open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stettlen

**Stettlen** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Berno kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2908 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Stettlen situas en la Svisa Mezlando kvin kilometroj oriente de la federacia urbo Berno. La komunumo Stettlen konsistas el la vilaĝoj Stettlen, Deisswil kaj Utzlenberg. La setlejoj komplete kunkreskis kun la setlejoj de la najbaraj komunumoj kaj la federacia urbo kaj estas parto de ties aglomeraĵo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,52&nbsp;km², de kiuj 26,7% estas kovritaj de arbaro, 51,0% servas por agrikulturo kaj 22,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Stettlen limas en nordo al Bolligen, en oriento kaj sudo al Vechigen, en sudokcidento al Muri ĉe Berno, kaj en okcidento al Ostermundigen.

## Trafiko 
Tra Stettlen pasas ĉefvojo de Worb al Berno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de 4 kilometroj okcidente apud Berno kaj al la svisa aŭtovojo A6 kvar kilometrojn sude apud Muri ĉe Berno. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la etspura trama fervojo de la entrepreno Regiona Trafiko Berno-Soloturno de Worb tra Bolligen al la ĉefa stacidomo de Berno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Stettlen datiĝas el la jaro 1146 kiel *Stetelon*. En Stettlen oni trovis skeletotombojn el la La-Tène-epoko, romiaj setlejoŝpuroj, kaj restaĵojn de dokumente menciita altmezepoka burgo en la arbaro *Schwandiholz*. Kiel la plej malgranda de la kvar bernaj paroĥoj Stettlen apartenis ekde la jaro 1300 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la urba tribunalo de Berno. Post la fino de la Helveta Respubliko ĝi en la jaro 1803 estis atribuita al la distrikto Berno, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berno-Mezlando.

## Vidu ankaŭ 
* **Stetten**
* Stettlen (stacidomo)
* Deisswil (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Stettlen
Tomas

**Tomas** estas sveda, norvega kaj litova variaĵo de la vira persona nomo Tomaso, vira nomo devenante el la aramea lingvo, el *Teomo* kiu signifas: ĝemelo.. La persona nomo **Tomás** estas la hispana, portugala kaj irlanda variaĵo de la nomo. Ambaŭ nomoj ankaŭ ekzistas kiel familiaj nomoj.

## Konatuloj kun tiu nomo 
### Persona nomo 
* Tomás Frías Ametller (1804–1884), bolivia politikisto
* Tómas Árnason (naskiĝis en 1923), islanda politikisto kaj ministro
* Tomás Frías Ametller (1804–1884), bolivia politikisto
* Tomas Locatelli (naskiĝis en 1976), itala futbalisto
* Tomás Romero Pereira (1886–1982), paragvaja politikisto
* Tomas Tranströmer (naskiĝis en 1931), sveda lirikisto kaj nobelpremiito

### Familia nomo 
* Américo Tomás (1894–1987), portugala admiralo kaj de 1958 ĝis 1974 ŝtata prezidanto de Portugalio
* Antonio Tomás (naskiĝis en 1985), hispana futbalisto
* João Tomás (naskiĝis en 1975), portugala futbalisto
* Katharina Tomás (1531–1574), hispana katolika sanktulino
* Manuel Fernandes Tomás (1771–1822), portugala juristo kaj politikisto
* Marko Tomas (naskiĝis en 1985), kroata korbopilkisto
* Mateus Feliciano Tomás (1958–2010), unua episkopo de Namibe en Angolo
* Stefan Tomas (naskiĝis en 1943), germana verkisto
* Stjepan Tomas (naskiĝis en 1976), kroata futbalisto
* Víctor Tomás (naskiĝis en 1985), hispana manpilkisto

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Familiaj nomoj
Kategorio:Svedaj personaj nomoj
Kategorio:Norvegaj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Telesforas

**Telesforas** estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la antikvaj nomoj greka Τελεσφόρος kaj latina Telesphorus, en Esperanto Telesforo.

## Konatuloj kun tiu persona nomo 
* Telesforas Lukoševičius (naskiĝis en 1926), litova pedagogo, esperantisto kaj ekde la jaro 2005 Honora Membro de UEA

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Tadas

**Tadas** estas litovlingva vira persona nomo de aramea origino.. La esperantlingva ekvivalento estas Tadeo ("la kuraĝa"), kaj kutime la nomo origine aplikiĝas al Judaso Tadeo, unu el la 12 apostoloj de Jesuo.

## Konatuloj kun tiu persona nomo 
* Tadas Daugirdas (1852–1919), litova pentristo, arkeologo kaj etnografo
* Tadas Ivanauskas (1882–1970), litova biologo kaj zoologo, iniciatinto de la Zoo de Kaŭno
* Tadas Karosas (naskiĝis en 1964), litova entreprenisto, posedanto de la piceja ĉeno "Čilija"
* Tadas Kijanskas (naskiĝis en 1985), litova futbalisto
* Tadas Klimavičius (naskiĝis en 1982), litova korbopilkisto
* Tadas Papečkys (naskiĝis en 1978), litova futbalisto

## Krome 
* Tadas estas loko en la ŝtato Karnatako de suda Barato

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Stasys

**Stasys** estas relative ofta litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la origine slava persona nomo Stanislavo.

## Konatuloj kun tiu persona nomo 
* Stasys Eidrigevičius (naskiĝis en 1949), litova grafikisto kaj pentristo
* Stasys Girėnas (1893–1933), litova piloto
* Stasys Raštikis (1896–1985), litova generalmajoro
* Stasys Šedbaras (naskiĝis en 1958), litova juristo kaj politikisto
* Stasys Šimkus (1887–1943), litova komponisto
* Stasys Stačiokas (naskiĝis en 1937), litova juristo kaj politikisto
* Stasys Vansevičius (naskiĝis en 1927), litova jura historiisto
* Stasys Vėlyvis (naskiĝis en 1938), litova juristo kaj profesoro
* Stasys Gaidamavičius, (1947-2008), litova inĝeniero kaj esperantisto

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Simonas

**Simanas** respektive malpli ofte **Simonas** estas litovlingva vira persona nomo (mallongigita formo estas *Simas*). Temas pri variaĵo de la persona nomo Simono.

## Konatuloj kun tiu persona nomo 
* Simonas Daukantas (1793–1864), historiisto kaj verkisto

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Turo de Arroyomolinos

[eta|250ra|Turo de [Arroyomolinos (Madrid)|Arroyomolinos aŭ Pan-turo.]]
La **turo de Arroyomolinos**, **Pan-turo** aŭ **kastelo de Arroyomolinos** situas en la municipo Arroyomolinos, en la okcidento de Madrida Regiono. Ĝi troviĝas en la urbocentro kaj estas tre bone konservita post la restaŭrado en la unuaj jaroj de la 21-a jarcento. Ĝi estis konstruita inter la 14-a kaj 15-a jarcentoj, kiel senjora turo.

Ĝi alireblas tra la A-5 (Aŭtovojo de Ekstremaduro), en la elirejo de Arroyomolinos, kondukanta al la ŝoseo M-413, kun direkto al Moraleja de Enmedio.

Malgraŭ la militista fasado, temas pri senjora turo, kiu disvolvigis diversajn civilajn funkciojn laŭlonge de ĝia historio. Ĝi estis la loĝejo de kelkaj nobeluloj kaj ekde la 19-a jarcento, ĝiaj uzoj variis. Ĝi estis uzata kiel grenejo, kolombejo kaj kelo. Nuntempe ekzistas projekto de la Madrida Regiono kaj la Urbodomo de Arroyomolinos por konverti ĝin en kulturcentro.

Kategorio:Madrida Regiono
Kategorio:Monumentoj de Madrido
Strix (gazeto)

***Strix*** estis komika gazeto svedlingva. Ĝi estis eldonita de humuristo Albert Engström 1897-1924 en Stokholmo, Svedio.

Kategorio:Svedlingvaj gazetoj
Stanislovas

**Stanislovas** estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la origine slava persona nomo *Stanislavo*. Kutimaj litovlingvaj mallongigaj formoj estas *Stasys* kaj *Stasius*.

## Konatuloj kun tiu persona nomo 
* Stanislovas Leščinskis (1677-1766), dujoje reĝo de Respubliko de Ambaŭ Nacioj (Pollando-Litovio), duko de Loreno, filozofo kaj verkisto
* Karolis Stanislovas Radvila respektive en pola formo Karol Stanisław Radziwiłł (1734–1790), pola-litova nobelo, vojevodo de Vilno kaj reganto de Lvivo
* Stanislovas Rapalionis respektive latinigite Stanislaus Rapagelanus (1485–1545), luteranisma teologo de la reformacia epoko
* Karolis Stanislovas Radvila respektive en pola formo Karol Stanisław Radziwiłł (1669–1719), pola-litova nobelo el la dinastio Radvila kaj grandkanceliero de Litovio

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Simas

**Simas** estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri mallongigo de la persona nomo *Simanas* respektive *Simonas*.

## Konatuloj kun tiu persona nomo 
* Simas Jasaitis (naskiĝis en 1982), litova korbopilkisto
* Simas Kondrotas (naskiĝis en 1985), litova biciklisto

## Familia nomo 
* Carlos Furtado de Simas (1913-1978)

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Kategorio:Familiaj nomoj
Sofia Gubajdulina

**Sofia GUBAJDULINA** (naskiĝis la  en Ĉistopol, Sovetunio; mortis la 13-an de marto 2025 en Appen, Germanio) estis rusa komponistino. Ŝiaj muzikverkoj ofte inkludas malkutimajn kombinojn de instrumentoj.

## Vivo 
Gubajdulina naskiĝis en Ĉistopol, Tatarstano. Estante junulino, ŝi ofte en kampoj apud ŝia domo preĝis, ke ŝi iam iĝu komponistino. Ĉe la konservatorio de Kazan ŝi studis la fortepianon kaj muzikon, kaj gradiĝis en 1954. Poste Gubajdulina entreprenis pluan muziklernadon en Moskvo, instruite de Nikolai Pejko ĝis 1959 kaj de Vissarion Ŝebalin ĝis 1963. Gubajdulina plifamiĝis eksterlande en la komencaj 1980-aj jaroj, plejparte kiam la violonisto Gidon Kremer ekinteresiĝis pri ŝia violonkonĉerto.

En la Sovetunio ŝia muziko estis mallaŭdata kiel "malrespondeca" pro ties disonancemo kaj nekutimeco; tamen Dmitri Ŝostakoviĉ, evaluante ŝian finekzamenon, kuraĝigis Gubajdulinan daŭri laŭ la "malvera vojo". Malgraŭ tio, la komponistino estis permesata esprimi sian modernismon per kelkaj muzikaĵoj skribataj por dokumentaj filmoj.

Gubajdulina estas ortodoksa kristanino, kaj religio influis ŝian verkaron. En intervjuo ŝi diris, ke muziko por ŝi estis eskapo el la "terura" sociopolitika atmosfero de Sovetunio.

Ekde 1992 Gubajdulina loĝas ĉe Hamburgo, Germanujo. Ŝi estas ano de la frankfurta kaj hamburga muzikakademioj kaj la Reĝa Sveduja Akademio de Muziko.

## Verkoj 
### Orĥestraj 
* 1986 — Stimmen... Verstummen...
* 1989 — Antwort ohne Frage (Respondo sen demando)
* 1992 — "Stufen" por orĥestro
* 1994 — Фигуры времени (Figuroj de tempo)
* 2002 — La rajdanto sur la blanka ĉevalo
* 2003 — Свет конца (Lumo de l' fino)
* 2006 — Bankedo dum pestego

### Ensemblaj 
* 1957 — Kvinteto por fortepiano, du violonoj, violo, kaj violonĉelo
* 1965 — Fortepiana sonato
* 1974 — Dek preludoj por sola violonĉelo
* 1976 — Trio por tri trumpetoj
* 1977 — Dueto-sonato por du fagotoj

## Eksteraj ligiloj 
*  Intervjuo kun Sofia Gubajdulina de Bruce Duffie, la 

Kategorio:Sovetiaj komponistoj
Crescencio Salcedo

**Crescencio Salcedo Monroy** (Palomino, Bolívar, 27-an de aŭgusto de 1913 - Medeljino, 3-an de marto 1976) estis kolombia muzikisto. Li komponis famajn melodiojn kiel *«La múcura»*, *«Mi cafetal»*, *«El año viejo»*, inter aliaj.

## Biografio 
Crescencio Salcedo Monroy naskiĝis en Palomino, Bolívar. Filo de Lucas Crescencio Salcedo Salcedo kaj Belén Monroy. Lia familio estis bruto-bredada kaj agrokultura.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo al Crescencio Salcedo. Sonarkivo de la Universidad de Antioquia, Kolombio http://emisora.udea.edu.co/resena1.php?id_autor=10 

Kategorio:Kolombiaj muzikistoj
Kategorio:Folkloristoj de Kolombio
Kategorio:Komponistoj de Kolombio
Vaidotas

**Vaidotas** estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo el la elementoj *vaid-* ("vidiĝo", "vizaĝo") kaj la finaĵo *-otas*. Kutima litovlingva mallongiga formo estas *Vaidas*, kaj la koncernaj virinaj formoj estas longe *Vaidota* kaj mallonge *Vaida*.

## Konatuloj kun tiu persona nomo 
* Vaidotas (mortis post 1362), filo de Kęstutis, princo de Nigra Rutenio ekde la jaro 1347
* Vaidotas Antanaitis (naskiĝis en 1928), forsta ekonomikisto kaj diplomato
* Leonas Vaidotas Ašmantas (naskiĝis en 1939), ekonomia inĝeniero, inventisto kaj profesoro

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Gustaf Ankarcrona

**Sten Gustaf Herman ANKARCRONA** (naskiĝis la  en Huskvarna, mortis la  en Holen, Tällberg, Dalarnas län) estis sveda pentristo kaj arkitekto. Li estis filo de fabrikmastro Emil Adolf Ankarcrona kaj Anna Maria Norström. De 1886 ĝis 1889, Ankarcrona estis edukita en la Arta Akademio en Berlino. Post vojaĝoj al Norvegio kaj Parizo, kaj longa restado en Munkeno en 1895 li revenis al Svedio. Li servis en la estonta nacia romantika spirito kun scenoj el la kamparo, ofte en vintraj medioj.

Krom artisto, li estis ankaŭ aktiva en kontraŭalkohola movado kaj kiel edukisto de Dalarna, kie li ankaŭ servis kiel eldonisto de la revuo *Siljan*. La konservado de la metio estis lia koro, kaj li batalis por eviti ke la tradicia manfaritaĵo perdis kontraŭ la fabrike artefaritaj produktoj. La hejmregiona asocio () de Leksand estis fondita en 1904 pro la iniciato de Ankarcrona. En la fruaj 1910 kreis Ankarcrona la bienon *Holen i Tällberg*, kiu estis la kondiĉo por la formado de la unua sveda hejmregiona federacio (). Ankarcrona loĝis tie sur la bieno ĝis sia morto en 1933.

Kategorio:Svedaj pentristoj
Kategorio:Kontraŭalkoholuloj
Kategorio:Svedaj arkitektoj
Ipsilonismo

**Ipsilonismo** (hispane, **yeísmo**, hispana elparolo: [ʝeˈizmo]) estas karakterizaĵo de multaj dialektoj de la hispana lingvo, kiu konsistas en la perdo de la tradicia palata laterala aproksimanta fonemo /ʎ/ (skribe ‹ll›) kaj ties fuzio en la fonemon /ʝ/ (skribe ‹y›, Esperante, ) kutime prononcata kiel frikativo aŭ afrikato. Alivorte, ipsilonisme ‹ll› kaj ‹y› reprezentas la saman sonon /ʝ/. La esprimo *ipsilonismo* devenas de la hispana nomo de la letero ‹y›, ***ye***. La kontraŭa fenomeno, *lleísmo* (prononcata [ʎe'izmo]), estas la fuzio de ‹y› /ʝ/ en ‹l›-on /ʎ/-on. 

## En Hispanio
En la montarana dialekto, t.e. tiu de La Montaña, estas ipsilonismo precipe dank' al la ĉirkaŭaĵo de la urbo Santandero. Tie aldone perdiĝas /j/ devenanta de /ʎ/ kaj tiel *martiú, cuchiú, rudía* anstataŭas *martillo, cuchillo kaj rodilla*, respektive.

## Vidu ankaŭ 
* Seseo kaj ceceo;
* Rehilamiento
* Fonologio de la hispana

## Referencoj 
### TTT-ejoj 
*Dialectos (lleísmo) 

Kategorio:Fonologio
Kategorio:Hispana fonologio
Péter Siposhegyi

**Péter Siposhegyi** [ŝipoŝhedji], hungare **Siposhegyi Péter,** Esperante **Petro Siposhegyi** estis hungara dramisto kaj profesoro.

Péter Siposhegyi naskiĝis, kiel **Erdős Péter** la 12-an de majo 1957 en Kaposvár. Li mortis la 26-an de oktobro 2009 en Budaörs.

## Biografio 
Péter Siposhegyi frekventis bazlernejon kaj gimnazion en Kaposvár, universitatojn en Pécs kaj Budapeŝto. Ekde la 1980-aj jaroj li havis diversajn postenojn en teatroj, sed li okupiĝis ankaŭ pri redaktoradoj de revuoj kaj ĵurnalo. En 1993 li verkis dramon dum unu tago. Ekde 1997 li instruis en la universitato.

## Verkoj (elekto) 
* *Mielőtt csillag lettem* (Antaŭ ol mi estintus stelo), teatraĵo, 1987
* *Szevasz, tavasz!* (Salut' printempo!), muzika teatraĵo, 1988
* *A varázsló* (La sorĉisto), dramo, 1992
* *A győzelem ára* (Prezo de la venko), dramo, 2001
* *Az ember komédiája* (Komedio de l' homo), dramo, 2004
* *Kikötő* (Haveno), 2008
* 2 scenarlibroj por filmoj

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Siposhegyi
Siposhegyi
Mihály Sükösd

**Mihály Sükösd** [mihAj ŝukoŝd], hungare **Sükösd Mihály,** Esperante **Mikaelo Sükösd** estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto.

Mihály Sükösd naskiĝis la 4-an de oktobro 1933 en Budapeŝto. Li mortis la 12-an de oktobro 2000 en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Sükösd finlernis universitaton en Budapeŝto en 1956, poste li tuj havis postenon en la universitato. Li komencis sian verkistan karieron en 1958. Inter 1964-1994 li redaktis revuon. En 1995 li edziĝis kaj baldaŭe havis 2 filojn. Li ricevis premion en 1982.

## Verkoj (elekto) 
* *Tudós* (Sciencisto), debuta studo pri Weszprémi István, 1958
* *Fától fáig* (De arbo ĝis arbo), romano, 1962
* *A kívülálló* (La eksterulo), romano, 1968
* *Vizsgálati fogság* (Preventa aresto), romano, 1973
* *A törvénytevő* (La kodiganto), romano, 1981
* *A halottak gyorsan lovagolnak* (La mortintoj rapide rajdas), romano, 1987
* *Egy államférfi nehézségei* (Malfacilaĵoj de ŝtatestro), 1990
* noveloj
* diversaj eseoj kaj studoj

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Shakti (bando)

**Shakti** estis kunfando- kaj mondmuzika bando ĉirkaŭ la angla gitaristo John McLaughlin, kiu ekzistis en sia originala personaro ekde 1974 ĝis 1978. Escepte la bandestron ĉiuj membroj devenis de la hinda subkontinento, kio estis treege nekutima en la muzikmondeto de la 1970-aj jaroj. La nomo de la bando mem deduktiĝas de la hinduisma vorto *ŝakti*, kiu simbolas forton. *Ŝakti* ankaŭ estas kiel ina energio la kontraŭpartio al la ĉefgedioj ekzemple en sia aperaĵo kiel patronino de la belaj artoj.

## Historio 
La bando konsistis krom McLaughlin el violonisto L. Shankar, Zakir Hussain ĉe *tablao*, R. Raghavan ĉe mridangamo − tamburo el sudbarata muziktradicio – samkiel T. H. „Vikku“ Vinayakram ĉe mridangamo kaj gatamo. Kun ĉi tiu instrumentistaro la kvinopo verkis nur tri albumojn. Pro la tiutempe unika instrumentistaro kaj la novspeca kunfando de malsamaj muzikstiloj kiel ĵazo, eŭropa, nordbarata kaj sudbarata muziko la ensemblo tamen altiris treegan tutmondan atenton, tiel ke la muzikistoj en la jaroj inter 1975 kaj 1977 ofte estis aŭdeblaj je la gravaj internaciaj ĵazfestivaloj (ekz. ĉe la Ĵazfestivalo je Montreux).
eta|500ra|Remember Shakti, Munkeno en 2001
En 1978 McLaughlin denove sin turnis al ludo de elektra gitaro kaj prezentis kun Shakti je parte ŝanĝita instrumentistaro nur malmultajn koncertojn. En 1997 la gitaristo initiatis la projekton *Remember Shakti*, kiu klare orientiĝis je la muziko de la antaŭula ensemblo. Krom aliaj muzikistoj denove kunmuzikis Zakir Hussain kaj T.H.Vinayakram.

## Diskoj 
* *Shakti with John McLaughlin* (Live), 1975
* *A Handful Of Beauty*, 1977
* *Natural Elements*, 1977
* *John McLaughlin/Zakir Hussain-Remember Shakti*, 1999
* *The Believer*, 2000
* *Saturday Night In Bombay*, 2001

## Literaturo 
Martin Kunzler: *Jazzlexikon*, Directmedia, Berlin 2005, ISBN 3-89853-018-3

Kategorio:Kunfandomuzikaj bandoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1975
Paroĥo Ljusnarsberg

La paroĥo **Ljusnarsberg** -  - en Västmanland provinco, Svedio, estis parto de administra distrikto Nya Kopparberg kaj estas ekde 1971 parto de samnoma komunumo Ljusnarsberg.

Paroĥa areo estas 570,11 kvadrataj kilometroj da tero (antaŭ 1904 603.5). En 2000 estis 5755 loĝantoj. Vilaĝo Ställdalen kaj urbo kaj paroĥa vilaĝo Kopparberg kun la preĝejo de Ljusnarsberg situas en la paroĥo.

Kategorio:Vestmanio
Károly Szakonyi

**Károly SZAKONYI** [kAroj sakonji], hungare **Szakonyi Károly,** Esperante **Karolo Szakonyi** estas hungara verkisto kaj dramisto, ano de Hungara Scienca Akademio ekde 1996.

Károly Szakonyi naskiĝis, kiel **Németh Károly** la 26-an de oktobro 1931 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Szakonyi ne finlernis gimnazion, tial li estis simpla laboristo. Lia unua novelo aperis en ĵurnalo en 1958, baldaŭe la ceteraj en revuoj. En 1963 li ekhavis postenon en Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li verkis la debutan dramon. Baldaŭe li laboris en provincaj teatroj kaj en la ĉefurbo li ĵurnaladis. Li edziĝis kvarfoje kaj resume li havas 4 gefilojn. Li ricevis premion Kossuth en 1997, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkoj (elekto) 
* *Középütt vannak a felhők* (Meze estas la nuboj), noveloj, 1961
* *Túl a városon* (Trans la urbo), etromano, 1964
* *Életem, Zsóka!* (Mia vivo, Zsóka!), teatraĵo, 1965
* *Ördöghegy* (Diablomonto), dramo, 1968
* *Adáshiba* (Dissendoeraro), ĉefverko, teatraĵo, 1970
* *Harmincnégy ember* (Tridek kvar homoj), televizia teatraĵo, 1971
* *Irányítószám 2000* (Poŝtkodo 2000), dramo, 1976
* *A hatodik napon* (En la sesa tago), teatraĵo, 1978
* *Holt lelkek* (Mortintaj animoj), dramo, 1979
* *Emberi üdvözlet* (Homa saluto), elektitaj noveloj, 1980
* *Apák és fiúk* (Patroj kaj filoj), teatraĵo, 1989
* *A pénz komédiája* (Komedio de la mono), dramo, 1994

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Mutare

'*** estas grandurbo, la kvara plej granda urbo de Zimbabvo. Ĝi estas ankaŭ grava universitata urbo. Ĝis 1982 la oficiala loknomo estis **Umtali*'.

eta|dekstra|300px|Strato en

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 193.629 en 2007
* Supermara alteco: 1120 m
* Horzono: UTC + 2

## Geografio 
 situas sur altebenaĵo en valo, en la orienta sekcio de la lando. Harareo troviĝas 256, Beira 290, Mozambiko nur 8 km.

## Historio 
*Umtali* estis fondita en 1897, kiel fortikaĵo. Ekde 1896 la trajno trafikas. La loko iĝis municipo en 1914 kaj ricevis urborajton en 1971.

## Klimato 
En  la averaĝa temperaturo estas 19 °C kaj ĝi varias en la jaro inter 6 kaj 28 °C. La plej varma monato estas novembro, la plej malvarma julio. Jare pluvas po 791 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter novembro-marto.

## Trafiko 
-on trairas grava fervojo Harareo-Beira. La urbo havas 4 vojojn al diversaj regionoj. La urbo estas limostacio.

## Vidindaĵoj 
* muzeo

## Ĝemelurboj 
*  Haarlem, Nederlando
*  Portland (Oregono), Usono de 1991

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

Kategorio:Urboj de Zimbabvo
José Moscardó

[eta|dekstra|250px|Moscardó dum sia vizito al [Berlino oktobre de 1940 (inter Serrano Súñer, kun malhela uniformo, kaj Heinrich Himmler).]]
**José Moscardó Ituarte**, (Madrido, 26-a de oktobro de 1878 - samloke, 12-a de aprilo de 1956), estis militisto hispana. Li aliĝis al la puĉo de julio de 1936 kontraŭ la registaro de la Popola Fronto, kiu kondukis al la Hispana Enlanda Milito, kaj estris tiun en Toledo, ĉar estis la militisto de plej alta rango inter la implikitaj, kaj akiris famon pro sia defendo de la Alkazaro de Toledo kontraŭ la respublikaj trupoj.

La Alkazaro estis uzata de la ribeliĝinta kolonelo José Moscardó kiel defenda punkto kaj rezistejo de la Civila Gardistaro kaj tute sieĝata kaj detruita de la trupoj lojalaj al la Dua Hispana Respubliko dum la sieĝo kiu daŭris 70 tagojn de la 22-a de julio ĝis la 28-a de septembro 1936. Ĝi estis liberigata tiun lastan tagon fare de la Armeo de Afriko sub la gvido de la generalo José Enrique Varela kaj vizitata sekvatage de la generalo Francisco Franco, ĉefo de la naciisma bando, kiuj prokrastis la antaŭeniron al Madrido por liberigi la Alkazaron.

La frankisma propagando laŭdegis la heroan reziston kaj eĉ la rolon luditan de la kolonelo Moscardó, inklude legendojn pri supozata ĉantaĝo farata al la kolonelo petante kapitulacon kontraŭ lia filo, kiu ne estos mortigita dum tiuj semajnoj, sed nur tre poste kaj senrilate al la toledaj okazintaĵoj. La frankisma propagando levigegos la figuron de la kolonelo Moscardó, kiu ŝajne ne estis tiom kuraĝa militestro ĉar reale la direkton de la rezisto faris civilgvardinao Pedro Romero.

Post la liberigo de la Alkazaro fare de la frankismaj trupoj la kolonelo estis levigita al rango de generalo kaj aktivis dum la resto de la milito. Li estis ankaŭ levigita al rango de grafo, ĉar nereĝa kaj eĉ nenobela persono kia Francisco Franco permesis al si ekde la ŝtataj registaraj instancoj nomumi supozatajn nobelojn.

Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Hispanaj militistoj
Kategorio:Frankismo
Kategorio:Toledo (Hispanio)
Châtelaudren

**Châtelaudren** [ʃatlodʁɛ̃] estas malaperinta franca komunumo, situanta en la departemento Côtes-d'Armor kaj en la regiono Bretonio, en Francio.

Ĝi nun formas parton de Châtelaudren-Plouagat.

## Historio 
Châtelaudren estas la historia ĉefurbo de Goëlo. La fondo de la fortreso komenciĝis en la 11-a jc kaj rapide priorejo kaj urbo naskiĝis ŝirmataj per la kastelo.
Ĝia situo ĉe la kruciĝo de gravaj vojoj kaj ĝia privilegia pozicio sur la rivero « Leff » favorigis ĝian disvolviĝon. Ĝi pliriĉiĝis kaj fariĝis komerca kaj metia urbo, kun gravaj foiroj.

## Lokoj kaj monumentoj 
Unu el la vizitindaj monumentoj estas la malnova presejo de la *Petit Écho de la mode* kaj de Éditions de Montsouris. Tiu konstruaĵo gastigas nun ekspoziciojn.

eta|center|400px|Fresko de la kapelo Notre-Dame du Tertre, en **Châtelaudren**

## Elstaraj personoj ligitaj al la komunumo 
* Alain Le Du
* Jean-Marie Baudouin de Maison-Blanche
(1742-1812) juristo, deputito al la ĝenerala Asembleo de Bretonio, naskiĝinta en Châtelaudren
* M. Olivier Ruperou
(Naskiĝinta la  en Châtelaudren kaj mortinta la  en Parizo) 
Nacia Asembleo aŭ Ĉambro de la Deputitoj 
 -  : Côtes-du-Nord 
 -  : Côtes-du-Nord
* Julien Trevedy
1830 Châtelaudren - 1908 Laval
Juĝisto kaj historiisto
Post juraj studoj, li fariĝis juĝisto kaj oficis en Redon (1855), Quimper (1859), Rennes (1863), Paimbœuf (1866). Prezidanto de la tribunalo de Quimper, li estis emeritigita antaŭtempe en 1883 sekve de polemiko pri la religia politiko de la registaro. Post Kernevo, li interesiĝis pri la bretona mezepoko.

* Yves Corlay
Yves Corlay apartenis al familio de skulptistoj. Li naskiĝis en Tréguier, la 17-an de Junio 1700. En 1724, li edziĝis en Châtelaudren kaj restis tie. Li reedziĝis en 1767, kaj tie mortis en 1776, sen lasi infanojn. Li dotis multajn preĝejojn kaj monaĥejojn per siaj verkoj. Inter liaj verkoj estas aglo, nun en la preĝejo de Plouézec ; belega paska kandelingo; ĉefaltaro de la preĝejo de Loudéac, kun du adorantaj anĝeloj ; predikejo en la preĝejo de Lanfains ; la altaroj de la preĝejo Saint-Magloire, en Châtelaudren, subskribitaj kaj datitaj de 1730.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor
* Châtelaudren - Plouagat (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Châtelaudren-Plouagat)

Kategorio:Châtelaudren-Plouagat
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Côtes-d'Armor
Sigitas

**Sigitas** estas litovlingva vira persona nomo, mallongigo estas *Sigis*. Origino estas la latinigita germana persona nomo *Sigitus*, kiu estas diminutiva formo de la mallongigo Siggi de la mitologia personaĵo Sigfrido la drakmortiginto. La nomo venis al Litovio pere de la legendoj pri Genoveva kaj Sigfrido.

## Konatuloj kun tiu persona nomo 
* Sigitas Jakubauskas (naskiĝis en 1958), eksa futbalisto kaj nuna futbala trejnisto
* Sigitas Mitkus (naskiĝis en 1962), inĝeniero, fakulo pri konstrua juro, profesoro
* Sigitas Parulskis (naskiĝis en 1965), lirikisto, dramisto kaj romanverkisto
* Sigitas Plaušinaitis, tradukisto kaj docento pri germanistiko
* Justinas Sigitas Pečkaitis (naskiĝis en 1946), juristo kaj profesoro
* Sigitas Tamkevičius (naskiĝis en 1938), katolika arkiepiskopo
* Sigitas Zigmas Geda (1943-2008), poeto

## Notoj 
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kategorio:Litovaj personaj nomoj
Albert Engström

eta|Albert Engström
**Albert Lawrence John ENGSTRÖM**, naskiĝis 12-an de majo 1869 en Lönneberga, provinco Kalmar, mortis 16-a de novembro 1940 en St Görans Hospitalo en Stokholmo (enterigita en Hult) kaj estis sveda pentristo, desegnisto kaj verkisto. Li estis membro de la Sveda Akademio ekde 1922.

## Vidu ankaŭ 
* Strix (gazeto)

Kategorio:Membroj de la Sveda Akademio
Auður Ava Ólafsdóttir

**Auður Ava Ólafsdóttir** (Rejkjaviko, 1958) estas islanda verkistino.

Ŝi estas instruistino de Arthistorio en la Universitato de Rejkjaviko kaj estrino de la Muzeo de la Universitato de Islando.

## Premioj 
* Premio literatura de la urbo de Reykjavik, 2004
* Menningarverðlaun, 2008
* Prix Page des Libraires, 2010

## Verkoj 
* *Upphækkuð jörð*, 1998
* *Rigning í nóvember*, 2004
* *Afleggjarinn*, 2007
* *Undantekningin*, 2012
* *Ör*, 2016
* *Ungfrú Ísland*, 2018

## Eksteraj ligiloj 
*  Info

Kategorio:Islandaj verkistoj
Haddis Alemayehu

**Haddis ALEMAYEHU** (ሀዲስ ዓለማየሁ) (Debre Markos, 15-a de oktobro 1910 - 6-a de decembro 2003) estis Etiopia verkisto kaj politiko.

## Verkoj 
* *Y-Abesha-nna Ye-Wedehwala gabicha*
* *Teret Teret Ye-Meseret*, 1955
* *Fiqir Iske Meqabir*, 1965
* *Wengelegna Dagna*, 1981
* *Ye-Ilm Ižat*, 1987
* *Tizzita* (Mémoires), 1929

## Eksteraj ligiloj 
* Thomas L. Kane. *Ethiopian Literature in Amharic*. Wiesbaden: Harrassowitz 1975.
* Hailu Fulass, "Realism in Haddis Alemayehu", in: Taddesse Adera & Ali Jimale Ahmed, *Silence is not golden : a critical anthology of Ethiopian literature*. Lawrenceville, NJ: Red Sea Press 1995. ISBN 0-932415-46-6. ISBN 0-932415-47-4.
* Reidulf K. Molvaer. ''Black Lions: the creative lives of modern Ethiopia's literary giants and pioneers*. Lawrenceville, NJ: Red Sea Press 1997.
* All Africa
* *FiQir Iske MeQabir'' - An Ethiopian Masterpiece 
* "Grateful, forever (A tribute to a literary giant - Haddis Alemayehu)", un poème de Kiros Berhane (December, 2003), in Meskot Online Literary Journal.
* http://ethio-press.tripod.com/id4.html

Kategorio:Etiopiaj politikistoj
Kategorio:Etiopiaj ministroj
Kategorio:Etiopiaj verkistoj
Vigdís Grimsdóttir

**Vigdís Grímsdóttir** (Rejkjaviko, 15-a de aŭgusto 1953) estas Islanda verkistino.

Ŝi studis en la Universitato de Islando kaj ŝiaj romanoj estis uzitaj en multaj filmoj

## Verkoj 
* 1997 Älskades länder
* 1997 Z - rakkaustarina
* 1995 Grandavägen 7
* 1995 Jag heter Ísbjörg, jag är ett lejon
* 1995 Kannastie 7
* 1995 Pigen i skoven
* 1994 Flickan i skogen
* 1994 Metsän tyttö
* 1993 Jeg hedder Ísbjörg, jeg er löve
* 1992 Nimeni on Ísbjörg, olen leijona
* 1990 "Vakna Törnrosa" í Sen dess har jag varit här hos er : 12 isländska noveller
* 1996 Je m'appele Ísbjörg, je suis lion

## Eksteraj ligiloj 
*  Website

Kategorio:Islandaj verkistoj
Bernard Zadi Zaourou

**Bernard**-**Bottey**-**ZADI ZAOUROU** (Soubré, 1938) estas ebur-borda verkisto kaj politikisto. Li estis ministro de kulturo kun la registaro de Daniel Kablan Duncan de 1993.

Li estas konsiderita feminisma verkisto kaj teoriisto pri stetiko "DIDIGA" 

## Verkoj 
* *Fer de lance, livre I*, 1975
* *Césarienne (Fer de lance, livre II)*
* *Aube prochaine*
* *Les chants du souvenir*

### Teatro 
* 1968 : *Sorry Lombe*
* 1974 : ''Les sofas et L'œil*
* 1979 : *La tignasse*
* 1981 : *La termitière*
* 1984 : *Le secret des dieŭ*
* 1984 : *Le Didiga de Dizo*
* 1985 : *La guerre des femmes''

## Eksteraj ligiloj 
*  www.100pour100culture.com 

Kategorio:Eburbordaj verkistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Chacha Nyaigotti-Chacha

**Chacha NYAIGOTTI-CHACHA** (Kuria Distrikto, 1952) estas kenja verkisto, instruisto de svahila lingvo kaj sekretario de la *Inter-University Council for East Africa*, la interuniversitata konsilio por orienta Adriko, kaj de aliaj universitatoj.

Li estas doktoro en svahila lingvistiko en la Universitato de Yale.
## Verkoj 
* *The position of Kiswahili in Kenya*, Nyaigotti-Chacha, C., University of Nairobi, Institute of African Studies, 1981
* *Marejeo*, Kenya Lit. Bureau, 1986
* *Wingu Jeusi*, Nyaigotti-Chacha, C., 1987
* *Hukumu*, , Nyaigotti-Chacha, C., Longman Kenya, 1992
* *Ushairi wa Abdilatif Abdalla: Sautiya Utetezi*, Nyaigotti-Chacha, C., Dar es Salaam University Press (DUP), 1992.
* *Traditional Medicine in Africa*, Edited by Sindiga, Isaac, Nyaigotti-Chacha, C. and Kanunah, M. P., East African Educational Publishers, 1995
* *Mke Mwanza*, Nyaigotti-Chacha, C., East Africa Education Publishers, 1997
* *Reforming Higher Education in Kenya: Challenges, Lessons and Opportunities*, Nyaigotti-Chacha, C., Kenya August 2004
* *African Universities in the Twenty-first Century*, Edited by Paul Tiyambe Zeleza Adebayo Olukoshi, Chapter 5: Public Universities, Private Funding: The Challenges in East Africa, Nyaigotti-Chacha, C., 2005

## Eksteraj ligiloj 
*  Academics streaming out of Africa
*  Learning difficulties in Africa

Kategorio:Kenjaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kenjo
Preĝejo Sankta Mikaelo (Csempeszkopács)

**Preĝejo de Sankta Mikaelo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Csempeszkopács.

## Historio 
La paroĥa kirko estis konstruita en la 13-a jarcento. Tiam fosaĵo (jam malaperinta) defendis ĝin. Kelkaj partoj de la originaj freskoj ankaŭ nun estas videblaj (ekzemple bildoj pri apostoloj ĉe la sankteja muro). Oni pentris pli novajn popolecajn bildojn en 1658. La preĝejo apartenas al la plej vizitindaj konstruaĵoj en Hungario.

## Konstruaĵo 
La preĝejo konsistas el 3 partoj. La unua parto estas la kvadrata turo havanta apartan enirejon. meze estas la navo, la enirejo estas flanke. Fine estas la duonronda sanktejoj. Interne Stefano Dorffmeister pentris bildon pri Sankta Triunuo.

Kermeso okazas en la 29-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare

Dosiero:Szent Mihály templom, bélletes kapu, Csempeszkopács2v.jpg|La ĉefenirejo
Dosiero:Szent Mihály templom, CivertanCsempeszkopacs2.jpg|La turo
Dosiero:Csempeszkopacs7.jpg|Parto de la kirko
Dosiero:CivertanCsempeszkopacs8.jpg|Ornamaĵo

Csempeszkopács
Csempeszkopács
Araŝijama

250px|eta|dekstra|Ponto Tra la Luno en aŭtuno
250px|eta|dekstra|Bambuoj en Araŝijama
**Araŝijama** ( 嵐山 signifante Ŝtorma Monto) estas distrikto en la okcidenta ĉirkaŭurbo de Kioto, Japanio . Ĝi ankaŭ aludas al la monto trans la Kacura rivero, kiu formas fonon al la distrikto. Araŝijama estas fama ripozloko.

Notindaj Vidindaj lokoj inkludas en Araŝijama la jenajn:
* La Iŭatajama Simia Parko sur la deklivo de Monto Araŝijama. Ĉirkaŭ 170 simioj vivas en la parko. La simioj estas sovaĝaj (naturaj), ili kutimiĝis al homoj. La parko situas sur malgranda monto ne malproksime de la Saga-Araŝijama fervoja stacio. Vizitantoj povas alproksimiĝi, foti kaj nutri la simiojn.
* La romantika "Ponto Tra la Luno " (渡月橋, Togetsukyō), konsiderinda loko pro ties rigardejo de ĉeriz-floroj kaj aŭtunaj koloroj sur la deklivoj de Monto Araŝijama.
* Tenryū-ji, la ĉefa templo de unu la 15 branĉoj de la Rinzai lernejo, unu el la du ĉefaj skoloj de budhismo, nome zeno en Japanio.
* Kamejama Parko havas ŝtonan monumenton kun poemo de Zhou Enlai: "Arashiyama en la pluvo" por memori lian viziton al Araŝijama.

## Transporto 
Araŝijama estas atingebla per la Keifuku Elektra Fervojo de centra Kioto aŭ per la Hankyū Araŝijama Linio de Osaka. Alie, la JR Saga Araŝijama Stacidomo situas en la distrikto.

## Togetsukyō 
La Togetsukyō estas ponto trans la rivero. La rivero ŝanĝas nomojn ambaŭflanke de tiu ponto. Okcidente de la ponto estas la Hozu Rivero kaj oriente de la ponto estas la Kacura Rivero.

Kategorio:Kioto
Kategorio:Vidindaĵoj de Japanio
Morarji Desai

**Morarji Ranchhodji Desai** (en hindi मोरारजी देसाई , naskiĝis la 29-an de februaro 1896, mortis la 10-an de aprilo 1995) estis barata politikisto, ĉefministro.

En 1930 ligiĝis kun sendependiga movado. Kelkfoje estis malliberigata. De 1956 plurfoje eniris konsiston de registaro, en 1977 iĝis ministro pri financoj, en 1967 vicĉefministro.

Li estis aktivulo de Barata Nacia Kongreso kaj kunlaboranto de Gandhi. En 1969 - post rompo en la partio - iĝis kontraŭulo de Indira Gandhi. En 1975 estis unu el organizantoj de t.n. ago de malobeemo. En la jaroj 1975 - 1977 estis malliberigita. Marte 1977 kiel gvidanto de la partio Janata, kiu gajis parlamentajn balotojn, iĝis ĉefministro. En 1979 cedis de ambaŭ postenoj kaj en 1980 rezignis pri politika agado.

Morarji Desai iĝante ĉefministro estis 81-jara. Lian bonan sanstaton oni klarigis per tio, ke li neniam fumis, neniam drinkis, kaj dum pli ol 50 jaroj ne havis seksajn rilatojn kun virino. Ĉiun tagon komencis per preĝo, ekzercado de jogo kaj trinko de glaso da urino. Vegetarano de la naskiĝo kaj konvinko.

Kategorio:Ĉefministroj de Barato
Kategorio:Joganoj
Kategorio:Vegetaranoj
4448 Phildavis

'*4448 *Phildavis''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo kaj planedologo Philip A. Davis.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Radelfingen

**Radelfingen** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Radelfingen BE** estas komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno en Svislando.

* **Radelfingen (Vechigen)** estas vilaĝo de la komunumo Vechigen de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.
Balthus

**Balthus** ĝuste **Balthasar Kłossowski** de *Rola* (naskiĝis la 29-an de februaro 1908 en Parizo, mortis la 18-an de februaro 2001 en Rossinière en Svislando) estis franca pentristo kaj ilustristo pol-juddevena, kies verkoj dum lia vivo ektroviĝis en Luvro

## Vivo 
Lia patro, pola arthistoriisto Eryk Kłossowski blazono Rola, kiel la patrino Elżbieta Spiro, filino de sinagoga kantoro *Sub Blanka Cikonio* en Vroclavo, okupiĝis pri pentroarto. Ankaŭ lia onklo, Eugen Spiro estis pentristo. En 1914, post eksplodo de la unua mondmilito, familio Kłossowski translokiĝis unue al Germanio kaj poste al Svisio. Oficiale Balthus debutis jam en 1921 per ciklo de 40 desegnitaj per tuĉo bildoj, kiujn faris en la aĝo de 8 jaroj, pri aventuroj de kateto Micuo, kolektitaj en volumo, kiun eldonis kaj enkondukan vorton skribis Rainer Maria Rilke.

En 1924 Balthus revenis al Parizo, kie komencis artismajn studojn. Lia unua ekspozicio okazis en pariza galerio. La pentroarto de Balthus estas originala kaj eskapas klasifikadon. Li konservas realismon, sed interejoj kaj pejzaĝoj pentritaj de li proksimas al superrealismo. Li tamen ne volis esti asociata kun tiu ĉi movado. Propradire li aliĝis al neniu grupo aŭ skolo. Ofta motivo de liaj verkoj estas katoj kaj junaj knabinoj. Krom bildoj Balthus kreis ankaŭ librajn ilustraĵojn kaj la teatrajn.
 de Balthus, 1994-95.]]
Li konsideris sian pentradon profunde religia, kaj la fakton mem de la pentrado - preĝo. Tamen la unua ekspozicio vekis kontroversiojn. La aŭtoro klarigis, ke li montras staton de libereco kaj fido propra al infaneco, la staton de ĝoja senkulpeco.

Frato de Baltazar estis konata franca filozofo Pierre Klossowski.

## Eksteraj ligiloj 
* Balthus en Artcyclopedia.com
* Galerio de la pentraĵoj de Balthus

Kategorio:Francaj pentristoj
Costa Allegra

**Costa Allegra** estas eksa kontener-ŝipo (*Annie Johnson*) transformita en krozoŝipon en 1992. Ĝi apartenas al Costa Crociere de la tutmonda kroz-kompanio Carnival corporation & PLC.

Ĝi estas nun la plej malnova ŝipo de la itala kompanio post la vendo fine de 2011 de ĝia fratina ŝipo: Costa Marina.

## Historio 
La kontener-ŝipo "Annie Jonhson" estis konstruita de la finna societo Wärtsilä en Turku por la sveda kompanio Rederi AB Nordstjernan. Ĝi estis surakvigita la  kaj liverita al sia kliento en decembro samjare. De 1969 ĝis 1986, ĝi estis ekspluatita de la sveda societo kaj poste vendita al greka kompanio Regency Cruises por esti transformita en krozŝipon sub la nomo "Regent Moon", same kiel fratina ŝipo "Axel Johnson" (estonta "Costa Marina"), alinomita "Regent Sun". Tiu transformiĝo fine ne okazis kaj "Regent Moon" restis ĉe la kajo en Perama en Grekio ĝis 1988 kiam ĝi estis vendita al Compania Naviera Panalexandra kaj alinomita "Alexandra". En 1990 la ŝipo estis akirita de Costa Crocere. Costa Crocere entreprenis en Ĝenovo la transformiĝon de la ŝipo, kiu finiĝis en julio 1990.

## Incidento 
La , incendio ekflagris en la ĉambro de elektraj generatoroj de la ŝipo, kiu transportis 636 pasaĝerojn kaj 413 ŝipanojn. La fajro estis estingita, sed senigis la ŝipon de propulso kaj elektro, kiu ekdrivis direkte al Sejŝeloj. Tiu incidento okazis unu monaton kaj duonon post la ŝiprompo de Costa Concordia, alia ŝipo de la kompanio Costa Crociere.

La morgaŭan matenon "Costa Allegra" estis tirata fare de "Trevignon", franca tinus-kapta ŝipo, posedaĵo de la "Compagnie française du thon océanique" (CFTO), direkte al Mahé (Sejŝeloj) kun la tinus-kapta "Talenduic", de la sama kompanio, devojigita al "Costa Allegra" por subteni la unuan ŝipon. Laŭ la ŝip-kompanio, ĉiuj pasaĝeroj bonfartis. "Costa Allegra" atingis la havenon la  kaj pasaĝeroj fine povis elŝipiĝi, ĉu por daŭrigi siajn feriojn en diversaj insuloj de Sejŝeloj, ĉu por tuj reflugi hejmen kun monkompenso de Costa Crociere.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Costa Concordia
* Costa Pacifica

Kategorio:Ŝipoj
Kategorio:Pasaĝeraj ŝipoj
Kategorio:Italaj ŝipoj
Alfred Ŝnitke

eta|Alfred Ŝnitke en 1989
**Alfred Garijeviĉ ŜNITKE** (ruse *Альфре́д Га́рриевич Шни́тке*) naskiĝis la  en Engels ĉefurbo de tiama Volgo-Germana ASSR, RSFSR, Sovetunio, mortis la  en Hamburgo, Germanio estas fama soveta komponisto.

## Vivo 
Li komencis sian muzikstudadon en Vieno en 1946. La komponisto priskribis tiun urbon: "Mi sentis, ke ĉiuj momentoj tie estis ĉeneroj de la historia ĉeno: ĉio estis multidimensia."

Biografiisto Aleksander Ivaŝkin rimarkas, ke en Vieno la juna Ŝnitke "enamiĝis al muziko, kiu estas parto de vivo, parto de historio kaj kulturo, parto de la ankoraŭ vivanta estinteco."

En 1948 la familio enloĝiĝis ĉe Moskvo. Ŝnitke finis sian gradan komponan lernadon en la Moskva Ĉajkovskij Konservatorio en 1961; ekde 1962 ĝis 1972, li laboris tie kiel profesoro. Post tio li aktive verkis filmomuzikon, komponante 70 verkojn dum 30 jaroj.

La soveta burokratio ofte konsideris la verkojn de Ŝnitke suspektindaj; lia Unua Simfonio estis efektive barata de la Komponista Unio. En 1980 la registaro malpermesis Ŝnitken veturi el Sovetunio.

[eta|maldekstra|180ra|Portreton de Ŝnitke pentris *Reginald Gray* en [1972]]

En 1985 la komponiston atakis apopleksio, kiu lasis lin en komato; li preskaŭ mortis, sed baldaŭ pli-malpli resaniĝis, kaj daŭrigis sian komponadon.

Poste Ŝnitke transloĝiĝis en Hamburgon en 1990; tamen lia sano ne restis bona: la komponisto havis pliajn apopleksiojn, kaj fine mortis la 3-an de aŭgusto, 1998. Li estis enterigita en la 10-a tereno de la moskva Novodeviĉje tombejo.

En Moskvo sukcese funkcias la *Moskva Ŝtata Muzika Ŝnitke Instituto*.

## Verkoj 
La fruaj komponaĵoj de Ŝnitke montris la fortan influon de Dmitri Ŝostakoviĉ, sed kiam la itala komponisto Luigi Nono vizitis Sovetunion, Ŝnitke ekinteresiĝis pri seria muziko, kiu videblas en lia verko *Muziko por Fortepiano kaj Ĉambra Orkestro*. Unufoje li skribis: "La celo de mia vivo estas unuigi seriozan muzikon kaj salonmuzikon, eĉ se, farante tion, mi rompos mian kolon."

Poste li kreis novan muzikstilon, "polistilismo", en kiu li kombinis muzikon de diversaj stiloj kaj epokoj. Tamen, plimalsaniĝante, Ŝnitke sian aŭdacan stilon grade forlasis por muziko pli trankvila.

Ŝnitke interalie verkis naŭ simfoniojn, kelkajn solo-verkojn, kaj multe da ĉambraj kaj ĥoraj komponaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  Intervjuoj kun Alfred Ŝnitke
*  Plena listo de verkoj de Ŝnitke 
* ,  Oficiala retejo de la *Moskva Ŝtata Muzika Ŝnitke Instituto*

Kategorio:Sovetiaj komponistoj
Noiron-sous-Gevrey

**Noiron-sous-Gevrey** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Historio 
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
* **Neiro** en 801,
* **Ville Neronus** en 952,
* **Neyrons** en 1212,
* **Noiron-les-Cîteaux** ekde 1657,
* **Noiron-sous-Gevrey** ekde 1886.

En 1212, la monaĥoj de Cistercio ekkonstruis la ponto de la Arveaux.

## Geografio 
maldekstra|eta|Ponto de la Arvaux
Noiron situas proksimume 10 kilometrojn de Gevrey-Chambertin kaj 14 kilometrojn de Nuits-Saint-Georges.

La du riveretojn Boïse kaj Chairon kunfluas kune en la komunumo por formi la rivero Varaude.
La rivero Varaude kaj la rivero Sansfond kuciĝis en la ponto (akvedukto) de la Arvaux.

### Demografio 
### Ekonomio 
eta|maldekstra|Dromo por veturiletoj
Oni kulturas tritikon, hordeon, kolzon, cepon kaj mustardon.

Tie estas dromo por veturiletoj (karting).

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon en 2004 (0,50%) sed 0 voĉdonon en 2009.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
Pagaxaro de la paroĥo 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Fredelia

[eta|Historia foto surbildkarta de la Mittenwalder-strato en [Kreuzberg (Berlino), kie estis la sidejo de la firmao *Fredelia*.]] La akcia kompanio **FREDELIA** estis modela ekzemplo por eta firmaoborso. Ĝi troviĝis en Berlino.

## Prezentado de la temo 
6.000 kompanioj nur en Germanujo devas fermi ĉiun jaron, ĉar taŭga posteulo nenie estas trovita. Sekve necesas kunvenigi entreprenorientite pensantajn gvidantojn kaj posedantojn de mezgrandaj entreprenoj, kiuj estas serĉantaj posteulon. Krom komercaj kaj profesiaj postuloj de la transdonota kompanio nepras reflekti ankaŭ individuajn kapablojn kaj fortojn de la celita posteulo, por ke tradiciaj familiaj firmaoj daŭru vere sukcese.

## Vendado 
Alies dumvivan laboron daŭrigi samtempe povus esti vojo al multpromesa propra ekzisto ekonomia. Por firmaoposendanto foriro el profesia laboro signifas granda paŝo akurate pripensota. Trovi en la konekso de korporacia vendo taŭgan posteulon estas afero kompleksa kaj peniga. Eĉ pli grava estas la sistema, al propraj bezonoj adaptigita serĉado de nova posedanto. Fredelia AK apogas la koncernatajn personojn en la diskreta malkovro de konvena aĉetonto, kiu daŭrigus la vivoverkon.

## Aĉetado 
Spertaj gvidemuloj kun entreprengvidadaj ambicioj povus bone imagi transpreni kaj administri entreprenon. Ĉiujare ĉirkaŭ 22.000 entreprenistoj nur en Germanujo bezonas posteulon. Proksimume 80% el ili, speciale en la kampo mezgranda, pro kialoj diskretecaj tion ne faras publike. Fredelia AK estos kunulo kaj kunlaboros trovi la ĝustan kompanion, kiu povas fariĝi bazo por la estonta vivoverko de interesiĝantoj. Akompano tra la tuta procedo memkompreneblas.

## Superrigardo pri la servoj de Fredelia AK (kaj similaj organizoj) 
* aktiva alparolo de ĉiuj interesiĝantoj
* disvolviĝo de individua serĉostrategio
* farado de konceptoj, ekspertizoj privaloraj, profiloj
* helpo dum ektranspreno
* helpo dum intertraktadoj
* kreo de negoca plano
* prezento de potencialaj partneroj
* realigo de financadaj testoj
* subteno por la unua komenca analizo
* vasta surmerkata reserĉo

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de Fredelia AK.  , 

## Notoj 
Kategorio:Ekonomio de Berlino
Kategorio:Borsoj
Kategorio:Germanaj firmaoj
4436 Ortizmoreno

'*4436 *Ortizmoreno''''' estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Ewan Barr elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la hispana astronomo José Luis Ortiz Moreno, de la Instituto de Astrofisiko de Andaluzio, la unua kiu anoncis la malkovron de la nanoplanedo Haŭmeo (kvankam ĝi estis observita de Michael E. Brown kaj lia teamo ses monatojn antaŭ).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ewan Barr
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983