open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fuentemolinos

**Fuentemolinos** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-369, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Fuentemolinos* estas komprenebla kiel *Fonto de la Muelejoj*.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
eta|maldekstre|250px|La preĝejo.
Ĝi havas areon de 12.81 km² kun 99 loĝantoj (2021). Ĝi limas kun Fuentecén, Páramo de Corcos, Haza, Adrada kaj Fuentelisendo.

## Ekonomio 
* Agrikulturo (ĉefe cerealoj kaj legomoj).
* Bovbredado

## Monumentoj 
* Preĝejo de Sankta Bartolomeo

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala Hejmpaĝo de Fuentemolinos 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Topusko

**Topusko,** serbe **Топуско** estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Kroatio. Ankoraŭ 15 komunumoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj
* Areo de la municipo: 198 km²
* Supermara alteco:  m
* Loĝantaro en la municipo: 3&nbsp;210, en la vilaĝo: 790
* Poŝtkodo: 44 415
* Telefonprefikso: 44
* Aŭtokodo: 

## Situo
Topusko situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Glina troviĝas 13, Petrinja 35, Sisak 47, Karlovac 55, Zagrebo 65 km-ojn.

## Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. Baldaŭe vivis tie gotoj, lombardoj, slavoj, avaroj, frankoj. La unua skriba mencio devenis de 1192. Post la mezepoko la vilaĝo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Post la bataloj ekde 1784 Topusko apartenis al limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis Traktato de Trianon Topusko apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo
* banejo

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Kategorio:Banlokoj
Glina

eta|dekstra|300ra|Glina troviĝas en la plej malhela departemento

**Glina,** serbe **Глина** estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 68 komunumoj apartenas al la municipo. Glina serbe kaj kroate signifas: argilo.

## Bazaj informoj 
* Areo de la municipo: 543 km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro en la municipo: 9&nbsp;860, en la urbo: 3&nbsp;110
* Poŝtkodo: 44 400
* Telefonprefikso: 44
* Aŭtokodo: SK

## Situo 
Glina situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojoj al Petrinja Bosanski Novi kaj Karlovac.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1284. Post la mezepoko la urbeto situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Glina apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1995 al Kroatio. Inter 1991-1995 la tuta regiono apartenis al batelejo inter serboj kaj kroatoj.

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuka
* ortodoksa preĝejo

Kategorio:Urboj de Kroatio
Peñaranda de Duero

300px|eta|maldekstra|Peñaranda de Duero**Peñaranda de Duero** estas vilaĝo kaj municipo, en la provinco Burgoso, memstara komunumo Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 64.53 km² kun 559 enloĝantoj

## Etimologio 
La nomo devenas de la kelta "Penna-Aranda", urbo de la roko kaj rivero. Sama etimologio estus ĉe Peñaranda de Bracamonte, Provinco Salamanko.

## Monumentoj 
* Kastelo
300px|eta|dekstra|Placo kaj kastelo fone
Origeine de la 10a jarcento, konstruita motive de la reenloĝado kun Fernán González; estis tute reformita en la 15a jc.
* Murego
Konserviĝas du el la tri pordoj de la murego konstruita en la 15a jc.
* Palaco de Avellaneda
* Preĝejo
Eks-kolegiata preĝejo de Sankta Ana
* Monaĥejo
* Apoteko de Peñaranda de Duero de la 17a jc. kiu ankaŭ havas muzeon. Ankoraŭ funkcias kaj estas unu el la plej antikvaj de Hispanio.

## Eksteraj ligiloj 
* Diputación Provincial de Burgos - Peñaranda de Duero 
* Virtuala vizito al Peñaranda de Duero 

Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Minervois

eta|300px|tipa aspekto de la vinberkulturo en Minervois

**Minervois** estas la nomo de vinregiono en Languedoc-Roussillon en Francio. La nomo devenas de la centra urbo Minerve.
La regiono situas kiel amfiteatro inter la Montagne Noir kaj la ebeno de la Aude. Estas prahistoriaj kavoj kaj dolmenoj, pitoreskaj vilaĝoj kun romanaj preĝejoj.

Ekde la gaŭlo-romia tempo, kiam la regiono apartenis al la romia provinco Gallia Narbonensis ekzistas la kultivado de vino. Ekde la 15-a de februaro 1985 la precipe ruĝaj vinoj havas la statuson de Appellation d'Origine Contrôlée (AOC). Ĝi estas unu el la 16 vinberregionoj de Langedoc

La regiono produktas sur 5000 ha 170 000 hl da vino de la vinberspecoj Syrah, Grenache, Carignan, Cinsault kaj Mourvèdre per 30 kooperativoj kaj 220 individuaj vinproduktantoj.
Apudaj vinregionoj estas norde *Appellation Saint-Chinian*, sude *Corbières* kaj okcidente *Cabardès*.

## Eksteraj ligiloj 
*  ĝenerale pri la regiono
*  mapoj 

Kategorio:Naturaj regionoj de Francio
Kategorio:Francaj vinoj
Nalut

eta|grendeponejoj
**Nalut** (arabe نالوت) estas urbo en okcidenta Libio en la samnoma distrikto Nalut, loĝata ĉefe fare de berberoj. Nalut havis ĉirkaŭ 26 000 loĝantojn en 2010. Ĝi situas inter Zuara kaj Ghadames ĉe limo al Tunizio. La teritorio estas parto de la historia regiono Tripolio.

Vidinda estas la forlasita malnova urboparto (nome "ksaro"), kun siaj malvastaj stratoj kaj deponejoj.

Kategorio:Urboj de Libio
Kategorio:Tripolio
Hrvatska Kostajnica

eta|dekstra|300px|Hrvatska Kostajnica troviĝas en la plej malhela departemento
eta|dekstra|300px|Kostajnica en 1617
eta|dekstra|300px|Fortikaĵo de Hrvatska Kostajnica
eta|dekstra|300px|Fortikaĵo kaj preĝejo de Hrvatska Kostajnica
**Hrvatska Kostajnica,** serbe **Костајница,** hungare **Kosztajnica** estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 6 komunumoj apartenas al la municipo.

## Bazaj informoj 
* Areo: km²
* Supermara alteco: 109 m
* Loĝantaro: 2&nbsp;740
* Poŝtkodo: 44 430
* Telefonprefikso: 44
* Aŭtokodo: SK

## Situo 
Hrvatska Kostajnica situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Una, kiu estas landlimo de Bosnio kaj Hercegovino, laŭ fervojo Sisak-Bosnio. La fervojo tie trairas la riveron, tial la urbo estas ankaŭ limpasejo. La alia flanko troviĝas Bosanjska Kostajnica.

## Historio 
Pli frue la romianoj havis tie komunumon "Oeneum". La unua skriba mencio pri la loko devenis de 1240 en formo *Koztainicha*, pri la fortikaĵo de 1420. En 1556 la turkoj akiris la fortikaĵon kaj ĝis 1718 la loko estis administra centro de la Osmana Imperio. La komunumo urbiĝis en 1776, poste iĝis "libera reĝa urbo" en 1788. Inter 1809-1813 la francoj havis la urbon. En 1910 loĝis tie 2&nbsp;090 da homoj, (1&nbsp;639 kroatoj, 363 serboj). Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1995 al Kroatio. En 1991 la jugoslava armeo okupis la urbon kaj firme tenis ĝin ĝis 1995.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo
* fortikaĵo

Kategorio:Urboj de Kroatio
Antikvaĵisto

[eta|240px|strata vendobudo de antikvaĵisto proksime de la katedralo [Dipatrino de Parizo]]
**Antikvaĵisto** (de la latina vorto *antiquarius* respektive la esperanta vorto antikvo) estas homo, kiu komercas per tre malnovaj objektoj, aparte per tre malnovaj libroj, manuskriptoj, gazetoj, mapoj kaj artaĵoj, aparte per grafikaĵoj. Li, respektive ŝi, mem posedas vendejon por tiuj objektoj, antikvaĵejon, aŭ estas dungito en tia vendejo. Inter la taskoj de antikvaĵisto estas la takso de la probabla valoro de interesa objekto, la aĉeto, fikso de vendoprezo, stokado kaj prezento de la varoj kaj la vendado. Ĝenerale antikvaĵistoj pretas laŭ peto de kliento serĉi deziratan raran objekton ĉe aliaj kolegoj, sen ke tio kaŭzus aldonajn kostojn por la kliento.

maldekstra|220px|eta|antikvaĵejo respektive revendejo de jam uzitaj libroj en Nederlando
Antikvaĵisto do estas komercisto; en plej multaj landoj la profesio konsideriĝas specialaĵo de la librovendista profesio.

Dum pasintaj jarcentoj antikvaĵistoj ofte estis kleruloj, kiuj aparte fakis pri historio aŭ pri arkeologio, foje ankaŭ pri aliaj fakoj. Dum la mezepoko antikvaĵistoj kutime samtempe estis kopiistoj de malnovaj manuskriptoj, do produktis parton de siaj varoj mem. Iuj el tiuj mezepokaj antikvaĵistoj kaj kopiistoj de malnovaj manuskriptoj samtempe ankaŭ estis alkemiistoj – aparte konata historia ekzemplo estis Nicolas Flamel.

## Vidu ankaŭ 
* librovendejo, libroservo

Kategorio:Profesioj
Pedrosa de Duero

**Pedrosa de Duero** estas vilaĝo kaj municipo, kodo-256, en la sudokcidento de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Pedrosa de Duero* estas komprenebla kiel *Ŝtonejo de Douro*.

## Geografio 
eta|maldekstre|240px|Preĝejo de Pedrosa de Duero.
eta|maldekstre|240px|Palaco de Guzmán kaj Santoyo (Guzmán).
eta|maldekstre|240px|Quintanamanvirgo.jpg.
eta|maldekstre|240px|Popola arkitekturo en Valcavado de Roa.
Je 85 km de la provinco ĉefurbo. Ĝi estas proksime de Roa kaj de Aranda de Duero. Ĝi havas areon de 69.86 km² kun 485 loĝantoj (2021). La municipo estas formata per Pedrosa de Duero, kaj aliaj kvar submunicipoj: nome Boada de Roa, Guzmán, Quintanamanvirgo kaj Valcabado de Roa.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

La unua dokumenta mencio estas de 22a de decembro 1143, kiam Alfonso la 7-a donis al Roa la foruon de Sepúlveda. Poste, la monarko havigis privilegion al la loĝantoj de 33 domaroj. Inter ili estas «Petrosiella».

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo pri Pedrosa de Duero 

Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Pedro Reinel

**Pedro REINEL** (naskiĝis ĉ. la jaro 1464, mortis post la jaro 1542) estis portugala kartografo. Li ĉirkaŭ la jaro 1485 produktis la unuan subskribitan maran mapon: tiu mapo montras partojn de okcidenta Eŭropo kaj de nordokcidenta Afriko, krome partojn de la okcidenta Mediteranea Maro kaj de la orienta Atlantika Oceano, kaj aldone mape videbligis la malkovrojn de la portugala navigisto kaj malkovrinto *Diogo Cão* inter la jaroj 1482 ĝis 1485.

[eta|maldekstra|180px|mapo de Pedro Reinel de ĉirkaŭ la jaro [1485 (arkivo departementa de Ĝirondio, Bordozo)]]
Kune kun sia filo *Jorge Reinel* kaj la kolego *Lopo Homem* li partoprenis en la kreo de la monda maparo de *Miller*, kiu publikiĝis dum la jaro 1519. Lia mapo pri la Atlantika Oceano estis la unua kun klarigoj pri la skaligo, kaj kun grafika indiko pri la kompasdirektoj.

[eta|centra|330px|mapo de Reinel pri la [Atlantika Oceano de 1504 kun eĉ pluraj indikiloj pri la kompasdirektoj]]

Kategorio:Kartografio
Kategorio:Portugaloj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento
Fotogrametrio

eta|Fotogrametria bildo de marsa valo
**Fotogrametrio** estas grupo da mezuraj evoluaj metodoj de distanca sondado: Ĝi celas rezultigi el fotoj kaj ekzaktaj mezuraj bildoj la ekzaktan geografian situon aŭ la ekzaktan tri-dimensian formon de objekto. Ĝenerale la bildoj de fotometrio produktiĝas per apartaj kameraoj.

La fako, kiu iusence konsidereblas specialaĵo de kartografio, ĉirkaŭ la jaro 1900 specialiĝis el la scienco geodezio. Ekde la 1980-aj jaroj ĝi konsideratas subfako de distanca sondado. Kiel la plejparto da metodoj de distanca sondado ankaŭ la fotogrametrio estas "pasiva" metodo, ĉar ĝi ebligas la rekonstruon de tri-dimensiaj objektoj sen tuŝi ilin. La objektoj ĝenerale fotiĝas en natura suna lumo kaj el diversaj kameraaj pozicioj (sinsekve aŭ samtempe de pluraj kameraoj).

Pri la specifa uzo de fotometrio en optiko aŭ astronomio vidu la jenajn artikolojn: fotometrio (optiko) kaj fotometrio (astronomio).

## Vidu ankaŭ
* Internacia Societo por Fotografmetrio kaj Distanca Sondado
Atlaso Miller

La **atlaso Miller** estas portugala kartografia verko el la 16-a jarcento, kiu nun troviĝas en la franca nacia biblioteko en Parizo. Ĝi verŝajne estis kreita inter 1519 kaj 1522 de Pedro Reinel, Jorge Reinel kaj Lopo Homem kaj ilustrita de António de Holanda.

Laŭ siaj aŭtoroj la atlaso foje estas nomata "atlaso Lopo Homem / Reinéis" ("Reinéis" estas la portugala pluralo de "Reinel"). La nomo "Miller" estas tiu de iama posedanto.

La atlaso estas fama provo registri la geografian scion akiritan per la esplorvojaĝoj inter 1480 kaj 1520 (Bartolomeu Dias, Kristoforo Kolumbo, Paulo da Gama, Vasco da Gama, Amerigo Vespucci).

La interpretado de la mapoj en la atlaso ne ĉiam estas facila. Ĝi ekestis antaŭ la ekspedicio de Fernão de Magalhães ĉirkaŭ la mondon kaj ŝajnas sugesti, ke tia vojaĝo ne estas ebla.

Ne estas certe, kiu komisiis la kreadon de la atlaso, sed eble estis Emanuelo la 1-a, reĝo de Portugalio (1495–1521).

## Eksteraj ligiloj 
* Firmao Moleiro pri la atlaso
* Bildoj el la atlaso

Kategorio:Libroj
Kategorio:Kartografio
Pisarovina

## Bazaj informoj
**Pisarovina** estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Kroatio, en departemento de Zagrebo. Ankoraŭ 13 komunumoj apartenas al la municipo.

* Areo de la municipo: 145 km²
* Supermara alteco:  m
* Loĝantaro en la municipo: 3&nbsp;690, en la vilaĝo: 410
* Poŝtkodo: 10 451
* Telefonprefikso: 01
* Aŭtokodo: ZG

## Situo
Pisarovina situas sur ebenaĵo. Zagrebo troviĝas 25, Jastrebarsko 27 km-ojn.

## Historio
Post la mezepoko Pisarovina situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Pisarovina apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Lopo Homem

[eta|300px|Detalvido el la mapo pri la Atlantika Oceano el la [atlaso Miller]]

**Lopo HOMEM** (16-a jarcento) estis portugala kartografo kaj kosmografo.

## Biografio 
Ne estas sciate, kiam kaj kie Homem naskiĝis. Preskaŭ certe li naskiĝis fine de la 15-a jarcento, ĉar en 1517 li ricevis de Emanuelo la 1-a la privilegion produkti kaj ripari la kompasajn nadlojn de ĉiuj ŝipoj. Aliaj personoj farantaj tiun laboron devis pagi al Homem 20 *cruzados*. La privilegio estis renovigita en 1524 de Johano la 3-a.

En 1524 li estis ano de la komisiono Badajoz-Elvas, komisiita de la reĝoj portugala kaj hispana por marki la limojn de mar-veturado inter la du landoj.

En 1531 li ricevis dumvivan renton de 20.000 *real-oj*, kiu en 1532 estis altigita je pliaj 5.000.

Diogo Homem, filo de Lopo Homem, same estis kartografo.

## Verkoj 
Lia unua konata verko estas astronomia mapo, verŝajne el 1519, retrovita en Londono en 1930. Plia stelmapo lia el 1554 ekzistas en Florenco. La nacia biblioteko de Lisbono posedas marmapon, kiun Armando Cortesão atribuis al Homem. Tre konata estas lia kontribuo al la atlaso Miller (1519–1521), kiun li faris kune kun Pedro Reinel kaj Jorge Reinel.

Kategorio:Kartografio
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento
Donja Stubica

eta|dekstra|300px|Donja Stubica troviĝas en la plej malhela departemento
eta|dekstra|300px|Preĝejo de Donja Stubica

**Donja Stubica** estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 9 komunumoj apartenas al la municipo.

* Areo: 44 km²
* Supermara alteco: 192 m
* Loĝantaro en la municipo: 5&nbsp;930, en la urbo: 2&nbsp;520
* Poŝtkodo: 49 240
* Telefonprefikso: 49
* Aŭtokodo: KR

## Situo 
Donja Stubica situas sur deklivoj. La ĉefurbo troviĝas 40 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1209. Ĝis Traktato de Trianon Donja Stubica apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. Donja Stubica ricevis urborajton en 1997.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo

## Ĝemelurboj 
*  Rodgau, Germanio

Kategorio:Urboj de Kroatio
Pinilla Trasmonte

**Pinilla Trasmonte** estas vilaĝo kaj municipo, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Pinilla Trasmonte* estas etimologie komprenebla kiel *Roketo Transmonta*.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
eta|maldekstre|240px|La preĝejo.
Ĝi havas areon de 68,31 km² kun 165 loĝantoj (2021).

Ĝi estas ligita al jenaj loĝlokoj: Oquillas, Villalbilla de Gumiel, Gumiel de Izán, Santa María del Mercadillo, Ciruelos, Nebreda kaj Cilleruelo.

## Monumentoj 
* Gotika preĝejo.
* Romiaj pontoj.
* Romia ŝoseo.
* Spuroj pri keltibera enloĝado.

## Eksteraj ligiloj 
* Pinilla Trasmonte 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Germana Sudokcidenta Afriko

La **Germana Sudokcidenta Afriko** () estis kolonio de la Germana Imperiestra Regno inter la jaroj 1884 kaj 1915 sur areo de la hodiaŭa ŝtato Namibio. Ĝi havis areon de ĉirkaŭ 835&nbsp;100 km².

