open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
József Jáky

**József Jáky** [jOĵef jAki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jáky József** estis hungara inĝeniero, profesoro, membro (korespondanta en 1942, ordinara en 1949) de Hungara Scienca Akademio. Lia origina nomo ĝis 1934 estis **Janicsek József**.

József Jáky http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=jaky naskiĝis la  1893 en Szeged. Li mortis la  1950 en Hévíz (urbo).

## Biografio 
József Jáky frekventis mezlernejon en Budapeŝto, poste li studis en Reĝa Teknikuniversitato József inter 1911-1915. Post la diplomo li dekomence estis en la teknikuniversitato ĝis sia morto. En 1924 li doktoriĝis en la universitato. En la studjaro 1927 li instruis en Usono helpe de stipendio. Hejmenveninta li ricevis la instruan rangon privata profesoro, en 1939 publika ordinara profesoro. Ekde 1941 ĝismorte li estis katedrestro. Li okupiĝis precipe pri mekaniko de grundo dum konstruado. Li ricevis premion Kossuth en 1948, pli frue alian premion.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Az elméleti rézsű és alkalmazása a mélyépítésben* (1925)
* *Talajmechanikai vizsgálatok az útépítésre tekintettel* (1934)
* *Talajmechanika: Alapfogalmai és technikai alkalmazásuk,* (1944)
* *New theory of earth pressure* (1948)
* *Network of slip lines in soil stability* (1953)

## Memorigiloj 
* memormedalo fondita en 1959
* busto en la ubiversitata ĝardeno de 2003
* mezlernejo en Székesfehérvár

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero J kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj trafikinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kultura kastrumo

[eta|Resto de kastro en [Póvoa de Varzim (Portugalio).]]
[eta|Kastro de Bornejro, en la municipo de [Cabana de Bergantiños (Galegio, Hispanio).]]
**Kulturo kastro** estas antaŭromia kulturo, kvankam ekzistas postaj ekzemploj kiuj pludaŭris ĝis la Mezepoko, ekzistaj en Eŭropo kaj propraj de fino de la Bronzepoko kaj de la Ferepoko; antikvaj studoj asociigis ilin kun la civilizacio de la keltoj, sed aktuale oni dubas pri tiaj rezultoj. Iliaj restaĵoj troviĝas ofte en la Iberia Duoninsulo ĉefe norde kaj okcidente.

Ŝajne ili ekzistis ĝis la 1-a jarcento a.K. Dum la etendo de la kutimaro de la novaj loĝantoj devenaj el Romio, tiu indiĝena sistemo malaperis.

## Vidu ankaŭ 
* remparburgo
* opidumo

Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Historio de Eŭropo
Kategorio:Vilaĝtipoj
Kategorio:Arkeologio
Turburgo

[eta|dekstra|rekonstruo de la turburgo de [Eugène Viollet-le-Duc|Viollet-le-Duc]]

**turburgo** estas malgranda burgo, kiu konsistas preskaŭ nur el fortikita turo aŭ el tursimila konstruaĵo. Turburgo kelkloke ankaŭ havas la nomon loĝturo aŭ turpalaca burgo.

Ĉar multaj turburgoj ankaŭ havas malgrandajn kromajn konstruaĵojn- ekzemple kelkajn metrojn longan ringmuron , la limo inter „ordinara“ burgo kaj turburgo estas flua. Ankaŭ ne ekzistas klara limo al ŝtona domo.

## Vidu ankaŭ 
* Gvatturo
* Turdomo
* Terkonusa burgo

## Literaturo 
* Horst Wolfgang Böhme, Reinhard Friedrich, Barbara Schock-Werner (Hrsg.): *Wörterbuch der Burgen, Schlösser und Festungen*. Philipp Reclam, Stuttgart 2004, ISBN 3-15-010547-1, S. 248–249.

Kategorio:Burgotipoj

## Referencoj
Ek al Leg'!

'''''Ek al Leg'!'''*, eldonita en 1991 de la Bulgara Esperanto-Asocio en Sofio, estas dukajera "legolibro por perfektiĝo en Esperanto", kompilita de Hektor Alos kaj Kiril Velkov; redaktis : Ljubomir Trifonĉovski.

## Recenzoj 
## Vidu ankaŭ
*Antologioj en Esperanto 

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing''

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-antologioj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
(11493) 1988 VN5

**(11493) 1988 VN5** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Doganburgo

eta|la doganburgo Stahleck en Bacharach
eta|la burgo Pfalzgrafenstein en la Rejno ĉe Kaub
La **doganburgo ** estas burgo, kiu en la mezepoko kaj en la frua moderna epoko sekurigu doganejon. Tial ĝi staris ĉiam proksime de gravaj komercaj vojoj. ekzempleaalpaj pasejoj aus gravaj riveroj, ekzemple la Rejno. Ili situis proksime de lilmpasejoj.
La doganburgo staras sub kontrolo de la koncerna teritoriestro aŭ de li komisiita vasalo aŭ ministerano.

## Ekzemploj de doganburgo 
* Burgo Stahleck super Bacharach.
* Karlsfried
* Burgo Pfalzgrafenstein ĉe Kaub

## Vidu ankaŭ 
* Deklivburgo

## Bibliografio 
* Horst Wolfgang Böhme, Reinhard Friedrich, Barbara Schock-Werner (Hrsg.): *Wörterbuch der Burgen, Schlösser und Festungen*. Philipp Reclam, Stuttgart 2004, ISBN 3-15-010547-1, S. 272.

## Referencoj 
Kategorio:Burgotipoj
11494 Hibiki

'*11494 *Hibiki'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la Maro de Hibiki (japane : 響灘, *Hibikinada''), malfermita maro inter la gubernioj Fukuoka kaj Jamaguĉi. La nomo estis elektita fare de infanoj, kiuj partoprenis al la Amika Kosma Festivalo kiu okazis en Kitakjuŝu dum la Japania Kosma Tago de 2005.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Masayuki Yanai
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Béla Julesz

**Béla Julesz** [jules], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Julesz Béla** estis hungara-usona psikologo, profesoro, membro (ekstera en 1983,) de Hungara Scienca Akademio, membro de Usona Scienca Akademio (1987).

Béla Julesz http://www.matud.iif.hu/04mar/18.html  naskiĝis la  1928 en Budapeŝto. Li mortis la  2003.

## Biografio 
Béla Julesz akiris diplomon pri elektrotekniko en 1950 en la teknika universitato en Budapeŝto, poste li eklaboris en la telekomunikada esplora instituto. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1956. Post falo de hungara revolucio de 1956 li forlasis Hungarion kun sia edzino. Li iris al Usono, kie li ricevis postenon en Bell Laboratorio. Li okupiĝis ĝismorte pri la vida kaj aŭda perceptadoj en la psikologia kampo, kie li malkovris la ciklopan vizion en 1959. Tio estis revolucio en la vidoscienco. Baldaŭe Julesz faris gravajn kontribuojn al la teorio de homa vidsenso. En 1989 li retiriĝis de Bell Laboratorio kaj komencis instruadon en Rutgers Universitato. Ankaŭ tie li establis laboratorion pri la vido. Li ricevis premiojn en Usono.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Foundations of Cyclopean* (1971)
* *Dialogues on Perception* (1995)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC423145/ 
* http://www.youtube.com/watch?v=K_LqJTO-bXY 
* kun foto 

Kategorio:Usonaj psikologoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
11546 Miyoshimachi

'*11546 *Miyoshimachi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Mijoŝi (japane : 三芳町, *Miyoshi-machi'') en la gubernio Sajtama, fondita en 1694 de Janagisaŭa Joŝijasu, feŭda senjoro de Kaŭagoe.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Masayuki Yanai
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Listo de francaj ministroj pri sociala agado

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de francaj registaroj respondecajn pri sociala agado, solidareco, sociala kaj profesia integriĝo, integriĝo, socia kunligo aŭ batalo kontraŭ ekskludo.

La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.

## Listo de ministroj kaj subministroj respondecaj pri sociala agado 
### 5-a Respubliko 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj ministroj pri sociala ekonomio
* Listo de francaj ministroj pri sociala asekuro
* Listo de francaj ministroj pri laboro kaj socialaj aferoj
* Ministerio pri solidarecoj kaj socia kunligo (Francio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Sociala agado
*Sociala agado
Kategorio:Sociala agado
11495 Fukunaga

'*11495 *Fukunaga'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Yasutoshi Fukunaga'', bone konatan amatoran astronomon en gubernio Jamaguĉi, loko de oftaj Festoj de la Steloj. Li estras la klubon de astronomio en sia loĝloko en la regiono de Sjunan.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Salvo

**Salvo** estas la samtempa pafado de multaj eksplodpafiloj (respektive fusiloj) aŭ kanonoj. La kutimo pafi salutajn salvojn ekestis en la armea ceremoniaro de la 16-a jarcento kiel simbolo de honoro kaj de pacaj intencoj: armeaj ŝipoj malŝarĝis siajn surmare per nigra pulvo plenigitajn, do pafpretajn, kanonojn, antaŭ enveturo en hejman aŭ amikoŝtatan havenon - por eviti kontraŭintencan pafigon de pafpreta kanono en la haveno.

[eta|batala salvo el 6 kanonaj pafoj de la usona militŝipo *USS New Jersey* (BB-62) kontraŭ la nordkorea urbo *Kaesŏng* dum la [korea milito en 1953.]]
El tiu origine tute ceremonia kutimo en postaj jarcentoj ekestis la armea kutimo milite uzi la samtempan pafadon de pluraj kanonoj en bataloj. La vorto salvo (de la latina *salve*, "saluton" en la senco de "mi deziras sanon", "mi deziras bonfarton") ekuziĝis en la hispana lingvo kaj de tie senŝanĝe transpreniĝis ekzemple en la anglan kaj nederlandan, kie ĝi estas unu el tre malmultaj vortoj kun pseŭdo-esperantlingva "o-finaĵo".

## Referencoj 
Kategorio:Armeo
Listo de francaj ministroj pri homaj rajtoj

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de francaj registaroj respondecajn pri homaj rajtoj.

## Listo de ministroj, delegitaj ministroj kaj subministroj komisiitaj  pri "homaj rajtoj" 
### 5-a Respubliko 
* 20-a de marto 1986 - 10-a de majo 1988 : Claude Malhuret
* 29-a de marto 1993 - 16-a de majo 1995 : Lucette Michaux-Chevry
* 18-a de junio 2007 - 23-a de junio 2009 : Rama Yade

*
Homaj rajtoj
Kontraŭburgo

[eta|dekstra| la kontraŭburgo [Burgo Katz ]]

**Kontraŭburgo** (aŭ **sieĝburgo**) estas burgo, kiu estis konstruita por kontraŭi alian burgon aŭ por kontraŭstari la potencon de aliaj.

eta|dekstra|rigardo de la monto Bleidenberg sur la burgo Thurant ĉe Mozelo

La kontraŭburgo estis burgtipo kiu estis konstruita por sekurigi la potencpretendojn kaj por servi dum la sieĝo de la apuda burgo kaj ties potenculoj. Ekzemple Santa Fe ĉe Granado, Hispanio.

 eta|Burgo Eltz kaj Burgo Trutzeltz (ruino)

## Fruaj normandaj sieĝburgoj de Anglio 
eta|konstruo de la burgo de Hastings (maldekstre, tapiŝo de Bayeux)

## La kimraj sieĝburgoj de Eduardo la 1a de Anglio 
eta|Burgo Caernarfon
[eta|Kastelo Harlech, en la fono la monto [Snowdon]]

## Sieĝ- kaj kontraŭburgoj en Palestino 
eta|la burgo Montreal (Jordanio)

## Sieĝburgoj de la kavaliraj ordenoj 
eta|la kontraŭburgo (krak) de „ Chevaliers“ de la ordeno de Sankta Johano en la hodiaŭa Sirio
eta|klostrosimila burgo de la Germana Ordeno Marienburg

## Osmanaj burgoj ĉirkaŭ la bizanca Konstantinopolo 
eta|Dla ormanaj kontraŭburgoj *Anadolu Hisarı*....
eta|*Rumeli Hisarı* ĉe Bosporo

## Literaturo 
* Horst Wolfgang Böhme, Reinhard Friedrich, Barbara Schock-Werner (Hrsg.): *Wörterbuch der Burgen, Schlösser und Festungen*. Reclam, Stuttgart 2004, ISBN 3-15-010547-1.
* Daniel Burger: *Burgen der Kreuzfahrer im Heiligen Land*. En: Hans-Jürgen Kotzur (Hrsg.): *Die Kreuzzüge - Kein Krieg ist heilig*. Mainz, 2004, ISBN 3-8053-3240-8.
* Georg Ulrich Großmann: *Burgen in Europa*. Regensburg 2005, ISBN 3-7954-1686-8.
* Michael Losse: *Kleine Burgenkunde*. Regionalia, Euskirchen 2011, ISBN 978-3-939722-39-7.
* Olaf Wagener (Hrsg.): *… wurfen hin in steine - grôze und niht kleine … Belagerungen und Belagerungsanlagen im Mittelalter*. Frankfurt am Main 2006, ISBN 3-631-55467-2.
* Joachim Zeune: *Okkupationsburgen*. In: Horst Wolfgang Böhme, Busso von der Dollen (u. a., Hrsg.): *Burgen in Mitteleuropa, Band II - Geschichte und Burgenlandschaften*. Stuttgart, 1999, ISBN 3-8062-1355-0, S. 79-81.

## Eksteraj ligiloj 
* DBV Seminar zur Burgenforschung 2003/II: Überlegungen zu Belagerungen und Gegenburgen anhand von Beispielen des südwestdeutschen Sprachraums  (PDF; 3,7&nbsp;MB)

## Referencoj 
Kategorio:Burgotipoj
(11497) 1989 CG1

**(11497) 1989 CG1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Praoceania lingvo

La **praoceania lingvo** estas la pralingvo de ĉiuj oceaniaj lingvoj. Ĝi estas aŭstronezia lingvo, kaj pro tio estas ido de la praaŭstronezia lingvo.

Ĝi verŝajne estis parolata antaŭ proksimume 4200 jaroj en la Bismarka insularo, oriente de Nov-Gvineo. Arkeologiistoj kaj lingvosciencistoj konsentas, ke la parolantaro de la praoceania lingvo verŝajne kongruas kun la Lapita kulturo.

## Bibliografio 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Aŭstronezia lingvaro
* Oceania lingvaro
* Praaŭstronezia lingvo

Kategorio:Oceania lingvaro
Kategorio:Pralingvoj
Eltzer Fehde

eta|mapo pri la kverelo de Eltz (burgoj kaj teritorioj
[eta|arta prezento de la okazaĵo „Eltzer Fehde“ sur la burgo  [Ehrenburg (Brodenbach)|Ehrenburg]]
**Eltzer Fehde** aŭ ’’’kvereloj de Eltz’’’ ekestis en la jaro 1331 kiam la  Trevira Ĉefepiskopo kaj princelektisto Balduin de Luksemburgo volis konkeri la regnajn kavalirojn de la burgoj Ehrenburg, Eltz, Schöneck kaj  Waldeck La malproksimeco kaj la malfortaj antaŭaj episkopoj toleris la pligrandiĝantan potencon de la kavaliroj, kvankam ili jam estis vasaloj de la Trevira episkopo. Balduin tamen provis starigi sian pretendon pri regnado per la konstruo de kontraŭburgoj  Rauschenburg kaj  Trutzeltz (ankaŭ nomata *Baldeneltz*). De tie li malhelpis al la kunlaboro de la kavaliroj. La celo de Balduin ne estis la pereo de la kavaliroj, sed la respekto al li kiel suvereno. 1336/37 la kverelo finiĝis per la venko de Kurtrier kaj la malvenkintoj devis pagi alten rekompenson. 
Dum la sieĝado okazis la unua dokumentita uzo de fajroarmiloj en Germanio.  Oni uzis sagpafilon ĉe la burgo Eltz. 

## Literaturo 
* Julia Eulenstein: *Rebellion der "Übermütigen"? Die Eltzer Fehde Balduins von Trier (1331–1337).* In: *Kurtrierisches Jahrbuch.* 46 (2006), S. 79–115.
* Julia Eulenstein: *Umkämpftes "Land" - Die Fehdeführung Balduins von Trier entlang der Mosel.* In: Olaf Wagener (Hrsg.): *Die Burgen an der Mosel.* Görres, Koblenz 2007, ISBN 978-3-935690-59-1.
* Dietmar Flach: *Stadtrecht und Landesherrschaft in Kurtrier unter Erzbischof Balduin.* In: *Balduin von Luxemburg 1285 - 1345, Festschrift aus Anlass des 700. Geburtsjahres.* Mainz 1985, .
* Johannes Mötsch: *Die Balduineen.* Landesarchivverwaltung Rheinland-Pfalz, Koblenz 1980, .

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Germanio
Kantono Descartes

**Kantono Descartes** estas franca kantono kiu situas en la arondismento Loches, en la departemento Indre-et-Loire, kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝis la departementaj balotoj de 2015, la kantono nombris 9 komunumojn. Ekde 2015, ĝi konsistas el 38 komunumoj.

## Komunumoj 
Hodiaŭ, la kantono Descartes konsistas el la 38 sekvantaj komunumoj :

## Historio 
Jen estas la 9 komunumoj, kiuj formis la kantonon Descartes ĝis 2015 :
* Abilly
* La Celle-Saint-Avant
* Civray-sur-Esves
* Cussay
* Descartes
* Draché
* Marcé-sur-Esves
* Neuilly-le-Brignon
* Sepmes

## Vidu ankaŭ 
Kantonoj de Indre-et-Loire

## Referencoj
Descartes
Descartes (Kantono)
11499 Duras

'*11499 *Duras''''' estas asteroido
de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkistino Marguerite Duras (1914–1996), tutmonde fama pro la filma scenaro de *Hiroshima mon amour*. Ŝia kvazaŭ-aŭtobiografia romano ''L'Amant'' estis nomumita por la Premio Goncourt en 1984.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Eifelverein

eta|signo de Eifelverein
La **Eifelverein** aŭ en Esperanto **Ejfelasocio** estas germana asocio por la germana mezmontaro Ejfelo. Kun 30.000 membroj ĝi estas la plej granda asocio de migrantoj en Germanio. Laŭ la statuto la celo de la asocio ankaŭ estas „flegado de la hejmregiona tradicio, monumentprotekto“ (§ 3, cif. 1 de la statuto).

Je la 22a de majo 1888 la Ejfelasocio estis fondita en Bad Bertrich de Adolf Dronke..
Karl Kaufmann, laŭ kiu nomiĝas la ĉefa migrovojo tra la Ejfelo (*Karl-Kaufmann-pado* inter Brühl kaj Trier), estis prezidento de la asocio de 1904 ĝis 1938. Prezsidantino ekde 2011 estas Mathilde Weinandy.

La agadkompoj de la acocio estas migradsporto, naturprotektado kaj kulturflegado. La asocio eldonas librojn, migradmapojn kaj gvidliebrojn, la almanakon „Eifeljahrbuch“ kaj la membrogazeto „Die Eifel“ (esperanto: „La Ejfelo“) . La „Eifelverein“ estas kune kun la „Geschichts- & Altertumsverein für Mayen und Umgebung“ (Asocio por historio kaj Antikvo por Mayen kaj Ĉirkaŭaĵo“, la urbo Mayen kaj la distrikto Mayen-Koblenz posedanto de la *Eifelmuseums* (Ejfelamuzeo) en la Genovevaburg Mayen. La asocio mastrumas la junularferiejon „Schilsbachtal“ en tuja najbareco de Rur-digolago Schwammenauel en Simmerath vilaĝparto Woffelsbach. Ĝi estas ekde 1899 posedanto de la Niederburg apud Manderscheid, ties ruino zorge estas renovigita iam post iam.

La Eifelverein estas la germana membroasocio de la „Eŭropa Unuiĝo por Ejfelo kaj Ardenoj (EUEA), kiun membris ekde 1955 Belgio, Francujo (ĝis 1998), Luksemburgo kaj Germanujo. De 1983 ĝis 1993 la Eifelverein organizis Euregio-stelmigradojn en la trilanda punkto Vaals, kie Belgio, Nederlando kaj Germanio kunlimas.

La ĉefa sekretariejo de la asocio kun 160 lokaj grupoj troviĝas en Düren.

## Literaturo 
* Wolfgang Schmid (Hrsg. für Eifelverein): *125 Jahre Eifelverein : Bd. 1: Der Eifelverein auf seinem Weg durch die Geschichte*, Düren 2013, ISBN 978-3-921805-90-9
* Eifelverein (Hrsg): *Die Eifel 1888-1988. Zum 100-jährigen Jubiläum des Eifelvereins.* Düren 1988, ISBN 3-921805-17-1
* Alfred Herrmann (Hrsg): *Eifel-Festschrift. Zur 25-jährigen Jubelfeier des Eifelvereins.* Bonn 1913

## Eksteraj ligiloj 
* Webpräsenz des Eifelvereins

## Referencoj 
Kategorio:Asocioj
Seksallogo

[eta|250ra|*La [flirtado* (1904), de Eugene de Blaas]]
**Seksallogo**, amorvekeco, atento erotika aŭ seksa allogeco, indikas la kapablon de individuo por veki seksan aŭ erotikan intereson de alia persono, kaj estas faktoro en la seksa selekto aŭ partnerelekto.

Tiu allogeco povas rilati kun la fizikaj ecoj (aspekto, movoj, voĉo kaj odoro) aŭ aliaj kvalitoj kaj ecoj de iu persono, inkluzive de lia aŭ ŝia stato en la socio. Propra seksallogo oni ofte klopodas plibonigi per atenti pri vestoj, parfumo, hararanĝo kaj alia ornamaĵo por stimuli la seksan intereson de alia persono. Opinioj pri seksallogo parte estas kulture difinitaj kaj antaŭ ĉio forte influita de sociigado, alkulturigo, edukado kaj informoj ricevataj fare de la amaskomunikiloj. Pro tio ordinaraj viroj kaj virinoj **nerealime** speguliĝas al konataj personoj el filmo, reklamo kaj amuzo. Krom tio certaj karaktertrajtoj, inteligenteco kaj socia statuso ludas rolon. Multe de tio kio rilatas al seksallogo tamen restas kaŝita, ĉar krom kulturo kaj propra karaktero ankaŭ biokemiaj procezoj ludas rolon kiuj grandparte ne submetiĝas al la konscio. Kio altiras nin en aliulo ni per aliaj vortoj jes povas raciigi por ni mem, sed pri la funkciado de feromonoj aŭ psikologiaj procezoj kaj predispozicioj k.c. ni ne konscias.

La karaktero de la alia persono kaj la rilato kun li ankaŭ influas la seksan altiron, kaj pro tio ĝi povas ŝanĝiĝadi en la sama altiranto kaj daŭri laŭlonge de la tempo. Krome, homo povas esti altirita al certaj situacioj, kio signifas, ke ĉi tiuj situacioj pliigos la altiron al homo, kiu estas en ili. Multaj homoj estas tiritaj al situacioj implikantaj rilatojn de kontrolo, submetiĝo kaj disciplino kaj partoprenas en BDSM-praktikoj.

Kvankam oni klopodis elpensi objektivajn kriteriojn por seksallogo, ĝi grandparte restas io subjektiva, dependa de la intereso de alia persono, ties observo, seksemo kaj kultura ĉirkaŭaĵo. Tiel ekzemple samseksemulo opinias ke persono de la sama sekso estas pli alloga ol iu de la alia sekso. Multaj homoj estas nur altiritaj al homoj de certa sekso, persono kiu estas altirita al membroj de sia propra sekso estas samseksema dum persono kiu estas altirita al alia sekso estas nomita aliseksema. Homo, kiu estas altirata de pli ol unu sekso, estas nomata ambaŭseksema, aŭ plurseksema. Persono, kiu estas altirata sendepende de la sekso, estas nomata panseksema (ĉiuseksemo) kaj homo, kiu estas allogata de emocio kaj karaktero, estas demiseksema. Homo, kiu tute ne spertas seksan altiron, je malalta nivelo aŭ malofte, estas senseksemulo.

Reklamado kaj komerco ofte uzas la emon de homo esti alloga: reklamoj uzas allogajn homojn por veki dezirojn kaj maltrankvilojn en la spektanto, ne ĉiam en maniero kiel li konscias. Filmoj kaj aliaj vidaj amaskomunikiloj uzas allogajn homojn por instigi homojn spekti ilin.

## Vidu ankaŭ 
Seksa orientiĝo

Seksa edukado


Kategorio:Sekseco
Kategorio:Sociologio
Kategorio:Homa konduto
Eugene de Blaas

eta|*Pensema momento*.

**Eugene de Blaas** (ankaŭ konata kiel **Eugenio De Blaas** aŭ **Eugen von Blaas**) (Albano Laziale, 24-a de julio 1843 - Venecio, 10-a de februaro 1932) estis itala pentristo.

## Vivo kaj Laboro 
De Blaas naskiĝis en Italio kiel filo de aŭstraj gepatroj. Je aĝo de dektri liaj parencoj transloĝiĝis al Venecio. Ĉi tie li loĝis dum sia tuta vivo. La plejmulto de liaj pentraĵoj tial situas en tiu urbo. Lia stilo parte apartenas al la akademia arto.

## Kelkaj verkoj 

Dosiero:Eugene de Blaas In the water.jpg|En la akvo
Dosiero:Eugene von Blaas - Portrait Of A Young Lady.jpg|Porteto de junulino
Dosiero:Eugene de Blaas - Curiosity (1892).jpg|Scivolemo
Dosiero:Eugene de Blaas On the Beach.jpg|Sur la plaĝo
Dosiero:Eugene von Blass - De Musette.jpg|Musette
Dosiero:Eugen de Blaas The Flirtation.jpg|La flirtado
Dosiero:Eugen de Blaas On the balcony.jpg|Sur la balkono
Dosiero:Blaas Eugene de Le Travail.jpg|La laboro
Dosiero:Eugene de Blaas Venetian flower seller.jpg|Venecia florvendistino
Dosiero:Blaas Eugen -Die Wassertragerin (porteuse d'eau).jpg|Akvoportantino
Dosiero:Blaas 4.jpg|Juna belulino sur balkono
Dosiero:Blaas Eugen von A Helping Hand 1884 Oil On Panel.jpg|Helpema mano
Dosiero:Blaas Eugen von The Eavesdropper.jpg|La subaŭskultantino
Dosiero:Blaas Eugene de The Serenade 1910 Oil On Canvas.jpg|La serenado
Dosiero:Eugene de Blaas - Daydreaming by the shore (1895).jpg|Revado
Dosiero:Eugen von Blaas Der rote Fächer 1892.jpg|La Ruĝa Fano

Kategorio:Nudaĵoj en arto
Kategorio:Italaj pentristoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Italaj pentristoj de la 20-a jarcento
(11501) 1989 UU3

**(11501) 1989 UU3** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yoshikane Mizuno
Kategorio:Malkovrita de Toshimasa Furuta
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
11500 Tomaijovito

**11500 Tomaijovito** estas malgranda, meze hela kaj malrapide rotacianta apolona asteroido, malkovrita la  de la usona astronomino Jean Mueller kaj de la astronomo J. D. Mendenhall elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de *Tomaiyowit*,
la Patrino Tero laŭ la mito pri kreado de la mitologio de la indianoj *Luiseño*.
Kun Tukmit, ŝi naskis la Unuajn Homojn, kiu estas ĉiuj aĵoj kaj ecoj de Tero kaj bazo de la ekzisto de la Luisenjoj.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

Pro ĝia diametro de ĉ. 740 m kaj ĝia MOID de 5 milionoj da km, oni rigardas ĝin kiel .

* La , ĝi pasis al 0,03539487 AU (5,294997 milionoj da km) de Tero.
* La , ĝi pasos al 0,03513880 AU (5,256690 milionoj da km) de nia planedo.

Ĝia orbito krucas ankaŭ tiujn de Venuso kaj de Marso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Nova asteroido honoras la etnon Luiseño, naskiĝinto en Palomar

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de Jean Mueller
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
González Catán

**González Catán** estas urbego en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero.
eta|Lanús Buenos Aires.jpg|Strato en González Catán

## Bazaj informoj 
* Areo: 52&nbsp;km²
* Loĝantaro: 163 815 en 2001
* Supermara alteco: 19 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1759
* Telefonkodo: +54 2202

## Geografio 
González Catán situas sur la marborda ebenaĵo en proksimeco de Bonaero.

## Historio 
González Catán estis origine fondita en 1570 kiel garnizono fare de  konkistadoro. Kirurgo Mauricio González Catán baldaŭ aĉetis la terenon por distraj celoj en 1869. Post jardeko kolegio establiĝis. La tereno vilaĝiĝis oficiale en 1910. Inter 1935-1954 multe da migrantoj alvenis, tio tiris la industrion. González Catán urbiĝis en 1954. La urbo fifamas pri granda rubodeponejo de 1977.

## Klimato 
González Catán situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.

## Vidindaĵoj 
* plezurparko Campanópolis de 1976

## Vidu ankaŭ 
* González Catán (stacidomo)
* Independencia (Belgrano Sur) (stacidomo)

## Fontoj 
* hispana Vikipedio helpe de Guglo
* hompaĝo 
* mapo 
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/61464/Berazategui 
* http://de.cyclopaedia.net/wiki/Gonzalez-Catan  


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Argentina Konstitucio de 1819

La **Argentina Konstitucio de 1819** aŭ en hispana **Constitución Argentina de 1819** estis la projekto de konstitucio aprobita en 1819 de la Kongreso de Tukumano, translokigita al Bonaero du jarojn antaŭe. Ĝi estis unueciga kaj tio provokis la malakcepton de la provincoj, kaj tiele la estroj federalaj kontraŭstaris la Direktoradon de José Rondeau, kaj fine venkis super li. Parto de la artikoloj pasis al venonta projekto, nome la Argentina Konstitucio de 1826, kaj tra tiu al la Argentina Konstitucio de 1853.

La 31an de julio de 1818, la Kongreso de Tukumano ekdiskutis projekton de konstitucio por Argentino. Temis pri dokumento kiu kolektis disponojn de 1815 kaj ĝenerale multaj normoj estas el la hispana konstitucio de 1812. Ĉirkaŭ tiu epoko, estis sendita al Eŭropo la pastro Valentín Gómez, deputito de la kongreso, cele akiri eŭropan princon por la trono de la Unuiĝintaj Provincoj kaj aliancojn kun Francio kaj Granda Britio. Li malsukcesis, sed ankoraŭ novembre de 1819 — multajn monatojn post la aprobo de la Konstitucio — oni aprobis projekton de kronigo de la infanto Karlo Ludoviko de Burbono, princo de Luko, kiel reĝo de la Unuiĝintaj Provincoj.

La definitiva teksto de la Argentina Konstitucio de 1819 estis oficiale aprobita la 22an de aprilo 1819. Temis pri aristokrateca kaj unueciga konstitucio, kaj oni ne precizigis ĉu temas pri respubliko aŭ monarkio.

Praktike la konstitucio neniam aplikiĝis: la Direktorato plumoviĝis laŭ statutoj antaŭaj kaj la federalaj provincoj absolute malakceptis ĝin. Ekde junio de 1819 ekis revolucioj kaj la reĝimo apenaŭ estris super grava parto de la lando.

## Notoj
Kategorio:1810-1819 en Argentino
Argentino
Kategorio:1819
Vino de Argentino

[eta|250ra|Vitejoj de [Cafayate, en la Provinco Salta kie troviĝas la plej altaj vitejoj de la mondo.]]

La **argentina vino** produktiĝas ĉefe kaj tradicie en la provincoj Mendoza, San Juan, Salta, La Rioja, Kordobo, Katamarko kaj en la lastaj jardekoj ekproduktiĝis en la provincoj Neŭkeno, Río Negro, Entre Ríos, Ĉubutio, Bonaero kaj Santa Fe.

La vino estas la nacia trinkaĵo de Argentino. Argentino estas la ĉefa produktanto de vino de Latinameriko kaj la kvina plej granda produktanto el la tuta mondo, same kiel la naŭa eksportanto el la tuta mondo. La kvalito de la vino argentina kreskis senhalte en la lastaj jaorj, akirante terenon en la monda merkato: nur en 2010 la vendado al la ekstero atingis 650 milionojn da usonaj dolaroj, kio estas kresko de 17% rilate al 2009, markante novan historian registron. Tiu eksploda kresko rezultis en la fakto ke Argentino en 2010 anstataŭis Ĉilion kiel ĉefa vendanto de vino en Usono, kiu estas la plej grava merkato en la mondo de vino.

## La vino en la argentina kuirarto 
La vino estas klasika elemento de la kuirarto de Argentino, sekve de ingrediencoj kiaj la olivoleo, la citrono, la ajlo, la cepo kaj la laŭro, ĉio propra de la **mediteranea kuirarto**. Malfacilus imagi tagmanĝon aŭ vespermanĝon argentinan, ĉefe se temas pri la tipa argentina *asado* (viandorostaĵo), kie mankus vino.

eta|Vinregionoj en Argentino.
Ĝis la eko de la granda enmigrado transatlantika devena el Italio, Hispanio, Okcitanio kaj eĉ el Grekio dum la dua duono de la 19a jarcento, la gusto de la argentina kriola urba loĝantaro centriĝis en la ruĝa vino por surtabla konsumado, kiaj *priorato*, dum la rura kaj duonrura loĝantaro gaŭĉa trinkis iajn tipojn de *arrope* el fermentita vinbero, kaj foje *aloja* el vinbero. Preskaŭ ĉiuj tiuj vinoj estas ene de la ampleksa klasigo de la ruĝa vino nome hispane *vinos tintos*. Dum la dua duono de la 20a jarcento la urba loĝantaro translokiĝis al nova gusto porblankaj kaj rozkoloraj vinoj.

Pro ties enradikigo en la eŭropa kulturo, la argentinanoj estas grandaj konsumantoj de vino: en 2006 la konsumo estis de averaĝe 45 litroj jare por persono.

## Vidu ankaŭ 
* Vinbero
* Vito
* Vitejo
* vinregiono
* Vinkultivado
* Vinhistorio

## Notoj 
Kategorio:Vinkultivado en Argentino
Kategorio:Ekonomio de Argentino
Kategorio:Vinregionoj
Eltz (gento)

eta|hochkant|devenblazono de la familio Eltz "vom goldenen Löwen" (linio Kempenich)
eta|hochkant|devenblazono de la familio "vom silbernen Löwen" (linio Rübenach kaj Rodendorf)
**Eltz** estas la nomo de malnova, origine libera gento el la germana Rejnlando. La familio, kies branĉoj parte ekzistis ĝis hodiaŭ, apartenas al la mozellanda pranobelaro.

## Historio 
### Deveno 
[links|eta|hochkant=0.9|[Burgo Eltz]]

[eta|hochkant|[Jakob 3a de Eltz, princelektisto-ĉefepiskopo de Treviro(* 1510; † 1581)]]
[eta|150ra|[Philipp Karl von Eltz-Kempenich, princelektisto-ĉefepiskopo de Majenco (* 1665; † 1743)]]
[eta|150ra|hochkant|[Maria Theresia von Eltz-Rodendorf(* 1720; † 1803), senjorino sur la burgo Bourscheid kaj Freisdorf]]
[150ra|eta|hochkant|Grafo [Jacob von und zu Eltz nomata. Faust von Stromberg|Jacob von und zu Eltz-Kempenich nomata Faust von Stromberg(* 1779; † 1844)]]

### Ordoplialtigo 
## Posedoj 

Dosiero:Burg Eltz fg03.JPG|Burgo Eltz de nordokcidento, ekde 1815 en solposedo de Eltz-Kempenich
dosiero:Innenhof Burg Eltz.jpg|Burgo Eltz, domo (maldelkstre) kaj domo Rodendorf (dekstre)
dosiero:Burg Eltz 6.JPG|Burgo Eltz, domo Kempenich
Dosiero:Burghaus der Freiherrn von Eltz-Rübenach Koblenz 2012.jpg|burgdomo en Koblenz-Rübenach, ekde 1316 en posedo de Eltz-Rübenach
Dosiero:Burg Kuehlseggen1.jpg|Burgo Kühlseggen ekde 1836 en posedo de Eltz-Rübenach
Dosiero:Schloss Wahn Innenhof 2.jpg|kastelo Wahn, ekde 1820 en posedeo de Eltz-Rübenach
Dosiero:EltvillePlatzVonMontrichardRheinuferpromenade.JPG|la „Eltzer Hof (meze en la bildo) ĉe la Rejnborda Promenado de Eltville, ekde 1629 enposedo de Eltz-Kempenich
dosiero:Eltville Rosengasse Eltzer Hof 2.JPG|alo de „Eltzer Hof“ en Eltville
Dosiero:Eltzer Hof.jpg|Der „Eltzer Hof“ wb Majenco (de 1742), iame Eltz-Kempenich
dosiero:Wappen auf dem Vorderhaus des Eltzer Hofs in Boppard.jpg|la „ Eltzer Hof“ en Boppard
dosiero:Dvorac Eltz.JPG|kastelo Eltz en Vukovar/Kroatio, iam Eltz-Kempenich

## Blazonoj 
eta|160ra|blazono de la grafoj kaj nobelaj senjoroj von und zu Eltz (1733)
160ra|eta| blazono de la grafoj kaj nobelaj senjoroj von und zu Eltz nomata Faust von Stromberg (1737)

### Devenblazono 
### Grafa Blazono 
### Blazonunuiĝo Eltz kaj Faust von Stromberg 
### Legendo pri la Blazono 
eta|80ra|links|blazono Faust von Stromberg

## Nomportanto 
## Literaturo 
* Otto Hupp: *Münchener Kalender 1904.* Verlagsanstalt Buch u. Kunstdruckerei AG, München / Regensburg 1904.
* Ernst Heinrich Kneschke: *Neues allgemeines deutsches Adels-Lexicon*. Band 3, Friedrich Voigt's Buchhandlung, Leipzig 1861, Seite 97-99. (Digitalisat)
* 
* Leopold von Zedlitz-Neukirch: *Neues preussisches Adelslexicon*. Band 2, Gebrüder Reichenbach, Leipzig 1836, Seite 125-128. (Digitalisat)
* Genealogisches Handbuch des Adels, *Adelslexikon* Band III, Band 61 der Gesamtreihe, Seite 134-136; C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 1975, 

## Eksteraj ligiloj 
* Wappen derer von Eltz in Johann Siebmachers Wappenbuch (1605)
* www.burg-eltz.de

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj gentoj
József Ijjas

**József IJJAS** [jOĵef ijaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ijjas József** estis hungara pastro, ĉefepiskopo. Lia origina nomo estis *Ikotity József* ĝis 1931.

József Ijjas http://lexikon.katolikus.hu/I/Ijjas.html naskiĝis la  1901 en Baja. Li mortis la  1989 en Kalocsa.

## Biografio 
József Ijjas frekventis mezlernejojn en Kalocsa kaj Baja, poste li lernis teologion en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1925, poste li komencis sian pastran karieron en Dusnok, baldaŭe li instruis en seminario en Kalocsa. En 1928 li plulernis en Romo, hejmenveninta li ricevis diversajn ekleziajn taskojn. Inter 1937-1939 li estis gvidanto de pilgrima domo en Jerusalemo, poste li ricevis diversajn taskojn. Li iĝis titulara episkopo en 1964, ĉefepiskopo en 1969. En 1976 li ricevis la titolon "papa tronostaranto". Li abdikis pri ĉiuj rangoj en 1987.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Listo de francaj ministroj pri nacia ekonomio

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de francaj registaroj respondecajn pri nacia ekonomio.

## Listo de ministroj, delegitaj ministroj kaj subministroj komisiitaj pri "nacia ekonomio" 
## Ministroj 
* 13-a de decembro 1930 - 27-a de januaro 1931 : Louis Loucheur (Ministro pri nacia ekonomio, komerco kaj industrio)
* 4-a de junio 1936 - 22-a de junio 1937 : Charles Spinasse
* 10-a de aprilo 1938 - 15-a de septembro 1939 : Raymond Patenôtre
* 23-a de februaro 1941 - 18-a de aprilo 1942 : Yves Bouthillier
* 18-a de aprilo 1942 - 20-a de aŭgusto 1944 : Pierre Cathala
* 4-a de septembro 1944 - 6-a de aprilo 1945 : Pierre Mendès France
* 6-a de aprilo 1944 - 21-a de novembro 1945 : René Pleven
* 21-a de novembro 1945 - 26-a de januaro 1946 : François Billoux
* 26-a de januaro 1946 - 24-a de junio 1946 : André Philip (Ministro pri nacia ekonomio kaj financoj)
* 24-a de junio 1946 - 16-a de decembro 1946 : François de Menthon
* 22-a de januaro 1947 - 22-a de oktobro 1947 : André Philip

## Subministroj 
* 13-a de decembro 1930 - 26-a de januaro 1931 : Léon Meyer (Subministro pri nacia ekonomio, komerco kaj industrio)
* 3-a de junio 1932 - 25-a de oktobro 1933 : Raymond Patenôtre (Subministro ĉe la prezidanto de la Konsilio kaj eksterlandaj aferoj komisiita pri nacia ekonomio)
* 26-a de oktobro - 25-a de novembro 1933 : Maxence Bibié (Subministro ĉe la prezidanto de la Konsilio kaj maro komisiita pri nacia ekonomio)
* 26-a de novembro 1933 - 29-a de januaro 1934 : Raymond Patenôtre (Subministro ĉe la prezidanto de la Konsilio kaj enlandaj aferoj komisiita pri nacia ekonomio)
* 30-a de januaro - 8-a de februaro 1934 : Raymond Patenôtre (Subministro ĉe la prezidanto de la Konsilio kaj eksterlandaj aferoj komisiita pri nacia ekonomio kaj turismo)
* 21-a de marto - 10-a de majo 1940 : René Hachette (Sub-subministro komisiita pri nacia ekonomio)
* 26-a de januaro 1946 – 24-a de junio 1946 : François Tanguy-Prigent (Sub-subministro komisiita pri nacia ekonomio kaj financoj)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj ministroj pri financoj (enhavanta ministrojn pri « ekonomiaj aferoj » aŭ « ekonomio » aldone al financoj ekde la 4-a Respubliko).
* Ministerio pri ekonomio kaj financoj (Francio)

nacia ekonomio
Kategorio:Ministerio pri ekonomio (Francio)
Listo de francaj ministroj pri sociala kaj solidara ekonomio

La sekvanta tabelo listigas la **ministrojn kaj subministrojn** de francaj registaroj respondecajn pri sociala kaj solidara ekonomio.

## Listo de ministroj, delegitaj ministroj kaj subministroj komisiitaj pri "sociala kaj solidara ekonomio" 
La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.

### 4-a Respubliko 
### 5-a Respubliko 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de francaj ministroj pri sociala agado
* Listo de francaj ministroj pri sociala asekuro
* Listo de francaj ministroj pri laboro kaj socialaj aferoj
* Ministerio pri solidarecoj kaj socia kunligo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Sociala ekonomio
Francio
Francio
Preĝejo Sankta Spirito (Hévíz)

**Kirko Sankta Spirito** estas impona kaj moderna romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Hévíz. Ĝi estas konata ankaŭ blua kirko.

## Historio 
Dum la mezepoko troviĝis en tiu loko 3 vilaĝoj kun kirkoj. La nun videbla impona preĝejo estis konstruita en la malfruaj 1990-aj jaroj. Pli frue nur en rando de Hévis funkciis malgranda preĝejo.

## Konstruaĵo 
La kirko situas laŭ la trotuaro havanta 7 turoj, kiuj simbolizas la 7 spiritojn, krome laŭ aervido ĝi formas kolombon, kiu simbolizas la Sanktam Spiriton. La interna parto estas moderna. Nepre menciindas bronza skulptaĵo "Ecce Homo" (Jen la homo). Ĉe la sakristio situas alia bronza skulptaĵo.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Pentekosto.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare

Heviz
Heviz
Rudolph von Langen

**Rudolf von Langen** (1438-1519) (* Everswinkel, en la 1438 - Münster, en la 25-a de decembro 1519) estis kanoniko, latina poeto, edukisto kaj humanisto. Rudolfo helpis enkonduki la humanismajn ideojn en urbo Münster.

## Biografio 
Li edukiĝis en Deventer, en la lernejo de Thomas a Kempis, kune kun Rudolfo Agricola (1443-1485), Aleksandro Hegius (1439-1498), Anton Liber de Soest (1450-1508), Grafo Maurice von Spielenberg, kaj Ludwig Dringenberg (1410-1477).

En 1456, li enmatrikuliĝis en la Universitato de Erfurto, kaj ricevis la gradon de Bakalaŭro pri Artoj en 1459, kaj tiu de Majstro pri Artoj en 1460. Sed antaŭ tio, li fariĝis kanoniko de la katedralo de Münster, kaj preposto de la malnova katedralo en 1462. En 1466, li iris al Romo, por partopreni en la balotado de iu episkopo. Reirante al Münster li fariĝis la centro de la beletra vivo, same kiel de la humanismaj klopodoj, kaj li ĉirkaŭiĝis de grupo da similaj gustoj. Li havis bonan klasikan bibliotekon, kiun li metis je alies dispono. Hermann von dem Busche (1468-1534), kiu estonte fariĝus elstara humanisto, estis unu el liaj lernantoj, al kiu li transpasis sian amon pri la klasika beletro. En 1500, li transformis la lernejon de la katedralo en humanisman institucion, konsideritan la plej bona post tiu de Deventer. La kursoprogramado alteriĝis, kaj aliaj instruistoj estis kunvokitaj. La lernejo multe ŝuldis al la subrektoro, Johannes Murmellius (1480-1517), grava nederlanda humanisto, tiamaniere ke ties floranta kondiĉo kaj grandega influo, atingis la regionojn de Ŝlesvigo kaj Pomeranio, altirante sennombrajn erudiciulojn. Rudolfo mortis en Münster, la tombo de Langen laŭdas lin kiel la patrono de la erudiciularo kaj amikoj de la malriĉuloj.

## Verkoj 
Langen verkis poemon pri la detruado de Jerusalemo, kiu, bedaŭrinde, ne konserviĝis, krom alian prozverkon, kiu estis publikigata en Deventer ĉirkaŭe de 1485. En 1486, la unua presejo en Münster, kiu apartenis al Johann Limberg, presigis liajn poemojn. En 1493, li publikigis la poemon

* *Rosarium beatissimae virginis gloriosissimaeque dei matris Mariae*; ĉirkaŭ 1494 epitafon pri Alberto la Granda, kaj la
* Horae de sancta cruce, en 1496

Lia poeziaro ne estis esence sukcesa.

## Literaturo 
* Allgemeine Deutsche Biographie
* Neue Deutsche Biographie
* [Catholic Encyclopedia](https://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_(1913)/Rudolph_von_Langen)
* Personensuche
* Bayerische Akademie der Wissenschaften

## Vidu ankaŭ 
* Johannes Reuchlin (1455-1522)
* Suetonio (69-122)
* Publius Cornelius Tacitus (55-117)
* Flavius Josephus (37-100)
* Johannes Murmellius (1480-1517)

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Germanaj latinistoj
László Dankó

**László DANKÓ** [lAslO dankO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dankó László** estis hungara pastro, ĉefepiskopo,  profesoro.

László Dankó http://lexikon.katolikus.hu/D/Dankó.html naskiĝis la  1939 en Szarvas. Li mortis la  1999 en Baja.

## Biografio 
László Dankó frekventis piaristan gimnazion en Kecskemét, poste li lernis  teologion en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1963. En la sekva jaro li doktoriĝis el teologio. Li komencis sian pastran karieron en Újkígyós. En 1965 li ekinstruis en seminario en Szeged. Inter 1966-1968 li plulernis en Romo. Hejmenveninta li estis episkopa sekretario kaj profesoro pri teologio. En 1977 li estis rektoro, ekde 1983 papa prelato, fine en 1987 li estis elektita ĉefepiskopo de Kalocsa.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla la plej malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Kalocsa
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Ramenka (alfluanto de Setunjo)

**Ramenka** estas eta rivero en sud-okcidenta parto de Moskvo, dekstra alfluanto de Setunjo. Ĝia longo estas 9.6 km. Parte ĝi fluas surtere, alfluas al Setunjo apud Nov-Rublova ponto.

Kategorio:Riveroj en Moskvo
Kategorio:Distrikto Ramenki (Moskvo)
San Miguel (Bonaero)

**San Miguel** (=Sankta Mikaelo) estas urbego, universitata urbo kaj diocezo en Argentino en Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al urbaro de Granda Bonaero.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 157 532 en 2001
* Supermara alteco: 28 m
* Horzono: UTC-3h
* Poŝtkodo: B 1663
* Telefonkodo: 011

## Geografio 
San Miguel situas sur la marborda ebenaĵo en proksimeco de Bonaero. Urbomezo de la ĉefurbo troviĝas 30 km.

## Historio 
San Miguel estis origine fondita en 1864 kiel San José del Pilar fare de franca argentinano. Baldaŭe la komunumo ricevis la nunan loknomon San Miguel. En 1870 apud San Miguel jam fervojo funkciis, tiutempe ankaŭ lernejo establiĝis. Baldaŭe paŝo post paŝo San Miguel formiĝis el vilaĝo dormourbo de Bonaero.

## Trafiko 
San Miguel havas multajn busliniojn, fervojan kaj ŝosean kontaktojn al Bonaero.

## Klimato 
San Miguel situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.

## Vidindaĵoj 
* katedralo
* biblioteko
* teatro

## Vidu ankaŭ 
* San Miguel (stacidomo)
* General Lemos (stacidomo)
* Sargento Cabral (stacidomo)

## Fontoj 
* hispana Vikipedio helpe de Guglo
* oficiala hompaĝo  


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Setunjo

**Setunjo** (aŭ **Setunj**, ) estas rivero en Moskvo kaj parte en Moskva provinco, alfluanto de Moskva.

La rivero komenciĝas apud vilaĝo Salarjevo (Nov-Moskva arondismento), fluas plejparte en Moskvo. Ĝi enfluas en Moskva-riveron proksime al centro de Moskvo, kontraŭ la Novodeviĉij-monaĥejo.

Kategorio:Riveroj en Moskvo
Kategorio:Nov-Moskva administra arondismento
Kategorio:Distrikto Odincovo
Kategorio:Distrikto Solncevo (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Novo-Peredelkino (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Moĵajskij (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Oĉakovo-Matvejevskoje (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Fili-Davidkovo (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Ramenki (Moskvo)
(11502) 1989 WU2

**(11502) 1989 WU2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Rudolf Agricola (humanisto)

**Roelof HUYSMAN** [rulof hojsman], konata kiel **Rudolf AGRICOLA** (naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1443 aŭ la 17-an de februaro 1444 en Baflo, Groningen, mortis la 27-an de oktobro 1485 en Hajdelbergo) estis nederlanda humanisto, erudiciulo, poeto, helenisto, latinisto, edukisto, muzikisto kaj orgenkonstruanto. Fama pro sia latina konado, li estis unu el la unuaj kiuj superregis la grekan en la nordo de la Alpoj, verkis latinajn poemojn, kaj kiel muzikamanto, li eĉ konstruis orgenon por iu preĝejo. En 1484, li fariĝis profesoro pri filozofio de la Universitato de Hajdelbergo.

## Biografio 
La vera nomo de Agricola estis Roelof Huysman kaj li ankaŭ estis konata kiel **Rudolphus Agricola Groninganus**. Li faris siajn universitatajn studojn en Erfurt (1456), Kolonjo (1462) kaj fine en Loveno, kie li ricevis sian diplomon pri artoj kun laŭdo (1465). Post malmulte da tempo li vojaĝis al Parizo, kie li faris kontakton kun Johannes Reuchlin. El 1468 ĝis 1471, li staĝis en Italio, ĉefe en Pavio. Je la dua fojo li vojaĝis al tiu lando el 1474 kaj 1479, sed ĉi-foje en Ferrara, kie li ĝuis la patronecon de la markizo Ercole d'Este la 1-a (1431-1505). Poste, li reiras al Nederlando, kie li fariĝis sekretario de la komunumo de Groningen, kaj tie ĉi li havas la oportunon fari multajn vojaĝojn. La abatejo de Aduard, proksima de la urbo, funkcias kiel speco de akademio de la erudiciuloj. En Deventer, unua urbo kiu oferis presservojn en la Malaltaj Landoj, li renkontis Erasmon, kiu esprimis al li granda admiron. En 1481, li restas ses monatojn en Bruselo, en la kortego de la arkiduko kaj estonta imperiestro Maksimiliano la 1-a. En 1482, li iris al Hajdelbergo kune kun iama samklasano de Pavio, Johann von Dalberg (1455-1503)
* Herkulo d'Este la 1-a (1431-1505)
* Jakobus Barbyrianus (1456-1491)
* Maksimiliano la 1-a (1459-1519)

## Referencoj 
Kategorio:Universitato de Ferrara
Kategorio:Universitato de Hajdelbergo
Kategorio:Nederlandaj poetoj
Kategorio:Nederlandaj helenistoj
Kategorio:Nederlandaj latinistoj
Kategorio:Nederlandaj hebreistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Verkistoj de la 15-a jarcento
Kategorio:Nederlandaj retorikistoj
Kategorio:Nederlandaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Filozofoj de la 15-a jarcento
Kategorio:Nederlandaj muzikistoj