open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kalvinana preĝejo (Komárno)

La **Kalvinana preĝejo** estas kirko, do kristanisma sakrala konstruaĵo, en Slovakio, en urbo Komárno.

## Historio 
Ĝis permeso de Jozefo la 2-a en 1672 la kalvinanoj ne havis preĝejon en Komárno, kiu ĝis Traktato de Trianon estis hungara urbo Komárom. La kredantoj aĉetis parcelon en 1785 kaj en la sekvaj jaroj pretiĝis la preĝejo kun ligna turo. Tiutempe tiu preĝejo estis la dua plej granda kalvinana preĝejo de Hungara reĝlando kun 2500 sidlokoj. La orgeno konstruiĝis nur en 1806, la ŝtona turo en 1832. En 1837 la turo ricevis horloĝon. En 1849 dum sieĝo de Komárom la preĝejo grandparte detruiĝis. En 1925 tie okazis memorkunsido pri centjara naskiĝo de Mór Jókai.

## Konstruaĵo 
La unusola turo altiĝas ĉe la fronto super la enirejo. La fasado estas ornamriĉa. En la korto oni metis tomboŝtonojn el la 18-a kaj 19-a jarcentoj.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
eta|260px|maldekstra|Parto de la fasado

Kategorio:Kalvinanaj preĝejoj en Slovakio
Kategorio:Komárno
Kategorio:Konstruaĵoj en Regiono Nitra
Árpád Árvay

**ÁRVAY Árpád** (a:rvai) estis hungara redaktoro, verkisto naskita en Satmaro la 1-an de aprilo 1902 kaj mortinta en Bukareŝto la 9-an de septembro 1985. Li estis la edzo de Jolán Lőrinczy, patro de kemiisto Zsolt Árvay. 
## Kariero
Árvay Árpád studis juron kaj li fariĝis ĵurnalisto de *Magyar Szó* (1930), poste redaktoro de * Magyar Kurír, *Erdélyi Magyar Szó*, *Magyar Hírlap*, *Új Magyar Szó* (1930-37), ĉefredaktoro de *Néplap* de Oradea. Inter 1941 kaj 1944 li estis ĉefredaktoro de gazeto kaj publisto de *Estilap* same en Oradea. 
## Verkoj
**Regösök útjáná (poemoj, Nv. 1931); 
**Jumbó nem felejt* (porjunulara romano, 1970); 
**Elődök példája. Múlt századi művészek a magyar-román kapcsolatok elmélyítéséért* (1973. Rumane en traduko de Gelu Păteanu, kun antaŭparolo de Ion Bănuţa, 1975); 
**Szélsodorta falevél* (biografia romano pri pentristo Károly Szathmári Pap, 1973. Rumane *Pictorul peregrin*, en traduko de Constantin Olariu, 1977).
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Arvay, A.
Arvay, A.
Lajos Lőrinczy

**LŐRINCZY Lajos** (loerinci) estis hungara ĵurnalisto, verkisto naskita en Nagyvárad la 2-an de aŭgusto 1902 kaj mortinta ?.

## Kariero
Lőrinczy Lajos finis superan komercan lernejon en sia naskiĝurbo (1919) kaj li fariĝis volontula ĵurnalisto ĉe la loka gazeto *Magyar Hírlap* (1921), kunlaborinto de la porjunulara  ĵurnalo *Előre* de Kluĵo (1922), unu el fondintonoj kaj ĝia sekretario de la sindikato por sportĵurnalistoj de Transilvanio kaj Banat, konsilanto de Laborĉambro de Arado, gvidinto de kultura sekcio de la OrMaP. 

## Verkoj
**Julcsi kisasszony lett*, unuakta teatraĵo (1928), 
**Kísértés*, *Özvegy Petőfiné* (1929) unuaktaj teatraĵoj,
**Kivándorolt* (rakontoj, Nv. 1929), 
**Égő határ* (rakonto, Nv. 1929).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Lőrinczy, L.
Lőrinczy, L.
Elemér Gyárfás

**GYÁRFÁS Elemér** (dja:rfa:ŝ) estis hungara politikisto, verkisto, ekonomikisto, publicisto naskita en Borzás la 27-an de aŭgusto 1884 kaj mortinta en Bukareŝto la 4-an de oktobro 1945.

## Kariero 
Gyárfás Elemér studis juron en Koloĵvaro, Budapeŝto kaj Parizo. En 1909 li akiris diplomon de advokato. En 1917–18 li estis departementestro de departemento Kis-Küküllő, en 1918 prezidanto de la loka Nacia Konsilantaro, en 1921 de Magyar Szövetség, post 1921 ano de la prezidenkonsilantaro de OrMaP, de 1926 senatoro de departemento Csík. Li estis prezidanto de la Ekonomika Banko de Târnăveni, pli poste de la Erdélyi Bankszindikátus, inter 1941–44 prezidanto de la Romániai Magyar Népközösség. Li estis ano de KZST kaj ErIrT.

## Verkoj 
* *Erdélyi problémák (Kv. 1923);
* *Bethlen Miklós kancellár*, 1642–1716 (Dicsőszentmárton 1924);
* *Románia hitelszervezetei s az erdélyi magyar pénzintézetek* (Lugos 1924);
* *Az erdélyi szászok és a katholicizmus* (Dicsőszentmárton 1925);
* *Egyenes úton. 1901 – 1926* (artikolkolekto, Dicsőszentmárton 1926);
* *A Supplex Libellus Valachorum* (Kv. 1929);
* *Az első kísérlet'' (Az Averescu-paktum előzményei, megkötésének indokai, szövege, módosításai, következményei, felbomlása és tanulságai. Klny. Lugos 1937).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj publicistoj
Goldendikto

**Goldendikto** (originale: *GoldenDict*) estas libera vortara programo.

Ĝi subtenas jenajn formatojn de vortaroj:
* Babilona (finaĵo .BGL)
* Stardikta (finaĵoj .ifo/.dict/.idx/.syn)
* Diktda (finaĵoj .index/.dict(.dz))
* Lingvo-a (finaĵo .dsl)

## Esperanta-rusa 
De Jevgenij Bokarjov, Jurij Finkel, Igor Galiĉskij kaj Sergej Pokrovskij (Esperanto al rusa (30904 vortoj), rusa al Esperanto (31882 vortoj); ĝenerala, GPL licenco, retpaĝaro en rusa)

Kategorio:Vortaroj
Kategorio:Esperanto-vortaroj
Kategorio:Libera programaro
3681 Boyan

'*3681 *Boyan'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Bojan (cirile: *Боян''), mita rusa bardo de la 10-a jarcento, kies nomo ankaŭ iĝis vira antaŭnomo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1974
Diatessaron

***Diatessaron***, el la greka: διὰ τεσσάρων: “laŭ la kvar (evangelioj)”, estas la plej grava Evangelia harmonio, kompilita de Taciano el Asirio, apologiisto de la kristanismo de la origino, kaj asketo, inter la 160 kaj 175. Taciano kombinis la harmoniigon de la kvar kanonaj evangelioj – Evangelio laŭ Mateo, Evangelio laŭ Marko, Evangelio laŭ Luko kaj Evangelio laŭ Johano – en unika rakonto.

La harmoniigon de Taciano fidele sekvas la tekstojn de la evangelioj, sed ĝin disponas laŭ nova kaj malsama sinservo, ne egala, do, nek al tiu de la sinoptikaj evangelioj nek al tiu de Johano; ĉar la kvar evangelioj estas inter si malsamaj, la rezulto de la kombinaĵo estas neeviteble nova rakonto, distanciĝanta el ĉiu originala. Kiel aliaj harmoniigitaj evangelioj, la Diatessaron solvas la kontraŭdirojn de la kvar evangelioj: ekzemple, ĝi ignoras la du malsamajn genealogiojn de Jesuo entenatajn el Mateo kaj Luko. Taciano preterlasas ankaŭ la duplikatajn tekstojn, aparte tiujn komunajn al la sinoptikaj evangelioj. Nur, tamen, 56 versegoj de la kanonaj evangelioj ne havas la kontraŭan partion en la Diatessaron: temas precipe pri genealogioj kaj Perikopo de la adulta virino; la longo de la Diatessaron egalas al 72% de la evangelioj kunigitaj.

Unua tradukero de la Nova Testamento al la siriaka lingvo, Diatessaron estis la oficiala teksto de la Nova Testamento por iuj eklezioj de la antikvasiria lingvo ĝis la 5-a jarcento: en 423 la episkopo Teodoreto el Kiro altrudis ĝian preterlason por la adopto de la kvar kanonaj evangelioj de la versio “Peshitta.. Teodoreto ankaŭ altrudis la detruon de la kopioj de tiu teksto, kiu konserviĝis nur nepervoje per la komentario de Efrem el Sirio, el kiu devenis la versioj: araba (11-a jarcento), persa (13-a jarcento). Oni trafis, rilate tiun tekston, en fragmentojn grekajn kaj armenajn. Fragmenton oni trovis ankaŭ en Turfan laŭ la Silka Vojo al Ĉinio kaj Doura Europos.
Ĝi estis uzata, aŭ konsiderata, en Romo ; sed ĝi malaperis kun la disvastiĝo de la tekstoj de la Vulgato.
Sankta Aŭgustino el Hipono ne simpatiis al la verko ĉar ĝi eliminas la nuancojn kiuj fakte respektas la diversajn vidpunktojn kaj perceptojn.
eta|250px|Araba Diatessaron, tradukita de Abul Faraj Al Tayyeb el la siriaka al la araba, 11-a jarcento

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Leslie McFall, 1994. "Tatian's Diatessaron: Mischievous or Misleading?" *Westminster Theological Journal* 56 (1994): 87-114.
* Helmut Koester, *Ancient Christian Gospels* (Harrisburg, PA: Trinity Press 1990)
* D. Plooij, *Traces of Syriac Origin of the Old-Latin Diatessaron* (Church History 2001)
* Baarda T., *Essays on the Diatessaron* (Peeters 1994)
** Ulrich B. Schmid: *Unum ex quattuor. Eine Geschichte der lateinischen Tatianüberlieferung*. Herder, Freiburg im Breisgau u. a. 2005, ISBN 3-451-21955-7.

## Vidu ankaŭ 
* Armonia evangelica di Dura-Europos
* Taciano el Asirio

## Eksteraj ligiloj 
* Kirby, Peter. "Diatessaron." *Early Christian Writings*. 2006. 2 febbraio 2006 . Teksto anglalingva.
* http://www.hurqalya.pwp.blueyonder.co.uk/BIBLIOGRAPHY-HYP/bibles.%20or/ARABIC%20DIATESSARON.htm

Kategorio:Kristana literaturo
Kategorio:Siria literaturo
Kalvinana preĝejo (Pápa)

La **Kalvinana (nova) preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario (la plej granda preĝejo en Transdanubio), en urbo Pápa.

## Historio 
La reformacio atingis Pápa-n jam en la 1520-aj jaroj, en 1537 plejparto de la loĝantoj estis luteranoj, kiuj uzis la paroĥan katolikan kirkon ĝis 1580, poste la kalvinanoj uzis ĝin. Pro la kontraŭturkaj bataloj ĝi plene estis detruita, sed en 1610 oni konstruis pli novan preĝejon. En 1629 la incendio detruis ĝin. En 1660 la katolikoj trude okupis la kirkon, sed post 3 jaroj la kalvinanoj konstruis propran preĝejon. En 1718 la reĝo ordonis forpreni ĝin, la kalvinanoj povis aŭdi mesojn nur en stokejo pri agrikulturaj iloj. Ekde 1752 la kalvinanoj rajtis aŭdi mesojn ekster Pápa en vilaĝo Adásztevel. Laŭ pli nova leĝo en 1783 kun permeso la kalvinanoj konstruis preĝejon en loko de la menciita stokejo. Inter 1784 kaj 1941 tio estis oficiale la kalvinana preĝejo de Pápa.
Fine de la 19-a jarcento tiu kalvinana preĝejo jam ne sufiĉis por la kredantoj, tial oni planis konstrui pli grandan. La kolektita mono senvaloriĝis dum la 1-a mondmilito, tial la plano prokrastiĝis kaj realiĝis en la 1930-aj jaroj. En 1937 la ornamita predikejo kaj la ceteraj ĉefmebloj pretiĝis. En 1959 nova orgeno ekfunkciis.

## Konstruaĵo 
La 2 turoj altiĝas ĉe la fronto flanke de la enirejo. La fasado estas ornamriĉa. La preĝejo havas unu ĉefnavon kaj ankaŭ malgrandan flankonavon. La internaj muroj estas blankaj laŭ la kutimo. Interne estas galerioj en 3 flankoj. En la malantaŭa parto estas la kalvinana oficejo. En la placo ĉe la preĝejo oni metis skulptaĵojn pri Petőfi kaj Mór Jókai.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

eta|260px|maldekstra|Bildkarto pri la konstruo

Papa
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Pápa
Luanĉeng

**Luanĉeng,** ĉine **栾城** estas urbo en Ĉina Popola Respubliko, en provinco Ŝiĝjaĝŭango en Ĉinio.
   
## Geografio 
Luanĉeng etendiĝas en nord-orienta parto de la lando apud Ŝiĝjaĝŭango.

## Historio 
Historio de Luanĉeng ligiĝas al Ŝiĝjaĝŭango, kiel antaŭurbo aŭ dorma urbo.

## Klimato 
Luanĉeng havas parte subtropikan, parte kontinentan klimaton. Januare la averaĝa temperaturo estas ĉirkaŭ 0 °C. La vintro estas seka, kelkfoje alvenas anticiklono el Siberio. Jare pluvas (plej ofte somere) iom pli, ol 500 mm.

## Trafiko 
Luanĉeng ligiĝas voje al Ŝiĝjaĝŭango, kie internacia flughaveno funkcias.

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

## Notoj 
Luanĉeng troviĝas en urbolisto de germana Vikipedio, tial, kiel la cetaraj ĉinaj urboj.
 
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo pri Luanĉeng

Kategorio:Urboj de Ĉinio
Iraquara

**Iraquara** estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 22.601 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Legiana movado (Rumanio)

eta|Flago de la Legia Movado
La **Legio de Arkianĝelo Mikaelo**, mallonge **Legiana Movado** ( resp. ) estis organizaĵo fondita je la  de Corneliu Zelea Codreanu en Rumanio. Ĝi estis kvazaŭ-armea terorista legio kun naciisma-faŝisma orientiĝo kaj mistike-religia karaktero. Ĝi konsideris sin kontraŭulo de komunismo, judoj kaj framasonismo.

## Nomoj 
Pro taktikaj konsideroj, sed ankaŭ pro oficiala malpermeso la movado ekzistis je diversaj tempoj sub malsamaj nomoj:
* 1927–1930: Legio de Arkianĝelo Mikaelo (*Legiunea Arhanghelului Mihail)*
* 1930–1935: Fera Gvardio (*Garda de Fier*)
* 1935–1940: Ĉion por la lando (*Totul pentru Țară*)
* 1940–1941: Legiana Movado (*Mișcarea Legionară*)

## La Fera Gvardio 
Okaze de la elektoj de 1930 Codreanu kreis la **Feran Gvardion** ( *Garda de Fier*) kiel "gvardion kontraŭ la disvastiĝo de komunismo". Ĝi estu kvazaŭ ombrela partio por kolekti grupojn kun similaj celoj, kiuj kune prezentiĝu al la elektoj. Sed nur la Legia Movado partoprenis en la Gvardio. En 1933 la kombinita organizo estis malpermesita, sed pluvivis sub la ŝanĝita nomo *Totul pentru Țară* (= ĉion por la lando).

En la elektoj de 1937 la Legio iĝis la tria plej forta povo, kun 15,5 % de la voĉoj. Sed reĝo Karolo la 2-a, kontraŭulo de la Legio, tenis ĝin ekster la registaro.

En aprilo 1938 Codreanu estis arestita kaj en novembro mortigita, kun 13 pliaj anoj de la movado.

La  generalo Ion Antonescu, aliancano de la Legio, iĝis ĉefministro, per kio kreskis la influo de la Legio. Tiel en novembro 1940 anoj de la Fera Gvardio povis eniri la malliberejon de Jilava kaj mortigi 66 politikajn malliberulojn por venĝi la morton de Codreanu. Sed en januaro 1941 malsukcesis puĉo de la Gvardio kontraŭ Antonescu, kaj la Legio estis dissolvita.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Legio
* Legionano

## Tradukfonto 
Kategorio:Faŝismaj partioj
Kategorio:Dekstre ekstremismaj partioj
Kategorio:Rumanoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1927
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 1945
Arbargardisto

eta|Iama direktoro NSP Mary A. Bomar en sia arbargardista uniformo
**Parkogardisto** aŭ **arbargardisto** estas persono konfidita per kaj al protektado kaj konservado de parkoj aŭ arbarregionoj - nome naciaj, provincaj, aŭ lokaj parkoj. Diversaj landoj utiligas malsamajn nomojn por la posteno. Gardisto estas la preferita esprimo en Usono, Kanado, kaj Britio. Ene de Usono, la Nacia Parko-Servo nomas la postenon parkogardisto. La Usona Forsta Servo nomas la postenon arbargardisto. Aliaj landoj uzas la esprimon parkestro - aŭ ĉasestro - por priskribi tiun okupon. La profesio ofte estis karakterizita kiel "helpu protekti homojn de homoj, homojn de la natura rimedo kaj la naturan rimedon de la homoj" La profesio inkludas kelkajn fakojn kaj specializojn, kaj parkogardistoj ofte estas postulataj esti scipovaj en pli da unu el tiuj.

## Referencoj
Kategorio:Profesioj
Kategorio:Naturkonservado
3682 Welther

'*3682 *Welther''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan historiistinon pri astronomio Barbara Welther.

## Ecoj 
Malregulecoj de ĝia luma kurbo lasas suspekti, ke ĝi estus kelkopa asteroido.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1923
Svisa aŭtovojo A6

La **svisa aŭtovojo A6** estas aŭtovojo kun longeco de 71 km, konektanto la urbojn Thun en Berna Oberlando kun la federacia urbo Berno kaj kun Bielo en Seeland.
eta|maldekstra|250ra|La svisa aŭtovojo A6 apud Centro Paul Klee ĉe Berno

## Vojo 
La svisa aŭtovojo A6 komenciĝas ĉe la disbranĉiĝo *Brüggmoos* de la svisa aŭtovojo A5 apud la urbo Bielo en la administra distrikto Seeland. Ĝi kondukas sudorienten tra la administra distrikto Seeland al la Berna Mezlando, apud Schönbühl unuiĝas kun la svisa aŭtovojo A1 por poste apud Berno-Wankdorf denove disbranĉiĝi de ĝi kaj kondukante ĝis Thun, kie ĝi transiras al la svisa aŭtovojo A8 al Interlaken kaj Brünig-Pasejo.

## Projekto pri longigo al Valezo 
De la projekto longigi la aŭtovojon A6 trans Gemmi-Pasejo al Valezo realiĝis nur la unua peceto en formo de la svisa aŭtovojo A6B ĝis de la aŭtovojdisbranĉiĝo Lattigen ĝis Wimmis.

## Historio 
La svisa aŭtovojo A6 estis konstruita en la 1970-aj jaroj kiel sennumera kantona aŭtovojo. Ekzistis planoj longigi ĝin tra la Simme-Valo kaj Rawil-Tunelo al Valezo, plej malfrue per la akceptiĝo de la Alpa Iniciativo la 20-an de februaro 1994 tiu projekto tamen definitive estis haltigita. Nuntempe la svisa aŭtovojo A6 kondukas ĉe ĝia fino rekte al la urbo Bielo, tamen estas nun finkonstruata la konekto al la svisa aŭtovojo A5 kaj post ties malfermo la vojo konektas tie svisan aŭtovojojn A5 kaj A6, kaj fakte tiam la svisa aŭtovojo A16 povos esti konsiderata kiel ĝia daŭrigo al Ĵuraso.

## Eksteraj ligiloj 

A06
Zapata Duoninsulo

**Zapata Duoninsulo** (hispane: *Península de Zapata*) estas granda duoninsulo en suda Matanzas, okcidenta Kubo, ĉe 22.30° N 81.38° Ok. Ĝi estas la plej granda duoninsulo de la lando kaj enhavas la plej grandan kaj malplej loĝatan municipon de la insulo.

La Nacia Parko Ciénaga de Zapata estas situanta sur la duoninsulo. Tie eblas trafi kaj endemiojn kaj migrantajn speciojn.

Ĝi estas situanta sude de Ensenada de la Broa, oriente de la golfo de Batabano kaj norde de la Golfo de Cazones. La Golfo de Porkoj markas ĝian orientan limon. En la nordo, ĝi estas limigita per la aŭtovojo nome *Carretera Central* (Centra Ŝoseo).

Kategorio:Duoninsuloj en Kubo
Kategorio:Provinco Matanzas
Laboratorio Cornell de Ornitologio

La *Cornell Lab of Ornithology* (Laboratorio Cornell de Ornitologio) estas de membroj apogata ento de Universitato Cornell en Ithaca (Nov-Jorkio) kiu studas birdojn kaj alian faŭnon. Ĝi estas enhavita en la *Imogene Powers Johnson Center for Birds and Biodiversity* (Centro Imogene Powers Johnson por Birdoj kaj Biodiverseco) en Sapsucker Woods Sanctuary. Ĉirkaŭ 250 sciencistoj, profesoroj, kunlaborantoj, kaj studentoj laboras en gamo da programoj dediĉitaj al la misio de la Laboratorio: interpretante kaj konservante la biologian diversecon de la Tero tra esplorado, eduko, kaj civitanoscienco fokuze sur birdoj. Laboro ĉe la Laboratorio estas apogita ĉefe fare de ĝiaj 40,000 membroj. La Cornell Laboratorio eldonas du kvaronjarajn publikaĵojn, nome la *Living Bird* revuo kaj la novaĵleteraron BirdScope, kaj administras multajn civitan-natursciencajn projektojn kaj retejojn, inkluzive de la premiita *All About Birds* (Ĉio pri Birdoj).

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* EBird, datumara retejo
* AviList

## Eksteraj ligiloj 
* Cornell Lab of Ornithology
* All About Birds: Online Bird Guide
* Eburbeka pego
* Macaulay Library

Kategorio:Ornitologio
Kategorio:Universitato Cornell
Kategorio:Ornitologiaj organizoj
Kategorio:Scienco en Usono
Kategorio:Novjorkio
James Clements

Doktoro **James Franklin CLEMENTS** (31an de oktobro 1927 - 9an de junio 2005) estis usona ornitologo, verkisto kaj sukcesa komercisto. Li estis naskita en Novjorko.

Li edziĝis kun Mary Norton kaj ili havis du filojn. Lia dua geedziĝo, kiu daŭris 14 jarojn, estis al Christina. Li edziĝis trian fojon, al Karen.

Li ricevis sian titolon kiel *PH. D.* de California Western University en 1975. Lia disertaĵo iĝis la unua eldono de lia *Birds of the World, A Check List* (Birdoj de la mondo, Kontrollisto) (nun en ĝia sesa eldono). Clements estis plejparte pretiginta la sesan eldonon dum sia morto, kaj respondeco por la serio estis pristudita fare de la Cornell Laboratory of Ornithology (Laboratorio Cornell de Ornitologio) kun la vidvino de Clements, Karen. La Ornitologia Laboratorio finis la sesan eldonon, konservis ĝustigojn kaj ĝisdatigojn por ĝi, kaj planis publikigi estontajn eldonojn.

Birdoj nome la Klementa polioptilo, *Polioptila clementsi*, estas nomita laŭ li.

Li mortis ĉe Tri-City Hospital, Oceanside, Kalifornio, pro komplikaĵoj asociaj kun akuta miloida leŭkemio.

## Bibliografio
**Birds of the World, A Check List*

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
*nekrologo 

Kategorio:Leŭkemio
Kategorio:Usonaj ornitologoj
Kategorio:Kalifornio
Kategorio:Birdumantoj
Svami Rama

**Svami Rama** (naskiĝis en himalaja vilaĝo Toli en 1925, mortis la 13-an de novembro 1996) – barata jogano, svamio, aŭtoro de multaj libroj pri jogo, sano, meditado, iniciatinto pri instruado de "himalaja jogo".

## Vivo 
Svami Rama naskiĝis en norda Barato. Preskaŭ de la plej fruaj jaroj estis edukata de sia spirita majstro - jogano de Bengalio. Aliĝis al tradicio de svamioj de la ordeno Bharati. Junaĝe multe vojaĝis tra Himalajo, kie renkontiĝis kun pluraj sanktuloj kaj filozofoj (ĉefe hinduismaj) kiel Gandhi, Rabindranath Tagore aŭ Sri Aŭrobindo.

Li edukiĝis en kelkaj barataj universitatoj kaj en Oksfordo. En 1949 iĝis Ŝankaraĉarjo (la plej alta sacerdota posteno en hinduismo) en Karvirpitham, norda Barato. En 1952 rezignis reveninte al Himalajo por praktiki meditadon.

Poste ekveturis okcidenten kie laboris kaj instruis hindan filozofion. Reveninte al Barato fondis aŝramon en Riŝikeŝ. En 1969 denove forveturis al Usono por instrui orientan spiritan sciencon. Tie fondis internacian Himalajan Instituton pri Jogo kaj Filozofio.

## Verkaro 
* *Living with the Himalayan Masters* (Vivante kun la himalajaj majstroj) (ISBN 0893891568)
* *The Science of Breath: A Practical Guide* (Scienco pri Spirado. Praktika gvidlibro) (ISBN 089389057X)
* *Meditation and its Practice* (Meditado kaj ties praktiko) (ISBN 0893891533)

## Eksteraj ligiloj 
* Swami rama articles
* Swami Veda Bharati, disciple of Swami Rama

Kategorio:Joganoj
Kategorio:Barataj verkistoj
Jilava

**Jilava** [ĵilava] estas komunumo en la distrikto Ilfov en Rumanio formita el nur la vilaĝo samnoma. Ĝi estas konata precipe pro la tiea sekurega pun-malliberejo (oficiala nomo *Penitenciarul București* = bagno Bukareŝto). 

Jilava situas sude de Bukareŝto ĉe la nacia vojo DN 5 kaj ĉe la fervoja linio de Bukareŝto al Giurgiu.

En la malliberejo aŭ lige kun ĝi okazis jenaj eventoj:
* En 1938 Corneliu Zelea Codreanu estis mallibera tie. En la nokto de la 29-a/30-a de novembro 1938 li kaj 13 pliaj anoj de la legiana movado estis portitaj al la arbaro de Tâncăbești kaj tie sufokitaj, je la preteksto, ke ili provis eskapi.
* Je la 26-a/27-a de novembro 1940 anoj de la "fera gvardio" de la legiana movado mortigis 66 politikajn malliberulojn, por venĝi la mortigon de Codreanu.
* Je la 1-a de junio 1946 tie estis ekzekutita Ion Antonescu, eksa ĉefministro kaj diktatoro.

Kategorio:Distrikto Ilfov
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Fajroj de Alakanto

eta|225px|Detalo de statuo por la fajro.
La **Fajroj de Alakanto** (en valencia lingvo: Fogueres d'Alacant), estas festoj kiuj celebras la sanktan-Johanon en Alakanto. Dum la plej mallonga nokto de la jaro, statuoj fajras.

Kategorio:Festoj en Hispanio
Kategorio:Alakanto
Kategorio:Sekularaj festoj
Kammersrohr

**Kammersrohr** estas komunumo en la distrikto Lebern en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 40 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Kammersrohr laŭ surfaco kaj nombro da loĝantoj estas la plej malgranda komunumo de Kantono Soloturno. La komunumo situas proksimume 6,5 kilometrojn nordoriente de la kantonĉefurbo Soloturno sur la suda deklivo de la Ĵurasa Montaro proksimume 170 metrojn super la Soloturna Mezlando kun bona belvido al la Alpoj. La komunumo fakte konsistas el tri biengrupoj, nome Mattenhof, Kammersrohr kaj Halsacher kaj la izolita bieno Zelgli.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,5 km², de kiuj 40,0% estas kovritaj de arbaro, 55,8% servas por agrikulturo kaj 4,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Kammersrohr limas en okcidento kaj nordo al Günsberg, en oriento al Attiswil (BE), kaj en sudo al Hubersdorf.

## Trafiko 
Kammersrohr situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas per flanka vojo de Hubersdorf, kaj tre mallarĝa vojo kondukas supren al Günsberg. Mankas en la komunumo konekto al la publika transportreto. La plej proksima bushaltejo situas en Hubersdorf en distanco de proksimume 2 kilometroj de la komunuma centro. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas oriente inter Wangen ĉe Aro kaj Wiedlisbach en distanco de proksimume 5 kilometroj.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Kammersrohr datiĝas el la jaro 1374 kiel *ze Rore*. Ek de proksimume la jaro 1050 Kammersorf apartenis al la Senjorujo Balm. En la jaro 1344 Soloturno akiris la supran jurisdikcion. En la jaro 1411 Soloturno akiris ankaŭ la ceterajn rajtojn. Ek de tiam ĝis 1487 Kammersrohr apartenis al la Voktejo Balm. De 1487 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Kammersrohr estis parto de la Voktejo Flumenthal. Post la Helveta Revoluico kaj la tempo de la Mediacia Akto la jura situacio de Kammersrohr estis malklara. En la jaro 1840 Kammersrohr estis deklarita de la registara konsilio de Soloturno kiel memstara politika komunumo. Tamen ĝis 1900 pluekzistis diferencoj pri la impostodevoj por eklezio kaj lernejo. En la jaro 1901 la Federacia Tribunalo de Svislando nuligis decidon de la registara konsilio de Soloturno pri la kunigo de la komunumoj Hubersdorf kaj Kammersrohr.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Kammersrohr
Curtea de Argeș

**Curtea de Argeș**  estas municipo en la distrikto Argeș en Rumanio. Ĝi situas sur la dekstra bordo de la rivero Argeș. Administre apartenas al la urbo ankaŭ la komunumo Noapteș.

eta|La katedralo
En la monaĥejo Curtea de Argeș (*Mănăstirea Curtea de Argeș*) estas la tomboj de pluraj anoj de la rumana reĝa familio.

## Partneraj urboj 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Fervojlinio Pitești – Curtea de Argeș

Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj de distrikto Argeș
2Arges
Ibipeba

**Ibipeba** estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 17.008 enloĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Yuncler

[eta|250ra|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250ra|Situo de Yuncler en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Yuncler** [ĝunklEr] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi situantas je la km 46,6 de la A-42 (Aŭtovojo Madrid-Toledo). Limas sude kun Villaluenga de la Sagra, norde kun Yuncos kaj Cedillo, nordoriente kun Numancia de la Sagra, oriente kun Pantoja kaj okcidente kun Cedillo.

## Toponimio 
La termino "Yuncler" estas toponimo de mozaraboj, devena de "junko", kiu signifas mozarabe same kiel en Esperanto. En dokumentoj de la 12-a jarcento kaj de la 13-a jarcento aperas laŭ la nomoj de "Ocner", "Yunquer" kaj "Yuncler".

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Yunclereños*. La censita populacio en 2010 estis de 3 376 loĝantoj kaj la denseco estas de 187,56 loĝ/km². Dum la 20a jarcento la populacio triobliĝis.

## Situo 
Yuncler estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 534 m; je 25 km el Toledo, provinca ĉefurbo, kaj je 42 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 18 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°2′26″ N 3°54′13″ Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Ceramikai industrio. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.

## Historio 
La deveno de la vilaĝo estas rilata al populacioj de mozaraboj.

## Monumentoj kaj interesaĵoj 
* Antikva kampardomo de fino de la 19a jarcento, rekonstruita konservante ties karakterojn kaj fasadojn, konvertita en hotelo kaj restoracio nome *La Casa Grande* (La granda domo).

* Preĝejo de Sankta Maria de Magdala, kun la *Casa Grande* kaj la Urbodomo, de konstruo moderna, ĉe la *Plazuela de la Iglesia* (placeto de la preĝejo).

## Referencoj 
* Deputitaro de Toledo 

## Enlaces externos 
* Municipo de Yuncler

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Arkadiusz Protasiuk

**Arkadiusz Protasiuk** (naskiĝis la 13-an de novembro 1974 en Siedlce, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – pola aviadisto, kapitano piloto de la Pola Militistaro.

Kiel infano translokiĝis kun la familio de la naskiĝloko al Ząbkowice (la kvartalo de Dąbrowa Górnicza), kaj poste al Olkusz. En 1993 iĝis abituriento de aviada liceo en Dęblin. En 1997 kun distingo finis samloke Superan Oficiran Lernejon de Aer-Fortoj. Samjare ekservis en la 36-a Speciala Regimento de la Transporta Aviado, ekde 2008 komandanto de la skipo de Tu-154M. Li estis piloto de la majstra klaso, posedis rajtigon flugi tage kaj nokte kiel komandanto en aviadiloj Tu-154M kaj Jak-40. Li ĝenerale traflugis 3531 horojn, en la aviadilo Tu-154M - 2907, en tio kiel komandanto - 445. En 2005 finis teorian kurson por la licenco de ATPL(A) (Airline Transport Pilot License), pretiganta fari internaciajn flugojn.

Arkadiusz Protasiuk finis en 1999 politikologion ĉe la Universitato de Varsovio. En 2003 postdiploman studon ĉe la Kibernetika Fakultato de Militista Teknika Akademio pri la eŭropa projekto kaj nacia sekureco.

La 12-an de aŭgusto 2008 estis la dua piloto kun prezidento Lech Kaczyński fluganta al Kartvelio. Dum la flugo ambaŭ pilotoj rifuzis ŝanĝi alteriĝ-lokon de Ganĝa en Azerbajĝano al Tbiliso.

Komence de 2010 ĉeestis humanitaran helpon al viktimoj de la tertremo en Haitio en 2010. Revenante sukcese alteriĝis sur armea aviadilejo en Varsovio kun damaĝita stirilo en Tu-154M n-ro 101. Februare 2010 kun la skipo estis distingita de generalo Andrzej Błasik.

Pereis la 10-an de aprilo 2010 dum la flugo al Smolensk por omaĝi la 70-an datrevenon de la masakro de Katin

Kategorio:Polaj oficiroj
Kategorio:Viktimoj de la kraŝo de la pola prezidenta aviadilo en 2010
Kapilaro

alternative=2101 Blood Flow Through the Heart.jpg|eta|Sango cirkulado tra la koro
**Kapilaro** laŭ Esperanto-vortaroj kiel PIV aŭ reta vortaro estas harforma angio respektive organo, kies interna diametro estas treege malgranda. En homoj kaj bestoj, ekzistas sangaj, limfaj kaj aeraj kapilaroj: en la sangocirkula sistemo, kapilaroj estas la etaj ligoj inter arterioj kaj vejnoj, longas proksimume 0,5 mm kaj havas diametron de inter 5 ĝis 10 µm. Etimologie, la termino devenas de la latina vorto *capillus* por "haro".

## Vidu ankaŭ 
* Kapilareco

Kategorio:Homa anatomio
Kategorio:Besta anatomio
Leptodon

*** Leptodon*** estas genro de rabobirdoj. Ties du membroj estas similaj, kun griza kapo, nigraj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj. Ili estas la jenaj:
* Grizkapa milvo, *Leptodon cayanensis*
* Blankakola milvo, *Leptodon forbesi*
La Grizkapa milvo estas disvastigata specio, kiu reproduktiĝas el orienta Meksiko kaj Trinidado suden al Peruo, Bolivio kaj norda Argentino. Tamen la Blankakola milvo estas limigita al nordorienta Brazilo, kaj estas klasita kiel Draste Endanĝerita.

## Referencoj 
* 
* 
* *A guide to the birds of Costa Rica* by Stiles and Skutch ISBN 0-8014-9600-4

Kategorio:Pernenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Karolo la 2-a (Rumanio)

**Karolo la 2-a de Rumanio**, reĝo de Rumanio, princo de Hohenzollern-Sigmaringen, (naskita la  en Sinaia, mortinta la  en Portugalio) estis reĝo de Rumanio en la jaroj 1930 ĝis 1940.

Lia filo Mikaelo la 1-a estis ne nur lia posteulo, sed ankaŭ lia antaŭulo, ĉar en 1926 oni konsideris Karolon neinda je reĝeco, pro amaferoj kun nenobelaj virinoj. Tial la kvinjara Mikaelo en 1927 iĝis reĝo; Karolo iris al ekzilo en Parizo, kun sia amatino kaj tria edzino Magda Lupescu.

En 1930 Karolo promesis forlasi Lupescu; je la  li revenis en Rumanion kaj je la  iĝis reĝo.

Je la  Karolo nuligis la registaron kaj transprenis la regadon kiel reĝa diktatoro, por malhelpi, ke anoj de la faŝisma legiana movado membriĝu en la registaro; la legiana movado atingis en la elektoj de 1937 pli ol 15 % de la voĉoj. La  ekdeĵoris nova registaro sub ĉefministro Armand Călinescu.

Kiam la Dua Viena Arbitracio de 1940 forprenis de Rumanio grandan parton de Transilvanio, la pozicio de Karolo tre malfortiĝis. Je la  li nomumis Ion Antonescu ĉefministro kaj abdikis favore al sia filo Mikaelo.

Karolo mortis en 1953 en Estoril en Portugalio kaj estis entombigita en la preĝejo de sankta Engrácia, la nacia panteono, kvankam li ne estis portugalo. Nur en 2003 oni transportis lian korpon al la katedralo de Curtea de Argeș en Rumanio, kie estas la tomboj ne nur de lia patro Ferdinando, sed ankaŭ de lia burĝa edzino Maria Lupescu.

Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Kategorio:Eŭropaj kristanoj
Kategorio:Framasonoj
Kategorio:Hohencolernoj
Kategorio:Numismatikistoj
Kategorio:Rumanaj reĝoj
Kategorio:Ŝtatestroj aŭ registarestroj en la Dua Mondmilito
Werner Landgraf

**Werner LANDGRAF** (naskiĝis la 29-an de julio 1959 en Majenco) estas germana astrofizikisto.

Li lernis pri fiziko en la Universitato de Siegen en 1977 kaj tie faris siajn
unuaj studioj pri astronomio. Li ricevis sian diplomon en 1979 kaj
iris al Universitato de Göttingen por studi astrofizikon.

En 1986 li ricevis postenon de instruisto en la Universitato de Siegen. Krom astronomio kaj astrofiziko, liaj kursoj temas pri la ĉefaj korpoj de la sunsistemo, ties movoj, kosmologio kaj fizika relativeco.

Lia ĉefaj laboroj temas pri la mezuroj de la valoro de la
gravita konstanto, de la ĝenerala teorio de relativeco kaj de la ne-gravitaj fortoj en la sunsistemo.

Li malvolvis metodon por korekti erarojn en la kalkulo de orbitoj de kometoj, kiu permesis pli precize kalkuli la orbiton de la Haleja kometo kaj kongrui ĝin kun observoj fare de la antikvaj grekoj en 446 a.K..

Li malkovris sep asteroidojn elde la Eŭropa suda observatorio kaj la asteroido 3132 Landgraf estis tiel nomita en lia honoro.

Lia recenta laboro temas pri la maniero, laŭ kiu la principo de plej eta efiko povus esti la fonto de la fundamentaj ecoj de nia universo, tiaj kiaj : nombro da dimensioj de la spactempo, lumrapido, leĝoj de la fiziko, geometrio kaj eĉ logiko.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Werner Landgraf

Kategorio:Germanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
3683 Baumann

'*3683 *Baumann'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Werner Landgraf elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana amatora astronomo *Paul Baumann* (1901-1976) kaj ties edzino *Helene Baumann'' (1899-1986), geamikoj de la patro de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Werner Landgraf
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Endre Dózsa

**DÓZSA Endre** (do:ĵa) estis hungara publicisto, verkisto naskita en Póka la 13-an de januaro 1857 kaj mortinta en Koloĵvaro la 3-an de marto 1944. Li estis la filo de Dániel Dózsa.
## Kariero
Endre Dózsa studis en Marosvásárhely kaj Budapeŝto; de 1901 ĝis 1918 li estis vicdepartementestro de departemento Kolozs. De 1910 li estis ano de KZST. Kiel prezidanto de ErIrT li estis unu el gvidintoj de konservativaj verkistoj.
## Verkoj
**Régi jó és régi zord időkből* (rememoraĵoj, Kv. 1927); 
**Új világ felé* (romano, Kv. 1936).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Dozsa, E.
Dozsa, E.
Las Ventas de Retamosa

[eta|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250px|Situo de Las Ventas de Retamosa en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Las Ventas de Retamosa** (La Gastejoj de Genistejo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Limas kun la municipaj teritorioj de La Torre de Esteban Hambrán, Casarrubios del Monte, Camarena, Fuensalida kaj Santa Cruz del Retamar, ĉiuj el tiuj de la provinco de Toledo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Venteros*. La censita populacio en 2010 estis de 3.104 loĝantoj kaj la denseco estas de 163,37 loĝ/km². Dum la 20a jarcento la populacio apenaŭ kreskis (nur el 544 loĝantoj al 804 loĝantoj), sed post tiam dum la unua jardeko de la 21a jarcento multobliĝis.

## Situo 
Las Ventas de Retamosa estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 618 m; je 38 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 19 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.

## Historio 
De la senhomigo de Camarena kaj de Casarrubios del Monte en la 18a jarcento, eliras gastejo kaj de tiu la domaro kiu estis ĝermo de la vilaĝo en 1542. Tio estis fondita de Antón Pérez kaj Francisco de Magadán Fernández.

Dependis de Casarrubios del Monte ĝis kiam en 1743, laŭ ordono de Filipo la 5-a, akiris la titolon de vilaĝo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Cafarnaum (Bahio)

**Cafarnaum** estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 17.209 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Bahio

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Bahio
Albert Gellért

**GELLÉRT Albert** (gele:rt) estis hungara kuracisto naskita en Póka la 5-an de februaro 1894 kaj mortinta en Segedo la 6-an de oktobro 1967.

## Kariero 
Gellért Albert studis en Koloĵvaro kaj Segedo. De 1921 li laboris en la instituto anatomia, histologia kaj evoluscienca de universitato, de 1936 li estis privatprofesoro, publika eksterordinara profesoro, de 1940 publika ordinara profesoro, poste ĝis 1967 katedrestro, dekano (1942–43; 1949–50; 1958–60). Intertempe li laboris en Parizo (1933), Graz (1934) kaj Vieno (1939). Lia anatomia muzeo estis ankaŭ mondskale rekonita.

## Verkoj 
* *Rendszeres bonctan* I-II.*, kune kun Ferenc Kiss, János Szentágothai, Bp., 1953);
* *Anwendung der Paraffintechnik bei der Herstellung anatomischer Präparate'' (posztumusz, Studia Medica Szegediensis, VIII.)

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
3684 Berry

'*3684 *Berry''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Richard Berry, ĉefredaktoro de la scienca gazeto Astronomy de 1979 ĝis 1992.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Brian A. Skiff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Sándor Asztalos

**Sándor Asztalos** 
* Sándor Asztalos (juristo, fotisto)
* Sándor Asztalos (ĵurnalisto)
* Sándor Asztalos (soldato)
* Sándor Asztalos (redaktoro)
Teatro-Muzeo Dalí

eta|maldekstra|220ra|
**Teatro-Muzeo Dalí** (Katalune *Teatre-Museu Dalí*) estas grava muzeo lokiĝinta en Figueres pri Salvador Dalí. La arkitekte nekutiman konstruaĵon Salvador Dalí mem inaŭguris en 1974. En ĉi-tiu muzeo estas entombigita Salvador Dalí.

## Eksteraj ligiloj 
*  (, , ,  kaj )

eta|centra|360ra|

Kategorio:Muzeoj en Hispanio
Kategorio:Salvador Dalí
Grizkapa milvo

La **Grizkapa milvo** aŭ laŭ la latina scienca nomo **Kajena milvo**, *Leptodon cayanensis*, estas rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiaj milvoj, agloj kaj cirkuoj. Ili loĝas en malfermaj arbaroj kaj marĉarbaroj. Ĝi kunhavas saman genron *Leptodon* kun la tre rara Blankakola milvo. Ĝi reproduktiĝas el orienta Meksiko kaj Trinidado suden al Peruo, Bolivio, Brazilo kaj norda Argentino.

## Aspekto 
La Grizkapa milvo estas 46–53&nbsp;cm longa kaj pezas 410-605 g. Plenkreskulo havas grizan kapon (kio nomigas la specion), nigrajn suprajn partojn, blankajn subajn partojn, kaj nigran voston kun du aŭ tri blankaj bendoj. La beko estas blueca kaj la kruroj grizaj. La flugmaniero estas intenca glitado *flap-flap*.

Nematuruloj havas du kolormorfojn; la hela fazo estas simila al plenkreskulo, sed havas blankajn kapon kaj kolon, kun nigraj krono kaj okulstrio, nigra beko kaj flavaj kruroj. La malhela fazo havas nigrecajn kapon, kolon kaj suprajn partojn, kaj malhelstriecajn sablokolorajn subajn partojn.

## Kutimoj 
La nesto estas farata el bastoneteroj kovrataj el herberoj kaj estas konstruata alte en arbo. La ino demetas 1 aŭ 2 blankajn ovojn, kiuj estas purpurecaj je unu pinto kaj makulecbrunaj.

La Grizkapa milvo manĝas ĉefe reptiliojn, sed ankaŭ ranojn kaj grandajn insektojn. Ĝi kutime sidas sur malferma alta ripozejo el kiu ĝi gvatas predon. La alvoko estas miaŭa *kiŭ*.

## Subspecioj 
Oni konas du subspeciojn de *Leptodon cayanensis*:

* *Leptodon cayanensis cayanensis* - de sudorienta Meksiko al okcidento de Ekvadoro, Gujano kaj Amazonio; Trinidado.
* *Leptodon cayanensis monachus* - el centro de Brazilo al nordo de Argentino kaj Paragvajo.

## Referencoj 
*  Kriterioj kial tiu specio estas Malplej Zorgiga.
* 
* 
* *A guide to the birds of Costa Rica* de Stiles kaj Skutch ISBN 0-8014-9600-4

Kategorio:Pernenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Cedillo del Condado

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Cedillo del Condado en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Cedillo del Condado** [Cedillo del Condado] estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
La termino de "Cedillo" povus deveni de "Cidetto", nomo kiu aperas en dokumento de 1152, kaj kiu estas la diminutivo de "Cid" aŭ "Seid", kaj pro tio estus kun signifo "malgranda senjoro". Aliaj studoj indikas, ke devenas el termino *cedizo*.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Cedillanos*. La censita loĝantaro en 2010 estis de 3.097 kaj la denseco estas 119,12 loĝ/km². Dum la 20a jarcento la loĝantaro kreskis el milo al 1.500 loĝantoj, sed nur dum la unua jardeko de la 21-a jarcento duobliĝis al 3.000 loĝantoj.

## Situo 
Cedillo del Condado estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto La Sagra en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 646 m; je 36 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 26 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°6′50″ N 3°55′32″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta sur ebenaĵo de la komarko de La Sagra. Limas kun la vilaĝoj de El Viso de San Juan, Illescas, Yuncos, Yuncler, Villaluenga de la Sagra, Recas, Lominchar kaj Palomeque, ĉiuj el tiuj de la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nune proksimeco al Madrido, ŝtata ĉefurbo, ebligas proponi loĝejon al madridanoj nekapablaj trovi ĝin tie je malalta kosto.

## Historio 
En 1211 estis en tiu vilaĝo la reĝo Alfonso la 8-a (Kastilio) kun aliaj ĉevaliroj, inter kiuj Pedro Ruyz de Azagra, senjoro de Albarracín, superulo de la Ordeno de Santiago. Iom poste, en 1216, donis privilegion al la vilaĝo la Ordeno de Sankta Johano.

En la 15a jarcento la reĝo Johano la 2-a donis la vilaĝon, kun Humanes, Huecas, Pero Moro kaj Guadamur al poste fama poeto Pedro López de Ayala, kiu estus la unua feŭda senjoro de Cedillo.

Meze de la 19a jarcento la industrio de la loko konsistis en kvar olemuelejoj, du panfarejoj kaj unu kukofarejo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Lukas Papadimos

**Lukas PAPADIMOS**, greke **Λουκάς Παπαδήμος** (naskiĝis la  en Ateno) estas greka ekonomikisto kaj iama vicprezidanto de la Eŭropa Centra Banko (ECB). De la 10-a de novembro 2011 ĝis la 20-a de junio 2012 li estis ĉefministro de Grekio - lin sekvis Antonis Samaras.

## Edukado kaj kariero 
Papademos naskiĝis en Ateno sed liaj gepatroj elvenis de la urbo de Desfino en Focido. Papademos post diplomiĝo de Atena Kolegio, studis ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, akirante diplomon pri fiziko en 1970, magistran diplomon pri elektra inĝenierado en 1972, kaj doktorecon pri ekonomiko, en 1978.

Li instruis ekonomikon ĉe Universitato de Kolumbio ekde 1975 ĝis 1984, kaj poste ĉe la Universitato de Ateno ekde 1988 ĝis 1993.

Li servis kiel ĉefa ekonomiisto ĉe la Federacia Banko de Bostono en 1980. Li aliĝis al la Banko de Grekio en 1985 kiel ĉefa ekonomiisto, altiĝante al la posto de vicprezidanto en 1993 kaj prezidanto en 1994. Dum sia rego kiel prezidanto de la nacia banko, Papademos estis implikita en Grekia transiro ekde la drakmo al la eŭro kiel ĝia nacia valuto.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉefministroj de Grekio
Kategorio:Grekaj politikistoj
Blankakola milvo

La **Blankakola milvo**, *Leptodon forbesi*, estas rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiaj milvoj, agloj kaj cirkuoj. Ili loĝas en Sudameriko en limigita areo de nordorienta Brazilo.

La Blankakola milvo estas 50 cm longa. Plenkreskulo havas grizan kapon kun blanka nuko, nigrajn suprajn partojn, blankajn subajn partojn, kaj grizan voston kun tre larĝa, nigra antaŭfina bendo kaj blankeca pinto. Ĝi estas tre simila al pli sude distribuata Grizkapa milvo (*L. cayanensis*) kaj estis ofte merĝita en ĝi kiel subspecio.

Tiu specio estis klasita kiel Draste Endanĝerita. Estis malmultaj vidaĵoj el ĝi, kaj oni scias neniom pri manĝo aŭ reprodukta ekologioj. La areoj kie ĝi estis vidata, en marborda Alagoas kaj Pernambuko, suferis amasan senarbarigon. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulata je nur kelkaj 50 paroj.

La latina scienca nomo rememoras la britan zoologon William Alexander Forbes.

## Referencoj
*  Kriterioj kial tiu specio estas Draste Endanĝerita

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 

Kategorio:Pernenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
La Trappe (biero)

eta|dekstra|upright|La Trappe-butiko apud la bierfarejo
eta|upright|Enirejo de la bierfarejo apud la Trapistklostro en Berkel-Enschot
eta|Kvin bieroj el la sortimento: Blond, Dubbel, Witte Trappist, Tripel, Quadrupel
**La Trappe** estas nederlanda biero, kiu estas farata en la trapistojklostro *Onze Lieve Vrouw van Koningshoeven* en Berkel-Enschot apud Tilburg. La bierfarejo antaŭe nomiĝis "De Schaapskooi" (La ŝafejo). La trapistoj jam ekde 1884 faras tie bieron kaj tiel perlaboras ilian vivtenadon, kiel la reguloj de Sankta Benedikto postulas.

La Trappe estas la ununura trapistobiero de Nederlando kaj unu el la sep en la mondo.

## Bierspecoj 
La Trappe faras la sekvajn bierojn:
* *„Blond“*, hela, „eŭropa“ biero kun 6,5 Vol.-%
* *„Dubbel“*, biero kun rubenruĝa koloro, 7 Vol.-%
* *„Tripel“*, amardolĉa biero, 8 Vol.-%
* *„Quadrupel“*, la plej forta La Trappe-biero, malhela, 10 Vol.-%
* *„Witte Trappist“*, tritikbiero, 5,5 Vol.-%
* *„Bockbier“*, ruĝebruna bokbiero, 7 Vol.-%
* ''„Isid'or“*, sukcenkolora, 7,5 Vol.-%
* *„Puur“'' ekologia - blonda - 4,7 Vol.-%)

## Retejoj 
* oficiala retejo
* pliaj Informoj pri la bieroj

Kategorio:Biero
Kategorio:Nederlanda kuirarto
Zuzwil

**Zuzwil** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Zuzwil BE** estas komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.
* **Zuzwil SG** estas komunumo de la elektodistrikto Wil en Kantono Sankt-Galo en Svislando.
Berkel-Enschot

**Berkel-Enschot** estas vilaĝo en Nederlando, en la municipo Tilburg. Antaŭe, ĝi konsistis el du vilaĝoj, nome Berkel kaj Enschot.

En la vilaĝo situas la trapistklostro kaj bierfarejo de La Trappe

Ĝis 1997, Berkel-Enschot estis memstara municipo.

[eta|maldekstra|250px|Berkel-Enschot en la municipo [Tilburg]]
eta|center|250px|Mapo de la antaŭa municipo, ĉirkaŭ 1867

## Eksteraj ligiloj
* Arkivo 
* Kultura centro la "Schalm"
* Futbalklubo "Jong Brabant"
* Hockeklubo "Mixed Hockeyclub Berkel-Enschot

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Norda Brabanto
Kategorio:Eksaj municipoj de Nord-Brabanto
Kategorio:Tilburg
3685 Derdenye

'*3685 *Derdenye'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usonaj amatoraj geastronomoj *Derald* kaj *Denise Nye''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Henicopernis

***Henicopernis*** estas genro de rabobirdoj de la familio de Akcipitredoj. Ĝi enhavas nur la jenajn du speciojn:
* Nigra vespobuteo (*Henicopernis infuscatus*)
* Longvosta vespobuteo (*Henicopernis longicauda*)

## Notoj 
Kategorio:Pernenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio