991)
* Moskvo (1967, 1975-1978)
* Budapeŝto (1970, 1976, 1996)
* Londono (1989)
* Kaposvár (1997)

## Elektitaj murpentraĵoj 
* (1962, Hódmezővásárhely, fresko)
* Tizenkét hónap (Hódmezővásárhely, 1974)
* serio (7 pecoj) (1981, Szegvár)
* Boldogság kertje (1984, Hatvan)

## Elektitaj similaj artaĵoj 
* ceramika murbildo (1957, Hódmezővásárhely)
* Nyilazó lovasok (ceramika murbildo, 1963, Kazincbarcika)
* Évszakok (gobelino, 1971, Kiskunhalas)
* (gobelino, 1983-1985, Hódmezővásárhely)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj gobelinistoj
Zoltán Nagy (grafikisto)

**Zoltán Nagy** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nagy Zoltán** estis hungara grafikisto, akvafortisto, poŝtmarkoplanisto. Lia filo estis Gábor Nagy (aktoro).

Zoltán Nagy  naskiĝis la  en Tapolca, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Zoltán Nagy akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1941. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Helbing kaj Jenő Haranghy. Jam en 1940 li aliĝis al grafikista grupo de presejo pri monbiletoj. En 1944 li estis soldato, poste militkaptito, li povis hejmenveni en 1946. Li planis inter 1947 kaj 1977 218 da poŝtmarkoj, krome monbiletojn. Li studvojaĝis en Italio, Jugoslavio, Bulgario. Li ricevis 5 premiojn inter 1954-1975.

## Solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1977)
* Pécs (1981)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1953)
* Arthalo Budapeŝto (1963)

## Elektitaj akvafortoj 
* József Árkövy
* Frigyes Korányi
* Vilmos Schulek
* Ignác Stáhly
* Lajos Thanhoffer
* Faluvége
* Fiatal lány, hímzett blúzban (escepte tuĉodesegnaĵo) 
* Önarckép 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj akvafortistoj
Kategorio:Hungaraj poŝtmarkoplanistoj
Kategorio:Hungaraj monbiletoplanistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
49500 Ishitoshi

'*49500 *Ishitoshi'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi (gubernio Gunma, Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan  *Toshihiro Ishikawa'', kerna membro de la Astronoma Klubo de Ota. Elde sia hejma observatorio, li observas kaj fotas ĉielajn korpojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Kvara Batalo de Ĥarkovo

eta|dekstra|Manstein (dekstre) kaj sia stabestro Hans Speidel.
La **Kvara Batalo de Ĥarkovo** estis parto de la Operaco *Polkovodets Rumiántsev* (populare nomumita la *Rumiántsev*) dum la Dua Mondmilito. Profitante la rezulton de la batalo de Kursk kaj la grandan elĉerpiĝon de la germanaj panzer-divizioj, la alta stabanaro de la Ruĝa Armeo (nome la *Stavka*) muntis sukcesan kontraŭofensivon kontraŭ la elĉerpitaj soldatoj de Nazia Germanio cele al ilia forpelo for de Ĥarkovo kaj Belgorodo, kaj por devigi ilin instali siajn liniojn malantaŭ la rivero Dnepro. Ĝi okazis el la 12a al la 23a de aŭgusto 1943. Batalis 12 000 al 15 000 germanoj, estritaj de Erich von Manstein, kontraŭ 19 400 sovetoj, estritaj de Ivan Konev. La germanoj perdis 392 tankojn, dum la sovetoj 434. Sed la fina rezulto estis venko por la sovetoj, kiuj finfine liberigis la areon.

Kategorio:Bataloj en 1943
Kategorio:Bataloj de Ĥarkovo
Kategorio:Bataloj de Sovetunio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Germanio dum la Dua Mondmilito
Ivan Konev

**Ivan Stepanoviĉ Konev** (; 28a de decembro [malnovstile 16a de decembro] 1897 – 21a de majo 1973) estis soveta militkomandanto kiu estris trupojn de la Ruĝa Armeo en la Orienta Fronto dum la Dua Mondmilito, rekonkeris multon de Orienta Eŭropo el la okupacio fare de la Potencoj de la Akso kaj ĉefe el Nazia Germanio, kaj helpis en la konkero de la Germania ĉefurbo, Berlino.
eta|maldekstra|250px|Konev dum la liberigo de Prago fare de la Ruĝa Armeo maje 1945.
En 1956, kiel Komandanto de la fortoj de la Varsovia Pakto, Konev estris la subpremadon de la Hungara Revolucio fare de la sovetaj armitaj divizioj.

