open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Griza arbopigo

La **Griza arbopigo**, konata ankaŭ kiel **Himalaja arbopigo**, (*Dendrocitta formosae*) estas birdo de la aziaj arbopigoj, mezgranda membro de la familio de Korvedoj kiu inkludas la korvojn kaj la garolojn.

Ĝi estas similgranda kiel la Eŭrazia garolo aŭ iome pli malgranda kun nigra strio ĉe la okuloj kaj **ardeznigreca vizaĝo**. La resto de la kolo kaj brusto estas malhelgriza al hela en malsupra ventro kaj pugo kaj en krono kaj nuko estas arĝentgrizo. La unuarangaj flugilplumoj estas nigraj kun blankaj punktoj en la bazo de la flugilkovriloj kaj la vosto estas relative mallonga kaj ankaŭ nigra, kiel la beko, gamboj kaj piedoj. Ĝenerale estas **grizeca birdo** (kio nomigas la specion) sed montras **ruĝecan dorson**, kiel la rilata samgenrano nome Ruĝeca arbopigo; ambaŭ nomoj konvenus same, sed la Griza arbopigo havas plihelan ventron, dum la alia estas pli ruĝoranĝa kaj krome havas rimarkindan blankan markon en flugiloj, kiu nuancigas la ĝeneralan grizecon.

Tiu birdo kovras tre grandan geografian areon kaj sekve havas kelkajn agnoskatajn regionajn formojn kiuj diferenciĝas iome unu el alia ekzemple pro koloro kaj vostolongo.

La teritorio estas el nordorienta Barato, Nepalo, Asamo, Birmo, Tajlando, suda Ĉinio, Tajvano (de kie la nomiga subspecio estas endemio) kaj Hindoĉinio. La kutima habitato estas arbaroj de montoj kaj montetoj kaj tre ofte ili troviĝas en areoj de teraskultivejoj.

Tiu arbopigo estas ĉefe **arbema manĝanto** sed prenas ankaŭ iom de surgrunde ĉefe en kultivataj regionoj. Ili manĝas ampleksan gamon de insektoj kaj aliaj senvertebruloj inklude berojn, nektaron, grenon kaj aliajn semojn kaj ankaŭ etajn reptiliojn, ovojn kaj birdidojn. Ili foje veturas en manĝantaroj kun la turdedoj de la genro *Garrulax*.

La nesto estas tre profunda kaj konstruita en arboj kaj arbustoj aŭ tigaroj de bambuo, kie la ino demetas 3-4 ovojn.

La voĉo estas priskribita kiel akra kaj malagrabla, sed kiel ĉe aliaj specioj de korvedoj estas tre varia kaj inkludas akran “k-a-a-a-a” kaj aliajn pli muzikecajn notojn.

## Referencoj
*  Malplej zorgiga

## Bildoligo 
* Griza arbopigo 

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Nigravizaĝa arbopigo

La **Nigravizaĝa arbopigo** (*Dendrocitta frontalis*) estas birdo de la aziaj arbopigoj, mezgranda membro de la familio de Korvedoj kiu inkludas la korvojn kaj la garolojn. 

Tiu birdo estas iomete pli malgranda ol la Blua garolo kaj havas la komunan fortikan korpon kaj longan voston de tiu grupo. La **fronto, vizaĝo kaj gorĝo estas nigraj** kun **brusto, kolo kaj ŝultroj arĝentecaj** aŭ helblugrizaj. La **dorso estas helbruna** kun similaj subaj partoj. La flugilkovriloj estas blankaj kaj la unuarangaj flugilplumoj kaj vosto nigraj, kio videblas ripoze kiel tri partoj supre: hela, bruna kaj nigra el kapo al vosto. Ĝenerale similas al parencaj specioj Griza arbopigo kaj Ruĝeca arbopigo pro nigreca kapo, ruĝa dorso kaj griza koloro, sed tiu specio montras la nigran vizaĝon pli markitan kaj kontrastan kun ĉirkaŭaj blankaj zonoj transire al la specio de la Blankventra arbopigo, kiu montras pli ampleksajn blankajn partojn.

Tiu orientalisa specio loĝas larĝan strion (kvankam ofte tre limigita) el nordorienta barata Himalajo, Nepalo kaj tra Birmo en montetaj arbaroj kaj ofte tre alte.

Ili manĝas ĉefe senvertebrulojn de diversaj tipoj kaj kaptas termitojn dumfluge; ili manĝas ankaŭ fruktojn kaj berojn. Ili probable manĝas similajn manĝotipojn kiel aliaj arbopigoj.

La nesto estas eta klara strukturo ofte lokita inter tigoj de bambuo, etaj arboj aŭ arbustoj en bordo de klarejo. La ino demetas kutime 3-5 ovojn.

La voĉo estas priskribita kiel varia sed enhavas metalajn notojn kaj babileman alarmalvokon similan al tiu de aliaj specioj.

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
Peraleda del Zaucejo

275px|eta|maldekstre|Loko de la municipo de Peraleda del Zaucejo en Hispanio kaj en la provinco de Badajoz
**Peraleda del Zaucejo** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *peraledanos*. La censita populacio en 2008 estis de 609 loĝantoj.

## Situo 
Peraleda del Zaucejo estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 541 m; je 177 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 163,7 km². Ĝi estas sude de la komarko La Serena kaj norde de Campiña Sur kaj survoje de Zalamea de la Serena al Azuaga.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Estas tre belegaj naturaj lokoj ĉirkaŭe, kie eblas rura turismo.

## Demografio 
Multaj loĝintoj de la vilaĝo elmigris dum la 1950-aj, 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, konstituante gravan kolonion, inter aliaj lokoj, en la kataluna urbo Sant Boi de Llobregat (Barcelono).

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Kascukouka

**Kascukoŭka** () estas urbeto en Homela distrikto. Situas en 12 kilometrojn nordoriente de Homel, ĉe aŭtovojo inter Homel kaj Mahiljoŭ, kaj ĉe fervojo inter Homel kaj Ĵlobin. La loĝloko estas konata de 1873 jaro kiel fervoja stacio. De 1929 jaro estas loĝloko de laboristoj de homela vitraĵa uzino. En urbeto estas polikliniko, malsanejo, poŝto.

## Industrio 
Homela vitraĵa uzino. Uzino de konstruaĵaj detaloj.

## Edukado 
Mezlernejo, muziklernejo, profesia lernejo, 5 antaŭlernejoj.

Kategorio:Homela distrikto
Balŝavik

**Balŝavik** (, ) estas loĝloko en Homela distrikto. Situas en 12 da kilometroj nordoriente de Homel ĉe aŭtovojo inter Homel kaj Mahiljoŭ. Estis fondita en 1931 jaro.
En tiu loĝloko situas meza kaj 8-jara lernejoj, polikliniko, hospitalo. Ĉe loĝloko elterigas torfon.

Kategorio:Homela distrikto
Andocs

**Andocs** [andoĉ] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Tab.
330px|eta|dekstra|Preĝejo de Andocs

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.6491/17.924
* Areo: 43&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1190
* Poŝtkodo: 8675
* Telefonprefikso: 84

## Situo 
Andocs situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Tab troviĝas 18, Balatonföldvár 28, Balatonboglár 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1337, havanta paroĥon. Dum la turka erao la vilaĝo apenaŭ estis loĝata, sed la mezepoka statuo pri Dipatrino (Maria) restis netuŝita. Tiu faris la lokon fama pilgrimloko ekde la 17-a jarcento. Estas kutimo vestigi la statuon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika, parte mezepoka Preĝejo Ĉieliro de Maria (Andocs) kun monaĥejo de 1747
* kolektaĵo de preskaŭ 300 vestoj de la statuo en la monaĥejo
* romkatolika preĝejo omaĝe al Elizabeto de Hungario
* monumento de falintoj dum la mondomilitoj
* 2 fiŝkaptistaj lagoj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kategorio:Vinvilaĝoj
La Parra

eta|dekstra|100px|Blazono de la vilaĝo kun la grimpovitejo kiu plie ŝajnas simpla vitejo
**La Parra** (Grimpovitejo) estas municipo de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli suda provinco Badaĥozo *(Badajoz)* kaj al la komarko *Zafra-Río Bodión*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *parreños*. 

## Situo 
La Parra estas situa en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 525 m; je 59 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj tre proksima de Zafra la najbara urbo. La surfaco de ties teritorio estas de 78,2 km².

## Historio 
Eble jam estis setlejo en prahistoria epoko ĉar restis dolmenoj ekzemple ĉe la ermitejo de San Pedro. Pro la bona situo de la rojo “Entrin” eble estis loĝantoj en la romia epoko ĉar en la zono de la ermitejo de San Juan, eble iam antikva romia templo aŭ bieno de posedanto, oni trovis tomboŝtonojn, kiu utilis poste kiel bazo por la konstruo de la ermitejo de San Juan. En unu skribaĵo de tiuj tomboŝtonoj jam aperas mencio al vitejoj, kiuj nun nomigas la vilaĝon.

Dum la epoko de la visigotoj eble la setlejo jam translokiĝis pli proksime de la aktuala loko, en kies preĝejo estas visigota baptujo. Dum la epoko de la araboj certe tiuj uzis kaj plibonigis la kondiĉojn de la fontoj kiuj estis ĉe la nuna setlejo.

En 1237 la ordeno de Alcántara konkeris la urbon de Zafra kaj en 1238 la Superulo de la ordeno de Santiago Rodrigo Íñiguez konkeris kelkajn vilaĝojn, inter ili tiun de la najbara Feria. Pro tio oni supozas, ke unu el tiuj du ordenoj rekristanigis la vilaĝeton, sed aliaj sugestas, ke la renasko de la domaro estis fortikaĵo de la templanoj kiuj viglis la naturan pasejon inter Mérida kaj Jerez de los Caballeros.

Dum la 14a jarcento disputis por la vilaĝo la urbo Badajoz kaj la Senjorlando de Feria de Gomes Suárez de Figueroa.

Dum la 15a jarcento laŭ Vicente Navarro del Castillo almenaŭ 27 vilaĝanoj iris al Ameriko kaj setlis en Venezuelo kaj Peruo. Estas kurioza kazo de tuta familio (tre verŝajne de novkristanoj) kiuj eĉ kasis sian nomon kaj adoptis kiel faris multaj judoj tiun de la naskiĝloko tio estas de La Parra.

## Eksteraj ligiloj 
Informaro pri La Parra 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Csoma

**Csoma** [ĉoma] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
[300px|eta|dekstra|[Stacidomo de Csoma]]

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.3715/18.0506
* Areo: 8&nbsp;km²
* Loĝantaro: 450
* Poŝtkodo: 7253
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Kaposvár-Dombóvár. La lasta urbo troviĝas 8, Kaposvár 22, Pécs 52, Budapeŝto 176 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la kuprepoko. La unua mencio devenis el 1138 laŭ tiama ortografio *"Cuma"*. Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nomo de Dipatrino (Virgulino)
* kapelo
* kampanilo
* muzeo
* fiŝkaptista lago

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kategorio:Vinvilaĝoj
Vivo eterna

**Vivo eterna** estas karakteriza esprimo de la kristana lingvaĵo, origine ĉerpita el la evangelio de Johano (5,24; 6,53-55), kaj signifas la transcendan vivon donatan de Dio. La esprimo, do, se el si mem ŝajnas rilati al la postmorta senfina restado ĉe Dio, tamen ĝia tuja perceptigo, en la johana lingvaĵo kaj konceptaro, estas tio kion Dio nun komunikas kaj donas el sia vivo mem. Fakte, ĉar la diaj supernaturaj donacoj jam estas doto kaj heredaĵo en tiu ĉi tera vivo (kiel, laŭ Johano, la kono kaj fido je Jesuo, la ĝojo pro la certeco pri la dia amo ktp), la *vivo eterna* ampleksas ankaŭ la teran vivon de la kredanto pense-kore impregnita per tiaĵoj: do li jam posedas la *eternan vivon*! 

Certe, ankaŭ hodiaŭ la  frazo, materie eldirita, komunikas kaj sentigas la du signifojn, sed ĉe oreloj ne kutimiĝintaj al kristana lingvaĵo ĝi precipe reeĥas la transtempan vivon, tiun dedukteblan el komunaj onidiraĵoj kiu, tamen, ĉeestas ankaŭ en Johano mem (vidu Apokalipson 21,4).http://www.dioamore.org/gesu_e_il_vangelo/la_vita_eterna.php 
Pli instruige tion sciigas eventuala nocio pri eterneco.

## Bibliografio
http://www.vatican.va/archive/catechism_lt/p3s1c3a2_lt.htm#II.%20Gratia **Latine**
 
http://spazioinwind.libero.it/utos/De%20Gratia.htm **Itale**

http://www.ludanto.org/religio/religiaj_skriboj.shtml  Kompendio de la katekismo de la Katolika Eklezio.

## Vidu ankaŭ 
Senmorteco

Teologiaj virtoj

Graco

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Teologio
Böhönye

**Böhönye** [bohonje] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali.
## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.4088/17.3891
* Areo: 64&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2520
* Poŝtkodo: 8719
* Telefonprefikso: 85

## Situo 
Böhönye situas sue ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojoj Kaposvár-Nagykanizsa kaj Balatono-Nagyatád, laŭ fervojo Somogyszob-Balatonszentgyörgy. Marcali troviĝas 24, Nagyatád 25, Kaposvár 34&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1536 laŭ tiama ortografio *"Byhene"*. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, apoteko, klubo de maljunuloj, polico, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo kun 2 turoj omaĝe al Dipatrino de Hungaroj el la 20-a jarcento
* kalvinana preĝejo, turo alkonstruiĝis en la 1880-aj jaroj
* baroka kampanilo el la 18-a jarcento

## Famuloj 
* En Böhönye naskiĝis Géza Kovács (futurologo).
* En Böhönye mortis grafo Andor Festetics (politikisto).

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kategorio:Vinvilaĝoj
Gyugy

**Gyugy** [djudj] estas malgranda vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, Distrikto Fonyód.
300px|eta|dekstra|Preĝejo de Gyugy
eta|Kampanilo de Gyugy

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.6927/17.6827
* Areo: 15&nbsp;km²
* Loĝantaro: 260
* Poŝtkodo: 8692
* Telefonprefikso: 85

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Lengyeltóti troviĝas 5, Balatonboglár 10, Fonyód 19, Marcali 30, Kaposvár 48, Budapeŝto 150 km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=23904&i2=9566 .

## Historio 
Antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1238. Dum la historio la vilaĝo kun kampoj apartenis al diversaj nobelaj familioj.

En Gyugy migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika, kermeseja, grandparte romanika Kirko Ĉieliro de Kristo (Gyugy)
* kampanilo el la 18-a jarcento
* teretaĝa kastelo de Katkovics [katkoviĉ] de 1865
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kategorio:Vinvilaĝoj
La Maison du bonheur (filmo)

***La Maison du bonheur*** ('''La Domo de l'feliĉo'*) estas franca komika filmo de Dany Boon, aperinta en 2006, adaptita de teatraĵo *La Vie de chantier* (*La vivo sur konstruejo*).

## Temo
Charles Boulin estas dungito, kies tasko estas persekuti gravajn ŝuldantojn, je la profito de kredit-firmao nomita Crédilem.

Akuzita de sia edzino pro avareco, li decidas surprizi ŝin aĉetante kamparan domon. Tamen, lia kolego ĝin aĉetas antaŭ li, kaj li devas plialtigi sian oferton. Restaŭrado de la domo montriĝas pli kosta ol antaŭvidite kaj li devas sin turnis al Jean-Pierre Draquart, la nefidinda bien-agentejo kiu vendis la domon, por prizorgi la konstru-laborojn. La fripono tiam dungas nekompetentajn kaj mallaboremajn laboristojn en la nigra merkato: Mouloud Mami kaj Donatello Pirelli.

Anstataŭ renovigi ĝin, ili iom post iom ruinigas lian domon.

Maldungita de sia laboro, pro disputo kun sia kolego, Charles siavice baldaŭ fariĝas grava ŝuldanto, kaj signalita al "Banko de Francio" de la kredit-firmao, kiu kompreneble rifuzas pruntedonon por la domo.

Li devas vendi la familian loĝejon senscie de siaj edzino kaj filino, kaj pluvivi helpe de "laboretoj"...

## Teĥnikaĵoj
*Titolo: *La Maison du bonheur*
*Reĝisoro: Dany Boon
*Scenaro: Dany Boon
*Produktoro: Claude Berri
*Ekzekutiva produktoro: Pierre Grunstein
*Muziko: Philippe Rombi
*Bildo: Jean-Marie Dreujou
*Dekoroj: Laurent Piron
*Kostumoj: Florence Sadaune
*Daŭro: 1h 40mn

*Aperdatoj:
**Francio: 
**Svislando: 
**Belgio: 
**Luksemburgo: 
**Hispanio: 

## Rolularo
*Dany Boon: *Charles Boulin*
*Michèle Laroque: *Anne Boulin*
*Daniel Prévost: *Jean-Pierre Draquart*
*Zinedine Soualem: *Mouloud Mami*
*Laurent Gamelon: *Donatello Pirelli*
*Line Renaud: *Onjo Suzanne Bailleul*
*Michel Vuillermoz: *Jacques Kurtz*
*Ariane Seguillon: *Nicole Kurtz*
*Gaëlle Bona: *Élisabeth*
*Antoine Chappey: *Alexis Boulin*
*Laure Sirieix: *Norah Boulin*
*Didier Flamand: *Bankisto''
*Thierry Desroses

## Eksteraj ligiloj
*Oficiala retejo 
*La Maison du bonheur en IMDB

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2006
Snina ŝtono

[dekstra|eta|300ra|Rigardo de [Snina je la montaro **Vihorlat**. Snina ŝtono dekstre kun ŝtona plataĵo sur la montopinto.]]
**Snina ŝtono** (slovake: **Sninský kameň**) povas esti en Slovakio:

* la monto (1 005 m s. m.) en vulkana montaro Vihorlat vidu Snina ŝtono.
;
* natura memoraĵo - protektita areo sur samnoma monto vidu Sninský kameň.
Hollád

**Hollád** estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali.
eta|Kapelo de Hollád

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.6405/17.3091
* Areo: 8&nbsp;km²
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 8731
* Telefonprefikso: 85

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj aŭtoŝoseo M7 Budapeŝto-Rijeka. Marcali troviĝas 17, Keszthely 19, Zalakaros 21, Hévíz 23, Fonyód 26 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1496 en formo *Holládtikos*, longe ĝi apartenis al fortikaĵo de Szenyér. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Donato de 1785
* kampanilo
* vico da vinkeloj
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ŝanĝiĝo de Nia Sinjoro

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kategorio:Vinvilaĝoj
TSV 1860 München

**TSV 1860 München** estas germana sporta klubo, kies sidejo troviĝas en Munkeno, la ĉefurbo de la federacia lando Bavario de Germanio. Ĝi estis unuafoje fondita dum la revolucia jaro 1848, sed baldaŭ poste malpermesita pro "respublikaj aktivecoj", kaj povis refondiĝi nur la 17-an de majo 1860. La klubo aparte konatas pro sia vira futbalteamo, kiu havas rivalan rilaton al la pli juna, sed pli granda samurba klubo FC Bayern München, sed fakte ankaŭ pliaj sportaj disciplinoj estas reprezentataj en la klubo: korbopilko, montogrimpado, boksado, pugnopilko, kegloludo, atletiko, luktosporto, skiado, biciklado, teniso, akvosporto kaj flugpilkado. Antaŭ tiuj klubaj branĉoj atingis multajn naciajn kaj internaciajn sukcesojn: La vira flugpilka teamo ekzemple kvinfoje gajnis la nacian ĉampionecon (1973, 1975, 1978 kaj 1980).
[maldekstra|eta|485x485ra|la stadiono *[Allianz Arena*]]
La vira futbalteamo aparte famiĝis dum la 1960-aj jaroj, kiam la teamo dum 1964 kaj 1966 gajnis la nacian ĉampionecon, kaj dum 1965 ankaŭ atingis la finalon de la eŭropa ĉampiona pokalo, sed fine en la *Wembley*-stadiono de Londono malgajnis kontraŭ la klubo *West Ham United*. Krome la futbalistoj dum 1942 jam unuan fojon gajnis la nacian ĉampionecon kaj dum 1931 kaj 1967 atingis la duan lokon.

La stadiono de la profesia vira futbalteamo ekde la jaro 2005 estas la tiam finkonstruita *Allianz Arena*, kiu disponas je pli ol 69.901 sidlokoj kaj origine po duone estis la posedaĵo de la klubo *1860* kaj de la rivalo FC Bayern München. Tamen jam dum aprilo 2006 la klubo 1860 vendis sian duonon al la klubo Bayern München, por eviti kluban bankrotiĝon - ekde tiam ĝi estas kontrakte ligita ĝis la jaro 2025 al la stadiono kaj luprenas ĝin por siaj matĉoj. Aliaj teamoj trejnas kaj konkuras en stadiono en la strato *Grünwalder Strasse*, kiu finkonstruiĝis dum 1926 kaj de multaj klubaj subtenantoj ankoraŭ nun konsideratas la "hejma stadiono". La profesia vira futbalteamo de 1926 ĝis 1994 havis siajn matĉojn en la stadiono *Grünwalder Strasse*, poste ĝis 2005 en la Olimpia Stadiono de Munkeno kaj tiam translokiĝis al la nuna stadiono *Allianz-Arena*.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la klubo
* novaĵoj el la junulara branĉo

Kategorio:Germanaj futbalteamoj
Kategorio:Sporto en Munkeno
Kategorio:Futbalteamoj fonditaj en 1860
Gake no ue no Ponyo

***Gake no ue no Ponyo*** (japane: 崖の上のポニョ [gake no ue no ponjo], laŭvorte: **Ponjo sur la klifo**) estas japana animacia filmo de Studio Ghibli publikigita en 2008.

La reĝisoro estis Hayao Miyazaki.
La muzikon por tiu filmo komponis Joe Hisaishi.

eta|Nozomi Ōhashi, kantinto de la tema kanto

Kategorio:Animeaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Hayao Miyazaki
Kategorio:Filmoj de Studio Ghibli
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2008
Ponyo
Edgaro (Anglio)

eta|maldekstra|Moneroj de Edgaro
**Edgaro** (kromnomata *la pacema*, n. ĉ. aŭgusto 943, m. la 8-an de julio 975) estis reĝo de Anglio ekde 959.

Li estis la frato de Edwy kaj la pli juna filo de Edmundo la 1-a (Anglio). Li akiris sian kromnomon ne ĉar li estis aparte pacema sed ĉar dum sia regado Anglio ĝuis pacon.

En 957 la senjoroj de Mercia kaj Northumbria ribelis kontraŭ Edwy kaj nomumis Edgaron reĝo. Ĉe Gloucester ili venkis Edwy. Sekvis pacakordo per kiu Edwy regis Anglion sude de la Tamizo, kaj Edgaro la reston de la lando. Post la morto de Edwy en oktobro 959, Edgaro reunuiigis Anglion.

Tuj poste sia reĝiĝo, Edgaro revokis Dunstan, abaton de Glastonbury, kiu estis akre kverelinta kun Edwy kaj fuĝinta el Anglio, kaj nomumis lin episkopo de Worcester: poste li nomumis Dunstan episkopo de Londono kaj ĉefepiskopo de Canterbury. Unue Dunstan rifuzis kroni Edgaron pro lia forrabo de monaĥino de Wilton nomata Wulfthryth, kiu revenis al Wilton. Poste, ĉe la vilaĝo Kemsing, Kent, ŝi naskis filinon, Edita. Tamen Dunstan iĝis la ĉefa konsilanto de Edgaro dum ties regado.

Edgaro kroniĝis nur en 973, ĉe Bath: Dunstan elpensis riton kiu estas la fonto de la kronada rito de modernaj britaj reĝoj kaj reĝinoj. Aliaj reĝoj en Britio, inkluzive la reĝo de Skotlando, ĉeestis kaj omaĝis al Edgaro.

Edgaro mortis ĉe Winchester la 8-an de julion 975 kaj entombiĝis en Abatejo Glastonbury.

Li edziĝis unue al Ethelfleda, kiu naskis Eduardon, kiu sekvis Edgaron kiel reĝo de Anglio, kaj poste al Aelfthryth, kiu naskis Ethelred, kiu iĝis reĝo de Anglio post la murdo de sia duonfrato en 978.

Kategorio:Anglaj reĝoj
Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Mortintoj en 975
Traktato de Kanagaŭa

[eta|dekstra|Busto de [Matthew Perry ĉe la haveno de Ŝimoda]]
La **traktato de Kanagaŭa** (japane: 神奈川条約, *Kanagawa Jōyaku*, aŭ 日米和親条約 *Nichibei Washin Jōyaku*) estis uzita la 31-an de marto 1854 de la komandanto Matthew Perry de la usona mararmeo por devigi la malfermon de la japanaj havenoj Ŝimoda kaj Hakodate al negoco kun Usono. Tiel finiĝis la 200-jara fermo de Japanujo (*sakoku*). La traktato garantiis ankaŭ la sekurecon de usonanaj balenkaptistoj ŝippereintaj kaj establigis permanentan usonan konsulon en Japanujo.

Kvankam li rifuzis trakti kun japanaj oficistoj kaj postulis paroli kun la japana ŝtatestro, Perry ne konsciis, ke li parolis al la ŝoguno, ne al la imperiestro Komei. Tamen tiutempe la ŝoguno estis la kvazaŭa estro de Japanujo, kaj estis neimageble, ke la imperiestro traktu kun eksterlandanoj. Post konkludo de la traktato de Kanagaŭa, similaj traktatoj estis starigitaj kun Rusujo kaj Britujo.

En 1858 tiu ĉi traktato estis anstataŭigita de la ne-ekvilibra Harris-kontrakto, kiu donis unuflankajn eblojn al Usono en Japanujo kaj malpligrandigis la dogankostojn por usonaj varoj al Japanujo.

## Vidu ankaŭ 
* Edikto por forigo de fremdaj ŝipoj
* Historio de Japanio

## Eksteraj ligiloj 
* Teksto de la traktato de Kanagaŭa (angle)
* Teksto de la traktato de Kanagaŭa (japane)
* La Harris-kontrakto de 1858 (angle) 

Kategorio:Historio de Japanio
Kategorio:Traktatoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Politiko en 1854
Akiro de klientoj

**Akiro de klientoj** estas ĉiuj streboj de komercistoj aŭ anoj de komerca entrepreno akiri novajn klientojn per rektaj kontaktoj. En tiu *malvasta senco* do kampanjoj de varbado aŭ ĝenerala informado pri la komercejo respektive pri ties varoj aŭ servoj, kiuj nerekte ankaŭ celas havigi novajn klientojn aŭ plialtigi la aĉetojn de la jam ekzistantaj klientoj, ne konsideratas parto de la termino: Varbado kaj ĝenerala informado "verŝas" mesaĝon pri la komercejo relative sencele sur grandan kvanton da homoj, kaj oni esperas ke certa kvanto de ili ekinteresiĝas fariĝi nova kliento de la komercejo aŭ plialtigi siajn aĉetojn tie. Rekta akiro de klientoj do estas pli celitaj kampanjoj.

## Ekkontakto de kompletaj nekonatuloj 
La tiel nomata "malvarma akiro de klientoj" estas ĉiuj kampanjoj kontakti kompletajn nekonatulojn, do homojn, kiuj ĝis nun havis neniajn rilatojn al la komercejo.

En iuj landoj permesatas telefonalvokoj de komercejoj ĉe privatuloj, por konvinki ilin iĝi klientoj - en multaj landoj tiaj metodoj de akiro de klientoj tamen estas malpermesataj, ĉar ili konsideriĝas entrudiĝo en la privatan sferon de la civitanoj. Telefonadoj de komercejoj ĉe aliaj komercejoj en multaj landoj pli permesatas, almenaŭ tiam kiam supozeblas ke la altelefonata komercejo havas intereson plekti novan komercan rilaton profitigan por ambaŭ flankoj. 

## Ekkontakto de konatuloj 
La tiel nomata "varma akiro de klientoj" estas ĉiuj kampanjoj kontakti homojn, al kiuj jam ekzistas iuspecaj ligoj. Ekzemple komercejoj povas kolekti adresojn per antaŭaj vendoj de varoj al la personoj, per okazigo de konkursoj, en kiuj la partoprenantoj deklaras sian konsenton esti ekkontaktataj de la komercejo, aŭ organizaĵo povas peri ekkontakton de komercejo al siaj membroj.

La akiro de novaj komercejaj klientoj konsideriĝu proceso, en kiu interplektiĝas pluraj komunikaj vojoj (kontaktoj personaj kaj per komunikiloj).

Kategorio:Ekonomiko
Kategorio:Vendado
Kliento

**Kliento** laŭ PIV estas *(respektive estis)*
# en la antikva epoko, plebano metinta sin sub la protektado de patricio,
# en la lingvaĵo de juro, medicino kaj psikologio, persono, kiu konfidas siajn aferojn al aferisto (notario, advokato ktp.), sian sanon al kuracisto aŭ siajn psikajn problemojn al psikologa respektive kuracista psikoterapiisto (rilate al medicino, la vorto samsignifas al la termino paciento, sed rilate al psikoterapio, multaj preferas la vorton kliento, por substreki ke serĉi la konsilon de psikoterapiisto ne nepre signifas havi psikan malsanon), kaj
# en ekonomiko, persono, kiu aĉetas kutime ĉe specifa komercisto.
# Krome, laŭ la teknika evoluo ekde la 1980-aj jaroj, en komputiko, la termino kliento signifas perilon, kiu konektiĝas al servilo. La termino komuna ankaŭ temas pri komputilo, kies ĉefa funkcio estas plenumi perilan programon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* la artikolon pri persono- respektive klientocentrigita psikoterapio.
Akiro

**Akiro** (de la latina verbo *acquirere*) laŭ PIV estas
# la ago fariĝi posedanto de io konkreta per aĉeto, interŝanĝo aŭ alia maniero,
# la ago sukcesi ricevi ion petitan,
# la sukceso per propra klopodo havigi al si ies favoron, helpon aŭ alispecan apogon, kaj
# la ago havigi al si ion abstraktan per penado aŭ klopodo.

Konkretaj specoj de akiro estas ekzemple
* la akiro de financa subteno por neprofitcela organizaĵo aŭ
* la akiro de klientoj por komercisto aŭ komerca entrepreno.

La havigo de Akirita Imuno-Deficita Simptomaro respektive Sindromo (mallongigite AIDS, kiun oni ofte vortigas kiel "Aidoso"), laŭ la supra difino do ne striktasence estas "akiro", ĉar la suferantoj de la severa malsano kutime neniel propravole deziris malsaniĝi. La nomo de la malsano influiĝis de la anglalingva termino pri ĝi: la angla vorto *"acquire"* pli-malpli identas la la pli ĝenerala esperanta verbo "havigi", kaj do ne enhavas la esperantlingvan signifonuancon mem klopodi iĝi ricevanto de io petita.
19P/Borrelly

**19P/Borrelly** estas kometo.

## Malkovro 
La kometon malkovris Alphonse Borrelly la  dum rutina serĉado de kometoj en Marsejlo, Francio.

## Superflugo de Deep Space 1 
La 21-a de septembro, 2001 la kosmosondilo Deep Space 1, lanĉita por testi novajn ekipaĵojn en la kosmo, superflugis la kometon. Oni kondukis la kosmosondilon al la kometo dum la plilongigo de sia misio, kio estis ne atendita celo, kaj signifis grandan premion por la sciencistoj. Spite la malfunkcio de sistemo kiu helpis difini sian orientiĝon, la kosmosondilo faris la, ĝis tiam, plej bonajn bildojn de kometo.

## Eksteraj ligiloj 
* http://jcometobs.web.fc2.com/pcmtn/0019p.htm
* 19P at Kronk's Cometography

Kategorio:Periodaj kometoj
Kategorio:Malkovrita de Alphonse Louis Nicolas Borrelly
Spiez

**Spiez** (prononcu *Spic*) estas urbo en Kantono Berno, Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi apartenis al la malnova distrikto Suba Simme-Valo, kaj ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi estas parto de la nova administra distrikto Frutigen-Suba Simme-Valo. Ĝi havis 12417 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Spiez situas en Berna Oberlando ĉe la suda bordo de la Lago de Thun. Historie Spiez estas dividita en la kvin *Bäuerten* (kamparmunicipoj) *Spiez*, Faulensee, Hondrich, Spiezwiler (historie *Wyler*) kaj und Einigen.

## Najbaraj komunumoj 
La urbeto limas en nordo al Thun, Hilterfingen kaj Oberhofen ĉe la Lago de Thun, en oriento al Sigriswil, en sudo al Krattigen kaj Aeschi ĉe Spiez, kaj en okcidento al Wimmis, Reutigen kaj Zwieselberg.

## Trafiko 
Spiez situas norde de la Baza tunelo de Lötschberg kaj estas haltejo de rapidtrajno kaj nodo de la trajnlinioj de Berno al Interlaken kaj de Berno tra Brigo al Domodossola en Italio. Krome ekzistas ankaŭ la mallarĝŝpura fervojo al Simme-Valo, kun konekto al Montreux kaj al Brünig-Pasejo.

Apud la urbo pasas ankaŭ la nacia aŭtoŝoseo A8 al Lucerno.

## Sciindaĵoj 
La *Hotelo Belvedere* en Spiez estis la ĉefa kvartalo de la
germana nacia teamo de futbalo dum la Monda Ĉampionado de Futbalo 1954. Laŭ la eldiro de la ludistoj de la teamo, la *spirito de Spiez* forte kontribuis al la tiama triumfo de la germanaj futbalistoj.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Spiez datiĝas el la jaro 762 kiel *Spiets*. La historio de Spiez estas forte ligita kun la historio de la Kastelo Spiez, kiu estis konstruita en la 10-a kaj 11-a jarcento. Ĝi estis la centro de gravaj nobelaj familioj kiel la familio *von Strättligen*, *von Bubenberg* kaj *von Erlach*. La urbeto ĉe la piedo de la kastelo dum longa tempo restis modesta kaj malgranda.

Per la enkonduko de la vaporŝipveturado sur la Lago de Thun kaj la konstruo de la fervojo en la 19-a jarcento, la urbeto subite fariĝis signifa turisma loko, kiu allogis gastojn el la tuta mondo.

## Vidu ankaŭ 
* Spiez (stacidomo)
* Faulensee (stacidomo)
* Lattigen bei Spiez (stacidomo)
* Tramtransporto en Spiez

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la urbo Spiez

## Bildoj 

Dosiero:2011-07-23 Lago de Thun (Foto Dietrich Michael Weidmann) 268.JPG|Reformita kastelpreĝejo kaj kastelo Spiez viditaj de la vaporŝipo Blümlisalp
Dosiero:2011-07-23 Lago de Thun (Foto Dietrich Michael Weidmann) 259.JPG|Ŝipejo, en la fono kastelo kaj preĝejo
Dosiero:2011-07-23 Lago de Thun (Foto Dietrich Michael Weidmann) 249.JPG|Publika banejo de Spiez ĉe la Lago de Thun
Dosiero:2011-07-23 Lago de Thun (Foto Dietrich Michael Weidmann) 251.JPG|Loĝkvartalo ĉe la lagobordo


Kategorio:Urboj de Svislando
Kategorio:Berna Oberlando
Der junge Törless (filmo)

***Der junge Törless*** (Esperante: *La juna Törless*) estas germana filmo de Volker Schlöndorff, aperinta en 1966.

## Temo
La rakonto okazas en la komenco de la 20-a jarcento. La juna Törless, adiaŭas sian patrinon, kaj aliras pensionaton kiel nova lernanto. Malnova lernanto, nomita Beineberg, inicas lin al la solaj distraĵoj de la loko: gastejo kaj prostituitino. Tamen li restas pli spektanto ol partoprenanto - tio ĉe li estas karakteriza trajto kiel montriĝos pli poste. Iun nokton, lernanto Basini, kiu ŝuldas monon al pluraj kunlernantoj, frakasas la seruron de ŝranko kaj ŝtelas monon de Beineberg. Tion ekscias lernanto Reiting, kiu minacas Basini'n ĉion malkaŝi por eksigi lin el la pensionato. Kompense, Basini devos obei al li kaj fari ĉion kion li ordonos. Nokte, Reiting kaj aliaj kunuloj devigas lin iri en la subtegmenton kaj persekutas lin. Törless observas la kruelecon kaj masoĥismon de Reiting kontraŭ Basini. La sola priokupo de Törless estas kompreni la imaginarajn nombrojn instruitajn de la instruisto de matematiko - sed mankas al li sufiĉa imago kaj emocio kiel jam montriĝis dum la persekuta sceno. En la fino, Törless forlasas la pensionaton, konstatinte malbonfaron li tamen volas nek ĉesigi ĝin, nek partopreni ĝin.

## Teĥnikaĵoj
* Titolo: *Der junge Törless*
* Lingvo: Germana lingvo
* Reĝisoro: Volker Schlöndorff
* Scenaro: Volker Schlöndorff kaj Herbert Asmodi, adaptita de romano de Robert Musil, *Die Verwirrungen des Zöglings Törleß*
* Produktado: Franz Seitz por Franz Seitz Filmproduktion (Germanio); Nouvelles Éditions de Films (Francio)
* Muziko: Hans Werner Henze
* Foto: Franz Rath
* Muntado: Claus von Boro
* Dekoroj: Maleen Pacha
* Formato: Nigra-blanka - Monofonia
* Daŭro: 87 minutoj
* Aperdato: 

## Rolularo
* Mathieu Carrière: Thomas Törless
* Bernd Tischer: Beineberg, ŝtelita lernanto
* Fred Dietz: Reiting, unua persekutanto de Basini
* Marian Seidowsky: Anselm von Basini, viktimo
* Lotte Ledl: Gastejestrino
* Barbara Steele: Bozena, prostituitino
* Jean Launay: Instruisto de matematiko
* Hanna Axmann-Rezzori: Patrino Törless
* Herbert Asmodi: Patro Törless
* Fritz Gehlen: Direktoro

## Rekompencoj
* 1966: Festivalo de Cannes: Premio de Internacia Recenzo - FIPRESCI

## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1966
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Belfagoro

**Belfagoro**, famas en la fantasta okcidenta imaga mondo, ofte celebrita kiel pereiga ulo en literaturo, en operoj kaj antaŭ nelonge kinarte en *Belphégor ou le Fantôme du Louvre (Belfagoro aŭ la Fantomo de Luvro)*. Ĝia nomo ŝprucas el Baal Fegor (aŭ Peor), kies senco similas al “Sinjoro de Fegor”, unu el la montoj de Moab, oriente de la Morta Maro. Ĝi nombriĝis inter la ŝemidaj dioj, kiu, same kiel Baal de Ugarit, havis sian sidejon sur monto. Baal Fegor ne estis, do, malbonfara diaĵo aŭ demono, sed prefere tera diigita potenco, kies bonaj favoroj estis rite petataj de la ĉirkaŭaj popoloj.

Ĝia akceptiĝo kiel demona figuro certe koincidas kun la biblia tradicio, kie Belfagoro ludas kiel dio de la malamikoj al judoj. Fakte, kiam la israelaj triboj, gvidataj de Moseo, marŝas direkten al tero de Kanaanoj, post la epopeigita liberiĝo el Egiptujo, la libroj Nombroj rakontas kiel la popolo sin allasis altiri de la malvirtaj moroj de la junulinaro de Moab kaj, tiel, perfidis sian Dion kultante Baal Fegor. De tiam Belfagoro subklasiĝis el dio al pereiga demono, kontribuante al la formiĝo de la diabla entaĵo en medio rigide monoteisma.

(Marĝene notatu ke diversaj literaturaj verkoj uzas kiel titolon, aŭ parta titolon, la vorton Belfagoro: Ekzemplo: La fabelo de Ĉefdiakono Belfagor de Niccolò Machiavelli http://www.liberliber.it/biblioteca/m/machiavelli/favola_di_belfagor_arcidiavolo/html/index.htm 

## Eksteraj ligiloj 
* :en:Belphegor
* :en:Belfegor

Kategorio:Biblio
Kategorio:Mitologio
Kaposkeresztúr

**Kaposkeresztúr** estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Kapos estas nomo de rivereto.
eta|maldekstre|111px|Blazono de Kaposkeresztúr

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo:
* Areo: 20&nbsp;km²
* Loĝantaro: 380
* Poŝtkodo: 7258
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Kaposkeresztúr situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Kaposvár kaj Dombóvár troviĝas po 18 km-ojn.

## Historio 
eta|Preĝejo de Kaposkeresztúr
La unua mencio devenis el 1328. En 1843 pro incendio granda parto de la vilaĝo cindriĝis. En 1951 kolĥozo formiĝis. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. En Kaposkeresztúr migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj konstruita en 1911

## Famuloj 
En Kaposkeresztúr naskiĝis János Horváth (agronomo).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kategorio:Vinvilaĝoj
Kaposhomok

**Kaposhomok** [kapoŝhomok], germane **Hommigg** estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Kapos estas rivereto, homok signifas: sablo.
eta|Kirko de Kaposhomok

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.3611/17.9219
* Areo: 12&nbsp;km²
* Loĝantaro: 460
* Poŝtkodo: 7261
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Kaposhomok situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de tre mallonga sakovojo, laŭ fervojo Dombóvár-Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 14, Dombóvár 21&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1332 laŭ tiama ortografio *"Humek"*. En 1948 parto de la germanoj estis deportitaj al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. En 1555 la plena departemento apartenis al la Osmana Imperio, sed la vilaĝo ne senhomiĝis, eĉ la loĝantoj restis katolikaj. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservo estas junulara domo, migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Vendelo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kategorio:Vinvilaĝoj
Kercseliget

**Kercseliget** [kerĉeliget] () estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Liget signifas: bosko.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.3272/18.0637
* Areo: 20&nbsp;km²
* Loĝantaro: 470
* Poŝtkodo: 7256
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Kercseliget situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Dombóvár troviĝas 11, Kaposvár 25, Komló 26 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1332, jam tiam la vilaĝo havis preĝejon. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiun precipe germanoj refondis en la 18-a jarcento. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika Preĝejo Stefano la 1-a (Kercseliget) de 1770, sed samloke estis jam mezepoka preĝejo
* kastelo de Maár


Kategorio:Vinvilaĝoj
Kvestado

[eta|240px|vendante biletojn por lotumo estas kutima maniero kolekti financan helpon de civitanoj por [neprofitcela organizaĵo]]
**Kvestado** aŭ **Akiro de financa subteno** - ofte anglisme nomata **fundraising** [prononco pli-malpli *"fandrejzing"*] - estas la sistema analizado, planado, realigado kaj posta kontrolo de ĉiaj aktivecoj de neprofitcela organizaĵo (NPO), kiuj celas akiri monon por la plenumo de la laŭstatutaj celoj de la organizaĵo, kolektante donacojn de privatuloj, aliaj organizaĵoj aŭ entreprenoj, kolektante subvenciojn de ŝtataj institucioj, aŭ vendante servojn al privatulojn, kies prezo konscie pli altas ol la materia valoro de la vendata servo aŭ varo, tial ke parto de la donata mono konsidereblas donaco por la organizaĵo kaj alia parto estas pago por la ricevata varo aŭ servo.

Homoj aŭ entreprenoj, kiuj kontribuas eksterordinare grandan monsumon aŭ alian materian subtenon kompareble eksterordinaran, nomatas mecenatoj, sed la kutima celato de financa subteno estas privatuloj, kiuj poe ne donas altajn sumojn al la organizaĵo, sed la adicio de ĉiuj donacoj kaj donacetoj tamen fine rezultigas signife altan monsumon. Krome kampanjoj por la akiro de financa subteno kutime samtempe diskonatigas la agadon de la organizaĵo mem, kaj do konsidereblas ankaŭ labora tekniko de la publika agado de ne-profitaj organizaĵoj.

## Komunikiloj de la akiro de financa subteno 
Eblas akiri financan subtenon helpe de plej diversaj komunikiloj. La elekto de la "komunika kanalo" dependas de la dezirata celgrupo da espereblaj subtenantoj kaj de komparo inter la supozeblaj kostoj kaj supozeblaj enspezoj de la konkreta kampanjo.

* dissendo de cirkuleroj, do de samenhavaj leteroj al multaj adresoj
* vendado de servoj per telefonado
* uzo de personaj kontaktoj de unuopaj aktivaj membroj de la organizaĵo
* utiligo de amaskomunikiloj (gazetaro, radio, televido)
* utiligo de la interreto (retpoŝtaj cirkuleroj, donacoalvokoj en retejoj)
* okazigo de specialaj eventoj cele al la akiro de financa subteno (koncertoj, festoj, bazaroj)
* organizo de informstandoj en komunaj eventoj de pluraj ne-profitaj organizaĵoj

Kategorio:Sociologio
Kategorio:Ekonomiko
Kötcse

**Kötcse** [kotĉe] estas malgranda vilaĝo kaj municipo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Siófok.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.6491/17.9246
* Areo: 20&nbsp;km²
* Loĝantaro: 520
* Poŝtkodo: 8627
* Telefonprefikso: 84

## Situo 
Kötcse situas en Montetaro Somogy, fine de sakovojo. Balatono troviĝas 9, Balatonföldvár 15, Tab 17, Lengyeltóti 23 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1229 laŭ tiama ortografio *"Keccha"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiun en 1725 germanoj refondis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika novromanika preĝejo omaĝe al Elizabeto de Hungario de 1947
* kalvinana preĝejo
* luterana preĝejo de 1797
* 9 nobeldomoj

## Famuloj 
En Kötcse naskiĝis:
* juĝisto Kálmán Bakonyi
* poeto Atala Kisfaludy.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kategorio:Vinvilaĝoj
Kéthely

**Kéthely** [kEthej] estas vilaĝo kaj municipo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali. La loknomo signifas laŭvorte: du lokoj, tamen esence signifas: mardoloko, tio estas: bazarado okazas ĉiumarde.
eta|maldekstre|Kastelo de Kéthely
eta|Kapelo en Kéthely

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj de tutmonda loktrova sistemo: 46.6479/17.3928
* Areo: 49&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2410
* Poŝtkodo: 8713
* Telefonprefikso: 85

## Geografio 
Kéthely situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Balatono-Nagyatád, laŭ fervojo Balatonszentgyörgy-Somogyszob. Balatono troviĝas 7, Marcali 9, Keszthely 22 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko kaj ferepoko. Antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1274 laŭ tiama hungara ortografio *"Kedhel"*. La vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio inter 1586-1686, dume ĝi ne senhomiĝis. Dum la 2-a mondmilito la judoj estis deportitaj. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la grandbieno, sed post 4 jaroj kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, poŝto, klubo de maljunuloj, restoracio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo de 1714, en 1750 barokigita, la turo estas 33 m-ojn alta
* statuo pri Sankta Triunuo
* kapelo de 1870
* baroka Kastelo de Kéthely

## Famuloj 
En Kéthely naskiĝis:
* Lajos Bakay kaj Lina Bodenburg, aktoroj
* Pál Gerics, instruisto.


Kategorio:Vinvilaĝoj
Ekzoto

**Ekzoto**, ankaŭ **ekzotiko** (greka ina adjektivo εξωτική, *ekzotikí*, "eksterlandaĵo", "fremdaĵo", "ekzotaĵo", trans latina *exoticus*, "eksterlandano") signifas aĵojn perceptitajn kiel speciale fremdaj aŭ alimaniere eksterordinaraj.

**Ekzotulo** parte estas nomigo por eksterordinaraj aŭ fremdaj homoj. Troan emfazigon de ekzotaj aspektoj de fremdaj homoj oni nomas ekzotismo.

**Ekzotuloj** krome estas maloftaj, importitaj dombestoj aŭ kulturplantoj, kiuj origine devenas el aliaj mondopartoj.

**Ekzotaĵoj** estas fruktoj, kiuj devenas el aliaj mondopartoj. En la geologio korpojn oni nomas **ekzotaj**, kiuj fremdas en sia ĉirkaŭaĵo. Ekzemploj estas ŝtonoj, kiujn transportis glaciaroj el norda Eŭropo en mezan Eŭropon dum la glaciepoko.

## En Esperanto aperis 
* *De abrakadabra al zigurato 28 babiladoj pri vortoj* de Sten Johansson elŝutebla

Kategorio:Kultursciencoj
Kategorio:Percepto
Internacia Kriza Grupo

La **Internacia Kriza Grupo** (**, akronime ICG**) estas fama ne-registara organizaĵo financita ĉefe de usonaj fondaĵoj kaj de subvencioj de naciaj buĝetoj. Ekde la fino de la 1990-aj jaroj ĝi proponas analizojn kaj solvproponojn por internaciaj konfliktoj.

En 2009 la organizaĵo havas 130 plentempajn dungitojn.

La organizaĵo estis fondita de la eksano de la Eŭropa Komisiono, Chris Patten (Lord Patten of Barnes). Ekde januaro 2000 la aŭstralia eksministro pri eksteraj aferoj, Gareth Evans, estas prezidanto kaj direktoro de la organizaĵo. 

La ĉefsidejo de ICG troviĝas en Bruselo, Belgujo, aliaj reprezentejoj en Vaŝingtono, Londono kaj Moskvo. La kunlaborantoj laboras en 15 ejoj tra la mondo kaj aktivas en krizejoj en ĉirkaŭ 50 landoj. 

La raportoj de ICG estas sendataj al ministroj pri eksteraj aferoj kaj internaciaj organizaĵoj, kaj publikigitaj sur la ttt-ejo de la organizaĵo al la publiko.

## Kritiko 
Oni kritikas la organizaĵon pro partopreno en iuj konfliktoj, kiel ekzemple la postulo al EU en 2007 rapide agnoski la sendependecon de Kosovo. Serbujo kaj Rusujo konsideris tion provokado.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo

Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Arĝentokululo

La **Arĝentokululo** aŭ **Vaksokululo** (*Zosterops lateralis*) estas tre eta paserina birdo. Ĝi estas indiĝena de Aŭstralio, Nov-Zelando kaj la insuloj de sudokcidenta Pacifiko nome Lord Howe, Nov-Kaledonio, Lojaloj, Vanuatuo kaj Fiĝioj. Ĝi estas komuna, kaj eĉ abunda, tra la relative fruktodonaj partoj de sudokcidenta kaj sudorienta Aŭstralio (inklude Tasmanio kaj la insuloj de la Tasmania Markolo), kaj tra la humida marborda zono de tropika Kvinslando, inklude la regionon de la Kabjorka Duoninsulo. En Aŭstralio kaj Novzelando ĝia komuna nomo estas foje mallongigita kiel *Blankokulo*, sed tiu nomo estas pli komune uzata por aludi ĉiujn membrojn de la genro *Zosterops* aŭ Zosteropoj, aŭ eĉ por la tuta familio Zosteropedoj.
__NOTOC__

## Aspekto 
Temas pri tre malgranda birdo de akrapinta malhelgriza beko kaj ankaŭ grizaj gamboj. La nomoj de la specio aludas al la plej karaktera eco de la specio nomo ĉirkaŭokula ringo tre blanka (kvankam bordita de nigro kiu ligas la okulon al la beko per nigra brido) kaj tre kontrasta ene de la flavverdeca kapo kiu siavice kontrastas kun la grizaj brusto kaj dorso. Estas verdaj partoj en pugo kaj flugiloj, dum subaj partoj estas helbrungrizaj.

## Taksonomio 
De tiu aŭstralazia kaj pacifika specio estas multnombraj subspecioj; inter aliaj la jenaj:

* La Grizbrusta arĝentokululo or Western Arĝentokululo (*Z.&nbsp;l.&nbsp;gouldi*) de okcidenta Aŭstralio.
* La Grizdorsa arĝentokululo (*Z.&nbsp;l.&nbsp;halmaturinus*) de okcidenta Aŭstralio, distinga pro pli griza dorso kaj brunecaj flankoj.
* La Grizbrusta arĝentokululo (*Z.&nbsp;l.&nbsp;lateralis*) de orienta Aŭstralio, distinga pro pli griza brusto.
* La Lordhova Arĝentokululo (*Z.&nbsp;l.&nbsp;tephropleurus*) estas minacata birdo de la Insulo Lord Howe. 

## Bildaro 

Image:Silvereye.jpg
Image:Zosterops lateralis - Adam Mark Lenny 01.JPG|Manĝigante idon
Image:Zosterops lateralis - Adam Mark Lenny 02.JPG
Image:Silvereye - juvenile.jpg|Junulo
Image:Silver eye hen on nest444.jpg|Ennesta ino

## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj, fotoj, kaj sonoj de arĝentokululo ĉe Interreta Birdo Kolekto.

## Notoj 
Kategorio:Zosteropedoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Kategorio:Bestoj el la Pacifika ekozono
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Paul Dukas

**Paul DUKAS** (n. 1-an de oktobro 1865 en Parizo; m. 17-an de majo 1935 samloke) estis franca komponisto.

Dukas studis ĉe la Konservatorio de Parizo pianon, harmonisciencon kaj kompozicion. Poste li mem instruis tie; al liaj lernantoj apartenis i.a. Jehan Alain, Maurice Duruflé kaj Olivier Messiaen. Krome Dukas aktivis ekde 1892 kiel muzikkritikisto, i.a. li verkis pri *Pelléas et Mélisande* de Debussy kaj *Der Ring des Nibelungen* de Wagner, prezentita en Londono sub la dirigentado de Gustav Mahler. Koncerne siajn proprajn komponaĵojn, Dukas diris kontraŭ imitado de la stilo de Wagner.

Dukas ĉiam flegis kontaktojn kun aliaj famaj komponistoj kiel ekzemple Claude Debussy. Samtempuloj priskribis lin kiel homo de alta ĝenerala klereco. Lia emo por memkritiko kaŭzis, ke li ĉesis aron da komponaĵoj post la komencado kaj finfine neniigis kelkajn, ĉar ili ne sufiĉis al liaj pretendoj. Saman karakterizaĵon poste ankaŭ montris lia lernanto Duruflé.

Altan famon Dukas atingis per muzikigo de la balado *Der Zauberlehrling* de Johann Wolfgang von Goethe. Malpli konata estas lia trakomponita opero *Ariane et Barbe-Bleue* de 1907, kiu sin apogas sur la fabelo de duko Blubarbo.

## Listo de konservitaj verkoj (elekto) 
* *Götz von Berlichingen*, uverturo laŭ Goethe por orkestro (1883)
* *King Lear*, uverturo laŭ Shakespeare por orkestro (1883)
* *Polyeucte*, uverturo por orkestro (1891)
* Simfonio C-maĵora por orkestro (1896)
* Scherzo ''L'Apprenti sorcier* (*Der Zauberlehrling)*) (1897)
* Sonato eb-minora por piano (1900)
* *Variations, Interlude et Finale, sur un thème de Rameau* (por piano) (1899–1902, printita en 1907)
* Villanelle (por korno kaj piano) (1905)
* Opero *Ariane et Barbe-Bleue'' (1907)

## Eksteraj ligiloj 
* Quelle: http://www.komponisten.at/komponisten/62.html

Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Komponistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj komponistoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Belartoj