open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
L'Association

'''''L'Association'''* estas franca publikiga entrepreno kiu publikigas komiksajn librojn. Ĝi estis fondita en Majo 1990 fare de Jean-Christophe Menu, Lewis Trondheim, David B., Mattt Konture, Patrice Killoffer, Stanislas, kaj Mokeït. Je 2012, el la originaj fondomembroj, nur Konture plue estas aliĝinta kun la kompanio.

*L'Association* estas unu el la plej gravaj publikantoj kiuj eliris el la nova tajdo de Franc-Belga bildliteraturo en la 1990-aj jaroj, kaj restas tre alte konsiderata, ricevinte nombrajn premiojn en la Angulema Internacia Komiksa Festivalo. Ili estis inter la unuaj kiuj publikigis aŭtorojn kiel Joann Sfar kaj Marjane Satrapi, kaj ankaŭ estas konata ĉar ĝi publikigis franclingvajn tradukojn el la verkoj de nordamerikaj kartunistoj kiel Julie Doucet kaj Jim Woodring.

Artistoj kiuj aperis en *L'Association'' estis Edmond Baudoin, David B., Guy Delisle, Julie Doucet, Patrice Killoffer, Mattt Konture, Étienne Lécroart, Jean-Christophe Menu, Riad Sattouf, Marjane Satrapi, Joann Sfar, Lewis Trondheim, Jim Woodring inter aliaj.

Lapin estas la gazeto el la grupo, kiu montris multajn talentojn de la eŭropa alternativa scenejo.

## Notoj 
Kategorio:Franca bildliteraturo
Kategorio:Francaj eldonejoj
Kategorio:Aventuraj bildstrioj
Kategorio:Franclingva literaturo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1990
L'Écho des savanes

'''''L'Écho des savanes'''* (La eĥo de la savanoj) estas franca satira bildliteratura gazeto, unufoje publikigita kaj tiam fondita en Majo 1972 fare de Claire Bretécher, Marcel Gotlib kaj Nikita Mandryka. Ĝi publikigis la verkaron de francaj kaj internaciaj aŭtoroj kaj de bildliteraturistoj de plorplenkreskuloj orientitaj bildostrioj laŭlonge de ĉirkaŭ 34 jaroj kaj provizore finigis publikigon en Decembro 2006. Ĝi estis relanĉita en 2008.

## Historio 
La unua numero de *L’Écho des Savanes* estis publikigita en la 1a de Majo, 1972. Ĝi estis la nura numero de tiu jaro, kvankam la populara peto okazigis ke ĝi estu represita en kelkaj eldonoj. Ĉiuj ties paĝoj (escepte la kovrilpaĝo) estis blankanigraj kaj enhavis nur la verkaron de ties fondintoj, nome Bretécher, Gotlib kaj Mandryka. Markita kiel publikaĵo por plenkreskuloj, ĝi staris diference el la gazeto *Pilote*, nome tutfamilia publikaĵo kun kiu la fondintoj havis longan rilaton. Laŭlonge de la sekvantaj jaroj, ĝi iĝis trimonataj publikaĵo. Nur preskaŭ fine de tiu periodo, ekaperis ankaŭ la laboroj de aliaj kreantoj, kiel Alexis, Harvey Kurtzman, Jean Solé kaj Moebius.

En 1975, la gazeto adaptis du-monatan regulecon, kaj el 1976 ĝi iĝis ĉiumonata. Kvankam ne plu markita kiel "por plenkreskuloj", la kutima kovrilpaĝa bildo sugestis ke nenio pri la enhavo estis ŝanĝita. Dum tiu periodo, ekalvenis kontribuaĵoj el kreantoj kiaj Neal Adams, Richard Corben, Robert Crumb, Dick Giordano, Alejandro Jodorowsky, Jeff Jones, Gérard Lauzier, Jacques Lob, Francis Masse, Georges Pichard, Jacques Tardi, Martin Veyron, Wallace Wood kaj Berni Wrightson.

El la fino de la 1970-aj jaroj, ĝis ĉesigo en 1982, *L'Écho* pluhavis sukcesan karieron, inklude oftajn eldonojn de *L'Écho special U.S.A.*, kaj flankan publikaĵon titolitan *Virus* (kvin numeroj en 1980-1981). La verkaro de Bretécher, Gotlib, kaj Mandryka ĉesis aperi, kaj elstaraj aldonoj el la kontribuantaro estis tiuj de Jean Michel Charlier, Guido Crepax, Jean-Claude Forest, Carlos Giménez, Tanino Liberatore kaj Art Spiegelman.

### 1982-2006 
Aĉetita de la publikiganto Albin Michel, *L'Écho* relanĉiĝis la 1an de Junio 1982 post kvin-monata paŭzo, ŝanĝinte iom la aspekton de la gazeto. Inter la novaj kontribuantoj estis Baru, Will Eisner, Milo Manara, Frank Miller, Jean-Marc Reiser, Alex Toth, Jano kaj Alex Varenne. Aldone al la bildostrioj por "plenkreskuloj", la novaj numeroj enhavis artikolojn montrantajn fotojn de duon-nudaj virinoj (ankaŭ en kovrilpaĝoj).

Ĉiusemajna versio, dekomence nomita *L’Hebdo Écho des Savanes*, kaj poste *L’Ebdo* estis lanĉita en 1984 anstataŭ la ĉiumonata gazeto dum kelkaj monatoj.

La numero de Decembro 2006 estis la fina apero de *L'Écho*, post decido de Lagardère Active Media ĉesi publikigon.

## Notoj 
## Referencoj 
* *L’Écho des Savanes* laŭjare BDoubliées france

## Eksteraj ligiloj 
* La mémoire de *L’Écho des Savanes'' priskriboj en BDoubliées france

Kategorio:Aperis en 1972
Kategorio:Malaperis en 2006
Kategorio:Bildliteraturo
Kategorio:Kulturo de Francio
Kategorio:Bildstrioj
Kategorio:Aventuraj bildstrioj
Kategorio:Franclingva literaturo
Kategorio:Gazetoj
Chemin d'Antony (stacidomo)

'''Chemin d'Antony''' estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en  Antony (departemento Hauts-de-Seine). 

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) de fervojlinio -.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Choisy-le-Roi - Massy-Verrières (985000).

## Interkonektoj 
*  RATP 297
*  Le Paladin 1 2

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Antony

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hauts-de-Seine
Kategorio:Fervojo Grande Ceinture de Parizo
Kategorio:Antony
Franz Xaver Dressler

**Franz Xaver DRESSLER** (naskiĝinta en 1898 en Ústí nad Labem, Aŭstrio-Hungario, mortinta en 1981 en Regensburg, Germania) estis komponisto, orgenisto kaj dirigento transilvana.

## Vivo 
Dressler studis eklezimuzikon en Lepsiko. Inter liaj lernigintoj estis eĉ Max Reger kaj Karl Straube (orgeno): Straube proponis lin rekomendante kiel novan kantoron kaj kantiston en la Luterana katedralo de Sibio kaj fakte, Dressler ekdeĵoris tie en la 1922-a jaro.

En la renomita Gimnazio Brukenthal li fondis koruson porknaban, en 1931 la ĝis hodiaŭ tre ŝatatan kaj renomitan Bach-ĥoron sibian kaj en 1943 la Filharmonian orkestron sibian. 

Post la Dua mondmilito li senditis kiel multaj transilvaniaj saksoj kaj aliaj germanlingvanoj rumaniaj je punlaborado en Sovetion. Inter 1955 kaj 1976 li instruadis ĉe la Teologia fakultato evangelia de Kluĵo. Du liaj disĉiploj estis la komponisto Dieter Acker kaj Franz Metz. En la 1978-a jaro li elmigris en Germanlandon.

## Verkoj (elekto) 
* *Ein Jüngling liebt ein Mädchen*
* *Cantica humana* (1964) (oratorio pentru kvaro sola, koruso kaj orkestro)
* *Wie schön leuchtet der Morgenstern*
* *Jasminstrauch* (kanto kaj piano)
* *Kontrapunktische Choralvorspiele: Nun preiset alle*
* *Kontrapunktische Choralvorspiele: Ringe recht*
* *Kontrapunktische Choralvorspiele: Wie schön leuchtet der Morgenstern*
* *Rapsodie pentru orchestră* (1977)
* *Vier Motetten für gemischten Chor a capella* (por miksita koruso)
* *Wenn ich mit Menschen- und mit Engelszungen redete* (por miksita koruso)

## Notoj 
## Bibliografio 
* *Lexikon der Siebenbürgen Sachsen*, Thaur bei Innsbruck, 1993, p. 108
* Christine Stieger: *Franz Xaver Dressler: Die Biographie*, Edition Musik Südost, Munkeno 2013, ISBN 978-3939041160

## Eksteraj ligiloj 
* Memoroj de eksa disĉiplo
* Biografiaĵoj ĉe GDMSE
* Recenzo de la verko de Stieger pri Dressler, 2013

Kategorio:Rumanaj komponistoj
Kategorio:Rumanaj dirigentoj
Kategorio:Bohemoj
Lipót Ács

**Lipót Ács** [Aĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ács Lipót** estis hungara pentristo, instruisto, muzeologo, ceramikisto. Lia origina familia nomo estis *Auerbach* [aŭerbaĥ] ĝis 1904.

Lipót Auerbach https://budapestaukcio.hu/acs-lipot/festo naskiĝis la  en Vizsoly, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lipót Ács devenis el juda familio. Li frekventis lernejon en sia naskiĝvilaĝo, poste mezlernejon en Kassa, fine li akiris diplomon en Modela Desegna Lernejo en 1895. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Aggházy, János Greguss, Frigyes Schulek, Alajos Stróbl és Bertalan Székely, Károly Lotz. Jam dum la studentaj jaroj li instruis en Abaúj-Csány (1888), gimnazio en Budapeŝto, Sümeg (1895), gimnazio de Szekszárd (1896–1912). En Szekszárd en 1901 li konstruis fornon por ceramikaĵoj, tiutempe li helpis laboron de la loka muzeo. Li estis muzeologo de etnografia muzeo en Budapeŝto inter 1912–1921. Li pensiuliĝis en  1932.

En tiu longa periodo li ne forlasis la pentradon. Li studvojaĝis en Venecio (1894, 1899, 1903, 1908), Firenze (1894, 1903), Munkeno kaj Vieno (1895). Li havis edzinon, kiu naskis filinon.

## El liaj ekspozicioj 
* Milano (1906) (lia ceramikaĵo atingis oran medalon)
* Pécs (1907) (lia ceramikaĵo atingis arĝentan medalon)
* Londono (1908)
* Miskolc (1911)
* Budapeŝto (1914)
* Helsinko (1922)

## Elektitaj artikoloj 
* *Sárközi hímzések* (1905, 1998)
* *Népművészet és népiskola* (1912)
* *Die Volkskunst im Dienste der Volks-Schule* (1916)
* *Népművészeti gyűjtés* (1928)
* *Mit tanulhat a magyar iparművészet a magyar népművészettől?* (1934)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Grafo de Richmond

eta|dekstra|La terenoj nomataj  en Anglio
**Grafo de Riĉmondo**, , estis hereda brita nobela titolo, nomata laŭ la urbo Richmond (North Yorkshire) en Yorkshire. La titolo ofte estis ligita al la duko de Bretonio. Post 1399 la dukoj de Bretonio plu uzis la titolon pretende, kvankam ne pli rekonitaj de Anglio.

La titolo estis donita 11 fojojn. Tiu kiu ricevas la titolon de la reĝo, estas "1-a grafo de Richmond", liaj heredantoj poste estas "la 2-a", "la 3-a" ktp. Se la titolhavanto mortas sen heredantoj, la titolo reiras al la reĝo, kiu povas denove doni ĝin al alia ricevanto. La numerado tiam rekomenciĝas kun "la 1-a", laŭ la kutimo por britaj nobelaj titoloj. Entute do ekzistis sinsekve 11 personoj kun la titolo "1-a grafo de Richmond".

Pli poste la titolo estis rangaltigita al **duko de Richmond**.

## Vidu ankaŭ 
* Richmond (Londono)


*Richmond
31664 Randiiwessen

'*31664 *Randiiwessen'''* estas mezgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona amatora astronomo Gary Hug elde la Observatorio Farpoint proksime de Eskridge (Kansaso, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan inĝenieron Randii Wessen, kiu servis ĉe la *Jet Propulsion Laboratory* dum pli ol 20 jaroj. Dum sia servo ĉe JPL, li laboris por *Voyager, Cassini, Galileo* kaj la misioj de marsaj . Li ankaŭ estas fama lektoro de la *American Institute of Aeronautics and Astronautics''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Gary Hug
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Rakuten Kitazawa

eta|maldekstre|Rakuten Kitazaŭa kreis la unuan modernan Japanan bildostrion. (*Tagosaku to Mokube no Tōkyō Kenbucu*, 1902).
**Yasuji Kitazawa** 北澤 保次 (20a de Julio 1876 – 25a de Aŭgusto 1955), pli bone konata laŭ plumnomo **Rakuten Kitazawa** 北澤 楽天 aŭ japane Kitazawa Rakuten, estis japana artisto de mangao kaj nihonga. Li desegnis multajn karikaturojn kaj bildostriojn dum la jaroj el la fino de la Meiĵi-reformo laŭlonge de la komenco de la Ŝoŭa-erao. Li estas konsiderata de multaj historiistoj kiel la fondinta patro de moderna mangao ĉar lia verkaro estis inspiro por multaj pli junaj mangartistoj kaj animaciistoj.

Li estis la unua profesia kartunisto en Japanio, kaj la unua kiu uzis la terminon "manga" en sia moderna senco.

## Notoj 
Kategorio:Bildliteraturo
Kategorio:Japanaj pentristoj
Kategorio:Mangaverkistoj
31665 Veblen

'*31665 *Veblen'''* estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona matematikisto Oswald Veblen (1880–1960), profesoro en Princeton kaj pli malfrue ĉe la *Institute for Advanced Study''. Fama pro la klareco de sia elmontro, li faris gravajn kontribuojn al la topologio, la projekcia geometrio kaj la diferenciala geometrio. Li estis mentoro por generacioj da matematikistoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul G. Comba
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Mariska Aggházyné Balló

**Mariska Aggházyné Balló** [mariŝka aghAzinE balO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Aggházyné Balló Mariska** estis hungara pentristo. Ŝia patro estis Ede Balló, ŝia bopatro estis Gyula Aggházy (ambaŭ pentristoj).

Mariska Aggházyné Balló http://www.magyarvagyok.hu/x/13509/Agghazyne-Ballo-Mariska/ naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Balatonalmádi.

## Biografio 
Mária Balló akiris diplomon en la Belarta Altlernejo en 1905. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Aggházy, Viktor Olgyai kaj Lajos Deák-Ébner. Ekde 1909 ŝi ekspoziciis en Arthalo Budapeŝto, poste ankaŭ en aliaj ekspoziciejoj. En 1911 ŝi edziniĝis, post 2 jaroj ŝi naskis filinon. Ŝi pentradis akvarelojn, aĵpentraĵojn, ĝenropentraĵojn.

## Elektitaj pentraĵoj 
* Nekonata virino
* Családi kör

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dinastio de Dreux

La **dinastio de Dreux**,  "Kapetida domo de Dreux", ankaŭ nomata Dreux-Bretagne, Dreux-Bretonio, estas branĉo de la Kapetidoj originanta de grafo Roberto la 1-a de Dreux, filo de Ludoviko la 6-a la Dika. La plejaĝula branĉo estingiĝis en 1345. Malpliaĝula branĉo, originanta de Petro Mauclerc, akiris per geedziĝo la duklandon Bretonio kaj estingiĝis en 1488.

## Vidu ankaŭ 
* Dreux


Dreux
*Dreux
Dreux
Villa Griffone

La **Villa Griffone** estas bieno en la regiono Emilia-Romagna en Italio. Ĝi situas en malgranda vilaĝo Pontecchio inter Bologna kaj Sasso Marconi. Ĝi estis la naskiĝloko de la itala radio-pioniro Guglielmo Marconi. Guglielmo kaj lia frato Alfonso faris ekde 1895 en la supera etaĝo la unuajn eksperimentojn per radioondoj. La Villa kaj la areo nun estas posedata de la fondaĵo *Fondazione Guglielmo Marconi*. Tie troviĝas la muzeo Marconi, en kiu troviĝas la kolekto Bigazzi, kolekto de historiaj radio-aparatoj kaj biblioteko kun pli ol 2700 libroj. Oni povas viziti la vilaon kaj la muzeon post antaŭa aranĝo.

## Historio 
En la jaro 1600 simpla domo estis konstruita sur la tereno. Ĝi estis nomita laŭ la posedanto Villa Griffoni.
Poste la bieno transiĝis al familio Patuzzi, kaj estis aĉetita en la jaro 1849 fare de la patro de Giuseppe Marconi.
La familio Marconi havas pliajn posedaĵojn en Florenco kaj Livorno.

## La Villa 
La bieno estas speciale grava, ĉar tie Guglielmo Marconi plievoluis tie la radio-teknikon. Lia patro faris tie bredadon de silkoraŭpoj. Guglielmo instalis en la supera etaĝo laboratorion, en kiu li povis fari siajn eksperimentojn. Li estis fascinita de la elektro. Li partoprenis en konkursoj pri plibonigo de baterioj kaj en 1895 li komencis siajn laborojn pri radioondoj.

Ĉar en Italio komence ne estis sufiĉe da intereso pri liaj projektoj, li iris al Britio. La bieno restis posedaĵo de la familio Marconi kaj Guglielmo pli poste returnis tien.

eta|statuo de G. Marconi kaj segmento de la jaĥto *Elettra*

Nun la bieno estas la ĉefsidejo de la fondaĵo Fondazione Guglielmo Marconi. Je kelkaj etaĝoj oni povas vidi la kolekton de historiaj sendiloj kaj riceviloj, kiuj plejparte ankoraŭ estas funkciantaj. En la supera etaĝo estas aŭditorio. tie aranĝas seminariojn por siaj studentoj. Librovendejo apartenas al la muzeo.

En la ĝardeno staras statuo de Marconi farita de Antonio Berti kaj segmento de la jaĥto *Elettra*, la flosanta laboratorio.

## Eksteraj ligiloj 
* Maŭzoleo kaj Muzeo Marconi 

## Literaturo 
* Antique Radio Magazin, Nr. 93, 2009
* Guglielmo Marconi Wireless Laureate, M. Giorgi, B. Valotti, 2010

Kategorio:Geografio de Italio
Griffone
Kategorio:Konstruaĵoj en Emilia-Romagna
Kategorio:Sasso Marconi
Janbu

eta|400px|
**Janbu**, konata ankaŭ *Jenbo* aŭ *al Bahr de Janbu*,  (al Bahr = "fonto proksime de la maro"), estas universitata urbego kaj havenurbo en Regiono Medino en Sauda Arabio.
eta|maldekstre|
eta|
eta|
## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Supermara alteco: 0- m
* Loĝantaro:  https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_cities_and_towns_in_Saudi_Arabia  
* Horzono: UTC+3 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo: +966-14
* Poŝtkodo:  

## Geografio 
Janbu situas en okcidenta parto de la lando laŭ Ruĝa Maro. Medino Ĝido troviĝas 300, Rijado 864 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
eta|maldekstre|
La nuna Janbu estis antaŭ 2500 jaroj grava haveno inter Jemeno kaj Egipto. La haveno havis signifan rolon dum la 1-a mondmilito. Ĝi restis malgranda havenurbo ĝis 1975, poste la registaro nomumis ĝin kiel unu el la du novaj industriaj centroj de la lando. Motoro de la industrio estis la petrolkemio.

## Ekonomio 
Janbu estas hejmo de tri naftorafinejoj, krome oni produktas plastaĵojn. Ĝi funkcias kiel la ĉefhaveno por la sankta grandurbo de Medino, 160 km en la oriento. Tri gravaj naftoduktoj kondukas el la dezerto al Janbu. Granda nombro da la loĝantoj estas eksterlandaj elmigrantoj laborantaj en la petrolkemia industrio, plejparte de Azio, sed ekzistas de la Proksima Oriento, Eŭropo, Usono, kaj Kanado.
eta|
eta|
## Trafiko 
Janbu havas internacian flughavenon ekde 2009. La urbego havas trairan ĉefvojon, kiu kuras laŭ la marbordo. La granda haveno portas ankaŭ fruktojn al eksterlandaj ŝtatoj.

## Klimato 
Janbu situas en dezerta klimato. En la jaro pluvas nur 33 mm, inter novembro-januaro pluvas mezurebla kvanto, en la ceteraj monatoj ne aŭ apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-33 °C.

## Vidindaĵoj 
* moskeo

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Yanbu
eta|maldekstre|
eta|
Kategorio:Urboj de Sauda Arabio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Gyula Aggházy

**Gyula Aggházy** [djula aghAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Aggházy Gyula** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. Lia frato estis Károly Aggházy, lia bofilino estis Mariska Aggházyné Balló.
eta|Nokta vilaĝo pentrita de Gyula Aggházy
Gyula Aggházy http://www.kieselbach.hu/muvesz/agghazy-gyula_262 naskiĝis la  en Dombóvár, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Aggházy frekventis konservatorion, poste li estis violonisto de la Reĝa Operejo de Budapeŝto. Krom la muziko li lernis samtempe desegnadon kaj pentradon, fine li plulernis pentroarton en Vieno (1869–1871), Munkeno, fine en Parizo de Mihály Munkácsy (1874–1876). Ekde 1874 li ekspoziciis. Hejmenveninta en 1876 li alterne vivis en artistkolonio de Szolnok kaj Budapeŝto. Li instruis en la Industriarta Altlernejo (1887-1896), ekde 1897 en la Belarta Altlernejo.

## Elektitaj ekspozicioj 
* ekspozicioj en Arthalo Budapeŝto (1874–1913)
* Kolozsvár 1883, 1890, 1902, 1903
* memorekspozicio 1922, Budapeŝto
* memorekspozicio 1952, Szolnok
* *Adeptoj de Munkácsy* 2000, Békéscsaba

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Mesélő baba* (1872, lia unua ekspoziciita pentraĵo)
* *Tere-fere* (1881, premiita)
* *Házasságtörő nő* (1884 kun eklezia premio)
* *Lakodalom* (1908, en Londono arĝenta medalo)
* murpentraĵoj en Reĝa Operejo de Budapeŝto
* pentraĵo en kapelo de Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vár)

## Elektitaj disĉiploj 
* Lipót Ács
* Pál Jávor (pentristo)
* Kata Kalivoda
* Sándor Pataky

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Agghazy Gyula-Bridal Musicians.jpg|Muzikistoj
Agghazy Gyula-Summer Sunshine.jpg|Somera sunlumo
Agghazy Gyula-To be Angry with You.jpg|Vespera kolero
Agghazy Gyula-Apple Trees Blooming.jpg|Florantaj pomujoj
TehenekKieselbach.jpg|Bovinoj ĉe Balatono|Aleo pentrita de Gyula Aggházy
Agghazy, Gyula - Alley.jpg

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Stanisław Suchowolec

**Stanisław Suchowolec** (naskiĝis la 13-an de majo 1958 en Bjalistoko, mortis la 30-an de januaro 1989 samloke) – pola katolika sacerdoto, kapelano de bjalistoka "Solidareco", murdita de komunista sekureca servo.

## Memorigo 
Apud preĝejo en Suchowola estas lia simbola tombo. Postmorte distingita de prezidento Lech Kaczyński per Komandora Kruco de la Ordeno *Polonia Restituta* (2008).

## Vidu ankaŭ 
* Emil Barchański
* Stefan Niedzielak
* Jerzy Popiełuszko
* Grzegorz Przemyk
* Sylwester Zych

## Bibliografio 
* Patryk Pleskot, *Zabić. Mordy polityczne w PRL* (Mortigi. Politikaj murdoj en Pola Popola Respubliko), Znak Horyzont, Krakovo 2016, ISBN 978-83-240-3436-9.

Kategorio:Polaj pastroj
Kategorio:Aktivuloj de Solidareco (Pollando)
Konstitucio de Kolombio de 1991

La **Konstitucio de Kolombio de 1991** aŭ en hispana *Constitución Política de Colombia de 1991* estas la aktuala konstitucio de la Respubliko. Ĝi estis proklamita en la konstitucia gazeto *Gaceta Constitucional* numero 114 de la ĵaŭdo 4a de julio 1991, kaj ĝi estas konata ankaŭ kiel la *Constitución de los Derechos Humanos* (Konstitucio de la Homaj Rajtoj). Ĝi anstataŭis la Politikan Konstitucion de 1886 kaj ĝi estis elsendita dum la Prezidenteco de la liberalulo César Gaviria.

La Kolombia Konstitucio enhavas enkondukon, 13 *Títulos* (ĉapitroj), 380 konstituciajn artikolojn kaj 67 transirajn artikolojn.

## Notoj 
Kolombio
Kategorio:Politiko de Kolombio
Kategorio:Registaro de Kolombio
Kategorio:Kolombia juro
Kategorio:1991
Nikolaus Federmann

**Nikolaus FEDERMANN** (en hispana: Nicolás de Federmán) (ĉ. 1505, Ulm – Februaro 1542, Valladolid) estis germana aventurulo kaj konkistadoro en la kolonioj de Venezuelo kaj Kolombio. Li estis grava figuro en la historio de *Klein-Venedig* (Venecieto, 1528–1546), nome cedaĵo en la Venezuela Provinco al la banka familio Welser fare de Karlo la 1-a de Hispanio.

maldekstre|eta|250px|Eksplorita vojo de Federmann en Sudameriko indikita en rozkoloro.
Federmann entreprenis ekspedicion en Septembro 1530 en la nordo de la riverbaseno de Orinoko, serĉe de la "Suda Maro" nome Pacifiko), kun 110 soldatoj, 16 rajdantoj, kaj 100 Indianoj. Tamen, li ne atingis sian celon malfermi novan komercvojon al Azio.

In 1536 Federmann entreprenis duan ekspedicion serĉe de la legenda El Dorado. Dum tiu ekspedicio li fondis la urbon Riohacha.

Kun Sebastián de Belalcázar, Federmann re-fondis la urbon Bogoto la 27an de Aprilo 1539 post Gonzalo Jiménez de Quesada malsukcesis plenumi la oficialajn postulojn de la Hispana Krono por la fondo de setlejo kiam li klopodis establi unuafoje Bogoton la 6an de Aŭgusto 1538.

Kategorio:Germanaj esploristoj
Kategorio:Germanaj geografoj
Kategorio:Hispanaj militistoj
Kategorio:Konkistadoroj
Kategorio:Bogoto
Preĝejo de la Porciúncula (Bogoto)

eta|Interno de la Preĝejo de la Porciúncula (Bogoto).
La '*Preĝejo de Nia Sinjorino de la Anĝeloj de la *Porciúncula'''*, aŭ simple Preĝejo de la *Porciúncula* estas religia templo de katolika kulto dediĉita al la itala *Porziuncola*, nome la loko kie komencis la movado de Franciskanoj, en la suburbo Chapinero de la urbo Bogoto, en Kolombio. Tiu preĝejo estas situa ĉe la avenuo Chile kun *carrera Once'' (strato 11a), en plena financa centro de la landa ĉefurbo. Ĝi estas krome unu el la bogotaj preĝejoj kie okazas pli multe da funebraj ceremonioj.

## Notoj 
Porciúncula
Kategorio:Romkatolikaj ĉefepiskopujoj en Kolombio
Kategorio:Chapinero
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1943
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1940-1949
Metropola Parko Simón Bolívar

La **Metropola Parko Simón Bolívar** () estas la urba parko plej granda kaj grava de la urbo Bogoto, troviĝas situa en la geografia centro de Bogoto, (Kolombio) en la suburbo Teusaquillo [teŭsaKIĝo].

maldekstre|eta|Lago de la Centra Parko Simón Bolívar.
Ĝi estas trairata de la avenuoj Carrera 60, Carrera 68 de oriento okcidenten kaj la stratoj 63 kaj 53; ĝi estas tre populara inter la bogotanoj, kiuj vizitas ĝin ĉiutage. Kvankam la metropola parko estas komponata de kelkaj parkoj, la bogotanoj kutime aludas al ĉiu el tiuj subparkoj separatmaniere kaj ili ne asociigas ilin en unusola "parkego".

En la aktualo oni konsideras ĝin la “pulmo de la urbo”, pro ĝia strategia situo en la kerno de Bogoto, pro sia abunda vegetaĵaro kaj granda dimensio de ĝiaj verdaj zonoj kaj ankaŭ pro la kvanto kaj varieco de scenejoj kiuj formas ĝin.​

La parko portas la nomon de la historia liberigisto de Kolombio kaj la areo de Andoj nome Simón Bolívar.

* [4°39′29″N 74°05′38″O]

## Notoj 
Kategorio:Bogoto
Kategorio:Parkoj
Bogoto (rivero)

La **rivero Bogoto** (*Bogotá* en hispana) estas unu el la riveroj de la departemento *Cundinamarca* (Kundinamarko), en la centro de Kolombio. Ĝi estas la ĉefa rivera fluejo de la ebenaĵo *sabana de Bogotá* (savano de Bogoto). Ĝi estas nek navigebla nek akvabunda.

eta|maldekstre|La rivero ĉe La Caro.
eta|maldekstre|La rivero ĉe Fontibón.
eta|La rivero Bogoto ĉe Engativá.
Ĝi elfluas en la rivero Magdalena, kiu siavice alvenas al la maro Karibo. En ĝia baseno loĝas ĉirkaŭ 9 milionoj da personoj, el kiuj 8 500 000 en la ĉefurbo Bogoto . Ĝi havas longon proksimuman de 380 km. Ĝi prezentas tre altajn nivelojn de poluado. Kvankam ĝi estas poluita el tre proksime al sia nasko, la plej parto el la poluaĵoj kaj industriaj kaj urbaj forĵetaĵoj devenas el Bogoto. Ekde antaŭ kelkaj jardekoj oni disvolvigis programojn kaj iniciatojn por malpolui ĝin.

La poluo devenas ĉefe el industrio de ledo kaj el la tri alfluantoj kiuj venas el Bogoto, nome Salitre, Fucha [FUĉa] kaj Tunjuelo [tunĴUElo]. Inter la elfluejo de la rivero Juan Amarillo kaj la akvofaleto de Tequendama [tekenDAma], la rivero Bogoto estas mortinta ĉar estas nek vivo nek oksigeno; ĉar temas pri ebenaĵo apenaŭ estas deklivo kaj ne okazas mempuriĝo. Kiam la rivero eniras en la provinco Tekendamo, venas akvo el aliaj riveroj kaj malpliiĝas la poluado.

* [4°17′14″N 74°47′43″O]

## Eksteraj ligiloj 
* CAR (Corporación Autónoma Regional de la Cuenca del Río Bogotá).
* Fundación Al VerdeVivo.
* Acueducto.

Kategorio:Bogoto
Kategorio:Geografio de Kundinamarko
Kategorio:Riveroj en Kolombio
Metropola Parko El Tunal

La **Metropola Parko El Tunal** () estas urba parko situa en la sudoriento de Bogoto, la ĉefurbo de Kolombio, proksime de la transporta stacio *Portal del Tunal* de la transporta sistemo TransMilenio. Ĝi estas la plej grava parko de la sudo de la urbo.​ Ĝi ricevas semajnfine pli ol 50 000 personoj, devenaj el la najbaraj suburboj Ciudad Bolívar, Bosa, Rafael Uribe Uribe, San Cristóbal kaj Tunjuelito.

## Historio 
La tradicia parko El Tunal naskiĝis komence de la 1970-aj jaroj; tiam ĝi enhavis nur kelkajn futbalejojn kaj aliajn ludilojn mekanikajn, kiuj estis konstruitaj sur tereno lima kun la kanalo San Carlos.

En la 1980-aj jaroj oni konstruis futbalan stadionon; en 1997 oni inaŭguris ses tenisludejojn kaj post du jaroj oni fermis pordojn kaj oni faris remodeladon. Aktuale la parko havas 55 hektarojn.

## Notoj 
Kategorio:Parkoj en Bogoto
Muzeo de Sendependeco en Varsovio

**Muzeo de Sendependeco en Varsovio** () estas muzeo kreita la 30-an de januaro 1990 rezulte de transformo de la Muzeo pri Historio de Pola Revolucia Movado kaj de Lenin-Muzeo en la Muzeon pri Historio de Polaj Porsendependaj kaj Sociaj Movadoj. La nunan nomon portas de la 12-a de aŭgusto 1991.

## Priskribo 
La muzeo havas sian sidejon en Varsovio en la Palaco Przebendowski-Radziwiłł, ĉe la aleo Solidarności 62. Ĝi poseda tri filiojn:
* Muzeo de la X-a Pavilono de Varsovia Citadelo,
* Muzeo de Malliberejo Pawiak,
* Maŭzoleo pri Batalo kaj Martireco.

La ĉefa sidejo de la muzeo estis fiksita de Ministerio pri Kulturo kaj Arto en Radziwiłł-Palaco, kie antaŭe estis Muzeo al Vladimir Lenin (1955-1989). En 1992 la Muzeo de Sendependeco akiris statuson de Nacia Institucio de Kulturo.

En la jaroj 1990-2009 ties direktoro estis d-ro Andrzej Stawarz. Nuntempe - d-ro Tadeusz Skoczek.

Konstantaj ekspozicioj
* *Polonia Restituta. O niepodległość i granice 1914-1921* (Pollando Renaskiĝinta. Pri sendependeco kaj landlimoj 1914-1921)
* *Z Orłem Białym przez wieki. Godło i herb państwa polskiego w rozwoju historycznym* (Kun Blazono de Pollando tra jarcentoj. Blazono de la pola ŝtato en historia evoluo)

## Eksteraj ligiloj 
* Interreta paĝo de la muzeo

Sendependeco
Sendependeco
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1990
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1990-1999
Tivadar Alconière

**Tivadar Alconière** [alkonier], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Alconière Tivadar** estis hungara pentristo. Cohn Hermann estis sia origina nomo.
eta|Alegoria rajdanta portreto fare de Tivadar Alconière
Cohn Hermann http://mek.oszk.hu/04000/04093/html/0030.html naskiĝis en 1797 aŭ 1798 en Nagymarton (Habsburga Imperio, Hungara reĝlando, nuntempa Mattersburg en Aŭstrio), li mortis en 1865 en Vieno (Habsburga Imperio).

## Biografio 
Tivadar Alconière lernis en pentrista akademio (1812–1820) en Vieno, kie lia amiko estis Friedrich von Amerling (same pentristo). Li multe lernis de Vilmos Beck (pentristo). Alconière ekspoziciis en Vieno ekde la 1820-aj jaroj. En la sekva jardeko onidire li studvojaĝis al Romo. Li revenis al Hungario en la 1840-aj jaroj kaj pentradis en la urboj Székesfehérvár, Pápa kaj Pest (urbo). En la 1850-aj jaroj li vivis denove en Vieno.

## El ekspozicioj 
## Elektitaj pentraĵoj 
* *Szappanbuboréktündér* (1834)
* Rajdanta portreto pri grafo László Károlyi (1835)
* Rajdanta portreto pri Napoleono (1840-aj jaroj)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* germanlingva biografio 

Theodor Alconiere Spieler 1840.jpg|Ludanto (akvaforto)

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Épinay-sur-Orge

**Épinay-sur-Orge** estas franca komunumo en la departemento Essonne, en la regiono Francilio.

Ĝiaj loĝantoj estas nomitaj *Spinoliens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Essonne
* Épinay-sur-Orge (stacidomo)
* Épinay-sur-Orge (Tramtrajno en Francilio)
* Petit Vaux (stacidomo)
* Petit Vaux (Tramtrajno en Francilio)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Essonne
Rocky Carroll

**Roscoe "Rocky" Carroll** (naskiĝis la  en Cincinnati, Ohio) estas usona aktoro.

## Persona vivo 
Li edziĝis al la arĥitekto Gabrielle Bullock en 1996. Ili kune havas unu filinon kun la nomo Elissa.

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj aktoroj
László András Alföldi

**László András Alföldi** [lAslO andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Alföldi László András** estas hungara pentristo, altlerneja instruisto. Lia pli mallonga nomo estis *László Alföldi*.

László András Alföldi https://artportal.hu/lexikon-muvesz/alfoldi-laszlo-7267/  naskiĝis la  en Budaörs.

## Biografio 
László András Alföldi studis pentroarton en libera lernejo de László Moholy-Nagy (1968-18969), baldaŭ en pedagogia arta studio (1984-1995). Li kreas plej ofte kolaĝojn, kiujn li faras laŭ pli nova metodo.

## El solaj ekspozicioj 
* 1993 • Budaörs
* 2001 • Szentendre • Budapeŝto
* 2013 • Scienca Universitato de Szeged

## El grupaj ekspozicioj 
* 1999 • Szekszárd
* 2005 • Kaposvár
* 2011 • Balatonalmádi

## Elektitaj pentraĵoj 
Vidu la bildgalerion!

## Fontoj 
* http://www.pointernet.pds.hu/ujsagok/lupe/2007-03/20070819213035354000000314.html 
* http://andraslaszloalfoldi.blogspot.hu/2014/04/

Más lírai absztrakció No1.jpg|No1
Más lírai absztrakció No2.jpg|No2
Más lírai absztrakció No3.jpg|No3
Más lírai absztrakció No4.jpg|No4

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Amaryllis

***Amarilido*** aŭ latine  ***Amaryllis*** estas plantgenro el la   familio de la Amarilidacoj (*Amaryllidaceae*). La nur du specioj estas disvastigitaj en la regionoj kun vintra pluvo de la suda Afriko. En la hortikulturejoj ofertataj je adventa kaj kristnaska tempo temas pri la genro hipeastro laŭ la hodiaŭa sistematiko.

## Priskribo 
### Habito kaj folioj 
*Amaryllis* estas multjara  herba planto. Tiuj  geofitoj formas bulbon kiel rezervorgano. La planto ne havas foliojn dum la seka sezono. Post la florado ĝi ricevas novajn foliojn. La bazaj, alternantaj kaj duliniaj kvin ĝis 11 folioj estas simple mallarĝaj  ĝis larĝaj. Ili havas paralelajn vejnojn kaj glatrandaj.

### Floraro kaj floroj
La vertikale staranta forta kaj senfolia tigo de la floraro estas kava kiel ĉe *Hippeastrum*. En umbela floraro staras du ĝis 12 florojn, kiu estas ĉirkaŭitaj de du brakteoloj. 
La floroj estas duseksaj, ofte zigomorfaj kaj trinombraj. En du cirkloj staras la tri liberaj petaloj, kiuj estas preskaŭ samformaj.Ekzistas du cirkloj kun po tri samformaj, fekundaj  filamentoj. La filamentoj povas kuniĝas ĉe la bazo. Tri karpeloj  estas hipogeaj kaj kunkreskintaj al trikamera ovario. En ĉiu ovaria kamero estas kvar ĝis ok ovoloj. La pistilo havas je la pinto triloban stigmon.

### Fruktoj kaj semoj 
La planto havas  kapsulfrukton. La karneca semo havas diametron de ĉ. 15 mm.

### Kromosomoj 
La  kromosoma baza nombro estas  x = 11.
 
## Sistematiko kaj disvastigo 
Origine la genro  *Amaryllis* havis pli da specioj ol hodiaŭ. Komence de la 20a jarcento oni dividas tiun genron  kaj oni rezervis la nomon *Amaryllis* por la plantoj de la suda Afriko.  La genra nomo *Amaryllis* (greke Ἀμαρυλλίς) venas de ŝafistino el la  Bukoliko de Virgilio.

En la genro  *Amaryllis* ekzistas hodiaŭ du specioj. Ambaŭ specioj hejmiĝas en regionoj kun vintra pluvo de Sudafriko:
*  *Amaryllis belladonna* (belladonna lily) L.: Ĝi estas disvastigita en la sudafrika provinco Okcidenta Kablando.
* *Amaryllis paradisicola* SNIJMAN: Ĝi kreskas en la ekstreme kulturregiono Richtersveld.

## Bildoj 
*Amaryllis belladonna*:

Amaryllis belladonna 04.jpg|
Amaryllis belladonna (2).jpg|

## Fontoj 
* J. Gathe, Leslie Watson: *Amaryllis* in der *Western Australian Flora*, 2008.  (Abschnitt Beschreibung)
* John Charles Manning, Peter Goldblatt, Deirdré Anne Snijman: *The colour encyclopedia of Cape bulbs.* Timber Press, USA, 2002. *Amaryllis* auf S. 62–63 (Abschnitte Beschreibung, Verbreitung und Systematik)

Kategorio:Amarilidacoj
Kategorio:Floroj
Kategorio:Ĝardenplantoj
Kategorio:Kristnaskaj plantoj
Kunfuda

**Kunfuda**, arabe **القنفذة** estas urbego kaj havenurbo en Regiono Mekko en Sauda Arabio.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Supermara alteco: 8 m
* Loĝantaro: 304,400 https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_cities_and_towns_in_Saudi_Arabia
* Horzono: UTC+3 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo: +966-17
* Poŝtkodo:
* 

## Geografio 
Kunfuda situas en sudokcidenta parto de la lando laŭ Ruĝa Maro. Mekao troviĝas 290, Ĝido 340, Rijado 849 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La nuna mencio okazis en 709 kiel havenurbo *Hijri*. Kunfuda estis ligita al Sauda Arabio en 1925.

## Trafiko 
Kunfuda havas trairan ĉefvojon, kiu kuras laŭ la marbordo, krome estas 3-a vojo al interno de la lando.

## Klimato 
Kunfuda situas en dezerta klimato. En la jaro pluvas nur 135 mm, en ĉiuj monatoj pluvetas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 24-32 °C.

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Sauda Arabio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Lajos Deák-Ébner

eta|center|555px|Merkato pri brutoj de Deák-Ébner Lajos

**Lajos Deák-Ébner** [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Deák-Ébner Lajos** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto, membro de Societo Benczúr.
eta|Hejmenvenantaj rikoltistoj (1881) de Deák-Ébner Lajos
Lajos Ébner https://artportal.hu/lexikon-muvesz/deak-ebner-lajos/  naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Deák-Ébner lernis pentradon en Munkeno (1868-1873), poste li ekspoziciis en Vieno, fine li plulernis en Parizo, eĉ li aliĝis al Skolo de Barbizon. Li konatiĝis kun 2 famaj hungaraj pentristoj László Paál kaj Mihály Munkácsy. En 1874 li partoprenis en establo de artistkolonio de Szolnok, en la sekva jardeko li pentradis somere en Szolnok, vintre en Parizo. Inter 1887-1922 li estis lernejestro de Ŝtata Virina Pentrolernejo. En la jaroj 1889 kaj 1890 kune kun Károly Lotz pentradis freskojn de Abatejo de Tihany, inter 1895-1899 li pentradis murpentraĵojn de Arthalo Budapeŝto. Li ricevis 3 premiojn en 1919, 1927, 1930.

## Liaj ekspozicioj 
* 1873 Vieno
* 1918 Budapeŝto

## Elektitaj pentraĵoj 
* Gyermekek szülővel (unua ekspoziciita bildo, Vieno, 1873)
* Szolnok főtere esőben (1878)
* Hazatérő aratók (1881, vidu la bildon!)
* Újoncok (1883, premiita)
* Baleset a vásáron (1885, premiita)
* Baromfivásár (premiita en Munkeno)
* Tatárjárás (premiita)

## Elektitaj disĉiploj de Deák-Ébner 
* Mariska Aggházyné Balló
* Lili Árkayné Sztehló
* Antónia Csíkos
* Gizella Dömötör
* Róza Fodor
* Adrienn Henczné Deák
* Józsa Járitz
* Kata Kalivoda
* Sarolta Korányi
* Mária Pálffy
* Etelka Pataky, G.

## Bildaro 

Lacikonyha.jpg
Deák-Ébner, Lajos - Sitting nude.jpg
Deák Ébner, Lajos - Market of Melons.jpg
Deák-Ébner, Lajos - Poultry Market (1885).jpg
Deák-Ébner, Lajos - Fifine (1875).jpg
Lajos Deák-Ébner (1850-1934) Main Square of Szolnok in the Rain 1878.jpg

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bogota Savano

La **Bogota Savano** () estas sub-regiono situa en la geografia centro de Kolombio, sur la orienta montaro Cordillera Oriental, en la suda parto de la altebenaĵo *altiplano cundiboyacense*, nome la altebenaĵo plej etenda de la kolombiaj Andoj, kun averaĝa alto de 2 600 msm. Sed studoj faritaj pri ekosistemoj kaj biomoj determinis ke la "Sabana de Bogotá" ne estas reale propra savano, ĉar tiuj havas kiel ĉefa trajto altajn temperaturojn kaj malmultan pluvon, kio pruvas ke vere tiu altebenaĵo ne estas savano kiel ekosistemo, ĉar en ĝi estas oftaj pluvoj kaj la temperaturoj estas ĝenerale sub 20º C.eta|dekstre|*Humedal Tibabuyes*.La Bogota Savano havas sistemon de naturaj lagetoj kaj marĉoj kiuj funkcias kiel reguliloj de malsekeco. Agante kiel "sponĝoj" de la akvokvantoj de la rivero Bogoto kaj de ties alfluantoj, ili, kiel la lageto nome *Humedal Tibabuyes*, utilas kiel naturaj stokejoj kaj rezervejoj por la kolektado de pluvakvo kaj ili estas natura sistemo de filtrado kaj purigo de la akvo, ekzemple tre poluita en la rivero Bogoto. Krome, ili konstituas elstaran rezervejon de flaŭro kaj faŭnao de la regiono.


Kategorio:Savanoj
Kategorio:Altebenaĵoj
Kategorio:Parkoj en Bogoto
Kategorio:Geografio de Kundinamarko
Kategorio:Ekoregionoj de Kolombio
Bogoto (apartigilo)

**Bogoto**, kaj en hispana *Bogotá*, povas referenci al:
* Bogoto, ĉefurbo de Kolombio kaj de la departemento Kundinamarko.
* La Bogota Savano, nome geografia areo kie situas la ĉefurbo. 
* La Metropola areo de Bogoto, formata de Bogoto kaj la najbaraj zonoj.
* La rivero Bogoto.

Kategorio:Geografio de Kolombio
Itala skolo de bildliteraturo

[eta|200px|Kovrilpaĝo de *Corriere dei piccoli* de [1911.]]

La **Itala skolo de bildliteraturo** estas unu el ĉefaj tradicioj de bildliteraturo plej gravaj en la eŭropa medio. Tiu tradicio estas nomata en Italio *fumetto* (fumeto) reference al la nomo de la parolveziko.

## Historio 
Jam en decembro 1908 aperis la porinfana suplemento “Corriere dei piccoli”. Post la venko de la faŝismo en 1922, elstaris Carlo Bisi (*Sor Pampurio*, 1929-41), Bruno Angoletta (*Marmittone*, 1928), Mario Pompei, Giovanni Manca (*Pier Cloruro de Lambicchi*, 1930), Roberto Sgrilli kaj Sebastiano Craveri. La itala merkato estis la unua el Eŭropo kie hegemoniis la usona komikso, pere de revuoj kiel "Jumbo", "Topolino", "L'Avventuroso", "L'Audace", kvankam tuj Mussolini malpermesis la bildostriojn de importado. Jam el 1938 disvolviĝis horizontala formato por kajeroj de aventuroj, kiel suplemento de la revuoj. Vincenzo Baggioli kaj Carlo Cossio kreis tiun jaron la heroon Dick Fulmine, nome superheroo je itala stilo.

En 1945, unu el la revuoj plej originalaj de la epoko, nome ''L'Asso di Picche'', publikita en Venecio, estis rezulto de la laboro de grupo de junaj artistoj venecianoj kiel Alberto Ongaro, Damiano Damiani, Dino Battaglia, Rinaldo D'Ami kaj ĉefe Fernando Carcupino kaj Hugo Pratt. Ĝi iĝis nomata *venecia skolo de bildliteraturo*. Poste enmodiĝis la vakera temaro. En 1948 Gian Luigi Bonelli kaj Galep kreis Tex Willer, vakeraĵon kiu estis la unua granda sukceso de la Eldonejo Bonelli, kiu estas ankoraŭ la rolulo de *fumetti* plej populara kaj legata de Italio. Post kelkaj jaroj oni kreis la rolulon Cocco Bill (1957), nome rolulo per kiu Benito Jacovitti parodias la ĝenron vakeran.

En la 1960-aj jaroj la itala bildliteraturo ricevis influon de intelektuloj. Oni organizis kongresojn pri bildliteraturo kaj en aprilo 1965 oni fondis la revuon *Linus*. Same oni kreis seriojn de popularaj aventuroj kiel *Corto Maltese* (1967) de Hugo Pratt, eble unu el roluloj de la itala komikso plej konataj ekster Italio. En la 1970-aj jaroj oni kreis faman rolulon Lupo Alberto, kaj aparte havis grandan sukceson grafikaj noveloj kun enhavo erota, ekzemple de artistoj kiaj Milo Manara, Guido Crepax, Tanino Liberatore kaj aliaj.

## Artistoj 
Gravaj artistoj de la Itala skolo de bildliteraturo:
* Guido Crepax
* Hugo Pratt
* Dino Battaglia
* Milo Manara
* Magnus


bildliteraturo
Sumapaz (Bogoto)

**Sumapaz** estas la *localidad* [lokaliDAD] (suburbo) numero 20a de la Ĉefurba Distrikto Bogoto, Kolombio. Ĝi troviĝas situa ĉe la suda pinto de la urba kerno de la ĉefurbo, kaj ĝi estas tute de rura karaktero. Pro siaj 780 km² ĝi estas la plej granda *localidad* kaj la malpli loĝdensa de Bogoto havante nur 5 667 loĝantojn.​

La *localidad* Sumapaz estis kreita pere de la interkonsento *Acuerdo 9 de 1986*, fare de la urba konsilantaro *Concejo de Bogotá*, kongrue kun la politikaj kaj administracia reĝimo de la urbo Bogoto, establita en la kvara ĉapitro, de la parto *título XI* de la Konstitucio de Kolombio de 1991.

[300ra|eta|maldekstre|Lageto Laguna Chisacá en la [Nacia Natura Parko Sumapaz.]]
Ekonomie plej tradicia historia enspezo venis de kinkono, poste el kafo, terpomoj, lignoproduktado kaj brutobredado. Ĝis la 1940-aj jaroj, kamparanoj sukcesis akiri posedrajtojn pri la kultivitaj teroj, sed tiu procezo bremsiĝis pro la *Bogotazo*. Sekve okazis gerilo kaj fakte enlanda milito inter kamparanoj kaj registaraj fortoj ĝis la 1990-aj jaroj.

## Vidu ankaŭ 
* Cerros Orientales (Bogoto)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Localidad de Sumapaz - Secretaría de Gobierno
Ajiaco

[eta|eta|Ajiaco de [Bogoto, Kolombio.]]
eta|Ajiaco de Ĉilio, kiu karakteriziĝas pro uzado de rostitaj viandaĵoj restintaj de la antaŭa tago.
***Ajiaco*** [aĤJAko] estas la nomo por iaj tipaj supoj de intertropika Hispanameriko. Ĝi konsistas kutime en supo aŭ stufaĵo kun bazo sur diversaj solidaj ingrediencoj kiel legomoj aŭ tuberoj dispecigitaj, kaj ankaŭ malgrandaj pecetoj el diversaj viandoj. Depende el la zono aŭ la lando ĝi povas inkludi kapsiketon aŭ avokadon.

Tiu plado havas variantojn en Kolombio, Ĉilio, Peruo kaj Kubo.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Ramírez Sendoya, Pedro José (1952). Diccionario Indio del Gran Tolima. Editorial Minerva LTDA. R498.6 R15d 19 ed. (Biblioteca Luis Ángel Arango).

## Eksteraj ligiloj 
* 'Washington Post' elstarigis *ajiaco* kiel unu el la tipaj pladoj plej servita en Vaŝingtono

Kategorio:Latinamerika kuirarto
Kategorio:Kolombia kuirarto
Kategorio:Kuba kuirarto
Kategorio:Supoj
Kategorio:Stufaĵoj
Kategorio:Terpomaĵoj
31671 Masatoshi

'*31671 *Masatoshi'''* estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan aktoron kaj kantiston Masatoshi Nakamura (japane : 中村 雅俊, *Nakamura Masatoshi*).
De sia sukcesa provprezentado por la heroo de *Warera Seishun* en 1974, li aperis en multenombraj filmoj kaj televidaj dramoj. Kiel kantisto, li vendis pli ol 50 diskojn, inklude sian plej grandan verkon " *Fureai'' ".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Studioj Abbey Road

[eta|La studioj vidataj el la strato en [2005.]]
La **Studioj Abbey Road** estas anglaj surbendigaj studioj, lokataj en la samnoma strato en Londono. Ili estis kreataj de EMI en 1931. Multaj gravaj rokgrupoj uzis ilin, kiel la Beatles, Pink Floyd, Oasis kaj Radiohead.

Kategorio:Muzika industrio
Provinco Sumapaz

La **Provinco Sumapaz** estas unu el dekkvin provincoj de la departemento Kundinamarko (Kolombio). Ĝi estas situa sudokcidente de la Ĉefurba Distrikto.

Ĝi estas integrata de dek municipoj. Ĝi ĉefurbo kaj ĉefa ekonomia centro estas Fusagasugá. La aliaj municipoj kiuj integras ĝin estas la jenaj: Silvania, Tibacuy, Pasca, Arbelaéz, Pandi, San Bernardo, Venecia, Cabrera, Granada.

 La provinco estis kreita pere de dekreto *Decreto Nacional 489 del 7 de noviembre de 1895*, siavice ratifita pere de Leĝo 162 de 1896.

Krom la dek municipoj de Kundinamarko, ĝi enhavas ankaŭ la sudon de la teritorio de la Ĉefurba Distrikto, nome San Juan, kaj nordoriente de la departemento Tolima ĝi inkludas Icononzo, Villa Rica, kaj El Palmar, Nuevo Mundo, Alpes, El Roble, Mercadilla, Nuñez, La Colonia, La Pradera, El Duda kaj aliaj. Kiel influa areo ĝi atingas ĝis Usme lime kun Bogoto, kaj ĝis Pato kaj La Uribe en la departemento Meta.

## Geografio 
### Geografia situo 
Koordinatoj 895.000 kaj 995.000 N kaj 925.000 kaj 1.000.000 E.

### Limoj 
* **Norde**: meza kaj malsupra parto de la baseno de la rivero Bogoto.
* **Oriente**: Nacia Natura Parko Sumapaz.
* **Sude**: Departemento Huila.
* **Okcidente**: Departemento Tolima.

### Teritoria etendo 
Ĉirkaŭ 1670 km².

### Hidrografio 
La ĉefa rivero de tiu baseno estas la rivero Sumapaz,kun longo de 120 km, kiu ricevas drenaĵojn de la subbasenoj de la riveroj Panches, San Juan, El Pilar, Subia, Chocho [ĈOĉo] kaj Paguey [paGŬEJ]. Ĝi portas 41,3 m³ /s proksime de la loko konata kiel Boquerón [bokeRON], inter la limoj de la departementoj Kundinamarko kaj Tolima.

## Fotaro 

Dosiero:Casa del Café - Municipio de Arbeláez.jpg|Kafodomo en Arbeláez.
Dosiero:CATEDRAL NUESTRA SEÑORA DE BELÉN.JPG|Katedralo de *Nuestra Señora de Belén* de Fusagasugá.
Dosiero:FusagasugaCity.jpg|Avenuo Las Palmas de Fusagasugá.
Dosiero:Club El Bosque - Silvania - Cundinamarca - Colombia S.A. - panoramio.jpg|Klubo El Bosque (la arbaro) de Silvania.
Dosiero:Silvania, Colombia - panoramio.jpg|Rura areo de Silvania.
Dosiero:Saltovenecia.JPG|Akvofalo La Chorrera en Venecia.

## Referencoj 
* Mapa oficial de la Provincia del Sumapaz.

## Bibliografio 
* GONZÁLEZ A, J. J. MARULANDA A, E.- Historias de Frontera, Colonización y guerras en el Sumapaz. Cinep. 1990 ISBN 958-644-004-4
* BROCHERO L, S. P. CEBALLOS - Plan de Ordenamiento Territorial Ambiental de la Parte Alta de la Cuenca del río Blanco. alcaldía Local Rural Sumapaz. Universidad Distrital. Santa Fe de Bogotá D.C. 1997.
* PLAN DE MANEJO FORESTAL General para Terrenos Propiedad de la EEEB y Zonas aledañas (Zona Norte). Empresa Energía de Bogotá. Bogotá. D.E. 1985
* ESGUERRA, S. J. D. GÓMEZ. participación de las Cuencas de los ríos Pilar y San Juan, en el Ordenamiento Ambiental Territorial de la Alcaldía Local Nò 20 del Distrito Capital. Universidad Distrital. Santa Fe de Bogotá D.C. 1995. 306 p.
* ZUÑIGA, H. y otros. Diagnóstico Ambiental, Área Rural de la Localidad 19. Ciudad Bolívar. Universidad Distrital. Santa Fe de Bogotá. 1996. 311 p.

Sumapaz
Nacia Natura Parko Sumapaz

[eta|Lago Ĉisakao en la [Paramo de Sumapaz.]]
La **Nacia Natura Parko Sumapaz**, aŭ , estas natura parko situa inter la kolombiaj departementoj Huila, Meta, Kundinamarko, kaj la Ĉefurba Distrikto Bogoto, kiu enhavas grandan parton de la samnoma paramo.

## Situo 
La plej proksimaj setlejoj estas Nazareth kaj San Juan del Sumapaz, situaj en la *localidad* Sumapaz.

La parko, situa sur la *Cordillera Oriental* kaj la ĉemonta ebenaĵo, inkludas en siaj 154.000 ha teritoriojn de la municipoj de la *localidad* 20 de Bogoto, Arbeláez, San Bernardo, Pasca kaj Gutiérrez en Kundinamarko; Acacias, Guamal kaj San Luis de Cubarral en Meta.  La monto Nevado de Sumapaz kun 4306 msm estas la plej alta punkto de la Parko.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Parquesnacionales.gov.co*  Ĝenerala informo
* *Ciudad Viva*. *Sumapaz: el más grande páramo del mundo, es una importante localidad de Bogotá.Por Otty Patiño del Observatorio de Culturas*. Fotoj de Guillermo Angulo.
* *Colombianparadise.com*  Páramo de Sumapaz – Cundinamarca.

Kategorio:Sumapaz
Sumapaz
31677 Audreyglende

'*31677 *Audreyglende''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Audrey Glende*, finalistinon en 2015 de la *Broadcom MASTERS* : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri mikrobiologio kaj biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la *Bonneville Elementary* de Salt Lake City (Utaho).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999