open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Wolfgang Stegmüller

**Wolfgang Stegmüller** - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis la 3-an de junio 1923 en Natters, distrikto Innsbruck Land, Tirolo, mortis 68-jara la 3-an de junio 1991 en Munkeno - estis aŭstra-germana filozofo kaj universitata instruisto. Li verkis signifajn kontribuojn al epistemologio, filozofio de scienco kaj analiza filozofio. Per lia laboraĵo *Hauptströmungen der Gegenwartsphilosophie * (germane: "ĉefaj fluoj de nuntempa filozofio"), Wolfgang Stegmüller malfermis aliron al analiza filozofio al germanlingva legantaro.

Interalie li estis membro de la Aŭstra Akademio de Sciencoj kaj la Bavara Akademio de Sciencoj, kaj ankaŭ estis akademiano de la Internacia Akademio de Sciencoj kun administra sidejo en Munkeno. Oni atribuis al li honoran doktorecon de la Universitato de Innsbruck.

Kategorio:Aŭstraj filozofoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Internacia Ligo de Nereligiuloj kaj Ateistoj

La **Internacia Ligo de Nereligiuloj kaj Ateistoj** (**ILNA**, , akronime **IBKA**) estas germana interesgrupa organizaĵo por nereligiuloj kaj tiel nomataj devigitaj religiuloj. Ĝi estis kreita en Berlino en 1976 sub la nomo **Internacia Ligo de Nereligiuloj** kaj poste renomita al sia nuna nomo en 1982 . 

Laŭ ĝiaj informoj en 2014 ĝi havis pli ol  membroj . Ĝi havas ankaŭ sciencan konsilion . La konsila komisiono inkludas Gerhard Czermak, Colin Goldner, Günter Kehrer, Mark Lindley, Hermann Josef Schmidt, Michael Schmidt-Salomon kaj Arzu Toker .

La turka organizaĵo Ateizm Derneği iĝis la unua ne-germana asocio aliĝi al la IBKA en oktobro 2015.

Inter ĝiaj deklaritaj celoj, ILNA certigas la defendon de raciismo kaj batalas por la establado de homaj rajtoj kaj scienca kaj religia libereco, same kiel la apartigon de eklezio kaj ŝtato kaj sekularismo. La asocio promocias eminentajn ateistojn en kristanaj same kiel hinduaj kaj islamaj kulturaj cirkloj en premioceremonioj.

La IBKA estas membro de la Internacia Ateisma Alianco - AAI kaj la Eŭropa Humanisma Federacio - EHF. Ĝia gazetara organo ekde 1972 estas nomata .

En 2014, ĝi kampanjis kune kun la "Alianco por Mem-determinado ĝis la Fino de Vivo" kontraŭ punigo de helpita sinmortigo en Germanio .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Internacia Humanista kaj Etika Unio
* Unio de Raciismaj Ateistoj kaj Agnostistoj

## Eksteraj ligiloj 
* IBKAa Hejmpaĝo

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1976
Kategorio:Forlaso de religio
Kategorio:Ateismaj asocioj
Kategorio:Germanaj asocioj
Kategorio:Sekularismo en Germanio
Reinhard Löw

**Reinhard Löw** - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis la 15-an de februaro 1949 en Freising, mortis la 25-an de aŭgusto 1994 - estis germana historiisto, universitata instruisto kaj filozofo. Lia baza altlernejo estis la Munkena universitato.

Interalie li estis akademiano de la Internacia Akademio de Sciencoj kun administra sidejo en Munkeno.

Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kurume

**Kurume,** () estas urbego kaj tiel nomata kerna urbo de Japanio, en la insulo kaj samtempe regiono Kiuŝuo, en gubernio Fukuoka.
eta|maldekstre|200ra|
eta|maldekstre|280ra|
eta|maldekstre|280ra|
## Demografio 
En 2024 Kurume havis populacion de .

## Geografio 
Kurume situas laŭ rivero sur ebenaĵo, sed proksime estas ankaŭ montoj. Saga (urbo) troviĝas 22, Ōmuta 32, gubernia sidejo Fukuoka 33, Kumamoto (urbo) 62, Kitakjuŝu 64, Hiroŝimo 216, ĉefurbo Tokio 871 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/kurume_japan/fukuoka-shi_japan .

## Historio 
La areo de Kurume estis parto de antikva provinco, eĉ ties ĉefurbo. Baldaŭe la fortikaĵo havis gravan signifon por kontroli la ĉirkaŭan areon. En 1889 ĝi estis kreita moderna municipo. Inter 1915 kaj 1919 pli ol mil germanaj soldatoj vivis en la proksima militkaptitejo kun bonaj viveblecoj. Kurume estis garnizonurbo por la Japana Imperia Armeo ekde 1922, krome centro por la kaŭĉuka industrio. Dum la 2-a mondomilito pro aviadila atako 212 homoj mortis kaj la urba centro detruiĝis. En 2001 Kurume estis nomumita speciala urbego kaj en 2008 Kerna Urbo. Tiutempe la geografia amplekso grandiĝis pro aneksado de la najbaraj komunumoj.

## Ekonomio 
La tradiciaj produktoj estis la teksita indigo-tinkturfarbita ŝtofo en Kurume. Nuntempe ĝi estas regiona komerca centro, krome naskiĝloko de firmao pri aŭtopneŭoj Bridgestone. Estas ankaŭ multaj fabrikoj precipe por prilabori kaŭĉukojn. En la lastaj jaroj oni produktas motorojn de malpezaj veturiloj.
eta|maldekstre|maldekstre|280ra|

## Eduko 
En Kurume la plej altnivela eduko okazas en universitato, altlernejo kaj instituto.

## Klimato 
Kurume situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . La jarpluvo averaĝas 1938 milimetrojn, neniam neĝas. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter junio-aŭgusto iomete pli ofte pluvas.

eta|maldekstre|280ra|
## Trafiko 
Kurume havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn.

## Vidindaĵoj 
* muzeoj
* fortikaĵo
* preĝejoj

## Konataj lokuloj 
* Kaname Akamatsu, ekonomikisto

## Ĝemelurboj 
*  Korijama Japanio
*  Hefejo Ĉinio
*  Modesto (Kalifornio) Usono, Kalifornio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Japanio
Eŭropa Humanisma Federacio

La **Eŭropa Humanista Federacio** (, akronime EHF; ), oficiale mallongigita kiel **EHF-FHE**, estis ombrelorganizaĵo de pli da ol 60 humanistaj kaj sekularistaj organizaĵoj el  25 eŭropaj landoj .

Ĝia centra oficejo estas en Bruselo kaj ĝiaj ĉefaj celoj estas la promocio de la principoj de humanismo kaj laika socio, subteno por homaj rajtoj kaj opozicio al diskriminacio kontraŭ nekredantoj kaj por egaleco.

Ĝi faras sian laboron kun la Konsilio de la Eŭropa Parlamenta Asembleo kaj ene de la Eŭropa Unio, kie ĝi estas oficiale agnoskita kiel dialogpartnero, kaj kunlaboras kun membroj de la Eŭropa Parlamento kiuj rekonas ĝiajn principojn.

Ŝi aktivas en la sekcio de homaj rajtoj de la OSKE kaj pledas kontraŭ religiaj privilegioj kaj favore al demokratio kaj jurŝtateco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (Oficiala retejo)
*  (Facebook)
*  (Tvitero, X)
Kategorio:Humanismaj organizoj
Kategorio:Organizaĵoj en Eŭropo
Kategorio:Organizaĵoj en Bruselo
Claude Cohen-Tannoudji

**Claude Cohen-Tannoudji** - prononco laŭ sistemo IFA , naskiĝis la 1-an de aprilo 1933 en Konstantino, Franca Alĝerio - estas franca fizikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo. Interalie li laboris kiel universitata profesoro en la Kolegio de Francio. En 1997 li honoriĝis per la Nobel-premio pri fiziko.

Kategorio:Francaj fizikistoj
Fondaĵo Richard Dawkins por Racio kaj Scienco

La **Fondaĵo Richard Dawkins por Racio kaj Scienco** (, akronime **RDFRS** aŭ **RDF**) estas dividaĵo de Centro por Enketa (CFI) fondita de brita biologo Richard Dawkins en 2006 antaŭenigi sciencan scipovon kaj sekularismon .

Originale ne-profitceka organizaĵo bazita en Vaŝingtono, La organizaĵo kunfandiĝis kun CFI en 2016.

La organizo laboras por antaŭenigi instruadon kaj informojn pri la teorio de evolucio , kontraŭbatali kreismon kaj la teorion de inteligenta dezajno kaj subteni humanismajn organizojn kaj sekularajn, humanitarajn iniciatojn ĉirkaŭ la mondo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
*  ĉe Interreta Arkivo
Kategorio:Scienca edukado
Centro por Enketo

La **Centro por Enketa** (, akronime **CFI**) estas usona neprofitocela organizaĵo kiu laboras por mildigi kredon en pseŭdoscienco kaj la paranormalo kaj batali la influon de religio en registaro .

En 2016, la Centro por Enketo kunfalis kun la Fondaĵo Richard Dawkins por Racio kaj Scienco por iĝi la plej granda sekularisma organizaĵo en Usono. La organizaĵo estis komencita fare de humanisma filozofo Paul Kurtz. En 2016, Robyn Blumner, la administra direktoro de la Dawkins Foundation, iĝis la nova gvidanto. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Punkto de Enketo, radia prezento/podkasto
* 

Kategorio:Malkunigo de eklezio kaj ŝtato
Kategorio:Scienca skeptikismo
Kategorio:Sciencaj organizaĵoj en Usono
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1991
Kategorio:Humanismaj organizoj
Kategorio:Edukaj organizaĵoj en Usono
Kategorio:Forlaso de religio
Kategorio:Kritiko al religio
Kategorio:Kritikoj de Islamo
Kategorio:Arkivoj en Usono
Jean Baptiste Joseph Delambre

**Jean Baptiste Joseph Delambre** - prononco laŭ sistemo IFA , naskiĝis la 19-an de septembro 1749 en Amiens, mortis 72-jaraĝa la 19-an de aŭgusto 1822 en Parizo - estis franca astronomo, historiisto, matematikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo. Interalie li laboris kiel universitata profesoro en la Kolegio de Francio. Kratero sur la luno portas lian nomon

Kategorio:Francaj astronomoj
Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Francaj matematikistoj
Fondaĵo por Libereco disde Religio

La **Fondaĵo por Libereco disde Religio** (**,** akronime **FFRF**) estas usona neprofitocela organizaĵo kiu promocias ateismo, agnostikismo kaj nediismo. Formita en 1976, FFRF antaŭenigas la apartigon de eklezio kaj ŝtato kaj defias la legitimecon de multaj federalaj kaj ŝtataj programoj kiu estas kredo-bazitaj . Ĝi subtenas grupojn kiel nereligiaj studentaj asocioj  kaj pastroj kiuj deziras forlasi ilian kredon .

La fondaĵo publikigas sian organon *Freethought Today* kiu estas la nurunua gazeto pri ĉi tiu temo en Nordameriko . Ĝi ankaŭ okupiĝas pri ĝeneralinteresan proceson kaj partoprenas publikajn debatojn por reklami siajn celojn. Ekde 2006, la Fondaĵo produktas la radioprogramon *Freethought Radio*, nuntempe la ununura nacia liberpensa radioprogramo en Usono .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Scienca skeptikismo
Kategorio:Sciencaj organizaĵoj en Usono
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1978
Kategorio:Edukaj organizaĵoj en Usono
Kategorio:Forlaso de religio
Kategorio:Kritiko al religio
Pierre-Louis Lions

**Pierre-Louis Lions** - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis la 11-an de aŭgusto 1956 en Grasse, do nun -jaraĝa - estas franca matematikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo. Interalie li ekde la jaro 2002 laboras kiel universitata profesoro en la Kolegio de Francio.

Kategorio:Francaj matematikistoj
Jean-Marie Lehn

**Jean-Marie Lehn** - prononco laŭ sistemo IFA , naskiĝis la 30-an de septembro 1939 en Rosheim, Alzaco, do nun -jaraĝa - estas franca kemiisto, fizikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo de supermolekula kemio. Interalie li laboris kiel universitata profesoro en la Universitato de Strasburgo kaj la Kolegio de Francio. En 1987 li honoriĝis per la Nobel-premio pri kemio kun Donald J. Cram kaj Charles J. Pedersen.

Kategorio:Francaj sciencistoj
Hans Jonas

**Hans Jonas** - naskiĝis la 10-an de majo 1903 en Mönchengladbach, mortis 89-jaraĝa la 5-an de februaro 1993 - estis germana-usona filozofo, universitata instruisto kaj mediprotektulo.

Li estis ido de juda familio, kaj jam kiel lernejano li engaĝiĝis en cionismaj grupoj. En 1921 li 17-jara per abituro finis la gimnazion en sia naskiĝurbo, samjare en aprilo studentiĝis pri filozofio kaj arta historio en la Universitato Alberto Ludoviko de Frajburgo kaj post duona jaro tie en oktobro de la jaro plustudis en la Humboldt-universitato en Berlino.
En aprilo 1923 li komencis cionisman agrikulturan kurson kiu prepariĝu por la elmigro al Israelo, sed en oktobro revenis al la universitato de Frajburgo, kaj en aprilo 1924, 20-jara, al la universitato de Marburgo. Post kiam Hans Jonas decidis doktoriĝi en 1928, li nelonge moviĝis inter la universitatoj de Hajdelbergo, Bonno kaj Frankfurto por studi, sed poste revenis al Marburgo kaj komencis labori pri sia disertaĵo kun la profesoro Martin Heidegger. Post kiam la nacisocialistoj ekregis en la nun nazia Germanio, Hans Jonas elmigris al Londono en septembro 1933, kaj de tie al Jerusalemo en 1935, kie li aliĝis al la armea milico Haganah. En 1939 li aliĝis al la juda brigado de la brita armeo, dum kvin jaroj defendis judajn setlejojn kontraŭ bombado el Damasko kaj Bejruto. De septembro 1944 li kun la Juda Brigado batalis en la itala kampanjo de la brita armeo. De ĉi tie la brigado pluiris tra liberigita Italio kaj poste trans venkita Nazia Germanio al Belgio kaj Nederlando. En julio 1945, Jonas kun sia trupo estis postenigita en Venlo kaj povis reveni al Mönchengladbach. Ĉi tie li eksciis pri la murdo de sia patrino en la koncentrejo Auschwitz-Birkenau.

Dum la Israela Milito de Sendependeco, Jonas servis en la Israela Armeo. En 1949 li moviĝis al Kanado kaj finfine al Novjorko en 1955. Li estis docento ĉe la Universitato McGill en Montrealo kaj de 1950 ĝis 1954 en la universitato Carleton en Otavo kaj tiam profesoro ĉe la Nova Altlernejo por Socia Esploro (*New School for Social Research*) en Novjorko. Li tenis gastajn profesorecojn en universitato Princeton, universitato Kolumbio, universitato de Ĉikago kaj la munkena universitato. Interalie li estis akademiano de la Internacia Akademio de Sciencoj kun administra sidejo en Munkeno. En 1987 li honoriĝis per la Pacpremio de la germana librokomerco en Frankfurto ĉe Majno.

Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Usonaj filozofoj
Kategorio:Judaj filozofoj
Alfred Loisy

**Alfred Loisy** - naskiĝis la 28-an de februaro 1857 en Ambrières, departemento Marne, Francio, mortis 83-jaraĝa la 1-an de junio 1940 en Ceffonds, departemento Haute-Marne - estis franca asirologo, historiisto kaj teologo, sacerdoto kaj universitata profesoro. Katolika sacerdoto jam ekde la jaro 1879, 22-jara (ĝis 1908), li inter la jaroj 1882 kaj 1886 estis studento de la fakoj egiptologio kaj asiriologio en la Kolegio de Francio, ekde 1881 ankaŭ paralele en la *École pratique des hautes études*, la praktika altlernejo de superaj studoj, ambaŭ en Parizo, poste doktoriĝis en la *Katolika Universitato de Parizo* kaj sekve laboris kiel universitata profesoro denove en la Kolegio de Francio.

Kategorio:Francaj teologoj
Maĥmud-Ali Kalimatov

**Maĥmud-Ali Kalimatov ** (ruse Махмуд-Али Макшари́пович Калиматов, Maĥmud-Ali Makŝaripoviĉ Kalimatov, inguŝe Келматанаькъан Макшарипа Махьмуд-Ӏаьла, Kelmatanakan Makŝaripa Maĥmud-Iala; naskiĝis , do nun -jara) estas la prezidanto de la respubliko Inguŝio en la suda parto de la Rusia Federacio. Li estis nomumita la 26-an de junio 2019. Kalimatov naskiĝis en la vilaĝo *Uŝkonir* (Үшқоңыр, Üşqoñyr, antaŭe konata kazaĥe kiel Ŝamalgan, Шамалған, Şamalğan aŭ ruse kiel Ĉemolgan, Чемолган), Kazaĥa SSR, Sovetunio (nun en la provinco Almato de Kazaĥio), post la mezlernejo faris karieron kiel soldato de la ruĝa armeo, poste studis juron en la Ŝtata Universitato de Samara kaj en 1989 finis la studon - teorie li tiam estis advokato, sed neniam laboris tradicie en tiu profesio, anstataŭe komencante politikan karieron. La malnovan membrecon en la Komunista Partio de Sovetunio li post 1991 ŝanĝis al membreco en la partio Unueca Rusio.

Kategorio:Prezidantoj de Inguŝio
Dvérce

**Dvérce** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Nepomyšl en distrikto Louny. Ĝi troviĝas 2&nbsp;km sudoriente de Nepomyšl. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Dvérce** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,59&nbsp;km².

## Historio 
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1412.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Dvérce motiv.JPG|Parto de la vilaĝo
Dvérce sv. Jan.JPG|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Dvérce ulice.JPG|Parto de la vilaĝo

Kategorio:Nepomyšl
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Louny
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Ernesto Frederiko (Saksio-Koburgo-Saalfeld)

**Ernesto Frederiko** (naskiĝinta la  en Saalfeld, mortinta la  en Koburgo) estis duko de Saksio-Koburgo-Saalfeld ekde 1764. Patro lia estis duko Francisko Joŝija. En aprilo 1749 edzigis lin Sofio (Braunschweig-Wolfenbüttel) (kiu naskis kvin filojn kaj du filinojn).

## Vivo 
Heredodestinigo de 1758 - fare de Henriko (Schwarzburg-Sondershausen) - ne realiĝis pro perdita proceso. Do Ernesto Frederiko posteulis la patron en 1764 kaj translokis la rezidejon por ĉiam al Koburgo. Pro financaj problemegoj, imperiestro Jozefo la 2-a enoficigis en 1773 debitan komisionon kiu aktivis dum tri jardekoj. Ernesto Frederiko enkondukis en 1786 loterion por financi la orfejon kaj la punlaborejon. Ankaŭ agrikulturon li antauenpuŝis kaj poris la kulturan vivon per establo de balejo. Ne forgesis lia engaĝiĝo por la Kortega biblioteko. Ĉambelano lia estis la verkisto Moritz August von Thümmel.

Ernesto Frederiko estis de aprilo 1799 la plej maljuna inter la ernestaj dukoj kaj tiel fariĝis honora dinastia estro. Postsekvanto lia trone estis lia filo Francisko (Saksio-Koburgo-Saalfeld), regante inter 1800 kaj 1806.

## Literaturo 
* [biografio ĉe ADB](https://de.wikisource.org/wiki/ADB:Ernst_Friedrich_(Herzog_von_Sachsen-Coburg-Saalfeld))
* *Das herzogliche Haus Sachsen-Coburg-Gotha: Seine Geschichte und gegenwärtige Stellung in Europa*, C. Macklot, 1842, p. 236 (interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala hejmpaĝo de la dinastio de Saksio-Koburgo kaj Gotao

## Referencoj 
Kategorio:Dukoj de Saksio
Kategorio:Dinastio Wettin
Kategorio:Homoj rilataj al Koburgo
Kategorio:Saalfeld/Saale
Jean Dausset

**Jean Dausset** - prononco laŭ sistemo IFA , naskiĝis la 19-an de oktobro 1916 en Tuluzo, mortis 92-jaraĝa la 6-an de junio 2009 en Palma de Majorko - estis franca kuracisto, fiziologo, imunologo, kemiisto, universitata profesoro, hematologo kaj scienca esploristo. Interalie li de 1977 ĝis 1987 estis universitata profesoro en la Kolegio de Francio.

En 1978 li honoriĝis per la Wolf-Premio pri Medicino kaj en 1980 per la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino. Interalie li en 1982 estis kunfondinto de la Internacia Akademio de Sciencoj kun administra sidejo en Munkeno, kaj poste ankaŭ estis invitita je membreco en la *Academia Europaea* fondita en 1988.

Kategorio:Francaj kuracistoj
Kategorio:Francaj fiziologoj
Kategorio:Francaj kemiistoj
Kategorio:Imunologoj
Saksio-Koburgo-Saalfeld

**Saksio-Koburgo-Saalfeld** (germane: *Herzogtum Sachsen-Coburg-Saalfeld*) de la dinastio Wettin estiĝis en 1680 sub Johano Ernesto (Saksio-Saalfeld), la plej juna filo de Ernesto la 1-a (Saksio-Gotha-Altenburg). Li konstruigis kastelon en la iama abatejo de Saalfeld. En 1699 ĝi unuiĝis kun Koburgo. En decembro 1806 ĝi aliĝis al la Rejna Federacio kaj dissolviĝis en 1826 iĝante parto de Saksio-Meiningen en 1826.

## Fonto
"Saalfeld" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 17. Leipzig 1909, p. 348-349

## Eksteraj ligiloj
*Ordenoj de la duklando

Kategorio:Historiaj germanaj teritorioj
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Teritorioj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Germanaj duklandoj
Kategorio:Ernestaj duklandoj
Kategorio:Historio de Turingio
Peter Scholze

'''''' - prononco laŭ sistemo IFA , naskiĝis la 11-an de decembro 1987 en Dresdeno, do nun -jaraĝa - estas germana matematikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo. Ekde oktobro 2012 li laboras kiel universitata profesoro en la bonna universitato - en la momento de la profesoriĝo li estis 24-jara kaj estis la plej juna profesoro de Germanlingvio. En 2018 li kadre de solenaĵo en Rio-de-Ĵanejro honoriĝis per la medalo Fields.

## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )
* lista biografio en la retejo de la scienca akademio Leopoldina

Kategorio:Germanaj matematikistoj
Alessio Figalli

'''''' - prononco laŭ sistemo IFA , naskiĝis la 2-an de aprilo 1984 en Romo, do nun -jaraĝa - estas itala matematikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo. Ekde 2016 li laboras kiel universitata profesoro en la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko. En 2018 li kadre de solenaĵo en Rio-de-Ĵanejro honoriĝis per la medalo Fields.

## Eksteraj ligiloj 
*  ĉe la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko ()

Kategorio:Italaj matematikistoj
S-Bahn de Nurenbergo

La **S-Bahn de Nurenbergo** () estas la S-Bahn reto de la Nurenberga metropola areo, kies linioreto estas radiale vicigita kun la urbo Nurenbergo. La centra punkto estas la Nurenberga Centra Stacio, kiu estas priservata per ĉiuj linioj. La S-Bahn ekfunkciis la  kun la malfermo de la unua linio de Nurenbergo ĝis Lauf (maldekstre de rivero Pegnitz).

Post multoblaj vastiĝoj, la sistemo havas itinerreton de  kilometroj en longo, sur kiu funkcias ses linioj, kiuj estas funkciigataj fare de DB Regio kaj estas integritaj en la tarifsistemo de *Verkehrsverbund Großraum Nürnberg* (VGN).

Krom la centra funkcio de transportado de navedantoj de la ĉirkaŭaj komunumoj al la grandaj urboj, kelkaj linioj ankaŭ havas ligfunkcion por la Nurenberga urba areo kaj, kune kun la metroo kaj tramo, formas la spinon de loka publika transporto.

El la 90 haltejoj kaj fervojaj stacioj (en 2024), tri estas en Supra Palatinato, sep en Supra Frankonio kaj la cetero estas ĉiuj en Meza Frankonio. Pligrandigo al fervoja stacio de Crailsheim en Baden-Virtembergo estas planita por ekfunkcio fine de 2024. Pluraj urboj kaj municipoj havas du aŭ eĉ tri haltojn aŭ fervojajn stacidomojn ene de la urboregiono. La komunumoj kun po tri S-Bahn-stacioj inkludas Feucht, Altdorf apud Nürnberg, Roßtal kaj Röthenbach an der Pegnitz. La ĉefaj urboj Erlangen (4), Fürth (5) kaj Nurenbergo havas pli ol tri staciojn. Ekzistas 19 haltejoj kaj fervojaj stacioj en la urbocentro de Nurenbergo kiuj estas priservataj per la S-Bahn.

centra|eta|400x400ra|Nürnberg S-Bahn

## Vidu ankaŭ 
* S-Bahn
* Nurenbergo
* Metroo de Nurenbergo
* Tramtransporto en Nurenbergo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* VGN ()

Kategorio:Nurenbergo
Nurenbergo
Nurenbergo
Béla Babiczky

'*** [babicki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Babiczky Béla,*' estis hungara bibliotekisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en benediktana gimnazio en Esztergom en 1937, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1941. Samtempe li akiris reĝisoran diplomon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo, krome en 1946 filozofian diplomon en Universitato Péter Pázmány. Post la unua diplomo li estis vicreĝisoro en filmoj kaj teatraĵoj. En la lernojaro 1942 helpe de stipendio li studis en altlernejo pri filmoj. Hejmenveninta li sodatiĝis, fine li estis militkaptito. Inter 1947–1949 li estis kulturisto en societo, en 1950 li akiris bibliotekistan licencon, poste li laboris 2 jarojn en tutlanda biblioteka centro. Li estis asistanto (1952–1957), lektoro (1958–1975), docento (1976–1984), ankaŭ katedrestro (1978–1980) en Scienca Universitato Loránd Eötvös, krome inter 1960-1965 li havis postenon en Tutlanda Biblioteko Széchényi. Lia ĉefa laboro estis uzi la Universalan Decimalan Klasifikon, fine li pensiuliĝis en 1984. Lia filo naskiĝis en 1946. Li ricevis premiojn inter 1985-1999.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Rozsnyai Kálmánné Dapsy Gizella költői munkássága.* (disertaĵo, 1946)
* *Dokumentációs nyilvántartás: címleírás, katalógusfajták, katalógushálózat.* (1953)
* *Könyvtári osztályozás.* (2 volumoj, studenta lernolibro, 1957; 3-a tralaborita eldono: 1960)
* *Mikrofilmezés, dokumentációs fényképezés.* (kunaŭtoro, 1965)
* *Bevezetés a könyvtári osztályozás elméletébe és gyakorlatába.* (studenta lernolibro, 1975; 6-a eldono: 1991)
* *Bevezetés az információkereső nyelvek elméletébe és gyakorlatába.* (kunaŭtoro, 1998)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Caucher Birkar

''''* - kurde کۆچەر بیرکار, latinlitere *Koçer Bîrkar*, laŭvorte "la migranta matematikisto", naskonomo kurde  فەرەیدوون درەخشانی،, latinlitere *Ferejdun Deraĥŝani* resp. *Fereydoun Derakhshani*,  - naskiĝis en julio 1978 en distrikto Marivan, provinco Kurdistano, Irano, do nun -jaraĝa - estas kurda matematikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo, kiu en 2000 de Irano elmigris al Britio. Li laboras kiel universitata profesoro en la Ĉinghŭa Universitato de Ĉinio. En 2018 li kadre de solenaĵo en Rio-de-Ĵanejro honoriĝis per la medalo Fields. Kiam li translokigis al Britio en 2000, li ŝanĝi sian nomon al kurde کۆچەر بیرکار, latinlitere *Koçer Bîrkar* respektive en angla literumo *Caucher Birkar''.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo, arkivigita je la 1-a de julio 2023 ()

Kategorio:Kurdoj
Kategorio:Iranaj matematikistoj
Baja Buggies

***Baja Buggies*** estas dezert-tema vetkura videoludo verkita de Dan Ugrin por 8-bitaj Atari-komputiloj kaj eldonita en 1982.

*Antic* konkludis, "*Baja Buggies estas bonega produkto. Kompare kun antaŭaj vetkuraj ludoj, ĉi tio estas programada majstroverko*." En recenzo por *Electronic Games*, Bill Kunkel skribis, "*rekte dirite, ĉi tio estas la plej bona vetkura konkurso, laŭ grafiko kaj ludado, iam desegnita por komputila sistemo*." Plurajn jarojn post la eldono, *Atari Explorer* nomis ĝin "*la unuan komputilan programon kiu serioze serĉis la favoron de vetkurŝatantoj*".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Baja Buggies ĉe MobyGames

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Vetkuraj videoludoj
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per 8-bitaj Atari-komputiloj
Novokuzneck (stacidomo)

**Novokuzneck** () estas krucvojo de la regiono Kuzbas de la Okcidenta Siberia Fervojo, situanta en la urbo Novokuznecko, Kemerova provinco. Laŭ sia ĉefa uzo ĝi estas pasaĝera stacio, kaj laŭ la laborkvanto ĝi estas 1-a klasa stacio.

## Bildgalerio 

Вид на вокзал новокузнецк.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Novokuznetsk railway station renovated.jpg|Stacio
ED4M-0084 and ER2K-912, Novokuznetsk station.jpg|Neĝa vetero

## Vidu ankaŭ 
* Novokuznecko
* Tramtransporto en Novokuznecko
* Trolebusa transporto en Novokuznecko

## Eksteraj ligiloj 
* Novokuzneck en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Novokuznecko
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1926
Jacques Monod

**Jacques Monod** - prononco laŭ sistemo IFA , naskiĝis la 9-an de februaro 1910 en la 17-a arondismento de Parizo, Francilio, Francio, mortis 66-jaraĝa la 31-an de majo 1976 en Cannes, Alpes-Maritimes - estis franca biologo, kuracisto, genetikisto, biokemiisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo. Interalie li laboris kiel universitata profesoro en la Kolegio de Francio, kaj en 1965 li honoriĝis per la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino. Krome en la epoko de la dua mondmilito li aktivis kiel membro de Franca rezistado. 

Kategorio:Francaj biologoj
Kategorio:Francaj kuracistoj
Kategorio:Francaj genetikistoj
Kategorio:Biokemiistoj
Usona-Israela Kultura Fondaĵo

**Usona-Israela Kultura Fondaĵo** (**UIKF**, , akronime **AICF**) estas ne-profitcela usona fondaĵo kiu subtenas kulturajn projektojn en Israelo.

## Historio 
Ĝi estis fondita en 1939 por la kreado de juda ŝtato. Ĝi estis nomita la Usona Fondaĵo por Palestinaj Institucioj ĝis 1948 kiam ĝia nomo estis ŝanĝita al la Usona Fondaĵo por Israelaj Institucioj. Ĝi poste ŝanĝis al sian nunan nomon .

La UIKF estis frua provizanto de semkapitalo al preskaŭ ĉiuj famaj kulturaj institucioj en Israelo, inkluzive de la Israela Filharmonia Orkestro, la Israela Muzeo, la Batŝeva Danctropo, kaj pli ol 600 aliaj institucioj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1939
Kategorio:Rilatoj de Israelo kaj Usono
James Maynard

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [], je plena nomo *James Alexander Maynard'', naskiĝis la 9-an de junio 1987 en Chelmsford, do nun -jaraĝa - estas brita matematikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo. Ekde 2017 li laboras kiel esplora universitata profesoro en la universitato de Oksfordo. Antaŭe li studis kaj post diplomiĝo esploris en la Johana Kolegio de la universitato. En 2022 li kadre de solenaĵo en Helsinko honoriĝis per la medalo Fields.

Kategorio:Britaj matematikistoj
Matematika Esplorinstituto Oberwolfach

La **Oberwolfach Esplora Instituto por Matematiko** (, akronime MFO) estas centro por matematika esploro en Oberwolfach. Ĝi estis fondita de matematikisto Wilhelm Süss en 1944 .

La instituto organizas semajnajn konferencojn pri diversaj temoj, en kiuj partoprenas matematikistoj el la tuta mondo. Ankaŭ somerlernejoj estas organizitaj kaj kreiĝas kondiĉoj por la kunlaboro de pluraj matematikistoj.

Ĝi organizas kaj antaŭenigas matematikan esploradon, internacian sciencan kunlaboron kaj plian trejnadon en matematiko kaj ĝiaj limregionoj. Ĝi estas membro de la Leibniz Asocio ekde 2005 kaj situas en Oberwolfach en Nigra Arbaro, situanta sur deklivo super la rivero Lupo (Wolfach).

La kialoj de la graveco de la instituto kiel esplorloko estas kutime la bonega biblioteko kaj ĝia speciala loko en la mezo de Nigra Arbaro. La instituto ankaŭ estas fama pro sia grandega kolekto de fotoj de famaj matematikistoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la instituto
* Retpaĝo pri la Oberwolfach Premio

Kategorio:Esploraj institutoj en Germanio
June Huh

''''* - , naskiĝis la 9-an de junio 1963 en Stanford (Kalifornio), do nun -jaraĝa - estas usona-korea matematikisto, universitata profesoro kaj scienca esploristo. Li laboras kiel universitata profesoro en la universitato Princeton. En 2022 li kadre de solenaĵo en Helsinko honoriĝis per la medalo Fields.

## Frua vivo kaj eduko 
June Huh estis naskita en Stanfordo, Kalifornio dum liaj gepatroj estis postdiplomaj studentoj en la universitato Stanford. Li estis kreskigita en Sud-Koreio, kien lia familio revenis kiam li estis proksimume du jarojn aĝa. Lia patro estis profesoro pri statistiko en la Korea Universitato, dum lia patrino estis profesoro pri la rusa lingvo en Nacia Universitato de Seulo. Malbonaj ekzamenaj rezultoj en bazlernejaj testoj konvinkis lin ke al li mankas la denaska kapablo elstari en matematiko. Li poste forlasis mezlernejon por koncentriĝi pri verkado de poezio post iĝi tedita kaj elĉerpita de la konstanta rutino de senĉesa studado. Huh estis priskribita kiel "malfrua burĝonanto" koncerne lian akademian kaj profesian evoluon. Huh membriĝis en la Nacia Universitato de Seulo en 2002, sed trovis sin komence maltrankvila. Li fiksis siajn komencajn karierajn aspirojn pri iĝi scienca ĵurnalisto kaj decidis specialiĝi pri fiziko kaj astronomio, sed ankaŭ tie komence havis malbonajn ekzamenajn rezultojn kaj devis ripeti plurajn kursojn, kiujn li komence malsukcesis. Tamen iom post iom li iĝis pli sukcesa, kaj fine finis la studadon de matematiko per premiita diplomiga tezo en 2014, do en kompare tre alta aĝo de 31 jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
* publikaĵo de li listigataj en la retejo *Google Scholar'' ()

Kategorio:Sudkoreaj matematikistoj
János P. Bak

**János P. Bak** [jAnoŝ pE], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **P. Bak János,** estis hungara pentristo. Lia nobela antaŭnomo estis *pázmándhegyi* [pAzmAndhedji]. La distinga majusklo P estas mallongigo de **Pázmándi**.

 naskiĝis  en Pázmándfalu, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 studis en 1929 en Reĝa Desegnista Edukejo de Ferenc Helbing kaj Jenő Haranghy, poste li akiris pentristan diplomon en Reĝa Pentrista Majstrolernejo en 1937. Liaj majstroj estis Oszkár Glatz kaj Gyula Rudnay, al ĉi-lasta li estis asistanto en la lastaj 2 jaroj. Inter 1937-1945 li plurfoje estis soldato. En 1946 en Baja li partoprenis en establo de artista kolonio, poste li ankaŭ instruis. En 1953 li kaj lia familio estis translokigitaj al Szolnok, kie li estis zorganto de Artistkolonio (Szolnok). Ekde 1958 li vivis en Budapeŝto.

Li pentris precipe aĵpentraĵojn, portretojn, ĝenropentraĵojn kaj pejzaĝojn. Li ricevis premiojn inter 1937-1959.

## Elektitaj pentraĵoj 
* Győri utca, 1938
* Modell, 1941
* Lehel vezér Augsburg előtt, 1957
* Téli parasztudvar
* Csendélet
* Tiszai táj
* Szoptató anya

## Elektitaj ekspozicioj solaj 
* Budapeŝto, 1955, 1962, 1978 
* Milano kaj Florenco, 1965
* Tokio, 1974
* Pécs, 1980
* Győr (memorekspozicio) 1985

## Elektitaj ekspozicioj grupaj 
* Győr, 1932
* Budapeŝto, 1945, 1946, 1966
* Szolnok, 1966
 
## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Eldonejo Alibri

La **Eldonejo Alibri** (, mallongigita **Alibri**) estas sendependa eldonejo fondita en 1994 kaj bazita en Aschaffenburg. 

En 2020, ĝia totala katalogo enhavas pli ol 300 verkojn .

La eldonejo Alibri daŭrigis la eldonajn agadojn de la Internacia Libroservo por la Senkonfesia (IBDK). Iamaj dungitoj de la IBDK fondis Alibri kaj integris ĝin en la ĵus fondita Asocio de Maldekstraj Eldonistoj (, "aLiVe"), kiu reprezentas asocion de pli malgrandaj maldekstremaj eldonistoj. aLiVe funkciigis komunan eldonan liverservon de 1997 ĝis 2017. Ekde 2007 Alibri kaj la eldona kooperativo *Despite* kunlaboris (ĝis ĉi-lasta ĉesis sian agadon). Tamen, Alibri Verlag daŭre funkcias kiel etikedo. 

Alibri vidas sin kiel laika eldonejo kies publikaĵoj antaŭenigas mem-determinajn rajtojn, emancipiĝon, klerismon kaj sciencon. La eldonejo precipe volas doni voĉon al laikaj migrantoj . 

Ekde 1995, Alibri eldonis la revuon *Materialoj kaj Informoj en la Tempo* (, akronime MIZ), kiu estas gvidata de la Internacia Ligo de Nereligiuloj kaj Ateistoj(IBKA). La eldonisto publikigas plurajn akademiajn seriojn, inkluzive de la serio de la Humanisma Akademio de Germanio, la serio de la Humanisma Akademio de Berlino kaj la serio de la Humanisma Akademio de Bavario.

La *Manifesto de Evolua Humanismo*, publikigita en 2005 de Michael Schmidt-Salomon, estas la plej vendita libro de la eldonisto kun pli ol  ekzempleroj.

## En Esperanto aperis 
"La porkida libro" ("Das Ferkelbuch"):

* *Kie ni povas trovi Dion? demandis la eta porkido* (Alibri, 2011). Tradukis Libera Pensantino.

## Referencoj 
Alibri
Francisko Joŝija (Saksio-Koburgo-Saalfeld)

**Francisko Joŝija** (naskiĝinta *Franz Josias* la  en Saalfeld, mortinta la  en Rodach) estis germana duko reganta inter 1729 kaj 1764 en la duklando Saksio-Koburgo-Saalfeld. Patro lia estis duko Johano Ernesto (Saksio-Saalfeld); en 1723 edzigis lin Anna Sophia (Schwarzburg-Rudolstadt) kiu naskis kvar filojn kaj du filinojn.

## Vivo 
Jam en junaj jaroj soldatis Francisko Joŝija partoprenanta la batalon de Francavilla (apud Mesino, inter hispanaj kaj imperiestraj trupoj) kaj la sieĝojn de Palermo kaj Mesino. Laŭ patra volo revenis li Koburgon en 1700. De 1729 li regis kune kun la pli maljuna duonfrato Kristiano Ernesto. Tio necesis pro morganata geedziĝo. Kristiano Ernestro rezidis en Saalfeld, dume Francisko Joŝija en Koburgo. Post sukcesa repuŝo de tronpretendo de la flanko de Meiningen li povis ekde 1735 sole regadi Koburge. Ĉar tiam la duklanda sidejo estiĝis sole Koburgo, la dinastio de Saksio-Saalfeld eknomiĝis Saksio-Koburgo-Saalfeld. Post la morto de la duonfrato en 1745 li vere sole suvereni povis. Jam en oktobro 1733 li enkondukis la principon de unuenaskiteco kion konfirmis lia imperiestra moŝto en 1747.

Inter 1750 kaj 1755 li regadis por tronheredanto Ernesto Aŭgusto la 2-a de Saksio-Vajmaro-Eisenach.

Laŭdire estis Francisko Joŝija imponega viro. Li perdis la maldekstran okulon kiam li ludis volanon, kiu ludo tiam ege modis. Grava por li estis ankaŭ la evoluo de la konstitucio por sia dukujo kaj la nemakula renomo de sia familio. La kastelon je Rodach, kie li mortis kiel plej maljuna inter la Ernestidoj. Ĝin konstruis inter 1748/49 Johann David Steingruber. Tombo lia troviĝas en la Maŭrico-kirko. Posteulis lin la filo Ernesto Frederiko. Filo lia Frederiko Joŝija fariĝis feldmarŝalo.

## Literaturo 
* August Beck: biografio ĉe ADB
* *Das herzogliche Haus Sachsen-Coburg-Gotha. Seine Geschichte und gegenwärtige Stellung in Europa*. C. Macklot, 1842, p. 234 ss. (interrete)

## Notoj 
Kategorio:Germanaj dukoj
Kategorio:Saalfeld/Saale
Kategorio:Homoj rilataj al Koburgo
Kategorio:Dinastio Wettin
Humanisma Asocio de Germanio

La **Humanista Asocio de Germanio** (, akronime **HVD**) estas organizaĵo kies celo estas antaŭenigi, reklami kaj disvastigi laikan humanisman mondkoncepton kaj reprezenti la interesojn de senkonfesiaj homoj en Germanio.

Ĝi estis fondita 1993 en Berlino kaj havas proksimume  membroj . 

La federacia asocio konsistas el dek unu ŝtataj organizaĵoj kiuj estas reprezentitaj en dek tri federaciaj ŝtatoj. La HVD estas membro de la Internacia Humanisto kaj Etika Unio kaj la eŭropa Humanista Federacio, kaj estis membro de la Kunordiga Konsilio de Sekularaj Organizaĵoj en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* HVD Retejo

## Referencoj 
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1993
Kategorio:Humanismaj organizoj
Kategorio:Sekularismo en Germanio
Kastelo Ehrenburg (Koburgo)

**Kastelo Ehrenburg** (germane: *Schloß Ehrenburg*) estas, kontraŭe al la Citadelo de Koburgo, envala kastelo en Koburgo, Germanjo, en nuntempe novgotika ŝelo, kun tri aloj. Antaŭe troviĝis surloke monaĥejo de la franciskanoj.

## Historio
Duko Johano Ernesto decidis en 1543 forlasi la surmontan kastelon kaj krei novan rezidejon urbocentre. La nomo *Ehrenburg* laŭdire originas en la fakto ke la burgo fariĝis sen trudlaboroj. Post la Tridekjara milito kaj incendio estiĝis rekonstruo ekde 1690. La rezulto estis baroka: tion oni ankoraŭ spektas ĉe la stukaĵoj en kelkaj salonoj, la fortimpresa halo *Riesensaal* kaj memkompreneble la kastelkirko. Profundaj ŝanĝoj venis sub la regado de duko Ernesto la 1-a kiu dungis la junan Karl Friedrich Schinkel. La novgotika tuto similigis la kastelon iel al mezepoka burgo. 

Interne oni preferis francan stilon; pro tio oni venigis André-Marie Renié-Grétry por krei ion laŭ empiro kaj ne ŝpari diboĉecon meblan, lustran, horloĝan. Pargedoj buntaj kaj kabinetoj kun lignaj paneloj rimarkindas. La ekipaĵo ankaŭ permesas interesajn enrigardojn je loĝmodoj en Britio kaj aliaj eŭropaj landoj: pri la multnacieco de la gastoj atestas ne nur tio sed ankaŭ multaj portretoj.

## Rondirado
Komenciĝas la rondirado tra la ŝtuparo en la dua supra etaĝo kun Familia salono, Giganta salono, Trona salono, portretgalerioj, dukaj loĝĉambroj, Ruĝa aŭdiencejo, Gobelina ĉambro. Sekvis spekto de la dukinaj ĉambroj (ekz. dormoĉambro, buduaro) en la unua supra etaĝo. Finfine prezentatas la belega preĝejo. Sume temas pri 25 salonegoj kiuj viziteblas nur ene de kungvida akompano. 

Ne forgesindas kelkaj belaj salonoj, kiujn uzas la Landa Biblioteko de Koburgo; ankaŭ ili nepre vizitiĝu.  

## Eksteraj ligiloj
*informoj fare de *Bavara Kasteladministrado*
*informoj fare de la municipo
Tepla montetaro

**Tepla montetaro** () estas geomorfologia tutaĵo de Ercmontara sistemo kun areo 682 km². La plej alta punkto estas Podhorní vrch (850&nbsp;m&nbsp;s.&nbsp;m.). La regiono estas milde odiĝinta plata montetaro kun meza supermara alteco 627 m s. m. La montetaro ricevis sian nomon laŭ urbo Teplá.

## Limigo 
Teplan montetaron ĉirkaŭs el nordo Slavkova arbaro, el nordoriento Doupova montaro, el oriento Rakovnika montetaro, el sudo Plasa montetaro, okcidente etendiĝas Subbohemiaarbara montetaro.

Sur la teritorio de tutaĵo troviĝas neniu pli granda setlejo, pli malgrandaj urboj estas Teplá, Toužim, Bochov, Žlutice kaj Bezdružice. Je iom pli urboj estas Mariánské Lázně kaj Planá situas jam senpere ekster la tutaĵo, apud ĝia okcidenta limo.

## Akvaro 
Nordokcidento de la teritorio estas deakvigata de rivero Teplá kaj ĝi apartenas tiel en akvokolektan areon de Ohře, el sudokcidento la akvo forfluas ĝis Berounka, ĝia plej signifa alfluanto estas ekz. Střela, kiu fontas en la regiono.

## Pluaj fotoj

Tepelská vrchovina u Tisové (Otročín) (6).jpg|Tepla montetaro
Prachometský kopec 780,3m - panoramio.jpg|Monteto Prachometský kopec
PP Toto-Karo rybník Malá Žabka červenec 2022 (2).jpg|Naturmemorindaĵo Toto-Karo

## Referencoj

Kategorio:Geografio de distrikto Cheb
Kategorio:Geografio de distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Geografio de distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Geografio de distrikto Tachov
Kategorio:Karlovara montetaro
Kategorio:Geomorfologiaj tutaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Montetaroj en Ĉeĥio
Alex Ferguson

**Sir Alexander Chapman Ferguson** (naskiĝis la  en Glasgow, Skotlando) estas eksa skota futbala ludanto kaj manaĝero, plej konata kiel la longdaŭra ĉeftrejnisto de Manchester United. Li estas konsiderata unu el la plej sukcesaj futbalaj manaĝeroj en la historio de la sporto.

## Kariero kiel ludanto 
Ferguson komencis sian karieron kiel ludanto en diversaj skotaj kluboj. Li ludis kiel atakanto por teamoj kiel Queens Park FC, Dunfermline Athletic FC kaj Rangers FC. Kvankam lia ludista kariero ne atingis la saman famon kiel lia manaĝera kariero, Ferguson estis respektata en la skota ligo.

## Manaĝera kariero 
Post retiriĝo kiel ludanto, Ferguson eniris en la manaĝeran mondon. Li komencis siajn manaĝerajn taskojn ĉe East Stirlingshire kaj poste ĉe St Mirren. Tamen, lia unua granda sukceso venis kiam li gvidis Aberdeen FC al tri skotaj ĉampionecoj kaj al venko en la UEFA Pokalo en 1983, rompante la dominadon de Celtic kaj Rangers FC en skota futbalo.

### Manchester United 
En 1986, Ferguson estis nomumita kiel ĉeftrejnisto de Manchester United, kaj dum sia 26-jara kariero ĉe la klubo, li transformis ĝin en unu el la plej sukcesaj futbalaj kluboj en la mondo. Sub lia gvido, Manchester United gajnis 13 F.A. Supra Ligo-titolojn, 5 FA Cup-trofeojn, kaj du UEFA Ĉampionligajn titolojn. Unu el la plej famaj atingoj estis la Triobla krono en 1999, kiam la teamo gajnis la F.A. Supra Ligo, la FA Cup, kaj la Ĉampionligon en la sama sezono.

Ferguson estis konata pro sia kapablo evoluigi junajn ludantojn kaj lia disciplina gvidado, kiu helpis la teamon resti ĉe la pinto de la angla futbalo dum pli ol du jardekoj. Kelkaj el liaj plej famaj ludantoj inkluzivas Ryan Giggs, Paul Scholes, kaj Cristiano Ronaldo, kvankam Ferguson mem deklaris, ke li nur konsideris kvar ludantojn kiel "mondklasaj" dum sia tuta kariero ĉe la klubo.

## Emeritiĝo 
Ferguson anoncis sian emeritiĝon en 2013, post kiam Manchester United gajnis sian 13-an Premier League-titolon sub lia gvidado. Post emeritiĝo, li restis engaĝita en la klubo kiel ambasadoro kaj konsultisto, kaj ankaŭ publikigis sian aŭtobiografion en 2013.

## Rekonoj kaj heredaĵo 
Ferguson estas vaste agnoskata kiel unu el la plej grandaj manaĝeroj en la historio de futbalo. En 2023, li estis enkondukita en la F.A. Supra Ligo Halo de Famo, kune kun Arsène Wenger, pro siaj multjaraj kontribuoj al la angla futbalo.

## Persona vivo 
Ferguson ricevis la titolon de Sir en 1999 pro siaj servoj al futbalo kaj estas granda subtenanto de edukado kaj bonfarado, ofte donacante al diversaj celoj.

## Vidu ankaŭ 
* Manchester United FC
* F.A. Supra Ligo

## Eksteraj ligiloj 
* Sky Sports: Sir Alex Ferguson induktita en la Premier League Halo de Famo 
* The Independent: 25 jaroj de Sir Alex Ferguson ĉe Manchester United 

## Referencoj 
Kategorio:Skotaj futbalistoj
Kategorio:Trejnistoj de futbalo
Kategorio:Naskiĝintoj en Skotlando
Jesmyn Ward

**Jesmyn WARD** (la 1an de aprilo 1977 en Berkeley, Kalifornio) estas usona verkisto kiu dufoje gajnis la Nacian Libropremion por Fikcio .

## Vivo 
Ward devenas de afrik-usona familio. Ŝi kreskis en la malgranda kampara Misisipa komunumo de DeLisle . Post esti ĉikanita dum ŝiaj lernejaj jaroj fare de kaj ŝiaj nigraj samlernejanoj kaj poste de blankaj samklasanoj en privatlernejo, ŝi evoluigis amo-malamo-rilaton kun sia hejmurbo .

Ward studentiĝis ĉe la Universitato de Miĉigano en 2005 kun Majstro pri Belartoj (MFA) en kreiva verkado kaj revenis al Misisipo. Tie ŝi kaj ŝia familio travivis la okazaĵojn de Uragano Katrina en aŭgusto de tiu jaro. Dum tiu tempo, ŝia domo estis inundita, kaj ŝia posta fuĝo en la aŭto ne atingis ŝin tre malproksimen. En la fino, la tuta familio finis resti kun fremduloj. Post la uragano, Ward rekomencis sian laboron ĉe la Universitato de Nov-Orleano. Survoje al sia universitato, ŝi povis kompari la damaĝon suferitan de aliaj loĝantoj de la marborda regiono kun siaj propraj spertoj .

En 2008, la unua libro de Ward, *Where the Line Bleeds,* estis publikigita, kaj ŝi poste verkis sian premiitan libron, *Salvage the Bones* , kiu estis publikigita en la angla en 2011. Ŝia 2013 libro *Men We Reaped* traktas la sorton de ŝia frato kaj kvar aliaj junaj nigruloj kiuj perdis siajn vivojn en sia hejmurbo.

Ward estas lekciisto pri la angla en Universitato Tulane.  Antaŭ ŝia nomumo al profesoro, ŝi estis lektoro de kreiva verkado ĉe la Universitato de Suda Alabamo.

En 2017 al ŝi estis premiita stipendion MacArthur. En la sama jaro ŝi gajnis la Nacian Libropremion por la dua fojo por sia romano *Sing, Unburied, Sing*. La verko portretas afro-usonan familion en fikcia urbeto en Misisipo en la sekvo de Uragano Katrina. Dum la infanoj kreskas kun siaj geavoj, la patro estas en malliberejo kaj la patrino estas drogulo. Laŭ siaj propraj deklaroj, Ward volis verki romanon kiu estis en la tradicio de la klasikaj sudaj odiseoj kiel ekzemple *La Vinberoj de Kolero*, *As I Lay Dying* aŭ *Huckleberry Finn*, sed kun nigrula familio en la centro.

En 2019, Ward estis inkludita en la antologio de Margaret Busby *New Daughters of Africa*.

Ŝia edzo mortis pro severa spira malsano baldaŭ antaŭ la ekapero de la KOVIM-19-pandemio.

## Verkaro 
* *Where the Line Bleeds*. Agate Publishing. 2008
* *Salvage the Bones*. Bloomsbury Publishing, London 2011
* *Men we reaped : a memoir*. Bloomsbury Publishing, London 2013
* *The Fire This Time*. Essaysammlung. Simon & Schuster, 2016
* *Sing, Unburied, Sing*. Roman. Scribner, 2017
*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* la blogo de Jesmyn Ward
* Tvitera paĝo
* Jesmyn Ward diskutas Kie la Linio Sangas, YouTube
* Jesmyn Ward – ĉefaĵo ĉe BBCa Novaĵo
* Jesmyn Ward ĉe Biblioteko de Kongresaj Aŭtoritatoj — kun 3 katalogaj reĝistraĵoj

Kategorio:Usonaj verkistoj
George Saunders

**George SAUNDERS** (naskiĝis la 2-an de decembro 1958, Amarillo, Teksaso, Usono) estas usona verkisto, eseisto kaj scenaristo kies libroj estis en la furorlisto de *The New York Times*. Laŭ indiko el vikidatumoj, li nun aktivas en Roĉestro kaj en Sirakuso, ambaŭ en Novjorkio.

## Verkado 
La verkado de Saunders ofte temigas la absurdaĵon de konsumismo kaj entreprena kulturo, same kiel la rolon de la amaskomunikilaro. Kvankam multaj kritikistoj vidas satirajn tonojn en granda parto da la verkaro de Saunders, li ankaŭ levas moralajn temojn. Pro la tragikomikaj elementoj en lia verkaro, li estis komparita kun Kurt Vonnegut, kies verkoj inspiris Saunders .

En la malfruaj 1990-aj jaroj, Ben Stiller akiris la filmrajtojn al la rakonto *CivilWarLand in Bad Decline *. Saunders ankaŭ verkis la scenaron por plenlonga filmo bazita sur sia romano *Sea Oak *.

Saunders estas sekvanto de la Nyingma skolo (tibeta) de budhismo.

En 2017 li ricevis la Premion Booker por la historia romano *Lincoln in the Bardo*, kaj en 2018 li ricevis la premion Heartland pro tio.

## Verkaro 
### Fikcio 
* *CivilWarLand in Bad Decline* (1996; rakontoj kaj romano)
* *Pastoralia* (2000; rakontoj kaj romano)
* *The Very Persistent Gappers of Frip* (2000; *rakonto kun ilustraĵoj de Lane Smith*. furorlibro de *The New York Times*)
* *The Brief and Frightening Reign of Phil* (2005; romano)
* *In Persuasion Nation* (2006; rakontoj)
* *Tenth of December: Stories* (2013; rakontoj; furorlibro de *The New York Times*)
* *Fox 8* (2013; rakontoj)

### Nefikcio 
* *A Bee Stung Me, So I Killed All the Fish (Notes from the Homeland 2003—2006)* (2006)
* *The Braindead Megaphone* (2007; eseokolekto)

### Antalogioj 
* *Fakes: An Anthology of Pseudo-Interviews, Faux-Lectures, Quasi-Letters, «Found» Texts, and Other Fraudulent Artifacts*, redaktita fare de David Shields kaj Matthew Vollmer (2012)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 10 Liberaj Rakontoj de George Saunders haveblas sur la interreto

Kategorio:Usonaj fantastaj verkistoj