open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vyšný (Křišťanov)

**Vyšný** (antaŭe **Mísava**, ) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Křišťanov en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝis proksimume 8&nbsp;km oriente de Volary, super valo de Blanice kaj rojo Puchéřský potok. 

Vyšný situas en katastra teritorio **Křišťanov** kun areo 17,95&nbsp;km².

## Historio 
thumb|left|Vyšný sur nacieca mapo de juĝeja distrikto Chvalšiny al la jaro 1930
En la fondantaj dokumentoj de monaĥejo Zlatá Koruna estas iama domaro Vyšný unuafoje menciata en la jaro 1343 sub nomo Ebenaw. Ekde la jaro 1398 ĝi estas nomata Miesau. La vivtenado de lokaj loĝantoj estis agrikulturo kaj vitrofarado. La ampleksa pluvmarĉa malsekejo estis dearbarigita kaj la grundo fekundigita. La vitrofarejo "Misav" estis unuafoje menciita en la 15-a jarcento. Oni laboris en la vitrofarejo en la jaroj 1602 – 1793 kaj oni eksportis de ĉi tie spegulan vitron ĝis  Nurenbergo. En la jaro 1722 eksplodis en la vitrofarejo incendio, kiu neniigis grandan parton de la domaro. Laboron de la vitrofaristoj rememorigas lokaj nomoj Spálenec kaj Puchéřský potok. En la jaro 1809 estis fondita vitrofarejo en la najbara  Arnoštov. El sep putoj, riĉaj je akvo, en Vyšný, parto de akvo estis forkondukita tra kanalo ĝis Arnoštov. Al la jaro 1930 vivis en Vyšný en 14 domoj 95 loĝantoj, el kiuj ĉiuj estis germanoj. Antaŭ la jaro 1946 en Vyšný troviĝis 15 domoj, kelke da krucoj, diaj torturoj, meze de la domaro pli granda kapeleto. Post deviga forŝovo de germana loĝantaro la agrikulturaj areoj estis primastrumadaj de ŝtato. La domoj iom post iom kadukiĝis kaj en la 1970-aj jaroj la konstruaĵoj en la tuta domaro estis egaligitaj kun la tero. 

## Nuntempo 
En la jaro 2004 estis en Vyšný denove konstruita kapelo kaj estis rekonstruitaj restaĵoj de putoj. Ĉe ŝoseo Křištanov – Arnoštov estas belvidejo al Boubín, Bobík, Plechý kaj Knížecí stolec.

## Naturo 
La eksa domaro Vyšný situis sur teritorio PPR Šumava kaj troviĝas ĉi tie naturmemorindaĵo Vyšný - Křišťanov kun protektitaj kreskaĵoj (krokuso, montara arniko, junipero ka.).

## Pluaj fotoj 

Bývalý Vyšný (Miesau) - staré studny.JPG|Eksaj putoj en Vyšný
Vysny2.jpg|
Vyšný.jpg|

### Panoramo
## Ligiloj 
### Referencoj
### Eksteraj ligiloj 
* Zaniklé obce

Kategorio:Křišťanov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Zdenice

**Zdenice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nebahovy, en distrikto Prachatice. La vilaĝo troviĝas proksimume 2 km okcidente de Nebahovy. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Zdenice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,29&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1229.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zdenice village in 2011 (1).JPG|Zdenice
Zdenice village in 2011 (3).JPG|Zdenice
Zdenice village in 2011 (2).JPG|Zdenice

Kategorio:Nebahovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Třebanice

**Třebanice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Lhenice, en distrikto Prachatice. La vilaĝo troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Lhenice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Třebanice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,96&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto de sanktaj Petro kaj Paŭlo en vilaĝplaco
* Ŝosea ponto trans Melhutka, direkte al Lhenice
* Burgejo Velký hrádeček el Hallstatt-kulturo
* Naturmemorindaĵo Hrádeček
* Naturmemorindaĵo Pančice – V řekách

## Pluaj fotoj 

Třebanice (2).JPG|Třebanice
Třebanice (5).JPG|Třebanice

Kategorio:Lhenice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Lhenice (Bžany)

:*Estas ankaŭ Lhenice.*

**Lhenice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bžany en distrikto Teplice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Bžany. En la jaro  ĉi tie vivis .

Lhenice situas en katastra teritorio **Lhenice u Bžan** kun areo 3,78&nbsp;km². En la katastra teritorio Lhenice u Bžan situas ankaŭ Bukovice kaj Mošnov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1485.

## Loĝantaro
## Fotogalerio 

Lhenice 3 Ke kapli.jpg|Strato al la kapelo
Lhenice 2 U kaple.jpg|Spaco antaŭ la kapelo
Lhenice - kaple.jpg|Kapelo

Kategorio:Bžany (distrikto Teplice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Teplice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Bohemia mezmontaro
Saint-Jacques - Gaîté (metroo de Rennes)

**Saint-Jacques - Gaîté** estas fina stacio sur la linio **b** de la metroo de Rennes, situanta en la kvartalo La Courrouze, en Saint-Jacques-de-la-Lande en la franca departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio.

Malfermita en 2022, ĝi estis dezajnita fare de la arkitektoj Laurent Gouyou-Beauchamps kaj Fabien Pédelaborde.

Ĝi estas stacio, ekipita per liftoj, kiu estas alirebla por homoj kun movmalkapablo.

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Jacques-de-la-Lande
* Metroo de Rennes
* Listo de la stacioj de la metroo de Rennes

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAR)

Kategorio:Saint-Jacques-de-la-Lande
Kategorio:Metroo de Rennes
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2022
Kategorio:2022 en Francio
Kategorio:Transporto en Rennes
Ironiaj citiloj

**Ironiaj citiloj** estas citiloj apartigantaj vorton aŭ vortgrupon por marki distancon inter ĝi kaj la aŭtoro, por indiki ironian aŭ malaproban rilaton de la aŭtoro. Tio povas aludi, ke la aŭtoro uzas esprimon de iu alia (kvazaŭ dirante «tiel nomata …») kaj sugesti skeptikecon aŭ malkonsenton, la opinion ke la koncernaj vortoj estas misuzataj, aŭ ke la aŭtoro uzas ilin antifraze. 

[eta|maldekstre|[Michelle Obama uzanta ironiajn «aercitilojn» dum mitinga elpaŝo.]]
En buŝa komunikado oni iam uzas tiusence la ironiajn «aercitilojn», geston aludantan la tajpilajn citilojn. 

En kelkaj kulturoj aŭ sociaj sektoroj la parolaj ironiaj aercitiloj estas foje uzataj kiel refrenoj fare de nespertaj parolantoj, kiuj tiel perdas ties ironiecon ĉefe pro troa ofteco de tiu uzado. Iel ili faras tiun uzadon kvazaŭ ili deziras nur emfazon, kion certe parolaj ironiaj aercitiloj ne celas.

