open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Andamana centropo

La **Andamana centropo** (*Centropus andamanensis*) kaj ankaŭ *Bruna centropo*) estas neparazita specio de centropo de la familio Kukoledoj. Ĝi troviĝas en insuloj Andamanoj, Table kaj Koko. Ĝi troviĝas ĉefe en arbaraj vivejoj kaj dense kovritaj ĝardenoj.

## Aspekto
Ĝi estas granda centropo, kun maskloj ĉirkaŭ 380–400 mm longaj kaj inoj iom pli grandaj je 400–420 mm longaj. Strukture, ĝi proksime similas al la Granda centropo (*Centropus sinensis*), escepte ke ĝia plumaro estas flavecbruna kontraste al la nigra kun bluviola brilo vidata ĉe *C. sinensis*. Ĝi havas kaŝtanbrunan malantaŭan mantelon kaj flugilojn kaj la kapo estas palbruneca bruna. La mantelo kaj brusto gradiĝas de pala ĝis malhelbruna sur la ventro kaj ventro. La irisoj estas palbrunaj. La vosto estas palbruna ĉe la bazo kaj malhelviolbruna direkte al la pinto. La vostoplumoj havas okulfrapajn nigrajn ŝaftojn. La junulo montras iometan striecon sur la korpo, precipe sur la malsupra flanko.

## Taksonomio kaj sistematiko 
 (1873)]]
Tiun specion la unua priskribis kiel *Centropus andamanensis* (toponimo laŭ ilia distribuado) Robert Christopher Tytler, kvankam liaj notoj estis publikigita de R.C. Beavan en 1867. Stuart Baker (1927) plue traktis ĝin kiel specio, sed Ripley (1961) kaj Ali kaj Ripley (1969) inkludis ĝin kiel subspecio de *Centropus sinensis*. Tion pravigas per la traktado de alia specio kun bruna formo en insuloj Kangeanoj, *Centropus sinensis kangeangensis*. Peters konsideris ĝin dubinda kiel subspecio kaj notis strukturan similecon al la srilanka *Centropus chlororhynchus*. Rasmussen kaj Anderton (2005) konsideras ĝin valida specio sur la bazo de diferenca voĉo kaj sugestas ankaŭ plian altitudon de la Kangeana formo kaj plua studo de *Centropus sinensis* evidente necesas.

## Distribuado kaj habitato 
Ĝi troviĝas ĉefe en la Andamanoj (almenaŭ en la suda, la norda kaj rilataj insuletoj) kaj ankaŭ sur la proksimaj Kokosinsuloj kaj Table-insulo, kiuj apartenas al Birmo. Ĝi estas ofta en arbaroj kaj en tuŝitaj areoj inkluzive de ĝardenoj, arbaroj kaj randoj, manglejoj, randoj de rizkampoj.

## Bildaro
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Bildoj kaj filmetoj (Internet Bird Collection)

Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Barato
Mez-Georgia Ŝtata Universitato

La **Ŝtata Universitato de Meza Georgio** () estas publika universitato kun sia ĉefa kampuso en Macon, Georgio. Ĝi estas parto de la Universitata Sistemo de Georgio kaj ofertas programojn al studentoj ĉe kvin kampusoj en Georgio kaj interrete. 

La Ŝtata Universitato de Meza Georgio estas akreditita de la Komisiono pri Kolegioj de la Suda Asocio de Kolegioj kaj Lernejoj por aljuĝi asociajn, bakalaŭrajn, magistrajn kaj doktorajn gradojn.  Origine konata kiel **Ŝtata Kolegio de Meza Georgio**, la institucio estis establita en 2013 per la kunfandiĝo de la Ŝtata Kolegio de Meza Georgio kaj la Ŝtata Kolegio de Macon. En 2015, la institucio adoptis sian nunan nomon por reflekti sian leviĝon al la statuso de ŝtata universitato. 

## Organizo 
La universitato havas la jenajn fakultatojn:

* Lernejo de Artoj kaj Literaturo
* Aviada lernejo
* Komerca lernejo
* Lernejo de Komputila Inĝenierarto
* Lernejo de Edukado kaj Kondutismaj Sciencoj
* Lernejo de Sano kaj Natursciencoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Atletika retejo

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Georgio
Kurkukolo

La **Kurkukolo** (*Coua cursor*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemia de Madagaskaro. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj.

## Aspekto
Plenkreskaj kurkukoloj longas proksimume 34–40 centimetrojn. Plenkreskuloj aspektas grizecaj supre, kun blua kaj rozkolora vizaĝo bordita per nigra koloro kaj malhelblua haŭto ĉirkaŭ la okulo kaj en brido. La brusto de la kurkukolo estas helviola kaj la gorĝo estas oranĝeca. La beko estas nigreca, fortika, iom malsuprenkurba kaj pintohava. Junuloj havas similan koloron, kvankam pli senbrila, kaj sen nigra sur la vizaĝo.

## Distribuado kaj habitato
La kurkukolo estas endemia de Madagaskaro, kaj troviĝas sude kaj sudokcidente de la insulo. Ĝia tipa vivejo estas subarida dorna arbustaro, dorna dezerto, sekaj arbaroj kaj malaltaj arbustejoj. La kukukolo ne estas tutmonde minacata.

## Kutimaro kaj ekologio
La kurkukolo estas surterema birdo, tipe trovebla sola aŭ en paro. Ĝi marŝas kaj saltas sur la tero, kurante kiam minacata. Ĝia dieto konsistas el skaraboj, formikoj, araneoj kaj plantoj.

La kurkukolo reproduktiĝas dum la pluvsezono, kaj demetas siajn ovojn dum oktobro. Ĝi nestas en arbusto ĉirkaŭ du metrojn supergrunde, konstruante sian neston el branĉetoj kaj ŝelo, kovrita per folitigoj.

## Referencoj 
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Lajos Bartha (psikologo)

**Lajos Bartha** [lajoŝ barta], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bartha Lajos** estis hungara psikologo, oficiro, altlerneja instruisto.

Lajos Bartha naskiĝis  en Öcsöd, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Bartha maturiĝis en pedagogia altlernejo de Szarvas, poste li akiris pedagogian diplomon en 1947. Li studis en Hungara Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József, sed inter 1948–1959 li estis oficiro. En la soldata akademio li akiris diplomon en 1954, inter 1955–1958 li estis aspiranto en Leningrado, inter 1957–1959 lektoro en soldata akademio en Moskvo. Hejmenveninta li civiliĝis (1959), inter 1960-1962 li estis docento en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li estis institutestro en akademia psikologia instituto inter 1962–1970, poste li estis profesoro kaj institutestro en universitata instituto ĝis 1996. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1958 en Moskvo, li doktoriĝis en 1970 same en Moskvo, kiun la Hungara Scienca Akademio akceptis. Lia ĉeftemo estis rilato inter pedagogio, lernado kaj psikologio, li estis inter la unuaj en Hungario, kiuj ekzamenis la efikon de televido sur infanojn. Li edziĝis en 1951, filo naskiĝis en 1954, filino en 1960. Li ricevis memormedalon en 1982.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A katonai hivatásszeretetre nevelés a fegyvernemi tiszti iskolákon.* (disertaĵo ruse, 1959)
* *Az indítékok szerepe a hivatásszeretet fejlesztésében.* (1959)
* *A televízióműsorok hatása a gyermek és ifjúsági nézőkre.* (1962)
* *A beszéd szerepének néhány elméleti és kísérleti problémája – magasabb pszichikus folyamatok kialakulásában.* (disertaĵo ruse, 1969)
* *Pszichológia.* (1978; nova eldono: 1997)
* *Vezetéslélektan. Vezetőképzés.* (kunaŭtoro, 1984)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nacia Ŝoseo 1 (Bolivio)

eta|250px|Nacia Ŝoseo 1 ĉe municipo de Laja.

La **Nacia Ŝoseo 1** aŭ **Ruta Nacional 1** estas 1215 kilometrojn longa, plene pavimita bolivia internacia aŭtovojo situanta tute en okcidenta Bolivio. Ĝi ligas la okcidenton kun la sudo de la lando. La aŭtovojo trairas kvin departementojn de Bolivio, konektante la altebenaĵajn departementojn kun la valaj departementoj de la lando. Nacia Ŝoseo 1 pasas tra la departementoj La-Pazio, Oruro, Potosiio, Ĉukisakio kaj Tariŝio, kaj ankaŭ pasas tra la teritoria jurisdikcio de 17 provincoj kaj 33 municipoj en Bolivio.

## Priskribo 
La ŝoseo komenciĝas en la limurbo Desaguadero ĉe la limo kun Peruo kaj finiĝas en la limurbo Bermejo, ĉe la limo kun Argentino. Historie, Ŝoseo 1 establis sin kiel internacia aŭtovojo dum pluraj jardekoj , ĉar ĝi ligas Peruon (ĉe Desaguadero) kun Argentino (ĉe Aguas Blancas) tra Bolivio. En Argentino, ĉi tiu vojo daŭras kiel Nacia Ŝoseo 50.

Ĉi tiu vojo estis inkludita en la Fundamentan Vojaran Reton per Supera Dekreto 25,134 de la 31-a de aŭgusto 1998. En la sekcio La-Pazo kaj Oruro , la ŝoseo havas duoblan trakon (ĉirkaŭ 228 km) kaj estis inaŭgurita en februaro 2015. Ankaŭ indas rimarki, ke en la sekcio Camargo - Cruce Iscayachi la vojmaterialo estas rigida pavimo.

## Historio 
## Urboj 
### Departemento de La-Pazio 
### Departemento de Oruro 
### Departemento de Potosiio 
### Departemento de Ĉukisakio 
### Departemento de Tariŝio 
## Itineraj koordenatoj 
El Desaguadero () al la Bermejo ()

## Pagejoj kaj servejoj 
### Departemento de La-Pazio 
### Departemento de Oruro 
### Departemento de Potosiio 
### Departemento de Ĉukisakio 
### Departemento de Tariŝio 
## Vojstato 
## Administrado 
## Trafiko 
## Geografio 
## Turismo 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Administradora Boliviana de Carreteras (2010), *Mapas*

Kategorio:Ŝoseoj en Bolivio
Aŝukinskaja (stacio)

**Aŝukinskaja** () estas haltejo sur la Jaroslavla direkto de la Moskva fervojo. Ĝi situas en la Puŝkinskij distrikto de la Moskva regiono proksime de la daĉa vilaĝo Aŝukino.

La haltejo malfermiĝis en 1898. Ĝi havas 2 kajojn.

Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Katalin Benson

**Katalin Benson** [benŝon?], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Benson Katalin** estis hungara psikologo, instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis en julio de 2005 en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1958, poste ŝi akiris diplomon en speciala pedagogia altlernejo en 1964, post 5 jaroj psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la unua diplomo li estis speciala instruisto en instituto de Pomáz, kie ŝi estis levita ĉefpsikologo en 1975, krome ekde 1969 ŝi estis ankaŭ laboratoriestro samloke. Ŝi ankaŭ instruis en psikiatria lernejo ekde 1965. Inter 1979–1987 ŝi laboris en instituto de Universitato Semmelweis, poste ŝi estis lektoro en simila instituto. Intertempe ŝi doktoriĝis en 1972, ĝusta jardekon poste ŝi akiris plian psikologian diplomon. Ŝia ĉeftasko estis diagnozoj de mensmalsanuloj, helpi ilian dungadon, grupterapion, organizadon de ilia rehabilitado. Ŝi edziniĝis en 1970, du jarojn poste ŝi naskis filinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Idős, krónikus skizofrén betegek tanulási–megőrzési teljesítményjellemzőinek változása vitaminok hatására.* (kunaŭtoro, 1967)
* *Krónikus skizofrén betegek pszichés állapotváltozásának nyomon követése és rehabilitálhatóságuk megállapítása.* (disertaĵo, 1976)
* *Krónikus alkoholista betegek percepciós és szociabilitási módosulásainak vizsgálatára alkalmazott HOD-teszt eredményei.* (kunaŭtoro, 1977)
* *Intelligenciavizsgálati eredmények orvostanhallgatóknál és orvostudományi egyetemre felvett „0” éveseknél.* (1986)
* *Nyomonkövetéses vizsgálatok eredményei orvosegyetemistáknál.* (ankaŭ disertaĵo, 1994)
* *Kommunikációelmélet.* (studenta lernolibro, 1994)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ervin Bellák

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bellák Ervin** estis hungara okulkuracisto, psikologo.

 naskiĝis  en Ankaro, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris medicinan diplomon en Medicinscienca Universitato de Budapeŝto en 1958, post 4 jaroj okulkuracistan licencon. Post la diplomo li estis subkuracisto en armea malsanulejo en Tatabánya 3 jarojn, poste same en armea malsanulejo en Budapeŝto en civila statuso. Inter 1966–1973 li estis lektoro en kliniko en oficira statuso. Li estis levita ĉefkuracisto en 1973, ekde tiam li ankaŭ prelegis en speciala altlernejo. Intertempe li akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971, jaron poste li doktoriĝis, en 1980 kandidatiĝis (CSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftasko estis ekzameni la psikologiajn faktorojn de la vidakreco, krome li kreis novan vortrekonan tabelon por infanoj, kiu donis ŝancon taksi la funkciadon de kompensaj mekanismoj. Li edziĝis, poste filo naskiĝis en 1964. Li ricevis unufoje premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vizuális figyelemkoncentráció összefüggése néhány, a fénytöréssel kapcsolatos optikai jelenséggel.* (disertaĵo, 1972)
* *A túllátás, mint fénytörési hiba jelentősége a Pieron-teszt értékelésében.* (1975)
* *Gyógypedagógiai alapismeretek.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1976; 3-a eldono: 1987)
* *A látásélesség- csökkenés értékeléséről.* (1978)
* *A látásélesség-vizsgálat pszicho-optikai tényezői.* (disertaĵo, 1979).

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj okulkuracistoj
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Judith Kerr

**Anna Judith Gertrud Helene Kneale-KERR** (prononcita /ˈkɑːr/ *KAR*) OBE (naskiĝis la 14-a de junio 1923 en Berlino – mortis la 22-a de majo 2019 en Londono), konata kiel **Judith Kerr**, estis brita ilustristino kaj verkistino de germana origino, kies libroj vendis pli ol 10 milionojn da ekzempleroj tutmonde.  Ŝi ankaŭ verkis libroseriojn kiel la serio "Mog la Kato" kaj "La Tigro kiu venis al teo", kaj ankaŭ laŭditajn romanojn por junaj plenkreskuloj kaj plenkreskuloj kiel la romano ("Kiam Hitler ŝtelis la rozkoloran kuniklon"), pri la Dua Mondmilito el la perspektivo de infano fuĝanta de la teroro de la nazioj. Kerr naskiĝis en la Vajmara Respubliko kaj venis al Britio kun sia familio en 1935 post kiam la nazioj ekregis en Germanio.

La unua dulingva german - angla ŝtata lernejo en Britio, Herne Hill, estis nomita laŭ ŝi (Judith Kerr Primary School).

## Verkado 
Dum la Dua Mondmilito, Judith Kerr laboris por la Ruĝa Kruco, helpante vunditajn soldatojn. 

En Anglio, Judith Kerr famiĝis pro siaj mem-ilustritaj bildlibroj, precipe *A Tiger Comes to Tea* (1968), kiu estis filmigita en 2019, kaj la serio kun la kato Mog, el kiu 17 volumoj estis publikigitaj ekde 1970.  Kerr diris, ke ŝi amis rakonti rakontojn per bildoj.  Ŝi uzis vortojn ŝpareme, ne nur pro konsidero al la malfacilaĵoj de lernado de legado, sed tio ankaŭ ŝuldiĝis al stilaj idealoj el ŝia infanaĝo, inkluzive de *The Adventures of Tom Sawyer*.  Ŝi nomis la infanlibran aŭtoron Dr. Seuss kiel sian rolmodelon. 

En 1971, Kerr publikigis *When Hitler Stole Pink Rabbit (Kiam Hitler ŝtelis la rozkoloran kuniklon*). Ĉi tie, kiel en la du sekvaj libroj  *Waiting for Peace (Atendante pacon*) (1975) kaj *A Kind of Family Reunion (Speco de familia reunuiĝo)* (1979), ŝi prilaboris memorojn pri la fuĝo de sia familio el Nazia Germanio kaj la tempo en ekzilo el la perspektivo de la juna ĉefrolulo preskaŭ kvardek jarojn poste.

Aldone al ĉi tiuj tri romanoj, Kerr daŭre publikigis infanlibrojn ĝis sia maljunaĝo. Ŝi ankaŭ laboris kiel scenaristo por la BBC en Londono.

Dum ŝia vivo, la libroj de Kerr estis tradukitaj en 25 lingvojn kaj vendiĝis pli ol dek milionoj da ekzempleroj. 

## Verkaro (elekto) 
* *The Tiger Who Came to Tea* (HarperCollins, 1968).
* The *Mog* series, inkluzive de:
** *Mog the Forgetful Cat* (1970)
** ''Mog's Christmas* (1976)
** *Goodbye, Mog* (2002)
** *Mog's Christmas Calamity* (2015)
* La trilogio "Out of the Hitler Time" :
** *When Hitler Stole Pink Rabbit* (1971), rakonto por infanoj, traduko al Esperanto en preparo
** *Bombs on Aunt Dainty* (origine publikigita kiel *The Other Way Round*) (1975) 
** *A Small Person Far Away'' (1978)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 'Mi estis ravita de la strangeco de katoj (video de 2011), *The Guardian*
* angla kaj germana Epizodo de BBC Radio 4 serio *Word of Mouth* en kiu Michael Rosen intervjuas Judith Kerr (de 05:00 ĝis 16:35)

Kategorio:Judaj pentristoj
Kategorio:Germanaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Anglaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Britaj ilustristoj
Kategorio:Britaj verkistoj de la 20-a jarcento
Catherine Rayner

**Catherine RAYNER** (naskita en 1982) estas brita ilustristino kaj verkistino de infanlibroj, bazita en Edinburgo.  Ŝi naskiĝis en Harrogate kaj kreskis en Boston Spa, poste studante ĉe la Leeds College of Art kaj la Edinburgh College of Art. 

Ŝi gajnis la Kate Greenaway Medalon en 2009 pro *Harris Finds his Feet*,  kaj estis elektita en la mallonga listo en 2007, 2011, 2012, 2015.

En 2014, *Norris, The Bear Who Shared* estis nomita de The Sunday Times kiel unu el la 100 Infanaj Modernaj Klasikaĵoj de la pasintaj dek jaroj. 

## Verkaro 
### Verkisto kaj ilustristo 
* *Augustus and his Smile*, Little Tiger Press, 2006
* *Harris Finds his Feet*, Little Tiger Press, 2008
* *Sylvia and Bird*, Little Tiger Press, 2009
* *Ernest*, Macmillan Children’s Books, 2009
* *Norris, The Bear who Shared*, Orchard Books, 2010
* *Iris and Isaac*, Little Tiger Press, 2010
* *Solomon Crocodile*, Macmillan Children’s Books, 2011
* *Abigail*, Little Tiger Press, 2013
* *Smelly Louie*, Macmillan Children’s Books, 2014
* *Solomon and Mortimer*, Macmillan Children's Books 2016 ''*

### Ilustristo 
* *Posy*, verkita de Linda Newberry, Orchard Books, 2008
* *The Tales of Olga Da Polga*, verkita de Michael Bond, Oxford University Press, 2011
* *Gobbolino the Witch's Cat*, verkita de Ursula Moray Williams, Macmillan, 2012
* *Tiger Tale*, verkita de Holly Webb, Scholastic, 2014
* *Clare and her Captain'', verkita de Michael Morpurgo, published 2015

## En Esperanto aperis 
* TOTO, La PINTA hundo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Facebook paĝo

Kategorio:Britaj ilustristoj
Kategorio:Britaj porinfanaj verkistoj
Dorothee Elmiger

**Dorothee Elmiger** estas svisa germanlingva verkistino kaj tradukistino. Ŝi naskiĝis la 	13-an de oktobro 1985 en Wetzikon, kantono Zuriko,  Svislando, do nun estas -jaraĝa. La 13-an de oktobro 2025 (ŝia naskiĝtago) ŝi honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro. Antaŭe ŝi jam ricevis plurajn aliajn premiojn, interalie en 2010 honoriĝis per la Ingeborg-Bachmann-premio kaj en 2011 per la *Rauriser Literaturpreis*.

## Referencoj 
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Svisaj verkistoj
Martina Hefter

**Martina Hefter** estas germana verkistino kaj tradukistino. Ŝi naskiĝis la 11-an de junio 1965 en Pfronten en la distrikto *Ostallgäu* (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario, do nun estas -jaraĝa. 

eta|maldekstra|180ra|
En oktobro 2024 ŝi honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Tonio Schachinger

''''* estas aŭstra germanlingva verkisto. Li naskiĝis la 
29-an de januaro 1992 en Nov-Delhio, do nun estas -jaraĝa. En oktobro 2023 li honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

## Vivo 
La patro de Schachinger estas aŭstra diplomato, lia patrino artistino de meksik-ekvadora deveno. Ili renkontiĝis en Vieno, kie lia patrino studis pentradon ĉe la Akademio de Belartoj. Pro la profesio de lia patro, la familio post diplomata intermezo en Nov-Delhio komence navedis inter Nikaragvo kaj Vieno. Post la eksgeedziĝo de siaj gepatroj li restis en Vieno.

Schachinger ĉeestis la Vienan gimnazion *Theresianum* kaj studis latinidajn kaj germanajn studojn ĉe la Universitato de Vieno, same kiel lingvistikon ĉe la Universitato de Aplikataj Artoj, kie li estis kunredaktoro de la literatura revuo *Jenny*.

Tonio Schachinger loĝas en Vieno kaj estas edziĝinta al la verkistino *Margit Mössmer'.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kokerela malagaskukolo

La **Kokerela malagaskukolo** (*Coua coquereli*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemia de Madagaskaro. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj. Nomis ĝin en 1867 la franca natursciencisto Alfred Grandidier honore de la franca ŝipkuracisto kaj natursciencisto Charles Coquerel. Kiel membro de la kukola familio, ĝi havas inversigeblan trian fingron kaj similas al la centropoj en sia metodo de grimpado tra misplektitaj arbustoj kaj lianoj serĉante manĝaĵon. Observaĵoj indikas, ke ĝi povas grimpi proksimume 10 m super la grundo.

## Distribuado kaj habitato
La kokerela malagaskukolo estas endemia de Madagaskaro, kie ĝi vivas en sekaj foliarbaroj kaj ĉeriveraj arbaroj en la okcidento de la insulo. Ĝi kunhavas ĉi tiun vivejon kun la giganta malagaskukolo (*Coua gigas*). En ĉi tiu areo, la pluvsezono estas de decembro ĝis februaro, kaj poste sekvas longa seka sezono.

La Kokerela malagaskukolo estas soleca birdo dum plejparto de la jaro, kaj ĉiu birdo havas hejmteritorion. Fine de la seka sezono, birdoj formas monogamajn parojn, kutime komune okupante siajn individuajn hejmteritoriojn. Reproduktado okazas dum la pluvsezono, inter novembro kaj aprilo. Plurajn fojojn oni observis masklojn alproksimiĝantajn al inoj portantaj donacon (raŭpon aŭ akridon), sed post pariĝado, ili mem konsumis la insekton. La nestoj estas konstruitaj kelkajn metrojn super la tero en densa vegetaĵaro. Male al plej multaj aliaj kukoloj, ĉi tiu birdo konstruas sian propran neston, kovas siajn proprajn ovojn kaj zorgas siajn idojn.

## Referencoj 
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Cambon-letero

eta|Unua paĝo de la Cambon-letero 
La 4-an de junio 1917, Jules Cambon (Ea prononco : Kambon), la tiama franca ministro pri eksterlandaj aferoj, subskribis leteron adresitan al  Nahum Sokolov, gvidanto de la cionisma movado, kiu publike subtenis la establon de juda nacia hejmo en Palestino. 

Tiu letero (ankaŭ nomata **Cambon-letero** aŭ **Cambon-deklaro**) antaŭis je kvin monatoj alian leteron (fakte malferma letero) konata sub la nomo Balfour-deklaro fare de Lord Arthur Balfour, brita ministro pri eksterlandaj aferoj kaj aperinta en The Times en la 2-a de novembro 1917.

## Origina teksto en la franca 
Le secrétaire général des affaires étrangères à Monsieur Sokolov (Hôtel Meurice)

Paris, le 4 juin 1917

Monsieur,

Vous avez bien voulu m'exposer le projet auquel vous consacrer vos efforts et qui a pour objet le défi de développer la colonisation israélite en Palestine. Vous estimez que si les circonstances le permettent et l'indépendance des lieux saints étant assurée et d'autres part, ce serait faire œuvre de justice et de réparation que d'aider à la renaissance, par la protection des puissances alliées, de la nationalité juive, sur cette terre d'où le peuple d'Israël a été chassé il y a tant de siècles.

Le gouvernement français qui est entré dans la présente guerre pour défendre un peuple injustement attaqué et qui poursuit la lutte pour assurer le triomphe du droit sur la force, ne peut éprouver que de la sympathie pour votre cause dont le triomphe est lié à celui des alliés.

Je suis heureux de vous en donner ici l'assurance.

Jules Cambon

N.B.: (la fino de la franca teksto (nevidebla en la dekstra bildo) troveblas en : https://britainpalestineproject.org/french-support-for-the-zionist-cause/)

## Esperanta traduko 
La Ĝenerala Sekretario de la eksterlandaj aferoj al Sinjoro Sokolov (Hotelo Meurice)

Parizo, la 4-an de junio 1917

Sinjoro,

Vi afable klarigis al mi la projekton, al kiu vi dediĉas viajn klopodojn por celi la defion de disvolviĝo de judaj kolonioj en Palestino. 

Vi kredas, ke, se la cirkonstancoj ebligos tion kaj ankaŭ se la sendependeco de la sanktaj lokoj estos certigita, estus ago de justeco kaj de riparo kiam oni helpus la reviviĝon, dank’al la protekto de la Aliancitaj potencoj, de juda nacieco en ĉi tiu lando, de kie la popolo de Israelo estis forpelita antaŭ tiom da jarcentoj. 

La franca registaro, kiu eniris en la nunan militon por defendi popolon maljuste atakitan, kaj kiu daŭrigas la lukton por certigi la triumfon de rajto super forto, ne povas senti alion ol simpation por via afero, kies triumfo estas ligita al tiu de la aliancanoj. 

Mi ĝojas certigi tion al vi ĉi tie.

Jules Cambon

Kategorio:Historio de Palestino
Jules Cambon

**Jules CAMBON** [ĵül kamBON] (naskiĝinta la 5-an de aprilo 1845 en Parizo kaj mortinta la 19-an de septembro 1935 en Vevey (Svislando), estas diplomato kaj franca administranto.

En la 4-a de junio 1917, do kvar monatojn antaŭ la famkonata Balfour-deklaro, li sendis gravan leteron al Nahum Sokolov, gvidanto de la cionisma movado, por montri ke Francio estis favora al kreado de juda nacia hejmo en Palestino.

Kategorio:Francaj diplomatoj
Kategorio:Historio de Palestino
Kategorio:Historio de Israelo
Kim de l'Horizon

'''Kim de l'Horizon''' estas artista nomo de svisa germanlingva verkisto. Kim naskiĝis la 9-an de majo 1992 en Ostermundigen en la kantono Berno kaj la regiono kaj distrikto Berna mezlando, do nun estas -jaraĝa, kaj difinas sin apartena al la neduuma genro. En oktobro 2022 Kim honoriĝis per la Germana Libropremio, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Svisaj verkistoj
Kaira Supera Instituto de Kino

La **Kaira Supera Instituto de Kino,** ankaŭ konata kiel la **Egipta Supera Instituto de Kino** () estis fondita en 1957. Ĝi estis la unua tia en la Proksima Oriento kaj Afriko. Ĝi estas sub la jurisdikcio de la Egipta Ministerio pri Kulturo.  La instituto estas membro de la Internacia Organizo de Filmaj Kolegioj kaj Institutoj. Tra la jaroj, la instituto partoprenis multajn internaciajn festivalojn kaj gajnis multajn premiojn kaj honorajn atestilojn. Aldone al la bakalaŭra grado, la instituto donas magistrajn kaj doktorajn gradojn en la arto kaj scienco de Kino.

Ahmed Kamel Morsi estis la estro de la direkto de la Instituto. Helmi Halim instruis scenarverkadon tie de 1959 ĝis sia morto en 1971. Inter la diplomiĝintoj de la Instituto estas Hicham Abou al-Nasr, Mohamed Abou Seif, Kamla Abou Zikri, Inas al-Deghidi, Radwane al-Kachef, Mohamed Kamal al-Kalioubi, Marwan Hamed, Said Hamed, Mohamed Mostafa Kamal, kaj Sandra Nashaat. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Egiptio
Kategorio:Konstruaĵoj en Gizo
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Eksperimenta Centro de Kinematografio

La **Eksperimenta Centro de Kinematografio** (), ankaŭ nomata , estis fondita en 1935 en Romo kun la celo antaŭenigi la arton de kino kaj la filmindustrion en Italio.

Tiun ĉi plej malnovan filmlernejon (filminstituton) en Okcidenta Eŭropo. Ĝi estis fondita en Romo en 1935 Luigi Freddi, estro de la Ĝenerala Direktoraro por Kinematografio ĉe la Ministerio pri Gazetaro kaj Propagando de la registaro de Benito Mussolini. 

Unu el la iniciatintoj de ĝia kreado estis la elstara filmfakulo, filmkritikisto kaj kinoartisto Umberto Barbaro, kiu funkciis kiel direktoro de la Eksperimenta Kino-Centro de 1936 ĝis 1948.

De sia komenco ĝis la nuntempo, la lernejo estis financita de la itala registaro kaj fokusiĝas al edukado, esplorado, eldonado kaj filmteorio.

La Eksperimenta Kina Centro estas la plej grava institucio en Italio por instruado, esplorado kaj eksperimentado en la kampo de kino - dokumenta filmo, plenlonga filmo, animacio.

Ĝia fondaĵo enhavas la **Cineteca Nazionale** (Nacia Cinematheque) kaj la **Scuola Nazionale di Cinema** (Nacia Kinolernejo).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* CSC studentaj blogoj (enarkivigita la 5-an de junio 2010)

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Edukado en Romo
Ĝaotong

**Ĝaotong,** per simpligita ĉina skribo **昭通,** per pinjino *Zhāotōng* estas milionurbo je prefektuja nivelo en provinco Junano en Ĉina Popola Respubliko. Ĝi estas ankaŭ romkatolika diocezo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj, dum la urba areo mem estis .

## Geografio 
La kuntirita urbego kuŝas en montaro sur areo  km² averaĝe 1926 m super la marnivelo kaj administras 11 dividojn. Ŝanhajo troviĝas 1775, ĉefurbo Pekino 1822 km aere laŭ 
https://www.thedistancenow.com/hu/zhaotong_china/changsha_china.

## Historio 
Tiu areo havas historiajn kaj kulturajn ligojn al la siĉuana baseno. Dum la historio ĝi apartenis al pluraj dinastioj, la administraj limoj ofte ŝanĝiĝis.

## Ekonomio 
La prefektujnivela milionurbo estas preskaŭ ekskluzive agrikultura, kio signifas ankaŭ malriĉecon. La ĉefaj agrikulturaj produktoj estas la pomo kaj tabako. Tamen estas ankaŭ industrioj, kiel minado de lignitoj kaj cementofabrikado, krome akvoenergiaj centraloj donas kurenton.

## Eduko 
La plej altnivela eduko okazas en la lokaj universitato kaj 2 altlernejoj.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Ĝaotong estas bone alirebla trajne kaj ĉefvoje, krome ekzistas enlanda flughaveno kaj laŭrivera haveno.

## Klimato 
La klimato estas modera subtropika montara klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen: Cwb kun  kun malvarmetaj, sekaj vintroj kaj varmaj, humidaj someroj. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas aŭ neĝas 678 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed la precipitaĵo koncentriĝas inter junio-aŭgusto, inter decembro-februaro apenaŭ estas precipitaĵo.

 
## Vidindaĵoj 
* diversaj preĝejoj
* Nacia Arbara Parko

## Ĝemelurboj 
* 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Londona Kina Lernejo

La **Londona Kinolernejo** (, akronime LFS) estas privata, industri-subtenata kinolernejo en Londono.

*La Londona Lernejo de Filmtekniko* estis fondita kaj poste renomita en 1956. Ĝi nun situas en iama 18-jarcenta stokejo/bierfarejo en Covent Garden, proksime de Soho, centro de la filmindustrio. Ĝi ofertas postbakalaŭrajn kursojn pri reĝisorado, kinematografio kaj muntado. Sepdek procentoj de la studentoj venas de ekster Anglio.

La Londona Filmlernejo estas la plej malnova filmlernejo en Britio kaj estas unu el tri filmakademioj agnoskitaj de la UK Creative Skillset Centre of Excellence. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Londona Filmo Lernejo 50a Datrevena Retejo
* Alice Jones, "Antaŭprezento: 50 Jaroj de la Londona Filma Lernejo, Nacia Filma Teatro, Londono", *The Independent*, 28 majo 2006.
* "Pli da ol nur vojo en la volvi aferon", *Times Higher Education*, 23 junio 2006.
* Nick Roddick, "La Londona Filma Lernejo konkeras la mondon", *London Evening Standard*, 24 julio 2009.
* Londona Filma Lernejo en YouTube.
* Bex Palmer, "10 Filmaj Lernejoj en Britio vi devas koni", *Backstage*, 24 julio 2023.

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1956
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
William Tenn

**William TENN** (fakte **Philip Klass** ; naskiĝis la 9-a de majo 1920 en Londono ; mortis la 7-a de februaro 2010 en Monto Libano, Pensilvanio) estis usona sciencfikcia verkisto kaj literatura akademiulo, plej konata pro siaj humuraj kaj satiraj noveloj.

Li ricevis la Premion Nebulozo en 1999. Li estis profesoro pri angla kaj kompara literaturo ĉe la Universitato de Pensilvanio (1964-1988).

## Verkaro 
* *The Evolution of William Tenn or Myself When Young* (1939, kvankam ĉi tiuj rakontoj unue publikigitaj libroforme de la Pretentious Press in 1995)
* *Null-P* (1951)
* *The Jester* (1951) humura sciencfikcia novelo
*: Tujkomediisto aĉetas roboton por helpi verki siajn ŝercojn, sed poste la roboto fariĝas stelulo anstataŭigante sian posedanton..
* *Children of Wonder*(antologio redaktita deWilliam Tenn) (1953)
* *Of All Possible Worlds* (1955)
* *The Human Angle* (1956)
* *Time in Advance* (1958)
* *A Lamp for Medusa* (novelo publikigita kiel duobla kun *The Players of Hell* de Dave Van Arnam) (1968)
* *Of Men and Monsters* (novel) (1968)
* *Once Against the Law* (antologio de krimfikcio redaktita de Tenn kaj Donald E. Westlake) (1968)
* *The Seven Sexes* (1968)
* *The Square Root of Man* (1968)
* *The Wooden Star* (1968)
* *On Venus, Have We Got a Rabbi!* (1974); publikigita en pluraj kolektoj
* *Immodest Proposals: The Complete Science Fiction of William Tenn, Volume I* (omnibus) (2000)
* *Here Comes Civilization: The Complete Science Fiction of William Tenn, Volume II* (omnibus) (2001)
* *Dancing Naked, the Unexpurgated William Tenn* (nefikcia omnibuso ) (2004) [Hugo Nominee, Best Related Book, 2005]

### Surrete 
* William Tenn: "Constantinople" (plenteksto).
* William Tenn: "Poul Anderson" (plenteksto).
* William Tenn: "Remembrance of Worldcons Past" (plenteksto)
* William Tenn: "Welles or Wells: The First Invasion from Mars" (plenteksto).
* "Streets of Mud, Streets of Gold," $25,000 award-winning essay by Fruma Klass (plenteksto)
* William Tenn: "On Venus, Have We Got a Rabbi!" (plenteksto)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* William Tenn ĉe La Encyclopedia de Scienca Fikcio, 3a eldona (skizo)
* Bibliografio
* 
* "Pli ol Tuŝo de Klass" de Laurie Mann
* 

Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Usonaj humuristoj
Kategorio:Usonaj ateistoj
Anthony Boucher

**Anthony BOUCHER** (ˈbaʊtʃər), fakte **William Anthony Parker White**, (naskiĝis la 21-a de aŭgusto 1911 en Oakland, Kalifornio ; mortis la 29-a de aprilo 1968 samloke) estis usona verkisto de sciencfikcio kaj mistero. Li estas aparte konata kiel redaktisto kaj recenzisto.

Post kiam amiko diris al li, ke "William White" estas tro ofta nomo, li adoptis la plumnomon "Anthony Boucher" por sciencfikcio kaj fantazio (Boucher estis la naksnomo de lia avino) kaj uzis " H.H. Holmes ", la pseŭdonimon de usona seria murdisto de la fino de la 19-a jarcento, por verki kaj recenzi misterromanojn. Li verkis malpezajn poemojn, kiujn li subskribis "Herman W. Mudgett" (la vera nomo de la murdinto).

## Verkado 
La 26-an de marto 1945, Boucher fondis la literaturan organizaĵon Mystery Writers of America (MWA) kun Clayton Rawson, Lawrence Treat, kaj Brett Halliday. De 1951 ĝis sia morto en 1968, li verkis la semajnan kolumnon "Criminals at Large" en la *New York Book Review*, fariĝante la plej citita kritikisto de krimfikcio.

Boucher famiĝis pro siaj krimromanoj kaj kiel la unua anglalingva tradukisto de Jorge Luis Borges. Li estis unu el la aŭtoroj de la sukcesa radiodramserio *La Novaj Aventuroj de Sherlock Holmes*, kiu, kun Basil Rathbone kaj Nigel Bruce kiel rakontantoj, daŭrigis la aventurojn de la detektivo kreita de Sir Arthur Conan Doyle kaj lia partnero D-ro Watson.

Kune kun J. Francis McComas, li fondis la sciencfikcian revuon The Magazine of Fantasy & Science Fiction en 1949 kaj funkciis kiel ĝia redaktoro ĝis 1958. Lia celo estis antaŭenigi la literaturan kvaliton de sciencfikcio per la revuo. Pro tio, li ricevis la Premion Hugo por Plej Bona Profesia Revuo en 1957 kaj 1958. Li verkis sciencfikciajn rakontojn ekde 1941, inkluzive de sia plej konata verko, *The Quest for Saint Aquin* (1951).

## Verkaro 
### Romanoj 
* *The Case of the Seven of Calvary*, 1937
* *The Case of the Crumpled Knave*, 1939
* *The Case of the Baker Street Irregulars*, 1940
* *Nine Times Nine* (kiel H. H. Holmes, 1940)
* *The Case of the Solid Key*, 1941
* *Rocket to the Morgue* kiel H. H. Holmes, 1942)
* *The Case of the Seven Sneezes*, 1942

### Kolektoj 
* *Exeunt Murderers*, 1983
* *The Complete Boucher*, 1999

### Eldonoj 
* *Best Detective Stories of the Year*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* A. Boucher paĝo

Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Chris Colfer

**Christopher "Chris" Paul COLFER** (naskita la 27-an de majo 1990 en Clovis, Kalifornio) estas usona kantisto, aktoro, aŭtoro kaj scenaristo, plej konata pro sia rolo kiel Kurt Hummel en la televida serio *Glee*. Pro ĉi tiu rolo, Colfer ricevis Oran Globon en 2011 por Plej Bona Flankaktoro en Miniserialo aŭ Televidserio. Li ankaŭ gajnis la People's Choice Awards por "Plej Ŝatata Komedia Televidaktoro" en kaj 2013  kaj 2014.

La rolo de Kurt ankaŭ gajnis al Colfer du nomumojn por la Premio Emmy.  Li ankaŭ havis sukceson ekster *Glee*, inkluzive de la filmo *Struck by Lightning* (2012), kiun li verkis, produktis, ĉefrolis en, kaj adaptis en libron. Chris Colfer ankaŭ havis grandan sukceson kun sia libroserio *The Land of Stories (La Lando de Rakontoj*), kiu ĝis nun produktis tri librojn: *The Wishing Spell (La Dezira Spell), The Enchantress Returns (La Reveno de la Sorĉistino), kaj A Grimm Warning (Averto de Grimm)*. Ĉi tiuj libroj igis lin furoranta aŭtoro en Novjorko.  En 2011, li estis nomita de Time Magazine kiel unu el la 100 plej influaj homoj de la jaro. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Usonaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Usonaj GLAT-aktivuloj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Hugh Lofting

**Hugh John LOFTING** (naskiĝis la 14-a de januaro 1886 en Maidenhead, Berkshire, Anglio ; mortis 26-a de septembro 1947 en Topanga, Kalifornio, Usono) estis brita aŭtoro kaj ilustristo, plej konata pro siaj infanlibroj pri Doktoro Dolittle, rolulo kiu fariĝis klasikaĵo en anglalingva porinfana literaturo.

*Victory for the Slain* (Venko por la Mortintoj, 1942) estas la sola verko de Lofting por plenkreskuloj, ununura longa poemo en sep partoj pri la vaneco de milito; la rekantaĵo "en milito la solaj venkintoj estas la mortintoj" trapenetras la poemon. 

## Doktoro Dolittle 
Lofting verkis la unuajn rakontojn pri *Doktoro John Dolittle*, kiu vivis en la fikcia angla vilaĝo *Puddleby-on-the-Marsh* dum la tempo de Reĝino Viktorio kaj lernis la lingvon de bestoj el la tranĉeoj de la Unua Mondmilito en Flandrio en la formo de ilustritaj leteroj al siaj infanoj.

La unua libro, *The Story of Doctor Dolittle* (Doktoro Dolittle kaj Liaj Bestoj), estis publikigita en 1920. Pro la daŭrigo, *The Voyages of Doctor Dolittle,* Lofting ricevis la prestiĝan Newbery-Medalon por porinfana literaturo en 1922. Dek pliaj libroj sekvis. La libroserio estis adaptita por radiodramoj, filmoj (inkluzive de Doctor Dolittle, 1967), kaj televido (kiel animacia serio).

## Verkaro 
### Libroserio Doktoro Dolittle 
* *:en:The Story of Doctor Dolittle* (1920)
* *:en:The Voyages of Doctor Dolittle* (1922)
* '':en:Doctor Dolittle's Post Office* (1923)
* *:en:Doctor Dolittle's Circus* (1924)
* *:en:Doctor Dolittle's Zoo*  (1925)
* *:en:Doctor Dolittle's Caravan* (1926)
* *:en:Doctor Dolittle's Garden* (1927)
* *:en:Doctor Dolittle in the Moon* (1928)
* *:en:Gub Gub's Book: An Encyclopedia of Food* (1932)
* *:en:Doctor Dolittle's Return* (1933)
* *Doctor Dolittle's Birthday Book* (1936)
* *:en:Doctor Dolittle and the Secret Lake* (1948)
* *:en:Doctor Dolittle and the Green Canary* (1950)
* *:en:Doctor Dolittle's Puddleby Adventures* (1952)

### Aliaj 
* *The Story of Mrs Tubbs* (1923)
* *Porridge Poetry* (1924)
* *Noisy Nora* (1929)
* *The Twilight of Magic*  (1930)
* *Tommy, Tilly, and Mrs. Tubbs* (1936)
* *Victory for the Slain'' (1942)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Hugh Lofting retejo
* Unuaj Eldonoj UK – kun bildoj

Kategorio:Anglaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Anglaj ilustristoj
Kategorio:Anglaj romanistoj
Thorbjørn Egner

**Thorbjørn EGNER** (naskiĝis la 12-an de decembro 1912 en Kristiania (nun Oslo); mortis la 24-an de decembro 1990 en samloke) estis norvega verkisto kaj dramisto. Li estas ĉefe konata pro siaj infanlibroj kaj porinfanaj radiodramoj, teatraĵoj kaj muzikaloj. Li ilustris siajn proprajn verkojn. Li ankaŭ tradukis la serion Winnie-the-Pooh de Milne en la norvegan lingvon.

Li estas konata en pluraj landoj pro siaj rakontoj por infanoj, precipe la tri ĉefaj verkoj *Karius kaj Baktus* (1949), *Klatremus kaj la aliaj bestoj en Hakkebakkeskogen* (1953) kaj *Homoj kaj rabistoj en Kardemomme* (1955), kiujn li mem adaptis kaj prezentis en pluraj amaskomunikiloj: en la *Barnetimen* de NRK, libroforme, kiel pupteatro, kiel pupfilmo kaj kiel teatraĵo.  Li mem konsideris la 16 volumojn de la *leglibroj de Thorbjørn Egner* (1950-72) kiel sian ĉefan verkon, kaj kiel la plej gravan aferon, kiun li faris. Egner ankaŭ estis verslibroredaktisto, ekspoziciis ksilografiaĵojn kaj desegnaĵojn ĉe la Aŭtuna Ekspozicio kaj publikigis du kulturhistoriajn vojaĝraportojn por plenkreskuloj, el Vågå kaj Rauland.

## Verkaro 
### Libroj 
* *Gamle hus i Vågå* (1943)
* *Gamle hus i Rauland* (1945)

### Infanlibroj 
* *Barneboka* (1940, kun *Sigurd Winsnes*)
* *Malermester Klattiklatt dypper kosten - og tar fatt* (1940)
* *Truls og Kari: en liten bok for store og små* (1941)
* *Truls og Kari kommer til den store byen* (1942)
* *Ola-Ola som alle dyra var så glad i* (1942)
* *Småfolk* (1942)
* *Jumbo som dro ut i verden* (1943)
* *Klattiklatt i hjemmefronten* (1945)
* *Hesten, kua og de andre* (1945)
* *Da Per var ku* (1946)
* *Karius og Baktus* (1949)
* *Tretten viser fra barnetimen* (songbook, 1951)
* *Nye viser fra barnetimen* (songbook, 1952)
* *Klatremus og de andre dyrene i Hakkebakkeskogen* (1953)
* *Folk og røvere i Kardemomme by* (1955)
* *Tommy og elefanten* (1958)
* *4 Verden er stor* (1972)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Thorbjørn Egner profilo ĉe Ballade
* Thorbjørn Egner profilo ĉe *Aftenposten*

Kategorio:Norvegaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Norvegaj ilustristoj
Kategorio:Norvegaj verkistoj
Kategorio:Norvegaj dramistoj
Kategorio:Norvegaj kantaŭtoroj
Ruĝbrusta malagaskukolo

La **Ruĝbrusta malagaskukolo** (*Coua serriana*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemia de Madagaskaro.

eta|maldekstre|220ra|
Ĝi havas nigran vizaĝon kun tre kontrasta brile helblua areo super kaj malantaŭ la okulo, plus malsupra smkolora strio el la brido. La krono, kolo, supraj partoj, flugilkovriloj kaj vosto estas malhelbrunaj kaj estas tre kontrastaj ruĝecbrunaj brusto, flankoj kaj ventro. La beko kaj piedoj estas griznigraj.

## Referencoj 
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Ruĝfrunta malagaskukolo

La **Ruĝfrunta malagaskukolo** (*Coua reynaudii*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemia de Madagaskaro. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj.

Temas pri ĝenerale malhelbruna birdo kun rimarkinda ruĝeca frunto ĝis la kapoverto kaj helblua brila areo malantaŭ la okulo. La beko estas nigra. 

## Referencoj 
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Josef Grünwidl

**Josef GRÜNWIDL** (naskiĝinta la  en Hollabrunn) estas aŭstra romkatolika pastro kaj nomumiĝinta arkiepiskopo de Vieno.

Pasiginte la junularajn jarojn en Wullersdorf, li frekventis la Ĉefepiskopan gimnazion de Hollabrunn, kie li trapasis la abiturientan ekzamenon en la 1981-a jaro. Poste li eniris la porpastran seminarion je Vieno studonte teologion ĉe la universitato de Vieno. Paralele studis li orgenludadon ĉe la Universitato por Muziko kaj Drama Arto de Vieno. Nur post kiam li estis estinta (en 1983/84) je Würzburg, li definitive ekpretigis sin al klerika kariero. La scienca faklaboraĵo pri la Kruca teologio de Jürgen Moltmann (*Das Leiden ist in Gott, zur Kreuzestheologie Jürgen Moltmanns*) estis kontrolita kaj aprobita fare de profesoro Josef Weismayer (1987). En 1987 helpepiskopo Helmut Krätzl igis lin diakono. Sekvis la deviga diakona jaro en Perchtoldsdorf. En la 29.6.1988 ordinis lin kardinalo Franz König en la Katedralo de Sankta Stefano (Vieno).

Inter 1988 kaj 1991 li kapelanis en Leopoldstadt (kirko Sankta Johano Nepomuka) kaj dum 1991-1993 estis li katedralkapelano en Wiener Neustadt. Inter 1993-1995 respondecis Grünwidl pri la animzorgado de la viena junularo antaŭ ol iĝi sekretario de la ĵus elektita arkiepiskopo Christoph Schönborn. Ĉi funkcion li plenumis ĝis 1998. Poste estis  Grünwidl (ĝis 2014) paroĥestro je Kirchberg am Wechsel kaj en la apudaj komunumoj Feistritz, St. Corona kaj Trattenbach. Krome li dekanis (2007-2014) en Kirchberg. En 2014 li troviĝis en Perchtoldsdorf: tie estis li ĝis 2023 paroĥa administranto kaj de 2016 ankaŭ dekano. Inter 2016 kaj 2023 li estis afergvidanta prezidanto de la Viena klerikaro. De januaro 2023 li estis episkopa vikaro por *Unter dem Wienerwald* kio ĉesis en januaro 2025. En novembro 2024, Grünwidl fariĝis honora katedralkanoniko en Vieno. En la 22.1.2015 papo Francisko nomumis lin (post la pensiiĝo de Schönborn) apostola administranto por la viena ĉefepiskoplando. En la 17.10.2025 ĉefpontifiko Leono la 14-a nomumis lin nova ĉefepiskopo. En la 24-a de januaro 2026 konsekris lin en la viena Stefankatedralo Christoph Schönborn, Franz Lackner (la salcburga arkiepiskopo) kaj Stanislav Přibyl (episkopo de Litoměřice).

## Eksteraj ligiloj 
* Josef Grünwidl - sur la paĝaro de la viena ĉefdiocezo 
* Grünwidl ene de la katolika hierarkio

## Notoj 
Kategorio:Aŭstraj teologoj
Kategorio:Eklezimuzikistoj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Vieno 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1963
Eeva-Kaarina Volanen

**Eeva-Kaarina VOLANEN** (la 15-a de januaro 1921 en Kuusankoski - la 27-a de januaro 1999) estis finna aktorino. Ŝi aktoris en Nacia Teatrejo de Finnlando ekde 1945 ĝis 1999, kiam ŝi pensiiĝis. Volanen aktoris plu en siaj pensiaj tagoj. Al ŝiaj roloj apartenis vere diversaj, kaj humuraj kaj tragikaj. Ŝiaj roloj en filmoj de la 1940-aj jaroj estas speciale admiritaj. Ŝi ricevis multajn premiojn, ekzemple premion Ida Aalberg kaj ses fojojn premion Jussi.

Kategorio:Finnaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj la 15-an de januaro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1921
Kategorio:Mortintoj la 27-an de januaro
Kategorio:Mortintoj en 1999
Kai Tanner

**Kai Eerik Kristian TANNER** (naskiĝinta la 8-an de januaro 1969 en Kuusankoski) estas finna aktoro kaj teatreja ĉefo. Li estas unu el la fondintoj kaj la nuna reganto de la teatrejo, kiu agas en Pori.

Tanner studis en la teatra liceo de la popola kolegio de Lahti. Lia kunkursano estis ekzemple Ari-Kyösti Seppo. Tanner aktoris en iuj filmoj.

Julie 2007 Tanner estis arestita kiel suspektato de Tragedio de Ulvila. La kialo por la aresto estis senbaza denunco.

Kategorio:Finnaj aktoroj
Båven

**Båven** estas lago en Svedio en Sudermanio. Ĝia areo estas 68 kvadrokilometroj kaj la plej granda profundo 48 m. Apud la lago situas ekzemple la kasteloj Kasteholm kaj Vibyholm. La lago estas karakterizita per branĉoj kaj multaj insuloj, kun ĉirkaŭ 500 km de bordoj. 

Kategorio:Lagoj en Svedio
Ånnsjön

**Ånnsjön** estas lago en Svedio en komunumo Åre, kies areo estas 57,4 kvadratkilometroj kaj la supermara alteco 525 m. La lago havas riĉan birdaron kaj situas al areo, kiu apartenas al la Reto Natura 2000. Al la lago fluas la riveroj Enan, Bunnran, Järpån, Rekån kaj Västerån.

Estas restaĵoj de homa loĝado en la regiono ekde la Ŝtonepoko, kiel petroglifoj kiuj estas inter la plej malnovaj de Svedio.

Kategorio:Lagoj en Svedio
Glan (lago)

**Glan** estas lago en Svedio en la gubernio Östergötlands län. Ĝia areo estas 79 m kaj la plej granda profundo 23 m. Ĝi elfluas laŭ la rivero Motala ström. Distingilo de Glan estas ke somere la temperaturo funde restas relative alta, ĉirkaŭ 14°C. La lago estas la ĉefa akvofonto por la urbo Norrköping. 

Kategorio:Lagoj en Svedio
Cirila uncialo

eta|La ekzemplo de ustavo.
La **cirila uncialo** aŭ **ustavo** (ruse **устав**) estas la majuskla skribmaniero de cirila alfabeto kiu kreiĝis je la 10-a jarcento ide de la greka uncialo. Ĝi havas preskaŭ kvadratlimigatajn literojn kun angulecaj formoj kaj geometrieska grafika aspekto de literoj. Estis aktive uzata ekde la 10-a jarcento ĝis la 15-a jarcento kiam kreiĝis ĝia ido la cirila duonuncialo aŭ poluustavo (ruse полуустав, laŭvorte *duonustavo*).

## Vidu ankaŭ 
* Uncialo
* Cirila alfabeto
* Greka alfabeto
Kategorio:Skribmanieroj
Kategorio:Skribo
Kategorio:Greka alfabeto
Cecil Pál Bognár

**Cecil Pál Bognár,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bognár Cecil Pál** estis hungara benediktana monaĥo, psikologo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
eta|

 naskiĝis  en Csepreg, li mortis  en Pannonhalma aŭ laŭ aliaj informoj en Győr.

## Biografio 
 dum la gimnaziaj jaroj en 1899 aliĝis al la benediktanoj. Samtempe li finis teologian altlernejon en Pannonhalma kaj Scienca Universitato de Budapeŝto en 1906, poste tuj li monaĥiĝis kaj pastriĝis. Jaron poste li akiris pedagogian diplomon kaj li doktoriĝis en 1911. Jam ekde 1906 li instruis en diversaj benediktanaj gimnazioj, krome en Scienca Universitato Péter Pázmány, Scienca Universitato Erzsébet kaj Scienca Universitato Ferenc József, krome li estis institutestro en Szeged, eĉ fakultatestro en la studjaro 1943. Li multe okupiĝis pri psikologio de infanoj. Kiel monaĥo, li trudemeritiĝis en 1950.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A rajzoló geometria tanításáról a gimnáziumban.* (1910)
* *A fizika alapfogalmának és alapelveinek ismeretelméleti vizsgálata.* (ankaŭ disertaĵo, 1911)
* *Logika.* (gimnazia lernolibro, 1922)
* *Pszichológia.* (studenta lernolibro, 1935; 2-a eldono: 1946)
* *Mi és mások. A mindennapi élet lélektana.* (1941; 3-a eldono: 1944)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* datanoj kun foto
* biografio hungare
* katolika leksikono
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj