open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Trolebusa transporto en Teplice

La **Trolebusa transporto en Teplice** () estas trolebusa sistemo de la ĉeĥa banurbo Teplice, kiu nuntempe konsistas el 9 linioj. La respondeca transportentrepreno estas Městska Doprava Teplice ekde la , post Dopravní Podnik Teplice s.r.o ekde la 1990-aj jaroj. (intertempe Veolia Transport Teplice, s.r.o.; poste Arriva Teplice s.r.o.). Ĉi tiu firmao ankaŭ funkciigas urban bustransporton.

Ĝi estis la nura trolebusreto funkciigita fare de Arriva.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Teplice
* Tramtransporto en Teplice
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (MD Teplice) ()

Kategorio:Teplice
Teplice
Neteismo

**Neteismo** (signifante "sen teisma kredo") estas termino, kiu ampleksas ampleksan gamon de aliroj, kaj nereligiaj kaj religiaj, karakterizitaj per la malakcepto de la ideo de persona Dio. Komence uzite kiel sinonimo por la esprimo sekularismo, sed kun la tempo ĝi kombinis diversajn, inkluzive de reciproke ekskluzivaj, vidojn karakterizitajn per naturalisma aliro, kiel ekzemple agnostikismo, skeptikismo kaj ateismo. Ĝi estas uzata en kristana apologetiko kaj liberiga teologio. Foje uzata kiel sinonimo por la termino ateismo.

La esprimo neateismo ankaŭ estas uzita fare de reformitaj kristanaj apologiistoj same kiel liberalaj teologoj aŭ nov-teistoj .

La unua uzo de la esprimo estis verŝajne farita fare de la angla laika aktivulo George Holyoke en 1852 .

## Referencoj 
## Literaturo 
* *Nontheistic Conceptions of the Divine*, Paul J. Griffiths

## Eksteraj ligiloj 
* Nontheism.org

Kategorio:Religiaj kredoj, tradicioj kaj movadoj
Lidéřovice (Peč)

**Lidéřovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Peč en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 1,6&nbsp;km nordokcidente de Peč. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Antaŭe ĝi estis malgranda memstara municipo kun germana loĝantaro kaj post la jaro 1945 kun ĉeĥa.

**Lidéřovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,85&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1332.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Tombeja dunava preĝejo de santa Linharto el la 1-a duono de la 14-a jarcento. Komandorlanda preĝejo de Kavalira ordeno de krucanoj kun ruĝa stelo estis konstruita kiel defenda preĝejo. En la jaro 1662 estis sur ŝtona fundamento ankoraŭ el neŝtukita ligno konstruita turo kun tri sonoriloj. La tegmento de la turo kaj la preĝejo estis kovrita per ŝindelo. Post trafo de fulmo en la jaro 1954 la turo forbrulis, la preĝejo restis nedamaĝigita.
* Ŝtona kruco antaŭ tombejo el la jaro 1847.

## Pluaj fotografioj 

Lidéřovice, kostel, 2015 (01).jpg|Preĝejo de sankta Linharto
Lidéřovice 03.JPG|Vojo
Lidéřovice 02.JPG|Vilaĝplaco
Lidéřovice (7).jpg|Domo

Kategorio:Peč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Konstruaĵoj damaĝigitaj de fulmo
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Trolebusa transporto en Ústí nad Labem

La **Trolebusa transporto en Ústí nad Labem** () estas trolebusa reto situanta en la ĉeĥa urbo Ústí nad Labem.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Ústí nad Labem
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DPMUL) ()

Kategorio:Ústí nad Labem
Usti nad Labem
Trolebusa transporto en Plzeň

La **Trolebusa transporto en Plzeň** () estas publika transportreto priservanta la urbon Plzeň, Ĉeĥio.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Pilzeno
* Tramtransporto en Plzeň
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (IDPK) (/)
* Neoficiala retejo (, plurlingva)

Kategorio:Plzeň
Plzeň
Frente Obrero

**Frente Obrero** (*Laborista Fronto* FO) estas hispana politika partio, registrita en la registro de partioj de la Ministerio pri Internaj Aferoj la 13-an de marto 2019 kun revolucia patriota ideologio. Malgraŭ tio, ke pluraj amaskomunikiloj konsideras ilin subtenantoj de komunismo,​ la partio malakceptas ĉi tiun ideologion kaj elektas nomi sin "amasfronto", por "atingi pli da sektoroj en sia politika lukto".​ La Laborista Fronto malakceptas la dikotomion maldekstra-dekstra ĉar ili konceptas ĝin ene de la sama sistemo, tial ili estas priskribitaj kiel sinkretaj.

Unu el la organizoj kiuj estas parto de la fronto, la Marksisma-Leninisma Partio (Komunista Rekonstruo), ja nomas sin kontraŭreviziisma, kvankam en la hoĝaisma senco de la sama. Inter la grupoj kiuj konsistigas ĝin estas la menciita partio, Juventud Combativa (ĝia junularo), la Frente de Obreros en Lucha unio kaj Esperanza Obrera.

La organizo karakterizas per siaj agoj kontraŭ malsamaj politikaj partioj kiel Unidas Podemos, Més per Mallorca kaj aliaj.

Tamen iliaj agoj kontraŭ maldekstraj politikistoj kaj eĉ kontraŭ supozita islamigo de Katalunio koincidigas la aktivecon de la partio kun la ekstremdekstraj hispanaj sektoroj.

## Referencoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Hispanio
Kategorio:Politikaj partioj de Katalunio
Károly Jetting

**Károly Jetting** [kAroj jeting], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jetting Károly,** estis la hungara Robinsono, aventuristo.

 naskiĝis  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis inter 1790-1797 en Pozono.

## Biografio 
 duonorfiĝis en sia aĝo 15, tial li interrompis la gimnazion kaj estis skribisto en Vieno, poste servisto ĉe bankisto. Ili kune iris al Londono, kie en 1772 li ricevis postenon en Senegalo. Dumvoje la ŝipo droniĝis, la ŝipanoj rifuĝis sed poste ili falis en sklaveco. Baldaŭ la brita konsulo liberigis ilin. En Londono li ricevis konsulan postenon en Marsejlo, sed dum ŝipado post pirata atako li denove sklaviĝis. Post diversaj aventuroj li trovis sin en neloĝata insulo. Post 9 monatoj li sukcesis reveni al Londono, kie heredaĵo de la bankisto atendis lin, fine li hejmenvenis al sia naskiĝurbo. Li edziĝis kaj verkis germane sian vivon.

## Lia memuaro 
* *Der ungarische Robinson, oder Schicksale und wunderbare Abentheuer Karl Jettings* (1797). El tio József Hunyady (verkisto) verkis hungaran aventureman romanon sub titolo *Hét tenger vándora. Jetting Károly, a „pozsonyi Robinson” kalandjai*.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aventuristoj
Trolebusa transporto en Brno

La **Trolebusa transporto en Brno** () estas trolebusa sistemo en Brno funkciigata de "Dopravní podnik města Brna" (DPMB). Ĝi estas parto de la publika transportsistemo de Brno kaj la Integrita transporta sistemo de la Sudmoravia regiono (IDSJMK). Ĝi estas la plej granda trolebusa reto en Ĉeĥio, kies historio datiĝas de 1949. La funkcia longeco de la trakoj, unu el kiuj ankaŭ kondukas al la najbara urbo Šlapanice, atingis entute &nbsp;km en 2011, la provizita tensio estas 600&nbsp;V, kaj la infrastrukturo konsistas el tri deponejoj. Ĝis la , la DPMB funkciigis entute 138 trolebusojn destinitajn por regula pasaĝertransporto (krom kvar historiaj veturiloj), kiuj veturis entute  milionojn da veturilo-kilometroj dum 2022 kaj transportis  milionojn da pasaĝeroj. En januaro 2024, entute dek tri regulaj ĉiutagaj linioj kun longo de &nbsp;km kaj unu nostalgia linio funkciis.

En la Brno-hanteco oni uzas la vorton "trajf" aŭ "trajfl" por trolebuso.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Brno
* Integrita transporta sistemo de la Sudmoravia regiono
* Tramtransporto en Brno
* Transporta entrepreno de la urbo Brno
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DPMB) (/)
*  (IDSJMK) (/)

Kategorio:Brno
Brno
Luterana preĝejo (Mogyoród)

La **luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en grandvilaĝo Mogyoród (Hungario).

## Historio 
La unua mencio pri luterano en Mogyoród okazis en 1715. Luteranoj jam estis en signifa kvanto en 1870, ili havis tiam lignan preĝdomon,  kaj pastran loĝejon. En 1900 ili neniiĝis pro incendio. En la sekva jaro nova kirko el ŝtonoj konstruiĝis. En 1965 kaj 2002 interne trakonstruoj, respektive renovigoj okazis, en 2011 ekstere okazis renovigaj laboroj. Nuntempe Fót kaj Mogyoród havas komunan paroĥon.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, sed la simetria fasado rekte kontaktiĝas kun la trotuaro. En la fasado la turo nur iomete reliefas, en la turo 3 sonoriloj loĝas. La enirejo funkcias tra la turo, antaŭe kelkaj ŝtupoj kuras. Interne la plej menciinda estas la altara bildo, kiu estas sekpentraĵo kaj prezentas vivon de Jesuo kaj Jerusalemon.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun foto (legebla en la 13-a paĝo) 

Mogyoród
Trolebusa transporto en Hradec Králové

La **Trolebusa transporto en Hradec Králové** () estas trolebusa transportsistemo funkcianta en la ĉeĥa urbo Hradec Králové.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Hradec Králové
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DP) (/)

Kategorio:Hradec Králové
Hradec Králové
Altlernejo Ŝenkar de Inĝenierarto kaj Dezajno

**Ŝenkar - Inĝenieristiko. Dezajno kaj Arto** (; ofte mallongigita simple al " **Ŝenkar**") estas akademia kolegio por la trejnado de akademia personaro kaj esplorado en la kampoj de inĝenierarto, dezajno kaj arto. La institucio, situanta en Ramat Gan, Israelo.

Ŝenkar estas konsiderita kiel la pinta desegna lernejo en Israelo .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Akademio de Arto kaj Dezajno de Bezalel

## Eksteraj ligiloj 
* Altlernejo Shenkar de Inĝenieristiko kaj Desegno
* Shenkar Lernejo de Praktika Inĝenieristiko
* Flickr retpaĝo de Shenkar. Enhavas kelkaj de la verkaĵoj kaj ekspozicioj de la studentoj.
* TEDx Altlernejo Shenkar
Jürgen Treutler

**Heinz Jürgen TREUTLER** (naskiĝinta la  en Wilkau-Haßlau) estas germana politikisto de la dekstra popolisma politika partio Alternativo por Germanio (AfD) en Turingio. 
## Vivo 
Post frekvento de la Supera Politeknika Lernejo je Wilkau-Haßlau, li trejniĝis kiel gasmuntisto en Glauchau inter 1967 kaj 1970. Tion inkluzivis ankaŭ eblon trapasi abiturientan ekzamenon. Sekvis studoj ĝis 1976 ĉe la Teknika Altlernejo de Chemnitz pri aplikata mekaniko (sekcio pri matematiko kaj maŝinkonstruado). Treutler tiam ekdeĵoris en Zwickau en filia entrepreno de *VEB Wärmeanlagenbau Berlin* kiel planadinĝeniero laŭkomisia. De 1985 ĝis septembro 1990 estis li ĉefa engergetikisto en la kombinato *NKW Ludwigsfelde - Betrieb Zwickauer Eisenwerk*. Estis li post la Germania reunuiĝo dum pluraj jaroj afergvidanto de la urbaj provizservoj en  Neustadt bei Coburg kaj poste teknika gvidanto de *SüdWasser* en Rehau, filia entrepreno de la energia konzernego E.ON. En 2019 li de tiu laboro retiriĝis. 

En 2017 li membriĝis ĉe AfD. De 2017 estas Treutler deputito de la konsilio de Distrikto Sonneberg. En 2024 sukcesis al li rea elektiĝo. Ekde aŭgusto 2024 li estas krome estro de la urba konsilio de Sonneberg. 

Sensukcese li kandidatis por direkta mandato ĉe la Bundestag-balotado de 2021 en la balotdistrikto Suhl/ Schmalkalden-Meiningen/  Hildburghausen/ Sonneberg. Inverse tio sukcesis ĉe la balotado de la Turingia Landa Parlamento en septembro 2024 (42,6 % por direkta mandato en la balotdistrikto Sonneberg I). 

Li estas la duan fojon edzigita kaj havas kvin infanojn.

## Landparlamenta laŭaĝprezidanteco
Estante vivjare la plej aĝa deputito ene de la Turingia Landa Parlamento li transprenis, estiel oldeca prezidanto, la gvidon de la asembleestiga kunveno en la 26-a de septembro 2024. La menciita kunveno estis post pli ol kvar horoj interrompita kaj ĝia daŭrigo prokrastita. Sabate la 28-an de septembro Treutler gvidis la asembleon kiu finfine elektis kiel novan prezidanton Thadäus König de CDU.

## Eksteraj ligiloj
*"Wen wählen? - sendependa platformo prezentanta kandidatojn (Turingio 2024)
*"In unserem Land muss sich was ändern" - ĉe: *mein-amadeus.de*, 7.7.2021 (intervjuis Martin Backert)
*etbiografio el AfD-paĝaro

## Notoj 
Kategorio:Parlamentanoj
Kategorio:Turingia Landa Parlamento
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj maŝininĝenieroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Kategorio:Alternativo por Germanio
Patrino de akvoj

La **Patrino de akvoj**, ankaŭ nomata *Patrino de Akvo*, "Maguo" aŭ *Magujo,* estas mita estaĵo ĉeestanta en la folkloro de Kubo, sed ankaŭ ĉeestas en la folkloro el Kolombio. Estas parto de la arketipaj estaĵoj de la mitologio de Kubo kune kun la Gujho, la *kagejro* kaj la *siguapo*.

## Legendo 
La legendoj diras ke la Patrino de Akvoj estas giganta serpento, tre granda kaj larĝa, kun la preciza dikeco de palmarbo, sed ke ĝi ankaŭ havus du protuberancojn en la fronta regiono, similaj al kornoj de bovedoj, ankaŭ havas dikajn kaj fortajn skvamojn kiuj estas inverse distribuitaj kiel ili aperas en la resto de la serpentoj, kio signifas ke eĉ kugloj ne eniras ilian korpon. Laŭ la legendo, ili loĝas en riveroj kaj lagetoj, kiuj neniam sekiĝos dum unu el ili vivas tie. Krome, ili povas vivi centojn da jaroj kaj ĉiu, kiu provas mortigi aŭ kapti ilin, mortos ĉar la "Magujoj" estas magiaj estaĵoj tre antikvaj kaj protektitaj de la kubaj sorĉistoj. Ankaŭ laŭ kuba legendo, ili estas timindaj bestoj, sed kiuj malsate kapablus engluti tutan bovidon.

## Vidu ankaŭ 
* Gujho

## Referencoj 
Kategorio:Kulturo de Kubo
Kategorio:Kulturo de Karibio
Kategorio:Serpentoj
Trolebusa transporto en Opava

**Trolebusa transporto en Opava** () estas trolebusa reto situanta en Opava, urbo situanta en la nordorienta parto de Ĉeĥio, en la Moraviasilezia regiono. La reto estas administrata de Městský dopravní podnik Opava (Urba Transportkompanio Opava).

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Opava
* Tramtransporto en Opava
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (MDPO) ()

Kategorio:Transporto en Opava
Opava
The Last Man on Earth

**La Lasta Homo sur la Tero** () estas uson-itala sciencfikcia post -apokalipsa zombia (sorĉkadavra, d:Q3072049) horora filmo. La filmo estis publikigita en 1964, reĝisorita fare de Sidney Salkovich kaj Ubaldo Ragona, kaj ĉefrola Vincent Price. Ĝi estas la unua filmadaptigo de la romano *I Am Legend* de Richard Matheson. La scenaro ankaŭ estis verkita kun la partopreno de la romanverkisto, kiu uzis pseŭdonimon. La filmo premieris la 8-an de marto 1964. 

La intrigo temigas la rolulon de Dr. Robert Morgan (Price), la lasta persono restanta vivanta post tutmonda epidemio kiu igis ĉiujn aliajn homojn en vampirojn. La filmo temas pri lia lukto por pluvivi kaj liaj provoj trovi kuracon por la epidemio .

## Resuma intrigo 
maldekstra|eta|*La Lasta Homo sur la Tero* (plena filmo)En post-apokalipsa mondo, doktoro Robert Morgan vivas izolite, kontraŭbatalante hordojn de vampiroj kiuj provas mortigi lin ĉiun nokton Li pasigas siajn tagojn trovante provizojn, eliminante la maljunajn vampirojn, kaj serĉante kuracon por restarigi la homan rason al ĝia iama gloro. Dum la filmo, li renkontas misteran virinon nomitan Ruth, kiu kaŝas sekreton kiu povas ŝanĝi lian kondiĉon kaj la estontecon de la homaro.

## Rolantaro 
* Vincent Price  - *Robert Morgan*
* Franca Bettoia  kiel *Ruth Collins, la sepsa virino*
* Emma Danieli  kiel *Virginia Morgan, la edzino de Robert Morgan*
* Giacomo Rossi-Stewart  kiel *Ben Cortman, la iama amiko de Roberto fariĝis vampiro*
* Umberto Rau  - *D-ro Mercer*
* Christy Courtland  kiel *Katie, la filino de Robert Morgan*
* Antonio Corevi  - *subŝtata guberniestro*
* Ettore Ribotta  - *televidraportisto*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* Aŭdia transskribo de la filma Parto ( 1) () ĉe la Interreta Arkivo.
* Aŭdia raportado de la filmo (Voĉoj en la Mallumaj Raportadoj) ĉe la Interreta Arkivo.
* Originala muziko por *La Lasta Homo sur la Tero*
Kategorio:Estonteco en filmoj
Kategorio:Filmoj pri epidemioj
Kategorio:Usonaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Filmoj de 20th Century Fox
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1964
Franca Bettoja

**Franca BETTOIA** (aŭ **Bettoja**; la 14an de majo 1936, en Romo – la 13an de septembro 2024, samloke) estis itala aktorino konata por ŝia rolo kiel Ruth Collins en la filmo *La Lasta Homo sur la Tero*.

## Vivo 
Naskita al superklasa familio, Bettoja studis dancon ĉe la Roma Opero-Teatro kaj faris sian unuan debutan filmaperon en ''Un palco all'opera* (1955, de Ciro Marcellini) . Ŝi famo eksplodis en 1958, kiam ŝi ĉefrolis kune kun Pietro Grammy en la filmo *"The Straw Man"'', rolo kiu gajnis al ŝi nomumon por la Grolla d'Or en la plej bona aktorino kategorio .

En 1962, ŝi estis nomumita por Nastro d'Argento por Plej bona Flankaktorino por sia efikeco en filmo de Alfredo Giannetti, *Giorno per giorno disperatamente* (Tagon post tago, Malesperebla) .

En 1975, Bettoja kaj ŝia patrino Maris fondis la ''Gran Loggia Feminilla d'Italia'', la unuan italan Framasonan Ordenon ekskluzive por virinoj, kaj oficiale rekonitan fare de la Grandioza Oriento de Italio    .

## Elektita filmaro 
* Un palco all'opera, Ciro Marcellini (1955)
* Gli amanti del deserto, Gianni Vernuccio (1956)
* La trovatella di Pompei, Giacomo Gentilomo (1957)
* L'uomo di paglia, Pietro Germi ( 1958)
* Le insaziabili( ''Tant d'amour perdu* ), Léo Joannon (1958)
* Apocalisse sul fiume giallo, Renzo Merusi (1959)
* Le notti dei teddy boys, Leopoldo Savona (1959)
* Cavalcata selvagia, Piero Pierotti (1960)
* La mano calda ( *La Main chaude'' ), Gérard Oury (1960)
* Giorno per giorno, disperatamente, Alfredo Giannetti (1961)
* Orazi e Curiazi, Ferdinando Baldi + Terence Young (1961 )
* Ultimatum alla vita, Renato Polselli (1961 )
* I Normanni, Giuseppe Vari ( 1962)
* Sesto senso, Stefano Ubezio ( 1962)
* Il giorno più corto, Sergio Corbucci (1963)
* The Last Man on Earth (1964), Ubaldo Ragona (1963)
* Il Leone di San Marco, Luigi Capuano ( 1964)
* Sandokan contro il leopardo di Sarawak, Luigi Capuano (1964)
* Sandokan alla riscossa, Luigi Capuano (1964)
* Il fischio al naso, Ugo Tognazzi (1967)
* Riusciranno i nostri eroi a ritrovare l'amico mistere scomparso en Afriko? Ettore Scola (1968)
* Non toccare la donna bianca, Marco Ferreri (1974)
* Teste rasate, Claudio Fragasso (1993)

## Referencoj 
## Ekstera ligilo 
* 

Kategorio:Italaj aktoroj
Barbara Leigh-Hunt

**Barbara LEIGH-HUNT** (naskita la 14-an de decembro 1935, en Bath, Somerset, Anglio - la 16-an de septembro 2024, en Aston Cantlow, Warwickshire) estis brita aktorino de teatro, radio, filmo kaj televido, gajninto de la Premio Laurence Olivier por Plej bona Flankaktorino .

En teatro, ŝi prezentis en pluraj produktadoj, inkluzive de Bristol Old Vic, la Royal Shakespeare Company kaj la Reĝa Nacia Teatro.

Leigh-Hunt ludis plurajn filmrolojn. Ŝi aperis en unu el la pli postaj filmoj de Alfred Hitchcock, *Frenzy* (1972), kie ŝi rolis kiel virino kiu estis seksperfortita kaj strangolita fare de seria murdisto en unu el la plej grafikaj murdscenoj kiujn Hitchcock iam filmis. La filino de Hitchcock, Patricia Hitchcock, propre trovis la scenon tiel maltrankviliganta ke ŝi ne lasus siajn infanojn vidi la filmon dum pluraj jaroj. Tiun saman jaron ŝi ludis Catherine Parr en *Henry VIII and His Six Wives*. En la televidminiserio *Wagner - The Life and Work of Richard Wagner* en 1983, ŝi prezentiĝis kiel la Reĝino de Bavario kune kun aktoraj granduloj kiel ekzemple Richard Burton, Vanessa Redgrave, John Gielgud kaj Laurence Olivier.

Leigh-Hunt rolis kiel Lady Catherine de Bourgh en la produktado de la BBC de *Pride and Prejudice* kaj kontribuis la voĉojn de *kapitano Mildred* kaj *Mary the Hover Fairy* en la televidserio *Charlie Chalk* de la BBC-porinfanoj. Ŝi faris multe da laboro en televido, plejparte en gastkarakterroloj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

* Elektita prezentojn en Teatra Arkivo Universitato de Bristol

Kategorio:Britaj aktoroj
Zoo Ähtäri

**Ähtäri Zoo** estas la zoo de la urbo Ähtäri. Situante en sudokcidenta Finnlando, ĝi estas la due plej granda zoo en la lando kaj estis malfermita en 1973. La zoo kovras areon de ĉirkaŭ 60 hektaroj kaj estas hejmo al ĉirkaŭ 300 bestoj. Estas montritaj mamuloj kaj birdoj. Ähtäri Zoo estas membro de la Eŭropa Asocio de Bestoĝardenoj kaj Akvarioj (EAZA). 

## Priskribo 
La 17-an de junio 1973, laŭ iniciato de la urbestro de la regiono Väino Jäjakola, zoo estis malfermita en Ähtäri, kaj la unua besto en la kolekto estis alko nomita Köpi. Poste, la kolekto estis replenigita kun lupoj, linkoj kaj brunursoj.

La instalaĵoj por la bestoj estas dizajnitaj tiel ke la specioj estas konservitaj en vastaj subĉielaj ĉemetaĵoj kiuj enhavas arbar-similajn elementojn same kiel akvumtruojn kaj retiriĝareojn.

En 2003, dum la datreveno de la 30-a datreveno de ĝia fondiĝo, La Helsinka Zoo Korkeasaari donacis specimenojn de neĝleopardo al Ähtäri, tamen, la 1-an de majo 2019, ina neĝleopardo nomita Ŝila mortis dum ŝia unua naskiĝo. La zoo intencas daŭrigi sian konservadprogramon de neĝleopardo.

La zoo, kune kun la publika organizaĵo ProAgria, partoprenas en la programo "Bambuo por Pando", kiu antaŭenigas la protekton kaj konservadon de pandoj. La pruntodono de paro da gigantaj pandoj en 2018 el Ĉinio por la kolekto de la zoo  kontribuis al la stabiligo de la financa pozicio de la zoo kaj duobligo de la nombro de vizitantoj .

Sed en septembro 2024 estis anoncita ke la Zoo resendos al Ĉinio la du pandojn pro financaj malfacilaĵoj kaj la alta kosto de ilia bontenado .

## Bestoj 
[eta|[Granda pando|Giganta panda en Ähtäri Zooparko]]
Bestoj ĉe la zooparko inkluzivas neĝajn leopardojn, lupojn, ursojn, gulojn, linkojn, vulpojn, lutrojn, kastorojn, eŭropa bisono, apro, kapreolo, dama, boacojn, blankavostan cervon, neĝostrigojn, aglaj strigojn kaj anseroformajn birdojn.

## Galerio 

Dosiero:Ähtäri_Zoo,_Finland_(26240878857).jpg|Giganta pando (*Ailuropoda melanoleuca*)
Dosiero:Ähtäri_Zoo,_Finland_(26185542977).jpg|Malgranda pando (*Ailurus fulgens*)
Dosiero:Ähtäri_Zoo,_Finland_(26185491207).jpg|Bruna urso (*Ursus arctos*)
Dosiero:Ähtäri_Zoo,_Finland_(40080098425).jpg|Gulo (*Gulo gulo*)
Dosiero:Ähtäri_Zoo,_Finland_(40080326455).jpg|Lupo (*Canis lupus*)
Dosiero:Ähtäri_Zoo,_Finland_(27103145068).jpg|Takino (*Budorcas*)
Dosiero:Ähtäri_Zoo,_Finland_(26102516747).jpg|Eŭrazia linko (*Lynx lynx*)
Dosiero:Ähtäri_Zoo,_Finland_(40932013382).jpg|Neĝleopardo (*Panthera uncia*)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumo
Kategorio:Bestoĝardenoj en Finnlando
Trolebusa transporto en České Budějovice

**Trolebusa transporto en České Budějovice** () estas trolebusa transportsistemo funkcianta en la ĉeĥa urbo České Budějovice.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* České Budějovice
* Tramtransporto en České Budějovice
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DPMCB) ()

Kategorio:České Budějovice
Ceske Budejovice
Trolebusa transporto en Chomutov kaj Jirkov

La **Trolebusa transporto en Chomutov kaj Jirkov** () reprezentas la plej novan trolebusan operacion en Ĉeĥio. Ĝi estas reto de pluraj trolebuslinioj ligantaj tiujn nordbohemiajn urbojn. Ekde 1996, la funkciigisto estas "Dopravný podnik miest Chomutova a Jirkova" (DPCHJ).

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Chomutov
* Jirkov
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DPCHJ) ()

Kategorio:Chomutov
Kategorio:Jirkov
Chomutov
Trolebusa transporto en Zlín kaj Otrokovice

La **Trolebusa transporto en Zlín kaj Otrokovice** () rilatas al reto de trolebusoj en la najbaraj moraviaj urboj Zlín kaj Otrokovice kaj ĝi estas funkciigata de "Dopravní společnost Zlín-Otrokovice". Trolebusoj funkcias ĉi tie ekde 1944, kio igas Zlín la plej malnova trolebusreto en Moravio kaj la dua plej malnova trolebusa transportreto en Ĉeĥio post Plzeň. Ĝi ankaŭ igas ĝin la kvara plej granda laŭ grandeco post Ostrava, Pardubice kaj České Budějovice.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Zlín
* Otrokovice
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DSZO) ()

Kategorio:Zlín
Kategorio:Otrokovice
Zlin
János Waldapfel

**János Waldapfel** [jAnoŝ valdapfel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Waldapfel János,** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Liaj konataj gefiloj estis József Waldapfel, Imre Trencsényi-Waldapfel kaj Eszter Waldapfel.

 naskiĝis  en Nagyzablát (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa urboparto de Trenčín en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 naskiĝis el juda familio. Li maturiĝis en katolika gimnazio en Trencsén en 1882, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1887. Post la diplomo li instruis en gimnazio ĝis 1920, dum en 1893 li akiris plian diplomon kaj poste plulernis en Jena. Li doktoriĝis pri filozofio en 1896 en Budapeŝto, poste li instruis ankaŭ en la universitato ĝis la emeritiĝo en 1924. Li edziĝis en 1900, lia edzino naskis 3 gefilojn. Lia morto estis kaŭzita de kormalsano.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A formális fokozatok elmélete.* (1892)
* ''Die Pädagogik Bacon's.* (1896)
* *Smialovszky és Schwertner. Adalék Trencsénvármegye politikájához.* (1907)
* *Fináczy Ernő és a pedagógiai tudomány* (1930)
* *Közműveltség és nevelés'' (kompilaĵo, 1938)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Trolebusa transporto en Malatya

La **Trolebusa transporto en Malatya** () estas trolebuslinio en Malatya, Turkio. "Trambüs" estis malfermita la  kaj estas la kvara trolebuslinio de Turkio post Ankaro, Izmiro kaj Istanbulo. La sistemo estas 37&nbsp;km longa kaj funkcias inter Maşti kaj İnönü Üniversitesi. Servo estas liverata de 22 trolebusoj.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Malatya
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Malatya
Malatya
Trolebusa transporto en Banská Bystrica

La **Trolebusa transporto en Banská Bystrica** () estas transportsistemo en Banská Bystrica bazita sur trolebusoj, unu el la kvin retoj en Slovakio. Ĝi estas mezgranda reto, sed ĝi ne estas kompleta, ĉar la plej granda loĝeja kvartalo, Sásová, ne estas priservata.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Banská Bystrica
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DPMBB) ()

Kategorio:Banská Bystrica
Banská Bystrica
Municipa Naĝejo (Gotao)

**Municipa Naĝejo** (germane: *Stadtbad Gotha*) estas monumentprotektotaĵo el la epoko de secesio ĉe la norda rando de la urbocentro de Gotao, Germanujo. La iama konstruaĵo finfarita estis en 1909; fermo necesis en la 1980-aj jaroj pro kadukeco. De 2007 la tuto ĝuis restaŭradon kaj modernigon kaj eĉ pligrandigon tiel ke remalfermo solena eblis en la 2014-a jaro.  
## Historio 
La historia urba naĝejo konstruiĝis inter 1905 kaj 1909 sub la moderigo de la municipa ĉefkonstrukonsilisto Wilhelm Goette, paralele al ondo da similaj domoj en tuta Germanujo. Tiel ankaŭ Gotae realiĝis estiĝo de naĝhalo, sinpurigbanejoj kaj saŭno. Ĝenre ĝi estas objekto historiisma kun multegaj secesistilaj elementoj. Danke al la nuntempa revivigkoncepto naskiĝis familia, porlernantara kaj porsocietara naĝejo kun senbariera aliro por handikapuloj kaj aldonitaj ripozumaj kaj terapiaj spacoj. La malnova halo tamen daŭre restas kerno kaj ankaŭ aliaj malnovaj eroj kiel la kupolaj ĉambroj saŭnaj estis enkorpigitaj. Dua saŭno pli moderna aldoniĝis kaj ujo de 25 metroj da longeco estante taŭga por okazigo de konkursoj. Ne forgesendas la apuda instrunaĝujeto. Plurfoje estis aljuĝita al la brila planadrezulto diversaj arkitekturaj premioj. 

## Detaloj 
Etendigo de la historiaj partoj estis urboplanade kaj arkitekture klara, sed intence sinbridiga. La novkonstruaj partoj troviĝas en lineoj okcidente kaj oriente de la historia naĝujo, iom pli malantaŭen post la historia antaŭa domo de ĉe la strato *Bohnstedtstraße*. Centras la historia halo kun terapia ujo kaj nova halo kun sportaj kaj multfunkciaj basenoj, instrubaseno kaj porinfana sekcio. Elemento unuiga inter ambaŭ estas granda ŝtuparo. La malnova ĉefenirejo disde *Bohnstedtstraße* kontinue estas ĉefa. El la centra ovalo de la vestiblo oni venas, tra la historia ŝtuparo kaj lifto, en la superajn etaĝojn kaj la vestejojn en la sokla etaĝo. Tie ankaŭ troviĝas la enirejo al la basenoj en la pli neta senco. 

Defio por arĥitektoj estis la kombino inter novo kaj malnovo kaj adapto de la tuto al hodiaŭaj postuloj pri statiko, konstrufiziko, akustiko, energitekniko kaj fajroprotekto. Dezajne temis pri kreo de plaĉa moderna ĉirkaŭaĵo en historia kunteksto: tion realigi helpis kaj lumo kaj farboj. 

La novaj korpusoj konsistas el ŝtalbetonskeleta konstruaĵo. Betonaj apogiloj portas la parcelojn kun po 20 metroj da spano kaj po 1,4 m da alteco. La tegmento estas de elementoj el bretoj tavollignaj kun supre kuŝanta izolita ebeno. Ja multekostaj estis la esploro pri la portad-kapacito de la malnova domo kaj ties restaŭrado. 

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

Kategorio:Konstruaĵoj en Gotha
Gotao
Gotao
Trolebusa transporto en Košice

La **Trolebusa transporto en Košice** () estas trolebusa transportsistemo funkcianta en la slovaka urbo Košice.

Trolebusoj en Košice estis lanĉitaj la . Ilia funkciado estis suspendita en 2015.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Košice
* Tramtransporto en Košice
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Košice
Kosice
Floor Haakman

**Floor Haakman**, pasporta nomo *Flora Haakman*, estas nederlanda verkistino kaj romanistino. Ŝi naskiĝis la 14-an de oktobro 1973 en la loĝloko Barsingerhorn de la municipo Hollands Kroon, en la nordo de Norda Holando, do nun estas -jara.

Ŝia patrino estas skulptisto kaj farbisto. Ŝia patro estas la verkisto kaj tradukisto Anton Haakman. Parte sub la influo de ŝia patro, Haakman skribis sepdek-paĝan libron kiam ŝi estis sep-jara: "La Monstro kaj la Infanoj" (*‘Het monster en de kinderen’*). Kiam ŝi estis dek du, ŝi moviĝis al Amsterdamo, kie ŝi sekvis liceon de montesoria pedagogio

Ŝi daŭre estis lernantino en la liceo kiam ŝia debuta rakonto, *"In je hok"* ("en via kaĝo", 1992), aperis en la literatura revuo *De Revisor* ("la revizoro"). Tiu unua rakonto publikiĝis sub aŭtora pseŭdonimo *Floor Petters* - ŝi ne volis ke ŝia nomo estu asociita kun sia patro, kiu ankaŭ laboris pri la revuo *De Revisor*. 

En 1993 al la rakonto *In je hok* estis aljuĝita la Printempa Premio por Literaturo de la nederlanda banko *Rabobank* (la titolo ne havas rilaton al la esperanta vorto "rabobanko"). En 1998, Floor Haakman publikigis rakonton en la literatura revuo *Tirade*. Rakontoj ankaŭ aperis en la la literaturaj revuoj *Deus ex Machina* kaj, denove, *De Revisor*. Ŝia debuta romano, *Oneetbaar brood* ("nemanĝebla pano"), estis publikigita en 2000; sekvis *De inborsteling* ("la brosado enen") en 2004 kaj pliaj romanoj.

Por esperantistoj flanke interesa estas la fakto, ke la esperantista verkisto kaj tradukisto István Ertl tradukis verkaĵojn de Floor Haakman el la nederlanda (ne al Esperanto, sed) al la hungara.

## Referencoj 
* Laura Grootaarts: artikolo pri ŝi en la "kritika leksikono de moderna nederlanda literaturo", *Kritisch lexicon van de moderne Nederlandstalige literatuur* (1980-2015, )
* Max Pam: recenzo de la debuta romana *Oneetbaar brood* ("nemanĝebla pano") de 2000 ()

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri ŝi en la diĝita biblioteko de nederlanda literaturo (DBNL) ()

Kategorio:Nederlandaj verkistoj
László Ádám (geografo)

**László Ádám** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ádám László,** estis hungara geografo, altlerneja instruisto.

László Ádám naskiĝis  en Cristuru Secuiesc, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Ádám apartenis al la hungara minoritato de Rumanio. Li maturiĝis en gimnazio en Brașov en 1947, ekde la sekva jaro li vivis en Budapeŝto kaj li akiris pedagogian diplomon en ELTE en 1951. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato, poste inter 1958–1988 li laboris en akademia instituto. Li estis ankaŭ titulara docento de la universitato inter 1972–1994. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1958, li kandidatiĝis en 1966, li doktoriĝis en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En lia laboro fokusiĝis al geomorfologio de Transdanubio. Lia edzino naskis filon en 1958. Li ricevis premiojn inter 1976-1991.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Észak-Mezőföld geomorfológiája.* (1955)
* *A Móri árok északi előterének morfológiája.* (1959)
* *A Tolnai dombság kialakulása és természeti földrajzi tájértékelése.* (disertaĵo, 1964)
* *A Tolnai-dombság kialakulása és felszínalaktana.* (1969)
* *Komplex természetföldrajzi térképezés a mezőgazdaság szolgálatában.* (1976)
* *Sopron környékének kialakulása és felszínalaktana.* (1985)
* *Tájkutatás–tájértékelés–térképezés.* (disertaĵo, 1988)
* *A Velencei-hegység fejlődéstörténete és felszínalaktana.* (1994)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Rumaniaj hungaroj
Trolebusa transporto en Altaj Tatroj

La **Trolebusa transporto en Altaj Tatroj** (, ) estis formo de publika amastransporto en Altaj Tatroj kiu funkciis inter 1904 kaj 1906.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Altaj Tatroj
* Tramtransporto en Altaj Tatroj
* Trolebusa transporto en la mondo

Kategorio:Altaj Tatroj
Altaj Tatroj
Jean Echenoz

**Jean Echenoz** - prononco laŭ sistemo IFA  - estas franca verkisto kaj romanisto. Li naskiĝis la 26-an de decembro 1947 en Orange, do nun estas -jara. Lia romano *Cherokee* ("ĉerokoj") en 1983 honoriĝis per la premio Médicis kaj per multaj aliaj literaturaj premioj, kaj en 1999 lia romano ''Je m'en vais* ("mi malaperas", en angla traduko *I'm Off*) honoriĝis per la premio Goncourt. En 2016 li ricevis la premion de la nacia biblioteko de Francio.

Echenoz vivas en Parizo kaj estis edziĝinta al la germana verkistino kaj tradukistino *Anne Weber''.

Por esperantistoj flanke interesa estas la fakto, ke la esperantista verkisto kaj tradukisto István Ertl tradukis verkaĵojn de Jean Echenoz el la franca (ne al Esperanto, sed) al la hungara.

Kategorio:Francaj verkistoj
János Áfra (poeto)

**János Áfra** [jAnoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Áfra János,** estis hungara poeto, redaktoro, kulturisto.

János Áfra naskiĝis  en Hajdúböszörmény.

## Biografio 
János Áfra maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2005, poste li akiris diplomon en Universitato de Debrecen en 2010, post 3 jaroj plian diplomon. Inter 2008-2020 li redaktis revuojn, foje interrete. Li verkis ne nur poemojn, sed ankaŭ kritikojn, krome li ofte partoprenis en literaturaj okazintaĵoj. Li ricevis premiojn inter 2013-2016, krome li ricevis stipendiojn.

## Elektitaj libroj 
* *Glaukóma* (poemoj, 2012; 2-a eldono: 2021)
* *Két akarat* (poemoj, 2015; 2-a eldono: 2016)
* *Rítus* (poemoj, 2017)
* *Termékeny félreértés / Productive Misreadings* (kunaŭtoro, 2020)
* *Omlás,* (poemoj, 2023)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Aŭstralia literaturo

[thumb|dekstre|200px|[Patrick White estis la unua aŭstraliano kiu ricevis la Nobel-premion pri literaturo en 1973.]]
**Aŭstralia literaturo** estas la skriba aŭ literatura verko produktita en la areo aŭ fare de homoj de la Ŝtatkomunumo de Aŭstralio kaj ĝiaj antaŭaj kolonioj. Dum ĝia frua okcidenta historio, Aŭstralio estis kolekto de britaj kolonioj; kiel tia, ĝia agnoskita literatura tradicio komenciĝas kun kaj estas ligita al la pli larĝa tradicio de angla literaturo. Tamen, la rakonta arto de aŭstraliaj verkistoj, ekde 1788, enkondukis la karakteron de nova kontinento en literaturon - esplorante tiajn temojn kiel aborigeneco, kuneco, egalismo, demokratio, nacia identeco, migrado, la unika loko kaj geografio de Aŭstralio, la kompleksecoj de urba. vivanta, kaj "la beleco kaj la teruro" de vivo en la aŭstralia arbusto.

## Eksteraj ligiloj 
* La Library of Australiana paĝo en Project Gutenberg of Australia
* Bibliografio de Aŭstralia Literaturo ĝis 1954 en Freeread
* "AustLit: The Australian Literature Resource" (2000-)
* Listo de aŭstraliaj verkistoj en la angla


Kategorio:Angla lingvo
Historio de indiĝenaj aŭstralianoj

197px|eta|dekstra|Kuprogravuro de la malfrua 19-a jarcento prezentante Gweagal-ulojn alfrontantajn britan alteriĝan partion en 1770.
La **historio de indiĝenaj aŭstralianoj** komenciĝis antaŭ 50 000 ĝis 65 000 jaroj kiam homoj unue loĝis la aŭstraliajn kontinentajn termasojn. Tiu artikolo kovras la **historion de indiĝenaj aŭstraliaj kaj de Insulanoj de Toresa Markolo**, du larĝe difinitaj grupoj kiuj ĉiu inkludas aliajn subgrupojn difinitajn per lingvo kaj kulturo. Homa loĝado de la aŭstralia kontinento komenciĝis kun la migrado de la prapatroj de la hodiaŭaj indiĝenaj aŭstralianoj per terpontoj kaj mallongaj martransirejoj de kio nun estas Sud-Orienta Azio. La indiĝena popolo disvastiĝis tra la kontinento, adaptiĝante al diversaj medioj kaj klimata ŝanĝo por evoluigi unu el la plej malnovaj kontinuaj kulturoj sur la Tero.

## Referencoj 
Kategorio:Etnoj en Aŭstralio
Kategorio:Historio de Aŭstralio
Trolebusa transporto en Žilina

La **Trolebusa transporto en Žilina** () estas trolebusa sistemo funkcianta en la slovaka urbo Žilina. Malfermita la , ĝi havas 8 liniojn.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Žilina
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DPMŽ) (/)

Kategorio:Žilina
Zilina
Soka

**Soka,** () estas urbego, ankaŭ speciala urbo en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en Regiono Kanto, en gubernio Sajtama.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 Soka havis populacion de .

## Geografio 
Soka situas sur ebenaĵo nur tri metrojn super la marnivelo. Koŝigaja troviĝas 7, Kaŭaguĉi 8, Jono (urbo) kaj gubernia sidejo Saitamo po 17, Kasukabe 18, Tokorozava kaj la ĉefurbo Tokio po 30, Jokohamo 44 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/soka_japan/yokohama-shi_japan .
eta|

## Historio 
En areo de la nuna Soka arkeologoj trovis tumulojn kaj aliajn tombojn. La loknomo "Sōka" unue aperis en dokumento en 1573 kaj ĝi formiĝis kiel poŝta stacio en 1630. pli poste ĝi estis establita moderna municipo en 1889. Sōka aneksis la najbarajn komunumojn en 1955, samtempe Soka estis levita al urbostatuso. En 2004 la urbego meritis la rangon speciala urbo kun pliigita loka aŭtonomio.

## Ekonomio 
Soka iam estis agrikultura areo, sed pro la loĝantarkresko la verdaĵo preskaŭ malaperis. Nuntempe furoras la industrio, krome la urbego estas ankaŭ navedurbo de Tokio.
eta|maldekstre|

## Eduko 
En Soka sola universitato reprezentas la plej altan edukon.

## Klimato 
Soka situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1482 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas.
 
## Trafiko 
Soka havas bonajn kontaktojn fervoje kaj voje.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj 
* parkoj

## Ĝemelurboj 
*  Carson (Kalifornio), Usono, Kalifornio (ekde 1985)
*  Anjan, Ĉinio, Henano (ekde 1988)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Ekaterina Zaĥarieva

**Ekaterina Spasova GEĈEVA-ZAĤARIEVA** (; naskiĝis la  en Pazarĝik) estas bulgara politikistino.
Ŝi estas ekde 2017 bulgaria ministro pri eksteraj rilatoj.
Ekde la 1-a de decembro 2024 ŝi estas EU-komisionano.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Bulgaraj politikistoj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Bulgario
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono von der Leyen 2
Wolfgang Thüne

**Wolfgang Thüne** (naskita la 8-an de oktobro 1949 en Heilbad Heiligenstadt, , do nun -jara), estis olimpika medalulo en gimnastiko.

Li gajnis bronzan medalon en la teama kombina konkurado kun la GDR-teamo ĉe la Somera Olimpiko 1972 en Munkeno. En la individua kombina konkurado li atingis naŭan lokon ĉe tiuj ludoj. Li ankaŭ venis trie en la ĉiuflanka kun la GDR-teamo ĉe la Monda ĉampionado 1970 en Ljubljano kaj 1974 en Varno. Lia plej granda individua sukceso estis gajni la arĝentan medalon sur la horizontala stango ĉe la Monda ĉampionado 1974. Li prenis trian lokon sur la sama aparato jaron pli frue ĉe la Eŭropa Ĉampionado 1973

En la GDR-ĉampionadoj li gajnis entute ok individuajn titolojn en 1973 kaj 1974 en la kombina konkurso, en 1969, 1973 kaj 1974 sur la gimnastika ĉevalo, en 1973 kaj 1974 en ringa gimnastiko kaj en 1974 sur la horizontala stango. Wolfgang Thüne , kiu laboris en GDR kiel oficiro en la Nacia Popolarmeo, fuĝis al la Federacia Respubliko de Germanio kun la subteno de la okcidentgermana mondĉampiono de 1974 Eberhard Gienger la 2-an de junio 1975 dum la Eŭropa Ĉampionado en Berno. Gienger kunportis Thüne kaj okcidentgermanan arbitraciiston en sia aŭto trans la svis-federacigermana limo. Dum la pasportkontrolo, Gienger estis rekonita fare de la limgardisto, li deklaris ke li havis sian personan identigilon en la kofro kaj estis permesita pasi kun siaj pasaĝeroj sen kutima kontrolo. Thüne eliris en Emmendingen dum Gienger veturis reen al Berno. Por eviti ke al Gienger estus neitaj partoprenoj en estontaj konkurencoj en la Orienta Bloko, pro helpi eskapi, Thüne publike deklaris ke li petveturante atingis okcidentan Germanion. En GDR li estis kondamnita en malĉeesto pro dizerto. Li aliĝis al la klubo TSV Bayer 04 Leverkusen en la Federacia Respubliko kaj iĝis germana ĉampiono en 1977.

Kategorio:Germanaj gimnastikistoj
Sebastian Haupt

**Sebastian Haupt** (naskita la 17-an de decembro 1985 en Heilbad Heiligenstadt, , do nun -jara), estas skeletonisto.

Li praktikas la sporton ekde 2000. La kariera kulmino de Sebastian Haupt estis la partopreno en la Vintra Olimpiko 2006 en Torino, kie li estis naŭa kiel la plej bona germano. La atleto de la klubo RSG Hochsauerland konkuras en la Monda Pokalo de skeletonado ekde la sezono 2005/06, en kiu li venkis en Monda Pokalo en Königssee kaj venis dua en la konkurso en Altenberg. Ĉe la Eŭropa Ĉampionado 2006 en Sankt-Maŭrico li prenis la sepan lokon. Li venkis en la germana ĉampionado de tiu jaro antaŭ Frank Rommel kaj Frank Kleber. Ĉe la Eŭropa Ĉampionado en la skletona trako *Cesana Pariol* de Cesana Torinese okcidente de Torino li prenis duan lokon. Ĉe la Monda Ĉampionado 2008 en Altenberg li gajnis oron en la teamkonkurado. Por la 2008/09 sezono li pro vundiĝoj maltrafis la Mondan Pokalon same kiel la Skeletonam Interkontinentan Pokalon. Tamen li povis konkuri en la Eŭropa Pokalo kaj venkis la unuajn kvar vetkurojn de la sezono en vico samkiel la lastan vetkuron en Cesana. Li venkis en kvin el la ok eŭropaj vetkuroj de la sezono kaj gajnis la eŭropan rangotabelon antaŭ John Daly kaj Alexander Rotte. 

Nun li laboras kiel industria komizo en Meschede, okcidenta Germanio.

Kategorio:Germanaj sportistoj
Universitato Reĝo Saud bin Abdulaziz por Sanscienco

**Universitato Reĝo Saud bin Abdulaziz por Sanscienco**  (**KSAU-HS**) () estas publika universitato kun sia ĉefa kampuso en Riado, Sauda Arabio, kaj branĉaj kampusoj en Ĝido kaj Mubaraz. Ĝi estis establita en 2005 fare de Kronprinco Abdulah bin Abdul-Aziz Al Saud kiel akademia instituto specialiĝanta pri sansciencoj kaj estas nomita laŭ reĝo Saud bin Abdul-Aziz Al Saud, la reganto de Sauda Arabio inter 1953 kaj 1964.

## Historio 
La universitato estis formale establita en 2005. La progresintaj medicinaj instalaĵoj ĉe Reĝo Abdulaziz Medicinaj Urboj en Riado, Ĝido kaj Al-Hasa pruviĝis esti kritikaj fundamentoj por la sukcesa komenco de la universitato.

La ĉefa kampuso de KSAU-HS estas en Riado kun du kromaj kampusoj en Ĝido kaj Al-Hasa. La ĉefkampuso en Riado gastigas sep altlernejojn: Kolegio de Medicino, Kolegio de Dentokuracado, Kolegio de Apoteko, Kolegio de Popolsano kaj Saninformadiko, Kolegio de Aplikataj Medicinaj Sciencoj, Kolegio de Flegado kaj Kolegio de Scienco kaj Sanaj Profesioj. Kampuso de Ĝido gastigas Kolegion de Medicino, Kolegion de Flegado, Kolegion de Aplikataj Medicinaj Sciencoj kaj Kolegion de Sciencoj kaj Sanprofesioj. Finfine, kampuso de Al-Hasa gastigas Kolegion de Aplikataj Medicinaj Sciencoj, Kolegion de Flegado, kaj Kolegion de Sciencoj kaj Sanprofesioj.

La ombrelorganizaĵo de NGHA donis al la studentoj de KSAU-HS aliron al Reĝo Abdulaziz Medicinaj Urboj en Rijado, Ĝido kaj Al-Hasa, kiuj estas konsideritaj kiel la plej progresintaj medicinaj kompleksoj en la regiono. Krome, ĝi ebligis KSAU-HS plibonigi siajn instruplanojn kaj akademiajn programojn kun klinikaj aplikoj kaj trejnado sub sanprofesiuloj.

## Kampusoj 
### Riado 
La kampuso estas en la oriento de Riado kaj oficiale malfermiĝis en aprilo 2013. Ĝia dezajno estas miksaĵo de nuntempa kaj islama arkitekturo. La kampuso havas kapaciton de dek mil studentoj, sed ĝi povas alĝustigi estontan pliiĝon en studenta rekrutado.

Ekzistas granda pejzaĝa areo liganta la konstruaĵojn kun trotuaroj. Krome, ekzistas trolebuso linio kiu ligas la ĉefajn areojn de la kampuso kun la loĝejkonstruaĵo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Universitato Reĝo Saud
* Princino Nora bint Abdul Rahman Universitato
* Trolebusa transporto en Riado

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Riado
Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Sauda Arabio
Joachim Knape

**Joachim Knape** (naskita la 12-an de aprilo 1950 en Heilbad Heiligenstadt, , do nun -jara), estis literatursciencisto kaj profesoro pri retoriko. Ĝis sia emeritiĝo en somero 2018, Knape estis profesoro pri ĝenerala retoriko ĉe la universitato Eberhard Karl de Tübingen.

## Vivo 
Ekde 1970 Joachim Knape studis ĉe la universitato de Göttingen, universitato de Regensburg kaj universitato de Bamberg germanistikon, politikan sciencon, filozofion kaj katolikan teologion. En 1982 li doktoriĝis en Göttingen kun tezo pri la historio de la termino “historio”. En la periodo kiu sekvis, li daŭre laboris en la kampo de pli malnova germana literatura kaj lingva historio.

En 1988, Knape prezentis sian habilitigan tezon pri la vivo kaj laboro de la germana humanisto Sebastian Brant (1457–1521) en Bamberg.

Ĝis 1991 li estis esplorhelpanto en Regensburg (Novgermanaj studoj) kaj Bamberg (Malnovgermanaj studoj). Knape estas retorika profesoro ĉe la universitato de Tübingen ekde 1991.

De la vintra semestro de 2004/05 ĝis la somera semestro de 2009, Knape laboris kiel dekano de la fakultato de moderna filologio ĉe la universitato de Tubingeno. Li ankaŭ estas la unua prezidanto de la "Unuiĝo por la antaŭenigo de retoriko en scienco kaj praktiko" en Tübingen.

Kategorio:Germanaj filologoj
Teorio de la portugala malkovro de Aŭstralio

.]]
, Bibliothèque Nationale de France, Parizo.]]
La **teorio de portugala malkovro de Aŭstralio** asertas ke fruaj portugalaj navigistoj estis la unuaj eŭropanoj se temas pri vidi Aŭstralion inter 1521 kaj 1524, multe antaŭ la alveno de nederlanda navigisto Willem Janszoon en 1606 sur la Duyfken kiu estas ĝenerale konsiderita kiel la unua eŭropa eltrovinto. Malhavante ĝenerale akcepton, tiu teorio estas bazita sur la jenaj bazoj:
* La Dieppe-mapoj, grupo de francaj mondmapoj de la 16-a jarcento, prezentas grandan teron inter Indonezio kaj Antarkto. Etikedita kiel Java la Granda, tiu termaso portas francajn, portugalajn, kaj galegitajn portugalajn loknomojn, kaj estis interpretita de iuj kiel egalrilatante al la nordokcidentaj kaj orientaj marbordoj de Aŭstralio.
* La proksimeco de portugalaj kolonioj en Sud-Orienta Azio de ĉ.1513–1516, precipe portugala Timoro kiu estas ĉirkaŭ 650 kilometroj (400 mejl.) de la aŭstralia marbordo.
* Diversaj antikvaĵoj trovitaj sur aŭstraliaj marbordoj, asertitaj de kelkaj kiel restaĵoj de fruaj portugalaj vojaĝoj al Aŭstralio sed kiuj estas ĝenerale rigarditaj kiel signoj de Makassan-vizito al Norda Aŭstralio.

Antaŭeco por plej fruaj ne-indiĝenaj vizitoj en Aŭstralio ankaŭ estis postulita por Ĉinio (admiralo Ĉeng), Francio, Hispanio, kaj eĉ Fenicio, ankaŭ ĉio sen ĝenerale akceptita indico.

## Notoj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* George Collingridge

Kategorio:Historio de Aŭstralio