open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Skvamgorĝa ermitkolibro

La **Skvamgorĝa ermitkolibro** (*Phaethornis eurynome*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi vivas en centrorienta Sudameriko, nome en suda Brazilo, suda Paragvajo kaj norda Argentino.

## Taksonomio kaj sistematiko
Kvankam la Skvamgorĝa ermitkolibro estas membro de la granda genro *Phaethornis*, ĝi ŝajne havas neniun proksiman parencon. Ĝi havas du subspeciojn, la nomigan *P. e. eurynome* kaj *P. e. paraguayensis*. Tria proponita subspecio, *P. e. pinheiroi*, ne estis akceptita de la plej multaj taksonomiistoj. La supozebla "nigrabeka ermitkolibro", priskribita kiel *P. nigrirostris*, pruviĝis esti mutaciulo *P. eurynome* kun tute nigra beko.

## Aspekto
La Skvamgorĝa ermitkolibro estas ĉirkaŭ 14 ĝis 14,5 cm longa. Maskloj pezas 4,5 ĝis 6 g kaj inoj 4 ĝis 5 g. Ĉi tiu mezgranda ermitkolibro estas olivecverda supre kun grizecaj subaj partoj. Ĝia malhela gorĝo, kies plumoj havas pli helajn randojn, donas al ĝi la nomigan skvamecan aspekton. La vizaĝo havas nigran "maskon" kun palruĝecaj superokula kaj subokula strioj. Ĝiaj vostoplumoj havas blankajn pintojn kaj la meza paro estas pli longa ol la aliaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed la ino havas pli mallongajn flugilojn kaj malpli kurban bekon. La du subspecioj havas identan plumaron, sed *P. e. paraguayensis* estas signife pli malgranda ol la nomiga.

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Paragvajo
Hořenec

Nomon **Hořenec** havas pluraj setlejoj:

* Hořenec (Nezabylice), parto de municipo Nezabylice en distrikto Chomutov
* Hořenec (Libčeves), parto de municipo Libčeves en distrikto Louny
Adolphe Delattre

**(Pierre) Adolphe DELATTRE** (aŭ **De Lattre**) (franca prononco: [adɔlf dəlatʁ]; 12a de Februaro 1805, Tours – 3a de Januaro 1854, Nice) estis franca ornitologo.

Inter 1831 kaj 1851 li faris plurajn ekspediciojn al Ameriko, kie li aparte interesiĝis pri kolektado de kolibroj. Li nomis kelkajn novajn speciojn, ĉu sole ĉu kun Jules Bourcier. En 1839, kun la natursciencisto René Primevère Lesson, li priskribis sep speciojn de kolibroj.

Li estas memorata en la dunomo de la ruĝkresta kolibro, *Lophornis delattrei*.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj ornitologoj
Černice (Horní Jiřetín)

**Černice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Horní Jiřetín en distrikto Most. Černice situas sur dislimejo de Mosta baseno kaj montarpiedo de Ercmontaro. Ĝi troviĝas en superara alteco 248 metroj, proksimume 1,5 km nordoriente de Horní Jiřetín. Vivas ĉi tie  ().

Černice situas en katastra teritorio **Černice u Horního Jiřetína** kun areo 7,06 km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1250.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Jezeří

## Pluaj fotoj

Černice1.jpg|Černice
Pomník padlých z 1. světové války v Černicích (Q78796115) 03.jpg|Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

Kategorio:Horní Jiřetín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Minado de brunkarbo en Ĉeĥio
Kategorio:Minado en distrikto Most
Sunjuan

**Sunjuan** laŭ simpligita ĉina skribo **松原,** laŭ pinjino *Sōngyuán* estas prefektujnivela milionurbo en la provinco Ĝjilino en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo laŭvorte signifas: "fonto de la provinco Sunjuan".
eta|maldekstre|Konstruaĵo en Sunjuan

## Loĝantoj 
La prefektujnivela loĝantaro konsistas el  homoj laŭ censo de 2020.

## Geografio 
Sunjuan troviĝas en la nordorienta flanko de la lando sur ebenaĵo ĉe kunfluejo de du riveroj 133 m super la marnivelo. Ĝi havas areon de  km² kaj konsistas el 5 dividoj, inkluzive de aŭtonoma distrikto.

## Historio 
eta|maldekstre|Urba ĉefvojo en Sunjuan
Jam ekzistis spuroj de homaj restaĵoj el la neolitiko. La areo estis parto de antikvaj regnoj antaŭ 2000, respektive 1000 jaroj. Komence de la 20-a jarcento Sun Jatsen proponis konstrui transportcentron, kie 2 riveroj kuniĝas (la nuna Sunjuan). De tiam ĝi spertis rapidan modernigon, parte danke al la profitodonaj naftokompanioj de la regiono. Post pluraj administraciaj ŝanĝoj en 1992 estis deklarita la prefektujnivela urbego.

## Ekonomio 
La areo havas grandan terbazitan naftokampon, el tio estiĝis naftoproduktado, naftorafinado, naftokemio kaj farmaciaĵoj. La agrikulturo kultivas maizojn kaj herbojn, el tio kreskiĝis la pastoreca industrio.

## Trafiko 
eta|maldekstre|Stacidomo
Tra la teritorio trairas kvin fervojoj kaj ses provincaj aŭ naciaj aŭtovojoj. Daŭras naŭdek minutojn atingi la flughavenon Ĉangĉuno aŭ Ĥarbino per taksio. La loka flughaveno estas konstruita. Aldoniĝas al la liverado granda rivera haveno.

## Klimato 
Sunjuan havas humidan kontinentan klimaton kun influo de musono laŭ klimata klasifiko de Köppen: Dwa. La vintro daŭras longe kun sekaj ventoj, la someroj estas tre varmaj kaj humidaj. Jare pluvas averaĝe 441&nbsp;mm, pli ol du trionoj de la jara precipitaĵo falas nur de junio ĝis aŭgusto. La temperaturo averaĝas 6&nbsp;°C kaj varias inter 1-12&nbsp;°C.
eta|Ĉevala statuo

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* lago

## Fontoj 
* Anglalingva Vikipedio

## Eksteraj ligiloj 

松原镜湖公园湖景 20230513.jpg|Laga panoramo

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Mariánské Údolí (Horní Jiřetín)

**Mariánské Údolí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Horní Jiřetín en distrikto Most. Ĝi troviĝas en la suba parto de la samnomata valo en&nbsp;Ercmontaro kaj konstrue ĝi flue ligas al Horní Jiřetín. La seskilometra valo komenciĝas en&nbsp;Mariánské Údolí kaj finiĝas en domaro Mikulovice. Tra la valo jam en mezepoko kondukis landa komerca vojo ĝis Saksio. Vivas ĉi tie  ().

Mariánské Údolí situas en katastra teritorio **Horní Jiřetín** kun areo 39,85 km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1845. En la jaro 1828 estis en la estonta Mariánské Údolí konstruita ŝpinejo. Ĉirkaŭ la fabriko estiĝis kelke da domoj por okupitoj. En la jaro 1889 la ŝpinejo forbrulis kaj anstataŭ ĝi estis en la jaro 1892 konstruita teksejo. En la konstruaĵo havas ĝis hodiaŭ produktan uzinon teks-entepreno Triola.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Hamr

## Pluaj fotoj

Mariánské Údolí 2016-07-04 2.jpg|Mariánské Údolí
Mariánské Údolí 2016-07-04 3.jpg|Mariánské Údolí

## Literaturo 
* 

Kategorio:Horní Jiřetín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Universitato Haigazian

La **Universitato Haigazian** (; ) estis fondita en 1955 kiel altlernejo en Bejruto.

La lernejo estis nomita honore al Armenag Haigazian, iama rektoro de la Armena Jenaniana Apostola Instituto en Konya, Turkio. La universitato estas subtenata de la Armena Evangelia Komunumo. La kampuso situas en la distrikto Minet el-Hosn.

De 1992 ĝis 1995, la institucio oficiale nomiĝis "Haigazian College-University" (Universitato-Kolegio Haigazian). En 1996, al ĝi estis donita universitata statuso. En 2005, 2 000 studentoj enskribiĝis. La universitato havas du fakultatojn : la Fakultaton de Artoj kaj Sciencoj kaj Inĝenierlernejon.

La angla estas la ĉefa instrulingvo, kvankam kelkaj kursoj estas ofertitaj en la armena kaj araba lingvoj.

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Libano
Kategorio:Bejruto
Palventra ermitkolibro

La **Palventra ermitkolibro** (*Phaethornis anthophilus*, laŭ kio ankaŭ *Florama ermitkolibro*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi vivas en norda Venezuelo, norda Kolombio kaj orienta Panamo.

## Taksonomio kaj sistematiko
Kvankam la Palventra ermitkolibro estas membro de la granda genro *Phaethornis*, ŝajnas ke ĝi ne havas proksimajn parencojn, kaj iam estis lokita en sian propran genron, *Ametrornis*. Ĝi havas du subspeciojn, la nomigan *P. a. anthophilus* kaj P. a. hyalinus. Oni sugestis, ke tria subspecio, P. a. fuscicapillus, estu disigita de anthophilus. Supozebla subspecio *P. a. fuliginosus* baziĝis sur melanisma morfo, kiu ĝis 2021 ne estis identigita kiel specio.

## Aspekto
La Palventra ermitkolibro estas ĉirkaŭ 13 cm longa. Maskloj pezas 4,5 ĝis 5,5 g kaj inoj 4 ĝis 5 g. Ĉi tiu mezgranda ermitkolibro havas malhelverdajn ĝis olivecverdajn suprajn partojn kaj helgrizajn subajn partojn. La vizaĝo havas nigran "maskon" kun flavecbruna superokulo kaj plejparte blanka gorĝo. La beko de la masklo estas preskaŭ rekta kaj tiu de la ino estas kurba. *P. a. hyalinus* havas pli bluecverdajn suprajn partojn kaj pli palajn subajn partojn ol la nomiga specio. Membroj de la proponita *P. a. fuscicapillus* havas pli mallongajn flugilojn kaj bekojn ol la cetero de la nomiga specio. Ĝi estas malofta ĝis surloke ofta en plejparto de sia teritorio, abunda en kelkaj regionoj, kaj troviĝas en pluraj protektitaj areoj.

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253

## Eksteraj ligiloj
* Fotoj de Palventra ermitkolibro – *Phaethornis anthophilus*

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Kategorio:Birdoj de Panamo
Formularo

eta|Diversaj tipoj de formularoj
**Formularo** estas ilo por provizi informojn laŭ strukturita maniero, ene de kampoj, kiuj estas difinitaj spacoj (ekzemple, markitaj per punktitaj linioj) en kiuj informoj povas esti enigitaj, akompanataj de teksto priskribanta la naturon de la informoj provizindaj. Kampoj ankaŭ povas esti markotaj spacetoj, aŭ multaj aliaj funkcioj en grafikaj uzantinterfacoj.

En juro, formularo estas certa plenigota dokumento por jura akto. 

## Historia Fono 
Formularo, de la greka vorto "formulo", origine rilatis al kolekto da ordigitaj sciencaj formuloj. 
La termino poste estis adoptita por indiki dokumentojn kun kampoj plenigotaj. 

La unuajn formularojn verkis (kaj kopiis) romiaj juristoj kaj poste mezepokaj juristoj (karolidaj monaĥoj aŭ laikoj) precipe por notarioj kaj kancelarioj, kaj por instruado de juro.

Hodiaŭ, formularo ofte estas speco de ĝenerala administra dokumento, ofte plenigota de la uzanto.

La termino **formularo** inkludas la nociojn **aliĝilo** (pri asocioj), **mendilo** (pri varoj) kaj **demandaro** (pri scienca enketo).

## En informadiko 
En komputilaj grafikaj uzaninterfacoj, formularoj ofertas novajn specojn de komponantoj: krom tekstkampoj kaj markotaj spacetoj, ekzistas falmenuoj, butonoj, tren-kaj-faligaj komponantoj, dat-elektiloj, kolor-elektiloj, kvant-kursoroj, kaj pliaj. Formularoj ĝenerale inkludas almenaŭ unu butonon por sendi la enigaĵon. Ofte, la elekto de certaj elementoj determinas, kiuj kampoj estas montrataj poste. 
Formularoj estas aparte oftaj en retejoj, ĝenerale por permesi al uzantoj provizi informojn al la servo aŭ kontakti la koncernan personaron. Ili estas rimedo de interagado inter la kliento (la TTT-legilo de la uzanto) kaj la servilo, kiu gastigas la retejon. Ili aperis kun Reto 2.0. Post kiam la informoj estas kolektitaj kaj prilaboritaj, la servilo sendas al la kliento la taŭgan enhavon. 

En programaro, formularoj ofte estas uzataj por difini parametrojn, por enigi datenojn por plenigi datenbazon, por determini kiun agon plenumi kaj kiel, aŭ por plenumi serĉon.

## Vidu ankaŭ 
* Administracia juro 
* Grafika uzantinterfaco 
* Homa-komputila interfaco 
* Publika administrado  

## Fonto 
Kategorio : Uzant-interfaco
Kategorio : Dokumentoj
Spekulativa evoluo

[eta|Imita [Remburado (konservado de bestoj)|taksidermio de rinocero, uzante sian *nazorion* por kapti fiŝojn. Rinoceroj, kreitaj de Gerolf Steiner en 1957, estas unu el la plej fruaj konkretaj ekzemploj de spekulativa zoologio.]]
[dekstra|eta|*La verko [La tempo-maŝino|La tempomaŝino* (1895) de H. G. Wells estas vidata de iuj kiel frua ekzemplo de spekulativa evoluo kaj estis citita kiel inspiro fare de pli postaj kreintoj ene de la kampo.]]
**Spekulativa evoluo**, aŭ **spekulativa biologio**,'*** aŭ **zoologio** **** estas ĝenro de spekulativa fikcio kaj movado en arta kreivo, kiu fokusiĝas al hipotezaj scenaroj por la evoluo de vivo. Verkoj pri spekulativa biologio povas trakti diversajn aspektojn de biologio, ne limigitaj al la procezo de evolucio. Ksenobiologio priskribas tute fikciajn speciojn, kiuj evoluis sur planedo alia ol la Tero, sub la unikaj kondiĉoj de ekstertera vivejo. Aliaj fadenoj de spekulativa biologio fokusiĝas al surteraj vivoformoj, priskribante, ekzemple, alternativan evoluan historion de surtera vivo aŭ hipotezajn scenarojn por la evoluo de vivo en la estonteco. 

Spekulativa biologio ofte estas konsiderata strikta sciencfikcio ĉar ĝi baziĝas sur scienco, specife biologio.***' La ksenobiologia branĉo de spekulativa biologio ankaŭ turniĝas al kemio, kiam aŭtoroj provas esplori la eblecon de la apero de vivo sur kemia bazo alia ol karbono kun akvo kiel solvilo. Ekzemploj de ĉi tiu speco estas la hipotezoj pri organosilicia vivo, vivo bazita sur sulfuro, vivo bazita sur likva amoniako kiel solvilo kaj aliaj variaĵoj de alternativa biokemio.

Oni ĝenerale konsentas, ke la moderna movado pri spekulativa evolucio komenciĝis per la publikigo de la libro *After Man* de Dougal Dixon el 1981, kiu esploris plene realigitan estontan Teron kun kompleta ekosistemo de pli ol cent hipotezaj bestoj. La sukceso de *After Man* naskis plurajn "daŭrigojn" de Dixon, kiuj fokusiĝis al diversaj alternativaj kaj estontaj scenaroj. La verkoj de Dixon, kiel plej multaj similaj verkoj, kiuj venis post ili, estis kreitaj konsiderante realajn biologiajn principojn kaj celis esplori realvivajn procezojn, kiel ekzemple evolucio kaj klimata ŝanĝo, per la uzo de fikciaj ekzemploj.

## En Esperanto aperis 
* Ĉu ŝerco aŭ arto? La meritoj de spekulativa evoluo, la 1-an de aprilo 2024 en Scivolemo, scienca blogo en Esperanto.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Astrobiologio


Kategorio:Sciencfikciaj ĝenroj
Kategorio:Ekstertera vivo
Kategorio:Spekulativa fikcio
Internacia Instituto por Paco

La **Internacia Instituto por Paco** aŭ **Internacia Pacinstituto** (, akronime **IPI**, antaŭe la Internacia Akademio por Paco) estas pensfabriko bazita en Novjorko, establita en 1970 laŭ iniciato de la tiama Ĝenerala Sekretario de UN, U Thant.

IPI specialiĝas pri multflankaj aliroj al paco kaj sekurecaj aferoj kaj laboras proksime kun la Sekretariejo de UN kaj membroŝtatoj. La ĉefa celo de IPI estas antaŭenigi efikajn internaciajn respondojn al emerĝantaj problemoj kaj krizoj per esplorado, analizo kaj politik-disvolvado.

La instituto havas filiojn en Eŭropo (Vieno, Aŭstrio) kaj la Proksima Oriento (Manamo, Barejno).

Elektitaj publikaĵoj: 

* *Pacsekurigo en Siera-Leono: La Rakonto de UNAMSIL*
* *Civita Milito kaj la Jurŝtato: Sekureco, Evoluo, Homaj Rajtoj*
* *Irako: Malhelpante Novan Generacion de Konflikto*
* *La Internacia Lukto Pri Irako: Politiko en la Konsilio de Sekureco de UN, 1980-2005*
* *Sudano: La Pasema Serĉado por Paco*
* *La Demokratia Respubliko Kongo: Ekonomiaj Dimensioj de Milito kaj Paco*
* *Nacia Konstruado Malimplikita? Helpo, Paco kaj Justeco en Afganio*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Guidestar review profile

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1970
Kategorio:Pensfabrikoj
Makula kotingo

La **makula kotingo** () estas unutipa birdospecio el la familio de kotingedoj. Ĝi troviĝas en Brazilo.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *maculata* estas latina vorto signifanta "makulita", pro la densa nigra makuleco de la bluaj supraj parto de la masklo de tiu specio.

## Aspekto
Tiuj ĉi birdoj estas ĉirkaŭ 20 cm longaj, kaj maskloj estas brilbluaj kun nigra makula dorso. La gorĝo kaj ventro estas brile violaj kun blua bendo trans la brusto. Inoj estas obtuze brunaj kun iom da blanka makuleco. La unuarangaj flugilplumoj estas modifitaj por produkti iometan zumon dum memmontrado.

## Disvastiĝo kaj habitato
La makula kotingo havas la plej limigitan arealon el ĉiuj kotingoj, nun plejparte limigita al nur manpleno da protektitaj areoj en la marbordo de eosta Brazilo, en sudeosta Bahio, norda Espirito-Santo kaj nordeosta Minas-Ĝerajso, kun taksata totala teritorio de malpli ol 780 km². Ĝi vivas en la kanopeo kaj subkanopeo de humidaj ebenaĵaj atlantikaj praarbaroj, sub 200-300 m da alteco.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Neotropisa faŭno
Blankliphara ermitkolibro

La **Blankliphara ermitkolibro** (*Phaethornis yaruqui*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi vivas en orientaj Kolombio kaj Ekvadoro.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Blankliphara ermitkolibro estas monotipa. La populacio de okcidenta Kolombio estis iam konsiderata subspecio *P. y. sanctijohannis*, sed tiu priskribo rezultis nur de nematuruloj.

## Aspekto
La Blankliphara ermitkolibro estas ĉirkaŭ 13 cm longa. Maskloj pezas 4 ĝis 7 g kaj inoj 4 ĝis 6,5 g. Ĉi tiu mezgranda ermitkolibro havas bronzkoloran kronon kaj irizajn bluecverdajn suprajn partojn. Ĝiaj subaj partoj estas verdaj ĝis malhelgrizaj. La vizaĝo havas nigran "maskon" kun flavbruna superokulo kaj blanka subokula strio. La beko de la masklo estas preskaŭ rekta. La ino havas pli mallongan kaj milde kurban bekon, pli mallongajn flugilojn, pli grizecajn subajn partojn kaj pli longan voston ol la masklo. Ĝi estas "ĝenerale ofta en malsekaj arbaroj [sed] longdaŭra supervivo klare dependas de viveja konservado."

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kajena kotingo

La **kajena kotingo** () estas unutipa birdospecio el la familio de kotingedoj. Ĝi troviĝas en Sudameriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *cayana* estas latinigo de Kajeno, ĉar tiu specio troviĝas interalie en la Gujana regiono. En frua ornitologio "Kajeno" ofte estis uzata por specioj de necerta deveno supozeble el Amazonio.

## Aspekto
Tiu ĉi specio estas sekse dimorfa, kaj la masklo estas brile turkisblua kun granda profunda vinruĝa gorĝo kaj nigra ĉe la flugiloj, vosto kaj dorso. La ino estas ĝenerale obtuze brungriza kun pli malhelaj flugiloj kaj malforta makuleco sube.

## Disvastiĝo kaj habitato
La kajena kotingo etendiĝas de Kolombio eoste de Andoj, suda kaj eosta Venezuelo kaj Gujanoj, ĝis la amazona baseno en Ekvadoro, Peruo, Brazilo kaj norda Bolivio. Ĝi vivas en la kanopeo kaj subkanopeo de tropikaj ebenaĵaj arbaroj, kutime sub 700 m, sed loke ĝis 1350m.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Ferŝampenuazo

**Ferŝampenuazo** () estas vilaĝeto en Rusio, en Ĉelabinska provinco, en Nagajbaka distrikto.

## Bazaj informoj 
* Areo: 65,89 km²
* Alto super marnivelo: 330–350 m
* Loĝantaro: 4048
* Poŝtkodo: 457650

## Historio 
## Vidindaĵoj 
Historiaj regionstuda muzeo A. M. Mametjeva

Privata mineralogia muzeo domo ŝtono Aleksandro Matora

Artgalerion kun domo metiоj
## Loĝantaro 
## Ekonomio 
Kategorio:Vilaĝoj de Nagajbaka distrikto
Kategorio:Loĝlokoj de Ĉelabinska provinco
Kategorio:Aperis en 1842
Tonje Sagstuen

**Tonje SAGSTUEN** (naskiĝis la  en Lørenskog) estas norvega manpilkistino. Ŝi ludis en la norvega nacia teamo. Kun sia nacia teamo, ŝi gajnis la bronzan medalon en la eŭropa ĉampionado 1994.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Norvegaj manpilkistoj
Blankbarba ermitkolibro

La **Blankbarba ermitkolibro** (*Phaethornis hispidus*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi vivas en Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Peruo, kaj Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Blankbarba ermitkolibro estas monotipa.

## Aspekto
La Blankbarba ermitkolibro estas ĉirkaŭ 13 ĝis 14 cm longa kaj pezas 4 ĝis 6 g. Ĉi tiu mezgranda ermitkolibro havas bronzverdajn suprajn partojn kun grizaj randoj sur la supravostaj kovriloj. La subaj partoj estas grizaj. La vizaĝo havas nigran "maskon" kun blanka superokulo kaj vanga strio; la centro de la gorĝo havas blankan strion. La ino havas identan plumaron sed pli mallongajn flugilojn kaj pli mallongan kaj pli kurban bekon ol la masklo.

## Distribuo kaj habitato
La Blankbarba ermitkolibro troviĝas en Amazonio, de la Andaj antaŭmontoj de okcidenta kaj suda Venezuelo suden tra orienta Kolombio, Ekvadoro kaj Peruo ĝis nordorienta Bolivio, kaj orienten tra okcidento de Amazonia Brazilo. En alteco ĝi kutime atingas 850 m, sed estis registrita ĝis 1 200 m en Peruo. Ĝi estas birdo de humidaj pejzaĝoj. En la malaltebenaĵoj ĝi plejparte loĝas en regule inunditaj areoj, kiel laŭlonge de riveroj kaj en *várzea*-arbaro. Ĉe pli altaj altitudoj ĝi preferas ĉeriverajn arbarojn en la *cerado* kaj *llanos*. Ĝi troviĝas en pluraj protektitaj areoj kaj ĝia "vasta distribuo kaj adaptiĝkapablo verŝajne signifas, ke la specio ne estas minacata."

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253

## Eksteraj ligiloj
* Fotoj de Palventra ermitkolibro – *Phaethornis anthophilus*

Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Panamo
Jean-Antoine Zinnen

[eta|Monumento en [Neuerburg]]
**Johann-Anton Zinnen**, ankaŭ **Jean-Antoine Zinnen** (naskiĝis la 25-an de aprilo 1827 en Neuerburg en la Prusa Rejna provinco; mortis la 16-an de majo 1898 en Neuilly-sur-Seine apud Parizo), estis german-luksemburga muzikisto kaj komponisto. Li komponis la melodion de la Luksemburgia nacia himno, *Ons Heemecht* (Nia Hejmlando)*.*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Luksemburgaj komponistoj
Attila András

**Attila András** [andrAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **András Attila** estis hungara pastro, jezuita monaĥo, instruisto, abato.

 naskiĝis  en Odorheiu Secuiesc.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li maturiĝis en Alba Iulia en 1996, poste li aliĝis al la jezuitoj. La dujara novicado okazis en Szeged, poste li monaĥiĝis. Inter 1999 kaj 2001 li studis en jezuita altlernejo de Munkeno, poste li praktikadis kiel edukisto 2 jarojn en kolegio en Miskolc. Li pasis nur 2 jarojn en Tajvano, sed pro sanproblemoj li revenis al Eŭropo, kie li studis teologion en Londono kaj en 2009 li diakoniĝis, jaron poste li pastriĝis en Miskolc. Li akiris katekistan diplomon en Teologia Monaĥa Altlernejo Sapientia en 2011, poste li estis kolegiestro. Ekde 2012 li instruis ankaŭ la ĉinan lingvon, ankaŭ faris pastran servon, en 2015 li plenrajte monaĥiĝis. Ekde 2023 li estis ĉefabato de ĉiuj hungaraj jezuitoj.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio angle kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Antal Ambschell

**Antal Ambschell** [ambŝel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ambschell Antal** estis hungara pastro, jezuita monaĥo, altlerneja instruisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Ambschel, Ambschl, Ambšl* (sama prononco).

 naskiĝis  en Győr, li mortis  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
 post lernado en sia naskiĝurbo aliĝis al la jezuitoj en Trencsén en 1768. Post la novicado li hejmenvenis kaj akiris pedagogian licencon, poste li studis sciencojn en Universitato de Vieno (1771–1773), eĉ li doktoriĝis en 1776. Post abolicio de la jezuita ordeno en 1773 li komencis instrui en la liceo en Laibach, en 1781 li leviĝis rektoro de la liceo. En 1785 pro konflikto li instruis plu en Universitato de Vieno, kie li estis fakultatestro inter 1792-1803. Li estis kanoniko en Pozono ekde 1807.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Dissertatio de aquae aliorumque fluidorum elasticitate.* (tradukita studo, 1778)
* *Predigt an dem Festtage des heiligen Antonius von Padua.* (1782)
* *Anfangsgründe der allgemeinen Naturlehre.* 6 volumoj, lia ĉefa verko, (1791–1793)
* *Elementa algebrae.*  (kunaŭtoro, 1799)
* *Elementa physicae e phaenomenis et experimentis deducta aut attentione stabilita.* (6 volumoj, 1807)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografieto hungare
* jezuita leksikono
* biografio germane
* biografio slovene
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Pál Arató

**Pál Arató,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Arató Pál** estis hungardevena jezuita monaĥo, bibliografiisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomo estis *Roszprim* [rosprim] ĝis 1938.

 naskiĝis  en Mecsekszabolcs, li mortis  (aliaj fontoj mencias aliajn mortotagojn) en Romo.
 
## Biografio 
 en maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1932, poste li aliĝis al la jezuitoj kaj finis la novicadon. Inter 1935-1938 li studis sciencojn en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste teologion en Romo, sed pro la milito en 1941 hejmenvenis kaj studis en ambaŭ universitatoj de Szeged. Tie li pastriĝis en 1943. En 1946 li revenis al Romo kaj studis en Pontifika Gregoria Universitato, kie li doktoriĝis en 1950, dum en 1949 li monaĥiĝis. Inter 1951–1961 li instruis en jezuita altlernejo en Napolo, poste li revenis al Romo. En 1961 la universitato planis eldoni jarlibron pri historio de la papeco, kaj petis Arató prepari la bibliografian sekcion. Li organizis la vastan materialon tiel klare, ke li gajnis la rekonon de ĉiuj, kiuj uzis ĝin. Li regule esploris en grandaj bibliotekoj ankaŭ eksterlande. Lia morto en 1993 estis kaŭzita de koratako.

## Elektitaj kontribuoj 
* *P. Gabriel Hevenesi SJ eiusque „Scintillae Ignatianae”* disertaĵo
* *Paulus pp. VI.* (1981)

## Fontoj 
* jezuita arkivo
* biografio hungare kun foto (legebla en la 107-a paĝo)
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj bibliografoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Hory (Oloví)

**Hory** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Oloví, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km norde de Oloví. Estas ĉi tie registritaj 120 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hory situas en katastra teritorio **Hory u Oloví** kun areo 3,58&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Hory (Oloví), městský úřad 2020.jpg|Urba ofico Oloví
Hory (Oloví), panelové sídliště 2020 (3).jpg|panela loĝdomaro
Oloví žel. stanice čerevenec 2020.jpg|fervoja stacio Oloví
Hory (Oloví), požární zbrojnice 2020.jpg|fajroestigista armilejo
Hory (Oloví), smíšené zboží 2020 (2).jpg|vendejo kun miksita varo

Kategorio:Oloví
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Nové Domy

**Nové Domy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Oloví, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km oriente de Oloví. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Nové Domy** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,05&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1691.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Boučí

## Pluaj fotoj

Nové Domy osamělá chalupa za osadou březen 2021.jpg|Soliĝinte situanta domo
Nové Domy chalupa v osadě březen 2021 (1).jpg|Domo en la domaro
Nové Domy březen 2021 (1).jpg|Domoj

Kategorio:Oloví
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Prostituado en Finnlando

En Finnlando prostitucio estas plejparte laŭleĝe, alimaniere ol en iuj najbaraj landoj. Oni ne tamen rajtas aĉeti seksadon el persono aĝa malpli ol 18-jara kaj ne el viktimo de homvendaĵo. Bordeloj kaj seksvendaj reklamoj estas malpermesitaj. En 2002 estis multe diskuto pri tio, ke la aĉeto de la sekso estu tute malpermesata laŭ modelo de Svedio, kie la tuta malpermeso estis aprobita en 1999. Ankaŭ la televida programo *Ajankohtainen kakkonen* aranĝis longan diskutan programon pri la afero. La rigardantoj povis partopreni al la diskuto sendante poŝtelevidajn mesaĝojn. 

La plejo el tiuj, kiuj vendas seksadon en Finnlando, estas eksterlandanoj. Parto el la vendantoj ne taksas sin kiel viktimoj, sed iuj taksas, ke ili malkomprenas. Iam en orienta Finnlando estis ofta, ke iris rusaj seksvendantoj trans la limon.

## Historio 
Bordeloj ekzistis en Finnlando ĝis la 1880-aj jaroj, kiam ili estis malpermesitaj. Post tio, prostituado estis submetita al specialaj regularoj, kiuj estis aboliciitaj en 1907. Prostituado estis tute malkrimigita en Finnlando en 1937. Poste, leĝoj estis realigitaj por limigi prostituadon. En 2002 estis multa diskuto pri tio, ke la aĉeto de la sekso estu tute malpermesata laŭ modelo de Svedio. *Ajankohtainen kakkonen* arangxis pri la temo longan diskutan televidan programon *Seksibiskesilta* ("vespero pri la seksada komerco"). Post tio ne ekzistis multe da publika diskutado pri la temo en Finnlando.

Kategorio:Prostituado
Kategorio:Finnlando
-578

En la jaro **578 antaŭ Kristo** respektive antaŭ nia erao okazis, interalie:

## Eventoj
* Laŭ legendo, post la murdo de *Lucius Tarquinius Priscus*, *Servius Tullius* iĝis la sesa reĝo de la roma monarkio.

## Naskiĝoj
* Aristido la Justulo

## Mortoj
* *Lucius Tarquinius Priscus*, kvina reĝo de la roma monarkio, murdita
Skyřice

**Skyřice** (arĥaike *Skršice*, ) estas pereinta vilaĝo en distrikto Most. Ĝi etendiĝis proksimume 4 km sude de la malnova Most en la supermara alteco 272 metroj. Ĝia katastra areo estis 351 ha. La vilaĝo estis detruita en la 1970-aj jaroj dum konstruado de industria zono sur la suda rando de la nove konstruata Most. Ĝi troviĝis proksimume en la lokoj de instrua areo de Meza lernejo teknika Most-Velebudice.

**Skyřice** estis ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,20 km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

Dum la dua mondmilito ĉi tie estis ekde la jaro 1941 establita militkaptitejo por laboristoj en minejoj. En la jaro 1960 estis al Skyřice alligita la najbara Velebudice kiel domaro.

La vilaĝo estis detruita pro konstruado de la industria areo Velebudice en la unua duono de la sepdekaj jaroj de la 20-a jarcento. La katastro de la municipo estis ekde la 1-a de januaro 1976 alligita al Most.

La katastra teritrio estis poste alligita al Most.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Skyřice, historická ortofotomapa (50. léta).jpg|Aviadila vido de la vilaĝo el la jaro 1953

Kategorio:Katastraj teritorioj en Most
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Bohemia mezmontaro
Studenec (Oloví)

**Studenec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Oloví, troviĝanta en distrikto Sokolov. La vilaĝon kreas domaroj Horní kaj Dolní Studenec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Oloví. Estas ĉi tie registritaj 58 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Studenec situas en katastra teritorio **Studenec u Oloví** kun areo 9,91&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1601. Post forŝovo de la germana loĝantaro post la dua mondmilito Studenec senhomiĝis kaj pli poste ĝi komencis servi kiel refreŝigeja loko de dometistoj.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Baroka dia torturo en Horní Studenec
Sur la okcidenta rando de la vilaĝo troviĝas naturmemorindaĵo Studenec.

## Pluaj fotoj

Horní Studenec boží muka.jpg|Dia torturo en&nbsp;Horní Studenec
Horní Studenec pomník obětem 1. sv. války duben 2021 (1).jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito en Horní Studenec
Horní Studenec kaplička sv. Huberta.jpg|Kapeleto de sankta Huberto en Horní Studenec
Horní Studenec stará chalupa.jpg|Plektita domo en Horní Studenec
Dolní Studenec pomník obětem 1. sv. války.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito en Dolní Studenec
Dolní Studenec duben 2021 (1).jpg|Domoj en Dolní Studenec
Dolní Studenec odvaly pod štolou Paulus I. duben 2021 (1).jpg|Ruboj sub ŝtolo Paulus

Kategorio:Oloví
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
-721

En la jaro **721 antaŭ nia erao** aŭ antaŭ Kristo (a.K.) okazis, interalie:

## Eventoj 
## Naskiĝoj 
* Imperiestro Ĵinmu, filo de la dio Suzano, la laŭlegende unua imperiestro de Japanio. La fakta ekzisto de la personaĵo estas nun pridubita, sed laŭlegende li naskiĝis en -711, aŭ laŭ alia hipotezo ekzakte 10 jarojn pli frue, do ĉi-jare, en 721 antaŭ nia erao.
Johann Maximilian Albrecht von Laßberg

**Johann Maximilian Albrecht de LASSBERG** (naskiĝinta en 1711 je Hohenaltheim, mortinta en 1788 je Vajmaro) estis saksia-vajmara oficiro. Edzigis lin Johanna von Gleichen (naskonta filon) kaj Friederike von Berbisdorff (naskonta ses infanojn).

Estante kolonelo en Vajmaro li nomumiĝis en 1759 urba komandanto. De 1755 li estris la vajmaran infanterian korpuson, kiu partoprenis en 1806 la batalon de Jena-Auerstedt. Lia taĉmento estis ankaŭ la duka gvardio. Krome posedis li la bienon en Kleinkromsdorf. Unu ŝia filino estis Christiane Henriette Sophie von Laßberg kiu sinmortigis suicidis pro Johann Wolfgang von Goethe en la 1778-a jaro. Laßberg ĉiam devis garantii trankvilon kaj sekurecon en Vajmaro, eĉ dum la furora ekzekuto de Johanna Catharina Höhn en 1783. Laßberg ja persone ricevis de duko Karlo Aŭgusto la ordonon organizi ŝian ekzekuton.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj oficiroj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1711
Kategorio:Mortintoj en 1788
György Árvai

**György Árvai** [djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Árvai György** estis hungara pastro, jezuita monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Árvay* [Arvai].

 naskiĝis  (laŭ alia informo en 1698) en Eger, li mortis  en Szepesváralja (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio).

## Biografio 
 maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste en 1715 li aliĝis al la jezuitoj en Trencsén, kie poste la novicado okazis. Poste li akiris pedagogian licencon en Leoben, poste li instruis en Nagyszombat. Inter 1719–1721 en Graz li studis filozofion, jaron poste matematikon en Vieno, poste li instruis en Nagyszombat kaj Kassa resume 3 jarojn. Inter 1726–1729 li studis teologion en Nagyszombat, poste li pasis tempojn inter jezuitoj en Besztercebánya (supozeble tie monaĥiĝis). Ekde 1732 li instruis en seminario aŭ altlernejo en Nagyszombat, interrompe ankaŭ en simila instituto en Kassa, kie li estis ankaŭ fakultatestro. De 1759 ĝis sia morto li estis monaĥejestro en Szepesváralja. Li kontribuis latine.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Meditationes piae in singulos anni dies Cassoviae.* (1721)
* *Columen orbis christiani Joannes Hunyady, victoriis de ottomanica potentia clarissimus ...* (1724)
* *Selectae ex profanis scriptoribus historiae.* (2 partoj, 1734–1735)
* *De institutione juventutis ungaricae dialogus.* (1735)

## Fontoj 
* jezuita arkivo
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Hořenec (Libčeves)

**Hořenec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Libčeves en distrikto Louny. Ĝi situas sur piedo de altaĵo Číčov en Bohemia mezmontaro. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Hořenec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,71&nbsp;km².

## Historio 
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1251.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Hořenec ulice.jpg|Strato
Hořenec rybník.jpg|Fiŝlago
Hořenec bus station.JPG|Aŭtobusa haltejo
Hořenec - čp. 11 a 12.JPG|Domoj n-ro 11 kaj 12
Hořenec - čp. 2 (2).JPG|Bieno n-ro 2

Kategorio:Libčeves
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Kategorio:Mineralogiaj lokoj en Regiono Ústí nad Labem
Ĉefpoŝtejo de Meiningen

La **ĉefpoŝtejo de Meiningen** (germane: *Postamt Meiningen*) estas jam ne funkcianta poŝtejo en la urbokerno de Meiningen, Germanujo (Eleonorenstraße 1). La laŭ franca novrenesancstilo starigita ejo *Kaiserliches Postamt* estas monumentprotektotaĵo. Ĝi funkciis parte ĝis la jaro 2024 (poŝtbanko, giĉetoj, memservaj aŭtomatoj). De 2025 ene estas oftalmologia centro, buroa aro kaj loĝejoj speciale ekipitaj por handikapuloj. Ĝi estas en la nordeosta angulo de la centra foirejo: kun la urbparoĥa preĝejo ĝi formas la placan etoson: la tria gravega domo ekzistis ĝis bombado fare de la Aliancanoj en la 1945-a jaro, estis la historia urbodomo.

Laŭ komisio de la Regna Poŝto planadis la berlina arĥitekto August Kind la tuton; la realigon respondecis Richard Kux. Ĝia nomo estis oficiale *Kaiserliches Post- und Telegraphenamt Meiningen*. Inter 1877 kaj 1879 okazis rekonstruo de en 1874 fajrege detruitaj urbopartoj. La ekfunkcio eblis en la 15.12.1879. En 1915 la giĉetaro moderniĝis kaj la pakaĵakcepto alilokiĝis. En 1920 ekgastis en al supra etaĝo telegrafia konstruburoo. Por telefona kaj telegrafa servoj pretis de 1932 la najbara ejo, kie antaŭe troviĝis la asembleo de la Dukujo Saksio-Meiningen. En 1951 kunfandiĝis je *Fernmeldeamt Meiningen* la telefonada centro kaj la telegrafia konstruburoo. Ĉi lasta ricevis en 1958 propran oficejon. De 1956 oni fondis kvin filiojn poŝtejajn nur en Meiningen. Kromaj modernigoj estis farataj en 1982, tuj post la Turniĝo kaj ankoraŭ en la 2010-a jaroj. Privatigo de la poŝtaj servoj en Germanujo en 1995 alportis nomoŝangon de *Deutsche Bundespost* al *Deŭtsche Post AG*. 

Komercanto per nemoveblaĵoj akiris la komplekson en 2021 kaj ekigis en 2023 alkonstruadon. 
## Eksteraj ligiloj 
* [kelkaj monumentprotektitaj iamaj poŝtejoj en Germanujo](https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_denkmalgesch%C3%BCtzter_Geb%C3%A4ude_des_Post-_und_Fernmeldewesens#Deutschland_(Auswahl))

## Notoj 
Kategorio:Meiningen
Kategorio:Aperis en 1879
Meiningen
Mihály Árvay

**Mihály Árvay** [mihAj Arvai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Árvay Mihály** estis hungara pastro, jezuita monaĥo, instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Árvai*.

 naskiĝis  en Kassa (Transilvanio, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis  en Boldogújfalu (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nun en Hungario).

## Biografio 
 maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la jezuitoj en 1724 en Trencsén, kie okazis la novicado. Li akiris pedagogian licencon en Leoben, poste li debutis instruisto en Komárom. Jaron poste inter 1729–1731 li studis teologion kaj sciencojn en Nagyszombat, poste li instruis en Sopron, Nagyszombat kaj Kassa, pli poste li instruis teologion en Nagyszombat. Supozeble tiutempe li monaĥiĝis en Besztercebánya, poste li estis misiisto en Nagyvárad, predikisto en Eger. En 1742 li forlasis la ordenon kaj fariĝis sekulara pastro ĝis sia frua morto en pluraj vilaĝoj. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Celebriores Hungariae Reges cum praeclaris principibus collati, carmine elegiaco* (1734)
* *Res literaria Hungariae.* (1785)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* jezuita arkivo
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Židovice (Libčeves)

**Židovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Libčeves en distrikto Louny. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Libčeves. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Židovice situas en katastra teritorio **Židovice u Hnojnic** kun areo 3,21&nbsp;km².

## Historio 
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo
* Krucifikso ĉe la kapelo
* Kamparana bieneto n-ro 6
* Kamparana bieneto n-ro 7

## Pluaj fotoj 

Židovice (Libčeves) 2015-08-30 Usedlost čp. 6.jpg|Židovice
Židovice čp 6.jpg|Židovice
Židovice (Libčeves) 2015-08-30 Usedlost čp. 7.jpg|Židovice
Židovice (Libčeves) 2015-08-30 Kaple.jpg|Kapelo
Židovice (Libčeves) 2015-08-30 Kříž před kaplí.jpg|Kruco antaŭ la kapelo

Kategorio:Libčeves
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Dunst Records

**Dunst Records** (laŭleĝa nomo: *Dunst Recordings SP*) estas muzikeldonejo fondita en 2021 de ankoraŭ juna muzikaktoro kaj muzikisto kun nomo William Dunst (n. en 2007). La etikedo estis establita kun la celo subteni kaj disvolvi novajn, ĝenro-transirajn artistojn, kun aparta fokuso je popmuziko, R&B kaj hiphopo.

Dunst Records funkcias kiel parto de lainternacia muzikeldonejo Believe Music, kiu ankaŭ inter la jaroj 2012 kaj 2025 intense kunlaboris kun la esperantlingva muzikeldonejo Vinilkosmo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* la startanta muzikoforĝejo en la retejo *volt.fm* ()

Kategorio:Sondisko-eldonejoj
Židovice (Bečov)

**Židovice** () estas pereinta vilaĝo, parto de municipo Bečov en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝis kvar kilometrojn sudoriente de la hodiaŭa urbo Most. Komune kun domaroj Kamenná Voda kaj Stránce ĝi havis areon 951 hektarojn.

Židovice situas en katastra teritorio **Židovice u Bečova** kun areo 4,38 km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Staré Židovice.jpg|La malnova Židovice
Židovice (Bečov), historická ortofotomapa (50. léta).jpg|Historia ortofotomapo (1950-aj jaroj)

## Eksteraj ligiloj
* Židovice sur paĝaro Zaniklé obce

Kategorio:Bečov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Hnojnice

**Hnojnice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Libčeves en distrikto Louny. Ĝi situas proksimume 2,5 km oriente de Libčeves. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Hnojnice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,12&nbsp;km².

## Historio 
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* nacia naturmemorindaĵo Kamenná slunce
* brikfarejo – unukameraa brikfareja forno, troviĝanta en arbaro proksimume 700 metroj apud maldekstra flanko de ŝoseo al Koštice

## Pluaj fotoj 

Hnojnice dům se zvoničkou.JPG|Domo kun sonorilejo
Hnojnice domek.JPG|Hnojnice
Hnojnice škola.JPG|Eksa lernejo
Cihlářská pec.jpg|Brikfareja forno

Kategorio:Libčeves
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Ferenc Babai

**Ferenc Babai,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Babai Ferenc** estis hungara pastro, jezuita monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  en Pécs, li mortis  en Nagyszombat (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nuntempa Trnava en Slovakio), aŭ en Esztergom.

## Biografio 
 eniris la jezuitan ordenon en Győr la 17-an de oktobro 1763, poste li finis sian dujaran novicadon en Trencsén en 1765. Inter 1766-1768 li instruis en la jezuitaj lernejoj en Győr kaj Nagyszombat, poste 2 jarojn li studis teologion en la Universitato de Vieno, fine li monaĥiĝis en Besztercebánya. En 1773 li iĝis bibliotekestro de Jezuita Universitato de Nagyszombat, eĉ li instruis, sed en la sama jaro la jezuita ordeno estis malpermesita, tial Babai estis pastro en diocezo de Esztergom. Libertempe li verkis poemojn pri hungaraj famuloj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ungariae Reges,… eorum genealogia, acta item illustriora et fata compendio metrico deducta*. (1773, denove: 1783; slovake: 2019)
* *Ungariae Palatini, propalatini et locumtenentes regii…* (1775)
* *Archiepiscopi Strigonienses*. (1776)
* *Epigrammatum miscellaneorum, sacroram et profanorum libri III*. (1777)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio germane
* biografio slovake
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj jezuitaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Stránce

**Stránce** () estas pereinta vilaĝo, parto de municipo Bečov en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝis en supermara alteco 215 metroj sur deklivo super rivereto Srpina. Stránce estis detruita en la 1970-aj jaroj dum disvastigado de Ŝutmonto Velebudice. Hodiaŭ la katastra teritorio Stránce parto de municipo Bečov.

**Stránce** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,56 km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1595.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* En la jaro 1773 František Xaver el Glasersberg lasisi konstrui unuetaĝan kastelon. La kastelo estis alikonstruita en la jaro 1888. Post la jaro 1948 ĉi tie havis sidejon unueca agrikultura kooperativo kaj poste ŝtata bieno. El la kastelo estas kolekto de alegoriaj statuoj de kvar jarsezonoj, kiu estis lokihita en atrion de baza lernejo en Bečov.
* Baroka kapelo de La plej sankta Triunuo el la jaro 1720, reguligita en la jaroj 1766 kaj 1879, kun rokoka altaro el la dua duono de la 18-a jarcento (hodiaŭ ĝi estas lokigita ĉe kastelo Jezeří).

## Pluaj fotoj 

Stránce 2.jpg|La eksa Stránce
Srpina u bývalých Stránců 3.jpg|Rivereto Srpina ĉe la eksa Stránce
Srpina u bývalých Stránců 2.jpg|Rivereto Srpina ĉe la eksa Stránce

## Eksteraj ligiloj
* Stránce sur paĝaro Zaniklé obce

Kategorio:Bečov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Mosta baseno
Kuvajta Golfo

La **Kuvajta Golfo** ( /d͡ʒoːn‿ɪlkweːt/ aŭ ) estas golfo en orienta Kuvajto mezuranta proksimume 15 je 40 km, en la nordo de la Persa Golfo. Ĝi konsistigas la solan bonan  ĉe la kapo de la Persa Golfo. La ĉefurbo Kuvajturbo situas sur ĝia suda bordo.

Ĝi estis formita de la antaŭa elfluejo de la rivero Eŭfrato (kies restaĵo estas la insulo Bubijan). La golfo de Kuvajto estas relative malprofunda, kaj la plej gravaj havenoj de la lando (en la suda parto), inkluzive de la ĉefurbo, situas sur ĝi. Ĝin administras tute Kuvajto. La golfo estas elipsoida laŭ formo, profunde entranĉante en la teron, kun malpli indentita marbordo en la nordo kaj pli kruda marbordo en la sudo kun kvar apartaj duoninsuloj. Tio signifas, ke la longo de ĝia bordo estas duono de la longo de la tuta marbordo de Kuvajto. Aliro al la golfo estas protektita je distanco de la insulo Failaka. Ĝin karakterizas relative alta poluado kaj malrapida akvointerŝanĝo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Golfoj en Azio
Kategorio:Geografio de Kuvajto
Kamenná Voda

**Kamenná Voda** () estas pereinta vilaĝo en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝis proksimume kvin kilometrojn sudoriente de la hodiaŭa urbo Most en supermara alteco 219 metroj super rivereto Srpina kaj ĝi apartenis komune kun domaro Stránce al municipo Židovice. Kamenná Voda estis detruita en la 1970-aj jaroj dum disvastigado de Ŝutmonto Velebudice. La katastra teritorio Kamenná Voda apartenas al municipo Bečov.

**Kamenná Voda** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,56 km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1450, kiam ĝi estis posedaĵo de urbo Louny.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Unuetaĝa klasicisma kastelo el la jaro 1803
* Kapelo el fino de la 18-a jarcento, kun netioa sonorilejo por mezeŭropa regiono estis detruita pro minado en la jaro 1974.
* Statuo de Madona el la jaro 1811, renovigita en 1906, en la jaro 1969 transŝovita ĝis Mariánské Radčice.

## Pluaj fotoj 

Kamenná Voda, historická ortofotomapa (50. léta).jpg|Historia ortofotomapo (1950-aj jaroj)

## Eksteraj ligiloj
* Kamenná Voda sur paĝaro Zaniklé obce

Kategorio:Bečov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Most
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Mosta baseno