open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anton Bauer

**Anton BAUER** (naskiĝinta la  en Marburg, mortinta la  en Göttingen) estis germana kriminalisto.

Li estis profesoro ĉe la universitato de Göttingen kaj famiĝis elpensinte propran punleĝteorion. Ĝi konsideras la en la leĝotekstoj proponitajn punojn jam sufiĉaj por pravigi la trudon de puno. Kp. lian skribaĵon »Die Warnungstheorie, nebst einer Darstellung und Beurteilung aller Strafrechtstheorien« (Göttingen 1830).

## Verkoj 
* *Grundsätze des Kriminalprozesses*, Marburg 1805
* *Lehrbuch des Naturrechts*, Marburg 1808
* *Lehrbuch des Napoleonischen Zivilrechts*, Marburg 1809
* *Beiträge zur Charakteristik und Kritik des Code Napoléon*, Marburg 1810
* *Grundlinien des philosophischen Kriminalrechts*, Göttingen 1825
* *Lehrbuch des Strafrechts*, Göttingen 1827
* *Die Warnungstheorie, nebst einer Darstellung und Beurteilung aller Strafrechtstheorien*, Göttingen 1830
* *Strafrechtsfälle*, Göttingen 1835–1839
* *Anleitung zur Kriminalpraxis*, Göttingen 1837
* *Beiträge zum deutschen Privatfürstenrechte*, Göttingen 1839
* *Lehrbuch des Strafprozesses*, umgearbeitete Fassung der *Grundsätze*, Göttingen 1835
* *Abhandlungen aus dem Strafrecht und dem Strafprozeß*, Göttingen 1840–1843

## Fonto 
* Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol. 2. Leipzig 1905, p. 459 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* Bauer ĉe *Hessische Biographie*

Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Karoline Bauer

**Karoline Philippine Auguste BAUER** (naskiĝinta la  en Heidelberg, mortinta la  en Kilchberg ZH) estis germana aktorino.

## Vivo
Post la morto de la patro (kiu falis kiel kavaleria kapitano en la batalo de Aspern), ŝi venis en 1814 al Karlsruhe kie en 1822 ŝi spekteblis en la Kortega teatrejo en la rolo de Margarete de la iffland-a »Die Hagestolzen«  Ŝiaj amindeco, neartefariteco kaj speciala talento igis la homojn volonte vidi ŝin. En 1824 ŝi vokiĝis Berlinon al *Königsstädtisches Theater* kaj duonan jarojn poste ŝi estis dungita ĉe la Kortega teatro.

En 1829 ŝi retiriĝis kaj havis amrilaton (ŝi nomiĝis *grafino Montgomery*) kun princo Leopoldo de Koburgo: tio neniiĝis post ties ekregado en Belgujo. Reveninte scenejen ŝi iris en 1831 al Sankt-Peterburgo kaj gastis sukcesege en 1834 i.a. en Vieno, Peŝto, Lepsiko, Hamburgo, Berlino kaj Lubeko. 

Ŝiaj plej bonaj roloj estis de Preziosa, Donna Diana, Julia je »Romeo und Julia«, Maria Stuart, princino je »Tasso«. Ĝenerale taŭgis ŝi pli bone por gajaj roloj ol por tragikaj. 

En 1844 ŝi edzigis la polan elmigrinton kaj grafon Władysław Plater. Ili ne havis infanojn. Interesaj estas ŝiaj rememoroj: »Aus meinem Bühnenleben« (dua eldono, Berlino 1876) kaj »Komödiantenfahrten« (Berlino 1875). Sed ĉagrenigis la postmorte eldonitaj leterinterŝanĝoj kaj la libroj »Aus dem Leben einer Verstorbenen« (Berlino 1878–80) kaj »Verschollene Herzensgeschichten«. Eĉ jurproceso inter la eldonisto A. Wellmer kaj grafo Plater fariĝis pri kelkaj partoj de ĉi-lastaj membiografiaĵoj.

## Fonto
*Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol. 2. Leipzig 1905, p. 459-460 (tie ĉi interrete)
## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
Butot

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rouen kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|300ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* adreso de la administrejo en la retejo de la komunumaro *Plateau de Caux* ()

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
El tesoro

***El tesoro*** (La trezoro) estas novelo de la hispana verkisto Miguel Delibes publikigita en 1985. La intrigo temas pri la kontraŭajn interesojn de la homoj.

La intenco de la aŭtoro estis dekomence kritiko de la abandono de la kamparo de Kastilio, same kiel en aliaj liaj verkoj.
 
## Intrigo
Jero, arkeologo kaj profesoro de la Universitato de Madrido ricevas telefonalvokon per kiu oni informas lin pri malkovro de antaŭromia setlejo kiu estas en la vilaĝo Gamones. Tuj li venas esplori al la loko kun superulo, sed je lia alveno jam aliaj interesatoj faris demarŝojn ne en ĝusta direkto.

## Komentoj
Ĝi estis adaptita al kino per samnoma filmo, reĝisorita de Antonio Mercero​ en 1988.​ 

## Referencoj
## Bibliografio
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1985
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Socia literaturo
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Arkeologio
Svilajnac

**Svilajnac** ( serbe cirile Свилајнац ) *estas* municipo kaj vilaĝo en Serbio apartenanta al la distrikto Pomoravlje en la centro-oriento de la lando.

En 2011 ĝi havas 23 391 loĝantojn, el kiuj 9 131 loĝas en la urbo kaj la resto en la 21 distriktoj de la komunumo .​ La plimulto de la populacio estas etne kunmetita de serboj (22,048 loĝantoj) . 

Ĝi situas ĉe la bordo de la Granda Morava rivero , ĉirkaŭ 25 km norde de Jagodina . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Geografio de Serbio
Tramtransporto en Ŝenĵeno

**Tramtransporto en Ŝenĵeno** () estas tramservo malfermita la  en la distrikto Longhua de la ĉina urbo (speciala ekonomia zono) Ŝenĵeno, kiu estas en publika prova funkciado ekde la .

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ŝenĵeno
* Metroo de Ŝenĵeno
* Listo de urboj kun tramtransporto
* CRRC

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Sxenjxeno
Sxenjxeno
Sxenjxeno
El disputado voto del señor Cayo (romano)

***El disputado voto del señor Cayo*** (La disputita voĉdono de la sinjoro Cayo [KAĝo]) estas romano de la hispana verkisto Miguel Delibes publikigita en 1978. 
 
## Intrigo
Sinjoro Cayo estas maljunulo kiu vivas en senhoma vilaĝo de la norda Kastilio. La domoj estas ĉefe ruinaj, kaj la du nuraj loĝantoj malmikaj eĉ ne interparolas. En tiu kunteksto iam venas tri anoj de politika partio farante propagandon por balotado (fakte la unuaj demokratiaj balotoj de la Hispana Transiro. Ili baraktas por komprenigi la sinjoron Cayo la gravon ke li voĉdonu por ili, dum li montras al ili tre konvinke, ke la urba vivo kiun ili defendas ne estas pli bona ol la rura kulturo, kion Cayo stokas. La vizitantaj politikistoj multe lernas pri la aparta vivo de la tradiciaj kamparanoj. 

Tiu kontrasto estas ekzemplo de la konstanta tendenco de Delibes por defendi la valorojn de la rura kultura kastilia minacata de la moderna vivo de la urboj.

## Komentoj
Tiu verko de Delibes estis adaptita al kino, same kiel multaj aliaj liaj verkoj estis filmigitaj, ĉefe se temas pri realismaj verkoj de nuntempa epoko. El disputado voto del Sr. Cayo estas hispana filmo de 1986 reĝisorita de Antonio Giménez-Rico.

## Referencoj
## Bibliografio
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1978
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Kastilio
Kategorio:Kamparanoj
Kategorio:Balotoj
Kategorio:Romanoj adaptitaj al kino
Flava hipergiganto

[eta|Komparo de dimensioj de steloj-hipergigantoj (ek de maldekstro): Cygnus OB2 #12 ([hela blua varianta stelo), V382 Carinae (flava hipergiganto), V915 Scorpii (oranĝkolora hipergiganto), UY Scuti kaj Stephenson 2-18 (ruĝaj hipergigantoj). La bruna elipso estas orbito de Saturno kaj la blua estas orbito de Neptuno]]

**Flava hipergiganto** - estas klaso de steloj-hipergigantoj kun elstara heleco. Steloj de la klaso havas klason de lumeco **0**. Komenca maso de flavaj gipergigantoj estas pli granda ol 50 . La steloj havas lumecom pli ol  . Flavaj gipergigantoj aparteniĝas al spektra klaso **F** aux **G**. Pro grandega lumeco flavaj gipergigantoj havas grandegan disipadon de sia maso (10-5-10-3  dum jaro) per suna vento. Pro la disipado la steloj dum mallonga timpo situas en la stadio de la stela evoluo. Plej fama flava hipergiganto estas ρ Cas.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stela evoluo
Kategorio:Specoj de steloj
Kategorio:Flavaj hipergigantoj
El hereje

***El hereje*** (La herezulo) estas romano de la hispana verkisto Miguel Delibes publikigita en 1998. Tra la historio de la vivo kaj la priskribo de la spirito de Cipriano Salcedo, Delibes faras ĝustan portreton de la Valadolido de la epoko de Karolo la 5-a, de ties homoj, kutimoj kaj pejzaĝoj. Ĝi estas la plej etenda romano de Miguel Delibes.
 
## Intrigo
La 31-an de oktobro de 1517, Marteno Lutero fiksis siajn 95 tezojn kontraŭ la koruptado de la katolika eklezio sur la pordo de la preĝejo de Vitenbergo, kio rezultos en skismo kaj Reformacio. Samtage naskiĝis en Valadolido la filo de don Bernardo Salcedo kaj doña Catalina Bustamante, baptita kiel Cipriano. En tempo de politika kaj religia maltrankvileco, tiu koincido de datoj markos fatale lian estontecon. Sen patrino el nasko kaj sen patra amo, Cipriano ricevis tamen la aprezon de sia mamnutristino Minervina, rilaton kiun li perdas, kio persekutos lin la ceteron de sia vivo. 

Prospera komercisto, li estis en kontakto kun la protestantaj tendencoj kiuj iom sekrete ekenkondukiĝis en Iberio. Sed la disvastiĝo de tiu movado estis iom post iom akre subpremita de Inkvizicio.

## Komentoj
Tiu verko de Delibes ne estis adaptita al kino, kvankam ja multaj aliaj liaj verkoj estis filmigitaj, ĉefe se temas pri realismaj verkoj de nuntempa epoko, anstataŭ de historia romano.

## Referencoj
## Bibliografio
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1998
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Historiaj romanoj
Kategorio:Reformacio
Kategorio:Protestantismo
Faŭna kaj Flaŭra Internacio

La **Faŭna kaj Flaŭra Internacio** (, akronime **FFI**) estas la plej malnova organizaĵo, kiu estas aktiva en naturkonservado. Ĝi estis fondita en 1903 en Britio. 

## Historio 
[eta|la emblemo de FFI kaj la nomo de ties [Oryx (revuo)|akademia revuo referencas al la arabia orikso (*Oryx leucoryx*), en referenco al sukcesa reenkondukaj kampanjoj gvidita de la societo .]]
La organizaĵo estis establita en Londono en 1903, kiel la **Society for the Preservation of the Wildlife of the Empire** (SPWFE). Ĉeffiguro en ĝia fondo estis Edward Buxton kaj havis la celon konservi la grandajn grupojn de mamuloj de suda Afriko, minacataj de la invado de la vivejoj de naturrezervejoj . Tiuj zorgoj estis partumitaj fare de koloniaj ĉasistoj mem, kiuj timis la formorton de diversaj specioj pro troa ĉasado. Krome, riĉaj usonaj industriistoj rigardis kun fascino ĉasadon por sportceloj, dum kelkaj eŭropanoj vidis afrikajn pejzaĝojn kiel " teraj paradizoj " en bezono de protekto . 

Al tiuj finoj, la SPWFE celvarbis la Britan Kolonian Oficejon ĝis 1914, postulante ke ĝi protektas naturajn areojn, kontrolu la eburkomercon, kaj ŝanĝu faŭnekstermadpolitikon por kontraŭbatali cecemuŝojn . 

Komence de la 20-a jarcento, SPWFE-agadoj malofte etendiĝis preter eŭropaj registaroj, sed ili markis la naskiĝon de komuna intereso en afriko pri naturprotekto. Ĝia kazo estis konsiderita fare de la geografiisto Roderick P. Neumann emblema de la konservatismaj ideoj de la kolonia epoko de la 20-a jarcento. Post la Unua Mondmilito la atributo "Sovaĝa" estis forigita de la nomo de la organizaĵo, kiu estis plue mallongigita en 1950 al **Fauna Preservation Society** (FPS). Ĉar ĝiaj celoj plilarĝiĝis, ĝi iĝis la **Fauna & Flora Preservation Society** (FFPS) en 1980 kaj prenis sian nunan nomon en 1995. 

## Agadoj 
La scienca revuo de la asocio, *Oryx: The International Journal of Conservation*, estas publikigita nome de Cambridge University Press . 

FFI sekvas sep-partan aliron por konservi biodiversecon:

# krei regionan spacon por mediprotekto
# kombinante biodiversecon kun homaj bezonoj
# rekta protekto de specioj kaj ties vivmedioj
# sekurigi teron por la celo de konservado de specioj
# krizresponda plano por mediprotektaj celoj
# influante konservadpolitikon kaj efektivigon
# transponti la interspacon inter komerco kaj biodiverseco

Aldone al la sep-parta aliro al mediprotekto, Fauna & Flora lastatempe aprobis la *Forests Now Deklaracio*n, kiu postulas novajn merkat-bazitajn mekanismojn kiuj protektas tropikajn arbarojn.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Siama krokodilo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Internaciaj neregistaraj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1903
Kategorio:Internaciaj mediprotektaj organizaĵoj
Gjilan

**Gjilan** (albane : *Gjilan/i*, serbe : *Gnjilane*, Гњилане) estas urbo en orienta Kosovo, 35 kilometrojn sudoriente de Pristino. Ĝi estas la administra centro de la samnoma municipo. Gjilan estas 513 metrojn super la marnivelo kaj la nombro da loĝantoj estas 51 912 en la urbo kaj iom malpli ol 90 000 en la tuta municipo. La areo ĉirkaŭ la urbo estas tre riĉa je mineraloj, precipe fero.

La tereno ĉirkaŭ Gjilan estas monteta en la nordo, sed en la sudo ĝi estas plata. ​​La plej alta punkto proksime estas Zeleni Vrh, 996 metrojn super la marnivelo, 8.8 km norde de Gjilan. Ĉirkaŭ Gjilan ĝi estas sufiĉe dense loĝata, kun 222 loĝantoj po kvadrata kilometro. Gjilan estas la plej granda komunumo en la areo. La areo ĉirkaŭ Gjilan konsistas plejparte el agrikultura tero. 

La meza jara temperaturo en la areo estas 11 °C. La plej varma monato estas julio, kiam la averaĝa temperaturo estas 24 °C, kaj la plej malvarma estas januaro, kun −3 °C. Meza jarpluvo estas 887 milimetroj. La plej malseka monato estas majo, kun averaĝe 114 mm da precipitaĵo, kaj la plej seka estas aŭgusto, kun 23 mm da precipitaĵo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Urbo de Gjilan Oficiala Retejo

Kategorio:Urboj de Kosovo
Prijepolje

**Prijepolje** ( serbe cirile : *Пријепоље* ) estas urbo kaj municipo en Distrikto Zlatibor en Serbio. Laŭ la censo, (2011) la municipo de Prijepolje havas loĝantaron de 36,713 homoj, dum 13,068 loĝas en la urbo mem .

Ĝi situas ĉe la bordo de la rivero Lim, en la historia regiono Sandžak, ĉe kruciĝo inter Beogrado kaj la Adriatiko. Dum la Dua Mondmilito ĝi estis aneksita al la Sendependa Ŝtato Montenegro, kaj liberigita fare de la Jugoslavaj Partizanoj en 1943. Ĝi havas signifan procenton de loĝantaro de bosnia origino, estante tre proksima al la limo kun Bosnio kaj Hercegovino.

## Historio 
La setlejo, kiu estigis la modernan urbon, estis establita en 1234, la saman jaron kiam la Monaĥejo Mileševa estis finkonstruita. Prijepolje unue estis menciita fare de Gijom Adam (1270-1341) en 1332, dum historiaj fontoj de Dubrovnik faras tion por la unua fojo en 1343. En historiaj fontoj, Prijepolje estis evoluigita kiel kompromiso sur la ruldomo konata kiel la "Dubrovnik Ŝoseo", kiu ligis la centrajn kaj orientajn areojn de Balkano kun la centra adriatika marbordo. En la monaĥejo de Mileševa, Tvrtko la 1-a estis kronita la 26-an de oktobro 1377, kiel reĝo *de Bosnio, de la serboj kaj de la Marbordaj kaj Okcidentaj Teroj*. 

En unu el la plej malnovaj kartografaj dokumentoj faritaj post Mileševa ke Prijepolje unue estas menciita, estis en la "Regno della Servia detta altrimentri Rascia", kiu estis farita fare de Giacomo Cantelli da Vignola, kartografo al la Duko de Modeno, Francisko la 2-a, en 1689.

Dum la otomana okupo kelkaj moskeoj estis konstruitaj, la plej fama estas tiu de Ibrahim Pasha kaj tiu de Kula Sahat. La Prijepolje regiono (nomita Akova sub la Otomana Imperio ) apartenis al la Sanjak de Novi Pazar, kaj estis implikita en la tumultaj okazaĵoj kiuj liberigis Serbion de otomana dominado, kiel ekzemple la Unua Serba Ribelo kaj ĝiaj sekvoj.

Dum la Unua Balkana Milito (1912), la urbo pasis de la Otomana Imperio al la Regno de Montenegro, poste al Serbio kaj, dum la Dua Mondmilito, en parton de la Sendependa Ŝtato Montenegro, kiu estis marioneta ŝtato de la aksioj. Prijepolje estis liberigita fare de la Jugoslavaj Partizanoj la 4-an de decembro 1943 kun nur malmulte da opozicio, tiu dato estante festita kiel la Tago de Liberigo de Prijepolje.

La 25-an de februaro 2009, la urbodelegitaro aprobis la uzon de la bosnia kiel kun-oficiala lingvo (aldone al la serba) en la municipo, laŭ serba leĝaro kiu rajtigas municipojn kie pli ol 15% de la loĝantaro estas ne serboj uzi sian originan lingvon.

## Kulturo 
La ĉefa elmontro de kultura heredo en Prijepolje estas la Mileševa Monaĥejo, kiu situas 6 km oriente de Prijepolje, apud la Mileševka Rivero.​ La monaĥejo estas fama pro la fresko *La Blanka Anĝelo* ( *Beli andjeo* ), konata religia ikono en Serbio, kaj pro esti la ripozejo de Sankta Sava, konsiderita la fondinto de la Serba Ortodoksa Eklezio .

Aliaj lokoj de kulturintereso estas la moskeoj de Ibrahim Pasha kaj Kula Sahat, heredaĵo de la otomana okupacio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Serbio
Konflikto de malalta intenseco

**Malaltintensa milito** aŭ **malaltintensa konflikto** estas konflikto en kiu militfortoj estas uzataj selekteme kaj en limigita mezuro por plenumi la celojn de politikaj instancoj. La termino estas uzata por konfliktoj kie almenaŭ unu el la flankoj en konflikto uzas tian metodon; la alia flanko povas aŭ esti egala kontraŭulo kun regula militforto, gerilarmeo aŭ milica grupo, aŭ organizita civila loĝantaro uzanta civilan malobeon aŭ aliajn rimedojn. Oni povas ankaŭ paroli pri malaltintensa militado en certaj kazoj kie gerila armeo agas en limiga maniero .

Inter la landoj kiuj plej multe uzis malalt-intensan militadon estas Britio. Ekzemploj de tio estas la ribelo de Maŭ Maŭ, la malajzia krizo (1948–1960), la adena krizo (1963–1967), la omana krizo (1962–1975), la batalo kontraŭ EOKA en Kipro (1955–1959), kaj la konflikto en Nordirlando (1968–1998) . Ekde la Dua Mondmilito, britaj trupoj partoprenis pli ol kvindek malaltintensajn militojn .

## Tipoj 
* **Gerilmilitado :** malsukcesigante atakojn, embuskojn, IED kaj "trafi kaj kuri" operacioj flanke de la malamiko. Tiuj atakoj estas kutime faritaj en malgrandaj, fare de bone kamuflitaj taĉmentoj.
* **Militado en konstruita areo :** agado ene de loĝantarkoncentriĝoj kaj setlejoj ( urboj, vilaĝoj kaj rifuĝejoj ) kie la malamiko metas siajn bazojn kaj loĝistikan infrastrukturon.
* **Milita spionado** **:** lernado de inteligenteco - akiro de informoj pri la strukturo de la malamiko, kie troviĝas lia ĉefsidejo, la tipo kaj kvanto de armiloj kiujn li posedas, ktp. Thwarting intelligence - akirado de inteligenteco pri estontaj agoj kaj agadplanoj de la malamiko, por malhelpi ilin aŭ prepari por ili antaŭe.
* **Kontraŭterorismo** **:** malsukcesigi teroristajn agojn planitajn de la malamiko kontraŭ civilaj celoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Militado laŭ tipoj
Kategorio:Operacoj de specialaj fortoj
Kategorio:Operacoj laŭ tipoj
Andreas Friedrich Bauer

**Andreas Friedrich BAUER** (naskiĝinta la  en Stutgarto, mortinta la ) estis germana mekanikisto.

Post profesia trejniĝo li studis en Tübingen matematikon. Poste li iris al Anglujo kaj havis bonajn rilatojn de 1807 aŭ 1808 kun Friedrich Koenig, inventisto de la rapidpresilo. De ambaŭ estis starigita en Zell am Main fabriko por produkti rapidajn libropresilojn: ili furoris kaj la komercado per ili floris.

En 1847 Bauer konstruis kvaroblan rapidpresilon kun kapacito de po ses mil presojn por horo. Tiam unuafoje oni uzis rondajn movojn por funkciigi la prestipotipportantan fundamenton de la presiloj.

## Fonto 
* Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol. 2. Leipzig 1905, p. 459 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Holger Zürch: ["Historisches Industriebau-Ensemble Ludwig-Erhard-Straße 21: Wo Goethe gerne Kuchen aß, entstanden später Druckmaschinen."] - Ĉe: *Leipziger Zeitung*, 25.9.2021

Kategorio:Presistoj
Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1772
Kategorio:Mortintoj en 1843
Kategorio:Germanaj presistoj
Kategorio:Germanaj maŝininĝenieroj
Tramtransporto en Ĝuhaj

**Tramtransporto en Ĝuhaj** () estas tramo funkcianta en la urbo Ĝuhaj, Provinco Gŭangdongo, Ĉina Popola Respubliko. Provoj estis faritaj en januaro 2016, kaj Linio 1 malfermiĝis la .

La servo estas suspendita ekde la  pro malalta nombro de pasaĝeroj kaj altaj operaciaj kostoj. Oni informas, ke la tramo estos malmuntita. La 31-an de majo, la tramkomitato voĉdonis 15 kontraŭ 1 por malkonstrui la tramlinion, pro malalta funkcia fidindeco, alta funkcia kosto, manko de servoj kaj malaltaj pasaĝerniveloj. La teĥnologio de grund-nivela elektro-prizorgo estis aparte problema kaj malgraŭ 11 malsamaj modifoj al la elektroprovizo, ĝi restis problema, kun akcidentoj ligitaj al la sistemo de elektroprovizo okazantaj averaĝe  fojojn por ĉiu mil kilometro vojaĝita per ĉiuj tramoj kombinitaj, kaj pliiĝis pli alte ĉiujare, kun fiaskoprocento de  en 2017. La elektroprovizo estis aparte minacata per pluvakvo, kaŭzante fuŝkontaktojn kaj elektrolikon.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ĝuhaj
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Grund-nivela elektro-prizorgo

## Eksteraj ligiloj 
* UrbanRail.Net

GXuhaj
Gxuhaj
Gxuhaj
Nada

***Nada*** (nenio) estas la unua romano de la hispana verkistino Carmen Laforet kaj unu de la plej gravaj literaturaj verkoj de Hispanio en la 20-a jarcento. Temas pri verko ekzistadisma kiu reprezentas la stagnon kaj la malriĉon en la hispana postmilito, dum la unuaj jaroj de la frankismo. 

La romano ricevis laŭdojn kaj du gravajn literaturajn premiojn: nome la Premio Nadal 1944​ kaj la Premio Fastenrath 1948, de la *Real Academia Española*. Krome, ĝi estis inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj hispanlingvaj de la 20-a jarcento fare de la hispana ĵurnalo El Mundo.​

La romano altiris la atenton ne nur pro la junaĝo de la aŭtorino (tiam 23-jaraĝa), sed ankaŭ pro la malkutima realisma priskribo de la tiama socio. Tamen Carmen Laforet dementis, ke *Nada* estas membiografia romano.

## Intrigo
La protagonisto de la romano estas juna orfino, nome Andrea, kiu post la Hispana Enlanda Milito alvenas al Barcelono por studi kaj ekfari novan vivon.​ Kiam ŝi venas ĉe sia avino, ŝi seniluziiĝas. En tiu malgranda loĝejo de strato Aribau, loĝas ŝia avino, ŝia onklino Angustias, ŝia onklo Román, ŝia onklo Juan, la edzino de tiu lasta, nome Gloria, kaj la servistino, Antonia. La malfacilaĵoj estas pliigitaj per malsato, malpuro, violento kaj malamo. Andrea vivas subpremita de sía onklino Angustias, sentas, ke ilia vivo ŝanĝiĝos kiam ŝia onklino foriros, sed la aferoj ne pliboniĝas. Tamen en la Universitato ŝi konas Ena, kiu iĝos ŝia intima amikino kaj kiu ludis gravan rolon en ŝia vivo, ĉar ĉe tiu ŝi lernos tion kion la ekstera mondo povas havigi.

## Komento
*Nada* estas hispana fimo de 1947, reĝisorita de Edgar Neville, kaj bazita sur la romano *Nada*, de Carmen Laforet.

## Eksteraj ligiloj 
* Carmen Laforet, la chica rara. RTVE.

## Referencoj
## Bibliografio
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1945
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Barcelono
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Ekzistadismaj verkoj
Tramtransporto en Zaragozo

**Tramtransporto en Zaragozo** () estas tramsistemo kiu priservas la hispanan urbon Zaragozo, en Aragono. Ĝi estis inaŭgurita la  kaj konsistas el unu linio (linio 1). Ĝia itinero konsistas el 25 stacioj kaj , transirante la urbon de nordo ĝis sudo. La itinero ligas la periferiajn distriktojn kun la centro de la ĉefurbo kaj ankaŭ kun la Cercanías Zaragoza kaj urbaj busretoj.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Zaragozo
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles
* Grund-nivela elektro-prizorgo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Zaragozo
Zaragozo
Zaragozo
Zaragozo
Tramtransporto en Murcio

**Tramtransporto en Murcio** () estas malpeza tramreto kiu trairas la urbon Murcio (Hispanio) ligante la nordan areon kun la centro.

Ĝi disponigas servon al pluraj distriktoj en la nordo de Murcio, ligante esencajn areojn kiel ekzemple la Kampuson Espinardo de la Universitato de Murcio, la UCAM en Guadalupe aŭ la butikcentrojn ĉirkaŭ la Stadiono Nueva Condomina kun la urbocentro.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Murcio
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
* Alstom Citadis

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Murcio
Murcio
Murcio
Murcio
Edina Lőrincz

'*** [Lorinc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lőrincz Edina*' estas hungara kulturisto.
eta|

 naskiĝis  en Eger.

## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1990, samtempe ŝi akiris licencon pri infanĝardenisto, poste ŝi estis infanĝardenisto en Bélapátfalva. Ŝi akiris diplomojn en Pedagogia Altlernejo de Győr en 1995 kaj en Industriarta Universitato de Budapeŝto en 1999. Intertempe en 1997 ŝi fondis artan galerion, ekde tiam ŝi laboris en kultura tereno. Inter 2008-2022 ŝi estris kulturcentron de Óbuda, dum ŝi akiris pliajn diplomojn en Universitato Metropolitan en 2018 kaj en Universitato István Széchenyi post 2 jaroj.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* membiografio hungare 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kulturistoj
Proksimaĵoj Zaragozo

**Proksimaĵoj Zaragozo** () estas interurba trajna servo kiu priservas la urbon Zaragozo kaj ĝian metropolan areon, funkciigata fare de Renfe Cercanías, de la marko Renfe Operadora. La uzataj stacioj tamen apartenas al Adif. Ĝi konsistas el ununura linio, C-1. Ĝi estis inaŭgurita la , okaze de la Internacia Ekspozicio de Zaragozo 2008.

La reto uzas la fervojliniojn Casetas-Bilbao, Madrido-Barcelono kaj Barcelono-Manresa-Zaragozo. La aranĝo kaj funkciado de la reto Cercanías formas, kune kun la buslinioj Avanza Zaragoza kaj la Zaragoza tramo, la bazan publikan transportreton de la urbo Zaragozo.

centra|450ra|eta|Proksimaĵoj Zaragozo

## Linio 
## Stacioj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Renfe Proksimaĵoj
* Tramtransporto en Zaragozo

## Eksteraj ligiloj 
*  (plurlingva)
* Renfe - mapo de linioj
* Renfe - linioj


Kategorio:Zaragozo
Kategorio:Fervojo en Hispanio
Kategorio:Ŝpuro 1668 mm
Péter Krekó

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Krekó Péter** estis hungara politologo, altlerneja instruisto. Lia patro estis Béla Krekó (pli juna), lia avo estis Béla Krekó (pli aĝa).

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste li doktoriĝis en 2014. Ekde 2010 li estis asistanto, ekde 2015 lektoro, ekde 2021 docento en la universitato. Jam ekde 2003 li faris analizajn laborojn en sendependa politika instituto, ekde 2011 li estris ankaŭ la instituton. Interrompe en la jaroj 2016 kaj 2017 li esploris helpe de stipendio en Indiania Universitato Bloomington.

## Elektitaj libroj 
* *Tömegparanoia* (2018)
* *Sarlatánok kora* (2022)
* *Tömegparanoia 2.0* (2023)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Fay Weldon

**Fay WELDON** (denaske *Franklin Birkinshaw*, 22-an de septembro 1931 - 4-an de januaro 2023) estis brita verkistino, eseisto kaj dramaturgo. Laŭlonge de 55-jara verkokariero, ŝi publikigis 31 romanojn, inter kiuj *Puffball* (1980), *The Cloning of Joanna May* (1989), *Wicked Women* (1995) kaj *The Bulgari Connection* (2000), sed ŝi estis plej bone konata kiel verkistino de *The Life and Loves of a She-Devil* (1983) kiu estis adaptita al televida serio fare de BBC en 1986.

Ŝi geedziĝis trifoje kaj havis kvar filojn; ŝi estas konata kiel memdeklarita feministo.

Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Britaj feministoj
Gigantoj de Tekniko

eta|350x350ra|La emblemoj de la kvin grandaj teknologiaj kompanioj
eta|350x350px|emblemoj de Grand-Tekaj kompanioj**Gigantoj de Tekniko** aŭ **Grand-tekaj firmaoj** (  ) estas la nomo donita al la kvin plej grandaj informteknologiaj kompanioj en Usono - Alphabet (Google), Amazon, Apple, Meta (Facebook), kaj Microsoft. Ekde la fino de la 2000-aj jaroj, ĉi tiuj kvin kompanioj (krom la naftokompanio Saudi Aramco (Aramco), la elektra aŭtomobila fabrikanto Tesla, Inc. (Tesla), la kompanio Visacard (Visa), la Alibaba Group kaj la ĉina holdingo Tencent) estas la plej valoraj publikaj. kompanioj en la mondo (en),  kie ĉiu el ili havas maksimuman merkatan valoron kiu kutime varias de ĉirkaŭ 280 miliardoj da dolaroj por Facebook ĝis 3 duilionoj da dolaroj por Apple. 

Iuj argumentas, ke praktike ne plu eblas vivi en la mondo de cifereca kulturo ekster la platformoj kreitaj de ĉi tiuj kvin kompanioj,  kaj tial tra la jaroj leviĝis zorgoj, ke tiuj kompanioj promocias monopolismajn praktikojn kaj pro tio tra la jaroj en Usono la Justicministerio kaj (Federacia Komerckomisiono)  kaj en Eŭropo la Eŭropa Komisiono  aranĝis enketojn por kontroli ĉu tiuj firmaoj antaŭenigas maljustan konkuradon. Tra la jaroj, asertoj estis faritaj pri la seriozeco de la grandaj teknologiaj kompanioj koncerne aferojn ligitajn al privateco, sinesprimlibereco, cenzuro, ŝtata sekureco kaj policado.  Aliflanke, ĉar grandaj teknologiaj kompanioj provizas esencajn servojn senpage al konsumantoj, ili daŭre estas ekstreme popularaj.  Aparte, Facebook kaj Google kiuj ofertas preskaŭ ĉiujn siajn servojn senpage. 

La 45-a Prezidanto de Usono, Donald Trump akuzis la Big Tech-kompaniojn uzi sian grandan potencon kaj preni flankon en la usona prezidanta baloto de 2020. Post la elekto, kelkaj firmaoj fermis aŭ limigis la kontojn de Trump, sed la firmaoj malaprobis liajn asertojn.

## Galerio 

Dosiero:Aerial_view_of_Apple_Park_dllu.jpg|La sidejo de la firmao Apple en Kupertino, Kalifornio
Dosiero:Aerial_Microsoft_West_Campus_August_2009.jpg|Microsoft-ĉefsidejo en Redmond, Vaŝingtonio
Dosiero:Seattle_Spheres_on_May_10,_2018.jpg|La sidejo de Amazono situas en Seatlo, Vaŝingtonio
Dosiero:Googleplex_HQ.jpg|La ĉefsidejo de Alfabeto (Google) en Monta Vido, Kalifornio
Dosiero:Facebook_Campus,_Menlo_Park,_CA.jpg|La ĉefsidejo de Meta en Menlo Park, Kalifornio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kiel Amazono, Apple, Facebook kaj Google manipulas niajn emociojn – Scott Galloway ĉe TED (angle) 

Kategorio:Kontraŭkorporacia aktivismo

Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Kategorio:Informadiko
Lety (distrikto Prago-okcidento)

**Lety** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Mezbohemia regiono, en distrikto Prago-okcidento, 7&nbsp;km sudokcidente de urbo Černošice. En  ĝi havis .

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1088. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapeleto kun sonorilejo el la jaro 1820

## Pluaj fotoj

Lety, 2.jpg|Vido al suda parto el ponto trans rivero Berounka
Lety, 1.jpg|Lety de okcidento
Lety, 5.jpg|Eksa bieno
Lety (Praha-z.) sokolovna (2021) 01.jpg|Sokol-domo
Lety (Praha-z.) MŠ Karlštejnská (2021).jpg|Infanĝardeno

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Berounka
Malerkotla

**Malerkotla,** (ankaŭ Maler Kotla) panĝabe: **ਮਾਲੇਰਕੋਟਲਾ** estas urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en subŝtato Panĝabo (Barato), en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Malerkotla havis  (kun la aglomeraĵo ) da loĝantoj kun legoscio 75%. 

## Geografio 
Malerkotla situas sur montetaro en averaĝa alteco de 251 metrojn laŭ la marnivelo. Barnala troviĝas 36, Ĥanna 38, Ludiana 43, Patiala 54, Moga 75, subŝtata ĉefurbo Ĉandigaro 89, tutlanda ĉefurbo Delhio 247, Mumbajo 1322, Kolkato 1524 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Malerkotla estis establita en la jaro 1657. Ĝi estis sidejo de la samnoma princlando dum la brita regado. En 1947 Malerkotla kun la aliaj proksimaj princlandoj kreis union kaj en 1956 ili aliĝis al Panĝabo.

## Religioj 
Malerkotla estas la nura islam-plimulta urbego de Panĝabo kun 68,5%. Vivas ankaŭ hinduoj (21%), sikoj (9,5%) kaj ĝajnistoj (1%).

## Lingvoj 
En Malerkotla la oficiala lingvo estas la panĝaba lingvo, sed en lernejoj oni lernas ankaŭ urdue pro la loka islama plimulto.

## Eduko 
Malerkotla havas signifan instituton, kiel filio de universitato en Patiala.

## Klimato 
En Malerkotla jare pluvas averaĝe 640 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, tamen pro la musono tre ofte inter julio-septembro. La jara meza temperaturo estas 24 °C.
eta|

## Trafiko 
Malerkotla havas trairan fervojan kaj ĉefvojan liniojn. 3 flankvojoj kuras al la urbego. La plej proksimaj flughavenoj fiunkcias en Ludiana (enlanda) kaj Ĉandigaro (internacia).

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* palaco 
* martira monumento

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Panĝabo (Barato)
La Bildstria Gvido al Genetiko

* **La Bildstria Gvido al Genetiko** estas Esperanta traduko de la fama anglalingva *The Cartoon Guide to Genetics* de Larry Gonick kaj Mark Wheelis.
* La nova eldono estas reviziita kun terminoj laŭ la Nova Plena Ilustrita Vortaro 2002. La tradukinto Cho Sung Ho mem partoprenis en la reviziado de la Nova PIV.
* La libro estas honorita per Premio Grabowski en 2000.

## Recenzoj pri La Bildstria Gvido al Genetiko 
* Varme rekomendas al ĉiu volanta informiĝi pri genetiko  ***Kontakto***
* Amuza kaj kleriga, alloga, humura kaj bonkvalita  '''*Revuo* *Esperanto* *(UEA)***
* Apenaŭ flankenmetebla se iu komencis ĝin legi  ***Eventoj*'*
* Sendube amuzega kaj instrua  ***Esperanto USA**''
Edgar Bauer

**Edgar BAUER** (naskiĝinta la  en Charlottenburg, mortinta la  en Hanovro) estis germana verkisto filozofia.

## Vivo
Estante frato de Bruno Bauer, kies tro kritikajn vidpunktojn li jesis, li studis de 1838 teologion, poste jursciencojn en Berlino. Li havis netrankvilan vivon kiun interrompis ne malofte procesoj pri gazetaraj demandoj kaj arestiĝoj. Li multe vojaĝis kaj verkadis.

De liaj parte jam forgestiaj libroj menciindas la jenaj: »Bruno B. und seine Gegner« (Berlino 1842); »Der Streit der Kritik mit der Kirche und dem Staat« (Bern 1843); »Geschichte des Luthertums« (sub la pseŭdonimo *Martin von Geismar*, Leipzig 1846–47).

Post la revolucioj de 1848 kaj 1849, kiujn li iomete partoprenis, li vivis en Altona, Flensburg, Londono kaj Hamburgo. Tie li fondis, kun la konservativa episkopo Wilhelm Heinrich Koopmann la periodaĵojn »Kirchlichen Blätter« (1870) kaj »Christlich-politische Vierteljahrsschrift«.

Aliaj verkoj de li estis »Die Deutschen und ihre Nachbarn« (Hamburgo 1870), »Das teutsche Reich in seiner geschichtlichen Gestalt« (Altona 1872), »Artikel V, der deutsche Gedanke und die dänische Monarchie« (Altona 1873).
## Fonto
**Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 2. Leipzig 1905, p. 460 (tie ĉi interrete)
## Eksteraj ligiloj
*Vikifontaro
* 
* eltiraĵo el "Edgar Bauer. Junghegelianer, Publizist und Polizeiagent"
Korea Antologio de Noveloj

* **Korea Antologio de Noveloj** estas traduko de 33 koreaj noveloj verkitaj de 1922 ĝis 2005.
* Kompilis Cho Sung Ho kaj Kim Uson.

## Listo de Noveloj 
# ***Piano*** verkis HYEON Jingeon (1922), tradukis Verda E. KIM (1930)
# ***Fotografaĵo*** verkis JEON Yeongtaek (1924), tradukis Verda E. KIM (1930)
# ***Bonŝanca Tago*** verkis HYEON Jingeon (1924), tradukis KIM Uson (1998)
# ***Batato*** verkis GIM Dongin (1925), tradukis Verda E. KIM (1936) 
# ***Almozulo*** verkis GIM Dongin (1931), tradukis Elpin (1934) 
# ***Similas Piedfingroj*** verkis GIM Dongin (1932), tradukis BAK Giwan (1981)
# ***Kalva Monto (Memoro de iu doktoro)*** verkis GIM Dongin (1932), tradukis Hajpin LI (1984)
# '''''La Indigno de l' Anĝelo*** verkis I Taejun (1932), tradukis LI Chong-mo
# ***Mia Patrino kaj la Pensionulo*** verkis JU Yoseop (1935), tradukis GIM Ĉilhjen (1977)
# ***Adada la Idiotino*** verkis GYE Yongmuk (1935), tradukis CHO Sung Ho (1980)
# ***Poŝtpakaĵo*** verkis Verda E. KIM (1935), tradukis LEE Jungkee (1999)
# ***La Sezono de Fagopiro*** verkis I Hyoseok (1936), tradukis GIM Ĉilhjen (1979)
# ***Roko*** verkis GIM Dongri (1936), tradukis HŬANG De-gil (1979)
# ***Feliĉo*** verkis I Sang (1936), tradukis BAK Giwan (1983)
# ***Flugiloj*** verkis I Sang (1936), tradukis KIM Uson (2003)
# ***La Linderfloroj*** verkis GIM Yujeong (1936), tradukis KIM Young-ok (2005)
# ***Gruo*** verkis HWANG Sunwon (1953), tradukis CHO Sung Ho (1978)
# ***Ekpluvego*** verkis HWANG Sunwon (1953), tradukis CHO Sung Ho (1980)
# ***La Tria Tipo de Homo*** verkis AN Sugil (1953), tradukis Hajpin LI (1985)
# ***Homo kun Koro*** verkis CHOE Yoan (1955), tradukis Hajpin LI (1987)
# ***Marborda Vilaĝo*** verkis O Yeongsu (1956), tradukis GIM Ĉilhjen (1978)
# ***Eĥo*** verkis O Yeongsu (1959), tradukis Hajpin LI (1983)
# ***Miskuglo*** verkis I Beomseon (1961), tradukis Solpin (1964)
# ***La*** ***Naturgranda Budhostatuo*** verkis GIM Dongri (1961), tradukis CHOE Taesok (1995)
# ***Raporto pri Vojaĝo al Mujin*** verkis GIM Seungok (1964), tradukis CHOE Youngsuk (2007)
# ***Kvieta Paralelo*** verkis CHOE Beomseo (1967), tradukis Hajpin LI (1984)
# ***La Ĉambro de Iu Alia*** verkis CHOE Inho (1971), tradukis CHO Sung Ho (1991)
# ***La Vojo al Sampo*** verkis HWANG Seokyeong (1973), tradukis CHO Sung Ho (1999)
# ***La Neĝvojo*** verkis I Cheongjun (1977), tradukis KIM Uson (2010)
# ***La Portreto de la Franjo*** verkis YU Jaeyong (1978), tradukis GIM Taekeng (1979)
# ***Pruvo de Senkulpo*** verkis GIM Hongsin (1979), tradukis CHO Myung-Ja (2005)
# ***La Malplena Domo en la Kamparo*** verkis SIN Gyeongsuk (1993), tradukis JANG Jeong-Ryeol (2007)
# ***Menopaŭzo de la Fratino''''' verkis GIM Hun (2005), tradukis JANG Jeong-ryeol (2006)
Bois-Himont

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rouen kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Tramtransporto en Vélez-Málaga

**Tramtransporto en Vélez-Málaga** () estas tram-speca sistemo de publika transporto priservanta la urbon Vélez-Málaga, en Andaluzio. Unua moderna tramo en Andaluzio, ĝi estis maldaŭrigita en 2012 pro buĝetaj kialoj.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Vélez-Málaga
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles

## Eksteraj ligiloj 
* UrbanRail.Net

Velez-Malaga
Velez-Malaga
Velez-Malaga
Tramtransporto en Ĥaeno

**Tramtransporto en Ĥaeno** () estas neuzata tramlinio, kiu neniam estis ekfunkciigita, preter la unuaj provoj, kiu povus priservi la andaluzian urbon Ĥaeno (Hispanio), ligante ĝian centro-nordan akson. La linio, kun entuta longo de , veturas tute sur la surfaco kaj havas 10 staciojn laŭ kelkaj el la ĉefaj arterioj kaj punktoj de intereso en la urbo kiel ekzemple la Universitato de Ĥaeno, hospitalinstalaĵoj, la fervoja stacidomo kaj la industria kaj komerca areo situanta ĉe la periferio.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ĥaeno
* Jaén (stacidomo)
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Alstom Citadis

## Eksteraj ligiloj 
* Agencia de Obra Pública de la Junta de Andalucía  Tranvía de Jaén ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Ĥaeno
Hxaeno
Hxaeno
Hxaeno
Anna Szeréna Dénes

'*** [serEna dEneŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dénes Anna Szeréna*' estis rumania hungara monaĥino, konfesanto, kantoro.

 naskiĝis  en Armășeni, li mortis  en Odorheiu Secuiesc.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Rumanio escepte la hungaran periodon (1940-1945). maturiĝis en Kolozsvár (tiam hungara urbo) kaj li aliĝis al la monaĥina ordeno en 1944. Ŝi monaĥiniĝis en 1948. En la sekva jaro Rumanio malpermesis funkciadon de ĉiuj monaĥaj ordenoj, poste ŝi loĝis ĉe familioj, dum ŝi faris subterajn (neleĝajn) sakralajn laborojn. En 1954 ŝi estis arestita, poste kondamnita. Ŝi liberiĝis en 1964, poste inter 1965 kaj 1972 ŝi estis kantoro en Toplița-Ciuc, pli poste ĝis 1975 ŝi estis zorganto de Preĝejo Sankta Mikaelo (Cluj). Ŝi pensiuliĝis en 1985, tamen poste ŝi faris flegistajn laborojn. Ŝi ricevis hungaran premion en 1994.

## Fontoj 
* biografio hungare (legebla pli malsupre)
* datenoj hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj monaĥinoj
Kategorio:Hungaraj kantoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Hautot

Hautot estas loknomo, kiu povas rilati al
* Hautot-l'Auvray, komunumo en la departemento Seine-Maritime,
* Hautot-le-Vatois, komunumo en la departemento Seine-Maritime,
* Hautot-Saint-Sulpice, komunumo en la departemento Seine-Maritime,
* Hautot-sur-Mer, komunumo en la departemento Seine-Maritime kaj
* Hautot-sur-Seine, komunumo en la departemento Seine-Maritime.

Krome, kiel ofta en kazoj de loknomoj, ankaŭ povas temi pri familia nomo.
El Jarama

***El Jarama*** estas romano de 1956 de la hispana verkisto Rafael Sánchez Ferlosio. Ĝi enkadriĝas en tendenco de novrealismo kaj iĝis ĉefa referenco ene de la hispana literaturo de la mezo de la 20-a jarcento. 

La romanon verkis Ferlosio inter oktobro 1954 kaj marto 1955, akiris la Premion Nadal de 1955 kaj ricevis multajn laŭdojn inter aliaj pro la majstreco de la reprezentado de la dialogoj, kaj oni publikigis ĝin en februaro 1956. Ĝi ricevis ankaŭ plurajn aliajn premiojn kaj estis inkludita en 2001 en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo
En la romano oni rakontas dek ses horojn de varma somera dimanĉo, en kiu grupo de dek unu gejunuloj el Madrido veturas al apuda rura banloko de la rivero Jarama. Tie ili interrilatas kaj inter si kaj kun lokaj ĉeestantoj de apuda trinkejaĉo. La horoj pasas lante kaj posttagmeze okazas tragedio, kiu rompas la monotonan rutinon de la tago.

## Referencoj
## Bibliografio 
* Gullón, Ricardo (1975). «Recapitulación de El Jarama». En University of Pennsylvania Press, eld. Hispanic Review 43 (1): 1-23. ISSN 0018-2176. JSTOR 472508.
* Hernando Cuadrado, Luis Alberto (2005). «Lengua y estilo de El Jarama». Cuadernos para investigación de la literatura hispánica (30): 379-398. ISSN 0210-0061. Arkivita el originalo la 2an de februaro 2014.
* Rodgers, Eamonn J. (1999). *Encyclopedia of Contemporary Spanish Culture*. Taylor & Francis. ISBN 9780415131872.
* Soubeyroux, Jacques (1995). «Dynamisme et symbolisme dans El Jarama de Sánchez Ferlosio». En Asensio Gutiérrez, eld. ''Mouvement et discontinuité: approches méthodologiques appliquées à l'histoire et aux littératures d'Espagne et d'Amérique latine : hommage au professeur A. Gutierrez''. Université de Saint-Etienne. pp. 93-108. ISBN 9782862720838.
* Villanueva, Darío (1994). Estructura y tiempo reducido en la novela. Anthropos Editorial. ISBN 9788476584378.

* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1956
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Madrido
Kategorio:Ekzistadismaj verkoj
Gouy

**Gouy** estas la nomo de la sekvaj lokoj en Francio:

* Gouy (Aisne) (ankaŭ *Gouy-en-Arrouaise*), komunumo en la franca departemento Aisne
* Gouy (Seine-Maritime), komunumo en la franca departemento Seine-Maritime

Kun nomo aldono:
* Gouy-en-Artois, komunumo en la franca departemento Pas-de-Calais
* Gouy-en-Ternois, komunumo en la franca departemento Pas-de-Calais
* Gouy-les-Groseillers, komunumo en la franca departemento Oise
* Gouy-Saint-André, komunumo en la franca departemento Pas-de-Calais
* Gouy-Servins, komunumo en la franca departemento Pas-de-Calais
* Gouy-sous-Bellonne, komunumo en la franca departemento Pas-de-Calais

**Gouy** estas la nomo de la sekva loko en Belgio:
* Gouy-lez-Piéton, parto de la valona municipo Courcelles (Belgio), provinco Henegovio (Hainaut)
Blua hipergiganto

**Blua hipergiganto** - estas speco de steloj-hipergigantoj. Bluaj hipergigantoj okupas en Diagramo de Hertzsprung-Russell lokon inter bluaj supergigantoj kaj helaj bluaj variantaj steloj. Bluaj hipergigantoj estas parto de norma evoluo de steloj havantaj mason pli ol 30 .

## Referencoj 
Kategorio:Stela evoluo
Kategorio:Specoj de steloj
Kategorio:Bluaj hipergigantoj
Flamanville

**Flamanville** estas la nomo de du francaj komunumoj:

* Flamanville (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime
* Flamanville (Manche) en la departemento Manche
Étalleville

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rouen kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr* ()

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Entre visillos

***Entre visillos*** (Inter fenestrokurtenoj) estis la unua romano de Carmen Martín Gaite, kiu ricevis la Premion Nadal de 1957 kaj publikiĝis en 1958.​ Ĝi estis inkludita en la listo de la 100 plej bonaj hispanlingvaj romanoj de la 20-a jarcento fare de la hispana ĵurnalo «El Mundo».​ 

## Intrigo
La romano montras agadon iel okazanta en la urbo Salamanko en la 1950-aj jaroj. Ĝi enhavas banalajn konversaciojn de la protagonistoj, la ĉiutagaĵon de la viroj kaj virinoj de tiu epoko. La romano observas la kondutojn kaj kapablojn stereotipe aparte de viroj kaj de virinoj. Viroj ĉeestis en la kazino, drinkadis, ludis, libere babiladis… Dume, la virinoj restis hejme, teksis, kaj okupiĝis de la familiaj laboroj…

Ĉio pluas tiel ĝis aperas elstara rolulo Pablo Klein, instruisto de germana en la mezlernejo. Je lia alveno, kelkaj virinoj pridemandas sian situacion kaj ekdeziras ŝanĝi sian vivostilon kaj pensaron. La intrigo temas pri la vivoj de ĉiuj kaj la ŝanĝoj kiujn ĉiu rolulo spertas: nome Emilio, Elvira, Pablo Klein, Julia, Rosa, Miguel, Natalia, Mercedes Gertru, Ángel… En tiu romano la verkistino kreas inan rolulon kadre de la ina literatura fenomeno nomita de la "chicas raras" (rarulinoj). 

## Komento
## Eksteraj ligiloj 
* La libro en la retejo de *exodusltd.com*

## Referencoj
## Bibliografio
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1958
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Salamanko
Kategorio:Ekzistadismaj verkoj
Elena Quiroga

**Elena QUIROGA de Abarca** (Santandero, 26-a de oktobro 1921 - Korunjo, 3-a de oktobro 1995) estis hispana verkistino. Aŭtoro de etenda rakonta verkaro proza kiu kun tiu de aliaj verkistoj kiel Carmen Martín Gaite, Rafael Sánchez Ferlosio, Ignacio Aldecoa, Ana María Matute kaj Juan García Hortelano, ludis gravan rolon en la hispana romano inter la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj. Ŝi priokupiĝas por la maljustecoj de la vivo kaj la sentoj de infanoj kaj adoleskuloj. Ŝi estis la dua virino kiu eniris en la Real Academia Española, post Carmen Conde. Elektita en 1983, ŝi membriĝis en 1984.​ 

## Biografio
Post la morto de ŝia patrino, ŝi loĝis ĉe sia onklo Estanislao Abarca y Fornes, mecenato kiu kunvenigis grupon de artistoj inter kiuj estis Miguel de Unamuno kaj Federico García Lorca. Li studis en Bilbao, Barcelono kaj Romo, kie finis la mezlernejon.​ Kvanjam ŝi ne faris universitatajn studojn, Quiroga ĉeestis libere al klasoj kiuj altiris ŝin kaj dum jaroj ŝi laboris ĉiutage en romanoj kaj aliaj verkaĵoj.

En Korunjo ŝi eniris en kleraj etosoj. Tiukadre ŝi edziniĝis al Dalmiro de la Válgoma, historiisto kaj estonta sekretario de la *Real Academia de la Historia*, en Santiago de Compostela, en 1950. La geedzoj translokiĝis al Madrido, kie ŝi plue eniris en la literaturaj etosoj.

## Verkoj 
* *La soledad sonora*. Madrid: Espasa Calpe, 1949.
* *Viento del norte*. Barcelona: Destino, 1951 (atinginta de la Premio Nadal 1951) kaj kinigita en 1954 fare de Antonio Momplet.
* *La sangre*. Barcelona: Destino, 1952.
* *Trayecto uno*, Madrid: Tecnos, 1953.
* *Algo pasa en la calle*. Barcelona: Destino, 1954.
* *La careta*. Barcelona: Noguer, 1955.
* *La enferma*. Barcelona: Noguer, 1955.
* *Plácida, la joven y otras narraciones*. Madrid: Prensa española, 1956.
* *La última corrida*. Barcelona: Noguer, 1958.
* *Tristura*. Barcelona: Noguer, 1960 (ricevinta de la *Premio de la Crítica Catalana*).
* *Carta a Cadaqués*. Santander: Imp. Bedia, 1961.
* *Envío a Faramello*. Madrid: Raycar, 1963.
* *Escribo tu nombre*. Barcelona: Noguer, 1965. Premio Rómulo Gallegos.
* *El pájaro de oro.*
* *La otra ciudad.*
* *Presente profundo*. Barcelona: Destino, 1973.
* *Grandes soledades*, 1983. 
* *Presencia y ausencia de Álvaro Cunqueiro*. Madrid: Real Academia Española (RAE), 1984.

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Hispanaj romanistoj