open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
László Halka

**HALKA László**, **Ladislao Halka**, (pseŭdonimo **Parvus Piscis**) hungaro, privatoficisto. Naskiĝis je la 18-a de julio 1905. Esperantisto de 1923. Li eklaboris en la laborista Esperanto-movado, instruis Esperanton depost 1924, precipe progresantojn. Li verkis propagandajn artikolojn, faris paroladojn. Sekretario de HESL du jarojn. Depost 1930 aktivulo ankaŭ en HES; aranĝis literaturajn vesperojn, kunlaboris al *Hungara Heroldo*, *Lingvo Internacia*, al *Hungara Antologio* (1932). Verkis artikolon pri Hodler por la *Enciklopedio de Esperanto*, kuntradukinto kun Ladislao Somlai-Spirer de *Printempo de Morto* de Lajos Zilahy, 1947.

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/H en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).

HALKA, László
Halka

[eta|[Halka - la opero en 4 aktoj de Stanisła Moniuszko, teksto de Włodzimierz Wolski]]
***Halka***  estas opero en 4 aktoj de Stanisław Moniuszko, teksto de Włodzimierz Wolski, el la pola tradukita de Antoni Grabowski. Populara teatraĵo en Pollando, ludita ankaŭ en Krakovo dum UK 1912.

## Historio 
Premiero:
* 1848 en Vilno ( 2-akta versio)
* 1858 en Varsovio (4-akta versio)
* 2018 en Varsovio (unua koncerta plenumo de la opero en la itala lingvo kaj kun muzikiloj el la epoko

El prezentiĝoj eksterlande:
* 1868 en Prago, direkte de Bedřich Smetana
* 1960 en Lillo (franca versio)
* 1971 en Havano (Kubo), reĝisore de Maria Fołtyn
* 1986 en Usono kaj Kanado (9–25 de oktobro), koncerta itinero de Silezia Opero kun la spektakloj de "Halka" (de Toronto ĝis Ĉikago)
* 1986 en Liono
* 1988 en Usono kaj Kanado (12–23 de oktobro), koncerta itinero de Silezia Opero kun la spektakloj de "Halka" (de Montrealo ĝis Nov-Jorko)
* 1995 en Osaka (Japanio), reĝisore de Maria Fołtyn
* 2014 en Londono (Britio) en POSK, reĝisore de Richard Fawkes
* la opero estis ankaŭ prezentata en Meksiko, Mongolio, Ĉinio
* 2018 en Helsinko (Finnlando

## Recenzoj pri la Esperanta traduko 
## Referencoj 
## Bibliografio 
* Witold Rudziński, *"Halka" de S. Moniuszko*. Serio Mała Biblioteka Operowa. P.W.M. [1954], (116 p.)
* Lesław Czapliński, *Niewinność uciśniona: góralka Halka i gejsza Cho-cho-san* (Senkulpeco subpremita: montaranino Halka kaj gejŝo Cho-cho-san) [en:] "W kręgu operowych mitów" (En la rondo de operaj mitoj) Kraków 2003
* Lesław Czapliński, *Huculska "Halka"* (Hucula "Halka") (pri ukrainigita versio de la opero de Stanisław Moniuszko) [en:] SCENA OPEROWA 2/1993

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/H en ĝia originala formo en la Interreto
* Klassik Magazine
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Pollingvaj operoj
Kategorio:Pola muziko
Kategorio:Verkoj el la esperantigita pollingva literaturo
Kategorio:Libroj de Antoni Grabowski
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Hilma Hall

**Hilma Agatha Fredrika HALL** (Naskiĝis la 30-an de septembro 1854 en Kotka, mortis la 3-an de junio 1922) estis finna esperantisto.

Hall estis esperantistino ekde 1906. Ŝi gvidis Esperantajn studrondojn kaj agis kiel bibliotekistino en la societo "La Polusstelo". Ŝi tradukis la kvinaktan komedion *La Botistoj* (1919), la teatraĵetojn *La Fianĉiĝo* kaj *Lea* (1920; ĉiuj tri de Aleksis Kivi), finnajn proverbojn k.a. Laŭ *Enciklopedio de Esperanto* ŝi "krome multe helpis al la verkado por la Finna-Esperanta Vortaro" (t.e. *Plena vortaro Finna-Esperanta* de Vilho Setälä, aperinta en 1923).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Libroj de kaj pri Hilma Hall en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Kategorio:Finnaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Julius Hanauer

D-ro fil. **Julius HANAUER** [JUlius HAnaŭer] (naskiĝis la  en Mannheim; mortis la  en Łódź) estis juda germana esperantisto kaj bibliotekisto.

Hanauer regule korespondis kun Wilhelm Ostwald ekde 1896. Li fariĝis la unua vicprezidanto de Germana Esperanto-Asocio kaj honora membro de la Esperanto-grupo en Frankfurto ĉe Majno. Li estis la aŭtoro de anonima broŝuro *Germanaj fremdvortradikoj en Esperanto.*

Hanauer estis partoprenanto de la 1-a Universala Kongreso kaj estis tie elektita kiel unu el la 98 membroj de la Lingva Komitato. Li elpensis metodon de instruado de Esperanto per izolitaj literaĵoj kaj silabaĵoj, montritan je unua fojo dum la UK en 1908. Poste li unuigis tiun ĉi metodon sur filmo (por starantaj projekcioj) kaj montrigis ĝin dum la UK 1929. En la lastaj jaroj li proponis la prilaboron de internaciaj vortaroj laŭ la universala dekuma klasifiko (Melvil Dewey).

Inter 1918 kaj 1935 Hanauer laboris en departemento kun la nomo »Literarisches Büro« de la kompanio "Allgemeine Elektrizitäts-Gesellschaft" (AEG) in Berlin. La traduko rekta per "literatura oficejo" ne trafas la funkcion de ĉi tio departemento. Kiel en aliaj grandaj firmaoj oni okupiĝis pri la kolekto de ĉiuspecaj (teknikaj, merkataj) informoj, kiuj povus esti utilaj por la propra kompanio. Aliflanke oni strebis al kohera prezento de la kompanio, do havis la funkcion de PR agentejo. Ĉe AEG Hanauer havis la moknomon "Sankta Francisko de universala dekuma klasifiko".

Jam en 1918 li havis la ideon uzi Hollerith-maŝinon por la prilaboro de bibliografiaj informoj.

La universalan dekuman klasifikon li lernis en Belgio en la biblioteko de la »Societé des Etudes Sociales et Politiques«, poste simple »International Office of Bibliography«, kies estro estis Henri La Fontaine, eminenta esperantisto, pacifisto kaj honorigita per Nobelpremio en 1913, kiu kunlaboris kun Paul Otlet.

La  li estis deportita per la unua transporto de judoj el Frankfurto ĉe Majno al la geto de Łódź (tiujare nomita "Litzmannstadt"), kie li mortis duonan jaron poste.

## Fontoj 
* Informilo de Esperanto Societo Frankfurto, novembro 2010 
* Mallonga biografio *(germane)*

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto

Kategorio:Pacistoj
Florence Harriet Hanbury

**Florence Harriet HANBURY** [hanbri] (7-a de majo 1864 en London – 1955) estis brita esperantistino kaj redaktantino de Kristana Revuo.  Ŝi laboris profesie kiel bibliotekisto. Verkoj kaj tradukoj en Himnaro Esperanta, Adoru Kantante, Holanda Pioniro kaj *Kristana Revuo*: 

*Dio, la Homaro kaj la Milito, 1916 (eseo de G. Campbell Morgan, kuntradukis kun W. Hamilton Webber, 69 p.)
*Nova Pandoro, 1925 (unuakta teatraĵo, parte originala, parte el la angla teatraĵeto de Jessie Band, 14 p.) 

## Recenzoj
Pri *Dio, la Homaro kaj la Milito*

## Eksteraj ligiloj
* Biografieto

Kategorio:Britaj esperantistoj
Holger Hansen

**Holger HANSEN** ( en Odense – ???) estis dana esperantisto kaj instruisto de lingvoj. Kunfondinto kaj prezidento de EK en Holbäk. Aranĝis en 1931 propagandan vojaĝon de prof. Odo Bujwid kaj en 1932 tiun de Elinjo Pähn. Estrarano de landaj ES-j; multaj kursoj, propagandaj paroladoj.

Kategorio:Danaj esperantistoj
Kategorio:Mortojaro nekonata
Knud Thorbjörn Hansen

**Knud Thorbjörn HANSEN** (naskiĝis la  en Kopenhago, mortodato ne konata) estis dana esperantisto kaj apotekisto. Li estis esperantisto de 1918 kaj UEA-delegito de 1921, de 1932 en Nörresundby. 

eta|maldekstra|
En 1928 li edziĝis al la germana esperantisto Hildegard Gerisch (n. en 1906) en Auerbach (Vogtland). La esperantlingva gazetaro amplekse raportis pri la internacia movada geedziĝo, kaj la Enciklopedio de Esperanto de 1934 menciis ĝin. La paro pasigis sian komunan vivon en Danio kaj havis kvar infanojn. La edzino Hildegard mortis en 1998, Knud probable iom pli frue.

## Referencoj 

Kategorio:Danaj esperantistoj
Polar

eta|dekstra|200px|Distribuejo de biero Polar

***Polar*** ([polar'], "polusa") estas granda bierfarejo en Venezuelo. Inter la konataj bieroj de Polar estas:
* *Polar*
* *Polar light* (por ne dikiĝi)
* *Negra* (nigra biero)
* *Polar ICE* (malvarmega)

La firmao Polar estas grandega financa grupo, produktanto de trinkaĵoj kaj nutraĵoj. Ĝi esti unu inter la ĉefaj agantoj de la politika lokaŭto???? inter oktobro 2002 kaj januaro 2003, kiu celis trudi al la prezidanto de Venezuelo, Hugo Chávez, eksiĝi.

Kategorio:Biero
Henriko Harabagiu

eta|Pokalo "Nova Talento"
**Henriko** aŭ **Henry HARABAGIU** [harabaĝ**i**ŭ] (naskita en 1906; mortinta dum la usona bombardado de la  en Bukareŝto) estis rumana esperantisto kaj oficisto. Henriko Harabagiu estis esperantisto de 1924. Li estis sekretario de Rumana Esperantista Societo kaj organizis rumanajn E-kongresojn.

Giselle Harabagiu (1913–2001) estis lia fratino.

## Fontoj 
Kategorio:Rumanaj esperantistoj
Johannes Hartog

**Johannes HARTOG** [hartoĥ] (naskiĝis la 16-an de majo 1912 en Baarn) estis nederlanda esperantisto. Li okupis sin ĉefe pri filozofio kaj literaturo, sen speciala profesio. Hartog redaktis Esperantan rubrikon en Baarna gazeto kaj verkis artikolojn. Li precipe okupas sin pri literaturo, lingvokonstruo kaj historio de Esperanto. Studoj en *H.D.E.*, *Utrechta Esperantisto* kaj *Nederlanda Esperantisto*.

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1912
Ferdinand Hartwich

**Ferdinand HARTWICH** (hartviĥ), naskiĝis en 1864, mortis la 26-an de oktobro 1926 post ne longa malsano. Li estis aŭstrogermana inĝeniero, kortega konsilisto de Aŭstro-hungara Imperio, kaj pioniro de Esperanto. 

Jam en 1907 Hartwich estis vicprezidanto de UEU en Wien, post honora prezidanto de la Unua Esperanto-Unuigo de Wien. Li enkondukis Esperanto-kursojn ĉe blinduloj kaj verkis vortaron por ili en Braille-skribo (1904) surbaze de la vortaro Esperanto-Germana de Hermann Jürgensen (1904). 

Hartwich gvidis por la aktoroj de la "Burgtheater" kurson por ebligi la prezentadon de "La Malŝparumo" (*Der Verschwender*, 1834) de Ferdinand Raimund dum la 16a UK en Vieno. Li gvidis la unuan radio-kurson ĉe Radio-Wien kaj tradukis de Raimund, Ludwig Ganghofer k.a.

Kategorio:Aŭstraj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
George Brinton McClellan Harvey

**George Brinton McClellan HARVEY** [harvi] (naskiĝis la  en Peacham (Vermonto); mortis la  en Dublin (Nov-Hampŝiro)) estis usona redaktisto kaj diplomato, posedanto de gravaj revuoj.

Harvey unue laboris kiel gazeta raportisto kaj kiel asekuristo. Poste li riĉiĝis per la konstruado kaj administrado de elektrikaj fervojoj. En 1899 li aĉetis la revuon *North American Review,* kiun li eldonis ĝis 1926. Helpe de J. P. Morgan li krome aĉetis la libroeldonejon Harper & Brothers en 1901; de 1902 ĝis 1913 li eldonis la revuon ''Harper's Weekly.*

De 1906 ĝis 1908 li propagandis Esperanton en *North American Review.* En 1908 kaj 1909 li estis prezidanto de EANA, sed tiam fariĝis idisto.

En 1910 li helpis al sia amiko Woodrow Wilson fariĝi guberniestro de Nov-Ĵerzejo. En 1918 li tamen fondis revuon *Harvey's Weekly'' ĉefe por ataki lin, kiu intertempe fariĝis prezidento de Usono, kaj lian pactraktaton fine de la unua mondmilito. Kiam lia kontraŭulo, Warren G. Harding, estis elektita kiel posteulo de Wilson en 1921, li fariĝis ambasadoro de Usono en Britio (ĝis 1923).

Li estas enterigita en Peacham.

Kategorio:Usonaj esperantistoj
Kategorio:Usonaj diplomatoj
Kategorio:Idistoj
William Harvey

:*Por la samnoma esperantisto, vidu **William Harvey**.*

**William HARVEY** (naskiĝis en Folkestone, en la 1-a de aprilo 1578 - mortis en Hampstead (London), en la 3-a de junio 1657) estis angla kuracisto, anatomiisto kaj kirurgo. Li estis la unua, kiu plene kaj detale priskribis la sangocirkuladon kaj la proprecojn pri la pumpado tra la cerbo kaj la korpo fare de la koro, kvankam la historio de la medicino estis prezentinta kelkajn antaŭulojn pri tiu teorio. Li lernis la latinan en sia naskiĝurbo, Folkestone kaj en 1599 li enmatrikuliĝis en la Universitato de Padovo kie li konatiĝis kun Hieronymus Fabricius (1537-1619).

Harvey estas konata kiel tiu homo kiu alportis, jes aŭ ne dezirata de li mem, la plej grandan ŝanĝon en la imago kiu ekzistis pri la sangocirkulado. Li estis ankaŭ tiu kiu efektive malkovris ke ekzistas cirkulado. En lia libro *exercitatio anatomica de motu cordis et sanguinis in animalibus* el 1628 li priskribis kiel li faris ĉi tiun malkovron.

## Vidu ankaŭ 
* Andreo Vesalio (1514-1564)
* Gabrielo Falloppio (1523-1562)

## Referencoj 
Kategorio:Britaj kuracistoj
Kategorio:Universitato de Kembriĝo
Arnold Hasenöhrl

**Arnold HASENÖHRL** [hazenorl] (naskiĝis la 1-an de decembro 1869 en Suceava (Bukovino, nun Rumanio) estis aŭstrogermana esperantisto kaj pensiigita majoro.

Dum kaj post la Unua Mondmilito li dum 5 1/2 jaroj estis militkaptito en Turkestano; tie li lernis Esperanton de kapitano J. Überla kaj faris multe por Esperanto ĝis 1920. Alveninte al la naskiĝurbo, li ekagis por Esperanto inter la urbanoj, *sed tio igis la homojn dubi je lia sana kompreno, pensigante, ke ĝi suferis dum la longa milito kaj kaptiteco, ĉar eĉ la vorto Esperanto estis tute nekonata.* Tamen li gvidis plurajn kursojn, atingis diversajn sukcesojn, de 1923 ankaŭ en Cernăuţi (la nuna Ĉernivco). Ekde 1921 li estis delegito de UEA.

Kategorio:Esperantistoj
Kategorio:Militkaptitoj de la Unua Mondmilito
Hasegaŭa Riej

**HASEGAŬA Riej**, japano, prof. de int. privatlimleĝo en Imp. Univ. de Keizyo (Seulo). Nask. 25 nov. 1899 en Tibaken. 1926 li vojaĝis en Eŭropon por studi sian specialan temon. En 1918 fondis E grupon kun aliaj en Unua Nacia Kolegio, Tokyo. Verkis E resumon de sia studo: int. privatlimleĝo en Soveta Rusujo, 1932.

Kategorio:Japanaj esperantistoj
Viktor Hawlik

**Viktor HAWLIK** [havlik] (28-a de julio 1876 en Eberau (Burgenland) – 17-a de oktobro 1931 en Vieno) estis aŭstrogermana esperantisto kaj komercministeria konsilanto. Jam antaŭmilite Esperantisto, unue en Prago. Estis vicprezidento de Internacia Esperanto-Muzeo.

Hawlik, Viktor
Hawlik, Viktor
James T. Haxton

**James T. HAXTON** [HAKston, HAKstan aŭ HAKst'n] (naskiĝis la  en Glasgovo, mortis en 1958) estis skota spicisto, pioniro de la Esperanto-movado kaj kunfondinto de Brita Esperanto-Asocio en 1904. Li estis butikisto en la urbo *St Andrews*, en la administra regiono ("konsilia areo") kaj historia brita graflando (en Skotlando nomata ŝiro) *Fife*. Li eklernis Esperanton kaj esperantistiĝis en 1901, 21- ĝis 22-jara.

Kategorio:Skotaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Esperanto-movado en Glasgovo
George Markham Hayton

**George Markham HAYTON** (hejtn), anglo, eksinĝeniero. Naskiĝis je la 8-a de majo 1874 en Niton, Wight. Esperantistiĝis en 1928. Kontrola ekzamenisto de BEA. Prezidanto de Sudmezlanda Federacio, 1928. Sekretario de Sudorienta Federacio 1929-32. Kelkaj tradukoj en Esperantaj gazetoj.

HAYTON, George Markham
Kategorio:Britaj esperantistoj
Charles Frederic Hayes

**Charles Frederic HAYES** (naskita la  en kvartalo *Blackheath* de Londono, ĉe la limo inter la urbodistriktoj Grenviĉo kaj Lewisham; mortinta la ) estis angla esperantisto kaj librotenisto.

Lerninte Volapukon, li helpis starigi la Londonan Esperanto-Klubon. Kun d-ro James Charles O'Connor li verkis la unuan anglan-esperantan vortaron (1904). Li tradukis *La Serĉadon* de Hawthorne kaj *La Parizaneton* de Kron.

## Eksteraj ligiloj 
* English-Esperanto Dictionary E-libro el Project Gutenberg

## Fontoj 
Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
HEA

La mallongigo HEA en Esperanto aparte ofte aludas al
* **HEA**: Hungaria Esperanto-Asocio (hungare: ***MESZ**, Magyarországi Eszperantó Szövetség*).

Sed ankaŭ povas temi pri:
* **HEA**: Helena Esperanto-Asocio (*Ελληνικός Εσπεραντικός Σύνδεσμος*), ankaŭ mallongigata HelEA, por diferencigi ĝin de la hungara asocio.
* **HEA**: la historia Hispana Esperanto-Asocio (1925-1939), malaperinta kun la fino de la hispana enlanda milito.
* **An tÚdarás um Ard-Oideachas**, jen la oficiala nomo en la irlanda, aŭ angle *Higher Education Authority* (**HEA**), la institucio pri altnivela instruado en Irlando.
* La **internacia flughaveno de Herat** en Afganio, perse *میدان هوایی بین المللی هرات* aŭ angle *Herat International Airport* respektive *Khwaja Abdullah Ansari International Airport*, havas la IATA-kodon **HEA**.
***hea** estas kodo de lingvo laŭ normo ISO 639-3.
***&HEA** estas deksesuma nombro skribita per la maniero de iuj variaĵoj de programlingvo BASIC (la nombro povas esti skribita ankaŭ kiel **ea16**, **EA16**, **0xea**, **0xEA**, **0eah**, **0EAh**) egala al dekuma nombro 234.
Hebreaj Rakontoj

***Hebreaj Rakontoj***  estas kolekto de rakontoj de Ŝalom Aleĥem kaj Icĥok Lejbuŝ Perec, kiujn el la jida tradukis en Esperanton la hebrea esperantisto Isĥak Muĉnik. La libro ampleksis 78 paĝojn. Eldonis ĝin Ferdinand Hirt & Sohn el Lepsiko en 1923 kiel volumon 9 en la serio "Internacia Mondliteraturo".

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/H en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Kategorio:Rakontoj
Kategorio:Judoj kaj judismo en populara kulturo
Kategorio:Verkoj el la esperantigita jidlingva literaturo
Kategorio:Serio "Internacia mondliteraturo"
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Alfred von der Heid

**Alfred VON DER HEID** [alfred fon der hajd] (naskiĝis ĉirkaŭ 1885) estis germana esperantisto kaj preseja laboristo. Li estis aktiva propagandisto en laboristaj medioj (SAT). Sukcese li laboris por Esperanto en Leipzig kaj Dortmund. Li kontraŭstaris (malsukcese) kun Konrad Deubler la skismigon de la germana Esperantista laborista movado en 1930.

## Referencoj 
Heid, Alfred von der
Jakob Hechtl

**Jakob HECHTL** estis aŭstra-germana esperantisto kaj fervojisto. Li naskiĝis en 1872 kaj mortis la 30-an de aŭgusto 1928 en Munkeno. Jakob Hechtl estis prezidanto de la loka grupo Franzensbad. Li organizis la 4-an Tutaŭstrian Esperanto-Kongreson en Franzensbad en 1914, kaj iniciatis tie la unuan Esperanto-monumenton.

Li verkis por la "revuo Esperanto". Internacie, li interalie partoprenis la 9-an Universalan Kongreson de Esperanto de aŭgusto 1913 en Berno (Svislando).

eta|300px|la Zamenhof-monumento de 1914 en Franzensbad

## Verkoj 
* **Franzensbad** - La plej fama banurbo de la mondo rilate al torfaĵaj banoj. La plej efíka kuracloko por kormalsanoj, esperantigis J. Hechtl, Franzensbad Kuracdirekcio, 1914, eldonejo J. Kobrtsch & Gschihay, Eger-Franzensbad 16 paĝoj 13 cm (slipo en la francia Esperanto-biblioteko)

Pri la inaŭguro de la Unua Esperanto Monumento en Franzensbad raportis la Esperantista gazetaro
* Esperanto, 1914, No 11, paĝo 171
* Germana Esperantisto 1914 No 68 p. 68

### Pri la monumento 
* Franzensbader Blätter 2010, paĝo 7 (PDF, germanlingve) kun detaloj pri la ekesto de la monumento

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo en *La Marto*

Kategorio:Fervojistoj
Kategorio:Aŭstraj esperantistoj
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Christian Petersen Heilskov

**Christian Petersen HEILSKOV** [hajlskaŭ] estis dana esperantisto, bibliotekisto kaj verkisto. Li naskiĝis la  en Gørslev (en EdE skribita Gerslev) kaj mortis en 1955.

Christian Heilskov estis esperantisto de 1909. Samjare li kunfondis Konversacian Klubon de Arhuzo, kies prezidanto li fariĝis. Li verkis gvidlibron pri Arhuzo.

## Verkoj
***Hans Christian Andersen: liaj vivo kaj verkoj**. Eld. Orienta Kuriero, Honkongo, probable en 1939

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Danaj esperantistoj
Kategorio:Bibliotekistoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj
Kategorio:Arhuzanoj
Willy Heinze

**Willy HEINZE** (n. 24-a de februaro 1889 en Netzskau – ???) [hajnce] estis germana esperantisto kaj ŝtata elektroinĝeniero. Kunfondinto kaj estis prezidento de la loka societo Lössnitz-ortschaften en Radebeul. Kas. de 1889 en Netzskau. Kunfondinto kaj de la Cseh-kursoj, gviditaj de ges-roj Morariu en 7 urboj de Saksujo, 1931.

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1889
Hindua kalendaro

**Hinda kalendaro** estas ege komplika afero, laŭdire uzatas 33 malsamaj hindaj kalendaroj. Kaj ili povas esti laŭ pluraj manieroj:

* ili povas esti "kalkulataj" (kiel la Gregoria kalendaro ekzemple), t.e. ke la nombroj de monatoj, tagoj en monato ktp estas ĉiam samaj, determinitaj per reguloj, pri kiuj oni provis, ke ili donu rezulton konforman al la realmovo de la sezonoj, suno kaj astroj.
* ili povas esti "astronomiaj", t.e. ke la efektiva observado de la astronomiaj eventoj determinas la komencojn de jaroj kaj monatoj, do la nombroj de la tagoj en monato kaj jaroj povas varii, ne estas antaŭfiksita kalendara plano: la ĉielo, la astronomiaj observoj estras la kalendaron; sed tiel ĝi estas ĉiam ĝusta!
* Ili povas esti sunaj, fundamentitaj sur la movo de Suno;
* Ili povas esti lunaj, fundamentitaj sur la movo de la luno; sed ĉar tio kondukas al nekongrueco kun la suna movo (tiel, kiel oni spertas en la luna araba kalendaro), la hindaj kalendaroj estas pli ekzakte lune-sunaj, ĉar oni ankaŭ konsideras la sunan movon kaj provas sekvi ĝin ĝuste.

Ankaŭ pluraj eraoj ekzistas.
* Vikram erao
* Saka erao: jaro 0 estas 78 p.K., 79 p.K. estas jaro 1, la 21-an de marto 2000 komenciĝis la jaro 1922; vidu origino de la Saka erao

Tial la barata registaro enkondukis en jaro 1957 la *Indian National Calender*, la barata nacia kalendaro, kiu estas en tipo kalkulata kaj suna, kaj kies erao estas *Saka*.

Sezonoj kaj monatoj en la Hindaj kalendaroj

## Eraoj 
La 21an de marto 2000 (gregoria kalendaro) ekis
* la jaro 1922 de la erao *Saka*
* la jaro 2057 de la erao *Vikram*

La erao *Kali* (la "kalijuga" aŭ la fera erao) ekis la 18an de februaro 3102 a.K. gregoriakalendare.
Vidu ankaŭ en la artikolo Astrologio la hindajn nomojn de la zodiakaj konstelacioj.

Tagoj de la semajno en la hinda kalendaro (laŭ la hindiaj) nomoj:

* Dimanĉo: रविवार aŭ इतवार
* Lundo: सोमवार
* Mardo: मंगलवार
* Merkredo: बुधवार
* Ĵaŭdo: गुरुवार aŭ बृहसपितवार
* Vendredo: शुक्रवार
* Sabato: शनिवार

## Eksteraj ligiloj 
* http://samvit.org/calendar/astro/hsc.htm  
* http://samvit.org/calendar/astro/hlc.htm  
* TTT-ejo pri la hindaj kalendaroj, kun detaloj, skemoj, mapoj
Helena Hempel

**Helena HEMPEL** estis pola esperantistino. Naskiĝis en la 24-a de aprilo 1846 en vilaĝo Ternovo apud Lublino, mortis la  en Lvovo. Ŝi estis Esperantisto de 1899. (Nro 4724 laŭ ZA.) En 1906 ŝi estis elektita al la unua estraro de l' Societo Espero en Lvovo. Ŝi aktoris kaj reĝisoris kelkajn Esperanto-teatraĵojn kaj kunlaboris en multaj gazetoj, precipe en P E-isto. Trifoje laŭdatino de Floraj Ludoj kaj aliaj Lit. Konkursoj.

## Referencoj
Kategorio:Polaj esperantistoj
Johan Helsing

**Johan HELSING** ( – ) estis sveda esperantisto kaj kasisto en Gävle. Li fondis la frue forta esperantoklubo de Gävle.

Laŭ EdE, Helsing esperantigis en 1906. En la vintro 1905–1906 parlamentano Edvard Wavrinsky, estro de la Sendependa Loĝiaro de Bontemplanoj, partoprenis kurs­on de Paul Nylén. Wavrinsky poste decidis fari Esperanton la oficiala lingvo internacia de tiu ordeno, kaj la uzo de esperantaj signalvortoj ĉe la bontemplanoj kaŭzis intereson por lerni Esperanton. Specife en Gävle, tio donis impulson al esperantokursoj, gvidita de Helsing.

La 8-an de marto 1907 Helsing fondis la esperantoklubon de Gävle – laŭ EdE tiaperiode la plej forta esperantogrupo en la lando – kaj dum multajn jarojn li estis la gvidanto de la movado tiuloke. Li gvidis multajn kursojn kaj ankaŭ instruis Esperanton kantante.

Helsing ankaŭ estis kasisto de la Sveda Esperanto-Federacio, kaj laŭ EdE administranto. Kune kun John Lundgren kaj Honoratus Bonnevie li dum kelkaj jaroj estis kunredaktisto de la esperanta gazeto *La Espero,* fondita en Gävle 1913. Lundgren kaj Helsing ĉesis redakti en 1918, kaj Bonnevie daŭris kun la antaŭe menciita Paul Nylén.

Li naskiĝis en Garpenberg, proksime al Hedemora, Dalekarlio, kaj mortis en Gävle, Gästrikland.

## Fontoj
* 
* 

Kategorio:Svedaj esperantistoj
Hajan Ĥirob Namĝilob

**HAJAN ĤIROB Namĝilob**, aŭ, en ĝusta mongola nomo estas "Namĵilijn Ĥajanĥjarvaa" (1885-1934), estis
mongolo kaj la unua pioniro de Esperanto inter mongoloj. Li esperantistiĝis dum sia vojaĝo al Turkio kaj Sovetunio inter la jaroj 1920 kaj 1923. Reveninte al Mongolio 1924, li propagandis tie Esperanton laŭpove en malfacilaj kulturkondiĉoj de sia nomada lando kiel estro de lernejo de la popolrevolucia partio en la ĉefurbo Ulanbatoro (Urga).

Inter la jaroj 1921 kaj 1930, li tradukis plurajn verkojn el Esperanto al la mongola lingvo.

Li estis misjuĝita kaj pafmortigita en 1937 pro Stalina reĝimo kadre de la "Granda Purigo" - akuzita kiel "herezulo" kaj suspektita kiel ŝpiono.

Kategorio:Mongolaj esperantistoj
Kategorio:Viktimoj de Stalinismo
Kategorio:Murditaj esperantistoj
George Henderson

**George J. HENDERSON** (plumnomo: P. Hoinix), eldonisto. Mortis en 1911. Eldonis humuran gazeton "Phoenix" en simpligita latino, 1890-92. Li kreis planlingvojn Lingua, Anglo-franca (1889) kaj Latinesce (1901); pro tiu aktiveco Walter John Clark nomis lin ironie "*indefatigable Mr. Henderson*" (senlaca s-ro Henderson). Poste li esperantistiĝis kaj multe propagandis kaj verkis Esperante. Li eldonis Esperantan folieton kun enhavo laŭ la ĉefeĉa ŝlosilo, kiun li multjare reklamis en ĉiu numero de siaj gazetoj "Pictorial Comedy", "Scraps" k. a.

En 1903, li publikigis anglan tradukon de "Historio de la Universala Lingvo" de Louis Couturat (*Konturat Luis; A plea for an international language*). Vere Couturat citis Henderson en la verko.

## Lingvaj projektoj de Henderson 
* Langue facile, simpliigo de la franca (1899);
* Lingua;
* Anglo-franca, la plej fama (1889);
* Latinesce (1901);

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
Hermano kaj Doroteo

***Hermano kaj Doroteo*** () estas eposo idilia de la germana verkisto Johann Wolfgang von Goethe. Ĝi unuafoje estas eldonita en 1798 kaj estas konsiderata unu el la gravaj verkoj el la mondliteraturo.

En 1911 aperis traduko esperantlingva fare de Benno Küster ĉe Centra Eldonejo (*Central-Verlag*) en Magdeburgo. Dua eldonaĵo estas publikigita en 1922 ĉe eldonejo Ferdinand Hirt & Sohn en Lepsiko, kiel unua volumo de la serio "Internacia Mondliteraturo". Ĝi estis Kronita verko de la Akademio.

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Elŝutebla skanaĵo de *Hermano kaj Doroteo* en la bitoteko de Hispana Esperanto-Federacio.
* *Enciklopedio de Esperanto*/H en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Eposoj
Kategorio:Fikciaj germanoj
Kategorio:Fikciaj paroj
Kategorio:Verkoj el la esperantigita germanlingva literaturo
Kategorio:Serio "Internacia mondliteraturo"
Kategorio:Eldonaĵoj de Ferdinand Hirt & Sohn
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1922
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Henry William Hetzel

**Henry William HETZEL** (naskiĝis la 29-an de marto 1872 en Filadelfio; mortis en februaro 1941) estis usona esperantisto, instruisto pri arto kaj mekanika desegnado en supera lernejo de Filadelfio.

Li eklernis Esperanton en 1906. Li estis sekretario de Esperanto-Asocio de Pensilvanio de 1910 ĝis 1913 kaj prezidanto de EANA de 1925 ĝis 1935. Li oficiale reprezentis la ŝtaton Pensilvanio ĉe UK en 1912, 1914 kaj 1930. Li gvidis kursojn de 1907.

Dum pluraj jaroj li estis membro de la komitatoj de Universala Esperanto-Asocio kaj Internacia Esperanto-Ligo. Li estis dumviva kaj honora membro de UEA.

## Fontoj 
Kategorio:Usonaj esperantistoj
Kategorio:Usonaj instruistoj
John Henry Hill

**John Henry HILL** (plumnome **Harrison Hill**), anglo, muzikisto, orgenisto, humuristo. Naskiĝis la 5-an de februaro 1861 en Ashton-under-Lyne. Esperantisto de 1908. Verkis multege da kantoj, kaj angle kaj esperante; inter ili La Vera Frataro, Himno de Danko, Mia Juliet', Esperanto, La Fluanta Tajdo. Li estis framasono (The British Esperantist, 1909, paĝo 111).
## Verkoj
**La gildhala propaca kunveno en Londono**. Eld. la aŭtoro, Londono, ~1911.

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
Anne Vanderlove

**Anne VANDERLOVE** (naskiĝis la 11-an de novembro 1943, en Hago, mortis la 30-an de junio 2019, en Finistère; vera nomo *Van Der Leeuwe*) estis franca kantisto, post infanetaĝo en Nederlando ŝi  revenis Francion kiam ŝiaj gepatroj eksiĝis.

Ŝi registris sian unuan diskon, kaj koncertrondis tra Francujo en 1967. Tiam ŝia kanzono ‘’Ballade en Novembre’’ (Novembra balado) havis grandegan sukceson. Bedaŭrinde ŝia impresario, la diskfirmao, la radiostacioj senhonte ekspluatis ŝian naivecon de juna nova artisto. Ŝi do rebelis, iomete mallerte, kaj sekve estis bojkotita de ili. Kuraĝe ŝi mem eldonis siajn diskojn, koncertis en urbetaj kulturcentroj, sed dumlonge neniam estis aŭdebla el radioj aŭ TV. 

Post dekjara silento ŝi eldonis novajn diskojn en 2000 kaj 2003.
Ŝi ricevis la ‘’Grand Prix de l’Académie de la Chanson française’’  (Granda premio de la Akademio de la franca kanzono) en 1967, kaj la ‘’Oscar de la Chanson française’’ (Oskaro de la franca kanzono) en 1981.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Franclingvaj kantistoj
Kategorio:Francaj kantistoj
Kategorio:Kavaliroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Frederic William Hipsley

**Frederic William HIPSLEY** [hipsli] estis brita esperantisto kaj civila inĝeniero. Naskiĝis en la 19-a de oktobro 1876 en London. Dumviva membro de UEA. Iama sekretario de Birmingham Esperanto-Societo, sekretario kaj poste prezidento de Mezlanda Esperanto-Federacio. Laŭ Ancestry.com li mortis en 1959.

## Tradukoj 
* John Maddison Morton. **Senditaj al la turo** trad. Frederic William Hipsley. ~1911
* H. T. Hamblin. **La Fido en Praktiko**. **Lecionoj el la vivo de George Muller**. 1938(?)

Kategorio:Britaj esperantistoj
Kategorio:Mortojaro nekonata
Himnaro Esperanta

***Himnaro Esperanta***  estas Esperanta kantaro kompilita de Montagu Christie Butler. La unua eldono de 1910 estis 111-paĝa, la dua eldono de 1921 147-paĝa. 

## Enhavo 
La libro enhavas 211 da poeziaj tekstoj uzeblaj de ĉiu kristano dum la diservoj. Antaŭ la eldoniĝo de *Adoru Kantante* en 1971, *Himnaro Esperanta* (la kvina eldono de 1965/66 de Butler estis la plej ampleksa Esperantlingva kristana kantaro. Krom centoj da tekstoj, ĝi enhavas ankaŭ kelkajn gravajn, aliloke malfacile troveblajn muzikaĵojn.

## Recenzoj 
## Bildaro 

Dosiero:1954 Himnaro Esperanta 2.jpg|Titolpaĝo pri la kvara eldono, 1954.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Himnaro Esperanta ĉe hymnary.org
**Enciklopedio de Esperanto*/H en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert 
* Katalogo de CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Esperanto-kantaroj
Kategorio:Verkoj el la esperantlingva tradukliteraturo
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1921
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1954
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1965
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert 
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Pieter Hendriks

**Pieter HENDRIKS** (naskiĝis la  en Hindeloopen, Súdwest-Fryslân) estis nederlanda ĉefinstruisto kaj esperantisto. Li esperantiĝis en 1923 kaj estis estrarano de La Estonto Estas Nia.

## Esperanta agado 
Hendriks gvidis la unuan Esperanto-kurson en la frisa ĉefurbo Leeuwarden kaj iniciatis fondon de unua grupo en 1926. Li estis de tiu tempo la "motoro" de la Esperanto-movado en Frislando. Hendriks fondis plurajn grupojn kaj instruis Esperanton al pli ol tricent personoj. Por la Universala Esperanto-Asocio li varbis preskaŭ cent anojn.

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Historio de Kristo

***Historio de Kristo*** estas libro verkita de Giovanni Papini, unuafoje eldonita en 1921.

La verkon tradukis el la itala al Esperanto Ettore Fasce (mortinta en 1966) en la jaro 1931. Li lasis anonima tiun ĉi tradukon same kiel siajn aliajn el *Antikva Romo Surmare* de Benito Mussolini (1928) kaj el *Koro* de Edmondo De Amicis (1936) .

La tradukaĵo ampleksas 575 paĝojn. Ĝi aperis ĉe Eldonejo A. Paolet en San Vito al Tagliamento.

## Recenzoj
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/H en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de  CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Kategorio:Verkoj el la esperantigita itallingva literaturo
Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Libroj pri Jesuo
Kategorio:Libroj aperintaj en 1921
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Historio de la Mondolingvo

***Historio de la Mondolingvo*** estas 244-paĝa libro de Ernest Drezen, kiun eldonis Ekrelo en 1931. La  18-an de januaro 1935 oni malpermesis en Hungario distribuadon de tiu libro. La tria eldono el 1967 aperis ĉe Librejo Pirato.  La kvara eldono el 1991 aperis ĉe Eldonejo Progreso en 1991, eldonita kaj komentita de S. Kuznecov.

## Recenzoj
## Vidu ankaŭ 
* *Historio de Esperanto* II, paĝo 772.

Dosiero:Historio de la Mondolingvo.jpg|Eldono de 1931
Dosiero:Historio de la Mondolingvo Pirato.jpg|Eldono de 1967  

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/H en sia originala formo en la Interreto
* *Historio de la Mondolingvo* (*archive.org*).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo de "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto

Kategorio:Planlingvoj
Kategorio:Eldonaĵoj de Librejo Pirato
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1967
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1991
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Panajot Ĥitrov

**Panajot ĤITROV** (, en la Enciklopedio de Esperanto de 1934 ankoraŭ latinliterigita *Panayot Hitrow*, n. en 1894 kaj m. en 1945), estis bulgara kuracisto kaj esperantisto, kiu ekde la 1930-aj jaroj vivis en Sofio. Laŭ la alineo pri li en Enciklopedio de Esperanto li multe vojaĝis tra la mondo: li vivis, studis kaj propagandis por Esperanto en Odeso, Veliko Tarnovo, Bukareŝto, Moskvo, Berlino, Milano kaj Sofio. Panajot Ĥitrov verkis kaj eldonis diversajn traktaĵojn en naciaj lingvoj, Esperanto-lernolibrojn por rusoj, germanoj kaj bulgaroj, Historieton de la internacia lingvo kaj aliajn. Krome li inter 1923 kaj 1925 eldonis ilustritan Esperanto-revuon "Esperantio" en Berlino. En 1925 li fondis la asocion "Internacia Unio Esperantista", kies vicprezidanto li estis.

Lia nepo Donĉo Simeonov Ĥitrov (Donĉo Ĥitrov, *Дончо Хитров*, 1925-1991) multe poste iĝis unu el la redaktoroj de la revuo *Bulgara Esperantisto*, kiu ekaperis en 1919. Li membriĝis en Bulgara Esperanto-Asocio nur en 1956,  post kiam la esperantista jam estis mortinta, kaj ĉefredaktis la revuon inter 1981 kaj 1988.

## Verkoj
***Guto post guto. Originalaj versaĵoj el la esperanta poezio**. Kolektita de Panajot Ĥitrov.  Eldonejo Esperantio, Berlin, 1923 (?).

## Referencoj
Tadeo Kazimiro Hodakowski

**Tadeo Kazimiro HODAKOWSKI** (pole **Tadeusz Kazimierz HODAKOWSKI**, naskiĝinta la  en Galicio; mortinta la ) estis pola esperantisto kaj gimnazia instruisto.

Li studis juron, filozofion kaj polan filologion en la universitato de Krakovo. 
Li estis estrarano de Pollanda Esperanto-Delegitaro, lektoro de Esperanto en la Universitato de Krakovo kaj de radiostacio en la sama urbo. Krome li estis sekretario de la Loka Kongresa Komitato por la Universala Kongreso en 1931 en Krakovo. 

Hodakowski en 1930 transprenis de Odo Bujwid la redaktadon de *Pola Esperantisto* kaj gvidis la organon ĝis 1939. En 1960 li revenis al la redaktado. Por la gazeto li verkis multajn propagandajn artikolojn.

De 1960 ĝis 1972 li estis estrarano de Pola Esperanto-Asocio. En 1963 li fariĝis membro de la Akademio de Esperanto. Tiam li loĝis en Nowy Sącz.

Hodakowski ricevis la polan ŝtatan distingon Ora Kruco de Merito.

## Fontoj 
Kategorio:Polaj esperantistoj
Kategorio:Polaj instruistoj
Holanda Esperantisto

**Holanda Esperantisto** estis la kunigo de *Nederland-Esperanto* kaj *La Holanda Pioniro.* Ĝi aperis en Amsterdam 
* en 1922 kaj 1923 ĉiusemajne, 4 paĝoj 23x16, entute 104 numeroj kun 426 paĝoj, 
* en 1924 ĉiusemajne, 4 paĝoj 28x22, entute 52 numeroj kun 208 paĝoj; 
* de januaro ĝis junio 1925 dusemajne, 8 paĝoj 28x22, entute 10 numeroj kun 96 paĝoj; 
* de januaro ĝis decembro 1931 (lasta numero) dusemajne, 8–20 paĝoj 23x15, entute 150 numeroj kun 2128 paĝoj. 
Redaktis Adriaan Kloek. La gazeto enhavis propagandon, kronikon, instruleterojn, post januaro 1924 ankaŭ literaturon.

Kategorio:Nederlandaj gazetoj
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Esperanto-movado en Nederlando
Elizabeth Hogg

**Elizabeth HOGG** estis angla instruistino kaj esperantisto, naskiĝita la 29an de januaro 1889 en Liverpool, Britio. Hogg enkondukis Esperanton en lernejon, en kiu ŝi instruis, kaj raporto pri tio, la *Eksperimento de Eccles*, estis tradukita en multajn lingvojn. Ŝi ankaŭ verkis artikolojn pri instruo de Esperanto al infanoj, kaj ĉeestis la Internacian Konferencon de Esperanto-Instruistoj en Ĝenevo, Svislando, en 1921.
## Verko
**La Eksperimento de Eccles kun notoj pri la instrumetodo,*. Kolekto de B. E. A., n. I . Eld. Brita Esperanto-Asocio, London, 1922? 24 paĝoj 12,5 X 18 cm. 

## Referencoj 
* 

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento
Ho, mia kor'

**Ho, mia kor**' estas fama poemeto de Ludwik Lejzer Zamenhof, verkita nelonge antaŭ eliro de la *Unua Libro* en 1887. La plena teksto de la oklinia poemeto troviĝas interalie en la reta universala biblioteko vikifontaro, kaj sekve.

## Plena teksto 
Jen la teksto de la poemo:
:**Ho, mia kor**'

:Ho, mia kor’, ne batu maltrankvile,
:El mia brusto nun ne saltu for!
:Jam teni min ne povas mi facile,
:Ho, mia kor’!

:Ho, mia kor’! Post longa laborado 
:Ĉu mi ne venkos en decida hor’?
:Sufiĉe! trankviliĝu de l’ batado,
:Ho, mia kor’!

## Priskribo 
La poemo estas en kvinjambo, kun kroma senakcenta silabo ĉe versfino (ina rimo) por la paranumeraj versoj. La lastaj (4-a, 8-a) versoj de ĉiuj strofoj estas katalektaj, kun nur du jamboj. La rimskemo estas ABAB&nbsp;CBCB. La refreno “Ho, mia kor’” ripetiĝas tra la poemo, simile al rondaŭo.

La poemo uzas la temon de bateganta koro por ilustri la maltrankvilon de la poeto pri la sukceso de lia lingvoprojekto Esperanto (la poemo estis eldonita ene de la *Unua Libro*, per kiu Zamenhof publikigis sian lingvon).

Edmond Privat komentis jene pri la poemeto:

## Historio 
La poemo estis verkita nelonge antaŭ eliro de la *Unua Libro* en 1887; tial, ĝi estas la unua originala beletraĵo eldonita en Esperanto. La aliaj tekstoj en la *Unua Libro* estis aŭ tradukoj aŭ pedagogiaĵoj; la poemo “Mia penso” eble estis verkita pli frue (en Pra-Esperanto), sed estis eldonita nur poste.

Marjorie Boulton tradukis la poemon en la anglan lingvon (“”) en sia biografio de Zamenhof.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Filmeta prezento de klasika kanta interpreto de la sama teksto, fare de la gitaristo *Argemiro Spindola* kaj la kantistino *Neide Barros Rêgo* el Brazilo, en la retejo YouTube

Kategorio:Poemoj de L. L. Zamenhof
Kategorio:Esperantlingvaj versaĵoj
John Thomas Holmes

**John Thomas HOLMES** (hoŭms) (ps. J. T. H.) (naskiĝis la  en Morton) estis anglo kaj lankomercisto naskita en Morton, Yorkshire. Li estis  unu el la pioniroj en Yorkshire, ĉefe en Bradford kaj Welwyn Garden City.  . Post la morto de Joseph Rhodes li fariĝis prezidanto de la Federacio de Yorkshire.  Multjare sekretario kaj prezidanto grupa kaj federacia; vicprezidanto de BEA, ano de LKK por la Oxforda UK.  Faris centojn da propagandaj prelegoj kaj gvidis multajn kursojn. Li estis organizanto de la Brita Kongreso de Esperanto okazinta en Harrogate en 1921. Unua alilandano parolinta Esperante per radio en Germanio. Li mortis en Torquay, kie ĝis sia morto li funkciis kiel Delegito de UEA. 

Dum multaj jaroj li kontribuis artikolojn kaj lecionojn al la grava nordlanda ĵurnalo Yorkshire Observer.

## Referencoj
Franjo Homar

**Franjo HOMAR** (naskiĝis en Bosanski Brod la , sin mortigis la ) estis kroata esperantisto. Gimnazion li vizitis en Slavonski Brod kaj seminarion en Osijek. Kvankam nur 20-jara (post morto de sia patro), li devis perlabori por la tuta familio, li aktivis sur la kultura kampo verkante por la gazetoj "Novi čovjek", "Reflektor", "Monda kuriero" (Sarajevo), "Snaga" kaj "Oomoto" (Tokio). Li esperantistiĝis en la jaro 1927 en la unua Esperanto-kurso okazinta en Slavonski Brod. Impulsema propagandisto, li estis komitatano de Jugoslavia Esperanto-Ligo kaj la unua redaktoro de la periodaĵo "La Suda Stelo", presita en Slavonski Brod. Franjo Homar tradukis poeziaĵojn de kroataj aŭtoroj Cesarić, Krleža kaj Domjanić kaj verkis kelkajn originalaĵojn. Li mortis suicide la 24-an de junio 1933.

## Referencoj 
Kategorio:Kroataj esperantistoj
Kategorio:Sinmortigintoj
Gustaf Henrik Lundquist

**Gustaf Henrik LUNDQUIST** (naskiĝis en 1865 en Ystad, Svedio; mortis en novembro 1930 en Parizo, Francio) estis sveda esperantisto kaj literaturisto. Ĉirkaŭ 1890 li migris al Francujo, prenis al si la nomon **Sebastien Voirol,** vivis tie kiel franca verkisto.

En 1889 li tradukis la unuan libron de Zamenhof al sveda lingvo; tiu estis la unua sveda lernolibro de Esperanto. Li estis kunrespondanto de Giuseppe Peano kaj proponis planlingvon Casuela en 1922.

Lundquist, Gustaf Henrik
Esperanto-movado en Honduro

**Honduraso**, Centra Ameriko. Unua E-isto kaj UEA-del. estis H. Dike, veninta en 1926 el New York kaj loĝinta iun tempon en San Pedro Sula. En 1931 alvenis la landon Mauricio Jagoda, juna sed malnova E-isto, kiu publikigis artikolojn, gvidis la unuan E kurson en Progreso. Pro la revolucio de generalo Ferrera ĉio estis detruita kaj kelkaj kursanoj mortis en la fratbatalo. En 1932 Jagoda lokŝanĝis al Tela kaj varbis por E la nunan UEA-del., David Medina Bangs, kiu nun gvidas tie kurson. En Olanchito Jagoda varbis por E la kuraciston d-ron Pompilio Romero, nuna UEA-del, kiu faris diversajn tradukojn el E al hispana kaj danke al li fariĝis E-isto la verkistino kaj edukistino f-ino Visitación Padilla, La unua UEA-del. en la ĉefurbo Tegucigalpa. M. JAGODA.
Hori Mamiĉi

**HORI Mamiĉi**, (pseŭdonimo Vervojo), japano, publika prokuroro de distrikta juĝejo de Tokyo. Li naskiĝis je la 25a de julio 1900 en Nara-si. Esperantistiĝis dum vojaĝo en Siberio, 1918. Vicprezidanto de 20-a Japana Kongreso. Sekretario de sep Japanaj Esperanto-kongresoj.

Kategorio:Japanaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1900
Horizontoj

***Horizontoj*** estas kolekto de poemoj de la estona verkisto Johannes Vares (Barbarus).

La poemaron el la estona tradukis Hilda Dresen. La 78-paĝa eldonaĵo estas publikigita en la jaro 1931 fare de Esperanto-Asocio de Estonio el Talino.

## Recenzoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/H en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Verkoj el la esperantigita estonlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Rodolphe Horner

**Rudolf** resp. **Rodolphe HORNER**'' (mortis 62-jara la 19-an de julio 1927 en Zuriko) estis svisa esperantisto kaj internacia sekretario de YMCA (Kristana Asocio de Junaj Viroj).

Disponante fundajn lingvajn konojn, li faris grandajn vojaĝojn kaj laboris en Usono, Portugalio kaj Hispanio por YMCA. Li estis pioniro de Esperanto en Portugalio, kien la internacia asocio YMCA sendis lin en 1902, kaj prezidanto de la Esperanto-Grupo en Ĝenevo. Post la unua mondmilito li estis oficiala delegito de la Ruĝa Kruco ĉe Universalaj Kongresoj.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-movado en Portugalio
* Kristana Asocio de Junaj Viroj
* Protestantismo:Esperanto-movado

Kategorio:Svisaj esperantistoj
Kategorio:Mortintoj en 1927
Rudolf Hoschek

**Rudolf HOSCHEK** (hoŝek), aŭstrogermano, revizoro librotenada en Wien. Nask. 10 majo 1881 en W. Esperantisto de 1911. En 1915 venis en militkaptitecon en Berezovka (Rusl.). Tie li pliperfektiĝis en Esperanto, konatiĝis kun Julio Baghy, kun kiu li estis kune ĝis 1918. En 1918-19 en Berezovka estis semajna Esperanto-Rondo. Reveninte hejmen en 1920 li laboris plu por Esperanto, ĉefe en la komerca kampo.

HOSCHEK, Rudolf
Emile Houbart

**Emile HOUBART** [ubar] (naskiĝis la 19-an de aprilo 1874 en Septeuil apud Parizo) estis franca esperantisto kaj publicisto.

Houbart eldonis en 1909 la gazeton *Esperanto-Nouvelles*, kiu fariĝis, unu jaron poste, *La Movado*, monata ilustrita periodaĵo, tiuepoke grava franca propaganda revuo. Li redaktis kaj publikigis ĝin de 1910 ĝis 1914 kaj de 1923 ĝis 1933. Houbart faris multajn intervjuojn pri Esperanto kun eminentaj personoj, verkis multnombrajn propagandajn artikolojn ktp.

Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Mortojaro nekonata