Ekzemploj pri la skribaj citiloj ironiaj:
* Se Vi tamen timas, ke ni … faros facilanimajn paŝojn, kiuj kompromitos Esperanton en la okuloj de **«saĝaj»** homoj …
* La **«liberigo»**, kiun vi donos al tiu aŭ alia terpeco, estos nur sofismo …
* Kaj kiam niaj idistaj kamaradoj asertas, ke ilia lingvo estas la **«scienca»** solvo de l’ problemo, ni ne povas ne rideti, pensante, ke preskaŭ ĉiuj decidoj de ilia Akademio estas alprenitaj je la *plimulto* de la voĉdonantoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Citilo
* Tiel!
Kategorio:Interpunkcio
Kategorio:Retoriko
Miletínky

**Miletínky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ktiš en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km okcidente de Ktiš. Estas ĉi tie registritaj 9 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Miletínky situas sur dislimejo de Šumava kaj&nbsp;ĝia cismontaro, en valo de la dekstraflanka alfluanto Zlatý potok, alfluanto de Blanice.

Miletínky situas en katastra teritorio **Křížovice u Ktiše** kun areo 11,92&nbsp;km².  

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1423. Ĝis la 1950-aj jaroj Miletínky estis domaro de municipo Křížovice.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* En senpera najbareco de la vilaĝo situas Naturrezervejo Miletínky

## Pluaj fotoj 

Miletínky 04.jpg|Miletínky
Miletínky 08.jpg|Miletínky
Miletínky 01.jpg|Miletínky
PR Miletínky 08.jpg|NR Miletínky

Kategorio:Ktiš
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Sanĉo la 4-a (Gaskonio)

**Sanĉo García la 4-a (Gaskonio)** estis Duko de Gaskonio ekde 920-a ĝis sia morto, li estis filo de García la 2-a, la Kurbiĝanta (850-930) kaj lia edzino Amuna, filino de Vilhelmo la 1-a de Bordozo (925-996), menciita sur la dokumeno de la "Gallia Christiana". Liaj du pli junaj fratoj Vilhelmo García kaj Arnaldo la 2-a, Grafo de Astarak, Arnoldo estis investitaj en la Graflandoj de Fézensac.

Dum sia regado, Gaskonio ŝrumpis konsiderinde kiam liaj fratoj heredis gravajn regionojn kaj la fakta kaj eble laŭjure sendependa duklando deglitis en historian preskaŭ-forgeson.

Li estas menciita en la Kartularo de Auch, kiel filo de García la 2-a Sánchez, kaj la Kodekso de Roda, kiu mencias lin kiel la heredinton de Gaskonio. Okaze de la morto de sia patro, li heredis la duklandon mem, kiu inkludis la vicgraflandojn de Lomagne, Gavarret, :en:Tursan, kaj Bruillois. Liaj pli junaj fratoj, Vilhelmo kaj Arnoldo, heredis Fézensac (inkluzive de Armagnac) kaj Astarac respektive kun la grafa titolo. Tiel Gaskonio dividiĝis kaj malpliiĝis.

En 932, :en:Flodoardo registras ke la fratoj Ermengol de Rouergue kaj Raymond Pons de Tuluzo, Princoj de Gothia, kunportis "Lupus Aznar Vascon" por fari omaĝon al Rodolfo de Francio. Lewis konsideras tiun "Vasco" kiel la duko de Gaskonio kaj nomas lin "Sánchez." La duko volis diri, tamen, Sanĉo.

Sanĉo havis du eksteredziĝajn filojn, Sanĉo la 5-a, kiu poste sukcedis lin, kaj Vilhelmon Sanĉez, kiu same sukcedis sian seninfanan fraton. Tria filo estis :en:Gombaldo, konata plurisma episkopo, kiu okupis diversajn sidejojn en Gaskonio kiel unu ĝis esti rekondukita al la long-vaka arkidiocezo de Bordozo. Kvara filo Udalriko aŭ Odulriko estas atestita en ĉartoj; verŝajne ĉiuj estis bastardoj.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 890
Kategorio:Mortintoj en 955
Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 10-a jarcento
Hrbov

**Hrbov** povas esti nomo de:

* Hrbov (Lhenice) – parto de kampurbo Lhenice en distrikto Prachatice
* Hrbov (Polná) – parto de urbo Polná en distrikto Jihlava
* Hrbov (Velké Meziříčí) – parto de urbo Velké Meziříčí en distrikto Žďár nad Sázavou
Seto (Ajĉio)

**Seto** () estas urbego en la Gubernio Ajĉio, en regiono Ĉubu en ĉefa insulo Honŝuo en Japanio. La loknomo signifas: "la loko, kie la rivero rapide kuras." Tamen la ekzistanta rivero en Seto estas nek signife granda, nek rapide moviĝanta.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 Seto havis populacion de . En la 1970-aj jaroj Seto atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Ĝi konstante kreskis ĝis la 2010-aj jaroj, poste malpliiĝis.

## Geografio 
Seto situas sur montetaro. Kasugai troviĝas 11, gubernia sidejo Nagojo 18, Karija 27, Iĉinomija 28, Okazaki 33, Niŝio 40, ĉefurbo Tokio 246 kilometrojn aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Jam dum la feŭdismo la areo estis fama pro sia produktado de ceramikaĵoj. En 1888 vilaĝo Seto estis kreita laŭ la moderna municipa sistemo kaj ĝi urbiĝis en 1892. Post aneksado de la najbara vilaĝo en 1925 Seto estis levita al urbostatuso la 1-an de oktobro 1929. Granda parto de la urbo estis detruita per aviadilaj atakoj en 1945. En la postmilita periodo Seto kreskis, kiel navedurbo aŭ dormĉambra komunumo por Nagojo.

## Ekonomio 
Ekonomio de Seto daŭre restas dominita per ceramikaĵoj por la tradiciaj verkoj al privata konsumo kaj ankaŭ moderna industria ceramikaĵo por la elektronika industrio.

## Eduko 
En Seto kampuso de universitato el Nagojo funkcias.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Seto havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn al la regiono.

## Klimato 
Seto situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj aŭ humidaj someroj kaj relative mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas preskaŭ . La jarpluvo averaĝas 1810 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, respektive iomete neĝas.

