open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Natan Yonatan

**Nathan JONATAN** (‎, la 23-an de septembro 1923  - la 12-an de marto 2004) estis israela poeto.

Dum lia vivo, li publikigis naŭ kolektojn de poezio, kvar librojn de poezio, rakontojn por infanoj kaj junularoj, kaj kolekton de fikcia prozo. Li ankaŭ tradukis poezion de la jida al la hebrea. Liaj poemoj estis tradukitaj en diversajn lingvojn, multaj el ili estis skribitaj en kantojn, kies registradoj de diversaj artistoj estas vaste konataj.

La pejzaĝoj de lia infanaĝo estas vaste reflektitaj en lia poezio individuaj partoj de ĝi estas elstarigitaj en verso .

## Akcepto 
Malgraŭ la enorma amo por la poezio de Jonatano de publiko, same kiel komponistoj, prezentistoj kaj la gazetaro, ĝia aprezo en akademiaj cirkloj kaj literaturscienco ne estis tiel alta. Lia verkado ne estis studita en universitatoj kaj lernejoj; pri li malofte oni skribis en literaturaj revuoj. Krome, laŭ multaj, li meritis la Israelan Premion, sed ne ricevis ĝin. Kaj akademiaj cirkloj kaj kritiko tra la jaroj apartigis lin de la literaturaj lernejoj kiuj ekzistis en tiu tempo: li estis konsiderita nek posteulo de la Alterman - Ŝlonski - Goldberg generacio, nek apartenanta al la lernejo de Zach  - Amichai  - Ravikoviĉ kaj aliaj. En granda mezuro, ĉi tio estis vera.

Jonatan vere ne revoluciis la kampon de poezio, kiel Ŝlonski, ne skribis pri politikaj temoj, kiel Alterman, kaj ne ribelis kontraŭ la antaŭa generacio, kiel Zaĥ. Lia verkado ĉiam estis negrava, neniam kaŭzis skuojn, kaj eble tio estis ĝuste lia ĉefa "difekto". Aliflanke, eble jen kial liaj poemoj tiom sukcesas ĉe la publiko.

Liaj tradukoj de la jida inkludis poemojn de Itzik Manger, Dora Teitelboim, Peretz Markish, Leib Kvitko, Itzik Fefer, David Gofshtein kaj aliaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo dediĉita al Natan Yonatan 
* Yonatan ĉe la Instituto por la Traduko de hebrea Literaturo
* La Juda Agentejo por Israelo funebras la morton de Yonatan 
* En Memoro de Natan Yonatan 
* *Ene de la Kanto Vivi* de Natan Yonatan, aŭdaj tranĉetoj kaj revizioj
* Natan Yonatan ĉe *La Sekvanta Kvindek Jaroj*

Kategorio:Sovetiaj judoj
Kategorio:Israelaj poetoj
Telfero de Cime Caron

La **Telfero de Cime Caron** () estas telfero en Francio situanta en Savoie, inter la urboj Orelle kaj Les Belleville, limante la valojn Morianio kaj Tarentezo.

Kiam ĝi estis konstruita en 1982, ĝi estis la skilifto kiu havis la plej grandan liftokapaciton samtempe.

La , teĥnika incidento kaŭzis gravan akcidenton kun pluraj laboristoj vunditaj, inkluzive de du kiuj estis grave vunditaj.

## Vidu ankaŭ 
* Orelle
* Les Belleville
* Listo de telferoj

## Referencoj 
Kategorio:Orelle
Cime Caron
Jeremy Clarkson

**Jeremy Charles Robert Clarkson** (naskita la 11an de aprilo 1960 ) estas angla ĵurnalisto, verkinto kaj televida personulo kiu specialiĝas pri aŭtoj kaj aŭtado. Li estas plej konata pro sia rolo en la televidprogramoj *Top Gear* kaj *The Grand Tour* kune kun siaj kolegoj Richard Hammond kaj James May. Li ankaŭ skribas semajnajn artikolojn por la gazetoj *The Sunday Times* kaj *The Sun*.

De kariero kiel loka ĵurnalisto en la nordo de Anglio, Clarkson fariĝis konata nacie kaj internacie per *Top Gear*, iĝante rekonebla publika personeco kiu regule aperas en brita televido en siaj propraj programoj kaj kiel gasto en alies programoj. Same kiel aŭtprogramoj, Clarkson ankaŭ produktis programojn kaj librojn pri subjektoj kiel ekzemple historio kaj inĝenieristiko .

Lia prezento kaj skribstilo kiu ofte kaŭzis publikajn reagojn al liaj strangaj aŭ humuraj opinioj. Li ankaŭ amasigis signifan publikan sekvantaron kaj estis kreditita kiel signifa faktoro en la revigliĝo de *Top Gear* kiel unu el la plej popularaj televidprogramoj en la BBC.

Post lia kariero ĉe la BBC, li laboris ĉe Amazono kaj aperis en *La Grandioza Turneo* kaj ''Clarkson's Farm*, inter aliaj.  Krome, li gastigis *Who Wants to Be a Millionaire?.*

Clarkson asertas esti por persona libereco kaj kontraŭ registara reguligo, dirante ke la registaro devus "meti parkbenkojn kaj jen ĝi. Ili devus lasi nin".

## Verkaro 
Clarkson verkis humurajn librojn pri aŭtoj kaj aliaj temoj, kaj multaj el la libroj estas kolektoj de artikoloj kiujn li skribis por *The Sunday Times*.

* *Jeremy Clarkson's Motorworld*, 1996
* *Clarkson on Cars*, 1996
* *Clarkson's Hot 100*, 1997
* *Planet Dagenham*, 1998
* *Born to Be Riled*, 1999
* *Jeremy Clarkson On Ferrari*, 2000
* *The World According To Clarkson*, 2004
* *I Know You Got Soul*, 2005
* *And Another Thing...*, 2006
* *Don't Stop Me Now!!* 2007
* *For Crying Out Loud!* 2008
* *Driven to Distraction*, 2009
* *How Hard Can It Be?* 2010
* *Round the Bend*, 2011

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Arkivo de kolumnoj de Clarkson ĉe *Sunday Times''

Kategorio:Anglaj libertarianoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1960
Kategorio:Britaj ĵurnalistoj
Universitato Oksforda Brookes

La **Universitato Oksforda Brookes** () estas publika universitato en Oksfordo. Ĝi estas la posteulo de la *Oksforda Lernejo de Arto* (de 1970 *Oxford Polytechnic*) fondita en 1865 kaj ricevis sian nunan nomon en 1992 en honoro de John Henry Brookes, kiu estis unu el ĝiaj rektoroj .

Ĝi estas la dua plej granda universitato en Oksfordo, post la Universitato de Oksfordo. 

*La institucio estis listigita kiel la Plejbone Moderna Universitato* (1992) en la *Sunday Times University Guide* dum dek du sinsekvaj jaroj. * Laŭ la Financial Times Listing,* ĝi ankaŭ ofertas unu el la plej ampleksaj retaj MBA-programoj de la mondo (n-ro 30)  kaj, laŭ la QS World University Rankings, estas unu el la plej bonaj universitatoj en la mondo en la mondo. 16 studprogramoj. Ekzistas ankaŭ vigla interŝanĝo kun la Universitato de Oksfordo, per kio, ekzemple, profesoroj instruas en ambaŭ universitatoj aŭ studentoj povas uzi la bibliotekojn de la Universitato de Oksfordo.

## Organizo 
Oxford Brookes University havas kvar fakultatojn  kiuj situas trans ĝiaj kvar kampusoj.

; Oksforda Brookes Komerca Lernejo

* Komerca Lernejo
* Oksforda Lernejo de Hoteladministrado

; Fakultato de Sano kaj Vivsciencoj

* Sekcio de Biologiaj kaj Medicinaj Sciencoj
* Sekcio de Akuŝistino, Publika kaj Komunuma Sano
* Flega Fako
* Sekcio de Psikologio, Sano kaj Profesia Evoluo
* Sekcio de Sporto, Sansciencoj kaj Socia Laboro (inkluzive de la Centro por Funkcia Manĝado)

; Fakultato de Hom- kaj Sociaj Sciencoj

* eduka lernejo
* Lernejo de Anglaj kaj Modernaj Lingvoj
* Fakultato de Historio, Filozofio kaj Kulturo
** Oksforda Centro por Metodismo kaj Eklezia Historio 
* jurstudo
* Instituto de Publika Prizorgo
* Sekcio de Sociaj Sciencoj (inkluzive de Primate Conservation)

; Fakultato de Teknologio, Dezajno kaj Medio

* Lernejo de Arkitekturo
* Lernejo de Arto
* Lernejo de la Konstruita Medio
* Sekcio de Komputado kaj Komunikadoteknologioj
* Sekcio de Mekanika Inĝenierado kaj Matematikaj Sciencoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Oxford Brookes la Unio de Studentoj

Kategorio:Universitatoj en Britio
Kategorio:Oksfordo
Vondel-parko

La **Vondel-parko** () estas la plej fama kaj dua plej granda parko en la nederlanda ĉefurbo Amsterdamo.

centra|400ra

La parko kovras ĉirkaŭ 47 hektarojn kaj situas en la distrikto suda malnova Amsterdamo, ĉe la limo kun la distrikto okcidenta malnova Amsterdamo. Ĝi etendiĝas de la avenuoj *Stadhouderskade* ĝis *Amstelveenseweg*. La parko estas nomita laŭ la nederlanda dramisto *Joost van den Vondel* devene el Kolonjo, kies monumento staras en la parko. La parko, kiu inkluzivas ankaŭ subĉielan teatrejon, do amfiteatron, ludejon, filman muzeon, kelkajn kafejojn kaj restoraciojn same kiel teodomon, estas vizitata de ĉirkaŭ 10 milionoj da vizitantoj ĉiujare. Ekde 1996 ĝi estas sub monumenta protekto.

eta|centre|300ra|

eta|centra|

## Eksteraj ligiloj 
*  (, tradukebla)

Kategorio:Parkoj en Nederlando
Kategorio:Amsterdamo
Brentano

La familia nomo **Brentano** interalie povas rilati al la sekvaj biografioj:

* Clemens Brentano (1778-1842), germana verkisto
* Franz Brentano (1838-1917), germana filozofo
* Antonie Brentano (1780-1869), aŭstra filantrino, kiu ekde edziniĝo en 1798 vivis en Frankfurto ĉe Majno, Germanio
* Bettina von Arnim, origine: Elisabeth Catharina Ludovica Magdalene Brentano (1785-1859), germana verkistino, fratino de Clemens Brentano

kaj al la asteroido
* 8054 Brentano
Ruĝgorĝa formiktanagro

**Ruĝgorĝa formiktanagro** (*Driophlox fuscicauda*) estas specio de mezgrandaj paseroformaj birdoj, kiu nestas en Karibaj marbordoj de sud-eosta Meksiko ĝis eosta Panamo. Dum longa tempo ĝi estas metita en genron *Habia*, sed laŭ molekulfilogenetikaj konsideroj ĝi kune kun aliaj tri specioj estis movigita en 2024 al novkreita genro *Driophlox*.

Ruĝgorĝa formiktanagro, samkiel aliaj formiktanagroj kaj en *Habia* kaj en *Driophlox*, estis dum longa tempo konsiderata simple stranga formo de tanagro (t.e. birdo el familio Traŭpedoj), sed efektive ili estas relative normalaj membroj de Kardinaledoj. La kutima nomo "formiktanagroj" estas la sola restaĵo de tiu ĉi miskredo. Oni povas aserti ke tiu ĉi nomo estas iom misgvida, sed ĝi jam radikiĝas kaj estas tradicia en multaj lingvoj.

## Priskribo
Ruĝgorĝa formiktanagro estas mezgranda birdo ĉirkaŭ 19&nbsp;cm longa kaj 40&nbsp;g peza. Samkiel ĉiuj aliaj kardinaledoj, ĝi havas rimarkindan : plenkreskaj iĉoj havas solide malhele ruĝan plumaron kun iom pli palaj malsupraj partoj kaj pli brile ruĝaj gorĝo kaj krono, dum inoj estas brunece olivkoloraj, pli grizecaj de malsupre, kun flava gorĝo kaj malhele flava strio sur krono. Adoleskaj birdoj de ambaŭ seksoj estas plene brunaj kaj ne havas aliajn kolorojn sur krono aŭ gorĝo.

Ambaŭ seksoj aspektas simile al tiuj de parenca ruĝkrona formiktanagro, kiu renkonteblas en Pacifikaj oceanbordoj de Centra Ameriko, sed estas rimarkeble pli malbrilaj kaj malhelaj.

## Ekologio kaj konduto 
Ruĝgorĝaj formiktanagroj vivas en densa subarbaraĵo ĉe arbaraj marĝenoj,  aŭ forlasitaj plantejoj en altecoj ĝis 600&nbsp;m super marnivelo. La birdoj furaĝas pare aŭ formas malgrandajn birdarojn. Plejparto de ilia dieto konsistas je insektoj kaj aliaj artropodoj, sed la birdoj volonte aldonas al ĝi semojn aŭ fruktojn, aparte tiujn de *Cymbopetalum mayanum* (familio *Annonaceae*), aŭ *Trophis racemosa* (*Moraceae*).
La birdaroj ofte sekvas vicojn de armeformikoj kaj manĝas ilin, aparte en regionoj kie maloftas formikbirdoj. Vidinte konkuranton aŭ predanton, ĉiuj birdoj en birdaro komencas prezenti agreseman spektaklon per levigo de flugiloj aŭ vosto, esperante tiel fortimigi ĝin.

Reprodukta periodo komenciĝas en aprilo kaj, kaj en junio jam ĉiuj birdoj estas metintaj ovojn. La nesto estas uj-forma, granda, sed iom malordeca, konstruita ĉe disbranĉiĝo de arbo aŭ arbusto je 1–3&nbsp;m super grundo. Freŝaj folioj de filikoj estas ofte aldonataj al ekstera tavolo de la ujo por pli bone maski la neston inter verdaĵoj. Kutima ovaro estas du aŭ tri ovoj, kiuj estas blankaj kaj senmakulaj.

## Subspecioj 
Nuntempe oni agnoskas 6 subspeciojn:

*  – de eosta Meksiko ĝis suda Gvatemalo, Salvadoro, Belizo kaj Honduro
*  – Jukatano (sudeosta Meksiko) kaj norda Gvatemalo
*  – nordeosta, centra kaj eosta Nikaragvo
*  – de suda Nikaragvo ĝis uesta Panamo
*  – centra Panamo
*  – norda Kolombio

## Referencoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Neotropisa faŭno
Nacela telfero Panoramic Mont-Blanc

La **Nacela telfero Panoramic Mont-Blanc** () estas nacela telfero situanta en Francio (Haute-Savoie). Konektante Aiguille du Midi kaj Pointe Helbronner al la landlimo kun Italio kaj atingebla respektive per la telfero de Aiguille du Midi kaj la Skyway Monte Bianco, ĝi transiras por iom pli ol kvin kilometroj la Blankmontan Masivon dum flugado super glaĉeroj Vallée Blanche kaj Géant je pli ol  metroj super la marnivelo.

Inaŭgurita je Kristnasko 1957, la telfero estas la lasta ligo en la ĉeno de skiliftoj ligantaj Chamonix al Courmayeur.

## Vidu ankaŭ 
* Chamonix-Mont-Blanc
* Courmayeur
* Telfero de Aiguille du Midi
* Listo de telferoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Chamonix-Mont-Blanc
Panoramic Mont-Blanc
Ferenc Kiss (literaturhistoriisto)

**Ferenc Kiss** [kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kiss Ferenc,** estis hungara literaturhistoriisto, kritikisto, altlerneja instruisto.

Ferenc Kiss naskiĝis  en Pijterfolvo (Ĉeĥoslovakio, nuntempe en Ukrainio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Kiss apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li maturiĝis en Kalvinana Kolegio de Debrecen en 1948, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Debrecen en 1952. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato 2 lernojarojn, poste li estis aspiranto en akademia instituto 3 jarojn. Dum la hungara revolucio de 1956 li funkciigis revolucieman radiodissendon, tial post la falo li estis kondamnita ĉirkaŭ duonjaron en malliberejo. Inter 1957–1962 li havis neinstruan statuson en Scienca Universitato Loránd Eötvös, inter 1962–1984 li laboris en akademia instituto, fine li estis katedrestro lernojaron en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1978 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia scienca ĉeftemo estis hungara literaturo de la 20-a jarcento. Lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1950-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Megjegyzések Veres Péter Rossz asszony c. novellájához.* (1954)
* *József Attila ritmikája. 1–2.* (1957)
* *A szocialista kritika történetéből.* (1964)
* *Kosztolányi regényei.* (disertaĵo, 1977)
* *Az érett Kosztolányi.* (monografio, 1979)
* *„Fölrepülni rajban”.* (studoj, 1984)
* *Csoóri Sándor.* (monografio, 1990)
* *Kosztolányi-tanulmányok.* (studoj, 1998)

## Memorigiloj 
* memortabulo en sia naskiĝvilaĝo

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
MPEG-2

**MPEG-2** estas senmarka normo de la serio MPEG (difinita en 1994 de la teknika grupo *Moving Picture Experts Group*, MPEG) por kodigado de filmoj kun videokunpremo kaj sonkodigo kun sona kunpremado, kiuj ambaŭ estas perdaj. En ĉi tiu kunteksto, senmarka signifas ke datumformato kaj malkoda metodo estas difinitaj sen specifado de parametroj kiel distingivo, kiuj determinas la kvaliton.

## Enkonduko 
MPEG-2 estis lanĉita en 1994 kaj estas suplemento al kaj posteulo de la unua senmarka normo *MPEG-1*. La patentoj estas administritaj de la licenca administrejo de la grupo MPEG (MPEG LA). Fine de 2020, 3 patentoj ankoraŭ estis aktivaj kaj 1079 jam eksvalidiĝis. Ĉar tiuj patentoj estas nur aktivaj en Malajzio, pro la fino de la patentoj en Usono kaj Eŭropo MPEG-2 fakte estas sen patento, almenaŭ ĉie ekster Malajzio.

La normo akiris vastan popularecon per filmaj lumdiskegoj (DVD): Tiuj estas kodigitaj en MPEG-2 (filma). La audioparto de la DVD ankaŭ povas esti ĉifrita kiel *MPEG-2 Audio Layer-2* (ISO/IEC 13818-3), sed tio malofte estas uzata en praktiko. La sonsignalo sur DVD estas preskaŭ ĉiam konservita en Dolby Digital (AC-3) kaj foje ankaŭ en normo nomata *DTS*. 

Ankaŭ la diversaj variaĵoj (DVB-S, DVB-C, DVB-T) de cifereca televido preferas uzi la formaton MPEG-2.

## Referencoj 
Kategorio:MPEG
Kategorio:Cifereca televido
Anastasija Starĉenkova

**Anastasija Miĥajlovna STARĈENKOVA**  (; naskita la 31-an de aŭgusto 1983, Kaluga) estas rusa kinkritikisto kaj kinindustria gravulo. Ŝi estas agnoskita kiel industria spertulo.

## Biografio
Ŝi naskiĝis la 31-an de aŭgusto 1983.

Ŝi studis filologion en la Ŝtata Pedagogia Universitato de Kaluga, sed post sia unua jaro ŝi translokiĝis al Moskvo, kie ŝi eniris la kinostudan fakon de VGIK, kie diplomiĝis en 2009. De julio 2008 ĝis novembro 2013 ŝi laboris ĉe Lenoblkinovideo.

Ŝi ankaŭ laboris dum proksimume jaro ĉe la Kinejo-Klubo ĉe Winzavod. Kiel tradukisto, ŝi kunlaboris kun la eldonejo Amphora, laborante precipe pri la libroj *The Monster Show: A Cultural History of Horror* (de David J. Skal) kaj *Michael Jackson. Ilustrita Biografio*. 

Ekde julio 2014 estis Administra Direktoro  kaj Direktoro de Filmdistribuo  de la filmdistribua firmao Exponenta Film, unu el la gvidantoj en la kinmerkato en Rusio kaj la Komunumo de Sendependaj Ŝtatoj-landoj.
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj
* Oficiala retejo

Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1983
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 31-an de aŭgusto
Kategorio:Kinokritikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kaluga
Kategorio:Rusiaj entreprenistoj
Kategorio:Rusiaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la angla lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la rusa lingvo
Kategorio:Rusiaj vegetaranoj
Georg Aenotheus Koch

**Georg Aenotheus KOCH** (naskiĝinta la  en Drebach, mortinta la  en Lepsiko) estis germana klasika filologo, leksikografo kaj pedagogo. 
## Vivo 
Estante filo de la protestantisma paroĥestro Johann Georg Koch, li komence ĝuis hejman instruadon. Post li frekventis la gimnazion en Chemnitz kaj studis de 1823 teologion kaj klasikaj filologion ĉe Gottfried Hermann kaj Christian Daniel Beck ĉe la universitato de Lepsiko. En 1825 li doktoriĝis. Verkis li kiel verkisto kaj de 1831 kiel instruisto; sekvis promocio je gimnazia profesoreco.) ĉe la lepsika Thomas-lernejo. Inter 1862 kaj 1867 estis li vica rektoro.

Krom al eldonoj de klasikuloj li dediĉis sin tree al leksikografio pri unuopaj antikvaj aŭtoroj (Horacio, Neposo, Velleius Paterculus, Vergilio) kaj al la sekvaj grandaj entreprenoj: *Gradus ad Parnassum*, *Deutsch-lateinisches vergleichendes Wörterbuch der alten, mittleren und neuen Geographie* (Lepsiko 1835) kaj *Lateinisch-deutsches Handwörterbuch* (eldonejo Reclam, Leipzig 1854–65).

Estis lia dezirego liveri lernolibrojn al la juna Greka Reĝolando. Por tio li ricevis fare de reĝo Otto la Oran Kavalirkrucon.

## Literaturo 
* Friedrich August Eckstein: *Nomenclator philologorum.* Teubner, Leipzig 1871; Nachdruck Olms: Hildesheim 1966; vollständiger, korrigierter Text, bearbeitet von Johannes Saltzwedel. Hamburg 2005 (interrete; PDF; 2,69 MB).
* Conrad Bursian: "Georg Aenotheus Koch." Ĉe: *Biographisches Jahrbuch für Alterthumskunde.* 1879, p. 31–32 (interrete)

* Franz Kössler: *Personenlexikon von Lehrern des 19. Jahrhunderts.* Universitätsbibliothek Gießen, Gießen 2008 (interrete; PDF; 8,94 MB)
*ligiloj ĉe DDB
* Heinrich Kämmel: "Koch, Georg Aenotheus" - ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Volumo 16, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, p. 378-379
## Eksteraj ligiloj 
* 

## Notoj 
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Leksikografoj 
Kategorio:Mortintoj en Lepsiko
Kategorio:Instruistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1802
Kategorio:Mortintoj en 1879
The Final Member

***The Final Member*** (esperante : ***La lasta membro***) estas kanada dokumentfilmo reĝisorita de Jonah Berkhor kaj Zach Math, aperigita en 2012.

La filmo temas pri la Islanda Penismuzeo komence de la 2010-aj jaroj, kiam ĝi celas akiri la "finan" specimenon en sia kolekto: homan penison.

## Intervjuoj
* Sigurður Hjartarson
* Páll Arason
* Tom Mitchell

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2012
Kategorio:Kanadaj dokumentfilmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Islandlingvaj filmoj
Kategorio:Islando en filmoj
Erotiano

**Erotiano aŭ Herodiano** estis greka gramatikisto, kuracisto kaj leksikografo, kiu vivis en Romo en la epoko de Nerono kaj estis lia privata arkiatro. Erotiano verkis plurajn librojn "Pri la Lernejo de Hipokrato" kio sendube inkluzivis la biografion de ĝia fondinto kiu estis uzita de Sorano de Efezo (98-138).

## Verkaro
# Τῶν παρ' Ἱπποκράτει Λέξεων Συναγωγή ("Kolekto pri la instruoj de Hipokrato"), kies plej antikvaj fontoj li uzis la manuskriptojn de Bakeo de Tanagra.
# Vocum, quae apud Hippocratem sunt, collectio, Bartolomeo Eustachi, 1566
# Erotiani Graeci scriptoris vetustissimi vocum quae apud Hippocratem sunt, collectio, 1566
# Hippocratis Coi Medicorvm Omnivm facile principis Opera, 1575
# Magni Hippocratis medicorum omnium facile, principis, Opera omnia quae extant, 1620
# Erotiani Galeni et Herodoti Glossaria in Hippocratem, Henri Estienne, ‎Johann Georg Friedrich Franz, Lepsiko, 1669
# Erotiani, Galeni et Herodoti Glossaria in Hippocratem, 1780

## Vidu ankaŭ
* Bakeo de Tanagra (275 a. K. - 201 a. K.)
* Apolonio de Kitiono (120 a. K. - 60 a. K.)
* Sorano de Efezo (98-138)
* Bartolomeo Eŭstako (1503-1574)
* Ernst Nachmanson (1877-1943) sveda klasika filologo kaj grekisto

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 25
Kategorio:Mortintoj en 77
Kategorio:Naskiĝintoj en la 1-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 1-a jarcento a.K.

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Grekaj kuracistoj
Kategorio:Grekaj leksikografoj
Kategorio:Grekaj glosaristoj
Kategorio:Grekaj gramatikistoj
Godoy Cruz (stacidomo)

**Godoy Cruz** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la samnoma departemento, Provinco Mendoza, Argentina Respubliko.

## Bildgalerio 

Parador Godoy (Metrotranvia) 2022-11 (03).jpg|Haltejo
Parador Godoy (Metrotranvia) 2022-11 (05).jpg|Insula kajo
Parador Godoy (Metrotranvia) 2022-11 (01).jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Godoy Cruz
* Sociedad de Transporte Mendoza
* Metrotranvía de Mendoza

## Eksteraj ligiloj 
*  (STM) ()

Kategorio:Godoy Cruz
Kategorio:Stacioj de Metrotranvía de Mendoza
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Godoy Cruz

**Godoy Cruz** estas urbo situanta en la samnoma departemento, en la provinco Mendoza, Argentino.

Ĝi situas &nbsp;km de Bonaero.

## Bildgalerio 

Cine Teatro Plaza-Godoy Cruz.JPG|Kinejo-Teatro Plaza
Geant Metro Max Mendoza 2.jpg|Superbazaro Géant
Casino de Mendoza .jpg|Kazino

## Famuloj 
* Julio Cobos (1955- ), argentina politikisto

## Vidu ankaŭ 
* Godoy Cruz (stacidomo)
* Independencia (stacidomo)
* Progreso (stacidomo)
* San Martín (Mendoza) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Urboj de Argentino
Belle-Beille

**Belle-Beille** estas kvartalo de la franca urbo Angers, kreita en la 1950-aj jaroj. Ĝi havis ĉirkaŭ 13 500 loĝantojn en la 2000-aj jaroj.

En la okcidenta parto de la kvartalo troviĝas la kampuso Belle-Beille, kie situas precipe la sekcioj pri formado kaj esplorado (UFR) de literaturo, homsciencoj, geografio kaj scienco de la universitato de Angers, la Supera Lernejo pri Komercaj Sciencoj (ESSCA), la Universitata Instituto pri Teknologio de Angers-Cholet, la Nacia Instituto pri Hortikulturo, la ekspoziciejo «Galerie 5» kaj la universitata biblioteko Belle-Beille. Pluraj universitataj loĝejoj kaj  adaptitaj al studentoj faras ĝin juna kvartalo, kie duono de la loĝantaro estas malpli ol 25-jara.

La lokaj loĝantoj estas nomataj *Belle-beillois* kaj *Belle-beilloises*.

## Kronologio 
*1954–1960 : konstruado de la kvartalo laŭ tri fazoj: Belle-Beille I, II, kaj La Ballue sur entute 100 hektaroj en kunteksto de loĝejkrizo. En 1970, 1302 loĝejoj, ĉefe sociaj, troviĝis en la kvartalo. 
*1962–1976 : konstruado de la kampuso Belle-Beille.
*2004 : operacio "Hamon tourne la page" ( « Hamon evoluiĝas ») komenciĝas laŭlonge de la avenuo Patton. Temas pri malkonstruado de la malnovaj turoj Hamon kaj ties anstataŭigo per novaj loĝejoj. Pli ol 300 loĝejoj estas koncernitaj.
*2017 : La konstruado de la dua linio de la tramo de Angers komenciĝis. Planita por 2023, ĝi pasas tra la avenuo George Patton antaŭ atingi la kampuson.

## Parkoj 
left|thumb|250px|Parko Balzac en Angers.

La kvartalo situas ĉe la bordoj de la lageto Saint-Nicolas, duonnatura arbaro de 112 hektaroj, kiu apartigas Belle-Beille de la komunumo Avrillé plinorde. Sude troviĝas la parko Balzac, ofte inundita vintre, kiu ebligas atingi la lagon Maine.

## Loĝado 
En la 1950-aj kaj 1970-aj jaroj, la kvartalo estis elektita por la konstruado de multaj domegoj laŭlonge de la avenuoj Patton kaj Notre Dame du Lac, kaj sude de la kampuso :

*La turoj Hammon, malkonstruitaj en 2004.
*La komplekso Notre Dame du Lac kun turo alta je 42 metroj.
*La turoj Gaubert, aro de kvin turoj de 13 etaĝoj, strikte similaj al la turoj Dumont D'Urville de la najbara kvartalo La Roseraie.
*La loĝejo Pierre Blandin Quémard kaj ĝia turo alta je 50 metroj.
*La turo Viollet, nomita laŭ ĝia arkitekto, kiu montras arkitekturan stilon similan al tiu de Le Corbusier.

Klasita kiel « prioritata kvartalo », Belle-Beille nun estas parto de renovigaj projektoj de la Nacia Agentejo por Urba Renovigo (ANRU), gvidataj de la urbestraro de Angers. Tiuj projektoj celas plibonigi la loĝkondiĉojn en malfavoraj kvartaloj per renovigo de certaj turoj kaj antaŭenigo de socia diverseco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Interaga mapo de la kvartaloj de Angers ()

Kategorio:Angers
Sociedad de Transporte Mendoza

**Sociedad de Transporte Mendoza** (**STM**) estas ŝtata firmao posedata de la Provinco Mendoza. Ĝi funkciigas ok busliniojn, la Metrotranvían kaj publikan biciklosistemon en la Granda Mendoza areo, aldone al la trolebusservo kiu funkciigis ĝis 2020.

La firmao estis fondita la  kun la inaŭguro de la unua trolebusa itinero, kaj estas nuntempe sub la orbito de la Subsekretariejo de Transportado de la Provinco Mendoza.

Ĝia ĉefsidejo kaj ĉefa ateliero situas ĉe Av Perú kaj Carlos Pellegrini en Mendozo. Hodiaŭ la floto estas proksima al 80 unuoj, kiuj estas dividitaj en 8 liniojn kun etendo de 45 kilometroj. Aliflanke, la kompanio ankaŭ zorgas pri la funkciado de la Metrotranvía de Mendoza, inaŭgurita la  kaj kiu havas itineron de 17 kilometroj kaj 21 haltejojn.

## Vidu ankaŭ 
* Metrotranvía de Mendoza
* Trolebusa transporto en Mendozo

## Eksteraj ligiloj 
*  (STM) ()

Kategorio:Mendoza (urbo)
Kategorio:Provinco Mendoza
Kategorio:Transporto en Argentino
Ferenc Aladár Györgyey

**Ferenc Aladár Györgyey** [djordjei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Györgyey Ferenc Aladár** (aŭ pli mallonge *Györgyey F. Aladár*) estis hungardevena usona bibliotekisto. Lia edzino estis Klára Györgyey.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  ie en Konektikuto, Usono.
 
## Biografio 
 akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1948. Iom post la diplomo li estis arestita pro falsaj akuzoj, poste li trovis sin en pluraj malliberejoj, deportejoj. Post la hungara revolucio de 1956 li disidis al Usono kaj akiris bibliotekistan diplomon en :en:Southern Connecticut State University en 1960, post 7 jaroj medicinhistorian diplomon en Universitato Yale. Ekde 1968 li estis bibliotekestro de la universitata medicinhistoria biblioteko. Liaj kontribuoj aperis kaj hungare kaj angle. Post fino de la socialismo en Hungario li revizitis sian naskiĝlandon. Li edziĝis en 1960, poste 2 filinoj naskiĝis. Li ricevis hungaran premion en 1996.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *The Tramp* (novelo, 1980) 
* *Semmelweis: Childbed Fever* (redaktoro, 1981) 
* *Lágerhumor* (1990) 
* *True tales of a fictitious spy. Hungarian Gulag grotesquerie* (kunaŭtoro, 2005)

## Fontoj 
* biografio hungare (legebla antaŭlaste
* biografieto hungare
* biografieto hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Budapeŝtanoj
Presbiteriana Universitato Mackenzie

**Presbiteriana Universitato Mackenzie** () estas konfesia, privata universitato en San-Paŭlo, Brazilo.

Aligita kun la Presbiterkristana Eklezio de Brazilo , ĝi havas universitatajn kampusojn en San-Paŭlo (Campus Higienópolis), Campinas (Campus Campinas) kaj Barueri (Campus Alphaville) .

La universitato estas administrita fare de la samnoma Instituto, kiu estas privata soci-utila asocio kun edukaj celoj . 

En pli ol 150 jaroj da historio, Universitato Mackenzie estas taksita havi  eks-studentojn, multaj el ili gravaj figuroj en brazila politiko kaj burĝa socio.

## Organizo 
La universitato havas la jenajn lernejojn kaj fakultatojn:

* Lernejo de Inĝenieristiko
* Diplomita Lernejo de Teologio
* Lernejo de Arkitekturo kaj Urba Planado
* Biologiaj Sciencoj kaj Altlernej de Sansciencoj (CCBS, eksa FCBEE)
* Altlernejo de Ekonomiko, kontado, negoco kaj merkatigo (CCSA)
* Altlernejo de Komputila Scienco kaj Informa Teknologio
* Altlernejo de Komunikado kaj la Artoj
* Lernejo de Leĝo
* Altlernejo de Fizika Edukado
* Altlernejo de Filozofio, Lingvo kaj Edukado
* Altlernejo de Psikologio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:San-Paŭlo (urbo)
Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Brazilo
György Illés (verkisto)

**György Illés** [djordj ilEŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Illés György,** estas hungara verkisto, redaktoro, ĵurnalisto. Lia patro estis Lajos Illés (redaktoro).

György Illés naskiĝis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
György Illés maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1975. Post la diplomo li laboris jardekon en la Hungara Radio, en 1977 li finis ĵurnalistan lernejon. Inter 1985-1988 li estis redaktoro en la Hungara Televizio, poste li havis postenon en kulturcentro en Moskvo, pli poste li estis ĵurnalisto de Népszava 2 jarojn. Inter 1996 kaj 2010 li instruis en mezlernejo aŭ altlernejo. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1978 kaj akiris sciencan gradon Ph.D. en 2003. Ekde 2004 li verkis precipe junularajn romanojn. Li ricevis premiojn en 1990 kaj 2024.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mesélő könyvtárak* (studoj, 1984)
* *Dugovics Titusz* (romano, 1991)
* *Csavargásra ítélve* (romano, 2010)
* *A magyar ifjúsági irodalom kézikönyve 1840-2012* (manlibro, 2012)
* *Kálmán herceg* (romano, 2024)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Las Heras

**Las Heras** estas la ĉefurbo de la samnoma departemento de la provinco Mendoza, Argentino. Ĝi estis deklarita urbo en 1961 kaj situas 4&nbsp;km norde de Mendoza.

## Vidu ankaŭ 
* Avellaneda (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urboj de Argentino
Filmfestivalo de Torino

La **Torina Filmfestivalo** (akronime **TFF**) estas internacia filmfestivalo, unuafoje okazigita en Torino, Italio, en 1982 kaj ĉiujare ekde 1984. Ĝi estas dediĉita antaŭ ĉio al sendependa kino.

La Torino Filmfestivalo specialiĝis pri filmoj de junaj reĝisoroj ekde sia komenco kaj estas konsiderita unu el la plej gravaj filmfestivaloj de la mondo en tiu areo. Ĝi estas akreditita de la asocio de filmproduktistoj (FIAPF) kiel " festivalo kun specialeca internacia konkurado").

Ĝis 1997, la festivalo estis nomita Internacia Festivalo de Juna Kino ().

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Film Festivalo de Torino ĉe la Interreta filma datumbazo

Kategorio:Filmfestivaloj en Italio
Kategorio:Torino
Avellaneda (stacidomo)

**Avellaneda** estas fervoja stacio situanta en la urbo Las Heras, en la Departemento Las Heras, Provinco Mendoza, Argentina Respubliko.

## Bildgalerio 

Parador Avellaneda (Metrotranvia) 2022-11 (05).jpg|Trajno
Parador Avellaneda (Metrotranvia) 2022-11 (03).jpg|Kajo
Parador Avellaneda (Metrotranvia) 2022-11 (08).jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Las Heras
* Sociedad de Transporte Mendoza
* Metrotranvía de Mendoza

## Eksteraj ligiloj 
*  (STM) ()

Kategorio:Las Heras
Kategorio:Stacioj de Metrotranvía de Mendoza
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Les choses de la vie

***Les choses de la vie*** (La aferoj de la vivo) estas franc-ital-svisa drama filmo reĝisorita de Claude Sautet, kaj publikigta en 1970.

Temas pri adaptaĵo de samnoma romano *Les choses de la vie* de Paul Guimard publikigita en 1967.

## Intrigo
Pierre (Michel Piccoli), arkitekto en siaj kvardekaj jaroj, estas viktimo de grava trafikakcidento: veturante rapide, li trafas brut-kamionon kiu ekhaltis en la mezo de intersekciĝo. Elĵetita de la veturilo kiu ekbrulas, vundita kaj en komato, ĉe la vojo, li memoras sian lastatempan pasintecon, aparte la du virinojn kiuj gravas en lia vivo: lia edzino Catherine (Lea Massari) de kiu li estas separita, kaj kun kiu li havis filon Bertrand (Gérard Lartigau), kaj Hélène (Romy Schneider), kun kiu lia amafera rilato estas ĉe turnopunkto.

Li revidas sian vivon en rapida sinsekvo kaj tiam rimarkas la gravecon de tiuj multaj etaj aferoj de ekzistado, nome "la aĵoj de vivo", tiuj ĝojoj kaj ĉi tiuj malĝojoj kiuj konsistigas la esencojn de tuta vivo. La sanstato de Pierre konsistigas la kadron de la filmo: sen ia konscio pri lia baldaŭa morto, kaj naive obsedita de lia "laceco", lia interna monologo konstante rondiras ĉirkaŭ la neceso ne lasi leteron kuŝantan ĉirkaŭe, kiu donus tute alian signifon al lia rilato kun aliaj. Tiu letero finfine ne atingas sian ricevanton: en la hospitalo, la lastaj havaĵoj de Pierre, inkluzive de la letero, estas donitaj al la edzino de Pierre. Komprenante pri ĝia enhavo, Catherine decidas ŝiri ĝin, tiel senscie plenumante la finfinan deziron de sia forpasinta edzo.
 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Michel Piccoli : Pierre Bérard
* Romy Schneider : Hélène Haltig
* Lea Massari : Catherine Bérard
* Jean Bouise : François
* Gérard Lartigau : Bertrand Bérard
* Boby Lapointe : le ŝoforo de la brut-kamiono
* Hervé Sand : la kamionisto
* Jacques Richard : la ambulanciisto
* Betty Beckers : Annette, la vetpeturantino
* Dominique Zardi : la vetpeturanto
* Gabrielle Doulcet : Guitte
* Roger Crouzet : le promociisto

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1970
Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Adulto en fikcio
Kategorio:Filmoj pri adultoj
Internacia Konfederacio de Artdomaj-Kinejoj

La ** Internacia Konfederacio de Artdomaj-Kinejoj** (, , ,  akronime **CICAE** laŭ la oficiala nomo en la franca) estas internacia unuiĝo de artdomaj kinejoj. Ĝi estas neprofitcela asocio kiu antaŭenigas kulturan diversecon en kinejoj kaj festivaloj kinematografiaj (filmfestivaloj). 

Ĝia ĉefa celo estas promocii kaj subteni filmarton kaj la artdoman sektoron. Ĝi estas la nurunua *internacia* filmarta kinorganizaĵo de sia speco.

Aktuale en 2021, ĝi havas pli ol  rilatajn kinejojn, rekte aŭ tra 12 landaj asocioj, entute situantaj en 46 landoj.

## Priskribo 
La CICAE estis fondita en 1955 fare de la naciaj artkinejo-unuiĝoj de Germanio, Francio, Nederlando kaj Svislando kiel lobia organizaĵo kun la celo de antaŭenigado de la artkinejo-sektoro kaj protekti kinematografian diversecon kontraŭ la domineco de tielnomitaj komercaj filmoj.  Ekde tiam, la CICAE kunigis sendependajn filmartajn kinejojn same kiel tiujn jam asociitajn en landaj asocioj kun totalo de preskaŭ  ekranoj, inkluzive de dekkvin filmfestivaloj kaj certa nombro da filmdistribuistoj de ĉirkaŭ 30 landoj en internacia tegmenta organizaĵo. 

La jura oficejo estas en Parizo, dum la teamo laboras en Berlino (funkcia oficejo).

## Celoj 
La memdeklaritaj celoj, laŭ ĝiaj statutoj, estas evoluigi kunlaboron inter ĝiaj membroj kaj peni influon al naciaj kaj internaciaj aŭtoritatoj por rekoni kaj subteni la kinematografian artan industrion, same kiel la ekspansiigi cirkuladon kaj distribuadon de filmoj kiujn ĝi konsideras esti de alta kvalito. Krome, la CICAE provas igi specialajn filmojn kaj la tutan filmindustrion pli popularaj per kulturaj iniciatoj kaj publikaĵoj. 

La asocio ankaŭ organizas laborrenkontiĝojn kiuj celas ĉefe al filmartaj kinejoj kaj manaĝeroj kaj celas transdoni la scipovon por administri kaj prizorgi artdomajn kinejojn kaj starigi taŭgan horaron. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de CICAE

Kategorio:Kinejoj
Balázs Lengyel

**Balázs Lengyel** [balAĵ lendjel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lengyel Balázs,** estis hungara kritikisto, verkisto, redaktoro, tradukisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en kalvinana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1936, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1940. Ekde 1942 li soldatiĝis, sed post 2 jaroj li dezertis kaj partoprenis en savo de judoj. Dum du jaroj ekde 1946 li estis redaktoro de revuo Újhold, kiun li fondis kune kun  sia edzino. En 1947 ili studvojaĝis al Romo kaj Parizo helpe de stipendio. Pro la kruda socialismo ekde 1950 li estis malfavorita, li vivtenis sin el tradukoj kaj verkadoj de infanaj libroj, eĉ en 1957 li estis arestita, sed oni ne povis akuzi lin. En mezo de la 1960-aj jaroj pro politika mildeco li jam povis esti redaktoro en eldonejoj. Li edziĝis dufoje en 1944 kaj 1971. La dua edzino naskis filon, la unua edzino estis Ágnes Nemes Nagy, kun kiu post la divorco la literatura kontakto restis ĝismorte. Li ricevis hungarajn premiojn inter 1978-2003, krome judan premion Justuloj inter la popoloj en 1997.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A mai magyar líra.* (debuta studvolumo, 1948)
* *A szebeni fiúk.* (1952, plurfoje eldonita ĝis 2004, krome adaptita al filmo)
* *Kicsi Elik vadász lesz.* (infanromano, 1957 kaj 2014 germane en 1963, 1965 kaj 1976)
* *Volt egy gólyám.* (infanromano, 1966, 1979 kaj 2003; germane 1983 kaj 1989)
* *A török Magyarországon. Magyarország a XVI–XVII. században.* (1971; 3-a eldono: 1978)
* *Verseskönyvről verseskönyvre. Líránk a hetvenes években.* (studoj, eseoj, kritikoj, 1977; 3-a eldono: 2001)
* *Egy magatartás története.* (eseoj, studoj, 1986)
* *Két sorsforduló.* (elektitaj eseoj, 1998)
* *Megjegyzések a nemzeti irodalom és a globalizáció kérdéséhez.* (2002)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Eduard Mörike: *Mozart prágai utazása.* (romaneto, 1956, 1957, 1983 kaj 2006)
* Oscar Wilde: *A boldog herceg és más mesék.* (fabelaro, 1958, 1965 kaj 1990, 1996, 1998, 2015)
* Eduard Mörike: *Mozart prágai utazása.* (1967; 3-a eldono: 1974)
* Erich Kästner: *Mama nincs otthon.* (fabelo, 1988)
* *Mesék az állatokról.* (fabelaro, 2004)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2008, vidu la bildon!)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj justuloj inter la popoloj
San Antonio de Padua (stacidomo)

**San Antonio de Padua** (ankaŭ nomata nur **Padua**) estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Merlo, Provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estación Padua 2022 (14).jpg|Nomŝildo
Estación Padua 2022 (11).jpg|Kajo kaj trajno
Estación Padua 2022 (4).jpg|Ponteto

## Vidu ankaŭ 
* San Antonio de Padua

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:San Antonio de Padua
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Juan Guaidó

**Juan Gerardo GUAIDÓ Márquez** (naskiĝis la 28-an de julio 1983) estas venezuela inĝeniero kaj politikisto. Li estas membro de la Partio Voluntad Popular , kaj estas federacia deputito por la subŝtato Vargas.

Li servis kiel Prezidanto de la Nacia Asembleo de Venezuelo ekde la 5-a de januaro 2019. 

La 23an de januaro, Nacia Asembleo proklamis Guaidó kiel la provizora prezidanto de la lando () anstataŭe de Nicolás Maduro . La kialo estas, ke Maduro kaj lia socialisma registaro senigis la parlamenton de potenco kaj enigis la landon en gravan ekonomian kaj humanitaran krizon. Usono kaj la plej multaj latinamerikaj landoj do elektis rekoni Guaidó kiel prezidanton. 

La 4an de februaro 2019, li ankaŭ estis rekonita kiel la legitima gvidanto de la lando fare de kelkaj eŭropaj registaroj, inkluzive de Britio, Svedio, Danio, Germanio, Francio kaj Hispanio . La rekono estis antaŭvidita, ĉar Maduro ignoris postulojn voki novajn balotojn en la lando .
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Juan Guaidó en la retejo de la Nacia Asembleo de Venezuelo
* Biografio de CIDOB
* Intervjuo ĉe CNN, januaro 2019 

Kategorio:Venezuelaj framasonoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1983
Kategorio:Venezuelaj politikistoj
Kategorio:Pordemokratiaj aktivuloj
Kategorio:Prezidantoj de parlamento aŭ parlamenta ĉambro
Preĝejo Emeriko de Hungario (Szabadbattyán)

La **paroĥa preĝejo sankta Emeriko de Hungario** estas religia konstruaĵo en grandvilaĝo Szabadbattyán (Hungario).

## Historio 
La magnata familio Batthyány konstruis kirkon en la vilaĝo en 1743, sed la patrono estis Ladislao la 1-a (Hungario), la paroĥa rajto alvenis en 1762. La didomo videbla ankaŭ nun konstruiĝis en 1865. La granda sonorilo estis kreita en 1923. La orgeno estis kreita 1964.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, en la korto estas videbla ankaŭ krucifikso kaj statuo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, super la enirejo estas malgranda ronda fenestro. La navo finiĝas en duonronda absido.

Kermeso okazas en la 8-an de novembro.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* dastenoj kun aŭdebla sonorado
* hungare kun fotoj 
* leksikono

eta|maldekstre|Absido
eta|maldekstre|Interna vido

Szabadbattyán
Szabadbattyán
AMBA

La **Asocio de Magistroj pri Komerca Administrado** -  aŭ malpli longe , mallongigo **AMBA** - estas akredita organizo por komercaj altlernejoj bazita en Londono, Britio. La sistemo *AMBA* provizas akrediton por altlernejoj de administrado kaj komerca administrado. Ĝi estas unu el la tri nunaj sistemoj de eduka akredito por tiaspecaj altlernejoj, kune kun la sistemoj AACSB kaj EQUIS, kaj altlernejoj povas esti duoble aŭ trioble akredititaj - kompreneble la triobla akredito konsideriĝas plej prestiĝa. La organizaĵo fondiĝis en 1967.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Edukado
LCI (televido)

**La Chaîne Info**, pli konata per sia akronimo **LCI**, estas franca komerca 24-hora novaĵkanalo kaj parto de la grupo TF1. Ĉiujare, la kanalo bonvenigas pli ol 5 000 gastojn (decidulojn, politikistojn, fakulojn) por analizi kaj komenti la novaĵojn.. La kanalo ĉiutage kaptas la atenton de 5,7 mio da spektantoj kaj konis la plej fortan progreson de ĉiuj francaj televidkanaloj inter majo 2022 kaj majo 2023 . Ĝi fokusas internaciajn novaĵojn kaj la rusian-ukrajnan konflikton kaj donas prioritaton al bildoj, faktoj, malĉifrado kaj kontrolo de la novaĵoj.   

La kanalo komencis dissendi la 24-an de junio 1994. La kanalo riceveblas en Francio per TNT, kablo, satelito kaj IPTV.

Svisa ĵurnalisto Darius Rochebin laboras ĉe LCI ekde 2020. Antaŭe, li laboris por la svisa publika televido RTS dum longa tempo. 

LCI konkuras kun aliaj novaĵkanaloj en Francio inkluzive de BFM TV, kiu estas la merkatgvidanto, CNews kaj France Info .

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de LCI

## Referencoj 
Kategorio:Televidkanaloj en Francio
Zaifeng, Princo Ĉun

**Zaifeng** ( ĉine 載灃 / 载沣, naskiĝis la 12-an de februaro 1883 en Pekino; mortis la 3-an de februaro 1951, samloke), ankaŭ konata kiel **princo Ĉun la 2-a** (醇亲王), estis la patro de la lasta ĉina imperiestro Pu Ji. De 1908 ĝis 1911 li estis regento de la imperio por lia neplenaĝa filo, igante lin la lasta efektiva reganto de la dinastio Qing. Li estis pli juna duonfrato de la antaŭulo de Pu Ji, imperiestro Guāngxù. 
[maldekstra|eta|[Pu Ji, Imperiestro de Ĉinio (staranta); lia patro, Princo Ĉun, regento kaj regilo de la nacio kaj lia pli juna frato Pu Jie en 1909]]
Princo Chun estis estro de la ĉina admiraleco dum longa tempo kaj tiam montris certan volon reformi. En 1901 li estis sendita al Berlino por prezenti la pardonpeton de Ĉinio por la murdo de la germana legaciogvidanto Klemens von Ketteler en Pekino en junio 1900 dum la Boksista Ribelo .
En marto 1910, la naciisto Wang Jingwei atencis lin kun bombatako. La 10an de decembro 1911 li formale rezignis pri la vicregistaro.
[eta|272x272ra|Desupre al malsupre, maldekstre al dekstre: Yunying, Zaifeng, [Pujie, Yunxin, Yunying, Jin Youzhi, Yunyu, Yunhuan, Yunhe kaj Yunxian; ĉirkaŭ 1923]]
Post retiriĝado al privata vivo, Dua Princo Chun restis respektata figuro, kaj inter la respublikanoj kaj poste inter la komunistoj. Estis aprezite ke li retiriĝis tiel pace kaj ekloĝis en la novan respublikanan regadosistemon en maniero kiel kelkaj aliaj el la malnova reĝimo ne faris.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Princoj
Kategorio:Ĉinaj regantoj
Kategorio:Mortintoj en 1951
Kategorio:Naskiĝintoj en 1883
Sissi (filmo)

***Sissi*** estas historia filmo reĝisorita de Ernst Marischka, kaj publikigita en 1955. Ĝi estas protagonistigita de Romy Schneider, Karlheinz Böhm, Magda Schneider, Franz Uta, Gustav Knuth, Vilma Degischer kaj Josef Meinrad. La filmo estas la unua parto de trilogio de romantikaj filmoj pri la vivo de la fama edzin-imperiestrino de Aŭstrio, nome Elizabeto de Bavario, konata familiare kiel "Sissi". La aliaj du filmoj estos *Sissi – Die junge Kaiserin* (1956) kaj *Sissi – Schicksalsjahre einer Kaiserin* (1957)

Temas pri adaptaĵo de la verko *Sissys Brautfahrt* de Ernst Décsey kaj Gustav Holm.  

## Intrigo
La princino Elizabeto (Sissi) loĝas en la Palaco Possenhofen, ĉirkaŭita de la lago Starnberger See, kie la princino loĝas kun siaj gepatroj, la gedukoj Max kaj Ludovika en Bavario, kaj gefratoj. Ŝi bone rilatas kun sia patro kaj sia fratino Elena (Nenne) ĝis alveno al la palaco mesaĝo el Vieno, ĉefurbo de la Aŭstria Imperio de Habsburgoj. La leteron sendis la ĉiopova fratino de Ludovica, la arkidukino Sofia, kiu intencas ke Nené edziniĝu al ŝia filo, la imperiestro Francisko Jozefo la 1-a de Aŭstrio.

Allogita de la honoro iĝi bopatrino de la Imperiestro de Aŭstrio, Ludovika akceptas, kaj por ke Max ne malfidu, decidas kunporti ankaŭ Sissi, la pli juna fratino, por ŝajnigi simplan vojaĝon. Ĉe la Imperia Vilao de Bad Ischl oni festas la datrevenon de Francisko Jozefo, sed la juna imperiestro, konas Sissi kaj forte enamiĝas de la princino. Spite dekomencan malakcepton fare de Elizabeto, la imperiestro anoncas la engaĝiĝon dum balo, antaŭ la reĝinoj de Saksio kaj Prusio. Oni planis, ke en la balo Francisko Jozefo akompanu Nené ĉetable kaj dancu kun ŝi; kaj nur poste oni anoncu la engaĝiĝon; sed amo akcelis la aferon, kaj li elektis Sissi. Oni celebras per piroteknikaĵoj; kaj spite la baraktojn de Sofia por konvinki sian filon, kaj por ĝeni kaj ĉikani Sissi, la nupto okazos per grandioza ceremonio en Vieno. 
 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Romy Schneider : kiel imperiestrino Elizabeto de Aŭstrio, aŭ "Sissi"
* Karlheinz Böhm kiel imperiestro Francisko Jozefo la 1-a de Aŭstrio.
* Magda Schneider kiel Dukino Ludovika en Bavario, patrino de Sissi kaj fratino de Sofia
* Uta Franz kiel Princino Helene en Bavario, aŭ "Nené", pli aĝa fratino de Sissi
* Gustav Knuth kiel Duko Maximilian Joseph en Bavaria, patro de Sissi
* Vilma Degischer kiel Arkidukino Sophie, patrino de Francisko Jozefo
* Josef Meinrad kiel Majoro Böckl de ĝendarmaro
* Franz Böheim, kiel Johann Petzmacher.

## Kuriozaĵoj
Schneider reludis la rolon de Elisabeto en la filmo *Ludwig* (1972), reĝisorita de Luchino Visconti.

La aktorino Magda Schneider, kiu ludas la rolon de la dukino Ludovika en la tri filmoj de la serio, estas la patrino de Romy Schneider en la reala vivo.

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1955
Kategorio:Germanlingvaj filmoj
Kategorio:Aŭstraj filmoj
Kategorio:Historiaj filmoj
Vuoksi

**Vuoksi** (jen finne, , ruse , Vuoksa) estas rivero en norda Eŭropo, kiu apartenas al la teritorioj de nuna Finnlando kaj nuna Rusia Federacio. Ĝi fluas el la lago Saimaa en Finnlando al la Ladoga lago en Rusio. La rivera longo estas 143 km
kaj la akvokolekta areo 68 501 km. Komence estas la rapidfluo Imatrankoski.

Kategorio:Riveroj en Finnlando
Kategorio:Riveroj en Rusio
Boone Carlyle

**Boone Carlyle** estas fikcia rolulo kiu estis ludita de Ian Somerhalder en la ABCa drama televida serio *Perdita*, kiu kronikas la vivojn de la supervivintoj de aviadila kraŝo en la suda Pacifiko. Boone estas enkondukita en la prova epizodo kiel la duonfrato de samranga kraŝa supervivinto Shannon Rutherford. Li provas kontribui tiom multe kiel li povas al la sekureco de la vrakintoj kaj poste fariĝas protektito de John Locke.

Ankaŭ, malkiel multaj aliaj roluloj de la unua sezono, kiu estis reverkita bazite sur iliaj aktoroj, Boone estis plejparte la sama tra produktado. Somerhalder ne deziris pafi piloton. La rolulo estis ĝenerale bone ricevita de kritikantoj kaj fervoruloj.

Kategorio:Televidaj roluloj
EasyJet

**easyJet** (plennome **easyJet Airline Company**) estas brita flugkompanio kaj parto de la holdingo easyGroup. Ĝi estas bazita en Luton proksime de Londono . Ekzistas la filioj easyJet Switzerland, bazita en Meyrin, Svislando, kaj easyJet Europe, bazita en Vieno . easyJet estas la dua plej granda eŭropa malaltkosta flugkompanio post la irlanda Ryanair .

Nuntempe, la firmao estas unu el la plej grandaj malaltkostaj aviadkompanioj en Eŭropo, funkciigante hejmajn kaj internaciajn flugojn al pli ol 300 cellokoj en pli ol 30 landoj. easyJet transportis pli ol 50 milionojn da pasaĝeroj en 2012 . 

La firmao estas listigita ĉe la London Stock Exchange kaj estas parto de la FTSE 250 Indekso.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Britaj varomarkoj
Kategorio:Britaj flugkompanioj