open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Listo de kvartaloj en Seattle

**Seattle** (**Seatlo**) estas urbo en subŝtato Vaŝingtonio, Usono, kiu enhavas multajn diversajn subpartojn, kiujn oni povas nomi "kvartaloj" (en la usonangla la plej ofta termino estas "neighborhood", t.e. najbaraĵo, kaj oni uzas ankaŭ "-town", "district", "area", ktp.). Depost 1910 la urbo ne jure difinas la kvartalajn limojn, nek la nomojn, kaj jena listo do ne prezentas ion oficialan, kvankam la mapoj kaj aliaj informoj grandparte baziĝas sur eldonaĵoj de urbaj instancoj. Jen estas listo de nomoj de tiaj subpartoj de Seatlo:

## **North Seattle** (*Norda Seatlo*)
Broadview
Bitter Lake
North Beach (Blue Ridge)
Crown Hill
Greenwood
Northgate
Haller Lake
Pinehurst
North College Park
Licton Springs
Maple Leaf
Lake City
Cedar Park
Matthews Beach
Meadowbrook
Olympic Hills
Victory Heights
Wedgwood
View Ridge
Sand Point
Roosevelt
Ravenna
Bryant
Windermere
Hawthorne Hills
Laurelhurst
University District ("U District")
University Village
Wallingford
Northlake
Tangletown
Green Lake
Fremont
Phinny Ridge
Ballard
Ross
Latona
West Woodland
Whittier Heights
Adams
Sunset Hill
Loyal Heights

## **Central Seattle** (*Centra Seatlo*)
Magnolia
Lawton Park
Briarcliff
Southeast Magnolia
Interbay
Queen Anne
North Queen Anne
East Queen Anne
Lower Queen Anne
West Queen Anne
Capitol Hill
Portage Bay
Roanoke
Broadway
Pike-Pine Corridor
Montlake
Stevens
Interlaken
Madison Valley
Renton Hill
Madison Park
Broadmoor
Lake Union
South Lake Union
Cascade
Westlake
Eastlake
Downtown
Denny Regrade
Belltown
Pike-Market
Central Business District ("CBD")
First Hill
Pioneer Square
International District ("ID")
Yesler Terrace
Central Waterfront
Chinatown
Japantown
West Edge
Mann
Minor
Central Area / Central District ("CD")
Cherry Hill
Squire Park
Atlantic
Judkins Park
Madrona
Madrona Valley
Harrison
Denny-Blaine
Washington Park
Leschi
## **South End** (*Suda Seatlo*)
Rainier Valley
Mount Baker
Columbia City
Hillman City
Brighton
Dunlap
Othello
Rainier Beach
Atlantic City Beach
Rainier View
Lakeridge
Seward Park
Lakewood
Beacon Hill
North Beacon Hill
Mid Beacon Hill (Maplewood)
Holly Park (NewHolly)
South Beacon Hill (Van Asselt)
Industrial District
Benefit Park
SoDo
Harbor Island
Georgetown
South Park
## **West Seattle** (*Okcidenta Seatlo*)
Alki
North Admiral
Admiral District
West Seattle Junction (Alaska Junction)
Seaview (Mee-Kwa-Mooks)
Fairmount Park
Genesee
Gatewood
Fauntleroy
Arbor Heights
Delridge
North Delridge
Pigeon Point
Riverview
Highland Park
South Delridge
Roxhill
High Point

Kategorio:Urboj de Usono
Kategorio:Urboj en Vaŝingtonio
Kategorio:Listoj pri urboj
Kategorio:Listoj de geografiaj lokoj
Teatro de la Elizeaj Kampoj

dekstra|eta|Scenejo de la teatro.
La **Teatro de la Elizeaj Kampoj** estas spektaklejo situanta ĉe la Avenuo Montaigne, en la 8-a arondismento de Parizo, Francio. Ĝi estis inaŭgurita la 2an de aprilo 1913.

Kiele privata teatro, ĝi estas propraĵo de la financa institucio *Caisse des dépôts et consignations* ekde 1970.

La konstruaĵo estas hejmo fakte de tri salonoj: nome la propra le Teatro de la Elizeaj Kampoj (1905 sidlokoj), la Komedio de la Elizeaj Kampoj (601 sidlokoj) kaj la Studio de la Elizeaj Kampoj (230 sidlokoj).

## Eksteraj ligiloj 
* Théâtre des Champs-Élysées (oficiala retejo)
* Comédie et Studio des Champs-Élysées (oficiala retejo)

Kategorio:Teatroj
Kategorio:Konstruaĵoj en la 8-a arondismento de Parizo
Kategorio:Kulturo en Parizo
Aurél Kecskeméthy

**Aurél Kecskeméthy** [keĉkemEti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kecskeméthy Aurél** estis hungara juristo, ĵurnalisto, redaktoro. Lia pseŭdonimo estis *Kákay Aranyos*.

Aurél Kecskeméthy http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/k/k10575.htm naskiĝis la  1827 en Buda. Li mortis la  1877 en Budapeŝto.

## Biografio 
Aurél Kecskeméthy akiris advokatan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1845. Post siaj studoj li laboris en Pest (urbo) kaj Vieno kiel helpanto de advokato. En 1850 li komencis labori en ĵurnalredaktejo, post 4 jaroj li ricevis postenon en ministerio pri internaj aferoj. Ekde 1857 li ofte vizitis István Széchenyi, tial li estis suspektinda, eĉ li perdis la postenon. Li iĝis redaktoro. En 1871 li sendis artikolon pri malfermo de Kanalo Suez, post 5 jaroj li vizitis Usonon, pri tio li verkis vojaĝpriskribon. Hejmenveninta li jam estis malsana, krome mortis lia edzino kaj filino.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Magyarország összpontosítása Ausztriában* (1851)
* *Országgyűlési árny- és fényképek* (1861)
* *Gróf Széchenyi István utolsó évei és halála* (Lastaj jaroj kaj morto de grafo István Széchenyi), (1866)
* *Utazás Éjszak-Amerikába* (Vojaĝo al Norda Ameriko), (1877)
* *Kecskeméthy Aurél naplója* (1909)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ellen Franz

**Ellen FRANZ** , ekde 1873 **baronino de Heldburg**, (naskiĝis la 30-an de majo 1839 en Naumburg (Saale), mortis la 26-an de marto 1923 en Meiningen) estis germana aktorino kaj pianistino.

## Vivo 
Franz ricevis muziktrejnadon ĉe Hans von Bülow kaj iĝis poste aktorinadeptino de Heinrich Marr. Franz (Ferenc) Liszt peris ŝian venigon al la Kortega teatro de Koburgo en la jaro 1860-a. La unua rolo tie estis Jane Eyre en *Waise von Lowood* de Charlotte Birch-Pfeiffer, kun Emil Devrient. Aliaj engaĝigoj estis 1862-64 en Oldenburg, 1864-67 en Mannheim. La de ŝi luditaj roloj estis de salondamoj enkomediaj, heroinoj respektive tragikaj amantinoj.

Danke al Friedrich von Bodenstedt ŝi venis en 1867 al Meiningen (unua rolo: Julia en *Romeo und Julia*), kie ŝi ja furoris. Post la morganata edziniĝo kun duko Georgo la 2-a de Saksio-Meiningen ŝi ne plu aktoris. Franz estis inteligenta, artiste sentokapabla virino kun bonega - ĉar malegoisma - influo sur sian edzon, la t.n. "teatrodukon". Ŝi ne nur faris multon por la Teatro je Meiningen sed engaĝiĝis ankaŭ sociale kaj estis ege ŝatata en la tuta duklando.

## Vidu ankaŭ 
* Kastelo Heldburg

## Verkoj 
* *Fünfzig Jahre Glück und Leid*, eldonita de J. Werner, 1926

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB

Kategorio:Germanaj aktoroj
⚭Ellen Franz
Kohl (familia nomo)

**Kohl** (germane: "brasiko") estas germanlingva familia nomo.

## Nomportantoj 
### A 
* Anja Kohl (* 1970), germana ĵurnalistino
* Anton Kohl (1851–1913), katolika klerikulo kaj membro de la Germana Regna Parlamento

### B 
* Benedikt Kohl (* 1988), germana glacihokeisto
* Bernhard Kohl (* 1982), aŭstra biciklisto

### C 
* Christiane Kohl
* Christine von Kohl (1923–2009), dana ĵurnalistino kaj batalantino por homaj rajtoj
* Christoph Kohl
* Clemens Kohl (1754–1807), aŭstra kuprogravuristo kaj akvafortisto

### D 
* Dadja Altenburg-Kohl (* 1949), ĉeĥa kuracistino kaj entreprenistino
* Dietrich Kohl (1861–1943), germana filogo, instruisto kaj arkivaro
* Ditmar Kohl († 1563), vidu Ditmar Koel (urbestro), germana politikisto, urbestro de Hamburgo

### E 
* Emil Viktor Kohl (1862–1924), aŭstra fizikisto

### F 
* Fabian Kohl (* 1989), germana flugpilkisto
* Ferdinand Kohl (1876/1877–1906), germana skulptisto
* Franz Kohl
* Frederic Kohl (* 1978), aŭstra triatleto
* Friedrich Theodor Kohl (* 1922), germana arĥitekto kaj CDU-politikisto
* Friedrich Wilhelm Kohl (1811–1864), germana pentristo

### G 
* Georg Kohl (1881–1952), germana politikisto (FDP)
* Gerd Kohl (* 1943), germana piedpilkisto
* Gert Kohl (* 1942), germana politikisto (SPD)
* Gottfried Kohl (1921–2012), germana skulptisto

### H 
* Hannelore Kohl (1933–2001), edzino de *Helmut Kohl*
* Hannelore Kohl (juĝistino) (* 1948), germana juĝistino
* Hans Kohl (1897–1990), germana pentristo kaj grafikisto
* Heinrich Kohl
* Helmut Kohl (1930–2017), germana politikisto (CDU), federacia kanciliero de 1982 ĝis 1998
* Helmut Kohl (arbitraciisto) (1943–1991), aŭstra piedpilka arbitraciisto
* Herb Kohl (* 1935), usona politikisto
* Horst Kohl (1855–1917), germana historiisto
* Horstmar Kohl (* 1927), germana diplomato

### I 
* Irene Kohl (* um 1913), germana aktorino
* Ida Kohl (1814–1888), germana aŭtorino

### J 
* Jaime Pedro Kohl PSDP (* 1954), episkopo de Osório
* Johann Kohl
* Josefine Kohl (1921–2012), germana atletino

### K 
* Karl-Heinz Kohl (* 1948), germana etnologo
* Klaus-Peter Kohl (* 1944), germana boksaktivulo
* Kurt Kohl (1918–2002), germana psikologo

### L 
* Leonhard Kohl von Kohlenegg (1834–1875), aŭstra-germana aŭtoro kaj aktoro
* Ludwig Kohl (1746–1821), ĉeĥa pentristo kaj akvofortisto
* Ludwig Kohl-Larsen (1884–1969), germana kuracisto kaj esplorvojaĝanto

### M 
* Maike Kohl-Richter (* 1964), germana makroekonomo
* Manfred Kohl
* Michael Kohl (1929–1981), germana diplomato

### O 
* Otto Kohl (1886–1972), germana oficiro

### P 
* Paul Kohl
* Peter Kohl

### R 
* Ralf Kohl (* 1965), germana piedpilkisto
* Robert Kohl (1813–1881), germana teologo
* Robert Kohl (pentristo) (1891–1944), aŭstra pentristo kaj grafikisto
* Rudolf Kohl (1895–1964), germana politikisto (KPD)

### S 
* Silke Kohl (* 1971), germana politikistino (CDU)

### T 
* Thomas Kohl (* 1960), germana pentristo
* Thomas Kohl (kuracisto) (* 1962), germana kuracisto

### W 
* Walter Kohl
* Wilhelm Kohl
* Wolf Kohl (* 1945), germana ĵurnalisto kaj aŭtoro

Kategorio:Germanaj familiaj nomoj
Artúr Meszlény

**Artúr Meszlény** [artUr meslEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Meszlény Artúr** estis hungara juristo, juĝisto, advokato, profesoro. Lia familia nomo ĝis 1899 estis *Messer*.
 
Artúr Meszlény http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09732/10434.htm naskiĝis la  1875 en Budapeŝto. Li mortis la  1937 en Budapeŝto.

## Biografio 
Artúr Meszlény akiris juran diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1898, advokatan diplomon en 1902. Ekde 1898 li laboris en juĝejo, en 1900 li estis samloke subnotario. Inter 1911 kaj 1917 li instruis en akademio pri komerco, krome inter 1914 kaj 1917 li havis postenon en ministerio pri justico, fine poste li estis juĝisto ĝis la pensiuliĝo en 1921. Li restis plu aktiva kaj ĝis sia morto li estis advokato, krome li instruis en Scienca Universitato de Szeged, kie li atingis la rangon publika eksterordinara profesoro. En 1929 li estis nomumita konsilisto.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Kartellek és trösztök* (Karteloj kaj trustoj), (1906) - premiita kune kun Nándor Baumgarten
* *A polgári perrendtartás rendszeres kézikönyve* (1912)
* *Tisztességtelen verseny (Bp., 1923)
* *The Influence of War upon Contracts (Bp., 1932)
* *Magánjog. I–V.* (1930–1939)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
 

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Steingerüttelkopf

La monto **Steingerüttelkopf** estas  alta monto en la montaro Idarwald (Hunsrück) en la distriktoj Bernkastel-Wittlich kaj Birkenfeld en Rejnlando-Palatinato, Germanio.

Ĝi situas ĉe la limo inter le teritorioj de la komunumoj Morbach (distrikto Bernkastel-Wittlich) kaj Bruchweiler (distrikto Birkenfeld).

## Referencoj 
Kategorio:Montoj en Rejnlando-Palatinato
Dezső Márkus

**Dezső Márkus** [deĵO mArkuŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Márkus Dezső** estis hungara juristo, juĝisto.

Dezső Márkus http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/m/m15247.htm naskiĝis la  1862 en Paks. Li mortis la  1912 en Budapeŝto.

## Biografio 
Dezső Márkus devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1885, en la sekva jaro advokatan diplomon. Inter 1894 kaj 1906 li laboris en la ministerio pri justico kiel juĝisto, poste li havis postenon en la supera juĝejo. Li strebis multe pri egaleco de virinoj. Li multe redaktis diversajn jurajn revuojn, eldonaĵojn, eĉ leksikonon.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A végrehajtási törvény* (1886)
* *A házassági jog és anyakönyvi törvény kézikönyve* (1895)
* *Magyar jogi lexikon* (Hungara jura leksikono), (1898-1906)
* *Magyar közjog* (1906)
* *A választójog* (La balotrajto), (1912)
* *Corpus Juris Hungarici*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Leono Bakst

[eta|[Memportreto de Bakst, 1893, oleo sur karto, 34 x 21 cm., Rusa Muzeo, Sankt-Peterburgo, Rusio.]]

**Leono Nikolaeviĉ Bakst** (; la  – la ) estis rusa pentristo kaj scen- kaj kostum-desegnisto. Li estis membro de la etoso de Sergej Djagilev kaj de la Rusaj Baletoj, por kiuj li desegnis ekzotecajn, riĉkolorajn scenojn kaj kostumojn.

Naskita kiel **Lev (Leib) Samoilovich Rosenberg** (Лев Самойлович Розенберг), li estis konata ankaŭ kiel **Leon (Lev) Nikolajeviĉ Bakst** (Леон (Лев) Николаевич Бакст).

## Galerio de elektitaj verkoj 

Image:Bakst Uzhin.jpg|*Vespermanĝo*, 1902
Image:Leon Bakst - Model.jpg|Modelo, 1905
Image:Bakst bely.jpg|Andrej Belij, 1905
Image:Z. Gippius by L.Bakst (1906, Tretyakov gallery).jpg|Zinajda Gippius, 1906
Image:Bakst Lightning.jpg|*Terror Antiquus*, 1908
Image:Costume_of_Cleopatra_for_Ida_Rubinstain.jpg|Kostumo de *Kleopatro* por Ida Rubinstein, 1909
Image:Léon Bakst 001.jpg|*La Fajrbirdo*, baletkostumo, 1910
Image:Bakst Nizhinsky.jpg|Nijinski en la baleto ''L'après-midi d'un faune*, 1912

## Fontoj 
* Marc Chagall, *My Life'', St.-Petersburg, Azbuka, 2000, ISBN 5-267-00200-3
* Léon Bakst, Serov et moi en Grèce, traduction et introduction d'Olga Medvedkova, préface de Véronique Schiltz, TriArtis Editions, 2015, 128 p., 24 illustrations (ISBN 978-2-916724-56-0)

## Eksteraj ligiloj 
* Working for Diaghilev  Exhibition at the Groninger Museum
* Léon Bakst (1866–1924) Artwork Images, Exhibitions, Reviews at wwar.com 
* Works by Léon Bakst at the Russian Art Gallery
* 
* ''Art Signature Dictionary - See Léon Bakst's signature, although the police seizure of counterfeit''
* Baskt theatre and performance collection  at the Victoria and Albert Museum
* Evergreen Museum and Library  - Collection includes original stage sets, costume designs, and other related works.
* Leon Bakst designs, circa 1911-1923, held by the Billy Rose Theatre Division, New York Public Library for the Performing Arts
* Diaghilev and the Ballets Russes, 1909–1929: When Art Danced with Music 2013 exhibition at the National Gallery of Art in Washington, DC

Kategorio:Rusiaj pentristoj
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Baletaj scenografoj
Kategorio:Operaj scenografoj
Kategorio:Kostumistoj
Penas

**Penas** (***Plumoj*** en Esperanto) estas brazila kurta filmo kiu estas trilingva - portugala kaj hispana kaj franca (malmulte) - kaj estas adaptaĵo de bildliteraturo de la komikisto Laerte Coutinho. La scenaristo kaj reĝisoro estas Paulinho Caruso, filo de Paulo Caruso. La temo iel similas al ia metamorfozo: al oficisto kreskiĝas plumoj sur la brakoj; kio ŝajnas malsano aŭ genetika mutacio iĝas unue avantaĝo ĉar temas pri marko de privilegiuloj kaj poste problemo ĉe tiuj kiuj kreskas bluajn plumojn anstataŭ blankajn.

## Roluloj 
* Komencanto - Fabio Marcoff
* Virino - Cheese Cake
* Oficeja kolego - Paulo Porto
* Amiko de ĉefo - Hugo Villa Vicenzio
* Ĉefo - Agustin M. Gasalla
* Doktoro - David Leroi
* Staĝanto - Eduardo Parizzi
* Blupluma ĉefo - Marku Ribas

## Muzikaĵoj 
* C'est si bon
* La Passion

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.amara.org/pt-br/videos/bDkf6rE0j4HL/info/penas-curta-metragem/
* http://www.imdb.com/title/tt2566844/?ref_=fn_al_tt_1

Kategorio:Brazilaj filmoj
Mehdi Benchelah

**Mehdi Benchelah** estas ĵurnalisto kaj verkisto de franca kaj alĝeria nacieco, naskiĝinta en Parizo en 1969, de alĝeria patro, advokato kaj de franca patrino, profesoro de Literaturo.

## Biografio 
Post jura studado, li iĝis ĵurnalisto en Sudameriko kaj en Balkanoj. Poste, li laboris en Okcidenta Saharo, en Alĝerio kaj en Irako.

De 1998 ĝis 2000, li estis korespondanto de la semajngazeto *Le Point* kaj de la franca internacia radio *RFI* en la Gaza Sektoro.

## Bibliografio 
* *Le Pèlerin de Jérusalem*, *Jean-Claude Lattès*, 2000, kun Jean Lescuyer 
* ''Journal d'Algérie, 1991-2001*, 2003, kun Michael von Graffenried kaj Albertine Bourget 
* *Les Flamboyants de Gaza*, *Le Cherche midi*, 2004 
* *Bassora Express*, *Le Cherche midi'', 2006 

Kategorio:Francaj ĵurnalistoj
Ehrenbreitstein (monto)

[500px|eta|la fortikaĵo Ehrenbreitstein sur la samnoma monteta dorso, kaj maldekstre [telfero Koblenco]]

La monteto **Ehrenbreitstein** estas 118 m alta montetdorso, kiu finiĝas en kruda roksprono en la Rejna valo. Ĝi situas je la alia riverflanko ĉe la enbuŝiĝo de la rivero Mozelo en la Rejnon (Deutsches Eck) en Koblenco. Piede da la monteto situas la urboparto Ehrenbreitstein, je la suda fino troviĝas la fortikaĵo Ehrenbreitstein. Telfero ligas de 2010 la urbon Koblenco kun la plataĵo antaŭ la fortikaĵo Ehrenbreitstein.

## Fortikaĵo 
Sur la monteto Ehrenbreitstein situas la samnoma prusa fortikaĵo Ehrenbreitstein el la 19a jarcento. Certas, ke sur tiu strategie grava plataĵo jam en la jaro 1000 oni starigis fortikaĵon.

Dum la Dua Mondmilito la tuneloj en la monto servis al la popolo de Koblenco kiel protektejo kontraŭ aeratakoj sur Koblenco.

Sude de la burgo Ehrenbreitstein konstruiĝis ĉirkaŭ 1160 sur montosprono la Burgon Helfenstein, kiu estis loĝata de la familio von Helfenstein ĝis la 14a jarcento kaj poste kadukiĝis. Konstruante la prusa fortikaĵo la burga ruino estis integrita al la fortikaĵo Helfenstein.

## Etimologio de la nomo 
Ĉirkaŭ la mezo de la 10a jarcento la nobelo „Erembert“, aŭ „Ehrenbrecht“ konstruis vidalvide de Koblenco sur roko por si kaj siaj filoj Hermann kaj Erembert (jun.) burgon. Ĝi nomiĝis unue „Hermannstein“, baldaŭ tamen „Ehrenbrechtstein“ kaj poste „Ehrenbreitstein“. La nomo transiras ankaŭ al la roka masivo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Fritz Michel: *Der Ehrenbreitstein*, Koblenz o. J. [1933]: Verlag und Druck: Krabbensche Buchdruckerei GmbH, Illustrationen, 116 S.
* Hans Bellinghausen: *2000 Jahre Koblenz. Geschichte der Stadt an Rhein und Mosel.* Harald Boldt Verlag, Boppard 1971, ISBN 3-7646-1556-7.

Kategorio:Montoj en Rejnlando-Palatinato
Sandkopf (Damflos)

La monto **Sandkopf** en Schwarzwälder Hochwald (Hunsrück) estas kun alteco de  la plej alta monto en la distrikto Trier-Saarburg, Rejnlando-Palatinato.

Ĝi situas inter la komunumoj Züsch, Damflos, Malborn-Thiergarten, Börfink kaj Neuhütten-Muhl sur la teritorio de Neuhütten.

Sur la monto troviĝas iama radio-relajsa stacio de la usona armeo kun ĉirkaŭ 80 m alta betona turo, kiu ekde 2007 ne plu estis uzata.

## Eksteraj ligiloj 
* *Jagdhaus Fuchsbau, Gemeinde Neuhütten.* Datenbank der Kulturgüter in der Region Trier.

## Referencoj 
Kategorio:Montoj en Rejnlando-Palatinato
Clarens (Svisio)

**Clarens** estas malgranda vilaĝo en la municipo de Montreux, en la kantono Vaud, en Svisio.

maldekstre|eta|Clarens ĉirkaŭ 1882
Clarens famiĝis tra tuta Eŭropo pro la enorma sukceso de la libro *La nova Helojzo* de Jean-Jacques Rousseau.
Kiam li estis en Clarens, la rusa komponisto Igor Stravinski verkis siajn baletojn *La konsekro de la printempo* kaj *Pulĉinelo* kaj en Marto 1878, Ĉajkovski verkis sian *Violinkonĉerton*.

Paul Kruger, heroo de la sendependigo de Sudafriko el Britio, mortiĝis tie. Pro tiu tialo, samnoma vilaĝo Clarens ricevis sian nomon en Sudafriko, nome en la Provinco Liberŝtato. Ankaŭ la anarkiisto kaj geografo Élisée Reclus loĝis en Clarens. La verkisto Vladimir Nabokov estis entombigita tie.

Ankaŭ la verkisto de la 19a jarcento, diplomato kaj MP David Urquhart de Braelangwell, kiu enkondukis la turkan necesejon en Brition, estis entombigita tie.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Clarens (stacidomo)
* Planchamp (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Rescue society on the Geneva Lake "Mon Devoir", section of Clarens

## Fotaro 

File:Châtelard Château - 2011 - 01.jpg|Kastelo Châtelard ĉe Clarens
File:RoyLindmanClarensSwitzerland 005.jpg|Clarens kaj montarvido

Kategorio:Montreux
Kategorio:Geografio de Svislando
Saint-Jean-Pied-de-Port

**Saint-Jean-Pied-de-Port** (franca elparolo: [], eŭske: ) estas franca komunumo en la departemento Pyrénées-Atlantiques, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro .

Ekde 2016 ĝi apartenas al la asocio La plej belaj vilaĝoj de Francio.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Geografio 
eta|maldekstra|altdekstre|Rivero en Saint-Jean-Pied-de-Port
Saint-Jean-Pied-de-Port situas en la okcidento de Pireneoj,  de la landlimo kun Hispanio. La urbeto ĉirkaŭas la kunfluejon de la du riveroj *Nive* kaj *Laurhibar*, ĝi ŝuldas sian nomon al sia situo ĉe la piedo () de la pasejo () *Roncevaux* (alt. 1 057 m).

## Trafiko 
 per individua motora trafiko konektigas al pluraj aŭtovojoj, kaj kompreneble ankaŭ havas viglan fervojan stacidomon kun multaj naciaj kaj internaciaj trajnkonektoj. Krome la urbo estas parto interalie de la longdistanca biciklada vojo ***EuroVelo 3***, nomata *Pilgrima vojo*, internacia eŭropa vojo nur por bicikloj kaj aliaj senmotoraj veturiloj (precipe vicradaj glitiloj), kiu longas entute 5 122 kilometrojn kaj vojas en la eŭropaj ŝtatoj Norvegio, Svedio, Danio, Germanio, Belgio, Francio kaj Hispanio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Pyrénées-Atlantiques
* Saint-Jean-Pied-de-Port (stacidomo)
* Saint-Jean (apartigilo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Pyrénées-Atlantiques
Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio
Blua agavo

|}
**Blua agavo** (*Agave tequilana* ankaŭ nomata 'Agavo Tekila Vebera Blua' aŭ pli simple *Tekila agavo*) estas agavo kun blugrizaj folioj. La planto estas kultivata en la meksika ŝtato Jalisco [Ĥalisko] por prepari la alkoholan trinkaĵon Tekilo.

## Apliko 
La planto plej bone kreskas sur sablogrundoj pli altaj ol 1.500 metroj super marnivelo. Kiam la planto aĝas unu jaron la ŝosoj estas forigitaj pro kio la koro de la planto povas kreski pli granda. Kiam la planto aĝas sep jarojn, la ŝosoj denove estas forhakitaj. La interna koro kiu restas estas kuirita por havigi la dolĉan sukon. Tiu siropo sekve estas fermentita kaj prilaborita al tekilo.

eta|maldekstra|200px|Koroj de la plantoj

Kategorio:Asparagacoj
Fantazia Skerzo

***Scherzo fantastique*** (Fantazia Skerzo), op. 3, komponita en 1908, estas la dua orkestra verko fare de Igor Stravinski (antaŭata de la Simfonio en E-ebena). Ĝi estis inspirita de la eseo de Maurice Maeterlinck de 1901 nome "La Vie des Abeilles" (La vivo de la abeloj), kij Stravinski kaj sia edzino Katja Nossenko legis en 1907. Dek jarojn poste, Léo Staats adaptis ĝin kiel baleto por la Operejo Garnier, kun la titolo *Les Abeilles* (La Abeloj).

## Bibliografio
* André Boucourechliev, Igor Stravinsky, Fayard, coll. Les indispensables de la musique, France, 1982. ISBN 2-213-02416-2.
* François-René Tranchefort, Guide de la musique symphonique, Fayard, coll. Les Indispensables de la musique, France, 1986. ISBN 2-213-01638-0.

Kategorio:Igor Stravinski
La Najtingalo (opero)

[eta|300px|Sceno desegnita de [Alexandre Benois]]

***La Najtingalo*** (; ) estas rusa *lirika rakonto* triakta de Igor Stravinski. La libreto, bazita sur la rakonto de *La Najtingalo* de Hans Christian Andersen, estis verkita de la komponisto kaj de Stepan Mitussov. Ĝi estis unuafoje ludata la 26an de majo 1914 fare de la Rusaj Baletoj ĉe la Operejo Garnier en Parizo.

Stravinski eklaboris por opero en 1908, sed haltiĝis dum kelkaj jaroj ĉar li estis ricevinte mendon el Sergej Djagilev por la baleto *La Fajrbirdo*. Li kompletiĝis ĝin en 1914, post li estis kompletiginta sian aliajn du ĉefajn baletojn por Djagilev, nome *Petruŝka* kaj *La konsekro de la printempo*. Ĉar la tempo inter la verkado de la unua kaj dua aktoj etendis al ĉirkaŭ ses jaroj, laŭstile la verko respegulas la gravan ŝanĝitan alproksimiĝon de Stravinski al komponado, kaj tio povas klare esti detektata kiam okazas ludoj. Stravinski sekve revenis el grandaj produktaĵoj por koncentriĝi al ĉambra muziko kaj al piano.

## Referencoj 
**Notoj**

**Fontoj**
* Taruskin, Richard, (1998), "*The Nightingale*" en Stanley Sadie, (Eld.), *The New Grove Dictionary of Opera*, Vol. Three, pp. 604—605. London: MacMillan Publishers, Inc. ISBN 0-333-73432-7 ISBN 1-56159-228-5
* Walsh, Stephen, "*The Nightingale*", en Amanda Holden (Eld.), *The New Penguin Opera Guide*, New York: Penguin Putnam. pp. 906—907. ISBN 0-14-029312-4

Kategorio:Operoj
Kategorio:Verkoj de 1914
Kategorio:Igor Stravinski
Survie

**Survie** (*Transvivo* en la franca) estas franca asocio kreita en 1984. Estris ĝin sinsekve François-Xavier Verschave, Odile Tobner, Jean Carbonare kaj hodiaŭ Fabrice Tarrit. Komence ĝi estis unika asocio kaj nun ekzistas Survie France (Transvivo Francio) kaj aliaj lokaj asocioj (regionaj aŭ departementaj) kiel Survie Rhône (Transvivo Rodano), Survie Savoie (Transvivo Savojo), ktp.

## Laŭstatutaj celoj 
La oficialaj celoj de la asocio estas :
* disvolvi la aliron de ĉiuj al la mondaj publikbienoj ;
* rejustigi la rilatojn inter Francio kaj Afriko ;
* batali la banaligon de la genocidoj.

## Inspiro kaj agadoj 
### La deveno 
Marco Pannella, italo, estis unu el la kreintoj de la asocio dum la 1980-aj jaroj. En 1981 kun argentino Adolfo Pérez Esquivel kaj franco Jean Fabre, li kritikis la organizadon de «jaro de la infaneco» kiam multaj infanoj plu forpasas pro malsato kaj ke oni nur fermas strute la okulojn, disparoladas aŭ almozdonas pri ili. Laŭ ili estas pro politikaj problemoj kaj almozdono ne sufiĉas.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Francafriko
* Koloniismo

Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Kategorio:Francaj asocioj
Punto Fijo (Falcón)

**Punto Fijo** estas urbego, diocezo kaj universitata urbo en nordokcidenta Venezuelo en subŝtato Falcón. Ĝi estas la plej norda urbego de Venezuelo.
eta|Urbomezo de Punto Fijo
eta|Banado en la maro ĉe Punto Fijo 
## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 277,017 (en 2011) 
* Supermara alteco: 6 m
* Areo: km²
* Telefonkodo: 0269
* Poŝtkodo: 4102
* Horzono: UTC -4:30 (ankaŭ somere)
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Placo en Punto Fijo
Punto Fijo situas sur la sudokcidenta marbordo de la Duoninsulo Paraguaná. Coro (Venezuelo) troviĝas 66, Marakajbo 197, Cabimas 198, Barquisimeto 205, Valencio (Venezuelo) 293, Marakajo 327, Turmero 338, **Karakaso** 382, Cúa 400, Barcelono (Venezuelo) 625, Cumaná 673, Maturín 797, Bolívar (urbo) 830,  Guayana (urbo) 906 km.

## Historio 
Punto Fijo estis fondita en la fruaj 1940-aj jaroj fare de la plej grandaj naftokompanioj. La loko estis konvena por finstacio de oleoduktoj.
eta|Kulturdomo en Punto Fijo
eta|Aerfoto al kirko de Punto Fijo
eta|Vido en Punto Fijo
## Ekonomio 
La ĉefa industrio ligiĝas al la nafto, krome estas menciinda la fiŝkaptado en la maro. En la industria zono oni produktas elektronikaĵojn kaj teksaĵojn.

## Klimato 
En Punto Fijo pluvas jare nur po 183 mm. Inter februaro kaj julio ne pluvas (aŭ apenaŭ pluvas). La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C.

## Trafiko 
El Punto Fijo kuras ĉefvojo al la subŝtata ĉefurbo Coro, krome internacia flughaveno funkcias ĉe la urbego. La havenon profitas la ŝipoj liverantaj naftojn, krome fiŝkaptistaj ŝipoj.

## Vidindaĵoj 
* katedralo
* plaĝo
* moderna kulturdomo
 
## Ĝemelurboj 
*  La Asunción, Venezuelo
*  Porlamar, Venezuelo
*  Colón, Panamo
*  Puerto la Cruz, Venezuelo
*  Cabimas, Venezuelo

## Fontoj 
* Angla Vikipedio helpe WikiTrans
* mapo, distancoj 
* http://www.britannica.com/place/Punto-Fijo 

Kategorio:Urboj de Venezuelo
Kategorio:Banlokoj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Lajos Mocsáry

**Lajos Mocsáry** [lajoŝ moĉAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mocsáry Lajos** estis hungara politikisto, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis *bocsári*.
eta|Memortabulo pri Lajos Mocsáry
Lajos Mocsáry http://beszeloutcanevek.ektf.hu/utcanevek/m/mocsary_lajos_utca  naskiĝis la  1826 en Hungara reĝlando en Fülekkovácsi. Li mortis la  1916 en Andornak.

## Biografio 
Lajos Mocsáry lernis en Universitato de Budapeŝto. Dum la Hungara revolucio de 1848 li estis malsana kaj li estis kuracita eksterlande. En 1851 li edziĝis. Dum la mallonga parlamenta periodo de 1861 li akre postulis redonojn de leĝoj dum la revolucio. Post jaroj li kontraŭis la Aŭstran-hungaran interkonsenton. Inter 1867 kaj 1869 li estis departementestro de Borsod, poste li estis elektita parlamenta deputito de Miskolc. Li simpatiis pri politikoj de ĉeĥoj kaj rumanoj, li strebis por rajtoj de minoritatoj en Hungario. En 1892 li retiriĝis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A magyar társasélet* (1855, 1856)
* *A kérdések kérdése* (1866)
* *A közjogi vita* (1872)
* *Néhány szó a nemzetiségi kérdésről* (Kelkaj vortoj pri la minoritata problemo), (1886)
* *Az állami igazgatás* (La ŝtata administrado), (1890)
* *A közösügyi rendszer zárszámadása* (1902)
* *Mocsáry Lajos válogatott írásai* (1958) - elektitaj verkoj

## Memorigiloj 
* memortabulo kaj strato en Andornaktálya de 1976
* tomba monumento de 1996
* lernejo en Fiľakovo
* strato en Lučenec

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Sándor Pethő

**Sándor Pethő** [ŝAndor petO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pethő Sándor** estis hungara instruisto, ĵurnalisto, historiisto, redaktoro. Lia edzino estis Lujza Székely.
eta|Memortabulo pri Sándor Pethő
Sándor Pethő http://mkdsz1.freeweb.hu/n51/PetheoSandor.htm naskiĝis la  1885 en Pásztori. Li mortis la  1940 en Balatonfüred.

## Biografio 
Sándor Pethő frekventis universitatojn en Kolozsvár, Napolo, Halle an der Saale. Inter 1909 kaj 1918 li instruis en gimnazio en Budapeŝto, poste li okupiĝis nur pri literaturo kaj ĵurnalado. Li redaktis diversajn gazetojn, en 1938 li fondis kontraŭnazian ĵurnalon. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li mortis pro akcidento.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Világostól Trianonig*
* *A magyar nemzet története. Ősidőktől napjainkig* (Historio de la hungara nacio. De la pratempoj ĝis la nuno)
* *Magyarország és az Entente-hatalmak 1848-1849-ben* (1919)

## Memorigiloj 
* memortabulo kaj strato en Budapeŝto
* premio fondita en 1992

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Fülöp Batthyány-Strattmann

**Duko Fülöp Batthyány-Strattmann** [fulop batjAni-stratman], ofte nur **Fülöp Batthyány,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Batthyány Fülöp** estis hungara bienulo, eterna departementestro, kolonelo, ĉambelano.

Fülöp Batthyány-Strattmann http://erd.hupont.hu/146 naskiĝis la  1781 en Vieno. Li mortis la  1870 en Vieno.

## Biografio 
Fülöp Batthyány-Strattmann estis edukita hejme. Li neniam edziĝis, krome li ŝatis la solecon. Li vivis ĝenerale en Vieno, krome li vizitis siajn bienojn kaj urbojn Németújvár, Körmend, Pest (urbo). Li ordonis, ke la bienaj dokumentoj estu hungarlingvaj. Inter 1828 kaj 1848 li havis bienon en Érd, kiun Inundo de la Danubo (1838) forviŝis, poste li refondis la vilaĝon. Li donacis monojn al Hungara Scienca Akademio, Hungara Nacia Muzeo, Nacia Teatro (Budapeŝto), akademio kaj similaj. Li ricevis Ordenon de la Ora Ŝaffelo, krome 2 signifajn premiojn.

## Lia publikaĵo 
* *Gazdasági szótár* (Ekonomia (biena) vortaro germana-hungara), 1831

## Memorigiloj 
* lernejo http://www.batthyanyiskola.hu/

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto
* hungarlingva biografio kun bildo (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj ĉambelanoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj mecenatoj
Kategorio:Hungaraj dukoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Preĝejo Terezo el Lisieux (Józsefváros)

**Kirko Terezo el Lisieux** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en distrikto Józsefváros.

## Historio 
Ekde 1907 la katolikoj profitis proksiman lernejon por la mesoj. Oni komencis kolekto monojn ekde 1913. La preĝejo konstruiĝis en 1928, samtempe paroĥo kreiĝis. Dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 la kirko parte ruiniĝis, sed poste oni renovigis ĝin.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ la trotuaro. La fasado estas malsimetria, maldekstre la svelta turo altiĝas. En mezo de la ĉefnavo estas la enirejo, sed la turo mem havas la ĉefenirejon. La navo laŭ la fasado finiĝas en triangulo, kie mozaiko estas videbla. 2 flankaj navoj aliĝas al la ĉefnavo.

Kermeso okazas en la 3-an de oktobro aŭ en la sekva dimanĉo.

## Fontoj 
* (hungare kun foto)
* (hungare kun foto)
[eta|maldekstre|Mozaiko sur la fasado fare de [Imre Zsellér]]

Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Terezo el Lisieux
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Gábor Brassói Kozák

**Gábor BRASSÓI KOZÁK** [braŝOi kozAk] hungara muzikestro. Li naskiĝis en Székelykeresztúr en 1885 kaj mortis en Budapest en 1926.
## Kariero
Gábor Brassói Kozák 15-jare jam estis helpmuzikestro de sia pli aĝa frato. Je la komenco de la jarcento li formis propran orkestron. De 1905 li muzikis ses jarojn en Brassó. En 1911 li venis en Budapeŝton. En 1918 kun Lajos Oláh (muzikisto) kaj Zsigmond Rácz li fondis la Landan Asocion de la Ciganmuzikistoj, kies unua prezidanto estis Béla Radics, kaj poste li transprenis lian lokon.

## Fonto
*Leszner József: *Nótakedvelőknek*, Budapest, 1986.

Kategorio:Hungaraj popolmuzikistoj
Palamedo

**Palamedo** (helene *Παλαμήδης*, latine *Palamades*) estis en la helena mitologio filo de Naŭplio, reĝo en Eŭbeo.

Palamedo estis heroo, lerta viro, estis edukita kaj kulturigita de Kentaŭro Kirono. Li estis proklamita inventinto, inter liaj eltrovoj estas nomataj literoj de la greka alfabeto, numeroj, mono, tabulaj ludoj, mezuroj kaj pezoj, fajraj signoj. Onidire li estis eĉ poeto. Havis fraton nomatan Oiakso.

Kiam proksimiĝadis Troja milito, sendis reĝo Agamemno Palamedon al Itako por varbi tiean reĝon Odiseon por ĉeesto. Tiu nome ŝajnigis frenezecon, por ke li ne devu por longaj jaroj lasi sian reĝolandon kaj sian edzinon Penelopon. Palamedo trovis Odiseon plugantan kampon kaj semanta ĝin per salo. Palamedo preparis finton: antaŭ la ekstaŭrojn metis en sulkon malgrandan filon de Odiseo Telemaĥon kaj Odiseo senhezite haltis la jungitaron. Lia ŝajnigata frenezeco estis malkovrita. Tion Odiseo al Palamedo neniam forgesis.

Pli malfrue antaŭ Trojo Odiseo inside metis falsan leteron, kiu kulpigis Palamedon, ke prenis valoraĵon de la Trojanoj kaj nun konsilas al Aĥajoj, ke ili revenu hejmen. En Palamedan tendon li kaŝis kvazaŭ akiritan oron. Koleriĝintaj militistoj nenion atendis kaj senkulpan Palamedon ŝtonmortigis.

Lia patro kun la pli juna filo Oiakso tuj revenis de Trojo hejmen. La morton de Palamedo Naŭplio venĝis tiamaniere, ke inter edzinoj de Grekoj disvastigis raporton ke iliaj edzoj ĝuas kun kaptitaj Trojaninoj kaj ke li venigos ilin kaj iliajn infanojn post milito hejmen. Per tio li instigis multajn el virinojn al kokro, per kiu ili volis venĝi al siaj edzoj.

Plie Naŭplio post fino de la milito bruligis sur mara bordo falsajn fajrojn kaj multaj ŝipoj de Grekoj poste frakasiĝis kontraŭ danĝeraj rifoj kaj la viroj trovis sian morton en la maro.

## Tradukfonto 
## Vidu ankaŭ 
* 2456 Palamedo

Kategorio:Batalantoj en la Troja milito
Kategorio:Herooj de la helena mitologio
Kategorio:Ekzekutitoj per ŝtonumado
Fajraĵo (komponaĵo)

eta|300px|Artfajraĵo
'''''Feu d'artifice*** (***Fajraĵo*** aŭ ***Artfajraĵo'''*), Op. 4 (*Fajraĵo*, en rusa Фейерверк, *Feyerverk*) estas frua komponaĵo de Igor Stravinski, verkita en 1908. La verko estas orkestra fantaziaĵo, kaj kutime daŭras ĉirkaŭ kvin minutojn por esti ludata.

## Kompono 
Stravinski komponis *Feu d'artifice* kiel nuptodonaco  por la filino de Nikolaj Rimskij-Korsakov nome Nadjezda kaj Maksimilian Steinberg, kiuj geedziĝis kelkajn tagojn antaŭ la morto de ŝia patro. *Feu d'artifice* helpis disvolvigi la reputacion de Stravinski kiel komponisto, kvankam ĝi ne estas konsiderata reprezenta de sia matura verkaro.

## Aliaj signifoj de la vorto *Fajraĵo'' 
* Fajraĵa raketo
* Artfajraĵo

Kategorio:Igor Stravinski
Nikotinamido

**Nikotinamido** estas kemia kombinaĵo pri formulo: C6H6N2O fabrikata per oksidado de nikotino.

Oni konsideras la nikotinatan acidon kaj nikotinamidon kiel vitamino PP ĉar ambaŭ agas kontraŭ la malsano pelagro .

## Vidu ankaŭ 
* Nikotinata acido
* Niketamido

## Referencoj 

Kategorio:B-vitaminoj
Kategorio:Esencaj medikamentoj
Alexandre Benois

**Aleksandre Nikolajeviĉ Benois** (en rusa , literumita ankaŭ kiel Alexander Benois; naskiĝis la , en Sankt-Peterburgo, mortis la  en Parizo) estis influa artisto, artokritikisto, historiisto, konservadisto, kaj fondinta membro de *Mir iskusstva* (Mondo de Arto), nome artaj movado kaj gazeto. Kiel desegnisto por la Rusaj Baletoj sub Sergej Djagilev, Benois faris tion kio estas konsiderata sema influo sur la modernaj baleto kaj scenaranĝado.

## Verkoj 

Image:Elizabenois.jpg|*Promenado de la Imperiestrino Elizabeto laŭ la Nobelaj Stratoj de Sankt-Peterburgo*, 1903

Image:Peter benois.jpg|*Petro la Granda meditanta la ideon konstrui Sankt-Peterburgon ĉe la bordo de la Balta Maro*
Image:Paulparade.jpg|*Militparado de la imperiestro Paŭlo antaŭ Miĥajlovskij kastelo*, 1907
File:Petrushka - benois2.jpg|Sceno por la verko de Stravinski *Petruŝka*, 1911
Image:Nemetskaya.jpg|Ĉe la Germana Kvartalo, 1911
File:Baba Yaga by Alexandre Benois.jpg|Baba Jaga, el la "Alfabeto en bildoj", 1904

## Bibliografio 
* Katerina Clark, *Petersburg: Crucible of the Cultural Revolution* (Cambridge, MA, 1995).
* John E. Bowlt, ''The Silver Age: Russian Art of the Early Twentieth Century and the 'World of Art' Group* (Newtonville, MA, 1982).
* Janet Kennedy, *The Mir Iskusstva Group and Russian Art, 1898-1912* (New York, 1978).
* Sergei Makovskii, *Stranitsy khudozhestvennoi kritiki – Kniga vtoraia: Sovremennye Russkie khudozhniki* (Saint Petersburg, 1909).
* Gregory Stroud, *Retrospective Revolution: A History of Time and Memory in Urban Russia, 1903-1923'' (Urbana-Champaign, Illinois: University of Illinois at Urbana-Champaign, 2006).

## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj memoraĵistoj
Kategorio:Rusiaj scenejdekoraciistoj‎
Kategorio:Rusiaj arthistoriistoj
Kategorio:Homoj de la Rusa avangardo
Sanatorio

[eta|Unu el restantaj turetoj de la Sanatorio Grunwald (nuna [Sokołowsko, Pollando)|267x267ra]]
[eta|304x304px|maldekstre|Poŝtmarko pri la Kontraŭtuberkuloza Sanatorio Paimio, Finnlando, de [Alvar Aalto]]
**Sanatorio** (iome sinonima de **hospitalo** kaj **malsanulejo**) havas diferencajn signifojn depende el la mondoregiono. Historie por usonanoj, aŭstralianoj kaj plej eŭropanoj ĝi estas medicina instalaĵo por longdaŭra malsano, plej tipe asocia kun traktado de tuberkulozo (TB) antaŭ la uzado de antibiotikoj. Ĉefa distingo estas foje inter "sanitarium" (tipo de sanzorgejo) kaj "sanatorium" (hospitalo). La termino "sanatorio" estis ofte uzita tra la 20a jarcento en Usono kiel socie akceptebla termino por psikiatriaj hospitaloj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* The Sanatorium Age: "Sanatorium" vs. "Sanitarium" , The Saskatchewan Lung Association.
* Waverly Hills Sanatorium still source of local curiosity, Douglas Kleier, Jr., Louisville Cardinal Online, Okt. 21, 2003.

Kategorio:Kuraclokoj
Kategorio:Malsanulejoj
József Jánosi

**József JÁNOSI** [jAnoŝi] rumania hungara dancmajstro, koreografo. Li naskiĝis en Braŝovo la 17-an de decembro 1937. 

## Kariero
József Jánosi akiris diplomon de bazlernaja instruisto en 1957 en Odorheiu Secuiesc, sed li finis en 1955 en Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc. Inter 1956 kaj 1960 li estis instruisto, poste ĝis 1963 dancisto de Artemsemblo Maroŝo de Târgu Mureș. Pli poste ĝis 1995 li estis fakdirektisto de la dancmovado en Distrikto Covasna. Li publikigis en revuo Művelődés kaj en ĵurnalo distrikta Megyei Tükör.

## Volumoj
**Háromszéki táncok*, a Kovászna Megyei Művelődési Központ és a Romániai Magyar Táncszövetség Sepsiszentgyörgyi Fiókja Sepsiszentgyörgy, 2004. 
**Erdővidéki táncélet*, a Kovászna Megyei Művelődési Központ és a Romániai Magyar Táncszövetség Sepsiszentgyörgyi Fiókja, Sepsiszentgyörgy, 2008.

## Fonto
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.
*Libroj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj dancistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj koreografoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Ghioroiu (komunumo, Vâlcea)

**Ghioroiu** [gjoroju] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Căzănești, Ghioroiu (la sidejo), Herăști, Mierea, Poienari kaj Știrbești.

La komunumon Ghioroiu limas sude kaj okcidente la najbara distrikto Dolj. La ses vilaĝoj de la komunumo situas laŭ la distrikta vojo DJ676F, kiu servas ekskluzive por ligi ilin al la urbo Bălcești, kie pasas la nacia vojo DN65C, kaj al Dănciulești en Dolj. Ekde Bălcești oni atingas laŭvice Căzănești, Știrbești, Herăști, Ghioroiu kaj Poienari, de kie estas loka vojo al Mierea.

La loka ekonomio baziĝas sur agrokulturo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo 

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Glăvile (komunumo, Vâlcea)

**Glăvile** [gləvile] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Aninoasa, Glăvile (la sidejo), Jaroștea, Olteanca kaj Voiculeasa.

Tra Glăvile pasas la distriktaj vojoj DJ677A kaj DJ676B. La unua sekvas pli-malpli la valon de la rivereto Pesceana, kiu trairas la komunumon. La tereno estas monteta, kun valoj ne pli larĝaj ol 800 metrojn.

Per DJ677A oni atingas norde Șirineasa (15 km) kaj sude la nacian vojon DM67B al Drăgășani (20 km). En tiuj du lokoj situas la plej proksimaj fervojaj stacioj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Paleso

**Paleso** estis malnovromia diino de paŝtistoj, gregoj kaj brutoj.

En la jaro 267 a.K. Marcus Atilius Regulus, post venko super Salentoj, konsekris al ŝi templon en Romo.

## Paliria 
Paleso estis patronino de la festo *Paliria* (ankaŭ "Palilia* aŭ *Parilia*), kiu estis solenata la 21-an de aprilo. Oni okazis dum ĝi nesangajn oferojn, festenis, saltis trans brulanta pajlo, preĝis por prospero de gregoj kaj la gregojn oni ankaŭ purigis (t.e. tiel nomata "lustraciado*).

Pli malfrue la 21-an de aprilo estis solenata ŝtata festo, fondo de la urbo de Romulo - *natalis urbis* (naskiĝo de la urbo). De tempoj de imperiestro Hadriano oni kadre de solenoj okazis ludojn en cirko.

## Tradukfonto 
Kategorio:Romiaj dioj
Pesceana (Olt)

**Pesceana** [pesĉana] estas rivereto en la rumana distrikto Vâlcea, dekstra alfluanto de Olt. Ĝi fontas proksime de la vilaĝo Negraia en la komunumo Pesceana kaj atingas Olt-on sude de la urbo  Drăgășani. Ĝia rivera kodo estas VIII.1.161.

De la fonto ĝis Crețeni la distrikta vojo DJ677A sekvas la valon de la rivero, ekde tie ĝis Drăgășani la nacia vojo DN67B.

En Zlătărei, nelonge supre de la riverfino, situas akvomezura stacio fondita en 1951.

## Notoj 
Kategorio:Riveroj en Rumanio
Kategorio:Distrikto Vâlcea
Kategorio:Akvokolekta areo de Olt
Pesceana (komunumo, Vâlcea)

**Pesceana** [pesĉana] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Cermegești, Lupoaia, Negraia, Pesceana (la sidejo) kaj Ursoaia.

Tra Pesceana pasas la distrikta vojo DJ677A, sekvante pli-malpli la valon de la rivereto Pesceana, kiu fontas norde de Negraia kaj trairas la komunumon. La tereno estas monteta.

Per DJ677A oni atingas norde Șirineasa (10 km), kie estas la plej proksima fervoja stacio. La urbo Băbeni estas atingebla post 20 kilometroj.

## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Fervojlinio Vâlcele – Bujoreni Vâlcea

La **fervojlinio Vâlcele – Bujoreni Vâlcea** estas eksa fervojlinio en Rumanio. Ĝi havas la numeron 219 kaj ligis la stacion Vâlcele en la distrikto Argeș kun Bujoreni norde de Râmnicu Vâlcea en la distrikto Vâlcea. Ĝia precipa celo estis ligi la fervojon Pitești – Curtea de Argeș (en la valo de Argeș) kun la linio Piatra Olt – Podu Olt (en la valo de Olt), tiel konsiderinde mallongigante la fervojan distancon inter Bukareŝto kaj Sibiu kaj malŝarĝante la linion de Bukareŝto al Braŝovo.

Kvankam la linio tuŝas la urbon Râmnicu Vâlcea, ĝi ne rekte atingas ties ĉefan stacion, sed la proksiman stacion Bujoreni. La alia finstacio, Vâlcele, situas ne ĉe iu setlejo, sed kvazaŭ en kamparo; la plej proksima setlejo estas Capu Piscului. Ĉar Râmnicu Vâlcea estas ege pli konata ol Bujoreni, multaj nomas la linion "Vâlcele – Râmnicu Vâlcea" aŭ inverse.

## Notoj 
Ramnicu Valcea, Valcele
Kategorio:Distrikto Vâlcea
Kategorio:Distrikto Argeș
Werner Reinhart

**Werner Reinhart** (19a de Marto 1884 - 29a de Aŭgusto 1951) estis svisa komercisto, filantropo, amatora ludanto de klarneto, kaj patrono de komponistoj kaj verkistoj, partikulare de Igor Stravinski kaj de Rainer Maria Rilke. Reinhart konis kaj korespondis kun multaj el la grandaj nomoj de la komenco kaj mezo de la 20a jarcento en la eŭropa arta kaj muzika mondo, kaj lia Vilao Rychenberg en Winterthur iĝis internacia renkontiĝejo por muzikistoj kaj verkistoj.

Li estis foje aludita kiel la "Vintertura Mecenaso". Alice Bailly nomigis Werner Reinhart "L'homme aŭs mains d'or" – la viro kun oraj manoj, kaj ŝia portreto de 1920 pri li estas nomata "The Man with the Golden Heart" (La viro kun ora koro).
Ankaŭ Oskar Kokoschka pentris sian portreton en 1947.

Werner Reinhart heredis sian riĉon el la negocoj de la familio Volkart, baze en Winterthur, sed li neniam estis multe engaĝita en la regado de la entrepreno. Reinhart kaj Hermann Scherchen ludis gravan rolon en la formado de muzika vivo de Winterthur inter 1922 kaj 1950, kun emfazo komence en tiutempa muziko, kaj poste en instrumentado en nombraj premieroj kiuj estis tie ludataj. Scherchen estis unu el multaj kiujn Reinhart patronis, ĉefe en la kazo de Scherchen ĉar li devis pagi kompenson al almenaŭ kvin eksedzinoj.

## Famuloj kiujn li helpis 
* Othmar Schoeck
* Igor Stravinski
* Rainer Maria Rilke
* Paul Hindemith
* Ernst Krenek
* Arthur Honegger
* Anton Webern

## Notoj 
## Bibliografio 
* Georges Duplain. L'Homme aux Mains d'Or: Werner Reinhart, Rilke, et les Créateurs de Suisse Romande

Kategorio:Filantropoj
Kategorio:Svisoj
Ernest Ansermet

eta|dekstre|Ernest Ansermet (1965)
**Ernest Alexandre Ansermet** (prononce ɛʁ.nɛst a.lɛk.sɑ̃dʁ ɑ̃.sɛʁ.mɛ), (naskiĝis la 11-an de novembro 1883, mortis la 20-an de februaro 1969) estis svisa dirigento. Li famiĝis pro sia agado rilate al la etoso de la Rusaj Baletoj, Stravinski ktp.

## Elstaraj premieroj 
### En koncerto 
* Stravinski, *Histoire du soldat*, Lausanne, 28a de Septembro 1918
* Stravinski, *Capriccio for Piano and Orchestra*, komponisto kiel soloisto, 6a de Decembro 1929

### Sursceneje 
* Manuel de Falla, *El sombrero de tres picos*, Rusaj Baletoj, Parizo, 1919, baleto por kiu Léonide Massine kreis la koreografion kaj Pablo Picasso desegnis la scenaron kaj la kostumojn. (Ansermet poste registris tion en stereo.)
* Stravinski, *Pulĉinelo*, Rusaj Baletoj, Parizo, 15a de Majo 1920
* Prokofjev, *Chout*, Rusaj Baletoj, Parizo, 1921
* Stravinski, *Vulpo*, Rusaj Baletoj, Parizo, 18a de Majo 1922
* Stravinski, *Nuptoj*, Rusaj Baletoj, Parizo, 13a de Junio 1923
* Benjamin Britten, *The Rape of Lucretia*, Glyndebourne, 12a de Julio 1946

### Sur registro 
* Stravinski, ''*Capriccio* por Piano kaj Orkestro*, komponisto kiel soloisto, Majo de 1930

## Verkoj 
* Ansermet, Ernest. 1961. *Les fondements de la musique dans la conscience humaine''. 2 v. Neuchâtel: La Baconnière. Nova eldono, eldonita de J.-Claude Piguet, Rose-Marie Faller-Fauconnet, et al. Neuchâtel: La Baconnière, 1987. ISBN 2-8252-0211-8
* Ansermet, Ernest. 1973. "L'apport de Paul Hindemith à la musique du XXe siècle." In ''Hommage à Paul Hindemith: 1895-1963 : l'homme et l'œuvre*. Yverdon: Éditions de la Revue musicale de suisse romande.
* Ansermet, Ernest. 1983. *Ecrits sur la musique''. Eldonita de Jean-Claude Piguet. Nova rev. eld. Neuchâtel: La Baconnière. ISBN 2-8252-0207-X

### Korespondado 
[eta|Ansermet kaj [Wilhelm Kempff (1965)]]
* Piguet, Jean-Claude (ed.) 1976. '**. Edited by Jean-Claude Piguet, with notes by Jacques Burdet. Neuchâtel: La Baconnière.
* Tappolet, Claude (ed.). 2006. **'. Geneva: Georg.
* Tappolet, Claude (ed.). 1999. '**. Geneva: Georg. ISBN 2-8257-0662-0
* Tappolet, Claude (ed.). 1998. **'. Preface by Philippe Dinkel, postface by Jean-Jacques Langendorf. Geneva: Georg Editeur.
* Tappolet, Claude (ed.). 1990–91. '**. Geneva, Switzerland: Georg.
* Tappolet, Claude (ed.). 1989a. **'. Preface by Maurice Zermatten. Geneva: Georg; Paris: Eshel. ISBN 2-8257-0183-1
* Tappolet, Claude (ed.). 1989b. *Lettres de compositeurs suisses à Ernest Ansermet, 1906-1963 * Avant-propos by Conrad Beck; postface by Julien-François Zbinden. Geneva: Georg. ISBN 2-8257-0169-6
* Tappolet, Claude (ed.). 1983. ''''. Preface by René Dovaz. Geneva: Georg. ISBN 2-8257-0092-4

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ernest Ansermet biography at the Bach Cantatas Website
* Ernest Ansermet discography 

Kategorio:Svisaj dirigentoj