## Vidindaĵoj 
* budhana templo kaj maŭzoleo, ankaŭ aliaj preĝejoj
* septembra festivalo kun 20 mil da vizitantoj
* ceramika muzeo, krome aliaj muzeoj

## Ĝemelurboj 
*  Limoĝo, Francio, ekde 2003
*  Nabeul, Tunizio, ekde 2004
*  Iĉono, Sud-Koreio, ekde 2006

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Horní Chrášťany

**Horní Chrášťany** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Lhenice, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km oriente de Lhenice. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Horní Chrášťany** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,21&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Dobčice

## Pluaj fotoj 

Horní Chrášťany 05.jpg|Horní Chrášťany
Horní Chrášťany No.3 (01).jpg|Horní Chrášťany
Horní Chrášťany, stavitelství.jpg|Horní Chrášťany
Horní Chrášťany No.20 (01).jpg|Horní Chrášťany

Kategorio:Lhenice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Hoříkovice

Nomon **Hoříkovice** havas pluraj setlejoj:

* Hoříkovice (Chotěšov), parto de municipo Chotěšov en distrikto Plzeň-sudo
* Hoříkovice (Lhenice), parto de municipo Lhenice en distrikto Prachatice
Vodice (Lhenice)

**Vodice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Lhenice, en distrikto Prachatice. La plilongita dekliva vilaĝplaco konserviĝis fakte nedifektitan aspekton el la dua duono de la 19-a jarcento kaj kelke da valoraj objektoj konserviĝis eĉ krom ĝi. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vodice situas en katastra teritorio **Vodice u Lhenic** kun areo 4,73&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1400.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Bienetoj n-ro 1, 2, 3, 4, 6, 18 kaj 19
* Bieneto n-ro 20 (sen garbejo)
* Bieneto n-ro 25
* Forĝejo n-ro 26

## Pluaj fotoj 

Vodice, kovárna čp.26.jpg|Forĝejo
Vodice (u Lhenic) - náves, vpravo kaple, v pozadí dům čp. 20.jpg|Domoj en Vodice
Vodice, venkovská usedlost čp.20.jpg|Domoj en Vodice
Vodice (u Lhenic) - čp. 2, 3 a 4.jpg|Domoj en Vodice

Kategorio:Lhenice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Sanĉo la 5-a (Gaskonio)

**Sanĉo García la 4-a (Gaskonio)** estis Duko de Gaskonio, kiu sukcedis sian patron Sanĉo la 4-a inter 955-a kaj sia morto. Li estis ekstergeedzeca filo kies registaro ne daŭris longe antaŭ ol li mortis seninfana, estinte sukcedita fare de sia frato Vilhelmo Sanĉez (925-996). En la Kodekso de Roda, Sanĉo estas menciita, kune kun siaj fratoj, Vilhelmo kaj Arnoldo kaj liaj fratinoj, Andregoto kaj Arcibella, kiel la filo de Garcia la 2-a kaj lia edzino (kies nomo ne estas precizigita).

Ekzistas iu malkonsento kiel al la nomo de tiu posteulo de Sanĉo la 4-a. Kelkaj fontoj atribuas al li infanojn, unuenaskiton nomitan García kaj pli junan nomitan Sanĉo, kiu metas la morton de ĉi tiu lasta antaŭ la sinsekvo de Vilhelmo kaj igante Garcían la heredinto de sia patro. Verŝajne temas pri miksaĵo de nomoj: la posteulo de la Sanĉo la 4-a estis nomita García aŭ Sancho interŝanĝeble.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 907
Kategorio:Mortintoj en 961
Kategorio:Naskiĝintoj en la 10-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 10-a jarcento
Dobčice

**Dobčice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Záboří en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas 2,5 km okcidente de Záboří. Estas ĉi tie registritaj 39 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Dobčice situas en katastra teritorio **Lipanovice** kun areo 10,45&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1292.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto
* Bienetoj n-ro 3, 4, 5, 10 kaj 19

## Dobčice en filmo
Ekde majo ĝis julio de 2012 ĉi tie reĝisoro Zdeněk Troška filmis komedion Babovřesky, kiu estis donita en kinejojn la 14-an de februaro 2013. Somere de 2013 ĉi tie Zdeněk Troška filmis daŭrigon Babovřesky 2, kiu havis premieron la 20-an de februaro 2014. Somere de 2014 ili ĉi tie filmis Babovřesky 3.

## Ĉirkaŭaĵo
* Horní Chrášťany

## Pluaj fotoj

Village square in Dobčice 11.jpg|Kampula baroko
Dobčice, domy na návsi II.jpg|Dobčice
Dobčice, domy na návsi.jpg|Dobčice
Dobčice, selské baroko (jižní strana).jpg|Dobčice

Kategorio:Záboří (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Kategorio:Kampula baroko
Ludviga otido

**Ludviga otido** (laŭ la latinlingva scienca nomo *Neotis ludwigii*) estas specio de birdoj de la familio *Otididae*. Ĝi estas mezgranda otido kun mezlonga kolo kaj longaj kruroj, afrika grundoloĝanta birdo.

La specio estis nomita laŭ Barono von Ludwig, kiu helpis natursciencojn en Suda Afriko. Ĝi estas mezgranda specio.

## Aspekto 
La Ludviga otido povas pezi el 3 ĝis 7.3 kg, kun averaĝo de 6.3 kg ĉe la multe pli granda masklo kaj 3.4 kg ĉe la pli malgranda ino. Longo gamas el 76 ĝis 85 cm ĉe inoj kaj 80 ĝis 95 cm ĉe maskloj.

La vizaĝo kaj antaŭa kolo de la birdo estas grizbrunaj dum la malantaŭo de la kolo kaj vizaĝo estas blankaj. La nuko estas svage oranĝa. Inoj kaj junuloj varias de la masklaj plenkreskuloj pro sia plia malgrandeco kaj iomete pli helkoloraj antaŭkolo kaj vizaĝo.

La Ludviga otido estas ofte konfuzata kun la Stanleja otido (plej ofte konata kiel Denhama otido), *Neotis denham.*  La Denhama otido tamen havas pli palan grizon sur sia vizaĝo kaj antaŭkolo, pli brunan nukon, kaj ankaŭ estas markita per unikaj kronaj strioj de nigra kaj blanka koloroj sur sia kapo.

## Taksonomio 
La Ludviga otido estas membro de la familio *Otididae*, kiu enhavas la otidojn. Ĝeneralaj otidaj karakteroj estas mallongaj, fortikaj bekoj; kamuflaj korpoj; kaj vivado en savanoj kaj herbejoj.

La Ludviga otido estas parto de la afrika otida genro konata kiel *Neotis*, kiu havas tri aliajn speciojn, krom la Ludvigan otidon.

## Habitato kaj distribuado 
Tipe inter otidoj, la Ludviga otido vivas en herbejoj

En la 1980-aj jaroj, la totala populacio de la Ludviga otido estis ĉirkaŭkalkulita je 56 000 – 81 000.

Oni ofte kredas, ke la otidoj emas sekvi pluvsezonojn, sed tio poste estis kontestita per pli nova esplorado. Tamen, ŝajne estas signifa pruvaro, ke tiuj birdoj ja preferas vivi en modifitaj vivejoj kiel ekzemple agrikulturaj kampoj kaj paŝtejoj.

La otidoj de Ludwig ne formas grandajn arojn, tendence esti vidataj en grupoj kun meza grandeco de 2.13 individuoj en somero kaj 3.56 individuoj en vintro.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Ludwig's Bustard - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Denhama otido

**Denhama otido** (laŭ la latinlingva scienca nomo *Neotis denhami*) estas specio de birdoj de la familio *Otididae*. Ĝi estas granda otido kun longaj kolo kaj kruroj, afrika grundoloĝanta birdo. Ĝi reproduktiĝas en multo de Sub-Sahara Afriko. Ĝi estas specio de malferma teerno, kiel agrikulturejoj, herbejoj, inunditaj ebenaĵoj kaj bruligita finboso. Ĝi estas sidloka, sed kelkaj internaj populacioj moviĝas al pli malaltaj altitudoj en vintro. 

La specio estis nomita laŭ angla esploristo, Maĵoro Dixon Denham, kaj la alternativa nomo Stanleja otido laŭ angla natursciencisto Edward Smith-Stanley, grafo de Derby.

## Aspekto
thumb|upright|maldekstre
La otido de Denham estas la plej granda specio en la genro *Neotis*, kvankam estas pli malgranda ol la otidoj en la genro *Ardeotis* (same kiel la Granda otido). La masklo estas 9 ĝis 10 kg peza kaj 100-116 cm longa; la ino estas multe pli malgranda je 3 ĝis 4 kg kaj 80-87 cm). La dorso estas bruna, pli malhela kaj senmarka ĉe la masklo, kaj la subaj partoj estas blankaj. La kolo estas palgriza kun oranĝa nuko. Ĝia griza krono estas bordita per nigra koloro, kaj nigra linio trairas la okulon kun blanka linio formanta brovon supre. La longaj kruroj estas palflavaj. La flugiloj estas okulfrape desegnitaj en bruna, blanka kaj nigra koloroj, dum la masklo montras pli da blanka koloro dumfluge ol la inoj aŭ junaj birdoj. La longaj kruroj estas flavecaj kaj la beko estas blankeckorna.

La masklo ŝveligas sian gorĝon kiam elmontriĝas por montri okulfrapan pilkegon de blankaj plumoj. Ĉi tiu specio estas kutime silentema.

## Distribuado kaj habitato
Estas tri subspecioj de tiu otido, ĉiuj apartaj pro sia distribuado. *N. d. denhami* vivas en sudokcidenta Maŭritanio, Senegalo kaj Gambio kaj orienten ĝis Ugando kaj Etiopio. *N. d. jacksoni* troviĝas en Kenjo kaj Tanzanio kaj suden ĝis Zambio, Bocvano kaj Zimbabvo, kun populacioj ankaŭ en Angolo, kaj Demokratia Respubliko Kongo. *N. d. stanleyi* vivas en Sudafriko kaj Svazilando. La Denhama otido okupas herbejajn habitatojn. Ili estas distribuataj ĉefe en savano kaj povas troviĝi je altaĵoj de ĝis 3000 m. Ili povas troviĝi en konsiderinda gamo de duarangaj habitatoj kiel densaj arbustaroj, maldensaj arbaroj, kultivejoj, sekigitaj marĉoj kaj aridaj ebenaĵoj.

## Referencoj
*Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) 

## Eksteraj ligiloj
* (Denham's Bustart =) Stanley's bustard – Specitext in The Atlas of Southern African Birds
* Birdlife International

Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Vytautas Kernagis

**Vytautas Kernagis** aŭ je plena nomo **Vytautas Kernagis-Benas** (n. la 19-an de majo 1951 en Vilno, m. la 15-an de marto 2008 samloke) estis prezentisto kaj kantaŭtoro de litova muziko, direktoro de distraj aranĝoj kaj televida programestro. Li konsideriĝas la pioniro de "kantata poezio" (*dainuojamoji poezija*), kiu en Litovio samkiel la aliaj baltiaj landoj kaj en Pollando konsideriĝas aparta muzika ĝenro. En 1978 li surbendigis la unuan albumon de kantita poezio en Litovio - kiu kiel titolon ricevis simple lian nomon.

## Biografio 
Filo de aktoroj Aleksandras Kernagis (1911-1980) kaj Gražina Blynaitė-Kernagienė (1918-2013), li estis lernejano en Vilno, 9 jarojn en la Nacia Lernejo de Artoj "Mikalojus Konstantinas Čiurlionis" kaj poste 3 jarojn en la 23-a urba mezlernejo. Jen kiel lernejano li unuafoje aktoris, kiel 17-jarulo en la arta filmo *Kai aš mažas buvau* ("Kiam mi estis etulo") de 1968. Li studis aktoradon en la Litovia Muzika kaj Teatra Akademio, kaj finis la studadon per diplomo en 1973. Ekde 1975 li komencis studi reĝisoradon partatempe en la Rusa Akademio de Teatraj Artoj de Moskvo, kaj finis tiun studadon per diplomo en 1980.

En 2007 li estis premiita per la litova Nacia Premio de Kulturo kaj Arto pro la profesieco kaj arto de lia populara kreado. Samjare li ekhavis diagnozon havi kanceron. Li mortis la 15-an de marto 2008 nokte, en aĝo de 57 jaroj, post grava malsano de stomaka kancero.

Multaj el liaj kanzonoj havas pezan, melankolian melodion, kiu tamen kutime korespondas al la peza, melankolia etoso de la poezia originalo, kiun li muzikigis. Ekzemplo por tio estas lia valsa per pezaj pianoakordoj akompanata muzika balado *"Kai sirpsta vyšnios Suvalkijoj, raudonos, kad pravirkt gali"*, "Kiam la ĉerizoj maturiĝas en Suvalkio, tiom ruĝegaj ke eblus plori" laŭ samnoma poemo de Marcelijus Martinaitis. Okcidentanoj kutime ne komprenas kial oni sentus urĝan bezonon plori kiam ĉerizoj estas bele ruĝaj - plej multaj homoj ĝojos vidante arbon de rozaj ĉerizfloroj aŭ iom poste bele ruĝan ĉerizarbon karesitan de somera suno kaj pensos ke la brile ruĝaj fruktoj estos dolĉaj kaj bongustaj. Sed la poeto Martinaitis sentis tiom fortan emocion ke li volus plori, kaj Kernagis trafe transformis tiun melankolian etoson al muziko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* la klasika balado "Kiam la ĉerizoj maturiĝas en Suvalkio" de 2006 en kanta prezento de Vytautas Kernagis en Jutubo ()
* daŭre multaj kantistoj reference al Kernagis prezentas la kanton, jen ekzemple Jokūbas Bareikis en 2022 same en Jutubo (samlingve)

## Fontoj 
La biografia parto de la unua versio de tiu teksto baziĝas sur la informoj de la koncerna litovlingva artikolo.

