Longbeka ralo

La **Longbeka ralo** (laŭ la latina scienca nomo *Rallus longirostris*, nomita ankaŭ Mangrova ralo) estas birdospecio de la familio Raledoj kaj genro Ralo (*Rallus*). Ĝi troviĝas en Centra kaj Suda Ameriko.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Longbeka ralo estis priskribita de la franca polimato Georges-Louis Leclerc de Buffon en 1781 en sia *Histoire Naturelle des Oiseaux* laŭ specimeno akirita en Franca Gujano. La birdo estis ankaŭ bildigita en mankolorigita plato gravurita de François-Nicolas Martinet en ''Planches Enluminées D'Histoire Naturelle* kiu produktiĝis sub superrigardo de Edme-Louis Daubenton por akompani la tekston de Buffon. Nek la plato nek la priskribo de Buffon inkludis sciencan nomon, sed en 1783 la nederlanda natursciencisto Pieter Boddaert stampis la duvortan nomon *Rallus longirostris* en sia katalogo de *Planches Enluminées*. La genron *Rallus* starigis en 1758 la sveda natursciencisto Carl Linnaeus en la eldono de sia verko *Systema Naturae*. La specia epiteto *longirostris* kombinas la latinajn vortojn *longus* kun la evidenta signifo "longa" kaj *-rostris* kun la signifo " kun beko".

La Longbeka ralo estis dekomence konsiderata samspecia kun tio kio estas nun la Azteka ralo (*R. tenuirostris*), la Ralo de Ridgway (*R. obsoletus*), la Eleganta ralo (*R. elegans*), kaj la Krepitoralo (*R. crepitans*), kaj pli ĵuse samspecia kun la Ralo de Ridgway kaj kun la Eleganta ralo. Ĉiuj taksonomiaj sistemoj nun interkonsentas ke ĉiu el la kvin estas aparta specio baze sur studo de 2013 kiu priskribis ties diferencajn genetikojn kaj morfologiojn.

Oni agnoskis ok subspeciojn de la Longbeka ralo nome la jenaj:

## Aspekto
La Longbeka ralo estas proksimume 33 cm longa kaj pezas 260 ĝis 310 g. Ĝi havas longan, sveltan, kaj iomete kurban bekon kun bruneta maksilo kaj oranĝflava mandiblo. Ĝiaj kruroj estas hele oranĝruĝaj. Ambaŭ seksoj havas la saman plumaron. Plenkreskuloj de la nomiga subspecio *R. l. longirostris* havas obtuze grizbrunajn suprajn partojn kun pli malhelaj centroj en la plumoj. Ili havas blankan antaŭokulan strion sur sia palgriza vizaĝo, blankecan gorĝon, sablokolorajn kolon kaj bruston kun blanka centro en la ventro, kaj nigrajn kaj blankajn striojn sur la flankoj. Junuloj estas similaj al plenkreskuloj sed estas pli malhelaj kaj pli senkoloraj.

Subspecio *R. l. phelpsi* havas pli malhelajn kronon kaj suprajn partojn kaj pli palajn subajn partojn ol la nomiga. *R. l. margaritae* estas la plej malhela subspecio; ĝi estas pli malgranda ol la nomiga kaj havas pli markitajn striojn sur la flankoj. *R. l. pelodramus* estas simila en grandeco al margarita sed pli pala. La malhelaj markoj sur la supraj partoj de *R. l. cypereti* estas pli helaj ol tiuj de la nomiga kaj ankaŭ la malhelaj flankostrioj estas pli helaj.

## Distribuado kaj habitatp
La Longbeka ralo troviĝas dise en marbordoj de Pacifiko ĉe Centrameriko, Kolombio kaj Ekvadoro, kaj de Atlantiko ĉe Venezuelo, Gujanoj kaj Brazilo. Ili vivas en marbordaj mangrovejaj marĉoj kaj saletaj kaj salakvaj marĉoj. La subspecioj distribuiĝas jene:

* *R. l. phelpsi* Wetmore, 1941 – nordorienta Kolombio en Departemento La Guajira ĝis nordokcidenta Venezuelo tiom for kiom ĝis Miranda
* *R. l. dillonripleyi* Phelps Jr & Aveledo, 1987 – nordorienta Venezuelo en la subŝtato Sucre 
* *R. l. margaritae* Zimmer, JT & Phelps, 1944 – insulo Margarita ĉe la marbordo de Venezuelo
* *R. l. pelodramus* Oberholser, 1937 – Trinidado
* *R. l. longirostris* Boddaert, 1783 – Gujano, Surinamo kaj Franca Gujano
* *R. l. crassirostris* Lawrence, 1871 – Brazilo el Amazona estuaro suden ĝis subŝtato Santa Catarina 
* *R. l. cypereti* Taczanowski, 1878 – el Departemento Nariño en sudokcidenta Kolombio tra Ekvadoro ĝis plej norda Peruo en la Departemento Tumbes
* *R. l. berryorum'' Maley et al., 2016 - Salvadoro, Honduro, kaj Nikaragvo. La populacio en nordokcidenta Kostariko supozeble apartenas al tiu subspecio.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Venezuelo