## Bibliografio 
* Djilas, Milovan (1962). Conversations with Stalin. Orlando, Florida: Harcourt Brace& Company. ISBN 0-15-622591-3.
* Glantz, David M. Soviet Military Deception in the Second World War. Londono: eldonejo *Routledge*, 1989.

Kategorio:Sovetiaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Marŝaloj de Sovetunio
Kategorio:Hungara revolucio de 1956
Kategorio:Herooj de Sovetunio
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Sovetiaj komunistoj
Kategorio:Entombigitoj en la Nekropolo ĉe la Kremla Muro
Rudolf Burmeister

**Rudolf Burmeister** (la  - Chemnitz, la ) estis germana esperantisto. Li eklernis la lingvon en la urbo Kiel en 1947. Aktiva tra la jardekoj en la orientgermana E-movado, li ankaŭ ekspoziciis sian filatelan kolekton pri Esperanto en Orienta Eŭropo. Ekde 1977 li transprenis la redaktadon de *"La Verda Lupeo"*, la internacia fakbulteno de ELF/AREK. Li plenumis tiun redaktoran taskon ĝis la vivofino laŭlonge de 41 jaroj, por 3-4 numeroj jare, de la numero 33 ĝis la numero 179 (decembro 2018) de tiu bulteno.

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Germanaj filatelistoj
Bataloj de Ĥarkovo

Dum la Dua Mondmilito okazis serio de bataloj inter la soveta Ruĝa Armeo kaj la germana *Wehrmacht*, ĉe la urbo ukraina Ĥarkovo, tiam parto de Sovetunio:

* Unua Batalo de Ĥarkovo, parto de la Operaco Barbaroso, la germanoj konkeris Ĥarkovon en 1941.
* Dua Batalo de Ĥarkovo, la plej grava, la sovetoj kontraŭatakis en majo de 1942, sed malsukcesis en sia klopodo liberigi Ĥarkovon. 
* Tria Batalo de Ĥarkovo: la sovetoj konkeris la urbon post la batalo de Stalingrado, sed estis poste elpelitaj denove (februaro-marto de 1943).
* Kvara Batalo de Ĥarkovo: okazinta en aŭgusto 1943, post kiu la sovetoj liberigis definitive la urbon.
Electa una via, non datur recursus ad alteram

**Electa una via, non datur recursus ad alteram** estas latina jura esprimo, kies laŭvorta traduko estas: *elektita unu vojo, ne rajtas turniĝi al alia*.  

Ĉi tiu maksimo prezentas la regulon laŭ kiu, kiam la leĝdonanto donas du malsamajn rimedojn por protekti subjektivan rajton aŭ intereson, elekti unu el ili ne plu permesas ekuzi la alian.   

Ekster jura uzado, la maksimo povas esprimi moralan neceson, ke la decidanto kohere sekvu ĝis la fino sian dekomencan elekton.  

Kategorio:Latinaj juraj esprimoj
György Oláh (grafikisto)

**György Oláh** [djordj olA], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Oláh György** estas hungara grafikisto, afiŝisto, pentristo, altlerneja instruisto.

György Oláh  naskiĝis la  en Tatabánya.

## Biografio 
György Oláh abiturientis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto en 1964, lia ĉefinstruisto estis Tibor Zala. Li studis en Belarta Altlernejo inter 1966-1970. Liaj majstroj estis György Kádár kaj György Konecsni. Post la diplomo en 1970 li kreis plej ofte afiŝojn, baldaŭ preskaŭ ĉiuspecajn artaĵojn (pentraĵojn, poŝtmarkojn, emblemojn, ktp). Li instruas en la Belarta Altlernejo ekde 1981. Li studis estetikon inter 1983-1986. Li akiris sciencan gradon DLA en 2002. Li ricevis premiojn inter 1977-2001.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Tatabánya (1975, 1983)
* Budapeŝto (1981, 1991, 1998)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Brno (1970, 1980, 1984)
* Budapeŝto (1972, 1975, 1983, 1996-1998)
* Varsovio (1972, 1978)
* Novjorko (1988)
* Jerusalemo (1990) 
* Arthalo Budapeŝto (1997)

## Elektitaj afiŝoj 
* A beszélő köntös, 1969
* Csárdáskirálynő, 1971
* Nagyvárosi fények, 1975 (origine City Lights de Charlie Chaplin)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Artemisz, 2000
* Önarckép (Memportreto), 2002
* Shakespeare, 2006
* Tér-kép, 2009

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* hungarlingva biografio 
* anglalingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj afiŝistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj poŝtmarkoplanistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Flughaveno de Paris-Le Bourget

La **Flughaveno de Paris-Le Bourget** (en franca *Aéroport de Paris - Le Bourget*) (kodo IATA: **LBG**, kodo ICAO: **LFPB**) estas flughaveno en Le Bourget kaj Dugny, 12 km  nord-nordoriente (NNE) de Parizo, Francio. Ĝi estas nuntempe uzata nur por ĝenerala aviado (aviado de negoco) same kiel por aeraj ekspozicioj.

La flughaveno komencis komercajn operacojn en 1919 kaj dum multe da tempo ĝi estis la nura flughaveno de Parizo ĝis la konstruo de la Flughaveno Parizo-Orly en 1932. Ĝi famis ĉefe kiel loko por surteriĝo de Charles Lindbergh post lia historia transatlantika flugo en soleco en 1927, same kiel elirejo, du semajnojn antaŭe de la franca dumotora aviadilo ''L'Oiseau Blanc'', nome aviadilo kiu elteriĝis por fari transatlantikan flugon sed kiu malaperis mistere en Atlantiko (aŭ eble sur la usona ŝtato Maine).

## Vidu ankaŭ 
* Franca Aera kaj Kosma Muzeo
* Le Bourget - Aéroport (pariza metrostacio)

Paris-Le Bourget
Kategorio:Seine-Saint-Denis
Kategorio:Dugny
Kategorio:Konstruaĵoj markitaj « Patrimoine du XXe siècle »
Kategorio:Historiaj monumentoj de Francilio
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1919
Dániel Pécsi L.

**Dániel Pécsi L.** [pEĉi el], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pécsi L. Dániel** estis hungara elektroinĝeniero, heraldikisto, restaŭristo.

Dániel Pécsi L.  naskiĝis la  en Dorog.

## Biografio 
Dániel Pécsi L. frekventis mezlernejon en Budapeŝto inter 1965-1969, poste li akiris diplomon en teknika altlernejo en la sama urbo en 1973. Inter 1978 kaj 1987 li estis restaŭristo en muzeo. Inter 1991-1995 li havis postenon en elektroproviza firmao, dum li plulernis kaj akiris plian diplomon en alia altlernejo en 1994. Ekde 1997 li okupiĝas pri heraldikoj kaj li planis blazonojn, standardojn aŭ simbolojn por komunumoj, asocioj, societoj. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (2006)
* Esztergom (2010)
* Nyárádszereda (2013)

## Elektitaj heraldikaĵoj 
* Kárpátalja (medalo, 2014)
* Revuo Trianon (simbolo)
* kalvinana grupo de Mákófalva
* Encsencs
* Szentpéterszeg
* regioneto pri Nógrád (standardo, 2016)

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Magyarország nemzetrészeinek címerei - Felvidék* (2012)
* *Történelmi Magyarország ország - és nemzetrészeinek címerei : Délvidék címere* (2013)
* *Történelmi Magyarország ország - és nemzetrészeinek címerei : Őrvidék címere* (2014)

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto kaj intervjuo(https://eo.wikipedia.org/wiki/intervjuo)]

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj heraldikistoj
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj restaŭristoj
Občina Radeče

**Občina Radeče** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Posavska. La municipo enhavas 23 komunumojn kaj ĝia areo estas 52 km². Komence de 2017 tie loĝis 4 240 homoj. La administra centro estas la urbo Radeče.

## Loko, priskribo 
eta|280x280ra|Občina Radeče
Ĉe la orienta rando de la municipo, la rivero Sava fluas tra la profunda valo. En la valo de la rivero, la alteco estas ĉirkaŭ 190 ĝis 220 m. De la valo al la okcidento, la pejzaĝo pliiĝas en la montoj, kie la alteco atingas 960 m. Granda parto de la areo estas arbarkovrita.
Ĉe la orienta rando de la regiono, laŭ la rivero Sava, etendiĝas fervoja linio kaj ankaŭ la ĉefa vojo Nr.5.

Najbaraj municipoj estas: Občina Hrastnik kaj Občina Laško en la nordo, Občina Sevnica en la oriento kaj sude, Občina Litija en la sudokcidento kaj Občina Zagorje ob Savi en la okcidento.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el 23 komunumoj:  Brunk, Brunška Gora, Dobrava, Čimerno, Goreljce, Hotemež, Jagnjenica, Jelovo, Log pri Vrhovem, Loška Gora, Močilno, Njivice, Obrežje, Počakovo, Prapretno, **Radeče**, Rudna vas, Stari Dvor, Svibno, Vrhovo, Zagrad, Zavrate, Žebnik.
## Tradukfonto 
Statistikoj:  Savinjska (Slovenia): Settlements in Municipalities - Population Statistics, Charts and Map

Radeče
Radeče
Fort-Mardyck

**Fort-Mardyck** (en la nederlanda *Fort-Mardijk* kaj okcidentflandre *Fort-Mardyk*, en Esperanto *Mardiko*, laŭvorte fakte "mardigo") estas malaperinta komunumo en Francio en la departemento Nord, en la regiono Hauts-de-France. Nuntempe ĝi estas asocia al Dunkirko.

Ĝi apartenis al Hispana Nederlando kaj estis tre fortifikita de la reĝo de Hispanio en 1622, por protekti la pasadon de siaj flotoj okcidente de Dunkirko; poste ĝi estis konkerita de la francoj en 1657. 

La 2a de septembro 1943 dum la Dua Mondmilito, kiam Francio estis okupaciita de Nazia Germanio, la usona aviadilaro USAF bombardadis sur Poix-du-Nord, Rouen, Lille, Mazingarbe kaj la flughavenon de Fort-Mardyck.

Kategorio:Dunkirko
Kategorio:Fortikaĵoj en Francio
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Nord
Seĝon (urbo)

**Seĝon,** koree **세종특별자치시,** laŭ ĉinaj literoj **世宗特別自治市** estas la reale administra ĉefurbo de Sud-Koreio, ankaŭ universitata urbego kun sendependa statuso. Seĝon estis nomumita en honoro de Seĝong, la patro de la nacia alfabeto de Koreio.
eta|maldekstre|Vojo en Seĝon
eta|Panoramo en Seĝon
eta|Urbodomo en Seĝon

## Bazaj informoj 
* Areo: 465&nbsp;km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 281,120 (2017)
* Poŝtkodoj: 339001-339945
* Telefonprefikso: +82 44
* Horzono: UTC+9
* 

## Geografio 
Seĝon situas inter tri aliaj gravaj koreaj urboj: Deĝon, Ĉonano kaj Ĉonĝuo. Seulo troviĝas 121 km.

## Historio 
En 2007 la sudkorea registaro kreis specialan administran distrikton por translokigi naŭ ministeriojn kaj kvar naciajn agentejojn de Seulo. La novaj oficoj malfermiĝis en 2012, oni planis translokigi 36 aliajn registaragentejojn en 2015. Tiutempe oni konstruis loĝkvartalon. La konstitucia kortumo malpermesis la planon pri kreo de estonta ĉefurbo, tial la urbo iĝis nur loko de kelkaj ministerioj. La provinca juĝejo kaj multaj gravaj registaroj daŭre restas en Seulo.

## Trafiko 
Loĝantaro de Seĝon uzas la flughavenon de Ĉonĝuo, kiel plej proksiman. Seĝon havas bonajn ligilojn ankaŭ voje kaj fervoje.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio

Sejong Tradition Market.JPG|eta|Tradiciaj vendejoj
Milmaru Observatory Tower.jpg|Elvidejo
Sejong Post office.JPG|Poŝtejo
Sejong National Library east.jpg|Librejo
Mazingarbe

**Mazingarbe** estas komunumo en Francio en la departemento Pas-de-Calais, en la regiono Nordo-Kaleza Markolo.

Meze de la 20a jarcento ĝi havis pli ol 10 000 loĝantojn, sed fine de la jarcento nur pli ol 7 000.

La 2a de septembro 1943 dum la Dua Mondmilito, kiam Francio estis okupaciita de Nazia Germanio, la usona aviadilaro USAF bombardadis sur Poix-du-Nord, Rouen, Lille, Mazingarbe kaj la flughavenon de Fort-Mardyck.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Pas-de-Calais
* Mazingarbe (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urboj honoritaj per la franca Milita Kruco 1914-1918
Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Beaumont-le-Roger

**Beaumont-le-Roger** estas komunumo en Francio en la departemento Eure, en la regiono Supra Normandio. Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma kantono. Ĝi havas pli ol 2000 loĝantojn. En la lasta popolnombrado de 2016 ĝi atingis 2 980 loĝantojn.

La 3an de septembro 1943 dum la Dua Mondmilito, kiam Francio estis okupaciita de Nazia Germanio, la usona aviadilaro USAF bombardadis sur Romilly-sur-Seine, Saint-André-de-l'Eure, Les Mureaux, la fabrikojn Renault de Parizo kaj la flughavenojn de Beaumont-le-Roger, Lille kaj Beauvais.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Eure
* Beaumont-le-Roger (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Eure
Eŭrikido

En la greka mitologio, **Eŭrikido** aŭ **Eŭrikida** (malnovgreke *Εὐρυκύδη, Εὐρυκύδα*-*Eŭrikido*, *Eŭrikida*) estas filino de elidia reĝo Endimiono.

Eŭrikido havis tri fratojn Paiono, Epeio kaj  Etolo. Kiam ŝia frato, elidia reĝo Epeio subite mortis sen posteulo, surtroniĝis ilia frato Etolo, kiu ankaŭ ne regis longe, ĉar dum sepultaj ludoj en Likosurio senintence mortigis Apison, filon de Jazono kaj devis rezigni la tronon. Post li surtroniĝis Eleio, filo de Eŭrikido kaj dio Posejdono kaj Etolo elmigris la landon.

Eleio, filo de Eŭrikido, poste fariĝis reganto de la lando nomata Epeio, sed la popolo post nelonge alinomis ĝin laŭ li, Elidio.

Laŭ antikva aŭtoro Paŭzanio, Eŭrikida filo estis patro de Elidia reĝo Aŭgio, konata pro terura malpuro en liaj staloj, kies purigo estis unu el dek du taskoj donitaj de mikena reĝo Eŭristeo al heroo Heraklo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Eolidoj
Kategorio:Mortemaj gepatroj de duondioj en la helena mitologio
Nukufetau

**Nukufetau** estas unu el naŭ atoloj de Tuvalo, situa je 86 km nordoriente de Funafuti kaj je 57 km sudoriente de Vaitupu. Ĝia totala surfaco estas de 2,99 km². La insulo estis pòstulita de Usono en la 1800-aj jaroj kaj tio pluis ĝis 1979 kiam oni postulis la revenon kio okazis en 1983. Laŭ la popolnombrado de 2002, estas 586 loĝantoj kaj estas 35 insuloj.

La plej granda insulo estas Motulalo. Estas domaro proksime de la urbo Savave.

Kategorio:Eksaj disputeblaj insuloj
Kategorio:Insuloj en Tuvalo
Občina Krško

**Občina Krško** estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas la regiono de Posavska. La municipo konsistas el 157 komunumoj, kovrante tutan areon de 286,5 km². Komence de 2017 loĝis 25 853 loĝantoj. La centro administrativo de la komunumo estas la urbo Krško.
eta|280x280 ra|Občina Krško
## Komunumoj 
La municipo konsistas el 157 komunumoj:

Anovec, Anže, Apnenik pri Velikem Trnu, Ardro pod Velikim Trnom, Ardro pri Raki, Armeško, Brege, Brestanica, Brezje pri Dovškem, Brezje pri Raki, Brezje pri Senušah, Brezje v Podbočju, Brezovica v Podbočju, Brezovska Gora, Brlog, Brod v Podbočju, Bučerca, Celine, Cesta, Cirje, Črešnjice nad Pijavškim, Čretež pri Krškem, Dalce, Dedni Vrh, Dobrava ob Krki, Dobrava pod Rako, Dobrova, Dol, Dolenja Lepa vas, Dolenja vas pri Krškem, Dolenja vas pri Raki, Dolenji Leskovec, Dolga Raka, Dovško, Drenovec pri Leskovcu, Drnovo, Dunaj, Frluga, Gmajna, Golek, Goli Vrh, Gora, Gorenja Lepa vas, Gorenja vas pri Leskovcu, Gorenje Dole, Gorenji Leskovec, Gorica pri Raztezu, Gorica, Gornje Pijavško, Gradec, Gradišče pri Raki, Gradnje, Gržeča vas, Gunte, Hrastek, Ivandol, Jelenik, Jelše, Jelševec, Kalce, Kalce-Naklo, Kališovec, Kerinov Grm, Kobile, Kočno, Koprivnica, Koritnica, Kostanjek, Kremen, **Krško**, Kržišče, Leskovec pri Krškem, Libelj, Libna, Loke, Lokve, Lomno, Mali Kamen, Mali Koren, Mali Podlog, Mali Trn, Malo Mraševo, Mikote, Mladje, Mrčna sela, Mrtvice, Nemška Gora, Nemška vas, Nova Gora, Osredek pri Trški Gori, Pesje, Pijana Gora, Planina pri Raki, Planina v Podbočju, Pleterje, Podbočje, Podlipa, Podulce, Površje, Premagovce, Presladol, Pristava ob Krki, Pristava pod Rako, Pristava pri Leskovcu, Prušnja vas, Raka, Ravne pri Zdolah, Ravni, Ravno, Raztez, Reštanj, Rožno, Sela pri Raki, Selce pri Leskovcu, Selo, Senovo, Senožete, Senuše, Slivje, Smečice, Smednik, Spodnja Libna, Spodnje Dule, Spodnje Pijavško, Spodnji Stari Grad, Srednje Arto, Srednje Pijavško, Sremič, Stari Grad v Podbočju, Stari Grad, Stolovnik, Stranje, Straža pri Krškem, Straža pri Raki, Strmo Rebro, Šedem, Šutna, Trška Gora, Velika vas pri Krškem, Veliki Dol, Veliki Kamen, Veliki Podlog, Veliki Trn, Veliko Mraševo, Veniše, Videm, Vihre, Volovnik, Vrbina, Vrh pri Površju, Vrhulje, Zabukovje pri Raki, Zaloke, Zdole, Žabjek v Podbočju, Žadovinek, Ženje.

## Tradukfonto 
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:54_x535428.5_y89244_s11_b4 

Krško
Krško
Vitry-en-Artois

**Vitry-en-Artois** estas komunumo en Francio en la departemento Pas-de-Calais, en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma kantono. Ĝi havas pli ol 4 500 loĝantojn. En 2015, la popolnombrado atingis 4 631 loĝantojn.

La 9an de septembro 1943 dum la Dua Mondmilito, kiam Francio estis okupaciita de Nazia Germanio, la usona aviadilaro USAF bombardadis la industrian zonon de Parizo, la flughavenojn de la zonoj de Lille, Vitry-en-Artois, Boulogne, Saint-Omer kaj Abbeville.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Pas-de-Calais
* Vitry-en-Artois (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Richard McCreery

Generalo Siro **Richard Loudon McCreery** (1a de februaro 1898 – 18a de oktobro 1967), estis kariera militisto de la Brita Armeo, kiu ricevis honorojn pro la konduko de unu el la lastaj kavaleriaj militagoj en la Unua Mondmilito. Dum la Dua Mondmilito, li estis stabanestro de la Marŝalo Siro Harold Alexander dum la Dua Batalo de Alamejno, kaj poste komandis la Britan Okan Armeon, luktante en la Kampanjo de Italio el oktobro 1944 ĝis la fino de la milito, kondukante ĝin al la venko en la fina ofensivo en Italio. Inter la militoj li dediĉis sin ankaŭ al instruado kaj sporton (ĉevalrajdado).

Kategorio:Britaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Britaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Britaj generaloj
Gábor Pásztor

**Gábor Pásztor** [pAstor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pásztor Gábor** estis hungara grafikisto, akvafortisto, ilustristo, altlerneja instruisto.

Gábor Pásztor  naskiĝis la  en Tura, li mortis la .
 
## Biografio 
Gábor Pásztor studis arkitekton pri internaj spacoj en Industriarta Altlernejo (1953-1955), poste grafikarton en Belarta Altlernejo (1956-1960). Liaj plej gravaj instruistoj estis Sándor Ék kaj Aurél Bernáth. Li debutis en ekspozicio en 1961. Li studvojaĝis al Italio. Inter 1965 kaj 1993 li instruis en industriarta mezlernejo, ekde 1990 ankaŭ en Belarta Altlernejo kiel docento. Li ofte ilustris librojn. Li ricevis premiojn inter 1964-2002.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1967, 1973, 1983, 2001, 2009)
* Vieno (1967)
* Miskolc (1974, 1991, 2003)
* Balassagyarmat (2000)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Miskolc (1961-2000)
* Arthalo Budapeŝto (1965, 1968, 1975, 1989)
* Budapeŝto (1966, 1971, 1987, 1991, 2000)
* Ljubljano (1967)
* Tokio, Florenco, Berlino, Madrido (1971)
* Székesfehérvár (1983)
* Esztergom (1994)

## Elektitaj libroilustraĵoj 
* *Methodik des klassischen Tanzes* (Berlino, 1964, 1978, 1985)
* Miguel Ángel Asturias: *A Zöld Pápa* (Budapeŝto, 1968)
* Miguel Ángel Asturias: novelaro, (Budapeŝto, 1972)

## Elektitaj akvafortoj 
* Akt
* Kompozíció, 1966
* Halas csendélet
* Telefongyár
* Szárnyak és Számok, 1977

## Elektitaj disĉiploj 
* Attila Boros

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj akvafortistoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
(49664) 1999 MV

**(49664) 1999 MV** estas asteroido de la Hungaria familio malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde Observatorio de Monto Lemmon.

Ĝi estas ankaŭ foje rigardita kiel  kvankam ĝiaj orbito restas malproksima de tiu de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,330752 AU (49,480 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Joachim Peiper

**Joachim PEIPER** (n. en Berlino la 30-an de januaro 1915, m. en Traves, Francio, la 14-an de julio 1976), konata ankaŭ kiel "Jochen" (neformala formo de Joachim), estis altranga oficiro de la Waffen-SS, la milita fako de la organizaĵo *Schutzstaffel* ("Protekta Skadro") aŭ mallonge *SS*, grupo de la naziisma partio NSDAP de Adolf Hitler, dum la Dua Mondmilito. Li estis persona helpanto de la *Reichsführer-SS* Heinrich Himmler inter aprilo 1938 kaj aŭgusto 1941. En 1945, Peiper estis la ĉefkolonelo de regimento (*Standartenführer*) plej juna de la Waffen-SS. Li estis juĝita pro militkrimoj fare de la usona milit-tribunalo starigita en Dachau en 1946, pro faktoj okazintaj en Italio kaj Belgio (interalie pro la malmedia masakro). Oni deklaris lin kulpa kaj li estis kondamnita al morto, kvankam la ekzekuto estis unue prokrastita kaj poste ŝanĝita al prizonpuno. Liberigita en decembro 1956, li en 1957 eklaboris kiel inĝeniero en la firmao Porsche, sed devis forlasi tiun postenon pro amasaj protestoj de la tiufirmaa sindikata laborista konsilio, poste eklaboris kiel inĝeniero en la firmao Porsche, sed devis forlasi ankaŭ tiun postenon pro amasaj protestoj de la tiufirmaa sindikata laborista konsilio, kaj dum la 1960-aj jaroj kun sia familio ekloĝis en Francio, tie laborante kiel tradukisto de militaj libroj sub pseŭdonima nomo *Richard Buschmann*. En 1976 la komunista gazeto ''L'Humanité'' raportis pri lia militkrima identeco, sekve li ricevis leterajn minacojn de murdo, sendis sian familion al Germanio, sed mem restis en la hejmo en Francio. Li mortis en incendio de sia hejmo de Traves, konsekvence de ekzekuta atako per Molotov-bomboj, kaj ankaŭ de pluraj pafoj de la nekonataj atakintoj kaj de li mem.

Kategorio:Berlinanoj
Kategorio:Germanaj militistoj
Kategorio:Naziaj militkrimoj
Kategorio:Adjutantoj de Heinrich Himmler
Kategorio:SS-oficiroj
Kategorio:Homoj de Porsche
Kategorio:Nesolvitaj murdoj