open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Samuel Meyer

**Samuel MEYER**  (naskiĝis la  en La Rochelle, mortis la  en La Rochelle), ankaŭ konata kiel *Sam Meyer*, estis franca esperantisto, interpretisto kaj ŝipa makleristo.

Meyer esperantistiĝis en 1899, kaj tuj gvidis kurson en La Rochelle kaj faris paroladojn. Dum multaj jaroj kunlaboris al la periodaĵo ''L' Espérantiste*, batalis flanke de Beaufront, kaj poste penadis por deteni lin de la ida skismo. Meyer estis komitatano de SFPE kaj prezidanto de la Sudokcidenta Federacio.

Je la propra risko li presis kaj eldonis la gazeton *Lingvo Internacia*, al kiu li multe kontribuis, ankaŭ al ties almanako literatura. Poste li kunfondis en Parizo la presejon "Presa Esperantista Societo". En 1905 li estis nomumita de Zamenhof membro de la unua (ĝis 1906 ankoraŭ provizora) Lingva Komitato (LK).

Li scipovis dekduon da lingvoj; lia stilo estis tre pura. Krom multaj artikoloj kaj propaganda broŝuro li postlasis multajn valorajn tradukojn: X. de Maistre: *Vojaĝo Interne de Mia Ĉambro*, 1904; Molière: *,L'Avarulo*, 1904. Beaumarchais: *La Barbiro de Sevilla*, 1909. De Hervilly: *La Supujo*, komedieto, 1905. Mérimée: *Karmen*, 1911. C. Wagner: *Estu Homo*, 1912. De Vigny: *La Intervidiĝo kaj Nekonita Dialogo*, 1914.

## Verkoj 
* *Une Langue Internationale: Pourquoi? Comment?* [Lingvo Internacia: Kial? Kiel?], 1904)
* *Malserioza kaj Senpripensa* (1902)

## Tradukoj 
* Pierre Augustin Caron de Beaumarchais: *La Barbiro de Sevilla aŭ la Senefika Antaŭzorgo*
* Xavier de Maistre: *Vojaĝo Interne de Mia Ĉambro* (1904)
* Prosper Mérimée: **Karmen** (1911)
* Molière: *L' Avarulo* (1904)
* Alfred de Vigny: *La Intervidiĝo* (1913)
* Charles Wagner: *Estu Homo!* (1912)
* Anna Wahlenberg : *Du Kapoj kaj unu Ideo'' (1902)
* Ernest d'Hervilly: *La Supujo* (1905)

## Eksteraj ligiloj 
* Laŭtlegado de "Malserioza kaj Senpripensa" en la reta radio "Turingio Internacia" (Erfurto, Germanujo).
* Traduko *Vojaĝo Interne de Mia Ĉambro*, en pdf-versio
* Vojaĝo interne de mia ĉambro, ĉe la Gutenberg-projekto

## Referencoj 
Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Mia penso

**Mia penso** estas poemo verkita antaŭ 1887 de L. L. Zamenhof, refarita el pra-esperanta formo de 1882.

## La Poemo 
## Priskribo 
La poemo estas kvartrokeo, sen katalektaj versoj. La temo estas ĝenerale malĝoja; la poeto bedaŭras la foruzon de sia junaĝo por “la devo ordonanta”. Laŭ Baldur Ragnarsson, tiu devo estis “lia obseda, temporaba laboro en la kreado de la lingvo, lia penso mem”.

Edmond Privat en sia *Vivo de Zamenhof* komentis ĝin jene (paĝo 32):

Pri la poemo, Humphrey Tonkin komentis jene, kaj argumentas ke la poemo estis la genezo de la Zamenhofa traduko de *Hamleto*:

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mia penso (Kalocsay)

## Eksteraj ligiloj 
* Mia penso - teksto de la poemo

Kategorio:Poemoj de L. L. Zamenhof
Kategorio:Poezio
Mi en li

***Mi en Li*** estas romano verkita de Ladislav Vladyka. El la ĉeĥa tradukis ĝin la Moraviaj Esperanto-Pioniroj el Olomouc. La 193-paĝa dokumento estas eldonita de la sama Esperanto-grupo en la jaro 1931.

## Recenzoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Mi en Li* en *Enciklopedio de Esperanto*
* *Mi en Li*, rete legebla teksto 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Verkoj el la esperantigita ĉeĥlingva literaturo
Kategorio:Romanoj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Elio Migliorini

**Elio MIGLIORINI** (naskiĝis la  en Rovigo, mortis la  en Romo) estis unu el la "kaŝitaj kolonoj" de la itala Esperanto-movado.

Li estis eminenta geografo, doktoro, helpanto ĉe Geografia Instituto de Roma Universitato, interalie membro de la itala scienca akademio, nomata Nacia Akademio de Linkoj kaj profesoro en la universitato de Romo *"La Sapienza"*.

Migliorini lernis Esperanton en 1914. Kun sia frato, la lingvisto Bruno, li aŭtoris Esperanto-legolibron, kiu trairis ses eldonojn ekde 1925. Li krome tradukis kaj verkis pri la historio de la itala movado. Dum pli ol sesdek jaroj Elio Migliorini estis delegito aŭ fakdelegito en Romo kaj Napolo. Li kunlaboris en italaj Esperanto-gazetoj, kaj rolis kiel delegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Romo de 1922.

## Verkoj 
* *Esperanta Legolibro*
* 1982: ''Pionieri dell'Esperanto in Italia*. Roma 1982, 31 p. (itallingva broŝuro kun mallongaj biografioj en la stilo de la Enciklopedio de Esperanto)
* 1988: *L'Esperanto a Roma (1887-1936)*. Roma 1988, 8 p.

## Vidu ankaŭ 
* *Sciencaj Studoj bazitaj sur originalaj esploroj kaj observoj*

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto'' en elŝutebla versio (PDF).
* [Libroj kaj aliaj dokumentoj](http://search.obvsg.at/primo_library/libweb/action/search.do?dscnt=0&scp.scps=scope%3A(ONB_aleph_esperanto)&tab=onb_sondersammlungen&mode=Basic&vl(freeText0)=elio+migliorini&vid=ONB&fn=search) de kaj pri Elio Migliorini en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

Kategorio:Italaj esperantistoj
József Miĥalik

**MIĤALIK József**, ankaŭ konata kiel *Hernädszuroki Mihalik Jözsef* kaj *Jozefo Miĥalik* , (naskiĝis la  en Kassa – 1959) estis hungara esperantisto kaj profesoro de instruistina seminario. Longajn jarojn li estis militkaptito en Siberio, kie li konatiĝis kun Esperanto. Li propagandis la lingvon ĉe oficialaj personoj kaj en pedagogiaj rondoj. De 1928 li gvidis la aferojn de HES kaj en 1931 kaj 1932 estis ĝia prezidanto. En 1932 li fondis la Hungaran Esperanto-Pedagogian Asocion. Li estis la ĉefa organizinto kaj prezidanto de la 21-a UK 1929 en Budapeŝto. En la Universalaj Kongresoj en Oxford 1930 kaj Kraków 1931 li reprezentis la ministron de la instruado. En 1930 aperis lia hungarlingva broŝuro. De 1931 ĝis 1932 li redaktis *Hungaran Heroldon.*
## Verkoj
***Az eszperanto gyözelme felĉ**. Eld. Hungarlanda E.-Asocio, Budapest 1930.
***Meritplena Vivo kaj Patriota Agado de Francisko Rákóczi, la II-a**. Eld. Hungara Esperamta Federacio, Budapest, 1936.

### Recenzoj
Pri *Az eszperanto gyözelme felĉ*

----
Pri *Meritplena Vivo kaj Patriota Agado de Francisko Rákóczi, la II-a*

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Mijake Ŝihej

**MIJAKE Ŝihej** (naskiĝis la 16-an de oktobro 1901 en Simaneken - mortis la 29-an de majo 1980 en Tokio) estis membro de la Akademio de Esperanto kaj Honora Membro de UEA.

Esperantistiĝinte en ĉ. 1920, li estis inter 1931 kaj 1971 unu el la plej aktivaj gvidantoj de la japana Esperanto-movado. De marto 1932 ekskluzive li oficis kiel sekretario de JEI.

Eble lia plej grava iniciato estis la lanĉo de kunloĝaj Esperanto-kursoj en 1962. Tiu maniero organizi kursojn poste sufiĉe enradikiĝis. Li redaktis la revuon *Esperanto-Lernanto* 1933.

Mijake iniciatis Japanan Esperanto-Literaturan Societon en 1932, kiu celis plibonigon de stilo de japanaj verkistoj kaj elekton de japanaj tradukindaj verkoj. Mijake kompilis *Vortaro de Esperanto (Esperanto-Japana, Japana-Esperanta). * (1965), verkis *Elementa legolibro de Esperanto* (1971) kaj tradukis literaturaĵojn el la japana, franca kaj angla.

## Verkoj
**Elementa legolibro de Esperanto* (1967)
**Kihon esuperanto bunpó* (1972)
**Oktobro*

## Tradukoj
*Daudet, Alphonse: *Leteroj el mia muelejo* (1949)
*Okamoto, Kidoo: *Epizodo en Ŝuzenĵi* (1931)

## Referencoj 
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Japanaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Milano kaj lagoj de Lombardio

***Milano kaj Lagoj de Lombardio***, eld. Touring Club Italiano, 1931, 112 p. kun 9 kartoj kaj 6 planoj. Grava eldonaĵo, kiu informas la turiston laŭ la modelo de ,Baedecker'.

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo deEsperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj

Kategorio:Turismo
Kategorio:Lombardio
Kategorio:Vojaĝlibroj
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Bruno Migliorini

[eta|220px|Teksto el *[Heroldo de Esperanto*.]]
**Bruno MIGLIORINI** [miljorini] (naskiĝis la 19-an de novembro 1896 en Rovigo; mortis la 18-an de junio 1975 en Florenco) estis itala konata itala lingvisto kaj eminenta figuro en la Esperanto-movado.

## Biografio 
Migliorini estis doktoro, lektoro, poste privata docento kaj komisiita profesoro pri itala lingvo en la universitato de Romo *"La Sapienza"*. De 1930 ĝis 1933 li estis ĉefredaktoro de *Enciclopedia Italiana,* granda itala enciklopedio. De 1933 ĝis 1938 li estis profesoro en la universitato de Friburgo, de 1938 ĝis 1966 en la universitato de Florenco. De 1949 ĝis 1963 li estis prezidanto de *Accademia della Crusca*, akademio pri la itala lingvo.

La 10-an de aŭgusto 1935 li geedziĝis kun d-ino *Lidia Pacini*.

## Esperanto 
Migliorini fariĝis esperantisto en 1912. Samjare li fondis grupon en Rovigo. En 1914 li fondis Esperantan grupon "L.L.Zamenhof" en Venecio kaj en 1921 lanĉis grupon en Romo. Li verkis gramatikon por italoj (du eldonoj) kaj internacian *Esperantan Legolibron* (kunlabore kun sia frato Elio Migliorini). Li prelegis en Someraj Universitatoj de Oksfordo en la kadro de la 22-a UK 1930 kaj en 24-a UK 1932 en Parizo. En 1921 aperis lia libro *Anekdotoj pri Dante,* reeldonita en 1956. En pluraj periodaĵoj aperis liaj artikoloj pri ĝenerala lingvistiko, pri Esperanto-vortoj kaj kontraŭ aliaj planlingvaj projektoj. En 1955 Migliorini estis membro de la Honora Komitato de la 40-a UK en Bologna. Ĝis sia morto li estis membro de la redakta komitato de *La Monda Lingvo-Problemo,* ekde ties unua numero.

## Verkaro 
* *Vojoj al interlingvistiko: de Bruno Migliorini al la nuna tempo* (2006)
* *Lingvaj Aspektoj de Esperanto*, (1985, 2006)
* *Anekdotoj pri Dante* (1956)
* ''L' Esperanto e i Suoi Elementi* (1926)
* *Esperanta Legolibro* (1925)
* *Esperanto e Interlingua* (1924)
* *Kontribuaĵoj al Esperanta Etimologio* (1930)
*
* *Manuale di Esperanto (Manlibro pri Esperanto) * (1925)
* *Piccolo Vocabolario (Vortareto)* (1925)
### Recenzoj
Pri *Manuale di Esperanto*
 

## Tradukoj 
* Emil Nestor Setälä (la patro de Vilho Setälä): *Il Problema della Lingua Mondiale* (1922)

## Vidu ankaŭ 
* *Infero (La Dia Komedio)*

## Bibliografio 
* **1982**: Migliorini, Elio. Pionieri dell’Esperanto in Italia [Esperanto-Pioniroj en Italio]. Roma 1982 (en la itala)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto'' en elŝutebla versio (PDF).

Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Universitato de Florenco
Kategorio:Interlingvistiko
Migranta Plumo

***Migranta Plumo***  estas poemaro kaj novelaro verkitaj de Julio Baghy. La 158-paĝa libro estas publikigita en Budapeŝto en la jaro 1929 fare de Hungarlanda Esperanto Societo. Dua eldono aperis en 2018 ĉe Ars Libri el Lublino.

## Enhavo 
La libro konsistas el poemoj, noveloj, kaj teatraĵoj. Inter la teatraĵoj estas la traduko de la mallonga teatraĵo *Vinrikolto en Badaĉon*, originale verkita en la hungara lingvo de Viktor Géza Lányi.

Jen la plena enhavo:
* 8 poemoj:
** Sentitola prologo (“Se venteg’ de l’ vivo muĝas,”)
** Al kavaliroj de la paco (“Kavaliroj de l' Tutmonda Paco,”)
** Printempa kanto (“Radioj ludas sur la bordo…”)
** Febrosonĝa nokto (“Kiam la nokt' bruligas stelomeĉojn”)
** Ŝiriĝis kordo (“Ŝiriĝis kord’ de l’ kora lir’ hodiaŭ”)
** Dormu, mia kor‘ (“Onde onda ringo, ringe ringa ondo”)
** Mia amo (“Entomba sento estas mia am’”; kanto, laŭ muziko de Mihaelo Sároŝi)
** Al filoj de Kaino (“Filoj de Kaino kun la stigmo,”)
* 9 noveloj:
** Feodor Nikolaeviĉ Felŝov
** Nigra kristnasko
** Nur nature!
** Praktika instrumetodo
** La ŝuflikisto
** Fraŭlino Degel
** La ombro de l’ patro. Subtitolita: “El Taglibro de Frenezulo”
** Sinjoro Melonkapo
** Zumas la samovaro
* 3 teatraĵoj:
** Samumo
** Vinrikolto en Badaĉon (tradukaĵo)
** En maskobalo

## Recenzoj
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*  (plena teksto de la libro)
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de  CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 2018
Kategorio:Eldonaĵoj de Bjalistoka Esperanto-Societo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
József Miletz

**MILETZ József** [milec] (naskita la  en Örkeny; mortinta la  en Kispest) estis hungara esperantisto kaj poŝtŝparkasa oficisto.

## Vivtenado koncize 
Li finstudis kvin jarojn de la medicina fakultato. Li estis Esperanto-pioniro, la unua aktiva esperantisto en Budapeŝto. Li en 1901 fondis kaj prezidis la unuan esperanto-grupon en la ĉefurbo. En 1903 li verkis kun Paŭlo Lengyel kaj József Schwörer gramatikon, en 1904 li fariĝis redaktoro de la gazeteto *Esperanto* kaj en 1905 de *Hungara Esperanto.* Li propagandis ankaŭ en Kispest.

## Fontoj 
* Enciklopedio de Esperanto esperante

## Vidu ankaŭ 
* Hungaria Esperanto-Asocio

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Ágoston Marich

**MARICH Ágoston** [mariĉ] (naskiĝinta la  en Budapeŝto; mortinta eksterlande en 1955) estis hungara esperantisto kaj poŝtoficisto, poste policoficisto; li vivis ankaŭ en Nederlando.

## Vivtenado koncize 
Li estis esperantisto de 1901 kaj komencis sian agadon kiel sekretario de la unua Esperanto-grupo en Budapeŝto. Baldaŭ li fariĝis kaj ĝis la unua mondmilito restis ĉefa aganto en la hungara Esperanto-movado. Post la milito li havis gravegan rolon en la polica Esperanto-movado. Li fondis kaj eldonis ĉirkaŭ dek gazetojn, sed de kelkaj el ili aperis nur unu numero. Pli gravaj estis la gazetoj *La Verda Standardo* (fondita en 1907) kaj *La Polico* (fondita en 1922). Marich verkis propagandan broŝuron en 1909, kiu aperis ankaŭ germane kaj rumane, kompilis gramatikon aperintan en 1908, okupiĝis multe ankaŭ pri la historio de la planlingvoj, ktp.

Li kompilis ankaŭ la konstatojn de Ernest Drezen (*Analiza Historio de Esperanto-Movado,* paĝoj 63-64, 73), kiu diras interalie, ke Marich apartenis al tiuj, kiuj entreprenis iun faron tute sen atento de normalaj ebloj. Li estis ankaŭ unu el la plej grandaj Esperanto-kolektistoj.

## Verkoj 
* *Skizoj el mia propagandista vivo*. Eld. Biblioteko de la Verda Standardo, Budapest, 1911.

## Fontoj 
* Enciklopedio de Esperanto esperante

## Vidu ankaŭ 
* Hungaria Esperanto-Asocio
* Hungario:Esperanto-movado
* Polico

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1883
Kategorio:Mortintoj en 1955
Edward Alfred Millidge

**Edward Alfred MILLIDGE** [miliĝ] (naskita la  en Kingston on Thames; mortinta la ) estis angla komercisto, esperantisto kaj vortaristo, membro de la Lingva Komitato kaj de la Akademio de Esperanto (eksiĝis en julio 1932).

## Esperantisto kaj redaktoro
Esperantisto de novembro 1903, Milligde ĉeestis de 1905 ĝis 1911 la Universalajn Kongresojn en Bulonjo ĉe Maro, Ĝenevo, Kembriĝo, Dresdeno, Barcelono kaj Antverpeno. Li redaktis kun kaj sen W. W. Mann kaj A. E. Wackrill la periodaĵon "The British Esperantist" de Brita Esperanto-Asocio kaj verkis multajn artikolojn. Kune kun Herbert F. Höveler (pseŭdonimo Ĉefeĉ) li verkis la unuan "Esperanto-ŝlosilon" celantan vastan informadon, kiu aperis en 1905.

## Vortaristo 
Millidge kompilis klasikan Esperanto-Anglan Vortaron (*The Esperanto-English Dictionary*) kiel parulo al la Angla-Esperanta de Joseph Rhodes (1908). Ĝia unua eldono aperis en 1912 kaj estis represita dum jardekoj: 4a reviziita kaj plilarĝigita eldono en 1922, 5a reviziita kaj plilarĝigita 1924, senŝanĝa represo en 1931, 1942 (kun aldono de la tiamaj Oficialaj Aldonoj al la Universala Vortaro), 1947 kaj lastan fojon en 1956. En 1957 aperis suplemento al la vortaro verkita de Donald Broadribb, jam en 1924 "Indekso de la anglaj vortoj en la vortaro de Edward A. Millidge", verkita de George E. Gordon. 

## Literaturo 
* **1914**: Kandidatoj al la Lingva Komitato (1914). Oficiala Gazeto Esperantista 6a jaro 1914 n-ro 8 (63), p. 177

## Eksteraj ligiloj 
* The Esperanto-English dictionary (1912) compiled by Edward A. Millidge.

*Libroj  de kaj pri Edward A. Millidge en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

## Fontoj 
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Dimitr Nikolov Minĉev

**Dimitr Nikolov MINĈEV** (minĉev), bulgaro, publicisto. Li naskiĝis la 18-an de junio 1905 en Konstanco (Rumanio). Li estis redaktanto de rumana literatura revuo, kunlaboranto de multaj revuoj, batalanto por la bulgara-rumana kultura amikeco. Esperantisto de 1928. Grandnombraj artikoloj por Esperanto. Krome li estis fondinto kaj redaktanto de la trimonata gazeto, Esperantistul', 1932. Propaganda broŝuro, 1929. Prezidanto de Esperanto-Grupo.

Kategorio:Bulgaraj esperantistoj
Maria Milsom

**Maria MILSOM** (fraŭlina nomo: GRUNER; plumnomo *E. Ramo*) (naskiĝis la 21-an de aŭgusto 1851 en Le Pouzin, Ardèche, mortis la 14-an de aŭgusto 1933 en Bossey, Haute-Savoie) estis franca esperantistino.

En Genève ŝi aktive kunhelpis kaj mone subtenis la movadon. Ŝi estis komitatanino de la loka Esperanto-grupo kaj sekretario de la biblioteka komitato de Svisa Esperanto-Societo.

Ŝia familio de generacioj apartenis al la reformita eklezio, sed en 1910 ŝi konvertiĝis (helpe de pastro Austin Richardson) al la katolika kredo kaj fariĝis pioniro de Esperanto en katolikaj rondoj.
## Verkoj
Sub la plumnomo **E. Ramo** aŭ simple **Ramo** ŝi kontribuis al la revuo *Espero Katolika* kaj tradukis la jenajn verkojn al Esperanto:

* *En Svislando. Kvin rakontoj el verkoj de svisaj aŭtoroj.* Paris: Librairie de l'Esperanto, 1908. 104 paĝoj.
* B. Hentsch: *Perfekta kuiristino. Unuakta komedio. (Le gourmand ou La parfaite cuisinière.)* Paris: Librairie de l'Esperanto, 1909. 22 paĝoj.
* T. Combe: *Dankon. (Marci.)* Genève: Librejo Eggimann, [1910]. 15 paĝoj.
* Nicholas Wiseman: *Fabiola. Rakonto pri la katakomboj.*
** Unua eldono. Genève: Universala Esperantia Librejo, [1911]. 427 paĝoj.
** Dua eldono, reviziita de Emmanuel Robert. Paris: Espero Katolika, 1928. 436 paĝoj.
* Adele Kamm: ''Eĉ en doloro ni estu ĝojaj! (Joyeux dans l'affliction.)'' Paris: Librairie de l'Esperanto, [1910]. 39 paĝoj.

* Albert Bessières: *Parvuli. Rakonto.* Paris: Espero Katolika, 1924. 32 paĝoj.
* P. Gruner: *Kredo kaj scio. Parolado. (Glauben und Wissen.)* Bern: A. Francke, [1925]. 24 paĝoj.

La pseŭdonimo *Ramo* venas de ŝia plena nomo: **R**enée **A**dèle **M**aria.

En 1879 Maria edziniĝis al Edouard Milsom, anglodevena negocisto en Lyon. Ili havis du filojn: Edwin, kiu mortis sen posteuloj, kaj Albert, kiu fariĝis jezuito.

## Literaturo 
Jean Amoureux: *Pastro A. RICHARDSON - Apostolo de Katolikismo kaj de Esperanto .* En: *Katolika Esperantisto* 177 (junio 2002).

MILSOM, Maria
MILSOM, Maria
Adolf Mildwurf

**Adolf MILDWURF**, pollandano, doktoro de politikaj sciencoj, ĵurnalisto. Naskiĝis 1900 en Przemyśl. Esperantisto de 1916. Aranĝis studentan fakkunvenon dum la UK 1924 en Vieno. Multaj paroladoj en W. Kiel Ĉe-metoda instruisto gvidis en 1933 multajn kursojn en Danio; fondis tie tri grupojn. Kunlaboranto de HDE.

## Mistera vivo 
Borsboom skribis pri la vivo de Mildwurf, unu el la "neforgesendaj Esperantistoj".
Mildwurf naskiĝis en Przemysl, en (poste) pola teritorio,
en 1900, esperantistiĝis en 1916, kaj fariĝis instruisto laŭ la Cseh-metodo en la 30-aj jaroj,
vojaĝante kaj propagandante interalie in Danio.
Mankas ĉiu spuro de Adolf Mildwurf inter 1933 kaj
1945, sed li reaperas en Britio post 1946, nun kiel senŝtatulo. Denove li vojaĝas kaj
propagandas Esperanton, kaj fariĝas brita civitano en 1957. Post 1964, kiam ĉesas lia
korespondado kun Andreo Cseh, li denove malaperas, kaj Borsboom notas, ke en la E-
eldonaĵoj eĉ mankas nekrologo – ni ne scias, kie kaj kiam li mortis.

Martin Purdy esploris la spurojn de Mildwurf per modernaj geneologiaj rimedoj.
Serĉante la nomon Mildwurf, li trovis iun *Abraham* Mildwurf, kiu naskiĝis
je la 10-a de februaro 1900 kaj mortis en Londono la 20-an de aprilo 1978. Tiu Abraham
aperas en la registroj por Camden, Londono, en 1959, do nelonge post kiam Adolf akiris britan
civitanecon. Lia mortoloko
estas proksima al Camden – je nur kelkaj stratoj pli norde.
Purdy trovis liston de studentoj en gimnazio en Przemysl,
la naskiĝloko de la serĉato, en 1915: ĝi entenas la nomon Abraham Mildwurf.
Same en germanlingva libro pri judaj aŭtoroj en Aŭstrio, kie oni nomas Abrahamon lingvo-instruisto.

Purdy tial hipotezis, "ke nia serĉato naskiĝis Abraham, kaj poste ŝanĝis sian nomon al Adolf (pro kreskanta antisemitismo en orienta Eŭropo?) inter ĉ. 1916-1933. Nature, porti la nomon Adolf en Britio dum la dua mondmilito mem kreus problemojn, do li eble re-alprenis sian unuan nomon dum tiu tempo."
## Verkoj
***Leĝa Terminaro** 1946 

## Referencoj 
Kategorio:Polaj esperantistoj
Jan Willem Minke

**Jan Willem Minke** (naskiĝis la  en Amsterdamo, mortis la  en Amsterdamo) estis nederlanda kontoristo kaj esperantisto de novembro 1926. Li estis estrarano de Ni volas Lumen (amsterdama sekctio II de Federacio de Laboristaj Esperantistoj) inter 1927 kaj 1932, regiona peranto de Sennacieca Asocio Tutmonda inter 1931 kaj 1933, kaj kunaŭtoro de Esperanto-lernolibro.

Minke estis la filo de Jan Minke kaj Maria Vos. Jan Willem Minke edziĝis kun Maria Catharina de Vos la . Ili ambaŭ estis kontoristoj.

## Verkoj 
* J. W. Minke kaj aliaj, *Paŝo post Paŝo: Esperanto leerboek voor allen: 1e deel* (Bussum 1933) 148 paĝoj.

## Referencoj 
MINKE, Jan Willem
Kategorio:Amsterdamanoj
Kategorio:Laborista Esperanto-movado
Stefan Minkov

**Stefan MINKOV**, bulgaro, laŭ la stato de 1934 profesoro de mekanika-elektroteknika lernejo en Sofio. Naskiĝis la 23-an de majo 1883 en Razgrad. Fakulo en la metala tekniko; gravaj verkoj, multaj artikoloj. Jam en 1906 li ricevis ateston pri kapableco de SFPE, Francio, kie li perfektiĝis kiel mekanikisto 5-6 jarojn, samtempe vigle partoprenis la E-movadon kaj spertis ofte la praktikan utilon de Esperanto. Ano de Bulgara Esperanto-Asocio de 1912, sekretario dum la Unua Mondmilito kaj kunredaktoro de la revuo Bulgara Esperantisto, laŭ la stato de 1934 estas vicprezidanto de Bulgara Esperanto-Asocio. Membro de UEA ekde 1915, laŭ la stato de 1934 ĝia komitatano. Gvidis kursojn.

Kategorio:Bulgaraj esperantistoj
Kategorio:Bulgaraj sciencistoj
Minoda Takuma

**MINODA Takuma** estis japana komercisto de konstrua maŝinaro. Li naskiĝis je la 1a de septembro 1875 apud Sendai. Unu el la direktoroj de JEI. Kompilis: „Japanaj Komercaĵoj,“ 1911

MINODA, Takuma

MINODA, Takuma
Miniaturoj

***Miniaturoj***   estas la titolo de 58-paĝa libreto, enhavanta 50 originalajn poemetojn de Geoffrey Dalrymple Nash. Ĝi aperis en la jaro 1931 ĉe The Esperanto Publishing Company Limited el Londono.
 
## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1931
Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Karl Minor

**Karl MINOR** (naskita la  en Londono; mortinta la  en Germanio) estis angla esperantisto, reklamisto kaj eldonisto, kiu loĝis en Hamburgo (Germanio).

Li konatiĝis kun Esperanto en 1908, aktiviĝis en la movado en 1921, fariĝis literatura redaktoro de *Gazeto Esperantisto,* kie li ankaŭ estis recenzisto de novaj verkoj. Li estis membro de la Lingva Komitato, prezidanto de Esperanto-societo kaj komisiito pri ekzamenoj de *Esperanto-Institut für das Deutsche Reich*.

Inter 1924 kaj almenaŭ 1927, li ekredaktis gazeton *La Gajulo*, aperinta kiel unu el la lingvaj serioj (Eldono E) de la gazeto *Paustians Lustige Sprachzeitschrift*, de la hamburga eldonejo Gebrüder Paustian (Fratoj Paustian). Kiel judo li en 1933 fuĝis al Londono. Li deĵoris kiel interpretisto en la brita armeo.

Kalocsay dediĉis al li, kun kiu li malpaciĝis, mokan soneton en *Rimportretoj*.

## Verkoj 
* *Esperanto-Germana Vortaro*, 1924
* *Natan la Saĝulo*, traduko el germana *Nathan der Weise* de Lessing, por la festprezentado ĉe la UK en Nürnberg, 1923.
* redaktis la libreton *Deutsche Redensarten in Esperanto* laŭ la Zamenhofa "Proverbaro".
* *Pro Dio! Ne Esperantiston!* - originale verkita dramo, parte ludata en Esperanto, parte en nacia lingvo. (1924)
* *Poŝkalendareto por Esperantistoj* (1922)
* *Deutsche Redensarten in Esperanto* (1922)
* redaktis la kvarmonatan gazeton *La Gajulo* (1924-1927)
### Recenzoj
Pri *Esperanto-Germana Vortaro*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Karl Minor kun portreto

Kategorio:Britaj esperantistoj
Luigi Minnaja

**Luigi MINNAJA**, (naskiĝis la  en Pisticci, mortis la  en Romo) estis itala esperantisto, ŝtatoficisto. Ĉe la Belartaj Konkursoj de UEA estas atribuata Premio Luigi Minnaja por eseoj.

## Biografio 
Esperantisto de 1926. Dum multaj jaroj li estis sekretario de la loka Esperanto-grupo en Romo kaj ĝia ĉefa Esperanto-aktivulo, kune kun s-ino Carolina Minnaja. Li estis unu el la plej aktivaj kaj sindonaj agantoj por la Internacia Lingvo en Italio kaj ankaŭ vaste ekster ĝiaj limoj. Luigi Minnaja restis fidela al la lingvo kaj al la idealoj, ligitaj al ĝi, ĝis la lasta momento de sia vivo.  Li fariĝis membro de UEA kaj senĉese laboris por la Asocio, interalie kiel delegito en Romo kaj peranto kaj ĉefo-delegito por Italio de 1945 ĝis 1969, kiam pro la ne tre bona sano li retiriĝis de tiu funkcio.

### Radio Romo en Esperanto 
Danke al la klopodoj de gesinjoroj Carolina kaj Luigi Minnaja rekomenciĝis la elsendoj de Radio Romo en 1950 - interrompitaj en 1941. Gesinjoroj Minnaja dum multaj jaroj, preskaŭ tute solaj, prizorgis la programon kaj la disaŭdigojn.

### Tradukado 
Luigi Minnaja estis tre aktiva ankaŭ kiel tradukanto. Unu el la plej gravaj atingoj inter la du mondmilitoj estis la publikigo de la belega *Gvidlibro pri Romo*, kiun eldonis la Itala *Touring Club*, sed kiu bedaŭrinde jam delonge elĉerpiĝis. La tradukon kaj la bonegan glosaron prizorgis Carolina kaj Luigi Minnaja. Al tiu grava kampo ambaŭ dediĉis multe da tempo kaj talenta laboro. Ilia lasta verko estas la traduko de *Renkonto kun Trentino*, riĉe ilustrita libro, publikigita okaze de la itala landa Kongreso de Esperanto en Trento.

#### Tradukoj 
* Salvatore, Vincenzo: ''L' inno dei cittadini del mondo* (Teksto en Esperanto de Luigi Minnaja)
* Conti, Giuseppe:*Enigmista Junularo* (1961)
* Foscolo, Ugo 1970 : *Pri la Tomboj*, 13 p.
* *Glossario dei congressi: italiano, Esperanto, francese, inglese, tedesco* (1959)
* *Pacon, Sinjoro* (1970)
* Pascoli, Giovanni: *Thallusa* (el la latina, 1969)
* Scrinzi, Gino: *Renkonto kun Trentino* (1974)
* Senes, Lydia: *Eta Bukedo*

## Persone 
En la familio Minnaja nur Esperanto estis uzata. Ambaŭ filoj, d-ro Carlo kaj d-ro Nicola estas denaskaj esperantistoj. Ankaŭ tiurilate la familio Minnaja povas esti modelo por multaj gepatroj, kiuj scias la lingvon. En la Esperanto-movado la familio Minnaja fariĝis koncepto. Kiel homo Luigi estis senfine ĝentila, afabla, helpema kaj klera. Ĉiuj, kiuj havis la grandan privilegion persone konatiĝi kun li, spertis tion.

## Eksteraj ligiloj 
* Luigi Minnaja en *Enciklopedio de Esperanto''

Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Tradukistoj al Esperanto
Boris Mirski

**Boris MIRSKI** (pseŭdonimo: **Bela Manto**) estis talenta Esperanto-poeto kaj tradukanto el Miĥail Lermontov. Li mortis proksimume en 1922 en Orenburg, Rusio.

## Originalaj verkoj 
* Kokino kaj inkubatoro , poemo.
* *La dorna karesilo.* Varsovio: Maslankiewicza 1917. 31 paĝoj.

## Tradukoj 
* *Novaj versaĵoj* de Miĥail Lermontov. Paris: Presa Esperantista Societo, 1912. 92 paĝoj.

## Referencoj 
Kategorio:Esperantlingvaj poetoj
Kategorio:Rusiaj poetoj
Mistero de doloro

***Mistero de Doloro***   estas dramo el la kampara vivo en tri aktoj de Adrià Gual.

El la kataluna lingvo tradukis ĝin Frederic Pujulà i Vallès Esperanten. La 92-paĝo libro aperis en La Kolekto de *La Revuo* en 1909.

## Recenzoj 
## Bildaro 

Dosiero:1909 Mistero de Doloro 2.jpeg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing* 
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto 

Kategorio:Verkoj el la esperantigita katalunlingva literaturo
Kategorio:Eldonaĵoj de La Revuo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Alphonse Mistler

**Alphonse MISTLER** (naskiĝinta la  en Thannenkirch, Alzaco en Francio; mortis la 17an de majo 1953 en Jokohamo, fariĝinte japana civitano) estis franca pastro kaj instruisto. Li estis la unua esperantisto en Japanio.
En 1892 li foriris de la instituto de Ris-Orangis, kaj komencis instrui en mezgrada lernejo de Besancon.
Li iĝis pastro  de la "Societo de Maria", okupiĝante pri instruado.
Sia pli aĝa frato Jean Mistler , direktoro de lernejo en Saint-Claude, estis jam esperantisto, do ankaù Alphonse poste lernis esperanton. En sia patrujo li komprenis la gramatikon de Esperanto en du horoj.
Dr Zamenhof korespondis kun Alphonse, kaj petis lin , ĉu li povus iri instrui esperanton en Japanio.
(bedaùrinde tiu letero brulis dum tertremo de Kanto )

En 1892 li venis al Nagasaki, Japanujo, kaj restis tie ĝis 1933.

Li loĝis en nro 2 de Higashiyamate en Nagasaki kaj instruis esperanton al mezlernejanoj kaj  li estis instruisto de fiziko kaj kemio en privata mezlernejo  Kaisei Tyuugaku,
La 26/11/1902 aperis artikolon pri Esperanto en fremdlingva gazeto *Press Nagasaki* (estis la unua artikolo pri esperanto en Japanio)
Dum la milito inter Japanio kaj Rusio, li havis iom da problemoj kun polico, ĉar li ricevis multe da leteroj el eksterlando, do li malĉeestis kunvenoj de esperantistoj.
Li instruis poste al mezlernejo Gyosei de 1909 al 1912 kaj denove al mezlernejo "Kasei" de aprilo 1912 al 1934.
Li instruis ankaù al Komerca Lernejo de Nagasakikoutoushyogyogakko la francan lingvon.
En 1934 li ĝis japana civitano , kaj uzis la nomo : Saburo MITSUTERU.
Poste li instruis la francan lingvon en St. Joseph's College, Bluff, en Jokohamo. Laŭ priskribo en la *Enciklopedio de Esperanto* li estis milda, nesintrudema kaj serioza. 

Lia tombo troviĝas en la Tombejo de Alilandanoj de Jokohamo( 11a parto)

## Fontoj
Artikolo en La Informilo Nro 130  (Nord-Orienta-Francio)

Mistler, Alphonse
Mistler, Alphonse
Mistler, Alphonse
Mistler, Alphonse
Miŝima Miĉiaki

**MIŜIMA Miĉiaki**, japano, vicgrafo, membro de Supera Domo de Parlamento, dir. de J-a Ligo de skoltaj grupoj. Nask. 1 jan. 1897 en Tokio. Konsilanto de JEI - (Kuw.)

MIŜIMA, Miĉiaki

MIŜIMA, Miĉiaki
Alfred Mittey

**Alfred MITTEY** [mite'] (naskiĝis la  en Parizo; mortis la ) estis franca esperantisto kaj literpentristo. Li interesiĝis pri sindikataj aferoj kaj interhelpaj societoj. Li propagandis Esperanton, dum ok jaroj li gvidis kursojn en la Pariza Laborborso.

En 1907 li kunfondis en Parizo grupon *Amicale Espérantiste de Paris* kaj fariĝis komitatano.
En la sama jaro li fondis kun Jacques Camescasse la framasonan loĝion "Esperanto", kiu ekde 1913 apartenis al la Granda Loĝio de Francio *(Grande Loge de France).*
En januaro 1931 li kreis la ĉiulundan tagmanĝon „Agapo“ en Parizo, kunvenejon de multaj Esperantistoj.
Dum la 30-a Universala Kongreso de Esperanto en 1938 li kunfondis Denaskan Esperantistaron, kies celo estis "edukigi generaciojn de dulingvaj infanoj", kaj fariĝis ties vicprezidanto.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj esperantistoj
Militrezista movado

**Militrezista movado**. Dum la unua mondmilito, izoluloj diverslande rifuzis ĝin partopreni iel ajn, bazante sian rifuzon sur motivoj aŭ religiaj aŭ moralaj. En Anglujo stariĝis la „No-Conseription Fellowship“, kies membroj kuniĝis por rezisti la milit-servon. En Britujo 16.000 malliberiĝis pro tiu rifuzo. En 1921 diversnaciaj militrezistantoj starigis la Internacionalon de Kontraŭmilitistoj („War Resisters' International“) religie kaj politike neŭtralan. Ĝiaj membroj unuiĝas en la konvinko, ke ĉia milito estas krimo, kaj ili firme rifuzas subteni ian ajn militon, kaj penadas forigi ĉiajn kaŭzojn de la milito. Ili kredas, ke la plej bona metodo forigi la militon, estas rifuzi ĝin partopreni. De la komenco la Internacionalo de Kontraŭmilitistoj uzadis Esperanton, kaj eldonis broŝurojn kaj modele redaktatan regule aperantan informbultenon en Esperanto. Pere de Esperanto la I. K. enradikiĝis en multaj landoj, kie sen ĝia helpo kontakto ne estus ebla. La Homaranismo de Zamenhof havas parencecon al la idealoj de I. K. Pro tio I. K. atendas kaj efektive trovas multe da helpo ĉe la Esperantistaro. La sekr. de I. K. estas H. Runham Brown, 11 Abbey Rd., Enfield, Middlessex, Anglujo. I. K. havas 48 sekciojn en 27 landoj, kaj individuajn membrojn en 64 landoj. En fino de 1932 pli ol 100 junuloj diverslande estis en malliberejo pro rifuzo de milita servo. I. K. multe helpas al tiuj, kiuj tiamaniere suferas por la paco de la homaro. M. C. BUTLER.

Kategorio:Esperanto-movado
Franjo Modrijan

**Franjo MODRIJAN** (1894-1954) estis slovena esperantisto kaj profesoro. Li gvidis ISOSEK-kursojn, originale verkis kaj tradukis el la slovena.

## Verkoj 
* *Fabeloj. * Paris: Espero Katolika, [ĉ. 1925]. 30 paĝoj.
**
**
* *Elementoj latinaj en Esperanto.* Ljubljana: Esperanto-Klubo, 1930. 46 paĝoj.

## Tradukaĵo 
* Ferdo DELAK: *Servisto Jernej kaj lia rajto (Hlapec Jernej in njegova pravica),* dramo kolektiva laŭ la samnoma rakonto de Ivan Cankar kun ilustraĵoj de Ljubivoj Ravnikar. Ljubljana: Esperanto-Klubo, 1936. 26 paĝoj.

## Referencoj 
Modrijan, Franjo
Mirejo

***Mirejo*** , verkita en 1859, estas verko de okcitana provenclingva franca verkisto Frédéric Mistral. Eugène Noël kaj Paul Champion tradukis la tri unuajn kantojn. Presa Esperantista Societo el Parizo eldonis la tradukaĵon en la jaro 1909.

Temas pri ama malespero de juna provencanino.

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto
* *Mirejo* en la katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* *Mirejo* en la katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* *Mirejo*  en "Katalogo Erfgoedbib" (*LibraryThing*)

Kategorio:Verkoj el la esperantigita okcitanlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Mariano Mojado

**Mariano MOJADO** [moĥado] (naskiĝis en 1865; mortis la  en Madrido) estis hispana pastro, tre aktiva hispana esperantisto.

Mariano Mojado esperantistiĝis en 1910. Li estis unu el la ĉefaj organizantoj de la Hispana Esperanto-Asocio, kun militisto Julio Mangada Rosenörn. Prezidanto de HEI. Li gvidis diversajn kursojn kaj faris multajn radioparoladojn pri Esperanto.

Li estis Lingva Komitatano.

Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Modernaj Robinzonoj

***Modernaj Robinzonoj*** subtitolita ***En la Siberia Praarbaro*** , estas konciza aŭtobiografio de Teodoro Ŝvarc (aŭ Tivadar Schwartz aŭ Soros Tivadar), originale Esperantlingve verkita. 

*Modernaj Robinzonoj* aperis unuafoje felietone en la revuo *Literatura Mondo* en 1923 kaj eldoniĝis en la jaro 1924 en Budapeŝto libroforme kiel 88-paĝa libreto. En 1999 dua, korektita eldono aperis en Berkeley ĉe eldonejo Bero, kun enkonduko de Humphrey R. Tonkin kaj kolora mapo.

## Lingvaj versioj 
*Modernaj Robinzonoj* ekzistas en jenaj tradukoj: 

* Angle: *Crusoes in Siberia, *tradukis Humphrey Tonkin. New York, eld. Mondial,  xxxi, 93 paĝoj, 2010 

* Itale: *Robinson in Siberia: Una rocambolesca fuga di gruppo nella Russia della rivoluzione,* tradukis Margherita Bracci Testasecca, Udine, Italio, eld. Gaspari Editore, 121 paĝoj, 2010 
* Ĉeĥe: *Robinsoni na Sibiři.* tradukis Jindřiška Drahotová. Dobřichovice, KAVA-PECH, 104 paĝoj, 2016.

## Recenzoj 
## Vidu ankaŭ 
* Maskerado ĉirkaŭ la morto
* Teodoro Ŝvarc

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1924
Kategorio:Libroj pri la Unua Mondmilito
Kategorio:Malfikciaj libroj
Kategorio:Rusia enlanda milito
Kategorio:Aŭstrio-Hungario en la Unua Mondmilito
Kategorio:Rusio en la Unua Mondmilito
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Léon Moissenet

**Léon MOISSENET** (mŭasne), (ps.L. M.), franco, ĉefinĝiero de la ŝtata Pontoj kaj Vojoj. Li naskiĝis je la 3a de majo 1860 en Paris. Fondis aŭ prezidis diversajn grupojn. Membro de la patrolanda Komitato de SFPE. Krom artikoloj en lokaj gazetoj kaj en ,Internacia Scienca Revuo', propagandis precipe ĉe samprofesiuloj kaj politeknikanoj. Sendis komunikojn pri Esperanta movado en la grava revuo ,France et Monde', ktp. Sendis al la Komitato Morris (Usono) verkon pri ,Esperanto helpa lingvo je praktika uzado'.

MOISSENET, Léon

MOISSENET, Léon
Monda Poŝto

**Monda Poŝto**. Aperis de 1900 kiel „Schweizerpost“ en Fischenthal. En 1909 ĝi fariĝis oficiala organo de la „Internacia Ligo“ kaj ricevis la titolon: „Welt-Post. Monda-Poŝto“. De majo 1925 estas la titolo „Monda Poŝto“ 8-16 p. (post la Unua mondmilito ofte nur 4) 33x23. Red. I. Thalmann. De majo 1912-julio 1914 ĝi estis kunigita kun „Svisa Espero“, tiamaniere, ke ambaŭ gazetoj ricevis la saman formaton 33x23 kaj estis ambaŭ liverataj al la anoj de Svisa Esperanto-Societo. *Monda Poŝto* reviviĝis en oktobro 1919, redaktoro restis ĝis oktobro 1922 Jean Thalmann en Fischenthal. Poste red. estis: K. Döring en Frankfurt/M., Ferd. Blocher en Hamhurg, R. S. Carter en Balbao Heights, Canal Zone (Panama), I. H. Blackney en Saginaw, Mich. USA. Kelkaj n-roj aperis intertempe en Markneukicch (Saksujo) kaj 2 litogr. en Hamburg (Blecher). MP okupas sin nur pri kolektadaj aferoj (precipe poŝtmarkoj), nur inter majo 1912 kaj julio 1914 ĝi ankaŭ enhavis Esperanto-propagandon, kursojn, literaturon ktp.

## Ligiloj 
* Monda Poŝto en la Centro de Dokumentado kaj Esploro pri la Lingvo Internacia

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Marta Mölke

**Marta MÖLKE** (naskita la  en Sommerfeld; mortinta la ) estis germana esperantistino kaj sekretariino de kunlaborado de IALA. De 1927 ŝi laboris por Esperanto: per propagandaj artikloj kaj paroladoj, per starigo de statistikoj kaj adresaroj rilate la instruistaron kaj instruadon de Esperanto. Interalie ŝi verkis artikolojn en *Internacia Pedagogia Revuo.*

## Fontoj 
Kategorio:Germanaj esperantistoj
MOKA

**MOKA, Mondjunularo Katolika** ekde la jaro 1920 estis katolika junulara Esperanto-organizaĵo. 

La Enciklopedio de Esperanto en 1934 pri ĝi skribis la jenon:

Unua alvoko por la fondo de MOKA aperis en 1919 en la Esperanto-gazeto ,Blanka Kruco', definitiva fondo okazis en 1920 en Hago. En la unuaj jaroj ĝi laboris kiel sekcio de IKA, sed kun organiza sendependeco. Kongresoj de MOKA okazis en 1921 en Graz, 1922 en Luksemburgo, 1923 en Konstanz, 1924 en Lugano, 1925 en Oksfordo, 1929 en Barcelono, pliaj internaciaj specialaj konferencoj en diversaj lokoj. En multaj internaciaj kongresoj organizitaj de aliaj asocioj MOKA kunlaboris. Ĝiaj organoj estis la gazetoj ,Blanka Kruco', ,Espero Katolika', ,Katolika Mondo', Justula Angulo en ,Katolika Mondo', fine de 1926 ĝia propra gazeto ,La Juna Batalanto'. Aperis kelkaj naciaj informiloj, ĉiuj kun insista Esperanto-propagando. MOKA organizis internaciajn korespond-, inform- kaj vojaĝservojn ktp., kaj helpis efike la Esperanto-propagandon. Ekzemple en 1927 MOKA publikigis alvokon „Katolika junularo kaj Esperanto“, subskribitan de pli ol 30 katolikaj junularaj asocioj. La alvoko estis represata en 20 gazetoj, speciala flugfolio (en 12 000 ekzempleroj) ankaŭ disvastigis ĝin. MOKA eldonis flugfoliojn por Esperanto en la franca, angla, ĉina kaj aliaj lingvoj. La ĉefsekretario de MOKA (laŭ la stato de 1934 Wilhelm Solzbacher en Luksemburgo) faris paroladojn kun efika Esperanto-propagando en 20 eŭropaj kaj amerikaj landoj, kelkaj naciaj sekretarioj estas tre fervora propagandistoj. La organizo estas jena: Ekzistas delegitoj kaj lokaj grupoj, naciaj sekretarioj kaj naciaj komitatoj, fine internacia komitato, ekzekutiva komitato kaj internacia sekretariejo. Protektanto estas episkopo d-ro Gusztáv Károly Mailáth de Transilvanio, Rumanio. La MOKA-movado estas benita de la papo kaj de multaj episkopoj. La internacia sekretariejo estas en daŭra kontakto kun membroj kaj simpatiantoj en tre multaj landoj, naciaj sekretariejoj nun laboras en 23 landoj. 

:Wilhelm Solzbacher

Kategorio:Iamaj Esperanto-asocioj 
Kategorio:Junularaj Esperanto-asocioj 
Kategorio:Katolikaj Esperanto-asocioj
Esperanto-movado en Monako

La **Esperanto-movado en Monako** estas dokumentita jam ekde la jaro 1900.

## Laŭ la Enciklopedio de Esperanto (1934) 
La pioniroj en ĉi tiu landeto estis en 1900-1903 E. Barbier, Ed. Pirot la Beaume kaj la fama esperantisto Gaston Moch. La lasta en 1903 skribis serion da artikoloj en „Le Petit Monegasque“ kaj aranĝis kurson, post kio estis fondata Esperanto-grupo. En 1900 s-ro Leger kaj d-ro Richard, direktoro de Oceanografia Muzeo de Monako kaj prezidanto de la Esperanto-grupo, enkondukis Esperanton en bultenon de la Muzeo. Laŭ la Dietterle-statistiko en 1928 troviĝis nur unu esperantisto en la lando.

Kategorio:Monako
Monako
Kategorio:Esperanto-movado en Monako
Mondo kaj Koro

***Mondo kaj Koro*** estas kolekto de originalaj poemoj de Kálmán Kalocsay. La 32-paĝa libro estas la unua originala kolekto de la poeto. En la jaro 1921 ĝi estas eldonita en Budapeŝto. Represon prizorgis en 1981 eldonejo Artur E. Iltis el Sarbrukeno. 

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Plena teksto de *Mondo kaj Koro* per Project Gutenberg.
* Debuto de Kalocsaj, recenzo de Ada Csiszar
* *Mondo kaj Koro* de Kalocsay, recenzo de Julio Baghy
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1981
Kategorio:Eldonaĵoj de Artur E. Iltis
Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Lizzie Morariu-Anderson

**Lizzie MORARIU-ANDERSON** (naskiĝis je la nomo *Lizzie Anderson* la  en Lindesberg, mortodato ankoraŭ ne konata) estis sveda esperantistino kaj Esperanto-instruistino. 

Si esperantistiĝis en 1929 pere de la tiam 28-jara rumana esperantisto Tiberio Morariu, al kiu ŝi edziniĝis en 1931 en Stokholmo. De 1930 ŝi estis ano de ekzamena komitato de SEI. Ŝi propagandis Esperanton per kursgvidado kaj prelegoj ekde 1929 en Svedio kaj 1931–1933 en la Germana Regno, Svislando, Aŭstrio kaj Francio.

Kategorio:Svedaj esperantistoj
La Ruĝa Anagalo

:''"Ni serĉas lin tie, ni serĉas ĉi tie, / Tiuj francaĉoj serĉas lin ĉie. / Ĉu li estas en infero? Ĉu en ĉiel'? / Tiu damnita, nekaptebla Anagal'."*
::—Sir Percy Blakeney (ĉ.12)
**La Ruĝa Anagalo**, , estas la plej konata verko de Baronino Orczy. Eldonita en 1905, la romano temas pri la mistera kaj tre priparolata "Ligo de la Ruĝa Anagalo". Ĉi tiun grupon estras la ruza kaj nobla anglo Sir Percy Blakeney, kiu, kun siaj komplicoj, riskas sian vivon por savi la senkulpulojn, implikiĝitajn en *la Teroro* de la franca revolucio en Parizo. Liaj maskovestoj kaj aliaj lertaj rimedoj por eviti kapton protektas lian anonimecon eĉ inter la angloj.

La filmo *Pimpernel Smith* de 1940 kun Leslie Howard (reĝisoro Harold Young) estas la plej konata filmigo de tiu ĉi verko.

* Die Scharlachrote Blume (de)
* La Pimpinela escarlata (es)
* La Primula rossa (it)
* Punainen Neilikka (fi)
* Röda nejlikan (sv)
* Den Røde Pimpernel (da)
* Vörös Pimpernel (hu)
* De Rode Pimpernel (nl)

## Vidu ankaŭ 
* *Anagallis arvensis''

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.imdb.com/title/tt0182408 
* http://www.imdb.com/title/tt0084637 
* http://www.imdb.com/title/tt0025748 

Kategorio:Verkoj el la anglalingva literaturo
Kategorio:18-a jarcento en fikcio
Kategorio:Fikciuloj de la 18-a jarcento
Kategorio:Fikciaj britoj
Kategorio:Fikciaj nobeloj
Arie Leopold Moreau

eta|Arie Leopold Moreau
**Arie Leopold MOREAU** [moro] (pseŭdonimoj: **Leo** kaj **Adepto;** naskita la  en Doorn, provinco Utrecht; mortis 51-jara en 1939 aŭ 1940) estis nederlanda esperantisto kaj instruisto en Arnhem.

Dum kvin jaroj li estis prezidanto de loka Esperanto-Grupo, poste sekretario. Li aranĝis la 4-an Nederlandan Esperanto-Kongreson septembre 1929 en Arnhem. Li organizis kaj gvidis Cseh-metodajn kursojn en Arnhem kaj en ĉirkaŭaĵo kaj instigis la sekcian estraron inviti eksterlandajn instruistojn. Li fondis kaj gvidis la *Nederlandan Esperanto-Rondon.* Li gvidis la internacian balon dum la 24-a UK 1932. Li organizis la rondvojaĝon de Vilhelmo Bleier en septembro kaj oktobro 1933 tra Nederlando. Liajn artikolojn kaj gramatikon publikigis la loka gazetaro. Li estis mastro de la Esperanto-Domo en Arnhem.

## Fontoj 
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1888
Brăila

**Brăila** [brəila] (france: *Braïla*) estas urbo en orienta Rumanio, proksime de Galați, 212 km nord-oriente de Bukareŝto. La loĝloko estas haveno ĉe Danubo kaj la ĉefurbo de la samnoma distrikto (*județ*). Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Brăila estas la naskiĝurbo de la verkisto Panait Istrati, Iannis Xenakis kaj András Csorba.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Brăila
* Trolebusa transporto en Brăila

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Dosiero:Braila in Romania.png|Situo en Rumanio
Dosiero:Braila.jpg|Brăila, malnova poŝtkarto
Dosiero:Donau Braila.JPG|Danubo ĉe Brăila
Dosiero:Maria Filotti Braila.jpg|Teatro "Maria Filotti" en Brăila


Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj ĉe Danubo
Braila
Morgaŭ matene

***Morgaŭ Matene***  estas tragikomedio en tri aktoj de Frigyes Karinthy. El la hungara tradukis ĝin Kálmán Kalocsay. La 142-paĝa libro eldoniĝis en la jaro 1923 ĉe la Hungara Esperanto-Instituto en Budapeŝto. 

## Recenzoj
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/M en sia originala formo en la Interreto

Kategorio:Verkoj el la esperantigita hungarlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-teatro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto