open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cinamila klorido

**Cinamila klorido** estas aromata kombinaĵo de cinamata acido kaj klorida acido, senkolora likvaĵo konsistante je unu grupo fenila, unu grupo proprenilo kaj unu kloratomo. Ĝi estas uzata kiel odorigagento en parfumfabrikado kaj en kemiaj sintezoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de klorida acido kaj cinamila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *cinamila acetato* kaj HCl:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de klorida acido kaj *cinamila formiato*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria klorido kaj *cinamila jodido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de etila klorido kaj cinamila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter klorida acido kaj cinamila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter metila klorido kaj cinamila alkoholo en acida medio:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *cinamila klorido*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *cinamila klorido*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun salikata acido:

### Reação 4 
* Reakcio kun metila formiato:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun *zinka hidroksido*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun *zinka jodido*:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun natria bisulfido:

## Literaturo 
* Chemical Book
* Wiley online Library
* ChemSrc
* Search of Excellence, ANTEC 91, Society of Plastic Engineers
* Purification of Laboratory Chemicals, W. L. F. Armarego, Christina Chai
* Organobismuth Chemistry, Hitomi Suzuki, Naoki Komatsu,Takuji Ogawa,Toshihiro Murafuji, Tohru Ikegami, Yoshihiro Matano

## Vidu ankaŭ 
* Cinamata acido
* Cinamata alkoholo
* Cinamila acetoacetato
* Cinamata acetato
* Cinamata formiato
* Cinamaldehido
* Cinamata bromido

## Referencoj 
Kategorio:Fenilpropanoidoj
Kategorio:Kloralkanoj
Kategorio:Esteroj
Kategorio:Stireno
Kategorio:Nocaj substancoj
Kategorio:Korodaj substancoj
Klorido
Ĉimalpahin

**Domingo Francisco de San Antón Muñón Chimalpahin Cuauhtlehuanitzin**, aŭ simple **Chimalpahin** aŭ **Ĉimalpahin** (Amecameca, Meksiko, 27a de majo 1579-1645 proks.) estis indiĝena kronikisto de la Nova Hispanio (nuntempa Meksiko), apartenanta al la nobelaro ĉalka.

Krom ricevi bonan edukadon en la hispana, liaj studoj estis detalaj pri geografio kaj historio de sia naskolando. Li verkis la jarajn analojn de sia tempo kontemplante okazintaĵojn, kutimojn kaj gravulojn de la naŭatla mondo kiu ĉirkaŭis lin, kaj priskribis profunde historiajn informojn de la diversaj popoloj kiuj loĝis la bordojn de la lago.

Proksimume inter 1606 kaj 1631 Ĉimalpahin verkis siajn verkojn. Inter ili troviĝas ok etendaj *Relaciones* verkitaj en naŭatla, kelkajn verkojn en kastilia kaj tio kion nun estas konata kiel *Diario* (Taglibro). La *Relaciones*, nomataj fakte "Diferentes historias originales" fare de ties aŭtoro, estis preparitaj pere de la konsulto de diversaj kodeksoj kaj pere de la kolekto de informoj de la parola tradicio, kiel de la ĉalkaj maljunuloj. Al tiuj dokumentoj oni povas sumi la influon de eŭropaj tekstoj kiaj la *Reportorio de los tiempos*, publikigita en 1606, de la kosmografo Enrico Martínez (ĉ. 1555-1632) el kiu Ĉimalpahin tradukis kelkajn erojn.

## Referencoj 
Kategorio:Meksikaj historiistoj
Kategorio:Historio de Meksiko
Kategorio:Nova Hispanio
Kategorio:Klasika naŭatla lingvo
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Cinamila bromido

**Cinamila bromido** estas aromata organika komponaĵo rezultanta el interagado de la bromida acido kun cinamila alkoholo. Ĝi estas sablokolora aŭ flava solido kun malalta fandopunkto konsistanta je unu grupo fenila, unu grupo proprenila kaj unu bromatomo. Ĝi estas uzata kiel odorigagento en parfumfabrikado kaj en kemiaj sintezoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Cinamila bromido estas preparata per agado de la cinamila alkoholo sur **bromido de trifenil-fosfino** meze de acetonitrilo donante kiel subproduktoj bromidan acidon kaj **trifenil-fosforilon**:

### Sintezo 2 
* Plej simpla reakcio estas la sintezo de la cinamila bromido per interagado de la cinamila alkoholo kaj bromida acido meze de acetata acido:

## Literaturo 
* Organic Syntheses
* IndiaBizClub
* Chemical Book
* Chemsynthesis
* Organic Synthesis in Water, P. A. Grieco
* Organic Sulfur Compounds, N. Kharasch
* Selected Works in Organic Chemistry, A. N. Nesmeyanov
* Chemicalland21

## Vidu ankaŭ 
* Cinamata acido
* Cinamata alkoholo
* Cinamila acetoacetato
* Cinamata acetato
* Cinamata formiato
* Cinamaldehido
* Cinamata klorido

## Referencoj 
Kategorio:Korodaj substancoj
Kategorio:Bromalkanoj
Kategorio:Fenilpropanoidoj
Kategorio:Stireno
Møllehøj

250px|eta
**Møllehøj** ("monteto de la muelejo") estas la natura pinto plej alta de Danio el 170,86 metroj alta. Ĝi troviĝas en la montetoj Ejerbjerge en la municipo Skanderborg, tre proksime de Ejer Bavnehøj. La pinto estas markita per muelŝtono, restaĵo de la ventmuelejo de Ejer kiu situis sur la monteto de 1838 ĝis 1917. La muelejo estis okflanka kaj havis cepoforman tegmenton.

Novaj mezuradoj realigitaj en februaro 2005 montris ke Møllehøj estas pli alta ol Yding Skovhøj (172,66&nbsp;m inkluzive de tumulo el la Bronzepoko sur ĝia pinto, 170,77&nbsp;m sen ĝi) en la municipo Horsens aŭ Ejer Bavnehøj, ambaŭ antaŭe konsideritaj pli altaj. Tamen tiuj du pintoj naturaj estas respektive 9 kaj 51 cm pli malaltaj ol Møllehøj. Ĝi estis oficiale agnoskita kiel la plej alta pinto de Danio en 2005.

Kategorio:Geografio de Danio
Kategorio:Plej altaj punktoj
Kategorio:Meza Jutlando
Listo de la 100 plej influaj islamanoj

**La islama 100: La vivoj, pensoj kaj atingoj de la plej influaj islamanoj en historio** estas libro verkita de Mahometo Mojlum Khan kaj eldonita en 2008 de Kube Eldonado, enlistiganta la biografiojn de la 100 plej influaj islamanoj en historio.

## Superrigardo 
La islama 100 estas provo esplori islaman historion tra la vivoj, pensoj kaj atingoj de selekto el la plej influaj islamanoj. La libro estas antologio de biografioj de 100 influaj islamaj famuloj kiun la aŭtoro selektis laŭ ilia influo sur islamanoj dum 15 jarcentoj de islamo.

Influo estas bazita sur iliaj kontribuaĵoj kaj atingoj, kiuj estis la ĉefaj kriterioj por la selekto kaj inkluzivo en la libro. Khan mezuris la influon de persono ekzamenante iliajn vivojn kaj pensojn kaj poste taksis la naturon de ilia kontribuaĵo esplorante kion ili efektive faris kaj kio estis speciala aŭ eksterordinara pri iliaj faroj, agoj kaj plenumoj. Tiel faranta, li asertas esti kapabla determini ĉu iliaj kontribuaĵoj kaj atingoj faris de ili naciajn, regionajn aŭ internaciajn personecojn kaj ke li povus taksi la intelektan, socian, politikan, ekonomian aŭ kulturan gravecon, valoron kaj efikon de iliaj kontribuaĵoj kaj atingoj super la forpaso de la tempo.

Esplorante la ideojn, pensojn kaj atingojn de la vivoj de 100 plej influaj islamaj regantoj kaj konkerintoj, religiaj scienculoj kaj filozofoj, verkistoj kaj literaturaj gravuloj, sciencistoj kaj esploristoj, militistaj generaloj kaj liberecaj batalantoj, reformistoj kaj edukistoj, ĉi tiu libro traktas islaman pensadon, historion, kulturon kaj civilizacion.

## Enhavo 
La elekto de la aŭtoro estas reprezenta por ĉiuj periodoj de la alveno de islamo al la modernaj tempoj. Ili apartenas al vasta areo kaj iliaj kontribuaĵoj kovris ĉiujn kampojn de homa scio.

La 100 plej influaj islamanoj inkluzivas 20 famulojn de modernaj tempoj. La 100 nomoj inkluzivas : Abū Ḥanīfa, Al-Ghazali, Ibn Arabi, Mahometo Ali Jinnah, Mustafa Kemal Atatürk, Sir Muhammad Iqbal, Abul 'La Maududi kaj Malcolm X. Inter la 100, la aŭtoro enlistigis nur kvar virinojn, ‘'Ishah bint Abu Bakr, Khadīja bint Khuwaylid, Fatimah kaj Rābiʻah al-ʻAdawiyya al-Qaysiyya.

La libro finas kun kronologia listo de la ĉefaj eventoj en islama historio, elektita bibliografio kaj du indeksoj, unu el nomoj kaj lokoj kaj la alia de ideoj kaj konceptoj. Ĝi estas facile legebla kaj la aŭtoro evitis uzi teknikan lingvon aŭ nenecesan ĵargonvortoj. La islama 100 celas unuavice studentojn kaj laikajn legantojn.

## Bibliografio 
(angla) Muhammad Mojlum Khan, The Muslim 100: The Lives, Thoughts and Achievements of the Most Influential Muslims in History, Kube Publishing Ltd, 2008, 459 p., ISBN 1847740065, OCLC 238604128

## Referencoj 
Kategorio:Libroj aperintaj en 2008
Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Biografio
28817 Simoneflood

'*28817 *Simoneflood'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Simone Flood*, mentorino por unu finalist(in)o de la *Broadcom MASTERS* 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la *Stuart Middle School'' de Stuart (Florido).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Nia Sinjorino de La Slaboj

eta|300px|Nia Sinjorino de La Slaboj.
**Nia Sinjorino de La Slaboj** (hispane: *Nuestra Señora de Las Lajas*) estas maria titolo kultata en la samnoma sanktejo en la sudo de Kolombio ekde la 18-a jarcento.

La bildo troviĝas sur slabo el 3,20 m. alta kaj 2,03 m. larĝa situante en truo el 0,58 m. fone ĉe la muro de la kanjono de la rivero Gvajtaro.

En la ĉefbildo aperas la Virgulino de la Rozario, staranta sur duonluno, portante la infanon Jesuo ĉe la maldekstra brako dum en la dekstra ŝi ofertas la rozarion al unu el la figuroj kiuj akompanas ŝin ambaŭflanke, kiuj estas la preĝantaj sanktaj monaĥoj identigitaj kiel Domingo de Guzmán kaj Francisko el Asizo.

La bildo sekvas la stilon de la kita skolo de la 16-17a jarcentoj kaj kun la tempo la kredantoj ĝin ornamis per juveloj dankeme pro la ricevitaj favoroj, inkluzive de kronoj kaj oraj steloj.

La unua novaĵo skribita pri la Virgulino de La Slaboj aperis en verko de la monaĥo Juan de Santa Gertrudis en *Maravillas de la naturaleza*, en 1759. La tradicio rakontas ke la apero de la bildo mem estis la unua miraklo, en la 18a jc. Indiĝenino nomata Maria Mueses de Quiñonez kiu ĉedorse portis sian surdmutan filinon, trairadis inter la urbo Ipiales kaj sia domo en la proksima loĝloko Potosí en teritorio de la Real Audiencia de Quito de la tiama Vicreĝlando de Nova Granado en la sudo de nuna Kolombio kiam la filino, surdmuta, *parolis* kaj diris al la patrino, "panjo, panjo, la mestizino min vokas" (hispane *mamita, mamita, la mestiza me llama*), okazante en tiu momento la saniĝo de la infanino, pro kio la indiĝenino rakontas pri la okazaĵo al la pastro de la loĝloko, sed li ne kredis, sed la vizioj de la infanino daŭras kaj montras al ŝi la lokon kie poste, post malfacila serĉado ĉar la loko estis montara, troviĝis la bildo de la virgulino sur slabo.

En 1754, monaĥoJuan de Villafuerte, kaj la kredantaro de Ipiales, celebris en la groto de la rivero Pastarán, la unuan meson, la 16an de septembro tiujara. Kun la konsento de la lokaj ekleziaj aŭtoritatuloj kiuj deklaris la okazaĵon kiel miraklo la 15-an de septembro 1754, la bildo estis tuj ekkultata kun fervoro.

Ĉirkaŭ la bildo, la kredantoj starigis sanktejojn sinsekve ĉiam pli grandaj ĝis la lasta, finkonstruita en 1949. En 1952 la papo Pio la 12-a donis al la bildo la kanonan kronadon kaj al la senktejo la titolon *malgranda baziliko* en 1954.

## Vidu ankaŭ 
* Sanktejo de La Slaboj

Kategorio:Kristanismo en Kolombio
Kategorio:Kultado de Maria
Suzanne Romaine

**Suzanne ROMAINE** (naskiĝinta en 1951) estas usona lingvisto konata pro sia laboro pri historia lingvistiko kaj socilingvistiko.

Ekde 1984 ĝis 2014 ŝi estis Merton-Profesoro de la angla lingvo ĉe la Universitato de Oxford  . En 1998 ŝi ricevis honoran doktoriĝon de la Universitato de Tromsø en Norvegio kaj en 1999 ŝi ricevis alian doktoriĝon de Uppsala Universitato en Svedio .

## Esploro 
La esploro de Romaine koncentriĝis unuavice sur la historia lingvistiko kaj socilingvistiko kaj precipe rilatas al problemoj de socia plurlingvismo, lingva diverseco, lingvoŝanĝiĝo, akirado de lingvaĵo kaj lingvokontakto. Aliaj areoj de intereso inkluzivas tekstaran lingvistikon, lingvon kaj sekson, legokapablon kaj dulingvan edukadon. Ŝi faris terenlaboron pri la lingvo de lernejanoj el laboristaj medioj en Skotlando, pri skemoj de dulingvismo kaj lingva perdo inter panĝabaj parolantoj en Anglio, pri la lingvo de kamparaj kaj urbaj lernejanoj en Papua Nova Gvineo kaj ankaŭ en Havajo.

## UN-simpozioj 
Suzanne Romaine ĉefprelegis en 2016 dum simpozio pri 'Lingvo kaj la Celoj por Daŭripova Evoluigo' organizita de la Studgrupo pri Lingvoj kaj la Unuiĝintaj Nacioj ĉe UN-oficejo de UEA en Novjorko. En tiu simpozio en kiu oni emfazis la gravecon de lingvoj kaj dudirekta lingva komunikado en plenumo de la 17 Celoj, Suzanne Romaine rimarkigis ke "Malgraŭ siaj imponaj celoj, la Celoj por Daŭrebla Evoluigo (CDE), tamen ne agnoskas la centran rolon de lingvo en la tutmonda debato pri malriĉeco, daŭripovo kaj justeco” .

## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo de Suzanne Romaine ĉe la Universitato de Oxford

Hejmpaĝo de Suzanne Romaine ĉe la Universitato de Havajo

Esperanto ĉe Linguapax

## Publikaĵoj 
* Socio-historical Linguistics; Its Status and Methodology (Socio-historia Lingvistiko; Ĝia Statuso kaj Metodaro); Cambridge: Cambridge University Press, 1982
* The Language of Children and Adolescents; The acquisition of communicative competence (La Lingvo de Infanoj kaj Adoleskantoj; La akiro de komunikema kompetenteco), Oxford: Blackwell, 1984
* *Pidgin and Creole Languages, *Londono: Longman, 1988
* *Bilingualism (Dulingvismo),* Oxford: Blackwell, 1989. Dua reviziita eldono 1995. Nomita por la Libro de la Jaro, Brita Asocio por Aplikata Lingvistiko. 
* Language, Education and Development; Urban and Rural Tok Pisin in Papua New Guinea (Lingvo, Edukado kaj Evoluado; Urba kaj Kampara Tok Pisin en Papua Nova Gvineo), Oxford: Oxford University Press, 1992
* *Language in Society. An Introduction to Sociolinguistics (Lingvo en Socio.* *Enkonduko al Socilingvistiko),* Oxford: Oxford University Press, 1994. Dua reviziita eldono 2000.
* *Communicating Gender (Komunikante Ĝenron),* Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum, 1999
* (Kun Daniel Nettle) Vanishing Voices; ''The Extinction of the Worlds's Languages (Malaperantaj Voĉoj; La Malapero de la Lingvoj de la Mondo), ''Nov-Jorko: Oxford University Press, 2000. (Gajninto de la Brita Asocio por Aplikata Lingvistiko - Libro de la Jara Premio 2001.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj lingvistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Personoj de Masaĉuseco
Cinamaldehido

**Cinamaldehido** estas organika komponaĵo, lumsensiva flava gelatena likvaĵo kiu respondecas pri la odoro kaj gusto de la cinamo. Ĝi estas flavonoido kiu estas nature sintezebla kaj okazas en la ŝelo de la cinamujoj kaj aliaj specioj el la genro Cinnamomum.

La esencoleo de cinamŝelo enhavas ĉirkaŭ 50% da cinamaldehido. Multaj el la beneficoj de la cinamomo kaj ties efiko sur la metabolo rezultas pro la ĉeesto de la cinamaldehido. Tiu substanco helpas kontraŭ dentokario kaj buŝa malbonodoro kaj do cinamomo uzatas por plibonigado de la buŝa sano. Krom tio, la antifungaj kaj antibakteriaj proprecoj de la cinamaldehido helpas redukti infektojn.

## Historio 
Cinamaldehido estis unue izolita en 1834 de la francaj kemiistoj Jean-Baptiste Dumas (1800-1884) kaj Eugène-Melchior Péligot (1811-1890), sed ĝi estis laboratorie sintezita en 1854 de la itala kemiisto Luigi Chiozza (1828-1889). La kemia molekulo konsistas je unu benzena ringo ligita al nesaturita aldehido. Pro tio, la molekulo povas esti konsiderata kiel derivaĵoj de la akroleino.

## Sintezo 
* Cinamaldehido estas preparata per aldola kondensiĝo de la **benzaldehido** kaj **acetaldehido**:

### Sintezo 2 
* Cinamaldehido estas sintezata per formiligo de la **stireno** laŭ reakcio de Anton Vilsmeier (1894-1962) kaj Albrecht Haack (1898-1976):

### Sintezo 3 
La biologia sintezo de la cinamaldehido komenciĝas per la senaminigo de la L-fenilalanino en cinamata acido per agado de la enzimo konata kiel **fenilalanina amonia liazo**. En la sekva etapo la Kun-enzimo A ligazo konvertas la cinamatan acidon en cinamoila-Kun-enzimo A per unu acido-tiola ligilo. La lasta etapo rezultas en la konvertado de la antaŭa kun-enzimo A al cinamaldehido.

## Literaturo 
[eta|350ra|maldekstre|Cinamaldehido respondecas pri la ĉefa gusto kaj odoro je [cinamo ]]
* Chemical Book
* Human Metabolome Database
* Herbpedia
* Occupational Safety & Health Administration 
* Greener Life Club 
* Microbial Cell Factories

## Vidu ankaŭ 
* Linalolo
* Benzaldehido
* Citralo
* Cinamila alkoholo
* Cinamila bromido
* Cinamila klorido
* Cinamata acido

## Referencoj 
Kategorio:Alkenaj derivaĵoj
Kategorio:Aldehidoj
Kategorio:Gustigaĵoj
Kategorio:Fungicidoj
Kategorio:Plantotoksinaj insekticidoj
Kategorio:Fenilpropanoidoj
Kategorio:Inhibantoj de korodo
Kategorio:Cinamo
Cinamila antranilato

**Cinamila antranilato** estas organika komponaĵo, bruna aŭ flaveca kristala pulvoro kun fruktodoro, rezultanta el reakcio inter la antranilata acido kaj cinamila alkoholo. Ĝi estas substanco nesolvebla en akvo kaj lumsensiva al oksidado kaj hidrolizo.

Ĝi reakcias kun pluraj aldehidoj estigante alte koloraj komponaĵoj. Antranilato de cinamilo estas sinteza gustiga kaj odoriga agento kaj ĝis 1985 ĝi estis uzata kiel nutro-aldonaĵo. Eksperimentoj elmontris ke ĝi povas kaŭzi hepatajn tumorojn en musoj sed ne en ratoj. Kiam varmigita ĝi malkomponiĝas eligante toksajn fumojn kaj nitrogenajn oksidojn.

Malgrandkvante ĝi uzatas en nutro-industrio, en parfumfabrikado kiel odorigilo kaj en la produktado de sapoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de antranilata acido kaj cinamila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *antranilata anhidrido* kaj cinamila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de cinamila klorido kaj antranilata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de *natria antranilato* kaj cinamila klorido:

### Sintezo 5 
* Reakcio de transesterigo inter cinamila acetato kaj *metila antranilato*:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transigo inter cinamila benzoato kaj antranilata acido:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transigo inter *metila antranilato* kaj cinamila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *cinamila antranilato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *cinamila antranilato*:

### Reakcio 3 
* Preparado per acida transigo inter *cinamila antranilato* kaj benzoata acido:

### Reakcio 4 
* Preparado per alkohola transigo inter *cinamila antranilato* kaj metanolo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *cinamila antranilato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun amoniako:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun klorida acido:

## Vidu ankaŭ 
* Antranilatoj

## Literaturo 
* The Goods Scents Company
* Alfa Aesar
* NCBI Resources
* Monographs on Fragrance Raw Materials: A Collection of Monographs Originally ..., D. L. J. Opdyke
* Toxnet
* Cameo Chemicals

## Vidu ankaŭ 
* Cinamila klorido
* Cinamila bromido
* Cinamila acetoacetato
* Cinamila alkoholo
* Cinamata acido
* Cinamila acetato
* Cinamaldehido

## Referencoj 
antranilato
Kategorio:Antranilatoj
Kategorio:Anilinoj
Kategorio:Stireno
Cinamila benzoato

**Cinamila benzoato** estas organika kombinaĵo, cinamila estero rezultanta el esteriga reakcio inter la benzoata acido kaj cinamila alkoholo. Ĝi estas balzama aroma substanco kun milde karakteriza odoro, preskaŭ neperceptebla. Ĝi uzatas kiel gustigagento en la nutroindustrio kiel maĉgumo, en farmaciaĵo kiel antifunga kaj antibakteria agento, en parfumfabrikado kaj kiel reakcianto en kemiaj sintezoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de benzoata acido kaj cinamila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de benzoata anhidrido kaj cinamila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de cinamila klorido kaj benzoata acido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria benzoato kaj cinamila klorido:

### Sintezo 5 
* Reakcio de transesterigo inter cinamila formiato kaj metila benzoato:

### Sintezo 6 
* Per transigo de la cinamila radikalo inter cinamila acetato kaj benzoata acido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *cinamila benzoato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *cinamila benzoato*:

### Reakcio 3 
* Reduktigo de la *cinamila benzoato*:

### Reakcio 4 
* Per transesteriga reakcio inter *cinamila benzoato* kaj anizila cinamato:

### Reakcio 5 
* Reakcio kun klorida acido:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun amoniako:

## Literaturo 
* Fenaroli's Handbook of Flavor Ingredients, Sixth Edition, George A. Burdock
* A Consumer's Dictionary of Food Additives, 7th Edition: Descriptions in ..., Ruth Winter

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj
* Cinamila klorido
* Cinamila bromido
* Cinamila acetoacetato
* Cinamila alkoholo
* Cinamata acido
* Cinamila acetato
* Cinamaldehido
* Cinamila aminobenzoato

## Referencoj 
benzoato
Kategorio:Benzoatoj
Kodekso Ríos

La ***Kodekso Ríos*** estas pliampleksigitas traduko al la itala de manuskripto de la epoko de la hispana kolonia imperio, nome Kodekso Telleriano-Remensis, atribuita almenaŭ parte al Pedro de los Ríos, nome monaĥo de la dominikanoj kiu laboris en Oaxaca kaj Puebla inter 1547 kaj 1562. La *Kodekso Ríos* probable estis verkita kaj desegnita en Italio post 1566.
[eta|Pentraĵo de [Tlalok, en paĝo 20R de Kodekso Rios.]]
La manuskripto centriĝas en la kulturo Toltekoj kaj Ĉiĉimekoj en la Valo Tehuakano (aktuale Puebla kaj Oaxaca). Ĝi divideblas en sep sekcioj nome la jenaj:
:* Tradicioj kaj kosmogologiaj kaj mitologiaj kun enfazo al la kvar epokoj.
:* Bilda kalendaro, aŭ *tonalámatl*, por la *Tonalpohualli*, nome la sankta jaro de 260 tagoj komuna en la kalendaroj de Mezameriko.
:* Tabelo de kalendaroj por la jaroj 1558 al 1619, sen desegnoj.
:* Kalendaro de festivalo de 18 monatoj, kun la desegnoj de la dioj de ĉiu periodo.
:* Tradiciaj ceremonioj, kun portretoj de Indianoj.
:* Bildaj kronikoj de la jaroj 1195 al 1549 komence de la migrado de Ĉikomoztoc kovrante la lastajn okazintaĵojn en la Valo de Meksiko.
:* La glifoj de la jaroj 1556 al 1562, sen desegnoj nek teksto.

En tiu kodekso aperas prezento kiu ebligis lokigi la etoson de diversaj dioj kaj la simbologion de la koloroj rilate al la kosmaj spacoj; estas en tiuj regionoj estritaj de la blanka, la nigra aŭ verdnigra, la ruĝa, la flava kaj la blua kie ĉiu astro trairas specifan ĉielan vojon.

La *Kodekso Ríos* konsistas en 101 paĝoj de eŭropa papero, faldita akordione. Ĝi troviĝas en la Vatikana Biblioteko, (Romo) kaj pro tio ĝi estas konata ankaŭ kiel *Kodekso Vatikana A*, *Codex Vaticanus A*, aŭ *Codex Vaticanus 3738*.

Ríos
Kategorio:Historio de Meksiko
Kategorio:Vatikana Biblioteko
Kategorio:Astrologiaj tekstoj
Movado por Nacia Liberigado de Armenio

eta|dekstra|Anoj de la Movado por Nacia Liberigo de Armenio
La **Movado por Nacia Liberigado de Armenio** ( *Haj azgajin-azatagrakan ŝarĵum*) ankaŭ konata kiel **Liberiga movado armena**, **Armena revolucia movado**, **Partizana armena movado** (ֆիդայական շարժում), **Volontula armena movado** estis movado kiu celis establi Unuiĝintan Armenion kiu inkluzivis politikajn kaj militistajn movadojn, krom la sociaj kaj kulturaj. Ĝi atingis sian pinton dum la Unua mondmilito kaj la sekvaj jaroj dum la dissolvo de la Otomana imperio.

Influita de la Klerismo kaj la naskiĝo de naciismo en la Otomana imperio, la movado disvolviĝis en la unua duono de la 1860aj jaroj. La movado emerĝis simile al la movadoj de la Balkana duoninsulo, speciale la grekaj revoluciuloj, kiuj batalis en la Greka milito de sendependiĝo. La armena elito kaj pluraj aniĝintaj movadoj serĉis la manieron defendi la armenan popolon loĝanta en la Otomana imperio, kiuj estis kristanoj, disde la muzulmanoj. La plejmulto el la armenoj estis kamparanoj, kvankam la lasta celo estis la puŝo por estigi reformojn, unue en la ses vilajaoj kaj, kiam ĉi tiuj malsukcesis, kun la kreado de armena ŝtato en la teritorioj kie, tiutempe, estis regataj de la otomanoj aŭ rusoj, sed iamaj partoj de Granda Armenio.

En la lasta parto de la 1880-aj jaroj, la movado estis estrata de tri armenaj politikaj partioj Social-demokrata partio Hunĉakian, Partio Armenakan kaj la Armena Revolucia Federacio. Estiĝis geriloj kontraŭ la otomana registaro kaj la kurdaj neregululoj en la orientaj regionoj de la Imperio. La armenoj vidis en Rusio naturan alianciton en la batalo kontraŭ la turkoj. Tamen, la rusoj ankaŭ praktikis tre subpremigan politikon en Kaŭkazio. Dume, la rusoj premis la otomanan registaron subskribi la armenajn reform-petojn post ilia retiriĝo el Eŭropo post la Balkanaj militoj, en 1914.

Kategorio:Historio de Otomana Imperio
Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:Historio de Armenio
Kategorio:Armena naciismo
Kategorio:Movadoj de nacia liberigo
Historia verdadera de la conquista de la Nueva España

La ***Historia verdadera de la conquista de la Nueva España*** estas verko de Bernal Díaz del Castillo, kiu estis unu el la soldatoj partoprenantoj en la majoritato de la okazintaĵoj de la konkero de Meksiko en la 16a jarcento.

Ĝi rakontas la procezon de la konkero de Meksiko laŭ aspra stilo, kvankam simpla, lerta kaj rekta. Ĉiu paĝo estas kurioza portreto plenplena je detaloj. Ĝi enhavas priskribojn de lokoj, rakontojn de roluloj, anekdotojn, kritikojn kaj rilatojn de penoj kaj danĝeroj.

Tamen, ne estis precize la fakto diskonigi la agadojn de la hispanoj en libro de aventuroj kio motivis la deziron verki sian *Historia verdadera de la conquista de la Nueva España*, kvardej jarojn poste. La vera motivo estis la esprimo neniam senti sin bone pagita en premioj (teroj kaj indianoj) al liaj multaj meritoj. Li fokusas al la malmulta gloro kiun lasis Hernán Cortés al la soldatoj, veraj farantoj de la konkero.

Ĝenerale oni povas diri, ke la ĉefa celo estis la defendo de la rolo kiu en la konkero ludis la simplaj personoj kiuj helpis la gravulojn konkeri ties famon kaj kontraŭdiri iomete la historiistojn kiuj helpis nur la ĉefrolulojn kiel Gomara, kiuj forgesis la gravon de la simplularo kaj normalaj soldatoj sen kio la konkero ne estus eblinta. Bernal tiel asertas, ke maljustas vidi en la jam markiso Cortés la ununura aganto de la konkero kaj kontroligo de la centramerikaj teritorioj.

## Vidu ankaŭ
* Hernán Cortés (teatraĵo)
* *Jubileo en el Zócalo* (1964).

## Bibliografio 
* CERVANTES de Salazar, Francisco (1554) "Crónica de la Nueva España" (1985) Juan Mirelles Ostos, México, eld. Porrúa ISBN 968-452-073-5 reta eldono Cervantes Virtual, http://www.cervantesvirtual.com/obra-visor/cronica-de-la-nueva-espana--0/html/ Konsultita la 4an de julio 2017.
* CORTÉS, Hernán (1518-26) "Cartas de relación" (2003) Mario Hernández Sánchez-Barba, Madrid, eld. Dastin ISBN 84-492-0352-X reta eldono Historia Junta de Castilla y León, http://www.artehistoria.jcyl.es/cronicas/contextos/10086.htm  konsultita la 31an de januaro 2009.
* CHAMBERLAIN, Robert S. (1982) "Conquista y Colonización de Yucatán (1517-1550)", México, eld. Porrúa, ISBN 968-432-734-X
* DÍAZ del Castillo, Bernal (1568) "Historia verdadera de la conquista de la Nueva España" (1939) Joaquín Ramírez Cabañas, México, eld. Pedro Robredo reta eldono, Tomo I, Tomo II en Cervantes Virtual, Konsultita la 4an de julio 2017.

Kategorio:Historio de Meksiko
Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Hispana Imperio
Kategorio:Hispana koloniado de Ameriko
Kategorio:Historiaj libroj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1632
Kategorio:Aztekoj
Amara (urbo)

eta|center|755px|Amara en 1916

**Amara,** laŭ araba lingvo *العمارة* estas metropolo, ĉefurbo de Gubernio Majsan (Irako).
eta|

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Supermara alteco: 12 m
* Loĝantaro: 511,542 (en 2012)
* Horzono:
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj:
* 

## Geografio 
Amara situas sur ebenaĵo en sudorienta Irako laŭ Tigriso. Limoj de Irano troviĝas 50, Nasirija 124, Basra 162, Bagdado 309, Faluĝa 360, Ramadi 403, Sulajmanija 443, Mosulo 624 kilometrojn.
eta|eta|maldekstre|
eta|maldekstre|

## Historio 
Amara estis establita en 1862 en la Otomana Imperio kiel garnizono fare de turkoj por kontroli plurajn militemajn tribojn. Apud la garnizono estis marĉaj teritorioj, ili estis sekigitaj kaj vigla agrikultura produktado komenciĝis. En 1915 Amara estis kaptita fare de la britoj. Antaŭ la revolucio en 1958 en la urbo ŝejĥoj regis anstataŭ la iraka administrado. Dum la okjara iraka-irana milito la orientaj partoj de la provinco okazis bataloj. Post la Golfa Milito en 1991 la loĝantoj ribeliĝis kontraŭ Saddam Hussein, poste multaj estis mortigitaj kaj krude entombigitaj en amastombo ekster la urbo. Dum la invado de Irako (2003) la Amara estis centro de rezisto al Saddam Hussein. La urbego baldaŭ estis okupita fare de britoj.

## Ekonomio 
Amara pro la regiona agrikulturado iĝis grava komerca centro pri rizoj, daktiloj, sukerkanoj, brutoj, ŝafoj. En la urbego oni produktas tapiŝojn, prilaboras arĝentojn.

## Trafiko 
Amara estas haltejo laŭ la ĉefvojo Bagdado-Basra. La rivera haveno ligiĝas al komerca vojo al la maro.

## Klimato 
La klimato de Amara estas seka dezerta. Jare pluvas 177&nbsp;mm, inter junio-aŭgusto ne pluvas. La jara averaĝa temperaturo varias inter 17-.

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Al-Amarah 
* http://lexicorient.com/e.o/amarah.htm 
* mapo, distancoj 

Kategorio:Urboj de Irako
Kategorio:Havenurboj
Dezső Tapolczai

**Dezsö Tapolczai** [deĵO tapolcai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tapolczai Dezső** estis hungara aktoro, teatrestro. Lia nobela antaŭnomo estis *tapolczai*, lia familia nomvarianto estis *Hoffmann*. Lia edzino estis Mariska Vízváry, lia filo estis Gyula Tapolczai.

Dezsö Tapolczai http://www.imdb.com/name/nm2373565/, https://opac-nevter.pim.hu/record/-/record/PIM72430 naskiĝis la  en Tapolcafő (nuntempe Pápa), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Dezsö Tapolczai frekventis gimnazion kaj , poste li iĝis oficisto. En 1884 li aliĝis al koruso de teatra trupo. Iom poste li havis ankaŭ rolojn. Post longa migrada vivo de inter 1896 kaj 1917 li apartenis al la fondintaj membroj de Gaja Teatro jam kiel elitaktoro. Intertempe en 1898 li edziĝis, baldaŭ li havis 2 gefilojn, post jaroj li eksedziĝis. Inter 1917-1921 li estis victeatrestro de Teatro Városi, ekde 1922 ĝis sia morto li estis teatrestro de Operetoteatro (Budapeŝto).

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** La Venecia Komercisto - duko de Aragonio
** La dresado de la megero - Tranio
* Ferenc Herczeg: *Ocskay brigadéros* - Sándor Ocskay
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - nobela juĝisto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
28820 Sylrobertson

'*28820 *Sylrobertson'''* estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Sylvia Robertson*, kiu mentoris unu finalist(in)on de la *Broadcom MASTERS* 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la *Bedford Middle School'' de Bedford (Virginio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Gyula Szőreghy

**Gyula Szőreghy** [djula sOregi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szőreghy Gyula** estis hungara aktoro, reĝisoro.

Gyula Szőreghy http://www.imdb.com/name/nm0844227/ naskiĝis la  en Budapeŝto (laŭ alia informo en 1883 en Algyő), li mortis en 1942 aŭ 1943 (malsamaj datenoj laŭ la fontoj) en Albertfalva (nuntempa urboparto de Budapeŝto).

## Biografio 
Gyula Szőreghy komencis sian aktoran karieron en trupo de Ignác Krecsányi. Post jaroj li apartenis al Teatro Magyar. Ekde 1913 li komencis okupiĝi pri mutaj filmoj. En 1918 li havis gravan postenon en filma produktejo. Dum la Kalistefa revolucio li estis serĝento, dum la Hungara Sovetrespubliko li faris dokumentajn filmojn. Post falo de la revolucio li rifuĝis al Vieno, poste al Berlino. En tiuj urboj li estis sukcesa filmisto. Li hejmenvenis en 1934. Li mortis ĝuste dum kreado de filmo. Lia edzino estis same aktoro.

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Házasodik az uram* (1913) - oficisto
* *Az aranyember* (1918) - Ali Csorbadzsi
* *Elnémult harangok* (1922) – Todorescu
* *Fekete gyémántok* (1938) - drinkejisto
* *Szeptember végén* (1942) – drinkejisto

## Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj 
* *Ifjabb Fromont és idösebb Risler* (1919)
* *Amit az öregek is megkívánnak* (1934)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Tonatiuh

**Tonatiuh** aŭ **Tonatiuhtéotl** (en naŭatla: tonatiuh, ‘la suno’) en la mitologio de Aztekoj estas la dio de la Suno. La meksika popolo konsideris ĝin la estro de la ĉielo. Ĝi estis konata ankaŭ kiel la Kvina Suno, ĉar la meksikoj kredis ke li ekhavis la kontrolon kiam la Kvara Suno estis elpelita de la ĉielo, kaj laŭ ties kosmogonio, ĉiu suno estis dio kun sia propra kosma epoko kaj laŭ la aztekoj, ili ankoraŭ troviĝis en la epoko de Tonatiuh (Nahui-Ollin).[eta|Tonatiuh priskribita en la [Kodekso Telleriano-Remensis.]]La suna dio estas senjoro de la deknaŭa signo de la tagoj *quiahuitl* (pluvo). Tamen, la interpretoj nomigas ĝin Ĉantiko kiel reganto de la dekoka periodo de la *tonalpohualli* kiu komencas per la tago *ce ehécatl* (unu vento). La rilato de la signo de la tagoj *quiahuitl* kun la suna dio havas sian bazon en la sama koncepto kiu unuigas la dion de la pluvo, Tlalok, kun la naŭatla signo *mázatl* (cervo, simbolo de malsekego kaj fajro). Tlalok estis senjoro de la tria kosma epoko mita *quiauhtonatiuh* (pluva suno), kiu finis per fajra pluvo. Tonatiuh aperas ankaŭ dufoje en la serio de bildoj de la dekdu periodoj de la *tonalpohualli*, tio estas, en la periodoj sesa kaj deka, kiel figuro akompananta de Tecciztécatl kaj de Mictlantecuhtli respektive.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Taube, Karl (1997). El pasado legendario: mitos aztecas y mayas. Akal. pp. 43-46. ISBN 978-844-600-611-4. https://books.google.com.mx/books?id=5hvJ-u-GmeEC&pg=PA46&dq=Tonatiuh,+Nanahuatzin&hl=es&sa=X&ei=PJkuT8S3N_KmsQKfrd2PDg#v=onepage&q=%20Nanahuatzin&f=false Konsultita la 5an de Julio 2017.
* Simeón, Rémi (2004). Diccionario de la lengua náhuatl o mexicana. Siglo XXI Editores. p. 717. ISBN 968-23-0573-X. https://books.google.com.mx/books?id=92WU5bamcTQC&pg=PA717&dq=Tonatiuh&hl=es&sa=X&ei=SpsuT8rYJ6OIsgKM_LGWDg&ved=0CF0Q6AEwCQ#v=onepage&q=Tonatiuh&f=false Konsultita la 5an de Julio 2017.

Kategorio:Aztekaj dioj
Kategorio:Ĉielaj dioj
Kategorio:Suno
Sándor Szlatinay

**Sándor Szlatinay** [ŝAndor slatinai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szlatinay Sándor** estis hungara komponisto, reĝisoro, dentisto. Lia nobela antaŭnomo estis *szlatinai,* lia kompleta origina nomo (laŭ hungarlingve kutima nomordo) estis *Ledniczer Dezső Sándor* [lednicer deĵO].

Sándor Ledniczer http://www.imdb.com/name/nm0844161/ naskiĝis la  en Lugos, Hungara reĝlando (nuntempa Lugoj en Rumanio), li mortis la  en Germanio.

## Biografio 
Sándor Szlatinay devenis el juda familio. Li frekventis armean akademion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány. Li eklaboris kiel dentisto, sed li ankaŭ komponadis operetojn kaj li studis en la Muzikakademio. En la fruaj 1930-aj jaroj li laboris en Aŭstrio apud Pál Fejős. En 1934 li hejmenvenis kaj li estis sukcesa komponisto de hungaraj filmoj ĝis 1942, poste pro la kontraŭjudaj leĝoj li ne havis eblecojn. En 1945 li migris al Germanio (baldaŭa Okcidenta Germanio), kie li estis same komponisto kaj reĝisoro.

Li havis edzinon ekde 1927, filinon ekde 1928.

## Elektitaj filmaj komponaĵoj 
* *A koldusgróf* (1922, skeĉo)
* *Az új rokon* (1934)
* *Bercsényi huszárok* (1939, ankaŭ reĝisoro)
* *Szüts Mara házassága* (1941)
* *Három ember a hóban* (1955)
* *Mikófalvi Passiójátékok*

## Elektitaj filmaj reĝisoraĵoj 
* *Hetenként egyszer láthatom* (1937)
* *Sok hűhó Emmiért* (1940)
* *Il capitano degli Ussari* (1940; itala versio en Romo pri la menciita Bercsényi huszárok)
* *Boldoggá teszlek* (1949)

## Fontoj 
* http://port.hu/adatlap/szemely/szlatinay-sandor/person-1503
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Germanaj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj dentkuracistoj
Kodekso Telleriano-Remensis

La **Kodekso Telleriano-Remensis** estas manuskripto de enhavo rita, kalendara kaj historia produktita en Meksiko en la 16-a jarcento.
[eta|[Tonatiuh priskribita en la Kodekso Telleriano-Remensis.]]
Ĝi estas pentrita en kvindek folioj de eŭropa papero de 32x22 cm kiu markas la survivadon de tre fajnega montro de azteka manuskripta pentrarto.

Krom la tipaj kalendaroj, la historia parto de la kodekso Telleriano-Remensis reprezentas la historion de la aztekoj el ilia migrado legenda en la 12-a jarcento al la unuaj jardekoj de hispana okupacio.

Speciale elstara estas la fakto, ke en la kodekso oni reprezentas per piktogramo, ke  viktimoj estis forbuĉitaj dum la dediĉo de la Plejgranda Templo en 1487.

Eble tiu kodekso kopiis fonton nuntempe perdita, nome la kodekso nomita *Huitzilopochtli*, kaj same oni supozas ke parto de ties kastililingvaj glosoj estis verkitaj de la monaĥo fray Pedro de los Ríos. Aliflanke oni pruvis ke ĝi utilis kiel fonto al la Kodekso Ríos aŭ kodekso Vatikana A.

La **Kodekso Telleriano-Remensis** estas konservita en la Nacia Biblioteko de Francio en Parizo.

## Literaturo 
* Kupriienko, Sergii; V. Talakh (2013). Códice Telleriano-Remensis. Kyiv: Видавець Купрієнко С.А. p. 317. ISBN 978-617-7085-06-4. «Kupriienko».

Kategorio:Historio de Meksiko
Kategorio:Aztekoj
Telleriano-Remensis
Kategorio:Astrologiaj tekstoj
Cinamila buterato

**Cinamila buterato** estas aromata estero rezultanta el interagado de la buterata acido kaj cinamila alkoholo. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun frukta iom florsimila odoro kaj dolĉeca gusto rememorigante la mielon. Ĝi uzatas en citrona kaj oranĝa gustaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de buterata acido kaj cinamila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *buterata anhidrido* kaj cinamila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de buterata acido kaj cinamila klorido:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria buterato kaj cinamila klorido:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de fenetila buterato kaj cinamila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter buterata acido kaj cinamila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila buterato kaj cinamila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *cinamila buterato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *cinamila buterato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun metila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *cinamila buterato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Literaturo 
* Encyclopedia of Food and Color Additives, Volume 1, George A. Burdock
* Compendium of Food Additive Specifications: Addendum 8, Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives. Meeting, Food and Agriculture Organization of the United Nations
* Chemicals Used in Food Processing
* The Science of Skinny: Start Understanding Your Body's Chemistry--and Stop ..., Dee McCaffrey
* Edible Medicinal And Non-Medicinal Plants: Volume 2, Fruits, Lim T. K.
* NCBI Resources

## Vidu ankaŭ 
* Cinamaldehido
* Cinamata acido
* Cinamila acetato
* Cinamila acetoacetato
* Cinamila alkoholo
* Cinamila aminobenzoato
* Cinamila benzoato
* Cinamila bromido
* Cinamila formiato
* Cinamila propanato
* Cinamila klorido

## Referencoj 
buterato
Kategorio:Esteroj
Kategorio:Buteratoj
Grumman F-14 Tomcat

eta|Grumman F-14 Tomcat

La **Grumman F-14 Tomcat (F-14)** estas Usona tutvetera taktika ĉasaviadilo.

## Historio 
Dum la 1950-jaroj, Usona mararmeo bezonis longdistancan ĉasaviadilon, kiu eblis defendi aviadilan ŝipon al kontraŭsipaj misiloj kaj submarŝipoj de Sovetunio. La Departemento pri Defendo proponis ĉasaviadilon F-111 por komunuma ĉasaviadilo de aerarmeo kaj mararmeo, sed dum la Vjetnama milito oni sciiĝis ke F-111 estis tro peza, por interkapti ĉasaviadilon.

En julio 1968, Usona mararmeo petis la peton por propono (RFP), kiu estis konektita kun VFX (Naval Fighter Experimental, Mararmea Eksperimenta Ĉasaviadilo) programo. Kvar kompanioj, General Dynamics, Ling-Temco-Vought, McDonnell Douglas, North American Rockwell kaj Grumman partoprenis en projekto. Post la konkurso inter modelo de McDonnell Douglas kaj Grumman, Usona mararmeo selektis modelon de Grumman en januaro 1969. Por savi buĝeton kaj tempon, Defenda sekretario Robert McNamara ordonis rapidigi prilaboron, tial unua F-14 flugis la 21-an de decembro 1970.

La sola uzanto de F-14, ekster Usono estis Irano. En januaro 1974, Irano ordonis 30 F-14-ojn kaj 424 AIM-54 Phoneix misilojn. La unua F-14 alvenis en Irano en 1976, dum la regado de Mohamed Reza Pahlavi. Post la Irana revolucio, Usono haltis ĉiun eksporton de subtenaj materialoj de F-14. F-14 interkaptis pli ol 140 aviadilojn de Iraka aerarmeo dum la Irana-Iraka milito.

En 2006, Usona mararmeo retirigis F-14 el servo. La F/A-18 Hornet anstataŭis F-14. Nuntempe Aerarmeo de Islama Respubliko Irano operacias 24 F-14.

## Variantoj 
* **F-14A** (1970) : Du-seĝa ĉasaviadilo. La baza modelo de F-14.
* **F-14B** (1972) : Plibonigita versio de F-14A.
* **F-14D** (1991) : Plibonigita versio de F-14B. Lasta versio de F-14.

## Specifaĵo (F-14D) 
* Longo: 62ft 9in (19.43 m)
* Alto: 16ft (5.63 m)
* Enverguro:
** Etendita: 64ft (19.55m)
** Balaita: 38ft (11.58m)
* Maks. rapido:
** en alta alteco: Mach 2.34 (1,544 mph, 2,485 km/h)
* Povejo: Du General Electric F110-GE-400 turboventumilaj jetmotoroj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Usona Mararmeo
* McDonnell Douglas F/A-18 Hornet

F-14
Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Szilágy)

**Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Szilágy (vilaĝo).

## Historio 
Origine la romanika preĝejo estis konstruita en la 12-a aŭ la 13-a jarcentoj. En la 14-a jarcento ĝi estis trakonstruita laŭ gotiko. En 1796 oni malkonstruis la sanktejon, poste la navo estis pligrandigita kaj ankaŭ pli nova navo estis kreita perpendikulare laŭ baroko. La origina pordo estis enŝtopita, sed ankaŭ nun estas videbla ties ŝtona krado. En 1832 oni konstruis la turon, la sakristion en 1948. La orgeno estis kreita en 1900.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola sur monteto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. Malsupre meze la enirejo funkcias. La turopinto formas cepon. Apud la preĝejon oni metis ŝtonan krucon en 2000. Interne la freskoj estis pentritaj en 1945.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun 3 fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun fotoj

Szilagy
Szilagy
Ĉikomoztok

eta|250ra|Bildo de la kodekso "Historio tolteka-ĉiĉimeka" de la 16a jarcento, kiu reprezentas la mitan Ĉikomoztok.
**Ĉikomoztok** aŭ **Chicomóztoc** (en naŭatla: *chicomoztoc*, ‘Loko de sek kavoj’ el *chicome* sep; *oztotl*, kavo; sufikso c, loko de)? estas la nomo de la mita devenloko de la popoloj Tepanekoj, Ksoĉimilkoj, Ĉalkaj, Akolhuaj, Tlahuikaj, Tlakskaltekoj kaj Aztekoj poste Meksikoj, (nome la sep triboj nahuatlaj) de la centra regiono de Meksiko de Mezameriko, en la postklasika periodo.

Estas asocioj de Ĉikomoztok kun iaj tradicioj relativaj al la legenda Kolhuakan ("loko de la personoj kun prauloj") kiu estis rigardata kiel prestiĝa loko adorata de la nahuatlakaj popoloj. En verkita naŭatla kodeksa la simbolo aŭ glifo kiu reprezentas la lokonomo Kolhuakan prenis la formon de monteto "tordita" aŭ "kurba".

Kelkaj esploristoj intencis identigi la Ĉikomoztok kun preciza geografia loko, probable inter 100 kaj 300 kilometrojn nordoriente de la Valo de Meksiko, inter kiuj eble altaĵo proksima de la aktuala urbo San Isidro Culhuacán.

Kategorio:Historio de Meksiko
Kategorio:Aztekoj
Kategorio:Mitaj lokoj
Champ de Mars (pariza metrostacio)

**Champ de Mars** estas Fantoma metrostacio sur linio 8 de la Metroo de Parizo, inter stacioj '** kaj **'. Ĝi situas en la 7-a arondismento de Parizo, sud-oriente du publika ĝardeno Champ-de-Mars.

## Stacio 
maldekstra|eta|Mapo de stacioj apud *Champ de Mars*
La stacio estis malfermita en 1913. Komence de la Dua mondmilito, la registaro aplikis planon, provizante reduktitan servon sur la metroa reto. Nur 85 stacioj restis malfermitaj en ekspluatado. La plej multaj denove malfermis la sekvajn jarojn, sed kelkaj, el kiuj *Champ de Mars*, konsiderataj de malmulta trafiko kaj sekve ne profitdonaj, restis fermitaj depost la .

Dudek jarojn poste, la oficiala mapo de reto RATP komence de la 1960-aj jaroj ankoraŭ mencias la ĉeeston de tiu stacio, same kiel tiu de ''*, ankaŭ fermita. Sur tiu de la 1970-aj, stacio *Champ de Mars* ne plu aperas, kiel la dua antaŭ-menciita.

Ĝi origine havis du alirejojn, unu estis forbarita kaj la alia estis transformita en ventolilon.

Stacidomo de linio C de RER, situanta nord-okcidente de publika ĝardeno Champ-de-Mars, portas hodiaŭ la nomon , interkonektite kun metrostacio *'' de linio 6.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Parizo
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Fantomaj stacioj de la metroo de Parizo

## Tradukfonto 
Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Fantomaj stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 7-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1913
Kategorio:1913 en Francio
Ŝtopiloklubo

[eta|Membro de ŝtopiloklubon prezentas sian ŝtopilon. En ĉi tiu specifa kazo, la "ŝtopilo" estas kutimo faritaj proksimume cilindra objekto maĥinaciita el [metalo; tamen kontaktŝtopiloj farita el korko aŭ kaŭĉuko ofte uzata de aliaj ŝtopilokluboj.]]
eta|Urboj en kiuj loka ŝtopiloklubo estas konata. En la fono, la germana stato de Baviera estas emfazita, ĉar preskaŭ ĉiuj ŝtopilokluboj troviĝas en tiu stato.
**Ŝtopiloklubo** estas socia klubo, kies membroj ĉiam devas porti ŝtopilon kun ili.

Kiam ajn du membroj de tia klubo kunvenas, ĉiu el ili povas postuli ke la alia montru sian ŝtopilon. Membro kiu ne povas montri la ŝtopilon, ekzemple ĉar li forgesis ĝin hejme, devas pagi malgrandan monpunon.
La mono kiu estas kolektita per tiuj monpunoj estas tipe uzita por aĉeti bieron ĉe la venonta klubo kunveno.
Ŝtopilokluboj ekzistas almenaŭ ekde la mezo de la dudeka jarcento en la germana ŝtato de Bavario.
Foje ŝtopilokluboj ankaŭ subtenas bonfarajn projektoj. Ekzistas pli ol 100 ŝtopilokluboj en Bavario.

## Referencoj 
Kategorio:Organizaĵoj en Germanio
Kategorio:Tradicioj
Kategorio:Kulturo de Bavario
Kategorio:Germana biero
Don Watkins

**Don WATKINS** (naskiĝis 1982) estas usona verkisto. Li estas Objektivisto, kaj li konsentas filozofie kun la Ayn Rand Institute. En 2012, li verkis *Free Market Revolution* kun Yaron Brook. En 2016, li verkis *Equal is Unfair*, ankaŭ kun Brook.

## Bibliografio 
* *Free Market Revolution*, 2012
* *Equal is Unfair*, 2016

Kategorio:Objektivistoj
Kategorio:Verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Usonaj filozofoj