En 1904 komenciĝis ĉi tie unua genocido de la 20-a jarcento.

La kolonion okupis en 1915 trupoj de la Sudafrika Unio kaj ĝi estis militiste direktita ĝis 1919, kiam la administrado estis transdonita al Sud-Afriko.

## Guberniestroj
* 1904–1905: Lothar von Trotha

## Vidu ankaŭ 
* Sudokcidenta Afriko
* German-sudokcidentafrika marko
* germanaj kolonioj
* hereroj
* namoj
* bondelzvartoj
* Jakob Morenga

Kategorio:Eksaj kolonioj de Germanio
Kategorio:Germana Sudokcidenta Afriko
Kategorio:Historio de Namibio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1884
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1915
Quintana del Pidio

**Quintana del Pidio** [kinTAna delPIdjo] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-281, en la sudo de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Quintana del Pidio* estas komprenebla kiel Bieno de Elpidio, alude al iama loĝanto.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170ra|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
eta|maldekstre|240ra|La preĝejo.
Ĝi havas areon de 10.74 km² kun 157 enloĝantoj (2021). Quintana del Pidio estas je 70 km de Burgoso (provinca ĉefurbo) kaj je 15 km de Aranda de Duero. Ĝi limas norde kun Gumiel de Mercado kaj Gumiel de Izán, sude kun La Aguilera, okcidente kun Gumiel de Mercado kaj oriente kun Gumiel de Izán.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Disvolviĝo rilatis al monaĥejo benediktano kaj poste al la monaĥejo de Santo Domingo de Silos.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, du ermitejoj kaj vinkeloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Urbodomo de Quintana del Pidio 
* Quintana del Pidio 
* *Cuadernos del Salegar *

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Akvovaporo

eta|Indekso de la kvanto de akva vaporo en la tera atmosfero por 2005
**Akvovaporo** estas gasforma akvo, kiu estas unu stato de la akvociklo en la hidrosfero. Akvovaporo estiĝas per forvaporiĝo de likva akvo aŭ per sublimado de akvoglacio. Ĉe normalaj atmosferaj kondiĉoj, akvovaporo daŭre estiĝas per vaporado kaj fortiriĝas per kondensiĝo. Ĝia molekula formulo estas H2O.

## Vidu ankaŭ 
* Forceja gaso
* Nebulo
* Pluvo
* Vapormaŝino

Vaporo
Vaporo
San Francisco Chapulapa

** San Francisco Chapulapa** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Francisco Chapulapa*. Ambaŭ havas sian nomon de la kristana sanktulo Francisko el Asizo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 139.

## Geografio 
**San Francisco Chapulapa** apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1968 loĝantojn. El tiuj estis 940 viroj kaj 1028 virinoj. La komunumo havas surfacon de 19.14 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1400 metroj super la marnivelo. maldekstra|eta|300ra|Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 211 indiĝenoj. El tiuj 143 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 143 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* San Francisco Chapulapa  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Oaxaca
Kategorio:Kanjona regiono de Oaĥako
San Francisco Chindúa

** San Francisco Chindúa** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (*Oaxaca*). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Francisco Chindúa*. Ambaŭ havas sian nomon de la kristana sanktulo Francisko el Asizo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 140.

## Geografio 
San Francisco Chindúa apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 673 loĝantojn. El tiuj estis 332 viroj kaj 341 virinoj. La komunumo havas surfacon de 28.07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2120 metroj super la marnivelo.
maldekstra|eta|300ra|Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4 indiĝenoj. El tiuj 4 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la komunumo en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL ()

Kategorio:Komunumoj de Oaxaca
Kategorio:Miŝteka regiono de Oaĥako
Mara mapo

[eta|240px|detalo de elektronika mara mapo de la [Beringa markolo]]
**Mara mapo** estas mapo, kiu por la ŝipa trafiko videbligas la marajn vojojn kaj marbordojn, insulojn kaj sablejojn, profundejojn, malprofundejojn kaj marajn signalojn de aparta parto de maro respektive oceano.

La skaligo de maraj mapoj estas inter 1:25.000 respektive 1:100.000 (por detalaj mapoj de marbordoj) ĝis 1:2 000 000 (por superrigardaj mapoj de oceanoj).

## Historio 
La portugala kartografo Pedro Reinel ĉirkaŭ la jaro 1485 produktis la unuan subskribitan maran mapon: tiu mapo montras partojn de okcidenta Eŭropo kaj de nordokcidenta Afriko, krome partojn de la okcidenta Mediteranea Maro kaj de la orienta Atlantika Oceano, kaj aldone mape videbligis la malkovrojn de la portugala navigisto kaj malkovrinto *Diogo Cão* inter la jaroj 1482 ĝis 1485. Kune kun sia filo *Jorge Reinel* kaj la kolego Lopo Homem, Pedro Reinel partoprenis en la kreo de la monda maparo de *Miller*, kiu publikiĝis dum la jaro 1519. Lia mapo pri la Atlantika Oceano estis la unua kun klarigoj pri la skaligo, kaj kun grafika indikilo pri la kompasdirektoj.

## Vidu ankaŭ 
* Internacia Hidrografia Organizo

Kategorio:Navigado
Olmedillo de Roa

**Olmedillo de Roa** estas vilaĝo kaj municipo, en la sudokcidento de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo *Olmedillo de Roa* estas komprenebla kiel *Ulmeto de Roa*, alude al Roa, iama grava urbo.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 26.03 km² kun 190 loĝantoj (2021).

Ĝi perdis preskaŭ 780 loĝantojn ekde la 1940-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

## Ekonomio 
Vilaĝo tute dediĉata al la agrikulturo, en la kamparo estas alternataj la cerealoj kaj vitejoj.

## Historia heredaĵo 
* Preĝejo de Nia Sinjorino de la Supreniro, konstruita en la 16-a jarcento.

maldekstra|eta|150px|Interno maldekstra|eta|150px|Virgulino de Basardilla
maldekstra|eta|150px|Ermitejo de la Virgulino de Basardilla

Proksime de la vilaĝo troviĝas la baroka ermitejo de la Virgulino de la Basardilla.

## Patronaj Festoj 
* Sankta Semajno.
* La Sankta Triunuo
* Naskiĝo de Nia Sinjorino de Basardilla.

## Eksteraj ligiloj 
* Olmedillo de Roa 
* Elaera foto de Olmedillo de Roa
* Popolo de Olmedillo

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Hermann Goetz

**Hermann Gustav GOETZ** (* 7-an de decembro 1840 en Kenigsbergo; † 3-an de decembro 1876 en Hottingen ĉe Zuriko) estis germana komponisto.

## Verkoj 
* Orkestroverkoj
** Simfonio e-minora (1866, post lia morto neniigita de Laura Goetz kaj nur fragmente konserviĝinte)
** Simfonio F-maĵora op.9 (1873)
** "Printempa uverturo" op.15 (1864)
** Pianokonĉerto n-o 1 Eb-maĵora (1861)
** Pianokonĉerto n-o 2 Bb-maĵora op.18 (1867)
** Skizoj por tria pianokonĉerto D-maĵora
** Violonkonĉerto G-maĵora op.22 (1868)
* Voĉkanta muziko
** "Der Widerspenstigen Zähmung", opero (1868-73)
** "Francesca da Rimini", nekompletita opero (1875/76, kompletita de Ernst Frank)
** "La 137-a psalmo" por soprano, ĥoro kaj orkestro op.14 (1864)
** "Nänie" (Schiller) por ĥoro kaj orkestro op.10 (1874)
** Lidoj
** Ĥoraĵoj
* Ĉambromuziko
** Pianotrio g-minora op.1 (1863)
** "Tri facilaj pecoj" por violono kaj piano (1863)
** Arĉkvarteto Bb-maĵora (1865/66) (unua prezentado oktobre 1990!) Winterthur
** Pianokvarteto E-maĵora op.6 (1867)
** Pianokvarteto c-minora op.16 (1874)
* Pianomuziko
** 2 Sonatetoj (F-Dur, Eb-maĵora) op.8 (1871)
** "Lose Blätter" op.7 (1864-69)
** "Genrebilder" op.13 (1870-76)
** Sonato por piano je 4 manoj D-maĵora (ĉ. 1855)
** Sonato por piano je 4 manoj g-minora op.17 (1865)

## Fontoj 
* Eduard Kreuzhage, *Hermann Goetz: Sein Leben und seine Werke*, Leipzig 1916

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Kurzbiographie, Diskographie, Tonbeispiele 

Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Gaeta

**Gaeta** () estas komunumo de centra Italio. Ĝi situas en la regiono Latio kaj en la sudo de la provinco Latino. Komence de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta [[]], kies memortago sekve estas la komunuma festotago.

Najbaras la komunumoj .

eta|maldekstra|350ra|

Gaeta estas sidejo arkiepiskopa kaj situas ĉe samnoma golfo de Gaeta de la Tirena maro. Ĝi foras ĉ. 120 km sudoriente de Romo kaj 80 km nordokcidente de Napolo.

## Historio 
Vergilio mencias Gaeta-n (*Caieta*) en la Eneido. Laŭ li la nomo de la urbo devenas de la nomo de tiu fama virino, tamen Strabono asertas ke ĝi pli verŝajne devenas de la greka vorto *kaieta* kun la signifo de "golfo".

Dum la Mezepoko Gaeta iĝis eta duklando, teorie parto de la Bizanca imperio, kaj de 839 ĝis 1140 Mara Respubliko.
En 1140 Gaeta falis sub la kontrolo de la Normanoj. Dum ĉirkaŭ 7 jarcentoj ĝi restis parto de la suditalaj reĝlandoj (Reĝlando de Napolo, Reĝlando de la du Sicilioj kaj similaj).

En 1861 ĝuste en Gaeta la lasta reĝo de la du Sicilioj, Francesco la 2-a kapitulacis; lia reĝlando kaj sekve ankaŭ Gaeta iĝis parto de la naskiĝanta Reĝlando de Italio (ekde 1947 respubliko).

## Vidindaĵoj 
* Katedralo de sankta Erasmo kaj Marciano kaj sankta Maria Ĉielenprenita , havanta tre longan historion. Inaŭgurita en 1106, dufoje grave disrompita (en 1231 de tertremo kaj en 1943 de bomboj), ĝi estis plurfoje rearanĝita aŭ refarita. Ĝia turo (*campanile*) estas ankoraŭ preskaŭ la sama kiel je la fino de la 13-a jarcento.
* Sanktejo de la Sanktega Triunuo , ankaŭ nomata "Sanktejo de la Fendita Monto" (*Santuario della Montagna Spaccata*)
* Sanktejo de sankta Maria de la Anunciacio
* Templo de sankta Francisko
* Kastelo
* Maŭzoleo de Lucio Munatio Planko , romia tombego

## Notoj kaj bibliografio 
## Vidu ankaŭ 
* Formia-Gaeta (stacidomo)

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Latio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Latina
Tórtoles de Esgueva

** Tórtoles de Esgueva** [TORtoles desGEba] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-391, en la sudokcidento de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170ra|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
eta|maldekstre|240ra|Preĝejo de Tórtoles.
eta|maldekstre|240ra|Preĝejo de Villovela.
Ĝi havas areon de 79.20 km² kun 397 loĝantoj (2021). Ĝi estas proksime al Roa kaj Aranda de Duero. Kaj je nur 5 km de Castrillo de Don Juan, ĉe la rivero Esgueva, kaj je ĉirkaŭ 90 km de la provinca ĉefurbo Burgoso.

La loĝloko Villovela de Esgueva estas submunicipo de Tórtoles de Esgueva.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento depende de la abatejo de la monaĥejo de Santa María la Real.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejoj kaj la monaĥejo.

## Eksteraj ligiloj 
* Monumentoj de Tórtoles de Esgueva
* Hejmpaĝo de Tórtoles de Esgueva 
* Blogo de Tórtoles de Esgueva 
* Kampara Gastejo Monaĥejo Tórtoles de Esgueva

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Vadocondes

**Vadocondes** [badoKONdes] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-400, en la sudo de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La lojknomo *Vadocondes* estas komprenebla kiel *Vadejo de Grafoj*.

## Geografio 
Ĝi havas areon de 25,96 km² kun 355 loĝantoj (2021).

## Demografio 
## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Posta disvolvigo dependis de la abatoj de la Monaĥejo de Santo Domingo de Silos. Tio pluis ĝis la reĝo Ferdinando la 4-a donis al Vadocondes privilegion de urbo kaj liberigon de Silos, nome la 30an de aŭgusto 1316. La ekzisto de vadejo tra la rivero Douro helpis la ekonomian disvolvigon, sed ankaŭ altiris la alvenon de militantaj armeoj, kio malhelpis la normalan funkciadon de la loĝloko.

Estis fervoja stacio el 1895 ĝis 1985.

Ĝi perdis preskaŭ 700 loĝantojn ekde la 1930-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, betoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.unav.es/dpp/tecnologia/2007/50/ 
* https://web.archive.org/web/20020306054656/http://www.terra.es/personal/frmonge/

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Ruĝvosta dezertalaŭdo

La **Ruĝvosta dezertalaŭdo** *Ammomanes phoenicurus* estas specio de birdo de la familio de Alaŭdedoj, kiu troviĝas surgrunde en malferma ŝtoneca kamparo kaj malaltaj rokomontetoj en Barato.

La pariĝada **kantofluga ceremonio** de la masklo estas distinga de la specio. La masklo flugetadas alte kriante sian kanton kiu konsistas el viglaj notoj kiujn oni ne konfuzas kiam oni estis aŭskultinta ilin. Kiel plej parto de alaŭdedoj, la **sablokolora plumaro** ege bone kamuflas la birdon tute taŭge kun ties habitato kaj la birdo ne flugos ĝis preskaŭ kiam oni superestos ĝin. Ankaŭ la **ruĝecaj subaj partoj** estas distingeblaj de la specio.
eta|maldekstra

Kategorio:Alaŭdedoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Pola landvojo n-ro 46

La **pola landvojo n-ro 46** (**DK46**) estas landvojo je longeco de 270 km. Ĝi trairas tra tri provincoj de Pollando.

## Pli gravaj urboj laŭ DK46 
* Kłodzko (, )
* Złoty Stok
* Paczków - pretervojo () ĝis landlima trairejo.
* Otmuchów - pretervojo
* Nysa ()
* Niemodlin
* Prądy ()
* Karczów ()
* Opole (, ) - pretervojo
* Ozimek - pretervojo
* Dobrodzień - pretervojo
* Lubliniec (, ) - pretervojo (nun konstruata)
* Blachownia
* Częstochowa (, , )
* Szczekociny ()
Upupalaŭdoj

La **Upupalaŭdoj** estas la birdospecioj de la genro Alaemon de la familio de Alaŭdedoj, tio estas tre sablokoloraj aŭ senkoloraj birdoj kiuj ege kamufliĝas surgrunde en stepaj aŭ ŝtonecaj medioj.

Tamen la nomo **Upupalaŭdo** povas esti uzata dumaniere:

* Ĉu por laudi kolektiv al la du specioj de la genro *Alaemon*, nome Upupalaŭdo kaj Malgranda upupalaŭdo
* Ĉu kiel mallongiga nomo por la Upupalaŭdo en areoj kie ĝi estas la ununura specio.

Por la genro la specioj estas la jenaj:
* **Genro: Alaemon** aŭ Upupalaŭdoj
** Upupalaŭdo au Rubanda alaŭdo, *Alaemon alaudipes* 
** Malgranda upupalaŭdo, *Alaemon hamertoni*

Kategorio:Alaŭdedoj
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Brulkamero

eta
**Brulkamero** estas ujo, en kiu okazas eksotermaj reakcioj per alkonduko de unu aŭ pluraj bruligaĵoj kaj oksidatoroj (oksigenportantoj). La reakcion povas akceli katalizatoro.

La brulkamero havas plurajn enkondukajn aperturojn por la reagontaj materialoj kaj unu aperturon por la estiĝantaj gasoj. Oni enkondukas la bruligaĵojn en reguligita kvanto tra ajuto en la brulkameron. Ĉe raketo, oni enkondukas reguligite ankaŭ la oksidigan materialon. La brulkamero funkcias daŭre, ne cikle.

Laŭ uztipo, la premo en raketa brulkamero povas altiĝi ĝis 200 baroj, dum la temperaturo ĝis . Oni uzas por la brulkamera muro kromnikelan ŝtalon, kiu pliboniĝas per aldono de volframo, titanio kaj molibdeno konforme al la varmegaj kaj premaj bezonoj.

Ĉe tre alta temperatura efiko, oni devas malvarmigi la brulkameran muron. En gasturbinoj oni uzas aeron por tiu celo, en aliaj tipoj oni elformas protektan tavolon el grafito, volframo aŭ alia materialo.

## Vidu ankaŭ 
* Piŝta motoro

Kategorio:Energio
Oquillas

**Oquillas** [oKIljas] estas vilaĝo kaj municipo, kodo-239, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.

## Geografio 
[eta|maldekstre|170px|Mapo de la komarkoj de Burgoso. [Ribera del Duero, plej sude.]]
eta|maldekstre|250px|La preĝejo kaj angule vinkeloj.
eta|maldekstre|230px|Sonorilturoj.
eta|maldekstre|250px|Romanikaj elementoj de la absido de la preĝejo.
Ĝi havas areon de 14.984 km² kun 48 loĝantoj (2021). Ĝi limas kun Bahabón de Esgueva, Pinilla-Trasmonte, Santibáñez de Esgueva, Villalbilla de Gumiel kaj Gumiel de Izán.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kaj etnografia muzeo.

## Festoj 
* Tago de Sankta Cipriano, la 16an de septembro, patrono de la vilaĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Burgoso

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de provinco Burgoso
Azay-le-Rideau

''''*, prononco  , estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [] kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco []. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Tours* kaj al la kantono **.

## Geografio 
La areo de la komunumo estas granda je 27.34 km². Azay-le-Rideau estis la ĉefurbo de la kantono Azay-le-Rideau ĝis la departementaj balotoj de 2015. Nun, ĝi estas lokita en la kantono Chinon.

### Ĉirkaŭaj lokoj 
Jen estas la samlimaj komunumoj de Azay-le-Rideau :

## Historio 
En la deka jarcento estas la unuaj mencioj pri la loko, kiel *Aziacus''

## Demografio 
La loĝantaro de Azay-le-Rideau ekde la 1960-aj jaroj kontinue kreskas. En 2006 estis  loĝantoj. Azay-Le-Rideau nombris  loĝantojn en 2012.

## Vidindaĵoj 
* Kastelo de Azay-le-Rideau
eta|maldekstra|270px|Rigardo al la urbo
270px|eta|maldekstra|Kirko Saint-Symphorien de Azay-le-Rideau
eta|maldekstra|270px|Enirejo de la kastelo

## Konataj personecoj 
* La franca botanikisto kaj mikologo Edmond Tulasne naskiĝis en 1815 en Azay-le-Rideau.
* La aktorino Catherine Jourdan naskiĝis en 1948 en Azay-le-Rideau.

## Ĝemelurboj 
Jen estas la ĝemelurboj :
* 
* 
* 

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre-et-Loire
* Azay-le-Rideau (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Azay-le-Rideau, fotoj ()
* Informoj pri la komunumo de Azay-le-Rideau ()
* Oficiala TTT-ejo ()


Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
San José Tenango

**San José Tenango** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San José Tenango*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 171.

## Geografio 
San José Tenango apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono *Cañada*), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18120 loĝantojn. El tiuj estis 8805 viroj kaj 9315 virinoj. La komunumo havas surfacon de 144.17 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 820 metroj super la marnivelo. maldekstra|eta|300ra|Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 16940 indiĝenoj. El tiuj 14250 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 14250 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* San José Tenango  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Oaxaca
Kategorio:Kanjona regiono de Oaĥako
Pola landvojo n-ro 47

La **Pola landvojo n-ro 47** (**DK47**) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 40 km, kiu situas entute en Malgrandpollanda Provinco. Ĝi estas parto de la vojo "Zakopianka", do ĝi estas ofte uzata de turistoj.

## Pli gravaj urboj laŭ DK47 
* Rabka-Zdrój (, ) - pretervojo
* Chabówka
* Rdzawka - pretervojo
* Klikuszowa
* Nowy Targ ()
* Szaflary
* Bańska Niżna
* Biały Dunajec
* Poronin
* Zakopane

## Vidu ankaŭ 
* Zakopianka
San Juan Bautista Suchitepec

**San Juan Bautista Suchitepec** estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako *(Oaxaca)*. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *San Juan Bautista Suchitepec*. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 181.

## Geografio 
San Juan Bautista Suchitepec apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono *Mixteca*), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 412 loĝantojn. El tiuj estis 194 viroj kaj 218 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,28 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo.
maldekstra|eta|300ra|Situo de la koncerna distrikto kaj regiono interne de la subŝtato Oaxaca.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo ne vivis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: *Conteo de Población y Vivienda* de 2005).

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la komunumo en retpaĝo de la ministerio pri socia evoluigo SEDESOL ()

Kategorio:Komunumoj de Oaxaca
Kategorio:Miŝteka regiono de Oaĥako
Monesterio

**Monesterio** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. *Monesterio*, aŭ laŭ la aktuala nuna formo *Monasterio*, signifas en la hispana *monaĥejo*. 

La loĝantoj nomiĝas *Monesterienses*. La censita populacio en 2007 estis de 4.368 loĝantoj.

## Situo 
**Monesterio** estas situa en la plej suda parto de Ekstremaduro kaj de la suda provinco de Badajoz, je altitudo de 755 m; je 120 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 150 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 322,4 km². Ĝi situas en la distrikto Tentudía kaj en la multregiona montaro Sierra Morena, kiu limigas Ekstremaduron el Andaluzio. Tiele ĝi estas en kontrolejo de la Montopasejo *de las Marismas*, natura enirejo ekde Sevilo kaj natura trapasejo de la historia vojo nordo-suden aŭ inverse nomita *Vía de la Plata*. 

## Informaro
En tiu punkto, kie finas la nomitaj Deklivoj de Culebrín, oni devis pagi pasimpostojn ĝis la mezo de la 19a jarcento. Inter ties monumentoj elstaras la preĝejo de Sankta Petro kaj la ermitejo de la Virgulino de Tentudía. La festoj plej gravaj estas la kampopilgrimado de Sankta Isidro Kamparano, en majo, kiam la loĝantoj dum kvin tagoj translokiĝas al la herebejo *del Culebrín*, kie instalas distrejojn, kaj la foiron de septembro. Tre konata en Ekstremaduro estas la ŝinko de Monesterio, pri kiu oni celebras specialan festotagon, nomita "día del jamón", kiam la monesterianoj kaj vizitantoj pruvas ŝikon en la municipa parko.

## Historio de Monesterio 
Estas restaĵoj de la megalitika kulturo, kiel dolmenoj kaj restaĵoj de antikvaj setlejoj. Poste, la kerno monesteria devis formi parton de la romia *Betunia Celtica*, ĉe la divido inter Ekstremaduro kaj Andaluzio. La vilaĝo havis praejon en la romia enklavo de *Curiga*, kiel enirejo en Ekstremaduro el la sudo ekde pratempo. La mezepoka origino de la aktuala vilaĝo troviĝas en setlejo de templanoj, aŭ ĉiukaze pli precize en tiu de la 13a jarcento de la santiaga superulo Pelay Pérez Correa en siaj bataloj por la okupo de la teritorio al araboj, kiam okazis la eventoj kiujn enhavas la legendo de la epizodo de Tentudía. Pos tio la loko restis en la Ordeno de Santiago, ĝis kiam en la 16a jarcento estis ekhavata de la reĝo Filipo la 2-a.

Ties avantaĝa situo meze de la vojo inter Sevilo, Badajoz kaj Mérida, helpis eksterordinare la pliigadon de la mulista isto (survoja komercistoj pere de muloj, azenoj aŭ aliaj ĉevaltipoj) ĉe ties loĝantoj, kune kun la agrikulturo kaj la bredado.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Provinco Badaĥozo
Pola landvojo n-ro 48

La **pola landvojo n-ro 48** (**DK48**) estas landvojo, kiu kunigas la eŭropan ŝoseon  () en Tomaszów Mazowiecki kaj la polan landvojon nr-o  en Kock.

## Pli gravaj urboj laŭ DK48 
* Tomaszów Mazowiecki
* Wyśmierzyce
* Białobrzegi
* Dobieszyn
* Kozienice
* Dęblin
* Moszczanka
* Kock
Pola landvojo n-ro 49

La **pola landvojo n-ro 49** (**DK49**) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 24 km. Ĝi kunigas landvojo nr-o  (kiu estas parto de la vojo "Zakopianka") kaj landlimo de Pollando kun Slovakio.

## Pli gravaj urboj laŭ DK49 
* Nowy Targ ()
* Gronków
* Leśnica
* Białka Tatrzańska
* Czarna Góra
* Jurgów - landlima trairejo en Slovakio (nun jam ne ekzistas pro EU)
Listo de komunumoj en Aguascalientes

La meksika federacia subŝtato **Aguascalientes** estas unu el la plej malgrandaj subŝtatoj de Meksiko. En ĝi ekzistas nur 11 komunumoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Gobierno del Estado de Aguascalientes 
* Enciclopedia de los Municipios de México   


Aguascalientes
Listo de komunumoj en Baja California

En la meksika subŝtato Baja California ekzistas nur kvin komunumoj:

## Vidu ankaŭ 
* Kalifornia Duoninsulo


Baja California
Velika Gorica

**Velika Gorica** estas urbo kaj municipo en Kroatio, en la provinco Zagrebo. Ankoraŭ 58 komunumoj apartenas al la municipo. Velika signifas: granda. Laŭ la stato de la censo  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

eta|maldekstra|280ra|Velika Gorica el la aero
eta|maldekstra|140ra|Monumento en Velika Gorica
__NOTOC__

## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 10 410
* Telefonprefikso: 01
* Aŭtokodo: ZG

## Situo 
Velika Gorica situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Zagrebo-Petrinja, aŭtoŝoseo preteriras. Apud la urbo flughaveno funkcias.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1228. Post la mezepoko la urbeto situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Velika Gorica apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Zágráb (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.

## Vidindaĵo 
* monumento pri patriota milito

## Konataj lokanoj 
* Jozo Marević

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Kroatio
Ĝisdatigo

La vorto **Ĝisdatigo** povas signifi la jenajn:

* **Ĝisdatigo (retgazeto)**, anarkista retgazeto
* **ĝisdatigo (komputiko)**, en komputiko estas plinovigo, ripareto
Ensenada

** Ensenada** estas unu el la 5 komunumoj de la meksika subŝtato Baja California. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas **Ensenada**. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 02001. Ensenada estas la plej granda komunumo en la ŝtato kaj ekzistas subdivido laŭ 24 delegacioj.

eta|maldekstra|200px|Ensenada en la teritorio de Baja California.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI)  413481 loĝantojn. El tiuj estis 206978 viroj kaj 206503 virinoj. La komunumo havas surfacon de 51952.3 kvadratkilometroj.  La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 16632 indiĝenoj. El tiuj 11535 aĝis pli ol 5 jaroj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Politiko 
Listo de la komunumoj prezidantoj de 1953 ĝis hodiaŭ:

* (1953 - 1956) C. David Ojeda (PRI)
* (1956) C. Víctor Salazar (interino)
* (1956 - 1959) C. Santos B. Cota (PRI)
* (1959 - 1962) Dr. Elpidio Berlanga de León (PRI)
* (1962 - 1965) C. Adolfo Ramírez Méndez (PRI)
* (1965 - 1968) Prof. Jorge Olguín Hermida (PRI)
* (1968 - 1971) Lic. Guilebaldo Silva Cota (PRI)
* (1971 - 1974) Lic. Octavio Pérez Pazuengo (PRI)
* (1974 - 1977) C. Jorge Moreno Bonet (PRI)
* (1977 - 1980) C. Luis González Ruiz (PRI)
* (1980 - 1983) C. Raúl Ramírez Funcke (PRI)
* (1983 - 1986) C. David Ojeda (PST, unua komunumo en Meksiko kie gajnas kandidato de la opozicio.
* (1986 - 1988) Lic. Ernesto Ruffo Appel (PAN, unua komunumo en Meksiko kie gajnas kandidato de la PAN
* (1989) C. Enrique Chapela (dumtempa)
* (1989 - 1992) Quím. Jesús del Palacio Lafontaine (PAN)
* (1992 - 1995) C.P. Oscar Sánchez del Palacio (PAN)
* (1995 - 1998) C.P. Manuel Montenegro Espinoza (PRI)
* (1998 - 2001) Dr. Daniel Quintero Peña (PRI)
* (2001 - 2004) Dr. Jorge Antonio Catalan Sosa (PAN)
* (2004 - 2007) Quim. César Mancillas Amador (PAN)
* (2007 - 2010) Lic. Pablo Alejo Lopez Nuñez (PAN)

## Eksteraj ligiloj 
* Ensenada  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Baja California
Polesio

[eta|dekstra|350px|*Polesia pejzaĝo*, pentraĵo de [Ivan Ŝiŝkin (1884).]]
**Polesio** (, , , , , ) estas geografia kaj historia regiono kiu ampleksas parte teritoriojn de nuntempaj Belorusio, Ukrainio kaj Pollando. Ĝi estas sudokcidenta parto de la Orienteŭropa Malaltebenaĵo.

Polesion formas ebenaĵo kun de 100-metra ĝis 250-metra alteco (maksimume 316 metroj) en akvokolekta areo de Pripjato kaj Bug.

Grundakvoj formas tie malprofundajn lagojn kaj vastajn marĉojn. En Polesio troviĝas multaj riveroj kaj foje inter marĉoj estas iom pli altaj morenaj ebenaĵoj kaj dunoj. Sude funkcias ŝtonminoj kaj torfejoj. Tie oni fosas brunkarbon, nafton kaj torfon. Arbaroj kovras ĉirkaŭ 30% de la areo de Polesio.

Ĉefaj urboj de la regiono estas Bresto, Pinsk, Mazir kaj Homel.

## Dua Mondmilito 
La 26an de oktobro 1943 Pola partizana taĉmento batalis kontraŭ germana kontraŭpartizana ekspedicio.

Kategorio:Historiaj regionoj en Belorusio
Kategorio:Historiaj regionoj en Ukrainio
Kategorio:Historiaj regionoj en Pollando