open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mauritius Ferber

**Mauritius FERBER** (naskiĝinta en 1471 en Gdansko, mortinta la  en Lidzbark Warmiński) estis romkatolika teologo kaj inter 1523 kaj 1537 episkopo de Varmio; danke al li ĉi regiono restis katolika kontraŭe al la ĉirkaŭantaj prusiaj provincoj. 

Estante filo de urbestro li studis en Włocławek kaj plurfoje estadis ekterlande (Anglujo, Italujo). En Gdansko li kaŭzis familian kverelon pro fianĉinigo de la komercista filino Anna Pilemann - kio okupis ne nur la gdanskan patriciaron sed eĉ la Apostolan seĝon. En 1507 Eberhard, lia frato, repacigis ĉiujn, dume Mauritius iĝis kleriko ricevonta baldaŭ plurajn prebendojn. Li fariĝis i.a. apostola ĉambristo, domicellarius kaj notario ĉe la Roma kurio. En 1512 li nomumiĝis paroĥestro de preĝejo Sankta Petro kaj en 1514 de preĝejo Sankta Mario (ambaŭ Gdanske). En Sieno li doktoriĝis pri nekanona kaj kanona juro en septembro 1515. Post kiam la frato Eberhard abdikis, ankaŭ al Mauritius estis forlasota Gdansko. Reĝo Sigismondo la 1-a (Pollando) nomumis lin princ-episkopo de Varmio kies administradon Ferber transprenis ankoraŭ samjare. Konsekro fare de la arkiepiskopo de Gniezno okazis en la 6.12.1523 en Piotrków Trybunalski.

Dum pac-interparoladoj en Krakovo en 1525, Ferber defendis sian ekzemptan diocezon kontraŭ influ-voloj de la duko de Prusujo kaj de la reĝo de Polujo. Fakte Ferber reflorigis sian episkopujon. Per skribaĵo de majo 1525 li agnoskis kritikotaĵojn en la Eklezio sed maljesis kredo-ribelojn. Kun ardo li promulgis normojn kontraŭ protestantismo, kio nur en Elbląg mem ne bone efikis. Ferber kontroligis pli severe la dignan okazigon de festotagoj, malpermesis la havon de luteraj libroj kaj moderigis forpelon de herezuloj.

Pro apopleksio suferita en 1531, oni serĉis por li koadjutoron kaj finfine oni trovis helpepiskon, sed nur 1537: Johannes Dantiscus.

## Eksteraj ligiloj 
*Triller, Anneliese: "Ferber, Mauritius" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 5 (1961), p. 80
*Ferber ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Princepiskopoj de Varmio
Kategorio:Polaj juristoj
Agonostomus

***Agonostomus*** estas genro de fiŝoj en la familio *Mugilidae* (mugiloj), vivantaj kaj en sensala kaj en sala akvo. Ili loĝas en granda parto de Ameriko kaj en insuloj de la okcidenta Hinda Oceano.

## Kutimoj
*Agonostomus* estas migraj fiŝoj. La plenkreskuloj vivas en sensala akvo, kaj verŝajne migras maren por reproduktiĝi aŭ lasas la ovojn portiĝi malsupren en la maron. La fiŝidoj naskiĝas en la maro kaj ree supreniras riverojn ĝis la plenkreskula habitato. Ankaŭ plenkreskaj fiŝoj devas naĝi supren se ili estas forportitaj de inundo. *Agnostomus* havas bonan kapablon salti trans obstaklojn en la vojo; plenkreskuloj povas superi vertikalan distancon de pli ol metro. Ilia reprodukta ciklo estas malbone studita kaj multaj informoj estas malcertaj.

La dieto de *Agonostomus* estas oportunisme ĉionmanĝa.

## Sistematiko 
### Specioj
Laŭ ITIS:
**Agonostomus catalai* Pellegrin, 1932 (Madagaskaro kaj Komoroj)
**Agonostomus monticola* (Bancroft *in* Griffith et Smith, 1834) (Ameriko)
**Agonostomus telfairii* Bennett, 1832 (Madagaskaro, Maskarenoj, kaj Anjuano, Komoroj)

### Eksteraj parencecoj
*Agonostomus* estas tre simila kaj sendube proksime parenca al *Joturus*. Genetikaj pruvoj indikas ke *Agonostomus* fakte estas parafiletika relative al *Joturus*, pro kio iuj apartigis la amerikan specion en unuspecia genro kiel *Dajaus monticola*; nuntempe ambaŭ nomoj (*Agonostomus monticola* kaj *Dajaus monticola*) estas uzataj. Ne estas klare, ĉu *Joturus* pli parencas al *monticola* aŭ al la afrik-insulaj specioj de *Agonostomus*.

Ĝis la komenco de molekulaj filogeniaj studoj, oni supozis pro ilia morfologia konservemo ke *Agonostomus* kaj *Joturus* estas la plej frue debranĉiĝintaj genroj de mugiloj. La genetikaj studoj indikas ke la grupo *Agonostomus* - *Joturus* disiĝis de aliaj grupoj nur relative nove.

## Rilato kun homoj
Ĉiuj specioj de *Agonostomus* estas mortigataj de lokaj fiŝistoj. Aliflanke, almenaŭ unu turismejo (Akvofalo Las Golondrinas en la kariba parto de Kostariko) ofertas al vizitantoj pacan naĝadon kun *A. monticola*.

## Referencoj
Kategorio:Teleosteoj
Ildikó Ecsedy

'*** [eĉedi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ecsedy Ildikó*' estis hungara orientalisto, bibliotekisto, altlerneja instruisto, membro de Academia Europaea (1994). Ŝia avo estis Antal Margittai, ŝia frato estis Csaba Ecsedy.

 naskiĝis  en Užhorod (Ĉeĥoslovakio, nuntempe Uĵhorodo en Ukrainio), ŝi mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 malsaniĝis en sia aĝo 2, ŝi pasigis la lastajn dudek kvin jarojn de sia vivo lite. La familio translokiĝis al Budapeŝto en 1945, ŝi maturiĝis en gimnazio en tiu urbo en 1956, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1961, en la sekva jaro ŝi doktoriĝis el ĉina filologio. Post la diplomo ŝi estis bibliotekisto jardekon en la akademia biblioteko, poste ŝi havis postenojn en la Hungara Scienca Akademio aŭ en ties instituto. Ekde 1990 ŝi ankaŭ instruis en la universitato, eĉ en budhisma altlernejo ekde 1999. Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1980, ŝi doktoriĝis en 1985 antaŭ la akademio. Ŝi esploris la nomadajn tribojn en Azio (inter alie la hungarojn) en ĉinaj fontoj, foje ŝi tradukis. Ŝi ricevis premion en 1995.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A középkori népi hangszeres zene nyomozása régi személyneveinkben.* (1960)
* *Adalékok a karluk nép történetéhez kínai források alapján.* (disertaĵo, 1961)
* *Nomád gazdaság, nomád társadalom.* (1969)
* *Selyemvaluta és mandarin-tekintély. A kínai külkereskedelem az első évezredben.* (1975)
* *Nomádok és kereskedők Kína határain.* (monografio kaj disertaĵo, 1979)
* *A kínai állam kezdetei.* (monografio kaj disertaĵo, 1987)
* *Astronomy in the Ancient Written Sources of the Far East.* kunaŭtoro, 1993)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* *Po Csü-ji versei.* (poemoj, 1967)
* Tian Han: *Egyfelvonásosok. Dokumentumok a kínai polgárháború korszakából, az 1920-as–1930-as évekből.* (kuntradukisto, 1991)
* Liu Cung-jüan: *Megszeretem a száműzetést.* (poemoj, noveloj, kuntradukisto, 1997; 2-a eldono: 2006)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dvorce (Stráž nad Nežárkou)

**Dvorce** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Stráž nad Nežárkou en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km oriente de Stráž nad Nežárkou. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Dvorce situas en katastra teritorio **Dvorce u Stráže nad Nežárkou** kun areo 1,81&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1387.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Stráž nad Nežárkou, Dvorce, pond.jpg|Unu el lokaj fiŝlagoj
Stráž nad Nežárkou, Dvorce, house No 5.jpg|Eksa bieno

Kategorio:Stráž nad Nežárkou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Borgonuovo (stacidomo)

**Borgonuovo** estas fervoja stacio sur la fervojo Bologna-Pistoia. Ĝi priservas la lokon Borgonuovo, vilaĝeto de la municipo Sasso Marconi, en la metropola urbo Bolonjo.

## Vidu ankaŭ 
* Sasso Marconi

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sasso Marconi
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Pontecchio Marconi (stacidomo)

**Pontecchio Marconi** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Pistoia. Ĝi priservas la urbon Pontecchio Marconi, vilaĝeton de la municipo Sasso Marconi.

centra|280ra|eta|Kajo kaj trako

## Vidu ankaŭ 
* Sasso Marconi

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sasso Marconi
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1927
Sasso Marconi (stacidomo)

**Sasso Marconi** estas fervojoa stacio sur la fervojo Porrettana priservanta la municipon Sasso Marconi, en la metropola urbo Bolonjo.

centra|280ra|eta|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Sasso Marconi

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sasso Marconi
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1927
Jindřiš

**Jindřiš** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rodvínov en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km oriente de Jindřichův Hradec. Estas ĉi tie registritaj 94 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Jindřiš** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,68&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la vilaĝo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* baroka ponto el la 18-a jarcento
* pseŭdogotika kapelo el la jaro 1894
* penta kruco el la 16-a jarcento

## Pluaj fotografioj 

Jindřiš, stará škola.jpg|Malnova lernejo
Jindřiš, rybník 01.jpg|Fiŝlago
Jindřiš, cedule.jpg|Jindřiš
Jindřiš, železnice 03.jpg|Mallarĝtraka fervojo en Jindřiš

Kategorio:Rodvínov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Mihály Gedényi

**Mihály Gedényi** [mihAj gedEnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gedényi Mihály** estis hungara romanisto, vortaristo. Lia origina familia nomo estis *Gremsperger*, liaj pseŭdonimoj estis *Gábor Mihály, Gáborján Mihály, Guy de Pygrinier, Cseri-Vas Pál, Negyedi Balázs* [ĉeri-vaŝ, nedjedi].

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1926, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1934, li doktoriĝis en Scienca Universitato de Erzsébet en 1942. Dum la sudentaj jaroj li estis ankaŭ sportgvidanto, post la diplomo li havis plurajn postenojn en gvidado de sportoj. Ekde 1935 li estis ministeria oficisto, dum li redaktis revuojn. Ekde la 1940-aj jaroj li verkis ankaŭ romanojn. Dum la kruda socialismo (1950–1957) li laboris en ŝtataj konstruaj firmaoj, poste li tradukadis ĝis la pensiuliĝo en 1972. Intertempe dum la hungara revolucio de 1956 li respondecis pri akcepto de internaciaj helpoj, tial poste li estis arestita pli, ol jaron. Li longe okupiĝis pri slangoj, post la pensiuliĝo pri Gyula Krúdy. Pro vidviĝo en 1971 li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis filinon. Li ricevis premion en 1948, sed postmorte 2 depost fino de la socialismo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vörös füstölő.* (romano, 1939)
* *Hatvan forint.* *A gyufa regénye.* (romano, 1940; 2-a eldono kaj scenarlibro: 1944)
* *Kutyabaj.* Reg. (romano, 1943)
* *A magyar fattyúnyelv nagyszótára.*  Gépelt kézirat. Összeáll. Zolnay Vilmossal. (20 volumoj, slanga vortaro, manuskripto kun Vilmos Zolnay, 1945–1962)
* *Cigány–magyar szótár.* (cigana vortaro kun Vilmos Zolnay, manuskripto, 1954) 
* *A magyar fattyúnyelv szinonimái.* (sinonimaro kun Vilmos Zolnay, 1970)
* *Krúdy-bibliográfia. 1895– 1977.* (bibliografio, 1978)
* *Emlékek zsongása.* (rememoroj, eseoj, 1985)
* *Budapest a fattyúnyelvben. 1956.* (kun Vilmos Zolnay, 1994)
* *Egyszáztizenhét nap magánzárkában. A fogoly száma: 1551.* (?; 2-a pligrandigita eldono: 1991)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (1993)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj vortaristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mahiljoŭ-2 (stacidomo)

**Mahiljoŭ-2** (, ) estas fervoja stacio de la Mahiljoŭ-filio de la Belorusiaj fervojoj en la Mahilova regiono. Ĝi situas en la urbo Mahiljoŭ.

Pasaĝertransportado al Biĥaŭ, Ĵlobin, kaj Asipoviĉi estas aranĝita tra la stacio.

## Vidu ankaŭ 
* Mahiljoŭ
* Mahiljoŭ-1 (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Mahiljoŭ-2 en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Mahiljoŭ
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Hrodna (stacidomo)

**Hrodna** (, ) estas fervoja stacio de la filio de Baranaviĉi de la Belorusiaj fervojoj en la Hrodna regiono. Ĝi situas en la urbo Hrodno.

## Bildgalerio 

Grodno railway station 1.jpg|Stacio
Гродна (2018). Прывакзальная плошча.jpg|Placo
Электричка - panoramio (2).jpg|Elektrotrajno

## Vidu ankaŭ 
* Hrodno
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Hrodna en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Hrodno
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Hostějeves

**Hostějeves** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jarošov nad Nežárkou en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordoriente de Jarošov nad Nežárkou. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Hostějeves** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,9&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Jarošov nad Nežárkou, Hostějeves, chapel.jpg|Kapelo en vilaĝplaco
Jarošov nad Nežárkou, Hostějeves, old school.jpg|Eksa lernejo
Jarošov nad Nežárkou, Hostějeves, transformer.jpg|Transformatoro sub la vilaĝo

Kategorio:Jarošov nad Nežárkou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Frantz Friderich

**Frantz FRIDERICH** (ankaŭ *Franz Friedrich*; naskiĝinta ĉ. 1520 en Orienta Germanujo, mortinta en 1584 en Frankfurto ĉe Odro) estis germana medalisto kaj gravuristo tiel ligna kiel kupra.
## Vivo 
Laboris Friderich kiel grafikisto en la ateliera rondo de Lucas Cranach la Maljuna kaj Lucas Cranach la Juna en Wittenberg. Post la venko de la trupoj de imperiestro Karlo apud Mühlberg, Friderich fuĝis en la universitaturbon Frankfurto. Verŝajne antaŭe li estis ellerninta ĉe Hans Schenck la arton krei belajn medalojn. Frankfurte li tuj trovis dungiĝon. Tio lin konatigis ĉe la brandenburgia kortego kaj inter altlernejanoj ĝenerale.

Pro la alta kvalito de siaj produktoj li vokiĝis al la kortegoj de Krakovo, Kenigsbergo, Gottorf, Brunsvigo-Luneburgo, Szczecin, Meklenburgo, Anhaltio-Dessau kaj Stolberg. Ankaŭ nesekularaj regantoj interesiĝis pri li, ekz. eklezianoj en Majenco kaj Halberstadt. De li konserviĝis multaj gapmoneroj, lignogravuraĵoj kaj kuprogravuraĵoj portretigaj. Lia graveco ja rompis la regionan sferon. 

Paralele li laboris por la oficinoj de la presisto Johann Eichorn. Por li Friderich elfaris tipe malfrurenesancajn libro-ilustraĵojn. Ekzemplo tre menciinda estas liaj verkoj por *Frau Musica* (1573), en kiuj senteblas bonege majstreco superanta tiun de la samtempuloj. Estante al la sojlo de baroko li liveris vizaĝportretojn vere impresajn. Tamen ili neniam perdis iajn modestecon kaj aŭtentikecon. Signaturo lia estis *FF*; li presiĝ-pretigis krome multajn blazonojn.

## Galerio 

JodocusWillich1550.jpg|Jodocus Willich, multklerulo
Christophorus Stimmelius - Frantz Friderich.jpg|Christoph Stymmelius, verkisto kaj teologo
Frantz Friderich - Joachim II. Kurfürst von Brandenburg.jpg|Joakimo la 2-a (Brandenburgio) preĝante malpost la Krucumito (1562), margrafo kaj elektisto
Frantz Friderich - Kurfürst Johann Georg von Brandenburg.jpg|Johano Georgo (Brandenburgio) (1572), margrafo kaj elektisto
Frantz Friedrich - Andreas Musculus im Alter von dreiundsechzig Jahren.jpg|Musculus en la aĝo de 63 jaroj (1577)
Författaren Thurneisser zum Thurn i boken Archidoxa, 1575 - Skoklosters slott - 102638.tif|Leonhard Thurneysser je ties *Archidoxia* (1575)
Heinrich-Paxmann.jpg|Heinrich Paxmann, medicinisto kaj moralisto (1580)
Frantz Friderich - Ludolph Schrader 1581.jpg|Ludolph Schrader, universitatrektoro en Frankfurto (1581)

## Eksteraj ligiloj
* ligiloj ĉe DDB
*Grimm, Heinrich: "Friderich, Frantz" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie,* 5 (1961), p. 436-437  
* verkoj de Frantz Friderich ĉe *Zeno.org*
* verkoj de Frantz Friderich ĉe *britishmuseum.org*

## Notoj
Kategorio:Kuprogravuristoj
Kategorio:Lignogravuristoj
Kategorio:Personoj rilataj al Frankfurto ĉe Odro
Kategorio:Germanaj artistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1584
Molo

**Molo** povas signifi

* Molo en kemio estas mezurunuo de kvanto da substanco en la internacia sistemo de unuoj
* **Molo** aŭ **moleco** estas cedemo al premo kaj (figure) milda, malsevera konduto aŭ impreso. Vidu Dureco

## Vidu ankaŭ 
* MOL (apartigilo)
Lawrence Wong

**Lawrence WONG Shyun Tsai** ( ĉine: 黃循財, simpligita ĉina :黄循财, pinjino: *Huáng Xúncái* , s-ro Huang *Xun Cai ;* naskiĝis la 18-an de decembro 1972 en Singapuro) estas singapura ekonomikisto kaj politikisto, kiu funkciis kiel la 4-a Ĉefministro de Singapuro ekde la 15-a de majo 2024 , iĝante la unua ĉefministro naskita post la fondo de nuntempa ŝtato de Singapuro . Li ankaŭ estas ministro pri financoj ekde 2021. Wong estas membro de la Popola Ago-Partio (PAP), kaj estas parlamentano ekde 2011 .

En la nacia baloto de 2025, la partio PAP konservis ĝian plimulton (kvalifikita majoritato) en la parlamento kaj do Wong daŭras kiel ĉefministro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Lawrence Wong ĉe Ofico de Singapura Ĉefministro
* Lawrence Wong ĉe Parlamento de Singapuro

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1972
Kategorio:Ĉefministroj de Singapuro
Lovětín

Nomon **Lovětín** havas pluraj setlejoj:

* Lovětín (Batelov), parto de municipo Batelov en distrikto Jihlava
* Lovětín (Jarošov nad Nežárkou), parto de municipo Jarošov nad Nežárkou en distrikto Jindřichův Hradec
Vicebsk (stacidomo)

**Vicebsk** (, ) estas fervoja stacio de la Vicebska branĉo de la Belorusiaj fervojoj en la Vicebska regiono. Ĝi situas en la urbo Vicebsko.

## Bildgalerio 

Вокзал Витебск.jpg|Stacio
Pahonia Emblem as stained-glass window at Viciebsk main station - panoramio.jpg|Vitralo en stacio
DP6-003 (Pesa 760M), Vitebsk station.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Vicebsko
* Trolebusa transporto en Vicebsko
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Vicebsk en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Vicebsko
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Horní Bolíkov

**Horní Bolíkov** (antaŭe **Bolíkov**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Studená en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km oriente de Studená. Estas ĉi tie registritaj 63 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Horní Bolíkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,13&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Rekonstruita kapelo

## Vidu ankaŭ
* Dolní Bolíkov

## Pluaj fotoj 

Horní Bolíkov čp58 (01).jpg|Horní Bolíkov
Horní Bolíkov, kaple 02.jpg|Kapelo
Horní Bolíkov, západní okraj 01.jpg|Horní Bolíkov

Kategorio:Studená (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Alajos Györkösy

**Alajos Györkösy** [alajoŝ djorkoŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Györkösy Alajos** estis hungara klasika filologo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, bibliotekisto, vortaristo. Lia familia nomo estis *Jirka* ĝis 1941.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Scienca Universitato de Budapeŝto, sed en 1915 li soldatiĝis, vundiĝis kaj estis militkaptito. Li hejmenvenis en 1918 kaj daŭris la studadon, li akiris filozofian (1922) kaj pedagogian (1923) diplomojn, poste li estis bibliotekisto en la akademia biblioteko jaron. Li instruis en gimnazio (1925–1937), poste en instituto (1937–1945), fine li revenis al la biblioteko ĝis la pensiuliĝo en 1959. Intertempe en 1929 kaj 1931 li esploris en Grekio, Palestino kaj Egiptio helpe de stipendio. Li ricevis solan premion en 1922.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Görög olvasókönyv gimnáziumok számára.* (lernolibro, 1928)
* *Latin olvasókönyv Jámbor György–Kemenes Illés latin nyelvtanához.* (lernolibro, 1932–1933)
* *Az auktorok magyarra fordítása.* (1940)
* *Latin olvasókönyv.* (lernolibro, 2 volumoj, 1947–1948)
* *Dictionarium latino–hungaricum et hungarico–latinum.* (vortaro, kunkompilisto, 1948)
* *Görög nyelvkönyv az általános gimnáziumok számára.* (kunaŭtoro, 1955; 7-a eldono: 1973)
* *Latin– magyar szótár.* (vortaro, ĉefredaktoro, 1956; 12-a eldono: 1996; reeldonoj ĝis 2011)
* *Magyar–latin szótár.* (vortaro, ĉefredaktoro, 1960; 8-a eldono: 1994; reeldonoj ĝis 2011)
* *Ógörög–magyar szótár.* (vortaro, kunkompilisto, 1990 3-a eldono: 2007 kaj 2010)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj vortaristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Šach

**Šach** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Volfířov en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Volfířov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Šach** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,67&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1385.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Volfířov, Šach, east part.jpg|Vilaĝo Šach
Volfířov, Šach, road to Radlice.jpg|Vilaĝo Šach
Volfířov, Šach, bell tower.jpg|Sonorilejo
Volfířov, Šach, bus stop.jpg|Aŭtobusa haltejo

Kategorio:Volfířov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Lajos Hegedűs (fonologiisto)

**Lajos Hegedűs** [lajoŝ hegedUŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hegedűs Lajos** estis hungara fonologiisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Újpest, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 studis ekde 1926 en pedagogia instituto de Zoltán Gombocz, poste en Universitato de Vieno (1927–1930), fine li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1930. Li kompletigis siajn studojn per brita studvojaĝo helpe de stipendio 2 jarojn, inter 1932–1942 li instruis en gimnazio en Pécs, poste 2 jarojn en gimnazio en Debrecen, dum li studvojaĝis en Italio (1933) kaj studis Finnlando (1936), laboris en fonetika laboratorio en nazia Germanio (1939). Inter 1944–1949 li instruis en instituto en Pécs, inter 1950–1958 en akademia instituto, krome ĝis 1950 li instruis en Scienca Universitato István Tisza, krome li kandidatiĝis (CSc) en 1950 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis pri fonetiko de la hungara lingvo, eĉ li establis muzeon, kie estas aŭdeblaj la kolektitaj surbendigitaj paroloj. Li ricevis 2 premiojn en 1937 kaj 1941.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyar hanglejtésformák grafikus ábrázolása.*  tanulmány. Egy. doktori értek. (ankaŭ disertaĵo, 1930)
* *Röntgenfelvételek a száj- és a garatüreg változásairól magánhangzók képzése közben.* (1937)
* *Így tanuljunk angolul! 1. Nyelvkönyv kezdők számára.* (lernolibro, 1939 2-a eldono: 1946)
* *A beszéd- és nyelvjáráskutatás új lehetőségei.* (1941)
* *Csángó és hajdúnánási népnyelvi szövegek.* (1947)
* *On the Problem of the Pauses of Speech.* (1953)
* *Eszközfonetikai vizsgálatok a magyar nyelvjárások és a köznyelv köréből.*  (disertaĵo, 1954)
* *Újabb vizsgálatok a magyar affrikáták köréből.* (1958)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fonologiistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Ignaco Lojola (Mende)

La **paroĥa golgota preĝejo Ignaco Lojola** estas religia konstruaĵo en vilaĝo Mende (Hungario).

## Historio 
En Mende kirko funkciis dum la mezepoko, kiu estis jam nur ruino depost dominado de la turkoj. Inter 1736 kaj 1738 la loka bienulo konstruis kapelon el la restintaj ruinoj, baldaŭ turo estis alkonstruita, en 1777 ankaŭ sakristio kaj interne galerio. La didomo videbla ankaŭ nun konstruiĝis en 1831. La orgeno estis kreita en 1905. La matrikulo ekzistas ekde 1914, la paroĥo estis fondita en 1938.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola sur malalta monteto en korto. Ĉirkaŭ la kirko estas la 3 golgotaj krucoj kaj la kalvariaj stacioj. La fasado estas simetria, meze estas la kvarlatera enireja pordo, pli supre malgranda fenestro videblas, la plej supre la turo altiĝas. La turpinto estas piramida, en la turo 3 sonoriloj sonoras.

Kermeso okazas en la 31-an de julio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* katolika leksikono

Mende
Mende
Mende
Lama di Reno (stacidomo)

**Lama di Reno** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Pistoia. Ĝi priservas la lokon Lama di Reno, vilaĝeto de la municipo Marzabotto, en la metropola urbo Bolonjo.

## Vidu ankaŭ 
* Marzabotto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Marzabotto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1948
Bolŝoj Usurijskij (insulo)

**Bolŝoj Usurijskij,** ruse: **Большо́й Уссури́йский**, simpligita ĉina skribo: **黑 瞎子 岛** trad. ĉina skribo: 黑瞎子島 / 黑瞎子岛, pinjino: **Hēixiāzǐ Dǎo** traduko de la oficiala ĉina nomo estas *Insulo de la Nigra Urso*) estas sedimenta rivera insulo kun areo de 327 ĝis 350 km² (depende de la akvonivelo en la rivero). Ĝi situas apud Ĥabarovsk ĉe la rivero Amuro kaj sub la elfluejo de la rivero Ussuri, dividita inter Rusio kaj Ĉinio. Ĉinio pretendas plenan proprieton de la insulo. La insulo situas proksime de la granda rusa urbo Ĥabarovsk kaj tial estas strategie grava. 

## Historio 
En 2004, la gvidantoj de Rusio kaj Ĉinio subskribis interkonsenton por malglate dividi la insulon Bolŝoj Usurijskij ĉe la rivero Amur, proksime de Ĥabarovsk, en du partojn. En 2008, la divido fine finiĝis, kaj de tiam ĉiu lando traktis la teritoriojn laŭ sia bontrovo. Post la divido de la insulo, ĝia ĉina parto fariĝis naturrezervejo, kiun vizitas pli ol 600 mil turistoj jare.

En 2010 la insulo devis fariĝi feria regiono, kiu allogus turistojn el aziaj landoj. La regionaj aŭtoritatoj aprobis tian dokumenton la 31-an de decembro 2010, sed la temo ne plu disvolviĝis.

En 2023, Ĉinio publikigis mapon, kiu ŝajne revizias siajn teritoriajn limojn por postuli grandajn partojn de teritorio apartenanta al siaj najbaroj, pridisputatajn partojn de Barato kaj Rusio inkluzive de la tuteco de la insulo Bolŝoj Usurijskij . 

La 16-an de majo 2024, Ĉinio kaj Rusio konsentis komune evoluigi la insulon. 

## La ĉina parto de la insulo 
Ĉinio ricevis la okcidentan parton de Granda Ussuri, kiu fariĝis parto de la provinco Hejlongĝjango , distrikto Jiamusi. Ili nomis sian parton de la insulo ***Heixiazi*** (Insulo de la Nigra Urso), dum ili evoluigis ĝian teritorion kiel turisman komplekson, kiun vizitis 600 mil turistoj el kontinenta Ĉinio en 2016.  Antaŭ la aŭtuno de 2018, jenaj funkciis: nova limposteno, malsekregiona parko (okupanta ĉirkaŭ 75% de la insula teritorio), botanika ĝardeno, naŭ-etaĝa pagodo nomata "Orienta Poluso de Ĉinio" (东极宝塔, kiun oni povas vidi de Ĥabarovsk), hotelkomplekso el lignaj domoj, kaj la konstruado de etnografia parko kaj bestoĝardeno preskaŭ finiĝis. La Ponto Wusu estis konstruita, konektante la ĉinan parton de la insulo kun la kontinento. Ekzistas turistaj boatoj kaj trajnservoj de la proksima vilaĝo. Turismaj boatoj, vojoj kaj fervojaj ligoj kuras al la ĉina duono de la insulo el la urbo Fuyuan, kiu havas 30 000 loĝantojn kaj havas multajn ekoturismajn lokojn situantajn laŭlonge de la rivero Amuro. Aliro por rusaj turistoj al la ĉina parto de Bolŝoj Usurijskij estas limigita.

La ĉina parto de la insulo estas konstante loĝata de reprezentantoj de la etna malplimulto Heĵe, popolo tre proksima al la Nanajoj.

## Vidu ankaŭ 
Damanskij

## Referencoj 
Kategorio:Riverinsuloj en Ĉinio
Kategorio:Riverinsuloj en Rusio
Kategorio:Eksaj disputeblaj teritorioj
Kategorio:Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio
Kategorio:Internaciaj insuloj
Kategorio:Insuloj en Ĥabarovska regiono
Hans Schenck

[eta|Hans Schenck: portreto de [Tiedemann Giese, ĉ. 1525/1530, fare de Hans Schenck]]
**Hans SCHENCK** (latinigita familinomo: *Pincerna*; naskiĝinta ĉ. 1500 en Schneeberg, mortinta ĉ. 1566 en Berlino) estis germana skulptisto kaj medalisto.

## Vivo 
Schenck trejniĝis dum la konstruado de preĝejo Sankta Anno en Annaberg-Buchholz. Frue li forlasis Saksion kaj ekdeĵoris por la Hohencolernoj. En 1526 sendis lin duko Albreĥto (Prusio) al la kortego pola pro ke tie oni treege bezonis lertan artiston. Post reveno paatrujen li ĉefe vivis en Berlino kaj fariĝis verŝajne la unua princ-elektista ĉefskulptisto. Berline li ja partoprenis la ornamadon de la Urba Kastelo, eble li tie eĉ ĉefmoderistis. En 1543 li iĝis berlina civitano kaj ricevis domon en la strato *Heiliggeiststraße*. Meze de la 1540-aj jaroj li iris labori ĉe la pomeriaj dukoj Filipo la 1-a kaj Barnim la 9-a. En la 1550-aj jaroj li kun la lernoknaboj laboris por la konstruado de la domo *Ratsstube* supre de la Tribunala laŭbo en Berlino.

En la Nikolao-kirko tri tomboslaboj atestas lian iel bizaran, ja manierisman stilon. Ankaŭ la epitafo por Joachim Zerer, la en 1543 forpasinta princ-elektista ĉambra sekretario, en la Mario-kirko atribuatas al li. Ĉi tiu, rilate la stilon, epitafo pli modestas ĉiuokaze. El la tempo de inter 1537 kaj 1542 originas la poste enmasonita reliefo Zeĉerrelief* el Ĉaskastelo Grunewald: temas pri sceno kun duonfiguroj. Krom liaj skulptistaj sukcesoj furoris ankaŭ liaj medaloj.

## Verkoj (elekto) 
* 1558: tombo de Frederiko (Brandenburgio) en la Katedralo de Halberstadt (lia ĉefverko)
* interna aranĝo de la berlina Urba kastelo
* tomboj en Berlino kaj Brandenburg
* elementoj en la Ĉaskastelo Grunewald kaj en la (detruita) Kenigsberga Kastelo
* pordego de Salomono en Dresdeno (necerte)
* ŝtonepitafo por Thomas Matthias
* portrettabuloj por duko Berniom la 9-a, duko Barnim la 11-a kaj Anna (Brunsvigo-Lüneburg) el 1545, kalkŝtono (en la Nacia Muzeo en Ŝtetino)
* fondotabulo de Kastelo Ueckermünde kun portreto de duko Filipo la 1-a (Poerio), 1546

## Literaturo 
* Hans Joachim Seeger: *Hans Schenck (genannt Scheußlich),* Leipzig 1930 (disertacio)
* Andreas Cante: *Der Bildhauer und Medailleur Hans Schenck oder Scheusslich. Ein Künstler der Renaissance in Zeiten der Reformation,* Berlin 2004 (disertacio)
* Andreas Cante: "Maler und Bildhauer am Hof der Kurfürsten Joachim I. und Joachim II. im Spiegel der Quellen"- ĉe: Stiftung Preußische Schlösser und Gärten Berlin-Brandenburg (eld.): *Cranach und die Kunst der Renaissance unter den Hohenzollern: Kirche, Hof und Stadtkultur,'' Deutscher Kunstverlag, München/Berlin 2009, ISBN 978-3-422-06910-7, p. 48–53

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj skulptistoj
Kategorio:Medalistoj
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento
Tiedemann Giese

**Tiedemann Bartholomäus GIESE** (latinigite: *Tidemannus Gisius*; naskiĝinta la  en Gdansko, mortinta la  en Lidzbark Warmiński) estis romkatolika teologo, episkopo de Kulm (Chełmno) kaj princepiskopo de Varmio.

## Vivo 
Giese troviĝis inter la konatularo de Nikolao Koperniko: li estis unu el la malmultaj amikoj de ĉi tiu astronomo. Lia frato Hermann Giese estis edzo de filino de kuzino de Koperniko. 

Giese studis de 1492 en Lepsiko ĉe Thomas Werner. Bakalaŭriĝo sukcesis en 1495, magistriĝo en 1498. Ne antaŭ 1504 li vokiĝis al la katedrala kapitularo de Gdansko. Kun Mauritius Ferber li ĉefpastris tie ĉe la preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo; en 1577 li nomumiĝis eklezijura tribunalulo; tamen ne realiĝis la volo de Ferber ke Giese fariĝu koadjutoro: ĉi postenon akiris Johannes Dantiscus. 

Ses jarojn poste Giese venis kiel katedrala kustodo al Frombork, la sidejo de la Episkopujo varmia. En 1538 Giese estiĝis episkopo de Chełmno (tie posteulanto de Dantiscus), kio finiĝis en 1549. Sidejo dioceza tiam estis en Lubawa kie kancelieris por li la grava prusa historiografo Lucas David. Li ankaŭ engaĝiĝis pri pligrandigo de la altlernejo de Chełmno. Postulojn de la metropolito de Gniezno pri kontrolhavo super la diocezo de Chełmno li draste malakceptis. En 1549 Giese promociiĝis je princ-episkopeco por Varmio. Pro li la regiono restis katolika, estinte de 1466 sub la protekto de la pola reĝo. La aliaj teritorioj de Prusujo en la medio akceptis la enkondukon de Reformacio.

Giese ricevis de Koperniko la skribaĵojn postlasindajn, la katedrala kapitularo ties bibliotekon. La tombo de Giese troviĝas apud tiu de Koperniko en la katedralo Ĉielenpreno de Mario kaj Sankta Andreo je Fromberk.

Lia ĉefverko de 1536 *De regno Christi* nur eltiraĵe konserviĝis; tute konserviĝis la en 1525 en Krakovo presita pamfleto *Antilogikon flosculorum Lutheranorum* direktite kontraŭ la reformitan teologon Johann Briesmann. La verkisto Giese do argumentis polemike kun kelkaj teologiaj neklaraĵoj sed ĉiam neskolastike. 

## Verkoj 
* Anacrisis nominis Jesus (1542)
* Antilogikon flosculorum Lutheranorum (1523)

## Literaturo 
* Heinz Gerlinger: "Bischof Tiedemann Giese (1480-1550), Freund des Nikolaus Kopernikus und sein Geschlecht", ĉe: *Genealogie. Deutsche Zeitschrift für Familienkunde,* volumo 15 (1981), p. 465–472 
* Hans-Jürgen Karp: "Giese, Tiedemann Bartholomäus (seit 1519) (1480-1550)" Ĉe: Erwin Gatz (eld.): *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches 1448 bis 1648. Ein biographisches Lexikon,* Berlino 1996, S. 227–229 

## Eksteraj ligiloj 
*Triller, Anneliese: "Giese, Tiedemann" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 6 (1964), p. 379
*Giese ene de la katolika hierarkio

## Notoj 
Kategorio:Polaj romkatolikaj episkopoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Princepiskopoj de Varmio
Babrujsk (stacidomo)

**Babrujsk** (, ) estas fervoja stacio de la Mohilov-filio de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Bobrujsko (Babrujsk) de la Mahilova regiono. Ĝi situas en la urbo Bobrujsko (Babrujsk).

## Bildgalerio 

Babruysk rw stain 20180902 2.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Бабруйск. Станцыя Бабруйск (01).jpg|Stacio
Bobrujsk railway station2 BY.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Bobrujsko (Babrujsk)
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Babrujsk en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Babrujsk
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Riale (stacidomo)

**Riale** estas fervoja stacio sur la linio Casalecchio-Vignola administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna. Ĝi priservas la urbon Riale, vilaĝeton en la municipo Zola Predosa.

## Bildgalerio 

Stazione di Riale 2020-01-01 4.jpg|Stacio
Stazione di Riale 2020-01-01 2.jpg|Ŝirmejo
Stazione di Riale 2020-01-01.jpg|Kajo kaj trako

## Vidu ankaŭ 
* Zola Predosa

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Zola Predosa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1938
Baranaviĉi-Centralnija (stacidomo)

**Baranaviĉi-Centralnija** (, ) estas fervoja stacio de la filio Baranaviĉi de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Baranaviĉi de la Bresta regiono. Ĝi situas en la urbo Baranaviĉi.

## Bildgalerio 

The railway station Baranavichy - Central, Vilchousky str., Baramovichi city, Baranavichy Raion, Brest Region, Republic of Belarus 01.JPG|Stacio
Baranovichi, Belarus - panoramio (3).jpg|Trakoj kaj trajno
Baranovichi, Belarus - panoramio (21).jpg|Vaporlokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Baranaviĉi
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Baranaviĉi-Centralnija en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Baranaviĉi
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Libořezy

**Libořezy** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stříbřec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km oriente de Stříbřec. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Libořezy** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,45&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotografioj 

Stříbřec, Libořezy, common.jpg|Vilaĝplaco malantaŭ la kapelo
Stříbřec, Libořezy, north part.jpg|La norda parto de la vilaĝo
Stříbřec, Libořezy, homestead.jpg|Eksa bieno apud ĉefa ŝoseo

Kategorio:Stříbřec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Lovětín (Batelov)

**Lovětín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Batelov, en distrikto Jihlava. Ĝi troviĝas 2,5 km nordoriente de Růžená, 1,5 km nordoriente de Rácov kaj 3&nbsp;km sudoriente de Batelov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Lovětín situas en katastra teritorio **Lovětín u Třešti** kun areo 4,14&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Avanco de sankta Kruco
* Diaj torturoj

## Pluaj fotoj 

Batelov-Lovětín-křížek-za-kapličkou2016.jpg|Gisfera kruco el la jaro 1856
Batelov-Lovětín-kaplička2016c.jpg|Kapelo de Avanco de sankta Kruco el la jaro 1845
Dětské hřiště před rekonstrukcí.jpg|Devena infanludejo antaŭ renovigo
Batelov-Lovětín-boží-muka-v-lese-severně-nad-vsí-na-žluté-turistické-značce2016.jpg|Dia torturo apud malnova vojo al Batelov

Kategorio:Batelov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jihlava
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Teresa Borawska

**Teresa BORAWSKA** (naskiĝinta la  en Jedwabne-Witynie) estas pola historiistino instruinte ĉe la Instituto pri historio de la Koperniko-universitato de Toruń.

En 1963 ŝi finis la Pedagogian Liceon en Ostróda, en 1968 ŝi magistriĝis pri historio ĉe Karol Górski kaj samjare ekigis altlernejan deĵoradon. Doktoriĝo sukcesis pen la 1977-a jaro, ankaŭ en Toruń, post defendo de tezo pri la publika agado de la varmia kanoniko Giese. Habilitiĝlabore temis pri la (intelektula kaj ĉiutaga) vivo en Varmio en la tempo de Koperniko. Ŝi estis eksterorda profesoro ĉe la Fakultato de historiaj sciencoj en la Instituto de historio kaj arkivistiko de UMK (en Toruń), kaj poste profesoro ĉe la Universitato de Varmio kaj Mazurio en Olsztyn.    

Habilitiĝo ŝia estis en oktobro 1996. Ŝi publikigis plurajn eseojn pri Nikolao Koperniko kaj ties konatularo kaj medio, ekz. pri ties naskiĝurbo Toruń kaj personoj de la Diocezo de Varmio (ekz. Lucas Watzenrode kaj Tiedemann Giese). Krome, Borawska engaĝiĝis aŭtore por la Pola Biografia Leksikono *(Polski Słownik Biograficzny)*. 

## Verkoj (elekto)
* *Tiedemann Giese (1480-1550) w życiu wewnętrznym Warmii i Prus Królewskich*, Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn 1984, ISBN 83-7002-167-0
* (kun Karol Górski) *Umysłowość średniowiecza*, Instytut Wydawniczy PAX, Varsovio 1993, ISBN 83-85218-51-3
* (kun Henryk Rietz) *Przewodnik po Starym Toruniu*, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 1994, ISBN 83-86229-16-0
* *Życie umysłowe na Warmii w czasach Mikołaja Kopernika,* Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń 1996, ISBN 83-231-0738-6 (laboraĵo habilitiĝa) 
* *Mikołaj Kopernik i jego świat. Środowisko, przyjaciele, echa wielkiego odkrycia,* Toruń 2014

## Eksteraj ligiloj
* informoj sur la altlerneja paĝaro
* nauka-polska.pl

## Notoj
Kategorio:Polaj historiistoj
Kategorio:Profesoroj
Kategorio:Virinoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1944
Vlčice (Střížovice)

**Vlčice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Střížovice en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume netutaj 2&nbsp;km norde de Střížovice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vlčice situas en katastra teritorio **Vlčice u Střížovic** kun areo 3,14&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1399.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Vlčice - náves (2).jpg|Vlčice
Vlčice - autobusová zastávka 1.jpg|Aŭtobusa haltejo
Vlčice - náves (1).jpg|Vlčice

Kategorio:Střížovice (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Růžená (Chyšky)

:*Estas ankaŭ Růžená.*

**Růžená** () estas vilaĝo, parto de municipo Chyšky en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 2,5 km oriente de Chyšky. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Růžená situas en katastra teritorio **Nosetín** kun areo 3,73&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1400. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Virgulino Maria
* Ŝtona sonorilejo
* Kelke da krucoj

## Pluaj fotoj 

Růžená 1.jpg|Růžená
Růžená ( Chyšky ) (7.).jpg|Vilaĝplaco fiŝlago
Růžená ( Chyšky ) (1.).jpg|Kruco antaŭ la vilaĝo
Růžená kaplička 1.jpg|Vilaĝplaco kun kapelo
Růžená ( Chyšky ) (9.).jpg|Kruco malantaŭ la vilaĝo

Kategorio:Chyšky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Gyula Herczeg

**Gyula Herczeg** [djula herceg], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Herczeg Gyula** estis hungara lingvisto, altlerneja instruisto, inspektoro, vortaristo.

 naskiĝis  en Pécs, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1937, poste li akiris pedagogian (1942) kaj filozofian (1944) diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány, sed intertempe li studis ankaŭ en Scuola Normale Superiore di Pisa. Inter 1942–1951 li instruis en ĉefurba gimnazio, inter 1946–1948 ankaŭ en Ekonomia Universitato de Budapeŝto, krome li havis postenon en Universitato Péter Pázmány (1949–1951). Li redaktis vortaron en eldonejo inter 1952–1953, poste li estis lektoro en universitata instituto ĝis 1958. Li ne estis partoprenanto en la hungara revolucio de 1956, tamen li false estis akuzita, poste li ne rajtis instrui en universitato, tial li estis inspektoro en mezlernejoj jardekon. Inter 1965-1979 li instruis (kun interrompoj) en Universitato de Florenco, krome hejme inter 1971–1977 li laboris en akademia instituto, poste en universitata instituto. Inter 1985–1992 li estis fondinta katedrestro en Scienca Universitato Janus Pannonius. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1970, li doktoriĝis en 1981 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li havis edzinon kaj li ricevis italan premion en 1977.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az önálló gerundium használata Boccaccio prózájában.* (ankaŭ disertaĵo, 1944)
* *Alcune costruzioni assolute dell’italiano.* (1948)
* *Irodalmi nyelv és nyelvjárás Olaszországban.* (1952)
* *Olasz–magyar szótár.* (vortaro en 2 volumoj, ĉefredaktoro, 1952; 6-a pligrandigita eldono: 1992)
* *Olasz nyelvtan az általános gimnáziumok számára.* (lernolibro, 1956; 10-a eldono: 1971)
* *Stílus és nyelv az olasz preromantika szemléletében.* (1958)
* *Olasz–magyar kisszótár.* (vortaro, 1958; 9-a eldono: 1992)
* *Magyar–olasz kisszótár.* (vortaro, 1958; 9-a eldono: 1992)
* *Lo stile indiretto libero in italiano.* (monografio kaj disertaĵo, 1963; hungare mallongigite: 1970)
* *Saggi linguistici e stilistici.* (monografio, 1972)
* *A modern magyar próza stílusformái.* (monografio, disertaĵo, lernolibro, 1975; 2-a eldono: 1979)
* *A XIX. századi magyar próza stílusformái.* (monografio kaj lernolibro, 1981)
* *Móricz Zsigmond stílusa.* (monografio, 1982; 2-a eldono: 1986)
* *A régi magyar próza stílusformái.* (monografio kaj lernolibro, 1985)
* *Könyv az olasz nyelvről.* (1994)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Pécs (2014)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj inspektoroj
Kategorio:Hungaraj vortaristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Homel (stacidomo)

**Homel** (, ) estas fervoja stacio de la Homel-filio de la Belorusiaj fervojoj en la Homela regiono. Ĝi situas en la urbo Homel.

Ĝi konsistas el pasaĝerfloto kaj varfloto A, same kiel la stacioj Homel-Njacotni kaj Homel-Cotni.

La jaro kiam la stacio estis malfermita estas 1873. Apud la antaŭurba stacio, sur la norda flanko, ekzistas pakaĵstokejo kaj Belpoŝta branĉo. La vagonriparejo de Homel situas apud la pasaĝerparko.

## Bildgalerio 

Вокзал. Гомель 2.jpg|Interno
Вокзал гомель 5.jpg|Stacio
Вокзал. гомель.jpg|Interno

## Vidu ankaŭ 
* Homel
* Trolebusa transporto en Homel
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Homel en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Homel
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Barisaŭ (stacidomo)

**Barisaŭ** (, ) estas fervoja stacio de la Minska branĉo de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Barisaŭ de la Minska regiono. Ĝi situas en la urbo Barisaŭ, sur la linio  - , inter la stacioj Berazina kaj Pjaĉinski.

## Bildgalerio 

Барысаў. Чыгуначны вакзал.jpg|Stacio
Ж.д.вокзал (Railway station from air) - panoramio.jpg|Aera vido

## Vidu ankaŭ 
* Barisaŭ
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Barisaŭ en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Barisaŭ
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Hindenburg katastrofo

eta|dekstre|
La ***Hindenburg*** **katastrofo** estis aerŝipa akcidento kiu okazis la 6an de majo, 1937, en Lakehurst, Nov-Ĵerzejo, Usono. La LZ 129 Hindenburg (Luftschiff Zeppelin #129; Registriĝo: D-LZ 129) estis germana komerca pasaĝera rigida aerŝipo, la gvida ŝipo de la *Hindenburg* klaso, la plej longa klaso flugmaŝino kaj la plej granda aerŝipo de koverta volumo. Ĝi estis desegnita kaj konstruita de la Zeppelin Firmao kaj funkciita de la germana Zeppelin Flugkompania Firmao. Ĝi estis nomita laŭ *Generalfeldmarschall* Paul von Hindenburg, kiu estis prezidanto de Germanio de 1925 ĝis sia morto en 1934.

Kategorio:Aviadilaj akcidentoj kaj incidentoj
Kategorio:Balonoj
Kategorio:Historio de aviado
Arĝentkrona fruktokolombo

La **Arĝentkrona fruktokolombo**, *Ptilinopus richardsii*, konata ankaŭ kiel *Arĝenttufa fruktokolombo*, estas mezgranda, verdeca fruktokolombo kun helgrizaj kapo kaj brusto, oranĝa ventro, blankeca gorĝo, flavoranĝa irizo, grizverdeca beko kaj ruĝaj kruroj. 

Ĝi estas endemio de Salomonaj insuloj.

Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Taksonomio kaj sistematiko 
### Subspecioj 
* *P. r. richardsii* – Ramsay, 1882: nomiga subspecio, en insuloj Ugi kaj Ovaraha.
* *P. r. cyanopterus* – Mayr, 1931: en insuloj Renelo kaj Bellona.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Nové Dvory (Staré Hobzí)

**Nové Dvory** (, ankaŭ *Borowitz*, malofte *Wilden*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Staré Hobzí en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordoriente de Staré Hobzí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Nové Dvory** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,98&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1706.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* En la vilaĝplaco situas kapelo de Vizito de Virgulino Maria kaj kapeleto de Sankta familio el la dua duono de la 19-a jarcento. 

## Pluaj fotoj

Nové Dvory (2).JPG|Nové Dvory
Nové Dvory kaplička.JPG|Kapelo
Nové Dvory (6).JPG|Nové Dvory

## Referencoj
Kategorio:Staré Hobzí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Ottó Hoffmann

**Ottó Hoffmann,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hoffmann Ottó** estis hungara lingvisto, inspektoro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Máriakéménd, li mortis  en Pécs.
 
## Biografio 
 maturiĝis en Pécs, poste li studis en la sama urbo kaj Csáktornya (tiam hungara urbo, fine li akiris pedagogian diplomon en Pedagogia Altlernejo de Pécs en 1945. Post la diplomo li instruis en vilaĝoj de Baranya, sed inter 1950–1969 li estis levita inspektoro. En tiu periodo li akiris pliajn diplomojn en altlernejo en Budapeŝto (1950), Eger (1951), Pécs 1952, eĉ en Scienca Universitato Attila József en 1967. En pedagogia altlernejo en Pécs li estis lektoro (1969–1976) kaj docento (1976–1985). Intertempe li doktoriĝis en Universitato Attila József en 1974, li kandidatiĝis (CSc) en 1986 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li verkis reformajn lernolibrojn, krome li kompilis lernejan slangan vortaron. Li edziĝis en 1952, lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis 3 premiojn inter 1975-1983.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tervszerű fogalmazástanítás néhány kérdése.* (1954)
* *Mondatszerkesztés, mondatalkotás. Fogalmazási gyakorlatok az általános iskola felső tagozatában.* (lernolibro, 1959; 4-a plibonigita eldono: 1982)
* *Magyar nyelvtan az általános iskolák 8. osztálya számára.* (lernolibro, kunaŭtoro, 1966; 18-a plibonigita eldono: 1982)
* *Anyanyelvi nevelés az általános iskola felső tagozatában.* (studenta lernolibro, 1976; 2-a eldono: 1979)
* *Útkeresés a fogalmazástanításban.* (monografio kaj disertaĵo, 1983)
* *A szó alakja és jelentése.* (studenta lernolibro, 1984)
* *Mini–tini–szótár. A mai magyar diáknyelv szinonimaszótára.* (vortaro, 1996)
* *Kultúrtörténeti séta a földrajzi nevek révén.* (1998)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj inspektoroj
Orŝa-Centralnaja (stacidomo)

**Orŝa-Centralnaja** (, ) estas fervoja stacio de la Minska branĉo de la Belorusiaj fervojoj en la Vicebska regiono. Ĝi situas en la urbo Orŝa. Granda fervojkruciĝo, tra Orŝa-Centralnaja pasas fervojoj al Vicebsko, Lepel, Mahiljoŭ, Kriĉaŭ kaj Krasnae.

## Bildgalerio 

Будынак чыгуначнага вакзала. г. Ворша.JPG|Stacio
Орша. Паравоз П36.jpg|Vaporlokomotivo
ЭПр-001, Орша-центральная.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Orŝa
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Orŝa-Centralnaja en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Orŝa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio