open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Janova Lehota

**Janova Lehota,** hungare **Jánosgyarmat** [jAnoŝdjarmat], germane **Drexlerhaj** [drekslerhaj] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. Ĝis 1890 la oficiala hungara loknomo estis **Janó-Lehota**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
eta|dekstra|330px|Janova Lehota troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 km²
* Supermara alteco: 418 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 870
* Poŝtkodo: 966 24
* Aŭtokodo: ZH
* Telefonprefikso: 45

## Situo 
Janova Lehota situas sur malebenaĵo en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Žiar nad Hronom troviĝas 10 km-ojn.

## Historio 
Germanoj fondis la vilaĝon fine de la 14-a jarcento. La unua mencio devenis el 1487 laŭ germana nomo *"Drexlerhau"*. En 1828 vivis tie 961 homoj en 142 domoj. En 1910 vivis en Jánosgyarmat 2290 homoj, (2239 germanoj, 36 slovakoj, 15 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Janova Lehota 850 homoj (797 slovakoj, 20 germanoj, 11 ukrainoj, 9 ĉeĥoj, 6 rutenoj, unusola polo).

## Vidindaĵoj 
* novgotika romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo, kie troviĝas parto de la pli malnova gotika templo
* romkatolika kapelo omaĝe al Dipatrino (Senmakula Virgulino) de 1867

## Famuloj 
En la vilaĝo naskiĝis hungara statistikisto József Barsi.

## Eksteraj ligiloj 
* Janova sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Kopernica (distrikto Žiar nad Hronom)

**Kopernica,** hungare **Barskapronca** [barŝkapronca], germane **Deutsch-Litta** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. La historia hungara loknomo estis **Kaproncza**, poste pro peto de Poŝto aldoniĝis nomo de la departemento.
eta|dekstra|330px|Kopernica troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 18&nbsp;km²
* Supermara alteco: 500 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 430
* Poŝtkodo: 967 01
* Aŭtokodo: ZH
* Telefonprefikso: 45

## Situo 
Kopernica situas sub monto 747 m-ojn alta en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Kremnica troviĝas 5&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1444, apartenanta al ĉefepiskopejo de Esztergom. En 1828 vivis tie 1045 homoj en 152 domoj. En 1910 vivis en Barskapronca 1272 homoj, (1249 germanoj, 12 slovakoj, 11 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis, dume slovakoj alvenis en la malplenajn domojn. En 1949 kolĥozo formiĝis. En 2001 loĝis en Kopernica 429 homoj (394 slovakoj, 22 germanoj, 7 ciganoj, 4 ĉeĥoj, unusola hungaro).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 14-a jarcento, en 1749 barokiĝis en 1929 pligrandiĝis
* kapelo el la 18-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Kopernica sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Krahule

**Krahule,** hungare **Kékellő**, germane **Blaufuss** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. La historia slovaka nomo estis **Ploves**. Ĝis 1890 la oficiala hungara loknomo estis la germandevena **Blaufusz**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
eta|dekstra|330px|Krahule troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 km²
* Supermara alteco: 889 m (en la centro: 872 m)
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 160
* Poŝtkodo: 967 01
* Aŭtokodo: ZH
* Telefonprefikso: 45

## Situo 
Krahule situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Kremnica troviĝas 7 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1331. La fondintoj estis germanoj. En 1828 vivis tie 635 homoj en 57 domoj. Tiutempe brikofabriko funkciis en la komunumo. En 1910 vivis en Kékellő 612 homoj, (plejparte germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 preskaŭ ĉiuj germanoj rifuĝis, baldaŭe slovakoj alvenis en la forlasitajn domojn. En 2001 loĝis en Krahule 144 homoj (107 slovakoj, 35 germanoj, 2 ĉeĥoj). Tiu vilaĝo estas la unusola en Slovakio, kie la oficiala lingvo estas ankaŭ la germana lingvo. Vilaĝservoj estas 2 skiejoj.

## Vidindaĵo 
* romkatolika baroka kaj klasikisma preĝejo omaĝe al Johano Nepomuka de 1806

## Eksteraj ligiloj 
* Krahule sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Kosorín

**Kosorín,** hungare **Koszorús** [kosorUŝ] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom. Ĝis 1890 la oficiala hungara loknomo estis **Koszorin**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
eta|dekstra|330px|Kosorín troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 13 km²
* Supermara alteco: 366 m
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 420
* Poŝtkodo: 966 24
* Aŭtokodo: ZH
* Telefonprefikso: 45

## Situo 
Kosorín situas ĉe kunfluejo de 2 rojoj, laŭ traira flankovojo. Žiar nad Hronom troviĝas 10 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1478 en formo *"Kozeryn"*. En 1828 vivis tie 380 homoj en 60 domoj. Tiutempe brikofabriko funkciis en la komunumo. En 1910 vivis en Koszorús 489 homoj, (escepte 3 germanojn ĉiuj slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Kosorín 412 homoj (409 slovakoj, 2 ĉeĥoj).

## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ladislao la 1-a (Hungario) de 1926

## Eksteraj ligiloj 
* Kosorín sur mapo de Slovakio
]

Kategorio:Municipoj en distrikto Žiar nad Hronom
Vulkano (apartigilo)

**Vulkano** povas esti:
* malfermaĵo en krusto de planedo, el kiu povas eliri magmo, vidu Vulkano
* insulo en Tirena maro, vidu Vulcano (insulo)
* antikva-roma dio, vidu Vulkano (dio)
* laŭ ne plu akceptata hipotezo, hipoteza planedo inter Merkuro kaj Suno, vidu Vulkano (planedo)
* fikcia planedo en la sciencfikcia televidserio *Star Trek*, vidu Vulkano (Star Trek)
* transplatforma API por 2D-a kaj 3D-a komputila grafiko, vidu Vulkan (API)

## Vidu ankaŭ 
* Vulcan
* Vulcano
Motorsegilo

eta|dekstra|Dum laboro
La **motorsegilo** (aŭ **ĉensegilo**) estas segilo, funkciigita per (dutakta) benzina aŭ elektra motoro, per aerpremo (pneŭmatike) aŭ per olepremo (hidraŭlike) kaj kies plej grava parto estas la segilĉeno. Motorsegiloj kun specifa ĉeno (diamant-kovrita) estas uzeblaj por segi ŝtonojn, konstrumaterialojn.

## Historio 
[eta|[Osteotomo, memfunkciigita segilĉeno por ostoj]]
eta|200px|Duhoma segilo ĉirkaŭ 1943
La teknika principo de la motorsegilo, kies ĉeneroj kuras sur relo, estis jam uzataj en 1830 fare de la Würzburg-a kuracisto Bernhard Heine ĉe osteotomo, por segi ostojn.

Oni ellaboris jam t.n. segilmaŝinojn antaŭ 1900, kiuj povis ŝanĝi la pure manlaboron en la arbaro. En la 1920-aj jaroj, oni evoluigis, inventis motorsegilon, pezan de ĉirkaŭ 50 kg kaj uzeblan komplike, per du homoj. Oni uzis tiun plierigi la jam dehakitajn arbotrunkojn.

La unua benzinpelita kaj uzita motorsegilo estis *Sector*. La unuan serie produktitan benzinan motorsegilon surmarketigis la Hamburga entrepreno Dolmar en 1927 *(Typ A)*. Ĝi nomiĝis laŭ la unua testloko sur Dolmar-monteto en Turingio. La segilon povis teni nur du homoj kaj oni povis segi nur vertikale. La unuan motorsegilon kun elektromotoro por diserigo de jam dehakitaj trunkoj produktis Stihl en 1926.

Plua evoluigo estis, ke oni produktis segilojn kun ŝanĝeblaj reloj (je 90°). Poste oni evoluigis unuhomajn segilojn (*DOLMAR CP* ekde 1952), kiu grave plibonigis la efikecon.

Kategorio:Materialprilaboraj iloj
Kategorio:Arbara mastrumado
Listo de kantonoj de Iovao

eta|360px|Mapo de Iovaa kantonoj
Jen listo de la 99 kantonoj (county) de la usona subŝtato Iovao:

:Adair
:Adams
:Allamakee
:Appanoose
:Audubon
:Benton
:Black Hawk
:Boone
:Bremer
:Buchanan
:Buena Vista
:Butler
:Calhoun
:Carroll
:Cass
:Cedar
:Cerro Gordo
:Cherokee
:Chickasaw
:Clarke
:Clay
:Clayton
:Clinton
:Crawford
:Dallas
:Davis
:Decatur
:Delaware
:Des Moines
:Dickinson
:Dubuque
:Emmet
:Fayette
:Floyd
:Franklin
:Fremont
:Greene
:Grundy
:Guthrie
:Hamilton
:Hancock
:Hardin
:Harrison
:Henry
:Howard
:Humboldt
:Ida
:Iowa
:Jackson
:Jasper
:Jefferson
:Johnson
:Jones
:Keokuk
:Kossuth
:Lee
:Linn
:Louisa
:Lucas
:Lyon
:Madison
:Mahaska
:Marion
:Marshall
:Mills
:Mitchell
:Monona
:Monroe
:Montgomery
:Muscatine
:O'Brien
:Osceola
:Page
:Palo Alto
:Plymouth
:Pocahontas
:Polk
:Pottawattamie
:Poweshiek
:Ringgold
:Sac
:Scott
:Shelby
:Sioux
:Story
:Tama
:Taylor
:Union
:Van Buren
:Wapello
:Warren
:Washington
:Wayne
:Webster
:Winnebago
:Winneshiek
:Woodbury
:Worth
:Wright


Iovao
Viena interkonsento pri trafiko

**Viena interkonsento pri trafiko** – estas interŝtata traktato, difinantaj ĝeneralajn regulojn de trafiko en ŝtatoj kiuj akceptis ĝin. Interkonsento estis verkita la . en Vieno. Ĝis nun (2009) akceptis ĝin 145 ŝtatoj.

## Plej gravaj reguloj 
* Posedantoj de veturiloj de fremdaj landoj ne estas punita pro neplenumo de lokalaj reguloj pri ekipaĵo de veturilo. (Ekzemple: en Pollando estas devige, ke en veturilo estu Fajroestingilo sed en Germanio ne estas devige, do pola polico ne povas puni posedantojn de veturiloj de Germanio pro ĉi tio.)
* Veturilo devas havi tabuletojn (en antaŭo kaj en malantaŭo) kun aŭtokodo eĉ se ŝtato de kiu venas la veturilo ne devigas tiun.
* Veturilo devas havi signojn de ŝtato de kiu ĝi venas.

Kategorio:Traktatoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Trafiko
Kategorio:Politiko en 1968
Makita

**Makita** estas dismonde la dua plej granda produktanta firmao de elektroaparatoj, kun sidejo en Anĵo, Aichi, Japanio. Ĝi estis fondita en 1915, havas 9000 kunlaborantojn (2007) kaj enspezojn de 1,7 md da eŭroj (2007). La korporacio respondecas pri fabrikoj en Brazilo, Ĉinio, Japanio, Meksiko, Rumanio, Britio, Germanio, Dubajo, Tajlando kaj Usono. En 2012, ĉiujaraj vendoj estis 2,9 miliardoj da dolaroj. etaMakita estas aktiva pri ĝardenaj helpmaŝinoj, premaeraj aparatoj, sidlokaj lignoprilaboraj maŝinoj. Produktejoj de la firmao laboras en Japanio, Ĉinio, Usono kaj Germanio.

## Historio 
En marto 1915 Musaburo Makita (naskita en 1893) fondis la "Makita Electric Works" en Nagojo, Japanio, kaj komencis vendi kaj ripari lumekipaĵon, motorojn kaj transformilojn. En 1958, Makita surmerkatigis porteblan elektroilon en Japanio kaj iĝis elektra ilproduktanto la sekvan jaron. En aprilo  1969 ili lanĉis la 6500D baterio funkciigis borilon (la unua reŝargebla elektroilo). En decembro 1978 ili lanĉis la sendratan borilon 6010D (la unua ilo se temas pri uzi nikelkadmiajn bateriojn). En aŭgusto 1997, la 6213D sendrata borilo-ŝoforo estis lanĉita ĉe la Ĉikaga Aparataro-Spektaklo (la unua nikelhidrida baterioilo). En februaro 2005, la TD130D (la unua litiojon-bateria ilo) estis lanĉita.

Makita sendas multajn el siaj elektraj iloj en kongruaj pakskatoloj Systainer. En 2011, Makita aligis dezajnon por sia propra "McPac" versio nomita laŭ Yuji Yamamoto kaj Kiyozumi Kukawa.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.makita.co.jp
* http://www.makita.de

Kategorio:Japanaj firmaoj
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Clotilde Reiss

**Clotilde REISS** (naskiĝis ) estas franca studentino, enkarcerigita en Irano, en malliberejo de Evin (norde de Teherano) de la  ĝis la . Poste atendante juĝ-verdikton kaj post pago de kaŭcio, al ŝi estis permesite loĝi en ambasadejo de Francio en Teherano. Posedante magistrecon (nomatan "master") de IEP (Instituto de Politikaj Studoj) de Lille, ŝi instruis en Esfahano kaj verkis doktoran tezon pri instruado de historio kaj geografio en la iranaj lernejoj. Ŝi flue parolas la persan lingvon dank'al sia irana infanvartistino.

La akuzo baziĝis sur fotoj faritaj dum manifestacio en Esfahano, tamen nenio pruvas, ke ŝi implikiĝis en prostesta movado lanĉita de iranaj studentoj post oficiala reelekto de antaŭa irana prezidanto Mahmud Ahmadineĵad.

Forta mobiliziĝo stariĝis en Francio por ties liberigo: grupoj en Facebook, starpunkto de prezidanto Nicolas Sarkozy favore al ŝi, kaj kompreneble ago de diplomatoj en ambasado de Francio en Teherano por ekkontakti la junan virinon. Ambasadoro de Francio en Teherano, Bernard Poletti vizitis ŝin la . Ŝi estis kunvokita la  al tribunalo de Teherano kune kun aliaj supozitaj protestantoj.

Dum la proceso, ŝi «konfesis» partoprenon al manifestacioj de 15-a kaj 17-a de junio en Esfahano, kaj redaktadon de raporto pri tiuj manifestacioj destinita al superulo de IFRI (Franca institudo de priserĉo en Irano), kiu dependas de kultura servo de ambasado de Francio. Ŝi ankaŭ agnoskis redaktadon pasinte, kadre de staĝo en Commissariat à l'énergie atomique (Komisarejo al atoma energio), kie laboras ŝia patro, de raporto pri *«politikuloj en Irano lige al nuklea energio»,* tamen precizigante ke ŝi uzis *«artikolojn kaj informojn, kiujn oni trovas en la Interreto»*.

Antaŭ sia enkarcerigo, Clotilde Reiss jam estis malhelpata dum pluraj monatoj fare de iranaj aŭtoritatoj. En marto 2009, unu monaton post sia alveno, laŭ proceduro, ŝi transdonis sian pasporton al iranaj aŭtoritatoj por renovigi sian vizon. Tiu vizo ne estis redonita al ŝi, ĉar la ministerio pri laboro akuzis ŝin pri nigra laborado dum ŝia antaŭ restado en Irano. Ŝi estis kondamnita al monpuno de tri milionoj da tomanoj, t.e. ĉ. 2000 eŭroj.

Post la juĝado de la , Clotilde Reiss estis liberigita kontraŭ monpuno de 285,000 dolaroj, pagitaj de ŝia advokato dum la mateno. La anonco pri ŝia liberigo fare de ŝia advokato estis rapide dissendita de la gazetaro, kaj ŝia reveno al Francio okazis la .

## Internaj ligiloj 
* Kroniko de protestado en Irano (2009)
* Protestado en Irano (2009)

## Eksteraj ligiloj 
* Web Retejo de la subtena komitato
* Blogo por subteni Clotilde Reiss http://soutienaclotilde.wordpress.com/ kaj http://www.gopetition.com/online/29567.html 
* Retejo subtenanta la liberigon de Clotilde Reiss, kaj komentoj pri la kazo de Reiss  

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Lernintoj de IEP (Lille)
Kategorio:Rilatoj de Francio kaj Irano
Kategorio:Prezidanta balotado en Irano 2009
Kategorio:Naskiĝintoj en Parizo
Ligita rotacio

eta|La kaptita rotacio de la satelito okazigas, ke la ĉefplanedanoj neniam sukcesas vidi ties verdan duonon.
En astronomio, **ligita rotacio** (aŭ *kaptita*, *sinkrona*, *samtempa rotacio*) estas fenomeno, ĉe kiu la rotacia periodo de ĉielkorpo ĉirkaŭ sia akso estas sama kiel ĝia rivolua periodo ĉirkaŭ alia planedo aŭ astro. El la vidpunkto de la satelito, la ĉefkorpo ŝajnas esti senmova en la ĉielo.

La fenomeno ŝajnas esti : ekzemple, la Luno spertas kaptitan rotacion ĉirkaŭ la Tero, pro kio sur la Luno la Tero neniam formontas, kaj sur la Tero la malantaŭa duonsurfaco de la Luno neniam videblas.

## Eksteraj ligiloj 
* Skema bildigo de la kaptita rotacio de la Luno ĉirkaŭ la Tero 

Kategorio:Astronomio
Jarnsakso (mitologio)

Laŭ la nord-ĝermana mitologio, **Jarnsakso** estis gigantino. Laŭ la *Proza Edda* de Snorri Sturluson, ŝi estis la kunulino de Thor, kun kiu ŝi naskis Magni. Laŭ la poezio *Hyndluljóð*, el la *Poezia Edda*, ŝi estis unu el la naŭ patrinoj de Heimdall, filinoj de Ægir kaj Rán.

## Vidu ankaŭ 
* Jarnsakso (luno)

## Referencoj 
* Andy Orchard (1997), *Dictionary of Norse Myth and Legend*. Cassell. ISBN 0-304-34520-2

Kategorio:Gigantoj de la nord-ĝermana mitologio
Jarnsakso

* **Jarnsakso** estas gigantino laŭ la nord-ĝermana mitologio.
* **Jarnsakso** estas malgranda natura satelito de Saturno.
Jarnsakso (luno)

**Jarnsakso**, *Jarnsaxa*, estas malgranda natura satelito de la planedo Saturno.

Ĝia malkovro estis anoncita de Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna, Brian Marsden la , danke al observoj faritaj ekde la  ĝis la . Dum septembro 2007, la Internacia Astronomia Unio nomis ĝin kiel Jarnsakso, gigantino laŭ la nord-ĝermana mitologio. La luno estis antaŭe provizore konata kiel *S/2006 S 6*

Jarnsaxa rivoluas ĉirkaŭ Saturno malantaŭen.

## Referencoj 
Kategorio:Lunoj de Saturno
*Jarnsakso
Rabia (sufisma poetino)

**Rabia**, ankaŭ konata kiel ''Rabia al-Ada'ŭijja* (arabe رابعة العدوية القيسية) kaj *Rabiʿa al-Basri'' (n. ĉ. 717, m. 801) estis sufisma sanktulino kaj poetino.

## Biografio 
Ŝi naskiĝis en Basra, Irako, kaj estis la kvara filino de siaj gepatroj: pro tio ŝi nomiĝis "Rabia", kiu signifas "kvara". Ŝia familio estis malriĉa sed respektata. Laŭ la posta sufisma poeto Attar, Mohamedo aperis dum sonĝo al ŝia patro kaj profetis ke Rabia estos favorata de Dio kaj kondukos multajn al la ĝusta pado.

Post la morto de ŝia patro Basra suferis pro malsatego kaj pro tio Rabia forlasis siajn fratinojn. Laŭ legende ŝi aliĝis al karavano kiu estis atakata de rabistoj: ili kaptis ŝin kaj vendis ŝin kiel sklavino. Ŝi faris pezajn devojn por sia mastro, sed preĝis la tutan nokton kaj ofte fastis.

Unu nokton la mastro vekiĝis kaj estis altirata de la voĉo de Rabio, kiu estis preĝanta: "Ho Dio, vi bone scias mian fortan deziron plenumi viajn komandojn kaj servi vin kun mia tuta koro, ho Lumo de miaj okuloj. Se mi estus libera, mi preĝus tut-tage kaj tut-nokte. Tamen kion mi fari dum vi farigis min sklavino de alia homo?"

Tuj la mastro decidis ke estus sakrilegia reteni tian sanktulinon kiel sklavino. La sekvantan matenon li diris al ŝi ke li mem pretas servi ŝin kaj ke ŝi rajtas loĝi en la domo kiel mastrino. Tamen se ŝi insistus ke ŝi forlasos la domon, li liberigus ŝin. Rabia respondis ke ŝi deziris forlasi la domon kaj soloece adori Dion.

La reston de sia vivo ŝi pasis tre askete. Ŝiaj ĉefaj posedaĵoj estis difektita kruĉo, junka mato kaj brikon kiu servis kiel kapkuŝeno. Ŝi pasis ĉiun nokton en preĝo kaj religia kontemplado, kaj riproĉis sin kiam ajn ŝi dormetis ĉar tio forprenis ŝin de aktiva amo de Dio.

Ŝia famo kreskis kaj ŝi havis multajn disĉiplojn. Ŝi ricevis edziĝ-proponojn sed ĉiam rifuzis ilin, dirante ke ŝi havis tempon nur por Dio.

Estas multaj legendoj kaj anekdotoj pri Rabia. Ŝi mortis en Jerusalemo.

## Poemoj kaj spirita filozofio 
Ŝi verkis multajn religiajn poemojn, sed ili surpaperiĝis nur post ŝia morto. Ŝi diris ke oni amu Dion nek pro timo de infero, nek pro espero de paradizo, sed nur pro Li mem:
"Ho Alaho, se mi adorus Vin pro timo de infero, bruligi min en infero; 
Kaj se mi adorus Vin pro espero de paradizo, forigi min de paradizo. 
Sed se mi adorus Vin nur pro Vi mem, 
Ne rifuzu al mi Vian eternan belecon."

En alia poemo ŝi diris, "Mia Amato [Dio] ĉiam restas apud mi."

Kategorio:Naskiĝintoj en 717
Kategorio:Arablingvaj poetoj
Kategorio:Sufiismo
Kategorio:Irakaj poetoj‎
Nacia parko Tongariro

La **Nacia parko Tongariro** estas la plej malnova Nacia parko de Nov-Zelando. Ĝi situas en centro de la Norda Insulo kaj apartenas al tiuj nur 23 lokoj, kiuj estas ankaŭ Mondaj kulturheredaĵoj (1993) kaj Monda naturheredaĵoj (1991) de Unesko. La Nacia parko Tongariro estas la 4-a plej malnova nacia parko de la mondo, fondita en 1884. En la centro de la parko videblas la tri aktivaj vulkanoj Tongariro (1968 m), Ngauruhoe (2291 m) kaj la Ruapehu (2797 m). La parko havas la areon de 586,8 kvadrataj kilometroj.

Sur areo de la nacia parko troviĝas multaj kultejoj de la maorioj, kiuj estimas la vulkanojn kiel sanktajn.

Kurioze en la preciza antipodo troviĝas la Nacia Parko Cabañeros, en Hispanio.

Kategorio:Naciaj parkoj en Nov-Zelando
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Nov-Zelando
Monda Koalicio kontraŭ la pafaĵoĵetoj el bomboj

La **Monda Koalicio kontraŭ la pafaĵoĵetoj el bomboj** (  mallongigita **CMC**) estas internacia Ne-registara organizaĵo kiu luktas kontraŭ la fabrikado, vendado kaj uzado de grapolbomboj. Ĝi anigas ĉirkaŭ 300 civilajn organizaĵojn el 80 landoj, inter ili, organizaĵojn aktivajn pri pacifismo kaj senarmiĝo, sekureco, humanitara helpo, Homaj rajtoj kaj Virinaj rajtoj.

CMC estis kreita en novembro de 2003, kiel tegmento de organizaĵoj, kiuj inkludas neregistarajn asociojn, religiajn grupojn kaj profesiajn organizaĵojn, kiel Amnesty International, Handicap International kaj Human Rights Watch, kune kun landaj specifaj agadgrupoj.

Sennacieca Asocio Tutmonda fariĝis membro de tiu koalicio, sekve al la decido de la 79-a Kongreso okazigita en Beogrado en 2006.

La agado de tiuj grupoj etendiĝas de la politika kampanjado ĝis la helpo al la viktimoj de tiuj armiloj. La ĉefa sukceso de la koalicio estis la akordo atingita fine de majo de 2008 en Dublino, fare de reprezentantoj de diversaj landoj, por malpermesi la fabrikadon kaj uzadon de tiuj armiloj. La sukceso estis parta, ĉar pluraj el la ĉefaj mondaj ŝtatoj ne ĉeestis aŭ ne ratifis la konvencion.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Cluster Munition Coalition
* Paĝo de SAT kontraŭ tiuj tipoj de armiloj 

Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Blindludo

eta|dekstra|300px|Blindludo

**Blindludo** estas infana moviĝema ludo, ĉe kiu unu el partoprenantoj kun la vinditaj okuloj kaptas la aliajn. Ĝi bone disvolvas kunordigon de movoj kaj aŭdon de ludantoj.

## Ludreguloj 
Esenco de unu el variantoj de la ludo estas en tio, ke elektita kaptanto kun la vinditaj okuloj devas trovi kaj tuŝi homon. Post kiam la kaptanto tuŝas homon, tiu homo estiĝas kaptanto, kaj al tiu oni vindas la okulojn. Post tio ĉio komenciĝas denove.

## Diverskulture 
* Dum la 18a kaj 19a jarcentoj en Eŭropo estis populara ludo eĉ inter distrantoj de altaj socitavoloj.
* En la hispana tiu ludo estas nomata kiel blinda kokineto, dum en la itala kiel blinda muŝo, dum en la portugala kiel blinda kaprino.

## Vidu ankaŭ 
* Kaŝludo

Kategorio:Infanludoj
Shelbyville

**Shelbyville** estas malgranda urbo en Kantono Shelby, Indianao. Tie loĝiĝis 17,951 homojn dum la censo de 2000. Shelbyville estas la ĉefurbo de la kantono. La nuntempa urbestro estas Respublikana Scott Furgeson (eksdirektoro de la restoracio Cagney's Pizza King).

## Historio 
Shelbyville urbiĝis la 21-a de januaro 1850, pro speciala ago de la ŝtata leĝistaro, laŭ historioj de la kantono.

La urba ĉarto, kiun la urbo tiam ricevis, forbrulis en la fajro en la urbdomo je la 1-a de januaro 1928.

Fervojtrako konstruiĝis kunmetante Shelbyville al Indianapolo en la malfruaj 1830-aj jaroj; ĝi estis la unua fervojtrako en Indianio.

## Notindaj indiĝenoj kaj loĝantoj 
* Sandy Allen, la plej alta ino en la tuta mundo
* Thomas Hendricks, la 21-a Vicprezidanto de Usono, sub Grover Cleveland
* Charles Major, aŭtoro
* Edna Parker, la plej maljuna vivanta homo ekde la 13-a de aŭgusto 2007 ĝis sia morto la 26-an de novembro 2008
* James Pierce, edzo de la filino de Edgar Rice Burroughs kaj unu el la unuaj aktoroj, kiuj aktoris Tarzan-on filme
* Wilbur Shaw, trifoja venkinto de la Indianapolis 500

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Shelbyville
* The Shelbyville News – La gazeto de Shelbyville
* Shelbyville Community Church  – La Shelbyville-a Komunuma Eklezio

Kategorio:Urboj de Indianao
Cileno (luno)

**Cileno** estas malgranda natura satelito de la planedo Jupitero.

Ĝin malkovris, en 2003, teamo el la Universitato de Havajo estrata de Scott Sheppard; ĝi tiam ricevis la provizora nomo *S/2003 J 13*. Dum marto 2005 la Internacia Astronomia Unio oficiale nomis ĝin kiel Cileno, persono el la helena mitologio, filino de Zeŭso.

Cileno rivoluas ĉirkaŭ Jupitero malantaŭen, kaj anas la lunaron de Pazifao, kiun konsistigas malantaŭenirantaj, neregulaj satelitoj kiuj orbitas inter 22,8 kaj 24,1 milionoj da kilometroj for de Jupitero, kaj kies orbita inklinacio valoras inter 144,5° kaj 158,3°.

## Referencoj 
Kategorio:Lunoj de Jupitero
Cileno

* **Cileno** estas persono de la helena mitologio.
* **Cileno** estas malgranda natura satelito de Jupitero.
Alcóntar

**Alcóntar** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 93&nbsp;km2 en la komarko Valo de Almanzora kaj je 95 km de la provinca ĉefurbo, Almerio. En 2017 estis 577 loĝantoj. 

Krom la propra kerno, la municipo enhavas nombrajn submunicipojn, nome Los Santos, Aldeire aŭ Los Marcos, Los Blánquez de Saúco, Las Carboneras, El Castillo, Los Tres Morales, Los Pulgas, Los Mínguez, Los Domene, La Amarguilla, Los Sordos, El Prado, la Manaca... Tiuj submunicipoj, iam grandaj kaj gravaj, dekadencis dum la amasa rura elmigrado kiu okazis dum la 1960-aj jaroj. En la aktualo, Los Santos kaj Aldeire survivas kiel somerlokoj kaj duaj loĝejoj (sen fiksaj loĝantoj), dum Los Marcos estas fantoma urbo. Alia grava domaro de Alcóntar estas El Hijate [iĤAte]. 

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 611 geloĝantoj de la municipo **Alcóntar** estas 297 inoj kaj 314 viroj. En la 93-kvadratkilometra teritorio estas 6 setlejoj, kie loĝas 555 geloĝantoj, kaj aliaj 56 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 0 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 6, 2 inoj kaj 4 viroj. Tiel la natura kresko estis -4 (-0.7%). La laborkapabla loĝantaro estis 246 homoj (40.3%).
 
## Geografio
Limas kun Serón kaj Gérgal de la provinco Almerio kaj Caniles de la provinco Granado. Estas formata ĉefe de du domokernoj, nome Alcóntar kaj El Hijate. Estas sur la maldekstra bordo de la rivero Almanzora. Tiu situo, proksime de la elfluejo de la rivero Almanzora, havigas fonton de akvoriĉo. La nuna ekonomio centriĝas en la sektoroj de agrikulturo, brutobredado, forstado kaj industrio de viando. 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Alcóntar - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Alhabia

**Alhabia** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 16&nbsp;km2 kie loĝas 710 geloĝantoj, do loĝdenso estas 44.4 loĝ./km2.
Alhabia situas je 27&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería.

La brita rokmuziko *Orchestral Manoeuvres in the Dark* (OMD) filmis en tiu municipo la muzikfilmeton de "So In Love", en 1985. 

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 710 geloĝantoj de la municipo **Alhabia** estas 364 inoj kaj 346 viroj. En la 16-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 673 geloĝantoj, kaj aliaj 37 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 8, 0 inoj kaj 8 viroj, kaj mortis 5, 1 inoj kaj 4 viroj. Tiel la natura kresko estis 3 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 290 homoj (40.8%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Alhabia  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Gluvesto

eta|100px|juna dancistino vestita per moldvesto
**Gluvesto**, aŭ **Moldvesto** estas elasta, strikte alĝustigita vesto, kiu kvazaŭe «gluas» ĉe la haŭto de tiu, kiu surhavas ĝin. Tiaj versioj aperis en la 1970-aj jaroj, kiam estis trovataj novaj elastaĵoj, kiel elastano.

La gluvestoj estas ĉefe surhavitaj de sportuloj (naĝistoj, subakviĝistoj, biciklistoj, gimnastikistoj), dancistoj, akrobatoj…

Ĝi elmontras (kaj ofte emfazas) la formojn de la korpo, kaj estas asociata kun nocioj de sporteco, forto, lerteco kaj korpa beleco; ĝi fariĝas grava elemento de seksa allogo (kaj eĉ kuntrenante fetiĉismon).

Ĉar ĝi bone elmontrigas la muskolaron, kolora gluvesto estas la favorigita vesto de la superherooj de bildliteraturo.

Dosiero:Bodysuit-drawn-wolford colorado.jpg|Gluvesto por virino
Dosiero:Smigun and Neumannova 2006.jpg|Kristina Šmigun kaj Katerina Neumannova en 2006 en Torino.
Dosiero:Zeitfahranzuege.jpg|Biciklanto kun aerodinamika vesto
Dosiero:Black Latex Catsuit 777.jpg|Seksalloga virino en guma gluvesto

Kategorio:Vestoj
Tongariro

eta
**Tongariro** estas vulkana masivo sur la Norda Insulo (Nov-Zelando). La monto altas 1.968 metrojn kaj situas en la Centra Altebenaĵo, ĉirkaŭ 20&nbsp;km sude de la Taupo-lago. Tiel la monto estas la plej norda el la tri aktivaj vulkanoj, kiuj dominas la pejzaĝon de la insula mezo. La unua erupcio de la monto okazis antaŭ ĉirkaŭ 260.000 jaroj, la lasta la 6-an de aŭgusto 2012.

Tongariro estis la nomdonanto de la Nacia parko Tongariro, kiu krom Tongario kaj Ngauruhoe entenas ankaŭ Ruapehu, plej altan vulkanon de Nov-Zelando.

Kategorio:Vulkanoj en Nov-Zelando
Kategorio:Montoj en Nov-Zelando
United States Geological Survey

**USGS** (, t.e. *Usona Geologia Esplor-instanco* aŭ *Geologia servo de Usono*) estas scienca agentejo de Usono, kiu ĉefe prizorgas geologiajn esplorojn koncernantajn la usonan teritorion kaj ĝiajn naturajn ecojn. La agado de la organizaĵo dividiĝas en kvar fakoj: biologio, geografio, geologio kaj hidrologio.

Ĝi dungas proksimume dek mil homojn, kaj ĝia centra oficejo situas en Reston, en Virginio. Aliaj kernaj oficejoj situas en Lakewood (Koloradio) kaj Menlo Park (Kalifornio). 

USGS, kunlabore kun la Usona Oficejo pri Geografiaj Nomoj, disvolvis kaj publikigis ankaŭ la datumbazon GNIS.

## Vidu ankaŭ 
* David A. Johnston
Cassini

* **Giovanni Domenico Cassini** estis itala astronomo kaj sciencisto.
* **Misio Cassini-Huygens** estis duobla kosmosondilo lanĉita la  por esplori Saturnon kaj ĝian lunaron.
***24101 Cassini** estas asteroido.
Alhama de Almería

**Alhama de Almería** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 26&nbsp;km2 kie loĝas 3587 geloĝantoj, do loĝdenso estas 138.0 loĝ./km2.
Alhama de Almería situas je 25&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3587 geloĝantoj de la municipo **Alhama de Almería** estas 1789 inoj kaj 1798 viroj. En la 26-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 3402 geloĝantoj, kaj aliaj 185 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 41, 28 inoj kaj 13 viroj, kaj mortis 57, 37 inoj kaj 20 viroj. Tiel la natura kresko estis -16 (-0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 1355 homoj (37.8%).

## Historio 
La loko estis nomita laŭlonge de la historia tre diverse: nome Alhama la Seca, Alhama de Salmerón kaj Alhama de Almería kaj la dua menciita nomo rilatas al la fakto ke ĝi estis naskoloko de la prezidanto de la Unua Hispana Respubliko, Nicolás Salmerón Alonso (1838 - 1908).

La areo estis loĝata en la Neolitiko, sed jam en epoko de la Romia Imperio ekzistis la nuna setlejo.

La nomo Alhama venas de la araba "alhamman" tradukebla al "sankta akvo" aŭ "banejo", alude al la gravo de la nuna Balneario de San Nicolás. Estis fortikaĵo defenda konstruita sur setlejo de la Bronzepoko), kiu kun la strategia loko kaj termaj banejoj kontribuis al la gravo kaj prestiĝo de Alhama en epoko de Al Andalus. Fine de la 13a jarcento la estro Azomar ribelis kontraŭ la povega kordova kalifo nome Abd ar-Rahman la 3-a, kaj mortis post opozicio de pli ol ses jaroj. La tiamaj geografoj kaj historiistoj mencias la gravon de la ekonomio de la banejoj, de gipso kaj de silko.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Alhama de Almería - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Alcolea

**Alcolea** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 66 km2 kie loĝas 957 geloĝantoj, do loĝdenso estas 14,5 loĝ./km2.
Alcolea situas je 68 km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Demografio 
eta|maldekstre|Sierra Nevada fone de la terasoj de Alcolea.

Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 957 geloĝantoj de la municipo **Alcolea** estas 455 inoj kaj 502 viroj. En la 66-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 935 geloĝantoj, kaj aliaj 22 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 5, 1 ino kaj 4 viroj, kaj mortis 10, 7 inoj kaj 3 viroj. Tiel la natura kresko estis -5 (-0,5%). La laborkapabla loĝantaro estis 421 homoj (44,0%).

## Historio 
La deveno de la nuna setlejo (kaj la nomo) estas de araboj, kvankam oni trovis restaĵojn de la epoko de la Romia Imperio.

Aktuale la ekonomia aktiveco de la municipo estas bazata ĉefe sur la kultivo de olivarboj kaj migdalarboj kaj sur la produktado de olivoleo.

## Geografio 

eta|maldekstre|Rivero Alcolea.

Alcolea estas situanta en la okcidenta parto de la Provinco Almerio, ene de la Almeria Alpujarra, nome la Supra Alpujarra. Ĝia municipa teritorio havas areon de 67 km² kaj limas norde kun la municipoj Nevada en la Provinco Granado, Bayárcal kaj Paterna del Río; oriente kun Laujar de Andarax; sude kun Berja kaj Turón en la Provinco Granado; okcidente kun Ugíjar kaj Murtas ambaŭ en la Provinco Granado.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Alcolea - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Alcudia de Monteagud

**Alcudia de Monteagud** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 15 km2 kie loĝas 154 geloĝantoj, do loĝdenso estas 10.3 loĝ./km2.
Alcudia de Monteagud situas je 88 km de la provinca ĉefurbo Almería. Ĝi estas en la komarko Filabres-Tabernas en la centro de la provinco.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 154 geloĝantoj de la municipo **Alcudia de Monteagud** estas 81 inoj kaj 73 viroj. En la 15-kvadratkilometra teritorio estas nur la vilaĝo, kie loĝas 154 geloĝantoj, kaj neniu loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, 0 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 0, 0 inoj kaj 0 viroj. Tiel la natura kresko estis 0 (0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 65 homoj (42.2%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Alcudia de Monteagud - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Eŭcelado

* **Eŭcelado** estis unu el la Muzoj kaj filino de Zeŭso laŭ la helena mitologio.
* **Eŭcelado** estas malgranda natura satelito de la planedo Jupitero.
Eŭcelado (luno)

**Eŭcelado** estas malgranda natura satelito de la planedo Jupitero.

Ĝin malkovris, en 2003, teamo el la Universitato de Havajo estrata de Scott S. Sheppard; ĝi tiam ricevis la provizora nomo *S/2003 J 1*. Dum marto 2005 la Internacia Astronomia Unio oficiale nomis ĝin kiel Eŭcelado, persono el la helena mitologio, muzo kaj filino de Zeŭso.

Eŭcelado rivoluas ĉirkaŭ Jupitero malantaŭen, kaj anas la lunaron de Karmeo, kiun konsistigas malantaŭenirantaj, neregulaj satelitoj kiuj orbitas inter 23 kaj 24 milionoj da kilometroj for de Jupitero, kaj kies orbita inklinacio valoras proksimume 165°.

## Referencoj 
Kategorio:Lunoj de Jupitero
Łacinka

[eta|Libro de [Jan Barszczewski|Jan Barščeŭski el 1911, presita per Łacinka]]
**Łacinka** estas formo de la latina alfabeto uzata por la belorusa lingvo, apud la oficiala cirila alfabeto.

La lacinka alfabeto konsistas el 36 literoj, en formoj minuskla kaj majuskla, kaj similas la litovan kaj la polan alfabeton. Male al tiuj du ĝi posedas, kiel Esperanto, la literon "ŭ".

## Historio 
En la 19-a jarcento Łacinka estis konsiderata kiel rimedo proksimiĝi al la kulturoj de centra kaj okcidenta Eŭropo. Post la fondo de Sovetunio oni tamen favoris la cirilan alfabeton kiel ligilon al Rusio kaj aliaj sovetiaj respublikoj.

Nuntempe ĝi estas uzata ĉefe en diasporo, ankaŭ en ŝildoj paralele kun la cirila alfabeto - por faciligi legadon al eksterlandanoj, ekzemple skemoj de Metroo de Minsko.

Kategorio:Lingvoj de Belorusio
Kategorio:Kulturo de Belorusio
Aŭgusto de 2009

Jen **listo de okazaĵoj en aŭgusto de 2009**.

## 1-a de aŭgusto 
* Estraro de UEA decidis, ke urbo de la 96-a UK en 2011 estos ĉefurbo de Danio - Kopenhago.

## 6-a de aŭgusto 
* Okazis la paco-memoriga ceremonio por viktimoj pro atombombado de Hiroŝimo. La ceremonion, partoprenis delegitoj el 59 landoj.

## 9-a de aŭgusto 
* Malfermiĝis internacia konferenco de la Nord-Amerika Liberkomerca Interkonsento (NAFTA) en la meksika urbo Guadalajara. Ĝin ĉeestas la kanada ĉefministro Stephen Harper, la meksika prezidanto Felipe Calderon kaj la usona prezidanto Barack Obama.

## 13-a de aŭgusto 
* La Konsilio de Sekureco de la Unuiĝintaj Nacioj esprimis sian "gravan maltrankvilon" pro la nova kondamno de la politika kontraŭulino Aung San Suu Kyi en Birmo.

## 16-a de aŭgusto 
* Clotilde Reiss, 24-jara franca studentino, enkarcerigita en Irano pro akuzo pri partoprenado en manifestacioj la 15-an kaj 17-an de junio en Esfahano, kaj redaktado de raporto pri tiuj, estis trapasigita el malliberejo Evin en la francan ambasadejon en Teherano.

## 17-a de aŭgusto 
* Rezulte de la akcidento en la Sajana-Ŝuŝenska hidroelektrocentralo (Ĥakasio, Rusio) pereis 13 kaj malaperis pli ol 60 homoj. Tri blokoj de la plej granda rusia elektrocentralo estis plene detruitaj, por ties restarigo necesos almenaŭ 4 jaroj.

## 18-a de aŭgusto 
* Mortis Kim Dae-Jung, la 15-a Prezidanto de Sud-Koreio.

## 24-a de aŭgusto 
* Kvanto de pereintoj rezulte de la akcidento en la Sajana-Ŝuŝenska hidroelektrocentralo (Rusio) kreskis ĝis 69 homoj.

## 25-a de aŭgusto 
* Sud-Korea KARI lanĉis raketon "KSLV" kun satelito ĉe Naro-Kosmocentro. La satelito malsukcesis ĵetiĝi en la planitan orbiton.

## 27-a de aŭgusto 
* Forpasis fama soveta, rusa verkisto Sergej Miĥalkov, aŭtoro de la himnoj de Sovetunio kaj de Rusio. Li havis 96 jarojn.

## 28-a de aŭgusto 
* La stangoaltsaltistino Jelena Isinbajeva saltas en Zuriko en Letzigrund super 5,06 metroj, kio estas nova mondrekordo.

## 30-a de aŭgusto 
* En Japanio, okazis elekto por deputitoj. DP akiris 308 sidlokojn, kiuj estas pli ol duono de tutaj sidlokoj. Nuna registara partio LDP perdis pozicion de la unua partio de la ĉambro. Nokte Aso Taro, la estro de LDP deklaris ke li eksiĝos. (Yomiuri Shimbun )

08
Kategorio:Aŭgusto laŭ jaroj
Willisau

**Willisau** (prononcu *vilisaŭ*) estas historia urbo,
komunumo kaj ĉefloko de la samnoma distrikto en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 7142 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Willisau situas proksimume 20 km nordokcidente de la urbo Lucerno en la regiono de la montaro Napf.

## Najbaraj komunumoj 
La urbeto Willisau limas en nordo al Zell, Gettnau, Alberswil kaj Ettiswil, en nordoriento al Grosswangen, en sudoriento al Menznau, en sud okcidento al Hergiswil ĉe Willisau, kaj en okcidento al Luthern kaj Ufhusen.

## Trafiko 
Willisau situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lucerno al Langenthal.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Willisau datiĝas el la jaro 1101 kiel *Willineshôwo*.

En la jaro 1407 la Habsburgoj vendis la urbon Willisau al Lucerno, kiu ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio estis parto de la urba ŝtato Lucerno. En la jaro 1803 sub la mediacia registaro Willsaŭ estis disigita en komunumon Willisau urbo kaj Willsau kamparo. En la jaro 2006 la du komunumoj estis reunuigitaj.

## Vidu ankaŭ 
* Distrikto Willisau
* Willisau (stacidomo)
* Gettnau (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Willisau
* Profilo de Willisau en la retejo de Kantono Lucerno

Kategorio:Urboj de Svislando
Willisau (distrikto)

La **distrikto Willsau** (prononcu *vilisaŭ*) estas administra unuo de Kantono Lucerno. Ĝi havis 47436 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbeto Willisau.

## Geografio 
La distrikto Willisau situas en nordoriento de Kantono Lucerno. Ĝi etendiĝas en la valoj de la riveroj Luthern kaj Wigger. Ĝian okcidentan limon forma la rivero *Rot*. En la sudo la monto Napf formas la limon al la valo de Entlebuch. La distrikto kovras areon de 336,99&nbsp;km².

## Trafiko 
Tra la distrikto pasas la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lucerno al Langenthal. La fajna distribuo okazas per diversaj poŝtaŭtolinioj. En nordokcidento en Dagmersellen la distrikton tuŝas la svisa aŭtovojo A2.

## Historio 
En mezepoko la regiono de la distrikto Willisau estis grafejo de la Habsburgoj, kiuj vendis ĝin en la jaro 1407 al la urbo Lucerno. La regiono nun estis kamparvoktejo de la lucerna urboŝtato. Ek de 1803 ĝi estas distrikto de Kantono Lucerno.

## Komunumoj de la distrikto Willisau 
La distrikto Willisau konsistas el 24 komunumoj (stato 2009). Jen la aktuala listo:

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo pri la distrikto Willisau sur la retejo de Kantono Lucerno
Aesch LU

**Aesch** estas komunumo en la distrikto Hochdorf en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 957 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Aesch situas ĉe la suda fino de la Lago de Hallwil, proksimume 20 km norde de Lucerno.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Aesch limas en nordo al Fahrwangen (Kantono Argovio), en oriento al Schongau LU, en sudoriento kaj sudokcidento al Hitzkirch, en sudo al Altwis, kaj en okcidento alfiflanke de la Lago de Hallwil al Beromünster kaj Beinwil ĉe la lago (Kantono Argovio).

## Trafiko 
Aesch situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per aŭtobuslinio de Hitzkirch al Schongau.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Aesch datiĝas el la jaro 1150 kiel *Esche*.

La paroĥejo Aesch estis fondita en la 13-a jarcento de la sudgermanaj *Senjoroj de Krenkingen*. Iliaj rajtoj transiris en la jaro 1270 al la johanita komandejo *Hohenrain*. En la jaro 1415 kun la tuta voktejo *Richensee* ĝi fariĝis lucerna posedaĵo. En la jaro 1425 la vilaĝo estis aligita al la liberaj distriktoj kaj post la fino de la Helveta Respubliko ĝi estis integrita al la distrikto Hochdorf de Kantono Lucerno.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Aesch

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Aesch 
* Aesch LU en la Historia Leksikono de Svislando
* Profilo de la komunumo en la retejo de la kantono

Kategorio:Urboj de Svislando
Madrigal de la Vera

**Madrigal de la Vera** estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres *(Kacereso)*, regiono Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *madrigaleños*. La censita populacio en 2008 estis 1824 loĝantoj. Ĉirkaŭ la 1970-aj jaroj okazis grava elmigrado el la vilaĝo, kio perdigis trionon de la loĝantaro, el ĉirkaŭ 3,000 loĝantoj al ĉirkaŭ 2,000 loĝantoj. Nuntempe oni ricevas alvenintojn de urboj aŭ de eksterlande.

## Situo 
Madrigal de la Vera estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Vera, je altitudo de 401 m; je 170&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 180&nbsp;km de Madrido, la ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 42&nbsp;km². 
Madrigal de la Vera situas je deklivoj de La Sierra de Gredos integrata en la montaro nomata *Sistema Central*. Inter la provincoj de Ávila kaj Toledo.

La municipa teritorio limas norde kun la Sierra de Gredos kaj la municipa termino de Bohoyo, apartenanta al Ávila, sude kun la Rivero Tiétar kiu separas ĝin de Las Ventas de San Julián de Toledo. Okcidente limas kun la Kanjono de Minchonesm kiu faras limon kun Villanueva de la Vera. Oriente kun la Kanjono de Alardos, kiu limas kun Ávila kaj Candeleda.

## Historio
Jam estis antaŭromia setlejo kun kiuj la romianoj devis kontakti kaj pro tio konstruis la ponton. Dum la Mezepoko apartenis al la urbo de Plasencia, kiel granda parto el la komarko, kiu dumlonge nomiĝis ankaŭ *La Vera de Plasencia*.

## Ekonomio
Agrikulturo (irigacio por kapsiko por produktado de papriko) kaj brutobredado (kaproj kaj freŝaj fromaĝoj) (48,5 % de laboristaro), dum 27,9 % al servoj, 18,8 % al konstruado kaj nur 4,8 % al industrio. Lastatempe kreskis turismo kaj gastigado (hoteloj, kampadejoj ktp). Tipa ĉirkaŭaĵo kaj belaj naturaj lokoj ĉefe pro abundo de akvo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Madrigalejo

**Madrigalejo** estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *madrigaleños*. 

## Situo 
Madrigalejo estas situa en la centrorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 294 m; je 97&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 101&nbsp;km².

## Historio
Estis en la areo setlejoj de antaŭromia epoko, de romia epoko kaj restaĵoj de una fortikaĵo de araba epoko. Sed la plej grava historia evento estas ke en tiu vilaĝo mortis la reĝo Fernando la Katolika. En moderna epoko, post la *desamortización* de Mendizábal,[?] la loĝantoj de la municipo rekuperis la posedaĵon de siaj teroj, ĝis tiam posedaĵoj de la Monaĥejo de Guadalupe.

## Ekonomio
Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

## Vidindaĵoj 
Fernando la Katolika mortis en la nomata Domo de *Santa María* deklarita *Monumento de Interés Cultural*.

Krome estas la preĝejo de Sankta Johano Baptisto (16a jarcento), kun bela sonorilturo kaj retablo de stilo plateresko kun pentraĵoj de la stilo baroko, kaj la ermitejo de la *Virgen de las Angustias*, simpla sed zorgita baroka konstruaĵo de la 18-a jarcento. En la vilaĝo estas palacdomoj de fino de la 19a jarcento kaj komencoj de la 20-a jarcento.
 
En la ĉirkaŭaĵo estas belaj naturaj lokoj ĉe la rivero Ruecas kaj la akvorezervujo de *Sierra Brava*.

Kategorio:Municipoj de Cáceres
Atlantropa

eta|Mapo pri sekiĝintaj partoj de la Mediteraneo (ruĝe)
**Atlantropa** estas la nomo de giganta akvobaraĵa projekto en la Ĝibraltara Markolo kaj ĉe la Dardaneloj, kiun ellaboris kaj konatigis la germana arkitekto kaj geopolitikisto Herman Sörgel ekde 1928 ĝis sia akcidenta morto en 1952.

## Koncepto 
La koncepto baziĝis je observado, el la Atlantiko kaj la Nigra Maro daŭra fluas akvo al la Mediteraneo, ĉar tie pli da akvo vaporiĝas ol alfluas. Oni volis per tiu baraĵkonstruo malpliigi la alfluon kaj tiel malaltigi la marnivelon, akiri novlandojn kaj per kontrolita alfluigo oni volis gajni akvoenergion.

Herman Sörgel komencis la planadon de *Atlantropa* ekde la 1920-aj jaroj kun svisa inĝeniero Bruno Siegwart. Ili planis la baraĵon ne je la mallarĝa parto, sed je ĉ. 20&nbsp;km okcidente. Laŭ kalkuloj de Sörgel, nur la bazo devintus esti 2,5&nbsp;km larĝa kaj ĝis 300 m alta, la konstrua tempo 10 jaroj kun 200.000 laboristoj en 4 skipoj. Ili ne detaligis la loĝistikajn problemojn kiel transportadon de laborlokoj, sufiĉecon de la cemento ks.

### Detaloj 
La nomo de la projekto validas hodiaŭ ankaŭ la tuta koncepto, kiu celis traireblan kontinentan ligon inter Eŭropo kaj Afriko. Laŭ la planoj, landponto interligintus Sicilion, la hodiaŭan Italion kaj Nordafrikon, pli precize Tunizion. Tiel oni celis fervojan linion inter Berlino, Romo kaj Kaburbo.

En la tiel duonigita Mediteraneo, en la okcidenta parto sinkintus la maro kun 100 m, en la orienta parto 200 m. La akvosurfaco de la Mediteraneo tiel malpliiĝas je 20 % kaj estiĝas 500.000&nbsp;km² novlando.

Oni fondis en 1940 unuiĝon „Atlantropa-Institut“, kiu agadis eĉ post morto de Sörgel ĝis 1960 kaj intencis akiri monon por la projekto. La projekto tute malgraviĝis post ekuzo de nuklea energio kaj sendependiĝo de la iamaj francaj kolonioj.

Kategorio:Akvobaraĵoj
Kategorio:Klimato