open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nabil el-Arabi

**Nabil el-Arabi**, aŭ **Nabil Elarabi**, kaj *Nabil Elaraby* (en araba: نبيل العربي ) 15a de Marto 1935, estas egipta juristo, politikisto kaj diplomato kiu estis Ĝenerala Sekretario de la Ligo de Arabaj Ŝtatoj el 1a de Julio 2011 ĝis 3a de Julio 2016. Antaŭe li estis Ministro pri Eksterlandaj Aferoj de Egiptio en la registaro de Essam Ŝaraf el Marto ĝis Junio 2011.

Li laboris en jura departemento de la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj el 1976 ĝis 1978 kaj poste Ambasadoro en Barato el 1981 ĝis 1983. Li poste revenis al sia antaŭa posteno en la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj el 1983 ĝis 1987. Li estis jura konsilisto de la Egiptia delegitaro en la Pactraktatoj de Camp David en 1978, estro de la Egiptia delegitaro en la Taba negocado el 1985 ĝis 1989, kaj Agento de la Egiptia registaro en la Egipt-Israela arbitra tribunalo (Taba disputo) el 1986 ĝis 1988. Li estis nomumita de la Egiptia Ministro de Justico en la listo de arbitraciantoj en civilaj kaj komercaj aferoj en Egiptio en 1995.

Li estis egiptia provizora ambasadoro en Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko el 1978 ĝis 1981, Konstanta Reprezentanto en la UN Oficejo de Ĝenevo el 1987 ĝis 1991, Konstanta Reprezentanto por UN en Novjorko el 1991 ĝis 1999, membro de la Internacia Jur-Komisiono de Unuiĝintaj Nacioj el 1994 ĝis 2004, Prezidanto de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj en 1996, kaj Vic-Prezidanto de la Ĝenerala Asembleo en 1993, 1994 kaj 1997. Li estis membro de la Internacia Kortumo el 2001 ĝis Februaro 2006.

Dum la Egipta revolucio de 2011, Nabil Elarabi estis unu el la grupo de ĉirkaŭ 30 alt-profilaj egiptianoj kiuj funkciis kiel ligiloj inter la protestantoj kaj la registaro kaj premis por la forigo de la Prezidento Hosni Mubarak.

La 6an de Marto 2011, li estis nomumita Ministro pri Eksterlandaj Aferoj de Egiptio en la post-revolucia registaro de Essam Ŝaraf, posteno kiun li plenumis el Marto ĝis Junio 2011. Tiukadre li negocadis la malfermon de la limpasejo de Rafah kun Gaza kaj la reamikigon de Hamas kun Fatah.

## Notoj 
## Bibliografio 
Kategorio:Egiptaj politikistoj
Kategorio:Ambasadoroj
Kategorio:Arabaj naciistoj
Kategorio:Egiptaj naciistoj
Kategorio:Egiptaj verkistoj
Kategorio:Konstantaj reprezentantoj en Unuiĝintaj Nacioj
Heinrich Albert

**Heinrich ALBERT** (naskiĝinta la  en Bad Lobenstein, mortinta la  en Kenigsbergo) estis germana kantokomponisto kaj poeto.

## Vivo 
Estante filo de la supera oficisto Johann Albert kaj de la filono de urbestro Bieger el Gera frekventis la gimnazion de Gera. Ekde 1622 li instruitis de Heinrich Schütz en komponado antaŭ ol studi jursciencon ekde 1623 en Lepsiko. En 1626 Albert venis Kenigsbergon kiun li forlasis post nur unu jaro por pluiri Varsovion. En 1628 post diversaj sortobatoj li revenis al Kenigsbergo. En decembro 1630 oni ofertis al li provizore kaj ekde la 1.4.1631 daŭre la postenon de katedralorgenisto.

Sub Johann Stobäus li reekigis la muzikajn studoj. Kune kun Schütz li estis en 1634 en Kopenhago. La konekso al la Universitato de Königsberg estis intima kaj li verkis por ĝi laŭordone festokantatojn.

Sub la pseŭdonimo *Damon* li membris ĉe la kenigsberga poeta rondo *Kürbishütte* - kiel ankaŭ Simon Dach, Robert Roberthin, Johann Peter Titz kaj aliaj. Liaj poemoj kaj komponaĵoj kolektitis ĉe *Arien oder Melodeyen...* (ok partoj; Kenigsbergo 1638–50) kaj en la kantara sinsekvo *Musikalische Kürbis-Hütte..* (1641), kie "tre moveme kiel vorte tiel sone estu prezentata la homa kadukemo kaj vaniteco*.

En 1639 li nuptis Elisabeth Starck.

## Graveco 
Albert furoris per siaj unuvoĉaj arioj kun instrumenta akompano. Danke al la - kvazaŭ perfekta - transpreno de la itala monodio kun generalbasa akompano je germana muziko li fakte iĝis kreanto de la nova germana kanto. Senta varmeco kaj natureco plaĉa karakterizas simplajn melodiojn liajn. Inverse lirikaĵoj liaj, sen vera maturiĝo forma, briletas per modesteco kaj travivoforto.

Albert ankaŭ muzikigis multajn verkojn de kenigsbergaj kolegoj. Kelkaj kreitaĵoj liaj iĝis evangeliaj ekleziaj kantoj. La muziko por la operoj *Cleomedes* (1635) kaj *Prussiarchus* (1645), kun libreto de Dach, bedaŭrinde perdiĝis.

## Literaturo 
* *Gedichte des Königsberger Dichterkreises aus Heinrich Alberts 'Arien' und 'Musikal. Kürbishütte'*, eldonis L. H. Fischer, 1883
* J. Bolte: "Nachträge zu Alberts und Dachs Gedichten", ĉe: *Altpreuß. Mschr.*, vol. 23, 1886, p. 435 ss.;
* L. H. Fischer: "Nachlese zu Heinrich Alberts Gedichten", ĉe: *Altpreuß. Mschr.*, vol. 23, 1886, p. 458 ss.
* L. H. Fischer: "Fremde Melodien in Heinrich Alberts Arien", ĉe: *Vierteljahresschrift fur Musikwissenschaft'', vol. 2, 1886, p. 467 ss.
* H. J. Moser: "Ännchen von Tharau", ĉe: Die Musik, Bd. 26, 1934, p. 490 ss.
* K. Rattay: "H. Albert und seine 'Arien' von 1638", ĉe: *Ostdt. Mhh.* 19, 1938, p. 487 ss.

## Fonto 
Dadelsen, Georg von, "Albert, Heinrich" ĉe: Neue Deutsche Biographie 1 (1953), p. 138-139 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Bad Lobenstein
Lamotte-Brebière

**Lamotte-Brebière** estas franca  situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Somme
* Lamotte-Brebière (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Somme
Deutsche Gesellschaft für Systemische Therapie, Beratung und Familientherapie

La asocio **Deutsche Gesellschaft für Systemische Therapie, Beratung und Familientherapie** (en Esperanto *Germana Societo por Sistema Terapio, Konsilado kaj Familia Terapio*, mallonge *DGSF*) estas transprofesia asocio por sistema terapio, konsilado, superrigardo, mediacio, trejnado kaj organiza disvolviĝo. La asocio estis registrita ĉe la distrikta juĝejo de Kolonjo kaj estas agnoskita kiel senprofita organizaĵo. Ĝi nuntempe reprezentas ĉirkaŭ 8.000 membrojn, kio faras ĝin la plej granda asocio por sistema terapio en Germanio. Laŭ sia propra difino, la DGSF konektas "homojn kaj instituciojn, kiuj funkcias sisteme". Ĝi celas antaŭenigi sisteman pensadon kaj labori en ĉiuj profesiaj kampoj. Aparte, la DGSF - same kiel ĝiaj antaŭaj institucioj ekde iliaj fondiĝoj - rekomendas la agnoskon de sistema terapio kiel formo de psikoterapio financita de sanasekuraj fondusoj en Germanio. La DGSF estis kreita en septembro 2000 per la kuniĝo de la jenaj asocioj:

* *Deutsche Arbeitsgemeinschaft für Familientherapie*, Germana Laborgrupo por Familia Terapio (DAF), fondita en 1978, kaj
* *Dachverband für Familientherapie und systemisches Arbeiten*, Ombrela organizo por familia terapio kaj sistema laboro (DFS), fondita en 1987.

La DGSF (antaŭe DAF) eldonas la ĵurnalon *Context*, forumo por scienca pripensado pri sistema kaj familia terapiaj laboroj. DGSF ankaŭ eldonas flugfoliojn, broŝurojn kaj aliajn informilojn, administras dissendoliston por membroj, ellaboris etikajn gvidliniojn kaj strebas al interkonektado, altnivela trejnado kaj kvalito-certigo de la aliĝintaj trejnaj institucioj. La asocio ankaŭ kunlaboras kun landaj kaj internaciaj asocioj. La DGSF kaj plia asocio *Systemische Gesellschaft* (Sistema Societo) ĉiujare donas la Premion pri Sistema Esplorado. Kontraste al la Sistema Societo (SG), la alia granda, germana, sistema profesia asocio, al la DGSF apartenas ne nur privataj, sendependaj pluinstruaj institutoj, sed ankaŭ pluinstruaj centroj, seminarioj en universitatoj kaj teknikaj altlernejoj kaj individuaj membroj. La oficejo de la asocio situas en Kolonjo, la prezidantoj por la periodo 2019-2022 estas Anke Lingnau-Carduck, Haan, kaj Filip Caby, Papenburg - antaŭe en 2013-2019 temis pri Björn Enno Hermans, Essen kaj antaŭ tio Jochen Schweitzer, Hajdelbergo kaj Wilhelm Rotthaus, Bergheim.

La asocio membras en la Eŭropa Familia Terapia Asocio (EFTA).

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la societo (germane)

Kategorio:Psikoterapiaj organizaĵoj
Eŭropa Familia Terapia Asocio

La **Eŭropa Familia Terapia Asocio** (EFTA) - angle nomata *European Family Therapy Association*, france *Association Européenne de Thérapie Familiale* - oficiale fondiĝis en 1990, kiel iniciato de la *Eŭropa Familia Terapia Reto*, neformala asocio de familiaj terapiistoj, kiuj renkontiĝis en diversaj konferencoj ekde 1983 kaj kunligiĝis en 1986. En la unuaj jaroj de sia ekzisto al la asocio povis aliĝi nur individuaj membroj el Eŭropo kaj Israelo, ekde la "Budapeŝta Konferenco" en 2001 la organizo havas tri ĉambrojn:
* Ĉambro de Individuaj Membroj (CIM), la ĉambro por individuaj membroj (nuntempe ĉirkaŭ 900 familiaj terapiistoj el 29 landoj)
* Ĉambro de Landaj Asocioj (NFTO), la ĉambro por landaj organizoj (nuntempe 26 institucioj)
* Ĉambro de Trejnaj Institutoj (TIC), la ĉambro por trejnaj institucioj
La ĉambroj estas nuntempe estrataj de *Malvina Tsunaki* (Μαλβίνα Τσουνάκη, Grekio), *Monica Whyte* (Irlando) kaj la ĉambro por trejnaj institucioj provizore de la vicprezidantino *Umberta Telfener * (Italio), post kiam la elektita estrino *Mony Elkaïm* (Belgio) mortis en novembro 2020. La celoj de EFTA estas la eŭropa interkonektado de sistemaj kaj familiaj terapiistoj, la difino de kvalitaj normoj kaj etikaj gvidlinioj, la plibonigo de akcepto, trejnado kaj aliro al familia terapio, kaj la antaŭenigo de koncernaj esploroj.

La asocio baziĝas en Bruselo.

## Prezidantoj 
* 2001–2004 Juan Luis Linares, Hispanio
* 2004–2010 Arlene Vetere, Britio
* 2010–2013 Kiriaki Poliĥroni (Κυριακή Πολύχρονη), Grekio
* ekde 2013 Maria Borcsa, Germanio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

## Vidu ankaŭ 
* Germana Societo por Sistema Terapio, Konsilado kaj Familia Terapio

## Referencoj 
Kategorio:Psikoterapiaj organizaĵoj
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj en Eŭropo
Kategorio:Organizaĵoj en Belgio
Deutsche Psychoanalytische Gesellschaft

La **Germana Psikoanaliza Societo** (germane *Deutsche Psychoanalytische Gesellschaft*, mallonge *DPG*) estas scienca societo fondita en 1910 kun sidejo en Berlino, kiu estas dediĉita al la edukado kaj esplorado de psikoanalizo fondita de Sigmund Freud. Kiam ĝi estis fondita, ĝi ludis decidan rolon en la disvolviĝo de la psikanalizista movado en Germanio.

La societo eliris el laborgrupo fondita en 1908 de Karl Abraham en Berlino. Ĝi estis oficiale establita en marto 1910 kun Abraham kiel la unua prezidanto kiel "Berlina Psikoanaliza Asocio" (BPV), samtempe funkcianta kiel loka grupo de la Internacia Psikoanaliza Asocio, kiu ankaŭ estis fondita en marto 1910 en la sama kongreso en Nurenbergo. Partoprenantoj estis Abraham, Max Eitingon, Magnus Hirschfeld, Otto Juliusburger, Heinrich Koerber, Iwan Bloch, Jaroslaw Marcinowski, Simon (Bayreuth), Anna Stegmann, W. Strohmayer (Jena), Wolfgang Warda (Blankenburg).

Pliaj lokaj grupoj formiĝis en Vieno kun Sigmund Freud kaj Alfred Adler, same kiel en Zuriko kun Ludwig Binswanger kaj Carl Gustav Jung.

La societo nur en 1926 adoptis la nomon *Deutsche Psychoanalytische Gesellschaft* (DPG) post kiam *Ernst Simmel* transprenis la prezidantecon post la morto de Abraham. Dum la naziigo de Germanio, judaj analizistoj devis forlasi la Germanan Regnon, 74 el ili sukcesis foriri, iuj pereis en la koncentrejoj.

La verkoj de Sigmund Freud inter aliaj libroj neŝatataj fare de la nazioj brulis dum la propagandaj librobruligoj de 1933. La DPG daŭre ekzistis ĝis 1938, la membroj estis aldonitaj al la "Germana Instituto por Psikologia Esploro kaj Psikoterapio" establita en marto 1936 sub la direkto de *Matthias Heinrich Göring* ("Instituto Göring"). En 1938 la societo fine devis malfondi sin kaj tiel libervole forlasis la Internacian Psikanalizan Asocion.

La DPG estis restarigita en 1945 kiel la "Berlina Psikanaliza Societo" sub la prezido de *Carl Müller-Braunschweig* kaj daŭre havas sian sidejon en Berlino. Nur en 1950 la aliancanoj permesis denove la originalan nomon de la Germana Psikanaliza Societo.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la societo (germane)

Kategorio:Psikoterapiaj organizaĵoj
Dommartin - Remiencourt (stacidomo)

**Dommartin - Remiencourt** estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en  , apud Remiencourt, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Hauts-de-France.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Nord - Lille (272000).

## Vidu ankaŭ 
* Dommartin (Somme)
* Remiencourt

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Somme
Kategorio:Dommartin (Somme)
Tample

**Tample** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svojek en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sude de Svojek. Tra la vilaĝo fluas rojo Tampelačka kaj kondukas tra ĉi tie fervojlinio Chlumec nad Cidlinou - Trutnov. Estas ĉi tie registritaj 48 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Tample** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,18&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1415.

Pri la deveno de la nomo de vilaĝo cirkulas vico da superstiĉoj de humoraj ĝis pli fidaj. Unu el la humoraj estas: kiam Kristo iradis kun sankta Petro tra la mondo kaj kiam ili estis venintaj al Jíva, Petro demandis, kien li forkraĉu, sinjoro Jesuo respondis: "TIEN KRAĈU !" (malnovĉeĥe: "TAM PLI !")

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* domoj de popola arkitekturo
* statuaro de Kalvario

Kategorio:Svojek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Fervojo Liverpool-Manchester

eta|350px| La itinero de la *Liverpool kaj Manĉestra Fervojo*
La **Fervojo Liverpool-Manchester** (angle: ***Liverpool and Manchester Railway*** aŭ mallonge *L&MR)*, malfermita la 15-an de septembro 1830, estis la unua fervoja konekto en la mondo inter du grandaj urboj kaj la unua publika fervojo, kiu transportis kaj pasaĝerojn kaj poŝton per vaportrajno laŭ regula horaro. Ĝi ankaŭ estis la unua linio kiu disponis pri duobla trako laŭlonge de la tuta itinero - kiu estis multe pli la escepto ol la regulo, eĉ en la sekvaj jaroj - kaj simpla signalila sistemo.

La linio estis konstruita ĉefe por ebligi pli rapidan kaj pli malmultekostan transporton de krudmaterialoj kaj pretaj produktoj inter la haveno de Liverpool kaj la fabrikoj en Manĉestro kaj la ĉirkaŭa regiono. Sed la granda komerca sukceso de la linio estis ĉefe pro la neatendite ampleksa pasaĝera transporto. La malfermo de ĉi tiu linio estas vaste konsiderata kiel la definitiva antaŭeniro de la fervoja epoko, ne nur en Unuiĝinta Reĝlando sed ankaŭ en la cetero de Eŭropo kaj Nordameriko.

## Itinero kun multaj defioj 
Inter Liverpool kaj Manchester la linio trapasas interalie jenaj lokoj: Roby, Parkside kaj Eccles, loko kiu estis konata por eksperimenta uzado de Esperanto en lernejo *Green Lane School* en la jaro 1920.

## Bildgalerio 

Dosiero:Viaduct across the Sankey Valley, from Bury's Liverpool and Manchester Railway, 1831 - artfinder 122455.jpg|La viadukto super la *Sankey-* valo, akvotinto de Thomas Talbot Bury, 1831. Entute oni konstruis 61 pontojn kaj viaduktojn.
Dosiero:Excavation of Olive Mount, from Bury's Liverpool and Manchester Railway, 1831 - artfinder 76057.jpg|La tranĉeo tra la grejso de la *Oliva Monto*, akvatinta gravuraĵo de Thomas Talbot Bury, 1831
Dosiero:Chatmoss.jpg|La itinero tra la *marĉo Chat Moss*, 1833.

Kategorio:Fervojaj kompanioj en Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio
Forta determinismo

[eta|Fortaj deterministoj kredas, ke la personoj estas kiel kompleksaj horloĝoj, en tio ke ili estas [Molekula maŝino|molekulaj maŝinoj.]]
**Forta determinismo** (aŭ **metafizika determinismo**) estas rigardo al la libera volo kiu subtenas, ke determinismo estas vera, tio estas neakordigebla kun la libera volo, kaj tiel, ke la libera volo fakte ne ekzistas. Kvankam la forta determinismo ĝenerale referencas al la nomologia determinismo, ĝi povas ankaŭ estis sinteno rilata al aliaj formoj de determinismo, kiuj bezonas la estontecon en ties tuteco.

Forta determinismo estas kontrasta kun malforta determinismo, kiu estas akordigeblisma formo de determinismo, kiu asertas, ke la libera volo povas ekzisti spite determinismon. Ĝi kontrastas ankaŭ kun metafizika libertarianismo, nome la alia grava formo de neakordigeblismo, kiu asertas, ke la libera volo ekzistas kaj la determinismo estas falsa.

## Notoj 
Kategorio:Metafizikaj teorioj
Kategorio:Determinismo
Ĉirimeno

[eta|dekstra|Infana vestaĵo de ĉirimeno, brodita per krizantemoj kaj papilioj, de la [19-a jarcento]]
En japana kulturo, **ĉirimeno** () estas japana speco de krepo.

## Priskribo 
Ĉirimeno estas tradicia japana teksaĵo, farita el kruda silko. Ĝi estas ofte uzata por fari kimonojn.

## Historio 
La ĉirimeno estis inventita dum la Edo-epoko de Japanio. La origina centro de produktado de ĉirimeno estas Tango () en okcidenta Japanio, nun parto de la urbo Kjotango () en Gubernio Kioto.

## Bildaro

丹後ちりめん後染め織物の一種.jpg | Blanka ĉirimeno de Tango, kun broditaj floroj
Chirimen gaufré.JPG | Bunta ĉirimeno
Fragment of a Kimono (Kosode) with Design of Flowing Water and Pickerel Weed (Mizu aoi) LACMA M.39.2.249 (1 of 2).jpg | Parto de ĉirimena kimono, montranta fluantan akvon kaj vegetaĵojn
昭和31年の丹後ちりめんポスターでモデルの司葉子が着用した着物.jpg | Kimono farita el ĉirimeno de Tango

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Teksaĵoj
Kategorio:Silko
Kategorio:Tradiciaj vestoj de Japanio
Vall de Gallinera

**Vall de Gallinera** estas hispana municipo apartenanta al Valencia Komunumo kaj lokanta en nordo de provinco Alakanto. Ĝi limas al provinco Valencio, estas 53.62 km2 ampleksa kaj estis loĝata de 527 personoj en 2020.

200ra|eta|maldekstre|Urba kerno de Benisivá en Val de Gallinera.
Ok urbaj kernoj formas la municipon, nome la jenaj: Benirrama, Benialí, Benisivá, Benitaya, Benisili, La Carroja, Alpatró kaj Llombai, el kiuj la kvin unuaj montras evidentajn arabdevenajn nomojn. Krome estas kelkaj aliaj iamaj domaroj, nun senhomaj, el kiu la majoritato ankaŭ montras evidentajn arabdevenajn nomojn, kiel Benibader, Benicalaf, Beniestop, Benifotox, Benihahia, Benimamet, Benimahomet, Benimarsoc kaj Bolcàssim. La areo estis loĝata de moriskoj, kiu estis forpelitaj el Hispanio en la 17-a jarcento, kio okazigis enorman populacian kaj ekonomian krizojn.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Alikanto
Buljonkubo

eta|200x200ra|Malsamaj buljonaj kuboj, komencante kun tiu de la unua plano, kontraŭ horloĝdirekte: simpla buljona kubo (Maggi), buljonkubo (Maggi), buljona kubo de fiŝo (Knorr, Hispanio), bolpota buljonkubo (Maggi), legoma buljono bio (Rapunzel)
La **buljonkubo** aŭ **kubo de buljono** (aŭ **supkubo**) estis inventita en la jaro 1870 de Claude Émile Théodore Urban. En la komenco, temis pri ekstrakto de viando. En 1908, Julius Maggi komencis sian surmerkatiĝon de buljono en formo de kubo, deshidratiga produkto. Hodiaŭ ekzistas malsamaj tipoj de kuboj, kiuj ne ĉiam enhavas viandon.

La ĉefaj ingrediencoj de buljonkubo estas: salo, maltodekstrino, gustamplifilo (glutamato, guanilato, inozinato aŭ ekstrakto de gisto), de oleo, de aromoj. Laŭ la produkto povas esti aldonitaj ekstraktoj de viando aŭ legomoj kaj sukero.

Kompense, la recepto de buljonkubo bio enhavas principe neniun gustamplifilon.

Ofte estas multe da salo en tiuj buljonkuboj, kontrolado en la etikedo estas utila.

## Historio 
eta|maldekstre|Buljonkubo en metala skatolo.
La industria produktado de buljonkubo komencis en la jaro 1908 de la firmao Maggi (Svislando), de Oxo en 1910 kaj Knorr en 1912. Ili entenis inter 59-72% da salo.

Kategorio:Nutraĵindustrio
Kategorio:Konservado
Hattula

eta|maldekstra|180ra|
**Hattula** estas komunumo en Finnlando en provinco Origina Tavastio. Ĝia areo estas , el kio estas akvo . La 31-an de decembro 2020 la komunumo havis  loĝantojn kaj la 31-an de decembro  estis . La loĝantoj vivas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

Tyrväntö estas eksa komunumo, kiu estis ligita al Hattula en 1971. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Oripää

**Oripää** estas komunumo en Finnlando en provinco Origina Finnlando. Ĝia areo estas , el kio estas akvo . En la 31-a de decembro 2020 la komunumo havis  loĝantojn. Najbora komunumoj de Oripää estas Loimaa, Pöytyä ja Säkylä. Eksaj najborkomunumoj estas Alastaro, Loimaan kunta ja Yläne. En Oripää estas Ĝenerala aviada flughaveno.

Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Maria Ohisalo

**Maria Karoliina Ohisalo** (naskiĝinta la  en Helsinki) estas finna politikisto. Ŝi estas ministro pri internaj aferoj ekde la jaro 2019, prezidanto de sia partio Verda Ligo ekde sama jaro kaj membro de la Finnlanda parlamento ekde 2009.

Ŝi suferis tre malriĉajn unuajn jarojn kaj praktikis sportojn ekde juneco. Ŝi studis sociologion.

Kategorio:Finnaj politikistoj
Juha Sipilä

**Juha SIPILÄ** (naskiĝinta la  en Veteli) estas finna politikisto. Li estas membro de finna parlamento ekde la jaro 2011. En la jaro 2015 Sipilä estis prezidanto de parlamento de Finnlando kaj 2015–2019 ĉefministro de Finnlando. Li estis prezidanto de sia partio Finnlanda Centro de junio 2012 ĝis septembro 2019. Pri sia religio li estas orienta lestadiano. Li havas kvar filojn kaj unu filinon.

Kategorio:Finnaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Finnlando
Kategorio:Lestadianoj
Hargicourt - Pierrepont (stacidomo)

**Hargicourt - Pierrepont** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  , apud Pierrepont-sur-Avre, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Hauts-de-France.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Ormoy-Villers - Boves (232000).

## Vidu ankaŭ 
* Hargicourt (Somme)
* Pierrepont-sur-Avre
* Trois-Rivières (Somme)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Somme
Kategorio:Trois-Rivières (Somme)
Hargicourt (Somme)

**Hargicourt** estas malaperinta franca  situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Hargicourtois*.

Ĝi nun formas parton de .

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Somme
* Hargicourt - Pierrepont (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Trois-Rivières)

Kategorio:Trois-Rivières (Somme)
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Somme
Petteri Orpo

**Antti Petteri ORPO** (naskiĝis la  en Köyliö) estas finna politikisto kaj prezidanto de Nacia Koalicio. Ekde junio de 2023 li estas ĉefministro de Finnlando.

Li estas membro de parlamento ekde 2007. Antaŭe Orpo estis ministro de agrikulturo kaj arbara mastrumado en registaro de Stubb 2014–2015 kaj ministro pri internaj aferoj en registaro 2015–2016 kaj ministro de financoj 2016–2019. En la jaroj 2012–2014 Orpo estis prezidanto de parlamentogrupo de Nacia koalicio. Pri sia edukado li estas magistro de ŝtatoscienco.

## La registaro Orpo de junio 2023 
En lia registaro ekoficinta en junio 2023 krom li mem estas la sekvaj ministroj (du aldoniĝis en julio 2024): 

* anstataŭa ĉefministro Riikka Purra
* ministro de financo Riikka Purra
* ministro por eksteraj aferoj Elina Valtonen
* ministro de la interno Mari Rantanen
* justicministro Leena Meri
* edukministro Anders Adlercreutz
* ministro de agrikulturo kaj forstado Sari Essayah
* ministro de defendo Antti Häkkänen
* ministro pri evolua kunlaboro kaj ekstera komerco Ville Tavio
* ministro de ekonomiaj aferoj Will Rydman
* ministro pri dungado Arto Satonen
* ministro pri medio kaj klimata ŝanĝo Kai Mykkänen
* ministro de eŭropaj aferoj kaj proprieto Joakim Strand 
* ministro pri loka kaj regiona registaro Anna-Kaisa Icons
* ministro de scienco kaj kulturo Sari Multala
* ministro pri sociaj aferoj kaj sano Kaisa Juuso
* ministro de socia asekuro Sanni Grahn-Laasonen
* ministro de transporto kaj komunikadoj Lulu Ranne
* ministro pri junularo kaj sporto Sandra Bergqvist

Kategorio:Finnaj politikistoj
Kategorio:Finnaj ministroj
Kategorio:Ĉefministroj de Finnlando
Kategorio:Nuntempaj naciaj ĉefministroj
Trois-Rivières (Somme)

**Trois-Rivières** estas nova franca  situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

## Konsisto 
* Pierrepont-sur-Avre (sidejo)
* Contoire
* Hargicourt

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Somme
* Hargicourt - Pierrepont (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Novaj komunumoj de Somme
Pipice

**Pipice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Záhoří en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 0,5&nbsp;km nordokcidente de Záhoří. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Pipice situas en katastra teritorio **Záhoří u Semil** kun areo 4,91&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka, meze de la vilaĝo
* Kapelo meze de la vilaĝo
* Konstruaĵoj de popola arkitekturo

Kategorio:Záhoří (distrikto Semily)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Smrčí (Záhoří)

**Smrčí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Záhoří en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km norde de Záhoří. Estas ĉi tie registritaj 65 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En Smrčí troviĝas sidejo de municipa ofico Záhoří.

Smrčí situas en katastra teritorio **Smrčí u Semil** kun areo 3,63&nbsp;km². En la katastra teritorio Smrčí u Semil situas ankaŭ Dlouhý.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.

En la jaro 1903 estis en Smrčí elfosita trezoro de arĝentaj moneroj el la jaroj 1573-1620 kaj renesanca arĝenta strio, enfosita tie dum la tridekjara milito. Ambaŭ estis transdonitaj en kolektaĵojn de Nacia muzeo en Prago.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sankta Familio el la unua duono de la 19-a jarcento
* Grejsa kruco kun krucumita Kristo
* Eksa sokol-domo
* Eksa lernejo (hodiaŭ sidejo de MO Záhoří kaj Galerio de Miroslav Hracha, pentristo kaj skulptisto el Železný Brod)
* Multnombraj loĝkonstruaĵoj kaj mastrumkonstruaĵoj de popola arkitekturo
* Geologia interesaĵo estas funkcia minejo por bazanito kun apero de ksenolitoj. Mineralogie ĝi estas interesa pro apero de olivino.

## Referencoj 
Kategorio:Záhoří (distrikto Semily)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Kategorio:Mineralogiaj lokoj en Regiono Liberec
Nesle

**Nesle** [nɛl] estas franca  situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Neslois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Somme
* Nesle (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Somme
Noyelles-sur-Mer (stacidomo)

**Noyelles-sur-Mer** estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Noyelles-sur-Mer - , situanta en  Noyelles-sur-Mer, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Hauts-de-France kaj turisma trajno CFBS (Chemin de fer de la baie de Somme).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Longueau - Boulogne-Ville (311000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Noyelles-sur-Mer - St-Valery-Canal (324000).

[280px|centra|eta|[Sprague-Thomson en *Noyelles-sur-Mer* (2016)]]

## Vidu ankaŭ 
* Noyelles-sur-Mer

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Oficiala retejo de CFBS

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Somme
Kategorio:Noyelles-sur-Mer
Drahoňovice

**Drahoňovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vyskeř en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km oriente de Vyskeř. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Drahoňovice situas en katastra teritorio **Vyskeř** kun areo 9,61&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Drahoňovice (u Vyskře) - příjezd do osady od jihu, vpravo čp. 55 patřící ještě k Vyskři.jpg|Alveturejo en la domaron

Kategorio:Vyskeř
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Vyskeř

**Vyskeř** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta sur piedo de samnomata monto en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie  (). La municipo situas meze de la plej granda, la okcidenta parto de PPR Bohemia paradizo, kiu estas samtempe konsisto de Geoparko Bohemia paradizo, envicigita ekde la jaro 2015 kiel ununura geoparko de Ĉeĥio en reton de globalaj geoparkoj de UNESCO.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Vyskeř**
* Drahoňovice
* Lažany
* Mladostov
* Poddoubí
* Skalany

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria, devene gotika, reguligita en 1914.
* Okflanka sonorilejo
* Kalvario al montopinto de Vyskeř
* Kapelo de sankta Anna
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Pordego de Pekař – sur ŝoseo el Lažany ĝis Libošovice
* Naturrezervejo Podtrosecká údolí

## Personeco 
* Josef Hamáček-Nesvadba (1822–1876), ĉeĥa dirigento kaj komponisto, naskiĝinta en Vyskeř, mortinta kaj sepultita en Darmstadt en Hesio.

## Pluaj fotoj 

Penzion Vyskeř.jpg|Pensiono Vyskeř
Vyskeř, kostel Nanebevzetí Panny Marie, od penzionu (01).jpg|Vyskeř
Vyskeř 31.jpg|Vyskeř, n-ro 31
Vyskeř 31, od západu.jpg|Vyskeř, n-ro 31
Vyskeř, Za Lukami.jpg|Vyskeř, Za Lukami


Kategorio:Municipoj en distrikto Semily
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia paradizo
Beneixama

**Beneixama** estas hispana municipo kiu apartenas al Valencia Komunumo kaj lokiĝas en nordoriento de provinco Alakanto. Ĝia surfaco konsistas el  kaj estis loĝata de  personoj en 2020.

En la areo oni trovis restaĵojn el Ĥalkolitiko ĝis la epoko de la Romia Imperio. En la periodo de Al-Andalus estis jam kampardomaro en la areo de la nuna urba kerno. En 1245 kristanoj aligis la areon al la Regno Aragono kaj en 1248 oni menciis dokumente la reloĝadon. En la 15-a jarcento milito kontraŭ la Regno Kastilio kaj en la 17-a jarcento ankoraŭ estis nur ruinoj. En la Hispana Milito de Sukcedo denove oni suferis detruojn.

La nuna bazo de la ekonomio ankoraŭ estas la agrikulturo.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Alikanto
Remiencourt

**Remiencourt** estas franca  situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Remiencourtois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Somme
* Dommartin - Remiencourt (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Somme
Orhan Veli Kanık

**Orhan Veli Kanık** (n. la 13-an de aprilo 1914 - m. la 14-an de novembro 1950) estas fama turka poeto, verkisto kaj tradukisto, pli konata kiel **Orhan Veli**. Li ankaŭ uzis la nomon **Mehmet Ali Sel** kiel sian pseŭdonimon kaj publikigis multajn el siaj poemoj sub ĉi tiu nomo.
[eta|Orhan Veli Kani rigardante la [Bosporo|bosporon. La statuo troviĝas en parko ĉe Rumelihisari, apud la istanbula markolo, en la okcidenta distrikto Beşiktaş.|maldekstra]]
Kanık, kiu estis la fondinto de la Garip-movado (noviga poezia skolo) kune kun Melih Cevdet kaj Oktay Rifat, celis esence ŝanĝi la malnovan strukturon de la tiutempa turka poezio, prefere per la uzo de pli simpla poezia lingvaĵo . Komuna trajto de la poemoj de la Garip-periodo estis, ke Orhan Veli alportis al siaj verkoj la naturecon de la turka lingvo parolata surstrate kaj eĉ tiu de popola slango. Kanık malkonstruis la nocion de romantikismo, kiu regis kaj en la divana kaj en la popola poezioj.  Aliflanke, ĉar li forlasis komparon kaj metaforon, klara lingvo aperis en lia poezio. Du el la aliaj novigoj, kiujn alportis Orhan Veli kun la movado Garip, estis, ke li anstataŭigis universalan humanismon, kiu delonge abstrakte esprimiĝis en turka poezio, per konkreta kaj klara humanismo.

## Verkaro 
Dum siaj 36 vivojaroj, la poeto sciis krei diverskampan literaturon: novelojn, eseojn, artikolojn kaj literaturajn tradukojn . Orhan Veli tradukis poemojn, rakontojn kaj teatraĵojn al la turka.

### Poezio 
La poezia vivo de Orhan Veli Kanık, kiu komenciĝis en 1936, povas esti ekzamenita en tri periodoj: antaŭ Garip (1936-1941), Garip periodo (1941) kaj post Garip.

En sia poezio li uzis lingvaĵon proksima al la parolata lingvo, adoptante simplajn esprimojn. Lia poeziokolekto, nomata *Garip*, kiun Kanik eldonis kune kun siaj amikoj en 1941, estas konsiderata kiel deklaro pri tiu ĉi nova literatura tendenco. Orhan Veli sisteme metis la ĝojon de ekzisto kaj vivo en turkan literaturon.

## Referencoj 
Kategorio:Turkaj poetoj
Ĉuko

[eta|dekstra|Ĉuko de [drilo.]]

En mekanika inĝenierio, **ĉuko** estas krampo, kiu tenas akson, ŝafton, aŭ cilindron en laborilo aŭ maŝino.

## Priskribo 
La **sincentriga ĉuko** uzas plurajn *makzelojn* por centrigi kaj firme teni la ŝafton. En tia ĉuko, la movoj de la makzeloj estas kunordigitaj, tiel ke neniu makzelo povas moviĝi sendepende de la aliaj. Plej ofte, la nombro de makzeloj en tia ĉuko estas tri (**trimakzela ĉuko**).

En **ĉuko de sendependaj makzeloj**, la makzeloj povas moviĝi sendepende. Plej ofte, la nombro de makzeloj en tia ĉuko estas kvar (**kvaramakzela ĉuko**). Tia makzelo povas sekure teni objekton, kiu ne estas perfekte ronda.

ThreeJawChuckKey.jpg | Sincentriga trimakzela ĉuko
FourJawChuckIndependent.jpg | Ĉuko de kvar sendependaj makzeloj
Old4jaw.jpg | Granda ĉuko de kvar sendependaj makzeloj, tenanta metalaĵon, kiu ne estas perfekte ronda
Lathe Chuck.jpg | Sesmakzela ĉuko

## Historio 
eta|dekstra|Arthur Irving Jacobs
La termino *ĉuko* devenas de la angla '''' ().

Dum la 19-a jarcento, pluraj inventistoj (Simon Fairman, Austin F. Cushman, ktp.) inventis novajn, pli sekurajn tipojn de ĉukoj.

La moderna tipo de borila ĉuko estis inventita de Arthur Irving Jacobs (1858–1918) en 1902.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mekanismoj
Kategorio:Mekanika inĝenierado
Kategorio:Metaloprilaborado
Kategorio:Lignoprilaboro
Pordego de Pekař

**Pordego de Pekař** (ĉeĥe **Pekařova brána**) estas mallonga ŝosea tunelo, respektive rokpordego sur katastro de municipo Vyskeř en distrikto Semily en Regiono Liberec. Ĝi troviĝas en Bohemia paradizo sur ŝoseo III/27926 (km 10,9, registra numero 27926-4) sub Lažany, parto de municipo Vyskeř, proksimume 5 km norde de urbo Sobotka.

La tunelo havas longecon 4 m, helan altecon 4,9 m kaj trafikigita ĝi estis en la jaro 1914. Sed pro la formo de la romp-arko la enveturo estas limigita nur por veturiloj ĝis 3,8 metroj de alteco.

La pordego estis kreita artefarite. Ĝi estiĝis dum konstruado de ŝoseo, kiam ĝiaj konstruintoj trovis grejsan rokon nomata Mnich (Monaĥo) kaj ili decidiĝis, ke ili konservos ĝin. Ili elhakis en ĝin gotikan arkon kaj samtempe ili alirebligis ĝian supraĵon sur ŝtupoj. La nomo Pordego de Pekař devenas el la tempo, kiam tra ĉi tie kondukis devena turisma pado el burgo Kost al burgo Valdštejn, nomita laŭ ĉeĥa historiisto Josef Pekař.

## Ligiloj 
### Referencoj 
### Eksteraj ligiloj 
* 
* Pekařova brána
* Pekařova brána sur hrady.cz

Kategorio:Pordegoj en Ĉeĥio
Kategorio:Rokformacioj en distrikto Semily
Kategorio:Rokformacioj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Ŝoseaj tuneloj en Ĉeĥio
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Semily
Kategorio:Teknikaj memorindaĵoj en Regiono Liberec
Kategorio:Transporto en distrikto Semily
Kategorio:Bohemia paradizo
Kategorio:Vyskeř
Kategorio:Rokpordegoj en Ĉeĥio
Kategorio:Arkitekturaj kuriozaĵoj en Ĉeĥio
Peter De Cat

**Peter DE CAT** estas belga astronomo.

Li ricevis sian doktorecon pri astronomio de la Katolika universitato de Loveno en 2001.

Laŭ Minor Planet Center, li malkovris aǔ kunmalkovris 18 asteroidojn inter 2004 kaj 2009 ; iujn kun Eric Walter Elst aǔ Thierry Pauwels.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  IAU-slipo de Peter De Cat 
*  Doktora disertaĵo de Peter De Cat ĉe la Katolika universitato de Loveno 

Kategorio:Viroj
Kategorio:Belgaj astronomoj
Roprachtice

**Roprachtice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec, proksimume 5&nbsp;km sude de Vysoké nad Jizerou kaj 18&nbsp;km nordoriente de Semily. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352. Plej multe da loĝantoj la municipo havis fine de la 19-a jarcento – preskaŭ 2000, tiutempe ĉi tie estis trafikataj ses gastejoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Dia torturo ĉe kampa vojo
* Krucifikso ĉe lernejo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Statuuo de sankta Stanislao
* Kirilmetodaj pentaj krucoj
* Belvedero U borovice

## Interesaĵoj 
En la municipo oni filmis filmojn *Zapomenuté světlo*, *Kráva*, *Cena medu*, *Bella Mia* aŭ *Krakonoš a lyžníci*.

## Personeco 
* Josef Frydrych (1880–1966), naskiĝinto el Roprachtice, administranto de bienoj de Johano la 2-a el Liĥtenŝtejno kaj grandbienulo en Žarošice

## Pluaj fotoj 

Roprachtice (3).jpg|Popola arkitekturo en la norda parto de municipo
Roprachtice (2).jpg|Municipa ofico (eksa lernejo)
Roprachtice (4).jpg|Popola arkitekturo en la norda parto de municipo
Fara Roprachtice (2).jpg|Paroĥo en Roprachtice
KostelRoprachtice01.jpg|Preĝejo de La plej sankta Triunuo
Roprachtice - chalupa čp. 185 (1).jpg|Roprachtice, domo n-ro 185

Kategorio:Municipoj en distrikto Semily
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Niinivesi

maldekstra|eta|Niinivesi
**Niinivesi** estas lago en Finnlando en areo de Rautalampi, Vesanto kaj Tervo. Ĝia areo estas  kaj supermara alteco . Niinivesi ricevas akvon el okcidento el Kiesimä kio elfluas al Niinivesi laŭ Kerkonjoki. La kvalito de la akvo estas vere bona.

## Referencoj 
Kategorio:Lagoj en Finnlando
Algueña

**Algueña** (en kataluna valencia L'Alguenya) estas hispana municipo kiu lokiĝas en Valencia Komunumo kaj en okcidento de provinco Alakanto. Tiu limas al Murcia Regiono, ampleksas 18,43 km2 kaj estis rezidejo de 1326 personoj en 2020.

La municipo Algueña estas en la okcidenta pinto de la Meza Vinalopó, sur la landlimo kun la iama Regno Murcio kaj la aktuala Regiono Murcio. En ties teritorio estas ankaŭ la domaro La Solana distanta tri kilometroj de la ĉefa kerno.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Alikanto
Kangjur Rinpoĉe

**Kangjur Rinpoĉe** (, Wylie: gyur rin po che klong chen ye shes rdo rje), naskiĝinta en Kham en 1897 aŭ 1898, mortinta  en Darĝiling, Barato, estis mastro de la skolo njingmapa de la Tibeta budhismo kaj tibeta kuracisto.
En 1955, antaŭvidante la ĉinan invadon de Tibeto, li fuĝis al Barato kun sia edzino kaj iliaj junaj infanoj, forprenante centojn da libroj. Li ekloĝis en kabano proksime al Darĝiling en 1960. En 1966, Arnaud Desjardins renkontis lin kaj konigis lin post sia reveno al Francio. Li tiam renkontis kaj instruis iujn el la fruaj okcidentaj studentoj de tibeta budhismo, inkluzive Bernard Benson kaj lian filinon Anne Benson, Matthieu Ricard kaj Surya Das. Liaj komentoj pri la *Letero al Amiko* de Nagarĝuna estis tradukitaj en la anglan kaj francan de la Traduka Komitato de Padmakara.

## Verkoj 
* *Lettre à un ami, commentée par Kangyour Rimpoché*, Nagarĝuno, Padmakara 2007
* *Le Trésor de précieuses qualités*, Jigme Lingpa kaj Kangjur Rinpoĉe, Padmakara 2009

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Dokumentfilmo pri Kangjur Rinpoĉe (arkivo)

Kategorio:Tibetaj budhanoj
Kategorio:Lamaoj
Kategorio:Tibetaj verkistoj
Kategorio:Tibetaj kuracistoj
Kategorio:Rinpoĉe
129114 Oliverwalthall

'*129114 *Oliverwalthall'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso. Kun granda duonakso de 3,2035 , kalkulita por la epoko de la , ĝi orbitas je nur 524 000&nbsp;km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Oliver Walthall*, spertulo en lidara algoritmo ĉe *Lockheed Martin* por la Asteroida Specimena Alveniga Misio *OSIRIS-REx*. Li estis ankaŭ inĝeniero pri Gvidado, Navigado kaj Regado por la programoj *MAVEN* kaj *Orion''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2004
Giovanni Marinoni

**Giovanni MARINONI** (*naskiĝinta *Francesco* la  en Venecio, mortinta la  en Napolo) estis teatinano kaj estas beatulo romkatolika. Unu lia disĉiplo spirita estis la sanktulo Andrea Avellino.

## Vivo 
Post decido je klerika kariero Marinoni studis ĉe la Universitato de Padovo. Reveninte Venecion li iĝis unue sakristiano kaj poste kanoniko ĉe la Baziliko Sankta Marko en Venecio. En la 9.12.1528 li ricevis el la manoj de Giampietro Carafa, la posta papo Paŭlo la 4-a la frokon ordenan kaj ŝanĝis la antaŭnomon je Giovanni.

Dum la nigra morto kaj la malsatego veneca de 1528 li kun la samordenanoj organizis karitatajn strukturojn kaj fondis hospicon. Laŭ ordono de papo Klemento la 7-a Marioni kaj Gaetano Thiene Napolon por estingi la luteranajn movadetojn. Krom lia agado predikisto en senco de la roma katolikismo li taksis aĵojn ege gravajn la kultura kaj spirita klerigoj kaj la venko de analfabeteco.

Li mortis pro ĥolero en Napolo kaj apud Gaetano Thiene entombigitis en la Paŭlo-katedralo. En la 11.9.1762 li beatulo deklaritis fare de Klemento la 13-a.

## Literaturo 
* Hans Kühner: *Lexikon der Päpste*, p.&nbsp;290ss. Eldonejo Werner Classen, Zürich 1977, ISBN 3-925037-59-4.

## Eksteraj ligiloj 
* Leksikono itallingva pri sanktuloj

Kategorio:Italaj beatuloj
Kategorio:Teatinanoj
Kategorio:Venecianoj
Kategorio:Italaj teologoj
Kategorio:Monaĥoj
Oratora Angulo

[dekstra|eta|250x250ra| La Oratora Angulo en [Hyde Park (Londono)|Hyde Park]]
La **Oratora Angulo** () situas en la nordorienta parto de *Hyde Park* en Londono, proksime al *Marble Arch* kaj proksime al la loko kie la pendumilo staris *Tyburn*.

En la spaco de la alparolantoj, kunvenoj tradicie okazas ĉiun dimanĉon por diskutoj malfermitaj al la ĝenerala publiko. La alparolantejo ricevis neoficialan statuson kiel "rajto paroli" areon en 1872, post la Leĝo pri parkoj kaj ĝardenoj realigita de la registaro tiun jaron, kiu interalie establis la rajton libere kunveni kaj paroli en Hyde Park. 

Tra la jaroj, inter la historie plej famaj kiuj alparolis tie estis Karl Marx, Lenin, George Orwell kaj multaj aliaj, kiuj ankaŭ parolis en ĉi tiu angulo.

## Piednotoj 
## Vidu ankaŭ 
* Liberparola zono
* Oratoro

Kategorio:Vizitindaĵoj en Londono
Kategorio:Retoriko
Kategorio:Parkoj aŭ ĝardenoj de Londono
Cañada (Alicante)

**Cañada** estas hispana municipo lokiĝanta en Valencia Komunumo kaj en nordokcidento de provinco Alakanto. Tiu etendas  kaj estis rezidejo de  personoj en 2020.

La tradicia ekonomio estas bazata sur la agrikulturo (1000 ha, el kiuj 200 estas de irigacio). Ĉefa kultivo estas olivarboj, kaj poste vitoj kaj migdalarboj, nun dekadence.​ En irigacio menciindas fruktarboj (prunarboj, ĉerisarboj kaj pomarboj). Paralele estas kelkaj malgrandaj industrioj rilataj al tekstilo, ligno kaj ludiloj.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Alikanto
Saint-Valery-Canal (stacidomo)

**Saint-Valery-Canal** estas franca stacidomo sur linio  - Saint-Valery-Canal, situanta en  Saint-Valery-sur-Somme, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de CFBS (Chemin de fer de la baie de Somme).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Noyelles-sur-Mer - St-Valery-Canal (324000).

[280ra|centra|eta|[Sprague-Thomson en *Saint-Valery-Canal* (2016)]]

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Valery-sur-Somme

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de CFBS

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Somme
Kategorio:Saint-Valery-sur-Somme
Saint-Valery-sur-Somme

**Saint-Valery-sur-Somme** estas franca  situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Valericains*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Somme
* Saint-Valery-Canal (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Somme
Tamariksia vespo

**Tamariksia vespo**, *Tamarixia radiata*, estas himenoptera vespo el la familio de Eulofedoj, kiu estis malkovrita en la 1920-aj jaroj en la regiono de nordokcidenta Barato (Panĝabo), nun Pakistano. Ĝi estas parazitoido de la Azia citruspsilido (*Diaphorina citri*), ekonomie grava plago de citrusaj plantejoj tra la mondo kaj vektoro de la citrusa malsano Hŭanglongbingo kaŭzata de la bakterio *Candidatus*, *Liberibacter* spp.

## Priskribo
La plenkreskuloj de *Tamarixia radiata* estas malgrandaj, 0,92 ĝis 1,04&nbsp;mm longaj, nigraj vespoj, kiuj havas vaste apartigitajn okulojn, kiuj estas ruĝaj ĉe nove aperintaj plenkreskuloj La maskloj ankaŭ estas iomete pli malgrandaj ol inoj en longo kaj havas pli malgrandajn flugilojn, kaj normale estas pli malhelaj ĉe la abdomeno. Kaj ĉe maskloj kaj ĉe femaloj la kapo kaj torako estas brile nigraj kaj la malantaŭaj dorsaj kaj flankaj partoj de la stomakaj segmentoj estas nigraj kaj la ellastruo kaj peco sur la antaŭa dorsa metazono estas palaj, iam flavaj. La natura teritorio de *T. radiata* etendiĝas de Jemeno kaj Saud-Arabio en la okcidento ĝis Ĉinio kaj Indonezio en la oriento. ĝi estis disvastigita tra la mondo por batali kontraŭ sian gastiganton. *T. radiata* estis enkondukita aŭ disvastigita al Argentino, Brazilo, Kolombio, Gvadelupo, Maŭricio, Meksiko, Filipinoj, Tajvano, Vjetnamio, Porto-Riko kaj Usono. La ina vespo demetas unu aŭ okaze du ovojn sur la malsupra flanko de nimfo de sia gastiganto, inter la tria paro de kruroj. La *T. radiata* pupo ekskrecias silkaĵon, kiu estas uzita por aligi la elfositan mastro-korpon al la ŝosoj kie la nimfo manĝis kaj foje la silkecfadenoj videblas ĉirkaŭ nimfo kun *T. radiata* pupo ene La larvoj tiam krizalidiĝas ene de la restaĵoj de la gastiganto kaj la plenkreska vespo eliras tra truo, videbla per nudaj okuloj, ĉe la torako aŭ kapo de la nimfo. La vespoj parazitos ajnan aĝon de gastiga nimfo sed preferas la nimfojn. En laboratoriaj kondiĉoj, la tempo de disvolviĝo de ovodemetado ĝis la apero de plenkreskulo de la gastiganto povas daŭri 11,4 tagojn. Estas kutime po 1,8 inoj por 3,2 maskloj, sed la seksproporcio varias depende de la origino de la kolonio kaj kondiĉoj sub kiuj la vespoj estas bredataj. Krom parazitado de la nimfoj de ĝia gastiganta plenkreska ino *T. radiata* povas akiri proteinon por ovodemetado manĝante la hemolimfon de D. citri-nimfoj, kiujn ili akiras pikante la haŭton de la nimfo per sia ovodemetilo. Oni supozas, ke unu ina *T. radiata* povas mortigi ĝis 500 nimfojn de *D. citri* dum sia vivo per kombinaĵo de parazitado kaj predado. La vespoj estis rekaptitaj kelkajn monatojn post la komenca liberigo, kio sugestis, ke ili reproduktiĝis en naturo kaj kapablas formi memsubtenajn populaciojn. La vespoj ankaŭ estis trovitaj ĝis 65 mejlojn de la liberigejoj montrante, ke ili disvastiĝas. La projekto estas prizorgita de Kalifornia Universitato je Riverside kaj la insektoj breditaj de ili montras pli larĝan genetikan ŝanĝeblecon ol *T. radiata* aliloke, rezulte de la zorgeman alportadon kaj selektadon de la fondaj specimenoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Himenopteroj
Iisvesi

**Iisvesi** estas lago en Finnlando en Tervo, Rautalampi, Suonenjoki kaj Kuopio en provinco Norda Savonio. Ĝia areo estas  kaj supermara alteco . Iisvesi ricevas akvon el pli norde situanta granda Nilakka, kio elfluas en la lagon laŭ Äyskoski, Koskiselkä kaj Tervonsalmi. Ankaŭ pli oriente situantaj pli malgrandaj lagoj Ahveninen, Hirvijärvi kaj Kuttajärvi elfluas en Iisvesin. El Iisvesi akvo okcidente iras laŭ Vaajasalmi kaj Säynätsalmi en en sama alteco estanta Niinivesin, el kio en sudon en Miekkavesin. Iisvesi havas pli ol 400 insulojn kaj longajn kabojn. Iisvesi havas bonkvalitetan akvon.

## Referencoj 
Kategorio:Lagoj en Finnlando
Juojärvi

**Juojärvi** estas lago en Finnlando en provinco Norda Karelio en komunumoj Heinävesi, Liperi, Outokumpu kaj Tuusniemi. Ĝia areo estas  kaj la plej granda profundo . La lago havas pli ol 800 insulojn. La lago estas kun ŝtonaroj.

Juojärvi elfluas en Varisvesin.

## Referencoj 
Kategorio:Lagoj en Finnlando
Vesec (Mírová pod Kozákovem)

**Vesec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mírová pod Kozákovem. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Municipa ofico en Mírová pod Kozákovem. Vesec situas sur piedo de monto Kozákov (744&nbsp;m s. m.). Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/282. Estas ĉi tie registritaj 80 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vesec situas en katastra teritorio **Vesec pod Kozákovem** kun areo 4,82&nbsp;km². En la katastra teritorio Vesec pod Kozákovem situas ankaŭ Prackov kaj Smrčí.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Vesec čp. 24.JPG|Vesec n-ro 24
Vesec čp. 65.JPG|Vesec n-ro 5

Kategorio:Mírová pod Kozákovem
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Semily
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kuolimo

**Kuolimo** estas lago en Finnlando en provinco Suda Savonio en komunumo Mikkeli kaj en provinco Suda Karelio en komunumo Savitaipale. Ĝia areo estas , la meza profundo  kaj la plej granda profundo .

## Referencoj