open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mlynčeky

**Mlynčeky** (hungare *Tátraháza* germane *Mühlerchen*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Mlynčeky situas laŭ rojo, apud flankovojo, sed estas ankaŭ alia vojo. Kežmarok troviĝas je 6 km.

## Historio 
En la 18-a jarcento komence estis tie nur bienocentro kaj muelejo apartenanta al Késmárk, baldaŭe ankaŭ loĝdomoj. Post jarcento jam feriejaj domoj konstruiĝis. Fiŝlagoj formiĝis en 1884, kie oni bredadis fiŝojn. En 1913 kuracejo por infanoj ekfunkciis. Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1956 municipo formiĝis. En 2001 vivis en Mlynčeky 584 homoj, (575 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1970
* arbara lernejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Matiašovce

**Matiašovce** (hungare *Szepesmátyásfalva* [sepeŝmAtjAŝfalva], germane *Matzhaus*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Matiašovce situas laŭ rojo, laŭ la pola landlimo, laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas je 32, Spišská Stará Ves je 5 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1326 laŭ tiama hungara nomo *"Mathyasuagasa"*. En 1787 640 vilaĝanoj loĝis en 83 domoj, en 1828 894 vilaĝanoj loĝis en 125 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szepesmátyásfalva 764 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Matiašovce 810 homoj, (777 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo supozeble de 1300, baldaŭe ĝi trakonstruiĝis kaj barokiĝis
* novbaroka kapelo el la 18-a jarcento, interne skulptaĵo pri Dipatrino troviĝas el la 14-a jarcento 

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Veľká Franková

eta|250ra|maldekstra|Preĝejo de Veľká Franková
eta|250ra|maldekstra|Historia domo en Veľká Franková
**Veľká Franková** (hungare *Nagyfrankvágása* [nadjfrankvAgAŝa], germane *Großfrankenau*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Veľká Franková situas en valo de rojo, laŭ la pola landlimo, laŭ flankovojoj. Kežmarok troviĝas je 34, Spišská Stará Ves je 10 km.

## Historio 
La vilaĝo formiĝis en 1296. En 1787 469 vilaĝanoj loĝis en 69 domoj, en 1828 560 vilaĝanoj loĝis en 77 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. Ĝis 1892 la oficiala hungara loknomo estis *Nagyfrankova*, poste ĝi ricevis pli hungarecan nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyfrankvágása 390 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1979 kaj 1990 Malá Franková estis unuigita kun Veľká Franková, la komuna loknomo estis **Franková**. En 2001 vivis en Veľká Franková 381 homoj, (370 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1784
* ligna sonorilostablo

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Ansan

**Ansan** estas metropolo kaj universitata urbo en Sud-Koreio.
eta|maldekstre|Panoramo en Ansan
eta|Haltejo en Ansan
eta|Domo por aŭtobusoj en Ansan

## Bazaj informoj 
* Areo: 145 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 0- m
* Loĝantaro:  en 2008
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo: +82 31
* Aŭtokodo:
* 

## Geografio 
Ansan situas laŭ Flava Maro, ankaŭ insuloj estas apartenaĵo de la urbo.

## Historio 
La unua mencio okazis en 940, sed Ansan urbiĝis nur en 1986. Dum la mezepoko ĝi estis grava ĉenero de la apudmaraj fortikaĵoj. En 1914 la loknomo estis Sihun. En 1976 zono de industrio formiĝis, kie okupiĝas pri elektroniko, maŝinoj, teksaĵoj kaj metalurgio. Baldaŭe ankaŭ diversaj institutoj formiĝis.

## Trafiko 
Ansan havas interurban fervojon al Seulo.

## Vidindaĵoj 
* botanika ĝardeno
* insulo Tebudo, kie estas feriejoj kaj restoracioj
* ruinoj de fortikaĵo, 225 m-ojn muro estas rekonstruita
* templo menciita unuafoje en 1689
* festivalo de septembro ĝis oktobro

## Ĝemelurboj 
*  Ĥolmsk, Rusio
*  Juĵno-Saĥalinsk, Rusio
*  Anŝano, Ĉinio
*  Las Vegas, Usono
eta|maldekstre|Parko Hosu en Ansan

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Metropoloj
Listo de urboj de Jemeno

Jen listo de **urboj de Jemeno**:
eta|250px|Mapo pri urboj de Jemeno
* Sanao
* Taiz
* Al-Hudaida
* Adeno
* Ibb
* Dhamar
* Al-Mukala
* Marib
* Tarim (Jemeno)
Kakomistlo

eta|dekstra|250px|Kakomistlo
eta|dekstra|250px|Teritorio
La **Kakomistlo** (*Bassariscus sumichrasti*) estas noktulo, arboloĝanta kaj ĉiomanĝanta membro de la karnovoruloj en la familio de Procionedoj. Ties preferataj habitatoj estas humidaj, tropikaj, ĉiamverdaj arbaroj kaj montararbaroj, kvankam laŭsezone ili havas teritoriojn en pli sekaj deciduaj arbaroj.

Nenie en ties teritorio (el suda Meksiko al okcidenta Panamo) estas *B. sumichrasti* komuna. Ĉefe en Kostariko, kie ĝi loĝas nur en tre malgranda areo. Ĝi estas tute dependa el arbara habitato, kaj pro tio ĝi ege suferas pro senarbarigo.

La termino *Kakomistlo* devenas el Naŭatla lingvo (*tlahcomiztli*) kaj signifas "duonkato" aŭ "duonmontaleono"; la termino foje uzatas por la Ringovosta basarisko, *Bassariscus astutus*, simila specio samgenra kiu loĝas en arida norda Meksikio kaj Sudokcidenta Usono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kakomistla informaro

Kategorio:Procionedoj
Kategorio:Mamuloj de Centra Ameriko
Kategorio:Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj
Kategorio:Naŭatlaj vortoj kaj esprimoj
Versailles ~Philharmonic Quintet~

, estas japania rokgrupo kreita en marto de 2007 de la kantisto Kamijo kaj la gitaristo Hizaki.

## Anaro 
* Kamijo - kantisto (2007-)
* Hizaki - gitaristo (2007-)
* Teru - gitaristo (2007-)
* Yuki - frapinstrumentisto (2007-)
* Masashi - basisto (2010-)

### Eksanoj 
* Jasmine You † - basisto (2007-2009)

## Historio 
**2006—2007: komenco**

Dum la aŭtuno de 2006, Kamijo kaj Hizaki ideis la koncepton por nova grupo: «*La absoluta beleco de la formo, la sono kaj la treega estetikismo*», kaj postrestis ses monatojn por elekti la muzikistojn kiu povis esprimis ĝin. Komence de 2007 oni faris kelkajn reklamojn pri la grupo, inkluzive la dato de ĝia unua prezento, kvankam ĝi estis la 29-an de marto kiam unue oni rivelis la nomojn de la grupanoj kiuj kompletigis la grupon: Jasmine You ĉe la basgitaro, Teru ĉe la dua gitaro, kaj Yuki ĉe la drumo, la sekvanta jaro oni reklamis la nomon de la grupo: «*Versailles*».

**2008—2009:**

Kompakta disko: **Noble**

Ili revenis al Usono kaj ŝanĝis grupan nomon.

Jasmine mortis kaj la grupo detenis iliajn laborojn.

**2010:**

Kompakta disko: **Jubilee**

Monda turneo: "Versailles World Tour 2010 -Method of Inheritance-"

La basgitaristo Masashi unuiĝis. Li estas la sesa grupano de Versailles.

**2011—actualidad:**

Plej Nova kompakta disko: **Holy Grail**

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (japane) 

Kategorio:Japanaj rokmuzikaj grupoj
Kategorio:Visual kei
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2007
Oceania Virina Futbal-Ĉampionado

La **Oceania Virina Futbal-Ĉampionado** - angle ''OFC Women’s Nation's Cup'' - estas la oceania kontinenta ĉampionado de virina futbalo. Ĝin ĉiun kvaran jaron okazigas la kontinenca konfederacio OFC. La turniro samtempe estas la kontinenta kvalifikigo por la Virina Futbala Mondpokalo, en kiu rajtas partopreni unu nacia teamo el Oeanio.

Rekorda ĉampiono estas la novzelanda virina nacia teamo de futbalo, kiu gajnis la turniron kvarfoje. La aŭstralia virina nacia teamo de futbalo ekde sia membriĝo en la Azia konfederacio AFC ekde la jaro 2007 ne plu partoprenas en la oceania turniro. La tajvana virina nacia teamo de futbalo el politikaj kialoj partoprenis en 1986 kaj 1989. Pro la malmultaj naciaj teamoj en la konfeceracio, ne okazas kvalifikigaj antaŭturnioj, sed ĉiuj aliĝantaj teamoj rekte partoprenas la turniron.

## La turniroj en superrigardo
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* turnitaj informoj en la retejo rsssf.com

Kategorio:Futbalo en Oceanio
Kategorio:Virinaj futbalaj konkursoj
Kategorio:Futbalaj konkursoj
Wilbur Sweatman

[eta|dekstra|Frua [ŝelakdisko de Wilbur Sweatman ĉe Emerson Records en originala paperkovrilo.]]

**Wilbur C. SWEATMAN** (7-an de februaro 1882 en Brunswick, Misurio; 9-an de marto 1961 en Novjorko) estis unu el la unuaj klarnetistoj kaj bandestroj de ĵazo.

## Vivo kaj verkado 
Wilbur Sweatman komencis sian muzikistan karieron en cirkobando, antaŭ ol li proksimume en 1902 direktis siajn t.n. *pseŭdo-simfoniorkestrojn* kaj dancbandojn. Komence la bando de Sweatman estis ragtimbando. Sed je apero de ĵazo li lerte ŝanĝis la repertuaron kaj la ludmanieron. Tiel li fariĝis eble la unua nigrula bandestro de la ĵazhistorio, de kiu ekestis sonregistraĵoj.

Grava li estis pro la daŭra impreso, kiun li kaj sia bando postlasis je ankoraŭ juna Duke Ellington. Sweatman per tio fakte fariĝis modelulo por la posta, plej elstara el ĉiuj ĵazbandegestroj. Per artifikoj kiel ekzemple ludado sur tri klarnetoj samtempe li eble ankaŭ estis modelulo por Rahsaan Roland Kirk.

## Literaturo 
* Mark Berresford *That´s Got `hem - the Life and Music of Wilbur C. Sweatman*, University Press of Mississippi, Jackson 2010

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo pri Wilbur Sweatman (anglalingva)

Kategorio:Usonaj ĵazbandego-direktistoj
Kategorio:Usonaj ĵazklarnetistoj
Kategorio:Usonaj ĵazkomponistoj
Mamie Smith

**Mamie SMITH** (26-an de majo 1883 en Cincinnati, Ohio kiel *Mamie Robinson*; 30-an de oktobro 1946 en Novjorko) estis usona vodevilo-kantistino, dancistino, pianistino kaj aktorino. Ŝi estis la unua, kiu en 1920 surdiskigis kantatan bluson.

## Vivo kaj verkado 
Mamie Smith vagadis kun nigrulaj vodevilo- kaj menestrelo-spektakloj, ĝis kiam ŝi en 1913 ekloĝis en Novjorko, kie ŝi laboris kiel kabaredo-kantistino. En 1918 ŝi prezentis en la muzikalo *Made in Harlem* de Perry Bradford.
[eta|dekstra|200px|[Ŝelakdisko de Okeh kun „Royal Garden Blues“ de Mamie Smith]]
En 1920 Smith anstataŭis ĉe Okeh Records malsaniĝintan Sophie Tucker, sonregistrante la pecojn *That Thing Called Love* kaj ''You Can't Keep A Good Man Down*. Oni invitis ŝin por dua kunsido, je kiu ŝi kaj siaj *Jazz Hounds* surdiskigis la 10an de aŭgusto 1920 la titolojn *Crazy Blues* kaj *It's Right Here For You, If You Don't Get It, 'Tain't No Fault of Mine*. La bando *Jazz Hounds* konsistis tiutempe el Johnny Dunn sur korneto, Dope Andrews sur trombono, Leroy Parker sur violono kaj Willie „The Lion“ Smith ĉe piano. 
Krome apartenis al *Jazz Hounds* Buster Bailey, Coleman Hawkins, Cecil Carpenter, Elmer Snowden kaj Bubber Miley.

*Crazy Blues* vendiĝis je la surprizo de ĉiuj kiel unua blusregistraĵoj de nigrula artisto pli ol milionoble ene de jaro. Multaj aĉetintoj estis nigruloj, kiuj konsistigis ĝi tiam pli neatendita merkato. Ĉi tiu neatendita sukceso instigis la diskeldonejojn surdiskigi pluajn ĵazkantistinojn kaj per tio ekigi la eraon de klasika virina bluso. Sekvis pluaj blusregistradoj kaj vojaĝoj tra Usono kaj Eŭropo kun *Mamie Smith & Her Jazz Hounds'' kiel ero de la spektaklo "Mamie Smith's Struttin' Along Review". Mamie Smith ricevis la kromnomon "Reĝino de Bluso".

En 1929 Smith ludis rolon en frua sonfilmo, *Jail House Blues*. En 1931 ŝi retiriĝis el la muzik- kaj filmnegoco. Ekde 1939 ŝi denove kunludis en pluraj filmoj. Mamie Smith mortis en 1946 iom longa malsano en Novjorko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografio pri Mamie Smith kun fotoj  (anglalingva)
* Mamie Smith kaj ekzemploj de ŝiaj fruaj sonregistraĵoj  (anglalingva)

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj blusaj kantistoj
2867 Šteins

'*2867 *Šteins'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la latvan sovetan astronomon Kārlis Šteins (1911–1983).

## Ecoj 
Studo farita elde la Eŭropa suda observatorio en 2006 montris ke 2867 Šteins estas unu el la maloftaj E-tipaj asteroidoj. Nur 21 asteroidoj de tia tipo estis konataj en 2008.

La , la kosmosondilo Rosetta preterflugis la asteroidon je distanco de ĉirkaŭ 800 km kun relativa rapideco de 8,6 km/s, la unuaj fotoj montris ke la asteroido havas formon de tranĉita diamanto de diametro ĉirkaŭ 4,6 km, kun granda alfrapa kratero de 1,5 km en la "supra" parto kaj "ĉeno" da malgrandaj krateroj vicigita laŭ meridiano.

23 el la krateroj de 2867 *Šteins'' ricevis nomojn de gemoj.

Nenia satelito estis observita.

2867 Šteins estas la 10-a asteroido alproksimigita de kosmosondilo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Šteins: diamanto en la kosmo (ESA)
*  La fotilo OSIRIS de Rosetta montras la econ de la asteroido Šteins (ESA)
*  La preterflugo Roseta - Šteins (Space-Ref)
*  Rosetta proksime observas asteroidon (ESA)

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1969
Angatuba

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la samnoma mikroregiono Itapetininga. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun Itatinga, Bofete, Guareí, Itapetininga, Campina do Monte Alegre, Buri kaj Paranapanema.

La loĝloko fondiĝis kaj estis levita al la rango de municipo la . La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 210 kilometroj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Kristoforo de Bavario

**Kristoforo de Bavario** (naskiĝis kiel *Christoph von Pfalz-Neumarkt* la  en Neumarkt in der Oberpfalz; mortis la  en Helsingborg) estis reĝo de Danio (dane *Christoffer af Bayern*, *Kristoforo la 3-a*, ekde 1440), Svedio (svede: *Kristofer av Bayern*, ekde 1441) kaj Norvegio (norvege: *Kristoffer av Bayern*, ekde 1442). Li estis filo de duko Johano de *Pfalz-Neumarkt* kaj Katarina, la fratino de sia antaŭulo el la pomeria dinastio Grifoj Eriko de Pomerio, kaj Kristoforo de Bavario apartenis al la vitelsbaĥa dinastio, branĉo *Pfalz-Neumarkt*.

## Literaturo 
*  ()

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo en historicum.net  ()

[eta|maldekstra|La ŝtatoj regataj de Kristoforo de Bavario. Bonvole rimarku ke [Gronlando tiam nur havis tre etan nordiulan popolon.]]

Kategorio:Danaj reĝoj
Kategorio:Norvegaj reĝoj
Kategorio:Svedaj reĝoj
Kategorio:Vitelsbaĥoj
Aparecida d'Oeste

'''Aparecida d'Oeste''' estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio.
Emancipita en 1964, la municipo taksis 4.444 loĝantojn en 2010.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  Asocio de Municipoj de San-Paŭlio

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlo
Endoo Ŝuusaku

**ENDOO Shuusaku** (遠藤 周作), 27-a de marto 1923 – 29-a de septembro 1996) estis konata japana verkisto de la dua duono de la 20-a jarcento, kaj verŝajne la plej grava kaj konata japana katolika verkisto. Li verkis ĉefe romanojn kaj novelojn. Kune kun Joŝijuki Ĝunnosuke, Jasuoka Ŝootaroo, Ŝono Ĝunzo, Agaŭa Hirojuki, Sono Ajako, and Miura Ŝumon, Endoo nombriĝas inter la t.n. "Tria Generacio", la tria grava grupo de verkistoj aperintaj post la 2-a mondmilito.

## Biografio 
Endoo naskiĝis en Tokio en 1923, sed la gepatroj post nelonge translokiĝis al Manĉurio, kiun tiutempe okupadis Japanio. Post la divorciĝo de la gepatroj en 1933, li revenis al Japanio kun la patrino kaj loĝis en ŝia naskiĝurbo, Kobeo. Lia patrino konvertiĝis al Romkatolikismo kiam li estis juna infano, kaj Endoo adoleskis kaj maturiĝis kiel katoliko. Li baptiĝis en 1935, 12-jara, kaj ricevis la baptonomon Paŭlo.

Endoo studis la francan literaturon ĉe la Universitato de Liono de 1950 ĝis 1953.

En 1954, unu jaron post la fino de sia studado en Francio, Endoo geedziĝis kun Ŝikojaki Jura, violonĉelistino studanta ĉe la Pariza Konservatorio. Endoo malofte menciis sian privatan vivon publike, kaj laŭ oniscio la paro restis senfila.

Liaj libroj spegulas multajn el liaj spertoj en la vivo, inkluzive de la infanaĝo. Ekzemple: fremdado, pacientado (pri tuberkulozo), kaj katolike formita rigardado al la vivmoralo. Liaj roluloj ĝenerale luktas pri kompleksaj moralaj dilemoj, ofte atingante miksitajn aŭ tragikajn rezultojn. Tiurilate oni ofte komparas lian verkaron al tiu de la angla romanisto Graham Greene. Kaj Greene mem nonis Endoon unu el la plej bonaj verkistoj de la jarcento.

En 1995, la japana imperiestro Akihito aljuĝis al Endoo la Ordenon de Kulturo pro altaj literaturaj atingoj.

## Bibliografio 
* *Blanka homo* (*Ŝiroi hito, 白い人*) (1955)
* *Flava homo* (*Kiiroi hito, 黄色い人*) (1955): Novelego en la formo de letero verkita de junulo, ne plu praktikanta katoliko, al sia eksa pastro, franca misiisto.
* *La maro kaj veneno* (*Umi to dokujaku, 海と毒薬*) (1958) Romano; la scenejo estas plejparte malsanulejo en Fukuoka dum la 2-a mondmilito, kie oni mortige privivisekcias kaptitajn usonajn aersoldatojn. Filmo bazita sur la libro aperis en 1986.
* *Silento* (*Ĉinmoku*, 沈黙) (1966)
* *Profunda rivero* (*Fukai kaŭa*, 深い河) (1993)

## Premioj 
* 1955 Premio Akutagaŭa — *Blanka homo (Ŝiroi hito, 白い人)*
* 1966 Premio Tanizaki — *Silento (沈黙)*

## Muzeo 
La Literatura Muzeo Endoo Ŝuusaku en Sotome, Nagasaki, estas dediĉita al liaj vivo kaj verkoj.

## Eksteraj ligiloj 
* "Japan's Faithful Judas", de Philip Yancey
* "Confessions of a True Believer", de Caryl Phillips
* "Short biography" de Koiĉi Kato
* Tombo de Ŝusaku Endo

Kategorio:Endoo Ŝuusaku
Kategorio:Kristanismo en Japanio
Kategorio:Japanaj romkatolikoj
Kategorio:Konvertitoj al romkatolikismo
Kategorio:Katolikaj verkistoj
Kategorio:Kristanaj apologiistoj
Kategorio:Premio Akutagaŭa
Kategorio:Ordo de Kulturo (Japanio)
Kategorio:Studentoj de Universitato de Liono
Hungaroj en Rumanio

eta|dekstra|300px|Hungaroj en Rumanio (2002)
Inter la minoritataj etnoj en Rumanio, plej ampleksa estas la grupo de **hungaroj en Rumanio.** Laŭ la censo de 2002, ĝi konsistas el 1,43 milionoj da homoj; tio estas 6,6 elcentoj de la loĝantaro de Rumanio.

La plej multaj hungaroj en Rumanio loĝas en regiono, kiu estis parto de Hungario ĝis 1920, kiam la Traktato de Trianon efektiviĝis. Tiu areo hodiaŭ estas konata kiel Transilvanio, kie hungaroj konsistigas proksimume 20 elcentojn de la loĝantaro. Al Transilvanio apartenas ankaŭ la historiaj regionoj Banato, Crișana kaj Maramureŝo. Hungaroj konsistigas grandan plimulton da la loĝantaro en la distriktoj Harghita (85 elcentoj) kaj Covasna (74 elcentoj), kaj grandan elcentaĵon en la distriktoj Mureș (39 elcentoj), Satu Mare (35 elcentoj), Bihor (25 elcentoj), Sălaj (23 elcentoj), Cluj (17 elcentoj) kaj Arad (11 elcentoj).

Inter la hungaraj etnaj grupoj en Rumanio, plej granda estas la grupo de sikuloj (proksimume 600&nbsp;000 homoj, do 40 elcentoj el ĉiuj hungaroj en Rumanio). La areoj loĝataj de ili nomiĝas Sikullando.

La hungaroj en Rumanio estas la plej granda komunumo de hungaroj ekster Hungario.

Kategorio:Etnoj en Rumanio
2871 Schober

'*2871 *Schober'''* estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la aŭstrian astronomon *Hans Josef Schober'', de la Instituto de Astronomio de la Universitato de Graz. Plejparto el liaj esploroj estas dediĉitaj al la fotoelektra fotometrio de la asteroidoj, kie li alportis gravan kontribuon al la studo pri  kaj . Li estas ĉefe konata pro la malkovro de tre malrapide rotaciantaj asteroidoj kaj la studo pri asteroidoj kun malsimplaj lumaj kurboj.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de V. Benishek, P. Pravec kaj F. Pilcher per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,83 km, orbitan  estimata je 21 km kaj  de 1,7696 ± 0.0008 tago (42,47 ± 0,02 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (2871) Schober; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Ĉina akcipitro

La **Ĉina akcipitro** (*Accipiter soloensis*) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

Ĝi reproduktiĝas en sudorienta Ĉinio, Tajvano, Koreio kaj Siberio; vintras en Indonezio kaj Filipinoj, kaj pasas tra la resto de Sudorienta Azio. Ĝi estas birdo de arbaraj areoj.

Ĝi estas 30-36 cm longa, kaj la ino estas pli granda ol la masklo. Plenkreskulo havas rimarkindajn nigrajn flugilpintojn. La masklo estas griza supre, blanka sube kaj havas ruĝajn irisojn. La ino havas ruĝecan bruston kaj subflugilojn, kaj flavajn irisojn. Junulo havas grizan vizaĝon, brunajn suprajn partojn kaj flavajn irisojn. La supra dorso estas klare strieca, dum femuroj estas strietecaj. La nigraj flugilpintoj ĉe ili ne estas tiom rimarkindaj kaj la subflugiloj estas striecaj (escepte ĉe kovriloj).

Ili manĝas ĉefe ranojn, sed ankaŭ lacertojn. Loĝas ĉefe en arbaroj sed foje en arbarbordoj. Populacio estas inter 10000 kaj 100000 individuoj.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Francesa akcipitro

La **Francesa akcipitro** (*Accipiter francesiae*) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

La nomiga subspecio, *A. f. francesiae*, estas endemia de Madagaskaro. La raso el insulo Anjuano de Komoroj, nome *Accipiter francesiae pusillus* estas eble formortinta.

Temas pri malgranda afrotropisa akcipitro kun bela kolorkontrasto inter ardezgriza dorso kaj blankaj subaj partoj kun tre fajna kaj svaga horizontala strieco. La kapo estas iom pli helgriza kun flavaj irisoj kaj vaksaĵo. Ankaŭ la kruroj estas flavaj. La beko estas nigreca kaj tre hokoforma kiel ĉe aliaj akcipitredoj.

La nomo rememoras Lady Frances Cole, edzino de la guberniestro de la Kaba Kolonio nome Lowry Cole.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Anjuana akcipitro

La **Anjuana akcipitro** (*Accipiter francesiae pusillus*), konata ankaŭ kiel *Ndzuvania akcipitro* aŭ *Johaninsula akcipitro* estas tre rara subspecio de la Francesa akcipitro (*Accipiter francesiae*), nome taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Tiu ĉi subspecio estas endemia de la insulo de Komoroj nome Anjuano, kaj povus esti formortinta.

## Aspekto 
Ambaŭ seksoj de la Anjuana akcipitro similas al masklo de la nomiga raso de Francesa akcipitro el Madagaskaro, sed estas klare pli malgranda kaj ne havas plej parton de la suba strieco. Maskloj havas enverguron de 135–149&nbsp;mm kaj voston 99–188&nbsp;mm longan, dum inoj estas pli grandaj, kun enverguro de 155–163&nbsp;mm kaj vostolongon de 113–125&nbsp;mm. Ambaŭ seksoj havas blankajn subajn partojn, grizajn suprajn partojn, malhelgrizajn flugilojn, kaj malhelan striecon en vosto.

## Statuso 
Pro ekstensiva ĉasado kaj habitatoperdo dum la 20a jarcento, tiu afrotropisa birdo iĝis tre rara fine de la 1950-aj jaroj. Nur unu individuo estis trovata en tutmonata esplorado en 1958 kaj la populacio estis tiam ĉirkaŭkalkulata inter 1 kaj 10 birdoj. Alia ekspedicio en 1965 dediĉis 3 tagojn en Ndzuvanio sen trafi birdon (kvankam ne estis farata sufiĉe da peno nek la akcipitra kerna habitato estis vizitata); la aŭtoroj notis ke alia subspecio estis "ege maltimida".

Kvankam komuna en la 1900-aj jaroj, Tiu subspecio estas nune "preskaŭ aŭ entute formortinta". Unu ebla kaŭzo estas la senarbarigo kaŭzata de homa troloĝado; *A. f. griveaudii* ĵus malpliiĝis en Granda Komoro, koincide kun grava pliiĝo de homa populacio, dum *A. f. brutus* estas ankoraŭ komuna en Majoto kie restas etendaj arbaroj de malaltaj teroj, kaj homa loĝdenso estas ĉirkaŭ 75 % de tiu de Ndzuvanio.

Unu individuo estas vidata en la BBC serio "Unknown Africa Episode 1: The Comoros" kiam la filmistaro estis en restaĵo de pluvarbara ero en Anjuano fare de la direktoro de Action Comores serĉe de la Livingstona flugovulpo.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Formortintaj birdoj
Punktovosta akcipitro

La **Punktovosta akcipitro** (***Accipiter trinotatus***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi estas endemia de Indonezio.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj mangrovejoj.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Helgriza akcipitro

La **Helgriza akcipitro**, *Accipiter novaehollandiae*, kies blanka morfo estas konata kiel **Blanka akcipitro**, estas fortika, mezgranda taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

## Aspekto 
eta|dekstra|Blanka akcipitro.
La griza morfo havas palgrizajn kapon kaj dorson, malhelajn flugilpintojn, fajne striecajn grizajn bruston kaj voston, kaj blankajn subajn partojn. La blanka morfo estas la ununura rabobirdo en la mondo kiu estas tute blanka. La beko kaj la irisoj estas nigraj; la vaksaĵo kaj la kruroj estas oranĝecaj.

La Helgrizaj akcipitroj estas ĉirkaŭ 40–55&nbsp;cm longaj, kun enverguro de 70–110&nbsp;cm. Inoj estas multe pli grandaj ol maskloj, kaj pezas ĉirkaŭ 680 g. Maskloj averaĝe 350 g.

## Distribuado kaj habitato 
La Helgriza akcipitro troviĝas laŭlonge de la marbordoj de norda, orienta kaj sudorienta Aŭstralio, Tasmanio, Malgrandaj Sundoj, Molukoj, Novgvineo kaj Salomonoj.

Ties preferataj habitatoj estas arbaroj kaj arbarecaj riveroj.

## Ĉasado 
Helgrizaj akcipitroj kutime predas mamulojn kiaj kuniklojn, falangerojn, kaj vespertojn. Ili povas manĝi ankaŭ birdojn, malgrandajn reptiliojn, kaj insektojn. Inoj pro sia grando povas kapti pli grandajn predojn ol maskloj.

Ĉasado estas ofte farata per surprizo, sed la Helgrizaj akcipitroj emas ankaŭ persekuti siajn predojn antaŭ kapti ilin per siaj ungoj.

## Reproduktado 
La Helgriza akcipitro kaj la Blanka akcipitro interreproduktiĝas libere. Ili pariĝas porvive, kaj reproduktiĝas el julio al decembro. Ili nestas en altaj arboj en platformo el bastonetoj kun centra depresio kovrata el verdaj folioj. La ino demetas ovaron de 2 aŭ 3 ovoj, kiuj estas kovataj dum ĉirkaŭ 35 tagoj. Elnestiĝo okazas 35–40 tagojn post eloviĝo.

La ino estas kutime respondeca pri la ovokovado kaj manĝigado de junuloj. La masklo faras plej parton de la ĉasado.

## Konservostatuso 
## Ŝtato de Viktorio (Aŭstralio) 
* La Helgriza akcipitro estis listata kiel **minacata** en la Viktoria *Flora and Fauna Guarantee Act 1988*. http://www.dse.vic.gov.au/DSE/nrenpa.nsf/LinkView/EADA0F1874AF9CF24A2567C1001020A388BBA5581CF9D859CA256BB300271BDB  Laŭ tiu *Act*, ankoraŭ ne estis aranĝita *Action Statement* por la rekupero kaj estonta administrado de tiu specio.http://www.dse.vic.gov.au/DSE/nrenpa.nsf/LinkView/617768308BCB666E4A25684E00192281E7A24BB36FF60A144A256DEA00244294 
* En la de 2007 provizora listo de minacata vertebrula faŭno en Viktorio, tiu specio estis listata kiel vundebla.

## Referencoj 
* Marchant, S.; & Higgins, P.J. (Eds). (1993). *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Vol,2: Raptors to Lapwings*. Oxford University Press: Melbourne. ISBN 0-19-553069-1

## Eksteraj ligiloj 
* Rainforest-Australia.com: Helgriza akcipitro
* Helgriza akcipitro – Nacia Parko Lamington 

Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Papuo-Nov-Gvineo
Aŭstralia akcipitro

eta|Nematurulo de Aŭstralia akcipitro fluge en Tasmanio, Aŭstralio
La **Aŭstralia akcipitro** aŭ Bruna akcipitro *(Accipiter fasciatus)* estas mezgranda taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi troviĝas en Aŭstralio kaj ĉirkaŭaj insuloj.

## Aspekto 
Ties supraj partoj estas grizaj kun bruna kolumo; ties subaj partoj estas ĉefe ruĝecbrunaj, fajne striecaj blanke. Tiele ĝi havas similan koloron al la Kolumakcipitro sed ĝi estas pli granda. La flugo estas rapida kaj fleksebla. La korpolongo estas 40-55 cm; la enverguro estas de 75-95 cm. Inoj estas klare pli grandaj: masklaj plenkreskuloj pezas 220 g, kaj inaj 355 g.

## Distribuado kaj habitato 
La Aŭstralia akcipitro estas disvastigata tra Aŭstralio, Tasmanio, Wallacea, Novgvineo, Nov-Kaledonio, Vanuatuo kaj Fiĝio. Ĝi troviĝas en arbaroj.

## Manĝo 
Ili manĝas ĉefe birdojn; ankaŭ malgrandajn mamulojn, reptiliojn, amfibiojn; foje insektojn.

## Reproduktado 
Ili nestumas en altaj arboj en platformo el bastonetoj kovrita el verdaj folioj. La ino demetas kutime tri ovojn, foje 2 aŭ 4. La kovada periodo estas de ĉirkaŭ 30 tagoj, kaj elnestiĝo okzas ĉirkaŭ 31 tagojn post eloviĝo.

## Subspecioj 
Estas 12 priskribitaj subspecioj nome:
* *A. f. fasciatus* (nomiga) - (Vigors kaj Horsfield, 1827)
* *A. f. buruensis* - Stresemann, 1914
* *A. f. didimus* - (Mathews, 1912)
* *A. f. dogwa* - Rand, 1941
* *A. f. helmayri* - Stresemann, 1922
* *A. f. natalis* - (Lister, 1889)
* *A. f. polycryptus* - Rothschild kaj Hartert, 1915
* *A. f. savu* - Mayr, 1941
* *A. f. stresemanni* - Rensch, 1931
* *A. f. tjendanae* - Stresemann, 1925
* *A. f. vigilax* - (Wetmore, 1926)
* *A. f. wallacii* - (Sharpe, 1874)

## Referencoj 
* BirdLife International. (2006). Species factsheet: *Accipiter fasciatus*. Downloaded from http://www.birdlife.org on 9/12/2006
* 

Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Nov-Kaledonio
Fiĝia akcipitro

La **Fiĝia akcipitro** (***Accipiter rufitorques***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi estis iam konsiderata la sama specio (samspecifa) kiel la Aŭstralia akcipitro de Aŭstralio kaj Nov-Kaledonio. Ĝi estas endemia de Fiĝio, kie ĝi loĝas en la plej grandaj insuloj de Viti Levu, Vanua Levu, Taveuni, Kadavu, Gau kaj Ovalau. Ĝi okupas ampleksan gamon de arbaraj habitatoj en Fiĝio, el natura pluvarbaro al kokosplantejoj kaj urbaj ĝardenoj kaj parkoj. Ĝi havas longajn krurojn kaj longan voston. La plumaro estas nekonfuzebla en sia teritorio, havas grizajn kapon, dorson, voston kaj flugilojn kaj rozecajn subaĵojn kaj kolumon. La plumaro de junulo estas distinga el plenkreskulo, tutbruna kun tre strieca brusto. same kiel riverajn fiŝojn. Tiu specio ĉasas kaj el ripozejo kaj dumfluge.

La Fiĝiaj akcipitroj estas sezonaj reproduktantoj, kun reprodukta sezono inter julio kaj decembro. Plej parto de ovoj estas demetataj inter septembre kaj oktobro. La nesto estas platformo el bastonetoj situa alte en nedense vegetaĵara arbo. La tipa ovaro estas 2 aŭ 3 ovoj (foje 4), el kiuj ĝis 2 estas kutime zorgataj. La specio povus ankaŭ esti vivinta iam en la Lau Insularo de Fiĝio. Fiĝiaj akcipitroj foje kaptas kokojn kaj estas ofte pro tio mortpafataj. Ili ĉiukaze estas komunaj kaj loĝas je altaj densoj.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Oesch’s die Dritten

**Oesch’s die Dritten** estas svisa muzika familio en tria generacio de vilaĝo Schwarzenegg en Berno, Berna Oberlando, en Kantono Berno, en Svisujo. La familio ludas popolan alpan landan muzikon kaj popolajn jubilajn kantojn aŭ *jodlajn* kantojn en Svisujo kaj en eksterlando.

La religia formo de *jodlaj* kantoj estas jubilo. Ofte la popola formo estas ankaŭ religia forma. La alpa kantisto dankas kaj kantas la alpan benon.

## Muzikistoj 
La kantaj kaj ludaj muzikistoj estas la patro
* Hansueli Oesch kaj la patrino
* Annemarie Oesch, la filino
* Melanie, kantistino kaj jubila kantistino, la filo
* Kevin, muzikisto
* Mike, muzikisto kaj la muzikisto
* Heinz Haldi, li volos ĉesi pri profesio kaj familio.

## Koncertoj 
La grupo estas ofte ankaŭ en Muzikista stalo, la grupo ricevis en la silvestra stalo 2007 la premion (medalo) "stala stelo".
La grupo havis ankaŭ koncertojn en Finnlando kaj Estonujo.

## Diskografie 
Albumoj
* *Mit neuem Power* (*als Trio Oesch und Oesch’s die Dritten, 1998)* kun nova forto (trio Oesch kaj Oesch’s die Dritten, 1998
* *SMS – Schweizer–Music–Sowieso* (2003); SMS- Svisa - muziko-(ĉial)
* *Jodelzauber* (2007) (jubila aŭroro)
* *Frech–frisch–jodlerisch* (2008) (impertinenta - freŝa - jubila)
* *Volksmusik ist international* (2009) popola muziko estas internacia
* *Winterpracht* (2009) vintra (lukso); bela vintra tempo, bela vintra pejzaĝo
* *Jodel-Time* (2011) Jubilo-tempo

### Unua disko 
* *Ku-Ku Jodel* (2007) Ku-Ku- Jubilo (La komponisto estas Peter Hinnen)
* *Die Jodelsprache* (2008) (La jubilolingvo)

## Vidu ankaŭ en Vikipedio 
* alpa landa muziko
* Jubilo
* Jodlo

## Ekstersaj ligiloj 
* oficiala paĝo

Kategorio:Svisaj muzikaj grupoj
Kategorio:Popolmuzikaj grupoj
Podhorany (distrikto Kežmarok)

**Podhorany** (hungare *Maldur* germane *Maltern*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Podhorany situas laŭ flankovojoj. Kežmarok troviĝas je 13 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1297 en formo *"Meldur"*. En 1787 820 vilaĝanoj loĝis en 113 domoj, en 1828 878 vilaĝanoj loĝis en 121 domoj, kiuj okupiĝis pri salovendado. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Maldur 598 homoj, (plejparte germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post 1945 la germanoj deportiĝis al Germanio. En 2001 vivis en Podhorany 674 homoj, (666 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno el la 15-a jarcento, baldaŭe renesanca turo alkonstruiĝis
* luterana preĝejo de 1806

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Osturňa

eta|250px|maldekstra|Kapeleto de Osturňa
eta|250px|maldekstra|Malnova ligna domo en Osturňa
**Osturňa** (hungare *Osztornya* [ostornja], germane *Asthorn* rutene *Остурня* [osturnja]) estas  vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Osturňa situas en valo de rojo, laŭ la pola landlimo, fine de sakovojo el Veľká Franková. La vilaĝo mem estas 7 km longa. Kežmarok troviĝas je 38, Poprad je 60&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1313. La unuaj loĝantoj estis rutenoj, sed venis ankaŭ en 1590. En 1869 oni komputis tie 269 domojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Osztornya 1354 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Osturňa 398 homoj, (370 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1796, en 1937 kaj en 1947 trakonstruita
* laŭvoja kapeleto
* malnovaj domoj
* medioprotekta areo kun lagoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Rakúsy

**Rakúsy,** hungare **Rókus** [rOkuŝ], germane **Roks** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Rakúsy situas laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas je 6 km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1288 laŭ tiama hungara ortografio *"Rokus"*. En 1787 659 vilaĝanoj loĝis en 77 domoj, en 1828 481  vilaĝanoj loĝis en 66 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rókus 656 homoj, (388 germanoj, 195 slovakoj, 60 ciganoj, 13 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno de 1883, la ĉefaltaro devenis de la pli frua preĝejo el la 15-a jarcento
* klasikisma luterana preĝejo de 1797, turo alkonstruiĝis el la 19-a jarcento
* nobeldomo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Reľov

**Reľov** (hungare *Relyó* [rejO], germane *Rillen*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La municipo konsistas el 2 vilaĝetoj.

## Situo 
Reľov situas ĉe kunfluejo de 2 rojoj, inter montoj 987, 1003 kaj 979 metrojn altaj, laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas je 24, Spišská Stará Ves je 13 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1344 en formo *"Kehhelo"*. En 1787 341 vilaĝanoj loĝis en 47 domoj, en 1828 468 vilaĝanoj loĝis en 64 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Relyó 371 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Reľov 322 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apoteozo de Sankta Kruco depost 1787

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Ĉonĝuo

**Ĉonĝuo**, en korea alfabeto 청주 (prononco , en ĉina skribo 淸州, laŭ la angla reviziita latinliterigo de la korea *Cheongju-si*, laŭ sistemo McCune-Reischauer ''Ch'ŏngju-si''), estas metropolo kaj universitata urbo en Sud-Koreio, kie estas provinca ĉefurbo.
300ra|eta|Fortikaĵo de Ĉonĝuo interne
300ra|eta|Muzeo de Ĉonĝuo

## Bazaj informoj 
* Areo: 932.51&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 839,626 en 2014
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodo: 360011 - 361871
* Telefonkodo: +82 43-2xx
* Aŭtokodo:
* 

## Geografio 
Ĉonĝuo situas meze de la lando laŭ rivero, rande montoj altiĝas. Seulo troviĝas 128, Deĝon 35 km-ojn.

## Historio 
Ekde la antikvaj tempoj la urbo estis grava provinca urbo. La unua mencio okazis en 940. En 1908 ĝi perdis esti provinca ĉefurbo. En 1949 Ĉonĝuo iĝis oficiale grandurbo kaj en 1989 ĝi denove iĝis centro de provinco.

## Trafiko 
La flughaveno havas kontaktojn enlande kaj al Popola Respubliko Ĉinio. La stacidomo troviĝas 8 km-ojn de la urbo.

## Klimato 
En Ĉonĝuo jare pluvas (aŭ neĝas) po 1239&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-septembro. Tiam la temperaturo atingas foje 30 'C-ojn, inter decembro-marto tio falas sub frostopunkto.

## Vidindaĵoj 
* fortikaĵo de 1716, interne turismaj allogaĵoj
* muzeo en la fortikaĵo
* muzeo pri preso
* flagostango 13 m-ojn alta

## Ĝemelurboj 
* 20ra|kadra Rostovo ĉe Dono, Rusio
* 20ra|kadra Kofu, Japanio
* 20ra|kadra Bellingham, Vaŝingtonio, Usono (de 2008)

Nekonfirmitaj estas du pliaj, ĉi tie notitaj eblaj ĝemelurboj:
* 15ra|kadra Vuhano, Ĉinio
* 15ra|kadra Pittsfield, Usono

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Metropoloj
Red McKenzie

**Red McKenzie** (* 14-an de oktobro 1899 en Sankta-Luiso; † 7-an de februaro 1948 en Novjorko) estis blankula usona ĵaz-muzikisto (bandestro, kantisto, kombiloludisto) de ĉikago-ĵazo kaj muzikagento.

## Vivo 
McKenzie ludis komence de la 1920-aj jaroj krom sia laboro kiel hotelservisto kun kelkaj amikoj (Dick Slevin sur kazuo, Jack Bland je banĝo kaj gitaro, McKenzie je kombilo kaj kiel kantisto) en Sankta Luiso (ankaŭ nomata *Mound City* laŭ proksima antikva indiano-urbo) stratmuzikon. Bandestro Gene Rodemich aŭskultis ilin kaj organizis en 1924 komunan sonregistradon por eldonejo Brunswick en Ĉikago: „Arkansas Blues“ kaj „Blue Blues“ kun la *Mound City Blue Blowers*, kiu vendiĝis preskaŭ milionoble. Post ĉi tiu sukceso ili prezentis en Novjorko, kie aliĝis Eddie Lang, kaj ludis kiel *McKenzie´s Candy Kids* en 1925 je Londono. Kun liaj *Mound City Blue Blowers* (je ŝanĝanta instrumentistaro) poste ludis i.a. Muggsy Spanier, Jack Teagarden, Jimmy Dorsey, Glenn Miller, Eddie Condon. Kun Condon li surdiskigis en 1927 kiel „McKenzies and Condons Chicagoans“ ĉe Okeh, kun Gene Krupa kaj multaj aliaj famaj ĉikagoĵazaj muzikistoj. En 1928 Pee Wee Russell faris siajn unuajn sonregistradojn kun ili. Sur sonregistraĵo el 1929 kun Mound City Blue Blowers kunludas ankaŭ Coleman Hawkins kaj Rex Stewart, pro kio foje oni rigardis ilin kiel unu el la unuaj miksitrasaj ĵaz-surdiskigoj.

Ekde fine de la 1920-aj jaroj McKenzie laboris ankaŭ kiel muzikagento, kie ekz. peris la unuajn sonregistradojn de Bix Beiderbecke kaj Frank Trumbauer por Okeh. Krome li ankaŭ prezentis kiel kantisto, laboris dum la tutmonda ekonomikrizo de la 1930-aj jaroj en Sankta Luiso ĉe bierfarejo kaj dum la 1930-aj jaroj li ludis gravan rolon en la ĵazklubejoj de la 52-a Strato en Novjorko. Ĉar li estis koleremulo, je tio li foje ankaŭ argumentis perpugne. En 1944 li denove transloĝiĝis al Novjorko, kie li ludis Eddie Condon. Li estis alkoholulo kaj mortis relative junaĝe kun 48 jaroj pro hepata cirozo.

## Disko 
* *Mound City Blue Blowers* (Timeless Records, 1935/36)

## Rimarkoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vivhistorio de Red McKenzie ĉe redhotjazz.com
* Vivhistorio de McKenzie ĉe bluesworld.com 
* Historio kaj sonspecimeno de Mound City Blue Blowers de redhotjazz.com 

Kategorio:Usonaj ĵazkantistoj
Kategorio:Usonaj ĵazbandego-direktistoj
Kategorio:Usonaj ĵazmuzikistoj
Eksproprietigo

La **Eksproprietigo** aŭ Eksposedigo estas institucio de Publika Juro, kiu konsistas en la perforta aŭ deviga transporto de la privata proprieto de ia posedanto al la ŝtato, per monkompenso, konkrete, al estaĵo de la Publika Administrado dotita de propra heredaĵo. Ĝi povas elposedigi ĉu por ke ĉi tiu posedo estu ekspluatata de la ŝtato aŭ de tria aganto.

La Eksproprietigo posedas du karakterizojn, unua ke ĝi estas transporto de deviga karaktero, kio faras ĝin karakteriza institucio de la Publika Juro kiu tute diferencas el la aĉeto-vendo antaŭvidita en la privata juro; dua ke la elposedigito rajtas ricevi monkompenson ekvivalentan al la ekonomia valoro de la aĵo elposedigita, kio diferencas ĝin el la konfisko.

Kategorio:Privata juro
Kategorio:Publika juro
2868 Upupa

'*2868 *Upupa'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la birda familio de la Upupedoj, kiu entenas la nunnuran genron *Upupa''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Jakobo Piso

**Jakobo Piso** (pro. piso) estis verŝajne saksadevena humanista politikisto, poeto en Hungario naskita en Medgyes en 1470? kaj mortinta en Pozsony en 1527. 

## Biografio
Jakobo Piso konatiĝis kun Erasmo de Roterdamo en Romo en 1507 kaj ili korespondadis unu kun alia. En 1514 li estis en Pollando kiel sendito. De 1515 li estis ĉedoma instruisto de reĝo Ludoviko la 2-a (Hungario), preposto de Peĉo, poste sekretario de kancelario. Lia domo en Buda estis la centro de erasmistoj. Maksimiliano la 1-a kronigis lin poeta *laureatu*s.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Piso, J.
Piso, J.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
2872 Gentelec

'*2872 *Gentelec'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de Richard Eugene McCrosky, Cheng-Yuan Shao, G. Schwartz, J. H. Bulger kaj aliaj teamanoj de la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la laboratorio de scienca esploro de *General Telephone and Electronics'' (GTE) en Waltham (Masaĉuseco).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Oak Ridge
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Apiaí

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la mikroregiono Capão Bonito. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
2873 Binzel

'*2873 *Binzel''''' estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono), Usono.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Richard P. Binzel de la Universitato de Teksaso en Aŭstino. Dum sia esploro por disertaĵo, Binzel estis unu el plej fruktodonaj observantoj de  de malgrandaj planedoj, ĉefe por determini  de malgrandaj objektoj de la ĉefa zono.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "Sq" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de F. Vachier, P. Pravec, H. Kucakova, K. Hornoch, P. Kušnirák, D. Pray, W. Cooney, J. Gross, D. Terrell, B. Flanagan, R. Durkee, V. Benishek, J. Berthier, A. Klotz, J.-P. Teng, A. Peyrot kaj P. Thierry uzinte observojn de lumaj kurboj elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,56&nbsp;km kaj  de 1,8575 tago (44,58 horoj). La aliaj ecoj de tiu satelito estas ankoraŭ nekonataj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (2873) Binzel; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Mór Pisztóry

**PISZTÓRY Mór** (pro. pisto:ori) estis hungara juristo, ekonomika verkisto, universitata profesoro naskita en Pest la 28-an de majo 1841 kaj mortinta en Koloĵvaro la 13-an de julio 1906.

## Biografio 
Mór Pisztóry havigis en 1865 diplomon de advokato, en 1868 li doktoriĝis pri ŝtatscienco en Pest (urbo). De 1869 li instruis en Reĝa Jura Akademio (Kassa), poste en Jura Akademio (Győr), de 1876 en Reĝa Jura Akademio (Pozono), de 1891 en la Universitato de Koloĵvaro. En Pozono li redaktis en 1877 – 1879 la gazeton *Pozsonyvidéki Lapok*. En 1905 oni elektis lin deputito de landkunveno en Koloĵvaro.

## Verkoj 
* *Államismerettan és alkotmányi politika* (Pest, 1872);
* *A lakviszonyok befolyása a társadalomra* (Győr, 1874);
* *Az osztrák-magyar monarchia statisztikája* (Bp., 1874);
* *Bevezetés az államtudomnyokba* (Bp., 1876);
* *Nemzetgazdaságtan* (Pozsony, 1889 és 1895);
* *Az aranyvaluta behozatala Németországban* (Bp., 1891);
* *A kolozsvári Magy. Kir. Ferenc József Tud. egyetem története és statisztikája* (Kolozsvár, 1896).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Telkoma Instituto de Teknologio

**Telkoma Instituto de Teknologio** (indonezie *Institut Teknologi Telkom*, angle *Telkom Institute of Technology*) estas la Instituto, kiu estas havaĵo de la Unuigo de Indonezia Telekomunikado (Indonezio: PT Telekomunikasi Indonesia). Ĉi tiu instituto antaŭe nomiĝis *Sekolah Tinggi Teknologi Telkom*. Ĝi situas en strato de Telekomunikasi, Kecamatan Dayeuhkolot, en regiono de Bandungo. La celo de Telkoma Instituto de Teknologio estas havi programon, kiu subtenu evoluon de teknologio kaj industria telekomunikado. Celo de la Instituto estas instrui gestudentojn, por ke ili iĝu ekspertoj de industria telekomunikado.

## Referencoj 
* Oficiala retejo 
* Library IT Telkom
* Portal Students IT Telkom 
* Program Profesional IT Telkom
* Ikatan Alumni IT Telkom 
* LUG IT Telkom 
* milis LUG IT Telkom 
* Situs Teknik Industri 
* Situs Astacala
* SSG++ Community
* http://www.yptelkom.or.id/itt.php

Kategorio:Universitatoj en Indonezio
2875 Lagerkvist

'*2875 *Lagerkvist''''' estas asteroido de la asteroida zono, ano, laŭ ĝia orbitaj ecoj, de la gefiona familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la svedan astronomon Claes-Ingvar Lagerkvist.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983