open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Paleolitika arto

[eta|upright=1.1|[Venuso de Willendorf, (ĉ. 30,000 jaroj)]]
La **arto de la Malfrua Paleolitiko** reprezentas la plej malnovan antaŭhistorian arton. Figura arto ĉeestas same en Eŭropo kiel en Sulaveso, Indonezio, komencante antaŭ almenaŭ 35.000 jaroj. Ne-figuraj surrokaj pentraĵoj, konsistantaj el manaj ŝablonoj kaj simplaj geometriaj formoj, havas almenaŭ 40.000 jarojn.

Laŭ studo de 2018 bazita sur datumado el uranio-torio, la plej malnovaj ekzemploj de iberia kaverna arto estis faritaj antaŭ 64 000 jaroj, implicante kiel aŭtorojn la neandertaloj, kiu kvalifikiĝus kiel arto de la Meza Paleolitiko.

La apero de figuraj artoj estis interpretita kiel reflektanta la aperon de plena konduta moderneco, kaj estas parto de la difinaj trajtoj apartigantaj la Malfruan Paleolitikon de la Meza Paleolitiko. La eltrovo de kaverno de komparebla aĝo al la plej malnovaj eŭropaj specimenoj en Indonezio establis, ke similaj artaj tradicioj ekzistis kaj en orienta kaj en okcidenta Eŭrazio antaŭ 40,000 jaroj. Ĉi tio sugestis, ke tia arta tradicio efektive devas datiĝi antaŭ pli ol 50.000 jaroj, kaj estus disvastigata laŭ la suda marbordo de Eŭrazio en la origina marborda migrado. Gravas mencii, ke la plej granda parto de la arto de ĉi tiu periodo verŝajne estas forperdita, ĉar ĝi estis mergita en la frua Holocena marnivelo.

Kaverna arto en Eŭropo daŭris ĝis la Mezolitiko (ĉe la komencoj de la Holoceno) antaŭ ĉirkaŭ 12.000 jaroj. Arto de eŭropa malfrua paleolitiko ankaŭ estas konata neformale kiel "Glacia arto", rilate al la lasta glacia periodo.

En novembro 2018, sciencistoj raportis la eltrovon de la plej malnova konata metafora arta pentraĵo, pli ol 40.000 (eble tiel maljuna kiel 52.000) jaroj de nekonata besto, en kaverno sur la indonezia insulo Borneo.


Kategorio:Malfrua Paleolitiko
Venuso de Mediĉoj

[eta|240ra|La Venuso de [Mediĉoj]]
La **Venuso de Mediĉoj** (itale '''Venus de' Medici''') estas helenisma marmora skulptaĵo prezentanta la grekan diinon de amo Afrodito. Ĝi estas marmora kopio el la 1-a jarcento a.K., eble farita en Ateno, el bronza origina greka skulptaĵo, sekvante la specon de la Afrodito de Knido, kiu estus farita de skulptisto en la tuja praksitela tradicio, eble ĉe la fino de la jarcento. Ĝi fariĝis unu el la navigadaj punktoj per kiuj la progreso de la okcidenta klasika tradicio estas spurita, la referencoj al ĝi priskribas la ŝanĝojn de gusto kaj la procezo de klasika esplorado. Ĝi troviĝas en la Galerio Uffizi, Florenco, Italio.

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj de la 1-a jarcento a.K.
Kategorio:Skulptaĵoj de Venuso
Kategorio:Romiaj skulptaĵoj
Arnultovice (Jindřichov)

**Arnultovice** () estas orienta parto de municipo Jindřichov en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/457. Vivas ĉi tie  ().

Arnultovice situas en katastra teritorio **Arnultovice u Jindřichova** kun areo 4,25&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1267.

## Loĝantaro
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Bruntál
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Kategorio:Jindřichov (distrikto Bruntál)
Kategorio:Osoblahio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
La dormanta Venuso

250px |thumb |dekstra
**La dormanta Venuso**, ankaŭ konata kiel la ***Dresdena Venuso***, estas pentraĵo tradicie atribuita al la itala renesanca pentristo Giorgione, kvankam estas kutime pensite, ke Ticiano ĝin kompletigis post la morto de Giorgione en 1510. La pejzaĝo kaj ĉielo estas ĝenerale akceptitaj ĉefe de li. En la 21-a jarcento, multe da sciencaj opinioj plu moviĝis, por vidi la nudan figuron de Venuso kiel ankaŭ pentritan de Ticiano, lasante la kontribuon de Giorgione necerta. Ĝi estas en la Gemäldegalerie, Dresdeno.

La pentraĵo, unu el la lastaj verkoj de Giorgione (se ĝi estus tiel), portretas nudan virinon kies profilo ŝajnas eĥigi la ondajn konturojn de la montetoj en la fono. Ĝi estas la unua konata kuŝanta nudaĵo en okcidenta pentraĵo, kaj kune kun La kamparana koncerto (Luvro), alia pentraĵo pridisputata inter Ticiano kaj Giorgione, ĝi establis "la ĝenron de erotika mitologia paŝtisto", kun inaj nuduloj en pejzaĝo, en tiu kazo akompanata de vestitaj maskloj. Ununura nuda virino en iu ajn pozicio estis nekutima temo por granda pentraĵo ĉe tiu dato, kvankam ĝi iĝus populara dum jarcentoj poste, kiam "la kuŝanta ina nudulo iĝis karakteriza trajto de Venecia pentrarto".

Origine sidis figuro de Kupido apud la piedoj de Venuso, kiu estis tro-pentrita en la 19-a jarcento. Dum la pentrado, la pejzaĝo ankaŭ ŝanĝiĝis ĉe ambaŭ flankoj, same kiel la koloro de la tolaĵo, kaj la kapo de Venuso estis origine vidata profile, kio faris ĝin tre simila al la pli posta Venuso de Pardo de Ticiano.

## Referencoj 
Kategorio:Nudaĵoj en arto
Kategorio:Pentraĵoj de Venuso
Kategorio:Erotika arto
Kategorio:Pentraĵoj de Ticiano
Kategorio:Pentraĵoj de 1510
Heroa nudeco

[eta|dekstra|[Jacques-Louis David: *Leonido ĉe Termopilo* (1814)]]
**Heroa nudeco** aŭ **ideala nudeco** estas koncepto de klasikaj studoj por priskribi la nerealisman uzon de nudeco en klasika skulptaĵo por montri figurojn, kiuj eble estas herooj, diaĵoj aŭ duondiaj estaĵoj. Ĉi tiu konvencio komenciĝis en Arkaika kaj Klasika Grekio kaj daŭris en helenisma kaj romia skulptarto. La ekzisto aŭ loko de la naskiĝo estas la temo de scienca debato.

En antikvaj grekaj artoj, militistoj sur reliefoj kaj pentritaj vazoj ofte estis montritaj kiel nudaj en batalo, kio ne estis fakte la greka kutimo, kaj en aliaj kuntekstoj. Idealigitaj junuloj (sed ne virinoj) estis ĉizitaj kiel kurosaj figuroj, kaj kleraj bildoj en la temploj de kelkaj viraj diaĵoj estis nudaj. Poste, portretaj statuoj de riĉuloj, inkluzive de romiaj imperiaj familioj, ricevis idealigitajn nudajn korpojn; nun tio inkluzivis virinojn. La korpoj ĉiam estis junaj kaj atletaj; malnovaj korpoj neniam estas vidataj. Plinio la maljuna notis la enkondukon de la greka stilo al Romo.

La pentraĵo de Agnolo Bronzino *Portreto de Andrea Doria kiel Neptuno* (ĉ. 1530) estis rara Renesanca ekzemplo, sed la konvencio, identigita de la teoriisto de Novklasikismo, Johann Joachim Winckelmann, estis foje revivigita en novklasika arto. La statuo de Antonio Canova de Napoleono kiel Marso la Paciganto estas ekzemplo.

Kategorio:Ikonografio
Kategorio:Nudeco
Kategorio:Skulptarto en Antikva Grekio
Kategorio:Publika nudeco
Fenetila klorido

**Fenetila klorido** aŭ **C8H9Cl** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj fenetila alkoholo. Fenetila klorido estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de klorida acido kaj fenetila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *farnezila benzoato* kaj HCl:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de klorida acido kaj *fenetila jodido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de alkoloj kaj kloridoj:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de metila klorido kaj fenetila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter klorida acido kaj fenetila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter vinila klorido kaj fenetila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *fenetila klorido*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *fenetila klorido*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun salikata acido:

### Reação 4 
* Reakcio kun metila formiato:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun *zinka hidroksido*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun *zinka jodido*:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Literaturo 
* Toxic substances control act
* User guide and indices to the initital inventory, substance name index
* Palladium Catalyzed Oxidation of Hydrocarbons
* Bulletin of the Chemical Society of Japan
* Journal of the Chemical Society
* Carcinogenic Potency Database, Endocrine Disruptors
* Bulletin of the Institute for Chemical Research, Kyoto University
* Chemicals Used in Food Processing

## Referencoj 
Kategorio:Organikaj kloridoj
Kloridoj
Venuso de Urbino

eta |350ra
La **Venuso de Urbino** (ankaŭ konata kiel **Kuŝanta Venuso**) estas oleo-pentraĵo de la itala pentristo Ticiano, kiu ŝajne komenciĝis en 1532 aŭ 1534, kaj eble estis kompletigita en 1534, sed ne vendata ĝis 1538. Li prezentas en ĝi nudan junan virinon, tradicie identigita kun la diino Venuso, kuŝanta sur sofo aŭ lito en la luksa ĉirkaŭaĵo de renesanca palaco. Ĝi estas nun en la Galleria degli Uffizi en Florenco.

La sinteno de la figuro baziĝas sur la Venuso de Dresdeno, tradicie atribuita al Giorgione sed kiun Ticiano almenaŭ kompletigis. En ĉi tiu bildigo, Ticiano enhejmigis Venuson movante ŝin al endoma ĉirkaŭaĵo, engaĝante ŝin kun la spektanto, kaj farante ŝian sensualecon eksplicita. Sen difekto laŭ ia klasika aŭ alegoria kaptilo - Venuso montras neniun el la atributoj de la diino, kiun ŝi supozeble reprezentas - la pentraĵo estas malĉasta kaj senkompate erotika.

Interpretoj de la pentraĵo eniras en du grupojn. Ambaŭ konsentas, ke la pentraĵo havas potencan erotikan nuancon, sed preter tio ĝi estas vidita kiel portreto de korteganino, eble Zaffetta, aŭ kiel pentraĵo festanta la geedziĝon de sia unua posedanto (kiu laŭ iuj eble ne komisiis ĝin) . Ĉi tiu malkonsento formas parton de pli vasta debato pri la signifo de la ĉefe Venecia tradicio de la kuŝanta nudulino, kiun Ticiano kreis, aŭ helpis krei, ĉirkaŭ 25 jarojn antaŭe kun la Dresdena Venuso ĉirkaŭ 1510-1511. Por Charles Hope, "Oni ankoraŭ ne montris, ke la plej fama ekzemplo de ĉi tiu ĝenro, Venuso de Urbino en Ticiano, estas io alia ol reprezento de bela nuda virino sur lito, sen klasika aŭ eĉ alegoria enhavo." Eĉ la senfina esploristo de alegorioj desegnantaj la renesancan neoplatonismon, Edgar Wind, devis agnoski, ke en ĉi tiu kazo "senorde, hedonismo finfine dispelis la platonajn metaforojn".

## Fontoj 
* Goffen, Rona (1997a), "Sex, Space and Social History in Titian's *Venus of Urbino*", en Goffen, Rona (ed), ''Titian's "Venus of Urbino"*, 1997, Cambridge University Press
* Goffen, Rona (1997b), *Titian's Women*, 1997, Yale University Press, http://employees.oneonta.edu/farberas/arth/arth213/Titian_Venus_urbino.html
* Hale, Sheila, *Titian, His Life*, 2012, Harper Press, 
* Hope, Charles (1994), "Classical antiquity in Venetian Renaissance subject matter", en Francis Ames-Lewis (ed), *New Interpretations of Venetian Renaissance Painting*, 1994, Birkbeck College History of Art 
* Wind, Edgar, *Pagan Mysteries in the Renaissance'', 1967 edn., Peregrine Books

## Referencoj 
Kategorio:Renesanco
Kategorio:Pentraĵoj de 1538
Kategorio:Erotika arto
Kategorio:Hundoj en arto
Kategorio:Pentraĵoj de Venuso
Kategorio:Pentraĵoj de Ticiano
Jurscienca aliro

La **jurscienca aliro** aŭ kelkfoje nomata **velgerismo** estas esperantologia skolo fondita de Helmut Welger. Ĝi okupiĝas pri la normo de Esperanto kaj celas respondi la demandon, kio estas ĝusta Esperanto. Ĝi malkiel la klasika lingvistiko ne estas priskriba esplorado.

## Fontoj 
* 2018, Cyril Robert Brosch. "Jurscienca aliro". En: Kiselman, Christer Otto & Corsetti, Renato & Dasgupta, Probal (eld.), Aliroj al Esperanto, 53–64. Dobřichovice: Kava-Pech.

Kategorio:Esperantologio
Kroiso Kuroso

eta|200px|*Anavissos Kouros*, ĉ. 530 BC.
La **kuroso de Kreso** estas marmora kuroso eltrovita en Atiko (Grekio), kiu funkciis kiel tombo-ŝtono por la tombo de juna falinta militisto nomita Kreso (en la greka Κροῖσος). La staranta skulptaĵo ŝajnas antaŭenpaŝi kaj montras la tipan "arkaikan rideton" sur lian vizaĝon. La skulptaĵo estas datita ĉirkaŭ 540-515 a. K. kaj ĝi mezuras 1,95 m de alteco. Ĝi troviĝas en la Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno. La surskribo sur la bazo de la statuo diras: "Ĉesu kaj ploru ĉe la tombo de la mortinta Kreso, kiun la furioza Areso detruis unu tagon batalante ĉe la plej altnivelaj vicoj."

La Kuroso de Kreso estas la centro de du nunaj arkeologiaj debatoj: unue, ĉu la Kuroso reprezentis specifajn junajn virojn aŭ estis ĝeneralaj reprezentoj de idealigitaj arketipoj, kiuj vere ne similas al la specifa homo, kiun ili memoras, kaj estas do reprezentadoj, simbolaj ne-naturalismaj, kiuj inkluzivas la idealon de la vira militisto; kaj due, la aŭtentikeco de la Getty kuroso, kiu ŝajnas havi falsitan devenon kaj montras suspektindan similecon kun la Kuroso de Kreso.

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj de la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Skulptarto en Antikva Grekio
Kategorio:Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno
Kategorio:Kuroso
Efebo de Maratono

[eta|dekstra|220px|*La [Efebofilio|efebo de Maratono*, c. 340–330 BC]]
La **Maratona Knabo** aŭ **Efebo de Maratono** estas greka bronza skulptaĵo eltrovita en la Egea Maro en la golfeto de Maratono en 1925.

La skulptaĵo estas konservita en la Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno, kie ĝi estas datita ĉirkaŭ 340-330 aK. La Muzeo sugestas, ke la temo estas la venkinto de sportkonkurso. Kun ĝia mola muskolo kaj troigata kontpunkto, ĝia stilo rilatas al la skolo de Praksitelo. La levita brako kaj la distribuado de pezo indikas, ke en lia origina kunteksto ĉi tiu efebo apogis sin kontraŭ vertikala subteno, kiel kolono.

## Referencoj 
Kategorio:Nudaj skulptaĵoj
Kategorio:Skulptarto en Antikva Grekio
Kategorio:Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno
Kategorio:Verkoj de la 4-a jarcento a.K.
Gaston Lachaise

**Gaston LACHAISE** (19-an de marto 1882 - 18-an de oktobro 1935) estis usona skulptisto naskiĝinta en Francio, aktiva en la frua 20-a jarcento. Devena de Parizo, li estis plej fama pro siaj nudaj inoj kiel *Staranta Virino*. Gaston Lachaise instruis la rafinadon de eŭropa skulptaĵo vivante en Francio. Li renkontis junan usonan virinon, Isabel Nagel, kaj la paro transloĝiĝis al Usono, kie lia metio maturiĝis kaj li estis influita kaj inspirita de usonaj manieroj. Lachaise helpis redifini la inan nudecon laŭ nova kaj potenca maniero. Liaj desegnaĵoj ankaŭ reflektis lian novan stilon de la ina formo.

Kategorio:Francaj skulptistoj
Kategorio:Usonaj skulptistoj
Clement Greenberg

**Clement GREENBERG** foje skribante sub la pseŭdonimo **K. Hardesh** (n. la 16-an de januaro 1909 - la 7-an de majo 1994), estis usona eseisto konata ĉefe kiel influa vid-arta kritikisto proksime asociita kun usona moderna arto ekde meze de la 20-a jarcento kaj formalista estetiko. Aparte, li estas bone memorata pro sia antaŭenigo de la abstrakta ekspresionisma movado kaj estis unu el la unuaj laŭdantaj kritikistoj pri la verkado de la pentristo Jackson Pollock.

Kategorio:Abstrakta ekspresionismo
Alice Neel

**Alice Neel** (la 28-an de januaro 1900 - la 13-an de oktobro 1984) estis usona vida artisto, konata pro siaj portretoj kun amikoj, parencoj, amantoj, poetoj, artistoj kaj nekonatoj. Ŝiaj pentraĵoj havas ekspresionisman uzadon de linio kaj koloro, psikologia rigoro kaj emocia intenseco. Neel estis nomita "unu el la plej grandaj portretartistoj de la 20-a jarcento" de Barry Walker, kuratoro de moderna kaj nuntempa arto ĉe la Muzeo de Belartoj, Houston, kiu organizis retrospektivon de ŝia laboro en 2010. 

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj portretistoj
Kategorio:Feministaj artistoj
Virino III

**Virino III** (***Woman III***) estas pentraĵo de la abstrakta ekspresionisma pentristo Willem de Kooning. Woman III estas unu el serio de ses pentraĵoj de De Kooning faritaj inter 1951 kaj 1953 en kiuj la centra temo estis virino. 68i mezuras 1.73 je 1.23 m kaj estis finita en 1953.

Fine de 1970 ĝis 1994 ĉi tiu pentraĵo estis parto de kolekto de Muzeo de Nuntempa Arto Teherano, sed post la revolucio en 1979, ĉi tiu pentraĵo ne povis esti montrita pro striktaj reguloj fiksitaj de la registaro pri la vidaj artoj kaj kion ili prezentas. Fine, en 1994 ĝi estis trankvile interŝanĝita de Thomas Ammann Fine Art al David Geffen kontraŭ la resto de la 16-a-jarcenta persa manuskripto, la Ŝahnameo.

En novembro de 2006, Geffen vendis la pentraĵon al miliardulo Steven A. Cohen kontraŭ 137,5 milionoj da usonaj dolaroj, kio igis ĝin la kvara plej multekosta pentraĵo iam ajn vendita.

## Eksteraj ligiloj 
*artikolo ĉe *New York Times*
*Artnet bildo-paĝo

## Referencoj
Kategorio:Pentraĵoj de 1953
Kategorio:Ekspresionismo
Kategorio:Verkoj de Willem de Kooning
Grandbasena Dezerto

La **Grandbasena Dezerto** estas parto de la Granda Baseno inter Sierra Nevada kaj la montaro Wasatch. La dezerto estas geografia regiono kiu ege koincidas kun la **Grandbasena Arbustostepo** difinita de WWF, kaj kun la ekoregiono Centraj Baseno kaj Montaro difinita de la Usonaj Mediprotekta Agentejo kaj Geologia Esplorservo. Ĝi estas moderklimata dezerto kun varmaj, sekaj someroj kaj neĝoproduktaj vintroj. La dezerto okupas grandan parton de la ŝtato Nevado, kaj etendas al okcidenta Utaho, orienta Kalifornio, kaj Idaho. La dezerto estas unu el la kvar biologie difinitaj dezertoj en Nordameriko, aldone al la Mojave, la Sonora, kaj la Ĉiuaŭa Dezertoj.

## Notoj 

Kategorio:Dezertoj en Utaho
Kategorio:Dezertoj en Kalifornio
Kategorio:Dezertoj en Nevado
Kategorio:Ekoregionoj de Usono
Občina Odranci

**Občina Odranci**   estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas ununuran setlejon - Odranci-vilaĝo kaj ĝia areo estas 6.9 km². Komence de 2018 tie loĝis 1621 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Odranci.

## Loko, priskribo 
La municipo kuŝas sur ebeno sur ambaŭ flankoj de la rivereto Črnec. La municipo estas ĉirkaŭ 173 m super marnivelo.
eta|280x280ra|Občina Odranci
La apudaj municipoj estas:

Občina Črenšovci oriente kaj sude, Občina Beltinci la okcidento kaj nordo.

## Tradukfonto 
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php

Geografia loko:

http://www.geopedia.si/#T1257_F408:86_x598043.906_y160913.20299999998_s14_b4 

Odranci
Odranci
32939 Nasimi

'*32939 *Nasimi'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la persa mistika poeto Sajid Imadeddine Nassimi (1369–1417), kiu verkis en azerbajĝana, persa kaj araba lingvoj. Li verkis du kolektojn da poemoj (*diwan*) kaj multenombrajn poemojn. En sia poezio, li esprimas siaj kaj sufiajn kaj hurufiajn sentojn. Lia lirika kaj eleganta stilo faris de li unu el plej elstaraj fruaj majstroj de *diwan''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Kleť
Afrodito de Knido

eta
La ***Afrodito de Knido***  estis antikva greka skulptaĵo de la diino Afrodito kreita de Praksitelo de Ateno ĉirkaŭ la 4-a jarcento a.K. Ĝi estas unu el la unuaj grandaj reprezentadoj de la nuda ina formo en greka historio, montrante alternativan ideon al vira heroa nudeco. La Afrodito de Praksitelo estas montrita nuda, atingante bantukon kovrante ŝian pubon, kiu, siavice lasas siajn mamojn eksponitaj. Ĝis ĉi tiu punkto, la greka skulptarto estis regata de viraj nudaj figuroj. La origina greka skulptaĵo ne plu ekzistas; tamen, multaj romiaj kopioj pluvivas de ĉi tiu influa artverko. Variantoj de *Venus Pudica* (sugestante agon por kovri la mamojn) estas la Venuso de Mediĉoj kaj la Kapitola Venuso.

Kategorio:Skulptaĵoj de Praksitelo
Kategorio:Skulptaĵoj de Venuso
Kategorio:Nudaj skulptaĵoj
Kategorio:Verkoj de la 4-a jarcento a.K.
33434 Scottmanley

'*33434 *Scottmanley'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita skota populara scienca popularigisto Scott Manley, bone konata pro liaj videoj ĉe *YouTube'', kiuj kombinas sciencon kaj ludojn. Iama astrofizikisto, li studis koliziojn de asteroidoj elde la Observatorio de Armagh kaj kreis videblaĵojn pri la ĉefa asteroida zono kaj apud-teraj asteroidoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Imperia Valo

La **Imperia Valo**, en angla *Imperial Valley* kaj en hispana *Valle Imperial*, kuŝas en la kantonoj de Kalifornio nome Imperial kaj Riverside. Ĝi situiĝas en sudorienta Suda Kalifornio, kaj ĝi estas la loko de urba areo ege centrita en la urbo El Centro. La Valo estas limigita de la rivero Kolorado oriente kaj parte de la Lago Saltono okcidente. Pli okcidente kuŝas la limo de la kantonoj San Diego kaj Imperial. Norde estas la regiono de la valo Coachella de la Kantono Riverside, kiu kun la Imperia Valo formas la *Salton Trough*, aŭ la *Cahuilla* Basenon, ankaŭ la kantonlimon de Imperial kaj Riverside, kaj la sudon de la internacia limo de la usona ŝtato Kalifornio kun Baja California.

La kulturo de la areo miksas tiujn de Usono kaj Meksiko, pro ties regiona historio kaj geografia loko ĉe la internacia limo. La ekonomio de la Imperia Valo estas bazita sur agrikulturo.

La *Imperial Valley* estis tiel nomita laŭ la *Imperial Land Company*, cele al altiro de setlantoj. Nun ĝi estas hejmo de *El Centro metropola areo* kaj ankaŭ ekonomia centro kiun la kalifornia registaro difinis kiel "Suda Limo". Surloke, la terminoj "Imperial Valley" kaj "Imperial County" estas uzataj sinonime.

## Notoj 
Kategorio:Valoj en Kalifornio
Ruth Bernhard

**Ruth BERNHARD** (naskiĝis la 14-an de oktobro 1905 en Berlino, Germanio - mortis la 18-an de decembro 2006 en San-Francisko, Usono) estis german-usona fotisto, filino de la fama pentristo kaj tipografo Lucian Bernhard kaj lia portempa edzino Gertrud Aronhold.
 
Naskita en Berlino en 1905, Ruth Bernhard enmigris al Novjorko en 1927 post studado ĉe la Berlina Arta Akademio. Tie ŝi dum kelka tempo laboris en la  urba gazeto The Delineator. En 1935 ŝi renkontis la fotiston Edward Weston kaj translokiĝis al Carmel-by-the-Sea por lerni fotarton tie. Poste ŝi malfermis sian propran fotostudion en Holivudo, kie ŝi ofte faris portretojn de famulaj infanoj. En 1953 ŝi transloĝiĝis al San-Francisko.

Ruth Bernhard temigis la artan reprezentadon de senvivaj naturoj kaj infanoj. En la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj ŝi trovis en nuda fotografaĵo sian pasion, antaŭ ol ĝi estis socie akceptita.

Jam pli ol 200 ekspozicioj de ŝiaj pentraĵoj estis tutmondaj. Ekde 1996, ŝiaj verkoj estis konstanta parto de la arkivoj de la Universitato Princeton.

Kategorio:Germanaj fotistoj

Kategorio:Germanaj centjaruloj
Kategorio:Ambaŭseksemaj artistoj
Imogen Cunningham

**Mogen CUNNINGHAM** (Portlando, Oregono, 12-an de aprilo 1883 - San-Francisko, la 24-an de junio 1976) estis usona fotistino.

Ŝi komencis sian laboron pri fotado en 1901 kiel studento ĉe la Universitato de Vaŝingtono de fotografia kemio. Ŝi estis inspirita de la internacie konata pikturista fotisto Gertrude Käsebier.

Dum ŝiaj jaroj en kolegio  laboris en la fotostudio de Edward Sheriff Curtis, kie ŝi lernis la teknikon de platinotipo kaj negativoj.

Kategorio:Usonaj fotistoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Anne Brigman

eta|Memportreto (1908)
**Anne W. BRIGMAN**  estis usona aktorino, poeto kaj fotistino naskita en Honolulu, Havajo, la 3-an de decembro 1869 kaj mortis en Oakland (Kalifornio) la 8-an de februaro 1950. Ŝia laboro elstaras ĉefe pro fotoj de inaj nuduloj en naturaj medioj kun alta nivelo de esprimeco.

## Fotaro 

Anne W. Brigman (American - (The Lone Pine) - Google Art Project.jpg|The Lone Pine (La soleca pino 1908)
The Breeze by Anne Brigman.jpg|The Breeze (La brizo 1910)
Anne W. Brigman (American) - The Heart of the Storm - Google Art Project.jpg|The Heart of the Storm (La koro de la ŝtormo 1914)
Anne brigman dying cedar.jpg|The dying Cedar (La mortanta cedro 1906)
Brigman source.jpg|The Source (La fonto)
Annie brigman brook.jpg|The Brook (La rojo 1909)
Anne brigman2.jpg|The Bubble (La bobelo)
Soul of the Blasted Pine (Brigman).jpg|Soul of the Blasted Pine (Animo de la eksplodita pino)
059- Anne W. Brigman, c. 1915.jpg|Erotika Fotografio 1890-1920 (1915)
Edward Weston

**Edward Henry WESTON** (la 24-an de marto 1886 - la 1-an de januaro 1958) estis usona fotisto de la 20-a jarcento. Li estis nomita "unu el la plej novigaj kaj influaj usonaj fotistoj ..." kaj "unu el la majstroj de 20-a-jarcenta fotado." Dum lia 40-jara kariero Weston fotis ĉiam pli ekspansian aro da temoj, inkluzive de pejzaĝoj, vivaĵoj, nudaĵoj, portretoj, ĝenroj kaj eĉ kapricaj parodioj. Oni diras, ke li disvolvis "principe nordamerikan, kaj precipe kalifornian, alproksimiĝon al moderna fotarto" pro lia fokuso sur la homoj kaj lokoj de la usona okcidento. En 1937 Weston estis la unua fotisto ricevanta Guggenheim Fellowship, kaj dum la venontaj du jaroj li produktis preskaŭ 1,400 negativojn uzante sian 8 × 10 vidan fotilon. Iuj el liaj plej famaj fotoj estis prenitaj de la arboj kaj rokoj ĉe Point Lobos, Kalifornio, proksime de kie li vivis multajn jarojn.

Kategorio:Usonaj fotistoj
Alfred Stieglitz

**Alfred STIEGLITZ** (1-an de januaro 1864 - la 13-an de julio 1946) estis usona fotisto kaj diskoniganto de moderna arto dum sia kvindekjara kariero en pri fotado akceptita el arta formo. Aldone al lia fotado, Stieglitz estis konata pro la novjorkaj artgalerioj en kiujn li enkondukis multajn avangardajn eŭropajn artistojn en Usono.

Kategorio:Usonaj fotistoj
Kategorio:Usonaj kuratoroj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Liebmann-familio
Heptila klorido

**Heptila klorido** aŭ **C7H15Cl** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj *heptanolo*. Heptila klorido estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heptila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heptila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de klorida acido kaj *heptanolo*:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *heptila acetato* kaj HCl:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de klorida acido kaj *heptila formiato*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de *heptila alkoholo* kaj tionila klorido:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de etila klorido kaj heptila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter klorida acido kaj heptila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter metila klorido kaj *heptanolo*:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *heptila klorido*:

### Reakcio 2 
* Reakcio kun *arĝenta (I) hidroksido*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun salikata acido:

### Reação 4 
* Reakcio kun metila formiato:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun *zinka hidroksido*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun *zinka jodido*:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun natria bisulfido:

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Literaturo 
* A Dictionary of Chemistry
* Paraffins: Chemistry and Technology
* CRC Handbook of Chemistry and Physics
* Characterization of Organic Compounds
* Handbook of Aqueous Solubility Data
* Code of Federal Regulations
* Acta Ciencia Indica
* Organic Chemistry: Aliphatic Compounds

## Referencoj 
Kategorio:Organikaj kloridoj
Kloridoj
Alfred Cheney Johnston

**Alfred Cheney JOHNSTON** (konata kiel "Cheney" al siaj amikoj kaj partneroj) (la 8-an de aprilo 1885 - la 17-an de aprilo 1971) estis novjorka fotisto konata pro siaj portretoj de Ziegfeld Follies kaj de aktoroj kaj aktorinoj de la mondoj de scenejo kaj filmo.

En 1960, Johnston donacis 245 grandajn presaĵojn de sia verko al la Biblioteko de Kongreso en Vaŝingtono, (plejparte nudaj kaj duon-nudaj Follies-ulinoj, interpretistoj de diversaj Ziegfeld-programoj inkluzive de Fanny Brice, Billie Burke, Ruby Keeler, la Dolly. Fratinoj, Ina Claire, Helen Morgan, Marilyn Miller, Grace Moore, Ann Pennington, Belle Baker kaj Ruth Etting, konataj aktoroj de la 1920-aj jaroj / 1930-a jaroj inkluzive Mary Pickford, Gloria Swanson, Tyrone Power, John Barrymore, Pearl White, Barbara La Marr, Orson Welles, Klara Banto, Ethel Barrymore, Claudette Colbert, Corinne Griffith, Klara Juna Klara, Theda Bara, Mabel Normand, Helen Hayes, Norma Shearer, Anita Stewart, Lillian Gish, Dorothy Gish, Marie Prevost, Tallulah Bankhead, Mary Miles Minter, Hope Hampton, kaj kelkaj produktaj-reklamaj fotoj). Ŝajne kvin el ili "malaperis" tra la jaroj, kvankam la biblioteko ankoraŭ havas 240 bildojn.

Multajn jarojn poste, konsiderinda nombro da originaj Johnston-presitaj (kaj foje aŭtografigitaj) fotografaj presaĵoj kaj multaj originalaj negativoj estis aĉetitaj ĉe pluraj aŭkcioj de almenaŭ kvar malsamaj usonaj kolektantoj / entreprenistoj. 

Kategorio:Ziegfeld Follies
La origino de la mondo

eta
'''L'origine du monde** (en esperanto: **La origino de la mondo''') estas polemika nuda pentraĵo, farita en 1866 de la realisma pentristo Gustave Courbet. Kaŝita dum granda parto de ĝia historio, ĝi estis ricevita de la franca ŝtato en 1981 sed daŭre estis konservita ĝis 1995. Ekde tiam ĝi estis ekspoziciita en la Muzeo de Orsay en Parizo.

L'origine du monde (nomo kiu ne estis atribuita al ĝi ĝis la komenco de la 20-a jarcento) estis mendita de Khalil-Bey, kiu posedis ĝin ĝis sia bankroto, poste akirita de la antikvaĵisto Antoine de la Narde ĉe la aŭkcio okazinta en 1868. Ĝiaj postaj aventuroj ne estas klaraj. Edmond de Goncourt vidis ĝin por la unua fojo en 1889 en la butiko de antikvaĵisto, kaŝita malantaŭ panelo, en kiu kastelo estis pentrita meze de neĝeca pejzaĝo. Temas pri alia Courbet-pentraĵo, Le château de Blonay, pentrita en 1874-77, 50 cm je 60 cm.

La supozita modelo estas plej verŝajne unu el la tri amantinoj de Khalil Bey: Jeanne de Tourbey, Constance Quéniaux aŭ Cora Pearl.

## Bibliografio 
* Dagen, P.: *Le Musée d’Orsay dévoile « L’Origine du monde »*. *Le Monde*, 21an de junio 1995.
* Dagen, P.: *Sexe, peinture et secret*. *Le Monde*, 22-an de oktobro 1996.
* Du Camp, M.: *Les Convulsions de Paris*, 1878.
* Guégan, S. y Haddad, M.: *l’ABCdaire de Courbet*. Flammarion.
* Lechien, I. E.: *James Whistler*. ACR Édition.

Kategorio:Francaj pentraĵoj
Kategorio:Erotika arto
Kategorio:Pentraĵoj de Gustave Courbet
Kategorio:Vagino kaj vulvo en arto
Kategorio:Nudaĵoj en arto
Kategorio:Cenzuro en arto
Kategorio:Pentraĵoj de 1866
Krono (dento)

eta|Artefarita krono
eta|Krono sur modelo
**Krono** estas la videbla supra parto de dento (plejofte molaro); tiu parto estas multe pli malgranda ol la  alia, ne videbla parto, *la radiko*.

La ekstera flanko de la krono konsistas el tre dura materio: emajlo. La cetera parto de dento konsistas el dentosto. Dentosto estas malpli dura ol emajlo. Interne estas angioj kaj nervoj.

## Artefarita krono
Krom naturaj kronoj ankaŭ ekzistas artefaritaj kronoj. Tio estas kovrilo el ceramiko kaj/aŭ metalo kio ekzakte konformas sur la tajlita dento kaj sur ĝi estas glufiksita. Por doni al la krono tiel elba plej naturan aspekton, oni konstruas la kovrilon per tavolo da diafana porcelano. Artefarita krono estas uzata kiam estas nesufiĉa firma bazo por plombaĵo pro kario de granda parto de la dento. Plue povas esti kosmetikaj motivoj; kiel malbele formitaj aŭ senkoloriĝintaj dentoj.

Kategorio:Dentokuracado
La tagmanĝo sur la herbo

eta
**La tagmanĝo sur la herbo** (france '''Le Déjeuner sur l'herbe''') - originale titolita Le Bain (La banejo) - estas granda oleopentraĵo de Édouard Manet kreita en 1862 kaj 1863. Ĝi prezentas nudan inon kaj alian malabundan vestitan inon dum pikniko kun du tute vestitaj viroj en kampara medio. Malakceptita de la Pentrosalono de Parizo de 1863, Manet utiligis la okazon por ekspozicii ĉi tion kaj du aliajn pentraĵojn en la Salono de Forĵetitoj  de 1863, kie la pentraĵo estigis publikan diskonigon kaj konflikton. La pentraĵo nun estas en la Musée d'Orsay en Parizo. Pli malgranda, pli frua versio povas esti vidita ĉe la Arta Instituto Courtauld, Londono.

## Referencoj 
Kategorio:Pentraĵoj de Édouard Manet
Kategorio:Pentraĵoj de 1863
Kategorio:Pentraĵoj de manĝaĵoj kaj trinkaĵoj
Kategorio:Prostituado en pentraĵoj
La maja vestida

**La Maja vestida** (La vestita "maja") estas pentraĵo de la hispana pentristo Francisco de Goya pentrita iam inter 1800 kaj 1805. Temas pri versio kun vestoj de la antaŭa pentraĵo *La maja desnuda* (1797–1800) kaj estas ekspoziciita kune kun la alia, en la sama salono de la Prado-Muzeo.

La pentraĵo apartenis al la unua ministro Manuel de Godoy. Ĝi estis dufoje en la kolekto de la Reĝa Akademio de Belartoj de Sankta Fernando, ankaŭ situanta en Madrido, kiu estis forkaptita de la hispana Inkvizicio inter 1814 kaj 1836, kaj ekde 1901 ĝi troviĝas en la Prado-Muzeo.

Kategorio:Pentraĵoj de 1805
Eugen Sandow

eta
**Eugen SANDOW** (naskiĝnomo **Friedrich Wilhelm Müller**; 2-an de aprilo 1867 - 14-an de oktobro 1925) estis germana korpotrejnisto kaj spektaklisto. Naskita en Königsberg, Sandow interesiĝis pri korpokulturado en la aĝo de dek jaroj dum vizito en Italio. Post ensorĉiĝo en la cirko, Sandow studis kun la fortikulo Louis Durlacher en la malfruaj 1880-aj jaroj. Laŭ la rekomendo de Durlacher, li komencis eniri fortikajn konkuradojn, rezultante en matĉoj kontraŭ ĉefaj figuroj en la sporto kiel ekzemple Charles Sampson, Frank Bienkowski, kaj Henry McCann. En 1901 li organizis tion, kion oni supozas, ke estas la unua grava tiutipa mondkonkurso. En la Royal Albert Hall de Londono, Sandow juĝis la eventon kune kun aŭtoro Arthur Conan Doyle kaj atleto/skulptisto Charles Lawes-Wittewronge.

Kategorio:Germanaj kopokulturistoj
Kategorio:Vodevilaj artistoj
Kategorio:Germanaj luteranoj
Kategorio:Germanaj judoj
Kategorio:Germanaj malfikciaj verkistoj
Virino kun papago

eta|300ra
***La Femme au perroquet*** (***Virino kun papago***) estas oleo-pentraĵo sur kanvaso de franca artisto Gustave Courbet. Ĝi estis la unua nuda (arto) de la artisto akceptita de la Pariza Salono en 1866 post kiam antaŭa eniro en 1864 estis malaprobita kiel nedeca. Ĝi estas en la kolekto de la Metropola Muzeo de Arto en Novjorko. La pentraĵo montras virinon kuŝantan sur ŝian dorson, kun dorlotbesto surgrimpinta etenditan manon.

Kategorio:Nudaĵoj en arto
Kategorio:Birdoj en arto
Kategorio:Pentraĵoj de 1866
Korpa puno

[eta|Korpa puno de [pugfrapado en Napolo +/- 1880]]
**Korpa puno** (ankaŭ nomata **fizika puno**) estas puno celante kaŭzi fizikan doloron al persono. Plej ofte ĝi estas farata al neplenaĝuloj (infanoj kaj dekkelkjaruloj). Oftaj metodoj estas manbatado, pugfrapado kaj bastonbatado.

[eta|maldekstra|Batata sklavo de [Jean-Baptiste Debret (inter 1834 kaj 1839)]]

Ankaŭ plenaĝuloj kelkfoje estis korpe punataj, plejofte prizonuloj kaj sklavoj.

## Vidu ankaŭ
* Sklaveco
* Torturo
* Kato kun naŭ vostoj
* Vergado en Singapuro

## Referencoj
Bala Kriŝno

eta|210px| Infano kriŝno, 16-a jarcento.
**Bala Kriŝno** (sanskrito: बाल-कृष्ण bālakṛṣṇa, laŭvorte "infano Kriŝno") foje tradukita al "Dia Infano Kriŝno", historie estas unu el la fruaj kultadaj formoj en Kriŝnismo kaj elemento de la historio de Kriŝna adorado en antikva tempo. Ĉi tiu tradicio estas konsiderita kiel parto de la nombro de aliaj tradicioj kiuj kondukis al fuzio en pli posta fazo de la historia evoluo kaj kulminis per kultado de Radha Kriŝno kiel *Svajam bhagavan*. Aliaj tradicioj unudiismaj estas la Viŝnuismo and kultado al Gopalo, kiu kune kun kultado al Vasudeva Kriŝno formas la bazon de la nuna tradicio de la unudiisma Kriŝna-religio. La kultado de Bala Kriŝno, la dia filo, kvankam signifa trajto de la Kriŝna-religio, ofte ricevas malplida atento, tamen ĝi estas unu el la plej popularaj diaĵoj de Kriŝno en multaj partoj de Hindio hodiaŭ. Fruaj indikoj pri tia kultado povas esti trovitaj aŭ jam en la 4-a jarcento a.K.

Bala-Kriŝno ofte estas prezentita kiel malgranda infano rampanta sur siaj manoj, kaj genuoj aŭ dancado kun peco da butero en sia mano. En la Bhagavad Gita, ŝajnas ke Kriŝno instruas universalan unudiisman religion de persona Dio kaj montras sin mem-Dio. La infanaj epizodoj de la legendo de Kriŝno iĝis la fokuso de la mezepokaj devotaj kultoj, kiuj komencis disvolviĝi en kelkaj movadoj en mezepoka Barato.

Kategorio:Viŝnuismo
Kategorio:Religio kaj infanoj
Kategorio:Formoj de Kriŝno
Burney-reliefo

eta
La **Burney-Reliefo** (ankaŭ konata kiel *La Reĝino de la Nokto*) estas mezopotamia terakota plako en alta reliefo de la Malnova-babilona periodo, prezentante flugilan, nudan, diinon-similan figuron kun birdaj ungoj, laŭflankita de strigoj kaj sidanta sur du leonoj.

La reliefo estas montrita en la Brita Muzeo en Londono, kiu datiĝis inter 1800 kaj 1750 a.K. Ĝi devenas de suda Mezopotamio, sed la preciza loko estas nekonata. Krom ĝia karakteriza ikonografio, la peco estas konata pro sia alta reliefo kaj relative elstara grandeco, kiu sugestas, ke ĝi estis uzata kiel kulto-reliefo, kio igas ĝin tre malofta postvivado de la periodo. Tamen, ĉu ĝi reprezentas Lilitu, Inana / Iŝtar aŭ Ereŝkigal estas diskutata. La aŭtentikeco de la objekto estis pridubita de ĝia unua apero en la 1930-aj jaroj, sed opinio ĝenerale ŝajnis favore al ĝi dum la sekvaj jardekoj.

Kategorio:Skulptaĵoj
Kategorio:Babilonio
Kategorio:Verkoj de la 18-a jarcento a.K.
Kategorio:Birdoj en arto
Kategorio:Brita Muzeo
Kategorio:Lilit
Arabaha Valo

eta|250px|Arava pejzaĝo.
La **Araba** aŭ **Arabah** (), aŭ **Arava** / **Aravah** (, laŭvorte "senhoma kaj seka areo"), kiel ĝi estas konata pere de siaj respektivaj arablingvaj kaj hebrelingvaj nomoj, estas geografia areo, nome valo sude de la baseno de la Morta maro, kiu formas parton de la limo inter Israelo okcidente kaj Jordanio oriente.

La malnova signifo, kiu estis uzata ĝis la komenco de la 20a jarcento, kovris preskaŭ la tutan longon de tio kio estas nuntempe nomata la Jordania Gura Valo, kiu etendiĝas en nord-sudena orientigo inter la suda pinto de la Maro Kineret kaj la norda pinto de la Akaba Golfo en Akabo/Ejlato. Tio inkludis la Jordanriveran Valon inter la Maro Kineret kaj la Morta maro, la Mortan maron mem, kaj tion kio estas nuntempe nomata la Arava Valo. La nuntempa uzado de la termino estas limigita nur al tiu suda parto.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* WadiFeynan Eco-Lodge
* The Arava Institute for Environmental Studies
* Royal Society for the Conservation of Nature
* Wadi Araba Archaeological Research Project: Integrating Investigations of the Cultural Landscape of Wadi Araba since 1996. For Publications, see http://wadiaraba.tripod.com/waarpubs.htm
* Wadi Arabah Project: Crossing the Rift
* French Institute of Oriental Archaeology 

Kategorio:Geografio de Israelo
Kategorio:Geografio de Jordanio
Kategorio:Valoj en Azio
Kategorio:Granda Rifto
Kategorio:Vadioj
Kategorio:Rilatoj de Israelo kaj Jordanio
Ziegfeld Follies

eta
**Ziegfeld Follies** (1907-1931) estis la nomo de serio de muzikaj revuoj de Broadway, Novjorko.

Inspiritaj super *Folies Bergère* de Parizo, la Ziegfeld Follies estis kreitaj kaj gviditaj de Florenz Ziegfeld, surbaze de ideo de lia edzino, la aktorino Anna Held. Temis pri spektakloj kiuj inkluzivis dancojn, koreografiojn kaj komikajn sketĉojn kiuj estis tre famaj kaj ricevis bonan kritikon kaj vastan publikon.

Ili prezentis rimarkindajn artistojn, inter ili Eve Arden, Irving Berlin, Joan Blondell, Fanny Brice, Louise Brooks, Eddie Cantor, Marion Davies, Paulette Goddard, Beatrice Lillie, Dorothy Mackaill, Mae Murray kaj Barbara Stanwyck, inter multaj aliaj.

En 1944 samnoma filmo debutis, kun Fred Astaire kaj Cyd Charisse.

Kategorio:Usonaj dancistoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Studo de surgenua nuda knabino por La Entombigo

[eta|dekstra|250ra|*Studo de surgenua nuda knabino por La Entombigo*, [Mikelanĝelo, ĉ. 1500–1501. ]]
La **Studo de surgenua nuda knabino por La Entombigo** estas desegno de ĉ. 1500-1501 de Mikelanĝelo, nun en la Luvro-muzeo. Ĝi estas farita per nigra kreto, plumo kaj inko kaj blanka kolorigo, sur rozkolora preta (kolora) papero, kaj mezuras 26,6 cm x 15,1 cm. Ĝi estas figuro studita farita kiel preparo por lia pentraĵo * La Entombigo*, kaj estas la nura pluviva studo de Mikelanĝelo en kiu verŝajne aperis juna nuda knabino. Ĝi ankaŭ povas esti la plej frua eŭropa desegno de nuda ina modelo.

La figuro en la desegno rilatas al virino sidanta en la malsupra maldekstra fono de la pentraĵo. En la studo troviĝas rakontaj detaloj kiel la ungoj de la kruco, tenitaj en ŝia maldekstra mano, kaj la dornokrono en ŝia dekstra mano. Kvankam la atribuo de la desegno estis dubata, ĝi estas nun akceptita kiel aŭtentika. La ellaborado de la plektita hararo sugestas, ke la desegno estis farita de viva modelo, pere de juna knabino kiel modelo . La desegno estis farita en tri etapojn: unue ĝi estis malpeze skizita per nigra kreto, poste estis farita per plumo pli fajna kaj malhela inko. Flankaj strekoj estis lokitaj malsupre por indiki la teran ebenon, kaj tuŝoj de blanka korpa koloro estis aldonitaj al detaloj de la figuro. Malofta por desegnaĵo de Mikaelanĝelo estas la rozkolora grundo, en ĉi tiu kazo atingita per frotado de ruĝa kreto sur la papero.

Ĉar la uzo de nudaj inaj modeloj estis polemika, relative malmultaj tiaj desegnoj estis faritaj antaŭ la 17-a jarcento, kiam klasoj pri akademia vivo estis establitaj. Antaŭ tio knaboj aŭ junuloj, tipe studaj metilernantoj, estis uzataj kiel modeloj por figuroj de ambaŭ seksoj, kiel foje estas sufiĉe evidenta. Esceptoj de la Itala Renesanco inkludas Rafaelon, kiu faris nudajn desegnaĵojn, ŝajne de sia amatino, kaj Lorenzo Lotto, kiuj registris en sia kontolibro uzitajn virojn de malbona reputacio kiel vivaj modeloj. En Florenco, Mikelanĝelo kaj Rafaelo komencis la praktikon fari preparajn studojn de la nudeco antaŭ ol pentri la figuron tute vestita, por pli bone kompreni la subestajn strukturon de la korpo. 

## Referencoj 
Kategorio:Desegnaĵoj
Kategorio:Verkoj de Mikelanĝelo
Kategorio:Nudaĵoj en arto
Kategorio:Kolektoj de Luvro
Kategorio:Verkoj de 1500-1509
Heksila klorido

**Heksila klorido** aŭ **C6H13Cl** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj *heksila alkoholo*. Heksila klorido estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heksila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heksila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de klorida acido kaj *heksanolo*:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de heksila acetato kaj HCl:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de klorida acido kaj heksila formiato:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de *heksila alkoholo* kaj tionila klorido:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de etila klorido kaj heksila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter klorida acido kaj heksila acetato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter metila klorido kaj *heksanolo*:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *heptila klorido*:

### Reakcio 2 
* Reakcio kun *arĝenta (I) hidroksido*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun salikata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per reciproka transesterigo kun metila formiato:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun *zinka hidroksido*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun *zinka jodido*:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun natria bisulfido:

## Vidu ankaŭ 
* Kloridoj

## Literaturo 
* Advances in Organometallic Chemistry
* A Dictionary of Chemistry
* Toxic substances control act
* Comprehensive Practical Organic Chemistry: Qualitative Analysis
* A Text-book of Practical Organic Chemistry: Including Qualitative Organic Analysis
* Handbook of Tables for Organic Compound Identification
* Organic Chemistry: Aliphatic Compounds
* Novel Process Windows

## Referencoj 
Kategorio:Organikaj kloridoj
Kloridoj
Venuso kaj muzikisto

eta|350ra|*Venuso kaj muzikisto* aŭ *Venuso kun orgenisto kaj hundo*, Prado-Muzeo, ĉ. 1550
right|eta|350ra| Venuso kaj Kupido kun hundo kaj perdriko, plejparte la ateliero de Ticiano, ĉ. 1555, Uffizi.
La venecia renesanca pentristo Ticiano kaj lia ateliero produktis multajn versiojn de ***Venuso kaj muzikisto***, kiuj povas esti konataj per diversaj aliaj titoloj pri specifaj elementoj, kiel ekzemple Venuso kun orgenisto, Venuso kun ludisto, ktp. Plej multaj versioj havas viron ludantan malgrandan orgenon maldekstre, sed en aliaj ludas liuton. Venuso havas malgrandan kunulon sur siajn kusenojn, foje Kupidon kaj en aliaj versioj hundon, aŭ en Berlino ambaŭ. La pentraĵoj supozeble datiĝas de la malfruaj 1540-aj jaroj.

Multaj el la pentraĵoj de Ticiano ekzistas en pluraj versioj, precipe liaj nudaj mitologiaj temoj. Pli postaj versioj tendencas plejparte aŭ tute de lia ateliero, kun la grado de la persona kontribuo de Ticiano necerta kaj la temo de malsamaj vidpunktoj. Ĉiuj versioj de la *Venuso kaj muzikisto* estas oleopentraĵo, kaj falas en du proporciojn kaj grandojn, kun du el la orgenistaj versioj pli ampleksaj.

La kvin versioj ĝenerale rigardataj kiel almenaŭ grandparte de Ticiano estas, kun orgenisto, la du en Madrido kaj unu en Berlino, kaj kun ludistoj, en Kembriĝo kaj Novjorko. Alia versio en la Uffizi en Florenco estas malpli alte rigardata, kaj ne havas muzikiston, sed Kupido, same kiel nigra-blanka hundo ĉe la piedo de la lito, rigardante perdrikon al la parapeto.

En ĉiuj versioj la lito de Venuso ŝajnas esti metita en galerio aŭ kontraŭ granda malfermita fenestro kun malalta ŝtona muro aŭ parapeto. Venuso montriĝas laŭlonge, kuŝanta sur kusenoj. La muzikisto sidas ĉe la fino de la lito kun la dorso al ŝi, sed turniĝas por rigardi ŝin. Male ŝi rigardas dekstren. Li portas 16-ajarcentan robon, samkiel malgrandaj figuroj en la pejzaĝaj fonoj, kaj havas glavon aŭ ponardon ĉe sia zono. Granda ruĝa kovrilo okupas la supran maldekstran angulon kaj la supran dekstran angulon en la malpli larĝaj versioj. Ekstera larĝa pejzaĝo falas en du specojn. La du versioj de Prado-Muzeo montras vojojn de arboj kaj fonton en tio, kio ŝajnas esti la ĝardenoj de palaco. La aliaj versioj havas pli malferman pejzaĝon, kondukante al foraj montoj.

## Referencoj 
Kategorio:Nudaĵoj en arto
Kategorio:Pentraĵoj de Ticiano
Kategorio:Pentraĵoj de Kupido
Kategorio:Pentraĵoj de Venuso
Kategorio:Pentraĵoj de 1547
Kategorio:Hundoj en arto
Kategorio:Muzikinstrumentoj en arto