open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
...And His Mother Called Him Bill

**… And His Mother Called Him Bill** estas ĵaza muzikalbumo de Duke Ellington, surbendigita dum kvar registradoj ekde la 28-a de aŭgusto 1967 ĝis la 15-a de novembro 1967 kaj kaj publikigita ĉe RCA Victor en la jaro 1968. Ĝi estas omaĝo al Billy Strayhorn, la plej intima kunverkanto de Ellington, kaj estis verkita tri monatojn post lia morto. La albumo enhavas aron da strejhornaj komponaĵoj, inter ili „Rain Check“ kaj „Day Dream“ kaj alia pecoj, kiujn ĝis tiam la Orkestro Duke Ellington neniam estis surdiskigintaj.

## Instrumentistaro 
* piano: Duke Ellington
* trumpeto: Cat Anderson, Mercer Ellington, Herbie Jones, Cootie Williams
* flugilkorno: Clark Terry
* trombono: Lawrence Brown, Buster Cooper, Chuck Connors
* klarneto, tenorsaksofonoJimmy Hamilton
* aldosaksofono: Johnny Hodges
* klarneto, aldosaksofono: Russell Procope
* tenorsaksofono: Paul Gonsalves
* basklarneto, baritonsaksofono: Harry Carney
* basinstrumentistoj: Aaron Bell, Jeff Castleman
* frapinstrumentaro: Sam Woodyard, Steve Little

## La titoloj 
[eta|dekstre|250px|Billy Strayhorn en la 1940-aj jaroj. Foto de [William P. Gottlieb.]]

### Titoloj de la originala eldono de 1968 
# „Boo-Dah“ (Strayhorn) - 3:32
# „U.M.M.G. (Upper Manhattan Medical Group)“ (Strayhorn) - 3:13
# „Blood Count“ (Strayhorn) - 4:19
# „Smada“ (Ellington, Strayhorn) - 3:20
# „Rock Skippin' at the Blue Note“ (Ellington, Strayhorn) - 3:02
# „Rain Check“ (Strayhorn) - 4:37
# „Midriff“ (Strayhorn) - 4:31
# „My Little Brown Book“ (Strayhorn) - 4:13
# „Lotus Blossom“ (Strayhorn) - 3:57
# „Snibor“ (Strayhorn) - 4:19
# „After All“ (Strayhorn) - 3:48
# „All Day Long“ (Strayhorn) - 2:57
# „Lotus Blossom“ (Strayhorn) - 5:01
# „Day Dream“ (Ellington, Latouche, Strayhorn) - 4:20
# „The Intimacy of the Blues“ (Strayhorn) - 3:02
# „Charpoy“ (Strayhorn) - 3:07

### La titoloj de la lumdiska eldono 
# „Snibor“ (Strayhorn) - 4:16
# „Boo-Dah“ (Strayhorn) - 3:28
# „Blood Count“ (Strayhorn) - 4:18
# „U.M.M.G.“ (Strayhorn) - 3:14
# „Charpoy“ (Strayhorn) - 3:07
# „After All“ (Strayhorn) - 3:52
# „The Intimacy of the Blues“ (Strayhorn) - 2:58
# „Rain Check“ (Strayhorn) - 4:37
# „Day Dream „ (Ellington, Latouche, Strayhorn) - 4:25
# „Rock Skippin' at the Blue Note“ (Ellington, Strayhorn) - 3:02
# „All Day Long“ (Strayhorn) - 2:58
# „Lotus Blossom“ (Strayhorn) - 3:54
# „Acht O'Clock Rock“ (Ellington) - 2:23
# „Rain Check [kromregistraĵo]“ (Strayhorn) - 5:22
# „Smada [kromregistraĵo]“ (Ellington, Strayhorn) - 3:21
# „Smada [kromregistraĵo]“ (Ellington, Strayhorn) - 3:20
# „Midriff [kromregistraĵo]“ (Strayhorn) - 4:35
# „My Little Brown Book [alternate take]“ (Strayhorn) - 4:13
# „Lotus Blossom [kromregistraĵo]“ (Strayhorn) - 4:56

## Literaturo 
* Richard Cook kaj Brian Morton *The Penguin Guide to Jazz on CD* 6-a eldono. ISBN 0-14-051521-6
* Hans Ruland: *Duke Ellington - Sein Leben, seine Musik, seine Schallplatten*. Gauting, Oreos (Collection Jazz) 1985

## Referenco 
Kategorio:Ĵazaj muzikalbumoj
Kategorio:Duke Ellington
Ferenc Szabó (komponisto)

**Ferenc SZABÓ** [sabO], hungare **Szabó Ferenc,** Esperante **Francisko Szabó** estis hungara komponisto kaj profesoro.

Ferenc Szabó naskiĝis la  1902 en Budapeŝto - mortis la  1969 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Szabó frekventis gimnazion en Budapeŝto, dume nokte li laboris. Inter 1921-1926 li lernis en Muzikakademio de Budapeŝto de Leó Weiner kaj Zoltán Kodály. Li aliĝis al socialdemokratoj, baldaŭe al la komunistoj kaj ekde 1928 li dirigentis laboristajn korusojn. En 1931 li vojaĝis al Berlino, poste al Moskvo, kie li edukiĝis pri partiaj aferoj en la universitato. Dum la 2-a mondmilito li aliĝis al Ruĝa Armeo, fine li estis ĉefleŭtenanto. En 1945 li ekhavis postenon en ĉeflernejo de Budapeŝto, kie li instruis muzikon. Baldaŭe li estis parlamentano, dume li estris Muzikakademion. Li ricevis premiojn Kossuth en 1951 kaj 1954, krome ankaŭ aliajn 2 premiojn.

## Liaj komponaĵoj (elekto) 
* muzikaĵoj por filmo, ekzemple Sonĝoaŭto, Hyppolit, la lakeo
* opero *Légy jó mindhalálig*, 1969
* oratorio, en 1931, 1955
* kantatoj, ekzemple *Meghalt Lenin!* (Mortis Lenino!)''
* konĉertoj
* diversaj simfonioj
* muzikaĵo por baleto

## Elektitaj disĉiploj 
* Iván Erőd
* György Gábry
* István Láng (komponisto)
* Miklós Maros
* Lajos Papp (komponisto)
* János Sebestyén
* István Vántus

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Blazono de Germanio

La dekstre bildigita ŝtata **blazono de Germanio** - oficiale ***federacia blazono** de Germanio*, germane *Bundeswappen Deutschlands* - en sia nuna formo oficialas ekde la jaro 1950. Ĝi uzas la naciajn kolorojn nigro, ruĝo kaj heraldika orkoloro (fakte flavo) samkiel la flago de Germanio. Centro de la bildo estas stiligita nigra aglo kun ruĝaj ungoj, beko kaj lango. La centra bildo identas al tiu de *Karl-Tobias Schwab* en 1926 kreita kaj ekde la jaro 1928 oficiala blazono de la Vajmara Respubliko - la respublika regoformo de la Germana Regno, kiu en februaro 1919 rezultis el la novembra revolucio de 1918 kaj ekzistis ĝis 1933.

