open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Historio de Esperanto en Radio

**Radio**. La unuaj disaŭdigoj en Esperanto komenciĝis en 1922. Tiam estis farataj tiaj provoj en Newark (Nov-Ĵerzejo) (Usono) (stacio WJZ) kaj London. Pliaj Esperanto-disaŭdigoj okazis: en 1923 en Moskva (12-a de aprilo) en Montreal kaj Rio de Janeiro; en 1924 en Praha (31-a de januaro), en Genève (18-a de marto), en Helsinki (6-a de aprilo), en Paris (7-a de aprilo) ktp. La Esperantistoj en la tuta mondo esperis kaj klopodis atingi gravajn sukcesojn sur la nova tereno. En 1924 fondiĝis Internacia Radio-Asocio por tiu ĉi celo, kiu kelkajn jarojn estis tre aktiva, ĝi eldonis eĉ Internacian Radio-Revuon. Poste ICK transprenis la ĉefan direkton de la radiolaboro, kreis apartan radio-komisionon. Ties gvidanto J. Jungfer eldonas Internacian Radio-Servon, kiu estas unu el la plej utilaj organoj de la Esperanto-movado. Ĝi informas pri la Esperanto-disaŭdigoj, instigas kunlaboron en diversaj landoj. La komisiono mem starigas statistikon ĉiujare, kiun komunikas la oficiala dokumentaro. Laŭ tio en 1933 en 83 sendostacioj de 14 landoj okazis 1774 disaŭdigoj en aŭ pri Esperanto, inter ili 409 kursohoroj. Detalojn vidu en la laŭlandaj artikoloj; vidu la indekson.
## En Azio 
Voĉo de Vjetnamio estas la unua radiostacio en Azio, kiu utiligis esperanton, en decembro 1945. La radio-elsendo estis ĉiutaga kaj daŭris unu jaron.

## Vidu ankaŭ 
* Esperanto-radio en Francio
* Listo de radioj kaj podkastoj en Esperanto

Pri la internacia situacio en la jaro 1925 raportas Germana Esperantisto n-ro 1 sur paĝo 5

* Gazeta artikolo pri la Esperanto-elsendo de la Newarka radio, aŭskultita en Japanio, en 1924.

Kategorio:Esperanto-radio
Sven Elis Ragnar

**Sven Elis RAGNAR** estis sveda fervojisto kaj esperantisto. Li naskiĝis la  apud Norrköping, kaj esperantistiĝis en 1928.

Li estis sekretario de EK "La venkonta Stelo". Li ankaŭ gvidis kursojn pri Esperanto.

RAGNAR, Sven Elis
Johannes Adolph Rahamägi

**Johannes Adolph RAHAMÄGI**, estono, presejestro, ĵurnalisto. Nask. 28 jan. 1883 en Maidla, pereis dum la mondmilito senpostsigne. La unua antaŭenvida, celkonscia organizanto de la Esperanto-movado estona, kunfondinto de la unua estona ES (Tallinn, 1907), red de la unuaj estonaj Esperanto gazetoj „Eldonaĵoj“ kaj „Estlanda Esperantisto“ (1907-08). Verkis kaj eldonis kelkajn lernolibrojn.

RAHAMÄGI, Johannes Adolph

RAHAMÄGI, Johannes Adolph
Bernardo Rabassa Boeras

**Bernardo RABASSA BOERAS**, hispano, naskiĝis la  en Inca sur la insulo Majorko - lia mortodato nekonatas. Li estis inĝeniero, direktoro kaj posedanto de „International Institucion Luimica“, kiu de ĝia fondo 1913 uzis Esperanton en internaciaj rilatoj. Esperantisto de 1905, li estis kunfondinto de la Esperanto-Klubo Palma de Majorko en 1907 kaj gvidis lingvokursojn.

Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Rakontoj

**Rakontoj** estas libro de Jakub Arbes, el la ĉeĥa tradkis Josef Grňa. Ĝi aperis en 1908 kaj havas 135 papĝojn. 

„La traduko montras maloftan majstrecon kaj literaturecon.“ (R. A., L. I. 1908, p: 542.) 

## Ligiloj 
* Havebla ĉe Projekto Gutenberg: Rakontoj.

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Verkoj de 1908
Rakontoj por Geknaboj

**Rakontoj por Geknaboj**. De Toscani el la itala trad. Castagnino. 1932, 88 p.

## Recenzoj
Kategorio:Esperanto-movado
Rakontoj al mia Belulino

***Rakontoj al mia Belulino*** estas libro de la franca verkistino Jean Bach-Sisley, tradukita al Esperanto fare de L. Touchebeuf . La publikigaĵo, eldonita en la jaro 1907 ĉe Presa Esperantista Societo en Parizo, apartenas al la klasikaj literaturaj tradukoj el la franca al Esperanto.

## Recenzoj
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Rete legebla libro
* Recenzo pri la libro en lingvo katalana el la jaro 1907.
* Gazetartikolo el 1942 pri Jean Bach-Sisley. 
* *Enciklopedio de Esperanto*/R en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience : entajpu la vortojn "rakontoj al mia".
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Rakontoj
Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Rudolf Rakuša

**Rudolf RAKUŜA** (naskiĝis la  en Sveti Tomaž, Stirio, Aŭstrio-Hungario; mortis la 25-an de majo 1970 en Ljubljana, Slovenio, Jugoslavio) estis slovena esperantisto, profesoro en Maribor.

Li tradukis la slovenan rakonton de Ivan Cankar *La servisto Jernej kaj lia rajto* (aperis en *Esperanta Praktiko*) kaj verkis por *Konkordo.* Li estis komitatano de JEL.

Krome li estis membro de la Akademio de Esperanto kaj aŭtoro de pluraj pedagogiaj verkoj. Li estis profesoro en diversaj mezlernejoj kaj laste en la Pedagogia Akademio en Maribor, Jugoslavio. Lerninte Esperanton en 1922, prof. Rakuša aktiviĝis en la landa movado kaj gvidis JEL de 1927 ĝis 1929. Li verkis plurajn lernolibrojn por slovenoj kaj multajn broŝurojn pri Esperanto. Inter esperantistoj estas konata lia *Metodiko de la Esperanto-instruado.* Li ludis gravan rolon en la organizo de lernejaj konferencoj en Maribor.

Ekster la movado li estis konata pro la verkado de unueca stenografia sistemo por la kroata kaj serba lingvoj.

## Verkoj 
* *Esperanto važen kulturni faktor* (1952)
* *Esperanto za ŝole, teĉaje in samouke* (1937)
* *Instrumetodo por Esperanto* (1957)
* *Metodiko de la Esperanto-instruado* (1957/1970)
* *Pismo starŝem o Esperantu: zakaj naj se pouĉuje v ŝoli mednarodni jezik* (1960)
* *Rolo de Esperanto en lernejoj; Metodiko de Esperanto-instruado; Lernolibro kiel helpilo* (1957)

## Eksteraj ligiloj 
* [Libroj kaj aliaj dokumentoj](http://search.obvsg.at/primo_library/libweb/action/search.do?dscnt=0&scp.scps=scope%3A(ONB_aleph_esperanto)&tab=onb_sondersammlungen&mode=Basic&vl(freeText0)=rudolf+rakuša&vid=ONB&fn=search) de kaj pri Rudolf Rakuša en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

Kategorio:Jugoslavaj esperantistoj
Kategorio:Slovenaj esperantistoj
Rakontoj pri Feinoj

***Rakontoj pri Feinoj*** estas esperantlingva traduko de 8 klasikaj fabeloj de Charles Perrault el la jaro 1904. 

La tradukon, kiun korektis Zamenhof mem, faris s-ino **Péroline Sarpy** (m. la  en Liono), esperantistino kaj – poste – idistino el Liono, aprobita de la Franca Societo por la Propagando de Esperanto.

La libro enhavas jenajn fabelojn:
* La Blua-Barbo
* La Ruĝa-Ĉapeto
* La Belulino dormanta en Arbaro
* La Majstro Kato aŭ la Kato piedvestita per botoj
* Cindrulino aŭ la vitra Pantofleto
* Riketo kun la Tufo
* La malgranda Fingreto
* Felo de Azeno

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/R en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 
Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Kolekto Esperanta aprobita de d-ro Zamenhof
*
Walter Ranft

**Walter RANFT**, naskiĝis la 2-an de aprilo 1892 en *Niederlößnitz* (hodiaŭ urboparto de Radebeul apud Dresdeno), mortis la 28-an de septembro 1969, estis germana bankoficisto kaj esperantisto de 1911. 

Veninte al Dresdeno en 1920 li unuigis la tieajn grupojn al 500-membra societo, kies prezidanto li estis dum kelkaj jaroj. Afergvidanto de Germana Esperanto-Asocio (GEA) de 1920 ĝis 1924. Ranft fondis en 1922 la Komercistan Esperanto-Union (KEU) en Dresden-Radebeul, kies prezidanto li estis, kaj redaktis ties bultenon „La Komerco“ (1929-1936).

Lian cindrigon akompanis Esperantlingva meso.

## Eksteraj ligiloj
* Titolpaĝo de unu el la lastaj eldonoj de "La komerco " antaŭ la fakta malpermeso de Esperanto en nazia Germanio en 1936 (kun klariga teksto en la germana)

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Raporto de la Aerologia Observatorio de Tateno

eta|Bulteno de la Aerologio Observatorio de Tateno (1927)
**Raporto de la Aerologia Observatorio de Tateno** (apud Tutiura) estas aerologia raporto verkita de Oishi Wasaburo. Unua volumo aperis 1926, "213 p), la sesa 1931, (210 p.)
:
:

**Raporto de la Aerologia Observatorio de Tateno** Nr. 2. Verkita de Oishi Wasaburo  eldonita de la Aerologia Observatorio Tateno apud Tutiura (Irabakiken) japanujo. Marto 1928. 175 paĝa.

:

Kategorio:Scienco
Kategorio:Meteologio
Kategorio:Esperanto-movado
Roy Robert Rawson

**Roy Robert RAWSON** [ro:sen] (n. la  en la urbeto Woods Point, Viktorio, m. la  en Hawthorn, centra antaŭurbo de Melburno) estis aŭstralia esperantisto, librovendisto kaj politikisto. De la aĝo de dek kvar, ekde 1912, li estis dungita en Melburna stokejo, kaj en 1916, 18-jara, li kampanjis kontraŭ armea deviga militservo. De 1916 ĝis 1918 li estis sendrata funkciigisto por la Reĝa Aŭstralia Mararmeo, kaj post la milito, li administris unue teejon de Melburno en *Bourke Street* kaj tiam, ekde 1922, librejon en *Swanston Street*. Li estis sekretario de la Esperanto-klubo en Melburno de ĝia fondo en 1921 ĝis almenaŭ 1934 kaj dek jarojn deĵoris kiel UEA-delegito. Roy Rawson vizitis la 13-an UK-n en Prago 1921 kaj poste travojaĝis la ĉefajn eŭropajn landojn. Organizanto de la sola Aŭstralia Esperanto-ekzameno, li donis prelegojn monate de la Melburnaj radiaj stacioj  de 1923 ĝis 1932, kaj komencis instrui la lingvon ĉiu dusemajne  ekde 1932. 

En aprilo 1925 li geedziĝis kun bazlerneja instruisto Florence Mitchell, kun kiu li havis unu filon, kiu poste iĝis politika sciencisto. De 1927 li posedis sian librejon en Exhibition Street, en la urbocentra komerca distrikto de Melburno, kie li ankaŭ prizorgis la ĉefsidejon de la Ligo favore al Abolicio de Libro-Cenzuro (1934-36) kaj poste la Aŭstralian Konsilion por Civilaj Liberecoj *(Australian Council for Civil Liberties)*. Post translokiĝo al Upwey, malcentra antaŭurbo de Melburno, en 1951, li aktiviĝis en la Aŭstralia Laborista Partio kaj en 1952, li estis elektita al la Viktoria Leĝdona Konsilio, kie li estis konsiliano ĝis 1958. 

## Eksteraj ligiloj 
* Biografieto en retejo de la Viktoria parlamento, arkivigita je aprilo 2012 (angla)

Kategorio:Aŭstraliaj esperantistoj
Kategorio:Aŭstraliaj politikistoj
Kategorio:Librovendistoj
Ivy Kellerman Reed

D-ino **Ivy KELLERMAN REED** (naskiĝis la  en Oshkosh (Viskonsino); mortis la  en La Jolla (Kalifornio)) estis usona esperantistino, tradukisto kaj verkisto, kiu subskribis siajn verkojn kie "S-ino Reed". Ŝia edzo estis Edwin C. Reed. Ŝi estas unu el la redaktistoj de la gazeto *Amerika Esperantisto* kaj membro de la Lingva Komitato.

Ŝia traduko de *Kiel Plaĉas al Vi* estis aktorita ĉe la UK 1910.

## Verkoj 
* A Complete Grammar of Esperanto 

## Tradukoj 
* *Winnie-La-Pu* de A. A. Milne
* *La reĝo de la ora rivero* de John Ruskin
* *Kiel Plaĉas al Vi* de William Shakespeare

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Reformprojekto de Zamenhof

:*Por aliaj proponoj de reformo de Esperanto, vidu esperantidoj.*

La **reformprojekto de Zamenhof** estis tuta sistemo de lingvaj reformoj, kiujn L. L. Zamenhof publikigis en 1894, kun kompleta vortaro, en *La Esperantisto.*

## Ĉefaj proponitaj ŝanĝoj 
### Fonologio kaj ortografio 
En la reformopropono, almenaŭ kvin Esperantaj fonemoj, preskaŭ ĉiuj respondantaj al ĉapelitaj literoj, malaperas (tamen, la fonemo *ŝ* restas).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Skizo de alia reformo de Esperanto, de Roy McCoy, oficisto de UEA

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Verkoj de L. L. Zamenhof
Kategorio:Esperantidoj
József Reininger

**REININGER József** (rajninger), (ps. Rr. Satan.; Föref) (nask. la  1896 en Šamorín, tiam Hungario, nun Slovakio) estis hungara eksprofesoro (instruisto) kaj ĵurnalisto.

Reininger estis esperantisto kaj UEA-delegito de 1926. Li publikigis artikolojn kaj recenzojn pri Esperanto-libroj en multaj hungarlingvaj gazetoj; ankaŭ gazetaj kursoj. - Hungaraj poem- kaj noveltradukoj de la verko de Julio Baghy en lia poemkolekto „Hozsánna, Ember!" kaj en gazetoj. Literaturoj studoj en „La Nova Epoko", 1929.

Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Rememoroj de Esperantisto

***Rememoroj de Esperantisto***  estas libro verkita de Atanas Atanasov (ADA). Ĝi estas eldonita 85-paĝe en la jaro 1925, fare de Dimitr Tuĝarov en Tatar-Pazarĝik. 

## Enhavo 
La libro priskribas la unuajn tempojn de Esperanto en Bulgarujo, la agadojn kaj suferadojn de la unuaj pioniroj, precipe laboristoj kaj studentoj.
## Recenzoj
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/ R en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
 
Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo 
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Sonkio Ren

**Sonkio REN** (formose: Lieang Unkeng; naskiĝis la  en Taihoku) estis tajvana esperantisto kaj verkisto ĉindevena.

Li estis esperantisto de 1914. Li estis prezidanto de marksismema Formosa Esperanto-Socio kaj redaktanto de *Verda Ombro* de 1919 ĝis 1925. Li eldonis du verkojn de Eroŝenko, ambaŭ 1923, kaj verkis lernolibron *Elementaj lecionoj de Esperanto,* 1932.

REN, Sonkio
Ameriigo Luigi Reni

**Ameriigo Luigi RENI**, italo, librotenisto, fakestro ĉe Fervoja Administracio. Nask. 22 febr. 1880 en Milano. Ellerninte Esperanton en 1907, depost 1911 preskaŭ ĉiujare gvidis kursojn en Verona kaj apudaj urbetoj. 1911 li organizis kun fratoj Liverani kaj Stevanmi en Verona Esperanto konferencon kaj samloke fondis grupon. Tradukis „Itala Laborĉarto“ kaj en 1928-30 zorgis la dissendon de ĉirkaŭ 1800 e-roj. Multaj prop. artikoloj.

Kategorio:Italaj esperantistoj
Reaperantoj

***Reaperantoj***  estas la esperantlingva versio de triakta familia dramo de Henrik Ibsen, en la origina norvega originalo *Gengangere. Et familjedrama i tre akter*, kiun tradukis August Oskar Bünemann.

Unuan eldonon de 47 paĝoj en 1910 publikigis la eldonejo Möller & Borel en Berlino kiel volumo 12 en la serio "Esperanta Biblioteko Internacia", duan eldonon de 111 paĝoj en 1925 la eldonejo Ellersiek & Borel en Berlino kaj Dresdeno ("Esperanta Biblioteko Internacia" numeroj 14/15). Kutime en aliaj lingvoj la dramo estas nomita "Fantomoj", en laŭvorta traduko el la norvega, sed en Esperanto la en 1910 atribuita titolo estas konservata.

## Recenzoj 
## Sceneja prezentiĝo 
La Esperantlingva versio unuafoje sceneje estas prezentita kadre de la 43-a UK 1958 en Majenco (Germanujo), per la aktoroj Srdjan Flego, Mladen Šerment, Mira Župan, Roswitha Linsthoten, Jana Ravŝelj-Flego kaj Jean-Louis Rousseau de la Internacia Arta Teatro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/R en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Fikciaj norvegoj
Kategorio:Norvegio en fikcio
Kategorio:Teatraĵoj de Henrik Ibsen
Kategorio:Verkoj el la esperantigita norveglingva literaturo
Kategorio:Esperanto-teatro
Kategorio:Eldonaĵoj de Ellersiek & Borel
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Respondkupono de UEA

eta
**Respondkupono** estas pagilo kreita de la Universala Esperanto-Asocio por plifaciligi etajn pagojn inter esperantistoj.

Ĉar internacia respondkupono de la poŝto ne estas vendata en diversaj landoj, kaj ofte ili kostas senproporcie tro multe, UEA decidis krei apartan respondkuponon. Ĝi estas privata pagilo inter-Esperantista por faciligi precize tiujn etajn pagojn, alimaniere tro multekoste fareblajn.

Kategorio:Komerco per Esperanto
Respondoj al kontraŭreligiaj paroloj

Kategorio:Esperanto-movado
**Respondoj al kontraŭreligiaj paroloj** de Monsinjoro de Ségur, originale titolita *Réponses courtes et familières aux objections les plus répandues contre la religion*. La traduko de Adolf Halbedl estis farita ne rekte el la franca originala, sed el la germana versio, kaj eldonita de Stiria Universitata Presejo, 1925 212 p.
N. L. Reŝetin

**N. L. REŜETIN** (mortinta la  estis ruso, general-leŭtenanto kaj esperantisto. Li estis unu el la plej malnovaj Esperantistoj. Li fondis en Tiflis Esperanto-Grupon kaj posedis en Kaŭkazo propran vilaon, nomitan de li "Esperanto".
 

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Revuo de la Kongresoj

**Revuo de la Kongresoj** estis Esperanta aldono al „Revue des Congrès“, oficiala organo de la „Office Central des Institutions Internationales“ en Bruselo. De aprilo ĝis septembro 1910 aperis 11 numeroj, la lastaj 5 numeroj estis nomataj: „Internacia Revuo de la Kongresoj kaj Paroladoj“. Entute 50 p. 29x20. Paul Tarnow.

## Vidu ankaŭ
* Frua Esperanto-gazetaro

## Eksteraj ligiloj 
*Jarkolektoj de Revuo de la Kongresoj en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperanto-Muzeo

Kategorio:Esperanto-movado 
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Revolucio en la Lingvoscienco

***Revolucio en la Lingvoscienco: jafetida lingvoteorio de akademiano N. Marr*** - estas skizo de Andrej Petroviĉ Andrejev pri la jafetida lingvoteorio de Nikolaj Jakovleviĉ Marr.

La verko estas eldonita 67-paĝe en la jaro 1929 en Lepsiko fare de Sennacieca Asocio Tutmonda, Eldoneja Fako Kooperativa.

## Recenzoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/R en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Libroj de Andrej Petroviĉ Andrejev
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Revuo Internacia

**Revuo Internacia**. Monata gazeto por la vivo internacia kaj por la lingvo Esperanto. Redaktoro estis Ivan Seleznjov kaj Ŝidlo. Ĝi aperis de novembro 1902 ĝis marto 1903, Bystřice-Hostýn. Eldonisto Theodor Čejka. Entute 160 p. 20x13 cm. 

Bibliografio de Internacia Lingvo, 1929, n-ro 3193, juĝas:

„Progresema, klera, ĝi estis tro bona por sia epoko, kaj pro tio ĝi ne trovis merititan sukceson, nek subtenon.“ 

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Frank Cockshott Rhodes

**Frank Cockshott RHODES** [roŭdz] (naskiĝis lia  en Oakworth; mortis la ) estis angla esperantisto kaj agento. De 1904 li propagandis Esperanton. Li ĉeestis la 1-an Universala Kongreson kaj estis delegito de UEA en Keighley. Li estis edzo de Millie Rhodes.

## Referencoj 
Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Mortintoj en 1945
Sendajo

**Sendajo** aŭ malnove **Sendado** (仙台市, *Sendai-shi*, [sendai-ŝi]) estas urbo de Japanio, situanta en la meza parto de la gubernio Mijagi, estante ĝia administra centro, kaj Urbo aldifinita de registara dekreto. Ĝi estas ankaŭ centra urbo de la regiono Tohoku, la norda parto de la insulo Honŝuo.

La urbo havas multajn verdejojn, tiel kiel la alinomo estas "*Mori no Miyako* (Urbo de Arboj)". *Flughaveno Sendai* kiu staras 1,4 km proksime al marbordo estis trafita de cunamo en 2011.

## Kvartaloj 
* Kvartalo Aoba
* Kvartalo *Izumi* 
* Kvartalo *Mijagino* [Mijagino]
* Kvartalo *Tayhaku* [Tajhaku]
* Kvartalo *Wakabayashi* [Vakabajaŝi]

## Turismo 
* Kastelo Sendajo

## Servoj 
* Orient-Norda Universitato

### Esperantisto 
* Kobajaŝi Tomoki (Hepburn *Kobayashi Tomoki*)

### Sporto en Sendajo 
* *Vegalta Sendai*: Profesia klubo de futbalo, fondita en 1994. Ĝi havas multe da entuziasmaj subtenantoj kaj la hejmstudionon ĉiam vizitas ĉirkaŭ 20 000 rigardantoj.
* *Sendai 89ERS*: Profesia klubo de basketbalo, fondita en 2004 samtempe kun la malfermo de la "basketbala japana ligo", kutime mallongigata *BJ Ligo*.
* *Tohoku Rakuten Golden Eagles*: Profesia teamo de basbalo
* ''Sendai Girls' Pro-Wrestling*: Organizo de profesiaj luktadistinoj*.

## Noroj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* La urba Esperanto-societo laŭ nuna stato nomas sin Sendai Esperanto-Societo（仙台エスペラント会, SES）kaj ne uzas la esperantigitan urbonomon Sendajo. https://int.sentia-sendai.jp/cgi/dantai/index-e.cgi?pg=8679-1538639224
* Tertremo de Sendajo en 2011
* Listo de milionurboj
* Metroo de Sendajo

Kategorio:Honŝuo
Kategorio:Urboj de Gubernio Mijagi
Kategorio:Milionurboj
Ragnvald Rian

**Ragnvald RIAN** (naskiĝis la 17-an de septembro 1891 en Bergenget, Markabygda; mortis la  en Trondheim) estis norvega komercisto en Trondheim kaj honora membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Li esperantistiĝis en 1906. Li estis multjara prezidanto de la Grupo Esperantista en Trondheim, kursgvidanto en Levanger kaj Trondheim, sekretario de Norvega Esperantista Ligo (NEL) 1912–13, Delegito de UEA de 1913.

## Verkoj 
Rian verkis gramatikon por koresponda kurso en 1923 kaj plenan Norvegan-Esperantan vortaron kun dudek mil vortoj kaj vortderivaĵoj en 1932. En 1948 sekvis la alidirekta vortaro Esperanto-norvega kun same ĉirkaŭ 20.000 kapvortoj, en 1963 fine pliampleksigo de la vortaro norvega-esperanta de 1932, farita de Erling Anker Haugen kun ĉirkaŭ 33.000 kapvortoj anstataŭ la 20.000 en la eldono de 1932.

* **1932**: Norsk-Esperanto Ordbok. Trondheim: Norsk Esperanto Forbund, 1932, 140 p. 23 x 16 cm.
* **1948**: Esperanto-Norsk Ordbok. Oslo: Esperantoforlaget A/S, [1948], 174 p. 19 x 13 cm.
* **1963**: Rian, Ragnvald; Erling Anker Haugen. Norsk-Esperanto Ordbok. Oslo: Esperantoforlaget A/S, 1963, 374 p. 19 x 13 cm.

## Referencoj 
* Ockey, Sutton . Bibliografio de Vortaroj kaj Terminaroj en Esperanto 1887-2002.

Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Mortintoj en 1967
Kategorio:Norvegaj esperantistoj
Claudius Vincent Richard

**Claudius Vincent Richard** estis franca esperantisto, loĝanta en Maroko, ĥemia inĝeniero. Li lernis Esperanton en 1898. En 1905 paroladoj en „Cercle Communiste“ en Genève (Svisujo) pri Esperanto. Samtempe kunlaboris kun Philippe Berthelot ĉe la gazeto, „Esperanto“, poste oficiala organo de UEA. En 1906 fondis kun Evstifeieff, Berthelot, Louis, Fernand Blangarin ktp. la gazeton „Int. Socia Revuo“. Delegato de UEA de ĝia fondo, 1908. Ekpropagandis en Tanger (Maroko) en 1912. Kursoj tie en 1912, 1923, 1925 kun int. aŭdantaro.

Richard, C. Vincent
Charles Richet

eta|*Une Langue Auxiliaire Internationale*, 1920.
**Charles Robert RICHET** [riŝe] (naskiĝis la 26-a de aŭgusto 1850 en Parizo, mortis la 4-a de decembro 1935 en Parizo) estis franca sciencisto, kiu ricevis la Nobel-premion pri medicino en la jaro 1913 pro lia priskribo de anafilaksio. 

Profesoro ĉe la Fakultato de la Medicino, ano de la Scienca Akademio. Li publikigis sennombrajn verkojn pri medicino kaj ankaŭ poeziaĵojn, dramojn, romanojn. Li estis pioniro de la aviado, apostolo de la pacifismo, ktp. Li ankaŭ multe esploris la metapsikiajn fenomenojn kaj verkis traktaton pri la temo. Tiun ĉi branĉon de la scienco li nomis metapsikio (hodiaŭa parapsikologio). 

## Esperanto
Tia grandanima sciencisto estis destinita kompreni la E-an movadon. En ĉiu okazo li montris sian simpation, farante paroladojn, skribante artikolojn, ktp. Du el liaj verkoj: *Paco kaj Milito* kaj la tragedio: *Sokrato* estas tradukitaj Esperanten. Li ankaŭ verkis franclingve artikolon ''Une Langue Auxiliaire Internationale: L'Esperanto* (t.e. Internacia Helplingvo: Esperanto), 1920.

En 1929, li fariĝis ano de Internacia Honora Komitato de Internacia Esperanto-Muzeo

## Verkoj
**Paco kaj Milito*, trad. Henri Vallienne, eld.de la societo Pacifisto, 1907(?)
**Une Langue auxiliaire internationale. L'Esperanto avec note annexe sur le mouvement espérantiste avant la guerre et depuis 1914, par M. le général Sebert, membre de l' institut*. Parizo, 1920, 32 paĝoj, 27,5 X 22 cm.

**Sokrato. Kvarakta tragedio*. Trad. Jean Couteaux, eld. la tradukinto, Paris, 1914?

## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/R en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto'' en elŝutebla versio (PDF).
## Referencoj
Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Framasonoj
Kategorio:Pacistoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri fiziologio aŭ medicino
Austin Richardson

Abato **Austin RICHARDSON** [riĉardsn], anglo, abato, prof. de la angla lingvo en Instituto St. Louis, Bruselo. Naskiĝis en la 21-a de oktobro 1843 en Ahmedmigur apud Mumbajo, ĉiam en Angla Hindio, de anglikanaj gepatroj Augustin Richardson kaj Catherine Jeanne Boye Cocheteŭ. Pro la dolorega morto de sia juna edzo, kiu estis armekuracisto, lia patrino baldaŭ poste reiris al Anglio. Austin fariĝis, 21-jaraĝe, katoliko en 1864 kaj pastriĝis en 1873. Kelkajn monatojn antaŭ sia pastriĝo li fariĝis instruisto de la Bazaj Lernjaroj ĉe la Instituto Saint-Louis. Dum la instruo-periodo en Saint Louis, li multe aktivis por la unuiĝo de la Eklezioj, precipe por la reveno de anglikanoj al la katolika Eklezio; li batalis por pacismo kaj flamiĝis je la fino de sia vivo por la celoj de Esperanto. Li esperantistiĝis oktobre de 1906 (63-jaraĝe).  Li predikis ĉe la UK 1907 en Cambridge. Multfoje li defendis Esperanton kontraŭ Idistaj atakoj. Por li Ido * estas lingvo malagrabla malvira, bastarda kaj plena da difektoj gravaj*.

Vojaĝante al la UK 1913 en Bern kaj al la 4-a Kongreso de IKUE en Romo, li pasigis kelkajn tagojn ĉe s-ino Maria Milsom (al kies konvertiĝo li influis per Esperanto), en Bossey, Francio, por prepari la farotaĵojn de la du kongresoj. Sed la morto trafis lin tie en la 19-a de aŭgusto 1913 pro subita sufokatako en Bossey (Haute-Savoie). Diservon, okazintan por li, en la 26-a de aŭgusto 1913 dum la UK en Bern, partoprenis ankaŭ Zamenhof. Austin Richardson estis animo de la katolika Esperanto-movado, prezidanto de IKUE kaj de Belga Katolika Ligo Esperantista, direktoro de „Espero Katolika“, vic-prezidanto de Belga Ligo Esperantista. 

eta|Mortanonco de abato Augustin Richardson. La adreso sube estas de A.J. Witteryck, prezidanto de Belga Ligo Esperantista.

## Eksteraj ligiloj 
* Detala biografio de Austin François Richardson Taylor 
* Jean Amouroux: "Pastro A. Richardson - Apostolo de Katolikismo kaj de Esperanto" - krome kun biografio de Marie Milsom kaj fotoj de ambaŭ

## Referencoj 
* 
* Kromfolio de "Juna Esperantisto", n-ro 8-9, 1913, p.&nbsp;29 (informo pri mortotago)

Kategorio:Abatoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de IKUE
Bruno Riefling

**Bruno RIEFLING** estis norvega studento de filologio, prezidanto de Norvega Esperantista Ligo. 
Li naskiĝis la 8-an de oktobro 1895, mortis la 22-an de decembro 1918. Studis filologion. Esperantistiĝis en 1912. Plej kapabla propagandisto kaj entuziasma esperantisto, kun idealista kredo je la mondlingva afero, laboris por Esperanto per artikoloj kaj paroladoj. Aŭtoro de *Plena Lernolibro*, 1918. Elektiĝis prezidanto de NEL en aŭtuno 1918, nur 2 monatojn antaŭ sia morto.

Kategorio:Norvegaj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de Norvega Esperantista Ligo
László Rhorer

**László RHORER** [rorer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rhorer László ** estis hungara kuracisto, radiologo, profesoro de la medicina fiziko, esperantisto.

László Rhorer http://tudosnaptar.kfki.hu/r/h/rhorer/rhorerpant.html naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Rhorer akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1897. Post siaj studoj li laboris apud Ottó Pertik, poste en la Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. En 1902 li estis nomumita privata profesoro en la altlernejo, en 1907 ankaŭ en la menciita universitato. Post 3 jaroj li iĝis publika ordinara profesoro de la altlernejo. En 1923 li instruis en Universitato Erzsébet en Pécs havanta la instruan rangon publika ordinara profesoro, samtempe li estis institutestro.

Dum la aktivaj medicinaj jaroj li studvojaĝis al Lejpcigo en 1900, al Würzburg en 1902, al Cambridge en 1907, al Stokholmo en 1927. Li ricevis premion en 1912.

Li prelegis pri la televido dum la Somera Univ. UK en Budapeŝto. Li estis prezidanto de la loka Esperanto-grupo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vizelet aciditásának elektrometrikus úton való meghatározása* (1901)
* *Orvosi physikai chemia* (1911, 1922)
* *Physika* (1914)
* *Die Sensibilisierungsfrage in der Strahlentherapie* (1920)
* *Brennstoffelemente und elektrochemische Reduktion der Metalle bei hoher Temperatur* (1923)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* EdE-R

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj radiologoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hindrek Rikand

**Hindrek RIKAND** (naskiĝinta la  en Võru; mortinta en 1940) estis estona esperantisto kaj poŝtdirektoro. Li estis diplomita Esperanto-lektoro, gvidis multajn kursojn, paroladis kaj skribis artikolojn pri Esperanto. Li verkis „Estonan-Esperantan poŝvortaron“ (Eesti-Esperanto Taskusõnastik 1931, 171 p.) kaj estis estrarano de Esperanto-Asocio de Estonio (EAE).

Kategorio: Estonaj esperantistoj
Kategorio: Esperanto-vortaristoj
Emile di Rienzi

**Emile Michelis di RIENZI** estis franca esperantisto kaj poŝta inspektoro. Li naskiĝis la 23-an de oktobro 1861 en Marseille. Sinjoro di Rienzi verkis multajn francajn librojn kaj laŭ informo de la Enciklopedio de Esperanto el 1934 ŝatis precipe la epizodan historion. Li propagandis Esperanton per paroladoj, en 1911 estis la unua prezidanto de nacia asocio de poŝtistoj, telegrafistoj kaj telefonistoj en Francio kaj Kolonioj, landa asocio de la samjare fondita internacia asocio ILEPTO, kaj inter la jaroj 1921 kaj 1923 redaktis la franclingvan bultenon *„France Postale Espérantiste“*.
## Verko
Rienzi. **Tra Belglando, Nederlando kaj Anglolando per Esperanto**. Eld. Esperantista Centra Oficejo, Parizo, 1912(?)

Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Poŝtistoj
Ĥristo Rjaĥovski

**Ĥristo Totev RJAĤOVSKI**, bulgaro, d-ro, advokato. Nask. en 1881 en Gara Levski, mortis en 1934 en Levski. Apartenis al literatura rondeto en Sofia (Nikolov, Petkov, Zografski, Spasov ktp.), kiu eldonis E-lingvan gazeton, el kiu poste fariĝis la „Unua Paŝo“. En 1904 eldonis senpagan propagandan gazeton „Trumpetisto“ kaj en 1907 „B. E-isto“. En 1906 eldonis prop. broŝuron.

RJAĤOVSKI, Ĥristo
RJAĤOVSKI, Ĥristo
R
Ritmo (poezio)

**Ritmo** estas baza principo de versfarado, konsistanta en regula alterno de silaboj. Zamenhof adoptis la severan german-rusan metrikon. Laŭ tio, la sinsekvo de la silaboj akcentaj (-) kaj senakcentaj (o) naskas verspiedojn duopajn (jambo: o-; trokeo: -o) aŭ triopajn (daktilo: -oo; anapesto: oo-) kaj ĉiu verso konsistas el egalaj piedoj, do estas aŭ jamba, aŭ trokea, daktila, aŭ anapesta. Krome piedoj povas kombiniĝi, sed nur jambaj kun anapestaj (leviĝa skemo), aŭ trokeaj kun daktila (malleviĝa skemo). La marŝmaniero de la verso do devas resti la sama: aŭ leviĝa, aŭ malleviĝa. 

## Ekzemploj 
**jamba verso**: 
Alaŭdoj kantas super mi. . . (Z)
**trokea verso**: 
Homoj en la oriento. . . (Z)  
**anapesta verso**: 
Do levante la kapon ni iru (Baghy)  
**daktila-trokea verso**: 
Ni ĝin atingos per la potenco... (Z)  

Sed jam Zamenhof moligis la nepran severecon de la Rusa. Licencoj (poeziaj permesoj) uzitaj de li estas:

# Trokea komenco de jamba skemo:  *Signo* de kor' dolora kaj sovaĝa... 
# **Ŝvebo**, t. e. paŭzo de R per tio, ke duonakcenta vorto (enklitiko) sekvanta akcenton (apostrofitan substantivon) tute perdas sian akcenton. Ekzemple:  La *mond‘ ilin* atakas sen kritiko. . .  Al ĉi tiuj licencoj aliĝis lastatempe la
# **Stumblo**, t. e. escepta anapestigo aŭ daktiligo de jambaj aŭ trokeaj versoj kun la malpliigo de l' piednombro. Ekzemple:  Kial via mord', se murdi vi ne povas, Iru eble hejmon *pli taŭgan vi* trovas. . (Kalocsay.)   Aŭ: Sub jug' vi kiel sekvas en kontento  L' ageman homon *kun grav*' monotona... (Kalocsay.) 
# Komenca dutrokeo en jamba verso:  *mirindege* por ĉiu kor' sekura... (Kalocsay.) 

Per ĉi tiuj licencoj la Esperanta ritmo ŝajnas proksimiĝi al la pli libera latinida metriko, en kiu la ligiteco konsistas nur en la difinita silabnombro kaj en la cezuro, t. e. fiksita ripozo inter la du duonoj de la verso. Ankaŭ ĉi tiu Rusa-sistemo havas jam sian tradicion en Esperanto (Grabowski, Jaume Grau Casas). Provizore superregas la Zamenhofa sistemo (kun montritaj licencoj), sed ne estas maleble, ke la Esperanta metriko evoluos en la direkto de la pli liberaj skemoj.
	
Sola licenco ne estas ebla en la Rusa ritmo, la karambolo, t. e. senpera sinsekvo de du akcentaj silaboj. Tio, pro la speciale forta akcentado Esperanta, efikas netolereble malagrabla.

Pri la metriko vastan pritrakton oni trovas en „Lingvo, Stilo, Formo“ (1931), de Kalocsay kaj en „Parnasa Gvidlibro“ (1932) de Waringhien. Kroma literaturo: Parizot: „Esperanta versfarado kaj rimaro“ (1909); Grabowski: „Nova Antologio“ (fina noto, 1909); Kalocsay: „Eterna Bukedo“ (fina noto; 1931); Dante-Kalocsay: „Infero“ (fina noto; 1933); Parizot: „Pri la versarto en Ifigenio“ (Lingvo Internacia dec. 1911); T. Jung: „Pri la Esperanta poezio“ (HDE, 1 kaj 8 apr. 1927).
KALOCSAY.

## Vidu ankaŭ 
* Metriko (poetiko)

Kategorio:Poezio
Emmanuel Robert

**Emmanuel ROBERT** (rober), naskiĝis je la 15-a de junio 1860 en Vendeuvre, estis franca esperantisto, profesoro de muziko, stenografio kaj lingvoj.

Honora prezidanto de Universala Asocio de Blindulo-Organizaĵoj (franca sekcio). Eks-kasisto de SFPE. Li fondis grupon la „Verda Stelo“ kaj kunlaboris en diversaj revuoj.

## Verkoj 
**kun Theophile Cart**:
* „Notions Elimentaires d' Esperanto“, **1906**;
* "Esperanta radikaro", 2a eld. **1907**;
* „Dictionnaire français-Esperanto“, **1907**;
* „Klasika Libro“, **1912**;
* „Notions complementaires“, **1913**.

**Sola**:
* „Dictionnaire Esperanto-français“, **1909**;

* „Cifera muziko per Esperanto“, **1908**;
* „Deuxieme année“, **1925**;
* „Supplement commercial à l' Espéranto en dix leçons“, **1928**;
* „Klasika legolibro“, **1929**.

**Tradukoj**:
* de Józef Ignacy Kraszewski „Kiel mortis la unuaj kristanoj“, **1927**;
* de M. Catalany „Klari“, **1928**;
* de Nicholas Wiseman „Fabiola“, **1928**.

## Eksteraj ligiloj 
* [Libroj](http://search.obvsg.at/primo_library/libweb/action/search.do?dscnt=0&scp.scps=scope%3A(ONB_aleph_esperanto)&tab=onb_sondersammlungen&mode=Basic&vl(freeText0)=emmanuel+robert&vid=ONB&fn=search) de kaj pri Emmanuel Robert en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

Kategorio:Francaj esperantistoj

Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Akademianoj
Gabrielo Robin

**Gabriel ROBIN** (esperantigita Gabrielo Robin), naskiĝis la 24-an de marto 1869 en Alexandria, mortis la 26-an de decembro 1911, estis doktoriĝinta rumana bakteriologo kaj fondinto de Rumana Esperanto-Societo (RES) en 1907.

Robin estis esperantisto de 1905. Li verkis plurajn lernolibrojn kaj gramatikojn, flugfoliojn, diversajn artikolojn. Li ankaŭ tradukis en la rumanan instrumaterialojn el la franca. Fondinto kaj subtenanto de la eldonejo „Editura Esperanto“ (1907) kaj post unu jaro de la gazeto *Rumana Esperantisto*. Ĉeforganizinto de la unua rumana Esperanto-kongreso en 1909. Kun multaj aliaj RES-anoj li partoprenis en 1910 la 4-an bulgaran E-kongreson en Sofio kaj la fondon de la dunacia organo *Danubo*. Li lernis la brajlan abocon kaj instruis Esperanton al blinduloj. Post la Antverpena Universala Kongreso (UK) en 1911 li faris planon „Kiel verdigi Rumanion en unu jaro“, sed lia tro frua morto ĉesigis liajn laborojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Libroj de kaj pri Gabriel Robin en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

ROBIN, Gabrielo
Robert Robertson (esperantisto)

**Robert ROBERTSON** estis angla bankpensiulo kiu naskiĝis je la 20a de novembro 1861 en Londono.

En lernejo stultulo pri lingvoj antikvaj kaj naciaj; frua studanto kaj instruado de stenografio (Pitmansistemo), propagandinto pri reformo de angla ortografio. Esperantisto de 1906 (N-o 13.422). Li instruis esperanton de 1908 kaj fondis antaŭ-urban grupon „Wood Green“ en 1911. Delegito de UEA en 1912, li havis plurajn rolojn ĉe BEA : Konsilanto en 1914; honora kasisto en 1922, honora sekretario en 1925; prezidanto en 1931.

Li ankaŭ estis Prezidanto de The Esperanto Publishing Company Limited en 1928. Lia ekzakta mortodato ne konatas.

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento
Pál Robicsek

**ROBICSEK Pál** (robiĉek), **Paŭlo Robiĉek**, hungaro, naskiĝis 1892 en Budapeŝto, mortis la 7-an de marto 1931 en Moskvo pro aeroplana akcidento (rotacianta helico krevigis la kranion). De 1914 ŝtatoficisto, 1918 ĵurnalisto, 1919 dum la sovetrespubliko popolkomisaro de poŝto, telegrafo kaj telefono. Post elmigro al Sovetio li plenumis gravajn produktorganizajn taskojn. Dum 1911-13 redaktoro de „La Verda Standardo“ kaj „Magyar Eszperantó Ujsag“ (H. E - gazeto). Verkis kelkajn lernolibrojn. En Sovetio li partoprenis SEU kaj SAT movadojn, 1925-28 prezidanto de la revizia komisiono de SEU.

## Referencoj 
ROBICSEK, Pal
ROBICSEK, Pal
Eŭgeno Robert

**Eŭgeno ROBERT**  (naskita la  en Gien, Loiret) estis franca fervojisto kaj esperantisto. Li estis esperantisto ekde 1915. Li kunfondis FEO-n kaj de 1921 gvidis ties korespondan kurson. Krome li estis malnova SAT-ano.

Kategorio:Francaj esperantistoj
Wilhelm Róbin

eta|250ra|Róbin (sidas dua de dekstre) kun la organizantoj de la 6-a Tutpollanda Kongreso de Esperanto en Varsovio, 1933
**Wilhelm RÓBIN (Rubin)** [rubin], esperantigite **Vilhelmo ROBIN** (naskiĝis la  en Piotrków Trybunalski, mortpafita de germanoj en 1942 en Luck) estis pola esperantisto, kuracisto de stomak-malsanoj (gastrologo) en Varsovio kaj prezidinto de la "Kuracista Unuiĝo de la Pola Respubliko".

Róbin kreis la Gastrologian Societon en Varsovio kaj verkis multajn (35) sciencajn artikolojn.

## Landa Esperanto-agado 
Li estis Esperantisto de 1892 kaj kune kun aliaj formis la unuan (neoficialan) Esperanto-rondeton en Varsovio, kiu tiuepoke apartenis al cara Rusio. Dum la unua kunsido, la 1-an de decembro 1893, ĉeestis: J. Janowski, d-ro Jozefo Wasniewski, W. Robin kaj Al. Blumental (frato de Leo Belmont, t.e. Leopold Blumental). En 1904 oni malfermis la Esperanto-Socion en Varsovio, sed Róbin estis delegita pro la rusa-japana milito al Ĥabarovsk (Siberio) kiel kuracisto, kie li trovis jam organizitan Esperanto-movadon. Reveninte al Varsovio, li laboris por la Esperanto-Societo en Varsovio kiel ĝia sekretario. En la lastaj jaroj li estis vicprezidanto de Pola Esperanto-Societo (PES).

## Faka Esperanto-agado 
Róbin iniciatis la fondon de Tutmonda Esperantista Kuracista Asocio (TEKA); certan tempon li redaktis la periodaĵon „Kuracisto“, poste fariĝis prezidanto de TEKA. Li estis la unua prezidanto de „Konkordo“ en Varsovio. Ĉirkaŭ tiu tempo kune kun Hippolyte Sébert, Théophile Cart kaj Eduard Stettler li iniciatis la Internacian Monumentan Komitaton por kolekti monon kaj starigi monumenton al L.L. Zamenhof. Róbin fariĝis prezidanto de la Loka Monumenta Komitato. Li varbis por Esperanto tre influ-riĉajn personojn kaj estis ĉefkunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto.

## Literaturo 
* **1917**: D-ro W. Robin, redaktoro de la ĵurnalo "Kuracisto" kaj delegito de U.E.A. en Varsovio. En: Ondo de Esperanto (RUS) 9-a jaro, 1917, n-ro 1 (97), p. 1 (foto de Róbin)

## Fontoj 
Kategorio:Polaj esperantistoj
Kategorio:Murditaj esperantistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Esperantistaj kuracistoj
George Sommerville Robinson

**George Sommerville ROBINSON** [robinsn] (naskita la  en Kinsale; mortinta la ) estis angla esperantisto, kolonelo kaj militkuracisto. Li estis esperantisto de 1907. Li starigis grupon en Eastbourne en 1909 kaj estis prezidanto de Sudorienta Esperanto-Federacio de 1930.

## Fontoj 
Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
Manuel Rodellar-Borillo

**Manuel RODELLAR-BORILLO** estis kataluna poŝtisto. Li naskiĝis je la 6-a de aprilo 1885 en Barcelona. Li estis Esperantisto de 1909 kaj estis prezidanto kaj fondinto de kelkaj grupoj, vicprezidanto de KEF. Kursgvidado, prop. laboro.

Rodellar-Borillo, Manuel
Rodellar-Borillo, Manuel
James Rodger

**James RODGER** (roĝer), naskiĝis la 14-an de oktobro 1867, estis skota lernejestro kaj prezidanto de Skota Esperanto-Federacio. 

Rodger starigis la grupon de Burntisland kaj verkis libron pri logaritmoj. 

Kategorio:Skotaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 

Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento
Paul Rodet

**Paul RODET** [rode] estis franca esperantisto kaj kuracisto.

Rodet estis ĝenerala sekretario de la Grupo Medicina Esperantista de Francio, fondita en 1904. Li kunlaboris en Internacia Scienca Revuo. Li kunverkis vortareton de anatomiaj vortoj en 4 lingvoj (1906). Li tradukis de A. Fournier: *Por niaj filoj, kiam ili estos dekokjaraj.* En 1908 li fariĝis idisto.

## Verkoj
* **1906**: Medicina Esperantista Grupo [Charles Bouchard k.a.].Anatomia Vortaro Kvarlingva: Latina (Basel'a nomenklaturo), Franca, Angla, Esperanta. Vocabulaire Anatomique en quatre langues Paris: Hachette, 1906, iv, 76&nbsp;p.&nbsp;20x14cm (presejo Paul Brodard, Coulommiers)

## Eksteraj ligiloj 
*Libroj de kaj pri Paul Rodet en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Rodet, Paul
Rodet, Paul
Otto Hugo Roesel

**Otto Hugo ROESEL**, naskiĝis la 20-an de oktobro 1869 en Münchenbernsdorf (ernesta duklando Saksio-Vajmaro-Eisenach), estis germandevena esperantisto kaj fabrikestro de lan-teksejo en Borås, Svedio, kaj prezidanto de la tiea Esperanto-klubo.

Roesel venis al Svedio en 1893. Li estis Esperantisto de 1911 kaj fondis samjare (1911) kaj prezidis la Esperanto-klubon de Borås, ĉesinta en 1915. Li varbis por Esperanto kaj gvidis kursojn.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Svedaj esperantistoj
Willibald Rogler

**Willibald ROGLER** (naskiĝis la 1-an de julio 1894 en Lebing-Gleinz) estis aŭstro-germana librotenisto en Schlaflos apud Graz.

Rogler kunhelpis la 3-an Tutaŭstrian Kongreson en Graz en 1913. Li estis sekretario de Stiria Esperanto-Societo en 1914. Post la unua mondmilito li kun Karl Bartel denove vigligis la Esperanto-movadon en Stirio; aranĝis, gvidis kursojn ankaŭ por la „infanoj al Hispanujo“ en 1920 kaj en Voitsberg, kie varbis por Esperanto Franz Schöpfer. Rogler helpis starigi Interligan Oficejon de la aŭstraj Esperanto-Societoj dum Sudgermana Esperanto-Tago en Salzburg (Salcburgo) en 1921. Li kunfondis Aŭstria Esperanto-Delegitaro (AED), kies estrarano li fariĝis, poste Aŭstria Esperanto-Asocio (AEA). Alterne li estis estro kaj sekretario de la Esperanto-Grupo Graz, de 1913 krome membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Li tradukis Esperantajn novelojn.

ROGLER, Willibald
ROGLER, Willibald
Fritz Rockmann

**Fritz Rockmann** (rokman), naskiĝis la 25-an de septembro 1878 en Halberstadt, mortis en 1949, estis germana instruisto kaj esperantisto ekde 1905.

Li estis unu el la plej fruaj membroj de Universala Esperanto-Asocio (n-ro 27), unu el la unuaj delegitoj, dum jaroj ĝia germana peranto, komitatano kaj komisionano (estrarano) de UEA, kunlaboranto de gazetoj.

## Verkoj 
Li eldonis kune kun Emil Stark: „Internacia Legolibro“, 1-a kaj 2-a eldonoj, Magdeburg 1908.Raporto pri la Germana Kongreso Pentekosto 1914 en s:Esperanto (gazeto) No. 11, p.&nbsp;171

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Estraranoj de UEA
Rimportretoj

***Rimportretoj*** - ***Galerio de Esperantaj Steloj***. Originale Esperantlingve verkitaj de Kálmán Kalocsay, Budapest: Literatura Mondo 1931, 128 p., 2-a milo 1934.  

## Recenzoj
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/R en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
*Katalogo de Libraro Ludovika
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Esperanto-kulturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Romaj elegioj

***Romaj elegioj***  estas poemserio kreita de Johann Wolfgang Goethe en antikva metriko kaj la lirika frukto de lia unua vojaĝo al Itallingvio inter 1788 kaj la fino de 1790 (ŝtato "Italio" tiutempe ne ekzistis). La funda motivo de *Romaj Elegioj* estas la amrilato inter la aŭtoro kaj lia estonta edzino. La aŭtoro kantas amomiton, en kiu denove ekvivas muzike kaj plastike la amovivo, mondorigardo kaj diaro de la antikva epoko.

El la germana la verkon esperantigis Kalman Kalocsay. La eldonaĵo de 1932 ĉe Literatura Mondo en Budapeŝto ampleksis 77 paĝojn kaj enhavis ilustraĵojn. Edition Iltis el Bad Bellingen prizorgis reeldonon en la jaro 2015.

## Recenzoj
## Bildaro

Dosiero:1932 Novaj libroj.jpeg|Mencio de la verko en *Esperanto*, 1932, paĝo 149
Dosiero:1932 La Taglibro - Romaj Elegioj.jpeg|Eldonaĵo de 1932, bindita

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/R en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 

Kategorio:Poemoj de Johann Wolfgang von Goethe
Kategorio:Verkoj el la esperantigita germanlingva literaturo
Kategorio:Libroj aperintaj en 1795
Kategorio:Eldonaĵoj de Iltis
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 2015
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de la FEL-biblioteko
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Elegioj
Rikke - Tikke - Tak

***Rikke - Tikke - Tak***  estas romano de Hendrik Conscience, tradukita el la Nederlanda lingvo de Maria Elworthy-Posenaer, eldonita 112-paĝe en Antverpeno en la jaro 1912.

Ĝi estis "Kronita verko de la Akademio".

## Recenzoj 
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Rikke-tikke-tak ĉe *Project Gutenberg*
* *Enciklopedio de Esperanto*/R en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience : entajpu la vortojn "rikke-tikke-tak".
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Nederlandlingvaj romanoj
Kategorio:Romanoj el la flandra literaturo
Kategorio:Verkoj el la esperantigita nederlandlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Mary Helena Rook

**Mary Helena ROOK** (ruk), anglino, telefonistino. Naskiĝis la 29-an de decembro 1896. 

Rook esperantistiĝis en 1917. Ŝi instruis Esperanton en Morley College, Londono en 1918 kaj 1919. Ŝi estis ano de la administra komitato de Brita Esperanto-Asocio (BEA) ktp.

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj