open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Johanna Bodor

**BODOR Johanna** estas hungara baletartistino, reĝisorino, koreografino naskita en Kluĵo la 23-an de oktobro 1965. Ŝi estas la filino de verkisto Pál Bodor

## Kariero 
Johanna Bodor studis en baletinstituto de Bukareŝto kaj dum unu sezono ŝi dancis en operetteatro de tiu urbo en 1984-1985. En 1985 ŝi translokiĝis Hungarujon kaj en 1985-1986 laboris en Magyar Néphadsereg Művészegyüttes (Budapest), inter 1986-1989 en Győri Balett, ekde 1990 en Szeged, en 1993 en Gaja Teatro. Ekde tiam ŝi estis liberprofesiulino. Ekde 1999 ŝi estas koreografino kaj movdizajnistino de la Bárka Színház.

## El ŝiaj roloj 
* Mankós nő (Zoltán Imre: Médium);
* Tatjána (Katalin Lőrincz: Tatjána és mások);
* Álmodozó (Zoltán Imre: Vonzások és választások;
* Frida (Franz Kafka-Yvette Bozsik: A kastély).

## El ŝiaj koreografiaĵoj 
* *Milito kaj paco*;
* *Itala pajloĉapelo;
* *Bofratinoj*;
* *Ni ne timas de lupo*;
* *La libro de ĵangalo*.

## Libro 
* *Nem baj, majd megértem*, rememoraĵoj, Budapeŝto, (Magvető, 2014).http://www.libri.hu/szerzok/bodor_johanna.html

## Eksteraj ligiloj 
* Spektakloj pluajhttp://theater.hu/index.php?mode=portre&szemely_id=409

## Fonto 
Enyedi Sándor: *Színészek, színházak, városok'', Budapest, 2005.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Tamás Bródy

**BRÓDY Tamás** [bro'di tamAŝ] estis hungara dirigento, komponisto naskita en Koloĵvaro la 24-an de januaro 1913 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de junio 1990. Lia patro estis Miklós Bródy, lia edzino estis Ilona Kiss.

## Biografio 
Tamás Bródy akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1933. Inter 1936 kaj 1941 li estis dirigento de la Gaja Teatro, poste li havis eksterlandajn invitojn. Inter 1947–1973 li dirigentadis en Operetoteatro (Budapeŝto), krome ofte en simfonia orkestro de Hungara Radio.

## Komponaĵoj 
### Filmmuziko 
* *Könnyű múzsa*,
* *Civil a pályán*,

### Radiooperetoj 
* *Kulcs a lábtörlő alatt*,
* *Nílus-parti randevú*

### Teatra muziko 
* *A VIII. osztály*,
* *Palotaszálló*,
* *Balkezes bajnok*,
* *Elfelejtett keringő*.

## Fonto 
* Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj filmaj komponistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Maxence Perrin

**Maxence Perrin** (naskiĝis en 1996) estas franca infana aktoro. Li estas la filo de Jacques Perrin, filma aktoro kaj filmproduktisto, kaj Valentine Perrin. Krom sia frato Lancelot (naskiĝis en 2000) li ankaŭ havas duonfraton *Mathieu Simonet* (naskiĝis en 1975). Sian nomon li ricevis laŭ la plej ŝatata aktora rolo de sia patro, tiu de "Maxence" en la filma muzikalo *Les Demoiselles de Rochefort* ("la knabinoj de Rochefort") el la jaro 1967, en kiu la patro rolis kun Catherine Deneuve kaj Michel Piccoli.

Maxence Perrin en 2004 en aĝo de 8 jaroj estis unu el la infanaj ĉefaktoroj de la premiita filmo Les Choristes kaj en 2008 en aĝo de 12 jaroj estis la sola infana ĉefaktoro de la filmo Faubourg 36. Ambaŭ filmoj temas pri la fascineco de muziko, ambaŭ produktiĝis fare de sia patro kaj ambaŭ estis reĝisoritaj de la kuzo de Maxence, Christophe Barratier. Antaŭ la jaro 2004 li jam havis malpli grandan rolon en la filmo *For intérieur* .

Pli detalaj informoj pri lia naskiĝdato aŭ -loko respektive pri sia plua privata vivo ĝis la komenco de la jaro 2010 ne estis publike konataj (en iuj fontoj eĉ menciiĝas alternativa naskiĝjaro 1995), kio indikas pri komprenebla zorgo de sia familio protekti la privatan vivon kontraŭ nedezirataj entrudiĝoj de fremduloj. Franclingvaj informoj pri la filmo *Faubourg 36* indikas ke li estas parizano.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Maxence Perrin en la retejo facebook
* parteto de la filmo *Faubourg 36* de 2008, prezentanta la rolon de Maxence Perrin, tiam 12-jara, en la retejo *allocine.fr* 
 

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Francaj infanaj aktoroj
Memportreto de Dürer (Prado-Muzeo)

200px|dekstra|eta|Memportreto

Ĉi tiu ***Memportreto*** (germane, ***Selbstportait***) estas unu el la plej konataj verkaĵoj de la germana pentristo Albrecht Dürer. Ĝi estas oleo-pentrado, pentrita en 1498. Ĝi mezuras 52 cm alte kaj 41 cm larĝe, estante la plej malgranda el liaj memportretoj. Ĝi montriĝas nuntempe en la Prado-Muzeo en Madrido, Hispanio.

## Historio 
Albrecht Dürer, filo de hungara oraĵisto, establiĝis en Nurembergo, li estas la plej reprezentanto de la Renesanco en Germanio. Li pentris ĝin en 1498, elstara en lia profesia kariero. En tiu sama jaro li publikigas la faman serion *Apokalipso*, gravurita je bukso.

Ĉi tiu pentraĵo estis akirita de la reĝo Filipo la 4-a dum aŭkcio de Karlo la 1-a, kiu ricevis ĝin kiel donaco de la urbodomo de Nurembergo.

Kategorio:Pentraĵoj de Alberto Durero
Kategorio:Memportretoj
Kategorio:Verkoj de 1498
Miksa Bródy

**BRÓDY Miksa** [bro'di] estis hungara ĵurnalisto, verkisto naskita en Nagyvárad la 16-an de septembro 1875 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de majo 1924.

## Kariero 
Miksa Bródy pristudis medicinon kaj ekde 1904 li iĝis ĵurnalisto, teatra kritikisto de gazetoj Budapesti Napló kaj Magyar Hírlap, ekde 1910 kunlaboranto de Pesti Napló, dum la unua mondmilito raportisto de la Az Est el Svislando.

## Operetscenarlibroj 
Kun Ferenc Martos verkis
* *Leányvásár*,
* *Szibill*
* *Zsuzsi kisasszony*.

## Fonto 
* Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Premioj Sant Jordi de Cine

La premioj **Sant Jordi de Cine** (katalune, "Sankta Georgo de filmo") estas inter la plej prestiĝaj premioj de la kino de Katalunio, kaj estas multe atentataj en tuta Eŭropo.

La premioj kreiĝis en 1957 kun la celo kuraĝigi kaj subteni la katalunan kinon, en epoko kiam la reĝimo frankisma malpermesis katalunlingvajn kinejajn filmojn en Hispanio.

La premioj estas aljuĝitaj fare de la Hispana Nacia Radio (hispane Radio Nacional de España, RNE) pere de sia filio en Barcelono.

## Premiaj kategorioj (hispanlingve) 
* *Mejor ópera prima* ("plej bona unua produktaĵo")

* *Mejor película española* ("plej bona hispania filmo")

* *Mejor actriz en película española* ("plej bona aktorino en hispania filmo")

* *Mejor actor en película española* ("plej bona aktoro en hispania filmo")

* *Mejor película extranjera* ("plej bona eksterlanda filmo")

* *Mejor actriz en película extranjera* ("plej bona aktorino en eksterlanda filmo")

* *Mejor actor en película extranjera* ("plej bona aktoro en eksterlanda filmo")

* *Premio a la trayectoria* ("premio pri kina perspektivo")

* *Premio especial del jurado* ("speciala juĝista premio")

* *Premio de la industria cinematográfica* ("premio de la kinindustrio")

* *Rosa Sant Jordi de RNE* (premio "rozo de Sankta Georgo" de la radia societo RNE)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la radia societo RNE

Kategorio:Kino-premioj
Kategorio:Kulturo de Katalunio
Kategorio:Kataluna kino
Kategorio:Hispana kino
Miklós Bródy

**BRÓDY Miklós** [bro'di miklOŝ] estis rumanuja hungara dirigento, komponisto naskita en Nagykároly la 3-an de marto 1877 kaj mortinta en Kluĵo la 17-an de decembro 1949.

## Kariero 
Miklós Bródy laboris ekde 1901 kiel dirigento en Győr, Pécs, Pozsony kaj poste ekde 1907 en Népszínház (Budapeŝto). Ekde 1910 li laboris en Kluĵo, inter 1925 kaj 1936 li estis dirigento de Rumana Operejo de Kluĵo.

## Komponaĵoj 
Du operetoj estis prezentitaj en Pécs, unu muzikteatraĵo kaj opero en Budapeŝto.
* *Thamar*, opero, 1922, prezentita en Kv..

## Fonto 
* Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj operetkomponistoj
Kategorio:Dirigentoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj ŝakistoj
Kategorio:Rumanaj ŝakistoj
Les Petits Chanteurs de Saint-Marc

**Les Petits Chanteurs de Saint-Marc** (en Esperanto *La malgrandaj kantistoj de Sankta Marko*) estas pli-ol-nur-regione konata lerneja ĥoro el la urbo Liono en Francio, fondita en 1986. Temas pri infana ĥoro el *kaj* knaboj *kaj* knabinoj. Per sia partopreno en la premiita kineja filmo Les Choristes de 2004 ĝi tuteŭrope konatiĝis.

La ĥoron fondis *Nicolas Porte*, kiu daŭre ĝin gvidas. Ĝi konsistas el 75 ĝis 80 infanoj inter la aĝo de 10 kaj 15 jaroj. Ĉiuj kantistoj estas lernantoj en la mezlerneja centro *Saint-Marc* en Liono. 

La infanoj aniĝas en la ĥoro en la unua mezlerneja jaro. En la mezkvina lerneja jaro ili ŝanĝas sian partoprenon al la  *Ensemble Vocal de Jeunes* (en Esperanto "junulara voĉa ensemblo"), kiu same gvidiĝas de *Nicolas Porte*. La ĥoro membras en pluraj ĥoraj organizaĵoj.
 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (kun fotoj) 

Kategorio:Ĥoroj
Kategorio:Francaj muzikaj grupoj
Jérémie Sabiyumva

**Jérémie SABIYUMVA** (naskiĝis 25-an de aŭgusto 1982 en Rumonge, Burundo) estas burunda esperantisto, prezidanto de la Nacia Asocio de Esperanto en Burundo. Kvara filo en la familio de 9 infanoj, Jérémie faris bazan lernejon en la elementa lernejo de Rumonge, parton de la mezgrada en Rumonge, *Lycée Iteba* kaj la lastan parton en Buĵumburo ĉe *Lycée du Lac Tanganyika* kie li diplomiĝis pri modernaj literaturoj. Li poste faris universitatajn studojn en la nacia instituto pri publika sano INSP en Bujumburo kaj nun laboras kiel fakula gvidanto de sanaj centroj en suda parto de Burundo, precize en la provinco de Bururi.

Li esperantistiĝis en fino de 2000 kaj aktivis en la movado. Tuj post la fondo de la Nacia Asocio de Esperanto en Burundo (mallonge *ANEB*), li fariĝis ties Ĝenerala Sekretario. En 2005, li partoprenis instruseminarion gvidita de Tereza Kapista kaj li akiris lian unua diplomon. Li sekvis multajn kursojn en la reto kaj akiris diversnivelajn diplomojn. En 2008, li partoprenis la ILEI konferenco en Benino kaj akiris diplomon je la meza nivelo. En 2012, li ĉeestis UK en Hanojo kaj trapasis sukcese la KER-ekzamenon. En 2009 li iĝis prezidanto de ANEB.

eta|maldekstra|
Jérémie SABIYUMVA estas membro de la Internacia Ekzamena Komisiono de UEA kaj membro de la Internacia Rajtigita Ekzamenantaro. Li estis membro de Afrika Komisiono de UEA.  Li elektiĝis en la Estraro de UEA en 2019 kaj elektiĝis duan fojon en 2022.

## Eksteraj ligiloj 
* La blogo de Jérémie Sabiyumva 
* Konto de Jérémie Sabiyumva ĉe Fejsbuko , 
* La intervjuo kun Jérémie Sabiyumva por Radio Aktiva. *La 28-an de marto 2009*  

## Referencoj 
Kategorio:Burundaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Burundo
Kastelo Lancaster

eta|dekstra|Kastelo Lancaster
**Kastelo Lancaster** estas kastelo en Lancaster (Lancashire). Multe de la kastelo nun servas kiel malliberejo.

Dum la romia epoko estis fortikaĵo kie staras la nuna kastelo, kiu datiĝas de la fino de la 11-a jarcento. Dum la 12-a jarcento eble Davido la 1-a (Skotlando) mallonge okupis la kastelon, kaj plifortigis ĝin.

Ekde 1196 - kaj eble pli frue - parto de la kastelo estas malliberejo, kaj nun multe da la konstruaĵo tiel servas. Ankoraŭ videblas mezepokaj subteraj kelkarceroj. Ankaŭ okazis tie asizoj, kaj tribunaloj daŭre kunvenas en kastelaj ĉambroj: la kastelo enhavas la plej antikvan tribunalĉambron de Anglio. En 1612 okazis grava proceso, kiam 10 virinoj mortkondamniĝis pro supozataj sorĉaj murdoj. Ĉe la kastelo pli da homoj mortkandamniĝis ol ie ajn alie en Britio.

En 1267 Henriko la 3-a (Anglio) donis la kastelon al sia filo Edmundo Crouchback.

Dum la frua 14-a jarcento Roberto Bruso malsukcese klopodis kapti la kastelon.

Dum la angla enlanda milito la kastelo sukcese forpelis plurajn atakojn de reĝaj armeoj.

En 1737 konstruiĝis Malliberejo Lancaster County, Pennsylvania, Usono, kiu estis preskaŭ preciza kopio de Kastelo Lancaster.

Eblas partopreni gvidatajn vizitojn de partoj de la kastelo.

Kategorio:Kasteloj en Lancashire
Kategorio:Lancaster
Henriko Plantaĝeneto (3-a grafo de Lancaster)

**Henriko Plantaĝeneto** (n. 1281, m. la 25-an de marto 1345) estis angla grafo, kaj nepo de Henriko la 3-a (Anglio). Li ludis gravan rolon rilate la desurtronigo de Eduardo la 2-a (Anglio).

## Familio 
Henriko estis la pli juna filo de Edmundo Crouchback kaj Blanka de Artezo, kaj frato de Tomaso Plantaĝeneto (2-a grafo de Lancaster), kiu forte kontraŭis Eduardon kaj kiu plurfoje ribelis.

## Vivo 
En 1298/1299 Henriko ĉeestis la anglan parlamenton. En 1300 li batalis en Skotlando.

Henriko ne partoprenis la ribelojn de sia frato Tomaso. En 1322 Tomaso ekzekutiĝis, kaj Eduardo la 2-a konfiskis liajn bienojn kaj titolojn. Henriko petis ricevi tiujn. La 29-an de marto 1324 Eduardo restaŭris al li la rangon grafo de Leicester, kaj plurajn tagojn poste la titolon de grafo de Lancaster.

En 1326 Izabela de Francio, la ekzilita edzino de Eduardo, invadis Anglion, kaj Henriko aliĝis al ŝi, kuraĝigante aliajn potenculojn partopreni la ribelon. Eduardo fuĝis en Kimrion, kie Henriko kaptis lin. Izabela komandis lin malliberigi la reĝon en Kastelo Kenilworth. Tie Eduardo abdikis januaron 1327. Henriko nomumiĝis ĉefa konsilisto de ties sekvanto, Eduardo la 3-a), kaj generalo de la reĝa armeo lokata proksime al la markioj inter Anglio kaj Skotlando.

Ĉirkaŭ 1330 Henriko iĝis blinda.

## Edzino kaj idoj 
Henriko edziĝis al nobelino, Maud Chaworth. Ili havis sep idojn:
* Henriko de Grosmont (1-a duko de Lancaster) (ĉ.1300-1360/1361)
* Blanka (ĉ.1305-1380), kiu edziĝis al Tomaso Wake (2-a barono Wake de Liddell)
* Maud (ĉ.1310-1377), kiu edziĝis al Vilhelmo de Burgh (3-a grafo de Ulster)
* Johana (ĉ.1312-1345), kiu edziĝis al Johano de Mowbray (3a barono Mowbray)
* Izabela (ĉ.1317-post 1347), kiu iĝis abatino de Ambresbury
* Eleanora de Lancaster (ĉ.1318-1371/1372), kiu edziĝis, unue al Johano de Beaumont (2-a lordo Beaumont), kaj due al Rikardo FitzAlan (10-a grafo de Arundel)
* Maria (ĉ.1320-1362), kiu edziĝis al Henriko de Percy (3-a barono Percy), kaj estis la patrino de Henriko Percy (1-a grafo de Northumberland)

Kategorio:Grafoj de Leicester
Kategorio:Grafoj de Lankastro
Kategorio:Plantaĝenetoj
Kategorio:MonmouthpediA
Chevigny-en-Valière

**Chevigny-en-Valière** estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
maldekstra|100px|Blazono

## Geografio 
La komunumo situas en dekstra bordo de la rivero Bouzaise. Ĝi enhavas la vilaĝon Chevigny-en-Valière kaj la vilaĝeton la Dézerte. La rivero Dheune trafluas en la komunumo.

### Najbaraj komunumoj 
## Historio 
La preĝejo datiĝas de 1750. La fulmo detruis la sonorilturon en 1937.

La kastelo datiĝas de la 19-a jarcento. Li estas formita kun multaj eroj de aliaj kasteloj. Ĝi enhavas teatron.

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 0 voĉdonon en 2004, kaj 0 voĉdonon en 2009.

## Famuloj 
* Louis Détang (1835-1906) urbestro de Beaune

## Vidu ankaŭ 
* Beaune
* Communauté d'agglomération de Beaune Côte et Sud
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Pinastro

[eta|maldekstra|*Pinus pinaster* - [Muzeo de Tuluzo]]

La **pinastro**  aŭ **pinastra pino** (*Pinus pinaster*) estas pino indiĝena en la okcidenta Mediteranea regiono.

La natura arealo etendiĝas ekde Portugalujo kaj Hispanujo ĝis suda kaj okcidenta Francujo, okcidenta Italujo, kaj norda Maroko, kun malgrandaj izolitaj populacioj en Alĝerio kaj Malto (eble perhome enmetita). Ĝenerale la pinastro troviĝas je malaltaj ĝis mezaltaj altitudoj, plejofte ekde marnivelo ĝis 600 m, sed ĝis 2 000 m en la suda parto de sia arealo en Maroko.

## Priskribo 
maldekstra|eta|220px|Pinglaro
La pinastro estas mez-alta arbo, atingante altecon de 20-35 m, kun tiga diametro ĝis 1,2 m, escepte 1,8 m.

La arboŝelo estas oranĝkolor-ruĝa, dika kaj profunde kanelita je la bazo de la trunko, iome pli maldika je la supra arbokrono.

La folioj ('pingloj') estas duopaj, rigidaj (2&nbsp;mm larĝaj), 12-22&nbsp;cm longaj, kaj bluec-verdaj ĝis nete flavec-verdaj.

La strobiloj estas konusaj, 10-20&nbsp;cm longaj kaj 4-6&nbsp;cm larĝaj je la bazo kiam fermitaj, unue verdaj, maturiĝante brilante ruĝ-brunaj kiam 24 monatojn aĝaj.

Ili malrapide malfermiĝas dum la sekvantaj malmultaj jaroj, aŭ post estante varmigitaj per arbara fajro, por liberigi la semojn, malfermiĝante ĝis 8-12&nbsp;cm larĝe. La semoj longas 8-10&nbsp;mm, kun flugilo de 20-25&nbsp;mm, kaj estas vente dissemitaj.

Tiu palearktisa specio estas tre parenca al la malgrandazia pino (*Pinus brutia*), la kanaria pino (*Pinus canariensis*) kaj la halepa pino (*Pinus halepensis*), kiuj ĉiuj samhavas multajn karakterizojn. Ĝi estas relative stabila specio, kun konstanta morfologio tra la tuta arealo.

## Uzado 
eta|maldekstra|220px|Pinastra arboŝelo.
La pinastro estas grandskale plantita en sia origina arealo por produktado de konstruligno, estante unu el la plej gravaj forstaj arboj en Francujo, Hispanujo kaj Portugalujo. La plej vasta hom-farita forsto de la mondo estas la Arbaro de Landes en sudokcidenta Francujo, ĉefe konsistante el tiu ĉi specio. Ĝi ankaŭ estas populara ornama arbo, ofte plantita en parkoj kaj ĝardenoj en areoj kun mezvarma klimato. Pinastro estas naturalizita en iuj partoj de suda Anglujo, Sud-Afriko kaj Aŭstralio. Loke ĝi estas serioze invada specio en Sud-Afriko .

Ĝi ankaŭ estas fonto de flavonoidoj, kateĥinoj, proantocianidinoj, kaj fenolaj acidoj; precipe en la patenta ekstrakto "pycnogenol". La patentoj por pycnogenol referencas al *Pinus maritima*, praa sinonimo por *Pinus pinaster*. 

## Referencoj 
## Literaturo 
*  
*  Debazac E.F. 1964 : Manuel des conifères, *École Nationale des Eaux et Forêts*, Nancy, 172 pp., 103-104.
*  Rol R.; F.Merveilleux du Vignaux; P.Toulgouat 1962 : Flore des arbres, arbustes et arbrisseaux. 1.plaines et collines, *La Maison Rustique*, Paris, p.56
*  Stirton, C.H. (Ed.) 1978 : Plant invaders. *Dept. of Nature and Environmental Conservation of the Cape Provincial Admin.*, Cape Town, 175pp.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de pingloarboj

Kategorio:Arboj
Kategorio:Rezinoj
Kategorio:Pinacoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Geĉo

eta|dekstra|Preĝejo en Geĉo.
**Geĉo** (hispane *Guecho* kaj eŭske *Getxo*) estas municipo de la bordo de la historia teritorio kaj provinco Biskajo, en Eŭskio, Hispanio. Ĝi situas en la dekstra bordo de la Estuaro de Bilbao, en la elfluejo de Ibaizábal-Nervión. Ĝi apartenas al la komarko Granda Bilbao kaj al la metropolita areo de Bilbao. Ĝi havas 80.770 loĝantojn (NIS 2009) kaj elstaras pro la kvanto de palacetoj kaj luksaj domoj konstruitaj de la alta burĝaro dum la industriiĝo.

## Stato de la eŭska en Geĉo 
Laŭ datumoj de Urbodomo de Geĉo , 48,56% de la geĉanoj ne parolas la eŭskan, 19,9% bone scipovas ĝin kaj 31,5% iom konas ĝin, sed ĉefe pasive.

Aliflanke, pliiĝis la procento de eŭsklingvanoj, kiu en 1981 estis nur 9% kaj en 2001 estis 19,9%. Laŭ la sama fonto nur 4,83% de la loĝantaro uzas la eŭskan kiel ĉiutagan lingvon.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Bilbao
** Aiboa (metrostacio)
** Algorta (metrostacio)
** Areeta (metrostacio)
** Bidezabal (metrostacio)
** Gobela (metrostacio)
** Ibarbengoa (metrostacio)
** Neguri (metrostacio)

Kategorio:Urboj de Eŭskio
Kategorio:Municipoj de Biskajo
Lieke

**Lieke** estas nederlanda virina nomo. Ĝi estas karesa formo de *Angelique* (= Angeliko).

## Konataj nomportantoj 
* Lieke Klaus, nederlanda BMX-sportistino
* Lieke van Lexmond , nederlanda aktorino
* Lieke te Winkel, nederlanda violonistino.

Kategorio:Virinaj personaj nomoj
Léogâne

maldekstra|eta|250px|Usonaj soldatoj survoje en Léogâne post tertremo en Haitio en 2010
**Léogâne** estas urbo de Haitio; ĝi situas sur la duoninsulo Tiburon, 29 kilometrojn okcidente de la ĉefurbo Portoprinco. La nombro de la loĝantoj estis, laŭ oficiala censo de la 7-a de aŭgusto 2003, 134.190; sed oni taksas ĝin je 200.000.

Jam antaŭ alveno de eŭropanoj Léogâne estis grava urbo de la tainoj, ĉefurbo de reĝlando *Xaragua*.

Léogâne apartenas al la iom prosperaj partoj de Haitio. Ekonomie gravaj estas sukerkano (el kiu oni produktas lokan likvoron, nomatan *tafia*), tabako kaj kafo.

En Léogâne ĉiujare okazas speco de karnavalo, nomata *Rara*. Ĝi komenciĝas je la grasa mardo kaj daŭras ĝis paska lundo, do dum la tempo de la kristana karesmo.

Léogâne estis damaĝita de la tertremo de Haitio en 2010.

Kategorio:Urboj de Haitio
István Bródy

**BRÓDY István** [bro'di] estis hungara reĝisoro, teatrestro naskita en Nagykároly la 1-an de majo 1882 kaj mortinta en Budapest la 4-an de januaro 1941.

## Kariero
István Bródy debutis en 1904 kiel reĝisoro de Kis Színkör. Li reĝisoris en Győr, Arad, en Gaja Teatro, en ties filia teatro, en Margitszigeti Színkör, en Budapeŝta Ŝtata Operejo, en Carl Theater, Theater an der Wien kaj Metropol Theater en Vieno. Li estis direktoro de pluraj teatroj: Vígszínkör, Revü, Scala, Eskü téri Színház. En 1931 li establis la Pesti Színház, kiu agadis ĝis 1934. Li reĝisoris ankaŭ filmojn.

### Verkaro
## El liaj reĝisoraĵoj
*Stolz: Csókbakter, 
*Millöcker: Szegény Jonathán; 
*De Fries K.: Budapest–Wien.

## Scenarlibroj
*Rényi A.: Tiszavirág (kun L. Vajda, 1915); 
*Bródy M.–Márkus A.: Férjhez ment a feleségem (1921); 
*Lajtai L.: Asszonyok bolondja (1923); 
*Jacobi V.: Miami (kun L. Vajda, 1925); 
*Ábrahám P.: Zenebona (Kun L. Lakatos, 1928); 
*Kemény E.: Kikelet utca 3. (kun I. Harmath, 1929).
 
## Libro
**Mindenki benne van. Egy színigazgató naplójából* (1937).

## Fontoj
*Magyar Színházművészeti Lexikon
* hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Béla Sámsondi Kiss

**SÁMSONDI KISS Béla** [ŝa'mŝondi kiŝ] estis hungara arkitekto naskita en Nagykároly la 16-an de oktobro 1899 kaj mortinta en Budapeŝto en 1972.

## Premioj 
* 1965: Ybl-premio.

## Kariero 
Béla Sámsondi Kiss akiris arkitektan diplomon en la teknikuniversitato en Budapeŝto en 1924. Post la diplomo li revenis al Transilvanio por labori, sed en 1937 li translokiĝis al Hungario. Ĝis 1948 li estis privata arkitekto, poste pro la ŝtatiĝo li devis labori en la Esplorinstituto pri Konstruscienco kaj Konstrumaterialindustrio inter 1948 kaj 1961. Li projektis eksperimentajn loĝkoloniojn.

## Konstruaĵoj ĉefaj 
* Familidomo (Budapest, XI. ker., Dayka Gábor u. 83. - artmonumento defendita).

## Individuaj ekspozicioj 
* 1998 • Jubilea ekspozicio, Magyar Építőművészek Szövetsége, Budapest.

## Libroj 
* *Szövetszerkezetes épületek*, Budapest, 1965.

## Lia sola ekspozicio 
* 1998 Budapeŝto

## Fonto 
* Artportal.hu
* https://www.arcanum.hu/hu/online-kiadvanyok/Lexikonok-magyar-eletrajzi-lexikon-7428D/s-778D5/samsondi-kiss-bela-77921/ hungara biografio kun foto]

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Anna Breznay

**BREZNAY Anna** estis hungara aktorino naskita en Székelyudvarhely la 14-an de septembro 1858. La mortoloko kaj mortojaro ne estas konata. Ŝi estis la filino de aktoro Géza Breznay.

## Kariero
Anna Breznay estis infanaktorino inter 1875 kaj 1883, pli poste ŝi fariĝis multflanka aktorino de provincaj teatroj.

## El ŝiaj roloj teatraj
*Ágnes (Csepreghy F.: Sárga csikó);
*Klára (Gaál J.: A peleskei nótárius).

## Filmoj
**A végrendelet* (1918),
**Viola (1920),
**Anyósok gyöngye'' (1922).

## Fonto
*Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Malgranda hipolao

eta|*Iduna caligata*

La **Malgranda hipolao** (*Iduna caligata* aŭ *Hippolais caligata*) estas birdo de la grupo de la hipolaoj. Ĝi estis iam konsiderata samspecifa kun la Rama hipolao, sed al ambaŭ oni agnoskas nuntempe plej ofte la specistatuson.

La **Malgranda hipolao** reproduktiĝas el centra Rusio al okcidenta Ĉinio, kaj migras vintre al Barato tiom suden kiom ĝis Srilanko.

Ĝi estas malgranda paserina birdo, troviĝanta en malferma kamparo kun arbustoj kaj aliaj alta vegetaĵaro. La ino demetas 3-4 ovojn en nesto en arbusto aŭ vegetaĵaro. Kiel plej parto de hipolaoj, ankaŭ tiu ĉi estas insektovora.

Tiuj estas malgrandaj hipolaoj, ĉefe kompare al aliaj samgenranoj. Ili estas palbrunaj supre (pli malhela en flugilplumoj kaj vosto) kaj blankecaj sube kun sablokoloraj brusto kaj flankoj, dum la gorĝo estas tute blanka. La eksteraj vostoplumoj havas palajn bordojn. Ili havas mallongan palan superokulan strion kaj ioma malhela traokula strio. La beko estas forta kaj pinteca. La Rama hipolao estas pli granda kaj griza ol la Malgranda hipolao, kaj ĉefe similas al la Pala hipolao.

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Azerbajĝano
Corberon

**Corberon** estas franca komunumo situanta en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
La riveroj la Meuzin kaj la Sereine trafluas sur la komunumo. Estas ankaŭ la lageto Champs-Jarley. Ses bienoj estas en la vilaĝo (2012). Estas ankaŭ panbutiko kaj restoracio.

### Najbaraj komunumoj 
## Historio 
La preĝejo Sankta Hilaro datiĝas de la 15-a jarcento.

Tie estis kastelo, kiu estis ĉefloko de feŭdo enhavinta Marigny, Villy-le-brûlé kaj Glanon.

La 17-a de decembro 1754 la rabisto Louis Mandrin dormis tie.

## Esperantio 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 0 voĉon en 2004, kaj 0 voĉon en 2009, kaj 0 voĉon en 2014.

### Kuriozaĵoj 
Tie estas la punkto 

## Vidu ankaŭ 
* Beaune
* Communauté d'agglomération de Beaune Côte et Sud

## Notoj kaj referencoj 
* Dictionnaire d'Amboise Bourgogne 1994

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Wilhelm Maybach

Li estis amiko, disĉiplo kaj kunlaboranto de Gottlieb Daimler, eltrovisto de la eksplodmotoro. Li estis fondinto de la aŭtomobila firmao Maybach.

Kiam li estis 10-jaraĝa, li iĝis orfano kaj estis akceptita de karitata organizaĵo kaj lernis en la "*Bruderhaus*" de Reutlingen, kies direktoro Gustav Werner kuraĝigis liajn
talentojn pri tekniko. En 1865, li amikiĝis kun Gottlieb Daimler, por kiu li laboris
kiel inĝeniero pri eksplodmotoroj. En 1869, ambaŭ laboris en Karlsruhe, en fabriko mastrita de Nikolaus Otto. Ili konceptis malpezajn motorojn por teraj kaj aeraj veturiloj, kaj malvolvis motoron uzantan lumgason.

En 1872, Gottlieb Daimler kaj Nikolaus Otto asociiĝis por fondi la firmaon Deutz AG, Wilhelm Maybach sekvis ilin.

Dosiero:Daimler-1-motorcycle-1.jpg|La *Reitwagen*, unua motorciklo de Daimler kaj Maybach
Dosiero:MHV Mercedes Simplex 40hp 1902.jpg|La Mercedes Simplex (1902)

En 1882, Gottlieb Daimler kaj Wilhelm Maybach fondis ilian propran fabrikon,
ili plibonigis la kvartaktan motoron de
Beau de Rochas. En 1885 ili fabrikis la unuan
motorciklon (el ligno), kaj muntis ilian motoron al ŝipo, sledo,
ĉevaltira veturilo, tramoj kaj
fajroestingistaj pumpiloj.

En 1889 ili finpretigis la Stahlradwagen, unua aŭtomobilo kun eksplodmotoro kaj karburilo, prezentita en la
Internacia ekspozicio de Parizo de 1889.

En 1890 Gottlieb Daimler fondis la firmaon Daimler Motoren Gesellschaft kies ĉef-inĝeniero Maybach estis. Post la morto de Gottlieb Daimler (1900), Maybach asociiĝis kun ties filo Paul Daimler. Li konceptis novan vetkuran aŭtomobilon por la
aŭsto-hungara konsulo kaj aferisto
Emil Jellinek, kiu kromnomis la veturilon: "Mecedes" persona nomo
de sia filino. Emil Jellinek aniĝis la administrantaron de la firmao kaj aĉetis
rajtojn por subvendi tiajn aŭtomobilojn sub la marko Mercedes-Benz.

En 1907, Wilhelm Maybach maldungiĝis el Daimler Motoren Gesellschaft, kaj kun sia
filo Karl Maybach, li fondis la fabrikon de motoroj kaj aŭtomobiloj Maybach,
Li entreprenis konstruon de motoroj por zepelinoj kaj, pli malfrue, de luksaj aŭtomobiloj.

En 1912, li instaliĝis en Friedrichshafen kaj iom pos tiom lasis la mastradon de la firmao al sia filo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Benz, Daimler, Maybach kaj Jellinek 
*  Wilhelm Maybach, biografio 
*  100-jara jubileo de Maybach

Kategorio:Germanaj inventistoj
Kategorio:Germanaj inĝenieroj
Kategorio:Pioniroj de la aŭtomobilindustrio
Kategorio:Mercedes-Benz
Kategorio:Maybach
Kategorio:Daimler Motoren Gesellschaft
Adnan Menderes

**Adnan MENDERES** (naskiĝis en 1899 — mortis la 17-an de septembro 1961) estis la unua demokratie elektita ŝtatgvidanto de Turkio. Li servis kiel ĉefministro dum la jaroj 1950–1960. En 1946 li kunfondis la Demokratian partion, la kvaran registritan partion en Turkio.

Post la puĉo de 1960 Adnan Menderes estis pendumita kun du aliaj membroj de lia kabineto, ministroj Fatin Rüştü Zorlu kaj Hasan Polatkan.

Li estis la lasta gvidanto de Turkio, mortigita sekve de puĉo, kaj estas unu el la tri politikaj gvidantoj de la Turka Respubliko (apud Atatürk kaj Turgut Özal), por kies memoro postmorte estis konstruita maŭzoleo.

Kategorio:Mortigitaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1899
Kategorio:Mortintoj en 1961
Kategorio:Turkaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Turkio
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Turkio
Kategorio:Ekzekutitoj en la 20-a jarcento
Kategorio:Viroj
Kreola porko

alternative=Creole Pig.jpg|eta|Creole Pig
La **kreola porko** estis porkoraso en Haitio, bone alkutimiĝinta al la lokaj mizeraj vegetaĵaj, agrikulturaj kondiĉoj. La elteneco de la porko helpis la lokajn kamparanojn vivteni sin el malmulte da resursoj.

La kreola porko servis por la haitiaj kamparanoj kiel monfonto, vendante aŭ buĉante kaj tiel vendante ties partojn, ĝi servis kiel kontraŭpago por medikamentoj, semgrajnoj, lerneja instruado, vodu-ceremonio aŭ por geedziĝa festo.

La elteneco de la porko ne sufiĉis kontraŭ la afrika porkopesto, pro kio oni ekstermis tuton de la porkaro en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. Laŭ studoj de Usono, en 1982, triono de la kreola porkaro de Haitio estis infektita kaj Usono timis la disvastiĝon de la pesto al Usono. Pro tio, Usono politike premis Haition, masakri ĉiujn porkojn. La dezirojn plenumis la registaro de Jean-Bertrand Aristide kaj tio kaŭzis mizeriĝon de multaj kamparanoj. Multaj el ili hakis arbojn por fari lignokarbon, kio kondukis al senarbarigo de Haitio. Multaj fuĝis al la ĉefurbo.

Usono enkondukis en Haitio novan porkorason - kutiman en la granduzinoj de la usona mezokcidento, kiu ne pasis al la lokaj kondiĉoj. La "uzina" porko bezonis puran akvon, kiun 80 % de la loĝantaro eĉ ne havis; importitan multekostan furaĝon (90 USD komapre al pokapa enspezo de 130 USD por ĉiu haitiano), inokuladon kaj specialajn stalejon kun tegmento. La haitiaj kamparanoj nomumis la porkon baldaŭ *"prince à quatre pieds,"* (kvarpieda princo).

En la plej lasta tempo, haitiaj kaj francaj agrarinĝenieroj provas bredi porkan varieton, kies proprecoj similas al tiu de la iama kreola porko .

## Referencoj 
Kategorio:Haitio
Kategorio:Suedoj
Kategorio:Porkoj
Alexander von Tunzelmann

Laŭ ĝenerala opinio, li estus la unua homo, kiu metis la piedon sur Antarkton.

Li naskiĝis en familio prusdevena establita en Nov-Zelando. Kiam li estis
17-jaraĝa, li estis maristo sur la balenŝipo "*Antarctic*", kiu, sub la ordonoj de la kapitano Leonard Kristensen kaj financita de Henryk Bull, atingis Antarkton, la  ĉe Kabo Adare.

Ses homoj estis en la ŝipo, inter kiuj Leonard Kristensen, Henryk Bull, Carsten Borchgrevink kaj Alexander von Tunzelmann. Scii, kiu la unua metis piedon teren fariĝis temon de kverelo. Alexander von Tunzelmann asertis, pli malfrue, ke li estis la unua kiu saltis teren.

Tamen, la brita fokĉasisto John Davis aserti esti atinginta Antarkton multe pli frue, la .

## Eksteraj ligiloj 
*  Unua atingo de Antarkto 
*  Antarktika enciklopedio
*  Pri la ekspedicio Enrik Bull

Kategorio:Esploristoj de Antarkto
Nelson (Nov-Zelando)

**Nelson** () estas urbo proksime de la centro de Nov-Zelando, en la nordo de la Suda Insulo, ĉe la bordo de Tasmana Golfeto. Ĝi estas la administra centro de la regiono Nelson.

La urbo estis tiel nomata honore al la admiralo Horatio Nelson, venkinto de la Batalo apud Trafalgar.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kompare, en 2004 la loĝantaro nombris  loĝantojn.

Nelson estas asertita plej suna urbo de Nov-Zelando, kun  horoj da suno en unu jaro.

## Ĝemelurboj 
Nelson ĝemeliĝis kun:

*  Mijazu, Japanio
*  Huangŝi, Ĉinio
*  Eureka (Kalifornio), Usono

## Eksteraj ligiloj 
*  La retpaĝo de la urbo Nelson
*  Pri Nelson; Turismaj informoj 

Kategorio:Urboj de Nov-Zelando
Riot Act

eta|dekstra|200ra|Manlibro pri la *Riot Act*, komence de la 20-a jarcento.
La ***Riot Act*** de 1713 (esperante la "Tumulto-Akto") estis leĝa akto de la parlamento de Britio, kiu permesis, ke lokaj oficialuloj malpermesu kaj malleĝigu iun ajn grupon da pli ol dekdu homojn, proponante aŭ pacan disiĝon aŭ punan subpremon. La akto efektiviĝis la 1-an de aŭgusto 1715 kaj restis aktiva ĝis la jaro 1973.

Kategorio:Brita juro
Kings Heath

eta|dekstra|200px|Preĝejo en Kings Heath
**Kings Heath** (historie kaj ankoraŭ kelkafoje '''King's Heath''') estas ĉirkaŭurba kvartalo de Birmingham en Anglio. La kvartalo situas tri mejlojn sude de la urbocentro, kaj iom sude de la alia ĉirkaŭurba kvartalo Moseley.

## Historio 
Kings Heath formiĝis kiel vilaĝo ekde la 18-a jarcento, ĉe la landvojo inter Alcester kaj Birmingham.

Kategorio:Birmingham (Anglio)
Samuel Galton

**Samuel John GALTON** (n. la 18-an de junio 1753 - m. la 19-an de junio 1832) estis angla armilfabrikisto kaj membro de la sciencista Luna Societo, el la urbo Birmingham. Estas en Birmingham multaj konstruaĵoj nomitaj omaĝe al li, inkluzive de la ponto *Galton Bridge*. Galton edziĝis kun Lucy Barclay, kiu naskis ok infanojn :

* Mary Anne Galton (1778-1856);
* Sophia Galton (1782-1863);
* Samuel Tertius Galton (1783-1844);
* Theodore Galton (1784-1810);
* Adele Galton (1784-1869) ;
* Hubert John Barclay Galton (1789-1864);
* Ewen Cameron Galton, (1791-1800);
* John Howard Galton (1794-1862).

Samuel Galton posedis vastan terenon en Westhay Moor (Somerset), kiun li akvigis per la konstruado de la kanalo Galton.

Kategorio:Britaj aferistoj
Kategorio:Historio de Birmingham
Kategorio:Naskiĝintoj en 1753
Kategorio:Mortintoj en 1832
Jean-Baptiste Maunier

**Jean-Baptiste Maunier** (naskiĝis en 22-an de decembro 1990 en Brignoles/Departemento Var, Francio) estas franca kantisto kaj aktoro.

Jean-Baptiste Maunier estis lernanto en katolika privata lernejo en Liono, kie li ĝis la jaro 2004 estis soloisto en la nacie konata lerneja ĥoro *Les Petits Chanteurs de Saint-Marc*. Internacie li konatiĝis en 2004: Kiam la antaŭan jaron oni serĉis ĥore kantantajn knabojn kiel aktoroj por al filmo Les Choristes ("la ĥorknaboj") de la reĝisoro Christophe Barratier, li ne nur elektiĝis kiel kantisto, sed ankaŭ kiel aktoro por la knaba ĉefrolo de la filmo, la junulo *Pierre Morhange*. Sekve li en multaj koncertoj kaj televidaj programoj prezentis la kortuŝajn ĥorajn kantojn de la filmo, koncertis ankaŭ kune kun la juna franca kantistino Clémence (*Concerto pour deux voix*, "konĉerto por du voĉoj") kaj kantiste aktoris en teatraĵoj kaj aliaj scenejaj prezentoj.

En 2007, Jean-Baptiste Maunier videblis kiel aktoro en la filmo *Hellphone* de la reĝisoro *James Huth*. En intervjuo pri tiu filmo li diris, ke li ne plu profesie kantas, sed nun ludas drumojn. En oktobro 2006 li kune kun Gérard Jugnot, kunaktoro de la filmo *Les Choristes*, rolulis en la filmo ''L'Auberge Rouge* ("la gastejo ruĝa"), kiu kineje ekprezentiĝis en 2007. En intervjuoj li diris, ke li volas seniĝi de sia prestiĝo de nekontaktema kaj opozicia knabo el la filmo *Les Choristes* (*„Je veux casser mon image des Choristes“*, "mi volas frakasi mian renomon el la filmo Les Choristes").

## Filmaro 
* 2004: *Les Choristes*: *Pierre Morhange (kiel infano)*
* 2005: *Le Cri* ("la krio", televida serio de kvar epizodoj): *juna Robert*
* 2005: *Le Grand Meaulnes*: *François Seurel (la rakontisto)*
* 2006: *Piccolo Saxo & Cie*: *Saxo*
* 2007: *Hellphone*: *Sid*
* 2007: *L'Auberge Rouge*: *Octave*
* 2007: *La Lettre de Guy Môquet* (duminuta filmeto): *Guy Môquet''

## Diskaro 
* 2004: Les Choristes - Bande Originale de Film
* 2004: Les Petits Chanteurs de Saint Marc - recitalo
* 2005: Le Train des Enfoirés
* 2005: Les Choristes en Concert
* 2005: Concert pour deux voix, kun Clémence
* 2006: Le Village des Enfoirés
* 2007: La Caravane des Enfoirés
* 2008: Les Secrets des Enfoirés

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (france, hispane, angle kaj germane) 
* 
 

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Francaj kantistoj
Kategorio:Francaj infanaj kantistoj
Kategorio:Francaj infanaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Francio
Kings Norton

**Kings Norton** estas kvartalo de la urbo Birmingham, en Anglio. 

La nomo "Kings Norton" devenas de la normana periodo de la brita insulo. En 1796, la kanalo de Birmingham kaj Worcester estis konstruita tra tiu kvartalo por kunligi ĝin al la rivero Severn.

Kategorio:Birmingham (Anglio)
Warstock

**Warstock** estas kvartalo de la urbo Birmingham, en Anglio. Ĝi estas unu el la sudorientaj internaj ĉirkaŭurboj de Birmingham. Warstock troviĝas proksimume 1 kilometron oriente de la aŭtovojo A435.

La nunaj konstruaĵoj de la kvartalo preskaŭ ĉiuj datiĝas de la 1930-aj jaroj. Ĝi estas kutime trankvila areo kun malmultaj komercoj aŭ firmaoj.

Kategorio:Birmingham (Anglio)
William Withering

**William WITHERING** (n. la 17-an de marto 1741 - m. la 6-an de oktobro 1799) estis brita kuracisto kaj botanikisto. Li famiĝis kiel la malkovrinto de la digitoksino. En 1786, Withering sugestis la uzon de forta kafo kiel kuracilo kontraŭ la astmo. En 1860, o Dr. Henry Hyde Salter, kiu estis astmulo, ankaŭ konfirmis ke forta kafo estis la plej bona disponebla traktado kontraŭ la astmo.

Withering studis medicinon en Edinburgo kaj laboris en la ĝenerala malsanulejo de Birmingham ekde la jaro 1779.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Purpura digitalo

Kategorio:Anglaj botanikistoj
Kategorio:Anglaj kuracistoj
Alcester

eta|dekstra|250px|Ĉefstrato de Alcester
**Alcester** estas angla urbo lokita en Warwickshire, ĉe la kuniĝo de la riveroj Alne kaj Arrow. Ĝi situas proksimume 13 kilometrojn okcidente de Stratford-upon-Avon. Laŭ censo plenumita en 2001, ĝi tiam havis 6&#160;214&#160;loĝantojn.

Kategorio:Urboj de Warwickshire
Bromsgrove

**Bromsgrove** estas angla urbo en Worcestershire. Ĝi situas proksimume 26&#160;kilometrojn nordoriente de Worcester kaj 21&#160;kilometrojn sudokcidente de la urbocentro de Birmingham. Laŭ censo plenumita en 2001, la urbo tiam havis 29&#160;237&#160;loĝantojn. eta|dekstra|250px|Ĉefstrato de Bromsgrove

Kategorio:Urboj de Worcestershire
James Gillray

**James GILLRAY** (n. la 13-an de aŭgusto 1757 - m. la 1-an de junio 1815), ankaŭ kelkfoje skribata **GILRAY**, estis brita karikaturisto kaj gravuristo. Li famiĝis pro siaj satiraj akvafortaj desegnaĵoj pri variaj politikaj aŭ sociaj temoj, kiujn li plejparte publikigis inter 1792 kaj 1810.

Kategorio:Britaj ilustristoj
Kategorio:Britaj karikaturistoj
Kategorio:Britaj desegnistoj
John Brooke (1755-1802)

**John BROOKE** (n. en 1755 - m. en 1802) estis brita politikisto el Warwickshire. Li multe kontribuis al la ekonomia disvolviĝo de la tereno Ashted, proksime al Birmingham. Li ĉefe konatiĝis pro sia rolo dum la tumultoj de Birmingham en 1791, kiun li malsukcesis subpremi kiel subŝerifo de Warwickshire. Post la tumultoj, li cedis kvar akrojn da tereno en Birmingham por starigi militistejojn.

Kategorio:Historio de Birmingham
Botany Bay

**Botany Bay** estas kvartalo kaj golfeto lokita ene de la aŭstralia urbo Sidnejo, en Novsudkimrio. Enfluiĝas en la golfeton la du riveroj Cooks kaj Georges.

[eta|maldekstre|Virinoj en Anglio bedaŭrante siajn amatojn transportotajn al [Botany Bay, 1792.]]
Ĝi estis la loko, kie James Cook por la unua fojo surteriĝis sur la aŭstralia kontinento la 29-an de aprilo 1770 post ampleksa esplorado de Nov-Zelando. Ĝi sekve fariĝis karcera kolonio.

## Vidu ankaŭ 
* Prizonkolonio
* Prizontransportado

Kategorio:Golfoj en Aŭstralio
Kategorio:Sidnejo
Kategorio:James Cook
Rotten borough

***Rotten borough***, esperante "Putra vilaĝo", estis la nomo de politika fenomeno en 19-a jarcenta Anglio rilate al la ŝakrado de balotrajtoj: en pluraj vilaĝoj, kiuj antaŭe havis sufiĉe multajn loĝantojn, restis nur malmultaj bienuloj, kiuj volonte vendis sian balotrajton kontraŭ kiel eble plej alta prezo. La plej fama kazo estis tiu de Dunwich, kies teritorio estis plejparte subakviĝinta. Tute kontraste, novaj grandaj urboj kiel Birmingham kaj Manchester ne havis iun ajn deputiton.

Reformo en 1832, instigita de William Cobbett, solvis tiun problemon.

Kategorio:Historio de Britio
Illés Kaczér

**KACZÉR Illés** [kace'r] estis hungara verkisto, ĵurnalisto Szatmárnémeti la 12-an de oktobro 1887 kaj mortinta en Telavivo la 20-an de marto 1980.

Li verkis 22 librojn inkluzive de rakontoj, romanoj, noveloj kaj teatraĵoj, kelkaj sub la plumnomoj *Georg Klee* kaj *Paul Balatow*.

## Kariero 
Li debutis kiel ĵurnalisto en sia naskiĝurbo, fondis ĵurnalon kun titolo *Új Szatmár*. En 1919 li elmigris Vienon, poste en Kluĵo li laboris ĝis 1923 en redakcio de ĵurnalo Új Kelet. Ekde 1924 li vivis en Ĉeĥoslovakio. Li estis redaktoro de *Magyar Újság* en Bratislavo. En 1938 li elmigris en Londonon, poste Israelon.

## Verkoj 
* *Megjött a Messiás* (dramo en 3 aktoj, Kolozsvár, 1921);
* *Gólem ember akar lenni* (dramsimbolo en 1 akto, Kolozsvár, 1922);
* *A Vakember tükre* (noveloj, Kolozsvár, 1923);
* *Sárkányölő további kalandjai* (satirika romano, Nagyvárad, 1923);
* *Jancsi*. Egy kisfiú tüsszentései, szuszogásai és röhögései, valamint a hihetetlennel határos egyéb csínytevései... (skizoj, Brassó, 1922);
* *Mácor Jeriho* (romano, Tel-Aviv, 1972).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Israelaj verkistoj
Edmund Nelson

.
Li estis anglikana sacerdoto, kaj patro de la grafo William Nelson kaj de la admiralo Horatio Nelson.

Li lernis en la Gonville and Caius College de Kembriĝo. La , li edziĝis kun Catherine Suckling, pranepino de Robert Walpole kaj fratino de la oficiro de la Royal Navy Maurice Suckling.

Ili havis dekunu infanojn, sed tri mortis en juna aĝo. William estis la 5-a (1757); kaj Horatio la 6-a (1758).
Catherine mortis la  kaj Edmund neniam reedziĝis.

## Eksteraj ligiloj 
*  La familio de Edmund Nelson
*  Portreto de Edmund Nelson, National Maritime Museum, Greenwich, Londono 

Kategorio:Anglaj anglikanaj pastroj
Tomaso Plantaĝeneto (2-a grafo de Lancaster)

eta|dekstra|Tomaso Plantaĝeneto (2-a grafo de Lancaster)
**Tomaso Plantaĝeneto** (naskiĝis ĉirkaŭ 1278, m. la 22-an de marto 1322) estis nepo de Henriko la 3-a (Anglio) kaj angla nobelo kiu plurfoje ribelis kontraŭ Eduardo la 2-a. Li ofte konatiĝis kiel **Tomaso de Lancaster**.

## Familio 
Tomaso estis la pli aĝa filo de Edmundo Crouchback kaj Blanka de Artezo, kaj frato de Henriko Plantaĝeneto (3-a grafo de Lancaster). De sia frato li heredis la titolojn de grafo de Leicester, grafo de Lancaster, kaj grafo de Derby. Li estis la plej potenca nobelo de norda Anglio.

## Edziĝo 
Tomaso edziĝis al Alica de Lacy, filino Henriko de Lacy (3-a grafo de Lincoln). Kiam Henriko mortis en 1311 Tomaso iĝis per sia edziĝo grafo de Lincoln kaj grafo de Salisbury.

Tamen la geedziĝo estis malkontentiga. En 1317 Alica (verŝajne volonte) forrabiĝis de kavaliro kiu omaĝis al Johano de Warenne (8-a grafo de Surrey). Sekvis akra kverelo inter la du grafoj, kaj Tomaso kaptis du kastelojn de Johano de Warenne, kaj eksedziĝis disde Alica. Eduardo la 2-a devigis la grafojn eniri pacakordon. Malgraŭ la eksedziĝo, per la originala edziĝakordo Tomaso daŭre retenis la rangojn de grafo de Lincoln kaj grafo de Salisbury.

## Konfliktoj kun Eduardo la 2-a 
Komence de la regado de Eduardo la 2-a, Tomaso subtenis la reĝon, sed li komencis kontraŭi lin pro malamo al ties favorato Piers Gaveston, kiu malkaŝe mokis Tomason. Kiam Gaveston persvadis Eduardon forsendi sekvanton de Tomaso, Tomaso aliĝis al la nobeloj kiuj kontraŭis Eduardon. Per sia privata armeo li disigis Eduardon de Gaveston, kaj li estis inter la nobeloj kiu mortkondamnis Gaveston en 1312.

En 1314 la skotoj decide venkis Eduardon la 2-a dum la batalo de Bannockburn. Poste Eduardo konfidis sin al Tomaso, kiu estis dum la sekvantaj kvar jaroj la fakta reganto de Anglio. Sed Tomaso povis nek defendi nordan Anglion kontraŭ skotaj disraboj, nek pacigi kverelantajn nobelojn. En 1318 kontraŭuloj senpostenigis lin. Tamen la novaj reĝaj favoratoj, Hugo Despenser (1-a grafo de Winchester) kaj Hugo Despenser (la pli juna) malpopulariĝis. En 1321 Tomaso denove estris ribelon. La 16-an de marto 1322 li malvenkis proksime al Boroughbridge, Jorkŝiro, kaj kaptiĝis. Li mortkondamniĝis per proceso dum kiu oni tute malebligis lin defendi sin. Li senkapiĝis proksime al Kastelo Pontefract, kaj la reĝo konfiskis liajn titolojn kaj bienojn. Tamen en 1324 Eduardo la 2-a restaŭris ilin al Henriko, la frato de Tomaso.

Preskaŭ tuj post lia morto multaj honoris Tomason kiel sanktulo kaj martiro. Trifoje Eduardo la 3-a (Anglio) malsukcese petis la papon kanonizi lin.

Kategorio:Grafoj de Leicester
Kategorio:Grafoj de Lankastro
Kategorio:Plantaĝenetoj
Nicolae Bretan

**Nicolae Bretan** [nikolae bretan] aŭ hungare *Bretán Miklós* estis hungara-rumana operkantisto (baritono), reĝisoro, komponisto naskita en Naszód la 25-an de marto 1887 kaj mortinta en Kluĵo la 1-an de decembro 1968. 
Lia edzino, Nora Osvát, estis hungarino-judino. Granda nombro de ŝiaj familianoj pereis en Auschwitz.

## Studoj 
Nicolae Bretan studis juron kaj paralele muzikon en muziklernejo de Ödön Farkas en Koloĵvaro. En 1908 per stipendio *Astra* li studis unu jaron en la Muzikakademio de Vieno, ekde 1909 per ŝtatstipendio en la muzikakademio de Budapeŝto, kie li akiris diplomon de operkantisto.

## Kariero 
Inter 1913 kaj 1917 li agadis en Sopron, Pozsony kaj Nagyvárad. En 1917 li dungiĝis en trupo de Jenő Janovics (Koloĵvaro). En 1922 li iĝis ano de rumana operejo de Kluĵo kaj laboris kiel ĉefreĝisoro. Inter 1922 kaj 1940 li reĝisoris tridek operojn. Li muzikigis plurajn hungarajn, rumanajn kaj germanajn poemojn.

## Operkomponaĵoj pli gravaj 
* *Luceafărul* (laŭ la samtitola poemo de Mihai Eminescu), 1921;
* *Golem* (laŭ la teksto de Illés Kaczér, 1924;
* *Scrisoarea a III-a* (laŭ la samtitola poemo de Mihai Eminescu), 1934;
* *Herooj de Rovine*, 1935;
* *Horea* (laŭ la samtitola historia tragedio de Ghiță Popp), 1937;
* *Arald* (laŭ la poemo de Mihai Eminescu ''Strigoii'), 1939.

## Roloj pli gravaj 
* Escamillo (Bizet: Carmen);
* Mephisto (Gounod: Faŭsto);
* Scarpia (Puccini: Tosca);
* Rigoletto (Verdi: Rigoletto).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanaj operkantistoj
Kategorio:Rumanaj komponistoj
Kategorio:Rumanaj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj operkomponistoj
Kategorio:Rumanaj judoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Piedad Bonnett

**Piedad BONNETT** (naskita en 1951 en Amalfi) estas kolombia verkistino.

Ŝia familio instalis sin en Bogoto, kiam ŝi havis 8 jarojn, kaj ŝi studis filozofion kaj literaturon en la Universidad de los Andes, kie ŝi estas instruistino de 1981.
## Libroj  
* *De Círculo y Ceniza*, 1989
* *Gato por liebre*, teatro 1991
* *Nadie en casa*, 1994
* *El hilo de los días*, 1995
* *Ese animal triste*, 1996
* *Que muerde el aire afuera*, 1997
* *Se arrienda pieza*, teatro
* *Sanseacabó*, teatro
* *No es más que la vida* (antologio), 1998
* *Todos los amantes son guerreros*, 1998
* *Después de todo*, 2001
* *Imaginación y oficio*, 2003
* *Para otros es el cielo*, 2004
* *Siempre fue invierno*, 2007
* *Los privilegios del olvido* , 2008
* *Las herencias*, 2008
* *Las tretas del débil*, 2008
* *Explicaciones no pedidas*, 2011
* *El prestigio de la belleza*, 2010
* *Lo que no tiene nombre*, 2013
* *Algún día nos iremos*, 2013

## Premioj 
* Premio Nacional de Poesía, Instituto Colombiano de Cultura, 1994
## Eksteraj ligiloj 
* http://piedadbonnett.com/ 

Kategorio:Kolombiaj verkistoj
Combertault

**Combertault** estas franca komunumo situa en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
La rivero Bouzaise trafluas en la vilaĝo.

## Historio 
En Combertault estis abatejo en 11-a jarcento. Ekzistas ankaŭ ĉarto de 1030 en arkivo de Côte-d'Or kie la reĝo Roberto la 2-a konfirmis donacon al la abatejo.

En Combertault estis hipodromo de 1898 ĝis 1926.

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 0 voĉdonon en 2004, kaj 1 voĉdonon (0,89%) en 2009.

## Famuloj 
* Jean-Baptiste Pallegoix (1805-1862) sacerdoto.

## Vidu ankaŭ 
* Beaune
* Communauté d'agglomération de Beaune Côte et Sud

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or