open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Belle (kanzono)

***Belle*** (belulino) estas kanzono de la muzikalo *Notre-Dame de Paris* de 1998. La la origina muzikala prezento, surscenigita en Parizo, la kanzonon ludas la kanata kantisto Garou, kiu en la muzikalon rolas la sonoriliston *Quasimodo* de la katedralo Nia Sinjorino de Parizo, kiu enamiĝas al belulino, konsciante ke li estas tre malbela, ĝiba, unuokula kaj lama. La lirikisto estas Luc Plamondon kaj la komponisto Richard Cocciante. La muzikalo kompreneble estas inspirita de la samnoma romano de Victor Hugo, kaj estis reĝisorata de Gilles Maheu.

La tuta muzikalo, kaj ankaŭ tiu ĉi kanzono, estas farita en tre drameca, forte romantika stilo, kiel jam montras la patosaj unuaj linioj de la kanzono:

## Eksteraj ligiloj 
* la kanzono, sceneje kantata alterne en ok lingvoj (angla, franca, hispana, itala, korea, flandra nederlanda, pola kaj rusa) en Jutubo
* filma prezento de la kanzono, ankaŭ en Jutubo, kiu aparte bone taŭgas por aldoni tradukajn subtitolojn ankaŭ al Esperanto (akordigo per la dentorado sub la bildo)
* jen ankoraŭ la plena kanzono nur en la pola, interpretata per la tri junaj kantistoj *Kamil Dominiak, Paweł Skiba* kaj *Janek Traczyk* (same bone taŭgas por aldoni tradukojn en Esperanto)
* kaj plene en la ukraina, jen sursceneje fare de la kantistoj *Valerij Ĥarĉiŝin, Oleksandr Ponomarov* kaj *Oleg Miĥailjuta*, konata sub artistonomo *Fagot* 

Kategorio:Franclingvaj kantoj
Roland Juhász (futbalisto)

**Roland Juhász** [juhAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Juhász Roland** estas hungara futbalisto (defendisto), entreprenisto.

Roland Juhász naskiĝis la  en Cegléd.

## Biografio 
Roland Juhász ludis en junularaj teamoj inter 1993-2000, poste jam en plenkreska prestiĝa ĉefurba teamo inter 2002-2005. Li estis ludanto de eksterlanda klubo :en:R.S.C. Anderlecht inter 2005–2013, kie li ludis 207-foje kun 20 goloj kaj li estis trifoje belga ĉampiono. Hejmenveninta li apartenis al teamo en Székesfehérvár, kie li ludis 186-foje kun 23 goloj kaj li estis dufoje hungara ĉampiono. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 2004–2016 95-foje kun 6 goloj. Depost la futbalista periodo li estas entreprenisto, li renovigas luksajn loĝejojn. Li divorcis, sed la iama edzino naskis filinon.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj kaj videoj 
* hungarlingva biografio kun intervjuo kaj foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Drhovice

**Drhovice** (devene *Druhovice*, ) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono 10 km de Tábor. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1219.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Nomo de Virgulino Maria
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Transporto 
Tra la municipo kondukas ŝoseo I/19 kuniganta urbon Tábor kun Rožmitál pod Třemšínem direkte al Plzeň. 2,5 km norde de Drhovice troviĝas fervoja stacio Padařov, sur fervojlinio Tábor–Ražice. La stacio pro sia distanco de la municipo ne havas tro grandan signifon por ĝia transporta priserveco. 

## Pluaj fotoj 

Drhovice, kaplička.jpg|Kapelo de Nomo de Virgulino Maria
Drhovice, hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Drhovice, památník padlým.jpg|Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito 
Drhovice5.jpg|Kruco
Drhovice, kapička - pamětní deska - detail.jpg|Memortabulo de F. Vošta

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Gúdar

eta|Gúdar
**Gúdar** [GUdar] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos. 

## Geografio
Ĝi estas je 55 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri nordaj, tiu plej orienta nome A-226 venas el Teruelo al Corbalán, Cedrillas, Monteagudo del Castillo kaj Allepuz. De tie la ŝoseo A-228 venas al Gúdar. Alia itinero pli komplika estas tra Alcalá de la Selva al Cedrillas.

La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Gúdar kaj la loĝloko mem staras je 1581 m super marnivelo. 

Vintroj estas tre malvarmaj. Tial eblas praktiko de vintraj sportoj en la skiejo de Aramón Valdelinares proksime de la urba kerno. En la someraj monatoj eblas diversaj montaktivecoj. Krome la speciala altmontara medio ebligas tre specifajn flaŭron kaj faŭnon.

## Historio
eta|maldekstre|180px|La preĝejo.
eta|maldekstre|220px|Popola festo en 2001.
Estis restaĵoj de Bronzepoko kaj de iberoj.

Dum la Mezepoko kaj la Antikva Reĝimo, ĝis la provinca divido de 1833, ĝi estis areo de reĝlando (ne senjorlando), kadre de la komunumo de domaroj de Teruelo en la *Sesma del Campo de Monteagudo*. La situo de la loĝloko ŝanĝiĝis: dum la 16-a jarcento, la loĝantaro loĝis sur la roko Magdalena, sed laŭ la tempopaso, ili malsupreniris ĝis la aktuala loko. 

## Aktualo
Bazo de ekonomio estis forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Gúdar oni malaltiĝis el 786 loĝantoj en 1877 ĝis nunaj 79 loĝantoj. Nune plej gravas turismo.

Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la ermitejo, popola arkitekturo, naturaj lokoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Bibliografio
* Ibáñez González, Javier (kunord.) (2009). Las Hoces del Mijares y los Caminos del Agua. Qualcina. Arqueología, Cultura y Patrimonio. ISBN 978-84-937190-0-5.
* Ibáñez González, Javier & Casabona Sebastián, José F. (2013). Castillos, murallas y torres. La arquitectura fortificada de la Comarca de Gúdar-Javalambre. Qualcina. Arqueología, Cultura y Patrimonio. ISBN 978-84-937190-5-0.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Rodná

**Rodná** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono proksimume dek ses kilometrojn nordoriente de la distrikta urbo Tábor. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1394.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Rodná**
* Blanička
* Nahořany

En la jaroj 1850–1890 apartenis al la municipo ankaŭ Babčice.

## Personecoj 
En Rodná naskiĝis la 11-an de majo 1858 František Král, kiu pli poste transloĝiĝis Chicagon en Usono kaj li estis avo de Blanche Novak, naskiĝinta Kral (1907–1984), kiu estis patrino de usona aktorino de la ĉeĥa deveno Kim Novak.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Rodná, budka (2019).jpg|Telefona budo (2019)
Rodná, rybník (2019).jpg|Fiŝlago (2019)
Rodná, obecní úřad (2019) (1).jpg|Municipa ofico (2019)
Rodná, domy (2019).jpg|Domoj (2019)
Rodná, náves.jpg|Vilaĝplaco (2019)


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Klenovice

**Klenovice** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1398.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Grenejo kun puto ĉe domo n-ro 15

## Vidu ankaŭ
* Soběslav III

## Pluaj fotoj 

 Klenovice (TA) čp15 (01).jpg| Domo n-ro 15
 Klenovice COOP.JPG| Vendejo
 Klenovice, road No. 603.jpg| Ŝoseo al Tábor

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Klenovice (apartigilo)

Nomon **Klenovice** havas pluraj setlejoj:

* Klenovice, municipo en distrikto Tábor
* Klenovice na Hané, municipo en distrikto Prostějov
* Klenovice (Mičovice), parto de municipo Mičovice en distrikto Prachatice
* Klenovice (Milešov), parto de municipo Milešov en distrikto Příbram
* Klenovice (Všeruby), parto de municipo Všeruby en distrikto Plzeň-nordo
Krátošice

**Krátošice** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1250.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Belvedero Čermákův vrch elstaras sur la okcidenta rando de la municipo.

## Pluaj fotoj 

Kaple v Krátošicích (Q80457713).jpg|Kapelo en Krátošice
Kříž v jižní části Krátošic (Q80457710).jpg|Kruco en Krátošice

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Centro por civilaj liberecoj

La **Centro por civilaj liberecoj** () estas homrajta organizaĵo en Ukrainio, fondita en 2007. La prezidanto estas la ukraina advokatino kaj homrajta aktivulino Oleksandra Matvijĉuk. La celo de la organizaĵo estas antaŭenigi homajn rajtojn kaj demokration en Ukrainio kaj en Eŭrazio. En septembro 2022 al ĝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero kaj en oktobro 2022 la Nobel-premio pri paco, kune kun la belorusia homrajta aktivulo Ales Bjaljacki kaj la rusa homrajta organizaĵo Memorial.

La organizo prenas pozicion por plifortigi la ukrainan civitan socion kaj meti premon sur la aŭtoritatojn por igi Ukrainion plenrajtan demokration. Por evoluigi la landon en ŝtaton bazitan sur juro, la Centro por Civilaj Liberecoj aktive rekomendas ke Ukrainio estu aligita al la Internacia Puna Kortumo.

La Centro por Civilaj Liberecoj akiris internacian famecon en 2013 dokumentante malobservojn de homaj rajtoj dum la perforta subpremo kontraŭ la protestoj nomataj Eŭromajdano, kiel parto de la tutmonda iniciato *Eŭromajdano SOS* fondita de Oleksandra Matvijĉuk. La iniciato ankaŭ volontule provizis juran helpon al centoj da kazoj, por parencoj de tiuj kidnapitaj kaj mortigitaj, same kiel por homoj kiuj estis batitaj, arestitaj aŭ torturitaj. La centro dungis plurajn milojn da volontuloj por la laboro dum kaj kiel rezulto de la malvenko de la protestoj nomataj Eŭromajdano. Rezulte la organizaĵo komencis monitori diversajn registarajn agentejojn por civitanrajtaj malobservoj. Ĝi ankaŭ klarigis homajn rajtojn, dokumentis la premon sur la civila socio kaj la persekuton de homrajtaj aktivuloj.

Alia kampanjo nomita *Savu Oleg Sencov* organizis amaskunvenojn en pli ol 30 landoj kaj faris postulojn al la registaroj de la landoj por premi al Vladimir Putin, liberigi Sencov kaj 34 aliajn politikajn malliberulojn. La centro estis sukcesa per la kampanjo.

## Vidu ankaŭ 
* Belorusia Vjasna

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (jen ukraine, tradukoj al la rusa kaj al la angla)

Kategorio:Organizaĵoj en Ukrainio
Kategorio:Nobel-premiitoj pri paco
29898 Richardnugent

'*29898 *Richardnugent'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, iom proksima de la  1:3 kun Marso kaj 2:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Richard Nugent'', kiu havas titolon en pozicia astronomio kaj laboris por la NASA en la 1980-aj jaroj pri orbita navigacio, instrumenta alcelado kaj bilda analizo. Observanto de kaŝadoj de 1990, li vojaĝis tra la mondo en 120 ekspedicioj, inklude multenombraj eklipsoj en interkonsenta strebo por mezuri la . Li estas longtempa Plenumanta Sekretario de la Internacia Asocio de Tempmezuro de Kaŝado (IOTA).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John Broughton
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Malferma socio

La **malferma socio** estas modelo de socio iniciatita de Karl Popper staranta en la tradicio de liberalismo, kiu celas liberigi "la kritikajn kapablojn de la homo". La potenco de la ŝtato devus esti dividita laŭeble por malhelpi misuzon de potenco. La ideo de Popper pri la malferma socio estas proksime ligita al la registaro de demokratio, sed ne komprenata tiel ke la plimulto la loĝantoj diktas la politikon, sed komprenata tiel ke eblas ŝanĝi la registaron neperforte. La malfermita socio alfrontas unuflanke la *laissez-faire* socion, aliflanke la totalisman "fermitan socion" orientita laŭ pensado holisma-kolektivisma, kiun Popper ankaŭ ironie nomas "ĉielo sur tero" ĉar ĝi estas disvastigita kiel tia.

La termino ekde la kolapso de la komunismaj reĝimoj en Eŭropo estas aparte disvastigata per la iniciatoj de la fondaĵoj pri malferma socio de la usona miliardulo George Soros, filo de esperantista familio.

## Vidu ankaŭ 
* Mez-Eŭropa Universitato
* ferma socio (Q10259854)

Kategorio:Socia filozofio
Fondumoj pri malferma socio

eta|Logo
La **Fondumoj pri malferma socio** (, origine ĝis aŭgusto 2010  aŭ ) estas grupo de fondumoj, fondita en 1993 fare de la usona miliardulo George Soros, filo de esperantista familio, kiu per ĝi plikonatigis la socifilozofian koncepton pri malferma socio de la filozofo Karl Popper, bazitan je lia verkaĵo *The Open Society and Its Enemies* ("la malferma socio kaj ĝiaj malamikoj"), unue publikigita fare de la brita eldonejo *Routledge* en 1945.

## Vidu ankaŭ 
* Mez-Eŭropa Universitato

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Routledge

**Routledge** (*prononco*: ) estas brita eldonejo kiu ĉefe aktivas en la kampo de homaj sciencoj kaj sociaj sciencoj. Ĝia fondo devenas de la eldonisto *George Routledge* (1812–1888). La fondjaro estas 1851, kiam Routledge, kune kun parenco, enskribis la firmaon "George Routledge & Co." en la komerca registro. Ekde 1998, Routledge estis parto de la komerca grupo *Taylor & Francis* bazita en Londono.

La eldonejo eldonas interalie la serion *African Studies* pri afrikaj studoj, la filozofian enciklopedion *Routledge Encyclopedia of Philosophy*, la internacian revuon *Historical Journal of Film, Radio and Television* kaj sub la Etikedo *Eŭropaj Publikaĵoj* ekz. la *Eŭropan Mondan Jarlibron* (*Europa World Year Book*) kaj la *Internacia Kiu estas Kiu* (*International Who’s Who*).

## Vidu ankaŭ 
* ''Routledge Handbook of Marx's Capital*
* *Routledge Encyclopedia of Philosophy''

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Britaj eldonejoj
Kategorio:Sciencaj eldonejoj
Oleksandra Matvijĉuk

**Oleksandra MATVIJĈUK** (ukraine: Олександра В’ячеславівна Матвійчук; naskiĝis la 8-an de oktobro 1983 in Bojarka, soveta Ukrainio) estas ukraina juristino, aktivulino pri homaj rajtoj, prezidantino de la organizaĵo Centro por civilaj liberecoj kiu celas antaŭenigi homajn rajtojn, demokration kaj solidarecon. Krome ŝi estas estraranino de la *International Renaissance Foundation* kiu asertas sin engaĝiĝi por demokrata kaj plurisma socio en Ukrainio kaj kiu estas unu el la fondumoj pri malferma socio.

En septembro 2022 al ŝi kaj la Centro por civilaj liberecoj estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero kaj en oktobro 2022 al la sama centro aldone la alternativa Nobel-premio pri paco, kune kun la belorusia homrajta aktivulo Ales Bjaljacki kaj la rusa homrajta organizaĵo Memorial.

Ŝia laboro estas reflektita en multaj raportoj pri perforto kontraŭ pacaj manifestaciantoj, perforto kontraŭ virinoj, politikaj kaptitoj kaj diversaj malobservoj de homaj rajtoj en la regiono por diversaj instancoj kiel Unuiĝintaj Nacioj, Konsilio de Eŭropo, Eŭropa Unio, OSKE kaj Internacia Puna Kortumo.

## Edukado 
* 2017-2018 - Universitato Stanford (Programo pri Novaj Gvidantoj de la ukraina Centro por Demokratio, Evoluo kaj Juro (CDDRL)  .
* 2011 - Leĝfarada Lernejo de la Instituto de Leĝaro de la Verĥovna Rada de Ukrainio.
* 2007-2010 – Postbakalaŭraj studoj ĉe la Nacia Universitato Taras Ŝevĉenko de Kyiv (Departemento de Teorio kaj Historio de Ŝtato kaj Juro).
* 2001-2007 - Taras Ŝevĉenko Nacia Universitato de Kyiv, Fakultato pri Juro (diplomo kun honoroj).ukraine

## Premioj 
* 2022 - *Right Livelihood Award* de la sveda Right Livelihood Award Foundation  .
* 2017 - Premio "Kuraĝa Virino de Ukrainio" de la Usona Ambasadejo.
* 2016 - Premiito de la premio "*Defender of Democracy*" de la Organizo pri Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo (OSCE) pro sia "ekskluziva kontribuo al la antaŭenigo de demokratio kaj homaj rajtoj".
* 2015 - "*Syur Lindebrakke Prize for Democracy and Human Rights*", Norvegio  .
* 2009 - Diplomo de la plej bonaj junularaj publikaj organizoj de Ukrainio (*Debate Academy*).
* 2007 - Premio Vasily Stus, Ukraina Centro de la Internacia PEN-Klubo, pro elstaraj atingoj en tiu ĉi kampo, klara civitana pozicio, aktiva ĉeesto en la ukraina kultura spaco.

## Referencoj 
Kategorio:Ukrainaj juristoj
Germana aŭtovojo A13

La **germana aŭtovojo A13** (germane *Autobahn 13*, aŭ **BAB 13**, mallonge por *Bundesautobahn 13*, „federacia aŭtovojo 13“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi vojas 151 kilometrojn tra la federaciaj landoj Brandenburgio kaj Saksio. La plej norda punkto estas kruciĝo kun la ringa aŭtovojo  kiu vojas ĉirkaŭ Berlino ĉe la komunumo Schönefeld kaj la plej suda la coja triangulo kun la aŭtovojo  ĉe la urbo Dresdeno - kaj per la aŭtovojo , kiu kondukiĝas pli sudorienten, ankaŭ la urbo Cottbus kaj sekve parto de la trafiko al Pollando kaj la landoj de orienta Eŭropo estas ligataj. Signifaj komunumoj survojaj estas Mittenwalde, Bersteland-Freiwalde, Luckau-Duben, Lübbenau (Spreewald), Schwarzheide, Ruhland, Thiendorf kaj Radeburg.

La vojo estas parto de la eŭropaj ŝoseoj  kaj .

Interalie ankaŭ la komunumo Halbe kun sia Esperanto-Stacio estas konektita al la aŭtovojo, per aŭto de nordo el Berlino en distanco de 40 kilometroj, el kiuj 22 ekde la norda ekpunkto de la aŭtovojo, aŭ de sudo el Dresdeno en distanco de 140 kilometroj, el kiuj 133 ekde la suda ekpunkto de la aŭtovojo.
eta|maldekstra|260ra|

Kategorio:Transporto en Brandenburgio
Kategorio:Transporto en Saksio
Puertomingalvo

**Puertomingalvo** [pŭertominGALbo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos. 

## Geografio
Ĝi estas je 90 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 *Autovía Mudéjar* venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo, kaj de tie ĝi komunikas al Sarrión kaj Albentosa. De tie la ŝoseo A-1515 venas al Rubielos de Mora kaj de tie nordoriente laŭ la ŝoseo A-1701 estas Nogueruelas kaj poste Linares de Mora kaj de tie ŝoseo iras sudoriente al Puertomingalvo tute apud la provinco Kasteljono; fakte la plej proksima loĝloko estas Villahermosa del Río jam en la provinco Kasteljono, Valencilando.

La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Gúdar kaj la loĝloko mem staras je 1456 m super marnivelo, kio faras ĝin unu el plej altaj en la regiono. Ĝi estas lima kun la provinco Kasteljono. Sufiĉe pluvas kaj neĝas, dum la abunda vegetaĵaro pliigas la humidecon de la medio.

## Historio
Oni trovis restaĵojn de iberoj kaj de romianoj. En la islama epoko jam estis kastelo kiu en 1202 estis menciita per la arablingva nomo Avingalbón. 

La loĝloko estis konkerita de kristanoj fare de Alfonso la 2-a ĉirkaŭ la jaro 1181, post la konkero el islamanoj de Teruelo en 1170. En 1202 oni redaktis la fondan protokolon de la loko. En Mezepoko estis murego kaj kastelo. Dum la Mezepoko kaj la Antikva Reĝimo, ĝis la provinca divido de 1833, ĝi estis areo de reĝlando (ne senjorlando), kadre de la komunumo de domaroj de Teruelo en la Sesma del Campo de Monteagudo. 

## Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Puertomingalvo oni malaltiĝis ĝis nunaj 125 loĝantoj.

Inter vidindaĵoj menciindas la baroka trinava preĝejo, tre bone konservita kastelo utila kiel rigardejo, du ermitejoj, restaĵoj de la murego, du pordegoj de la iama murego, urbodomo, du gotikaj blazondomaj palacoj, iama hospitalo de la 15-a jarcento, popola arkitekturo, naturaj lokoj, fortikita kampardomo Mas de Torre Pintada ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Bibliografio
* Ibáñez González, Javier (kunord.) (2009). Las Hoces del Mijares y los Caminos del Agua. Qualcina. Arqueología, Cultura y Patrimonio. ISBN 978-84-937190-0-5.
* Ibáñez González, Javier & Casabona Sebastián, José F. (2013). Castillos, murallas y torres. La arquitectura fortificada de la Comarca de Gúdar-Javalambre. Qualcina. Arqueología, Cultura y Patrimonio. ISBN 978-84-937190-5-0.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Germana aŭtovojo A15

La **germana aŭtovojo A15** (germane *Autobahn 15*, aŭ **BAB 15**, mallonge por *Bundesautobahn 15*, „federacia aŭtovojo 15“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi vojas 64 kilometrojn tra la federacia lando Brandenburgio. La plej okcidenta punkto estas konektiĝo al la aŭtovojo  (Berlino-Dresdeno) ĉe la urbo Forst (Luzacio) kaj la plej orienta la urbo Cottbus - sekve ankaŭ parto de la individua motora trafiko al Pollando kaj la landoj de orienta Eŭropo fluas tra tiu vojo.

La vojo estas parto de la eŭropa ŝoseo .

eta|maldekstra|400ra|

Kategorio:Transporto en Brandenburgio
Germana aŭtovojo A14

La **germana aŭtovojo A14** (germane *Autobahn 14*, aŭ **BAB 14**, mallonge por *Bundesautobahn 14*, „federacia aŭtovojo 14“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi fine voju 422 kilometrojn tra la federaciaj landoj Meklenburgo-Antaŭpomerio, Brandenburgio, Saksio-Anhalto kaj Saksio, el kiuj 318 kilometroj jam estas finkonstruitaj kaj uzeblaj. La plej norda punkto estas la hansa urbo Wismar ĉe la balta Maro kun konektiĝo al la aŭtovojo  kaj la plej suda estas konektiĝo al la aŭtovojo  ĉe la la urbo Dresdeno.

Gravaj urboj survojaj estas Schwerin kun konektiĝo al la aŭtovojo , Karstädt, Burgstall kaj Wolmirstedt en la norda konstruita parto, kaj de Niedere Börde kaj ties parto *Dahlenwarsleben*, konektiĝo al la aŭtovojo , Halle (Saale) kaj Lepsiko en la suda parto de la vojo.

La vojo estas parto de la eŭropa ŝoseo .

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Transporto en Meklenburgo-Antaŭpomerio
Kategorio:Transporto en Brandenburgio
Kategorio:Transporto en Saksio-Anhalto
Kategorio:Transporto en Saksio
Germana aŭtovojo A19

La **germana aŭtovojo A19** (germane *Autobahn 19*, aŭ **BAB 19**, mallonge por *Bundesautobahn 19*, „federacia aŭtovojo 19“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi vojas 123 kilometrojn tra la federaciaj landoj Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj Brandenburgio. La plej norda punkto estas la hansa urbo Wismar ĉe la balta Maro kun konektiĝo al la aŭtovojo  kaj la plej suda estas konektiĝo al la aŭtovojo  ĉe la la urbo Wittstock (Dosse). Gravaj urboj survojaj estas Güstrow, Dobbin-Linstow, Krakow am See, Malchow, Waren (Müritz) kaj Röbel (Müritz).

La vojo estas parto de la eŭropa ŝoseo .

eta|maldekstra|400ra|

Kategorio:Transporto en Meklenburgo-Antaŭpomerio
Kategorio:Transporto en Brandenburgio
Germana aŭtovojo A39

La **germana aŭtovojo A39** (germane *Autobahn 39*, aŭ **BAB 39**, mallonge por *Bundesautobahn 39*, „federacia aŭtovojo 39“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi voju 204 kilometrojn tra la federacia lando Malsupra Saksio, el kiuj 99 kilometroj jam estas finkonstruitaj kaj uzeblaj. La plej norda punkto estas la komunumo Seevetal tuj sude de Hamburgo, kie konektiĝas la aŭtovojoj  kaj , kaj la plej suda la komunumo Holle ĉe Salzgitter, kie ree konektiĝas la aŭtovojo : la granda centra parto inter Luneburgo (aŭtovojo ) kaj Wolfsburg (aŭtovojo ) laŭplane konstruiĝu inter la jaroj 2027 kaj 2030.

 

Kategorio:Transporto en Malsupra Saksio
Černýšovice

**Černýšovice** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis . En parto de la katastra teritorio Černýšovice estas naturparko Kukle.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1390.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Černýšovice**
* Hutě

## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo kun kapelo en vilaĝplaco

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Černýšovice, bývalá škola.jpg|Konstruaĵo de eksa lernejo
Černýšovice, dům.jpg|Domo
Černýšovice, hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Arneštovice

:*Eble vi serĉas Arnoštovice.*

**Arneštovice** (antaŭe ankaŭ **Arnoštovice**, ) estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  ().

En distanco 13&nbsp;km sude situas urbo Pelhřimov, 17&nbsp;km sudoriente urbo Humpolec, 25&nbsp;km nordoriente urbo Světlá nad Sázavou kaj 26&nbsp;km okcidente urbo Vlašim. Ĝi situas en valo de la maldekstraflanka alfluanto de rivero Trnava.

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1403.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Muelejo en Arneštovice
* Kapelo de Virgulino Maria
* Kelke da krucoj
* Dia torturo "Na drnovkách"
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Kaple v Arneštovicích (Q36865523) 02.jpg|Kapelo en Arneštovice
Arneštovice, zastávka a milník (01).jpg|Arneštovice, haltejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
László Fazekas (futbalisto)

**László Fazekas** [lAslO fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fazekas László** estas hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.

László Fazekas naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
László Fazekas debutis en 1959 en la junulara teamo en Újpest, kie li ludis ĝis 1964. Pli poste li estis elstara futbalisto de prestiĝa klubo en Újpest ĝis 1980. En tiu periodo li ludis 408-foje kun 251 goloj kaj li estis hungara ĉampiono naŭfoje, eĉ li estis trifoje golreĝo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1968–1983 92-foje kun 24 goloj. En la Somera Olimpiko 1968 lia nacia teamo ricevis ormedalon. En 1980 li ricevis permeson por daŭri la futbaladon eksterlande, li ludis en 2 belgaj kluboj dum 5 jaroj en 133 matĉoj kaj trafis 44 golojn. Li estis trejnisto en belgaj kluboj inter 1985-1996, poste li havis plurajn postenojn en la belga futbala vivo. Li edziĝis en 1972, lia edzino naskis 3 filinojn, la plena familio vivas en Belgio. Fazekas ricevis kelkajn hungarajn premiojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.magyarfutball.hu/hu/szemelyek/adatlap/241/fazekas_laszlo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Belgaj trejnistoj
Mezná (distrikto Tábor)

**Mezná** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis . La municipon tranĉas ŝoseo kondukanta de Soběslav al Deštná plu al Jindřichův Hradec proksime de unu el turisme plej popularaj lokoj de Suda Bohemio, kastelo Červená Lhota.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1362.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Vizito de Virgulino Maria
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito 
* Mezepoka burgejo
* Konstruaĵo de lernejo (konstruita en 1890)

## Pluaj fotoj 

Mezná - křížek u kaple.jpg|Kruco ĉe kapelo
Mezná - pomník 1. sv. války.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Mezná - hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Mezná č.p. 11.jpg|Konstruaĵo n-ro 11

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Radenín

**Radenín** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis . 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Radenín**
* Bítov
* Kozmice
* Hroby
* Lažany
* Nuzbely
* Terezín

## Memorindaĵoj
* Kastelo Radenín, nuntempe servanta kiel infana hejmo
* Preĝejo de sankta Margareta
* Sepulteja kapelo de grafoj Baillet de Latour
* Juda tombejo nordoriente de la municipo
* Eksa Sinagogo

## Famaj naskiĝintoj 
* Přibík Pulkava z Radenína († 1380)

## Pluaj fotoj 

Maďalová alej, Radenín 07.jpg|Aleo sude de Radenín
Radenín - obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Radenín - hospoda.jpg|Gastejo
Radenín čp86.jpg|Domo n-ro 86


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Psárov

**Psárov** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis . Malantaŭ Psárov troviĝas limo kun Regiono Vysočina. La municipo situas en supermara alteco 550 metroj. La indiko pri la supermara alteco estas en vico da retaj paĝoj erare indikata per valoro 443 metroj.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Psárov**
* Tříklasovice

## Memorindaĵoj
* Kapelo de Virgulino Maria en vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Psárov, side street.jpg|Aleo ĉe vojo al Mlýny
Psárov, common.jpg|Vilaĝplaco
Psárov, chapel.jpg|Kapelo de Virgulino Maria en vilaĝplaco
Psárov, small chapel.jpg|Alia kapelo en vilaĝplaco
Psárov, house No 23.jpg|Domo en Psárov
Psarov.jpg|Ĉielarko super Psárov


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Ádám Szalai

**Ádám Szalai** [salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Szalai Ádám Csaba** estas hungara futbalisto (avanulo).
eta|
Ádám Szalai naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ádám Szalai debutis en 1994 en junulara klubo de Budapest Honvéd FC), kie li ludis ĝis 2003. En la sekva jaro li aliĝis al victeamo de VfB Stuttgart, baldaŭ precipe en aliaj germanaj futbalkluboj. Li estis ankaŭ membro de la nacia junulara hungara teamo inter 2002–2009, poste al la plenkreska nacia teamo ĝis 2023. Inter la plenkreskuloj li ludis 86-foje kun 26 goloj. Lia edzino naskis filinon en 2022.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Zoltán Végh

**Zoltán Végh** [vEg], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Végh Zoltán** estas hungara futbalisto (golulo).

Zoltán Végh naskiĝis la  en Veszprém (urbo).

## Biografio 
Zoltán Végh debutis en 1989 en loka junulara klubo en sia naskiĝurbo, sed post monatoj li aliĝis al la plenkreska teamo. Inter 1991-2012 li ludis en pluraj elitaj hungaraj teamoj resume 570-foje, tio estas hungara rekordo. Escepte en la futbala jaro 1995 li ludis en Israelo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1991-1997 resume 25-foje. Ekde 2012 li estis trejnisto pri goluloj, krome li ludis en pluraj oldulaj teamoj.

## Fontoj 
* hungarlingvaj datenoj kun foto
* hungarlingvaj datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Šebířov

**Šebířov** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono proksimume 4&nbsp;km&nbsp;nord-nordokcidente de Mladá Vožice. En  ĉi tie vivis . Tra Šebířov trafluas rivero Blanice, en kiun apud nordoriente rando de la municipo enfluiĝas rojo Slupský potok. Oriente de Šebířov elstaras monto Husí hora kreanta unu tutaĵon kun monto Vrchy.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Šebířov**
* Křekovice
* Křekovická Lhota
* Kříženec
* Lhýšov
* Popovice
* Skrýšov
* Vosná
* Vrcholtovice
* Vyšetice
* Záříčí u Mladé Vožice

## Memorindaĵoj 
* Fortikigita preĝejo de sankta Gallus
* Dia torturo
* Burgo Šelmberk, netutaj 2 km sude de Šebířov (jam sur la katastro de la najbara municipo Běleč)

## Pluaj fotoj 

Šebířov, kostel II.jpg|Preĝejo
Šebířov, brod.jpg|Travadejo
Šebířov, domy II.jpg|Domoj en vilaĝplaco


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Rivero Klamath

La rivero **Klamath** (, , ) fluas  tra Oregono kaj Norda Kalifornio, Usono. Poste ĝi fluas en la Pacifikon.
## External links
* Klamath RiverKeeper
* Mid Klamath Watershed Council
* State of California 
* NASA Earth Observatory
* Earth Island Journal – The Story Behind the World's Biggest Dam Removal – Rough Water
* EcoTipping Points Project 
* Klamath Wild and Scenic River
Klamath

**Klamath** havas diversajn signifojn:

* Klamath (etno):d:Q498844, indiĝena tribo en suda Oregono
* Klamatha lingvo:d:Q2669248, mortinta lingvo en suda Oregono kaj Norda Kalifornio 
* Klamath, rivero en Oregono kaj Kalifornio, Usono
* Klamath, baseno, tra kiu la supre menciita rivero fluas
Březnice (distrikto Tábor)

**Březnice** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono ok kilometrojn de Týn nad Vltavou. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1293.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo fine de la municipo
* Dia torturo direkte al Hodonice
* Kamparanaj bienetoj
* restaĵoj de burgejo (kela volbo kaj restaĵo de malfrue gotika remparo)
* kapeleto

## Pluaj fotoj 

Březnice (9).JPG|Březnice
Březnice (11).JPG|Březnice
Kaplička v Březnici (Q80460506).jpg|Kapeleto en Březnice

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
PA-RISC

190px|eta|Procesoro HP  (1995)
**PA-RISC** estas tipo de mikroprocesoro uzata en laborstacioj de la kompanio Hewlett-Packard. Tiu teĥnologio estis enkondukita la .

## Priskribo 
Ĝia nomo devenas de la speco de arĥitekturo elektita: RISC (, "reduktita instrukciara komputado"), kaj PA signifas *Precision-Architecture*.

Arĥitekturo PA-RISC estas la rezulto de esplorado pri la evoluo de la unua 32-bita procesoro en la mondo, nome Focus. Tiu arĥitekturo ofertas kompletan aron da instrukcioj por optimumigi la administradon de la instrukcivico dum kompilado. Ĝi tiel povas esti konsiderata kiel la unua aliro al VLIW (, "tre longa komanda vorto") kaj poste, al arĥitekturo EPIC () proponita en Itanium de Intel.

PA-RISC estis procesoro intencita anstataŭigi la malnovajn 16-bitajn generaciojn sur serviloj de la serio HP 3000 same kiel la procesorojn de tipo  sur laborstacioj kaj serviloj HP Unix. Ĝi estas en perfekta sinsekvo de RISC-procesoroj.

## Modeloj 
Unu el la teĥnologioj uzataj en versio de PA-RISC, nome PA-7100, celas akceli prilaboradon por plurmediaj aplikaĵoj kaj konsistigas skizon de tio, kion Intel faros poste per sia teĥnologio MMX ().

La lasta procesoro en tiu sinsekvo estas PA-8900, aperinta en 2005.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* RISC
* Hewlett-Packard
* HP 3000
* HP-UX

## Eksteraj ligiloj 
* Linux PARISC Wiki pri PA-RISC

## Fonto 
Kategorio:Procesoroj
Kategorio:Aparataro de Hewlett-Packard
34650 Dunkenberger

'*34650 *Dunkenberger'''* estas  asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Logan Dunkenberger*, plej bonan en ŝia kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2018 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la *Roanoke Valley Governor's School for Science and Technology'' de Roanoke (Virginio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Budislav (distrikto Tábor)

**Budislav** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono 19 km sudoriente de Tábor. En  ĉi tie vivis . Tra Budislav trafluas rivereto Černovický potok.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1357.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Budislav**
* Hlavňov
* Záluží u Budislavě

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Statuo de Virgulino Maria en vilaĝplaco
* Paroĥestrejo
* Monumento de viktimoj de la 2-a mondmilito
* Kastela fiŝlago
* Muelejo

## Pluaj fotoj 

2.8.20 06 Budislav 08 (50181512643).jpg|Budislav
Budislav (TA), obchod.jpg|Vendejo en Budislav
Budislav (TA), obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Budislav (TA), mlýn.jpg|Budislav, muelejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Řípec

**Řípec** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis . 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1363.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Kruco antaŭ la preĝejo
* Kruco inter ŝoseo kondukanta al la vilaĝo kaj kampa vojo direktanta al plua kruco
* Kapeleto norde de la municipo
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

## Transporto 
Řípec havas 2 fervojajn haltejojn. Ambaŭ kondukas en stacion Veselí nad Lužnicí. Unu estas konsisto de la 4-a koridoro direkte al Prago kaj České Budějovice. La alia situas sur fervojlinio n-ro 225 direkte al Havlíčkův Brod.

## Pluaj fotoj 

 Domy Řípec 01.JPG| Domo n-ro 45
 Řípec, old farm.jpg| Eksa bieno
 Řípec, church 02.jpg|Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
 Řípec, WWI memorial 01.jpg| Monumento antaŭ municipa ofico
 Řípec, east part.jpg| Orienta parto de la vilaĝo

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Linares de Mora

**Linares de Mora** [liNAres deMOra] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos. La loknomo *Linares* estas etimologie komprenebla kiel *Linejoj* alude al iama kultivado de lino, dum *de Mora* aludas al la komarka ĉefurbo.

## Geografio
eta|maldekstre|200px|Panoramo en 1970-aj jaroj.
Ĝi estas je 76 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 *Autovía Mudéjar* venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo, kaj de tie ĝi komunikas al Sarrión kaj Albentosa. De tie la ŝoseo A-1515 venas al Rubielos de Mora kaj de tie nordoriente laŭ la ŝoseo A-1701 estas Nogueruelas kaj poste Linares de Mora. Alia itinero pli komplika estas laŭ la ŝoseo A-2705 al Valdelinares kaj Gúdar.

La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Gúdar ĉe la rivero Linares kaj la loĝloko mem staras je 1311 m super marnivelo. Ĝi enhavas ankaŭ la domaron Castelvispal. 

## Historio
[eta|maldekstre|180px|[Baldakeno de la preĝejo.]]
[eta|maldekstre|160px|[Pino Escobón.]]
La loĝloko estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1200, post la konkero el islamanoj de Teruelo en 1170. En Mezepoko estis murego kaj kastelo. La militoj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj okazigis negativajn konsekvencojn en Linares de Mora. 

Ĝis 1910 ĝi nomiĝis simple Linares. Inter 1970 kaj 1981, la municipa teritorio ĉar ĝi aligis Castelvispal.

## Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Linares de Mora oni malaltiĝis el 1474 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 226 loĝantoj.

Inter vidindaĵoj menciindas la baroka preĝejo kun granda baldakeno, restaĵoj de la kastelo, tri pordegoj de la iama murego, popola arkitekturo, naturaj lokoj kun grandaj arboj (Pino Escobón) ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Bibliografio
* Ibáñez González, Javier (kunord.) (2009). Las Hoces del Mijares y los Caminos del Agua. Qualcina. Arqueología, Cultura y Patrimonio. ISBN 978-84-937190-0-5.
* Ibáñez González, Javier & Casabona Sebastián, José F. (2013). Castillos, murallas y torres. La arquitectura fortificada de la Comarca de Gúdar-Javalambre. Qualcina. Arqueología, Cultura y Patrimonio. ISBN 978-84-937190-5-0.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Nagykálló)

La **preĝejo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas romkatolika monumento historia en urbo Nagykálló (Hungario).

## Historio 
La kirkoj unue estis menciitaj en 1332 en tiam apartaj 2 vilaĝoj, kun patroneco de Sankta Kruco, respektive Sankta Johano la Evangeliisto. La loĝantoj depost 1552 kovertiĝis al kalvinismo. La katolika grupo refondiĝis nur en 1749. Ili komencis konstrui propran kirkon ekde 1750, en la sekva jaro jam estis preta sanktejo kaj sakristio, tamen la plena preĝejo nur en 1783. En 1826 fulmo trafis la konstruaĵon, sed poste nur la plej necesaj renovigaj laboroj okazis. Ĝi plene estis renovigita nur en 1865, la muroj estis repentritaj en 1871. La orgeno estis kreita en 1913. Plenaj renovigaj laboroj okazis en 2015.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en korto, sed en la korto estas videbla kruco kaj paroĥejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. En la turo 3 sonoriloj sonoras. La eniro povas esti tra la turo. Krom la enirejo estas du malplenaj niĉoj. La absido estas duonronda, al kiu dekstre sakristio aliĝas. La navo havas po unu duonrondajn elstarecojn, kiuj interne estas la flankaj altaroj. Sub la kirko kriptoj troviĝas. La ĉefaltara bildo prezentas ambaŭ patronojn.

Kermeso okazas en la 29-an de junio.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* http://lexikon.katolikus.hu/N/Nagyk%C3%A1ll%C3%B3.html

Nagykallo
Nagykallo
Nagykallo
Nagykallo
Germana aŭtovojo A17

La **germana aŭtovojo A17** (germane *Autobahn 17*, aŭ **BAB 17**, mallonge por *Bundesautobahn 17*, „federacia aŭtovojo 17“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi vojas 45 kilometrojn tra la federacia lando Saksio. La plej norda punkto estas la urbo Dresdeno, kie konektiĝas la aŭtovojo , kaj la plej suda la urbo Altenberg ĉe la limo al Ĉeĥio. Gravaj urboj survojaj estas Heidenau (Saksio), Pirna kaj Bad Gottleuba.

La vojo estas parto de la eŭropa ŝoseo .

Kategorio:Transporto en Saksio
Hodonice (distrikto Tábor)

**Hodonice** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1268.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparanaj bienetoj n-ro 1, 3, 7, 8, 9, 20 kaj 30

## Naturaj rilatoj 
Okcidente de la vilaĝo trafluas rojo Židova strouha. Parto de ĝia valo estas protektata kiel naturmemorindaĵo Židova strouha.

## Pluaj fotoj 

Hodonice (TA), č. p. 10.jpg|Hodonice
Hodonice (6).JPG|Hodonice
Hodonice (TA), č. p. 36.jpg|Hodonice
Boží muka v Hodonicích (Q94432111) 02.jpg|Dia torturo en Hodonice
Hodonice (9).JPG|Hodonice
Hodonice (TA), kemp Židova strouha.jpg|Kampadejo Židova strouha

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Kampula baroko
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Portus Cale

***Portus Cale*** (Latinigita versio por "Haveno de Kale", origina kelta nomo *Callaici*, *Cale*) estis iama urbo kaj haveno en areo de nuntempa norda Portugalio, en zono de nuntempaj urboj Porto kaj Vila Nova de Gaia. La nomo de la tiama urbo eventuale influis fakte la nomon de posta lando Portugalio. 

Ankaŭ la origino de la hispanlingva nomo *Galicia* (*Calecia*, *Gallaecia*, nome Galegio) povas esti trovita en la radiko *cale*, kiu aperas ankaŭ en vortoj kiel *kallaikoí* kaj *galaicos*. Multaj fakuloj kredas, ke la origino de la nomo de la popolo *Galaicos* estis en la areo ĉirkaŭ la enfluejo de la rivero Doŭro al Atlantiko kaj la romianoj poste uzis tiun nomon por referenci al ĉiuj kelt-parolantaj popoloj de kastrumoj de la nordokcidento de la Iberia Duoninsulo, nome areo kiun ili nomis *Gallaecia*. 

En nuntempaj Irlandgaela kaj Skotgaela, la vorto por haveno estas respektive *caladh* kaj *cala*. 

Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Havenurboj de Eŭropo
Kategorio:Porto
Kategorio:Antikva historio de Iberio
Kategorio:Historio de Portugalio
Respubliko de Sieno

La **Respubliko de Sieno** (, ) estis historia ŝtato konsistanta de la urbo de Sieno kaj ties ĉirkaŭa teritorio en Toskanio, centra Italio. Ĝi ekzistis dum pli ol 400 jaroj, de 1125 al 1555. Dum ties ekzisto, ĝi laŭpaŝe vastiĝis tra suda Toskanio kaj fariĝanta unu el la gravaj ekonomiaj potencoj de la mezepoko kaj unu el la plej grava komercaj, financaj kaj artismaj centroj en Eŭropo. 

De 1287 ĝis 1355, dum la regado de la Noveschi, la Respubliko spertis periodon de granda politika kaj ekonomia grandeco: novaj konstruaĵoj estis komisiita, inkluzive de la Katedralo de Siena, la Palazzo Pubblico kaj granda parto de la urbaj ĉirkaŭmuroj kompletiĝis. Ĉi tiu registaro estas fakte difinita de historiistoj kiel la "bona "administrado".  

Kombinaĵo de ekonomia malpliiĝo, incitita de la Nigra Morto kaj politika malstabileco finfine gvidis al ties ensorbo fare de la rivala Respubliko de Florenco dum la itala Milito de 1551–1559. Malgraŭ rezistado dum 18 monatoj, ĝi fine kapitulacis la 21-an de aprilo 1555, markanta la finon de la respubliko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sieno
* Grandduklando de Toskanio

Kategorio:Eksaj respublikoj
Germana aŭtovojo A92

La **germana aŭtovojo A92** (germane *Autobahn 92*, aŭ **BAB 92**, mallonge por *Bundesautobahn 92*, „federacia aŭtovojo 92“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi vojas 134 kilometrojn tra la federacia lando Bavario. La plej sudokcidenta punkto estas la urbo Munkeno, kie la vojo konektiĝas al la preskaŭringa urba aŭtovojo , kaj la plej nordorienta la urbo Deggendorf - survoje ĝi ankaŭ ligas la flughavenon Munkeno, kiu malgraŭ sia nomo situas preskaŭ 40 kilometrojn norde de la urbocentro. Gravaj urboj survojaj estas Freising, Erding, Moosburg, Landshut, Wörth an der Isar, Dingolfing, Landau an der Isar kaj Plattling.

La vojo estas parto de la eŭropa ŝoseo . 

 

Kategorio:Transporto en Bavario
Marcelo Rebelo de Sousa

**Marcelo Nuno Duarte REBELO DE SOUSA** (Lisbono, 12-a de decembro 1948) estas portugala politikisto, prezidanto de la Respubliko de la 9-a de marto 2016 ĝis la 9-a de marto 2026.

## Biografio 
Li estas filo de Baltazar Rebelo de Sousa, iama kolonia guberniestro de Mozambiko kaj ministro dum la diktaturo de Salazar. Li studis juron en la Universitato de Lisbono en 1966.​ Rebelo de Sousa, kiu eniris en la Socialdemokrata Partio (PSD) en 1974,​ estis deputito de la Konstitucifara Asembleo (1975-1976). En la oka konstitucia registaro, prezidita de Francisco Pinto Balsemão, li dekomence servis kiel Sekretario de Ŝtato de la Prezidenteco de la Ministraro ekde sia nomumo la 4an de Septembro 1981, kaj poste li estis nomumita ministro pri Parlamentaj Aferoj en junio 1982.

Post la rezulto de la ĝenerala balotado de 1983 li formis parton de la sektoro de la PSD kontraŭ koalicio kun la Socialista Partio.​ En decembro 1989 lia kandidateco al la Municipo de Lisbono malsukcesis antaŭ la kandidateco de la socialista Jorge Sampaio.​

Li estris la PSD ekde 1996 ĝis 1999,​ kiam li rezignis neatinginte koalicion kun la dekstro, post kio sukcedis lin José Manuel Durão Barroso. Li kandidatiĝis en la ĝenerala balotado de Portugalio de 2016, kion li venkis per absoluta majoritato. Li enposteniĝis la 9an de Marto samjare, kiel la sepa Prezidanto de la Respubliko ekde la Revolucio de la Diantoj.

En la prezidenta balotado de 2021 li estis reelektita por dua regotempo, per absoluta majoritato eĉ pli ampleksa ol en 2016.

## Bibliografio 
​* Fernández Stock, María José (1988). «El centrismo político y los partidos del poder en Portugal». Revista de estudios políticos (Madrid: Centro de Estudios Políticos y Constitucionales). 60-61: 139-172. ISSN 0048-7694.

​* Magone, José M. (2004). The Developing Place of Portugal in the European Union. New Brunswick y Londres: Transaction Publishers. ISBN 0-7658-0206-6.

​* Saraiva, José António (2007). Política à Portuguesa. Oficina do Livro. ISBN 9789895556700.

Kategorio:Portugalaj politikistoj