open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Survivalcraft

**Survivalcraft** estas Minecraft-stila videoludo kiu estas publikigita de Marcin Igor Kalicinski (interretaname Kaalus)  sub la nomo 'Candy Rufus Games'. La ludo komencis publikigita nur por Windows Phone en la jaro 2011, sed nun ĝi havas aliaj versiojn sur Android, iOS kaj Vindozo/Windows . La ludserio havas unuan kaj duan parton, kiu jam haviĝas la long-atenditan disig-ekranan plurludantan reĝimon de la komunumo, novajn estaĵojn, plantojn kaj "meblorfaradon". Ekzistas ankaŭ provversioj kaj normala versioj de ambaŭ ludoj.

## Vojo de ludado 
Se la ludanto kreas novan mondon, ili trovas sin sur neloĝata insulo, kien liaj kunpiratuloj forlasas kaj elĵetas lin el sia grupo. La insulo havas multaj bestojn, kaj estas tre malsekura. El ĉi-tiu momento, la ludanto nur havas sin, kaj devas akiri manĝaĵon, vestojn, ilojn, unu lokon kie li povas dormi, kaj vojojn kiel li povas travivi.

## Referencoj 
Kategorio:Videoludoj
Hebrea Unia Kolegio

La **Hebrea Unia Kolegio - Juda Instituto de Religio** (, akronime **HUC** aŭ **HUC-JIR**) estis fondita en 1875 kaj estas la plej malnova rabena seminario en Usono .

Ĝi trejnas rabenojn, kantorojn kaj religiajn instruistojn por servo en liberalaj komunumoj kaj ofertas *diplomiĝajn studojn* en la studkampo de judaj studoj ĝis doktoriĝo.
[maldekstra|eta|175x175ra|HUK ĉe [Greenwich Village, Novjorko]]
La HUC funkciigas tri trejncentrojn en Usono :

* Cincinnati*,* Ohio*,* fondita en 1875 fare de rabeno Isaac Mayer Wise ;
* Novjorko ekde 1950, kreita post kiam la HUC kunfandita kun la Juda Instituto de Religio, fondita en 1922 fare de Stephen Wise ;
* kaj Los-Anĝeleso, fondita en 1954 en University Park .

Aldone la Jerusalema kampuso, fondita en 1963, estas la ununura liberala rabena seminario en Israelo  .

HUC-JIR kunlaboras kun la Unio por Reformjudismo kaj la Centra Konferenco de Usonaj Rabenoj, la Usona Konferenco de Kantistoj kaj la Nacia Asocio de Templaj Edukistoj. Ekde 1968, la Los-Anĝeles-bazita Lernejo de Juda Neprofita Administrado edukis la venontan generacion de gvidantoj por la reformista juda komunumo.

Kun unu miliono da volumoj, la HUC-JIR havas unu el la plej grandaj kolektoj de judaiko en la mondo. 

La interpreto de judismo kaj juda tradicio vidiĝas de egaleca perspektivo. Kaj viroj kaj virinoj partoprenas en egalaj kondiĉoj en ĉiuj kursoj kaj programoj. Unu el iliaj plej eminentaj instruistoj estis la rabeno kaj teologo Abraham Joshua Heschel. 

Kelkaj famaj judaj klerikoj trejnis ĉe HUC-JIR:

* Alysa Stanton, la unua afrik-usonana rabeno.
* Jonathan Rosenbaum, profesoro. Aktive en juda-kristana dialogo.
* Ruth Langer, Profesoro pri Teologio. 

## Literaturo 
* Samuel E. Karff (red.): *Hebrew Union College - Jewish Institute of Religion at One Hundred Years*. Cincinnati 1976.
* Yaakov Ariel: *Hebrea Unia Kolegio.* En: Dan Diner (Red.): *Encyclopedia of Jewish History and Culture* (EJGK). Volumo 3: *He–Lu.* Metzler, Stutgarto/Vajmaro 2012, , pp 24–27.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Reformisma Judismo
Kategorio:Konstruaĵoj en Ohio
Kategorio:Los-Anĝeleso
Mohammed Bedjaoui

**Mohammed BEDJAOUI** (), naskitala 21-an de septembro 1929 en Sidi Bel Abes) estas alĝeria juristo, altranga funkciulo, diplomato kaj politikisto . Li servis kiel ambasadoro de sia lando al Francio kaj al Unuiĝintaj Nacioj. Li ankaŭ estas grava figuro en publika internacia juro, verkis verkaĵojn en tiu ĉi disciplino kaj oficante ene de la Internacia Kortumo kiel juĝisto kaj prezidanto (1994-1997).

## Kariero 
Bedjaoui studis juron en la Universitato de Grenoblo. Inter 1951 kaj 1953 li estis advokato kaj poste laboris en la Nacia centrejo pri scienca esploro ĝis 1956 .

Dum la Alĝeria Sendependiĝomilito kontraŭ Francio, Bedjaoui estis la jura konsilisto de la Front de Libération Nationale (FLN), tiam de la provizora registaro de Alĝerio de 1956 ĝis sendependeco. Li ankaŭ estis la eksperto de la alĝeria delegacio ĉe la Évian- kaj Lurgin-intertraktadoj por la sendependeco de Alĝerio.

Li funkciis kiel Prezidanto de la Alĝeria Konstitucia Konsilio inter 2002-2005.

Post sendependeco, Bedjaoui tenis la sekvajn postenojn:

* 1962: Direktoro de la Oficejo de la Prezidanto de la Reprezentantĉambro
* 1962-1964: Ĝenerala Sekretario de la Registaro
* 1964-1970: Justicministro
* 1970-1979: Ambasadoro de Alĝerio al Francio
* 1979-1982: Konstanta Ambasadoro de Alĝerio ĉe UN
* 1982-2001: juĝisto ĉe la Internacia Kortumo en Hago
* 2005-2007: Ministro pri Eksteraj Aferoj 

Lia kariero pri internacia juro estis resumita kiel "ĉiam dediĉita al reformante internacian juron de ene de la centroj de intelekta kaj profesia potenco de la disciplino, sed ... montranta vastigon kaj augmentigon de liaj ekzistantaj kredoj en pli larĝa vido de la historiaj kaj koncipaj rilatoj inter koloniismo kaj internacia juro" .

## Verkaro (elekto) 
* *Fonction publique internationale et influences nationales.* London, Paris und New York 1958
* *La Révolution algérienne et le Droit.* Englische und französische Ausgabe Brüssel 1962, arabische Ausgabe Damaskus 1963
* *Traités et conventions de l’Algérie.* Drei Bände. Algier 1963/1964

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Studentoj de universitato de Grenoble
Kategorio:Alĝeriaj diplomatoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1929
Kategorio:Juĝistoj
Kategorio:Ministroj
Kategorio:Ambasadoroj
Kategorio:Alĝeriaj politikistoj
Kategorio:Internacia juro
Louis Le Bondidier

**Louis LE BONDIDIER** (n. la 3-an de marto 1878 en Charny-sur-Meuse - m. la 8-an de januaro 1945 en Lourdes), estis franca pireneisto kaj kolektanto, fondinto kaj unua konservisto de la pirenea muzeo de Lourdes. Li estas neapartigebla de sia edzino, **Marguerite LIOUVILLE**, kromnomata **Margalide** (n. la 3-an de septembro 1879 - m. la 2-an de majo 1960 en Lourdes).

Post kelkaj unuaj ekskursioj, la grimpado de la pinto Midi de Bigorre estis la unua vera montara aventuro de la paro, sekvata de multaj aliaj. En 1902, Louis Le Bondidier organizis la kongreson de la Franca Alpa Klubo. En 1903, li fondis la francan-hispanan federacion de pireneismaj societoj. De la 19-a de julio ĝis la 17-a de aŭgusto 1906, Louis kaj Margalide grimpis sinsekve la montojn Besiberri, Maladeta kaj Posets, plenumante entute kvin unuajn grimpadojn. La rakonto pri ĉi tiu vojaĝo, publikigita en la *Pirenea Bulteno*, poste estis represita en libroformo kiel *Un mois sous la tente*. Le Bondidier multe verkis, kontribuante artikolojn al variaj montaraj revuoj, dum li ankaŭ legis klasikan literaturon kaj kolektis imponan personan bibliotekon.

En 1908, li organizis la unuan skikonkurson en la Pireneoj, ĉe Payolle. Tiuokaze, Margalide fariĝis la unua virino praktikanta skiadon en la Pireneoj.

En 1913, hemoptizaj atakoj devigis Louis Le Bondidier rezigni pri siaj montaraj aktivecoj. Li devis translokiĝi al malpli altaj lokoj kaj ekloĝis en Pouzac, proksime de Bagnères-de-Bigorre. Samtempe, Margalide suferis pro reŭmatismo, kiu limigis ŝiajn kapablojn, kvankam ŝi ankoraŭ faris eksterordinarajn ekskursojn.

Louis Le Bondidier poste dediĉis sian tempon al epistola rilatado kun ĉiuj gravuloj de la tiutempa pireneisma movado kaj al la starigo de sia granda projekto : la Pirenea Muzeo, fine inaŭgurita en la jaro 1921. Lia konsiderinda persona biblioteko kaj liaj kolektoj, kiujn li ĉiutage riĉigis aĉetante milojn da objektoj de kamparanoj aŭ en aŭkcioj, formis la kernon de la muzeo.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj montogrimpistoj
Kategorio:Pireneistoj
Anne Lister

**Anne LISTER** (n. la 3-an de aprilo 1791 – m. la 22-an de septembro 1840) estis angla vojaĝverkistino kaj taglibristino, fama pro revelacioj, pro kiuj ŝi estis nomita "la unua moderna lesbanino".

Lister devenis de malgranda terposedanta familio en Shibden, Calderdale (Jorkŝiro). Ŝi havis plurajn lesbanajn amrilatojn ekde sia lernejtempo, ofte dum longaj vojaĝoj eksterlanden. Muskola kaj androgina laŭ aspekto, ĉiam vestita en nigra kaj tre edukita, ŝi poste estis konata—ofte malafable—kiel "Gentleman Jack". Ŝia fina grava rilato estis kun Ann Walker, kun kiu ŝi estis laŭnome edziĝinta en la preĝejo de Goodramgate, Jorko, nun celebrata kiel la naskiĝloko de samseksa edzeco en Britio.

La taglibroj de Lister malkaŝas multon pri la tiamaj vivo kaj kulturo en Okcidenta Jorkŝiro, inkluzive de ŝiaj interesoj pri medicino, matematiko, pejzaĝdezajno, minado, fervojoj kaj kanaloj. Multaj enskriboj estis verkitaj en kodo, kiu estis malkriptita nur longe post ŝia morto. Enhavante grafikajn priskribojn de lesbanaj rilatoj, tiuj taglibroj estis tiom sinceraj, ke oni kredis ilin falsaĵo ĝis kiam ilia aŭtenteco estis konfirmita.

Si famiĝis en Francio kiel la unua homo, kiu plenumis la grimpadon de la masivo Vignemale en la Pireneoj en 1838.

Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Britaj montogrimpistoj
Kategorio:Pireneistoj
Monda Unuiĝo por Progresema Judismo

La **Monda Unuiĝo por Progresema Judismo** (, akronime **WUPJ**, ) estas la tegmenta organizaĵo, kiu unuigas landaj organizaĵoj de la Progresisma Judismo de ĉirkaŭ la mondo. 

Laŭ siaj propraj informoj, la Unio reprezentas 1,8 milionojn da judoj en 50 landoj kun pli ol  filiigitaj sinagogoj  (aktuale en 2024). Tiel, laŭ membreco, ĝi estas la plej granda tutmonda organizaĵo en judismo. Prezidanto de la WUPJ estas rabeno Sergio Bergman (Argentino).  

Progresema judismo inkluzivas liberalan judismon, kiu estas referita kiel "Reformisma Judismo" precipe en Nordameriko, kaj rekonstruisman Judismon, kiu en 2013 havis malplimulton de  membroj .  La liberaluloj aŭ reformantoj kredas je progresema revelacio de Dio en kiu ĉiu generacio havas sian parton. Rekonstruistoj kredas je neniu revelacio kaj rigardas antikvajn judajn kutimojn kiel kulturan heredaĵon kiu devas esti konservitaj (do konservendaj kaj konservindaj).

WUPJ diras, ke ĝi celas krei komunan bazon inter siaj membroj kaj instigi progreseman judismon en lokoj kie individuoj kaj grupoj serĉas modernajn manierojn esprimi sin kiel judoj. Ĝi klopodas por konservi judan integrecon kie ajn judoj vivas, por instigi integriĝon sen asimilado, por trakti modernecon konservante la judan sperton, kaj por strebi al egalaj rajtoj kaj socia justeco.

La WUPJ estis fondita en Londono en 1926, translokigis sian ĉefsidejon al Novjorko en 1959 kaj al Jerusalemo en 1973.  En 1990, Rekonstruistoj, apogante malsaman filozofion de la reformistoj, eniris la WUPJ kun observantostatuso, iĝante la unua kaj nur ne-reformisma membro. WUPJ havas regionajn oficejojn en Londono, Moskvo kaj Novjorko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Leo Baeck

## Eksteraj ligiloj 
* Monda Unuiĝo por Progresa Judismo
* Monda Unuiĝo por Progresa Judismo: Netzer Olami

Kategorio:Reformisma Judismo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1926
Kategorio:Religiaj organizaĵoj
Unio por Reformisma Judismo

La **Unio por Reformisma Judismo** (, akronime **URJ**, ; antaŭe ĝis 2003 estis konata kiel la , akronime **UAHC**) estas la tegmenta organizaĵo de komunumoj de la Reformisma Judismo en Nordameriko . Aktuale en 2021, membras en la Unio  komunumoj (kongregacioj) en Usono, Kanado, Bahamoj, Porto-Riko kaj Virgulininsuloj . 

Estas laŭtakse ke  plenkreskulaj membroj en tiuj komunumoj, krom pli granda nombro da tiuj kiuj identigas kun la movado: la Unio taksas siajn totalajn subtenantojn je 2.2 milionoj surbaze de enketoj . La rabena organizaĵo gvidanta la Union estas la Centra Konferenco de Usonaj Rabenoj.

## Historio 
La organizaĵo estis fondita en 1873 en la Cincinnati, Ohio fare de rabeno Yitzhak Meir Weiss, kaj 34 komunumoj el 28 urboj en Mezokcidento kaj Sudo de Usono estis membroj. 

En 1875 la Hebrea Unia Kolegio estis establita en Cincinnati kiel institucio por trejnado de rabenoj, kantoroj, edukistoj kaj komunumlaboristoj de la movado.

UAHC estis unu el la fondintoj de la Monda Unuiĝo por Progresema Judismo en 1926.

Ĝi estas unu el la progresemaj judaj konfesioj en Usono, nomante la rekomendojn de Halaĥa kaj la efektivigon de la vasta plimulto de la 613 ordonoj (kiel en ortodoksa judismo) kiel laŭvola, kaj ankaŭ, akceptante teisman evoluismon, parte historian biblian kritikon, egaligante la rajtojn de virinoj kaj la rajtojn de GLAT.

## Referencoj 
## Vidu anakŭ 
* Monda Unuiĝo por Progresema Judismo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo de la Unio por Reformisma Judismo
* ReformJudaism.org—Ampleksa informo pri Reforma judismo
* Centra Konferenco de Usonaj Rabenoj
* Usona Konferenco de Kantoroj

Kategorio:Reformisma Judismo
Kategorio:Neprofitcelaj organizaĵoj
Kategorio:Religiaj organizaĵoj en Nordameriko
Polymarket

**Polymarket** estas malcentralizita prognoza merkatplatformo, kiu permesas al uzantoj veti pri la rezulto de mondaj eventoj. Uzante ĉifrovaluton, uzantoj aĉetas kaj vendas akciojn por veti pri la verŝajneco de ilia elektita evento.

## Priskribo 
Fondita de Shane Coplan en 2020 , Polymarket estas interreta prognoza merkatplatformo kiu permesas al uzantoj veti pri la rezulto de mondaj eventoj . En januaro 2022, la platformo estis monpunita 1.4 milionoj USD fare de la Commodity Futures Trading Commission (CFTC). Aldone al la monpuno, ili ricevis ordon ĉesi kaj rezigni, same kiel reguligajn restriktojn, inkluzive de rifuzo registri la platformon kiel Swap Execution Facility (SEF) .. La CFTC asertis ke Polymarket disponigis "grandan kunlaboron", kiu finfine rezultigis pli malgrandan monpunon . En majo 2024, estis sciigite ke Polymarket akiris 70 milionojn USD en du preterpasoj de financado . La ĉirkaŭvojoj inkludis investojn de Vitalik Buterin, kunfondinto de Ethereum, kaj Founders Fund, riskkapitala firmao fondita fare de Peter Thiel . En la momento de la veto pri la subakvigebla kraŝo, Polymarket havis pli ol 60 merkatojn por antaŭdiri, inkluzive de la rezulto de la gvatemala prezidant-elekto, la verŝajneco de juĝo inter Twitter kaj Meta, kaj la verŝajneco de Rusio uzi nukleajn armilojn.

En 2024, la rezulto de la usona prezidant-elekto iĝis la plej aktiva merkato en la platformo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Prognozo
Kategorio:Antaŭvido
Kategorio:Financa merkato
Kategorio:Kriptografio
Kategorio:Ĉifromonunuoj
Kategorio:Hazardludoj
Kategorio:Retejoj
Kategorio:Usonaj firmaoj
Frederiko de Emmerberg

**Frederiko de EMMERBERG** (mortinta la ) estis inter 1441 kaj 1452 ĉefepiskopo salcburga. 

Originante el la dinastio de Emmberberg (laŭ la kutimburgo en Winzendorf-Muthmannsdorf) kiu longan tempon servis kiel eskviroj de la dukoj de Stirio. De 1427 aktivis Frederiko kiel dediĉulo de la katedralkapitulo; en 1437 li fariĝis katedrala dekano. De 1430 mencio de li nomis lin la plej maljunan el la kapitulanoj kio ja atestas relativan maljunecon de li jam tiam.

La regadon frederikan influis la granda okcidenta skismo: li iel malporis la pozicion de papo Eŭgeno la 4-a. De la regna politiko li abstinis. Malgraŭ nesukceso de reformacio eklezia post la Interkonsento viena,  Frederiko zorgis pri ordenara modernigo. Sub kardinalo Nikolao de Kuzo okazis en februaro 1451 provinca sinodo, dum kiu enpostenigis oni inspektistojn de klostrroj. Tiel la esperplena reformaro de monaĥejo Melk povis efektiviĝi en Salcburgio. Kvereloj kun la bavaroj pri interesoj pri Berchtesgaden kaj salekspluata monopolo daŭre bolis.

## Literaturo 
*Franz von Krones: ["Friedrich IV., Erzbischof von Salzburg"](https://de.m.wikisource.org/wiki/ADB:Friedrich_IV._(Erzbischof_von_Salzburg)) - ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie,* volumo 8 (1878), p. 12–13 
* Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): *Geschichte Salzburgs, Stadt und Land,* Pustet, Salzburg 1988, ISBN 3-7025-0243-2

 
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo 
Kategorio:Mortintoj en 1452
Eskviro

**Eskviro** (latine: *dapifer*, france: *écuyer de cuisine*, germane: *Truchseß*) estis mezepoke kuireja ĉefo kaj samtempe la unua ĉetabla servisto de monarko. Poste li fariĝis supra inspektisto de la funkcio de kortega vivo. 

Dum la Germana Regno ekde Oto la 1-a tiu ĉi servo apartenis al la t.n. arki-servoj. Ĝis 1623 estis la arkieskviro la princelekto de Palatinato, poste la princelekto de Bavarujo; sekvis inter 1706 kaj 1714 denove la palatinata, sed ĝis la regna malapero ree la bavara. 

Hereda eksviro estis la grafo de Waldburg. En Aŭstrio la eskvira rango estis tuj post tiu de la ĉambelano. Paralela aŭtomata prebenda posedo oftis.
## Fonto
"Truchseß" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* volumo 19. Leipzig 1909, p. 754 
## Notoj
City Bell (stacidomo)

**City Bell** estas fervoja stacio en la samnoma kvartalo en distrikto La Plata, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

EstCityBellCentenario.jpg|Ekstero
RocaLine Locomotive August2017.jpg|Trajno
Estación de City Bell - Abril 2023 (2).jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* City Bell

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:City Bell
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Centra Konferenco de Usonaj Rabenoj

La **Centra Konferenco de Usonaj Rabenoj** (**CKUR**, , akronime **CCAR**) estas la ĉefa organizaĵo de Reformrabenoj en Usono kaj Kanado. CKUR estas la plej granda kaj plej malnova rabena organizaĵo en la mondo. Ĝi estis fondita en 1889 fare de rabeno Isaac Mayer Wise. Ĝia nuna prezidanto estas rabeno Erika Asch . 

Tiu tegmenta organizaĵo de Usonaj Rabenoj de Reformisma Judismo, bazita en Novjorko, konsistas ĉefe el rabenoj trejnitaj ĉe la Hebrea Unia Kolegio-Juda Instituto de Religio en Usono (Cincinnati, Novjorko, Los-Anĝeleso) kaj Israelo (Jerusalemo). Membreco ankaŭ estas malferma al rabenoj kiuj trejnis en Eŭropo, en Leo Baeck College en Londono kaj Abraham Geiger College en Pocdamo, same kiel rabenoj kiuj aliĝis al la Reform Jewish-movado post estado ordinitaj aliloke. La plej granda parto de ĉi-lasta grupo estas edukita ĉe la Juda Teologia Seminario (Jewish Theological Seminary, JTS) en Novjorko aŭ la Reconstructionist Rabbinical College en Wyncote, Pensilvanio. La CKUR publikigas la sciencan revuon *CCAR Journal* kvar fojojn jare. La organizaĵo ankaŭ posedas la eldonejon *CCAR Press*, kiu publikigas religian literaturon en la hebrea kaj la angla.

En 2023, la CKUR pasigis rezolucion defendantan la rajtojn de transgenruloj en respondo al la dekstrula nacia movado por senigi ilin de siaj rajtoj kaj la signifan pliiĝon de perforto kontraŭ transgenruloj, deklarante: "Ĉi tiuj atakoj minacas la plej vundeblajn inter ni. kaj defias niajn reformajn judajn valorojn. Iliaj sekvoj estas alarmaj - inkluzive de teruraj indicoj de transgenraj murdoj kaj altaj indicoj de sinmortigo kaj memmortigo inter transgenraj junuloj. Kontraste, ni scias, ke pozitiva, aktiva reklamado de seksa diverseco povas fari diferencon."  En 2014, CKUR eniris proceson defiantan la malpermeson de samseksa edz(in)eco de Norda Karolino, kiu iĝis la unua proceso en Usono se temas pri defii samseksan edz(in)econ . 

En 2015, Denis Eger iĝis la unua malkaŝe samseksema persono se temas pri funkcii kiel prezidanto de la Centra Azia Kulturcentro  . En 2018, rabeno Hara Person iĝis la unua virino se temas pri gvidi la CKUR .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Centra Konferenco de usonaj Rabenoj
* Eldonejo de la Centra Konferenco de usonaj Rabenoj 
* Hejmpaĝo de Reforma Judismo

Kategorio:Usonaj kontraŭimpostistoj
Kategorio:Religiaj organizaĵoj en Usono
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Ringuelet

**Ringuelet** estas urbo en la distrikto La Plata de la provinco Bonaero, Argentino.

Ĝi situas 2&nbsp;km nordokcidente de la urbocentro. Ĝi etendiĝas de la avenuo 520 - kiu apartigas ĝin de la najbara urbo Tolosa - ĝis la strato 509, kiu iras paralele al la fervojoj, kaj de la avenuo 19 ĝis la strato 119, kvankam estas klopodoj de loĝantoj, kiuj intencas reakiri ĝian originan etendaĵon.

Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2010).

## Vidu ankaŭ 
* Ringuelet (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
City Bell

**City Bell** estas argentina urbo situanta en la distrikto La Plata, en la provinco Bonaero.

Ĝi situas ĉirkaŭ 10&nbsp;km nordokcidente de la urbocentro de La Plata, ĉefurbo de la samnoma distrikto kaj ĉefurbo de la provinco Bonaero, kaj 48&nbsp;km de la Federacia Ĉefurbo.

Ĝi estas parto de la areo kiu estis evoluigita sur la linio de la tiama Suda Fervojo (pli poste Fervojo General Roca), kiu ligas La Plata kun Bonaero, same kiel Tolosa, Ringuelet, Manuel B. Gonnet kaj Villa Elisa.

## Vidu ankaŭ 
* City Bell (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Tolosa (La Plata)

**Tolosa**  estas urbo en la distrikto La Plata, en la provinco Bonaero, Argentino.

Ĝi havas  loĝantojn (2001).

## Vidu ankaŭ 
* Tolosa (Roca) (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Bartolomeu Perestrelo

**Bartolomeu Moniz Perestrelo** estis portugala nobelulo, administranto, kaj kune kun João Gonçalves Zarco kaj Tristão Vaz Teixeira unu el la setlantoj de la Insulo Madejra. En la 1-a de novembro 1446, li iĝis la 1-a guberniestro de la hereda kapitanlando de Porto Santo, en la Insulo Madejra.

## Biografio
Li iĝis Kavaliro de la Domo de la Infanto Dom João kaj poste de Infanto Dom Henrique.

Oni kredas, ke li jam ĉeestis ĉe la konkero de Ceŭto, la 21-an de aŭgusto 1415. Sed ŝajnas, ke li ne partoprenis la "malkovron" de Madejro, nek eĉ de Porto Santo.

Li estis nobelo de la Domo de la Infanto D. João kiam, en 1426, Infanto D. Henrique igis lin Kapitano de la insulo Porto Santo kaj komisiis lin pri la setlejo kaj koloniigo de tiu ĉi insulo. Li eble ne iris tien tuj, aŭ eble li revenis, ĉar en 1437 li estis Konsilisto en la Senato de la Lisbona Urba Konsilio.

Estas ĝuste ĉi-lasta, kiel Majstro de la Ordeno de Kristo, tenilo de la insuloj, kiu transdonis la administradon de la kapitanlando de Porto Santo, dum tiuj de Funchal kaj Maŝiko estis transdonitaj, respektive, al João Gonçalves Zarco kaj Tristão Vaz de Ataíde.

Lia kapitanlando, kies efika koloniigo komenciĝis en 1428, estis de la komenco la malplej prospera el la tri, kaj malsato kaj piratado turmentis ĝin konstante.
eta|maldekstre|500px|Geomorfologio de Insulo Madejra kaj Porto Santo.
Malnova raporto atribuis al li parton de la respondeco pri la nuna malabunda vegetaĵaro de Porto Santo, rakontante ke, okaze de sia unua surteriĝo sur la insulo, li prenis inter siaj havaĵoj gravedan kuniklon kiu, eskapinte, "loĝigis ĝin" kun siaj posteuloj. Tiuj siavice, reproduktiĝantaj sen naturaj predantoj, respondecis pri la detruo de la vegetaĵaro kiu ekzistis tie.

La 15-an de majo 1441, D. Afonso la 5-a de Portugalio donis al Pero Gonçalves, komercisto, kelkajn domojn en la urbo de Lisbono, sur Rua Nova, kiuj estis luitaj al Bartolomeu Perestrelo, kavaliro, kaj Margarida Martins, lia edzino, laŭ letero de D. João la 1-a de Portugalio la 8-an de junio 1431.

En 1442, li estis Prokuroro de la Senato de la Ĉambro de Bragança.

Li estis la patro de la edzino de Kristoforo Kolumbo, Filipa Moniz (1455-1485).

Kategorio:Naskiĝintoj en 1394
Kategorio:Mortintoj en 1457
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 15-a jarcento

Kategorio:Portugalaj regantoj
Kategorio:Portugalaj koloniantoj
Kategorio:Portugalaj nobeluloj
Kategorio:Portugalaj administrantoj
Tolosa (Roca) (stacidomo)

**Tolosa** estas fervoja stacio en la samnoma kvartalo, en distrikto La Plata, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación Tolosa Electrificada.png|Kajoj kaj trakoj
J35 165 Bf Tolosa, M1 5085.jpg|Trajno
Estación Tolosa FCP.jpg|Stacio 

## Vidu ankaŭ 
* Tolosa (La Plata)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tolosa (La Plata)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Antal Sujánszky

**Antal Sujánszky** [ŝujAnski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Sujánszky Antal,** estis hungara pastro, sacerdoto, diakono.

 naskiĝis  en Pest (urbo), li mortis  en Esztergom.

## Biografio 
 lernis en seminarioj de Pozono kaj Nagyszombat, ekde 1833 li studis teologion en Pázmáneum kaj juron en Reĝa Universitato de Pest. Li pastriĝis en 1838, poste li servis en Komárom, iom poste en urbo Pest 15 jarojn. Ekde 1840 li estis paroĥestro, en 1861 vicdekano, en la sekva jaro titulara preposto, en 1869 kanoniko en Esztergom. Inter 1872-1886 li gvidis Pázmáneum, inter 1886-1891 li estis papa prelato, poste titulara episkopo. Intertempe li estis plurfoje dekano, ekde 1894 ĉefpreposto.

Inter 1837 és 1868 li verkis ekleziemajn poemojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Öröm-dal V. Ferdinánd... királyunk fölgyógyulásakor.* (1833)
* *Minden bölcseség kezdete az Urnak félelme.* (traduko el la germana, preĝlibro, 1843)
* *Sujánszky Antal vallásos és hazafiui költeményei.* (1844; 2-a eldono: 1853)
* *Szent hangzatok. Imák keresztény katolikusok számára.* (traduko, 1849; 7-a eldono: 1876)
* *Gróf Nádasdy P. Ferencz néhai kalocsai érsek...* (1855)
* *Egyházi beszéd, melyet szt. István...* (eklezia parolo, 1876)
* *Egyházi beszéd, melyet a nagyváradi...* (eklezia parolo, 1880)
* *Szemelvények Sujánszky Antal költeményeiből.* (elektitaj verkoj, 1888)
* *Sujánszky Antal szent beszédei.* (elektitaj ekleziaj paroloj, 1907)

## Fontoj 
* biografio hungare
* leksikono
* biografio hungare
* biografio germane

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj prelatoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Radyně (apartigilo)

Nomo **Radyně** havas plurajn signifojn:

* Radyně – burga ruino en la okcidenta Bohemio
* Radyně (Ŝvihova montetaro) – monto en la okcidenta Bohemio kun la burga ruino Radyně
* Radyně (Toužim) – vilaĝo, parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary
Lachovice

Nomon **Lachovice** havas pluraj setlejoj:

* Lachovice (Vyšší Brod), parto de urbo Vyšší Brod en distrikto Český Krumlov
* Lachovice (Toužim), parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary
Radyně (Toužim)

**Radyně** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km oriente de Toužim. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Radyně** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,4&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1239. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Radyně září 2021 (1).jpg|Radyně
Pomník padlým v Radyni (Q78780935).jpg|Monumento al falintoj

Kategorio:Toužim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
József Viber

**József Viber** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Viber József,** estis hungara pastro, sacerdoto, diakono.

 naskiĝis  en Esztergom, li mortis  en Pest (urbo).

## Biografio 
 frekventis seminariojn en sia naskiĝurbo (1812), Pozono (1813), Nagyszombat (1814), urbo Pest (1814-1818). Li pastriĝis en 1818, poste li servis en Budaörs. Inter 1819-1825 li estis inspektoro en seminario de Pest, poste li havis altajn postenojn en la primasa stabo. Inter 1840-1845 li estis titulara abato, poste preposto kaj titulara episkopo, ekde 1858 li estis ĉefpreposto de Pozono. En 1866 li partoprenis en la parlamenta laboro ĝis sia morto en urbo Pest.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Assertiones ex universa theologia.* (1822)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Luhov

Nomon **Luhov** havas pluraj setlejoj:

* Luhov (Brniště) – vilaĝo en municipo Brniště en distrikto Česká Lípa
* Luhov (Líšťany) – vilaĝo en municipo Líšťany en distrikto Plzeň-nordo
** Luhov (burgejo) – burgejo ĉe municipo Luhov (Líšťany)
** Luhov (kastelo) – kastelo en municipo Luhov (Líšťany)
* Luhov (Toužim) – parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary
* Nový Luhov – vilaĝo en municipo Brniště en distrikto Česká Lípa
Plátanos (stacidomo)

**Plátanos** estas fervoja stacio en la samnoma urbo, distrikto Berazategui, Provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Plátanos (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Plátanos (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Luhov (Toužim)

**Luhov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Toužim en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km sudoriente de Toužim. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Rakovník – Bečov nad Teplou. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Luhov situas enkatastra teritorio **Luhov u Toužimi** kun areo 2,44&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1379. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* kapelo

## Pluaj fotoj 

Kaple svaté Anny v Luhově (Q94434318) 02.jpg|Kapeleto
Luhov Dolní Luhovský rybník červenec 2022 (1).jpg|Fiŝlago

Kategorio:Toužim
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Sourigues (Bonaero)

**Sourigues**, plennome **Carlos Tomás Sourigues**, estas urbo en la distrikto Berazategui, en la provinco Bonaero, Argentino. Ĝi estas parto de la urba aglomeraĵo de Granda Bonaero.

La malgranda stacidomo  situas ĉe la limo de la distriktoj Berazategui kaj Florencio Varela, kelkajn metrojn de Camino General Belgrano, la malnova vojo "Empedrado" inter Bonaero kaj La Plata, ankaŭ konata kiel "El Carretero".

Kiam la origina haltejo ĉe km  estis instalita, ĝi apartenis al Kvartalo V, distrikto Quilmes, kaj ekde la , ĝi estas parto de Berazategui.

## Vidu ankaŭ 
* Sourigues (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Měchov

**Měchov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Otročín en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km norde de Otročín. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Měchov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,78&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1536.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Otročín, Czech Republic - panoramio (9).jpg|
Otročín, Czech Republic - panoramio (8).jpg|

Kategorio:Otročín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Mířovice

**Mířovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ves Touškov, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km okcidente de Ves Touškov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Mířovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,62&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

 Ves Touškov, Mířovice, common.jpg| Vilaĝplaco
 Ves Touškov, Mířovice, road to Honezovice.jpg| Ŝoseo al Honezovice
 Ves Touškov, Mířovice, small chapel.jpg| Kapelo en la vilaĝplaco

Kategorio:Ves Touškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Tisová (Nejdek)

**Tisová** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Nejdek en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km norde de Nejdek. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Tisová situas en katastra teritorio **Tisová u Nejdku** kun areo 5,27&nbsp;km².

## Historio 
La unuaj skribmencioj pri la vilaĝo aperas en la jaro 15-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Tisová u Nejdku (2).jpg|Tisová
Tisová u Nejdku červenec 2024 (3).jpg|Tisová
Trat 142 most Tisova.jpg|Ponto ĉe Tisová

Kategorio:Nejdek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kornél Hidasy

'*** [hidaŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Hidasy Kornél Ignác József,*' estis hungara pastro, kanoniko, episkopo. Lia malofta familia nomvarianto estis *Hidassy*.

 naskiĝis  aŭ  en Komárom (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Komárno en Slovakio), li mortis  en Szombathely (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
eta|100px|maldekstre|

## Biografio 
 frekventis benediktanan gimnazion en sia naskiĝurbo, ekde 1843 li lernis en Seminario Emericanum, ekde la sekva jaro en simila seminario en Nagyszombat, eĉ juron en Reĝa Universitato de Pest. Li pastriĝis en 1851, poste li servis en Nyergesújfalu. Iom poste li instruis en gimnazio de Nagyszombat, ekde 1873 li estis gimnaziestro, post 2 jaroj li laboris en ministerio, en 1876 li estis kanoniko en Esztergom, fine ekde 1882 episkopo en Szombathely ĝis sia morto. Pli frue en 1892 li fondis eklezian presejon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A bölcsészet hazánkbani előhaladásának története* (1854–55)
* *De stilo bene latino* (1857–58)
* *De sermonis latini usu quotidiano* (1857–58)

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio angle
* leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Mokrá (Čichalov)

**Mokrá** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čichalov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km oriente de Čichalov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Mokrá situas en katastra teritorio **Mokrá u Chyší** kun areo 4,39&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1463.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Kříž v Mokré (Q104978397).jpg|Kruco en Mokrá
Mokrá (Čichalov), dům číslo 14.jpg|Domo n-ro 14
Mokrá (Čichalov), silnice.jpg|Ŝoseo al Štoutov

Kategorio:Čichalov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Štoutov

**Štoutov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čichalov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km oriente de Čichalov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Štoutov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,53&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1428.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kruco
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Štoutov 2021-06-27 Kaple.jpg|Kapelo
Kaplička jižně od kostela Všech Svatých ve Štoutově (Q105001143).jpg|Kapeleto sude de Štoutov
Štoutov, zástavba.jpg|Štoutov

Kategorio:Čichalov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kalvinana preĝejo (Tápiószentmárton)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en grandvilaĝo Tápiószentmárton (Hungario).

## Historio 
En la frua 20-a jarcento la kalvinanoj en Tápiószentmárton havis ĉambron en biendomo por partopreni en diservoj. La kirko videbla ankaŭ nun estis konstruita en 1938. Ĝi estis renovigita plene ekstere, iom interne en 2022.

## Konstruaĵo 
La didomo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la porĉo plene reliefas por la enirejo. Pli supre estas fenestro, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. La turpinto estas piramida, plej supre estas la kalvinisma stelo. Interne la sidejoj estas nur seĝoj anstataŭ benkoj. La paroĥo funkcias en Nagykáta.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto (legebla pli masupre)
* (legebla pli masupre)

Tapioszentmárton
Boston Celtics

La klubo ''''''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas klubo de korbopilkado aŭ pli fake basketbalo en , Masaĉuseco, kiu fondiĝis en 1946. La profesia unua vira teamo de la klubo konkuras en la ligo Nacia Korbopilkada Asocio (aŭ Nacia Basketbala Asocio), angle nomata *National Basketball Association* (laŭ sistemo IFA [], mallongige *NBA'', []), la plej granda ligo en Nordameriko por profesia vira korbopilkado, komponita de 30 teamoj el Usono kaj Kanado - la NBA estas unu el la kvar ĉefaj sportligoj de Nordameriko, kiu ankaŭ inkluzivas la nacian glacihokean ligon NHL, la nacian usonfutbalan ligon NFL kaj la superan basbalan ligon MLB. La profesia unua vira teamo de la klubo estas parto de la '**. Ĉeftrejnisto de tiu teamo ekde la  estas **' kaj kluba prezidanto ekde aprilo 2007 estas Rich Gotham. Siajn hejmajn matĉojn la teamo ekde  okazigas en la stadiono ''''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Korbopilkaj teamoj en Usono
Mackenzie Bowell

Siro **Mackenzie BOWELL** /ˈboʊ.əl/ PC, KCMG (naskita la 27-an de decembro 1823 en Rickinghall, Suffolk, Anglio - mortis la 10-an de decembro 1917 en Belleville, Ontario) estis kanada politikisto, ĵurnalisto kaj presanta komercisto. Li apartenis al la Konservativa Partio kaj estis la kvina ĉefministro de la lando. Lia oficperiodo daŭris de la 21-a de decembro 1894 ĝis la 27-a de aprilo 1896. Unu el du ĉefministroj kiuj venis de la Senato.

En 1832 la familio enmigris al Belleville, Ontario. Du jarojn post ilia alveno lia patrino mortis. En lia frua junaĝo, Wall estis dungita kiel metilernanto en la presejo de la loka gazeto, la *Belleville Intelligencer*, kaj proksimume 15 jarojn poste li estis ĝia posedanto.

En 1867, sekve la Kanadan Konfederacion, li estis elektita al la deputita ĉambro kiel konservativula membro. Bowell membrigis la kabineton en 1878 kaj deĵoris sub tri ĉefministroj: John A. Macdonald, John Abbott, John Thompson). Li funkciis kiel Ministro de Dogano (1878-1892), Ministro de Milico kaj Defendo (1892), kaj Ministro de Komerco kaj Komerco (1892-1894). En 1892, Bowell estis nomumita al la Senato. La sekvan jaron li iĝis gvidanto de la registaro. En decembro 1894, John Thompson mortis neatendite en ofico, nur 49-jaraĝa. La Grafo de Aberdeen, Guberniestro de Kanado, nomumis Bowell al lia posteno kiel Ĉefministro, pro lia statuso kiel la plej altranga membro de la kabineto. Verŝajne la ĉefa temo de la ĉefministroficeco de Bowell estis la instrulingvo en lernejoj en la provinco de Manitobo. Liaj klopodoj kompromiti nekonsentaj membrojn de lia propra partio, kaj post kabinetribelo frue en 1896 li estis devigita eksiĝi, perdante la postenon al Charles Tupper.

Entute, li funkciis kiel parlamentano dum 50 jaroj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
*The Accidental Prime Minister*, by Betsy Dewar Boyce, 2017, Kirby Publishing, Bancroft, Ontario, .

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Ĉefministroj de Kanado
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Mortintoj en 1917
Kategorio:Naskiĝintoj en 1823
Kategorio:Kanadaj ĵurnalistoj
Wilfrid Laurier

Siro **Henri-Charles-Wilfrid LAURIER**, GCMG, PC, KC (pli konata kiel **Wilfrid LAURIER**, franca elparolo wilfʁid loʁje, angla elparolo de la familia nomo - ˈlɒrieɪ, *Lauriey*

naskita la 20-an de novembro 1841 en Saint-Lin-Laurentides, Malsupra Kanado (nun Kebekio) - mortis la 17-an de februaro 1919 en Otavo, Ontario, Kanado) estis kanada politikisto, la sepa Ĉefministro de Kanado de la 11-an de julio 1896 ĝis la 5-an de oktobro 1911. Li estis kunfondinto de la Liberala Partio kaj estis la unua franclingva ĉefministro de la lando kaj por ĝia nacikonstrua politiko bazita sur kompromisoj inter la anglofonaj kaj franclingvaj grupoj de Kanado. Li laboris grandskale por establi la sendependecon de Kanado de Britio ene de la Brita Imperio, kiu estis daŭrigita fare de lia posteulo Robert Borden. 

Laurier estas la kvara plej longa servanta ĉefministro kun liaj 15 sinsekvaj jaroj kiel ĉefministro kaj tio estas la plej longa nerompita ĉefministra oficeco en Kanado. Aldone, liaj preskaŭ 45 jaroj de politika servo en la Ĉambro de Deputitoj de Kanado estas rekordo por la Parlamento.

Multaj institucioj kaj ejoj estis nomitaj laŭ li. Tiel, ekzemple, la 1-an de novembro 1973, la Lutera Universitato de Waterloo, unu el la publikaj universitatoj de Ontario, decidis ŝanĝi sian nomon al Universitato Wilfrid Laurier. Aldone, multaj mezlernejoj en Kanado estas nomitaj laŭ li.

Laurier estas portretita sur la kanada kvin-dolara monbileto.

## Bibliografio 
* Elizabeth H. Armstrong, **The Crisis of Quebec**, 1914-1918 (1937; reprinted 1973)
* H. Blair Neatby. *Laurier and a Liberal Quebec: A Study in Political Management* (1973)
* Craig Brown and Ramsay Cook, **Canada: 1896-1921 A Nation Transformed** (1983), standard history
* Laurier LaPierre **Sir Wilfrid Laurier and the Romance of Canada**, (1996). 
* Joseph Schull, **Laurier. The First Canadian** (1965)
* Grace Stewart, Heather. **Sir Wilfrid Laurier: the weakling who stood his ground** (2006) 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Ĉefministroj de Kanado
Kategorio:Federaciaj deputitoj de Kebekio
Kategorio:Estroj de la Liberala Partio de Kanado
Kategorio:Kanadaj katolikoj
Kategorio:Mortintoj en 1919
Kategorio:Naskiĝintoj en 1841
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
Ranelagh (stacidomo)

**Ranelagh** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Berazategui, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación de Ranelagh - Marzo 2023 (2).jpg|Kajo kaj trako
12 de octubre 2018 Vuelve el tren a Ranelagh - Diaz De Vivar Gustavo.jpg|Trajno
Locomotora a vapor Nro. 3333 Estación de Ranelagh 2020.jpg|Vaporlokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Ranelagh (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ranelagh (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Ranelagh (Bonaero)

**Ranelagh** estas urbo en la sudo de Granda Bonaero, situanta en la distrikto Berazategui en la provinco Bonaero, Argentino.

Ĝi ankaŭ estas nomita "La Ciudad Jardín" (La Ĝardenurbo) pro ĝia granda arbarlinio ĉirkaŭ la tuta urbo kaj ĝiaj parkoj.

## Vidu ankaŭ 
* Ranelagh (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Louis St-Laurent

**Louis Stephen Saint-Laurent** PC, CC, QC  [lwi sɛ̃ lɔʁɑ̃] (; naskita la 1-an de februaro 1882 en Compton, Kebekio - mortis la 25-an de julio 1973 en Kebekurbo) estis kanada juristo, politikisto kaj ŝtatisto kaj , la 12- Ĉefministro de Kanado. Lia oficperiodo daŭris de la 15-an de novembro 1948 ĝis la 21-an de junio 1957. Li apartenis al la Liberala Partio.

## Vivo 
Louis Saint-Laurent estis la filo de franc-kanada viro kaj irlanda virino, li estis naskita kaj kreskigita en la provinco de Kebekio, kaj estis flua en kaj la angla kaj la franca. Li studis juron kaj diplomiĝis en 1905, praktikis kiel advokato ĝis 1914 kaj tiam estis nomumita jurprofesoro en Universitato Laval.

Komence de la Dua Mondmilito, Louis Saint-Laurent estis persvadita eniri la registaron, li ricevis specialan respondecon ke la rekrutado de soldatoj ne devus krei similan polarizo inter Kebekio kaj la aliaj provincoj simile kiel la okzis je la Unua Mondmilito.

Post kiam la milito estis gajnita, Louis Saint-Laurent ricevis respondecon por ekstera politiko, kaj reprezentis Kanadon ĉe la establado de la Unuiĝintaj Nacioj. Li estis frua aktivulo por la monda organizaĵo por havi ĝiajn proprajn soldatojn (la Pactrupoj de Unuiĝintaj Nacioj, aŭ foje afekte nomitaj la blukaskuloj), kiujn lia posteulo Lester B. Pearson povis meti en praktikon dum la Sueza krizo en 1956 .

## Bibliografio 
* Bowering, George. **Egotists and Autocrats: The Prime Ministers of Canada**, 1997.
* Hillmer, Norman and J.L. Granatstein, '''Prime Ministers: Rating Canada's Leaders**, 2001
* Hutchison, Bruce. **Mr. Prime Minister 1867-1964''', Toronto: Longmans Canada, 1964

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Homoj de la Korea milito
Kategorio:Kanadaj katolikoj
Kategorio:Anglaj kebekianoj
Kategorio:Mortintoj en 1973
Kategorio:Naskiĝintoj en 1882
Kategorio:Kamaradoj de la Ordeno Kanada
Kategorio:Personoj de la Malvarma milito
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Federaciaj deputitoj de Kebekio
Kategorio:Estroj de la Liberala Partio de Kanado
Kategorio:Ĉefministroj de Kanado
John Thompson (politikisto)

Siro **John Sparrow David THOMPSON**, KCMG, PC, QC, (naskita la 10-an de novembro 1845 en Halifakso, Nov-Skotio - mortis la 12-an de decembro 1894 en Kastelo Windsor, Berkshire, Anglio) estis kanada advokato, juĝisto kaj politikisto. Li apartenis al la Konservativa Partio kaj estis la kvara Ĉefministro de Kanado. Thompson oficis de la 5a de decembro 1892 ĝis la tago da sia morto kaj estis la unua katoliko se temas pri plenumi tiun oficon. 

Li estis la 6-a Ĉefministro de Nov-Skotio ekde 1882. Justicministro (1885). Ĝenerala prokuroro sub Simon Hugh Holmes. Servis sur la kasacia kortumo de Nov-Skotio. Ludis gravan rolon en la kreado de la Fakultato de Juro en Universitato Dalhousie.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe la *Vortaro de Kanada Biografia Reto*
* Politika Biografio de la Biblioteko de Parlamento
* Siro John Thompson ĉe Biblioteko kaj Arkivoj de Kanado

Kategorio:Ĉefministroj de Kanado
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Kanadaj katolikoj
Kategorio:Ĉefministroj de Nov-Skotio
Kategorio:Paĝoj kun nereviziitaj tradukoj
John Abbott

Siro **John Joseph Caldwell ABBOTT** PC, KCMG, QC (naskita la 12-an de marto 1821 en St. Andrews, Kebekio - mortis la 30an de oktobro 1893 en Montrealo) estis kanada advokato, entreprenisto, profesoro kaj politikisto. En 1887/88 li estis urbestro de Montrealo. Li estis la tria Ĉefministro de Kanado de la 16-an de junio 1891 ĝis la 24-an de novembro 1892. Abbott estis la praavo de aktoro Christopher Plummer.

La 19-an de majo 1938, la Registaro de Kanado, reprezentita de la ministro respondesa por la Historiaj Ejoj kaj Monumentoj-Estraro de Kanado, honoris John Abbott, deklarante lin "persono de nacia historia signifo" por sia "elstara kaj eltenema kontribuo al kanada historio."  

Lia plej memorinda politika komento estas "Mi malamas politikon" . La plena citaĵo estis: "Mi malamas politikon kaj ĉion, kio estas konsiderata rilata al ĝi. Mi malamas balotkampanji, publikajn kunvenojn, publikajn paroladojn, voĉdonojn kaj ĉion, kion mi scias, estas ŝajne esenca por politiko - krom fari publikan laboron laŭ mia kapablo." 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Anglaj kebekianoj
Kategorio:Mortintoj en 1893
Kategorio:Naskiĝintoj en 1821
Kategorio:Anglaj kanadanoj
Kategorio:Kanadaj profesoroj pri juro
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Federaciaj deputitoj de Kebekio
Kategorio:Ĉefministroj de Kanado
Kategorio:Kanadaj urbestroj
Robert Borden

Siro **Robert Laird BORDEN** GCMG PC KC (naskiĝis la 26-an de junio 1854 en Grand-Pré en Nov-Skotio - mortis la 10-an de junio 1937 en Otavo) estis kanada advokato, politikisto kaj la oka Ĉefministro de Kanado inter 1911 ĝis 1920 . Borden apartenis al la Konservativa Partio de Kanado, kie li estis prezidanto de 1901 ĝis 1920. Antaŭ fariĝi ĉefministro li estis gvidanto de la oficiala opozicio (1901-1911).

Borden Apogis Brition en la Unua Mondmilito sendante masivajn trupojn al Eŭropo ĉe la Okcidenta Fronto. Post la fino de la milito, li ludis decidan rolon en transformado de la kolonia Brita Imperio en partnerecon de egalaj ŝtatoj, la Komunumo de Nacioj. Per saĝaj intertraktadoj, Borden certigis ke Kanado povus partopreni en la Konferenco de Parizo 1919 kaj iĝi sendependa membro de la lastatempe fondita Ligo de Nacioj.

Li komencis sian laborkarieron laborante kiel instruisto kaj studis al doktoro pri Civila Juro. Per lia kapablo kiel advokato Borden atingis diskonigon ĉie en Nov-Skotio kaj rezulte estis elektita al la Ĉambro de Deputitoj de Kanado en 1896 nome de la Konservativa Partio. En 1901 Borden anstataŭigis Charles Tupper en la gvidado de la partio kaj konkuris pri serio de elektoj kontraŭ la ĉefministro en ofico tiutempe, Wilfried Laurie de la Liberala Partio. li estis la tria novskoto por teni la plej altan politikan postenon en la lando. 

Lia regado inkludis la implikiĝon de Kanado en la Unua Mondmilito kaj eksterlanda interveno en Rusio (la Kanada Siberia Ekspedicia Trupo), same kiel la Vinipega ĝenerala striko .

Burden estis la lasta kanada ĉefministro de Nov-Skotio kaj la lasta naskita antaŭ la Konfederacio de Kanado. La portreto de Borden aperas sur la kanada 100-dolara monbileto. Baldaŭ post la politika emeritiĝo de Borden, la liberaluloj revenis al la gvidado de la registaro sub William Lyon Mackenzie King kiu iĝis la centra politika figuro en kanada politiko dum la venontaj du jardekoj. Post lia politika emeritiĝo Borden reprezentis Kanadon denove en la Mararmea Konferenco ĉe Vaŝingtono je 1921. Borden mortis en 1937, prezidante la administradon de du bankoj.

La 19-an de majo 1938, la kanada registaro, reprezentita de la ministro respondeca por la Historiaj Ejoj kaj Monumentoj-Estraro de Kanado, honoris Borden kaj deklaris lin "persono de nacia historia signifo. "  

Borden estis Crown Counsel (KC) kaj membro de la Canadian Crown Council (PC). En 1915 li estis nobeligita en la Ordeno de Sankta Miĥaelo kaj Sankta Georgo (GCMG).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* 9-a kanada kabineto (1911-1917)
* 10-a kanada kabineto (1917-1920)

## Eksteraj ligiloj 
Fonduso Siro Robert Borden at Library and Archives Canada

Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
Kategorio:Ĉefministroj de Kanado
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Anglaj kanadanoj
Kategorio:Mortintoj en 1937
Kategorio:Naskiĝintoj en 1854