open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Vizito de Maria (Mánfa)

La **preĝejo Vizito de Maria** estas romkatolika Monumento historia en vilaĝo Mánfa (Hungario).
eta|maldekstre|Navo

## Historio 
Oni supozas, ke la romanika kirko estis konstruita en la 12-a jarcento, poste gotikiĝis kaj dufoje estis trakonstruita eble en la 14-a jarcento. Tiam oni konstruis sakristion kaj apartan kampanilon, ankaŭ la navo estis pli granda. Iom poste la kampanilo kaj la navo estis unuigita. Dum dominado de la Osmana Imperio la vilaĝo senhomiĝis, la preĝejo forgesiĝis. La baldaŭaj loĝantoj fondis vilaĝon jam pli bona loko, dum la ŝtona preĝejo restis netuŝita inter arboj. Tamen oni malkovris ĝin kaj estis renovigita en 1687, restaŭrita en 1742, pli poste en 1937. En 1973 arkeologoj esploris ĝin, poste restaŭrado okazis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola ekster la vilaĝo en bosko. La fasado estas malsimetria, la kvadrata turo plene reliefas. La turo havas enmuritan pordon. Enirejoj troviĝas en la fasado kaj flanko de la navo. La absido estas kuboforma kaj pli mallonga, mallarĝa kaj malalta, ol la navo. La internaĵoj estis faritaj en diversaj eraoj. La altara bildo estis pentrita ĉirkaŭ 1800.

## Legendoj 
La kirko havas 2 legendojn.
* Stefano la 1-a (Hungario) pelis malamikon, kiun li atingis helpe de bona ĉevalo en tiu loko. La reĝo poste konstruigis memorkirkon.
* Bovisto serĉis mankantan virbovon, kiam li aŭdis sonoradon. Li iris al la sonorado kaj li ekvidis la virbovon, kies korno ligiĝis al ŝnurego de la sonorilo. Li liberigis la bovon kaj prezentis la tie trovitan kirkon al la vilaĝanoj.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* vojaĝpriskribo kun fotoj
* hungare
* hungare

R.k.templom (1500. számú műemlék) 5.jpg|Absido
Mánfa templombelső.JPG|Interno
R.k.templom (1500. számú műemlék) 2.jpg|

Manfa
Manfa
Stephan Riccius

**Stephan RICCIUS** ankaŭ *Reich* (naskiĝinta la  en Kahla, mortinta en 1588 en Osterfeld-Lissen) estis germana teologo protestantisma.

## Vivo
Stephan Reich frekventis la latinlernejon de Jena ironte je studado en 1529 al Wittenberg. Li ankaŭ aŭdis prelegojn de Marteno Lutero, Filipo Melanktono, Justus Jonas la Maljuna kaj Caspar Cruciger la malplijuna. Post kiam la monrimedoj ne plu sufiĉis por kontinuigo studa li ricevis de Melanktono rekomendon ĉe Johann Stratius en Poznano povi instrui la helenan lingvon enurbe.

Post unu kaj duona jaro Riccius revenis al Wittenberg kie li magistriĝis en 1536. Tiel eblis iĝi lernigisto en Jena kaj nupti. Samofice li baldaŭ poste ekaktivis en Saalfeld antaŭ nomumiĝo en 1542 je diakoneco samloke. Mallonge li estis paroĥestro en Unterwellenborn-Langenschade antaŭ la vokiĝo je Kahla.

Sed tio estis malbona decido ĉar kun la komunumo de lia naskiĝurbo ne evoluis rilato bona kaj en 1558 oni semis la onidiron de adulto fare de la edzino. Sekvis eĉ proceso kaj la edzino publike skurĝitis kaj senditis ekzilen. Sed Riccius kredis la senkulpecon edzinan, demisiis en Kahla kaj translokiĝis je Lissen apud  Weißenfels. Tie ĉi li havis sufiĉe da tempo agadi kiel verkisto paralele al la paroĥestraĵoj. Krom multaj lernolibroj, eldonoj kaj tradukoj de klasikaj aŭtoroj Riccius publikigis plurajn bibliajn ekzegeziaĵojn de Lutero kaj Cruciger. Kiel aliaj teologoj siatempaj li feliĉe unuigis la humanisman heredaĵaron kun la teologio de Reformacio.

## Literaturo 
* E. Koch: *Magister Stephan Riccius, sein Leben und seine Schriften*. Meiningen 1886.
* Rudolf Hermann: *Magister Stephan Riccius*. Che: *Luther in Thüringen*. Herausgegeben v. R. Jauernig. Berlin 1952, S. 207–212.
* Robert Stupperich: *Melanchthon und die polnischen Humanisten*. Che: Fragen der polnischen Kultur im 16. Jahrhundert, herausgegeben v. R. Olesch und H. Rothe. Gießen 1980, p.&nbsp;370.

Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Reformacio
Christoph Gundermann

**Christoph GUNDERMANN** (naskiĝinta en 1549 en Kahla, mortinta la  en Neustadt) estis germana teologo reformita kaj pedagogo.

## Vivo 
Gundermann unue estis pedagogo kaj iĝis lernejestro de la Marteno-lernejo de Halberstadt; poste li elektis la deĵoradon eklezian. Li estis diakono en Halberstadt kaj iĝis en 1584 supera predikisto, ankaŭ en Halberstadt.

En 1590 li vokitis kiel pastro de la Tomaso-kirko kaj orda profesoro pri teologio al Lepsiko. La saman jaron li doktoriĝis ĉe la Universitato de Wittenberg. Tio faritis sub la regado de princ-elektisto Kristiano la 1-a (Saksio) kun perado de kanceliero Nicolaus Krell. Gundermann evidentiĝis esti unu el la plej energiaj filipistoj. Li ankaŭ faris plurajn vojaĝojn por provi rompi la opozicion kontraŭ la abolicio de ekzorco dum bapto. Sed kvazaŭ ĉie li atakitis kaj eĉ primokitis.

Kiam princ-elektisto Kristiano mortis en aĝo de 30 jaroj la agnato duko Frederiko Vilhelmo la 1-a (Saksio-Vajmaro) transprenis kuratore la regadon de Elekto-Saksio. Kaj jen okazis tuj radika pliboniĝo de la situacio por luteranismo. La en la kuro de la lastaj jaroj maldungitaj teologoj de kontraŭmelanktona sintemo Mirus, Selnecker kaj aliaj revenis.

Kiam en la 23.10.1591 arestitis kanceliero Krell en Dresdeno Gundermann preferis kaŝan foriron disde Lepsiko. Sed la fuĝo finiĝis jam en Naumburg (Saale). Oni sendis homojn post li por persvuadi lin reveni. En la 15.11. li malliberigitis pro kaŝa favoro je kalvinismo kaj enkarcerigitis ĉe Pleißenburg. La edzino prie tiom ĉagreniĝis ke ŝi mortigis sin mem. Gundermann mem liberigitis en la 20.5.1592 post subskribo de promesodokumento ne plu ion disvastigi kontraŭ la Aŭgsburga konfeso, Konkordoformulo (formula concordiae) kaj la Artikoloj de Schmalkalden. Krome li devis ligi sin per promeso de ne plua predikistado. Tion li ankaŭ tenis ene de la luterana eklezio. Li poste iris al la patruno Turingio vivante kiel privatulo en Kahla. Skribitaĵoj liaj ne konserviĝis krom kelkaj tezoj pri la du ĉefaj eldonoj de la Aŭgsburga konfeso. Li poste iĝis reformita paroĥestro ĉe Petro-kirko en Heidelberg kaj en 1595 superintendanto en Neustadt.

## Fonto 
Artikolo "Gundermann, Christoph" de Gotthard Lechler, ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, eldonis Historische Kommission ĉe Bayerische Akademie der Wissenschaften, volumo 10 (1879), p. 125–126 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Superintendantoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Lernejestroj
Northumbria dialekto

eta|300px
**Northumbria dialekto** estas dialekto de la angla lingvo, kiu estas parolata en Northumberland kaj County Durham (respektive Northumbria) kaj kiu estas tre proksime al la Skota lingvo. Ĉar ĝi ne vere estas komprenebla por parolantoj de la angla, iuj homoj asertas, ke ĝi estas lingvo kaj la "Northumbrian language society" (esp: Northumbria lingvo socio) asertas, ke ĝi estas lingvo kaj ne dialekto de la angla.

## Northumbriaj vortoj 
* aa = I = mi
* aboot = about = pri
* te de = to do = fari
* te gan = to go = iri
* doon = down = suben
* hyem = home = hejmo
* te hoy = ĵeti
* te knaa = to know = scii
* mair = more = pli, plu
* noo = now = nun
* nowt = nenio
* nivvor = neniam
* sel = mem
* wor = our = nia

## Eksteraj ligiloj 
Northumbria wiki

## Referencoj 
Kategorio:Anglaj dialektoj
Kategorio:Northumberland
Rotrude de Treviro

**Rotrude de Treviro** aŭ **Rotrude de Hesbaye** (Chrodtrudis, Crotude, Chrotrude, aŭ Ruadtrud; mortinta en 724) estis la unua edzino de Karolo Martelo, Majordomo de Palaco kaj *de facto* reganto de Francio el 718 ĝis 741. Ŝi estis la patrino de Pepino la juna, Reĝo de Frankoj, kaj tial avino de Karolo la Granda. Rotrude estis eble filino de sankta Liutwin  episkopo de Treviro, aŭ de Lamberto, Grafo de Haspinga govo, kvankam tiuj konsideroj estas nur konjektoj.

Rotrude kaj Karolo Martelo havis kvin gefilojn:
* Karlomano, Majordomo de Palaco
* Pepino la juna, Reĝo de Frankoj kaj patro de Karolo la Granda
* Hiltrudo, Dukedzino de Bavario, edzino de Odilo, Duko de Bavario
* (eble) Landrade
* (eble) Alda de Francio, edzino de Thierry la 4-a, grafo de Autun.

Post la morto de Rotrude en 724, Karolo Martelo edziĝis al Swanachild kaj havis unu filon, nome Grifo. Karolo havis ankaŭ amatinon Ruodhaid aŭ Chrotais, kun kiu li havis nombrajn filojn.

## Fontoj 
* Settipani, Christian, *Les Ancêtres de Charlemagne*, Paris, 1989
* Gerberding, Richard A., *The Rise of the Carolingians and the Liber Historiae Francorum*, Oxford University Press, 1987
* Claussen, M. A., *The Reform of the Frankish Church: Chrodegang of Metz and the Regula Canonicorum in the Eighth Century*, Cambridge University Press, 2004

Kategorio:Karolo la Granda
⚭Rotrude de Treviro
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Historio de Francio
Francisco Suárez

**Francisco SUÁREZ de Toledo Vázquez de Utiel y González de la Torre**, konita kiel **Doktoro Eximius** (Granado, 5an de januaro 1548 - Lisbono, 25an de septembro 1617), estis teologo, filozofo kaj juristo, hispana jezuito. Unu el la ĉefaj figuroj de la movado de la Skolo de Salamanko, estis konsiderita unu el la plej gravaj skolastikuloj.

Lian laboron oni konsideras infleksa punkto en la historio de la Dua skolastikismo, kiu markas la transiron de la Renesanco al la moderna filozofio. Laŭ Christopher Shields kaj Daniel Schwartz, "figuroj tiel malsamaj inter si en la loko, la tempo kaj la filozofia orientiĝo kiel Leibniz, Grotio, Pufendorf, Schopenhauer kaj Heidegger trovis kialojn por citi lin kiel fonto de inspiro kaj influo".
## Verkaro
eta|250ra|maldekstre|*Prima pars Summae theologiae. De Deo vno et trino* (1607).
* Commentariorum ac disputationum, 1592
* Varia opuscula theologica..., 1612
* Tractatus de Legibus ac Deo Legislatore, 1613
* Defensio Fidei Catholicæ, 1613
* Methaphysicarvm Dispvtationvm, 1614
* Disputationum De censuris in communi, excommunicatione... , 1617
* Opera omnia..., 1619
* De suprema potestate regia, 1619
* De Legibus, Ac Deo Legislatore, 1619
* Methaphysicarvm Dispvtationvm, 1619
* Commentaria ac Dispvtationes in primam partem divi Thomae..., 1620
* Francisci Suarez ... Opus, de virtute et statu religionis, 1624
* Operis de religione, 1634
* Suarez repurgatus sive syllabus disputationum metaphysicarum, 1644
* Theologiae R. P. Francisci Suarez E Societate Jesu Summa Seu Compendium, 1732
* De Divina Gratia, 1741

Kategorio:Mortintoj la 25-an de septembro
Kategorio:Naskiĝintoj la 5-an de januaro

Kategorio:Romkatolikaj moralaj teologoj
Kategorio:Hispanaj romkatolikaj teologoj
Kategorio:Katolikaj filozofoj
Kategorio:Epistemologoj
Kategorio:Skolastikistoj
Kategorio:Metafizikistoj
Kategorio:Hispanaj jezuitoj
Kategorio:Jezuitaj filozofoj
Kategorio:Filozofoj de la 16-a jarcento
Kategorio:Filozofoj de la 17-a jarcento
Kategorio:Hispanaj judoj
Kategorio:Esploristoj de internacia juro
Kategorio:Universitato de Koimbro
Lhota Rapotina

**Lhota Rapotina** estas municipo troviĝanta en distrikto Blansko, Sudmoravia regiono, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ĉasista kasteleto Lhota Rapotina
* Preĝejo de sankta Laŭrenco
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Lhota Rapotina.JPG|Fontano
Socha svatého Jana Nepomuckého, Lhota Rapotina, okres Blansko.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Kříž v severní části obce, Lhota Rapotina, okres Blansko.jpg|Kruco en la norda parto de municipo
Zamek Lhota Rapotina - sever.JPG|Ĉasista kasteleto
Pomník padlým v první světové válce, Lhota Rapotina, okres Blansko.jpg|Monumento al falintoj en la unua mondmilito
Mlýnský náhon, Lhota Rapotina, okres Blansko.jpg|Mueleja akvigilo
Hasičská zbrojnice, Lhota Rapotina, okres Blansko.jpg|Fajroestingista armilejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Vážany

Nomon **Vážany** havas pluraj municipoj:
* Vážany (distrikto Blansko) – municipo en&nbsp;distrikto Blansko
* Vážany (distrikto Uherské Hradiště) – municipo en&nbsp;distrikto Uherské Hradiště
* Vážany (distrikto Vyškov) – municipo en&nbsp;distrikto Vyškov
* Vážany nad Litavou – municipo en distrikto Vyškov 

... aŭ partoj de municipoj:
* Vážany (Kroměříž) – parto de urbo Kroměříž en distrikto Kroměříž
* Královopolské Vážany – parto de urbo Rousínov en distrikto Vyškov
(119878) 2002 CY224

**(119878) 2002 CY224** estas granda, malhela transneptuna objekto de la disa disko, malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, en la regiono de Tucson (Arizono, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 8:19 (aù proksimume 5:12) kun Neptuno ; ĝi pasis ĉe sia perihelion la 29-an de septembro 1990.

Michael E. Brown listigis ĝin kiel  eble nanplanedon kun taksata diametro de 265 km.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj ; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston
*  Listo de Centaŭroj kaj Disdiskanoj, de *Minor Planet Center*

Kategorio:Disdiskanoj
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Vážany (distrikto Blansko)

**Vážany** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1167.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Baroka preĝejo de Anunciacio de Virgulino Maria el la jaro 1647
* Ebenaĵa nefortikigita loĝloko Na Vejštici, arkeologia trovejo

## Pluaj fotoj 

Kostel Zvěstování Panny Marie, Vážany, okres Blansko (02).jpg|Preĝejo de Anunciacio de Virgulino Maria
Kříž před kostelem Zvěstování Panny Marie, Vážany, okres Blansko.jpg|Kruco antaŭ la preĝejo
Pomník obětěm první světové války před kostelem Zvěstování Panny Marie, Vážany, okres Blansko.jpg|Monumento al viktimoj de la unua mondmilito antaŭ la preĝejo
Pohled na obec od západu, Vážany, okres Blansko.jpg|Vido al la municipo de okcidento
Vazany (Blansko District)4.jpg|Kruco
Vazany (Blansko District)1.JPG|Vido en la municipon
Vazany (Blansko District)3.JPG|Vido en la municipon

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj en Boskovica sulko
Vážany (distrikto Vyškov)

**Vážany** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1348.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sankta Rozario el la jaro 1695
* Sonorilejo en vilaĝplaco
* Kvin krucoj en katastro de la municipo

## Pluaj fotoj 

Hrušeň Linky Procházkové3a.jpg|Pirujo de Linka Procházková

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Ventė

**Ventė** (jen litove, ĵemajtie: *Vėntė*, germane *Windenburg*, en la duklando Prusio de 1525 ĝis 1701 literumita *Wintburgk*) estas malgranda loĝloko en Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Klaipėda, kaj daŭre estas parto de la komunumo Šilutė. En  en la loĝloko vivis . 

La loĝloko situas sur terlango norde de la nemuna delto, kiu je tri kvarnoj ĉirkaŭatas de la Kurona Duoninsulo - tuj sude, per la delto la rivero Nemunas enfluas la Kuronan Lagunon. La terlango historie nomatas litove *Ventės ragas* ("korno de Ventė") kaj germane *Windenburger Eck* ("ventokastela angulo"). La litova vorto "Ventė" malgraŭ simileco al la esperanta vorto "vento" aŭ la koresponda latina "ventum" ne rekte rilatas al la vorto "vento" (kio en la litova estas "vėjas"), sed probable estas simple aliformigo de la unua vortoparto el la origina germana nomo. Tiu kompreneble estas la nomo de mezepoka fortikaĵo aŭ burgo *Windenburg*, kiun sur la terlango en 1360 starigis la Ordeno de germanaj kavaliroj, por protekti la nemunan delton kontraŭ de-maraj atakantoj (de la burgo en la 21-a jarcento ne konserviĝis restaĵoj). 

Origine, en la regiono setlis anoj de la balta tribo skalvoj. Ekde la starigo de la fortikaĵo en 1360 aŭ plej malfrue ekde la paco de Melno de 1422, kiu fiksis limon inter la Grandprinclando Litovio kaj la Ordeno de germanaj kavaliroj, la loĝloko definitive iĝis parto de la regno de la germanaj kavaliroj, kiu poste transformiĝis en la germanlingvan provincon Orienta Prusio. Dum la 15-a jarcento kuronoj (re)migris el la nordo al la teritorio ĉirkaŭ la kurona laguno, aparte dum la jaroj 1409, 1439, 1445 kaj 1481. Kurona loĝloko ankaŭ fondiĝis ĉirkaŭ la tiam germana urbeto *Windenburg*. Ekde 1923 Litovio transprenis la kontrolon pri la regiono, kaj la loĝloko oficiale eknomiĝis laŭ litova nomo.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj de la komunumo

## Galerio 

Ventės rago švyturys - panoramio.jpg|la historia lumturo
Meteorologinė stotis Ventėje.jpg|meteologia stacio
White stork at vente.JPG|blanka cikonio ĉe la loko
Windenburger Eck Vogelwarte (2011).JPG|ornitologia stacio

Kategorio:Distrikto Klaipėda
Kategorio:Urboj de Litovio
(119904) 2002 EX6

**(119904) 2002 EX6** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
(119905) 2002 EH10

**(119905) 2002 EH10** estas malgranda, malhela marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).

## Orbito 
Ĝia klinata discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,368012 astronomia unuo, tie estas 55,054 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Vážany (distrikto Uherské Hradiště)

**Vážany** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1220.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Jozefo en vilaĝplaco
* Krucifikso

## Pluaj fotoj 

Vážany - lidová architektura (2).jpg|Popola arkitekturo
Vážany - zastávka, kříž.jpg|Haltejo kaj kruco
Vážany east.jpg|Orienta parto de municipo
Vážany (UH), OÚ.jpg|Municipa ofico
Vážany - ulice.jpg|Strato
Vážany - hospoda.jpg|Gastejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Setlejoj en Kyjova montetaro
Malfermo Benko

La **Malfermo Benko** (ECO A00) estas ludero en ŝako, kiu celas nur fianĉeti la kurieron sur g2. Ĝi povas konduki al gravaj malfermoj, kie ĉi tiu fianĉeto estas utila, sed faras nenion per si mem. Krome ĝi malkaŝas la flankon al kiu blanko arokos, permesante al nigro lanĉi atakon tuj, konsiderante la malfortecon kreitan sur g3. Ĝi estas ideo de Pal Benko. Ĝi havas la meriton de surprizo, kiu ne estas malgranda.

**Ĉefa linio**
:**1.g3**
:1.g3 h5
:1.g3 e5 2.Ĉf3

Kategorio:Ŝakaj malfermoj
Žemaičių Naumiestis

**Žemaičių Naumiestis** (jen litove, ĵemajtie: *Žemaitiu Naumiestis*, "ĵemajtia novurbo", germane *Neustadt*, jide ניישטות סוגינט, Neiŝtot Sugint, respektive ניישטות תווריק, Neiŝtot Tavrik) estas loĝloko en Litovio. De la jaro 1995 ĝis la 1-a de julio 2010 ĝi apartenis al la distrikto Klaipėda, kaj daŭre estas parto de la komunumo Šilutė. En  en la loĝloko vivis . 

## Historio 
La loko laŭdire estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1360 fare de la Ordeno de germanaj kavaliroj gvide de ties grandmajstro Winrich von Kniprode. Post la paco de Melno de 1422 la loko situis en la Grandprinclando Litovio, en distanco de malpli ol 3 kilometroj de la limo al la regno de la germanaj kavaliroj. La limo tiel restis, tial la loĝloko samkiel la resto de la grandprinclando en 1795 estis konkerita fare de la Rusia Imperio kaj la Reĝlando Prusio kun la najbara urbo Heydekrug (ekde 1923 litove Šilutė) daŭre restis same proksima.

La loko forte disvolviĝis en la dua duono de la 19a jarcento, ĉefe pro la translima komerco okazinta ĉi tie. En 1860 estis 165 domoj kaj 1 600 loĝantoj, el kiuj la plimulto estis judoj. [3] En 1897 estis jam 2.445 loĝantoj, inkluzive de 1.438 judoj (59%). [4] Estis multaj butikoj kaj tavernoj, tri muelejoj kaj tri laborejoj por ledprilaborado. La du jaraj foiroj kaj la dufoje-semajnaj merkatoj estis bone ĉeestataj. La urbo estis grava loko por eksportado de ĉevaloj kaj ligno.

Post kiam la litova gazetaro kaj libroproduktado estis malpermesita en la Rusia Imperio ekde 1863–1864, la loko gajnis konatecon, ĉar ĝi estis grava vojo por la tiel nomataj libroportantoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj paĝoj de la komunumo

Z N evangeliku.jpg|la origine germana luterana kirko
Z N aikste.jpg|centra placo
Katalikų bažnyčia Žem. Naumiestyje.jpg|la ligna katolika kirko ĉefanĝelo Miĥaelo de 1782

Kategorio:Distrikto Klaipėda
Kategorio:Urboj de Litovio
Constance (aktorino)

**Constance**, nasknome **Constance PITTARD**, naskiĝis  en Vieux-Moulin, Oise, Francio, estas franca aktorino kaj humuristo. Ŝi nuntempe teatras soloe kaj oficas kiel kronikisto en la radiostacia eldono *Par Jupiter!* ĉe France Inter kun Charline Vanhoenacker, Alex Vizorek kaj Guillaume Meurice.

## Teatraĵo 
Sola sur la sceno

* 2008-2011 : *Je suis une princesse, bordel !*, en la Teatro Le Bout du jarojn kaj poste tri jarojn en la teatro de la Comédie de Paris dum ses monatoj. 
* 2012-2014 : *Les mères de famille se cachent pour mourir*, verkita kun Jérémy Ferrari, en la teatro de la Comedie de Paris dum 13 monatoj. 
* 2015 : *Partouze sentimentale*, en la teatro de la Comedie de Paris de la 27-a de januaro 2015 ĝis fino de novembro 2015. 
* 2016-2017: ''Gerbes d'amour*, kun Marie Reno en Festivalo de Avignon 2016.
*2018-2021 : *Pot pourri*, en Festivalo de Avignon 2018.

## Filmografio 
### Kino 
* 2014 : *Repas de famille * de Pierre-Henry Salfati : Brigitte
* 2018 : *Les Municipaux, ces héros* de la "Chevaliers du fiel" : Milene
* 2019 : *Les Municipaux, trop c'est trop* de la "Les Chevaliers du fiel": Milene

### Televido 
* 2009 : *Pliés en 4*, France 4
* 2010 - 2012 : *On n'demande qu'à en rire, France 2
* 2011 : *On a tout révisé, France 2
* 2015 : *Mot de passe" (televida ludo), France 2
* 2015 - 2016 : *La Grosse Emission*, komedio 
* 2017 -2018 Code promo, France 2
* 2020 : "Piquantes", Teva

Kategorio:Francaj humuristoj
Kategorio:Francaj radio-kunlaborantoj
Fernando Ŝajani

**Fernando Ŝajani** (vere *Chayani*; naskiĝis la 17-a de julio 1978 en San-Paŭlo), estas esperantisto brazila.
Kreinto de la retejo Eventa Servo. Ĝi listigas kaj ebligas diskonigadon de esperantaj eventoj tutmonde.
## Eksteraj ligiloj
* Eventa Servo – La nova sistemo por diskonigi Esperantajn eventojn Artikolo de Fernando Ŝajani kiu aperis en Kontakto 6-2018.

Kategorio:Brazilaj esperantistoj
(119918) 2002 EX84

**(119918) 2002 EX84** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Preĝejo Sankta Nikolao (Kővágótöttös)

La **preĝejo Sankta Nikolao** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Kővágótöttös (Hungario).

## Historio 
La romanika kirko estis konstruita en la 12-a jarcento. La unua mencio okazis en 1332. La vilaĝnomo ricevis sian nomon de la patrono Nikolao de Mira. Dum dominado de la turkoj la preĝejo iomete ruiniĝis. En fino de la turka erao (1687) la vilaĝo perdis esti paroĥo. En 1726 okazis la necesaj renovigaj laboroj, en 1780 ĝi estis barokigita, samtempe la absido estis pligrandigita kaj turo estis konstruita. Restaŭrado okazis inter 1980 – 1983, ekde tiam denove estas videblaj kelkaj partoj el la mezepoko. Renovigaj laboroj okazis inter 2000-2004. La orgeno estis farita en 1871, restaŭrita en 2011. Ekde 2005 estas aŭdebla la minista himno el la turo honore al la iamaj ministoj.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en la vilaĝo en malgranda parko. Dum la mezepoko ĉirkaŭ la kirko tombejo etendiĝis. La fasado estas simetria, meze la restaŭrita mezepoka enirejo estas videbla. La plej supre la kvadrata turo altiĝas kun cepa turpinto. Alia enirejo funkcias en flanko de la navo. La sanktejo estas duonronda, apude sakristio etendiĝas. La absido estas same larĝa, ol la navo, sed iomete malpli alta. Interne la mebloj venis el la baroka erao, sed nuntempe jam estas videblaj plejparte pli novaj. La bildo pri Nikolao de Mira pendas sur la muro, krome menciindas barokaj lignaj skulptaĵoj pri Sankta Antonio de Padovo kaj Sankta Francisko el Asizo.

## Aŭdu ankaŭ 
* muziko kaj sonorado el la turo

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj 
* https://www.telepules.com/kovagotottos/turizmus/latnivalok/-szent-miklos-templom-6065.html

Kovagotottös
Kovagotottös
Turka bieno (Oppurg)

eta|Turka bieno en Oppurg
La **Turka bieno** () troviĝas en Oppurg en Germanujo estante monumentprotektotaĵo mira.

## Historio 
Fakte temas pri la plej malnova konstruaĵo en Oppurg kiu datumas el la 16-a jarcento. Junkro Hans de Brandenstein konstruigis ĝin. Li estis iranta al Francujo pro soldattrejniĝo kaj plukleriĝo milita kaj en 1525 li nomumitis paĝio de reĝo Francisko la 1-a. Dum la Batalo de Pavio en 1525 li kaptitis; poste li ekservis por la imperiestro de la Sankta Romia Imperio kaj iĝis militkaptito dum la sieĝo de Buda. Post tri jaroj da punlaboro la turka komandanto Ibrahim laŭdire kunprenis lin kampanjen. Liaj lerteco kaj kapablo furoris kaj donis al li specialan statuson kiun li post 16 jaroj abuzis por ŝipe hejmeniri kune kun virino nome Zulajka (aŭ Fatima).

Lia edzino Helene von Stein ja akceptis la kromvirinon turkan same kiel lia papa moŝto pro ŝia kuraĝo fuĝhelpa. Sed la turkino tuj mortis kaj koncerne heredadon eltrovitis ke la fratroj de Hans tri jarojn pli frue estis deklariginta Hans-on mortinta. Nun ili devis redoni la maljuste akiritajn posedaĵojn, inter kiuj estis ankaŭ la grundo kie nuntempe staras la Turka bieno. Hans konstruigis ĝin je memoro de la mortinta edzino truksstile kaj muntigis memortabulon ĉeporde.

## Funkcio hodiaŭa 
Ekde 1995 tiu ĉi komplekso uzatas kiel administradejo de Administradkomunumo Oppurg ĝuante ĉiaj necesajn restaŭradojn.

## Notoj 
Oppurg
Oppurg
Heriberto de Laon

**Heriberto** (literumita ankaŭ Charibert, Caribert kaj Heribert), Grafo de Laon, estis la patrinflankda avo de Karolo la Granda. Li estis la patro de la patrino de Karolo, nome, Bertrada de Laon. Lia patro estis Marteno de Laono kaj lia patrino estis Bertrada de Prüm. Nur lia patrino estas konata el tiutempaj registroj. En 721, Heriberto subskribis, kun sia patrino Bertrada de Prüm, la fondan protokolon de la Abatejo de Prüm. Samjare, ankaŭ kun sia patrino, li faris donacon al la Abatejo de Echternach. Li estis la edzo de Gisela de Akvitanio kun kiu li havis almenaŭ du filinojn, nome Berta (Bertrada de Laon, "Bertrada la pli juna") kiu estis edzino de Pepino la juna, kaj Gerberge, edzino de Lambert de Treves von Hornbach. Ĉirkaŭ 744, lia filino Bertrada de Laon estis edziniĝinta al Pepino la juna, Majordomo de la Palaco de Neŭstrio kaj Burgonjo kaj poste reĝo de Frankoj. Li mortis antaŭ 762, kiel asertita en protokolo de lia filino kaj bofilo.

Kategorio:Karolo la Granda
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Karolidoj
Bertrada de Prüm

[eta|Turoj de [Bertradaburg en Mürlenbach, Germanio.]]
[eta|maldekstre|Bertrada kastelo en [Mürlenbach, nomita laŭ Bertrada de Prüm.]]
**Bertrada** (n. ĉirkaŭ 670; m. post 721), nomita ankaŭ **Berta** aŭ **Bertrea**, ankaŭ konata kiel "Bertrada la pli maljuna", estas konata kiel la patrino de Heriberto de Laon, kun kiu ŝi estis kunfondantino kaj bonfarantino de la Abatejo de Prüm. Ili fondis la abatejon en 721.

Tra la filino de Heriberto nome Bertrada de Laon, edzino de Pepino la juna, Bertrada estas la pra-avino de Karolo la Granda. La identeco de ŝia edzo estas nekonata certe, sed oni atribuis tion al iu Marteno de Laon.

Bertrada kaj ŝia edzo havis tri filojn:
* Hardrad (m. post 720)
* Heriberto de Laon
* Veta, edzino de Kario.

## Referencoj 
* Maurice Chaume, "Études carolingiennes I: La famille de saint Guillaume de Gellone", en *Annales de Bourgogne*, vol. I (1929), 27-56 who presents the hypothesis that she was daughter of Theuderic (Thierry).
* Settipani, Christian. "The Ancestors of Charlemagne: Addendum to Addena, 31a de Januaro 2000" (PDF).

Kategorio:Karolo la Granda
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Karolidoj
Gisela de Akvitanio

**Gisela de Akvitanio** aŭ simple **Gisèle** estas la hipoteza nomo de la edzino de Heriberto de Laon, aŭ Hardrad, grafo de Laon, nome de la patrino de la reĝino Bertrada de Laon († 783) kaj tial patrinflanka avino de Karolo la Granda.

Neniu dokumento ĉu tiutempa ĉu posta mencias la nomon de la edzino de la grafo Heriberto. Ne citita en 744 dum la geedziĝo de sia filino Bertrada kun Pepino la juna, tiam Majordomo de la Palaco, ŝi plej probable jam estis tiam mortinta.

En 1915, la historiisto Anton Halbedel proponis identigi tiun edzinon kun iu Ode filino de Teodoriko. Poste tiu tezo estis abandonita, post la verkoj de la historiisto Eduard Hlawitschka.

En 1975, la genealogiisto kaj heraldikisto Szabolcs de Vajay proponis nomi tiun edzinon per la nomo Gisèle. Li fakte estis rimarkinta, ke tiu nomo aperas ofte inter Karolidoj ekde Pepino la juna, dum ĝi estis antaŭe nekonata ankaŭ en la familio de Heriberto de Laon.

## Notoj 
## Referencoj 
* Maurice Chaume, "Études carolingiennes I: La famille de saint Guillaume de Gellone", en *Annales de Bourgogne*, vol. I (1929), 27-56 who presents the hypothesis that she was daughter of Theuderic (Thierry).
* Settipani, Christian. "The Ancestors of Charlemagne: Addendum to Addena, 31a de Januaro 2000" (PDF).

Kategorio:Karolo la Granda
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Karolidoj
Plater

**Plater**, ankaŭ (ekde post 1803) *Plater-Syberg*, estas la nomo de grafa nobela dinastio origine el la graflando Mark en Vestfalio, kiu en Germanio ĉesis ekzisti en 1659, sed kiel nobela familio de germanaj baltoj pluekzistis en Livlando, Kuronio, la Grandprinclando Litovio, Pollando kaj la cara Rusio respektive poste la Rusia Imperio en pluraj dinastiaj branĉoj.eta|dinastia blazono de la familio *von dem Broel genannt Plater*Ekzemplo de familiano estis *Kasimir Konstantin Plater* (n. 1746; m. la 4-an de aŭgusto 1807, litove skribita *Kazimieras Konstantinas Pliateris* kaj pole
*Kazimierz Konstanty Plater*), inter 1791 kaj 1795 la lasta vickanceliero de Litovio (litove *Lietuvos pakancleris*, pole *Podkanclerz litewski*) antaŭ la fina dispartigo de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj.

[eta|maldekstra|Adam Plater (litove *Adomas Pliateris*) en 1880 en [Švėkšna, litova parto de la Rusia Imperio, proksime de la limo al Orienta Prusio starigis la jenan klasikisman vilaon]]

Kategorio:Dinastioj
Kategorio:Germanaj baltoj
Kategorio:Grandprinclando Litovio
Brendan

[eta|maldekstre|310px|Brendan malkovrante Feroojn kaj IslandoPoŝtmarka folio FR 252–253 de la Poŝta Servo de [Feroojeldono: 18a de Aprilo 1994Artisto: Colin Harrison.]]
**Brendan de Klonfert** (ĉirkaŭ 484 – ĉirkaŭ 577) (en irlanda: *Naomh Bréanainn* aŭ *Naomh Breandán*; ; ), referencata ankaŭ kiel "*Brendán moccu Altae*" (nomita "la Navigisto", "la Vojaĝisto", "la Ankrito", kaj "la Kuraĝulo", estas unu el la fruaj irlandaj monaĥaj sanktuloj kaj unu el la Dek du apostoloj de Irlando. Li estas konata ĉefe pro sia legenda misio al la mita "Insulo de la Benuloj", nomita ankaŭ "Insulo de Sankta Brendan". La verko *Navigatio Sancti Brendani Abbatis* ("*Navigado de Sankta Brendan*") povas esti priskribita kiel "immram", t. e., irlanda navigorakonto.

La festotago de Sankta Brendan estas celebrata la 16an de Majo fare de katolikoj, anglikanoj, kaj ortodoksuloj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Ó Donnchadha, Gearóid. St Brendan of Kerry, the Navigator. His Life & Voyages. OPEN AIR 2004 ISBN 1-85182-871-0
* Meijer, Reinder. Literature of the Low Countries: A Short History of Dutch Literature in the Netherlands and Belgium. New York: Twayne Publishers, Inc., 1971.

Kategorio:Mezepokaj kristanaj sanktuloj
Kategorio:Kristana folkloro
Kategorio:Nederlanda folkloro
Kategorio:Irlandaj esploristoj
Kategorio:Episkopoj
Kategorio:Mezepokaj legendoj
Kategorio:Kelta mitologio
Kategorio:Kulturo de Irlando
Kategorio:Irlandanoj
Saint-Charles

***Saint-Charles*** (en Huron-ŭendat, *Akiaŭenrahk*, en Esperanto Sankta Karolo) estas rivero en Kanado kaj la ĉefa fluejo kiu trapasas la urbon Kebeko, en la administracia regiono Kebek-ĉefurbo *Capitale-Nationale*, en la provinco Kebekio, Kanado.

La surfaco de la rivero Saint-Charles (escepte en rapidaj areoj) estas ĝenerale frostigita el la komenco de Decembro ĝis la fino de Marto; tamen, sekura cirkulado sur la glacio estas ĝenerale farita el la fino de Decembro ĝis la komenco de Marto. La akvonivelo de la rivero varias depende de la sezonoj kaj la precipitaĵo; la printempa alta akvo okazas en Marto aŭ Aprilo.

Fakte oni scias nun, ke pli ol alfluanto, tio ne estas vera aparta rivero, sed nur brako de la riverego Sankt-Laŭrenco.

En la Nacia Historia Loko Cartier-Brebeuf estas grava parko situa sur la kunfluejoj de la riveroj Saint-Charles kaj Lairet, nome 6,8-hektara enurba parko karakterizita per varia pejzaĝo kaj dividita en du sektoroj, nome "Oriento" kaj "Okcidento" separataj per la rivero Lairet.

Kategorio:Kebeko
Kategorio:Riveroj en Kebekio
Kategorio:Internaciaj riveroj en Nordameriko
Kategorio:Landlimo de Kanado kaj Usono
Lipka-tataroj

[eta|[litova lido|lida monero rememorige al la 600-jariĝo de karaimoj kaj tataroj en Litovio]]
La **lipka-tataroj** (ankaŭ konataj kiel litovaj aŭ pol-litovaj tataroj) estas grupo de tataroj, kiuj origine ekloĝis en la Grandduklando Litovio komence de la 14-a jarcento. La unuaj setlantoj provis konservi sian ŝamanisman religion kaj petis azilon inter la nekristanaj litovoj. Ĉe la fino de la 14-a jarcento, alia ondo de tataroj - ĉi-foje, islamanoj, estis invitita en la Grandduklandon de Vytautas la Granda. Tiuj tataroj unue ekloĝis en Litovio mem ĉirkaŭ Vilno, Trakai, Hrodno (litove *Gardinas*) kaj Kaŭno kaj poste disvastiĝis al aliaj partoj de la Grandduklando, kiuj poste fariĝis parto de Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Ĉi tiuj areoj konsistas el partoj de aktualaj Litovio, Belorusio kaj Pollando. Ekde la komenco de sia loĝado en Litovio ili estis konataj kiel la lipka-tataroj. Konservante sian religion, ili kunigis sian sorton kun tiu de la ĉefe kristana Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Ekde la batalo de Grunwald la malpezaj kavaleriaj regimentoj de la lipka-tataroj partoprenis ĉiun signifan kampanjon de Litovio kaj Pollando.

La originoj de la lipka-tataroj povas esti spuritaj reen al la posteulaj ŝtatoj de la Ora Hordo, la Krimea ĥanlando kaj Kazana ĥanlando. Ili komence funkciis kiel nobela milita kasto sed poste ili fariĝis urbanoj konataj pro siaj metioj, ĉevaloj kaj ĝardenaj kapabloj. Dum jarcentoj ili rezistis asimiladon kaj konservis sian tradician vivmanieron. Dum ili restis tre ligitaj al sia religio, tamen kun la paso de la tempo ili perdis sian originan tataran lingvon kaj plejparte adoptis la belorusan, litovan kaj polan. Estas ankoraŭ malgrandaj grupoj de lipka-tataroj loĝantaj en hodiaŭaj Belorusio, Litovio kaj Pollando, kaj ankaŭ ekzistas komunumoj de ili en Usono.

Kategorio:Tataroj
Kategorio:Historio de Litovio
Kategorio:Etnoj en Litovio
Kategorio:Etnoj en Pollando
Kategorio:Etnoj en Belorusio
Kategorio:Tjurklingvaj etnoj
Nacia Historia Loko Cartier-Brebeuf

[dekstra|350px|eta|[Parko Cartier-Brebeuf apud la rivero Saint-Charles.]]
La **Nacia Historia Loko Cartier-Brebeuf** estas nacia historia loko de Kanado kaj tiel deklarita fare de la Stabanaro por Historiaj Lokoj kaj Monumentoj de Kanado en 1958 laŭ la rekomendo de John Diefenbaker, tiama ĉefministro de Kanado. Ĝi estas administrata de la Kanada Parko-Administracio kaj situa sur la kunfluejoj de la riveroj Saint-Charles kaj Lairet, en Kebekurbo pli precize en la kvartalo La Cité-Limoilou. Tie estas interpretejo kaj 6,8-hektara enurba parko karakterizita per varia pejzaĝo kaj dividita en du sektoroj, nome "Oriento" kaj "Okcidento" separataj per la rivero Lairet. Estas ankaŭ kelkaj memormonumentoj kaj aliaj elementoj.

La loko memorigas la duan vojaĝon de Jacques Cartier; pli precize en 1535-1536 kiam li kaj liaj ŝipanoj vintrumis apud la irokeza vilaĝo Stadacona (nuntempa Kebekurbo). Ĝi rememoras ankaŭ la establadon de la unua loĝejo de Jezuitaj misiistoj en Kebekio, en 1625-1626.

Krome, fine de la 17-a jarcento ĝis la malfermo de la nacia historia loko en 1972, ĝi estas hejmo de nombraj manfarejaj kaj industriaj aktivecoj kiel tanejo, ceramikejo, brikfarejo, ŝipkonstruejo, segilejo, fer-rubejo kaj neĝo-deponejo.

Nuntempe, la loko proponas muzean ekspoziciejon, animaciojn por grupoj de bazlernejoj kaj altlernejoj, temaraj eventoj, kaj naturan habitaton en enurba parko. Ankaŭ vojo por bicikloj kaj la ĉerivera parkovojo de la rivero Saint-Charles trapasas la parkon.

Kategorio:Naciaj Historiejoj de Kanado
Kategorio:Parkoj en Kebekio
Kategorio:Kebeko
Kategorio:Muzeoj en Kanado
Kategorio:Kulturo de Kebekio
Kategorio:Turismo en Kanado
Plouigneau (stacidomo)

**Plouigneau** () estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en  Plouigneau, en departemento Finistère, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).

## Vidu ankaŭ 
* Plouigneau

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Finistère
Kategorio:Plouigneau
Quéménéven (stacidomo)

**Quéménéven** estas franca varstacidomo sur linio  - , situanta en  Quéménéven, en departemento Finistère, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Savenay - Landerneau (470000).

## Vidu ankaŭ 
* Quéménéven

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Finistère
Kategorio:Quéménéven
Plouigneau

**Plouigneau** [pluiɲo] () estas franca  situanta en departemento Finistère, regiono . La teritorio membras en la kunurba komunumaro de Morlaix, kreita en 2000. Fine de  en la komunumo vivis .

Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas *Ignaciens*.

## Etimologio 
La nomero *Plou* cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Finistère
* Plouigneau (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Finistère
Saint-Thégonnec Loc-Eguiner

**Saint-Thégonnec Loc-Eguiner** [sɛ̃ tegonɛk lɔk eginɛʁ] estas nova franca  situanta en departemento Finistère, regiono .

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Konsisto 
* Saint-Thégonnec (sidejo)
* Loc-Eguiner-Saint-Thégonnec

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Finistère
* Saint-Thégonnec (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Novaj komunumoj de Finistère
Savenay (stacidomo)

**Savenay** estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Savenay - , situanta en  Savenay, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Interloire kaj  Luarlandoj.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Tours - St-Nazaire (515000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Savenay - Landerneau (470000).

## Vidu ankaŭ 
* Savenay

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Loire-Atlantique
Kategorio:Savenay
Savenay

**Savenay** [sa.və.ne] estas franca  situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Savenaisiens*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Loire-Atlantique
* Savenay (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Loire-Atlantique
Vilmos Wolf

**Vilmos Wolf** [vilmos volf], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wolf Vilmos** estis hungara advokato, ĵurnalisto, redaktoro. Lia familia nomvarianto estis *Wolff*, lia pseŭdonimo estis *Don Diego*.
eta|Vilmos Wolf en 1916
Vilmos Wolf naskiĝis la  en Törökkanizsa (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Novi Kneĵevac en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Vilmos Wolf devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejojn en Szabadka kaj Szeged, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Jam dum la studentaj jaroj li estis ĵurnalisto en gravaj gazetoj. En 1880 li malfermis advokatan atelieron en Budapeŝto. Li specialiĝis pri gravaj krimaj aferoj. En 1888 li fondis advokatan revuon, kiun li redaktis ĝis 1920. Li ricevis la titolon kortega konsilisto en 1916.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar csődtörvény...* (1880, 1890)
* *A magyar ügyvédi rendtartás* (1886)
* *Gyilkossági kísérlettel vádolt Scheiber Mór...* (1891)
* *Az ügyvédi rendtartás tervezetiről* (1907)
* *A magyar királyi Kúria ügyvédi tanácsának elvi jelentőségű határozatai* (1909–1910)
* *Az új adótörvények népszerű ismertetése* (1912)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Károly Wolff (politikisto)

**Károly Wolff** [kAroj volf], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Wolff Károly András Péter** estis hungara ministeria oficisto, parlamenta deputito. Lia nobela antaŭnomo estis *németprónai* ekde 1915.

Wolff Károly naskiĝis la  en Érsekújvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Nové Zámky en Slovakio), li mortis la  en Csopak (Hungara reĝlando) (kelkaj fontoj mencias aliajn datenojn).

## Biografio 
Wolff Károly studis en Reĝa Jura Akademio (Pozono), Reĝa Universitato de Budapeŝto, Lepsiko, Halle kaj Berlino. Post siaj studoj (1896) li estis subnotario province. En 1899 li akiris juĝistan diplomon, poste li havis postenon en la justicministerio. Inter 1901-1906 li laboris en la kortega oficejo en Vieno, poste en la komuna (aŭstra-hungara) ministerio pri eksteraj rilatoj. En 1909 li ricevis la titolon kortega kaj ministeria konsilisto. Dum la kalistefa revolucio lia tasko estis okupiĝi pri la reĝa havaĵo. Depost fiasko de la Hungara Sovetrespubliko li estis aktiva kristana kaj ŝovinisma politikisto, parlamentano (1922–1931). Li ricevis 2 ŝtatajn premiojn. Li edziĝis en 1898, lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Emlékkv. Zichy Nándor gr. szül. 100. évf-jára 1829-1929.* (1929)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Montfort-sur-Meu

**Montfort-sur-Meu** estas franca  situanta en departemento Ille-et-Vilaine, regiono .

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Montfortais*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Elstaruloj
*Louis-Marie Grignion de Montfort, sanktulo
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ille-et-Vilaine
* Montfort-sur-Meu (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Ille-et-Vilaine
Komunumo Wronki

**Komunumo Wronki** estas urba-kampara komunumo en la distrikto Szamotuły de Pollando. La komunumo situas en Grandpollanda provinco, antaŭe dum la jaroj 1975-1998 en provinco *Piła*.

La komunumo enhavas 48 setlejojn (inkluzive 22 vilaĝojn). Administra sidejo estas en Wronki.

## Strukturo de areo 
Laŭ datumoj de 2002, la komunumo Wronki havas areon de 302,07&nbsp;km², inkluzive:
* agrikulturajn terenojn: 29%
* arbarajn terenojn: 63%

La komunumo faras 26,98% de areo de distrikto Szamotuły.

## Demografio 
Laŭ datumoj de la 30-a de junio 2009:

## Vilaĝoj 
Biezdrowo, Chojno, Chojno-Błota (inkluzive: Chojno-Błota Małe, Chojno-Błota Wielkie), Chojno-Młyn, Ćmachowo, Głuchowo, Jasionna, Kłodzisko, Lubowo, Marianowo, Nowa Wieś, Obelzanki, Pakawie, Popowo, Pożarowo, Rzecin, Samołęż, Stare Miasto, Stróżki, Wartosław, Wierzchocin, Wróblewo.

## Aliaj setlejoj 
Aleksandrowo, Bielawy, Borek, Bąbrówka, Dębogóra, Głuchowiec, Gogolice, Huby-Oporowo, Józefowo, Karolewo, Kobus, Krasnobrzeg, Lubowo Drugie, Lutyniec, Łucjanowo, Maszewice, Mokrz, Nadolnik, Nowy Kraków, Olesin, Olin, Pierwoszewo, Piła, Pustelnia, Samita, Smolnica, Szklarnia, Szostaki, Tomaszewo, Warszawa, Winnogóra, Zdroje.

## Najbaraj komunumoj 
Chrzypsko Wielkie, Drawsko, Lubasz, Obrzycko, Ostroróg, Pniewy, Sieraków, Wieleń.

## Notoj 
Kategorio:Komunumoj de Pollando
(119922) 2002 ES112

**(119922) 2002 ES112** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Traktato de Parizo

**Traktato de Parizo** rilatas al pluraj traktatoj, kiuj okazis en Parizo:

* Traktato de Parizo (1763), fino de la Sepjara milito pri la Franc-Brita Indiana Milito 
* Traktato de Parizo (1898), fino de la Hispana-usona milito
* **Traktatoj de Parizo**, kiuj finis la Unuan mondmiliton kaj kiuj estis subskribiataj en la ĉirkaŭaj urboj de Parizo, depende de la koncernaj landoj:
** Traktato de Saint-Germain-en-Laye (1919) kun Aŭstrio,
** Traktato de Neuilly-sur-Seine (1919) kun Bulgario,
** Traktato de Versajlo (1919) kun Germanujo,
** Trianona traktato (1920) kun Hungario,
** Traktato de Sèvres (1920)]kun Otomana Imperio.
* Traktato de Parizo (1947), paco inter la aliancanoj de la Dua mondmilito kaj Bulgario, Hungario, Italio, Rumanio kaj Finnlando
* Traktato de Parizo (1951), fondo de la Eŭropa Komunumo pri Karbo kaj Ŝtalo 
* Interkonsento de Dayton (1995, dato de la formala subskribo en Parizo), fino de la Bosnia milito
* Pariza interkonsento (2015), internacia interkonsento pri tutmonda varmiĝo
(119935) 2002 GD23

**(119935) 2002 GD23** estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Carl Wolff (bankisto)

**Carl Wolff** [karl volf], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wolff Károly** estis saksa transilvania hungaria, pli poste rumania  ĵurnalisto, bankisto, parlamenta deputito.

Carl Wolff naskiĝis la  en Schäßburg (Transilvanio, Aŭstra Imperio, li mortis la  en Sibiu (Rumanio).
 
## Biografio 
Carl Wolff akiris juran diplomon en Universitato de Vieno, sed li studis ankaŭ en Reĝa Universitato de Pest, Universitato de Hajdelbergo kaj Reĝa Jura Akademio (Kolozsvár). Inter 1871–1874 li estis ĵurnalisto en Vieno, poste li estis redaktoro en Nagyszeben. Li estis ankaŭ bankestro, eĉ fondis bankon. Inter 1881 kaj 1887 li estis parlamentano en Budapeŝto, inter 1901–1913 li havis postenon en la germana luterana eklezio en Hungarlando. La 1-a mondmilito disromis lian bankon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Die direkten Staatssteuern in sächsischen Städten...* (1881)
* *Die Altschiffahrt und ihre Bedeutung für Ungarn und Rumänien* (1893)
* *Az Olthajózás* (1904)
* *Das Genossenschaftswesen in Land und Stadt* (1910)
* *Verbindung Rumäniens mit der Ostsee* (1922)
* *Aus meinem Leben* (1929)
* *Schriften und Reden* (elektitaj verkoj, 1976)

## Memorigiloj 
* en Munkeno la "Carl Wolff Societo"
* hejmo por maljunuloj konstruita en 1995 en Sibiu portas la nomon "Carl Wolff"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* germanlingva biografio
* germanlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungariaj germanoj