open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Minuskla cifero

**Minuskla cifero** estas signobildo de eŭropa cifero el aro da malsame altaj/profundaj ciferoj (kun pendaĵoj kaj malpendaĵoj), kiuj aspektas simile al la minuskloj. Ekz-e tiaj:

[center|eta|450px|**Minusklaj ciferoj** el la tiparo Hoefler Text(https://eo.wikipedia.org/wiki/Dosiero:Mediaevalziffern.svg)]

Ĉar pli legebla, tia cifertiparo speciale konvenas por presado de grandaj ciferaj datumaroj, ekz-e por la matematikaj tabeloj. Ciferoj, konfuzeblaj en la formo majuskla (ekz-e 3 kaj 8, 1 kaj 7, 1 kaj 4), klare distingeblas en la formo minuskla. La minusklaj ciferoj aperis en Eŭropo dum Renesanco. Kp majuskla cifero.

En kelkaj tiparoj (precipe tiuj devenantaj el la tradicio franca) la cifero „3“ havas malpendaĵon (estas alta) — dum en la pli ofta tradicio anglalingvuja ĝi havas pendaĵon (estas profunda). Tio devis pli bone distingigi la ciferon disde la minuskla *z*, kiu iam estis skribata kun pendaĵo (kiel en „ʒoo“,
t.e. „zoo“). Aliflanke, tio malgrandigis la kontraston inter „3“ kaj „8“ (krom se oni samtempe mallevis tiun lastan).

## Uzado 
dekstra|eta|350|Minusklaj ciferoj en tabelo matematika
En la 20-a jc la minusklaj ciferoj preskaŭ tute formortis, krom en kelkaj uzoj specialaj. La normala formo de la eŭropaj ciferoj iĝis la formo majuskla (ankaŭ la *Fundamento de Esperanto* uzas la ciferojn majusklajn). Tamen lastatempe la minusklaj ciferoj reaperas en diversaj tiparoj kaj publikaĵoj (precipe anglalingvaj).

Minusklaj ciferoj plibonigas legeblon de nombroprezentoj en tabeloj matematikaj (tio estas unu el la specialaj uzoj en kiu ili transvivis la 20-an jc). En ceteraj kuntekstoj oni uzu ilin singarde, ĉar nuntempe ili plu restas stilo malneŭtrala, ili impresas iujn kiel stilo markita. Interalie oni evitu ilin en registritaj varmarkoj, kie ili povus sugesti la ideon, ke ilia stilo estas parto de la dizajno (krom se ĝi efektive estas tia, kompreneble). Oni prefere evitu ilin en dikumentoj oficialaj aŭ formularoj.

## Komputado 
La minusklaj ciferoj ne havas apartajn kodnumerojn en Unikodo, kiu rigardas ilin kiel skribmanieron, ne kiel apartajn signojn. Tamen iuj tiparoj, kiuj disponigas minusklajn ciferojn paralele kun la majusklaj, devas atribui al ili iujn kodlokojn. Kutime oni elektas kodojn en la unikoda «uzanto-zono»
(Unicode's Private Use Area; ekz-e, la tiparoj *Adobe “Pro”* uzas por la minusklaj ciferoj la kodnumerojn U+F643..U+F64C.

## Vidu ankaŭ 
* Skribo
* Eŭropaj ciferoj
* Majusklaj ciferoj

Kategorio:Skribo
Kategorio:Tipografio
Kálmán Magyar

**Kálmán Magyar** [madjar], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Magyar Kálmán** estas hungara kuracisto, farmakologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1995).

Kálmán Magyar http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19254 naskiĝis la  1933 en Szentlőrinckáta.

## Biografio 
Kálmán Magyar frekventis gimnazion en Karcag, universitaton en Budapeŝto inter 1953-1959. Post la diplomo li eklaboris samloke en la universitata instituto, krome li ankaŭ instruis en la universitato. Li doktoriĝis en 1978 antaŭ MTA. Li esploris medikamentojn ekzemple pri Parkinsona malsano kaj centra nerva sistemo. Li ricevis 3 premiojn inter 1980-2004.
 
## Verkaro (elekto) 
**The Action of Excess Potassium and Calcium on Ouabain-Evoked 3H-noradrenaline Release from the Rabbit Pulmonary Artery* (1986)
**Biokémiai farmakológia, hazai gyógyszerkutatás* (1988)
**A deprenyl neuroprotektív és neuroregeneratív hatása* (1996)

## Fontoj 
* biografio kun foto
 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj farmaciistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
János Magyar

**János Magyar** [jAnoŝ madjar], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Magyar János** estis hungara inĝeniero pri arbaro, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1985).

János Magyar http://www.matud.iif.hu/06apr/19.html  naskiĝis la  1911. Li mortis la  2006.

## Biografio 
János Magyar ricevis diplomon en Sopron en universitaton en 1935. Ĝis 1940 li laboris samloke en la universitata arbara esplorinstituto, poste en Gödöllő kaj Budapeŝto. En 1954 li revenis al Sopron por instrui kiel katedrestro. Baldaŭe li estis ankaŭ vicrektoro. En 1982 li pensiuliĝis. Li ĉiam okupiĝis pri arbaraj problemoj.

## Fontoj 
* biografio kun foto (la teksto estas legebla pli malsupre) 

 
Kategorio:Hungaraj arbarinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Gyula Magyary-Kossa

**Gyula Magyary-Kossa** [djula madjari-koŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Magyary-Kossa Gyula** estis hungara farmaciisto, kuracisto, historiisto pri kuracado, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1920). Lia nobela antaŭnomo estis "nagysarlói". Ĝis 1909 li uzis la nomon **Kóssa**.

Gyula Magyary-Kossa http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=magyary&nev5=Magyary-Kossa+Gyula naskiĝis la  1865 en Debrecen. Li mortis la  1944 en Keszthely.

## Biografio 
Gyula Magyary-Kossa frekventis universitaton en Budapeŝto. Post la diplomo li unue eklaboris en la universitata farmakologa instituto, poste en alia instituto, kie oni okupiĝis pri juraj pruvaĵoj (ekzemple pri sangaj restaĵoj). En 1894 li ekinstruis en la universitato, poste en la bestkuracista ĉeflernejo. Tie li estis katedrestro kaj vicrektoro. Inter 1901-1909 li okupiĝis pri la kuracista biblioteko. En 1935 li pensiuliĝis kaj ne plu laboris.

## Verkaro (elekto) 
* *A mérgezések diagnosztikája* (1894)
* *Magyar állatorvosi könyvészet 1472–1904* (Hungara bestkuracista libraro 1472–1904), (1904)
* *Beiträge zum Mechanismus der Zuckerausscheidung* (1905)
* *A hazai gyógynövények hatása és orvosi használata* (1921)
* *Régi magyar bábákról* (Pri la malnovaj hungaraj akuŝistinoj), (1938)
* *Magyar orvosi emlékek* (Hungaraj kuracistaj memoraĵoj), (1929–1940)

## Memorigiloj 
* skulptaĵo de 1990
* memormedalo fondita en 1990

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero L kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj farmaciistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Sándor Mágócsy-Dietz

**Sándor Mágócsy-Dietz** [ŝAndor mAgOĉi-dic], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mágócsy-Dietz Sándor** estis hungara botanikisto, fungosciencisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1908). Lia onklo estis Frigyes Ákos Hazslinszky.

Sándor Mágócsy-Dietz http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09732/09797.htm naskiĝis kiel *Dietz Sándor* la  1855 en Hungara reĝlando en Ungvár (nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio). Li mortis la  1945 en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Mágócsy-Dietz frue lernis botanikon de Frigyes Ákos Hazslinszky. Post lernado li komence estis ĉefamilia edukisto, sed li plulernis en Reĝa Universitato de Budapeŝto inter 1876–1880, sed unu lernojaron li estis asistanto en Akademio de Selmec. Li eklaboris samloke en la universitato. En 1886 li studvojaĝis al Svislando kaj Germanio, poste same en 1895 al Francio kaj Italio. Intertempe li instruis en diversaj lernejoj, eĉ en universitato. En 1891 li estis nomita estro de la botanika ĝardeno. En 1928 li pensiuliĝis. Li okupiĝis ekzemple pri vinberoj, fungoj, kanaboj, konvolvulacoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Rügy és levélkulcs* (1882)
* *Erdészeti növénytan I–II.* (1891–1896) - kunaŭtoro
* *A növények táplálkozása, tekintettel a gazdasági növényekre* (1909)
* *A növénytan múltja, jelene és jövője hazánkban* (Paseo, nuntempo kaj futuro de la biologio en nia lando), (1926)

## Fontoj 
* biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 110-a paĝo)

Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Hungaraj fungosciencistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Helmut Hentrich

eta|Thyssen-domo en Düsseldorf (1957–1960).

**Helmut Hentrich** (naskiĝinta la 17-an de junio 1905 en Krefeld, mortinta la 7-an de februaro 2001 en Düsseldorf) estis germana arkitekto, famiĝanta aparte pro siaj imponaj multetaĝaj konstruaĵoj dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj.

Li estis pioniro de la administradejo-konstruado en Germanio, kombinante necesan funkciozecon kun modernegaj konstruteknikoj. Li iĝis majstro en harmonia planado kaj aranĝo de kubaĵoj el vitro kaj ŝtalo.

## Konstruaĵoj (elekto) 
* Thyssen-Haus en Düsseldorf (1957-60)
* Europa-Center en Berlino (1964-68)
* Ruhr-Universitato en Bochum (1961-74)
* Tonhalle en Düsseldorf (1971-78)
* Deutsch-Japanisches Center en Düsseldorf (1978)

## Premioj 
* 1960 Profesoriĝo honora
* 1969 BDA-plakedo
* 1980 Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland
* 1981 Heinrich-Tessenow-Medaille en oro
* 1985 Honora civitaneco de Düsseldorf

## Literaturo 
* Gudrun Escher: *Pragmatiker zuerst. Helmut Hentrich 1905 – 2001.* en: DBZ 4/2001, p. 18–19.
* Helmut Hentrich: *Bauzeit. Aufzeichnungen aus dem Leben eines Architekten.* Düsseldorf, 1995.
* Henry-Russell Hitchcock: *HPP Hentrich-Petschnigg & Partner.* Düsseldorf, 1973.
* HPP Hentrich-Petschnigg & Partner: *50 Jahre HPP.* Düsseldorf, 1985.
* Sabine Tünkers: *Hentrich, Heuser, Petschnigg 1927 – 1955.* Weimar, 2000.
* Klaus-Dieter Weiß: *Architektenporträt Helmut Hentrich. Perfektion versus Philosophie?* en: Der Architekt 1/1986, p. 37–41.

## Eksteraj ligiloj 
* Profesia portreto de la arkitekto.

Kategorio:Germanaj arkitektoj
Villeneuve-la-Garenne

**Villeneuve-la-Garenne** [] estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine - prononco laŭ sistemo IFA [] - kaj en la regiono Francilio - france *Île-de-France* [iːl dəˈfʁɑ̃s], laŭvorte "insulo de Francio") aŭ Pariza Regiono. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nanterre kaj al la kantono ''''. 
__NOTOC__
eta|maldekstra|
eta|maldekstra|
## Geografio 
Villeneuve-la-Garenne situas ĉe la maldekstra bordo de la rivero Sejno,  nordokcidente de la centro de Parizo. La teritorio havas komunan limon kun L'Île-Saint-Denis (Seine-Saint-Denis) kiu laŭ la fluo de la rivero ĉirkaŭvolbas la komunumon Villeneuve-la-Garenne en la sudo, oriento kaj nordo, kaj Gennevilliers okcidente - la komunumo Épinay-sur-Seine ĉe la maldekstra bordo de la rivero Sejno estas la sekva komunumo norde, sed inter ĝi la Villeneuve-la-Garenne ĉie estas mallarĝa strio de la insulo L'Île-Saint-Denis en la rivero.

## Transporto 
Tri haltejoj de la pariza tramlinio T1 troviĝas en Villeneuve-la-Garenne ('**, **' kaj '''').

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Hauts-de-Seine
* Listo de urboj de Francio
* Chemin de fer des Chanteraines

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Hauts-de-Seine
Kategorio:Urboj de Francio
Bousselange

**Bousselange** estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.

## Geografio 
La komunumo situas proksime de la limoj de tri departementoj Côte-d'Or, Jura kaj Saône-et-Loire.

### Najbaraj komunumoj 
eta|maldekstra|Najbaraj komunumoj

### Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo
La loĝantaro malkreskas ekde 1962 ĝis 2010. La pli alta loĝantaro datiĝas de 1821 kiam estis 297 loĝantoj. Nun ĝi havas &#160;loĝantojn (laŭ censo plenumita en 2011).

## Historio kaj vidindaĵoj 
La preĝejo Naskiĝo de la Dipatrino datiĝas de la 13-a jarcento.

La kastelo de la 19-a jarcento.

## Administrado 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Nacia Muzeo de la Belaj Artoj de Azerbajĝano

eta|250px|La fronta fasado de la muzeo.
La **Nacia Muzeo de la Belaj Artoj de Azerbajĝano** () estas la ŝtata muzeo pri arto de Azerbajĝano kaj estas la ĉefa arto muzeo de Bakuo, ĉefurbo de Azerbajĝano. La muzeo situas en la urbocentro de Bakuo (strato Niyazi küçəsi 9–11). Ĝi konsistas el sesdek ĉambroj. La Nacia Muzeo de la Belaj Artoj de Azerbajĝano estis fondita en 1920.

## Kolekto 
La muzeo enhavas pli ol  artaĵojn. Oni montras ĉirkaŭ  verkojn, la resto atendas en subteraj keloj pro spacomanko. La permanentajn eksponaĵojn de la muzeo konsistigis ĉefe bildoj, skulptaĵoj, grafikaĵoj kaj etnaj ordinaraj laboraĵoj (meblaroj, manĝilaroj, brodaĵoj ktp). En la muzeo okazas dumtempaj ekspozicioj laŭtemaj. Ekde ĝiaj komencoj, la galerio fariĝis grava kolekto el aĉetaĵoj aŭ donacoj de artaj verkaĵoj.

La muzeo entenas artkolektojn pentroarto, kiuj datiĝas ĝis la 16-a jarcento.
En artgalerio de fremda eŭropaj pentroarto troviĝas la franca, itala, nederlanda, flandra, germana kaj rusa. Interalie videblas verkoj fare de Frans Hals, Karl Brjulov, Vasilij Vereŝĉagin, Isako Levitan, Valentino Serov, Vasilij Tropinin, Konstanteno Korovin kaj Ivan Ŝiŝkin.

Krom pentraĵoj estas ankaŭ skulptaĵoj kaj ornamaj kiel libro miniaturoj de la 17-a-19-a jarcentoj kaj lako miniaturoj de la 18-a-19-a jarcentoj. La muzeo ankaŭ posedas kolektaĵojn de orienta arto, ĉefe iranajn, turkajn, ĉinajn kaj japanajn artaĵojn. La muzeo havas en si ne nur la kolektaĵojn, sed vastan kolektaĵon de bibliotekon, kaj arĥivojn.

## Notindaj pentristoj ekspoziciitaj 
Inter la pentristoj reprezentitaj estas:

### Azerbajĝanaj pentristoj 
* Mir Mohsun Navvab
* Bahruz Kangarli
* Tahir Salahov
* Azim Azimzade
* Salam Salamzade
* Vidadi Narimanbekov
* Mikayil Abdullayev
* Togrul Narimanbekov

### Eksterlandaj pentristoj 
#### Itala deveno 
* Gercino
* Leandro Bassano
* Francesco Solimena
* Lorenzo Bartolini

#### Franca deveno 
* Jules Dupré
* Gaspard Dughet
* Pascal Dagnan-Bouveret
* Jean-Joseph Benjamin-Constant

#### Flandraj kaj nederlandaj devenoj 
* Frans Hals
* Miĥiel Jansz. van Mierevelt
* Adriaen Brouwer
* Adriaen van Ostade
* Justus Sustermans
* Pieter Claesz

#### Germana deveno 
* Johann Heinrich Roos
* Fritz August Kaulbach

#### Pola deveno 
* Jan Styka

#### Rusa deveno 
* Karl Brjulov
* Aleksej Venecianov
* Vasilij Vereŝĉagin
* Isako Levitan
* Vladimir Makovskij
* Valentin Serov
* Vladimir Borovikovski
* Vasili Tropinin
* Konstanteno Korovin
* Ivan Ŝiŝkin

## Horaro 
La muzeo estas malfermita marde ĝis dimanĉe de la 10-a ĝis la 18-a horo. Lunde ĝi estas fermita kiel la plej multaj muzeoj en Bakuo.

## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Muzeo de la Belaj Artoj de Azerbajĝano (Bakupages.com) 

Kategorio:Naciaj muzeoj en Azerbajĝano
Kategorio:Artmuzeoj en Bakuo
Kategorio:Vizitindaĵoj en Bakuo
Kategorio:Konstruaĵoj en Bakuo
Dimitrije Janičić

**Dimitrije Janičić**, en cirila alfabeto *Димитрије Јаничић*, estis serbia esperantisto, naskiĝinta la 9-an de novembro 1935 kaj forpasinta la 5-an de majo 2022. Li dum multaj jaroj kunlaboris en diversaj E-revuoj informe kaj literaturkampe. Li aŭtoris multpaĝajn esperantan-serban kaj serban-esperantan vortarojn.

## Publikaĵoj (elekto) 
* *Maturaj meditadoj*, kun postparolo de Zlatoje Martinov. Beogrado: Interpress, 2012. – 112 p., ilustrita; Biblioteko Esperanto, n-ro 5
* *Jelisavka*, romano, en la serba. Beogrado: Putokazi, 2010, 120 p., ilustrita
* *Trave su sve glasnije Vito Nikolić dvadeset godina posle*. Beogrado: Interpress, 2014, 116 p., en la serba
* *Esperanto-serba vortaro*. Beogrado: Orion art, 2013, 681 p., kun ĉirkaŭ 17 000 kapvortoj kaj 47 900 leksikaj unuoj 
* *Istorija jedne brige*. Nikšić, 205, 152 p., en la serba
* *Serba-esperanta vortaro*. Beogrado: Orion art, 2016, 664 p., kun ĉirkaŭ 27 000 kapvortoj kaj 56 000 leksikaj unuoj

## Eksteraj ligiloj 
* persona retejo de li, en retejo ipernity
* e-lingva reta intervjuo kun la esperantistino Tereza Kapista, fare de Dimitrije Janičić

Kategorio:Serbaj esperantistoj
Gera (rivero)

eta|La kunfluo en Plaue. La **Gera** estas 85 kilometrojn longa suden fluanta flanka rivero de la Unstrut en Turingio.

Ĝi fariĝis en Plaue, kie kunfluas ĝia okcidenta fonto Zahme Gera kaj ĝia orienta fonto Wilde Gera.

## Historio 
La origina nomo estis *Erfes* (alternative: *Erphes, Erfis, Erphis*), laŭ kio nomiĝas la turingia ĉefurbo Erfurt. La latina nomo *Hiera* troviĝas ankaŭ en la iama nomo de la erfurta mezepoka universitato *Hierana*, kio sekve signifas *altlernejo ĉe la rivero Gera*.

Ĝis la instalo de la fluegfoso sub la estrado de urbestro Richard Breslau fine de la 19-a jarcento, superakvegoj oftis ankaŭ en Erfurto.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj ĉe *erfurt-web*.

Kategorio:Riveroj en Germanio
Kategorio:Riveroj en Turingio
Tereza Kapista

[eta|dekstre|250ra|Tereza Kapista, kvara el dekstro (apud [Erzsébet Sekelj, tria el dekstro) inter kongresanoj, ĉefe el Balkanio, dum la 86-a SAT-kongreso en Madrido]]
**Tereza Kapista**, foje ankaŭ literumata *Terezija*, en cirila alfabeto *Тереза ​​Каписта* (la , Subotica — la , Serbio) estis hungardevena serbia esperantistino, naskiĝinta en 1930. En la oficperiodo 2007-2010 ŝi estis reprezentanto de Serbia Esperanto-Ligo en la komitato de Universala Esperanto-Asocio. Ŝi estis membro de la Internacia Rajtigita Ekzamenantaro de ILEI, estis Cseh-instruistino kaj restadis en diversaj landoj de Azio kaj Afriko (interalie en Irano, Burundio) por propagandi kaj instruadi Esperanton. Ŝi sentis sin iusence disĉiplo de Tibor Sekelj, kaj provis imiti lin kiel mondvojaĝanto - ŝia instruado de Esperanto en Afriko, Suda Ameriko ktp. estas vera heroaĵo.

Krome ŝi publikigis plurajn verkojn de la Esperanto-literaturo, ekzemple tradukis en Esperanton la verkaĵon *Temuĝin, la filo de la stepo* de Tibor Sekelj pri la vivo de Ĝingis-Ĥano, aperinta en 1993. Alia ekzemplo de publikaĵo, verkita de ŝi mem, estas *Esperanto, lingvo de paco en Burundo-Afriko*, publikigita Beograde en 2006 (134 paĝoj).

Ŝi estis la ĉefa organizanto de la 79-a SAT-Kongreso 2006 kiu okazis en Beogrado inter la 19-a kaj la 26-a de aŭgusto. Ĝi kunigis 153 partoprenantojn.

## Bibliografio 
* Tereza Kapista. Mia instrulaboro kaj impresoj en Irano. Beogrado, 2004. 48 p.
* Tereza Kapista. Esperanto, lingvo de paco en Burundo — Afriko. Beogrado, 2006. 134 p. — ISBN 978-86-901073-7-7
* Tereza Kapista. Esperanto, lingvo de paco en Irano — Azio. Beograd, 2007. ISBN 978-86-901073-9-1
* Tereza Kapista. Ie pri io. Beograd, 2012. 160 p. — ISBN 978-86-915527-0-1

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Serbaj esperantistoj
Ĉirkaŭfluata altejo

eta|En la elĉiela foto de Rivero Novitna la proksimiĝanta formado de insula ĉirkaŭfluata altejo klare ekkoneblas
**Ĉirkaŭfluata altejo** aŭ **ĉirkaŭfluata mont(et)o** estas terena altejo en meandro, kiu postrestis post ties trafosiĝo aŭ kiu postrestos je proksimiĝanta trafosiĝo.

Je meandraj riveroj la erozio aparte forte atakas la eksterajn, pli krutajn bordojn de riveraj kurboj, la tiel nomatajn puŝdeklivojn, ĉar tiuflanke la fluo estas pli forta. Puŝdeklivoj pro tio migras dumpase de la tempo pli eksteren. La puŝdeklivo je la enirejo en riverkurbon kaj tiu je la elirejo pli kaj pli alproksimiĝas ĝis la trarompiĝo. Post tio estas ekestinta insuleto ĉiuflanke ĉirkaŭflata de akvo, la *ĉirkaŭfluata altejo*. Pli kaj pli da riverakvo trairas la malfermitan pli mallongan kaj pli deklivan vojon, sur la longa kaj malnova, fortranĉita vojo restas meandra lago, kiu post ioma tempo langdiĝas. 
## Eksteraj ligiloj 
* Ĉirkaŭfluata monto ĉe Neckargerach

Kategorio:Terformoj
Kategorio:Hidrologio
Emu (gazeto)

***Emu***, subtitola *Austral Ornithology*, estas reviziata scienca gazeto de la Royal Australasian Ornithologists Union. Tiu gazeto estis fondita en 1901 kaj estas la plej aĝa ornitologia gazeto publikigita en Aŭstralio. La nuna ĉefredaktoro estas Kate Buchanan (Universitato Deakin). La gazeto estas publikigita kvarfoje jare fare de la Reĝa Aŭstralazia Ornitologista Unio prese kaj rete fare de CSIRO Publishing. Laŭ la *Journal Citation Reports*, tiu gazeto havis en 2012 efikindicon de 1.895, game la 4a el 22 gazetoj en la kategorio "Ornitologio".

## Notoj
## Bibliografio
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Gazetoj
Kategorio:Ornitologio
Kategorio:Aŭstralio
Emu (biero)

**Emu** estas bieretikedo posedata de Lion Nathan. Origine produktita ĉe Emu Bierfarejo, ĝi estas nune produktita ĉe la Cigna Bierfarejo en Okcidenta Aŭstralio.

## Varioj
Estas tri varioj nome:
*Emu Bitter.
*Emu Export.
*Emu Draft.

Kategorio:Biero
Kategorio:Industrio en Aŭstralio
Stephen Allen Andrew

eta|*Trojlo kaj Kresida*, 1952.
**Stephen Allen ANDREW** (naskita en 1878; mortinta la  en Sea Point, Kaburbo) estis sudafrika esperantisto.

## Tradukoj 
* Olive Schreiner: 
** *Romano pri Afrika Bieno,* 1934
** *Undino,* 1938
* William Shakespeare:
** *Romeo kaj Julieto,* 1945
** *Antonio kaj Kleopatro,* 1947
** *La Gajaj Edzinoj de Vindsoro*, 1948
** *Trojlo kaj Kresida,* 1952
### Recenzoj
Pri *Undino*

----
Pri *Trojlo kaj Kresida*

## Bibliografio 
* Edwin de Kock kaj aliaj: *Cent jaroj da Esperanto en Sud-Afriko,* en: *Sub Fremdaj Ĉieloj*, paĝoj 131 ĝis 152.

Kategorio:Sudafrikaj esperantistoj
Asenovgrad

**Asenovgrad** (cirile **Асеновград**) estas urbo sude en Bulgario. Ĝi estas la dua plej granda urbo en provinco Plovdiv kaj administra centro de la komunumo *(община)* Asenovgrad.

Asenovgrad posedas multe da preĝejoj divers-konfesiaj kaj tial estas kromnomata "Malgranda Jerusalemo" *(Малкият Йерусалим)*. Ĝis 1934 ĝi nomiĝis *Stanimaka* (Станимака).

## Esperanto 
Asenovgrad ekde 1956 havas placon nomitan laŭ Esperanto.

Kategorio:Urboj de Bulgario
Kategorio:Provinco Plovdiv
Rétaud

**Rétaud** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Rétaud situas en la centro de Charente-Maritime,  sudokcidente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Arondismentoj de Côte-d'Or

La franca departemento '''Côte-d'Or** konsistas el **3 arondismentoj'''.

eta|maldekstra|350px|Mapo de la arondismentoj kaj kantonoj de Côte-d'Or

## Notoj kaj fontoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de arondismentoj de Francio
* Kantonoj de Côte-d'Or
* Komunumoj de Côte-d'Or
Lamo (genro)

[eta|[Lamo ĉe Maĉupikĉuo (Peruo)]]
**Lamo** (*lama* en Latino) estas genro de du sudamerikaj kameledoj, la sovaĝa gvanako kaj la hejma lamo. Tiu genro estas parence rilata al la genro *Vicugna*, de la sovaĝa vikuno kaj la hejma alpako. Unu el la karakterizoj de tiuj kameledoj estas la manko de seksa duformismo, kio signifas, ke ne estas facile distingi inter viroj kaj inoj sen proksima analizo de ties reproduktaparato.

Antaŭ la hispana konkero de Ameriko, la ljamoj, kune kun la alpakoj, estis la nuraj hejmaj hufuloj de la kontinento, kulturitaj pro sia valoro kiel ŝarĝobesto kaj pro sia viando, felo kaj lano.

Kategorio:Kameledoj
Kategorio:Genroj de mamuloj
8991 Solidarity

'*8991 *Solidarity''''' ("Solidaro") estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Eŭropa suda observatorio de La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita por honori la solidaron de la homoj ĉirkaŭ la mondo kun la viktimoj kaj la postvivantoj de terorismaj atakoj, kiel la atencoj de la 11-a de septembro 2001 kontraŭ Novjorko kaj Vaŝingtono, en la celo forigi la terorismon el la mondo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Lanthes

**Lanthes** estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.
maldekstra|100px|Blazono

## Geografio 
La komunumo enhavas la vilaĝon Lanthes la vilaĝeton Le Meix kaj la bieno Pluvault.

### Najbaraj komunumoj 
eta|maldekstra|Najbaraj komunumoj

### Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo

## Historio kaj vidindaĵoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Galeritombo (kontinenta tipo)

[eta|310ra|Dolmeno kun larĝa galerio de [Dolmeno Lo Morrel dos Fados (Aude)|Morrel dos Fados, departemento "Aude" en Francio]]
**Galeritombo** estas aparta tipo de dolmeno. Estas kelkfoje malfacile distingi inter *longa dolmeno* kaj *galeritombo*.

## Prezentado 
Galeritombo estas dolmeno *tre longa* kies tomba ĉambro estas pli malpli samlarĝa kiel la galerio. La tuto estas kovrita per pluraj horizontalaj slaboj (tabloj), kiuj kuŝas sur vico de flankaj kruroj (aŭ ortostatoj) enigitaj en la tumulo aŭ elstarantaj internen.

Kutime, tiuj « galeritomboj » estas *preskaŭ altkonstantaj* laŭ la tuta longo, male al la dolmenoj dirataj « kun galerio » kiuj havas fundan vertikalan slabon pli altan ol la galerienirejo.
Kompreneble, tiuj diferencoj estas pli malpli distingeblaj laŭ la dolmeno, kaj do la nomo « Galeritombo » estas do kelkfoje kontestata.

La plej komunaj galeritomboj situas en Bretonio, en Île-de-France kaj, malpli multaj, en Akvitanio. Ili ĝenerale estas pli novaj ol la galeridolmenoj. Plej multaj galeritomboj estis starigitaj dum la fina neolitiko, kaj dum Ĥalkolitiko. Tipe, nordokcidente de Francio kaj sude de Belgio, tiuj konstruaĵoj estas ligitaj al la kulturo Seine-Oise-Marne.

En la departemento Aude en Langvedoko, iuj tre longaj galeridolmenoj estas longaj je pli ol 15 metroj (dolmenoj de Morrel dos Fados kaj de Saint-Eugène) estis antaŭlonge nomataj « galeritomboj ». Ilia arkitektura priskribo ne ekzakte respondis al komune akceptita difino (la galerio tie estas malpli larĝa ol la ĉambro kaj ĝenerale la monumento estis kovrita per nur unu granda slabo), ili estas nun nomataj « dolmenoj kun larĝa galerio ».

## Listo de la galeritomboj en Francio 
## Vidu ankaŭ 
* galeritombo (Irlando)
* galeritombo (Skotlando)

## Notoj kaj referencoj 
### Vidu ankaŭ 
* galeritombo (Irlando)
* galeritombo (Skotlando)
* Megalitismo
* Megalitvico
* Tumulo de Dissignac
* Dolmeno de Mané-Kerioned
* Megalita nekropolo de la Pinto de Souc'h
* Menez Korriged
* Ty ar c'horriged
* Windmilliens

### Eksteraj ligiloj 
* Galeritombo de Tréal, en Saint-Just (35) sur la retpaĝo de Musardise 

*
Les Agettes

**Les Agettes** estas komunumo en la distrikto Hérens en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 338 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Les Agettes situas en la franclingva Suba Valezo ĉe la suda flanko de la Valo de Rodano kaj la okcidenta flanko de la Valo de Hérence alte super la valfundo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Les Agettes, Crête-à-l'Œil kaj La Vernaz, kaj la ferisetlejo Mayens de l'Ours.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,09&nbsp;km², de kiuj 60,5% estas kovritaj de arbaro, 26,5% servas por agrikulturo kaj 10,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Les Agettes limas en nordo al la kantonĉefurbo Siono, en oriento kaj sudoriento al Vex, en sudokcidento kaj okcidento al Nendaz, kaj en nordokcidento al Veysonnaz.

## Trafiko 
Les Agettes situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas kurboriĉa konekta vojo de Vex al Veysonnaz kaj alia vojo de Salins al Les Agettes. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9, estas Siono-Okcidento, kiu situas proksimume 4 kilometrojn nordokcidente de la komunumo. Pere de la poŝtaŭtolinio de Mayens-de-l'Ours al Siono la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De la ferisetlejo Mayens-de-l'Ours kabintelfero kondukas al la turisma loko Thyon.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Les Agettes datiĝas el la jaro 1190 kiel *Agietes* kaj *Gieti*. La teritorio de Les Agettes dum mezepoko kaj ĝis la Helveta Revolucio de 1798 estis submetita al la landa senjoreco de la episkopo de Siono kaj de tiu estis donita kiel feŭdo al diversaj nobelaj familioj. En la jaro 1382 estis menciita episkopa mistralo. La en la 14-a jarcento Les Agettes estis dokumentita kiel aparta komunumo. Post ĝi estis kunigita kun Vex kaj de ĝi denove sendependiĝis en la jaro 1814.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Les Agettes
Fasĉino

[eta|Bordo de la kanalo je [Templin fiksita per fasĉinoj]]
**Fasĉinoj** (de lat.:*fascis*; it.: *fascio*‚ fasko) estas rulformaj faskoj el branĉaĵo de kelkaj metroj da longeco, kiujn oni uzas unualinie por eviti eroziajn aperaĵojn resp. eskarporompiĝojn. Konsekvence ili estas uzataj aparte ĉe la konstruado de eskarpoj kaj en la akvokonstruo (por fiksigo de bordo aŭ akvogrundo). Krome oni uzas fasĉinojn je la akiro de novlando en la vado por la konstruo de baraĵoj, kiuj trankviligu la fluon, por ke la ŝvebaĵo, kiujn la tajdoj alportas, povas sedimenti. Enfositajn fasĉinojn ankaŭ uzas por senakvigi la grundon ekzemple de terkulturaj areoj.

Kategorio:Konstruado
Ortostato

eta|dekstra|Ortostatoj de la templo de Despoina en Lycosura.

**Ortostato** nomas, en greka-romia arkitekturo, ĉiun el la vertikale starantaj ŝtonblokoj, laŭ unu aŭ pluraj vicoj, baze de muroj.

En la antikva arkitekturo, la ortostatoj estas paralepipedaj ŝtonblokoj multe pli altaj ol profundaj, kutime starantaj sub muroj.

Ortostatoj estas ĝenerale sen skulptita ornamo, escepte en kelkaj asiriaj palacoj, kiaj en Khorsabad.

La termino estas ofte uzata por nomi vertikale starantajn ŝtonojn, kiaj la megalitaj menhiroj, aŭ pli ĝenerale, la individuajn ŝtonojn, kiu estas partoj de pli granda megalita strukturo, kiaj la muroj de galeritomboj aŭ la vertikalaj elementoj de trilitoj, en Stonehenge.

## Fontoj 
## Referencoj 
Kategorio:Arkitekturo
Akvotransdonejo je Hamm

[eta|rekta=1.4|Kluzo Hamm kun akvodisdonejo kaj pumpostacio (malsupre [Lippe, supre kanalo)]]
eta|rekta=1.4|Akvotransdonejo inter Lippe (malsupre) kaj kanalo (supre)
La **akvotransdonejo je Hamm** estas akvo-konstruteĥnika instalaĵo ĉe la kluzo je Hamm de la Datteln-Hamm-Kanalo. Ĝi servas al la akvomastrumado de la okcidentgermana kanalreto kaj de la rivero Lippe.

La supra interkluzejo inter la kanalŝtupoj Datteln, Herne, Monastero kaj Hamm provizas la okcidentgermanan kanalreton el Wesel-Datteln-, Rhein-Herne-, Dortmund-Ems- kaj Datteln-Hamm-Kanalo kaj tenas ĉiam egalan akvonivelon (±15&nbsp;cm) en la unuopaj kanaloj. Kvankam alie ol riveroj kanaloj ne estas fluakvoj, tamen ĉiun jaron proksimume 550 milionoj kubometroj da akvo defluas direkten al Rejno, Ruhr kaj Emso (ĉefe pro kluzadoj) aŭ perdiĝas alimaniere, ekzemple pro uzado kiel malvarmigakvo, forflueto engrunden aŭ vaporiĝo. La akvotransdonoj el la rivero Lippe egaligas ĉi tiun perdon.

## Eksteraj ligiloj 
* Federacia Akva kaj Ŝiptrafika Administrejo pri la akvotransdonejo en Hamm 
* Federacia Akva kaj Ŝiptrafika Administrejo pri la akvoekonomio de la okcidentgermanaj kanaloj 

Kategorio:Pumpostacioj
Kategorio:Hidroelektraj centraloj
Kategorio:Akvokonstruo
Kategorio:Kluzoj en Germanio
Kategorio:Itinero de la industrikulturo
Kategorio:Dortmund-Ems-Kanalo
Kategorio:Rejn-Herne-Kanalo
Kategorio:Ruhr-regiono
Mont-Noble

**Mont-Noble** estas komunumo en la distrikto Hérens en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 911 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Mont-Noble situas en la franclingva Suba Valezo ĉe la okcidenta flanko de la Valo de Hérens, suda flanka vilaĝo de la rivero Rodano. La okcidentan limon de la komunumo formas la rivero Borgne, suda alfluanto de Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Nax, Vase kaj Vernamiège.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 43,03&nbsp;km², de kiuj 37,1% estas kovritaj de arbaro, 36,1% servas por agrikulturo kaj 3,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mont-Noble limas en nordoriento al Grône, en sudoriento al Anniviers, en sudo al Saint-Martin, en okcidento al VS, kaj en nordokcidento al la kantonĉefurbo Siono.

## Trafiko 
Mont-Noble situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Kurboriĉa montarvojo kondukas de Siono kaj Grône al Nax kaj de tie al Mase kaj Vernamiège kaj fine al Saint-Martin. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas 2 kilometrojn sude de la komunumo apud Siono. Pere de poŝtaŭtolinioj de Vernamiège kaj de Nax al Siono kaj de Nax al Vernamiège la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La komunumo Mont-Noble estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2011 per kuniĝo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Nax, Vase kaj Vernamiège. En unua baloto la 24-an de februaro 2008 la kuniĝo de la tri komunumoj per malgranda plimulto estis malakceptita. Okazis poste dua voĉdono la 7-an de septembro 2008, dum kiu la kuniĝo estis akceptita en ĉiuj tri komunumoj.
La unua dokumenta mencio de Vernamiège datiĝas el la 11-a jarcento kiel *Vernamesia*.
 Mase estis la unuan fojon menciita en la jaro 1100 kiel *villa Magis*. La unua dokumenta mencio de Nax datiĝas el la jaro 1001 kiel *Nas*. Dum mezepoko Nax kaj Vernamiège formis majorejon. La tri vilaĝoj apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Valeza Dekono de Siono. Post la Helveta Revolucio la tri vilaĝoj estis atribuitaj al la nova Distrikto Hérens.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mont-Noble
La Vernaz

**La Vernaz** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

## Francio 
* **La Vernaz (Alta Savojo)** estas komunumo de la Departement Alta Savojo en la regiono Rodano-Alpoj en Francio.

## Svislando 
* **La Vernaz (Bettens)** estas vilaĝo de la komunumo Bettens de la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **La Vernaz (Les Agettes)** estas vilaĝo de la komunumo Les Agettes en la Distrikto Hérens en Kantono Valezo en Svislando.
Claude Nicolas Ledoux

.

Li estis unu el la fondintoj de novklasika arkitekturo. Lia plej konata konstruado estas la saline royale d'Arc-et-Senans (reĝa salfarejo de Arc-et-Senans, 1774-1779) kie li planis utopian urbon.
Ipomeo

[eta|maldekstra|[Akva spinaco aŭ Akva ipomeo (Ipomoea aquatica)]]
**Ipomeo** (*Ipomoea*) estas la botanika nomo de genro de plantoj el la familio konvolvulacoj (*Convolvulaceae*). Pro siaj okulfrapaj floroj kelkaj el la specioj de ipomeo estas uzataj kiel ĝardenplantoj. La florado povas esti tre abunda, precipe kiam la grundo estas sufiĉe sterkita per malnova bovinsterko kaj enhavas iom da kalko. Multaj specioj estas varm-amaj, kaj bezonas, en malvarma klimato, forcejon por bone floradi.

Havante 300 ĝis 500 speciojn, *Ipomoea* estas la plej granda genro en la familio. La plejmulto de la specioj havas florojn kiuj malfermiĝas nur dum unu tago.

## Specioj 
Kelkaj specioj de la genro *Ipomoea* estas:
* *Ipomoea alba*
* *Ipomoea arborescens*
* *Ipomoea aquatica*, vidu la supran foton
* *Ipomoea batatas* batato, vidu la supran foton
* *Ipomoea cairica*
* *Ipomoea hederacea*
* *Ipomoea imperati*
* *Ipomoea indica*
* *Ipomoea leptophylla*
* *Ipomoea lobata*
* *Ipomoea pes-caprae*
* *Ipomoea quamoclit*
* *Ipomoea tricolor*

## Fotaro 

Dosiero:Ipomoea horsfalliae0.jpg|*I. horsfalliae*
Dosiero:Quamoclit lobata1.jpg|*I. lobata*
Dosiero:Koeh-077.jpg|*I. purgas*
Dosiero:Ipomoea x sloteri (I. coccinea x I. quamoclit)0.jpg|*I. x sloteri*
Dosiero:Ipomoea purpurea kpjas 002.jpg|*I. purpurea*
Dosiero:Ipomoea purpurea kpjas 001.jpg|*I. purpurea*
Dosiero:Ipomoea purpurea1.jpg|*I. purpurea*
Dosiero:Ipomoea purpurea3.jpg|*I. purpurea*
Ipomoea magnusiana MHNT.BOT.2021.17.40.jpg|*Ipomoea magnusiana*

## Referencoj 
Kategorio:Konvolvulacoj
Quédillac

**Quédillac** estas franca komunumo, en la departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio.

## Geografio 
## Historio 
## Administrado 
## Demografio 
## Lokoj kaj monumentoj 
## Elstaruloj ligitaj al Quédillac 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ille-et-Vilaine
* Quédillac (stacidomo) (haltejo de SNCF)

## Eksteraj ligiloj 
* Quédillac sur la retpaĝo de la Nacia Geografia Instituto


Kategorio:Komunumoj de Ille-et-Vilaine
8992 Magnanimity

'*8992 *Magnanimity''''' ("Grandanimeco") estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita por honori la grandanimecon de la homoj ĉirkaŭ la mondo por alfronti la terorismajn atakojn, kiel la atencoj de la 11-a de septembro 2001 kontraŭ Novjorko kaj Vaŝingtono, en la espero ke la terorismo estu kontraŭstarita kun justico por ĉiuj, ne kun venĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Reĝa Aŭstralazia Ornitologista Unio

La **Reĝa Aŭstralazia Ornitologista Unio** (, konata ankaŭ kiel *Birds Australia*) estis fondita en 1901 por helpi la studon kaj konservadon de indiĝenaj birdospecioj de Aŭstralio kaj apudaj regionoj. Tio faras ĝin la plej aĝa nacia birdasocio de Aŭstralio. Ĝi estas la plej granda neregistara, neprofitdona, birdokonserva organizo el Aŭstralio. En 1996 ĝi adoptis la markonomon de Birds Australia por plej publikaj celoj, dum pluhavas sian originan nomon por leĝaj celoj kaj kiel publikiganto de ties gazeto *Emu*.

La RAOU estis instiganto de la projekto Atlas of Australian Birds. Ĝi estas publikiganto (asocie kun Oxford University Press) de la enciklopedia *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds*. Ties trimonata kolora membrogazeto estas *Wingspan*. La RAOU estas aŭstralia partnero de BirdLife International. La moto de la RAOU estas 'Conservation through Knowledge' (konservo tra kono).

## Bibliografio
* Campbell, Archibald James. (1900). *Nests and Eggs of Australian Birds. Including the geographical distribution of the species and popular observations thereon*. (2 vols). Author: Melbourne.
* Dickison, D.J. (1951). The first fifty years of the Royal Australasian Ornithologists Union - 1901-1951. *Emu* 51: 185-284.
* Garnett, Stephen. (1996). Parrots: a new special interest group of the RAOU. *Wingspan* 6(3): 26-27.
* Marchant, Stephen. (2002). A brief history of the 1966 proposal for reform of the RAOU. *Canberra Bird Notes* 27(1): 14-24.
* North, Alfred John. (1901–1914). *Nests and Eggs of Birds found breeding in Australia and Tasmania*. (4 vols). Australian Museum Special Catalogue No.1. Sydney.
* Robin, Libby. (2001). *The Flight of the Emu: a hundred years of Australian ornithology 1901-2001*. Carlton, Vic. Melbourne University Press. ISBN 0-522-84987-3
* Robin, Libby. (2002). An *Emu* for a nation: a centenary reflection on the journal and its discipline. *Emu* 102: 1-7.
* Serventy, D.L. (1972). A historical background of ornithology with special reference to Australia. *Emu* 72: 41-50.

## Eksteraj ligiloj
* Birds Australia

Kategorio:Ornitologio
Kategorio:Aŭstralio
Haast (Novzelando)

eta|Strando Haast en 1968
eta|Strando Haast en 2007
**Haast** estas areo en la Okcidenta Distrikto de la Okcidenta Marbordo de la Suda Insulo de Novzelando. La regiono Haast kovras ĉirkaŭ 2,500&nbsp;km².

La regiono nomiĝas tiele laŭ Julius von Haast, nome prusi-naskita geologo grava por la komenco de la geologia studado de Novzelando.

Laŭ la censo de 2006 estis populacio de 297 por la statistika areo de Haast, tio estas malpliiĝo de 12 rilate al la censo de 2001. Majoritato de tiu populacio situantas en tri komunumoj: nome urbo Haast, Haast Junction, kaj Haast Beach (strando).

Ĉefaj ekonomiaj agadoj en la regiono Haast estas farmado, fiŝkaptado kaj turismo.

La plej rara subspecio de kivio, nome la Haasta tokoeko, troviĝas nur en la montoj de la Haasta regiono.

## Historio 
## Klimato 
## Komunumoj 
## Notoj 
Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Urbestra baloto de 2013 en Moskvo

La antaŭtempa baloto de la urbestro okazis en Moskvo la  samtempe kun balotoj de la estroj de kelkaj aliaj regionoj. Laŭ stato por la , en Moskvo ekzistis proksimume 7,2 milionoj da elektantoj. Oficiale en la listojn estis enmetitaj 7 250 879 elektantoj.

Komence de junio 2013 la urbestro Sergej Sobjanin decidis eksiĝi kaj poste partopreni la antaŭtempan baloton de urbestro. Li restis sur la posteno de urbestro (kiel portempa plenumanto) ĝis la enposteniĝo de la urbestro elektota en septembro.

## Regularo 
### Kandidatiĝo kaj preparo 
Laŭ la leĝo, urbestro de Moskvo rajtas esti civitano de Rusia Federacio de malpli ol 30-jaraĝa, ne posedanta eksterlandan ŝtatanecon. Oni povas kandidatiĝi de politikaj partioj aŭ memstare (se ili anticipe kolektis 1% de elektantoj vivantaj en Moskvo).

Ĉiuj kandidatoj devas superi t.n. "municipan filtrilon", anticipe ricevinte subtenon de 6% el ĉiuj municipaj deputitoj aŭ elektitaj estroj de municipaj unuoj (iome pli ol cent subskriboj, ĉiu povas subteni nur unu kandidaton). Krome, la subskriboj devas esti kolektitaj el ne malpli ol 3/4 de municipaj unuoj.

Ĉiuj kandidatoj publikigas siajn programojn kaj pasigas sian antaŭbalotan agitadon. Unu tagon antaŭ la balot-tago ĉiu politika agitado estas malpermesita ("tago de silento").

### Balotado 
Urbestron oni konsideras elektita, se ĝi akceptis pli ol 50 elcentojn de voĉoj. Pro tio la balotado povas havi unu aŭ du raŭndojn; la duan oni pasigas en kazo se la urbestro ne elektiĝis dum la unua, tiam ĝin partoprenas du kandidatoj kiuj akceptis plej multe da voĉoj.

## Kandidatoj 
Entute en la balotkomisionon estis prezentitaj 41 petskriboj. El ili 13 prezentis poste bezonatajn dokumentojn. Post sufiĉe malfacila proceduro de registrado (bezonis kolekti subskribojn de municipaj deputitoj ktp.) finfine ekpovis partopreni kiel kandidatoj 6 personoj.

**Kandidatoj, kiuj partoprenas la balotojn (1-a raŭndo):**

## Voĉdonado kaj ĝiaj rezultoj 
La balotejoj funkciis ekde 8.00 ĝis 20.00. Oficialaj rezultoj de la baloto estis deklaritaj de Moskva balotkomisiono la 9-an de septembro matene. Ĝenerale venis 32,07% de elektantoj, la apero konsideratas malalta (al la lastaj balotoj en 2003 venis preskaŭ 58%).

Oficialaj rezultoj. Vespere de la sama tago en Moskvo sur la placo Bolotnaja subtenantoj de Navalnij pasigis mitingon kun postulo de la dua raŭndo; Navalnij deklaris ke en Rusio naskiĝis "nova opozicio".

Maldekstra movado en Moskvo parte subtenis la ideon pri bojkoto de la balotado. Laŭ tiu ideo, la balotoj estas malhonestaj jam pro iliaj reguloj de kandidatiĝo. Al la bojkoto alvokis, inter alie, Sergej Udalcov. La  en Moskvo pasis mitingo de maldekstruloj kun slogano "kontraŭ Putin kaj Navalnij" (ruse "Против Путина и Навального"). Tiu ĉi strategio ŝajnas vera pro malalta apero dum la balotado.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Politiko de Rusio
* Politikaj protestoj en Rusio en 2011-2013

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejpo 


Kategorio:Balotoj en 2013
Kategorio:Balotoj en Moskvo
Kategorio:2013 en Moskvo
Kastelo Bellevue

eta|upright=1.5|La kastelo en 2014 eta|Ferdinando de Prusio, la konstruiginto de la kastelo. eta|La kastelo en 1797. La **Kastelo Bellevue** () estas la sidejo de la prezidanto de Germanio en Berlino.

## Historio 
La kastelo de Ferdinand de Prusio, filo de Frederiko Vilhelmo la 1-a, ricevis sian nomon de belvido pro la rava situo kun panoramo al la rivero Spree. Ĝi troviĝas je la okcidenta rando de la Zoologia ĝardeno de Berlino.

Konstruite en 1786, la kastelo havis multajn diversajn posedantojn. Komence ĝi estis plezurkastelo. La filo de Ferdinand, August, loĝis tie ĉi ĝis la vendado al Frederiko Vilhelmo la 4-a, kiu uzis ĝin i.a. por malfermi nacian pinakotekon. Ĝi establiĝis en la teretaĝo kaj dediĉis sin al la tiutempa moderna arto de Prusio. Oni konsideras ĝin modelo por la *Nationalgalerie*. Dum la Unua Mondmilito la suprema komandejo de la armeo estis en la kastelo. Fine de la 1920-aj jaroj ĝi kadukiĝis kaj iĝis eĉ loĝdomo kun apartamentoj luprenendaj.

Detruite grandparte dum la Dua Mondmilito kaj provizore rekonstruite, ĝi ne tuj estis la plej atentiginda konstruejo de Berlino koncerne rekonstruon. De la bombardo en 1941 ĝis 1954 ĝi pasigis mizeran tempon. Poste ĝi ekgastigis provizore la prezidanton de Germanio kaj ekfunkciis unuarange.

Post la Turniĝo kaj la translokigo de kvazaŭ ĉiuj ĉefurbaj institucioj de Bonn al Berlino, ĝi iĝis en 1994 oficiale la unua sidejo de la prezidanto de Germanio. Ĝia unua loĝanto estis Richard von Weizsäcker. La kastelo nombriĝas al la plej belaj konstruaĵoj de Berlino kaj estas unu el la plej konataj vidindaĵoj de la germana ĉefurbo.

## Literaturo 
* Ernst A. Busche: *Bellevue.* Koehler & Amelang, Leipzig 2005, ISBN 3-7338-0340-X.
* Reinhart Grahl: *Die erste Adresse Deutschlands. Das Schloss Bellevue und seine Geschichte.* Christian Simon, Berlin 2008, ISBN 978-3-936242-12-6.
* Erich Schonert: *Schloß Bellevue und seine Geschichte* Deutsches Verlagshaus Bong & Co; Berlin/Leipzig 1935, (represo: Archiv Verlag; Braunschweig 1993).
* Irmgard Wirth (eld.): *Die Bauwerke und Kunstdenkmäler von Berlin. Bezirk Tiergarten.* Gebrüder Mann, Berlin 1955, p. 114–139

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝaro de la Prezidanto de Germanio.
* Arkitekturaj detaloj. 
* Rondgvidado virtuala en 3D.

Bellevue
Bellevue
*
Ede Mahler

**Ede Mahler** [maler], (foje *Eduard Mahler*), laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mahler Ede** estis hungara-aŭstra-juda orientalisto, historiisto, filologo, astronomo, arkeologo, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1909).

Ede Mahler http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1857 en Hungara reĝlando en Cífer (nun en Slovakio). Li mortis la  1945 en Újpest.

## Biografio 
Ede Mahler devenis el juda familio. Li frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Vieno inter 1876-1880. Post la diplomo ĝis 1886 li laboris en observatorio en Budapeŝto. Tiutempe li edziĝis baldaŭe havanta 3 filojn. En 1898 li ekinstruis en la universitato, en la sekva jaro li ankaŭ eklaboris en Hungara Nacia Muzeo, kie li ofte faris arkeologiajn esplorojn en Hungarujo, krome li esploris en Egipto en 1910. Li pensiuliĝis en 1928, tamen poste li instruis plu jardekon. En 1944 li devis kaŝiĝi pro la deportiĝoj. Dum sieĝo de Budapeŝto lia domo detriĝis, sekve lia grava kolektaĵo neniiĝis.

## Elektitaj disĉiploj 
* István Járdányi Paulovics

## Verkaro (elekto) 
* *Babylónia és Assyria* (1906)
* *Az ókori Egyiptom* (1909)
* *Ókori chronológiai kutatások* (1915)

## Interrete legeblaj verkoj (hungare) 
* http://digilib.mtak.hu/B336/issues/vol17/B3361701.pdf 1898
* http://digilib.mtak.hu/B339/issues/vol18/B3391809.pdf 1900
* http://digilib.mtak.hu/B336/issues/vol17/B3361709.pdf 1901
* http://digilib.mtak.hu/B339/issues/vol23/B3392302.pdf 1911
* http://digilib.mtak.hu/B339/issues/vol24/B3392401.pdf 1915
* http://digilib.mtak.hu/B339/issues/vol24/B3392407.pdf 1917

## Fontoj 
* biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj astronomoj
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj egiptologoj
Edit Madas

**Edit Madas** [madaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Madas Edit** estas hungara literaturhistoriisto, profesoro, membro korespondanta (2013), ordinara (2019) de Hungara Scienca Akademio.

Edit Madas http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=14906 naskiĝis la  1949.

## Biografio 
Edit Madas frekventis universitaton en Budapeŝto, poste ŝi plulernis en Parizo en 1975. Ŝi doktoriĝis (DSc) en 2002 antaŭ MTA, sed ŝi pli frue atingis Ph.D. en 1993. Ŝi instruas en 2 universitatoj ekde 1979, dume ŝi okupiĝas ankaŭ pri la latina lingvo kaj mezepokaj kodeksoj. En 2006 ŝi eklaboris ankaŭ en Tutlanda Biblioteko Széchényi, ekde 2009 ŝi instruas en Katolika Universitato Péter Pázmány. Ŝi ricevis ĝis tiam 3 premiojn inter 2007-2011.

## Verkaro (elekto) 
* *”Ad terrorem omnium”. A középkori vágánsének egy magyarországi változata?* (1976)
* *A Jordánszky-kódex: Magyar nyelvű bibliafordítás a XVI. század elejéről (1516-1519)* (1986)
* *La Légende dorée - Historia Lombardica - en Hongrie* (1995)
* *Középkori prédikációirodalmunk történetéből* (El historio de niaj mezepokaj predikaĵoj), (2002) - ĉefverko
* *A könyvkultúra Magyarországon a kezdetektől 1800-ig* (La librokulturo en Hungarlando de la komenco ĝis 1800), (2003) - ĉefverko
* *Weszprémi-kódex* (Kodekso Weszprémi), (2012)

## Fontoj 
* biografio kun foto
* biografio 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* (la teksto estas legebla iomete malsupre kaj dekstre) 

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj