open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Georgo la 1-a (Britio)

**Georgo la 1-a Ludoviko**, germane *Georg I. Ludwig*, angle *George Louis* (naskiĝinta la  en Hanovro, mortinta la  en Osnabrück) estis ekde 1698 duko de la elektoprinclando Brunsvigo-Luneburgo kaj per tio princo-elektisto de la Sankta Romia Imperio, kaj aldone estis ekde 1714 ankaŭ reĝo de Britio kaj reĝo de Irlando.

Georgo Ludoviko estis luterano, kio estis unu el la ĉefaj kialoj por lia reĝiĝo. En 1714, post la morto de reĝino Anna, oni unuavice klopodis trovi taŭgan, ne-katolikan tronheredonton por eviti la tronpretendanton James Francis Edward Stuart. Oni elektis Sofian de Palatinato, la patrinon de Georgo Ludoviko.

Georgo Ludoviko havis malfacilan pozicion kiel brita reĝo, ĉar li apenaŭ parolis la anglan lingvon kaj ĉefe komunikis per la germana aŭ franca. Aldone li pasigis multan tempon en Hanovro. Ĉio ĉi tio kontribuis al tio ke dum lia regotempo multe da regopovo ŝoviĝis for de la reĝo al la brita parlamento. Dum lia regado estiĝis la brita partia sistemo kaj Robert Walpole iĝis fakte la unua brita ĉefministro kiu regis kun ministraro. (Oficiale tamen ne pli frue ol 1730 sub Georgo la 2-a.)

Kategorio:Britaj reĝoj
Kategorio:Princoj-elektistoj de Hanovro
Kategorio:Dukoj de Brunsvigo
Kategorio:Dukoj de Saksio-Lauenburg
Kategorio:Dukoj de Bremen-Verden
Kategorio:Hanovra dinastio
Gábor Balás

**Gábor Balás** d-ro (pr. bala'ĵ) estis hungara jurhistoriisto, ĵurnalisto, verkisto, tradukisto naskita en Gyergyószentmiklós la 7-an de novembro 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de januaro 1995.

## Kariero 
Li studis en Budapeŝto, Parizo kaj Berlino kaj havigis diplomon de juristo. Li estis diamantdiploma profesoro de ELTE, fondinto de Budapesti Székely Kör (Budapeŝta Sikula Rondo).

## Verkoj pli gravaj 
* *A székelyek nyomában*, 1984;
* *A székely művelődés évszázadai*;
* *Utazások Erdélyben*.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj jurhistoriistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Sadroc

**Sadroc** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 737&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2005.

__TOC__

## Geografio 
Sadroc etendiĝas sur 19,26&#160;km², kaj havis 737&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 38&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Sadroc antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacques Geneste, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Sadroc apartenas al la kantono de Donzenac, kies ĉefurbo estas Donzenac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Donzenac

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Béla Imets

**IMETS Béla** *Tusnádi Imets* [imeĉ] estis rumanuja hungara verkisto, redaktoro naskiĝinta en Gyergyószentmiklós 1896 kaj mortinta  en Balatonfüred la 6-a de januaro 1944.
## Kariero
Li estis en 1924-1925 redaktoro de Székely Szó kaj en 1926-1927 de Gyergyói Újság en Gheorgheni.

## Libroj
**Havasalji csokrosrózsa*, romaneto, 1923;
**Muskétaszál és verescserép*, baladreverko, 1927.
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Lascaux

**Lascaux** povas rilati al :

***Lascaux** estas franca komunumo en la departemento Corrèze
*La **groto Lascaux** situas en Dordogne
Ĝardeno Sabatini

La **Ĝardeno Sabatini** () troviĝas antaŭ la norda fasado de la Reĝa Palaco de Madrido (Hispanio), inter la strato Bailén kaj la deklivo San Vicente. Ĝi havas  hektarojn.

[maldekstra|eta|200ra|Fontano de la Ĝardeno kaj fone la [Reĝa Palaco de Madrido]]
Ĉi tiu ĝardeno estis konstruata en la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento post la proklamado de la Dua Hispana Respubliko, en la loko kie estis okupata de la ĉevalstaloj konstruitaj de la itala arkitekto Francesco Sabatini apud la Reĝa Palaco.

La Registaro de la Respubliko konfiskigis plurajn posedaĵojn de la reĝa familio, inter ili ĉi tiu, cedante ĝin al la Madrida Urbodomo por la konstruado de publika parko. La projekto estis entreprenita de Fernando Mercadal venkinto de kunvokita konkurso por tiu celo. En 1972 la ĝardenoj estis reformitaj kaj estis konstruitaj la monumentaj ŝtuparoj.

Kategorio:Parkoj de Madrido
Kleinpetersdorf

maldekstra|75pxeta|dekstra|300px|Kleinpetersdorf en la mapo
eta|Ĉefstrato de Kleinpetersdorf
**Kleinpetersdorf,** hungare **Kisszentmihály** aŭ *Kis-Németszentmihály*, kroate **Mali Petarštof**, estas iama memstara komunumo, nun parto de Grospetersdorf en Aŭstrio, en federacia lando Burgenland, en la distrikto Oberwart.

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 7503

* Aŭtokodo: OW

## Situo 
Kleinpetersdorf situas 14 km-ojn de Oberwart.

## Historio 
Pli frue romianoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1574, kiel kroata vilaĝo. En 1910 la vilaĝo havis 319 loĝantojn, precipe (aŭstrojn. Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Vas, al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio, dume inter 1938-1945 al Germanio. En 1971 la vilaĝo aliĝis al Großpetersdorf.

## Vidindaĵoj 
eta|upright|Romkatolika preĝejo

* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Dipatrino de 1834, en 1925 kaj en 1987 pligrandiĝis

## Komunumoj pri Sankta Mikaelo en Hungara reĝlando 
Pro grandeco de la tabulo la ceterajn en Transilvanio vidu: Almásszentmihály!

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Juillac

**Juillac** estas la nomo de pluraj artikoloj.

***Juillac** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
***Juillac** estas komunumo en la franca departemento Gers.
***Juillac** estas komunumo en la franca departemento Gironde.
Auxey-Duresses

**Auxey-Duresses** estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
maldekstra|100ra|Blazono

## Geografio 
La komunumo enhavas la vilaĝon Auxey-la-granda kaj la vilaĝetojn Petit-Auxey kaj Melin.

### Demografio 
### Situo 

    400ra|maldekstra|enllaç=|Distance des villages alentours
    

## Historio 
La rifuĝejo de Montmilan datiĝas el neolitiko.

La preĝejeto de Melin datiĝas el 1906. La preĝejo de Petit-Auxey estas romanika.

## Vino 
La surfacampleksoj pri produktado estas :
* ruĝaj : 80 ha
* blankaj : 35,6 ha

## Esperantio 
La esperanto grupo fondiĝis en 1910.

Okaze de la eŭropaj balotoj 2014, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,7 %).

## Vidu ankaŭ 
* Beaune
* Communauté d'agglomération de Beaune Côte et Sud
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Operaco Northwoods

[eta|dekstra|Publikigita dokumento de Operaco Northwoods http://www.gwu.edu/~nsarchiv/news/20010430/doc1.pdf(https://eo.wikipedia.org/wiki/Dosiero:NorthwoodsMemorandum.png)]

**Operaco Northwoods** (angle *Operation Northwoods*) estis usona sekreta plano, kiun ellaboris en 1962 la generalstabo de Pentagono kaj estis prezentita la 13-an de marto 1962 al prezidento John F. Kennedy. Krom Operation Mongoose, tiu plano entenis larĝigon de kaŝita operaco de Usono kontraŭ Kubo. Oni planis kulpigi sistemon de Fidel Castro per aranĝitaj teroratakoj kontraŭ civila aera kaj ŝipa trafiko ene de Usono, disvastigo de falsaj informoj. Tiel oni volis eksciti la publikon por apogo de invado je Kubo. Male al Mongoose, Northwoods neniam estis realigita, ĉar Kennedy rifuzis ties aprobon. La planado okazis jam dum prezidento Eisenhower, la dokumenton subskribis Lyman L. Lemnitzer, prezidanto de Unuiĝinta stabĉefaro kaj pli poste ĉefkomandanto de NATO en Eŭropo, same la brigada generalo William Craig. La dokumentoj publikiĝis post tridekjara sekretigo en 1997/98 danke al Freedom of Information Act.

Ĉar oni volis paffaligi aviadilon plenan kun senkulpaj civitanoj, oni uzis tiun planon por disvastigi konspiran teorion pri teroratakoj de 11-a de septembro 2001. La ekzisto de la plano iĝis pruvaĵo je tio, ke la ŝtato ne rifuzas la penson, murdi siajn civitanojn por propraj celoj.

## Ligiloj 
* originala dokumento, angle

Kategorio:1962
Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Historio de Kubo
Kastelo Nové Hrady (distrikto Ústí nad Orlicí)

**Nové Hrady** estas kastelo en Ĉeĥio, dominaĵo de samnomata municipo en la Regiono Pardubice. Proksime situas urboj Vysoké Mýto kaj Litomyšl. 

La plej elstara ekzemplo de rokoka kastela arkitekturo en Ĉeĥio.

## Historio 
En la 15-a jarcento surloke staris gotika burgo. Kastelo, en rokoka stilo, stilo de francaj somerlokoj, ĉirkaŭita de rokoka ornama areo, estis konstruita dum la jaroj 1774 ĝis 1777 en la sama loko. Ĝi ofte estas nomata „Ĉeĥa Versailles“, aŭ „Malgranda Schönbrunn“. Konstruigis ĝin grafo Jean-Antoine Harbuval de Chamaré laŭ projekto de la arkitekto Josefo Jäger. Bazan aspekton de la kastelo instigis kaj konstruadon direktis la grafo mem.

La lasta posedanto de la kastelo antaŭ naciigo estis tekstilfabrikisto Josef Bartoň.

Post la jaro 1989 rekuperis la kastelon genepoj de la lasta posedanto. Ekde la jaro 1997, kiam denove ŝanĝiĝis posedanto, la kastelo estas rekonstruata.

eta|kastela ĝardeno|maldekstra
## Nuntempo 
La konstruaĵo estas kovrita per mansarda tegmento kaj havas riĉe ornamitan fasadon. En la kastelon oni eniras tra vasta halo kun kruc-volboj. Ambaŭ flankaj aloj havas propran ŝtuparon. En la unua etaĝo, super la enirhalo, estas rokoka ĉefsalonego kaj apud ĝi videblas privataj salonoj de la nunaj posedantoj. En la okcidenta alo troviĝas kapelo kun rokoka altaro (1777) de Josef Procházka kaj altara bildo (1778) de Jan Nivelta. Ornamo de la kastelo estas vasta parko en angla stilo kun krucuma vojo.

## Utiligo de la kastelo 
Nuntempe la kastelo estas privata, publike alirebla. En kastelo eblas vidi ekspozicion de meblaro (ekde baroko ĝis kubismo) el kolektoj de la Artmetia muzeo en Prago, bildoj kaj filigranaj artobjektoj. En flankaj aloj de la kastelo troviĝas restoracio, sukeraĵejo kaj malgranda galerio. 
En la proksima grenejo troviĝas la unua ĉeĥa muzeo de bicikloj.
En la ĉeĝa rokoka salonego okazas geedziĝaj ceremonioj kaj eksa kaleŝejo kaj ĉevalejo servas por okazigado de societaj kaj privataj kulturaj aranĝoj.
Al la kastelo apartenas ankaŭ ĉevalstalo kaj bieno por bredado de cervoj kaj damaoj.

Kategorio:Kasteloj en Regiono Pardubice
Kategorio:Nové Hrady (distrikto Ústí nad Orlicí)
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en Regiono Pardubice
Unuetaĝa lanĉo-veturilo

[eta|200ra|Unua flugo de la [McDonnell Douglas DC-X.]]
eta|200ra|VentureStar
**Unuetaĝa lanĉo-veturilo** (SSTO) estas veturilo kiu atingas orbiton el astra surfaco sen forĵeti iun ajn ekipaĵon, nur gasojn kaj fluidaĵojn. Ĉi tiu termino normale, sed ne nepre, rilatas al reuzeblaj lanĉo-veturiloj.

Unuetaĝaj lanĉo-veturiloj lanĉita el la Tero neniam estis konstruitaj. Nuntempaj orbitaj lanĉoj plenumiĝas per pluretaĝaj raketoj tute aŭ parte nereuzeblaj, aŭ per la usona kosmopramo, kiu estas pluretaĝa kaj parte reuzebla. Ekzistas multaj projektoj por disvolvi unuetaĝajn lanĉo-veturilojn, kiel DC-X, X-33 kaj aliaj. Neniu el ili sukcesis ĝis nun.

En la alia flanko, oni sukcese uzis SSTO-ojn en la Luno per la surluniĝilo de la usona Projekto Apollo kaj per diversaj robotaj kosmosondiloj de la soveta Projekto Luna. La malgranda gravita forto de la Luno kaj la foresto de atmosfero faciligas multe la aferon.

Kategorio:Kosmaj lanĉoveturiloj
László Vencser

**VENCSER László** d-ro [venĉer] estas rumanuja hungara romia-katolika teologo naskita en Ditrău la 17-an de junio 1947

## Kariero 
László Vencser estis ordinita pastro de Áron Márton en 1971. Li doktoriĝis en Romo pri moralteologio kaj instruis tiun disciplinon en la Religiscienca Altlernejo de Alba Iulia. Li vivas en Linco kaj estas direktoro de la Fremdlingva Pastoracio Landa.

## Libroj 
* Varga Gabriella – Vencser László: *Megalkuvás nélkül* – Száz éve született Jakab Antal (Centjara naskiĝdato de Antal Jakab), Kairosz.
* *Frühscholastik*, Státus Kiadóé
* *Felelôs szabadság*, Státus Kiadó.

## Fonto 
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Christophe Barratier

**Christophe Barratier** (naskiĝis la 17-an de junio 1963 en Parizo) estas franca filmproduktisto, reĝisoro kaj verkisto de filmaj scenaroj.

## Vivo 
Christophe Barratier estas la filo de franca teatra aktoro kaj de la filma aktorino *Eva Simonet*. Kiel filo li kantis en knaba ĥoro. Pli poste li studis gitaran muzikon en la Konservatorio de Parizo, sed pli poste ne iĝis profesia muzikisto, sed eklaboris en la filmprodukta firmao *Galatée* de sia onklo Jacques Perrin. Kiel kolega filmproduktisto li interalie kontribuis al la premiigita dokumenta filmo *Le Peuple migrateur* ("la migra popolo", pri migrobirdoj) kaj de la filmo *Les enfants de la lumiére* ("la infanoj de la luno"). Kiel reĝisoro li unuafoje aktivis en 2002, kiam li realigis la mallongan filmon *Les Tombales*. En 2004 sekvis lia sukcesa unua plena kineja filmo *Les Choristes* ("la ĥorknaboj"), kiu interalie en 2005 en Usono ricevis nomumon por la Akademia Premio de plej bona filmo en lingvo alia ol la angla, kaj kiu sole en Francio logis pli ol 8 milionojn da homoj en la kinejojn.

Christophe Barratier havas filinon de la nomo Violette, kiu interalie ankaŭ videblis en malĉefa rolo de la filmo *Les Choristes*.

## Filmaro 
### Aktoro 
* 1999: *La Dilettante* de Pascal Thomas: Muzikisto gitaristo

### Reĝisoro 
* 2002: *Les Tombales*
* 2004: *Les Choristes*
* 2008: *Faubourg 36*
* 2011: *La Nouvelle Guerre des boutons* (La Nova Milito de la Butonoj), refilmigo de klasikaĵo de 1962

### Verkisto de filmaj scenaroj 
* 2002: *Les Tombales*
* 2004: *Les Choristes*
* 2008: *Faubourg 36*
* 2011: *La Nouvelle Guerre des boutons* 

### Filmproduktoro (elekto) 
* 1996: ''Microcosmos, le peuple de l'herbe* ("mikrokosmo, la popolo de herbo")
* 1999: *Himalaya – l'enfance d'un chef* ("Himalajo - la infanaĝo de (karavana) ĉefo")
* 2001: *Le Peuple migrateur* ("la migra popolo", pri migrobirdoj)
* 2002: *Les Ailes de la nature*
* 2003: *La Vie comme elle va* (televide)

## Premioj (elekto) 
* **Akademia premio** (Oscar) 2005: 2 nomumoj, en la kategorioj plej bona kanzono originala (por la kanto *Vois sur ton chemin*) kaj plej bona filmo en lingvo alia ol la angla por la filmo *Les Choristes*
* Premio **BAFTA** 2005: 3 nomumoj, en la kategorioj plej bona filmo en lingvo alia ol la angla, plej bona adapto de scenaro kaj plej bona muziko por la filmo *Les Choristes*

* **Premio César** 2005: nomumoj interalie en la kategorioj plej bona filmo, plej bona reĝisorado kaj plej bona unua filmo por la filmo *Les Choristes*

* Filmfestivalo de Austin (Usono): premio de la publiko por *Les Choristes*

* Internacia Filmfestivalo de Bankoko (Tajlando): premio de plej bona reĝisoro por *Les Choristes*, nomumo en la kategorio plej bona filmo por la sama filmo

* *Premio David di Donatello* (Italio) 2005: nomumo en la kategorio plej bona eŭropa filmo por *Les Choristes*

* *Premios Sant Jordi de Cine* (Katalunio): premio de la publiko por *Les Choristes*

* Filmfestivalo de Karlovy Vary (Ĉeĥio) 2005: premio de la publiko por *Les Choristes''

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kinproduktoroj
Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Francaj scenaristoj
Antal Jakab (pastro)

**JAKAB Antal** d-ro estas rumanuja hungara romkatolika episkopo naskita en Kilyénfalva la 13-an de marto 1909 kaj mortis en Alba Iulia la 5-an de majo 1993.

## Kariero 
Li estis ordinita pastro en 1934 de episkopo Gusztáv Károly Mailáth kaj li estis sendita de episkopo Áron Márton al Laterana Universitato, de kie li revenis en 1942 kaj instruis en katolika seminario de Koloĵvaro. La 26-an de aŭgusto 1951 la komunistaj aŭtoritatoj arestis lin kaj malliberigis lin por 13 jaroj. Li liberiĝis en 1964. En 1972 la papo nomumis lin helpepiskopo kaj en 1980 episkopo. Oni entombigis lin en Alba Iulia apud Áron Márton.

## Literaturo 
* Varga Gabriella-Vencser László: *Megalkuvás nélkül*, 2009.

## Eksteraj ligiloj 
* Diocezo de Alba Iuliahttp://www.gcatholic.com/dioceses/diocese/alba1.htm

Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikaj malliberuloj
Kategorio:Romkatolikaj episkopoj
Vatikana kodekso

eta|Fino de Evangelio Luko kaj komenco de Evangelio Johano

La **Vatikana kodekso** (latine *Codex Vaticanicus*) estas kun la Sinaja kodekso la plej grava novtestamenta manuskripto. Ambaŭ estiĝis en la 4-a jarcento kaj apartenas al la Aleksandra teksta tipo. La Vatikana kodekso estas ordigita al Kategorie I (= tre bona kvalito). La nomo de la kodekso venas el rezerva loko en la Vatikana biblioteko. Ĝi estas verkita sur pergameno en malnovgreka lingvo per uncialaj literoj.

## Priskribo 
La *Codex Vaticanus* (B) entenas la Malnovan kaj Novan Testamentojn, kvankam kelkaj folioj perdiĝis. Ĝi konsistas el 591 (MT) + 142 (NT) = 733 duoblaj paĝoj (folioj). Ĉe la komenco mankas 31 folioj = 62 paĝoj de la Genezo. Plue mankas 10 folioj de la Psalmoj (Ps 105:27 - 137:6). Ĉe fino de la NT mankas parto de la hebrea letero (ekde 9:14), la Pastora letero kaj la Apokalipso. La verkadon faris du skribistoj, el kiuj unu skribis la tutan Novan Testamenton. Oni supozas, ke en la 10-a jarcento monaĥo postskribis la paliĝintan tekston. Tiam oni aldonis mankantajn partojn en minuskla skribo.

Ĝia formato estas 27 x 27 cm (la folioj estis pli frue pli grandaj), la teksto konsistas el tri kolonoj kun 40-44 vicoj (en NT 42 vicoj), 16-18 literoj po vico. La pergameno estas tre deliakata kaj fajna, la uncialaj literoj estas malgrandaj, simple kaj seninterrompe skribitaj. Mankas la amonianaj partoj de la Eŭzebia kanono kaj de la Eŭtaliana aparato. En la evangelioj okazas ĉapitra divido, kiun havas cetere la Codex Zacynthius kaj la „minuskla manuskripto 579”, laŭ kio Mateo havas 170, Marko 62, Luko 152 kaj Johano 80 ĉapitrojn. La historio de la apostoloj estas dividita je 36 kaj 69 ĉapitroj, la duobla divido aperas ankaŭ en la Codex Sinaiticus. La Katolikaj leteroj kaj la Paŭlaj leteroj montras malnovan dividan metodon.

La *Codex Vaticanus B* troviĝas ekde 1475, eble jam ekde 1448 en la Vatikana biblioteko, pri la pli malnova tempo oni ne havas informojn. Kelkaj supozas, ke oni verkis ĝin en Egiptujo, aliaj supozas en Caesarea.

Oni malkovris en 1995 en la *Codex Vaticanus B* tielnomataj „vokalsignojn“ (..), du horizontalajn punktojn ĉe la teksta rando, entute ĉ. 800 en la NT. Oni konstatis, ke tiuj signoj markas tekstajn malcertecojn. Pri la dato de ties estiĝo regas diskuto. Oni povas rimarki tiujn signojn en la supra bildo.

## Vidu ankaŭ 
* Codex Sinaiticus
* Codex Alexandrinus

## Eksteraj ligiloj 
* Biblioteca Apostolica Vaticana. Codex Vaticanus
* Center for the Study of NT Manuscripts. Codex Vaticanus  Pseŭdo-faksimilo

Kategorio:Nova Testamento
Chiquito de la Calzada

**Gregorio SÁNCHEZ FERNÁNDEZ** (Malago, 28-a de majo 1932), kies artista nomo estas **Chiquito de la Calzada** [ĉi KIto] estas hispana aktoro, humuristo kaj kantisto de flamenko.

Li komencis kiel kantisto de flamenko kiam aĝis 8 jaroj kaj li laboris en diversaj teatroj kaj salonoj de spektakloj de Hispanio kaj Japanio. Li iĝis tre populara danke al la humura televidprogramo *Genio y figura* (Antena 3, 1994), kie li montris sian propran manieron por rakonti ŝercojn. Multaj humuristoj kaj neartistoj imitis lin dum multaj jaroj kaj liajn strangajn vortojn kaj amuzajn nekutimajn esprimojn.

## Filmaro 
* *Spanish Movie*, 2009.
* *Franky Banderas*, 2003;
* *El oro de Moscú*, 2002;
* *Papá Piquillo*, 1998;
* *Señor alcalde*, televida filmo, 1998
* *Brácula: Condemor II*, 1997;
* *Aquí llega Condemor, el pecador de la pradera*, 1996

## Eksteraj ligiloj 
* 
*  Chiquito de la Calzada Web Oficial 
*  Frases y Sonidos de Chiquito de la Calzada 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Humuristoj
Granda Vojo (Madrido)

eta|277ra|dekstra
eta|277ra|dekstra|Granda Vojo, Madrido
eta|dekstre|230ra|Konstruaĵo Telefónica

La **Granda Vojo** () estas unu el la ĉefaj stratoj de Madrido (Hispanio). Ĝi komenciĝas en la strato Alkalao kaj finiĝas en la Placo de Hispanio. Ĝi estas grava mejloŝtono de la urbo ekde la komerca, turisma kaj libertempa vidpunktoj. En tiu lasta aspekto ĝi famas pro siaj kinejoj, kvankam dum la lastaj jaroj kelkaj el ili fermiĝis kaj aliaj sukcese konvertiĝis al muzika teatro, pro kio la sekcio inter la Placo Kajao kaj la Placo Hispanio estas konata kiel *la madrida Broadway*. La sekcio inter la Red de San Luis kaj la Placo Kajao gastigas multnombrajn butikojn de internaciaj mod-ĉenoj. Granda Vojo estas sendube unu el la lokoj plej vizitataj de turistoj pro la diverseco: vendejoj, hoteloj, librovendejoj, restoracioj, trinkejoj, placoj kaj el ĝi alireblas al aliaj gravaj stratoj de la madrida urbocentro.

La konstruado estis planita dum la tuta dua duono de la 19a jarcento kaj la konstruado mem komencis nur en 1910, solene inaŭgurita de la reĝo Alfonso la 13-a. Por ĝi oni malkonstruis lernejon, palacojn, preĝejojn ktp. La konstruaĵo Telefónica estis konstruita el 1926 al 1929, kaj estis unu el la unuaj nubskrapuloj en Eŭropo (unua en Hispanio), krom la plej alta de Madrido ekde tiam ĝis 1953, kiam la konstruaĵo España de la fratoj Otamendi, je 500 m, en la Placo Hispanio, prenis la rangon. Ĝi estis pli alta ol la permesita tiama alto pro teknikaj necesoj de la enhavo. Dum la Hispana Enlanda Milito ĝi estis bombardita ekde monteto Garabitas, ĉar temis pri strategia loko, sed bomboj frapis ĉefe la plej altajn etaĝojn (8a supren), kiuj estis abandonitaj, dum la telefoncentro plufunkciis dum la tuta milito ĉefe por eksterlandaj ĵurnalistoj. Diversaj eroj de la strato ricevis diversajn nomojn laŭ la historio.

Nun estas 41 hoteloj, 15 bankoj, 4 kinejoj (el iamaj 12), 3 teatroj kaj 2 muzeoj. Ĝi aperis en multaj filmoj kaj eĉ oni komponis zarzuelon pri la skandalo pro ties konstruprojekto.

## Vidu ankaŭ 
* Gran Vía (metroo de Madrido)

Kategorio:Stratoj en Madrido
Bibliotheca Palatina

eta|Interno de Kirko de Sankta Spirito en Heidelberg
[eta|[Frederiko la 2-a (Sankta Romia Imperio)|Frederiko la 2-a en libro *De arte venandi cum avibus (Pri la arto, per birdoj ĉasi)*]]
La ***Bibliotheca Palatina*** ("palatinata biblioteko") en Hajdelbergo (hodiaŭ en Baden-Virtembergo, tiam en Palatinato) estis unu el la plej gravaj germanaj bibliotekoj de la renesanco kun riĉa kolektaĵo je mezepokaj manuskriptoj kaj fruaj presaĵoj (inkunabloj).

Tiu ĉi biblioteko ne estu konfuzita kun la Palatina Biblioteko en Parmo, Italio.

La biblioteka historio reiras al elekta princo Ludoviko la 3-a de Palatinato (regis 1410-1436), kiu fondis kolegiatan bibliotekon al la Heidelberg-a Preĝejo Sankta Spirito. Tiu biblioteko formis poste kernon de la „Bibliotheca Palatina“. La libroelektaĵojn de la universitato, la kolegiatan bibliotekon kaj la kastelan bibliotekon de elektaj princoj unuigis elekta princo Ottheinrich (reg. 1556-1559) al la *Bibliotheca Palatina*. Inter la libroj troviĝas la t.n. *„Lorŝa Evangelio“* el la kortega lernejo de Karlo la Granda, la *„Codex Manesse“* kaj la *„Falkolibro“* de imperiestro Frederiko la 2-a.

Post morto de la aŭgsburga Ulrich Fugger (1526–1584), la biblioteko ekposedis ankaŭ 86 pluajn tre famajn manuskriptojn, ekz. Tiujn de Otfrid von Weißenburg kaj la jurlibron Sachsenspiegel. Tiuj gravaj manuskriptoj donis al la Bibliotheca Palatina karakteron de imperia biblioteko kaj en la 16-a jarcento, ĝi estis nomata kiel „Patrino de ĉiuj bibliotekoj“.

La bibliotekon akiris Vatikano en 1622. La transporto de la libroj okazis unu jaron poste en aŭgusto de 1623, kiam la Vatikana biblioteko transprenis 184 kestojn kun 3.500 manuskriptojn kaj 12.000 presaĵojn, kies kovraĵoj estis deŝiritaj por ŝpari la tutpezon (la organizanto Allacci ŝtelas 12 pliajn kestojn por si). Oni rekuperis la librojn en la 17-a jarcento. Ĉar jam Ottheinrich rebindigis multajn el siaj libroj, hodiaŭ apenaŭ ekzistas bindoj de antaŭ 1550.

Oni povis retransporti la germanajn manuskriptojn dum la Viena Kongreso (1816) al la Universitata biblioteko de Heidelberg. Ĉiuj presaĵoj kaj negermanlingvaj manuskriptoj troviĝas ankaŭ hodiaŭ en la Vatikano. La germanlingvaj mezepokaj manuskriptoj (Codices Palatini Germanici) formas fermitajn kaj literaturhistorie gravajn kolektaĵojn.

La Heidelberg-a „Bibliotheca Palatina“ estis ciferecigita ĝis 2009 komplete.

## Eksteraj ligiloj 
* Bibliotheca Palatina – ciferece 
* Ottheinrich-biblio 
* Katalogo de Biblioteko Frederiko la 4-a

Kategorio:Bibliotekoj en Germanio
Kategorio:Palatinato
Parko Kampardomo

[300px|eta|dekstra|Artefarita lago en la Parko Kampardomo; en la fono [Turo Eŭropo kaj Konstruaĵo Hispanio.]]
La **Parko Kampardomo** () estas la plej granda publika parko de la municipo Madrido (Hispanio). Ĝi troviĝas en la okcidento de la urbo, en la kvartalo Kampardomo (distrikto Monkloo-Aravako), kun limoj sude kun la distrikto Latino kaj okcidente kun la municipo Pozuelo de Alarcón. La parko estas dependaĵo de Monto de El Pardo kun , inkluzive de la terenoj de la Kampo-Klubo, al kiu ĝi cedis parton de ĝia surfaco.

La Kampardomo estis historia posedaĵo de la Hispana Krono kaj ĉasrezervejo de la reĝaro. Post la proklamado de la Dua Respubliko, ĝi estis cedita de la Ŝtato al la madrida popolo (1-a de majo 1931), ekde tiu dato ĝi malfermiĝas al la publiko.

En ĝia interno ekzistas pluraj instalaĵoj, kiel la Amuzparko de Madrido, Zoologia ĝardeno, naĝejoj, artefarita lago, la Telfero (kiu komunikas la Kampardomon kun la Okcidenta Parko, aliflanke de la rivero Manzanaro), parto de la foirejo de IFEMA (*Institucio Foira de Madrido*), la plurfunkcia pavilono Madrido Sablo, la Taŭrejo de Batano (tradicia loko por la fermiĝo de tore-taŭroj kaj pluraj popularaj sportivaj instalaĵoj.

## Vidu ankaŭ 
* Casa de Campo (metroo de Madrido)

Kategorio:Parkoj de Madrido
Orbitilo

[eta|dekstra|300px|Kosmosondilo [Mars Odyssey, orbitilo ĉirkaŭ Marso.]]
**Orbitilo** estas kosmosondilo kiu restas en la orbito de iu astro por studi ĝin. Orbitiloj ĉe la Tera orbito estas nomataj satelitoj.

## Sukcesaj orbitiloj (escepte Teraj orbitiloj) 
### Luno 
[eta|dekstra|250px|Orbitilo de la misio [Lunar Prospector.]]
* Luna 10
* Explorer 33
* Lunar Orbiter 1
* Luna 11
* Luna 12
* Lunar Orbiter 2
* Lunar Orbiter 3
* Lunar Orbiter 4
* Explorer 35
* Lunar Orbiter 5
* Luna 14
* Luna 19
* Explorer 49
* Luna 22
* Hiten
* Clementine
* Lunar Prospector
* SMART-1
* SELENE
* Chang'e 1
* Chandrayaan I

### Suno 
[eta|dekstra|250px|Kosmosonsilo [Ulysses (kosmosondilo)|Ulysses dum ĝia pretigo.]]
* Pioneer 5
* Pioneer 6
* Pioneer 7
* Pioneer 8
* Pioneer 9
* Helios 1
* Helios 2
* ISEE-3
* Ulysses
* WIND
* SOHO
* ACE
* Genesis
* STEREO

### Asteroidoj 
* NEAR Shoemaker (orbitis la asteroidon 433 Eros)
* Hayabusa (studis la asteroidon 25143 Itokawa, teknike ne estas orbitilo, ĉar ĝi nur sekvis la asteroidon dum ĝia trajektorio ĉirkaŭ la Suno)

### Merkuro 
* MESSENGER

### Venuso 
[eta|dekstra|250px|Kosmosondilo [Venus Express.]]
* Venera 9
* Venera 10
* Pioneer Venus Orbiter
* Venera 15
* Venera 16
* Magellan
* Venus Express

### Marso 
[eta|250px|dekstra|Kosmosondilo [Mars Reconnaissance Orbiter|MRO.]]
* Mariner 9
* Mars 2
* Mars 3
* Mars 5
* Viking 1
* Viking 2
* Phobos 2
* Mars Global Surveyor
* Mars Odyssey
* Mars Express
* Mars Reconnaissance Orbiter

### Jupitero 
* Galileo

### Saturno 
* Cassini-Huygens

Kategorio:Kosmosondiloj
Turo Spaco

dekstra|eta|200ra
La **Turo Spaco** () estas la kvara plej alta nubskrapulo de Hispanio kaj unu el la plej altaj de Eŭropo. Ĝi troviĝas en la ĉefurbo, Madrido. La turo havas 224 metrojn alte kaj 57 etaĝojn. La fasado estas ekskluzive kovrita de vitro, la etaĝoj estas kvadrataj en la bazo, sed modifiĝas dum la plialtiĝo ĝis atingo de ogiva formo, formante kurvon kiu matematike reprezentas la kosinusan funkcion. La konstruaĵo troviĝas en la limo de la madridaj distriktoj Ĉamartino kaj Fuenkaralo-Pardo, en la financa nubskrapula komplekso Kvar Turoj Negoc-Areo, en la fino de la Avenuo de la Kastilia, en kiu ankaŭ troviĝas la Turo Ŝparkaso Madrido, la plej alta de Hispanio. La Turo Spaco estis la unua de la antaŭe konata kiel *Madrido Sablo* kiu finkonstruiĝis. La konstruaĵo gastigas oficejojn de pluraj entreprenoj kaj ambasadejojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retpaĝo de la Turo Spaco 

Kategorio:Nubskrapuloj inter 200 kaj 249 m
Kategorio:Nubskrapuloj en Madrido
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2008
László Bura

**BURA László** d-ro rumanuja hungara instruisto, lingvisto, folkloristo, loka historiisto, naskiĝinta en Satu Mare la 31-an de marto 1932 kaj mortinta samloke la 31-an de aŭgusto 2014.

## Premioj, distingoj 
* 2000 - Premio Fraknói Vilmos;
* 2008 - Honora civitano de Satu Mare.

## Kariero 
László Bura akiris diplomon pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1954. De 1955 ĝis 31-a majo 1956 li estis politika malliberulo. Li doktoriĝis en 1972. Li estis licea instruisto pri hungaraj lingvo kaj literaturo en sia naskiĝurbo, universitata profesoro.

## Memstaraj volumoj 
* *Zöld erdőben fenyő zöldje* (Szatmár megyei magyar népdalok és népballadák (Popolkantoj kaj popolbaladoj), kun B. György Albert muzikinstruisto, Szatmár 1972);
* *Szatmári népballadák* (popolbaladoj, 1978);
* *Szatmár vidéki néphagyományok* (kun Kálmán Fejér kaj József Petkes, Szatmár 1979);
* *Csanálos* - monografio, Státus Kiadó, 2002;
* *Éltetőnk - mindennapi anyanyelvünk*, Státus Kiadó;
* *Iskolavárosunk, Szatmárnémeti*, Státus Kiadó, 1999.
* *Öt évszázad utcanevei* - Szatmárnémeti (Satu Mare) (1500 - 2000), Státus Kiadó;
* *A megújuló egyház*, Státus Kiadó
* *Szatmári közmondások*, Státus Kiadó
* *Szatmár megye helynevei* I-II. volumoj, Státus Kiadó
* *Nevek tanúsága, szakmák emléke*- lingvistikaj kaj etnografiaj studoj, Státus Kiadó, 2005,
* "Vizsgáljuk meg ezek okát!"- Kultur- kaj eklezihistoriaj studaĝoj de Szatmárnémeti, Státus Kiadó.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikaj malliberuloj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
Fontano de la Artiŝoko

[eta|150ra|Orienta flanko de la originala fontano, kiu troviĝas en la [Parko Retiro.]]
eta|150ra|bronza kopio de la fontano.

Per **Fontano de la Artiŝoko** hispane *Fuente de la Alcachofa* estas konataj du identaj monumentaj fontanoj de la urbo Madrido (Hispanio). Unu el ili, la origina, estis starigita en la lasta triono de la 18-a jarcento; la alia estas kopio starigita en la 80-aj jaroj.

## Origina fontano 
Ĝi troviĝas en la Parko Retiro, en la Placo de Respubliko Honduro, ĉe la sudokcidenta angulo de la Granda Baseno, en unu el la plej simbolaj lokoj de tiu ĉi madrida parko. Ĝia dizajno ŝuldiĝas al la arkitekto Ventura Rodríguez kaj la realigadon al la skulptistoj Alfonso Giraldo Bergaz, Antonio Pino kaj José Rodríguez.

## Kopio 
Ĝi troviĝas en la Placo de la Imperiestro Karlo la 5-a, populare konata kiel Rondplaco Atoĉo. Ĝi estis iniciatita de la urbestro Enrique Tierno Galván, ene de plano por la urba remodelado en tiu ĉi zono, konsistante en la platigado de kelkaj altaĵoj kaj la rekuperado de kelkaj el la ornamaĵoj dizajnitaj en la 18-a jarcento.

Kategorio:Fontanoj en Madrido
Kvar Fontanoj (Madrido)

[150px|eta|Unu el la Kvar Fontanoj, en la [Avenuo Prado, de Madrido.]]

La **Kvar Fontanoj** hispane *Cuatro Fuentes*, ankaŭ konataj kiel *La Fontanetoj* (*Las Fuentecillas*), troviĝas en la kunfluejo de la Placo Murillo kun la Avenuo Prado, en la konata zono kiel *Madrido de la Burbonoj*, unu el la ĉefaj turusmaj fokusoj de la urbo Madrido, Hispanio. Du el ili troviĝas en la trotuaro de la Prado-Muzeo kaj la aliaj du unu antaŭ la alia en la porpiedira centro de la Avenuo Prado.

La kvar fontanoj estis starigataj en la lasta triono de la 18-a jarcento, laŭ dizajno de la arkitekto Ventura Rodríguez. Ili estis parto de la urba projekto Salono Prado, ornamigita kaj ĝardenigita zono, ĉirkaŭata de diversaj konstruaĵoj dediĉataj al la kulturo kaj scienca esplorado, iniciatita de la reĝo Karlo la 3-a.

El tiu iniciato naskiĝis aliaj konataj skulptaĵoj kiel la fontanoj Cibelo, Neptuno kaj Apolo, kaj ankaŭ la ĉefa konstruaĵo de la Prado-Muzeo, majstra verkaĵo de Juan de Villanueva.

Kategorio:Fontanoj en Madrido
Avenuo Prado

eta|300px|dekstra|Promenejo en la centro de la Avenuo Prado

La **Avenuo Prado** () estas unu el la gravaj bulvardoj de Madrido (Hispanio). Ĝi sekvas la vertikalon nordo-sudo, ekde la Placo Cibelo ĝis la Placo de la Imperiestro Karlo la 5-a, populare konata kiel la Rondiro Atoĉo. Meze de ĝia itinero konfluas kun la Placo de la Lojaleco kaj kun la Placo Cánovas del Castillo, kie troviĝas la fontano Neptuno.

Kune kun la avenuoj Kastilia kaj Rekoleto, kiuj etendiĝas norden, ĝi formas unu el la ĉefaj voj-aksoj de la urbo, konektante la nordon kun la sudo.

En la kultura tereno, la Avenuo Prado gastigas unu el la ĉefaj muzeaj fokusoj de Hispanio. En ĝi troviĝas la famaj muzeoj Prado kaj Thyssen-Bornemisza kaj proksime la Muzeo Reĝino Sofia.

En tiu ĉi avenuo ankaŭ troveblas diversaj monumentoj kaj ejoj el art-historia graveco, starigitaj en la 18-a jarcento ene de urba projekto. Rimarkindas la Konstruaĵo Villanueva, ĉefsidejo de la Museo del Prado, la Botanika Ĝardeno kaj la fontanoj Neptuno kaj Apolo.

## Vidu ankaŭ 
* Ĝardenoj Buen Retiro

Kategorio:Stratoj en Madrido
Ventura Rodríguez

**Buenaventura Rodríguez Tizón**, konata kiel **Ventura Rodríguez**, (n. en Ciempozuelos, Madrido en 1717, m. en Madrido, 1785), estis hispana arkitekto de la 18-a jarcento. Oni konsideras lin, kune kun Juan de Villanueva, la ĉefa hispana arkitekto de lia epoko kaj la lasta de la baroko. Lia trajektorio situas meze inter du grandaj artaj tendencoj: baroko kaj novklasikismo.

Inter 1755 kaj 1767 realigis mirindan dekoraciadon en la interno de la preĝejo de la Reĝa Monaĥejo de la Enkarniĝo, en Madrido, kun videblaj spuroj de modeloj de la roma baroko, lia plej ŝatata inspiro.
Li entreprenis plurajn arkitekturaĵojn en Madrido sed la plimulton li ne povis fini pro personaj problemoj (forpaso de la edzino) kaj konsekvence la perdo de la fido de la reĝoj je li. La plimulto de la konstruaĵoj elpensitaj kaj komence entreprenitaj de li (Pordo de Alcalá, Reĝa Baziliko Sankta Francisko la Granda, k.a. estis finkonstruitaj de Francesco Sabatini.
[eta|220ra|[Fontano Cibelo, dezajnita de Ventura Rodríguez.]]
Al lia laboro en la arkitekturo aldoniĝas la dezajnado de kelkaj fontanoj (kvankam la realigado estis farita de skulptistoj, ĉar tiu ne estis lia profesio). Temas pri la tri fontanoj de la *Salono Prado* (Cibelo, Apolo kaj Neptuno), la najbaraj Kvar Fontanoj kaj Fontano de la Artiŝoko, la Fontano de la Konkoj, en la Ĝardeno Kampo de la Maŭro, la *Fontano de la Delfenoj* kaj aliaj.

## Vidu ankaŭ 
* Ventura Rodríguez (metroo de Madrido)
* Akvedukto de Noáin

Kategorio:Hispanaj arkitektoj
Stentora kanbirdo

La **Stentora kanbirdo** (*Acrocephalus stentoreus *) estas birdo de la genro *Acrocephalus* aŭ kanbirdoj kiuj estas brunecaj birdoj kiuj loĝas en kareksejoj kaj apartenas al la familio de Akrocefaledoj, sed iam estis inkludataj en la grupo de Silviedoj. Ili reproduktiĝas el Egiptio orienten tra Afganio, Pakistano kaj plej norda Barato al suda Ĉinio, sudorienta Azio kaj suden al Aŭstralio. Estas ankaŭ endemia raso en Srilanko.

## Disvastigo 
Plej parto de populacioj estas loĝantaj birdoj, sed la birdoj reproduktantaj en Pakistano, Afganio kaj norda Barato estas migrantaj, kiuj vintrumas en duoninsula Barato kaj Sri-Lanko.

Tiis paserina birdo estas specio troviĝanta en grandaj kareksejoj, ofte kun kelkaj arbustoj. La ino demetas 3-6 ovojn en kestonesto en kanejo.
[250ra|eta|maldekstra|Ĉe Nalban en [Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato. ]]

## Aspekto 
Stentora kanbirdo estas granda turdecgranda birdo 18-20 cm longa. Plenkreskulo havas **nestriecan brunan dorson kaj blankecajn subajn partojn**. La frunto estas ebeneca kaj la beko estas forta kaj pinteca. Ambaŭ seksoj estas identaj, kiel ĉe plej parto de kanbirdoj. Ĝi estas tre simila al la Turda kanbirdo, sed tiu specio havas pli kolorajn subajn partojn.

Estas kelkaj rasoj diferencaj laŭ nuancoj en plumaro. La migranta norda raso havas la plej brunajn suprajn partojn, kaj la endemia srilanka subspecio estas la plej malhela formo.

## Kutimaro 
Kiel ĉe plej parto de kanbirdoj, ankaŭ la Stentora kanbirdo estas insektovora, sed ili manĝas ankaŭ aliajn malgrandajn predojn.

La kanto estas laŭta kaj aŭdebla de malproksime, sed malpli raŭka ol tiu de la Turda kanbirdo. Ĝi estas malrapida, babileca *kerit-kerit-kerit* kun tipaj akrocefalecaj fajfoj kaj aldone iom da voĉimitado.

## Bildaro 

Image:Clamorous Reed Warbler (Acrocephalus stentoreus) in Kolkata W IMG 3245.jpg|Ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato.
Image:Clamorous Reed Warbler (Acrocephalus stentoreus) at Kolkata W IMG 3366.jpg|Ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato.
Image:Clamorous Reed Warbler (Acrocephalus stentoreus) at Kolkata W IMG 3265.jpg|Ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato.
Image:Clamorous Reed Warbler (Acrocephalus stentoreus) at Kolkata W IMG 3222.jpg|Ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato.
Image:Clamorous reed warbler1.jpg
Image:Clamorous_Reed_Warbler_I.jpg|Ĉe Kalkato, Okcidenta Bengalo, Barato.
File:Clamorous Reed Warbler (Acrocephalus stentoreus) in AP W IMG 4054.jpg|en Lago Koleruo, Andra-Pradeŝo, Barato.
File:Clamorous Reed Warbler (Acrocephalus stentoreus) in AP W IMG 4053.jpg|en Lago Koleruo, Andra-Pradeŝo, Barato.
Acrocephalus stentoreus stentoreus MHNT.ZOO.2010.11.200.29.jpg|ovoj de *Acrocephalus stentoreus stentoreus* - Muzeo de Tuluzo

## Referencoj 
* IUCN2006, BirdLife International, 2004, 52513, Acrocephalus stentoreus, 12a Majo 2006. Malplej zorgiga.

* *Warblers of Europe, Asia and North Africa* de Baker, ISBN
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN

Kategorio:Silviedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
HMMWV

[eta|300ra|Lanĉo de direktita kirasrompa raketo [BGM–71 TOW de HMMWV-veturilo]]
[eta|300ra|[M1113]]

La **HMMWV** (*High Mobility Multipurpose Wheeled Vehicle* – esperante *tremoviĝema plurcela rada veturilo*) estis nomumo de adjudiko de la usona armeo, anoncita en komenco de la 1980-aj jaroj. La veturilo estis ekuzita sub armea nomo M998 HMMWV. La usonaj soldatoj nomumis ĝin laŭ elparolo de la akronimo al *Humvee* (hodiaŭ jam protektita markonomo). La forta kaj do simpla konstruo, terena elteneco de la veturilo baldaŭ akiris estimon kaj honoron de la uzantoj. Ĝi iĝis ĝis hodiaŭ jam baztipo de la usonaj armeoj, kiun produktis en pli ol 30 tipoj la AM General ekde 1983. La rapidumŝanĝilo estas dum evoluigo ekde la 2000-aj jaroj, la nunaj kontraktoj ebligas ties produktadon min. ĝis 2015. La *TARDEC (Tank Automotive Research, Development and Engineering Center)*-sekcio de la usona armeo evoluigas sub tipnomo *XM1124*, dizel-elektran hibridan motoron.

La *Humvee* donis bazon por pliaj evoluigoj. Tiuj estas la svisa MOWAG *Eagle*, la hispana UROVESA *VAMTAC (Vehículo de Alta Movilidad Táctico)* kaj la turka Otokar Cobra. Similaj estas la greka ELBO, la rusa ekvivalento estas GAZ–2975 (prezentita en 2008). La ĉina *Dongfeng Motor Corporation (DFM)* produktas ĝin ekde 2003.

Ĝian civitan vendon ebligis politika lobiado de Arnold Schwarzenegger en 1992. La Pentagono permesis aĉeton de 5 M998. Poste, per helpo de Schwarzenegger, oni permesis aĉeton por fajroestingistoj, esploraj, savaj servoj). La AM General – vidante la merkatan ebzonon – evoluigis tipojn: HUMMER H1, H2 kaj 3 (eĉ H3x).

## Eksteraj ligiloj 
* Hejma paĝo de AM General 
* A FAS oldala

Kategorio:Militveturiloj
Saint-Solve

**Saint-Solve** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 326&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

## Geografio 
Saint-Solve etendiĝas sur 5,84&#160;km², kaj havis 326&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 55&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Solve antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Claude Yardin, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Saint-Solve apartenas al la kantono de Juillac, kies ĉefurbo estas Juillac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Juillac
* Vignols - Saint-Solve (stacidomo)


Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Arduino de Ivreo

*Arduino da Dadone* aŭ *Arduino da Pombia*, konata kiel **Arduino de Ivreo** (955 – Fruttuaria, 1015), estis Reĝo de Italio de 1002 ĝis 1014.

En 1002 Arduino de Ivreo estis proklamita reĝo de Italio en Pavio nur unu monaton post la morto de Oto la 3-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperio, kaj tiele la revo de imperio kaj romia kaj ĝermana sveliĝas. Italio volas sendependon kaj nomumas sian propran monarkon. La sukcedonto de Oto la 3-a, nome ties kuzo Henriko de Bavario, Henriko la 2-a, veturas al Romo post du jaroj por ekposedigi la kronon de Italio, kiu laŭ leĝe korespondas al li.

Kategorio:Reĝoj de Italio
Kategorio:Margrafoj
Robota kosmoveturilo

**Robota kosmoveturilo** estas nehomporta kosmoveturilo, normale teleregata. Robotaj kosmoveturiloj desegnitaj por esplorado estas nomataj kosmosondiloj. Teleregado estas pli taŭga por multaj kosmaj misioj anstataŭ homa pilotado pro tio, ke ili estas malpli kostaj kaj riskaj. Krome, iuj celoj kiel Venuso or la ĉirkaŭaĵo de Jupitero estas tre danĝeraj por la homa vivo. Aliaj planedoj kiel Saturno, Urano kaj Neptuno estas tiom foraj ke la nuntempa teknologio malebligas homan vojaĝadon, tiel teleregataj kosmosondiloj estas la nura rimedo esplori ilin.

Multaj artefaritaj satelitoj estas robotaj. Ankaŭ multaj surteriĝiloj.

## Historio 
La unua kosma misio, Sputnik 1, estis artefarita satelito lanĉita de Sovetunio la 4-an de oktobro, 1957. La 3-an de novembro, 1957 Sovetunio lanĉis la kosmoveturilon Sputnik 2, la unua kiu portis vivaĵon en la kosmon (hundo).

La unua satelito de Usono estis Explorer 1, lanĉita la 1-an de januaro, 1958. Explorer 1 pezis malpli ol 14 kg, dum Sputnik 1 kaj 2 pezis 83,6 kg kaj 508,3 kg, respektive.

Nur ses landoj kapablis sukcese lanĉi kosmoveturilon en la kosmon uzante propran lanĉo-veturilon: Francio (1965), Japanio (1970), Ĉinio (1970), Britio (1971), Barato (1981) kaj Israelo (1988).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de kosmosondiloj
Mihály Báthory-Románcsik

**BÁTHORY-ROMÁNCSIK Mihály** [ba:tory-roma:nĉik] estas hungara aktoro, fakverkisto naskita en Nagyvárad la 27-an de novembro 1853 kaj mortinta en Léva la 19-an de januaro 1888. 
## Kariero
Báthory-Románcsik debutis en 1872 kaj ludis en Népszínház (Budapeŝto) en 1875-1878 kaj ekde 1881 du sezonoj, intertempe (1875, 1879–80) ankaŭ en trupo de Ignác Krecsányi. Li redaktis en 1878 la revuon *Színi Lapok*, poste ekde 1879 la revuon *Színházi Közlöny* en Kassa. Li verkis ankaŭ teatraĵojn.
## Verkoj
**Elbeszélések, rajzok és kalandok a magyar színészéletből és a társadalom köréből* (Kassa, 1882); 
**Magyar színészek és színésznők életrajzai* (Kassa, 1883).
## Fonto
*Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Aŭtoŝoseo M-40

290px|eta|dekstra|Aŭtoŝoseo M-40
La **Aŭtoŝoseo M-40** estas periferia aŭtovojo de Madrido (Hispanio), kun 63,3 km longe kaj mezuma radio de 10,07 km respekte al la Pordo de la Suno. La aŭtoŝoseo estas nomata M-40 ĉar ĝi estas la teorie kvara zono de periferiaj ŝoseoj de Madrido.

La unua zono (M-10) estas formata de la stratoj kiuj sekvas la antikvan planadon de la palisaro de Filipo la 4-a kiu ĉirkaŭis la urbon: malalta parto de la Deklivo de la Vega, Rondiro Segovio, Pordo de Toledo, Rondiro Toledo, Rondiro Embajadores, Rondiro Valencio, Rondiro Atoĉo, ekstera muro de la Parko Retiro (nuntempe, strato Menéndez Pelayo kaj la unua sekcio de la Strato O´Donnell kaj strato Alkalao), Avenuo Rekoleto ĝis la Placo Kolumbo kaj la «bulvardoj»

La dua zono (M-20) estas formata de du periferiaj vojoj : Avenuo de la Reĝino Viktoria, strato Raimundo Fernández Villaverde, strato Joaquín Costa, strato Francisco Silvela, strato Doktoro Esquerdo kaj strato Pedro Bosch.
Laste, la tria zono estas la periferia aŭtoŝoseo M-30.

Kategorio:Aŭtovojoj en Hispanio
Kategorio:Transporto en Madrido
Kálmán Battyán

**BATTYÁN Kálmán**, [batja'n] estis rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Galgó la 22-an de junio 1897 kaj mortinta en Nagyvárad la 29-an de septembro 1985. 
## Kariero
Kálmán Battyán debutis en la 20-aj jaroj en Oradea, li gvidis migrantan trupon tra Sikullando en la fino de la 1930-aj jaroj. Inter 1946–1950 li estis ano de Székely Színház en Târgu Mureş ĝis majo de 1967, poste de la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat ĝis sia pensiiĝo.
## Verkoj
*II. Endre (Katona J.: Bánk bán); 
*Nagyherceg (Jacobi V.: Sybill); 
*Montague (Shakespeare: Rómeó és Júlia); 
*Sámson Mihály (Zilahy L.: Süt a nap).
## Fonto
*Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Sekvalo

[eta|dekstra|300ra|Karstfenomeno: Sekvalo de la Pra-Fils, 2 km pli supre ol la karstfonto [Filsursprung en Germanio]]
**Sekvaloj** estas per la erozio de la akvo faritaj valoj, kiuj aŭ nur partatempe aŭ daŭre ne plu posedas fluakvaĵon. Ĉefaj kaŭzoj por tiu geomorfologia fenomeno estas:
* ŝanĝiĝo de la klimato kaj sekve de tio pligrandiĝo de arideco,
* subtersurfaca defluo de la akvo en humidaj regionoj.
Du procesoj povas kaŭzi ekeston de sekvalo: sub periglaciaj kondiĉoj povas ekesti periglacia valo kaj karsto povas krei subtersurfacan akvodefluejon.

Kategorio:Geomorfologio
Premio David di Donatello

La **Premio David di Donatello** estas la plej signifa itala kino-premio. La premio estas aljuĝata ekde la jaro 1956. Respondecis unue la kultura asocio *Open Gate Club*, sekve kaj ĝis hodiaŭ la ''Ente David di Donatello dell' Accademia del Cinema Italiano*, kiun subtenas la naciaj asocioj de la distra industrio kaj filma komerco de Italio. Kiel trofeo la premiitoj povas hejmenporti malgrandigitan modelon de la fama Davido-statuo de la itala skulptisto Donatello (plennome *Donato di Niccolò di Betto Bardi*) ĉirkaŭ la jaro 1440.

## La premiitoj 
### *Plej bona itala filmo* kaj *Plej bona eksterlanda filmo* en la unua jaro kaj ekde 2002 
## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la premio David di Donatello
* la premio David di Donatello en la prifilma datumbazo *Internet Movie Database'' 

Kategorio:Kino-premioj
Kategorio:Itala kino