open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
István Hasznos

**István Hasznos** [iŝtvAn hasnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hasznos István** estis hungara akvopilkisto, naĝisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia nomo estis en la sporta vivo *Hasznos II.* (komprenu: Hasznos la 2-a).

István Hasznos naskiĝis la  en Szolnok, li mortis la  en Szolnok.

## Biografio 
István Hasznos maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1943, poste li vivtenis sin el porokazaj laboroj. Li ekhavis statuson trejnisto en 1950, sed li akiris trejnistan diplomon nur en 1956. En la frua 1957 li estis akuzita "kontraŭrevoluciulo" kaj li estis forigita el la policejo. En 1962 tiu verdikto estis nuligita. Baldaŭ li estis naĝejestro. Lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis premion en 1991.

### Sporta kariero 
István Hasznos naĝis kaj akvopilkis en la loka sportklubo inter 1934-1943, poste en Budapeŝto, sed inter 1948-1963 denove en Szolnok. En tiu lasta periodo li trafis 339 golojn en 212 matĉoj kaj li estis hungara ĉampiono kvinfoje. Li estis ankaŭ trejnisto ekde 1952. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kun ora medalo, sed li estis membro de la hungara nacia teamo nur dufoje. Li estis ankaŭ hungara ĉampiono plurfoje en diversaj naĝaj branĉoj. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1964, sed poste li restis trejnisto.

## Memorigiloj 
* busto en Szolnok (1999) https://www.kozterkep.hu/21710/hasznos-istvan-vizilabdazo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun bildo
* https://www.facebook.com/344731568922784/posts/355528367843104/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kantono Modoc

La **kantono Modoc** - angle *Modoc County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo Alturas. La kantono estis fondita la . 

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* la liston de kantonoj de Kalifornio.

Kategorio:Kantonoj de Kalifornio
114611 Valeriobocci

'*114611 *Valeriobocci'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita  en la kadro de la astronomia kampanjo *Campo Imperatore Near Earth Object Survey'' (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan altrangan teknologiiston *Valerio Bocci*, de la Nacia Instituto pri Nuklea Fiziko (INFN) de Romo. Li partoprenis al la eksperimento KLOE ĉe la koliziigilo DAФNE de INFN, kaj al la eksperimentoj ATLAS kaj LHCb (kaj plibonigoj) ĉe la CERN. Li estis unu el la unuaj, kiuj proponis kaj elmontris la eblecon uzi Agordeblan Matricon de Logikaj Elementoj en radioaktiva medio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Campo Imperatore Near Earth Object Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Sil (rivero)

**Sil** estas rivero de la nordokcidento de la Iberia duoninsulo, ĉefa alfluanto de la rivero Minjo, kiu fluas tra la provincoj Leono, Oŭrenso kaj Lugo, (Hispanio).

La rivero Sil havas longon de 234 km kaj trapasas du regionojn, nome Kastilio kaj Leono kaj Galegio. Ĝi fluas tra la komarkoj de Leono nome Babia, Laciana, El Bierzo kaj La Cabrera dum 115 km, kaj tra la komarkoj de Galegio nome Valdeorras, Quiroga, Tero de Lemos, Tero de Caldelas kaj Ourenso, dum 119 km.

Sil enfluas en la riveron Minjo, estante ĝia ĉefa alfluanto, ĉe la loĝloko Os Peares. Tiu loĝloko, trapasata de ambaŭ riveroj, estas singulare pro la afkto ke ĝi apartenas al du provincoj kaj kvar municipoj. Ĉe ĝia enfluejo, la rivero Sil estis trafluinta 234 km kaj portas averaĝan akvokvanton de ĉirkaŭ 157 m³/s. Minjo siaflanke kiam alvenas al Os Peares estis trafluinta ĉirkaŭ 135 km kaj portas averaĝan akvokvanton de ĉirkaŭ 108 m³/s. Ĝenerale, la hierarkio inter riveroj fariĝas kalkulante en la kunfluejo por certigi kiu havas pli da akvo kaj pli da longo. Tamen tiuokaze, kiel okazas ĉe Esla kaj Pisuerga kun Douro, Sil superas la ĉefriveron Minjo kaj laŭlonge kaj laŭ akvokvanto (5492 hm³ kontraŭ 2762,9 hm³ de averaĝo jare).

En ĝia baseno estas naŭ akvorezervejoj.

## Notoj
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Hispanio
Kategorio:Riveroj en Galegio
Gregorio Martínez Sierra

**Gregorio MARTÍNEZ SIERRA** (Madrido, 6a de Majo 1881 - Samloke, 1a de Oktobro 1947) estis hispana eldonisto, teatra impresario, dramaturgo kaj verkisto, sed oni malkovris, ke liajn verkojn fakte verkis lia edzino María de la O Lejárraga, al kiu lastatempe oni atribuis la aŭtorecon de liaj verkoj.

## Biografio 
Li edziĝis estante 19-jaraĝa kun María Lejárraga, kiu estis sep jarojn pli aĝa kaj jam estis instruistino. Ambaŭ formis paron por publikigi verkojn, fondi revuojn, partopreni en la teatra etoso kaj resume aktivuli en la kultura panoramo. Ekde kiam María publikigis sian memorlibron *Gregorio y yo. Medio siglo de colaboración* (México, 1953), oni konsideras, ke granda parto de la verkaro de Martínez Sierra estis verkita kunlabore aŭ plej verŝajne ekskluzive de María, kiu spite separon de sia edzo kaj lia amrilato al la aktorino Catalina Bárcena, kun kiu li estis patro de filino, Katia en 1922, ŝi plue kunlaboris kun li. Ĵusaj dokumentaj pruvoj, kiel la malkovro de liaj leteroj en kiuj li konstante petis al María sendadon de pliaj tekstoj evidentigas, ke li apenaŭ ludis rolon en la verkoj publikigitaj sub sia nomo. 

Inter la literaturaj gazetoj kiujn ili fondis menciindas *Vida Moderna*, *Helios* kun Juan Ramón Jiménez, Pedro González-Blanco, Ramón Pérez Ayala, kaj Carlos Navarro Lamarca, kaj fine *Renacimiento*, kiu iĝis grava eldonejo inter 1908 kaj 1918.
[maldekstre|eta|Poretretita de [Ramón Casas.]]
Kiel dramaturgoj ili kunlaboris kun dramaturgoj kaj komponistoj kiel Manuel de Falla, Conrado del Campo, Joaquín Turina, Pablo Luna kaj Ángel Barrios. Ilia teatra entrepreno surscenigis klasikaĵojn de Shakespeare kaj Molière, kaj modernajn verkojn de Henrik Ibsen, George Bernard Shaw, Luigi Pirandello, James Matthew Barrie, Marcel Pagnol, Leonid Andrejev, Nikodemi, kaj Ferenc Molnár. Gregorio estis direktoro de la Teatro Eslava, kie la verko *El sombrero de tres picos* de Pedro Antonio de Alarcón ricevis kunlaboron de la rusa koreografo Leonid Mjasin kaj Sergej Djagilev kun la Rusaj Baletoj.

En la 1930-aj jaroj la paroj kunlaboris por vendi adaptaĵojn al kino de Holivudo. En Katalunio ili ricevis apogon de Santiago Rusiñol.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ciferecigitaj verkoj de Gregorio Martínez Sierra en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España

Kategorio:Hispanaj dramaturgoj
Metalkoro

eta|dekstra|*Bullet for my Valentine* koncerte prezentita je 2006.

**Metalkoro** estas muzikĝenro kiu kombinas metalrokon kaj punkon. Je la ĝenro, kantistoj normale uzas kriovoĉon aŭ grumblegon, kaj ankaŭ malpuran voĉon. Ekzemploj de metalkoraj grupoj estas jenaj: nome *As I Lay Dying*, *Bullet for My Valentine*, *Killswitch Engage*, *Trivium* ktp.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Haenfler, Ross. *Straight Edge: Clean-living Youth, Hardcore Punk, and Social Change*, Rutgers University Press. ISBN 0-8135-3852-1
* Mudrian, Albert (2000). *Choosing Death: The Improbable History of Death Metal and Grindcore*. Feral House. ISBN 1-932595-04-X
* Sharpe-Young, Garry (2005). *New Wave of American Heavy Metal*. Zonda Books. ISBN 0-9582684-0-1

Kategorio:Muzikaj ĝenroj
Tramtransporto en Tuluzo

**Tramtransporto en Tuluzo** () konsistas el dulinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Tuluzo.

## Mapo 
centra|450ra

## Linioj 
maldekstra|450ra|eta|T1
maldekstra|450ra|eta|T2

## Vidu ankaŭ 
* Tuluzo
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Téléo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Tisséo)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Tuluzo
Tuluzo
Tuluzo
Tuluzo
Miklós Holop

**Miklós Holop** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Holop Miklós** estis hungara akvopilkisto (mezulo), olimpiano, kemiisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1944, poste li akiris kemiistan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Li laboris en la militteknika instituto ĝis la emeritiĝo en 1980. Lia edzino naskis solan filon, li vidviniĝis en 1983.

### Sporta kariero 
 sportis en ĉefurba sportklubo ekde 1941, ĉar post naĝado oni disdonis lakton kaj paneron, tiutempe grandajn trezorojn. Inter 1948-1952 li apartenis al la hungara nacia teamo 12-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948 kun arĝenta medalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1958.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Nico

**Tramtransporto en Nico** () konsistas el trilinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Nico, en Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

## Mapo 
centra|450ra

## Vidu ankaŭ 
* Nico
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (Lignes d'Azur)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Nico
Nico
Nico
Nico
Márton Homonnai

**Márton Homonnai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Homonnai Márton** estis hungara akvopilkisto (defendisto), naĝisto, kvarfoja olimpiano, dufoja olimpika ĉampiono, trejnisto, naziisto. Lia origina familia nomo estis *Hlavacsek* [hlavaĉek], lia sporta nomo estis *Homonnai II.* (komprenu: Homonnai la 2-a), lia filino estis Kató Szőke.

 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Bonaero.

## Biografio 
 frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, sed li ne maturiĝis. Pli poste li estis soldato kvin jarojn. Baldaŭ li havis postenon en ministerio, precipe dum la nazia erao (1944). Li estis membro de la Sagokruca Partio. En 1945 li rifuĝis al Argentino, kie li estis naĝejestro kaj trejnisto de River Plate. Sen ĉeesto li estis kondamnita je morto en Hungario kiel militkrimulo. Lia edzino naskis filinon, sed la geedziĝo finiĝis en 1945. Li ricevis premion en 1936.

### Sporta kariero 
 ekde sia aĝo 9 naĝis en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Inter 1924–1929 li apartenis al la hungara naĝista teamo trifoje, tiutempe ankaŭ al la hungara akvopilkista teamo inter 1924-1936 110-foje. Li estis hungara ĉampiono dufoje kiel akvopilkisto (1923, 1924). Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1924, Hungario en la Somera Olimpiko 1928, Hungario en la Somera Olimpiko 1932 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1936 kun 2 oraj kaj arĝenta medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje. Ekde 1933 li estis trejnisto.

## Lia libro 
* *Vízipóló* (1935)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj militkrimuloj
Kategorio:Hungaraj nazioj
Kategorio:Hungardevenaj argentinanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Brest

**Tramtransporto en Brest** () konsistas el unulinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Brest, en Bretonio.

## Mapo 
centra|450ra

## Vidu ankaŭ 
* Brest (Francio)
* Telfero de Brest
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (Bibus)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Brest (Francio)
Brest
Brest
Brest
Tramtransporto en Mulhouse

**Tramtransporto en Mulhouse** () konsistas el trilinia tramvojo plus tram-trajno kiuj priservas la francan urbon Mulhouse.

## Mapo 
450ra|centra

## Vidu ankaŭ 
* Mulhouse
* Tramtrajno Mulhouse Vallée de la Thur
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (Soléa)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Mulhouse
Mulhouse
Mulhouse
Mulhouse
Germana Arkeologia Instituto

La **Germana Arkeologia Instituto** (germane: *Deutsches Archäologisches Institut*, mallongigo: DAI) estas internacie aktiva scienca esplorinstitutio. Ĝi fonditis en 1829 en Romo *(Istituto di corrispondenza archeologica)* havante la ĉefan sidejon en Berlino, Germanujo. Ĝia jura stato estas publika kaj inter la agendaro de la Ministerioi pri eksteraj aferoj. Pli ol 350 dungitoj  laboras en pli ol 20 en la kampoj de arkeologio kaj scienco pri Antikvo kaj kulturo.
Paralele estas ĉie en la mondo multaj korespondaj membroj; finfine honoroficuloj ankaŭ engaĝiĝas.

## Taskaro 
La tasko de DAI estas tutmonde arkeologia kaj klasika esploradoj. Per siaj esplorprojektoj DAI kreas gravan bazon por la dialogo inter kulturoj por internacia scienca kunlaboro kaj por la konservado de kultura heredaĵo. DAI estas aktiva en ne tute 400 projektoj sur kvin kontinentoj. Ĝia spektro ampleksas ekz. ekzamenadon de la sanktejo en Olimpio, de la piramidoj de Dahshur en Egiptujo, de la imperiestraj palacoj sur la Palatina Monteto en Romo kaj de la 12.000-jaraĝa kultejo sur Göbekli Tepe en Turkio kaj eĉ projektoj en la oazoj de la Arabio. Krome la antikvaj kulturoj en la Andoj de Peruo, en la okcidenta dezerto de Ĉinio, sur la Salomonoj en la Okcidenta Pacifiko kaj sur Paskinsulo estas esplorataj.

Zorgema laboro en la areoj de preventado, monitorado kaj dokumentado de arkeologiaj lokoj estas postulata por sukcese kaj daŭripove sekurigi la pruvojn de antikvaj civilizoj. En la kurso de kreskanta konscio pri historio tiuj estas grava parto de la evoluo de kultura identeco en la gastigantoj kaj partneraj landoj de DAI. La laboro de la instituto iĝas tiel solida komponento de stabilaj politikaj kaj kulturaj rilatoj.

## Historio kaj hodiaŭo 
maldekstre|eta|la roma filio de DAI, 1878
Kiel grava partnero de kultura diplomati, la Germana Arkeologia Instituto estas federacia institucio ene de la taskaro de la Federacia ministerio de eksteraj aferoj de Germanujo. Tiu tradicio komenciĝis jam en 1874

Hodiaŭ la centro de DAI estas en Berlino kun tri komisionoj, sep sekcioj kaj kvar sekci-oficejoj; aldonotas multaj esplorcentroj en Germanio kaj eksterlande. Ĉi tio igas ĝin la plej granda esplorinstalaĵo siaspece en Germanio kaj unu el la plej grandaj en la tuta mondo. Pro ĝia tutmonda rilato-retaro DAI estas grava ludanto kaj en kultura kaj eduka politikoj kun fremdaj landoj kaj en sciencopolitiko.

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Berlino
Kategorio:Arkeologio
György Horkai

**György Horkai** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horkai György** estis hungara akvopilkisto, dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, negocisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1981. En la sama jaro li edziĝis, poste denove en 1996. Ekde 1997 li estis meneĝero, baldaŭ negocisto (komercisto) pri banĉambraĵoj.

### Sporta kariero 
 estis komence naĝisto, ekde 1968 jam akvopilkisto. Li estis membro de la hungara nacia teamo 282-foje inter 1973 kaj 1985, en la lasta jaro ankaŭ hungara ĉampiono. Ekde 1986 li estis profesia akvopilkisto en Italio. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun ora kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la dua trifoje. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1989, poste li estis trejnisto ankaŭ eksterlande.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Feldkirchen ĉe la Danubo

**Feldkirchen ĉe la Danubo**, oficiale ***Feldkirchen an der Donau***, dialekte *Föikirchn an da Doana*, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Urfahr. Laŭ stato de la jaro  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Supra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Urfahr
Norbert Hosnyánszky

**Norbert Hosnyánszky** [hoŝnjAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hosnyánszky Norbert** estis hungara akvopilkisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia edzino estis Jázmin Dammak.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 estis edukita en Újpest, fine li maturiĝis en gimnazio en Dunakeszi. Li edziĝis en 2009, lia edzino naskis 2 gefilojn en 2013 kaj 2017. Li ricevis premiojn inter 2002 kaj 2021.

### Sporta kariero 
 naĝis ekde sia aĝo 5, sed post 2 jaroj li jam akvopilkadis. Li estis hungara ĉampiono kvinfoje, dum li estis membro de la hungara nacia teamo inter 2005–2021 258-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 kun ora kaj bronza medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2013.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Strasburgo

**Tramtransporto en Strasburgo** () konsistas el seslinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Strasburgo.

## Mapo 
450ra|centra

## Linioj 
## Akcidento de la 11-a de januaro 2025 
Du tramoj koliziis en Strasburgo sabate la 11-an de januaro ĉirkaŭ la 15:30, en tunelo kondukanta al la haltejo priservanta la stacidomon de Strasburgo.

68 homoj estis vunditaj: skalpoj, rompitaj klavikoj, torditaj genuoj. Krome, cent aliaj homoj estis implikitaj en la akcidento.

Proksimume kvindek helpveturiloj kaj 130 fajrobrigadistoj estis mobilizitaj kaj granda sekurecperimetro estis establita antaŭ la stacio.

La cirkonstancoj de la akcidento ankoraŭ ne estas konataj. Du tramoj estis grave difektitaj en brutala kolizio post kiam haltinta tramo moviĝis malantaŭen.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Strasburgo
* Kehl
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (CTS) (//)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Strasburgo
Strasburgo
Strasburgo
Strasburgo
August Twesten

eta|tombobildo
**August Detlev Christian TWESTEN** (naskiĝinta la  en Glückstadt, mortinta la  en Berlino) estis germana teologo.

## Vivo 
Post instruado en berlina gimnazio li iĝis en 1814 eksterorda profesoro pri teologio en Kilo, samloke en 1819 orda. En 1835 li posteulis Friedrich Schleiermacher en Berlino kies ideojn li ŝanĝis en la senco de luterana ortodokseco.

Ekde 1852 li membris ĉe la Evangelia supera eklezikonsilio.

## Verkoj (elekto) 
* »Die Logik, insbesondere die Analytik« (Schleswig 1825)
* »Vorlesungen über die Dogmatik der evangelisch-lutherischen Kirche« (Hamburgo 1826 kaj 1837)
* »Grundriß der analytischen Logik« (Kiel 1834)
* »Matthias Flacius Illyricus« (Berlino 1844)

## Literaturo 
* Art. „Twesten, August Detlev Christian“ de Carsten Erich Carstens ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, volumo 39 (1895), p. 30–34 (tie ĉi interrete)

## Notoj 
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
La Smorfia

***La Smorfia*** (laŭvorte: *La grimaco*, el la itala lingvo) estas kolekto da sonĝaj temoj kaj ties rilataj numeroj.
Laŭ itala superstiĉo, se oni sonĝus tiajn temojn kaj sekve vetus la rilatajn numerojn, oni gajnus en loterio.

Ĝia origino estas disputata, la plej ofta etimologia supozo ligas ĝian nomon al tiu de Morfeo, dio de sonĝoj.

Nuntempe oni daŭre eldonas librojn, kiuj proponas ĝin, kaj ĝia tradicio aparte vivas en la urbo Napolo.

## Numeroj de *Smorfia* laŭ tradicio de Napolo 
Kategorio:Simbolismo
The Sorrow

**The Sorrow** (Esperanto: la malĝojo) estas metala/metalkora muzikgrupo de Vorarlbergo, Aŭstrio. Ĝi konsistas el Mathias Schlegel, Andreas Mäser, Dominik Immler kaj Tobias Schädler. La grupo havas kvar albumojn: nome *Blessings from a Blackened Sky*, *Origin of the Storm*, *The Sorrow* kaj *Misery Escape*.

## Referencoj 
Kategorio:Metalroko
Kategorio:Metalkoro
Gondal

**Gondal,** laŭ guĝarata lingvo **ગોંડલ** estas urbego kaj municipo en Barato, en subŝtato Guĝarato, en la distrikto de Raĝkot.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Gondal havis populacion de  en 2021 https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_cities_in_Gujarat_by_population kun legopovo de 84%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.

## Geografio 
Gondal situas sur ebenaĵo en meza parto de duoninsulo Katiavaro laŭ riverbordo 132 metrojn super la marnivelo. Ĝetpur troviĝas 29, distrikta sidejo Raĝkot 36, Amreli 61, Ĝamnagar kaj Botad po 93, Morbi 95, Veraval 126, Porbandar 127, Bhavnagar 143, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 218, Vadodara 249, Mumbajo 395, tutlanda ĉefurbo Delhio 982, Kolkato 1809 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Ŝtato Gondal estis fondita en 1634 kun sidejo de Gondal. Dum la historio ĝi apartenis al hinduaj dinastioj. La britoj ligis la urbon al la fervoja reto en 1901. Dum naskiĝo de Barato en 1947 multe da homoj formigris al la alia nova najbara ŝtato Pakistano.

## Ekonomio 
En Gondal plejparte okupiĝas pri prilaborado de nuksaj oleoj, iomete pri kotonoj. En la apudaĵo la agrikulturo gravas.

## Lingvoj 
En Gondal la oficiala lingvo estas la guĝarata.

## Religioj 
En Gondal plejparto de la populacio estas hinduoj.

## Eduko 
eta|maldekstre|
En Gondal pri universitatoj informoj ne estis trovitaj.

## Klimato 
Gondal havas tropikan malsekan kaj sekan klimaton kun tri apartaj sezonoj: milda vintro de novembro ĝis februaro, varma somero de marto ĝis junio kaj musono de julio ĝis oktobro. Jare pluvas ĉirkaŭ 800-1000 mm (plejparte dum musono, sed ekster musono preskaŭ ne pluvas). La temperaturo varias averaĝe inter 20-31 °C.

## Trafiko 
Gondal havas trairan fervojan linion inter Ĝetpur-Raĝkot. 6 ĉefvojoj kaj 1 flankovojo kuras al la urbego. La mapo signas la plej proksiman flughavenon en Raĝkot.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, plej ofte hinduaj
* palaco
* horloĝa turo
* centra teatro

## Fontoj 
* WikiTrans

Naulakha Palace 12.jpg
Gondal - Swaminarayan Temple, Gujarat - India (3417868628).jpg
Gondal - Swaminarayan Temple, Gujarat - India (3417870502).jpg

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Guĝarato
Podlaĥia Libraro Łukasz Górnicki en Bjalistoko

**Podlaĥia Libraro Łukasz Górnicki en Bjalistoko** ( *Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku*) – kultura institucio de Podlaĥia Provinco. Ĝi estas la plej granda biblioteko en la regiono de nordorienta Pollando. Ĝi funkcias kiel la ĉefa biblioteko kaj per reto de 16 bibliotek-filioj situantaj en diversaj kvartaloj de Bjalistoko.

La ĉefsidejo de Podlaĥia Libraro troviĝas ĉe la strato Marii Curie-Skłodowskiej 14 A. Ekde la 4-a de majo 2021 la direktoro estas Beata Zadykowicz.

## Kolekto 
La tema amplekso de la kolektitaj materialoj estas universala kun superrego de literaturo en la kampo de homaj sciencoj kaj sociaj sciencoj. La biblioteko kolektis elekton de literaturo en fremdaj lingvoj, precipe en la angla, belorusa, litova, ukraina kaj rusa. La rimedoj inkluzivas ankaŭ kolekton de libroj kaj revuoj en Esperanto kaj specialajn kolektojn rilatajn al Ludoviko Zamenhof kaj la Esperanto-movado.

Podlaĥia Libraro havas signifan elekton de regionaj materialoj ligitaj al Podlaĥio, la regionoj de Suwałki kaj Łomża. La kolekto de libroj pri tiu ĉi temo konsistas el proksimume 16 000 volumoj, kaj la rimedoj de la regiona gazetaro, la plej granda en la regiono, sumiĝas al pli ol 800 titoloj. La kolektitaj regionaĵoj estas nuntempaj kaj arkivaj materialoj.

La kolektoj de Podlaĥia Libraro konsistas ankaŭ el novaj plurmediaĵoj – elektronikaj dokumentoj, sonlibroj kaj registraĵoj sur kasedoj. La oferto inkluzivas materialojn por lerni fremdajn lingvojn, ekz. angla, araba, ĉina, franca, hispana, germana kaj rusa. La rimedoj fariĝas pli allogaj per la kolekto de muzikaĵoj sur KD kaj analogaj diskoj, partituroj, kasedoj, muzikgazetaro.

## Filioj 
* n-ro 1 - str. Dobra 12
* n-ro 2 - str. Kozłowa 4
* n-ro 3 - str. Ciepła15
* n-ro 4 - str. Komisji Edukacji Narodowej 36 lok. 4
* n-ro 5 - str. Pułaskiego 96
* n-ro 6 - str. Piastowska 11A
* n-ro 7 - str. Zielonogórska 2
* n-ro 8 - str. Witosa 34
* n-ro 9 - str. Gajowa 73
* n-ro 10 - str. 42 Pułku Piechoty 72K, lok. U3
* n-ro 11 - str. Żurawia 12
* n-ro 12 - str. Dojlidy Górne 48
* n-ro 13 - str. Broniewskiego 4
* n-ro 14 *Esperanto-Libraro* – str. Warszawska 19
* n-ro 15 - str. M. Curie-Skłodowskiej 14B
* n-ro 17 - str. Dziesięciny 41B

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La retejo de Podlaĥia Libraro
* Cifereca Podlaĥia Biblioteko
* Katalogo de la biblioteko

Kategorio:Bibliotekoj en Pollando
Kategorio:Bjalistoko
Tramtransporto en Dijon

**Tramtransporto en Dijon** () konsistas el dulinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Dijon.

## Mapo 
centra|450ra

## Vidu ankaŭ 
* Dijon
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (Divia)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Dijon
Dijon
Dijon
Dijon
À la carte

En restoracioj, ***à la carte*** (/ɑːləˈkɑːrt/; france por 'ĉe la karto') estas la praktiko mendi individuajn pladojn de menuo en restoracio, malsame de ''table d'hôte'' ('tablo de la gastiganto'), kie estas proponita iu difinita menuo. La esprimo estis prenita de franca lingvo de la frua 19a jarcento "laŭ la menuo". Poplade, manĝi *à la carte* estas kutime pli multekoste ol elekti iun pladkompleton ofertatan de la ĉefkuiristo, sed la gasto tiel ricevos nur manĝaĵojn precize deziratajn.

La unuopaj pladoj povas inkluzivi krompladojn, aŭ la krompladoj povas esti ofertitaj aparte. En la dua kazo, ili ankaŭ estas konsideritaj *à la carte.*

## Historio 
La plej fruaj ekzemploj de *la carte* estas de 1816 por la adjektiva uzo ("à la carte manĝo", ekzemple) kaj de 1821 por la adverba uzo ("manĝoj estis servitaj à la carte"). Tiuj uzoj aperis antaŭ la uzo de la vorto menuo, kiu venis en la anglan en la 1830-aj jaroj.

## Referencoj 
## Literaturo
* 
* Committee on Nutrition Standards for Foods in Schools, Food and Nutrition Board, Institute of Medicine (2007). *Nutrition Standards for Foods in Schools*. National Academies Press, p.&nbsp;83.
* Mosimann, Anton (1983). *Cuisine à la carte*. Macmillan Publishers Limited. 304 paĝoj.

## Vidu ankaŭ 
* Omakase, japana esprimo por lasi la kuiriston decidi
* ''Table d'hôte*, la malo de *la carte''
* Bufedo
* Pro rata, metodo de fakturado aŭ alia kalkulo bazita sur proporcia uzado

Kategorio:Francaj frazoj
Kategorio:Tipoj de restoraciaj menuoj
Zuppa inglese

***Zuppa inglese*** () estas itala deserto, kutima en centra parto de Italio. Ĝi konsistas el spongkuko-tavoloj, kustardo kaj ĉokolado.

## Historio 
Diveno de la *zuppa inglese* ne estas konata. Laŭ unu el teorioj, ĝi estis kreita en la 16-a jarcento en la kuirejo de la dinastia domo Este, regantoj de Ferrara. Laŭ tiu ĉi teorio, oni petis siajn kuiristojn rekrei la anglan deserton kiun ĝuis en Anglio kiel oftaj gastoj de la elizabeta kortego . Tamen, receptoj por tiu ĉi plado ne estis registritaj ĝis la fino de la 19-a jarcento, kiam ili aperis en kuirlibroj de Emilia Romagna, Latio, Markio kaj Umbrio  .

## Kuirado 
Por fari *zuppa inglese*, oni trempas spongkuketojn en Alkermeso, brilruĝa gustigita likvoro farita el italaj herboj. Poste alternigas kun unu aŭ pluraj tavoloj de bakaĵa kremo, densa ova kustardo farita kun granda peco de citronŝelo (kiun poste oni forigas). Ofte la ĉokolada tavolo estas kreita per fando de malhela ĉokolado ene de kustardo. En Italio, la deserto foje estas ornamita per kremo, meringo aŭ migdaloj .

Ĉi tiu deserto povas esti preparita en vitra bovlo aŭ en la muldilo kaj poste tranĉita.

*Zuppa inglese* estas ankaŭ populara gusto de itala glaciaĵo .

## Fontoj 
Kategorio:Italaj desertoj
Sintezondo

**Sintezondo** (angle: ***Synthwave***, ankaŭ nomata angle ***outrun***, ***retrowave***, aŭ ***futuresynth***

* 

Kategorio:Muzikaj ĝenroj
Eva Kaili

**Evdoksia „Eva“ KAILI** (, naskiĝis la  en Tesaloniko) estas greka politikistino. Ŝi estis membro de la greka partio PASOK kaj unu el la vicprezidantoj de la Eŭropa Parlamento, sed ŝi estis eksigita de ambaŭ post kiam ŝi kaj pluraj aliaj EU-politikistoj estis arestitaj pro korupto la .

## Referencoj 
Kategorio:Grekaj politikistoj
Kategorio:Vicprezidantoj de la Eŭropa Parlamento
Sankt Marienkirchen am Hausruck

**Sankt Marienkirchen am Hausruck** estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio kaj al la distrikto Ried, formale *Ried im Innkreis* . Laŭ stato de la jaro  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Sankt Marienkirchen bei Schärding

Kategorio:Komunumoj de Supra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Ried
Ŝarga stacio

eta|Ŝarga stacio en Medenbach West, 2016
**Ŝarga stacio** aŭ **Ŝargostacio** baterielektraj veturiloj kiel aŭtoj, busoj, bicikloj ktp, estas infrastrukturo ekipita de unun aŭ pluraj reŝargaj konektiloj, ebligantaj la elektran reŝargon de baterioj de veturiloj.

La elektraj veturiloj ofte reŝargiĝas hejme aŭ ĉe la laborloko, sed en 2020 estis averaĝe jam  da publikaj ŝargaj stacioj en la mondo ( en Ĉinio,  en Eŭropo kaj  en Usono. Ĉirkaŭ 30% de tiuj estas rapidŝargaj stacioj.

Dosiero:Elektroauto CCS HPC.jpg|Elektra ŝargostacio en Germanio
Dosiero:Tesla V4 Supercharger.jpg|Ŝargado de Tesla Supercharger V4
Dosiero:Электробус КамАЗ-6282 на зарядке.jpg|Elektrobuso ŝarganta bateriojn en Moskvo
Dosiero:Citi Bike electros with red lights jeh.jpg|Biciklo-Ŝarga Stacio en Novjorko

## Referencoj 
Kategorio:Elektraj veturiloj
Kategorio:Akumulatoroj
Kategorio:Transportaj konstruaĵoj kaj infrastrukturo
Kategorio:Veturila industrio
The Night of the Iguana

***The Night of the Iguana*** (La nokto de la igvano) estas usona drama filmo de 1964 reĝisorita de John Huston, bazita sir teatraĵo samnoma de 1961 de la verkisto Tennessee Williams. En ĝi stelulis Richard Burton, Ava Gardner, Deborah Kerr kaj Sue Lyon. Kaj la filmo kaj la reĝisoro ricevis diversajn premiojn kaj persone nomumojn por Grayson Hall, Cyril Delevanti kaj Richard Burton.

## Intrigo 
Iama pastro T. Lawrence Shannon akuzita pro nedeca amafero kun junulino, estas gvidisto de ekskurso de maljunaj sinjorinoj plus bela junulino al Puerto Vallarta, Meksiko. La junulino Charlotte Goodall seksallogas Shannon kaj la estrino de la grupo Judith Fellowes akuzas Shannon seksallogi minoritatulinon Charlotte kaj deklaras, ke ŝi ruinigos lin. Por eviti tion li ŝoforas la grupon anstataŭ al la rezervita hotelo al pli malmultekosta hotelo Costa Verde ĉe la marbordo. Shannon scias, ke la hotelo estas de malnova amiko, sed kiu estas mortinta, kaj la hotelo estas nun regata de lia vidvino, la seksalloga kaj frivola Maxine Faulk. Shannon konvinkas Maxine gastigi la grupo por eviti la minacojn de Judith Fellowes.

Al la hotelo alvenas ankaŭ Hannah Jelkes, vaganta pentristino kiu veturas kun sia maljuna avo, poeto. Ili ne havas monon, sed Shannon konvinkas Maxine gastigi ankaŭ ilin. Dum longa nokto, Shannon batalas kontraŭ allogo al sekso kaj al alkoholo, kaj li sentas sin kvazaŭ "ligita per ŝnuro," simile al igvano kaptita de la junuloj de Maxine. Shannon suferas nervan atakon pro kio oni ligas lin en hamako. La avo de Hannah kompletigas la finan version de la poemo por kiu li delonge laboris kaj tuj poste mortiĝas. Ĉiu rolulo klopodas trovi solvon al sia konfuza vivo: la grupo pluigas la ekskurson, Hannah foriras el la sugestoj de Shannon kaj tiu kaj Maxine decidas kunadministri la hotelon.

## Geaktoraro kaj roluloj 
eta|La hotelo de *The Night of the Iguana* ĉe la strando de Mismaloya en Puerto Vallarta, Mexico.
* Richard Burton kiel pastro Dro. T. Lawrence Shannon
* Ava Gardner kiel Maxine Faulk
* Deborah Kerr kiel Hannah Jelkes
* Sue Lyon kiel Charlotte Goodall
* James ("Skip") Ward kiel Hank Prosner
* Grayson Hall kiel Judith Fellowes, ŝaperono de Charlotte
* Cyril Delevanti ŝaperono Nonno, poeto kaj avo de Hannah

## Kuriozaĵoj 
La filmado en Puerto Vallarta levis gazetaran atenton ĉar Richard Burton kunportis tien Elizabeth Taylor kun kiu li havos longan aman kaj geedzan historion, krom aktoran partnerecon. Kontenta kun la loko li aĉetis multekostan domon tie, kaj tio kontribuis al la famo de Puerto Vallarta kiel turisma celo. Dankeme, lokanoj starigis statuon pri li.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Usonaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de dramoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1964
Tramtransporto en Besançon

**Tramtransporto en Besançon** () konsistas el dulinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Besançon.

## Mapo 
centra|450ra

## Vidu ankaŭ 
* Besançon
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto
* CAF France

## Eksteraj ligiloj 
*  (TGB)
*  (Ginko)
* UrbanRail.Net
* 

Kategorio:Transporto en Besançon
Besançon
Besançon
Besançon
Guberniestro de Mato Grosso do Sul

**Guberniestro de Mato Grosso do Sul** () estas la registarestro de la brazila subŝtato Mato Grosso do Sul. Ĝi estas publika pozicio elektita per la du-raŭnda plimulta balotsistemo.eta|Eduardo Riedel, la nuna guberniestroSe kandidato ricevas pli ol 50 en la unua baloto % de la totalaj voĉoj, li estas elektita sen plua voĉdonado. Tamen, se neniu kandidato ricevus absolutan plimulton, okazus dua baloto, en kiu partoprenus nur la du kandidatoj kiuj ricevis la plej multajn voĉojn en la unua baloto. La gajninto de la dua raŭndo estus elektita guberniestro. La parlamento daŭras 4 jarojn kaj la guberniestro havas la rajton al reelekto sen mandatlimo.

La ŝtato estis kreita per Amendo-Leĝo n-ro 31, promulgita la 11-an sankciita en oktobro 1977. La nuna guberniestro de Mato Grosso do Sul estas Eduardo Riedel, kiu mortis la 30-an. oktobro 2022 elektita kaj la 1-an. Li estis ĵurkonfirmita en oficejon en januaro 2023. 

## Registaro 
La sidejo de registaro (Gubernio de Mato Grosso do Sul) situas en la *Parque dos Poderes*, en la subŝtata ĉefurbo Campo Grande. La konstruaĵo estas okupita ankaŭ fare de la ĉefsidejo de la Ministerio por Eksteraj Aferoj kaj la Subsekretariaro por Komunikadoj.  

La konstruaĵo, dezajnita fare de la arkitekto Élvio Garabini, kiu ankaŭ dezajnis grandan parton de la konstruaĵoj de la parko, estis inaŭgurita kun la tuta komplekso en 1983.

Kiam la komplekso malfermiĝis, la registaro provizore estis loĝigita en tiu konstruaĵo, kiu estis intencita por gastigi nur sekretariejon. La konstruado de registarpalaco estis planita, sed la ideo estis forigita fare de guberniestro Pedro Pedrossian. Tiel, la gubernio estis definitive ligita al la sama sidloko kie ĝi situis kaj kiun ĝi okupas ĝis hodiaŭ. En la 2000-aj jaroj oni pripensis la eblecon konstrui kastelon, sed la ideo denove estis malakceptita.  La guberniestro havas neniun oficialan personan loĝejon.

## Notoj 
Kategorio:Suda Mato-Groso
Sándor Ivády

**Sándor Ivády** [ŝAndor ivAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ivády Sándor** estis hungara akvopilkisto (defendisto), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, oficisto. Lia nobela antaŭnomo estis *ivádi*, lia patro estis Béla Ivády.

 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 21-a) en Vieno.

## Biografio 
 akiris ŝtatsciencan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány, poste li estis oficisto en banko. Inter 1933-1945 li laboris en la Ministerio pri agrikulturo (Hungario). Dum la frua socialismo li estis deportita en Kistarcsa kaj Recsk ĝis 1953, poste li devis labori simplajn laborojn en pluraj lokoj. Dum la hungara revolucio de 1956 li disidis al Vieno, kie li faris ĉiuspecajn laborojn (trejnisto, tradukisto, benzinputisto, garaĝestro). Li estis entombigita en Ivád.

Li edziĝis en 1944, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1945 kaj 1948. Li ricevis solan hungaran ŝtatan premion (ĝustatempe ankoraŭ viva) en 1998.

### Sporta kariero 
 estis akvopilkisto en signifa ĉefurba sportklubo inter 1921-1934, poste pro ŝultrodoloroj li finis sian aktivan sportan karieron. Inter 1924-1934 li estis membro de la hungara nacia teamo 67-foje. Li estis nur rezervo en Hungario en la Somera Olimpiko 1924, sed en Hungario en la Somera Olimpiko 1928 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1932 li estis olimpiano kun arĝenta kaj ora medaloj, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua en 1931 kaj 1934. Li estis trejnisto de la hungara nacia teamo inter 1934–1937.

## Memorigiloj 
* strato en Ivád (2002)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* http://olimpia.hu/champdata/details/id/22835/
* https://www.nemzetisport.hu/vizilabda/20030501/szaz_eve_szuletett_ivady_sandor

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Budapeŝtanoj
Reĝo de la Monteto

***King of the Hill*** (Reĝo de la Monteto) estas usona animacia televida serio de situacia komedio kreita fare de Mike Judge kaj Greg Daniels kiuj funkciis de la 12-an de januaro 1997 al la 6a de Majo 2010 per Fox. Ĝi centras sur la Monteto, etburĝa usona familio en la fikcia grandurbo de Arlen, Texas (Arlen, Teksaso). Ĝi provas konservi realisman aliron, serĉante humuron en la konvenciaj kaj sekularaj aspektoj de ĉiutageco.

La serio debutis sur la Fox-reto kiel mez-sezona anstataŭaĵo en 1997, rapide iĝante sukceso. La populareco de la serio kaŭzis tutmondan sindikatiĝon, kaj reelsendoj aperis nokte por plenkreskuloj. La spektaklo iĝis unu el la plej long-aktualaj serioj de Fox (tria plej longa kiel animacia serio, post La Simpsonoj kaj Family Guy), kaj nelonge estis la dua plej longa aktuala animacia serikomedio en historio. En 2007, ĝi estis nomita proksime de Time-revuo kiel unu el la supraj 100 plej bonkvalitaj televidspektakloj de ĉiuj tempoj. *King of the Hill* (Reĝo de la Monteto) gajnis du Premiojn Emmy kaj estis nomumita por sep.

Totalo de 259 epizodoj estis elsenditaj dum ĝiaj 13 sezonoj. La fina epizodo elsendiĝis ĉe Fox la 13-an de septembro 2009. Kvar epizodoj de la fina sezono devis esti elsenditaj per Fox, sed poste premieris en nokta sindikatiĝo de la 3a ĝis la 6a de Majo 2010.

Kategorio:Televidaj serioj
Kategorio:Usonaj situaciaj komedioj
Kategorio:Animaciaj televidserioj
Tramtransporto en Saint-Étienne

**Tramtransporto en Saint-Étienne** () konsistas el trilinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Saint-Étienne.

[centra|280ra|eta|Tramo Vevey-[Alstom|Alsthom]]

## Mapo 
centra|300ra

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Étienne
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Trolebusa transporto en Saint-Étienne

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAS)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Saint-Étienne
Saint-Étienne
Saint-Étienne
Saint-Étienne
László Jeney

**László Jeney** [lAslO jenei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Jeney László** estis hungara akvopilkisto (golulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia familia nomvarianto estis *Jenei*.

 naskiĝis la  en Cluj, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Rumanio, sed li frue translokiĝis al Budapeŝto, kie li maturiĝis en 1942. Li estis oficisto, depost la aktiva sporta vivo li estis restoraciestro. En 1991 li donacis tiun flagon kun funebra strio, kiun la hungara teamo portis dum la Olimpiko en Melburno. Li edziĝis en 1956. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

### Sporta kariero 
 dum la mezlernejaj jaroj li estis atleto, sed inter 1937-1960 li estis akvopilkisto en pluraj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje (1943, 1947, 1949, 1953), dum li estis membro de la nacia hungara teamo inter 1947-1960 65-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948, Hungario en la Somera Olimpiko 1952, Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kun 2 oraj, arĝenta kaj bronza medaloj, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua dufoje.

## Liaj libroj 
* *Melbourne - Miami – Margitsziget* (kunaŭtoro, 1957)
* *Melbourne, Miami, Margit-sziget - Két olimpiai bajnok élményei* (kun György Kárpáti (akvopilkisto), 2012)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Reims

**Tramtransporto en Reims** () konsistas el dulinia tramvojo kiu priservas la francan urbon Reims.

## Mapo 
centra|300ra

## Vidu ankaŭ 
* Reims
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (CITURA)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Reims
Reims
Reims
Reims
Campo Real (Zaragozo)

**Campo Real** (, (Reĝa Kampo)) estas koloniiga urbo kreita de la *Nacia Instituto pri Koloniigo* inter la jaroj 1959 kaj 1963. Ĝi estas en la distrikto de Sos del Rey Católico, situanta en la komarko Cinco Villas, en la provinco Zaragozo, Aragono, Hispanio.

Ĝi havis 22 loĝantojn en la jaro 2021. *Campo Real* estas la nura loko de koloniigo en la municipo Sos del Rey Católico. 

## Geografio 
Ĝi situas sur ebenaĵo, kiu limas kun la komunumo "Sangüesa" (Navaro). Ĝi estas je distanco de 120 km de Zaragozo, situante je altitudo de 650 m super la marnivelo.

En 1999 ĝi havis 22 loĝantojn. 

Campo Real estas eminente agrikultura vilaĝo, kie abundas ĉefe tritiko, hordeo, maizo, kolzo kaj sunfloro kultivaĵoj. 

Estas proporcio de po unu rikoltomaŝino por loĝanto, kio donas ideon pri la graveco de la primara sektoro en la areo.

## Historio 
Ekzistas grava arkeologia ejo en la loko kun elstaraj restaĵoj de romiaj tempoj. 

En la nuna loko de *Campo Real* ekzistis mezepoka urbeto kun reĝaj privilegioj nomita "El Reyal" aŭ El Real.  La nuna nomo venas de tiu malnova mezepoka vilaĝeto en la areo, kio estis reĝa posedaĵo.

## Monumentoj 
Preĝejo de *San José Obrero de Campo Real*, moderna preĝejo dediĉita al sankta Jozefo. Oni konstruis ĝin dum la 20-a jarcento, kaj estas la nura preĝejo de la loko. Ĝi apartenas al diocezo de "Jaca". 

## Festoj 
Oni celebras la patronajn festojn la 1-an de majo, ĉar estas la tago de ĝia patrono, "Sankta Jozefo, la laboristo". La centra ago estas komuna aperitivo, kiu okazas ĉe la pordo de la preĝejo. Unu el la ĉefaj distraĵoj, precipe dumsomere, estas promeni ĝis la vojkruciĝo de la ĉefŝoseo kaj reveni al urbeto. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Historio de Aragono
Fritz Baedeker

eta|tombo de Fritz Baedeker en Lepsiko
**Fritz BAEDEKER** (naskiĝinta la  en Koblenz, mortinta la  en Lepsiko) estis germana eldonisto kaj plej juna filo de Karl Baedeker. Post ties morto li transprenis la eldonejan estradon ekde 1869.

## Vivo 
Post frekvento de gimnazio en Koblenz ĝis 1863 li studis ĉe la Universitato de Hajdelbergo kie li iĝis en 1864 membro de la studenta korporacio *Corps Vandalia*. Poste li iris Berlinon kaj iĝis en 1866 volontulo kanonpafista ĉe la Unua rajdista baterio de la Gvardia kampartileriregimento. Li partoprenis la batalon ĉe Hradec Králové. Poste li startigis trejniĝon librovendistan en Ĝenevo. En la 1.3.1869 li iĝis, kun la frato Karl, kompaniano ĉe la patra eldonejo. En 1870 ambaŭ forlasis en 1870 la kutiman sidejon kaj transloĝiĝis Lepsikon kie reekis la eldonejo en la jaro 1872-a. La afergvidantoj ege koncentriĝis pri eldonejaj aferoj kaj la pligrandigo de la gamo de porturistaj gvidlibroj gravis. En 1878 Fritz sole ekrespondecis pri la tuto post retiriĝo de Karl pro sanecaj kialoj.

En 1873 li edzinigis Flöry Landfermann kiu naskis kvin infanojn. La filoj Ernst (1878–1948), Dietrich (1886–1969) kaj Hans (1874–1959) daŭrigis la eldonejan gvidadon dume Karl (1877–1914) iĝis fizikisto. En 1909 Fritz Baedeker iĝis honora doktoro de la Universitato de Lepsiko. Li entombigitis sur la Suda tombejo (Lepsiko).

## Gvidlibroj kun etaj ŝanĝoj 
La tiam tre vigla fremdultrafika manio memkompreneble ankaŭ plivivigis la spezojn per gvidlibroj. La pligrandiĝantaj postuloj de la vojaĝemuloj necesigis samtempe kaj pli altan kvaliton de la libraj helpiloj kaj pli mallongan, pli precizan skribmanieron. Ofte paralelis al la germana eldono fremdlingvaj (ekz. en la angla kaj la franca). Post eksplodo de la Unua mondmilito tuj ĉesis tiu ĉi epoko de ekfloro entreprena.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Lülfing, Hans, "Baedeker, Fritz" ĉe: Neue Deutsche Biographie 1 (1953), p.&nbsp;516 (tie ĉi interrete)
* L. Laurence Boyle: "Fritz Baedeker". Ĉe: *Reiseleben* 10/1985, p.&nbsp;2–5 (interrete ).
* Alex W. Hinrichsen: ''Baedeker's Travel Guides 1832–1990. Bibliography 1832–1944; Listing 1948–1990. History of the publishing house''. Dua eldono. 2008, p.&nbsp;31–35. 49 (interrete ).

Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Mortintoj en Lepsiko
Magro

**Magro** (en valencia dialekto, *riu Magre*) estas alfluanto de la rivero Júcar en ĝia maldekstra bordo. Ĝi trafluas distancon de proksimume 126 kilometroj, dum ĝia baseno etendiĝas tra ĉirkaŭ 1.543,7 km² inter la komarkoj de la Plana de Utiel, kie ĝi ekfluas, la Hoya de Buñol kaj la Ribera Alta, kie ĝi enfluas en la riveron Júcar proksime de Algemesí pro kio ĝi estas konata ankaŭ kiel *Rambla de Algemesí*, sed ankaŭ kiel *Rambla de la Torre*.

Ĝi havas torentan karakteron kun epokoj de sekego kaj fluado en pluvsezono. Ĉefaj urboj ĉe ties fluejo estas Utiel kaj Requena.

## Bibliografio 
* Antonio José Cavanilles. *Observaciones sobre la Historia natural, Geografía, Agricultura, Población y frutos del Reino de Valencia*. Tomo I, pp 163-168, p. 188. Valencia: Editorial Albatros, 1995, faksimilo de la eldono de 1795 en la *Imprenta Real de Madrid*.

Kategorio:Riveroj en Valencilando
Malgranda Gvadiano

**Malgranda Gvadiano** kaj en hispana *Guadiana Menor* estas rivero de suda Hispanio, nome unu de la ĉefaj alfluantoj de la rivero Gvadalkiviro. Ĝi estas 182 km longa​ (inklude la longon de ties supraj sektoroj konataj kiel rivero Baza kaj rivero Gallego), kaj drenas ampleksan basenon de 7251 km². Administracie, ĝi fluas tra la provincoj Granado kaj Ĥaeno de la regiono Andaluzio.

Ties ĉefaj alfluantoj estas la riveroj Fardes kaj Guadahortuna maldekstre kaj Ceal kaj Toya dekstre, krom tiuj kiu enfluas al Barbata supre: nome Castril, Cúllar kaj Guadalentín, ne konfuzebla kun samnoma alfluanto de la rivero Segura. En la rivero Barbata-Guardal estas la akvorezervejo Negratín (provinco Granado).

en iu ĉi baseno la precipitaĵoj estas malabundaj, kio kun la trajtoj de la grundo formita ĉefe per gipso rezultas en la fakto ke la riveroj kiuj kunfluas al Guadiana Menor estas intermitaj kaj neregulaj. La baseno de Guadiana Menor estas la dua plej etenda de la alfluantoj de Guadalquivir kun areo de 7251 km². La plej etenda estas tiu de la rivero Genil.

Spite la koincidon de la etimologio kun la rivero Gvadiano, Malgranda Gvadiano tute ne rilatas al la baseno de Gvadiano.

Kategorio:Riveroj en Andaluzio
Apure (rivero)

**Apure** estas rivero de Venezuelo, la ĉefa alfluanto en la regiono *Los Llanos* de la rivero Orinoko. Ĝi estas 820 km longa, sed enkalkulante unu el ties fontoj, nome la sistemo Apure-Uribante ĝi estas 1 095 km longa.

La rivero Apure ekfluas pro la kunfluejo de la rivero Torbes kaj de la rivero Uribante, en la subŝtato Táchira. Fluas orienten tra la ebena regiono Los Llanos, trairas la urbon de San Fernando de Apure (175 056 loĝ. en 2001), antaŭ alveni al la rivero Orinoco tra ses branĉoj je proksimume 17 km okcidente de Cabruta, subŝtato Guárico, ĉe Caicara del Orinoco, subŝtato Bolívar. La rivero Apure estas navigebla ĉirkaŭ 800 km supre de sia enfluejo en Orinokon, kie ĝi havas marĉecan fluadon tra ebenaĵoj, krom rapid-fluaĵoj ĉirkaŭ la kilometro 177.

En la rivero Apure estas nombraj bestospecioj, mamuloj kiel kapibaroj, delfenoj de Amazono, birdoj kiel korokoroj kaj kormoranoj, grandaj reptilioj kiel anakondoj, krokodiloj kaj kajmanoj (*Caiman crocodilus*), ne enkalkulante la multnombraj fiŝospecioj.

Kategorio:Riveroj en Venezuelo