open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marija Dmitrivna Rajevska-Ivanova

**Marija Dmitrivna RAJEVSKA-IVANOVA** () (naskiĝis en 1840 en Havrilivka, nun Distrikto Barvinkivskij, Ĥarkiva provinco, mortis en decembro 1912, en Ĥarkivo, entombigita en sia naskiĝvilaĝo) estis ukraina artisto kaj instruisto. Ŝi estas la unua virino en la Rusa Imperio al kiu la Sankt-Peterburga Akademio de Arto aljuĝis la titolon de artisto (1868).

## Biografio 
Marija Dmitrivna estis unu el la plej kleraj virinoj de sia tempo. Ĉar ŝi ne povis eniri la Sankt-Peterburgan Akademion de Arto (nur viroj estis akceptitaj tie), ŝi celkonscie okupiĝis pri memedukado. Ŝi kompletigis la sciojn akiritajn hejme per prelegoj ĉe la Milana Akademio de Sciencoj, kie ŝi studis lingvistikon, historion, teknikan zoologion kaj geologion en la itala. Ŝi studis en Dresdeno sub gvido de profesoro Adolf Erhard. Ŝi studis germanan lingvon kaj literaturon.

En 1869 ŝi malfermis privatan desegnolernejon en Ĥarkivo. En 1896, urba lernejo de desegnaĵo kaj pentraĵo estis establita sur ĝia bazo, kiu estis transformita en artlernejon en 1912.

Ŝia edzo, Serhij Oleksandroviĉ Rajevskij, estis aktivulo en publika eduko, kuratoro de la Ĥarkiva instrua distrikto. La filo Oleksandr Serhijoviĉ Rajevskij iĝis dezajnisto de vaporlokomotivoj.

La klasoj en la privatlernejo de la artisto malfermitaj en Ĥarkivo komenciĝis jam en februaro 1869. La artisto aliris la instrumetodon kun plena respondeco. La artisto determinis la direkton de la lernejo - la reanimado de manfaritaĵoj, la plibonigo de la kvalito de industriaj varoj, kiuj rekte dependis de la larĝaj amasoj de la loĝantaro ricevantaj artan edukadon. Laŭ Igor Ŝarov, Rajevska-Ivanova, konsiderante, ke Ĥarkivo iĝas industria centro, elektis artan kaj industrian direkton por sia lernejo, kio igis tiun ĉi edukan institucion unu el la unuaj ligiloj en la tiama ĉeno de edukaj institucioj kun arta kaj industria direkto. Marija Dmitrivna opiniis, ke arto mem estas vokita ludi gravan rolon en la transformo de la socio, ke per la disvastigo de arta scio oni povas atingi altnivelan industrion, kaj tio devas kontribui al progreso kaj plibonigo de la vivo de ordinaraj homoj.

Infanoj el ordinaraj familioj studis en la lernejo de la artisto, kaj ilia nombro konstante pliiĝis. Studentoj studis ledon kaj lignobruladon, ledan reliefon, pentradon sur porcelano, pentradon sur silko kaj veluro, pentradon de kahelfornoj, murpentradon.

## Verkoj 
maldekstra|eta|Kampara pejzaĝo
La verkoj (oleoj kaj akvareloj) estas markitaj per la influo de akademiismo:

* Memportreto (1866),
* "Morto de kamparano en Ukrainio" (1868),
* "La knabino apud la koto."

Verkinto de la lernolibro "Desegna alfabeto por la familio kaj lernejo" (, 1879).

## Eksteraj ligiloj 
* *Можейко Інна*. Перша вчителька ()
* *Яськов Володимир*. Хлєбников. Косарєв. Харків  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Ukrainaj pentristoj
Kategorio:Ukrainaj pedagogoj
Payerne (stacidomo)

**Payerne** estas fervoja stacidomo en Payerne, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Payerne
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Brojo-Vully (distrikto)
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Rákóczifalva)

La **paroĥa preĝejo Nomo de Sankta Maria**, origine hungare *Szűz Mária Neve-templom* estas sakrala historia monumento (deklarita en 1996) en Rákóczifalva (Hungario).

## Historio 
En tiu loĝloko jam ekzistis paroĥo en 1332 laŭ eklazia listo. La loĝantoj prenis la kalvinismon ĉirkaŭ 1600. La nun videbla kirko estis konstruita en 1893 kune kun la orgeno, kiu estis trakonstruita en 1927. La paroĥa rajto alvenis en 1904. Signifaj preĝejaj renovigaj laboroj okazis en 2022.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto kontraŭ la Kalvinana preĝejo (Rákóczifalva), sed la enirejo tra la turo rekte kontaktiĝas kun la trotuaro. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. En la turo 3 sonoriloj loĝas. La turpinto estas piramideca. Interne statuo pri Sankta Maria estas videbla, kiu pli frue estis en la loka ĉaskastelo.

Kermeso okazas en 12-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungara leksikono

Rakoczifalva
Rakoczifalva
Bola Tinubu

**Bola TINUBU** (naskiĝis la 29-an de marto 1952 en Lagoso) estas niĝeria politikisto, librotenisto, iama guberniestro de Lagoso kaj elektita prezidento de Niĝerio, elektita en la ĝeneralaj elektoj la 25-an de februaro 2023. Unu el la plej riĉaj politikistoj en Niĝerio .

Li estas islamano, de la joruba etno . 

## Politiko 
Ekde 2013, li estas asociita kun la Kongreso de Ĉiuj Progresemuloj (APC).

Kvankam li venkis en la prezidant-elekto kun la subteno de 37% de la voĉoj, li estis venkita en sia urbo fare de Peter Obi, kiu mobilizis la subtenon de multaj junuloj. Tinubu gajnis la plej multajn el la aliaj ŝtatoj en sia hejmregiono de sudokcidenta Niĝerio, kie li estas konata kiel la "politika baptopatro" por helpi enigi aliajn en oficejon. Li batalis por la prezidanteco sub la slogano "Emi lo kan", kiu signifas "mia vico" en la joruba lingvo. 

Balotpartopreno estis 27%, unu el la plej malsupraj ekde la fino de armea regado en 1999. Multaj neregulaĵoj estis raportitaj en la elekto, inkluzive de prokrastoj en la malfermo de balotejoj kaj voĉdonanta timigado .

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Niĝeraj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Niĝero
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1952
Dino Zoff

eta|Zoff (lasita) kun Juventus en 1975, apud Massimo Piloni; sur fono, samteamano Fabio Capello.
eta|Zoff trejnanta kun Juventus, . Januaro 1973.
**Dino ZOFF** (naskiĝis la 28-an de februaro 1942 en Italio) estas itala futbala golulo, unu el la plej grandaj italaj futbalistoj de ĉiuj tempoj, kaj la plej maljuna ludanto por venki en la futbala Mondpokalo, kiam li venkis kiel la kapitano de la itala futbalteamo en la Monda Pokalo 1982 en Hispanio, kiam li estis 40-jaraĝa.

## Kariero 
Zoff ludis dum la plej granda parto de sia kariero ĉe Juventus. Li tenas la rekordon por la plej longa tempo sen koncedi golon (1142 minutoj) kaj ankaŭ la rekordon por la plej maljuna ludanto por okazigi la Mondan Pokalon (40-jaraĝa, en la Mondo-pokalo de 1982).

Zoff iĝis trejnisto post emeritiĝo de profesia futbalo. Li igis Juventus venki en la UEFA-pokalo la sezono 1989, post venko en fina stadio super Fiorentina kun poentaro de 3-1 sume.

Li trejnis la italan teamon kiu venis dua en Eŭro 2000. En 2005 li estis nomumita trejnisto de Fiorentina, post antaŭe trejnis Juventus kaj SS Lazio.

Kiel parto de la UEFA Jubileaj Premioj, Zoff estis elektita kiel la Ora Futbalisto de Italio.

En marto 2004, li estis elektita de Pelé kiel unu el la La 125 plej bonaj vivantaj futbalistoj en la mondo.

## Titoloj 
### Kiel futbalisto 
* Itala Ĉampioneco (6): 1972/1973, 1974/1975, 1976/1977, 1977/1978, 1980/1981, 1981/1982
* Coppa Italia (2): 1978/1979, 1982/1983
* UEFA-pokalo : 1976/1977

#### Ĉe la Itala nacia teamo 
* Futbala Mondpokalo : 1982
** Dua loko: 1970
* Eŭropa Futbal-Ĉampionado : 1968

### kiel trejnisto 
#### Ĉe Juventus 
* Itala Pokalo: 1989/1990
* Eŭropa Ligo de UEFA : 1989/1990

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Grand-oficiroj de la Ordeno de Merito de la Itala Respubliko
Kategorio:Italaj futbalistoj
Kategorio:Italaj romkatolikoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Vavá

**Edvaldo Izidio Neto** (la 12-an de novembro 1934 – la 19-an de januaro 2002), pli konata kiel **Vavá**, estis brazila futbalisto kiu ludis en la Brazila nacia teamo kiuj venkis en la Futbala Mondpokalo 1958 kaj Futbala Mondpokalo 1962. Vavá estas konsiderata unu el la plej grandaj pioniroj de sia tempo, kaj lia kontribuo estis precipe bonega al la unuaj du venkoj de Brazilo en Mondpokalo.

## Kariero 
Vavá ludis 22 ludojn por la brazila nacia teamo, kaj eĉ estis la plejgolinto de la Monda Pokalo 1962. Li ludis por Sporta Klubo Recife (1949-1950), Vasco da Gama (1951-1958), Atlético Madrid (1958-1961 ), Sociedade Esportiva Palmeiras 1961-1963), en Klubo Ameriko (1964-1967), en Toros Naza (1967-1968), kaj en San Diego Toros (1968-1969).

Vavá ludis gravan rolon en la venko de la brazila teamo en Futbala Mondpokalo 1958. En la matĉo kontraŭ la Sovetunia teamo. li trafis du golojn en la reton de Lev Jaŝin, tiel Brazilo avancis al la venonta raŭndo. En la fina matĉo kontraŭ la sveda teamo li gajnis alian paron, kaj li finis la turniron kun 5 goloj entute.

En Futbala Mondpokalo 1962 Vavá devis adaptiĝi al ludado kun malsamaj strikistoj ol Pelé, post kiam li estis vundita en la dua matĉo. Vavá, kiu ludis kune kun Amarildo kaj Garrincha, trafis kvar golojn en la turniro, ĉiuj el kiuj venis en la finaj stadioj de la turniro, kaj unu el ili estis en la fina matĉo kontraŭ la Ĉeĥoslovakia teamo.

Vavá estas unu el kvin ludantoj por gajni en du malsamaj finaloj de la Futbala Mondpokalo. Li dividas la atingon kun Pelé, Paul Breitner, Zinedine Zidane kaj Kylian Mbappé.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Legendoj de la Futbalo Monda Taso 
* NASL stats
* 

Kategorio:Brazilaj futbalistoj
Bartaman

***Bartaman Patrika*** aŭ simple ***Bartaman*** (, IAST: *Bartamāna Patrikā*) estas barata bengallingva taggazeto eldonata de Kolkato, en ŝtato Okcidenta Bengalio de Barato, de *Bartaman Pvt.* *Ltd*. Krom la eldono de Kolkato, la ĵurnalo havas tri aliajn samtempajn eldonojn, eldonataj ĉiutage de tri gravaj urboj de Okcidenta Bengalio, t.e., Siliguri, Burdvan kaj Midnapore. *Bartaman* estas la dua-plej cirkulanta bengallingva ĵurnalo en Okcidenta Bengalio, post *Anandabazar Patrika*. 
Dum la reĝimo de la Maldekstra Fronto, *Bartaman Patrika* estis konata por sia lojala kontraŭkomunisma kaj kontraŭestabla vido. Tamen, dum la reĝimo de la partio *Kongreso Trinamul, Bartaman Patrika* esprimis la vidpunktojn de Mamata Banerĝi. Ekde aprilo 2002, *Bartaman Patrika* eldonas enretan version, kaj en 2006 *Bartaman* starigis sian apversion. En 2022 *Bartaman* ekeldonis hindialingvan tagĵurnalon nome *Bartaman Patrika*.

## Rivaloj 
Ĉefa konkursanto de *Bartaman* estas *Anandabazar Patrika*, eldonata ekde 1922. *Bartaman* tenas duan pozicion post *Anandabazar Patrika* en ŝtato Okcidenta Bengalio, laŭ kvanto de legantoj kaj cirkulantaj kopioj; ties ĉiutagaj cirkulantaj kopioj estas ĉirkaŭ 60% el tiuj de *Anandabazar Patrika*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Historio de la bengala taggazeto Bartaman Patrika

* 

Kategorio:Gazetoj de Barato
Daily Desher Katha

***Daily Desher Katha*** (, *Ḍeili Desher Kôtha*; «Daily» signifas *ĉiutagan*) estas taggazeto eldonata de Agartala. Ĝi estas la ĉiutaga eldono de la ŝtata komitato de Komunisma Partio de Barato (Marksisma), en Tripuro.

## Historio 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Desher Katha* Festas 30 Jarojn de Eldono

* 

Kategorio:Gazetoj de Barato
Maktabo

[eta|200x200px|Instruisto kun lernantoj en [Otomana Imperio|otomana maktabo.]]
**Maktabo** aŭ *maktab* () aŭ **Maktabeh** (: ) aŭ **Maktabkhaneh** (:) (aliaj transliterumoj estas *makteb, mekteb, mektep, meqteb, maqtab*), nomita ankaŭ Kuttab (: **Kottāb**), “lernejo”, estas arabdevena vorto uzata por referenci al bazlernejo. Kvankam ĝi estis uzita ĉefe por instrui al infanoj legopovon, skribadon, gramatiko kaj islamajn studojn kiel ''Qira'at* (deklamado de Korano), ofte oni instruis ankaŭ aliajn praktikaj kaj teoriajn studfakojn. Ĝis la 20-a jarcento, la *maktaboj* estis la nura edukrimedo en granda parto de la islama mondo.

La palabra *maktab* referencas nur arablingvajn bazlernejojn. *Maktab* estas uzata en daria persa lingvo en Afganio kiel termino egalvalora al lernejo, inkludanta ambaŭ lernonivelojn, nome baz- kaj mez-lernejojn. Aviceno uzis la vorton *maktab* samsence.

Maktaboj aŭ *kuttābs* estis iama metodo de edukado en Egiptio kaj aliaj landoj de islama majoritato, en kiu ŝejĥo instruis al grupo de lernantoj, kiuj sidis surplanke antaŭ lo. La studplano inkludis Islamon kaj klasikan araban, sed fokuse principe al la parkerado de Korano. Je la disvolvigo de modernaj lernejoj, la nombro de maktaboj malpliiĝis. *Kuttāb* signifas "verkistoj", plurale katatīb/*katatīb*.

En la komuna uzado de la moderna araba, *maktab *signifas "oficejo" aŭ "skribejo", dum *maktabah* signifas "biblioteko" aŭ "studejo" kaj *kuttāb'' estas plurala vorto kiuj signifas "librojn".

## Vidu ankaŭ 
* Madraso, por altnivela edukado

## Notoj 
Kategorio:Eduksistemoj
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Islamo
Kategorio:Islama terminaro
Dainik Prantajyoti

***Dainik Prantajyoti***  () estas  taggazeto eldonata de Silĉar, en ŝtato Asamio de Barato.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Gazetoj de Barato
Wout Faes

''''''  estas belgia futbalisto. Li naskiĝis  , do nun estas -jara. Ekde  la jaro 2022 li estas membro de la vira belga nacia teamo de futbalo, post antaŭaj jaroj inter 2013 kaj 2020 en la nacia teamo de sub-15- ĝis sub-21-jaruloj. Kadre de la nacia teamo li ankaŭ partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 . Matĉe li en la aperoj en la nacia teamo kutime rekoneblas per la numero "4".

Kategorio:Belgaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Belgio
Dainik Sambad

***Dainik Sambad*** (, ) estas barata taggazeto eldonata de Agartala, la ĉefurbo de ŝtato Tripuro. Ĝi estas unu el la plej cirkulantaj tagĵurnaloj en la ŝtato. Ĝi estas taksata inter la plej bonaj bengallingvaj sciigaj periodaĵoj de la nordoriento de la lando.

En majo 2018 enketa inkognita operacio de Cobrapost rivelis, ke plejparto de la plej bonfamaj gazetoj en Barato disponeblis por skribi artikolojn kontraŭ pago da mono; *Dainik Sambad* (Gal Ŝakti) estis unu e la nur du eldonoj kiuj rifuzis tiun formon da enspezo. Kiel rezulto, la idealoj de la gazeto estas tre respektataj de multaj filioj de la barata amaskomunikilaro kaj de civitanoj, inkluzive de *The Wire*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 

Kategorio:Gazetoj de Barato
Riehen (stacidomo)

**Riehen** estas fervoja stacidomo en Riehen, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Riehen
* Riehen Niederholz (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Kantono Bazelo Urba
Hamamo

[eta|La [Banejo de Sultano Amir Ahmad|banejo de la sultano Amir Ahmad en Kaŝano, Irano. Konstruita en la 16-a jarcento, aktuale parto de ĝi estas tetrinkejo.]]
**Hamamo** aŭ **turka banejo** (en araba skribmaniero, ), konata ankaŭ kiel **araba banejo**, estas specifa vaporbanejo uzata por purigo de la korpo kaj malstreĉiĝo. Etende, oni nomas tiel ankaŭ ĉiajn publikajn banejojn asociajn al la islama mondo kies strukturo plej ofte kongruas kun la diversaj ejoj kiujn postulas la procezo de banado, hereditaj de la romiaj termobanejoj. La hamamoj troviĝas historie en Mezoriento, Nordafriko, Centra Azio kaj la Hinda Subkontinento; same, estas restaĵoj en Hispanio (al-Andalus) kaj Centra kaj Orienta Eŭropoj (Otomana Imperio). Ili ludis gravan rolon en la kulturoj de Mezoriento kiel socia kunvenejo, ritarejo por higieno kaj arkitekturaj elementoj. La centreŭropanoj konis ilin pro siaj kontaktoj kun otomanimperianoj, krom hispanoj kaj portugaloj, kiuj povis koni ilin el la jarcentoj de islama dominado de ties aktualaj teritorioj. En Okcidenta Eŭropo ili estis tre popularaj dum la Viktoria epoko.

En la islama kulturo, la signifo de la turka banejo estis kaj religia kaj civila: la ritaj sinlavadoj estis faritaj en la interno, sed ankaŭ utilis por higieno kaj aliaj sociaj funkcioj de la komunumo kiel kunsidejo de civitanoj. La arkeologiaj pruvoj konstatis la ekzistadon de publikaj banejoj en la islama mondo ekde la Omajada kaliflando (7-a kaj 8-a jarcentoj) kaj ili gravo restis ĝis nuntempo. La desegno evoluis el la grek-romiaj modeloj: nome la vesto-ŝanĝejo (*apodyterium*) kaj la malvarma (*frigidarium*), mezvarma (*tepidarium*) kaj varma (*caldarium*) ĉambroj. La hejtigiloj produktas varman akvon kaj vaporon, kiuj estas transportataj laŭ konduktoj subgrundaj. La banantoj pasas laŭgrade al ejoj pli varmaj kaj estas lavataj per samseksaj lavoristoj antaŭ purigi sin per mezvarma akvo. Diference de la grekaj kaj romiaj termobanejoj, la banantoj kutime memĵetas sin akvon anstataŭ mergiĝi en basenoj, kvankam en kelkaj mondoregionoj kiel Irano tiu kutimo estas pli ofta.

## Notoj 
Kategorio:Islama arkitekturo
Kategorio:Higieno
Kategorio:Bano
Kategorio:Kulturo de Turkio
Javad Tabatabai

eta|250x250ra|Javad Tabatabai, 2017**Javad TABATABAI** (, la 14-an de decembro 1945 en Tabrizo – la 28-an de februaro 2023) estis irana filozofo kaj politika sciencisto kiu postenis kiel profesoro kaj vicdekano de la fakultato de juro kaj politika scienco ĉe la Universitato de Teherano. Post studado de teologio, juro kaj filozofio, li doktoriĝis pri politika filozofio ĉe la Universitato de Parizo. Li estis alvojaĝanta preleganto ĉe la Instituto por Altnivela Esplorado en Berlino, same kiel ĉe la Moynihan Instituto por Tutmondaj Aferoj en la Universitato de Sirakuzo. D-ro Tabatabai publikigis dekduon da libroj pri la historio de politikaj ideoj en Eŭropo kaj Irano .

## Verkaro 
* Introduction to the History of Political Thought in Iran
* Decline of Political Thought in Iran
* Essay on Ibn Khaldun: Impossibility of Social Sciences in Islam
* Nizam al-Mulk and Iranian Political Thought: Essay on the Continuity of the Iranian Thought
* On Iran: An Introduction to the Theory of Decline of Iran
* On Iran: Tabriz School and Basis of Modernity
* On Iran: The Theory of Constitutionalism in Iran

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Javad Tabatabai
* La retejo de Javad Tabatabi (en la persa) 

Kategorio:Kavaliroj de la franca Palmordeno
Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Politikaj filozofoj
Kategorio:Iranaj verkistoj
Virina futbalo

eta|dekstra|300ra|
**Virina futbalo**, tute formale nominda **virina asocia futbalo** estas la teama sporto de futbalo ludata de virinoj (respektive, en infana aĝo, de knabinoj). Ĝi estas ludata je la profesia nivelo en multaj landoj kaj 187 naciaj teamoj partoprenas internacie. La samaj reguloj de futbalo, en la origina lando de futbalo, Anglio, solene nomataj *Laws of the Game*, la "Leĝoj de la Ludo", estas uzataj por kaj vira kaj virina futbalado.

La historie unua virina futbalteamo estis la *Brita Dama Futbalklubo* de norda Londono en 1895 - ĝi kompreneble volis fari sian unuan matĉon kaj por tio konvinkis iujn junajn virinojn el aliaj partoj de Londono formi kontraŭan teamon, kiu por kontrasto nomis sin "suda Londono". Tamen la unua matĉo de virinoj laŭ la reguloj de futbalo el kiu oni havas registron jam okazis en 1892 en Glasgovo, Skotlando, ankoraŭ ne inter du daŭraj teamoj, sed inter ekipoj nur formitaj por la okazo. Post kiam la "unua ora epoko" de virina piedpilko okazis en Britio en la 1920-aj jaroj, kie unu matĉo foje altiris pli ol 50 000 spektantojn, la angla futbala asocio modeste nomanta sin "**La** Futbalasocio", *The Football Association*, starigis malpermeson de 1921 ĝis 1969 en Anglio kiu malpermesis virinan futbalon en siaj membrokluboj. 

Tiu malpermeso grave malhelpis la disvastigon al la cetero de la mondo, kaj sekve, do pro socia kaj kultura malakcepto de la plena partopreno de virinoj al sporto, la virina futbalo kreskis malrapide en la moderna futbalo. En 1969 la futbalo de virinoj reorganiziĝis en Anglio, post tio ĝi ekdisvastiĝis ekster tiu teritorio. La unua internacia matĉo de landaj teamoj de futbalo de virinoj okazis en 1972, hazarde 100 jaroj post la unua matĉo de futbalo de viroj, en kiu la angla virina teamo venkis super tiu de Skotlando per 3 kontraŭ 2 goloj. La unuaj tutmondaj ĉampionecoj ekludiĝis en la 1990-aj jaroj: nome la Virina Futbala Mondpokalo ekde 1991 kaj kiel sporto de la Olimpiaj ludoj ekde 1996.

Laŭ enketo farita de la federacio FIFA en 2006, estas ĉirkaŭ 26 milionoj da ludantinoj en la mondo. Averaĝe, por ĉiuj 9 viraj futbalistoj estas nur unu virina futbalisto en la mondo.

## Vidu ankaŭ 
* Virina ĉampiona ligo de UEFA
* Virina Futbala Mondpokalo

## Referencoj 

Futbalo
Kategorio:Futbalo
Roberto Baggio

**Roberto BAGGIO** (la 18-an de februaro 1967 en Italio) estas iama itala futbalisto, kiu ludis en la ataka mezulo pozicio. En 1993 li gajnis la Ora Pilko kaj Futbalisto de la jaro en la mondo.

## Kariero 
Baggio komencis sian profesian karieron en 1982 kun Vicenza de la tiama tria dividado. En 1985, Baggio moviĝis al la Fiorentina teamo, kie li estis konsiderita unu el la plej elstaraj ludantoj de la teamo. En 1990, la ludanto-karto de Baggio estis vendita al Juventus kontraŭ rekorda sumo de 19 milionoj da dolaroj, kelkajn tagojn post kiam li ludis en la amaskomunikiloj de Fiorentina kontraŭ la sama Juventus en UEFA-pokalfinalo 1990. Tiun saman jaron, li aperis en la uniformo de sia teamo en 1990. la turniro de la Monda Pokalo okazigita en Italio. En 1993 li venkis en la UEFA-pokalo kun Juventus, post gvidado de la teamo kiel kapitano en la paro de finaj matĉoj kontraŭ Borussia Dortmund, gajnante ducon en la unua matĉo en kiu Juventus venkis 3-1, survoje al 6-1 venko sume, kaj eĉ gajnis la Ora Pilko kaj Futbalisto de la jaro en la mondo

En 1994, Baggio aperis en la uniformo de sia teamo dum la Monda Pokalo, kaj eĉ trafis kvin golojn. Baggio atingis la finan stadion kun sia teamo, kie ili perdis al la brazila teamo en golŝota konkurso. Baggio sopiris la lastan piedbaton de Italio, kaj kiel rezulto lia teamo perdis la titolon al Brazilo.

En 1995, Baggio gajnis sian unuan italan ĉampionecon kun Juventus, same kiel la UEFA-pokalon. Li poste estis vendita al Milano, kun kiu li gajnis sian duan ĉampionecon. En 1997, li translokiĝis al Bologna, por kiu li trafis 22 golojn kaj konsekvence li estis inkluzivita en la itala nacia teamo kadre de la Futbala Mondpokalo 1998 kiu okazis en Francio. En la sama turniro, Baggio trafis du golojn, kaj alian golon kiel parto de penaloduelo ĉe la kvaronfinalstadio, en kiu lia teamo estis eliminita de la turniro fare de la franca teamo.

Post la Monda Pokalo, Baggio subskribis kun Inter Milano. Post du malsukcesaj jaroj en la uniformo de la teamo, Baggio moviĝis al la Breŝa teamo, kie li ludis ĝis sia emeritiĝo de la ludo en 2004. Baggio finis sian karieron kun 203 goloj en la itala ligo, kaj 56 aspektoj kaj 27 goloj en la nacia teamo. La 28-an de April, 2004, internacia omaĝa matĉo estis okazigita en lia honoro kontraŭ la hispana nacia teamo.

En marto 2004, li estis elektita de Pelé kiel unu el la 125 plej bonaj vivantaj futbalistoj en la mondo.

En 2011 li estis la unua se temas pri esti elektita al la Halo de Famo de Futbalo Itala.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 

Kategorio:Italaj futbalistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Sufragano

**Sufragano** (latine: *suffragium* signifas voĉdonrajton) estas titolo de romkatolika episkopo (sed ankaŭ de episkopoj de la Eklezio de Anglio) kiu en koncilioj ja rajtas voĉdoni estante sub (kontrolo de) arkiepiskopo.

Eklezifaktermine interese estas ĉi-kuntekste *suffragia sanctorum* kio esprimas la porpetojn de la sanktuloj laŭ intenco de preĝanto. Sekulare temas pri interveno ekz. ĉe imperiestro peri (lukran) oficon al alia persono.

Sufraganaj episkoplandoj de la princĉefepiskoplando Salcburgo estis ekz. Lavant kaj Chiemsee.

## Fonto 
*Herders Conversations-Lexikon*. Freiburg im Breisgau 1857, volumo 5, p. 374 (tie ĉi interrete)

## Literaturo 
* Art. „Suffragan“. Ĉe: *Der Neue Herder*. Zweiter Halbband: M bis Z. Herder Verlag, Freiburg im Breisgau 1949, kol. 4285

## Notoj 
Kategorio:Ekleziaj titoloj
Muriel Pavlow

**Muriel Lilian PAVLOW** (27a de Junio 1921 – 19a de Januaro 2019) estis angla aktorino. Ŝia patrino estis franca kaj ŝia patro rusa.

Ŝi ekkarieris infanaĝe en Stratford-upon-Avon por la *Royal Shakespeare Theatre*, poste junuline en muzikalo kaj en televido. Pli gravaj kinroloj de Pavlow estis Maria, juna maltanino en *Malta Story* (1953) kun Alec Guinness; Joy, fianĉino de Simon Sparrow, en *Doctor in the House* (1954) kaj Thelma Bader, edzino de la militpiloto Douglas Bader (ludita de Kenneth More) en *Reach for the Sky* (1956). Poste ŝi aktoris ĉefe en teatro kaj televido.

eta|maldekstre|Pavlow dum filmado de *Night Boat to Dublin* (1946).

Kategorio:Britaj aktoroj
Patricia Medina

**Patricia Paz Maria MEDINA** (n. la 19-an de julio 1919, m. la 28-an de aprilo 2012) estis brita aktorino. Ŝi estas eble plej bone konata pro ŝiaj roloj en la filmoj *Phantom of the Rue Morgue* (1954) kaj *Mr. Arkadin* (1955).

eta|262px|maldekstre|Patricia Medina kaj Richard Boone en *Have Gun - Will Travel* (1959).
Interalie ŝi en 1950 videblis en *Abbott and Costello in the Foreign Legion*. Samjare ŝi ankaŭ kunaktoris en *Fortunes of Captain Blood* kun la brita aktoro Louis Hayward, kaj sekve ili kunludis en 1951 en *The Lady and the Bandit*, *Lady in the Iron Mask*, kaj *Captain Pirate* en 1952. Pro sia bruneca beleco, Medina estis klasita por historiaj melodramoj kiel ĉe *The Black Knight*. Du el ŝiaj elstaraj filmoj estis de William Witney *Stranger at My Door* kaj de Orson Welles *Mr. Arkadin*, bazita sur epizodoj de radioserio *The Adventures of Harry Lime*, siavice derivita el la filmo *The Third Man*. Poste ŝi aperis ĉefe en televido kaj eventuale en teatro.

Ekde 1960 ĝis 1994 ŝi estis la edzino de la aktora kolego Joseph Cotten.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Photograph

Kategorio:Britaj aktoroj
Porfirio Rubirosa

**Porfirio RUBIROSA Ariza** (22a de Januaro, 1909 – 5a de Julio, 1965) dominga diplomato, aŭtokonkurencisto, militisto kaj pololudanto. Li estis apoganto de diktatoro Rafael Trujillo, kaj tiukadre politika mudisto dum lia reĝimo. Rubirosa famiĝis kiel internacia *playboy* pro sia monduma vivostilo kaj siaj legendaj seksaj atingoj kun virinoj. Inter liaj kvin edzinoj estis du el la plej riĉaj virinoj en la mondo.

Li edukiĝis kaj vivis tre ofte en Parizo, krom neregula restado en Domingo; ŝi postenis en diversaj ambasadoj, kiel en Berlino en 1936 (Nazia Germanio) ktp. Post la murdo de Trujillo (lia iama bopatro) en 1961, li klopodis resti en diplomatia kariero, sed perdis sian apogon el altaj diktatoraj instancoj. Oni indikis lian intervenon en murdo de politikaj opoziciantoj, sed ne estis serioze akuzita. Oni indikis, ke li havis amaferojn kun tre diversaj virinoj kiel Dolores del Río, Eartha Kitt, Marilyn Monroe, Ava Gardner, Maria Montez, Rita Hayworth, Dorothy Dandridge, Lupe Vélez, Soraja Esfandijari Baĥtijari, Peggy Hopkins Joyce, Joan Crawford, Veronica Lake, Kim Novak, Judy Garland, Eva Perón kaj Amália Rodrigues. Li flirtis kun sia eks-edzino Flor de Oro Trujillo Ledesma dum sia nupto kun Doris Duke. Li kaj Zsa Zsa Gabor estis kune viditaj dum ŝia nupto kun George Sanders.

Rubirosa mortis la 5an de Julio, 1965, estante 56-jaraĝa.

## Referencoj 
Kategorio:Dominganoj
Kategorio:Diplomatoj
Janette Scott

**Thora Janette SCOTT** (14a de Decembro 1938) estas angla retiriĝinta aktorino.

Ŝiaj gepatroj estis geaktoroj kaj ŝi mem ekaktoris infanino ĉefe por televido. Unu el ŝiaj plej bone konataj roloj estis kiel April Smith en la filmo *School for Scoundrels* (1960), bazita sur libroj de Stephen Potter, en kiu Ian Carmichael kaj Terry-Thomas konkurencis por ŝia atento. Ŝi estis grava stelulino en britaj filmoj el la fino de la 1950-aj ĝis la mezo de la 1960-aj jaroj, per ĉirkaŭ dekduo da protagonistaj roloj dum tiu periodo. Ekzemple ŝi kunaktoris kun gravaj kinosteluloj de la epoko, kiel Terry-Thomas, Ian Carmichael, Ronald Lewis, Ian Hendry and George Chakiris. Ŝi aktoris en vario de ĝenroj, kiel komedio, amafera dramo, scienc-fikcio, kaj historia aventuro. Ŝi abandonis sian karieron post edziĝo al sia dua edzo Mel Tormé.

Ŝi estis plej bone konata en Usono pro sia rolo en la filmo ''The Devil's Disciple'' (1959), en kiu stelulis Burt Lancaster, Kirk Douglas kaj Laurence Olivier.

Kategorio:Britaj aktoroj
Mamie Van Doren

**Mamie Van Doren** (denaske Joan Lucille Olander; 6-a de februaro 1931) estas usona aktorino, kantistino, kaj seksosimbolo. Ŝi eble estas plej bone konata pro sia porokaza filmo pri rokenrolo kaj junula deliktemo nome *Untamed Youth* (1957).

eta|maldekstre|230px|Mamie Van Doren, en 1954.

## Kariero 
Ŝi ekkarieris el beleckonkursoj. En la 1950-aj jaroj ŝi aperis en tre duarangaj roloj en filmoj (du kun Tony Curtis, sed ĉefe laboris kiel kantistino en noktokluboj. En 1956, Van Doren aperis kun juna kaj nekonata Clint Eastwood en vakera filmo *Star in the Dust*.

Van Doren famiĝis en kelkaj filmoj de "malbonaj junulinoj" kelkaj el kiuj poste iĝis kultaj filmoj. Ŝi aperis ankaŭ en kelkaj el la unuaj filmoj kiuj montris rokenrolon identigitan kun ribela stilo, kaj tiukadre ŝi registris ankaŭ kelkajn rok-diskojn. Fine de la 1950-aj jaroj ŝi populariĝis per kuraĝaj filmoj, en kiuj ŝi foje aperis preskaŭ nuda aŭ vestita per tre mallarĝaj puloveroj kiuj bone markis ŝian figuron.

En la 1960-aj jaroj ŝi sendependiĝis de studioj kaj ampleksigis la gamon de sia agado al sciencfikcio, vakeraj filmoj, teatro, televido, noktokluboj ktp.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (arkivita)
* 
* Bombshells away, ĉe Salon, Karen Abbott, 19a de Julio, 2000.
* Mamie Van Doren intervjuita de Sandra Bernhard

Kategorio:Usonaj aktoroj
Dainik Statesman

***Dainik Statesman*** [stejcmen] () estas bengallingva taggazeto eldonata de la grupo *The Statesman* kun ĉefsidejo ĉe la *The Statesman House* ĉe Ĉorangi. *Dainik Statesman* ekcirkulis la 28-an de junio 2004.

La ĵurnalo fariĝis pli populara post kiam la tumultoj en Singur kaj Nandigram ekde 2006, kiam la grupo *The Statesman* kaj pli specife la bengallingva gazeto, t.e., *Dainik Statesman,* subtenis la vidpunkton de tiuj kiuj kontraŭis la akiro de la lando, dum la grupo ABP pli interesiĝis pri klarigi la vidojn de tiuj kiu subtenis la akiradon de la lando. Specialaj numeroj de ĉi tiu periodaĵo estas: *Khetkhamar*, *Gallery*, *Biggan o Projukti*, *Sorir o Sastho*, *Bitorko*, *Berano*, *Bongodarpan*, *Anno Bhabna Porshi desh*, *Boier Ondore Biswobarta*, *Khushir Uran*, *Silpo o Banijjo*. La ĉiusabata eldono rilata al distro, nome *Binodon*, kaj la dimanĉa specialaĵo, nome *Bichitra*, estas ankaŭ tre popularaj por ĉiutagaj legantoj.

## Referencoj 
## Eksteraj Ligiloj 
* 
* Bitpapera versio

* 

Kategorio:Gazetoj de Barato
Veronica Carlson

**Veronica CARLSON** (denaske Veronica Mary Glazier; 18a de Septembro 1944 – 27a de Februaro 2022) estis brita aktorino konata ĉefe pro siaj roloj en hororfilmoj de Hammer.

Ŝi entuziasmiĝis pri aktorado jam en mezlernejo. James Carreras, estro de Hammer Films, vidis foton de ŝi en gazeto kaj proponis al ŝi rolon ĉe Christopher Lee en *Dracula Has Risen from the Grave* (1968). Ŝi stelulis en du pliaj Hammer Hororfilmoj, nome *Frankenstein Must Be Destroyed* (1969) kaj *The Horror of Frankenstein* (1970). Ŝi stelulis kun Peter Cushing. Poste ŝi laboris por televidaj serioj. En la 1970-aj jaroj, ŝi edziniĝis, translokiĝis al Usono kaj preskaŭ retiriĝis.

## Filmoj 
* 1967 *Casino Royale* eksterliste
* 1967 *The Magnificent Two* eksterliste
* 1967 *Smashing Time*
* 1968 *Hammerhead* kiel Ulla
* 1968 *Dracula Has Risen from the Grave* kiel Maria
* 1969 *Frankenstein Must Be Destroyed* kiel Anna Spengler
* 1969 *The Best House in London* kiel Lily eksterliste
* 1969 *Crossplot* kiel Dinah
* 1970 *Pussycat, Pussycat, I Love You* kiel Liz
* 1970 *The Horror of Frankenstein* kiel Elizabeth Heiss
* 1974 *Vampira* kiel Ritva
* 1975 *The Ghoul* kiel Daphne
* 1994 *Black Easter* kiel Psikiatro
* 1995 *Freakshow* kiel Grace Harmsworth
* 2016 *Stellar Quasar and the Scrolls of Dadelia* kiel Sayang
* 2019 *House of the Gorgon* kiel Anna Banning
* 2021 *Night of the Devil* kurto
* TBA *The Rectory*

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Veronica Carlson ĉe HorrorStars
* 2001 Carlson intervjuo ĉe Rusty Whites Film World
* Veronica Carlson intervjuo ĉe Classic Film & TV Cafe

Kategorio:Usonaj aktoroj
Dainik Jugasankha

***Dainik Jugasankha*** , ankaŭ transliterata ***Dainik Yugashankha***, () estas taggazeto eldonata samtempe de Kolkato, Guvahati, Silĉar, Siliguri kaj Durgapur, en ŝtato Okcidenta Bengalio de Barato. Kun cirkulado de ĉirkaŭ 150 000 kopioj, ĝi estas inter la dek plej legataj ĵurnaloj en Asamio.

## Historio 
La gazeton *Dainik Jugasankha* fondis Barta Bagirat Baidjanat Nat, aŭ Baidjanat Nat, en 1950, kaj ĝi estis eldonita de Silĉar. La ĵurnalo kreskiĝis dum la 21-a jarcento, kaj ekeldonis de Guvahati ekde 2000 kaj poste de Dibrugar en 2006. Meze de 2015, la eldono de Kolkato de *Dainik Jugasankha* estiĝis. En 2016, *Jugasankha* ekeldonis eldonon el Siliguri. Ekde 2019, la eldono de Dibrugar fariĝis nur presata eldono kaj la eldono de Durgapur estiĝis.

## Literatura premio 
La grupo *Dainik Jugasankha* starigis ĉiujaran literaturan premion por la bengala lingvo, nome *Jugasankha Sahitya Puraskar*, kiu estas priskribita kiel prestiĝa; ĝi komencis kun premioj por ĵurnalistoj en 2013.

* Literatura premio de 2014: Svarnali Bisvas Bataĉarĝi
* Literatura premio de 2013: Atin Das, poeto kaj eksa redaktoro de *Dainik Jugasankha*
* Literatura premio 2011: d-ro Topodir Bataĉarĝi, eksa vickanceliero de la Universitato de Asamio, Silĉar.
* Literatura premio de 2010: Bikaŝ Sarkar

## Aliaj agadoj 
*Dainik Jugasankha* subtenas sportajn aktivecojn. La *Premio Jugasankha* financas la «Tasan Futbalan Turniron» (starigita en 2005) kaj la Premio de la rememoriga Trofeo de *Baidyanath Nath* financas la Kriketan Turniron (starigitan 2001). Ĉi tiuj estas du interlernejaj sportaj turniroj kiuj estas organizataj de DSA, Silĉar.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Dainik Jugasankha* 
* Jugasankha papero silchar hodiaŭ 
* 

Kategorio:Gazetoj de Barato
Marta (futbalistino)

**Marta Vieira da Silva** (la 19-an de februaro 1986 en Alagoaso, Brazilo) estas brazila futbalisto kiu ludas por la teamo *Orlando Pride* ("fiero de Orlando") kunlabore de la klubo Orlando City SC en la usona Nacia Virina Futbala Ligo. Ŝi estas kutime konata nur sub sia antaŭnomo.

Marta famiĝis post la gajno de la premio Ora Balo (la plej bona futbalistino) en la kategorio Virina Sub-20 Futbala Mondpokalo okazinta en 2004. Ŝi estis parto de la brazila teamo kiu gajnis bronzan medalon ĉe la Somera Olimpiko 2004. En 2006, Marta gajnis la titolon de ina futbalisto de la jaro en la mondo, post venki Kristin Lilly kaj Renata Lingor. Marta tiam ripetis la heroaĵon kvin fojojn sinsekve, ĝis 2009, kaj gajnis la premion denove en la sezono 2017/2018.

Kun 115 naciateamaj goloj, Marta estas la plej alta golinto en la brazila nacia teamo por ĉiuj seksoj. Krome, dum sia kariero, Marta trafis 17 golojn en la Virina Futbala Mondpokalo, kio estas pli da Monda Pokalo goloj ol ĉiuj ludantoj de ambaŭ seksoj  . Ankaŭ ŝi estas la unua el ĉiuj futbalistoj en la mondo se temas pri trafi golon en kvin Mondpokaloj , kaj ankaŭ la unua virino se temas pri trafi golon en kvin Olimpikoj .

Marta igis la svedan klubon Umeå IK venki en la Virina ĉampiona ligo de UEFA en la sezono 2003/2004, kaj venkis en sep ĉampionecoj en la sveda virina futballigo dum sia kariero. Aldone al la Eŭropa Virina Futbal-Ĉampionado, Marta ludis tri fojojn en la finalo de la Virina ĉampiona ligo.

Marta_star.jpg|maldekstra|Marta en la 2009 WPS Ĉiuj-Stela matĉo kontraŭ Umeå IK.
Marta_at_2010_WPS_Championship_5.JPG|Marta ĉe 2010 WPSa Ĉampioneco
Marta_interviewed_by_Anna_Brolin_Oct_2013.jpg|Marta intervjuita de Anna Brolin de TV4 en 2013
Marta2.png|dekstra|Marta portanta la Brazilan nombron 10
Football_against_poverty_2014_-_Marta.jpg|Marta en 2014
Football_against_poverty_2014_-_Marta_(2).jpg|Marta dum la 2014 Matĉo Kontraŭ Malriĉeco en Bern, Svislando

## Referencoj 
## Por plia legado en la angla 
* Friedman, Ian C. (2007), *Latino Athletes*, Infobase Publishing, 
* Grainey, Timothy (2012), ''Beyond Bend It Like Beckham: The Global Phenomenon of Women's Soccer*, University of Nebraska Press, 
* Kassouf, Jeff (2011), *Girls Play to Win Soccer*, Norwood House Press, 
* McDougall, Chrös (2012), *Soccer*, ABDO, 
* Richards, Ted (2013), *Soccer and Philosophy: Beautiful Thoughts on the Beautiful Game*, Open Court, 
* Stevens, Dakota (2011), *A Look at the Women's Professional Soccer Including the Soccer Associations, Teams, Players, Awards, and More*, BiblioBazaar, 
* Velázquez de León, Mauricio (2010), *20 Soccer Superstars'', The Rosen Publishing Group, 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Marta Vieira Da Silva en retejo de la Sveda Futbala Asocio (arkivigite laŭ stato de aprilo 2016, )

Kategorio:Brazilaj romkatolikoj
Ebela

***Ebela*** () estis bengallingva klaĉgazeto eldonita unuavice por junaj bengalaj legantoj de Okcidenta Bengalio. Ĝi estis la dua bengala taggazeto eldonata de la grupo ABP post *Anandabazar Patrika*. Ĝi estas 24-paĝa klaĉgazeto; ĝi cirkulis nur en Kolkato kaj en Haora. La ĵurnalo ĉesis la 17-an de decembro 2018.

## Sekcioj 
* ***Ebela***, la ĉefa sekcio de la ĵurnalo, pritraktanta la plej lastajn informojn de Okcidenta Bengalio, Barato kaj la tuta mondo
* ***Obela*** pritraktas temojn rilate al distro, kino, muziko, urbaj festoj kaj televidaj horaroj
* ***Rabibela***, speciala sekcio de dimanĉaj eldonoj

## Vidu ankaŭ 
* *Ei Samay*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 

Kategorio:Gazetoj de Barato
Barbara Eden

**Barbara EDEN** (denaske Barbara Jean Morehead; 23a de Aŭgusto, 1931) estas usona aktorino, kantistino kaj produktorino plej bone konata pro sia stelula rolo kiel Jeannie en la televidserio *I Dream of Jeannie* (1965–1970). Aliaj elstaraj roloj estas tiuj de Roslyn Pierce ĉe Elvis Presley en *Flaming Star* (1960), Lieutenant (JG) Cathy Connors en *Voyage to the Bottom of the Sea* (1961) kaj vidvino Stella Johnson en la filmo *Harper Valley PTA* (1978). Pro la sukceso de la filmo, Eden reprenis sian rolon kiel Stella Johnson en dusezona televida serio, samnoma *Harper Valley PTA*.
[eta|maldekstre|Eden kun sia edzo [Michael Ansara kiel Blua Ĝino.]]
eta|maldekstre|Eden en 1987.
Ŝi ekkarieris por televido en 1955. Dekomence ŝi ricevis nur duarangajn rolojn, kaj en 1962 ŝi stelulis en *The Wonderful World of the Brothers Grimm*, *Five Weeks in a Balloon* kaj ''Swingin' Along*. En 1963 ŝi stelulis en *The Yellow Canary*.

Ekde 1965 ŝi ludis la rolon de bela ĝino en la televidserio *I Dream of Jeannie'' kiu daŭris kvin jarojn kaj 139 epizodojn. Ŝi plue aktoris laŭlonge de la cetero de la 20-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Archive, emmytvlegends.org; alirita la 23an de Aŭgusto, 2015.
* Interview with Barbara Eden, elvis.com.au; alirita la 24a de Februaro, 2014
* Barbara Eden, artikolo, nydailynews.com; alirita la 23an de Aŭgusto, 2015.
* Biodata, biography.com; alirita la 23an de Aŭgusto, 2015.

Kategorio:Usonaj aktoroj
Romont FR (stacidomo)

**Romont FR** estas fervoja stacidomo en Romont, Svislando.

centra|240ra|eta|Nom-ŝildo

## Vidu ankaŭ 
* Romont FR
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Glano (distrikto)
Gábor Kucsera

**Gábor Kucsera** [kuĉera], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kucsera Gábor** estas hungara kajakisto, olimpiano, mondĉampiono.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en 2001 en sia naskiĝurbo. Li edziĝis en 2013, lia edzino naskis tri gefilojn inter 2013-2021. Li ricevis ŝtatan premion en 2008. En la sensporta vivo li partoprenis en distraj televidaj programoj, krome li establis infanan tendaron.
 
### Sporta kariero 
 komencis kajakadi en 1990. Post venkoj en junularaj konkursoj li apartenis al la hungara plenkreska nacia teamo ekde 2004, poste li estis hungara ĉampiono 13-foje inter 2004-2014 plej ofte teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008 sen medalo, sed pli frue en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 2005 kaj 2006 duope. En 2015 oni trovis en urino de Kucsera kokainon, tial li ne rajtis sportadi 2 jarojn. Lia partnero en kajako estis ekzemple Roland Kökény, lia plej fama trejnisto estis Katalin Rozsnyói.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* medaloj
* hungaraj ĉampionoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Attila Kugler

**Attila Kugler,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kugler Attila** estas hungara kajakisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 aĝis 9, kiam li komencis kajakadi. Li havis la unuan signifan rezulton internacie en 2007. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje teame inter 2007-2015, dum en internaciaj konkursoj li ne povis akiri medalon. Intertempe li akiris trejnistan licencon. Lia plej konata trejnisto estis Botond Storcz.

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* hungarlingva biografio
* rezultoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Piper Laurie

**Piper LAURIE** (denaske Rosetta Jacobs; 22-a de januaro 1932 - 14-a de oktobro 2023) estis usona aktorino. Ŝi estas konata pro siaj roloj en la filmoj *The Hustler* (1961), *Carrie* (1976), kaj *Children of a Lesser God* (1986), ĉiuj el kiuj havigis al ŝi nomumojn al Oskar-premio. Ŝi estas konata ankaŭ pro sia ludoj kiel Kirsten Arnesen en la originala televida produktaĵo de *Days of Wine and Roses*, kaj kiel Catherine Martell en la televidserio *Twin Peaks*, pro kiu ŝi ricevis Premion Ora Globo en 1991.

eta|maldekstre|Laurie en 1951.
En 1949 ŝi kontraktis kun Universal Studios kaj tiukadre ŝi aktoris kun James Best, Julie Adams, Tony Curtis, kaj Rock Hudson. Ŝia elrompa rolo estis en *Louisa*, kun Ronald Reagan, kun kiu ŝi havis amaferon. Aliaj roloj estis en filmoj *Francis Goes to the Races* (1951, kun Donald O'Connor); *Son of Ali Baba* (1951, kun Tony Curtis); kaj ''Ain't Misbehavin'* (1955, kun Rory Calhoun).

Senkuraĝigita pro la manko de gravaj filmroloj, ŝi translokiĝis al Novjorko por studi aktoradon kaj serĉi laboron en teatro kaj en televido. Ŝi revenis al Holivudo por steluli kun Paul Newman en *The Hustler* (1961), sed ŝi denove devis reveni al Novjorko, kaj aperis en du televidaj epizodoj de medicinaj dramoj. Posta grava kinrolo estis nur en *Carrie* (1976).

En 1979, ŝi aperis en aŭstralia filmo *Tim* kun Mel Gibson. Post divorco en 1981, Laurie translokiĝis al Kalifornio. Ŝi ricevis trian nomumon al Oskar-premio pro sia ludo de Mrs. Norman en *Children of a Lesser God* (1986). Samjare, ŝi ricevis premion Emmy pro sia ludado en *Promise*, televida filmo, kun James Garner kaj James Woods.

Ekde tiam ŝi apenaŭ ricevis gravan rolojn en kinfilmoj, kaj agadis ĉefe por televido, elstare en *Twin Peaks'', kaj en teatro.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj aktoroj
Nubskrapulo de Ginzburg

La **Nubskrapulo de Ginzburg** aŭ **Domo de Ginzburg** estas 12-etaĝa,  alta, detruita "ĉielskrapanto" de la 20-a jarcento en Kievo. Ĝi eniris la historion kiel "la unua nubskrapulo de Ukrainio". Ĝi estis finkonstruita en 1912 kaj detruita en 1941.

## Historio 
La domo estis konstruita inter 1910-1912. Ĝi estis utiligita kiel loĝejo. Ekzistis 94 loĝejoj en la ĉielskrapanto, la plej granda el kiuj havis 11 ĉambrojn. Estis ĉirkaŭ 500 ĉambroj entute.

Vendejaro situis sur la unuaj etaĝoj de la konstruaĵo de Ginzburg. La konstruaĵo havis turon, de kie malfermiĝis panoramoj al Kievo.

En aŭtuno de 1913, la artisto Oleksandr Muraŝko malfermis la "Artstudion de Oleksandr Muraŝko" sur la 12-a etaĝo de la "ĉielskrapanto", en kiu preskaŭ 100 homoj studis samtempe. Krom desegnado kaj pentrado oni faris prelegojn pri historio kaj filozofio de arto. La studio ekzistis ĝis 1917.

En Aprilo 1918, la franca Armea misio de la Ukraina Popola Respubliko, konsistanta el 6 oficiroj, estis loĝigita en tiu konstruaĵo.

Ĝi estis eksplodigita fare de la retiriĝantaj sovettrupoj en 1941 (post la germana invado de Rusio).

La konstruaĵo estis eksplodigita de la trupoj de NKVD de Sovetunio la  kaj tute detruita en la fruaj 1950-aj jaroj, kiam la fina malmuntado de la fundamento de la konstruaĵo estis farita.

En 1954-1961, la Hotelo Moskvo (ekde 2001, la Hotelo Ukrainio) estis konstruita en la loko de la Domo de Ginzburg.

La konstruaĵo estis uzata en la filmado de la eksperimenta sovetia filmo "Viro kun Filmo-Kamerao" () en 1929, en kiu la turo kaj la interna korto de la ĉielskrapanto estis pafitaj.

## Bildgalerio 

Instit 16.jpg|Vido de la muroj
Dum sqr4.jpg|Vido el fenestro de "ĉielskrapanto"
St 003 09 b.jpg|Vido el la strato (1913)
З Хмарочоса Гінзбурга1914.PNG|Vido el la 12-a etaĝo de la "nubskrapulo" (1914)
Instit ul.jpg|1910-aj jaroj
Копия ginsburg4.PNG|Vido de malproksime
1925 з сумської площі.PNG|Vido el sovetia placo (1925)
Хмарочос Гінзбурга 1920-ті.PNG|La domo de Ginsburg povas esti vidita supre (1920-aj jaroj)
Башта дому Гінзбурга.jpg|La turo de la domo (1932)
C44011f738c2.jpg|Restaĵoj de la domo (1941)
Имчісим.PNG|Eksplodita konstruaĵo
Фото-опис Хмарочоса Гінзбурга.jpg|Foto-priskribo de eksplodita nubskrapulo
Хмарочос Гінзбурга 01.07.1942.jpg|
Хмарочос Гінзбурга 1944.jpg|1944
Німецька АФЗ.PNG|Vido de la eksplodigita nubskrapulo el aviadilo

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Nubskrapuloj
Kategorio:Konstruaĵoj en Kievo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1912
Shirley Eaton

**Shirley Jean EATON** (naskiĝis la 12-an de januaro 1937) estas angla aktorino, verkistino kaj kantistino. Eaton aperis regule en britaj filmoj laŭlonge de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, kaj atingis sian plej altan karierpinton pro sia ikona apero kiel Bond-virino Jill Masterson en la filmo pri James Bond nome *Goldfinger* (1964), kiu havigis al ŝi sian statuson de seksosimbolo. Eaton havis rolojn ankaŭ en la fruaj filmoj *Carry on*. Entute ŝi aperis en 35 filmoj, plus unu televida filmo kaj diversaj epizodoj de naŭ televidaj serioj.

eta|dekstra|300ra|Replikaĵo de orumita Shirley Eaton en la rolo de la murdita *Jill Masterson* — "unu el la plej longdaŭraj bildoj en kinematografia historio"
Preferinta dediĉi sin al zorgo pri familio, ŝi retiriĝis el aktorado en 1969. Eaton eliris el retiriĝo en 1999 por publikigi sian membiografion titolitan *Golden Girl* (Ora junulino) alude al sia aspekto en la Bond-filmo, verko kiu fariĝis furorlibro, kaj krome ŝi publikigis ankaŭ tri pliajn verkojn laŭlonge de la 2000-aj jaroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Artikolo pri la "haŭto sufoko" urba legendo el Snopes.com
* James Davies Intervjuo kun Shirley Eaton, 18a de Junio 2008.
* Shirley Eaton intervjuita ĉe Classic Film & TV Cafe

Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:James Bond
Kategorio:Umikinoj de James Bond
Tamás Kulifai

**Tamás Kulifai** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kulifai Tamás** estas hungara kajakisto, olimpiano, mondĉampiono.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 2007. Li ricevis ŝtatan premion en 2012.

### Sporta kariero 
 estis kajakisto en sia aĝo 10 en Göd sur Danubo, poste ekde 2009 en pluraj ĉefurbaj sportkluboj, dum li estis hungara ĉampiono 13-foje inter 2012-2019 teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun arĝenta medalo kvarope kun Zoltán Kammerer, Dávid Tóth (kajakisto) kaj Dániel Pauman en distanco 1000 m, krome pli frue en mondĉampionumo en 2011 li estis la unua duope kun Dávid Tóth en distanco 500 m. Liaj konataj trejnistoj estis Katalin Rozsnyói kaj István Beé.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungaraj ĉampionoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Szilvia Mednyánszky

'*** [silvia mednjAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mednyánszky Szilvia*' estas hungara kajakisto, olimpiano, mondĉampiono. Ŝia edzo estis Botond Storcz.

 naskiĝis la  en Győr.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1989, baldaŭ ŝi akiris diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. En la sensporta vivo ŝi havis postenon en la hungara sporta asocio. Ŝi naskis filinon en 2001. 

### Sporta kariero 
 komence estis kajakisto en sia naskiĝurbo sur Danubo inter 1982-1989, poste en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono 14-foje individue aŭ teame inter 1993-2000. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996 sen medalo, sed en mondĉampionumo ŝi estis la unua en 1994 kvarope en distanco 200 m. Ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói, ŝiaj partneroj en kajako estis ekzemple Kinga Czigány, Éva Dónusz, Éva Laky.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* rezultoj
* hungaraj ĉampionoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj