open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gyula Pál

**Gyula Pál** [djula pAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pál Gyula** estis hungara-dana matematikisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Perl* ĝis 1909.

Gyula Pál naskiĝis la  en Győr (Hungara reĝlando), li mortis la  en Kopenhago.
 
## Biografio 
Gyula Pál devenis el juda familio. Li maturiĝis en benediktana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1900, li konatiĝis kun alia lernanto Frigyes Riesz. Li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1906, poste li plulernis en Gotingeno, Munkeno kaj Parizo. Intertempe en 1910 li ekinstruis en mezlernejo de Székelyudvarhely. En 1916 li doktoriĝis en Reĝa Universitato Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio). Dum la 1-a mondmilito li faris militservon en la armeo de Aŭstrio-Hungario. Tie li estis vundita kaj  kuglo restis en lia dorso, kiu malfaciligis lin sidi. Por sia vundo kaj braveco li ricevis en 1922 armean premion. Li partoprenis en la kalistefa revolucio, tiutempe li perdis la laborlokon pro okupado de malamikaj armeoj. Li migris al Danio, kie li edziĝis kaj ekde 1925 li estis asistanto de :en:Harald Bohr en la teknikuniversitato de Kopenhago. En la sekva jaro li estis levita lektoro. En 1928 li ricevis danan ŝtatanecon kaj prenis la nomon Julis Pal. Nur en 1934 li vizitis Hungarlandon. Dum la nazia okupado de Danlando li havis falsajn dokumentojn por pruvi neeston de judeco.

## Fontoj 
* anglalingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Danaj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungardevenaj danoj
Lajos Pósa (matematikisto)

**Lajos Pósa** [lajoŝ pOŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pósa Lajos** estas hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Lajos Pósa naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Lajos Pósa Dum frekventis bazlernejon, kiam Pál Erdős konstatis talenton de Pósa. Ili verkis komunan artikolon, tiam Pósa aĝis 13. Li maturiĝis en lernejo pri matematiko en 1966, liaj samklasanoj inkluzivis Miklós Laczkovich, László Lovász, Péter Major. Li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971, poste li instruis samloke ĝis 1982. En la sekva jaro li akiris sian doktorecon. Inter 1984-2002 li instruis en katedro pri komputado, poste li esploris en akademia instituto. Li instruis ankaŭ en mezlernejoj, dum li okupiĝis pri reformoj en matematika instruado. Li ricevis premiojn inter 1981 – 2014.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A prímszámok egy tulajdonságáról* (1960)
* *Strong embeddings of graphs into colored graphs* (kunverkisto, 1975)
* *Véletlen gráfok Hamilton körei* (disertaĵo, 1982)
* *Variációk egy témára, Matematika-tanárképzés* (1995)

## Elektitaj lernolibroj 
* *Sorozatok 11.-12.* (1998)
* *Kombinatorika* (kunverkisto, 1998)
* *Analízis I. Differenciálszámítás 11.* (2000)
* *Vektorok és koordináta geometria* (2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj mirinfanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Leŭsa Altebenaĵo

La **Leŭsa Altebenaĵo** () estas vasta altebenaĵo en centra Ĉinio, ĉefe en Ŝenŝjio, trairita de la Flava Rivero. La ĉina nomo estas ankaŭ tradukebla per "Altebenaĵo de Flava Tero".
eta|maldekstre|260px|Tiu ĉi foto montras la strukturon de la Leŭsa Altebenaĵo

## Geologio 
La Leŭsa Altebenaĵo prenas sian nomon de leŭso, kiu devenas de pulvo simila al sableroj sed ofte pli fajna (plejparte silto), deponita de la vento en vastajn tavolojn, dikajn eĉ centojn da metroj.

eta|maldekstre|260px|Tipa aspekto de la Leŭsa Altebenaĵo.
Ĉar leŭso ne estas kompakta roko, ĝi estas facile eroziebla.

## Geografio 
eta|dekstre| Akvofalo de Hokou (Flava Rivero)

La Leŭsa Altebenaĵo esta vasta inter 400mil kaj 600mil km² (ĝiaj limoj ne estas precize difineblaj).

Ĝi ne estas tipa altebenaĵo, ĉar ĝi enhavas montetojn kaj valetojn, kaj krutaĵojn kaŭzitajn de erozio, kvankam ĝia ĝenerala aspekto estas ja ebena.

La Leŭsa Altebenaĵo estas plejparte inter 1000 kaj 2000m super la marnivelo; preter ĝiaj bordoj estas apudaj montaroj superantaj 3000m.

La Leŭsan Altebenaĵon trairas la Flava Rivero, kiu akiras sian tipan koloron ĝuste de la leŭseroj ke ĝi forportas abunde, eroziante la molajn rokojn.

### Klimato 
La klimato de la Leŭsa Altebenaĵo estas duonarida. Pluvoj estas pli abundaj oriente, malpli okcidente, kaj okazas ĉefe somere. Vintre la temperaturo ofte estas sub nulo, somere tage ĝi ĉirkaŭas 30°C; tiuj mezuroj tamen ege dependas ankaŭ de la loka alto.

Ekzemple en Lanĝoŭo (orienta parto) falas jare 315mm da pluvo, el kiuj 215 inter junio kaj septembro; en Ĝengĝoŭo oni atingas 645mm jare, el kiuj 415 inter junio kaj septembro.

## Loĝantaro 
maldekstre|eta|260px |Tradiciaj domoj fositaj en la leŭso apud Julino (Norda Ŝanŝjio)

La Leŭsa Altebenaĵo ne estas tiel dense loĝata kiel la grandaj ebenaĵoj de Orienta Ĉinio. Tamen estas gravaj urboj, ĉefe apud la Flava Rivero.

Inter la plej gravaj urboj en la regiono aŭ tre proksimaj al ĝiaj bordoj, estas menciindaj Lanĝoŭo kaj Dingŝjio en Gansuo, Jinĉŭano en Ningŝjao, Ŝjiano, Julino kaj Tongĉuano en Ŝenŝjio, Tajuano en Ŝanŝio, Lŭojango kaj Ĝengĝoŭo en Henano.

En kelkaj partoj de la Leŭsa Altebenaĵo homoj tradicie konstruis domojn fosante kavernojn en la mola roko kaj aldonante poste pordojn, fenestrojn ktp.

## Notoj kaj fontoj 
Kategorio:Altebenaĵoj en Ĉinio
Ray Heredia

**José «Ray» HEREDIA Bermúdez** (Madrido, 25a de majo 1963 - Madrido, 17a de julio 1991) estis hispana kantisto kaj komponisto, konsiderita unu de la figuroj kaj pioniroj de la nomita Nova flamenko. 

## Biografio
Li naskiĝis en Madrido en 1963 en cigana familio de gedancistoj de granda prestiĝo en la etoso de flamenko. Li estis filo de la dancisto "El Josele".

Membro fondinto de la grupo Ketama, en tiu grupo li estis kaj kantisto kaj gitaristo, krom zorgi pri drumoj kaj komponi multajn el la kantoj. Pro sia kapablo ludi preskaŭ ajna instrumento, li estis konata per la kromnomo La hispana Prince. 

Li lasis tiun grupon en sia dua disko, por ekkarieri sola, en 1991, per la albumo "Quien no corre, vuela" (Kiu ne kuras, flugas). Li mortis tuj post la finigo de la registrado de la disko, nome la 17an de julio 1991, pro trodozo. La disko estis publikigita la antaŭan monaton, nome la 6a de junio 1991.

La muziko de la filmo “Sobreviviré” (1999) de David Menkes kaj Alfonso Albacete, kiu estis ventdosukceso inkludis kiel ĉefa peco lian faman kanton “Alegría de vivir" (Vivoĝojo).

## Notoj
Kategorio:Hispanaj muzikistoj
Kategorio:Hispanaj gitaristoj
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Madridanoj
Kategorio:Hispanlingvaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Kategorio:Mortintoj pro drogoj
Horní Žandov

**Horní Žandov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Žandov, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Dolní Žandov. Estas ĉi tie registritaj 33 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Horní Žandov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,79&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1367.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Dolní Žandov, Czech Republic - panoramio (1).jpg| Horní Žandov
Dolní Žandov, Czech Republic - panoramio (3).jpg| Horní Žandov
Dolní Žandov, Czech Republic - panoramio (7).jpg| Horní Žandov
Horní Žandov (2016) 03.jpg|Horní Žandov
Horní Žandov - roubenka 02.jpg|Horní Žandov

Kategorio:Dolní Žandov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Alexander von Bach

**Alexander libera sinjoro von Bach**, germane **Alexander Freiherr von Bach** (4-an de januaro 1813 Loosdorf – 13-an de septembro 1893 Unterwaltersdorf) estis aŭstra politikisto, dum revolucia jaro 1848 unue reprezentanto de liberuloj, pli poste plenuminto kaj kreinto de politiko de subpremo de revolucio, ministro de justico (1848–1849) kaj ministro de enlandaj aferoj de Aŭstria Imperio (1849–1859). Lia agado en la komenco de regado de Francisko Jozefo la 1-a estas kunigita kun (denova) enkonduko de nekonstitucia povo de la tn. novabsolutismo, ankaŭ Absolutismo de Bach.

## Referencoj 
Kategorio:Aŭstraj juristoj
Kategorio:Aŭstraj baronoj
Kategorio:Aŭstraj diplomatoj
Kategorio:Homoj de la Revolucioj de 1848
Kategorio:Naskiĝintoj la 4-an de januaro
Kategorio:Mortintoj la 13-an de septembro
Diego el Cigala

**Diego Ramón Jiménez Salazar** (Madrido, 27a de decembro 1968), plej konata kiel **El Cigala**, estas hispana kantisto de flamenko de cigana deveno kaj ŝtataneco de Domingo ekde 2014.

Li kreskis en la areo de la Pulbazaro El Rastro de Madrido, kaj jam infano ekkantis. En 1997 li publikigis la diskon "Undebel", lia unua disko kiel sola artisto, en kiu kunlaboris inter aliaj Tomatito kaj Paquete. En la jaro 2000, Javier Limón produktoris lian diskon "Entre vareta y canasta". Unu jaron poste aperis "Corren tiempos de alegría", same produktorita de Javier Limón kun kunlaboro de Niño Josele, kaj kun helpo de Bebo Valdés kaj Jerry González. Lia kunlaboro kun Bebo Valdés turneis tra Parizo, Novjorko, Londono, Havano, Bonaero, Tokio, Meksikurbo, Madrido, Barcelono, Torreón kaj tiel plu. Laŭlonge de sia kariero, li ricevis multajn premiojn kaj omaĝojn.

## Diskaro 
* 1998 - Undebel
* 2000 - Entre vareta y canasta
* 2001 - Corren tiempos de alegría
* 2003 - Lágrimas negras (kun Bebo Valdés)
* 2005 - Picasso en mis ojos
* 2008 - Dos lágrimas
* 2010 - Cigala & Tango
* 2013 - Romance de la luna Tucumana
* 2014 - Vuelve el Flamenco
* 2016 - Indestructible

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj muzikistoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
José Mercé

**José Soto Soto**, laŭ spektakla nomo **José Mercé** (Jerez de la Frontera; 19a de aprilo 1955), estas hispana kantisto de flamenko de cigana deveno.

## Biografio 
Li ekkantis jam infano, edukita en familio de famaj kantistoj. En 1968 translokiĝis al Madrido ĉe sia onklo El Sordera. Tie li registris sian unuan diskon, akompanata gitare de Manolo Sanlúcar kaj Paco de Lucía. Li kantis en la flamenka dancistejo "tablao" de Torres Bermejas kun Mario Maya, Carmen Mora kaj Guito.

Poste kaj ĝis 1983 li laboris en la kompanio de Antonio Gades. En tiu epoko partoprenis en la filmoj "Bodas de sangre" kaj "Flamenko", de Carlos Saura. Kun la komponisto kaj produktoro Manuel Sánchez Pernía, José Mercé plifirmigis sian figuron kiel fama artisto en la flamenka etoso, pere de la disko "Verde Junco", en kiu kunlaboris gravaj artistoj kiel Tomatito, Enrique de Melchor kaj Rafael Riqueni.

En dua etapo de sia kariero li kuraĝis plinovigi miksante flamenkon kun bluso, balkana "martinete" aŭ kantante kun Alejandro Sanz. Li adaptis kantojn kiel "Clandestino", de Manu Chao, "Al alba", de Luis Eduardo Aute, "Te recuerdo Amanda", de Víctor Jara, "Qué bonito es vivir", de Louis Armstrong, kaj kelkajn de Luis Eduardo Aute — kun kiu li turneis kun Mónica Molina —.

## Diskaro 
* *Bandera de Andalucía* (1977)
* *Verde Junco* (1985)
* *Caminos reales del cante* (1987)
* *Hondas raíces* (1991)
* *Desnudando el alma* (1994)
* *Del amanecer* (1998) ESP: Plateno
* *Aire* (2000) ESP: 2x Plateno
* *Lío* (2002) ESP: Plateno
* *Confí de Fuá* (2004) ESP: Oro
* *Lo que no se da* (2006) ESP: Oro
* *Ruido* (2009)
* *Mi única llave* (2012)
* *Doy la cara* (2016)

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj muzikistoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Daharki

**Daharki** () estas urbego en provinco Sindo (Pakistano) en kantono de Gotki, kie ĝi estas distrikta sidejo. Laŭ historiistoj la loknomo devenis de araboj memore al iu, kiu akceptis islamon.
eta|maldekstre|Katolika preĝejo en Daharki
## Bazaj informoj 
* areo:  km²
* supermara alteco: 73 m
* loĝantaro: 103,557 (2017) https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_St%C3%A4dte_in_Pakistan
* horzono: UTC+ 5 (PKT)
* poŝtkodo: 65010
* telefonkodo: 

## Geografio 
Daharki situas sur ebenaĵo en proksimeco de Induso. Daharki situas ĉirkaŭ 100 km de Sukur, kiu estas la plej granda urbego en la ĉirkaŭaĵo. Malpli grandaj, sed pli proksimaj urboj estas Gotki, Mirpur Matelo kaj Ubauro.

## Historio kaj populacio 
En 711 la araboj konkeris ĉi tiun areon. En Daharki naskiĝis kelkaj eminentuloj, la urbeto havas respekton kaj prestiĝon. Post la sendependeco de Pakistano en 1947 alvenis islamaj rifuĝintoj. Samtempe la hinduoj plejparte migris al la alia nova ŝtato Barato.

Daharki atingis la loĝantarnombron de cent mil en 2017, tial laŭ la internacia klasifiko ĝi estas jam urbego. La fervojo estis konstruita dum la brita dominado, tio helpis la evoluon. La nuntempa helpo pri la evoluo estas la tergaso trovita en la apudaĵo.

En Daharki parolas plejparte urdue, vivas ĉefe islamanoj kaj hinduoj kun malgrandaj kristana kaj sikha minoritatoj.

## Ekonomio 
En apudaĵo de Daharki la agrikultura sektoro produktas kotonojn. En la urbo dominas la komercado kaj la industrio, kie uzinoj prilaboras la kotonojn. Aliaj uzinoj produktas artefaritajn sterkojn, fine estas tergasaj instalaĵoj. Ekzistas ankaŭ 235MW-centralo, kiu produktas elektron.

Granda skalo da lernekoj funkcias en la urbego.
eta|Mapo pri ĉirkaŭaĵo de Daharki
## Trafiko 
Ĉe Daharki preteriras ĉefŝoseo inter Karaĉio-Lahoro, en la urbego stacidomo funkcias laŭ la arteria ĉeflinio Karaĉio-Peŝavaro, kiu faras kontaktojn al la menciitaj milionurboj. La najbaraj stacidomoj troviĝas en Reti kaj Mirpur Matelo. Apud Daharki flughaveno estas videbla laŭ la mapo.

## Klimato 
Daharki situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun ioma efiko de musono. Somere estas varmego kun mezaj ĉiutagaj temperaturoj de 35 °C, foje eĉ 50 °C. La vintro estas milda kun 7-22 °C. La jara precipitaĵo estas malpli ol cent mm. La musono portas nesufiĉan pluvon por la agrikulturo.

## Vidindaĵoj 
* diversaj preĝejoj
* hinduaj spiritaj lokoj
* turo 125 metrojn alta

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Pakistano
O´Funk´illo

eta|250px|dekstre|Andreas Lutz (maldekstre) kaj Pepe Bao (dekstre) en 2014.
'''O'Funk'illo''' estas muzik-grupo de Sevilo, Hispanio, de funko ("Funky andaluz embrutessío" (andaluza brutaĉa funko) laŭ la membroj mem de la grupo). Ĝia nomo devenas el la mikso de tipa andaluza esprimo "ojú killo" [oĤU KIjo] kun funko, ĉefa stilo de la bando. Krom funko, O'Funk'Illo montras grandan varion de stiloj en siaj komponoj, el metal-roko al flamenko kaj regeo.

## Kariero
La grupo plifirmigis sian sukceson en festivaloj kiel Viña Rock kaj Espárrago Rock inter multaj aliaj soloaj koncertoj. La kantisto ĉiam uzis andaluzan parolmanieron en la kantoj. Finfine, en februaro 2006, pro malkonsentoj inter la membroj de la bando, la grupo dissolviĝis. Restis kunposedantoj de la rajtoj de la grupo Pepe Bao kaj Andreas Lutz, la nomo O'Funk'illo ne rajtas plu uziĝi kaj la grupo mem dissolviĝis oficiale. Spite tion, la ceteraj komponantoj decidis pluturnei uzante la nomon "P'al Keli: tributo a O'Funk'illo". Tiel ili koncertis ekde 2006 ĝis 2008 kun Athanai kiel kantisto en unu sezono kaj Manuel Angel Mart de Estirpe, sed ili ne publikigis pliajn diskojn.

## Komponantoj
* Andreas Lutz (kantisto) (1997-2006) (2010-aktualo)
* Pepe Bao (baso) (1997-2006) (2010-aktualo)
* Javi Lynch Marssiano (gitaro) (1997-2006) (2010-aktualo)
### Iamaj
* Joaquín Migallón (drumoj) (1997-2006) (2010-2011)
* Rafa Kas (gitaro) (2011-2014)

## Diskaro
* O'Funk'illo (2000). Produktorita de Nigel Walker. 
* En el Planeta Aseituna (2003). Produktorita de O'Funk'illo. 
* No te cabe na' (2005). Produktorita de O'Funk'illo. 
* Sesión Golfa (2011). Produktorita de O'Funk'illo kaj Álvaro Gandul. 
* 5mentario (2014). Produktorita de O'Funk'illo 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de O'funk'illo 

Kategorio:Hispanaj muzikaj grupoj
Kategorio:Funko
Kategorio:Flamenko
Jacobin (magazino)

***Jacobin*** estas trimestra novjorka magazino oferante maldekstrajn ĉefe usonajn perspektivojn pri politiko, ekonomio kaj kulturo. Ĝia eldonkvanto estas po 40 000 ekzempleroj kaj ĝia retejo gastigas pli ol 1,5 milionojn da vizitantoj ĉiumonate. Noam Chomsky estas nominta la magazinon "brila lumo en mallumaj tempoj."

## Historio 
Eldonado komenciĝis kiel reta magazino en septembro 2010, sed etendis sin al presa ĵurnalo poste en tiu sama jaro. Fondinto Bhaskar Sunkara priskribis *Jacobin* kiel radikala eldonaĵo, "larĝe la produkto de pli juna generacio, malpli ligita al paradigmoj de la malvarma milito kiujn apogis la antaŭaj maldekstraj intelektulaj rondoj kiel *Dissent* aŭ *New Politics*." Sunkara estas dirinta ke la celo de la magazino estis krei eldonaĵon kiu kombinas rezolute socialisman politikon kaj la kompreneblecon de titoloj kiaj *The Nation* kaj *The New Republic*. Li ankaŭ estas kontrastinta ĝin kontraŭ eldonaĵoj asociitaj kun malgrandaj maldekstraj grupoj kiaj *Socialist Worker* de la International Socialist Organization kaj *International Socialist Review*, kiuj sin orientis al partiaj membroj kaj aliaj revoluciemaj socialistoj, tiel serĉante pli larĝan legantaron ol tiuj eldonaĵoj dume de ankoraŭ firme redakti la magazinon laŭ marksista perspektivo. Des pli *Jacobin* kreskis en popularecon ju pli kreskis atento pri socialismaj ideoj, stimutataj pro Bernie Sanders en 2016. Tiam triobliĝis abonoj, de 10 000 al 32 000 inter la somero de 2015 kaj la unua numero de 2017, kun po 16 000 novaj abonoj por la sekvaj du monatoj post elektiĝo de Donald Trump. En novembro 2018, estis lanĉita la unua fremdlingva versio de la magazino, *Jacobin Italia*. Sunkara priskribis ĝin "tipe franĉiza modelo", kun la patra eldonaĵo provizanta redaktan konsiladon kaj parte dividanta la profitojn, sed alie koncedante aŭtonomion.

## Titolo 
La nomo de la magazino derivas de la libro *The Black Jacobins* far C. L. R. James, en kiu James atribuas la Haitiajn revoluciistojn al pli granda pureco laŭ ties plia kroĉiĝo al la idealoj de la Franca revolucio ol la francaj Jakobenoj mem. Laŭ la kreivo-direktoro, Remeike Forbes, la emblemo estis inspirita de sceno en la filmo *Burn!* aludanta al José Dolores Estrada, sed ĝi fakte reprezentas je Toussaint Louverture, la plej konata gvidanto de la plej sukcesa sklavribelo en historio.

La moto de la magazino, "Reason in Revolt" estas referenco al verso el *La Internacio*.

## Ideologio 
*Jacobin* estintas varie priskribita kiel demokrat-socialisma, socialisma, kaj marksisma. En la ĵurnalo *New Statesman*, Max Strasser sugestis ke ĝi asertas esti preninta la mantelon de marksista pensado stile de Ralph Miliband.

En intervjuo eldonita en *New Left Review*, Sunkara nomis plurajn ideologiajn influojn, inkluzive de Michael Harrington, Ralph Miliband, Leo Panitch, kaj ceteraj teoriistoj de la eŭrokomunisma tradicio.

## Referencoj 
Kategorio:Aperis en 2010
Kategorio:Anglalingvaj gazetoj
Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Socialismaj gazetoj
Kategorio:Socialismo en Usono
Kategorio:Novjorko
Kategorio:Politikaj gazetoj en Usono
Vysoká (Javorník)

**Vysoká** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Javorník, troviĝanta en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Javorník. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Vysoká situas en katastra teritorio **Javorník u Vysokého Mýta** kun areo 5,49&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* eksa gastejo n-ro 1

## Fotografioj 

Vysoka 7.jpg|Vysoká
Vysoka 5.jpg|Vysoká
Vysoka 15.jpg|Vysoká

Kategorio:Javorník (distrikto Ústí nad Orlicí)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Robert Nielsen

**Robert Alexander NIELSEN** (naskiĝis la 21-an de oktobro 1991 en Oranmore, Galivo, Irlando) estas irlanda esperantisto. Li studis ekonomikon kaj politikon ĉe la Universitato Kolegio de Dublino kaj laboras rilate al financo. 

Li verkas esperantan blogon *Teo kaj Libroj* kiu diskutas la movadon kaj politikon*,* kaj anglalingvan blogon *Whistling In The Wind (Fajfante en la vento),* kiu diskutas kelkajn temojn inkluzive Esperanton. Li estas kontribuanto por Libera Folio kaj verkis artikolojn por Monato, Beletra Almanako kaj Kontakto. Li estas estrarano de la esperanta grupo ĉe Reddit. 

Li eklernis esperanton en 2014 kaj trapasis la KER-ekzamenon je nivelo C1 en 2016. Li volontulis plentempe ĉe E@I en Partizanske, Slovakio de septembro 2015 ĝis septembro 2016 kaj ĉe la  Esperanto-Kultur-Centro en Francio de oktobro 2016 ĝis majo 2017. 

En Junio 2018, li estis elektita kiel komitatano B de TEJO por la mandato 2018-2020 En Julio 2020, li estis elektita kiel estrarano de TEJO kun respondeco pri landa kaj faka agado. Li demisiis je la 10a de novembro pro "seniluziiĝo".

## Eksteraj ligiloj 
* Teo kaj Libroj
* Whistling In The Wind 
* 
*Robert Nielsen ĉe YouTube

## Referencoj 
Kategorio:Irlandaj esperantistoj
Ojos de Brujo

**Ojos de Brujo** (Oĥos deBRUĥo] (Sorĉistokuloj) estas bando formita en Barcelono, Hispanio, en 1996. Ĝia stilo estas karakterizita per la fakta fuzio de stiloj, kiu serĉas renkonto de flamenko kun aliaj muzikaj stiloj kiel regeo, hiphopo, latina muziko, rok-muziko kaj diversaj stiloj de elektronika muziko.

La grupo ekfunkciis en 1996 kiel rezulto de improvizitaj kunlaborkoncertoj. En 1999 aperis la unua disko *Vengue*. La membroj estis Ramón Giménez, Juanlu, Marina "la Canillas", Xavi Turull, Panko, Sergio Ramos kaj Maxwell Wright, sed ili ricevis kunlaboron de aliaj artistoj. En 2002 ili publikigis duan diskon *Barí*, ĉe La Fábrica de Colores, memregata diskeldonejo, disko kiu rezultis en definitiva internacia famiĝo kaj turneo tra festivaloj de Usono, Meksiko, Kanado, Japanio, Kolombio, Maroko, Portugalio, Kubo, Hungario, Francio, Germanio, Nederlando, Danio, Norvegio kaj Italio, inter aliaj landoj.

## Diskaro 
* *Vengue* (1999)
* *Barí* (2002)
* *Bari: remezclas de la casa* (2003)
* *Techarí* (2006)
* *Techarí live* (2007)
* *Aocaná * (2009)
* *Corriente Vital * (2010)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de Ojos de Brujo
* 
* Ojos de Brujo biografio kaj kritikoj de diskoj en Lafonoteca
* Koncerto Amsterdamo
* Ojos de Brujo en Radio Chango

Kategorio:Hispanaj muzikaj grupoj
Kategorio:Hispanaj muzikistoj
Kategorio:Flamenko
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1996
Diego Carrasco

**Diego CARRASCO** (Jerez de la Frontera; 1954), estas hispana gitaristo, komponisto kaj kantisto de flamenko.

Li ekkarieris kiel gitaristo akompananta al kantistoj aŭ dancistoj kiel Antonio Gades. Poste li laboris por diversaj diskoj kaj kontaktis kun Miguel Ríos kaj la etoso de la rok-muziko. Poste li kunlaboris kun Guadalquivir, Manolo Sanlúcar, Camarón de la Isla, Enrique Morente, Mario Maya, Lebrijano aŭ Pata Negra.

Lia kariero kiel sola artisto ekis per la diskoj *Cantes y sueños* (1984) kaj *Toma que toma*, ambaŭ registritaj por la diskeldonejo RCA. Poste li publikigis la verkojn *Voz de referencia* (1993) kaj *A tiempo* (1994), kun produktorado de Ricardo Pachón kaj kunlaboro de Moraíto Chico, Manolo Soler, Tino di Geraldo, Carles Benavent, Jorge Pardo, Jesús Bola, Las Peligro, Doctor Keli kaj Raimundo Amador, tiam en la diskeldonejo Nuevos Medios. La sama entrepreno eldonis *Inquilino del mundo* (2000) kaj *Mi ADN flamenco* (2004).

## Diskaro 
eta|Gitare kun Diego del Morao.
* *Cantes y sueños* (RCA, 1984)
* *Tomaquetoma* (RCA, 1987)
* *Voz de referencia* (Nuevos Medios, 1993)
* *A tiempo* (Nuevos Medios, 1994)
* *Inquilino del Mundo* (Nuevos Medios, 2000)
* *Mi ADN flamenco* (Nuevos Medios, 2004)
* *Hippytano* (RumorRecords 2012) (2012)
* ''No M'arrecojo*, kompilo por celebri siajn 50 jarojn en aktivo en kiu partoprenas artistoj kiel Miguel Poveda, Diego del Morao, Juanito Makandé, Manuel Carrasco, Estrella Morente, Alejandro Sanz, Calamaro, Sabina, Miguel Ríos kaj Macaco

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Blogo oficiala
* Biografio de Diego Carrasco en A Negro 
* *Presencias Flamencas'' en la Universidad de Cádiz: Diego Carrasco (intervjuo)
* Nuestro Flamenco - El universo rítmico de Diego Carrasco - 19/03/13
* intervjuo kun Diego Carrasco "Hippytano"
* Dokumenta filmo
* Facebook oficiala de la artisto
* Omaĝo

Kategorio:Hispanaj gitaristoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Kategorio:Flamenko
Kategorio:Andaluzoj
János Pach

**János Pach** [jAnoŝ paĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pach János** estas hungara-usona matematikisto, komputikisto, altlerneja instruisto, membro korespondanta (2022), membro de Academia Europaea (2014). Lia patro estis Zsigmond Pál Pach, lia onklo estis Pál Turán.
eta|János Pach en 2011 (dekstre la tria)
János Pach naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Pach akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1977, post kvar jaroj li doktoriĝis samloke. Inter 1977-1986 li laboris en akademia matematika esplorinstituto, kie li kandidatiĝis en 1983 ĉe Hungara Scienca Akademio. Ekde 1986 li esploris en instituto de Universitato de Novjorko, iom poste li instruis en Novjorko. Intertempe en 1995 li doktoriĝis ĉe la hungara akademio. Ekde 2008 li instruis en Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Laŭzano. En 2015 li estis proponato pri koresponda membro de la akademio. Li okupiĝas pri kombinatoriko kaj komputila geometrio. Li ricevis premiojn inter 1982-1998.

## Elektitaj redaktitaj libroj 
* *New Trends in Discrete and Computational Geometry* (1993)
* *Discrete and Computational Geometry: The Goodman–Pollack Festschrift* (2003)
* *Thirty essays on geometric graph theory* (2013)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio kun foto
* anglalingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj komputikistoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Usonaj komputikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bredůvka

**Bredůvka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nekoř, troviĝanta en distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Nekoř. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/11. Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Bredůvka situas en katastra teritorio **Nekoř** kun areo 10,95&nbsp;km².

## Historio 
Bredůvka (devene nomata Bredovka) estis fondita fare de Jan Václav Breda, posedanto de senjorujo Kyšperk en la jaro 1734.

## Loĝantaro 
Kategorio:Nekoř
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Podhrad

**Podhrad** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, unu el partoj de urbo Cheb, troviĝanta en distrikto Cheb. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

Podhrad situas en katastra teritorio **Podhrad kaj Dřenice u Chebu**.

## Geografio 
Podhrad troviĝas proksimume du kilometroj sudoriente de Cheb sur la suda flanko de akva rezervujo Jesenice en supermara alteco 440 metrů.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1287, kiam la vilaĝeto apartenis al burgo en Cheb. De komence de la 15-a jarcento ĝi apartenis al familio Ruduschoj, post la jaro 1470 Podhrad parte proprumis Junckeridoj el Seeberg. En la jaro 1503 akiris Podhrad Crahmeridoj, kiuj tenis ĝin ĝis la jaro 1638, kiam aĉetis ĝin Filip Martini. En tenado de lia familio ĝi estis ĝis la jaro 1724, kiam ĝi fariĝis posedaĵo de Neubergoj. En la jaro 1754 poste akiris la vilaĝon Gableridoj kaj pli poste Opitzidoj. Post la jaro 1945 kaj nuligo de nobelaro en Ĉeĥoslovakio posedaĵo fariĝis la ŝtato. Antaŭ la dua mondmilito vivis en la vilaĝo en 48 domoj 464 loĝantoj. Hodiaŭ ĉi tie vivas ĉirkaŭ 200 homoj.

Dum la unua mondmilito estis en Podhradu establita tombejo de militkaptitoj, kie ripozas 420 rusoj, 225 muslimoj el diversaj landoj kaj 46 italoj. Pli poste ĉi tie estis sepultitaj ankaŭ 13 anoj de la soveta armeo falintaj en la dua mondmilito.. Iliajn viktimojn rememorigas monumentoj kun ortodoksa kruco kaj duonluno. Tiu ĉi tombejo, kiu antaŭ longe ne remorigis tombejon, kaj kelkaj civitanoj eĉ ne sciis, ke ĝi ekzistas, estis en la jaro 2009 revitaligita por sume 1 089 000 da ĉeĥaj kronoj.. Urbo Cheb akiris doton en alteco 867 miloj da kronoj de Ministerio de enlando de Ĉeĥio.

## Loĝantaro
## Fotogalerio 

Podhrad (Cheb) hřbitov 2009-10-10.JPG|Tombejo de militkaptitoj el la 1-a mondmilito
Podhrad (Cheb), smírčí kříže 2009-10-10.JPG|Pentaj krucoj en Podhrad

## Referencoj 
Kategorio:Cheb
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Cheb
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Arcángel

**Francisco José Arcángel Ramos** (Alosno, Provinco Onubo, 25a de marto 1977) estas hispana kantisto de flamenko, plej bone konata en la etoso de spektakloj kiel **Arcángel** [arKANĥel].

Li ekkarieris kantante por dancistoj kiel Javier Barón kaj Eva Yerbabuena, aŭ kunlabore kun la gitaristo Vicente Amigo. Ekde tiam li kunlaboras en diversaj kunkoncertoj komence de la 21a jarcento. Li ekregistris unue ankaŭ kunlabore kaj lia unua propra disko nome *Arcángel* (2001) ricevis diversajn premiojn. En 2004 kun komponisto kaj gitaristo Juan Carlos Romero, li publikigis isan duan diskon nome *La calle perdía*, kiu same ricevis laŭdajn kritikojn. En 2006, li publikigis sian trian diskon nome *Ropavieja* kaj en 2008 turneis omaĝe al Manolo Caracol per spektaklo titolita *Zambra 5.1*. En 2015 li publikigis sian diskon "Tablao". En februaro 2017 li ricevis la *Medalla de Andalucía*, plej gravan premion en la regiono.

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Flamenko
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Hispanlingvaj kantistoj
Estrella Morente

**Estrella MORENTE Carbonell** (Las Gabias, provinco Granado, 14a de aŭgusto 1980) estas hispana kantistino de flamenko. La familio Morente estas de andaluzaj kantistoj kaj flamenkistoj. Ŝia patro, Enrique Morente estas kantisto, kaj ŝia patrino, Aurora Carbonell, dancistino, instruis ŝin ekde infanaĝo la esencon de flamenko. Ankaŭ ŝia mezaĝa fratino, Soleá Morente, kaj ŝia pli juna frato, José Enrique Morente, estas kantistoj. Krome, ŝi estas nevino de Antonio Carbonell kaj de la gitaristo kaj kantisto Pepe Carbonell "Montoyita". Estrella edziniĝis kun la taŭrludisto Javier Conde la 14an de decembro 2001 en Granada, kun kiu ŝi havis du filojn, Curro (2002) kaj Estrella (2005).

Ŝi ekkantis ankoraŭ infana kaj debutis 16-jaraĝa en la prezentaĵo de la Ĉampionado de Alpa Skiado de Sierra Nevada. Ŝia unua disko, "Mi cante y un poema", de flamenkaj kantoj, estis disko de plateno kaj la dua, “Calle del aire”, de kantoj kaj popolaj kaj kristnaskaj, estis disko de oro. Post tiuj sukcesoj, la kantisto partoprenis en multnombraj festivaloj, kiel en Sevilo, Barcelono kaj Granada.

En 2005 ŝi debutis en la Barbican Centre de Londono kaj elpartorprenis en serio de koncertoj kun sia patro Enrique Morente.

## Diskaro 
Inter ŝiaj diskoj menciindas jenaj:
* *Mi cante y un poema* (2001), produktorita de sia patro, Enrique Morente.
* *Calle del aire* (2001)
* *Mujeres* (2006), disko omaĝo al 13 virinoj de la 20a jarcento.
* *Casacueva y escenario* (DVD, 2007), koncerto omaĝo al la artistino Niña de los Peines.
* *Autorretrato* (2012)
* *Amar en paz* (kun Niño Josele, gitaro, 2014), amdeklaro al muziko de Brazilo.
* *Encuentro* (kun Javier Perianes, piano, 2016)
* *Copla* (2019)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Estrella Morente 
* Foro Flamenco 
* Recenzo de Estrella Morente
* Nupto de Estrella Morente
* Sagas del flamenco. Familia Carbonell

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Hispanlingvaj kantistoj
Manuel Lombo

**Manuel Luis Vázquez Lombo** (Dos Hermanas, Provinco Sevilo, 27a de novembro 1979) estas hispana kantisto de flamenko, sed tre eklektika ĉar, spite edukiĝi en ortodoksa flamenko, liaj diskoj enhavas elementojn kiel flamenkeca pop-muziko, tradiciaj vortumadoj kaj melodia muziko kiel aperas en sia plej ĵusa albumo: "YO".

Li turneis kun trupoj de gedancistoj tra diversaj landoj de Eŭropo kaj Ameriko. Li kunlaboris kun María Jiménez, John Galliano kaj aliaj artistoj.

## Diskaro 
* Manuel Lombo (2006)
* Siete Pormenores (2008)
* Cante,incienso y mirra (2009)
* Personaje Raro (2010)
* YO (2016)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Ya no creo en los políticos"

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Flamenko
Marina Heredia

**Marina HEREDIA** (Granada - 10a de aprilo 1980), denaske **Marina Heredia Ríos**, estas hispana kantistino de flamenko.

Ankoraŭ 12-jaraĝa ŝi debutis kiel kantistino en la spektaklo de inaŭguro de la Palaco de Kongresoj de Granada kiun organizis lia patro. Li vizitis poste scenejojn de Portugalio, Francio kaj Svisio, kun la dancotrupo de la dancistino “La China”, kaj de Anglio per la spektaklo "El Legado Andalusí". Laŭlonge de la 1990-aj jaroj, ŝi kunlaboris en internaciaj projektoj kaj festivaloj. El la 2000-aj jaroj ŝi ekregistris diskojn kaj kunlaboris kun famaj artistoj kiel Ketama, Miguel Ríos, Paco de Lucía, José Mercé, Enrique Morente kaj Manuel Lombo.

## Diskaro 
* Me duele, me duele (2001)
* La voz del agua (2007)
* Marina (2010)
* A mi tempo (2013)

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj ciganoj
Kategorio:Andaluzoj
Mayte Martín

**Mayte Martín** (Barcelono, Hispanio, 19a de aprilo 1965), spektakla nomo de **María Teresa Martín Cadierno**, nome hispana kantistino kaj komponistino de flamenko.

Ŝi registris sian unuan diskon *Muy frágil* en 1994 en kiu ŝi kombinis tradician flamenkon kun propraj temoj. Ŝi registris sian duan diskon, de bolero-j, kun la granda pianisto Tete Montoliu sub la titolo *Free boleros* en 1996, tiun saman jaron ŝi ricevis la Premion *Ciudad de Barcelona de Música*. En 2000 ŝi eldonis sian duan diskon de flamenko kiu havas titolon *Querencias*, baze sur la muzikan enhavon de la unua spektaklo kiun ŝi prezentis kun la dancistino Belén Maya, kun kiu ŝi prezentas spektaklojn kunlaborajn, formante kunlaboran artokompanion.

Ŝi kunlaboris kun multaj aliaj artistoj, kiel Manuel Alcántara, Omara Portuondo kaj aliaj.

## Diskaro 
* Muy frágil (1994)
* Free boleros (1996) kun Tete Montoliu
* Querencia (2000)
* Tiempo de amar (2002)
* De fuego y de agua (2008) kun Katia kaj Marielle Labèque
* Al cantar a Manuel (2009), pri poemoj de Manuel Alcántara
* Cosas de dos (2012)
* Tempo Rubato (2017)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Mayte Martín 
* Mayte Martín, cosas de ella y su público 
* Facebook oficiala de Mayte Martín

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj samseksemuloj
Antonio Molina

**Antonio MOLINA de Oses Castillo Hidalgo** (Malago, 9a de marto 1928-Madrido, 18a de marto 1992) estis hispana aktoro kaj kantisto de *kopla* kaj flamenko, patro de la familio Molina de famaj artistoj. Pro sia laŭta voĉo kaj neimitebla stilo, li ĝuis grandan popularecon estrantan nombrajn teatrajn spektaklojn, kaj protagonizis variajn filmojn en kiuj lia voĉa forto estas la ĉefa altiraĵo. Laŭlonge de sia tuta kariero li publikigis pli ol 30 albumojn kaj pli ol 1000 kantoj, el kiuj "Soy minero" (Mi estas ministo) estis lia plej granda sukceso.

Estas polemiko pri lia naskoloko, ĉar kelkaj indikas la malagan kvartalon Las Fatigas, dum oni indikas ankaŭ la municipon Totalán, provinco Malago, de kie devenis liaj antaŭuloj.

Li sukcesis registri sian unuan diskon ĉar en 1949 li prezentiĝis al konkurso de Radio España, en kiu li rezultis venkinto, kio ebligis, ke li registris kvar kantojn kun la diskeldonejo *La Voz de su Amo*, kiu dungis lin por tri jaroj.

En 1953 li estis protagonisto de la filmo "El pescador de coplas", en kiu ludis la rolon de juna maristo kiun entreprenisto dungas kaj portas al Madrido por klopodi sukceson en la etoso de flamenka kanto. En tiu filmo li kantis du pasodoblojn kiuj metis lin sur la pinto de la populareco, nome "Yo quiero ser mataor" kaj "Adiós a España", kiu iĝis la somerkanto en 1954. Krome, li iĝis la unua hispana artisto kiu kantis taŭrludejoj antaŭ pli ol 10 000 personoj.

Dum la 1960-aj jaroj li turneis tra Eŭropo, sukcese per spektakloj en kiuj aperis ankaŭ la flamenka gitaristo "Niño Ricardo", kiu faris soloajn interpretojn per sia gitaro.

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj aktoroj
José Menese

**José MENESES Scott** (La Puebla de Cazalla, Provinco Sevilo, 3a de decembro 1942-samloke, 29a de julio 2016) estis hispana kaj andaluza kantisto de flamenko.

Komence de la 1960-aj jaroj li estis prezentita en la madrida kultura etoso fare de la pentristo Francisco Moreno Galván, same devena de La Puebla de Cazalla. La rilato de Menese kun Moreno Galván estis longdaŭra, ĉar tiu verkis la plej parton de la vortumado de liaj postaj diskoj. La enhavo de tiu vortumado, kun profunda sociala senco kaj foje eĉ politika, havigis la malamikecon de la aŭtoritatoj de la frankisma diktaturo, sed tiu ne trovis precizan tialon en la vortumado de Moreno Galván por plenumi la cenzuron pri ili.

Spite ne esti cigano, José Menese uzis fortan voĉon kiu similas al grandaj ciganaj kantistoj, speciale Antonio Mairena. Menese estis ortodoksa kantisto kiu ĉiam respektis la klasikajn skemojn de flamenko, malakceptante plinovigojn kiel tiuj kiujn aliaj artistoj enkondukis en la kantostilo de fino de la 20a jarcento. Spite tion, li estis unu el unuaj artistoj de flamenko kiu metis tian kantostilon sur seriozaj scenejoj kiel Teatro Olympia de Parizo (1973 kaj 1974) aŭ eĉ la "Auditorio Nacional de Música de Madrid" (1991).

## Diskaro 
* 1963 - José Menese
* 1964 - Saetas
* 1964 - José Menese
* 1965 - José Menese
* 1965 - Cantes de José Menese
* 1967 - José Menese
* 1967 - Cantes flamencos básicos
* 1968 - Menese
* 1969 - La Mariana
* 1970 - Saetas de oro
* 1970 - Renuevos cantes viejos
* 1971 - Cuando llegará el momento
* 1971 - Romance de Juan García
* 1971 - Cantes para el hombre nuevo
* 1974 - Los que pisan la tierra
* 1975 - Theâtre de l'Olympia
* 1975 - Soleares del que nunca fue a Granada
* 1975 - Festival flamenco gitano, vol 2
* 1976 - La palabra
* 1978 - Andalucía 40 años
* 1981 - Mi cante a la esperanza
* 1982 - Ama todo cuanto vive
* 1985 - Cantes de ida y vuelta
* 1987 - Puerta Ronda
* 1993 - El viento solano
* 1994 - Arte flamenco
* 1995 - Recital Teatro Albéniz, 30 años de cante
* 1995 - En el Albéniz
* 1997 - El Flamenco Vive
* 1997 - A mi madre Remedios
* 2000 - A Francisco
* 2002 - La pureza del cante
* 2005 - A mis soledades voy, de mis soledades vengo

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj komunistoj
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Flamenko
Miguel de Molina

**Miguel Frías de Molina** (Malago, 10a de aprilo 1908-Bonaero, 4a de marto 1993), konata en la spektakla etoso kiel **Miguel de Molina**, estis hispana kantisto de "kopla" (popolkanto).

Li estis de malriĉa deveno kaj en la 1930-aj jaroj ekkantis en Madrido kaj Valencio. Post la venko de la faŝisma flanko en la Hispana Enlanda Milito, li estis fitraktita kaj torturita pro sia respublikema pasinteco kaj ĉar estis samseksemulo. Tial, en 1942 li ekziliĝis en Argentinon (kun portempaj restadoj en Meksiko kaj Usono). En tiu epoko li plue dediĉis sin al spektakloj kaj kantado (por kio li zorgis pri ĉiuj aspektoj, el propagando al vestaro).

La filmo *Las cosas del querer* — reĝisorita de Jaime Chávarri en 1989 en kiu stelulis Manuel Bandera, Ángela Molina kaj María Barranco — estas libera versio bazita sur sia vivo kaj rezultis biletvenda sukceso. En la 1990-aj jaroj oni faris duan version en Argentino. Laŭ la libro *Botín de guerra*, en kiu oni arigas tekstojn verkitajn de Miguel de Molina, la produktorado de la filmo ne pagis rajtojn por uzi — eĉ libere — sian personan historion.

Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Andaluzoj
Kategorio:Hispanaj samseksemuloj
Helmut Willke

**Helmut Willke** (naskita la 30-an de majo 1945 en Tailfingen - 15-an de januaro 2024) estis germana sociologo kiu studas la efikon de tutmondiĝo sur moderna socio. Li vortumis la esprimon *Atopia* por nomi socion, kiu ekzistas sen limoj, kun neniu nacia identeco. Nuntempe li estas profesoro en universitato *Zeppelin* en Friedrichshafen, Germanio.

Helmut Willke instruas planadon kaj decidan teorion ekde 1983 en la departemento de sociologio de universitato de Bielefeld kaj ŝtatan teorion kaj tutmondan regadon ekde 2002. Krome li ankaŭ akceptis profesorecojn en Vaŝingtono, Ĝenevo kaj Vieno.

Liaj ĉefaj areoj de intereso kaj praktikado estas sistemoj, teorio de ŝtata, tutmonda regado kaj konstruado de tutmonda reĝimo; organiza disvolviĝo, sistemaj dinamikoj kaj gvidado de sistemoj kaj scio pri administrado (enkonduko, instrumentoj kaj strategioj).

Li partoprenis la fakulajn kunvenojn de Instituto pri Sociaj Tendencoj "Familiaj Politikoj en Okcidentaj Landoj".

## Verkaĵoj (elekto) 
**Systemtheorie I. Eine Einführung in die Grundprobleme.* 7-a eldono, Stutgarto 2004 (UTB, do la serio *Uni-Taschenbücher*)
**Systemtheorie II: Interventionstheorie.* 3-a eldono, Stutgarto 1999 (UTB)
**Systemtheorie III: Steuerungstheorie.* 3-a eldono, Stutgarto 1995 (UTB)
**Ironie des Staates*, Frankfurto ĉe Majno 1992 (eldonejo Suhrkamp)
**Supervision des Staates*, Frankfurto 1997 (Suhrkamp)
*Systemisches Wissensmanagement* ("sistema mastrumo de scio"), Stutgarto 1998 (UTB)
**Atopia - Studien zur atopischen Gesellschaft*, Suhrkamp, 2001
**Dystopia*, Frankfurto 2002 (Suhrkamp)
**Heterotopia'', Frankfurto 2003 (Suhrkamp).

Kategorio:Germanaj sociologoj
Manolo Sanlúcar

**Manuel Muñoz Alcón** (Sanlúcar de Barrameda, Provinco Kadizo, Andaluzio, Hispanio, 21a de novembro 1943 - 27-a de aŭgusto 2022 (78-jara), en Jerez de la Frontera), plej bone konata kiel **Manolo SANLÚCAR**, estis hispana gitaristo de flamenko. Li estis konsiderita kiel unu de la gitaristoj plej gravaj de la nuntempo. Kun Paco de Lucía, Vicente Amigo, Tomatito kaj Serranito. li estis unu de la figuroj kiuj plej gvidis la evoluon de la flamenka gitaro ekde la lasta duono de la 20a jarcento ĝis la aktualo. La 27a de julio 2013, en koncerto en la Groto de Nerja, ene de ties 54a festivalo, Manolo Sanlúcar anoncis sian retiriĝon el scenejoj.

En 1972 okazis lia unua foriro al eksterlando, kaj li atingis la unuan premion de la Festivalo de Popolmuziko en Campione (Italio), en konkurenco kun aliaj dekses muzikistoj alilandaj. Li tiuepoke ricevis aliajn premiojn, el kio rezultis granda sukceso, famo kaj turneoj tra diversaj landoj kiel Usono, Kanado, Japanio, Germanio, Francio... En 1976 okazis grava koncerto fare de la artisto en la Reĝa Teatro de Madrido. Kaj samjare li organizis serion de kursoj de flamenka gitaro, patronitaj de la Internacia Universitato Menéndez Pelayo de Sevilo. La listo de premioj iĝis multnombra. Unu el plej popularaj sukcesoj estis lia peco "Caballo Negro" (Nigra ĉevalo).

## Diskaro 
* *Recital Flamenco* (1968)
* *Inspiraciones* (1970)
* *Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. I* (1971)
* *Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. II* (1971)
* *Mundo Y Formas De La Guitarra Flamenca Vol. III* (1972)
* *Sanlúcar* (1975)
* *Sentimiento* (1976)
* *Fantasía Para Guitarra Y Orquesta* (1977)
* *...Y Regresarte (Homenaje A Miguel Hernández)* (1978)
* *Manolo Sanlúcar En Japón* (1979)
* *Candela* (1980)
* *Azahares* (1981)
* *Al Viento* (1982)
* *Ven Y Sígueme* (1982)
* *Trebujena* (1984)
* *Testamento Andaluz* (1985)
* *Medea* (1987)
* *Tauromagia* (1988)
* *Solea* (1989)
* *Aljibe* (1992)
* *Locura De Brisa Y Trino* (2000)
* *La Voz Del Color* (2008)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Forumo de la oficiala retejo de Manolo Sanlúcar 
* Foro Flamenco 
* Flamenco-world.com. Revuo reta. Biografio, diskografio, audio, video
* Koncerto en la Festivalo Suma Flamenca. Teatros del Canal. Madrid. 9/06/2010.

Kategorio:Hispanaj gitaristoj
Kategorio:Andaluzoj
Starojická Lhota

**Starojická Lhota** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Starý Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km okcidente de Starý Jičín. En la jaro 2009 ĉi tie etis registritaj 124 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

**Starojická Lhota** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,49&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

2020 Starojická Lhota.jpg|Starojická Lhota (preĝejo)
Starojická Lhota, č. p. 24.jpg|Starojická Lhota
Starojická Lhota, západní část.jpg|Starojická Lhota
Starojická Lhota, č. p. 63.jpg|Starojická Lhota
2021 Starojická Lhota pomník 1945.jpg|Starojická Lhota (memoraĵo)

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Kategorio:Starý Jičín
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Dolejší Kunčice

**Dolejší Kunčice** (ĝis la jaro 1950 nur *Kunčice*, ) estas vilaĝo, apartenanta administrative al la urbo Fulnek en Ĉeĥio etendiĝanta en silezia flanko de moravia-silezia landa limo. Ĝi troviĝas proksimume 8&nbsp;km sudokcidente de Fulnek. Vivas ĉi tie  (). La municipo estas konsisto de natura parko Oderské vrchy. Pejzaĝo en ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo estas arbaroriĉa, montetriĉa, aperas ĉi tie ankaŭ malgrandaj rokformacioj. Tra la municipo trafluas rojo Husí potok, sur rando de la vilaĝo enfluas en ĝin rojo Červenka.

**Dolejší Kunčice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,2703&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1301. En la jaro 1964 la vilaĝo estis alligita al Vlkovice. Pli poste ĝi fariĝis loka parto de urbo Fulnek. En la 18-a jarcento estis meze de la municipo konstruita preĝejo de sankta Laŭrenco.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Dolejší Kunčice, č. p. 15.JPG|Dolejší Kunčice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Kategorio:Fulnek
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Vlčnov (Starý Jičín)

**Vlčnov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Starý Jičín. Ĝi troviĝas nordokcidente de Starý Jičín. En la jaro 2009 ĉi tie etis registritaj 159 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

Vlčnov situas en katastra teritorio **Vlčnov u Starého Jičína** kun areo 4,43&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Vlčnov (Starý Jičín), č. p. 7.jpg|Vlčnov
Vlčnov (Starý Jičín), pohled na hrad.jpg|Vlčnov, vido al burgo
Vlčnov (Starý Jičín), celkový pohled.jpg|Vlčnov, suma vido

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Kategorio:Starý Jičín
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Imre Rábai

**Imre Rábai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rábai Imre** estis hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Róth*.

Imre Rábai naskiĝis la  en Mezőkovácsháza, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Imre Rábai devenis el juda familio. Li frekventis judan bazlernejon en Szeged, poste  gimnazion, sed en 1944 li estis trudlaboristo komence en Hungario, poste en la nazia Germanio. Depost la 2-a mondmilito li hejmenvenis kaj maturiĝis. Iom poste li akiris diplomon en pedagogia altlernejo de Szeged en 1951. Post la diplomo li estis asistanto en la universitata instituto ĝis 1956, samtempe li plulernis laŭ koresponda lernado. Li akiris plian diplomon en 1954 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1956 li instruis en gimnazio en Pécs, poste en Budapeŝto, kie li gvidis klason pri matematiko. Inter 1965 kaj 1992 li estis lektoro en Teknikuniversitato de Budapeŝto, poste li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn inter 1967-2013. Li havis edzinon.

## Elektitaj artikoloj 
* *A trigonometrikus azonosságokról* (1958)
* *Koordináta-geometriai feladatok megoldása vektorok alkalmazásával* (1968)
* *Van-e megoldás? Hány megoldás van? I.* (1976)
* *Készítsünk egymásra épülő feladatokat!* (1987)

## Elektitaj libroj 
* *A kultúra világa  Matematika, fizika, kémia* (1964)
* *Eleget tudok-e matematikából?* (kunverkisto, 1971)
* *Elemi matematikai példatár 4.* (1979)
* *Készüljünk együtt matematikából* (1985)
* *Matematika érettségi, felvételi feladatok és megoldások* (1992)
* *Feladatok a matematika felvételi előkészítő tanfolyamhoz* (1998)
* *Felvételi és próbafelvételi feladatok 1999-2000* (2001)

## Elektitaj disĉiploj 
* Miklós Laczkovich
* László Lovász
* Péter Major

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva membiografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj