open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kazvino

eta|250ra|maldekstra|Moskeo de la Vendredoj en Kazvin.
eta|250ra|maldekstra|Kazvin estas antikva urbo kiu enhavas fajnajn ekzemplojn de irana arkitekturo el variaj epokoj. Jen bildiĝas la Sanktejo de Ŝazdeh Hosein.
**Kazvin** (perse قزوین) estas urbo de Irano situanta en la okcidento de Teherano ĉe la bordo de la Elborz-Montaro. Kazvin estas la ĉefurbo de la samnoma provinco. La urbo estis fondita de Ŝapuro la 1-a, sub la nomo *Shahd-e Shahpur*. Disrabita plurfoje de la  dajlamidoj, subigitaj de la asasinoj de la valo najbara de Alamut, detruita du fojojn fare de la mongoloj, ĝi iĝis la unua ĉefurbo de la safavidoj de 1555 ĝis 1597. La urbo perdis sian brilon iom post iom, iĝis prospera dum regado de la kaĝaroj, sed suferis la sovetan okupadon dum la Dua Mondmilito. En la jaro 2006 la urbo havis 349 788 loĝantojn, kies plimulto estas persoj.

## Vidindaĵoj
Qazvin estis elektita kiel pura urbo de Irano fare de la vicprezidanto kaj estro de la landa mediprotekta organizo en 1392 pro la ĉeesto de 2 500 hektaroj da antikvaj ĝardenoj ĉirkaŭ la urbo kaj la ĉeesto de 1 400 hektaroj da Barajin-ĝardenoj.

## Servoj 
* Internacia Universitato Imamo Ĥomejni

## Konataj urbanoj 
* Amirhossein Mahmoudi 

## Eksteraj ligiloj 
*  (

Kategorio:Urboj de Irano
6324 Kejonuma

'*6324 *Kejonuma'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Shigeru Inoda kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Karasujama (nun en gubernio Toĉigi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la marĉo *Keĵo-numa'' en la gubernio Mijagi. Ĉirkaŭ po 2000 fabanseroj, endanĝerita specio en Japanio, tie pasas la vintron ĉiuj jaroj. Tiu malsekejo estis enskribita en la Ramsar-Interkonsento en 2008.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Shigeru Inoda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Lajos Illés

**Lajos Illés** [lajoŝ ilEŝ], hungare **Illés Lajos** estis hungara komponisto, kantisto kaj pianisto.
eta|300px|Rokgrupo Illés (Lajos Illés situas centre)
Lajos Illés naskiĝis la  1942 en Budapeŝto. Li mortis la  2007 en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Illés kun lia frato Károly (Karolo) fondis rokgrupon en 1957, kies nomo estis Illés (rokgrupo). En la 1960-aj jaroj li havis furorajn sukcesojn. Tiutempe aliĝis al la rokgrupo kantistino Zsuzsa Koncz kaj gitaristoj Levente Szörényi kun sia frato. Dum komponado li ĉerpis parte el la hungara popolkanto, parte el la kristanismo. Li havis edzinon, kiu naskis 3 filojn. Li ricevis premion Kossuth en 2000.

## Verkaro (elekto) 
* *Egy fiú és a tündér* (Filo kaj la feino) - muzikalo laŭ verko de Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - 1974
* Velünk az Isten - rokmuzika diservo - 1991
* Betlehem csillaga - rokopero - 2000

## Memorigiloj 
* muziklernejo en Cegléd prenis la nomon Lajos Illés

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokomponistoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj orkestrestroj
Margit Bangó

**Margit Bangó,** hungare **Bangó Margit** estas hungara kantisto.

Margit Bangó naskiĝis kiel *Szabó Margit* la  1950 en Vásárosnamény.

## Biografio 
Margit Bangó devenis el muzikema cigana familio. En 1967 Hungara Radio trovis ŝin talenta kaj la junulino ricevis eblecojn tie kantadi. En la 1980-aj jaroj ŝi havis programon en Hungara Televizio. Baldaŭe ŝi ofte koncertadis kun cent-ana cigana muzikogrupo. Ŝi dufoje edziniĝis, ŝi naskis filinon dum la unua geedziĝo. Baldaŭe Margit Bangó estis la plej juna avino. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2006, inter 1994-2011 ankaŭ aliajn premiojn.

## Ŝia repertuaro 
Ŝi kantadas popolajn muzikojn, kiun en Hungario oni nomas ciganmuziko. Ŝi eldonis diversajn muzikalbumojn, nuntempe jam DVD-ojn.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* ŝia hompaĝo

Bangó
Bangó
László Hunyadi

**László Hunyadi**

* Ladislao Hunyadi, reĝido
* László Hunyadi (aktoro)
* László Hunyadi (geologo)
* László Hunyadi (skulptisto)
Mbombela

'*** (pli frue **Nelspruit**) estas grandurbo en Sudafriko, ĉefurbo de provinco Mpumalanga.
300px|Mapo de Sud-Afriko, kie  estas trovebla nordoriente kiel Nelspruit

## Bazaj informoj 
* Areo: 47&nbsp;km²
* Loĝantaro: 122.887 (en 2012)
* Supermara alteco: 689 m
* Horzono: UTC +2 h
* Poŝtkodo: 1200
* Telefonkodo: +2713

## Geografio 
 situas en valo laŭ rivero Krokodilo en la nordorienta parto de la lando. Mozambiko troviĝas 100, Emalahleni 179, Newcastle (Sud-Afriko) 274, **Pretorio*' 276, Johanesburgo 300, Richards Bay 387, Durbano 488, Bloemfontein 623, Port Elizabeth 1079, Kaburbo 1532 km.

## Historio 
Tri fratoj de la familio Nel fondis Nelspruit-on en 1905. Dum la bura-brita milito Nelspruit funkciis nelonge kiel sidloko de la registaro por la buroj. En 2009 la urbego (ankaŭ la municipo) prenis novan loknomon .

## Ekonomio 
En  oni okupiĝas pri prilaborado de lignoj, paperoj kaj fruktoj. En la ĉirkaŭaj bienoj oni kultivas oranĝojn, bananojn, mangojn, avokadojn.

## Trafiko 
 havas internacian kaj enlandan flughavenojn. El la urbego kuras ĉefvojoj kaj fervojoj al Pretorio kaj Maputo, krome estas ĉevojo al Zimbabvo.

## Klimato 
 havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 6-. Inter oktobro-januaro malofte la temperaturo preskaŭ atingas . Inter junio-aŭgusto foje la temperaturo falas al frosto. Jare pluvas po 767&nbsp;mm. La pluvo kulminas en decembro kaj malkulminas en junie.
eta|300px|dekstre|Vido al

## Vidindaĵoj 
* Botanika ĝardeno
* Nacia Parko Krüger en la proksimeco

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
* loĝantaro
* mapo, distancoj 
* mapo

Kategorio:Urboj de Sud-Afriko
Pál Augusztinovics

**AUGUSZTINOVICS Pál** [agŭstinoviĉ] estis hungara juristo, reĝa juĝistmajstro. Li naskiĝis en Avrămeşti (Harghita) (tiam Szentábrahám) en 1763 kaj mortis en Sibio la 6-an de oktobro 1837.

## Biografio 
Pál Augusztinovics estis posteulo de polaj socianoj alvenintaj en Hungarion. Lia patro estis pastro. Li finis siajn superajn studojn en unitariisma altlernejo de Koloĵvaro. Li ne fariĝis pastro spite al volo de sia pastro. Komence li estis dungita en Marosvásárhely ĉe la reĝa juĝejo, poste ĉe la reĝa kurio. De 1796 li fariĝis agento ĉe la koncelario de Transilvanio en Vieno. Li faris advokatekzamenon kaj baldaŭ li iĝis kurtega agento. Post 30 jaroj oni nomumis lin juĝistomajstro al reĝa juĝejo de Transilvanio, poste konsilanto al ĉefgubernio. En 1837 la landkunveno nomumis lin prezidanto de la ĉefkontrolreviziejo de Transilvanio, kiun ankaŭ la reĝo konfirmis. Bedaŭrinde li ne povis okupi la postenon, ĉar dume li mortis en Sibio. Oni entombigis lin laŭ lia deziro en Kissolymos. Li heredigis laŭ sia testamento la bienon de Ladamos, sian valoran bibliotekon kaj siajn valorpaperojn (kvazaŭ en valoro de 120 mil florenoj) al la unitariisma eklezio.

## Fonto 
* Biografiaj indikoj 

Kategorio:Hungaraj juristoj
Péter Sas

**SAS Péter** [ŝaŝ] estas hungara kulturhistoriisto. Li naskiĝis en Budapeŝto en 1954.

## Biografio
Péter Sas akiris diplomon pri hungara lingvo kaj historio en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Nuntempe li estas scienca kunlaboranto de la Literaturscienca Instituto de Hungara Scienca Akademio. Li doktoriĝis en 2010. Lia ĉefa esplorkampo estas la kulturhistorio de Transilvanio en la 20-a jarcento.

## Libroj
* *A Szamos-parti Athén, A 19. századi Kolozsvár és lakói Veress Ferenc felvételein*, Kolozsvár, Művelődés, 2003.
* *Debreczeni László emlékkönyv* (memorlibro). Red.: Sas Péter, 2004.
* *A kolozsvári jezsuita, majd piarista templom kincstára*, Kolozsvár, Kriterion, 2007.
* *Az erdélyi római katolikus egyház 1900–1948*, Bp., Barankovics István Alapítvány – Mundus Magyar Egyetemi Kiadó, 2008. (Mundus – Magyar Művelődéstörténet)
* *Kós Károly*. Csíkszereda, Pallas-Akadémia Könyvkiadó, 2009. 2010.
* *A kolozsvári Szent Mihály-templom és egyházi gyűjteménye*, Kolozsvár, Gloria, 2009.
* *Kós Károly, a könyvművész*, Bp., Holnap Kiadó, 2009.
* *A római katolikus egyház szerepe Kolozsvár építészettörténetében*. Verbum Keresztény Kulturális Egyesület, 2011
* *A heraldikus. Köpeczi Sebestyén József élete és munkássága I-II*. Csíkszereda, Pallas-Akadémia Könyvkiadó, 2011.

## Fonto
* Biografiaj indikoj

Kategorio:Hungaraj kulturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
László Szatmári

**SZATMÁRI László** [satma:ri] estas rumania hungara arthistoriisto. Li naskiĝis en Deĵo la 9-an de aŭgusto 1967. 
## Biografio
László Szatmári estis ĵurnalisto de ĵurnalo Hargita Népe, poste porkultura programadministranto de urbo Miercurea Ciuc. Li publikas regule pri arto de Transilvanio en gazetaro hungara de Rumanio. De 1998 li estas kunlaboranto de libroeldonejo Pallas-Akadémia Könyvkiadó. Li verkis tekstojn pri artistoj László Botár, László Hunyadi, Endre Kusztos, Árpád Márton kaj Lajos Páll por albumserio *Műterem*. 
## Libro
**Debreczeni László – Erdély vándorgrafikusa*. D. L. itineráriuma, 1928–1944. Kolozsvár, Művelődés, 2005.
**Kelet pagodái és nyugat katedrálisai között*, Művelődés, 2011.ISBN: 9789639603936
**Égre tárt ablakok*. Lignoturoj, sonorilegoj en Sikullando, 2014.

## Fonto
*Biografiaj indikoj 
## Eksteraj ligiloj
*[Artikoloj de L. Sz. en revuo Művelődés(https://eo.wikipedia.org/wiki/M%C5%B1vel%C5%91d%C3%A9s)]

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arthistoriistoj
Malgranda Sinagogo de Budapeŝto

**Malgranda Sinagogo** en Budapeŝto, en Erzsébetváros (distrikto), en kvartalo de judoj estas religia Monumento historia. Ĝi situas proksime de Granda Sinagogo (Budapeŝto) kaj Sinagogo (Erzsébetváros).
eta|260px|Turoj de la sinagogo

## Historio 
En 1783 la judoj ricevis permesojn loĝadi en Pest (urbo). Ili konstruis ĉi tiun sinagogon inter 1869-1872 laŭ projekto de Otto Wagner, kiu estis konata arkitekto de Vieno. La sinagogo servis tiujn judojn, al kiuj la Granda Sinagogo ne estis konvena. En 1941 oni kolektis en tiun sinagogon la judojn, kiuj poste estis deportitaj en la nuntempan Ukrainion. pri tio memorigas memortabulo sur la muro. Post la 2-a mondmilito la konstruaĵo estis ruina kaj neuzita depost 1959. En la 1990-aj jaroj oni faris malgrandajn renovigojn. Ekde 2006 la juda eklezio denove profitas ĝin kiel vidindaĵo. Interne la mebloj mankas, tial oni establos tie judan etnografian muzeon.

## Konstruaĵo 
La arkitektoj estis Otto Wagner kaj Mór Kallina. La konstruaĵo estas integrita al la ceteraj domoj laŭ la strato. La fasado estas simetria. La turoj similas iomete al la minaretoj. Interne granda okangula kupolo situas, kiun 8 kolonoj tenas. Sur la muroj restis la reliefoj.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Sinagogoj en Budapeŝto
Lavardac

**Lavardac** estas franca komunumo en la departemento Lot-et-Garonne de la regiono Akvitanio.

## Esperanta vivo 
eta|maldekstra|Memortabulo al Lucien Péraire
Tie Lucien Péraire naskiĝis. Okaze de lia 115-a naskiĝdatreveno, memortabulo estis malvualigata.

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 3 voĉdonojn (0,42 % de voĉoj) en 2009.

## Eksteraj ligiloj 
Lavardac
Jin Midi

eta|200px|Jin Midi kaj lia frato.

**Jin Midi** (en ĉina: 金日磾, 134–86 a.K.) estis generalo, politikisto de Ĉinio en epoko de Dinastio Han. Li havis nobelan nomon **Wengshu** (翁叔), same kiel titolon **Markizo Jing de Du**(秺敬侯).

## Eksteraj ligiloj 
* hanji 
* 金日磾  
* 武威本土历史人物——金日磾  

Kategorio:Ĉinoj
Kategorio:Mongoloj
Kategorio:Ĉinaj generaloj
Pacifika ardeo

La **Pacifika ardeo**, **Blankakapa ardeo** aŭ malpli precize sed pli disvastigate **Blankakola ardeo** (*Ardea pacifica*), troviĝas ĉefe en Aŭstralio (escepte ĉe la plej aridaj regionoj centrokcidentaj) sed ankaŭ tra Novgvineo kaj Tasmanio, kaj ĝi estas vaganto al Novzelando.

## Aspekto 
eta|250px|maldekstre|Pacifika ardeo inter arboj.
eta|250px|maldekstre|Fluganta ardeo montrante tipan ardean flugmanieron nome kun faldita kolo kaj etenditaj kruroj.
Ĝi estas relative granda kaj fortika ardeo, 76 ĝis 196 cm longa kun enverguro de 147 ĝis 160 cm kaj pezo de ĉirkaŭ 860 gramoj. apenaŭ estas seksa dimorfismo. Estas ardeo kun malhelaj ardezgrizaj flugiloj kaj korpo, kaj blankaj kapo (sen malhela supraokula plumotufo de aliaj ardespecioj) kaj ardelonga kolo (kun antaŭaj malhelaj liniaj punktoj anstataŭ tutlinioj). La kruroj estas malhelbrunaj al nigrecaj. La irisoj helaj. La beko longa, pintakra harpuneca kaj malhela kun pli hela nuanco en suba makzelo kaj malhela mallarĝa brido ĝis la okulo.

## Kutimaro 
Ties habitato ĉefe estas nesalakvaj humidejoj kaj humidaj herbejoj.

Ili manĝas fiŝojn, ranojn, insektojn kaj reptiliojn.

Ili nestumas en mortintaj aŭ vivantaj arboj asociaj kun nesalakvaj humidejoj. En kolonioj povas reproduktiĝi ĉe aliaj ardeoj, kormoranoj, ibisoj kaj aliaj vadbirdoj.

Ili povas vivi ĝis 30 jarojn.

## Statuso 
Disvastigata tra ties granda teritorio, la Pacifika ardeo estas pritaksata kiel Malplej Zorgiga ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Mincataj Specioj.

## Referencoj 
### Notoj 
### Bibliografio 
* Marchant, S.; & Higgins, P.J. (kunordigantoj). (2000). *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Vol.1: Ratites to Ducks*. Oxford University Press: Melbourne. ISBN 0-19-553068-3
* Peter Rowland. *Vögel in Australien.* Giessen 2000.

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 

## Bildaro 

Dosiero:Ardea pacifica -Edithvale Wetland, Melbourne, Australia -flying-8 (2).jpg|Dumfluge
Dosiero:Ardea pacifica -Edithvale Wetland, Melbourne, Australia-8 (2).jpg|Fiŝkapte
Dosiero:Ardea pacifica -Edithvale Wetland, Melbourne, Australia-8 (3).jpg|En Edithvale, Melburno, Aŭstralio
Dosiero:Ardea pacifica -Edithvale Wetland, Melbourne, Australia-8 (4).jpg|En Edithvale, Melburno, Aŭstralio
Dosiero:White-necked Heron RWD.jpg|Montrante klaran kontraston inter blankaj kapo kaj kolo rilate al malhela ardezgriza dorso

Kategorio:Ardeoj
Kategorio:Ardeedoj
Kategorio:Birdoj de humidejoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Kategorio:Birdoj de Oceanio
6598 Modugno

'*6598 *Modugno''** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la itala kantisto kaj komponisto Domenico Modugno (1928–1994), kies fama kanzono **'Nel blu dipinto di blu*" (aŭ "*Volare''") estis kantetita tramonde.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio San Vittore
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Várpalota)

**Preĝejo de Ĉieliro de Maria** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Várpalota, en la ĉefplaco.

## Historio 
Paroĥo formiĝis en tiu loko en la mezepoko. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en la 1770-aj jaroj. En la muroj estas troveblaj ŝtonoj el la epoko de romianoj kaj ankaŭ mezepokaj skulptitaj ŝtonoj. La orgeno estas aŭdebla ekde 1897, sed renovigita en 1946. Dum la 2-a mondmilito la belaj vitraj fenestrobildoj neniiĝis. En 1998 oni konstruis novan altaron "Dia Indulgemo" kiu iĝis pilgrimejo. En 2002 la preĝejo estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola havanta turon super la enirejo. Apud la suda muro situas skulptaĵo pri Johano Nepomuko el 1733. Antaŭ la preĝejo estas videbla ornamputo pri Sankta Maria. La pordoj estas ornamitaj per reliefoj. Interne la navo havas 4 partetojn. La sanktejo estas duono de kvinangulo. La ĉefaltara bildo prezentas Reĝon Stefanon Sanktan. Menciindas 2 skulptaĵoj pri Dipatrino Fatima kaj pri József Mindszenty.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare
* hungare
* hungare

eta|maldekstre|260ra|Aerfoto pri la ĉefplaco kun la preĝejo

Varpalota
Varpalota
6241 Galante

'*6241 *Galante'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Maria Pia Galante*, edzino de *Ciro Vacchi'', posedanto kaj direktoro de la Observatorio San Vittore.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio San Vittore
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Norma eraro

En la statistiko, la **norma eraro** estas la norma diferenco de estimanto.

Do la norma eraro de averaĝo egalas \frac{\sigma}{\sqrt{n}}   kie \sigma estas la norma diferenco de la studata karaktero kaj **n** estas la nombro de studataj eroj.

Oni ankaŭ uzas \frac{s}{\sqrt{n}}   kie s estas la estimata norma diferenco, ĉar oni ni konas la norma diferenco.
## Vidu ankaŭ 
* Norma diferenco
* Normala distribuo

Kategorio:Statistiko
Kategorio:Probablo-teorio
Kokoia ardeo

La **Kokoia ardeo** (*Ardea cocoi*) estas specio de  ardeo de la familio Ardeedoj.

## Disvastiĝo 
Ĝi estas komuna kaj disvastigata tra plej el Sudameriko (el orienta Panamo al suda Ĉilio) inklude la teritoriojn de Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Kolombio, Ekvadoro, Gujanoj, Panamo, Paragvajo, Peruo, Urugvajo, kaj Venezuelo. Ĝi estas nereproduktanta vizitanto ĉe Trinidado kaj Tobago kaj vaganta ĉe Malvinoj, Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj kaj Tristan da Cunha. Ties naturaj habitatoj estas riveroj, marĉoj kaj nesalakvaj lagoj. Nome ĝi povas loĝi en tuta Sudameriko, escepte en Andoj. Ĝi loĝas ĝis altoj de 1500 msm.

## Aspekto 
eta|maldekstre|250px|En Urugvajo.
Ĝi estas granda ardeo kiu povas esti 95–127&nbsp;cm longa, stare 100–130&nbsp;cm alta kaj pezas 1.5-2.5&nbsp;kg. Ĝi similas al eŭrazia Griza ardeo, nome longa kolo kun antaŭa nigra linio, griza dorso kaj nigrablanka ŝultromakulo, sed multe pli blanka kolo kaj multe pli markata nigra traokula hartufo anstataŭ nure supraokula.

## Konduto 
Ĝi estas dumtaga birdospecio, preferas esti sola aŭ en malgrandaj grupoj. Kutime ĝi nestumas kaj tranoktas en komunaj ripozejoj konataj populare kiel ardearejoj. Estas asociata kun humidejoj kaj saletaj kaj nesalakvaj.

Ties flugmaniero estas lanta kaj eleganta, farita havante kolon faldita kiel litero S, kio diferencas la genron el cikonioj kiuj flugas havante etendan kolon. Ili manĝas ĝenerale senvertebrulojn, fiŝojn, reptiliojn kaj amfibiojn.

Tiu ardeo estis troĉasata dum la 19a jarcento pro ties plumoj, kiuj estis tre uzataj por hejmornamoj kaj por eleganta vestaro.

Estas malfacile observebla birdo fuĝema kaj timema, kiu tuj retiriĝas per lanta kaj eleganta flugmaniero apenaŭ iu ekalproksimiĝas.

### Reproduktado 
Ĝi nestumasn inter la vegetaĵaro alta kaj densa aŭ kareksejoj de lagoj aŭ lagunoj, aŭ sur rokoj; formas la neston el malgrandaj sekaj bastonetoj interplektitaj kun junkoj; la ino demetas kutime 3 al 5 helbluecajn ovojn.

## Referencoj
Kategorio:Ardeoj
Kategorio:Ardeedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Nacia Parko Amboseli

eta|dekstre|250px|Nacia Parko Amboseli.
[eta|250px|Elefantoj ĉe la Nacia Parko Amboseli antaŭ la [Monto Kilimanĝaro.]]
La **Nacia Parko Amboseli**, iam **Ĉasrezervejo Maasai Amboseli**, situas en distrikto Kajiado, en la provinco Rifta Valo en Kenjo. La parko ampleksas areon de 39 206 hektaroj aŭ 392&nbsp;km² en la kerno de ekosistemo de 8 000&nbsp;km² kiu etendiĝas tra la landlimo inter Kenjo kaj Tanzanio. Lokanoj estas ĉefe Masajoj, sed ankaŭ homoj el aliaj partoj de la lando setliĝis tie allogitaj de la sukcesa turismobaza ekonomio kaj intensiva agrikulturo en la sistemo de marĉoj faras tiun areon de malmulta pluvokvanto (averaĝe 350&nbsp;mm ) unu el plej bonaj naturaj spertoj en la mondo kun 400 specioj de birdoj inklude akvobirdojn, pelikanojn, alcionojn, raledojn, martelbirdojn kaj 47 tipojn de rabobirdoj.

La parko protektas du el kvin ĉefaj marĉoj, kaj inkludas saligitan lagon el la Plejstoceno kaj duonaridan vegetaĵaron.

Je 140 kilometroj sude de la ĉefurbo Najrobio, la Nacia Parko Amboseli estas la dua plej populara nacia parko en Kenjo post la Nacia Rezervejo Masai Mara kaj la vizito povas facile esti farata en unu semajnfino.

## Notoj 
Kategorio:Naciaj parkoj en Afriko
(6242) 1990 OJ2

**(6242) 1990 OJ2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds

La ***Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds*** (manlibro pri aŭstraliaj, novzelandaj kaj antarktaj birdoj), konata mallongige kiel **HANZAB**, estas elstara scienca referencverko pri Birdoj en la regiono, kiu inkludas Aŭstralion, Novzelandon, Antarkton, kaj insuloj de la ĉirkaŭa oceano kaj la ĉeantarktaj insuloj. Ĝi klopodas kolekti ĉion kio estas konata pri la 957 birdospecioj listitaj.

HANZAB estas la plej granda projekto entreprenita de la Royal Australasian Ornithologists Union (RAOU), konata ankaŭ kiel Birds Australia. Ĝi estis preparata dum ĉirkaŭ 20 jaroj de teamoj de plen- kaj parta-tempaj verkistoj, eldonistoj kaj artistoj, kaj publikita de Oxford University Press en sep volumoj inter 1990 kaj 2006 (volumoj 1 kaj 7 po du partoj).

## Enhavo de ĉiu Volumo 
# *Ratites to Ducks* (strutoformaj al anasoj, en du partoj) (1990)
# *Raptors to Lapwings* (rabobirdoj al vaneloj, 1993)
# *Snipe to Pigeons* (gsalinago al kolomboj, 1996)
# *Parrots to Dollarbird* (psitakoj al orienta koracio, 1999)
# *Tyrant-flycatchers to Chats* (tiranedoj al saksikolenoj, 2001)
# *Pardalotes to Shrike-thrushes* (pardalotedoj al koluricinkledoj, 2002)
# *Boatbill to Starlings* (*Machaerirhynchus* al sturnoj, en du partoj) (2006)

## Referencoj 
*Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds*. Oxford University Press, Melbourne. ISBN 0-19-553244-9 (7 volume set), including:

* Marchant, S. & P.J. Higgins (eds) 1990. *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 1: Ratites to Ducks. * Oxford University Press, Melbourne. ISBN 0-19-553244-9 (volume 1 set)
* Marchant, S., & P.J. Higgins (eds) 1993. *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 2: Raptors to Lapwings. * Oxford University Press, Melbourne. ISBN 0-19-553069-1
* Higgins, P.J. & S.J.J.F. Davies (eds) 1996. *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 3: Snipe to Pigeons. * Oxford University Press, Melbourne. ISBN 0-19-553070-5
* Higgins, P.J. (ed) 1999. *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 4: Parrots to Dollarbird. * Oxford University Press, Melbourne. ISBN 0-19-553071-3
* Higgins, P.J., J.M. Peter & W.K. Steele (eds) 2001. *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 5: Tyrant-flycatchers to Chats. * Oxford University Press, Melbourne. ISBN 0-19-553258-9
* Higgins, P.J. & J.M. Peter (eds) 2002. *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 6: Pardalotes to Shrike-thrushes. * Oxford University Press, Melbourne. ISBN 0-19-553762-9
* Higgins, P.J., J.M. Peter & S.J. Cowling (eds) 2006. *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 7: Boatbill to Starlings. * Oxford University Press, Melbourne. ISBN 0-19-553996-6 (volume 7 set)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aŭstraliaj libroj
Kategorio:Zoologiaj libroj
Kategorio:Aŭstralia naturhistorio
Kategorio:Ornitologia literaturo
Kategorio:Ornitologio en Aŭstralio
John George Children

**John George Children** (n. la 18-an de majo 1777 en Tonbridge, m. la 1-an januaro 1852 en Halstead, Kento) estis brita kemiisto, mineralogo kaj zoologo.

Children studis ĉe altlernejoj Tonbridge School, Eton College kaj Queens' College, de la Universitato de Kembriĝo. Ekde 1807 li estis membro de la Reĝa Societo de Londono. En 1822 li estis laboranta kiel libristo en la departemento de Antikvaĵoj de la Brita Muzeo kiam li estis dungita kiel helpozorgisto de la naturhistoria departemento sukcede al William Elford Leach. La dungo estis polemika ĉar li estis malpli kvalifikata ol alia kandidato, nome William John Swainson. Post la divido de la departemento en tri sekcioj en 1837 li iĝis zorgisto de la departemento de zoologio, kaj retiriĝis en 1840 estante sukcedata de sia helpinto John Edward Gray.

Children estis membro de la Reĝa Societo ekde 1807, kaj servis kiel ties sekretario en 1826, kaj de 1830 ĝis 1837.

En 1833, li iĝis prezidanto de kio iĝis la Reĝa Entomologia Societo de Londono.

Lia nomo estas rememorata en la Aŭstraliana pitono de Children, *Antaresia childreni*, la Aŭstralia bastoneta insekto *Tropidoderus childrenii* , la Nordamerika kokcinelo *Exochomus childreni*, kaj la rara mineralo ĉildrenito (en vikidatumoj). John James Audubon nomigis parulion laŭ li, sed la specimeno rezultis esti junulo de Ora parulio.

Lia filino estis Anna Atkins, botanikisto, plej konata pro sia libro pri "cianotipaj fotogramoj" de algoj, la unua libro de nur fotobildoj iam farita.

## Referencoj 
Kategorio:Britaj kemiistoj
Kategorio:Britaj mineralogoj
Kategorio:Britaj zoologoj
Nacia Parko Mikumi

La **Nacia Parko Mikumi** () estas nacia parko de Mikumi, ĉe Morogoro, Tanzanio. La parko estis fondita en 1964, kaj nune kovras areon de  kaj estas la kvara plej granda en la lando. La parko estas trapasata de la aŭtoŝoseo A-7 de Tanzanio.

## Teritorio 
La parko Mikumi estas bordata sude de la ĉasrezervejo Selous, kaj ambaŭ areoj formas unikan ekosistemon. Du aliaj naturaj areoj kiuj bordas la nacian parkon estas la Montoj Udzungŭa kaj la Montoj Uluguru.

## Flaŭro kaj faŭno 
La pejzaĝo de Mikumi estas ofte komparata al tiu de Serengeti. La ŝoseo kiu trapasas la parkon dividas ĝin en du areoj kun parte diferencaj medioj. La nordokcidenta areo estas karaktera pro aluvia ebenaĵo de la riverbaseno Mkata. La vegetaĵaro de tiu areo konsistas el savano kun akacioj, baobaboj, tamarindoj, kaj kelkaj raraj palmoj. En tiu areo, plej for el la ŝoseo, estas vidindaj rokaroj de la montoj Rubeho kaj Uluguru. La sudorienta parto de la parko estas malpli riĉa en naturo, kaj ne tre facile atingebla.

La faŭno inkludas multajn speciojn karakterajn de la afrika savano. Laŭ lokaj gvidistoj de Mikumi, ebloj vidi leonon grimpanta arbotrunkon estas pli granda ol en Manyara (fama ĉar estas unu el malmultaj lokoj kie leonoj montras tiun kutimon). La parkon enhavas subspecion de ĝirafo, kiun biologoj konsideras la ligon inter la Masaja ĝirafo kaj la Somalia ĝirafo. Aliaj animaloj en la parko estas elefantoj, zebroj, gnuoj, impaloj, kuduoj, nigraj antilopoj, pavianoj, kaj bubaloj. Je ĉirkaŭ 5 km el la nordo de la parko, estas du artefaritaj akvejoj loĝataj de hipopotamoj. Ankaŭ pli ol 400 diversaj specioj de birdoj loĝas en la parko.

## Bildgalerio 

Peugeot 304 in Mikumi (3086114651).jpg|Ponto super ŝoseo
Zebra in Mikumi.JPG|Zebroj en la parko
Lioness mikumi.jpg|Leonino en la parko
Wildebeest mikumi.jpg|Gnuo trotante
A buffalo in mikumi.JPG|Bubalo en la parko

## Vidu ankaŭ 
* Naciaj parkoj de Tanzanio
* Sovaĝbestoj de Tanzanio

## Eksteraj ligiloj 
* Tanzania Turistejo: Mikumi 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Naciaj parkoj de Tanzanio
Kategorio:Protektitaj areoj kreitaj en 1964
Discus brunsoni

***Discus brunsoni*** estas specio de malgrandaj, pulmohavaj, surteraj helikoj, en la familio Diskedoj.

Ili loĝas en:

Usono: Montano.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Discus brunsoni* en *Montana Field Guide*

Kategorio:Diskedoj
Kategorio:Gastropodoj de Montano
Júlia Gyéresi

**GYÉRESI Júlia** [pr. dje:reŝi] estas rumania hungara aktorino, universitata instruistino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 20-an de marto 1969. Ŝi estas la edzino de poeto, redaktoro András Ferenc Kovács.

## Biografio
Júlia Gyéresi akiris diplomon de aktoro en SZISZI de Târgu Mureș en 1993. De 1989 ŝi estas okaza kunlaborantino de la teritoria radio. Ŝi lekcias parolteknikon kaj scenejan parolon de 1994 en la aktorakademio.

## Fonto
**Erdélyi magyar ki kicsoda*, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Nomen nudum

La esprimo ***nomen nudum*** (plurale ***nomina nuda***) estas latina termino, signife "nuda nomo", uzata en taksonomio (ĉefe ĉe zoologia kaj botanika nomenklaturo). Ĝi povas aŭ ne esti skribita kursive, depende el la stilo.

La termino estas uzata por indiki nomigon kiu aspektas precize kiel scienca nomo de organismo, kaj povas origine esti intencata kiel scienca nomo, sed malsukcesis esti tio ĉar ĝi ne (aŭ ne ankoraŭ) estis publikita kun la taŭga priskribo (aŭ referenco al priskribo), kaj pro tio ĝi estas "nuda" nomo, kiu ne povas esti akceptata laŭ nunaj standardoj.

Ĉar *nomen nudum* malsukcesas funkcii kiel formala scienca nomo, posta aŭtoro povas publiki realan sciencan nomon kiu estas identa laŭ literumado. Se unu kaj la sama aŭtoro metas nomon al presado, unua kiel *nomen nudum* kaj poste ĝin publikas por reala, akompanata de priskribo kiu ja kongruas kun la formalaj postuloj, tiam la dato de publikigo de tiu lasta, formale ĝusta publikigo iĝas la dato de la nomo.

## Notoj 
Kategorio:Botanika nomenklaturo
Kategorio:Zoologia nomenklaturo
Kategorio:Latinaj esprimoj
Nigrakapa ardeo

La **Nigrakapa ardeo** (*Ardea melanocephala*) estas vadbirdo de la familio de ardeoj nome Ardeedoj, komuna tra multe de subsahara Afriko kaj Madagaskaro. Ĝi estas specio ĉefe de loĝantaj birdoj sed kelkaj birdoj el Okcidenta Afriko moviĝas pli norde dum la pluvsezono.

## Kutimaro 
Tiu specio kutime reproduktiĝas en la humida sezono en kolonioj en arboj, kareksejoj aŭ klifoj. Ili konstruas diketan bastonetan neston, kie la ino demetas 2–4 ovojn.

Ili kutime manĝas en neprofunda akvo, harpuninte fiŝojn, aŭ ranojn per siaj longaj, akrapintaj bekoj. Ili ĉasas ankaŭ for el akvo, kie kaptas grandajn insektojn, malgrandajn mamulojn, kaj birdojn. Ili atendas gvate kaj senmove predojn, aŭ malrapide sekvas sian viktimon.

## Aspekto 
La Nigrakapa ardeo estas granda birdo, stare 85 cm alta, kun envergugro de 150 cm. Ĝi estas preskaŭ tiom granda kiom la Griza ardeo, al kiu ĝi similas, kvankam ĝi estas ĝenerale pli malhela. Ties plumaro estas tre griza supre, kaj pli palgriza sube. Pli precize ĝi havas rimarkindan kapon kie kontrastas la tre malhelajn suprajn kapopartojn (ardezgrizaj aŭ bluecgrizaj al nigrecaj) kun la tre blankaj mentono kaj gorĝareo. Tio ŝajnigas la kapon nigra, kiel la latina scienca nomo (kaj el tie la komuna nomo) indikas per kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka. En la kapo rimarkindas ankaŭ la flavecaj jrisoj enmarkataj ene de blanka mallarĝa ĉirkaŭokula areeto, kio pluas per hela brido ĝis la bekobazo. Ĝi havas povegan malhelan bekon pli malhela pinte kaj pli hela en la suba makzelo. La kontrasto inter la du kapareoj pluas laŭlonge de la kolo (antaŭe blanka sed kun malhelaj punktoj en suba brusto, malantaŭe griza). Same kiel la Griza ardeo montras nigrajn makulojn en ŝultro, tiu ĉi specio montras pli helgrizajn al brunecgrizajn makulojn tie. Ankaŭ la kruroj estas grizaj.

La flugmaniero estas malrapida, kun kuntirita kolo. Tio estas karaktera de ardeoj kaj botaŭroj, kaj distingas ilin el cikonioj, gruoj, kaj plataleoj, kiuj etendas siajn kolojn. La blankaj subflugiloj rimarkindas dumfluge.

La alvoko estas laŭta grakado.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Black-headed Heron (Nigrakapa ardeo) - Speciteksto en The Atlas of Southern African Birds

## Bildaro 

File:Black-headed Heron (Ardea melanocephala).jpg|En Nacia Parko Mikumi, Tanzanio
File:Ardea_melanocephala2.jpg|Kolektante nestomaterialon
File:Ardea_melanocephala1.jpg|Nacia Parko Amboseli, Kenjo
File:Ardea melanocephala Fuertes.jpg|Plenkreskulo pentraita de Louis Agassiz Fuertes
File:Black-headed_Heron.jpg|Nacia Parko Serengeti, Tanzanio

Kategorio:Ardeoj
Kategorio:Ardeedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Madagaskara ardeo

La **Humblota ardeo** (*Ardea humbloti*), konata ankaŭ kiel **Madagaskara ardeo**, estas specio de ardeo.

## Disvastigado 
En Madagaskaro, ĝi estas nekomuna en nordaj kaj okcidentaj marbordoj same kiel ĉe la Lago Alaotra, sed loĝas ankaŭ en Komoroj kaj Majoto.

La Madagaskara ardeo estas endanĝerita specio, kun populacio ĉirkaŭkalkulata je nur 1,500 maturaj individuoj. Ties populacio estas ŝajne malpliiĝanta. Ĉefaj minacoj estas ke tiu ardeo frontas troa ŝtelĉasadon (kaj la birdo kaj ties ovoj) kaj habitatodetruon (forhakado de nestarboj kaj malapero de humidejoj).

## Aspekto 
Ĝi estas granda birdospecio, kiel aliaj ardeoj, ĝenerale griza, kun malhelgriza al nigreca krono, pli hela orelareo, flavecaj irisoj kaj flaveca al helgriza longa fortika beko.

## Referencoj 
*  Kriterioj kial tiu specio estas endanĝerita.

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Ardeoj
Kategorio:Ardeedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
6269 Kawasaki

'*6269 *Kawasaki'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Stacio de Ooira de la Observatorio de Nihondaira en la kvartalo Ŝimizu de Ŝizuoka.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana astronomo *Shunichi Kawasaki'' (1896–1943), dua direktoro de la Latituda Internacia Observatorio de Mizusaŭa kaj bofrato de la astronomo Issei Yamamoto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Nacia Parko Nagarhole

La **Nacia Parko Nagarhole** (), konata ankaŭ kiel "Nacia Parko Rajiv Gandhi", estas nacia parko situanta en la distriktoj Kodagu kaj Misore en la ŝtato de Karnataka en Suda Barato.

Tiu parko estis deklarata 37a tigrorezervejo de la Projekto Tigro en 1999. Ĝi estas parto de la Nilgiria Biosfera Rezervejo. La Nilgiria sekcio de Okcidentaj Ghatoj kun 6,000 km², inklude la tuton de la Nacia Parko Nagarhole, estas konsiderota de la komitato de UNESCO por selekto kiel Monda heredaĵo de Unesko.

La parko havas riĉan arbaran kovron, malgrandajn rojojn, montetojn, valojn kaj akvofalojn. La parko havas sanan tigro-predadon proporcion, kun multaj tigroj, gaŭroj kaj elefantoj.

## Situo 
## Historio 
## Klimato kaj ekologio 
## Flaŭro 
## Faŭno 
## Indiĝena loĝantaro 
## Galerio 

Dosiero:Nilgiris Biosphere Reserve.jpg|eta|250px|Mapo de Nilgiria Biosfera Rezervejo, montrante la Nacian Parkon Nagarhole rilate al la multaj apudaj protektitaj areoj.
Dosiero:NagerholeMap.jpg|eta|250px|Topografia mapo de la areo.
Dosiero:2010-kabini-tiger.jpg|eta|250px|Tigro ĉe la rivero Kabini.
Dosiero:2007-kabini-leopard.jpg|eta|Leopardo ĉe la pordo Balle.
Dosiero:2010-kabini-dhole.jpg|eta|Azia naturhundo ĉe la elefantejo Sunkadakatte.
Dosiero:Ursus ursinus in nagarhole.JPG|eta|Lipurso en Nagarhole.
Dosiero:2010-kabini-tusker-bark.jpg|eta|Elefanto senŝeligante arbon.
Dosiero:Male_Gaur_(asiatic_wild_ox)_at_Nagarahole_wildlife_sanctuary.jpg|eta|Maskla gaŭro en Nagarhole.
Dosiero:2006-kabini-sambar.jpg|eta|Akvocervo.
Dosiero:2010-kabini-chital.jpg|eta|Aksicervo.
Dosiero:2006-kabini-croc.jpg|eta|Krokodilo ĉe la rivero Kabini.
Dosiero:2006-kabini-otter.jpg|eta|Lutroj ofte vidatas.
Dosiero:2010-kabini-osprey.jpg|eta|Fiŝagloj estas komuna vidaĵo vintre.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* K K Gurung & Raj Singh: *Field Guide to the Mammals of the Indian Subcontinent*, Academic Press, San Diego, ISBN 0-12-309350-3
* William Riley, Laura Ripley: ''Nature's Strongholds. The World's Great Wildlife Reserves.'' Princeton University Press, 2005. ISBN 0-691-12219-9
* http://www.ecoinfoindia.org/lldb_rajivgandhi_np.php 
* Kazmierczak, K. 2000. A field guide to the birds of India, Sri Lanka, Pakistan, Nepal, Bhutan, Bangladesh and the Maldives. OM Book Service, New Delhi, India. 352 pp.
* Menon, V. 2003. A field guide to Indian mammals. DK (India) Pvt Ltd and Penguin Book India (P) Ltd. 201 pp.

## Eksteraj ligiloj 
* Wildlife Times: Artikolo pri Predantoj de Nagarahole 
* Wildlife Times: The Annual Elephant Symposium 
* Wildlifetimes.com Wildilfe Photography
* Wildlife Times: Elephant Migration to Kabini 
* Jungle Inn, Nagarahole. Loĝado ĉe Nagarahole.

Kategorio:Naturrezervejoj de Barato
Kategorio:Naciaj parkoj en Barato
Kategorio:Tigroj
Kategorio:Karnatako
Sumatra ardeo

alternative=Ardea sumatrana - Daintree River.jpg|eta|Ardea sumatrana - Daintree River
La **Sumatra ardeo**, *Ardea sumatrana*, estas vadbirdo de la familio de ardeoj nome Ardeedoj, kiu estas de loĝantaj birdoj el sudorienta Azio al Novgvineo kaj Aŭstralio. Ties habitatoj estas ĉefe marbordaj kiaj insuloj, koralrifoj, mangrovejoj, grandaj riveroj. Tamen foje ili povas troviĝanti interne ĉe neprofundaj akvejoj.

Ĝi manĝas en neprofunda akvo, kie ĝi harpunas fiŝojn per sia longa, akrapinta beko. Ĝi atendas gvate senmova predon, aŭ malrapide gvatosekvas sian viktimon.

## Aspekto 
La Sumatra ardeo estas granda birdo, tipe stare 114–115&nbsp;cm alta kaj peza ĝis 2.6&nbsp;kg.

Ĝi estas pli granda ol la Purpura ardeo, al kiu ĝi similas laŭ aspekto, kvankam ĝi estas pli granda kaj pli malhela. La plumaro estas tre malhelgriza supre. Estas la kutimaj nukoplumoj. Kontrastas kun malhela plumaro blankaj plumoj pendantaj el kolo kaj brustaj flankoj. Dumfluge, ĝi havas uniforme malhelgrizajn subflugilojn. La irisoj estas flavaj kiel ĉe multaj aliaj ardeoj.

La flugmaniero estas malrapida, havante sian kolon kuntiritan. Tio estas karaktero de ardeoj kaj botaŭroj, kaj distingas ilin el cikonioj, gruoj kaj plataleoj, kiuj etendas siajn kolojn.

Disvastigata tra sia  granda teritorio, la Sumatra ardeo estis pritaksata kiel Malplej Zorgiga ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 

Kategorio:Ardeoj
Kategorio:Ardeedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Papuo-Nov-Gvineo
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
6245 Ikufumi

'*6245 *Ikufumi'''* estas malgranda meze hela duopa asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en la kvartalo Ŝimizu de Ŝizuoka.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Ikufumi Makino'', inĝenieron pri telekomunikado kaj aktivan . Lia kono pri komputiloj permesis lin verki en astronomiaj gazetoj artikolojn pri sistemoj por fari observadojn. Li enkondukis en Japanion ilojn por malgrandigi la datumojn kaj kunlaboras kun la Observatorio de Nihondaira.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de V. Benishek, D. Pray, P. Pravec, K. Hornoch, H. Kucakova, V. G. Chiorny kaj R. Durkee uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de 1,89 ± 0,17&nbsp;km, orbitan  taksata je 13&nbsp;km kaj orbita periodo de 0,6433 ± 0,0002 tago (15,439 horoj), La rotacia periodo de la satelito estas ankoraŭ nekonataj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (6245) Ikufumi; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Kapelo Gizela (Veszprém)

**Kapelo de Gizela** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Veszprém, en la fortikaĵo, kie ĝi estas la plej malnova konstruaĵo de la urbo. La nuna nomo Gizela-kapelo estas uzata nur ekde la 18-a jarcento.

Gizela estis reĝino, ŝia edzo estis Stefano la 1-a (Hungario).

## Historio 
La plej frue en tiu loko ia etaĝa konstruaĵo situis. En la 13-a jarcento oni trakonstruis ĝin etaĝa gotika kapelo. Do, ne estas vera tiu opinio, ke la kapelo estis fondita de reĝino Gizela. Post la kontraŭturkaj militoj nur tiu kapelo restis el la mezepoko, la posedanto daŭre estis preposto de Veszprém. Iam oni konstruis kelon por la vinoj sub la kapelon. En la 18-a jarcento oni parte malkonstruis la kapelon pro pligrandigo de la apuda episkopa palaco, sed la loĝantaro protestis, tial almenaŭ partoj restis el la kapelo. Poste oni alkonstruis barokajn partojn, kiujn oni forigis en 1938. Oni faris novan altaron en 1938. Inter 1980-1983 arkeologoj esploris la kapelon kaj ili trovis partojn de freskoj. En 1995 la kapelo estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La kapelo situas inter konstruaĵoj kaj pro la iama parta malkonstruo estas videbla nur nekompleta kapelo. La freskoj prezentas la apostolojn. Nur la suba parto estas vizitebla. En 1938 super la enirejon oni metis surskribon: *Memoriae Beatae Giselae Sacrum* (konsekrita al memoro de Beata Gizela).

Antaŭ la kapelo ornama puto de la fortikaĵo situas.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
eta|250px|maldekstre|Ornama puto de la fortikaĵo antaŭ la kapelo

Veszprem
Kategorio:Veszprém
András Lovasi

**András Lovasi** [andrAŝ lovaŝi], hungare **Lovasi András** estas hungara gitaristo, komponisto kaj ŝlagrokantisto.
[eta|300px|András Lovasi en [2012]]
András Lovasi naskiĝis la  1967 en Pécs.

## Biografio 
András Lovasi ne finis la lernadon en Universitato de Pécs. Li ŝatis la muzikon kaj li fondis diversajn rokgrupojn, ekzemple "Kispál és a Borz" (kun András Kispál en Pécs), "Kiscsillag" en 2005. Li estas eksedziĝinta havanta 2 filinojn. Li ricevis premion Kossuth en 2010.

## Lia verkaro (elekto) 
* 35 muzikdiskoj kun muzikistoj de "Kispál és a Borz" inter 1988-2010
* 7 muzikdiskoj kun muzikistoj de "Kiscsillag" inter 2005-2011
* muzikdisko sole en 2001
* komponado de muzikaĵoj en filmo "Csinibaba" en 1996
* partopreno en 8 filmoj inter 1997-2006

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj ŝlagrogitaristoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokomponistoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Sinagogo de Erzsébetváros

La**Sinagogo en Erzsébetváros** estas unu el la sinagogoj en Budapeŝto, en kvartalo de judoj en Budapeŝto. Ĝi situas proksime de Granda Sinagogo (Budapeŝto) kaj Malgranda Sinagogo (Budapeŝto).
[eta|240ra|La sinagogo laŭ mallarĝa [strato Ferenc Kazinczy]]
eta|220ra|Enirejo de la sinagogo

## Historio 
En 1783 la judoj ricevis permesojn loĝadi en Pest (urbo). La ortodoksa branĉo de la judoj konstruis ĉi tie unue lernejon kaj religian administrejon en 1910, poste secesian sinagogon en 1913. En 1928 oni establis ankaŭ ritan banejon (ekde 2004 ĝi denove funkcias kiel unusola juda banejo en la urbo).

La duetaĝa konstruaĵo estas integrita al la ceteraj domoj laŭ la strato. Estas videblaj pentritaj vitrofenestroj. La interna parto estas brikoforma, ĉe la anguloj situas ŝtuparejoj al la galerioj. La mebloj estas originaj kaj ili estis ornamitaj ankaŭ per hungaraj motivoj (tulipoj).

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
eta|maldekstre|240ra|Eksteraj ornamaĵoj de la sinagogo

Kategorio:Sinagogoj en Budapeŝto
René de Naurois

**Abbé René de Naurois** (24a de novembro 1906 – 12a de januaro 2006) estis franca katolika pastro, kaj ornitologo.

## Dua Mondmilito 
Dum la Dua Mondmilito Naurois helpis al la Franca Rezistado, helpis organizi fuĝon de judoj el la okupita Francio al Svisio kaj Hispanio, kaj estis unu el 177 Kieffer Kommandoj kiuj partoprenis en la Normandia Elŝipiĝo de la 6a Junio 1944. Li ricevis homorojn pro tio ĉio.

## Ornitologio 
[eta|Ovoj de * Cisticola anonymus* kolektitaj de René de Naurois - [MHNT]]
Postmilite Naurois engaĝiĝis en ornitologio, ĉefe ĉe la marbordo de Okcidenta Afriko kaj ties proksimaj insuloj. Lia doktoriga tezo, kiun li defendis en 1969 aĝe de 63, titoliĝis "Populacioj kaj reproduktaj cikloj de birdoj de la okcidenta marb9ordo de Afriko el Kabo Barbas, Hispana Saharo al la landlimo de la Respubliko Gvineo".

## Publikaĵoj 
Krom nombraj artikoloj en scienca literaturo, libroj aŭtoritaj aŭ kunaŭtoritaj de Naurois estas:
* 1994 – *Les oiseaux des iles du Golfe de Guinee: Sao Tome, Prince et Annobon*. Ministerio do Planeamento e da Administracao do Territorio, Secretaria de Estado da Ciencia e Tecnologia, Instituto de Investigacao Cientifica Tropical. ISBN 978-972-672-629-6. (In French and Portuguese).
* 2004 – *Aumônier de la France Libre - Mémoires*. (kun Jean Chaunu). Éditions Perrin. ISBN 2-262-02118-X

## Referencoj 
* Blondel, Jacques, 2007, In memoriam: René de Naurois, 1906-2006, The Auk, 124, 2, paĝo 723.

Kategorio:Katolikoj
Kategorio:Pastroj
Kategorio:Francaj ornitologoj
Kategorio:Franca Liberigo
Kategorio:Francaj herooj
Kaláka (muzikgrupo)

**Muzikgrupo Kaláka** estis fama muzika grupo en Hungario fondita en 1969. Kaláka estas hungara vorto kaj signifas komunan laboron, plej ofte en vilaĝo oni konstruas novan domon al la geedza paro. La muzikgrupo muzikas ĵazojn, blusojn, popolkantojn, ofte kantas poemojn, fine melodiojn por infanoj. Ili komponis ĉ. mil kantojn.

La fondintoj estas Dániel Gryllus, Vilmos Gryllus, István Mikó kaj Balázs Radványi. Inter 1975-1995 estis membro Péter Huzella. La nuntempaj anoj estas:
* Gábor Becze: kontrabaso, gitaro
* Dániel Gryllus: ŝalmo, citro, klarneto
* Vilmos Gryllus: violonĉelo, gitaro
* Balázs Radványi: mandolino, gitaro, aldviolono

Kaláka ofte muzikas por infanoj. Krom Hungario ili aranĝis koncertojn ekzemple en Aŭstrio, Belgio, Brazilo, Danio, Francio, Japanio, Italio, Svislando, Venezuelo. Ekde 1980 ili aranĝas muzikfestivalon en Miskolc. Kaláka eldonis 25 muzikdiskojn inter 1977-2007 kaj libron pri historio de la muzikogrupo. Ili ricevis dufoje premion Kossuth en 2003 kaj 2020, inter 1973-2009 ankaŭ aliajn premiojn.

## Repertuaro 
* Kantoj komponitaj al poemoj de János Arany, Endre Ady, Sándor Weöres, Lőrinc Szabó, Attila József, Robert Burns, François Villon, ktp.
* Kantoj komponitaj al filmoj pri hungaraj fabeloj.

Kategorio:Hungaraj muzikaj grupoj
Leo Kun

D-ro **Leo Kun** estis kuracisto kaj esperantisto en Slavonski Brod (tiam Jugoslavio, nun Kroatio). Li estis komitatano de Jugoslavia Esperanto-Ligo (JEL) fondita en 1923, kaj recenzisto de esperantlingvaj publikaĵoj. Krome li ekde la jaro 1933 aktivis kiel redaktoro de la periodaĵo La Suda Stelo, kiu fondiĝis en la antaŭa jaro 1932 kaj tiun unuan jaron estis redaktata de Franjo Homar.

Kategorio:Jugoslavaj esperantistoj
Kategorio:Kroataj esperantistoj
Kongreso de Tibeta Junularo

**Kongreso de Tibeta Junularo** (tibete: བོད་ཀྱི་གཞོན་ནུའི་ལྷན་ཚོགས།, transliterumado Wylie: bod kyi gzhon nu’i lhan tshogs, angle: Tibetan Youth Congress) estas internacia eksterregistara organizaĵo de tibeta diasporo, fondita la 7-an de oktobro 1970 laŭ iniciato de Tenzin Geŝe Tethong, Lodi Gjari, Sonam Topgjal kaj Tenzin Namgjal-Tethong en Dharamsala en Barato. Ĝia ĉefa postulo estas akiro de plena suvereneco flanke de Tibeto, eĉ pere de perdo de la vivo. En sia programo ĝi decide forĵetas proponon de Strasburgo, prezentitan en 1987 de laq 14-a Dalai-Lamao, postulante bataladon, ankaŭ helpe de perforto, ĝis gajno de plena suvereneco. Areo, sur kiu devus esti konstruata venonta ŝtataneco estas, ekster Tibeta Aŭtonoma Regiono, ankaŭ teritorioj de etna Tibeto, enkorpigitaj post 1949 senpere al Ĉina Popola Respubliko.

Supera instanco de la Kongreso estas Centra Plenuma Komitato, kies membroj estas elektataj de Ĝenerala Asembleo por trijara kadenco. Permesebla estas unufoja reelekto.

La organizaĵo nombras 30 000 membrojn kaj posedas 81 filiojn en Barato, Nepalo, Bhutano, Norvegio, Kanado, Francio, Japanio, Aŭstralio, Usono kaj Ĉinio. De 1974 ĝi aperigas (tibete kaj angle) revuon "Rangzen".

Ĝiaj aktivistoj estas konataj de decida kritiko de la politiko de mezvojo, lanĉita de Centra Tibeta Registaro. Ili estas iniciatintoj de pluraj protestoj antaŭ ambasadejoj de Ĉinio en Nov-Delhio aŭ Katmanduo; antaŭ Somera Olimpiko en Pekino ili malhelpis trapason de stafeto kun olimpika fajro. Samtempe ili entreprenas agadon por fiksi kaj disvolvi demokratiajn mekanismojn inter elmigrantaro. En 1994 laŭ iniciato de la Kongreso oni fondis ununuran nuntempe agantan tibetan politikan partion – Nacian Demokratian Partion de Tibeto. Ĉina registaro konsideras Kongreson de Tibeta Junularo terorisma organizaĵo kaj akuzas ĝin i.a. pri provoko de sangaj tumultoj de Tibeto en 2008, kaj ankaŭ pri sinmortigaj atencoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala interreta paĝo de Kongreso de Tibeta Junularo

Kategorio:Organizaĵoj
Ardeo de Bourne

**Ardeo de Bourne** (*Ardea purpurea bournei*), konata ankaŭ kiel **Kaboverda ardeo**, **Kaboverda purpura ardeo** aŭ **Santiaga ardeo**, aŭ surlocke en portugala kiel ***garça vermelha*** (ruĝa ardeo), estas endanĝerita subspecio de Purpura ardeo kiu estas endemia de la insularo Kaboverdo, en la Atlantika Oceano ĉe la marbordo de Okcidenta Afriko. Ĝi estas foje konsiderata plena specio, *Ardea bournei*.

## Distribuado 
La ununura konata reproduktejo de tiu ardeo estas en la insulo Santiago, ĉe Ribeira Montagna vilaĝo de Achada Banana, en nestokolonio en ununura mahoganarbo. La populacio enhavas ĉirkaŭ 40 plenkreskuloj, aŭ 20 reproduktaj paroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Foto de Ardeo de Bourne fare de Richard Ek
* Ornitaxa: *Ardea bournei* disgita kiel separata specio 

Kategorio:Ardeoj
Kategorio:Ardeedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Endanĝeritaj birdoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Endemiaj birdoj
Kategorio:Kabo-Verdo