open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Katedralo de Sankta Johano la Teologo en Nikozio

La **Katedrala Preĝejo de Sankta Johano** () estas katedralo de la Kipra Ortodoksa Eklezio, kiu situas apud la Ĉefepiskopa Palaco kontraŭ la Pancipria Gimnazio en Nikozio, en la malnova urbo. Kvankam la konstruaĵo estas malgranda kompare kun aliaj ortodoksaj preĝejoj en la urbo, la surtroniĝo de ĉiuj novaj ĉefepiskopoj de Kipro okazas en ĝi .

La katedralo estas dediĉita al Sankta Johano el Patmos (ankaŭ nomita Sankta Johano la Teologo), kiu estis la aŭtoro de la Apokalipso de Johano .

Katedralo de Sankta Johano en Nikozio estis origine konstruita kiel monaĥejo en 1662 sur la loko de pli frua kapelo de la 14-a jarcento. La monaĥejo iĝis katedralo en la 18-a jarcento . 

La katedralo estas konstruita en la Franc-bizanca stilo. 

## Interno kaj mebloj 
* La katedralo estas unu-nava. 
* La kvar grandaj ikonoj de la ikonostazo estis pentritaj fare de Ioannis Kornaros de Kreto inter 1795 kaj 1797. 

## Galerio 

dosiero:Cipro-Nicosia11.jpg|La interno de la katedralo kies muroj estas kovritaj de multe da pendigitaj ikonoj
dosiero:Nikozja_ioannis.jpg|Freskoj

## Referencoj 
Kategorio:Katedraloj en Kipro
Kategorio:Nikozio
Kategorio:Konstruaĵoj en Kipro
Tokorozava

**Tokorozava,** () estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en regiono Kanto, en gubernio Sajtama.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 Tokorozava havis populacion de , laŭ japana kvalifiko la urbo estas Kerna Urbo.

## Geografio 
Tokorozava situas 28 km okcidente de Tokio aere laŭ https://www.distancefromto.net/. La urbego povas esti konsiderita parto de la pli granda urbaro de Tokio; ĝia proksimeco al ĉi-lasta kaj la pli malaltaj loĝkostoj igas ĝin populara navedanturbo. Akvorezervujo estas plejparte situanta ene de la urbolimoj.
eta|
eta|

## Historio 
Arkeologia esplorado montris, ke najbareco de Tokorozava estis loĝita de antaŭ proksimume 20 mil jaroj. Sanktejo havis tradician establadon de 110 post Kristo. Dum la Edo-periodo (1603-1867) la agrikulturo kun signifa komercado estas menciinda. En 1889 ĝi estis kreita moderna municipo, poste en 1911 la loko estis la unua aviadilbazo kaj aerakademio de Japanio. Tokorozava atingis la urbostatuson en 1950, post 5 jaroj la geografia amplekso grandiĝis pro aneksado de najbaraj komunumoj. La fervojo kaŭzis rapidan loĝantarkreskon en la 1960-aj jaroj, dum en Somera Olimpiko 1964 ĉi tie oni konkursis pafistoj. Tokorozava estis nomumita kiel speciala urbo kun pliigita loka aŭtonomio en 2002, krome ĝi nuntempe aspiras esti Kerna Urbo.

## Ekonomio 
Pluraj trafikaj firmaoj havas ĉefsidejojn enurbe, krome horloĝfabriko produktas siajn varojn. Ofte oni navedas al Tokio.

## Eduko 
En Tokorozava kampuso kaj altlernejo funkcias.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Tokorozava estas trafiknabo fervoje kaj ĉefvoje. 

## Klimato 
Tokorozava situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . La jarpluvo averaĝas 1530 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, sed tre ofte septembre kaj oktobre. Neniam neĝas.
eta|

## Vidindaĵoj 
* muzeoj
* preĝejoj
* festivaloj
* amuzparko

## Ĝemelurboj 
*  Dekaturo (Ilinojso) Usono, Ilinojso ekde 1966
*  Ĉangĝoŭo Ĉinio ekde 1992
*  Anjang Sud-Koreio ekde 1998

## Nomportantoj 
* 7038 Tokorozavo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Černý Kříž

**Černý Kříž** () estas baza setlejunuo de municipo Stožec. Ĝi troviĝas en valo de Malvarma Vultavo en supermara alteco 745 m. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Černý Kříž situas en katastra teritorio **Stožec** kun areo 52,41&nbsp;km².

## Historio 
Ĝis la jaro 1910 en la loko de hodiaŭa domaro situis nur arbaristejo, kiun kelke da generacioj mastrumis familio de Paleczkidoj. En la jaro 1910 ĉi tie pro konstruado de fervojlinio estiĝis fervojnodo. La stacio akiras la nomon Černý Kříž en la jaro 1924 (ĝis tiu tempo ĝi nomiĝis *U černého kříže*). En la 1930-aj jaroj ĉi tie vivis tri dekoj da homoj.

## Fervoja stacidomo 
Fervoja stacidomo Černý Kříž situas sur km 61,866 sur fervojlinio České Budějovice - Černý Kříž - Volary/Nové Údolí. Ĝi estas el tri flankoj ĉirkaŭita de arbaroj, post rekonstruo en la 10-aj jaroj de la 21-a jarcento ĝi havas tri transportajn relojn, ĝi estas neokupita de personaro kaj priregata de malproksime el Volary.

La stacidoma konstruaĵo sur adreso Stožec 32 estis konstruita laŭ projekto el la jaro 1892 uzata dum la konstruado de lokaj fervojoj tra la tuta Bohemio (la sama projekto estis uzita por konstruado de stacidomo ekz. en Volary, Lenora, Prachatice aŭ Volyně). Estadis ĉi tie akvoturo, ligna deponejo kaj ramplo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ursa pado, instrupado
* Naturmemorindaĵo Vltavský luh (en orienta najbareco de Černý Kříž super kunfluejo de Varma kaj Malvarma Vultavo etendiĝas ĝia parto nomata Mrtvý luh)
* Naturmemorindaĵo Stožec, protektanta la nordorientajn partojn de la samnomata monto (1065&nbsp;m)
* Naturmemorindaĵo Stožecká skála kun spuroj de mezepoka burgeto

## Ĉirkaŭaĵo
* Pěkná

## Pluaj fotoj 

Železniční stanice Černý Kříž (Schwarzes Kreutz).JPG|Fervoja stacidomo Černý Kříž
Černý Kříž, železniční stanice.jpg|Fervoja stacidomo Černý Kříž
Černý Kříž train station 2018.jpg|Fervoja stacidomo Černý Kříž

## Referencoj
Kategorio:Stožec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Saint-Philibert (metroo de Lillo)

**Saint-Philibert** estas stacio sur la linio **2** de la metroo de Lillo, situanta en la asocia komunumo Lomme de Lillo, en la franca departemento Nord en la regiono Hauts-de-France.

Ĝi estis malfermita en 1989.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Lillo
* Tramtransporto en Lillo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Ilévia) (///)

Kategorio:Metroo de Lillo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1989
Kategorio:1989 en Francio
Kategorio:Transporto en Lille
Anarinko

**Anarinkoj** aŭ **Anarinĥoj**, *Anarhynchus*, estas genro de pluvioj konsistanta el 24 specioj.

Multaj specioj de *Anarhynchus* estas karakterizataj per partaj kolumoj, anstataŭ la kompletaj bendoj aŭ kolumoj kiuj estas karakterizaj de la genro *Charadrius*.

## Taksonomio 
La francaj natursciencistoj Jean René Constant Quoy kaj Joseph Paul Gaimard priskribis tiun genron por hejmo de la Kurbabeka pluvio. La genronomo devenas el la Antikva greka ana- (, kun la signifo "malantaŭe") kaj rinĥos (, kun la signifo "beko").

*Anarhynchus* estis provizore konsiderata monotipa, konsistanta nur el la Kurbabeka pluvio. Studoj en 2015 kaj 2022 konfirmis, ke *Charadrius* estas polifiletika, kaj kelkaj specioj estas pli proksime rilataj al la Akrabeka pluvio ol al la Granda pluvio. En IOC 14.1, 23 specioj estis transigitaj en tiun ĉi genron.  *Anarhynchus* nuntempe enhavas la jenajn speciojn:
* Kaspia pluvio, *Anarhynchus asiaticus* (Pallas, 1773)
* Orienta pluvio, *Anarhynchus veredus* (Gould, 1848)
* Nigrafrunta pluvio, *Anarhynchus atrifrons* (Wagler, 1829)
* Mongola pluvio, *Anarhynchus mongolus* (Pallas, 1776)
* Dezertpluvio, *Anarhynchus leschenaultii* (Lesson, RP, 1826)
* Duzona pluvio, *Anarhynchus bicinctus* (Jardine & Selby, 1827)
* Kurbabeka pluvio, *Anarhynchus frontalis* Quoy & Gaimard, 1832
* Novzelanda pluvio, *Anarhynchus obscurus* (Gmelin, JF, 1789)
* Vilsona pluvio, *Anarhynchus wilsonia* (Ord, 1814)
* Koluma pluvio, *Anarhynchus collaris* (Vieillot, 1818)
* Montopluvio, *Anarhynchus montanus* (Townsend, JK, 1837)
* Punaa pluvio, *Anarhynchus alticola* (Berlepsch & Stolzmann, 1902)
* Dubenda pluvio, *Anarhynchus falklandicus* (Latham, 1790)
* Madagaskara pluvio, *Anarhynchus thoracicus* (Richmond, 1896)
* Herbopluvio, *Anarhynchus pecuarius* (Temminck, 1823)
* Sanktahelena pluvio, *Anarhynchus sanctaehelenae* (Harting, 1873)
* Ruĝkrona pluvio, *Anarhynchus ruficapillus* (Temminck, 1821)
* Neĝopluvio, *Anarhynchus nivosus* (Cassin, 1858)
* Brunbenda pluvio, *Anarhynchus pallidus* (Strickland, 1853)
* Malajzia pluvio, *Anarhynchus peronii* (Schlegel, 1865)
* Blankafrunta pluvio, *Anarhynchus marginatus* (Vieillot, 1818)
* Java pluvio, *Anarhynchus javanicus* (Chasen, 1938)
* Marborda pluvio, *Anarhynchus alexandrinus* (Linnaeus, 1758)
* Blankvizaĝa pluvio, *Anarhynchus dealbatus* (Swinhoe, 1870)

## Referencoj 
* Hayman, Marchant kaj Prater *Shorebirds* 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Ĥaradriedoj
Upplands Väsby (municipo)

**Komunumo Upplands Väsby** estas komunumo de Svedio en Stockholms län en Uplando. Ĝia centrosetlejo estas Upplands Väsby. Terareo de la komunumo estis 75,01 kvadrokilometroj la 1-an de januaro. La komunumo havis 47 820 loĝantojn la 31-an de decembro 2021. La komunumo situas norde al Stokholmo, kaj ĝiaj najbaraj komunumoj estas la komunumoj Sollentuna, Järfälla, Upplands-Bro, Sigtuna, Vallentuna kaj Täby. Antaŭe oni skribis *Upplands Väsby*. Väsby estas logata almenaŭ parttempe ekde la ŝtonepoko. Oni trovis tie 76 runŝtonojn. En 1972 en Upplands Väsby oni konstruis grandan aĉetan centron Väsby Centrum. Upplands Väsby estas farloko de la produktaj markoj Marabou kaj Cederroth. Krome ĝi estas hejmloko de la muzikgrupo Europe, kaj el la komunumo estas Superettan-ligo FC Väsby United. En 2007 en la komunumo estis 12,83 km² da kampo, do 17 % el la terareo.

Kategorio:Komunumoj de Svedio
Sirkka

**Sirkka** estas finna porvirina antaŭnomo.

## Konataj portantoj 
*Sirkka Hämäläinen kaj Sirkka-Liisa Anttila, ambaŭ politikistoj.

Fikcie:

*Sirkka Tälli, dragfiguro.

Kategorio:Virinaj personaj nomoj
Orienta pluvio

La **Orienta pluvio** (*Anarhynchus veredus*) estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estas mezgranda pluvio tre rilata al la Kaspia pluvio. Ĝi reproduktiĝas en partoj de Mongolio kaj Ĉinio, migras suden ĉiujare por pasigi sian nereproduktan sezonon en Indonezio, Nov-Gvineo kaj norda Aŭstralio.

## Aspekto 
Plenkreska masklo en reprodukta plumaro: blankaj vizaĝo, gorĝo kaj antaŭkrono; grizbrunaj malantaŭa krono, malantaŭa kolo kaj dorso; ventro blanka, demarkita per mallarĝa nigra bendo kaj poste larĝa kaŝtanbrusta bendo kunfandiĝanta en blankan gorĝon. Ino, junulo kaj nereprodukta masklo: ĝenerale grizbrunaj supraj partoj kaj blanka ventro; pala vizaĝo kun blanka strio super okulo. Mezuroj: longo 21–25&nbsp;cm; flugildistanco 46–53&nbsp;cm; pezo 95 g. Inter la ruĝbrustaj pluvioj iam en *Charadrius*, tiu birdo estas relative granda, longkrura kaj longflugila.

## Distribuado kaj habitato
Ĝi reproduktiĝas en Mongolio, orienta Rusio kaj Manĉurio; migras tra orienta Ĉinio kaj Sudorienta Azio ĝis Indonezio kaj norda Aŭstralio. Rara en Nov-Gvineo; pli rara vaganto en Nov-Zelando kaj Eŭropo kvarfoje (Finnlando, Norvegio, Svedio kaj Nederlando). La orienta pluvio reproduktiĝas en sekaj stepoj, dezertoj, aridaj herbejoj kaj sallagoj. Ties nereprodukta habitato estas herbejoj, salankvaj kampoj kaj marbordaj areoj.

## Referencoj 
* Marchant, S.; Higgins, P.J.; & Davies, J.N. (eds). (1994). *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds.  Volume 2: Raptors to Lapwings*. Oxford University Press: Melbourne.  
* National Photographic Index of Australian Wildlife. (1987). *The Shorebirds of Australia*. Angus & Robertson: Sydney. 

Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Nigrafrunta pluvio

La **Nigrafrunta pluvio** (*Anarhynchus veredus*) estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estas malgranda pluvio, kiu reproduktiĝas en Pamiro, Tjanŝano, Tibeta Altebenaĵo kaj suda Mongolio, vintrumas en orienta kaj suda Afriko, suda, orienta kaj sudorienta Azio.

## Taksonomio 
Ĝi estis iam konsiderata samspecia kun la Siberia sablopluvio, kaj inkludas tri subspeciojn: *A. a. atrifrons*, kiu reproduktiĝas en Tibeto, *A. a. pamirensis*, kiu reproduktiĝas en Pamiro, kaj *A. a. schaeferi*, kiu reproduktiĝas en Ĉinghajo.

* Siberia sablopluvio (*Anarhynchus mongolus*), *A. m. mongolus* kaj *A. m. stegmanni*;
* Tibeta sablopluvio (*Anarhynchus atrifrons*), *A. a. atrifrons*, *A. a. pamirensis* kaj *A. a. schaeferi*;
* Dezerta sablopluvio (*Anarhynchus leschenaultii*), nuntempa granda sablopluvio.

La International Ornithologists' Union akceptis la disigon kaj renomadon de la malgranda sablopluvio en 2023, starigante la Tibetan sablopluvion kiel plena specio.

## Aspekto 
Ĝi estas mezgranda pluvio kun pala gorĝo, bruna dorso kaj blankaj subaj partoj. Plenkreskuloj en somera plumaro havas nigran maskon kaj heloranĝajn bruston kaj kolon; maskloj estas averaĝe pli palaj ol inoj. Plenkreskuloj en vintra plumaro kaj junuloj havas helbrunajn suprajn partojn kaj blankajn malsuprajn partojn, kun variaj kvantoj de blanko en frunto kaj dorso.

## Referencoj 
Kategorio:Ĥaradriedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Ĉiĉibu

La urbo **Ĉiĉibu** - ''''*, Ĉiĉibu-ŝi aŭ per la angleca transliterigo Hepburn *Chichibu-shi*, nomo en kanao **ちちぶし** - apartenas al la gubernio Sajtama de Japanio. Ĝi troveblas en la regiono Kantō (japane 関東地方, Kantō-ĉihō) kaj en la centra orienta parto de la insulo Honŝuo. Kiel la tuta gubernio ĝi apartenas al la Grandtokia Areo.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

Granda parto de la urbo apartenas al Nacia Parko. Ĉar la regiono ne taŭgas por kultivado de rizo, multaj homoj tradicie dependis de silkokultivado. Kalkŝtono de Monto *Bukō*, kiu leviĝas sude de la urbocentro, estas alia grava fonto de enspezo por la urbo. Dum la lastaj jardekoj la regiono pli kaj pli profitas sian riĉan naturan medion kaj relativan proksimecon al la ĉefurba areo, kaj ofertas servojn por urbeganoj kiuj alvenas por mallongaj ferioj. Pluraj bierfarejoj ankaŭ estas famaj.

Tamen en la Vikipedio en Esperanto la urbo aparte ofte menciiĝas en artikoloj pro la proksima astronomia observatorio, en kiu unuafoje dokumentiĝis tuta fasko da asteroidoj kaj aliaj kosmaj strukturoj. Inter ili estas unu asteroido, *6991 Chichibu'', kiu aparte honorigas la urbon.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Municipoj de Japanio
Kategorio:Urboj de Gubernio Sajtama
Soumarský most

**Pakbesta ponto** (, ) estas historia ponto kaj nuntempa ŝosea ponto trans Varma Vultavo, proksimume 5 km okcidente de Volary direkte al Lenora en suda Bohemio. Proksime troviĝas Volaraj ŝancoj, PP Malá niva kaj Pakbesta torfejo (kun IP Pakbesta torfejo kaj belvedero Pakbesta ponto)

## Historio 
La plej malnova ponto sur tiu ĉi loko estiĝis verŝajne jam post nelonge post estiĝo de praĥatica branĉo de Ora pado. Devus rilati al ĝi ankaŭ nedatita enskribo de episkopo de Passau, Ota el Lonsdorf, en kiu oni indikas, ke virina monaĥejo  Niedernburg el Passau devas doni parton de siaj enspezoj el dogano sur Ora pado al Vyšehrada kapitulo, nome por riparoj de *ponto en arbaro* (*ad renovandum pontem in silva*). La unua ponto aŭ pli prefere travadejo de Ora pado trans Varma Vultavo ne estas en historiaj fontoj indikita kaj tial eblas, ke ĝi troviĝis sur alia loko kaj nur pli poste ĝi fiksiĝis sur la loko de la nuntempa ponto. Kiel estas menciite en la dokumento de passaua episkopo, estis pro la retenado de la ponto komisiita la praga Vyšehrada kapitulo, kiu devis zorgi pri Ora pado de la limo ĝis la hodiaŭa Staré Prachatice. Tiujn ĉi devojn iom post iom transprenis urbo Prachatice nome precipe en la husana epoko kaj sekve posthusana epoko, kiam la kapitulo fakte perdis siajn superulajn rajtojn en la regiono. La praĥaticanoj retenadis la ponton ĝis fino de la ekzistado de Ora pado kaj post la tridekjara milito, kiu aportis gravajn batalojn pri la transiro trans Varma Vultavo, lasis sur ĝia loko konstrui ponton novan, ĉar en la jaro 1652 la malnova ponto estis en kriz- teknika stato. Tiun ĉi ponton en la jaro 1937 anstataŭigis ponto betona, sed ĝi ne eltenis tro longe, ĉar en la jaro 1945 ĝi estis eksplodigita dum liberigaj bataloj fine de la 2-a mondmilito kaj sur la loko okazis denova konstruado de ligna ponto, kiun pli poste anstataŭigis fera ponto. La nuntempa ponto devenas el la jaro 1998 kaj ĝi estas denove betona. Oni ne sukcesis ĝis nun malkovri restaĵojn de la devena ponto en la regiono.

## Alirebleco 
Soumarský most troviĝas rekte sur ŝoseo III/14141, deflankiĝanta el ŝoseo I/39 (el Volary al Lenora) kaj daŭriganta al České Žleby. Turistojn alkondukos ĉi tien flava  turisma vojo el Volary al České Žleby kajn ankaŭ vojo de Instrupado de Ora pado. Por biciklistoj estas ĉi tie biciklovojo 1055. Aŭtobusoj haltas en domaro en haltejo *Volary, Soumarský Most*, sian haltejon ĉi tie havas ankaŭ trajnoj sur fervojlinio Strakonice–Volary.

## Ĉirkaŭaĵo
* Dobrá

## Rilataj artikoloj
* Batalo je Pakbesta ponto
* Pakbesto

## Eksteraj ligiloj 
* Soumarský most, krajinypamatne.eu

Kategorio:Ŝoseaj pontoj en Ĉeĥio
Kategorio:Ŝtonaj pontoj en Ĉeĥio
Kategorio:Pontoj trans Vultavo
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Prachatice
Károly Ács (pastoro)

**Károly Ács** [kAroj Aĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ács Károly,** estis hungara pastoro, instruisto.

Károly Ács naskiĝis  en Lepsény, li mortis  en Tótvázsony.

## Biografio 
Károly Ács akiris pedagogian kaj pastoran licencojn en Pápa en 1843, en la sekva lernojaro li jam instruis samloke, inter 1845–1847 en Kocs, poste ĝis la hungara revolucio de 1848 li estis oficisto en Budao (urbo). Dum la revolucio komence li estis sekretario de Dénes Pázmándy (1781-1854), poste pro alveno de la imperiestra armeo li kaŝiĝis ĉe siaj parancoj. Baldaŭ li estis vicpastoro en Papkeszi, poste en Tihany li jam estis ordinara kalvinana pastro. Liaj sekvaj pastoraj stacioj estis Henye (1852-1854), fine Tótvázsony, kie li mortis jam blinda. 

## Liaj kontribuoj 
* *Ne felejts Istent.* Pápa. 1855. (preĝoj, 1855, pliaj eldonoj en 1874 kaj 1913)
* *Egészség tudomány versben* (sen eldonjaro)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Gare de Tourcoing (metroo de Lillo)

**Gare de Tourcoing** estas stacio sur la linio **2** de la metroo de Lillo, situanta en Tourcoing, en la franca departemento Nord en la regiono Hauts-de-France.

Ĝi estis malfermita en 1999.

## Interkonektoj 
*  Stacidomo  (SNCF)

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Lillo
* Tramtransporto en Lillo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Ilévia) (///)

Kategorio:Tourcoing
Kategorio:Metroo de Lillo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1999
Kategorio:1999 en Francio
Koryto

**Koryto** (, ĝis la jaro 1950 *Psí Koryto*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zbytiny en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km sudoriente de Zbytiny. Estas ĉi tie registritaj 27 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Koryto** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,83&nbsp;km². La teritorio estas konsisto de eŭrope signifa loko Šumava kaj birda regiono Boletice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1393. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Hundsnursch-2007-07-04-DumNaJV OkrajiVsi.JPG|Koryto
Hundsnursch-2007-07-04-Dum20.JPG|Koryto

Kategorio:Zbytiny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
České Žleby

**České Žleby** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stožec, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas en teritorio de Nacia parko Šumava proksimume 4&nbsp;km nordokcidente de Stožec, proksimume 2 kilometrojn de ŝtatlimo kun Germanio. Estas ĉi tie registritaj 51 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**České Žleby** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 42,17&nbsp;km². En la katastra teritorio České Žleby situas ankaŭ Dobrá kaj pereinta domaro Krásná Hora. České Žleby situas ankaŭ en katastra teritorio  *Horní Cazov* kun areo 2,62&nbsp;km² kaj *Radvanovice* kun areo 7,58&nbsp;km².

## Historio 
La vilaĝo estis fondita en la jaro 1709. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Dobrá estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. Post la dua mondmilito la municipo dezertiĝis tamen pro forloĝigo de germanoj, tamen tial, ke ĝi estis en la fermita limregiona zono. La vivo revenis en la municipon post la jaro 1990. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 51 adresoj. 

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Pakbesta ponto

## Pluaj fotoj 

České Žleby 02.jpg|České Žleby
České Žleby 05.jpg|České Žleby
České Žleby 12.jpg|České Žleby
Stožec, České Žleby, PP Spálený luh (2020-08-20; 02).jpg|České Žleby, naturmemorindaĵo Spálený luh

Kategorio:Stožec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
Kategorio:Skiareoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Batalo je Pakbesta ponto

**Batalo je Pakbesta ponto** estis soldata kunpuŝiĝo inter aliancanaj (usonaj) kaj germanaj soldataroj en majo de 1945, dum kiu germanoj uzis limregionajn fortikaĵojn konstruitaj por defendi la unuarespublikan Ĉeĥoslovakion.
thumb|Ponteto en Dobrá, la loko de transiro de Varma Vultavo fare de roto G (foto majo de 1945)

## Paso de la batalo 
Por defendi la transiron trans Pakbesta ponto eluzis la germana armeo malpezajn fortikaĵojn, kiujn konstruis en la 1930-aj jaroj Ĉeĥoslovakio por defendo kontraŭ la germana invado. La fortikaĵoj estis lokigitaj ĉirkaŭ la ponto kaj fervoja linio, kiu kondukas laŭlonge laŭ Varma Vultavo. La bataloj okazis la 4-an - la 5-an de majo 1945.

Por la transiro trans la rivero servis en la jaro 1945 ferbetona ponto, kiu en la jaro 1937 anstataŭis la devenan lingnan ponton. La konkeradon de la transiro trans la rivero ĉe la Pakbesta ponto partoprenis la 2-a infanteria regimento de la 5-a infanteria divizio de la usona armeo, kies roto G aliris dum serĉado de vojo trans Varma Vultavo al nedamaĝigita ponto la 4-an de majo 1945; ĉi tie ili renkontiĝis kun forta pafado. Kiam la 3-a plotono, kiu estis plifortigita de trupo de pezaj maŝinpafiloj, kaj ricevis kiel tasko certigi la ponton kaj ĝian antaŭpontejon, la germanoj forpafis la ponton kaj transiri povis sole piedirantaj taĉmentoj. Eĉ malgraŭ tio, ke la germanoj defendis sin per pafado el infanteriaj armiloj kaj blenditaj pugnoj, la du trupoj kaj la maŝinpafila taĉmento sukcesis ĉirkaŭ la 5-a horo frumatene la 5-an de majo transiri la riveron. La soldatoj neŭtraligis tri el kvin bunkroj kaj ekprenis defendan postenon laŭlonge laŭ la fervojo. En frumatenaj horoj subtenis la germanan defendon tanko, kiu pripafadis la antaŭpontejon akiritan de usonanoj. La roto G tiel ne povis alproksimiĝi al la 3-a plotono kaj ili devis transiri trans Varma Vultavo sur piediranta ponteto en Dobrá (parto de municipo Stožec). Post alveno de sudorienta direkto la roto G sukcesis elpeli la germanojn el du ĝis nun nekonkeritaj fortikaĵoj kaj el kampaj postenoj. La 5-an de majo 1945 ĉirkaŭ la 15-a horo ili sukcesisi liberigi la antaŭŝovitan parton de la roto, kiu enfosiĝis sur la maldekstra bordo.

## La sekva liberigado de ĉirkaŭaj urboj 
La usona armeo venis ĝis Volary la saman tagon, la 5-an de majo 1945. La 6-an de majo enpaŝis la usonaj soldataroj ĝis Český Krumlov, Mariánské Lázně, Sušice, Stříbro kaj Vimperk, Prachatice la 8-an de majo. České Budějovice estis liberigita nur la 9-an de majo 1945, ĉar ĝi troviĝis en la soveta falnko de demarkacia linio.

## Muzeo de malpeza fortikaĵo 
Unu el malpezaj fortikaĵoj proksimede Pakbesta ponto estas ekde la jaro 2015 rekonstruita kaj uzata en someraj monatoj kiel *Muzeo de malpezaj fortikaĵoj*.

## Pluaj fotoj 

Opevnění Soumarský most.jpg|thumb|Malpezaj fortikaĵoj ĉe Pakbesta ponto (hosdiaŭ Muzeo de malpezaj fortikaĵoj)
Soumarský Most - most.jpg|thumb|Pakbesta ponto (stato en 2020)

## Referencoj
## Rilataj artikoloj 
* Pakbesta ponto
* Volary
* Charley Havlat

Kategorio:Liberigo de Ĉeĥoslovakio
Pakbesta ponto
Pakbesta ponto
Pakbesta ponto
Zsigmond Ács

**Zsigmond Ács** [ĵigmond Aĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ács Zsigmond,** estis hungara pastoro, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, tradukisto. Lia frato estis Gedeon Ács.

 naskiĝis  en Laskó (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Lug (Kroatio) en Kroatio), li mortis  same en Laskó (tiam Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
 
## Biografio 
 maturiĝis en kalvinisma kolegio en Kecskemét, poste li akiris juran kaj pedagogian diplomojn en Kalvinana Jura Akademio (Kecskemét) en 1847. Post la diplomoj li estis vicpastoro jaron en Daróc, poste li instruis lingvojn en la menciita akademio ĝis 1952, poste 3 jarojn en la kalvinisma kolegio de Nagykőrös. Li denove estis pastoro en Foktő (1855–1874), poste ĝis sia morto en Laskó. Li parolis 14 lingvojn, tial libertempe li multe tradukis, kiuj aperis ekzemple en Hölgyfutár kaj Koszorú. Lia edzino naskis trifoje.

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Ŝekspiro:
** *A velencei kalmár* (1853, 1864, 1887, 2010, 2015; prezentita en Nacia Teatro (Budapeŝto) 39-foje inter 1877 kaj 1901)
** *Sok zaj semmiért* (1886)
** Hamlet
* Alexandre Dumas: *Paul Jones* (1854)
* Oliver Goldsmith: *A wakefildi pap* (1855, 3-a eldono: 1883)
* Bernardin de Saint Pierre: *Pál és Virginia* (1855)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 17-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Spálenec

:*Eble vi serĉas: vilaĝojn Nový Spálenec, Starý Spálenec aŭ Spáleneček, la antaŭajn partojn de municipo Spálenec, pli poste kunigitaj kun municipo Česká Kubice en distrikto Domažlice.*

**Spálenec** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Zbytiny en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 6&nbsp;km oriente de Volary. Ĝi troviĝas en larĝa valo de Blanice norde de Želnavská hornatina en supermara alteco 840&nbsp;metroj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Spálenec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,85&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1700. En la jaroj 1886–1889 50&nbsp;personoj forloĝiĝis en Stirion. En la jaro&nbsp;1910 ĉi tie situis 99&nbsp;domoj kun 546&nbsp;loĝantoj (ĉiuj de germana nacieco). En la jaroj 1918–1919 estis laŭlonge laŭ Blanice konstruita mallarĝtraka Arbara fervojo de Arnoštov kaj en Spálenec estis transmetejo. Post ellandigo de germanoj restis multe da domoj neenloĝitaj (en la jaro 1950 ĉi tie vivis nur 47 loĝantoj) kaj iom post iom okazis detruado de la malplenaj domoj.

Nuntempe ĉi tie situas proksimume du dekoj da diverse situantaj domoj kaj renovigita kapelo.

## Loĝantaro
## Naturrilatoj 
Spálenec situas sur teritorio de PPR Šumava, eŭrope signifa loko Šumava kaj birda regiono Boletice. Grandan parton de la katastra teritorio prenas naciaj naturmemorindaĵoj  Blanice kaj Fontejo de Blanice.

## Pluaj fotoj 

Zbytiny, Spálenec, kaple (2020-08-21; 01).jpg|Kapelo en Spálenec
Zbytiny, Spálenec, boží muka (2020-08-21; 01).jpg|Dia torturo
Zbytiny, Spálenec (2020-08-21; 20).jpg|La pereinta kerno de la vilaĝo
Zbytiny, Spálenec (2020-08-21; 07).jpg|Domo n-ro 5
Zbytiny, Spálenec (2020-08-21; 21).jpg|Nacia naturmemorindaĵo Fontejo de Blanice
Spálenec, train station 01.jpg|Fervoja haltejo Spálenec
Spálenec, Zbytiny (01).jpg|Alveturo al la fervoja haltejo
Silniční most přes Blanici u Spálence.jpg|Ŝosea ponto ĉe la fervoja haltejo
Železniční most přes Blanici u Spálence.jpg|Fervoja ponto trans Blanice

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Spálenec sur ttt Zaniklé obce

Kategorio:Zbytiny
Kategorio:Domaroj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Singapura Markolo

[eta|600ra|Elaera panoramo de la Singapura Markolo kaj la [Pasir Panjang (Negeri Sembilan)|Pasir Panjang marhavena terminalo, 2016]]

La **Singapura Markolo** (, , , , ) etendiĝas inter la urboŝtato Singapuro, la suda fino de la Malaja Duoninsulo, kaj la indoneziaj Riau-insuloj en la sudo. Ĝi ligas la Malaka Markolo okcidente kun la Sudĉina Maro oriente. Kune kun la Malaka Markolo, ĝi havas altan volumenon de kargoŝipoj kaj estas parto de tutmondaj komercvojoj.

La markolo longas 114 kilometrojn, larĝas 16 kilometrojn ĉe la enirejo en la okcidento kaj 32 km larĝas ĉe la orienta fino . Ĝia malpleja profundo estas 22 metroj.

La nomo de la markolo estas rilata al la insulo Singapuro, sur kiu situas la urboŝtato kaj samnoma haveno.

La Markolo de Singapuro kaj Malako formas gravan marvojon de la Pacifiko ĝis la Hinda Oceano. Pli ol 50 mil ŝipoj trapasas la markolo ĉiujare .

## Galerio 

Singapore_Strait_View_from_Marina_Bay_Sands_in_Singapore.jpg|Vido de la Singapura Markolo de la Marina Bay Sands en Singapuro.
MarinaBarrage-Singapore-20081129.jpg|Marina Barrage kaj la Markolo de Singapuro.
Sulawesi_trsr_ph02_v1.jpg|Markolo de Singapuro antaŭ la urbocentro de Singapuro

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ĝohora markolo

Kategorio:Malaka Markolo
Kategorio:Internaciaj markoloj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Markoloj en la Hinda Oceano
Saladín

:*Tiu ĉi artikolo temas pri vilaĝo. Pri persono temas artikolo Saladino.*

**Saladín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Záblatí en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordokcidente de Záblatí. Estas ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Saladín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,25&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1456.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Dia troturo

## Naturrilatoj 
Laŭlonge laŭ nordorienta limo de la katastra teritorio trafluas rivero Blanice, kies riverfluo kaj bordoj estas protektataj kiel naturmemorindaĵo Blanice.

## Pluaj fotoj 

Saladín 02.jpg|Saladín – dia torturo
Saladín 01.jpg|Saladín – restaĵoj de niĉa kapeleto
Saladín 04.jpg|Saladín

Kategorio:Záblatí (distrikto Prachatice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Internacia Flughaveno Otavo Macdonald-Cartier

dekstra|eta|La terminalo en 2010
dekstra|eta|Interna vido de la terminalo
La **Internacia Flughaveno Otavo Macdonald-Cartier** (, ; IATA : **YOW**, ICAO : **CYOW**) estas internacia flughaveno situanta proksimume 10 km de la centro de Otavo, la kanada ĉefurbo, en la provinco de Ontario, Kanado. Mezurite per la nombro da pasaĝeroj, la flughaveno estas la sesa plej granda en Kanado.

La flughaveno estas parto de la Nacia Flughaveno-Sistemo kaj estas posedata de Transport Canada. Nav-Kanado klasifikas la flughavenon kiel *Flughavenon de Eniro* kaj Canada Border Services Agency (CBSA) oficiroj estas postenigitaj tie, permesante eniron de eksterlande

Air Canada kaj Air Canada Express estas gravaj funkciigistoj de la flughaveno.

La flughaveno estis nomita en junio 1993 en honoro de la du patroj de la kanada konfederacio, John A. Macdonald kaj George-Étienne Cartier.  

Ĝi servas cellokojn al multaj gravaj urboj en Nordameriko, same kiel kelkajn cellokojn en Eŭropo kaj Karibio  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Otavo
Kategorio:Flughavenoj en Kanado
Verda zono (Otavo)

La **Otava Verdozono** () estas parko kaj arbara areo kun areo de 203.5 km²,  ĉirkaŭanta la iama teritorion de historia Otavo antaŭ ĝia fuzio kun la Kantono Carleton en 2001. Temas pri protekta areo kie la eblecoj por konstrui novajn konstruaĵojn kaj iajn strukturojn estas strikte limigitaj . Notindas ke ĝi estas la plej granda publike posedata verdan zonon en la mondo 

Ĝi komenciĝas de Shirleys Bay en la okcidento kaj etendiĝas al Green's Creek en la oriento. Proksimume duono de la kampara regiono de la Verdozono, 149.5 km², estas posedata kaj administrita fare de la Nacia Ĉefurba Komisiono, kun la cetero posedata fare de kanadaj federaciaj agentejoj kaj privataj individuoj.

La ideo krei protektan verdozonon estis proponita en 1950 de la arkitekto Jacques Grebe kiel parto de lia disvolva plano por Otavo, kaj ekde 1956 la Otava administracio sisteme aĉetas teron por protekti ĝin kontraŭ urba evoluo . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Ĉefurba Komisiono
* interaga mapo
* Otava Turisma kaj Kongresa Aŭtoritato

Kategorio:Otavo
Kategorio:Verdejo
Kategorio:Verda politiko
Galle

**Galle** ( sinhala ගාල්ල, prononcita [ˈgaːlːə], en la angla [gɔːl] ; ankaŭ *Gimhatitta* ) estas havenurbo en sudokcidenta Srilanko, kaj ĉefurbo de la Suda Provinco. Loĝantaro: 104,2 mil homoj (2002).

Ĝi situas 116 kilometrojn de la ĉefurbo Kolombo. Ĝi estas ligita al ĝi kaj al Matara per fervoja linio laŭ la marbordo. Galle estas la sidejo de la Diocezo de Galle .

## Historio 
Galle estis konata kiel ***"Gimhathiththa"*** antaŭ la alveno de la portugaloj (1507-1640), kaj estis en tiu tempo la ĉefa haveno de la insulo . La urbo estis la ĉefurbo sub nederlanda regado ĝis 1656, kiam Kolombo transprenis la ĉefurbecon. La urbo kreskis en graveco ĝis la 18-a jarcento, kiam la britoj iĝis koloniaj regantoj. Ili preferis evoluigi la havenon de Kolombo.

Galle estas distingita ekzemplo en Suda Azio de urbo fortikigita de eŭropanoj, kie oni vidas la interagadon inter eŭropaj arkitekturaj stiloj kaj sud-aziaj konstrustiloj. La malnova urbo kun la fortikaĵo estas listigita en la Listo de Monda Heredaĵo de Unesko. La fortikaĵo estas la plej granda restanta fortikaĵo en Azio konstruita fare de eŭropanoj. Inter aliaj elstaraj famaĵoj estas la katolika katedralo de Sankta Aloysius kaj ĝiaj apudaj postgimnaziaj konstruaĵoj.

La 26an de decembro 2004, la urbo estis forte trafita per masiva cunamo ekigita de serio de submaraj sismoj laŭlonge de Okcidenta Sumatro ĝis la Andamanoj. Rezulte, miloj da la loĝantoj de la urbo pereis.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Srilanko
Matara (Srilanko)

**Matara** (; ) estas urbo en Srilanko ĉe la suda marbordo de la Suda Provinco, 160 km de Kolombo. Ĝi estas la ĉefa komerca centro kaj ankaŭ la administra ĉefurbo de samnoma distrikto. La urbo estis grave damaĝita de la tertremo de la Hinda Oceano en 2004. La loĝantaro de la urbo estas  homoj, la loĝantaro de la aglomeraĵo estas  homoj. 

La Universitato de Ruhuna situas ĉi tie . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Distrikta Sekretariejo – Matara

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Srilanko
Bois Blancs (metroo de Lillo)

**Bois Blancs** estas stacio sur la linio **2** de la metroo de Lillo, situanta en la kvartalo Bois-Blancs, en Lillo en la franca departemento Nord en la regiono Hauts-de-France.

Ĝi estis malfermita en 1989.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Lillo
* Tramtransporto en Lillo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Ilévia) (///)

Kategorio:Metroo de Lillo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1989
Kategorio:1989 en Francio
Kategorio:Transporto en Lille
Řepešín

**Řepešín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Záblatí en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Záblatí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Řepešín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,12&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359, kiam la vilaĝo apartenis al senjorujo de burgo Hus. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Řepešín estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 43
* Naturrezervejo Čertova stráň
* En la sudorientan parton de la katastra teritorio trafas ankaŭ naturrezervejo Kanjono de Blanice.

## Pluaj fotoj 

Řepešín (Záblatí) 08.jpg|Řepešín
Řepešín (Záblatí) 09.jpg|Řepešín
Řepešín (Záblatí) 02.jpg|Řepešín
Řepešín (Záblatí) 03.jpg|Řepešín

Kategorio:Záblatí (distrikto Prachatice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kilinocci

**Kilinocci** ( [ˈkɨɭinotːʃi],  [ˈkilinotːʃi]) estas urbo en la samnoma distrikto de Srilanko, ĉe la norda parto de la lando .

La urbo estis la administra centro de la teritorioj okupitaj fare de la separisma organizaĵo Tamilaj tigroj ekde 1990, kun paŭzo en 1996-1998, kiam ĝi ŝanĝis manojn, ĝis 2 januaro 2009, kiam ĝi estis redonita al centra administracia kontrolo .

Kilinochchi situas ĉ. dek mejlojn sudoriente de la pli granda tamila urbo de Jaffna laŭ la A-9-vojo inter Jaffna en la nordo kaj Vavuniya en la sudo.

Estas malmultaj vidindaĵoj en la urbo, sed proksimume 5 km okcidente de ĝi estas la Mahavire Militmonumento kun pli ol du mil simbolaj milittomboj por la Tamilaj Tigroj mortigitaj dum la etna konflikto en Sri-Lanko .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Srilanko
Vavunija

**Vavunija** (, ) estas urbo en Srilanko. Ĝi estas la administra centro de la samnoma distrikto kiu estas  ĉefe tamil- loĝata kaj transportnabo sur la vojo en Nord Sri-Lanko. Inter 1983 ĝis 2009, Vavunija estis trafita de la Srilanka Enlanda Milito. 

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Srilanko
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Andor Adorján

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Adorján Andor,** estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, tradukisto. Lia familia nomo estis *Lakenbacher* ĝis 1915, lia pseŭdonimo estis *Badaud*.

 naskiĝis  en Szombathely, li mortis  en Eaubonne.
eta|
 
## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1901, poste li studis varie en Scienca Universitato de Budapeŝto (1901, 1904, 1908), Sorbonne, École des hautes études en sciences sociales kaj ĵurnalista altlernejo en Parizo (1905–1908). Intertempe li estis ĵurnalisto de hungaraj gazetoj inter 1905–1919, poste li vivis en Parizo. Li daŭre havis kontaktojn kun Hungario, liaj raportoj aperis en la hungara gazetaro, sed li kontribuis ankaŭ en francaj gazetoj, krome li multe tradukis. Dum la nazia erao li rifuĝis suden, kie li kaŝiĝis. Li havis francan edzinon.
eta|

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szeszélyes leány hangulatai.* (romano, 1901)
* *Nagy katonák.* (1912, denove: 1997)
* *Forradalom és császárság. A francia forradalom és Napoleon.* (8 volumoj, monografio, kunaŭtoro, 1914–1915, vidu dekstre la kovrilpaĝon!)
* *Havas hegyek alatt, véres utakon. Hadinaplóm a Balkánról, a világháborúból.* (1916)
* *Párizsi levél. Érzelmes séta az irodalom körül.* (1926)
* *Strindberg levelei harmadik feleségéhez.* (1934)
* *La Finlande, rempart de l’Europe.* (1940)

## Elektitaj tradukaĵoj hungaren 
* Arthur Conan Doyle: *Dr. Holmes kalandjai.* (1905)
* Maurice Maeterlinck: *A kék madár.*  (1911, teatra prezento: 1913)
* Anatole France: *Történet egy szerencsés emberről, aki néma asszonyt vett feleségül és egyéb novellák.* (1912)
* *Detektívtörténetek.* (1929)

## Elektitaj tradukaĵoj francen 
* Ferenc Molnár:
** *Liliom.* (1923)
** *Le gars de la rue Paul.* (1937, 1958, 1991)
** *Ördög*
** *Hattyú*
* Menyhért Lengyel: *Tájfun.*
 
## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungardevenaj francoj
Kapelo de Sankta Georgo (Jalutorovsko)

La **Kapelo de Sankta Georgo** () estas la ortodoksa kapelo en la Spirit-Memora Komplekso en Jalutorovsko (Tjumena provinco, Rusio). Ĝi estis fondita kiel memorsigno en 1994 fare de veteranoj de la Afgana milito (1979-1989) kaj transformita je kapelo en 2021.

## Priskribo 
Sur kvar muroj de la kapelo estas fiksitaj ikonoj de la Savinto, Dipatrino, Sankta Georgo, Nikolao de Mira.

## Historio 
En 1994 en la Jalutorovska Spirit-Memora Komplekso veteranoj de la Afgana milito (1979-1989) instalis memorsignon. Origine sur ĝi estis skribitaj 6 familionomoj de lokanoj, pereintaj en Afganio: Viktor Arsentjev, Zakir Jegorov, Oleg Kupriĉ (), Pjotr Rusakov, Tamara Rjazanceva, Aleksej Ŝalaginov. Poste aldoniĝis nomoj de urbanoj, pereintaj en Taĝikio, Ĉeĉenio.

En 2021 laŭ propono de Vladimir Ĉuprin, prezidanto de organizaĵo de veteranoj de paraŝutistaj trupoj kaj Oleg Redkin (), prezidanto de la urba filio de la Rusia Unio de la Veteranoj de Afganio, komenciĝis transformado de la memorsigno je kapelo. Estis farita dezajno de kapelo surbaze de la memorsigno. En majo 2021 estis konsekrita la fundamento kaj la pastro Georgij Sannikov publike petis permeson nomi la kapelon omaĝe al Sankta Georgo. La  oni starigis la kupolojn kun la krucoj. La kupoloj estas faritaj el rustimuna ŝtalo, kovrita je titana nitrido. La  la kapelo estis malfermita kaj konsekrita. Inter la aŭtoroj estis veterano de la Afgana milito Aleksandr Pervuĥin. La  la rekonstruado definitive finiĝis kaj la ĉefpastro de la Endormiĝa-Nikolaa preĝejo konsekris la kapelon.

## Vidu ankaŭ 
* Jalutorovska Spirit-Memora Komplekso
* Endormiĝa-Nikolaa preĝejo (Jalutorovsko)
* Kapelo de Nikolao de Mira (Jalutorovsko)

## Referencoj 
Kategorio:Jalutorovska Spirit-Memora Komplekso
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 2020-2029
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2021
Jalutorovsko
Georgo
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Délegyháza)

La **preĝejo Patrono de Hungaroj** (hungare *Magyarok Nagyasszonya-templom*) estas sakrala konstruaĵo en vilaĝo Délegyháza (Hungario).

## Historio 
La katolikoj de Délegyháza eklezie apartenis al Dunavarsány, kie ili frekventis la kirkon. Iam ankaŭ loke en la lernejo komenciĝis diservoj. La katolika didomo konatruiĝis inter 1990-2000, sed jam antaŭ la konsekro oni aranĝis diservojn ene.

## Konstruaĵo 
La nekutima konstruaĵo situas sola en korto laŭ placo, sed en la korto ankaŭ statuo pri Elizabeto de Hungario estas videbla. La preĝejo konsistas el kvadrata turo. La turpinto estas piramido. La navo estas ronda kaj ties kovraĵo estas kupolo. Interne estas malalta galerio. La altara bildo estas reliefo (arto).

Kermeso okazas en la 8-an de oktobro aŭ en la sekva dimanĉo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
eta|maldekstre|Ronda navo kaj statuo

Delegyháza
Delegyháza
Rola videoludo

[thumb|right|250px|Reprezento tipa de okcidentaj rolaj videoludoj por [Persona komputilo|personaj komputiloj en la 1990-aj jaroj. La teamo progresas en malhela kaj malamika mezepoka-fantasta mondo. La malsupra parto ebligas rapidan elekton de roluloj aŭ objektoj.]]
**Rola videoludo** aŭ **komputila rolludo** ( *role-playing video game* aŭ ***RPG***) estas videoluda ĝenro, en kiu la ludanto kontrolas la agojn de rolulo (aŭ pluraj membroj de grupo) kiuj spertos ian formon de karaktera evoluo per registrado de statistikoj. Krome, ili kutime vojaĝas tra zorgeme ellaborita mondo. Multaj rolaj videoludoj originas  el tabulludoj kaj uzas multon el la sama vortaro, ludmekanikoj. Aliaj gravaj similaĵoj kun "papero-kaj-krajono" inkluzivas disvolvitan intrigon kaj rakontajn elementojn, evoluon de la ludkaraktero kaj kompleksecon. La elektronika medio forigas la bezonon de ludestro kaj pliigas la rapidon de batalrezolucio. RPG-oj evoluis de simplaj teksto-bazitaj fenestroludoj al grafike riĉaj tridimensiaj spertoj.

## Vidu ankaŭ 
* Tipoj de videoludoj

## Referencoj 
Kategorio:Videoludaj ĝenroj
Uraŭa-ku

La urboparto '*** - ***', -ŝi aŭ per la angleca transliterigo Hepburn *Urawa-ku*, nomo en kanao **** - apartenas al la urbego Sajtama en la samnoma gubernio Sajtama de Japanio. Ĝi troveblas en la regiono Kantō (japane 関東地方, Kantō-ĉihō) kaj en la centra orienta parto de la insulo Honŝuo. Kiel la tuta gubernio ĝi apartenas al la Grandtokia Areo.

Laŭ la stato de  en la urboparto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj urbopartoj (de nordo, en horloĝa direkto) Minuma-ku norde, Midori-ku oriente, Minami-ku sude, Ĉūō-ku okcidente kaj Ōmija-ku nordokcidente. Uraŭa-ku estas la urbocentro de Sajtama, ĉitie situas la urbodomo kaj la gubernia administrejo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|290ra|

Kategorio:Sajtama
Dunzhin

***Dunzhin*** (plene titolita, sed ne montrata sur la skatolkovrilo, kiel ***Warrior of Ras: Volume I - Dunzhin***) estas fantasta rola videoludo evoluigita de Med Systems Software. Ĝi estis publikigita por la persona komputilo TRS-80 en 1982, poste adaptita al Apple II, 8-bitaj Atari-komputiloj kaj Commodore 64. Adapto por IBM PC, kiel mem-ŝarganta disko, aldonis ciferecigitan paroladon.

## Ludomaniero
*Dunzhin* estas ludo en kiu la ludanto esploras novan, hazarde generitan kelkarceron ĉiufoje kiam la ludo estas ludata. La batalanta ĉefrolulo renkontas monstrojn kaj homajn malamikojn, kaj li gajnas sperto-poentojn bazitajn sur la diferenco inter siaj statistikoj kaj tiuj de la monstro. La ludanto serĉas bone gardatan trezoron situantan en la plej profunda nivelo de la kelkarcero. Priskribante *Warriors of Ras* kiel "*ankoraŭ unu ludserion en la stilo de Drakoj kaj Galerioj*", la magazino *The Commodore 64 Home Companion* skribis, ke *Dunzhin* "*estas la unua — kaj plej facila — en la serio*".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Dunzhin ĉe MobyGames ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Rolaj videoludoj
Kategorio:Fantastaj videoludoj
Kategorio:Videoludoj de Med Systems Software
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per 8-bitaj Atari-komputiloj
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Commodore 64
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per TRS-80
Dragon (magazino)

***Dragon*** estas unu el la du oficialaj magazinoj rilate al fontomaterialo pri la tabulludo *Drakoj kaj Galerioj* kaj ties rilataj produktoj, kune kun *Dungeon*.

TSR, Inc. origine lanĉis la monatan presitan magazinon en 1976 por anstataŭigi la pli fruan publikaĵon de la kompanio, *The Strategic Review*. La fina papera eldono estis numero 359 en septembro 2007. Mallonge post kiam la lasta presita eldono estis sendita meze de aŭgusto 2007, Wizards of the Coast (parto de Hasbro), la nuna kopirajta posedanto de la publikaĵo, relanĉis *Dragon* kiel reta magazino, daŭrigante la numeradon de la presita eldono. 

La lasta publikigita eldono estis numero 430 en decembro 2013. Cifereca publikaĵo nomata *Dragon+*, kiu anstataŭigis la magazinon *Dragon*, estis lanĉita en 2015. Ĝi estis kreita de la reklama agentejo Dialect, kunlabore kun Wizards of the Coast, kaj ĝia numerada sistemo por eldonoj komenciĝis ekde numero 1.

## Referencoj 
Kategorio:Videoludaj gazetoj
Kategorio:Junularaj gazetoj
Bourgogne (metroo de Lillo)

**Bourgogne** ("Burgonjo") estas stacio sur la linio **2** de la metroo de Lillo, situanta en la kvartalo Bourgogne en Tourcoing, en la franca departemento Nord en la regiono Hauts-de-France.

Ĝi estis malfermita en 2000.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Lillo
* Tramtransporto en Lillo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Ilévia) (///)

Kategorio:Tourcoing
Kategorio:Metroo de Lillo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2000
Kategorio:2000 en Francio
Ogaŭa

La urbeto kaj municipo ''''* - , -maĉi aŭ per la angleca transliterigo Hepburn *Ogawa-machi*, nomo en kanao **** - apartenas al la gubernio Sajtama de Japanio kaj ene de ĝi al la kantono *Hiki*. Ĝi troveblas en la regiono Kantō (japane 関東地方, Kantō-ĉihō) kaj en la centra orienta parto de la insulo Honŝuo. Kiel la tuta gubernio ĝi apartenas al la Grandtokia Areo.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Ogaŭa en la kosmo 
La asteroido de la asteroida zono *14315 Ogawamachi'' ricevis sian nomon honore al la urbeto.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|290ra|
eta|maldekstra|290ra|

Kategorio:Urbetoj de Japanio
Kategorio:Municipoj de Japanio
Kategorio:Urboj de Gubernio Sajtama