open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Márton Buza

**Márton Buza,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Buza Márton,** estis hungara instruisto, redaktoro.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 finis sindikatan priestran lernejon en 1947, altlernejon por komunistoj post 2 jaroj, baldaŭ en 1966 li akiris diplomon en instituto Lenin. Jam ekde 1947 li instruis en sindikata lernejo (seminario), inter 1957-1968 li estis redaktoro en eldonejo, pli poste li estis institutestro ĝis fino de la socialismo (1989). Li okupiĝis pri historio de la sindikatoj kaj loko de sindikatoj en la socialismo. Li ricevis premiojn inter 1963-1989.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A marxi érték- és értéktöbblet-elmélet.* (kunaŭtoro, 1948)
* *A kapitalizmus általános válsága.* (1954)
* *Átlagprofit és termelési ár.* (kunaŭtoro, 1959)
* *A társadalmi struktúra és a munkásosztály vezető szerepe.* (1966)
* *Az üzemi demokrácia.* (disertaĵo, 1969)
* *Üzemi demokrácia, munkásrészvétel, munkásellenőrzés és a szakszervezeti mozgalom Európában.* (1976, ankaŭ france kaj ruse)
* *Szakszervezeti lexikon.* (kunredaktoro, 1987)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Muzeo-loĝejo de Aleksandr Puŝkin

La **Muzeo-loĝejo de Aleksandr Puŝkin** () estas muzeo rakontanta pri la lastaj monatoj de la vivo de la poeto. Ekde 1953, ĝi estas parto de la Tutrusia Muzeo de A. S. Puŝkin (antaŭ tio, ekde 1925, ĝi estis parto de la Puŝkin Domo de la Akademio pri Sciencoj de Sovetunio).

## Bildgalerio 

Moyka-12.jpg|Domo n-ro 12 sur la riverdigo de rivero Mojka
Кабинет Пушкина.jpg|Kabineto de Puŝkin
Pushkin Apartment Museum SPB 02.jpg|Korto

## Vidu ankaŭ 
* Aleksandr Puŝkin

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Muzeoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Aleksandr Puŝkin
C/2023 A3 (Cuĉinŝan–ATLAS)

**C/2023 A3 (Cuĉinŝan–ATLAS)** aŭ **Tsuchinshan–ATLAS** estas kometo de la Oorta nubo malkovrita de la Observatorio de Purpura Monto en Ĉinio la naŭan de januaro 2023 kaj sendepende trovita de ATLAS en Sud-Afriko la 22an de februaro 2023. La kometo trapasis perihelion je distanco de 0,39 AU (58 milionoj da kilometroj) la 27an de septembro 2024, kiam ĝi videbliĝis al la nuda okulo.

## Referencoj 
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2023
Kategorio:Ne-periodaj kometoj
Kalvinana preĝejo (Öcsöd)

La **kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en grandvilaĝo Öcsöd (Hungario).

## Historio 
En Öcsöd fine de la 1600-aj jaroj jam estis ligna preĝdomo kun sonorilostablo. Pro la kontraŭturkaj bataladoj ĉirkaŭ 1704 la vilaĝo senhomiĝis kaj post jardeko la loĝantoj povis reveni. Jaron poste ili konstruis didomon per kanoj kaj lomoj. En 1722 oni konstruis lignan preĝdomon kun sonorilostablo, en 1766 denove jam sur ŝtona fundamento. Ekde 1748 funkcias kontinue la matrikulo. Laŭ permeso de Jozefo la 2-a inter 1785-1789 vera kirko el brikoj konstruiĝis. Ĝi parte bruldetruiĝis en 1804, sed poste ĝi rekonstruiĝis kaj en 1859 trakonstruiĝis. La orgeno estis kreita en 1869, la konstruaĵo estis renovigita en 1972.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, sed la ĉefenirejo rekte atingas la trotuaron. La fasado estas simetria, meze malsupre la ĉefenirejo videblas, pli supre granda fenestro, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. la turo havas supre ĉirkaŭterason, kiun iam la fajrobrigado uzis por ekvidi fajron. Interne 2 galerioj estas videblaj. 

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* datenoj
* datenoj

Ocsöd
eta|maldekstre|Kalvinana preĝejo de Öcsöd
I girasoli

***I girasoli*** (La sunfloroj) estas amafera milita drama filmo de 1970 reĝisorita de Vittorio De Sica. Estante internacia kunproduktoraĵo de Italio, Francio, Sovetunio kaj Usono, oni filmis en Sovetunio; kelkajn scenojn apuda Moskvo, dum aliaj proksime de Poltavo, regiona centro en Ukrainio.

## Intrigo
Giovanna (Sophia Loren) kaj Antonio (Marcello Mastroianni) geedziĝas por prokrasti la deplojon de Antonio dum la Dua Mondmilito. Post tio havigas al ili dek du tagojn da feliĉo, ili provas alian skemon, en kiu Antonio ŝajnigas esti frenezulo. Finfine, Antonio estas sendita al la Rusa Fronto. Kiam la milito estas finita, Antonio ne revenas kaj estas listigita kiel malaperinta en militagado. Malgraŭ la probableco, Giovanna estas konvinkita ke ŝia amato vere postvivis la militon kaj daŭre estas en Sovetunio. Kuraĝigita, ŝi vojaĝas al Sovetunio por trovi lin.

En Sovetunio, Giovanna vizitas la sunflorajn kampojn, kie estas supozeble po unu floro por ĉiu falinta itala soldato, kaj kie la germanoj devigis la italojn fosi siajn proprajn amastombojn. Poste, Giovanna trovas Antonio'n, sed iom post iom li estis komencinta duan familion kun virino kiu estis savinta lian vivon, kaj ili havas unu filinon. Seninfana, estinte fidela al sia edzo, Giovanna revenas al Italio, malĝoja, sed nevola interrompi la novan vivon de sia amo. Kelkajn jarojn poste, Antonio revenas al Giovanna, petante al ŝi reveni kun li al Sovetunio. Dume, Giovanna provis pluiri kun sia propra vivo, moviĝante for el ilia unua komuna hejmo kaj en sian propran loĝejon. Ŝi laboras en fabriko kaj vivas kun viro, kun kiu ŝi havas knabeton. Antonio vizitas ŝin kaj provas klarigi sian novan vivon, kiel milito ŝanĝas viron, kiom sekura li sentis sin kun sia nova virino post jaroj da morto. Nevola ruinigi la vivon de la filino de Antonio aŭ de sia propra nova filo, Giovanna malakceptas forlasi Italion. Ĉar ili disiĝas, Antonio donas al ŝi felon, kiun li promesis jarojn antaŭe ke li alportos por ŝi. La amantoj fermas la okulojn dum la trajno de Antonio forportas lin de Giovanna, kaj de Italio, por ĉiam.
 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Sophia Loren kiel Giovanna
* Marcello Mastroianni kiel Antonio
* Ljudmila Saveljeva kiel Maŝa (Maria)
* Galina Andrejeva kiel Valentina, soveta oficiro
* Anna Carena kiel la patrino de Antonio
* Germano Longo kiel Ettore
* Nadja Seredniĉenko kiel virino en sunflorkamparo
* Glauco Onorato kiel reveninta soldato
* Silvano Tranquilli kiel itala laboristo en Rusio
* Marisa Traversi kiel prostitutino
* Gunars Cilinskis kiel rusa ministeriulo
* Carlo Ponti, Jr. kiel bebo de Giovanna
* Pippo Starnazza kiel itala oficiro

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Italalingvaj filmoj
Kategorio:Plurlingvaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1970
Kategorio:Rusio en filmoj
Kategorio:Orienta Fronto (Dua Mondmilito)
Kategorio:Filmoj pri la Dua Mondmilito
Ville-sur-Arce

**Ville-sur-Arce** [vil syʁ aʁs] estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Grand Est en departemento Aube. Ĝi havas areon de &nbsp;km² kaj nombris  loĝantojn en 2021.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Villesurarçois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aube

## Eksteraj ligiloj 
* Ville-sur-Arce - Union des Maisons de Champagne (/)

Kategorio:Komunumoj de Aube
Kategorio:Urboj de Francio
Nikita Miĥalkov

**Nikita Sergejeviĉ Miĥalkov** (en rusa: Никита Сергеевич Михалков; Moskvo, 21a de oktobro 1945) estas rusa kina aktoro kaj reĝisoro. 

## Biografio kaj kariero
Miĥalkov naskiĝis en familio de gravaj artistoj, inter kiuj menciindas lia patro Sergej Miĥalkov verkisto inter alia de la Himno de Sovetunio kaj de la Himno de la Rusia Federacio kaj lia frato Andrej Konĉalovskij, kinreĝisoro kiel li mem.

Nikita studis en la Moskva Arta Teatro kaj en la Tutrusia Ŝtata Instituto de Kinematografio. Komence de la 1970-aj jaroj li partoprenis en filmoj de sia frato kaj de aliaj.

Miĥalkov atingis internacain reputacion per sia dua verko, *Rabá ljubví* (Amsklavino, 1976). Kun agado okazanta en 1917, rakontas la klopodojn de filmoteamo de senparola melodramo en banloko dum la rusa revolucio startis ĉirkaŭe. La filmo, bazita sur la lastaj tagoj de la aktorino Vera Jolódnaja, estis internacie laŭdita post premiero en Usono. Sekva filmo de Miĥalkov, *Neokonĉennaja pjesa dlja meĥaniĉeskogo pianino* (Nefinita peco por mekanika piano, 1977) estis adaptaĵo de frua verko de Anton Ĉeĥov, nome *Platónov*, kiu ricevis la unuan premion en la Donostia Kinfestivalo. La sekva filmo de Miĥalkov, *Oblómov* (1980) estis bazita en la samnoma novelo de Ivan Gonĉarov acerca de un perezoso joven noble que se niega a dejar su cama. Parientes (1981) es una comedia acerca de una mujer provinciana en Moscú envuelta en los complicados enredos de sus parientes.

En la 1980-aj jaroj li dediĉis sin al kinaktorado. Surbaze de rakontoj de Anton Ĉeĥov, *Oĉi ĉornie* (1987) protagonistigita de Marcello Mastroianni, temas pri matura viro kaj amo kiun li havis junaĝe kaj ne povis forgesi. La sekva filmo de Miĥalkov, *Urgá, amteritorio* (1992), temas pri mongoloj, kaj ricevis la Oran Leonon de la Kinfestivalo de Venecio kaj estis nomumita al la Oskar-premio al la Plej Bona Fremdlingva Filmo. 

## Filmoj
* *Oĉi ĉornie*, 1987

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Sovetiaj reĝisoroj
Kategorio:Rusiaj filmoreĝisoroj
Maccheroni

***Maccheroni*** estas itala komedi-drama filmo de 1985 reĝisorita de Ettore Scola. En la filmo stelulas Marcello Mastroianni kaj Jack Lemmon, estis elektita kiel itala kandidato por la Plej Bona Fremdlingva Filmo en la 58-a Oskar-premioj, antaŭ la filmo de Federico Fellini nome *Ginger e Fred*, sed ĝi ne estis akceptita kiel nomumito.

## Intrigo
Jack Lemmon ludas la relon de sukcesa, fizike elĉerpita, piloluda usona komercisto, trairinte divorcon, kiu vizitas Napolon, Italio. Li pasigas plurajn tagojn tie kiel gasto de loka komerca konato, ludita fare de Marcello Mastroianni, kiu havas pli malstreĉitan filozofion kaj estas dediĉita al sia granda familio. En la procezo, la rolulo de Lemmon lernas kiel malstreĉiĝi kaj vivi la bonan vivon.
 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Marcello Mastroianni kiel Antonio Jasiello
* Jack Lemmon (dublita fare de Giuseppe Rinaldi) kiel Robert Traven
* Daria Nicolodi kiel Laura Di Falco
* Isa Danieli kiel Carmelina Jasiello
* Maria Luisa Santella kiel Pordogardisto
* Patrizia Sacchi kiel Virginia
* Bruno Esposito kiel Giulio Jasiello
* Orsetta Gregoretti kiel Juna aktorino en teatro
* Marc Berman kiel franca diskproduktanto
* Jean-François Perrier kiel franca diskproduktanto
* Giovanna Sanfilippo kiel Maria
* Fabio Tenore kiel Pasqualino (la malgranda monaĥo)
* Marta Bifano kiel Luisella
* Aldo De Martino kiel Cottone (teatra direktoro)
* Tilde De Spirito kiel La amantino de la fiulo (kiel Clotilde De Spirito)

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Italalingvaj filmoj
Kategorio:Plurlingvaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1985
Sostiene Pereira (filmo)

***Sostiene Pereira*** (*Pereira asertas*, *Afirma Pereira* en la portugala) estas itala drama filmo de 1995 reĝisorita de Roberto Faenza. Ĝi estis bazita sur la samnoma romano *Sostiene Pereira* de Antonio Tabucchi.

Marcello Mastroianni ricevis la Premion David di Donatello kiel Plej Bona Aktoro. 

## Intrigo
En Lisbono, dum la diktatora reĝimo *Estado Novo* de António de Oliveira Salazar, Pereira (Marcello Mastroianni), ĵurnalisto kiu laboras en la kultura rubriko de gazeto, malkovras la realan malhelan flankon de la reĝimo kiam li renkontiĝas kun kaj helpas kontraŭfaŝistan junulon, Monteiro Rossi (Stefano Dionisi), kiun li dungas kiel kunlaboranton. Sed baldaŭ li konstatas, ke la revolucia tono de la verkoj de Monteiro Rossi povas rezulti en reprezalioj fare de la diktatoraj aŭtoritatoj. Tamen ankaŭ Pereira tute malkonsentas kun la pliiĝanta cenzuro.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Marcello Mastroianni - Pereira
* Joaquim de Almeida - Manuel
* Daniel Auteuil - D-ro Cardoso
* Stefano Dionisi - Monteiro Rossi
* Nicoletta Braschi - Marta
* Marthe Keller - S-ino Delgado
* Teresa Madruga - Pordistino
* Nicolau Breyner - Pastro António

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Italalingvaj filmoj
Kategorio:Plurlingvaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1995
Kategorio:Politikaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
What?

***What?*** (*Che?*, *Quoi?*, *Was?*, *Kio?*) estas komedia filmo de 1972 kunverkita kaj reĝisorita de Roman Polanski, en kiu stelulas Sydne Rome, Marcello Mastroianni, Hugh Griffith kaj Romolo Valli.

## Intrigo
En nenomita marborda grandurbo en Italio, la filmo rakontas pri usona junulino, Nancy, kiu trovas ŝirmejon en vilao plenigita je strangaj gastoj. Tie, ŝi eniras en rilaton kun emerita prostituisto, Alex.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Sydne Rome kiel Nancio
* Marcello Mastroianni kiel Alex
* Hugh Griffith kiel Joseph Noblart
* Romolo Valli kiel Giovanni
* Roman Polanski kiel Moskito (eksterlista)
* Guido Alberti kiel Pastro
* Gianfranco Piacentini kiel Tony
* Carlo Delle Piane kiel juna Oaf numero 1 en Aŭto
* Mario Bussolino kiel juna Oaf numero 2 en Aŭto
* Henning Schlüter kiel Catone
* Christiane Barry kiel Dresser
* Pietro Tordi kiel Homo-Servisto
* Nerina Montagnani kiel Ĉambristino
* Mogens von Gadow kiel germano
* Dieter Hallervorden kiel germano
* Elisabeth Witte kiel Bebo
* John Karlsen kiel Eduardo
* Roger Middleton kiel Jimmy

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Plurlingvaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1972
Palestina Nacia Iniciato

**Palestina Nacia Iniciato** (arabe ‏ الوطنية الفلسطينية ‎- Al-Mubadra al-Wtnija al-Flstinija) konata ankaŭ kiel **Al** **Mubadara**, estas palestina movado kaj centro-maldekstra politika partio, kies gvidanto  estas Mustafa Barghouti.

## Historio 
Kreita la 17-an de junio 2002 en Ramallah de Haider Abdel Shafi, Mustafa Barghouti kaj Ibrahim al-Dakkak. Dum la prezidantaj balotoj de la Palestina Aŭtoritato en 2005, partiestro Mustafa Barghouti gajnis 19,48 % de la voĉoj.

La partio alitras moderajn palestinanojn, kiuj konsideras al-Fatah kiel neefika kaj malmoderna organizo, kaj kiuj ne estas sufiĉe radikalaj por subteni Hamason. PNI estas populara inter la araba intelektularo. La fama usona-palestina intelektulo Edward Said ludis gravan rolon en la kreado de la partio. Precipe kuracistoj kaj aliaj akademianoj, sed ankaŭ studentoj kaj la meza klaso subtenas la partion Al-Mubadara.

## Celo 
La partio celas esti alternativo al la movado al-Fatah unuflanke, konsiderata  de la Palestina Nacia Iniciato kiel korupta kaj kontraŭdemokrata, kaj la organizaĵo Hamas aliflanke, kiu estas rigardata kiel ekstremisma kaj islamisma. 

La Palestina Nacia Iniciato insistas pri garantioj de la rajtoj de ĉiuj minoritatoj. 

Ĝi rekomendas la starigon de suverena, sendependa, daŭrigebla kaj demokrata palestina ŝtato kun Orienta Jerusalemo kiel ĉefurbo. La PNI deziras ke la uzataj metodoj estu bazitaj sur renverso de la intifado kaj ke oni luktu per pacaj rimedoj. PNI ne havas armitan branĉon, sed ĝi ne rezignas je la rajto rezisti la okupadon.

## Vidu ankaŭ 
* Mustafa Barghouti
* Palestina aŭtonomio
* Palestiniaj teritorioj
* Palestino
* Organizaĵo por Liberigo de Palestino
* Adrienne Riche

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo de la partio 

## Referencoj 
Kategorio:Socialismaj partioj
Kategorio:Socialista Internacio
Kategorio:Palestinaj politikaj partioj
Sydne Rome

**Sydne ROME** (17a de Marto, 1951) estas uson-itala kina aktorino. Ŝia persona nomo estas ofte misliterumita Sydney aŭ Sidney. 

## Biografio
Ŝi ekkarieris en 1969 en la brita filmo *Some Girls Do*. Ŝi poste aperis en italaj filmoj, ofte ludante rolojn de juna, ŝajne naiva usonanino eksterlande, kaj ankaŭ en italaj vakeraj filmoj. Poste ŝi translokiĝis al germanaj kino kaj televido. Ekde la fino de la 1990-aj jaroj ŝi aktorinis en italaj filmoj kaj serioj. 

Ŝi dediĉis sin al ekzerca dancado kaj al kantado.

## Kelkaj filmoj
* Some Girls Do (Ralph Thomas, 1969)
* Sundance and the Kid (Duccio Tessari, 1969)
* So Long Gulliver (1970)
* Man Called Amen (Alfio Caltabiano, 1972)
* What? (Roman Polanski, 1972)
* Reigen  (Otto Schenk, 1973)
* Creezy (Pierre Granier-Deferre, 1974)
* The Gamecock (La Sculacciata, Pasquale Festa Campanile, 1974)
* El clan de los inmorales, La testa del serpente (Josè Gutiérrez Maesso, 1975)
* That Lucky Touch (Christopher Miles, 1975)

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Italaj aktoroj
San Giovanni di Fassa

**San Giovanni di Fassa** - jen itale, ladine *Sèn Jan* - estas komunumo de Italio, kiu komence de 2018 kreiĝis per fuzio de la du najbaraj komunumoj Pozza di Fassa kaj Vigo di Fassa. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco de Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de  en la komunumo vivis . Najbaras la komunumoj Canazei, Mazzin, Moena, Welschnofen (BZ), Rocca Pietore (BL), Soraga di Fassa kaj Tiers (BZ).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Trento
Kaplan-turbino

eta|250x250ra| Sekcio tra Kaplan-turbino kun vertikala ŝafto
**La Kaplan-turbino** estas reag-speca aksa akvoturbino. Ĝi estas simila al ŝiphelico kun turneblaj padeloj kaj estas desegnita por esti rotaciita de akvofluo pasanta laŭlonge la direkto de la ŝafto de la helico. La turbintipo estis evoluigita en 1913 fare de la aŭstra profesoro Viktor Kaplan kiel pluevoluigo de la Francis-turbino. Kaplan-turbinoj estas utiligata por malgrandaj niveldiferencoj (n de 90%.

Kaplan-turbinoj uzatas en marfluaj centraloj, iliaj orienteblaj padeloj permesas produkti hidroelektron kaj dum alta tajdo kaj dum malalta tajdo.

## Vidu ankaŭ 
* Hidraŭlika turbino
* Francis-turbino
* Pelton-turbino
* Turbino
* Kavitacio

Kategorio:Turbinoj
Internacia flughaveno Pulkovo

La **Internacia flughaveno Pulkovo** () (IATA-kodo:**LED**, ICAO-kodo:**ULLI**) estas internacia flughaveno kun federacia statuso, situanta 15&nbsp;km de la centro de Sankt-Peterburgo en la distrikto Moskovskij. Ĝi estas la nura flughaveno en Sankt-Peterburgo servanta regulajn flugojn. Pulkovo estas unu el la plej okupataj flughavenoj en Rusio. Ekde 2010, la flughavenposedaĵo estas administrata fare de Northern Capital Gateway LLC tra publika-privata partnereco.

## Vidu ankaŭ 
* Pulkovo (Sankt-Peterburgo)
* Sankt-Peterburgo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Pulkovo
Kategorio:Flughavenoj en Rusio
Kategorio:Konstruaĵoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Transporto en Sankt-Peterburgo
László Gábor (sociologo)

**László Gábor** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gábor László,** estis hungara sociologo, ekonomikisto.

László Gábor naskiĝis  (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 15-a) en Pécs, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Gábor maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1966, poste li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1993. Post la diplomo ĝis sia morto li kontinue laboris en sociologia instituto, dum li kandidatiĝis el sociologio en 1996 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Komence li estis implikita en esplorado de la metia trejnado gvidita fare de Zsuzsa Ferge. Poste, lia intereso turnis sin al socialpolitikaj aferoj, ĉefe esplorante la loĝsituacion de junuloj en la ĉefurbo. Li atingis signifajn rezultojn pri esplorado de socia situacio de la senhejmuloj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Pedagógusok és tanulók a szakmunkásképzésben.* (2 volumoj, 1976–1979)
* *Szegénység, depriváció, szociálpolitika.* (1985)
* *Díjhátralékosok – díjhátralékosság.* (disertaĵo, 1996)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj sociologoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pulkovo (Sankt-Peterburgo)

**Pulkovo** () (antaŭe vilaĝo Pulkovo) estas historia areo en la suda parto de Sankt-Peterburgo, ĉe la kunfluo de la ŝoseoj Pulkovo kaj Peterburgo en la regiono Fora Rogatka, inkluzive de: la setlejo de la laboristoj de la Observatorio Pulkovo, la teritorio de la observatorio de la Ŝtata Observatorio de la Rusa Akademio de Sciencoj de la Moskva regiono sur la Pulkovaj Altaĵoj kaj la historia distrikto (mikrodistrikto) Pulkovskoje de Puŝkin distrikto kun la kongresejo kaj ekspoziciejo Ekspoforum.

## Bildgalerio 

Airport Pulkovo II a.JPG|Flughaveno Pulkovo
Old Pulkovo.jpg|Pulkovo (frua 19-a jc.)
Pulkovo Observatory 31 July 2018-2.jpg|Observatorio Pulkovo

## Vidu ankaŭ 
* Internacia flughaveno Pulkovo
* Observatorio Pulkovo

## Eksteraj ligiloj 
* Энциклопедия Санкт-Петербурга ()

Kategorio:Pulkovo
Buxières-sur-Arce

**Buxières-sur-Arce** [byksjɛʁ syʁ aʁs] estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Grand Est en departemento Aube. Ĝi havas areon de &nbsp;km² kaj nombris  loĝantojn en 2021.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Beureillons*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aube

## Eksteraj ligiloj 
* Buxières-sur-Arce - Union des Maisons de Champagne (/)

Kategorio:Komunumoj de Aube
Kategorio:Urboj de Francio
Fervojlinio Arnstadt-Saalfeld

**Fervojlinio Arnstadt-Saalfeld**  estas unutraka linio en Turingio, kiu forlasis je Arnstadt la ĉefan linion disde Neudietendorf al Ritschenhausen kondukante tra Stadtilm kaj Bad Blankenburg ĝis Saalfeld. Numero ĝia ĉe la tutgermanuja registro de Deutsche Bahn estas 561; longeco ĝia estas de 48 kilometroj kaj servatas ĝi, alterne por horo disde ambaŭ direktoj, per regionaj vagonaroj.
## Haltejaj nomoj
En Rottenbach ekzistas konekto al Katzhütte, kiun ege ŝatas turistoj kaj marŝemuloj. En Saalfeld estas eblo entrajniĝi en longdistancajn trajnojn ĝis Nurenbergo. Jenas ĉiuj stacioj:
* Arnstadt Hbf
* Marlishausen
*Niederwillingen
*Stadtilm
*Singen (Stadtilm)
*Paulinzella
*Rottenbach
*Bad Blankenburg (Thüringerw)
*Saalfeld (Saale)  

## Historio 
Inaŭguro okazis en la 18.6.1894 por la ero inter Arnstadt–Stadtilm kaj en la 2.12.1895 inter Stadtilm–Saalfeld. Tiam la linio kondukas tra tri diversaj ŝtatoj: Schwarzburg-Sondershausen (ĝis Niederwillingen), Schwarzburg-Rudolstadt (ĝis Blankenburg) kaj Saksio-Meiningen. Dekomence oni observis eblon munti duan trakon kio neniam realiĝis. Pro tio ke temis pri la plej rapida cirkulado inter Erfurto kaj Saalfeld, la trafiko ĉiam floris. En julio 2021 akvegoj haltigis cirkuladon por la daŭro de pluraj semajnoj.

Antaŭ la Dua mondmilito du rapidtrajnaj paroj havis eĉ rektajn vagonojn al Berlino respektive Munkeno. Ekde junio 2012 respondecas pri pretigo de trafiko Erfurter Bahn. De decembro 2017 la el Erfurto venantaj vagonaroj splitiĝas ĉe la stacidomo de Arnstadt; la unua parto veturas ĝis Saalfeld, la dua - kelkajn minutojn pli malfrue - tra Plaue ĝis Ilmenau. Ela kaj ena trajniĝo eblas ĉe ĉiuj haltejoj krom Paulinzella (kie haltas nur la duono de la trajnaro ĉiutaga).

Akcidento gravega kun du mortintaj lokomotivestroj okazis en la 13.6.1981 pro karambolo de du vartrajnoj inter Saalfeld kaj Bad Blankenburg; kaŭzigis ĝin maldiligenteco de trajnekspedisto deĵoranta ebriigite.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Von Arnstadt nach Saalfeld/Saale" 

Arnstadt
Kategorio:Distrikto Saalfeld-Rudolstadt
Pasaĝera haveno de Sankt-Peterburgo

La **Pasaĝera haveno de Sankt-Peterburgo** () estas marpasaĝera haveno en Sankt-Peterburgo, situanta en la okcidenta parto de la Vasilievski Insulo. La komplekso inkludas kvar marajn terminalojn (tri por krozoŝipoj kaj unu por pramoj) kaj sep lokojn. La havena stiristo estas la akcia kompanio «Пассажирский Порт Санкт-Петербург „Морской фасад“» ("Pasaĝera Haveno de Sankt-Peterburgo "Mara Fasado"").

## Vidu ankaŭ 
* Sankt-Peterburgo
* Granda haveno de Sankt-Peterburgo

## Eksteraj ligiloj 
* Пассажирский порт Санкт-Петербург - Морской фасад (/)

Sankt-Peterburgo
Sankt-Peterburgo
Kategorio:Transporto en Sankt-Peterburgo
Katalin Garai

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Garai Katalin,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) estis *Lányi Pálné* [lAnji].

 naskiĝis  en Újpest, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1967, poste ŝi akiris diplomon en Financa Altlernejo de Budapeŝto en 1970, post 2 jaroj ŝi kompletigis sian diplomon en Universitato de Loreno. Post la diplomo ŝi estis asistanto en la altlernejo 5 jarojn, inter 1975–1983 lektoro en medicina instituto, inter 1983–2000 docento en Ekonomia Universitato Károly Marx. Intertempe ŝi akiris pedagogian diplomon en Universitato Károly Marx en 1976, post jaro ŝi doktoriĝis, fine ŝi kandidatiĝis en 1983 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi okupiĝis pri financoj de Eŭropa Unio. Ŝi edziniĝis en 1977, post jaro ŝi naskis filinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az EGK pénzügyi integrációja a különböző európai tervek tükrében.* (1976)
* *Az EGK gazdasági- és pénzügyi unióvá válásának kérdései, különös tekintettel az ezzel foglalkozó tervezetekre.* (disertaĵo, 1977)
* *A gazdasági- és pénzügyi unió helye a nyugat-európai országok fejlődésében.* (disertaĵo, 1982)
* *Mit, miért, mennyiért? 7–10 éveseknek.* (kunaŭtoro, 1985; 2-a eldono: 1986)
* *Az Európai Unió és a magyar integrációs folyamat.* (kunaŭtoro, 1995)
* *Az Európai Unió.* (lernolibro, 1999)
* *EU-csatlakozás, ahogy a jövő köztisztviselői látják.* (studoj, kunredaktoro, 2003)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Subatoma partiklo

[eta|dekstra|300px|Skemo de [heliumo-atomo kunmetita el du protonoj, du neŭtronoj kaj du elektronoj.]]
**Subatomaj partikloj** estas la fundamentaj eroj, kiuj formas la atomojn. La ĉefaj subatomaj partikloj estas protonoj, neŭtronoj, kaj elektronoj. Ĉi tiuj partikloj ludas gravan rolon en la strukturo de materio kaj la interagoj en la universo.

## Historio kaj graveco 
La ekzisto de subatomaj partikloj estis malkovrita dum la fino de la 19-a kaj komenco de la 20-a jarcentoj, kiam sciencistoj komencis esplori la strukturon de la atomo. La esploroj pri la naturo de atomoj kondukis al la eltrovo de protonoj, neŭtronoj, kaj elektronoj, kiuj kune formas la atomkernon kaj ĉirkaŭas ĝin. Krome, en la 20-a jarcento estis malkovritaj aliaj subatomaj partikloj, kiel kvarkoj kaj leptonoj, kiuj helpis plivastigi nian komprenon pri la fundamentaj eroj de materio.

## Ĉefaj subatomaj partikloj 
* **Protonoj:** Ĉi tiuj partikloj troviĝas en la kerno de la atomo kaj havas pozitivan elektran ŝargon. Protonoj estas konsistigitaj de kvarkoj, kaj ili difinas la atomnumeron de elemento, kiu determinas ĝian kemian identecon  .

* **Neŭtronoj:** Same kiel protonoj, neŭtronoj troviĝas en la atomkerno. Ili ne havas elektran ŝargon (estas neŭtralaj) kaj kontribuas al la maso de la atomo. La nombro de neŭtronoj en la kerno povas varii sen ŝanĝi la kemian identecon de la elemento, kio kreas izotopojn .

* **Elektronoj:** Elektronoj estas partikloj kun negativa ŝargo, kiuj moviĝas ĉirkaŭ la kerno en specifaj energiniveloj aŭ orbitoj. Kvankam ili estas multe pli malpezaj ol protonoj kaj neŭtronoj, ili ludas gravan rolon en kemiaj reakcioj kaj elektraj ecoj de materio  .

## Pli kompleksaj partikloj 
[eta|dekstra|300px|Modelo de bazaj elementaj partikloj kun [fermionoj kaj bosonoj.]]
Kvankam protonoj, neŭtronoj, kaj elektronoj estas la plej konataj subatomaj partikloj, ekzistas aliaj fundamentaj partikloj, kiel kvarkoj kaj leptonoj, kiuj formas la bazon de la strukturo de materio:
* **Kvarkoj:** Protonoj kaj neŭtronoj mem estas formitaj el pli malgrandaj eroj nomataj kvarkoj. Ekzistas ses specoj de kvarkoj: supren, malsupren, stranga, ĉarma, funda, kaj supra. Protonoj konsistas el du supren-kvarkoj kaj unu malsupren-kvarko, dum neŭtronoj konsistas el du malsupren-kvarkoj kaj unu supren-kvarko .
* **Leptonoj:** Elektronoj apartenas al la grupo de partikloj nomataj leptonoj, kiuj inkluzivas ankaŭ neŭtrinojn kaj aliajn similajn partiklojn. Leptonoj estas fundamentaj partikloj, tio signifas, ke ili ne estas formitaj el pli malgrandaj eroj .

## Rolo en fiziko 
La esploro pri subatomaj partikloj estas fundamenta por la kompreno de la naturo de materio kaj la fortoj, kiuj regas la universon. Per eksperimentoj en partiklaj akceliloj, sciencistoj esploras la konduton de ĉi tiuj partikloj, malkovras novajn partiklojn, kaj eksplikas kiel la fundamentaj fortoj de la fiziko interagas kun materio .

## Vidu ankaŭ 
* Atomo
* Elementa partiklo
* Kvarko
* Leptono
* Malforta nuklea forto
* Mezono J/Ψ

## Fontoj 
* 

* 

*
Harry Jellinek

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Jellinek Harry,** estis hungara patologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Rimavská Sobota (Ĉeĥoslovakio, nuntempe en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li maturiĝis en protestanta gimnazio en sia naskiĝurbo en 1943, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950, patologian licencon post 3 jaroj. Inter la diplomo kaj licenco li estis asistanto en patologia instituto, poste lektoro (1953–1962), docento (1962–1968), profesoro kaj katedrestro (1968-1994), ankaŭ institutestro (1984–2001). Intertempe li kandidatiĝis en 1959, li doktoriĝis en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis precipe pri la angioj. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis premiojn inter 1958-2004.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Die Sklerose der Gefässe des Myometrium und der Ovarien.* (kunaŭtoro, 1951)
* *Kórszövettani gyakorlatok.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1956; 9-a eldono: 1983)
* *Kísérleti adatok a vénafal regeneratiojának pathomorphológiájáról.* (disertaĵo, 1959)
* *A különböző eredetű, nem arteriosclerotikus érelváltozások morphologiai hasonlóságáról.* (disertaĵo, 1964)
* *Egészségügyi ABC.* (ĉefredaktoro, 1967; 5-a eldono: 1985) 
* *Az aorta nyirokereinek elektronmikroszkópos vizsgálata atherogen étrenden tartott patkányokban.* (kunaŭtoro, 1969)
* *Permability of the Post-Ischemic Rat Aorta.* (kunaŭtoro, 1975)
* *Atlante grafico della arteriosclerosi.* (monografio itale, 1980)
* *Further Studies on the Intravenously Administered Fat Arterioslerosis Model.* (kunaŭtoro, 1987)
* *A magnézium-orotát terápia hatásának morfológiai aspektusai koleszterindús diéta nyomán kialakult érfali elváltozásokban.* (kunaŭtoro, 1997)

## Memorigiloj 
* stipendio estis fondita memore al Jellinek

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj patologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mara eŭropa esplorado de Aŭstralio

197px|eta|dekstra|Kopioŝipo de la Duyfken, la unua eŭropa ŝipo se temas pri atingi Aŭstralion.
La **mara eŭropa esplorado de Aŭstralio** konsistis el pluraj ondoj de eŭropaj maristoj kiuj velis la randojn de la aŭstralia kontinento. Nederlandaj navigistoj estis la unuaj eŭropanoj konataj kiuj estis esplorintaj kaj mapintaj la aŭstralian marbordon. La unua dokumentita renkonto estis tiu de nederlanda navigisto Willem Janszoon, en 1606. Nederlandaj maristoj ankaŭ vizitis la okcidentajn kaj nordajn marbordojn de la kontinento, same kiel francaj esploristoj.

La plej fama ekspedicio estis tiu de Reĝa Mararmea Leŭtenanto (pli posta kapitano) James Cook 164 jarojn post la ekvido de Janszoon. Post tasko fari observaĵojn de la Transito de Venuso, (1769) Cook sekvis Admiralec-instrukciaĵon por esplori la sudan Pacifikon por la raportita *Terra Australis* kaj la 19an de aprilo 1770 vidis la sudorientan marbordon de Aŭstralio kaj iĝis la unua registrita eŭropano se temas pri esplori la orientan marbordon. Esploristoj de tero kaj maro daŭre esploris la kontinenton dum kelkaj jaroj post setlado.

Kategorio:Esplorado de Aŭstralio
Kategorio:Mara historio
Numazu

**Numazu,** () estas urbego, ankaŭ marhaveno en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en Taiheja Megalopolo, en regiono Ĉubu, en Gubernio Ŝizuoka.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2019 Numazu havis populacion de . La urbego estas speciala urbo ekde 2000 laŭ la japana kvalifiko.

## Geografio 
Numazu situas laŭ golfo ĉe la nordokcidenta fino de la duoninsulo Izu. Rivero trafluas la urbon. El la urbego Monto Fuĝi estas videbla en klaraj tagoj, sed la plej alta punkto de la urbego estas 1188 m. Fuĝi (urbo) troviĝas 18, Ito (Ŝizuoka) 25, gubernia sidejo Ŝizuoka (urbo) 46, Ŝimoda 49, Hiratsuka 50, Jokohamo 80, ĉefurbo Tokio 86, Hamamacu 113 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/numazu_japan/hiratsuka_japan .
eta|
eta|

## Historio 
Numazu estis provinca sidejo ĝis 680 p.K. Signifa fortikaĵo konstruiĝis en 1777, baldaŭ la loko estis poŝta stacio. En 1889 moderna municipo estis establita, samtempe alvenis la unua trajno. Tiu helpis prosperadon de la lokaj kuraclokoj. En 1893 imperiestra vilao konstruiĝis. En 1923 proksima vilaĝo aliĝis al Numazu, tiam ĝi urbiĝis. En 1926 incendio detruis la mezan urboparton. En 1944 la urbo denove disetendiĝis pro fuzio kun la najbaraj vilaĝoj, sed en la sekva jaro la usonaj aviadiloj plejparte detruis la areon. En 1955, 1968 kaj 2005 pliaj komunumoj aliĝis. En 2007 Numazu aranĝis la 29-an Skiadan Mondĉampionecon.

## Ekonomio 
Numazu estas industria urbo kaj regiona financa centro, ĝia haveno estas grava centro de la komerca fiŝkapta industrio. La agrikulturo en la areo produktas verdajn teojn, laktaĵojn kaj rizojn.

## Eduko 
En Numazu kampuso de alia universitato funkcias.

## Trafiko 
Numazu havas bonajn kontaktojn fervoje kaj voje, eĉ la ĉeffervoja linio Osako-Tokio tuŝas la urbegon.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Numazu situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj relative mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1938 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas. Kuroŝivo iomete varmigas la temperaturon.

## Vidindaĵoj 
* maraj strandoj
* preĝejoj
* memormuzeo
* akvariego

## Ĝemelurboj 
*  Kalamazuo, Usono, Miĉigano ekde 1963
*  Juejang, Ĉinio, Hunano ekde 1985
*  Ueda, Japanio 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Wilhelm Eichhorn

**Wilhelm EICHHORN** (naskiĝinta en 1886 je Frankenblick-Rauenstein, mortinta en 1950 en Jena) estis germana amatora fotisto dokumentanta la ĉiutagan vivon kaj la arkiekturon de Vajmaro dum la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj. 

Profesie estis li dungato respektive helpa policisto en Hamburgo. Vajmare li verŝajne deĵoris en la financa oficejo.

## Eichhorn-kolekto 
La Vajmara Fotoarkivo posedas 332 fotojn respektive kliŝojn/paperan printaĵon, sub la rubriko *Sammlung Eichhorn*. La bildoj de la neprofesiulo estis taksata tiom altvalora ke okazigota estis en 2012/13 propra ekspozicio en la urbomuzeo de Vajmaro kun aperigo de katalogo. Akiro de la aĵoj el privataj manoj sukcesis en la 2007-a jaro. En kunlaboro kun intermuzea societo por Turingio *Museumsverband Thüringen* oni kreis ciferecajn sekurigkopiojn. La eichhorn-aĵoj dokumentadas bone la senskrupulan malkonstruon de la kvartalo *Asbachtal* por realigi la Govian Forumon kaj sekvajn konstrufazojn. Ĉio tia ege alifaris la silueton vajmaran. Interesaj estas ankaŭ liaj fotografaĵoj pri portaloj kaj diversaj konstruaĵaj detaloj.

## Literaturo 
* Sylt Schneider: *Weimars Stadtbild im Wandel: Wilhelm Eichhorns Fotografien von 1930 bis 1945.* Weimar 2012, ISBN 978-3-910053-54-8

## Notoj 

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj fotistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1886
Kategorio:Mortintoj en 1950
Friedrich Stammberger

**Friedrich STAMMBERGER** (naskiĝinta la  en Frankenblick-Rauenstein, mortinta la  en Berlino) estis germana geologo, kontraŭfaŝisto kaj viktimo de stalinismo.

## Vivo 
Estante de 1921 membro de la Komunista Junularo de Germanujo kaj de 1920 de Komunista Partio de Germanio li trejniĝis kiel tipografo en Gotao. Laboris li en diversaj eldonejoj kaj agentejoj komunisttaj; krome li ankaŭ ĵurnaliste agadis, i.a. ĉe la eldonejo *Internationaler Arbeiter-Verlag* ene de la biblioteko *Universum-Bücherei*. De 1932 li gvidis la filion berlinan de *Sojusfoto*. En la jaro 1933-a elmigris Stammberger Moskvon, tra Amsterdamo kaj Parizo. En la sovetia ĉefurbo daŭrigis li la engaĝiĝon je *Sojusfoto*.

Kiel korespondanto por la en Prago aperanta gazeto "Arbeiter Illustrierte Zeitung" (AIZ) partoprenis li en 1936 la faman arktikan ekspedicion de Ivan Papanin, dum kiu versimile unuafoje homoj paŝis sur la geografia norda poluso.

En la kadro de la Granda purigo oni arestis lin en 1937 kaj kondamnis lin je kvin jaroj da punlaboro: internigejo lia estis en Norilsk kie li laboris kiel geologia minesploristo koncerne ercojn. En 1946 oni devontigis ekloĝi en Norilsk. Unue li trejniĝis kiel geologiteknikisto en la Erca Kombinato. Inter 1950 kaj 1954 li rajtis esti telestudanto pri geologio ĉe la Politekniko de Tomsk. Diplomiĝo lia venis en la 1954-a jaro. Tiam li revenis al GDR por kun aliaj konstrui la Centran Krudmaterian Komisionon; ĝin li ekestris en 1961. En 1957 li konatiĝis kun Gabriele Haenisch, la vidinon de la komunisto kaj stalina viktimo Walter Haenisch; ŝi lin edzigis. En 1961 Stammberger doktoriĝis ĉe la Teknika universitato de Freiberg post defendo de la tezo *Zur ökonomischen Bewertung von Lagerstätten nutzbarer Rohstoffe* (pri lukreco de minoj kaj ties taksado). Tie li fariĝis profesoro en 1966.

Post lia morto la vidvino Gabriele fondis kiel legaton la premion *Friedrich-Stammberger-Preis* kiu de tiam estas disdonata ĉiujare. Ĉi taskon plenumis ĝis 1990 la Societo pri Geologiaj Sciencoj de GDR, post la Turniĝo de Germana Societo pri Geosciencoj (DGG; sidejo en Hanovro).

## Honoroj 
Stammberger ricevis en 1977 la premion *Serge-von-Bubnoff-Medaille*.

## Literaturo 
* Gabriele Stammberger, Michael Peschke: *Gut angekommen – Moskau. Das Exil der Gabriele Stammberger 1932–1954*. Basisdruck Verlag, Berlin 1999, ISBN 3-86163-082-6.
* Christina Jung: "Ich bitte sehr, mich nicht zu vergessen" (recenzo)
* Nils Klawitter: "Verschwunden in einer Fußnote. Die Lebenserinnerungen der Kommunistin Gabriele Stammberger". Ĉe: *Süddeutsche Zeitung* 30.10.1999
* Thomas Kaemmel: "Wie aus dem Buchgestalter der Universum-Bücherei Fritz Stammberger im Gulag der Geologe Friedrich Stammberger wurde". Ĉe: *Marginalien. Zeitschrift für Buchkunst und Bibliophilie*, kajero 195/2009, p. 32–40 *"Wer war wer in der DDR?" - listo biografia pri elstaruloj orientgermanaj

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj komunistoj
Kategorio:Viktimoj de Stalinismo
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj geologoj
Kategorio:Kontraŭfaŝistoj
Kategorio:Tipografoj
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Mortintoj en Berlino
Kalbarri

**Kalbarri** estas ĉemara urbo en regiono Mid West de Uesta Aŭstralio 592&nbsp;km norde de Perto. 
Ĝi situas ĉe la buŝo de rivero Murchison en alteco de ĉ. 6&nbsp;m super marnivelo. Ĝin konektas kun Perto Transwa-iteneroj N1 kaj N2.

## Referencoj
Kategorio:Okcidenta Aŭstralio
Norseman

**Norseman** estas urbeto en regiono Goldfields-Esperance de Uesta Aŭstralio ĉe ŝoseo Coolgardie-Esperance, 725&nbsp;km eosten de Perto kaj sur leviĝo de 278&nbsp;m super marnivelo. Ĝi estas la komenco de ŝoseo Eyre kaj la plej eosta urbo de konsiderinda grando antaŭ bordo de suda Aŭstralio, kiu situas pliajn 720&nbsp;km pli eoste. Laŭ la censo de jaro 2021 Norseman havis loĝantaron de 562 personoj, el kiuj 17% identiĝis kiel indiĝenaj aŭstralianoj.

## Referencoj
Kategorio:Okcidenta Aŭstralio
Granda haveno de Sankt-Peterburgo

La **Granda haveno de Sankt-Peterburgo** () estas rusa marhaveno en la orienta parto de la Balta Maro. Ĝi situas en Sankt-Peterburgo ĉe la marbordo de la Neva Golfo ĉe la enfluejo de la Neva. La haveno havas pasaĝerterminalon. Aldone al la lokoj en la orienta parto de la Neva Golfo, ekzistas ŝarĝareoj en Lomonosov, Bronka kaj Kronŝtadto. La havena akvoareo estas 617&nbsp;km², la longo de la albordiglinio estas 22&nbsp;km.

## Vidu ankaŭ 
* Sankt-Peterburgo
* Pasaĝera haveno de Sankt-Peterburgo

## Eksteraj ligiloj 
* Морской порт Санкт-Петербург (/)

Sankt-Peterburgo
Sankt-Peterburgo
Kategorio:Transporto en Sankt-Peterburgo
Andrew Irvine

**Andrew Conwyn IRVINE** (naskiĝis la 8-an de aprilo 1902 en Cheshire, Unuiĝinta Reĝlando, mortis la 8-an de junio aŭ 9-an de junio 1924 sur la norda flanko de Ĉomolungmo, Tibeto) estis brita montgrimpanto kiu, kune kun George Mallory, provis atingi la pinton de Ĉomomonto en 1924. Ĝis hodiaŭ, ekzistas konjekto ĉu li atingis la montpinton antaŭ ol li mortis.

## Vivo 
Andrew Irvine frekventis Birkenhead School kaj Shrewsbury School kaj poste studis inĝenieristikon en Merton College, Oksfordo . Li estis entuziasma atleto kaj, ĉefe, bonega remanto. En 1923 li gajnis la aviditan trofeon de Oksfordo kaj Cambridge Boat Race kun sia universitata teamo .

Kiam oni proponis al li partopreni ekspedicion sur la monto Everest en 1924, la tiama 22-jaraĝa ankoraŭ ne finis siajn studojn. Tiu ĉi ekspedicio estis la dua serioza provo surgrimpi Monton Evereston. Ankaŭ partoprenis en ĉi tiu ekspedicio George Mallory, kiu daŭre estas konsiderata unu el la pioniroj de montogrimpado. Li ankaŭ estis parto de la malsukcesa ekspedicio de 1922 du jarojn antaŭe.

Kvankam Andrew Irvine ne estis elektita kiel unu el la plej spertaj alpinistoj, la burĝona inĝeniero kaj amatora fotisto povis tiri atenton al si dum ekspedicio al Spitsbergen en Anglio pro sia fizika taŭgeco kaj nekonvencia maniero de grimpado. Krome, danke al siaj studoj, li sciis ege bone kiel uzi la nove evoluintajn spiraparaton kaj oksigenajn bombolojn. Dum la alproksimiĝo kaj ankaŭ en la altaj tendaroj, Irvine laboris pri riparoj kaj plibonigoj al la ekipaĵo, kiu daŭre estis tre nova tiutempe.

La 23-an de novembro 1999, la asteroido (6825) Irvine ricevis lian nomon .

## Ekspedicio 
Dum la mateno de junio 8, 1924, Mallory kaj Irvine faris ilian vojon al la pinto de la lasta alta tendaro, Camp VI, (ĉ. 8140  m ). La premo de tempo kaj sukceso permesis al la du lanĉi ilian atakon malgraŭ la neperfekta vetero. Ili estis verŝajne laste viditaj fare de Noel Odell ĉirkaŭ 1 p.m., tre malfrue sur ŝtona paŝo .

La demando, ĉu la du atingis la pinton kaj tial estis la unuaj, kiuj grimpis sur la monton Evereston 29 jarojn antaŭ Tenzing Norgay kaj Edmund Hillary, estas konsiderata mistero kaj daŭre estigas sennombrajn debatojn kaj diskutojn en la mondo de montogrimpado ĝis hodiaŭ. Preskaŭ ĉiuj gvidaj alpinistoj konjektas ĉu eĉ estis eble por ili du plenumi la grimpadon tiutempe, kun la teknikaj eblecoj tiutempe kaj sub la konataj kondiĉoj. Siro Edmund Hillary nur unufoje komentis tion, dirante, ke estas fakto, ke li estas ĉiukaze la unua persono, kiu revenis vivanta de la pinto de Monto Everest.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* AC Irvine Vojaĝada Fondumo
* Altitudo Everest Ekspedicio 2007, repaŝinte la lastaj paŝoj de Mallory kaj Irvine sur Everest.
* Everest Novaĵo pri Sandy Irvine
* Monumentoj al Mallory kaj Irvine

Kategorio:Skotdevenaj angloj
Kategorio:Anglaj esploristoj
Kategorio:Mortintoj en 1924
Kategorio:Naskiĝintoj en 1902
Kategorio:Montogrimpistoj
Kategorio:Britaj montogrimpistoj
Sankta Gertruda

**Sankta Gertruda** (n. en 626 kaj m. en 659), estis franka nobelino kaj kristana monaĥino, kiu oficis kiel abatino de franka abatejo en loko, ĉirkaŭ kiu poste kreskis urbo nun nomata france Nivelles kaj nederlande *Nijvel* en Belgio. De ŝi diferencigendas la same kristane sanktigita Gertruda la Granda (n. en 1256 kaj m. en 1302, do vivinta 6 jarcentrojn pli poste), germana mistikulino en la klostro de Eisleben-Helfta.

La Gertruda de la 7-a jarcento estis filino de la franka nobelo Pepino de Landen kaj lia edzino *Iduberga* kaj tial estis parencino de Karlo la Granda. La patro Pepino de Landen oficis kiel majordomo de tri reĝoj el la dinastio de merovidoj en la regnoparto Aŭstrazio kaj estis historie aparte kerna persono en la mezepoko de Germanlingvio: Li estas la prapatro de la dinastio de Pipinidoj, kaj pere de sia filino *Begga* li iĝis prapatro de la pli posta imperiestra dinastio de Karolidoj. En la aĝo de 14 jaroj Gertruda eniris la abatejon fondita fare de sia patrino Iduberga. En la mezo de la 7-a jarcento, Gertruda fondis la benediktanan abatejon en Karlstadt-Karlburg en Malsupra Frankonio. La abatejo estis unu el la unuaj monaĥejoj en la Frankonia areo ĉirkaŭ la fluo de la rivero Majno, kiu precipe zorgis pri malriĉuloj, malsanuloj kaj maljunuloj. Laŭ iuj mezepokaj fontoj aŭ legendoj, eĉ en Karlstadt-Karlburg naskiĝis la franka majordomo Karolo Martelo kaj lia nepo Karolo la Granda, do la loĝloko en la 7-a kaj 8-a jarcento estos centra loko en la regno. Post la morto de ŝia patrino en 652, Gertrud definitive revenis al Lotaringio la administris la abatejon de sia patrino kiel abatino, ĝis ŝi mem mortis en 659.

Gertrud estis tre klera kaj rekomendis ke knabinoj ankaŭ devus legi la Biblion - tio kondiĉigas ke knabinoj entute devus povi legi. Krom prizorgado de malsanuloj, ŝi ankaŭ donis manĝaĵon al vojaĝantaj studentoj kaj vojaĝistoj. Ŝi konstruigis hospitalon por la irlandaj vagantaj monaĥoj kiujn ŝi vokis al sia monaĥejo. Gertrud baldaŭ iĝis konata kiel la "patrono de la landvojo". Iu fantazia legendo tekstas, ke ŝipvojaĝantoj, kiuj estis en la mezo de la maro, estis minacataj de mara monstro, kaj petis helpon de sankta Gertruda en preĝo. La monstro tiam laŭ la legendo malaperis. Libervola mem

## Fonto 
* La unua versio de tiu-ĉi teksto ekestis surbaze de la germana koresponda vikipedia artikolo laŭ la stato de la 16-a de oktobro 2024.

## Referencoj 

Kategorio:Karolidoj
Buxeuil (Aube)

**Buxeuil** estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Grand Est en departemento Aube. Ĝi havas areon de &nbsp;km² kaj nombris  loĝantojn en 2021.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aube

## Eksteraj ligiloj 
* Buxeuil - Union des Maisons de Champagne (/)

Kategorio:Komunumoj de Aube
Kategorio:Urboj de Francio
Filino de Kos

**Filino de Kos** estis greka kuracisto kaj disĉiplo de Herofilo de Kalcedono.  Laŭ Aulus Cornelius Celsus li, kune kun Serapiono estis la fondinto (290 a. K.) de la Empiria Lernejo pri Medicino en Aleksandrio.

La Empiria Lernejo je Medicino, kontraŭe de la Dogma Lernejo de Medicino, fondita de Hipokrato, asertis ke nur observado kaj sperto, ne teorio, estas sufiĉa fundamento por medicina scio kaj praktiko. Teorio estas rezulto de medicina observado kaj sperto, ne ilia fundamento. Empirioj dependis de palpeblaj, ne nepercepteblaj, kaŭzoj por klarigi sanon kaj malsanon kaj por praktiki medicinon.

Estonte estus fondota la La "Metoda skolo pri Medicino, kiu ekestis en reago al kaj la Empiria Lernejo kaj la Dogma Lernejo (kelkfoje referita kiel la raciisma lernejo). Dum la precizaj originoj de la Metoda lernejo estas vualitaj en iu konflikto, ĝiaj doktrinoj estas sufiĉe bone dokumentitaj. Seksto Empiriko montras al la komuna bazo de la lernejo kun Pironismo, pro la fakto ke ĝi "sekvas la aspektojn kaj prenas el ili kio ajn ŝajnas oportuna." La Metoda lernejo konsideras, ke post kiam kuracisto rekonis la malsanon, kiun paciento havas pro tio, kio ĝi estas, la traktado, kiu devus sekviĝi, estas esence evidenta. Ne temas pri inferenco aŭ observado, sed pri tuja scio.

## Vidu ankaŭ
* Hipokrato de Kos (460 a. K. - 377 a. K.)
* Diokleso de Karisto (375 a. K. - 295 a. K.)
* Pirono de Elido (360 a. K.- 270 a. K.)
* Fileto de Kos (340 a. K.- 285 a. K.)
* Praksagoro de Kos (340 a. K.- 280 a. K.)
* Herofilo (335 a. K. - 280 a. K.)
* Timono de Flio (320 a. K.- 230 a. K.)
* Filino de Kos (Atleto) (280 a. K.- 220 a. K.)
* Bakeo de Tanagra (275 a. K. - 208 a. K.)  greka kuracisto
* Heraklido de Tarento (225 a. K. - 157 a. K.) greka kuracisto
* Serapiono de Aleksandrio (225 a. K. - 175 a. K.)
* Apolonio Empiriko  (205 a. K. - 147 a. K.) greka kuracisto
* Andromaĥo (10 a. K. - 68 p. K.)
* Marcelo Empiriko (330-415)

## Referencoj 
315 a. K.
260 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 3-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Bradné

**Bradné** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Čachrov en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km sudokcidente de Čachrov. Estas ĉi tie registritaj 18 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Bradné** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,11&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1555.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Bradné, okres Klatovy 01.JPG|Bradné
Bradné, okres Klatovy 03.JPG|Bradné

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Čachrov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava