open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hesio-Darmstadt

**Hesio-Darmstadt** aŭ **Hesujo-Darmstadt** (aŭ **...-Darmŝtato**), germane *Hessen-Darmstadt* , estis historia germana ŝtato kun ĉefurbo Darmstadt, situanta proksimume en la sudo kaj mezo de la nuna federacia lando Hesio, kiu ekzistis kun diversaj ŝtatformoj kaj nomoj de 1567 ĝis 1945.

Kiel ĝia najbaro kaj rivalo Hesio-Kaselo dum pluraj jarcentoj, la **landgraflando Hesio-Darmstadt** ekestis en 1567 per la divido de la iama landgraflando Hesio. Dum preskaŭ 400 jaroj la du iamaj landgraflandoj restis disigitaj. Post la napoleona erao kaj la Viena Kongreso, la norda, Hesio-Kaselo, eliris kiel "elektoprinclando Hesio"; la suda, Hesio-Darmstadt, kiel "**grandduklando Hesio**". Ambaŭ Hesioj fariĝis partoj de la Germana Regno: La estinta elektoprinclando fariĝis prusia provinco, la grandduklando fariĝis memstara membro-ŝtato de la Regno.

La Novembra Revolucio en 1918 forigis ĉiujn monarĥiojn en Germanio. La Germana Regno fariĝis la Vajmara Respubliko, kaj la grandduklando Hesio fariĝis respubliko, *Volksstaat Hessen* = "popola ŝtato", do **respubliko Hesio**. Post la Dua Mondmilito ĝi estis kunigita en 1945/46 kun la iama elektoprinclando kaj eksa prusa provinco al nova federacia lando, kiu komence nomiĝis "Grand-Hesio", sed baldaŭ ŝanĝis sian nomon al Hesio kaj en 1949 membriĝis en la Federacia Respubliko Germanio. Fine la partoj de la iama landgraflando Hesio estis denove unuigitaj al unu komuna ŝtato.

## Geografio 
La grandduklando Hesio konsistis el tri provincoj: "Supra Hesio" norde de Frankfurto kaj de la Majno, "Ŝtarkenburgo" (laŭ nomo de burgo en Heppenheim) sude de la Majno kaj "Rejna Hesio" okcidente de la Rejno. "Rejna Hesio" apartenas nuntempe al la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Notindas ke dum la jaroj 1866 ĝis 1871 nur la norda parto, ne la sudaj du partoj, membriĝis en la Nordgermana Federacio.

## Eta kronologio 
* 1567-1806 Landgraflando Hesio-Darmstadt, membro de la Sankta Romia Imperio
* 1806-1918 Grandduklando Hesio
** 1806-1814 membro de la Rejna Federacio
** 1815-1866 membro de la Germana Federacio
** 1867-1871 nur la norda parto de la grandduklando: membro de la Nordgermana Federacio; la alia, suda parto ne
** 1871-1918 membro de la Germana Regno (Germana Imperiestra Regno)
* 1918-1945 *Volksstaat Hessen* = "Popola ŝtato Hesio" = "Respubliko Hesio"
** 1918-1945 membro de la Germana Regno (Vajmara Respubliko)

## Vidu ankaŭ 
* Neues Palais (Darmstadt)
* Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)
* Alice de Battenberg
* Emilo de Hesio-Darmstadt
* :Kategorio:Hesio-Darmstadt
* Hesia dinastio


Kategorio:Historiaj germanaj teritorioj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1806
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1918
Malgranda muŝkaptulo

La **Malgranda muŝkaptulo** (*Ficedula parva*) estas paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Ficeduloj indiĝena de orienta Eŭropo kaj centra Azio. Ili reproduktiĝas en orienta Eŭropo kaj en centra Azio kaj migrantas, vintrumantaj en suda Azio. Ĝi estas regula trapasa migranto en okcidenta Eŭropo, dum la Blankakola muŝkaptulo kiu reproduktiĝas okcidente estas rara. Tio okazas pro la diferenca migrodirekto.

[eta|maldekstra|Ĉe [Sindhrot en distrikto Vadodara de Guĝarato, Barato.]]
La azia raso *Ficedula parva albicilla* havas la ruĝan gorĝon ĉirkaŭata de grizo kaj diferencan kanton. Ĝi estas foje separata kiel la **Tajga muŝkaptulo**, aŭ la **Ruĝgorĝa muŝkaptulo**, *Ficedula albicilla* (Pallas, 1811).
[eta|left|ovoj de *Ficedula parva* - [Muzeo de Tuluzo]]

La reproduktanta masklo de tiu malgranda 11–12&nbsp;cm longa muŝkaptulo estas ĉefe **grizbruna supre kaj blanka sube, kun griza vizaĝo kaj oranĝa gorĝo**. La ventro estas blanka sed la flankoj estas iom flavecaj. La okulringo estas sufiĉe markata. La beko estas nigra kaj havas la larĝan sed pintoforman tipon de la dumflugaj insektomanĝantoj. Fakte tiu specio krom kapti insektojn dumfluge ĉasas raŭpojn inter la kverkofoliaro, kaj ankaŭ manĝas berojn. La bazo de la ekstera vosto estas blanka dum la resto de la vosto estas nigra; tiun markan voston estas ofte levata supren dum ripozo kaj gvatado de preterpasantaj insektoj kiuj estos kaptataj plej ofte dumfluge kaj foje surgrunde. Vintre ili estas ĉefe silentecaj sed havas tipan alvokon de muŝkaptuledoj *ĉip-ĉip-ĉr-rrr*. Dum la reprodukta sezono, la kanto konsistas el melodiaj fajfoj, kiel tiu de la Blanknigra muŝkaptulo .

maldekstra|eta|
Nereproduktantaj maskloj, inoj kaj junuloj havas brunajn kapojn kaj ne havas la gorĝan kolmakulon, sed estas facile distingeblaj al aliaj muŝkaptuledoj de la genro *Ficedula* pro la grando kaj pro la vostobildo kvazaŭ de enanto, kun invertita malhela T kontraŭ la blankaj vostoflankoj.

Ili troviĝas ĉefe ĉe deciduaj arbaroj, ĉefe ĉe akvejoj. Ili konstruas malferman neston en arbotruo aŭ similaj kaŝejoj. La ino demetas 4-7 ovojn.

Studoj pri ties printempaj alvenoj al la reproduktejoj de Pollando el 1973 al 2002 montras ke maskloj revenas pi frue dum plialtiĝantaj temperaturoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Malgranda muŝkaptulo, filmetoj, photos & sounds) on the Internet Bird Collection

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Aarwangen

**Aarwangen** (prononcu *Arvangn*; en Esperanto ankaŭ: **Arvango**) estas komunumo de la administra distrikto Supra Argovio kaj ĝis la 31-a de decembro ĉefloko de la malnova samnoma distrikto en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 4250 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Aarwangen troviĝas en la regiono Supra Argovio ambaŭflanke de la rivero Aro. La kerno de la vilaĝo situas sude de la rivero.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Aarwangen limas en nordokcidento al Bannwil, en nordo al Schwarzhäusern, en nordoriento al Wynau, en oriento al Roggwil, en sudoriento al Langenthal, en sudo al Thunstetten, kaj Graben en okcidento.

## Trafiko 
Tra Aarwangen pasas la mallarĝŝpura fervojo de Oensingen tra Niederbipp al Langenthal.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas en distanco de proksimume 5 km en Niederbipp.

## Historio 
eta|maldekstra|150ra|Kastelo Aarwangen
La unua dokumenta mencio de Aarwangen datiĝas el la jaro 1255 kiel *villa Arwangen*.

La vilaĝo evoluis ĉirkaŭ ponto trans la rivero Aro. Ĝi fariĝis merkatoloko kaj centro de la samnoma distrikto. La Senjoroj de Arvango konstruis apud la vilaĝo en la 12-a jarcento kastelon, kiu ĝis hodiaŭ estas la rekonilo de la loko. Post la vendo de la senjorujo Aarwangen al Berno en la jaro 1432 la vilaĝo fariĝis ĉefloko de la samnoma berna voktejo. Tiun rolon la vilaĝo konservis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798, kiu signifis kun helpo de francaj trupoj la finon de la malnova reĝimo. Dum la kvin jaroj de la Helveta Respubliko la rolo de la distriktĉefloko transiris al la urbo Langenthal, sed post la restaŭracio en la jaro 1803 Aarwangen reprenis sian rolon kiel distrikta ĉefloko.

## Partnerkomunumo 
Partnerkomunumo de Aarwangen estas la urbo Vodňany en la distrikto Strakonice de la Sudbohemia regiono en Ĉeĥio.

## Vidu ankaŭ 
* Distrikto Aarwangen
* Aarwangen (stacidomo)
* Aarwangen Schloss (stacidomo)
* Aarwangen Vorstadt (stacidomo)
* Hard-Mumenthal (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Aarwangen
* Aarwangen en la Historia Leksikono de Svislando
Madeleine de Zilah

**Madeleine de ZILAH** (1937 - la  2009, Creuë, Francio) estis franca esperantistino. Altnivele diplomita inĝeniero kaj historiisto, ŝi aktivis kiel regula verkanto de artikoloj kaj recenzanto, kaj animis kuntene vastan rondon ĉirkaŭ Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj (OSIEK) kaj La Gazeto, mondkulturan revuon, kiun ŝi kun sia edzo Eugène de Zilah, ekde 1985 eldonis kaj redaktis. Ŝi estis ankaŭ membro de la teamo de *Esperantisto de la Jaro*, kreita de *La Ondo de Esperanto*.

Madeleine de Zilah forpasis la 27-an de novembro en 2009 en Creuë (Francio), pro koratako.

Ŝia edzo jam starigis literaturan monumenton al Madeleine en siaj verkoj *Vivi sur barko* (1994) respektive *Kaj kiu pravas* (2002).

Post ŝia forpaso, la vidvo deklaris sian volon daŭrigi, kun siaj filo kaj bofilino, la eldonadon de *La Gazeto*, "memore de la Patrino".
## Verkoj
**Vivi sur barko*. Ilustraĵoj de Megumie Konamura. Serio Kargo, Eld.: J. Claude Bernard. 1995.

Kategorio:Francaj esperantistoj
Rino Fisichella

eta

## Biografio 
**Salvatore Fisichella**, konata kiel **Rino Fisichella**, (naskiĝis la  en Codogno, en la Provinco de Lodi, en Lombardio) estas itala arĥiepiskopo, profesoro kaj teologiisto. Li estas prezidanto de Papa Akademio por la vivo.

[maldekstra|eta|155ra| MS-ro Fisichella en [Lodi, en Placo Ospitale, en 2006.]]

Naskiĝinta en la Provinco de Lodi, Rino Fisichella studis en *Collegio San Francesco*, de *Patroj Barnabitoj*, en Lodi. Li estis pastrigita en Romo de kardinalo Ugo Poletti la .

En 1980, li faris priserĉan laboron pri Hans Urs von Balthasar.

### Okupoj 
Nomumita en 1994 rektoro de preĝejo de Gregorio de Nazianco, paroĥo de la *Ĉambro de deputitoj*, li estis nomumita titulara episkopo en Romo la . Li ricevis episkopan konsekradon de kardinalo Camillo Ruini, kardinalo-vikario de Romo, la 12-an de septembro samjare.

Li tiam estis elektita prezidanto de la dioceza komisiono por ekumenismo kaj interreligia dialogo kaj laboris ene de la *Kongregacio por la doktrino de la Fido* kaj de la *Kongregacio por la afero de la Sanktuloj*.

Li kunlaboris al la publikigo de la Encikliko *Fides et Ratio* en 1998.

En 2002, li fariĝis rektoro de Papa Universitato de Laterano kie li antaŭe instruis fundamentan teologion.

Li intervenis favore al paco dum la afero de *karikaturoj de Mahometo*. Li havis tutkorajn interrilatojn kun Oriana Fallaci. En 2005, li celebris la centan datrevenon de la publikigo de la *Kateĥismo de sankta Pio la 10-a*.

La , li estis promociita titulara arĥiepiskopo okaze de lia nomumo kiel prezidanto de *Papa Akademio por la vivo*.

### Moto 
« ***Viam veritatis elegi*** » (« *Mi elektis la vojon de la vero* »)

## Verkoj 
* Rino Fisichella, *Nel mondo da credenti. Le ragioni dei cattolici nel dibattito politico italiano*, Mondadori, 2007, pĝ. 122.
* Rino Fisichella, *Il sentiero per Emmaus. Commento teologico-pastorale alla Sacramentum Caritatis*, Lateran University Press, 2007, pĝ. 112.
* Rino Fisichella, ''Solo l'amore è credibile. Una rilettura dell'opera di Hans Urs Von Balthasar*, Lateran University Press, 2007, pĝ. 298.
* Rino Fisichella, *Dio è amore. Commento teologico-pastorale a Deus Caritas Est'', Lateran University Press, 2006, pĝ. 128.

## Internaj ligiloj 
* Episkopo

## Eksteraj ligiloj 
*  Paĝo pri MS-ro Fisichella en Catholic Hierarchy

## Notoj
Kórós

**Kórós** [kOrOŝ], kroate **Korša** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
eta|maldekstre|Vido en Kórós
eta|Kalvinana kirko de Kórós

## Bazaj informoj 
* Areo: 15 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 230
* Poŝtkodo: 7841
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Kórós situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Harkány troviĝas 15, Siklós 21, Sellye 22, Szentlőrinc 25, Pécs 46, Budapeŝto 242 kilometrojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1341 en latina formo *"Villa Korus"*. Post 1543 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Kórós migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana malfrubaroka preĝejo de 1793, post 2 jaroj turo alkonstruiĝis, en 1835 trakonstruiĝis

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Departemento de Sesia

[eta|250px|Franca Imperio en [1811. Sesia havas la numeron 107]]

**Departemento de Sesia** (franclingve :*département de la Sésia*) estis franca departemento kiu ekzistis inter 1802 kaj 1814 en la nuna Italio. Ĝia prefektejo estis Verĉelo. Ĝiaj subprefektujoj estis Biella kaj Santhià. Ĝia loĝantaro estis 102 822 homoj (laŭ almanako de 1810).

Ĝi estis kreita la , aŭ laŭ la tiama kalendaro, la 24-an de Fructidor, jaro X; kaj nomita laŭ rivero Sesia, alfluanto de Pado.

La franca administrado daŭris inter la  (post la 2a militiro al Italio) kaj la  (post la abdiko de Napoléon Bonaparte).

Ĝiaj administrantoj estis Félix de Saint Martin de la Motte (1802 - 1804) kaj la grafo Guilio (1804 - 1814).

## Eksteraj ligiloj 
*  La Imperia almanako por 1810 (ĉapitro 10-a, sekcio 2-a)

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Historio de Italio
Tibor Tolnai

**TOLNAY Tibor** [tolnai], estis hungara pentristo naskita la 6-an de julio 1932 en Oradea kaj mortinta la 28-an de oktobro 2009 en Oradea, 
## Biografio
La mezlernejon Tibor Tolnay finis en sia naskiĝurbo. Li studis inter 1947 kaj 1949 ĉe Gábor Miklóssy kaj inter 1952–1962 li estis dekoraciisto de Alkoholfabriko en Oradea. Inter 1962–1968 li gvidis la sekcion pri scenejdekoracio de Nagyváradi Állami Magyar Színház. Ekde 1968 ĝis 1990 li estis la gvidanto de grupo pri aranĝo de montrofenestroj de konsumkooperativoj en Distrikto Bihor. Li pensiuliĝis en 1990. Li estis ankaŭ bonega amatora aktoro. Ekde 1970 Tolnay regule ekspoziciis. En la 1970-aj jaroj li faris eksterlandajn studvojaĝojn: en 1975 en Bulgarujo, en 1985 en Francujo. En la 90-aj jaroj li partoprenis en pluraj kreaĵtendaroj.

## Ekspozicioj
*Oradea - plurfoje
*Hungarujo - en pluraj urboj
*Germanujo  

## Plumkajeroj
**Szerelmem, Várad* (1994), 
**Várad marad a szerelmem* (1996), 
**Nagyszalonta arany város*, ?.
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Ócsárd

**Ócsárd** [OĉArd], kroate **Ovčar** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs.

## Bazaj informoj 
* Areo: 13 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 7814
* Telefonprefikso: 72

## Situo 
Ócsárd situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Harkány troviĝas 14, Siklós 18, Kozármisleny 19, Szentlőrinc 21, Pécs 22, Sellye kaj Villány po 30&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1247. Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Inter 1913-1975 fervojo trafikis ĉe Ócsárd. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 1947 149 malriĉaj vilaĝanoj ricevis parcelojn el la grandbieno, sed en 1959 kolĥozo pri *Gardisto de la Paco* formiĝis. En 1970 loĝis en Ócsárd 494 hungaroj, 26 germanoj kaj 63 ciganoj.

En Ócsárd migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nándor de 1894

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Román Mottl

**MOTTL Román** [motl] estis rumanuja hungara grafikisto. Li naskiĝis la 13-an de julio 1921 en Oradea kaj mortis la 28-an de februaro 1991 en Oradea. 

## Biografio
Román Mottl diplomitiĝis  en 1945 en la Industriarta Lernejo de Budapeŝto ĉe la Endre Domanovszky, Jenő Haranghy. Inter 1949-80 li instruis en la Popollernejo pri Arto en sia naskiĝurbo. 

## Individuaj ekspozicioj
*1981 • Korunk Galéria, Kluĵo • Martonvásár • Tiszakécske • Karcag
*1984 • Kazincbarcika
*1985 • Veszprém • Művészeti Múzeum, Kluĵo.

## Fonto
*Artportalhttp://artportal.hu/ 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Esperanto en dek lecionoj (ruslingva)

**Эсперанто въ десять уроковъ** (Esperanto en dek lecionoj) - estas ruslingva lernolibro de Esperanto. La lernolibro estas traduko de la franca L'espéranto en dix leçons de Théophile Cart kaj Maurice Pagnier. La tradukinto estas B. Tiliĉejev, kiu ne nur tradukis, sed kongruigis al rusa lingvo. Krom la instruilo en la libro estas aldono verkita de Aleksandr Andrejeviĉ Saĥarov - *Ĉefaj trajtoj de lingvo Esperanto kompare al la rusa*.
* aŭtoro: Théophile Cart kaj Maurice Pagnier
* tradukisto: B. Tiliĉejev
* redaktis:: Aleksandr Andrejeviĉ Saĥarov
* eldonejo: Librejo Esperanto
* jaro de kompono kaj unua eldono: 1909
* jaro de la reeldono: 1920 (Moskvo Sovetio)
* presejo: Типографія И.Н. Холчева
* formato: 78 paĝoj
* recenzoj:
* situo: 
** Privata biblioteko de P. Fiŝo
** [linio 33](http://webirbis.ksu.kz/cgi-bin/irbis32r/cgiirbis_32.exe?C21COM=S&P21DBN=IBIS&I21DBN=IBIS&S21FMT=fullw&S21ALL=(%3C.%3EK%3D%D0%98%D0%A1%D0%9A%D0%A3%D0%A1%D0%A1%D0%A2%D0%92%D0%95%D0%9D%D0%9D%24%3C.%3E%2B%3C.%3EK%3D%D0%98%D0%9D%D0%A2%D0%95%D0%9B%D0%9B%D0%95%D0%9A%D0%A2%24%3C.%3E)&S21CNR=20&Z21ID=&S21REF=10&S21STN=21&S21SRD=DOWN&S21SRW=dz&S21SCAN=) en elektronika katalogo de biblioteko de Karaganda Ŝtata universitato E. A. Buketov (ruslingve)

Dosiero:Librejo de esperanto 1.jpg|

## Vidu ankaŭ
*Het Esperanto in tien lessen

Kategorio:Libroj de B. Tiliĉejev
Kategorio:Libroj de Théophile Cart
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1920
Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Görcsöny

**Görcsöny** [gorĉonj], kroate **Garčin,** germane **Gürschen** estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs.
300ra|eta|Panoramo de Görcsöny
300ra|eta|Kastelo de Görcsöny

## Bazaj informoj 
* Areo: 19 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1690
* Poŝtkodo: 7833
* Telefonprefikso: 72

## Situo 
Görcsöny situas sur ebenaĵo kaj sur tre mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Szentlőrinc troviĝas 17, Pécs 18, Harkány 19, Siklós 22, Sellye 30&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam ekde la paleolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1247 laŭ tiama hungara ortografio *"Gurchen"*. Dum la mezepoko la vilaĝo akiris la rangon kampurbo kaj en 1345 iĝis kermesejo. Fine de la turka regado la vilaĝo senhomiĝis. Inter 1913-1975 fervojo trafikis ĉi tie inter Pécs-Harkány. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika malfrubaroka Kirko Naskiĝo de Maria (Görcsöny) de 1812, ĝi estas ankaŭ pilgrimloko
* Kastelo de Görcsöny kun parko, plurfoje trakonstruita
* monumento pri la Hungara revolucio de 1956

## Famuloj 
En Görcsöny naskiĝis Jenő Kiss (aktoro).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Ferdinand von Bredow

**Ferdinand von Bredow** (16-a de majo 1884, Neuruppin - 30-a de junio 1934, Berlino) estis germana general-majoro, dum ioma tempo estro de Abwehr (germania milita sekreta servo) kaj Ministro pri defendo en teamo de Kurt von Schleicher (Decembro 1932 - Januaro 1933).eta|Ferdinand von Bredow.Bredow, kune kun Schleicher, estis unu el plej grandaj malamikoj de Adolf Hitler dum periodo de detruo de Vajmara respubliko. En la fino de tiu reĝimo Bredow estis estro de "informacia servo", informanta persone al Schleicher, kaj gvidis preskaŭ ĉiujn sekretajn servojn en la lando, inkluzive eĉ SS-kontrolitan Sicherheitsdienst (servo de interna sekureco), kies formala estro estis Reinhard Heydrich.

Ambaŭ Bredow kaj Schleicher esti mortigitaj en Berlino fare de SS-soldatoj el Leibstandarte Adolf Hitler dum la Nokto de longaj tranĉiloj, en kiu Hitler murdigis multajn siajn oponantojn.

Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Germanaj generaloj
Kategorio:Homoj de la unua mondmilito
Kategorio:Germanaj ministroj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Nazia Germanio
Cirilo de Aleksandrio

**Sankta Cirilo de Aleksandrio** (n. en Aleksandrio, ĉ. 370/3 - m. samurbe en 444) estis greklingva romia religiulo el la nuna Egiptio, konkrete en la tiutema romia kaj ekde la jaro 395 bizanca provinco Aegyptus respektive *Αίγυπτος*. 

## Biografio
Li funkciis kiel kristana Patriarko de Aleksandrio ekde 412 ĝis la forpaso.

Cirilo estis nevo de la potenca kaj influa episkopo Teofilo, li akompanis sian onklon al la Sinodo de la Anzino (403) kiu elpelis al Johano Krisostomo, al kiu li poste sukcedis en la aleksandria seĝo en 412). Multaj oponiĝis al lia nomumado, eble pro lia forta karaktero kaj lia akra regemo. Lia episkopa regado karakteriziĝis pro la premo kontraŭ la judoj, paganoj kaj aliaj kristanaj grupoj, ankaŭ pro liaj disputoj kontraŭ la imperia aŭtoritato kaj la batalo por la regado en la Patriarkato de Konstantinopolo.

Liaj verkaĵoj atestas pri lia ampleksa kono, krom la Biblio de la ekleziaj verkistoj, de la nekristanaj aŭtoroj de tiu epoko. Verŝajne dum tempo retiriĝis al la dezerto, kie ricevis de la monaĥoj, la edukadon kiel asketo, laŭ dedukto de la kvar leteroj kiun verkis Isidoro de Pelusio. Li estas konsiderata sanktulo de la Eklezioj Romkatolika, Ortodoksa kaj Kopta.

En 1882 Cirilo estis proklamata Doktoro de la Eklezio fare de la Papo Leono la 13-a, kiu ankaŭ samtempe doktorigis alian gravulon de la eklezio: Cirilo el Jerusalemo.

## Vidu ankaŭ
* *Ágora*, hispana filmo de 2009

Kategorio:Egiptaj sanktuloj
Kategorio:Patroj de la Eklezio
Kategorio:Doktoroj de la Eklezio
Kategorio:Kristanaj teologoj
Kategorio:Patriarkoj de Aleksandrio
Kategorio:Herezo
Greg Egan

**Greg EGAN** (naskiĝis la 20-an de aŭgusto 1961 en Perto) estas aŭstralia verkisto Li estas verkisto de sciencfikcio havante bonegajn sciencajn konojn.

## Vivo 
Li estas diplomita pri matematiko en la Universitato de Okcidenta Aŭstralio; sed rapide deziras fariĝi reĝisoro. Por financi sian unuan filmon, li forlasas siajn studojn por labori kiel lakta liveranto. Sed estos malsukceso: li forlasas la kinarton kaj komencas verki kelkajn romanojn. Lia unua romano *An Unusual Angle* aperas en 1983.

Samtempe, li trovas postenon de programisto en instituto pri medicina esploro en Sidnejo en kiu li laboras inter 1983 kaj 1987. Tie, li akiras nociojn pri biologio kaj neŭrologio.

Post 1987, li alternas verkadon kaj laboron kiel programisto. En 2002, li portempe forlasas la verkadon por sin dediĉi al la helpo al rifuĝintoj en Australio. Li rekomencas verki en 2008.

Tre diskreta verkisto, li neniam aperas publike dum la sciencfikciaj kunvenoj, ne dediĉas siajn librojn kaj rifuzas lasi aperi sian foton sur la TTT .

Li estas vegetarano.

## Verko 
Li komencis verki rakontojn de hororo (kiujn li mem rigardas kiel pekojn pro juneco); kaj tre rapide sin turnas al sciencfikcio. Liaj romanoj kaj noveloj temas pri la influo de plej kompleksaj sciencaj teorioj: kvantuma mekaniko, artefarita intelekto, informadika kopio de homa menso, virtualaj mondoj, granda unuigo, evoluismo; aŭ progreso de la biologio, kiuj permesus modifii la homan cerbon, aŭ grefti cerbon de homo al alia.

Li fajne analizas nociojn kiel la liberan volon, la personecon, la emociojn la sentojn kaj eĉ la amon en la kadro de la neŭrologio kaj informadiko.

### Romanoj 
* *An Unusual Angle* (1983)
* *Quarantine* (1992)
* *Permutation City* (1994)
* *Distress* (1995)
* *Diaspora* (1997)
* *Teranesia* (1999)
* ''Schild's Ladder* (2002)
* *Incandescence* (2008)
* *Zendegi* (2010)
* *Orthogonal* (2011 ?)

### Noveloj 
* *The Infinite Assassin*
* *The Hundred Light-Year Diary*
* *Eugene*
* *The Caress*
* *Blood Sisters*
* *Axiomatic*
* *The Safe-Deposit Box*
* *Seeing*
* *A Kidnapping*
* *Learning to Be Me*
* *The Moat*
* *The Walk*
* *The Cutie*
* *Into Darkness*
* *Appropriate Love*
* *The Moral Virologist*
* *Closer*
* *Unstable Orbits in the Space of Lies*
* *Chaff*
* *Beyond the Whistle Test*
* *Transition Dreams*
* *Our Lady of Chernobyl*
* *Mitochondrial Eve*
* *Luminous*
* *Mister Volition*
* *Cocoon*
* *Silver Fire*
* *Reasons to Be Cheerful*
* *The Planck Dive*
* *Riding the Crocodile*
* *Dark Integers*
* *Glory*
* *Oceanic*
* *Lost Continent*
* *Crystal Nights*
* *Steve Fever*
* *TAP*
* *Induction*
* *Singleton*
* *Oracle*
* *Border Guards*
* *Hot Rock*
* *Only Connect*
* *Yeyuka*
* *Worthless*
* *Mind Vampires*
* *Neighbourhood Watch*
* *Orphanogenesis*
* *Wang's Carpets*
* *Reification Highway*
* *Dust*
* *Before*
* *Fidelity*
* *The Demon's Passage*
* *In Numbers*
* *The Vat*
* *The Extra*
* *Scatter My Ashes*
* *Tangled Up*
* *The Way She Smiles, The Things She Says*
* *Artifact''

## Eksteraj ligiloj 
*  Kelkaj vortoj de Greg Egan por "Le Cafard Cosmique"
*  Intervjuvoj de Greg Egan, en lia persona paĝo 
*  Lia persona paĝo 

Kategorio:Sciencfikciaj verkistoj
Diferenciala geometrio

[eta|250px|dekstra|Triangulo mergita en seloformo ebeno ([paraboloido), kaj ankaŭ du deturniĝantaj ekstraparalelaj linioj.]]
**Diferenciala Geometrio** estas matematika fako kiu uzas la metodojn de diferenciala kaj integrala infinitezima kalkulo, kaj ankaŭ lineara kaj multlineara algebro, por studi problemojn pri geometrio. La teorio de ebenaj kaj spacaj kurboj kaj de surfacoj en la tri-dimensia Eŭklida spaco formis la bazon por la 18-a kaj 19-a jarcentoj. Ekde la fino de la 19-a jarcento, diferenciala geometrio evoluis en kampo pli interesita pri geometriaj strukturoj sur glataj sternaĵoj.

Estas rilata kun diferenciala topologio kaj kun la geometriaj aspektoj de la diferencialaj ekvacioj. Grigori Perelman-a pruvo de la Konjekto de Poincaré, uzante la teknikojn de Ricci-a fluo, montris la potencon de la diferencialageometria metodo por problemoj pri topologio kaj reliefigis la gravan rolon de la analitikaj metodoj.

Diferenciala geometrio havas sian precipan aplikon en la ĝenerala teorio de relativeco, kie ĝi permesas modeli kurbecon de spactempo.

Kategorio:Diferenciala geometrio
Kategorio:Diferenciala topologio
Librejo "Esperanto" (Moskvo)

**"Esperanto"** estis esperantista librovendejo kaj eldonejo, organizita de Aleksandr Andrejeviĉ Saĥarov en Moskvo en 1908. Ĝis la Oktobra revolucio de 1917 tiu ĉi librejo estis centro de moskva Esperanto-movado. La librejo situis en diversaj lokoj de Moskvo, laŭ jenaj adresoj:
* Valovaja strato, domo de Serpuĥova monaĥejo, loĝejo 5;
* Tverskaja strato, domo 28;
* Lubjanskij projezd, domo 3.

## Eldonaĵoj en 1908 

Dosiero:Librejo Esperanto 1908.jpg|La listo de aĉeteblaj libroj kaj esperantaĵoj
Dosiero:Librejo Esperanto 1908 2.jpg|La anonco de eldonplanoj
Dosiero:Librejo Esperanto 1908 3.jpg|La listo de aboneblaj revuoj
Dosiero:Librejo Esperanto 1908 4.jpg|La daŭrigo de la listo de aboneblaj revuoj
Dosiero:Librejo Esperanto 1908 5.jpg|La alvoko partopreni adresaron de esperantistoj de Rusujo
Dosiero:Librejo Esperanto 1908 6.jpg|La la alvoko aliĝi al Ligo Internacia de Esperantistoj

## Eldonaĵoj en 1909 

Dosiero:Librejo esperanto katalogo 1.jpg|1-a paĝo de katalogo de la librejo (1909)
Dosiero:Librejo esperanto katalogo 2.jpg|2-a paĝo de katalogo de la librejo (1909)
Dosiero:Librejo esperanto katalogo 3.jpg|3-a paĝo de katalogo de la librejo (1909)
Dosiero:Librejo esperanto katalogo 4.jpg|4-a paĝo de katalogo de la librejo (1909)
Dosiero:Librejo de esperanto 1.jpg|Specimeno de libro eldonita en la librejo kaj listo de aĉeteblaj lerno-libroj por ruslingvanoj (el Esperanto en dek lecionoj (ruslingva)) (1909)
Dosiero:Librejo de esperanto 2.jpg|Listo de aĉeteblaj Esperanto-libroj (el Esperanto en dek lecionoj (ruslingva)) (1909)

## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Eldonaĵoj de Librejo "Esperanto"
* Moskva Instituto de Esperanto (Esperanto-kursoj)
* Alia Esperanto-eldonejo de Moskvo: Impeto
* Posrednik (eldonejo)

Esperanto
Esperanto
Kategorio:Esperanto en Moskvo
Kategorio:Distrikto Zamoskvoreĉje (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Tverskoj (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Basmannij (Moskvo)
Richard de Clare (2-a grafo de Pembroke)

[eta|dekstra|300ra|La geedziĝo de Aoife kaj Striongbow (pentraĵo de [Daniel Maclise)]]
**Richard de Clare (2-a grafo de Pembroke)** (ofte konata kiel **Strongbow** - **Fortarko** - n. 1130, m. la 20-an de aprilo 1176) estis angla nobelo kiu plej famas pro sia grava rolo dum la normanda invado de Irlando.

## Gepatroj 
Richard de Clare estis filo de Gilbert de Clare (1-a grafo de Pembroke) kaj ties edzino Isabel de Beaumont. Li heredis la graflandon de Pembroke post la morto de sia patro en 1148.

## Irlando 
En 1168 Dermot MacMurrough (irlande Turlain Mac Murchada), reĝo de Leinster, forpeliĝis de sia regno, kaj petis la helpon de Henriko la 2-a (Anglio). Tiu konsilis lin diskuti la aferon kun Richard de Clare, kiu konsentis subteni Dermot MacMurrough kontraŭ promeso de edzigo al ties filino Aoife kaj de la rajto heredi la tronon de Leinster. Li kunigis armeon kiu iris al Irlando estrate de Raymond FitzGerald (moknomita "Raymond le gros" - "Rajmondo la dika"), kaj kiu kaptis Wexford, Waterford kaj Dublinon. Aŭguston 1070 Richard de Clare aliris al sia armeo: la morgaŭon de la kapto de Waterford, li edziĝis al Aoife.

Henriko la 2-a timis ke liaj baronoj tro potencis kaj sendependiĝis en Irlando, kaj tial ordonis ke ili eliru de Irlando nepost Pasko 1171. Tamen majon 1171 mortis Dermot MacMurrough, kaj Richard de Clare asertis sian rajton heredi Leinster. Sekvis grandskala ribelo de la irlandanoj kaj Richard apenaŭ retenis Dublinon. Li rapidis al Anglio kie li petis la helpon de Henriko, kiu postulis ke li cedu ĉiujn siajn fortikaĵojn kaj bienojn en Irlando. Oktobron 1172 Henriko invadis Irlandon, kaj enmetis fidatajn gravulojn en preskaŭ ĉiujn gravajn lokojn. Richard de Clare retenis nur Kildare, kaj Henriko titolis sin "Lordo de Irlando".

En 1173 la filoj de Henriko ribelis en Francio. Richard de Clare ludis gravan rolon dum la subpremo de la ribelo, kaj rekompence Henriko restaŭris al li Leinster, kaj nomumis lin **Justiciar** (guberniestro) de Irlando. Tamen la irlandanoj daŭre ribelis. En 1174 Richard de Clare malvenkis en Connacht, sed lia ĉefa generalo Raymond Fitzgerald regajnis Leinster. Post plua ribelo en 1176 Raymond kaptis Limerick, sed tuj poste Richard de Clare mortis pro piedinfekto. Li entombiĝis en la katedralo de Dublino.

## Idoj 
Richard de Clare kaj lia edzino Aoife havis du idojn:
* Gilbert, kiu mortis en 1185
* Isabel, kiu edziĝis al Vilhelmo Marshal (1-a grafo de Pembroke)

Kategorio:Grafoj de Pembroke
Kategorio:Historio de Irlando
Kategorio:Naskiĝintoj en 1130
Kategorio:Mortintoj en 1176
Bielo (distrikto)

La **distrikto Bielo** (germane **Bezirk Biel**, france **district de Bienne**) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 administra unuo de Kantono Berno. Ĝi havis 52412 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Bielo. Kun efiko de la 1-a de januaro 2010 la distrikto Bielo estis dissolvita kaj ĝiaj komunumoj integritaj al la nova administra distrikto Bielo.

## Geografio 
La distrikto Bielo situas ĉe la nordorienta fino de la Lago de Bielo ĉe la orienta deklivo de la Berna Ĵuraso. Gi konsistas el la urbo Bielo (germane *Biel*, france *Bienne*) mem en la ebenaĵo nordoriente de la lago kaj ĉirkaŭ la lagobordo, kaj la komunumo Evilardo (germane *Leubringen*, france Evilard) okcidente sur la deklivo de la Ĵurasa montoĉeno.

## Najbaraj distriktoj 
La distrikto Bielo limas en nordokcidento al la distrikto Courtelary, en nordoriento al la distrikto Büren, en sudoriento al la distrikto Nidau, kaj en sudokcidento al la distrikto La Neuveville.

## Lingvoj 
La distrikto Bielo situas sur la lingvo limo inter alemana kaj romanda Svislando. Sekve en la distrikto Bielo estas du oficialaj lingvoj nome la germana kaj la franca. En la jaro 2000 proksimume 55 % parolis la germanan, 30% la francan, 5% la italan kaj la resto aliajn lingvojn.

### Esperanto-Movado 
En la distrikto Bielo jam de la pli ol 100 jaroj aktivas esperantistoj. Unu el la plej konataj estas la artisto Serge Reverdin, konata sub lia pseŭdonomo *Reĝo Parzival*. Ek de 2006 la estraro de Svisa Esperanto-Societo kutime kunvenas en Bielo por akcenti la kunlaboron inter alemanoj kaj romandoj inter la Esperantistoj kaj pro la centra situo de Bielo.

## Historio 
En la restaŭracia akto de 1803 Bielo ne estis antaŭvidita kiel distriktĉefloko, sed formis kontraŭ la deziro de ĝia registaro parton de la ĉefdistrikto Nidau. Nur post la liberala revolucio de la jaro 1831 per la nova berna kanton-konstitucio estis kreita la distrikto Bielo, kiu konsistis tiam el la komunumoj Bözingen, Evilardo kaj Vingelz. Vingelz estis kunigita en la jaro 1900 kaj Bözingen en la jaro 1917 kun la urbo Bielo, al kiu krome en 1920 estis aligitaj la komunumoj Mett kaj Madretsch, kiuj ĝis tiam apartenis al la najbara distrikto Nidau.

## Komunumoj de la distrikto Bielo 
La distrikto Bielo konsistas (stato en 2009) fakte el nur 2 komunumoj, nome la ĉefurbo mem kaj Evilardo:

## Eksteraj ligiloj 
* La distrikto Bielo en la Historia Leksikono de Svislando
Domino (geografio)

**Domino**  en la geografio estas la radiuso de la areo, kiun monto superstaras. Dominanta monto kun la domino de x km pro tio estas la plej alta elstaraĵo en la ĉirkaŭejo de x km .

La domino apud la elstareco  estas la plej grava kriterio, por klasifiki pinton kiel memstara monto.

Domino kaj elstareco de monto 'B':
Dominanz (germane) = domino;
Schartenhöhe (germane) = elstareco

Grafikaĵo: La domino de la monto 'B' estas ekzakte la distanco de la plej proksima samalta punkto je la piedo de la pli alta monto A, ĉar la monto C situas pli distance.
frameless|dekstra|upright=2.0|Grafikaĵo: La domino de la monto 'B' estas ekzakte la distanco de la plej proksima samalta punkto je la piedo de la pli alta monto A, ĉar la monto C situas pli distance.

## Eksteraj ligiloj 
* Wann ist ein Berg ein Berg? Artikolo el la revuo *Die Alpen*, 01/2003 de Schweizer Alpen-Club (PDF; 0,2 MB)
* Gipfellisten damals und heute  - Mezurado de la memstareco de montoj per elstareco kaj domino
* Extreme Collect. Memstareco de pintoj

Kategorio:Geomorfologio
Evilardo

**Evilardo** (france **Evilard**, germane **Leubringen**) estas komunumo de en Kantono Berno, Svislando. Ekde la unua de januaro 2010 ĝi apartenas al la administra distrikto Bielo kaj antaŭe ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi apartenis al la iama distrikto Bielo. La komunumo havis 2399 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Evilardo situas sur la okcidenta deklivo de la plej antaŭa montarĉeno de la Ĵurasa montaro sur alteco de 697 m s.m. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Evilardo mem ankaŭ la vilaĝo Makolino (germane *Magglingen* kaj france *Macolin*) kaj ek de 1890 Pré de Macolin (kio signifas en Esperanto *Paŝtejo de Makolino*). En Makolino troviĝas la fama svisa sportlernejo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Evilardo limas en nordo al Orvin, en nordoriento kaj oriento al Bielo, en sudokcidento al Tüscherz-Alfermée, kaj en okcidento al Lamboing.

## Trafiko 
La du vilaĝoj Eviliardo kaj Makolino estas ligitaj per funikularoj kun la centro de la urbo Bielo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Evilardo datiĝas el la jaro 1300 kiel *Lomeringen* (de kiu formo deduktiĝis la hodiaŭa germanlingva nomo de la komunumo *Leubringen*).

En mezepoko la regiono estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1789, en 1792 la vilaĝo unue aliĝis al la Raŭraĥa Respubliko kaj poste estis integrita al la departemento Mont Terrible de Francio. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis ĝin al Kantono Berno.

## Grava artisto loĝis en Evilardo 
La pentristo Philippe Robert (1881-1930) konstruis sian domon en Evilardo, Chemin du Crêt 19. Memorŝildo memorigas pri li. Li ornamis per kvar gigantaj freskoj la atendejon de la stacidomo de Bielo kaj diversajn lokojn en Romandio, inter aliaj la preĝejon de Corcelles en la kantono Neuchâtel. Li estis samtempulo de Ferdinand Hodler. Mireille Grosjean estas lia nepino.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Evilardo
* Evilardo en la Historia Leksikono de Svislando
Zoltán Körösi Dudus

**KÖRÖSI DUDUS Zoltán** [koeroeŝi duduŝ], estis hungara violonisto, ciganmuzikestro. Li naskiĝis en 1892 en Deĵo kaj mortis en 1963 en Budapeŝto.

## Biografio
Körösi Dudus studis en Koloĵvaro violonludon ĉe Ödön Farkas. Körösi komencis sian karieron en Koloĵvaro en Thália Nagykávéház, kie li ofte distris interalie ankaŭ la verkistojn Sándor Hunyady, Áron Tamási kaj György Szántó. Li translokiĝis en Budapeŝton kun sia familio post la dua mondmilito. Tie li muzikis en restoracioj Kis Royal, Kárpátia kaj Márvány Menyasszony. Li alte taksis sian kunlaboradon kiel akompanianto precipe kun Erzsébet Török kaj Imre Palló. Lian kantkolekton aranĝis sia filino, Mária Körösi.

## Fonto
*Leszler József: *Nótakedvalőknek*, 1986.

Kategorio: Hungaraj violonistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Sedimentbaseno

[eta|La [dezerto Taklamakano en Ĉinio sur satelitbildo. La Taklamakano kovras la Tarim-sedimentbaseno. Sube dekstre la altebenaĵo de Tibeto]]
**Sedimentbaseno** estas longetendita, cirkloforma aŭ ankaŭ neregule limigita areo de la terkrusto ekestinta per subsidenco kaj poste plenigita per sedimento. La subaj tavoloj estas kunpremitaj per la superaj kaj daŭre de longaj epokoj kunpremiĝas (kompaktiĝo) kaj tiel fariĝas sabloŝtono aŭ skisto.

## Vidu ankaŭ 
* baseno, rifto
* geosinklinalo, ebenregiono, malaltebenaĵo
* bazamento (geologio)


Kategorio:Geomorfologio
Kategorio:Minado
Kategorio:Sedimentado
Pelagio

**Pelagio** (latine *Pelagius*) estis monaĥo de Britanio, asketa kaj reformisto, kiu vivis inter la 4-a kaj 5-a jarcentoj p.K. Li suferis akran persekutadon de la Katolika Eklezio post lia fondo de pelagianismo, nova tendenco de la Kristanismo (konsiderata kiel herezo) kiu neis la dogmon de la Prapeko. Paradokse, antaŭ tio li ĝuis popularecon en la roma kurio kaj eĉ Sankta Aŭgusteno, kiu poste konvertiĝis en unu el la plej akraj kritikistoj, difinis lin kiel «sankta viro».

**Pelagiismo** aŭ **pelagianismo** estas la doktrino de Pelagio, deklarita hereza.

Kategorio:Britaj kristanoj
Kategorio:Filozofoj de la 5-a jarcento
Kategorio:Kristanaj filozofoj
Kategorio:Asketoj
Tibor Vákár

**VÁKÁR Tibor** [va'ka'r], (14-a de majo 1908, Gyergyószentmiklós - 8-a de julio 2002, Budapeŝto), estis rumanuja hungara arkitekto, pentristo.

## Premioj, distingoj 
* 1986: Memormedalo Podmaniczky;
* 1987: Ordiplomo de Budapesti Műszaki Egyetem;
* 1988: honora ano de Hungara Historia Asocio de Zürich;
* 1989: orgrada Munka Érdemrend;
* 1991: Ybl-premio;
* 1995: Köztársasági Érdemrend Kiskeresztje;
* 1997: Diamantdiplomo de Budapesti Műszaki Egyetem.

## Vivkariero 
### Studoj 
* 1929-37: Fakultato pri Arkitekturo de Magyar Királyi József Nádor Műszaki Tudományegyetem, Budapest;
* 1930: Fako pri pentrarto de Magyar Királyi Képzőművészeti Főiskola, majstroj: Jaschik Álmos, Bory Jenő, Nádler Róbert, Benkhard Ágost és Szőnyi István.

### Laborlokoj 
* 1932-36: kontrolisto de Budapest Székesfőváros Pénzügyi Igazgatóság;
* 1936-46 kontrolisto pri konstruo en Budapest, sekcigvidanta inĝeniero en Kolozsvár kaj Marosvásárhely;
* 1946-50 demonstranto, asistanto, adjunkto de Katedro Budapesti Műszaki Egyetem Épülettervezési és Városépítési.
* 1947-49 direktanta projektisto de Fővárosi Tervező Iroda;
* 1949-52 projektisto: de BUVÁTI, 1952-57 de VÁTI, 1961-68 de Mélyépterv, 1969-70 de BVTV.
* 1940 ano de Budapesti Mérnöki Kamara, poste de Magyar Építőművészek Szövetsége;
* 1975 eterna ano de la franca "Association des Architecte et Dessinateur".

### Konkursoj 
* 1941-42: Oficirripozejo (Tiszti üdülő), Hargitafürdő [RO];
* Ekspozicioj de Budapesti Nemzetközi Vásár;
* Aranĝo de ĉefplaco de Kolozsvár;
* Akvoturo Malmö,
* Aranĝo de Placo Vörösmarty;
* Formado de urbocentro kaj de placoj en Kazincbarcika;
* Aranĝado de ĉefvojlinioj: Kecskemét, Gödöllő, Hódmezővásárhely);

### Defendo de artmonumentoj, restarigoj 
* Fortikaĵo de Diósgyőr;
* Romiaj katolikaj preĝejoj de Pásztó, Szombathely;
* Iseum;
* Szabadtéri Néprajzi Múzeum Szentendre;

### Ekspozicioj 
* Műcsarnok; Nemzeti Szalon; Fővárosi Képtár, Budapest; Petit Galerie, Parizo; Haus der Kunst, München; Magyar Építőművészek Szövetsége Székház.
* Ekspozicio de ilustraĵoj

### Publikaĵoj 
* A diósgyőri vár monográfiája*, 1954
* Székelyföld építész szemmel*, Budapest, 1988.

## Fonto 
* Artportal.hu  

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Eŭtiko

**Eŭtiko** () estis greka monaĥo, iniciatinto de la monofizitismo, doktrino konsiderata kiel herezo por la Romkatolika Eklezio kaj la Ortodoksa. Eŭtiko naskiĝis en la jaro 378, probable en Konstantinopolo. Ankoraŭ tre juna, li sin dediĉis al la monaĥa vivo en monaĥejo de la ĉefurbo, kie li havis kiel instruisto, deklaritan malamikon de nestorianismo, nomata Maksimo. En tiu ricevita edukado oni devas serĉi la radikojn de lia malamo kontraŭ la doktrino de la du naturoj. Ordinita kiel pastro kaj poste elektita kiel monaĥejestro, komencis aktive partopreni la doktrinajn diskutojn de tiu epoko.

## Eŭtiko kaj la sinodo de Konstantinopolo
Ĉirkaŭ la jaro 440, li fariĝas la plej elstara reprezentanto de la bizanca monofizitismo. Lia prestiĝo pligrandiĝis en 441 per la entroniĝo de la eŭnuko Krizafio, kiun li mem baptis. Troigante ĉi tiun amikecon, li komencis ataki ĉiujn kiuj ŝajnis simpatiantoj de la nestorianismo, sen pardoni eminentajn episkopojn kaj orientajn doktorojn, tiajn kiaj Teodoreto de Ciro, Ibas de Edeso kaj eĉ al Domno de Antioĥio. La 8-a de novembro 448, en regiona sinodo en Konstantinopolo, prezidita de la patriarko Flaviano, Eŭzebio de Dorileo, unu el la unuaj elstaruloj kiuj publike denuncis la erarojn de Nestorio, akuzis Eŭtikon je herezo. La sinodo, post hezitigaj rezolucioj influitaj de politikaj okazintaĵoj, finiĝis per kondamnado al Eŭtiko kiel herezulo.

## Vidu ankaŭ 
* Koncilio de Kalcedono

 
Kategorio:Monaĥoj
Kategorio:Grekoj
Kategorio:Kristanaj teologoj
Kategorio:Ekumenaj Koncilioj
Kaŝmira muŝkaptulo

La **Kaŝmira muŝkaptulo**, *Ficedula subrubra*, estas paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Ficeduloj, indiĝena de Azio. Iam ĝi estis konsiderata subspecio de la Malgranda muŝkaptulo, *Ficedula parva*.

Tiu estas insektomanĝanta specio kiu reproduktiĝas en nordokcidenta Himalajo en kaŝmira areo de Pakistano kaj Barato. Ili estas migrantaj kaj vintrumas en la montetoj de centra Srilanko kaj ĉe la Okcidentaj Ghatoj de Barato. 

La Kaŝmira muŝkaptulo reproduktiĝas en deciduaj arbaroj kun densa subkreskaĵaro kaj nestumas en arbotruo, kie la ino demetas 3-5 ovojn kiujn nur ŝi kovas. Ili vintrumas en ĝardenoj, teplantejoj, arbarbordoj kaj malfermaj areoj ene de arbaraj zonoj, ĝenerale super 750 m.

Plej parto de individuoj abandonas la reproduktejojn septembre, kaj alvenas en Sri-Lankon oktobre kaj startas denove frumarte. Unu el la plej certaj rigardejoj por vidi tiun raran specion estas la Parko Viktorio en Nuŭara Elija.

Tiu specio estas 13 cm longa. Ĝi estas simila laŭ formo al iom pli malgranda Malgranda muŝkaptulo. La masklo havas **grizbrunan aŭ grizbluan dorson kun oranĝecaj ruĝaj gorĝo, brusto kaj flankoj, borditaj je nigro** en gorĝo kaj brusto. Inoj kaj unuavintraj birdoj havas (krom malhelan bazon ĉe beko) iom pli helbrunajn suprajn partojn, kaj la ruĝo de subaj partoj povas esti limigita al nur rozkoloreca nuanco. La ventro en ĉiu plumaro estas blankeca.

La masklo de la simila Ruĝgorĝa muŝkaptulo, *Ficedula albicilla*, havas la oranĝecruĝan areon limigita al la gorĝo kaj ak la supra brusto, kaj ne havas la nigran bordon.

La kanto estas mallonga melodia *sŭiit-iit sŭiit-iit-did-hi*, kaj la alvoko estas akra *ĉak*.

Tuiu estas vundebla specio kun malpliiĝantaj populacio kaj reprodukta teritorio (ĉirkaŭ 8,300 km²), kiu estas ankaŭ tre fragmentita rezulte de la detruo de mezvarmaj miksitaj deciduaj arbaroj pro komerca lignoproduktado, agrikulturo kaj paŝtado. Oni supozas, ke la populacio estas inter 2,500 kaj 10,000 birdoj.

## Referencoj 
* En la angla 
* IUCN2006, BirdLife International, 2004, 8565, Ficedula subrubra, 11a Majo 2006. Datenoj kun teritoria mapo kaj kriterioj por konsideri tiun specion vundebla.
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN 0-691-04910-6

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Fibromialgio

La **fibromialgio** estas  sindromo konatan jam delonge sub la nomo FMS en angla (por *Fibromyalgia Syndrome*). La vorto « fibromialgio » venas de la latina lingvo : *fibra* (« filamento »), kaj antikva greka lingvo *myos* (« musklo ») kaj : *algos* (« doloro »).

Oni rekonas tiun malsanon per muskolaj kronikaj doloroj en diversaj partoj de la korpo kaj laceco.

Ekzistas diversaj fakaj asocioj en la mondo, kiuj temas pri fibromialgio.

## Vidu ankaŭ
* Sindromo de Kronika Laceco
* Plureca kemiaĵa sentemo
* Ankiloza spondilito

Kategorio:Medicina terminologio
Kategorio:Sindromoj en ortopedio
Kategorio:Sindromoj en reŭmatologio
Ruĝecbrova muŝkaptulo

La **Ruĝecbrova muŝkaptulo** (***Ficedula solitaris***) estas paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Ficeduloj, indiĝena de sudorienta Azio. 

Tiu birdo estas ĝenerale grizbruna sed pli ruĝecbruna en kapo, ŝultroj kaj flugiloj kaj havas blankan areon ĉe la mentono kaj gorĝo bordita sube de nigra kaj mallarĝa limo, sed ne tiom markata kiel tiu de la proksime parenca la Blankagorĝa muŝkaptulo (*Ficedula monileger*). Sed la plej klara distingilo estas la **superokula strio** kiu male al aliaj specioj de la genro estas ne mallarĝa sed ampleksa kiel areo **pli ruĝeca inter beko kaj super okulo** kaj pli amplekse ruĝecbruna en la tuta vizaĝo; tiu ruĝeca superokula strio nomigas la specion.

Ĝi troviĝas en Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropika aŭ tropika humida montararbaro.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Ficedula solitaris. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Ruĝecbrusta muŝkaptulo

La **Ruĝecbrusta muŝkaptulo** (***Ficedula dumetoria***) estas paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Ficeduloj, indiĝena de sudorienta Azio. 

Tiu birdo estas malhelgriza al nigreca supre kun **tre rimarkindaj kaj kontrastaj blankaj superokula strio** kiu plilarĝiĝas malantaŭ la “orelzono” **kaj flugilmakulo**. Ankaŭ la vosto estas nigra kun blankaj eksteraj bordoj ĉebaze. **La brusto estas ruĝeca** kaj tio estas uzata kiel klara distingilo ĉar la aliaj specioj samgenraj kiuj havas similajn suprajn markojn nome la Flavapuga muŝkaptulo, *Ficedula zanthopygia*, kaj la Narcisomuŝkaptulo, *Ficedula narcissina*, havas pli ampleksan suban flavan areon, dum tiu ĉi havas pli blankecan ventron.

Ĝi troviĝas en Brunejo, Indonezio, Malajzio kaj Tajlando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Referencoj 
* Foto
* BirdLife International 2004. Ficedula dumetoria. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Martin & la talpoj

**Martin & la talpoj** estas muzika projekto fondita de Martin Wiese post malaktiviĝo de Persone.

## Membroj 
* Martin Wiese
* Jonas Kempe
* Fredrik Kempe
* Johan Öhlund
* Rickard Gustavsson
* Fred Soboonchi
* Anders Grop

## Diskaro 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Martin & la talpoj ĉe Vinilkosmo-mp3
* Martin & la talpoj ĉe Deezer
* Martin & la talpoj ĉe Spotify
* Martin & la talpoj ĉe Apple Music
* Martin & la talpoj ĉe Last.fm

Kategorio:Esperantaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2007
Neĝobrova muŝkaptulo

La **Neĝobrova muŝkaptulo** (***Ficedula hyperythra***) estas paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Ficeduloj, indiĝena de sudorienta Azio. 

La masklo de tiu specio havas kiel tiu de la Kaŝmira muŝkaptulo grizbrunan aŭ grizbluan dorson kun oranĝecaj gorĝo, supra brusto kaj flankoj, helan ventron helbrune makulitan, pli brunajn flugilojn kaj, kiel ĉefa distingilo de la specio, tre kontraste **blankajn superokulajn striojn** (“brovojn”) similajn ekzemple al tiuj de la neproksime parenca Blankabrova muŝkaptulo (*Fraseria cinerascens*) kaj kiuj nomigas la specion.

Ĝi troviĝas en Sudorienta Azio nome Bangladeŝo, Butano, Kamboĝo, Ĉinio, Barato, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Nepalo, Filipinoj, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Ficedula hyperythra. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio