open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reginaldo Lopes

**Reginaldo Lázaro de Oliveira Lopes** aŭ simple **Reginaldo Lopes** (Bom Sucesso, la 2-an de aprilo 1973) estas brazila politikisto, elektita kiel federacia deputito de la subŝtato Minas-Ĝerajso, unuafoje en 2002, agante ĉefe pri edukado kaj junularo. En 2012 li estis indikita kiel raportisto por la leĝo-projekto, kiu inkluzivas Esperanton en la brazila leĝaro kiel elekteblan lernobjekton.

## Vivo 
eta|170ra|Federacia Deputito Reginaldo Lopes (PT-MG).
Reginaldo Lázaro de Oliveira Lopes naskiĝis la 2-an de aprilo 1973, en Bom Sucesso, Minas-Ĝerajso, Brazilo, kiel la kvara filo de Sebastião Lopes kaj Dinaura Augusta de Oliveira Lopes, kamparanoj, en familio de sep gefratoj.

Li laboris kiel panisto de 1986 al 1990 kaj kiel vendisto de 1990 al 1992 en panvendejo de sia urbo. En 1993, la sama jaro, kiam li eniris la politikan brazilan Partion de la Laboristoj (en la portugala *Partido dos Trabalhadores*, PT), li ekstudis pri Ekonomiko en la Federacia Universitato de São João del Rei, fariĝinte ekonomikisto en 1998. De 1999 al 2001 li specialistiĝis pri Administrado en la sama universitato kaj en 2002 li elektiĝis unuafoje federacia deputito por sia subŝtato.

Kiel deputito, li agis ĉefe rilate al la junularo kaj edukado. En 2005 li estis omaĝita per la titolo "Deputito Amiko de Unesko" (*Deputado Amigo da UNESCO*, en la portugala) pro tia agado.

Li reelektiĝis por la periodo 2006-2009 kaj refoje por la periodo 2010-2013.

## Esperanto 
En la 11-a de julio 2012 Reginaldo Lopes fariĝis raportisto de la Leĝo-Projekto PL 6162/2009 (Brazilo), kiu ŝanĝas la Leĝon n-ro 9.394, de la 20-a de decembro 1996 (Leĝo pri Direktoj kaj Bazoj de Edukado), por pritrakti la laŭelektan enirigon de la Esperanto-instruo en la landa mezlerneja sistemo.

## Eksteraj ligiloj 
* (**pt**) Reginaldo Lopes , oficiala paĝo
* (**pt**) Biografio, ĉe la paĝaro de la brazila Deputita Ĉambro

Kategorio:Brazilaj politikistoj
Hande Yener

Hande Yener (la 12-an de januaro 1973 en Istanbulo, Turkio) estas turka kantistino popmuzika.

## Diskaro 
* *Senden İbaret* (2000)
* *Sen Yoluna... Ben Yoluma...* (2002)
* *Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor* (2004)
* *Apayrı* (2006)
* *Nasıl Delirdim?* (2007)
* *Hipnoz* (2008)
* *Hayrola?* (2009)
* ''Hande'ye Neler Oluyor?* (2010)
* *Teşekkürler* (2011)
* *Kraliçe* (2012)
* *Mükemmel* (2014)
* *Hepsi Hit'' (2016)

Kategorio:Turkaj kantistoj
Capão do Cipó

**Capão do Cipó** estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.104 loĝantojn en 2010 . 

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Mariahilfer Straße

La **Mariahilfer Straße** estas strato en Vieno nomata laŭ la 6a distrikto, Mariahilf. Ĝi komenciĝas ĉe la distriktolimo de la 1a distrikto, la historia centro de Vieno, kaj konektas ĝin al pli okcidentaj urbodistriktoj. Ĝi krucas la Vienan Zonon kaj estas de ĝi dividata en la neoficiale tiel nomatajn segmentojn *Innere* (Interna) kaj *Äußere* (Ekstera) *Mariahilfer Straße*.

## Interna *Mariahilfer Straße* 
eta|Interna *Mariahilfer Straße*
La "Interna" *Mariahilfer Straße* konsistigas la distriktolimon inter Mariahilf kaj Neubau, la 7a distrikto.

Ĝi komenciĝas sur la kruciĝo inter la stratoj *Museumsplatz*, *Getreidemarkt* (ambaŭ partoj de la tiel nomata *Zweierlinie*), *Babenbergerstraße* kaj *Mariahilfer Straße* mem. Apud tiu kruciĝo troviĝas la *MuseumsQuartier*, granda muzearo, kaj la Arthistoria Muzeo, kaj sub ĝi la metrostacio *Museumsquartier* de la linio U2.

Tiu ĉi segmento de la strato estas grava butikstrato kun granda diverseco de butikoj, speciale vestaĵaj butikoj. Tri famaj magazenegoj troviĝas sur ĝi: *Herzmansky*, *Gerngross* kaj *Stafa*.

Du metrostacioj de la linio U3 servas la Internan *Mariahilfer Straße*: *Neubaugasse* kaj *Zieglergasse*. En ambaŭ, la kajoj por la du direktoj situas unu super la alia pro spacaj kialoj. Nur sur la lastaj kelkaj metroj ankoraŭ trafikas tramoj de la linio 5, kiu tie havas sian returniĝejon; tamen ĝis 1993 tramoj (en la fino, la linioj 52 kaj 58) ja trafikis ankaŭ tie ĉi.

### Piedira zono 
eta|La piedira zono en februaro 2014
De la 16a de aŭgusto 2013, la centra parto inter Andreasgasse kaj Kirchengasse estas piedira zono, kaj la apudaj segmentoj ĝis Kaiserstraße kaj Getreidemarkt estas renkontiĝaj zonoj kun mikso de ĉiuspeca trafiko. Tiu reorganizo estis forte kritikata de la opozicia Libereca Partio de Aŭstrujo. Origine estis planite, ke la buso 13A plu veturos (unudirekte) tra parto de la nova piedira zono,, ĝia vojo estis ŝanĝita.

De la 17a de februaro 2014 ĝis la 7a de marto 2014 okazis ĝenerala enketo pri la estonteco de la disputita piedira zono. Voĉdonrajtaj estis la loĝantoj de la distriktoj Mariahilf kaj Neubau. La demandoj estis jenaj:

La Mariahilfer Straße estos tial ĝis 2015 alikonstruita.

## Ekstera *Mariahilfer Straße* 
eta|Ekstera *Mariahilfer Straße*
Tre proksime al la kruciĝo inter la *Mariahilfer Straße* kaj la Viena Zono troviĝas la Stacio Wien Westbahnhof. Tiu kruciĝo estas la limo inter la "Interna" kaj la "Ekstera" *Mariahilfer Straße*. Male al la Interna, en la Ekstera *Mariahilfer Straße* ja ankoraŭ trafikas tramoj de la linioj 52 kaj 58, tie eĉ troviĝas la tramremizo *Rudolfsheim*.

La Ekstera *Mariahilfer Straße*, kiu troviĝas en la 15a distrikto (krom la plej eksteraj metroj situantaj en la 14a distrikto), ne estas same grava butikstrato kiel la Interna. Post la Teĥnika Muzeo, ĉe la kruciĝo kun *Schlossallee* kaj *Penzinger Straße*, finiĝas la *Mariahilfer Straße* proksime al la Palaco Schönbrunn.

## Referencoj 
Kategorio:Stratoj de Vieno
Kategorio:Mariahilf
Kategorio:Penzing (Vieno)
Listo de asteroidoj (6001–7000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 6001 al 7000**. 
La asteroidoj ricevas numeron (kaj, foje, nomon) nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi longtempe post ilia malkovro. La numera ordo ne nepre kongruas kun la dato de la malkovro.

## Plena listo (6001-7000) 
### 6001-6050 
### 6051-6100 
### 6101-6150 
### 6151-6200 
### 6201-6250 
### 6251-6300 
### 6301-6350 
### 6351-6400 
### 6401-6450 
### 6451-6500 
### 6501-6550 
### 6551-6600 
### 6601-6650 
### 6651-6700 
### 6701-6750 
### 6751-6800 
### 6801-6850 
### 6851-6900 
### 6901-6950 
### 6951-7000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10 000) *Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 5001 - 10 000*
Cruzeiro Esporte Clube

**Cruzeiro Esporte Clube** (prononco []) estas brazila futbalteamo, de Belo Horizonte, Minas Gerais, fondita en januaro 2, 1921. Cruzeiro estis brazila ĉampionoj kvaroble, ĉampionoj de Brazilo pokalo ses fojojn, kaj Mineiro Ĉampionoj 40 fojojn. Ĝi estas la sola brazila teamo kiu gajnis la hejma triobla krono de brazila futbalo aŭ diskanto, por gajni la Konkurso Brasileiro Serio A, la Pokalo fari Brazilo, kaj la Konkurso Mineiro en la sama jaro, plenumi ĉi tiun heroaĵon en 2003. Internacie estas la dua plej sukcesa teamo en Brazilo kun sep internaciaj konkursoj, inkludante du Libertadores, la ekvivalenta al la eŭropa Ligo de Ĉampionoj de UEFA.

Cruzeiro havas la 6-a plej grandan bazon de subtenantoj en Brazilo kun ĉirkaŭ 8 milionoj simpatiantoj, ĉefe en la subŝtatoj de Minoj Gerais, Espirito Santo, Goiás kaj Federacia Distrikto.

Cruzeiro estas membro de Clube dos 13, grupo de la ĉefaj brazilaj kluboj kaj estas inter FIFA 's Klasika Klubo. Ili ludas liajn partiojn en la Stadiono Mineirão. Kvankam la klubo ĉefa fokuso estas futbalo, Cruzeiro ankaŭ subtenas longdistancan kuron kaj viran teamon de volejbalo.

Cruzeiro estas unu el nur ok teamoj kiuj gajnis la CONMEBOL-pokalon (la aliaj estas Olimpia, São Paulo, Sendependa, Vélez Sársfield, Boca Juniors, Internacional kaj LDU Kito)

Kategorio:Brazilaj futbalteamoj
Kategorio:Futbalteamoj fonditaj en 1921
Fatra-tatra regiono

**Fatra-tatra regiono** (en geomorfologio) aŭ **Tatra-fatra zono de kernaj montaroj** (en geologio) estas geomorfologie kaj tektonike aparta zono de Okcidentaj Karpatoj, reprezentata de tiel nomata tektonika elemento tatriko, kiu konsistas de kristaliga kerno kaj ĝia aŭtoĥtona sedimenta ĉirkaŭvolvaĵo, sur kiun estis transoŝovitaj aloktonaj subtatraj kovraĵoj (ĉefe fatriko kaj hroniko).

## Geografia situo 
Fatra-tatra regiono estas de norde ĉirkaŭlimita per tiel nomata zono de rokegoj. En ekstera parto de zono troviĝas montaroj Montetoj Hainburgské en Aŭstrio, en Slovakio Malgrandaj Karpatoj, Považský Inovec, Montoj Strážovské, Malgranda Fatro, Tatroj. En ena parto troviĝas Tribeč, Žiar, Granda Fatro, Montoj Chočské, kaj okcidenta duono de Malgrandaj Tatroj . En pasinteco, oni konsideris kiel parto de la zono ankaŭ geomorfologian subtutecon Smrekovica en montaro Branisko. Dum konstruado de tunelo Branisko ja tiu ĉi supozo estis nuligita. De sude, en orienta parto de la teritorio, ĝi estas ĉirkaŭlimita per tektona linio de Čertovica, sude de kiu troviĝas tiel nomata veporské zono.

## Referencoj 
Kategorio:Montaroj en Slovakio
Kategorio:Okcidentaj Karpatoj
Új Kelet (Kluĵo, Israelo)

eta|1925
**Új Kelet** (Nova Oriento, tradukite al la hebrea alfabeto אוי קלט) estas hungarlingva juda politika semajngazeto, poste ĵurnalo. Ĝi aperis en Kluĵo de la 19-a de decembro 1918 ĝis la 1-a de septembro 1940, kaj ekde 1948 en Telavivo, Israelo. 

Aktuale en 2022, post multaj komercaj disvolviĝoj ĝi ankoraŭ estas distribuata unufojon en du monatoj en 1 000 ekzempleroj, inter ili 200 en Budapeŝto.

Tiel ĝi estas la plej longe funkcianta ĵurnalo ankoraŭ distribuata en Israelo.

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Kategorio:Gazetoj en Israelo
Tshikapa

'''''' [ĉikapa] estas metropolo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio). Ekde 2015 ĝi estas ĉefurbo de la nove kreita Kasaja Provinco.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis .

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 587.548 en 2012
* Supermara alteco: 480 m
* Horzono: UTC +1

## Geografio 
 situas sur montetaro laŭ rivero Kasai en la sudorienta sekcio de la lando. Angolo situas 64, Kananga 193, Kikwit 268, Mbuji-Mayi 311, Kinŝaso 653, Lubumbashi 936 km.

## Historio 
 estis fondita komence de la 20-a jarcento fare de firmao Forminere, kiu minadas daŭre diamantojn. Pro la enlandaj militoj la loĝantaro tre kreskiĝis: alvenis multe da rifuĝintoj. La urbo ricevis statuson urbego en 2003.

## Ekonomio 
En  kaj en la ĉirkaŭaĵo oni minadas diamantojn. Post la milito en Irako en tiu urbo estis la plej granda denseco de poŝtelefonoj, kiu montras gravecon de la diamantoj.

## Trafiko 
eta|320ra|Diagramo pri liverado, kie  estas en la sudokcidenta parto
 havas flughavenon kaj riveran havenon. Ĉefvojoj kuras al Kananga, Kikwit kaj Angolo, krome estas vojo norden.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* https://archive.is/20121205101443/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=&men=gcis&lng=en&des=wg&geo=-1&srt=pabn&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-46
* mapo 

Kategorio:Urboj de la Demokratia Respubliko Kongo
Kategorio:Metropoloj
Kategorio:Havenurboj
Ferenc Gergely

**Ferenc GERGELY** [gergej], hungare **Gergely Ferenc** estis hungara orgenisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Ferenc Gergely naskiĝis la  1914 en Budapeŝto. Li mortis la  1998 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Gergely studis de Aladár Zalánfy en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1933-1940 en Budapeŝto, poste li plulernis por esti instruisto kaj studis muzikadon en Germanio kaj Parizo. Ekde 1931 ĝismorte li orgenludis en Preĝejo de Sankta Petro (Belváros). Inter 1943-1969 li instruis en muzika faklernejo kaj en la menciita Altlernejo. Li ankaŭ koncertadis eĉ en Eŭropo. En 1976 li pensiuliĝis. Li ricevis premion Kossuth en 1994, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Liaj verkoj 
* *Franz Liszt: Tizenhárom orgonamű (13 orgenaj muzikoj)*, 1961
* *Magyar orgonazene III.* (Hungara orgenomuziko), 1969
* *Hans Klotz: Az orgonáról* (Pri la orgeno) (traduko kaj aldonoj), 1971

## Elektitaj disĉiploj 
* László Fassang
* Zsolt Gárdonyi
* Gábor Lehotka
* János Sebestyén
* Miklós Spányi

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj orgenistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ferenc Sík

**Ferenc SIK** [ŝIk], hungare **Sík Ferenc,** Esperante **Francisko Sík** estis hungara reĝisoro.

Ferenc Sík naskiĝis la  1931 en Békéscsaba - mortis la  1995 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Sík komence estis pedagogo kaj dancisto, poste li lernis ankaŭ reĝisoradon en ĉeflernejo en Budapeŝto. Li komencis sian reĝisoran karieron en Teatro Gárdonyi Géza en 1963. Post 2 jaroj li longe reĝisoradis en Nacia Teatro (Pécs). En 1973 li apartenis al tiuj, kiuj fondis subĉielan teatron en Gyula. Baldaŭe li ricevis reĝisorajn taskojn ekzemple en Nacia Teatro (Budapeŝto), Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Petőfi (Veszprém), Teatro Thália (Budapeŝto), Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li reĝisoradis ankaŭ eksterlande (Helsinko, Aachen, Subotica). Li havis edzinon kaj filinon. Li ricevis premion Kossuth en 1994, precipe pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Memorigiloj 
* memorringo pri Ferenc Sík de 1995

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* diversaj teatraj reĝisoraĵoj, ekzemple William Shakespeare: La ventego; Romeo kaj Julieta; Makbeto, Hamleto, Pongrác Kacsóh–Sándor Petőfi: *János vitéz* (Johano la Brava); Friedrich Dürrenmatt: La fizikistoj; Béla Bartók–Béla Balázs: Burgo de la duko Blubarbo
* 3 kinejaj filmoj inter 1978-1988
* 2 televiziaj filmoj en 1984

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Péter Andorai

**Péter ANDORAI,** laŭ hungare kutima sinsekvo **Andorai Péter** estis hungara aktoro.

Péter Andorai naskiĝis la 25-an de aprilo 1948 en Budapeŝto mortis la 1-a de februaro 2020.

## Biografio 
Péter Andorai studis en Teatroarta Altlernejo en Budapeŝto inter 1972-1976, dume li ricevis rolojn en Teatro de Kecskemét. Poste li apartenis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj Teatro József Attila. Baldaŭe li ludis ankaŭ en Teatro Radnóti, Teatro Petőfi (Veszprém), Nacia Teatro (Pécs), Nacia Teatro (Szeged). Lia edzino naskis filon en 1983. Li ricevis premion Kossuth en 1994 kaj precipe pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Roloj (elekto) 
* 66 kinejaj filmoj inter 1975-2009, ekzemple Mephisto, 1981; *Redl ezredes* (Kolonelo Redl), 1985; *Rokonok* (Parencoj), 2006
* 22 televiziaj filmoj (ankaŭ serioj) inter 1975-2001, ekzemple *Az apostol* (La apostolo), 1991
* diversaj teatraĵoj, ekzemple William Shakespeare: Epifanio, aŭ kiel vi volas - Malvolio; Hamleto - Claudius; Andrew Lloyd Webber-Tim Rice: Evita - Peron

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
5568 Mufson

'*5568 *Mufson'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Stuart Mufson'' de la Universitato de Indianio. Li konstruis instrumentojn por la astrofiziko de altaj energioj, el kiuj la studo de la kosmaj radiadoj kaj la serĉo de malluma materio. Li laboris ankaŭ pri la interstela medio kaj la regionoj de stela formiĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Indiana Asteroid Program
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1953
5536 Honeycutt

'*5536 *Honeycutt'''* estas malgranda, meze hela duopa asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la Indiania Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras profesoron *Kent Honeycutt'' de la Indiania Universitato Bloomington. Li faris gravajn studojn pri la , la kataklismaj  kaj la malvarmaj steloj; li projektis kaj konstruis novajn aparatojn, el kiuj spektrografojn kaj robotajn observatoriojn.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la 13-an de septembro 2016 de V. Benishek, P. Pravec, A. Aznar, A. Marchini, R. Papini, F. Salvaggio, D. Pray, R. Montaigut kaj A. Leroy uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron taksata je 2.7&nbsp;km kaj orbitan  taksata je 15&nbsp;km. Ĝia orbita periodo estas 0,6802 ± 0,0002 tago (16,3248 ± 0,0048 horoj). La rotacia periodo de tiu satelito estas ankoraŭ nekonata.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (5536) Honeycutt; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Indiana Asteroid Program
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1955
István Horváth (karikaturisto)

**HORVÁTH István** (horva:t) estas rumania hungara karikaturisto, presarkunlaboranto naskita en Miercurea Ciuc la 24-an de novembro 1975.

## Kariero 
István Horváth pristudis arton en la Muzika kaj Arta Liceo Nagy István inter 1991-1995 de Miercurea Ciuc, poste li fariĝis kunlaboranto de gazetoj Tromf, Bűntény, Borúra Derű, Valóság, Új Magyar Szó, Erdélyi Riport, Kretén Magazin. Li estas liberprofesiulo.

## Fonto 
* *Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.

Horvath, I.
5567 Durisen

'*5567 *Durisen'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras profesoron *Richard H. Durisen'' de la Universitato de Indianiao. Per dinamikaj simuladoj, li studis la la procezojn de formiĝo de la steloj kaj planedoj, la strukturon kaj la stabilecon de la astrofizikaj diskoj kaj planedaj ringoj. Li uzis fluidodinamikajn ciferajn teknikojn por studi la gravitajn nestabilecojn en la diskoj ĉirkaŭ junaj steloj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Indiana Asteroid Program
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1953
Kistauri

**Kistauri** (: **ქისტაური**) estas vilaĝo de Kartvelio situanta en la distrikto de Aĥmeta en la regiono de Kaĥetio, en la oriento de la lando. En 2014, ĝi havis  loĝantojn.

## Geografio 
La vilaĝo Kistauri situas  oriente de Aĥmeta kaj  okcidente de Telavi, sur la dekstra bordo de rivero Alazani.

## Famkonatuloj 
La poeto kaj dramatrugo Rafiel Eristavi (naskiĝis  en Kistauri, mortis  en Telavi).

## Bild-galerio 

Image:Museum of rafiel eristavi.jpg|Muzeo de Rafiel Eristavi
Image:St. nino church of kistauri.jpg|Preĝejo de Sankta Nino de Kartvelio
Image:Kvelatsminda of kistauri.jpg|Preĝejo de Kvelatsminda apud Kistauri

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kaĥetio
* Kartvelio

Kategorio:Urboj de Kartvelio
Zoltán Gegely

**GERGELY Zoltán ** (gergej) estas rumania hungara skulptisto naskita en Miercurea Ciuc la 13-an de decembro 1973.

## Kariero 
Zoltán Gegely finis skulptoarton 1998 en Kluĵo. Li vivas en Kluĵo kaj li estas privatentreprenisto.

## Fonto 
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Gergely, Z.
Álvaro López-García

**Álvaro LÓPEZ-GARCÍA** (naskita en 1941) estas hispana astronomo, profesoro pri astronomio en la Universitato de Valencio kaj direktoro de la observatorio de tiu universitato.

Kun la belga astronomo Henri Debehogne, li malkovris 12 asteroidojn. La asteroido 4657 Lopez estis nomita en lia honoro.

Oni ne konfuzu lin kun alia hispana astronomo Ángel López Jiménez. La konfuzo estas facila ĉar en la astronomiaj noticoj, ambaŭ estas ofte indikitaj sub la nomo "A. Lopez".

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Álvaro López-García

Kategorio:Hispanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Orsolya Láng

**LÁNG Orsolya** estas rumania hungara poetino naskita en Satmaro la 22-an de septembro 1987.
## Kariero
Orsolya Láng pristudis grafikon en Arta Liceo de Târgu Mureș, poste filmfakon en la universitato EMTE. 
## Fonto
*Filmtett
## Eksteraj ligiloj
*Fotoj
Lang, O.
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Jolán Foltin

**Jolán FOLTIN,** hungare **Foltin Jolán** estis hungara dancisto, reĝisoro kaj koreografo. Ŝiaj gefiloj estis Eszter Novák kaj Péter Novák.

Jolán Foltin naskiĝis la  1943 en Budapeŝto kaj mortis la  2019.

## Biografio 
Jolán Foltin inter 1959-2000 ŝi dancadis kaj koreografadis en dancista grupo nomata pri János Bihari en Budapeŝto, inter 1982-1991 ŝi ankaŭ estis arta estro. Ŝi havis postenon ankaŭ en instituto. Ŝi iniciatis fondon de la unua popoldancejon en 1973. Ŝia edzo estas Ferenc Novák, al kiu ŝi naskis filinon kaj filon. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1995, poste kaj precipe pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Ŝiaj koreografiaĵoj (elekto) 
* Ferenc Novák: *A csodaszarvas*, 1996 
* Zoltán Kodály: *Háry János* (Johano Háry), 2007
* *Y.E.S.* (filmo), 1994
* *Lagzi* (filmo), 2001

## Ŝia unusola rolo 
* László Németh: *Gyász* (Funebro) (filmo-dramo)

## Ŝiaj reĝisoraĵoj 
* *A Holdnak háza van* (La Luno havas domon), 1992
* *Bánomfai bolondulás*, 1993

## Fontoj 
*Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj popoldancistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mikola Hertza

**HERTZA Mikola** origine Herța (herca) estas rumania hungara verkisto, komputikisto, komikisto naskita en Miercurea Ciuc la 21-an de aprilo 1974.
## Kariero
Mikola Hertza finis la mezlernejon en Liceo Márton Áron de Miercurea Ciuc. Li estas inĝeniero pri komputilo, programisto.
## Fonto
*Retejo de aŭtoro
*Kolozsvári Rádió – SajtóKlub
Hertza, M.
Kategorio:Hungaraj programistoj
Zenit Polar

**Zenit Polar** estas sistemo simpla de Kriptologio (ankaŭ Kriptografio, Ĉifriko, kaj Ĉifroscienco), per kiu oni anstataŭas la literojn de vorto per la korespondantaj al la nomo *ZENIT POLAR*. mis ni toin se quote i rui nalgui

## Kiel uzi
*Z anstataŭiĝas per P kaj male.
*E anstataŭiĝas per O kaj male.
*N anstataŭiĝas per L kaj male.
*I anstataŭiĝas per A kaj male.
*T anstataŭiĝas per R kaj male.

Tiel ĉi, jen ekzempla frazo:

 *"Ĉiuj agas ne nur per ekstera devigo, sed per interna neceso"* *Albert Einstein
 *"Se for para o bem da Nação e felicidade geral, diga ao povo que fico"* *Dom Pedro I

Iĝus tiel ĉi:

 *"Ĉauj igis lo lut zot oksroti dovage, sod zot alrotli locose"* *Inbotr Oalsroal
 *"So fet ziti e bom di Licie o fonacadido gotin, dagi ie zeve quo face"* *Dem Zodte A

## Ankaŭ vidu 
*ROT13

## Eksteraj ligiloj 
*Sobre o sistema Zenit Polar 
*Conversor online de Zenit Polar 
*Conversor online de Zenit Polar 

Kategorio:Kriptologio
Attila Pokorny

**POKORNY Attila** (pokorni) estas rumania hungara skulptisto, restarigisto naskita en Târgu Mureș la 2-an de marto 1977.

## Kariero 
Attila Pokorny pristudis skulptoarton inter 1996-2001 en Kluĵo, poste inter 2006-2010 en Peĉo. De 2004 li estas restarigisto de muzeo Târgu Mureș. Li ekspozicias de 1999.

## Fontoj 
* *Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.
* Aŭtobiografio

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skulptistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj restaŭristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
5537 Sanya

'*5537 *Sanya'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la marborda urbo Sanya (ĉine: 三亚 市 *Sānyà shì'') en la insula provinco Hajnano.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1964
Papaj konsilioj

La **Papaj konsilioj** estas apartaj oficoj de la Roma kurio kreitaj precipe post la Dua Vatikana Koncilio kaj estis difinitaj, unufoje, kiel Ministerioj per la apostola konstitucio *Pastor Bonus* (La Bona Paŝtisto), publikigita de papo Johano Paŭlo la 2-a la 2-an de junio de 1988.
Ili estis kreitaj por respondi al la postuloj de la homoj kaj adaptiĝas kaj varias laŭ la bezonoj de la epokoj.

Laŭ la kuria ordo, la konsilioj hierarkie sekvas la Ŝtatsekretarion de la Sankta Seĝo, la Kongregaciojn de la Roma Kurio kaj la Papajn tribunalojn.

Tiuj konsilioj estas preziditaj de episkopo: la “prezidanto” estas asistata en lia ofico de sekretario (kutime, titola episkopo).

La Papaj konsilioj nun (2012) estas **dekdu**:
* Papa konsilio por la laikoj
* Papa konsilioj por promovo de la unuiĝo de la kristanoj
* Papa konsilioj por la familio
* Papa konsilio por la justeco kaj la paco
* Papa konsilio "Cor Unum"
* Papa konsilio por la pastoralo de la migrantoj kaj vojaĝantoj
* Papa konsilio por la pastoralo por la sanitaraj kunlaboristoj
* Papa konsilio por la leĝaj tekstoj
* Papa konsilio por la interreligia dialogo
* Papa konsilio por la kulturo
* Papa konsilio por la socialaj komunikoj
* Papa konsilio por la promocio de la nova evangelizado

En la apostola konstitucio *Pastor Bonus* de 1988 antaŭvidita ankaŭ ”Papa konsilio por dialogo kun la ne-kredantoj”, fondita de Paŭlo la 6-a. Sed en 1993, papo Johano Paŭlo la 2-a unuigis tiun papan konsilion kun Papa konsilio por la kulturo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Roma kurio

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.vatican.va/roman_curia/pontifical_councils/index_fr.htm Franclingva situi de Vatikano
* http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/motu_proprio/documents/hf_jp-ii_motu-proprio_25031993_inde-a-pontificatus_fr.html Francalingva Motuproprio de Johano Paŭlo la 2-a
* http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/apost_constitutions/documents/hf_jp-ii_apc_19880628_pastor-bonus-index_lt.html La latina originala teksto de la apostola konstitucio *“Pastor Bonus” *.
eta|La aŭtoro de la "Pastor Bonus"

Kategorio:Katolika Eklezio
Kategorio:Papaj dokumentoj
Kategorio:Sankta Seĝo
Cerro Branco

**Cerro Branco** estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 4.454 loĝantojn en 2010 . 

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Dividismo

eta|Kolor-stelo de Charles Blanc, kiu influis dividisman teorion
**Dividismo** ( *Divisionnisme*) estas pentra teĥniko kiu konsistas el almeto sur materialon de malgrandaj apudmetitaj puraj kolor-makuloj. Dividismo estas karakteriza de Nov-impresionisma pentrado difinita per la divido de koloroj en individuajn punktojn kiuj optike inter-agas.

Devigante la okulojn kaj cerbon de spektanto kombini kolorojn, dividistoj kredis atingi science plej eblan maksimumon de lumeco.

## Fondintoj kaj teoriistoj 
Georges Seurat fondis tiun stilon ĉirkaŭ 1884, baziĝante sur sciencaj teorioj de Michel-Eugène Chevreul kaj liaj laboroj pri simultana kontrasto de koloroj, de Ogden Rood kaj Charles Blanc kaj lia *kolor-stelo*. Paul Signac, kiu verkis «&nbsp;*De Eugène Delacroix al nov-impresionismo*&nbsp;», estis la ĉefa teoriisto de dividismo.

## Punktismo 
Dividismo estas pli teĥnika varianto de alia stilo, punktismo, kiu specife difiniĝas per uzo de punktoj de pentro kaj ne nepre fokusiĝante al apartigo de koloroj. La diferenco inter ambaŭ teĥnikoj estas ke la penik-tuŝoj de dividistoj estas pli longaj kaj pli variaj ol tiuj de punktistoj kiel Georges Seurat aŭ Paul Signac kiuj ŝprucigas malgrandajn kolor-punktojn sur siajn kanvasojn.

## Konkreta ekzemplo 
Dum antaŭe farb-miksaĵoj fariĝis sur la paletro de pentristo, dividistoj apudmetas du purajn kolorojn rekte sur la kanvason. Tiamaniere, malgranda blua makulo metita apud malgrandan flavan makulon donas impreson de verda koloro sur la retino de la observanto.

## Bibliografio 
* Gaetano Previati, tradukita el la itala fare de V. Rossi-Sacchetti, *Les principes scientifiques du divisionnisme, (la technique de la peinture)*, Parizo: A. Grubicy, 1910

## Vidu ankaŭ 
* Charles Angrand
* Anna Boch
* Henri-Edmond Cross
* Albert Dubois-Pillet
* Willy Finch
* Georges Lemmen
* Maximilien Luce
* Jean Metzinger
* Théo van Rysselberghe
* Georges Seurat
* Paul Signac
* Jan Toorop
* Henry van de Velde

Kategorio:Pentrado
Kategorio:Artaj movadoj
Kategorio:Impresionismo
Nods BE

**Nods** (malnova germanlingva nomo **Nos**) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto La Neuveville kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 746 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Nods situas sur la altebenaĵo de la *Monto de Diess* (en la germana lingvo *Tessenberg*) sur alteco de 885 m s.m. alte super la Lago de Bielo sude la ĵurasa montoĉeno Chasseral. La komunumo konsistas el la vilaĝo Nods kaj la vilaĝetoj Les Combes (sur alteco de 860 m s.m. sur la suda deklivo de Chasseral) kaj La Praye (sur alteco de 806 m s.m.), kaj diversaj izolitaj bienoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 1607 m s.m. sur la kulmino de Chasseral.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 26,63 km², de kiuj 51,6% estas kovritaj de arbaro, 45,0% servas por agrikulturo kaj 3,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Nods limas en nordo (de okcidento al oriento) al Villeret, Cormoret, Courtelary, Cortébert kaj Corgémont, en nordnordoriento al Orvin, en nordoriento al Lamboing, en oriento al Diesse, en sudoriento al Prêles, en sudokcidento al Lignières (NE), kaj en okcidento al Val-de-Ruz (NE).

## Trafiko 
Nods situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas pere de la tri kurvoriĉaj vojoj n-ro 1324 de La Neuveville, 1325 de Neŭŝatelo kaj 1384 de Saint-Imier trans la Chasseral-Pasejo. Per poŝtaŭtolinio al La Neuville la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De 1963 ĝis 1993 funkciis seĝtelfero de Nods al la kulmino de Chasseral.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Nods datiĝas el la jaro 1255 kiel *Nos*. Dum mezepoko Nods unuflanke apartenis al la Grafoj de Neŭŝatelo kaj Nidau, kiun sekvis la urba ŝtato Berno, kaj aliflanke ala princepiskopo de Bazelo. Dum la malnova reĝimo ĝis la franca revolucio la komunumo apartenis al la Senjorujo Tessenberg. Post la Franca Revolucio de 1797 ĝi ek de 1798 ĝis 1815 apartenis al Francio, unue al la departemento Mont-Terrible kaj poste al la departemento Haut-Rhin. Per la Viena Kongreso de 1815 ĝi estis atribuita al Kantono Berno kaj une atribuita al la distrikto Erlach kaj ek de 1846 al la distrikto La Neuveville, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berna Ĵuraso.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Nods

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Nods
Les Combes (apartigilo)

**Les Combes** (franca prononco [le kɔ̃b]) estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Les Combes** estas komunumo en la departemento Doubs de Francio.
* **Les Combes (Grimisuat)** estas vilaĝo de la komunumo Grimisuat de la Distrikto Siono en Kantono Valezo en Svislando.
* **Les Combes (Nods)** estas setlejo de la komunumo Nords de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno en Svislando.
* **Les Combes (Prez-vers-Noréaz)** estas setlejo de la komunumo Prez-vers-Noréaz de la distrikto Sarino en Kantono Friburgo en Svislando.
* **Les Combes (Ollon)** estas vilaĝo de la komunumo Ollon de la Distrikto Aigle en Kantono Vaŭdo en Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* **Combes**, apartigilo
* **Saint-Junien-les-Combes** estas komunumo en la departemento Haute-Vienne de Francio.
Lumkonduka tubo

eta|La lumkonduka tubo ebligas ekz. lumigon en senfenestraj ejoj de domo.
**Lumkonduka tubo** estas pasiva konstruelemento, kiu kondukas la naturan lumon (sunlumo kaj lunlumo) en internon de konstruaĵo. (Aktiva lumiga aparato estas ekz. la lumtubo, konata ofte kiel neontubo.)

## Historio, priskribo 
eta|Lumkonduka tubo ĉe la Fervoja Stacio de la Berlina Pocdama Placo.
eta|La tubo sube en la stacio.
La koncepto estis ellaborita en la 1980-aj jaroj en Aŭstralio, patentiigita en 1986. Ĝi estis surmerkatigita en 1991 en Aŭstralio, en 1992 en Norda Ameriko.

Ĝenerale, oni uzas travidebla kupolon el vitro aŭ akrilo aŭ alia materialo, kiu akceptas la lumon. La lumon forkondukas tubo, kiu estas el materialo per tre bona respegula propreco, en internon de la konstruaĵo. En la ejo, kie alvenas la lumo, oni enkonstruas dis-ŝprucilan vitron, kiu disŝutas la alvenintan lumon.

### Teknikaj detaloj 
Por la lumpovumo gravas kvar faktoroj:
# *Tuba diametro*: bazprincipe validas: Ju pli estas la diametro de la rspegula tubo, des pli da lumo enira la internon de la malhela ejo. La surmerkate aĉeteblaj tuboj havas diametron de 150&nbsp;mm ĝis 760&nbsp;mm.
# Grando de *Lumakcepta surfaco*
# *Respegula grado de la lumkonduka tubo*: Ekzemplo: El 100 % lumpovumo alvenas tra tuba diametro de 25 cm, tubolongo de 2&nbsp;m kaj lumiga grado de  = 63° (somere); 42° (printempe/aŭtune) ĉ. 18° (vintre) ankoraŭ la proporcio al la dis-ŝprucilo:
#* Ĉe respegula grado de la lumkonduka tubo je 99,7 % ankoraŭ 98,8 % (somere); 97,0 % (printempe/aŭtune) kaj 94,2 % (vintre); (tion atingas nur rigidaj sistemoj)
#* Ĉe respegula grado de la lumkonduka tubo je 98,0 % ankoraŭ 92,0 % (somere); 81,7 % (printempe/aŭtune) und 66,8 % (vintre) und
#* Ĉe respegula grado de la lumkonduka tubo je 95,0 % ankoraŭ 81,5 % (somere); 59,9 % (printempe/aŭtune) kaj 35,9 % (vintre).
# *Dis-ŝpruco de respegulado en la lumkonduka tubo*: Ĉe flekseblaj kaj difuzaj tuboj, tio estas 8–10 %. Tio estas plibonigebla je 4% per algluitaj respegulaj folioj.

## Aldone 
* Okaze de troa lumforto oni povas uzi artan mallumigon.
* Okaze de malsufiĉo da lumo, oni devas uzi elektrajn lumigilojn.
* Oni povas interligi la tubojn al la aeruma sistemo.
* Oni povas eĉ uzi materialojn por malhelpi troan varmiĝon de la lumigita ejo, per malhelpo de eniro de certaj ondolongoj.

Kategorio:Lumo
Nods

**Nods** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Nods BE** estas komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno en Svislando.

* **Nods (Doubs)** estas komunumo de la distrikto Pontarlier en la departemento Doubs en la regiono Franĉkonteo en Francio.
5540 Smirnova

'*5540 *Smirnova''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo).

## Nomo 
Ĉar ĝi estis la centa asteroido, kiun Tamara Smirnova malkovris, ĝi estis nomita en ŝia honoro sur propono de la Instituto pri Teoria Astronomio de Leningrado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Ampolo

**Ampolo**, **inkandeska lampo** aŭ **inkandeska ampolo**, estas vitra ujo kun interna filamento, produktanta lumon, kiam ĝin trairas kurento.

## Ampoloj 
**Ampolo** povas esti:

# malgranda ventroforma botelo, uzata en laboratorio
# vitra tubeto, fandfermita en du pintojn kaj entenante likvan kuracilon
# elektra lampo
## Inkandeska lampo
## fluoreska lampo
## ampoltubo=pipeto

## Komparo 
## Vidu ankaŭ 
* Arkampolo
* Lumtubo
* Gas-ŝargiga lampo

## Notoj kaj fontoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La rakonto de la ampolo, kun multaj bildoj (angle)
* Diferenco inter germanaj kaj francaj ampoloj (germane/france) 
* Fotoj: ampoloj viditaj alimaniere

Kategorio:Lumfontoj
Kategorio:Elektro
Kategorio:8-a oficiala aldono
Kategorio:Lumtekniko
Turčianska kotlina

eta|
**Turčianska kotlina** (esperante **Valkaldrono de Turiec**) estas valkaldrono en meza Slovakio, kiun reprezentas historia regiono de Turiec, en la teritorio de distriktoj Turčianske Teplice kaj Martin. Ĝi estas malgranda nord-sude orientata valkaldrono longa proksimume 30 km, kaj ĉirkaŭ 10 km larĝa. Ĝin ĉirkaŭlimas montaroj de oriento Granda Fatro, de okcidento Malgranda Fatro, de sudo Žiar kaj Montoj Kremnické. De norde la valkaldrono limas kun montaro Oravské Beskydy. En terciaro la valkaldronon reprezentis lago kun post-tektonika sedimentado. Ĉefa rivero, trairanta tutan valkaldronon estas Turiec, kiu en urbo Vrútky enbuŝiĝas en la plej longan slovakian rieveron Váh, kiu trairas nordan parton de la valkaldrono kaj dividis dum tektonika supreniĝo montaron Malgranda Fatro je du partoj.

Kategorio:Montaroj en Slovakio
Kategorio:Valkaldronoj en Slovakio
Kategorio:Montaroj en Okcidentaj Karpatoj
Kategorio:Distrikto Turčianske Teplice
Kategorio:Distrikto Martin
Kategorio:Geografio de Regiono Žilina
Schwarzholz

**Schwarzholz** en la germana lingvo signifas *nigra ligno* respektive *nigra arbaro*. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj: 

* **Schwarzholz (Hohenberg-Krusemark)** estas vilaĝo de la komunumo Hohenberg-Krusemark en la distrikto Stendal en Saksio-Anhalto en Germanio.

* **Schwarzholz (Ernetschwil)** estas vilaĝo de la komunumo Ernetschwil en la elektodistrikto See-Gaster en Kantono Sankt-Galo en Svislando.
Kasmantio

La **kasmantio** () estas genro de plantoj de la subfamilio de *Pooideae*. La genro estas proksima de la genro *Uniola*.

## Priskribo 
Iliaj spiketoj havas plurajn florojn kiuj enhavas nur unu Stameno.

## Disvastiĝo 
Ili devenas de Nordameriko. *Chasmanthium latifolium* estas tutmonde kultivata kiel ornamplanto.

## Notoj kaj referencoj 
*Timber press pocket to ornemental grasses* Rick Dark 2004

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Centothecoideae
Lumtubo

**Lumtubo** aŭ **neontubo** estas maldikaj, vitrotuboj, plenigitaj per et-prema gaso kaj ĉe kies finoj troviĝas elektrodoj. Je alta tensio, la gaso eklumas. La unuan uzeblan lumtubon evoluigis en 1910 la franca Georges Claude, kiu plenigis ĝin per neono (tial en multaj lingvoj oni uzas la disvastiĝintan esprimon **neontubo**). 

Ĝiaj elektrodoj ne estas varmigitaj, tial oni nomas ĝin malvarm-katodaj fluoreskaj lampoj, ĉe kiuj la UV-lumon transformas lumigaĵon al videbla radiado, lumo (angle: *Cold Cathode Fluorescent Lamp*, mallonge *CCFL*). Oni uzas ĝin, kie necesas la longdaŭra vivtempo, tiel ekz. en iamaj komputilaj ekranoj.
 
La uzata elektra kampo estas 400 V je metro (ĉe ĉ. 30- mm diametro) ĝis 1000 V je metro (ĉe ĉ. 8-mm-a diametro). 

## Koloro de la lumtubo
La koloro de la lumtubo dependas de la gaso kaj de la lumiga pulvoro. 

Sen lumiga pulvoro:
*Neono: oranĝ-ruĝa (neontubo)
*Neono kun hidrargo en verda tubo: verda
*Heliumo: blanka-rozkolora
*Heliumo en flava tubo: flava
*Nitrogeno: flave rozkolora
*Karbona dioksido: blublanka
*Kriptono: blanka
*Argono: blua (kun aldono de hidrargo).

Pro tio, ke la unuajn lumtubojn oni plenigis per neono, tial en la ĉiutaga uzo disvastiĝis en multaj lingvoj la esprimo *neontubo*, kaj oni nomas tiel la lumtubojn, sendepende de la enigita gaso. 

Nuntempe, oni plenigas la lumtubojn per argono. La argono kaj la hidrarga-amalgama miksaĵo formas UV-lumon, kiun transformas al blanka lumo la t.n. "lumpulvoro" sur la lumtuba vando. 

## Galerio

dosiero:HeTube.jpg|Helio 
dosiero:NeTube.jpg|Neono 
dosiero:XeTube.jpg|Ksenono 
dosiero:KrTube.jpg|Kriptono 
dosiero:ArTube.jpg|Argono 

## Vidu ankaŭ 
* Ampolo
* Arkolampo
* Fluoreska lampo
* Inkandeska lampo
* Lampo
* Lumigo
* Plasmo

Kategorio: Lumfontoj
Kategorio: Lumo
Kategorio: Lumtekniko
András Békés

**András BÉKÉS** [andrAŝ bEkEŝ], hungare **Békés András** estis hungara reĝisoro kaj universitata instruisto. Lia edzino estis Mária Zempléni, iliaj filinoj estis Itala Békés kaj Rita Békés.

András Békés naskiĝis la  1927 en Debrecen. Li mortis la  2015 en Budapeŝto.

## Biografio 
András Békés maturiĝis en piarista gimnazio, poste li studis en Altlernejo pri Dramo kaj Filmo, kie li lernis reĝisoradon inter 1945-1949 en Budapeŝto. Li poste komencis sian reĝisoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ekde 1958 li ankaŭ instruis en la altlernejo. Ekde 1960 li reĝisoradis en Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1969 li estis unu el la fondintoj de subĉiela teatro de Szentendre. Li havis reĝisorajn taskojn ankaŭ en Hungara Televizio kaj Hungara Radio. En 1990 li pensiuliĝis. Li ricevis premion Kossuth en 1995, precipe pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj disĉiploj 
* Tamás Balikó
* György Cserhalmi
* László Györffy
* János Háda
* Ildikó Hámori
* Péter Kálloy Molnár
* Levente Kárpáti
* Gergely Kocsis
* Tibor Lesznek
* Zsuzsa Mányai
* Gábor Maros
* Magdolna Menszátor
* Károly Nemcsák
* Tibor Rácz
* József Székhelyi

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* diversaj operoj, ekzemple Ferenc Erkel: Bánk (banuso); Wolfgang Amadeus Mozart: Die Zauberflöte; Giacomo Puccini: Tosca; Richard Wagner: Lohengrino; Tannhäuser; Das Rheingold; Ludwig van Beethoven: Fidelio;  
* diversaj televiziaj operofilmoj inter 1964-1989

## Fontoj 
*Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Souboz

**Souboz** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 132 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Souboz situas en la Berna Ĵuraso super la valeto de la rojo *Tschaibez* alfluanto de rivereto Sorne, siavice okcidenta alfluanto de Birs. En nordokcidento de la komunumo situas la Ravino de Pichoux, kiun fosis la rivereto Sorne tra kresto de la Ĵurasa Montaro. La komunumo konsistas el la vilaĝo Souboz kaj la vilaĝeto Les Ecorcheresses kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,67 km², de kiuj 58,9% estas kovritaj de arbaro, 38,2% servas por agrikulturo kaj 1,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Souboz limas en nordo al Undervelier (JU), en nordoriento al Soulce (JU), en oriento al Perrefitte, en sudoriento al Champoz, en sudsudoriento al Malleray, en sudo al Pontenet, en sudsudokcidento al Loveresse, en sudokcidento al Saules, kaj en okcidento al Sornetan.

## Trafiko 
Laŭlonge de la nordokcidenta limo de Souboz kondukas la kantona vojo n-ro 1367 de Moutier al Bellelay. La vilaĝo Souboz mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj kaj atingeblas nur pere de flanka vojo, kiu deflankiĝas apud Le Pichoux de la kantona vojo kaj kondukas tra Souboz kaj Les Ecorcheresses al Perrefitte. Per poŝtaŭtolinio al Moutier la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Lingvoj 
La oficiala lingvo de Souboz estas la franca, tamen en la komunumo vivas relative granda nombro da germanlingvanoj. Okaze de la popolnombrado de la jaro 2000 73% de la loĝantaro parolis la francan kaj 26,1% la germanan.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Souboz datiĝas el la jaro 1398 kiel *Subol*. Dum mezepoko Souboz estis feŭdo de la Priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskoplando Bazelo.

De 1793 ĝis 1797 Souboz apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Souboz fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Souboz tial restis parto de Kantono Berno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Souboz
I’m Beginning to See the Light

**I’m Beginning to See the Light** (Mi komencas vidi la lumon) estas kanto el la jaro 1944, kiun komponis Duke Ellington, Johnny Hodges kaj Harry James; ĝian tekston verkis Don George. Diversaj versioj fariĝis en 1945 unuarangaj furoraĵoj en Usono kaj Aŭstralio.

## Ekesto de la kanto 
En 1944 la du bandestroj Duke Ellington kaj Harry James kunverkis kune kun Johnny Hodges melodion de la peco *I’m Beginning to See the Light*, por kiu elplumigis la tekston Don George, kiu saman jaron ankaŭ estis kontribuinta la kantoteksto al la elingtona *I Ain’t Got Nothin’ But the Blues*. Je la unua registrado de la kanto ĝin kantis la nur deksepjara Joya Sherrill, kiu ĵus envenis en la orkestron de Duke Ellington; Solistis je tio Johnny Hodges kaj trombonisto Lawrence Brown. Ĉi tiu registraĵo eniris la furoraĵo-ranglistojn, restante dek du semajnojn tie kaj atingante rangon 6. La en 1945 ekestinta sonregistraĵo de kunkomponisto Harry James kaj sia orkestro kun kantistino Kitty Kallen dum du semajnoj estis unuaranga furoraĵo en Usono. En la sama jaro jam ekestis novversio de Ella Fitzgerald kun kantensemblo *Ink Spots*, kiu ankaŭ furoris. En Aŭstralio ŝia versio atingis furoraĵolistan rangon unu.
## Evoluo kiel ĵaza normkanto 
Post kiam *I’m Beginning to See the Light* komence estis popularmuzika kanto, pli kaj pli ofte ankaŭ ĵazmuzikistoj ekprenis la melodion, kiu do fariĝis populara ĵaza normkanto.

Billy Eckstine plurfoje surdiskigis la kanton, kun Billy May, Quincy Jones, Bobby Tucker kaj kun Gil Asky. Ella Fitzgerald ankaŭ kantis ĝin akompanate de la Orkestro Count Basie (*Ella and Basie!*, Verve 1963) kun aranĝaĵoj de Quincy Jones. Kvaropo Gerry Mulligan surdiskigis la kanton kun Chet Baker en 1953. Sekvis pluaj instrumentaj versioj de muzikistoj kiel Don Byas, Oscar Pettiford, Art Tatum, Chico Hamilton kaj Red Norvo. Krome ĝin kantis Frank Sinatra kaj en 2004 ankaŭ Al Jarreau.

## Uzado sur scenejo kaj en filmo 
Jo Stafford kaj Paul Weston parodiis la kanton en la 1960-aj jaroj en *Darlene Remembers Duke*. *I’m Beginning to See the Light* estis kantita en 1981 dum la brodveja revuo  *Sophisticated Ladies*. La versio de Harry James estas aŭdebla en la filmo *My Dog Skip* (2000), tiu de Duke Ellington en la filmo *The Matrix* (1999).

## Eksteraj ligiloj 
*I'm Beginning to See the Light ĉe *Jazz Standards*
## Literaturo 
*Carlo Bohländer (eldonisto): *Reclams Jazzführer*. Reclam, Stutgarto 2000, ISBN 3-15-010464-5
*Philip Furia: ''The Poets of Tin Pan Alley: A History of America's Great Lyricists''. Oxford University Press; Reprint edition.
## Referencoj 
Kategorio:Ĵazaj normkantoj
Kategorio:Duke Ellington
Junior Raglin

[eta|dekstre|240px|[Al Sears, Shelton Hemphill, Junior Raglin, Django Reinhardt, Lawrence Brown, Harry Carney, Johnny Hodges ĵazklubejo Aquarium je Novjorko proks. novbron de 1946. Foto de William P. Gottlieb.]]
**Junior Raglin**, fakte *Alvin Raglin*, (naskiĝis la 16-an de marto 1917 je Omaha, Nebrasko; mortis la 10-an de novembro 1955 en Bostono) estis usona basinstrumentisto de ĵazo.

## Vivo 
[eta|maldekstre|240px|Oscar Pettiford kaj Junior Raglin dum prezentado en la novjorka ĵazklubejo Aquarium, proks. novembron de 1946. Foto de [William P. Gottlieb.]]
Junior Raglin trijara jam ludis gitaron kaj pli malfrue kontrabason. Je la komenco de sia mallonga kariero li laboris en la ĵazbando de Eugene Coy ekde 1938 ĝis 1941. Novembron de ĉi tiu jaro li anstataŭis Ĝimon Blanton, kiu estis malsaniĝinta pro ftizo, en la Orkestro Duke Ellington. Antaŭ ol Blanton iris en la malsanulejon, Raglin estis pare laborinta kun li kelkajn vesperon, por ricevi senton por la bando. Raglin muzikis ekde 1941 ĝis novembron de 1945 ĉe Ellington, poste nur malofte (ekzemple en duopo kun Art Tatum en 1945 kaj en la bando ''Edmond Hall's Swingtet* 1946) kaj retiriĝis poste el la ĵazmondeto.

## Literaturo 
* James Lincoln Collier: *Duke Ellington'. Berlino, Ullstein, 1998
* Richard Cook kaj Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*, 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.
* Bielefelder Katalog Jazz 1988 kaj 2001

Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Ĵazaj basinstrumentistoj
Claude Jones

**Claude JOHNS** (naskiĝis la 11-an de februaro 1901 je Boley en Oklahomo; mortis la 17-an de januaro 1962 sur la pasaĝerŝipo *United States*) estis usona trombonisto de ĵazo. Li muzikis en la orkestro de Duke Ellington.

## Vivo 
Jones sekvis komence lecionojn pri trumpeta kaj frapinstrumentara ludo kaj turniĝis en la aĝo de 13 jaroj al trombono. Li studis ĉe Altlernejo Wilberforce kaj muzikis en 1923 en la ensembloj *Synco Jazz Band* resp. McKinney’s Cotton Pickers. Li estis solisto en ties sonregistraĵoj de "The Way I Feel Today". Ekde 1929 li muzikis alterne ĉe Fletcher Henderson, Don Redman kaj Chick Webb. Inter 1935 ĝis 1940 li laboris interalie ĉe Cab Calloway. Li estas soliste aŭdebla en la titolo "Nagasaki" de Don Redman (1932), en "Radio Rhythm" samkiel "Just Blues" de Fletcher Henderson (1931) kaj en "Don't Be That Way" de Chick Webb (1934). Claude Jones ankaŭ surdiskigis kun Louis Armstrong kaj Sidney Bechet (*Perdido Street Blues*, 1940), kun Henry Red Allen, Chu Berry, Billy Eckstine, Coleman Hawkins, Louis Jordan, Rex Stewart kaj en 1939 kun Jelly Roll Morton.

En la jaro 1944 li membriĝis en la Orkestro Duke Ellington, fariĝante posteulo de Juan Tizol. Li restis ĝis 1948 en la bando kaj revenis por mallonga tempo en 1951. En 1950 li estis membro de la Orkestro Fletcher Henderson, sed jam ekde 1952 li ne plu aktivis muzikiste, sed laboris kiel kazinkelnero sur la pasaĝerŝipo *United States*. Li estis bofrato de Quentin Jackson.

## Duagrada literaturo 
* Bielefelder Katalog Jazz 2001
* Richard Cook kaj Morton, Brian: The Penguin Guide To Jazz on CD*, 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.*

## Eksteraj ligiloj 
* Noto ĉe ''Trombone trombone-usa.com
* All Music Guide

Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Ĵaztrombonistoj