open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ingvar Ambjørnsen

**Ingvar Even Ambjørnsen-Haefs** (n. la 20-an de majo 1956 en Tønsberg – m. la 19-an de julio 2025) estis norvega verkisto kaj aŭtoro de infanaj kaj junulaj libroj, 

Li estas plej bone konata por sia tetralogio "Elling" : *Utsikt til paradiset* (1993), *Fugledansen* (1995), *Brødre i blodet* (1996) kaj *Elsk meg i morgen* (1999). 

*Brødre i blodet* ("Sangaj fratoj") estis adaptita en teatro kaj filmo, titolita *Elling*, kiu ricevis kandidatigo de premio Oskar en la kategorio Bona Fremda Filmo en 2001.

La debuta romano de Ambioransen estis duon-aŭtobiografia romano nomita "La 23-a Linio" ("23-salen"), en kiu li kritikis la provojn de la norvega registaro kuraci homojn kun mensaj malsanoj.  En ĉiuj siaj romanoj, Ambjørnsen rakontis la historion de la eksterordinaraj homoj. 

En 2010 Ambjørnsen ĉesis verki romanojn; *Farvel til romanen*. *24 minutatoro i grenseland*, eldonita en 2014, estas pri tiu decido kaj pri kiel li verkis siajn romanojn. 

Ekde 1985 ĝis januaro 2025 li vivis en Hamburgo, Germanio. Li mortis en Norvego.

## Verkaro (elekto) 
### Serio *Ellig* 
* *Utsikt til paradiset* (1993)
* *Fugledansen* (1995)
* *Brødre i blodet* (1996) 
* *Elsk meg i morgen* (1999)

### Serio *Pelle og Proffen* 
* *Kjempene faller* (romano, 1987)
* *Døden på Oslo S* (romano, 1988)
* *Giftige løgner* (romano, 1989)
* *Sannhet til salgs* (romano, 1990)
* *De blå ulvene* (romano, 1991)
* *Flammer i snø* (romano, 1992)
* *Etter orkanen* (romano, 1993)
* *Hevnen fra himmelen* (romano, 1994)
* *Storbyens stemme* (romano, 1994)
* *Mordet på Aker Brygge* (albumo, 1995)

### Serio *Samson og Roberto* 
* *Arven etter Rin-Tin-Tei* (romano, 1998)
* *Krakilske kamerater* (romano, 1999)
* *Pater Pietros hemmelighet* (romano, 2000)

## Referencoj 
## Eksteraj Ligiloj 
* 

Kategorio:Norvegaj verkistoj
Vido de Het Steen frumatene

***Vido de Het Steen frumatene*** aŭ *Kastelo Het Steen kun ĉasisto* aŭ simple *Het Steen*, estas pentraĵo de la flandra pentristo Petro Paŭlo Rubens. Li estis farita ĉirkaŭ 1636. Temas pri olepentraĵo, 131.2 centimetrojn alta kaj 229.2 cm larĝa. Aktuale ĝi konserviĝas en la Nacia Galerio de Londono (Britio).

Malofta ekzemplo de verko pentrita por la propra plezuro de la artisto prefere ol por mendo, ĝi montras vidon de la bieno Het Steen apud Bruselo, kiun Rubens akiris en 1635, lokita en fru-matena aŭtuna pejzaĝo. Li komence intencis krei multe pli malgrandan pentraĵon fokusantan sur la domo, uzante tri malgrandajn kverkajn tabulojn, verŝajne rezervotajn el lia studio, sed dum la koncepto disvolviĝis, dek sep pliaj paneloj estis aldonitaj.

La bildo montras tre specifan komponaĵon kun dekstra duono tre hela kun bela ĉielo supre kaj ampleksa pejzaĝo malsupre kun scenoj de bovobredado eĉ kun melkistino ĝis eĉ apudaj birdoj en la malsupra angulo. La ĉefaj motivaj scenoj tamen estas en pli malhela maldekstra duoono, kun la kastelo inter arboj en la supra kvarono kaj du scenoj en la malsupra kvarono, nome ĉaro de brutobredistoj kaj ĉasisto kun ĉashundo kiuj gvatas kio ŝajnas areto da perdrikoj fakte en la dekstra duono, do kiel ĉarniro inter ambaŭ duonoj.

La pentraĵo influis artistojn kiel John Constable dum lia periodo laboranta por Sir George Beaumont, kiu tiam posedis la pentraĵon kaj poste donacis ĝin al la Nacia Galerio en 1823. La pentraĵo estas rimarkinda pro prezentado de la unua konvinka arta bildigo de skombreca ĉielo.

Kategorio:Pentraĵoj de la 17-a jarcento
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Pentraĵoj de Petro Paŭlo Rubens
Ecce Homo (Rubens)

***Ecce Homo*** (Jen la viro) aŭ *Kristo vestante la dornokronon*, estas pentraĵo de la flandra pentristo Petro Paŭlo Rubens. Li estis farita ĉirkaŭ 1612. Temas pri olepentraĵo sur kverka panelo, 125,7 centimetrojn alta kaj 96,5 cm larĝa. Aktuale ĝi konserviĝas en la Muzeo Ermitejo de Sankt-Peterburgo (Rusio). En tiu muzeo estas ankaŭ oleskizo por ĝia figuro de Pontio Pilato.

Origine mendita de kardinalo Massimego, la pozo de Kristo estis influita de la statuo de centaŭro en la Galerio Borghese en Romo kaj la verko eble eĉ estis produktita kiel kromaĵo por la *Ebria Sileno* de 1616-1617 (Alte Pinakothek). H. Evers argumentas, ke ĝi estis produktita dum la restado de la artisto en Ĝenovo, dum Keizer argumentas, ke ĝi estis el la pli posta periodo de Rubens en Antverpeno. Antaŭ la fino de la 18-a jarcento ĝi estis en la kolekto de Princo Bezborodko en Sankt-Peterburgo. Ĝi herediĝis al liaj boparencoj, la Grafoj Kuŝelev; post lia morto en 1862, Grafo Nikolai Kuŝelev-Bezborodko testamentis la kolekton al la Akademio de Artoj.

La bildo prezentas la helegan figuron de Kristo ĉirkaŭita de brilruĝa tolaĵo kontraste al pli malhela kapo de Pilato (maldekstre) kiu jenas al la ekzekutoto sirante al la popolo; "Ecce homo"  (Jen la viro). Kvankam Kristo suferas la vundon fare de la dornokrono, li mienas trankvila. Dekstre apenaŭ videblas kapo de militisto, dum lia plumhava kasko pli brilas.

## Bibliografio
* H.G. Evers, *Peter Paul Rubens*, Monachium 1942
* E Keiser Rubens, *Münchener Silen und seine Vorstufen*, t. XIII 1938–1939

Kategorio:Pentraĵoj de la 17-a jarcento
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Pentraĵoj de Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Jesuo en pentraĵoj
Tigroĉasado

***Tigroĉasado*** estas pentraĵo de la flandra pentristo Petro Paŭlo Rubens. Li estis farita je 1615-1616. Temas pri oleo sur kanvaso, 256 centimetrojn alta kaj 324 cm larĝa. 

Aktuale ĝi konserviĝas en la Belarta muzeo de Rennes (Francio).

Ĝi montras scenon de tigroĉasado, kiel unu el kvar ĉaspentraĵoj, komisiitaj de Maksimiliano la 1-a, Elektisto de Bavario por ornamadi la malnovan palacon Schleissheim. 

Tiu ciklo estis rabita dum la Napoleonaj militoj kaj nun estas en la *Musée des Beaux-Arts* de Rennes. 

Kiel ero de tiu ĉasciklo ĝi montras komponmodelon tre similan al tiu de la *Ĉasado de hipopotamo kaj krokodilo*, nome supra triono montranta ĉevalrajdantaj ĉasistoj, centra parto pli drameca kie la tigro mordas la centran ĉevalrajdantan ĉasiston, kaj malsupra parto kun rezultoj de la ĉasado kun abatitaj bestoj kaj baraktantaj ĉasistoj. 

Kurioze Rubens arigis en la sama sceno sovaĝbestojn neniam kunaperantajn, kaj ĉefe tigro kun leono.

Ĝi estis uzata en 2018 kiel surscenigo en varbaj materialoj por la HBO-serio Succession.

## Rilataj temoj ĉe Rubens

File:Rubens-Wild-Boar Hunt.jpg|*Aproĉasado*
File:La Chasse au loup et au renard - Rubens.jpg|*Ĉasado de vulpo kaj lupo*
File:Rubens Peter Paul Lion Hunt APMuenchen.jpg|*Leonĉasado*
File:Peter Paul Rubens 083.jpg|*Ĉasado de hipopotamo kaj krokodilo*

## Referencoj
Kategorio:Pentraĵoj de la 17-a jarcento
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Pentraĵoj de Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Ĉasado
Joshpara

eta|dekstre|200ra|*Joshpara*
***Joshpara*** estas speco de dumplingo, kiu estas populara manĝo en Centra Azio, Suda Kaŭkazo kaj Mezoriento. Ĝi estas farita el kvadrata nefermentita pasto, kiu estas plenigita je hakita viando kaj spicoj.

Kategorio:Siria kuirarto
Kategorio:Palestina kuirarto
Kategorio:Mezorienta kuirarto
Kategorio:Libana kuirarto
Kategorio:Kirgiza kuirarto
Kategorio:Kazaĥa kuirarto
Kategorio:Jordania kuirarto
Kategorio:Iraka kuirarto
Kategorio:Azeria kuirarto
Kategorio:Araba kuirarto
Pavlovsko

**Pavlovsko** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dobřív en distrikto Rokycany. Ĝi situas proksimume 1,5 km okcidente de Dobřív. Estas ĉi tie registritaj 105 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

**Pavlovsko** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,57&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1781.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Pavlovsko 3.jpg|Pavlovsko
Pavlovsko 4.jpg|Pavlovsko

Kategorio:Dobřív
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rokycany
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
La amĝardeno

***La amĝardeno*** aŭ *La ĝardena festo* estas pentraĵo de la flandra pentristo Petro Paŭlo Rubens. Li estis farita je ĉirkaŭ 1630-1631. Temas pri oleo sur kanvaso, 198 centimetrojn alta kaj 283 cm larĝa. Aktuale ĝi konserviĝas en la Muzeo Prado de Madrido (Hispanio).

Temas pri granda grupo da bone vestitaj personoj laŭ la stilo de la 17-a jarcento, kiuj distras sin ĉe la rando de idilia ĝardeno. Ĉiuj estas elegante vestitaj, montrante sian riĉecon kaj altklasan statuson. Tio montras la profundon de plena kortega sceno laŭ recesia maniero. Kupidoj interagas kun la individuoj, alportante mitologiajn figurojn en realisman ĝardenscenon por produkti mirindan pentraĵon.

eta|maldekstre|Detalo de kupido entrudanta al paro.
La kompono konsistas je supra duono kie aperas sur svaga fono de klasikisma konstruaĵo svarmo de kupidoj, kiuj ankaŭ entrudiĝas en la malsupra duono kie kunestas la figuroj de la elegantaj damoj kaj kavaliroj, el kiuj impresas la buntecon de ruĝa, blua, flavaj, helblua kaj malhelaj riĉaj vestaĵoj. 

## Referencoj
## Bibliografio
* Burchard, Wolfgang. "The 'Garden of Love' by Rubens." *The Burlington Magazine* 105, no. 727 (1963): 428-426.
* Films Media Group and Films for the Humanities. *Peter Paul Rubens the Garden of Love*. New York, N.Y: Films Media Group, 1985.
* Goodman, Elise. "Rubens's Conversatie La Mode: Garden of Leisure, Fashion, and Gallantry." *The Art Bulletin* 64, no. 2 (1982): 247-259.
* Rose-Marie kaj Rainer Hagen: *Bildbetrachtungen – Meisterwerke im Detail*, Benedikt Taschen Verlag, Köln 1994
*Russell, Douglas. "The Problem of Style in Costume Design." *Educational Theatre Journal* 20, no. 4 (1968): 545-562.
* Volk, Mary Crawford. "Rubens in Madrid and the Decoration of the King's Summer Apartments." *The Burlington Magazine* 123, no. 942 (1981): 513-529.
* Zeri, Federico, Marco Dolcetta, Elena Mazour, kaj Raman A. Montanaro. *Rubens, Garden of Love*. Richmond Hill, Ont: NDE Pub, 1999.

## Eksteraj ligiloj
* http://www.museodelprado.es/en/the-collection/online-gallery/on-line-gallery/obra/the-garden-of-love/

Kategorio:Pentraĵoj de la 17-a jarcento
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Pentraĵoj de Petro Paŭlo Rubens
Borek (Rokycany)

**Borek** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rokycany en distrikto Rokycany. Ĝi situas proksimume 2 km oriente de Rokycany. Estas ĉi tie registritaj 105 adresoj. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/605 kaj fervojlinio Prago–Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

Borek situas en katastra teritorio **Borek u Rokycan** kun areo 2,18&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1390.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Rokycany, Borek, restaurant.jpg|Restoracio ĉe&nbsp; strato Pražská ulice
Rokycany, Borek, house No. 45.jpg|Funkcionalisma vilao en strato K&nbsp;Huti
Krucifix, Borek.JPG|Kruco ĉe kapelo
Borek brutal.jpg|Panoramo de Borek
Borek u Rokycan.jpg|Vido el alteco

Kategorio:Rokycany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rokycany
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
La falo de la kondamnitoj

***La falo de la kondamnitoj*** aŭ *La falo de la ribelintaj anĝeloj* estas granda religia pentraĵo de la flandra pentristo Petro Paŭlo Rubens. Li estis farita je ĉirkaŭ 1620. Temas pri oleo sur kanvaso, 286 centimetrojn alta kaj 224 cm larĝa. Aktuale ĝi konserviĝas en la Malnova Pinakoteko de Munkeno (Germanio).

Ĝi prezentas miksaĵon de la korpoj de la kondamnitoj, ĵetitaj en la abismon fare de Ĉefanĝelo Miĥaelo kaj akompanantaj anĝeloj.

La tuta drameca miksaĵo estas nuancigita per klaroskuro kiu emfazas la falon de la ribelintoj el hela supra areo super kiu Miĥaelo, kiel militisto per fajrglavo kaj ŝildo, forpelas la korpojn de la kondamnitoj tra energia kirlaĵo de korpoj malsupren al malhela areo kie monstroj voras la falintojn.

En la Brita Muzeo estas skizo de centra detalo de la falintoj, farita per kreto, eble fare de atelierano. 

## Referencoj
## Bibliografio
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Pentraĵoj de la 17-a jarcento
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Pentraĵoj de Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Anĝeloj en populara kulturo
Tupesy (Radošovice)

**Tupesy** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Radošovice en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Radošovice. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

**Tupesy** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,04&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Forĝejo
* Grenejo ĉe domo n-ro 14

## Pluaj fotoj

Tupesy (Radosovice)-2010-09-25-HasicarnaAKovarna.JPG|Fajroestingista armilejo kaj forĝejo
Tupesy 03.jpg|Tupesy
Tupesy, hlavní silnice II.jpg|Tupesy

Kategorio:Radošovice (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Stan (Lestkov)

**Stan** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lestkov, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2 km pkcidente de Lestkov. Vivas ĉi tie  ().

Stan situas en katastra teritorio **Stan u Lestkova** kun areo 5,3&nbsp;km². En la katastra teritorio Stan u Lestkova situis ankaŭ pereinta domaro Horní Víska.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1355.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Lestkov, Stan, road to Kořen.jpg|Stan, ŝoseo al Kořen
Lestkov, Stan, common pond.jpg|Stan
Lestkov, Stan, house No 18.jpg|Stan

Kategorio:Lestkov (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Le Cordon Bleu

**La kordono** **blua** aŭ **La blua rubando** ( [lə kɔʁdɔ̃ blø]; akronime konata kiel **LCB**) estas internacia reto de hotelservaj kaj kuirartaj lernejoj. Ĝi estas la la plej granda tia ĉeno en la mondo, kun 35 lernejoj sur kvin kontinentoj servantaj 20,000 studentojn ĉiujare. Ĝi fokusiĝas al la studado de hoteladministrado, gastronomio kaj kuirarto. 

## Historio 
La nomo de la lernejo devenas de la franca gurmana revuo *La Cuisinière Cordon Bleu*, kiun la ĵurnalistino Marthe Distel fondis en 1895, kaj en kiu la plej bonaj kuiristoj de la tempo publikigis receptojn kaj kuirartajn konsilojn. El ĉi tiuj publikaĵoj venis la ideo por la kuirlernejo *Le Cordon Bleu*, malfermita en Parizo la 14-an de januaro 1896, kune kun la kuiristo Henri-Paul Pellaprat. En la sekvaj jardekoj, la lernejo evoluis al la plej sukcesa elita lernejo en gastronomio tutmonde.

La unua filio de la lernejo eksterlande estis fondita en Londono en 1933. En 2010, ekzistis 30 lokoj en 15 landoj tutmonde kun pli ol 20 000 studentoj el 70 nacioj (aktuale de 2010). La prezidanto kaj ĉefoficisto de la *École de Cuisine et de Pâtisserie Le Cordon Bleu* estas André J. Cointreau.

## Famaj eks-studentoj 
* Rachel Khoo
* Gastono Akurio
* Julia Child
* Maria Bero
* Yotam Ottolenghi
* Linda Thom
* Csaba dalla Zorza

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:15-a arondismento de Parizo
Kategorio:Franca kuirarto
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Turismo
La Paz (Meksiko)

** La Paz** estas urbego, ankaŭ marhaveno, sidejo de La Paz (Baja California Sur) en Suda Malsupra Kalifornio en Meksiko. La loknomo signifas: **La Paco.**
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 La Paz havis loĝantaron de . Ĉirkaŭ 1980 la urbo atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil), poste ĝi konstante kreskiĝas.

## Geografio 
La Paz situas sur Kalifornia Duoninsulo ĉe la Kalifornia Golfo en alteco inter 0-27 m 210 kilometrojn sude de Ciudad Constitución, 202 kilometrojn norde de municipo Los Cabos. La urbego estas unu el la tri ŝtataj ĉefurboj de Meksiko, kiuj situas ĉe la marbordo.

## Historio 
La urbo estis fondita en 1525.

## Ekonomio 
La ekoturismo estas sendube la plej grava fonto de turismaj enspezoj en La Paz. Turistoj ankaŭ vizitas la plaĝojn. Estas ĉirkaŭ 900 insuloj kaj insuletoj en la Kalifornia Golfo, el kiuj 244 nun estas sub protekto de UNESKO kiel Mondaj Heredaĵoj. Industrioj inkluzivas arĝentan minadon, agrikulturon, fiŝkaptadon kaj perlojn.

## Eduko 
La Paz havas plurajn universitatojn, altlernejojn, institutojn. Ili reprezentas la altnivelan edukon.

## Trafiko 
La plej grava trafika ligilo estas la internacia flughaveno, krome la haveno havas pramservojn, surtere ekzistas aŭtovojo.

## Klimato 
La urbego havas subtropikan varman dezertan klimaton (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . La averaĝa jara pluvokvanto estas  mm. En ĉiuj monatoj pluvas teorie, sed inter marto-junio praktike ne pluvas.

## Vidindaĵoj 
* precipe katolikaj preĝejoj
* muzeoj
* plaĝoj

## Ĝemelurboj 
*  Ensenada, Meksiko
*  Rosarito, Meksiko
*  Tijuana, Meksiko
*  Tlajomulco de Zúñiga, Meksiko
*  Redondo Beach, Usono, Kalifornio
*  Aleksandrio, Usono, Virginio
*  Clearwater (Florido), Usono, Florido
*  Vigo, Hispanio
*  Saint-Tropez, Francio
*  Duseldorfo, Germanio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Meksiko
Kategorio:Marhavenaj urboj
Islama Universitato Azad

La **Islama Universitato Azad** (**IAU**; , *Dāneshgāh-e Āzād-e Eslāmi*) estas privata universitata sistemo, kun diversaj lokoj (kampusoj) en Irano kaj la Proksima Oriento. Ĝi estas unu el la plej grandaj kaj ampleksaj sistemoj de universitatoj en la mondo. 

Ĝi estas la universitato kun la plej multaj studentoj en Irano kaj unu el la plej grandaj universitatoj en la mondo. Ĝia ĉefsidejo estas en Teherano. Ĝi estis fondita en 1982 de Ali-Akbar Haŝemi Rafsanĝani.  Ĝia prezidanto estas Farhad Rahbar ekde 2017. La universitato havas ĉirkaŭ 1.7 milionojn da studentoj. La universitato konsistas el pli ol 400 fakoj kaj branĉoj hejme kaj eksterlande ( Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Unuiĝinta Reĝlando, Tanzanio, Libano kaj Armenio; la establado de pliaj universitatoj kaj branĉoj en Malajzio, Kanado, Afganio kaj Taĝikio estas survoje), dungante pli ol 30,000 homojn. La eksterlandaj branĉoj estas kutime "filioj", t.e. nur oficejoj.

La universitato ĉiujare akceptas ĉirkaŭ 350 000 studentojn (10 000 doktorojn, 10 000 medicinajn doktorojn, 40 000 magistrojn, 240 000 bakalaŭrajn doktorojn kaj 50 000 junulojn).

Ne dependa de registara financado, ĝi ricevas bonfarajn donacojn kaj instrukotizoj. 

## Administrado 
La estra strukturo de la Islama Azad Universitato konsistas el:

* La Estraro de Fondintoj.
* La estraro de kuratoroj.
* La prezidanto de la universitato.
* La Universitata Konsilio.

## Famaj studentoj 
* Asal Badi (1977-2013) - irana aktorino.

## Galerio 

Dosiero:بیمارستان_فرهیختگان.jpg|Scienco kaj Esplorado, Teherano
Dosiero:Srbiau_hotel.jpg|Scienco kaj Esplorado, Teherano
Dosiero:Iaum.jpg|Mashhad
Dosiero:Niau.jpg|Najafabad
Dosiero:IAU_Lahijan.jpg|Lahijan
Dosiero:RIAU_central_administration_building.jpg|Roudehen
Dosiero:Azad-University-Isfahan-Khorasgan.jpg|Isfahano
Dosiero:Dehaqan-gate.jpg|Dehaqan

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Islama Azad Universitato (Maŝhado)

## Eksteraj ligiloj 
*  (persa)
* Eks-studentoj de islama Azad Universitato  (persa)

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Edukado en Irano
Kategorio:Universitatoj
József Szijj

**József Szijj** [jOĵef sij], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szijj József** estis hungara-germana ornitologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis .
 
## Biografio 
Jam en sia frua infanaĝo  ŝatis la naturon, precipe la birdojn. Li akiris diplomon en Budapeŝto en 1950, poste li ricevis stipendion. En 1955 li doktoriĝis. Liaj tiamaj sciencaj publikaĵoj traktis la manĝkondiĉojn de diversaj birdospecioj, inkluzive de la ruĝpieda falko, la blanka cikonio, diversaj akvobirdoj kaj la numidedoj. Szijj aktive partoprenis en la manifestacioj kontraŭ la komunista reĝimo aŭtune de 1956. Dum la posta hungara revolucio de 1956 li estis persekutita de la ŝtataj aŭtoritatoj pro sia sindediĉo al demokratiaj principoj, tial li disidis kaj petis azilon en Okcidenta Germanio. Li ricevis postenojn en muzeoj de Bonn kaj Stutgarto, poste li observis birdojn en Radolfzell (Konstanca Lago) apud Konrad Lorenz. En 1970 Szijj ricevis germanan ŝtatanecon, tial li povis instrui en la universitato en Duisburg. Unu jaron poste li jam estis profesoro en Essen ĝis sia emeritiĝo en 1992. Tiutempe li okupiĝis ankaŭ pri entomologio, en lia fokuso estis la akridoj. Li ankaŭ ofte revizitis Hungarion, eĉ li estis gvidanto de Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto) inter 1987–1994.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gémtelepek Magyarországon 1951-ben.* (1951)
* *Madártani jegyzetek a Bakonyból.* (1955)
* *Zur Ökologie der Tauchenten.* (1965)
* *Brief Report on the Changes in Status of the White Stork since the International Census 1958.* (1972)
* *Die Springschrecken Europas* (2004)

## Fontoj 
* datumoj (legeblaj pli malsupre)
* germana paĝo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Germanaj ornitologoj
Kategorio:Germanaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Hungardevenaj germanoj
Fiŝkuko

'''Fiŝkuko (foje skribita kiel 'Fishcake' angle) estas kuirarta plado, kiu konsistas el fiŝo aŭ alia speco de marfrukto, ofte hakita kaj miksita kun amelita ingredienco, kiun la kuiristo fritas ĝis ora.'''

Fiŝkukoj, kiuj apartenas al la Azia kuirarto kutime konsistas el fiŝo kune kun salo, akvo, amelo kaj ovo. Ili povas inkluzivi kombinaĵon de farĉo el fiŝo, kaj surimi. En Eŭropo, ĝi estas simila al krokedo, konsistante el fiŝo aŭ alia marfrukto kun ronda kuketo el terpomo, foje tegita per paneroj aŭ pasto. La Oxford vortaro de manĝaĵo kaj nutrado difinas la Fiŝkukojn kiel hakitan fiŝon, kiu estas miksita kun terpomo, ovo kaj faruno kun spicaĵoj el cepoj, piproj kaj foje herboj.

Fiŝkuko temis pri rimedo por plene uzi la postlasaĵojn de manĝaĵoj, kiu alie povus esti forĵetita. Laŭ la 19-a jarcenta eldono de Mrs Beeton (skribita kiel 'Book of Household Management' angle), ŝia recepto de fiŝkukoj postulas la aldonon de postlasaĵa fiŝo kaj malvarmaj terpomoj. Maldelongaj receptoj aldonis al la plado iajn ingrediencojn kiel fumitan salmon kaj legomojn.
Kategorio:Ĉilia kuirarto
Kategorio:Itala kuirarto
Kategorio:Germana kuirarto
Kategorio:Filipina kuirarto
Kategorio:Vjetnama kuirarto
Kategorio:Ĉina kuirarto
Kategorio:Fiŝaĵoj
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
La kapitulaco de Breda

**La kapitulaco de Breda**, foje nomata **La lancoj**, estas unu el la plej famaj pentraĵoj fare de la hispana majstro Diego Velázquez. La pentraĵo estas hodiaŭ ekspoziciita en la Prado-Muzeo de Madrido.

La pentraĵo montras historian epizodon, nome la finon de la sieĝo al Breda kiu estis kontrolita de nederlandanoj, sed la hispana armeo de Ambrogio Spinola. Velázquez ne konis Breda-n, sed li ĉerpis inspiron el diversaj fontoj por pentri *La lancojn*, kiel ekzemple granda plano de la sieĝo gravurita de Jacques Callot kaj pluraj pasaĵoj el la komedio *La Sieĝo de Breda*, de Calderón de la Barca.

Velázquez evoluigas la temon sen fanfaronado aŭ sangoverŝado. La du ĉefroluloj estas en la centro de la sceno kaj ŝajnas konversacii pli kiel amikoj ol kiel malamikoj. Justinus van Nassau aperas kun la ŝlosiloj de Breda en la mano kaj faras geston de surgenuiĝo, kion malhelpas lia kontraŭulo, kiu metas manon sur lian ŝultron kaj malhelpas lin kliniĝi. En ĉi tiu senco, ĝi estas rompo kun la tradicia reprezentado de la milita heroo, kiu kutime estis prezentita starante super la venkito, humiligante lin. Ĝi ankaŭ distancigas sin de la hieratismo, kiu dominis batalpentraĵojn.

Velázquez realisme prezentas Generalon Spínola, kiun li persone konis, vojaĝinte kune al Italio en 1629. Tre interesa detalo estas la nombro da lancoj sur ĉiu flanko, sed ĉefe en la flanko de hispanoj. Simila realismo kaj individua karakterizado videblas en la vizaĝoj de la soldatoj, kiuj estas traktataj kiel portretoj.

Kategorio:Hispanaj pentraĵoj
Kategorio:Pentraĵoj de la 17-a jarcento‎
Kategorio:Pentraĵoj de Diego Velázquez
Tibor Szép

**Tibor Szép** [sEp], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szép Tibor** estas hungara ornitologo, altlerneja instruisto.
eta|

 naskiĝis  en Nyíregyháza.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris biologian diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1986. Post la diplomo li pasis jaron en Agrikultura Universitato de Debrecen, poste li ricevis postenon en ornitologia asocio apud József Büki. Lia ĉefa tasko estis aperigi datumojn de la birdoringado komputile, krome li estis aktiva en observado de bordhirundoj. Intertempe li doktoriĝis en Universitato Lajos Kossuth en 1990, li kandidatiĝis (CSc) en 1996, li doktoriĝis en 2009 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ekde 1994 li instruis en Pedagogia Altlernejo György Bessenyei, ekde 2011 kiel profesoro. Lia edzino naskis dufoje. Li ricevis premiojn inter 1998-2023.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Relationship between West-African rainfall and the survival of Central-European sand martins Riparia riparia*. (1995)
* *Age-independent telomere length predicts fitness in two bird species*. (kunaŭtoro, 2006)
* *Discovering the migration and non-breeding areas of Sand Martins and House Martins breeding in the Pannonian basin (central-eastern Europe)*. (kunaŭtoro, 2017)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* akademia paĝo kun foto
* biografio angle
* intervjuo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Bismarck-turo (Eisenach)

**Bismarckturm Eisenach** estis Bismarck-turo (pli ĝuste: Bismarck-kolono) sur la monto *Wartenberg* norde de la urbo Eisenach, Germanujo.

Anstataŭ tie planita monumento de la studentaj korporacioj oni starigis sur la ankoraŭ senarba pinto de la menciita monto glorigturon por kanceliero Otto von Bismarck. Engaĝiĝis por tio i.a. la instruisto Rudolf Flex. Gajninto de la arkitektura konkurso estis en aprilo 1899 Wilhelm Kreis el Dresden-Blasewitz por la modelo  *Götterdämmerung*. La realigon ebligis la surloka firmao de Gustav Stein. La meto de la fundamenta ŝtono estis en la 2-a de septembro 1901. Por malgrandigi transportkostojn, Stein fidis la ŝtonkvaliton de propra, proksimege farita ŝtonrompejo: sed tio estis malbona decido ĉar jam kvar jardekojn pli malfrue ĝi kadukis. Restaŭrado ne eblis pro la Dua Mondmilito. 

Sude estis sur ĝi giganta reliefo kun supra Regna aglo kaj malsupra grupo da manifestaciantoj studentoj partoprenintaj en 1817 la Wartburgfeston. Pinte estis belvida altano kun fajrega pelvo. La vizitantoj povis ĝui panoramon belegan en ĉiujn kompasdirektojn. Iom pli malsupre baldaŭ poste estiĝis la taverno *Bismarck-Hütte* kiu estis ŝatata kiel ekskursocelo kaj ĝia apuda bestoĝardeneto. Sed jam okaze de la finkonstruo de la Regna aŭtovojo 4 (ĉ. 1940) aliro disde la urbo Eisenach iĝis komplika. Dummilite ĉi konstruaĵon oni utiligis por aera-ĉiela observado. Post la sovetia okupado necesaj renovigoj denove ne estis faritaj. Komence de la 1950-aj jaroj oni alinomis ĝin je *Turm der Jugend* kaj en 1959 la urba konstruoficejo ja jesis renovigon. Sed post malfermo pro sekurecaj kialoj, ĉelandlimaj snajperoj de Nacia Popolarmeo eksplodigis la tuton en 1963: la teritorion tiean oni uzis kiel armean spacon. Multajn fragmentojn forprenis posedantoj de etĝardenoj. 

## Bismarck-monumento 
En 1903, jaron post la inaŭguro de la Bismarck-turo oni kreis ĉe la enirejo al Urba parko lindan monumenton por la germana kanceliero. Forigo estis jam dum la Dua Mondmilito, por armilproduktado. La soklon forigis la municipo en 1963. Financanto estis Julius von Eichel-Streiber.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj ĉe *Infoportal Bismarcktürme*

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Eisenach
Eisenach
Eisenach
Eisenach 
Kategorio:Aperis en 1902
Kategorio:Malaperis en 1963
Domaslav

**Domaslav** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lestkov, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 6 km okcidente de Konstantinovy Lázně super valo de rivereto Hadovka. Vivas ĉi tie  ().

**Domaslav** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,07&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Paroĥestrejo
* Preĝejo de sankta Jakobo

## Pluaj fotoj

Domaschlag-2014-09-22-HorniCastOsady-Obr04.JPG|Domaslav
Domaschlag-2014-09-22-HorniCastOsady-Obr05.JPG|Domaslav
Domaslav, domy VI.jpg|Domaslav
Domaslav, střecha.jpg|Domaslav

Kategorio:Lestkov (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
La akvovendisto de Sevilo

***La akvovendisto de Sevilo*** (hispane *El aguador de Sevilla*) estas unu el la plej famaj pentraĵoj fare de la hispana majstro Diego Velázquez. La pentraĵo estas hodiaŭ ekspoziciita en la Wellington Museum, instalita en la londona palaco Apsley House, iam donacita de la hispana reĝo Ferdinando la 7-a al la generalo Arthur Wellesley dankeme pro lia helpo en la Hispana Milito de Sendependigo.​ 

La pentraĵo apartenas al la ĝenro de aĵpentraĵoj kun figuroj, kiun Velázquez praktikis dum siaj lernojaroj en Sevilo, tiel akirante kompletan majstradon de la imitado de naturo, kiel argumentis lia bopatro Francisco Pacheco en *La pentrarto*. El la fruaj pentraĵoj de Velázquez, ĝi estas tiu kun la plej granda nombro da dokumentaj kaj literaturaj atestoj, estante amplekse priskribita.

La ĉefroluloj de la pentraĵo estas maljuna akvoportisto vestita per bruna mantelo, sub kiu elstaras pura blanka ĉemizo, kaj la knabo, kiu ricevas de li belan kristalan pokalon plenan je akvo. La knabo, vestita nigre kaj kun larĝa blanka kolumo, klinas sian kapon, en mallongigita pozicio simila al tiu de la juna komisiisto en *Maljunulino fritanta ovojn*, por preni la pokalon kun grava esprimo, ne renkontinte la rigardon unu de la alia. Inter ili, preskaŭ malklaraj en la ombroj de la malhela argila fono, alia mezaĝa viro trinkas el ŝajne malgranda argila kruĉo. La maldekstra brako de la maljunulo elstaras mallongigita el la pentraĵo, apogante sian manon sur grandan ceramikan kruĉon markitan per la markoj de la rado, tranĉita ĉe ĝia fundo kaj ne subtenata de la kanvaso. Likvaĵo elfluas de ĝia surfaco, kaj kelkaj gutoj da akvo brilas. Antaŭ li, sur tablo aŭ benko, aperas alia pli malgranda argila kruĉo, kovrita de blanka argila taso.

## Referencoj 
## Bibliografio
* Brown, Jonathan (1986). *Velázquez. Pintor y cortesano*. Madrid: Alianza Editorial. ISBN 84-206-9031-7.
* Katalogo (1990). *Velázquez*. Madrid : Museo Nacional del Prado. ISBN 84-87317-01-4.
* Katalogo  (1999). *Velázquez y Sevilla*. Sevilla: Junta de Andalucía. Consejería de Cultura. ISBN 84-8266-098-5.
* Corpus velazqueño (2000). *Corpus velazqueño. Documentos y textos*, 2 vol., direktorita de J. M. Pita Andrade. Madrid. ISBN 84-369-3347-8.
* Knox, Giles (2010). *Las últimas obras de Velázquez. Reflexiones sobre el estilo pictórico*. Madrid: Centro de Estudios Europa Hispánica. ISBN 84-936-7763-3.
* Marías, Fernando (1999). *Velázquez. Pintor y criado del rey*. Madrid: Nerea. ISBN 84-89569-33-9.
* Pacheco, Francisco, ed. de Bonaventura Bassegoda (1990). *El arte de la pintura*. Madrid: Cátedra. ISBN 84-376-0871-6.

Kategorio:Hispanaj pentraĵoj
Kategorio:Pentraĵoj de la 17-a jarcento‎
Kategorio:Pentraĵoj de Diego Velázquez
Tate McRae

**Tate ROSNER McRAE** (naskita la 1-an de julio 2003 en Kalgario, Alberto) estas kanada kantistino. Ŝi atingis internacian sukceson en 2020 per la kanto " *You Broke Me First* ". 

estas kanada kantistino, kantverkistino kaj dancistino. Ŝi unue famiĝis kiel la unua kanada finalisto en la usona realeca televidserio *So You Think You Can Dance* (2016).  Ŝi poste subskribis kontrakton kun RCA Records post kiam ŝia originala kanto "One Day" (2017) disvastiĝis en YouTube kaj TikTok, kaj ŝi publikigis du EP-ojn, " *All the Things I Never Said"* (2020) kaj *"Too Young to Be Sad"* (2021). En 2021, McRae fariĝis la plej juna muzikistino aperanta en la listo Forbes *30 Under 30*. La plej nova EP fariĝis la plej elŝutita ina EP de 2021 en Spotify, kaj estis antaŭita de la unuopaĵo " You Broke Me First " (2020), kiu fariĝis internacia sukceso, atingante la suprajn dek de la kanada Hot 100 kaj la suprajn dudek de la usona *Billboard* Hot 100. 

La debuta studia albumo de MacRae, * *I Used to Think I Could Fly* * (2022),  atingis la trian lokon en la kanadaj muzikfurorlistoj kaj generis la furordekan unuopaĵon " She's All I Wanna Be ". Post evoluigo de pli pop-orientita sono, ŝia unuopaĵo de 2023 " Greedy " estis publikigita al tutmonda komerca sukceso, atingante la unuan lokon en *la Billboard* Global 200 kaj Canadian Hot 100, kaj la trian lokon en la Hot 100. La kanto antaŭis la duan studian albumon de MacRae, **Think Later** (2023), kiu debutis inter la kvin plej bonaj en pluraj landoj. La tria studia albumo de MacRae, * *So Close to What** (2025), pintis la furorliston tutmonde, inkluzive de la Canadian Albums Chart kaj *la Billboard* 200, kaj havis la internacian furordekan unuopaĵon " Sports Car ".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* Kantoj skribitaj de Tate McRae

Kategorio:Skotaj kanadanoj
Kategorio:Artikoloj kun hCards
Kategorio:Kanadaj popkantistoj
Kategorio:Kanadaj muzikistoj
El secreto de Marcial

***El secreto de Marcial*** (La sekreto de Marcial) estas romano de la argentina verkisto Jorge Fernández Díaz, kiu havigis al li la Premion Nadal de 2025.​

Ĝi estas literaturigita kroniko de lia sperto kiel filo de elmigrintoj el Asturio en Argentino kun konstantaj referencoj al kino.

## Intrigo
Ekde la adolesko la filo de Marcial rakontas sian ĉiutagan vivon kiel pluigo de la mondo kreita per la konstanta sekvo de holivudaj filmoj. Ĉiu detalo de lia vivo estas komparata al filmoj, geaktoroj, frazoj de iliaj dialogoj, gestoj ktp. Lia patro tute malaprobas lian sintenon tiom ligitan al kinarto kaj aparte al literaturo. Tial ili nebone amikiĝas.

Iam la familio (edzino kaj fratino) gapas, ke la plej intima amiko de Marcial malaperas el la ĉirkaŭaj konatuloj. Poste la ĉefrolulo, kies nomo ne aperas, kun sia amiko Moe ricevas la rakonton de Spencer pri lia sufero dum la Malvina milito kaj rompo de amafero kun amikino. La filo de Marcial progresas en la mondo de ĵurnalismo, rande al etosoj de krimuloj, dum pluas la mistera intereso pri lia patro, Marcial. 

Iam mortas Marcial kaj post longa intervjuo al sia patrino kiu rezultos en libro, ŝi malsaniĝas kaj poste mortas. Iam la filo ricevas misteran alvokon de iama amikino de Lucrecia, iama amikino kaj de Marcial kaj de Lorenzo. Tial la filo esploras kaj eĉ veturas al Hispanio serĉe de la eble survivanta Lorenzo (tiuokaze 90-jarulo). Li trovas lin en Vajadolido kaj konfesas, ke li seniluziiĝis kaj foriris el Argentino, ĉar notis, ke Lucrecia amis Marcial, kvankam tiu insistis, ke li faris nenion tiucele.

## Graveco
La ĉeftemo de la verko estas la interplektiĝo inter fikcio kaj nefikcio en la moderna vivo. Fakte ofte li imagas sian vivon kiel propra filmo, kiun li mem kreas:

Kurioze alia grava romano de la hispanamerika literaruro, kiu kombinas la ĉiutagan vivon kun kino estas de argentina aŭtoro, nome *El beso de la mujer araña* (La kiso de la aranea virino), kvara romano de la argentina verkisto Manuel Puig, publikigita en 1976.

## Referencoj
## Bibliografio 
* Jorge Fernández Díaz, *El secreto de Marcial*, Barcelona, 2024, Destino. 252 pp. ISBN = 978-84-233-6688-0
* Domingo Rodenas de Moya, ‘El secreto de Marcial’, de Jorge Fernández Díaz: una novela sobre el enigma del padre, El País, 05 FEB 2025, alirita la 20an de julio 2025
* Reseña de El secreto de Marcial, la novela de Jorge Fernández Díaz ganadora del Premio Nadal 2025. en Voces de libros. Alirita la 20an de julio 2025

## Eksteraj ligiloj
* recenzetoj kaj resumo
* recenzetoj kaj resumo

Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Literaturo de Argentino
Kategorio:Libroj aperintaj en 2025
Julius von Eichel-Streiber

]] 
**Julius von EICHEL-STREIBER** (naskiĝinta la  en Eisenach, mortinta la ) estis ano de germana grandindustria familio kaj mecenato. 

Posedis lia familio la kavalirbienon Heßberg apud Hildburghausen, kastelon en Berka kaj la vilaon je Pflugensberg. Ankaŭ la areo de ĉe Goldtberg ĝi ŝanĝis en pejzaĝan ĝardenon (inter 1841 kaj 1844, laŭ planoj de Eduard Petzold). Fondaĵoj ĝiaj ankaŭ ebligis la konstruon de la diakonisejo de Eisenach kaj de la Karolina Gimnazio.

Edzigis lin Ida Briegleb kaj (en 1853) Ida Vollert. Ambaŭ geedzecoj estis senidaj. Okaze de la inaŭguro de la teatro de Eisenach en la 1879-a jaro, Eichel-Streiber nomumiĝis honora civitano pro multe da meritoj. Li ankaŭ apogis junajn artistojn, ekz. la pentriston Friedrich Preller la Junan. Lia tombo troviĝis sur propra tombejo kiun ŝtatigis kaj alifunkciigis la komunistoj post 1945. 

Idoj de lia familio nuntempe vivas en diversaj eŭropaj ŝtatoj, en Sudafriko kaj en la Amerikoj. Inter ili estis la aerarmea majoro Diethelm von Eichel-Streiber.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo de la familio Eichel-Streiber 

## Notoj 
Kategorio:Mecenatoj
Kategorio:Komercistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1820
Kategorio:Mortintoj en 1905
Kategorio:Homoj rilataj al Eisenach
János Török (ornitologo)

**János Török** [jAnoŝ torok], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Török János** estas hungara ornitologo, ekologo, altlerneja instruisto.

János Török naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Török akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1978. Post la diplomo li ekinstruis en la universitato. Paŝo post paŝo li atingis la instruis rangon profesoro, dum li estis ankaŭ katedrestro. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1982, li kandidatiĝis (CSc) en 1994, li doktoriĝis en 2006 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2005. Li havis edzinon kaj li ricevis premiojn en 2014 kaj 2015.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Food composition of nestling Blackbirds in an oak forest bordering on an orchard.* (1981)
* *A Nagy-Szénás természetvédelmi terület madárfaunájának minőségi és mennyiségi vizsgálata.* (kunaŭtoro, 1995)
* *Szemben a ragadozóval – a zöld gyík (Lacerta viridis) búvóhelyközpontú menekülési stratégiája.* (kunaŭtoro, 2006)
* *Ökológiai átjárók kihasználtságának vizsgálata autópályák alatt.* (kunaŭtoro, 2010)

## Fontoj 
* biografieto hungare kun foto
* biografieto angle kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj ekologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Antal Wachenhusen

**Antal Wachenhusen** [vaĥenhaŭzen], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Wachenhusen Antal** estis aŭstrohungara oficiro, ornitologo, ĉasisto kaj preparisto.

 naskiĝis  en Brassó (Transilvanio, Aŭstra imperio, nuntempa Brașov en Rumanio), li mortis  en Banská Bystrica (Ĉeĥoslovakio).

## Biografio 
 apartenis al la germana minoritato de la lando. Post lernado li estis oficiro, sed libertempe li ĉasadis kaj interesiĝis pri la birdoj. En la 1880-aj jaroj li estis kapitano, en 1890 li riĉigis birdan kolektaĵon de piarista gimnazio en Budapeŝto. En 1894 li faris la samon al cisterciana gimnazio en Székesfehérvár. Li estis levita majoro en 1895, subkolonelo en 1901, dum li servis en pluraj lokoj de Aŭstrio-Hungario. Li pensiuliĝis en 1907 en  Besztercebánya. Li donacis sian signifan ornitologian kolektaĵon al la hungara ornitologia instituto, sed la ĉeĥoslovakiaj instancoj malpermesis ĝin. Lia edzino naskis filinon en 1882. Li ricevis 3 armeajn premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Túzok; Csontmadár; Hósármány.* (1894)
* *Pastor roseus L. — A sáskamadár.* (1895)
* *Syrnium uralense.* (1906)

## Fontoj 
* datumoj legeblaj en la 486-a paĝo
* biografio hungare
* geedziĝa foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj ĉasistoj
Kategorio:Hungaraj preparistoj
Árpád Zsoldos (ornitologo)

**Árpád Zsoldos** [ĵoldoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zsoldos Árpád** estas hungara ornitologo, ŝafbredisto. Lia filo estis Márton Zsoldos.

Árpád Zsoldos naskiĝis en 1951 en Budapeŝto.

## Biografio 
Árpád Zsoldos faris birdobservadojn ekde 1972, post 2 jaroj li membriĝis en la ornitologia asocio. Li ne nur observis, sed edukis gejunulojn al naturprotektado, krome li surbendigis birdovoĉojn. En 2001 kun sia edzino aĉetis province farmon, kie ili bredis ŝafojn. Lia edzino naskis filon en 1977. Li ricevis 2 premiojn en 1999 kaj 2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tabáni tanösvény.* (kunaŭtoro, 2014)
* *Egy csókafióka története.*

## Fontoj 
* membiografio hungare kun foto
* [biografio hungare](https://hu.wikipedia.org/wiki/Zsoldos_%C3%81rp%C3%A1d_(ornitol%C3%B3gus))
* datumoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj bredistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hartoušov

**Hartoušov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nebanice, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km norde de Nebanice kaj 10 km nordoriente de urbo Cheb. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Hartoušov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio. Hartoušov situas ankaŭ en la katastra teritorio **Hněvín**.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1281.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo el la jaro 1717 apud vojo al Kaceřov
* Dia torturo el la jaro 1850 apud vojo al Milhostov
* Mofetoj de Hartoušov – mofetoj sur bordoj de rojo Plesná tuj sib la vilaĝo Hartoušov prezentas restaĵojn de ĉi tiea devena marĉa pejzaĝo
* Ekkonstruita Sudetia aŭtostrado – norde super la vilaĝo Hartoušov tratranĉas ampleksajn areojn de kampoj sabla ŝutaĵo de la nefinita Sudetia aŭtostrado, kiu devis proksime de Vackovec transvolbi la valon de rojo Plesná.

## Rilataj artikoloj
* Soos

## Pluaj fotografioj 

Hartoušov 2009-10-23.JPG|Hartoušov
Hartessenreuth-Marterl1850.jpg|Dia torturo

Kategorio:Nebanice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Duns

**Duns** estas urbeto en la sudo de Skotlando, situanta ĉirkaŭ 20 km norde de la limo kun Anglio kaj 70 km sudoriente de Edinburgo. Ĝi apartenas al la administra areo Skotaj Limoj de Skotlando kaj al la tradicia graflando *Berwickshire*. Laŭ la stato de  en la urbeto vivis  sur areo de 2,033 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Partnera urbo 
*  Żagań en nuna Pollando

## Referencoj 
eta|maldekstra|320px|
eta|maldekstra|320px|
eta|maldekstra|320px|

Kategorio:Skotaj Limoj
Kategorio:Urboj de Skotlando
Tepic (urbo)

**Tepic** [tepik] estas urbego, la subŝtata ĉefurbo de Nayarit en Meksiko. La urbego estas ankaŭ katolika diocezo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 Tepic havis urban loĝantaron de .

## Geografio 
La urbego troviĝas sur montaro je alteco de 915 m super la marnivelo ĉe la bordoj de 2 riveroj, proksimume 225 kilometrojn nordokcidente de Gvadalaharo. Proksime estas la vulkanoj San Juan, Las Navajas kaj Sangangüey. 

## Historio 
En 1531 ĉe indian vilaĝo Tepic la hispanoj fondis komunumon Villa del Espíritu Santo. Post kelkaj nomŝanĝoj en 1540 la loko reprenis la originan indianan loknomon. En 1811 ĝi estis levita urbo. La unua trajno alvenis en 1912. La unua universitato estis establita en 1969.

## Ekonomio 
Tepic estas centro de riĉa agrikultura regiono; gravaj kultivaĵoj inkluzivas sukerkanon, tabakon kaj citrusfruktojn.

## Eduko 
La urbego estas signifa universitata centro.

## Religio 
La katolikismo estas la plej ofta religio en Tepic kun 94% de la loĝantaro.

## Klimato 
La urbego havas humidan subtropikan klimaton (Cwa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . La averaĝa jara pluvokvanto estas  mm. En ĉiuj monatoj pluvas, inter junio-septembro tre ofte.

## Trafiko 
Tepic havas internacian flughavenon, krome ekzistas fervoja kaj ĉefvoja ligiloj.
eta|

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj, ankaŭ katedralo
* muzeoj
* statuoj

## Ĝemelurboj 
*  Paramount (Usono, Kalifornio)
*  Havano (Kubo)
*  Caborca (Meksiko)
*  Compostela (Meksiko)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Meksiko
Newtown St Boswells

'''''' - jen angle, ; , prononco laŭ sistemo IFA  [] - estas loĝloko en la sudo de Skotlando, situanta ĉirkaŭ 30 km norde de la limo kun Anglio kaj 60 km sudoriente de Edinburgo. Ĝi estas la administra centro de la administra areo Skotaj Limoj de Skotlando. Laŭ la stato de  en la urbeto vivis  sur areo de 1,457 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Referencoj 

eta|maldekstra|320px|

Kategorio:Skotaj Limoj
Kategorio:Urboj de Skotlando
Addison Rae

**Addison RAE EASTERLING** (naskita la 6-an de oktobro 2000 en Lafayette, Luiziano) estas usona influanto, dancistino, kantistino kaj aktorino, konata pro sia rolo en ''He's All That''. En julio 2019, ŝi komencis aktive afiŝi enhavon ĉe TikTok, kie ŝiaj dancfilmetoj gajnis popularecon. Ĝis la 14-a de majo 2025, ŝi amasigis pli ol 88 milionojn da sekvantoj ĉe TikTok  kaj estas la sesa plej sekvata uzanto sur la platformo, post Charli D'Amelio kaj Xabi Lame . En aŭgusto 2020, Rae estis nomita la plej altpagita TikTok-personeco fare de *Forbes*. ''''*

En 2021, Rae publikigis sian debutan unuopaĵon "Obsessed",  kiu ricevis negativajn recenzojn  kaj poste estis inkludita en ŝia debuta EP *AR* (2023).  En 2024, ŝi subskribis kontrakton kun Columbia Records kaj kunlaboris kun Charli XCX pri la *remiksaĵo* de "Von Dutch" . Tiun jaron, ŝi akiris pli larĝan rekonon post la publikigo de sia unua grandeldona unuopaĵo, "Diet Pepsi", kiu ricevis vastan laŭdon kaj atingis la 54-an pozicion en la usona *Billboard* Hot 100- furorlisto. Dum la prezentado de Arca ĉe Coachella, Rae anoncis, ke ŝia debuta albumo estos publikigita la 6-an de junio. La 6-an de junio 2025, Rae publikigis sian debutan albumon, *Addison'', kiu ricevis kritikan kaj kritikan laŭdon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Kategorio:Francaj usonanoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Krzysztof Stanowski

**Krzysztof Jakub Stanowski** (naskiĝis  la 21-an de julio 1982 en Varsovio) – pola ĵurnalisto, entreprenisto kaj socia aganto. Lasta ĉefredaktoro de "Magazyn Futbol", revuo pri piedpilko, kunfondinto de Sporta Kanalo kaj Kanalo Zero. Kandidato al posteno de prezidanto de Pollando en 2025.

## Vivo
Edukito de liceo en Varsovio, partoprenanto de skolta movado. Antaŭ 1997 komencis lerni programadon. Poste studis ĵurnalismon. En la aĝo de 14 jaroj akceptita al staĝo en "Przegląd Sportowy" (Sporta Revuo), en 2002 ties korespondanto dum Futbala Mondpokalo 2002 en Sud-Koreio kaj Japanio, en 2004 memstara raportisto de Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2004 en Portugalio.

Kunredaktis furorlibrojn pri polaj futbalistoj. En 2013 nomumita al premio Grand Press por la plej bona pola ĵurnalisto. Kunlaboranto de Pola Unuiĝo de Piedpilko.

Kategorio:Polaj entreprenistoj
Kategorio:Polaj ĵurnalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1982
Friedrich Koch

**Karl Friedrich KOCH** (naskiĝinta la  en Berka, mortinta la  en Eisenach) estis germana instruisto kaj filologo. 
## Vivo 
Estante filo de malriĉaj gepatroj li rajtis, pro jamaj konoj de la latina lingvo, frekventi ĝis 1832 la humanisman gimnazion de Eisenach kaj ekstudi teologion ĉe la universitato de Jena. Poste li fariĝis privata instruisto en Eisenach fondonte gimnazi-anstataŭigan lernejon. Kiam oni fondis en 1843 nehumanisman gimnazion en Eisenach (temas pri la nuna Ernst-Abbe-gimnazio) li ekdeĵoris tie. Ĉi-kuntekste li ĉesigis pastorajn laborojn.

En 1845 li iris al Anglujo por ellerni la anglan fare de privataj instruistoj. Internacie furoris gramatiko de la angla kiun li verkis pli malfrue: li eĉ deklariĝis honora membro de la Londona Filologia Societo en 1868. En marto 1848 li fariĝis doktoro ĉe la altlernejo de Jena.

## Skribaĵoj (elekto) 
* *Deutsche Grammatik nebst den Tropen und Figuren*, Mauke, Jena 1860.
* *Historische Grammatik der Englischen Sprache*, kvar volumoj, Böhlau, Weimar 1863–1869.
* *Deutsche Elementargrammatik*, Mauke, Jena 1865.
* *Linguistische Allotria: Laut-, Ablaut- und Reimbildungen der englischen Sprache*, Bacmeister, Eisenach 1874 (postmorte eldonite fare de Eugen Wilhelm).

## Literaturo 
*Art. "Koch, Friedrich" - fare de Hyacinth Holland ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie,* vol. 16 (1882), p. 376–378 
*ligiloj ĉe DDB 
## Notoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Homoj rilataj al Eisenach
Kategorio:Instruistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1813
Kategorio:Mortintoj en 1872