open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carregal do Sal

**Carregal do Sal** estas urbo de Portugalio, situanta en la  Distrikto Viseu, Centra regiono kaj la subregiono *Viseu Dão-Lafões*. Ĝi havas 3 225 loĝantojn (2021). La loknomo *Carregal do Sal* kompreneblas kiel *Salŝarĝejo*.

Ĝi estas sidejo de la municipo Carregal do Sal, kiu havas totalan areon de 116,89 km², kaj 9 038 loĝantojn (2021), subdividita en kvin fregezioj. La municipa teritorio limas nordoriente kun Nelas, sudoriente kun Oliveira do Hospital kaj Tábua, okcidente kun Santa Comba Dão, nordokcidente kun Tondela kaj norde kun Viseu. 

## Historio
Tiu municipo estis kreita en 1836, per fuzio kaj nuligo de la ĝistiamaj municipoj Currelos kaj Oliveira do Conde.

Carregal estis la nomo de iama loĝloko de la municipo Currelos, kie estas la sidejo de la municipo. Ĝi konatiĝis kiel “do Sal” kongrue kun la grandaj salstokejoj kiuj konstruigis tie Francisco Lucas de Melo Pais do Amaral (7a de majo 1752 – 6a de aprilo 1819), de la familio Casa de Santar, profite de la situo de la loko ĉe la ŝoseo kiu tiam estis grava komunikvojo inter la distriktoj Viseu kaj Koimbro; tiuj salproduktejoj liveris salon al la tuta regiono. La negoco restis propraĵo de liaj posteuloj (Soares de Albergaria Pais e Melo) dum preskaŭ 200 jaroj, konsistante en la sendado de salo de Figueira da Foz, per boatoj laŭ la riveroj Mondego kaj Dão, ĝis Carregal, kie ĝi restis en grandaj stokejoj, nomitaj Salinas, en la ĉirkaŭoj de la loĝlokoj, kie Francisco Lucas de Melo Pais do Amaral konstruigis krome samnoman domegon, nuntempe Municipa Muzeo Manuel Soares de Albergaria.

En la unua duono de la 20-a jarcento la loĝantaro estis stabila kaj atingis eĉ 15 000 loĝantojn en 1940, sed poste malpliiĝis pro elmigrado ĝis nunaj 9 000 loĝantoj.

## Submunicipoj 
Carregal do Sal havas la jenajn fregeziojn:
* Beijós
* Cabanas de Viriato
* Carregal do Sal
* Oliveira do Conde
* Parada

## Vidindaĵoj
* Dolmeno de Orca aŭ *Lapa da Orca* aŭ *Orca de Fiais da Telha*;
* Domo Passal (de Aristides de Sousa Mendes, Nacia Monumento);
* Tombo de Fernão Gomes de Góis;
* Pilorio de Oliveira do Conde;
* Domego de Soares de Albergaria;
* Domego de Oliveirinha.

## Bildoj

Dólmen da Orca-2.jpg|Dolmeno de Orca
2019.03.02 Cabanas de Viriato (1).png|Domo Passal
Pelourinho de Oliveira do Conde - Portugal (2068976943).jpg|Pilorio de Oliveira do Conde
Igreja Matriz de Currelos - Portugal (50271597292).jpg|Preĝejo de Currelos 
Beijós.jpg|Beijós
Capela Nossa Senhora dos Milagres da localidade de Laceiras.jpg|Kapelo *Nossa Senhora dos Milagres* de Laceiras
Praça Brasil Portugal em Oliveira do Conde, Portugal - Julho 2017.jpg|Placo Brasil en Oliveira do Conde
Igreja Matriz Oliveira do Conde IMG 0987.jpg|Preĝejo de Oliveira do Conde
Igreja Matriz Oliveira do Conde IMG 0995.jpg|Tombo de Fernão Gomes de Góis, Preĝejo de Oliveira do Conde
Parada Carregal do Sal.jpg|Preĝejo de Parada 

## Vidu ankaŭ 
* Carregal do Sal (stacidomo)
* Oliveirinha-Cabanas (stacidomo)
* Papízios (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Viseu
Centro de Esploro kaj Dokumentado

*Centro de Esploro kaj Dokumentado pri Mondaj Lingvaj Problemoj;
*Centro de Dokumentado kaj Esploro pri la Lingvo Internacia
Vinilacetata acido

**Vinilacetata acido** aŭ **alilformiata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **vinila klorido** kaj **kloroacetata acido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas vinilan grupon ligitan al kloroacetata grupo kaj povas ekzisti sub la cis- kaj trans- konfiguracioj. Vinilacetata acido estas organika acido kaj posedas 4 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Vinilacetata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **vinilacetata acido** per traktado de **vinila klorido** kaj **kloroacetata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **vinilacetata acido** per traktado de **vinila klorido** kaj **kloroacetata acido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **vinilacetata acido** per traktado de **vinilmagnezia bromido** kaj **kloroacetata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **vinilacetata acido** per traktado de **alila klorido** kaj **kloroformiata acido**:

## Izomeroj
* Krotonata acido
* Izokrotonata acido
* Metakrilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Acidoj
3-Butinata acido

**3-Butinata acido** aŭ **propargilformiata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **acetilena klorido** kaj **kloroacetata acido**. Ĝi estas senkolora aŭ blanka solidaĵo kun malalta fandopunkto kaj forta odoro, solvebla en akvo, kloroformo, metanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas propargilan grupon ligitan al karboksila grupo. 3-Butinata acido estas nesaturita acido kaj posedas 4 karbonatomojn 4 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. 3-Butinata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-butinata acido** per traktado de **acetilena klorido** kaj **kloroacetata acido** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-butinata acido** per traktado de **acetilena klorido** kaj **kloroacetata acido** en ĉeesto de **kalcio**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-butinata acido** per traktado de **propargila klorido** kaj **kloroformiata acido** en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-butinata acido** per traktado de **propargila klorido** kaj **kloroformiata acido** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **2-pirono** per traktado de **3-butinata acido** kaj **formaldehido**:

## Vidu ankaŭ
* Acidoj

## Referencoj 
Kategorio:Acidoj
Pentacianociklopentadueno

**Pentacianociklopentadueno** aŭ **pentacianociklopentadueno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,2,3,4,5-pentaklorociklopentadueno** kaj **cianida acido**. Ĝi estas flava, brila, malstabila solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas kvin cianidajn grupojn ligitajn respektive al la 1-a, 2-a, 3-a, 4-a kaj 5-a karbonatmoj de la ciklopentilduena grupo. Pentacianociklopentadueno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 10 karbonatomojn, 5 nitrogenatomojn kaj 1 hidrogenatomon.

Ĉi-substanco estis unue sintezita de Owen Webster (1929-2018). Ne antaŭlonge Dominic S. Wright raportis pri ĝia ampleksa kunordiga kemio. Pro ia kombinaĵo de mezomera kaj aroma stabiligo de ĝia anjono, pentacianociclopentadueno estas konsiderata superacido, pli forta ol la perklorata acido, kun akva pKa −11. La libera acido estis preparita fare de Christopher A. Reed en 2004 kaj ricevis polimeran strukturon kun protonoj kiuj kunligas la ebenajn unuojn.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **pentacianociklopentadueno** per traktado de **1,2,3,4,5-pentaklorociklopentadueno** kaj **cianida acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **pentacianociklopentadueno** per traktado de **1,2,3,4,5-pentaklorociklopentadueno** kaj **natria cianido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **pentacianociklopentadueno** per traktado de **1,2,3,4,5-pentametilaciklopentadueno** kaj **zinka cianido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **pentacianociklopentadueno** per traktado de **1,2,3,4,5-pentametilaciklopentadueno** kaj **cianida acido**:

## Vidu ankaŭ
* Ciklaĵoj

## Referencoj 
Kategorio:Nitriloj
Prusa Kultura Heredaĵo-Fondaĵo

La **Prusa Kultura Heredaĵo-Fondaĵo** (**PKHF**; , akronime SPK) estas fondaĵo laŭ publika juro kun sidejo en Berlino. Ĝi estas submetita al la nacia registaro de Germanio kaj estis establita per federacia leĝo la 25-an de julio 1957.

Ĝi estas unu el la plej grandaj kulturaj institucioj de la mondo . Ĝia tasko estas protekti, konservi kaj administri la kulturajn havaĵojn (do kolektojn kaj arkivojn) de la eksa ŝtato Prusio .

Post la reunuiĝo de Germanio, la fondaĵo ricevis la taskon kunigi la antaŭe dividitajn kolektojn.

La PKHF kontrolas 27 kulturajn instituciojn, inkluzive de 17 ŝtatajn muzeojn,  pluraj grandaj kastelkompleksoj. Inter ties posedaĵoj la plej notindaj estas la Muzeo-Insulo (Berlinaj Ŝtataj Muzeoj), la Berlina Ŝtata Biblioteko, la Sekretaj Ŝtataj Arkivoj (de), la Iber-Amerika Instituto (de) kaj la Ŝtata Instituto por Muzika Esplorado (de) . La SPK estas sendependa de la Prusaj Palacoj kaj Ĝardenoj Berlin-Brandenburg Fondaĵo (de).

La fondaĵo estas ĉefe financata de la federacia registaro, dum la ŝtatoj pagas ĉ. 25% de operaciaj kostoj. La kostoj de prizorgado kaj funkciigado de konstruaĵoj sur Muzea Insulo estas nuntempe plene kovritaj per federaciaj financo . En 2020, federaciaj subvencioj sumiĝis al ĉirkaŭ 138 milionoj da eŭroj .

La fondaĵo establis la ĉiujaran premion Felix Mendelssohn-Bartholdy, kiu estas aljuĝita al la plej bonaj junaj muzikistoj studantaj en muziklernejoj en Germanio.

La informreto de la fondaĵo estas parto de la scienca reto BRAIN (Berlin Research Area Information Network) en Berlino.

## Filiaj organizaĵoj 
* Staatliche Museen zu Berlin
* Staatsbibliothek zu Berlin
* Geheimes Staatsarchiv ()
* Ibero-Amerikanisches Institut (la plej granda esplorinstituto por latin-amerikaj studoj ekster Sudameriko)
* Ŝtata Instituto por Muzika Esplorado
* Instituto por Muzeaj Klientoj ( (IfM, Instituto por Muzea Scienco))

## Posedataj muzeoj 
* Altes Museum
* Malnova Nacia Galerio
* Muzeo Bode
* Etnologia Muzeo
* Friedrichswerder Kirsche
* Gemäldegalerie
* Hamburger Bahnhof
* Kupferstichkabinett Berlino
* Muzeo por Azia Arto
* Muzeo Berggruen
* Kunstgewerbemuseum Berlino
* Muzeo Eŭropa Kulturo
* Muzeo por Fotarto
* Sammlung Scharf-Gerstenberg
* Neues Museum
* *Neue Nationalgalerie*
* La Pergamona Muzeo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la prusa kultura heredaĵo- fondaĵo

Kategorio:Kulturaj institucioj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1957
Kategorio:Prusio
Homtransportilo de Venecio

La **Homtransportilo de Venecio** () estas hektometra publiktransporta sistemo de tipo homtransportilo, kiu ligas la insulon Tronchetto al Piazzale Roma, pasante tra la tielnomita Mara areo. Ĝi ekfunkciis la .

La homtransportilo signife plirapidigis la vojaĝdaŭron inter Tronchetto kaj Piazzale Roma (daŭro ĉirkaŭ 20 minutojn piede, per "vaporetto" 10, per la buso antaŭanta la "people mover" 3, per la homtransportilo 4), eĉ pro la ofteco de la vojaĝoj (ĉiujn 10 minutojn de la 7.10 ĝis la 22.50), kaj ankaŭ karakteriziĝas per ĝia pagebleco por vojaĝantoj, kiuj ne havas la Venecian Karton (fakte, la diferencigita tarifo antaŭvidita por la navigaciaj veturiloj de la transportkompanio ne aplikiĝas al publiko). Krome, estas atendite ke, ankaŭ dank'al al aliaj verkoj, la homtransportilo helpos redifini la organizon de aŭtomobilaj aliroj al Venecio.

## Vidu ankaŭ 
* Homtransportilo
* Venecio
* Tramtransporto en Venecio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Venecio
Sinkinta Giganto

En la jaro 1992-a estis kreita la artaĵo **Sinkinta giganto** () por la Placo de Nia Sinjorino (Frauenplan) apud la Goeta domo je Vajmaro, Germanujo, fare de Walter Sachs. Li tuj poste mem enfosis ĝin.

La malnano sidas: oni vidas lian torson - la kapon ĝis la brusto; genuon maldekstran fleksitan kaj piedon dekstran ankaŭ ankoraŭ oni spekti povas. Havas ĝi altecon de 175 centimetroj. La ege polurita plastiko estas el pikrito de ebona koloro. Aludon al mitologio la tuto ŝajne ne havas. Vere konsistas la komplekso el tri unuopaj ŝtonegoj metitaj grunden unuebene.

Malgraŭ sia imponeco la giganto ne terurigas sed kontraŭe aspektas malsovaĝa, tiel ke li allogas ofte infanojn. La kurbiĝinta genuo al ili servas kiel glitejo. Ĝi iĝis integra parto de Vajmaro kaj centras sur bela infanludejo troviĝanta urbocentrege sur la Placo de Nia Sinjorino.

## Aliaj publikaj projektoj de Sachs
Vajmare de la sama artisto viziteblas la instalaĵoj *Spucken und Schlucken* (2007) kaj *Brücke über Sand* (2014). 

## Eksteraj ligiloj 
* Weimar-Lese
* hejmpaĝo galeria de Sachs 
* Tripadvisor.de
* ludeja listo *Spielplatztreff.de*
* Travelwriticus.at

## Notoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro 
Kategorio:Aperis en 1992
Kategorio:Skulptaĵoj
Kategorio:Gigantoj
Libušín

**Libušín** estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kladno. Libušín troviĝas kvar kilometrojn nordokcidente de Kladno. Mezo de la urbo troviĝas en profunde entranĉita valo de rojo Knovízský potok. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1050 dum regado de kníže Břetislav.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Georgo

## Personecoj 
* Zdeněk Liška (1922–1983) – muzika komponisto

## Pluaj fotoj 

Libušín, kostel.JPG|Preĝejo de sankta Georgo
Libušín (007).jpg|Libušín
Libušín (014).jpg|Libušín
Libušín - townhall pic01.jpg|Urbodomo

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Džbán
Kategorio:Minado de nigra karbo en Ĉeĥio
Esmoriz (stacidomo)

**Esmoriz** () estas fervoja stacio sur la Linio de Nordo, kiu priservas la fregezion Esmoriz, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Esmoriz train station (29679411793).jpg|Stacio
Esmoriz, Portugal (48813318563).jpg|Nomo
Esmoriz, Portugal (48813673281).jpg|Kajo kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Ovar
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ovar
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Buštěhrad

**Buštěhrad** estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kladno. Ĝi situas oriente de Kladno, norde de Lidice kaj dek naŭ kilometrojn nordokcidente de la centro de Prago. Vivas ĉi tie  (). Al la urbo apartenas ankaŭ oriente situanta domaro Bouchalka.

## Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1209.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Ruino de burgo Buštěhrad
* Baroka kastelo Buštěhrad kun parko; nun sidejo de municipa ofico
* Muzeo de Ota Pavel

## Personecoj 
* Joachim Barrande (1799–1883), geologo; li vivis en kastelo Buštěhrad
* Ota Pavel (1930–1973), verkisto, li elkreskis ĉi tie
* Jiří Krampol (* 1938), aktoro

## Pluaj fotoj 

Bustehrad_CZ_322.jpg|Fiŝlago meze de la urbeto
Muzeum Oty Pavla.jpg|Muzeo de Ota Pavel
Bustehrad KL CZ pivovar 084.jpg|Bierfarejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Unhošť

**Unhošť** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kladno. Ĝi etendiĝas sur dislimejo de Křivoklata montetaro kun Praga plataĵo proksimume 7,5&nbsp;kilometrojn sude de Kladno kaj 21&nbsp;kilometrojn okcidente de la centro de Prago. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1284.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
La urbo kiel tutaĵo prezentas unu katastran teritorion kaj unu lokan parton. Ĝi elmembriĝas enkadre de ĝi al sep bazaj setlejunuoj  de diversaj grandecoj:
* Amerika – domaro apud vojkruciĝo de ŝoseoj II/118 (Kladno – Beroun) kaj II/201 (Unhošť – Zbečno), proksimume 2¼&nbsp;km okcident-okcidentsude
* Dědkův mlýn – solejo en valo de rojo Loděnice
* Fialka – domaro apud eksternivela vojkruciĝo de aŭtostrado D6 kaj ŝoseoj  I/61 kaj II/101 
* Hřebenka – domaro en arbaroj super la maldekstra bordo de Loděnice, sur la mala flanko de ŝoseo ol municipo Malé Kyšice
* Na Štokách – kabana domaro apud rando de arbaroj super maldekstra bordo de rojo Černý potok ĉe Suchý mlýn
* Nouzov – ampleksa vilaa domaro surrande de arbaroj, parte sur la katastro de la najbara municipo   Horní Bezděkov, ĝi apartigas eksan soldatan areon Čeperka.
* Unhošť

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Baroka Feldekova kastelo 
* Domoj n-ro 8, 86 kaj 149
* Mejloŝtono

## Personecoj 
* Florián Zajíc (1853–1926), ĉeĥa violonisto kaj muzika pedagogo, agadanta plejparte en Germanio
* Marie Calma-Veselá (1881–1966), ĉeĥa verkistino kaj opera kantistino
* František Pospíšil (1944), ĉeĥoslovaka hokea defendanto, kapitano de nacia teamo

## Pluaj fotoj 

Unhošť, sv. Petr a Pavel 2.JPG|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Unhošť, náměstí T. G. Masaryka (4).jpg|Placo
Unhošť T.G.M. 15.jpg|Unhošť
Unhošť T.G.M. 09.jpg|Unhošť

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Křivoklata montetaro
Gertrúd Palotay

'*** [palotai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Palotay Gertrúd*' estis hungara etnografo, muzeologo.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1928. Post la diplomo ŝi estis muzeologo en Budapeŝto ĝis 1946, poste ŝi havis postenojn en Hungara Nacia Muzeo kaj Hungara Muzeo pri Metia Arto ĝis sia frua morto. Ŝi okupiĝis pri brodadoj, precipe en Transilvanio. Ŝi komparis la brodaĵojn kun eksterlandaj brodaĵoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szűrhímzés-öltésmódok.* (1930)
* *Hímzőmesterség. A magyarországi népi hímzések öltéstechnikája.* (kunaŭtoro, 1932, 2-a eldono: 1940)
* *Magyar népviseletek.* (1939, 2-a eldono: 1943, ankaŭ france, germane: 1943)
* *Erdély magyar népművészete.* (1940, 2-a eldono: 1944, svede:  1943)
* *Tót csipke, tót hímes a XVIII. századi Erdélyben.* (1947)
* *A magyar népviselet kutatása. – A magyar népművészet kutatása.* (manlibro, 1947)
* *Adatok a mezőségi magyar hímzés ismeretéhez.* (1948)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nelas

**Nelas** estas urbo de Portugalio, situanta en la  Distrikto Viseu, Centra regiono kaj la subregiono *Viseu Dão-Lafões*. Ĝi havas 4 636 loĝantojn (2021). 

Ĝi estas sidejo de la municipo Nelas, kiu havas totalan areon de 125,71 km², kaj 13 121 loĝantojn (2021), subdividita en sep fregezioj. La municipa teritorio limas nordoriente kun Mangualde, sudoriente kun Seia kaj Oliveira do Hospital (en distrikto Koimbro), okcidente kun Carregal do Sal kaj nordokcidente kun Viseu. La teritorio estas inter la riveroj Mondego kaj Dão, dum la sidejo estas inter la urboj Carregal do Sal sudokcidente kaj Mangualde nordoriente.

## Historio
eta|maldekstre|200px|Pilorio de Aguieira.
Prahistorian loĝadon atestas la monumentaj megalitoj de Orca de Pramelas en Canas de Senhorim kaj de Outeiro de Roque en Lapa do Lobo. El la romia epoko estas restaĵoj (kiel la romiaj vojoj de Santar kaj de Vilar Seco), same kiel de la Mezepoko (tomboj de Pedras da Forca). Elstaras la arkitekturo de la 17-a kaj 18-a jarcentoj, videbla ĉefe en la senjordomegoj. 

Nelas estis konkerita el islamanoj inter 1058 kaj 1064, kiuj estis respektive, la jaroj de la konkeroj de Viseu kaj de Koimbro. Post la fondo de la Reĝlando Portugalio (en 1143), ekis administracia organizado, per kreado de municipoj. La municipo nomiĝis Senhorim ĝis la 9a de decembro 1852, kiam la sidejo translokiĝis de Folhadal al Nelas. 

En la unua duono de la 20-a jarcento la loĝantaro estis stabila kaj atingis eĉ 16 000 loĝantojn en 1960, sed poste malpliiĝis pro elmigrado ĝis nunaj 13 000 loĝantoj.

## Submunicipoj 
Nelas havas la jenajn fregeziojn:
thumb|maldekstre|Fregezioj de la municipo Nelas.

* Canas de Senhorim
* Carvalhal Redondo e Aguieira
* Lapa do Lobo
* Nelas
* Santar e Moreira
* Senhorim
* Vilar Seco

## Vidindaĵoj
En pluraj loĝlokoj estas interesaj preĝejoj kaj kapeloj, kun gravaj pentraĵoj kaj valoraj liturgiaj juveloj; krome estas ankaŭ nobelaj domegoj ĉefe el la 18a jarcento.
* Pilorioj de Aguieira, Folhadal kaj Vilar Seco
* Bieno Quinta da Vitória
* Arkeologiejoj de Canas de Senhorim

## Bildoj

Pelourinho do Folhadal.jpg|Pilorio de Folhadal.
Pelourinho de Vilar Seco.jpg|Pilorio de Vilar Seco.
Pelourinho de Canas de Senhorim.jpg|Pilorio de Canas de Senhorim.
Aguieira - Portugal (6728010503).jpg|Blazondomo en Aguieira.
Santuário de Nossa Senhora do Viso - Carvalhal Redondo - Portugal (25830901320).jpg|Sanktejo de Carvalhal Redondo
Palácio dos Condes de Santar (112178177).jpg|Palaco de la grafoj de Santar (Santar e Moreira)
Solar dos Condes de Vilar Seco - Portugal (7355731732).jpg|Nobeldomo de la grafoj de Vilar Seco 
Estátua do Cristo-Rei - Vilar Seco - Portugal (7355732304).jpg|Statuo de Cristo-Rei - Vilar Seco 

## Vidu ankaŭ 
* Nelas (stacidomo)
* Canas-Felgueira (stacidomo)
* Lapa do Lobo (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Termas e SPA das Caldas da Felgueira
* A Fundação Lapa do Lobo
* Parque Ecológico da Quinta da Cerca

* 


Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Viseu
Gábor Lükő

**Gábor Lükő** [lukO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Lükő Gábor Imre ** estis hungara etnografo, folkloristo, muzeologo, muzeestro, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Becker* ĝis 1927.

 naskiĝis  en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1928, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1934, post 2 jaroj li doktoriĝis el filozofio. Dum la studjaroj li studis ankaŭ en Bukareŝta universitato (1931–1933). Li estis muzeologo en Debrecen inter 1936–1945, krome li instruetis en la loka universitato (1942–1945). Lia habilitiĝo okazis en 1946, poste li estis docento ĝis 1950. Tiam la komunistoj aprezis lin nefidinda, tial li estis muzeestro inter 1950–1970 en Gyula, Baja kaj Kiskunfélegyháza, poste li pensiuliĝis. Liaj ĉeftemoj estis la ĉangohungaroj de Moldavio, popolmuziko, folkloro, simboloj de la prahungaroj. Lia edzino naskis 3 gefilojn. Li ricevis premiojn nur depost fino de la socialismo inter 1992-2000, el kiu la plej grava estas premio Kossuth en 2001.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Székely tűzhelyek – székely házak.* (1932)
* *A moldvai csángók I. A csángók kapcsolatai az erdélyi magyarsághoz * (monografio, 1936)
* **A magyar lélek formái.** (lia ĉefverko, 1942, 4-a eldono: 2003)
* *A románok karácsonya.* (1947)
* *Gyula és a Körösköz története a honfoglalás korától napjainkig.* (muzea katalogo, 1956)
* *Samanisztikus eredetű ráolvasások a románoknál.* (1961)
* *Anya- és csecsemőóvó képek a régi magyar szekrényeken.* (1975)
* *Kiskunság régi képfaragó és képmetsző művészete.* (1983)
* *Csontváry zarándokútja. – Gondolatok a személyiségről és a párbeszédről.* (1996)
* *Adattár a moldvai magyarság térképéhez.* (2008)

## Memorigiloj 
* fondaĵo "Lükő Gábor"

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj folkloristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Smečno

**Smečno** (), en periodo 1515–1882 nomata **Muncifaj** estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kladno. Ĝi etendiĝas sep kilomewtrojn nordokcidente de Kladno kaj ses kilometrojn sudokcidente de Slaný. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1125.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Smečno
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Grenejo
* Memoriga obelisko de Jaroslav Bořita z&nbsp;Martinic
* Objekto de malpeza fortikaĵo modelo 37 B2-80z – rare konservita fortikaĵo de  Praga linio de Ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj, kiu situas ĉe malantaŭa (okcidenta) muro de la kastela parko. La betonan fortikaĵon dum la germana okupacio savis antaŭ eksplodigo timo el damaĝigo de la proksima kastelo. En la 1990-aj jaroj la objekto estis rekonstruita en la staton dum mobilizo en la jaro 1938.  

## Muzeoj 
* Soldata skanzeno Smečno
* La kortego de la kastelo estas libere alireblaj, la internaj spacoj de la kastelo estas kutime nealireblaj.

## Pluaj fotoj 

Smečno radnice 2017.jpg|Urbodomo kun blazono de Smečno el la jaro 1515
Zámek Smečno, Smečno 1, Smečno, okres Kladno, Středočeský kraj 58.JPG|Kastelo Smečno
Zámek Smečno, Smečno 1, Smečno, okres Kladno, Středočeský kraj 53.JPG|Kortego de la kastelo kun enirejo en la kastelan kapelon
Děkanství, Kačická 115, Smečno, okres Kladno, Středočeský kraj 02.JPG|Dekanujo
Smečno - Sala terrena.JPG|Sala terrena en Smečno
Vojenský skanzen Smečno, u západní zdi zámeckého parku, Smečno, okr. Kladno, Středočeský kraj 16.JPG|Objekto de malpeza fortikaĵo modelo 37 (muro kun enirejo)
Sýpka, Kačická 52 a 366, Smečno, okr. Kladno, Středočeský kraj.JPG|Baroka grenejo

## Referencoj
Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Džbán
4-Pentinata acido

**4-Pentinata acido** aŭ **acetilenpropanata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **propargila klorido** kaj **kloroacetata acido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas rektoĉenan katenon kun triobla ligilo en la 4-a karbonatomo de la pentinata grupo. 4-Pentinata acido estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 5 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomon. 4-Pentinata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **4-pentinata acido** per traktado de **propargila klorido** kaj **kloroacetata acido en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **4-pentinata acido** per traktado de **acetilena klorido** kaj **kloropropanata acido** en ĉeesto de **kalcio**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **4-pentinata acido** per traktado de **1-kloro-2-butino** kaj **kloroformiata acido** en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **4-pentinata acido** per traktado de **propargilmagnezia bromido** kaj **bromoacetata acido''':

## Vidu ankaŭ
* Acidoj

## Referencoj 
Kategorio:Acidoj
Urba muzeo de Werdohl

**Urba muzeo de Werdohl** (germane: *Stadtmuseum Werdohl*) estas hejmregiona muzeo en Werdohl, Germanujo. La 30-an de aprilo 1989 ĝi estis malfermita en propra domo en la strato *Goethestraße*. En 2003 okazis renovigo kun nova konceptofaro. La solena remalfermo okazis en februaro 2004. En oktobro 2013 la muzeo estis alilokigita,je ĉambroj de la stacidomo, dume la origina konstruaĵo estis malkonstruita en 2015.

Ĉi institucio estas prizorgata kaj de la municipo kaj de la asocio *Werdohler Heimat- und Geschichtsverein*. La klubo estis fondita en 1983 kaj havas ĉirkaŭ 100 membrojn. Ĝiaj taskoj estas kulturaj kaj hejmlandaj prizorgado, inkluzive de historia esplorado. La muzeo flegas kunlaboron kun aliaj similaj unuiĝoj kaj ankaŭ kun la organizoj *Heimatbund Märkischer Kreis* kaj *Westfälischer Heimatbund*. Krome, la muzeo estas persone subtenata fare de anoj de la montgrimpada amikaro *Sauerländischer Gebirgsverein*.

La muzeo ofertas, krom prelegoj kaj intertempaj, specialaj ekspozicioj, ankaŭ ekskursojn. Jen la ĉefaj temoj de la eksponitaĵoj (germanlingve):

*Wege in die Zeit (vojoj diverstempen): pri popola moviĝemo kaj trafiko 
*Kirchlich-weltlich-amtlich (eklezie-sekulare-oficiale): pri la evoluinta urbo 
*Gewerbliche Anfänge (metiaj komencoj): pri la frua fera/drata industrio 
*Zeitenwende (interepoka sinsekvo): pri laboraj kaj vivaj medioj kaj kondiĉoj ekde 1860
*Lebenswelten (vivlokoj): pri la restado kaj vivo en Werdohl ĝenerale

La muzeo estas parto de *Märkische Technikstraße* (Marka teĥnika aventurstrato''. Teknikvojo.
## Eksteraj ligiloj 
* informoj sur la municipa paĝaro 
* ĉi prie fare de regionhistoriistoj 
## Notoj
Santa Comba Dão (stacidomo)

**Santa Comba Dão** () estas fervoja stacio sur la Linio de Beira Alta, kiu priservas la urbon Santa Comba Dão, en la distrikto Viseu, en Portugalio. Ĝi ankaŭ funkciis kiel krucvojo kun la Linio de Dão dum ĝia funkciado, inter 1890 kaj 1990.

centra|280ra|eta|Vaporlokomotivo en 1963

## Vidu ankaŭ 
* Santa Comba Dão

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Santa Comba Dão
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Stochov

**Stochov** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kladno. Ĝi troviĝas inter Kladno kaj Nové Strašecí, sude de aŭtostrado D6. Al la urbo apartenas ankaŭ vilaĝoj Honice kaj Čelechovice. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1324.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
* Čelechovice
* Honice
* Stochov

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Venceslao
* En a urbo kreskas Sanktvenceslaa kverko

## Pluaj fotoj 

Stochov kostel sv. Václava 4.jpg|Preĝejo de sankta Venceslao
Stochov dům č. 17.jpg|Paroĥestrejo n-ro 17
Stochov - Mírové náměstí (březen 2022).jpg|Placo
Stochov, náměstí.JPG|Placo
Stochov svatováclavský dub 6.jpg|Sanktvenceslaa kverko


Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en distrikto Kladno
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Džbán
Carvalheira-Maceda (stacidomo)

**Carvalheira-Maceda** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbojn Carvalheira kaj Maceda, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

centra|450ra|eta|Mapo 

## Vidu ankaŭ 
* Ovar
* CP Urbanos do Porto
* :pt:Ramal da Base Aérea da Maceda ()

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ovar
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
István Sándor (etnografo)

**István Sándor** [iŝtvAn ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Sándor István** estis hungara etnografo, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto, membro de Societo Dugonics (1938-). Lia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Skala Sándor István* ĝis 1933, liaj pseŭdonimoj estis *Potocsny József* kaj *Szegedi Gergely*.

István Sándor naskiĝis  en Munkács (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Mukaĉevo en Ukrainio), li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
István Sándor maturiĝis en benediktana gimnazio en Győr en 1925, poste li akiris pedagogian (1930) kaj filozofian (1932) diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány, sed en la lernojaro 1927 li studis en Universitato de Vieno. Post la unua diplomo li instruis en gimnazio de Mezőkövesd, poste en Pedagogia Altlernejo de Szeged (eĉ li estis katedrestro) ĝis 1945, sed en la nova reĝimo li ne rajtis instrui. Li havis postenon en muzeo en Budapeŝto inter 1946–1969, poste li pensiuliĝis. Intertempe li kandidatiĝis en 1980 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis folkloro de Mezőkövesd. Li edziĝis en 1932, lia edzino naskis gefilojn inter 1934-1952. Li ricevis premiojn inter 1956-1984.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Gr. Széchenyi István és a magyar romanticizmus.* (monografio kaj disertaĵo, 1932)
* *Retorika.* (studenta lernolibro, 1939)
* *Ady és a gyermek.* (1943)
* *Barcsay Ábrahám elfelejtett versei.* (1947)
* *Néprajzi muzeológiánk kezdetei.* (1953)
* *Néprajzi kutatásaink külföldi visszhangjai.* (1958)
* *Néprajz. A néprajzi kutatás alapbibliográfiája.* (1963)
* *Xantus János.* (bibliografia monografio, 1970)
* *Tanulmányok a magyar néprajztudomány történetéhez. Tudományos tevékenység tézises összefoglalása.* (disertaĵo, 1979)
* *A nép, nemzet, kultúra fogalma XVIII. századi magyar gondolkodóknál.* (1989)
* *A karácsonyi népi színjátszás dramaturgiája Mezőkövesden.* (1993)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Cvrčovice (distrikto Kladno)

**Cvrčovice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono proksimume 5&nbsp;km nordoriente de la centro de Kladno. Vivas ĉi tie  (). Krom la propra Cvrčovice apartenas al la municipo ankaŭ du domaroj, Ferdinandka kaj Čabárna.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto kun sonorilejo
* Akvoturo el la jaro 1933

## Pluaj fotoj

 File:Cvrcovice KL CZ municipal office 120.jpg | Municipa ofico
 File:Cvrcovice KL CZ chapel 008.jpg | Kapeleto - sonorilejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
2,2-Dumetilheptano

**2,2-Dumetilheptano** aŭ **2,2-dumetilheptano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **t-butila klorido** kaj **pentano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas pentilan grupon {50px|pentila grupo} ligitan al {30px|t-butila grupo} t-butila grupo. 2,2-Dumetilheptano estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 9 karbonatomojn 20 hidrogenatomojn. 2,2-Dumetilheptano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2,2-dumetilheptano** per traktado de **t-butila klorido** kaj **pentano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2,2-dumetilheptano** per traktado de **izoamila klorido** kaj **butano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2,2-dumetilheptano** per traktado de **t-butila klorido** kaj **amila  klorido** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2,2-dumetilheptano** per traktado de **izoamila klorido** kaj **butila klorido** en ĉeesto de **kalcio**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Líský

**Líský** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono netutaj 12&nbsp;km okcident-nordokcidente de Slaný. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1616.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Fontejo *Královka* kun kapeleto
* Líský
* Kapelo en vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Lisky CZ Kralovka 030.jpg|Fontejo Královka

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj en Džbán
Franz Seraph von Pfistermeister

**Franz Seraph von PFISTERMEISTER** (naskiĝinta la  en Amberg, mortinta la  en Munkeno) estis germana oficialulo kaj kortega sekretario kaj ŝtata konsilisto en la Reĝlando Bavario.

Post frekvento de la Erasmus-gimnazio en sia naskiĝurbo, li ekigis la karieron en la reĝaj bavariaj ŝtataj servoj kiel armefiska adjunkto. En 1849 li vokiĝis al la kortega sekretariejo je Munkeno. Ĝis 1866 estis Pfistermeister persona sekretario de la reĝoj Maksimiliano la 2-a kaj Ludoviko la 2-a.

Pro lia opozicio al Richard Wagner kaj ties malavaregan subtenon fare de reĝo Ludoviko la 2-a, oni demisiigis lin el la plej alta servado. Inter 1864 kaj 1895 li estis ŝtata konsilito de la reĝolando. Li loĝis inter 1881 kaj 1912 en la munkena strato *Knöbelstraße*. Lia monumentprotektita tombo kun busto troviĝas sur la Malnova suda tombejo en Munkeno.

## Literaturo 
* Erika Bosl: "Pfistermeister, Franz"  ĉe: *Bosls bayerische Biographie*, Pustet, Regensburg 1983, ISBN 3-7917-0792-2, p. 586
* Hermann Rumschöttel: "Ludwig II." Ĉe: Alois Schmid (eld.): *Die Herrscher Bayerns.* Beck, München 2001, ISBN 3-406-48230-9, p. 350

## Eksteraj ligiloj 
* Haus der Bayerischen Geschichte (biografio)

## Notoj 
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Sekretarioj
Kategorio:Germanaj grafoj
Kalvinana preĝejo (Alsónémedi)

La **kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento (deklarita en 2004) en grandvilaĝo Alsónémedi (Hungario).

## Historio 
Tiu komunumo havis katolikan kirkon antaŭ ol 1398. Dum dominado de turkoj la loĝantoj plejparte kalvinaniĝis, laŭ la cirkonstancoj ili forfuĝis. En 1608 kalvinanaj paŝtistoj alvenis kaj uzis la forlasitan katolikan kirkon. Ekde la 1620-aj jaroj kontinue vivis kalvinima pastoro en la tiama Némedi. Pro la kontraŭreformacio la katolikoj rericevis la preĝejon en 1720, sed en la 1780-aj jaroj la kalvinanoj konstruis propran didomon. La kirko estis renovigita en 1970.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, la meza parto iomete reliefas kun la enirejo, plej supre la kvadrata turo altiĝas. Antaŭ la enirejo estas pluvŝirmilo. En la turo 3 sonoriloj sonoras. La plej malnova sakrala ilo estas kaliko el 1631.

## Fontoj 
* hungare kun bildserio 
* hungare kun fotoj
* pri sonoriloj kun video
* dateno kun foto

Alsónémedi
Carregal do Sal (stacidomo)

**Carregal do Sal** () estas fervoja stacio sur la Linio de Beira Alta, kiu priservas la Municipon Carregal do Sal, en la Distrikto Viseu, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Carregal do Sal

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Carregal do Sal
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
2,3-Dumetilheptano

**2,3-Dumetilheptano** aŭ **izopropila-2-heksano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **izopropila klorido** kaj **2-kloroheksano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas izopropilan grupon ligitan al la dua karbonatomo de la heksila grupo. 2,3-Dumetilheptano estas alkana hidrokarbonido kaj posedas 9 karbonatomojn kaj 20 hidrogenatomojn. 2,3-Dumetilheptano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2,3-dumetilheptano** per traktado de **izopropila klorido** kaj **2-kloroheksano** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2,3-dumetilheptano** per traktado de **izopropila klorido** kaj **2-kloroheksano** en ĉeesto de **kalcio**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2,3-dumetilheptano** per traktado de **2,3-dukloro-heptano** kaj **metano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2,3-dumetilheptano** per traktado de **izopropilmagnezia bromido** kaj **2-bromo-heksano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Acidoj
CP Urbanos de Coimbra

**CP Urbanos de Coimbra** estas fervoja servo funkciigata fare de Comboios de Portugal, estante parto de CP Urbanos, kies misio estas provizi fervojajn servojn el la urbo Koimbro al ĝia subregiono kaj proksimaj urboj.

La reto havas 1 linion kaj suman longon de &nbsp;km, plene elektrizita kaj plejparte duobligita, ligante la urbon Koimbro kun la urbo Figueira da Foz, pasante tra Montemor-o-Velho kaj Soure.

Urbaj trajnoj veturas tra 4 municipoj, tiel havigante servon al pli ol 240 mil loĝantoj inter la urboj Koimbro kaj Figueira da Foz, pasante tra la urboj Montemor-o-Velho kaj Soure. En 2019 estis pli ol 890 mil pasaĝeroj, la plej alta nombro iam ajn.

## Mapo kaj itinero 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Infraestruturas de Portugal
* Comboios de Portugal
* CP Urbanos de Lisboa
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Distrikto Koimbro
Kategorio:Fervojo en Portugalio
Águeda (stacidomo)

**Águeda** () estas fervoja stacio de la Branĉo de Aveiro, kiu priservas la urbon Águeda, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação de Águeda, 2009.10.28.jpg|Stacio, dumnokte
Train type 9630 at Agueda train station.jpg|Trajno, dumnokte
Flickr - nmorao - PK 14, Linha do Vouga, 2008.06.16.jpg|Trako

## Vidu ankaŭ 
* Águeda

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Águeda
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Enric Sarradell i Pascual

**Enric Sarradell i Pascual** (naskiĝis la 4-an de majo 1893 en Sabadell, mortis la 21-an de februaro 1963 en Manresa) ankaŭ nomata *Enrique Sarradel Pascual*, kiu uzis la pseŭdonimojn *
Parvissimus * kaj *Carles de Valrà*, ĵurnalisto, estis kataluna esperantisto en la 20-a jarcento. Li, kune kun la forpasintaj Sro. Oriach kaj Dro. Argemi, veturis al Graz, en la jaro 1920a, komisiitaj de la Loka Komitato por gastigo
de Aŭstriaj infanoj. Li estis ano de partio Traditionalist Communion.

## Referencoj 
Kategorio:Katalunaj esperantistoj
Macinhata (stacidomo)

**Macinhata** (), plennome **Macinhata do Vouga**, estas stacio sur la Branĉo de Aveiro, kiu priservas la urbon Macinhata do Vouga, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio. 

## Bildgalerio 

Macinhata do Vouga.JPG|Stacio
CP 9004 (36223337395).jpg|Nostalgia trajno
CP E123 - Ex. VV 3.13 (8923259628).jpg|Vaporlokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Águeda

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Águeda
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ede Solymos

**Ede Solymos** [ŝojmoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Solymos Ede** estis hungara etnografo, muzeologo, muzeestro. Lia origina familia nomo estis *Scharffenberger* [ŝarfenberger].
eta|

 naskiĝis  en Kalocsa, li mortis  en Baja.

## Biografio 
 maturiĝis en jezuita gimnazio en sia naskiĝurbo en 1944, poste li akiris muzeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950. Post la diplomo li estis muzeologo en Baja (kie pli frue li jam praktikadis), post monatoj ankaŭ muzeestro ĝis la emeritiĝo en 1985. Intertempe li kandidatiĝis en 1960 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa temo estis vivo de la fiŝistoj. Li edziĝis en 1951, vidviĝis en 2006, lia edzino naskis 2 filinojn en 1952 kaj 1954. Li ricevis premiojn inter 1967-2002.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nyomó.* (1948)
* *Halászélet a Duna magyarországi szakaszain.* (1954)
* *A Türr István Múzeum története és ismertetése.* (1958)
* *A Duna magyarországi szakaszának népi halászata.* (2 volumoj, disertaĵo, 1959)
* *Dunai halászat. Népi halászat a magyar Dunán.* (monografio, 1965, tralaborita: 2005)
* *Studien zur europäischen traditionellen Fischerei. Konferenz für Volksfischereiforschung. 1974.* (1976)
* *Halkereskedők a Dunán.* (1984)
* *A Velencei-tó halászata.* (monografio, 1996)
* *Bajai hajóácsok, bajai és tiszai mesterszavak.* (2006)
* *Sziksófőzés.* (2012)

## Memorigiloj 
* busto en Gárdony (2016) (vidu la foton!)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografieto kun aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Imre Hegyi (korusestro)

**Imre Hegyi** [hedji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hegyi Imre** estis hungara korusestro (dirigento), raportisto.

Imre Hegyi naskiĝis  en Ózd, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Hegyi estis edukita en Salgótarján, ekde 1945 en Budapeŝto. Li maturiĝis en gimnazio en Pesterzsébet, poste li studis 2 jarojn en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato. Li akiris licencon pri korusestro, dum li aliĝis al Hungara Ŝtata Popola Ensemblo, kie komence li estis kantisto (tenoro) en la koruso. Paŝo post paŝo li estis korusestro. Intertempe li estis ankaŭ raportisto en Hungara Radio. Li edziĝis en 1974. Li ricevis premiojn inter 1980-2013.

## Fontoj 
* membiografio kun bildoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj korusestroj
Kategorio:Hungaraj raportistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ebrahim Raisi

**Ebrahim RAISI** (), realnome **Ebrahim Raisolsadati** ( (naskiĝis ) en Maŝhado — mortis ) estis irana politikisto kiu postenis kiel oka prezidanto de Irano de 2021 ĝis sia morto en 2024. Konservativulo kaj islama juristo, li iĝis prezidanto post la elekto de 2021.

La 19-an de majo 2024 Ebrahim Raisi mortis en akcidento de helikoptero.

Kategorio:Prezidantoj de Irano
Kategorio:Ajatoloj
Kategorio:Rifuzantoj de Holokaŭsto
Kategorio:Kontraŭusonismo
Kategorio:Perslingvaj verkistoj
Kategorio:Iranaj ŝijaistoj
Kategorio:Mortintoj en aviadilaj akcidentoj en Irano
Kategorio:Iranaj naciistoj
Kategorio:Iranaj juĝistoj
Kategorio:Iranaj politikistoj
Kategorio:Iranaj verkistoj
Sándor Szűcs (etnografo)

**Sándor Szűcs** [ŝAndor sUĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szűcs Sándor** estis hungara etnografo, muzeologo, muzeestro.

Sándor Szűcs naskiĝis  en Biharnagybajom, li mortis  en Debrecen.
  
## Biografio 
Sándor Szűcs maturiĝis en Debrecen en 1926, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato István Tisza en 1930. Inter 1932-1934 li estis praktikanto en la universitato, poste li hejmenveis kaj okupiĝis pri la familia bieno.  Ekde la 1930-aj jaroj li kontinue okupiĝis ankaŭ la regiona folkloro kaj kolektis folkloraĵojn. En 1946 li fondis lernejon, kiun li gvidis 4 jarojn. Inter 1952–1963 li estis muzeestro en Karcag, poste li pensiuliĝis. Lia edzino estis instruisto. Li ricevis premiojn inter 1963-1978.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A gyékény feldolgozása és eszközei a biharmegyei Sárréten* (1933)
* *A régi Sárrét világa. Egy kihalt világ néprajza.* (monografio, 1942)
* *Pusztai krónika.* (monografio, 1946)
* *Régi nagykun pásztorszállások.* (1954)
* *Emlékezés az utolsó lápi emberre.* (1957)
* *Népi legendák Csokonairól.* (1965)
* *Régi magyar vízivilág.* (monografio, 1977)
* *Életem a Sárrét.* (rememoroj, 1987)
* *Békési históriák. – Ludas Matyi és cimborái.* (1998)
* *Alföldi históriák.* (elektitaj artikoloj, 2008)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Biharnagybajom (1983)
* kulturdomo de Biharnagybajom prenis la nomon "Szűcs Sándor" (1987)
* strato en Püspökladány

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
2,6-Dumetilheptano

**2,6-Dumetilheptano** aŭ **izopentilbutano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **izoamila klorido** kaj **izobutila klorido** en ĉeesto de **zinko**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas izoamilan grupon ligitan al izobutila grupo. 2,6-Dumetilheptano estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 9 karbonatomojn kaj 20 hidrogenatomojn. 2,6-Dumetilheptano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2,6-dumetilheptano** per traktado de **izoamila klorido** kaj **izobutila klorido** en ĉeesto de **zinko**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la ** ** per traktado de **izoamila klorido** kaj **izobutila klorido** en ĉeesto de **magnezio**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **2,6-dumetilheptano** per traktado de **2,6-dukloro-heptano** kaj **metano**  : 

### Sintezo 4
* Preparado de la **2,6-dumetilheptano** per traktado de **2,6-dukloro-heptano** kaj **metila klorido** en ĉeesto de **natrio**: 

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Vila da Feira (stacidomo)

**Vila da Feira** () estas fervoja stacio sur la Linio de Vouga, kiu priservas la urbon Santa Maria da Feira, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação da Vila da Feira.jpg|Stacio
Obras da gare de Vila da Feira - Ilustracao Portuguesa 150 1909.jpg|Konstruado (de 1907 al 1908)
Inauguração da gare de Vila da Feira - O Caminho de Ferro Revisitado.jpg|Inaŭguro la 

## Vidu ankaŭ 
* Santa Maria da Feira

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Santa Maria da Feira
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Samalut

**Samalut,** laŭ egipta ,  estas urbego en Egiptio, en Provinco Minja.
eta|maldekstre|Kirko en Samalut

## Etimologio 
La urbego ricevis sian loknomon de la nubianoj, kiuj velis dum inundoj sur Nilo. La loknomo signifas malprofundajn akvojn.

## Demografio 
En Samalut loĝis  en 2018 laŭ Germanlingva Vikipedio.

## Geografio 
Samalut kuŝas laŭ okcidenta (maldekstra) bordo de Nilo en alteco 41 m laŭ la marnivelo. Beni Mazar troviĝas 23, provinca sidejo Minjo (Egiptio) kaj Kirdasa po 25, Beni Suef 93, Asjuto 134, ĉefurbo Kairo 199, Saŭhaĝo 217, Sueza Golfo 232, Ismailio 295, Luksoro 348, Asuano 517 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La plej frua konata referenco pri Samalut okazis en kopta funebra surskribo el la 5-a jarcento post Kristo. En la postaj jarcentoj la historio similis al la ceteraj proksimaj urbegoj.

## Ekonomio 
Samalut estas agrikultura centro, kie oni kultivas tradiciajn kultivaĵojn: cerealojn, vinberojn kaj kotonojn.

## Religio 
La kirko de Samalut estis konstruita en 328 post Kristo tien, kie oni supozas, ke la Sankta Familio tranoktiĝis dum ilia fuĝo el Egiptujo. La plimulto de la loĝantoj estas kristanoj.

## Klimato 
Samalut situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas nur kelkaj mm. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter . La varmo kulminas inter aprilo-oktobro.

## Trafiko 
Samalut havas trairan fervojan linion laŭ la Nilo, same ĉefvojon. Ponto helpas la trafikon. Ekde la pratempo la Nilo estis navigebla.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj, kirkoj
* proksime estas kopta ortodoksa monaĥejo, grava kristana pilgrimejo

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Aguim (stacidomo)

**Aguim** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Nordo, kiu priservas la urbon Aguim, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Anadia (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Anadia (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio