open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Flago de Maranjo

La **flago de Maranjo** estas la flago de la Brazila subŝtato Maranjo, kaj estis oficiale adoptita la  por la dekreto nº 6, estis kreita de la poeto Sousândrade. La koloroj ruĝo, nigro kaj blanko simbolas la miksaĵon de rasoj, kiu estas en Maranjo.  Ĉiu koloro reprezentas unu rason:
* Ruĝo - indianoj;
* Blanko - eŭropanoj, speciale portugaloj;
* Nigro - afrikanoj.
La maranja gubernia strio, kiu ankaŭ estas subŝtata simbolo, sekvas la kolorojn de la flago.

En la supra maldekstra angulo estas blua kvadrato kiel fondo, reprezentanto la cielon, kaj unu blanka kvinpinta stelo simbolanto la Subŝtato kiel parto de la Brazila Federacio. Tiu stelo en la Brazila flago estas Akrab de la Skorpio konstelacio.

## Priskribo 
La flago estas priskribita tiel:

Rektangulo formita de naŭ horizontaj enmetitaj strioj: kvar blankaj, tri ruĝaj, kaj du nigraj. La blua kvadrato estas maldekstra, kunigita al lanco, kun centra blankstelo. Tiu kvadrato okupas trionon de la longeco de la flago kaj duonon de la larĝeco. 
 

Kategorio:Flagoj de Brazilo
Partenopeo

**Partenopo** (helene *Παρθενοπαῖоς*, latine *Parthenopaeus*) estis en la helena mitologio unu el sep militestroj en la milito Sep kontraŭ Tebo.

Oni prezentas, ke li estis ligano de argoanoj, devene li estis filo de kaledonia reĝo Meleagro kaj bela ĉasistino Atalanta.

Pri liaj agoj en la milito kontraŭ Tebo oni parolas nemulte. Li konkeradis unu el sep urbaj pordegoj, plene armita, ŝirmita per ŝildo kun bildigo de Sfinkso, kiu tenas en ungegoj mortan Tebanon.

Sed nenio savis lin, teba defendanto ĵetis sur lin el supro de murego grandan ŝtonon, kiu Partenopon mortigis.

## Tradukfonto 
Kategorio:Herooj de la helena mitologio
Tamburo bataa

eta|Tamburoj bataaj (de maldekstre): *Okónkolo, Iyá, Itótele*
**Tamburo bataa** aŭ mallonge **batao**, alilingva skribmaniero **batá**, estas du-fela sablohorloĝo-tamburo en la kulta muziko de la Joruboj en Niĝerio kaj Benino, kiun uzas ankaŭ la afrikamerika religio Santerio en Karibio.

Ili estas ambaŭflanke tegitaj per frapfeloj. Aparte konataj estas la bataoj de la Lukumioj, la idoj de la Joruboj sur Kubo. Ili eksonas prefere je solenaj ceremonioj honore al afrikaj gedioj, estas tamen ludataj ekde la 1950-aj jaroj ankaŭ ekster religiaj okazaĵoj. Gilberto Valdés, Alejandro García Caturla kaj aliaj kubaj komponistoj enigis ilin en la simfoniorkestron. Ankaŭ afrikokubaj ĵazgrupoj kiel ekzemple *Irakere* kaj *Síntesis* uzas bataojn.

Je tio en Kubo oni uzas ĉiam tri malsame grandajn kaj ambaŭflanke priludeblaj tamburoj. „Iyá“ (patrino), la plej granda kaj malaltsona tamburo, estas frapata de la plej sperta tamburisto. „Itólele“ estas la meza tamburo, kaj „okonkolo“ la plej malgranda tamburo, kiu produktas la plej altan sonregistron. Ili kuŝas horizontale sur la sino de la ludantoj kaj estas ludataj per la manoj.

La bataoj estas tre malvaste ligitaj kun la santeria kredo kaj la joruba mitaro. Laŭ la Lukumioj ĉi tiuj tamburoj estas vivaj kaj „parolas“ al siaj aŭskultantoj per sonoj. Ili kredas, la tamburoj estas ujoj de la dia sekreto („añá“).

Por "inspiri spiritan spiron" al la instrumentoj destinitaj por religiaj ceremonioj jam dum la produktado kaj prilaborado, oni aplikas apartajn manierojn. Ekzemple nek fajro nek varmo rajtas tuŝi la lignon, por fleksi ĝin. La „konsekro“ de la instrumentoj estas rito direktita al la dio Ŝangoo kun precize antaŭmetitaj reguloj. Nekonsekritoj ne rajtas tuŝi la konsekritajn tamburojn.

## Literaturo 
* Marcos Branda-Lacerda: *Kultische Trommelmusik der Yoruba in der Volksrepublik Benin. Bata-Şango und Bata-Egungun in den Städten Pobè und Sakété.* (Josef Kuckertz (eldoninto): *Beiträge zur Ethnomusikologie,* volumo 19) Eldonejo de Musikalienhandlung Karl Dieter Wagner, Hamburgo, 1988

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
drum museum Malnovaj tamburoj bataaj de la Joruboj en Niĝerio (drummuseum.com)

Kategorio:Fraptamburoj
Kategorio:Kuba muziko
Sousândrade

**Joaquim de Sousa Andrade**, pli konata kiel **Sousândrade** (Guimarães, la 9-an de julio de 1833 — San-Luiso, la 21-an de aprilo de 1902) estis verkisto kaj brazila poeto .

Li ricevis diplomon de Lingvaj Studoj en Sorbonne, Parizo, kie ankaŭ kursis Minan Inĝenierarto.

Kiel li estis konvinka kaj militanta respublikano, li translokiĝis, en 1870, al Usono.

Sousândrade verkis sian unuan poezian libron, Harpas Selvagens (Sovaĝaj Harpoj), je 1857. Li vojaĝis al pluraj landoj ĝis ili fine ekloĝis en Usono en 1871, kie li eldonis la poezia verko "O Guesa", kiu havas esprimajn rimedojn, kiel kreadon de neologismoj kaj vertigaj metaforoj, kiuj nur estis valorota tro poste lian morton; tiu verko estis sinsekve plivastigita kaj korektita en la venontaj jaroj. Inter 1871 kaj 1879 li estis sekretario kaj kontribuanto de la gazeto "O Novo Mundo (eo:La nova mondo)", estrita de José Carlos Rodrigues en Nov-Jorko (USONO).

Reveninta al Maranjo, li entuziasme aliĝis al Proklamo de la Brazila Respubliko en 1889. En 1890 li estis la prezidanto de Municipa Intendanco de San-Luiso. Tiam, li reformis publikan lernadon, fondis miksajn lernejojn kaj konceptis sian subsxtatan flagon, asertinta ke ĝiaj koloroj reprezentis ĉiujn rasojn, kiuj konstruis la Maranjan historion. Sousândrade ankaŭ kandidatiĝi kiel senatano, je 1890, sed li rezignis antaŭ la voĉdono. Je la sama jaro li prezidis komitaton por preparaĵo de la unua Maranja konstitucio.

Sousândrade mortis en San-Luiso, forlasita, en mizera stato, kaj konsiderita kiel frenezulo. Lia verko estis forgesita dum jardekoj.

Tiun verkon nur estis elaĉetita en komenco de la jardeko 1960, por la poetoj Augusto kaj Haroldo de Campos, kaj ĝi riveliĝis unu el plej originalaj kaj instigaj verkoj de nia Romantikismo, pioniro de historiaj avanoj.

Je 1877, Sousândrade skribis:"*Mi dufoje aŭdis personojn, kiuj diris ke Guesa Errante estos leganta 50 jaroj post; mi malgajiĝis - disreviĝo de kiu skribis 50 jaroj antaŭ".*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ciencia y mito en la poesía épica del siglo XIX: "Leaves of Grass" de Walt Whitman y "O Guesa" de Joaquim de Sousândrade, de Daniel Glaydson Ribeiro  (hispane)

Kategorio:Romantikismo
Jodata acido

**Jodata acido** aŭ **HIO3** estas oksoacido de jodo, blanka solido, tre solvebla en akvo kaj ekzistanta en pura stato, kontraŭe al klorata acido kaj bromata acido, kiuj ekzistas nur en solvaĵoj. Jodata acido enhavas jodon kun oksidonombro +5 kaj estas unu el la plej stabilaj el la halogenidaj oksoacidoj en ties pura stato. Kiam zorge varmigita, la jodata acido malkomponiĝas en "joda kvinoksido" aŭ I2O5. Kun sinsekva varmigo, la joda kvinoksido plu malkomponiĝas estigante miksaĵon da jodo, oksigeno kaj jodoksidoj kun malpli altaj oksidonombroj.

## Preparado 
Jodata acido estas produktebla per oksidado de jodo kun fortaj oksidantoj, tiel kiel nitrata acido, kloro, klorata acido kaj hidrogena peroksido, ekzemple:

\mathsf{I_2 + 10 HNO_3 \rightarrow 2HIO_3 + 10NO_2 + 4H_2O}

\mathsf{I_2 + 5Cl_2 + 6H_2O \rightarrow 2HIO_3 + 10HCl}

\mathsf{I_2 + 2 HClO_3 \rightarrow 2HIO_3 + 2HCl}

\mathsf{I_2 + 5H_2O_2 \rightarrow 2HIO_3 + 4H_2O}

## Proprecoj 
Jodata acido estas relative forta acido kun (pKa) 0.75. Ĝi estas forta oksidanto en acida solvaĵo, sed malpli acida en baza solvaĵo. Kiam jodata acido aktivas kiel oksidanto, tiam la reakciprodukto estas aŭ jodo, aŭ joda jono.

Sub specialaj kondiĉoj (tre malalta pH kaj alta koncentriĝo de kloridjono [Cl−], ekzemple, en koncentrita klorida acido), jodata acido reduktiĝas al "joda triklorido" (ICl3), iu orflava komponaĵo en solvaĵo kaj nenia alia reduktiĝo okazas. En la foresto de la kloridjonoj, kiam ekzistas troo da reduktanto, tiam la tuta jodato (IO3−) konvertiĝas en jodidjono (I−).

Jodata acido uzatas kiel forta acido en analiza kemio. Ĝi eble uzatas por normigi solvaĵojn, kaj de malfortaj, kaj fortaj bazoj, uzante "metilruĝon" aŭ metiloranĝon kiel indikilon.

Jodata acido uzatas en la sintezo de natria aŭ kalia jodato, pro tio ke ĝi pliigas la jodenhavon de la salo.

## Mineralaj acidoj 
## Literaturo 
* Sigma-Aldrich
* ACS Publications
* ACS Publications
* Chemical Book
* Concise Encyclopedia Chemistry, Mary Eagleson

## Referencoj 

Kategorio:Neorganikaj acidoj
Kategorio:Hidrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:Oksidantoj
Muereasca (komunumo, Vâlcea)

**Muereasca** [mujerjaska'] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el ok vilaĝoj: Andreiești, Frâncești-Coasta, Găvănești, Hotarele, Muereasca (la sidejo), Muereasca de Sus, Pripoara kaj Șuta.

Muereasca situas kvar kilometrojn okcidente de la rivero Olt, ok kilometrojn norde de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea. La komunumo situas laŭlonge de la komunuma vojo DC658, kiu iras orienten al la nacia vojo DN7.

## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Lăpușata (komunumo, Vâlcea)

**Lăpușata** [lǝpuŝata] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el 7 vilaĝoj, el kiuj neniu nomiĝas kiel la komunumo: Berești, Broșteni, Mijați, Sărulești (la sidejo), Scorușu, Șerbănești kaj Zărnești.

La komunumo situas ambaŭflanke de la rivero Cerna; escepte de Berești ĉiuj partoj situas sur la dekstra (okcidenta) bordo. Malpli grandaj akvofluoj estas Ruginoasa, Iliasa, Popeasa kaj Negrița. La distrikta vojo DJ670B, kiu sekvas la valon de Cerna, ligas la komunumon al la nacia vojo DN65C (2 km sude), per kiu atingeblas Horezu (40 km norde) kaj Bălcești (35 km sude). La plej proksima urbo estas Băbeni (20 km oriente), sed ĝi ne estas atingebla per rekta vojo.

La plej proksima fervoja stacio estas en Dăești, 15 kilometrojn nord-oriente.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Kleines Wiesental

**Kleines Wiesental** (alemane *Chlais Wiisedal*) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo, en la suda parto de la mezalta montaro Nigra Arbaro. Fine de  la komunumo havis  loĝantojn.

La komunumo ekestis la 1-an de januaro 2009 el la kunligo de la antaŭe sendependaj komunumoj Bürchau, Elbenschwand, Neuenweg, Raich, Sallneck, Tegernau, Wies kaj Wieslet. Sian nomon la teritorio havas laŭ la valo de la rivereto *Kleine Wiese*, kiu de la monto Belchen norde fluas suden al la rivero *Große Wiese*, kiu siavice apud Bazelo enfluas la Rejnon.

Kategorio:Distrikto Lörrach
Kategorio:Urboj de Baden-Virtembergo
Metiloranĝo

**Metiloranĝo** estas pH indikilo ofte uzata en titraĵoj pro ties klara kaj distinkta ŝanĝokoloro. Pro tio ke ĝi ŝanĝas koloron dum variado de la pH en solvaĵoj, ĝi uzatas en titraĵoj por mezuri acidokoncentriĝojn. Kontraŭe al la universalaj indikiloj, metiloranĝo ne posedas plenspektron da ŝanĝokoloro, tamen ĝia fina punkto estas tre preciza.

En solvaĵoj malpli acidaj, metiloranĝo varias inter la ruĝo kaj la oranĝo kaj finfine al flava kiam la inverso okazas al solvaĵoj kun pli alta acideco. La plena kolorŝanĝo okazas en acidaj kondiĉoj.

550px|eta|center|Metiloranĝo kaj kolorvariaĵo en malsamaj pH kaj solvaĵoj

## Literaturo 
* Practical Chemistry for Caribbean Examinations Council: Experiments ..., Norman Lambert, M.J. Mohammed
* Cyclodextrin Technology, J. Szejtli
* Handbook of Acid-Base Indicators, R. W. Sabnis
* Applied Chemistry : Theory And Practice, O. P. Vermani
* Methods of Air Sampling and Analysis, James P. Lodge, Jr.

## Vidu ankaŭ 
* Metilenbluo
* Metilruĝo
* Bromofenolbluo
* Fenolftaleino

## Referencoj 
Kategorio:Nitrogenaj kombinaĵoj
Kategorio:PH Indikiloj
Ertingen

**Ertingen** - prononco  - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Biberach kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de  la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 
 
## Eksteraj rilatoj 
*  ()

300px|eta|maldekstra|panoramo

Kategorio:Distrikto Biberach
Kategorio:Urboj de Baden-Virtembergo
Psilocino

**Psilocino** estas psikedela drogo en psilociboj, kun psilocibino. La homa korpo konvertas psilocibinon al psilocino. La efektoj de psilocino estas similaj al la efektoj de LSD.

Psilocibinaj fungoj enhavas psilocinon kaj tial ofte uziĝis kiel drogo.

Kategorio:Drogoj
Psilocibino

eta|Psilocibino
**Psilocibino** estas psikedelo en psilociboj, kun psilocino. La homa korpo konvertas psilocibinon al psilocino.

Psilocibinaj fungoj, uzataj kiel drogoj, enhavas psilobinon.

La Projekto Psilocibino de Harvardo estis serio de eksperimentoj en psikologio kondukitaj de D-ro. Timothy Leary kaj D-ro. Richard Alpert.

La Eksperimento ĉe la Malliberejo Konkordo estis skizita kaj plenumita por taksi ĉu la spertoj produktitaj de la psikoaktiva drogo psilocibino, derivita de psilocibina fungo, kombinitaj kun psikoterapio, povus inspiri malliberulojn lasi siajn kontraŭsociajn vivmanierojn post kiam ili estis liberigitaj.

Kategorio:Drogoj
Kanabinoido

**Kanabinoido** estas psikoaktiva drogo, ĉefe trovis en kanabo. La ĉefa kanabinoido en kanabo, aŭ fitokanabinoido, estas kvarhidrokanabinolo. Aliaj kanabinoidoj estas endokanabinoidoj kaj sintezaj kanabinoidoj.

Kategorio:Drogoj
Kvarhidrokanabinolo

**Kvarhidrokanabinolo**, ankaŭ **THC** (pro la angla termino *Tetrahydrocannabinol*), estas psikoaktiva drogo kaj la ĉefa kanabinoido en kanabo.

Kategorio:Drogoj
A Princesa e o Robô

***A Princesa e o Robô*** (La Princino kaj la Roboto) estas la dua longdaŭra movbilda filmo de *Turma da Mônica* (Grupo de Monika), kio estas bildliteratura serio. Tiu brazila filmo estis kreita de *Maurício de Sousa* - jen la desegnisto kaj kreanto de la serio - kaj *Reinaldo Waisman*. La filmo estas aventura filmo.

La historio okazas en la planedo Tero, en la fikcia planedo *Cenourando* (portugallingva supozata gerundio de *cenoura* (cenoura+ando), *cenoura* signifas karoto, ebla esperanta traduko: Karotato), en la sidera spaco kaj en la fikcia stelo nomata je *Pulsar* (Pulsi aŭ Brilpulsi). La komenco estas klarigo pri la ekzisto de la stelo *Pulsar* kaj la legendo pri tiu stelo; post tio la loko estas ŝanĝita al la Tero kie ekaperas la gravulo kaj li ekklarigas pri kio okazis al li. En momento de tiu klarigo la loko ŝanĝas al la *Cenourando* kie estas okazinta konkuro kie la gravulo estas maljuĝita kaj forte tirita al Tero. La gravulo bezonas trovi koron por povi edziĝi kun la princino Mimi, kaj tio estas la plej grava elemento de la filmo, tio estas trovi koron por edziĝi.

## Eksteraj ligiloj
* Amara 
* IMDB
* Youtube

Kategorio:Sciencfikciaj filmoj
Kategorio:Brazilaj filmoj
Kategorio:Fikciaj princinoj
Kategorio:Fikciaj robotoj
Bromofenolbluo

**Bromofenolbluo** aŭ "Bluo de bromofenolo" estas kolorigilo kaj tinkturo, uzata interalie por kontroli migradon de molekuloj en eksperimentoj kun fragmentoj de DNA. La bluo de bromofenolo agas kiel pH indikilo kiu turnas kiam la hidrogena potencialo kuŝas inter 3,0 kaj 4,6 el verdkolora al blukolora. La reakcio respondeca pri la koloroŝanĝo estas tute inversigebla. Bromofenolbluo estas strukture ligita al fenolftaleino.

La molekula pezo de la bromofenolbluo estas ĉirkaŭ 670 Daltonoj aŭ gramoj per molaro.

## Uzoj 
### Mikrobiologio 
Bromofenolbluo same uzatas kiel kolorindikilo por kontroli procezon pri ĝela elektroforezo de agarozo kaj ĝela elektroforezo de poliakrilamido. Ĉar la bromofenolfluo mem portas etan negativan ŝarĝon en medioj kun modera pH, ĝi elmigros sur la sama direkto de la DNA aŭ ĝelproteino; la rapido de ĝia migrado varias laŭ la ĝeldenseco kaj la komponado de la bufra solvaĵo, tamen, en tipa 1% agarozo-ĝelo en TAE-bufro kaj TBE-bufro, la bromofenolbluo migras samrapide kiel DNA-fragmento kun ĉirkaŭ 300 bazoparoj, en 2% agarozo 150 bp. Ksileno cianolo kaj Oranĝo G same uzatas tiucele.

### Bromofenolbluo kiel kolorigilo 
Bluo de bromofenolo ankaŭ uzatas kiel kolorigilo. En neŭtrala pH, la kolorigilo absorbas pli forte ruĝlumon kaj elsendas blukoloron. Do, solvaĵoj de la tinkturo estas bluaj. En malalta pH, la tinkturo absorbas ultraviolan kaj bluan lumojn pli forte kaj aperas flave en solvaĵo. En solvaĵoj kun pH 3,6 (meze de transiĝa rango de ĉi-pH indikilo) estigitaj per dissolvaĵoj en akvo sen ajna alĝustigo de pH, bromofenolbluo posedas karakterizan verdoruĝa koloro, kie la ŝajna koloro ŝanĝiĝas depende de koncentriĝo kaj/aŭ vojlongo tra kiu la solvaĵo observiĝas. Ĉi-fenomeno nomatas dukromatismo.

## Literaturo 
* Solid-Phase Synthesis: A Practical Guide, Fernando Albericio
* Handbook of Biochemistry and Molecular Biology, Fourth Edition, Roger L. Lundblad, Fiona Macdonald
* Genetic Engineering, Anil Kumar, Neha Garg
* Handbook of Isoelectric Focusing and Proteomics, David Edward Garfin, Satinder Ahuja
* Electrophoresis in Stabilizing Media: Paper Chromatography and Electrophoresis, John Whitaker
* Chemical Testing of Textiles, Qinguo Fan

## Vidu ankaŭ 

Bromthymolblau Strukturformel.svg|Bromotimolbluo
EDTA.svg|**EDTA**
Xylencyanol.svg |**Ksileno cianolo**
Orange_G.svg|**Oranĝo G**
2-amino-2-(hydroxymethyl)propane-1,3-diol 200.svg|**Triso**
Methyl_red.svg|Metilruĝo
Methylene_blue.svg|Metilenbluo
Phenolphthalein-low-pH-2D-skeletal.svg|Fenolftaleino
Bromkresolgrün.svg|**Bromokrezolverdo**
Bromocresol purple 200.svg|**Purpuro deBromokrezolo**

## Referencoj 
Kategorio:PH Indikiloj
Ottó Schwartzer

**Barono Ottó Schwartzer** [otO ŝvarcer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schwartzer Ottó** estis hungara psikiatro, neŭrologo, profesoro, membro de senato. Lia nobela antaŭnomo estis *babarci*. Lia patro estis Ferenc Schwartzer.

Ottó Schwartzer http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/s/s23566.htm naskiĝis la  1853 en Buda. Li mortis la  1913 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ottó Schwartzer akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1877. Post siaj studoj li studvojaĝis eksterlande unu jaron, poste li eklaboris en privata psikiatriejo. Li gvidis ĝin inter 1878 kaj 1910. En 1885 li ekinstruis en la menciita universitato kiel privata profesoro. En 1897 li ricevis altan postenon en la hungara Ruĝa Kruco, post 2 jaroj li gvidis ĝin. En 1905 li estis membro de la senato, post 5 jaroj li baroniĝis. Li ricevis (ne nur hungarajn) premiojn kaj medalojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Die Bewusstlosigkeitszustände als Strafausschliessungsgründe* (1878)
* *Valami az idegességről* (1886)
* *Az elmebetegek jogvédelme* (1895)
* *Das ungarische Rote Kreuz* (1904)
* *A gyermek lelki világából* (1907)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj psikiatroj
Kategorio:Hungaraj neŭrologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĉangvio

**Ĉangvio** () estas muzika ĝenro de Kubo, kiun kelkaj aŭtoroj opinias praulo de la kuba sono.

## Originoj 
Ĉangvio estas muziko de kampara aŭ montara. Ĝi ekestis same kiel la sono en la orienta zono de la kuba insulo, pli precize en la municipoj proksimaj al la urbo Guantánamo. La ĉangvio devenas de la danco nengón, kaj ĝia naskiĝo fine de la 19-a jarcento estas ligita kun personoj kiel Nené Manfugás, muzikisto ludanta la kuban gitaron *tres*.
eta|maldekstra|240ra|Afrikokuba "marímbula", instrumento kiu foje faras la bason en la ĉangvio
La muzika ensemblo de ĉangvio kunmetiĝas el "marímbula", bongoj, tres cubano kaj guiro aŭ marakoj, same kiel el unu aŭ pli kantantoj. A la ritmo mankas la "clave de son", kvankam ĝia ĉeesto estas sentebla en la ĉefa ritmo de la "tres".

En la tradicia ĉangvio oni distingas variajn fazojn, nome:
* llamada al montuno [voko al montuno]
* ejecución [efektivigo]
* pasos de calle [strataj paŝoj]
* canto [kanto]
* descarga [malŝarĝo (= improvizado)]
* despedida [adiaŭo]

La ĉangvio evoluis, kiel ankaŭ la *son habanero* kaj la *sucu-sucu*, kun la apartaĵoj de ilia devenregiono, inter 1915 kaj 1935. La *son*, ankaŭ de orientkuba deveno, fariĝis muzika influanto decida en la tuta baseno de la hispanlingva Karibio kaj en kelkaj urboj de Usono kun gravaj malplimultoj da hispanoparolantoj.

Elio Revé Matos portis la ritmon de la ĉangvio al Havano en 1955. Pli malfrue Revé evoluigis novan formon de muziki, kiun li nomis "changüi-son".

## Fonto 
* Linares, María Teresa: "La música y el pueblo" pj. 110 k 111 Editorial Pueblo y Educación. 3.ª edición. Havano. SNLC:RC01.19650.2

## Eksteraj ligiloj 
* Interpretaĵo de ĉangvio 

Kategorio:Kuba muziko
Schimmelkopf

La monto **Schimmelkopf** aŭ **Weiskircher Höhe**

## Eksteraj ligiloj 
* Schimmelkopf, Karte und Info auf saarlandbilder.net

Kategorio:Montoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Montoj en Sarlando
Marcos Pontes

**Marcos Cesar Pontes** (Bauruo, subŝtato San-Paŭlio, Brazilo, la 11-an de marto 1963) estas la unua sudamerika kaj brazila astronaŭto. En la 30-a de marto 2006, li iris al la Internacia Kosmostacio per la kosmoŝipo Sojuz TMA08. Revenis en la 8-a de aprilo per la kosmoveturilo Sojuz TMA-7.

En 18-a de oktobro 2005 la Brazila Spaca Agentejo (Agência Espacial Brasileira, AEB) kaj la Spaca Agentejo de la Rusa Federacio (roscosmos) subskribis interkonsenton kiu permesis la faradon de la unua spaca misio ekipanta per brazilano, nomita *centjara misio*.

## Biografio 
Pontes estas edziĝinta kaj havas du infanojn.

Marko Pontes estas kolonelo de la brazila aerarmeo, unu el la plej spertaj pilotoj en Brazilo. Li flugis sur 20 diversaj tipoj de aviadiloj, havas pli ol 1900 flugajn horojn.

En junio 1998, li estis sendita al NASA, kie li estis trejnita por spacaj flugoj. En decembro 2000, li estis oficiale anoncita kiel NASA-astronaŭto.

Oni planis, ke Pontes faros sian unuan spacan flugon sur la usona kosmopramo en 2001 kaj partoprenos la konstruan programon de ISS. Tamen, problemoj kun la buĝeto de NASA kaj la prokrasto en la preparado de la brazila teamo por la stacio devigis la prokraston de la planita flugo por 2003. Post la katastrofo de Columbia en februaro 2003 ĉiuj flugoj de kosmopramoj estis nuligitaj. La spaca flugo de Pontes restis en dubo.

Atendante flugon Pontes restis ĉe NASA kaj la astronaŭtoj kaj laboris en la fako por operacioj kun la ISS.

La 2an septembron 2005 inter Brazilo kaj Rusio oni subskribis interkonsenton pri scienca kaj teĥnika kunlaboro, inkluzive de kunlaboro en kosma esplorado. Ĉi tiu interkonsento malfermis al Pontes la eblecon de spaca flugo.

Marcus Pontes estis trejnita kiel inĝeniero de flugo de la kosmoŝipo Sojuz TMA-8 en la Stela Urbo apud Moskvo. Starto de la "Sojuz TMA-8" okazis ĵaŭdon, 30an de marto 2006 je 6:30 de Moskva tempo de la kosmodromo Baikonur. Flugo de Marko Pontes koincidis kun la centjariĝo de la unua flugo en aviadilo de lia samlandano brazilano Alberto Santos Dumont.

La programo de la kosmoŝipo Sojuz TMA-8 antaŭvidis dokadon kun la ISS. Flugo de Marko Pontes daŭris 9 tagoj 21 horoj kaj 17 minutoj, li startis kune kun la partoprenantoj de la 13-a baza ekspedicio al la ISS Pavel Vinogradov kaj Jeffrey Williams. Revenis al la Tero kun la astronaŭtoj de la 12-a longatempa ekspedicio, William McArthur kaj Valery Tokarev en la kajuto Sojuz TMA-7.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.amara.org/pt/videos/Z5og9Mg81Hpg/info/serie-especial-odisseia-lunar-40-anos-a-era-da-cooperacao-no-espaco-220709/
* http://www.amara.org/pt/videos/nEqowcaAPvqY/info/leda-nagle-entrevista-o-astronauta-brasileiro-marcos-pontes-parte-1-de-3/
* http://www.amara.org/pt/videos/MxauEuqnTCuY/info/tour-na-estacao-espacial-iss-com-narracao-de-marcos-pontes-parte-1/

Kategorio:Kosmonaŭtoj
Kategorio:Brazilaj inĝenieroj
Mi estas referencata al Jesuo

En la Evangelio laŭ Johano, ses foje Johano uzas la esprimon '''*„Mi estas“* referencata al Jesuo'* kaj kunigita al determinita predikato. Oni scias ke la esprimo “mi estas”, en Johano, eksplicite reirigas al la mistera nomo de Dio revelaciita al Moseo en la epizodo de la Sinaja Monto (Eliro 3, 14). 
Ses fojojn en tiu evangelia anonco la dia titolo dekliniĝas laŭ diversaj predikatoj realiĝantaj en Jesuo. Temas pri la karakteriza maniero per kiu la apostolo Johano transdonas la fundamentan veron pri Jesuo: Tiu per tia esprimo estas indikita kiel la kompleta revelacio de Dio kaj la egalulo al Dio. 
Jen ilia listo en la Evangelio laŭ Johano:
*1) (Jo 6, 35…) “*Mi estas la pano de vivo*; kiu venas al mi, tiu neniam malsatos, kaj kiu kredas al mi, tiu neniam soifos.”
*2) (8, 12; 9, 5) “*Mi estas la lumo de la mondo*; kiu min sekvas, tiu ne iros en mallumon, sed havos lumon de la vivo.”
* 3) (10,9) “…*Mi estas la pordo* de la ŝafoj.”
* 4) (11. 25) “… - *Mi estas la releviĝo kaj la vivo*: kiu kredas al mi, eĉ se li estos mortinta, tiu vivos.”
* 5) (14. 6) “…*Mi estas la vojo, la vero kaj la vivo*; neniu venas al la Patro krom per mi.”
* 6) (15, 1.5) “*Mi estas la vera vinberarbo'' kaj mia Patro estas la kultivisto…”

Tiuj ses “mi estas” kunigitaj al apartaj predikatoj karakterizantaj la naturan pozicion de Jesuo rilate la Patron sintonie kun la “sinaja mi estas”, estas specife kaj analize ripetataj en la epistolo al la Hebreoj, kun kiu estas komprenigate ke la revelacio atingis en Jesuo sian kulminon kaj ne povas pli kreskiĝi ĉar neniu povas kuŝi en la Patro pli intime ol la Filo. Tion oni vidu ankaŭ en la evangelia prologo de la  Johana evangelio en kiu Jesuo estas difinita la dia Logos.

La Filo “estas” la Revelacio. En li plenplene realiĝas tio kion Marshall McLuhan intencis diri  per sia fama esprimo: “La ilo komunikanta koincidas kun ĝia enhavo”.

## Vidu ankaŭ 
*Epistolo al la Hebreoj
*Evangelio laŭ Johano
*Biblio
*Dieco de Jesuo
*Homeco de Jesuo
*Katekismo de la Katolika Eklezio

Kategorio:Biblio
Kategorio:Kristanismo
Imre Bach

**Imre Bach** [baĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bach Imre** estis hungara kuracisto, endokrinologo, profesoro. Lia filo estis Iván Bach.

Imre Bach http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=bach naskiĝis la  1895 en Szeged. Li mortis la  1966 en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Bach devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Budapeŝto ekde 1913, Li soldatiĝis en 1917, dume li akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1918. Li batalis en la hungara Ruĝa Armeo dum la Hungara sovetrespubliko. Post falo de la respubliko li laboris en kliniko, poste en hospitalo. Inter 1920 kaj 1923 li studvojaĝis al germanaj esploraj institutoj, poste en Szeged en kliniko aŭ instituto. En 1933 li estis nomumita privata profesoro, en 1947 titulara publika profesoro. En 1944 li estis deportita, sed en la sekva jaro li povis hejmenveni. Inter 1946–1966 li estis ĉefkuracisto en Budapeŝto, kie li kandidatiĝis en 1952. Li okupiĝis pri endokrinologio rilate al alta sangopremo.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Gyakorlati endokrinológia a bel- és a gyermekgyógyászatban* (1964) 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj endokrinologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Richárd Backhausz

**Richárd Backhausz** [riĥArd bakhaŭs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Backhausz Richárd** estis hungara kuracisto, imunologo.

Richárd Backhausz http://nevpont.hu/view/498 naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la  1971 en Budapeŝto.

## Biografio 
Richárd Backhausz frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato Pázmány Péter en 1944. Dum la studentaj jaroj li laboris en la universitata instituto, poste li soldatiĝis. Inter 1944 kaj 1946 li estis militkaptito en Francio, poste li laboris en instituto pri injektaĵoj, kie post jaroj li ricevis altajn postenojn. En 1953 li akiris plian fakdiplomon, li kandidatiĝis en 1959, doktoriĝis en 1969. Li multe okupiĝis pri sangogrupoj. Li ricevis premiojn en 1956 kaj 1964.
 
## Elektitaj publikaĵoj 
* *Rh-ellenanyagtermelés patkányon* (1949)
* *Individual Differences in Fibrin Retraction in Connexion with Sexes* (1952)
* *A géldiffúziós antigénanalízis* (1959)
* *Serologie*. (1959,  1966)
* *Autoimmun betegségek* (1974)

## Memorigiloj 
* memormedalo "Backhausz Richárd"
* skulptaĵo en Gödöllő

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj imunologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pasitoo

**Pasitoo** (helene *Πασιθέα*, latine *Parcae*) estis en la helena mitologio unu el la Gracioj, eble la plej juna el ili.

Ŝi fariĝis edzino de la dio de dormo Hipno. Tiu ĉiunokte malsupreniris teren, silente promenis kaj al ĉiuj vivuloj sendis dormon, kiu senigis ilin turmenton kaj zorgoj. Al la homoj li ankaŭ donadis sonĝojn. Lia potenco estis nekontraŭstarebla, okazis, ke dormigis la plej altan dion Zeŭson mem. Tio estis okazinta pro deziro de diino Hero. De ŝi Hipno kompense ricevis kiel edzinon Pasitoon.

Ili havis kune tri filojn:
* Morfeo - kapablis preni sur sin formon de ĉiu ajn homo,
* Fobetoro aŭ *Ikelo* („Timigulo“) - vidiĝis en la besteca formo,
* Fantaso - kapablis metamorfozi en fastantajn malvivaj aĵojn.

## Tradukfonto 
Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Đàm Thanh Sơn

*En ĉi tiu vjetnama nomo la familia nomo estas Đàm. Laŭ la vjetnama kutimo ĉi tiu persono devus esti ĝuste nomata per la persona nomo Sơn.*

**Đàm Thanh Sơn** (naskiĝinta en 1969 en Hanojo) estas vjetnama teoria fizikisto laboranta en kvanta kolor-dinamika scienco, aplikado de kordoteorio kaj de mult-korpa fiziko.

Li ricevis sian doktoriĝan titolon en la Instituto por Nuklea Esploro en Moskvo en 1995. Li faris siajn post-doktorajn studojn en la Universitato de Vaŝingtonio de 1995 al 1997, kaj MIT (Masaĉuseca Instituto pri Teknologio) de 1997 al 1999. De 1999 al 2002 li estis profesoro en la Kolumbia Universitato kaj partnera esploristo en RIKEN-BNL. Li translokiĝis al Seattle en 2002, kiam li iĝis Maljuna Partnero ĉe la Instituto por Nuklea Teorio kaj profesoro en la Fako pri Fiziko de la Universitato de Vaŝingtonio. Poste en 2012 li translokigis al Ĉikago kaj iĝis la 19-a persono kiu ricevis universitatan profesoran postenon en la Universitato de Ĉikago.

Son eklernis Esperanton dum la lastaj jaroj de sia laboro en Rusujo, en la fruaj 1990-aj jaroj. Li fakte regis Esperanton nur ekde 2010, kiam li komencis labori en Usono, danke al la libro "Teach yourself Esperanto" kaj precipe danke al Interreto. Li partoprenis la labor-grupon Vjetnama Terminaro en Esperanto kaj verkis artikolon en Vikipedio pri la vjetnam-devena planto Piper lolot, kiun li nomas Laloto (de la vjetnama Lá lốt). 

## Rekonoj
* Elstara Juna Esploristo pri Nuklea Fiziko, DOE, 2000
* Partnero de la Fondaĵo Alfred P. Sloan, 2001
* Partnero de la Amerika Fiziko-Societo, 2006
* Premio Simons kiel esploristo, 2013
* Elektita al la Amerika Akademio de Artoj kaj Sciencoj, 2014
* Elektita al la Nacia Akademio de Sciencoj, 2014

Kategorio:Vjetnamaj sciencistoj
Kategorio:Vjetnamaj esperantistoj
La dubo de Sankta Jozefo

[eta|[Guido Reni, Sankta Jozefo]]
Temas pri Jozefo, nome edzo de la Virgulino Maria kaj pri la dubo kiu kaptis tiun personon antaŭ la konstato ke sia promesita edzino sin deklaris aŭ ekmontris ke mem portas sine infanon kvankam ili ne estis amorintaj.

En kiu konsistas ‘’’la dubo de Sankta Jozefo’’’? Ĝi certe koncernis la “farendaĵon antaŭ evento absolute nekutima. La interpretoj estas tri:
* 1 Jozefo antaŭ la fakto ke Maria estas graveda konkludas ke ŝi malfidele sintenis kun li. Ĉar li estis mizerikorda, li decidas ŝin sekrete demisii. Estas la opinio de Johano Krizostomo.
* 2. Jozefo ne sukcesas ekspliki al si tion kio okazis al si. Li konas la honestecon de Maria, tamen konstatas ŝian komencan patrinecon. Estas la opinio de Sankta Hieronimo.
* 3. Jozefo konscias pri la virgeca patrineco de Maria, sed ne komprenas kia estas sia rolo en evento tiel eksterordinara. Estas la opinio de Bernardo de Clairvaux kaj de Sankta Tomaso de Akvino.

## La preferata interpreto 
Tiu lasta estas la preferata de la nuntempaj katolikaj teologoj. La versegoj kiuj ŝajnas malkonsili tiun interpreton estas la 20-21 de la 1a ĉapitro de la Evangelio laŭ Mateo kiuj citas la vortojn de la anĝelo. ‘’Ĉu la anĝelo informas Jozefon pri evento kiun tiu ĉi ne konis aŭ li ĝin mencias kiel jam sciatan eventon?’’ Aparte ĉu la versego 20 devas esti tradukita: *Jozefo, filo de David, ne timu akcepti ĉe vi vian edzìnon Marian, ‘’’ĉar’’’ la infano kiu estis generita en ŝi devenas de la Sankta Spirito*, aŭ ‘’’certe’’’ la infano kiu estas generita en ŝi devenas de la Sankta Spirito?’’ La novaj tradukoj oscilas inter la du interpretoj. La greka sintakso permesas al tiu greka ‘’’gar’’’ ricevi ĉiujn du signifojn, ankaŭ se la biblia kunteksto decide inklinas al la dua signifo.

Oni cedu la vorton al Sankta Bernardo de Clairvaux: “Kial Jozefo volas sin distancigi de ŝi?”. Bernado legas en la sinteno de Jozefo la samajn sentojn de la apostolo Sankta Petro kiu antaŭ Jesuo kriis: “Sinjoro, foriĝu de mi ĉar mi estas pekulo” (Luko 5,8); kaj de la centrestro kiu invitis Jesuon ne eniri lian domon dirante: “Sinjoro, mi ne estas inda ke vi venu sub mian tegmenton” (Luko 7,6).

## Vidu ankaŭ 
* Bernardo de Clairvaux
* Virgulino Maria
* Jozefo
* Ekzegezo
* Anunciacio
* La dubo de Jozefo, pentraĵo

## Notoj 
Kategorio:Evangeliaj epizodoj
Entalpio de vaporigo

**Entalpio de vaporigo**, aŭ **latenta varmovaporigo** aŭ **vaporiga entalpio**, estas la varmo necesa por transformi certan kvanton da substanco el la likva al la gasa stato sub certa premo (ofte atmosfera premo, ankaŭ en STP).

Ĝi ofte mezuratas sub la normala bolpunkto de iu substanco. Kvankam la valoroj prezentataj ordinare korektiĝas al 298 K, la korekto kutime estas pli malgranda ol la necerteco de la mezurita valoro.

La entalpio de vaporigo estas temperaturo-dependa, kvankam konstantan varmon de vaporigo oni povas dedukti por etaj temperaturaj rangoj kaj por reduktita temperaturo Trr=1), ĉar supra ol la krita temperaturo la fazoj likvaj kaj gasaj ne plu ekzistas, ĉar la substanco estas ia superkrita fluidaĵo.

La valorunuoj kutime stariĝas en J/molo aŭ kJ/molo (egalvaloranta al unu molo da entalpio de vaporigo), kvankam kJ/kg aŭ J/g (specifa varmo de vaporigo), kaj pli antikvaj unuoj kiel kcal/mol, cal/g kaj Btu/lb kelkfoje uzatas, interalie.

## Entalpio de vaporigo de la kemiaj elementoj 
Kategorio:Termodinamiko
Mitrofani (komunumo, Vâlcea)

**Mitrofani** [mitrofanj] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el kvar vilaĝoj: Cetățeaua, Izvorașu, Mitrofani (la sidejo) kaj Racu.

Mitrofani situas ĉe la rivereto *Verdea*, kvar kilometrojn okcidente de la rivero Olt. La komunumo situas laŭlonge de la komunuma vojo DC98, kiu iras al Sutești kaj al la nacia vojo DN67B.

En 2011 Mitrofani estis kun 945 loĝantoj la dua plej malgranda komunumo de Vâlcea, post Titești.

En 1968 la komunumo estis malfondita kaj ĝiaj partoj aligitaj al Sutești. En 2004 ĝi estis refondita per la leĝo n-ro 82.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Łękno (Szczecin)

**Łękno** () estas parto kaj setlejo de la urbo Szczecin en Pollando. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Łękno estas lokita en la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 32-an lokon en la urbo kaj la 8-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 3289 loĝantojn.

Ĝi najbaras al la urbaj setlejoj Arkońskie-Niemierzyn (norde), Niebuszewo-Bolinko, Śródmieście-Północ (oriente), Turzyn (sude) kaj Pogodno (okcidente).

En Łękno estis ĉefe konstruitaj la vilaoj en la eklektika stilo. Sur teritorio de la setlejo troviĝas la eksa fervoja haltejo Szczecin Łękno.

## Objektoj kaj konstruaĵoj 
* Klinika Hospitalo Nº1
* Urba Atletika Stadiono
* eksaj konstruaĵoj de Fabriko de Motorcikloj de Szczecin
* Roza Ĝardeno
* Monumento de la Ago de Polaj
* Somera Teatro

## Bildoj 

Dosiero:SzczecinLeknoStacjaKolejowa.jpg|Fervoja stacio Szczecin Łękno
Dosiero:Teatr Letni w Szczecinie 1 (Piotr Kuczynski).jpg|Somera Teatro
Dosiero:ParkKasprowiczaWSzczecinie01.jpg|Parko de Jan Kasprowicz
Dosiero:Rusałka Lake in Szczecin.jpg|Rivero Rusałka
Dosiero:OgrodRozanyWSzczecinie.jpg|Różanka

## Vidu ankaŭ 
* Szczecin
* Śródmieście
* Szczecin Łękno

## Referencoj 
Kategorio:Administra divido de Szczecin
Robert Reid (pentristo)

eta|*Junulino kun floroj*

**Robert Lewis Reid** (29a de Julio 1862 – 2a de Decembro 1929) estis usona impresionisma pentristo kaj murpentristo.

## Vivo kaj verkaro 
eta|*La flava floro* konata ankaŭ kiel *La edzino de la artisto en la ĝardeno*.
Li translokiĝis en 1884 al Novjorko kaj en 1885 al Parizo por studi ĉe la Académie Julian kun Gustave Boulanger kaj Jules Joseph Lefebvre. Liaj komencaj pentraĵoj estis figuroj de francaj kamparanoj, pentritaj ĉe Étaples.

Post reveno en Novjorkon en 1889, li laboris kiel portretisto kaj poste iĝis instruisto ĉe la *Art Students League* kaj por la *Cooper Union*. Multo el lia verkaro centriĝis en la priskribo de junaj virinoj inter floroj. Lia verkaro tendencis esti tre ornameca, kaj li iĝis konata pro murpentraĵoj kaj desegnoj por vitraloj. Li kontribuis kun aliaj por la freskoj de la kupolo de la Konstruaĵo de Liberalaj Artoj de la Monda Kolumba Ekspozicio, Ĉikago, en 1893.

## Murpentraĵoj 

Image:Knowledge-Reid-Highsmith.jpeg|*Kono* (1896). Konstruaĵo Thomas Jefferson, Vaŝingtono
Image:Wisdom-Reid-Highsmith.jpeg|*Saĝo* (1896). Konstruaĵo Thomas Jefferson, Vaŝingtono

## Eksteraj ligiloj 
* *The affairs of Anatol by Robert Reid*, ekspozicia katalogo disponebla kiel teksto PDF

Kategorio:Usonaj pentristoj
Kategorio:Vitraloj
Kategorio:Impresionismaj pentristoj
Fervojlinio Szczecin Główny – Trzebież Szczeciński

**Fervojlinio Szczecin Główny – Trzebież Szczeciński** estas elektrizita fervojlinio en Pollando. Ĝi kunigas la stacidomo Szczecin Główny kun la urbo Trzebież per Police. La linio estas lokita entute en la Okcidentpomeria Provinco. Nuntempe tiu linio estas ferma al pasaĝera servo. Trafikanto estas la akcia kompanio PKP Polskie Linie Kolejowe.

La linio havas 23 viaduktojn kaj 21 traknivelajn pasejojn.

## Historio 
La unua parto de la linio (unurela) inter la stacioj Stettin Hauptbahnhof (Szczecin Główny) kaj Stettin Bredow (Szczecin Drzetowo) estis malfermita en marto de 1898, la dua parto (durela) ĝis la fervojstacio Jasenitz (Jasienica) 7 monatoj poste. En la jaro 1910 estis finkonstruita la lasta, unurela parto ĝis la stacio Ziegenort (Trzebież Szczeciński). La linio kunigis periferiajn setlejojn de la urbo Szczecin kun industriaj objektoj, lokitaj ĉefe apud rivero Odra: ekz. eksaj ŝipkonstruaĵoj *Vulcan* kaj *Stettiner Oderwerke*.

Stacioj antaŭ la Dua Mondmilito:

Post la 1945 jaro estis malfermita la nova stacio Szczecin Gocław Towarowy, dum komence de la 1970-aj jaroj estis malfermita la stacio Police Zakład. En la jaro 1982 la linio estis finelektrizita. En la jaro 1990 estis konstruita la dua relo inter la stacioj Szczecin Turzyn kaj Szczecin Drzetowo. Ekde la 30-an de septembro 2002 la linio estis ferma al pasaĝera servo, nuntempe ĝi estas aktiva nur por la vara transporto.

## Statistikoj 
## Bildoj 

Dosiero:Szczecin Turzyn dworzec kolejowy b.jpg|Stacio Szczecin Turzyn sur la linio 406
Dosiero:Szczecin Łękno.jpg|Linio 406 ĉe la stacio Szczecin Łękno
Dosiero:0907 St Szczecin Gocław SZN.jpg|Linio 406 ĉe la stacio Szczecin Drzetowo
Dosiero:0904 St Jasienica ZPL.JPG|Finstacio de la linio: Trzebież

## Vidu ankaŭ 
* Szczecin
* Fervoja transporto en Szczecin
* Szczecin Niebuszewo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

4
Simon Blackburn

**Simon BLACKBURN** (12a de Julio 1944) estas brita akademia filozofo konata pro sia laboro en metaetiko, kie li defendas teorion de kvazaŭ-realismo, kaj en filozofio de lingvo; plej ĵuse, li akiris grandan aŭdantaron pro siaj klopodoj por popularigi filozofion. Li retiriĝis kiel profesoro de filozofio ĉe la Universitato de Kembriĝo en 2011, sed restis kiel distinga esplorprofesoro de filozofio ĉe la Universitato de Norda Karolino ĉe Chapel Hill, kie instruas ĉiun duonjaron. Li estas ankaŭ *Fellow* de la Trinity College (Kembriĝo), kaj membro de la profesoraro de la *New College of the Humanities*. Li estis antaŭe *Fellow* de la Pembroke College (Oksfordo) kaj instruis tuttempe ĉe la Universitato de Norda Karolino kiel profesoro de Edna J. Koury.

## Verkoj 
* *Reason and Prediction* (1973). ISBN 0-521-08742-2.
* *Spreading the Word* (1984) - a text. ISBN 0-19-824650-1.
* *Essays in Quasi-Realism* (1993). - a defense of quasi-realism as applied to ethicsISBN 0-19-508041-6 and ISBN 0-19-508224-9.
* *The Oxford Dictionary of Philosophy* (1994) - compiled whole-handedly. ISBN 0-19-211694-0.
* *Ruling Passions* (1998) A defense of a NeoHumean theory of reasons and moral motivation. ISBN 0-19-824785-0.
* *Truth* (1999) (edited w/ Keith Simmons) - from Oxford Readings in Philosophy series. ISBN 0-19-875250-4.
* *Think: A Compelling Introduction to Philosophy*. (1999) ISBN 0-19-210024-6 and ISBN 0-19-969087-1.
* *Being Good* (2001) - an introduction to ethics. ISBN 0-19-210052-1.
** Reprinted as *Ethics: A Very Short Introduction* in Oxford University Press' Very Short Introductions series. ISBN 0-19-280442-1.
* *Lust* (2004) - one of an Oxford University Press series covering the Seven Deadly Sins. ISBN 0-19-516200-5.
* *Truth: A Guide* (2005). ISBN 0-19-516824-0.
* ''Plato's Republic: A Biography'' (2006) - from Atlantic Books' Books That Shook the World series. ISBN 1-84354-350-8.
* "What do we really know? -The Big Questions of Philosophy" - (2009) from Quercus. ISBN 978-1-78087-587-3.
* 
* *Mirror, Mirror: The Uses and Abuses of Self-Love* (Princeton, NJ: Princeton University Press, 2014)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Personal website
* Simon Blackburn talks with Jenny Attiyeh on  Thoughtcast
* BBC News story
* Blackburn Essay 'In defence of lust' in The New Statesman 
* Blackburn discusses Plato's Republic 
* An interview with Simon Blackburn on *The Marketplace of Ideas*

Kategorio:Anglaj filozofoj
Ejido (Venezuelo)

**Ejido** [eĤIdo] (ĝi signifis *komunejo, komuna tereno*, oficiale **San Buenaventura de Ejido**) estas urbego en nordokcidenta Venezuelo en subŝtato Mérida. Ĝi apartenas al urbaro de Merido (Venezuelo), eĉ Ejido estas dormourbo de Merido.
eta|Panoramo de Ejido
## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 107.056 (en 2005) https://fr.wikipedia.org/wiki/Ejido_(Venezuela) 
* Supermara alteco: 1200 m
* Areo: km²
* Telefonkodo: 0274
* Poŝtkodo: 5111
* Horzono: UTC -4:30 (ankaŭ somere)
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Placo en Ejido
Ejido situas en centra parto de la montoĉeno sur altebenaĵo en du valoj de riveroj. Barinas (Barinas) troviĝas 114, San Cristóbal (Venezuelo) 139, Cabimas 207, Marakajbo 236, Barquisimeto 270, Coro (Venezuelo) 361, Valencio (Venezuelo) 398, Marakajo 442, **Karakaso** 521, Cúa 510, Barcelono (Venezuelo) 739, Cumaná 804, Bolívar (urbo) 847, Maturín 895, Guayana (urbo) 945 km.

## Historio 
eta|Alia placo en Ejido
eta|Vojo en Ejido
Ejido estis fondita en 1650 en areo de indiĝenoj kaj iĝis centro por sukerkano. En 1705 paroĥo estis kreita. En 1830 la urbeto iĝis distrikta (kantona) ĉefurbo.

## Ekonomio 
En Ejido ankaŭ nun gravas kultivado de sukerkanoj en la ĉirkaŭaĵo, krome oni kultivas terpomojn kaj bredadas bovojn, porkojn, ŝafojn. Menciindas la komerco kaj hoteloservoj.

## Klimato 
En Ejido la averaĝa temperaturo varias inter 18-23&nbsp;°C. Jare pluvas ĉ. 1700&nbsp;mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen la kulmino estas en oktobro.

## Trafiko 
Ejido estas konektita al Merido por publika transporto, inkludante la trolebusan sistemon.

## Vidindaĵoj 
* historia muzeo
* du ĉefaj kirkoj kaj malgrandaj kapeloj

## Vidu ankaŭ 
* Trolebusa transporto en Merido

## Fontoj 
* Franca Vikipedio helpe Guglo
* mapo, distancoj 

Kategorio:Urboj de Venezuelo
Gelu Păteanu

**Gelu Păteanu**, (Gelu Mario Păteanu, Gelu Perian G. Păteanu-Perian) rumana poeto, verkisto, tradukisto el hungara lingvo. Li naskiĝis en Kluĵo  la 3-an de junio 1925 kaj mortis en Budapest la 25-an de marto 1995.

## Kariero
La patro de Gelu Păteanu estis juristo parolinta ankaŭ hungare kaj germane. En la 1980-aj jaroj li forlasis Bukareŝton kaj vivis iom da tempo en la hungarlingva vilaĝo Atid, kie li instruis la rumanan lingvon en la loka lernejo. Post 1989 li loksidiĝis en Budapest.

## Volumoj
*Tradukaĵoj
## Fonto kaj rememoraĵoj
*Remoraĵoj hungare 

Kategorio:Rumanaj tradukistoj
Kategorio:Rumanaj poetoj
Mădulari (komunumo, Vâlcea)

**Mădulari** [mədularj] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el ses vilaĝoj: Bălșoara, Bănțești, Dimulești, Iacovile, Mădulari (la sidejo) kaj Mamu.

Mădulari situas 14 kilometrojn okcidente de Drăgășani, 14 kilometrojn nord-okcidente de Bălcești kaj 16 kilometrojn okcidente de la rivero Olt. La komunumo estas atingebla per la distrikta vojo DJ677. La distanco de 23 km al Drăgășani, kiun indikas ekzemple la ĝenerala urboplanisma dokumento, estas la voja distanco.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo  (je 2015-07-09 en ne tre bona stato)
* Paĝo pri la komunumo ĉe ghidulprimarilor.ro

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Gŭagŭankoo

El  () estas ritmo, kiu originas de Havano (Kubo) koincide kun la nuligo de la sklaveco sur la insulo en 1886. La gŭagŭankoo estas unu el la formoj de la rumbo kaj entenas kunfandon de variaj profanaj ritoj afrikokubaj. La aliaj du gravaj variaĵoj de la rumbo estas *yambú* kaj *columbia*.

## La ritmo kaj la danco 
La gŭagŭankoon, ĝenerale kun tekstoj de nekonataj aŭtoroj, akompanas tri kongaoj kaj iaspeca lignokesto perkutata per bastonetoj. Al la perkutinstrumentistoj aldoniĝas ĥoro, kiu respondas al solisto. La plej malnovaj komponaĵoj, nomataj "guaguancó del tiempo de España" [gŭagŭankoo el la hispana tempo], samtempas kun la fino de la kolonia epoko hispana en Kubo.

La dancantoj prezentas ĥoreografion, en kiu la viro persekutas la virinon per movimentoj plejalte erotikaj. Ŝi, kvankam en unua momento lin rifuzas, je la fino tamen konsentas. Tiu ĉi ago, kiu prezentas la "konkeron" de virino fare de viro, ricevas la nomon el nombre del *vacuna[d]o* [vakcino].

## Sinkretismo en la gŭagŭankoo 
La gŭagŭankoo estas frukto de sinkretismo el influoj afrikaj kaj hispanaj. Ĉi-lastan oni precipe rimarkas en la apliko de tekstoj baziĝantaj sur decimoj. Laŭ diro de Mongo Santamaría, fama "rumbisto", la gŭagŭankoo ekestis, kiam la afrikokubanoj provis kanti la flamenkon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kuba muziko

Kategorio:Kubaj dancoj
Kategorio:Kuba muziko
Kategorio:Popola muziko
Scharteberg

eta|maldekstre|"elsendilo Eifel"

La **Scharteberg** estas  alta monto apud Kirchweiler en la distrikto Vulkaneifel kaj unu el la plej altaj montoj en la regiono Ejfelo. Sur ĝi staraas la sendomasto Eifel.

## Referencoj 
Kategorio:Montoj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Montoj en la Ejfelo
Fervojlinio Pitești – Curtea de Argeș

La **fervojlinio Pitești – Curtea de Argeș** estas fervojlinio en Rumanio. Ĝi havas la numeron 206 kaj ligas la urbojn Pitești kaj Curtea de Argeș en la distrikto Argeș. Ĝi sekvas la valon de la rivero Argeș.

La linio estis parto de projekto mallongigi la fervojan distancon inter Bukareŝto kaj Sibiu per la fervojlinio Vâlcele – Bujoreni Vâlcea. Ĉi tiu novkonstruita linio tamen estis nuligita en 1998.

## Notoj 
Pitesti, Curtea
Kategorio:Distrikto Argeș
Mückenbornberg

La **Mückenbornberg** estas  alta monto en la mezmontaro Schwarzwälder Hochwald, suda parto de la mezmontaro Hunsrück, apud Kell am See en Rejnlando-Palatinato, proksime al la limo al Sarlando.

## Geografio 
Mückenbornberg estas la flankpinto de la ĉ.  sudoriente situanta monto Teufelskopf (alteco ) kaj situas inter Kell am See en la nornordokcidento, Grimburg en la nordoriento, Wadrill (najbaranta sarlanda distrikto Merzig-Wadern) en la sudoriento kaj Waldweiler en la okcidentnordokcidento. sude fontas la Prims-alfluanto Wahnbach kaj iom okcidentnordokcidente la Ruwer-alfluanto Burkelsbach. Kelkaj kilometroj oriente fluas la Prims-alfluanto Wadrill.

## Referencoj 
Kategorio:Montoj en Rejnlando-Palatinato
Zachód (Szczecin)

**Zachód** (esperante: *Okcidento*) estas kvartalo de la urbo Szczecin en Pollando. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 2-an lokon en la urbo; la 9-an de julio 2015 ĝi havis 114 188 loĝantojn. Zachód estas la plej okcidenta kvartalo de Szczecin.

Ĝi najbaras al la urbaj kvartaloj Północ kaj Śródmieście (oriente).

Nuntempa kvartalo estis establita la 28-an de novembro 1990.

## Setlejoj 
La teritorio de la kvartalo konsistas el 9 setlejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Szczecin
* Administra divido de Szczecin

## Referencoj 
Kategorio:Administra divido de Szczecin