Kategorio:Litovaj kantistoj
Kategorio:Litovaj kantaŭtoroj
Heŭglina otido

**Heŭglina otido** (laŭ la latinlingva scienca nomo *Neotis heuglinii*) estas specio de birdoj de la familio *Otididae*. Ĝi estas granda otido kun longaj kolo kaj kruroj, afrika grundoloĝanta birdo. La nomo de la specio estas omaĝo al germana esploristo kaj ornitologo Theodor von Heuglin.

Ĝi estas sufiĉe granda specio, je ĝis 89 cm longa. La maskloj pezas 4–8 kg kaj la multe pli malgrandaj inoj pezas 2,6–3 kg. Krom grandeco, seksoj malsamas konsiderinde laŭ aspekto. La okulfrapa masklo havas grandan dorsmarkon super la krono laŭ la vizaĝo ĝis la mentono kun bluecgriza kolo. Ĉe la masklo, kaŝtankolora bendo sur la malsupra brusto estas apartigita de la blanka ventro per maldika nigra bendo. La ino estas multe pli de malforta bruneta koloro entute, sen brilaj nigraj markoj kaj havas vizaĝon kovritan per malfortaj ardezgrizaj markoj. Dumfluge, la specio malkaŝas blankan primaran kojnon sur la alie malhela supraflugilo, trajto malvidebla kiam la specio staras.

Heŭglina otido troviĝas en Ĝibutio, Eritreo, Etiopio, Kenjo, kaj Somalio. Ĝi kutime ĉeestas en paroj aŭ malgrandaj grupoj en aridaj aŭ duonaridaj herbejoj, eĉ en dezertobordoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Neotis

***Neotis*** estas genro de birdoj de la familio *Otididae*. Ili estas grandaj otidoj kun longaj kolo kaj kruroj, afrikaj grundoloĝantaj birdoj. Ĝi enhavas la jenajn speciojn:

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Araba otido

]]
**Araba otido** (laŭ la latinlingva scienca nomo *Ardeotis arabs*) estas specio de birdoj de la familio *Otididae*. Ĝi estas granda otido kun longaj kolo kaj kruroj, afrikazia grundoloĝanta birdo. Ĝi troviĝas tra la mondoregiono Sahelo de Afriko kaj en sudokcidenta Arabio. Ĝi estas parto de la grandkorpa genro, *Ardeotis*, kaj, kvankam oni konas malmulte prie, ŝajne estas la tipa specio en tiu grupo. 

## Taksonomio
En 1743 la angla natursciencisto George Edwards inkludis bildon kaj priskribon de la Araba otido en sia *A Natural History of Uncommon Birds*. La mankolorigita bildo de Edwards estis bazita su vivanta specimeno kiu estis tenita kaptita de Hans Sloan en sia hejmo en Londono. Kiam en 1758 la sveda natursciencisto Carl Linnaeus ĝisdatigis sian *Systema Naturae* por ties deka eldono, li metis la Araban otidon kun la aliaj otidoj en la genron *Otis*. Linnaeus inkludis mallongan priskribon, stampis la duvortan nomon *Otis arabs* kaj citis la verkon de Edwards. La specia epiteto *arabs* estas Latino kun la signifo "Araba". La Araba otido estas nun metita en la genron *Ardeotis* kiu estis enkondukita en 1853 de la franca natursciencisto Emmanuel Le Maout.

Oni agnoskis jenajn kvar subspeciojn: Ili estas sufiĉe similaj en ĝenerala aspekto al la samgenra koria otido, kun bruna korpo, griza kolo kaj blanka malsupra flanko, sed estas rimarkeble pli malgrandaj, kun pli eleganta, svelta konstruo. Ili ankaŭ diferencas ĉar havas blankan kvadratan kaŝan ŝablonon ĉe la fino de la faldita flugilo, kontraste al diversaj nigrablankaj ŝablonoj kiel oni vidas ĉe aliaj grandaj afrikaj otidoj.

## Distribuado kaj habitato
Ĝi okupas duondezertajn kaj aridajn herbajn ebenaĵojn, kaj ankaŭ maldensajn arbarojn de "*Acacia*". Ĝi estas vaganta en Kenjo,  Gambio, norda Eburbordo kaj norda Ganao.

La ovodemetado de arabaj otidoj estas de unu ĝis du ovoj, demetitaj en malprofunda skrapaĵo surgrunde. La inoj havas solan respondecon pri kovado de la ovoj kaj zorgado de la idoj. Kiam la idaro estas minacata, oni observis ke la inoj montras deturnigan konduton, ekz. voki, rifuzi fuĝi, distri eventualajn predantojn de idoj.

Arabaj otidoj laŭdire kaptas kaj manĝas akridojn, saltulojn, skarabojn, reptiliojn kaj malgrandajn mamulojn. Oni registris ili ankaŭ manĝantaj la semojn kaj fruktojn de arbustoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Otidedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Hrbov (Lhenice)

**Hrbov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Lhenice, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km norde de Lhenice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Hrbov situas en katastra teritorio **Hrbov u Lhenic** kun areo 5,53&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Naturmemorindaĵo Hrádeček

## Pluaj fotoj 

Dům čp. 15, Hrbov (01).jpg|Hrbov
Hrbov, chapel 01.jpg|Hrbov
Hrbov, No.14.jpg|Hrbov
Hrbov, village square 03.jpg|Hrbov

Kategorio:Lhenice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kálmán Czógler

**Kálmán Czógler** [cOgler], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Czógler Kálmán,** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto, entomologo, malakologo, muzeologo, membro de Societo Dugonics (ekde 1929).

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Szeged (pluraj fontoj konas aliajn datenojn!).
eta|maldekstre|Memortabulo pri
  
## Biografio 
 maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1902, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1907. Jam en 1906 li estis praktikanta instruisto en Budapeŝto, poste li instruis en gimnazioj de Trencsén (1907–1914) kaj Szeged (1914–1946). Li estis ankaŭ vicgimnaziestro (1931–1946) kaj ĉefkonsilisto (1943–1946), poste li pensiuliĝis, sed li instruis plu ankoraŭ du jarojn. Inter 1918–1936 li estis ankaŭ muzeologo en la urba muzeo, kie li riĉigis la muzeon kun 78 mil da pecoj. Li helpis arkeologiajn esplorojn de Ferenc Móra, krome inter 1943–1945 li instruis en Scienca Universitato Miklós Horthy. Krom la instruado li instigis siajn lernatojn kolekti plurajn biologiaĵojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A cyanszármazékokról.* (1910)
* *Jardin des Plantes. A párizsi természetrajzi gyűjtemény.* (1912/1913)
* *A szegedvidéki kagylók.* (studo, 1927)
* *Édesvízi kagylók szegedvidéki régészeti leletekben.* (1934)
* *A Maros és a Tisza vízhordta puhatestű faunája és annak tanulságai.* (kunaŭtoro, 1938)
* *A Palicsi-tó Hemiptera-faunája.* (1942)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Szeged (1984, vidu la foton!)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj entomologoj
Kategorio:Hungaraj moluskistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
DeepSeek

**DeepSeek** (, ) estas ĉina kompanio de artefarita intelekto (A.I), kiu disvolvas grandajn lingvomodelojn (, LLM) kun malferma kodo. Bazita en Hangĝoŭo, Ĝeĝjango, ĝi estas posedata kaj financita nur de ĉina heĝfonduso High-Flyer, kies kunfondinto, Liang Wenfeng, establis la firmaon en 2023 kaj funkcias kiel ĝia ĉefa afergvida oficisto.

La modelo DeepSeek-R1 disponigas respondojn kompareblajn al aliaj nuntempaj grandaj lingvomodeloj (LLM), kiel ekzemple "GPT-4o" de OpenAI kaj "o1" de OpenAI, kvankam trejnita je signife pli malalta kosto - deklarita je 6 milionoj USD kompare kun 100 milionoj USD por "GPT-4" de OpenAI en 2023—kaj postulanta dekonon de la komputa potenco de komparebla LLM. La A.I modeloj de DeepSeek estis evoluigitaj meze de usonaj sankcioj al Ĉinio por icoj de Nvidia, kiuj estis intencitaj por limigi la kapablon de la lando evoluigi progresintan A.I. sistemoj.

La , DeepSeek publikigis sian unuan senpagan babilrobotprogramon, bazitan sur la modelo DeepSeek-R1, por Apple IOS kaj Android; la , DeepSeek-R1 superis ChatGPT kiel la plej elŝutitan senpagan programon en iOS App Store en Usono, kaŭzante malpliiĝon je 18% de la akcia prezo de Nvidia. La sukceso de DeepSeek kontraŭ pli grandaj kaj pli establitaj rivaloj estis priskribita kiel "ŝanĝiĝanta AI", kaj enkondukante "novan epokon de A.I. ĉe rando de abismo".

DeepSeek faras siajn algoritmojn, modelojn, kaj trejnaddetalojn de genera artefarita intelekto kun malferma kodo, permesante al sia kodo esti libere havebla por uzo, modifo, spektado, kaj dezajnado de dokumentoj por konstruado de celoj. La firmao laŭdire forte rekrutas junajn A.I. esploristojn de ĉefaj ĉinaj universitatoj,

DeepSeek AI-babilroboto estas evoluigata tute de ĉinaj softvarinĝenieroj, dum AI-modeloj establitaj en Silicon Valley estas kreitaj de homoj de diversaj naciecoj, inkluzive de H-1B-vizoposedantoj el malsamaj landoj laborantaj en Usono. DeepSeek AI-modeloj povas esti rigardataj kiel signifa paŝo al evoluigado de indiĝenaj altnivelaj teknologioj de aziaj landoj, helpante reteni talenton kaj redukti cerbofuĝon de nacioj kiel Barato kaj Ĉinio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* ChatGPT
* Claude (lingvomodelo)
* Gemini (chatbot)
* Qwen
* Genera artefarita intelekto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Artefarita intelekto
Emmanuel Le Maout

**Jean-Emmanuel-Marie Le Maout**  (29a de Decembro 1799, Guingamp – 23a de Junio 1877, Parizo) estis franca  natursciencisto.

En 1842, Le Maout diplomiĝis kiel kuracisto en la Universitato de Parizo, kie li iĝis fakulo pri naturaj sciencoj en la Fakultato de Medicino. Li poste li instruis private pri literaturo kaj natura historio. Li ricevis la Legion de Honoro en 1869.

En 1854, la botanikisto Hugh Algernon Weddell publikigis *Maoutia* kiu estas genro de arbustoj de arboj en la familio Urtikacoj kaj nomis ĝin liahonore.

## Verkoj 
**Le Jardin des Plantes*  (1842, 2 vol. in-8), kun Louis Couailhac (1810–1885)  kaj Pierre Bernard (1810–1876).
*''Cahiers de physique, de chimie et d'histoire naturelle* (1841, in-4)
**Leçons analytiques de lecture à haute voix* (1842, in-8; nouvelle édition, 1856)
**Leçons élémentaires de botanique, précédées d'un Spécimen, en 1843* (2 part, avec 500 gravures, 1845, 3e édition, 1867)
**Atlas élémentaire de botanique* (1848, 1684 fig.)
**Les Mammifères et les Oiseaux* (1851–1854, 2 vol. gr. in-8, illustrés),
**Flore élémentaire des jardins et des champs* (1855, in-18, 2e édition, 1865)
**Traité général de botanique* (1867, in-4, 5 500 figures) kun Joseph Decaisne (1807–1882).
**Les Trois Règnes de la Nature Tournefort Linné Jussieu'' (Curmer, 1851).

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 

Kategorio:Francaj natursciencistoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Marcelijus Martinaitis

**Marcelijus Martinaitis** - n. la 1-an de aprilo 1936 en komunumo Raseiniai, m. en la aĝo de 77 jaroj la 5-an de aprilo 2013 en Vilno - estis litova kaj litovlingva poeto, eseisto kaj tradukisto. Liaj poemoj konsideriĝas klasikaĵoj de la litova kulturo.

## Biografio
Marcelijus Martinaitis naskiĝis en kamparana familio en vilaĝeto *Paserbentys*, nun likvidita, en la kampara komunumo Raseiniai. Lia pli juna frato *Algirdas Martinaitis* (1950-) estas komponisto. Post la mezlernejo , li studis en la Politeknika instituto de Kaŭno, la nuna Kaŭna Teknologia Universitato. Post la diplomiĝo en 1956, li laboris kiel komunika laboristo, poste kiel redaktisto en la gazeto *Stalinietis* en Raseiniai. Martinaitis diplomiĝis ĉe la fako de Historio kaj Filologio de la Vilna Universitato en 1964. Poste li laboris plejparte ĉe diversaj revuoj (interalie en *Jaunimo gretos*, "Junulaj rangoj", kaj *Komjaunimo tiesa*, organo de la litova branĉo de la oficiala sovetunia junulara amasorganizaĵo Komsomolo). En 1980, li komencis instrui litovan literaturon en la Vilna Universitato.

Martinaitis estis aktiva membro de la sendependisma *Sąjūdis*. Li estis elektita al la Supera Soveto de la Litova SSR en 1989. Poste, li estis komitatano de la Litova Nacia Premio por Kulturo kaj Arto.

## Verkoj 
Martinaitis komencis publikigi sian poezion en 1955, kaj lia unua poeziolibro *Balandžio sniegas* ("aprila neĝo") estis publikigita en 1962. Fruaj verkoj estis plejparte skribitaj en la stilo de socia realismo sed kun la publikigo de *Saulės grąža* ("Reveno de la suno") en 1969 Martinaitis komencis evoluigi sian propran stilon. Ĝi estis kombinaĵo de la moderna kaj arkaika poezistiloj, Martinaitis atentis pri la malaperantaj agrikulturaj tradicioj kaj la paliĝanta arkaika mondkoncepto. Unu el la plej famaj verkoj estis baladselektado *Kukučio baladės* ("Kukolaj baladoj") kie Martinaitis utiligis karakteron de klaŭno kiu uzante sian groteskan, ironian parolmanieron rivelas malpermesitajn verojn. Pro lia verkaĵo *Toli nuo rugių* ('Malproksime de Sekalo', 1982) Martinaitis estis honorigata per la Ŝtata Premio de Litova SSR. Poste, post la litova sendependiĝo, li verkis ĉefe eseojn, memuarojn kaj publikigis siajn taglibrojn (*Prilenktas prie savo gyvenimo*, "Fiksita pri sia vivo", 1998; *Mes gyvenome*, "Ni vivis", 2009).

Li ankaŭ verkis plurajn pupteatraĵojn (*Pelenų antelė*, "Cindra antilopo", en 1971, *Avinėlio teismas*, "La juĝo de la ŝafido", en 1976, *Žemės duktė*, "Filino de la tero", en 1981), redaktis kaj publikigis antologion de *Paulius Širvys* (*Ir nusinešė saulę miškai*, "Kaj forprenis la sunon la arbaroj", 1984). Martinaitis tradukis poezion de Marina Cvetajeva, Juan Ramón Jiménez, José Martí, Pablo Neruda, Tomas Tranströmer, inter aliaj. Kune kun kinoreĝisoro *Gytis Lukšas*, li skribis la scenaron por la kineja filmo *Hieraŭ kaj Eterne* ("Vakar ir visados").

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Vytautas Kernagis

Kategorio:Litovaj poetoj
Kategorio:Litovaj verkistoj
Kategorio:Litovaj ĵurnalistoj
Kategorio:Eseistoj
République (metroo de Rennes)

**République** estas stacio sur la linio **a** de la metroo de Rennes, situanta en la urbocentro de Rennes en la franca departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio.

Malfermita en 2002, ĝi estis dezajnita fare de la arkitektoj Pierre kaj Pascal Prunet.

Ĝi estas stacio, ekipita per liftoj, kiu estas alirebla por homoj kun movmalkapablo.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Rennes
* Listo de la stacioj de la metroo de Rennes

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAR)

Kategorio:Metroo de Rennes
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2002
Kategorio:2002 en Francio
Kategorio:Transporto en Rennes
Lipanovice

**Lipanovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Záboří en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas 1,5 km sudokcidente de Záboří. Estas ĉi tie registritaj 75 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis .

**Lipanovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 10,45&nbsp;km². En la katastra teritorio Lipanovice situas ankaŭ Dobčice.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1292. Post la jaro 1850 Lipanovice estis ĉiam konsisto de municipo Záboří, sole en la jaroj 1950–1951 ĝi fariĝis konsisto de mallonge ekzistanta memstara municipo Holašovice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
La deklivan vilaĝplacon borderas agrikulturaj bienetoj en stilo de kampula baroko, la vilaĝplaca kapelo kun sonorilejo estas datita de la jaro 1902.

## Pluaj fotoj

Lipanovice8.JPG|Lipanovice
Lipanovice9.JPG|Lipanovice
Lipanovice5-1.JPG|Lipanovice

Kategorio:Záboří (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Kategorio:Kampula baroko
Béla Darnay

'*** [darnai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Darnay Béla,*' estis hungara lokhistoriisto, instruisto, muzeologo, iama pastro kaj monaĥo. Lia familia nomo estis *Dornyay* ĝis 1943, poste la familia nomvarianto estis ankaŭ *Darnay-Dornyai*.
eta|

 naskiĝis  en Keszthely, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 frekventis malsupran piaristan gimnazion en Tata (Hungario) ĝis 1900, poste en Vác li aliĝis al la piaristoj. Li lernis en piaristaj gimnazioj en Vác kaj Kecskemét, poste li studis teologion kaj pedagogion en Budapeŝto. Li akiris pedagogian diplomon en 1910, samtempe li pastriĝis, post 3 jaroj li havis ankaŭ filozofian diplomon. Li instruis en piaristaj gimnazioj en Rózsahegy (1910–1912, dum li fondis urban muzeon), Veszprém (urbo) (1912–1918) kaj Magyaróvár (1918–1921, dum li estis ankaŭ muzeestro), poste li civiliĝis (plene forlasis la pastrecon). Li laboris 2 jarojn en instituto en Budapeŝto, inter 1923–1939 li instruis en gimnazio de Salgótarján, dum li kreis la lokan muzeon. Li estis muzeestro en Keszthely (1939–1948), poste li pensiuliĝis. En 1949 la pensio estis forprenita, tial li laboris en gologia instituto 2 jarojn, post jaroj li estis rehabilitita. Libertempe li okupiĝis ankaŭ pri etnografio, geologio kaj botaniko. Li edziĝis en 1921, poste 2 filinoj naskiĝis, en 1960 li vidviĝis. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az ősember nyomai Tatán.* (1909)
* *Rózsahegy környékének földtani viszonyairól.* (ankaŭ disertaĵo, 1913)
* *Salgótarján történetéhez.* (1928)
* *Keszthely végvár a török világban.* (1935)
* *Csobánc várának történetéhez.* (1942)
* *A Sió-csatorna története.* (1947)
* *Nagyvázsonyi séták.* (1954)
* *Mit jelent a sok magyar „Burgundia“ helynév?* (1957) 
* *Balaton.* (1957)
* *Somlói útikalauz.* (1964)

## Memorigiloj 
* bazlernejo kaj muzeo en Salgótarján
* strato en Veszprém (urbo)
* bustoj en Veszprém kaj Salgótarján
 
## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
György Árvay

**György Árvay** [djordj Arvai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Árvay György,** estis hungara apotekisto, abelisto.
 
 naskiĝis  en Mátyóc (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Maťovské Vojkovce en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Inter 1920-1938  apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris farmacian diplomon en Universitato de Karolo en 1931. Inter 1935 kaj 1942 li estis apotekisto en Vynohradiv, poste 2 jarojn en  Beregszász, fine ĝis sia emeritiĝo en Budapeŝto. Ekde 1957 li intense okupiĝis ankaŭ pri la abelbredado. Li ludis gravan rolon en rekonado de kuraca graveco de la reĝa ĵeleo. Liaj artikoloj estis publikigitaj en fakgazeto de la abelistoj.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj apotekistoj
Kategorio:Hungaraj abelbredistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vjosa Osmani

**Vjosa OSMANI-SADRIU** (naskiĝis la 17-an de majo 1982 en Kosovska Mitrovica, SFR Jugoslavio, nun Kosovo) estas kosova politikisto, ŝtatisto, advokato kaj instruisto. Prezidanto de la Respubliko de Kosovo ekde la 4-a de aprilo 2021, deĵoranta prezidanto ekde la 5-a de novembro 2020 . Iama Parolanto de la Kosovo-Parlamento (2020-2021), la unua virino en tiu ĉi posteno, Membro de la Kosovo-Parlamento (2010-2021). Doktoro pri Juro (JSD). Membro de la Estraro de la Parlamenta Reto de la Monda Banko kaj la Internacia Monunua Fonduso (IMF). Vicprezidanto de la Ligo Demokratia de Kosovo (LDK) ĝis 2020, kaj de la 5a de novembro 2020 ĝis la 4a de aprilo 2021 - Prezidanto de la partio Guxo.

## Referencoj 
Kategorio:Prezidantoj de Kosovo
Kategorio:Kosovaj albanoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1982
Isa Mustafa

**Isa MUSTAFA** ( naskiĝis la 15-an de majo 1951 en Priŝtino, Socialisma Aŭtonoma Provinco de Kosovo, SFR Jugoslavio) estas kosova politikisto de albana origino, gvidanto de la Demokrata Ligo de Kosovo (LDK) kaj urbestro de Priŝtino de decembro 2007 ĝis Decembro 2013 . La 9-an de decembro 2014 , li estis elektita Ĉefministro de la parte agnoskita Respubliko de Kosovo, surbaze de reganta koalicio inter la Demokrata Partio de Kosovo (DPK) kaj la Demokrata Ligo de Kosovo. Li servis en tiu ofico ĝis 2017. Li estis partiestro de la LDK ĝis la parlamenta balotado de 2021 en Kosovo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Ĉefministroj de Kosovo
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Kosovaj albanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Sedm Chalup

**Sedm Chalup** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km norde de Brloh. Vivas ĉi tie daŭre  (). La vilaĝon kreas la centraj proksimume 13 konstruaĵoj ĉirkaŭ mallarĝa asfalta priserva komunikilo kaj kelkda da solejoj en la ĉirkaŭaĵo precipe sur la norda deklivo de monto Stržíšek: Charvát, Kukačka, Krahulec aŭ Puglů en la nordo de Sedm Chalup mem. En la malplej alta loko de Sedm Chalup trafluas rojo Olešnice.

Sedm Chalup situas en katastra teritorio **Jaronín** kun areo 17,75&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1694. 

Al la estiĝo de domaro ligas mito, en kiu la kaŭzo de estiĝo de Sedm Chalup estas menciita kondiĉo de geedziĝo de bela junulino de nomo Běta, la filino de riĉa bienulo el Třešňový Újezdec, kun masonista metilernanto el Brloh. La metilernanto onidire konstruis sep domojn, tamen la junulino malgraŭ tio ne edziniĝis kun li. La masonista metilernanto poste malbenis la knabinon eĉ kun ŝia patro. La miton kun la malbeno klarigas ankaŭ nomoj de ĉirkaŭaj montoj – Vysoká Běta kaj Vlčí Vrch.

Ĝi fino de la dua mondmilito plimulto de loĝantoj anoncis sin al la germana nacieco. Post ilia forŝovo la vilaĝo estis denove enloĝigita kaj kelkaj domoj estis pli malfrue reguligitaj al referŝigejaj domoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo
* Ŝtona bolardo
* Kelke da krucoj

## Pluaj fotoj 

 Brloh, Sedm Chalup, house No 6.jpg|
 Brloh, Sedm Chalup, crucifix III.jpg| Monumento de Jan Böhm 
 Brloh, Sedm Chalup, house No 91.jpg| Solejoj sude de Sedm Chalup
 Brloh, Sedm Chalup, column shrine 02.jpg|Dia torturo ĉe memoriga tilio
 Brloh, Sedm Chalup, boundary stone 01.jpg|Ŝtona bolardo
 Brloh, Sedm Chalup – south 01.jpg|Vido al la vilaĝo de sudo

## Referencoj
Kategorio:Brloh (distrikto Český Krumlov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Senpartieco

**Senpartianeco** (foje **nepartianeco** kaj sendependa politikisto) signifas manko de alligiteco al iu ajn partio.

Plej ofte senpartieco ne estas manko de politika sinteno. Male, kiam iu difiniĝas kiel senpartiulo, tio asocias al la fakto, ke tiu havas politikan konscion kaj intereson por politiko.​ 

Tamen senpartieco povas rilati al manko de fido je parlamenta sistemo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sendependa (politiko)

Kategorio:Politikaj esprimoj
Kategorio:Konceptoj de politikaj sciencoj
Kategorio:Politikaj partioj
Jaronín

**Jaronín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km norde de Brloh. Estas ĉi tie registritaj 56 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

**Jaronín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 17,75&nbsp;km². En la katastra teritorio Jaronín situas ankaŭ Brloh kaj Sedm Chalup.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1692. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 24
* Refreŝigeja objekto Schwarzenberga arbaristejo n-ro 37
* Kapelo de Naskiĝo de Virgulino Maria
* Naturrezervejo Chrášťanský vrch
* Naturrezervejo Jaronínská bučina

## Pluaj fotoj 

Jaronín, usedlost čp.24.jpg|Bieneto n-ro 24
Jaronín, kaple Narození Panny Marie.jpg|Kapelo

Kategorio:Brloh (distrikto Český Krumlov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Italie (metroo de Rennes)

**Italie** estas stacio sur la linio **a** de la metroo de Rennes, situanta en la kvartalo Italie, en Rennes en la franca departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio.

Malfermita en 2002, ĝi estis dezajnita fare de la arkitektoj de Atelier Bernard Kohn kaj Atelier du Canal.

Ĝi estas stacio, ekipita per liftoj, kiu estas alirebla por homoj kun movmalkapablo.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Rennes
* Listo de la stacioj de la metroo de Rennes

## Eksteraj ligiloj 
*  (STAR)

Kategorio:Metroo de Rennes
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2002
Kategorio:2002 en Francio
Kategorio:Transporto en Rennes
Janské Údolí

**Janské Údolí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sude de Brloh. Estas ĉi tie registritaj 50 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

**Janské Údolí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 13,76&nbsp;km². En la katastra teritorio Janské Údolí situas ankaŭ Rychtářov kaj Rohy.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1748. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Janské Údolí estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 11
* Niĉa kapeleto
* Naturrezervejo Malá skála
* Naturrezervejo Ptačí stěna

## Pluaj fotoj 

Janské Údolí 03.jpg|Janské Údolí
Janské Údolí, dům.jpg|Janské Údolí
Janské Údolí, začátek obce.jpg|Janské Údolí
Janské Údolí, osada U Budaře.jpg|Janské Údolí, domaro U Budaře

Kategorio:Brloh (distrikto Český Krumlov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro