open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nana skutelario

**Nana skutelario** () estas specio de herbaj plantoj, kaj reprezentanto de la genro Skutelario (*Scutellaria*).

## Medicina uzo 
La plantoj de la genro Skutelario havas plurajn medicinajn uzojn kaj pluraj specioj de la genro uziĝas sammaniere. Literaturaj fontoj priskribas kontraŭtiman, trankviligan kaj dormemigan efikojn.

Tiu nearktisa planto estas unu el pluraj deklaritaj herboj en la produktaĵo "Spico" origine vendita sub la pretendo esti incenso de pluraj herboj, sed fakte provizita per aldona sintetika narkotaĵo kaj uzita kiel moda drogo. La droga efiko do probable ne rilatas al la aldono de la planto al la miksaĵo, sed al la aldona sintetika narkotaĵo, kaj la deklaritaj herboj "ŝajnigu" sendanĝerecon de la produktaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj el la retejo de la usona departamento pri agrikulturo (USDA)
* plia informo pri la herbo

Kategorio:Lamiacoj
Kategorio:Nearktisa flaŭro
Kategorio:Kuracplantoj
Subdominanto

**Subdominanto** estas laŭ la muzika funkcioteorio la akordo super la 4-a ŝtupo de gamo. Sed ankaŭ la 4-an ŝtupon sole oni nomas subdominanto. La baza tono de la subdominanto situas kvinton sub (resp. kvarton super) la baza tono de la toniko. De tio deduktiĝas ankaŭ la nomo subdominanto: Jean-Philippe Rameau elektis la nocion dominanto por akordoj, kiuj situas kvinton super la celakordo; akordoj, kiuj situas kvinton sub la celakordo, nomiĝas do subdominanto.

Ekzemploj:
* La akordo sur la 4-a ŝtupo de C-maĵoro konsistas el la akordotonoj *f - a - c*. La subdominanto de C-maĵoro do estas la akordo F-maĵoro.
* La akordo sur la 4-a ŝtupo de d-minoro konsistas el la akordotonoj *g - bb - d*. La subdominanto de d-minoro do estas la akordo g-minoro.

En sia sona efiko la subdominanto (funkcio-simbolo en maĵoro: S, en minoro: s) starigas kontraŭpezon al dominanto (D) kaj estas sentata kiel trankvila poluso. En ĝia celdirekto ĝi estas pli malferma kompare kun la dominanto, kiu strebas reen al la toniko (T/t). Oni uzas ĝin ofte kiel elirpunkto por sekvontaj moduladoj. Kompare kun T kaj D ĝi kontrastas precipe pro sia relative koloreca sonkaraktero; tipa apliko: harmonizado de la sesa gamotono, kiam ĝi estas melodia supro (ekz.: Händel, „Halleluja“ el „Messias“). Ene de la kutima kadenco S - D - T tamen oni uzas la subdominanton ŝablonece.

La plagala kadenco kiel akordoprogresado *subdominanto - toniko* efikas malpli deviga ol la aŭtenta kadenco *dominanto - toniko*.

La efiko de la subdominanto estas plifortigebla per aldonado de granda sesto (en C-maĵora d aldonita al akordo F-maĵoro, en c-minoro f-ab-c-d respektive). La tiamaniere ekestantan *subdominant-kvintsestakordon* jam priskribis Jean-Philippe Rameau ''(„l'accord de la sixte ajoutée“)*. Kutimas ankaŭ la mallonga nomo „Rameau-akordo“. En la baroko (Bach-ĥoralo) kaj en la Viena klasikismo ĝi estis karakteriza elemento de fina kadenco, en la klasikismo tamen plejparte en modifita formo kun sesto anstataŭ kvinto *(subdominant-sestakordo*, mallonge: S6). En la Romantismo (ekz. Brahms, Ĉajkovskij) oni ŝatis uzi ĝin plagalkadence en la minorformo kiel aparte rava, emociiga kolorefiko ankaŭ en maĵortonaloj (en C-maĵoro de f-ab-c-d).

Plua subdominanta akordo estas la *Napola sestakordo'' (mallonge: napolaĵo). Ĝi estas - en minoro kaj maĵoro samgrade – variaĵo de minor-subdominanto, je kio tamen la kvinto estas anstataŭigata per ekstergama malgranda sesto (en C-maĵoro kaj c-minoro f-ab-db). Ĉar la tonmaterialo de la napolaĵo identas kun la akordo Db-maĵora, ege distanca en la kvintociklo, ĝi taŭgas aparte por moduladoj.

## Vidu ankaŭ 
* Harmoniscienco, por ĝenerala superrigardo super la doktrino de la akordprogresoj
* Kvintociklo, por la subdominantaj kaj dominantaj rilatoj inter la tonaloj.
* Kadenco, por la baza modelo de akordsinsekvo
* Duobla subdominanto

Kategorio:Muzika teorio
Santa Maria (Suda Rio-Grando)

**Santa Maria**, prononco: /ˈsɐ̃.tɐ maˈɾi.ɐ/, en Esperanto: **Santa-Mario**, estas municipo kaj universitata urbo de la brazila ŝtato (aŭ federaciero) Suda Rio-Grando, kiu havis 261.031 loĝantojn en 2010 .

## Esperanto-movado 
Tie estas gastiganto de Pasporta Servo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Zornia latifolia

**Zornia latifolia** estas specio de herbaj plantoj, kaj reprezentanto de la genro ** Zornia**. La tigoj iĝas 20 ĝis 50 centimetrojn longaj kaj intense disbranĉiĝas. Laŭ pluraj botanikaj literaturaj fontoj ĝi havu psikoaktivan, milde drogan efikon.

La planto estas unu el pluraj deklaritaj herboj en la produktaĵo "Spico" origine vendita sub la pretendo esti incenso de pluraj herboj, sed fakte provizita per aldona sintetika narkotaĵo kaj uzita kiel moda drogo. La droga efiko do probable ne rilatas al la aldono de la planto al la miksaĵo, sed al la aldona sintetika narkotaĵo.

## Referencoj 
* A. Rees, Cycl. 39: *Zornia* no. 4. 1819
* USDA (usona departamento pri agrikulturo), branĉo "ARS", "National Genetic Resources Program" (nacia programo pri genetikaj fontoj): "Germplasm Resources Information Network (GRIN)" [datumoj de 2006-10-07].

## Eksteraj ligiloj 
* planta profilo en la retejo de la usona departamento pri agrikulturo (USDA)
* informoj el la retejo *ars-grin.gov* (vidu ĉe "referencoj", angle) 
* planta informo el la retejo de la  Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo
* informoj el retejo pri tropikaj paŝtejoj

Kategorio:Faboideoj
Kategorio:Kuracplantoj
Hindia lotuso

La **hindia lotuso**, aŭ **nuksa nelumbo** (latine *Nelumbo nucifera*) estas planta specio el la genro nelumbo en la familio nelumbacoj.

## Ecoj 
La hindia lotuso estas akvoplanto kun la tendenco tre disbranĉiĝi. La folioj havas longajn tigojn de parte pli ol 2 metroj. Ili rondas, havas diametron de 60 centimetroj aŭ pli, kaj havas peltan surfacon.

La folioj havas petalojn de 1 ĝis 13 centimetroj da longo, kiuj havas ĉiajn kolorajn nuancojn inter blanko kaj rozkoloro, parte ankaŭ flavo. La "nuksaj" plantaj fruktoj (10 ĝis 20 oble) estas ovoformaj kaj havas grandon de 7 ĝis 13 milimetroj.

## Disvastiĝo 
La hindia lotuso nature kreskas en Japanio, Koreio, Ĉinio kaj Nepalo, en sudorienta Azio kaj nordorienta Aŭstralio, en Pakistano kaj okcidente ĝis la Arala kaj Kaspia Maroj. Ĝi transportiĝis al sudorienta Nordameriko kaj nun ankaŭ sovaĝe kreskas tie. La planto kreskas en lagoj, lagetoj kaj marĉoj.

## Vidu ankaŭ 
* Amura herbeja stepo
* Listo de legomoj

## Referencoj 
Kategorio:Naciaj simboloj de Barato
Kategorio:Orientalisa flaŭro
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Protealoj
ISO 3166-2:RU

**ISO 3166-2:RU** estas subaro de normo ISO 3166-2 rilate Rusion.

ISO 3166-2 NEWSLETTERS:
* 2000-06-21 No I-1 — estis aldonitaj la alternativaj nomoj por Inguŝio kaj Nord-Osetio, ĝustigita la preseraro en translitero de nomo de Dilgano-Neneca aŭtonoma distrikto.
* 2005-09-13 No I-7 — estis aldonita la alternativa nomo «Jugra» por Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto.
* 2007-04-17 No I-8 — estis difinita kodo por Permja regiono.
* 2007-11-28 No I-9 — estis difinita kodo por Kamĉatka regiono, ŝanĝis translitero de la nomo de Permja regiono.

## Kodoj 
## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Norvegio — ISO 3166-2:NO (okcidente),
* Finnlando — ISO 3166-2:FI (okcidente),
* Estonio — ISO 3166-2:EE (okcidente),
* Latvio — ISO 3166-2:LV (okcidente),
* Litovio — ISO 3166-2:LT (okcidente),
* Pollando — ISO 3166-2:PL (okcidente),
* Belorusio — ISO 3166-2:BY (okcidente),
* Ukrainio — ISO 3166-2:UA (okcidente),
* Kartvelio — ISO 3166-2:GE (sude),
* Azerbajĝano — ISO 3166-2:AZ (sude),
* Kazaĥio — ISO 3166-2:KZ (sude),
* Ĉinio — ISO 3166-2:CN (sude),
* Mongolio — ISO 3166-2:MN (sude),
* Nord-Koreio — ISO 3166-2:KP (sude),
* Japanio — ISO 3166-2:JP (sud-oriente, trans maro),
* Usono — ISO 3166-2:US (oriente, trans maro).

## Vidu ankaŭ 
* Federacia strukturo de Rusio
* .ru

## Referencoj 
Kategorio:Subjektoj de Rusia Federacio
RU
Shabeellaha Hoose

**Malsupra Shabele** () estas administra regiono (*gobolka*) en suda Somalio. Ĝis 1984, kiam la regionoj estis restrukturitaj, ĝi estis parto de la pli granda regiono Benadir kaj ties ĉefurbo estis Mogadiŝo, sed nuntempe la ĉefurbo estas Merko.

Shabeellaha Hoose limas kun la somaliaj regionoj de Banaadir, Shabeellaha Dhexe, Hiiraan, Bay kaj Meza Juba kaj kun la Hinda Oceano sudoriente. Post Mogadiŝo, oni supozas, ke tiu estas la plej loĝata regiono en Somalio.

Lower Shabele nomiĝas tiele laŭ la rivero Shabelle, kiu trapasas ĝin.

## Lingvoj 
Lingve, la regiono enhavas konsiderindan nombron de dialektojn de la somala. La majoritato de la populacio parolas la version Digil de la dialekto Af Maay kiel oni parolas en la areo de Dhoobey. Oni parolas en la regiono ankaŭ Af Jido, Af Garre, Af Tuni, Af Reer Marka kaj Af Reer Barawe krom la standardan somalan kaj la dialekton Af Maay de Mirifle.

## Distriktoj 
* Afgoi
* Barawa
* Janale
* Kurtunwarey
* Merca (Marka) (Ĉefurbo)
* Qoriyoley
* Sablale
* Walaweyn

## Klanoj en Malsupra Shabebele 
### Somaloj 
Diroj:
* Bijomaloj
* Surre
* Dabruube
* Mandaluug

Digil:
* Jiiddo
* Bagadi
* Tunni
Havijeoj:
* Abgaal
* Wacdaan
* Wadalaan
* Wacweytan
* Silcis
* Hintire
Aliaj klanoj:
* Reer AwSalaat
* Reer Marka
* Reer Baraawe
* Yahar Saalax

### Bantuoj 
* Reer Gosha
* Reer Shabelle

Kategorio:Regionoj de Somalio
Shabeellaha Dhexe

**Meza Shabele** () estas administra regiono (*gobolka*) en suda Somalio. Kiel parto de la iama regiono Benadir, ties ĉefurbo estis Mogadiŝo ĝis meze de la 1980-aj jaroj, kiam la urbo de Jowhar iĝis ĉefurbo. Ĝi limas kun la somaliaj regionoj de Galguduud, Hiiraan, Malsupra Shabele kaj Banaadir, kaj kun la Hinda Oceano sudoriente.

La regiono nomiĝas laŭ la rivero Shabeelle kiu trapasas la regionon.

Antaŭmilita censo ĉirkaŭkalkulis populacion de 1.4 milionoj. Nuntempe, la regiona konsilantaro postulas, ke la populacio de la regiono estas 1.6 milionoj.

La regiono estis ĉefe loĝata de diversaj subklanoj de la somala klano de la Havijeoj, ĉefe la Abgaal kaj la Gaaljecel. Minoritato inkludas la Moobleen kaj Hiilebi. Tamen, la subklano de Abgaal estas la hegemonia en Meza Shabelle. 

EStas ankaŭ membroj de la nesomala etna minoritato de la bantua grupo Kaboole.

La regiono konsistas el sep (7) distriktoj: Jowhar – la regiona ĉefurbo, Bal’ad, Adale, A/yabal, War sheikh, Runirgon kaj Mahaday.

La regiono havas brutobredadon, irigaciitan agrikulturon kaj fiŝkaptadon, kun ĉiujara pluvokvanto de inter 150 kaj 500 mm kovrante areon de proksimume 60,000 km², la regiono havas 400 km de marbordo en la Hinda Oceano.

## Distriktoj 
* Aadan Yabaal
* Balad (Bal-ad)
* Cadale
* Jowhar (ĉefurbo)
* Mahadaay Weyn
* Warsheikh
* Eji kaboole

## Referencoj 
Kategorio:Regionoj de Somalio
Sool (Somalio)

[eta|Situo de Sool en [Somalio]]

**Sool** () estas regiono situa en nordokcidenta interno de Somalio. Ties regiona ĉefurbo estas Las Anod (*Laascaanood*). Tiu regiono estis historie konata pro sia kontraŭkolonia movado kiu ricevis la nomon de derviŝoj.

## Teritoria disputado 
Sool estas regiono reklamita de Somalilando kaj Puntlando, la du aŭtonomaj makroregionoj de Somalio. Dum 2006, la Islamaj Kortumoj (IK) ekenhavis la kortumojn de Sool por ŝario en sia alianco, kvankam ties armeo neniam okupis la regionon.

Sub la registaro de Siad Barre, Sool ne estis separata regiono, sed parto de la pli granda regiono nome Nugaal, kun la ĉefurbo de Garowe. Ĝi estis separata el Nugaal en la 1980-aj jaroj.

Ekde 2003 kaj ĝis oktobro de 2007, Sool estis sub kontrolo de Puntlando. Post la konflikto de 2007, Somalilando reliberigis la regionon.

## Distriktoj 
* Lasanod (A) (ankaŭ Laascaanood, Lasanood aŭ Las Anod)
* Ainabo (C) (Caynaba aŭ Aynabo)
* Taleh (C) (Taleex)
* Hudun (C) (Xudun)
* Boane (D) (ankaŭ Boocame aŭ Bo'ame)
* Yagori (D)

## Vidu ankaŭ 
* Somalio
* Somalilando
* Puntlando
* Aliaj signifoj de la termino Sool

## Referencoj 
Kategorio:Regionoj de Somalio
Togdheer

**Togdheer** () estas administra regiono en nordokcidenta Somalio. Ties ĉefurbo estas Burco (*Burao*). Ĝi limas kun Etiopio kaj la somaliaj regionoj de Woqooyi Galbeed, Sanaag kaj Sool. Togdheer estas unu de la ses regionoj de la memproklamita, sed internacie neagnoskita Respubliko de Somalilando (la teritorio de la tiama Brita Somalilando) en norda Somalio. La nomo de la regiono devenas el la rivero Togdheer. La Regiona Parolanto estas Abdi Hussen Dheere kaj la Vicparolanto estas Guled Dahir Samatar.

## Urboj 
* Balidhiig
* Burco
* Buuhoodle
* Yucuba HY Reer Cawl
* Durukhsi
* Dhoqoshey
* Sibidhley
* Goryoxuun
* Beer
* Harashiikh
* Waraabeeye
* Ina-Afmadoobe
* Kabadheere
* Xeyd Diiriye
* Xalxalis
* War Cibraan
* Raydab Khaatumo
* Qurac Kudle
* Ceel Same
* Ilma Shiikh

## Teritoria disputado kun Puntlando 
La registaro de la aŭtonoma ŝtato de Puntlando postulas sudorienton de la regiono Togdheer kiel propra teritorio, kaj nomigas tiun areon, centritan ĉirkaŭ la urbo de Buuhoodle, la "Ayn" regiono de Puntlando.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Togdheer News Network   (en Somalilando).

Kategorio:Regionoj de Somalio
Kecerovský Lipovec

eta|dekstra|330px|Kecerovský Lipovec troviĝas en la plej griza parto
**Kecerovský Lipovec,** hungare **Kecerlipóc** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 16&nbsp;km²
* Supermara alteco: 354 m
* Loĝantaro: 110
* Poŝtkodo: 044 47 
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Kecerovský Lipovec situas en valo de rojo sb monto 981 m-ojn alta, fine de sakovojo. Košice troviĝas 23&nbsp;km-ojn.
  
## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1229. En 1910 loĝis en Kecerlipóc 281 homoj, (270 slovakoj, 8 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Kecerovský Lipovec 130 homoj, (129 slovakoj).
 
## Vidindaĵo 
* restaĵoj de fortikaĵo

## Eksteraj ligiloj 
* Kecerovský Lipovec en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
ZSC Lions

eta|dekstra|Daniel Steiner ludis en la sezono 2005-2006 por ZSC Lions
**ZSC Lions** estas zurika glacihokeklubo, kiu ludas en la Svisa Nacia Ligo A, la supera nacia hokeligo de svislando. Ĝia antaŭa nomo estis *Zürcher Schlittschuhklub* (en Esperanto *Zurika Glacisketilklubo*). La plej granda sukceso de la klubo estis la 5:0-venko de la finalo de la Ligo de la Glacihokeĉampionoj la 28-an de januaro 2009 kontraŭ la rusa glacihokeĉampiono HK Metallurg Magnitogorsk (ruse: *Металлург Магнитогорск*).

## Historio 
La klubo estis fondita la 15-an de oktobro 1930. Ĝi fariĝis svisa ĉampiono en la jaroj 1936, 1949, 1961, 2000, 2001 kaj 2008. La klubo krome gajnis la *Spengler-Pokalon* en la jaroj 1944/45 kaj 1945/46 kaj en la sezonoj 2000-2001 kaj 2001-2002 la *IIHF Kontinentan Pokalon*. En la sezono 2008-2009 la klubo gajnis la Ligon de la Glacihokeĉampionoj kaj tiel fariĝis eŭropa glacihokeĉampiono.

Antaŭ la klubo nomiĝis simple *Zürcher Schlittschuhklub* respektive *ZSC*. Post la kunfando kun la glacihokesekcio de Grasshopers Zürich la klubo alprenis la nomon *ZSC Lions*, dum la antaŭa Grasshopers Glacihokeklubo fariĝis sub la nomo *GCK Lions* la *farmteamo* de ZSC Lions en la Nacia Ligo B.

## Hejmstadio 
La hejmstadio de ZSC Lions estas la tiel nomita Salonstadio Zuriko (germane *Hallenstadion*), unu el la plej grandaj multfunkciaj haloj en Eŭropo. Pro la multflanka uzado de la stadio lastatempe ekzistas konflikto inter la klubo *ZSC Lions* kaj la portanta kompanio *Hallenstadion AG*, ĉar pro la multflanka uzado de la stadio la glacihokeklubo ne ĉiam povas utiligi la stadion por siaj hejmludoj. La klubanoj tial postulas apartan glacihokestadion, kiun la urbo pro kostaj kialoj ĝis nun tamen ne pretas konstrui.

## Aktuala ludistaro 2008/09 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la glacihokeklubo ZSC-Lions 

Kategorio:Zuriko
Kategorio:Asocioj de Svislando
Kategorio:Glacihokeo
Košický Klečenov

**Košický Klečenov,** hungare **Kelecsenyborda** [keleĉenjborda] estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.

## Situo 
Košický Klečenov situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Michalovce-Košice. La lasta urbo troviĝas 19 km.
  
## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1384. En 1910 loĝis en Kelecsenyborda 253 homoj, (234 slovakoj, 17 hungaroj, unusola germano). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Zsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Košický Klečenov 266 homoj, (265 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino
* kuracbanejo ĉe la apuda setlejo
* kratero de iama vulkano

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Pola rapidvojo S2

**Pola rapidvojo S2** estas planata rapidvojo kiu kunigos aŭtovojajn nodojn de aŭtovojo A2 en Konotopa (okcidente de Warszawa) kaj nodo Warszawa-Lubelska (oriente de Warszawa). Ĝi estas konata ankaŭ kiel **Suda pretervojo de Varsovio**.
Pola rapidvojo S1

**Pola rapidvojo S1** estas konstruata rapidvojo je tuta longeco ĉirkaŭ 130 km. Ĝi lokiĝas sur terenoj de Silezia Provinco kaj minimume de Malgrandpollanda Provinco. Ĝi kunigos aŭtovojon A1 kun landlima trairejo kun Ĉeĥio.Ĉefa parto de rapidvojo estas pretervojo de GOP.

## Ekzistantaj partoj 
Subaj partoj havas jam statuson de rapidvojo S1:

* Pyrzowice – Podwarpie - 9,5 km, portempe nur unu veturejo. Parto finis je 20-a de novembro 2006j..
* Nodo Podwarpie - 1,5 km.
* Dąbrowa Górnicza – Mysłowice - Kosztowy – Tychy (30,2 km).
* Bielsko-Biała – Cieszyn (33,8 km).
* Bielsko-Biała – Cieszyn (16 km inter 2002-2006) (12,4 km inter 1991-1995 kaj inter 2002-2005),
* pretervojo de Skoczew (5,5 km ).
Mudrovce

eta|dekstra|330px|Mudrovce troviĝas en la plej griza parto

**Mudrovce,** hungare **Modrafalva** estas tre malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis *Mudrócz*, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarean nomon.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 km²
* Supermara alteco: 410-416 m
* Loĝantaro: 70
* Poŝtkodo: 044 47
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Mudrovce situas flanke de monto 981 m-ojn alta, fine de sakovojo. Košice troviĝas 24 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1406 en formo *"Modrafalua"*. En 1910 loĝis en Modrafalva 125 homoj, (117 slovakoj, 6 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Kassa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Mudrovce 69 homoj, (escepte unusolan ukrainon ĉiuj slovakoj).

## Eksteraj ligiloj 
* Mudrovce en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Vtáčkovce

eta|dekstra|330ra|Vtáčkovce troviĝas en la plej griza parto

**Vtáčkovce,** hungare **Patacskő** (pataĉkO) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. La historia slovaka nomo estis **Ptáčkovce**.

## Bazaj informoj 
* Areo: 4 km²
* Supermara alteco: 395 m
* Loĝantaro: 860
* Poŝtkodo: 044 47
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Vtáčkovce situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 20 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1427. En 1578 oni komputis tie 8 domojn. En 1910 loĝis en Patacskő 213 homoj, (139 slovakoj, 3 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj deportiĝis. En 2001 loĝis en Vtáčkovce 721 homoj, (366 ciganoj, 353 slovakoj).

## Eksteraj ligiloj 
* Vtáčkovce en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Postbato (muziko)

eta|260px|Valso-akompanaĵo
**Postbato** estas en muziko:
* sono sur malakcentata taktotempo. Kune kun la baza bato sur la akcentataj taktotempoj ĝi formas la ritman modelon de multaj muzikaĵoj. Tipaj por la Viena valso ekzemple estas la postbatoj sur la dua kaj tria kvaronbatoj post la basa tono sur la unua taktotempo.
* muzika ornamaĵo konsista el kelkaj notoj, kiu povas stari ekzemple post trilo.

Kategorio:Muzika notacio
Kategorio:Muzika praktiko
Benátky nad Jizerou

**Benátky nad Jizerou** estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Mladá Boleslav. La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1259. En  ĝi havis .

Dominanto kaj la ĉefa vidindaĵo de la urbo estas renesanca, baroke rekonstruita **kastelo**, en kiu vivis i.a. dana astronomo Tycho Brahe kaj ĉeĥa komponisto Bedřich Smetana. La kastelo kun buntaj kaj valoraj kolektoj publike alireblas.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Benátky nad Jizerou (kastelo)

## Eksteraj ligiloj 
* Historiaj kaj turismaj informoj 
* Benátky nad Jizerou - virtual show


Kategorio:Urboj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj sur Jizera
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
La barbiro de Sevilo

eta|Rossini
eta|Klasika sceno
eta|Fígaro
**La barbiro de Sevilo** (itale *Il barbiere di Siviglia*) estas komika opero verkita de Gioachino Rossini. La libreton skribis Cesare Sterbini kiel adaptigo de la teatraĵo *Le Barbier de Seville* de Pierre Augustin Caron de Beaumarchais.

La kompleta titolo estas *Il barbiere di Siviglia ossia L’inutile precauzione*, «La barbiro de Sevilo aŭ la senutila singardo».

## Agado 
Sevilo fine de la 18a jarcento. Grafo Almaviva kostumite kontaktas lian adoratinon Rosina, unufoje kiel drinkita militisto, aliafoje kiel muzikinstruisto. La maskiĝo havas du kialojn: Unue, certigi, ke ŝi ne ekamas lin pro lia titolo. Due, trompi la avidan D-ron Bartolo, kiu ankaŭ intencas edziĝi kun la riĉa Rosina, lia zorgato.

En la unua akto (kiel militisto), la grafo sukcesas kaŝe doni al Rosina amleteron. En la dua akto ili interproksimiĝas dum kantinstruo kaj konfesas unu al la alia ilian amon. Almaviva planas liberigi ŝin dumnokte el la domo de ŝia zorganto Bartolo. Sed Bartolo aŭdas pri tiu plano kaj haste venigas notarion por prompte edziĝi kun Rosina, sciigante siajn gardistojn pri venonta nokta fripono. Sed kiam la notario venas, Almaviva igas lin per armila forto kaj multe da mono, anstataŭe edzigi Almaviva kun Rosina. Bartolo revenas kun la gardistoj por ekkapti la «kontraŭleĝan forkondukanton». Nun Almaviva malkaŝas sian identecon kiel grafo kaj kompensas la malgajnon de la estonta edzino per mono—normale la zorganto devintus pagi dotaĵon.

La loka barbiro Figaro ĉiam konsilas la grafon pri la maskovestoj, li ankaŭ ŝtelas la ŝlosilon de Bartolo por la nokta fuĝo.

## Roluloj 
* Almaviva, la grafo, Tenoro
* Fiorillo, la servisto de la grafo, tenoro/baritono/baso
* Bartolo, la doktoro, baso
* Berta, la mastrumistino de Bartolo, soprano
* Basilio, la muzikmajstro, baso
* Figaro, la barbiro, bufona baritono
* Rosina, mezosoprano aŭ soprano
* oficisto, baso
* notario, nekantanta
## En Esperanto
*Beaumarchais. La Barbiro de Sevilo, esperantigita de Sam. Meyer. Eld. Librairie de Esperanto, Parizo , 1910? (17 x 11 ) 63 paĝoj.

## Eksteraj Ligiloj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Operoj
Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Fikciaj hispanoj
Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Hynčice (Vražné)

**Hynčice** (prononcu: [ˈɦɪnt͡ʃɪt͡sɛ], ) estas vilaĝeto, administrata de Vražné, ĉ. 13&nbsp;km okcidente de Nový Jičín en Ĉeĥa Silezio, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). En 2010 ĝi havis 81 domojn.

Hynčice situas en katastra teritorio **Hynčice u Vražného** kun areo 5,98&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Signifaj naskiĝintoj 
* Gregor Mendel - fondinto de genetiko

## Eksteraj ligiloj 
Vražné ĉe bohemianet 

Kategorio:Setlejoj en Moravia pordego
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nový Jičín
Kategorio:Vražné
Přerov (kastelo)

eta|200ra|Kastelo Přerov
**Kastelo Přerov** troviĝas en samnoma distrikta urbo Přerov en Ĉeĥio, en meza parto de Moravio, regiono Olomouc, 20&nbsp;km sudoriente de la urbo Olomouc.

## Historio 
Origine frugotika burgo el duono de la 11-a jarcento havis gardan kaj defendan funkcion sur grava komerca vojkruciĝo. La unua skriba mencio pri ĝi devenas nur el 1253. Ekde 1487 ĝi estis rekonstruata je renesanca kastelo de la nobela familio Pernštejn, kaj en 1612-1615 ĝi estu plu konstrularĝigita de Karel Starší ze Žerotína. En la 19-a jarcento la kastelo servis kiel lernejo kiel sidejo de oficejoj. Ĝiaj lastaj posendantoj - familioj Magnis - vendis ĝin en 1918 al la urbo Přerov , kiu en 1918-1930 realigis ampleksan rekonstruon kaj adaptis ĝin por bezonoj de de la urba muzeo kaj de Muzeo de Komenio, kies sidejo ĝi estas ĝis nuntempo.

## Vidindaĵoj 
* ekspozicioj pri arkeologiaj trovaĵoj en la regiono, vivo kaj verkaro de Johano Amoso Komenio, Jan Blahoslav kaj Gefrata unuiĝo, entomologio, mineralogio, etnografio de la regionoj Haná kaj Záhoří, malnovaj klasĉambroj, politika rezisto en la regiono en 1914-1989
* en la kastela panoramturo - ekspozicioj Sekreto de sonorila tono, Vedutoj de la urbo Přerov
* en la kelaro – origina t.n. nigra kuirejo
* krom la kastela konstruaĵo la muzeo prizorgas ankaŭ ORNIS . unikan ornitologian stacion .unusoloan specialigitan ornitologian muzeon en tute Mezeŭropo, kiu troviĝas en aparta konstruaĵo en Přerov rande de la urba parko Michalov, kaj mezepokan burgon Helfštýn, kiu i.a. disponas pri esperantlingva retpaĝaro

## Praktikaj informoj 
* La kastelo troviĝas sur la historia ĉefplaco kaj publike alireblas tutjare, ĉiutage krom lundoj.
* Trarigardoj okazas memstare kaj kun ĉiĉerono.
* En la kastelo okazas ofte diversaj kulturaj programoj.
* Aktualajn informojn vidu en la retpaĝaro.

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retpaĝaro ĉeĥe, angle

Kategorio:Kasteloj en Regiono Olomouc
Kategorio:Muzeoj en Ĉeĥio
Kategorio:Přerov
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Přerov
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en Regiono Olomouc
São Carlos

En Brazilo, **São Carlos** ("sankta Karlo" aŭ "Karolo") estas nomo de pluraj municipoj:

* São Carlos, San-Paŭlio
* São Carlos, Santa-Katarino
* São Carlos do Ivaí, Paranao
Benátky nad Jizerou (kastelo)

eta|Kastelo en Benátky nad Jizerou
**Kastelo Benátky nad Jizerou** situas en samnoma urbo Benátky nad Jizerou en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, distrikto Mladá Boleslav.

## Historio 
Surloke de origina monaĥejo estis konstruita komplekso de renesancaj kastelaj konstruaĵoj, baroke adaptitaj, kun valora skulptista ornamo de Matthias Braun kaj liaj disĉiploj. En 1599 en ĝi estigis observatorion dana astronomo Tycho Brahe. En la familio de la kastelposedanto grafo Thun laboris kiel hejma muzikinstruisto komponisto Bedřich Smetana. Nuntempe la kastelo estas sidejo de la urba muzeo kun variaj ekspozicioj.

## Vidindaĵoj 
* Daŭraj muzeaj ekspozicioj - Historio de la muzeo, Famaj naskiĝintoj de la urbo, Tycho Brahe, Bedřich Smetana, Ni ludas je keltoj, Astroarkeologio, Fratoj Benda (komponistoj de la 18-a jarcento), Kolekto de objektoj de australiaj indiĝenoj de vojaĝisto Josef Polák
* Muzeo de ludiloj
* Portempaj ekspozicioj

## Praktikaj informoj 
* La kastelo publike alireblas tutjare, ĉiutage krom lundoj
* Trarigardoj okazas memstare, por grupoj kun ĉiĉerono.
* Aktualajn informojn vidu en la retpaĝaro.

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retpaĝaro 

Kategorio:Benátky nad Jizerou
Kategorio:Kasteloj en Mezbohemia regiono
Kategorio:Muzeoj en Mezbohemia regiono
Kategorio:Konstruaĵoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en Mezbohemia regiono
Serra

**Serra**, portugala kaj hispana vorto por *Montaro*, povas esti:

## Brazilo 
* Serra, municipo en la subŝtato Espirito-Santo
* Serra, kvartalo en la urbo Bel-Horizonto
* José Serra, politikisto
* Sociedade Desportiva Serra Futebol Clube, futbala teamo de Serra, en Espirito-Santo

## Portugalo 
* Serra, freguesia en Tomar

## Hispanio 
* Serra, municipo en Valencio
Sertãozinho

**Sertãozinho** estas nomo de du municipoj de Brazilo:

*Sertãozinho (São Paulo) kaj
*Sertãozinho (Paraibo)
Francisco Coréal

**Francisco Coréal** estas la aŭtoro de libro *Les voyages de François Corréal aux Indes Occidentales* (La Vojaĝoj de Francisco Coréal al Okcidentaj Hindujoj) en 1722. La libro famegiĝis en Francio kaj estis unu el informfontoj preferindaj pri Ameriko en tiu lando dum la 18-a jarcento kaj ĝi havis multajn reeldonoj, kvankam ĝi estas falsa.

La libro deklaris sin tradukita el la hispana, sed estas neniu volumeno konata de ĝi en tiu lingvo, krom ne estas registro de ĝia eldono en Hispanio. La frazoj en la hispana kiu aperas en la libro estas eraraj, ekzemple: "Valgha-me Dios! estas son heregas lutheranas!" anstataŭ "¡Válgame Dios! estos son herejes luteranos". La aŭtoro ankaŭ atakas forte la Katolikan Eklezion kaj la hispanan regnon, tre eble ĝi estis kalvinisma. Tre eble la originalo estas nederlanda, ĉar en la nederlanda eldono estas partoj, kiuj mankas en franca versio.

La verko ŝajnas kunigi informojn de veraj vojaĝantoj kaj tiamaj eŭropaj antaŭjuĝoj pri Sudameriko, eble ĉar konfirmis antaŭjuĝojn ĝi estis tiel fama.

Kategorio:Ĉarlatanoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Čižatice

eta|dekstra|330ra|Čižatice troviĝas en la plej griza parto**Čižatice** (ĉiĵatice), hungare **Tizsite** (tiĵite) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 km²
* Supermara alteco: 280 m
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 044 47
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Čižatice situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 16 km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1299 en formo *"Chizete"*. En 1910 loĝis en Tizsite 272 homoj, (259 slovakoj, 6 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Čižatice 347 homoj, (338 slovakoj, 4 ukrainoj, 2 hungaroj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Três Rios

**Três Rios** (22°07'01" S; 43°12'32" U) estas municipo kaj urbo de Rio-de-Ĵanejrio, Brazilo. Ĝi havas 324,496 km² kaj ĉirkaŭ 75 000 loĝantojn.

## Esperanto-movado 
Esperanto-movado estas vigla tie. Tie estas gastiganto de Pasporta Servo

Kategorio:Municipoj de Rio-de-Ĵanejrio
Lotusaj floroj

eta|flava nimfeo **lotusaj floroj** – latine *nelumbo* - estas la sola genro de la planta familio de nelumbonacoj, kiu apartenas al la ordo de protealoj. La genro havas du speciojn:

* *nelumbo lutea* (amerika lotuso) kaj

* *nelumbo nucifera* (hinda lotuso).

Krom tio en la ne-biologia, literatura aŭ ankaŭ mitologia lingvouzo ankoraŭ la plantoj de la genro nimfeo, aparte la specio nila nimfeo, kaj krome iuj fabelaj, mitologiaj plantoj ne biologie difinitaj nomiĝas per la vorto "lotuso".

Apartaĵo de la lotusaj folioj estas, ke ili estas akvorezistaj, do ke akvaj gutoj kvazaŭ perloj forglitas de ili. Pro tio la folioj ĉiam restas puraj, kaj ne povas kreski fungoj aŭ aliaj damaĝaj organismoj sur ili – tiun econ oni nomas "lotusa efiko".

[eta|maldekstra|Lotusaj folioj dum pluvo.Sur la lotusaj folioj bildomeze ekestas arĝente brilantaj gutoj, la folioj de [nimfeo sube en komparo komplete kovriĝas per akvo]]
La hinda lotuso nuntempe laŭ Joseph Gärtner estas faklingve latine nomata *nelumbo nucifera*. Pli fruaj uzitaj sinonimoj laŭ aliaj botanikistoj estas *Nelumbo caspica* (Eichw.), *Nelumbo komarovii* (Grossh.), *Nelumbo speciosum* (Willd.), Nymphaea nelumbo (L.).

La amerika lotuso nuntempe laŭ Carl Ludwig Willdenow faklingve latine nomata *nelumbo lutea*. Pli fruaj uzitaj sinonimoj laŭ aliaj botanikistoj estas *nelumbo nucifera* subsp. *lutea* kaj ankaŭ *Nelumbo pentapetala* (Willd.), *Nymphaea pentapetala* (Walter).

## Simboleco 
Ĝia eco malakcepti malpuron tradicie igis la planton en grandaj partoj de Azio esti simbolo por pureco, fideleco, kreemo kaj spirita lumigo. La simbolo troveblas kaj en hinduismo kaj en budhismo. Kiel simbolo de pureco la formo de la lotusa floro ankaŭ alpreniĝis de la bahaanoj: La unua Bahaa domo de adorado en Barato, preĝejo por la anoj de ĉiuj religioj, havas la formon de lotusfloro. Aparte plurfaceta la simbolismo estas en Ĉinio: pro samsoneco en la ĉina lingvo la vortoj por "amo" kaj "harmonia geedzeco" ligiĝas kun "lotuso", kaj la floro tial rigardiĝas simbolo de bona geedzeco. Aparte la "ruĝa lotusa floro" krome estas simbolo de vagino. En la taoismo la floro estas atributo de la taoisma senmortulino *He Xiangu*.

[eta|140px|en vinagro marinita lotusa radiko kun [zingibro kaj citrono, kiel ĝi manĝiĝas en Japanio]]

## Uzo 
Krom esti dekora planto, la floro ankaŭ servas kiel legomo: la ameloriĉaj rizomoj en Koreio mariniĝas en sojsaŭco kaj akompanas ĉefajn manĝaĵojn. En Ĉinio kaj Vjetnamo ili ankaŭ manĝiĝas kiel salato. La kernoj el la frukto en Vjetnamio ankaŭ sole manĝetiĝas vespere – oni atribuas al ili milde trankviligan efikon.

Lotus Nelumbo nucifera Seed Head 2500px.jpg|frukto de *Nelumbo nucifera*, makrofoto
Lotosblatt, Nahaufnahme.jpg|makrofoto de lotusa folio
LotusPlant by ArchiKat.jpg|lotusfolio dum pluvo sur la folioj ekestas arĝentaj pluvogutoj (meze de la bildo (malsupra bildrando)

}

Kategorio:Protealoj
Kategorio:Legomoj
Kategorio:Budhismo
Kategorio:Hinduismo
Kategorio:Taoismo
Vilhelmo la 1-a (Skotlando)

eta|dekstra|100ra|Reĝa blazono de Skotlando
**Vilhelmo la 1-a**, aŭ **Vilhelmo la Leono** (n. 1162 aŭ 1163, m. la 4-an de decembro 1214) estis reĝo de Skotlando de 1165 ĝis 1214.

## Reĝiĝo 
Li iĝis reĝo post la morto de sia frato Malkolmo la 4-a la 9-an de decembro 1165, kaj kroniĝis la 24-an de decembro 1165. Malkolmo estis religiema kaj korpe malforta. Kontraste, la ruĝhara Vilhelmo estis forta viro kaj efika reganto. Li akiris la kromnomon "la Leono" pro sia standardo kun ruĝa leono forkvosta.

## Northumbrio 
En 1152 li heredis la titolon Grafo de Northumbrio, sed en 1157 Henriko la 2-a (Anglio) devigis lin cedi tiun titolon. Post kiam li iĝis reĝo, Vilhelmo klopodis regajni Northumbrion. En 1173 li invadis nordan Anglion, dum la grafoj de Flandrio kaj Boulogne, la franca reĝo kaj Henriko la Juna Reĝo invadis Normandion. Li malsukcesis kapti Newcastle kaj la kastelon de Prudhoe, kaj, ne dezirante longajn sieĝojn, revenis en Skotlandon. La sekvantan jaron li denove invadis Northumbrion, kun pli granda armeo kaj flandraj dungsoldatoj, kaj duan fojon malsukcese atakis la kastelon de Prudhoe. Poste li sieĝis Alnwick. Lia armeo tro dissterniĝis. Dum la nebula nokto de la 11-a de julio trupo de ĉirkaŭ 400 anglaj kavaliroj alvenis al Alnwick, trovis la skotan reĝon protektatan de nur ĉirkaŭ sesdek batalistoj, mortis la ĉevalon de Vilhelmo, kaptis lin, kaj venigis lin en ĉenoj al Newcastle, de kie li estis sendata al Northampton kaj poste al Falaise en Normandio. Liaj soldatoj reiris al Skotlando, kiun armeo de Henriko okupis.

## Traktato de Falaise 
Per la Traktato de Falaise (decembro 1174) Vilhelmo aĉetis sian liberigon kaj regnon per agnosko de Henriko kiel feŭda superulo kaj per promeso ke la skotoj pagos la koston de la angla okupado de Skotlando per impostoj. En 1175 li formale ĵuris fidelecon al Henriko ĉe la kastelo de Jorko.

Vilhelmo promesis ankaŭ ke Henriko elektus lian edzinon. Ĉe Woodstock li edziĝis en 1186 al Ermengarde de Beaumont (n. ĉ. 1170). Ermengarde estis filino de Rikardo de Beaumont kaj Konstanca Fitzroy, nelegitima filino de Henriko la 1-a (Anglio). La doto estis la Kastelo de Edinburgo. La geedzeco ne estis tre kontentiga.

En 1189 Henriko la 2-a mortis kaj lia filo Rikardo iĝis reĝo de Anglio. Por trovi pli da mono por sia krucmilitado, Rikardo nuligis la Traktaton de Falaise kontraŭ dek mil arĝentaj markoj.

## Posta vivo kaj morto 
Laŭdire en 1206 Vilhelmo sanigis homon malsanan pro skrofolo en Jorko.

Vilhelmo mortis ĉe Stirling en 1214 kaj entombiĝis en la abatejo de Arbroath.

## Infanoj 
Vilhelmo kaj Emmengarde havis kvar gefilojn:
* Margareta (1193-1259), kiu edziĝis al Huberto de Burgh (1-a Grafo de Kent)
* Izabela (1195-1253), kiu edziĝis al Roĝero Bigod (4-a Grafo de Norfolk)
* Aleksandro la 2-a (Skotlando) (1198-1249)
* Marjorie (Margareto, 1200-1244), kiu edziĝis la 1-an de aŭgusto 1235 al Gilberto Marshal (4-a Grafo de Pembroke). Ŝia edzo mortis dum turniro la 27-a de junio 1241.

Kategorio:Skotlandaj reĝoj
Kategorio:Mortintoj en 1214
Strážný

**Strážný** [straĵni] estas kampurbo en la Sudbohemia Regiono de Ĉeĥio. Ĝi situas en montaro Šumava, proksime de samnoma monto Strážný (1.115 m). Vivas ĉi tie  ().

Kampurbo Strážný konsistas el la vilaĝoj Strážný, Hliniště, Kořenný kaj Řasnice. Ĝi situas ĉe grava vojo inter Prago kaj Passau, kiu konsistas el la ĉeĥa nacia vojo 4 kaj la germana federacia vojo 12. Ĝi estas proksima al la limo kun Germanio, antaŭ Philippsreut.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.

La 1-an de aprilo 2010 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Partoj de kampurbo 
* **Strážný** (katastra teritorio (k. t.) *Strážný*, *Dolní Cazov*, *Dolní Světlé Hory*, *Horní Světlé Hory*, *Silnice* kaj *Stodůlky u Strážného*)
* Hliniště (k. t. *Hliniště*)
* Kořenný (k. t. *Hliniště*)
* Řasnice (k. t. *Řasnice*)

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Strážný - okres Prachatice (03).jpg|Strážný, restoracio
Strážný - okres Prachatice (14).jpg|Strážný, manĝaĵo el la restoracio
Strážný - okres Prachatice (04).jpg|Strážný
Strážný, lyžařský vlek (01).jpg|Strážný


Kategorio:Kampurboj en distrikto Prachatice
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Municipoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
Alpa skutelario

La **alpa skutelario** (latine *scutellaria alpina*) estas specio de la planta genro skutelario en la familio de lamiacoj (*lamiaceae*).

## Ecoj 
La plurjara herba planto atingas altecon de inter 10 kaj 30 centimetroj kaj havas plurajn pli aŭ malpli harkovritajn tigojn. La ovoformaj folioj estas dentigitaj.

eta|maldekstra|200px|floro de alpa skutelario
La floroj konsistas el ruĝecaj, ovoformaj eksteraj petaloj, kvazaŭtegole aranĝitaj kaj pli longaj ol la interna kaliko. La kaliko konsistas el du "lipoj": la supra el ili estas bluviola, atingas longon de ĝis 3 centimetrojn kaj pli longas ol la suba, blankeca lipo.

## Disvastiĝo 
La planto nature kreskas en Eŭropo, en la Alpoj, kiel indikas la nomo, sed ankaŭ en la montaroj Pireneoj, Apenino kaj Balkano. Ĝi preferas lokojn ĉe disrompitaj rokeroj sur kalkoriĉa grundo.

## Medicina uzo 
La plantoj de la genro havas plurajn medicinajn uzojn kaj pluraj specioj de la genro uziĝas sammaniere. Literaturaj fontoj priskribas kontraŭtiman, trankviligan kaj dormemigan efikojn.

Kategorio:Lamiacoj
Kategorio:Flaŭro de la Alpoj
Skutelario

[eta|[Bajkala skutelario, latine *Scutellaria baicalensis*]]
[eta|maldekstra|[Nana skutelario, latine *scutellaria nana*]]
**Skutelario ** – latine *scutellaria* - estas genro de herbaj plantoj el la planta familio de lamiacoj.

En la genro grupiĝas proksimume 360 specioj. Jen listo:

* Alpa skutelario - *scutellaria alpina* L.
** *scutellaria alpina* subsp. *alpina*
** *scutellaria alpina* subsp. *supina* I.R.ICHARDSON (sinonimo *scutellaria supina* L.)
* *scutellaria altissima* L.
* *scutellaria amoena* C. H. WRIGHT
* Bajkala skutelario - *scutellaria baicalensis* GEORGI (sinonimo *scutellaria macrantha* FISCH.) - vidu la apudan foton
* *scutellaria barbata* D. DON
* *scutellaria brittonii* PORTER
* *scutellaria californica* A. GRAY
* *scutellaria costaricana* H. WENDL.
* *scutellaria floridana* CHAPM.
* *scutellaria galericulata* L. (sinonimo *scutellaria epilobiifolia* A. HAM.)
* *scutellaria hastifolia*
* *scutellaria hookeri* EPLING (sinonimo *scutellaria villosa* HOOK.)
* *scutellaria incana* BIEHLER
* *scutellaria incarnata* VENT. (sinonimo *scutellaria ventenatii* HOOK.)
* *scutellaria indica* L.
* *scutellaria lateriflora* L.
* *scutellaria longifolia* BENTH. (sinonimo *scutellaria mociniana* BENTH.)
* *scutellaria meehanioides* C. Y. WU
* *scutellaria minor*
* *scutellaria mociniana* BENTH.
* *scutellaria montana* CHAPM.
* Nana skutelario - *scutellaria nana* A.GRAY, vidu la apudan foton
* *scutellaria ovata* HILL
* *scutellaria parvula* MICĤ.
* *scutellaria rehderiana* DIELS
* *scutellaria strigillosa* HEMSL.
* *scutellaria suffrutescens* S. WATSON
* *scutellaria viscidula* BUNGE

## Medicina uzo 
La plantoj de la genro havas plurajn medicinajn uzojn kaj pluraj specioj de la genro uziĝas sammaniere. Literaturaj fontoj priskribas kontraŭtiman, trankviligan kaj dormemigan efikojn. La enhavaĵo bajkaleino estas fitokemiaĵo kun sennombraj aktivecoj, ekzemple antiinflamaj, antivirusaj, antitumoraj, kaj krome estas potenca antioksidigaĵo.

La specio nana skutelario estas unu el pluraj deklaritaj herboj en la produktaĵo "Spico" origine vendita sub la pretendo esti incenso de pluraj herboj, sed fakte provizita per aldona sintetika narkotaĵo kaj uzita kiel moda drogo. La droga efiko do probable ne rilatas al la aldono de la planto al la miksaĵo, sed al la aldona sintetika narkotaĵo, kaj la deklaritaj herboj "ŝajnigu" sendanĝerecon de la produktaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo de Ĉina Radio Internacia pri "ĉinaj tradiciaj medikamentoj" kun mencio de skutelario (esperante) 
* la genro skutelario en la bibliografia datumbazo de la Botanika Ĝardeno de Londono 

Kategorio:Lamiacoj
Kategorio:Kuracplantoj
Česká Kubice

**Česká Kubice** estas municipo en la Regiono Plzeň en Ĉeĥio. Ĝi situas sude de la Bohemia Arbaro (*Český les*), proksime de ties plej alta monto *Čerchov* (1.042 m s. m.). Vivas ĉi tie  ().

La fervoja stacio de Česká Kubice estas limstacio (al Germanio) de la linio Pilzeno–Domažlice–Cham.

## Historio 
La loko estis unuafoje skribe menciita en 1697 kiel *Koutsko*. En 1740 ĝi havis 125 loĝantojn; en 1787 ĝi ricevis paroĥan kirkon. Post la Munkena interkonsento ĝis la fino de la Dua Mondmilito ĝi apartenis al Germanio.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Česká Kubice**
* Dolní Folmava
* Horní Folmava
* Nová Kubice
* Nový Spálenec
* Spáleneček
* Starý Spálenec

## Ĉirkaŭaĵo 
Proksime de Česká Kubice troviĝas la plej alta monto de Bohemia Arbaro Čerchov (1042 m s.m.), sur kies montopinto estis konstruita Belvedero de Kurz.


Kategorio:Municipoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Domažlice
Kategorio:Setlejoj en Všeruba montetaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Parafizo

eta|dekstra|Parafizoj de la sakfungo *Pseudoplectania nigrella*
eta|maldekstra|La musko *Tortula acaulon var. acaulon*
**Parafizo** estas sterila, fadenforma, unu aŭ plurĉela elemento, lokiĝinta inter la askoj de multaj sakfungoj, inter la sporujoj aŭ gametujoj de iuj algoj, inter la anteridioj kaj la arkegonioj de muskoj.

* an anteridio
* ar arkegonio
* p parafizo
* b brakteo

Pri la filikoj parafizo estas sterila sporujo.

Pri la sakfungoj **pseŭdoparafizo** estas, kiel parafizo, sterila, fadenforma, unu aŭ plurĉela elemento, lokiĝinta inter la askoj sed ĝi naskiĝas de la supra parto de la askofrukto kaj ne de la bazo kiel la vera parafizo.

Anastomozaj parafizoj estas de kelkaj likenoj ekzemple *Farnoldia*.

## Vidu ankaŭ 
Peritecio,
Asko,
Apotecio

## Fontoj 
* PIV 2005.
* Luttrell (1965). Paraphysoids, pseudoparaphyses, and apical paraphyses. Transactions of the British Mycological Society 48 (1): 135-144, 1 pl.

Kategorio:Funganatomio
Bajkala skutelario

[eta|[Bajkala skutelario, latine *Scutellaria baicalensis*]]
La **bajkala skutelario** ( latine ***Scutellaria baicalensis*** ) estas specio de la planta genro skutelario en la familio de lamiacoj (*lamiaceae*).

## Ecoj 
La plurjara herba planto atingas altecon de inter 20 kaj 40 centimetroj. Ĝi havas sveltan radikon kaj longajn, ovoformajn kaj dentigitajn foliojn. Somere ĝi havas florojn, kies kalikoj konsistas el du "lipoj": la supra el ili estas violkolora, atingas longon de ĝis 3 centimetrojn kaj pli longas ol la suba, blueca lipo.

## Disvastiĝo 
Tiu palearktisa planto nature unuavice kreskas en Siberio, ĉirkaŭ la lago Bajkalo, kiel indikas la nomo, sed ankaŭ disvastiĝis ĝis norda Ĉinio kaj Nordameriko. Ĝi ekkultiviĝis ankaŭ en Eŭropo.

## Kultivo 
La semoj dum printempo aŭ somero semiĝas. Alternative eblas kreskigi plantetojn en vitrodomo kaj nur tiujn transplanti al la celita kreskoloko. La planto ŝatas relative sunajn lokojn.

## Medicina uzo 
La plantoj de la genro havas plurajn medicinajn uzojn kaj pluraj specioj de la genro uziĝas sammaniere. Literaturaj fontoj priskribas kontraŭtiman, trankviligan kaj dormemigan efikojn. La indianoj de Nordameriko jam de jarcentoj uzis la bajkalan skutelarion kiel kuracplanton. Dum la 19-a jarcento ĝi en la botanika literaturo kompariĝis al la eŭropa valeriano. En la ĉina tradicia medicino ĝi sub la nomo "Huang qin" de longe konatas.

### Uzo kiel drogo 
La sekigita herbo nomatas *scutellariae laterifloriae*. La herbo efikas trankvilige, febromalaltige, kaj ĝenerale fortige. Ĝi helpas kontraŭ depresioj, kapdoloro, kontraŭvolaj muskolaj kontrakcioj, nerva troekscitiĝo kaj sendormeco. Krome ĝi havas kontraŭalergian, kontraŭinflaman kaj kontraŭbakterian efikojn. Laŭ novaj farmakologiaj esploroj la enhavero *Vogonin* ankaŭ havu kontraŭkanceran funkcion, sen damaĝi sanajn korpoĉelojn. La esploroj tamen ne jam estas finitaj.

La parenca specio nana skutelario estas unu el pluraj deklaritaj herboj en la produktaĵo "Spico" origine vendita sub la pretendo esti incenso de pluraj herboj, sed fakte provizita per aldona sintetika narkotaĵo kaj uzita kiel moda drogo. La droga efiko do probable ne rilatas al la aldono de la planto al la miksaĵo, sed al la aldona sintetika narkotaĵo, kaj la deklaritaj herboj "ŝajnigu" sendanĝerecon de la produktaĵo.

## Literaturo 
Kategorio:Lamiacoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Kuracplantoj
Violonkonĉerto

**Violonkonĉerto** estas konĉerto por violono kiel soloa instrumento kaj orkestro. La ĝenro de la instrumenta muziko ekestas komence de la 18-a jarcento el la granda konĉerto. Ĝi spertis plenan elformiĝon en la klasikismo. Plejparte ĝi estas trimovimenta, je kiu du rapidaj movimentoj enkadrigas malrapidan.

Kategorio:Muzikaj ĝenroj
Liebenfels

:*Liebenfels* krome ankaŭ estas la nomo de parto de la komunumo Herdern en la Kantono Turgovio de Svislando.

**Liebenfels** estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Sankt Veit. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto Sankt Veit
Klosterneuburger Zeitung

eta|Domo de la "Klosterneuburger Zeitung" ĝis 2010
***Klosterneuburger Zeitung*** (Klostronovburga Gazeto), antaŭe ***Die Kleine*** (La Malgranda), estas semajna magazino por la regiono *Neuburg* (Novburgo) kaj *Wiener Pforte* (*Viena Pordo*). Novburgo signifas la du urbojn: *Klosterneuburg* (*Klostronovburgo*) kaj *Korneuburg* (Grajnnovburgo) en Malsupra Aŭstrio.

## Historio 
La unua numero aperis la 23-an de septembro 1976. **Klostronovburga Gazeto** estas la gazeto kun la deĵorplejaĝa eldonisto de la mondo (laŭ la germana teksto en Wikipedia, *Die Kleine Klosterneuburger Zeitung*). Je la 14-a de oktobro 2005 povis profesoro Gustav Adolf Jakob Neumann festi sian 60-jaran jubileon kiel gazeteldoniston. Redaktoro kaj eldonisto Gustav Adolf Jakob Neumann estas jam ekde 1945 eldonisto de gazeto. Ekde 2011 aperis la gazeto nur en interreto http://www.klosterneuburgerzeitung.at/ kaj la lasta numero 1661 la 5-an de januaro 2012 kun la ne ĝusta dato 2011 sur la frontpaĝo.
Gustav Adolf Jakob Neumann mortis la 18-an de februaro 2013.

## Devizo 
Devizo de la eldonisto:

eta|Diplomo en la arkivo de la urba komunumo Klostronovburgo

## Famaj redaktintoj 
Konataj aŭstroj komencis ĉe la gazeto kiel loka raportisto:

* Hademar Bankhofer (hodiaŭ eksperto pri nutrado)
* Hadschi Bankhofer (matena raportisto ĉe Radio Vieno, konata aŭstra amuzisto kaj gvidanto de diskutrondoj).

En aŭtuno 1989 raportis **Klostronovburga Gazeto** pri la solena distingo de la titolo **Urbo de la Interpopola Kompreniĝo** (germane ***Stadt der Völkerverständigung***) al la urba komunumo Klostronovburgo de la **Internacia Societo por Interpopola Kompreniĝo** (germane ***Internationale Gesellschaft für Völkerverständigung***). La originala diplomo, en germana lingvo, videblas dekstre.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de *Klosterneuburger Zeitung*, germane

Kategorio:Aŭstriaj gazetoj
Kategorio:Germanlingvaj gazetoj