open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Johanaj festoj

La **Johanaj festoj de Orleano** ( ) estas ĉiujara franca aranĝo okazanta en Orléans (Loiret) ekde 1431 aŭ 1432 por festi la liberigon, okazintan la 8-an de majo 1429, de la urbo sieĝita de la angloj far la armeo de Johana de Arko.

Ĉiujare la festoj estas prezidataj de elstara invitito. Preskaŭ ĉiuj prezidentoj de la respubliko vizitis ĝin ekde la komenco de la Kvina Respubliko.

## Galerio 

FeteOrleans4.JPG
FeteOrleans6.JPG
FeteOrleans2.JPG
FeteOrleans3.JPG

Kategorio:Johana de Arko
Kategorio:Orléans
Kategorio:Festoj en Francio
Kategorio:Regionaj kulturoj en Francio
Kategorio:Kulturo en Francio laŭ urboj
Kategorio:Kulturo en Francio laŭ departementoj
Kategorio:Centro-Valo de Luaro
Johano de Lankastro

**Johano de Lankastro**, 1-a duko de Bedford (n. la 20-an de junio 1389 - m. la 14-an de septembro 1435), ankaŭ konata kiel Johano Plantagenet, estis la kvara filo de la reĝo Henriko la 4-a kaj de Mary de Bohun, li estis regento de Anglujo ĝis la adoltiĝo de sia nevo, la reĝo Henriko la 6-a.

Li estis nomumita grafo de Kendal kaj de Richmond, kaj duko de Bedford en 1414. Li geedziĝis kun Ana, filino de la duko de Burgonjo, en 1423. Post la morto de Ana dum akuŝado en 1432, li geedziĝis kun Jaketa de Luksemburgo.

En 1431, Johano de Bedford kaptis la pucelon Johana de Arko kaj sukcesis mortigi ŝin en Rueno, kaj sekve aranĝis la kronadon de la juna Henriko la 6-a en Parizo. Dum oni negocis traktaton en Rueno, li mortis en tiu urbo kaj enterigita en la katedralo de la urbo.

## Referencoj 
Kategorio:Anglaj nobeloj
Ludoviko de Valois

eta|300px|Ludoviko de Orleano.
**Ludoviko de Orleano** (naskiĝis la 13-an de marto 1372, mortis la 23-an de novembro 1407 en Parizo) estis Duko de Orleano ekde 1392.

Li ankaŭ estis Grafo de Valois, Duko de Tureno (1386 – 1392), Grafo de Blois (1397 – 1407), de Angulemo (1404 – 1407), de Périgord, de Dreux kaj de Soissons.

Mortigis lin Johano la 1-a (Burgonjo); ĉetribunala defendanto de la sangosoifanta duko estis la franca Jean Petit kiu taksigis la tuton sindefendo kontraŭ tirano.

## Vidu ankaŭ 
* Enlanda milito inter armanjakanoj kaj burgonjanoj

Kategorio:Ĝermo
Kategorio:Francaj nobeloj
Kategorio:Dinastio de Valois
Elk Plain (Vaŝingtonio)

eta|Situo de Elk Plain en Kantono Pierce
**Elk Plain** estas censa loko *(CDP)* en Kantono Pierce (Vaŝingtonio) en Usono. La nombro de loĝantoj estis 15&nbsp;697 laŭ la censo de 2000, kaj malkreskis ĝis 14&nbsp;205 en 2010. Ĝia poŝtkodo "ZIP" estas 98387. Ĝiaj kodoj laŭ la landaj normoj FIPS kaj GNIS estas 53-21205 kaj 1510941, respektive. Elk Plain situas ĉe  (47.044812, -122.366812).

## Citaĵoj 
Kategorio:Kantono Pierce (Vaŝingtonio)
Eatonville (Vaŝingtonio)

eta|Bonvenigo en Eatonville
eta|Situo de Eatonville en Kantono Pierce kaj Vaŝingtonio
eta|Cervego ĉe bestospektejo Northwest Trek

**Eatonville** estas urbeto en Kantono Pierce (Vaŝingtonio) en Usono. En 2010 ĝi havis 2&nbsp;758 loĝantojn. Ĝia poŝtkodo estas 98328. Ĝiaj kodoj laŭ la landaj normoj FIPS kaj GNIS estas 53-20260 kaj 1519161, respektive.

## Historio 
Thomas C. Van Eaton, algvidite de Indiano Henry, eksetlis la lokon en 1889, establante vendejon multe uzotan kaj de indiĝenaj kaj de enmigrintaj ĉirkaŭloĝantoj. Eatonville fariĝis grava ekirpunkto por vizitontoj al Monto Rainier. Antaŭ ol venis la fervojo, s-ro Eaton funkciigis diligencan servon por transporti turistojn de la stacio en Lake Park (nuna Spanaway) al la monto, kun tranoktado en Eatonville. Fervojo alvenis en 1902, kaj diversaj muelejoj kaj segejoj fondiĝis. En 1909 oni oficiale municipigis la urbeton. La ĉefa segejo fermiĝis en 1954. Lastatempe oni malfermis betonfabrikon. La ege ŝatata bestospektejo Northwest Trek situas apud Eatonville.

## Geografio 
Eatonville lokiĝas ĉe  (46.868253, -122.270065). Laŭ la Usona Buroo de la Censo, la urbeto ampleksas areon de 4.4&nbsp;km², tute sekteran.

## Citaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Official site of the Town of Eatonville
* EatonvilleChamber.com Greater Eatonville Chamber of Commerce 

* 

Kategorio:Kantono Pierce (Vaŝingtonio)
Kategorio:Urbetoj en Vaŝingtonio
Beaurevoir

**Beaurevoir** estas franca komunumo situanta en la departemento  Aisne, en la regiono Hauts-de-France. Ĝi havis 1.498 loĝantojn laŭ la censo de 1999. En ĝi troviĝas la *kastelo de Beaurevoir*, kie Johana de Arko provis fuĝi antaŭ fali sub angla potenco. La komunumo etendiĝas sur 21,73&nbsp;km² kaj proksime de ĝi troviĝas la ekiĝo de la rivero Skeldo.

## Vidu ankaŭ
* Gabriel Hanotaux

Kategorio:Komunumoj de Aisne
Traktato de Troyes

eta|Traktato de Troyes
La **Traktato de Troyes** estis interkonsento per kiu la reĝo Henriko la 5-a (Anglio) heredus la tronon de Francio post la morto de la reĝo Karlo la 6-a (Francio). Ĝi estis subskribita en Troyes, Francio en la jaro 1420. Ĉi tiu traktato estis parto de la konsekvencoj de la Batalo de Agincourt. Ĉi tiu provo ŝanĝi la tradician manieron de la sukcedo en la trono de Francio ne sukcesis. Ĝi celis senheredigi la estontan reĝon Karlo la 7a. La traktato de Troyes estis intenco metit finon al la Centjara Milito inter Anglujo kaj Francujo.
Sieĝo de Parizo (1429)

eta
La **sieĝo de Parizo de 1429**, estis realigita de la francaj trupoj de Karlo la 7-a (Francio) akompanitaj de Johana de Arko, kiu ne sukcesis eniri en Parizon. La urbo ne estis defendita de pli ol 2000 angloj sed estis la pariza loĝantaro kiu devigis la francajn trupojn retiriĝi.

Kategorio:Historio de Parizo
Kategorio:15-a jarcento en Francio
Parizo
Kategorio:Johana de Arko
Kategorio:1429
Kategorio:Bataloj en 1420-1429
Karlo la 2-a (Loreno)

**Karlo la 2-a de Loreno**, la *Timiga*, naskiĝis en 1364, mortis en Nancio la 25-an de januaro 1431, estis duko de (Supra) Loreno de 1390 ĝis 1431. 
maldekstre|eta
Li estis filo de la duko Johano la 1-a de Loreno kaj de Sofia de Virtembergo.

Kategorio:Lorenaj dukoj
Jean Lemaître

**Jean Lemaître**, aŭ **Le Maistre** estis unu el la juĝistoj de la proceso kontraŭ Johana de Arko, kies posteno estis la vic-inkvizitoro. Li estis la plej grava ulo de la proceso post Pierre Cauchon.

Dum la proceso por la rehabilitiĝo, li deklaris: *Mi vidis ke se oni ne agas laŭ la volo de la angloj, estas la morto kiu minacas*. Jean Massieu asertis ke la respondeco kiel vic-inkvizitoro estis altrudita al li kontraŭvole. Li vivis en Rueno en 1452.

Kategorio:Johana de Arko
Kategorio:Francaj inkvizitoroj
4574 Yoshinaka

'*4574 *Yoshinaka'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Tsuneo Niijima elde Oĵima en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la samurajo Minamoto no Yoshinaka (japane 源義仲, 1154–1184) sindirinte *Kiso Yoshinaka'', kuzo de la ŝoguno Minamoto no Yoritomo kontraŭ kiu li ribelis.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Tsuneo Niijima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Nicolas Midy

**Nicolas Midy**, sendito de la Universitato de Parizo, estis kanoniko de Rueno, nomumita la 4-an de majo 1431, por la proceso kontraŭ Johana de Arko. La nomumo al ĉi tiu pozicio estis pro lia konata agresemo kontraŭ Johana.

En la proceso de la rehabilitiĝo de Johana, Boisguillaume diris ke lin trafis lepro kelkajn tagojn post la ekzekuto. Tamen, la registroj montras ke li iris al la Koncilio de Florenco en 1432, li vivis en Amiens en 1436. Malfrue en 1438, li ankoraŭ aperas en la registro de la kanonoj de Rueno.

Kategorio:Francaj kanonikoj
Kategorio:Johana de Arko
Nicolas Loyseleur

**Nicolas Loyseleur**, kanoniko de Chartres kaj Rouen, anstataŭanto de kanono restis lojala al Francujo, li distingiĝis dum la proceso kiu kondamnis la pucelon Johana de Arko .

Ŝajnigante sin malliberulo de la anglo Lorrain, li eniris plurfoje en la malliberejo de Johana kaj persvadis ŝin ne kredi je la eklezianoj kaj certigis ŝin paroli nome de la reĝo kaj liaj revelacioj, kaj promesis al ŝi esti savota.

La legendo diras ke, movita de la konvinko li volis lanĉi sin sub la piedoj de sia viktimo por peti pardonon. Tamen en junio 1431, li partoprenis en kunvenoj de la Katedralo kaj reprezentis ĝin en junio 1435 en la Koncilio de Florenco kie li montris sian fervoron kontraŭ la skisma papado. Li mortis en Bazelo, post 1442.

Kategorio:Francaj kanonikoj
Placo de la Malnova Merkato

La **Placo de la Malnova Merkato** (), situas en la okcidenta ekstremo de la strato Gros-Horloge kaj estas historia placo de la urbo Rueno.

Oni trovas ĉirkaŭ ĝi plurajn trabfakaĵojn. Ĝi ankaŭ havis la preĝejon Sankta Savinto kiu estis detruita en 1793. La preĝejo Sankta Johana de Arko estis konstruita en 1979 laŭ projekto de la arkitekto Louis Arretche.

La famo de la placo venas de la ekzekuto de Johana de Arko kiu mortis sur la ŝtiparo la 30-an de majo 1431. Kruco estis metita en la loko kie troviĝis la ŝtiparo laŭ la konkludoj de la proceso por la rehabilitiĝo en 1456. La Muzeo Johana de Arko situanta sude en la placo estas unu el la allogaĵoj.

Kategorio:Rueno
Jean d'Estivet

'''Jean d'Estivet''' estis kanoniko de Beauvais. Li estas fama por la partopreno en la proceso kaj juĝo de Johana de Arko en 1431 . 
Li devis fuĝi de Beauvais, kun Pierre Cauchon, episkopo kaj poste prezidanto de la tribunalo, kiu nomumis lin iniciatinto de tiu ĉi proceso. En marto 1431, li verkis sian akuzon, kiu inkludis 70 temojn, ĉiuj refutitaj de Johana de Arko.

Kategorio:Francaj kanonikoj
Czesław Słania

**Czesław Słania** (, esperantigite **Ĉeslav Slanja**) naskiĝis la 22-an de oktobro 1921 en Czeladź, mortis la 17-an de marto 2005 en Krakovo), pola gravuristo, eminenta projektisto de poŝtmarkoj kaj monbiletoj, de 1959 laboranta en Svedio.

La unua projektita de li en Svedio poŝtmarko estis bildo de poeto Gustavo Froding (okaze de 100-jariĝo en 1960). Por sveda poŝto projektis pli ol 300 poŝtmarkojn, i.a. seriojn dediĉitaj al 90-a naskiĝdatreveno de la reĝo Gustavo la 6-a Adolfo, vojaĝoj de Karolo Lineo, fungoj, papilioj, maraj esploroj. Sume - ankaŭ por poŝtoj de aliaj landoj kune kun Pollando faris pli ol 1000 projektojn de poŝtmarkoj (i.a. en Danio, Grenlando, Ferooj, Islando, Monako, Germanio, Francio, Belgio, San Marino, Svislando, Aŭstralio, Usono, Ĉinio, Tajlando, Vatikano, Unuiĝintaj Nacioj). Tiu ĉi atingo kaŭzis, ke lian nomon oni enskribis al la Guinness-libro de rekordoj kiel kreinton de rekorda nombro da gravuritaj poŝtmarkoj. En 1972 estis distingita de la reĝo de Svedio Gustavo la 6-a Adolfo per la titolo de Korta Gravuristo. La reĝo Karolo la 16-a Gustavo distingis lin per medalo "La oka grandeco kun blua rubando". Reĝino de Danio Margareta la 2-a enmanigis al li Ordenon de la Kavalira Kapitulo, kaj la princo de Monako Rainier la 3-a - Kavaliran Ordenon de Sankta Karolo.

Krom filatelaj projektoj li projektis monbiletojn. Lian servon profitis Argentino, Belgio, Brazilo, Domingo, Israelo, Kanado, Kazaĥio, Litovio, Portugalo kaj Venezuelo. Plie li gravuris ekslibrisojn, afiŝetojn, medalojn, plenumis laborojn por organizaĵoj de la pola diasporo.

Kategorio:Polaj gravuristoj
Kategorio:Filatelo en Pollando
Kategorio:Filatelo en Svedio
Guéckédougou

''''* aŭ *Guéckédou'' estas grandurbo en Gvineo.
eta|dekstra|200px|Loko de  en Gvineo
eta|dekstra|220px|Hospitalo de
eta|dekstra|220px|Lernejo de

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 346.908 en 2012 (takso)
* Supermara alteco: m
* Horzono: UTC

## Geografio 
 situas en la suda parto de la lando. Landlimoj de Sieraleono kaj Liberio estas proksime.

## Historio 
 estis komerca urbeto, ĉar komercistoj de la 2 proksimaj landoj (ofte oni venas ankaŭ el Ebur-Bordo) aranĝis bazaradojn. Tio daŭras ankaŭ nuntempe. Inter 1983-2008 pro konfliktoj de la najbaraj landoj alvenis multe da rifuĝintoj. Ili vivas en tendoj. Memoru: en 1983 vivis en la urbeto nur 2800 da homoj! En 2007 razio, striko kaj protestoj okazis.

## Klimato 
En  tropika klimato regas. 2 sezonoj estas: la seka inter decembro-februaro kaj la pluva inter marto-novembro.

## Fontoj 
* Angla kaj franca Vikipedioj

Kategorio:Urboj de Gvineo
4576 Yanotoyohiko

'*4576 *Yanotoyohiko'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (Gubernio Gunma, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de profesoro *Toyohiko Yano* (japane: 矢野 豊彦, *Yano Toyohiko'') de la laboratorio pri nukleaj reakciujoj de la Universitato pri teknologio de Tokio. Lia esploras pri la ceramikoj kaj estas fakulo pri elektrona mikroskopio. Li kaj la malkovrinto kune montogrimpis dum siaj junaĝoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takuo Kojima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Siegfried Translateur

**Siegfried TRANSLATEUR**  (naskiĝis la , mortis la ) estis vienana dirigento kaj komponisto de valsoj, marĉoj, kaj alia dancmuziko. Hodiaŭ li plejparte konatas pro la valso *Wiener Praterleben*.

La komponisto naskiĝis en Bad Carlsruhe, Silezio. Li komencis muziklernadon en Vieno, Lepsiko, kaj Breslau, kaj ankaŭ estis instruata de la franca dancmuzika komponisto Emile Waldteufel. En 1900 Translateur translogiĝis en Berlinon, kie li iĝis orĥestra dirigento. Dek unu jaroj post tio, en 1911, li fondis la eldonejon "Myra", kiu plejparte eldonis liajn verkojn, sed ankaŭ komponaĵojn de (interalie) Marc Roland, Franz von Blon kaj Paul Lincke. La filo de Translateur, Hans, poste ekpartoprenis en la profesion.

Laŭlonge de sia tuta vivo Translateur verkis pli-malpli 200 komponaĵojn; lia plej konata verko hodiaŭ estas la valso *Wiener Praterleben*, opus 12, kiun li komponis deksepjaraĝe.

Post kiam la nazioj venkis Vienon, Translateur devis likvidi sian eldonejon, ĉar la estraro konsideris lin kiel "duona-judo" pro lia juda parencaro. Li vendis la eldonejon al la londona publikanto Bosworth en 1938. Oni malmulte scias pri lia vivo post tio. Translateur, kune kun sia edzino, deportatis en la koncentrejon ĉe Theresienstadt en 1943. Li mortis tie je la marto de 1944, kiam li estis 68-jaraĝa.

## Eksteraj ligiloj 
*  Liberaj komponaĵoj fare de Translateur

Kategorio:Vienanoj
Kategorio:Aŭstraj dirigentoj
Kategorio:Aŭstraj komponistoj
Nacia Parko Mount Rainier

eta|Enirejo Nisqually en la parkon
**Nacia Parko Mount Rainier** aŭ **Monto Rajnera**  estas usona nacia parko troviĝanta en la sudorienta parto de Kantono Pierce kaj la nordokcidenta parto de Kantono Lewis, en Vaŝingtonio, Usono. Ĝi establiĝis la 2-an de marto 1899, kiel la kvina nacia parko en Usono. La parko ampleksas areon de 95&nbsp;660 hektaroj, inkluzive de la tuto de Monto Rajnera, 4&nbsp;391 metrojn alta stratovulkano. La monto leviĝas abrupte el la ĉirkaŭa ebenaĵo; la limo de la parko altas ĉe la plej malalta punkto 490 m. La monto estas la plej alta pinto de la Kaskada Kresto; ĝin ĉirkaŭas valoj, akvofaloj, subalpaj florkampoj, praarbaroj, kaj pli ol 25 glaĉeroj. La glaĉeraro kaj neĝokamparo de la pinto kovras areon de ĉirkaŭ 91 km2. Glaĉero Carbon estas la plej volumena glaĉero en Usono ekster Alasko, kaj Glaĉero Emmons estas la plej granda laŭ areo. La vulkanon ofte vualas nuboj, kiuj faligas grandegajn kvantojn da pluvo kaj neĝo sur la pinto ĉiujare, kaj ofte kaŝas ĝin de la vido de la homamasoj, kiuj impetas parken semajnfine.

La monton ĉirkaŭas Wonderland Trail ("Mirlanda Piedvojo"). Proksimume 1,8 milionoj da homoj vizitas la parkon ĉiujare. La monto estas populara grimpocelo; ĉiujare ĉirkaŭ dek mil homoj entreprenas la grimpadon, el kiuj proksimume duono atingas la pinton. La parko entenas ĉirkaŭ 370 km2 da malnovaj, neniam rikoltitaj arbaroj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Naciaj parkoj de Usono

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retpaĝaro de la parko ĉe la Nacia Parka Servo

Kategorio:Kantono Pierce (Vaŝingtonio)
Kategorio:Kantono Lewis (Vaŝingtonio)
Mount Rainier
Geoffroy Thérage

**Geoffroy Thérage** estis la ekzekutisto de Rueno. Li estis respondeca de la ekzekuto de Johana de Arko .
Lia nomo kaj pli ol dek ekzekutoj estas registritaj en diversaj fontoj konservitaj en la Nacia Biblioteko de Francio, la plej grava el ili estis la mortigado sur ŝtiparo de la *Pucelo de Orleano*, Johana de Arko, kiam li havis 25 jarojn, la 30-an de majo 1431.

De 1419 al 1432, centoj de burĝuloj komplotintaj kontraŭ la brita ĉeesto estis mortigitaj de Thérage.
Li havis kelkajn taskojn rilate al la afero de Johana, pli ol kutime: li lumigis la ŝtiparo kaj poste estis taskigita disĵeti la cindrojn sur la rivero Sejno, sub angla skorto.

En la juĝo por rehabilitado de Johana de Arko, pruvoj estis kolektitaj kontraŭ li. Laŭ Frato Martin, li havis grandan kompaton pro la formo kaj kruela maniero en kiu la angloj mortigis ŝin. Li maltrankviliĝis pro la fakto ke la koro de la viktimo, malgraŭ oleo, sulfuro kaj karbo restis nerompita meze de la cindroj. Li devis revivigi la palison por bruligi ekstere. Laŭ la frato Isambert, tuj post la ekzekuto, la ekzekutisto venis al li kaj lia kunulo frato Martin Ladvenu, batis sin kaj pentis senespera, timema, petante pardonon kaj indulgencon al Dio pro tio, kion li faris al tiu sankta virino. Tamen, li ne rezignis tiun laboron post la pento.

Kategorio:Francaj ekzekutistoj
Kategorio:Johana de Arko
Ponto Johana de Arko

La **Ponto Johana de Arko** estas ponto funkciante kiel ŝoseo kaj fervojo sur la rivero Sejno, ĝi konektas la dekstran bordon (norda bordo) kaj la maldekstran bordon (suda flanko) de Rueno (Seine-Maritime). Ĝi situas sube de la ponto Boieldieu kaj kontraŭflue de la ponto Vilhelmo la Konkerinto. Ĝi estis nomita tiel ĉar ĝi kondukis al strato Johana de Arko, dum la cindro de Johana de Arko estis ĵetitaj en la riveron de la malnova ponto Matilda. La metroo de Rueno transiras tiun ponton sur ligna levita vojo inter la metrostacioj Teatro de la Artoj kaj Joffre Mutualite ekde la inaŭguro en 1994.

Johana de Arko
Kategorio:Johana de Arko
Kálmán Erdélyi

**ERDÉLYI Kálmán** (erde:ji) estas hungara ĵurnalisto naskita en Abrudbánya la 13-an de oktobro 1896 kaj mortinta en Budapeŝto la 1-an de majo 1950. 
## Kariero
Kálmán Erdélyi ĉesis siajn studojn universitatajn kaj li fariĝis oficisto. En decembro 1918 li fariĝis ano de komunista partio, en 1920 li elmigris Rumanion, kie estis redaktoro de socialdemokratiaj ĵurnaloj (Küzdelem, Romániai Népszava, Szalontai Szemle, Munkás Újság, A Másik Út. En mezo de 30-aj jaroj li revenis Hungarion, kaj li redaktis la gazeton *Anyag és Adatszolgáltatás*.
## Verko
**Új utakon* (Tanulmányok a szocializmus köréből, Kolozsvár, 1924).  
## Fonto
**Romániai magyar irodalmi lexikon*

Erdelyi, K.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
4577 Chikako

'*4577 *Chikako'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Masaru Inoue elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto en Gubernio Jamanaŝi.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan japanan donitan nomon "*Chikako*" en honoro de *Chikako Mihashi'', kiu klopodis dum multenombraj jaroj por la avanco de la instruo pri astronomio en Japanio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yoshio Kushida
Kategorio:Malkovrita de Masaru Inoue
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Thomas de Courcelles

**Thomas de Courcelles ** (n. en Ayencourt, Pikardio 1400 - m. en Parizo la 23-an de oktobro 1469) estas franca duon-kardinalo de la 15-a jarcento implikita en la proceso de  Johana de Arko. Li estis rektoro de la Universitato de Parizo en 1430. Ankaŭ li estis kanoniko de la katedraloj de Amiens, Laon kaj Thérouanne.
 
La kontraŭpapo Felikso la 5-a lin nomumis kardinalo la 6-an de aprilo 1444, sed li ne akceptis. Li iris al Romo, por esti proksima de la papo Nikolao la 5-a, kiu lin nomumis papa arkidiakro. Li estis ankaŭ nomumia kanoniko plenpotenca de la  katedralo de Parizo. 

Malgraŭ lia implikiĝo en la proceso de Johana de Arko, li gvidis la funebran preĝis de la reĝo  Karlo la 7a en 1461.
  
Kategorio:Naskiĝintoj en 1400
Kategorio:Mortintoj en 1469
Kategorio:Francaj nobeloj
Kategorio:Francaj kardinaloj
Insulo Fir (Vaŝingtonio)

[dekstra|eta|250px|[Neĝanseroj manĝantaj en agrikulturaj kampoj de la insulo Fir vintre]]
[maldekstra|eta|Ruboligno alportita de inundo de la [rivero Skagit River al marbordoj de la insulo Fir.]]
La insulo **Fir** (signife Abio, do insulo Abio) estas bordata de norda kaj suda branĉoj de la rivero Skagit kaj de la golfo Skagit de Puĝeta Fjordo en la sudokcidenta angulo de la Kantono Skagit, Vaŝingtonio. Triangulforma, ĝi estas 8.5 km oriente-okcidente kaj 10.5 km norde–sude kun areo de ĉirkaŭ 40 km². La insulo Fir estas okupata de 195 familioj. La insulo estas konektata per ponto al la vilaĝo de Conway, situanta ĉe la orienta bordo de la suda branĉo de la rivero Skagit. Dua ponto, tra la norda branĉo de la rivero Skagit, kondukas al La Conner, 6.0 km nordokcidente. Ĉe la nordorienta pinto de la insulo Fir estas la loko de la urbo de la 19a jarcento nome Skagit City, kiu malpliiĝis post kiam kontraŭfluaj ŝtipoblokoj estis forigitaj en 1877.

## Natura historio 
## Inundoj 
Kategorio:Insuloj en Usono
Kategorio:Geografio de Vaŝingtonio
Kategorio:Puĝeta Fjordo
Jules Quicherat

**Jules Étienne Joseph QUICHERAT** (n. en Parizo, la 13-an de oktobro 1814 – m. en Parizo, la 8-an de aprilo 1882), kaj frato de la granda latinisto Louis Marie Quicherat, estas unu el la fondintoj de la franca arkeologio, konata pro sia eldono de la *Kondamno-proceso kaj rehabilitiĝo de Johana de Arko* (5 vol., 1841-1849).

Kategorio:Francaj arkeologoj
Arondismento Louhans

La **arondismento Louhans** (france *arrondissement de Louhans*) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Louhans. Komence de la jaro  en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de kvar kantonoj.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Saône-et-Loire 
* Listo de arondismentoj de Francio

Louhans
Johano de Gerson

**Johano de GERSON**, latine *Ioannes Gersonius* aŭ france *Jean de Gerson* (1363-1429) (n. en Rethel la 13-an de decembro 1363 - m. en Liono la 12-an de julio 1429) estis franca teologo kaj filozofo. Jean doktoriĝis pri teologio en Parizo en 1393. Jam fame konata, li sukcedis en 1395 kiel kanceliero de la universitato de Parizo al Pierre d'Ailly. Post la murdo de la duko de Orleano en 1408, li akuzis la dukon de Burgonjo, aŭtoro de la murdo kaj kondamnigis Jean Petit, lian defendanton. Lia firmeco manifestiĝis ankaŭ rilate al la eklezio: eĉ se lia sinteno estis radikala kontraŭ la doktrinoj konsiderataj kiel herezaj, kiel ekzemple en la koncilioj de Pizo kaj Konstanco, en kiuj li kontribuis por la morto de Jan Hus kaj de Ĥeronimo de Prago, energio li subtenis la rajtojn je memstareco de la Galikana Eklezio, batalis kontraŭ ĉia rilaksado de la ekleziaj moroj, pledis por la supereco de la koncilia povo de la episkopoj super la povo de la Papo kaj laborigis por meti finon al la Okcidenta skismo.

Kategorio:Mezepokaj teologoj
Kategorio:Francaj teologoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Franclingvaj verkistoj
J
Kategorio:Universitato de Parizo
Rivero Skagit

[eta|dekstra|250ra|Mapo de la baseno de la rivero Skagit (sudokcidenta Kanado kaj [Vaŝingtonio)]]
[eta|dekstra|250ra|La Rivero Skagit ĉe [Marblemount (Vaŝingtonio)]]
La rivero **Skagit** estas rivero en sudokcidenta Brita Kolumbio en Kanado kaj nordokcidenta Vaŝingtonio en Usono, proksimume 240&nbsp;km longa. La rivero kaj ties alfluantoj drenas areon de 6900&nbsp;km² de la Kaskada Montaro laŭlonge de la norda pinto de Puĝeta Fjordo.

La baseno de la rivero Skagit estas karaktera pro moderklimata, mezlatituda, mara klimato. Temperaturoj gamas amplekse tra la baseno. Registritaj temperaturoj ĉe Newhalem gamas el  al , kun plej grandaj pintoj plej verŝajne en montoj. La plej altaj temperaturoj estas komune registritaj en julio; kaj la plej malaltaj en januaro.

## Fluo 
## Natura historio 
## Historio 
## Ekonomio 
## Notoj 
Kategorio:Riveroj en Usono
Kategorio:Vaŝingtonio
4578 Kurashiki

'*4578 *Kurashiki''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ la urbo Kuraŝiki en la gubernio Okajama ĉe la bordo de la interna maro de Seto. La astronomo Minoru Honda (1913–1990) laboris en la observatorio de Kuraŝiki ĝis sia morto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Mesoparapylocheles michaeljacksoni

La ***Mesoparapylocheles michaeljacksoni*** estas formorta specio de *Pagurus bernhardus* de ordo de la *Decapodae*, la sola besto de genro *Mesoparapylocheles*. Ĝi estis malkovrita je la mortotago de Michael Jackson () en ŝtonminejo de urbo Olazti-Olazagutía (nordo de Hispanio), kies nomo honoras ĉi tiun famulon. Ĝi vivis antaŭ cent milionoj da jaroj.

Ĝi estas la sola specio en la ĝenro *Mesoparapylocheles*.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de bestoj havantaj nomon de famulo

Kategorio:Formortintaj bestoj
Kategorio:Kretaceo
Enguerrand de Monstrelet

**Enguerrand de Monstrelet** (n. ĉirkaŭ 1390 en Montrelet, Pikardio - 20-an de julio 1453) estis franca kronikisto de la Mezepoko. Li estas la aŭtoro de *Kronikoj de Monstrelet* farita por la Luksemburga dinastio, kiu rakontas la okazintaĵojn de 1400 ĝis 1444. Kiel kronikisto li prezentiĝas en la unua volumo de la *Kronikoj* kiel la posteulo de *Jean Froissart*. 

eta|maldekstra|

Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Mezepokaj kronikistoj
Jean Brehal

**Jean Bréhal** estis dominikano, inkvizitoro de Francio, malfermis la proceson de la juĝo de Johana de Arko en kiu li ludis gravan rolon. Li faris sian fidpromeson kun la dominikanoj de Evreux kaj restis fidela dum sia tuta vivo en Evreux. Sekvis sep jarojn de filozofia kaj teologia studoj ĉe la Universitato de Kaeno, finance subtenita de Ébroïciens. Dek jarojn poste, vivante en Parizo, li iĝis Inkvizitoro de Francujo por la nordo, kaj estis elektita prioro de Saint-Jacques kaj estis selektita por revizii la kazon de kondamno de Johana de Arko . En 1474, li revenis al sia monaĥejo Sankta Ludoviko de Evreux, vikario de la majstro de la ordo, kaj provis reformi la vivon de dominikanoj kuraĝigante al ili la revenon al malriĉeco kaj komunuma proprieto.

Kategorio:Inkvizitoroj
Kategorio:Francaj dominikanoj
Kategorio:Francoj de la 15-a jarcento
Kategorio:Mezepokaj klerikoj
Kategorio:Johana de Arko
Kategorio:Prioroj
Rosansero

maldekstra|eta|Naĝanta Rosansero.
[eta|maldekstra| *Anser rossii* - [MHNT]]
La **Rosansero** (*Chen rossii* aŭ *Anser rossii*) estas birdospecio de la familio de Anasedoj kaj genro *Chen* aŭ de blankaj anseroj de Nordameriko.

La American Ornithologists' Union lokas tiun specion kaj la aliajn du el la "blankaj anseroj" en la genro *Chen* pli ol ĉe la pli tradicia genro de "grizaj anseroj" nome *Anser*.

Tiu ansero reproduktiĝas en norda Kanado, ĉefe en la Rifuĝejo por migrantaj birdoj Reĝino Maud, kaj vintras multe pli sude en la kontinento en Suda Usono kaj foje en norda Meksiko.

La plumaro de tiu specio estas blanka escepte pro la nigraj flugilpintoj. Ĝi estas simila laŭ aspekto al blanka morfo de Neĝansero sed proksimume 40% pli malgranda. Aliaj diferencoj el la Neĝansero estas ke la beko estas pli malgranda en proporcio al sia korpo kaj ne havas la "nigrajn lipojn". La malhela fazo estas tre rara.

La Rosansero estas rara vaganto en Okcidenta Eŭropo, sed ĝi estas komune tenata en kolektoj de akvobirdoj kaj tiele plej verŝajne tiuj birdoj ne estas naturaj sed fuĝintaj. Fuĝintaj aŭ naturiĝintaj specimenoj estas trovataj ofte, kutime kun aliaj naturiĝintaj anseroj kiaj Kanada ansero, Griza ansero kaj Blankvanga ansero. Tamen, individuoj aŭ malgrandaj grupoj kiuj ŝajnas de natura origino videblis en Nederlando kaj Britio.

Tiu specio tiele nomiĝas honore al Bernard R. Ross, grava komercisto de la Kompanio de la Golfo Hudson ĉe Fort Resolution en la Nordokcidentaj Teritorioj de Kanado.

## Referencoj 
## Literaturo 
*   Kriterioj kial tiu specio estas Malplej Zorgiga.
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Ross's Goose *Chen rossii*  - USGS Patuxent Birdidentigejo
* Rosansero - Laboratorio Cornell de Ornitologio
* Rosansero, Informaro kaj fotoj - Suddakotaj Birdoj

Kategorio:Anserenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Philippe Contamine

**Philippe CONTAMINE**, n. la 7-an de majo 1932 en Metz mortis la 26-an de januaro 2022, estis franca historiisto pri Mezepoko, fakulo pri la militoj kaj nobelaro fine de la Mezepoko. Li estas frato de Claude Contamine.

Agregito de historio en 1956 kaj doktoro en 1969, li estas profesoro de Mezepoka historio en la Universitato de Nancy II, la Université Paris-Nanterre kaj la Universitato de Parizo IV (Paris-Sorbonne) ĝis 2000.

Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Surskriboj kaj Beletro
Ŝarur

**Ŝarur** ( *Şərur*) estas urbo kaj municipo de Naĥiĉevano (Azerbajĝano). Ĝi estas la ĉefurbo de la rajono de Ŝarur. Ĝi havis 6964 loĝantojn en 2008.

Kategorio:Urboj de Azerbajĝano
Kategorio:Naĥiĉevano
4639 Minox

'*4639 *Minox'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la klubon "*Minox''", grupon da japanoj uzantoj de tiu miniatura fotilo. La malkovrito estas ano de tiu klubo kreita en 1968.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Christopher Smart

**Christopher SMART** (n. la 11-an de aprilo 1722 – m. la 21-an de majo 1771), konata ankaŭ kiel "Kit Smart", "Kitty Smart", "Jack Smart", aŭ laŭ siaj plumnomoj "Mrs. Mary Midnight" (*"S-ino Maria Akuŝistino"*) kaj Ebenezer Pentweazle (*"Eben-ecer Mustelkaptita"*) estis angla poeto, kiu gajnis reputacion kiel frenezulo kiam lia bopatro, la eldonisto John Newbery, enkarcerigis lin en mensmalsanulejo (St. Luke's) dum pluraj jaroj. Li estis amiko i.a. de Samuel Johnson kaj Henry Fielding.

Dum la vivo Smart estis konata ĉefe kiel satira kaj polemika poeto, sed nuntempe lia reputacio baziĝas ĉefe sur du religiecaj poemoj, *A Song to David ("Kanto al Davido")* kaj *Jubilate Agno*, ambaŭ almenaŭ parte verkitaj dum lia enhospitaleco. *Jubilate Agno* restis neeldonita ĝis 1939, kaj ĝia eldoniĝo forte revivigis lian famecon, interalie pro muzikigita versio de Benjamin Britten. Li verkis ankaŭ porinfanajn verkojn kaj himnojn, kaj tradukis interalie la psalmaron. Krom la beletraj kaj religiaj motivoj, liaj poemoj temas ankaŭ pri liaj teorioj pri la naturo kaj lia apogo al angla naciismo.

## Citaĵoj 
Kategorio:Anglaj dramistoj
Kategorio:Anglaj poetoj
Kategorio:Anglikanaj poetoj
Kategorio:Himnoverkistoj
Kategorio:Anglaj porinfanaj verkistoj‎
Kategorio:Anglaj satiristoj
Kategorio:Frenezuloj
Émile Waldteufel

eta|dekstra|200ra|Émile Waldteufel**Émile WALDTEUFEL**  (naskiĝis la , mortis la ) estis fama franca dirigento kaj komponisto de dancmuziko.

Waldteufel, kies nomo germane signifas "arbaro-diablo", naskiĝis en 1837 en Strasbourg al alzaca juda familio. Lia parenco estis muzikema; lia patro havis respektatan orĥestron, kaj lia fratro Léon ankaŭ estis sukcesa muzikisto. La familio transloĝigis Parizen kiam Léon gajnis lokon por lerni violonan performadon ĉe la pariza konservatorio; Waldteufel restis en Parizo dumfinvive.

Émile ĉe la Konservatorio studis la fortepianon ĝis 1853 ekde 1857; unu el liaj kunstudantoj estis Jules Massenet. Dum liaj lernadoj, la patro de Waldteufel tre famiĝis en Parizo, kaj la filo ofte estis invitata performi ĉe gravaj okazoj. Malgraŭ tio la komponisto iĝis pli vaste konata nur kiam li estis proksime kvardekjaraĝa.

En 1874 Waldteufel ludis ĉe renkonto kie ĉeestis la Princo de Kimrujo, kiu tre enamiĝis je lia valso *Manolo*; li volis famigi la komponaĵojn de Waldteufel en Britujo. Danke al tio, la verkaro de la komponisto estis ofte ludata en tiu lando, unufoje eĉ en la Palaco Buckingham por la tiama reĝino Victoria.

eta|maldekstra|200ra|Tombo de WaldteufelPoste Waldteufel daŭrigis lian karieron kiel dirigento, farante multajn performojn tra Eŭropo. Malsame je la tiutempa kutimo, li dirigentis per bastono, ne per la violono. Li komponis ĉe la fortepiano, kaj poste aranĝis la rezultojn por orĥestro. Liaj melodioj estas plejparte trankvilaj kaj harmonie dolĉaj, tiel malsamante je la pli energia verkaro de Johann Strauss. Tamen dum la sekva epoĥo de impresionismo tian muzikon oni trovis nerevolucia; do Waldteufel iĝis malpli populara.

La komponisto mortis in 1915 en Parizo kiam li estis 77-jaraĝa. Lia edzino, Célestine Dufau, mortis unu jaro antaŭe. Ili havis du filojn kaj unu filinon.

Kategorio:Francaj dirigentoj
Kategorio:Francaj komponistoj
Bastonpreĝejo de Fantoft

eta|dekstra|La Bastonpreĝejo de Fantoft.
eta|Foto de la kirko antaŭ ĝi estis movita al Bergen.

La **Bastonpreĝejo de Fantoft** (norvege: *Fantoft stavkirke*) estas rekonstruita bastonpreĝejo en la distrikto Fana en Bergen, Norvegio.

La kirko estis origine konstruita en Sogn, vilaĝo apud intera aŭ orienta limito de Sognefjord ĉirkaŭ la 1150-a jaro. En la 19-a jarcento ĝin minacis detruo, samkiel ĉe centoj da bastonpreĝejoj en Norvegio. La kirkon aĉetis konsulo Fredrik Georg Gade kaj konservis ĝin, movinte laŭparte al Fantoft apud Bergen en 1883.

La  la kirko cindriĝis pro bruligo, la unua en serio da kirkobruligoj, rilata al frua Norvega nigrametala sceno. Oni ekde supozis, ke la fajro komenciĝis pro ĉielfajro aŭ elektrakcidento. Kurta videoregistraĵo de brulanta kirko estas montrata en dokumentario "*Ĝis la lumo prenos nin*" (). Karbiĝintaj restaĵoj de la kirko aperas sur kovrilo de la albumo de Burzum, titole Aske (1993). Laŭ Varg Vikernes, la sola membro de Burzum, bruligo de la kirko estis farita kiel kontraŭago al kristanismo pro loki kirkon sur sanktan paganan teron.

Rekonstruo de ekzakta kopio de la kirko tuje komenciĝis, kaj sukcesis en 1997.

## Bildaro 

File:Fantoft, steinkors.jpg|Ŝtona kruco apud la Fantofta bastonpreĝejo
File:Fantoft.2.jpg|Interne de la Fantofta bastonpreĝejo
File:Fantoft_stavkirke.jpg|La kirko ĉirkaŭ 1910

## Referencoj 
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Norvegio
Kategorio:Hordaland
Kategorio:Bastonpreĝejoj
Macenta

'''''' estas grandurbo en Gvineo. Ĝi estas administra centro de la samnoma prefektejo (gubernio).
eta|dekstra|200px|Loko de  en Gvineo

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 106.039 en 2012 (takso)
* Supermara alteco: 620 m
* Horzono: UTC

## Geografio 
 situas sur altebenaĵo laŭ rivero Makonda en la sudorienta parto de la lando. Landlimo de Liberio estas proksime.

## Historio 
Loka tribo fondis -on. Baldaŭe la urbo estis parte agrikultura, parte komerca tereno. Oni okupiĝis pri kafoj, teoj, nuksoj, rizoj, maniokoj. Pro la proksima limo ankaŭ kontrabandistoj profitis la urbeton. Liberio atakis la urbon en 1906. Inter 1983-2008 pro konflikto en Liberio alvenis multe da rifuĝintoj. Ekde 1981 svisa misio batalas kontraŭ lepro, tuberkulozo kaj aidoso.

## Trafiko 
 havas flughavenon kaj trairan landvojon inter Nzérékoré kaj Guéckédougou.

## Klimato 
En  tropika klimato regas. 2 sezonoj estas: la seka inter decembro-februaro kaj la pluva inter marto-novembro.

## Fontoj 
* Angla kaj franca Vikipedioj

Kategorio:Urboj de Gvineo
Preĝejo Sanktaj Anĝeloj (Újbuda)

La **Preĝejo de Sanktaj Anĝeloj** estas moderna romkatolika preĝejo en Hungario, en ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Újbuda, en loĝkvartalo *Gazdagrét*.

## Historio 
Ĝis la 1980-aj jaroj en Gazdagrét estis nur familiaj dometoj, poste oni konstruis grandan betonan loĝkvartalon. Ekde 1989 oni aranĝis mesojn en la kulturcentro, baldaŭe en la gimnazio. Poste oni fondis paroĥon kaj konstruis modernan preĝejon, kiu estis preta jam en la nova jarmilo.

## Konstruaĵo 
La preĝejo trovis lokon sur monteto, tial ĝi estas bone videbla. Apud la preĝejo estas sportejo. Ekstere la konstruaĵo formas sonorilon kaj supre la elstaraĵo (kvazaŭ turo) estas kovrita per vitro.

Kermeso okazas en la 2-an de oktobro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare 
* hungare

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Mifune Toshiro

**Mifune Tosiro**, 三船敏郎 (1920 - 1997) estis japana aktoro.

## Nekompleta filmlisto de Mifune 
* Belega dimanĉo 1947
* Ebria anĝelo 1948
* Kvieta duelo 1949
* Vaganta hundo 1949
* Skandalo 1950
* Raŝomon 1950
* La Idioto 1951
* Vivi 1952
* La sep samurajoj 1954
* Vivula kroniko 1955
* La Aranenesta kastelo 1957
* La Basaj fundoj 1957
* La tri aĉuloj el la kaŝata fortreso 1958
* La aĉuloj bone dormas 1960
* Joĝimbo 1961
* Sanĵuro 1962
* Paradizo kaj Infero 1963
* Ruĝbarbo 1965
* 1941 (1979)

Kategorio:Japanaj aktoroj
Johana de Armuazo

**Johana (aŭ Klaŭdia) de Lis, Sinjorino de Armuazo**, estas intriganta ino de la 15-a jarcento kiu de 1436 al 1440, ŝajnigis esti Johana de Arko eskapinta el al ŝtiparo. 

Laŭ malfrua fonto (trovita en 1686 en Metz) diskoniĝis la 20-an de majo 1436 en la regiono Metz ino kiu asertis esti Johana de Arko (eskapinta de la ŝtiparo). La fratoj de Johana de Arko rekonis ŝin kiel ilian fratinon.

Pri tiu "Johana", oni diras ke ĝi estiĝis el la adulta rilato inter la reĝino de Francujo, Izabela de Bavario kun ŝia bofrato kaj konsilisto, Ludoviko, duko de Orleano, kaj ke ŝi estis donita al flegistino en la vilaĝo Domrémy, proksime de Vaucouleurs, franca enklavo en Bara duklando, for de la intrigoj kaj la batalejoj de la Centjara Milito kiu ruinigis Francujon.

Rekonita kiel heroino, konsiderata mortinta en la fajro en Rueno 1431, ŝi geedziĝis en novembro de tiu jaro 1436 en Arlon, en la duklando Luksemburgo, al Roberto de Armuazo, Senjoro de Jaulny, proksima parenco de Robert de Baudricourt, la reganto de Vaucouleurs, kiu promociis la destinon de la Pucelo.

Post la novaĵoj pri reveno de la Pucelo, la urbo Orleano interrompis la funebron memore de Johana de Arko dum tri jaroj. Johana de Armuazo eĉ sukcesis en 1439 ke Gilles de Rais, Marŝalo de Francujo kaj malnova militkamarado de la vera Johana, konfidus al ŝi soldatojn el la trupoj kun kiuj ŝi batalis apud li en Poitou.

Dum tiuj kvar jaroj, ŝi korespondadis letere kun la reĝo Karlo la 7a. Laŭ malfrua rakonto de kortegano Boissy, la reĝo demandis al ŝi kiu estis la sekreto kiun *ŝi* kundividis kun li. La "heroino" rekonis ŝian mensogon, asertante ne scii kaj petegis kompaton. Iuj historiistoj neas ĉi renkontiĝon.

Laŭ la Universitato kaj la Parlamento de Parizo, estinte malkovrita, ŝi publike konfesis sian trompon kaj retiriĝis kun sia edzo en la kastelo de Jaulny ĝis kiam  ŝi mortis.

Lia kazo estis, en la momento, ne izolita, ĉar granda nombro de falsaj Johanaj de Arko aperis en la jaroj post la morto de la Pucelo sur la ŝtiparo en Rueno.

Kategorio:Mezepokaj inoj
Preĝejo Johano Baptisto (Acsád)

**Preĝejo Johano Baptisto** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en vilaĝo Acsád, kie ĝi estas la plej malnova kirko.

## Historio 
La unua mencio pri la preĝejo okazis en 1342 (la paroĥo funkciis tiam en Szilvágy), en 1547 ĝi jam havis ankaŭ paroĥon loke. En la 17-a jarcento kalvinana kaj luterana pastroj servis en la vilaĝo, dume en 1713 la preĝejo ne havis turon. En 1756 la paroĥo funkciis ne loke, sed en Meszlen. En la 1790-aj jaroj la preĝejo estis renovigita kaj trakonstruita laŭ baroka stilo. La turo estis konstruita nur en la 20-a jarcento. En 1947 la freskoj estis pentritaj, en 1968 la ekstera parto estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola. La preĝejo havas unusolan kvadratforman turon super la ĉefenirejo. Sub la preĝejo estas kriptoj, sed la enirejo al la kriptoj estas blokita per muro.

Kermeso okazas en la 24-an de junio.

## Fontoj 
* hungare
* hungare

Acsád
Acsád
Kategorio:Acsád
Fortikaĵo de Sümeg

**Fortikaĵo de Sümeg** estas parte ruina, parte renovigita fortikaĵo en Hungario, en centro de Transdanubio, sur pinto de sola monto. La fortikaĵo estas Monumento historia.
eta|300px|dekstra|Fortikaĵo en Sümeg
eta|300px|Fortikaĵo de Sümeg el la aero

## Historio 
Depost invado de tataroj episkopo de Veszprém konstruis fortikaĵon. Dum la sekvaj jarcentoj ĝi travivis nur internajn konfliktojn. En la 15-a jarcento oni konstruis ankaŭ eksterajn defendajn murojn, sekve ĝi estis la plej forta fortikaĵo en la regiono. En 1553 diocezo de Veszprém rifuĝis de la turkoj al Sümeg kaj tuj oni konstruis pli novajn bastionojn. En 1605 Stefano Bocskai okupis la fortikaĵon kaj oni murdis la episkopon. Ĝuste post jarcento la fortikaĵo estis grava bazo de Francisko Rákóczi la 2-a, sed en 1709 ĝi estis forlasita, kiun la Habsburgoj eksplodis.

Longe okazis nenio. En la 1960-aj jaroj arkeologoj komencis esplori la fortikaĵon. Post jardekoj rekonstruoj okazis, nuntempe diversaj someraj revuoj estas videblaj en fortikaĵo de Sümeg.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Fortikaĵoj en Hungario
Kategorio:Sümeg
Peter Kreeft

**Peter Kreeft** (1937) estas usona katolika teologo kaj verkisto. Li estas profesoro pri filozofio en Boston College kaj The King's College. Pli june li estis kalvinisto. Li verkis librojn, kiuj defendas katolikan kristanismon. Li estas admiranto de Sokrato kaj verkis ankaŭ librojn, kie Sokrato diskutas kun homoj de novtempo. Kun Ronald K. Tacelli li formulis "dudek argumentojn por la ekzisto de Dio".

## Libroj 
* *Socratic Logic*
* *Love Is Stronger Than Death*
* *Between Heaven and Hell*
* *Yes or No? Straight Answers to Tough Questions about Christianity*
* *Making Sense Out of Suffering*
* *Everything You Ever Wanted To Know About Heaven... But Never Dreamed of Asking*
* *Summa of the Summa*
* *Back to Virtue*
* *Shorter Summa*
* *Refutation of Moral Relativism*
* *Prayer for Beginners*
* *Catholic Christianity*
* *Socrates Meets Jesus*
* *The Philosophy of Jesus*
* *Because God Is Real : Sixteen Questions, One Answer*
* *Three Approaches to Abortion*.

## Citaĵoj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Kristanaj apologiistoj
Kantono Beaurepaire-en-Bresse

La **kantono de Beaurepaire-en-Bresse** (france *canton de Beaurepaire-en-Bresse*) estis franca kantono lokita en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estis unu el la 8 kantonoj de la Arondismento de Louhans. Ĝia ĉefurbo estas Beaurepaire-en-Bresse.

La **Communauté de communes du Canton de Beaurepaire-en-Bresse** estas interkomunumreto, kiu enhavas la samajn komunumojn kiel la kantono.

## Komunumoj 
Apartenas al la kantono de Beaurepaire-en-Bresse la jenaj 7 francaj komunumoj :

## Demografio 
## Vidu ankaŭ 
## Internaj ligiloj 
* Saône-et-Loire
* Komunumoj de Saône-et-Loire
## Eksteraj ligiloj 
* Interkomunumreto

Beaurepaire-en-Bresse
Kriechenwil

**Kriechenwil** (prononcu *kriĥnvil*, oficiala nomo ĝis 1959 **Dicki**) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Laupen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 411 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Kriechenwil situas en la Svisa Mezlando proksimume 20 kilometrojn okcidente de la centro de la federacia urbo Berno. La sudorientan limon de la komunumo formas la rivero Sarino. En sudokcidento de la komunumo situas arbaro kun marĉo kaj lageto, kiu en la germana lingvo simple nomiĝas *Seeli* (lageto). La komunumo konsistas el la vilaĝo Kriechenwil (sur alteco de 530 m s.m. en la centro de la komunumo), Schönenbühl (sur alteco de 522 m s.m. en nordokcidento de la komunumo) kaj Risau (sur alteco de 490 m s.m., ĉe la norda marĝeno de ebenaĵo nordokcicdente de la rivero Sarino.)

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,75 km², de kiuj 39,9% estas kovritaj de arbaro, 54,4% servas por agrikulturo kaj 5,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Kriechenwil limas en nordo al Ferenbalm, en nordnordoriento al la eksklavo Wallenbuch de la friburga komunumo Gurmels (FR), en nordoriento al la eksklavo Gammen de la komunumo Ferenbalm, en oriento al Laupen, en sudoriento al Bösingen (FR), en sudokcidento al Kleinbösingen (FR), en okcidento al Gurmels (FR), kaj en nordokcidento al Ulmiz (FR).

## Trafiko 
Kriechenwil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per diversaj flankaj vojo de la najbaraj komunumoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas proksimume 5 kilometrojn nordokcidente de la komunumo apud Morato kaj al la svisa aŭtovojo A12 kvin kilometrojn sudoriente apud Flamatt. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio, kiu cirkulas inter la stacidomoj de Gümmenen kaj de Laupen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Kriechenwil, kiu ĝis 1959 oficiale nomiĝis **Dicki**, datiĝas el la jaro 1353 *Digki*. Dum mezepoko Kriechenwil apartenis al la Senjorujo Laupen kaj kun ĝi fariĝis en la jaro 1324 havaĵo de la urbo Berno kaj ek de tiam formis parton de la kamparvojktejo Laupen kaj ek de 1798 de la distrikto Laupen, kiu en la jaro 2010 estis dissolvita kaj integrita al la administra distrikto Berno-Mezlando. Dum malflura mezepoko la pendigilo de la kampartribunalo Zollikofen troviĝis apud la vojo en la arbaro de Kriechenwil. La fundamentoj de la pendigilo ankoraŭ hodiaŭ videblas. 

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Kriechenwil

## Bildoj 

Dosiero:2012-04-26 Sense-Sarino (Foto Dietrich Michael Weidmann) 158.JPG|Lernejo
Dosiero:2012-04-26 Sense-Sarino (Foto Dietrich Michael Weidmann) 144.JPG|Faktrabdomo en Kriechenwil
Île aux Cygnes

La **Île aux Cygnes** (aŭ Cigna insulo, Insulo de cignoj) estas 890 metrojn longa kaj maks. 20 metrojn larĝa artefarita insulo en la Sejno en Parizo, proksime al la Eiffel-turo.

Ĉe la okcidenta fino de la insulo staras 11,5 metrojn alta kopio de la Libereca statuo, orientita al okcidento, al la Atlantiko. Sur la insulo troviĝas la *Allée des Cygnes* (aleo de la cignoj), promenado randita de 322 arboj.

En la orienta parto kondukas la okulfrapa, 237 metrojn longa ponto, la Ponto Bir-Hakeim (france *Pont de Bir-Hakeim*) kun du etaĝoj: sur la supra trafikas la 6-a linio de la Metroo de Parizo. La pliaj du pontoj, kiuj trairas la insulon: Ponto de Grenelle kaj Ponto Rouelle.

450ra|eta|centra|Mapo de Île aux Cygnes

Kategorio:Artefaritaj insuloj
Kategorio:Geografio de Parizo
4583 Lugo

**4583 Lugo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio Roĵen, norde de Smoljan (Bulgario).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Ramon (Ray) Lugo III*, direktoro de la Centro de Esploro "John H. Glenn" de la NASA. Antaŭe, li estis adjunkta direktoro en la servejo pri lanĉado de la programo "New Horizons".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Roĵen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Fortikaĵo de Visegrád

**Fortikaĵo de Visegrád** estas parte ruina, parte renovigita fortikaĵo en Hungario, ĉe urbo Visegrád, sur alta monto.

## Historio 
eta|maldekstra|Fortikaĵo de Visegrád (fone estas Danubo)
Dum la historio jam antaŭ la hungaroj estis tie fortikaĵo. Post la alveno de hungaroj la rekonstruita fortikaĵo estis administra centro de la departemento, kiun la tataroj faris ruina en 1242. Baldaŭe Béla la 4-a konstruigis komence de Danubo loĝejturon, kiun oni erare konas kiel "turo de Salomono". Ankaŭ la reĝino konstruigis fortikaĵon samtempe jam sur la montopinto. Ambaŭ konstruaĵoj estis kunligitaj per muro. Baldaŭe oni konstruis palacon laŭ la Danubo, kiu havis gloran periodon de Matiaso la 1-a. La unua sieĝo de turkoj okazis en 1544, poste la posedantoj foje estis la turkoj, foje la hungaroj. Poste ĝi estis forlasita.

Longe okazis nenio. En la 1960-aj jaroj komenciĝis rekonstruoj, kiuj daŭras ankaŭ en la 21-a jarcento. La turistoj ŝatas la lokon ne nur pro la historio, sed ankaŭ pro la panoramo. Samtempe okazas rekonstruoj en la palaco, kie nuntempe diversaj someraj revuoj estas videblaj.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Fortikaĵoj en Hungario
Kategorio:Visegrád
4584 Akan

'*4584 *Akan''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masanori Matsuyama kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.

## Nomo 
Ĝia nomo estas dediĉita al la Nacia Parko Akan en Hokkaido, kiu entenas la grandajn lagojn Akan, Maŝu kaj Kusŝaro, termofontojn kaj vulkanojn.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Masanori Matsuyama
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990