open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Malhelpuga karpodako

La **Malhelpuga karpodako** (***Carpodacus edwardsii***) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro *Carpodacus*, sed ĝi estas ankoraŭ sub dubinda pristudo. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp.

maldekstra|eta|masklo kaj ino
Ĝi troviĝas en Butano, Ĉinio, Barato, Birmo kaj Nepalo. Ties natura habitato estas borealaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj altaltitudaj arbustaroj.

Tiu specio estas iel simila al la Vinkarpodako, tio estas, montras helrozajn gorĝareon kaj superokulan strion al la kolflankoj, tiu inter brunaj krono kaj vango. Sed klara diferencilo estas ke tiu specio estas multe **pli malhela** kaj malhelbruna ol aliaj karpodakoj. Kvankam ja estas rozkoloraj nuancoj en dorso kaj subaj partoj, la ĝenerala koloro estas malhelbruna. Krome estas ankaŭ klara seksa duformismo, nome la ino estas tute bruna kaj ĉe ŝi la markoj, kiuj estas helrozaj ĉe la masklo, estas flavecaj, nome la superokula strio kaj iome ĉe la gorĝareo. La kruroj kaj beko estas grizecaj, kaj tiu lasta mallonga kaj dika kiel ĉe aliaj karpodakoj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Carpodacus edwardsii. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Vinkarpodako

La **Vinkarpodako** (***Carpodacus vinaceus***) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro *Carpodacus*, sed ĝi estas ankoraŭ sub dubinda pristudo. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp.

## Disvastiĝo 
Ĝi troviĝas en Ĉinio, Barato, Birmo, Nepalo kaj Tajvano. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj.

## Aspekto 
maldekstra|eta|Vinaceous Rosefinch|alt=Vinaceous Rosefinch.jpg
Tiu specio havas, kiel la Rozbrova karpodako, tre helroza **superokula strio formata de blankaj plumopintoj super ruĝa areo**, sed diference de tiu, la Vinkarpodako havas **pli karminruĝan kaj pli etendan areon, kio kovras la kapon, dorson, pugon kaj subajn partojn**. Tiu ĝenerala malhelruĝa koloro pravigas la nomigon de la specio laŭ la komuna nomo kaj la latina scienca nomo. La vosto kaj la flugiloj estas nigrecaj al malhelbrunaj kun tre blankaj elstaraj plumobordoj kiuj videblas kiel blankaj makuloj en dorso. Temas pri specio kun klara seksa duformismo kaj la ino estas ĝenerale bruna. Kiel ĉe aliaj karpodakoj, ankaŭ tiu havas mallongan dikan bekon.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Carpodacus vinaceus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 19an de julio 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Bildoj ĉe ADW

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Oščadnica

**Oščadnica** (hungare *Ócsad* [Oĉad], germane *Otschad*) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Oščadnica situas meze de sakovojoj. Čadca troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1712 en formo *"Oscsadnicza"*. En 1784 loĝis tie1929 vilaĝanoj en 254 domoj, en 1828 2987 vilaĝanoj en 306 domoj. Ĝis 1902 la oficiala hungara loknomo estis *Oscsadnica*, poste la vilaĝo ricevis hungarecan nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ócsad 3090 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Oščadnica 5554 homoj, (5471 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Granda) de 1804, en 1940 trakonstruiĝis, ĝi estas pilgrimloko
* kapelo kaj golgoto de 1946 
* etaĝa kastelo kun parko de 1913

Kategorio:Municipoj en distrikto Čadca
Kategorio:Vintrosportejoj
680 Genoveva

'*680 *Genoveva*** estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la operon "Genoveva" de Robert Schumann, kiu racontas la legendon de Genoveva de Brabanto. (Tiu nomo estis verŝajne sugestita de la literoj de provizora nomo **1909 GW*').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de August Kopff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1909
Gsteig

**Gsteig** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Gsteig ĉe Gstaad** estas komunumo de la administra distrikto Supra Simme-Valo-Saanen en Kantono Berno en Svislando.

* **Gsteigwiler** estas komunumo de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno en Svislando.

* **Gsteig (Wilderswil)** estas kvartalo de la komunumo Wilderswil de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno en Svislando.

* **Gsteig ĉe Interlaken** estas setlejo de la komunumo Gsteigwiler de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno en Svislando.
Hela karpodako

La **Hela karpodako** (***Carpodacus synoicus***) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro *Carpodacus*, sed ĝi estas ankoraŭ sub dubinda pristudo. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp. 

Ĝi troviĝas laŭ tre disa distribuado en almenaŭ tri tre apartaj regionoj, nome centra Ĉinio (de kie devenas la latina scienca nomo) ĝis 3,000 m, Afganio, kaj Mezoriento nome Egiptio (Sinajo), Israelo, Jordanio kaj Saŭdarabio. Inter tiuj tri regionoj tute forestas. Ties natura habitato estas varmaj dezertoj ĉefe ĉe klifoj.

Estas tre bela birdo ĝenerale **rozkolora ĉefe en kapo kaj subaj partoj, pli karminruĝa en kapo ĉefe en vizaĝo kaj gorĝareo**, dum la dorso estas rozbruna strieca kaj la flugiloj brunaj. Ankaŭ la kruroj estas rozkolorecaj. Kiel ĉe aliaj karpodakoj, ankaŭ tiu havas mallongan dikan bekon.

Kiel kutime intere karpodakoj, ankaŭ tiu manĝas ĉefe semojn, sed ankaŭ konsumas fruktojn, burĝonojn kaj eĉ foliojn, kiujn evitas la majoritato de la specioj de ties familio. Ankaŭ la idoj manĝas semojn kaj ne insektojn, kiel plej parto de parencoj, tiele ili devas moviĝi en pli granda teritorio. La paroj nestumas kolonie (apude inter si) kaj moviĝas laŭ malgrandaj grupoj (eĉ dum la reprodukta sezono) serĉe de semoj. Post tiu sezono la familiaj grupoj restas kune eĉ ĝis la venonta printempo.

Famo de tiu birdo pligrandiĝas pro la fakto ke ankaŭ kelkaj el la raraj lokoj kie videblas estas famaj kiaj la turisme konata urbo de nabateoj nome Petra en Jordanio aŭ la monaĥejo de Sankta Katerino en Sinajo. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Carpodacus synoicus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Punktoflugila karpodako

La **Punktoflugila karpodako** (***Carpodacus rodopeplus***) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro *Carpodacus*, sed ĝi estas ankoraŭ sub dubinda pristudo. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp. 

Ĝi troviĝas en Ĉinio, Barato, Birmo kaj Nepalo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj altaltitudaj arbustaroj.

Ĝi estas specio kun tre markata seksa duformismo, la ino estas ĝenerale bruna, dum la masklo estas rozkolora sube kaj malhelruĝa en supraj partoj kun tre videbla helroza superokula strizono (kio estas flaveca ĉe inoj) kaj tre helaj punktoj en la tre malhelruĝecaj flugiloj en du flugilstrioj ĉefe sed ne nur (kio nomigas la specion en la komuna nomo). La latina scienca nomo signifas “kun rozkolora vesto”. Kiel ĉe aliaj karpodakoj, ankaŭ tiu havas mallongan dikan bekon.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Carpodacus rodopeplus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Podvysoká

**Podvysoká** (hungare *Határújfalu*) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Podvysoká situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Turzovka-Čadca. La lasta urbo troviĝas je 9&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1625, konkrete en 1658 en formo *"Podviszoka"*. En 1784 loĝis tie en 51 domoj 63 familioj (356 loĝantoj), en 1828 584 loĝantoj en 75 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Podviszoka*, poste la vilaĝo ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko.  En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Határújfalu 616 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Podvysoká 1215 homoj, (1200 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Dipatrino (Sepdolora Virga Maria) de 1840

Kategorio:Municipoj en distrikto Čadca
Interlaken-Oberhasli (administra distrikto)

La **administra distrikto Interlaken-Oberhasli** estas administra unuo de Kantono Berno. Ĝi havis 49014 loĝantojn la 1-an de januaro 2010. Ĝia ĉefurbo estas la komunumo Interlaken, kaj ĝi apartenas al la administra regiono Berna Oberlando.

## Geografio 
La administra distrikto Interlaken-Oberhasli konsistas el la orienta parto de la Berna Oberlando, tio estas la regionoj de Interlaken, Jungfrau, Meiringen kaj la fontregiono de la rivero Aro ĝis la Aro-Glaĉeroj.

## Historio 
La nova administra distrikto Interlaken-Oberhasli estis kreita kadre de la reformo de la malcentra administracio de Kantono Berno kun efiko je la 1-a de januaro 2010 per kunigo de la iamaj distriktoj Interlaken kaj Oberhasli.

## Komunumoj de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli 
La administra distrikto Interlaken-Oberhasli konsistas (stato en 2010) el 29 komunumoj, el kiuj Unterseen laŭ nombro da loĝantaro estas la plej granda. Jen la listo:

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo pri la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en la kantona retejo

!
Gsteig ĉe Gstaad

**Gsteig ĉe Gstaad** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Saanen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Simme-Valo-Saanen en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 973 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Gsteig situas en la Berna Oberlando sude de Saanen ĉe la vojo al la montpasejon Col du Pillon. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Gsteig kaj Feutersoey. Tra la komunumo fluas la rivero Sarino. En okcidento de la komunumo situas sur alteco de 1542 m s.m. la montara lageto Arnesee.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Gsteig ĉe Gstaad limas en nordo al Saanen, en oriento al Lauenen, en sudo al Savièse, en sudokcidento al Ormont-Dessus, kaj en nordokcidento al Château-d'Œx.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo 142 de Saanen tra la montpasejo Col du Pillon al Les Diablerets. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio de Les Diablerets al Saanen. Aertelfero kondukas al la Baraĵlago de Sanetsch kaj dum vintro en la komunumo funkcias diversaj skiliftoj. De la Lago de Sanetsch somere cirkulas unufoje tage poŝtaŭto tra la Sanetsch-Pasejo al Siono en Valezo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Gsteig datiĝas el la jaro 1312 kiel *Chastelet*. Malnova setlejo *Ussers Gründ* dum mezepoko estis detruita per rokfalo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo **Gsteig**

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Gsteig ĉe Gstaad
* Gsteig en la Historia Leksikono de Svislando
Guĝranvalo

**Guĝranvalo,** en loka lingvo **گوجرانوالہ** estas universitata urbego kaj sidejo de kantono (same tiel nomata, kiel la urbo) en provinco Panĝabo en Pakistano. La urbo estas konata ankaŭ "urbo de luktistoj".
maldekstre|eta|Stacidomo de Guĝranvalo

## Bazaj informoj 
* Areo: 3198 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 226 m
* Loĝantaro: 2.027.001 en 2017
* Horzono: UTC + 5
* Poŝtkodo: 52250
* Telefonkodo: 055
* Aŭtokodo:
* 

## Situo 
Guĝranvalo situas de Lahore je 80, de Fajsalabad je 160 km-oj.

## Historio 
Laŭ indikoj en 630 pilgrimanto jam vizitis la najbarecon. La urbo certe aperis en dokumentoj en la 16-a jarcento. La areo estis konkerita kaj aneksita fare de la Brita Imperio en 1849. La moderna urbo formiĝis en 1867. Fervoja linio estis konstruita en 1881.

## Ekonomio 
Guĝranvalo estas grava agrikultura kaj industria urbo de Pakistano. La kamparaj areoj ĉirkaŭ la urbo produktas rizon, tritikon, kotonon, terpomon, hordeon, melonon kaj sukerkanon.

## Klimato 
eta|Preĝejo en Guĝranvalo
En Guĝranvalo la somero daŭras inter junio-septembro kun temperaturo 36-42 C. La pli malvarmaj monatoj daŭras inter novembro-februaro kun 7 C. La musono efikas en julio kaj aŭgusto.

## Vidindaĵoj 
* biblioteko
* parkoj
* horloĝa turo
* famaj restoracioj

## Vidu ankaŭ 
* Noon Meem Rashid
eta|maldekstre|Universitato de Guĝranvalo

Kategorio:Urboj de Pakistano
Kategorio:Milionurboj
Rozmantela karpodako

La **Rozmantela karpodako** (***Carpodacus rhodochlamys***) estas birdo de la familio de Fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro *Carpodacus*, sed ĝi estas ankoraŭ sub dubinda pristudo. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj en kapo, brusto, pugo ktp.

eta|maldekstra|200ra|
Ĝi troviĝas en Afganio, Ĉinio, Barato, Kazaĥio, Mongolio, Pakistano, Rusio kaj Taĝikio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj kaj borealaj arbustaroj.

Tiu specio estas klara ekzemplo de seksa duformismo. La masklo estas ĝenerale rozkolora (kio nomigas la specion en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie *rhodochlamys* estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiu signifas precize "kun roza mantelo") kun markata superokula strio kaj bruna traokula strio. La dorso estas bruna kaj strieca, dum la pugo tre roza. Ankaŭ la vosto estas bruna. Estas iom da punkteco en kapo kaj brusto dum la ventro kaj la pugo estas senmarke tutrozaj. La ino estas flaveca al sablokolora, kun tre markata nigreca strieco en subaj partoj kaj kapo kaj dorso pli densa kaj bruna. Kiel ĉe aliaj karpodakoj, ankaŭ tiu havas mallongan dikan bekon.

Ĝi estas komuna birdo, sed en kelkaj lokoj nur rara loĝanto. Ĝi loĝas super la linio de picearbaroj kaj juniperarbustaro je 1500-2900 m. Dum disigo kaj vintro vizitas deciduajn kaj ĉeriverajn arbarojn kun arbustoj. Paroj formiĝas el fino de marto al aprilo. Reproduktado okazas en separataj paroj, ne malpli da 20-100 m unu neston el alia. Nesto estas konstruata de la ino (dum masklo eskortas ŝin) en piceo aŭ en junipero 0.5-14 m supergrunde, el bastonetoj kaj seka herbo kovrita el haro dum 7-16 tagoj. Ovodemeto de 2-5 ovoj okazas fine de majo al komenco de junio aŭ eĉ al komenco de aŭgusto, sed ĉefe meze de junio. Okazas unu ovodemetado ĉiun sezono, sed ripetiĝas post la perdo de la unua komune. Nur la ino kovas dum 14-18 tagoj, dum la masklo manĝigas ŝin. Ambaŭ gepatroj manĝigas la junulojn, kaj elnestiĝo okazas post 15-16 tagoj. Disiĝo al malaltaj altitudoj de apudaj ebenaĵoj okazas en oktobro aŭ novembro, koincide kun la unuaj malvarmoj kaj neĝofaloj kaj tie observeblas ĝis fino de marto.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Carpodacus rhodochlamys. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
685 Hermia

'*685 *Hermia'''* estas malgranda, hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Lorenz elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Hermia*" estis eble inspirita de la literoj de ĝia provizora nomo **1909 HE**. Povus ankaŭ esti tiu de rolulino en la teatraĵo *Somermeznokta sonĝo'' de William Shakespeare.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1909
Kabula Universitato

eta|200px|studentoj en la universitata centro "Angel"
La ** Kabula Universitato** - paŝtoe دکابل پوهنتون, perse دانشگاه کابل, internacie ankaŭ angle nomata *"Kabul University"* - havas sian sidejon en Kabulo, la ĉefurbo de Afganio.

La universitato laŭ la stato de la jaro 2007 havas 7 000 studentojn, inter ili 1 700 virinoj. La nuna ĉefa universitata konstruaĵo stariĝis 500 metrojn for de la origina ĉefa konstruaĵo kreita en la 1930-aj jaroj kaj havas preskaŭ la saman aspekton. La studentoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, ekonomiko, farmakologio, juro, literaturo, inĝenierarto kaj vidaj artoj.

## Rilatoj al Esperanto 
La juna taĝika esperantisto *Saidnabi Saidilhomzoda*, subtenite de UEA, en 2005 gvidis kurson de Esperanto en la universitato.

## Eksteraj ligiloj 
* www.ku.edu.af oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj en Afganio
Universitato
687 Tinette

'*687 *Tinette''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstra astronomo Johann Palisa elde la observatorio de Vieno.

## Nomo 
La deveno de ĝia nomo estas nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1909
Schattenhalb BE

**Schattenhalb** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Oberhasli kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 606 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
La komunumo Schattenhalb konsistas el la vilaĝetoj Willigen, Geissholz, Falchern kaj Lugen. Ĝi situas ĉe la suda, do la ombra flanko - tial la nomo *Schattenhalb* (germane *ombra duono*) - de tiel nomita Hasli-Valo, kiel nomiĝas la supra parto de la valo de la rivero Aro. Sur la teritorio de la komunumo situas la Rosenlaui-Glaĉero kun la impresa Rosenlaui-Glaĉerravino, kiu allogas multnombrajn turistojn.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Schattenhalb limas en okcidento kaj nordo al Meiringen, en oriento kaj sudo al Innertkirchen, kaj en sudokcidento en unu punkto al Grindelwald.

## Trafiko 
Schattenhalb situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Poŝtaŭtolinio de Meiringen kondukas somere preter la Rosenlaui-Glaĉerravino tra la montpasejo Grosse Scheidegg al Grindelwald.

## Monda Naturheredaĵo 
Ekde la 13-an de decembro 2001 la komunumo kiel parto de la regiono de Jungfrau kaj Aleĉ-Glaĉero estis aldonita al la listo de la Monda Naturheredaĵo de UNESKO kiel regiono Jungfraŭ-Aleĉ-Bieĉhorno.

## Historio 
La komunumo Schattenhalb estis kreita en la jaro 1834 per la kunigo de la municipoj (alemane *Bäuerten*) Willigen, Geissholz, Falchern kaj Lugen.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Schattenhalb

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Schattenhalb
* Schattenhalb en la Historia Leksikono de Svislando
Urocinkramo

La **Urocinkramo** aŭ Prezevalska fringo, *Urocynchramus pylzowi*, estas stranga paserina birdo el la montoj de centrokcidenta Ĉinio. Ties taksonomiaj similaĵoj estis neklaraj dumlonge, kio kreis aliajn komunajn nomojn, nome **Rozvosta emberizo** kaj **Prezevalska karpodako**. Groth (2000) proponis, ke ĝi estu fakte konsiderata nek kiel fringo nek kiel emberizo, sed kiel la ununura membro de monotipa familio **Urocynchramidae** aŭ Urocinkramedoj, (kio estis dekomence proponita en la germana ornitologia literaturo tiom frue kiom en 1918 fare de Domaniewski, kaj ankaŭ de Wolters en 1979) kaj tiu ŝanĝo estis adoptita en la sesa eldono de la listo de Clements . Tiu specio estas nomata ankaŭ laŭ la nomo de Nikolaj Prĵevalskij, la rusa eksploristo kiu unuafoje priskribis ĝin en unu el siaj kvar grandaj ĉinaj ornitologiaj ekspedicioj. 

La Urocinkramo aŭ Prezevalska fringo estas malgranda birdo simila laŭ aspekto al la Longvosta karpodako. La vosto estas longa, kaj estas seksa dimorfismo, ĉar maskloj havas brilrozan koloron en vizaĝo, gorĝareo, brusto kaj pli nuance en ventro. Ambaŭ seksoj havas brunan striecan plumaron en dorso kaj flugiloj. La beko estas pli fajna ol tiu de karpodakoj. La morfologia karaktero kiu plej distingas tiun specion el karpodakoj estas la ekstera unuanranga plumo; ĉe fringoj kaj emberizedoj tiu plumo estas spura sed ĉe Prezevalska fringo estas du trionon la longon de la sekva unuaranga.

La Urocinkramo aŭ Prezevalska fringo loĝas inter 3050 m kaj 5000m, kutime en paroj dum la reprodukta sezono kaj en malgrandaj aroj dumvintre. Przevalski priskribis la kanton de la specio kiel simila al tiu de emberizedoj. La specio ne estis ankoraŭ sufiĉe studata en naturo kaj oni konas malmulte de ties kutimaro. Oni supozas, ke ĝi ne estas minacata pro homa agado kaj estas listata kiel Malplej Zorgiga fare de IUCN. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Prezevalska fringo  Don Roberson; Bird Families of the World

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Japana fago

La **japania fago** (*Fagus japonica*), estas decidua arbo el la familio de la fagacoj. Ĝi estas indiĝena en Japanujo, kie ĝi estas unu el la ĉefaj arbaj specioj en naturaj deciduaj arbaroj precipe je la pacifika flanko de la lando. Oni trovas ĝin en la tajhejaj ĉiamverdaj arbaroj.

Tiu palearktisa specio atingas altecon de 25 metroj . La arbo ofte havas plur-trunkan habiton .

## Referencoj 
Kategorio:Fagacoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kardelenoj

La **kardeloj** estas subfamilio **Carduelinae** aŭ **Kardelenoj**, unu el almenaŭ tri subfamilioj de la birda familio de Fringedoj, dum la aliaj estus la Fringenoj kaj la Eŭfonjenoj. La Havajaj nektaruloj estas kutime konsiderata alia subfamilio, nome Drepanidenoj, sed ankaŭ ili povus esti kardelenaj fringoj.

Kardelenaj fringoj estas specialistoj por manĝi semojn, kaj malkiel plej parto de paserinaj birdoj, ili manĝigas la idojn ĉefe per semoj, kiuj estas por tio vomitaj. Krom tio, ili diferencas el aliaj fringoj pro kelkaj malgrandaj detaloj de la kranio. Kelkaj membroj de tiu subfamilio estas eĉ specialigitaj por manĝi precizan tipon de semo, kiaj pinsemoj, ĉe la krucbekuloj.

La jenaj genroj estas kutime konsiderataj Kardelenoj:

** **Tipaj dikbekuloj**
*** Genro *Eophona* – Orientaj dikbekuloj
*** Genro *Coccothraustes* – Holarktaj dikbekuloj (polifiletikaj?)
*** Genro *Mycerobas* – Micerobaj dikbekuloj
** **Amerikaj karpodakoj**
*** Genro *"Carpodacus"* – Ruĝkapa karpodako, Kasina karpodako kaj Purpura karpodako
** **Piroloj**
*** Genro *Pinicola* – Pina dikbekulo
*** Genro *Pyrrhula* – piroloj 
** **Arid-zona klado**
*** Genro *Leucosticte* – montofringoj
*** Genro N.N. – Brunbrusta karpodako, *"Carpodacus" nipalensis*
*** Genro *Rhodopechys* – Trumpetofringo kaj parencoj
** **Aziaj karpodakoj**
*** Genro *Carpodacus* – karpodakoj (Genro kun neceso de grava revizio. Povas konsisti el du aŭ pliaj genroj; alternative povus inkludi *Haematospiza* kaj *Uragus*)
*** Genro *Haematospiza* – Skarlata fringo
*** Genro *Uragus* – striecaj karpodakoj
****Klado kardelo-kanario-krucbekulo** (*Carduelis* kaj *Serinus* estas polifiletikaj kaj estas probable plej bone kiel kolekto de sendependaj sub-grupoj aŭ genroj.)
*** Genro *Serinus sensu lato* – kanarioj, afrikaj semomanĝuloj, serinoj kaj afrikaj kardeloj 
**** (Sub)Genro *Serinus sensu stricto* – Eŭropa kanario kaj parencoj (eble rilataj al *Spinus*)
**** (Sub)Genro *Crithagra* – Afrotropikaj kanarioj, afrikaj semomanĝuloj, citriloj (probable nur malproksime rilataj al *Serinus*)
*** Genro *Linurgus* – Oriolfringo (eble baza ĉe *Crithagra*)
*** Genro *Rhynchostruthus* – orflugilaj dikbekuloj (provizore lokitaj ĉi tie)
*** Genro *"Serinus" thibetanus* – Tibeta kanario (probable rilata al *Spinus* kaj *Serinus sensu stricto*)
*** Genro *Carduelis sensu lato*
**** (Sub)Genro *Carduelis sensu stricto* – Eŭropa kardelo, Citrilfringo kaj Korsika fringo (probable nur malproksime rilataj al *Spinus*)
**** (Sub)Genro *Spinus* – siskinoj kaj Amerika kardelo
**** (Sub)Genro *Linaria* – Kanabeno kaj Flavbeka kardelo (rilataj al *Spinus*)
**** (Sub)Genro *Chloris* – verdaj fringoj kaj Dezertofringo
**** (Sub)Genro *Acanthis* – flamkardeloj (rilataj al *Loxia*)
**** (Sub)Genro *Loxia* –  krucbekuloj
** '*Kardelenoj *incertae sedis'''*
*** Genro *Pyrrhoplectes* – Ornuka fringo
*** Genro *Chaunoproctus* – Bonina dikbekulo (formortinta: 1830-aj jaroj)
*** Genro *Callacanthis* – Okulfringo
*** Genro *Neospiza'' – Santomea dikbekulo

## Referencoj 
## Literaturo citata 
* 
* 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Listo de urboj kaj komunumoj de Hesio

La germana federacia lando **Hesio** konsistas el 426 **komunumoj** (189 urboj kaj 237 komunumoj sen urborajto). 

## Urboj 
5 **eksterdistriktaj urboj**
* Darmstadt
* Frankfurt ĉe Majno
* Kassel
* Offenbach
* Wiesbaden

7 **urboj kun speciala stato**
* Bad Homburg vor der Höhe
* Fulda
* Gießen
* Hanau
* Marburg
* Rüsselsheim
* Wetzlar

## Urboj kaj komunumoj 
414 aliaj urboj kaj komunumoj:

: **dika** = urboj

## A 
## B 
## C 
## D 
## E 
## F 
## G 
## H 
## I 
## J 
## K 
## L 
## M 
## N 
## O 
## P 
## R 
## S 
## T 
## U 
## V 
## W 
## Z 
Kategorio:Urboj de Hesio
Sobětuchy

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Chrudim. Pri parto de municipo Tuřice temas artikolo Sobětuchy (Tuřice).*

Municipo **Sobětuchy** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en milde ondoforma pejzaĝo sub montetaro Železné hory, sub monteto Dubinec, ĉe Markovický rivereto, 3&nbsp;km sudokcidente de la urbo Chrudim. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272, kiam estas sur la akto inter atestantoj subskribita senjoro Boleslav el Sobětuchy.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Sobětuchy**
* Pouchobrady
* Vrcha

## Memorindaĵoj 
Ligna preĝejo de Sankta Triunuo staris en domaro Pouchobrady jam komence de la 14-a jarcento. En la jaro 1350 ĝi estas rememorata kiel paroĥa preĝejo. Pli malfrue ĝi estis rekonstruita en gotika stilo. En la jaro 1889 estis konstruita nova masonita turo, renovigita fasado kaj instalita orgeno.
La preĝejo estas ununava kun trilatere fermita presbiterejo, kun sakristio sur norda flanko kaj kun turo antaŭ la okcidenta frontalo. La presbiterejo estas kruce volbita, en norda muro estas sankta ŝranko kun origina krado. La sakristio estas barele volbita, el la presbiterejo ĝi estas alirebla per sela portaleto. En la presbiterejo estas restoj de murpentraĵoj el la dua duono de 14-a jarcento, restaŭritaj en la jaro 1934. Ili prezentas simbolojn de Evangeliistoj, starantan Kriston, Sanktan Maria Protektantinon, Ecce homo, Veraikonon (represon de Krista faco sur tola tuko), Morton de Sankta Maria. La navo estas platplafona, en la subturo estas pintarka portaleto.
El la ekipaĵo la plej valora estas tabula bildo de Asumpto (Sankta Maria Ĉielenprenata sur nubeto portata de anĝeloj) kun Sankta Barbara kaj Sankta Katarino de majstro de altaro en Hradec Králové el tempo antaŭ la jaro 1500. Pluaj valoraĵoj estas mezepoka ŝtona baptujo kaj bildo de sanktulino el tempo ĉirkaŭ la jaro 1300.

### Interesaĵoj 
* Fiŝlago en Pouchobrady
* Gastejo Na Zavadilce el la 16-a jarcento
* Gastejo Na Jetelce el la 17-a jarcento
* Ĉarpentita kabano n-ro 16

## Bibliografio 
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de mikroregiono Chrudim 
* Paĝaro de mikroregiono západně od Chrudimi 
* Militista pietloko 
* Militista pietloko 


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Rayón (Meksikŝtato)

**Rayón** estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato *(Estado de México)*. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa Maria Rayón.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 10.953 enloĝantojn. El tiuj 5.380 viroj kaj 5.573 virinoj. La komunumo havas surfacon de 20.60 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2580 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 700.0 milimetroj.

La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 9′ norda latitudo kaj 99° 35′ okcidenta longitudo.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la komunumo en la retejo *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Meksiko
Kategorio:Komunumoj de Estado de México
691 Lehigh

'*691 *Lehigh'''* estas sufiĉe granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la Universitaton Lehigh, kie ĝia orbito estis kalkulita far de *Joseph B. Reynolds'' (1881–1975).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joel Hastings Metcalf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1909
Radôstka

**Radôstka** (hungare *Radoska* [radoŝka]) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Radôstka situas laŭ traira flankovojo sub monto 922 m alta. Žilina troviĝas aere je 18, laŭvoje je 37&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1662 en formo *"Radwosztka"*. En 1784 vivis tie 443 vilaĝanoj en 68 domoj, en 1828 645 vilaĝanoj en 85 domoj, en 1991 828 vilaĝanoj en 231 domoj. En 1831 pro ĥolero multaj mortis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Radoska 741 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Krásno nad Kysucou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Radôstka iĝis municipo en 1950. La aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn ekde 1957, ekde 1959 elektro funkcias. En 2001 vivis en Radôstka 888 homoj, (874 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika moderna preĝejo de 1998

Kategorio:Municipoj en distrikto Čadca
Raková (distrikto Čadca)

**Raková** (hungare *Trencsénrákó* [trenĉEnrAkO], pole *Rakowa*) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Raková situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Turzovka-Čadca. La lasta urbo troviĝas je 4&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1658 en formo *"Rakova"*, kiun paŝtistoj fondis. En 1720 bienocentro funkciis tie. En  1784 loĝis tie 2159 vilaĝanoj en 325 domoj, en 1828 2916 vilaĝanoj en 386 domoj. Ĝis 1907 la oficiala hungara loknomo estis *Rakova*, poste pro peto de poŝto ĝi ricevis novan nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Trencsénrákó 3376 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Čadca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Raková 4939 homoj, (4885 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika novgotika preĝejo omaĝe al (Eta) Dipatrino de 1874
* paroĥo el la 19-a jarcento
* nova preĝejo de 1991 en vilaĝparto Korcháň
* 2 kapeloj
* skulptaĵo pri Johano Nepomuko de 1832

Kategorio:Municipoj en distrikto Čadca
Kajdano

**Kajdano** estas japana vorto kiu konsistas el du kanji: "kai"(怪)signifanta "stranga, mistika" kaj "dan"(談)signifanta "rakonto".

## Ĝenerala signifo kaj uzado
En larĝa senco la termino "kajdano" rilatas al hororaj rakontoj aŭ rakonto pri vizioj. La termino ne estas plu larĝe uzata en Japanio, nun por hororaj filmoj kaj libroj oni uzas la terminon "hora" signifantan "hororo" aŭ la terminon "kowai hanashi"(怖い話**)** signifantan "terura rakonto". Nun la termino "kajdano" estas uzata nur se aŭtoro deziras speciale alporti eksmodan aspekton en la historion.

## Elementoj de scenaro
Kutime baziĝita sur didaktikaj budismaj fabeloj, kajdano ofte inkludas elementojn de karmo, kaj venĝon de vizioj pro malbonfaroj. Japanaj venĝoplenaj vizioj estas multe pli potencaj post ilia morto ol ili estis dum ilia vivo, kaj ofte ili estis homoj kiuj estis tre malpotencaj dum vivo, virinoj kaj servantoj. Ĉi tiu venĝo kutime celas la turmentanton, sed iam povas esti ĝenerala malamo kontraŭ ĉiuj homoj. Oni povas vidi ĉi tiun necelatan koleron en "Furisode", kajdano pri damnita kimono kiu mortigas ĉiujn kiuj ĝin portas. Kajdano ankaŭ ofte inkludas akvon kiel vizia elemento. En japana religio, akvo estas vojo al subtera mondo.

## Vidu ankaŭ
*Lafcadio Hearn

## Eksteraj ligiloj
* Ubazakura, ekzemplo de kajdano

Kategorio:Hororaj filmoj
Kategorio:Japana folkloro
Kategorio:Japanaj vortoj kaj esprimoj
Thun (administra distrikto)

La **administra distrikto Thun** estas administra unuo de la kantono Berno en Svislando. Ĝi havis 103 540 loĝantojn la 1-an de januaro 2010. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Thun.

## Geografio 
La administra distrikto Thun situas ĉe la okcidenta flanko de la Lago de Thun kaj formas la portalon al la Berna Oberlando, kies okcidenta parto ĝi estas. La administra distrikto pli-malpli kongruas kun la aglomeraĵo de la distriktĉefurbo.

## Historio 
La administra distrikto Thun estis fondita kadre de la reformo de la malcentra administracio de Kantono Berno kun efiko je la 1-a de januaro 2010. Ĝi konsistas el ĉiuj komunumoj de la malnova distrikto Thun, tri komunumoj de la malnova distrikto Supra Simme-Valo kaj 6 komunumoj de la malnova distrikto Seftigen.

## Komunumoj de la administra distrikto Thun 
La administra distrikto Thun konsistas (stato en 2010) el 35 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Thun estas la plej granda. Jen la listo:

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo pri la administra distrikto Thun en la kantona retejo

!
Federacio de Junaj Eŭropaj Verduloj

**Federacio de Junaj Eŭropaj Verduloj** (, FYEG) estas organizaĵo de la junularaj asocioj de eŭropaj verdaj partioj, fondita en 1988.

FYEG estas junulara asocio de la Eŭropa Verda Partio. Ĝi kunlaboras kun Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco, la kvara frakcio laŭ grandeco en la Eŭropa Parlamento. Ekde 2002 FYEG eldonas propran trimonatan revuon "Ecosprinter" (en la angla lingvo).

## Eksteraj ligiloj 
* Federacio de Junaj Eŭropaj Verduloj 

Kategorio:Ekologiaj partioj
Kategorio:Eŭropaj politikaj partioj
Kategorio:Junularaj organizaĵoj de politikaj partioj
Janowice Wielkie

eta|Centro
**Janowice Wielkie** - proksimuma prononco: janOvice vieLkie, ĝis 1945 germane **Jannowitz** respektive *Jannowitz im Riesengebirge* - estas urbo en la distrikto Gigantmontaro de la provinco Malsupra Silezio en la sudokcidento de la nuna ŝtato Pollando. Fine de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
La urbo situas en alteco de 392 ĝis 492 m ĉe la norda flanko de la okcidenta ekstremo de Gigantmontaro.

## Historio 
En la jaro 1334 ĝi ricevis urbajn rajtojn. Ĝis 1945 la loĝloko havis la germanan nomon *Jannowitz im Riesengebirge*.

## Turismo 
Janowice Wielkie estas turisma centro en la regiono de Gigantmontaro kun 9.000 litoj por gastoj. Vintre ĝi estas populara feria celo de skisportistoj.

## Fotaro 

Janowice Wielkie, kościół Chrystusa Króla 1.jpg|Preĝejo de Kristo Reĝo
Janowice Wielkie, kościół Wniebowzięcia NMP 1.jpg|Preĝejo de Virgulina Ĉieliro
Janowice Wielkie, dziedziniec pałacu (Janowitz-Schloss-2).jpg|Iama palaco *Schaffgotsch*
Bolczów Zamek3.JPG|Kastelo *Bolczów* (origine *Bolzenschloss*)
Castle Bolczow in Poland - gate.jpeg|Ruinoj de la kastelo el la 14-a jarcento
Janowice Wielkie, Bobr 3.jpg|Baroka ŝtono ponto
Janowice Wielkie, Bobr 1.jpg|la riverero *Bóbr* (germane *Bober*)
Sokolik-FilarZachodni2.JPG|Vala panoramo, vidata de la monto *Sokolik* (germane *Forstberg*)

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la urbo ()

Kategorio:Setlejoj en Gigantmontaro en Pollando
Kategorio:Urboj en Malsuprasilezia provinco
Kategorio:Urboj en Pollando
Okil Okilov

**Okil Gajbulojeviĉ Okilov** aŭ **Okil Okilov** (taĝike Оқил Оқилов respektive en araba (persa) alfabeto آقل غیباللهیوچ آقلاو, foje ankaŭ latinliterigita *Oqil Oqilov*, ruse Акил Акилов [Akil Akilov]) estas taĝikia politikisto naskiĝinta  en Ĥuĝando, do nun -jara. Ekde la 20-a de decembro 1999 li estas la ĉefministro de Taĝikio, do la gvidanto de la nacia registaro. Li reprezentas la politikan partion "Popola Demokrata Partio de Taĝikio", kiu gvidiĝas de la ŝtata prezidanto Emomalii Raĥmon.

## Vivo 
Okil Okilov studis ĝis la jaro 1967 en la Moskva Instituto pri Konstruado. Post la kolapso de la ŝtatego Sovetunio] li havis plurajn politikajn postenojn en la sendependiĝinta respubliko Taĝikio: interalie li de 1993 ĝis 1994 estis nacia ministro pri konstruado, de 1994 ĝis 1996 nacia vicĉefministro, kaj de 1996 ĝis 1999 unua vicestro de la provinco Leninobod (nuntempe Provinco Sugd).

## Eksteraj ligiloj 
* informo pri li en la internacia retejo "Kiu estas kiu?" (angle)

Kategorio:Taĝikaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Taĝikio
Stolany

Municipo **Stolany** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en milde ondoforma pejzaĝo sub montetaro Železné hory, sub monteto Dubinec, ĉe Stolanský rivereto, 5&nbsp;km sudokcidente de la urbo Chrudim. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo el la jaro 1229 troviĝas en akto de la reĝo Přemysl Otakar la 1-a, en kiu li atestas, ke li vilaĝon Stolany kun apartenaĵo dediĉas al benediktana monaĥejo de Opatovice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Preĝejo 
Preĝejo de Sankta Nikolao, origine romanika, en la 14-a jarcento rekonstruita en gotika stilo kaj en la jaro 1795 denove en baroka stilo. Ĝi estas ununava kun vasta trilatera presbiterejo apogata per pilieroj, kun barele volbita sakristio sur norda flanko kaj turo antaŭ la okcidenta frontalo. Masiva prisma turo estas kronita per ŝtona piramido kun krenelaĵo kaj kvar figuraj gargojloj en ĝiaj anguloj. En muroj de la turo estas enmasonitaj kelkaj artefaktoj el arka kornico de antaŭa romanika preĝejo. La presbiterejo estas platplafona, sur ĝia norda flanko estas malfrugotika riĉe ornamita sankta ŝranko. La navo havas platan plafonon, la subturejo barelan volbon.
Ekipaĵo estas baroka el tempo ĉirkaŭ la jaro 1700, la ĉefaltaro estas kolona kun bildo de Sankta Nikolao, la predikejon dekoras ornamaj reliefoj. En antaŭĉambro estas origina sabloŝtona baptujo. Blazona tomboŝtono estas el la jaro 1549.
Ĉirkaŭ la preĝejo estas tombejo protektata per fosaĵo kaj restoj de remparo.

### Fortikaĵeto 
Fortikaĵeto, konstruita post la jaro 1577 de Václav Ples Heřmanský el Sloupno troviĝas nun en areo de mastruma korto. En barilmuro estas malfrurenesanca pordego ornamita per bosaĵo, kadrita per toskanaj pilastroj kaj trilatera frontono kun familiaraj blazonoj. En apuda domo estas la ĉambroj kruce volbitaj.

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj de la vilaĝo  
* Paĝaro de mikroregiono Chrudim 
* Paĝaro de mikroregiono Západně od Chrudimi 
* Mapo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Kerim Mesimov

**Kerim Kaĝimkanuli MESIMOV** (kazaĥe Кәрім Қажымқанұлы Мәсімов, latinliterigite ankaŭ *Kärim Qajımqanulı Mäsimov* aŭ *Karim Mas(s)imov*, en rusa formo Карим Кажимканович Масимов [Karim Kaĵimkanoviĉ Masimov]) estas kazaĥa politikisto naskiĝinta  en *Zelinograd*, nuntempe Astano, do nun -jara. Ekde la jaro 2007 li estas la ĉefministro de Kazaĥio. Li flue parolas la kazaĥan, rusan, anglan, ĉinan, araban kaj ujguran.

## Biografio 
### Eduko kaj fruaj jaroj 
Kerim Mesimov sukceses finis studadon de ekonomiko kaj juro. Li studis en Moskvo, la Pekina Lingva Altlernejo, la Universitato Vuhano kaj en la Kazaĥa Ŝtata Akademio pri Ekonomiko.

Li komencis sian profesian karieron kiel ekonomia konsislisto de la ŝtata prezidanto Nursultan Nazarbajev kaj laboris interalie kiel fakulo por ekonomiaj demandoj en la kazaĥia reprezentejo en Urumĉio (Ĉinio). Krome li estis gvidanto de la kazaĥa ekonomia repretentejo en Honkongo. Pli poste li estis gvidanto de la ''Almata Komerca kaj Financa Banko" kaj de la "Popola Ŝpara Banko de Kazaĥio".

### Politika kariero 
Ekde januaro 2006 li estis nacia ministro pri transporto kaj komunikado kun aldona posteno de vicĉefministro, ekde aprilo 2006 li funkciis kiel ministro pri ekonomio kaj buĝeta planado.

Post kiam ĉefministro Danijal Aĥmetov deisiis la 9-an de januaro 2007, la ŝtata prezidanto Nursultan Nazarbajev nomumis Kerim Mesimov posteulo en la ĉefministra posteno. La parlamento elektis lin la 10-an de januaro.

Kerim Mesimov en Kazaĥio havas la renomon esti viziisto kaj reprezentas esperon pri ekonomia pliprosperigo de la lando. Aparte la evoluo de la prisana kaj prieduka infrostrukturoj de la ŝtato sub lia registara gvido estas alte aprezataj.

Kategorio:Kazaĥiaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Kazaĥio
Stará Bystrica

**Stará Bystrica** (hungare *Óbeszterce* [Obesterce]) estas vilaĝo en Slovakio.

## Situo 
Stará Bystrica situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Žilina troviĝas je 34&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1417. En 1498 la komunumo iĝis doganprena loko. En 1626 pesto okazis. En 1667 la vilaĝo ricevis rajton aranĝi bazaradon jare po 3. Oni trovis ferercon en la 18-a jarcento, en 1767 ankaŭ la fandoforno ekfunkciis. En 1784 loĝis tie 2264 vilaĝanoj en 390 domoj, en 1828 2751 loĝantoj en 389 domoj. Tiutempe jam gildoj formiĝis por buĉistoj, muelistoj, ŝuistoj kaj potistoj. En 1813 granda inundo okazis, en 1831 pro ĥolero 208 vilaĝanoj mortis. Ekde 1877 la poŝto ekfunkciis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Óbeszterce 2656 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Krásno nad Kysucou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Stará Bystrica 2628 homoj, (2612 slovakoj).

## Astronomia horloĝo 
Enkadre de rekonstruo de placo estis en la municipo konstruita unu el la plej aĝaj astronomiaj horloĝoj en la mondo, finita en la jaro 2009. Ties aŭtoro estas signifa slovaka skulptisto Viliam Loviška.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika novgotika preĝejo proksimume en 1900
* laŭvoja kapelo el la 18-a jarcento
* malfrubaroka nobeldomo proksimume de 1800
* laŭvojaj skulptaĵoj
* kruco de 1832

Kategorio:Municipoj en distrikto Čadca
Makassar

**Makassar** (=Makazao/Makassaro/Makazo) estas provinca ĉefurbo kaj havenurbo en insulo Sulaveso en Indonezio. En tiu insulo ĝi estas la plej granda urbo kaj la plej granda haveno. La historia loknomo estis inter 1971-1999 **Ujung Pandang**.
eta|270px|Vespera panoramo de Makassar
eta|Banko en Makassar
eta|Moskeo de Makassar

## Bazaj informoj 
* Areo: 176&nbsp;km²
* Supermara alteco: 0- m
* Loĝantaro: 1 250 000
* Horzono: UTC +8 (ankaŭ somere)
* Aŭtokodo:
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo: 411

## Situo 
Makassar situas sur suda parto de la insulo Sulaveso laŭ la marbordo.

## Historio 
La unuaj eŭropaj loĝantoj estis la portugalaj maristoj en la 16-a jarcento. La loko, kiel komercocentro de orienta Indonezio fondiĝis en 1607. Baldaŭe alvenis ankaŭ nederlandanoj kaj malajoj.

La Batalo en Makasara markolo estis marbatalo de la Pacifika Fronto en la Dua Mondmilito okazinta la 4an de Februaro 1942.

## Ekonomio 
En Makassar la plej grava estas la fiŝkaptado.

## Trafiko 
Makassar havas internacian flughavenon iom for. En la urbo malgrandaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

## Vidindaĵoj 
* strando
* fortikaĵo nomata Rotterdam
* katedralo
* granda moskeo
* plezurejo kun feriejo, jaĥtohaveno kaj vendejoj

## Klimato 
Makassar havas tropikan klimaton. La temperaturo estas inter 25-.
Jare pluvas dum 149 tagoj, resume 2860&nbsp;mm. La plej seka monato estas aŭgusto kun 11&nbsp;mm pluvokvantoj, la plej pluva monato estas januaro kun 660&nbsp;mm pluvokvantoj.

## Ĝemelurboj 
*  Cindao, Ĉinio
*  Velingtono, Nov-Zelando

## Gefiloj 
* Ali Joego

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj

Kategorio:Urboj de Indonezio
Kategorio:Milionurboj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Monumento al Konsilantaro por Helpo al Judoj

150px|dekstre
**Monumento al Konsilantaro por Helpo al Judoj** troviĝanta en Varsovio en ĝardenplaco ĉe la strato Ludoviko Zamenhof.

La monumento malkovrita la 27-an de septembro 1995 de Władysław Bartoszewski memorigas agadon kaj batalon de Konsilantaro por Helpo al Judoj “Żegota” dum la Dua Mondmilito. Ĝin projektis juda arkitektino Hanna Szmalenberg kaj pola artisto Marek Moderau.

La enhavo en lingvoj: pola, angla kaj hebrea tekstas: *Organizo kreita de Pola Subtera Ŝtato por savi judojn dum holokaŭsto, inter similaj al ĝi agantaj en okupata Eŭropo estis la sola financata de sia registaro, la Registaro de Pola Respubliko en Ekzilo*.

Apud la monumento kreskas plantita en 1988, kadre de celebrado de la 45-a datreveno de la ribelo en Varsovia geto, kverko  – Arbo de Komuna Memoro pri Poloj kaj Judoj.

## Vidu ankaŭ
* Zofia Kossak-Szczucka

Konsilantaro por Helpo al Judoj
Konsilantaro por Helpo al Judoj
Kategorio:Holokaŭsto en Pollando
692 Hipodamio

**692 Hipodamio** estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Cibela grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germanaj astronomoj Max Wolf kaj August Kopff la  elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Hippodamia*", estas tiu de pluraj virinoj de la helena mitologio, inter kiuj Hipodamio, filino de Enomao kaj edzino de Pelopso; Hipodamio, filino de Buteso kaj edzino de Piritoo; Hipodamio (pli konata sub la kromnomo de Brizeiso), kaptita de Aĥilo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Malkovrita de August Kopff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1901
Rajto pri edukado

eta|Doktrinado en la klasĉambro, tio estas la enkorpigo de politika enhavo en la studmaterialo aŭ per instruistoj, kiuj misuzas sian rolon por doktrini studentojn, kontraŭas la celojn de edukado, kiu celas liberecon de penso kaj kritika pensado.
**Rajto pri edukado** estas homa rajto laŭ la artikolo 26 de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj de Unuiĝintaj Nacioj de la 10-a de decembro 1948. Ĝi estis pligrandigita laŭ la artikolo 13 de la Internacia Pakto pri Ekonomiaj, Sociaj kaj Kulturaj Rajtoj.

La deviga edukado en plejmulto de la landoj estas normala maniero plenumi la universalan rajton al edukado. La oficialaj instancoj de la ŝtato disvolvigas la ĝeneralan kaj partikularan regularojn de la deviga eduksistemo.

La plenumo de tiu ĉi rajto povas estis misuzata kaj ne malofte okazas doktrinado en la klasĉambro, tio estas la enkorpigo de politika enhavo en la studmaterialo aŭ per instruistoj, kiuj misuzas sian rolon por doktrini studentojn, kontraŭas la celojn de edukado, kiu celas liberecon de penso kaj kritika pensado.

## Bibliografio 
* Claudia Lohrenscheit: Das Recht auf Menschenrechtsbildung (La rajto pri edukado pri homaj rajtoj). Frankfurt/Main 2004
* Mona Motakef: *Das Menschenrecht auf Bildung und der Schutz vor Diskriminierung (La homa rajto pri edukado kaj protekto kontraŭ diskriminacio)*, Deutsches Institut für Menschenrechte, 2006, ISBN 3-937714-19-7 (als PDF)
* Marianne Heimbach-Steins, Gerhard Kruip, Axel Bernd Kunze (eld.): Das Menschenrecht auf Bildung und seine Umsetzung in Deutschland. Diagnosen - Reflexionen - Perspektiven (La homa rajto pri edukado kaj ties aplikado en Germanujo. Diagnozoj - refleksioj - perspektivoj), Bielefeld 2007, ISBN 978-3-7639-3542-0
* Bernd Overwien, Annedore Pregel (eld.): Recht auf Bildung (Rajto pri edukado). Zum Besuch des Sonderberichterstatters der Vereinten Nationen in Deutschland. Verlag Barbara Budrich, Leverkusen 2007, ISBN 978386649-076-5
* Marianne Heimbach-Steins, Gerhard Kruip, Katja Neuhoff (eld.): Bildungswege als Hindernisläufe. Zum Menschenrecht auf Bildung in Deutschland (Edukadvojoj kiel obstaklokuro. Al la homa rajto pri edukado en Germanujo), Bielefeld 2008, ISBN 978-3-7639-3545-1
* Ralf Poscher, Johannes Rŭ, Thomas Langer: Das Recht auf Bildung - Völkerrechtliche Grundlagen und innerstaatliche Umsetzung (La rajto pri edukado - popoljuraj bazoj kaj interŝtata aplikado), Baden-Baden 2009, ISBN 978-3-8329-4398-1

## Vidu ankaŭ 
* Analfabeteco
* Dumviva lernado
* Literatio
* Stipendio

## Eksteraj ligiloj 
* Esplorprojekto "Homa rajto pri edukado" ĉe la universitato Bamberg, subtenata de la germana esplorkomunumo (Deutsche Forschungsgemeinschaft, DFG)

Kategorio:Homaj rajtoj