open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
978 Aidamina

'*978 *Aidamina'''* estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.

Sendepende, la germana astronomo Max Wolf remalkovris ĝin la  sed anoncis pli frue ties malkovron.

## Nomo 
Ĝia nomo venas de tiu de "*Ajda Minajevna''", unu amikino de la familio de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
La Chapelle-Launay

**La Chapelle-Launay** estas franca komunumo de departemento Loire-Atlantique.

Ĝiaj loĝantoj estas nomataj franclingve *Capellonésiens* kaj *Capellonésiennes*.

## Geografio 
La Chapelle-Launay situas borde de estuaro de Luaro, 27&nbsp;km oriente de Saint-Nazaire kaj 42 nord-okcidente Nantes.

La ĉelimaj komunumoj estas Donges, Prinquiau, Savenay, Campbon kaj Lavau-sur-Loire.

Ĝi estas urbeca? komunumo. Ĝi anas en la komunumaro Savenay-a, kiu kunigas nur tiujn du partojn. Ĝi estas plurpoluseca komunumo inter la areoj urbumaj de Nantes kaj Saint-Nazaire, ene de la 'espace urbain de Nantes-Saint-Nazaire'.

## Historio 
*  : fundo de Abatejo 'Blanche Couronne' (blanka krono).
* 1793 : batalo de Savenay, iuj el la postvivintoj provas atingi Luaron aŭ ŝin kaŝi en la arbaroj 

## Geografio 
La Chapelle-Launay situas borde de elfluejo(estuaro) de Luaro, 27&nbsp;km oriente de Saint-Nazaire ,42&nbsp;km nordokcidente de Nantes.

La ĉelimaj komunumoj de la Chapelle-Launay estas Donges, Prinquiau, Savenay, Campbon kaj Lavau-sur-Loire.

## Referencoj 

Preĝejo Notre dame des aulnes
Dosiero:FR-eglise-ND_des_Aulnes.jpg

Kategorio:Komunumoj de Loire-Atlantique
Glazursukero

**Glazursukero** estas tre fajna pulvoro el sukero, kies eroj estas maksimume 0,15 mm grandaj. Ĝi foje entenas amelon (ĉ 2,5%) por malebligi spontanan kungluadon pro humideco (en tiu kazo la nomo povas precizigi tion per uzo de "amel-glazursukero).
 Glazersukeron oni realigas per piŝtado de kristalsukero, fajnigita aŭ ne.

## Uzo 
Ĝi ĉefe uziĝas en kukarto, por dekoracio per glazurado (kiel indikas la nomon) sed ne nur, ankaŭ por pulvorizi la supraĵon de kukoj kiel tortoj, kaj ankaŭ por sukeri la ŝaumovaĵojn.

Por glazuri, oni diluas la sukeron en tre malgrandan kvanton da akvo, kiu tre rapide iĝas krema, kiun oni povos sterni sur la kukon per ilo kiel peniko aŭ spatelo, depende de la formo. Tiun glazuraĵon oni povas pliriĉigi per aromoj laŭ gusto kaj emo.

Kategorio:Kuirarto
Kategorio:Dolĉaĵoj
Makedona denaro

La **makedona denaro** - makedone македонски денар, latinliterigite *makedonski denar* - estas la nacia valuto de la Nord-Makedonio. Unu denaro estas dividita je cent дени (*deni*). La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas MKD. Valuta simbolo estas ден, la unuaj tri literoj de la nomo.

## Etimologio 
La nomo denaro, samkiel la en aliaj landoj pli vastiĝinta nomo dinaro, venas de la antikva romia monero *denarius*.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko de Nord-Makedonio 

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Ekonomio de Nord-Makedonio
Abasolo (Tamaulipas)

**Abasolo** estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Abasolo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10001.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11862 loĝantojn. El tiuj estis 5894 viroj kaj 5968 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1791,2&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 70 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 100&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 22 .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11752 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 30 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,255 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

8531 de la loĝantoj de Abasolo en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 891 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 10,44 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 10,04 % (458 el 4220), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 10,85 % (433 el 4311).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 9707 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1190 personoj al la protestantisma religio. 313 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 542 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Abasolo  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Tamaulipas
975 Perseverantia

'*975 *Perseverantia'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Koronisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstra astronomo Johann Palisa elde la observatorio de Vieno.

## Nomo 
Tiu asteroido estis nomita post la morto de sia malkovrinto. Ĝi ricevis la nomon "*Perseverantia*"; latine: *persistemo'', kvalito atribuata al Johann Palisa.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
Malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj

La **malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de Bangladeŝo kaj orienta Barato. La ekoregiono okupas areon de 254 100 kvadratajn kilometrojn, kovrante plejmulton de Bangladeŝo kaj de la barataj subŝtatoj de Okcident-Bengalo, Biharo, kaj Tripuro, kaj etendiĝante en najbarojn partojn de la subŝtatoj Asamo, Utar-Pradeŝo, kaj Oriso.
 
## Priskribo
La malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj etendiĝas tra la aluvia ebenaĵo de la malsupraj Gango kaj Bramaputro , kiuj konstituas la plej grandan riverdelton en la mondo. Nuntempe la ekoregiono estas unu el la plej dense loĝataj regionoj en la mondo, kaj la arbaroj plejparte estas anstataŭitaj de intensiva agrikulturo.

La ekoregiono estas limigita oriente kaj nordoriente de montaraj tropikaj arbaroj; la mizoramaj, manipuraj kaj kaĉinaj pluvarbaroj troviĝas en Ĉin-Montetoj kaj Ĉitagong-Montetoj oriente, kaj la meghalajaj subtropikaj arbaroj troviĝas en la Ĥasi-Montetoj kaj Garo-Montetoj al nordoriento. Al nordo, la ekoregiono etendiĝas ĝis la bazo de Himalajo, kie ĝi estas limigita de la Tera-Duara savano kaj herbejoj. La supra parto de la bramaputra valo  en Asamo hejmigas la humidajn malaltaĵajn kvazaŭĉiamverdajn arbarojn de la bramaputra valo. Al nordokcidento, la arbaroj estas limigitaj de la Supra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj, kaj la sekaj ĉotanagpur-altebenaĵaj sekaj deciduaj arbaroj troviĝas sur la Ĉotanagpur-Altebenaĵo al nordokcidento. La ekoregionoj de la sundarbanaj dolĉakvaj marĉarbaroj, kaj de la sundarbanaj mangrovoj troviĝas en la marĉaj, duon-saletaj kaj saletaj sudaj branĉoj Gango-Bramaputa Delto kiuj borderas Bengalan Golfon.

## Vidu ankaŭ
*Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
*Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj
* Ekoregiono IM0120 : Malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj (WWF)
* Malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj (*WWF-Wildworld*)
* Malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj  (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
* Malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj (*The Encyclopedia of Earth*) 
* Malsupra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj (*Globalspecies*) 
* Situo de la ekoregiono IM0120 : tajpu : *Lower Gangetic plains moist deciduous forests*

Kategorio:Orientalisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Kategorio:Geografio de Bangladeŝo
Kategorio:Geografio de Barato
Flavkrona eŭfonjo

La **Flavkrona eŭfonjo** (***Euphonia luteicapilla***) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Multaj havas kontrastajn palajn fruntojn kaj blankajn subvostojn. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

Ĝi troviĝas en Centrameriko nome en Kostariko, Nikaragvo kaj Panamo, kaj ĝi estas eble la plej komuna el la euphonia en sia teritorio en deklivoj kaj al Pacifiko kaj al Karibio en malaltaj kaj mezaltaj teroj. Ties natura habitato estas duonmalfermaj habitatoj kiaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj malfermaj arbaroj, arbarbordoj, arboplantejoj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.

Temas pri specio kun tre klara seksa duformismo. Masklo estas tre malgranda blunigreca birdo kun **blunigraj gorĝo kaj vizaĝo, flava en frunto kaj kapopinto** pli etende ol ĉe aliaj samgenranoj (kio nomigas la specion), kaj ankaŭ **flava en brusto kaj ventro**; ankaŭ nuko kaj dorso estas blunigraj sed kun pli markata blua nuanco, dum la flugiloj kaj la vosto estas pli nigrecaj. La ino estas olivverdeca supre kun flaveca frunto, olivecflava brusto kaj flava ventro. La beko estas pli helgriza en baza duono de la suba makzelo kaj pli malhela pinte kaj en supra makzelo. Temas pri malgranda fringedo 9,5 cm longa.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Euphonia luteicapilla. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kategorio:Birdoj de Kostariko
Solilokvento

**Solilokvento** estas kantisto, kiu elpaŝas per sia parolkantado kiel rakontanta unuopulo. Sian soloon li plejparte prezentas sen akompano far muzikinstrumentoj. Kiel voĉregistroj kutime estas antaŭvidataj soprano, aldo, tenoro aŭ baso.

## Deveno de la vorto 
La nocio *solilokvento* deduktiĝas de du latinaj vortoj: de *solus*, esperanto: *sola* aŭ *nur*, kaj *loqui*, *paroli*. Solilokventoj do estas *sole parolantoj*.

## Agadokampoj 
[eta|Tipaj *solilokventoj* sur pentraĵo de [Rembrandt van Rijn|Rembrandts: dekstre Simono Petro, maldekstre servistino]]‎
Solilokventoj ofte prezentas pasionon aŭ kristnask-historiojn, kie ili redonas la tekstojn de la partoprenantaj personoj.. Kutime la interpretantoj de la evangeliisto kaj de Jesuo ne estas rigardataj solilokventoj. Pro tio enkutimiĝis ankaŭ la latina nocio „alienae personae“ (latina por: *la aliaj personoj*), por konturi ĉi tiun dislimigon.

La tradicio de solilokventoj ekestis en la sakrala muziko dumtempe de Martin Luther, kie ekestis germanlingvaj pasionkomponaĵoj, kiuj orientiĝis je katolikaj modeloj en latina lingvo, ekzemple de Johann Walter aŭ Antonius Scandellus. Pli malfruaj ekzemploj estas la Mateo-, la Johano- kaj la Luko-pasionoj de Heinrich Schütz.

La rektan paroladon de grupoj, ekzemple la disĉiploj de Jesuo aŭ de la militistoj, ofte ne reprezentas solilokventoj, sed tiel nomataj *Turba*-ĥoroj (latina lingvo: *turba* = "aro", "homamaso"). En tre malgrandaj ensembloj krom la roloj de la evangeliisto kaj de Jesuo ĉiuj aliaj roloj de la solilokventoj kaj de la *turba* povas esti transprenata de ununura, tria kantisto.

## Referencoj 
Kategorio:Muzika teorio
979 Ilsewa

'*979 *Ilsewa'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth.

## Nomo 
Ĝia nomo derivas de tiu de "*Ilse Waldorf''", unu amikino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
Weier

**Weier** signifas en la alemana lingvo lageto. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Weier (Affoltern)** estas setlejo de la komunumo Affoltern en Emme-Valo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno en Svislando.

* **Weier (Leuzigen)** estas setlejo de la komunumo Leuzigen de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno en Svislando.

* **Weier (Oberbalm)** estas setlejo de la komunumo Oberbalm de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.
Trinidada eŭfonjo

La **Trinidada eŭfonjo** (***Euphonia trinitatis***) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Multaj havas kontrastajn palajn fruntojn kaj blankajn subvostojn. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

## Disvastiĝo 
Ĝi troviĝas en norda Kolombio, Trinidado kaj Tobago (de kio devenas kaj la komuna nomo kaj la latina scienca nomo), kaj norda Venezuelo krom la valo de la rivero Magdalena, sed ne ĉe Andoj. Ties natura vivejo estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.

## Aspekto 
Temas pri neotropisa specio kun tre klara seksa duformismo. Masklo estas tre malgranda blunigreca birdo kun blunigraj gorĝo kaj vizaĝo, flava en frunto, kapopinto, brusto kaj ventro; ankaŭ nuko, dorso, flugiloj kaj vosto estas blunigraj. La ino estas olivverdeca supre kun flavecaj frunto, brusto kaj ventro. Temas pri fringedo tre simila al la plej proksima parenco nome la Flavkrona eŭfonjo, sed kun koloroj pli homogenaj, tio estas nur blunigra kaj flava.

## Vidu ankaŭ 
* Sekaj arbaroj de Trinidado kaj Tobago

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Euphonia trinitatis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Velurfrunta eŭfonjo

La **Velurfrunta eŭfonjo** (***Euphonia concinna***) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Multaj havas kontrastajn palajn fruntojn kaj blankajn subvostojn. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

Ĝi estas endemia de Kolombio en tre preciza regiono de la supra valo de rivero Magdalena. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.

Temas pri specio de tre markata seksa duformismo. Masklo havas tre malhelbluajn suprajn partojn escepte tre flava frunto al supra vertico kun iom krestetecaj plumoj, kio nomigas la specion laŭ komuna nomo. La subaj partoj estas tre sulfurflavaj kun oranĝeca nuanco ĉe kelkaj subspecioj. La beko estas tre larĝa kaj grizeca, iom pli hela baze. Ankaŭ la kruroj estas bluecgrizaj. La ino estas supre olivverdeca kun flava superokula strio kaj ne tuta frunto malkiel ĉe aliaj samgenranoj; ŝiaj subaj partoj estas flavecaj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Euphonia concinna.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Affoltern en Emme-Valo

**Affoltern en Emme-Valo** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Trachselwald kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1141 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Affoltern situas proksimume 10 kilometrojn oriente de Burgdorf. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Affoltern mem la vilaĝetoj Weier, Eggerdingen kaj Heiligenland. La plej alta punkto de la komunumo estas la belvidpunkto sur la monto *Lueg* sur alteco de 890 m s.m.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Affoltern limas en nordo al Walterswil, en oriento al Dürrenroth, en sudo al Sumiswald, en sudokcidento al Rüegsau, en okcidento al Heimiswil, kaj en nordokcidento al Wynigen.

## Trafiko 
Affoltern en Emme-Valo disponas pri stacidomo ĉe la fervojlinio de Ramsei al Huttwil, kiu tamen ek de decembro 2009 estas fermita por la persona trafiko kaj estas servata nur ankoraŭ de kelkaj vartrajnoj. La trajnlinio por la personotransporto estis anstataŭigita per buslinio. Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Burgdorf al Sursee en Kantono Lucerno.

## Vidindaĵoj 
En Affoltern en Emme-Valo ekzistas demonstracia fromaĝfarejo, kie la turistoj povas propraokule vidi, kiel oni produktas la fame konatan emevalan fromaĝon, kiu ankaŭ estas ingredienco de la svisa nacia menuo fonduo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Affoltern datiĝas el la jaro 1261 kiel *Affolterra*. La urbo Berno akiris en la jaro 1408 la superan kaj en la jaro 1431 ankaŭ la malaltan jurisdikcion pri la loko. La partroneco pri la vilaĝo apartenis ĝis la aĉeto fare de la urbo Berno en la jaro 1698 al la komandorejo Sumiswald de la Ordeno de germanaj kavaliroj. 

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Affoltern
* Affoltern-Weier (stacidomo)
* Häusernmoos (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Affoltern en Emme-Valo
* Affoltern en Emme-Valo en la Historia Leksikono de Svislando
* Retejo de la demonstracia fromaĝfarejo Affoltern en Emme-Valo
Aldama (Tamaulipas)

**Aldama** estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Aldama. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10002.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 27676 loĝantojn. El tiuj estis 13828 viroj kaj 13848 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3655,7&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 130 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ne konata .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 24648 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 278 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,13 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

17814 de la loĝantoj de Aldama en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1994 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 11,19 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 10,07 % (1087 el 8811), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 12,34 % (907 el 9003).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 20338 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1648 personoj al la protestantisma religio. 1044 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 1618 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Aldama  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Tamaulipas
Libichava

**Libichava,** hungare **Libáka** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Libichava situas en la plej griza parto

## Situo 
Libichava situas laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1329 en formo *"Libaha"*. En 1787 loĝis tie 124 vilaĝanoj en 17 domoj, en 1828 99 vilaĝanoj en 14 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Libicha*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Libáka 125 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Libichava 171 homoj, (169 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Libichava sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Bánovce nad Bebravou
Endemiaj birdoj de Okcidenta Palearktiso

Sube estas listo de endemiaj birdospecioj de limigita teritorio troviĝantaj en Okcidenta Palearktiso:

* Kabila sito
* Bertelota pipio
* Blua fringo
* Turkiskolombo
* Kanario
* Kaboverda kanbirdo
* Tetrao mlokosiewiczi
* Kaŭkaza neĝokoko
* Korsika sito
* Cipra silvio
* Kipra enanto
* Fuerteventura saksikolo
* Iagoa pasero
* Laŭrkolombo
* Madejra regolo
* Unukolora apuso
* Raza kampalaŭdo
* Skota krucbekulo
* Tenerifa regolo
* Madejra kolombo

Krome la jenaj birdospecioj estas endemiaj de la regiono:

* Rokperdriko
* Ruĝa perdriko
* Berbera perdriko
* Flavbeka pufino
* Kaboverda pufino
* Malgranda petrelo
* Ordinara kormorano
* Ruĝa milvo
* Mallongkrura akcipitro
* Nigrakapa mevo
* Blankokula mevo
* Koralmevo
* Ruĝkola kaprimulgo
* Mezgranda buntpego
* Verda pego
* Vaijanta pego

Okcidenta Palearkto
Kategorio:Faŭno de Eŭropo
Kőbánya

**Kőbánya** [kObAnja] estas la 10-a distrikto de Budapeŝto. La loknomo signifas: ŝtonminejo.
eta|maldekstra|170px|Blazono de la 10-a distrikto
eta|240px|Loko de la 10-a distrikto
eta|240px|Gimnazio Sankta Ladislao
eta|240px|Kapelo en Kőbánya
eta|160px|Gardejo por vitejoj en Kőbánya
## Bazaj informoj
* poŝtkodoj: 1101-1108
* areo: 33 km²
* loĝantaro: 79 200
* koordinatoj:  

## Situo
Distrikto Kőbámya situas en la geografia centro de la ĉefurbo sur ebenaĵo. Tamen estas 2 montetoj Óhegy kaj Újhegy, kiuj ne atingas la 150 m-ojn, tial ili estas nevideblaj, ĉar ne estas elstaraĵoj. Aparte menciindaj loĝkvartaloj estas "Óhegy" kaj "Újhegy" konstruitaj dum la socialismo.

## Historio 
Ekde la 17-a jarcento oni minadis tie ŝtonojn por la pli grandaj konstruaĵoj de Pest kaj eĉ al Kecskemét. Tio daŭriĝis ĝis la 1890-aj jaroj. Dume oni kultivadis vinon kaj por profiti la forlasitajn minejojn oni fondis bierofarejon. Oni taksas la minejajn tunelojn 33&nbsp;km-ojn longa. Ekde la 1850-aj jaroj oni aĉetis tie parcelojn por loĝadi, ĝardenadi aŭ somerumadi, dume fondiĝis ankaŭ diversaj uzinoj. Jam tiutempe loĝkvartaloj konstruiĝis. Dum la socialismo precize 10-etaĝaj domoj altiĝis. En Kőbánya universitato de oficiroj funkcias.

## Trafiko
* metrooj, aŭtobusoj, tramoj, stacidomoj

## Vidindaĵoj
* Vinbergardista turo (Budapeŝto) 
* romkatolika Preĝejo de Sankta Ladislao (Kőbánya)
* romkatolika Preĝejo de Helpema Sankta Maria (Budapeŝto)
* romkatolika Kirko Sankta Georgo (Kőbánya)
* romkatolika Kirko Reviviĝinta Kristo (Budapeŝto)
* grekokatolika Kapelo de Conti (Budapeŝto)
* Luterana preĝejo (Kőbánya)
* Kalvinana preĝejo (Kőbánya)
* Preĝejo de Ĉiuj (iam sinagogo)
* gimnazio
* muzeo pri fajrobrigado
* parko Népliget de 1855 kun planetario
* konkursejo por ĉevaloj
* sub la  malaperinta monto pro la minado estas artefarita longa kaverno-labirinto, kiun precipe la bierofarado profitas

## Famuloj 
* tie naskiĝis aktorino Katalin Karády

## Ĝemelurboj 
*  Vinkovci, Kroatio
*   Bălan (Harghita), Rumanio
*  Wolverhampton, Anglio

Kategorio:Distriktoj de Budapeŝto
 

Kőbányai református templom, civertanlegi.jpg|Kalvinana preĝejo de Kőbánya 
Kobanya ohegy u kapolnacivertanlegi.jpg|Preĝejo por poloj
Gergely Straße 1, Ecke, 2021 Kőbánya.jpg|thumb|left|Gergely utca 1
Kobanya uj templom sorgyarmellett.jpg|Preĝejo omaĝe al Sankta Georgo
Kobanya zsinagogacivertanlegi.jpg|La iama sinagogo
Magda Zimán Vitályos

**ZIMÁN VITÁLYOS Magda** (zima:n vita:joŝ) estis rumania hungara tekstilartistino naskita en Gidófalva la 5-an de aprilo 1942 kaj mortis la 21-an de oktobro 2003. 

## Kariero
Ŝi diplomiĝis en 1967 en Kluĵo en Arta Altlernejo Ion Andreescu. Ŝi estis ĝis 1983 modelprojektisto en Temeŝvaro, ekde 1990 profesorino katedrestrino en la Arta Ĉeftlernejo de Temeŝvaro.

## Premioj, distingoj
*1996: honordiplomo pro elstaraj akademiaj meritoj.

## Individuaj ekspozicioj
*1973, 1976, 1986 • Helios Galéria, Temeŝvaro
*1983 • Korunk Galéria, Kluĵo
*1988 • Pro Arte Galéria, Lugoj
*1991 • Új Galéria, Oradea • Művészeti Múzeum, Kluĵo
*1993 • A Galéria, Debreceno
*1994 • Kultúrpalota, Târgu Mureş.

## Elektitaj grupaj ekspozicioj
*1975 • Joan Miró desegnaĵekspozicio, Barcelona
*1978 • Ekspozicio de artistoj de Rumanio, Magyar Nemzeti Galéria, Budapest
*1982 • Neue Lobeda, Jena
*1982 • 2-a Internacia Industriarta Quadrienalo, Erfurt
*1982, 1984 • Industriarta Trienalo, Dalles Terem, Bukareŝto
*1992 • Varadinum '92, Oradea
*1996 • Kolekta ekspozicio de kluĵaj tekstilaĵoj, Vármegye Galéria, Budapest

## En publikaj kolektaĵoj
*Banata Muzeo, Temeŝvaro • Porţile de Fier Muzeo, Drobeta-Turnu Severin • Nacia Muzeo, Temeŝvaro.

## Fonto
*Artportal.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj tekstilartistoj
Piroska Szenes

**SZENES Piroska** (seneŝ) estis hungara ĵurnalistino, verkistino naskita en Marosszalatna la 25-an de novembro 1897 kaj mortinta en Novjorko la 28-an de aprilo en 1972. 

## Kariero
Piroska Szenes studis en Budapeŝto. Ĝis  la fino 1938 ŝi vivis kun sia edzo, publicisto Miklós Halász en Besztercebánya. Ŝi publikis je la komenco de la 1920-aj jaroj en revuo Nyugat kaj ŝi iĝis ĝia konstanta kunlaborantino. Ŝi publikis en la hungaraj gazetoj de Ĉeĥoslovakio. Pro faŝismo ŝi elmigris Usonon (1938). Ŝi publikis en kontraŭfaŝismaj hungarlingvaj revuoj: *Üzenet* (Parizo, *Magyar Fórum* kaj *Harc* (Usono). Ŝi verkis ankaŭ teatraĵon titolitan *Captaine Gene Hamlet*.

## Verkoj
**Az utolsó úr* (romano, Bp., 1927); 
**Csillag a homlokán* (r., Bp., 1936);
**Jadviga kisasszony* (rakontoj, Bp., 1934); 
**Egyszer élünk* (r., Bp., 1935); 
**Lesz-e gyümölcs a fán?* (r., Bp., 1948).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Aloysia Weber

**Aloysia WEBER** (Maria Aloisia Louise Antonia) (naskiĝis ĉirkaŭ 1760 en Zell im Wiesental, mortis la  en Salzburg) estis germana soprano-kantistino, ĉefe konata pro sia rilato kun komponisto Wolfgang Amadeus Mozart.

## Familio 
* Patro: Franz Fridolin Weber
* Patrino: Cäcilia Stamm
* Fratinoj:
** 1758: Josepha
** 1762: Constanze
** 1763?: Sophie
* Kuzo: Carl Maria von Weber
* Edzo: Joseph Lange

## Vidu ankaŭ 
* Mozart, l'opéra rock

Kategorio:Germanaj operkantistoj
Kategorio:Wolfgang Amadeus Mozart
981 Martina

'*981 *Martina''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio, la , dum la unua mondmilito.

Ĉar la observatorio de Simeizo tiam ne plu povis komuniki kun la Astronomisches Rechen-Institut de Berlino, la asteroidoj tiam malkovritaj ricevis provizorajn numerojn kun la greka litero Σ, kiu estis ŝanĝita al S.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan verkiston kaj historiisto Henri Martin (1810 - 1883).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sergej Beljavskij
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1917
982 Franklina

'*982 *Franklina'''* estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Harry Edwin Wood, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝia nomo honorus la britan amatoran astronomon John Franklin-Adams (1843–1912). Laŭ alia fonto, ĝi estus nomita en memoro de la brita maroficiro John Franklin (1786–1847).

*Vidu ankaŭ 1925 Franklin-Adams''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Harry Edwin Wood
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
983 Gunila

'*983 *Gunila'''* estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de *sanktulino Gunila''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
Camargo (Tamaulipas)

**Camargo** estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Camargo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10007.

## Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI)  17587 loĝantojn. El tiuj estis 8935 viroj kaj 8652 virinoj. La komunumo havas surfacon de 840,3&nbsp;km².  La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 50 metroj super la marnivelo.

## Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 400&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 14641 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 84 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,574 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

11293 de la loĝantoj de Camargo en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 784 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 6,94 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 6,28 % (424 el 5559), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 7,63 % (360 el 5734).

El la  loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 12108 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1127 personoj al la protestantisma religio. 697 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 709 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Camargo  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Tamaulipas
Listo de komunumoj en Tamaulipas

En la meksika federacia subŝtato **Tamaulipas** ekzistas 43 komunumoj.

## Vidu ankaŭ 
* Tamaulipas


Tamaulipas
Gyula Szentessy

**SZENTESSY Gyula** (senteŝi) estis hungara poeto naskita en Nagyvárad la 18-a de decembro 1870 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de oktobro 1905.
## Kariero
Gyula Szentessy studis en Nagyvárad, Koloĵvaro kaj Buda, poste li studis juron en Budapeŝto. Poste li laboris kiel poŝtoficisto en provinco, pli poste en la ĉefurbo. En 1903 ekhavis cerbmalsanon kaj mortis en la Lipótmező en cerbmalsanulejo.
## Verkoj
**A rajongó és egyéb költemények* (Bp., 1896);
**Ninon dalai* (Bp., 1896);
**Gyári lányok és egyéb versek* (Bp., 1898);
**Válogatott költeményei* (Bp., 1900);
**Rezeda* (Újabb költemények, Bp., 1902);
**Szentessy Gyula összes költeményei* (Biografio de Pál Koroda, Bp., 1906).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Szentessy, Gy.
Dániel Szentessy

**SZENTESSY Dániel** (senteŝi) estis hungara mondvojaĝisto, glavforĝisto naskita en Bodrogszentes en 1805 kaj mortinta en Nagyvárad  en 1895.
## Kariero
Szentessy lernis la metion de glavforĝisto en Varado kaj en 1825 li ekiris al vagantvojaĝo. Dum 15 jaroj li estis interalie en Vieno, Innsbruck, Alzaco-Loreno, Flandrio, Sheffield, Bayonne, Cordoba, Toledo, Algero, Tunizo, Damasko, Istanbulo, lokoj mondfamaj de tiu metio. Li revenis en 1840 al Nagyvárad kaj malfermis laborejon. Pro la partopreno en revolucio de 1848 oni kondamnis lin je dujara malliberejo (Munkács). Ekde 1851 li vivis en Nagyvárad.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Szentessy, D.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
986 Amelia

'*986 *Amelia'''* estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kataluna astronomo Josep Comas i Solá elde Barcelono.

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Amelia''", antaŭnomo de la edzino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Josep Comas i Solá
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
980 Anacostia

**980 Anakostio** estas meze granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo George Henry Peters elde Vaŝingtono.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la rivero Anacostia, alfluanto de Potomako en Vaŝingtono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1921
Plako (kabo)

eta|250px|La kabo Plako vidata de okcidento
eta|250px|La palaco de princino *Gagarina*
**Plako** (aŭ *la kabo Plako*; , , ; la nomo tradukite el la helena signifas "plata") estas kabo sur la Suda bordo de Krimeo, situanta sudoriente de Aluŝto kaj nordoriente de Partenito. La kabo famas pro la vidindaĵoj, kiuj troviĝas sur ĝi. Ekde la jaro 1947 la kabo havas la statuson de "natur-monumento".

## Geografio 
La kabo prezentas rokan elstaraĵon ĉ. 50 metrojn altan kaj ĉ. 330 metrojn longan. Ĝi estas formita ĉefe de verda porfirito (magma petro) kun enmetitaj kristaloj de feldspatoj kaj estas kovrita de densaj argiloj kaj kalkoŝtonoj.

De sur la kabo oni povas vidi belan panoramon de Partenito kaj monto Ajudago oriente kaj de la monto *Kastel* - okcidente. Apud la kabo en la maro troviĝas grupeto de malgrandaj rokaj insuloj (la t.n. "Birdaj rokoj").

## Vidindaĵoj 
En mezepoko sur la kabo troviĝis eta fortikaĵo kaj lumturo (kiu donis la nomon al la proksima loĝloko Malomajako, kies krime-tatara nomo signifas "malgranda lumturo").

Komence de la 19a jarcento sur la kabo estis aranĝita bela parko ĉirkaŭ la domo de tiama gubernatoro A. Borozdin. Komence de la 20a jarcento ĉi tie estis konstruita palaco de princino Gagarina, kiu nun estas uzata kiel administracia konstruaĵo de la sanatorio "*Karasan*" kaj estas relative fama turista vidindaĵo. Krome, sur la kabo konserviĝis la restaĵoj de la familia kripto de princoj Gagarin kaj ilia familia preĝejo.

## Eksteraj ligiloj 
* La rakonto pri la kabo kaj kelkaj ĝiaj fotoj  (ruse)
* Panoramia vidaĵo de sur la kabo (musklaku la bildon kaj movu la muson)

Kategorio:Kaboj de Krimeo
Eŭfonjoj

Eŭfonjoj estas membroj de la genro *Euphonia*, grupo de neotropikaj birdoj de la familio de Fringedoj. Ili kunhavas subfamilion de Eŭfonjenoj kun la klorofonjoj. *Euphonia* enhavas ĉirkaŭ 27 speciojn.

Plej parto de eŭfonjoj estas metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Multaj havas kontrastajn palajn fruntojn kaj blankajn subvostojn. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

Eŭfonjoj estis iam konsiderataj membroj de la familio de Traŭpedoj, kaj ankoraŭ ties taksonomia statuso estas pridiskutata.

## Specilisto 
* '*Genro* Euphonia'''*: la eŭfonjoj
** Jamajka eŭfonjo, *Euphonia jamaica*
** Plumbeŭfonjo, *Euphonia plumbea*
** Nigragorĝa eŭfonjo, *Euphonia affinis*
** Purpurgorĝa eŭfonjo, *Euphonia chlorotica*
** Flavkrona eŭfonjo, *Euphonia luteicapilla*
** Trinidada eŭfonjo, *Euphonia trinitatis*
** Velurfrunta eŭfonjo, *Euphonia concinna*
** Oranĝakrona eŭfonjo, *Euphonia saturata*
** Finŝa eŭfonjo, *Euphonia finschi*
** Viola eŭfonjo, *Euphonia violacea*
** Dikbeka eŭfonjo, *Euphonia laniirostris*
** Flavgorĝa eŭfonjo, *Euphonia hirundinacea*
** Verdamentona eŭfonjo, *Euphonia chalybea*
** Eleganta eŭfonjo, *Euphonia elegantissima*
** Antila eŭfonjo, *Euphonia musica*
** Blukapa eŭfonjo, *Euphonia cyanocephala*
** Punktokrona eŭfonjo, *Euphonia imitans*
** Orventra eŭfonjo, *Euphonia fulvicrissa*
** Olivdorsa eŭfonjo, *Euphonia gouldi*
** Bronzeŭfonjo, *Euphonia mesochrysa*
** Orverda eŭfonjo, *Euphonia chrysopasta*
** Blankapuga eŭfonjo, *Euphonia minuta*
** Ruĝeckrona eŭfonjo, *Euphonia anneae*
** Oranĝaventra eŭfonjo, *Euphonia xanthogaster*
** Ruĝecventra eŭfonjo, *Euphonia rufiventris*
** Orŝultra eŭfonjo, *Euphonia cayennensis*
** Brunventra eŭfonjo, *Euphonia pectoralis*

La Nigragorĝa eŭfonjo ("*Euphonia vittata*") estas nuntempe konsiderata hibrido inter la *Euphonia pectoralis* kaj la *Euphonia xanthogaster''.

## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj, fotoj kaj sonoj de eŭfonjoj ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
987 Wallia

'*987 *Wallia'''* estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo referas al *sanktulino Wallia''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
988 Appella

'*988 *Appella''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomo Benjamin Jekhowsky la  elde la observatorio de Alĝero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan matematikiston Paul Appell.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Benjamin Jekhowsky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
989 Schwassmannia

'*989 *Schwassmannia'''* estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Friedrich Karl Arnold Schwassmann elde la Observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf la .

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Schwassmannia''", derivas de tiu de ĝia malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Friedrich Karl Arnold Schwassmann
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
Hidalgo (Tamaulipas)

:*Vidu ankaŭ la apartigilon Hidalgo.*

**Hidalgo** estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas same nomiĝas *Hidalgo*. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10016.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23357 loĝantojn. El tiuj estis 11976 viroj kaj 11381 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1864,5&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 330 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 700&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 21678 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 17 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,078 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

16292 de la loĝantoj de Hidalgo en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1364 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 8,37 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 9,01 % (612 el 7948), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 7,7 % (752 el 8344).

El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 18499 personoj apartenis al la katolika religio kaj 2016 personoj al la protestantisma religio. 259 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 904 personoj statistike apartenis al neniu religio.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Hidalgo  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Tamaulipas
Bonfol

**Bonfol** (malnova germanlingva nomo *Pumpfel*) estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 684 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Bonfol situas en nordoriento de la distrikto proksimume 9 kilometrojn nordoriente de la distriktĉefloko Porrentruy en la fundo de la valo de la rivereto Vendline apud la landlimo al Francio. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,59 km², de kiuj 44% estas kovritaj de arbaro, 48% servas por agrikulturo kaj 6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bonfol limas en nordoriento al Pfetterhouse (Francio), en oriento al Courtavon (Francio), en sudo al Vendlincourt en okcidento al Damphreŭ, kaj en nordokcidento al Beurnevésin.

## Trafiko 
La stacidom de Bonfol estas la finhaltejo de mallarĝŝpura trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj, kies elirpunkto estas Porrentruy. La komunumo situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bonfol datiĝas el la jaro 1136 kiel *Bunfol*. Dum mezepoko la vilaĝo Bonfol apartenis al la princepiskopejo de Bazelo kaj estis submetita al la majoro de Coeve. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento *Mont Terrible* estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Bonfol apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Bonfol apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bonfol (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bonfol
* Bonfol en la Historia Leksikono de Svislando
Viola eŭfonjo

La **Viola eŭfonjo**, *Euphonia violacea*, estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Multaj havas kontrastajn palajn fruntojn kaj blankajn subvostojn. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

Ĝi estas neotropisa specio de loĝantaj birdoj el Trinidado, Tobago kaj orienta Venezuelo suden al Paragvajo kaj nordorienta Argentino. La teritorio de tiu birdo en norda Brazilo estas la pli suba parto de la Amazona Baseno kaj la apuda baseno de la Rivero Tocantins, kun ties nordokcidentaj limoj inter Brazilo kaj Gujanoj, la orientaj bordoj de labaseno de la Rivero Orinoko en centra Venezuelo.

Ili loĝas en arbaroj, duarangaj arbaroj kaj plantejoj de kakao kaj de citrusoj. La bulforma nesto estas konstruita en bordo, arbostumpo aŭ kavaĵo kaj la tipa ovaro estas de 4, foje 3, ruĝmakuletecaj blankaj ovoj, kiuj estas kovataj de la ino.

Plenkreskuloj de Viola eŭfonjo estas 11.4&nbsp;cm longaj kaj 14 g pezaj. La masklo havas brilblunigrajn suprajn partojn kaj tre orflavajn frunton kaj subajn partojn. Ino kaj nematurulo estas olivecverdaj supre kaj verdecflavaj sube. Beko kaj kruroj estas blugrizaj.

Tiuj estas sociaj birdoj kiuj manĝas ĉefe malgrandajn fruktojn kaj nur rare manĝas insektojn. La kanto de la Viola eŭfonjo estas varia mikso de muzikecaj notoj, krioj, babilado kaj imitado.

Membroj de la genro *Euphonia* estas aprezataj kiel kaĝobirdoj kaj multaj specioj estas minacataj pro troa kaptado, sed tiu specio profitas de relative neatingebla habitato.

## Referencoj 
*  Malplej Zorgiga
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Filmetoj de Viola eŭfonio ĉe Internet Bird Collection
* Poŝtmarkoj (el Trinidado kaj Tobago) kun teritoria mapo
* Fotar de Viola eŭfonio  VIREO Foto-Alta Rez 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
990 Yerkes

'*990 *Yerkes''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo, instalita en Usono, George Van Biesbroeck, elde la Observatorio Yerkes, en Williams Bay (Viskonsino, Usono).

Ĝi estis sendepende remalkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf, kiu anoncis pli frue ties malkovron.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la Observatorio Yerkes, el kie ĝi estis malkovrita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de George Van Biesbroeck
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
Dikbeka eŭfonjo

La **Dikbeka eŭfonjo** (***Euphonia laniirostris***) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Multaj havas kontrastajn palajn fruntojn kaj blankajn subvostojn. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.

eta|maldekstra|Subspecio *E. l. melanura*, masklo (supre) kaj ino (sube); ilustraĵo de Joseph Smit, 1886
Plenkreskuloj de Dikbeka eŭfonjo estas ĉirkaŭ 11 cm longaj kaj 14 g pezaj. La masklo havas brilblunigrajn suprajn partojn kaj tre orflavajn frunton, supran kronon kaj subajn partojn. Ino kaj nematurulo estas olivecverdaj supre kaj verdecflavaj sube. Beko kaj kruroj estas blugrizaj. Ĝi estas tre simila al la proksima parenco la Viola eŭfonjo, sed tiu ne havas flavan supran verticon, dum la Dikbeka eŭfonio ja, krom la pli dika beko, kiu nomigas la specion laŭ la komuna nomo, dum la latina scienca nomo similigas la bekon al tiu de Laniedoj.

Ĝi troviĝas en suda Kostariko kaj Panamo kaj nordokcidenta Sudameriko, sed ne en Andoj, tiele nome en nordokcidenta Venezuelo, Kolombio kaj Ekvadoro ambaŭflanke de Andoj, Peruo oriente de Andoj, tio estas en Perua Amazonio, norda Bolivio, kaj en okcidenta Brazilo ĉefe en supra Amazonio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj.

Tiu specio tropviĝas sola aŭ en paroj kaj foje en malgrandaj grupoj. Ĉefe en mezaj aŭ altaj nivelo de kanopeo de arboj kaj foje en miksitaj kunmanĝantaroj, ĉefe kun aliaj eŭfonjoj. Ĝi troviĝas en klarejoj kun disaj arboj, arbarbordoj kaj duarangaj arbaroj en sekaj kaj humidaj zonoj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Euphonia laniirostris. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Bildoj ĉe ADW
* Filmetoj, fotoj kaj sonoj de Dikbeka eŭfonjo ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Kostariko
Kategorio:Birdoj de Ekvadoro
Libia dinaro

La **libia dinaro** - arabe دينار ليبي - estas la nacia valuto de Libio. Unu dinaro estas dividita je cent *dirhamoj* (درهم). La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas LYD.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko de Libio

eta|maldekstra|240px|monbileto de 5 dinaroj

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Ekonomio de Libio
991 McDonalda

'*991 *McDonalda''''' estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona rusdevena astronomo Otto Struve, elde la Observatorio Yerkes, en Williams Bay (Viskonsino, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la Observatorio McDonald, kies Otto Struve estis unu el la fondintoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Struve
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1922
Lesota lotio

La **lesota lotio** - sote nomata *loti*, plurale *maloti* - estas la nacia valuto de Lesoto. Unu lotio estas dividita je cent *cendoj* (sote singularo *sente*, pluralo *lisente*). La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas LSL.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko de Lesoto

eta|maldekstra|240px|monbileto de 100 lotioj ambaŭflanke

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Ekonomio de Lesoto
Srilanka rupio

La **srilanka rupio** - sinhale රුපියල , tamile ரூபாய் - estas la nacia valuto de Srilanko. Unu rupio estas dividita je cent *cendoj*. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas LKR.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko de Srilanko 

eta|maldekstra|240ra|Special-okaza monero de 5 rupioj

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Ekonomio de Srilanko
Liberia dolaro

La **liberia dolaro** estas la nacia valuto de Liberio. Unu dolaro estas dividita je cent *cendoj*. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas LRD. En sia nuna formo ĝi validas ekde la jaro 1943, sed la unua valuto tiunoma jam ekfunkciis en 1847.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la centra banko de Liberio

eta|maldekstra|300px|monbileto de 5 liberiaj dolaroj

Kategorio:Monunuoj
Kategorio:Ekonomio de Liberio