open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francisco Madrid

**Francisco "Paco" Madrid** (Barcelono, 24a de februaro 1900 - Bonaero, 8a de januaro 1952) estis hispana verkisto, ĵurnalisto kaj scenaristo, kiu ekziliĝis en Argentinon.

## Biografio
Lia patrino foriris al Kubo, kiam li estis nur ok-jaraĝa, kaj li estis edukita de baptopatrino. Li devis labori june. Dediĉita al ĵurnalismo, li defendis la respublikanan kaj socialisman idealojn. Li laboris en Barcelono, Madrido, Parizo kaj Ĝenevo. Li estis teatra kritikisto de *La Noche* de Barcelono kaj kinkritikisto en ĵus aperintaj fakaj gazetoj *El Cine*, *El Mundo Cinematográfico* kaj *La Pantalla*.

Estante en Parizo, li koincidis kun ekzilitoj el la diktatura de Miguel Primo de Rivera, li traktis kun la fama Miguel de Unamuno, kio rezultis en esearo *Genio e ingenio de Don Miguel de Unamuno*. Li ankaŭ traktis kun Ramón del Valle-Inclán. En 1925, post premiero de lia teatraĵo *La Cabeza de Bautista*, li publikigis intervjuon kun Valle-Inclán en *La Noche*, bazo por la libro *La vida altiva de Valle-Inclán*.

En julio 1936 li iris al Francio, kaj tien venis novaĵoj pri la puĉo kiu rezultis en la Hispana Enlanda Milito. Li rapide revenis al Hispanio, sed ĉe la landlimo, en Puigcerdá, li estis arestita riske de morto pro siaj artikoloj kontraŭ anarkiismo. Pro interveno de la kataluna registaro nome Lluís Companys, Madrid povis fuĝi al Londono. Kun sia edzino, María Luisa Rodríguez, kaj filino Nuria veturis el Bordozo al Bonaero kie li denove havis malfacilaĵojn por elŝipiĝi, kiujn solvis la hispana ambasadoro Enrique Díez Canedo. En Bonaero, Paco Madrid faris ĵurnalismon, verkis eseojn, kinscenarojn, romanojn, teatron, kaj tradukojn.

## Eksteraj ligiloj 
* En imdb
* biografieto de Francisco Madrid en Corpus literati Ciutat de Barcelona
* ciferecigitaj verkoj de Francisco Madrid en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj eseistoj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Kategorio:Artkritikistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Kategorio:Ekzilitoj dum la frankismo
Sudafriko kontraŭ Israelo (Konvencio pri Genocido)

La proceso inicita de Sudafriko kontraŭ la Israela Ŝtato je la 29-a de decembro 2023, oficialigita kiel ***Sudafriko kontraŭ Israelo***, rilatas al supozitaj rompoj fare de Israelo de siaj devontigoj laŭ la Konvencio pri la Genocido de 1948 kaj la  internacia juro rilate al la palestinoj en la Gazaa Sektoro.

Kategorio:2024 en Israelo
Kategorio:2023 en Israelo
Kategorio:2024 en Sud-Afriko
Kategorio:2023 en Sud-Afriko
Reni-Nalivna (stacidomo)

**Reni-Nalivna** () estas fervoja stacio en Reni (Odesa provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Reni (stacidomo)
* Reni-Port (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Reni-Nalivna en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Reni

Kategorio:Fervojaj stacioj en Odesa provinco
2,4-Dukloroanilino

**2,4-Dukloroanilino** aŭ **2,4-Anilino-duklorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,2,4-triklorobenzeno** kaj **sodamido**. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. 2,4-Dukloroanilino posedas 6 karbonatomojn, 5 hidrogenatomojn, 2 kloratomojn kaj 1 nitrogenatomon.

2,4-Dukloroanilino (2,4-DKA) estas organika kombinaĵo kiu apartenas al la klaso de aromataj aminoj. Ĝi estas senkolora, akvosolvebla solidaĵo, kiu havas malfortan odoron kaj estas uzata en diversaj industriaj procezoj. 2,4-DKA havas larĝan gamon de aplikoj en la kemiaj, farmaciaj kaj agrikulturaj industrioj, kaj estas konata pro sia kapablo funkcii kiel katalizilo en organika sintezo. Ĝi ankaŭ estas uzata kiel koroda inhibaĵo en metalfunkciaj fluidaĵoj kaj kiel konservaĵo en diversaj manĝaĵoj.

## Sciencaj aplikoj 
Fotokatalizaj Degradaj Studoj: Unu signifa areo de esplorado implicanta 2,4-Dukloroanilino estas sia degenero en la ĉeesto de fotokataliziloj kiel titana duoksido (TiO2). Ĉi tiu esplorado fokusas trovi optimumajn kondiĉojn por la degenero de malpurigaĵoj kiel 2,4-Dukloroanilino sub diversaj kondiĉoj kiel la pH de la reakcio, koncentriĝoj de substrato kaj kataliziloj. Tiaj studoj estas decidaj por mediaj aplikoj, precipe en traktado de akvo poluata kun organikaj malpurigaĵoj.

Esplorado pri Molekula Strukturo kaj Proprecoj: Alia esplora aplikaĵo de 2,4-Dukloroanilino implicas esplori ĝian molekula strukturon, vibradmetodojn, neliniajn optikajn, elektronikajn, kaj termodinamikajn trajtojn uzante Funkciaj Teorioj de denseco. Ĉi tiu esplorado estas valora por kompreni la stabilecon, ŝargan mallokigon kaj bio-aktivecan potencialon de 2,4-Dukloroanilino. Tiaj studoj povas helpi en la evoluo de materialoj kun specifaj dezirataj proprecoj kaj ankaŭ kontribui al la kampo de [molekula aldokiĝo](https://www.sciencedirect.com/topics/neuroscience/molecular-docking#:~:text=Molecular%20docking%20is%20the%20study,with%20small%20molecules%20(ligands).).

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **sodamido** per traktado de **1,2,4-triklorobenzeno** kaj **sodamido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **2,4-dukloroanilino** per traktado de **1,2,4-triaminobenzeno** kaj **kloro**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **2,4-dukloroanilino** per traktado de **2,4-duklorofenolo** kaj **sodamido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **2,4-dukloroanilino** per traktado de **2,4-dukloronitrobenzeno** kaj **kloramino**:

## Vidu ankaŭ 
* Anilino

## Referencoj 
Kategorio:Anilinoj
Rafael Porlán

**Rafael PORLÁN y Merlo** (Kordovo, 9-a de aprilo 1899 - Ĥaeno, 8-a de aŭgusto 1945) estis hispana poeto de la Generacio de la 27-a.

## Biografio
Estante 19-jaraĝa li eklaboris en la Banco de España de Sevilo, dum li ekkunlaboras en *La Semana Gráfica*, *Página* kaj *Lys*. Baldaŭ aperis liaj unuaj noveloj: *Bess Rivero*, *El manto escarlata* kaj *La primera de San Julián*. Li estis kultura aktivulo; kontribuis al la fondo de la prestiĝa revuo *Mediodía*, fundamenta por la Generacio de la 27-a, kies sekretario li estis; li sekvis la famajn "greguerías" de Ramón Gómez de la Serna en aforismoj de *Pirrón de Tarfía*, publikigita en 1926 kiu povas esti konsiderata kiel memportreto de la propra Porlán mem.

Pli ol poemo propre dirite, li kultivis la poezian prozon de superrealista krestilo, same kiel faris ĉirkaŭ tiu epoko aliaj andaluziaj poetoj, kiel José María Hinojosa kaj Vicente Aleixandre. En januaro 1933 Rafael Porlán promociis en la banko kaj translokiĝis al Talavera de la Reina, kie li verkis gravan eseon pri Andaluzio, nome *La Andalucía de Valera*. Sekvajare li translokiĝis al Ĥaeno, kie li organizis babilrondojn kaj poezian aktivecon. En la 1930-aj jaroj aperis *Primera y segunda parte de Olive Bardem*, *Mundo blanco y negro* kaj *La isla alegre*, plenplena je ironio kaj romantikismo. Tre ordigita poemaro en versoj estis *Romances y canciones*, kiu similas al tiamaj verkoj de Pedro Salinas kaj Jorge Guillén.

Li malsaniĝis je tuberkulozo, kaj dum la Hispana Enlanda Milito li retiriĝis al Cazorla.

En 1997 oni publikigis du teatraĵojn de Porlán kiuj estis restintaj nepublikigitaj: nome *Los amantes de Verona* kaj *El velo de Penélope, o lo que te digo te vuelvo a decir*. La unua, pli etenda, estis verkita inter septembro 1939 en Ronda kaj februaro 1940 en Ĥaeno. En tiu, Porlán metas la rolulojn de "Romeo kaj Julieta" de Shakespeare en la 20-a jarcento. *El velo de Penélope*, verkita en Cazorla en julio 1938, kombinas filozofion, humuron kaj ironion.

## Verkoj 
**Pirrón en Tarfia*, Sevilla, Col. Mediodía, 1926-1927.
**Romances y canciones*, Sevilla, Col. Mediodía, 1936-1945.
**Poesías*, Jaén, Col. Al verde olivo, 1948.
**Siete sonetos y un romance inédito*, Fernán Núñez, Jorge Huertas, 1993.
**Poesía completa*, Málaga, Col. El Paraíso Desdeñado, 1998.
**Poesía y prosa*. Manuel Urbano. Instituto de Estudios Giennenses, Diputación de Jaén, 1983.
**Prosas de un novelista inacabado*. José Luis Ortiz de Lanzagorta. Biblioteca de la Cultura Andaluza, Sevilla, 1986.
*"El arpa y el bebé". *Síntesis (Artes, Ciencias y Letras)*, Buenos Aires, 3a jaro, nº 28, septembro 1929.

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Attila Mesterházy

**Attila Mesterházy** [meŝterhAzi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Mesterházy Attila Csaba** [ĉaba] estas hungara politikisto, parlamentano.

 naskiĝis  en Pécs.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Veszprém (urbo) en 1992, poste li akiris diplomojn en Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1995 kaj 1997, post 2 jaroj li ankaŭ doktoriĝis. Post la diplomo plej ofte li estis konsilisto, ekde 2001 ĉe Hungara Socialista Partio (inter 2000-2023 li estis partiano). Inter 2002-2004 li estis subministro, poste parlamenta deputito ĝis 2022, dum inter 2010-2014 li estis partiestro. Lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis premion en 2010.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Johann Georg Mohr

**Johann Georg MOHR** (naskiĝinta en 1656 je Radstadt, mortinta la  je Hallein) estis aŭstra skulptisto baroka.

## Vivo 
Johann Georg Mohr tenadis sian atelieron en Hallein kaj iĝis unu el la siatempe plej gravaj skulptistoj en la sudaj eroj de Salcburgio. 

## Verkoj 
* 1682: krucifikso en la paroĥa kirko de Wagrain 
* 1691: ĉe la kalvario *Christus mit den Schächern* maldekstre de la pordo en la  rempararo de la pilgrima kirko; krona anĝelo sur la pinto de la predikejo de la Leonardo-kirko de Tamsweg 
* 1695: krucifikso ĉe la suda longnava vando kaj ĉe la ĉefa altaro la figuroj de Johano  kaj Laŭrenco, kaj supre de la oferdona ĉirkaŭirejo la figuroj de Virgilio  kaj Dioniizio, sure la flankaj figuroj de Georgo kaj Floriano en la parojĥa Stefano-kirko de Oberalm 
* ĉ. 1700: figuroj de Sebastiano kaj Fabiano kaj parte de Jozefo kaj Paŭlo je la ĉefalataro de la Mario-kirko en Mariapfarr 
* 1703: triumfarka kruco en la Gertraud-kirko de Mauterndorf
* 1707: flankaj konsolfiguroj de Ruperto kaj Virgilio kaj flankaj gablofiguroj de Katerino kaj Barbara ĉe la ĉefaltaro de la Magdaleno-kirko en Seekirchen am Wallersee 
* 1708: grupo de la krucumito kaj figuroj de la Sankta Triunuo en la burgha hospitala kirko en Hallein 
* 1712: figuro de Dio Patro kaj de Sebastiano en la Mario-kirko de Puch bei Hallein 
* 1715: figuroj de Joakimo kaj Anna Triopa en al Nikolao-kirko de Gollin-Torren 
* 1716: figuroj de Georgo, Ruperto kaj Virgilio en la Georgo-kirko de Kuchl-Georgenberg 
* 1725: figuroj de Margareto kaj Magdaleno, de katerino kaj Barbara, de Mihhaelo, de la du Johanoj en la Margareto-kirko de Bad Vigaun

## Ekspozicioj
* 2001: eksponado "Johann Georg Mohr (1656–1726) – Zum Werk des Halleiner Barockbildhauers." - ĉe Salcburga Barokmuzeo, de septembro ĝis novembro 2001

## Literaturo 
* *Die Kunstdenkmäler Österreichs.* Dehio Salzburg 1986. Künstlerverzeichnis. 
* Markus Schwellensattl: *Zum Werk des Bildhauers Johann Georg Mohr (1656–1726)* (=Barockberichte 29/30, 2001), p. 637–657
* Markus Schwellensattl: *Johann Georg Mohr: Salzburg: Barockmuseum, bis 28. November* (=Weltkunst 71/2001) 
## Eksteraj ligiloj 
*aŭkcia katalogo kun verko de Mohr

## Notoj
Kategorio:Aŭstraj skulptistoj
Kategorio:Salcburgio
Kategorio:Naskiĝintoj en 1656
Kategorio:Mortintoj en 1726
Florent Pagny

**Florent PAGNY** (naskiĝis  en Chalon-sur-Saône, Saône-et-Loire) estas franca kantisto kaj aktoro.

Li iĝis konata en 1988 per la titolo ''N'importe quoi*, kiu estis sekvata de pluraj sukcesoj kiel *Si tu veux m'essayer*, *Bienvenue chez moi*, *Caruso*, *Savoir aimer*, *Chanter*, *Et un jour une femme*, *Ma liberté de penser*, aŭ *Là où je t'emmènerai*. Entute, li vendis pli ol 15 milionojn da diskoj.

Li ankaŭ estas televida persono, li estis parto de la ĵurio de *The Voice : La Plus Belle Voix* en Francio de 2012 ĝis 2018 kaj ankaŭ de 2021 ĝis 2022.

## Filmaro 
### Kino 
* 1980: *Inspecteur la Bavure* de Claude Zidi: Amiko de Michel Clément -- (ne kreditita en IMDb)
* 1981: *Les Surdoués de la première compagnie* de Michel Gérard: Soldato
* 1981: *L'amour nu* de Yannick Bellon: Junulo ĉe drinkejo
* 1982: *T'es folle ou quoi ?* de Michel Gérard
* 1982: *L'As des as* de Gérard Oury: Boksisto
* 1982: *La Balance* de Bob Swaim: Simoni
* 1982: *L'Honneur d'un capitaine* de Pierre Schoendoerffer: La Ficelle
* 1983: *Effraction* de Daniel Duval: Junulo kun break-aŭto
* 1984: *Fort Saganne* de Alain Corneau: Lucien
* 1984: *Les Fauves* de Jean-Louis Daniel: Nino
* 1985: *Blessure* de Michel Gérard
* 1986: *La Femme de ma vie* de Régis Wargnier: Serge
* 1987: *François Villon - Poetul vagabond* de Sergiu Nicolaescu
* 1987: *Les Keufs* de Josiane Balasko: Jean-Pierre
* 1990: *La Fille des collines* de Robin Davis: Tom
* 1995: *Tom est tout seul* de Fabien Onteniente: Tom
* 2003: *Quand je vois le soleil* de Jacques Cortal: Raphaël
* 2003: *Les Visages d'Alice* de David Ungaro: Manuel Weiss
* 2003: *Les Clefs de bagnole'' de Laurent Baffie: aktoro kiu rifuzas filmadon kun Laurent

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kanzono

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Francaj kantistoj
Kategorio:Francaj aktoroj
Tursko

:*Estas ankaŭ Černuc.*

**Tursko** (antaŭe *Černuc*) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 14&nbsp;km nord-nordokcidente de la centro de Prago kaj 5,5 km sude de Kralupy nad Vltavou. En  ĝi havis .

La municipo estis signifa centro de Kavalira ordeno de krucanoj kun ruĝa stelo. Tial fakte ĉiuj memorindaĵoj estas kunigitaj kun tiu ĉi ordeno. 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1100. 

## Loĝantaro
## Membrigo de municipo 
* Tursko
* Těšina

## Memorindaĵoj
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito el la jaro 1922
* Preĝejo de sankta Marteno el la jaro 1257
* Baroka ekskursa gastejo, devene krucanista rezidejo el tempo ĉirkaŭ la jaro 1725, konstruita de Carlo Lurago

## Pluaj fotoj

Tursko PZ CZ - St Martin church 0072.jpg|Preĝejo de sankta Marteno
Dům, Ke Statkům 17, Tursko, okr. Praha-západ, Středočeský kraj.JPG|Domo en Tursko
Restaurace Křížovnická Bašta, Nad Studánkou 30, Tursko, okr. Praha-západ, Středočeský kraj 01.JPG|Restoracio
Tursko, Křížovnická 48.jpg|Domo en Tursko
Tursko PZ CZ - wayside cross K Tesine Str 089.jpg|Kruco apud rando de la municipo, en fono domaro Těšina

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Saint-Aubin-sur-Mer (Seine-Maritime)

**Saint-Aubin-sur-Mer** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono ''*. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr'' ()

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Úholičky

**Úholičky** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento. En  ĝi havis .

## Historio
En periodo ekde la 12-a ĝis la 9-a jarcento antaŭ Kristo vivis en la regiono de Úholičky popolo de Knoviza kulturo. La decidanta batalo sur Turska kampo el legendo pri lucka milito estadas lokigata en lokon "Na zabitém", do en la regiono de hodiaŭa rubodeponejo sur teritorio de Úholičky inter Úholičky kaj Tursko. 

## Loĝantaro
## Membrigo de municipo 
* Úholičky
* Podmoráň, ĝi ankaŭ parte enfalas al Roztoky
* Chaloupky

## Memorindaĵoj
*  Kastelo

## Pluaj fotoj

0004 Ouholicky.jpg|Kastelo
Podmoráň.jpg|Podmoráň en junio de 2009

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Trolebusa transporto en Krivij-Riho

**Trolebusa transporto en Krivij-Riho** () estas unu el la specoj de publika transporto en la urbo Krivij-Riho (Ukrainio).

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Krivij-Riho
* Tram-metroo de Krivij-Rih
* Tramtransporto en Krivij-Riho
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

Kategorio:Krivij Rih
Krivij-Riho
Kálmán Mizsei

**Kálmán Mizsei** [miĵei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mizsei Kálmán** estis hungara bankisto, diplomato, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 akiris diplomon en Universitato Károly Marx en 1979, poste li laboris en esplora instituto ĝis 1991. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1984, post 2 jaroj li kandidatiĝis (CSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1991–1997 li estis bankestro, poste vicbankestro en eksterlanda banko ĝis 2001, pli poste 5 jarojn li havis postenon en Unuiĝintaj Nacioj. Li ricevis diplomatiajn taskojn en la sekvaj jaroj, krome li instruis en la Mez-Eŭropa Universitato ekde 2006.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Lengyelország: Válságok, reformpótlékok és reformok* (1990)
* *Creating Market Oriented Banking Sectors for Economies in Transition* (kunaŭtoro, 1997)

## Fontoj 
* biografio angle kun foto
* intervjuo kaj biografio hungare kun foto
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Roblín

**Roblín** (antaŭe ankaŭ *Horní Roblín*) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 21&nbsp;km sudokcidente de la centro de Prago kaj 6 km okcidente de urbo Černošice. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365. 

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
Municipo Roblín konsistas el du partoj en katastra teritorio *Roblín*:
* **Roblín**
* Kuchařík

## Memorindaĵoj
* Okflanka kapelo kun sonorilejo el la jaro 1806
* Naturrezervejo Karlické údolí proksime de la municipo

## Vidu ankaŭ
* Dolní Roblín

## Pluaj fotoj

Roblín(3).jpg|Roblín
Roblín(2).jpg|Roblín


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Johann Lucas von Hildebrandt

**Johann Lucas von HILDEBRANDT** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra arĥitekto.

## Vivo
Li iris por trejniĝo al Italujo kaj disĉiplis en Romo i.a. ĉe Carlo Fontana. Reveninte Vienon ĉirkaŭ 1690 li fariĝis en 1698 imperiestra konsilisto kaj en 1701 kortega ĉefinĝeniero.

Lia unua elstaraĵo estis la inter 1710 kaj 1713 konstruita Kinsky-palaco ĉe Freyung (Vieno). Tiam li ankaŭ faris plurajn konstruaĵojn en Salcburgo, ekz. Kastelo Mirabell. En 1712 li dezajnis la sarkofagon por imperiestro Jozefo la 1-a.

Lia ĉefverko estis tamen la vasta komplekso de Kastelo Belvedere kiun li faris por Eŭgeno de Savojo. Ĝi havas du partojn, *Unteres Belvedere* (kun la ekonomiejoj kreitaj inter 1693 kaj 1716) kaj *Oberes Belvedere*, i.a. ĝardena kastelo (finkonstruo en 1724) kiu gastigis inter 1776 kaj 1891 la imperiestran bildokolekton. De 1898 ĝin nove aranĝis Emil von Förster; tronheredanto Franz Ferdinand de Aŭstrio-Este igis ĝin rezidejo sia. 

Post la brulkonsumiĝo de Konvento Göttweig Hildebrandt planis novkonstruon; sed liaj planoj nur parte realiĝis. Estante nedepende de italaj modeloj li iel nordigis la barokan stilon; liaj plastikaj dekoracioj estas riĉaj kaj delikataj. 

## Fonto
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 9.  Lepsiko 1907, p. 323 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj
*pri Hildebrandt en historia leksikono de Malsupra Aŭstrio
Horoměřice

**Horoměřice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento. Ĝi najbaras kun pragaj urbaj partoj Prago 6 – Suchdol, Lysolaje, Nebušice kaj Přední Kopanina En  ĝi havis , ĝi estas tiel la tria plej granda municipo en Ĉeĥio sen statuso de urbo.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Baroka kastelo Horoměřice

## Signifaj naskiĝintoj 
* Benedikt Roezl (1824–1885), ĉeĥa botanikisto kaj vojaĝisto
* Rudolf Myzet (1888–1964), scenaristo, reĝisoro kaj aktoro (li agadis en Usono), propranome Rudolf Procházka
* Rudolf Kaiser (1881–1936), ĉeĥa profesiula popola marionetisto 

## Pluaj fotoj

Horoměřice, K Sanatoriu 661 (01).jpg|Horoměřice
Horoměřice, Velvarská 14.jpg|Horoměřice
Horoměřice 15.jpg|Horoměřice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Hradištko

Nomon **Hradištko** havas pluraj setlejoj:
* Hradištko (distrikto Nymburk) – municipo en distrikto Nymburk
* Hradištko (distrikto Prago-okcidento) – municipo en distrikto Prago-okcidento

## Similaj nomoj 
* Hradíšťko, parto de municipo Žeretice en distrikto Jičín
* Hradišťko – pluraj setlejoj
* Hradisko – pluraj setlejoj
Trolebusa transporto en Sumio

**Trolebusa transporto en Sumio** () formas parton de la reto de publika transporto priservanta la urbon Sumio, en Sumia provinco, Ukrainio.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Sumio
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Transporto en Sumio
Sumio
József Móczár

**József Móczár** [jOĵef mOcAr], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Móczár József** estas hungara altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kiskunfélegyháza.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato Károly Marx en 1969. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato, dum en 1971 li doktoriĝis en la sama loko. Li estis levita lektoro en 1974, docento en 1988, profesoro en 1994. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1988, li doktoriĝis (DSc) en 2011 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 1994, sed en la sama jaro li akiris sciencan gradon Ph.D. en Universitato de Osako. Li emeritiĝis en 2016. Lia edzino (kiu estis japanino) naskis 2 filojn en 1986 kaj 1990. Li ricevis stipendiojn kaj premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gazdaságirányítás és tervezés japán módra.* (1987)
* *Irreducible balanced and unbalanced growth paths : Business cycles and structural changes* (1991)
* *Fejezetek a modern közgazdaság-tudományból: sztochasztikus és dinamikus nemegyensúlyi elméletek, természettudományos közelítések.* (2008)
* ''Noether's Theorem and the Lie Symmetries of Goodwin-model. Department of Mathematical Economics and Economic Analysis* (2016)
* *Nöther Theorem and the Lie Symmetries in the Goodwin-Model'' (2020)

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* biografio hungare kun foto (legebla en la 288-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Eduard Baltzer

**Eduard Wilhelm BALTZER** (naskiĝinta la  en Krostitz-Hohenleina, mortinta la  en Karlsruhe-Durlach) estis germana teologo, demokrato kaj pioniro de la vivreforma movado. En 1841 li edzinigis Wilhelmine Hetschold (1 filino) kaj en 1844 Luise Reil (1 filo, 2 filinoj).

## Vivo 
Estante filo de pastoro kaj lerneja inspektisto li studis inter 1834 kaj 1838 teologion en Lepsiko kaj Halle (Saale) kaj fariĝis en 1841 diakono kaj hospitalpredikisto en Delitzsch. Estante ano de la raciisma klubo *Lichtfreunde* li klopodis pri teologia libereco sen ŝtata kontrolo. Post kiam pro tio la konsistorio ne aprobis la elekton pri paroĥestreco en Nordhausen en 1845 - kiel jam antaŭe en Halle ĉe Udalriko-preĝejo - la estraro de la Nikolao-kirko retiriĝis en 1847 kaj fondis kun Baltzer liberan komunumon protestantisman.

Ĝin li gvidis animzorgante inter 1847 kaj 1881 en Nordhausen suferante multajn atakojn. Sed labore, retorike, verkiste li igis ĝin modela pro aliaj liberprotestantismaj societoj en Germanujo. Krome li estis dum jardekoj politikisto enurba. En 1848 li estis invitita prepari la Nacian Asembleon je Frankfurto kaj estis deputito ĉe la Prusa parlamento en Berlino.

Baltzer kunfondis gazeton kiu poste nomiĝis "Nordhäuser Zeitung" (por ĝi li ankaŭ skribis) kaj establis (jam en 1851 pro ŝtata ordono ree fermitan) infanĝardenon, la unuan en tuta Prusujo. En 1867 li fondis la unuan vegetarisman klubon en Germanujo kaj eldonis en 1868 por ĝi organon, kiu poste nomiĝis "Thalysia" kaj "Der Vegetarier".

## Verkoj (elekto) 
* Delitzsch-Halle-Nordhausen od. mein Weg aus d. Landeskirche in d. freie prot. Gemeinde, 1847
* Alte u. Neue Weltanschauung, 1850-52
* Allg. Religionsgesch., 1854
* Das Leben Jesu, 1860
* Erklärung d. vier Evangelien, 1863
* Von d. Arbeit, 1864
* Gott, Welt u. Mensch, Grundlinien d. Religionswiss., 1865
* Die natürl. Lebensweise, 4 T., 1867-72
* Vegetarian. Kochbuch, 1869
* Ideen z. socialen Reform, 1873
* Palmenbll., Eine Slg. auserlesener Gedichte aus d. Schrr. v. E. B., 1904 (eldonis M.Z. Schröder)
* Erinnerungen, Bilder aus meinem Leben, 1907 (eldonis G. Selß)

## Fonto 
* Sauer, Bruno, "Baltzer, Eduard". Ĉe: Neue Deutsche Biographie 1 (1953), p. 570 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* Sophie Elmenthaler: "Erlösung von der Fleischeslust." - DLF, 7.7.2017 (radielsendo)
* Ludwig Storch: "Ein Ritter vom Zukunftsgeiste." - Ĉe: Die Gartenlaube, 11/1866, p. 171-173

Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Luteranaj pastroj
Kategorio:Vegetaranoj
Kategorio:Nordhausen
Hradištko (distrikto Prago-okcidento)

**Hradištko** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, Ĝi troviĝas sur teritorio inter Vultavo (la dekstra bordo) kaj Sázava (la maldekstra bordo) antaŭ ilia kunfluejo. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1310.

Dum la dua mondmilito la teritorio de la municipo la 15-an de septembro 1942 estis forloĝigita kaj ĝi fariĝis soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov, estis ĉi tie establita militkaptitejo, tiuj estis fine de la milito ekzekutitaj kaj ili havas monumenton apud ŝoseo al Třebsín. En aprilo de 1945 enfosis la germana armeo en valo Dušno (la unua valo enfalanta de dekstre al Vultavo sub valbaraĵo Štěchovice) dokumentan materialon, kiu estis je unu jaro pli poste sekrete elprenita fare de la usona armeo kaj ĝi estas konata sub la nomo Arkivo de Štěchovice. Laŭ iuj informoj ie en regiono de Hradištko povus esti enfosita ankaŭ la tn. Trezoro de Štěchovice, te. kelke da centoj kestoj, kiuj estis fine de aprilo de 1945 evakuitaj el Berlino, sed poste, kiam ili alveturis ĝis Prago, la germana armeo ne havis eblecon transŝovi ilin pluen.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
La municipon kreas ununura katastra teritorio *Hradištko pod Medníkem*, en kiu situas kvar lokaj partoj:
* **Hradištko**
* Brunšov 
* Pikovice
* Rajchardov 

## Memorindaĵoj
* Kastelo Hradištko
* Monumento de masakro de arestitoj, ĉe ŝoseo al Třebsín
* Urboloko Sekanka, arkeologia trovejo
* Niĉa kapelo

## Vidu ankaŭ
* Trezoro de Štěchovice

## Pluaj fotoj

Hradištko, domy poblíž zámku.jpg|Hradištko
Hradištko, Brunšov, house No 217.jpg|Hradištko
Hradištko, Rajchardov, restaurant.jpg|Restoracio


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Sázava
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Ekzercspaco Waffen-SS Bohemio
Kategorio:Filioj de koncentrejo Flossenbürg
Richemont

**Richemont** povas indiki al:

* Richemont (Moselle), komunumo en la franca departemento Mozelo
* Richemont (Seine-Maritime), komunumo en la franca departemento Seine-Maritime
* Richemont, antaŭe sendependa komunumo, ekde 1972 parto de la komunumo Cherves-Richemont en la departemento Charente
* la svisa luksvaro-grupo *Richemont*

**Vidu ankaŭ:**
* Richmond
Ĵurasia Marbordo

La **Ĵurasia Marbordo** estas Monda Heredaĵa Ejo sur la angla kanala marbordo de suda Anglio. Ĝi etendas de Exmouth en Orienta Devon al Studland Golfeto en Dorset, distanco de ĉirkaŭ 96 mejloj (154 ) kaj estis listigita sur la Mondhereda Listo meze de decembro 2001.

Dum la ejaj daŭroj de 185 milionoj da jaroj de geologia historio, marborda erozio malkovris preskaŭ kontinuan sinsekvon de roka formacio kovranta la periodojn Triaso, Ĵurasio kaj Kretaceo. Ĉe malsamaj tempoj, ĉi tiu areo estis dezerto, malprofunda tropika maro kaj marĉo kaj la fosiliigitaj restaĵoj de la diversaj bestoj kiuj vivis ĉi tie estis konservitaj en la rokoj.

Naturaj ĉefaĵoj viditaj sur ĉi tiu zono de marbordo inkluzivas arkaĵojn, pinaklojn kaj staplajn rokojn. En kelkaj lokoj la maro rompis tra harditaj rokoj kaj produktis kavaĵojn kun restriktitaj enirejoj kaj, en unu loko, la Insulo Portland estas konektita al la lando per bara plaĝo. En kelkaj partoj de la marbordo, terfalaĵoj estas oftaj. Ĉi tiuj malkovris larĝan gamon de fosilioj, la diversaj rokoj montras propran tipan bestaron kaj vegetaĵaron, kaj tiel provizis indicon pri kiel bestoj kaj fabrikejoj evoluis en ĉi tiu regiono.

La areo ĉirkaŭ Lulworth Cove enhavas fosilian arbaron kaj 71 malsamaj roktavoloj estis identigitaj ĉe Lyme Regis, ĉiu kun ties propra specio de amonito. La fosilia kolektanto Mary Anning vivis ĉi tie kaj ŝiaj gravaj eltrovoj de maraj rampuloj kaj aliaj fosilioj estis faritaj samtempe kiam la studo de paleontologio estis nur dekomence evoluiĝantaj. La Charmouth Heredaĵa Marbordo Centro provizas informon sur la heredaĵa marbordo kaj la tuta longeco de la ejo povas esti vizitita tra la Suda Okcidenta Marborda Vojo.

## Referencoj
Kategorio:Geografio de Anglio
Kategorio:Kretaceo
Kategorio:Ĵurasio
Kategorio:Fanerozoika geologio
Rocquemont

**Rocquemont** estas la nomo de du komunumoj de :

* Rocquemont (Oise) en la departemento Oise kaj
* Rocquemont (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime.
Saint-Aubin-sur-Mer

**Saint-Aubin-sur-Mer** estas la nomo de du francaj marbordaj loĝlokoj:

* komunumo Saint-Aubin-sur-Mer (Calvados) en la departemento Kalvadoso kaj
* komunumo Saint-Aubin-sur-Mer (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Kiskunfélegyháza

Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Kiskunfélegyháza:

## B 
* Erika Balogh, aktoro
* József Bán, piaristo
* László Berza, bibliotekisto
* Imre Boczonádi Szabó, abelisto
* Péter Bregyán, aktoro

## C 
* József Cserép, instruisto
* Sándor Cserép, piaristo

## F 
* Tamás Falu, poeto
* Tamás Fazekas, kuracisto

## G 
* Imre Görög (agronomo)
* Ferenc Győri, geografo

## H 
* László Holló, pentristo
* József Huszka, instruisto

## I 
* Aladár Ihász, aktoro

## J 
* Miklós Julesz, kuracisto 

## K 
* László Kelemen (altlerneja instruisto)
* Béla Keresztesi, inĝeniero pri arbaroj 
* Ferenc Kovács, skulptisto

## L 
* Sándor Lederer, oficisto

## M 
* Gábor Magyar (piaristo)
* József Móczár, altlerneja instruisto 
* László Móczár, entomologo
* László Molnár, aktoro
* **Ferenc Móra,** verkisto

## O 
* Attila Orbán, pentristo

## P 
* Gusztáv Pálfy, skulptisto

## R 
* László Réczi, luktisto

## S 
* Zoltán Seress, aktoro 
* Piroska Szántó, pentristo kaj verkisto
* Imre Szivák, politikisto

## T 
* Csaba Tóth, kuracisto 

## V 
* László Vécsei, kuracisto

## Fontoj 
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.

Kiskunfélegyháza
Saint-Mards

**Saint-Mards** estas la nomo de la jenaj komunumoj en :
* Saint-Mards (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime

kun noma aldonaĵo:
* Saint-Mards-de-Blacarville, departemento Eure
* Saint-Mards-de-Fresne, departemento Eure
* Saint-Mards-en-Othe, departemento Aube
Saint-Lucien

**Saint-Lucien** estas la nomo de la jenaj franclingvaj komunumoj:

* Saint-Lucien (Eure-et-Loir), departemento Eure-et-Loir, Francio
* Saint-Lucien (Kebekio), Provinco Kebekio, Kanado
* Saint-Lucien (Seine-Maritime), Seine-Maritime departemento, Francio
* Abbeville-Saint-Lucien, en la departemento Oise, Francio

Krome *Saint-Lucien* estis la nomo de renoma abatejo Beauvais, kiu fondiĝis fine de la 6-a jarcento kaj aktivis ĝis la jaro 1791, kiam ĝi estis perforte fermita kadre de la franca revolucio. La historiaj konstruaĵoj grandparte estis detruitaj kaj forigitaj en la 19-a jarcento.
Kytín

**Kytín** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, tri kilometrojn sudokcidente de Mníšek pod Brdy. En  ĝi havis . Konsisto de la municipo estas ankaŭ baza setlejunuo Chouzavá&nbsp;II.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1321.

En la 1930-aj jaroj estis sur la teritorio de la katastro de municipo konstruitaj kelke malpezaj betonaj bunkroj apartenantaj en fortikigon de la tn. Praga linio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Gotika preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria 

## Personecoj 
* Pavel Landovský (1936–2014), aktoro, li loĝis en Kytín

## Pluaj fotoj

Kytin-kostel.jpg|Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
Kytín, místní úřad.JPG|Municipa ofico
Kytín, ulice II.JPG|Kytín
Kytín, ulice.JPG|Kytín

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Saint-Ouen-le-Mauger

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr* ()

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Alejandro Collantes de Terán

**Alejandro Collantes de Terán Delorme** (Sevilo, 2a de decembro 1901 - samloke, 1933) estis hispana poeto, ĵurnalisto kaj saĝulo apartenanta al la Generacio de la 27-a.

## Biografio
En la universitato unu el liaj profesoroj estis Pedro Salinas. De klasika edukado, en 1921 li parodie kritikis la avangardojn per artikolo "Los camelistas, neocamelistas y otras yerbas" de lia revuo, *Juventud*. Tamen, li avangarde estis administristo kaj ĉefa motoro de granda poezia revuo de la 27a, nome la sevila *Mediodía*, por kiu li inventis mecenaton ("el señor Arceniaga"). Dumvive li publikigis nur novelojn, librojn de loka temaro kaj poezian libron de stilo *neopopularismo*, nome *Versos* (Sevilla, Mediodía, 1926), kie videblas influoj de Fernando Villalón kaj Federico García Lorca. Kiel ĵurnalisto li aktive kunlaboris en *El Noticiero Sevillano*, ABC de Sevilo kaj *El Correo de Andalucía*.

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Salcburga Barokmuzeo

La **Salcburga Barokmuzeo** (germane: *Salzburger Barockmuseum*) estis je barokaj artaĵoj specialigita domo en Salcburgo, Aŭstrujo.

De 1973 ĝi troviĝis en la suda alo de la oranĝejo apud Kastelo Mirabell. Post fermiĝo en la 2012-a jaro la enhavo estis, paŝo post paŝo, enkorpigita en la Salzburg-muzeon. Ĝia direktorino Regina Kaltenbrunner ĝismorte (2020) sekciestris. De majo 2014 la aĵoj videblas en la norda oratorio de la katedralo de Salcburgo.

## Historio
Temis pri la unusola muzeo en Eŭropo kaj estis internacie la plej ampleksa kiu fokusiĝis malinklude al skizado. La aŭstra komercisto per artaĵoj Kurt Rossacher iniciatis la tuton. Ĝi enhavas oleaĵojn, argilajn kaj lignajn modelojn kaj grafikaĵojn. Sume temas pri ne tute 350 objektoj kiuj de 1970 estas posedaĵo publika. De la sekvaj artistoj (germanoj, italoj, francoj, nederlandanoj, aŭstroj) estas aferoj en la kolekto: Paul Troger, Franz Anton Maulbertsch, Martin Johann Schmidt, Matthäus Günther, Giovanni Battista Tiepolo, Peter Paul Rubens, Luca Giordano, Gian Lorenzo Bernini, Ignaz Günther, Michael Zürn la Juna kaj Alessandro Algardi. 

La kultura radikanalo Österreich 1 okazigis eneje seriojn de chambromuzikaj eventoj *Musik im Museum*.

## Premioj
*2010: Österreichisches Museumsgütesiegel

## Eksteraj ligiloj
* 
* informoj pri la Rossacher-kolekto fare de la nuna gastiganto
* koncertserio *Musik im Museum*

## Notoj 
Kategorio:Eksaj muzeoj
Kategorio:Baroka arto
Kategorio:Muzeoj en Aŭstrio
Kategorio:Konstruaĵoj en Salcburgo 
Kategorio:Aperis en 1970
Ambricourt

**Ambricourt** estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais ([],  Kaleza Markolo) kaj en la regiono Hauts-de-France ([],  *Norda Francio*). Ĝi havis  laŭ censo plenumita en  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
Ambricourt etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La teritorio havas komunan limon kun . Ambricourt cetere situas en la influareo de Fruges, de kiu ĝi estas ĉirkaŭkomunumo.

Ambricourt situas en kampara areo : ĝi apartenas al la kategorio de « maldensaj aŭ tre maldensaj » komunumoj laŭ la difino de la denseca komunuma tabelo de la nacia instituto de statistiko kaj ekonomiaj studoj (Insee). Ĝi havas minimuman altecon de 93 metroj kaj maksimuman altecon de 138 metroj : malaltaj reliefoj kaj ebenaĵoj plejparte karakterizas la departementon Pas-de-Calais.

## Administrado 
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montreuil kaj al la kantono Fruges. Ĝi cetere estas membro de la komunumaro *Haut Pays du Montreuillois*.

La municipa konsilio de Ambricourt konsistas el 11 membroj. Ĝi administras lokajn aferojn kaj elektas la urbestron de la komunumo post ĉiu municipa baloto.

## Demografio 
||
|| Eblas koni la historian evoluon de la loka loĝantaro de Ambricourt pro oftaj oficialaj censoj plenumitaj ekde la jaro 1793. Koncerne malgrandajn francajn komunumojn kun malpli ol 10 000 loĝantoj, censaj enketoj pri la tuta loĝantaro daŭre okazas je ĉiu kvinjara periodo. La loĝantaron de la intercensaj jaroj oni sekve kalkulas per interpolo aŭ eksterpolo. Tiu nova popolnombrada sistemo estis uzita en Ambricourt por la unua fojo en la jaro 2005. En , la komunumo havis .
|}

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kantono Fruges
* Komunumoj de Pas-de-Calais

## Eksteraj ligiloj 
* () [Publikaj statistikoj pri Ambricourt (Insee(https://eo.wikipedia.org/wiki/INSEE_%28Francio%29))

Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Kavalirbieno Stödten

La **Kavalirbieno Stödten** (germane: *Rittergut Stödten*) estis agrikulturejo en Germanujo. Ekzistis ĝi ĝis sia barbara malkonstruiĝo fare de la komunistoj sudeoste de Schwerstedt ĉe la kontraŭinonda akvobaraĵo de Unstrut, ĉe la rojo Öde kaj sude de la monto *Hippelsberg* (191 m). 

## Historio 
En 1840 apartenis al la komplekso ankoraŭ kvin loĝejoj sep staloj. Envilaĝe perlaboris la vivon agrikulture 25 uloj. La rendimentoj bonis. En 1903 tiomo da flankaj ejoj ne plu ekzistis. La kavalirbieno memstaris ĝis 1928; tiam en Prusujo ĉiuj tiaj bieno-distriktoj ĉesis. 
Posedis ĝin de 1842 la kamparano, pentristo kaj politikisto August Lucius; ĝin akiris en 1868 Robert Lucius von Ballhausen. Lia filo Hellmuth Lucius von Stoedten poste transprenis la beinon. Ĉi tiu estis diplomato kaj ambasadoro de Germanujo en Svedujo tre engaĝiĝante pri la neŭtraleco sveda dum la Unua mondmilito. Krome li estis grava mecenato de artaĵoj.

Meze de la 1930-a jaroj la plejmulto de la terenoj estis parceligita kaj vendita. La  restintan kortan areon (kun loĝejoj, ekonomiejoj, ĝardenoj, herbaroj, fruktarbaj zonoj) posedis ĝis 1945 Reinhart von Lucius, nevo de Hellmuth Lucius von Stoedten kaj patro de Robert von Lucius. Reinhart ankaŭ interesiĝis pri artaĵoj estante diplomato kaj ĝenerala konsulo en Kapurbo. 

Lukron faris ankaŭ laktejo, buterfarejo kaj granda kortobirda bredejo. De 1944 oni gastigis rifuĝintojn el Orienta Eŭropo. En 1945 la sovetiaj okupantoj senkompense ŝtatigis ĝin; fine la grandeco estis de 6,3 hektaroj. Dum la 1950-aj jaroj ĉio estis malkonstruita kaj la areo subakvigita. Ĉar tiam oni konstruis kontraŭinundan akvobaraĵon. Masonita keloenirejo, nuntempa dometo por vespertilionoj, estas la unusola resto hodiaŭ. Post akvoforpreno el la baraĵo oni ankoraŭ vidas kelkajn konstrufundamentojn. 

La Lucius-oj tre ŝatis la bienon pro ĝia nesintrudanta beleco. Anoj de Straußfurt rakontis esti promenintaj volonte laŭlonge de Öde-rojo ĝis la bieno por spekti la tie oftantajn cikoniojn.

## Literaturo 
* Robert von Lucius: *Die Erfurter Familie Lucius*. Erfurter Heimatbrief nr. 37 (1978), p. 28–32
* Karl August Noback: *Ausführliche geographisch-statistische Beschreibung des Regierungsbezirkes Erfurt*, 1841

## Eksteraj ligiloj
## Notoj 
Kategorio:Bienoj
Kategorio:Distrikto Sömmerda
Kategorio:Pereintaj konstruaĵoj
Kosoř

**Kosoř** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 4&nbsp;km norde de urbo Černošice. La municipo rekte najbaras kun Prago kaj ĝi troviĝas en PPR Bohemia karsto. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1310. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Anna
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Ĉirkaŭaĵo
* Radotín

## Pluaj fotoj

Image:Radotinske udoli2.jpg|Rokoj inter Kosoř kaj Radotín
Image:Kosoř, restaurace.jpg|Restoracio en centro de la municipo
Image:Kosor pomnik.gif|Monumento de František Štíbro

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia karsto
Baptisma preĝdomo (Érd)

La **baptisma preĝdomo** estas sakrala konstruaĵo en Hungario, en Érd, en loĝkvartalo Dombosváros [domboŝvAroŝ].

## Historio 
La baptisma eklezia grupo estis fondita en 1935. La diservoj okazis en pluraj privataj loĝejoj. La preĝdomo videbla nun estis konstruita en 1998.

## Konstruaĵo 
La preĝdomo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la svelta turo altiĝas, kiu altiras la atenton en sia ĉirkaŭaĵo. La enirejo situas tra la turo. La interna spaco estas kompleksa. Ĝi ricevas lumon ĉe du flankoj tra deklivaj vitraj surfacoj. Interne la oblikva plafono estas kovrita per ligno. En la centro staras rustika, ruĝa marmora ŝtono.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj (legebla fine) 
eta|maldekstre|Flanka parto

Erd
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Érd
Hradištko (distrikto Nymburk)

**Hradištko** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 9&nbsp;km okcidente de urbo Nymburk. Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Kersko. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1088.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Obec Hradištko.JPG|Aviadila foto
Hradištko (NB), č.p. 27.jpg|Domo en Hradištko
Hradištko (NB), č.p. 56.jpg|Domo en Hradištko


Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
3,4-Dukloroanilino

**3,4-Dukloroanilino** aŭ **anilino-3,4-duklorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,2,4-triklorobenzeno** kaj **sodamido**. Ĝi estas flaveca aŭ bruna solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo. 3,4-Dukloroanilino posedas 6 karbonatomojn, 5 hidrogenatomojn, 2 kloratomojn kaj 1 nitrogenatomon. 3,4-Dukloroanilino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromataĵoj.

3,4-Dukloroanilino (3,4-DKA) estas aromata amina kunmetaĵo kun larĝa gamo de uzoj en scienca esplorado. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca solidaĵo kiu estas tre solvebla en akvo kaj havas fandopunkton de 71,5 °C. 3,4-DKA estas multflanka kombinaĵo, kiu estas uzata en multaj malsamaj aplikoj, inkluzive de sintezo de aliaj kombinaĵoj, biokemiaj kaj fiziologiaj studoj kaj laboratoriaj eksperimentoj.

## Sciencesploraj aplikoj 
Media Efiko kaj Ekotoksologio: 3,4-Dukloroanilino (3,4-DKA) estas kemiaĵo vaste detektata en diversaj akvaj medioj, inkluzive de freŝaj, saletaj kaj maraj akvoj. Studoj montris ke ĝi estas konstanta malpurigaĵo kaj povas bioakumuliĝi en akvaj organismoj, kaŭzante eblajn interrompojn en konduto, kresko, reproduktado kaj evoluo. Pro ĝia media persisto kaj tokseco, 3,4-DKA altiris konsiderindan atenton en ekotoksologia esplorado. Ĝi estas uzata kiel pozitiva kontrola substanco en la Testo de Akuta tokseco de Fiŝembrio (FET), kiu estas esenca por kompreni la mediajn efikojn de kemiaĵoj sur akvaj ekosistemoj. La esplorado celas prilumi la ekologiajn efikojn de aromataj aminoj kiel 3,4-DKA, substrekante la bezonon de striktaj regularoj por protekti akvajn mediojn (ResearchGate).

Biodegradaj Studoj: 3,4-Dukloroanilino uzatas en la sintezo de tinkturfarboj, teksaĵoj kaj herbicidoj, estas konata pro ĝia tokseco al vivantaj organismoj. Studo fokusiĝis sur la degenero kaj forigo de 3,4-DKA en akvo de la verda algo Chlorella pyrenoidosa, kiu estas izolata de freŝakva medio. Ĉi tiu esplorado elstarigas la eblan aplikon de mikroalgoj kiel C. pyrenoidosa en forigado de mediaj poluaĵoj kiel 3,4-DKA de akvaj medioj (PubMed).

Noto pri Nekompletaj Informoj: Estas pliaj esplorkampoj implicantaj 3,4-Dukloroanilinon, precipe en mediscienco kaj toksologio. Tamen, pro limigoj en aliro al specifaj fontoj, iuj detaloj ne povis esti inkluditaj en ĉi tiu resumo. La provizitaj informoj fokusiĝas sur la signifaj aspektoj de 3,4-Dukloroanilino en scienca esplorado, precipe ĝia media efiko kaj potencialo por biodegradiĝo.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **sodamido** per traktado de **1,2,4-triklorobenzeno** kaj **sodamido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **3,4-dukloroanilino** per traktado de **1,2,4-triaminobenzeno** kaj **kloro**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **3,4-dukloroanilino** per traktado de **3,4-duklorofenolo** kaj **sodamido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **3,4-dukloroanilino** per traktado de **3,4-dukloronitrobenzeno** kaj **kloramino**:

## Vidu ankaŭ 
* Anilino

## Referencoj 
Kategorio:Anilinoj
2,6-Dukloroanilino

**2,6-Dukloroanilino** aŭ **Anilino-2,6-duklorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,2,6-triklorobenzeno** kaj **sodamido**. Ĝi estas blanka aŭ bruna solidaĵo, malmulte solvebla en akvo, solvebla en etanolo, etero. 2,6-Dukloroanilino posedas 6 karbonatomojn, 5 hidrogenatomojn, 2 kloratomojn kaj 1 nitrogenatomon.

2,6-dukloroanilino estas organika komponaĵo apartenanta al la anilina familio. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun akra odoro. Ĝi estas ĉefe uzata kiel reakciaĵo en la sintezo de organikaj substancoj kaj kiel katalizilo en la produktado de polimeroj. Ĝi ankaŭ estas uzata kiel kontraŭflamaĵo kaj en la fabrikado de tinkturfarboj kaj pigmentoj.

## Sciencesploraj aplikoj 
Fotokatalizo kaj Akvotraktado: Enketo esploris la uzon de zinkoksidaj (ZnO) nanopartikloj kiel fotokataliziloj por la degenero de toksaj kunmetaĵoj kiel fenolo kaj ĝiaj derivaĵoj, inkluzive de 2,6-Dukloroanilino. Ĉi tiuj studoj celas trakti la amasiĝon de tiaj toksaj kunmetaĵoj en akvaj elfluaĵoj. La efikeco de ZnO nanopartikloj en degradado de tiuj kunmetaĵoj sub diversaj kondiĉoj estis signifa fokuso, rivelante esperigajn rezultojn por media solvado.

Degradiĝo de Tinkturfarboj en Akvaj Solvaĵoj: Alia apliko estas la degradiĝo de bromokrezol-verda tinkturfarbo en akvo uzanta kalcioksidajn nanopartiklojn sintezitajn de konkaj ŝeloj. Ĉi tiu esplorado estas kritika por industrioj kie akva poluado per tinkturfarboj estas ĝenerala, kaj ĝi ofertas novigan aliron al administrado de tiaj mediaj malpurigaĵoj. La studo inkluzivas diversajn eksperimentajn kondiĉojn kiel partikla grandeco, katalizila ŝarĝo kaj pH, kontribuante per valoraj scioj pri efikaj akvopurigaj metodoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **sodamido** per traktado de **1,2,6-triklorobenzeno** kaj **sodamido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **2,6-dukloroanilino** per traktado de **1,2,6-triaminobenzeno** kaj **kloro**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **2,6-dukloroanilino** per traktado de **2,6-duklorofenolo** kaj **sodamido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **2,6-dukloroanilino** per traktado de **2,6-dukloronitrobenzeno** kaj **kloramino**:

## Vidu ankaŭ 
* Anilino

## Referencoj 
Kategorio:Anilinoj
Sainte-Geneviève (Seine-Maritime)

**Sainte-Geneviève** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono ''*. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr'' ()

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime