open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luan Santana

**Luan Rafael Domingos Santana** (naskiĝis la  en Campo Grande, Brazilo) estas brazila kantistino.

## Eksteraj ligiloj 
 Oficiala retejo

Kategorio:Brazilaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Brazilo
Allan Octavian Hume

**Allan Octavian Hume** (6a Junio 1829 - 31a Julio 1912) estis funkciulo, politikisto kaj amatora ornitologo en Brita Hindio. Li estis unu el la fondintoj de la partio Barata Nacia Kongreso, kiu poste kondukos al la hindia sendependeco de 1947. Li estis elstara ornitologo, kaj estis nomata "la Patro de la hindia ornitologio" kaj, de tiuj kiuj trovis lin dogmema, "la Papo de hindia ornitologio."

Li studis medicinon kaj en 1849 li veturis en Hindion por la venonta jaro ekposteni kiel funkciulo en Etavah en la Nordokcidentaj Provincoj, kio estas nune Utar-Pradeŝo. Li riskis dum la Ribelo de Sipajoj de 1857.

Li edziĝis al Mary Anne Grindall en 1853. Dum la 1860-aj jaroj li okupiĝis pri edukado kaj kulturigo de la loka loĝantaro. Poste li estis kritikisma kaj radikala politikisto. Li interesiĝis pro teozofio.

Pri ornitologio li partoprenis en multaj ekspedicioj, kolektis specimenojn kaj organizis muzeon en sia propra hejmego. Parto el kiu estis transportita al la Brita Muzeo en 1884 konsista je ĉirkaŭ 82,000 specimenoj el kiuj 75,577 estis finfine lokigitaj en la Muzeo. Li publikis multajn verkojn pri birdoj de Hindio.

Li priskribis unuafoje ĉirkaŭ centon da specioj de birdoj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Bruce, Duncan A. (2000) The Scottish 100: Portraits of History's Most Influential Scots, Carroll & Graf Publishers.
* Buck, E. J. (1904) *Simla, Past and Present*. Thacker & Spink, Calcutta, 1904. excerpt
* Mearns and Mearns (1988) *Biographies for Birdwatchers*. Academic Press. ISBN 0-12-487422-3
* Mehrotra, S. R. (2005) Towards India's Freedom and Partition, Rupa & Co., New Delhi.
* S. R. Mehrotra, Edward C. Moulton (Eds) (2004) Selected Writings of Allan Octavian Hume: District Administration in North India, Rebellion and Reform, Volume One: 1829-1867. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-565896-5
* Moxham, Roy (2002) The Great Hedge of India. ISBN 0-7567-8755-6
* 

Kategorio:Barata Nacia Kongreso
Kategorio:Barataj sendependecaj aktivuloj
Kategorio:Barataj ornitologoj
Kategorio:Skotaj ornitologoj
Bofete

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la mikroregiono Botucatu. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Nova Irlando (insulo)

[eta|maldekstra|Topografia mapo de Nova Irlando norde de la nordorienta pinto de [Nova Britio.]]
**Nova Irlando**, *New Ireland* (Tok-Pisino: *Niu Ailan*) estas granda insulo en Papuo-Novgvineo, proksimume 7,404&nbsp;km² de areo. Ĝi estas la plej granda insulo de la Novirlanda Provinco, situanta nordoriente de la insulo de Nova Britio. Ambaŭ insuloj estas parto de Bismarkoj, nome tiele laŭ Otto von Bismarck, kaj ili estas separataj de la Markolo de Sankta Georgo. La administra centro de la insulo kaj de la Novirlanda Provinco estas la urbo de Kavieng situanta en la norda pinto de la insulo.

## Geografio 
La geografiaj koordinatoj estas 3.33°S 152°Or.

Sude estas la Kabo Sankta Georgo.

## Naturo 
* Novirlanda bubuko

## Notoj 
Kategorio:Papuo-Nov-Gvineo
Kategorio:Bismarkoj
Ekvatora Afriko

**Ekvatora Afriko** estas nepreciza termino kiun oni uzas foje por aludi al Afriko tropika, aŭ al la regiono de subsahara Afriko trapasata de la Ekvatoro.

La termino uzeblas ofte ĉe tropika medicino kaj ĉe klimatologio, sed en la epoko de koloniismo, ĝi havis signifon pri geopolitiko.

La Ekvatora Franca Afriko (*Afrique Equatoriale Française*; AEF) estis federacio de kvar francaj kolonioj nome: Gabono, Meza Kongo (nuna Respubliko Kongo), Ubangi-Ĉari aŭ Ubangi-Ŝari (nuna Centrafrika Respubliko) kaj Ĉado.

La afrikaj landoj trapasataj de la Ekvatoro estas la jenaj:

* Sao-Tomeo kaj Principeo
* Gabono
* Respubliko Kongo
* Demokratia Respubliko Kongo
* Ugando
* Kenjo
* Somalio

Laŭ tio ne formus parton de la regiono Ekvatora Gvineo, spite sia nomo, ĉar Ekvatoro estas iomete pli suda.

Kategorio:Regionoj en Afriko
Kategorio:Centra Afriko
Ĉefministro de Norvegio

La **ĉefministro de Norvegio** (norveglingve *statsminister*) estas la efektiva politika estro de Norvegio kaj la estro de la registaro en la nomo de la norvega reĝo. La ĉefministro kaj ties kabineto kolektive responsas pri sia kondukita politiko antaŭ la reĝo de Norvegio kaj antaŭ la Norvega Parlamento.

La konstitucio de Norvegio estis enkondukita la 17-an de majo 1814.

La nuna ĉefministro de Norvegio ekde oktobro 2021 estas Jonas Gahr Støre.
Torgeir Anderssen-Rysst

**Torgeir ANDERSSEN-RYSST** (n. en 1888 - m. en 1958) estis norvega politikisto de la Liberala Partio. Profesie juristo, li cetere laboris kiel redaktoro por la gazeto *Sunnmørsposten* de 1918 ĝis 1928, kaj denove de 1931 ĝis 1934.

Li oficiis kiel ministro pri defendo de Norvegio en la dua registaro de ĉefministro Johan Mowinckel (1928-1931). Li sekve fariĝis impostkolektisto en Ålesund kaj fine ambasadoro en Islando.

## Referencoj 

* 

Kategorio:Norvegaj politikistoj
Kategorio:Norvegaj ministroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1888
Kategorio:Mortintoj en 1958
Jens Isak de Lange Kobro

**Jens Isak DE LANGE KOBRO** (n. en 1882 - m. en 1967) estis norvega politikisto de la Liberala Partio. Li oficis kiel ministro pri defendo de 1933 ĝis 1935.

## Referencoj 
Kategorio:Norvegaj politikistoj
Kategorio:Norvegaj ministroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1882
Kategorio:Mortintoj en 1967
Gerlachov (distrikto Poprad)

[eta|maldekstra|250px|Hotela komplekso Hubert kaj ties ĉirkaŭaĵo apud subtatra municipo Gerlachov. En fono monto [Slavkovský štít]]
eta|maldekstra|250px|Hotelo Hubert en Gerlachov
**Gerlachov** (hungare *Gerlachfalva* germane *Gerlsdorf*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Gerlachov situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Poprad troviĝas je 8 km. Gerlachovský štít (la plej alta montopinto de Slovakio) longe estis apartenaĵo de la vilaĝo, la nuna montonomo venis de la vilaĝonomo.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1336 en parte hungara formo *"Gerlachfewlde"* (=kampo de Gerlach). La loĝantoj longe minadis oron, sed ankaŭ ili bredadis ĉevalojn. En 1787 380 vilaĝanoj loĝis en 44 domoj, en 1828 987 vilaĝanoj loĝis en 133 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1876 incendio okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gerlachfalva 580 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo el la 13-a jarcento, en la 18-a jarcento trakonstruita
* klasikisma luterana preĝejo de 1800
* ruino de iama preĝejo omaĝe al Apoteozo de Sankta Kruco

Kategorio:Municipoj en distrikto Poprad
Abisenia krizo

La **abisenia krizo** estis internacia diplomatia incidento dum la periodo inter la du mondmilitoj, nome inter Italio kaj la Etiopia Imperio (tiam konita kiel "Abisenio").

Ĝi komencis en 1930, kiam Italio konstruis fortikaĵon en Walwal, oazo en la regiono Ogadeno, klare malrespektante la per traktato agnoskitan suverenecon de Abisenio. Italio neniam akceptis forlasi la fortikaĵon, kaj fininvadis Abisenion en 1936.

La krizo ridindigis la Ligon de Nacioj, kiu ne kapablis montri influon.

Kategorio:Historio de Etiopio
Kategorio:Itala faŝismo
Kategorio:Ekstera politiko de Italio
Kategorio:Ekstera politiko de Etiopio
Hozelec

**Hozelec** (hungare *Ószelec* [Oselec], germane *Hohesalz*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Hozelec situas laŭ ĉefvojo Spišská Nová Ves-Poprad (aŭtovojo kaj fervojo estas proksime). La lasta urbo troviĝas je 4 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1280, poste en 1429 en formo *"Hozulcz"*. En 1693 oni komputis tie 100 vilaĝanojn. En 1787 227 vilaĝanoj loĝis en 28 domoj, en 1828 221 vilaĝanoj loĝis en 31 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ószelec 202 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hozelec 791 homoj, (784 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* klasikisma nobeldomo el la 19-a jarcento, post jarcento renovigita

Kategorio:Municipoj en distrikto Poprad
Bocaina (San-Paŭlio)

**Bocaina** (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la mikroregiono Jaú. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Jenő Radisics

**RADISICS Jenő** (pro. radiŝiĉ) hungara artverkisto naskita en Buziás la 7-an de aŭgusto 1856 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de januaro 1917.

## Biografio 
Jenő Radisics studis en la teknikuniversitato József de Budapeŝto kaj la juron en la Universitato de Budapeŝto. En 1882 li alvenis la Industriartan Muzeon kaj en 1887 fariĝis ties direktoro. En 1890 oni kvalifikis lin privatprofesoro. De 1905 ĝis 1906 li estis landkunvena deputito de la liberala partio. De 1886 ĝis 1894 li redaktis kune kun Gyula Pasteiner la revuon *Művészi Ipar*(Arta Industrio).

## Verkoj 
* *Az ötvösség remekei* (I – II., kun Károly Pulszky kaj János Szendrei, Bp., 1885);
* *A magyar koronázási jelvények* (kun Béla Czobor, Bp., 1896);
* *Magyar műkincsek* (I – III., kun Szendrei János, Bp., 1897 – 1902).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ödön Rádl

**RÁDL Ödön** (pro. ra:dl) estis hungara verkisto, advokato naskita en Alsólugos la 30-an de marto 1856 kaj mortinta en Nagyvárad la 20-an de decembro 1916.
## Biografio
Ödön Rádl pristudis juron en Nadjvarado, li faris advokatan ekzamenon en 1871 kaj de 1873 li fariĝis advokato. Li estis la loka gvidinto de Liberala Partio, amiko de grafo Kálmán Tisza kaj grafo István Tiszaa. Li redaktis de 1870 por duonjaron la *Nagyváradi Lapok*, de 1872 la gazeton *Tiszavidék* de Debreceno. Li estis fondinto prezidanto de Szigligeti Társaság de Nadjvarado de 1892, membro de Societo Petőfi de 1877. Endre Ady atakis lin multfoje pro lia konservemo.

## Verkoj
**Levelek egy német faluból* (Nagyvárad, 1870);
**Szomorú történetek* (Nagyvárad, 1871);
**Jean Paul* (studaĵo, Nagyvárad, 1872);
**Egy tél Olaszhonban* (vojaĝpriskibaĵoj, Nagyvárad, 1872).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Radl, O.
Radl, O.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Albert McCarthy

**Albert J. McCarthy** (* 1920, en Camborne; † 1987) estis angla verkisto pri ĵazo, diskografiisto, ĵazjurnalisto kaj ĵazhistoriisto.

## Literaturo 
* Nat Hentoff und Albert J. McCarthy, Hrsg. „Jazz: New Perspectives On The history of jazz by twelve of the worlds foremost Jazz Critics and Scholars‘‘, New York, Rinehart 1959, Da Capo Press, 1975
* McCarthy, Alun Morgan, Paul Oliver, Max Harrison. „Jazz on record: a critical guide to the first 50 years“, Londono: Hanover, 1968 kaj Novjorko 1968, Oak Publications.
* McCarthy „Big band jazz - The Definitive History of the Origins, Progress, Influence, and Decline of Big Jazz Bands“, New York, Putnam´s Sons 1974, New York, Exeter Books, 1983 (360 Seiten).
* McCarthy „Louis Armstrong“, London: Cassell, 1960, New York, Barnes 1961 (serio „Kings of Jazz“, 86 paĝoj)
* McCarthy „The dance band era: the dancing decades from ragtime to swing 1910 -1950‘‘, Chilton, Philadelphia 1971, noveldonita en 1982. (176 Seiten).
* McCarthy, Dave Carey, Ralph Venables „Jazz Directory – The Directory of recorded Jazz and Swing Music“, pluraj volumoj, ekde 1949 (diskolisto)
* McCarthy „The Trumpet in Jazz“, Londono, Dent 1967

## Eksteraj ligiloj 
* Jerry Atkins „Magnificient Obsession – the Discographers"

Kategorio:Verkistoj pri ĵazo
Kategorio:Ĵazesploristoj
Kategorio:Britaj muzikaj kritikistoj
Kategorio:Anglaj muziksciencistoj
Kategorio:Viroj
Marcus Woelfle

**Marcus Adrian Woelfle** (* 1-an de februaro 1964 en Munkeno) estas germana verkisto kaj ĵurnalisto pri ĵazo, kiu ankaŭ ludas ĵazviolonon.

Woelfle – filo de italino kaj germano – studis literatursciencojn kaj fariĝis poste ĵurnalisto. Ekde 1993 li laboris kiel radioĵurnalisto por la radiostacioj Jazz Welle Pluskaj LORA München kaj ekde 1997 por la Bavara Radio (BR). Li estas redaktisto ĉe diversaj ĵazrevuoj kaj laboras ĉe diskeldonejo ZYX Music, kie li prizorgas serion pri ĵazmuzikistoj nome „Birthday Celebration“. Li verkis konsultlibron pri ĵazo kaj ekz. aŭdlibron pri Chet Baker, Charles Mingus, Thelonious Monk. Por la Munkena Ĉambrorkestro li verkas programkajerojn.

## Verkoj 
* Marcus Woelfle: *Das kleine Jazz-Lexikon*. Compact Verlag, Munkeno 1995, ISBN 3-8174-3275-5.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Woelfle
* Portreto 10/2002

Kategorio:Verkistoj pri ĵazo
Kategorio:Germanaj ĵazviolonistoj
Kategorio:Germanaj muzikaj ĵurnalistoj
Mālpils

**Mālpils** estas loĝloko en Latvio - ĝis junio 2021 temis ankaŭ pri municipo (*novads*). Ekde julio 2021 Mālpils situas en la plilarĝigita municipo Sigulda.

## Historio 
Kiam germanoj venis Latvion, ili ĉie konstruis preĝejojn. Ankaŭ en nuna Mālpils ili konstruis preĝejon, sed faris ĝin el argilo. Kion ili dum tago faris, tio dum nokto ruiniĝis. Tiam la germana sinjoro sonĝis, ke devas enmasonigi vivan virgulinon en la muron apud altaro kaj la muroj de la preĝejo ne ruiniĝos plu. La sekvintan matenon venis Māra - filino de iu laboristo, ši portis la matenmanĝon al sia patro. La germanoj drinkigis  per vino la junulinon kaj la laboristoj devis ŝin enmasonigi en la muron viva. Ekde tiu tempo la laboro sukcesis kaj dum nokto ne ruiniĝis dum la tago farita. De tiu argila (latve: māla) preĝejo la loko ricevis la nomon Mālpils. Kelkaj homoj nomas la lokon laŭ la nomo de enmasonigita knabino – Mārpils.

## Blazono 
La blazono de Mālpils prezentas etnografian motivon el la zono de Mālpils regiono. La motivon konsistigas signoj de prabaltoj – simetriaj oblikvaj krucoj. La kruco simbolas lumon, ankaŭ spiritan lumon, kaj fajron. Tio estas simbolo de gardisto (defendanto), beno, kaj portanto de feliĉo. Oblikva ora kruco kunigita kun rekta (orta) kruco simbolas la movon de la Suno dum la tuta jaro, do, la fluon de tempo – eternecon. La ruĝkolora fono de la blazono simbolas argilon.

## Esperanto 
En Mālpils okazis la Esperanto-aranĝo BET-47 en julio 2011.

Kategorio:Vilaĝoj de Latvio
Dániel Irányi

**Dániel IRÁNYI** estis hungara politikisto.
[eta|dekstra|220px|Foto pri Dániel Irányi de [1892]]
Li naskiĝis en Toporc, la 24-an de februaro 1822, li mortis en Nyíregyháza, la 2-an de novembro 1892. Lia origina familia nomo estis **Halbschuh**, sed ekde 1842 li elektis negermanan formon por apogi la hungaran ideon.

Li frekventis lernejojn en Eperjes, Késmárk kaj Rozsnyó. En 1844 en Pest li iĝis advokato. Li konatiĝis kun Lajos Kossuth kaj aliĝis al junuloj, kiuj aranĝis la revolucion en 1848. Post la revolucio li iĝis parlamentano kaj fervora fidelulo de Kossuth. Post fiasko de la liberecbatalo li estis kondamnita je morto (eĉ li simbole estis pendumita), sed li sukcese rifuĝis al Parizo. Tie li vivtenis sin, kiel ĵurnalisto, sed ankaŭ tie apogis Kossuth-on. En 1868 li elektiĝis parlamentano de Pécs, tio nuligis la kondamnon, tial li hejmenvenis. En Budapeŝto li iĝis partiestro.

## Memoraĵoj 
* skulptaĵo en Budapeŝto de 1904 kaj ornama tombo
* stratoj en Esztergom kaj en Budapeŝto
eta|maldekstra|220px|Tombo de Dániel Irányi

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Schott Music

**Schott Music** estas granda muzik- kaj samtempe muziklibro-eldonejo kaj la dua plej aĝa ankoraŭ ekzista muzikeldonejo entute. Ĝin fondis Bernhard Schott en la jaro 1770. Schott eldonis interalie la kompletan komponan verkaron de Richard Wagner, per kio la eldonejo atingis mondvastan famon; ankaŭ ekz. la 9-a simfonio de Ludwig van Beethoven kaj verkoj de Wolfgang Amadeus Mozart aperis tie. La la firmaa sidejo estas ekde la fondado Majenco ĉe Rejno. Schott Music evoluis en sia pli nova entrepreno-historio kiel multmedia internacia muzikkonzerno.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri notgravurado
* Retpaĝo de Schott Music GmbH & Co. KG

Kategorio:Germanaj muzikaj eldonejoj
Pasigo

**Pasigo** (tagaloge: *Pasig*; hispane: *Pásig*) estas metropolo, romkatolika diocezo kaj universitata urbo en la Filipinoj.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La municipo havas komunan limon kun .

## Geografio 
Pasigo situas en norda parto de la lando proksime de Manilo kaj Kezonurbo.

## Historio 
Pasigo fondiĝis en 1573. En 1901 la urbo iĝis centro de nove fondita provinco. Ekde 1994 ĝi apartenas al urbaro de Manilo.

## Klimato 
En Pasigo jare pluvas po ĉirkaŭ 2000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-decembro. La temperaturo estas sufiĉe konstanta, kiu varias inter 21-32 °C.

## Vidindaĵoj 
* katedralo omaĝe al Senmakula Koncipiĝo

## Ekonomio
* *Viva Communications*

## Ĝemelurboj 
*  Marikina, Filipinoj

eta|250px|maldekstra|Avenuo de Pasigo
eta|250px|Vido en Pasigo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kategorio:Metropoloj
Derby Sketching Club

[dekstra|eta|La Ĥemia Uzino de Sharon - [Alfred John Keene, membro de Derby Sketching Club]]
La **Derby Sketching Club** estas klubo de membroj nun kunvenanta en Littleover, Derby, Anglio. Ĝi estis fondita en 1887, kaj kunvenas kvin fojojn semajne, ankoraŭ havigante al membroj instalaĵojn por ke ili aŭ aliaj povu labori kaj partopreni sian interesiĝon pri pentrado kaj desegnado, lokon por partopreni sian arton. Fruaj membroj inkluzivis F. Booty, Alfred John Keene, William Swindell, George Thompson, Charles Terry kaj Frank Timms.

## Historio 
En 1887, grupo de junaj viroj kunvenis en la provinca hotelo en Derby kaj fondis la **Derby Sketching Club** kun la celo havigi lokon kie ili aŭ aliaj povu labori kaj partopreni sian interesiĝon pri pentrado kaj desegnado, lokon por partopreni sian arton. Ili fiksis jaran kotizon de du ŝilingoj kaj ses pencoj. La unua ekspozicio de ilia verkaro okazis en januaro 1889, ĉe Athenaeum Rooms.

En 1922, Virina Art-Grupo de Derby formiĝis kaj nur en 1951, por la Festivalo de Britio, la du grupoj unuafoje faris komunan ekspozicion. Ili fine kunfandiĝis en 1966.

La art-kolektanto Alfred Edward Goodey. amasigis la verkaron de la membroj de Derby Sketching Club, kaj en la 1940-aj jaroj donacis ĝin al Muzeo kaj artgalerio de Derby.

## Aktivecoj 
Okazas regularaj sesioj por membroj - por desegni laŭ viva modelo, kaj pentri portretojn kaj neanimitajn komponaĵojn. Okazas prelegoj de gastoj kaj ekspozicioj kaj membroj uzas la retejon por promocii sian verkaron.

## Aliaj notindaj membroj 
Ernest Townsend, R.W. Bardill, Harold Gresley kaj J.P. Wale

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Derby Sketching Club
* Oficiala retejo de Muzeo kaj artgalerio de Derby 

Kategorio:Organizaĵoj en Britio
Kategorio:Muzeo kaj artgalerio de Derby
Atropateno

250px|eta|dekstra|Okcidenta Azio kaj Orienta Mediteraneo post la Kvara Milito de Diadokoj en la jaro 301 a.K.
**Atropateno** aŭ **Meda Atropateno** estis antikva regno establita kaj regita de la iranaj dinastioj en la 4-a jarcento a.K. en la nuna Irana Azerbajĝano kaj Irana Kurdistano. Ĝia ĉefurbo estis Ganzako. Atropateno ankaŭ estas konsiderata kiel la praa nomo de Azerbajĝano.

## Historio 
Post la morto de Aleksandro la Granda en 323 a.K, la konkeroj de la Macedonio estis disigitaj inter la diadoĥoj en la Dispartigado de Babilono. La antaŭa aĥemenida dinastio de Medujo estis dividita en du ŝtatojn: La pli granda (suda) parto - Granda-Medujo estis asignita al Pejtono, unu el la korpogardistoj de Aleksandro. La pli malgranda (norda) regiono, kiu estis la sub-satrapio de Matiene, iĝis Atropatena Medujo sub Atropato, la antaŭa aĥemenida guberniestro de ĉiuj Medujoj, kiu fariĝis bopatro de Perdiko, reganto de Aleksandro elektita kiel posteulo.

Baldaŭ poste, Atropato rifuzis pagi vasalecon al Seleŭko la 1-a Nikatoro, kaj Atropatena Medujo iĝis memstara regno. Ĝi poste perdis la prefikson en la nomo kaj estis konata simple kiel Atropateno. La dinastio de Atropato administris la regnon por pluraj jarcentoj, unue sendepende, poste kiel vasaloj de la arsakidoj (kiuj nomis ĝin "Aturpatakan"). Ĝi estis poste aneksita de la arsakidoj, kiu tiam perdis ĝin al la sasanidoj, kiu denove nomis ĝin "Aturpatakan". La araboj sub la Raŝiduno prenis kontrolon de la areo dum la regado de Umar ibn al-Ĥattab, dum iom da tempo inter 639 kaj 643. Atropateno formis apartan regionon de la frua islama kaliflando kaj estis aprezita pro la strategia graveco. Estis dum la araboperiodo kiam Meza Irano (t.e. Partujo kaj Meza Persio) Aturpatakan iĝis Adarbaygan, Adarbayjan, Azerbaijan (Azerbajĝano).

Kategorio:Historio de Irano
Kategorio:Historio de Antikva Azerbajĝano
Kategorio:Eksaj landoj de Azio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en la 3-a jarcento
Kategorio:Malaperis en 220-229
Kategorio:226
Kleopatra de Ponto

**Kleopatra de Ponto** (antikve greke Κλεοπάτρα, naskiĝis en la jaro 110 a.K.) estis la edzino de Tigrano la Granda de Armenio kaj filino de Mitridato la 6-a de Ponto.
Ŝi geedziĝis kun Tigranes en 94 a.K., firmigante la aliancon inter Ponto kaj Armenio. En la tempo, Tigrano estis kvardek sep jarojn dum ŝi estis nur dekses jara. Ŝi ludis decidan rolon en la vivo de Tigrano kaj ĉiuj el Armenio. Tigrano kaj Kleopatra havis tri filojn. La plej maljuna estis nomita Zariadro kaj la plej juna Tigrano; la nomo de la meza frato estas nekonata.

Male al Mitridato, Tigrano havis malsaman eksteran politikon rilate al la Romia Respubliko bazita sur siaj interesoj kaj li poste subskribis traktaton kun Romo post la batalo de Artaŝato, kiel rezulto de tio, Kleopatra, sub la influo de sia patro, instigis iliajn filojn perfidi Tigranon. La filoj provis malsukcese preni la tronon de Tigrano: Zariadro kaj lia pli juna frato estis ekzekutitaj de Tigrano.

En 66 a.K., Pompeo la Granda kaptis la pli junan Tigrano kaj prenis lin al Romo kiel ostaĝo. Tigrano poste eskapis en 58 a.K. kun helpo de Publio Klodio Pulkero. Kleopatra eskapiĝis ĉe sia patro kaj vivis la reston de ŝia vivo en Ponto.

Kategorio:Armenaj reĝedzinoj
Edvards Liedskalniņš

**Edvards Liedskalniņš** (angle: **Edward Leedskalnin**) (12-a de januaro 1887 Stāmeriena, Livonio; 7-a de decembro 1951, Miami) estis Latva elmigrinto al Usono kaj amatora skulptisto kiu konstruis monumenton Korala Kastelo en Florido. Li estis ankaŭ konata pro lia nekutimaj teorioj pri magnetismo.eta|350px|Aspekto de la Korala Kastelo de Liedskalniņš

Kategorio:Latvaj skulptistoj
Kategorio:Usonaj skulptistoj
Kategorio:Latvodevenaj usonanoj
Bom Sucesso de Itararé

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la mikroregiono Itapeva. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Sofeno

230ra|dekstra|eta|Mapo de la Armena Imperio de Tigrano la Granda
**Sofeno** (, ) estis provinco de la Armena reĝlando kaj de la Romia Imperio, situanta en la sudokcidento de la regno. Ĝi nuntempe troviĝas en sudorienta Turkio.

La regiono kie troviĝis Sofeno estis parto de Urarto en la 8-a kaj 7-a jarcentoj a.K. Post unuigado de la regiono kun lia regno en la frua 700 a.K., reĝo Argiŝto la 1-a translokigis multajn el ĝiaj loĝantoj al sia lastatempe finkonstruita urbo Erebuno (nuntempa Erevano). Ĉirkaŭ 600 a.K., Sofeno iĝis parto de la Armena reĝlando de la Orontidoj.

Laŭ la verko *Aŝĥaracuyc* de Anania Ŝirakaci ("Monda Atlaso," 7-a jarcento), Tsopk (Sofeno) estis la dua inter la 15 provincoj de Granda Armenio. Ĝi konsistis el 8 kantonoj (gavaroj):
* Ĥordzjano
* Haŝtjanko
* Pagnatuno
* Balahovito
* Copko (Ŝahunjaco)
* Andzito
* Degiko
* Gavreko (Goreko).

Post la kampanjoj de Aleksandro la Granda en 330 a.K. kaj la posta kolapso de la Aĥemenida dinastio, Sofeno restis parto de la lastatempe memstara regno de Granda Armenio. En la frua 200 a.K., sub la instigo de Seleŭkio, kiu provis malfortigi la armenan regnon, Sofeno, disiĝis de Granda Armenio, formante la Sofenan Reĝlandon. La regno estis administrita de branĉa familio de la orontidoj. Sofeno poste disiĝis de la reĝlando Sofeno-Kommaĝeno, formanta memstaran regnon.

Ĉirkaŭ la jaro 200 a.K., en lia provo por finfine subigi Armenion, la seleŭka reĝo Antioko la 3-a konkeris kaj Grandan Armenion kaj Sofenon, instalante la armenajn generalojn Artaksias la 1-a kaj Zariadro kiel guberniestroj respektive en ĉiu regno. Post la malvenkon de Antioko kontraŭ la romianoj dum la batalo de Magnezio en 190 a.K., kaj Zareho kaj Artaŝo deklaris sin sendependaj reĝoj. Zareho kaj liaj posteuloj administris la regnon Sofeno ĝis ĝi estis reunuigita kun Granda Armenio fare de Tigrano la Granda en la 9-a jardeko a.K.

Pompeo donis Sofenon al Tigrano, post venkado de sia patro Tigrano la Granda. Sofeno poste iĝis parto de la Romia Imperio, kaj estis transformita en provincon de la Romia Imperio. La ĉefurbo estis Amido (nuna Diyarbakır). Ĉirkaŭ la jaro 54 a.K, la provinco estis regita de Sohaemus de Emesa.

En 530, Sofeno estis inkludita en la regiono de Armenio.


Kategorio:Historiaj regionoj de Armenio
Kategorio:Romiaj provincoj
Imre Radványi

**RADVÁNYI Imre** (pro. radva:nji) hungara inĝeniero ĝeneralmajoro naskita en Nadjvarado la 5-an de decembro de 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de decembro 1984. 
## Biografio
Imre Radványi fariĝis leŭtenanto en 1932 en Akademio Ludovika. Inter 1932-36 li plenumis taĉmentservon, en 1936 li lekciis en la teknikuniversitato de Budapeŝto, kie 1940 li havigis diplomon de inĝeniero pri mekaniko. En jaroj 1940-45 li kontaktiĝis kun la militflanko de kontraŭstara movado gvidite de Endre Bajcsy-Zsilinszky. Li strebis malhelpi la portadon de Instituto Militteknika al Germanio. En 1945 li prezentis sin al soveta komandantarejo kaj li fariĝis unu el batalionkomandantoj de fervojkonstrua brigado. En jaroj 1946-1951 li gvidis la prezidentan sekcion de la Ministerio pri Militafero. En 1951-52 li estis vickomandanto de Instituto pri Milittekniko, poste ĉefinĝeniero.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Radvanyi, I.
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj armeinĝenieroj
Mitridato la 2-a de Partujo

**Mitridato la 2-a la Granda** estis reĝo de Partujo de la jaro 123 ĝis 88 a.K.. Lia nomo alvokas la protekton de Mitrao. Li adoptis la titolon Epifanio, "dia manifesto" kaj lanĉis novajn dizajnojn sur lia ampleksa monproduktado. Partujo atingis ĝian plej grandan amplekson dum lia regado. Li savis la regnon de la sakaj triboj, kiuj okupis Baktrion kaj Orientan Iranon kaj mortigis du el siaj antaŭuloj en batalo. Mitridato la 2-a etendis la limojn de la imperio, laŭ la romia historiisto de la 3-a jarcento Junianus Justinus kiu emas konfuzi lin kun Mitridato la 3-a, sub kiu Partujo ricevis severajn malsukcesojn.

eta|220px|maldekstra|Bildo de Mitridato la 2-a
Li venkis la reĝon Artavasdo la 1-a de Armenio kaj konkeris sepdek valojn, igante la heredonton de la armena trono, princo Tigrano, politika ostaĝo. En 123 a.K. kaj 115 a.K. li ricevis ĉinajn ambasadorojn senditajn de la Han-imperiestron Wu Di por remalfermi la Silkvojon per intertraktadoj. Liaj pli postaj moneroj montras al li barban, eluzante la altan kupolhavan partan kronon uzita kun stelo. Li ankaŭ interrompis en la militoj de la dinastioj de Sirio. Li estis la unua parta reĝo kiu eniĝis en intertraktadoj kun Romo, tiam reprezentita de Lucio Kornelio Sulao, pretoro de Kilikio en 92 a.K.

Kategorio:Reĝoj de Partujo
Zariadro

**Zariadro** aŭ Zariadres estis reĝo de Sofeno. En 201 a.K. Antioko la 3-a la Granda konkeris Grandan Armenion kaj Sofenon kun siaj armenaj generaloj Artaksias kaj Zariadro. Antioko nomumis Zariadron kiel satrapo de Sofeno. Post la malvenko de Antioko fare de la romianoj ĉe la batalo de Magnezio en 190 a.K., Artaksias kaj Zariadro ribeliĝis kaj, kun romia konsento, komencis regi sendepende. Artaksias en  Granda Armenio kaj Zariadro en Sofeno.

Kategorio:Reĝoj de Sofeno
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 2-a jarcento a.K.
Gánovce

**Gánovce** (hungare *Gánóc* germane *Gansdorf*) estas vilaĝo, kuracbanloko kaj municipo en Slovakio. Ekde 1924 najbara vilaĝeto aliĝis al la municipo.

## Situo 
Gánovce situas en valo, inter ĉefvojo kaj fervojo Spišská Nová Ves-Poprad. La lasta urbo troviĝas je 4 km.

## Historio 
La plej frue la Neandertala homo loĝis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1317 en latina formo *"villa Ganau"*. En 1787 155 vilaĝanoj loĝis en 28 domoj, en 1828 136 vilaĝanoj loĝis en 18 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gánóc 232 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika frugotika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 13-a jarcento
* klasikisma nobeldomo
* kuracbanejo ekde 1549, en 1852 ĉiuj konstruaĵoj moderniĝis, en 1880 pligrandiĝis, la termala akvo estas 

Kategorio:Municipoj en distrikto Poprad
Kategorio:Banlokoj en Slovakio
Farkas Radnai

**RADNAI Farkas** (pro. radnai), ĝis 1872 Rillhammer hungara romkatolika episkopo, eklezia verkisto naskita en Kisjenő la 25-an de marto 1848 kaj mortinta en Sümeg la 14-an de oktobro 1935.

## Biografio 
Radnai Farkas finis teologion en la universitato de Peŝto. Oni ordinis lin pastro 1871. En 1872 li alvenis la episkopan kortegon de Nadjvarado, kie pli poste li fariĝis oficejestro. De 1899 li estis kanoniko kaj gvidinto de porpastra instituto. De 1901 li estis helpepiskopo de kardinalo Lőrinc Schlauch. En 1904 li okupis la seĝon de episkopo de Besztercebánya. En 1919 oni elpelis el Ĉeĥoslovakio lin kune kun grafo Vilmos Batthyány, episkopo de Nyitra. Ili ricevis titolon de arkiepiskopo.

## Verkoj 
* ''A kereszténység és királyság szövetsége Magyarországon (Nagyvárad, 1900).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
2910 Yoshkar-Ola

'*2910 *Yoshkar-Ola''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusa urbo Joŝkar-Ola, ĉefurbo de la respubliko de Mariio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Nizibo

[300px|eta|dekstra|La antaŭnelonge elfosita preĝejo de [Jakobo de Nizibo|Sankta Jakobo en Nizibo.]]

**Nizibo** aŭ *Nisêbîn* estas urbo en Provinco Mardin, Turkio, ĉefe loĝata de kurdoj. Unue tie loĝis asirianoj, araboj kaj armenoj. Nuntempe (2011) ĝi havas 82,832 loĝantojn. Nizibo troviĝas je 100 kilometroj okcidente de la rivero Tigriso, iam unu el la ĉefaj lokoj de la orienta kristanismo.

Kategorio:Urboj de Turkio
Kategorio:Provinco Mardin
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Turkio
Kategorio:Helenaj kolonioj
2911 Miahelena

**2911 Miahelena** estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Heikki Alikoski elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Mia Helena*" en omaĝo al la edzino de la malkovrinto.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio, kaj ĝi estas ano de la gefiona familio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Heikki Alikoski
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Korĉajko

eta|dekstra|270px|Korĉajko en Granda Armenio
**Korĉajko** () ankaŭ konata kiel Corduene, Gorduene, Cordyene, Cardyene, Carduene, Gordyene, Gordyaea, Korduene, Korchayk, Gordian, estis la sesa provinco de la Armena reĝlando, situanta en la nuna sudorienta Turkio. La teritorio de Korĉajko havis  kaj estis dividita en 11 kantonoj:

* Korduko
* Kordik-Nerkino aŭ Tmoriko
* Kordik-Verino
* Kordik-Miĵino
* Tŝaŭko
* Ajtvanko
* Vorsiranko (aŭ Orsiranko)
* Ajgarko
* Motolanko
* Kartuniko
* Albago

Kategorio:Historiaj regionoj de Armenio
Kategorio:Romiaj provincoj
Kategorio:Eksaj landoj de Azio
Kategorio:Historio de Kurdistano
Ajrarato

200px|eta|dekstra
**Ajrarato** () estis provinco de antikva Armenio (ĉ. 300–800). La ĉefa urbo estis Oŝakan. Oni kredas ke la nomo Ajrarat' estas la armena ekvivalento de la toponimio Urartu ( [Ararat]).

Kategorio:Historiaj regionoj de Armenio
2912 Lapalma

'*2912 *Lapalma''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la insulo La Palma, el Kanarioj (Hispanio), kie troviĝas pluraj observatorioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Liisi Oterma
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1942
Ekspedicio Whitney al Suda Maro

La **Ekspedicio Whitney al Suda Maro** (1921 - ĉ. 1932) por kolekti birdospecimenojn por la American Museum of Natural History (AMNH), laŭ la komenca estrado de Rollo Beck, estis iniciatita de Leonard Cutler Sanford kaj financata de Harry Payne Whitney, ĉevalbredisto de pursanguloj kaj filantropo.

Beck, sperta birdokcolektiso, dungis Ernst H. Quayle kaj Charles Curtis por helpi ĉe kolektado, inklude la botanikajn specimenojn.

La ekspedicio vizitis insulojn en la regiono de suda Pacifiko kaj revenis kun ĉirkaŭ 40,000 birdospecimenoj, multaj plantospecimenoj kaj ampleksa kolekto de antropologiaj aĵoj kaj fotoj. Dum la ekspedicio Beck kontribuis al formorto de  la jam draste endanĝerita Guadalupa karakaro per pafado de 9 el la 11 viditaj birdoj, preskaŭ la tuto de la malgranda populacio de la specio restanta.

Per 75-tuna ŝipo *France*, kun multaj diversaj fakuloj partoprenantaj dum dekduo da jaroj, la ekspedicio vizitis milojn de insuloj tra Mikronezio, Polinezio kaj Melanezio. 

Ernst Mayr anstataŭis Beck kiel estro fine de la ekspedicio ĉe Salomonoj en 1929-1930, kaj el 1932 al 1953 estis Associate Curator, kaj poste Curator, de la Kolekto Whitney-Rothschild de birdospecimenoj ĉe la AMNH.

## Referencoj
* Chapman, Frank M. (1935). The Whitney South Sea Expedition. *Science* **81**: 95-97.
* Murphy, R.C. (1922). *Science* **56**: 701-704.

## Eksteraj ligiloj 
* The Pacific Voyages of Rollo Beck 
* Whitney South Seas Expedition 

Kategorio:1920-1929
Kategorio:Birdokolektoj
Kategorio:Ornitologio
Whitney al Suda Maro
Kategorio:Nov-Gvineo
2913 Horta

'*2913 *Horta''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la belga arkitekto Victor Horta (1861–1947).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eugène Joseph Delporte
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1931
Tikeo

En malnovgrekaj religiaj grupoj, **Tikeo** (Τύχη , signifis "bonŝancon" en la greka, romia ekvivalento: "Fortuno") estis la patrona diino de la riĉeco kaj prospero de la urbo kaj de ĝia sorto.[eta|dekstra|La Tikeo de [Antioĥio, Roma kopio el bronzo de Eŭtikido (Galleria dei Candelabri, Vatikanaj muzeoj).]]Ĉiufoje pli kaj pli dum la helena civilizo, urboj honoris sian propran specifan ikonecan version de Tikeo, uzante muran kronon (krono kiel la muroj de la urbo). En literaturo, ŝi eble ricevis diversajn genealogiojn, kiel filino de Hermeso kaj Afrodito, aŭ pripensita kiel unu el la Oceanidinoj, filinoj de Okeano kaj Tetiso aŭ Zeŭso. Ŝi estis ligita kun Nemezo kaj Agathos Daimon ("bona spirito"). Ŝi estis unike honorita ĉe Itanos en Kreto, kiel Tikeo Unuanaskito, ligita kun la atena Protogenio ("unuanaskito"), filino de Ereĥteo, kies oferado savis la urbon.

En Aleksandrio la templo de Tikeo estis priskribita de Libanio kiel unu el la plej grandiozaj el la konstruaĵoj de la tuta helenisma mondo.

Tikeo ekaperas sur multaj moneroj de la helena civilizo en la tri jarcentoj antaŭ la kristana epoko, precipe de urboj. Ŝi havis templojn ĉe Caesarea Maritima, Antioĥio, Aleksandrio kaj Bizanco.

En mezepoka arto, ŝi estis prezentita kiel portado de superabundo, la rudro de emblema ŝipo, kaj la ŝancrado, aŭ ŝi povas stari sur la rado, prezidante la tutan cirklon de sorto. En la Grek-budhana arto de Gandhara, Tikeo iĝis seninterspace rilata al la budisma diino Hariti.

La konstelacio Virgo foje estas identigita kiel la ĉiela figuro de Tikeo, same kiel aliaj diinoj kiel ekzemple Demetro kaj Astreo.

## Vidu ankaŭ 
* 258 Tikeo

Kategorio:Dioj pri fortuno
Kategorio:Dioj pri tempo kaj destino
Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Kategorio:Idaro de Zeŭso
Kategorio:Oceanidinoj
Kategorio:Personigoj de la helena mitologio
Usona Muzeo de Natura Historio

eta|dekstra|250ra|Ĉefaj fasado kaj enirejo
La **Usona Muzeo de Natura Historio** ( mallongigita **AMNH**), situanta en Upper West Side de Manhatano en Novjorko, Usono, estas unu el la plej grandaj kaj plej famaj muzeoj de la mondo. Situanta ĉe parkecaj lokoj proksime de la Centra Parko, la Muzo enhavas 25 interkonektatajn konstruaĵojn kiuj gastigas 46 konstantajn ekspoziciejojn, pristudajn laboratoriojn, kaj famegan bibliotekon.

La kolektoj enhavas ĉirkaŭ 32 milionojn da specimenoj, el kiuj nur eta parto povas esti montrata konstante. La Muzeo havas sciencan stabanaron de pli da 200 dungitoj, kaj apogantoj por ĉirkaŭ 100 specialajn kampoekspedicioj ĉiujare.

Lincoln Ellsworth (1880–1951) estis polusa esploristo el Usono kaj ĉefa protektanto de la Usona Muzeo de Natura Historio.

## Referencoj 
Kategorio:Muzeoj en Novjorko
Kategorio:Konstruaĵoj en Manhatano
Kategorio:Naturhistoriaj muzeoj
Mitridato la 6-a de Ponto

eta|200px|Busto de Mitridato la 6-a
**Mitridato la 6-a de Ponto** () el la malnovpersa Mithradatha, "donaco de Mitrao"; naskiĝis en 134 kaj mortis en 63 antaŭ nia erao, ankaŭ konata kiel "Mitridato la Granda" kaj *Eupator Dionysius*. Li estis reĝo de Ponto kaj Armenia Minor en pli norda Anatolio (nun en Turkio) de proksimume 119 ĝis 63 antaŭ nia erao.

En sia junaĝo, post la murdo de sia patro Mithridato la 5-a en 120 antaŭ nia erao, Mitridato laŭdire vivis en sovaĝa regiono dum sep jaroj, submetante sin al severaj kondiĉoj . Dum tie kaj post sia surtroniĝo, li kultivis imunecon al venenoj regule konsumante submortigajn dozojn da venenoj, precipe la arsenikon, kiu mortigis lian patron.

Mitridato estis reĝo de persa origino, kaj asertis deveni de la reĝo Dario la Granda. Mitridato estas memorita kiel unu el la plej grandaj malamikoj de Romo, kiu dungis tri el la plej eminentaj generaloj de la forpasinta Romia Respubliko dum la Mitridataj Militoj: Lucio Kornelio Sulao, Lucio Lucinio Lukulo, kaj Pompeo.

Laŭ Apiano, timante esti transdonita al la romianoj, li tiam provis fari memmortigon absorbante venenon. Aŭ la kvanto estis tro malalta ĉar li partumis la venenon kun du el siaj filinoj, aŭ la reĝo fariĝis imuna prenante malgrandajn kvantojn da veneno ekde longa tempo, li malsukcesis. Pro tia vana provo, li ĵetis sin sur sian glavon, li tiam serĉis la helpon de galatian korpogardisto, kiu finis lin for. Li estis anbalzamigita kaj poste entombigita en Sinop, sia naskiĝurbo.

## Vidu ankaŭ 
* *Mitridate, re di Ponto* estas frua serioza opero triakta en la itala lingvo de Wolfgang Amadeus Mozart.
* Kleopatra de Ponto
* Tigrano la Granda

## Noto 
La esprimo **mitridatismo** (la principo konsumadi kreskantajn dozojn da toksa produkto por supozeble akiri sensentemon aŭ reziston al ĝi) estas rekte derivita de Mitridato la 6-a.

Kategorio:Reĝoj de Ponto
János Radvánszky

**RADVÁNSZKY János** (pro. radva:nski) hungara trezoristo, konsilanto de kuruca Ekonomia Konsilantaro naskita en Batizfalva en decembro de 1666 kaj mortinta en Radvány la 7-an de aprilo 1738.

## Biografio 
János Radvánszky luktis en 1685 en armeo de Emeriko Thököly, en 1687 Antonio Caraffa starigis ankaŭ lin kune kun lia patro antaŭ rapidtribunalon de Eperjes, sed post ekzekuto de lia patro Caraffa liberlasis lin. Post longa penado en 1697 li pruvigis la senkulpecon de sia patro kaj tiel li ricevis iom da parto el liaj konfiskitaj bienoj. En 1703 kiel vicprefekto de departemento Zólyom li aliĝis al ribelo de Francisko Rákóczi la 2-a. En 1704 li estis reganta komisaro de Transilvanio, reganta trezoristo, de 1705 ano de Ekonomia Konsilantaro. Post la pactraktato de Satmaro li revenis kaj fariĝis denove vicprefekto kaj sendito de landkunveno (1712 – 15, 1722 – 23 kaj 1727 – 28).

## Verkoj 
* *Radvánszky János naplója. Adalék az eperjesi vértörvényszékhez* (Közli Pap Dénes, Magy. Polgár Nagy Naptára, 1870).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Santa Monica

**Santa Monica** aŭ ** Santa Mónica** [MOnika] en la hispana estas urbo en Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio kaj en la kantono Los-Anĝeleso. Laŭ la stato de la censo  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi estas marborda urbo kun multaj plaĝoj borde de la Pacifika Oceano. En la 1920-aj jaroj la urbo estis la kovejo de la sporto plaĝa volejbalo.

## Famuloj 
* Bill Irwin, komikulo kaj aktoro
* Christina Ricci, aktorino

En Santa Monica mortis:
* hungara aktoro Mici Erdélyi
* hungardevena arkitekto Paul László.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Kalifornio
Kategorio:Kantono Los-Anĝeleso (Kalifornio)
Iŝigaki

eta|dekstra|250px|Iŝigaki en Okinavo
**Issigaki** (石垣島 *-jima* jaejame kaj Okinave: *Iŝigaĉi*) estas insulo okcidente de Okinava Insulo kaj la dua plej granda insulo de Jaejama Insularo. Ĝi estas kun la urbo de Iŝigaki en Gubernio Okinavo. La urbo funkcias kiel negoca kaj transporta centro de la arkipelago. La flughaveno de Iŝigaki estas la plej granda en la Jaejamoj kaj la plej granda triaranga flughaveno en Japanio.

La insulo Iŝigaki, kiel la cetero de Okinavo, prenas kulturajn influojn el kaj Japanio kaj el Ĉinio pro situo inter Ĉinio kaj ĉeftera Japanio.

Cunamo de rekorda alto frapis la insulon Iŝigaki en 1771.

## Bildaro 

File:Ishigaki bay seen from southern gate bridge.jpg|Golfeto Iŝigaki, vidata el Suda Pordoponto.
File:Kabira Bay Ishigaki Island41s3s4500.jpg|Golfeto Kabira.
File:Ishigaki Island ISS038.jpg|Iŝigaki el spaco, aŭgusto 1991

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ishigaki - Wikivoyage (en)
* Anglalingva gvidilo de Iŝigaki
* Oficiala retejo de la urbo 
* *A Boy and Ishigakijima Special Attack Base* —revizio de libro de Minoru Kunijoŝi pri sia militaj spertoj en Iŝigaki

Kategorio:Insuloj de Pacifika Oceano
Kategorio:Geografio de Japanio
Kategorio:Rjukjuoj
Iriomote

eta|250px|Mapo de Irimote kaj la aliaj Jaejamoj
eta|300px|Iriomote el spaco, aŭgusto 1991
**Iriomote** (西表島 *Iriomote-jima*; jaejame: *Irimutī* Okinave: *Iriumuti*) estas la plej granda insulo el la Jaejamoj kaj la dua plej granda el la Gubernio Okinavo post Okinava Insulo mem.

La insulo havas areon de 289&nbsp;km². La totala populacio estas malpli de 2,000, kaj infrastrukturo estas nur ununura marborda ŝoseo konektanta la domarojn de la norda kaj orienta bordoj. La insulo ne havas flughavenon kaj plej vizitantoj — ĉirkaŭ 150,000 en 2003— alvenas el Iŝigaki per pramo. Administre la insulo apartenas al Taketomi, Gubernio Okinavo, Japanio.

## Ekonomio 
Krom turismo, la insula ekonomio estas eltenita de agrikulturo, ĉefe de ananaso, sukerkano, mango, kaj fiŝkaptado.

Kategorio:Geografio de Japanio
2914 Glärnisch

'*2914 *Glärnisch''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la monto Glärnisch, en la Svisaj Alpoj (2904 m.)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1965
Nova Irlando

**Nova Irlando** aŭ en la angla *New Ireland* resp. irlande *Éire Nua* povus aludi al:

## Geografio 
* Nova Irlando (insulo), granda insulo de la ŝtato de Papuo-Novgvineo
* Novirlanda Provinco, administra dividaĵo de Papuo-Novgvineo

## Politiko 
* Novirlanda Forumo, informo de 1984 kun konsiloj por finigi la irlandajn malfacilojn
* Éire Nua, irlanda respublika politika farendaĵo

## Historio 
* Nova Irlando, malsukcesa Britia Kolonio de la 18-a jarcento kie nune estas Maine 
* Malsukcesa klopodo nomi tiele la Insulon de Princo Eduardo, fare en 1770 de guberniestro Walter Patterson
Tetradraĥmo

240ra|eta|Tetradraĥmo de Ateno de la jaro 490&nbsp;a.&nbsp;K.
**Tetradraĥma**, ankaŭ nomata **estatero**, estis antikva greka monero ekvivalenta al 4 draĥmoj, kaj kun proksimuma pezo de 17 gramoj. Dum la Romia Imperio la tetradraĥmo estis la oficiala monero de Egipto kaj ekvivalentis al 1 denaro.

La atena tetradraĥmo de la 5-a jarcento a.K estis la plejofte uzata monero en la helena mondo ĝis Aleksandro la Granda. Sur ĝi aperis la profilo de Atena kun la kasko ĉe la averso kaj strigo en la reverso, kaj pro tio la tetradraĥmoj estis populare nomataj *glàukai* (γλαῦκαι), t.e. strigoj. La reverso de ĉi monero hodiaŭ aperas en la greka monero de 1 eŭro.

Kategorio:Moneroj de Grekio
Kategorio:Moneroj de la Antikva Romio
Unua Mitridata Milito

eta|220ra|Antikva mapo pri Anatolio
La **Unua Mitridata Milito** estis la unua el la tri militoj kiuj okazis en Grekio kaj Malgrand-Azio inter Mitridato la 6-a, reĝo de Ponto, kaj la Romia Respubliko. La milito finiĝis per la venko de Romio.

La origino de la milito estis pro disputo inter Mitridato la 6-a kaj Nikomedo la 4-a, reĝo de Bitinio, pro la kontrolo de Kapadokio, provinco de la antikva Azio, en la nuna Turkio.

Kategorio:Mitridataj Militoj
Kar Nikobar

eta|250px|Situo de la insulo Kar Nikobar okcidente de Malaja Duoninsulo
eta|Kar Nikobar vidata de el la spaco
**Kar Nikobar**, Karnikobaro aŭ *Car Nicobar* (**Pu** en loka lingvo) estas la plej norda insulo de la Nikobaroj. Ĝi estas ankaŭ unu el du lokaj administraj dividaĵoj el la distrikto de Nikobaro, parto de la teritorio de Andamanoj kaj Nikobaroj de Barato.

La insulo ege suferis pro la cunamo de 2004.

## Notoj 
Kategorio:Andamanoj kaj Nikobaroj
Kategorio:Geografio de Barato
Kategorio:Insuloj de Hinda Oceano