Anaksilao (Reggio di Calabria)

**Anaksilao (tirano de Reĝjo)** estis tirano de Reĝjo kaj Zankle. Li estis filo de Kretino, kaj regis dum dekok jaroj. Li iĝis tirano post kapto de la akropolo de Reĝjo kaj konservis ĝin dum sia tuta vivo. Okaze de la murdo de Hipokrato, tirano de Ĝela (443 a. K. 498 a. K.), li prenis la urbon "Zankle" kaj renomis ĝin al Mesino

## Biografio
Li estis karaktero de la plej alta nivelo, devenanto de unu el la mitaj generaloj de la milito inter spartanoj kaj mesenianoj en la Peloponezo, kiu okazis, interalie, pro li. Ĉi tiuj informoj tuj alportas al la lumo la kapablon de la antikva poliso de Reggio por disvolvi ĉirkaŭ forta unio inter ionia genlinio, la halkidanoj kaj la doroj, kaj la mesenianoj.

La armeaj kvartaloj de la grandurbo estis konfiditaj al la Doroj pro iliaj fortaj armeaj kapabloj. En tiu kunteksto, Anaksilao eniris tiun fazon de historio post drameca malvenko de Reggio en la plej unuaj jaroj de 5-a jarcento a.K. fare de la Zanclei kaj Lokrio. Tiu ĉi malvenko ankaŭ estis priskribita en Olimpio sur kelkaj marmorplakoj dediĉitaj al Zeŭso fare de la Locri-anoj kaj Zanclei-anoj.

## De malvenko al Reggio, ĉefurbo de la Markolo de Mesino
Ĝi estis terura malvenko se la unua monero de Reggio estas prenita kiel atesta fonto, kiu prezentas homvizaĝan virbovon kaj la Riveron Kaikinos sur la limo inter Reggio kaj Locri. Tiu ĉi batalo estis elluktita por konservi la terkapon de la Capo Spartivento, kiu estis strategia por la kontrolo de la navigacio en la Granda Grekio.

La malvenko generis la kolapson en Reggio de la tielnomita registaro de la "mil tiranoj" kaj la ascendo al potenco de generalo Anaksilao (en 494 a.K.) kiu unue ekloĝis en la Akropolo de Reggio, en la nuna areo apartenanta al la iama kazerno de la Duko de Aosto.

Lia unua engaĝiĝo estis iri al Locri por restarigi la pacon, prirezignante Capo Spartiventon kaj baldaŭ poste Lokrio trapasi koloniantoj de Samoso invititaj fare de la tirano de Zankle por establi grandurbon en Kalè Akté proksime de Milazzo. Anaksilao, aliflanke, elmontrante brilajn diplomatiajn kapablojn, konvinkis ilin preni antikvan Mesinon.

En 488, li profitis la fuĝon el Mesenio je nova komunumo de civitanoj kiujn li konvinkis akordigi kun Reggio por okupi la najbaran Zankle. La operacio estis sukcesa kaj kaŭzis la fondon de Meseno.

Ĝi estis precipe vigla historia momento markita de multaj konfliktoj en kiuj Hipokrato de Gela provis provis vivigi la unuan grandan tiranecon kiu unuigis la tutan Sicilion kaj Grandan Grekion.

Post li, Ĵelono, Hierono, kaj Dionizo sekvus. Reggio, aliflanke, malaprobis tiujn provojn kaj premis por dividado de la respektivaj areoj de influo. Anaksilao, tial, prenis Mesinon kaj moviĝis tien dum la tirano de Reggio estis prenita fare de sia filo, Kleofrono. Reggio kaj Mesino dividis la saman moneron.

Dum tiu periodo, Reggio ekzercis superregan pozicion sur la trafiko kaj itineroj de la Markolo. Estis klara vizio, kiu manifestiĝis per serio da grandaj iniciatoj tra la tuta teritorio. Anaksilao prizorgis ankaŭ plifortigi sian ĉeeston apud Sicilio starigante armean ŝipan bazon kontraŭ piratoj kaj paralele faris ankaŭ grandan salton enlanden, en Aspromonte, konstruinte ĉirkaŭ kvardek fortikaĵojn utilajn ankaŭ por lignoprovizado de Reggio. Li ankaŭ okupis Metauron, nuntempe Gioia Tauro, por kontroli la itinerojn al Sicilio kaj fondis Milazzon. Trompante la homojn koncerne la malvenkon de Imera, li venkis en la ĉarovetkuro en Olimpio en 480 (la saman jaron de la malvenko), kaj la monero prezentanta la titanon Helios kiu portis la ĉaron de la suno tiritan per muloj en la kolektiva imago rememorigas ĝuste Anaksilaon.

Ankaŭ, dum en Olimpio, Anaksilao vokis la plej grandan poeton Simonidon por peti lin epinicium ("venkokanzonon"). La epizodo estis raportita ankaŭ fare de Aristotelo, kiu substrekis la monklopodon faritan de Anaksilao por konvinki la poeton prezenti la korusan venkkanton: "Saluton filinoj de la ŝtormpiedaj ĉevalinoj".

Anaksilao ankaŭ sukcesis trovi tempon por invadi Lokrion por reakiri la faman Capo Spartiventon. Tio okazis en 478 a. K. kaj en 476 a. K. Anaksilao mortis post ĉirkaŭ 20 jaroj en povo. Li lasis al ni frazon diritan responde al la demando, "Kio povus esti pli bela ol la kreado de monarko?" al kio li respondis: "Neniu povas superi min pri farado de bono".

Anaksilao komprenis la centran rolon kiun Reggio povis ludi en la komerca kontrolo de la Markolo. Li ankaŭ estis konscia ke la politika kaj ekonomia unio de la du grandurboj, Reggio kaj Mesino, alportus grandan evoluon kaj prosperon al la tuta areo. Tio estis lia unua vera kunurbeca ideo de la Markolo. Reggio, tial, komencis aperi kiel granda transŝipa haveno tio estas kie ĉiuj ŝipoj malŝarĝis sur la Kalabria flanko de la Markolo.

## La Tirano kaj la artefaktoj ĉe la Marko en Reggio Calabria
Du grandaj spuroj de Anaksilao estas trovitaj hodiaŭ en la muzeo de Reggio Calabria: la Kuros apollo reggino, statuo de ĉirkaŭ 494 a.K. kiu ŝajne estis donaco de la tirano al la poliso. Kiam en 461 a. K. la filoj de Anasilo estis ĉasitaj, ili enterigis la altvaloran statuon kaj sur ĝia loko la regantoj metis la statuos de Zeŭso Eleŭterjo kiu estis libera de la tiraniuloj; ĉi tiu lasta artefakto ankaŭ estas elmontrita en la muzeo kaj estas nomita "The Head of Basel (La Kapo de Bazelo)".

## Referencoj 
524  a. K.
476 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj komandantoj
Kategorio:Grekaj tiranoj