open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
3-Acetilbenzoata anhidrido

**3-Acetilbenzoata anhidrido** aŭ **3-acetilfenilmetanata anhidrido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el interagado de la 3-Acetilbenzoata acido kaj **3-acetilbenzoila klorido**. 3-Acetilbenzoata anhidrido estas flava solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Acetilbenzoata anhidrido prezentas du 3-acetilbenzoilan grupon ligitan al oksigenatomo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 5 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **benzoata anhidrido** per senhidratigo de la **3-acetilbenzoata acido** kun **fosfora pentoksido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **benzoata anhidrido** per traktado de **3-acetilbenzoila klorido** kun **3-acetilbenzoata acido**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **benzoata anhidrido** per traktado de **3-acetilbenzoila klorido** kun **natria 3-acetilbenzoato**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **3-acetilbenzamido** per traktado de **3-acetilbenzoata anhidrido** kun **amonia klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Acetilbenzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetilbenzoatoj
Lupino (stacidomo)

**Lupino** () estas franca haltejo sur linio  - , situanta en  Bastia, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.

Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).

## Vidu ankaŭ 
* Bastia

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corse
Kategorio:Transporto en Bastia
Etila 2-acetilbenzoato

**Etila 2-acetilbenzoato** aŭ **etila 2-acetilbenzoato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 2-Acetilbenzoata acido kaj **etanolo**. Etila 2-acetilbenzoato estas blanka aŭ flaveca solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila 2-acetilbenzoato prezentas etilformiatan grupon kaj acetilan grupon ligitajn al la benzena ringo en la 1-a kaj 2-a pozicioj. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **etila 2-acetilbenzoato** per traktado de **etanolo** kun **2-acetilbenzoata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **etila 2-acetilbenzoato** per traktado de **2-acetilbenzoata anhidrido** kun **etanolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **etila 2-acetilbenzoato** per traktado de **2-Acetilbenzoata acido** kun **etila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **etila 2-acetilbenzoato** per traktado de **natria 2-acetilbenzoato** kun **etila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Acetilbenzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetilbenzoatoj
Ucciani

**Ucciani** () estas franca komunumo en la departemento Corse-du-Sud, en la regiono Korsiko.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Uccianais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corse-du-Sud
* Ucciani (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Corse-du-Sud
Kanamemo

**Kanamemo** () estas yonkoma mangaa serio verkita de Iwami Shouko. Ĝi estis eldonita de Houbunsha per la magazino Manga Time Kirara Max ekde  ĝis . Animea adaptaĵo farita de studio Feel aperis .

## Resumo 
La rakonto temas pri Nakamachi Kana, mezlernejano kiu antaŭe perdis siajn gepatrojn, kaj nur ĵus perdis sian nuran restantan parencon, sian avinon. Rezulte, ŝi komencas vivi kaj labori ĉe ĵurnala livera oficejo.

La mangao sekvas la ĉiutagan vivon de Kana en ŝia nova kaj ĥaosa, sed ĝoja, medio.

## Roluloj 
* **NAKAMACHI Kana** ( ) Voĉoaktoro: Toyosaki Aki
* **AMANO Saki** () Voĉoaktoro: Mizuhara Kaoru
* **KITAOKA Yume** ( ) Voĉoaktoro: Hirohashi Ryou
* **MINAMI Yuuki** ( ) Voĉoaktoro: Endo Aya
* **AZUMA Hinata** () Voĉoaktoro: Kitamura Eri
* **NISHIDA Haruka** ( ) Voĉoaktoro: Horie Yui
* **KUJIIN Mika** ( ) Voĉoaktoro: Kugiyama Rie

## Notoj 
# Kanamemo ĉe AnimeNewsNetwork

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Animeo
Kategorio:Mangao
Kategorio:Aperis en 2007
Kategorio:Aperis en 2009
Dunbar-nombro

eta | Nombro de Dunbar
La **Dunbar-nombro** estas la maksimuma nombro de individuoj kun kiuj persono povas teni samtempe stabilan homan rilaton. Tiu limo estas propra al grandeco de nia cerbo implicita en la kognaj funkcioj de la neokortekso.

Tiu nombro estas taksita de la brita antropologo Robin Dunbar inter  kaj 230 personoj kaj havas valoron akceptitan praktike je 150 personoj.

Tiu nombro devenas de la studoj publikigitaj en 1992 de la scienculo Robin Dunbar. En tiu studo, li analizas la grandecon de la neokortekso de malsamaj primatoj kaj komparas ĝin al la nombro de individuoj de iliaj respektivaj grupoj. Li tiel eksterpolis siajn rezultojn kun la celo determini maksimuman nombron por la dimensio de la grupo de homoj. Tiu nombro ne devus sekve teorie superi al 150 individuoj. Pli ol tiu nombro, la reciproka fido kaj la komuniko ne plu sufiĉas por certigi la funkciadon de la grupo. Necesas poste uzi pli gravan hierarkion, kun strukturo kaj gravaj reguloj (oni vidas tion ekzemple ĉe registaro de lando).

Dunbar indikas aliflanke ke la lingvo kiun ni uzas, ludas gravan rolon en nia kapablo teni sociajn rilatojn kun proksimume 150 personoj. Efektive, la fakto povi paroli samtempe al pluraj personoj permesas starigi efikajn kaj daŭripovajn raportojn inter ni ĉiuj. Sen tia kolektiva komunikilo, ni ĉiuj pasus duonon de nia tempo por teni individue niajn sociajn ligojn.

Aliaj studoj retrovis preskaŭ samajn rezultojn de la Dunbar-nombro ĉe la uzantoj de sociaj retoj, ekzemple Twitter
aŭ Facebook.

Laŭ Dunbar socia grupo povas esti dividita jene:
* familio: 5 personoj kun ĉiutagaj rilatoj
* parencoj/veraj amikoj: 15 personoj kun semajnaj rilatoj
* amikoj: 50 personoj kun monataj rilatoj
* konatoj: 150 personoj (inkluzive de tiuj de antaŭa grupo) kun jaraj rilatoj
Oni povas reprezenti bilde tion per sociaj cirkloj.

En 2015 Dunbar studis tiun parametron ĉe la sociaj retejoj. Ekzemple ĉe Facebook oni povas havi maksimume 5000 amikojn.
Sed la konstantaj rilatoj okazas ĉirkaŭ 155-180 amikoj, do sufiĉe proksima al Dunbar-nombro de 150. Ekzemple tiuj kiuj havas pli ol mil amikoj estas kiel havi telefonlibron.

La ĉefa ilo kiu kreskigis tiun nombron de Dunbar ekde la prahistorio estas la lingvo, kiu tre disvastigis la rilatojn inter homoj.

Aliaj studoj pridubis la kongruecon de preciza limo al tiu nombro.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 

Kategorio:Psikologiaj konceptoj
Kategorio:Sociologiaj konceptoj
Kategorio:Sociaj retejoj
Kategorio:Socia psikologio
Metila 3-acetilbenzoato

**Metila 3-acetilbenzoato** aŭ **metila 3-acetilbenzenokarboksilato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Acetilbenzoata acido kaj metanolo. Metila 3-acetilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila 3-acetilbenzoato prezentas oksigenatomon ligitan al 3 grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **metila 3-acetilbenzoato** per traktado de **metanolo** kun **3-acetilbenzoata acido**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **metila 3-acetilbenzoato** per traktado de **3-acetilbenzoata anhidrido** kun **metanolo**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **metila 3-acetilbenzoato** per traktado de **3-Acetilbenzoata acido** kun **metila klorido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **metila 3-acetilbenzoato** per traktado de **natria 3-acetilbenzoato** kun **metila klorido**:

 
## Vidu ankaŭ
* Acetilbenzoatoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Acetilbenzoatoj
Natria 2-acetilbenzoato

**Natria 2-acetilbenzoato** aŭ **natria 2-acetilfenilkarboksilato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj saloj, rezultanta el interagado de la 2-Acetilbenzoata acido kaj natria hidroksido. Natria 2-acetilbenzoato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Natria 2-acetilbenzoato prezentas acetilan grupon kaj natrimetanata grupon ligitajn al la 1-a kaj 2-a pozicioj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 7 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj, 1 natriatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **natria 2-acetilbenzoato** per traktado de **natria hidroksidoo** kun **2-acetilbenzoata acido**:

### Reakcio 2
* Preparado de **etila 2-acetilbenzoato** per traktado de **2-acetilbenzoata anhidrido** kun **natria hidroksido**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **etila 2-acetilbenzoato** per traktado de **2-Acetilbenzoata acido** kun **natria klorido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **etila 2-acetilbenzoato** per traktado de **natria 2-acetilbenzoato** kun **natria klorido**:

 
## Vidu ankaŭ
* Acetilbenzoatoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Acetilbenzoatoj
(158158) 2001 OP94

**(158158) 2001 OP94** estas  asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, ĝi do estas ano de la Hilda grupo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Seia

**Seia** (portugallingva prononco: [ˈsɐjɐ]) estas urbo kaj municipo en la Distrikto Guarda kaj regiono Centra en nordokcidenta Portugalio. La municipo havas 24 702 loĝantojn (2011). La urbo mem havas 7 000 loĝantojn.

## Geografio 
eta|maldekstre|210ra|*Freguesias* de la municipo Seia.
eta|maldekstre|210ra|Ermitejo en municipo Seia.
La municipo limas norde kun Nelas kaj Mangualde, nordoriente kun Gouveia, oriente kun Manteigas, sudoriente kun Covilhã, sudokcidente kun Arganil kaj okcidente kun Oliveira do Hospital. Ĝi estas sur la nordokcidenta deklivaro de la Serra da Estrela, nome la plej alta montaro en kontinenta Portugalio, kun pinto ĉe 1993 metroj.

Ĝi havas 21 freguesias, nome la jenaj: Alvoco da Serra, Carragozela e Várzea de Meruge, Girabolhos, Loriga, Paranhos, Pinhanços, Sabugueiro, Sameice e Santa Eulália, Sandomil, Santa Comba, Santa Marinha e São Martinho, Santiago, Sazes da Beira, Seia, São Romão e Lapa dos Dinheiros, Teixeira, Torrozelo e Folhadosa, Tourais e Lajes, Travancinha, Valezim, Vide e Cabeça kaj Vila Cova à Coelheira.

## Historio 
La municipo, kiel ĉe aliaj ruraj municipoj de la interno, perdis grandan parton de la loĝantaro pro rura elmigrado. Fakte el pli ol 34 000 loĝantoj en 1960 oni malaltiĝis ĝis nunaj 24 000. Seia estis plialtigita al urbostatuso la 3an de Julio, 1986.

Nune estas skiejo, la ununura en Portugalio. Seia havas ĉiujaran kinfestivalon nome CineEco kiu fokusas al filmoj kun ekologiaj kaj naturaj temoj.

## Bibliografio 
* Ladero Quesada, Miguel Ángel (1997). «La formación de la frontera de Portugal en los siglos XII y XIII y el tratado de Alcañices (1297)». Boletín de la Real Academia de la Historia 194 (3): 425-482. ISSN 0034-0626.

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Seia 

Kategorio:Distrikto Guarda
Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Municipoj de Portugalio
Viktor Andrijoviĉ Kravĉenko

**Viktor Andrijoviĉ Kravĉenko,** originale **Ві́ктор Андрі́йович Кра́вченко** (n. la 11-an de oktobro 1905, m. la 25-an de februaro 1966) estis ukraina inĝeniero, sovetia ŝtatoficisto, kiu akiris politikan azilon en Usono kaj kiu atingis internacian famon danke al polemika proceso de francaj komunistoj, kiun li venkis.

Li estas ankaŭ aŭtoro de memuaroj pri la vivo en Sovetunio, en kiuj li priskribis subpremojn kaj la holodomoron.

## Mi elektis liberecon 
Lia libro "*I choose freedom*" (*Mi elektis lliberecon*), en 1946 originala eldonita en la angla, fariĝis monda furorlibro tradukita al deko da lingvoj, en kiu li priskribis la kolektivigon en la Stalina Sovetunio, la gulagajn tendarojn kaj la kunlaboron de la registaroj de Stalino kaj Hitlero, same kiel la Holodomoro. Stalin ordonis la "ekstermon de la kulakoj kiel klaso", kaj Kravĉenko vidis per siaj propraj okuloj kiel la politiko estis efektivigita. Dum ĉi tiu misio, Kravĉenko ankaŭ venis por la unua fojo en la ungegoj de la sekureca servo NKVD. Kiel juna viro, Kravĉenko frekventis agrikulturan lernejon, kaj li ekkomprenis ke unu el la problemoj estis ke homoj malsatas tiom multe ke ili ne povas rikolti la kultivaĵojn.

La libro daŭre estas populara. Ĝi estis represita multfoje, eĉ jardekoj post la unua publikigo, almenaŭ en 1988  kaj 2007.

### Tradukoj 
Tradukoj ekzistas en jenaj lingvoj:

* franca
* germana
* hispana
* portugala
* itala
* hungara
* pola
* ĉina
* turka
* hinda
* tagaloga
* birma
* urduo
* japana
* araba

## Publikaĵoj 
* *I Chose Freedom: The Personal and Political Life of a Soviet Official*, Charles Scribner, New York, 1946.

* *I Chose Justice*, Charles Scribner, New York, 1950.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Gulago

János Rózsás

Kategorio:Ukrainaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Sovetiaj disidentoj
Kategorio:Mortintoj la 25-an de februaro
Propila 4-acetilbenzoato

**Propila 4-acetilbenzoato** aŭ **propila 4-acetilfenilmetanato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Acetilbenzoata acido kaj **propanolo**. Propila 4-acetilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propila 4-acetilbenzoato prezentas propilformiatan grupon kaj acetilan grupon ligitajn al la benzena ringo en la 1-a kaj 4-a pozicioj. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **propila 4-acetilbenzoato** per traktado de **propanolo** kun **4-acetilbenzoata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **propila 4-acetilbenzoato** per traktado de **4-acetilbenzoata anhidrido** kun **propanolo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **propila 4-acetilbenzoato** per traktado de **4-Acetilbenzoata acido** kun **propila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **propila 4-acetilbenzoato** per traktado de **natria 4-acetilbenzoato** kun **propila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Acetilbenzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Acetilbenzoatoj
(158153) 2001 KE49

**(158153) 2001 KE49** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun la Tero.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,23494 astronomia unuo, tie estas 35,147 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Gustav Kühne

eta|Gustav Kühne, verkisto
**Ferdinand Gustav KÜHNE** (naskiĝinta la  en Magdeburg, mortinta la  en Dresdeno) estis germana verkisto kaj poeta. Anis li ĉe la movado Juna Germanujo.

## Vivo 
Dediĉis sin li en Berlino al la studo pri filozofio, ĉefe laŭ instigo de Hegelo kaj Schleiermacher. Kelkan tempon li deĵoris ĉe la gazeto »Preußische Staatszeitung« kaj redaktis inter 1835 kaj 1842 en Lepsiko la periodaĵon »Zeitung für die elegante Welt«. Sekvante la direktojn de la movado "Junges Deutschland" li neniam interesiĝis pri ties ekstremismaj pozicioj. Kühne publikigis krom »Gedichte« (Lepsiko 1831) serion da novelaj laboraĵoj, ekz: »Novellen« (Berlino 1831), »Die beiden Magdalenen« (Lepsiko 1833), »Eine Quarantäne im Irrenhaus, aus den Papieren eines Mondsteiners« (Lepsiko 1835), »Klosternovellen« (Lepsiko 1838, 2 volumoj), »Die Rebellen von Irland« (Lepsiko 1840, 3 volumoj); kaj sian plej gravan romanon: »Die Freimaurer« (Frankfurto 1854).

Pli altvaloraj ol tiuj ĉi poeziaĵojn estas certe liaj kritikaj skribaĵoj, kiel: »Weibliche und männliche Charaktere« (Lepsiko 1838, 2 volumoj), »Sospiri, Blätter aus Venedig« (Braunschweig 1841), »Porträts und Silhouetten« (Hannover 1843, 2 volumoj), »Mein Karneval in Berlin« (Braunschweig 1843) kaj aparte »Deutsche Männer und Frauen« (Lepsiko 1851). Jen liaj dramoj: »Isaura von Kastilien«, »Kaiser Friedrich III.« kaj »Die Verschwörung von Dublin«. Ili ne furoris; pli aplaŭditis la kontinuigo de la ŝileraĵo »Demetrius«.

Ekde 1846 Kühne eldonis en Lepsiko la de August Lewald akiritan magazinon »Europa. Chronik der gebildeten Welt«. En 1856 li transloĝiĝis Dresdenon. De tiam aperis »Mein Tagebuch in bewegter Zeit« (Lepsiko 1863); »Christus auf der Wanderschaft« (Lepsiko 1870; poezia satiro kontraŭ la papoj), la tre bone akceptita verko »Römische Sonette« (Lepsiko. 1869); »Wittenberg und Rom, Klosternovellen aus Luthers Zeit« (Berlino 1876, 3 volumoj) kaj »Romanzen, Legenden und Fabeln. Neue Gedichte« (Dresdeno 1880).

La kolekto »Gesammelte Schriften« publikiĝis Lepsike inter 1862 kaj 1867 en dek du landoj (unuavolume ene estas liaj poemoj!). Postmorte aperis »Empfundenes und Gedachtes. Lose Blätter aus G. Kühnes Schriften« (eldonite de Edgar Pierson, Dresdeno 1890).

## Skribostilo 
Laŭdindas lia klara ekstera skriboformo. Sed mankas ofte sperteco de legebla prezentado je filozofiaj verkeroj.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 11. Lepsiko 1907, p. 778-779 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* verkoj ĉe Projekt-Gutenberg

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj literaturkritikistoj
György Babolcsay

**György Babolcsay** [djordj babolĉai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Babolcsay György** estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto.

György Babolcsay naskiĝis la  en Sashalom (nun urboparto de Budapeŝto), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
György Babolcsay futbalis en pluraj teamoj inter 1943-1946, poste en Budapest Honvéd FC ĝis 1958 en 221 matĉoj kun 31 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvinfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1950-1953 4-foje. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo en 1963. Li estis trejnisto inter 1960 kaj 1975 precipe enlande, dum li pensiuliĝis en 1972. La kluba mecenato (la hungara armeo) donis al li rangon majoro. Li edziĝis en 1940, lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sammatti

**Sammatti** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Uusimaa. Ĝi estis ligita al Lohja en komenco de jaro 2009. 31-a de 2008 komunumo Sammatti havis 1365 loĝantojn. Ĝia areo estis 85,06 km², el kio estis akvo 13,05 km². En Sammatti situas lagoj Enäjärvi kaj Kirmusjärvi. Sammatti estas konata kiel naskiĝloko de Elias Lönnrot. Nuna kirko de Sammatti estis konstruita en la jaroj 1754–1755.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Soveria (stacidomo)

**Soveria** () estas franca haltejo sur linio  - , situanta en  Soveria, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.

Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).

## Vidu ankaŭ 
* Soveria

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corse
Kategorio:Soveria
Soveria

**Soveria** () estas franca komunumo en la departemento Haute-Corse, en la regiono Korsiko.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Sovériens*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haute-Corse
* Soveria (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Haute-Corse
Lakeuden Risti

**Lakeuden Risti** (kruco de ebeneco) estas kirko en Finnlando en Seinäjoki. Alvar Aalto planis ĝin, kaj oni konstruis ĝin en 1957–59 kaj inaŭgiris en 1960. Sidlokoj en la kirko estas 1200. Sonorilturo de Lakeuden Risti estas 65 m alta. La kirko situas en *Aalto-centro* apud urbodomo kaj urbobiblioteko. Estis planita, ke Lakeuden Risti iĝos baldaŭ katedralo, sed tia ne realis, ĉar kiel katedralo estis elektita Kirko de Lapua. Lakeuden Risti estas unu de vidindaĵoj de Seinäjoki. Aalto planis, ke turo de Lakeuden Risti estus kovrita per granito, sed tio ne realis, ĉar oni taksis, ke tia estus tro multekosta. Lakeuden Risti situas apud angulo de stratoj Kirkkokatu (kirkostrato) kaj Koulukatu (lernejostrato). Lakeuden Risti estas luma.

Kategorio:Luteranaj preĝejoj en Finnlando
(158170) 2001 QN221

**(158170) 2001 QN221** estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, ĝi do estas ano de la Hilda grupo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Jean Boldt

**Jean BOLDT** estis finna staĝanto de apelacia kortumo, redaktoro, teozofo kaj anarkiisto. Li pensis kaj skribis ekzemple pri poranimala protektado, vegetarismo kaj pacismo. Li kritikis la finnan juron kaj asertis, ke ĝi estis apoganto de riĉuloj. Li malapogis ankaŭ prostituon. Li radikaliĝis en siaj lastaj jaroj. En la jaro 1917 li okupis kirkon, kiu nun estas Katedralo de Helsinko. Sekve, oni portigis lin al la mensmalsanulejo de Niuvanniemi, sed li havis multajn subtenantojn, kiuj ankoraŭ semajnojn protestis antaŭ la katedralo postulante lian reliberigon. 

Kategorio:Finnaj juristoj
(158194) 2001 RC139

**(158194) 2001 RC139** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Burhanpur

**Burhanpur,** laŭ (urdue kaj ) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. 
eta|maldekstre|

## Demografio 
Burhanpur havis populacion de  en 2011 kun legopovo 64%, kiu estas pli alta, ol la landa mezumo.

## Geografio 
Burhanpur situas 247 metrojn super la marnivelo proksime de rivero. Busaval troviĝas 55, Kandva 58, Ĝalgaon 76, Kargone 85, Akola 105, Aĉalpur 134, Pithampur 155, Indaur 161, Betul 186, subŝtata ĉefurbo Bopalo 249, Mumbajo 441, tutlanda ĉefurbo Delhio 820, Kolkato 1260 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Burhanpur estis grava urbo inter 753-982 laŭ arkeologiaj trovaĵoj (fortikaĵo, moneroj, temploj), sed Burhanpur ricevis sian nomon kaj famon dum la mezepoka historio. En 1388 sultano nomis la urbon pri bonkonata mezepoka sanktulo Burhan-ud-Din. Burhanpur iĝis la ĉefurbo de la sultanlando. Poste alia sultano de tiu dinastio konstruis citadelon kaj kelkajn palacojn en Burhanpur. Dum lia longa regado la urbo estis transformita en gravan centron por komerco kaj tekstila produktado. En 1601 la Mogola Imperio aneksis la sultanlandon kaj Burhanpur restis regiona ĉefurbo, kiu havis belajn historiajn monumentojn. Inter 1761 kaj 1818 la Maratha Imperio, poste la britoj regis ĝis 1947.

## Ekonomio 
Burhanpur estas la ĉefnabo por teksa industrio kun firmaoj ĉirkaŭ 300-350. Pluraj kotonaj kaj oleaj mueliloj ankaŭ funkcias tie. La ĉirkaŭaĵo estas la plej granda produktanto de bananoj en la subŝtato.

## Lingvoj 
En Burhanpur la oficiala lingvo estas la hindia lingvo kun 24%, sed la similaj lingvoj estas pli oftaj: urduo (45%), marata lingvo 21%. Ankoraŭ estas uzataj la guĝarata lingvo 4,7%, sinda lingvo 3 %, :en:nimadi language 1%.

## Religioj 
46% de la populacio estas hinduoj, krome islamanoj 50,5%, budhanoj 2,5%, ĝajnistoj 0,5%, kristanoj 0,2%.

## Trafiko 
Al Burhanpur kuras 3 fervojaj linioj, 5 ĉefvojoj kaj 2 flankovojoj. Po unu voja kaj fervoja pontoj helpas la trafikon. Loke estas flughaveno por varoj, la plej proksima pasaĝera flughaveno funkcias Ĝalgaon.
eta|
eta|

## Klimato 
Burhanpur havas tropikan savanan klimaton (As) kun influo de musono. La averaĝa pluvo jare estas iom pli ol 1500 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo estas 30 °C, pli alta, ol la barata mezumo.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, precipe temploj kaj moskeoj
* fortikaĵo (20 kilometrojn de Burhanpur)
* kastelo kun kompleta ĝardeno sur ĝia teraso
* tombokomplekso (inkludas moskeojn, ĝardenojn, kaj loĝejojn)

## Famuloj 
* Mumtaz Mahal, kiu mortis en la kastelo

## Fontoj 
* WikiTrans
* klimato angle

Fountain at palace.jpg|Fontanoj al la palaco
Compound of Tomb.jpg|Maŭzoleo
Burhanpur masjid - panoramio.jpg|Moskeo
Asirgarh Fort1.jpg|Fortikaĵo

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Madja-Pradeŝo
Picea ligno

**Picea ligno** estas la plej ofte uzata speco de koniferligno, kaj tial la plej ofte uzata speco de ligno. Ĝi estas ne nur facila por prilabori sed ankaŭ relative malmultekosta.

La koloro de la ligno estas pala al blankece flava kun mola kaj kruda desegno. Post longedaŭra elmeto al lumo, ĝi fariĝas flavbruna. Por malhelpi senkoloriĝon, la speco de ligno devas esti finlaborata rapide. Ne estas flarebla rezina odoro kiel ĉe pinoligno. La ligno ne estas tre daŭra: ĝi ne bone toleras humidon. Picea ligno estas relative facila speco de ligno por impregni, laki kaj vernisi. Ĉi tio kompreneble povas signife pliigi fortikecon. Eĉ kiam ĝi estas uzata sub akvo, ĝi restas bona dum longa tempo (rampalisoj).

La picea ligno estas ĉefe uzata en konstruado: tegmentaj konstruaĵoj, kadroj, pordoj ktp. La pli bonaj kvalitoj taŭgas por farbota interna lignaĵo. Ĝi ankaŭ povas esti trovata en librobretoj kaj stokorakoj. Ĝi estas vaste vendata en lignobutikoj kaj magazenoj: ĉar la pli malbonaj specoj havas multajn nodojn, kiuj povas elfali post sekiĝo, estas dezirinde kontroli la aspekton por certaj aplikoj.

La ligno estas plejparte importata el Skandinavio kaj la Balta regiono (inkluzive de Rusio), sed ankaŭ de Mezeŭropo. La plej bonkvalita ligno venas de iom pli malvarmaj areoj, kie la arboj kreskas pli malrapide, rezultigante en pli fajnajn kreskoringojn. Tre bona ĉiujara (mallarĝaj kreskoringoj) picea ligno el Mezeŭropo estas uzata en muzikinstrumenta konstruado.
eta|Picea ligno

Kategorio:Ligno
Pál Berendy

**Pál Berendy** [berendi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berendy Pál** estis hungara futbalisto (mezulo), trejnisto. Lia familia nomvarianto estis Berendi.

Pál Berendy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la .
 
## Biografio 
Pál Berendy futbalis en la loka junulara teamo inter 1946-1950, poste jam en pretiĝa plenkreska futbalklubo ĝis 1968 en 382 matĉoj kun 4 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvarfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1956–1960 24-foje. Li estis trejnisto inter 1968-1981 plejparte enlande.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva intervjuo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mirandela

**Mirandela** (portugallingva prononco: [miɾɐ̃ˈdɛlɐ]) estas urbo kaj municipo de la Distrikto Bragança, en la regiono Trás-os-Montes de nordorienta Portugalio, kun ĉirkaŭ 21 394 loĝantoj (2021) kaj ĉirkaŭ 15 000 en la urbo mem.

Ĝi estas subdividita en 30 *freguesias*, nome: Abambres, Abreiro, Aguieiras, Alvites, Avantos e Romeu, Avidagos, Navalho e Pereira, Barcel, Marmelos e Valverde da Gestosa, Bouça, Cabanelas, Caravelas, Carvalhais, Cedães, Cobro, Fradizela, Franco e Vila Boa, Frechas, Freixeda e Vila Verde, Lamas de Orelhão, Mascarenhas, Mirandela, Múrias, Passos, São Pedro Velho, São Salvador, Suçães, Torre de Dona Chama, Vale de Asnes, Vale de Gouvinhas, Vale de Salgueiro kaj Vale de Telhas.

La municipo limas norde kun Vinhais, oriente kun Macedo de Cavaleiros, sude kun Vila Flor kaj kun Carrazeda de Ansiães kaj okcidente kun Murça kaj Valpaços.

## Historio 
estas restaĵoj de antaŭromia loĝado kaj multaj pliaj el romia epoko, inter kiuj kupraj moneroj de la epoko de Tiberio. Tiam la ĉefa setlejoj estis São Martinho (Sankta Marteno), kaj tri dokumentoj indikas tiaman setlejon. Afonso la 3-a havigis foruon la 25-an de Majo 1250. Krome estas aliaj de 1198 kaj 1275. Denizo la 1-a havigis novan foruon en 7a de Marto 1291 kaj ordonis konstrui kastelon kaj muregon kiu havis tri ĉefpordegojn. Tamen komence de la 16-a jarcento, ĉio tio estis malaperinta.

Ĝi ricevis statuson de urbo la 28an de Junio 1984.

Kiel multaj municipoj de rura interna Portugalio ĝi suferis elmigradon el la mezo de la 20-a jarcentoj kaj tial oni malaltiĝis el preskaŭ 30 000 loĝantoj en 1960 ĝis iom pli ol 20 000 nunaj.

## Bildoj 

Image:Mirandela 1.JPG|Mirandela el la preĝejo monteto.
Image:Mirandela 2.JPG|Mirandela el la preĝejo monteto.
Image:Mirandela 3.JPG|Ĉerivera parko.
Image:Mirandela 4.JPG|Romanika ponto super la rivero Tua.
Image:Mirandela 5.JPG|Akvofonto ĉe Tua.
Image:Mirandela 6.JPG|Mirandela kaj la rivero el la ponto Europa.
Image:Mirandela 7.JPG|El la orienta riverbordo.
Image:Mirandela 8.JPG|Urbocentro kun urbodomo kaj la sonorilturo de la ĉefpreĝejo, el la okcidenta riverbordo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Municipa oficiala retejo 
* Fotoj el Mirandela
* School of Communication, Administration and Tourism - oficiala retejo de Bragança Politeknika Instituto

Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Bragança
Camping Savaggio (stacidomo)

**Camping Savaggio** () estas franca haltejo sur linio  - , situanta en  Vivario, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.

Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).

## Vidu ankaŭ 
* Vivario

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Corse
Kategorio:Vivario
Béla Földi

**Béla Földi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Földi Béla** estas hungara altlerneja instruisto, koreografo.

Béla Földi naskiĝis la  en Budapeŝto.
  
## Biografio 
Béla Földi lernis dancteknikon en privata lernejo de Endre Jeszenszky inter 1978-1985, poste en Parizo de Raza Hammadi inter 1985-1990 kaj en Vieno en 1986 de :en:Carlos Orta. Hejmenveninta li kunigis la klasikan baleton kun ĵazaj elementoj en dancoj. En 1991 li fondis dancteatron en Budapeŝto, kie li estis arta gvidanto kaj koreografo. Ekde la sekva jaro li estis ankaŭ dancinstruisto, ekde 2004 li instruis en la Hungara Dancarta Altlernejo. Li ricevis premiojn inter 2001-2022. 

## Liaj koreografiaĵoj (elekto) 
* *Egy kiállítás képei* (1997)
* Neĝulino (1999)
* *A fából faragott királyfi* (2003)
* La Nuksrompilo (2004)
* La Dresado de la Megero (baleto, 2017)

## Elektitaj disĉiploj 
* Krisztina Varga

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio kun foto
* https://www.theater.hu/hu/portre/foldi-bela--3109.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Péter Gemza

**Péter Gemza,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gemza Péter** estas hungara dancisto, altlerneja instruisto, koreografo, reĝisoro, teatrestro.

Péter Gemza naskiĝis en 1970 en Budapeŝto.

## Biografio 
Péter Gemza akiris pedagogian diplomon en tiam sendependa Altlernejo de Jászberény en 1993, dum en 1990 li partoprenis en teatra fondo en Jászberény. Post la diplomo li vivis en Francio ĝis 2010, kie li akiris plian diplomon en :en:Centre National de la Danse kaj :en:Blaise Pascal University. En Francio li dancis en :fr:Centre chorégraphique national d'Orléans kaj ankaŭ turneis kun la trupo. Ekde 2001 li instruis kaj en Francio, kaj en Hungario. En 2008 li iĝis reĝisoro en Teatro Csokonai (Debrecen), post 5 jaroj li estis levita arta gvidanto, fine teatrestro en 2018. Li ankaŭ instruis en Universitato de Kaposvár inter 2011-2015.

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Samuel Beckett: *Első szerelem* (ankaŭ dekoraciisto kaj kostumisto, 2014)
* Gaetano Donizetti: *L’elisir d’amore* (2015)
* Wolfgang Amadeus Mozart: Don Giovanni (2015)
* Georg Friedrich Händel: *Acis és Galatea* (2017)
* *Bánk bán* (2017)

## Liaj koreografiaĵoj (elekto) 
* Ferenc Liszt: *Krisztus oratórium* (2008)
* Zoltán Kodály: *Háry János* (2011)
* Giuseppe Verdi: Aida (2009)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo (2012)
* Stanisław Wyspiański: *Novemberi éj* (2013)
* Mihail Bulgakov: La Majstro kaj Margarita (2015)
* *Orlando* (2016)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Matosinhos

**Matosinhos** (portugallingva prononco: [mɐtuˈziɲuʃ]) estas urbo kaj municipo de la Distrikto Porto, regiono Norda, Portugalio, kun ĉirkaŭ 175 478 loĝantoj (2011). La urbocentro, la urbo mem, havis 45 703 loĝantojn en 2001. Matosinhos formas parton de la metropola areo *Granda Porto*.

eta|maldekstre|230px|Monaĥejo de Leça do Balio.
eta|maldekstre|230px|Preĝejo de Matosinhos.
eta|maldekstre|230px|skulptaĵo *She Changes* de la artistino Janet Echelman.

## Administracia divido 
Ĝi estas subdividita en kvar *freguesias*, nome:
* Custóias, Leça do Balio e Guifões
* Matosinhos e Leça da Palmeira
* Perafita, Lavra e Santa Cruz do Bispo
* São Mamede de Infesta e Senhora da Hora

## Historio 
Estas multaj restaĵoj de Paleolitiko, Neolitiko (dolmenoj) kaj Bronzepoko (kastrumoj). La navigeblo de la estuaro de la rivero Leça helpis la martransporton, grava por la komerco de varoj el la tuta Romia Imperio. Tio kuniĝis al disvolvigo de ŝoseoj kaj pontoj en la areo, kio ĉefe rezultis en plibonigo de komerco de salo. Ankaŭ la instalado de mezepokaj monaĥejoj en la areo helpis la disvolvigon.

Unu el plej fruaj oficialaj registroj referenca al *Vila de Matesinum*, jam *Matusiny*, datas el 1258, kiel rezulto de Sondesploro fare de Afonso la 3-a. Manuelo la 1-a donis foruon la 30an de Septembro 1514. Matosinhos estis altigita al kategorio de urbo la 28an de Junio 1984. En la kolonia epoko la elmigrado de multaj lokanoj al Brazilo rezultis en reveno de enspezoj al la urbo. Iam la loknomo estis Bouças ĝis 1909, kiam Matosinhos estis multe pli grava ol Bouças.

Proksimeco al Porto rezultis en plialtigo de 25 000 loĝantoj komence de la 20-a jarcento ĝis nunaj 172 000.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de Senhor Bom Jesus de Matosinhos — templo baroka, de Nicolau Nasoni.
* *Padrão do Bom Jesus de Matosinhos* — granita krucmonumento.
* Monaĥejo de Leça do Balio — kun gotika preĝejo kiu konservas romanikajn elementojn.
* Manuelina krucmonumento en Leça do Balio konstruita el ŝtono de Ançã.
* Ponto de Carro. 
* Romia industria komplekso pri saligo kaj transformado de fiŝo — nacia monumento formita de 23 ujoj elfositaj ĉe strando de Angeiras, kiu utilis por preparado de *garum*.
* Obelisko de Strando de Memoro — pri elŝipiĝo de liberalaj fortoj de D. Petro la 4-a.
* Blazondomo Casa do Mar.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Porto
* Leixões (stacidomo)
* São Mamede de Infesta (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Matosinhos  
* Exponor - Feira Internacional do Porto 
* Municipa Biblioteko Florbela Espanca 

* 


Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Porto
(158209) 2001 SG59

**(158209) 2001 SG59** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 17-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 7:12 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,28844 astronomia unuo, tie estas 43,150 milionoj da km.
 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Maria João Pires

**Maria João Alexandre Barbosa PIRES** ([mɐˈɾi.ɐ ʒwɐ̃w ˈpiɾɨʃ]; 23an de Julio 1944) estas portugala pianisto de klasika muziko, amplekse konsiderata kiel unu el la plej bonkvalitaj ludistoj de Mozart kaj Beethoven.

Ŝia unua koncerto okazis kiam ŝi estis nur kvin-jaraĝa, kaj estante sep-jaraĝa ŝi jam ludis pianokonĉertojn de Mozart publike. Ŝi studis en Lisbono, kaj poste en Munkeno kaj Hanovero.

Internacia famo venis en 1970, kiam ŝi venkis en la Ducentjara Konkurso Beethoven en Bruselo. Poste, ŝi ludis kun gravaj orkestroj en Eŭropo, Ameriko, Israelo kaj Japanio, ludante verkojn de Bach, Beethoven, Schumann, Schubert, Mozart, Brahms, Chopin kaj aliaj klasikaj kaj romantismaj komponistoj.

## Parta diskaro 
* Chopin, Schubert, Mozart ktp.: Complete Concerto Recordings on Deutsche Grammophon 2014
* Chopin, Schubert, Mozart ktp.: Complete Solo Recordings on Deutsche Grammophon 2014
* Mozart: Lieder and Arias [Akompanisto al Barbara Hendricks] [EMI]
* Mozart: Piano Sonatas Complete (Denon)
* Beethoven: Piano Concertos 3 & 4 (2014, Onyx Classics)
* Mozart; Fantasies KV 397-KV475, Rondos KV485-KV511 (Denon BB-7009) 1974
* Mozart: Piano Concertos 14, 17, 21, & 26 (2013, Deutsche Grammophon)
* Schubert (2013, Deutsche Grammophon)
* Chopin (2008, Deutsche Grammophon)
* Beethoven: Piano Sonatas (2001, Erato)
* Schumann: Piano Concerto, Piano Quintet (2000, Deutsche Grammophon)
* Chopin: Piano Concertos 1 & 2 (1999, Erato)
* Chopin: Nocturnes (1996, Deutsche Grammophon)
* Franck, Debussy: Violin Sonatas; Ravel: Berceuse; Habanera; Tzigane (1996, Deutsche Grammophon)
* Mozart: Piano Sonatas K. 281, K. 282, K. 533/K. 494 (1993, Deutsche Grammophon)
* Mozart: Piano Sonatas K. 331 & 457; Fantasias K. 397 & 475 (1990, Deutsche Grammophon)
* Schubert: Sonata; 6 Moments Musicaux; 2 Scherzi (1989, Deutsche Grammophon)
* Mozart: The Great Concertos for Piano (1978, Erato)

## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo kun Maria João Pires, 25a de Marto, 1991

Kategorio:Portugalaj muzikistoj
3-Cianobenzoata acido

**3-Cianobenzoata acido** aŭ **3-Karbokso-benzonitrilo** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el hidrolizo de la **3-Cianobenzoila klorido** kaj oksidado de la **3-cianobenzila alkoholo**. 3-Cianobenzoata acido estas blanka aŭ flaveca solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Cianobenzoata acido prezentas nitrilan kaj karboksilan grupojn ligitajn respektive en la 1-a kaj 3-a karbonatomo de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 5 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **3-cianobenzoata acido** per hidrolizo de la **3-cianobenzoila klorido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **3-cianobenzoata acido** per oksidado de la **3-cianobenzila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **3-cianobenzoata acido** per oksidado de la **3-cianobenzaldehido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **3-Cianobenzoata acido** per traktado de **3-cianobenzoila klorido** kun **natria hidroksido**:

## Vidu ankaŭ 
* Cianobenzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Cianobenzoatoj
Markus-setä

**Markus Rautio** (naskiĝinta la 17-an de majo 1891 en Helsinko, mortinta la 14-an de februaro 1973 en la sama urbo), pli bone konata je nomo **Markus-setä** ("onklo Markus") estis finna radia prezentisto. Li estas memorata speciale pri siaj porinfana radia programo *Markus-sedän lastentunti* ("porinfana horo de onklo Markus"), kiu estis sendita kaj en finna kaj en sveda en la jaroj 1926–1956. En fino de la programo Rautio normale admonis infanojn, ke ili manĝu avenan kaĉon. La programo estis la plej konata tiutempa radia programo en la lando. Iuj asertis, ke Rautio reale malamis infanojn – Nasse-setä estas parodio pri Rautio.

En 1931 Rautio prezentis en Talino la unuan interlandan programon de Yle(isradio). Pre sia radia kariero li laboris kiel aktoro. Ankaŭ liaj gepatroj estis aktoroj. La radiodrama serio *Suomisen perhe* (familio *Suominen*) iĝis el ideo, kiun Rautio ricevis el la sveda radiodrama serio *Familjen Björk* (1936-1943, en vikidatumoj).

Foje oni ne memoris fermi la mikrofonon post la senda tempo de *Markus-sedän lastentunti*. Oni asertas en Finnlando, ke onklo Markus ne sentis la eraron kaj li diris uzante vulgaran vorton "Nyt Markus-setä lähtee paskalle" (nun onklo Markus iros por ke feki). Sed oni ne estas certe, ĉu tion diris Rautio aŭ alia radia laboranto *Alexis af Enehjelm* (en vikidatumoj). En la plej fruaj fontoj pri la afero oni mencias, ke Alexis af Enehjelm diris tiujn vortojn. Krome iuj asertas, ke vere la afero estis dirita svede, ne finne kiel oni en Finnlando normale kredas. Oni apenaŭ povas tute certigi la aferon. Pri la vortoj ne ekzistas registrado. La rakonto apartenas al la finna folkloro.

## Fontoj 
Kategorio:Finnaj redaktoroj
Antonio Nobre

**António Pereira NOBRE** (Porto, 16-a de Aŭgusto 1867 - Foz do Douro, 18-a de Marto 1900) estis portugala poeto, unu de la plej originalaj en sia generacio kaj reprezentanto de la Malfruromantikismo.

## Vivo kaj verkaro 
200px|eta|maldekstre|Kovrilpaĝo de la unua eldono de *Só*, Parizo, 1892.
Li pasigis sian infanaĝon en Leça da Palmeira, vilaĝo de fiŝkaptistoj kie lia patro, iama migranto en Brazilo, posedis domon, kaj en Foz do Douro, ĉe enfluejo de la rivero Douro.​ Li studis en gravaj lernejoj de Porto, ĉeestis en la ĉefaj centroj de la bohemio kun gravaj verkistoj kiel Raul Brandão kaj publikigis en revuoj kiel *A Mocidade de Hoje* (1883).​ En 1888 li iris al Koimbro studi juron kaj loĝis en nun fama Turo de Anto. Li fondis kun Alberto de Oliveira la revuon *Boémia Nova*, sed malsukcesis kaj foriris al Parizo en 1890 kaj tie diplomiĝis en Politikaj Sciencoj (1895) en la tiam nomita Libera Lernejo pri Politikaj Sciencoj; li konis ankaŭ la konsulon kaj verkiston Eça de Queirós, kiu helpos lin poste.​ De tiu pariza sperto naskiĝis la libro kiu famigis lin, Só ("Sola"), 1892 (2a eldono ampleksita, 1898), en kiu la aŭtoro, borde de la literatura etoso de la franca metropolo, enprofundiĝas en la "saudade" de sia elpatriigita koro. Pri tiu libro oni diris, ke kun *O Livro de Cesário Verde* kaj eble la *Sonetoj* de Antero de Quental, ĝi estas unika kontribuo al la universala poezio de la 19-a jarcento en Portugalio.

Reveninta, li estis nomumita konsulo en Pretorio en 1893,​ sed li devis rezigni pro sia malbona sano: li estis malsana pro tuberkulozo. Dum siaj lastaj jaroj li vagadis tra diversaj sanatorioj serĉe de neebla kuracado (en 1896 en Svisio kaj de tie al Funchal (Madeira), Novjorko, Baltimoro, kie li vizitis la tombon de Edgar Allan Poe, Londono, Parizo kaj, en 1898, denove en Funchal). Seniluziigita, li revenis al la familia domo kaj mortis estante apenaŭ 32-jaraĝa ĉe sia frato Augusto Nobre, marbiologo, ministro de edukado kaj profesoro de la Universitato de Porto.​ Postmorte aperis liaj libroj *Adiaŭoj* (1902) kaj *Unuaj versoj* (1921), same kiel diversaj partoj de iompostiome kreskiĝinta epistolaro.

## Literaturaj verkoj 
* *Só* (Paris: Léon Vanier Editeur, 1892; 2a eldono reviziita kaj ampleksigita, Lisboa: Guillard, Aillaud e C.ª, 1898).
* *Despedidas (1895 - 1899)*, Porto: Lello e Irmãos, 1902.
* *Primeiros versos (1882 - 1889)*, Porto: Lello e Irmãos, 1921.
* *Cartas Inéditas de António Nobre* (1934)
* *Cartas e Bilhetes Postais a Justino Montalvão* (1956)
* *Correspondência* (Lisboa, 1967)
* *Correspondência II* (Lisboa, 1969)
* *Correspondência com Cândida Ramos*, eldono de Mário Cláudio, Porto: Biblioteca Pública Municipal do Porto, 1982.
* *Alicerces, seguido de Livro de Apontamentos*, eldono de Mário Cláudio, Lisboa: Imprensa Nacional / Casa da Moeda, 1983.

Kategorio:Portugalaj verkistoj
Kategorio:Portugalaj poetoj
Rui Veloso

**Rui Manuel Gaudêncio VELOSO** (30a de Julio 1957) estas portugala kantisto-kantoverkisto kaj muzikisto.

Ofte nomita "La patro de la portugala roko" (portugallingve: *O pai do rock português*), Veloso estis grava figuro en la eksplodo de portugala rok-muziko en la 1980-aj jaroj. Lia debuta albumo *Ar de Rock* (1980), kiel la sukcesa unuopaĵo "Chico Fininho", estas konsiderata mejloŝtono de la portugala rok-muziko. Dum la 1980-aj kaj la 1990-aj jaroj, Veloso publikigis nombrajn aliajn sukcesajn unuopaĵojn kaj albumojn en Portugalio.

Senkondiĉa amanto de bluso, li ludis kun B.B. King kelkajn fojojn en la koncertoj de King en Portugalio.

## Diskaro 
### Studiaj albumoj 
eta|Memortabulo honora al Veloso en la *Coliseu do Porto*, markanta 30 jarojn de lia kariero en 2010.
* *Ar de Rock* (1980)
* *Fora de Moda* (1982)
* *Guardador de Margens* (1983)
* *Rui Veloso* (1986)
* *Mingos & Os Samurais* (1990)
* *Auto da Pimenta* (1991)
* *Lado Lunar* (1995)
* *Avenidas* (1998)
* *A Espuma das Canções* (2005)
* *Rui Veloso e Amigos* (2012)

### Kompilaĵoj 
* *O Melhor de Rui Veloso - 20 Anos Depois* (2000)
* *Essencial* (2014)
* *O Melhor de Rui Veloso* (2015)

### Koncertaj albumoj 
* *Rui Veloso Ao Vivo* (1998)
* *O Concerto Acústico* (2003)
* *Ao Vivo no Pavilhão Atlântico* (2009)

### Filmalbumoj 
* *O Concerto Acústico* (2003)
* *Ao Vivo no Pavilhão Atlântico* (2009)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Portugalaj kantistoj
Kategorio:Portugalaj muzikistoj
Sara Tavares

**Sara Alexandra Lima TAVARES** (1-an de februaro 1978 - 19-an de novembro 2023) estis portugala kantisto, komponisto, gitaristo kaj perkutisto. Ŝi naskiĝis kaj edukiĝis en Lisbono, Portugalio, kie ŝi loĝas. Ŝi estas dua-generacia portugalino el prauloj de Kaboverdo, kaj komponas mondomuzikon de afrika, portugala kaj nordamerika influoj. Ŝi komponas en portugala kaj portugal-bazitaj kreolaj lingvoj. Kvankam portugala estas la ĉefa lingvo en ŝiaj kantoj, ne raras trovi en ŝia repertorio plurlingvajn kantojn miksantajn portugalan kun portugal-kreola kaj eĉ angla en la sama kanto (ekz."One Love").

Tavares venkis en la finalo de 1993/1994 de la kantokonkurso Endemol *Chuva de Estrelas* (Stelpulvo, kantante *One Moment in Time* de Whitney Houston), kio helpis ŝin venki en la finalo de la Portugala Televida Kantokonkurso de 1994, tial atingante lokon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 1994, kie ŝi partoprenis per la kanto "Chamar a Música" per kiu atingis la 8an rangon.

Ŝi estas konata ankaŭ ĉar kantis la eŭrop-portugalan version de "God Help the Outcasts" por la Disney-filmo "The Hunchback of Notre Dame," kiu ricevis Disney-premion pro la plej bonkvalita versio de la origina kanto. Ŝi ricevis ankaŭ portugalan Oran Globon pro la plej bonkvalita portugala kantisto en 2000.

## Diskaro 
eta|240ra|maldekstre|Sara Tavares subskribanta sian lastan diskon en Varsovio en Septembro 2011.
* *Sara Tavares & Shout* (1996)
* *Mi Ma Bô* (1999)
* *Balancê* (2006)
* *Alive! in Lisboa* (2008)
* *Xinti* (2009)
* *Fitxadu* (2017)

## Bibliografio 
* Sieber, Timothy (2005). "Popular music and cultural identity in the Cape Verdean post-colonial diaspora" (PDF). Etnográfica. 9 (1): 123–148.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Sara Tavares, papertondiloj

Kategorio:Portugalaj kantistoj
Kategorio:Portugalaj muzikistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 1994
Listo de asteroidoj (167001–168000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 167001 ĝis 168000**.La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (167000-168000) 
### 167001-167050 
### 167051-167100 
### 167101-167150 
### 167151-167200 
### 167201-167250 
### 167251-167300 
### 167301-167350 
### 167351-167400 
### 167401-167450 
### 167451-167500 
### 167501-167550 
### 167551-167600 
### 167601-167650 
### 167651-167700 
### 167701-167750 
### 167751-167800 
### 167801-167850 
### 167851-167900 
### 167901-167950 
### 167951-168000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 165 001 - 170 000