open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sirec (stacidomo)

**Sirec** () estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.

## Interkonektoj 
* Metrostacio *Sirecj* (Sirecjko-Peĉersjka linio)

## Vidu ankaŭ 
* Urba elektrotrajno de Kievo
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Sirec en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Kievo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1917
Kategorio:1917 en Ukrainio
Urba elektrotrajno de Kievo

**Urba elektrotrajno de Kievo** () estas linio de urba elektrotrajno veturanta tra la ringo de la Kieva fervojkruciĝo. Post ĝia malfermo en septembro 2009, la urba elektrotrajno iĝis la sesa sistemo de publika transporto en Kievo - post la tramo, trolebuso, buso, metroo kaj funikularo. Ekde novembro 2015, ĝi estas administrata fare de Ukrzaliznicja kunfinancita de Kijivpastrans.

## Historio 
La projekto de urba trajno estis efektivigita por organizi la egalan distribuon de pasaĝertrafiko kaj redukti la ŝarĝon sur aliaj publikaj transportoj en la ĉefurbo, kaj ankaŭ por disponigi rektan komunikadon inter la maldekstra kaj dekstra bordoj de la urbo Kievo.

### Unua etapo 
La unua linio estis malfermita la  kaj kunligis la maldekstran kaj dekstran bordojn de Dnepro ene de Kievo, nome la stacidomon  kaj la haltejon Trojeŝĉina (antaŭe *Horodnja*). La itinero estis limigita al tiuj du haltejoj, la distancon inter kiuj la trajnoj trairis en 6 minutoj.

### Dua etapo 
La  la trafiko estis malfermita per  longa ringo kun 14 haltejoj: , , , , , , , , , , , Pivniĉna,  kaj .

### Tria etapo 
La , alia haltejo estis malfermita - , pliigante la totalon de haltejoj al 15. Apartaĵo de ĉi tiu etapo estas la ligo kun la maldekstraborda linio de la altrapida tramo, kiu transportas la loĝantojn de la loĝkvartalo Vihurivŝĉina-Trojeŝĉina al la urba elektrotrajno.

### Evoluo 
En la sekva etapo estas planite malfermi kvin pliajn haltejojn: , , , Vidradnij kaj Libidska. Kaj la lastaj du haltejoj devas esti konstruitaj de nulo. Komence, ĉi tiu etapo laŭsupoze estis efektivigota en 2012 antaŭ la komenco de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado, sed la dato de efektivigo estas nuntempe nekonata.

Aliaj fontoj inkludas la malfermon de la sekvaj haltejoj: ,  / ,  kaj Libidska.

Estontece ankaŭ disvolviĝas vojoj al satelitaj urboj, sed ili tute dependas de la stato de konstruado de la "fervoja pretervojo" de Kievo.

Dum aŭgusto 2013, la haltejoj  kaj  de la Urba elektrotrajno de Kievo estis fermitaj por rekonstruo.

Pluevoluigo de la urbotrajnreto dependas de la financaj kapabloj de la urbo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio
* Elektra motortrajno
* Metroo de Kievo
* Tramtransporto en Kievo
* Rapidtramo de Kievo
* Trolebusa transporto en Kievo
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Horaro  (//)

Kategorio:Transporto en Kievo
Kategorio:Transporto en 2009
Kievo
Kategorio:Ĉeurbaj fervojoj
György Gát

**György Gát** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gát György** estis hungara reĝisoro, scenaristo, dramaturgo, aktoro, produktoro, altlerneja instruisto. Liaj ambaŭ edzinoj laŭvice estis Nóra Görbe kaj Bernadett Gregor.

György Gát naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la .

## Biografio 
György Gát akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1979. Lia ĉefinstruisto estis Ádám Horváth. Post la diplomo li eklaboris en Hungara Televizio, kie komence li estis lumteknikisto, asistanto, poste reĝisoro, produktoro. Ekde 1993 li estis kompaniestro, iam li ekinstruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Lia unua edzino naskis 2 gefilojn en 1983 kaj 1989.

## Liaj kinaj filmoj (elekto) 
* *A kétfenekű dob* (1978): rolanto
* *Dögkeselyű* (1982) - taksiisto
* *Isten hátrafelé megy* (1991): produktoro
* *Kis Vuk* (2007): reĝisoro, produktoro, scenaristo

## Liaj televidaj filmoj (elekto) 
* *Robog az úthenger* (serio, 1976): scenaristo
* *Tiszteletem, főorvos úr* (1980): reĝisoro
* *Linda* (serio, 1984-1989): reĝisoro, scenaristo, produktoro, rolanto
* *Angyalbőrben* (serio, 1990-1991): reĝisoro, produktoro, scenaristo, rolanto
* *Família Kft.* (1991-1994): reĝisoro
* *SztárVár* (2005): produktoro

## Liaj libroj 
* *Linda-szafari* (kunaŭtoro, 1986)
* *Kis Vuk* (kunaŭtoro, 2008) 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj produktoroj
Kategorio:Hungaraj dramaturgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Antos Gémes

**Antos Gémes** [antoŝ gEmeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gémes Antos** estis hungara aktoro, voĉoaktoro, muzikisto, instruisto. Lia edzino estis Laura Ruttkay.
eta|
Antos Gémes naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Antos Gémes maturiĝis en muzika gimnazio en sia naskiĝurbo en 1999, poste li studis en studio, fine li akiris pupistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 2008. Lia ĉefinstruisto estis János Meczner. Spite la pupistan diplomon li iĝis aktoro kaj ne pupisto. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Magyar, baldaŭ li havis rolojn ankaŭ en aliaj teatroj, eĉ en province. Ekde 2010 li instruis en aktorstudio de Teatro Magyar. Jam ekde la studentaj jaroj li muzikis, baldaŭ li fondis propran ŝlagrorkestron. Li ricevis stipendion en 2008, premiojn inter 2009-2020. Lia edzino naskis ĝemelinojn en 2017.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Oberon
** Romeo kaj Julieta - Tybalt
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - Christian
* :en:W. S. Gilbert: *A Mikádó* - Pish-Tush
* Áron Tamási: *Ábel* - titolrolo
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - vira titolrolo
* Ferenc Molnár: *Liliom* - titolrolo
* Ernő Szép: *Lila ákác* - Zsüzsü; Majmóczy
* Jenő Heltai: *A tündérlaki lányok* - Sándor Pázmán
* Imre Dobozy: La kaporalo kaj la aliaj (teatra adapto) - Krasznavölgyi

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Randevú* (2006) - muzikisto
* *Indián* (2013) - Tamás Lantos
* *Nyúlcsapda* (mallonga filmo, 2020)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de LilRel Howery, :en:Jóhannes Haukur Jóhannesson, Brian Tyree Henry

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Marslakók* (serio, 2012) - Antos
* *Szájhös.tv* (2022) - Pista

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kalia indolacetato

**Kalia indolacetato**  aŭ **C10H8NKO2** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la indolo-acetata acido kun kalia hidroksido, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj.  Kalia indolacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. 

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **kalia indoloacetato** per traktado de **indoloacetata acido** kun **kalia hidroksido**:

### Reakcio 2
* Preparado de **kalia indoloacetato** per traktado de **indoloacetata anhidrido** kun **kalia hidroksido**:

### Reakcio 3
* Preparado de **kalia indoloacetato** per traktado de **indoloacetata acido** kun **kalia klorido**:

### Reakcio 4
* Preparado de **kalia indoloacetato** per traktado de **indoloacetata anhidrido** kun **kalia klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Indoloacetatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
Benafarces

**Benafarces** [benaFARzes] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra del Vino* (Vintero) en la sudokcidento de la provinco, sed atribuita ankaŭ al *Montes Torozos*, en la centrokcidento. 

180px|eta|maldekstra|Benafarces en la provinco Valadolido.
[eta|180px|maldekstra|La komarko *[Tierra del Vino* de la provinco Valadolido, oranĝe, sudokcidente.]]
230px|eta|maldekstra|Preĝejo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 16,65 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 68 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.  

Ĝi distas 58 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojoj Sovalcón kaj Morelón.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Tibor Gerbár

**Tibor Gerbár,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gerbár Tibor** estis hungara aktoro.

Tibor Gerbár naskiĝis la  en Sátoraljaújhely, li mortis la  en Debrecen.

## Biografio 
Tibor Gerbár akiris aktoran diplomon en Teatrarta Akademio en 1944. Li komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Post la 2-a mondmilito li estis membro de diversaj provincaj teatroj, ekde 1951 de "vilaĝteatro". Inter 1960–1981 li estis membro de Teatro Csokonai (Debrecen), poste de Teatro de Nyíregyháza. Li ricevis premiojn inter 1966-1977, titolon eterna membro de Teatro Csokonai en 1990.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - titolrolo
** Kiel Plaĉas al Vi - Corinnus
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Tóbiás Böffen
** *Julio Cezaro* - aŭguristo
* Molière:
** Kleraj virinoj - Chrysale
** La friponaĵoj de Skapeno - Argante
** Georgo Dandin - titolrolo
** Edziĝo kontraŭvola - Alcantor 
* Ede Szigligeti: *Béldi Pál* - Boér
* Ferenc Lehár: *Víg özvegy* - Zéta Mirkó

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Befejezetlen tárgyalás* (mallonga filmo, 1969)
* *Legato* (1978) - Takács (vilaĝestro)
* *A piac* (1983) - Árpi Szerednyik Árpi

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Rózsa Sándor* (serio, 1971) - pastro
* *Bujdosó András számonkérése* (1987)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/gerbar-tibor/person-9866

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Alan Gaglojev

**Alan Eduardoviĉ GAGLOJEV** (naskiĝis la 6-an de februaro 1981 en Cĥinvalo, KSSR, Sovetunio) estas sud-oseta politikisto. Kandidato por la posteno de prezidento de Sud-Osetio en 2017 kaj 2022.

Alan Gaglojev lernis en la Cĥinvalia mezlernejo numero 12. Poste li transiris al la Cĥinvala speciala lernejo „Elita“, kiun li sukcese finis en 1997.

En 1997 li ekstudis en la Fakultato pri Ekonomiko de la Sud-Oseta Ŝtata Universitato, lia fako estis „Financoj kaj Kredito“. En la sama tempo, de la sama jaro, li studis en la koresponda sekcio de la Fakultato pri Juro en la sama universitato. En 2002 li diplomiĝis ĉe ambaŭ fakultatoj.

En 2003 finis kursojn en Vladikavkaz laŭ la trejnada programo por ŝtataj oficistoj en Rusio.

De 2002 Gaglojev laboris en la Ministerio pri Ekonomia Evoluo de la Respubliko Sud-Osetio, okupiĝis pri subteno de malgranda kaj mezgranda komerco.

De 2004 laboras en sekurecservo de Sud-Osetio.

En 2017 li partoprenis prezidentajn elektojn, lige kun kiuj li sukcese trapasis la ekzamenon pri kono de la du ŝtataj lingvoj (la rusa kaj la oseta). Tiam li ne sukcesis gajni.

En 2022 Alan Gaglojev denove partoprenis prezidentajn elektojn kaj gajnis 36,9% de la voĉoj, tiel preterpasante la aktualan prezidanton de la lando. La rezulton de la elektoj difinis la dua raŭndo la : Gaglojev gajnis, interalie ĉar multaj aliaj opoziciaj kandidatoj anoncis, ke ili subtenos Gaglojev en la dua parto de la elektoj.

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 6-an de februaro
Kategorio:Politikistoj
Olmedo

La nomo **Olmedo** povas referenci al:

## Lokoj 
* la municipo **Olmedo**, en la provinco Valadolido, Hispanio;
* la municipo **Fuente-Olmedo**, en la provinco Valadolido, Hispanio;
* la municipo **Llano de Olmedo**, en la provinco Valadolido, Hispanio;
* la municipo **Olmedo**, en la provinco Sassari, Sardio, Italio;
* la kantono Olmedo, de la Provinco Manabí, Ekvadoro;
* la kantono Olmedo, de la Provinco Loĥo, Ekvadoro;

## Aliaj 
* *El caballero de Olmedo* (La kavaliro de Olmedo), tragedikomedio de la Hispana Ora Jarcento, verko de Lope de Vega;
Vokzalna (stacidomo)

**Vokzalna** (, “Stacidomo”; ĝis la  - *Pivniĉna*) (antaŭurbaj nordaj kajoj de stacio ) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Kijiv-Pasaĵirskij (stacidomo)
* Urba elektrotrajno de Kievo
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Kievo
Kozolupy (apartigilo)

Nomon **Kozolupy** portas kelke da setlejoj:
* Kozolupy – municipo en distrikto Plzeň-nordo
* Kozolupy (Vysoký Újezd) – vilaĝo en municipo Vysoký Újezd en distrikto Beroun
* Horní Kozolupy – municipo en distrikto Tachov
Kalvinana grandpreĝejo (Karcag)

La **kalvinana grandpreĝejo** estas religia monumento historia en urbo Karcag (Hungario). Ĝi estas unu el la 3 kalvinanaj kirkoj en la urbo, ankaŭ la plej granda kaj malnova konstruaĵo en la urbo.

## Historio 
Pri erao de reformacio (16-a jarcento) en Karcag informoj ne restis. En la sekva jarcento ekzistis kirko ĉirkaŭita per defenda muro, la turo estis alkonstruita en 1633. La muro kaj kirko estis malkonstruita en 1743 kaj sen permeso estis konstruita nova preĝejo, kiu finiĝis en 1756. Inter 1793 kaj 1797 precipe la fasado estis trakonstruita, la turo ricevis ĉambreton por la fajrobrigado. Inter 1860-1867 la turo ricevis ĉirkaŭbalkonon, la navo pligrandiĝis. La preĝejo klasikismiĝis en 1906. La orgeno estis kreita en 1866, trakonstruita en 1906, fine moderna elektronika orgeno alvenis el Italio en 2012. 4 sonoriloj loĝas en la turo. 

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola ĉe la ĉefplaco en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo kun la enirejo estas videbla. Flanke ekzistas ankoraŭ 3 enirejoj. La turpinto estas piramida. Interne galerio etendiĝas. La predikejo estis farita en ligno. La mebloj estis faritaj en la 19-a jarcento.
eta|

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* https://karcag.hu/karcag-varos-es-reformatus-templomanak-tortenete/
* http://www.zounuk.hu/hu/wiki/reformatus-templom-karcag
eta|maldekstre|

Karcag
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Karcag
Vejprnice

**Vejprnice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 993.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* baroka preĝejo de sankta Adalberto el la jaro 1722
* Niĉa kapeleto
* Paroĥestrejo
* Ekzekutejo de viktimoj de la dua mondmilito

## Naskiĝintoj 
* Jakub Husník – inventinto de fotogravuro
* Josef Žižka – soldato kaj membro de paraŝutistaro Barium

## Rilataj artikoloj 
* Maketo de Uzinoj de Škoda

## Pluaj fotoj 

Vejprnice - kostel sv. Vojtěcha 1.JPG|Preĝejo de sankta Adalberto
Vejprnice - Stará škola.JPG|Malnova lernejo
Vejprnice - krytý most mezi farou a kostelem sv. Vojtěcha.JPG|Paroĥestrejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kozolupy

**Kozolupy** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.

Pro la superanta germana loĝantaro la municipo estis en la jaro 1938 alligita kiel konsisto de Sudetio al Nazia Germanio. Fine de la dua mondmilito, la 6-an de majo 1945, Kozolupy estis liberigita fare de la usona armeo. Post la milito plimulto de la loĝantoj estis devige ellandigita en Germanion kaj en la vilaĝon transloĝiĝis novaj loĝantoj el Bohemio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Stefano

## Pluaj fotoj 

Kozolupy.jpg|Kozolupy
Kozolupy-nadrazi.jpg|Stacidomo en Kozolupy

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Mže
Villanueva de Duero

**Villanueva de Duero** [biljaNŬEba deDŬEro] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la sudoriento de la provinco. La loknomo *Villanueva de Duero* estas komprenebla etimologie kiel Nova Urbo de Doŭro.

180ra|eta|maldekstra|Villanueva de Duero en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La komarko *[Tierra de Pinares* de la provinco Valadolido, verde, sudoriente.]]
240ra|eta|maldekstra|Panoramo de Villanueva de Duero.
240ra|eta|maldekstra|La preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 37,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 227 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed tute male ĝi fakte akiris 70o el la 1900-aj jaroj pro ties strategia loko inter Valadolido kaj Tordesillas kaj nur iom sude de la rivero Doŭro kaj la aŭtoŝoseo A-62.

Ĝi distas 20 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj estas samproksime de Tordesillas. Ĝi limas kun municipoj Villamarciel, Aniago, Puente Duero, Viana de Cega, San Miguel del Pino, Serrada kaj Valdestillas. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rivero Valcorba.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Dekomence la loknomo estis Las Cabañuelas (La Kabanetoj), kaj en 1109 Aldea Nueva (Nova Domaro), kaj poste Aldeanueva de Aniago, ĉar estis teritorio de Aniago (nun senhoma). En 1630 okazis la alinomigo al Villanueva de Duero.

En 1409, Juan Vázquez de Cepeda, episkopo de Segovio kaj konsilisto de la monarko Henriko la 3-a, aĉetis Aniago kaj Aldea Nueva el la Municipo Valadolido, por establi monaĥejon kiu finfine estos *La Cartuja de Nuestra Señora de Aniago* de Kartuzianoj. La historio de Villanueva ekde tiam estis ligita al tiu ĝis definitiva separo en 1807.

Villanueva estas unu el malmultaj loĝlokoj kun maldekstra urbestro en la provinco, ĉefe dekstrema.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la mudeĥara preĝejo de la 16-a jarcento, la ermitejo de Kristo kaj aparte *La Cartuja de Nuestra Señora de Aniago*.

## Bildoj 

ErmitacristoVillanuevaDuero.jpg|La ermitejo.
26 Aniago ruinas despoblado celdas antiguo monasterio Ni.JPG|*La Cartuja de Nuestra Señora de Aniago*.
23 Aniago entrada al monasterio Ni.JPG|Enirejo al la kartuzio.
Aniago 37.jpg|Ruinoj de la kartuzio.
Aniago 10.jpg|Ruinoj de la kartuzio.
19 Aniago Ruinas despoblado Ni.JPG|Svelta sonorilmuro de la kartuzio.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Villabáñez

**Villabáñez** [biljaBAnjez] estas municipo en la oriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Páramos del Esgueva* (Kamparo de Peñafiel) en la nordoriento de la provinco. La loknomo *Villabáñez* estas komprenebla etimologie kiel *Urbo de (la filo de) Johano*.

180ra|eta|maldekstra|Villabáñez en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La komarko *[Páramos del Esgueva* de la provinco Valadolido, ruĝe, nordoriente.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 51,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 492 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 400 el la 1900-aj jaroj.

Ĝi distas 19 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj estas ĉe kruciĝo de la provincaj ŝoseoj VP-3302 (inter Villavaquerín kaj Tudela de Duero) kaj VP-3301 (inter Renedo de Esgueva kaj Olivares de Duero. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojo Jaramiel iom norde de la rivero Doŭro. Iom norde estas arbara areo taŭga por piedirado nome La Encina de Villabáñes proksime al iama ŝtonminejo de gipso.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Villavellid

**Villavellid** [biljabeĜID] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Montes Torozos* en la okcidento de la provinco.

180ra|eta|maldekstra|Villavellid en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La komarko *[Montes Torozos* de la provinco Valadolido, flave, centrokcidente.]]
230ra|eta|maldekstra|La kastelo.
230ra|eta|maldekstra|La preĝejo de Sankta Maria.
230ra|eta|maldekstra|Ruinoj de la preĝejo de Sankta Mikaelo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 21,71 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 51 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 25 el 1991.

Ĝi distas 49 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj estas inter municipoj Villardefrades kaj Tiedra. Ĝia municipa teritorio estas monteta kaj trairata de rojoj.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En 1452 estis senjoro de la kastelo Diego de Almanza, reganto de Toro, kiu donis ĝin al sia filino Francisca en 1465. Je ŝia morto la kastelo estis de ŝia fratino Constanza kies filo Francisco estis la unua markizo de Alcañices.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento, la ruinoj de la preĝejo de Sankta Mikaelo kaj la kastelo.

## Bildoj 

02e Villavellid castillo Ni.jpg|Cilindra turo de la kastelo.
01c Villavellid castillo Ni.jpg|Kuba turo de la kastelo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
145523 Lulin

'*145523 *Lulin'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la tajvana astronomo Lin Hongqin kaj de la ĉina astronomo Ye Quan-Zhi elde la Observatorio de Lulin en kantono Nantou (Tajvano).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Monto *Lulin'' (鹿林 ; laŭvorte, "Arbaro de la cervoj") en centra Tajvano, elde kiu la asteroido estis malkovrita. Je altitudo de 2862 m, la Observatorio de Lulin loĝigas teleskopojn por astronomiaj observoj kaj instrumentojn por atmosfera terscienco kaj studoj en kosmologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ye Quan-Zhi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2006
Zenit (stacidomo)

**Zenit** () estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Urba elektrotrajno de Kievo
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Zenit en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Kievo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1960
Kategorio:1960 en Ukrainio
Fenila glikolato

**Fenila glikolato** aŭ **C8H8O3** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun fenolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Fenila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **fenila glikolato** per traktado de **glikolata acido** kun **fenolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **fenila glikolato** per traktado de **glikolata anhidrido** kun **fenolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **fenila glikolato** per traktado de **glikolata acido** kun **klorobenzeno**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **fenila glikolato** per traktado de **glikolata anhidrido** kun **klorobenzeno**:

## Vidu ankaŭ 
* Glikolatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetatoj
Kralovice

**Kralovice** (*Crelowicz*, *Chralowicz*, *Kralowicz*; ) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1183.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
* **Kralovice**
* Bukovina
* Hradecko
* Mariánský Týnec
* Řemešín
* Trojany

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Paroĥestrejo
* Tombeja kapelo de sankta Johano Baptisto

## Naskiĝintoj 
* Ondřej Trojer (1648–1699), abato de monaĥejo Plasy
* František Ekert (1845–1902), katolika pastro, historiisto kaj verkisto
* František Nachtikal (1874–1939), fizikisto
* Otto Eckert (1910–1995), skulptisto, ceramikisto kaj pedagogo

## Pluaj fotoj 

Měšťanský dům (Kralovice) č.p.132.JPG|Urbana domo
Kralovice - Okres Plzeň-sever (7).jpg|Kralovice
Kralovice - Okres Plzeň-sever (1).jpg|Kralovice
Kralovice - namesti 2.JPG|Kralovice


Kategorio:Urboj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Adrados

**Adrados** [aDRAdos] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Adrados* estas etimologie komprenebla kiel hedero-hava.

180px|eta|maldekstra|Adrados en la provinco Segovio.
## Toponimio
La loknomo koincidas kun aliaj similaj toponimoj pri elementoj de la pejzaĝo kun hedero, tio estas, "hedrados". Kompare kun La Adrada foje Peña Hedrada. En Zamoro estas Las Hedradas, ĉe Oŭrenso. En Salamanko, Ledrada aperis ankaŭ kiel El Hedrada en 1470.​ La evoluo el latina *ILLOS HĔDĔRĀTOS > Los Edrados estas regula. Poste okazis asimilado al Adrado. 
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 125 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 350 el la 1850-aj jaroj.  

Ĝi distas 54 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Perosillo, Cozuelos de Fuentidueña, Torrecilla del Pinar kaj Hontalbilla. 

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento kaj la ruinoj de la ermitejo de Sankta Benedikto.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
Aguilafuente

**Aguilafuente** [agilaFŬENte] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Aguilafuente* estas etimologie komprenebla kiel *aglo de la fonto*; pro kio aperas nigra aglo super simbolo de fonto en la blazono.

180px|eta|maldekstra|Aguilafuente en la provinco Segovio.
220px|eta|maldekstra|La preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,57 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 557 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, ekzemple pli ol 200 nur el 2000.

Ĝi distas 37 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Zarzuela del Pinar, Lastras de Cuéllar, Fuentepelayo, Sauquillo de Cabezas, Aldea Real kaj Escalona del Prado.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

En la preĝejo okazis en 1472 sinodo por reformi la kleron de la diocezo de Segovio konvokita de la episkopo humanista Juan Arias Dávila, kio rezultis en la unua libro presita en kastilia lingvo: nome *Sinodal de Aguilafuente*, eldonita de la presisto Juan Párix. Aktuale ĉiujare okazas la rekonstruo de tiu faro pere de vaganta teatra ludo sur stratoj kaj historiaj scenejoj, en kiu partoprenas lokanoj.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj), brutobredado (porkoj) kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento kaj la ermitejo. La preĝejo de Sankta Johano, romanika (origine de la 12-a jarcento), nun estas la sidejo de la muzeo aŭ arkeologia ekspoziciejo por restaĵoj trovitaj el romia kaj visigota epokoj. La preĝejo de Sankta Maria, pli bone konservata, havas romanik-mudeĥaran absidon.

Indas ankaŭ ruinoj de la palaco de la markizoj de Aguilafuente; domegoj kaj grenstokejo de 1799; domo de fiŝkomercisto de 1921 konata kiel Konkodomo Pro la ornamado de fasado; estas tipaj en la loĝloko artaĵoj de kradaro kaj sgrafiarto.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
eta|maldekstra| alt=Sinodal de Aguilafuente (Juan Párix, 1472).|Sinodal de Aguilafuente (Juan Párix, 1472).

Kategorio:Municipoj de Segovio
Aldeasoña

**Aldeasoña** [aldeaSOnja] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Aldeasoña* estas etimologie komprenebla kiel Domaro de Sonna, sed ne estas interkonsento ĉu temas pri ĝermana praloĝanto aŭ posta reloĝanto.

180px|eta|maldekstra|Aldeasoña en la provinco Segovio.
230px|eta|maldekstra|La preĝejo.
230px|eta|maldekstra|Lavejoj.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,62 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 62 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 50 el 2000 kaj 500 el 1950-aj jaroj.  

Ĝi distas 68 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Canalejas de Peñafiel, Laguna de Contreras, Vivar de Fuentidueña, Membibre de la Hoz, Calabazas de Fuentidueña kaj Fuentesaúco de Fuentidueña. Sude de la loĝloko kuniĝas la rojoj Pelayos kaj Hoz.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj, betoj kaj terpomoj), brutobredado (ŝafoj) kaj forstado. En la blazono aperas malofta heraldika simbolo, kia estas kankro, alude al abunda bestospeco kaj grava enspezofonto. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria MAgdala de la 16-a jarcento, la ermitejo, lavejoj, vinkeloj, muelejoj, fontoj kaj la visigota nekropolo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
Villavaquerín

**Villavaquerín** [biljabakeRIN] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Páramos del Esgueva* en la nordoriento de la provinco.

180ra|eta|maldekstra|Villavaquerín en la provinco Valadolido.
[eta|180ra|maldekstra|La komarko *[Páramos del Esgueva* de la provinco Valadolido, ruĝe, nordoriente.]]
240ra|eta|maldekstra|La preĝejo.
220ra|eta|maldekstra|Interno de la preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 45,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 162 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte pli ol 600 el la 1950-aj jaroj.

Ĝi distas 26 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Villanueva de los Infantes, Piña de Esgueva, Castrillo-Tejeriego, Olmos de Esgueva, Villabáñez, Sardón de Duero kaj Olivares de Duero. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rojo Jaramiel. Laŭ la provinca ŝoseo VP-3302 Villavaquerín estas inter Castrillo-Tejeriego kaj Villabáñez.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En la 10-a jarcento la loĝloko estis fortikita per kastelo kaj murego. La unua dokumento kiu mencias Uilla Bacrin (Villavaquerín) datas de 1095, kiam la grafo Pedro Ansúrez kaj lia edzino la grafino Eylo donis tri terenojn al la preĝejo Santa María la Mayor, de la abatejo de Valadolido. En 1110 la abato Salto, de Valadolido, donis al la lokanoj de Uilla Uakrin (Villavaquerín) fiŝkaptejon kaj kvin muelejojn en la rivero Doŭo, ĉe la loko nome Sankta Sebastiano.

En 1352, Villavaquerín de Cerrato kaj La Sinova apartenis al la *Merindad del Infantazgo de Valladolid*. En la 16-a jarcento oni konstruis la preĝejon kaj la ermitejon. En la komenco de la 17-a jarcento estis senjoro Francisco Gómez de Sandoval, duko de Lerma. En 1752 Villavaquerín estis de la senjorlando de Portillo en la provinco Valadolido. Ĝi apartenis al Antonio Velázquez de Velasco de la Torre y Gasca, lokano de Burgos.

En 1961 la urbodomo de Villavaquerín suferis gravan incendion kiu ruinigis ĝin dum jardekoj, ĝis reinaŭguro en 1998.

En 1996 en Villavaquerín oni filmis parton de *Las ratas* (La ratoj) de la reĝisoro Antonio Giménez-Rico, baze sur la samnoma novelo de Miguel Delibes, kaj granda parto de la lokanoj partoprenis kiel figurantoj.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Cecilia de la 16-a jarcento kaj ermitejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Valadolido

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Valadolido
Municipoj de la provinco Segovio

eta|Mapo de municipoj de la provinco Segovio.
La hispana provinco Segovio, apartenanta al la aŭtonoma komunumo (nome regiono) Kastilio-Leono, estas dividita en 209 municipojn, laŭ la teritoria organizado kolektita en la artikolo 137 de la Hispana Konstitucio de 1978.

La administracio kaj regado de la municipo estas plenumita pere de plurpersona organismo nome urbestraro aŭ magistraro, estrita de urbestro helpita de skabenoj. Plej ofte la urbestro estas de la politika partio kiu venkis en la municipa balotado aŭ atingis koalicion.

Ĝenerale, la municipoj enhavas kelkajn loĝlokojn (domarojn), unu el kiuj estas la municipa ĉefurbo aŭ ĉefvilaĝo, kiu kutime estas hejmo de la urbodomo. Kelkaj municipoj havas la nomon de unu el siaj loĝlokoj — ĉu la municipa ĉefurbo aŭ ne— kaj aliaj ne havas la nomon de unu el ili.

## Listo de municipoj kaj informaro 

## Notoj 
## Bibliografio 
* Variaciones de los Municipios de España desde 1842,  Gobierno de España - Ministerio de Administraciones Públicas, 2008.
* Orden de 3 de junio de 1986 por la que se desarrolla el Real Decreto 382/1986, de 10 de febrero, por el que se crea, organiza y regula el funcionamiento del Registro de Entidades Locales. Gobierno de España. Boletín Oficial del Estado nº 168, .

## Eksteraj ligiloj 
* *Instituto Nacional de Estadística*
* *Diputación Provincial* de Segovio

Kategorio:Municipoj de Hispanio
Carbonero el Mayor

**Carbonero el Mayor** [karboNEro elmaĜOR] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Carbonero el Mayor* estas etimologie komprenebla kiel *Karbisto la Plejgranda* en la senco de Plejgranda Karboproduktejo (de vegetala karbo), por diferenciĝi el alia samnoma loĝloko Carbonero de Ahusín, submunicipo de Armuña.

180px|eta|maldekstra|Carbonero el Mayor en la provinco Segovio.
230px|eta|maldekstra|La preĝejo.
230px|eta|maldekstra|La retablo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 66,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 502 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.  

Ĝi distas 49 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Navas de Oro, Navalmanzano, Pinarnegrillo, Aldea Real, Bernardos, Mozoncillo, Armuña kaj Tabanera la Luenga. Oriente estas la rivero Eresma.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Kvankam la unuaj mencioj estas de la 13-a jarcento, plej verŝajne la origino estas el la epoko de la konkero de Toledo fare de la fortoj de Alfonso la 6-a en 1085. 

Inter 1800 kaj 1805 okazis grava pesto. Poste dum la Milito de Hispana Sendependiĝo aperis geriloj kiel tiu de Esteban Pastor López, unue hispana militisto, poste gerilano kaj finfine deputito.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (porkoj) kaj ceramiko. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Johano la Baptista kun tre grava retablo, la Palaco *del Sello*, ermitejo kaj sanktejo de Bustar.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
Kijivska Rusanivka (stacidomo)

**Kijivska Rusanivka** () estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Urba elektrotrajno de Kievo
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Kijivska Rusanivka en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Kievo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1960
Kategorio:1960 en Ukrainio
Cikloheptila glikolato

**Cikloheptila glikolato** aŭ **C9H16O3** estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun **cikloheptanolo**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheptila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **cikloheptila glikolato** per traktado de **glikolata acido** kun **cikloheptanolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **cikloheptila glikolato** per traktado de **glikolata anhidrido** kun **cikloheptanolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **cikloheptila glikolato** per traktado de **glikolata acido** kun **cikloheptila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **cikloheptila glikolato** per traktado de **glikolata anhidrido** kun **cikloheptila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Glikolatoj

Kategorio:Acetatoj
Cantalejo

**Cantalejo** [kantaLEĥo] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. 

180px|eta|maldekstra|Cantalejo en la provinco Segovio.
230px|eta|maldekstra|Preĝejo de Sankta Andreo.
## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 79,43 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 522 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, ĉar ĝi fakte funkciis kiel komarka centra urbo.  

Ĝi distas 48 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Fuenterrebollo, Sebúlcor, Sepúlveda, Lastras de Cuéllar, San Pedro de Gaillos, Cabezuela, Puebla de Pedraza kaj Rebollo. La municipo konsistas el Aldeonsancho, Cantalejo, kaj Valdesimonte.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. El 1076 Cantalejo estis ĉefa urbo de *principal ochavo de la Comunidad de Sepúlveda*. En la 18-a jarcento grava metio estis de ĉarpentistoj, kio poste rezultis en la fabrikado de agrikulturaj laboriloj kaj la respektiva agado de vagantaj komercistoj.

Alfonso la 13-a havigis la titolon de "urbo" en 1926.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Interesa tradicio estas loka ĵargono rilata al la fabrikado kaj komercado de la laboriloj, nome *gacería* aŭ *briquero*, kun enhavo de vortopruntoj el galega, eŭska kaj araba.

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Andreo de la 16-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
Oĉeretine (stacidomo)

**Oĉeretine** (, ) estas fervoja stacio en Oĉeretine (Donecka provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Oĉeretine en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1880
Kategorio:Fervojaj stacioj en Donecka provinco
Kategorio:1880 en Ukrainio
János Gerecs

**János Gerecs** [jAnoŝ gereĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gerecs János** estis hungara aktoro, operkantisto (tenoro), kantoro. Lia edzino estis Liszka Melles.

János Gerecs naskiĝis la  en Izsák, li mortis la  en Nagykáta.

## Biografio 
János Gerecs estis vickantoro en 1858 en Hódmezővásárhely, kiam Mihály Havi malkovris lian talenton. Gerecs debutis sur scenejo en la sama urbo, poste li ricevis rolojn 2 jarojn en Teatro de Kolozsvár. Liaj sekvaj pli gravaj teatraj stacioj estis Arad (urbo) (1860), Debrecen (1862, 1868-1873, 1875), Hungara Teatro en Kassa (1863-1865, 1877-1878), Győr (1866), denove en Kolozsvár (1873-1875), germana teatro de Pozono (1876). Ekde 1878 li denove estis kantoro en Nagykáta. Li edziĝis ĉirkaŭ 1875, li vidviĝis en 1902.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* József Szigeti: *A vén bakancsos és fia, a huszár* - Laci
* Ede Szigligeti:
** *A cigány* - Gyuri
** *Dalos Pista* - Pista Gondos
* Franz Doppler: *Ilka* - Lázár Podogvári
* Jacques Offenbach: *Rablók* - Falsacappa (rabestro)
* Carlo Barbieri: *Utazás Chinába* - Harry
* Giacomo Meyerbeer: *Dinorah* - Corentin
* :en:Charlotte Birch-Pfeiffer: *A tücsök* - Etienne
* Carl Maria von Weber: Der Freischütz (opero) - Ottokar
* Vincenzo Bellini: *Norma* - Flavius
* Gaetano Donizetti: *Borgia Lucretia* - Petruccio
* Giuseppe Verdi: *Ernani* - Don Ricardo
* Franz von Suppé: A szép Galathea - Pygmaleon
* :en:Ferdinand Hérold: *Mélesville* - Alphonzo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj kantoroj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Volnovaĥa

**Volnovaĥa** () estas urbo en Donecka provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj komence de 2022.

Post batalado, la 30-an de septembro 2022 la registaro de Rusio deklaris ĝin aneksita al la teritorio de Rusio kune kun la tuta Donecka provinco kaj tri aliaj provincoj de Ukrainio. Ĉar tio estas nur postulo de agrese militanta najbara ŝtato, klaras ke la registaro de Ukrainio kaj la internacia juro neniel akceptas tion. Necesas atendi internacie akceptitan traktaton pri paco.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Volnovaĥa (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio
* Donecka provinco


Kategorio:Urboj en Donecka provinco
Jasinuvata Hirka (stacidomo)

**Jasinuvata Hirka** (, , latiniterigo *"Jasinovataja-gorka"*) estas fervoja stacio en Jasinuvata (Donecka provinco), urbo en Ukrainio. La stacidomo ekfunkciis en 1951. Ĝi estas prizorgata de la Ŝtata Fervoja Administrado de Ukrainio ().

## Vidu ankaŭ 
* Jasinuvata (stacidomo)
* Jasinuvata-Pasaĵirska (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Jasinuvata Hirka en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Jasinuvata
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1951
Kategorio:Fervojaj stacioj en Donecka provinco
Kategorio:1951 en Ukrainio
Róbert Gergely

**Róbert Gergely** [gergej], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gergely Róbert** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, muzikalkantisto. Liaj nomvariantoj estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Vajek Róbert Géza* kaj *Hollós Vajek Róbert*.

Róbert Gergely naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Róbert Gergely akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1980. Lia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Inter 1980–1987 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs), poste de *Gaja Teatro* kaj de Operetoteatro (Budapeŝto), dum li estis liberprofesiulo en 1988 kaj ekde 1991. Li ofte kantis kaj eldonis diskojn. Li ricevis premiojn inter 1989-1993. Li edziĝis dufoje (1998, 2014), lia unua edzino naskis filon dum la amindumado en 1992.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Gábor Vaszary: *Ki a hunyó, avagy Bubus* - Gáspár
* Friedrich Schiller: *La rabistoj* - Károly
* Ŝolom Alejĥem: Violonisto sur la tegmento - Mótel Kamzojl
* Marc Camoletti: *Leszállás Párizsban* - Bernard
* Leonard Bernstein: West Side Story - Bernardo
* Barillet–Grédy: *Floro de kakto* - Julien (dentkuracisto); Igor
* Adolph Green: *Singin’ in the Rain* - Don Lockwood

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Yerma* (1984) - Leonardo
* Sonĝoaŭto (pli nova kreo en 2000) - Misi
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Ty Burrell, Hugh Jackman, Kevin Whately

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Császárok* (1983) - Gyula
* *Egy éj az Arany Bogárban* (1992) - leŭtenanto
* *Linda* (serio, 2002) - Imre Vihar
* *Jóban Rosszban* (serio, 2022) - Oszkár Bardócz

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sinagogo de Karcag

La **sinagogo** en Karcag estas impona historia monumento de la urbo.
eta|maldekstre|

## Historio 
En Karcag ĉirkaŭ 1848 komencis loĝi judoj. Ili formis eklezian grupon en 1855. Iam estis konstruita preĝdomo, la nun videbla sinagogo estis konstruita en la jaroj 1898 kaj 1899 en la sama loko. La grupo havis ankaŭ lernejon kun 3 lernoĉambroj apude ekde 1866. Dum la holokaŭsto martiriĝis 448 homoj, pli, ol la duono de judoj en Karcag. Poste en la sinagogo okazis diservoj nur en la gravaj festoj. Tamen la grupo zorgas kaj pri la sinagogo kaj pli la juda tombejo. La iama juda lernejo jam neniiĝis.

## Konstruaĵo 
La sinagogo situas en korto ĉe stratangulo. La fasado estas simetria, meze estas la ĉefenirejo, apude po unu enirejoj. La konstruaĵo konsistas el du partoj, antaŭ la etaĝa ĉefkonstruaĵo estas videbla triopa reliefanta antaŭkonstruaĵo. La meza parto estas etaĝa, la apudaj 2 teretaĝaj kaj iomete reliefas malpli, ol la meza parto. Plejparto de la fenestroj similas al simbolaj homfiguroj. Interne en 3 flankoj galerioj etendiĝas, kiujn ferkolonoj tenas.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun foto 

## Vidu, aŭdu ankaŭ (hungare) 
* filmo pri festa evento en la sinagogo (en la retejo Jutubo)

Karcag
Kategorio:Karcag