open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Atarfe

eta|maldekstre|Situo de Atarfe en la provinco.

**Atarfe** estas komunumo en la hispana provinco Granada en la regiono Andaluzio kun areo de 47&nbsp;km². En 2007 Montefrio estis 14144 loĝantojn.

Estas sur la nordcentra parto de la Vega de Granada, ĉe la deklivaro de Sierra Elvira, en la komarko Vega de Granada. Limas kun la municipoj Moclín, Colomera, Albolote, Maracena, Granado, Santa Fe, kaj Pinos Puente. Tra ties municipo trafluas la riverojn Colomera kaj Cubillas. Temas pri unu de la 35 municipoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado, je 7 kilometroj de la ĉefurbo, Granado. En la lastaj jaroj, estas konsiderata parte kiel malgranda dormurbo ĉar granda parto de ties loĝantoj pendolveturas al Granado studi aŭ labori.

Ties ekonomio estas bazata sur la sektoro serva kiel ĉe la aliaj municipoj de la zono, kvankam dum la 20a jarcento ĝi estis konsiderata granda kerno de produktado de sukerkano el la fekundaj teroj de la Vega.

Ĝi havas submunicipojn Caparacena, Sierra Elvira kaj Hurpe. La municipa teritorio enhavas la areon de la Alvorezervejo de Cubillas.

La koordinatoj estas jenaj: .

## Vidu ankaŭ 
* Atarfe-Santa Fe (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo 


Kategorio:Municipoj de Provinco Granada
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Arbaraventurejo

[dekstra|eta|Arbaraventurejo en [Bretonio]]
**Arbaraventurejo** estas enarbara ejo, kie fiksaj sekurigitaj instalaĵoj ebligas iri, pli-malpli akrobate inter arboj aŭ sur aliaj naturaj aŭ aldonitaj pasejoj. Ĉiu respondecas pri la propra sekuro per individuaj sekurigiloj kontraŭfalaj (balteo, kordo, konektiloj, ktp.) fiksitaj sur kablo instalitaj laŭ la tuta vojo.

## Historio 
Jam en la 1930-aj jaroj ekzistis en la italaj Dolomitoj duobla kordo fiksita inter du rokaj pintoj, sur kiujn volontuloj povis kuŝi sin kaj rampi por trairi aere ĝis la alia flanko.

La nomo de tia instalaĵo kaj ekzerco estis tirolaĵo.

En 1987 stucistoj el la regiono de Annonay (Francio) estis inter la unuaj, kiuj proponis arbogrimpadon en sekurigita medio, nomitan *Accrobranche*.

La unua daŭra strukturo inter arboj kaj muroj de malnova fortikaĵo kreiĝis en 1989 ĉe la Fort des Rousses, departemento Jura.

Alia parko kreiĝis en 1994 en Estables, Centra Masivo, sed kutime oni agnoskas kiel veran praulon la aventurejon de Serre-Chevallier, en la Altaj Alpoj en 1995.

Ĝis 1998 ekzistis nur ĝis dek arbaraventurejoj, unue en montaro kaj sur skiejoj kiel someraj sportejoj. Poste ili disvastiĝis en turismaj ejoj, kiel ĉe la maro. Nuntempe ili troveblas preskaŭ ĉie ĝis en la urbocentroj, kiel ekzemple en Liono.

## Nuntempe 
eta|dekstre|Arbaraventurejo
Ekde la jaro 2000 arbaraventurejoj multobliĝis kaj ekzistas nun preskaŭ 500 en Francio.

En 2006, la arbaraventurejo L'Audibergue - La Moulière instalis tirolaĵon 470 m longan. Tiu ĉi estas nuntempe la plej longa en Francio.

## Vidu ankaŭ 
* Arbogrimpado
* ŝnurparko
* "ŝnurludejo" (d:Q16572235), ŝnura parto de infanludejo por pli junaj homoj
* "ŝnurglitilo" (d:Q1154882), ŝnura aparato por transportado per gravito

## Eksteraj ligiloj 
* Listo de parkoj kaj arbaraventurejoj en Francio
* Gvidlisto laŭ regionoj kaj departementoj de arbaraventurejoj kaj arbogrimpado en Francio 

Kategorio:Arbaro
Kategorio:Ŝatokupoj
Brunegg-Glaĉero

**Brunegg-Glaĉero** (germane **Brunegggletscher**) estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 4,5 km, larĝeco de 1,5 km kaj kovras areon de 6,5 km².

## Priskribo 
La glaĉero havas sian originon je proksimume 3600 m s.m. ĉe la montokresto inter Bishorn en okcidento kaj Brunegghorn en oriento. Tra la firnkovrita pasejo *Bisjoch* ĝi estas ligita en alteco de 3549 m kun Bis-Glaĉero. Brunegg-Glaĉero fluas nordokcidenten kaj estas disigita per la rokresto de *Stierberg* (3507 m s.m.) de la paralele fluanta Turtmann-Glaĉero. Nordokcidente Brunegg-Glaĉero estas flankita de Barrhorn (3610 m s.m.). En sia suba regiono la glaĉero dividiĝas en du flanklangojn, kies unua kiel tributglaĉero nutras Turtmann-Glaĉeon, dum la alia finiĝas je proksimume 2500 m s.m. Ĝia degelakvo alfluas la riveron *Turtmänna*, kiu trafluas la *Turtmann-Valon* kaj alfluas al Rodano.

## Historio 
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko en la mezo de la 19-a jarcento ankaŭ la norda lango estis ligita kun la glaĉero de la Turtmann-Glaĉero. Brunegg-Glaĉero estis unu el la malmultaj glaĉeroj, kiuj ankaŭ inter la jaroj 1980 kaj 2000 averaĝe kreskis. Ek de tiam ĝi tamen forte retiriĝis, ekstreme ĝi fordegelis en la varmega somero 2003, kiam ĝi malkreskis je 156,9 m en unu sola ablacisezono.

## Altmontara Turismo 
Sur rokpodio norde de Brunegg-Glaĉero situas sur alteco de 2519 m s.m. la Turtmann-Kabano de Svisa Alpismo-Klubo (SAC). La kabano estas elirejo por montgrimpado kaj glaĉerturoj en ĝia ĉirkaŭaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* Brunegg-Glaĉero sur la Svisa Glaĉermezurreto de ETH Zuriko

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Valezo
Cheilon-Glaĉero

**Cheilon-Glaĉero** (france **Glacier de Cheilon** ankaŭ skribita *Glacier de Cheillon*, germane **Cheilongletscher**) estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de 3,5 km, averaĝan larĝecon de 0,7 km kaj kovras areon de proksimume 4,5 km². 

## Priskribo 
Cheilon-Glaĉero situas sur la teritorio de la komunumo Hérémence. Ĝi estiĝas je la norda piedo de Mont Blanc de Cheilon el du flankaj brakoj. La okcidenta tributglaĉero havas sian originon sur la firnkovrita pasejo *Col de Cheilon* (3243 m), kie ĝi estas ligita kun Giétroz-Glaĉero. La orienta brako havas sian originon sur la pasejo *Col de la Serpentine* (3547 m), kie ĝi estas ligita kun Serpentine-Glaĉero kaj Tsijiore-Nouve-Glaĉero. En la valo Cheilon-Glaĉero fluas kun relative malkruta deklovo de inter 10 kaj 12 % norden. Je ĝia okcidenta flanko troviĝas la monto *Luette* (3548 m) kaj oriente la montoj *Pointes de Tsena Réfien* (kun alteco ĝis 3500 m). La glaĉerlango finiĝas sur alteco de 2700 m. El ĝi fontas la rivero Dixence kiu trafluas la Baraĵlagon de Dix kaj poste alfluas Borgne, kiu siavice estas alfluanto de Rodano.

## Historio 
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko en la 19-a jarcento Cheilon-Glaĉero estis proksimume 1.5 km pli longe ol hodiaŭ kaj finiĝis je la alteco de la hodiaŭa baraĵlago.

## Altmontara turismo 
Sur rokpodio okcidente de la glaĉero situas je alteco de 2928 m s.m. la Dix-Kabano (france *Cabane des Dix*) de la Svisa Alpismo-Klubo (SAC). La kabano estas elirejo de montgrimpadoj kaj glaĉerturoj en la regiono de Mont Blanc de Cheilon.

## Eksteraj ligiloj 
* Cheilon-Glaĉero sur la Svisa Glaĉermezurreto de ETH-Zuriko

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Valezo
Blas Infante

**Blas Infante Pérez de Vargas** (naskita en Casares, Malago la 5-an de julio 1885 - mortinta en Sevilo la 11-an de aŭgusto 1936) estis hispana politikisto, verkisto kaj muzikologo, konsiderata kiel fondinto de la andaluza patrujo. Por Andaluzio li mem realigis la naciajn simbolojn: flago, blazono, himno de Andaluzio.

[eta|maldekstra|Skulptaĵo de Blas Infante, patro de la andaluzismo kaj esperantisto, [Arundo, Hispanio|maldekstra]]
Lia etnisma idealo estis federisme orientita kaj kuplita al strebo de sociaj kaj ekonomiaj reformoj, sub la influo de georgismo.

Sub lia inspiro la Asembleo de Arundo (1918) aprobis ĉarton bazitan sur la aŭtonomisma Federa Konstitucio de Antequera, 1883. Dum la Dua Hispana Respubliko la andaluzismon reprezentis Junta Liberalista, federisma partio de li gvidata. Blas Infante estis mortigita de la frankistoj komence de la civila milito, kiam la kontraŭrespublika armeo eniris Sevilon, ĉar danĝera aŭtonomisto kaj speco de liberpensa socialisto.

[eta|400|Azuleĥa bildo de Blas Infante, en la avenuo Blas Infante de [Jerez de la Frontera|Jerez.]]

## Blas Infante kaj Esperanto 
Blas Infante parolis Esperanton. Samkiel L. Zamenhof ankaŭ Blas Infante donis al siaj kreaĵoj naciisman internaciisman karakterizon. En lia prelego Juan de Dios Montoto de Sarriá menciis ankaŭ 'Esperanton kiel videbla arkitekturo en la Domo de Blas Infante en Coria del Río' (Sevilo). En la strato O'Donnell (Sevilia) troviĝas Fondumo Blas Infante

## Libroj 
* 1915 El ideal andaluz
* 1920 Motamid, ultimo rey de Sevilla
* 1921 Cuentos de animales
* 1921 La dictadura pedagógica

## Eksteraj ligiloj 
* Fundación Blas Infante 
* Domo-Muzeo de Blas Infante en la retejo de la Centro de Studoj Andaluzio

## Referencoj 
Kategorio:Andaluzio
Kategorio:Andaluzaj politikistoj
Kategorio:Hispanaj politikistoj
Kategorio:Ekzekutitaj personoj de Hispanio
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Viktimoj de frankismo
Corbassière-Glaĉero

**Corbassière-Glaĉero** (france **Glacier de Corbassière**, germane **Corbassièregletscher**) estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj. Kun longeco de 9,8&nbsp;km, averaĝa larĝeco de 1&nbsp;km kaj surfaco de 17,4&nbsp;km² ĝi apartenas al la plej grandaj glaĉeroj de la Kantono Valezo.

## Priskribo 
Corbassière-Glaĉero havas sian originon je alteco de 4000 m s.m. je la norda deklivo de Grand Combin. Sur alteco de 3300 ĝis 3400 m s.m. situas tre vasta glaciareo kun tre malgranda deklivo, kies limon formas en okcidento la rokpintoj de Maisons Blanches (kun altecoj ĝis 3682 m s.m.). Poste la glaĉero fluas post malforta kurbiĝo norden. Ĝiajn flankojn formas nun en okcidento la pintoj de Combin de Corbassière (3716 m s.m.) kaj Petit Combin (3663 m s.m.) kaj en oriento Tournelon Blanc (3702 m s.m.) kaj Grand Tavé (3158 m s.m.). La glaĉerlango nuntempe finiĝas sur alteco de proksimume 2300 m s.m.

La degelakvo de Corbassière-Glaĉero fluas tra *Torrent de Corbassière* al la rivero Dranse de Bagnes, kiu tra la Val de Bagnes alfluas al Rodano.

## Historio 
Post la kulmino de la Eta Glaciepoko en la mezo de la 19-a jarcento la glaĉero retiriĝis proksimume 1.5&nbsp;km.

## Altmontara Turismo 
Sur flanka moreno je la orienta bordo de la suba glaĉerparto situas la François-Xavier Bagnoud-Kabano en alteco de 2645 m s.m., kiu antaŭe nomigis *Kabano de Panossière*. Ĝi estas la elirpunkto por montgrimpadoj kaj glaĉerturoj en la regiono de la Grand Combin-Masivo.

## Eksteraj ligiloj 
* Gorbassière-Glaĉero sur la Svisa Glaĉermezurreto de ETH-Zuriko

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Valezo
Harkakötöny

**Harkakötöny** (harkakotonj) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunhalas. Harka estis mezepoka alta rango, Kuthen estis kumana estro.

## Bazaj informoj 
* Areo: 53&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1000
* Poŝtkodo: 6136
* Telefonprefikso: 77

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kiskunfélegyháza-Kiskunhalas.

## Historio 
La nomo *Ketzenszállás* aperis unuafoje en 1493, *Harka* en 1686. Ŝajnas, dum la turkoj la regiono senhomiĝis, ĉar poste oni trovis 2 setlejojn **Harka-puszta** kaj **Kötöny-puszta**, apenaŭ loĝataj. En 1872 Tázlár fondiĝis ankaŭ kun la tieaj kampoj. Memstara municipo Harkakötöny fondiĝis en 1949.

Apud la vilaĝo fiŝlago troviĝas.

## Vidindaĵo 
* remparo de Ĉorso

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Jászszentlászló

**Jászszentlászló** (jAssentlAslO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunmajsa. La nomo signifas jasa-sankta-Ladislao.
[eta|dekstra|300px|[Ladislao la 1-a (Hungario), pri kiu nomiĝis Jászszentlászló]]

## Bazaj informoj 
* Areo: 60&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2600
* Poŝtkodo: 6133
* Telefonprefikso: 77

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kiskunfélegyháza-Kiskunhalas.

## Historio 
Ŝajnas, ne hungaroj, sed kumanoj fondis la vilaĝon. Laŭ la turka administrado en 1570 oni trovis vilaĝon Szentlászló. La Habsburgoj en 1699 forpelis la turkojn. Leopoldo la 1-a senrajte vendis ankaŭ tiujn kampojn al Ordeno de germanaj kavaliroj (Teŭtonoj). En 1745 komunumoj de Jákóhalma, Jászdózsa, Mihálytelek kaj Felsőszentgyörgy reaĉetis la kampojn. Formiĝis vico da farmoj. La vilaĝo naskiĝis en 1873. Kolĥozo formiĝis en 1949.

Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, vendejo nomata Malom.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al Ladislao la 1-a (Hungario) de 1902
* kalvinana preĝdomo de 1995
* monumentoj pri la mondomilitoj
* skulptaĵo pri [Ladislao la 1-a (Hungario)
* ronda lago
* ventomuelejo

## Ĝemelkomunumoj 
*  Eggolsheim, Germanio
*  Szárhegy, Rumanio
* Tótfalu

## Similaj komunumoj 
* komunumoj de jasoj: vidu Jászberény
* komunumoj de Szentlászló en Hungara reĝlando
Oni fondis Asocion pri Ladislao la 1-a (Hungario).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Bhimbetka

**Rokaj kaŝejoj en Bhimbetka** estas arkeologia trovejo en Barato en la centra ŝtato Madhja-Pradeŝo. Troviĝas ĉi tie kvanto de rokaj kaŝejoj, kiuj estas ornamitaj de kvanto da surmuraj pentraĵoj, kies deveno tuŝas ĝis ŝtonepoko. La aĝo de la pentraĵoj estas taksata preskaŭ je 9000 jaroj, kio vicigas ilin al la plej aĝaj en la mondo. Ekde la jaro 2003 ili estas parto de monda heredaĵo.

## Bildaro 

Information_Palette_Bhimbetka_(3).jpg
1_of_the_rock_shelter_caves_at_Bhimbetka,_Madhya_Pradesh.jpg
Rock Shelter 15, Bhimbetka 02.jpg
Dancing painting at Bhimbetka.jpg
Montaraj fervojoj en Barato

**Montaraj fervojoj en Barato** estas komuna markigo por kelke da fervojoj, kiuj troviĝas en montaraj regionoj en Barato. Plejparte ili kondukas de marbordo en pli alte situantajn lokojn, dum kio ili superas en mallonga sektoro altan altigon. La reto de tiuj ĉi fervojoj troviĝas ekde la jaro 1999 en listo de mondaj heredaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Barata fervojo: La giganta transporta sistemo 

Kategorio:Fervojaj linioj en Azio
Kategorio:Konstruaĵoj en Barato
Kategorio:Transporto en Barato
Konarako

eta|304x304ra|Una de las ruedas del carro del Templo del Sol de Konark.
**Konarako** estas malgranda urbo en la barata Oriso ĉe marbordoj de Bengala Golfo. Nombro de loĝantoj en la jaro 2001 nur je malmulte superis 15000. La urbo estas konata precipe danke al konservitaj malnovaj memorigaĵoj en la ĉirkaŭaĵo. Eble plej signifa estas Suna templo de Surjo, la dio de suno, kiu estis konstruita jam en la 13-a jarcento. Ekde la jaro 1984 ĝi estas parto de listo de monda heredaĵo de Unesko.

Kategorio:Urboj de Barato
Ĝermolisto de kolombiaj esperantistoj

## A 
### Gustavo Ariza 
**Gustavo ARIZA** (naskiĝis la , forpasis 35-jara la ) estis juna aktiva kolombia esperantisto. Li interalie partoprenis en Vikipedio kaj organizis nacian kolombian kongreson de Esperanto en 2007 en sia hejmurbo Neiva.
* Vikipediista paĝo de Gustavo
* retĵurnalo de Gustavo, arkivigita la 25-an de feb. 2017
* Anonco de la forpaso en la retlisto "esperanto-en-kolombio" la 24-an de feb. 2008, arkivigita la 5-an de jan. 2013

## R 
### Rodrigo Ramírez Zuluaga 
**Rodrigo A. RAMIREZ** **ZULUAGA** (naskiĝis en "Santuario" Antiokio la 4-an de novembro 1963) Estas kuracisto, kiu eklernis Esperanton en 1985, kaj komencis partopreni en la movadon dum la jaro 1992, kunlaborante en la organizo de pluraj Kolombiaj Esperanto-tagoj. Reprezentis la kolombian esperantistaron kiel prezidanto kaj organizanto de la "4-a Tutamerika Kongreso de Esperanto 1999" (4a TAKE-99). Dum tiu evento lanĉis la proponon difini la trajtojn de "Kompetenta esperantisto" (vidu la inaugura parolado en la postkongresan bultenon). Ankaŭ proponis kaj komencis plenumi kolekton por la "Kolombia Antologio" poste nomita Jubilea kolombia Krestomatio (vidu blogo kaj retpaĝo Iperniyti) kaj prezentis la rezultojn de la laboro de 2000 ĝis 2005 per **prelego** dum la 11-a Kolombia kongreso de esperanto (KKE) la 14-an de novembro 2005.

Kolombio
Kategorio:Esperanto-movado en Kolombio
Jindřichův Hradec (kastelo)

eta|200px|maldekstra|la kastelo en 1905
eta|250px

**Kastelo Jindřichův Hradec** troviĝas en samnoma historia urbo en Ĉeĥio, Sudbohemia regiono.

Ĉ. trihektara konstruarealo kun 320 ĉambroj, post Kastelo de Prago kaj kastelo Český Krumlov la plej ampleksa en la tuta lando, entenas proksimume 10 mil artaĵojn kaj similan nombron da historiaj libroj.

## Historio 
Origine gotika burgo, rekonstruita je ampleksa renesanca rezidejo kaj grave damaĝita de incendio en 1773, estis renovigita komence de la 20-a jarcento kaj rekonstruita en 1976-1994.

## Vidindaĵoj 
La kastelo estas alirebla ekde aprilo ĝis oktobro en kvar ĉiĉeronataj linioj:

# Kastelaj reprezentaj salonoj ekipitaj en stiloj ekde renesanco ĝis klasikismo, rondelo
# Gotika burgo - mezepoka palaco kun originaj surmuraj pentraĵoj, kapelo de Sankta Spirito, reĝa salonego, unika nigra kuirejo
# Konstruhistoria evoluo de la burgo kaj kastelo, klasikismaj salonoj kun meblaro el la ĉaskastelo Jemčina, bildgalerio, rondelo
# Nigra turo, malsattorturejo kaj restaĵoj de la origina burga kuirejo

La kastelo estas ĉirkaŭita de priflegata renesanca ĝardeno.

En la turima sezono en ĝi okazas multaj kulturaj aranĝoj kaj specialaj noktaj trarigardoj kun la Blanka fantomsinjorino.

Image:Jindřichův.Hradec.zámek.rondel1.JPG
Image:Jindřiĉův.Hradec.zámek.nádvoří.JPG
Image:Jindrichuv Hradec-castle5.jpg
Image:Jindrichuv Hradec-castle4.jpg

## Literaturo 
* Bůžek, Václav: *Dvory velmožů s erbem Růže*. Praha : Ml. fronta, 1997. 315 p. ISBN 80-204-0651-4
* Papírníková, Irena - Kozel, Bohumil: *Albumo de sudbohemiaj memorindaĵoj. Burgoj kaj kasteloj*. České Budějovice: Esperanto-klubo "La Progreso", 1980. 40 p.

## Eksteraj ligiloj 
* Praktikaj turismaj informoj kaj fotografaĵoj  angle

Kategorio:Jindřichův Hradec
Kategorio:Kasteloj en Sudbohemia regiono
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Burgoj fonditaj en la 13-a jarcento
Kategorio:Naciaj kulturaj memorindaĵoj en Sudbohemia regiono
Chhatrapati Shivaji

**Chhatrapati Shivaji** estas fervoja stacidomo troviĝanta en barata metropola urbo Bombajo. Ĝi estis konstruita en la jaro 1888 en stilo de viktoriana gotiko kaj hodiaŭ ĝi apartenas al ĉefaj memorigaĵoj de la tuta Bombajo. Pro sia historia valoro la stacidomo estis en la jaro 2004 alvicigita en liston de monda heredaĵo

Kategorio:Fervojaj stacioj en Barato
Kategorio:Konstruaĵoj en Barato
Arbogrimpado

eta|Viro grimpas arbon
**Arbogrimpado** estas sporto kaj ŝatokupo, kiu ebligas malkovron de arboj kaj ties medio grimpante sur la branĉoj.

Necesas sekurmaterialo kiel balteo, ŝnuroj, nodoj, pulioj, ktp.

La grimpisto uzas la branĉojn por grimpi ĝis la kapo de la arbo. La ŝnuro helpas sekuriĝon dum la grimpo kaj malgrimpo.

Arbogrimpado en sekurigita medio estas tre bona maniero por observi kaj malkovri arbojn, koni la faŭnon kaj flaŭron kiu ĉirkaŭas onin kaj atingi konduton naturrespekteman.

## Historio 
Infanoj de ĉiam surgrimpis arbojn.

### En Francio ''"Grimpe d'arbres"* 
Fine de la 1980-aj jaroj arboŝatantoj deziris malkovrigi la arban medion al plej granda nombro de homoj.

Iuj estis arboristoj, aliaj aktivigis por la naturmedio, estis socilaboristoj aŭ artistoj naturŝatantaj. Pro tia komuna pasio ili establis unuajn teknikojn per ŝnuroj por ke iu ajn povu grimpi ĝis arbokape: *"Grimpe d'arbres"* en sekurigita medio naskiĝis.

De tiam teknikoj daŭre pliboniĝis kaj por sekureco kaj por respekto de la arboj.

### En Usono *"Tree climbing"* 
Profesiaj arbistoj surgrimpris arbojn ekde la 1940-aj jaroj en Nord-Ameriko. Sed nur komence de la 1980-aj jaroj *"Tree climbing"* naskiĝis kiel libertempa agado, antaŭenigita ĉefe de mediprotektantoj.

## Nuntempe 
Nuntempe ekzistas multe da lokoj, kiuj proponas arbogrimpadon en sekurigita medio. Ekzistas diversaj deponitaj markoj:
* *tree climbing*
* *arboring*
* *tree trekking*
* *grimpe d'arbres*
* *Accrobranche*®
* *Escalad'arbre*
* *Arbr’Evasion*®
* *Arbo-escalade*
* *Arbogrimp''
* ktp.

## Vidu ankaŭ 
* Grimpado
* Arbaraventurejo

## Eksteraj ligiloj 
* TTT-ejo de tree climbing (USA)
* GOTC: Organizo de arbogrimpantoj (USA)
* TTT-ejo de grimpe d'arbres (France) 
* SNGEA: Sindikato de grimpistoj helpantoj en arboj (France) 

Kategorio:Sportoj
Kategorio:Arbaroj
Kategorio:Ŝatokupoj
Internacia Societo de Esperantistaj Juristoj

La **Internacia Societo de Esperantistaj Juristoj** (ISEJ) estis fondita dum la Universala Kongreso (UK) en Ĝenevo en 1906. Ĝi havis jenajn celojn: krei internaciajn aferajn rilatojn inter juristoj per Esperanto, labori per Esperanto por la evoluo de la internacia kaj kompara juro, verki juran terminaron en Esperanto.  

Ĝis la unua mondmilito la societo kalkulis 160 membrojn. Gvidis ĝin prokuroro Degon, ĝenerala sekretario; prezidis ĝis minimume 1934 advokato Alfred Michaux el Boulogne-sur-Mer; ĝia organo estis "La Revuo". Dum la 17-a UK en Ĝenevo en 1925 estas elektita estraro en kiu oficis krom advokato Michaux advokato Józef Litauer el Varsovio kaj advokato Siegfried Liebeck el Berlino. Ĝenerala sekretario estis advokato Chapron el Le Mans, kiu ankaŭ gvidis la fakan kunvenon dum la UK en Romo en 1935. La societo havis siajn kunvenojn dum la UK. Aperis kelkaj jarlibroj de la societo kaj en 1932 germana-Esperanta jurista vortaro verkita de Siegfried Liebeck.

## Vidu ankaŭ 
* Juristoj esperantistaj

## Referencoj 
Juro
Universitato de Primorska

La **Universitato de Primorska** (UP, slovene *Univerza na Primorskem*, itale *Università del Litorale*) estas ŝtata universitato en la slovena regiono Primorska. Ĝi estis fondita la  kaj troviĝas en la urboj Koper (Kapodistrio), Izola kaj Portorož.

En 2008 ĝi havas ĉ. 100 profesorojn kaj 5.400 studentojn. Administre ĝi konsistas el kvar fakultatoj, du kolegioj kaj du esplorejoj:
* Fakultato pri klerigado (Koper)
* Hom-scienca fakultato (Koper)
* Fakultato pri organizado kaj administrado (Koper)
* Fakultato pri matematiko, naturscienco kaj informadika tekniko (Koper)
* Kolegio pri turismiko (Portorož)
* Kolegio pri publika sano (Izola)
* Esplora Centro Koper
* Primorska Instituto pri Natursciencoj kaj Tekniko (Koper, de 1994)

## Eksteraj ligiloj 
* www.upr.si La universitata retejo

Primorska
Városföld

**Városföld** (vAroŝfold) estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kecskemét. La nomo signifas urbokampo.
300ra|eta|dekstra|Városföld el la aero
* Areo: 63&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2250
* Poŝtkodo: 6033
* Telefonprefikso: 76

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo, aŭtoŝoseo kaj fervojo Budapeŝto-Szeged. Kecskemét troviĝas 10, Budapeŝto 100 km-ojn for.

## Historio 
En la mezepoko la neloĝataj kampoj apartenis al Kecskemét. La Habsburgoj en 1699 forpelis la turkojn. La nomo aperis en dokumentoj en la 17-a jarcento. Formiĝis vico da farmoj, krome oni profitis la kampojn paŝtejo. La vilaĝo naskiĝis en 1952.

## Vidindaĵo 
* freŝa katolika preĝejo omaĝe al Sankta Jozefo de 1987

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Sasano

**Sasano** (mortis ĉirkaŭ la jaro 200) estis grandpastro de templo de diino Anahita en urbo Staĥro en irana provinco Farso (greke Persis kaj samtempe fondinto de familio, kiu komencante Ardaŝiro la 1-a (224 -240/241) regis pli ol kvarcent jaroj al Irano kaj Mezopotamio (de tie sasanidoj).

Sasano estas unu el la plej misteraj figuroj de antikva persa historio. Laŭ plej verŝajna parolo li estis patro de Papako, la pli posta reĝo en Staĥro kaj avo de reĝo de reĝoj Ardaŝiro la 1-a, kiu forbatis la partan imperion kaj fondis novpersan imperion. Sed kelkaj fontoj asertas, ke Sasano estis fakte la patro de Ardaŝiro kaj ke Papako akceptis lian filon sole kiel propran. Tiu ĉi ĥaoso kaŭzas diametre diferencajn interpretadojn pri la komencoj de la sasanida historio.

## Literaturo 
* Klíma, O.: *Sláva a pád starého Íránu*, Praha 1977.
* Schippmann, K.: *Grundzüge der Geschichte des sasanidischen Reiches*, Darmstadt 1990.

Kategorio:Mortintoj en 200
Kategorio:Sasanidoj
Apostag

300px|eta|dekstra|Preĝejo de Apostag
300px|eta|dekstra|Apostag
300px|eta|dekstra|Apostag
**Apostag** (apoŝtag) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kunszentmiklós.

## Bazaj informoj 
* Areo: 32&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2100
* Poŝtkodo: 6088
* Telefonprefikso: 78

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo (kontraŭe estas Baracs), laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Baja, laŭ fervojo Kunszentmiklós-Dunapataj. Budapeŝto troviĝas 76, ponto ĉe Dunaföldvár 13 km-ojn for.

## Historio 
La vilaĝo estis loĝata jam dum la neolitiko kaj ferepoko. Poste la avaroj konstruis terfortikaĵon. La unua mencio devenis el 1217. La Habsburgoj en 1699 forpelis la turkojn.

## Vidindaĵoj 
* baroka katolika Kirko Ĉieliro de Jesuo (Apostag) de ĉ. 1770, la turo estas 23 m-ojn alta
* baroka sinagogo de 1768
* baroka luterana Luterana preĝejo (Apostag) de 1715

## Famuloj 
* verkisto Lajos Nagy naskiĝis en 1883


Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Attila Vári (verkisto)

**VÁRI Attila** estas rumanuja hungara verkisto, poeto naskiĝinta la  en Dumbrăvioara. Li estis eksedzo de aktorino Kinga Illyés.

## Biografio 
Attila Vári mezlernejon Attila Vári finis en Marosvásárhely, li estis studento de aktoraltlernejo, poste studento en Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo, fine li akiris diplomon de reĝisoro en Bukareŝto. En 1968 li iĝis kunlaboranto de Megyei Tükör, ekde 1970 li laboris en la hungara redakcio de la rumana televido. Ekde 1972 li iĝis liberprofesiula verkisto. En 1983 li translokiĝis Hungarujon, kie li laboris en reĝisora oficejo de *MAFILM*, li estis kunlaboranto de *Film, Színház, Muzsika*, poste de la hungara televido. Li estis sekretario instituta de Magyar Kulturális Központ de Bukareŝto.

## Verkoj 
* *A véges nap* (noveloj), Bukarest, 1967
* *Casanova – a zongora árverése és más történetek* (noveloj), Kriterion, Bukarest, 1972
* *Középkori villamosjegy* (noveloj), Kriterion, Bukarest, 1976
* *Változatok ütő és védekező hangszerekre* (poemoj), Kriterion, Bukarest, 1978
* *A virágmadarak hajnalban lehullnak* (romanoj), Kriterion, Bukarest, 1980
* *Lassított lónézés* (noveloj), Magvető, Budapest, 1985
* *Volt egyszer egy város* (romanoj), Szépirodalmi, Budapest, 1986
* *Az elsodort babaház* (poemoj), Magvető, Budapest, 1987
* *Holtak köve* (romanoj), Szépirodalmi, Budapest, 1987
* *Kettőskereszt* (poemoj), Mentor, Marosvásárhely, 1996
* *Cselédfarsang* (romanoj), Palatinus, Budapest, 2001 http://www.kortarsonline.hu/0002/vari.htm 
* *Sztálinvárosi idill*, Pallas-Akadémia,(noveloj) Csíkszereda, 2004
* *Vanilía*,(romano) Mentor, Marosvásárhely, 2006
* *Históriás ének a rendszerváltásra* (poemoj) Pallas-Akadémia Csíkszereda 2006
* *Idegen ég* (elektitaj poemoj) Pallas-Akadémia Csíkszereda 2006

## Premioj, distingoj 
* 1977 kaj 1980 A Romániai Írószövetség díja
* 1986 Artisjus-díj
* 1989 József-Attila-premio
* 1997 Magyar Köztársasági Érdemrend kiskeresztje

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kunszállás

**Kunszállás** (kunsAlAŝ) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunfélegyháza. La nomo signifas: tranoktejo de kumanoj.

## Bazaj informoj 
* Areo: 21&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1700
* Poŝtkodo: 6115
* Telefonprefikso: 76

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Szeged. Aŭtoŝoseo M5 Budapeŝto-Szeged preteriras.

## Historio 
La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko, poste alvenis sarmatoj, hunoj, slavoj, avaroj. En la apudaĵo kumanoj setlis en la 13-a jarcento. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. La Habsburgoj en 1699 forpelis la turkojn. Formiĝis vico da farmoj, krome oni profitis la kampojn paŝtejo, kiuj apartenis al Kiskunmajsa. La vilaĝo tiam nomata Majsajakabszállás naskiĝis en 1945, kiu prenis novan nomon Kunszállás en 1950. Inter 1950-1990 la apuda vilaĝo Fülöpjakab aliĝis al Kunszállás.

## Vidindaĵo 
* muzeeto pri la vilaĝo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vinvilaĝoj
Keinohrhasen

**Keinohrhasen** estas germanlingva romantika filma komedio de la reĝisoro, produktisto kaj aktoro Til Schweiger, kiu ludas en unu el la du ĉefaj filmaj roloj. La filmo publikiĝis la 20-an de decembro 2007 kaj ene de ok semajnoj post la kineja prezento en Germanio vidiĝis per pli ol 5 milionoj da spektantoj, do estis eksterordinare sukcesa.
eta|maldekstra|250px|sceno el la filmo

## Enhava skizo 
Temas pri stereoripe memfida, aroganta kaj bonaspekta juna ĵurnalisto de sensacia gazeto, kiu provas trompi iujn stelulojn kaj enpuŝiĝi en ilian privatan vivon, por kolekti materialon por sia gazeto. Post kiam unu el tiaj kampanjoj fiaske kaj hontige malsukcesas, malamuzita juĝistino kondamnas lin je 300 horoj da sensalajra laboro en urba infanvartejo, por akiri almenaŭ minimumon da socia respondeco. En la infanĝardeno li rerenkontas knabinon, kiun li dum la infanaĝo terure ridindigis kaj kiu nun havas ŝancon venĝi sin. Ŝi reprezentas malan tipon: junan virinon sen ajna moda pretendo, sen memfido, timida kaj tre svelta intelektulino kun fortaj okulvitroj, kvankam malgraŭ ĉio neniel malbela. Dum la fluo de la filmo aperas pluaj karikature troigitaj kaj tamen iusence tre realismaj plenkreskulaj roluloj, kaj centran rolon ankaŭ havas la infanoj de la infanvartejo, kiuj ravas per junula ĉarmo kaj per tio ankaŭ ŝanĝas la arogantan ĉefrolulon. Krome impresa nombro de multaj naciaj kaj internaciaj filmaj steluloj partoprenas, kaj la senskrupula laboro de skandala gazeto bone satire prezentiĝas. Finfine la heroo plimaturiĝas, kaj la filma fino estas tute romantika.
eta|maldekstra|250px|"Anna" kaj iuj el la infanvartejaj idoj

## Fonaj notoj 
Kvankam la baza historio de la filmo - aroganta belulo konfrontiĝas kun ŝajne malbela timidulino, li iĝas kavalira princo kaj ŝi amata belulino - ŝajnas estis ne aparte nova materialo konata el multaj aliaj fabeloj kaj romantikaj filmoj, la realigo de la filmo estas tre sprita, la roluloj karikature trafe karakterizitaj kaj krome la etoso de la metropolo Berlino bone kaptita. Nelaste elstaras la infanaj aktoroj, kaj el ili ĉiuj kvar infanoj de Til Schweiger, kiuj - de la 12-jara knabo Valentin ĝis la 5-jara knabino Emma - havas brilajn rolojn. La filmo gajnis plurajn altrangajn kinejajn premiojn.

Kion signifas la stranga filma titolo "senorelaj leporoj", ne malkaŝiĝu ĉi tie - regante la germanan lingvon, indas mem vidi la filmon kaj tie kapti la detalojn.

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la filmo *Keinohrhasen* 
* informoj el la paĝaro "kino.de"

Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2007
Elemér Illyés

**ILLYÉS Elemér** (ijeŝ) estis hungara historiisto naskita en Torja la 7-an de decembro 1919 kaj mortinta en Pievedi Tremosine, Italujo la 4-an de aŭgusto 1989.

## Biografio 
Elemér Ilyés finis juron en Kluĵo. Dum siaj studentaj jaroj li partoprenis en transilvania privilaĝa esploristmovado, li publikis artikolojn en revuojn. Li doktoriĝis en 1942 en la Universitato de Koloĵvaro kaj en la jaro li forlasis Hungarion. En 1943 li pristudis ŝtatsciencojn per ŝtata stipendio en Romo kaj Heidelberg. En 1945 li vivis en Brazilo, poste li loksidiĝis en 1953 en Portugalujo. En la mezo de 70-aj jaroj li translokiĝis Germanujon, proksimen de München. Li pasigis siajn lastajn jarojn en Nord-Italujo ĉe la rando de lago Garda. En la 70-aj jaroj li komencis kolekti materialojn lige de Transilvanujo kaj por tiu li vizitas hejmen.

## Verkoj 
* *Erdély változása*. Mítosz és valóság (München, 1975, 1976, germane 1981, angle 1982);
* Orbán Balázs: *A Székelyföld leírása történelmi, régészeti, természetrajzi s népismei szempontból* (I-VI, Pest, 1868-73, faksimila eldono, Firenze-München, 1981);
* *Ethnic Continuity in the Carpatho-Danubian Area* (Ncw York, 1988).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* Új magyar irodalmi lexikon, Akadémiai kiadó, 1994.

Illyes
Illyes E
Illyes E
Woodland (Vaŝingtonio)

**Woodland** estas usona urbeto de la ŝtato Vaŝingtonio. Ĝi troviĝas en la kantonoj Clark kaj Cowlitz. Plejmultaj loĝantoj vivas sur la parto de la urbeto lokita en la kantono Cowlitz, kie plejparte etendiĝas la urbo. Woodlando havis  loĝantojn laŭ la oficiala censo de 2000.

Woodland estas plej konata en Vaŝingtonio kiel la hejmurbo de Hulda Klager (1863-1960), eminenta kulturisto de hibridaj siringoj.

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo de Woodland

Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
Damma-Glaĉero

**Damma-Glaĉero** (germane **Dammagletscher**) estas deklivglaĉero en la Uriaj Alpoj en Svislando. La glaĉero havas longecon de ĝis 2,25 km, larĝecon de ĝis 4 km kaj kovras areon de proksimume 5,03 km².

## Priskribo 
Ĝian originon Damma-Glaĉero havas sur alteco de proksimume 3300 m s.m. sub la kruta rokvando de la orienta flanko de Dammastock. La glaĉero etendiĝas kiel larĝa firnkampo orienten kaj havas deklivecon de ĝis pli ol 40 %. Sude ĝin limigas Gletschhorn, kiu havas altecon de 3'305 m s.m., kaj Winterstock, kies alteco estas 3203 m s.m.. Mallarĝa lango fluas pli profunden al la valo kaj finiĝas je alreco de 2060 m. Tie elfluas la rivero *Dammareuss*. Ĝi alfluas la Lagon de Göschenenalp, kies elfluanto *Göschener Reuss* alfluas apud Göschenen la riveron Reuss.

## Ligo kun Rotfirn 
En nordo Damma-Glaĉero estas ligita kun **Rotfirn**, alia malgranda glaĉero je la orienta deklivo de Winterberg, kiu kovras areon de proksimume 1 km².

## Altmontara Turismo 
Ĉe *Moosstock* sube de Damma-Glaĉero situas sur alteco de 2439 m s.m. la Damma-Kabano de la Svisa Alpismo-Klubo (SAC). La kabano estas elirejo por montgrimpadoj kaj grimpturoj sur la Winterberg-Masivo.

## Eksteraj ligiloj 
* Damma-Glaĉero en la Svisa Glaĉermezurreto de ETH-Zuriko

Kategorio:Glaĉeroj en Svislando
Kategorio:Glaĉeroj de la Alpoj
Kategorio:Kantono Urio
Amboy (Vaŝingtonio)

**Amboy** estas usona censo-loko (*census-designated place*) kaj urbeto de la ŝtato Vaŝingtonio. Ĝi troviĝas en la kantono Clark. Sur tiu teritorio vivis  loĝantoj laŭ la oficiala censo de 2000.

## Vidu ankaŭ 
*Kantono Clark (Vaŝingtonio)

Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
Feminisma movado

[eta|Elstara simbolo de la feminisma movado - levita [pugno ene de simbolo de Venuso]]
eta|Afiŝo por ĝenerala balotrajto (Volkspetitionnement voor algemen kiesrecht)
La **feminisma movado** (ankaŭ konata kiel la movado de la virinoj, virinliberigo, aŭ feminismo) rilatas al serio de kampanjoj por reformoj en temoj kiaj ekzemple generaj rajtoj, hejma perforto, akuŝferio, egala salajro, virina balotrajto, seksa ĉikanado, kaj seksa perforto, ĉio el kio falas sub la etikedo de feminismo. La prioritatoj de la movado varias inter nacioj kaj komunumoj kaj intervalas de opozicio kontraŭ ina genitala kripligo en unu lando ĝis opozicio kontraŭ la vitra plafono en alia.

La movado komenciĝis en la okcidenta mondo en la komenco de la 19-a jarcento kaj ekzamenis tri ondojn. Unua-onda feminismo estis orientita ĉirkaŭ la tavolo de mez- aŭ superklasaj blankaj virinoj kaj implikis balotrajton kaj politikan egalecon. Dua-onda feminismo delas plue kontraŭbatali sociajn kaj kulturajn neegalaĵojn. Tria-onda feminismo inkludas renoviĝintan kampanjadon por la pli granda influo de virinoj en politiko.
László Csiki

**CSIKI László** (ĉiki) [pseŭdonimoj: *Czábár László*, *Luczai András*] estas hungara poeto, verkisto, tradukisto naskita en Sepsiszentgyörgy 5-an de oktobro 1944 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de oktobro 2008.

## Biografio 
La mezlernejon László Csiki finis en sia naskiĝurbo, la fakojn pri rumana-hungara lingvoj en Kluĵo. Ekde 1968 li estis redaktoro de Megyei Tükör, ekde 1971 lektoro de la Kriterion Könyvkiadó en Bukareŝto, poste en Kluĵo redaktoro de la linbroserio *Forrás*. Ekde junio 1980 li laboris en redakcio de Utunk. En jaroj 1983-1984 li estis liberprofesiulo. Ekde 1984 li vivas en Hungarujo. Ekde 1984 li estis redaktoro de la libroeldonejo *Magvető Kiadó*, ekde 1989 de la revuo *Magyar Napló*. Ekde 1990 li estis dramaturgiisto de Budapest filmstúdió.

## Premioj 
* A Ro. Írószövetség Prózadíja 1977;
* SZOT-díj 1985;
* Füst Milán-jutalom 1987;
* A Jövő Irodalmáért Díj 1988;
* JA-díj 1990;
* A kolozsvári Magyar Színház Drámapályázatának díja 1992;
* Az EURÓPA 1968 pályázat díja 1993;
* Kortárs-díj 1993;
* A M. Honvédség és a M. Írószövetség irodalmi pályázatának 1994. évi nívódíja;
* Az MTI-PRESS tárcapályázatának különdíja 1994;
* Déry Tibor-jutalom 1997.

## Verkoj 
* *Esőt kaszáló, poemoj, Bk., 1968;
* *Cirkusz, avagy búcsú az ifjúságtól*, rakontoj, Kvár, 1971;
* *Kellékek*, poemoj, Bk., 1972;
* *Az idegen város*, rakontoj, Bk., 1974;
* *Szombat. A búvár hazamegy*. Verskönyv haladóknak, Bk., 1977;
* *Az eladott nagyapó*, rakontoj, Kvár, 1977 [románul: 1980];
* *Kirakat*, rakontoj, 1981;
* *Ártatlanok*, kvin dramoj, Bk., 1981;
* *Magánháború*, rakontoj, 1986;
* *Kísértethajók*. Elektitaj kaj novaj poemoj, 1986;
* *Álkulcsok*, teatraĵoj, 1986;
* *Titkos fegyverek, romano, 1988;
* *Elhallgatások*, poemoj, 1989;
* *Titkos fegyverek. A céda nyúl. Adam Adam*, tri romanoj, 1990;
* *Idegen tollaim*. Vélekedések és vallomások, 1990;
* *Adalék*. Vélekedések, vallomások, tárcák, 1992;
* *A keresztelő*, poemoj, Békéscsaba, 1993;
* *Kutya a Holdban*, rakontoj, 1994;
* *Magánbirodalom 1995* - prózaantológia, szerk., 1996;
* *Lépések, kopogások*, poemoj, Pécs, 1996;
* *A pusztulás gyönyöre*, rakontoj, Pécs, 1997.
* *Visszaút 1985–2000*, Pallas-Akadémia Könyvkiadó, 2000.
* *Ajakír*, romano, 2008.

## Tradukaĵoj 
* A. Ivasiuc: A madarak, r., Bk., 1973;
* A. Pann: Beszédmese, mesebeszéd, v., Bk., 1974;
* A. Ivasiuc: Áradat, r., Bk., 1976;
* I. D. Bălan: Egy Ikarosz gyermekkora, porjunulara r., Bk., 1976;
* H. Papadat-Bengescu: Ledér szüzek, r., Bk., 1978;
* Paul Drumaru: A szerzet, r., 1979;
* Mihail Sadoveanu: Margareta kisasszony - Haia Sanis, du romanetoj, Kvár, 1980;
* F. Neagu: Bolondok becsülete. Áltanulmány a szerelemről, utószó, Bk., 1981;
* M. Dinescu: A jóság rémuralma, vpoemoj, Bk., 1982;
* I. Bănuţă: A Sátán könnye, poemoj. [kun Farkas Árpád, Bk., 1983;
* Mircea Dinescu: A halál újságot olvas [kun Gábor Csordás], v., Pécs, 1991;
* Mircea Cărtarescu: Sóvárgás, r., Pécs, 1997;
* F. Jucan: A nagykövet, dok.r., 1997.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Csiki L
Csiki
Csiki
Csiki L
Csiki, L
Petőfiszállás

**Petőfiszállás** (petOfisAlAŝ) estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunfélegyháza. La nomo signifas tranoktejo de Petőfi.

## Bazaj informoj 
* Areo: 68&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1650
* Poŝtkodo: 6113
* Telefonprefikso: 76

## Situo 
Petőfiszállás situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ fervojo Budapeŝto-Szeged. Ĉefvojo Budapeŝto-Szeged preteriras. Kiskunfélegyháza troviĝas 15, Bugac 19, Ópusztaszer 26 km-ojn for.

## Historio 
Ŝajnas, kumanoj fondis la vilaĝon, kiu havis ankaŭ preĝejon. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. La Habsburgoj en 1699 forpelis la turkojn. Formiĝis vico da farmoj, krome loĝantoj de Kiskunfélegyháza profitis la kampojn paŝtejo. Ankaŭ Stefano Petrovics, patro de Petőfi havis tie paŝtejan kampoparton. Dum la historio la loko nomiĝis *Ferencszállás*, poste pro la legendo *Pálosszentkút* (=Paŭlo-sankta-puto). La vilaĝo naskiĝis en 1952 havanta la nomon Petőfiszállás.

## Legendo 
Onidire en 1791 paŝtisto dum nokta paŝtado malkovris nekonatan fonton, kie li ekvidis lumantan Dipatrinon. Oni komencis trinki el la akvo, sekve ili saniĝis. Iom poste paralizita almozpetulo trinkis kaj lavis sin, poste tuj resaniĝis. El la superfluantaj lambastonoj arboj kreskis.

## Vidindaĵoj 
* kapelo de 1896
* preĝejo omaĝe al Naskiĝo de Dipatrino de 1875
* lago nomata Péteri
* sankta puto, ankaŭ pilgrimloko

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Svisa Alpisma Klubo

La **Svisa Alpisma Klubo** (mallongigoj: **SAC** kaj **CAS**, ,  kaj ) estas unuiĝo de asocioj por montogrimpado en Svislando. Ĝi estis fondita en la jaro 1863 en la stacidoma restoracio Olten kaj la nuna centra oficejo situas en Berno. **Alpaj asocioj** estas unuiĝoj plej diversspecaj, kies hodiaŭa celo estas antaŭ ĉio subteni montogrimpadon, montaran migradon kaj la mediprotekton. La lokaj aŭ regionaj asocioj de montogrimpado, kiuj precipe rilatas al la Alpoj, nomiĝas plej ofte **alpoklubo**, **alpa asocio** aŭ **montara asocio**. Origine la landa unuiĝo kaj la lokaj asocioj havis kiel precipajn taskojn la sciencan esploradon de la Alpoj kaj la *turisman* evoluadon per la konstruado de alpaj kabanoj kaj montaraj vojoj.

[300ra|maldekstra|[Damma-Kabano unu el multnombraj montarkabanoj de SAC]]

## Aktivecoj 
La Svisa Alpisma Klubo estas samtempe sportasocio kaj ankaŭ asocio por la plej diversaj aktivecoj en rilato kun alpismo:
* alpisma edukado en ĉiuj kampoj de la montara sporto;
* konstruo, vartado kaj flegado de la Alpismo-Klubo-Kabanoj;
* alpismaj montgrimpadoj (unupaj turoj kaj grupaj eventoj);
* sportgrimpadoj (unuopaj turoj, gurpaj eventoj kaj konkursoj);
* skituroj (unuopaj turoj, grupaj eventoj kaj konkursoj);
* migradoj;
* edukado por la eventgvidado kaj montarsporto (precipe en la junularaj organizaĵoj);
* alpisma savado (Alpisma Savado Svislando):
* protektado de la montara medio (mediprotektado, floro kaj faŭno);
* eldonado de publikaĵoj.

## Montaraj kabanoj 
Precipe ŝatataj inter montaraj migrantoj estas la montaraj kabanoj de Svisa Alpisma Klubo. La migrantoj povas trovi protekton en la kabanoj en kazo de fivetero aŭ dum plurtagaj montarmigradoj kaj eblas ankaŭ pasigi semajnfinon en tiaj kabanoj. La kabanoj estas tre simple ekipitaj, sed situas kutime en belagaj lokoj ofertante mirindan panoramon.

## Membroj 
La Svisa Alpisma Klubo havas proksimume 111&nbsp;000 membrojn, kiuj estas organizitaj en 111 sekcioj, kiuj estas memstaraj asocioj. La sekcioj konstruas kaj funkciigas la kabanojn, organizas turojn kaj kursojn por siaj membroj kaj sendas delegitojn al la delegita asembleo, kiu elektas la centan komitaton kaj kontrolas la centran oficejon.

La junaj membroj de Svisa Alpisma Klubo inter 10 kaj 20 jaroj estas atentataj de la Junularaj Organizaĵoj de Svisa Alpisma Klubo (mallonge JO). Ili organizas ferisemajnojn, tendarojn kaj semajnfinajn turojn en Svislando kaj ankaŭ en proksima eksterlando.

## Mebreco aŭ kunlaboro kun aliaj asocioj 
La Svisa Alpisma Klubo fondis kune kun la Svisa Sav-Flug-Gvardio la fondaĵon Alpisma Savado Svislando. Alpisma Savado Svislando respondecas por la savo de personoj en la svisaj montoj kaj vartas en la Alpoj kaj en Ĵuraso 98 savstaciojn kun 3000 montarsavantoj kaj 80 savspecialist-helikopteroj.

SAC estas membro de la Internacia Alpoprotekto-Komisio KIPRA.

## Eksteraj ligiloj 
* sac-cas.ch Oficiala retejo de la Svisa Alpinismo-Klubo (SAC)
* SAC Kabaninformoj 
* Junularaj organizaĵoj de SAC
* Retpaĝo pri Albert-Heim-Kabano de Svisa Alpismo-Klubo 

Alpismo
Kategorio:Ekologia turismo
Kategorio:Alpoj
Szalkszentmárton

**Szalkszentmárton** (salksentmarton) estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda Ebenaĵo**, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kunszentmiklós.

## Bazaj informoj 
* Areo: 82&nbsp;km²
* Loĝantaro: 3000
* Poŝtkodo: 6086
* Telefonprefikso: 76

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo (kontraŭe estas Dunaújváros kun ponto), laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Baja, laŭ iama fervojo Kunszentmiklós-Dunapataj.

## Historio 
La vilaĝo naskiĝis el unuiĝo de *Szalk* kaj *Szentmárton*. La turkoj faris ilin senhoma. En la 17-a jarcento ili refondiĝis.

### Szalk 
La unua mencio devenis el 1317 en formo **Solk**. En nekonata tempo preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo konstruiĝis.

### Szentmárton 
La unua mencio devenis el 1320 en formo **Lowaz** (=ĉevalisto). Iam poste preĝejo omaĝe al Sankta Marteno konstruiĝis.

## Vidindaĵoj 
* baroka kalvinana preĝejo de 1775
* muzeo de Petőfi
* monumento pri la mondomilitoj de 1996

## Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando 
(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Sun Myung Moon

eta|Sun Myung Moon
**Sun Myung MOON** (korea lingvo: 문선명; n. 6-an de januaro 1920 en Seulo, m. 3-an de septembro 2012 Sud-Koreio) estas la fondinto de la Eklezio de la Unuiĝo. Krome li posedas plurajn firmaojn aparte en Sud-Koreio kaj Usono, interalie la konservativan gazeton *The Washington Times* kiun li fondis en 1982.

Lia agrara familio fariĝis kristana ĉirkaŭ 1930. Kiam li havis 16 jarojn, la juna Sun Myung preĝis al la Sinjoro por gvidado. Laŭdire, li ricevis mistikan vizion de Jesuo Kristo. Jesuo instigis lin, ke li kompletigu la originan mision de Jesuo. Por tio kun sia edzino li formas la t.n. *sanktan paron*.

## Movado 
Pliposte pastoro Moon fondis la Eklezion de la Unuiĝo (angle *Unification Church*). El tiu ĉi movado ekestis multege da organizaĵoj, kies interligoj ofte ne estas klaraj.

Unu el la nuntempe plej aktivaj membroj estas la t.n. Familia Federacio, eble pli ĝuste la Familiara Federacio.

Ankaŭ la enspezoj de iliaj movadoj ofte ne estas travideblaj; tio en kelkaj landoj kondukis al problemoj pri procesoj.

Se en certa lando pastoro Moon ne ricevas vizon por tie fari prelegvojaĝon, lia edzino anstataŭas lin. La anoj de ilia eklezio adoras ambaŭ kvazaŭ reprezentantojn de Dio: la Sankta Paro.

## Agado 
Pastoro Moon plurfoje celebris ege amasajn geedziĝo-ceremoniojn, en pluraj landoj, dum kiuj ofte geedziĝis pluraj miloj da paroj samtempe. Ofte interkulture. Se la estontaj kandidatoj ne mem scias trovi partnerojn, el proponitaj fotoj - post intensa preĝado - pastoro Moon elektas (laŭ ilia konvinko kun helpo de Dio) la kombinojn. Ili nur rekonas tradiciajn viro-virino-partnerecojn, kvankam ili ne aktive kontraŭas gejecon.

Tra la jaroj pastoro Moon tre aktive kontraŭbatalis komunismon. Ofte tio liveris al li politike dekstre-orientitajn amikojn inter la politikistoj de la mondo.

Ankaŭ interreligie pastoro Moon estis aktiva: sub aŭspicioj de lia *Internacia Religia Fondaĵo* okazis en diversaj regionoj de la mondo tra la jardekoj multe da studo- kaj diskuto-kunvenoj kun teologoj, akademianoj-fakuloj kaj politikistoj el plej diversaj landoj kaj religioj. Plurfoje tio estis por la partoprenantoj la unuaj konkretaj renkontiĝoj kun personoj de la aliaj religioj aŭ kulturoj.

Kaj kvankam pastoro Moon provis ĉie instrui ankaŭ siajn proprajn teologiajn konvinkiĝojn, tamen ofte tiaj diskutoj estis tute sencenzuraj.

## Eldonaĵoj 
La interreligia sub-movado, pere de universitatanoj diverskulturaj kaj diverslandaj, ankaŭ aperigis angle ampleksan antologion el sanktaj libroj de la ĉefaj religioj de la mondo pri difinitaj temoj: **World Scripture; A Comparative Anthology of Sacred Texts** (New York, 1991. Sanktaj Skriboj de la Mondo; Kompara Antologio el Sanktaj Tekstoj).

La instruaĵoj de Mun Son Mjung kanoniziĝis en la verko *La Diaj Principoj* aldone al liaj multaj paroladoj.

Kategorio:Fondintoj de novaj religioj
Jabkenice

**Jabkenice** estas vilaĝo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, 15&nbsp;km sude de Mladá Boleslav. La unua skriba mencio pri ĝi devenas el 1352, tamen la loko estis daure loĝigata jam ĉirkaŭ la jaro 1000. En  ĝi havis .

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
**Muzeo** de elstara ĉeĥa komponisto, fondinto de ĉeĥa nacia muziko, Bedřich Smetana, troviĝas en barokstila iama forstista domo, en kiu li ekloĝis ĉe sia bofilo Josef Schwarz en 1875, kaj vivis ĉe li preskaŭ seninterrompe ĝis sia morto en 1884. En tiu ĉi domo li verkis siajn lastajn tri operojn - *"Hubička"* (Kiso), *"Tajemství"* (Sekreto) kaj *"Čertova stěna"* (Diablomuro) kaj kompletigis sian faman ciklon de simfoniaj poemoj *"Má vlast"* (Mia patrujo).

La muzeo estis fondita en 1928, en 1978-2003 ĝi trairis ampleksan rekonstruon. Ĝi estas alirebla por publiko ekde aprilo ĝis septembro.

La ekspozicio konatigas vizitantojn kun la lasta vivetapo de la komponisto. Ĝia kerno estas laborĉambro de Smetana kaj familia salono ekipita parte per origina meblaro de la familio kaj aliaj aŭtentikaj memoraĵoj. En salono kun malgranda bildgalerio de Zdeněk Schwarz, nepo de la komponisto, eblas aŭskulti propraelekte diversajn komponaĵojn de Smetana.

La muzeo estas ĉirkaŭita de vasta 530hektara ĉasarbaro-**naturparko** fondita en la jaro 1804, kun aro da fiŝlagoj kaj gregoj de damaoj. Tial la loko apartenas al ŝatataj ekskurso- kaj promenceloj en la regiono.

## Vidu ankaŭ 
Bedřich Smetana

## Eksteraj ligiloj 
* Priskribo de la muzeo ĉeĥe kaj angle

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Muzeoj en Mezbohemia regiono
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo