open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anglosaksaj ĉartoj

[eta|dekstra|[Ĉarto de reĝo Aetelbaldo de Mercia el la jaro 736]]
**Anglosaksaj ĉartoj** estas dokumentoj el la frua mezepoka periodo en Britujo, kiuj ĉefe atestas donacon de bieno au privilegio. Ili estas kutime skribitaj sur pergameno en la latina, sed ofte entenas partojn en loka lingvo, priskribante la limojn de bienoj, kiuj ofte kongruis al la nuntempaj paroĥaj limoj. La plej fruaj konservitaj ĉartoj estis verkitaj en la 670-aj jaroj kaj transdonis bienojn al la romkatolika eklezio. Ekde la 8-a jarcento ĉartoj uziĝis pli kaj pli ofte por donaci bienojn al laikuloj.

La termino ĉarto kovras tutan aron da skribitaj leĝaj dokumentoj inkluzive de diplomoj, skribaĵoj kaj testamentoj.
Diplomo (angle: *diploma*) estas reĝa ĉarto, tio estas donaco de rajtoj super bieno aŭ privilegioj fare de la reĝo. Kontraŭe skribaĵo (angle: *writ*) estas ordono aŭ malpermeso de la reĝo, kiu povas enteni evidenton pri rajtoj aŭ privilegioj. Tia skribaĵo estis identigita pere de sigelo kaj iom post iom anstataŭis la diplomon kiel pruvo de grundoposedaĵo en la malfrua anglosaksa kaj frua normana periodoj. Grundo aŭ lando akirita per ĉarto estis konata kiel *bookland*, tio estas *librolando*.

Ĉartoj estas fundamenta baza materialo por kompreni anglosaksan Anglujon kaj kompletigas la anglosaksan kronikon kaj aliajn bibliografiajn fontojn. Ili estas katalogitaj en la verko de Peter Sawyer kaj oni kutime uzas la numeron en tiu katalogo por identigi ilin, ekzemple *S407*.

## Vidu ankaŭ 
* Manuskripto Stowe, kiu entenas serion de anglosaksaj ĉartoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Anglo-Saxons.net *Charters*  Traserĉebla datumbazo pri anglosaksaj ĉartoj
* Electronic Sawyer  Revidita katalogo de anglosaksaj ĉartoj bazita je la katalogo de Sawyer presita en la jaro 1968
* Prosopografio de anglosaksa Anglujo 

Kategorio:Ĉarto
Kategorio:Mezepoko
Kategorio:Historio de juro
Kategorio:Historio de Anglio
Index on Censorship

eta|Philip Spender, Jo Glanville, Michael Scammell
***Index on Censorship*** estas brita organizaĵo, kiu lanĉas kampanjojn por libereco de esprimo kaj eldonas kvarfoje jare samnoman gazeton en Londono. La nuntempa estro de *Index on Censorship* estas ekde 2008 la aŭtoro kaj komentisto :en:John Kampfner, ekseldonisto de la brita gazeto *New Statesman*. La nuntempa eldonisto de la gazeto estas ekde 2007 la eks-ĵurnalisto de radio BBC, :en:Jo Glanville.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo

Kategorio:Organizaĵoj en Britio
Kategorio:Homaj rajtoj
Kategorio:Britaj gazetoj
Encyclopedia Americana

***Encyclopedia Americana*** estas unu el la plej grandaj enciklopedioj en la angla lingvo. Post la akiro de Grolier en 2000, la enciklopedio estis produktita de Scholastic Corporation.

## Eksteraj ligiloj 
* [eta|*Encyclopedia Americana* ĉe la malaltsaksa ŝtata kaj universitata biblioteko de [Göttingen.]]*Encyclopaedia Americana* 1851  ŝanĝita al wiki.
* Tekstoj kaj bildoj de la *Encyclopaedia Americana* 1851  ĉe la TTT-ejo de la universitato de Michigan.
* Encyclopedia Americana priskribo de Grolier

Kategorio:Enciklopedio
Taja 6-hora sistemo

La **taja 6-hora sistemo** estas tradicia horsistemo uzata en Tajlando aldone al la oficiala 24-hora sistemo. Kiel aliaj sistemoj, ĝi nombras dudek kvar horojn en unu tago, sed dividas la tagon en kvar kvaronojn po ses horojn longaj. La horoj en ĉiu kvarono, krom la sesa, estas nomataj laŭ periodopriskribaj vortoj aŭ frazoj, kiuj estas:
* ... *mong chao* (, ) por la mateno (07:00 ĝis 12:59)
* *Bai* ... *mong* (, ) por la posttagmezo (13:00 ĝis 18:59)
* ... *thum* (, ) por la frua nokto (19:00 ĝis 00:59)
* *Ti* ... (, ) por la malfrua nokto (01:00 ĝis 06:59)

Kategorio:Tempo
Kategorio:Kulturo de Tajlando
Equal justice under law

[eta|dekstra|250px|La antaŭa parto de la justickonstruaĵo en [Vaŝingtono.]]
***Equal justice under law*** (angle: ***egala justico sub la leĝo***) estas frapfrazo ĉizita en la antaŭan parton de la *United States Supreme Court building* en Vaŝingtono, Usono. La frazo estis verŝajne verkita unue en 1932 de la arkitektura firmao, kiu konstruis la konstruaĵon. La justicestro Charles Evans Hughes konsentis pri tiu skribaĵo. La estro de la arkitektura firmao estis Cass Gilbert.

## Referencoj 
Kategorio:Motoj
Kategorio:Historio de Usono
Naciaj parkoj de Barato

Jen listo de ĉiuj **naciaj parkoj de Barato** (angle: *national parks of India*).

La unua barata nacia parko (IUCN-protektita areo de 2-a kategorio) estis fondita en 1935 sub la nomo *Hailey National Park*, kiu nuntempe portas la nomon de Nacia Parko Jim Corbett. En 1970, Barato posedis nur kvin naciajn parkojn.

En 1972 Barato validigis la *Wildlife Protection Act* kaj la projekton Tigro por protekti la vivospacon de endanĝeritaj specioj.

Ekde aprilo 2007 ekzistas 96 naciaj parkoj. Ĉiuj kune havas areon de 38.029,18&nbsp;km², tio estas 1,16 % de la tuta areo de Barato.

## Listo de naciaj parkoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Naciaj parkoj en Barato
* Naciaj parkoj de Barato ĉe Google Maps
* Mapo de barataj naciaj parkoj 
* Van Vihar National Park, Bhopal, MP
Kurejo de Spa-Francorchamps

230px

La cirkvito de Spa-Francorchamps estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Belgujo.

**Longeco**: 7,004 km

**Kurbiĝoj**: 21

**Plej rapida giro**: 1:47:203 de Sebastian Vettel (2009)

## Ora listo 
Kategorio:Kurejoj de Formulo Unu
Maigret et la Vieille Dame (1994)

***Maigret et la Vieille Dame*** (***Maigret kaj la maljuna damo***) estas franca telefilmo de David Delrieux aperinta en 1994.

## Temo 
Iun dimanĉon vespere, la infanoj de Valentine Besson kunvenis ĉirkaŭ sia patrino por festi ŝian datrevenon. Dum la nokto, Rose Trochu, servantino, mortas venenita post ŝi trinkis glason da akvo supozeble entenanta dormigilon kaj destinitan al Valentine. Tion almenaŭ asertas la maljuna damo al Maigret kiam, pretendante ke ŝi ĵus eskapis el morto, ŝi alvokas lin por malkovri la murdinton.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Maigret et la Vieille Dame*
* Lingvo: franca
* Reĝisoro: David Delrieux
* Scenaro: Catherine Ramberg kaj David Delrieux adaptita de samnoma romano de Georges Simenon
* Produktoroj: Robert Nador kaj Ève Vercel
* Kompanio: Dune
* Muziko: Laurent Petitgirard
* Filmado: Jirí Macháne
* Muntado: Ján Svoboda
* Televida serio: "Maigret" (1991)
* Aperdato: Decembro 1994 (Sezono 1, epizodo 16)
* Formato: Kolora
* Daŭro: 103 minutoj

## Rolularo 
* Bruno Cremer: Komisaro Jules Maigret
* Odette Laure: Valentine
* Béatrice Agenin: Arlette
* Bernard Freyd: Charles
* Olivier Cruveiller: Castaing
* Philippe Morier-Genoud: Théo
* André Chaumeau: Homère
* Pierre Cassignard: Henri
* Philippe Beglia: Charlie
* Annie Jouzier: Mimi
* Christian Ruché: Konduktoro
* Alain Rimoux: Direktoro de PJ (Jura Polico)
* Jacques Marchand:	Trinkejestro
* Christiane Rorato: Patrino Trochet
* Dimitri Radochevitch: Patro Trochet
* Samuel Bonnafil: Doktoro Joly
* Claire Prévost: Servantino de Seuret

## Vidu ankaŭ 
* Maigret kaj la maljuna damo

## Eksteraj ligiloj 
* "Maigret" Maigret et la vieille dame (1994) en IMDb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1994
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Maigret
Autodromo Enzo e Dino Ferrari

230ra

**Autodromo Enzo e Dino Ferrari** estis kurejo por konkursoj de Formulo 1 en Imola (Italio).

**Longeco**: 4,933 km

**Kurbiĝoj**: 17

**Plej rapida giro**: 1:20:411 de Michael Schumacher (2004)

## Ora listo 
Kategorio:Kurejoj de Formulo Unu
295 Theresia

'*295 *Theresia''''' estas malgranda sed hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la aŭstria astronomo Johann Palisa, la  elde la observatorio de Vieno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la imperiestrinon Maria Tereza de Aŭstrio (1717–1780).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1890
Liktio

Laŭ la greka mitologio, **Liktio** estis kretano, kaj bopatro de la fama reĝo de la insulo, Minoo, tial kial sia filino Itono estis la unua edzino de tiu reĝo. Lia nepo Likasto akiris la tronon post la forpaso de sia patro.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Orpasero

La Orpasero aŭ Sudana orpasero (*Passer luteus*) estas malgranda birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, kie ie estas populara kaĝobirdo, kaj en birdobredado konatas kiel "Ora kantopasero".

## Aspekto 
maldekstra|eta|De maldekstre dekstren la Araba pasero, la Ora pasero kaj la Kaŝtana pasero.
La Orpasero estas malgranda pasero, 12–13&nbsp;cm longa, jun enverguro de 5.7–7&nbsp;cm. Maskloj estas ege distingaj pro siaj **brilflavaj kapo kaj subaj partoj**, tre brunaj flugiloj kaj dorso kaj du blankaj flugilstrioj sur pli malhela preskaŭ nigreca fono. Dum la reprodukta sezono la plumaro de la masklo estas eĉ pli brila, kaj la beko ŝanĝas koloron el kornokoloro al brilnigra. Inoj estas sablokoloraj kun flaveca vizaĝo, helbrunaj flugiloj, nigreca kaj bruneca striecoj kaj palflavaj al blankecaj en subaj partoj; videblas svaga hela superokula strio. Junuloj estas similaj al inoj, sed pli grizaj. Post ĉirkaŭ 10 semajnoj junaj maskloj povas ekhavi flavan nuancon ĉe la ŝultra areo.

La baza alvoko estas *ĉirp* aŭ *ĉirap*, simila al tiuj de aliaj paseroj. Variaĵoj inkludas kantecan alvokon, kaj rapidan ritman *ĉe-ĉe-ĉe*.

## Distribuado kaj habitato 
maldekstra|eta|Aro ĉe la Ruĝa Maro en Sudano
Ili reproduktiĝas tra subsahara Afriko el Niĝerio orienten al Sudano, Etiopio kaj eĉ sudokcidenta Arabio. Ĝi estas birdo de seka malferma savano, duondezerto, arida arbustaro kaj cerealaj kultivejoj.

## Kutimaro 
La Orpasero estas tre gregema kaj nomadeca birdo kaj formas miksitajn kunmanĝantarojn kun aliaj semomanĝantaj birdoj, kiaj la Ruĝbeka teks-birdo, kaj aliaj paseroj. Vespere ili ripozas, ofte en urboj kiaj Ĥartumo, laŭ nombroj de centoj da miloj. Ili manĝas semojn kaj ankaŭ predas kelkajn insektojn, ĉefe dum la epoko de idomanĝigado.

Ili reproduktiĝas en grandaj kolonioj kaj konstruas tre grandajn fuŝajn kunkupolajn nestojn el bastonetoj en arbo. La plumokovrita nestokamero enhavas tipan ovaron de 3 al 4 blankajn ovojn kun malhela punkteco.

## Vidu ankaŭ 
* Ora pasero

## Referencoj 
### Cititaj verkoj 
* 
* 
* 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paseredoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Orflava pasero

La **Orflava pasero** aŭ Arabia orflava pasero (*Passer euchlorus*) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta en sudokcidenta Arabio kaj ankaŭ ĉe la marbordo de Somalio kaj Ĝibutio kie ĝi loĝas en dorna savano kaj arbustaj habitatoj.

Ĝi estas foje konsiderata subspecio de la Orpasero (*Passer luteus*) kun kiu diferenco estas **pli ampleksa parto de flava koloro en maskla korpo nome, krom la kapo kaj subaj partoj, ankaŭ dorso kaj ŝultroj**. El frunto kaj ĉirkaŭokulo estas iom da oranĝa nuanco. Same kiel ĉe tiu parenca specio, la flugiloj kaj vosto estas malhelbrunaj al nigrecaj. La beko estas simile fortika, taŭge por la semomanĝado.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Arabia orflava pasero ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Paseredoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Shanghai International Circuit

230ra

**Shanghai International Circuit** estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Ŝanhajo (Ĉinio).

**Longeco**: 5,451 km

**Kurbiĝoj**: 16

**Plej rapida giro**: 1:32:238 de Michael Schumacher (2004)

## Ora listo 
Kategorio:Kurejoj de Formulo Unu
Circuito de Jerez

eta|240x240ra|mapo
**Circuito de Jerez** estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Jerez (Hispanio).

**Longeco**: 4,428 km

**Kurbiĝoj**: 13

**Plej rapida giro**: 1:23:135 de Heinz-Harald Frentzen (1997)

## Ora listo 
Kategorio:Kurejoj de Formulo Unu
Maigret et le Liberty Bar (1997)

***Maigret et le Liberty Bar*** (***Maigret kaj Liberty Trinkejo***) estas franca telefilmo de Michel Favart, aperinta en 1997.

## Temo 
Sur Lazura Marbordo, en 1954, Aŭstraliano nomita William Brown estas trovita mortigita, sovaĝe murdita per tranĉilo. Komisiita al la krima loko, Komisaro Maigret decidas konduki la enketon. Li ekkonatiĝas kun la patrino de la viktimo. Tiu ĉi vivas kun rava kreitaĵo kiu montriĝas esti amatino de Brown. Ambaŭ virinoj klarigas al Maigret, ke William tre ofte partoprenis senlimajn drinkadojn, post kiam li foje malaperis dum pluraj tagoj. Li nomis tiun libertempon «naŭtagon» kaj nepre partoprenis sole sen referi al sia patrino aŭ amatino...

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Maigret et le Liberty Bar*
* Lingvo: franca
* Reĝisoro: Michel Favart
* Scenaro: Bernard Marié adaptita de romano *Liberty Bar* de Georges Simenon
* Produktoroj: Robert Nador kaj Ève Vercel
* Kompanio: Ballistic Pictures
* Muziko: Laurent Petitgirard
* Filmado: Chris Schutte
* Muntado: Brigitte Gallot
* Televida serio: "Maigret" (1991)
* Aperdato:  (Sezono 1, epizodo 26)
* Formato: Kolora - stereofonia
* Daŭro: 91 minutoj

## Rolularo 
* Bruno Cremer: Komisaro Jules Maigret
* Pascale Roberts: Mado
* Philippe Uchan: Inspektoro Boutigues
* Marina Golovine: Sylvie
* Françoise Christophe: F-ino Martini
* Jeanne Goupil: Gina Martini
* Eric Boucher: Joseph
* Gavin Van Den Berg: Harry Brown
* Graham Clarke: Yann
* Pascal Leclair: Pac-gardisto
* Nigel Kent: Taksiisto
* Rick Rodgers: Garaĝisto
* John Carson: Doktoro
* Roberta Fox: Prostituitino
* Andrew Brent: Kliento de trinkejo
* Wayne Harrison: Pordisto de Provençal
* Pierre Lévy: Hotelestro
* Daniel Morbidelli: Kafejestro de Les Rochers
* Jasper Brett: Paroĥestro

## Eksteraj ligiloj 
* "Maigret" Maigret et le Liberty Bar (1997) en IMDb

Kategorio:Francaj televidfilmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1997
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Maigret
Homeraj himnoj

La **Homeraj Himnoj** estas kolekto de tridek du (aŭ tridek kvar, laŭ aliaj versioj) epopeaj mallongaj poemoj en la antikva greka lingvo, kiujn oni atribuis al Homero dum la antikva periodo.

Nuntempe oni konsideras, ke la plej antikva, tiu dediĉita al Demetra, estis verkita en la 7-a jarcento a.K., dum la vivo de Heziodo, iom pli malfrue, ol la dato, kiun oni tradicie atribuas al Homero. Laŭ tio, ili estas unu el la plej antikvaj elstaraj verkoj de la greka literaturo.

Ĉiu himno estas dediĉita al greka diaĵo kaj estis verkita, por ke aedo kantu ĝin kiel enkonduko (en la greka, προοίμιον) de alia pli longa. La diversaj Homeraj Himnoj estas malsamaj laŭ sia longeco, kelkaj konsistiĝas nur el tri-kvar linioj kaj aliaj el pli ol kvincent. Ili honoris kaj laŭdis konkretajn diojn per heksametroj, la metriko kiun oni uzis por homeraj epopeoj.

La tridek du himnoj estas dediĉitaj al:

# Dionizo.
# Demetra.
# Hermeso.
# Afrodito.
# Afrodito.
# Dionizo.
# Areso.
# Artemiso.
# Afrodito.
# Atena.
# Hera.
# Demetra.
# Rea/Cibelo (patrino de la dioj).
# Heraklo.
# Asklepio.
# La Dioskuroj (Kastoro kaj Polukso).
# Hermeso.
# Pajno.
# Hefesto.
# Apolono.
# Posejdono.
# La ĉiopovaj filoj de Krono (inter ili, Zeŭso).
# Hestio.
# La Muzoj kaj Apolono.
# Dionizo.
# Artemiso.
# Atena.
# Hestio.
# Geo (la Tero, ĉiesa patrino).
# Helioso.
# Seleno.
# La Dioskuroj.

## Eksteraj ligiloj 
*  Ĉiuj Homeraj Himnoj

## Notoj kaj referencoj 
Himnoj
Kategorio:Himnoj
Kategorio:Antikva literaturo
Dimitrios Ioanidis

**Dimitrios IOANIDIS** (greke Δημήτριος Ιωαννίδης, ankaŭ latinliterigita Ioannidis kaj Ioannides; naskiĝis la 13-an de marto 1923 en Ateno; mortis la 16-an de aŭgusto 2010 samloke) estis oficiro de la grekia armeo kaj membro de la armea junto, kiu regis Grekion inter la jaroj 1967 kaj 1974.

## Vivo 
Post eduko en la armea akademio de Grekio, kiun li finis en 1943, li iĝis oficiro en la grekia armeo, kun kiu li flanke de la konservativistoj partoprenis en la interna milito de Grekio. Inter la jaroj 1945 kaj 1949 li membris en la nacia gvardio, en la tiel nomata "Rimini-brigado" kaj en specialaj armeaj unuoj, kiuj servis en armea malliberejo sur la insulo *Makronisos*, kie precipe enkarceriĝis grekiaj komunistoj. Inter la jaroj 1950 kaj 1959 li servis en diversaj armeaj unuoj kaj kompletigis sian oficiran edukon.

La 21-an de aprilo 1967 li partoprenis en armea puĉo, kiu kreis armean diktatoran reĝimon en Grekio. Dum la sekvaj jaroj li tamen politike restis en la fono kaj lasis la gvidan pozicion de la diktatora reĝimo al *Georgios Papadopulos*. Dimitrios Ioanidis estis ĉefo de la armea polico ESA, kiu sub lia gvidado iĝis institucio timata ankaŭ de la nearmea civitanaro.

Post studenta ribelo en novembro 1973 li gvidis puĉon, demisiigis la prezidanton Georgios Papadopulos kaj prezidentigis sian amikon *Faedon Gizikis*. La 15-an de julio 1974 li organizis puĉon de la kipra nacia gvardio cele al forigo de la registaro de la greka ĉefepiskopo Makarios la 3-a. Tiu puĉo fortigis la konflikton inter kipraj grekoj kaj turkoj kaj provokis invadon de la turka armeo malmultajn tagojn poste, kio siaflanke gvidis al kolapso de la grekia armea junto kaj al transiro de la lando al demokrata reĝimo.

Li estis enkarcerigita kaj pro ŝtata perfido kondamniĝis je morto. Pli poste la verdikto tamen transformiĝis al kondamno je dumviva malliberiĝo. Ĝis sia morto li pluvivis en la malliberejo de Koridalos proksime de Ateno.

## Notoj 
Kategorio:Grekaj generaloj
Kategorio:Grekaj krimuloj
Kategorio:Grekaj politikistoj
Kategorio:Diktatoroj
Francesco Cossiga

**Francesco COSSIGA**  (Sassari, 26-a de julio 1928 – Romo, 17-a de aŭgusto 2010) estis itala politikisto, juĝisto kaj instruisto, oka prezidanto de la Itala Respubliko ekde 1985 ĝis 1992 kiam, jure, senatoriĝis dumvive.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri Cossiga en la retejo de la Itala Senato

Kategorio:Prezidantoj de Italio
Kategorio:Ĉefministroj de Italio
Kategorio:Italaj ministroj pri internaj aferoj
Kategorio:Italaj politikistoj
Sankta Andreo (insulo)

eta|
**Sankta Andreo**, (), estas insulo de Kolombio en la Karibia Maro. La insulo nomatas laŭ la kristana sanktulo Andreo. Kune kun la proksima insulo Providenco kaj kiuj aldonaj insuletoj, ĝi konsistigas la departementon Sankta Andreo kaj Providenco. La departementa ĉefurbo, ankaŭ nomata *San Andrés*, situas sur la insulo.

Kategorio:Insuloj en Kolombio
Kategorio:Sankta Andreo kaj Providenco
Brodské

eta|250px|maldekstra|Preĝejo de Brodské
**Brodské** (germane *Brodsko* hungare *Gázlós* [gAzlOŝ]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.

## Situo 
Brodské situas laŭ flankovojoj, (aŭtovojo preteriras), laŭ maldekstra bordo de Morava, kiu estas ankaŭ la ĉeĥa limo. La vilaĝo havas fervojan limpasejon al Ĉeĥio, kontraŭe estas Lanžhot. Skalica troviĝas je 24&nbsp;km.

## Historio 
En tiu loko (tiam nomata *Veleš*) slavoj vivis en la 9-a jarcento. La unua skriba mencio okazis en 1163. Dum regado de Mateo Csák ankaŭ tiu komunumo apartenis al Ĉak. En 1663 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1831 kaj 1866 pro ĥolero multaj mortis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis **Brockó**, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis tie 2043 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Gázlós apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Brodské 2379 homoj, (2262 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika, iam gotika preĝejo omaĝe al Sankta Antonio, en 1750 trakonstruiĝis, post jarcento turo alkonstruiĝis

Kategorio:Municipoj en distrikto Skalica
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Slovakio
Chropov

**Chropov** (hungare *Sziklabánya* [siklabAnja]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.

## Situo 
Chropov situas en kaldrono apud la ĉeĥa landlimo, fine de sakovojo. Skalica troviĝas je 12&nbsp;km.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis en 1262 en formo *"Rupow"*. En 1787 oni komputis tie 621 homojn en 110 domoj, en 1828 715 homojn en 102 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis **Chropó**, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis tie 580 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Sziklabánya apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Chropov 366 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka-klasikisma preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1786, en 1940 renoviĝis
* klasikisma kapelo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Skalica
Kátov

**Kátov,** hungare **Kátó** estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.

## Situo 
Kátov situas apud Morava, kiu estas ankaŭ la ĉeĥa landlimo, fine de tre mallonga sakovojo, laŭ fervoja linio inter Holíč-Skalica. Holíč troviĝas je 2, Skalica je 4&nbsp;km.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis en 1452. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Kátó 506 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Szakolca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kátov 565 homoj, (544 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Emeriko de Hungario de 1910
* kapeleto

Kategorio:Municipoj en distrikto Skalica
297 Caecilia

'*297 *Caecilia''''' estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la franca astronomo Auguste Charlois.

## Nomo 
La deveno de ĝia nomo estas nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Auguste Charlois
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1890
Koválovec

**Koválovec** (hungare *Kiskovalló* [kiŝkovalO]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.

## Situo 
Koválovec situas fine de sakovojo sub monto 574 m alta. Skalica troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis en 1394 laŭ tiama hungara ortografio *"Kiskowalow"*. En 1787 oni komputis tie 467 loĝantojn en 81 domoj, en 1828 344 loĝantoj en 49 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Kiskovalló 360 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Koválovec 137 homoj, (135 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo de 1821

Kategorio:Municipoj en distrikto Skalica
Aglaj Nestoj

[eta|200ra|dekstra|Ruino de la [Kastelo Olsztyn (Silezio)|kastelo Olsztyn]]
[eta|200ra|&nbsp;|[Kastelo Będzin]]
[eta|200ra|dekstra|Ruino de la [kastelo Ogrodzieniec]]
[eta|200ra|dekstra|Ruino de la [kastelo Mirów]]
eta|200ra|dekstra|Pieskowa Skała
[eta|200ra|dekstra|Ruino de la [kastelo Rabsztyn]]
La **Aglaj Nestoj** () estas defenda strukturo de mezepokaj kasteloj, kiu iam protektis la sudokcidentan landlimon de la Unuiĝinta Pola Reĝlando. Plejparto de la kasteloj estis konstruita sur malfacile alireblaj kalkoŝtonaj rokoj en la Krakova-Ĉenstoĥova altebenaĵo, simile al veraj nestoj de agloj. La kasteloj estis konstruitaj verŝajne laŭ ordono de reĝo Kazimiro la 3-a kaj estis protektontaj Krakovon kontraŭ eventuala atako de ĉeĥoj flanke de Silezio.

## Reĝaj kasteloj 
Kasteloj apartenantaj al reĝo estis:
* Kastelo Będzin kaj la defenda urbo Będzin
* Kastelo Bobolice
* Kastelo Brzeźnica
* Kastelo Krzepice
* Kastelo Lelów
* Kastelo Ojców
* Kastelo Olkusz kaj la defenda urbo Olkusz
* Kastelo Olsztyn en la samnoma urbeto en la distrikto Ĉenstoĥovo
* Kastelo Ostrężnik en komunumo Janów same en la distrikto Ĉenstoĥovo
* Kastelo Rabsztyn en la komunumo Olkusz de samnoma distrikto Olkusz
* Kastelo Wieluń kaj la defenda urbo Wieluń
* Kastelo Żarnowiec en la samnoma urbeto en la distrikto Zawiercie

## Privataj kasteloj 
Al Aglaj Nestoj apartenis ankaŭ privataj kasteloj:

* Kastelo Biały Kościół
* Kastelo Bydlin
* episkopa kastelo Siewierz
* Kastelo Danków
* Kastelo Korzkiew
* Kastelo Koziegłowy
* Kastelo Mirów
* Kastelo Morawica
* Kastelo Morsko
* Pieskowa Skała
* Kastelo Pilica
* Kastelo Smoleń
* Kastelo Sławków
* Kastelo Ogrodzieniec
* Kastelo Tenczyn
* Kastelo Udórz

*
Kategorio:Kasteloj en Pollando
Oreské (distrikto Skalica)

**Oreské** (hungare *Kisdiós* [kiŝdiOŝ]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.

## Situo 
Oreské situas laŭ traira flankovojo sub monto 434 m alta. Skalica troviĝas je 9&nbsp;km.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis en 1392. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Oreszkó*, poste pro la hungariga politiko ĝi ricevis hungaran nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Kisdiós 274 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Kisdiós apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Oreské 342 homoj, (335 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Skalica
Petrova Ves

eta|250px|maldekstra|Preĝejo en Petrova Ves
**Petrova Ves** (germane *Petersdorf* hungare *Péterlak*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.

## Situo 
Petrova Ves situas laŭ traira flankovojo ĉe rojo, kie ankaŭ lago estas. Holíč troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La plej frue keltoj vivis tie. Laŭ la onidiro hungara nobelo fondis la vilaĝon en 1093. La unua skriba mencio okazis en 1332 laŭ tiama hungara ortografio *"Peturlaka"*. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Péterlak 1086 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Kisdiós apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Petrova Ves 1002 homoj, (991 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Spirito de 1483, en 1762 rekonstruiĝis, en 1931 pligrandiĝis

Kategorio:Municipoj en distrikto Skalica
Sergej Puzankov

**Sergej Nikolajeviĉ PUZANKOV** (30.06.1968 - 19.08.2002) estis rusia esperantisto. Li loĝis en Niĵnij Novgorod. Dum unu jaro studis en Niĵegoroda Universitato, laboris en uzino, estis asekuristo kaj poste laboris en firmao **Sanda**, kiu okupiĝis pri vendado de komputiloj. En 2000 (?) li edziĝis kaj samjare (?) naskiĝis lia filino Liza. Aŭguste 2002 Sergej en la aĝo 34 subite forpasis pro la  problemoj kun la koro.

## Personaj trajtoj 
Li scipovis gitarludi kaj bonege kantis (plejparte amuzajn kantojn). Li estis "animo" de ĉiu kompanio. Esperantistiĝis en 1990 kaj post tio komencis aktive partopreni E-aranĝojn. Liaj surscenaj prezentiĝoj estis ne oftaj (li ne bezonis oficialan artistan famon), sed ĉiu estis memorinda. Li estis aktivulo de ŜĈKĤLando, kies titolon kunverkis.

## Ŝizo 
Lia kromnomo estis **Ŝizo** (akcento sur "i"). La kromnomon li ricevis dum novjarfesto 1991 en Volĵskij. Dum ĉi novjarfesto li konatiĝis kun P.Fiŝo kaj Nia Homo. Lia kromnomo estis parto de lia novjarfesta kostumo, temo de kia estis **Ŝiza** (akcento sur "a", klarigo: io freneza). La temo kaj la kostumo estis proponita kaj farita de anoj de E-kubo "Vagabondo" de Volĵskij. La temo estis ne klara kaj la kostumo rezultiĝis vere freneza. Tio okazis, ĉar volĵskij-anoj ne sciis, kiu venos al ili por la festo. Esperantistino el Niĵnij Novgorod Jelena Molĉanova sciigis al la mastroj, ke kun ŝi venos "bona knabo".

Estas aparte interese, ke fama rok-bando "Akvarium" havas kanton, kiu nomiĝas "Ja - Ŝizo" ("Mi estas Ŝizo", akcento sur "o"). La kanto estas el "praepoka" albumo de la grupo "Iskuŝenie" ("La tento", 1973) kaj fakte estas ĉemuzika ripetado de kvin vortoj: "Я - Шизо / И я торчу" (Mi estas Ŝizo, kaj mi elstaras/plezuriĝas). Oni ne povas nun certe diri, ĉu la anoj de "Vagabondo" sciis ĉi tiun kanton, kaj se jes - ĉu ili memoris ĝin dum elpensado de la kromnomo por Sergej Puzankov.

## Konatiĝo kun estontaj amikoj 
Kiam Sergej venis al Volĵskij, oni lin gastigis ĉe Nia Homo. Dum la unua horo de ilia konatiĝo ili sukcesis priparoli nur du temojn - veteron (Jen vetero estas ne tre bona - Jes, ne tre. Kaj morgaŭ verŝajne estos ne multe plibona - Jes) kaj la trajnvojago (Ĉu la vojaĝo estis bona? - Kutima estis la vojaĝo). La konversacio konsistis proksimume al dek frazoj. La konversacio estas memorinda, ĉar ilia posta amikeco konsistis i.a. el brilaj kaj abundaj kunagoj, paroladoj, inventoj de diversaj spritaĵoj kaj humoraĵoj - do malo de la unua konversacio.

Maksim venis al la novjarfesto en denaskan urbon por kurta ferio de militisto. La supre menciita Nia Homo konatigis lin kun Sergej. Post duonjaro Sergej kaj Vladimir fariĝis elkoraj amikoj.

## Kurboj de sorto 
Estas interese (kaj por vastaj rondoj de ŜĈKĤLandanoj kaj aliaj esperantistoj tute neimageble), ke la triopo kontaktis dum EoLA kion atesta fotaĵoj trovintaj post la konatiĝo. 

Ŝizo
Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Radimov

:*Tiu ĉi artikolo temas pri slovaka municipo. Pri parto de municipo Skalice en Ĉeĥio temas artikolo Radimov (Skalice).*

**Radimov** (hungare *Radimó*) estas municipo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.

## Situo 
Radimov situas laŭ traira flankovojo. Skalica troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua skriba mencio okazis en 1392. En 1787 oni komputis tie 569 vilaĝanojn en 104 domoj, en 1828 483 homojn en 69 domoj. Pro ĥoleroj multaj mortis en 1831 kaj 1866. En 1866 kaj en 1898 incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Radimó 774 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Radimó apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Radimov 579 homoj, (563 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al martiro Sankta Suzano de 1734

Kategorio:Municipoj en distrikto Skalica
Nacia-Demokratia Partio de Surinamo

La **Nacia-Demokratia Partio** (nederlande *Nationale Democratische Partij*) estas politika partio en Surinamo. Ĝi fondiĝis en 1987 ĵus antaŭ la politika falo de la armea diktatoro Dési Bouterse.

[eta|140px|la partiestro kaj eksa diktatoro [Dési Bouterse ekoficas kiel prezidanto de Surinamo la 12-an de aŭgusto 2010]]
La antaŭa prezidanto de Surinamo *Jules Wijdenbosch* estis partiano; tamen, la eksa diktatoro Dési Bouterse, kiu laŭ publikaj asertoj reformigis siajn politikajn konvinkojn, daŭre estas domina personaĵo en la partio kaj inter la ŝtatanoj havas moderan gradon de subteno.

*Millennium Combinatie* ("jarmila kombinaĵo"), partia alianco en kiu la partio NDP estis la ĉefa forto, gajnis 10 el la 51 parlamentaj seĝoj kaj 15 procentaĵojn de la sumaj voĉoj en la baloto de majo 2000. En la baloto de majo 2005 la partio gajnis 15 el la 51 parlamentaj seĝoj kaj 23 procentaĵojn de la sumaj voĉoj, kaj en majo 2010 la *Mega Combinatie* ("grandega kombinaĵo"), en kiu la partio same estas la gvida forto, akiris 23 el la 51 parlamentaj seĝoj kaj 40 procentaĵojn de la sumaj voĉoj kaj iĝis la plej granda politika partio de Surinamo. Kvankam la koalicio ne atingis absolutan plimulton kaj do devas kunlabori kun la partioj aŭ de *Ronnie Brunswijk* - lia antaŭa malamiko - aŭ de *Salam Somohardjo* de la "popola alianco" (*Volks Alliantie*), Dési Bouterse sukcesis elektiĝi kiel prezidanto de Surinamo kaj sekve oficiale ekoficis la 12-an de aŭgusto 2010.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 

Kategorio:Politikaj partioj de Surinamo
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1987
Prezidanto de Surinamo

La **Prezidanto de la Respubliko Surinamo** (nederlande *President van de Republiek Suriname*) laŭ la ŝtata konstitucio de 1987 estas la ŝtatestro kaj registarestro de Surinamo.

La nuna prezidanto estas Jennifer Geerlings-Simons.

La posteno de ŝtata prezidanto en la nuna formo instaliĝis la 25-an de novembro 1975 lige al la ŝtata sendependiĝo de Surinamo disde la antaŭa kolonia potenco Nederlando. La unua postenulo estis d-ro *Johan Ferrier*, instruisto kaj veterana politikisto kiu jam de 1968 oficis kiel gobiernestro de la kolonio. Li estis devigita rezigni pri sia posteno en aŭgusto 1980, kaj plurajn monatojn post la puĉo la plejparto de la politika potenco estis transigita al la armea gvidistaro gvide de Dési Bouterse. De tiam ĝis 1988, la nomumitaj prezidantoj estis esence "pupoj" sub kontrolo de la armeestraro, kiu fakte diktatore regis la ŝtaton. Ekde 1988, jaron post ekfunkcio de demokratia konstitucio, principe reekzistis liberaj ŝtataj prezidantoj, kvankam fine de 1990 la armeo ankoraŭfoje perforte demisiigis la tiaman prezidanton *Ramsewak Shankar* kaj instalis kiel prezidanto la politikiston *Johannes Kraag*. Ekde 1991 la prezidantoj estas demokratie elektataj.

## Listo 

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la registaro de la prezidanto de la Respubliko Surinamo (nederlande) 
* konstitucio de la Respubliko Surinamo, 1987 (en angla traduko)

## Notoj 

Kategorio:Politiko de Surinamo
Jenišovice (distrikto Chrudim)

Municipo **Jenišovice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en milde ondoforma regiono ĉe la rivero Novohradka, 7&nbsp;km norde de la urbo Luže, 6&nbsp;km sude de la urbeto Chroustovice, 12&nbsp;km okcidente de la urbo Vysoké Mýto. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Jenišovice**
* Martinice
* Mravín
* Štěnec
* Zalažany

## Vidindaĵoj 
Vilaĝo grupiĝinta ĉirkaŭ la preĝejo sur deklivo de Novohradka valo, kun triangula, parte prikonstruita vilaĝplaco. Origine oni la vilaĝon nomis Janišovice, aŭ Jenšovice, aŭ Jenčovice.

## Preĝejo de La plej sankta Triunuo 
La preĝejo estis origine frugotika, en la jaro 1585 ĝi forbrulis. En la 18-a jarcento la navo estis plafonita per barelvolbo kun duonlunoj, sed en la jaro 1893 ĉi tiu volbo estis anstataŭigita per ebena kana plafono. La preĝejo estas ununava kun prisma turo antaŭ la okcidenta frontono. Al tiu estis en la jaro 1852 alkonstruita malalta prismoforma kampanilo kun ligna dua etaĝo kaj antaŭĉambro sur suda flanko. La presbiterejo estas iom malpli larĝa, kvinlatere fermita, volbita per ripa volbo. Oblongaj kapelo kaj sakristio estas sur dekstra kaj maldekstra flankoj, volbitaj per klostra volbo. Triumfarko estas pintforma. En okcidenta frontalo de la turo estas pintarka portalo.
La ĉefaltaro estas el la jaro 1912, du flankaj altaroj kaj predikejo estas novgotikaj el la fino de 19-a jarcento kaj de komenco de la 20-a jarcento. Du statuoj, de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo en presbiterejo estas de V. Čermák el Chrast, en la kapelo estas bildo de Sankta Triunuo de V. Šlechta el ĉirkaŭ la jaro 1787, bildo de Sankta Johano Nepomuka estas el la komenco de 19-a jarcento. En marmora baptujo estas stana pelvo datita 1625.
Antaŭ enirejo al la tombejo troviĝas **ŝtona empira kruco** el la jaro 1808.

En la 13-a jarcento ekestis sur rivero Novohradka **muelejo**, nuntempe aliigita je malgranda elektrocentrejo.

## Bibliografio 
* Marek Podhorský: *Pardubický kraj*. Eldonis freytag & berndt, eldonejo en Prago en j. 2004.

## Pluaj fotoj 

Jenišovice čp. 23.jpg|Jenišovice
Jenišovice čp. 18.jpg|Jenišovice
Jenišovice čp. 39.jpg|Jenišovice
Jenišovice čp. 48.jpg|Jenišovice

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj de la vilaĝo 
* Paĝaro de Asocio de komunumoj Košumberk  
* Mapo


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Municipoj en distrikto Chrudim
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Circuito del Jarama

230ra

**Circuito del Jarama** estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Ĥaramo (Hispanio).

**Longeco**: 3,312&nbsp;km

**Kurbiĝoj**: 11

**Plej rapida giro**: 1:16:440 de Gilles Villeneuve (1979)

## Ora listo 
Kategorio:Kurejoj de Formulo Unu
Autódromo Juan y Oscar Alfredo Gálvez

230ra

La Autódromo Juan y Oscar Alfredo Gálvez estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Bonaero (Argentino).

**Longeco**: 4,259 km

**Kurbiĝoj**: 15

**Plej rapida giro**: 1:27:981 de Gerhard Berger (1997)

## Ora listo 
Kategorio:Kurejoj de Formulo Unu
299 Thora

'*299 *Thora'''* estas malgranda, meze hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la aŭstria astronomo Johann Palisa, la  elde la observatorio de Vieno.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la Nord-ĝermana dio Toro; kies nomo, laŭ la kutimo, kiu volas ke malgrandaj planedoj ricevu inajn nomon, estis inigita en "*Thora*".

Ĉar ekzistas alia asteroido ricevinte la nomon "Toro" (el tute malsimila deveno), oni gardu la oficialan nomon "*Thora''".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Azoj
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1890
Maigret a peur (1996)

***Maigret a peur*** (***Maigret timas***) estas franca/svisa/belga telefilmo de Claude Goretta kaj Christian Karcher, aperinta en 1996.

## Temo 
Maigret alvenas en malgranda provinca urbo por viziti sian amikon Julien Chabot, instrukcia juĝisto. Li tuj estas konfrontita al enigmo: murdo de aristokrato Robert de Courçon, sekvata de du aliaj murdoj, tiuj de akuŝistino kaj de ebriulo.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Maigret a peur*
* Lingvo: franca
* Reĝisoro: Claude Goretta kaj Christian Karcher
* Scenaro: Claude goretta, adaptita de samnoma romano de Georges Simenon
* Produktoro: Philippe Berthet, Robert Nador, Ève Vercel
* Ekzekutiva produktoro: Jean-Marc Henchoz
* Muziko: Arié Dzierlatka, Laurent Petitgirard
* Filmado: Jacky Mahrer
* Muntado: Eliane Guignet
* Kompanio: Antenne 2
* Televida serio: "Maigret" (1991)
* Aperdato:  (Sezono 1, epizodo 24)
* Devenlando: Francio/Svislando/Belgio
* Formato: Kolora
* Daŭro: 100 minutoj

## Rolularo 
* Bruno Cremer: Komisaro Jules Maigret
* Jean-Paul Roussillon: Julien Chabot
* Didier Flamand: Doktoro Vernoux
* Raymond Gérôme: Hubert Vernoux
* Maurice Aufair: Komisaro Féron
* Jean-Michel Noirey: Chabiron
* Gilles Gaston-Dreyfus: Chalut
* Lara Guirao: Louise
* Aladin Reibel: Lomel
* Yvette Merlin: Patrino Chabot
* Claude Vuillemin: Doktoro Jussieux
* Anne-Lise Fritsch: Léontine Page
* Paul Siegrist: Sinjoro Page
* Christine Reffay: Ĉambristino
* Jean Schlegel: Hotelestro
* Jane Savigny: Isabelle Vernoux
* Leyla Aubert: Lucile Vernoux
* Françoise Courvoisier: Jeanne Vernoux
* Pierre Ruegg: Majordomo
* Monique Barscha: Virino de kazerno
* Pierre Nicole: Prokuroro Martel
* Jacques Monloubou: Doktoro Girod

## Eksteraj ligiloj 
* "Maigret" Maigret a peur (1996) en IMDb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1996
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Maigret
Luteraj mesoj de Bach

**Luteraj mesoj** aŭ **Malgrandaj mesoj** nomiĝas la kvar *Missae breves* (mallongaj mesoj) en F-maĵoro, A-maĵoro, g-minoro kaj G-maĵoro (BWV 233 bis 236) de Johann Sebastian Bach, kiuj male al la b-minora meso verŝajne estis destinitaj por liturgia uzo. Ili supozeble ekestis kelkajn jarojn post ĉi tiu kaj nun estas datigataj proksimume 1738/39. Eble ili estis komponitaj por grafo Franz Anton von Sporck aŭ de ĉi tiu prezentita en Bohemio.

La Malgrandaj aŭ Luteraj mesoj enhavas de la meso nur Kyrie kaj Gloria, dum kiam mankas Credo, Sanctus, Benedictus kaj Agnus Dei. La nomo „lutera“ do estas ne tute celtrafa, ĉar ankaŭ aliaj partoj de la ordinariumo (kiajn entenas la b-minora meso) estas uzata en lutera diservo.

La *Kyrie* en ĉi tiuj mesoj estas pokaze unumovimenta, triparta ĥorkomponaĵo, la teksto de *Gloria* tamen estas subdividita en kvin movimentojn, kun ĥormovimentoj je la komenco kaj la fino kaj interŝovita soloarioj. La totala daŭro laŭas proksimume al tiu de averaĝa kantato – tio deduktiĝas je praktika uzado en la diservo.

Simile al la b-minora meso la *Malgrandaj mesoj* konsistas nure el parodioj, do aliverkadoj de jam ekzistas ĥoraĵoj kaj arioj. Ĉiam por tio novversioj de la kantvoĉoj estis necesaj – ĉar la origine versigita germana kantatoteksto ja estis anstataŭata per latina prozo. Ĉi tiuj laboroj estas interpreteblaj kiel pruvo por la strebado de Bach dum liaj pli malfruaj jaroj, starigi okazajn verkojn, kiuj por li estis aparte valoraj, en pli altan, eltempigitan interrilaton.

## La unuopaj mesoj 
### Meso F-maĵoro BWV 233 
### Meso A-Maĵoro BWV 234 
### Meso g-minora BWV 235 
### Messe G-maĵora BWV 236 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Lutherische Messen
Kategorio:Mesoj (muziko)
296 Faetuso

**296 Faetuso** estas malgranda asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la franca astronomo Auguste Charlois.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la nimfo Faetuso. (greke *Φαέθουσα*). En la helena mitologio, Lampetio kaj Faetuso estis du filinoj de Helioso.

Vidu ankaŭ 393 Lampetio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Auguste Charlois
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1890
Stacio Otaru

eta|260ra|No.4 platform
eta|260ra|dekstra|Vitraj lampoj en vestiblo de la stacio
**Stacio Otaru** (japane: 小樽駅 [otaru-eki]) estas fervoja stacio de Hokajda Fervoja Kompanio en Linio Hakodate. Ĝi situas en urbo Otaru, Hokajdo, Japanio.

## Strukturo de stacio 
Estas 2-vojoj kaj 4-trakoj, en sur-tera stacio. Tria trako ne havas kajon. Rapida servo "Flughaveno" plejparte deflankiĝas de kvina kajo.

**Kajoj**:

Ĉi tiu stacio havas 333 vitrajn lampojn en vestiblo kaj kajoj. La lampoj estis alportita al Stacio Otaru de Vitro de Kitaiĉi (北一硝子, Hepburn/Kunrej: *Kitaichi-garasu*), la kompanio, kiu produktas kaj vendas vitroproduktaĵojn.

## Ĉirkaŭaĵo 
* Parko Otaru
* Urba oficejo de Otaru
* Kanalo de Otaru

## Apudaj stacioj 
;Hokajda Fervoja Kompanio
:Linio Hakodate
::Stacio Ŝioja — **Stacio Otaru** — Stacio Minami-Otaru

Kategorio:Fervojaj stacioj en Hokajdo
Kategorio:Stacioj de JR en Hokajdo
Komisiono Bergier

De 1997 ĝis decembro 2001 Jean François Bergier prezidis la *sendependan komisionon de ekspertoj por Svislando-dua mondmilito* (), la Bergier-komisionon. La svisa federacia konsilio (Federacia Konsilio de Svislando), la svisa registaro, (germane: Bundesrat) komisiis la komisionon. La komisiono devis enketi la konfliktajn rilatojn inter Svisujo/Svislando kaj la nazia Germanujo/Germanio (Naziismo). La 22-an de marto 2002 la komisiono eldonis la Bergier-raporton (germane: *Bergier-Bericht*).

Jean-François Bergier estis ankaŭ eksperto pri ekonomia historio de la alpaj landoj.

## Vidu ankaŭ
Jean François Bergier

## Eksteraj ligiloj
* la sendependa komisiono , , , 

Kategorio:Historio de Svislando
Kategorio:Dua Mondmilito
Lobet Gott in seinen Reichen

|-
! Text
|-
|-
| class="Person" | Christian Friedrich Henrici? 
|-
|}

**Lobet Gott in seinen Reichen** („Ĉielira oratorio“ BWV 11, D-maĵora) estas oratorio de Johann Sebastian Bach, kiu ekestis verŝajne en 1735. Supozeble Picander estas la tekstpoeto. La verko estis enordigita en la malnova *Bach-Gesamtausgabe* (BGA, eldono de la tuta verkaro de Bach) ankoraŭ kiel kantato (pro tio la malalta BWV-numero), en *Bach Compendium* ĝi havas la numeron BC D 9 kaj estas pro sia ĝenro konsekvence alordigita al la oratorioj, ĉar ĝi baziĝas sur biblia agado, kiun prezentas evangeliisto kaj aliaj personoj en la recitativoj. La duparta verko konsistas el dek unu movimentoj (proksimuma prezentodaŭro: duona horo), kaj la komponisto mem nomis ĝin „*Oratorium In Festo Ascensionis*“.

## Strukturo 
# Ĥoro „Lobet Gott in seinen Reichen“ (laŭ solena ĥormovimento el lernejokantato el 1732)
# Evangeliisto (tenoro) „Der Herr Jesus hub seine Hände auf“
# Recitativo (baso) „Ach, Jesu, ist dein Abschied schon so nah?“
# Ario (aldo) „Ach, bleibe doch, mein liebstes Leben“ (komp. je tio *Agnus Dei* el h-Moll-Messe de Bach. Ambaŭ muzikaĵoj estas dedukteblaj de la nomita profana kantato)
# Evangeliisto (tenoro) „Und ward aufgehoben zusehends“
# Ĥoralo „Nun lieget alles unter dir“
# Evangeliistoj (tenoro kaj baso) „Und da sie ihm nachsahen gen Himmel fahren“
# Recitativo (aldo) „Ach ja! so komme bald zurück“
# Evangeliisto (tenoro) „Sie aber beteten ihn an“
# Ario (soprano) „Jesu, deine Gnadenblicke“
# Ĥoralo „Wenn soll es doch geschehen“

## Ensemblo 
* Solooj: soprano, aldo, tenoro, baso
* Ĥoro: soprano, aldo, tenoro, baso
* Orkestro: trumpetoj 1-3, timbaloj, transversaj flutoj 1/2, hobojoj 1/2, violono 1/2, vjolo, kontinua baso

## Literaturo 
*Alfred Dürr: *Johann Sebastian Bach: Die Kantaten.* Bärenreiter, Kassel 1999, ISBN 3-7618-1476-3
*Werner Neumann: *Handbuch der Kantaten J.S.Bachs*, 1947, 5.Auf. 1984, ISBN 3-7651-0054-4
* Hans-Joachim Schulze: *Die Bach-Kantaten: Einführungen zu sämtlichen Kantaten Johann Sebastian Bachs*. Leipzig: Evangelische Verlags-Anstalt; Stuttgart: Carus-Verlag 2006  (Edition Bach-Archiv Leipzig) ISBN 3-374-02390-8 (Evang. Verl.-Anst.), ISBN 3-89948-073-2 (Carus-Verl.)
*Christoph Wolff, Ton Koopman: *Die Welt der Bach-Kantaten*. Verlag J. B. Metzler, Stuttgart, Weimar 2006, ISBN 978-3-476-02127-4

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Aufbau und vollständiger Text der Kantate

Kategorio:Oratorioj
Kategorio:Kantatoj de Johann Sebastian Bach
Kategorio:Sakralaj ĥorkomponaĵoj
Oster-Oratorium (Bach)

La **Paska Oratorio** (BWV 249, D-maĵora) estas oratorio de Johann Sebastian Bach, kiun li unuafoje prezentis la unuan paskotagon 1725 (1-an de aprilo). Ekzistas tri malsamaj pli malfruaj versioj kun okulfrapaj variantoj laŭ ensemblo kaj teksto. Oni enordigas la verkon kiel oratorio, ĉar ĝi baziĝas sur biblia rakonto; ĉi tiu tamen estas prezentata, alie ol en la kutima oratoria formo, ne de evangeliisto, sed per laŭpoetita formo.

## Enhavo 
Petro (tenoro) kaj Johano (baso) kuras al la tombo kaj trovas ĉi tiun malplena, ĉar Jesuo releviĝis.

## Strukturo 
La verko konsistas el dek du movimentoj:
# *Simfonio* (instrumenta)
# *Adaĝo* (instrumenta kun hobojosoloo)
# *Ĥoro* „Kommt, eilet und laufet“ (ĉi tio ankaŭ la subtitolo de la novversio de la origina kantato) kun dueto de tenoro kaj baso en la meza parto, transaranĝita en 1731 kiel „paska oratorio“
# *Recitativo*
# *Arie* (soprano) „Seele, deine Spezereien“, kun bekfluta soloo
# *Recitativo*
# *Ario* (tenoro) „Sanfte soll mein Todeskummer“, kun bekfluta soloo
# *Recitativo*
# *Ario* (aldo) „Saget, saget mir geschwinde“, kun amorhoboja soloo
# *Recitativo*
# *Ĥoro* „Preis und Dank“

## Historio 
La paska oratorio reekprenas la liturgian prezentadon de la paskokurado kaj paskoridado, kiel estis kutime en la diservoj ekde la mezepoko, por prezenti la paskan okazintaĵon (simile al la bebolulado en la kristnaskaj diservoj).

Tekstpoeto de la paska oratorio estis supozeble Picander. Bach reekprenis laŭ parodiado ŝafistokantaton „Entfliehet, verschwindet, entweichet, ihr Sorgen“ (BWV 249a) verkitan por la Weißenfelser Hof (naskiĝdatreveno de duko Christian de Saksio-Weißenfels), de kiu siaflanke ekzistas almenaŭ du malsamaj versioj; Bach nur ne transprenis la recitativojn de la profanaj versioj en la paskan oratorion kaj anstataŭis ilin per novkomponitaj recitativoj. La unuaj tri movimentoj de la paska oratorio resp. de la ŝafistokantato ja estas transaranĝaĵoj de perdiĝinta instrumenta konĉerto.

## Eksteraj ligiloj 
* [Partitur](http://imslp.org/wiki/Easter_Oratorio,_BWV_249_(Bach,_Johann_Sebastian)) auf IMSLP
* Aufbau und vollständiger Text des Oratoriums

Kategorio:Verkoj de Johann Sebastian Bach
Kategorio:Oratorioj
Kategorio:Sakralaj ĥorkomponaĵoj
Kategorio:Pasko
Centraj kaj orientaj mjombaroj

La **centraj kaj orientaj mjombaroj** estas tutmondaj 200-regiono el la listo de por la naturprotekto prioritataj areoj, proponita de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La regiono konsistas el tri ekoregionoj :

*La orientaj mjombaroj
*La centra-zambezaj mjombaroj 
*La zambezaj bajkiajaroj

La mjombaro estas vegetaĵara tipo kie superregas mjombo (*Brachystegia* spp.); ene de bajkiajaroj, la zambia bajkiajo (*Baikiaea plurijuga*) estas la plej okulfrapa arbospecio.

La centraj kaj orientaj mjombaroj situas en la orientafrik-savana ekoprovinco de la afrotropisa ekozono. Biome ili apartenas al tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj de Angolo, Bocvano, Burundo, Kongo Kinŝasa, Malavio, Mozambiko, Namibio, Tanzanio, Zambio kaj Zimbabvo.

## Vidu ankaŭ 
*Angolaj mjombaroj
*Nacia Parko Serengeti

## Maparo

Dosiero:AT0706 map.png|Situo de la Orientaj mjombaroj
Dosiero:AT0704 map.png|Situo de la Centra-zambezaj mjombaroj
Dosiero:AT0726 map.png|Situo de la zambezaj bajkiajaroj

## Eksteraj ligiloj 
* Tutmondaj 200; numero 88 : Centraj kaj orientaj mjombaroj (WWF)

Kategorio:Global 200
Kategorio:Afrotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj
Kategorio:Geografio de Angolo
Kategorio:Geografio de Bocvano
Kategorio:Geografio de Burundo
Kategorio:Geografio de la Demokratia Respubliko Kongo
Kategorio:Geografio de Malavio
Kategorio:Geografio de Mozambiko
Kategorio:Geografio de Namibio
Kategorio:Geografio de Tanzanio
Kategorio:Geografio de Zambio
Kategorio:Geografio de Zimbabvo