open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lŭojan

**Luoyang** estas prefektujnivela milionurbo kaj universitata urbo en la provinco Henano en Ĉina Popola Respubliko. Ĝi estas unu el la luliloj de la ĉina civilizo, apartenanta al la 4 grandaj antikvaj sidejoj de Ĉinio.
eta|maldekstre|Enirejo de templo Blanka Ĉevalo ĉe Luoyang

## Geografio 
Luoyang situas sur la centra ebenaĵo de Ĉinio, laŭ rivero.

## Historio 
Luoyang estis loĝata jam dum la neolitiko. Ĉirkaŭ dum komenco de kristana erao tiu loko estis sidejo de Han-dinastio. Tiutempe pretiĝis ekzemple templo pri Blanka Ĉevalo. En 184 ribelo de Flavaj Turbanoj okazis, kiu malfortigis la ŝtaton.

## Vidindaĵoj 
* kavernoj apartenantaj al Monda Heredaĵo
* templo Blanka Ĉevalo situanta rande de la urbo
* muzeo pri tomboj

## Ĝemelurboj 
*  Okajamo, Japanio
*  Tours, Francio
*  Bujeo, Sud-Koreio
*  La Crosse, Usono
*  Plovdiv, Bulgario
*  Toljatti, Rusio

## Bildaro 

Dosiero:Luoyang city.jpg|Panoramo de Luoyang
Dosiero:Luoyang.miasto.6.JPG|Strato en Luoyang
Dosiero:Luoyang groty z rzezbami wotywnymi Longmen Shiku - Smoczych Wrot i okolice 07.JPG|Ponto ĉe Luoyang

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj de Ĉinio
* Listo de milionurboj
* Metroo de Luoyang

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Kategorio:Aperis en la 2-a jarmilo a.K.
Borinka

eta|250px|maldekstra|Preĝejo de Borinka
250px|eta|maldekstra|Burgo Pajštún
250px|eta|maldekstra|Panoramo al burgo Pajštún
eta|maldekstra|250px|Ruinoj de burgo Pajštún
**Borinka** (hungare *Pozsonyborostyánkő* [poĵonjboroŝtjAnkO], germane *Ballenstein* estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky. La historia slovaka loknomo estis *Stúpavský Podzámok*.

## Situo 
Borinka situas fine de sakovojo el Stupava kaj troviĝas de Bratislavo je 20&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la loko en 1273 en formo *"Borynka"*, pri la vilaĝo kaj burgo en 1314 en formo *"Pelystan"*. La francoj eksplodis la fortikaĵon en 1810. En la 18-a jarcento oni minadis kupron kaj ŝtonon, la vilaĝanoj havis laborojn ankaŭ en vitrofarejo, paperofarejo kaj en brikofarejo. En 1828 loĝis tie 698 vilaĝanoj en 98 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pozsonyborostyánkő 938 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al departemento kaj distrikto de Pozsony, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Borinka 519 homoj, (496 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo de 1864
* baroka kapelo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1743
* ruinoj de burgo *Pajštún*

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
Vikimanio

eta|Emblemo de Vikimanio
[eta|[Jimmy Wales prelegas en Vikimanio.]]
:*Ĉi tiu artikolo temas pri la renkontiĝo de ĉiulingvaj vikipediistoj. Por la esperantista renkontiĝo vidu Esperanta Vikimanio*.
**Vikimanio** estas ĉiujara internacia konferenco por uzantoj de vikiprojektoj fondita de Fondaĵo Vikimedio (ekzemple Vikipedio). Unuafoje ĝi okazis en 2005 en Germanio, poste en Usono, Tajvano, Egiptio, Argentino, Pollando kaj Israelo. Uzantoj de Vikipedio en Esperanto organizis en 2011 Esperantan Vikimanion en Svitavy (Ĉeĥio).

## Historio 
[eta|Douglas Scott ĉe la malferma ceremonio de Wikimania 2018 en [Kaburbo, Sud-Afriko]]

## Esperanto 
Esperantistaj vikipediistoj kelkfoje partoprenis kaj prezentiĝis dum la internaciaj Vikimanioj. En 2007 en Tajpeo prelegis Chuck Smith, fondinto de Vikipedio en Esperanto.

### 2011 
[eta|[Ziko van Dijk dum la Vikimanio 2011]]
En 2011 partoprenis la Vikimanion en Hajfo sep esperantistoj Amir Aaroni, Marek Blahuš (Blahma), Castelo Branco, Ziko van Dijk (Ziko), Slavik Ivanov (Amikeco), Sergeo Tyrin kaj Brion Vibber dum entute estis 720 partoprenantoj.

Amir Aaroni estis en la loka organiza teamo. Ziko van Dijk partoprenis kiel prezidanto de Wikimedia Nederland (la nederlanda filio de Fondaĵo Vikimedio). Marek Blahuš kaj Castelo Branco ricevis stipendion de Fondaĵo Vikimedio, kiu kovris iliajn vojaĝkostojn; similan stipendion ricevis Slavik Ivanov de la rusia landa fako de la fondaĵo. Brion Vibber kiel dungito de la Fondaĵo Vikimedio partoprenas la renkontiĝon regule.

La 7-an de aŭgusto vespere, dum libera tempo, okazis ankaŭ renkontiĝo de la esperantistaj partoprenantoj kun israela aktivulo Jehoŝua Tilleman, loĝanta proksime al Hajfo.

### Esperanta Vikimanio 
La unua esperanta Vikimanio okazis de la 26-a ĝis la 30-a de oktobro 2011 en Svitavy (Ĉeĥio), organizita de Pavla Dvořáková (nome de Ĉeĥa Esperanto-Asocio) kaj E@I.

## Eksteraj ligiloj 
* Wikimania ĉe Meta-Wiki, kunordiga vikimedia vikio

Kategorio:Vikipedio
Kategorio:Konferencoj
383 Janina

'*383 *Janina'''* estas granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita, la , de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.

## Nomo 
La kialo de ĝia nomo "*Janina''" estas nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Auguste Charlois
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1894
Ceferino Giménez Malla

**Ceferino Giménez Malla** ankaŭ konata kiel *El Pele* aŭ *El Kalo* (naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1861 en Benavent de Segria (Katalunio) — mortis la 8-an de aŭgusto 1936 en Barbastro) estis hispana cigano, profesie pelisto kaj vendisto de muloj, azenoj kaj ĉevaloj. Li estis mortpafita dum Hispana Enlanda Milito pro tio, ke li defendis torturatan pastron. La estis unua reprezentanto de la romaa nacio, kiun la Romkatolika Eklezio rekonis beatigita kaj patrono de ciganoj.

Kategorio:Ciganoj
Kategorio:Beatigitoj
Kategorio:Hispanaj franciskanoj
Kategorio:Hispanaj pedagogoj
Kategorio:Homoj de la Hispana Enlanda Milito
384 Burdigala

'*384 *Burdigala'''* estas meze granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita, la , de la franca astronomo Fernand Courty elde la observatorio de Bordeaux.

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Burdigala''": latina nomo de Bordeaux.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Bordeaux
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1894
382 Dodono

**382 Dodono** estas granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois, la  elde la observatorio de Nico.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la antikva greka sanktejo Dodono, kie oni kultis la diinon Dionan.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Auguste Charlois
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1894
Kostolište

**Kostolište,** hungare **Egyházhely** [edjhAzhej] germane **Kirchenplatz** estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky. La historiaj loknomoj estis slovake *Kiripolec*, hungare *Kiripolcz*.
eta|300px|Loko de Kostolište en la mapo de Slovakio

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 17 km²
* Supermara alteco: 157 m
* Loĝantaro: 1386 en 2006
* Poŝtkodo: 900 62
* Aŭtokodo: MA
* Telefonprefikso: 034

## Situo 
Kostolište situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj kaj troviĝas de Malacky je 3&nbsp;km-oj.

## Historio 
Antaŭ Kristo 4000 keltoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1206, kiu poste neniiĝis dum la tatara invado. En la 15-a jarcento la husanoj ofte atakis la vilaĝon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Egyházhely 873 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kostolište 942 homoj, (925 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno, en 1503 renesanciĝis

## Famaj lokuloj 
En la vilaĝo naskiĝis artpentristo kaj esperantisto Martin Benka.

## Eksteraj ligiloj 
* Kostolište sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
Manuela Ronco

**Manuela RONCO** [manuela ronko] (naskiĝis en 1982 en Alba) estas itala esperantistino vivanta en Torino. Ŝi esperantistiĝis en 2009 kaj la 4-an de aprilo 2010 eniris la estraron de la Itala Esperantista Junularo. Ekde la 1-a de oktobro 2010 ĝis la 15-a de aŭgusto 2011 ŝi estis volontulino de TEJO en la Centra Oficejo de UEA en Roterdamo. Ekde oktobro 2011 ŝi laboras kiel partatempa oficisto de TEJO. Antaŭ la TEJO-kariero ŝi diplomiĝis pri interkultura komunikado kaj studis pri sociscienco. Krome ŝi okupiĝis pri instruado, interkultura edukado kaj porjunulara agado.  En la jaro 2007 ŝi loĝis en Humenné (Slovakio), kie ŝi volontulis en centro por la libera tempo, kadre de la Eŭropa Volontula Servo.

## Fontindikoj 
* Nova volontulino: Manuela Ronco 
* Estraro - Itala Esperantista Junularo 

## Eksteraj ligiloj 
* Strange, ĉu ne? / Strano, no? (blogo de Manuela Ronco; en esperanto kaj la itala lingvo)
* una vita fatta così (malnova blogo de Manuela Ronco; en la itala lingvo)
* Nove mesi in Slovacchia  (blogo de Manuela Ronco dum ŝia volontulado en Slovakio; en la itala lingvo)

Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Volontuloj de TEJO
Kategorio:Naskiĝintoj en Italio
385 Ilmatar

'*385 *Ilmatar''''' estas granda, hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝin malkovris la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la finna diino Ilmatar, patrino de Väinämöinen en la Kalevala.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1894
Jakubov

**Jakubov,** hungare **Nagyjakabfalva** [nadj-jakabfalva] germane **Jakobsdorf** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.
dekstra|eta|320px|Jakubov en la mapo de Slovakio troviĝas en la plej griza parto
eta|300px|Panoramo de Jakubov

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 21 km²
* Supermara alteco: 150 m
* Loĝantaro: 1386 en 2006
* Poŝtkodo: 900 63
* Aŭtokodo: MA
* Telefonprefikso: 034

## Situo 
Jakubov situas sur ebenaĵo laŭ traira flankovojo kaj troviĝas de Malacky je 9&nbsp;km-oj.

## Historio 
Antaŭ la hungara erao slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la loko en 1460 laŭ tiama hungara ortografio *"Jacabfalva"*. En 1703 kaj en 1826 la komunumo plene cindriĝis. En 1828 loĝis tie 868 loĝantoj en 120 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyjakabfalva 1165 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Jakubov 1312 homoj, (1249 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika renesanca preĝejo omaĝe al Apostoloj Sankta Filipo kaj Sankta Jakobo de 1641, en 1769 renoviĝis, en 1903 turo alkonstruiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Jakubov sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
Gajary

**Gajary** [gajari], hungare **Gajar,** germane **Gayring** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky. La loĝloko situas rekte ĉe la limo inter Slovakio kaj Aŭstrio. Rekte najbaras la aŭstraj komunumoj Jedenspeigen kaj Dürnkrut.

eta|320ra|Gajary en la mapo de Slovakio troviĝas en la plej griza parto

## Situo 
Gajary situas sur ebenaĵo laŭ maldekstra bordo de Morava, laŭ traira flankovojo kaj troviĝas de Malacky je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Supozeble peĉenegoj fondis la vilaĝon en la 10-a jarcento. La unua mencio okazis pri la loko en 1373. Ĝi longe estas doganprena loko. Dum regado de Leopoldo la 1-a la komunumo iĝis kampurbo. En 1828 loĝis en la urbeto 2852 loĝantoj en 381 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gajar 3847 homoj, (3567 slovakoj, 147 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Gajary 2690 homoj, (2607 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo de 1673
* kapeloj omaĝe al Koro de Jesuo, Sankta Familio, Sankta Anna de 1690, omaĝe al Koro de Senmakula Dipatrino de 1856

## Famuloj 
En la iama Gajár naskiĝis ĉeĥa-juda pentristo Döme Skuteczky.

## Eksteraj ligiloj 
* Gajary sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
Develier

**Develier** estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1347 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Devilier situas okcidente de la kantonĉefurbo Delemonto, kies suda parto situas en la kaldrono de la Baseno de Delemonto, dum la komunumo en la nordo etendiĝas ĝis la kresto de kateno de la Ĵurasa Montaro.

## Najbaraj komunumoj 
Develier limas en nordo al Bourrignon, en oriento al Delemonto, en sudoriento al Courtételle, en sudo al Courfaivre, en sudokcidento al Bassecourt, kaj en okcidento al Boécourt.

## Trafiko 
La komunumo Develier estas konektita al la publika transportreto per la buslinio de Lucelle al Delemonto. La komunumo disponas pri alveturejo al la svisa aŭtovojo A16, kiu per 800 metrojn longa tunelo liberigas la vilaĝon de la transirtrafiko.

## Vidindaĵoj 
En la industrikvartalo de Develier troviĝas endoma aŭtetkonkursejo duetaĝa.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Develier datiĝas el la jaro 1139 kiel *Divilier*.

Kiel unu de la 13 liberaj vilaĝoj de la regno Delemonto Develier fariĝis en la jaro 1271 havaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Develier apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Develier
* Develier en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Devilier 100.JPG|Endoma aŭtetokonkursejo en Develier
Dosiero:Devilier 101.JPG|Develier
391 Ingeborg

'*391 *Ingeborg'''* estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, la .

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan nordian nomon "*Ingeborg''", sen konata kialo.

## Orbito 
Ĝia orbito proksimiĝas tiun de Marso (rigardita orte al la ekliptiko), ĝi do estas klasifikata kiel Marsrenkonta asteroido. Ĝia marsa MOID estas 0,23588 astronomia unuo (35,287 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1894
Kviskaloj

**Kviskaloj** estas genro de birdoj nome ***Quiscalus***, kiu enhavas **ses speciojn** (plus unu mortinta) de gregemaj paserinaj birdoj de la familio de Ikteredoj. Ili estas indiĝenaj de Norda kaj Sudameriko. La ses vivantaj specioj estas la jenaj:

* Marmarĉa kviskalo, *Quiscalus major*
* Komuna kviskalo, *Quiscalus quiscula*
* Grandavosta kviskalo, *Quiscalus mexicanus*
* Fajnbeka kviskalo, *Quiscalus palustris* - formortinta (1910)
* Nikaragva kviskalo, *Quiscalus nicaraguensis*
* Grandantila kviskalo, *Quiscalus niger*
* Kariba kviskalo, *Quiscalus lugubris*

Ĉiuj estas specioj kies maskloj estas ege brilaj kaj nigraj.

## Eksteraj ligiloj 
*Filmetoj, fotoj kaj sonoj de Kviskaloj ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Ikteredoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Marmarĉa kviskalo

La **Marmarĉa kviskalo** aŭ Ŝipavosta kviskalo (*Quiscalus major*) estas paserina birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Kviskaloj, kiu enhavas ses vivantajn speciojn de tre brilaj nigraj birdoj.

Ĝi troviĝas kiel konstanta loĝanta birdo en marbordoj de sudorienta Usono. Ĝi troviĝas en marbordaj salaj marĉoj (kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo), kaj, en Florido, ankaŭ ĉe internaj akvoj. La nesto estas tasformo bone kaŝita en arbo aŭ arbusto ĉe akvo; la ino demetas 3 al 5 ovojn.

La masklo de Marmarĉa kviskalo estas 42 cm longa. Masklaj plenkreskuloj havas tute irizan nigran plumaron (irizeco povas esti purpurviola ĉekape, blueca ĉekorpe kaj verdeca ĉe flugiloj), longan malhelan bekon ege fortikan ĉebaze, palajn flavecajn aŭ brunajn irisojn kaj longan kilforman voston (de kio devenas la alternativa komuna nomo). La 37 cm longa plenkreska ino estas pli mallongvosta kaj flavecbruna kolore krom la pli malhelaj flugiloj kaj vosto. Ankaŭ kruroj estas nigraj.

Junaj maskloj estas nigraj sed ne havas la irizecon de plenkreskuloj. Nematuraj inoj estas pli senkoloraj versioj de plenkreska ino kaj havas makuletojn aŭ punktojn en brusto.

La Marmarĉa kviskalo estis unuafoje priskribita de franca natursciencisto Louis Jean Pierre Vieillot en 1819. Ties specifa epiteto *major*, signifas "pli granda" en latina. Spite ties limigita teritorio, estas kvar subspecioj de la Marmarĉa kviskalo, diferencaj laŭ grando kaj iriskoloro. La Marmarĉa kviskalo estis iam konsiderata la sama specio kia la Grandavosta kviskalo. Tiu laste menciata specio estas iom pli malgranda, sed havas pli longan voston kaj ne havas la kupolforman kapon distingan de tiu ĉi specio.

eta|maldekstra|alt=Example alt text| Strandoj de sudorienta Usono kaj Golfo de Meksikio.

Tiuj birdoj manĝas surgrunde, ĉe neprofunda akvo aŭ ĉe arbustoj; ili rabas manĝon el aliaj birdoj. Ili estas ĉiomanĝantaj kaj manĝas insektojn, fiŝoj de la Leŭciscenoj, ranojn, ovojn, berojn, semojn kaj grenojn, eĉ malgrandajn birdojn.

Marmarĉaj kviskaloj estis starigantaj gravajn populaciojn en urboj de kelkaj subŝtatoj de Usono ĉe la marbordo de la Golfo de Meksiko kie ili povas troviĝi manĝe ĉe rubujoj aŭ aŭtohaltigejoj.

La kanto de tiu birdo estas akra *jiib*, kaj ĝi havas varion de tipaj kviskalecaj babilado kaj pepado.

## Referencoj 
*  Malplej Zorgiga.
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Marmarĉa kviskalo, Birdosono 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Ikteredoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Tumbesiaj, ĉokoaj kaj magdalen-valaj tropikaj arbaroj

220ra|eta|Situo de la biodiverseco-riĉaĵejo.
[eta|220ra|Tumbesio-[Ĉokoo estas indikita ruĝe. La Malsupra Magdaleno-Valo troviĝas en nordokcidenta Kolombio (ĵus nordoriente de la regiono ruĝe markita).]]
La **tumbesiaj, ĉokoaj kaj magdalen-valaj tropikaj arbaroj** estas biodiverseco-riĉaĵejo, kiu ĝenerale ampleksas ekoregionojn apartenantajn al la biomoj aŭ de la tropikaj humidaj kaj la tropikaj sekaj foliarbaroj, aŭ de la mangrovoj. Tamen ĉeestas ankaŭ kserofitaroj kaj inunditaj herbejoj. La regiono apudas la marbordon de la Pacifika Oceano de Sudameriko kaj la Galapagoj. Ĝi etendiĝas ekde ekstreme orienta Panamo ĝis malsupra Magdaleno-Valo en Kolombio, kaj laŭlonge de la pacifika marbordo de Kolombio kaj Ekvadoro ĝis la nordokcidenta angulo de Peruo, Tumbesio kaj Pjurio. Ĝi estas limigita en la oriento de Andoj. La riĉaĵejo havas longon de 1 500 kilometroj kaj kovras 274 597 kvadratajn kilometrojn. Faktoroj kiuj minacas la regionon estas entrudiĝanta agrikulturo, senarbarigo, neleĝaj kulturoj, kreskado de loĝantaro. La riĉaĵejo inkluzivas jenajn ekoregionojn :

* Ĉokoaj kaj darienaj humidaj arbaroj* (Kolombio, Ekvadoro, Panamo)
* Ekvadoraj sekaj arbaroj ( Ekvadoro )
* Guajakilaj inunditaj herbejoj (Ekvadoro)
* Guajakil-golfaj kaj tumbesiaj mangrovoj (Ekvadoro, Peruo)
* Galapagaj kserofitaroj (Ekvadoro)
* Magdalen-valaj montarbaroj (Kolombio)
* Magdalen-valaj kaj urabaaj humidaj arbaroj* (Kolombio)
* Manabiaj mangrovoj (Ekvadoro)
* Tumbesiaj kaj pjuriaj sekaj arbaroj (Ekvadoro, Peruo)
* Pjuriaj mangrovoj (Peruo)
* Okcident-ekvadoraj humidaj arbaroj (Kolombio, Ekvadoro)

Du el la ekoregionoj (markataj kun *) estas parto de la tutmondaj 200-regiono "Ĉokoaj kaj darienaj humidaj arbaroj".

## Eksteraj ligiloj 
*  Tumbes-Chocó-Magdalena  - (Naturprotekto Internacie)
*  Tutmondaj 200; numero 39 : Ĉokoaj kaj darienaj humidaj arbaroj (WWF) 
*  Tumbesiaj, ĉokoaj kaj magdalen-valaj tropikaj arbaroj (*The Encyclopedia of Earth*)

Kategorio:Biodiverseco-riĉaĵejoj
Kategorio:Neotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Ekvadoro
Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Geografio de Panamo
Kategorio:Geografio de Peruo
Fajnbeka kviskalo

La **Fajnbeka kviskalo** (***Quiscalus palustris***) estis paserina birdo de la familio de Ikteredoj kaj genro de Kviskaloj, kiu nun enhavas nur ses vivantajn speciojn de tre brilaj nigraj birdoj. Tiu ĉi estas nuntempe formortinta.

Tiu specio estis tre rilata al la okcidenta klado de la Grandavosta kviskalo, el kiu ĝi diverĝis antaŭ ĉirkaŭ 1.2 milionoj da jaroj.

La Fajnbeka kviskalo estis endemia de centra Meksiko. Oni scias ke ĝi loĝis en la Valo de Meksiko kaj la Toluka Valo. Kvankam postaj informoj indikis ke ĝi povus esti estanta marĉa specialisto, pli malnovaj observoj registritaj en la *Ĝenerala historio pri la aferoj de Nova Hispanio* de monaĥo Bernardino de Sahagún indikas, ke ĝi iam troviĝis en terkultivejaj areoj kaj ĉe urboj.
Ĝi iĝis formortinta pro habitatoperdo.

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Ikteredoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Ĝenerala historio pri la aferoj de Nova Hispanio

dekstra|300ra|eta|Paĝo 51 de la Libro IX el la Florenca Kodekso. La teksto estas en navatla lingvo.

La **Florenca Kodekso** aŭ *Ĝenerala historio pri la aferoj de Nova Hispanio* estas la nomoj kiujn ricevas kutime 12 libroj kreitaj laŭ superrigardo de Bernardino de Sahagún inter proksimume 1540 kaj 1585. Ĝi estas kopio de originaj fontomaterialoj kiuj nune estas perdiĝintaj, eble detruitaj de hispanaj gravuloj kiuj konfiskis la manskribaĵojn de Sahagún. La originaj fontomaterialoj estis registroj de konversacioj kaj intervjuoj kun indiĝenaj informantoj de Tlatelolko, Tekskoko kaj Tenoĉtitlano.

La **Florenca Kodekso** estas ĉefe teksto verkita en Naŭatla lingvo, fare de trilingvaj (naŭatla, hispana kaj latina) aztekaj lernantoj de Sahagún. Tiu naŭatla teksto estis verkita dekstre. Partoj de tiu teksto estis tradukitaj hispanen, kaj verkitaj maldekstre. Tamen multaj partoj ne estis tradukitaj kaj nur resumitaj. Krome la Florenca Kodekso havas ĉirkaŭ 1,800 ilustraĵoj faritaj de la aztekoj uzantaj eŭropajn teknikojn. Iom el la hispana traduko estis cenzurita aŭ reverkita de Sahagún.

Kategorio:Aztekoj
Kategorio:Kodeksoj
Kategorio:Historio de Meksiko
Valo de Meksiko

[eta|dekstra|La lagaro de la Valo de Meksiko je la epoko de la [Hispana konkero de Meksikio|hispana konkero ĉirkaŭ 1519.]]
La **Valo de Meksiko** estas altebenaĵo en centra Meksikio sufiĉe samarea kun la nuna Meksikurbo kaj la orienta duono de la subŝtato de Meksiko. Ĉirkaŭata de montaroj kaj vulkanoj, la Valo de Meksiko estis centro de kelkaj antaŭkolumbaj civilizoj, ekzemple Teotiŭakano, la Toltekoj kaj la Aztekoj. La antikva azteca termino *Anaŭako (interakva tero)* kaj la frazo **Baseno de Meksiko** estas ambaŭ uzataj ankoraŭ por aludi al la Valo de Meksiko.

La lago Tekskoko (hispane Texcoco) estis parto el sistemo de lagoj, nun malaperantaj. Ĝi situas sudokcidente de la valo de Meksiko, en la centro de la Nov-vulkana Akso kiu trairas la nacian teritorion ekde la Pacifika marbordo. La okazintaĵoj kondukis al la sekiĝo de granda parto de la akvaj masoj kiuj formis parton de la sistemo ekiĝis en la antaŭkolumba epoko. Tiam, la indiĝenoj konstruis  en la neprofundaĵoj de la lago, kun la celo gajni teron por la kultivado, aŭ en la kazo de Tenoĉtitlano, por konstrui loĝlokojn. En la 17-a jarcento, kiam la hispanoj subigis la teritoriojn kiujn ili baptis kiel Nova Hispanio, la ĉefurbo de la vicreĝlando estis la objekto de nekalkuleblaj inundoj. Tio motivigis la kreadon de dreniloj, daŭrigitaj de la sinsekvaj registaroj de la sendependa Meksiko, kiuj okazigis la preskaŭ tutan malaperon de la kvin lagoj kiuj konsistigas la sistemon.

## Vidu ankaŭ 
* Baseno de Meksiko
* Centra-meksika kserofitaro

Kategorio:Valoj en Meksiko
Toluka Valo

**Toluka Valo** estas valo situa je ĉirkaŭ 75 km sudokcidente de Meksikurbo. La nuna urbo de Toluca situas tie. Alia municipoj de la valo kaj parto de la Toluka Metropolita Areo estas Metepeko, Kalimajo, Almoloya de Juárez, San Mateo Atenco, Lerma, Lago, Temoajo, Ocolotepeko kaj Ksonakatatlano.

La Toluka Valo enhavas la suprajn partojn de la Rivero Lerma, kiu fluas laŭlonge de la valo el sudoriento nordokcidenten.

La Toluka Valo estas parto de la ekoregiono centra-meksika kserofitaro. La ĉirkaŭaj montaroj estas okupataj de la neĝmontaraj pinaroj-kverkaroj.

Kategorio:Valoj en Meksiko
390 Almo

**390 Almo** estas meze granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eŭnomia familio.

## Malkovro 
Ĝi estas la ununura asteroido malkovrita de la franca astronomo Guillaume Bigourdan, la  elde la observatorio de Parizo.

## Nomo 
Ĝia nomo memorigas la krimean riveron Almo, sur kies bordoj okazis la Batalo de Almo, dum la Krimea milito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1894
Shanghai Airlines

La entrepreno **Shanghai Airlines** estas ĉinia flugkompanio kun sidejo en Ŝanhajo. De la 12-a de decembro 2007 ĝis oktobro 2010 ĝi estis membro de la flugkompania alianco *"Star Alliance"*. Tiam ĝi malaliĝis, ĉar la kompanio transpreniĝis de la kompanio *China Eastern Airlines*, kiu membras en la konkurenca alianco *SkyTeam*. La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 ĉiujare transportas proksimume 10,5 milionojn da pasaĝeroj kaj disponas pri 60 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.

La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon **FM**; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas **CSH**.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (ĉine, japane, koree kaj angle, parte kunlabore kun la nun tegmenta kompanio *China Eastern*) 

Kategorio:Ĉinaj flugkompanioj
Singapore Airlines

La entrepreno **Singapore Airlines** estas singapura flugkompanio. Ekde la 7-a de aprilo 2000 ĝi estas membro de la flugkompania alianco *"Star Alliance"*. La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 ĉiujare transportas proksimume 18,3 milionojn da pasaĝeroj kaj dispondas pri 106 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.

La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon **SQ**; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas **SIA**.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (angle, france, germane, japane, ĉine kaj koree)

Kategorio:Singapuraj flugkompanioj
Leštinka

Municipo **Leštinka** troviĝas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en montetaro Fera montaro, en valo de la rivereto Žejbro, 3&nbsp;km okcidente de la urbo Skuteč. Vivas ĉi tie  (). En ĉirkaŭaĵo estas forlasitaj akvoplenaj ŝtonminejoj, kiujn uzas por sia trejnado amantoj de sporta mergiĝado.

## Historio 
La unua historia mencio pri la vilaĝo, simile kiel pri multaj vilaĝoj en vasta ĉirkaŭaĵo, estas en dokumento pri transigo de la sinjorejo Rychmburk de Smil Flaška el Pardubice al sinjoro Ota el Berkov kaj al Boček el Poděbrady.

Nomo de la vilaĝo devenas de origina nomo de la rivereto Leština, pli poste alinomita je Žejbro.

En la 19-a kaj 20-a jarcentoj ĉi tie, en ĉirkaŭaĵo de Leštinka, oni minis ŝtonon kaj produktis bonkvalitajn pavimkubojn kaj trotuarajn randŝtonojn. En minejoj en ĉirkaŭaĵo de Leštinka trovadis okupon antaŭ la dua mondmilito ĝis 600 homoj. Nun en estintaj minejoj estas pura subtere devena akvo kaj pro tio ili estas preferataj lokoj por agrabla banado, aparte profunda subakviĝado. En minejo "Družstvo" ekestis subakviĝista lernejo.

## Loĝantaro
## Legendo 
Proksime troviĝas vilaĝeto Cejřov kaj postrestoj de estinta samnoma burgo. Legendoj rakontas, ke en la burgo rezidis nigra rabista kavaliro, kiu atakis vojaĝantojn kaj prirabadis ilin. Oni eĉ rakontas, ke la nigra kavaliro forkaptis filinon de sinjoro de Rychmburk. Pro tio la sinjoro petis reĝon pri militista helpo. La burgo Cejřov estis ĉirkaŭigita kaj post konkero ruinigita. La nigra kavaliro falis en tiu batalo.

## Pluaj fotoj 

Leštinka č. 45.jpg|Domo en Leštinka
Leštinka čp. 51.jpg|Gastejo
Leštinka čp. 24.jpg|Domoj en Leštinka

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Fera montaro
Kazimierz Wierzyński

**Kazimierz Wierzyński** (naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1894 en Drohobiĉ — mortis la 13-an de februaro 1969 en Londono) - pola poeto, prozisto, eseisto. Filo de Andrzej Wirstlein-Wierzyński (1853-1944) kaj Felicja Dunin-Wąsowicz (1852-1944).

Verkojn de la poeto oni tradukis al ĉefaj eŭropaj lingvoj, precipe *Laur olimpijski* (Olimpia laŭro) kaj *Życie Chopina* (Vivo de Chopin) kaj interalie elekto de versaĵoj laŭ anglalingva traduko (1959).

Kazimierz Wierzyński fariĝis kanzon-heroo de Jacek Kaczmarski sub la titolo *Kazimierz Wierzyński*.

Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj poetoj
Kategorio:Polaj judoj
Guajakila Golfo

220px|eta|Guajakila Golfo.
La **Guajakila Golfo** aŭ **Golfo de Guayaquil** estas vasta akvokorpo de la Pacifika Oceano en okcidenta Sudameriko. Ĝia norda limo estas la urbo Salinas, en Ekvadoro, kaj ĝia suda limo estas Punta Parinjas, en Peruo.

La golfo havas sian nomon laŭ tiu de la urbo Guajakilo. Pluraj riveroj kaj de Ekvadoro kaj de Peruo elfluas en la Guajakilan Golfon, kiel Rivero Guajaso, Rivero Jubones, Rivero Zarumilja kaj Rivero Tumbeso.

## Vidu ankaŭ 
* Tumbesio
* Tumbesiaj, ĉokoaj kaj magdalen-valaj tropikaj arbaroj

## Eksteraj ligiloj 
* Mangrovoj de Guajakila Golfo  
* Ecuador on-line - Provincia Guayas  

Kategorio:Golfoj
Kategorio:Geografio de Ekvadoro
Kategorio:Geografio de Peruo
Studená

**Studená** estas nomo de pluraj municipoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:

;en Ĉeĥio

*Studená (distrikto Plzeň-nordo) - municipo en distrikto Plzeň-nordo
*Studená (distrikto Jindřichův Hradec) - municipo en distrikto Jindřichův Hradec

;en Slovakio
*Studená (distrikto Rimavská Sobota) - municipo en distrikto Rimavská Sobota
Kuchyňa

eta|maldekstra|250px|Forlasita galerio en Kuchyňa
**Kuchyňa** (hungare *Konyha* [konjha] germane *Kuchel*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.

## Situo 
Kuchyňa situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Zohor-Plavecký Mikuláš. Malacky troviĝas je 15&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1206. En la 14-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis, kiu ruiniĝis post 2 jarcentoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Konyha 1767 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacky, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kuchyňa 1597 homoj, (1568 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1701
* kapeloj omaĝe al Sankta Anna, Dipatrino kaj Sankta Roĥ pli frue konstruiĝis, ol la preĝejo
* ruinoj de la fortikaĵo de la vilaĝo 3,5&nbsp;km.

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
Sri Chinmoy

eta|Sri Chinmoy
frameless|230ra|dekstra|SignatureSri Chinmoy
**Sri Chinmoy Kumar Ghose** (naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1931 en Shakpur, proksime al Ĉitagongo en Orienta Bengalio (Orienta Pakistano, nune Bangladeŝo) — mortis la 11-an de oktobro 2007 en Novjorko) estis hindia filozofo, poeto, verkisto, aŭtoro de kanzonoj, pentristo, multinstrumentisto, atleto, pacaganto, instruisto de jogo kaj meditado, spirita majstro kaj aŭtoro de la programo World Harmony Run, kandidato al paca kaj literatura Nobel-premioj.

## Vivo 
En 1944, post morto de la gepatroj, kune kun gefratoj li translokiĝis al aŝramo de Sri Aŭrobindo sude de Hindio. Tie li pasigis dudek jarojn plenigitajn de spirita praktiko – li meditis dum pluraj horoj, verkis poezion kaj eseojn, okupiĝis pri atletiko kaj dediĉe servis. Dum profunda meditado li spertis plurajn internajn travivaĵojn.

En 1964 Sri Chinmoy ricevis internan ordonon forveturi al Ameriko. De tiu tempo li dediĉis sian vivon al la laboro por interna kaj ekstera paco. Li regule vojaĝadis al pluraj landoj por prezenti koncertojn de sia sublima muziko, lekcii en universitatoj kaj gvidi disĉiplojn. Li gajnis profundan admiron por sia agado i.a. de la prezidentoj Miĥail Gorbaĉov kaj Nelson Mandela, Patrino Teresa, ĉefepiskopo Desmond Tutu kaj la princino Diana.

En 1970 Sri Chinmoy estis invitita de U Thant, ĝenerala sekretario de Unuiĝintaj Nacioj, por gvidi Pacajn Meditojn en UN por diplomatoj, delegitoj kaj laborantoj de ĉiuj naciecoj kaj konfesioj. Dum la renkontoj kun preĝo kaj medito estas ofertataj pluraj spiritaj, kulturaj kaj sportaj programoj por propagandi celojn de UN.

## Literaturo 
* Shyam Dua: "The Luminous Life of Sri Chinmoy" Tiny Tot Publications, Nov-Delhio, 2005, ISBN 8130402211. 

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri Sri Chinmoy 

Kategorio:Hinduistaj guruoj
Santa Pola

[eta|200ra|Arkeologiaj restaĵoj en la [romia vilao de la Palmaro|Palmaro.]]

**Santa Pola** estas municipo de Valencilando (Hispanio) situanta ĉe la marbordo de la provinco Alikanto, en la komarko Bajo Vinalopó. En 2009 ĝi havis 31.760 laŭ la (NIS). La ĉefaj allogaĵoj de Santa Pola estas ĝiaj arkeologiaĵoj, la haveno kaj la plaĝoj kun blua flago, pleja distingo de la Eŭropa Unio.
La unuaj spuroj de homa loĝado en la areo de Santa Pola venas de la 3-a jarmilo a.K. Estis trovitaj iloj kaj pentraĵoj el la eneolitiko en la Groto Arañas del Carabassí. Eĉ se la nomo ŝajnas ina, ĝi venas de la apostolo Paŭlo, kiu laŭ la tradicio eble elŝipiĝis en ĝian marbordon.

## Eksteraj ligiloj 
* Urbodomo de Santa Pola

Kategorio:Urboj de Valencilando
Kategorio:Municipoj de provinco Alikanto
Láb

**Láb,** (ankaŭ hungare), germane **Laab** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.

## Situo 
Láb situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, fervojo kaj aŭtoŝoseo preteriras. Malacky troviĝas je 10&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungara erao la loko apartenis al la Grandmoravia Regno. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1206. En la 16-a jarcento rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Láb 1579 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (historia departemento), al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Láb 1416 homoj, (1371 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika renesanca preĝejo omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj de 1561, en 1728 pligrandiĝis
* baroka kapelo omaĝe al Sankta Vendelo de 1755
* skulptaĵo pri Johano Nepomuka de 1732

## Eksteraj ligiloj 
* Láb sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Lab
Galapagar

eta|dekstra|Urbodomo de Galapagar
**Galapagar** (Emidejo, tio estas loko kie loĝas emidoj nome riveraj testudoj) estas municipo nordokcidente de la Madrida Regiono (Hispanio), je 33 km de la ŝtata ĉefurbo, Madrido. Ĝi havas 65 km². Galapagar limas kun Collado Villalba, Colmenarejo, Torrelodones, Las Rozas, El Escorial, San Lorenzo de El Escorial, Villanueva del Pardillo, Hoyo de Manzanares, Moralzarzal kaj Guadarrama. La loĝantaro de Galapagar duobliĝis en la lastaj dek jaroj, jam superante la nombron de 30.000 personoj.

## Esperantistoj 
* Manuel Pancorbo

## Vidu ankaŭ 
* Galapagar-La Navata (stacidomo)
* San Yago (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Madrida Regiono
Torrelodones

[eta|200ra|La [Gvatoturo de Torrelodones el ĝi la municipo kaj urbeto prenas sian nomon.]]
**Torrelodones** estas municipo nordokcidente de Madrida Regiono (Hispanio), je 29&nbsp;km de Madrido. Pro ĝia situo inter la Gvadarama Montaro kaj la metropolita areo de la ĉefurbo, ĝi ĝuas favoran ekonomian pozicion. La municipo havas 21 kvadratajn kilometrojn kaj 21.781 loĝantoj (2009). La loĝantaro loĝas en tri loĝlokoj: Torrelodones-Pueblo, Torrelodones-Colonia kaj Los Peñascales.

## Vidu ankaŭ 
* Torrelodones (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Urbodomo de Torrelodones 


Kategorio:Municipoj de Madrida Regiono
Romia domo en la Palmaro de Santa Pola

eta|250ra|Restaĵoj de la vilao.
La **senjora domo de la Palmaro** estas senjora domo de la 4-a jarcento p.K. kiu troviĝis en Portus Illicitanus, municipa areo de Santa Pola (Provinco Alikanto, Hispanio).

Ĉi tiu loĝejo havis grandan korton kun peristilo, ĉirkaŭata de pavimita koridoro kun mozaikoj. La mozaikoj estis faritaj per tezeloj el 1-centimetraj kalikaj ŝtonoj. Temas pri luksa vilao, konstrumodelo kiu korespondas al la ŝatoj de aristokrataj leŭtenantoj. Laŭ la arkeologiaj esploroj la vilao konstruiĝis komence de la 4-a jarcento.

En la nuntempo ĝi troviĝas ĉirkaŭ la palmaro de Santa Pola kaj estas la plej vizitata kaj alloga ejo de tiu marborda urbo de Valencilando.

Kategorio:Valencilando
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Hispanio
Lozorno

**Lozorno,** hungare **Lozornó,** germane **Losorn** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky.
dekstra|eta|320px|Lozorno en la mapo de Slovakio troviĝas en la plej griza parto
eta|250px|Preĝejo de Lozorno
eta|150px|Blazono de Lozorno

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 45 km²
* Supermara alteco: 188 m
* Loĝantaro: 2710 en 2001
* Poŝtkodo: 900 55
* Aŭtokodo: MA
* Telefonprefikso: 033

## Situo 
Lozorno situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, apud ĉefvojo kaj aŭtoŝoseo, laŭ fervojo Zohor-Plavecký Mikuláš. Bratislavo troviĝas je 22&nbsp;km-oj.

## Historio 
En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lozornó 1837 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al departemento kaj distrikto de Pozsony, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lozorno 2710 homoj, (2656 slovakoj). Apud la vilaĝo industria parko funkcias, la plej granda en Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
Červená nad Vltavou

**Červená nad Vltavou** povas signifi:

* Červená nad Vltavou (pereinta vilaĝo) – devena vilaĝo, kiu pereis en la jaro 1960 post konstruado de akva rezervujo Orlík
* Červená (Jetětice) – parto de municipo Jetětice, sub kiu enfalas domaroj *Jetětické Samoty*, *Truhlařov*, *Pazderna*, *Kopanický*, arbaristejo *Habr* kaj kelke da kabanaj domaroj kaj refreŝigejaj areoj
* Červená nad Vltavou (stacidomo) – fervoja stacio situanta sur fervojlinio Tábor–Ražice en Červená, la loka parto de Jetětice 
* Červená II. – parto de katastra teritorio Vůsí (parto de municipo Květov), kie troviĝas preĝejo de sankta Bartolomeo, kiu estis kiel ununura el la tuta devena vilaĝo transprenita super nivelo de la inundigita linio
Balotrajtisto

**Balotrajtisto** estas vira aŭ ina aktivulo kiu celas ampleksi balotrajton. Tio necesis aŭ necesas, kiam la balotrajto ne estas ĉiesa rajto kaj ekzemple ne havas ĝin plej malriĉaj homoj (en la komenco de demokratio), virinoj, iarasaj homoj (kazo de apartismo en Sudafriko aŭ de Usono meze de la 20a jarcento), junuloj de malpli da 21 jaroj (kazo de Hispanio dum la transiro al la demokratio), ktp.

## Virinbalotrajtisto
**Virinbalotrajtisto** estas vira aŭ ina aktivulo kiu celas ampleksi balotrajton al virinoj. 

Kelkaj virinaj virinbalotrajtistoj estis nomataj "sufragetojn" kaj tio ofte signifas la batalemajn aktivulinojn de la brita organizaĵo WSPU aŭ aliaj virinoj (aparte de usono), kiuj estis inspiritaj de la WSPU-membraj aktivemaj taktikoj. Tamen, ne ĉiuj virinbalotrajtistoj estas (estis) sufragetoj, ĉar plejmulto agas (agis) tute senperforte.

## Vidu ankaŭ 
*Listo de virinbalotrajtistoj

Kategorio:Baloto
Kategorio:Aktivuloj
Malé Leváre

**Malé Leváre,** hungare **Kislévárd** [kiŝlEvArd] germane **Klein-Schützen** estas vilaĝa municipo en Slovakio, en regiono Bratislavo, en distrikto Malacky. Klein, malé kaj kis signifas: malgranda. La loĝloko situas rekte ĉe la limo inter Slovakio kaj Aŭstrio. Rekte najbaras la aŭstraj komunumoj Jedenspeigen kaj Drösing.

maldekstra|eta|320px|Malé Leváre en la mapo de Slovakio troviĝas en la plej griza parto

## Situo 
Malé Leváre situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Morava, kiu estas samtempe ankaŭ la aŭstra landlimo, laŭ traira flankovojo (ĉefvojo preteriras). Malacky troviĝas je 10&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la kuprepoko. La unua mencio okazis pri la loko en 1377 laŭ tiama hungara ortografio *"Kislő"*. En la 16-a jarcento la vilaĝo famiĝis pri potfaristoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kislévárd 1675 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Malé Leváre 1046 homoj, (1001 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Dipatrino (Granda) de 1654
* kapelo omaĝe al Sankta Roĥ
* akvorezervujo

## Eksteraj ligiloj 
* Malé Leváre sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
Baal Ŝem Tov

**Jisrael ben Eliezer** (hebree רבי ישראל בן-אליעזר, naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1698 en la tiam pollingva vilaĝo Okopy Świętej Trójcy, nun simple Окопи, latinlitere Okopy, hebree אקופ, en nuna Ternopila provinco de okcidenta Ukrainio, mortis la 22-an de majo 1760 en la tiam pollingva urbeto Międzybóż, hebree מז'יבוז', nun Меджибіж en Ĥmelnicka provinco de Ukrainio), pli konata sub alnomo **Baal Ŝem Tov** (hebree הבעל שם טוב; estas diversaj tradukoj: Majstro de Sankta Nomo, Sinjoro de Bona Nomo aŭ Viro de Bona Famo) – konata ankaŭ sub reduktita alnomo: **Beŝt** (hebree בעש"ט) – estis rabeno, cadiko kaj unu el la kreintoj de la ĥasidismo sur la terenoj de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj en la 18-a jarcento. Li estis majstro de Dov Ber el Międzyrzec Korecki (דב בער ממזריטש), la instruisto de Elimeleĥ Vajsblum (אלימלך מליז'נסק) el Leżajsk.

Li esprimiĝis per simpla lingvo, konata al ĉiu judo. Dum sia vivo li jam tre populariĝis inter la malplej riĉa juda popolo. Baal Ŝem Tov ĉefe aktivis en Podolio, kie li poste setlis en urbeto Międzybóż (inter la riveroj Suda Bugo kaj Okcidenta Bugo). Li estis ĉarmita de la juda mistikismo, nomata kabalo, kiu estis parto de la juda talmuda tradicio.

Lia instruo estis provo de sintezo de la tradicio kun nova mistikismo kaj samtempe atako kontraŭ la juda ortodokseco. Baal Ŝem Tov estis kvazaŭ ekvivalento de Lutero el kristanismo, ĉar li opiniis perantecon de rabenoj kaj enprofundiĝadon al komplikaĵoj de Talmudo superfluaj. Pro tio konfrontis kritikon flanke de Ortodoksa Judismo.

Li predikis kontraŭbatalon de malbono ne per malbono, sed per bono, kiun oni devas ekvidi kiel diecan aspekton kaj sekve direkti ĝin al la bono. Ĉiu povis kalkuli je mempurigo kaj premio, ĉar la homo (pli ĝuste ties animo) estas ligita al Dio per amo (hebree *devekut* - "algluiĝo", "kuniĝo"). Kuniĝo kun Dio estis intelekta akso de ĥasidismo. Beŝt instruis, ke la Dion oni laŭdu ne per martiriĝo kaj asketismo, sed prefere pere de saĝa kaj ĝoja profito de la vivo kaj ties donacoj, kiujn ĝi portas kun si. Pieco estis ĉi-koncepte afirmado de la vivo.

De tio rezultis nekonata pli frue larĝskala formo de Di-adoro per danco kaj kanto kaj ankaŭ karakteriza por ĥasidoj formo de ekstaza preĝo kondukanta al stato de ĝoja raviĝo kaj fascino (hebree *hitlahavut* - "entuziasmo"). Tia preĝo devus alporti al la homo ĝojon kaj serenon de la spirito, kio signifas kuniĝon kun la Dio.

Tio ne ekskludas kontempladon kaj senĉesan servon al la Dio, kio plenigas la tutan vivon de ĥasido. En la instruo de Beŝt oni povas ankaŭ rimarki eĥojn de panteismo de apudrejnaj ĥasidoj, ĉar simile al ili li provis ekvidi ĉieeston de Dio en ĉiu aspekto de la vivo, ne nur homa.

Lia filo estis Moseo Ĥaim el Sudlikovo, kaj pranepo Naĥman el Braclavo.

## Vidu ankaŭ 
* Jakub Horowic

Kategorio:Polaj judoj
Kategorio:Ĥasidismo
Kategorio:Rabenoj
393 Lampetio

**393 Lampetio** estas granda, malhela kaj nerapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, la .

## Nomo 
En la helena mitologio, la nimfoj Lampetio kaj Faetuso estis du filinoj de Helioso. Faetuso jam donis sian nomon al la asteroido 296 Faetuso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Max Wolf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1894
Hefejo

**Hefejo** estas prefektujnivela milionurbo, ĉefurbo de Anhujo kaj universitata urbo en Ĉinio.
eta|maldekstre|Interna urboparto de Hefei

## Geografio 
Hefejo situas sur ebenaĵo.

## Historio 
De la 8-a ĝis la 6-a jarcento a.K. Hefejo estis loko de multaj malgrandaj ŝtatoj, kiuj ofte bataladis. Tiu urbo ofte estis sidejo de diversaj ŝtatetoj. En 1912 la fervojaj linioj atingis la urbon. En la malfruaj 1950-aj jaroj fero- kaj ŝtalo-kompleksoj estis konstruitaj kaj evoluis ankaŭ la aluminiindustrio. Ekzistas pluraj universitatoj en la centro.

## Klimato 
Hefejo havas humidan subtropikan klimaton kun kvar apartaj sezonoj. La ĉiujara averaĝtemperaturo estas . Ĝia ĉiujara precipitaĵo estas 1,000&nbsp;mm. La vintroj ĉi tie estas malvarmaj, foje kun neĝo. La someroj estas varmaj kaj humidaj kun temperaturo .

## Trafiko 
Hefejo havas internacian flughavenon. La fervoja, voja kaj ŝipa trafiko estas vigla.

La Metroo de Hefejo malfermiĝis la .

## Servoj 
* Universitato de Scienco kaj Teknologio de Ĉinio

## Vidindaĵoj 
* templo de Bao de 1066

## Ĝemelurboj 
*  Kurume, Japanio
*  Fritaŭno, Sieraleono
*  Vonju, Sud-Koreio
*  Columbus (Ohio), Usono
*  Buĵumburo, Burundo
*  Aalborg, Danio
*  Lleida, Hispanio
*  Darebin, Aŭstralio
*  Belfasto, Nord-Irlando
*  Santiago de Chile, Ĉilio

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj
eta|maldekstre

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Kategorio:Provincaj ĉefurboj de Ĉinio
Listo de virinbalotrajtistoj

Jen **listo de virinbalotrajtistoj**, sortebla laŭ aŭ nomo aŭ lando.

## Vidu ankaŭ 
*Virina balotrajto
*Virinbalotrajtisto
* Virinbalotrajtistaj organizaĵoj en Britio


Kategorio:Listoj pri virinoj
Kategorio:Baloto
394 Arduina

'*394 *Arduina''''' estas meze granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly, la 19-an de novembro 1894, elde la observatorio de Marsejlo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la gaŭla diino Arduinna, protektantino de la arbaro de Ardenoj, asimilita al la romia diino Diana.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Alphonse Louis Nicolas Borrelly
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1894
Veľké Leváre

**Veľké Leváre,** hungare **Nagylévárd** [nadjlEvArd] germane **Gross-Schützen** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky. Gross, veľké kaj nagy signifas: granda.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 27 km²
* Supermara alteco: 170 m
* Loĝantaro: 3609 en 2006
* Poŝtkodo: 908 73
* Aŭtokodo: MA
* Telefonprefikso: 034

## Situo 
Veľké Leváre situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo, aŭtoŝoseo kaj fervojo Bratislavo-Ĉeĥio. Malacky troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La origina vilaĝo detruiĝis fare de tataroj en 1241. Poste germanoj, ĉeĥoj kaj slovakoj refondis la komunumon, kiu menciiĝis en 1378 laŭ tiama hungara ortografio *"Noglew"*. En 1547 rifuĝintaj germanoj, iom poste rifuĝintaj kroatoj kaj serboj alvenis. En la 17-a jarcento la vilaĝo ricevis la rangon kampurbo. En 1709 kaj en 1866 incendioj, en 1836 ĥoleroj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagylévárd 2871 homoj, (2340 slovakoj, 284 germanoj, 191 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony, al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veľké Leváre 3430 homoj, (3336 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Nomo de Dipatrino de 1733
* luterana preĝejo de 1791, turo alkonstruiĝis en 1938
* baroka burgo de Kollonich-Wenckheim de 1685, en 1723 trakonstruiĝis

## Famuloj 
* hungara ĉasisto István Hőnig naskiĝis en la iama Nagylévárd.

## Eksteraj ligiloj 
* Veľké Leváre sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Malacky
2079

**2079** estos normala jaro komenciĝanta dimanĉe (vidu ĉi tie kalendaron).

Dum la jaro 2079 post Kristo okazos, interalie:

* La 1-an de majo, plena suna eklipso videbla en la nord-oriento de Usono, Novlando, Gronlando kaj Arkta Oceano.
* La 11-an de aŭgusto, Pasado de Merkuro antaŭ Marso, fakte Merkuro kaŝas Marson. Tio estas la unua kaŝado de Marso fare de Merkuro de post 578.
* La 24-an de oktobro, ringa suna eklipso, videbla en  Antarkto kaj Nov-Zelando.