open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Juan Valdez

**Juan Valdez** [ĤŬAN balDES] estas rolulo kaj varmarko kiu identigas la kafon el Kolombio. Ĝi estis kreita de la agentejo Doyle Dane Bernbach (DDB) en 1959 pro mendo de la Federación Nacional de Cafeteros (FNC) cele al reprezentado de pli ol 500 000 kolombiaj kafproduktistoj kaj ties familioj.eta|240px|Juan Valdez estas unu el kafvendaj entreprenĉenoj plej gravaj en la mondo.Kiel rolulo kaj kiel varmarko, Juan Valdez iĝis reklama kaj rekona mejloŝtono, ĉar malmultaj markoj kreitaj kaj disvastigitaj fare de agrikulturaj produktistoj atingis nivelojn similajn de disvastigo kaj rekono. Montrante Juan Valdez, lian mulinon (Conchita [konĈIta]) kaj la montojn de kolombiaj Andoj fone, la celo de la logoo estas identigi kaj garantiir la distribuadon de la markoj kiuj reprezentas la kafon 100% kolombia.

En 2002, la FNC lanĉis la franĉizon de kafovendejoj Juan Valdez. Ĝi havas pli ol 200 lokalojn en Kolombio kaj en aliaj landoj de Ameriko, Eŭropo kaj Azio.

La rolulo estis ludita historie de aktoroj José Duval, inter 1959 kaj 1969, kaj Carlos Sánchez, inter 1969 kaj 2006 kaj ekde tiam de la kafproduktisto Carlos Castañeda Ceballos.

## Notoj 
Kategorio:Kafo
Kategorio:Ekonomio de Kolombio
Leonora Carrington

Leonora Carrington OBI (6a de Aprilo 1917 – 25a de Majo 2011) estis brit-devena meksika artistino, superrealisma pentristo, kaj verkisto. Ŝi loĝis plej el sia plenkreska vivo en Meksikurbo kaj estis unu el la lastaj survivantaj partoprenantoj en la superrealisma movado de la 1930-aj jaroj. Carrington estis ankaŭ fonda membro de la movado por liberigo de virinoj en Meksiko dum la 1970-aj jaroj.

eta|maldekstre|250px|Leonora Carrington, Nacia Antropologia Muzeo.
[eta|maldekstre|Skulptaĵo fare de Carrington montrita apud la Universitato de [Guanajuato dum la Cervanta Internacia Festivalo de 2015.]]
Ŝi ekkonis la superrealisman movadon en la 1930-aj jaroj kaj partikulare kuniĝis al la artisto Max Ernst, kun kiu kunlaboris kaj kunvivis, sed en la komenco de la Dua Mondmilito li estis arestita unue de francoj poste de la Gestapo, sed li sukcesis fuĝi al Usono kun Peggy Guggenheim, lasante Leonora Carrington, kiu iris al Hispanio kun amiko kaj kie ŝi suferis nervan malordon kaj enfrenezulejigon ĉe . Ŝia familio sendis ŝin al azilo en Sudafriko, sed survoje en Lisbono ŝi fuĝis el la gardistoj, edziniĝis al Renato Leduc, poeto kaj meksikan ambasadoro, nome amiko de Pablo Picasso, kaj tiel ili povis veturi al Meksiko. Tie ŝi eniris en etoson de artistoj, edziĝis duafoje, tiam al Emerico Weisz, kaj ili havis du filojn. En Meksiko la geedzoj vivis longe, li ĝis 97 jaroj en 2007, ŝi ĝis 97-jaraĝo en 2011.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Aberth, Susan L. Leonora Carrington: Surrealism, Alchemy and Art (Ashgate/Lund Humphries 2010), ISBN 978-1-84822-056-0
* Van Raay, Stefan, Moorhead, Joanna kaj Arcq, Teresa. "Surreal Friends: Leonora Carrington, Remedios Varo and Kati Horna" (Lund Humphries kun Pallant House Gallery, 2010)
* Chadwick, Whitney. “Leonora Carrington: Evolution of a Feminist Consciousness”, Woman's Art Journal, Vol. 7, no. 1: (1986. Retrieved 21 February 2012), pg. 38
* Aberth, Susan. “Leonora Carrington: The Mexican years, 1943–1985.” Art Journal Vol. 51, no. 3: (Autumn 1992) pp. 83–85
* Sean Kissane, Leonora Carrington The Celtic Surrealist (DAP 2013), ISBN 9781938922206.
* Joanna Moorhead, The Surreal Life of Leonora Carrington (Virago, 2017).
* Gloria Orenstein. "In Memory of the Most Magical Friend I Ever Had: Leonora Carrington," Femspec; Vol. 17, Iss. 1, 2016.
* Nancy Deffebach. "Renaissance Science, Heresy, and Spirituality in the Art of Leonora Carrington." En "Arte y Ciencia: XXIV Coloquio Internacional de Historia del Arte." Mexico City: Universidad Nacional Autónoma de México, 2002.

Kategorio:Meksikaj pentristoj
Kategorio:Superrealismaj pentristoj
Kategorio:Superrealismaj artistoj
Kategorio:Verkistinoj
Saint-Gilles-Croix-de-Vie (stacidomo)

**Saint-Gilles-Croix-de-Vie** estas franca stacidomo sur linio Commequiers - Saint-Gilles-Croix-de-Vie, situanta en  Saint-Gilles-Croix-de-Vie, en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Luarlandoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Commequiers - St-Gilles-Croix-de-Vie (535000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Gilles-Croix-de-Vie

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vendée
Kategorio:Saint-Gilles-Croix-de-Vie
Saint-Gilles-Croix-de-Vie

**Saint-Gilles-Croix-de-Vie** estas franca  situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj. Ĝi havas sian nomon laŭ la historia ermito kaj kristana sanktulo Egidio, france nomata *Gilles*.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Gillocruciens*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vendée
* Saint-Gilles-Croix-de-Vie (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Vendée
Nantes-État (stacidomo)

**Nantes-État** estas franca stacidomo fermita al pasaĝeroj sur linioj Segré - Nantes-État kaj Nantes-État - , situanta en  , en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) 397,1xx de la linio Segré - Nantes-État (457000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Nantes-État - La Roche-sur-Yon tra Ste-Pazanne (534000).

## Vidu ankaŭ 
* Nantes
* Nantes (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Loire-Atlantique
Kategorio:Transporto en Nanto
Chavela Vargas

**María Isabel Anita Carmen de Jesús VARGAS Lizano**, konata kiel **Chavela Vargas** [ĉaBela BARgas] (San Joaquín, Heredia, Kostariko, 17a de aprilo 1919 - Cuernavaca, Meksiko, 5-a de aŭgusto 2012),​ estis meksika kantistino devena el Kostariko. Ŝi estas konsiderata grava figuro kaj tre pekuliara de la muzika stilo "ranchera" [ranĈEra]. Ŝi ricevis la Premion Grammy al la Muzika Elstareco de la Akademio de la Sciencoj kaj Artoj de la Registrado en 2007.​ Ŝi estis inspiriga muzo por mejloŝtonaj filmoj de la kinarto de Pedro Almodóvar.

## Kelkaj diskoj 
* *Chavela Vargas "RCA"*,1963
* *Noche Bohemia*,1966
* *Chavela Vargas* "Orfeón",1967
* *El corrido hablado*, 1991
* *Piensa en mí*, 1991
* *Boleros*, 1991
* Kunlaboro al la muziko de la filmo *Kika* per «Luz de luna», 1993
* *Macorina*, 1994
* *Sentimiento de México (vol. 1)*, 1995
* *De México y del mundo*, 1995
* *Le canta a México*, 1995
* Kunlaboro al la muziko de la filmo *La flor de mi secreto* per «En el último trago», 1995
* *Volver, volver*, 1996
* *Dos (álbum)*, 1996
* *Grandes momentos*, 1996
* Kunlaboro al la muziko de la filmo *Carne trémula* per «Somos», 1997
* *Chavela Vargas*, 1997
* *Colección de oro*, 1999
* *Con la rondalla del amor de Saltillo*, 2000
* *Para perder la cabeza*, 2000
* *Las 15 grandes de Chavela Vargas*, 2000
* *La dama del poncho rojo*, 2001
* *Grandes éxitos*, 2002
* *Para toda la vida*, 2002
* *Discografía básica*, 2002
* *Antología*, 2004
* *Somos*, 2004
* *Chavela Vargas, 2004
* *En Carnegie Hall*, 2004
* *La llorona*, 2004
* Kunlaboro al la muziko de la filmo *Babel* per *Tú me acostumbraste*, 2006
* *Cupaima*, 2007 (kun Jorge Reyes)
* *¡Por mi culpa!*, 2010
* *La Luna Grande'', 2012

## Kelkaj tre popularaj kantoj 
* «La llorona»
* «El andariego»
* «Macorina»
* «Anillo de compromiso»
* «En el último trago»
* «Amar duele»
* «Un mundo raro»
* «Piensa en mí»
* «Luz de luna»
* «Las ciudades»
* «Las simples cosas»
* «La sandunga»
* «El preso número 9»
* «Paloma negra»
* «No volveré»
* «Soledad»
* «María tepozteca» (propra verko)
* «Noches de ahuatepec» (propra verko)
* «Que te vaya bonito»
* «Arráncame la vida»
* «No soy de aquí, ni soy de allá»
* «Vámonos»
* «Sombras»
* «Volver, volver»
* «Noches de boda»

## Apero en filmoj
* La flor de mi secreto, 1995

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* "At Carnegie Hall" album review on Sound Generator
* 

Kategorio:GLAT-artistoj
Kategorio:GLAT-muzikistoj
Kategorio:Meksikaj kantistoj
Kategorio:Meksikaj muzikistoj
László Varga (episkopo)

**László Varga** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga László** estis hungara katolika pastro, episkopo.

László Varga naskiĝis la  en Tapolca.

## Biografio 
László Varga maturiĝis en benediktana gimnazio en Győr, poste li studis en seminario de Szeged, pli poste en la centra seminario en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1982 en Tapolca, poste en Várpalota li estis pastro ĝis 1987, poste en Somogysámson, ekde 1993 en Preĝejo Emeriko de Hungario (Kaposvár). Ekde 2009 li havis postenon en diocezo de Kaposvár, kie en 2017 li estis nomita episkopo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szellemi harc* (2004)
* *Istengyermekek* (2006)
* *A szentgyónásról, 1-2.* (2009)

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/Varga_L%C3%A1szl%C3%B3_(p%C3%BCsp%C3%B6k))
* anglalingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Andrea Varga-Damm

**Andrea Varga-Damm,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga-Damm Andrea** estas hungara advokato, parlamenta deputito.

Andrea Varga-Damm naskiĝis la  en Veszprém (urbo).
 
## Biografio 
Andrea Varga-Damm maturiĝis en gimnazio en Kaposvár en 1984, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1989. Post la diplomo ŝi eklaboris en juĝejo, en 1991 ŝi iĝis advokato-kandidato, en la sekva jaro ŝi advokatiĝis. En 2006 ŝi akiris plian juran diplomon pri bankaj aferoj, poste ŝi estis juristo en diversaj lokoj. En 2018 ŝi estis elektita parlamentano.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=FYa6d_VtcTA

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Agde (stacidomo)

**Agde** estas franca stacidomo sur linio  - Sète-Ville, situanta en  Agde, en departemento Hérault, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).

## Vidu ankaŭ 
* Agde
* Renfe-SNCF en Cooperación

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare d'Agde  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hérault
Kategorio:Agde
Aix-les-Bains-Le Revard (stacidomo)

**Aix-les-Bains**, plennome **Aix-les-Bains-Le Revard** estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Aix-les-Bains-Le Revard - , situanta en  Aix-les-Bains, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Aix-les-Bains-Le Revard - Annemasse (897000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Culoz - Modane (frontière) (900000).

## Vidu ankaŭ 
* Aix-les-Bains

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare Aix les Bains  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Savoie
Kategorio:Aix-les-Bains
Albertville (stacidomo)

**Albertville** estas franca stacidomo sur la linioj  -  kaj  - Albertville, situanta en la  Albertville, en la departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, Thalys (vintre) kaj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio St-Pierre-d'Albigny - Bourg-St-Maurice (899000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Annecy - Albertville (898000).

## Vidu ankaŭ 
* Albertville

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare d'Albertville  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Savoie
Kategorio:Albertville
Auray

**Auray** estas franca  situanta en departemento Morbihan, regiono .

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Alréens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Morbihan
* Auray (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Morbihan
Annemasse (stacidomo)

**Annemasse** estas franca stacidomo sur linioj  - Annemasse (landlimo) kaj Longeray-Léaz - Le Bouveret, situanta en  Annemasse, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui,  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj kaj Léman Express (L1, L2, L3, L4).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Lausanne - Annemasse (frontière) (894000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  /  de la linio Longeray-Léaz - Bouveret (892000).

## Vidu ankaŭ 
* Annemasse
* CEVA (fervojo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare d'Annemasse  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Haute-Savoie
Kategorio:Annemasse
(118698) 2000 OY51

**(118698) 2000 OY51** estas granda transneptuna objekto malkovrita la  de la Kanada astronomo Brett J. Gladman elde la Observatorio de Cerro Paranal de ESO en Ĉilio.

Michael E. Brown listigis ĝin kiel verŝajne ne nanplanedon kun estimata diametro de 105 km.

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 kun Neptuno.

Ĝi pasos ĉe sia perihelio (la punkto plej proksima de la Suno) la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Malkovrita de Brett J. Gladman
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kalvinana preĝejo (Bisse)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en vilaĝo Bisse (Hungario).

## Historio 
Jam estis en tiu loko gotika katolika kirko en la mezepoko. Oni konjektas, ke en la 16-a jarcento la loĝantoj kalviniĝis. Inter 1795 kaj 1798 oni konstruis pli novan konstruaĵon, sed oni profitis la fundamenton kaj eble aliajn partojn. La formo videbla nuntempe estis konstruita en 1805. La turopinto estis farita en 1968, la turo havas 2 sonorilojn. La aktuala arkeologia esploro ne okazis, tial mankas pruvoj pri la gotika deveno.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo en korto. En mezo de la fasado la kvadrata turo plene reliefas. La ĉefa enirejo troviĝas en flanko de la navo, krome estas alia enirejo en flanko de la turo. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimo. La predikejo estis farita el ligno.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Bisse
Skota Antologio

***Skota Antologio*** estas esperantlingva antologio pri la skota literaturo. Ĝi estas eldonita 255-paĝe en la jaro 1978 de Eldonejo Kardo el Glasgovo danke al la kunlaboro de William Auld, John Dinwoodie, Hugh Martin kaj David Kennedy, kaj ilustrita de Ruth Goodheir.

## Vidu ankaŭ 
* *Angla Antologio*, kiu pritraktas i.a. Arthur Conan Doyle, George Byron kaj H. H. Munroe.

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Verkoj el la anglalingva literaturo
Kategorio:Libroj de William Auld
Skota literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1978
Antologio
Kategorio:Esperanto-antologioj
Antologio
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Zsolt András Varga

**Zsolt András Varga** [ĵolt andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Zsolt András** estas hungara juĝisto, konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto.

Zsolt András Varga naskiĝis la  en Târgu Mureș (Rumanio).

## Biografio 
Zsolt András Varga apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1995, poste li estis kolegia edukisto, post la diplomo li instruis en la universitato ĝis 2013. Jam dum la studentaj jaroj ekde 1993 li havis postenon en la prokurorejo, post la diplomo li laboris en la parlamenta oficejo. Inter 2000–2006 kaj 2010–2013 li estis vicĉefprokuroro, inter 2006-2010 titulara ĉefprokuroro. Inter 2004–2009 li instruis en Universitato István Széchenyi kaj ekde 2004 en Katolika Universitato Péter Pázmány. Li atingis la instruajn titolojn katedrestro en 2008, profesoro en 2012, dekano inter 2013-2016. Intertempe en 2003 li akiris sciencan gradon Ph.D., lia habilitiĝo okazis en 2010. Li membriĝis en Komisiono de Venecio en 2013. Inter 2014–2020 li estis konstitucia juĝisto, poste gvidanto de la ĉefjuĝejo. En 2019 li akiris bakalaŭron pri pastra laboro. Li ricevis premiojn inter 1995- 2019.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj konstituciaj juĝistoj
La nekredebla rakonto pri la Insulo de la Rozoj (filmo)

**La nekredebla rakonto pri la Insulo de la Rozoj** (itale: ''L'incredibile storia dell'Isola delle Rose*, angle: *Rose Island'') estas itala filmo publikigita en 2020 direktita de Sydney Sibilia kaj publikigita de Netflix.

La itallingva filmo temas pri la Insulo de la Rozoj, artefarita insula ŝtato kreita en 1967 de Giorgio Rosa, kies oficiala lingvo estis Esperanto. Aperis recenzo prie en Kontakto.

## Filmado 
La mara platformo estis rekreita en granda senfina banejo en Malto, kie oni ankaŭ simulis la ŝtormojn.

## Distingoj 
La filmo atingis tri premiojn David de Donatello 2021, disdonitaj al: Stefano LEONI kaj Elisabetta ROCCA pro la plej bonaj videfektoj; al Matilda DE ANGELIS, kiel la plej talenta neprotagonista aktorino; kaj al Fabrizio BENTIVOGLIO, kiel la plej talenta neprotagonista aktoro.

## Vidu ankaŭ 
* Insulo de la Rozoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala retejo ĉe Netflix
* 

Kategorio:Netflix
Kategorio:Interreta televido
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Italaj historiaj filmoj
Kategorio:Filmoj laŭ veraj faktoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2020
Stadacona

**Stadacona**, aŭ esperantigite **Stadakono**, estis vilaĝo en la 16-a jarcento de sankt-laŭrencaj Irokoj proksima al la loko kie Kebekurbo estis fondita en 1608.

Franca esploristo kaj navigisto Jacques Cartier, esplorante la areon de la sankt-laŭrenca rivero, atingis tiun vilaĝon Stadacona en Julio 1534. Tiam, la vilaĝestro estis Donnacona, kiu montris al Cartier kvin kranifelojn akiritajn dum milito kontraŭ Toudaman (eble Miꞌkmaq), najbara popolo kiu estis atakinta unu el siaj fortikaĵoj el la antaŭa printempo, kaj mortiginta 200 loĝantojn. Spite klopodojn fare de la popolo de la vilaĝo, Cartier kaptis kelkajn loĝantojn kaj la tribestron, sed poste li liberigis Donnacona, kiu akceptis, ke liaj du filoj, Taignoagny kaj Domagaya, reiru kun Cartier al Francio dum unu jaro. Cartier revenis al Stadacona kun la filoj de Donnacona en sia venonta vojaĝo en 1535–1536.

## Notoj 
Kategorio:Haudenosaunee
Kategorio:Historio de Nordameriko
Kategorio:Historio de Kanado
Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Unuaj Nacioj
Kategorio:Kebeko
Kategorio:Historio de Kebekio
Kategorio:Geografio de Kebekio
Kategorio:Indianaj etnoj en Nordameriko
(118702) 2000 OM67

**(118702) 2000 OM67** estas granda transneptuna objekto malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Marc W. Buie kaj Susan D. Kern elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

Michael E. Brown listigis ĝin kiel eble nanplanedon kun estimata diametro de 263 km.

## Orbito 
Ĝia tre discentra orbito kaj granda perihelio (5,860 miliardoj da km) klasigas ĝin kiel objekto de la disa disko. Ĝi tamen estas en orbita resonanco 6:1 kun Neptuno.

Ĝi pasis ĉe sia perihelion la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston
*  Listo de Centaŭroj kaj Disdiskanoj, de *Minor Planet Center*

Kategorio:Disdiskanoj
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Malkovrita de Susan D. Kern
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Donnacona

Tribestro **Donnacona**, aŭ **Donakono**, (mortis ĉirkaŭ 1539 en Francio) estis la estro de la vilaĝo Stadacona, en la nuntempa loko de Kebekurbo, Kebekio, Kanado. Franca esploristo kaj navigisto Jacques Cartier, konkludante sian duan vojaĝon al tio kio estas nune Kanado, revenis al Francio kun Donnacona. Donnacona estis bone traktita en Francio, sed li mortis tie. Poste Cartier faros trian vojaĝon al la sama areo.

## Notoj 
Kategorio:Haudenosaunee
Kategorio:Historio de Nordameriko
Kategorio:Historio de Kanado
Kategorio:Unuaj Nacioj
Kategorio:Kebeko
Kategorio:Historio de Kebekio
Kategorio:Geografio de Kebekio
Kategorio:Indianaj etnoj en Nordameriko
Pathologic 2

***Pathologic 2*** estas aventura videoludo de Ice Pick Lodge, eldonita de tinyBuild. La ludo estas refaro kaj reimagado de la ludo 'Pathologic' de 2005. Kiel la originala ludo, la ludo estas planita havi entute tri partojn. La unua parto, kiu rakontas la fabelon de la 'Haruspex', estis publikigita en Majo 2019. La ludo lokiĝas en fikcian sennoman urbeton, kie nova pesto disvastiĝas. La ludanto devas trovi kuracilon ene dek du tagoj, dum malkovras sekretojn pri la urbeto kaj ĝian loĝantojn.

Kategorio:Videoludoj
Víceměřice

**Víceměřice** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1317.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Víceměřice - Hejmo ĉe fiŝlago
* Dia torturo
* Kapelo de sankta Floriano
* Statuaro de Johano Nepomuka
* Monumento al viktimoj de la mondmilitoj
* Monumento de parcela reformo

## Pluaj fotoj 

Víceměřice, Jan Nepomucký.jpg| Statuaro de Johano Nepomuka
Víceměřice, kaple.jpg| Kapelo de sankta Floriano
Víceměřice, č. p. 3.jpg| Tipaj hanakiaj bienoj
Víceměřice, OÚ.jpg| Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Panemunė

''''* (jen litove, laŭvorte "apud Nemuno", germane *Übermemel*) estas urbo en la okcidento de Litovio, la plej malgranda urbo de la lando. Ĝi apartenas al la komunumo Pagėgiai, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Tauragė. La loĝantaro ankoraŭ malkreskas: En  en la urbo vivis , dum en 2017 ankoraŭ estis 231 . 

La loĝloko origene estis la urboparto de la germana urbo Tilsit norde de la rivero Nemuno, germane nomata *Memel*, kaj ekde 1906 estis ligita al la resto de la urbo per impona ponto nomata laŭ la prusa reĝino Luiza. Post esti parto de la regno de la germana kavalira ordeno, la urba teritorio ekde la 15-a jarcento ĝis 1919 apartenis al la reĝlando Prusio respektive la Germana regno kaj ties provinco Orienta Prusio. Poste ĝis la jaro 1923 la parto norde de la rivero apartenis al la germanlingva Memel-regiono, kiam la armeo de Litovio en surpriza atako kontraŭ la loke protektaj, ĉefe francaj soldatoj de la Ligo de Nacioj konkeris tiun nordan regionon, donis novan nomon *Panemunė'' al la urboparto kaj integrigis ĝin en la litovan ŝtaton. Ekde 1945, kiam Sovetunio aneksis la germanan provincon Orienta Prusio, la rivero estis la limo inter la Litova Socialisma Soveta Respubliko norde kaj la kaliningrada provinco sude, ekde 1990 temas pri la limo inter Litovio kaj ekde 2004 la Eŭropa Unio norde kaj la Rusia Federacio sude.
## Vidu ankaŭ
* Ponto Reĝino Ludovikino trans Nemuno al la rusia urbo Sovetsk (, )

## Eksteraj ligiloj 
* paĝoj de la komunumo (litovaj)

Kategorio:Distrikto Tauragė
Kategorio:Urboj de Litovio
Kronikoj el la monteto

La romano ***Kronikoj el la monteto*** estas verko de Anna Maria Riccardi kiun la eldonejo Edistudio aperigis en 2020. La tradukon prizorgis Enrico Brustolin kaj la lingvajn reviziojn Massimo Desideri, Brućjo Kasini kaj Luigia Oberrauch Madella. Ĝi aperis kun ISBN 9788870360943.

Kategorio:Italaj literaturaj verkoj
Kanada Tago

[eta|Piroteknikaĵoj en [Otavo dum la Kanada Tago.]]
**Kanada Tago** (en angla: *Canada Day*, en franca: *Fête du Canada*) estas la nacia tago de Kanado. Kiel federacia ŝtata festo, ĝi estas celebrata en la datreveno de la Kanada Konfederacio kio okazis la 1an de Julio, 1867, per la aprobo de la *Constitution Act, 1867*, kiam la tri apartaj kolonioj Kanado, Nov-Skotio, kaj Nov-Brunsviko estis unuigita en unusola Dominio ene de la Brita Imperio nome Kanado. Origine nomita "Domia Tago" (en angla: *Dominion Day*, en franca: *Le Jour de la Confédération*), tiu festo estis renomita en 1982 kiam la Kanada Konstitucio estis patriigita per la Kanada Akto 1982. La celebroj de la Kanada Tago okazas tra la tuta lando, same kiel en variaj lokoj tra la tuta mondo fare de kanadanoj loĝantaj eksterlande.

## Notoj 
## External links 
* Canada Day in the Capital Region – Government of Canada
* History of Canada Day – Government of Canada
* Canada Day – *Encyclopaedia Britannica*

Kategorio:Juliaj eventoj
Kategorio:Kulturo de Kanado
Kategorio:Festoj en Kanado
Kategorio:Naciaj tagoj
Kanada Akto 1982

La **Kanada Akto 1982** (en angla *Canada Act 1982*; ) estas "Akto" de la Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando kiu estis aprobita (kiel oni asertas en la prologo), je peto de la Parlamento de Kanado, por "patriigi" la konstitucion de Kanado, kio finigis la povon de la Brita Parlamento por amendi la Konstitucion de Kanado. Tiu akto ankaŭ finis formale per la provizoj por "peto kaj konsento" fare de la Statuto de Westminster 1931 rilate al Kanado, kvankam la Brita parlamento havis ĝeneralan povon por aprobi leĝojn etendiĝintajn al Kanado je ties propra peto.

Aneksita kiel "Schedule B" al la akto estas la teksto de la *Constitution Act, 1982*, en ambaŭ el la kanadaj oficialaj lingvoj (t.e. angla kaj franca). Tiel ambaŭ tekstoj estas same oficialaj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Canada Act 1982 en legislation.gov.uk
* Table of Constitutional Documents 
* Digital Reproduction of the Original Act on the Parliamentary Archives catalogue 

Kategorio:1982
Kategorio:Kanado kaj la Komunumo de Nacioj
Kategorio:Kanada juro
Kategorio:Brita imperio
Kategorio:Historio de Kebekio
Kategorio:Rilatoj de Kanado kaj Britio
Otaslavice

**Otaslavice** estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1279.

## Loĝantaro 
## Famaj naskiĝintoj 
* Josef František (7-a de oktobro 1914 – 8-a de oktobro 1940), ĉeĥa ĉaspiloto, flug-aso de batalo de Britio en la dua mondmilito. En la municipo estas nomita baza lernejo omaĝe de li.

## Memorindaĵoj 
* Supra kaj Suba burgoj – du burgoj
* Kopaninky – praepoka setlejo super maldekstra bordo de rojo Otaslávka (Brodečka).
* Fazanejo – nuntempe jam pereinta, ŝanĝita en agrikulturan domon.
* Pseŭdogotika preĝejo de Ĉefanĝelo Mikaelo.
* Kovrita baroka ŝtuparejo al la preĝejo nomata Pavláčka kaj malnova renesanca paroĥo.

## Pluaj fotoj 

Obec od Dolního hradu, Otaslavice, okes Prostějov.jpg|Vido en la municipon de burgo
Kryté schodiště, Otaslavice, okres Prostějov (03).jpg|Kovrita ŝtuparejo de la preĝejo, malantaŭ ĝi lernejo
Otaslavice kostel 02.jpg|Kruco antaŭ la preĝejo
Kříž nad kostelem jihozápadně od obce, Otaslavice, okres Prostějov.jpg|Kruco super la preĝejo sudokcidente de la municipo
Kostel svatého Michala, Otaslavice, okres Prostějov.jpg|Preĝejo de sankta Mikaelo
Dolní hrad, Otaslavice, okres Prostějov (06).jpg|Suba burgo
Dolní hrad, Otaslavice, okres Prostějov (03).jpg|Suba burgo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Traktato de Parizo (1763)

eta|250ra|"Nova mapo de Nordameriko": kun la teritorioj de britoj, francoj, hispanoj, nederlandanoj kaj danoj en Norda kaj Centra Ameriko, laŭ la definitiva Traktato de Parizo de la 10a de februaro 1763 (publikigita en Londono en 1763? fare de Sayer, verko de la kartografoj Vaugondy, Sayer kaj Bourguignon).

La Sepjara milito finis en 1763. En la 10-a de februaro, la **Traktato de Parizo** estis subskribita de la duko Choiseul, la markizo de Grimaldi kaj la duko de Bedford.

La pactraktatoj kiuj finigis la sepjaran militon estis venko por la Reĝlando de Granda Britio kaj por la Reĝlando Prusio. Por la Reĝlando Francio la fino de la milito rezultis en la perdo de la plej granda parto de ties posedoj en Ameriko kaj Azio, inter kiuj la franca Kanado, Luiziano, Menorko, parto de la franca Barato ktp.

## Bibliografio 
* Churchill, Sir Winston (1956). The Great Republic: A History of America. New York: Random House. ISBN 0-375-50320-X.
* Conklin, William E. (1979). In Defence of Fundamental Rights. Springer.
* Dull, Jonathan R. (2005). The French Navy and the Seven Years' War. University of Nebraska.
* Gough, Barry M. (1992). British Mercantile Interests in the Making of the Peace of Paris, 1763. Edwin Meller Press.
* Monod, Paul Kleber (2009). Imperial Island: A History of Britain and Its Empire, 1660–1837. Wiley-Blackwell.
* Price, Joseph Edward (2007). The status of French among youth in a bilingual American–Canadian border community: the case of Madawaska, Maine. Indiana University.

Kategorio:1763
Kategorio:Traktatoj de la 18-a jarcento
Kategorio:Historio de Kebekio
Kategorio:Sepjara milito
Kategorio:Franc-Brita Indiana milito
Traktato de Gento

[eta|dekstre|300ra|La ĉefa brita delegato Lord Gambier manprenas kun la usona estro [John Quincy Adams. La brita vicsekretario de ŝtato por milito kaj kolonioj, nome Henry Goulburn, portas ruĝan dosierujon.]]
La **Traktato de Gento** estis la pactraktato kiu finigis la militon de 1812 inter Usono kaj Granda Britio. Ĝi ekvalidiĝis en Februaro 1815. Ambaŭ flankoj subskribis ĝin la 24an de Decembro, 1814, en la urbo Gento, Unuiĝinta Nederlando (nune en Belgio). Tiu traktato restaŭris rilatojn inter ambaŭ partioj laŭ la *status quo ante bellum* (antaŭmilita stato) restarigante la antaŭmilitajn limojn de Junio 1812. Usono akiris kelkan teritorion (Mobile) el la Hispana Imperio, sed tio ne estis menciita en la traktato.

La traktato estis aprobita de la Brita Parlamento kaj subskribis ĝin en leĝo fare de la Princa Regento (estonta reĝo Georgo la 4-a) la 30-an de Decembro, 1814. Nur post unu monato la novaĵoj de la traktato alvenis al Usono dum kiu la usonaj fortoj de Andrew Jackson venkis en la Batalo de Novorleano la 8an de Januaro, 1815, kaj la britoj venkis en la Batalo de Fort Bowyer. La traktato ne ekvalidiĝis ĝis la Usona Senato estis konsultita kaj konsentis la ratifon, kio okazis unuanime la 16an de Februaro, 1815. Usona Prezidento James Madison ratifis la traktaton, kaj la ratifoj estis interŝanĝitaj la 17an de Februaro, 1815.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Mahan, A.T. (Oktobro 1905). "The negotiations at Ghent in 1814". The American Historical Review. 11 (1): 68–87. doi:10.2307/1832365. JSTOR 1832365.
* Remini, R. V. "The Treaty of Ghent. The American perspective." Handelingen der Maatschappij voor Geschiedenis en Oudheidkunde te Gent 44.1 (1990).
* "Letters relating to the Negotiations at Ghent, 1812–1814". The American Historical Review. 20 (1): 108–29. 1914. doi:10.1086/540632. hdl:2027/loc.ark:/13960/t1xd0zd6f. JSTOR 1836119.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Traktatoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Aperis en 1814
Kategorio:Packontraktoj de Usono
Kategorio:Packontraktoj de Britio
Kategorio:Politiko en 1814
Anna Maria Riccardi

**Anna Maria RICCARDI** estas itala verkistino. Ŝi naskiĝis en Oulx sur la piemontaj Alpoj, kaj kreskis inter Torino kaj Londono, kien ŝia familio translokiĝis post ŝia bazlerneja frekventado. Doktoriĝis pri Beletro en Bedford College de la Londona Universitato. Reveninte al Italujo edziniĝis kaj havis du filojn. Vivas en Romo.

De ŝi la eldonejo Edistudio aperigis en 2020 la romanon *Kronikoj el la monteto* .

## Notoj 
Kategorio:Italaj verkistoj
Bruligo de Vaŝingtono

eta
La **incendio de Vaŝingtono** en 1814 estis atako okazinta dum la angl-usona milito de 1812 inter fortoj de Unuiĝinta Reĝlando kaj de Usono.

La 24an de aŭgusto 1814 post la malvenko de la usonanoj en la batalo de Bladensburg, brita militistaro estrita de la generalo Robert Ross okupis la urbon Vaŝingtono kaj bruligis kelkajn publikajn konstruaĵojn, kiel la Blanka Domo kaj la Kapitolo, same kiel aliajn instalaĵojn de la registaro de Usono.​ La atako estis farita grandparte kiel reprezalio pro la usonaj agoj dum la atako al Port Dover.

Laŭlonge de la historio de Usono, Unuiĝinta Reĝlando estis la nura lando kiu bruligis la Blankan Domon en Vaŝingtono, kaj tiu estis la nura fojo ekde la Usona Milito de Sendependeco ke eksterlanda potenco kaptis kaj okupis la ĉefurbon de Usono.

## Notoj 
Kategorio:Brita imperio
Vaŝingtono
Vaŝingtono
Kategorio:Vaŝingtono
Vaŝingtono
Skaudvilė

**Skaudvilė** (jen litove, ĵemajtie: *Skaudvėlė*, germane: *Skaudwill*) estas urbo en la sudokcidento de Litovio, troviĝanta preskaŭ ekzakte inter la urboj Kaŭno kaj Klaipėda. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto, kaj daŭre estas parto de la komunumo Tauragė. Laŭ la stato de  en la loĝloko vivis  sur areo de 11,48 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo  ()
* Oficiala paĝo de la komunumo en la retejo *Facebook* ()
* geologiaj informoj pri la lokaj krutaj deklivoj

SkaudvilėsPolicijosNuovada.JPG|la urba policejo
SkaudvilėsAto2.JPG|krutaj deklivoj en Skaudvilė
SkaudvilėsGimnazija.JPG|la loka gimnazio

Kategorio:Distrikto Tauragė
Kategorio:Urboj de Litovio
(118815) 2000 SM108

**(118815) 2000 SM108** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas, kun ioma discentreco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata «Troja Tendaro».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Batalo de Jorko

dekstra|eta|Brig. Gen. Zebulon Pike mortovundita fine de la batalo, pro la eksplodo de la armilaro de Fort York.
La **Batalo de Jorko** okazis la 27an de Aprilo, 1813, en Jorko (nuntempa Toronto), ĉefurbo de la kolonia provinco Supra Kanado (nuntempa Ontario), dum la Milito de 1812. Usona forto helpita de ŝiparo venis al la lagobordo okcidente kaj avancis kontraŭ la urbo, kiu estis defendita de supereblaj fortoj, milicanoj kaj indiĝenoj sub la estreco de la Generalo Roger Hale Sheaffe, Leŭtenanta Guberniestro de Supra Kanado.

La fortoj de Sheaffe estis venkitaj kaj Sheaffe retiriĝis kun siaj survivantaj fortoj al Kingston, abandonante la milicanojn kaj civilulojn. La usonanoj kaptis la fortikaĵon, urbon kaj havenon. Ili mem suferis fortajn perdojn, kiel la Brigadira Generalo Zebulon Pike kaj aliaj mortigitaj kiam la retiriĝantaj britoj eksplodigis la armilaron de la fortikaĵo. La usonaj fortoj poste faris kelkajn agojn de bruligo kaj rabado en la urbo antaŭ ili retiriĝis kelkajn tagojn poste.

Kvankam la usonanoj venkis klare (55 usonanoj mortintaj dum 82 britoj), tiu ne iris al decidigaj strategiaj rezultoj ĉar Jorko estis malpli grava celo en militaj terminoj ol Kingston, kie la britaj armitaj ŝipoj en la Lago Ontario havas sidejon.

## Notoj 
Jorko
Kategorio:Toronto
Kategorio:Historio de Kanado
Kategorio:Balotoj en Kanado
Konstitucia Akto de 1791

La **Konstitucia Akto de 1791**, el 1896 konata kiel *The Clergy Endowments (Canada) Act 1791*, nome statuto aprobita en Westminster en la 31a jaro de reĝado de Georgo la 3-a, kaj samigita kiel *chapter 31 (31 Geo 3 c 31)*, estis ofte konata kiel la *Constitutional Act 1791* en angla kaj kiel *Acte constitutionnel de 1791* en franca. Ĝi estis "Act of the Parliament of Great Britain" (Akto de la Parlamento de Granda Britio).

La Akto reformis la registaron de la Provinco Kebekio (1763-1791) por reloĝigi, inter aliaj lojalistoj, la 10 000 lojalistojn de la Unuiĝinta Imperio kiuj estis alvenintaj el Usono post la Usona Revolucio. La Provinco Kebekio, kun loĝantaro de 145 000 franc-parolantaj kanadanoj, estis dividitaj en du partoj kiam la Akto ekvalidiĝis la 26an de Decembro 1791. La tre malmulte loĝata okcidenta duono iĝis Supra Kanado (nune suda Ontario) kaj la orienta duono iĝis Malsupra Kanado (nune suda Kebekio). La nomoj Supra kaj Malsupra Kanadoj devenis el ties loko laŭlonge de la rivero Sankt-Laŭrenco. Supra Kanado ricevis anglajn juron kaj instituciojn, dum Malsupra Kanado retenis francajn civilan juron kaj instituciojn.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Kanado
Kategorio:1791
Kategorio:Kanada juro
Kategorio:Historio de Ontario
Kategorio:Historio de Kebekio
Kategorio:Historio de Nordameriko
Lojalistoj de la Unuiĝinta Imperio

[eta|upright|Priskribo de Lojalistaj rifuĝintoj survoje al la Kanadoj dum la [Usona Revolucio.]]
**Lojalistoj de la Unuiĝinta Imperio**, kaj en angla *United Empire Loyalists* (aŭ simple *Loyalists*) estas honora titolo kiu estis donita unue de la 1a Lord Dorchester, nome Guberniestro de Kebekio, kaj Ĝenerala Guberniestro de la Kanadoj, al usonaj lojalistoj kiuj resetliĝis en Brita Nordameriko dum aŭ post la Usona Revolucio. En tiu epoko, la laŭloka nomo *Canadian* aŭ *Canadien* estis uzita por referenci al la indiĝenoj de Unuaj Nacioj kaj al la francaj setlantoj loĝantaj en la Provinco Kebekio.

Ili setliĝis unuarange en Nov-Skotio kaj Malsupra Kanado (nune nomata Provinco Kebekio) (inklude la Orientajn Urbojn, kaj Montrealon). La influo de lojalistaj setlantoj rezultis en la kreo de kelkaj novaj kolonioj. En 1784, Nov-Brunsviko estis dispartigitaj el la Kolonio de Nov-Skotio post gravaj lojalistaj resetladoj ĉirkaŭ la Golfo de Fundy. La influo de lojalistaj rifuĝintoj ankaŭ rezultis en la divido de la Provinco Kebekio en Malsupra Kanado (nuntempa Kebekio), kaj Supra Kanado (nuntempa Ontario) en 1791. La Krono donis al ili terajn garantiojn por kuraĝigi iliajn resetladojn, ĉar la registaro deziris disvolvigi la landlimojn de Supra Kanado. Tiu resetlado aldonis multajn angla-parolantojn al la kanada loĝantaro. Ĝi estis la komenco de novaj tajdoj de enmigrado kiuj establis hegemonian angla-parolantan loĝantaron en la estonta Kanado kaj okcidente kaj oriente de la nuntempa limo de Kebekio.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Acheson, T.W. "A Study in the Historical Demography of a Loyalist County", Social History, 1 (April 1968), pp. 53–65.
* Compeau, Timothy J. "Dishonoured Americans: Loyalist Manhood and Political Death in Revolutionary America." (PhD Diss. The University of Western Ontario, 2015); rete.
* Jasanoff, Maya. Liberty's Exiles: American Loyalists in the Revolutionary World. (Knopf, 2011)
* MacKinnon, Neil. "Nova Scotia Loyalists, 1783–1785", Social History 4 (November 1969), pp. 17–48
* Moore, Christopher. The Loyalists: Revolution, Exile, Settlement; 1984, ISBN 0-7710-6093-9.
* Norton, Mary Beth. "The fate of some black loyalists of the American revolution." Journal of Negro History 58#4 (1973): 402–426. in JSTOR

Kategorio:Historio de Kanado
Kategorio:Brita imperio
Ribeloj de 1837-1838

eta|desktre|250ra|La Batalo de Saint-Eustache, Malsupra Kanado.
La **Ribeloj de 1837-1838**, en angla: *The Rebellions of 1837–1838*, en franca: *Les rébellions de 1837*), foje nomataj ankaŭ **Kanada Revolucio**, kie du armitaj ribeloj kiuj okazis en Supra Kanado kaj en Malsupra Kanado en 1837 kaj 1838. Ambaŭ ribeloj estis rilataj al frustracio pro politikaj reformoj. Kerna kunhavita celo estis "respondeca registaro" (parlamenta regado), kiu estis finfine atingita en postaj okazintaĵoj. La ribeloj kondukis rekte al la Informo de Lord Durham pri la Aferoj de Brita Nordameriko kaj al *Act of Union 1840* kiu parte reformis la britajn provincojn en unueca sistemo kaj finfine kondukis al la *British North America Act, 1867*, kiu kreis Kanadon kaj ties regadon.

## Vidu ankaŭ 
* Ribelo de la Patriotoj de Malsupra Kanado

## Bibliografio 
* Ducharme, Michel (2006). "Closing the Last Chapter of the Atlantic Revolution: The 1837–38 Rebellions in Upper and Lower Canada" (PDF). Proceedings of the American Antiquarian Society. 116 (2): 413–430.
* Dunning, Tom (2009). "The Canadian Rebellions of 1837 and 1838 as a Borderland War: A Retrospective". Ontario History. 101 (2): 129–141. doi:10.7202/1065615ar.
* Greer, Allan. The patriots and the people: the rebellion of 1837 in rural Lower Canada ] University of Toronto Press, ISBN 0-8020-6930-4 (2003)
* Schull, Joseph. Rebellion: The Rising In French Canada, 1837 (1996)

Kategorio:Historio de Kanado
Kategorio:Ribeloj en la 19-a jarcento
Kategorio:Konfliktoj en 1837
Kategorio:Konfliktoj en 1838
Procter & Gamble

**The Procter & Gamble Company** (**P&G**) estas usona transnacia korporacio kiu produktas kaj komercas tre diversajn konsumaĵojn kun sidejo en Cincinnati, Ohio, fondita en 1837 fare de William Procter kaj James Gamble. Ĝi specializiĝis en ampleksa gamo de produktoj por persona zorgado kaj higieno; tiuj produktoj estas organizataj en kelkaj segmentoj kiel plibeligo, memaranĝado, sanzorgo, hejmaĵoj kaj zorgado de beboj, virinoj kaj familioj. Antaŭ la vendo de fama varmarko Pringles al Kellogg's, ties produktaro inkludis ankaŭ manĝaĵojn, manĝetojn kaj trinkaĵojn. P&G estas aligita en Ohio.

En 2014, P&G registris 83.1 mil milionoj da usonaj dolaroj en vendoj. La 1an de Aŭgusto, 2014, P&G anoncis, ke ĝi estis maldikiginta la kompanion, forvendante ĉirkaŭ 100 markojn el sia produktaro por centriĝi al la restantaj 65 varmarkoj, kiuj produktis 95% el la kompaniaj profitoj. A.G. Lafley — nome kompania proparolanto, kaj CEO ĝis la 31a de Oktobro, 2015 — diris, ke la estonteco de P&G estos "multe pli simpla, multe malpli kompleksa kompanio de gravaj markoj, kio estas pli facile administrebla kaj funkciebla".

## Referencoj
## Literaturo
* Kominicki, John, "James Gamble's Candles and Soap Lit Up Profit: Do It Right: He Helped Put P&G on an Ethical Path to Top", Los Angeles: Investor's Business Daily, March 6, 2015, p. A3.
* McGuigan, Lee, "Procter & Gamble, Mass Media, and the Making of American Life", Media, Culture, and Society 37 (Septembro 2015), pp.&nbsp;887–903. doi:10.1177/0163443715584100.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Farmaciaj firmaoj
Kategorio:Ohio
Kategorio:Ekonomio de Usono
Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Antibes (stacidomo)

**Antibes** estas franca stacidomo sur linio  -  (landlimo), situanta en  Antibes, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, Ouigo kaj  Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).

## Vidu ankaŭ 
* Antibes

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare d'Antibes  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Alpes-Maritimes
Kategorio:Antibes
Chalon-sur-Saône (stacidomo)

**Chalon-sur-Saône** estas franca stacidomo sur linioj Paris-Lyon - , Chalon-sur-Saône - ,  - Chalon-sur-Saône kaj Cluny - Chalon-sur-Saône, situanta en  Chalon-sur-Saône, en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV, Intercités 100% Éco kaj  Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Vidu ankaŭ 
* Chalon-sur-Saône

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare de Chalon-sur-Saône  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Saône-et-Loire
Kategorio:Chalon-sur-Saône
Châlons-en-Champagne (stacidomo)

**Châlons-en-Champagne** estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Châlons-en-Champagne - Reims-Cérès, situanta en  Châlons-en-Champagne, en departemento Marne, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Est kaj .

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Châlons-en-Champagne - Reims-Cérès (081000).

## Vidu ankaŭ 
* Châlons-en-Champagne

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare de Châlons-en-Champagne  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Marne
Kategorio:Châlons-en-Champagne
Auray (stacidomo)

**Auray** estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Auray - , situanta en  Auray, apud Brech, en departemento Morbihan, regiono Bretonio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Atlantique kaj  Bretonio.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Savenay - Landerneau (470000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Auray - Quiberon (473000).

## Vidu ankaŭ 
* Auray
* Brech

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare d'Auray  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Morbihan
Kategorio:Auray
La Baule-Escoublac (stacidomo)

**La Baule-Escoublac** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  La Baule-Escoublac, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV Atlantique, Interloire kaj  Luarlandoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio St-Nazaire - Le Croisic (516000).

## Vidu ankaŭ 
* La Baule-Escoublac
* La Baule-les-Pins (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare de la Baule  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Loire-Atlantique
Kategorio:La Baule-Escoublac
Imre Vas

**Imre Vas** [vaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vas Imre** estis hungara advokato, muntisto, municipa kaj parlamenta deputito.

Imre Vas naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Vas estis aŭtomuntisto inter 1983-1989, poste li estis edukisto de ŝoforoj ĝis 2004. Intertempe li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1996, juran diplomon en Universitato de Pécs en 2004, pli altan juran diplomon en 2011. Inter 2006-2010 li estis advokato-kandidato, inter 2006-2014 li estis deputito en municipo de Pesterzsébet, eĉ en la lastaj tempoj li estis vicurbestro. Inter 2010-2018 li estis parlamentano en frakcio de Fidesz. Intertempe en 2011 li malfermis propran advokatan  atelieron. Lia edzino naskis unufoje.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj laboristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lens (stacidomo)

**Lens** estas franca stacidomo sur linioj  - -Locale kaj  - , situanta inter j  kaj , en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj .

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Arras - Dunkerque-Locale (301000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) 000-540 de la linio Lens - Ostricourt (284000).

## Vidu ankaŭ 
* Lens (Pas-de-Calais)
* Avion (Pas-de-Calais)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare de Lens  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Pas-de-Calais
Kategorio:Lens (Pas-de-Calais)
Kategorio:Avion (Pas-de-Calais)
Béla Vastagh

**Béla Vastagh** [vaŝtag], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vastagh Béla** estis hungara notario. Lia nobela antaŭnomo estis *alsó-torjai* [alŝO-], lia patro estis György Vastagh (pentristo), liaj fratoj estis Géza Vastagh kaj György Vastagh, lia bofrato estis Balázs Kenyeres.

Béla Vastagh naskiĝis la  en Ploiești (Rumanio), li mortis la  en Szentendre.
 
## Biografio 
Béla Vastagh akiris juran diplomon kaj li estis notario en Szentendre. Li estis ankaŭ municipa deputito en la sama urbo. Li edziĝis antaŭ ol 1899, lia edzino naskis 2 filojn. Loĝejo de Béla Vastagh nun estas muzeo pri Margit Kovács.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto

## Referencoj 
eta|maldekstre|Hejmo de  Vastagh en 1931
eta|Loĝejo de Béla Vastagh

Kategorio:Hungaraj notarioj
Numbato

La **numbato** (*Myrmecobius fasciatus*) estas Aŭstralia marsupiulo samgranda kiel sciuro. Ĝi vivas en la sudokcidenta parto de Aŭstralio. La ununura specio de la familio Mirmekobiedoj kaj tial de ties nura genro *Myrmecobius* aŭ Mirmekobio.

## Priskribo 
Ĝia haŭto havas ruĝbrunan grizecan koloron kun strioj. Ĝia tufa vosto estas sufiĉe longa. Kvankam ne ĉeestas ventra poŝo, ĝi tamen estas marsupiulo. La longeco de la korpo estas inter 20 kaj 28 cm, kun 16 ĝis 21 cm longa vosto. La pezo varias inter 300 kaj 725 gramoj.

## Referencoj 
Kategorio:Marsupiuloj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono