open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Koluma imperikolombo

La **Koluma imperikolombo** (*Ducula mullerii*, laŭ kio ankaŭ *Mulera imperikolombo* aŭ *Nigra imperikolombo*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *Brenchleyi* speci-grupo, kiu enhavas ses samgenrajn speciojn. Ĝi estas endemio de Nov-Gvineo kaj apudaj insuloj.

## Aspekto
Tiu specio havas mezan korpolongon de 40 cm kaj pezas ĉirkaŭ 600 g. Ĝi havas grizajn suprajn partojn kaj plejparte griz-rozkolorajn malsuprajn partojn, kaj distingiĝas per okulfrapa kaj diferenciga kompleta nigra kolumo kontraŭ blankaj mentono kaj supra brusto. Vosotpinte estas nigra bendo antaŭata de blanka samlarĝa bendo.

## Distribuado kaj habitato
La Koluma imperikolombo vivas en nordo kaj sudo de Nov-Gvineo kaj en insuloj Aru. Ĝi estis registrita ankaŭ el insuloj Boigu kaj Saibai. Ĝi eble vizitas nordajn insulojn de la Toresa Markolo kiel vaganto.

Ili vivas en pluvarbaroj de malaltaj teroj, marĉaj arbaroj, manglejoj kaj ĉerivera vegetaĵaro.

## Taksonomio
La duvorta nomo rememorigas pri la germana natursciencisto Salomon Müller. Estas du agnoskitaj subspecioj: nome la nomiga *D. m. mullerii* (Temminck, 1835), en malaltaj teroj de suda Nov-Gvineo, kaj la apudaj insuloj Boigu, Saibai kaj Daru, kaj la Aru Insularo; kaj *D. m. aurantia* (A. B. Meyer, 1893) en norda Nov-Gvineo, el Bintuni Bay kaj la orienta marbordo de Geelvink Bay ĝis Astrolabe Bay.

## Referencoj 
* 
* Higgins, P.J.; & Davies, S.J.J.F. (eld.) (1996): *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 3: Snipe to Pigeons*. Oxford University Press: Melbourne. 

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Batang Gadis (rivero)

La rivero **Batang Gadis** estas la plej longa rivero en la distrikto Mandailing Natal, Sumatro, Indonezio. Ĝi devenas el la plej fora fontregiono en Pakantan, poste fluas tra Muara Sipongi, Kotanopan, Panyabungan, kaj Siabu, antaŭ ol enflui en Muara Batang Gadis, kiu estas parto de la Nacia Parko Batang Gadis.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Bekulap (rivero)

La **rivero Bekulap** situas en la distrikto Langkat, en la provinco Norda Sumatro, Indonezio. Ĝia akvo fluas en la direkto de la rivero Wampu.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Wampu (rivero)

La rivero **Wampu** fluas tra du distriktoj en Norda Sumatro, Indonezio: nome Karo kaj Langkat.

## Geografio 
Ĉi tiu rivero fluas en la norda regiono de la insulo Sumatro, kiu havas tropikan pluvarbaran klimaton (kodo: Af laŭ la klimata klasifiko de Köppen-Geiger). La averaĝa jartemperaturo estas ĉirkaŭ 25 °C. La plej varma monato estas Aŭgusto, kun averaĝa temperaturo de 26 °C, dum la plej malvarma estas Decembro, kun ĉirkaŭ 24 °C. La averaĝa jara pluvokvanto estas 2862 mm. Oktobro estas la plej pluvoriĉa monato kun meze 446 mm da precipitaĵo, kaj Junio estas la plej seka kun averaĝe 129 mm.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Batang Batahan (rivero)

La **rivero** **Batang Batahan** estas rivero kiu fluas en la regiono Batahan, distrikto Mandailing Natal, provinco Norda Sumatro, Indonezio. La enfluejo de la rivero estas konata kiel Kuala Batahan, kiu estas ankaŭ la nomo de vilaĝo situanta ĉe la okcidenta marbordo de Sumatro.

La plej fora fonto de la rivero troviĝas en la Bukit Barisan-montaro, ene de la regiono Ulu Pungkut, ĉe alteco de proksimume 1 500 metroj super marnivelo, kiu estas parto de la Nacia Parko Batang Gadis. La rivero fluas laŭlonge de 102 kilometroj ĝis ĝia enfluejo en la akvoj de la Hinda Oceano.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Bingai (rivero)

La rivero **Bingai** estas rivero en la provinco Norda Sumatro, Indonezio, kies fonto devenas de la rivero Wampu. Ĝi situas ĉirkaŭ 1400 kilometrojn nordokcidente de la ĉefurbo Ĝakarto. La rivero Bingai fluas tra la urbo Binjai, kun longo de 15 kilometroj kaj kun akvokolekta areo de 150 km² en la regiono de norda Binjai.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Bohorok (rivero)

La rivero **Bohorok** estas rivero en la distrikto Langkat, provinco Norda Sumatro, Indonezio, ĉirkaŭ 1400 kilometrojn nordokcidente de la ĉefurbo Ĝakarto. Ĝi estas alfluanto de la rivero Wampu.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Kualu (rivero)

La rivero **Kualuh** estas rivero en la norda parto de Sumatro, Indonezio, ĉirkaŭ 1300 kilometrojn nordokcidente de la ĉefurbo Ĝakarto. 

## Geografio 
Ĉi tiu rivero fluas en la norda regiono de la insulo Sumatro, kiu havas tropikan pluvarbaran klimaton (kodo: Af laŭ la klimata klasifiko de Köppen-Geiger). La averaĝa jartemperaturo estas ĉirkaŭ 21 °C. La plej varma monato estas Marto kun averaĝa temperaturo de 26 °C, kaj la plej malvarma estas Oktobro, ĉirkaŭ 20 °C. La averaĝa jara pluvokvanto estas 3730 mm. Oktobro estas la plej pluvoriĉa monato kun meze 491 mm da precipitaĵo, dum Marto estas la plej seka kun averaĝe 136 mm.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Lau Tenges (rivero)

La rivero **Lau Tenges** estas alfluanto, en la provinco Norda Sumatro, Indonezio.

## Utiligo 
La rivero ludas gravan rolon por la ĉirkaŭaj loĝantoj, inkluzive per irigacia terkulturado, tradicia sablokolektado, kaj agrikulturo. Tamen, bedaŭrinde la rivero jam ne estas tiel bela kiel antaŭe, pro multnombraj damaĝoj kiel kemia poluado pro pesticidoj, rubo, kaj senprofundiĝo. Tamen ĝi povus esti uzata kiel alternativo por familia libertempo kun la ĉarma naturo de kampara medio kaj esplorado laŭ la akvokolekta regiono. La rivero situas ĉirkaŭ 36 kilometrojn de la urbo Medano, al Binjai Sud, precize en Tanah Seribu.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Judit Hidas

'*** [hidaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hidas Judit*' estis hungara ĵurnalisto, redaktoro.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1995, poste ŝi akiris diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2005. Tiutempe ŝi ankaŭ kontribuis en literaturaj revuoj. Post siaj studoj ŝi estis teatra dramaturgo aŭ redaktoro en eldonejo kaj revuo, foje ĉe Hungara Radio, krome ŝi daŭre kontribuis. Ŝia debuta novelaro aperis en 2013. Ŝi edziniĝis kaj naskis trifoje. Ŝi ricevis stipendiojn en 2015 kaj 2022, premiojn inter 2013-2022.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Hotel Havanna* (novelaro, 2013)
* *Anyátlan nemzedék* (intervjuaro, kunaŭtoro, 2014)
* *Seb* (romano, 2016)
* *Boldogság tízezer kilométerre* (novelaro, 2019)
* *Nem vagy többé az apám* (2022)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mencirim (rivero)

**Mencirim** estas rivero en la distrikto Deli Serdang, provinco Norda Sumatro, Indonezio.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Belawan (rivero)

eta|maldekstre|Transiro de la rivero Belawan en la jaro 1875 (bildo el la revuo Eigen Haard)
eta|maldekstre|Fervoja ponto super la rivero Belawan (ĉirkaŭ la jaro 1920).
La rivero **Belawan** estas en Norda Sumatro, Indonezio. Ĝi fluas tra la urbo Medano kaj la distrikto Deli Serdang.

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la baseno de la riveroj Deli, Belawan, kaj ĉirkaŭaj areoj

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Batang Toru (rivero)

La rivero **Batang Toru** (aŭ **Batangtoru**) estas rivero en la provinco Norda Sumatro, Indonezio, ĉirkaŭ 256 kilometrojn sude de la urbo Medano.

## Geografio 
Ĉi tiu rivero fluas en la norda regiono de la insulo Sumatro, kiu havas tropikan pluvarbaran klimaton (kodo: Af laŭ la klimata klasifiko de Köppen-Geiger). La averaĝa jartemperaturo estas ĉirkaŭ 24 °C. La plej varma monato estas Februaro, kun meza temperaturo de 26 °C, kaj la plej malvarma estas Majo, ĉirkaŭ 22 °C. La averaĝa jara pluvokvanto estas 3379 mm. La plej pluvoriĉa monato estas Novembro, kun averaĝe 520 mm da precipitaĵo, dum Julio estas la plej seka kun averaĝe 156 mm.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Renun (rivero)

**Renun** (konata ankaŭ kiel **Lae Renun**, **Lau Renun**, kaj **Lawe Renun**) estas rivero en la norda Sumatro, Indonezio, ĉirkaŭ 1400 kilometrojn nordokcidente de la ĉefurbo Ĝakarto.

## Okazaĵoj 
Inundoj ofte estas kaŭzitaj de la rivero Lae Renun. Ekzemple, en la vilaĝo Renun, subdistrikto Tanah Pinem, distrikto Dairi, la 14-an de decembro 2018 ĉirkaŭ la 03:00 matene laŭ okcidenta Indonezia tempo, inundoj kaŭzis subakviĝon de 25 domoj kaj unu moskeo. La katastrofo ankaŭ detruis ŝnurponton kiu konektis la vilaĝojn Renun kaj Lau Njuhar, kaj difektis 30 hektarojn da maizkampoj posedataj de loĝantoj.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Simangayat (rivero)

La rivero **Simangayat** estas alfluanto situanta en la fontareo, kiu eligas siajn akvojn al la rivero Barumun kaj estas inter la plej puraj riveroj en Norda Sumatro, Indonezio.

La rivero Simangayat troviĝas en la distrikto Torgamba, en la suda parto de la provinco Norda Sumatro. Ĉi tiu rivero ankaŭ funkcias kiel loko por elsendo de rubo el hejmoj, industrioj, kaj agrokulturaj kaj fiŝkaptadaj aktivecoj, kiuj sendube malbonigas la kvaliton de la akvo.

La lokaj loĝantoj uzas la riveron por fiŝkaptado, sed ĉi tiuj agadoj neeviteble negative influas la akvokvaliton. Tiaj agadoj rekte kaj nerekte povas endanĝerigi la ekosistemon kaj la vivon de la organismoj en la akvaj substratoj kaj surfacoj.

La rivero Simangayat havas argilan grundon kun organika materialo konsistanta je 4%. Inter la organismoj tuŝitaj estas tiuj, kiuj vivas sur kaj en la substrato de la akvoj. La biodiverseco kaj la akvokvalito en Simangayat estas esplorataj per metodo nomata "Purposive Sampling."

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Tamás Agócs

**Tamás Agócs** [tamAŝ agOĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Agócs Tamás** estis hungara budhologo, tibetologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1991. Lia plej signifa instruisto estis György Kara. Post siaj studoj helpe de stipendio li plulernis, respektive esploris en Usono (1991, 1993–1994) kaj Nepalo (1998–2000, 2003–2004). En Usono lia instruisto estis ekzemple :en:Jeffrey Hopkins, :en:Georges Dreyfus kaj :en:David Germano. Ekde 1993 li instruis en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola, inter 1998-2002 ankaŭ en Universitato Loránd Eötvös. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1998 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1971. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj tradukitaj libroj 
* *Tibeti buddhista filozófia* (1994)
* Andrew Skilton: *A buddhizmus rövid története.* (studenta lernolibro, 1997) 
* *Diamanta sutro* (2000)
* Thondup Tulku Rinpoĉe: *A tudat gyógyító ereje. Egyszerű meditációs gyakorlatok az egészség, a jóllét és a megvilágosodás érdekében* (2007)
* Andrew Skilton: *A buddhizmus rövid története* (2013)
* :en:D. T. Suzuki: *Bevezetés a zen buddhizmusba* (2019)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj budhologoj
Kategorio:Hungaraj tibetologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Davao de Oro

**Davao de Oro**, oficiale la *provinco de Davao de Oro* (cebue: *Lalawigan sa Davao de Oro*; tagaloge: *Lalawigan ng Davao de Oro*), estas provinco en la Filipinoj situanta en la Davaa regiono en insulo Mindanao. Ĝia ĉefurbo estas Nabunturano dum Monkajo ​​estas la plej popolriĉa. Historie la areo estis parto de la provinco Norda Davao ĝis ĝi fariĝis aparta provinco en 1998. La provinco ĝis la komenco de 2020 nomiĝis ***Kompostela Valo*** (, mallonge *ComVal*, ), kiam post plebiscito ĝi ŝanĝiĝis al la nuna nomo.

Laŭ la stato de  en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La nombro de hejmoj sume estis .

## Notoj kaj referencoj
## Vidu ankaŭ 
* provincoj de la Filipinoj

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Provincoj de la Filipinoj
Arta Muzeo de Malmö

La **Arta Muzeo de Malmö** () estas artgalerio en la sveda urbo Malmö, fondita en 1841; estas unu el la ĉefaj artmuzeoj en Skandinavio ; Hodiaŭ ĝi troviĝas en konstruaĵo konstruita en 1937 en la kastela komplekso Malmöhus ; administrata de urbaj aŭtoritatoj; La kolekto de la muzeo enhavas  verkojn kreitajn de la 16-a jarcento ĝis la nuntempo; inkluzivas signifan kolekton de nuntempa arto. 

## Kolektoj 
La muzeo posedas unu el la plej grandaj kolektoj de la lando pri nordia arto de la 20-a jarcento kaj ankaŭ havas specialajn kolektojn de, inter aliaj, Carl Fredrik Hill, Barbro Bäckström, Carl Fredrik Reuterswärd, Max Walter Svanberg, Torsten Andersson kaj Gunnar Norrman. Skåne-pentraĵo estas abunde reprezentita kaj la ampleksa kolekto de Carl Fredrik Hill enhavas pli ol 2 600 desegnaĵojn kaj 25 pentraĵojn.
Ekzistas ankaŭ unika kolekto de rusa arto de la jarcentŝanĝo, kiu estis akirita lige kun la Balta Ekspozicio. Ĝi inkludas pentraĵojn de Aleksandr Golovin, Kuzma Petrov-Vodkin, Aleksandr Hausch, kaj Pavel Kutznetsov. 

La fundamento de la kolekto de la muzeo de nordia modernismo estis metita per la donaco de Herman Gotthardt de 700 verkoj kolektitaj inter 1914 kaj 1943. La donaco inkludas pentraĵojn de, inter aliaj, Isaac Grünewald, Sigrid Hjertén, Hilding Linnqvist, Nils Nilsson, Verage, Nilsson, Verage, Nilsson, Vera. Oluf Høst, Vilhelm Lundstrøm, Per Krohg, Henrik Sørensen kaj Tyko Sallinen.

En 2015, la muzeo transprenis la administradon de la *donaco de Schyl* de Malmö Konsthall. 

La Artmuzeo de Malmö ankaŭ havas grandan kolekton de artoj kaj metioj, ĉefe el suda Svedio. Sur la stando en Skovgaardalen troviĝas ankaŭ la orgeno de Sankta Petri el la plej malnova preĝejo de Malmö.

Post pliaj donacoj kaj propra aktiva kolekto de nordia nuntempa arto, la muzeo hodiaŭ havas proksimume 40 000 verkojn. 

## Galerio 

Dosiero:Ester_Almqvist_-_The_Sawmill,_December_sun_-_Google_Art_Project.jpg|Ester Almqvist
Dosiero:Ferdinand_Fagerlin_-_Surprised_-_Google_Art_Project.jpg|Ferdinand Fagerlin
Dosiero:Frans_Floris_-_The_Fall_of_Man_-_Google_Art_Project.jpg|Frans Floris, *La Falo de Homo* (ĉirkaŭ 1560) 
Dosiero:Alexander_Roslin_-_Portrait_of_Princess_Natalia_Petrovna_Golitsyn,_born_Tjernysjev_-_Google_Art_Project.jpg|Alexander Roslin, *Portreto de Princino Natalya Petrovna Galitzine (1977)*
Dosiero:Alexander_Roslin_-_Portrait_of_Prince_Vladimir_Golitsyn_Borisovtj_-_Google_Art_Project.jpg|Alexander Roslin, *Portreto de Princo Vladimir Golitsyn Borisovtj*, 1762
Dosiero:Amanda_Sidwall_-_The_thief_of_hearts_-_Google_Art_Project.jpg|Amanda Sidvall, *La ŝtelisto de koroj* (1884) 
Dosiero:Anders_Zorn_-_Self-Portrait_-_Google_Art_Project.jpg|Anders Zorn, Memportreto (1907)
Dosiero:Carl_Fredrik_Hill_-_Untitled_(twilight_landscape)_-_Google_Art_Project.jpg|Carl Fredrik Hill, *Sentitolita (krepuska pejzaĝo)*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Malmö Arta Muzeo
* Malmö Arta Muzeo Google Arta & Kulturo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Svedio
Malabara imperikolombo

La **Malabara imperikolombo** (*Ducula cuprea*, laŭ kio ankaŭ *Kupreca imperikolombo* kaj ankaŭ *Nilgiria imperikolombo*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *Badia* speci-grupo, kiu enhavas kvar samgenrajn speciojn. Ĝi estas endemio de Okcidentaj Gatoj de Barato.

Iliaj naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj kaj tropikaj malsekaj montararbaroj. Ĝi estis dekomence konsiderata subspecio de la monta imperikolombo, sed ĝi estis disigita pro diferencoj en morfologio kaj plumaro. Tiun disigon poste subtenis analizo de iliaj voĉoj.

Tiu kolombo havas helgrizajn kapon, kolon kaj bruston, kun iom da rozkolreca nuanco en brusto kaj traokula malhela strio. La okulringo estas mallarĝa kaj ruĝeca, kaj la beko same ruĝa kun nigra pinto. La mentono estas blankeca kaj la flugiloj malhelbrunaj kun kuprecaj nuancoj, kio nomigas la specion. La piedoj estas ruĝaj.

## Referencoj 
* 
* Higgins, P.J.; & Davies, S.J.J.F. (eld.) (1996): *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 3: Snipe to Pigeons*. Oxford University Press: Melbourne. 

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Barato
Géza Bethlenfalvy

'*** [betlenfalvi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bethlenfalvy Géza*' estis hungara budhologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Huncovce (Ĉeĥoslovakio), li mortis  en Hungario.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. La familio Bethlenfalvy rifuĝis al Mosonmagyaróvár en fino de la 2-a mondmilito. La juna Géza akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1963. Post la diplomo li esploris en la universitato ĝis 2006, dum inter 1974 kaj 1980 li instruis en Universitato de Delhio, inter 1994-2000 li gvidis la hungaran instituton en Delhio. Li okupiĝis pri budhismo en Barato, Tibeto kaj Mongolio. Li ricevis premiojn en 1990 kaj 2003.

## Elektitaj kontribuoj 
* ''A Painter's Pilgrimage* (1978)
* *India magyar szemmel* (kunredaktoro, 1987)
* *Tibetan and Buddhist Studies.* (1984)
* *Enchanted by India: Ervin Baktay (1890–1963)* (1992)
* *India és a magyar forradalom, 1956.* (kompilisto, 2006)
* *Hundia'' (2013)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj budhologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj hindologoj
Kazinski venas tro malfrue

**Varmas en Romo** estas krimromano, origine en Esperanto verkita de Deck Dorval. Ĝi estis lingve reverkita de Christian Declerck laŭ la originalo.

En 1990 publikiĝis hungarlingva traduko de István Ertl (*A gyilkos későn érkezik*), kaj en 1991 pollingva (), kiuj vendiĝis po 30 000 ekzempleroj. Tiu iĝis unu el la plej sukcesaj literaturaj tradukoj el Esperanto.

## Recenzoj 
Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Andrés Eloy Blanco

**Andrés Eloy BLANCO MEAÑO** (n. la 6-an de aŭgusto 1896 en Cumaná, tiama subŝtato Bermudez, nuna subŝtato Sukro, Venezuelo - m. la 21-an de majo 1955 en Meksikurbo) estis venezuela poeto, verkisto, politikisto kaj ŝtatisto; advokato laŭ profesio. Unu el la fondintoj de la maldekstra-centra politika partio de Venezuelo, Demokrata Ago (AD, 1941), Ministro pri Eksterlandaj Aferoj de Venezuelo (februaro-novembro 1948) dum la registaro de Rómulo Gallegos. 

## Verkaro (elekto) 
* El huerto de la epopeya (1918)
* Tierras que me oyeron (1921)
* Los claveles de la puerta (1922)
* El amor no fue a los toros (1924)
* El Cristo de las violetas (1925, teatraĵo)
* Poda (1934)
* La aeroplana clueca (1935)
* El pie de la Virgen (1937, teatraĵo)
* Barco de piedra (1937)
* Abigaíl (1937, teatraĵo)
* Malvina recobrada (1937, teatraĵo)
* Baedeker 2000 (1938)
* Liberación y Siembra (1938)
* Navegación de altura (1942, kolekto de politikaj artikoloj)
* Vargas, albacea de la angustia (1947, aŭtobiografio)
* Los muertos las prefieren negras (1950, teatraĵo)
* A un año de tu luz (1951)
* La Hilandera (1954)
* El poeta y el pueblo (1954)
* Giraluna (1955)
* La Juanbimbada (1959, postmorte)
* Orinoco

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Andrés Eloy Blanco"
* Andrés Eloy Blanco biografio

Kategorio:Venezuelaj verkistoj
Kategorio:Venezuelaj poetoj
Malheldorsa imperikolombo

La **Malheldorsa imperikolombo** (*Ducula lacernulata*, ankaŭ *Brundorsa imperikolombo*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *Badia* speci-grupo, kiu enhavas kvar samgenrajn speciojn.

Ĝi estas endemio de la Malgrandaj Sundaj Insuloj. Ĝiaj naturaj vivejoj estas subtropikaj kaj tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, kaj subtropikaj kaj tropikaj humidaj montararbaroj. 

Ĝi estas kolombo kun helgrizaj kapo, kolo kaj brusto, kontrastaj kun malhelaj brunverdecaj flugilkovriloj kaj vosto.

## Referencoj 
* 
**A Guide to the Pigeons and Doves of the World* de David Gibbs, Eustace Barnes & John Cox. Yale University Press (2001), .

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Sud-Orienta Azio
Blanka imperikolombo

La **Blanka imperikolombo** (*Ducula luctuosa*, laŭ kio ankaŭ *Funebra imperikolombo* alude al voĉo, kaj ankaŭ *Arĝentpinta imperikolombo*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *bicolor* speci-grupo, kiu enhavas kvar samgenrajn speciojn.

Ĝi estas endemio de arbaroj kaj manglejoj de Sulaveso kaj apudaj pli malgrandaj insuloj.

Ĝi estis foje konsiderata subspecio de la Dukolora imperikolombo, sed estas kolombo kun flaveca bekopinto, nigraj makuletoj ĉe la ventro, kaj arĝentgrizaj flugilplumoj. La kpo, kolo, brusto, flugilkovriloj kaj malsupreaj partoj estas blankaj, sed kun flaveca nuanco, escepte ĉe la flugilkovriloj.

## Referencoj 
* 
**A Guide to the Pigeons and Doves of the World* de David Gibbs, Eustace Barnes & John Cox. Yale University Press (2001), .

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Albert Ines

**Albert INES** (naskiĝis la 1-an de junio 1619 en histori-etnografia regiono Małopolska, mortis la 5-an de julio 1658 en Krakovo – pola-latina poeto, jezuito.

## Vivo
Li naskiĝis en urbana komercista familio de skota deveno, setliĝinta en Krakovo. En 1637 aliĝis al jezuitoj. Dum kelkaj monatoj instruis ĝustan elparolon kaj estis predikisto.

## Kreiveco
Aŭtoro de *Lyricorum centuria prima* (Gdańsk 1655). La kolekto konsistas el religiaj, satiraj kaj moralecaj odoj, priskribantaj malbonajn kutimojn de poloj. Alia kolekto estis tiolita *Lechiada* (Lechias ducum, principum ac regum Poloniae, Krakovo 1655). Ines eldonis aron da 47 kantoj pri historio de Pollando de la tempo de Leĥ ĝis Johano la 2-a Kazimiro kaj epigramojn. (1654). Li estis imitanto de Maciej Kazimierz Sarbiewski.

## Bibliografio
* *Mała Encyklopedia Kultury Antycznej* (Malgranda Enciklopedio de Antikva Kulturo), eldonejo PWN, Warszawa 1968
* Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut (Bibliografio de Pola literaturo - Nowy Korbut),  2-a volumo Piśmiennictwo Staropolskie (Malnovpolaj Literaturaĵoj), Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1964, p. 277

Kategorio:Naskiĝintoj en 1619
Kategorio:Mortintoj en 1658
Kategorio:Polaj poetoj
Kategorio:Skotaj poetoj
Flava imperikolombo

La **Flava imperikolombo** (*Ducula subflavescens*, ankaŭ *Bismarka imperikolombo* (kio kondukas al ebla konfuzo kun la *D. melanochroa*)) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *bicolor* speci-grupo, kiu enhavas kvar samgenrajn speciojn.

Ĝi estas relative granda specio de kolombo endemia de arbaroj de la Bismarka Arkipelago. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Ĝi estas ofte konsiderata subspecio de la Toresa imperikolombo (kiu siavice foje estis konsiderata subspecio de la Dukolora imperikolombo), sed ĝi estas pli kaj pli traktita kiel aparta specio. Ĝi similas al la Toresa imperikolombo, sed havas distingigan flavnuancan plumaron kaj bluecan bekobazon.

## Referencoj 
* 
**A Guide to the Pigeons and Doves of the World* de David Gibbs, Eustace Barnes & John Cox. Yale University Press (2001), .

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Bismarka imperikolombo

La **Bismarka imperikolombo** (*Ducula melanochroa*, laŭ kio ankaŭ *Nigrahaŭta imperikolombo* aŭ *Nigra imperikolombo*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *Brenchleyi* speci-grupo, kiu enhavas ses samgenrajn speciojn. Ĝi estas endemio de Bismarkoj.

## Priskribo
La unua fojon ĝin priskribis la angla zoologo Philip Sclater en 1878, kaj ĝi estas endemia de la insuloj Bismarkoj, kie ĝi ĉefe loĝas en pluvarbaroj en montaraj areoj super 500 m. Ĝi estas granda, fortika imperia kolombo, kun longo de 38–43 cm kaj pezo de 661–665 g. Plenkreskuloj estas preskaŭ tute nigraj, krom la malhelaj kaŝtankoloraj subvostaj kovriloj, la arĝentgriza malsupra vosto, kaj palgriza skvameca bildo en flugiloj kaj dorso. Ambaŭ seksoj similas. Junuloj diferencas de plenkreskuloj pro pli palaj subvostaj kovriloj.

La specio manĝas fruktojn en la kanopeo, kutime sole aŭ en malgrandaj aroj de ĝis 20 birdoj, kvankam aroj de ĝis 40 birdoj estis trovitaj sur figarboj. La nura konata nesto troviĝis sur muska arbo en januaro 1994 kaj havis ununuran blankan ovon. Tiu kolombo estas ĝenerale ofta en montaraj regionoj kaj estas listigita kiel malplej zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj pro sia sufiĉe granda teritorio kaj manko de sufiĉa malkresko en siaj populacioj.

## Taksonomio kaj sistematiko 
La Bismarka imperikolombo estis dekomence priskribita kiel *Carpophaga melanochroa* fare de la angla zoologo Philip Sclater en 1878 baze sur specimenoj el la insuloj Duko de Jorko. By 1925, it had been moved to its current genus, *Ducula*. La genronomo *Ducula* devenas el "dukul", nepala nomo de la imperikolomboj aŭ de la lainta "dŭ, -ducis" kun la signifo *estro, kondukanto*. La specis nomo *melanochroa* devenas el la vorto de Antikva greka *melanoĥrōs*, kun la signifo *nigra-haŭta*. Nigra imperia kolombo estas la oficiala ordinara nomo decidita de la Internacia Ornitologia Komitato. Aliaj ordinaraj nomoj por la specio estas Bismarka imperikolombo kaj Arĝentlaĉita imperikolombo. Tiuj kvar specioj estis poste konsideritaj plej proksime rilataj al la grupo formita de la Bojema, la Avelventra, la Vanuatua kaj la Goliata imperikolomboj.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Melanezio
Toresa imperikolombo

La **Toresa imperikolombo** (*Ducula spilorrhoa*, ankaŭ *Toresmarkola imperikolombo* kaj ankaŭ *Arŭstralia blankanigra imperikolombo*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *bicolor* speci-grupo, kiu enhavas kvar samgenrajn speciojn.

Ĝi estas relative granda blankanigra specio de kolombo. Ĝi troviĝas en arbaroj, savano, manglejoj kaj arbustejoj en Aŭstralio (nordoriento de Okcidenta Aŭstralio, nordo de Norda Teritorio kaj norda Kvinslando, inkludante la la insulojn de la Toresa Markolo), Nov-Gvineo, Aru Insularo, insuloj de la golfo Geelvink, insuloj D'Entrecasteaux kaj Louisiade insularo. Ĝi estis registrita kiel vaganto en Novsudkimrio, Aŭstralio. Kiel konate, la plej multaj populacioj estas loĝantaj aŭ nur partoprenas en negravaj lokaj movadoj. La populacio en Kvinslando foriras al Nov-Gvineo en februaro-aprilo kaj revenas en julio-aŭgusto. kaj kun nverguro de 45&nbsp;cm. Ĝi estas tute blanka aŭ palkrema, krom la nigraj flugilplumoj kaj parto de la vosto kaj makuletoj en la subvosto. Se rekonita kiel aparta specio, la nombro da subspecioj de la Toresa imperia kolombo restas komplika. Multaj agnoskas du: La disvastigita *D. s. spilorrhoa* (nomiga specio) kaj *D. s. constans* de Kimberley. Tamen, ĉi-lasta foje estas konsiderata kiel juna sinonimo de la iama subspecio.

Du aldonaj taksonoj, *subflavescens* de Bismarkoj kaj *melanura* de Molukoj, estis asociaj kun la Toresa imperikolombo. La unua havas karakterizan flavec-nuancan plumaron kaj bluecan bazan duonon de la beko, kaj estas ĉiam pli kaj pli traktata kiel aparta specio, la flava imperikolombo (*D. subflavescens*). Plej lastatempaj fakuloj metas *melanura*-n sub la Dukolora imperikolombo, sed ĝi havas nigrajn makuletojn en la subvostaj kovriloj kaj verdecflavan bekon similan al la Toresa imperikolombo. Tamen, *melanura* ankaŭ havas signife pli larĝan nigran vostpinton ol la Toresa imperikolombo.

## Referencoj 
* 
**A Guide to the Pigeons and Doves of the World* de David Gibbs, Eustace Barnes & John Cox. Yale University Press (2001), .
* Frith, H.J. (1982). *Pigeons and Doves of Australia*. Rigby.
* Pizzey kaj Knight, "Field Guide to the Birds of Australia", Angus & Robertson, 
* Trounsen kaj Trounsen, "Australian Birds: A Concise Photographic Field Guide, Cameron House. .

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Zoea imperikolombo

La **Zoea imperikolombo** (*Ducula zoeae*, laŭ kio ankaŭ *Imperikolombo de Zoé*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas endemio de Nov-Gvineo. Iliaj naturaj vivmedioj estas tropikaj kaj subtropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj, tropikaj kaj subtropikaj manglejoj, kaj tropikaj kaj subtropikaj malsekaj montararbaroj.

Ĝi estas nomita laŭ Zoë Lesson (floris en 1810), edzino de la franca ornitologo René-Primevère Lesson, kiu priskribis ĝin.

## Aspekto
eta|maldekstre|220ra|Zoea imperikolombo.
Tiu kolombo havas helan blugrizan kapon kun rimarkinda blanka okulringo kaj nigra fortika beko, kaj helajn rozkolorajn kolon kaj bruston, tre klare limigitan de la blankecaj al helgrizaj malsupraj partoj per nigra strio. La flugiloj estas malhelbrunaj en kovriloj (ŝultroj) kaj smeralverdaj en flugilplumoj, samkoloraj kun la vosto.

## Referencoj 
* 
* Higgins, P.J.; & Davies, S.J.J.F. (eld.) (1996): *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 3: Snipe to Pigeons*. Oxford University Press: Melbourne. 

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Preĝejo Stefano la 1-a (Szajol)

La **paroĥa preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas sakrala historia monumento (deklarita en 2008) en vilaĝo Szajol (Hungario).

## Historio 
En Szajol (laŭ tiama ortografio *Zoyli*) jam funkciis kirko dediĉita al Ĉiuj Sanktuloj en 1332. Dum dominado de turkoj la vilaĝo restis dense loĝata kaj restis katolika. La paroĥo estis menciita en 1640. Anstataŭ ligna didomo estis konstruita preĝejo el lomoj kaj kovrita per kanoj en la jaroj 1744 kaj 1745. La kirko videbla ankaŭ nun konstruiĝis inter 1828-1833 kaj ĝi estis renovogita en 1885. Same en 1885 la paroĥo estis reestablita. La orgeno estis kreita ĉirkaŭ 1940. Ekstere en 1990, interne post 5 jaroj la didomo renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola, antaŭe krucifikso estas videbla, pli antaŭe estas statuo pri Stefano. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. La turpinto estas plurlatera piramido. Malsupre meze estas la enirejo, kiun pluvŝirmilo kovras. Super la enirejo estas arka fenestro, pli supre duonronda fenestro. La navo havas ambaŭflanke arkajn fenestrojn kaj la navo finiĝas en kvarlatera absido, same alta, sed malpli larĝa. Dekstre sakristio aliĝas al la absido.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare
* katolika leksikono

Dosiero:Szajol, római katolikus templom belső tere 2024 01.jpg|Interna foto
Dosiero:Szajol, római katolikus templom belső tere 2024 02.jpg|Altaro 

Szajol
Szajol
Madagaskara blukolombo

La **Madagaskara blukolombo** (*Alectroenas madagascariensis*, konata ankaŭ kiel *Madagaskara blua fruktokolombo*) estas  mezgranda kolombo, tio estas birdo de la familio de Kolombedoj, kaj genro *Alectroenas* de kolomboj de insuloj en la okcidento de la Hinda Oceano. Ĝi estas endemia de norda kaj orienta Madagaskaro. Ĝi estas taksita kiel specio Malplej Zorgiga.

## Taksonomio
En 1760 la franca zoologo Mathurin Jacques Brisson inkludis priskribon de la Madagaskara blukolombo en sia sesvoluma *Ornithologie*. Li uzis la franclingvan nomon *Le pigeon ramier bleu de Madagascar* kaj la latinan *Palumbus coeruleus madagascariensis*. Kvankam Brisson stampis latinajn nomojn, tiuj ne kongruis kun la duvorta sistemo kaj ne estis rekonitaj de la Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo. Kiam en 1766 la sveda natursciencisto Carl Linnaeus ĝisdatigis sian verkon *Systema Naturae* por la 12a eldono, li aldonis 240 speciojn, kiuj estis antaŭe priskribitaj de Brisson. Tiu kolombo estas nun metita en la genron *Alectroenas* kiu estis enkondukita en 1840 fare de la angla zoologo George Robert Gray. La specio estas monotipa: oni ne agnoskis subspecion.

## Kutimaro kaj ekologio
Oni scias malmulte pri ĝia konduto. Oni observis ĝin manĝantan fruktojn, ĉu en paroj ĉu en grupetoj de ĝis 12 birdoj. La nestoj estas simplaj platformoj de branĉetoj metitaj 6–20 m supren de arbo, kaj la ovodemetado estas ununura ovo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Kategorio:Kolombedoj
Piotr Likos

**Apolonia kaj Piotr Likos** (Apolonia naskiĝis en 1904; Piotr naskiĝis en 1901, ambaŭ mortis la 1-an de junio 1943 en Opoka Duża, apud Annopol) estis geedzoj, polaj kamparanoj kaj fiŝistoj murditaj de germanoj pro helpo al judoj dum la germana okupacio de Pollando. Omaĝitaj de vicministrino pri kulturo kaj nacia heredaĵo Magdalena Gawin kadre de la projekto de Instuto Pilecki. Ankaŭ Justuloj inter la popoloj. En ilia bieno kaŝiĝis dekkelkaj judoj.

## Vivo
Piotr Likos loĝis komune kun edzino Apolonia kaj filino Natalia en vilaĝo Opoka Duża en la ĉirkaŭaĵo de Annopol. Vivteno de la familio bazis sur kultivado de la tero kaj fiŝkaptado. Dum la germana okupado Likos liveris nutraĵon kaj donis vestojn al minacitaj per reprezalioj kaj kaŝiĝantaj familioj Brener, Kestenbaum, Chyl kaj Estera Zakalik. Vintre 1942 la geedzoj kaŝis ilin en konstruaĵoj de sia bieno. Sume ĉeestis tie dekkelkaj judoj ĝis junio 1943. La tuta familio engaĝiĝis por helpado kune kun dekkelkjara filino Natalia. Pro denunco la 1-an de junio 1943 germanaj kaj ukrainaj ĝendarmoj eniris al ilia tereno. Piotr kaj Apolonia estis arestitaj, batitaj kaj pafmortigitaj; la sama sorto koncernis kaŝitan Iza Ler. Korpoj de la trio estis enterigitaj ene de la bieno. La filino de Likos, Natalia, sukcesis fuĝi tra fenestro. Simile aliaj kaŝitaj judoj forkuris al apuda arbaro. La korpoj de Piotr kaj lia edzino estis elterigitaj post fino de la okupado kaj entombigitaj sur tombejo en Annopol. Loko de ripozo de Iza Ler ne estas konata.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1901
Kategorio:Mortintoj en 1943
Kategorio:Polaj justuloj inter la popoloj
Kategorio:Poloj
Komora blukolombo

La **Komora blukolombo** (*Alectroenas sganzini*, konata ankaŭ kiel *Komora blua fruktokolombo*) estas  mezgranda kolombo, tio estas birdo de la familio de Kolombedoj, kaj genro *Alectroenas* de kolomboj de insuloj en la okcidento de la Hinda Oceano. Ĝi estas endemia de Komoroj kaj de koralaj insuloj Sejŝeloj. Ĝi estas taksita kiel specio preskaŭ minacata.

## Aspekto 
La Komora blukolombo mezuras proksimume 27 centimetrojn longa. La masklo pezas de 134 ĝis 158 g, kaj la ino pezas proksimume 117 gramoj. Ĝi havas arĝentecgrizajn kapon, kolon kaj supran bruston. La kolplumoj estas arĝentecblankaj, La beko estas verdeta aŭ flavecgriza, kaj havas palflavan aŭ verdete blankan pinton. Ĝi havas nigrajn malsuprajn partojn. La malsupra parto de la brusto estas brile violblua, kaj la ventro kaj flankoj estas pli verdecbluaj. Ties natura vivmedio estas subtropikaj kaj tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, subtropikaj kaj tropikaj manglarbaroj kaj subtropikaj kaj tropikaj humidaj montararbaroj. Ĝi troviĝas ĉe altecoj intervalantaj de 500 ĝis 1 500 m super marnivelo.

## Kutimaro
La Komora blua kolombo foje estas soleca, sed povas ĉeesti en grupoj de ĝis 15 individuoj. Tiuj ofte flugas proksimume 10 m super la akvo inter insuloj en la Aldabra grupo, farante regulajn vojaĝojn en unu direkto en la matenoj kaj reen denove en la vesperoj. Ilia flugo estas rapida, intermetita de flugilfrapoj. Ili havas kutimon sidiĝi alte en arbo en plena suno kaj levi unu flugilon por elmontri ĝin al la suno. Ili estas arbaremaj, fruktomanĝantaj birdoj kiuj ŝajne evitas surteriĝon surgrunde; tamen, malgrandaj ŝtonoj trovitaj en ilia stomako ŝajne indikas, ke ili foje descendas al la tero.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Kolombedoj
Walter Kriwicki

**Walter KRIWICKI** (naskiĝinta *Samuel Ginzberg* la  en Podwołoczyska, mortinta la  en Vaŝingtono) estis sovetia generalo de GRU, la sekreta servo de la Ruĝa Armeo. Pro ekzekuto de multegaj meritiĝintaj komunistoj dum la Granda purigo li fuĝis al Usono abĵurinte la komunismon.

## Biografio
Estante filo de bonstata komercisto li ekkonis je la fino de la Unua Mondmilito la marksismon-leninismon iĝonte membro de la partio de la bolŝevikoj. Pro kono de pluraj lingvoj (rusa, germana, pola kaj ukraina) li laboris post la frontoj malamikaj kiel sabotanto kaj iĝis poste armea diviziestro. Finfine li karieris ĉe Ĉeka aktivante en pluraj landoj kiel agento. Antaŭ la starto de la plano de la Tria Internacio ekigi revolucion en Germanujo en 1923, li troviĝis inter ties ĉefaj planistoj. Ĝis 1936 estris li GRU-kaŝkomandejon en Uesta Eŭropo. Post la decido ke estiĝu Internaciaj Brigadoj li rekrutis en Hago volontulojn por la Hispana Enlanda Milito. Kiam la stalinisma teroro estis murdinta plurajn amikojn kaj kunarmeanojn, li fuĝis al Parizo. En 1938 la germana satira gazeto "Figaro" publikigis intervjuon kun li, kiu estis tiam malagnoskinto de la aŭtoritato de Stalino. Malgraŭ polica protekto li travivis plurajn atencprovojn. De 1939 li vivis kun la edzino kaj la filo en Usono kiel li verkis por "Sunday Evening Post" plurajn klarigajn artiklojn pri la sovetiaj kaŝpolicanoj ekstere de Sovetio kaj la politika-ekonomia veraĉo de Sovetio.

Oni trovis lin mortinta kun pistolo apuda sur lito de *Bellevue-Hotelo*. Tre verŝajne mortpafis lin anoj de NKVD.  Jam antaŭe Kriwicki avertis amikojn kaj familianojn ne kredi la version de memmortigo en kazo de tuja forpaso de li.

## Verkoj 
* ''In Stalins Secret Service. An Exposé of Russia's Secret Policies by the Former Chief of the Soviet Intelligence in Western Europe.* Harper Brothers, New York 1939. - Londona eldono kn la titolo *I Was Stalins Agent*, Hamish Hamilton, London 1939. 
:: *Walter Germanovic Krivitzky: Ich war Stalins Agent,* eldonis Hellmut G. Haasis, Trotzdem-Verlag, Grafenau-Döffingen 1990, ISBN 3-922209-33-5 [aktualigita germana eldono]

## Literaturo 
*Boris Starkow: "Судьба Вальтера Кривицкого"- ĉe: *Вопросы истории* 11/1991, p. 82-93  
## Eksteraj ligiloj 
* "75 years ago: GPU murders defector Walter Krivitsky" - ĉe: *wsws.org''

## Notoj 
Kategorio:Galicio
Kategorio:Sovetianoj
Kategorio:Sovetiaj komunistoj
Kategorio:Sovetiaj spionoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1899
Kategorio:Mortintoj en 1941
Kategorio:Mortintoj en Vaŝingtono
Chairil Anwar

**Chairil Anwar** (n. la 26-an de julio 1922 en Medano ( Sumatro ); m. la 28-an de aprilo 1949 en Ĝakarto ) estis indonezia poeto kaj tradukisto. Li estis parto de la poeziogrupo Angkatan 45 (Generacio de '45) kaj kunfondinto de la revuo *Gema Suasana*. 

Kiel la fondinto de indonezia libera verso, kiu malakceptis literaturajn kliŝojn kaj igis poezion paroli la lingvon de la strato. 

Lia poezio kombinis indiĝenan tradicion kun okcidentaj influoj, kaj liaj verkoj havis decidan influon sur la enhavo kaj formala evoluo de indonezia poezio. 

Li ankaŭ estis influita de okcidenta literaturo kaj tradukis anglajn kaj francajn verkojn en la indonezian lingvon.

Oni taksas, ke Chairil verkis ĉirkaŭ 96 lirikajn verkojn kaj preskaŭ 70 poemojn en sia mallonga kariero. La plej multaj el liaj verkoj estis publikigitaj postmorte en tri kolektoj.

## Poeziokolektoj 
* *Deru Campur Debu* (*La Lasta Tendaro*, 1949)
* *Kerikil Tajam dan Yang Terampas kaj Yang Putus* (*Akraj Ŝtonetoj kaj La Ŝtelita kaj La Rompita*, 1949)
* *Tiga menguak Takdir* (*Tri* *rivelas Sorton*, 1950, kune kun Rivai Apin kaj Asrul Sani)
* *Feuer und Asche* (1978)

## Galerio 

Dosiero:Chairil_Anwar_Pelopor_Angkatan_'45_p_48.jpg|Anwar, de Dolf Verspoor
Dosiero:Chairil_Anwar_Pelopor_Angkatan_'45_p_92.jpg|Anwar, de Sutadji S.A.
Dosiero:Chairil_Anwar_Pelopor_Angkatan_'45_p_106.jpg|Anwar, 1949
Dosiero:Chairil_Anwar_2000_Indonesia_stamp2.jpg|Anwar sur indonezia poŝtmarko de la jaro 2000

## Referencoj 
Kategorio:Indoneziaj verkistoj
Kategorio:Indoneziaj poetoj
Jorge Enrique Adoum

**Jorge Enrique ADOUM** (; n. la 29-an de junio 1926 en Ambato - m. la 3-an de julio 2009 en Kito) estis ekvadora poeto, verkisto, politikisto, eseisto kaj diplomato.  

Lia plej konata verko estas la romano *Entre Marx y una mujer desnuda* (Inter Marx kaj Nuda Virino), publikigita en 1976, kiu estis filmita de Camilo Luzuriaga en 1996. Lia verkaro, en kiu li ĉiam traktis sociajn temojn, estis nomumita por la Premio Cervantes. 

Aŭtoro de ĉirkaŭ 30 libroj, inkluzive de 3 romanoj. Li estis unu el la ĉefaj reprezentantoj de latinamerika poezio. Liaj verkoj ricevis tiajn prestiĝajn premiojn kiel la kuban premion *Casa de las Américas*. La Nobel-premiito Pablo Neruda, kies persona sekretario li estis, agnoskis Adoum kiel la plej bonan latinamerikan poeton de sia generacio. ''''*

La verkado de Adoum estis profunde enradikiĝintaj en lia patrujo, kiel ekzemple en *Los Cuadernos de la Tierra* (1953-61, "Notoj pri la Tero"). Li uzis parolatan lingvaĵon aŭdace. 

## Verkaro 
### Poezio 
* *Ecuador Amargo* (1949)
* *Carta para Alejandra* (1952)
* *Los Cuadernos de La Tierra: I. Los Orígenes, II. El Enemigo y la Mañana* (1952)
* *Notas del Hijo Pródigo* (1953)
* *Relato del Extranjero* (1955)
* *Los Cuadernos de la Tierra: III. Dios Trajo la Sombra* (1959)
* *Los Cuadernos de la Tierra: IV. El Dorado y las Ocupaciones Nocturnas* (1961)
* *Informe Personal Sobre la Situación* (1975)
* *No Son Todos Los Están* (1979)
* *Poesía Viva del Ecuador* (1990)

### Romanoj 
* *Entre Marx y Una Mujer Desnuda* (1976)
* *Ciudad sin Ángel* (1995)
* *Los Amores Fugaces* (1997)

### Eseoj 
* *Ecuador: Señas Particulares* (2000)
* *De cerca y de memoria'' (2002)

### Teatro 
* El sol bajo las patas de los caballos (1970)

## Vidu ankaŭ 
* César Dávila Andrade
* Luis Costales
* Jorge Carrera Andrade

## Referencoj 
Kategorio:Ekvadoraj verkistoj
Kategorio:Ekvadoraj poetoj
Ricardo Miró

**Ricardo MIRÓ DENIS** (n. la 5-an de novembro 1882 en Panamurbo, departemento Panamo, Kolombio – m. la 2-an de marto 1940 en Panamurbo,  Panamo) estis panama poeto, verkisto kaj diplomato. Konsiderata la plej granda poeto en la historio de Panamo, kaj do la nacia poeto. 

Memore al li, oni aljuĝas la *Premio Ricardo Miró*, ĉiujara literatura premio establita en 1942.

## Vivo 
Jam fruaĝe li restis orfo sen patro. En la aĝo de dek kvin jaroj li iris al Bogoto, kie li studis pentradon.  Lia juneco koincidis kun turbula periodo en la historio de Panamo. Lia arta edukado estis interrompita de la Miltaga Milito. Li atestis la konstruadon de la Panama Kanalo kaj la sendependecon de Panamo.

La verkoj de Miró montras la influon de modernismo, kun motivoj rilataj al lia hejmlando kaj ĝiaj pejzaĝoj, hispana kultura heredaĵo kaj amo. Lia poemo "Patrio", verkita en 1909 en Barcelono, estas kelkfoje nomata kulta poemo. Ricardo postlasis plurajn poemarojn, du romanojn ( *Las Noches de Babel* kaj *Flor de María* ) kaj mallongajn prozaĵojn. Li publikigis interalie *Preludios* (1908), *Los segundos preludios* (1916), *La leyenda del Pacífico* (1925) kaj *Caminos silenciosos* (1929) Ricardo Miró Denis estas la fondinto kaj direktoro de pluraj literaturaj revuoj, inkluzive de *Nuevos Ritos* (1907)

Aldone al sia ampleksa literatura agado, Ricardo ankaŭ partoprenis en diplomatio kaj la formado de la kultura politiko de la lando. Miro Denis laboris en la reprezentaj oficejoj de Panamo en Londono, Marsejlo kaj Barcelono. Li estis unu el la fondintoj kaj sekretario de la Panama Akademio de la Hispana Lingvo kaj direktoro de la Naciaj Arkivoj. Ricardo Miro Denis mortis en sia hejmurbo.

## Verkaro (elekto) 
* *La Última Gaviota (1905)*
* *Preludios (1908)*
* *Patria (1909)*
* *En la Alta noche (1910)*
* *Segundos Preludios (1916)*
* *A Portobelo (1918)*
* *La Leyenda del Pacífico (1919)*
* *Flor de María (1922)*
* *Versos Patrióticos y Recitaciones Escolares (1925)*
* *Caminos silenciosos (1929)*
* *El Poema de la Reencarnación (1929)*

Li ankaŭ verkis novelojn, kiujn li neniam publikigis en libroformo, sed kiuj aperis en lokaj gazetoj kaj revuoj.

## Bibliografio 
* 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Poetoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Panamaj poetoj
Kategorio:Panamaj verkistoj
Dendrobatinae

***Dendrobatinae*** estas la plej granda subfamilio de la rana familio *Dendrobatidae*, t.e. la "venensagaj ranoj" de Centra kaj Suda Ameriko, loĝanta de Nikaragvo ĝis Amazonio en Brazilo.

## Priskribo
*Dendrobatinae* normale estas malgrandaj ranoj; *Andinobates minutus* havas naz-ĝis-kloakan longon de nur 13-16 mm. Multaj specioj havas brilajn kolorojn, ofte kun drastaj varioj ene de unu specio, kaj ĉiuj akumulas toksojn en sia korpo, kiujn ili akiras de siaj predoj. La alkaloidoj de la filobatoj estas aparte potencaj.

*Dendrobatinae* estas aktivaj dum la tago.  Oni kredas ke ĉiuj specioj havas gepatran zorgon, ofte fare de la patro. Tamen ĉe iuj specioj ĝin faras ambaŭ gepatroj (*Ranitomeya*), kaj ĉe *Oophaga* nur la patrino zorgas pri la ranidoj, provizante ilin per ovoj, kiuj estas ilia sola nutraĵo.

## Sistematiko
Estas ok genroj en la subfamilio,

La plej multaspeciaj genroj estas *Ranitomeya* (18 specioj) kaj *Andinobates* (16 specioj).

## Referencoj
Kategorio:Avertokoloraj bestoj
Kategorio:Bestaj taksonoj
Kategorio:Anuroj
Juan Zorrilla de San Martín

**Juan Luis ZORRILLA de San Martín** (naskiĝis la 28-an de decembro 1855 en Montevideo; mortis la 3-an de novembro 1931 samloke) estis urugvaja poeto. 

## Vivo 
Ekde 1865, ĉirkaŭ jaron kaj duonon post la morto de lia patrino, Zorilla de San Martín, laŭ instigo de lia patro, frekventis la *Colegio Jesuita de la Inmaculada Concepción de Santa Fe* kune kun lia frato Alejandro. En 1875 li daŭrigis siajn jurajn studojn en Ĉilio. En novembro 1878 li fondis la katolikan ĉiutagan gazeton *El Bien Público*. Lia unua edziĝo estis kun Elvira Blanco en 1878. Tiu rilato produktis ses infanojn. Kelkajn jarojn post la morto de lia edzino en 1887, li edziĝis kun ŝia fratino Concepción Blanco, kiu siavice mortis en 1907.  Li havis dek pliajn infanojn kun ŝi. Li estas la patro de la skulptisto José Luis Zorrilla de San Martín. Lia filino kaj tiel la nepo de Juan Zorrilla de San Martín estas la aktorino China Zorrilla.

Zorilla de San Martín, kiu havas doktorecon pri juro, laboris kiel ĵurnalisto kaj verkisto. Unu el la plej gravaj verkoj de lia poezia agado estas la epopeo *Tabaré* (6 kantoj en 4 500 versoj), kiu prezentas la tragedian amrakonton de indiano, kaj kiu estis filmigita en 1917. Kiam monumento estis starigita por festi la sendependecon de Urugvajo, Zorrilla de San Martín skribis la odon *La legenda patria*. El liaj aliaj verkoj meritas mencio *Conferencias y discursos* , kaj *Huerto cerrado*, enhavanta diversajn artikolojn.

Li laboris kiel diplomato en Hispanio, Francio kaj la Sankta Seĝo. Memuaro de liaj diplomatiaj travivaĵoj estas *Resonancias del camino de Zorrilla de San Martín*. 

Lia hejmo en Montevideo estas nun muzeo. Lia portreto estis prezentita sur la banknoto de  pesos (1989–1991)  kaj ankaŭ sur la noto de 20 pesos (ekde 1994). eta|skulptaĵo de Zorrilla en Montevideo de lia filo José Luis Zorrilla de San Martín
eta|La patriarko Zorrilla kaj lia familio
eta|Zorrilla muzeo en Montevideo

## Verkaro 
### Poezio 
* *Notas de un himno* (1877)
* *La leyenda patria* (1879)
* *Tabaré* (1888)
* *La epopeya de Artigas* (1910)
* *Rimas y leyendas:*
** *El ángel de los charrúas*
** *Imposible*
** *Odio y amor*
** *Siemprevivas*
** *Tu y yo*
** *Himno al árbol*
** *Vestales*

### Eseoj 
* *Discurso de La Rábida* (1892)
* *Resonancia del camino* (1896)
* *Huerto cerrado* (1900)
* *Conferencias y discursos* (1905),
* *Detalles de la historia rioplatense* (1917)
* *El sermón de la paz* (1924)
* *El libro de Rut* (1928)
* *Ituzaingó*
* *Artigas*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Biogafio (angla)

Kategorio:Urugvajaj poetoj
Kategorio:Urugvajaj verkistoj