open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Laguna de Negrillos

**Laguna de Negrillos** [laGUna deneGRIljos] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Laguna de Negrillos* estas etimologie komprenebla kiel *Lageto de Ulmoj*. Kiel aludo al iamaj lagetoj estas arĝenta nimfeo super verda fono en la blazono.

250px|eta|maldekstra|La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cabañeros, Conforcos, Laguna de Negrillos kaj Villamorico, okupas totalan areon de 71,80 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 057 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 450 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 46 km de Leono, provinca ĉefurbo; proksimas la riveroj Esla kaj Órbigo. Ĝi limas norde kun Pobladura de Pelayo García kaj Villademor de la Vega; sude kun Ribera de la Polvorosa, Grajal de Ribera, La Antigua kaj Cazanuecos; oriente kun Toral de los Guzmanes, Algadefe kaj Villamandos; okcidente kun Villaestrigo kaj Zotes del Páramo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado, kun mencioj en la 10-a kaj 11-a jarcentoj dekomence al eklezio, poste al diversaj senjoroj. La areo apartenis al la Regno Leono. En 1205 la reĝo Alfonso la 9-a havigas propran foruon al la urbo, kiam jam estis kastelo kaj murego por protekto de la vojoj kaj reloĝado. Tiel ĝi iĝis ĉefurbo de senjorlando de 13 domaroj.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj malplie brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, kastelo, preĝejoj, piedirado, festoj, kuirarto) kaj servoj.

## Bildaro 

File:LE-Laguna de Negrillos 22.jpg|La kastelo.
File:Castillo de Laguna de Negrillos.jpg|La kastelo.
LE-Laguna de Negrillos 11.jpg|La kastelo.
File:LE-Laguna de Negrillos 17.jpg|La kastelo.
File:Castillo de Laguna de Negrillos2.jpg|La kastelo.
LE-Laguna de Negrillos 15.jpg|Enirpordego de la kastelo.
LE-Laguna de Negrillos 16.jpg|Turo.
Iglesia de San Juan Bautista de Laguna de Negrillos.jpg|Preĝejo Sankta Johano Baptista.
La Iglesia de Nuestra Señora del Arrabal 02.jpg|Preĝejo Virgulino Arrabal.
CorpusLaguna2012 (1).jpg|Festo *Corpus Christi*.
CorpusLaguna2012 (15).jpg|Festo *Corpus Christi*.
CorpusLaguna2012 (16).jpg|Festo *Corpus Christi*.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Neofila klorido

**Neofila klorido**  aŭ **C10H13Cl** estas halogena organika kombinaĵo uzata kiel reakciaĵo en kemiaj sintezoj. Ĝi estas helflava likvaĵo kiu estas tre solvebla en acetono, benzeno, duetila etero kaj etanolo. Ĝi reakcias kun akvo formante neofilan alkoholon kaj kloridan acidon.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **neofila klorido** per traktado de **t-Butilbenzeno** kun **klorida acido**:

### Reakcio 2
* Preparado de **neofila klorido** per interagado de **neofila alkoholo** kun **klorida acido**:

### Reakcio 3
* Preparado de **neofila klorido** per reakcio inter **neofila alkoholo** kaj **fosfora pentaklorido**:

### Reakcio 4
* Preparado de **neofila klorido** per traktado de **neofila alkoholo** kun **fosfora triklorido**:

### Reakcio 5
* Preparado de **neofila klorido** per interagado de **neofila alkoholo** kun **tionila klorido**

### Reakcio 6
* Preparado de **neofila klorido** per traktado de **3-Kloro-2-metilpropeno** kun **benzeno**:

## Vidu ankaŭ
* Kloridoj

## Referencoj
Pozuelo del Páramo

**Pozuelo del Páramo** [poZŬElo delPAramo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Pozuelo del Páramo* estas etimologie komprenebla kiel *Puteto de la Stepo*, kaj tial puto aperas en la malsupra pinto de la blazono.

250px|eta|maldekstra|La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.]]
250px|eta|maldekstra|Preĝejo de Pozuelo del Páramo.
250px|eta|maldekstra|Preĝejo de Saludes de Castroponce, kun turo de iama kastelo kiu aperas en la blazono sur verda fono.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Altobar de la Encomienda, Pozuelo del Páramo kaj Saludes de Castroponce, okupas totalan areon de 36,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 404 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 61 km de Leono, provinca ĉefurbo; la municipa teritorio estas stepo inter la riveroj Esla kaj Órbigo. Ĝi limas kun Roperuelos del Páramo, La Antigua, Alija del Infantado, Maire de Castroponce (Zamora) kaj San Adrián del Valle.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Trokavec

**Trokavec** estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio kaj situanta en montetaro Brdy proksimume 13&nbsp;km sudoriente de Rokycany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1545.

En la jaro 2007 ĉi tie okazis loka referendumo pri lokigo de radaro de defenda sistemo de Usono en proksimeco de la municipo sur sennoma altaĵo Kóta 718,8 m surrande de la eksa armea spaco Brdy, en kiu la civitanoj esprimis kontraŭ la radaro; dum tiu ĉi periodo la municipo fariĝis amaskomunikile konata.

En konekso kun pereo de armea spaco Brdy estis al la 1-a de januaro 2016 alligita al la municipo katastra teritorio *Trokavec v Brdech*, kiu estiĝis al la 10-a de februaro 2014. Tiu ĉi katastra teritorio mezuras 0,169&nbsp;km² kaj estas ĉi tie registritaj 0 konstruaĵoj kaj 0 loĝantoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito en vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Trokavec, rozcestí.jpg|Vojo
Trokavec, obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Zvonice v Trokavci (Q105001473) 02.jpg|Sonorilejo en Trokavec

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Rokycany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rokycany
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kantono Saint Charles

La **kantono Saint Charles** () estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. La administra centro estas la samnoma urbo Saint Charles.  

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Historio 
maldekstre|eta|

La unua usona kantono estis kreita en 1812. Ĝi ricevis la nomon, kiel la kantona ĉefurbo *Saint Charles* ("Sankta Karlo"), laŭ la iama hispana distrikto *San Carlos*, tiam nomita laŭ Karlo Boromeo (1538-1584), sanktulo de la Romkatolika Eklezio.

La urbo Sankta Karlo estis la unua ĉefurbo de la ŝtato Misurio kaj daŭre estas hejmo de la "Unua Ŝtata Kapitolo" (*First State Capitol*). 

eta|centra|300px|

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Misurio
Dekila klorido

**Dekila klorido** aŭ **C10H21Cl** estas alkila klorido konsistanta je 10 karbonatomoj, 21 hidrogenatomoj kaj 1 kloratomo. Ĝi rezultas en interagado de la 1-dekanolo kun klorida acido. En mediaj kondiĉoj ĝi estas senkolora likvaĵo, iomete solvebla en akvo kaj pli solvebla en nepolaraj solvantoj. Kiam varmigita, 1-dekila klorido povas produkti hidrogenan kloridon, fosgenon kaj duoksinojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **dekila klorido** per traktado de **Dekeno** kun **klorida acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **dekila klorido** per interagado de **1-dekanolo** kun **klorida acido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **dekila klorido** per reakcio inter **1-dekanolo** kaj **fosfora pentaklorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **dekila klorido** per traktado de **1-dekanolo** kun **fosfora triklorido**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **dekila klorido** per interagado de **1-dekanolo** kun **tionila klorido**

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Referencoj
Adventista preĝdomo (Kiskőrös)

La nuna **adventista preĝdomo** estas sakrala historia monumento (deklarita en 1992) en urbo Kiskőrös (Hungario).

## Historio 
En Kiskőrös la judoj konstruis sinagogon en 1915. Pro la holokaŭsto la sinagogo malpleniĝis, ĝi ne estis uzita. Ekde 1979 ĝi estis urba posedaĵo kaj en 1988 plena renovigo okazis. Ĝi estis koncertejo kaj muzika ĉambro de muziklernejo.  

En Hungario en 1863 estis fondita la adventista eklezio. En Kiskőrös kelkaj adventistoj vivis ekde la 1930-aj jaroj. Ili faris diservojn en privataj domoj en en preĝdomoj de Kecskemét aŭ Kiskunhalas. Depost fino de la socialismo (1988) la adventistoj iĝis pli aktivaj kaj ili komencis uzi la iaman sinagogon.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas laŭ stratangulo. La ekstraĵo estis restaŭrita laŭ la origina sinagogo. La iama sinagogo formas brikon. Sur la fasado estas triopo de grandaj altaj fenestroj. Sur la ekstera muro oni metis memortabulon pri la judaj martiroj. Interne estas seĝoj konvenaj al koncertoj aŭ diservoj.

## Fontoj 
* oficiala paĝo 
* hungare kun fotoj

Kategorio:Adventistaj preĝejoj en Hungario
Kategorio:Sinagogoj en Hungario
Kategorio:Preĝdomoj en Hungario
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Kiskőrös

Ehemalige Synagoge, Innenraum, 2021 Kiskőrös.jpg|Interna bildo
Ehemalige Synagoge, SO Fenster, 2021 Kiskőrös.jpg|La enireja flanko
Ehemalige Synagoge, NO Fenster, 2021 Kiskőrös.jpg|La fasado kun fenestroj
(141503) 2002 EW58

**(141503) 2002 EW58** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Litohlavy

**Litohlavy** () estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume 3,5&nbsp;km nordokcidente de Rokycany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1390. Ekde la 1-a de januaro 1980 ĝis la 31-a de decembro 1993 la municipo estis konsisto de urbo Rokycany.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Ĉielvizito de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Litohlavy, common.jpg|itohlavy
 Litohlavy, Voldušský creek.jpg| Malsupra parto de la municipo
Litohlavy, side street.jpg|Litohlavy

Kategorio:Municipoj en distrikto Rokycany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Rokycany
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Podmokly

Nomon **Podmokly** portas pluraj setlejoj:
* Podmokly (Děčín) (Děčín IV-Podmokly) – eksa urbo, hodiaŭ loka parto de distrikta urbo Děčín 
* Podmokly (distrikto Klatovy) – municipo en distrikto Klatovy
* Podmokly (distrikto Rokycany) – municipo en distrikto Rokycany
* Podmokly (Úněšov) – vilaĝo en municipo Úněšov en distrikto Plzeň-nordo

kaj eksaj senjoraj sidejoj
* Podmokly (burgo) – pereinta burgo en distrikto Plzeň-nordo
* Podmokly (kastelo, distrikto Děčín) – kastelo en Děčín
* Podmokly (burgejo) – burgejo en Děčín
* Podmokly (kastelo, distrikto Rokycany) – kastelo en distrikto Rokycany
Nacia Filmcentro Oleksandr Dovĵenko

La **Nacia Filmcentro Oleksandr Dovĵenko** (ankaŭ konata kiel la **Dovĵenko-Centro**) estas la ŝtata filmarkivo kaj kultura centro en Kievo, Ukrainio.

## Historio 
Ĝi estis fondata en 1994 per dekreto de la tiama Prezidanto de Ukrainio, Leonid Kuĉma. En 2000, Dovĵenko-Centro estis kunfandata kun la iama Kieva Filmpresada Fabriko (kiu estis kunfandita en 1948), la nura kaj plej granda de sia tipo en la lando, kaj transprenis ĝiajn propraĵojn, facilecojn, kaj filmkolekto. Ekde 2006, la Centro estas estita membro de la Internacia Federacio de Filmarkivoj. La Ukraina Animacia Filmstudio (kiu estis konata kiel Ukranimafilm, kaj estis fondata en 1990) estis alfiksata al la Centro en 2019.

De 2016 ĝis 2019, la iamaj industriaj ejoj de la Centro suferis kompletan renovigon, kaj estis konvertata en mult-artforman kulturan centron. En septembro 2019, la Centro malfermis la unuan filmmuzeon en Ukrainio.

## Strukturo 
Dovĵenko-Centro funkciigas filmdeponejon, kemiajn kaj ciferecajn filmajn laboratoriojn, la Filmmuzeon, filmarkivon, kaj amaskomunikilan stokejon. La institucio estas loĝigata en ok-etaĝa konstruaĵo en la Holosiiva distrikto de Kievo. Ĝi ankaŭ funkciigas 300-sidlokan prezentartan ejon, **Scene 6**, lokata sur la 6-a etaĝo kune kun pluraj aliaj sendependaj teatraj muzikaj kaj prezentartaj kompanioj kaj kolektivoj.

## Kolekto 
La filmkolekto de la Centro inkluzivas pli ol 7,000 ukrainajn, rusajn, usonajn, kaj eŭropajn plenlongajn, dokumentajn, kaj animaciajn filmojn; miloj da arkivaj dokumentoj, fotoj, afiŝoj, kaj aliaj artefaktoj, kiuj reprezentas la historion de kinejo en Ukrainio de la 20-a jarcento ĝis la nuntempon. La plej malnova filmpresaĵo konservita de la Centro devenas de 1910, kaj la plej malnova ukraina plenlonga filmo en la kolekto de la Centro estis produktata en 1922.

## Referencoj 
Kategorio:Ukraina kino
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1994
Kategorio:Arĥivoj en Ukrainio
(141518) 2002 EB136

**(141518) 2002 EB136** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
San Pedro Bercianos

**San Pedro Bercianos** [sanPEdro berZJAnos] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *San Pedro Bercianos* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Petro de Bierz-anoj*, alude al reloĝantoj el Bierzo.

250ra|eta|maldekstra|La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.]]
250ra|eta|maldekstra|La Mata del Páramo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj La Mata del Páramo kaj San Pedro Bercianos, okupas totalan areon de 23,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 230 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 600 loĝantojn el la mezo de la 19-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.

Ĝi distas 28 km de Leono, provinca ĉefurbo, kiel trapasejo inter La Bañeza, Santa María del Páramo kaj Leono; trapasas la municipan teritorion la rojo Valdelapuerca.

Ĝi limas norde kun Bustillo del Páramo, Chozas de Abajo kaj Valdevimbre, sude kun Urdiales del Páramo, Santa María del Páramo kaj Bercianos del Páramo, oriente kun Valdevimbre kaj okcidente kun Bustillo del Páramo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. La plej frua mencio estas de la jaro 812 en dokumento en kiu oni mencias la najbaran Bercianos del Páramo. En 1135, la reĝo Ferdinando la 2-a de Leono donas la loĝlokon al la monaĥejo de Sankta Maria de Carrizo. Kaj alia mencio estis de 1164.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Iglesia de San Pedro Bercianos.jpg|Preĝejo.
Retablo de la Iglesia de San Pedro Bercianos.jpg|Retablo de la preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Novell

**Novell** estis Usona kompanio de softvaro kaj servoj kun ĉefsidejo en  (Utaho). Ĝia plej signifa produkto estis la plurplatforma reta operaciumo konata kiel Novell NetWare. Sub la gvidado de ĉefa afergvida oficisto Ray Noorda, NetWare iĝis la dominanta formo de retoj de personaj komputiloj dum la dua duono de la 1980-aj jaroj kaj unua duono de la 1990-aj jaroj. Ĉe ĝia kulmino, NetWare havis 63-procentan parton de la merkato por retaj operaciumoj kaj ekde la fruaj 1990-aj jaroj ekzistis pli ol duona miliono da NetWare-bazitaj retoj instalitaj tutmonde ampleksante pli ol 50 milionojn da uzantoj. Teĥnologio de Novell kontribuis al la apero de lokaj retoj, kiuj delokigis la dominantan modelon de ĉefkomputiloj kaj ŝanĝis komputadon tutmonde. Novell kontribuis fari el valo de Utaho la fokuson de teĥnologia kaj softvara disvolvo.

Dum la fruaj ĝis mezaj 1990-aj jaroj, Noorda provis konkuri rekte kun Microsoft akirante Digital Research, Unix System Laboratories, WordPerfect, kaj la Quattro Pro divizion de Borland. Tiuj movoj ne funkciis, kaj NetWare komencis perdi merkatparton post kiam Microsoft kunpakis retservojn kun la operaciumo Windows NT kaj ĝiaj posteuloj. Malgraŭ novaj produktoj kiel ekzemple Novell Directory Services kaj GroupWise, Novell eniris longan periodon de malkresko. Poste Novell akiris SUSE Linux kaj provis refokusigi sian teĥnologian bazon. Malgraŭ konstruado aŭ akirado de pluraj novaj specoj de produktoj, Novell ne trovis konsekvencan sukceson kaj neniam reakiris sian pasintan superecon.

La firmao estis sendependa entrepreno ĝis ĝi estis akirita kiel tute posedata filio fare de The Attachmate Group en 2011, kiu siavice estis akirita en 2014 fare de Micro Focus International. Novell-produktoj kaj teĥnologioj nun estas integritaj ene de diversaj Micro Focus-divizioj.

## Vidu ankaŭ 
* Novell NetWare
* openSUSE

## Eksteraj ligiloj 
* Chapter 6 of Dr. Roy Winkelman's guide to networks ()

Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Firmaoj pri komputiko
(141523) 2002 EQ149

**(141523) 2002 EQ149** estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero; do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la Observatorio de la Monto Palomar (San-Diego, Kalifornio, Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Santa María del Páramo

**Santa María del Páramo** [santamaRIa delPAramo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Santa María del Páramo* estas komprenebla etimologie kiel *Sankta Maria de la Stepo*.

250ra|eta|maldekstra|La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 20,08 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 109 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 1 800 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj ties funkciigo kiel ĉefurbo de la komarko, pro kio absorbis la elmigradon de apudaj loĝlokoj. Ĝi distas 35 km de Leono, provinca ĉefurbo; trapasas la municipan teritorion la rojo Huerga; estis lagetoj jam sekigitaj. Ĝi limas kun Urdiales del Páramo, San Pedro Bercianos, Valdefuentes del Páramo, Bercianos del Páramo kaj Laguna Dalga.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj, bovoj kaj porkoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, festoj, kuirarto) kaj ĉefe servo kiel komarka ĉefurbo.

## Bildaro 

Santa María del Páramo - Iglesia de Nuestra Señora de la Asunción 04.jpg|Preĝejo.
Santa María del Páramo - Iglesia de Nuestra Señora de la Asunción 05.jpg|Pordego de la preĝejo.
Santa María del Páramo 01.jpg|Akvoturoj.
Santa María del Páramo 12.jpg|Statuo al la kamparano.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
(141525) 2002 FV5

**(141525) 2002 FV5** estas terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:3 kun Marso.

Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero, de Venuso kaj de Merkuro. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de Marso kaj de Venuso, sed ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.

* Ĝia marsa MOID estas 0,37205 astronomia unuo (55,658 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,035149 astronomia unuo (5,258 milionoj da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,11115 astronomia unuo (16,628 milionoj da km).
* Ĝia merkura MOID estas 0,02078 astronomia unuo (3,109 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,09900 astronomia unuo (14,810 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,09987 astronomia unuo (14,940 milionoj da km) de nia planedo.
* La  ĝi pasis al 0,11574 astronomia unuo (17,314 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasos al 0,11601 astronomia unuo (17,355 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
* La  ĝi pasis al 0,02133 astronomia unuo (3,191 milionoj da km) de Merkuro.
* La  ĝi pasas al 0,02192 astronomia unuo (3,279 milionoj da km) de Merkuro.
* La  ĝi pasos al 0,02197 astronomia unuo (3,287 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Merkurrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
2-Klorononano

**2-Klorononano** aŭ **C9H19Cl** estas alkila klorido konsistanta je 9 karbonatomoj, 19 hidrogenatomoj kaj 1 kloratomo. Ĝi rezultas en interagado de la **2-nonila alkoholo** kun klorida acido. En mediaj kondiĉoj ĝi estas senkolora likvaĵo, iomete solvebla en akvo kaj pli solvebla en nepolaraj solvantoj. Kiam varmigita, 2-klorononano povas produkti hidrogenan kloridon, fosgenon kaj duoksinojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-nonila klorido** per traktado de **2-noneno** kun **klorida acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-nonila klorido** per interagado de **2-nonanolo** kun **klorida acido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-nonila klorido** per reakcio inter **2-nonanolo** kaj **fosfora pentaklorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2-nonila klorido** per traktado de **2-nonanolo** kun **fosfora triklorido**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **2-nonila klorido** per interagado de **2-nonanolo** kun **tionila klorido**

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Referencoj
Trněný Újezd

Nomon **Trněný Újezd** havas du setlejoj:

* Trněný Újezd (Mořina), parto de municipo Mořina en distrikto Beroun (k. t. Trněný Újezd)
* Trněný Újezd (Zákolany), parto de municipo Zákolany en distrikto Kladno (k. t. Trněný Újezd u Zákolan)
Greta Taubert

**Greta TAUBERT** (naskiĝinta en 1983 je Suhl) estas germana ĵurnalistino kaj verkistino.

## Vivo 
Taubert lernantis ĉe Goeta lernejo kaj studis ĵurnalismon kaj politikan sciencon ĉe la Universitato de Lepsiko kaj la Universitato de Vroclavo. Intere, ŝi volontis ĉe la gazeto berlina "Berliner Zeitung". Ŝi estis membro de la evolufako de la revuo "Woche" de Stefan Aust kaj verkis interalie por SZ-Magazin, "Vice" kaj Die Zeit. Ŝiaj temoj inkludas sociajn utopiojn, daŭripovon, urban vivon kaj kritikon de kreskado.

Taubert estis prezentita al pli larĝa spektantaro en 2014 kun la nefikcia libro *Apocalypse jetzt!* kiu dokumentas ŝian multjaran memeksperimenton por eliri el okcidenta konsumkulturo. En 2016 ŝi publikigis siajn spertojn pri la koncepto de fokusmeto je individua temporiĉaĵo en la libro * Im Club der Zeitmillionäre*. En 2020 ŝi publikigis la protokolvolumon *Guten Morgen, du Schöner* en kiu viroj el la novaj federaciaj landoj raportas pri vivo kaj amatoj. Taubert aperas kiel moderigistino, prezentistino kaj prelegantino ĉe okazaĵoj en Germanio kaj eksterlande.

## Premioj 
En 2009 "Medium Magazine" nombris ŝin ano de la grupo de la 30 plej interesaj personoj en la aĝo de ĝis 30 jaroj. La enketema raporto *Der verlorene Sohn* pri internacia infankontrabandado ricevis Kindernothilfe-premio amazkomunikila 2011. En la antologio *Die 500* ŝi estas prezentita en 2014 kiel unu el la plej elstaraj virinoj en la germana amaskomunikila sceno.

## Publikigaĵoj 
* *Guten Morgen, du Schöner.* Begegnungen mit ostdeutschen Männern. Aufbau, Berlin 2020, ISBN 978-3-351-03464-1.
* *Im Club der Zeitmillionäre. Wie ich mich auf die Suche nach einem anderen Reichtum machte*. Eichborn, Köln 2016, ISBN 978-3-8479-0622-3.
* *Apokalypse jetzt! Wie ich mich auf eine andere Gesellschaft vorbereite.* Eichborn, Köln 2014, ISBN 978-3-8479-0540-0.
** Als Taschenbuch unter dem Titel *Von einer, die ausstieg*, 2016, ISBN 978-3-404-60905-5.

## Eseoj (elekto) 
* kontribuaĵo en: *Liebe. Die besten Liebesgeschichten aus dem Süddeutsche Zeitung Magazin*. Süddeutsche Zeitung Edition, 2017.
* kontribuaĵo en: Benjamin Gesing, Jochen Markett, Björn Richter (eld.): *Profil! Ansichten der Generation P.* Glück&Schiller Verlag, 2005

## Radifonie 
* Klima-Chaos und Kapitalismus-Kollaps? Neuanfang statt Weltuntergang, Deutschlandradio Kultur – Politisches Feuilleton, 12.3.2014
* Verzicht auf Konsum, Talkshow Beckmann, Das Erste, 14.8.2014
* Auf der Suche nach der Zeit, Westart live, WDR, 21.11.2016

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo
* Literaturo de Greta Taubert en la katalogo de la Germana Nacia Biblioteko
* "Im Club der Zeitmillionäre". Ĉe: perlentaucher.de

Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Suhl
Kategorio:Moderigistoj
Vangaži

**Vangaži** estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la centro de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Ropaži kaj situas en norda parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 22 km de Sigulda kaj 35 km de Rigo.

## Historio 
Vangaži grandbieno unue estis menciita en skribaĵoj dum la sveda Vidzeme periodo en la 17-a jarcento.

Ĝis 1816 en Vangaži grandbieno funkciis la kuprofabriko. Kupro estis alportita el Sankt-Peterburgo kaj faris kandelingojn, potojn, fornonringojn. Poste, ĝis 1914, en Vangaži ekzistis la paperfabriko. Uzante vapormaŝinojn, la fabriko produktis kartonon kaj paperon. Digoj sur la bordoj de la Straujupīte pluvivis al tiu tago. Post la malfermo de la fervoja linio Rigo-Pskovo en 1889, proksimume 3 km de Vangaži grandbieno, estis konstruita Stoķi haltejo (nun Vangaži stacio). En la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, felta laborrenkontiĝo funkciigis anstataŭe de la paperfabriko. Estis vitrofabriko proksime de la fervoja stacidomo.

Moderna urbo establite en 1957 kiel Oktobra laborista vilaĝo proksime de la Garkalne gruzŝtonminejo ĉe la novkonstruita ŝtalbetonfabriko. Urborajtoj ekde 1991.

La nomo supozeble originis de la livona lingvo - "rivereta herbejo" (*vang*).

## Geografio 
La urbo situas en la Ropaži ebenaĵo de la Meza Latva malaltebenaĵo (). Vangaži situas 2,5 km sude de la rivero Gauja, ĝia alfluanto Straujupīte fluas tra la urbo.

Averaĝa temperaturo estas -5,5°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 750 mm jare.

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

### Etna strukturo 
## Bildoj 

Vangažu stacija 2021.jpg|Fervoja stacidomo.
Vangažu luterāņu baznīca 3.jpg|Lutera preĝejo.
Вангажи - panoramio.jpg|Loĝkvartaloj
Промзона - panoramio (5).jpg|Industria areo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
Kantono Hancock

**Kantono Hancock** () estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:  

* Kantono Hancock (Georgio) en la subŝtato Georgio,
* Kantono Hancock (Ilinojso) en la subŝtato Ilinojso,
* Kantono Hancock (Indianio) en la subŝtato Indianio,
* Kantono Hancock (Iovao) en la subŝtato Iovao,
* Kantono Hancock (Kentukio) en la subŝtato Kentukio,
* Kantono Hancock (Majno) en la subŝtato Majno,
* Kantono Hancock (Misisipio) en la subŝtato Misisipio,
* Kantono Hancock (Ohio) en la subŝtato Ohio,
* Kantono Hancock (Okcidenta Virginio) en la subŝtato Okcidenta Virginio kaj
* Kantono Hancock (Tenesio) en la subŝtato Tenesio.  

Kategorio:Kantonoj de Usono
Jacqueline Roque

**Jacqueline Picasso** aŭ **Jacqueline Roque** (Parizo, 24-a de Februaro 1927 – Mougins, 15-a de Oktobro 1986) estis konata kiel la muzo kaj dua edzino de Pablo Picasso. La artisto faris ĉirkaŭ 400 portretojn de sia muzo, pli ol de alia modelo laŭlonge de sia vivo.

Ŝi devenis el malriĉa kaj malfacila familio, edziniĝis, havis filon kaj divorcis. Pablo Picasso konis Jacqueline en 1953 en ateliero de ceramiko, kiam ŝi estis 26-jaraĝa kaj li 72-jaraĝa. Ŝi akceptis ekrilati ses monatojn poste. En 1955, la unua edzino de Picasso, Olga Ĥoĥlova, mortis kaj li edziĝis al Jacqueline en Vallauris la 2an de Marto 1961. 

La bildo de Jacqueline ekaperis en la pentraĵoj de Picasso ekde Majo 1954. Tiuj portretoj estas karakteraj ĉar havis tro longan kolon kaj katecan vizaĝon, kiel distordoj de la aspekto de Jacqueline. Finfine, ŝiaj malhelaj okuloj kaj okulharoj, altaj vangoj kaj klasika profilo iĝis familiaraj simboloj en liaj lastaj pentraĵoj. Tre verŝajne la serio de pentraĵoj de Picasso nome ''Les femmes d'Alger* deriviĝos el *Femmes d’Alger dans leur appartement'' de Eugène Delacroix, la artisto deklaris, ke “Delacroix jam estis koninta Jacqueline”. En 1955 li desegnis Jacqueline kiel “Lola de Valence”, reference al pentraĵo de Édouard Manet pri la hispana dancistino. En 1963 li pentris ŝian portreton 160 fojojn, kaj plue pentris ŝin abstrakte ĝis 1972.​

Post la morto de Picasso en 1973, Françoise Gilot, la partnero de Picasso inter 1943 kaj 1953 kaj patrino de du el liaj filoj, nome Claude kaj Paloma, luktis kontraŭ Jacqueline por ricevi la havaĵon de la artisto. Gilot kaj liaj filoj estis deklarinta malsukcese, ke Picasso suferas mensan malsanon. Jacqueline avertis Claude kaj Paloma por ke ili ne alvenu al la funebro de Picasso. Finfine, ambaŭ partioj interkonsentis la establadon de la Muzeo Picasso en Parizo. Jacqueline Picasso memmortigis sin per pafo en 1986 en Mougins kiam ŝi estis 59-jaraĝa kaj estis entombigita en la Kastelo de Vauvenargues apud Picasso.

Kategorio:Pablo Picasso
Kategorio:Sinmortigintoj
Kantono Iovao

**Kantono Iovao** () estas la nomo de du administraj unuoj en Usono:  

* Kantono Iovao (Iovao) en la subŝtato Iovao,
* Kantono Iovao (Viskonsino) en la subŝtato Viskonsino.  

Kategorio:Kantonoj de Usono
Urdiales del Páramo

**Urdiales del Páramo** [urDJAles delPAramo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Urdiales del Páramo* estas komprenebla etimologie kiel *Erikejoj de la Stepo*.

250ra|eta|maldekstra|La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Urdiales del Páramo, Mansilla del Páramo kaj Villarrín del Páramo, okupas totalan areon de 32,84 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 480 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 36 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj precize al la senjorlando de la grafoj Luna, kies centro en Páramo estis en Laguna de Negrillos. Siaflanke, la iama loĝloko Barrio de Urdiales apartenis al Villazala, propraĵo de la markizlando de Astorga, kiu disigis tiun jurisdikcion en 1685 por formi novan jurteritorion kun ĉefurbo en Laguna Dalga. Urdiales del Páramo aperis inter 1857 kaj 1842 kiel municipo separinte sin el la municipo Santa María del Páramo.​

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildaro 

Ayuntamiento de Urdiales del Páramo.jpg|Urbodomo.
Iglesia de Urdiales del Páramo.jpg|Preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Kantono Howard (Indianio)

La **kantono Howard** () estas kantono de Usono en la subŝtato Indianio. La administra centro estas la urbo ''''. La kantono estis fondita la .

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 
 
## Lingva diverseco 
La areo estas inter tiuj usonaj kantonoj kie la pensilvanigermana estas parolata.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Indianio
Valdevimbre

**Valdevimbre** [baldeBIMbre] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Valdevimbre* estas komprenebla etimologie kiel *Valo de vimeno*.

250ra|eta|maldekstra|La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Farballes, Fontecha, Pobladura de Fontecha, Palacios de Fontecha, Valdevimbre, Vallejo, Villagallegos kaj Villibañe, okupas totalan areon de 68,01 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 936 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.

Ĝi distas 23 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Chozas de Abajo, Ardón, sude kun Bercianos del Páramo, Villamañán, oriente kun Ardón, kaj okcidente kun San Pedro Bercianos.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj kaj beto) kaj brutobredado (bovoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado), iom da industrio (vinproduktado, prie aperas grapoloj kaj vinbarelo en la blazono).

## Bildaro 

Campos de Valdevimbre.JPG|Ebenaĵo de Valdevimbre.
Encinar de Fontecha.JPG|Anzinaro de Fontecha del Páramo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Villadangos del Páramo

**Villadangos del Páramo** [biljaDANgos delPAramo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *El Páramo* (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. *Villadangos del Páramo* estas komprenebla etimologie kiel *Vilaĝo de Eneko de la Paramo*, kie Eneko estas eŭska nomo de reloĝanto, kiu eble rilatis al la Jakoba Vojo, kaj estas alia simila loknomo Viadangos de Arbas en la montaro de la provinco.

250ra|eta|maldekstra|La provinco Leono en la regiono kaj *El Páramo* en la provinco.
[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[El Páramo* (Altebenaĵo) sude, grizkolora.]]
250ra|eta|maldekstra|Preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barrio de la Estación, Celadilla del Páramo, Fojedo del Páramo kaj Villadangos del Páramo, okupas totalan areon de 44,93 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 214 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 150 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 22 km de Leono, provinca ĉefurbo; estas apuda lageto.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. En 1111 okazis batalo inter galegoj kaj aragonanoj. En 1788 Karolo la 3-a kreis la titolon de Markizo de Villadangos, kiu daŭris probable ĝis 1837.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam vitejoj, poste maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

En 1936 kadre de la Hispana Enlanda Milito sed en areo tute kontrolita de la partio de Francisco Franco ĉirkaŭ 85 arestitoj devenaj el la prizon-koncentrejo de Sankta Marko de Leono, en diversaj momentoj estis mortpafitaj ĉe Villadangos del Páramo kaj poste enterigitaj amase fare de lokanoj. Post unu jardeko de esplorado kaj post iu speco de referendumo per kiu grupo de lokanoj klopodis bremsi la aktivecon, laŭ la Leĝo de Rekuperado de la Historia Memoro nur en 2022 familianoj de la mortpafitoj sukcesis pere de teknikoj de la Asocio por la Rekuperado de la Historia Memoro (ARMH laŭ hispanlingvaj sigloj) ekmalfermi unu de la komunaj elfosejoj kien estis ĵetitaj liaj mortpafitaj familianoj. Ili estis skabenoj, instruistoj, socialistoj, ktp. Ankaŭ la dekstrula regiona registaro kontraŭas la aferon.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono
* Villadangos (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Esla-Campos

250px|eta|dekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *Esla-Campos* plej sudoriente, oranĝece.
***Esla-Campos*** ([ESla-KAMpos]) estas komarko en sudoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.​ Ĝi etendiĝas tra 139 228 ha. Ĝi estas dividita en 38 municipajn teritoriojn kaj foje la limaj konsideroj ne koincidas depende de la fontoj. Temas pri unu el tre ebenaj ebenaĵoj de Iberio, generita de sedimentoj apenaŭ eroziitaj dum la lastaj 25 milionoj da jaroj. Ĝi estas klare limigita per serio de geografiaj elementoj ligitaj al la riveroj Esla kaj Bernesga, kaj limas sude kun la provinco Zamoro kaj oriente kun la provinco Valadolido.

Grandparte oni faras intensivan agrikulturon de irigacio. La plej loĝata urbo estas Valencia de Don Juan, kiu estas la deka plej loĝata urbo de la provinco.

## Municipoj 
eta|dekstre|Tipa pejzaĝo: Los Oteros.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Bibliografio 
* Fernández González, Jesús (2013). Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente, eld. Caracterización de las comarcas agrarias de España 29.

## Eksteraj ligiloj 
* Diputación de León 
* Oficiala Turismejo de la Provinco de Leono
* Oficiala Turismejo de la Urbo de Leono kun retkameraoj 

Kategorio:Provinco Leono
Oktila klorido

**1-Klorooktano** aŭ **oktila klorido** estas alkila klorido konsistanta je 7 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj kaj 1 kloratomo. Ĝi rezultas en interagado de la **1-oktanolo** kun klorida acido. En mediaj kondiĉoj ĝi estas senkolora likvaĵo, iomete solvebla en akvo kaj pli solvebla en nepolaraj solvantoj. Kiam varmigita, 1-Oktila klorido povas produkti hidrogenan kloridon, fosgenon kaj duoksinojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **Oktila klorido** per traktado de **Okteno** kun **klorida acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **Oktila klorido** per interagado de **1-oktanolo** kun **klorida acido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **Oktila klorido** per reakcio inter **1-oktanolo** kaj **fosfora pentaklorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **Oktila klorido** per traktado de **1-oktanolo** kun **fosfora triklorido**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **Oktila klorido** per interagado de **1-oktanolo** kun **tionila klorido**

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Referencoj
La primera comunión (Picasso)

***La primera comunión*** (La unua komunio) estas unu de la plej fruaj pentraĵoj de la hispana pentristo Pablo Picasso, farita kiam li estis apenaŭ 15-jaraĝa. Ĝi estis pentrita en 1896, uzante la teknikon de oleo surtola kaj havas grandon de 166 cm alte por 118 cm larĝe. Aktuale ĝi estas ekspoziciata en la Museu Picasso de Barcelono.

En tiu pentraĵo montriĝas infanino tute vestita je blanko kiel por la unua komunio, surgenuiĝinta antaŭ altaro, leganta meslibron. Picasso elstarigas tiun figuron kontrastante ruĝajn kaj malhelajn kolorojn de la apudaj gepatroj (plej verŝajne liaj gepatroj mem) kaj de la fono kun la blankeco de la vestaĵo de la knabino, kio aperas ankaŭ en la altartuko kaj en la vestaĵo de la mes-knabo. Temas pri la unua pentraĵo de Picasso kiu estis ekspoziciata publike.​

Picasso per realisma stilo pentris ankaŭ *Ciencia y caridad*, sed poste en Parizo evoluis al plej modernaj tendencoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Museu Picasso: Primera Comunión

Kategorio:Pentraĵoj de Pablo Picasso
Ciencia y caridad

***Ciencia y caridad*** (Scienco kaj karitato, Museu Picasso, Barcelono) estas oleo-pentraĵo farita de Pablo Picasso en 1897 en Barcelono, kiu aktuale formas parton de la konstanta kolekto de la Museu Picasso de Barcelono.​ Temas pri unu el la plej gravaj verkoj de la etapo de formado de la artisto kaj li faris ĝin estante nur 15-jaraĝa.

Ĝi montras verŝajne mortontan malsanulinon enlite kiun kuracisto sur apuda seĝo kontrolas la pulsobatadon. Aliflanke de la lito, monaĥino subtenas brake infanon dum per la alia mano proponas trinkaĵon al la malsanulino. Plej verŝajne tiu pentraĵo inspiriĝis en *La visita de la madre al hospital* (La vizito de la patrino al la hospitalo), de Enrique Paternina García Cid, 1892 (nun en la Muzeo Prado, Madrido). La kompono estas tre simila, sed ĉe la verko de Paternina anstataŭ kuracisto estas patrino kiu vizitas junan filinon kaj ĉeestas ankaŭ monaĥino kun alia infanino, eble fratino.

La sceno enkadriĝas ene de la tendenco socia realismo, kiu tiam klopodis montri la intereson de la burĝaro por mildigi la suferojn de la malaltaj klasoj kaj la engaĝiĝo kaj de la religio (la monaĥino, karitato) kaj de la scienco (la kuracisto, la hospitalo, medicino) tiucele. En 1897 Picasso prezentis la pentraĵon en la Ĝenerala Ekspozicio de Belartoj de Madrido.

Picasso pentrinte tiun verkon per realisma stilo same kiel ankaŭ *La primera comunión* (La unua komunio), jam en Parizo evoluis al plej modernaj tendencoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Museu Picasso: Ciencia y Caridad

Kategorio:Pentraĵoj de Pablo Picasso
Gandesa

**Gandesa** estas municipo kaj urbo de la provinco Taragono, Katalunio, Hispanio. Ĝi estas la ĉefurbo de la komarko Terra Alta, en kies centro ĝi kuŝas. Kiel komarka ĉefurbo, ĝi estas sidejo de la Komarka Konsilantaro kaj de unuarangaj juĝejoj. La municipo, kiu disponas ankaŭ de mezlernejo kaj de profesia agrara lernejo, havis 3 098 loĝantojn (INE) en 2021.

## Historio 
[eta|maldekstre|Atako de karlistoj al la loĝloko dum la [Unua Karlisma Milito.]]
[eta|maldekstre|Gandesa en la [provinco Taragono.]]
La blazono de Gandesa havas kuriozan devenon. La 17an de Oktobro 1319 en Gandesa okazis reĝa geedziĝo de la princo Jaime, unue naskito de la reĝo Jaime la 2-a "La Justa" kun la princino Leonor, filino de Fernando la 4-a. Tiu geedzigo estis konita kiel "La Farso de Gandesa". Post la ceremonio la princo fuĝis el la preĝejo kaj lasis forgesita ganton. De tie la blazono de Gandesa montras ganton.

Gandesa estis batalkampo dum la karlismaj militoj, dum kiuj ĝi estis sieĝita ĝis sep fojojn fare de la karlisma generalo Ramón Cabrera, kaj de kelkaj bataloj dum la Hispana Enlanda Milito. En la printempo de 1938 la 15-a Internacia Brigado rezistis en Gandesa kontraŭ la frankisma armeo kelkajn tagojn ĝis ĝi devis retiriĝi. La 25an de julio la respublika armeo trapasis la riveron Ebro grandkvante, tuj atingis la ĉirkaŭojn de Gandesa, kaj sieĝis la lokon dum kelkaj semajnoj.

Pro la batalo de Ebro, Gandesa estas menciita en la kanto *Si me quieres escribir*, konata ankaŭ kiel *El Frente de Gandesa*.

## Ekonomio 
Grava enspezofonto de la municipo estas la vinproduktado. La loko estas la sidejo de la Regulkonsilio de la Devennomo *Terra Alta*. Oni kultivas ankaŭ cerealojn, migdalarbojn kaj olivarbojn (ankaŭ la olivoleo de la *Terra Alta* disponas de la agnosko de protektita devennomo). Menciindas, ke lastatempe perdis gravon la agrikulturo, kaj akiris ĝin la industrio, ĉefe pri papero kaj kartono.

## Demografio 
La municipo pli malpli retenis sian loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kun nur ioma malpliiĝo en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.

## Vizitindaĵoj 
eta|maldekstre|Ruinoj de la ibera setlejo Coll del Moro de Gandesa.eta|Indikiloj al la ibera setlejo Coll del Moro de Gandesa.
* Arkeologia kuŝejo de Coll del Moro. Temas pri la tribo de iberoj "ilerkavones".
* Preĝejo Asunción, kun elementoj de romanika stilo.
* Palaco de la Kastiliano, kun arkitekturaj elementoj de la 13-a kaj 14-a jarcentoj.
* Kooperativa Vinproduktejo de Gandesa, de modernisma stilo, unu de la plej gravaj verkoj de la arkitekto Cèsar Martinell kun la Agrikultura Kooperativo de Pinell de Bray, kaj deklarita Havaĵo de Kultura Intereso en la kategorio de monumento fare de la Generalitato de Katalunio.
eta|BKooperativa Vinproduktejo de Gandesa.
* Centro de Studoj de la Batalo de Ebro.
* La Fontcalda, je 13 km de Gandesa, natura loko, borde de la rivero Canaletas.
* Sierra de Pàndols, montaro panorama kie estas la Monumento al la Paco konstruita por memorigi la tie mortintajn batalantoj dum la batalo de Ebro de la Hispana Enlanda Milito.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Taragono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Zoltán Kálmánczhelyi

**Zoltán Kálmánczhelyi** [kAlmAncheji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kálmánchelyi Zoltán** estas hungara aktoro, reĝisoro.

Zoltán Kálmánczhelyi naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Kálmánczhelyi jam ekde 1987 estis aktiva en pluraj studioj, artaj, filmaj kaj teatraj trupoj. Inter 1995–1998 li studis en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto), poste li fondis artan trupon, pli poste li reaktiviĝis en alia studio. Li estis fondinta membro de Teatro Weöres Sándor en 2008 kaj li ludis tie ĝis 2020. Li partoprenis ankaŭ en filmaj laboroj. Li ricevis filmajn premiojn inter 1998-2003.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Molière:
** La friponaĵoj de Skapeno – Octave
** *Lernejo de virinoj* - Horace
* Jerome David Salinger: *The Catcher in the Rye* - Spencer
* Nikolaj Gogol: *Malvivaj animoj* - Nozdrjov
* Arthur Miller: *Morto de vojaĝa komizo* – Happy
* Ferenc Molnár: *Liliom* -
* Sándor Weöres: *Szent György és a Sárkány* - Sirio
* Milán Füst: *Máli néni* - Alfonz
* Miklós László: *Illatszertár* - S-ro Asztalos

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Antoine de Saint-Exupéry: *Rajzolj nekem egy bárányt!*
* *Libiomfi*

## Liaj filmaj laboroj (elekto) 
* *Pesti mese: Óz, a nagy varázsló* (1998, rolanto, reĝisoro, scenaristo, dekoraciisto)
* *Libiomfi* (2003, rolanto kiel Nyuszi, reĝisoro, scenaristo)
* *Öszödik Pecsét* (mallonga filmo, 2007, rolanto, reĝisoro, scenaristo, kameraisto, dekoraciisto, produktoro, filmomuntisto)
* ''Hacktion (televida serio, 2013) - rolanto kiel Gábor Baráth

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj