open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zoltán Tarr

**Zoltán Tarr,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tarr Zoltán** estas hungara kalvinana pastro, politikisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1990, poste li akiris pastoran diplomon en Kalvinana Universitato Gáspár Károli en 1996. Inter 2003–2015 li havis postenon en la sinodo, poste li ne konsentis kun nova politiko de estraro, tial li civiliĝis kaj laboris plu en privata firmao, lastfoje en ŝtata firmao. En 2024 li estis aktiva apoganto de Péter Magyar kaj estis elektita parlamenta deputito de Eŭropa Unio. Lia edzino naskis trifoje.

## Fontoj 
* aprezo kun foto 
* intervjuo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kommersbuch

***Kommersbuch*** nomiĝas studentkorporacia kantolibro en Germanlingvio. Enhavas ĝi kantojn necesajn dum tradiciaj studentaj fest(et)oj kaj bankedoj.

La gamo grandas: ene estas aŭ germanaj poeziaĵoj pri marŝado, amo, patriotrismo de plej granda kvalito aŭ aĵoj gajaj kaj humuraj (sed de tempo al tempo ankaŭ absurdaj, grobaj, absurdaj) tipaj por studentoj pli malpli penemaj kaj seriozaj. Tia kruda liriko *(Burschenlyrik)* estas specialaĵo kulturhistoria de Germanlingvio.

La plej malnovaj kolektoj estas de Christian Wilhelm Kindleben (Halle 1781), August Christian Niemann (1782 u. 1785), Johann Christian Christoph Rüdiger (Halle 1791), »Akademisches Lustwäldlein«, de Herkules Raufseisen (Altdorf 1794). Komence de la 20-a jarcento estis la plej popularaj libroj la jenaj: »Kommersbuch für deutsche Studenten« (Lepsiko), verko el Lahr redaktite de Friedrich Silcher kaj Friedrich Erk, el Tübingen »Kommersbuch der Tübinger Hochschule«, el Heidelberg »Liederbuch für deutsche Studenten« kaj el Lepsiko »Allgemeines Reichskommersbuch für deutsche Studenten«.

## Fonto
*"Kommersbuch" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 11. Leipzig 1907, p. 328

## Eksteraj ligiloj
*"Allgemeines Deutsches Kommersbuch"
*versio svisa
*"Studentencodex" - versio flandra
Tibor Toró T.

**Tibor Toró T.,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Toró T. Tibor** estas rumania hungara instruisto, fizikisto, politikisto. La memstara majusklo T [tE] faras diferencon de sia patro Tibor Toró.

 naskiĝis  en Timișoara.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato de Rumanio. Li maturiĝis en liceo en sia naskiĝurbo en 1976, poste li akiris fizikistan diplomon en :en:West University of Timișoara en 1981, post jaro plian diplomon. Inter 1981 kaj 1986 li instruis en la menciita liceo, inter 1986 kaj 2000 li esploris en instituto. Ekde 2000 li estis parlamenta deputito en Bukareŝto ĝis 2008, poste li politikadis en partio de hungaroj en Rumanio. Intertempe en 1987 li akiris plian diplomon en Bukareŝta universitato kaj licencon pri sekureco en 2002. Li edziĝis en 1980, poste 2 idoj naskiĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ifjúsági önszerveződés Erdélyben 1989 decembere után.* (1991)
* *Közösségi érdekképviseletünk reformja.* (2002)
* ''"Két pogány közt egy hazáért". "Kuruc" és "labanc" szemlélet az erdélyi magyar politikai érdekképviseletben a '89-es rendszerváltozás után. (2014)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Rumanujaj hungaraj instruistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj fizikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikistoj
Kategorio:Rumaniaj hungaroj
Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria (Caselle Landi)

La preĝejo de **Ĉielpreno de Virgulino Maria** () estas preĝejo de la 18-a jarcento kiu troviĝas en la loĝloko Caselle Landi, Italio. Tiu paroĥa preĝejo situas en la Provinco Lodi de la regiono Lombardio, 74 kilometrojn sude de Milano kaj 15 kilometrojn norde de Piaĉenco.

## Historio 
La konstruaĵo spertis diversajn restarigojn kaj restrukturadon, inkluzive de la lasta post la inundo de Pado en 1951 kiu detruis la tutan Malsupran Lodi-areon.

La interno havas ununuran navon. Ĉe la enirejo, maldekstre, estas la baptejo kun niĉo dediĉita al Naskiĝo de Maria. Dekstre fresko de sankta Francesca Saverio Cabrini (verko de Luigi Arzuffi, 1984) forirante al la usona misio.

Sekve, dekstre estas la kapelo de Virgulino de la Rozario, kaj maldekstre de s. Antonio de Padovo.

La duaj kapeloj estas dediĉitaj al la Sankta koro de Jesuo kaj Dolorplena patrino. La lastaj kapeloj estas dediĉitaj al sankta Jozefo kaj sankta Savino de Piaĉenco, protektanto de la vilaĝo. En la diversaj kapeloj, ekzistas pli malgrandaj statuoj de aliaj sanktuloj.

La pastrejo estis modernigita en la 1970-aj jaroj kun la poziciigado de la altaro direkte al la homoj kaj la alportado de la ĉefaltaro direkte al la absido. Tiu ĉi kaj la centra navo estis restaŭrigitaj inter la printempo de 2016 kaj la somero de 2019 fare de la tiama paroĥestro. La centra navo havas freskojn, verkojn de Paolo Zambelli.

## Bildoj 

Church of caselle landi 01 interior.jpg|Interno de la preĝejo
Fresco caselle landi chuch 01 holy heart.jpg|La fresko de Sankta Koro, sur la apsido
Fresco caselle landi chuch 02 dormition of mary.JPG|La fresko de Endormiĝo, sur la centra navo
Fresco caselle landi chuch 03 mother cabrini and pope leo XIII.jpg|La fresco de sankta Cabrini
Church of caselle landi 02 nave.jpg|La navo, post lasta restaŭrado, en somero 2019
Church of caselle landi 03 baptismal font.jpg|The baptismal font|La baptujo. Dekstre, la niĉo dediĉita al naskiĝo de Maria
Church of caselle landi 04 st joseph chapel.jpg|La kapelo de sankta Giuseppe, kun la relikvujo enhavanta la ostojn de sankta Paolino

## Notoj 
Kategorio:Romkatolikaj preĝejoj en Italio
Caselle Landi
Kategorio:Provinco Lodi
Kategorio:Lokoj de pilgrimado al Sankta Maria
Jerry West

**Jerry Alan WEST**, naskiĝis la 28-an de majo 1938 en Chelyan en Kantono Kanawha, Okcidenta Virginio, mortis la 12-an de junio 2024 en Los-Anĝeleso, Kalifornio)  estis usona korbopilka ludisto kaj trejnisto konata ankaŭ kiel " **Mr. Clutch.** " . Li ludis por la *Los-Anĝeles Lakers* dum sia kariero (kiel pafgardisto same kiel punktgardisto) kaj estas rigardita kiel unu el la plej bonaj ludistoj en la NBA de ĉiuj tempoj. Lia silueto aperas sur la NBA- emblemo, kiu estis kreita en 1969 . Li gajnis olimpikan oron en 1960 en Romo kun la usona vira nacia korbopilka teamo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Jerry West ĉe nba.com
* Jerry West cifereca kolekto
* karieraj statistikaĵoj (trejnisto)
* Statistikaĵoj (kolegia nivelo)

Kategorio:Usonaj korbopilkistoj
Woodrow Wilson International Center for Scholars

La **Woodrow Wilson Internacia Centro por Akademianoj** (mallonge  **Centro Wilson**; ) en Vaŝingtono estas sendependa esplorcentro establita per akto de Kongreso en 1968 . Ĝi apartenas al la Smithsonian Instituto. Ĝi estis nomita laŭ Woodrow Wilson, la ununura Prezidanto de Usono kiu estis akademiano.

La centro ankaŭ estas pensfabriko kiu estis plurfoje vicigita fare de la Pensfabriko kaj Programo por Civila Socio de la Universitato de Pensilvanio kiel unu el la pintaj dek en la mondo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Smithsonian Institution
Kategorio:Pensfabrikoj
Kategorio:Neprofitcelaj organizaĵoj
Aŝmun

**Aŝmun,** laŭ egipta  estas urbego en nordorienta Egiptio, en Nildelto, en Provinco Minufija.

## Etimologio 
La araba loknomo venis de  laŭ neklara etimologio kun signifo "fonto". 

## Demografio 
En Aŝmun loĝis  en 2018 laŭ Germanlingva Vikipedio.

## Geografio 
Aŝmun troviĝas sur ebenaĵo 17 metrojn super la marnivelo. Minuf troviĝas 19, Benho 27, ĉefurbo Kairo 38, Tanto 54, Zagazigo 60, Aleksandrio 144, Suezo 151, Asuano 716 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Aŝmun estas pratempa urbo, la romianoj havis tie fortikaĵon.

## Klimato 
Aŝmun situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas nur ĉirkaŭ 30 mm. Inter junio-septembro neniam pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .

## Trafiko 
Aŝmun havas trairantan fervojan linion. Male, ĉefvojoj evitas la urbegon kaj kuras nur flankovojoj al la urbego.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj, precipe moskeoj
* romia fortikaĵo

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Jenő Dulánszky (pli juna)

**Jenő Dulánszky** [jenO dulAnski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dulánszky Jenő** estis hungara arkitekto, statikisto.

 naskiĝis  en Pécs, li mortis  en Pécs.

## Biografio 
 maturiĝis en arkitektura mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1964. Post la diplomo li laboris en pluraj ŝtataj arkitekturaj firmaoj en Pécs, ekde 1992 ĝis sia morto en propra firmao. Intertempe li kompletigis sian diplomon en 1974. Lia laboro specialiĝis pri strukturo de konstruaĵoj pere de ferbetonoj kaj li ofte laboris kune kun György Csete. Li ricevis kelkajn premiojn.

## Elektitaj konstruaĵoj 
* fontodomo en Orfű (1974)
* Preĝejo Elizabeto de Hungario (Halásztelek) (1976)
* pluraj konstruaĵoj en Nacia Historia Memorparko en Ópusztaszer
* Kalvinana preĝejo (Kőszeg) (ĉirkaŭ 1992)
* Ekumena Kapelo Repaciĝo (Beremend) (1992)
* Eduka Centro en Pécs

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj statikistoj
Dubno (distrikto Příbram)

**Dubno** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 2 km de urbo Příbram sur forlasita sektoro de ŝoseo I/18. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1298.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Cuptour area.jpg|Cuptour areo
Kocába nad Dubnem.jpg|Kocába super Dubno

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Jacques Cousinot

**Jacques COUSINOT (1585-1646)** estis unua kuracisto de la reĝo Ludoviko la 13-a kaj de la estonta Ludoviko la 14-a. Li iĝis profesoro pri kirurgio de la Reĝa Kolegio en la 23-a de novembro 1623, rektoro de la universitato en la 20-a de junio 1618 kaj estis sukcedanto de sia bopatro Charles Bouvart (1572-1658).

## Familio kaj studoj
Lia patro, kiu ankaŭ estis nomita Jacques Cousinot, estis dekano de la Fakultato pri Medicino en Parizo. Li ricevis sian abiturientecon en 1616, li akiris sian licencon kaj sian kuracistan ĉapon en 1618. La saman jaron li ricevis la postenon de distrikta kuracisto de Ludoviko la 13-a. En 1623, li estis nomumita per patento por la prezidanteco de kirurgio ĉe la Reĝa Kolegio, sukcedante al René Chartier, kiu eksiĝis.

## Unua kuracisto al la Reĝo
Charles Bouvard, unua kuracisto al la reĝo, ankaŭ profesoro ĉe la Reĝa Kolegio, donis al li sian filinon en edziĝo kaj faris lin nomumita unua kuracisto al la daŭfeno en 1638, kaj poste, en 1643, unua kuracisto al Ludoviko la 14-a. Cousinot ankaŭ sukcedis al Charles Bouvard tiun jaron kiel superintendanto de la Reĝa Ĝardeno.

Liaj samtempuloj diris ke Jean Grangier, profesoro pri latina elokventeco ĉe la Reĝa Kolegio, konsultintus Cousinot pri la estontaj kvalitoj de la daŭfeno, pri kiuj la kuracisto devis decidi surbaze de la "esprima karakterizaĵo" de liaj trajtoj, kaj ke Cousinot “digne respondis al li laŭ lia scio”. Ili ankaŭ raportis ke Cousinot, suferanta en 1643 de perforta reŭmatismo, estis sanginta 64 fojojn en ok monatoj, fare de ordo de lia patro kaj lia bopatro, kaj ke li estis kiel rezulto de tiu traktado "elpurigita, trankviligita & resanigita.»

## Verkaro
* Oratio de felici Rupellae deditione habita solemni praefation, 1628
* Discours touchant la nature, vertus, effet et usages de l'eau de Forges, 1631
* Réponse à quelques objections faites conte l'ouvrage précédent, 1647
* Gulielmi Putanei de occultis pharmacorum purgantium facultatibus, libri duo, quibus adjecta est Jacobi Cusinoti filii appendicula de purgatrice medicamentorum facultate, 1654

## Vidu ankaŭ
* Charles Bouvard (1572-1658)
* René Chartier (1572-1654)
* Jean Grangier (1576-1644), profesoro pri Retoriko en la Kolegio d'Arcourt (Parizo)
* Jean Grangier (presisto) (1634?-1709)

## Referencoj 
Kategorio:Francaj kuracistoj
Tui (stacidomo)

**Tui** (, ) estas fervoja stacio limanta kun Portugalio situanta en la hispana municipo Tui en la provinco Pontevedro, aŭtonoma komunumo Galegio. Ekde la  la stacidomo ne havas pasaĝerservon, pro la forigo de la mezaj haltejoj de la Internacia Trajno Porto-Vigo.

## Bildgalerio 

Tuy - Estación de tren 1.JPG|Ekstero
Tuy - Estación de tren 2.JPG|Kajo
Tui station reconstruction works (53659344602).jpg|Rekonstruado

## Vidu ankaŭ 
* Tui

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tui
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Rupert Brooke

**Rupert Chawner BROOKE** (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1887 en Rugby , Warwickshire, Anglio - mortis la 23-an de aprilo 1915 en Skyros, Egea Maro)  estis brita poeto, plej konata pro siaj idealismaj *Militsonetoj* el la Unua Mondmilito, precipe la poemo "*The Soldier*" (La soldato). La plej famaj verkoj de Brooke estas liaj kvin *Militsonetoj*, kiuj estas patriotaj poemoj skribitaj komence de la milito.

Li havis nekutime bonan kaj junecan aspekton, kiu laŭdire instigis la irlandan poeton W. B. Yeats por priskribi lin kiel "la plej belan junan viron en Anglio" .

## Fontoj 
* Harry Rickets: *Strange Meetings: The Poets of the Great War*, Chatto & Windus, London, 2010. ISBN 978-0-701-17271-8.
* Alisa Miller: *Rupert Brooke in the First World War*, Clemson : Clemson University Press [2017], ISBN 978-1-942954-34-7

## Verkaro 
* *Poems* (1911)
* *Georgian Poetry, 1911-1912* (1912)
* *Lithuania: A Drama in One Act* (1915)
* *1914 & Other Poems* (1916)
* *Letters from America* (1916)

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Alan Seeger, konata kiel la usonano Rupert Brooke.

## Eksteraj ligiloj 
* Rupert Brooke Societo
* Rupert Brooke ĉe Skyros
* Profilo de Rupert Brooke kaj liaj  poemoj ĉe Poets.org
* Rupert Brooke ĉe Poemist
* 
* Korespondado kaj skribaĵoj de Rupert Brooke ĉe Dartmouth Altlerneja Biblioteko

Kategorio:Sonetistoj
Kategorio:Mortintoj en 1915
Kategorio:Naskiĝintoj en 1887
Kategorio:Anglaj poetoj
Kategorio:Britaj soldatoj
Fuentes de Oñoro (stacidomo)

**Fuentes de Oñoro** () estas landlima stacidomo situanta en la hispana municipo Fuentes de Oñoro en la provinco Salamanko, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono, tre proksime de la limo kun Portugalio. Nuntempe ne ekzistas pasaĝerservo. Ĝi plenumas loĝistikajn funkciojn danke al sia larĝa areo de vojoj por ranĝado.

## Bildgalerio 

Estação de Fuentes de Oñoro (3477673885).jpg|Ekstero
Station clock Fuentes de Oñoro (53659346032).jpg|Horloĝo
Lonely station Fuentes de Oñoro (53297959675).jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Fuentes de Oñoro

## Eksteraj ligiloj 
*  (Adif)

Kategorio:Fuentes de Oñoro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Isabella Rossellini

**Isabella Fiorella Elettra Giovanna ROSSELLINI** (en itala: [izaˈbɛlla rosselˈlini]; 18a de Junio 1952) estas ital-usona aktorino kaj manekeno. Ŝi estas filino de sveda aktorino Ingrid Bergman kaj de itala kin-reĝisoro Roberto Rossellini, kaj famiĝis aparte pro sia sukcesa laboro kiel manekeno de Lancôme kaj pro same sukcesa kariero en usona kino.

Ŝi akiris rekonon kiel aktorino post sia elrompo en la filmo *White Nights* (1985) kaj sekve en la filmo de David Lynch nome *Blue Velvet* (1986) pro kiu ŝi ricevis la premion *Independent Spirit Award for Best Female Lead*. Aliaj elstaraj filmoj en kiuj ŝi aperas estas *Cousins* (1989), *Wild at Heart* (1990), *Death Becomes Her* (1992), *Fearless* (1993), *Wyatt Earp* (1994), *Big Night* (1996), *Roger Dodger* (2002), *Infamous* (2006), *Two Lovers* (2008), *Enemy* (2013), *Joy* (2015), kaj *La chimera* (2023). Ŝi estas konata ankaŭ pro siaj voĉroloj en *Incredibles 2* (2018), kaj *Marcel the Shell with Shoes On* (2021), kaj sia rolo kiel Generalo Malice en la  televida serio *Human Resources* (2023). 

## Filmoj 
* 1976 	A Matter of Time 	
* 1979 	Il prato
* 1980 	In the Pope's Eye 	
* 1985 	White Nights 	
* 1986 	Blue Velvet 	
* 1987 	Tough Guys Don't Dance 	
** Siesta 	
** Oĉi ĉornie 	
* 1988 	Zelly and Me 		
* 1989 	Cousins 	
** Red Riding Hood 	
* 1990 	Wild at Heart 	
** Dames Galantes 	
* 1991 	Caccia Alla Vedova 	
* 1992 	Death Becomes Her 	
* 1993 	The Pickle 	
** The Innocent 	
** Fearless 	
* 1994 	Wyatt Earp	
** Immortal Beloved 	
* 1995 	Croce e delizia 	
* 1996 	Big Night 	
** The Funeral 	Clara 	
* 1998 	Left Luggage 	
** The Impostors 		
* 2000 	Il Cielo cade 	
* 2002 	Empire 	
** Roger Dodger 	
* 2003 	The Tulse Suitcases, Part 1: The Moab Story 	
** The Saddest Music in the World 	
* 2004 	The Tulse Luper Suitcases, Part 2: Vauz to the Sea 	
** Heights 	Liz 	
** King of the Corner 	
* 2005 	La Fiesta Del Chivo 	
** My Dad Is 100 Years Old 	
* 2006 	The Architect 	
** Infamous 	
* 2007 	The Last Jews of Libya 	
* 2008 	The Accidental Husband 	
* 2009 	Two Lovers 	
** My Dog Tulip 	
* 2010 	The Solitude of Prime Numbers 	
* 2011 	Keyhole 	
** Chicken with Plums 	
** Silent Life 	
** Late Bloomers 	
* 2013 	Enemy 	
* 2014 	The Zigzag Kid 	
* 2015 	Closet Monster 	
** Joy 	
* 2018 	Incredibles 2 	
** Vita & Virginia 	
* 2019 	Preludio- Il 	
* 2021 	Land of Dreams 	
** Marcel the Shell with Shoes On 	
* 2023 	Cat Person 	
** Problemista 	
** La chimera 	
* 2024 	Spaceman 	
** Conclave 	
** Silent Retreat

## Libroj 
Rossellini verkis kvar librojn:
**Some of Me* (1997)
**Looking at Me* (2002)
* *In the name of the Father, the Daughter and the Holy Spirits: Remembering Roberto Rossellini* (2006)
**My Chickens and I* (2018)

## Eksteraj ligiloj
* The Babelgum Metropolis Art Prize, kies ĵuriano Isabella Rossellini estas.

Kategorio:Italaj aktoroj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Usona Ekspedicia Trupo

La **Usona Ekspedicia Trupo** (, akronime **AEF**) estis la militforto de Usono en Eŭropo dum la Unua Mondmilito en la periodo ekde la 3-a de majo 1917 ĝis la fino de 1919. La AEF batalis kune kun la aliancitaj fortoj de la Triopa Entento kontraŭ la Triopa Alianco kun la Germana Regno ĉe la fronto.

La AEF helpis al la francaj trupoj defendi la Okcidentan Fronton dum la Batalo de la rivero Aisne en majo 1918, kaj elluktis eble ĝian plej gravan batalon en la Meuse-Argonne-Ofensivo en la aŭtuno de 1918.

La AEF estis gvidita fare de generalo John J. Pershing.

## Referencoj 
## Fontoj 
* Charles B. Macharles, World War I: The U. S. Army Overseas , American Military History.
* Leonard P. Ayres, The War with Germany: A Statistical Summary. Washington Government Printing Office, 1919.

## Eksteraj ligiloj 
* Usonaj Expediciaj Fortoj ĉe UASWW1.com

Kategorio:Ekspediciaj trupoj kaj formacioj
Kategorio:Historiaj armeoj
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Usono en la Unua Mondmilito
Kategorio:Rilatoj inter Francio kaj Usono
Kodkomento

**Kodkomento** estas parto de programkodo (fontkodo, interpretita programo aŭ skripto) intencita por ula leganto, do ne por komputilo. La tradukilo aŭ interpretilo ignoras kodkomentojn . Ili neniel afekcias funkcion de la programo, krom kelkaj okazoj kie ili povas kaŭzi minimuman malrapidigon. La utilo de kodkomentoj estas atentigi legantojn (aliajn programistojn aŭ eĉ sin mem) pri malevidentaj faktoj pri la programo. Amplekso de kodkomento varias de unu vorto ĝis teksto kovranta plurajn ekranojn.

## Laŭ programlingvo 
### BASIC 
```basic
10 REM This BASIC program shows the use of the PRINT and GOTO Statements.
15 REM It fills the screen with the phrase "HELLO"
20 PRINT "HELLO"
30 GOTO 20
```

En BASIC tradicie la vorto `REM` (mallongigo de "remark", esperante "rimarko") servis kiel markilo de komentoj. En pli novaj variaĵoj de la lingvo duobla `` aŭ simpla apostrofo `'` sufiĉas.

### LUA 
En Lua duobla streketo `` indikas de resto de la linio estas komento. Krom tio disponeblas aparta sintakso por plurliniaj komentoj.

## Utileco 
Opinioj kiel kaj kiel multe oni komentu diversas. Ĝenerale, oni ne priskribu la ĉefan funkcion de komandoj aŭ instrukcioj, ĉar ĝi estas fiksita kaj estu bone konata. Tamen malpli konatan sed en la kunteksto gravan detalon aŭ kromefikon eblas mencii. Oni skribu kion la programo faras, ne kion la instrukcio faras. Kelkaj opinias ke komentado rekte kaj plene evitendas .

## Referencoj 
Kategorio:Programado
Jesenice (distrikto Příbram)

**Jesenice** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio, proksimume 7 km sudoriente de urbo Sedlčany. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1400.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Jesenice konsistas el naŭ partoj sur kvar katastraj teritorioj:
* **Jesenice** (k. t. *Jesenice u Sedlčan*)
* Boudy (ĝi situas en k. t. *Jesenice u Sedlčan*)
* Dobrošovice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Dolce (k. t. *Bolechovice II*)
* Doublovičky (ĝi situas en k. t. *Jesenice u Sedlčan*)
* Hulín (ĝi situas en k. t. *Mezné*)
* Martinice (ĝi situas en k. t. *Jesenice u Sedlčan*)
* Mezné (ankaŭ nomo de k. t.)
* Vršovice (ĝi situas en k. t. *Dobrošovice*)

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Paroĥestrejo el la jaro 1754.
* Ŝtona monumento al falintoj en la 1-a mondmilito
* Statuo de loka paroĥestro Antonín Lego (1839–1901).
* Niĉa kapeleto kun statuo de sankta Johano Nepomuka
* Ŝtona ponto el la jaro 1868

## Pluaj fotoj 

Jesenice u Sedlčan 2020 (61).jpg|Baza lernejo en Jesenice
Jesenice (okres Příbram) (56).jpg|Vojo al instrupado
Jesenice (okres Příbram) (14).jpg|Domoj en Jesenice
Jesenice u Sedlčan 2020 (3).jpg|Jesenice
Jesenice (okres Příbram) (55).jpg|Halto de krucvojo
Jesenice (okres Příbram) (15).jpg|Preĝejo de La plej sankta Triunuo


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Thomas Lindner

**Thomas LINDNER** (n. en 1961 en Dresdeno, m. la 7-an de decembro 2025 en Erfurto) estis germana skulptisto.

Post frekvento de politeknika supera lernejo en sia naskiĝurbo de 1967 ĝis 1977, li trejniĝis ilo-faristo ĝis 1980. Inter 1979 kaj 1982 li pasigis vesperan studon pri artistaj bazaj kompetencoj ĉe la Altlernejo de vidaj artoj de Dresdeno. Inter 1985 kaj 1990 Lindner studis pritraktadojn metalan/emajlan ĉe sekciestrino Irmtraud Ohme  ĉe la altlernejo Giebichenstein en Halle (Saale) kaj diplomiĝis en 1990.

Li fariĝis de 1991 liberprofesiulo en Erfurto. De 1994 li ade partoprenis naciajn kaj internaciajn simpoziojn, projektojn kaj ekspoziciojn. En 2002, 2003 kaj 2005 li ricevis stipendiojn el Berlino (Stiftung Kulturfonds Berlin), Turingujo (federacilanda ministerio pri sciencoj, esploradoj kaj artoj) kaj el Wittenberg (Cranachstiftung Wittenberg). 

Linder membras ĉe la Turinga ligo de artistoj (vidaj artoj), estrare ekde 2006. Inter 2007 kaj 2013 estis li docento (de 2011 estro) pri akiro de bazaj konoj en plastikfarado kaj dezajno metia por la Erfurta Metiista Ĉambro. 

## Verkoj (elekto)
### Sub libera aero
*2001 en Ilmenau: *Siliciumatom* (atomo silicio) 600 cm, antaŭ la nanocentra ejo de Teknika Universitato Ilmenau 
*2011 en Wiesbaden: *Zeitbalance*, en la vestiblo de la buroo de Ŝparkasaj Asekuroj 2011; kun citaĵoj el la historio kaj teksteroj de ŝparkasanoj 
*2012/13 en Erfurto: ĝirafo ĉe trafikcirklo inter la stratoj *Am Zoopark* kaj *Stotternheimer Straße* (indikas la proksimecon de la zoologia ĝardeno de Erfurto, 450 cm
*2017 en Tambach-Dietharz: *Tambach mein Phanuel*, ŝtalo veldita, betona soklo (sume 205 cm); apud Lutera kirko, memorigante eldiron de Marteno Lutero
*2021 en Erfurto: grupo da nanaj elefantoj (proksime de la nova elefantejo de la erfurta zooparko)

### Dezajno
*1998 en Erfurto: tabernaklo por la katolika preĝejo Sankta Nikolao (Melchendorf)
*2001 en Vajmaro: tabernaklo por la kapelo de la katolika studenta komunumo
*2015 en Eisenach: du radformaj kandelabroj, diametro 2,7 metroj, el ŝtala lado, por la protestantisma Nikolao-kirko

## Eksteraj ligiloj
*biografieto ĉe *Malschule Weimar* ()
*hejmpaĝo ()

## Notoj
Josh O'Connor

'''Joshua O'Connor'* (20a de Majo 1990) estas brita aktoro. 

## Biografio kaj kariero
Post trejnado en la Teatrolernejo *Bristol Old Vic*, li ludis dekomence duarangajn rolojn en televidaj serioj kiel *Doctor Who* en 2013 kaj *Peaky Blinders* en 2014. Li havis sian elrompan ludadon en la ĉefrolo de ŝafisto en la romantika drama filmo de Francis Lee nome *God's Own Country* (2017), pro kiu li ricevis la premion *British Independent Film Award''.

En 2021, O'Connor ricevis premion Primetime Emmy kaj la premion Ora Globo pro sia rolo kiel Karlo, Princo de Kimrio, en la drama serio de Netflix nome *The Crown* (2019–2020). Poste li stelulis en la historidrama filmo *Emma* (2020), la komedi-drama *La Chimera* (2023) kaj la amafera prisporta filmo *Challengers* (2024).

Grava laboro estis la ludado de la fama verkisto Lawrence Durrell en la 26-epizoda televida serio *The Durrells*, pri lia restado en Korfuo kun lia familio (1935–1939).

## Filmoj
* 2012 	The Eschatrilogy: Book of the Dead 	Zombie 	
* 2013 	The Magnificent Eleven 	
* 2014 	Hide and Seek 	
** The Riot Club 	
* 2015 	Bridgend 	
** Cinderella 	
** Holding on for a Good Time 	
** The Program 	
* 2016 	Florence Foster Jenkins 	
** Best Man 	
* 2017 	God's Own Country 	
** The Colour of His Hair 	
* 2018 	Only You 	
* 2019 	Hope Gap 	
* 2020 	Emma 	
* 2021 	Mothering Sunday 
* 2022 	Aisha 		
* 2023 	La chimera 	
** Lee 	
** Bonus Track 	
* 2024 	Challengers

## Eksteraj ligiloj
* Josh O'Connor en IMDb

Kategorio:Britaj aktoroj
La chimera

***La chimera*** (en itala: [la kiˈmɛːra], kun la signifo ĥimero aŭ "La malebla sonĝo") estas historidrama komedia filmo de 2023 verkita kaj reĝisorita de Alice Rohrwacher. En la filmo stelulas Josh O'Connor kiel brita arkeologo kiu interplektiĝas en internacia reto de kontrabando de ŝtelitaj trovitaĵoj de la etruska civilizacio en centra Italio dum la 1980-aj jaroj. Carol Duarte, Vincenzo Nemolato, Alba Rohrwacher kaj Isabella Rossellini aperas en helporoloj.

*La chimera* estis elektita por konkurenci por la ''Palme d'Or* en la 76a okazo de la Festivalo de Cannes, kie ĝi premieris en la 26a de Majo 2023. Oni publikigis en Italio fare de 01 Distribution la 23an de Novembro 2023. Ĝi ricevis 13 nomumojn en la 69a okazo de la Premioj David di Donatello. La filmo ricevis pozitivajn recenzojn el kritikistoj, kaj estis nomumita unu el la kvin pintaj internaciaj filmoj de 2023 fare de la usona *National Board of Review''.

## Intrigo
Dum la 1980-aj jaroj, juna brita arkeologo, nome Arthur, kiu loĝas en vilaĝo de la kamparo en Toskanio, vivtenas sin kun bando kiu elfosas kaj rabadas etruskajn tombojn kiuj abundas en la ĉirkaŭoj por poste vendi ties trezorojn kaj ricevi facilan monon. Li plenumas nemalhaveblan taskon, ĉar li disponas de magian kapablon lokalizi la tombojn. Aliflanke la komplicoj estas veraj deliktuloj, organizitaj en mafia organizaĵo. En la etoso abundas kuriozaj kaj strangaj ruarangaj roluloj.

La filmo estas fablo per la metaforo de la ĥimero, nome tio kion oni deziras fari, havi, sed oni ne atingas.

Por la bando de 'tombaroli', la ŝtelistoj de antikvaj tomboj kaj arkeologiaj kuŝejoj, la ĥimero estas revi laborĉesi kaj riĉiĝi senpene. Je la fino ili trovas valoregajn statuon de etruska diino.

Por Arthur, la ĥimero estas Beniamina, la virino kiun li perdis. Por trovi ŝin, Arthur frontis tion nevideblan, esploris ĉie ajn, eĉ eniros teren, por trovi la pordon tra kiu estas la transmondo, pri kiu parolas la mitoj.​ 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Josh O'Connor kiel Arthur.
* Isabella Rossellini kiel Flora.
* Carol Duarte kiel Italia.
* Alba Rohrwacher kiel Spartaco.
* Vicente Nemolato kiel Pirro.
* Lou Roy-Lecollinet kiel Mélodie.
* Gian Piero Capretto kiel Mario.
* Ramona Fiorini kiel Fabriana.
* Giuliano Mantovani kiel Jerry.
* Melchiorre Pala kiel Melchiorre.
* Yile Vianello kiel Beniamina.
* Julia Pandolfo kiel Colombina.

## Referencoj
Kategorio:Italalingvaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Arkeologio
Kontraŭ-Dekstrula Movado

La **Kontraŭ-Dekstrula Movado** (ĉine: 反右运动; pinjine: Fǎnyòu Yùndòng) en la Popola Respubliko Ĉinio, kiu daŭris de 1957 ĝis proksimume 1959, estis politika kampanjo por purigi supozatajn "dekstrulojn" interne de la Ĉina Komunista Partio kaj en la tuta lando. La kampanjo estis lanĉita de Mao Zedong kaj Deng Xiaoping; kaj ankaŭ Peng Zhen ludis gravan rolon. La Kontraŭ-Dekstrula Movado damaĝis la demokration en Ĉinio kaj transformis la landon en fakte unupartian ŝtaton.

La difino de dekstruloj ne estis konstanta sed oficiale rilatis al tiuj intelektuloj, kiuj ŝajnis favori kapitalismon, aŭ oponis unupartian regadon kaj devigan kolektivigon. Laŭ la oficialaj statistikoj publikigitaj de la ĉina registaro dum la periodo "Boluan Fanzheng" (korekti la erarojn kaj restarigi la ordon), la kampanjo persekutis almenaŭ 550 000 homojn. Kelkaj esploristoj kredas, ke la vera nombro de persekutitoj estas inter 1 kaj 2 milionoj aŭ eĉ pli multe. La plejparto de la viktimoj estis rehabilititaj ekde 1959, sed la procezo estis interrompita pere de la Kultura Revolucio.

## Referencoj 
Kategorio:1950-1959 en Ĉinio
Kategorio:Komunismaj reprezalioj
Kategorio:Maoisma terminologio
Kategorio:Politikaj kaj kulturaj purigoj
Kategorio:Politikaj reprezalioj en Ĉinio
Kategorio:Kampanjoj de la Komunista Partio de Ĉinio
Boluan Fanzheng

.]]
***Boluan Fanzheng*** (ĉine: 拨乱反正), kiu signifas laŭlitere "korekti la erarojn kaj restarigi la ordon", estis grava transira periodo en la historio de la Popola Respubliko Ĉinio, dum kiu Deng Xiaoping, la supera gvidanto de Ĉinio tiutempe, gvidis programon por ripari la damaĝojn kaŭzitajn de la Kultura Revolucio lanĉita de Mao Zedong. La programo "Boluan Fanzheng" iom post iom haltigis la maoistajn politikojn rilatajn al la Kultura Revolucio, rehabilitis milionojn da viktimoj persekutitaj dum la Revolucio, lanĉis diversajn sociajn kaj politikajn reformojn kaj sisteme restarigis la ordon en la tuta lando. La programo konsistigis la bazon por la historia programo "Reformo kaj malfermo" lanĉita en decembro 1978.

Deng lanĉis la programon kun la helpoj de siaj aliancanoj, ekzemple Hu Yaobang, kiu poste fariĝis la ĝenerala sekretario de la Ĉina Komunista Partio (ĈKP). En decembro 1978, dum la 3-a plena sesio de la 11-a Centra Komitato de la ĈKP, Deng fariĝis la supera gvidanto de Ĉinio. La periodo de Boluan Fanzheng daŭris ĝis la komenco de la 1980-aj jaroj, kaj poste la ĉefa celo de la ĈKP kaj la ĉina registaro ŝanĝiĝis de "klasbataloj" al "ekonomia konstruado" kaj "modernigo".

Tamen, la periodo de *Boluan Fanzheng* ankaŭ alfrontas multajn kontestojn, ekzemple pro la milda traktado de homoj implikitaj en la Kultura Revolucio, kaj la enmeto de la "Kvar Fundamentaj Principoj" en la konstitucion de la lando, kiuj subtenas unupartian regadon en Ĉinio.

Kategorio:Politiko de Ĉinio
Kategorio:Historio de Ĉinio
Charles Bouvard

**Charles BOUVARD (1572-1658)** estis kemiisto, botanikisto, profesoro pri medicino de la Reĝa Kolegio kaj unua kuracisto de la franca reĝo Ludoviko la 13-a. Li sukcedis al Jean Héroard (1551-1628) kaj en 1628 li iĝis superintendanto de la Reĝa Ĝardeno pri Medicinaj Plantoj en Parizo.

## Vivo 
Karlo Buvardo estis naskita en 1572 en Montoire proksime de Vendôme. Li estis filo de kuracisto, kiu dediĉis lin al sia arto ekde kiam li estis infano, sed lia patro mortis tro frue por vidi sian deziron realiĝi.

La juna Bouvard estis edukita en Angers kaj estis precipe distingita fare de la profesoro pri jurisprudenco, Marin Liberge. Tamen lia emo al medicino pelis lin al Parizo, kie li dediĉis sin al anatomio kaj botaniko kun tia fervoro ke li baldaŭ atingis plejbonecon en ambaŭ fakoj. En 1604 li fariĝis kuracisto, en 1625 li iĝis profesoro en la reĝa kolegio, en 1628 li fariĝis la unua persona kuracisto de la reĝo kaj estro de la Jardin des Plantes.

En 1629 la reĝo donis al li nobelan titolon. Lia kverelo kun la fakultato estis notinda, kaj ne honorinda pro la rilato inter la kortega kuracistoj kaj la fakultato. Li ordonis al Ludoviko la 13-a bani sin kun la akvoj de la Forges kaj per parlamenta ordono li malhelpis disputon de la fakultato en kiu la naturaj avantaĝoj de la mineralakvoj por la organoj estis disputotaj.

Disputoj pri mineralakvoj ĝenerale estis malpermesitaj, kaj kiam Bouvard iĝis prezidanto de la fakultato, kabineta ordono permesis, unufoje, diskuti mineralakvojn kaj ordigis la negativan rezulton de la tezo: "An calidis naturis qualiumcunque metalicarum aquarum potus insalubris" — estis enskribita kiel vera en la registroj de la fakultato.

La fakultato obeis. — Bouvard mortis la 25-an de oktobro 1658. Guy Patin priskribas lin kiel egoisman bigoton. Li estis fervora subtenanto de la vomiga metodo, kaj laŭdire estis uzita de Ludoviko la 13-a. En unu jaro estis preskribitaj ducent dek du laksaĵoj kaj ducent dek kvin klisteroj, kaj la reĝo estis sangita kvardek sep fojojn. Eble li estis la modelo por la kuracisto Purgon de Molière.

## Vidu ankaŭ 
* Jean Héroard (1551-1628)

Kategorio:Francaj kemiistoj
Kategorio:Francaj botanikistoj
Kategorio:Francaj profesoroj
Kavalirbieno Burgtonna

**Kavalirbieno Burgtonna** (germane: *Rittergut Burgtonna*) estas monumentprotektita komplekso en la kvartalo Burgtonna de Tonna, Germanujo (Am Wasser 137). 

## Historio 
La loĝeja ero el rompŝtonoj estis starigita ĉ. 1450. Dum la 17-a jarcento okazis plialtigo per framskeleta etaĝo kaj kreo de nova tegmento gropa. Tiukuntekste teretaĝe kaj unuaetaĝe ankaŭ la fenestroj estis pligrandigataj kaj nove aranĝataj. Inter 1918 kaj 1923 akiris la tuton Georg Kossenhaschen (1868–1931) kun 132 hektaroj da tereno. Post la Dua mondmilito la komunistoj surbaze de la ordono 204 de la Sovetia armeadministrado (SMAD) venis ŝtatigo kaj divido; tiam nova limo kondukis rekte meze de la iama senjora ejo. Tri nordaj ejoj estis venditaj al kamparano. Tegmento kaj ambaŭ supraj etaĝoj de la norda parto estis kvazaŭ tute malkonstruita: la resto feliĉe konserviĝis pro la neceso gastigi forpelitajn eostgermanojn respektive samlandanojn el bombe detruitaj urboj. La teretaĝo tiam ricevis novan selotegmenton.

La sudaj areoj kun la suda senjoreja parto, ĝardendomo kaj flankaj domoj venis, post Turniĝo, en la manojn municipajn. La magistrato ne nur tuj deklaris ĉion protektota sed ankaŭ novigis la fenestrojn kaj tegmentojn ĉe la ĉefa ejo. En apudstrata flanka ejo estis instalita regionhistoria muzeo kies inaŭguro festiĝis en la 1999-a jaro. 

## Fontoj 
* Angela Nitschke: *Untersuchungsbericht Rittergut Burgtonna* (ekspertizo konstruhistoria), Erfurt 1993
* Marianne Rose: *Verkehrswertgutachten Rittergut Burgtonna*, Erfurt 2017
* Gabriele Böttcher: *Nutzungskonzeption Gut Burgtonna* (planada ekspertizo), Bad Langensalza 2013

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Kategorio:Distrikto Gotha
Burgtonna
Kategorio:Aperis en la 15-a jarcento
István Berend

**István Berend** [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Berend István** estis hungara agronomo, fiziologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1921, poste li akiris agronomian diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1929 kaj li doktoriĝis en 1933. Post la diplomo li praktikadis en la universitato apud Károly Schilberszky. Inter 1934–1938 li estis asistanto, poste lektoro ĝis 1945, pli poste en alia universitato ĝis 1954, fine li laboris jardekon en instituto. Intertempe li akiris ankaŭ pedagogian diplomon en 1937 kaj li kandidatiĝis en 1956 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li multe okupiĝis pri malsanoj de plantoj. Lia edzino naskis filinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Schilberszky Károly.* (1935)
* *Összehasonlító laboratóriumi és szabadföldi kísérletek higanyos és réztartalmú csávázószerekkel.* (1943)
* *Mit kell tudni a kajszibarackfa gutaütéséről?* (1948)
* *Vizsgálatok a búzakőüszög spóráinak csírázását befolyásoló külső tényezőkről.* (1953)
* *A Tilletia foetida klamidospóráinak vitalitását befolyásoló külső tényezők vizsgálata.* (disertaĵo, 1956)
* *Füst- és porkárok a mezőgazdaságban.* (kunaŭtoro, 1958)
* *Növényvédelmi enciklopédia.* (2 volumoj, kunlaboranto, 1968)
* *Búzakőüszög-rezisztenciakísérletek mikológiai értékelése.* (1973)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj fiziologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dastgerd

**Dastgerd** (, ankaŭ foje latinigata kiel **Dastgird** and **Dastjerd**) estas urbo en Centra distrikto de kantono Borĥar en la provinco Isfahano de Irano.

Laŭ la censo el jaro 2006 la urbo havis sume 15 524 loĝantojn en 4 028 familioj. Tiam ĝi estis konsiderata parto de distrikto Borĥar de tiama kantono Borĥar kaj Mejmeh. 
La censo de 2011 nombris jam 16 848 loĝantojn en 4 805 familioj. Tiam la distrikto jam estas apartigita kaj kantono Borĥar establita. La plej freŝa censo okazis en 2016. Ĝi montris la loĝantaron de 17 775 en 5 408 familioj.

## Referencoj
Ŝerardio

**Ŝerardio** (*Sherardia*) estas genro de plantoj el familio rubiacoj. Tre simila al Galio, tiu genro entenas nur unu specion, tio estas *Sherardia arvensis*, la kampa ŝerardio.

Diferencoj kun Galio estas la 6-denta kaliko kaj la tubhava korolo.

*Sherardia arvensis* estas ofta herbo de kampoj, paŝtejoj, herbejoj, kaj tuŝitaj areoj en Eŭropo, norda Afriko kaj okcidenta Azio. 
Ĝi altas ĝis 40 cm (sed plejofte multe malpli), havas verticilajn foliojn kaj helviolajn etajn florojn grupigitajn fine de la tigoj kun multaj brakteoj.
La karnecaj radikoj, kvankam tre multe pli malbonkvalitaj ol la ofta rubio (*Rubia tinctorum*), estas foje uzataj por la produktado de ruĝa tinkturo. 

eta|maldekstra|Infloresko

Kategorio:Rubiacoj
Ferenc Obál (pli aĝa)

**Ferenc Obál,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Obál Ferenc György** [ĝorĝ] estis hungara fiziologo. Lia samnoma filo estis Ferenc Obál (pli juna).

Ferenc Obál naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Obál akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1940, sed en la lernojaro 1937 li studis en Universitato de Hajdelbergo. Inter 1940-1945 li laboris en instituto de Scienca Universitato Ferenc József (tiam parto de Hungario), poste en instituto en Târgu Mureș. En 1953 Rumanio ne longigis lian statuson, tial li hejmenvenis al Budapeŝto, same li laboris en instituto. Inter 1958-1986 li estis institutestro en Szeged. Li edziĝis en 1947 kaj li ricevis premiojn inter 1981-2011.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Általános kórtan*
* *Gyógyszertan*
* *Erdély és az orvostudomány szolgálatában. Emlékeim a kolozsvári és marosvásárhelyi magyar nyelvű orvosképzésről, 1940–1953* (2003)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fiziologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Arisztid Kovách

**Arisztid Kovách** [aristid kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kovách Arisztid** estis hungara fiziologo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *hodosi* [hodoŝi].

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Kolonjo.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1938, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1944, sed en la lernojaro 1942 li studis helpe de stipendio en Universitato de Hajdelbergo. Post la diplomo li partoprenis en flegado de vunditoj, post ĉeso de la milito li estis asistanto en la universitato. Inter 1946-1948 li estis lektoro en instituto de Tihany, poste jam en Budapeŝto. Lia rango estis altigita docento en 1951, profesoro en 1970. Ekde 1957 li estis ankaŭ laboratoriestro, krome li esploris aŭ prelegis ankaŭ eksterlande. Intertempe li kandidatiĝis en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Liaj ĉeftemoj estis la tiroido kaj traŭmata ŝoko. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis 2 filojn en 1953 kaj 1957. Li ricevis premiojn en 1970 kaj 1990.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Metabolic Changes in the Thyroid during Adrenergic or Cholinergic Stimulation.* (kunaŭtoro, 1949)
* *Response of the Vascular System to Sympathetic Stimuli during Shock.* (kunaŭtoro, 1953)
* *Az agy acetilcholin tartalma traumás shockban.* (kunaŭtoro, 1957)
* *Szintetikus harmánszármazékok antiszerotonin, MAO-bénító, valamint coronaria-elzáródás elleni hatásának kémiai szerkezettel való összefüggése.* (kunaŭtoro, 1968)
* *A vékonybél vérellátása és anyagcsere-változásai véreztetéses shockban.* (kunaŭtoro, 1977)
* *A humán umbilicalis artéria simaizom elasztikus tulajdonságait leíró egyszerű modell.* (kunaŭtoro, 1988)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto en 2016

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fiziologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dubenec (distrikto Příbram)

**Dubenec** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 6 km oriente de urbo Příbram en regiono de uraniaj minejoj de Příbram. En la ĉirkaŭaĵo troviĝas multaj ŝutmontoj. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1321.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Dubenec 
* En la najbareco domaro Bytíz, malfeliĉe konata en la 1950-aj jaroj pro tendaroj de politikaj malliberuloj.

## Pluaj fotoj 

Dubenec (okres Příbram) (001).jpg|Dubenec
Dubenec (okres Příbram) (003).jpg|Dubenec
Dubenec, přecházení silnice.jpg|Dubenec

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Občov

**Občov** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1357.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de Virgulino Maria
* Kolono kun bildo de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Obcov-2016-09-30-ObecniUrad.jpg|Municipa ofico
Občov - křížky 04.jpg|Krucoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Dublovice

**Dublovice** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio, proksimume 6 km okcidente de Sedlčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1228.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de oktobro 1943 forloĝiĝi. 

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Dublovice konsistas el kvin partoj sur samnomataj katastraj teritorioj:
* **Dublovice**
* Břekova Lhota
* Chramosty
* Líchovy
* Zvírotice

En la jaroj 1869–1918 apartenis al la municipo ankaŭ Solopysky.

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* malnovaj agrikulturaj bienetoj
* Okcidente apud enfluejo de rivero Brzina devena vilaĝo Zrůbek inundigita de Akva rezervujo Slapy, sur promontoro super la surfaco spuroj de rožmberkida burgejo el fino de la 14-a jarcento, ĝi peris dum husmilitoj, konservitaj fundamentoj de turo kaj apudaj objektoj. Sur la bordo nun refreŝigeja domaro kun hotelo.
* Naturrezervejo Jezero en k. t. de la municipo

## Pluaj fotoj 

Dublovice, Návesní rybník (02).jpg|Dublovice
Dublovice, fara (01).jpg|Paroĥestrejo
Dublovice, obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Dublovice, restaurace Na Nový.jpg|Restoracio
Kříž u zříceniny větrného mlýna západně od Příčov (Q66564658) 02.jpg|Kruco ĉe ruino de aermuelejo okcidente de Příčovy


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Hotelo Otlet

eta|350x350ra|Hotelo Otlet stilo secesio en Bruselo - Belgio
**Hotelo Otlet** estas domo  en la secesia stilo (france: art nouveau) konstruita en Bruselo fare de la arkitekto Octave Van Rysselberghe pro la konkurso de arkitekto Henry Van de Velde por la interna dekoracio (flormotivaj vitraloj...),. 

## Historio 
Hotelo Otlet estis konstruita inter 1894 kaj 1898 por la juristo kaj dokumentalisto Paul Otlet. 

## Situo 
dekstra|eta|La pordo ŝirmita de la vestiblo.
La hotelo troviĝas en Bruselo je la angulo de la stratoj Livourne (n-ro 48) kaj Florence (n-ro 13) en la sama strato kie Van Rysselberghe konstruis sian personan domon (domo Van Rysselberghe, rue de Livourne n-ro 83), en la koro de kvartalo kie troviĝas multnombraj ĉefverkojn de la brusela Art Nouveau kiel ekzemple la hotelo Solvay, la hotelo Tassel kaj la domo Hankar.

### Teretaĝo 

Dosiero:Hôtel_Otlet_-_Oriel_d'angle_4.JPG|ligilo=Fichier:Hôtel_Otlet_-_Oriel_d'angle_4.JPG|Angulo de la fasado
Dosiero:Hôtel_Otlet_-_Vitrail.JPG|ligilo=Fichier:Hôtel_Otlet_-_Vitrail.JPG|Le vitrlo en Art nouveau.
Dosiero:Hôtel_Otlet_-_Poignée_de_porte.jpg|ligilo=Fichier:Hôtel_Otlet_-_Poignée_de_porte.jpg|Porda tenilo

[centra|eta|Ornamaĵo en [Secesio (stilo)|Art Nouveau sub la kornico.]]

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* (france) Oficiala retejo de la Direktorejo pri Monumentoj kaj Lokoj en la Regiono de Bruselo-Ĉefurbo
* (frande) Priskribo de la Hotelo Otlet en la oficiala retejo de la inventario de la arkitektura heredaĵo de la regiono de Bruselo-ĉefurbo

Kategorio:Kulturaj heredaĵoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Konstruaĵoj en Bruselo
Kategorio:Secesio
Háje (distrikto Příbram)

**Háje** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 4 km sudoriente de urbo Příbram. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1603.

## Loĝantaro 
## Teritorio de la municipo 
La katastra teritorio de muniicpo nomiĝas *Háje u Příbramě*. Ĝis la jaro 2018 asituis en la katastra teritorio de Háje ankaŭ vilaĝoj  Jerusalem kaj Jesenice, apartenantaj al urbo Příbram, kvankam laŭ ĉeĥa leĝo pri municipoj ne povas esti unu katastra teritorio dividita en plurajn municipojn. Ekde februaro 2018 estis elmembrigita nova katastra teritorio *Jerusalem* kun tiuj ĉi vilaĝoj.

Proksime de Jesenice situas ankaŭ subtera rezervujo de gaso Háje.

## Pluaj fotoj 

Háje, rybník.JPG|Fiŝlago en Háje
Příbram, pohled od Vojny mezi haldami na Háje (01).jpg|Vido de Vojna inter ŝutmontoj al Háje

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Ramsloh

**Ramsloh** - jen altgermane, saterfrise *Roomelse* - estas eksa komunumo en Germanio, kiu ekde administra reformo de 1974 estas la centra loĝloko de pli vasta komunumo Saterland. Ĝi troviĝas en la distrikto Cloppenburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie ĝi apartenas al la regiono Oldenburgio. Laŭ la stato de  en la loĝloko vivis  .

Saterland estas la centro de la plej malgranda minoritata lingvo de Germanio, nome de la *saterfrisa lingvo*. Pro la historio de la setlado Saterland estas lingvoinsulo komplete ĉirkaŭata de ne-frisa (platdiĉa) setlita arealo.

## Rilatoj al Esperanto 
Post la dua mondmilito estis sendita tien la instruista rektoro *Konrad Pusch* (1905-1996) el la orientgermana regiono Silezio 900 kilometrojn pli oriente, kun la decidita tasko fine instali la altgermanan en la komunumo, kion tre subtenis la tiutempe tre populariĝintaj amaskomunikiloj televido kaj radio. Li kun skrupuloj obeis tiun taskon, ĉar li ja estis konvinkita ke bone regi la altgermanan en la postmilita okcidenta Eŭropo estos esenca scio por la infanoj, sed aliflanke li ankaŭ ne volis iĝi kunaganto de lingvomorto. Li solvis tiun problemon, invitante la usonan lingviston Marron Curtis Fort vivi multajn monatojn en la loĝloko: la, cetere afrikdevena, usona lingvisto komplete ellernis la saterfrisan, lingvistike dokumuentigis ĝin, do kreis vortaron, gramatikon kaj lingvoinstruajn librojn, kaj per tio kreis la bazon  ĝuste eviti la lingvomorton. La gravecon pri konservado de etaj lingvoj aparte predikis la edzino de Konrad, Katharina, kiu ankaŭ forte subtenis kiam la tri genepoj Thomas, Wieland kaj Birgit en aĝo de 13 jaroj, do ankoraŭ infanaĝe, volis lerni la lingvon Esperanto kaj aktiviĝi tiucele en la eŭropa lingvopolitiko. 

Kategorio:Distrikto Cloppenburg
Kategorio:Oldenburgio
Kategorio:Geografio de Malsupra Saksio
Kategorio:Lingvoinsulo