## Historio 
La germana blazono, nigra aglo sur heraldike orkolora fundo, estas inter la plej aĝaj ŝtataj simboloj de la mono, kaj kune kun la federacia aglo de Aŭstrio (blazono de Aŭstrio), kiu havas la samajn radikojn, estas la plej aĝa ankoraŭ ekzistanta nacia simbolo de eŭropa ŝtato. Origine ĝi fontas el epoko longe ankaŭ la ekesto de naciaj ŝtatoj.

[eta|maldekstra|imperia aglo sur busto de [Karolo la Granda el la trezoro de la katedralo de Akeno, probable farita post 1349]]
En la antikva epoko la aglo konsideriĝis mesaĝisto de la dioj. En la helena mitologio ĝi estas simboligo de Zeŭso, en la romia mitologio simboligo de Jupitero kaj en la romia mitologio de la ĉefa dio Odino. Krom la dian eternecon ĝi simboligas kuraĝon kaj forton, kaj sekve la birdo estis ofte bildigita en armeaj simboloj. Ekde proksimume la jaro 100 antaŭ nia erao, la aglo estis la armea signo de la romiaj legioj.

[eta|dekstra|250px|imperia aglo sur monero de [Frederiko la 2-a (Sankta Romia Imperio)|Frederiko la 2-a, reganto de la Sankta Romia Imperio, el post la jaro 1231]]
La ora koloro de la blazonŝildo referencas al la valorigo de la imperio - kaj la antikva romia imperio kaj la mezepoka germana "Sankta Romia Imperio". La nigra koloro origine simple ekesti pro la strebo je laŭeble granda kolora kontrasto, por ke la blazono laŭeble facile rekoneblu ankaŭ el pli granda distanco.

Kategorio:Germanio
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Naciaj simboloj de Germanio
Germanio
Blazono de Grekio

La dekstre bildigita ŝtata **blazono de Grekio** en sia nuna formo oficialas ekde la jaro 1975. Ĝi uzas la naciajn kolorojn blanko kaj bluo.

## Priskribo 
La blazono montras bluan blazonŝildon, en kiu videblas blanka kruco konata el la supra maldekstra angulo de la ŝtata flago de Grekio.

La ŝildon ĉirkaŭas laŭrokrono.
[eta|maldekstra|[Flago de Grekio]]

## Historio 
Unua versio de la blazono jam konatiĝis en 1827. La blazono tiutempe estis simbolo de la bataloj pri libereco, kiuj en 1830 gvidis al ŝtata sendependiĝo de Grekio de la Otomana Imperio.

## Historia evoluo 

dosiero:Seal Greek Provisional Government(Transparent).png|la sigelo de la provizora greka registaro (1822-1828). Ĝi montras la diinon Atena kun sia simbolo, la strigo.
dosiero:Greek Phoenix seal.png|la emblemo de la unua helena respubliko sub guberniestro Ioannis Kapodistrias (1828-1832) estis la fenikso.
dosiero:Greek CoA (1831-1863).svg|blazono de la Reĝlando Grekio dum la rego de Otto la 1-a de Grekio (1833-1862), inspirita de la blazono de la Vitelsbaĥoj
dosiero:Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg|blazono dum la rego de la dinastio de Glücksburg (1863-1924)
dosiero:Royal_Arms_of_Greece.svg|la malgranda ŝtata blazono (1863-1924 kaj 1935-1973)

dosiero:Coat of arms of the Cretan State.svg|la blazono de la kreta ŝtato (1897-1913)
dosiero:Coat of arms of Greece (1924–1935).svg| la malgranda ŝtata blazono (1924-1935)
dosiero:Royal Coat of Arms of Greece.svg|nova versio post la remonarkiigo sub Georgo la 2-a 1936-1973
dosiero:Coat of arms of Greece military variant.svg|la nuna armea formo de la blazono de Grekio, videbla interalie sur armeuniformaj ĉapoj
dosiero:Coat of arms of Greece.svg|la nuna civila formo de la blazono de Grekio

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Grekio
Kategorio:Naciaj simboloj de Grekio
Grekio
Klára Essig Kacsó

**ESSIG KACSÓ Klára** (esig kaĉo:) estas rumania hungara instruistino pri desegno, akvarelistino naskita en Kluĵo, la 19-an de oktobro 1940. Ŝi estas la edzino de kameraisto kaj fotisto József Essig.

## Kariero 
Klára Essig Kacsó diplomiĝis en 1964 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. En 1996 ŝi estis fondantino de la Internacia artisttendaro de Jebucu kaj en 1999 la Galerion Sándor Reményik en Kluĵo. Ŝi ilustracias librojn.

## Fonto 
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo kun la artistino

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Erzsébet Bódis

**BÓDIS Erzsébet** (bo:diŝ) rumania hungara/hungara industriartistino naskita en Jebucu la 12-an de majo 1923 kaj mortis la 3-an de decembro 2013 en Gödöllő. Ŝi estis la edzino de verkisto István Katona Szabó, la patrino de industriartistino Erzsébet Katona Szabó 

## Kariero
Erzsébet Bódis diplomiĝis en 1957 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ŝi estis grafika redaktorino de gazeto Dolgozó Nő. Ŝi laboris antaŭe en Miercurea Ciuc kaj Târgu Mureș. De 1986 ŝi vivis en Gödöllő.

## Fonto
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.
*Prae.hu 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj industriartistoj
5584 Izenberg

'*5584 *Izenberg'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologo *Noam Izenberg'', de la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Johns Hopkins Universitato, fakulo pri la geologia interpretado de la reflektaj spektroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
József Essig

**ESSIG József** (esig) estis rumania hungara redaktoro, kameraisto, fotisto naskita en Vărșandu Vechi, la 18-an de junio 1938, kaj mortis en Kluĵo la 23-an de novembro 2020. Li estis la edzo de akvarelistino Klára Essig Kacsó.

## Kariero 
József Essig Kacsó diplomitiĝis en 1960 en la Protestanta Teologio de Kluĵo, de 1990 li estis redaktoro de radio de Kluĵo, poste redaktoro-kameraisto de televido de Kluĵo ĝis sia pensiiĝo en 1999. De 1999 li estas prezidanto de Fonduso Artstudio Sándor Reményik en Kluĵo. Li ekspozicias kaj estas premiita de la 1970-aj jaroj kaj enlande kaj eksterlande. József Essig kaj sia edzino Klára Essig Kacsó estas la iniciintoj kaj organizintoj de Internacia artisttendaro de Jebucu.

## Fonto 
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj 
* Premio Artimage
* Dokumentfilmo

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj fotistoj
5830 Simohiro

**5830 Simohiro** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Tsuneo Niijima elde Oĵima en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo estis komponita en honoro de la japana amatora astronomo *Hiroshi Shimoda*.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Tsuneo Niijima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Büchslen

**Büchslen** (en la franca lingvo **Buchillon**) estas komunumo en la Lagodistrikto en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 177 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Büchslen situas oriente de la arbaro de Morato en la sudo de la Granda Marĉo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Büchslen kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,55 km², de kiuj 13,0% estas kovritaj de arbaro, 78,3% servas por agrikulturo kaj 8,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Büchslen limas en nordo al Ried ĉe Kerzers, en oriento al Gempenach, en sudo al Lurtigen, en sudokcidento al Morato, kaj en okcidento al Galmiz.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 1 de Zuriko al Ĝenevo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas proksimume 3 kilometrojn norde de la komunumo apud Kerzers. La komunumo ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Büchslen datiĝas el la jaro 961 kiel *Buoch*. En la jaro 1339 aperis la franclingva formo *Buchillion*. Ekde la 12-a jarcento Büchslen apartenis al la priorejo Payerne. Poste ĝi fariĝis havaĵo de la urbo Morato. Dum la Burgonjaj Militoj en la jaro 1475 Büchslen kune kun Morato estis konkerita de Friburgo kaj Berno fariĝis komuna havaĵo de la du urboj. Okaze de la Helveta Revolucio de 1798 Büchslen fariĝis parto de Kantono Friburgo kaj estis surbaze de la konstitucio de 1848 atribuita al la Lagodistrikto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Büchslen

## Bildoj 

Dosiero:2012-07-18-Regiono Arbergo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 352.JPG|Komunuma domo kaj lernejo Büchslen
Dosiero:2012-07-18-Regiono Arbergo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 332.JPG|Vilaĝa strato
Dosiero:2012-07-18-Regiono Arbergo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 340.JPG|Faktrabdomo en la vilaĝocentro
Dosiero:2012-07-18-Regiono Arbergo (Foto Dietrich Michael Weidmann) 350.JPG|Strato en la vilaĝocentro
Blazono de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj

La **blazono** (aŭ ŝtata emblemo) **de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj** ekvalidis en 1973, du jarojn post la ŝtata fondiĝo. En 2008 ĝi modifiĝis je la nuna variaĵo (ĉi tie la origina variaĵo estas bildigita sube, kiu de 2008 informkeste dekstre). La bildigo similas al la blazonoj aŭ emblemoj de aliaj arabaj ŝtatoj: centra parto de la bildo estas flava (heraldike orkolora) falko. Origine la falko je sia brusto havis ŝildon kun bildo de araba velboato, ĉirkaŭita de ornama ĉeno. La modifita variaĵo de 2008 bildigas la nacian flagon, ĉirkaŭitan de ringo kun sep blankaj (heraldike arĝentaj) steletoj, kiuj evidente reprezentas la unuecon de la sep membraj emirlandoj de la federacio. En siaj ungoj, la falko tenas ruĝan rubandon kun la nomo de la federacio en kufia kaligrafio.

Kategorio:Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
Kategorio:Historio de Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
Kategorio:Naciaj simboloj de Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
Sinimbu

**Sinimbu** estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 10.068 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
George Avakian

**George Avakian** (naskiĝis la 15-an de marto 1919 en Armaviro, Armenujo) estas usona muzikproduktisto de ĵazo kaj popularmuziko. Li estas armendevena kaj precipe konata pro sia laboro por Columbia Records, kie li produktis multajn muzikalbumojn de Miles Davis.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la premiado de la vivoverkaro fare de Down Beat 

Kategorio:Ĵazaj sondisko-produktistoj
Kategorio:Sondisko-produktistoj
Kategorio:Usonanoj
Kabineto (apartigilo)

**Kabineto** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV estas 
# ĉambro destinita al intelekta laboro - ofte tia ĉambro por studo sen kontakto al la reala mondo en figura lingvaĵo uziĝas por elstarigi la diferencon inter teoria rezonado kaj praktika eksperimentado (ekzemple L.L. Zamenhof skribis pri "la natura indiferenteco de la mondo por kabinetaj provoj", do provoj nur teoriaj, sen rilato kun la realaĵoj).
# En malnoveca lingvaĵo temas pri speciala ĉambro aŭ ĉambraro, kie oni ekspozicias sciencajn aŭ artajn kolektojn por studado - nuntempe kutime nomata galerio aŭ muzeo (tiel ekzemple oni ankaŭ nomis la unuajn vaksfigurajn muzeojn "vaksfigura kabineto"). Speciala ekzemplo estas la malnova koncepto de kuriozaĵkabineto.
# En politika lingvouzo, kabineto (registaro) estas grupo da ŝtatregantoj en respubliko au konstitucia monarkio, antaŭe elektitaj por difinite limigita periodo, kiuj komune estas la ŝtata ekzekutivo (do plenumas decidojn faritajn de la parlamento), unuope reprezentas konkretajn fakojn kaj poe estras ministerion. Sinonimo estas "ministraro", kaj ofte oni ankaŭ uzas nomigon registaro por signi tiun grupon de ŝtatregantoj aŭ registoj, kvankam oni povas subkompreni ke la registaro de ŝtato estas ne nur la estroj, sed ĉiuj oficistoj de la ministerioj.
# En iuj landoj, same en politika lingvouzo, la vorto uziĝas sinonime al stabo, grupo da helpantoj kaj konsilantoj de ministro en- kaj eloficiĝantaj kune kun li aŭ ŝi - en iuj demokratiaj ŝtatoj, kiel ekzemple Belgio, ĉiu ministro havas sian kabineton el inter 50 ĝis 100 personaj kunlaborantoj, kiuj konsilas lin aŭ ŝin.
[eta|kunvenejo de la registara kabineto de la [Vajmara Respubliko en Berlino, probable ĉirkaŭ la jaro 1930]]
[eta|Kabinetpentraĵo (antaŭ [1843)]]

## Citaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kabino
* Kabinetpentraĵo
* Kuriozaĵkabineto

## Referencoj 
Kategorio:Registaraj institucioj
Kategorio:Pentrado
Nigrabrida ibiso

alternative=Bandurria (88184399).jpeg|eta|Bandurria (88184399)
La **Nigrabrida ibiso** aŭ ne tiom ĝuste **Nigravizaĝa ibiso** (*Theristicus melanopis*) estas specio de birdo de la familio de Treskiornitedoj. Ĝi troviĝas en herbejoj kaj kampoj de suda kaj okcidenta Sudameriko. Ĝi estis inkludata kiel subspecio de la simila kaj parenca samgenrano Brunkola ibiso, sed nune ĉiuj ĉefaj fakuloj akceptas la disigon. Male la Nigrabrida ibiso inkludas la taksonon *branickii* kiel subspecio, kvankam kelkaj fakuloj traktas ĝin kiel separata specio, nome la **Anda ibiso** (*T. branickii*).

## Aspekto 
Ĝi havas totalan longon de proksimume 75 cm. Ĉe la nomiga subspecio la kapo, kolo kaj malsupra brusto estas sablokolora, kaj la krono kaj nuko estas cinamokoloraj, la supraj partoj kaj (ofte nekompleta) brustobendo estas grizaj, la ventro kaj flugoplumoj estas nigraj, dum la flugilkovriloj estas blankecaj (kvankam ne tre kontrasta kun la grizaj supraj partoj). La beko, gorĝo-brido kaj nuda haŭtaĵo el bekobazo al ĉirkaŭokulo estas nigrecaj kaj la kruroj estas ruĝaj. La irisoj estas malhelbrunaj.

Ĉe la subspecio *branickii* la gorĝo-brido estas pli malgranda, la beko estas pli mallonga, la flugilkovriloj estas pli grizaj, la malsupra brusto estas pli pala kaj la cinamokoloro en krono kaj nuko estas pli brila kaj pli etenda.

La simila Brunkola ibiso estas preskaŭ tute limigita al pli varmaj regionoj, havas kontrastajn grandajn blankajn flugilmakulojn, malhelgrizan (ne sablokoloran) malsupran bruston, kaj ties gorĝo-brido estas pli malgranda ol ĉe *T. m. melanopis*.

## Distribuado kaj statuso 
La nomiga subspecio de la Nigrabrida ibiso troviĝas ĉefe en suda Sudameriko, kun teritorioj tra plej el suda kaj centra Argentino kaj Ĉilio, kie ĝi loĝas el marnivelo al altitudo de proksimume 2500 m. Ĝi loĝas ankatx tre surloke en marborda Peruo. Dum ĝi restas tre komuna en Argentino kaj Ĉilio, tiu subspecio preskaŭ estas formortinta el la Perua parto de siaj teritorioj.

La subspecio *branickii* estas limigita al altitudoj de 3000 al 5000 m en altaj teroj de Andoj de Bolivio, Peruo kaj Ekvadoro. Ĝi estas ĝenerale nekomuna, kaj iam loĝis ankaŭ en Lauca en tre fora norda Ĉilio.

Ĝenerale la specio Nigrabrida ibiso ne estas minacata, kaj sekve ĝi estas traktata kiel Malplej Zorgiga fare de la IUCN.

## Referencoj 
* BirdLife International 2006. Theristicus melanopis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutebla la 24an de julio 2007.
* Jaramillo, A., P. Burker, & D. Beadle (2003). *Birds of Chile.* Christopher Helm. ISBN 0-7136-4688-8
* Matheu, E., & J. del Hoyo (1992). Family Threskiornithidae (Ibises and Spoonbills). pp.&nbsp;472–506 in: del Hoyo, J., A. Elliott, & J. Sargatal (editors). *Handbook of the Birds of the World.* Vol. 1. Ostrich to Ducks. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-10-5
http://www.a2ew.com/photogalleries/SAFauna7.htm 

Kategorio:Ibisoj
Kategorio:Treskiornitedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
5597 Warren

'*5597 *Warren'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona inĝeniero pri optiko *Jeffery Warren* de la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Johns Hopkins Universitato. Li estis responsulo pri la koncepto, la konstruo kaj la funkciado de la ĉefa instrumento de la kosmosondilo NEAR Shoemaker: la "Proksim-Infraruĝa Spektrometro" (angle: *Near-Infrared Spectrometer'': NIS).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Sablokolora

[eta|dekstre|250ra|Sablokolora tolaĵo kun bildo de [ĉamo.]]
**Sablokolora** estas hela brunec-flaveta koloro ankaŭ nomata ĉam-koloro, el koloro de polurita ledo ĉu de tiu cervedo ĉamo ĉu de aliaj animaloj. Oni povas konsideri ĝin nuanco de flava koloro pli ol de bruna.

## Sablokoloro en Naturo 
### Geologio 
Sablo, rokoj, kaj leŭsoj tendencas esti sablokoloraj en multaj areoj.

File:Sand Drawings.JPG|Sablo
File:Short Cliff - geograph.org.uk - 881661.jpg|Sablokoloraj rokoj into de klifo
File:LoessVicksburg.jpg|Sablokolora leŭso

### Natura selektado 
Ĉar Sablokoloro estas efika en kamuflado, ĝi estas ofte nature selektata.

File:AB Keeled Scales.jpg|Sablokoloraj bendoj de serpento.
File:Phalera bucephala MHNT.jpg|Tineo kun Sablokoloraj flugilpintoj (*Phalera bucephala*).
File:Phalera bucephala, Mondvogel 6.JPG|Sablokoloraj flugilpintoj de tiu tineo helpas kamufladon.
File:Panellus_stipticus_8445.jpg|Sablokoloraj fungoj

## Notoj 
Kategorio:Koloroj
Kategorio:Flava koloro
5596 Morbidelli

'*5596 *Morbidelli''''' estas tre malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astronomo kaj planedologo Alessandro Morbidelli. Li aniĝis la "Grupon pri Sunsistema Dinamiko" de Nico (Francio) dank'al la "Stipendio H. Poincaré" de la Observatorio de la ''Côte d'Azur'', kies konstanta ano de la personaro li iĝis en 1993. Lia ĉefa interesoj estas la dinamikaj sistemoj kaj la orbitaj resonancoj en la sunsistemo. Li ricevis la Bronzan Medalon de CNRS en 1995.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Kovrilo (plumo)

[eta|Supraflugilo de [Oranĝakapa turdo, *Zoothera citrina cyanotus*]]
**Plumokovrilo ** ĉe birdoj estas ĉiu el serio de plumoj, nome simple kovriloj, kiuj kiel ties nomo implicas, kovras aliajn plumojn. La kovriloj helpas mildigi aerpremon super la flugiloj kaj vosto.

[eta|Subflugilo de [Oranĝakapa turdo]]

## Flugilkovriloj 
Flugilkovriloj estas de du grupoj: tiuj de la interna flugilo, kiuj kovras la duarangajn flugoplumojn, konataj kiel duarangaj kovriloj, kaj tiuj de la ekstera flugilo, kiuj kovras la unuarangajn flugoplumojn, konataj kiel unuarangaj kovriloj. Ene de ĉiu grupo, la plumoj formas nombron de linioj.

## Vostokovriloj 
La kovriloj de supra kaj suba vosto kovras la bazon de la vostoplumoj supre kaj sube. Foje tiuj kovriloj estas pli specializataj. La "vosto" de pavo havas fakte tre longajn supravostajn kovrilojn.

## Referencoj 
[eta|maldekstra|180px|Malantaŭa vidaĵo de vera vosto kaj longaj supravostaj kovriloj de [Barata pavo.]]
* 

Kategorio:Plumoj
5598 Carlmurray

'*5598 *Carlmurray'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomo *Carl Desmond Murray'' de la Reĝino Maria kaj Westfield Kolegio de Londono. Li studis la efikojn de diversaj orbitaj resonancoj sur iuj sub-sistemoj en la sunsistemo, ekzemple la malplenoj de Kirkwood kaj la interrilatoj inter la strukturoj de la planedaj ringoj kaj la malgrandaj satelitoj ĉirkaŭ la gigantaj planedoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Okcidenta Prusio

**Okcidenta Prusio** - germane *Westpreußen*, pole *Prusy Zachodnie* - estis provinco de la germanlingva ŝtato Prusio ambaŭflanke de la norda parto de la rivero Vistulo, kun la ĉefurbo Dancigo (ekde 1945 nomata Gdansko). La prusia provinco ekestis en 1772/1793 kadre de la unua dispartigo de Pollando-Litovio. La prusia reĝo Frederiko la 2-a ordonis ke la provinco havu la germanlingvan nomon *Westpreußen*, do "Okcidenta Prusio", dum la Reĝlando Prusio, unuigita kun la regiono *Varmio* (prapruse, pole kaj latine *Warmia*, germane *Ermland*), sekve havu la germanlingvan nomon *Ostpreußen*, do Orienta Prusio.

Kategorio:Prusio
Kategorio:Provincoj de Prusio
Romont FR

**Romont** estas urbo, komunumo kaj ĉefloko de la distrikto Glano en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 4588 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Romont situas en sudokcidento de la Friburga Mezlando sur izolita monteto, ĉirkaŭ kiu fluas en oriento la rivero Glano kaj en okcidento kaj nordo ties alfluanto *Glaney*. La komunumo Romont konsistas el la historia urbeto Romont, la stacidoma kvartalo, kaj la vilaĝetoj Les Chavannes, Le Glaney, Bossens, Arruffens kaj L'Halle, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,89 km², de kiuj 13,6% estas kovritaj de arbaro, 67,2% servas por agrikulturo kaj 19,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Romont limas en nordo al Villarzel (VD), en nordoriento al La Folliaz, en oriento al Villaz-Saint-Pierre, en sudoriento al Mézières, en sudo al Siviriez, en sudokcidento al Billens-Hennens, en okcidentnordokcidento al Prévonloup (VD), en nordokcidento al Dompierre (VD), kaj en nordnordokcidento al Villars-Bramard (VD).

## Trafiko 
En Romont kruciĝas la kantonaj vojoj n-ro 155, 156, 188 kaj 151.1. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A12 situas sude en distanco de proksimume 11 kilometroj apud Vaulruz kaj norde en distanco de proksimume 16 kilometroj apud Matran. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la grava trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Berno al Laŭzano. Krome ekzistas flanka fervojlinio de Romont al Bulle. La stacidomo de Romont estas haltejo de rapidtrajnoj. La stacidomo estas elipunkto de diversaj bus- kaj poŝtautolinioj al la ĉirkaŭaj vilaĝoj.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Romont datiĝas el la jaro 1177 kiel *Rotundo Monte*. La pretendita fondo fare de la burgonja reĝo Rudolfo la 2-a en la jaro 921 estas legendo. Dokumento de la Abatejo Hauterive el la jaro 1177 mencias Romont kiel arbara monteto. En la jaro 1239 Petro la 2-a de Burgonjo akiris la monteton sendis tien administranton kaj konstruigis burgon kaj setlejon, kiu estis finkonstruita en 1260. La burgo parte disfalis en la jaro 1579 sed estis rekonstruita fare de Friburgo en la jaro 1591. Dum mezepoko Romont post Laŭzano estis unu el la plej gravaj vaŭdaj urboj. Ĝis Berno en la jaro 1536 konkeris Vaŭdon, la civitanoj de Romont restis fidelaj al siaj savojaj mastroj. Por konservi sian katolikan kredon Romont sin tiam submetis al Friburgo kaj fariĝis ĉefloko de la Kamparvoktejo Romont. Dum la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Romont estis ĉefloko de la helveta distrikto Romont. De 1803 ĝis 1848 ĝi estis prefektejo kaj poste ĉefloko de la distrikto Glano.

## Vidu ankaŭ 
* Romont FR (stacidomo)
* Aliaj lokoj kun la nomo Romont

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Romont

## Bildoj 

Dosiero:Picswiss FR-11-14.jpg|Malnova urbocentro de Romont
Dosiero:Romont Boyer.jpg|Kastelturo
Dosiero:Romontclocher.jpg|Preĝejo Nia Sinjorino en Romont

Kategorio:Urboj de Svislando
Nacia Parko Lauca

**Nacia Parko Lauca** [lAŭka] aŭ **Nacia Parko Laŭko** situas en ĉilia pleja nordo, en teritorioj de Andoj. Ĝi enhavas areon de 1,379 km² de altiplano kaj montaro, tiu lasta konsista ĉefe el enormaj vulkanoj. La Nacia Rezervejo Las Vicuñas estas najbara sude. Ambaŭ protektataj areoj, kun la Salejo Surire, formas la Biosferan Rezervejon Laŭko. La parko bordas kun la Nacia Parko Sajama en Bolivio.

## Situo 
La parko situas je 145 km oriente de Arica kaj je 12 km okcidente de Putre, inter 18°03' S - 18°27' S kaj 69°02' Ok - 69°39' Ok. kaj je 3.200 m al 6.342 m super marnivelo.

## Geografio 
Unu el ĉefaj allogaĵoj de la parko estas la malgranda lagara areo formata de la lagoj Chungará kaj Cotacotani, kiuj kuŝas ĉe la montodeklivoj de Nevados de Payachata. Aliaj majestaj vulkanoj formantaj parton de la nacia parko estas Guallatiri kaj Acotango. La parko enhavas ankaŭ arkeologiajn kuŝejojn, lafejojn kaj vulkanajn kaldronojn. Ene de la parko estas la urbo Parinacota (Ĉilio) kun sia kolonia preĝejo.

## Biologio 
La parko kuŝas ene de la ekoregiono Centr-andaj sekaj punaoj .

Povas troviĝi en la parko multaj specioj de animaloj kaj de plantoj. Mamuloj de la areo estas vikunoj, lamoj, alpakoj, gvanakoj, tarukoj, pumoj kaj viskaĉoj.

Estas ĉirkaŭ 140 birdospecioj, kio faras la parkon unu el plej bonkvalitaj naciaj parkoj por birdumo en Ĉilio. Tiuj estas, ekzemple, la Punaa ibiso, la Anda kaŭkeno, la Giganta fuliko, la Punaa tinamo, la Arĝenta grebo, la Krestanaso, la Punaa kreko, la Anda kondoro kaj la Ĉilia flamengo.

Ĉirkaŭ 400 specioj de vaskulaj plantoj kreskas en la Nacia Parko Laŭko. La parka vegetaĵaro estas adaptita al akra punaa medio, nome andaj stepoj.

## Bildaro 

Image:Chungara Lake and Volcan Sajama Chile Luca Galuzzi 2006.jpg|Lago Chungará kaj Nevado Sajama
File:Parinacota-village.JPG|La preĝejo de Parinacota
Image:Parinacota volcano.jpg|Aro de lamoj kaj alpakoj en la Nacia Parko Laŭko, kaj la vulkano Parinacota fone

## Referencoj 
* hispane 
* angle 

## Eksteraj ligiloj 
* WCMC Site Sheet (Aŭg. 1990) 

Kategorio:Naciaj parkoj de Ĉilio
The Private Collection Volume 1 - Studio Sessions, Chicago 1956

**The Private Collection Volume 1 – Studio Sessions, Chicago 1956**  estas ĵaza muzikalbumo de Duke Ellington, registrita dum kvar registradkunsidoj ekde marto ĝis decembro de 1956, publikigita en 1987 ĉe diskeldonejo LMR, sekvajare ankaŭ ĉe *Warner Brothers*. Kvankam liaj propraj klopodoj kiel sondiskoproduktisto (ĉe diskeldonejoj Musicraft kaj Sunrise Records) ne estis treege sukcesaj, Duke Ellington validas kiel unu el la unuaj ĵazkomponistoj, kiuj utiligis la eblecojn de surdiskigoj por sia verkado. Ellington jam frue havis la kutimon, dokumenti sian muzikon sur sonbendo; parto de ĉi tiu arĥivo estas prezenta en privata kolekto el intertempe dek lumdiskoj. La plej bona el ĉi tiuj sonregistaĵoj estas laŭ Cook kaj Morton la unua parto de ĉi tiu serio, kiu ekestis en la jaro 1956 kun la Orkestro Duke Ellington en Ĉikago. La sonregistraĵoj de la "Private Collection" estas *monumento por la genio de Ellington*; ili montras *vivantan laboratorion por muzikistoj, komponistoj kaj aranĝistoj.*
## La titoloj 
#March 19th Blues 5:26
#Feet Bone 2:43
#In a Sentimental Mood 3:05
#Discontented 3:02
#Jump for Joy 1:53
#Just Scratchin' the Surface 3:06
#Prelude to a Kiss 3:29
#Miss Lucy 3:17
#Uncontrived 5:13
#Satin Doll 2:34
#Do Not Disturb 2:47
#Love You Madly 3:22
#Short Sheet Cluster 2:36
#Moon Mist 3:27
#Long Time Blues 8:39
* Escepte la pecon "Moon Mist", kiun komponis Mercer Ellington, ĉiuj titoloj devenas de Duke Ellington.
* La titoloj 2, 4, 6, 11, 15 surbendiĝis la 17-an de marto, titoloj 9 kaj 12 la 18-an de marto, titoloj 1, 7 kaj 8 la 19-an de marto kaj titoloj 5, 10 kaj 14 la  16-an de decembro 1956.
## „The Private Collection“
La "Private Collection" aperis sur dek lumdiskoj, kiel unuopaĵoj ankaŭ ĉe diskeldonejoj "Saja" kaj "Kaz". Estis publikigitaj krom "Volume 1 – Studio Sessions, Chicago 1956" ankaŭ 
* Volume 2: Dance Concerts, California 1958
* Volume 4: Studio Sessions, New York 1963
* Volume 5: The Suites, New York, 1968 & 1970
* Volume 6: Dance Dates, California, 1958
* Volume 7: Studio Sessions, 1957 & 1962
* Volume 8 Studio Sessions 1957, 1965-67, San Francisco, Chicago, New York
* Volume 9: Studio Sessions, New York 1968
* Volume 10: Studio Sessions, New York & Chicago, 1965, 1966 & 1971
## Instrumentistaro 
*piano: Duke Ellington
*trumpeto: Cat Anderson, Willie Cook, Ray Nance, Clark Terry
*basklarneto, baritonsaksofono: Harry Carney
*tenorsaksofono: Paul Gonsalves 
*klarneto, tenorsaksofono: Jimmy Hamilton 
*aldosaksofono: Johnny Hodges
*trombono: Quentin Jackson, John Sanders
*klarneto, aldosaksofono: Russell Procope
*muzikaranĝisto: Billy Strayhorn 
*basinstrumentisto: Jimmy Woode
*frapinstrumentaro: Sam Woodyard
## Literaturo
*Richard Cook kaj Brian Morton *The Penguin Guide to Jazz on CD* 6-a eldono. ISBN 0-14-051521-6
* Stanley Dance: Akompantekstoj pri "The Private Collection Volume 1 – Studio Sessions, Ĉago 1956"
*Hans Ruland: *Duke Ellington – Sein Leben, seine Musik, seine Schallplatten*. Gauting, Oreos (Collection Jazz) 1985
## Rimarkoj 
Kategorio:Ĵazaj muzikalbumoj
Kategorio:Duke Ellington
Valdivia

eta|dekstre|300ra|Valdivia, Ĉilio
**Valdivia** estas ĉilia municipo, kies ĉefurbo estas la urbo samnoma (fondita kiel *Santa María la Blanca de Valdivia* fare de la konkistadoro Pedro de Valdivia), kiu krome estas la ĉefurbo de la samnoma provinco kaj de la Regiono Riveroj.

Ĝi estis la unua urbo fondita en suda Ĉilio, en 1552, kaj la kvara de la gubernio, post Santiago, La Serena kaj Concepción. Ĝi estis konsiderata *«la ŝlosilo de la maro suda»* en la epoko kolonia, ĉar ĝi estis strategia enklavo por la aliro al la Pacifika Oceano. Pro tio oni konstruis sistemon de fortikaĵoj kiuj protektis ĝin el malamikaj atakoj.

La urbo de Valdivia troviĝas en la suda hemisfero de Ameriko, je 39°48’30” S de latitudo kaj 73°14’30” Ok de longitudo, je 841,24 km de Santiago, ĉefurbo de Ĉilio. Ĝi estas situanta ĉe la kunfluo de la riveroj Calle-Calle, Valdivia - Cau-Cau kaj Rivero Cruces, kaj troviĝas je 15 km de la golfo Corral.

Laŭ la censo de 2002, Valdivia estas la 18a urbo plej loĝata el la lasno kun 127,750 loĝantoj. En 1960, la urbo kaj ties ĉirkaŭoj estis plej tuŝitaj de la plej terura tertremo de la historio de la homaro, kiu atingis ĝis 9,5 en la skalo de Richter, konata en Ĉilio «tertremo de Valdivia».

## Servoj 
* Suda Universitato de Ĉilio
## Homoj rilataj al la urbo
*Carl Anwandter, bierfaristo kaj lernejestro

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Internacia Filmfestivalo de Valdivia

Kategorio:Komunumoj de Ĉilio
Kategorio:Urboj de Ĉilio
Translokiĝo

**Translokiĝo** estas pedologia aŭ grundformiĝa procezo, kiu koncernas ĉefe de grundoj estiĝintaj sur profundaj, ŝutiĝaj sedimentaj petroj, ekzemple leŭsoj. Tiu ĉi procezo ja okazas nur se la grundhorizonto ne enhavas karbonatojn. Kondiĉo de ĉi procezo do estas antaŭa procezo de senkalkiĝo. Do, temas pri grundoj genetike pli maljunaj, se ili estiĝis sur kunkarbonataj petroj, kiel leŭso. Pli multe da pluvo dum jaro estas favora kondiĉo por ambaŭ procezoj. Ĝuste pro tio, tiu ĉi procezo pli rapide kaj intense funkcias kaze de malpli deklivaj partoj de georeliefo, ĉar surfaca akvo de pluvoj, ne forfluas kaj eniras grundon en pli granda kvanto. Krome, se temas pri ne dekliva parto de georeliefo sub la deklivo, alfluas surfaca akvo de ĝi kaj helpas al ĉi procezoj. La tronslokiĝo koncernas de argileroj. Ĝi ligas kun lesiveoj, rezulto de tiu ĉi procezo estas diferenciitaj horizontoj - suba riĉigita B-horizonto, kaj supra malriĉigita E-horizonto (do E-horizonto pro la procezo enhavas malpli da argilo, kiu sedimentiĝas en suba B-horizonto). En iuj lesiveoj, kiam la procezo estas malpli intensa aŭ okazas malpli longe E-horizonto mankas (sed B-horizonto enhavas pli da argilo ol surfaca humo huma A-horizonto. Translokataj ne estas nur argileroj, sed translokiĝo de aliaj aĵoj en grundoj estas ligita kun aliaj grundformiĝaj procezoj, kiel ekzemple podzoliĝo k.s. Ĉiam ja restas kondiĉo, ke almenaŭ supra parto de grundo devas esti sen karbonatoj.

Kategorio:Pedologio
Glano (distrikto)

La **distrikto Glano** estas administra unuo de Kantono Friburgo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Glano.

## Geografio 
La distrikto Glano situas en sudokcidento de Kantono Friburgo en la Friburga Mezlando. Ĝin trafluas la rivero Glano.

## Historio 
La distrikto Glano estis fondita en la jaro 1848 surbaze de la nova konstitucio de Kantono Friburgo el la antaŭ Prefektujo Glano, kiu estis kreita kiel distrikto okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 el la antaŭa friburga voktejo Romont.

## Komunumoj de la distrikto Glano 
La distrikto Glano konsistas (stato en 2012) el 19 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Romont estas la plej granda. Jen la listo:

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la prefektejo de la distrikto Glano

!
Plumbibiso

eta|maldekstre|300px|
thumb |Theristicus caerulescens
La **Plumbibiso** (*Theristicus caerulescens*) estas specio de birdoj de la familio Treskiornitedoj. Oni ne konas subspeciojn.

Ties komuna nomo kaj ankaŭ ties latina scienca nomo devenas el la latina vorto por plumbo, nome *plumbum*, alude al ties plumbeca griza koloro.

## Disvastiĝo 
Ĝi troviĝas en herbejoj, savanoj, terkultivejoj kaj ĉefe marĉoj de centra Sudameriko, kun teritorio el sud-centra kaj sudorienta Brazilo, orienta kaj norda Bolivio, tuta Paragvajo, tuta Urugvajo kaj norda kaj nordorienta Argentino nome la tuta Plata Baseno. Ĝi estas ĝenerale tre komuna kaj estas facile vidata en Pantanalo inter aliaj areoj. Registro de Valdivia, Ĉilio, estas konsiderata dubinda, kaj atribuita al fuĝinto el kaptiveco aŭ eĉ plej probable al konfuzo kun alia specio.

## Aspekto 
Ĝi estas distinga birdo, 71 al 76 cm longa, ĝenerale griza kun longaj plumoj en nuko kaj kolo, mallarĝa kaj tre markata blanka bendo en frunto el okulo al okulo kaj ruĝecaj kruroj; la irisoj estas tre flavaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, do ne estas seksa duformismo.

## Ekologio 
Malkiel multaj aliaj ibisoj, la Plumbibiso estas ĉefe nesociema kaj tipe estas vidata ĉu sola aŭ en paroj.

La ino demetas 2 al 3 ovojn, kiuj estas kovataj dum ĉirkaŭ 28 tagoj.

## Notoj 
## Referencoj
* BirdLife International 2004. Theristicus caerulescens. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 24an de julio 2007.

## Bibliografio 
* J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal (Hrsg.) (1992): *Handbook of the Birds of the World*. Vol. 1. Ostrich to Ducks. Lynx Edicions, Barcelona, ISBN 84-87334-10-5

Kategorio:Ibisoj
Kategorio:Treskiornitedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Bolivio
Kategorio:Birdoj de Paragvajo
Kategorio:Birdoj de Urugvajo
(5587) 1990 SB

**(5587) 1990 SB** estas tre malgranda sed tre hela amora asteroido, ankoraŭ sen nomo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 16-an de septembro 1990 de la usonaj astronomoj Henry E. Holt kaj Jeffery A. Brown elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).

Ĝi trairas la orbiton de Marso kaj ĝia perihelio estas de tre malmulte pli granda ol unu astronomia unuo : ĝi estas do marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido. Tamen ĝia orbita klinangulo tenas ĝin sufiĉe malproksima de Tero.

* La  ĝi pasis al 0,2980 AU (44,578 milionoj da km) de Tero.
* La  ĝi pasos al 0,3065 AU (45,852 milionoj da km) de nia planedo.

Ĝi estas pli danĝera kontraŭ Marso: la  ĝi pasos al 0,01449 AU (2,167 milionoj da km) de tiu-ĉi planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
László Katona

**KATONA László** estas rumania hungara aktoro naskiĝinta en Odorheiu Secuiesc la 13-an de novembro 1977.

## Kariero 
László Katona diplomitiĝis en hungarlingva aktorakademio de Târgu Mureș en 2000. Li estis ano de la teatro Târgu Mureș ĝis 2002, poste ĝis 2008 de la teatro Krétakör Színház de Budapeŝto. Pli poste li fariĝis liberprofesiulo.

## Fonto 
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio, premioj, filmoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Ekstera montoĉeno de la Krimea montaro

300px|eta|dekstra|Situo de la tri montoĉenoj de la Krimea montaro sur la mapo de Krimeo (la Ekstera montoĉeno estas montrita verde).
**La Ekstera montoĉeno de la Krimea montaro** estas la plej norda kaj malalta parto de la Krimea montaro, kiu situas okcidente kaj nord-okcidente de la Interna montoĉeno kaj estas dividita disde ĝi fare de granda laŭlonga valo. La suma longo de la montoĉeno estas ĉirkaŭ 110-115 km; la maksimuma alto - 352 m..

## Geografio 
[300px|eta|dekstra|La Ekstera montoĉeno apud la [Almo (rivero)|Alma valo]]
La montoĉeno prezentas vicon de kuestoj, kies sudaj ekstremaĵoj estas krutaj kaj rokecaj, dum la nordaj kaj nord-okcidentaj deklivoj estas malkrutaj (tamen, la okcidenta parto de la montoĉeno ĉe la marbordo formas krutajn deklivojn, kiuj altas ĝis 50 metroj). La averaĝaj altoj de la montoĉeno varias inter 250-300 metroj super la marnivelo. La montoĉenon formas plejparte neogenaj kalkoŝtonoj, krome ankaŭ marnoj kaj argiloj. La ĉeno situas sur la suda iom levita parto de la skita geologia platformo.

La montoĉeno komenciĝas ĉe la kabo Fiolento per la montokresto *Kara-Agaĉ*; poste ĝin formas la monteto Sapuno kaj la altaĵo *Mekenziaj montoj*; poste la montoĉeno estas tranĉita de la rivero Belbeko. Trans Belbeko la montoĉeno reaperas kiel masivo *Karatau* (inter la riveroj Belbeko kaj Kaĉo). La sekva parto de la montoĉeno (inter la riveroj Kaĉo kaj Almo) nomiĝas *Jaŝlav* (ĝia plej alta pinto estas la monto *Kazan-Taŝ*, 344 m.). Okcidente de Simferopolo la montoĉeno havas la plej altajn pintojn (ekz., la sennoma pinto ĉe la vilaĝo *Trjoĥprudnoje* altas 352 metrojn). Poste la montoĉeno ĉirkauas Simferopolon norde (parto de la urbaj kvartaloj situas sur la montoĉeno aŭ eĉ norde de ĝi) kaj, iom post iom malaltiĝante, ĝi malaperas apud la loĝloko Zujo.

## Klimato kaj biologio 
La klimato de la Ekstera montoĉeno pro ĝia malgranda alto malmulte diferencas disde la klimato de la ĉirkaŭaj regionoj. En la okcidentaj partoj (pli proksimaj al la maro) la klimato estas milde kontinenta. En la centraj kaj orientaj partoj ĝi estas modere kontinenta, kun milda vintro kaj varmega kaj longa somero.

La deklivoj de la Ekstera montoĉeno estas kovritaj plejparte de herbejoj kaj duonstepoj. Fojfoje aperas negrandaj foliaj arbaretoj kaj negrandaj artefaritaj pinarbaroj.

## Homa aktivado 
Sur la kuestoj de la Ekstera montoĉeno iuj rimarkindaj homaj aktivadoj mankas. La teritorioj estas uzataj ĉefe kiel ĉasejoj, kvankam la plej nordaj (malaltaj) partoj de la montoĉeno estas ankaŭ plugataj. La pli multaj loĝlokoj situas aŭ ene de la rivervaloj, kiuj iras tra la montoĉeno (ekz., la valoj de Belbeko, Kaĉo, Almo), aŭ en la valo inter la Ekstera kaj la Interna montoĉenoj - i.a., ĝuste en tiu valo troviĝas la urboj Simferopolo kaj Baĥĉisarajo.

## Ekstera montoĉeno sur la ruslingvaj topografiaj mapoj 
* Okcidenta parto
* Meza parto
* Orienta parto

## Literaturo 
* P. D. Podgorodeckij. *Krimeo: la naturo*. eld. "Tavrija", Simferopolo, 1988, ISBN 5-7780-0002-2 (en la rusa lingvo)

Kategorio:Krimea montaro
Theristicus

alternative=Plumbeous Ibis (Theristicus caerulescens) (31644212972).jpg|eta|Plumbeous Ibis (*Theristicus caerulescens*)
***Theristicus*** estas genro de birdoj de la familio Treskiornitedoj. Ili troviĝas en malfermaj, herbejaj habitatoj en Sudameriko. Ĉiuj havas longajn, subenkurbajn malhelajn bekojn, relative mallongajn ruĝecajn krurojn kiuj ne etendas preter la vosto dumfluge (malkiel ekz. *Eudocimus* kaj *Plegadis*), kaj almenaŭ la dorso estas griza.

## Taksonomio 
Iam, *T. caudatus* inkludis *T. melanopis*kiel subspecio, sed nune ĉiuj ĉefaj fakuloj akceptas la disigon. Krome oni ĵus sugestis, ke la taksono *branickii* estu konsiderata specio, sed ĝis nun plej fakuloj plutenas ĝin kiel subspecio de *T. melanopis*.

* Plumbibiso, *Theristicus caerulescens*.
* Brunkola ibiso, *Theristicus caudatus*.
* Nigrabrida ibiso, *Theristicus melanopis*.
** Anda ibiso, *Theristicus (melanopis) branickii*.

## Referencoj 
* Matheu, E., & J. del Hoyo (1992). Family Threskiornithidae (Ibises and Spoonbills). pp.&nbsp;472–506 in: del Hoyo, J., A. Elliott, & J. Sargatal (editors). *Handbook of the Birds of the World.* Vol. 1. Ostrich to Ducks. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-10-5

Kategorio:Ibisoj
Kategorio:Treskiornitedoj
Kategorio:Pelikanoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
George Wein

dekstre|eta|George Wein, 2009
**George Theodore WEIN** (naskiĝis la 3-an de oktobro 1925 je Bostono en Masaĉuseco - 13-an de septembro 2021) estis usona ĵaza muzikisto kaj koncerta organizisto, kiu fondis la ĵazfestivalon je Newport.

## Vivo 
Wein studis pianludon ĉe Margarett Chaloff, Sam Sax same kiel Teddy Wilson kaj komencis jam junaĝe perlabori per ĵazo. En 1946 li laboris kun Max Kaminsky, en 1947 kun Edmond Hall kaj post tio kun Bobby Hackett, Jo Jones, Vic Dickenson kaj aliaj.

En 1950 li malfermis per *Storyville* sian unuan ĵazklubejon en Bostono. Sub la sama nomo li ankaŭ tenis sian propran diskeldonejon *Storyville Records* ĝis 1965. Ekde 1954 li organizis la njuportan ĵazfestivalon. Dumpase de la tempo li iniciatis kun sia edzino Joyce Wein aliajn gravajn festivalojn, ekzemple *Grande Parade du Jazz* en Nico, *Playboy Jazz Festival at the Hollywood Bowl*, *New Orleans Jazz and Heritage Fair* kaj *Boston Globe Jazz Festival*. Ekde 1964 li kunorganizis kun Ralf Schulte-Bahrenberg kaj Joachim Ernst Berendt la berlinajn ĵaztagojn. Krom tio Wein plue muzikis kaj instruis ĵazon en sia hejmurbo Bostono. En 1959 li vizitis kun ĉiustelularo Eŭropon. En 2007 li vendis la rajtojn pri la njuportaj festivaloj pri ĵazo kaj popolmuziko al alia festivalorganiza firmao nome *Festival Network LLC* estrata de Chris Shields, kiu daŭrigis la festivalojn kun per ŝanĝita koncepto.

George Wein ricevis multajn distingojn pro siaj meritoj pri ĵazo. En 2005 li estis honorita per NEA Jazz Masters Fellowship.

## Diskaro 
* *Wein, Women And Song* (1955)
* *The Magic Horn Of George Wein* (1956)
* *George Wein & The Storyville Sextet – Jazz At The Modern* (1960)
* *George Wein & The Newport All-Stars* (1963)
* *George Wein Is Alive And Well In Mexico* (1967)
* *George Wein’s Newport All-Stars’ (1969)
* *Tribute To Duke* (1969)
* *The Newport Jazz Festival All-Stars* (1984)
* *European Tour* (1987)
* Red Norvo: *Swing That Music* (Affinity, 1993)
* Pee Wee Russell: *We’re In The Money* (Black Lion, 1953–54)

## Literaturo 
* George Wein, kun Nate Chinen: *Myself Among Others: A Life In Music'', da Capo Press, 2004, ISBN 0-306-81352-1 (membiografie)

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe arts.endow.gov 
* Problemoj de la njuporta festivalo (2009)

Kategorio:Usonaj muzikistoj
Kategorio:Usonaj ĵazpianistoj
Kategorio:Muzikproduktistoj
Kategorio:Usonaj memoraĵistoj
Eugen Fischer

**Eugen Fischer** (naskiĝis la 5-an de julio 1874 en Karlsruhe, Baden-Virtembergo, Germanio, mortis la 9-an de julio 1967 en Freiburg, Baden-Virtembergo, Germanio) estis kuracisto kaj antropologo el Germanio.

Dum la Dua Mondmilito estis unu el la respondecaj por studi '''', nome projektojn por sendi la judojn al la ekstermejoj.

## Eksteraj ligiloj 
Eugen Fischer 

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Naziismo
Kategorio:Eŭgeniko