open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Municipo Bauska

La **distrikto > municipo Bauska** () estas distrikto en suda Latvio. La distrikto estis kreita en 2021 preskaŭ en la lastaj limoj de iama distrikto Bauska ('**, 1949-2009), per unuiĝo de ekzistantaj en 2009-2021 4 iamaj pli malgrandaj komunumoj: **' kaj '**. La centro de la distrikto situas en Bauska urbo.

Ĝiaj najbaraj distriktoj estas oriente distrikto Ogre kaj distrikto Aizkraukle, sude Litovio, norde distrikto Olaine kaj distrikto Ķekava, kaj okcidente distrikto Jelgava.

## Historio 
Komence de la 13-a jarcento, la nuna teritorio de distrikto Bauska apartenis al la Zemgalia malgrandaj ŝtatoj, ekde la 13-a jarcento ĝis 1561 ĝi estis posedaĵo de la Riga Ĉefepiskopejo kaj Livonia Ordeno en Livonio, kaj en 1562-1795 ĝi estis parto de Duklando Kuronio kaj Zemgalio. En 1796 ĝi estis inkludita en la rusa Kurlanda provinco.

## Geografio 
La distrikto situas en la orienta parto de la ebenaĵo de Zemgale (**'). Nordoriento estas la sudokcidenta rando de la Centra Latva deklivo (*Viduslatvijas nolaidenums*). La teritorio estas ĉefe plata, monteta en la ĉirkaŭaĵo de Skaistkalne kaj Taurkalne. Grundoj - ĉefe fekundaj gazonkarbonatgrundoj sur ŝtonaj argilaj substratoj, inkluzive de gazonpodzolaj, pli sablaj kaj sablaj argilaj podzolaj grundoj en la nordorienta parto de la distrikto. Mineraloj: dolomito (Mežotne, Gulbji), gipso (Skaistkalne), argilo (Mežotne), dolĉakva kalkoŝtono (Pellaju purvs), torfo (plej grandaj torfejoj - marĉoj Briģu purvs kaj Lādzēnu purvs). Arbaroj okupis 30 % de la teritorio de la tiama distrikto Bauska en 1980, la plej multaj el la arbaroj situas en la oriento kaj nordoriento de la distrikto (Taurkalne kaj Misa koniferoj).

Averaĝa temperaturo:  en januaro,  en julio. Precipitaĵo 500–650&nbsp;mm jare. La klimato estas iomete pli varma kaj seka ol la mezumo en Latvio.

Preskaŭ la tuta teritorio de la distrikto situas en la baseno Lielupe. Gravaj riveroj: Lielupe, ties kunfluo Mēmele kaj Mūsa, alfluantoj Iecava, Misa, Īslīce, Svitene. Ne estas grandaj lagoj en la distrikto.

## Loĝantaro 
Distrikto Bauska havas 41 755 loĝantojn (2021) kaj la denseco estas po 19,2 loĝantoj por kvadratkilometro.

## Administraj unuoj 
### Urboj (*pilsēta*) 
Bauskas pilsēta, Iecavas pilsēta.

### Paroĥoj (*pagasts*) 
Bārbeles pagasts, Brunavas pagasts, Ceraukstes pagasts, Codes pagasts, Dāviņu pagasts, Gailīšu pagasts, Iecavas pagasts, Īslīces pagasts, Kurmenes pagasts, Mežotnes pagasts, Rundāles pagasts, Skaistkalnes pagasts, Stelpes pagasts, Svitenes pagasts, Valles pagasts, Vecsaules pagasts, Vecumnieku pagasts, Viesturu pagasts.

## Galerio 

  Dosiero:Bauskas pils.JPG|Kastelo de Bauska.
  Dosiero:Bauska Schloss Rundale Innen Goldener Saal 3.JPG|En Rundāle palaco.
  Dosiero:Kaucmindes pils.jpg|Kaucminde grandbieno.
  Dosiero:Skaistkalne church - ainars brūvelis - Panoramio.jpg|Skaistkalne katolika preĝejo.
  Dosiero:Iecava village 03.JPG|Iecava kulturdomo.
  Dosiero:Bauskas rātsnams. Town hall of Bauska. December, 2011.jpg|Bauska urbodomo.
  Dosiero:Musa river bank at Bauska - Igors Jefimovs - Panoramio.jpg|Dolomito ĉe Mūsa riverbordo.
  Dosiero:Staņķu ezers no aizsprosta - panoramio.jpg|Lago Staņķu.

## Referencoj 
Bauska
110296 Luksoro

**110296 Luksoro** estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:5 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 2001 de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio *Desert Eagle* en Benson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ la urbo Luksoro en Alta Egiptio, ĉefurbo de la provinco Luksoro. Ofte kromnomita « plej granda muzeo sub libera ĉielo en la mondo » kun multenombraj ruinoj de templaj kompleksoj, monumentoj kaj tomboj, Luksoro estas tre proksima de la Valo de la Reĝoj kaj de la Valo de la Reĝinoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Kategorio:Malkovrita de William Kwong Yu Yeung
Vladimír Jukl (pastro)

**Vladimír JUKL** (naskiĝinta la  en Bratislavo, mortinta la  samloke) estis slovaka teologo, romkatolika pastro kaj ano de la malpermesita kaŝeklezio dum la komunismo reĝimo. Kune kun Silvester Krčméry li estris tiun eklezion (kun papa beno).

## Vivo 
Jukl partoprenis en 1944 la Slovakan nacian ribelon kontraŭ Wehrmacht. En 1947 li finstudis matematikon ĉe Universitato de Karolo en Prago. Kiel studento li anis ĉe grupo akademia sub la gvidado de patro Tomislav Kolakovič sub kies influo li organizis kun Krčméry katolikajn klerigajn kaj evangelizajn agadojn. En 1951 li arestitis pro tio kaj kondamnitis, post dek monatoj da priesplorado kun torturoj, je enkarceriĝo de 25 jaroj. Liberigo venis post 14 jaroj da izolita internigo jam en 1965; tuj poste, ŝokite pri la lamo de la katolika vivo kaj la pasiveco de multaj katolikoj, li denove kontaktis Silvester Krčméry fondonte en 1966 novan cirklon de la kaŝeklezio. En la 6.1.1971 li sekrete ordinitis sacerdoto kaj aktive pluformis strukturojn sekretajn ekleziajn en Slovakujo. Fino de la 1970-aj jaroj ili jam bone funkciis en la tuta lando. En la 1980-aj jaroj Jukl estis inter la moderigantoj de la movado pri laika apostolado. Li ankaŭ kunlaboris kun episkopo Ján Chryzostom Korec (kun kiu la kontaktoj pli maloftis en la 1990-aj jaroj pro ties malfermiteco je modernismo). En 1984 la gvidantaro de la kaŝeklezio aŭdacis elveni iel el la kaŝeco igante 10.000 junulojn ĉeesti pilgrimon en Šaštín-Stráže.

## Honoroj 
En 2009 li ricevis en Polujo la kavalirkrucon de la ordono por meritoj. En 2013 en lia patrujo oni aljuĝis al li, postmorte, la Štúr-ordeno de unua klaso.

## Vidu ankaŭ 
* Pacpastroj

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pri la agadoj de la kaŝeklezio
* Nekrologo
* Komento: "Slovenský generál vyznamenaný Poliakmi", 4.12.2009 (pri la ordenaljuĝo en Polujo kaj la nekapableco de Slovakujo mem honori siajn civitanojn)

Kategorio:Naskiĝintoj en 1925
Kategorio:Mortintoj en 2012
Kategorio:Slovakaj teologoj
Kategorio:Viktimoj de komunista teroro en Ĉeĥoslovakio
Kategorio:Slovakaj matematikistoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj
Furfurila merkaptano

**Furfurila merkaptano** aŭ **C5H6OS** estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la tioloj aŭ merkaptanoj. Ĝi estas tiokarbinola grupo ligita furanila grupo. Furfurila merkaptano estas senkolora likvaĵo sed iĝas flava dum longa aerekspozicio. Ĝi posedas fortan odoron je rostita kafo kaj amara gusto. Ĝi estas la ĉefa kunmetaĵo de rostita kafo.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **furfurila merkaptano** per interagado de **furfurila karbinolo** kun **tioureo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de *furfurila merkaptano* per interagado de *furfurila karbinolo* kun *sulfida acido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de **metila furfurila sulfido** per interagado de **furfurila merkaptano** kun **metanolo**:

## Vidu ankaŭ 
* Tioloj
* Metila merkaptano
* Etila merkaptano
* Propila merkaptano
* Izopropila merkaptano
* Butila merkaptano
* Benzeno merkaptano
* Krotila merkaptano
* Merkaptopurino

## Referencoj 
Kategorio:Tioloj
Vladimír Palko

**Vladimír PALKO** (naskiĝinta la  en Čunovo) estas slovaka matematikisto kaj politikisto. Inter 2002 kaj 2006 li estis ministro pri internaj aferoj de Slovakujo; ekde 2008 li prezidantas ĉe la partio *Konzervatívni demokrati Slovenska* (KDS).

## Vivo antaŭpolitikista 
Laŭ propraj asertoj lia familio estis averaĝe katolika.. En 1977 li ekkonfliktis kun la komunisma reĝimo de Ĉeĥoslovakujo. Poste li ekkonis katolikajn disidentojn kiel la advokaton Ján Čarnogurský, la naturscienciston František Mikloško kaj la politikan gvidanton de la ĉeĥoslovakujan sekretan romkatolikan eklezion, lian episkopan moŝton Ján Chryzostom Korec; krome Silvester Krčméry kaj Vladimír Jukl kiu multajn jarojn pasigis enprizone pro kaŝaj katolikaj agadoj.

Post studofino en 1981 pri matematiko ĉe Bratislava universitato le ne rajtis instruisti pro siaj kristanaj konvinkoj.

## Engaĝiĝo politika 
Jam en la 25.3.1988 Palko partoprenis la unuan grandan opozician eventon en la tiama Orienta Bloko, la kandelomanifestacion en Bratislavo. Post 1989 li eniris la partion *Kresťanskodemokratické hnutie* (KDH) kaj iĝis ties vicestro en 1996. Intertempe li fariĝis doktoro pri natursciencoj. Tri fojojn li elektitis deputito de la Parlamento de Slovakujo.

Inter la 16.10.2002 kaj la 8.2.2006 Palko estis ministro pri internaj aferoj en la dua kabineto de Mikuláš Dzurinda. Lin posteulis Martin Pado.

En 2008 li forlasis kune kun siaj samfrakcianoj František Mikloško, Pavol Minárik kaj Rudolf Bauer KDH-partion pro imputitaj tro socialdemokratiaj tendencoj sub la partiestrado de Pavol Hrušovský. En la 12.3.2008 li fondis la partion *Konzervatívni demokrati Slovenska* (KDS) kiun li ekde tiam estris.

## Sintenoj 
Palko havas konservemajn-katolikajn poziciojn kaj centprocente jesas la katolikajn doktrinojn pri moralo. En 2012 li publikigis sian furoran libron *Levy prichádzajú* en kiu li treege kritikas nun okazantan antropologian revolucion en Eŭropo baziĝantan (laŭ li) sur la ideoj de la itala marksismulo Antonio Gramsci. Estas laŭ li celo tute ŝanĝi la socialmoralon en Eŭropo kaj Norda Ameriko.

Aktuale Palko docentas ĉe la fakultato pri informadiko ĉe la privata Paneŭropa Altlernejo en la slovakuja ĉefurbo ĉefredaktistante ĉe la katolika kvaronjara gazeto "Impulz".

## Referencoj 
## Literaturo 
* *Boj o moc a tajná služba*, Prešov 2004, ISBN 80-7165-438-8
* *Levy prichádzajú: prečo Európa a Amerika smerujú k novej tyranii*, Prešov 2012, ISBN 978-80-7165-870-2; dua eldono Bratislavo 2019, ISBN 978-80-89994-15-1
** (germana traduko) *Die Löwen kommen – Warum Europa und Amerika auf eine neue Tyrannei zusteuern*, fe-medienverlags GmbH, Kißlegg 2014, ISBN 978-3-863-57072-9
* *Diskrétna matematika pre informatikov*, Bratislava 2017, ISBN 978-80-89743-24-7
* (kun Karol Sudor): *Šiel som až na hranu: Liberál spovedá konzervatívca*, Bratislava 2019, ISBN 978-80-99925-10-7

Kategorio:Slovakaj politikistoj
Kategorio:Slovakaj matematikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1957
Kategorio:Katolikaj politikistoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Slovakaj verkistoj
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj
Banksia

[dekstra|eta|*Banksia baxteri*, specio uzata en florkomercado, kultivata ĉe Colac, [Viktorio (Aŭstralio)|Viktorio.]]
***Banksia*** estas genro de ĉirkaŭ 170 specioj en la plantofamilio Proteacoj (*Proteaceae*). Tiuj aŭstraliaj naturaj florplantoj kaj popularaj ĝardenplantoj estas facile agnoskitaj pro siaj karakteraj florspikoj kaj fruktohavaj "strobiloj" kaj ŝosoj. La specioj de la genro *Banksia*, tio estas banksioj, gamas laŭ grando el arbustoj ĝis arboj de ĝis 30 metrojn altaj. Ili troviĝas en ampleksa vario de pejzaĝoj: sklerofila arbaro, (foje) pluvarbaro, arbustaro kaj kelkaj pli aridaj pejzaĝoj, sed ne en la dezertoj de Aŭstralio.

Fortaj produktantoj de nektaro, banksioj estas grava parto de la manĝoĉeno en la aŭstralia arbustaro. Ili estas grava manĝofonto por ĉiuj specoj de nektarmanĝantaj animaloj, kiel birdoj, vespertoj, ratoj, posumoj, senpikilaj abeloj kaj estas ankaŭ gastejo por senvertebruloj. Krome, ili estas de ekonomia gravo por la aŭstraliaj sektoroj de plantidejoj kaj florkomercado. Tamen, tiuj plantoj estas minacataj de nombraj procezoj kiel senarbarigo, oftaj incendioj kaj malsanoj, kaj nombraj specioj estas raraj kaj endanĝeritaj.

## Bibliografio 
* Boland, D. J.; et al. (1984). Forest Trees of Australia (Fourth edition revised and enlarged). CSIRO Publishing, Collingwood, Victoria, Australia. ISBN 978-0-643-05423-3. OCLC 30628509..
* Collins, Kevin; Collins, Kathy; George, A. S. (2008). Banksias. Melbourne: Bloomings Books Pty Ltd. ISBN 978-1-876473-68-6.
* George, A. S. (1981). "The Genus Banksia". Nuytsia. 3 (3): 239–473.
* George, A. S. (1993). The Banksia Book. Kangaroo Press. ISBN 978-0-864-17143-6.
* George, A. S. (1999). "Banksia". In Wilson, Annette (ed.). Flora of Australia: Volume 17B: Proteaceae 3: Hakea to Dryandra. CSIRO Publishing / Australian Biological Resources Study. pp. 175–251. ISBN 978-0-643-06454-6.
* Harden, Gwen (2002). "Banksia". In Harden, Gwen (ed.). Flora of New South Wales: Volume 2 (Revised ed.). New South Wales University Press, Kensington. pp. 82–86. ISBN 978-0-86840-156-0.
* Taylor, Anne; Hopper, Stephen (1988). The Banksia Atlas (Australian Flora and Fauna Series Number 8). Canberra: Australian Government Publishing Service. ISBN 0-644-07124-9.
* Thiele, K; Ladiges, PY (1996). "A cladistic analysis of Banksia (Proteaceae)". Australian Systematic Botany. 9 (5): 661–733. doi:10.1071/SB9960661.
* Wrigley, John; Fagg, Murray (1991). Banksias, Waratahs and Grevilleas. Sydney, New South Wales: Angus & Robertson. ISBN 978-0-207-17277-9.

## Eksteraj ligiloj 
* The Banksia Page de ASGAP
* Banksia Study Group de ASGAP
* Banksia Farm, Private collection of all Banksia Species, Mount Barker, Western Australia

Kategorio:Proteacoj
Kukurbo (apartigilo)

**Kukurbo** povas signifi:
* Kukurbo (latine: Cucurbita) estas genro de herbecaj plantoj de la familio de kukurboj kaj la nomoj de kelkaj specioj de ĉi tiu genro:
** *Cucurbita pepo* (pepokukurbo) aŭ kukurbeto/legomkukurbo (france *courgette*, itale *zucchini*) 
** *cucurbita foetidissima,* malbonodora kukurbo, ankaŭ konata kiel sovaĝa kukurbo
** giganta kukurbo aŭ grandfrukta kukurbo;
** *cucurbita palmata*
** moska kukurbo;
** *cucurbita ficifolia aŭ* figfolia kukurbo aŭ figfolia melono
** *cucurbita digitata* aŭ *fingra kukurbo*
* Lagenario () - kelkaj subspecioj de plantoj de la genro *lagenaria* de la familio de kukurboj.
* Serpentoharkukurbo ( ) estas plantospecio de la genro *Trichosanthes* de la familio de kukurboj.
* Vakskukurbo ( ) estas plantospecio de la genro *benincasa* de la familio kukurboj.
* Kukurbo *(cucurbita, angle Pumpin): cucurbita maxima*, c*ucurbita pepo* aŭ c*ucurbita moschata,* rilatas al tri specioj ene de la kukurboplanta familio kaj la nomo de ĉi tiuj specioj estas kutime rondaj aŭ longformaj kaj oranĝkoloraj. Se la fruktoj estas verdaj kaj oblongaj, ili estas nomataj kukurbo. La specio venas el Ameriko.

## Vidu ankaŭ 
* Kukurbaloj
* Kukurbacoj

Kategorio:Kukurbacoj
Čučer-Sandevo

**Čučer-Sandevo** (makedona Чучер-Сандево) estas vilaĝo situanta en la regiono Skopjo de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Čučer-Sandevo. En 2002 loĝis ĉi tie 299 loĝantoj.
## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas sur la suda rando de Čučer-Sandevo.

Ĝi kuŝas inter la rivero Lepenec en la okcidento kaj la rivero Banjanska Reka en la oriento. La alteco estas ĉirkaŭ 300 - 650 m.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 12 km².

Ĉe la okcidenta rando de la vilaĝo pasas la ĉefŝoseo A4/E 65, kiu kondukas de Skopjo norde al la kosova urbo Kaçanik. Fervoja linio kuras paralela al ĝi.

La distanco al la centro de Skopjo estas proksimume 12 km.
### Loĝantaro, ekonomio 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 299 homoj.
Ekzistis 117 makedonoj (39,1 %), 180 serboj 60 %) kaj aliaj.

Esence, ĉiuj loĝantoj estas ortodoksaj.

Nuntempe preskaŭ la tuta loĝantaro laboras en la urbo Skopjo.
## Referenco 
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
## Pluaj fotoj 

Чучер-Сандево во Општина Чучер-Сандево.svg|eta|Loko de Čučer-Sandevo en la municipo
Манастир „Св. Никита“.jpg|eta|Čučer-Sandevo -  Monaĥejo "Skt. Nikita "
Општинска зграда на Чучер-Сандево.jpg|eta|Čučer-Sandevo - oficejo de la municipo
Црква „Св. Троица“ - Чучер 2.jpg|eta|Čučer-Sandevo - Preĝejo de la Sankta Trinity
Поглед на Чучер-Сандево.jpg|eta|Vido de la vilaĝo Čučer-Sandevo

Kategorio:Loĝlokoj de Nord-Makedonio
Pacifika alciono

**Pacifika alciono** aŭ **Pacifika arbalciono** (*Todiramphus sacer*, el kio sankta todiramfo) estas mezgranda alcedo kiu apartenas al la subfamilio Halcionenoj (*Halcyoninae*), nome veraj alcedoj aŭ Halcionedoj. Ĝi havas ampleksan teritorion tra la insuloj de Suda Pacifiko. Ĝi estis iam konsiderata subspecio de la koluma arbalciono (*Todirhamphus chloris*).

## Priskribo 
Ĝi havas varion de birdokantoj kiuj varias geografie. La plej tipa alvoko estas laŭta, akra kaj metala kaj estas ripetita kelkajn fojojn.

## Distribuado kaj habitato 
Ĝi troviĝas ĉefe en marbordaj areoj, aparte en mangrovaj marĉoj. Ĝi loĝas ankaŭ ĉe farmoj, malferma arbaro, herbejoj kaj ĝardenoj. Ĝi estas kutime vidita pli interne ol la Blankakola arbalciono, kun kiu ĝi estis iam konsiderata samspecia, kun teritorioj en arbaraj aŭ en montaraj areoj. Birdoj ofte ripozas rimarkinde sur kabloj, rokoj aŭ nudaj branĉoj.

En la insuloj de Pacifiko ĝi estas kutime ofta en vario de marbordaj kaj internaj habitatoj kun variaj subspecioj en Salomonoj, Vanuatu, Fiĝioj, Tonga, kaj Usona Samoo.

### Listo de subspecioj 
Estas nombraj subspecioj.
;Salomonoj
* *T. s. pavuvu* (Mayr, 1935) – Pavuvu
* *T. s. mala* (Mayr, 1935) – Malaita
* *T. s. solomonis* (E. P. Ramsay, 1882) – Makira kaj apudaj insuloj
* *T. s. sororum* (I. C. J. Galbraith & E. H. Galbraith, 1962) – Malaupaina kaj Malaulalo
* *T. s. amoenus* (Mayr, 1931) – Rennell kaj Bellona
* *T. s. ornatus* (Mayr, 1931) – Nendo kaj Tinakula
* *T. s. brachyurus* (Mayr, 1931) – Reef
* *T. s. vicina* (Mayr, 1931) – Duff
* *T. s. utupuae* (Mayr, 1931) – Utupua
* *T. s. melanodera* (Mayr, 1931) – Vanikoro

;Vanuatu
* *T. s. torresianus* (Mayr, 1931) – Hiw kaj Lo
* *T. s. santoensis* (Mayr, 1931) – Banks-insularo suden al Espiritu Santo kaj Malo
* *T. s. juliae* (Heine, 1860) – Aoba kaj Maewo suden ĝis Efate
* *T. s. erromangae* (Mayr, 1938) – Erromango kaj Anatom
* *T. s. tannensis* (Sharpe, 1892) – Tanna

;Fiĝioj
* *T. s. vitiensis* (Peale, 1848) – Vanua Levu, Taveuni, Viti Levu, Koro, Ovalau kaj Gau
* *T. s. marinus* (Mayr, 1941) – Lau Insularo
* *T. s. eximius* (Mayr, 1941) – Kadavu

#### Polinezio 
* *T. s. regina* (Mayr, 1941) – Futuno
* *T. s. pealei* (Finsch & Hartlaub, 1867) – Tutuila
* *T. s. manuae* (Mayr, 1941) – Ofu-Olosega kaj Tau
* *T. s. sacer* (J. F. Gmelin, 1788) – centra kaj suda Tonga. Gmelin origine nomis ĝin *Alcedo sacra*. Ĝi estis supozite adorata de lokanoj, kiel sankta arbalciono.

## Referencoj
## Literaturo 
* Heinrich L. Bregulla (1992) *Birds of Vanuatu*, Anthony Nelson, Oswestry, England.
* C Hilary Fry, Kathie Fry & Alan Harris (1992) *Kingfishers, Bee-eaters & Rollers*, Christopher Helm (Publishers) Ltd., London.
* Craig Robson (2002) *A Field Guide to the Birds of South-East Asia*, New Holland Publishers (UK) Ltd.
* 

Kategorio:Alcededoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kardinala mizomelo

La **kardinala mizomelo** (*Myzomela cardinalis*) estas specio de birdoj en la mielmanĝula familio de Melifagedoj, nome *Meliphagidae*. Ĝi ricevis la nomon de kardinalo pro la skarlata koloro de la masklo. Ĝi estas trovebla en Usona Samoo, Nov-Kaledonio, Samoo, Salomonoj, kaj Vanuatuo, same kiel ĉe kelkaj insuloj en Mikronezio kiel Yap. Ties natura habitato estas Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj kaj tropikaj kaj subtropikaj mangrovarbaroj. Ĝi venas kutime al areoj kun floroj, kiel ĝardenoj. Ĝi estas malgranda, aktiva birdo, kiu estas ĉirkaŭ 13&nbsp;cm longa el beko ĝis vosto.

maldekstra|eta|Beitrag zur fauna Centralpolynesiens. Ornithologie der Viti-, Samoa- und Tonga-inselnPl7|alt=Beitrag zur fauna Centralpolynesiens. Ornithologie der Viti-, Samoa- und Tonga-inselnPl7.jpg
Maskloj estas ruĝnigraj (ruĝaj kapoj kaj dorsoj kaj nigraj flugiloj kaj okulstrio), dum inoj estas grizec-olivecaj, foje kun ruĝa kapo aŭ krono. Ties longa, kurba beko estas speciale adaptita al atingo de nektaro ene de floroj. La populacioj de Kardinala mizomelo malaltiĝis el la insulo Guamo ekde la invado de la bruna arboserpento (*Boiga irregularis*).

## Subspecioj 
* *Myzomela cardinalis cardinalis*
* *Myzomela cardinalis lifuensis*
* *Myzomela cardinalis nigriventris*
* *Myzomela cardinalis pulcherrima*
* *Myzomela cardinalis sanfordi*
* *Myzomela cardinalis santaecrucis*
* *Myzomela cardinalis tenuis*
* *Myzomela cardinalis tucopiae*

## Notoj 
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Nov-Kaledonio
Cistamino

**Cistamino** aŭ **C4H14N2S2** estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkciaj grupoj de la dusulfidoj. Cistamino estas blanka oleeca likvaĵo kiu malkomponiĝas per bolado. Cistamino estas toksa per englutado, inhalado aŭ kontakto. Ĝi estigas per senkarboksiligo de la cistino. Cistamino uzatas kiel potenca radioprotektiva agento kaj kiel medikamento ĝi uzatas en la traktado de la **Malsano de Huntington**, Malsano de Alzheimer, hepataj damaĝoj pro karbona kvarklorido kaj inhibado pro serpoĉela anemio.

## Reakcioj 
### Reakcio 3 
* Preparado de **cistamino** per oksidado de la cisteamino:

### Reakcio 2 
* Preparado de **cistamino** per senkarboksiligo de la cistino:

### Reakcio 3 
* Preparado de **cisteamina klorido** per interagado de **cistamino** kun **klorida acido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de *cisteamina bitartrato* per interagado de *cistamino* kun *tartrata acido*:

## Vidu ankaŭ 
* Cisteamino
* Cistino
* Cisteino

## Referencoj
Mírová

:*Eble vi serĉas: Mírová pod Kozákovem.*

**Mírová** () estas municipo de Ĉeĥio, en Regiono Karlovy Vary, en distrikto Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1437.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo el la dua duono de la 19-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Mírová Obecní úřad (1).jpg|Municipa ofico Mírová
Mírová vila v obci (1).jpg|Vilao en Mírová

Kategorio:Municipoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Minado de kaolino en Ĉeĥio
Ripoza kadro

En speciala relativeco, la **ripoza stato** de partiklo estas la koordinatsistemo (referenckadro) en kiu la partiklo estas en ripozo.

Kategorio:Speciala relativeco
Metroo de Roterdamo

La **Metroo de Roterdamo** () estas metroreto kaj publika transport-sistemo en la Metropola Regiono Roterdamo Hago. La metroo funkcias en la urboj Roterdamo, Rhoon, Poortugaal, Hoogvliet, Spijkenisse, Capelle aan den IJssel, Schiedam, Vlaardingen, Maassluis kaj Hoek van Holland. Ĝi estas la plej malnova kaj plej granda metroreto en Nederlando. La metroreto transportas ĉirkaŭ  pasaĝerojn ĉiutage. La transportisto estas Rotterdamse Electrische Tram (RET).

La unua linio estis malfermita la  fare de Princino Beatrix kaj Princo Claus. Ekde tiam, la metroreto kreskis al 5 linioj kun totala longeco de 101 kilometroj, el kiuj  estas subteraj kaj  estas realigitaj kiel rapidtramoj. Estas 70 haltejoj.

## Mapo 
## Linioj 
## Metrostacioj 
## Veturanta materialo 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de Roterdamaj metrostacioj
* Linio A (metroo de Roterdamo)
* Linio B (metroo de Roterdamo)
* Linio C (metroo de Roterdamo)
* Linio D (metroo de Roterdamo)
* Linio E (metroo de Roterdamo)
* RET (Roterdamo)
* RandstadRail
* Roterdamo
* Tramtransporto en Roterdamo
* Metroo de Amsterdamo
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RET)
* UrbanRail.Net Rotterdam Metro
Damice

**Damice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Krásný Les en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Krásný Les. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 23 adresoj.

**Damice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,04&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
En la orientan terangulon de la katastra teritorio Damice trafas naturmemorindaĵo Hornohradský potok kaj nacia naturmemorindaĵo Nebesa. La deklivoj de la valo de Ohře sude de la vilaĝo estas protektataj kiel naturmemorindaĵo Špičák u&nbsp;Vojkovic.

## Pluaj fotoj 

Damice (2).jpg|Damice
Damice (3).jpg|Damice
Damice (4).jpg|Damice

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Kategorio:Krásný Les (distrikto Karlovy Vary)
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kukbakisto

alternative=Kukbakisto en Usono|eta|Kukbakisto en Usono
**Kukbakisto** (, ) foje nomata pasteĉisto aŭ sukeraĵisto estas metiisto aŭ laboristo specialigita en la bakado kaj ornamado de produktoj laŭ difinita recepto: pasteĉojn, sukeraĵojn, kuketojn, pastojn, tortojn, desertojn, glaciaĵojn, pralinojn, marcipano, ĉokolado,... Kukbakistoj povas labori en privata kukbakejo eventuale kun rilata sukeraĵejo, en butiko, industria bakejo, en grandaj hoteloj, bistrooj, restoraciij kaj kelkaj kafejoj. alternative=Pâtisier (france) aŭ Konditor (germane)|eta|Kukbakisto en Francio |327x327ra
En pli grandaj kuirejoj, la bakisto povas havi plurajn laborantajn, ĉiu respondeca por certaj specoj de bakaĵoj:

* bakisto: respondeca pri pano, kukoj kaj matenmanĝaj kukaĵoj
* sukeraĵisto (): respondeca pri bombonoj kaj aliaj dolĉaĵoj
* dekoraciisto: respondeca pri la ornamado de kukbakaĵoj
* glaciaĵisto: respondeca pri malvarmaj kaj frostaj desertoj

## Kukbakaĵoj 
* Fabrikado kaj prilaborado de
** pastoj kiel foliigita pasto, gistopasto, murbo, pasteĉo, *croissant* (franca korna bulko).
** Masoj kiel spongkuko, *Wiener Masse*, meringo, sablomaso, *Hippengebäck*.
** Tortoj kaj kukoj kiel Sacher-torto, fruktokukoj, marmoraj kukoj, torto de Linz, nigra-arbara ĉerizkuko , fromaĝkuko, svisaj bulkoj (de: *Biskuiktrollen*), strudelo.
* Preparado kaj servado de
** alternative=Rusa kukbakisto|eta|327x327ra|Rusa kukbakistoMalvarmaj desertoj kiel buterkremo, ŝaŭmaĵo, ĵeleo, fruktopladoj, kazeo-pladoj, dolĉaj saŭcoj, *crème ganache* kaj pralinoj.
** Varmaj desertoj kiel omletoj, benkoj, patkukoj, pankukoj, blinz (hebree: חֲבִיתִית), pudingoj, sufleo, varmaj dolĉaj saŭcoj.
** Glaciaj pladoj faritaj el glaciaĵo: mola glaciaĵo, glaciaĵa torto, *bastani* (irana glaciaĵo), ŝorbeto, duonfrostigitaj manĝaĵoj (it: *semifreddo*) aŭ glaciaĵo inuita.

## Laborilaro 
Plejparto de la laboro estas farita mane uzante specialajn ilojn, igante la profesion de kukisto en arton.

La materialaj la plej uzitaj en kukbakejo estas la ŝaŭmigilo, la postskrapilo, ilaro el rustorezista ŝtalo (inox) kaj laminatado. Por certigi bonan higienon, specialaj laborvestoj estas uzataj, kiuj inkluzivas antaŭtukon.

## Edukado 
En diversaj landoj kukbakisto estas specialiĝo de la baza profesio kuirist(in)o. En la pasinteco metilernado estis la plej ofta speco de edukad. La salajro ankaŭ varias laŭ edukado, sperto, loko kaj taskoj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Friberg, Bo (1996). The Professional Pastry Chef (3a eld.). New York: Van Nostrand Reinhold. ISBN 0-442-01597-6.

## Vidu ankaŭ 
* Bakisto
* Sukeraĵejo

Kategorio:Bakado
Kategorio:Kuirarto
András Sinkovits-Vitay

**András Sinkovits-Vitay** [andrAŝ ŝinkoviĉ-vitai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sinkovits-Vitay András** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia origina nomo estis *András Sinkovits,* lia nomvarianto estis *András Vitay,* lia patro estis Imre Sinkovits. lia patrino Katalin Gombos.
eta|
András Sinkovits naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
András Sinkovits-Vitay akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1976. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. En la sekva lerneja jaro li studis en Max-Reinhardt-seminario kaj praktikadis en Teatro ĉe la Vieno. Hejmenveninta li aliĝis al Teatro Petőfi (Veszprém). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Nacia Teatro (Pécs) (1980), Teatro de Nyíregyháza (1981-1984), Teatro József Attila (1984-1988). Li akiris plian teatroteorian diplomon en la altlernejo en 1988. Ekde 1990 li estas liberprofesia aktoro, sed ankaŭ pli frue li havis ofte filmajn rolojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Orsino
** Makbeto - Macduff
** *Multa Bruo pri Nenio* - Benedetto
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - vira titolrolo
* Imre Madách: *Mózes* - la juna Moseo
* Bertolt Brecht–Kurt Weill: *Trigroŝa opero* - Filch
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Schwartz
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - Baracs
* Antoine de Saint-Exupéry: La Eta Princo - kantanta parolisto

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* ''Petőfi '73* (1972) – titolrolo
* *Honfoglalás* (1996)
* *A ház emlékei* (2002)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Sean Bean, Laurence Fishburne, Jeff Goldblum, Hugh Jackman

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *A gonosztevő* (1974)
* *Mint oldott kéve* (1983) - princo Wildenburg
* *Szent Gellért legendája* (1994) - princo Imre
* *Kisváros'' (serio, 1995, 2001) - Tibor Gyimesi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* roloj

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=u6DQqhVQqhE

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Linio A (metroo de Roterdamo)

**Linio A** estas metrolinio de la metroo de Roterdamo. La linio iras de la metrostacio  en kvartalo Ommoord al la metrostacio . Ekster pinthoro, linio A ne iras preter stacion . Ĝis ĉiu metrolinio ricevis sian propran leteron la , la linio estis parto de Calandlijn. La linio plejparte sekvas la saman itineron kiel , post stacio  ambaŭ linioj disflankiĝas. La pli longa linio B ligas la metrostaciojn  kaj  kaj la pli mallonga linio A sur la pli trafikata meza parto de ĉi tiu itinero la metrostaciojn Vlaardingen West kaj Binnenhof.

La linio estas funkciigata kiel rapidtramo inter stacio  kaj finstacio Binnenhof.

## Mapo 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Roterdamo
* Linio B (metroo de Roterdamo)
* Linio C (metroo de Roterdamo)
* Linio D (metroo de Roterdamo)
* Linio E (metroo de Roterdamo)
* Listo de Roterdamaj metrostacioj

## Eksteraj ligiloj 
*  (RET)

Kategorio:Metroo de Roterdamo
Záhoří (Verušičky)

**Záhoří** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Verušičky en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Verušičky. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 5 adresoj.

Záhoří situas en katastra teritorio **Záhoří u Verušiček** kun areo 1,82&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* En la vilaĝplaco situis mariana kapelo el la dua duono de la 19-a jarcento. Ĝi estis detruita post la jaro 1963.
* Signifaj estis ankaŭ domoj n-ro 11 kaj 13 kun trabfakaj etaĝoj

## Pluaj fotoj 

Záhoří 2016-08-19 1.jpg|Forlasita bieneto n-ro 20
Záhoří 2016-08-19 2.jpg|Domoj super la fiŝlago
Záhoří 2016-08-19 3.jpg|Domoj en la nordorienta parto de la domaro
Záhoří u Verušiček (8490).jpg|Domoj en Záhoří
Záhoří u Verušiček (8492).jpg|Domo en Záhoří

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Kategorio:Verušičky
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Tibor Sipeki

**Tibor Sipeki** [ŝipeki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sipeki Tibor** estas hungara aktoro, operetkantisto.
eta|
Tibor Sipeki naskiĝis la  en Kőszeg.

## Biografio 
Tibor Sipeki akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1970. Lia ĉefinstruisto estis Zoltán Várkonyi. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs). Inter 1971-1973 li ludis en Teatro Kisfaludy, inter 1973-1985 en porinfana teatro en Budapeŝto, pli poste li revenis al Pécs. Ekde 1989 li apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto). Li ofte kantis operetojn kaj hungarajn popolkantojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Demetrius
** Kiel Plaĉas al Vi - Malvolio
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Ferapont
* Mór Jókai: Az aranyember - Tódor Krisztyán
* István Örkény: *Macskajáték* kelnero
* Imre Kálmán:
** *Bajadér* - Radjami
** *Cirkuszhercegnő* - Mister X
* Ferenc Lehár:
** *A mosoly országa* - Su Ĉong
** *A víg özvegy* - Camille de Rosillon
** *Cigányszerelem* - Gergely Bolányi

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* Lumaj ventoj (1969)
* La atestanto (1969) - policano
* *Ebéd* (televida filmo, 1978)
* *Császárok* (televida filmo, 1983) - Tamás

## Fontoj 
* https://port.hu/adatlap/szemely/sipeki-tibor/person-245781
* http://magyarnotakcsardasok.network.hu/kepek/enekes_ferfi__a__zs/sipeki_tibor_1947___ 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Linio E (metroo de Roterdamo)

**Linio E** estas metrolinio de la metroo de Roterdamo kaj ankaŭ parto de RandstadRail. La linio iras de stacio  al stacio  en Rotterdam-Zuid kaj estas funkciigata fare de .

La linio inter  kaj Slinge antaŭe estis konata kiel la Erasmuslijn, kiu ankaŭ inkludis la metrolinion inter  en Spijkenisse kaj stacio Rotterdam Centraal; ekde la  la nomo Erasmuslijn ne plu estas uzata kaj la metrolinioj estas indikitaj per literoj kaj koloroj.

## Mapo 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Roterdamo
* Linio A (metroo de Roterdamo)
* Linio B (metroo de Roterdamo)
* Linio C (metroo de Roterdamo)
* Linio D (metroo de Roterdamo)
* Listo de Roterdamaj metrostacioj
* RandstadRail

## Eksteraj ligiloj 
*  (RET)

Kategorio:Metroo de Roterdamo
Otročín

**Otročín** () estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Karlovy Vary, en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1233.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Otročín**
* Brť
* Měchov
* Poseč
* Tisová

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mikaelo ĉefanĝelo
* Statuaro de sankta Familio
* Kruco antaŭ domo n-ro 32
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Otročín, Czech Republic - panoramio (24).jpg|Otročín
Landek-2011-08-27-SousosiSvateRodiny.jpg|Statuaro de sankta Familio
Kříž u cesty západně od Otročína (Q104979838).jpg|Kruco ĉe vojo okcidente de Otročín


Kategorio:Municipoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
László Vadnay

**László Vadnay** [lAslO vadnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vadnay László** estis hungara scenaristo, kabaredisto. Lia origina familia nomo estis *Wolff*, lia familia nomvarianto estis *Vadnai*.

László Vadnay naskiĝis la  en Kerepes, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Vadnay devenis el juda familio. Li estis ĵurnalisto en la fruaj 1920-aj jaroj, baldaŭ kabaredisto en Budapeŝto. Lia ĉefverko estis kabareda serio "Hacsek és Sajó" [haĉek Eŝ ŝajO]. Ekde 1927 li estis scenaristo. En 1938 li rifuĝis al Usono pro la komenciĝinta naziismo. Li hejmenvizitis trifoje: 1948, 1960 kaj 1967. En la lasta vizito li mortis en Budapeŝto. Li edziĝis en 1932.

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Kati katonája* (1927)
* Sonĝoaŭto (kunaŭtoro, 1934)
* *Egy frakk története* (1942, ĉefrolanto Gregory Peck)
* *A nagy gyémántrablás* (1953)
* *A bizsu* (1966, ĉefrolanto Marlene Dietrich)
* *Jó firma* (1976)

## Liaj teatraĵoj 
* *Tisztelt ház* (kunaŭtoro, 1934)
* *Nápolyi kaland* (kunaŭtoro, 1934)

## Liaj libroj (elekto) 
* *Hacsek és Sajó összegyűjtött legjobb mókái* (1933)
* *Előkészületek téli háborúra. Emlékirat* (memoraĵoj, 1943)
* *Vadnay László leghíresebb Hacsek és Sajó párbeszédei* (1959)
* *Hacsek és Sajó összegyűjtött legjobb mókái* (1990)
* *Hacsek és Sajó összegyűjtött legjobb mókái. Válogatott kabarétréfák* (2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj kabaredistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj antaŭ la naziismo
Kategorio:Budapeŝtanoj
Brť

:*Estas ankaŭ Brtí.*

**Brť** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Otročín en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km norde de Otročín. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Brť** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,87&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1380.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Brť 1.jpg|Brť
Brť podled z dálky od jihu červen 2023.jpg|Vido al Brť de malproksime

Kategorio:Otročín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Poryte-Jabłoń

**Poryte-Jabłoń** - vilaĝo en Pollando situanta en Podlaĥia provinco, Distrikto Zambrów, Komunumo Zambrów ĉe la pitoreska meandra rivero Jabłonka.

La fideluloj de la Romkatolika Eklezio apartenas al la paroĥo de Sankta Spirito en Zambrów.

En la vilaĝo situas i.a. mezepoka fortikaĵo kastro (11-13-aj jarcentoj), nobeldomo kun lagetoj kaj ĉaskapeleto al Sankta Huberto.

## Farmbieno 
Ĉe la okcidenta bordo de rivero Jabłonka troviĝas la nobeldomo de familio de Woyczyński, novrenesanca, post 1860, surbaze de la modeldezajno de la bienposeda loĝejo de varsovia italdevena arkitekto Henryk Marconi el 1860, neregula, unuetaĝa, parte duetaĝa.
maldekstra|eta| Kajtek lageto de la okcidenta bordo (somero 2019)
En la 20-aj jaroj de 20-a jarcento, grafo Aleksander Dzieduszycki kontribuis al la evoluo de la posedaĵo en Poryte, kiu riĉigis la grandbienon kaj parkenpaĝigon per lagetoj. Li donis al ili la nomojn de sia familio kaj bestoj. La plej granda lageto daŭre nomiĝas Aleksander, la dua plej granda - Grażyna kaj plu: Kowale, Fortuna, Orlik, Kajtek, Bezimienny, Moryś. Hodiaŭ ili estas uzataj kiel fiŝlagetoj. De tie venas la karpoj por la kristnaskaj tabloj de la loĝantoj de Zambrovo kaj Podlaĥio.

Kategorio:Zambrów
Otovice (distrikto Karlovy Vary)

**Otovice** () estas municipo de Ĉeĥio, en Regiono Karlovy Vary, en distrikto Karlovy Vary, proksimume 3&nbsp;km norde de Karlovy Vary (katastro de la municipo najbaras kun karlovara parto Bohatice). Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1325.

En la jaroj 1975–1990 ĝi estis konsisto de urbo Karlovy Vary.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Otovice I. 20.09.2007 - panoramio.jpg|Otovice
Otovice II. 20.09.2007 - panoramio.jpg|Otovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Stráž nad Ohří

**Stráž nad Ohří** () estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Karlovy Vary en Regiono Karlovy Vary proksimume 3&nbsp;km norde de Karlovy Vary (katastro de la municipo najbaras kun karovara parto Bohatice). Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1086.

## Loĝantaro 
## Naturaj rilatoj 
Stráž nad Ohří situas proksimume 9&nbsp;km nordoriente de Ostrov, proksimume en la sama distanclo direkte al nordoriento situas Klášterec nad Ohří en distrikto Chomutov. La municipo etendiĝas en valo de rivero Ohře inter Doupova montaro kaj Ercmontaro. El sudo limigas la katastron de municipo la katastro de armea spaco Hradiště.

La najbaraj municipoj estas Peklo, Osvinov kaj Srní sur nordo, Malý Hrzín, Boč, Kamenec kaj Korunní nordoriente, Korunní Kyselka kaj Zámeček oriente, Jakubov sude, Ovčárna kaj Květnová sudokcidente, Damice kaj Krásný Les okcidente kaj Horní Hrad nordokcidente.

## Partoj de municipo 
* **Stráž nad Ohří** (katastra teritorio (k. t.) *Stráž nad Ohří* kaj *Stráž u Hradiště II*; parte ankaŭ *Osvinov* kaj *Peklo*)
* Boč (k. t. *Boč*)
* Kamenec (k. t. *Korunní*)
* Korunní (k. t. *Korunní* kaj *Stráž u Hradiště I*)
* Malý Hrzín (k. t. *Malý Hrzín*)
* Osvinov (k. t. *Osvinov*)
* Peklo (k. t. *Peklo*)
* Smilov (k. t. *Smilov nad Ohří*)
* Srní (k. t. *Srní u Boče*)

Laŭ intenco de malgrandigo de armea spaco Hradiště devis esti de januaro 2016 al municipo Stráž nad Ohří alligita domaro Korunní Kyselka.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mikaelo ĉefanĝelo
* Statuaro de La plej sankta Triunuo
* Akva muelejo n-ro 1

## Pluaj fotoj 

Stráž nad Ohří 2019-09-01 2.jpg|Stráž nad Ohří
Stráž nad Ohří v říjnu 2018 (1).jpg|Stráž nad Ohří
Stráž nad Ohří restaurace U lípy.jpg|Restoracio en Stráž nad Ohří
Stráž nad Ohří (Warta) 1.8.2004 - panoramio.jpg|Stráž nad Ohří
Řeka Ohře u Stráže nad Ohří (11.7.2004) - panoramio.jpg|Rivero Ohře ĉe Stráž nad Ohří


Kategorio:Municipoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Merkaptopurino

**6-Merkaptopurino** aŭ **C5H4N4S** estas imuno-subprema medikamento uzata en la traktado de kelkaj tipoj de kanceroj, ĉefe la akuta limfoida leŭkemio. Ankaŭ ĝi uzatas en la traktado de aliaj malsanoj, tiaj kiaj **ulcera kolito** kaj la **malsano de Crohn**.

Merkaptopurino apartenas ankaŭ al la grupo de la anti-metabolaĵoj, analogoj de la purinoj, kaj administriĝas per buŝvojo. La metabolaĵoj de la merkaptopurino inhibas la sintezon de la purinoj kaj ĝi malhelpas la formadon de nukleotidoj kiuj devas esti enkorpigitaj en la DNA-molekulon, kaŭzante citotoksan efikon al malignaj ĉeloj. Merkapto-purino estas solvebla en alkoholo kaj alkalaj solvaĵoj. Ĝi estas nesolvebla ne akvo, acetono kaj etero.

## Historio 
Komence de la 1940-aj jaroj, la teorio de la kontraŭmetabolaĵoj ebligis klarigi la agadon de la kontraŭbakteriaj sulfonamidoj. George Hitchings (1905-1998) laboranta ĉe Burroughs Wellcome kun filio en Novjorko, teoriadis ke kun antagonistoj de nukleataj acidoj eblas malhelpi la kreskon de kanceraj ĉeloj. Tiucele, li disvolvis teston uzante la bakteriojn **Lactobacillus Casei** kiu produktas purinojn kiam aldonite al la medio de la foliata acido. En 1948, George Hitchings kaj lia kolego Gertrude Elion (1918-1999) trovis, ke 2,6-duaminopurino, kontraŭmetabolaĵo de folata acido, forte malhelpis la kreskon de la bakterioj.

En 1948, la usona kuracisto Joseph H. Burchenal komencis klinikan studon de 2,6-duaminopurino. Eksperimentoj en musoj montris kuraĝigajn rezultojn en leŭkemiomodeloj kvankam tokseco limigas ĝian uzon en homoj. La du kemiistoj tiam kreis novajn molekulojn testitajn sur Lactobacillus Casei, poste trovante 6-merkaptopurino en 1951. En 1953, J. H Burchenal kaj lia ekipo publikigis pozitivajn rezultojn en la traktado de akuta leŭkemio, la saman jaron la FDA rajtigis ĝian uzon en la traktado de infana leŭkemio.

En majo 2017, la Eŭropa Komisiono anoncis, ke ĝi malfermos enketon pri la troaj prezaj praktikoj supozeble faritaj de Aspen Pharma, la laboratorio respondeca pri la surmerkatigo de la merkaptoturino, kies botelo da 25 tabeloj kostis, en 2017, 64,63 eŭrojn anstataŭ 4,35 eŭroj kiam surmerkatigita de GSK6,7.

### Sintezo 1 
* Preparado de **tioureata acido** per oksidado de la **tioksantino** rezultante el oksidado de la **merkapto-purino**:

### Sintezo 2 
* Preparado de *tioksantino* per interagado de *ksantino* kun *sulfida acido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *merkaptopurino* per interagado de *hipoksantino* kun *fosfora pentasulfido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de **merkaptopurino** per hidrolizo de **purina tiocianato**:

## Vidu ankaŭ 
* Tioloj
* Metila merkaptano
* Etila merkaptano
* Propila merkaptano
* Izopropila merkaptano
* Butila merkaptano
* Benzeno merkaptano
* Krotila merkaptano
* Furanil-metanotiolo

## Referencoj 
Kategorio:Tioloj
Verušičky

**Verušičky** () estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Karlovy Vary, en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1556.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Verušičky** (katastra teritorio (k. t.) *Verušičky*)
* Albeřice (k. t. *Albeřice u Hradiště*)
* Budov (k. t. *Budov*)
* Hřivínov (k. t. *Hřivínov*)
* Luka (k. t. *Luka u Verušiček*)
* Malý Hlavákov (k. t. *Albeřice u Hradiště*)
* Týniště (k. t. *Týniště*)
* Vahaneč (k. t. *Vahaneč*)
* Záhoří (k. t. *Záhoří u Verušiček*)

Laŭ intenco de malgrandigo de armea spaco Hradiště estis ekde la 1-a de januaro 2016 al municipo Verušičky alligita katastra teritorio *Albeřice u&nbsp;Hradiště* kun domaroj Albeřice kaj&nbsp;Malý Hlavákov.

## Memorindaĵoj 
* Kastelo Verušičky
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo

## Pluaj fotoj 

Verušičky - zámek.jpg|Kastelo Verušičky
Verušičky, obecní úřad (1).jpg|Municipa ofico
Verušičky, bytovka.jpg|Loĝdomo
Verušičky, kostel (2).jpg|Renovigita preĝejo de La plej sankta Triunuo


Kategorio:Municipoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Nebesa

**Nebesa** povas esti: 

* Nebesa (Aš) – parto de urbo Aš en distrikto Cheb
* Nebesa (Doupova montaro) (638 m) – monto en Doupova montaro super Stráž nad Ohří kun burgo Himlštejn
* Nebesa (nacia naturrezervejo) – Nacia naturrezervejo en Doupova montaro en distrikto Karlovy Vary
Linio C (metroo de Roterdamo)

**Linio C** estas metrolinio de la metroo de Roterdamo. La linio iras de metrostacio  en Capelle aan den IJssel al metrostacio  en Spijkenisse. Ĝis ĉiu metrolinio ricevis sian propran leteron la , la linio estis parto de Calandlijn. La linio iras en la centro de Roterdamo (inter  kaj ) kune kun linioj A kaj B, dum la linio en Hoogvliet kaj Spijkenisse iras kune kun .

## Mapo 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Roterdamo
* Linio A (metroo de Roterdamo)
* Linio B (metroo de Roterdamo)
* Linio D (metroo de Roterdamo)
* Linio E (metroo de Roterdamo)
* Listo de Roterdamaj metrostacioj

## Eksteraj ligiloj 
*  (RET)

Kategorio:Metroo de Roterdamo
Menuroj

**Menuroj** estas grupo de du specioj de surgrunde vivantaj birdoj de Aŭstralio kiuj formas la genron *Menura*, kaj la familion Menuredoj, *Menuridae*. Ili estas rimarkindaj ĉefe pro sia impresa kapablo imiti naturajn kaj artefaritajn sonojn el sia medio, kaj la notinda beleco de la longa vosto de la masklo kiam li malfermas ĝin por pariĝa ceremonio. Menuroj havas unikajn vosto-plumojn kaj estas inter la plej bone konataj indiĝenaj birdoj de Aŭstralio. 

## Specioj
* Superba menuro, *Menura novaehollandiae*, iam *Menura superba*
* Alberta menuro, *Menura alberti*, honore al Alberto de Saksio-Koburgo kaj Gotao, edzo de la reĝino Viktoria.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Beurs (metroo de Roterdamo)

**Beurs** estas la ĉefa stacio de la metroo de Roterdamo. Ĉi tiu stacio situas ĉe la interkruciĝo de du aroj da metrolinioj, A/B/C kaj la pli profunda aro D/E (ĉiuj metrolinioj kune). Tio igas ĝin unu el la metrostacioj kun plej granda trafiko en Roterdamo, parte ĉar ĝi situas sub strato Coolsingel kaj en la centro de Roterdamo. Ĝi ankaŭ estas parto de la vendeja strato Koopgoot.

## Mapo 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Roterdamo
* Linio A (metroo de Roterdamo)
* Linio B (metroo de Roterdamo)
* Linio C (metroo de Roterdamo)
* Linio D (metroo de Roterdamo)
* Linio E (metroo de Roterdamo)
* Roterdamo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RET)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Roterdamo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1968
Kategorio:1968 en Nederlando
Flying Fish Cove

**Flying Fish Cove** (en ĉina: 飞鱼湾; en pinjino: Fēiyú wān, en malaja: Pantai Ikan Terbang) estas la ĉefurbo kaj ĉefa setlejo de la aŭstralia Kristnaskinsulo. Kvankam ĝi estis origine nomita laŭ la brita esplor-ŝipo *Flying-Fish* (flugofiŝo), multaj mapoj simple indikis ĝin kiel "The Settlement" (La setlejo). Ĝi estis la unua brita setlejo en la insulo, establita en 1888.

eta|maldekstre|220px|Mapo de Kristnaskinsulo montranta la lokon de Flying Fish Cove kiel 'The Settlement' (La setlejo).
Ĉirkaŭ unu triono de la totala loĝantaro de la teritorio, laŭnombre 1600, loĝas en Flying Fish Cove, kiu kuŝas ĉe la nordorienta pinto de la insulo. Estas malgranda haveno kiu servas turistojn per jaĥtoj. Eblas dungi distran subnaĝadon en la strando de la setlejo.

## Notoj 
Kategorio:Urboj de Aŭstralio
Kategorio:Kristnaskinsulo