open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Popola komunumo

La **popola komunumo** (ĉine 人民公社, pinjine rénmín gōngshè) estis formo de agrikultura kolektivigo en la Popola Respubliko de Ĉinio.

Post unuaj provoj de agrikulturaj reformoj en la Soveto Jianĝi kaj la "liberigitaj teritorioj" en la nordo de Ĉinio, post la fondo de la Popola Respubliko de Ĉinio la 1-an de oktobro 1949 organiziĝis transproprietigan agraran reformon, en kiu la *Senjoriestroj*, kiuj tamen kutime ne posedis pli ol 10 hektaroj da grundo, estis malproprigitaj kaj la grundo estis disdonita inter la "malriĉaj kamparanoj".

Ĝis la jaro 1955 ekzistis unuaj kampanjoj pri kolektivigo de la agrikultura grundo, samtempe la ŝtato transprenis la monopolon pri komerco pri agrikulturaj produktoj. En 1956 interalie kadre de la kampanjo "tri ruĝaj standardoj" la kolektivigo estis rapidigita, la tuta posedaĵo de ĉiuj kamparanoj iĝis ŝtata kaj la kamparanoj ricevis monon sole laŭ la principo de persona bezono, kiun difinis la komunisma kolektivo.

Kadre de la publikigo de la politiko de "Saltego Antaŭen" en 1957 estis kreitaj ankoraŭ pli grandaj agrikulturaj produktounuoj, la popolaj komunumoj. En tuta Ĉinio estis 24,000 da ili: La popolaj komunumoj ampleksis proksimume 5,000 kamparajn familiojn kaj ne plu estis kompareblaj al la tradiciaj vilaĝoj, sed kunligis multajn eksajn vilaĝojn. La laborfortoj estis centre administrataj kaj senditaj en laborbrigadojn, kiuj ne plu havis ligon al la konataj kampoj antaŭe prikultivitaj. Laŭ la volo de la politikaj gvidantoj la popolaj komunumoj ankaŭ anstataŭigu la familiojn: infanoj kaj maljunuloj do estis metitaj en komunajn instituciojn, kiuj prizorgis ilin, kaj geedzoj estis dum longaj periodoj dividitaj. La laboristoj dormis en amasloĝejoj kaj estis nutrataj en amasmanĝejoj, kunportitaj personaj posedaĵoj - ekzemple manĝiloj aŭ potoj - estis donata al la komunumo. Samtempe la popolaj komunumoj estis la modelo por la organizado de la kamparana milico, kreita paralele al la Popola Liberiga Armeo.

Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Agrikulturo
Kategorio:Kooperativoj
783 Nora

'*783 *Nora'''* estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la aŭstria astronomo Johann Palisa la  elde la observatorio de Vieno.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de "*Nora*", ĉefrolulino de la teatra dramo de Henrik Ibsen: *Et dukkehjem* (*Puphejmo'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1914
789 Lena

'*789 *Lena'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomo Grigorij Neujmin la  elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.

## Nomo 
Ĝia nomo estas la mallongigo de la antaŭnomo de la patrino de la malkovrinto: *Elena Petrovna Neujmina*.

*Oni ne konfuzu ĝin kun 3796 Lene.''

## Ecoj 
Ĝia orbito similas tiun de la anoj de la Eŭnomia familio, sed ĝia spektra tipo C pensigas ke ĝi estus entrudulo en tiu familio da S-tipaj asteroidoj.

Ĝia nekutima lumkurbo
indikas, ke ĝi havus pli malrapidan rotacion (periodo de 22 horoj) kaj/aŭ tre neregulan formon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1914
Les Breuleux

**Les Breuleux** estas komunumo en la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1375 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Les Breuleux situas ĉe la suda flanko de la altebenaĵo de la Liberaj Montoj. La vilaĝo mem troviĝas en plata kavaĵo inter du ĵurasaj montĉenoj. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo ankaŭ la vilaĝeto Les Vacheries.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Les Breuleux limas en nordo al Muriaux, en nordoriento al La Chaux-des-Breuleux, en sudoriento al Courtelary (BE), en sudo al Cormoret (BE), en sudokcidento al Villeret (BE), en okcidento al la eksklavo Cerneux-Veusil de la komunumo Muriaux, en znordokcidento al Le Noirmont.

## Trafiko 
En Les Breuleux kruciĝas la kantonaj ĉefvojoj de Saignelégier al Saint-Imier kaj de La Chaux-de-Fonds al Tramelan. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj de Tramelan al Le Noirmont.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Les Breuleux datiĝas el la jaro 1429 kiel *Les Bruilluit*. Ĝis 1629 Les Breuleux apartenis al la paroĥo de Montfaucon kaj poste ĝis 1661 al Saignelégier. En la jaro 1662 Les Breuleŭ ricevis propran preĝejon kaj fariĝis aparta paroĥo.

Dum mezepoko Les Breuleux apartenis al la Senjorejo Liberaj Montoj, kiu troviĝis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Les Breuleux apartenis dum unu jaro al la Raŭraka Respubliko kaj tiam de 1793 ĝis 1800 al la franca departemento *Mont-Terrible*, kiu tiam estis integrita al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la komunumon Les Breuleux al la distrikto Franches-Montagnes de la svisa Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Les Breuleux apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Les Breuleux (stacidomo)
* Les Breuleux-Eglise (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Les Breuleux
* Les Breuleux en la Historia Leksikono de Svislando
Oriolfringo

La **Oriolfringo**, laŭ la specio, aŭ Linurgo, laŭ la genro, (*Linurgus olivaceus*) estas specio de birdo de la familio de Fringedoj. Ĝi estas monotipa en la genro ***Linurgus***.

Ĝi estas specio kun tre markata seksa duformismo. La masklo havas **nigran kapon** (kun gorĝareo kaj supra brusto) **kaj flavan korpon**, pli flava ĉirkaŭ la nigra areo kaj subaj partoj, dum estas oliveca nuanco en flankoj kaj la dorso kaj flugiloj estas olivecverdecaj, tiuj lastaj kun la flavecaj flugilstrioj de kardeloj. La kombino de nigra kapo kaj flava korpo (flava kaj nigra koloroj) nomigas la specion per simileco al orioloj, kiuj estas tute ne rilataj, sed kunhavas tiun saman kombinon. La ino estas ĝenerale pli grizbruna, kun tre grizbrunaj krono kaj supraj partoj, dum estas iom pli helflaveca en suba vango kaj gorĝareo. La flugiloj estas ankaŭ pli malhelaj sed kun samaj flavecaj flugilstrioj. La beko estas tre dika baze un la supra makzelo iomete pli longa kaj kurbeca; ĝi estas tre flava ĉe masklo kaj pli rozkolora kun malhela pinto ĉe ino.

Ĝi troviĝas en Centra Afriko, ĉefe en Burundio, Kameruno, Demokratia Respubliko Kongo, Ekvatora Gvineo, Kenjo, Malavio, Niĝerio, Ruando, Sudano, Tanzanio kaj Ugando. Ĝi troviĝas en subtropikaj aŭ tropikaj humidaj ĉiamverdaj montararbaroj.

## Referencoj
## Plia legado 
*  (2006): Conjoint mitochondrial phylogenetic trees for canaries *Serinus* spp. and goldfinches *Carduelis* spp. show several specific polytomies. [Ardeola 53(1):1-17](http://www.ardeola.org/files/Ardeola_53(1)_1-17.pdf)
*  (1993): *Finches and Sparrows: an identification guide*. Christopher Helm, London. ISBN 0-7136-8017-2

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Armena Evangelia Eklezio

La **Armena Evangelia Eklezio** (armene: **Հայաստանեայց Աւետարանական Եկեղեցի**) estis establita la 1-an de julio 1846 de tridek sep viroj kaj tri virinoj en Konstantinopolo.[thumb |250px|Evangelia preĝejo en [Stepanavan, nordo de Armenio.]]
## Historio 
En la 19-a jarcento, okazis intelekta kaj spirita vekiĝo en Konstantinopolo, kiu puŝis al la remorfistoj studi la Biblion. Sub la gvidado de la Armena Patriarkato malfermiĝis lernejo, kiu estis estrita de Krikor Peŝdimaljian, unu el la tiamaj intelektaj gvidantoj. La ĉefa celo de tiu lernejo estis la preparado de kleraj pastroj de la Armena Apostola Eklezio.

La rezulto de tiu vekiĝo estis la kreado de societo nomita “Pietata Unio”, kies anoj renkontiĝis por studi la Biblion. Nature, dum la kunvenoj, estiĝis pluraj demandoj kiuj dubigis la praktikojn kaj tradiciojn de la eklezio, kiuj laŭŝajne estis en konflikto kun la dogmoj de la eklezio. Tamen, la ekleziaj aŭtoritatuloj de tiu epoko decidis silentigi tiujn aferojn.

La reformistoj konfrontis grandan subpremon fare de la Armena Patriarkato de Konstantinopolo. Fine, post kiam la patriarko Matteos Ŝuhajian ekskomunikis la reformistojn, ĉiuj tiuj organiziĝis en malsama religia komunumo. Per ĉi tiu disiĝo naskiĝis la Evangelia Armena Eklezio en 1846.

Nuntempe ekzistas Evangeliaj Armenaj Eklezioj en: Argentino, Armenio, Aŭstralio, Belgio, Brazilo, Bulgario, Kanado, Kipro, Egiptio, Britio, Francio, Kartvelio, Grekio, Irano, Libano, Sirio, Turkio, Urugvajo kaj Usono.

## Eksteraj ligiloj 
* Armena Evangelia Unuiĝo de Nordameriko
* Armena Misia Asocio de Usono
* Unuiĝo de Armenaj Evangeliaj Eklezioj de Proksima Oriento
* Unuiĝo de Armenaj Evangeliaj Eklezioj de Francio
* Evangelia Eklezio de Armenio
* Armenaj Protestantoj

Kategorio:Kristanismo en Armenio
Sokotra dikbekulo

La **Sokotra dikbekulo** aŭ Sokotra orflugila dikbekulo (***Rhynchostruthus socotranus***) estas birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de orflugilaj dikbekuloj, kiu estas endemia de Sokotro, insulo de la Hinda Oceano ĉe la marbordo de Jemeno. *R. socotranus* estis fare de kelkaj fakuloj konsiderata kiel unusola specio de la tiam monotipa genro *Rhynchostruthus*, inklude ĉiujn aliajn orflugilajn dikbekulojn kiel subspeciojn. Sed ĵuse la tri populacioj estis ekkonsiderataj distingaj specioj, el kiuj *R. socotranus* estus limigita al la sokotra populacio, la Araba dikbekulo iĝus *R. percivali*, kaj la Somalia dikbekulo *R. louisae*.

La granda beko sugestas rilaton kun la aziaj dikbekuloj - ekz. *Mycerobas* – sed ties kanto estas rememorigaj de tiu de la Eŭropa kardelo *Carduelis carduelis*, Verda fringo *C. chloris*, kaj la Jemena kardelo *C. yemenensis*. Oni observis ĝin ankaŭ plenumante verdecfringecan malrapidan flugan memmontradon kiu sugestas ke siaj veraj proksimecoj povus kuŝi ĉe la genro *Carduelis*. 

## Aspekto 
La Sokotra dikbekulo estas diketa, mezgranda, dikbeka fringedo kiu montras iom da seksa duformismo. Masklo estas grizbruna ĝenerale kaj supre kun nigra beko, malhela kapo kun nigra masko (bridoj, vizaĝo, gorĝareo kaj krono), grandaj blankaj vangomakuloj, kaj grandaj brilflavaj makuloj en flugiloj (kies flugilplumoj estas nigrecaj) kaj vosto. La kruroj estas ruĝecaj. Inoj estas similaj al maskloj, kvankam iom pli senkoloraj, kaj junuloj estas pli striecaj kaj ne havas la plenkreskan distingan kapobildon. 
 
## Ekologio kaj statuso 
Tiu afrotropisa specio troviĝas en vario de biotopoj el montoj al marnivelo. Ili tipe loĝas en aridaj arbustaroj aŭ arbaroj hegemonie de eŭforbioj (*Euphorbia*), akacioj (*Acacia*) kaj junipero (*Juniperus*). La fruktoj de tiuj plantoj ŝajne formas la kernon de sia dieto.

La populacio estas ĉirkaŭkalkulata je ĉirkaŭ 6500 plenkreskaj individuoj. Spite la fakton esti limigita al ununura insulo, ties futuro ŝajnas sufiĉe sekura. Sekve la IUCN ankoraŭ klasigas ĝin kiel Specio Malplej Zorgiga, eĉ post la disiĝo de la ĉefaj populacioj.

## Vidu ankaŭ 
*Sokotraj kserofitaroj

## Notoj 
## Referencoj 
* 
*  (2008) Socotra Grosbeak Species Factsheet . Konsultita la 27an de majo de 2008.
*  (2007): Studies of Socotran birds II. One, two or three species: towards a rational taxonomy for the Golden-winged Grosbeak *Rhynchostruthus socotranus*. *Bulletin of the African Bird Club* **14**(2): 159-169.

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj . Konsultita la 27an de majo 2008.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
Mestečko

**Mestečko** (hungare *Lednickisfalu* [lednickiŝfalu]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Mestečko situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ĉeĥio-Púchov. La lasta urbo troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1471 en formo *"Myeztechko"*. En 1784 loĝis tie 363 vilaĝanoj (63 familioj) en 54 domoj, en 1828 370 vilaĝanoj en 52 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Mesztecskó* [mesteĉkO], poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lednickisfalu 423 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Mestečko 517 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Púchov
Louisa Garrett Smith

**Louisa Maria SMITH** (naskonomo **Louisa Maria Garrett**) (1835-1867) estis fratino de Millicent Garrett Fawcett kaj Elizabeth Garrett Anderson. Ŝi estis sekretario de la Kensington Society (Socio Kensington) antaŭ ŝia frua morto en 1867.

## Vivo 
Louisa Garrett naskiĝis en 1835, la unua el naŭ infanoj de Newson Garrett (1812-1893) kaj lia edzino Louisa Garrett (naskonomo Louisa Dunnell, 1813-1903). La patro posedis stokejon en Aldeburgh, Suffolk. Louisa estis fratino de Millicent Garrett Fawcett kaj Elizabeth Garrett Anderson.

Kun Elizabeth ŝi ĉeestis dum du jaroj (ĉ. 1849-51) la ''Miss Brownings' Academy'' en Blackheath, Londono. Ŝi poste loĝis hejme kun la familio ĝis 1857, kiam ŝi edziniĝis kun James Smith, la frato de ŝiaj lernejaj amikoj. La paro loĝis en Londono kaj Louisa naskis kvar infanojn.

En Londono, Smith estis ofte vizitita de ŝiaj fratinoj. Elizabeth loĝis kun ŝi dum sia medicina studado. Ŝi membris grupon de feministoj kiu nomiĝis la Langham Place Group (Grupo de Langham Place), ĉar ili kuniĝis en Langham Place, Londono. Aliaj membroj estis Elizabeth Garrett, Emily Davies, Barbara Leigh Smith Bodichon, Sophia Jex-Blake, Emily Faithfull kaj Anne Proctor. Tiu grupo kampanjis por John Stuart Mill en la parlamenta balotado de 1865.

En 1865, Smith kunfondis la Kensington Society (Socio Kensington) kaj partoprenis kiel sekretario en la London Suffrage Committee  (Londona balotrajta komitato), helpanta de Harriet Cook. Tiu komitato organizis parlamentan petskribon pri virinbalotrajto. 

Ŝi mortis de apendicito en Februaro 1867.

## Fontoj 
* Elizabeth Crawford, The women's suffrage movement: a reference guide, 1866-1928, p640. http://books.google.com/books?id=giffod3v0FsC

Kategorio:Britaj feministoj
Kategorio:Britaj virinbalotrajtistoj
Visolaje

**Visolaje** (hungare *Viszolaj* [visolaj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ĝis 1927 la oficiala slovaka loknomo estis *Visolaj*.

## Situo 
Visolaje situas laŭ rojo, apud aŭtovojo el Bratislavo. Púchov troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la Grandmoravia Regno. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1327 laŭ tiama hungara ortografio *"Wizolay"*. En 1784 loĝis tie 595 vilaĝanoj (108 familioj) en 99 domoj, en 1828 829 vilaĝanoj en 92 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Viszolaj 741 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Ilava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Visolaje 951 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Galo el la 14-a jarcento, en 1786 barokiĝis
* kapelo omaĝe al (Sepdolora) Dipatrino de 1949
* gastejo el la 18-a jarcento
* skulptaĵo pri Johano Nepomuko de 1880
* malnova muelejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Púchov
Raĝkot

745ra|eta|centre|Moderna kolegio en Raĝkot

**Raĝkot,** en lokaj lingvoj **રાજકોટ** kaj **राजकोट** estas universitata urbo (ankaŭ sidejo de distrikto) en subŝtato Guĝarato en federacia ŝtato Barato.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

300ra|eta|Raĝkot
250ra|eta|Raĝkot
300ra|eta|Kiosko en Ĝardeno Jubileo en Raĝkot

## Bazaj informoj 
* Areo: 105&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 134 m
* Loĝantaro: 1&nbsp;335&nbsp;400 en 2008
* Horzono: UTC + 05:30
* Poŝtkodo: 36000x
* Telefonkodo: (91)281
* Aŭtokodo: GJ-3

## Situo 
Raĝkot situas sur ebenaĵo laŭ 2 riveroj (kiuj escepte la musonon estas sekaj), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ahmadabado-marbordo.

## Historio 
Raĝkot fondiĝis en 1612. Fortikaĵo konstruiĝis en 1722 kaj tiutempe la loko nomiĝis Masumabad. Dum dominado de britoj konstruiĝis multaj imponaj koloniaj konstruaĵoj. Mahatmo Gandhi vivis tie kaj li fastis. Liaj filoj Harilal Gandhi kaj Manilal Gandhi naskiĝis tie.

## Trafiko 
Raĝkot havas bonajn kontaktojn voje kaj fervoje. La stacidomo estas grava nodo. La urbo havas flughavenon.

## Klimato 
Raĝkot havas tropikan klimaton kun musono. Inter novembro-februaro la temperaturo estas milda, averaĝe kun temperaturo 20&nbsp;°C. Tio estas en somere 24-42&nbsp;°C, vintre 10-22&nbsp;°C.

## Vidindaĵoj 
* ĝardeno Jubileo
* muzeo
* biblioteko
* temploj

## Ĝemelurboj 
*  Leicester, Anglio

## Vidu ankaŭ 
* Katiavaro
* Listo de milionurboj

Kategorio:Urboj de Guĝarato
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Milionurboj
Orflugilaj dikbekuloj

La genro ***Rhynchostruthus*** estas malgranda grupo de birdoj de la familio de Fringedoj kaj subfamilio de Fringenoj. Laŭ komuna nomo de **Orflugilaj dikbekuloj**, ili estas allogaj, diketaj, mezgrandaj, fortikbekaj kantobirdoj limigitaj al teritorioj de suda Arabio kaj norda Somalio.

Tiuj diskretaj birdoj troviĝas tipe inter 1,060 kaj 2,800 m smn en arbaraj uedoj kaj areoj de arbustaro. La fruktoj de juniperoj, akacioj kaj eŭforbioj ŝajne formas la kernon de ties dieto.

## Aspekto 
Tiu birdoj havas iome da seksa dikromatismo. Maskloj estas grizbrune supre kun nigra beko, malhela masko, blankaj vangoj, kaj grandaj, brilflavaj makuloj en flugiloj kaj vosto. La etendo de malhela kapobildo kaj blankaj vangomakuloj varias konsiderinde inter taksonoj. Inoj estas similaj al maskloj kvankam iom pli senkoloraj, kaj junuloj estas striecaj kaj ne havas la plenkreskan distingan kapobildon.

## Sistematiko 
La granda beko sugestas rilaton kun la aziaj dikbekuloj - ekz. *Mycerobas* – sed ties kanto estas rememorigaj de tiu de la Eŭropa kardelo *Carduelis carduelis*, Verda fringo *C. chloris*, kaj la Jemena kardelo *C. yemenensis*. Oni observis ĝin ankaŭ plenumante verdecfringecan malrapidan flugan memmontradon kiu sugestas ke siaj veraj proksimecoj povus kuŝi ĉe la genro *Carduelis*. Kune, *Rhynchostruthus* ŝajne apartenas al grupo de Kardelenoj kiuj inkludas tiajn birdojn kiajn *Carduelis*, la Oriolfringo (*Linurgus olivaceus*), kaj la kanariojn, multaj el kiuj havas grandajn kvantojn de brilflava plumaro. Sed la preciza loko de la Orflugilaj dikbekuloj ne estas tre bone solvita. Kio ŝajnas certa estas ke *Rhynchostruthus* ne estas tre proksime rilataj al iu ajn de la birdoj komune konataj kiel "dikbekuloj".

La genro iam enhavis ununuran specion, nome la *Rhynchostruthus socotranus*. Sed pli ĵuse tiu estis ofte disigita en tri:
* Sokotra dikbekulo, *Rhynchostruthus socotranus*
* Arabia dikbekulo, *Rhynchostruthus percivali*
* Somalia dikbekulo , *Rhynchostruthus louisae*

## Notoj 
## Referencoj 
*  (2007): Studies of Socotran birds II. One, two or three species: towards a rational taxonomy for the Golden-winged Grosbeak *Rhynchostruthus socotranus*. *Bulletin of the African Bird Club* **14**(2): 159-169.

## Eksteraj ligiloj 
* Sokotra dikbekulo, fotoj . Konsultita la 27an de majo 2008.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Fringedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Lisco Gloria

eta|Lisco Gloria en 2008
**Lisco Gloria** [lisko glorja] estas longdistanca pramŝipo por personoj kaj aŭtoj. Ĝi apartenas al la litova ŝipkompanio AB DFDS LISCO.

La ŝipo havas anaron de 32 maristoj kaj jenajn dimensiojn:
* Longo: 199,4 m
* Larĝo: 25,0 m
* Enmergiĝo maksimuma: 6,3 m

*Lisco Gloria* estis konstruita en 2001 de la pola ŝipfarejo *Stocznia Szczecinska im. Adolfa Warskiego* por la itala ŝipkompanio *Lloyd Sardegna Compagnia Di Navigazione Srl* en Olbia. Ĝi havis la nomon *Golfo dei Coralli*. Jam antaŭ la liverado la ŝipo estis en 2002 aĉetita de la kompanio DFDS kaj veturis laŭ dana juro kaj kun la nomo *Dana Gloria* sur la itinero Harwich–Esbjerg. En junio 2003 ĝi estis reinstalita por transporti 600 pasaĝerojn (antaŭe 308). Poste ĝi ricevis la nomon *Lisco Gloria* kaj trafikis sur la Balta Maro inter Klaipėda (Litovio) kaj Kiel (Germanio).

Matene de la , dum preterpasado de insulo Fehmarn, sur la ŝipo okazis forta eksplodo, kiu kaŭzis fajron sur la tuta ŝipo. Ĉiuj 240 pasaĝeroj kaj ĉiuj ŝipanoj sukcesis forlasi la ŝipon per savboatoj kaj transiri al aliaj ŝipoj rapide alveturintaj. Tri pasaĝeroj, kiuj forte suferis pro enspirita fumo, estis helikoptere fortransportitaj. La ceterajn alia pramŝipo reportis al Kiel.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la ŝipo  ĉe *fakta om fartyg* (svede)

Kategorio:Ŝipoj
Ŝtatobaleto Kievo

**Ŝtata baleto Kievo** estas ŝtata baleta kompanio de Kievo (Ukrainio).

## Fondaĵo
*Oni fondis la baletkompanion de Ŝtata akademia muzikoteatro de Kievo en la jaro 1985.

## Direktoroj
*Ekde 1989 ĝis 2004 Valeriy Kovtun, unua de eminentaj baletĥoreografistoj – (koreografo) – de Ukrainio, estis direktoro.
*Ekde januaro 2005  Viktor Litvinov, honora artisto de Ukrainio kaj gajninto de multaj internaciaj koregrafiaj konkursoj, estis direktoro.

## Kompanio
La ĉirkaŭ 50 dancistoj venas de koregrafaj akademioj en  Kievo kaj Moskvo. 
La baleto dancas la klasikan repertuaron kaj ankaŭ novajn klasikajn produktaĵojn.  
Solistoj en La Nuksrompilo en jaro 2010 estas en rolo de "Marie": Olga Goltisa kaj Konstantyn Winowoy dancas la princon.

La kompanio turneas ofte en Barato, Rumanujo, Kroatio, Japanujo, Francujo, Italujo, Germanujo, Kanado, Slovenujo,  Hispanujo kaj Svisujo.

## Vidu ankaŭ
* Rusa Ŝtatobaleto 
* Ŝtatobaleto Berlino

## Eksteraj ligiloj 
* turneo en 2008 
* [baleto La Nuksrompilo(https://eo.wikipedia.org/wiki/La_Nuksrompilo) (Щелкунчик) en Zuriho (Svisujo), decembro 2010] 

Kategorio: Kulturo de Ukrainio
Kategorio: Baletoj
Kategorio:Kulturo de Kievo
János Treiber

**János TREIBER** [jAnoŝ trejber], laŭ hungarlingve kutima nomordo **TREIBER János** estis rumanuja hungara geologo, vulkanologo, altlerneja instruisto'*.

János Treiber naskiĝis en Debrecen la 4-an de majo 1913 kaj mortis en Kluĵo la 7-an de novembro 1975.

## Kariero
Treiber frekventis mezlernejon en Satu Mare, poste li soldatiĝis, pli poste diplomiĝis en Kluĵo en 1937. De 1941 li estis praktikanto, asistanto, poste docento en la katedro de mineralogio kaj geologio de la sama universitato, kie li doktoriĝis en 1945. Inter 1949–1973 li aperigis 51 artikolojn, librojn precipe en rumana lingvo.

## Verkoj
* *Marosfő környékének geológiája* (Studii Cerc. de Geol. şi Geogr., 1958);
* *Petrografia rocilor eruptive şi metamorfice'' (Bucuresti, 1963).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj vulkanologoj
József Tunyogi Csapó

**TUNYOGI CSAPÓ József** (tunjogi ĉapo:) estis hungara jurakademia profesoro, ano korespondanta de la MTA (1832) naskita en Kémer la 24-an de oktobro 1790 kaj mortinta en Koloĵvaro la 24-an de aprilo 1865.

## Kariero 
Tunyogi Csapó havigis diplomon en 1816. Poste li laboris ĉe la guberniejo, de 1820 li estis profesoro de la reformita ĉefkolegio de Koloĵvaro, kies inter 1823 – 1838 li estis rektoro. En 1824 li estis reĝa juĝisto, en 1834 landkunvena sendito de departemento Közép-Szolnok kaj redaktis taglibron pri la landkunveno. De 1847 li priokupiĝis multe silkraŭpkulturadon kaj publikis plurajn artikolojn en gazetoj kaj fakrevuoj pri ĉi tio temo. Lia 12 voluma historia dokumentkolekto restis en manuskripto.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Tunyogi Csapo, J.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Ŝtatobaleto Berlino

eta
**Ŝtatobaleto Berlino** estas ŝtata baleta kompanio de Berlino.

## Fondaĵo
*En jaro 2004 oni fondis la Ŝtatobaleton Berlinon fare de la fondaĵo Opero Berlino de la lando Berlino. Oni unuigis ĝin al la tre fruaj baletokompanioj de la 3 operejoj de Berlino. 

## Intendanto kaj Direktoro
Ekde  la fondaĵo en jaro 2004 Vladimir Malaĥov estis kaj estas intendanto kaj direktoro de  baleto.	

## Kompanio
La dancistoj venas de famaj ĥoreografiakademioj de diversaj landoj.
La kompanio havas  88 gedancistojn, unuan ĉefan gaston kaj unuan disĉiplon.

## Vidu ankaŭ 
* Ŝtatobaleto Kievo 
* Rusa Ŝtatobaleto

## Eksteraj ligiloj 
*pri Ŝtatobaleto Berlino 

Kategorio:Berlino
Kategorio:Kulturo de Germanio
Kategorio:Baletoj
Rusa Ŝtatobaleto

**Rusa Ŝtatobaleto ** estas ŝtata baleta kompanio de Rusio.

## Fondaĵo
*En jaro 1981 Irina Tiĥomirova fondis la moskvan baleton.	
*En jaro 1989  la moskva baleto ricevis la nomon "Moskva ŝtatoteatro pri rusa baleto" kaj turneas ekde 1989 en eksterlandoj kun nomo "Rusa Ŝtatobaleto". 

## Direktoroj
* Ekde  jaro 1981 Irina Tiĥomirova ĝis 1984 estis direktoro de moskva baleto.	
* Ekde jaro 1984 Vjaĉeslav Gordejev estis kaj estas direktoro de moskva baleto.

## Kompanio
La dancistoj venas de rusaj ĥoreografiakademioj en Moskvo kaj Sankt-Peterburgo kaj aliaj akademioj. 

La baleto dancas la klasikan repertorion, kaj ankaŭ novajn klasikajn produktaĵojn.  

## Historio
* 1986-89 La baleto turneis en Meksiko, en Usono kaj  Francujo. Oni nomumis la dancistojn kiel honoraj loĝantoj en multaj urboj.
* 1989 La baleto ricevis en internaciaj konkursoj de Cento kaj Mirandola en Italujo la orajn medalojn.
* 1990 Post la sukcesa eŭropa turneo la baleto ricevis la oran bileton por 100,000 spektantoj en turneo 1989/1990 
* En 1991 estis la premiero de  baleto  Cignolago en Kremlo. 
* 1992 La baleto turneis en Germanujo, Aŭstralio, Egiptujo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Israelo, Svedujo, Danio kaj Aŭstrio. 
* En 1994 estis la premiero de baleto La Nuksrompilo en Kremlo. 
* 1995 La rusa ŝtatobaleto festas la 15-jaran jubileon en la Bolŝoj-teatro en Moskvo. 
* 1998 Oni honoris la 50an datrevenon de la direktoro Vjaĉeslav Gordejev per festo en la fama „Rossia” koncertejo. 
* En 1999 estis la premiero de  baleto La dormanta belulino en Kremlo. 
* 2000 Oni faras grandan feston kaj premieron por honori la memoron al grandaj ĥoreografistoj Marius Petipa kaj Miĥail Fokin kaj oni festas la 20-jaran datrevenon de Rusa Ŝtatobaleto. 
* En 2001 estis la premiero de  baleto Cindrulino.
* 2002/03 Oni faras unue grandan eŭropaturneon kun la nova produktaĵo Cindrulino de Vjaĉeslav Gordejev.
* 2008/09 La kompanio faras sukcesan jubilean turneon "20 jaro rusa ŝtatobaleto'' kun 32 surscenigoj en Germanujo, Aŭstrujo, Svisujo kaj Liechtenstein.

## Vidu ankaŭ 
* Ŝtatobaleto Kievo 
* Ŝtatobaleto Berlino

Kategorio:Baleto en Rusio
791 Ani

'*791 *Ani''''' estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Melibea familio.

## Malkovro 
Malkovris ĝin la rusa astronomo Grigorij Neujmin la  elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Ani, ĉefurbo de la antikva Reĝlando Armenio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1914
792 Metcalfia

'*792 *Metcalfia'''* estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco).

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Metcalfia''" honore al ĝia malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joel Hastings Metcalf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1907
Harwich

**Harwich** [ˈhærɪdʒ] estas urbeto ĉe la orienta marbordo de Anglio. Ĝi situas ĉe la enfluo de riveroj Stour kaj Orwell kaj posedas havenon kun regulaj ŝipaj ligoj al Esbjerg (Danio) kaj Hoek van Holland (Nederlando).

Harwich kunkreskis kun la najbara Dovercourt, kiun oni kutime akceptas sub la nomon Harwich. La nombro de 15.500 loĝantoj inkluzivas tiujn de Dovercourt.

Kategorio:Urboj de Essex
790 Pretorio

**790 Pretorio** estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Cibela grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la sud-afrika astronomo Harry Edwin Wood, la  elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la sud-afrika ĉefurbo Pretorio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Harry Edwin Wood
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1912
Normdifina televido

eta|280px|diversaj kutimaj rastrumerodensoj de televidaj teknikaj normoj en komparo
**Normdifina televido** aŭ angle *Standard-definition television* prononco [], mallonge **SDTV**, estas komuna nocio por televidaj kaj videaj normoj, kies rastrumerodenso estas pli malgranda ol tiu de altdifina televido, angle nomata *High Definition Television* aŭ mallonge *HDTV*. La sekvaj teknikaj normoj estas kutimaj:

* Formato NTSC (laŭ la usona organizaĵo *National Television Systems Committee*, aparte uzata en Usono, Japanio kaj Sud-Koreio): 640 × 480 rastrumeroj en 59,94 filmkadroj po sekundo 
* Formatoj PAL respektive SECAM (preskaŭ ĉiuj restaj ŝtatoj de la tero): 768 × 576 rastrumeroj 50 filmkadroj po sekundo. 

Mallongigoj kiel *480p* aŭ *576i* per la literoj indikas ĉu la filmkadroj estas kreataj plenbilde (angle “*p*rogressive scanning”) aŭ linion post linio (“*i*nterlaced scanning”). La tri nomataj plej kutimaj teknikaj normoj ĉiuj uzas la metodon de bildokreado linion post linio.

Normoj, per kiuj signaloj de normdifina televido povas esti perataj ciferece, estas : DVB, *ATSC* kaj *ISDB*. 

Sume por justa juĝo de la fakta filmprezenta kvalito necesas krom la rastrumerodenso ankaŭ konsideri la vide-kunpremon.

Kategorio:Cifereca televido
Departementoj de Haitio

[eta|La departementoj de [Haitio]]
**Haitio** estas dividita al **dek departementoj**. Tiuj ĉi konsistas el sume 42 arondismentoj, en kiuj ekzistas 133 komunumoj. La kreola vorto por "departemento" estas "depatman", la franca "département".

Sep el la dek departementoj estas nomitaj laŭ sia situo (kompasa direkto aŭ "centro").

Departemento Nippes ekestis nur en 2003 per disiĝo de departemento Grand’Anse.

Departemento *Centre* estas la sola, kiu ne havas marbordon. Ĝi situas oriente ĉe la landlimo al la Dominika Respubliko, al kiu limas ankaŭ la departementoj Nord-Est, Ouest kaj Sud-Est.

La ĉi-sekva tabelo indikas unue la francajn nomojn de la departementoj kaj poste la kreolajn.
794 Irenaea

'*794 *Irenaea'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la aŭstria astronomo Johann Palisa elde la Observatorio de Vieno.

## Nomo 
Ĝi estis nomita "*Irenaea*", en omaĝo al la filino de la astronomo *Eduard Weiss''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Johann Palisa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1914
Harriet Cook

**Harriet COOK** (1843-1869) estis feministo kaj virinbalotrajtisto, amiko de Elizabeth Garrett kaj Emily Davies. Ŝi estis helpanta sekretario de la Kensington Society (Socio Kensington) antaŭ ŝia frua morto en 1869.

## Vivo 
Harriet Cook naskiĝis en 1843, en St Andrews, Fife, Skotlando. Ŝi estis la filino do John Cook, profesoro de eklezia historio ĉe la universitato St. Andrews. Ŝi havis almenaŭ tri fratinojn: Elizabeth (1840-1916, poste Elizabeth Rodger); Isabella (1841-1894); kaj Rachel (1848-1905, poste Rachel Scott).

Kiam Elizabeth Garrett studis medicinon en St Andrews, ŝi amikiĝis kun la juna Harriet. Harriet ankaŭ renkontis tie Emily Davies, kiu vizitis Garrett. Harriet ofte vizitis ŝiaj amikoj en Londono kaj aliĝis al feminista diskutgrupo, la Kensington Society (Socio Kensington). Ŝi helpis organizi petskribon pri virinbalotrajto en 1866 kaj poste fariĝis pagata sekretario de la virinbalotrajta komitato, helpante Louisa Garrett Smith.

Verŝajne, kiam Garrett kaj Davies ambaŭ turnis sin al siaj karieroj (medicino kaj eduko) anstataŭ virinbalotrajtista movado, ankaŭ Harriet Cook ne plu partoprenis en la movado. Sed, ŝi certe daŭris ŝiajn amikecojn kaj kelkfoje vizitis Elizabeth Garrett. En 1868 ŝi aŭdis pri la nurvirina kolegio kiun Emily Davies provis starigi, kaj interesigis ŝiajn amikojn en St Andrews. Ŝia fratino Rachel estis pionira studento de la kolegio, Girton College. 

(Poste, en 1877, alia fratino Elizabeth kunfondis la nurknabinan lernejon, St. Leonard's School, St Andrews, kies sekretario la fratino Isabella estis. Louisa Garrett Anderson, filino de Elizabeth Garrett, ĉeestis ĉi tiun lernejon.)

Harriet Cook mortis de tuberkulozo en 1869.

## Fontoj 
* Elizabeth Crawford, The women's suffrage movement: a reference guide, 1866-1928, p138-139. http://books.google.com/books?id=giffod3v0FsC

Kategorio:Britaj feministoj
Kategorio:Britaj virinbalotrajtistoj
793 Arizono

**793 Arizono** estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Percival Lowell elde sia privata observatorio Lowell en Flagstaff.

Ĝi estis sendepende malkovrita la  de Joel Hastings Metcalf elde Taunton, kiu anoncis sian malkovron pli frue.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la usona ŝtato Arizono, loko de la malkovro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Arizono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1907
796 Sarita

'*796 *Sarita''''' estas mezgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

Ĝi estis la unua asteroido de la longega listo de malkovraĵoj de K. W. Reinmuth.

## Nomo 
La kialo de ĝia nomo estas nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1914
Departemento Artibonite

**Departemento Artibonite** (france: ''L'Artibonite*, kreole: *Latibonit*) estas unu el la dek departementoj de Haitio. Ĝia nomo deriviĝas de samnoma rivero.

Ĝia areo estas 4.984 km²; en 2009 oni taksis ĝian loĝantaron je 1.571.020. Ĝia kodo laŭ ISO 3166-2 estas HT-AR. Plej gravaj urboj estas la ĉefurbo Les Gonaïves kaj *Saint-Marc''.

En februaro 2004 okazis sensukcesa provo sendependigi la departementon disde Haitio.

En Artibonite gravas kultivado de rizo.

La departemento estas dividita en kvin arondismentojn, kiuj konsistas el sume 15 komunumoj:

* **Arondismento Dessalines** (4 komunumoj):
*# Dessalines
*# Desdunes
*# Grande-Saline
*# Petite-Rivière-de-l'Artibonite
* **Arondismento Les Gonaïves** (3 komunumoj):
*# Les Gonaïves
*# Ennery
*# L'Estère
* **Arondismento Gros-Morne** (3 komunumoj):
*# Gros-Morne
*# Anse-Rouge
*# Terre-Neuve
* **Arondismento Marmelade** (2 komunumoj):
*# Marmelade
*# Saint-Michel-de-l'Attalaye
* **Arondismento Saint-Marc** (3 komunumoj):
*# Saint-Marc
*# Verrettes
*# La Chapelle

Kategorio:Departementoj de Haitio
Saint-Brais

**Saint-Brais** (malnova germanlingva nomo *Sankt Brix*) estas komunumo en la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 223 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Saint-Brais situas sur kresto de la Ĵurasa Montaro en nordoriento de la Liberaj Montoj. Norde ĝin limigas la profunda valo de la rivero Doubs. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝ la vilaĝetoj Bollement, Les Métairies, Le Péquie kaj Le Chésal. En la fundo de la valo en la sudo de la komunumo situas la *Lageto de Bollement*, el kiu fontas la rivereto *Tabeillon*, alfluanto de Sorne, kiu siavice nutras la riveron Birs. Saint Brais do situas sur la akvodislimo de la riversistemoj de Rodano (Mediteraneo) kaj Rejno (Norda Atlantiko).

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,19&nbsp;km², de kiuj 45% estas kovritaj de arbaro, 50% servas por agrikulturo kaj 3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Saint-Bais limas en nordo al Clos du Doubs, en oriento al Glovelier, en sudoriento al Saulcy, kaj en okcidento al Montfaucon. Okcidente de la komunumo troviĝas krome la malgranda eksklavo *Les Sairains*, kiu limas oriente al Montfaucon kaj okcidente al Lajoux.

## Trafiko 
Tra Saint-Brais pasas la kantona ĉefvojo n-ro 18 de La Chaux-de-Fonds al Delemonto, sur kiu cirkulas poŝtaŭtolinio tra la vilaĝo. En la valo ekzistas la haltejo ''* ĉe la trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj de Saignelégier al Glovelier.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Saint-Brais datiĝas el la jaro 1275 kiel *Sem Bris*.

Dum mezepoko Saint-Brais apartenis al la Senjorejo Liberaj Montoj, kiu troviĝis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Saint-Brais apartenis dum unu jaro al la Raŭraka Respubliko kaj tiam de 1793 ĝis 1800 al la franca departemento *Mont-Terrible'', kiu tiam estis integrita al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la komunumon Saint-Brais al la distrikto Franches-Montagnes de la svisa Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Saint-Brais apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bollement (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Saint-Brais
* Saint-Brais en la Historia Leksikono de Svislando
Vydrná

**Vydrná** (hungare *Vidornya* [vidornja]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Vydrná situas meze de sakovojo. Púchov troviĝas je 12&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1475 en formo *"Wydrna"*, tiutempe apartenanta al fortikaĵo de Lednic. En 1784 loĝis tie 661 vilaĝanoj (109 familioj) en 96 domoj, en 1828 622 vilaĝanoj en 101 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Vidrna,* poste ĝi ricevis bone prononceblan nomon por hungaroj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vidornya 545 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vydrná 351 homoj, (347 slovakoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Púchov
Záriečie

**Záriečie** (hungare *Felsőzáros* [felŝOzAroŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Záriečie situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ĉeĥio-Púchov. La lasta urbo troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1475 en formo *"Zaryecze"*, tiutempe apartenanta al burgo de Lednica. En 1784 loĝis tie 704 vilaĝanoj (130 familioj) en 116 domoj, en 1828 826 vilaĝanoj en 125 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Zárjecs,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőzáros 691 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Záriečie 692 homoj, (683 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1786, en 1859 turo alkonstruiĝis
* malfrubaroka sonorilostablo el la 18-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Púchov
Bohunice (distrikto Ilava)

**Bohunice** (hungare *Vágbánya* [vAgbAnja]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La slovaka historia loknomo estis la pli longa *Bohunice nad Váhom*.

## Situo 
Bohunice situas preter Váh, meze de sakovojo. Ilava troviĝas je 4&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1229 en formo *"Bohwnycz"*. En 1784 loĝis tie 569 vilaĝanoj (106 familioj) en 81 domoj, en 1828 731 vilaĝanoj en 90 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Bohunicz,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágbánya 612 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Bohunice 746 homoj, (738 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* novgotika kastelo de familio Mednyánszky [mednjAnski] el la 1860-aj jaroj
* novgotika tombego de Mednyánszky de 1866

Kategorio:Municipoj en distrikto Ilava
Zubák

**Zubák** (hungare *Trencsénfogas* [trenĉEnfogaŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Zubák situas laŭ rojo, meze de sakovojo. Púchov troviĝas je 18&nbsp;km.

## Historio 
Arkeologoj supozas, ke dum la bronzepoko estis tie tera fortikaĵo, sed pruvo ankoraŭ mankas. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1471 en formo *"Zwbaky"*, tiutempe apartenanta al fortikaĵo de Lednica. En 1784 loĝis tie 923 vilaĝanoj (173 familioj) en 154 domoj, en 1828 1237 vilaĝanoj en 144 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Zubák,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Trencsénfogas 1051 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zubák 924 homoj, (917 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Vendelo de 1829

Kategorio:Municipoj en distrikto Púchov
Amritsar

**Amritsar,** en loka lingvo **ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ** estas urbo, spirita kaj kultura centro en subŝtato Panĝabo en nordokcidenta parto de federacia ŝtato Barato. La loknomo signifas: "Naĝejo de Nektaro de la Senmorteco". Ĝi estas sankta urbo de Siĥoj.
maldekstre|eta|Pilgrimado al Amritsar

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 143-001
* Telefonkodo: (91)183
* Aŭtokodo:
* 

## Situo 
Amritsar troviĝas de Lahore je 32 km-oj. Post fondiĝo de Pakistano kaj Barato Panĝabo dividiĝis inter la du landoj, tial la urbo tuj trovis sin en fronto de malpacadoj.

## Historio 
Amritsar fondiĝis en 1574. En 1809 fortikaĵo konstruiĝis kaj la urbo iĝis dua ĉefurbo de la regiono. En 1862 la britoj komencis konstrui fervojon. En 1915 la britoj deklaris Amritsar sankta urbo, kiu nuliĝis en 1947 post la sendependiĝo. En 1919 la angloj pafadis homojn.

Vidu ĝin pli detale: Masakro de Amritsar.

En 1984 armila trupo okupis sanktan ejon, tial denove masakro okazis.

## Trafiko 
Amritsar estas grava loko por ligi Baraton kaj Pakistanon. La urbo havas ankaŭ internacian flughavenon.

## Klimato 
Amritsar havas varman kontinentan klimaton kun 4 sezonoj: vintro, somero, musono kaj postmuso. Dum vintro inter novembro-marto la temperaturo estas 4-. Somere inter aprilo-junio tio estas eĉ . Dum musono inter julio-septembro ofte pluvas. Jare pluvas po 790&nbsp;mm.

## Vidindaĵoj 
* Ora Templo
* diversaj sanktaj lokoj

## Vidu ankaŭ 
* Listo de milionurboj
maldekstre|eta|Ora templo de Amritsar
eta|Ora templo de Amritsar

Kategorio:Urboj de Panĝabo (Barato)
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Milionurboj
Béla Szabó (ĝardenisto)

**SZABÓ Béla** (sabo:) estis hungara ĝardenisto naskita en Aknaszlatina la 16-an de aprilo 1896 kaj mortinta en Budapeŝto la 14-an de aprilo 1985.

## Kariero 
Szabó diplomiĝis en la Hungara Reĝa Ĝardenista Lernejinstituto (1917). En 1919 li agadis por organizi la Ĝardenistan Eksperimentan Stacion. Pli poste li iĝis universitata profesoro (1947), dekano (1949-1950). Li estis distingita per Memormedalo Entz Ferenc (1966). 

## Verkoj 
**A gyümölcs és a konyhakerti termények feldolgozása* (Bp., 1934); 
**A gyümölcsök házi feldolgozása* (Bp., 1939).

## Fonto 
*Magyar Életrajzi Lexikon
Dénes Szabó (kirurgo)

**SZABÓ Dénes**  estis hungara kuracisto, kirurgo naskita en Kőrispatak la 17-an de decembro 1901 kaj mortinta en Segedo la 21-an de januaro 1978.

## Kariero 
Szabó diplomitiĝis en Segedo (1929). De 1924 ĝis 1930 li laboris en la anatomia instituto de la universitato, de 1930 ĝis 1944 en la Kliniko pri Kirurgio. En 1932 li havigis fakkuracistan kvalifikon, en 1934 li iĝis privatprofesoro. De 1944 li estis ĉefkuracisto de la kirurgia sekcio de la urba malsanulejo de Segedo. Li publikigis pli ol 30 fakverkojn.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Dénes Szabó (ginekologo)

**SZABÓ Dénes** (sabo:) estis hungara kuracisto, akuŝisto, ginekologo naskita la 4-an de majo Peŝto 1856 kaj mortinta en Koloĵvaro la 17-an de januaro 1918.

## Kariero 
Dénes Szabó finis la universitaton en Budapeŝto (1879) kaj en 1880 li vojaĝis eksterlanden (Vieno, Dresdeno, Berlino, Edinburgo, Londono). En 1881 li iĝis en Budapeŝto praktikanto, poste asistanto en la kliniko de ginekologio, en 1889 privatprofesoro, en 1892 profesoro en Koloĵvaro, en 1905 – 1906 rektoro de la universitato. Li publikis en *Orvosi Hetilap*, *Gyógyászat*, en *Kolozsvári Orvostermészettudományi Értesítő* ktp.

## Verkoj 
* *A gyakorlati orvostan haladása* (kun pluraj aliaj, Bp., 1890);
* *Az orvosi mentés kézikönyve* (kun pluraj aliaj, Bp., 1891);
* *A kolozsvári egyetem orvosi karának története* (Kolozsvár, 1896).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Endre Szabó (inĝeniero)

**SZABÓ Endre** (sabo:) estis hungara inĝeniero pri arbaro naskita en Budapeŝto la 25-an de julio 1892 kaj mortinta en Baia Sprie la 17-an de januaro 1964.

## Kariero 
Szabó diplomitiĝis en 1904 en Selmecbánya. Kiel asistanto de Sándor Jankó li diskonigis en Hungario la stereofotogrametrion kaj li aplikis ĝin ankaŭ en praktiko, enkondukis novan mezurmetodojn en geodezio. De 1914 li laboris en Koloĵvaro.

## Verkoj 
**Sztereofotogrammetria* (Erdészeti L. 1910); 
**A sztereofotogrammetria gyakorlata és ennek segédeszközei* (Erdészeti L. Bp., 1911); 
**Az ikonometer hivatása* (Magy. Erdész, Rimabánya, 1912); 
**A sztereofotogrammetria állása* (Magy. Mérnök és Építész Egyl. Közl. 1912).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Szabo, E.
Reĝlando de Kurdistano

La **Reĝlando de Kurdistano** estis historia ŝtato de kurdoj ekzistanta en la jaroj 1921-1924.

## Historio 
Post la unua mondmilito en 1920 en la traktato de Sevres oni decidis fondi sendependan Kurdistanon. La 10-an de oktobro 1921 kurdoj proklamis ekeston de la Reĝlando de Kurdistano kun la ĉefurbo Sulejmanijo. La reĝo iĝis Mahmud Barzanji. Unu jaron poste en la terenoj de la norda Irako oni malkovris riĉajn tavolojn de nafto, kio kaŭzis retiron de la apogo de okcidentaj landoj al sendependa Kurdistano. Responde al tio septembre 1922 kurdoj denove proklamis sendependan Reĝlandon de Kurdistano. Konforme al traktato de Laŭzano el 1923 oni dividis Kurdistanon inter Turkio, Francio kaj Grand-Britio. Britio ne agnoskis la memdeklaritan ŝtaton. En julio 1924 britaj taĉmentoj likvidis la Reĝlandon de Kurdistano.

Kurdistano, Reĝlando
Kategorio:Historio de Kurdistano
Kategorio:Historio de Irako
Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:Historio de Sirio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1922
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1924
Gerard Głuchowski

**Gerard Głuchowski** (naskiĝis la 24-an de septembro 1936 en Varsovio) – pola  filozofo specialiĝinta pri la hinda filozofio.

## Biografio
Li studis psikologion kaj filozofion ĉe la Varsovia Universitato. Dum la studado paralele interesiĝis pri la hinda hulturo kaj filozofio, precipe pri la sistemo de la klasika jogo de Patanjĝali. De 1969 laboris en la redaktejo de Filozofia Redakto de Pola Scienca Eldonejo (PWN) okupiĝante pri libroj el la kampo de formala logiko, metodologio de sciencoj kaj historio de filozofio. De 1973 iĝis  scienc-didaktika laboranto de Universitato al Maria Curie Skłodowska en Lublin, kie krom sistema filozofio li lekciis pri la hinda filozofio kun aparta konsidero de la klasika jogo. 

## Publikaĵoj
Gerard Głuchowski estas  aŭtoro de pli ol cent laboraĵoj publikigitaj plejparte en sciencaj revuoj kaj enciklopedioj. Ilia temaro ofte rilatas al problemoj de la klasika jogo.

## Pentrado
En la jaroj 1986-1993 d-ro Głuchowski kreis ciklon de pentraĵoj, kiuj pere de la simboliko de geometriaj formoj kaj koloroj respegulas filozofian enhavon de la klasika jogo. La unua ekspozicio titolita *Filozofia koncepto de jogo en la pentroarto de Gerard Głuchowski* okazis en la Azia Galerio de Muzeo pri Azio kaj Pacifiko en Varsovio en 1989. La pentraĵoj gajnis signifan sukceson en Barato. La ciklo, kiu nombras 43 laboraĵojn ankoraŭ ne estas finita

## Fontoj
Katalogoj de ekspozicioj:
* *Polish Posters, Paintings*, Center for Graphic Art, Sitaram Bhartia Institute, New Delhi 1992
* *Formy symboliczne jogi klasycznej* (Simbolaj formoj de la klasika jogo), VI Polski Zjazd Filozoficzny (Pola Filozofia Kunveno), 5-9.09.1995, Toruń 1995

## Eksteraj ligiloj
- Meditaj pentraĵoj inspiritaj de la klasika jogo

Kategorio:Polaj filozofoj
Kategorio:Polaj hindologoj
Kategorio:Polaj pentristoj
Kategorio:Joganoj