Ivan Rusakov

**Ivan Vasiljeviĉ Rusakov** (; naskiĝis la , vilaĝo Prudki, Podolska distrikto, Moskva gubernio, la Rusia imperio (laŭ aliaj datumoj — en fervojstacio Podsolneĉnaja, Klina distrikto, Moskva gubernio) en familio de eks-servutulo kiel la kvara infano; liaj gepatroj havis 4 filojn kaj 4 filinojn. La patro Vasilij Ivanoviĉ junaĝe forlasis la vilaĝon por gajni sufiĉan monon kaj pagi al sia bienulo-posedanto monan imposton (), laborinte en teksaj metiejoj en la nuna Preobraĵenskaja placo (Preobraĵenskoje (distrikto de Moskvo)). En la 1850-aj jaroj li sukcesis elaĉeti liberecon por si kaj la edzino. En Moskvo li memstare lernis legi kaj skribi. Lia edzino Jevdokija Stepanovna sciis nur legi kaj foje skribis per apartaj literoj tiel ke nur ŝi sukcesis legi siajn skribaĵojn. En ilia hejmo ĉiam estis libroj de Aleksandr Puŝkin, Miĥail Lermontov, Nikolaj Gogol, gazetoj kaj ĵurnaloj kiel "Rusa Vorto" ().
200px|eta|maldekstra|Fabriko de Zalogin. Frjanovo, 2007.

La patro laboris kiel teksisto en teksofabrikoj en Moskva gubernio (vilaĝoj Ĉerkizovo, Podmoskovnoje ka) kaj iĝis administranto de la fabriko de Zalogin apud Tver, poste de la fabriko de Gregori ĉe la fervojstacio Podsolneĉnaja. Poste la patro lanĉis propran komercon pri speguloj, sed ĉirkaŭ 1904–1905 bankrotis kaj ekde tiam vivis danke al mono de la plej aĝaj filoj, inkluzive de Ivan Rusakov.

200px|eta|dekstra|Ivan Rusakov kiel gimnaziisto, 1896.
200px|eta|maldekstra|Tvera Klasika Gimnazio, 2019.

La infanaĝon Ivan Rusakov pasigis apud la urbo Tver. Li ofte navigaciis laŭ Volgo, inkluzive sur memfaritaj flosoj. Du pli aĝaj fratoj studentiĝis en reala lernejo dum Ivanon la gepatroj sendis al la Tvera Klasika Gimnazio, kie li sukcesis studentiĝi malgraŭ rifuzo de la direktoro referencinta al malalta socia deveno de la pretendanto. 8 jarojn li studis tie, ĉiutage veturante de sia vilaĝo al la urbo, preter la fabriko de Savva Morozov. Laŭ rememoroj de la parencoj, li lernis tre diligente, estis ordema kaj pacema. Libertempon li ofte dediĉis al muzikumado je pianego, ludante verkojn de Wolfgang Amadeus Mozart, Frédéric Chopin, sonatojn de Ludwig van Beethoven. Li speciale ŝatis uverturon Egmont (Beethoven), Pianan Sonaton No. 14 (Beethoven) kaj Pianan Sonaton No. 11 (Mozart). Li ŝatis kanti kaj ofte estis la unua tenoro kaj dirigento de familia koruso, kiun li establis.

### Studado kaj laboro 
200px|eta|dekstra|Ivan Rusakov kiel studento, 1900.

En 1895 li finis la gimnazion kaj studentiĝis ĉe la medicina fakultato de la Imperiestra Moskva Universitato. La someron li pasigis preparante sian fraton Arsenij al studentiĝo ĉe la Tvera Klasika Gimnazio. En 1899 li aktive partoprenis studentajn protestojn kontraŭ la ministro pri klerigado Nikolaj Bogolepov kaj pro tio la  estis eksigita el la universitato. La soldatigon li evitis pro denaska difekto forme de la sesa subevoluinta fingro sur la maldekstra mano. Poste li verkis pentoleteron al la rektoro kaj aŭtune 1899 (aŭ en 1900.
200px|eta|maldekstra|Unu el korpusoj de la Filtov Hospitalo. Moskvo, 2017.

Li eklaboris kiel eksteretata pediatro-specialiĝonto () en la infana kliniko de profesoro Nil Filatov, konsiderata fondinto de la rusa pediatrio, kaj post ties morto en 1902 transiris al la hospitalo de Sankta Olga (Moskvo) sub gvidon de la pediatro Aleksandr Kisel. En 1902–1905 Ivan Rusakov aktive partoprenis laboron de la Societo de Infanaj Kuracistoj, dum kies kunsidoj li prezentis plurajn sciencajn raportojn kaj publikigis sciencajn artikolojn en magazino "Infana medicino" (), kie okazis kunvenoj de la Moskva komitato de RSDRP(b). Tie li interkonatiĝis kun la doktoro Jevgenij Pervuĥin, bolŝevisto ekde 1903, aktiva membro de la partio. En majo 1905, laŭ rekomendo de Jevgenij Pervuĥin li estis akceptita kiel membro de la bolŝevista partio li estis arestita kaj ĝis februaro 1906 troviĝis en la malliberejo Butirka.

### Ekzilo 
200px|eta|maldekstra|Ivan Rusakov en Jalutorovsko, 1908.

La  polica departemento informis la Tobolskan guberniestron ke la ministro pri internaj aferoj ordonis ekzili lin kaj kelkajn aliajn homojn pro "kontraŭregistara agitado inter la kamparanoj" al "foraj lokoj de Tobolska gubernio" por 3 jaroj, kalkulante ekde la . Li devis loĝi sub "malkaŝa polica gvatado" (). Lin akompanis la edzino akuŝonta ene de monato. La  ili venis subgarde al la fervojstacio Tjumeno, kie Ivan Rusakov informis lokan policestron () ke li ne povas plu veturi pro sanstato de sia edzino kaj ke li havas paperon de la Moskva guberniestro, kiu permesis respektivan prokraston. La Tobolska guberniestro petis sian Moskvan kolegon ne plu doni tiajn permesojn kaj ordonis al la Tjumena policestro ekzameni la edzinon de Rusakov por decidi dum kiu tempo ŝi devos resti en Tjumeno; fine li permesis la prokraston por 6 semajnoj. En Tjumeno li loĝis en la 1-a kvartalo () kaj laboris kiel privata kuracisto. Post la fino de tiu ĉi periodo Rusakov petis permeson resti en Tjumeno ĝis la fino de la ekzilo, sed la peto estis rifuzita kaj li restis en Tjumeno ĝis la . La   la familio kun kelksemajna filo Sergej venis al Jalutorovsko (Tobolska gubernio). 

Ivan Rusakov tuj petis la guberniestron permesi al li labori kiel privata kuracisto, ĉar la ekzilitoj ne rajtis labori en ŝtataj hospitaloj. La guberniestro Nikolaj Gondatti petis respektivan permeson de la ministro pri internaj aferoj kaj ricevis ĝin, tamen ordonis nomumi Rusakovon kiel estron de hospitalo kaj apoteko en vilaĝo Samarovskoje. La kuracisto en julio 1906 klarigis ke li havas malsanan edzinon kaj 3 monatojn aĝan filon, do transloĝiĝi al la tiom norda setlejo kun severa klimato estus por li ege malfacile, des pli ke li ne havas necesajn rimedojn por la vojaĝo, do tio estus "kvazaŭ puno, neniel miaflanke merita". Fine la guberniestro nuligis la ordonon kaj permesis al li resti en Jalutorovsko.

En la urbo li loĝis en duetaĝa ligna domo (nun N 44 en strato Libereco) kaj laboris kiel privata kuracisto.

En 1907–1908 en Jalutorovsko eksplodis epidemio de skarlatino kaj Ivan Rusakov grave kontribuis al ĝia ĉesigo, aplikinte vakcinon de Georgij Gabriĉevskij, proponitan de tiu en 1905, sed ankoraŭ ne aprobitan oficiale. Li vakcinis 318 homojn, el kiuj 273 trifoje. Poste li resumis tiun ĉi sperton en artikolo "Sperto pri apliko de preventaj Gabriĉevskij-vakcinoj je skarlatino en Jalutorovsko" (). 

La  li ricevis permeson veturi al Moskvo.

Kiam li estis revenonta de la ekzilo, lokaj intelektuloj enmanigis al li dankleteron, en kiu interalie estis dirite:

### Post la ekzilo 
Post reveni el la ekzilo li laboris kiel sekretario kaj poste kunredaktoro de la gazeto "Publika kuracisto" (), eldonita de la Societo de Rusaj Kuracistoj de N. I. Pirogov kaj publikigis plurajn artikolojn en medicinaj gazetoj "Infana medicino" () kaj "Kuracista gazeto" (). En 1909 la gazeto "Publika kuracisto" estis fermita de la registaro, sed en 1911 ĝia eldonado rekomenciĝis. La redakcia laboro estis la sola enspezfonto de Ivan Rusakov, ĉar guberniestro de Moskvo longan tempon estis malakceptanta lin kiel municipan kuraciston pro lia statuso de la iama politika ekzilito, do nur post grandaj klopodoj li sukcesis eklabori kiel kuracisto en la urba senpaga infana ambulatorio (laŭ aliaj datumoj li laboris ĝis tiam en privata kliniko). En 1911–1913 li estis sekretario kaj ekde januaro 1914 redaktoro de la sekcio "Urba medicino". Samtempe li devis prizorgi la malsaniĝintan pro ftizo edzinon, kaj du infanojn. Laŭ rememoroj de bolŝevisto Morozov, post la ekzilo ("formale li ne estis membro de la partio, sed idee ne rompis ligon kun ĝi". Laŭ rememoroj, li estis ripetanta: "Nur kun fusilo enmane ni povos esti venkintoj; la tempo venis, ni devas prokrasti eĉ ne unu minuton, kamaradoj, al batalo!" (). 

La  Ivan Rusakov iĝis membro de la Sokolnika Milita-Revolucia Komitato. Dum la puĉo de Kornilov li iĝis membro de distrikta triopo, celinta akiri armilojn. Li aktive partoprenis okupadon de la milicaj komisariatoj, inkluzive de la 4-a komisariato en Meŝĉanskij (distrikto de Moskvo), kie la sturmantoj alfrontis reziston de la komisaro, tamen senarmigita senperforte kun lia aktiva engaĝiĝo.

En oktobro 1917 en unu el tiaj komisariatoj lia taĉmento trovis forlasitan novnaskitan knabinon, kiun ili transdonis al la 3-a sekcio de milico, kie ŝi estis adoptita kaj ricevis la nomon Tatjana Oktjabrskaja (do *Tatjana La Oktobra*).
200px|eta|dekstra|"Kuracista gazeto", 1907.

Li aktive kontribuis al "Kuracista gazeto" (), pledante pri kreado de grandskala sistemo de ŝtata sanservo. Fine de septembro 1917 li publikigis en N 6–7 artikolon, en kiu argumentis ke la antaŭa publika sanservo estis pli simila al bonfarado kaj ne kapabas solvi aktualajn problemojn de la loĝantaro. Ŝanĝo de la socia kaj politika sistemoj laŭ lia opinio devus sekvigi ankaŭ bazajn ŝanĝojn en la publika sanservo.

Li estis redaktoro de la gazeto "Sciigoj de Sovetia Medicino" ().

Li loĝis en strato la 8-a Sokolniĉeskaja apud parko Sokolniki (Moskvo), kie li ofte promenadis kaj eĉ esploris ĝian flaŭron.

Li verkis malneton de rezolucio, akceptita de kunveno de medicinistoj en Moskvo la  kaj kondamnintan strikon de medicinistoj, proklamitan de la Societo de Rusaj Kuracistoj de N. I. Pirogov. Tiutempe li estis inter la fondintoj de la Sindikato de Medicinaj kaj Sanitaraj Laboristoj (). La Societo de Rusaj Kuracistoj de N. I. Pirogov planis krei apartan sindikaton por la kuracistoj, dum Ivan Rusakov insistis krei unuecan sindikaton por ĉiuj medicinistoj — de kuracistoj ĝis sanitaroj.

En marto 1918 kune kun la registaro, al Moskvo translokiĝis la Konsilio de Kuracistaj Kolegioj, kiu estis gvida organo de la sanservo. La  Ivan Rusakov estis nomumita membro de la medicina kolegio de la Popola Komisariato pri Internaj Aferoj. Li aktive partoprenis kreadon de la Popola Komisariato pri Sanservo (). La  komenciĝis la unua Tutlanda Kongreso de la Medicina-Sanitaraj Sekcioj de la Sovetoj de Laboristaj, Kamparanaj kaj Soldataj Deputitoj dum kiu li arde pledis pri kreado de la Popola Komisariato pri Sanservo, fine establita la .

### Pedagogia agado 
200px|eta|dekstra|Tutlanda Infana Ekologa-Biologia Centro. Moskvo, 2023.

La  li fondis rande de la parko Pogonno-Losinij Ostrov, apud la vilaĝo Bogorodskoje la *Biostacion de junaj naturalistoj* () kune kun pedagogo kaj biologo Boris Vsesvjatskij, kiu baldaŭ transprenis la estradon. Unue tio estis ekskursejo, poste lernejo-kolonio. Laboristoj de la apuda fabriko "Bogatir"ru kaj de aliaj apudaj entreprenoj komencis sendi tien infanojn, ĉar tie ili povis ricevi nutraĵojn kaj loĝejon. La infanoj kultivis terenojn, donitajn de la fabrikaj laboristoj, bredis bestojn kaj provizis sin mem per nutraĵoj. La financado estis ege malsufiĉa, la vivkondiĉoj mizeraj, vintre la infanoj ofte noktis hejme kaj en la stacio restis nur Vsesvjatskij. 

Ankaŭ la pedagogiaj metodoj estis avangardaj, bazitaj sur rekta esplorado de la naturo kaj memstara serĉado de la respondoj al demandoj. Rusakov kaj Vsesvjatskij asertis ke la instruado de ĉiuj fakoj estu bazita sur la instruado de biologio. La infanoj estis dividataj je rondoj: *legomistoj* (), do botanikistoj, *akvemuloj* (), do hidrobiologoj, *insektistoj* (), do entomologoj, *birdistoj* (), do ornitologoj, *ĉieluloj* (), do meteologoj. *Voĵgantoj* () estis esplorantaj respektivajn terenojn laŭe al siaj sciencaj taskoj kaj laŭvoje fondis branĉojn en apudaj lernejoj, engaĝigante iliajn lernejanojn — en Sokolniki, vilaĝoj Bogorodskoje, Aleksejevskoje ka. *Mastrumantoj* () kaj *sociologoj* prizorgis siajn fakojn. Oni bredis vulpojn laŭ usona ekzemplo. Ili kunlaboris kun sciencistoj de naturrezervejo Askanija-Novaru (Ĥersona provinco). Somere surbaze de la stacio okazis kursoj por lernejaj instruistoj de Moskva, Tula kaj Vladimira gubernioj.

Li establis en Sokolniki la unuan infanĝardenon por laboristaj infanoj. Lia frato Arsenij rememoris ke eĉ ĝia ejo estis simbola:

Li planis krei tian stacion ankaŭ por junaj teknikistoj, sed tio efektiviĝis jam post lia morto.

Komence de novembro 1919 li ekveturis al la Suda fronto kie laŭ propono de estro de la sanitara administracio de tiu ĉi fronto Miĥail Barsukov li iĝis estro (plenrajtigito) de la sanitara inspekcio. Ivan Rusakov akceptis la proponon kaj estis sendita al la 12-a armeo de la Suda fronto. Poste en sia raporto li priskribis ekstreman situacion kiun li alfrontis:

Li atentigis ke la armeo kvartiras en setlejoj, do la sano de la militistoj rekte dependas de tiu de la civiluloj, do necesas prizorgi ankaŭ la civilan loĝantaron, ĉar sanitara bonfarto de la civiluloj kaj armeanoj estas proksime interligitaj. Rilate la armeanojn li akcentis neceson de politika laboro. Laŭ propra iniciato li veturis al Moskvo kie aktive pledis pri neceso urĝe solvi sanitarajn problemojn de la 12-a armeo kaj fine ricevis flegistinojn, litaĵojn kaj kuracilojn.

La  laŭ ordono de la estro de la Ĉefa Milita-Sanitara Administracio Zinovij Solovjov, li estis forsendita de la fronto al Moskvo. Tie li mallongan tempon laboris kiel estro de inspekcia fako de la Ĉefa Milita-Sanitara Administracio, sed baldaŭ forlasis la sanservon kaj koncentriĝis je edukado.

Li ekinteresiĝis pri la edukado kaj pedagogio ĝenerale dum liaj infanoj kreskis. 

La  li petis sendi lin al la Okcidenta fronto dum la Pola-Soveta Militoru, kiam komenciĝis mobilizado de la komunistoj en Moskvo:

Li estis delegito de la 9-a kongreso de RKP(b), okazinta de la  ĝis la . La  li estis elektita membro de la Moskva Partia Komitato de la distrikto Sokolniki. 

### Morto 
200px|eta|dekstra|Kronŝtadta Mara Hospitalo, 2017.
[200px|eta|dekstra|Surskribo ĉe la [Nekropolo en la muro de la Kremlo (Moskvo).]]
Li estis delegito de la 10-a kongreso de RKP(b), okazinta de la 8-a ĝis la , kaj estis inter 300 delegitoj kiuj partoprenis sturmon de la ribelinta Kronŝtadto. Antaŭ ol forveturi al sanitara administracio de la Suda Armea Grupo, lokita en la urbo Oranienbaum, li sendis en Moskvon la lastan leteron al siaj ifanoj:

Nokton antaŭ la sturmo, okazinta la , Ivan Rusakov estis nomumita politika komisaro de la Kronŝtadta Mara Hospitalo. Post kiam la hospitalo estis okupita de la sturmantoj, li komencis ĝian ekzamenadon, irinte tra la ĉambroj kaj interalie liberiginte arestitajn malsanulojn fermitajn en kraditaj ĉambroj. Tiutempe lin aliris grupo da matrosoj kaj forkondukis ien. Post 4 tagoj la korpo de la mortpafita Rusakov estis trovita en la hospitala korto, en defluejo. Li estis transportita al Moskvo kaj sepultita en la Nekropolo en la Kremla Muro. Morozov en rememoroj skribis ke Rusakovon aliris 5 matrosoj, kiuj demandis ĉu li estas komunisto kaj ricevinte jesan respondon ili diris ke li estos mortpafita kaj kondukis lin al sia komandanto-ribelulo. Rusakov respondis: "Nu bone, pafu. Min vi mortpafos, sed la komunismon — neniam" ().

## Familio 
200px|eta|maldekstra|Aleksandra Panova en Jalutorovsko, 1908.

Preskaŭ du jarojn li pasigis apud la grave malsaniĝinta patrino, persone asistante ŝin, inkluzive du monatojn en Krimeo kie ŝi trapasis rehabilitadon. Komence de 1905 ŝi malvarmumis, grave malsaniĝis per pneŭmonito kaj mortis malgraŭ ĉiuj liaj klopodoj.

Baldaŭ post tio li edziĝis al helpkuracistino () Aleksandra Vasiljevna Panova, kiun li konis delonge kiel kolegon.

La  en Jalutorovsko naskiĝis lia filino Jevdokija, nomita tiel omaĝe al sia avino. 

Aŭtune 1918 pro ftizo mortis lia edzino Aleksandra Vasiljevna Panova.

Jevdokija estis edukita en arbara lernejo-kolonio ĉe biologia stacio de junaj naturalistoj, fondita de ŝia patro. Ŝi finis la Moskvan Arta-Teknikan Instituton, okupiĝis pri dezajno, laboris interalie en la Moskva Arta Fondaĵo. En la 1970-aj ŝi vizitis Jalutorovskon, kie en la domo de kulturo ŝi rakontis publike pri sia patro. Ŝi amikiĝis kun direktoro de loka muzeo Nikolaj Zubarev kaj pluraj ŝiaj pentraĵoj venis al la muzea kolekto, inkluzive portreton de ŝia patro kun fusilo enmane;

* Riverkajo Rusakovskaja — eksaj Malnova Palaca Kajo () kaj Tendara Palaca Kajo (), kunigitaj kaj alinomitaj en 1936;

* Strato Rusakov en Jalutorovsko;

* Tramremizo Rusakov en Moskvoru () — eksa Nov-Sokolnika remizo (), alinomita en aŭgusto 1921;

* Hospitalo N 2 de I. V. Rusakov en Moskvo — en 1991 ricevinta sian antaŭan nomon la *Infana Urba Klinika Hospitalo de Sankta Vladimiro*ru;

* Kargoŝipo "Ivan Rusakov" (voknomo UQWZ; IMO 7384211), finkonstruita la  en la ŝipfarejo de Gdansko (Pollando) kadre de la projekto V-465 "Gvardio de Lenin" () por la Estona Marnaviga Kompanio (). En 1992 ĝi estis alinomita kiel "Kuusalu". La  ĝi estis eksigita kaj enrubujigita en la ŝiprubuigejo en la urbeto Alang (Guĝaratio, Barato).

Memortabuloj:

* Marmora memortabulo, instalita en 1969, sur la Mararmea hospitalo en Kronŝtadto (strato Manuilskij, N 2) tekstas: "Ĉi tie en 1921 estris la hospitalon aktiva partopreninto de la revolucia movado, unu el la unuaj organizintoj de la sovetia sanservo, delegito de la 10-a kongreso de RKP(b), membro de la partio ekde 1905, kuracisto Ivan Vasiljeviĉ Rusakov. Li pereis la  de la manoj de la malamikoj de la revolucio";

* Metala memortabulo sur la Domo de kulturo de Rusakov (lia patronomo estas skribita erare — *M* anstataŭ *V*).

Duetaĝa ligna domo en kiu li loĝis en Jalutorovsko, troviĝanta en strato Libereco, N 44 (tiutempe strato Aleksandro la 2-a), havas statuson de kultura heredaĵo. La domo estis konstruita fine de la 19-a — komence de la 20-a jarcentoj kaj havas areon je . En 2023 oni planis sekvan jaron komenci ĝian restaŭradon.

Gladiolo *Ivan Rusakov*, kreita de junaj naturalistoj el la stacio fondita de Ivan Rusakov, en 1987 estis plantata apud la muro de la Moskva Kremlo

## Premioj 
Postmorte li estis premiita je la Ordeno de Ruĝa Standardo (Sovetunio) "pro merito en la batalo la 17-an — la  ĉe la urbo Kronŝtadto".

## Literaturo 
### Verkoj 
# К казуистике макроглоссии // Детская медицина. III, 1903. N 3. p. 178—186.
# Случай гоноррейного артрита // Детская медицина. 1903. N 6. p. 367—374.
# Программа чтения о холере.
# Опыт применения предохранительных прививок скарлатинозной вакцины Габричевского в Ялуторовске. «Врачебная газета», № 13, 1912.
# Популяризация гигиенических знаний на Всероссийской гигиенической выставке. «Общественный врач» № 7, 1913.
# Из материалов 2-го съезда представителей Всероссийского союза городов. «Общественный врач» № 3, 1916.
# О союзной организации врачей. «Общественный врач» № 3, 1916.
# О ближайших задачах Общества врачей г. Москвы и Московской губернии. «Общественный врач» № 10, 1916.
# К вопросу об организации врачей. «Врачебная газета» № 13, 1917.
# Из итогов профессионального объединения врачей и Пироговское общество. «Врачебная жизнь» № 3, 1917.
# Общественная медицина и социалистические партии. «Врачебная жизнь» № 6—7, 1917. 
# Письмо в Правление Пироговского общества 26 ноября 1917 г, «Общественный врач» № 3—4, 1918.
# Союз медицинского персонала на платформе признания власти Советов. «Известия советской медицины» № 1, 1918.
# Советские медицинские работники о «пироговцах». «Известия советской медицины» № 1, 1918.
# Из жизни санитарной организации г. Москвы. «Известия советской медицины» № 2—3, 1918.
# О соотношении государственной и страховой медицины «Известия советской медицины» № 5—6, 1918.
# О состоянии санчасти 12-й армии Юго-западного фронта в конце 1919 г. Рукопись.

### Pri li 
*  *55 paĝoj*
*  *24 paĝoj*
*  *68 paĝoj*
* 
*  *(sonlibro, voĉlegita de V. Gerasimov; daŭro 30 minutoj 41 sekundoj)*
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Rusia revolucio de 1905
* Kronŝtadta ribelo

## Referencoj 
Kategorio:Entombigitoj en la Nekropolo ĉe la Kremla Muro
Kategorio:Naskiĝintoj la 7-an de oktobro
Kategorio:Mortintoj la 18-an de marto
Kategorio:Rusiaj revoluciuloj
Kategorio:Bolŝevikoj
Kategorio:Ekzilitoj al Jalutorovsko
Kategorio:Rusiaj pediatroj
Kategorio:Rusiaj pedagogoj
Kategorio:Ekzekutitoj en la 20-a jarcento
Kategorio:Pafekzekutitoj
Kategorio:Rusia revolucio de 1905
Kategorio:Kronŝtadta ribelo
Kategorio:Distrikto Sokolniki (Moskvo)
Kategorio:Personoj de Moskvo
Kategorio:Personoj de Tvera provinco