open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Terra sigillata

eta|270ra|Vazo de *terra sigillata* kun barbotina dekorado.
***Terra sigillata*** (en latina *sigeltero* aŭ pli precize sigelceramiko) estas termino kun almenaŭ tri diferencaj signifoj: kiel priskribo de mezepoka medicina tero; en arkeologio, kiel ĝenerala termino por kelkaj el la fajna ruĝa ceramiko de Antikva Romio kun brila surfaco farita en specifaj areoj de la Romia Imperio; kaj pli ĵuse, kiel priskribo de nuntempa ceramika studitekniko supozeble inspirita de antikva ceramiko. Kutime krudmaniere tradukita kiel 'sigeltero', la signifo de 'terra sigillata' estas pli precize 'argilo kiu montras figuretojn' (en latina *sigilla*), ne 'argilo kun sigelita surfaco'. La arkeologia termino estas aplikita tamen al eben-surfacaj potoj same kiel al tiuj dekoraciitaj per figuroj en reliefo.

Kategorio:Tipoj de ceramikaj ornamaĵoj
Kategorio:Romia kulturo
Kategorio:Historio de la antikva medicino
Kategorio:Medicina gluo
Johano de Brienne

**Johano de Brienne** (ĉ. 1170 - 27-an de marto 1237), ankaŭ konata kiel **Johano la 1-a**, estis reĝo de Jerusalemo de 1210 ĝis 1225 kaj latina imperiestro de Konstantinopolo de 1229 ĝis 1237. Li estis la plej juna filo de Erardo la 2-a de Brienne, riĉulo, nobelulo de Ĉampanjo. Johano, origine destinita al eklezia kariero, fariĝis kavaliro kaj posedis malgrandajn biendomojn en Ĉampanjo ĉirkaŭ 1200. Post la morto de sia frato, Valtero la 3-a, li regis la Distrikton de Brienne nome de sia pli malgranda nevo Valtero la 4-a (kiu vivis en suda Italio).

La baronoj de la Regno de Jerusalemo proponis, ke Johano edziĝu kun sia reĝino, Maria. Kun la konsento de Filipo la 2-a kaj de la papo Inocento la 3-a, li forlasis Francion direkte al la Sankta Lando kaj edziĝis al la reĝino; la paro estis kronita en 1210. Post la morto de Maria en 1212 Johano administris la regnon kiel reganto por sia infana filino, Jolanda de Jerusalemo; influa sinjoro, Johano la 1-a provis forpeli lin. Johano estis gvidanto de la Kvina Krucmilito. Kvankam lia pretendo je supera komandado de la krucmilita armeo neniam estis agnoskita unuanime, lia rajto regi en Egiptio estis konfirmita baldaŭ post kiam la urbo falis antaŭ la krucmilitistoj en 1219. Li postulis la Armenan reĝlandon de Kilikio nome de sia dua edzino, Stefania, en 1220. Post kiam Stefania kaj ilia infana filo mortis tiun jaron, Johano revenis al Egiptio. La Kvina Krucmilito finiĝis en fiasko en 1221.

Johano estis la unua reĝo de Jerusalemo kiu vizitis Eŭropon (Italio, Francio, Anglio, Leono, Kastilio kaj Germanio) por serĉi helpon por la Sankta Lando. Li donis sian filinon en geedzeco al la imperiestro de la Sankta Romia Imperio, Frederiko la 2-a en 1225, kaj Frederiko metis finon al la rajto de Johano en la reĝlando de Jerusalemo. Kvankam la papoj provis persvadi Frederikon restarigi la reĝlandon al Johano, la Jerusalemaj baronoj rigardis Frederikon kiel sian laŭleĝan reganton. Johano administris papajn potencojn en Toskanio, iĝis la estro de Peruĝo kaj estis komandanto de la armeo de Gregorio la 9-a dum la milito de Gregorio kontraŭ Frederiko en 1228 kaj 1229.

Li estis elektita imperiestro en 1229 kiel la plej granda kun-reganto (kun Baldueno la 2-a) de la Latina Imperio, kaj estis kronita en Konstantinopolo en 1231. Johano la 3-a Vatatzes, imperiestro de Niceo, kaj Ivan Asen la 2-a de Bulgario okupis la lastajn latinajn teritoriojn en Trakio kaj Malgranda Azio, sieĝante Konstantinopolon frue en 1235. Johano ĉefgvidis la defendon de sia ĉefurbo dum la plurmonata sieĝado, kun la sieĝantoj retiriĝante nur post kiam Godofredo la 2-a kaj kunigitaj flotoj de italaj urboj venkis sian floton en 1236. La sekvan jaron Johano mortis kiel franciskana monaĥo.

Kategorio:Siciliaj poetoj
Kategorio:Francaj franciskanoj
Kategorio:Krucmilitistoj
Mariana de Neoburgo

**Maria Anna de Palatinato-Neoburgo** (n. la 28-an de oktobro 1667 en kastelo Benrath, Duseldorfo, m. la 16-an de julio 1740 en Gvadalaĥaro), ankaŭ konata kiel Maria Anna de Neoburgo (aŭ Marianna), estis la filino de la elektanto de Palatinato kaj proedziĝa reĝino de Hispanio inter 1689 kaj 1700, geedziĝante kun Karlo la 2-a, la lasta monarko de la dinastio de la Habsburgoj. Ŝi fariĝis lia dua edzino, sed pro la probabla impotenteco de la monarko, li neniam havis infanojn, tamen ŝi ŝajnigis havi plurajn gravedecojn. Aliflanke, en la kunteksto de la sinsekva konflikto, li partoprenis la intrigojn de la tribunalo fare de la aŭstra flanko, sed liaj klopodoj rezultis senfruktaj kaj la trono estis lasita en testamento al Filipo la 5-a, fakte, kun la entronigo de la nova reĝo, Maria Anna retiriĝis de la kortego kaj ekloĝis en Toledo, tiam ekzilita al Bajono defendante la habsburgan flankon dum la Milito de hispana sukcedo, ĝis 1738, kiam ŝi estis permesita reveni al Hispanio.

Kategorio:Hispanaj reĝedzinoj
Kategorio:Hispanaj nobeloj
Kategorio:Vitelsbaĥoj
⚭Mariana de Neoburgo
Kategorio:Homoj de Palatinato
58931 Palmiso

**58931 Palmiso** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun ioma klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero; ĝi do estas ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio, kaj ĝi ricevis la nomon de la mita troja batalinto Palmiso, kiu, luktante por helpi Trojon, iris al la centro de la batalkampo kun grupo da aliaj trojanoj el Askanio

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kompostelo (atestilo)

eta|Kompostelo de 2007
La ***Kompostelo*** (Compostela) estas pilgrima atestilo, verkita en la latina, donita al la pilgrimanto ĉe sia alveno en Santiago-de-Kompostelo de la Oficejo de Pilgrimadoj por atesti, ke tiu persono pilgrimis al Santiago. Ĉi tiu atestilo rilatas al la mezepoka tradicio, ke pilgrimanto raportis ateston pri sia alveno ĉe la sanktejo.
En la Mezepoko, ĉi tiu atestilo estis "letero sub sigelila aŭtentikeco" kaj estis devo nur kiam ĝi estis postulata penta pilgrimado. Nur tre maloftaj kopioj konserviĝas el tiu epoko. Hodiaŭ eĉ pilgrimantoj, kiuj ne deklaras sin "instigitaj de devotismo" ricevas atestilon pri rememorado de tiu pilgrimado.

Kategorio:Pilgrimado al Santiago de Compostela
Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Latinlingvaj tekstoj
Izopropila fenilpropionato

**Izopropila fenilpropionato** aŭ **3-fenilpropanato de izopropilo** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj izopropanolo. Izopropila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izopropila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izopropila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de fenilpropionata acido kaj izopropila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *fenilpropionata anhidrido* kaj izopropila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de fenilpropionata acido kaj *izopropila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria fenilpropionato kaj *izopropila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de izoamila fenilpropionato kaj izopropila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter fenilpropionata acido kaj izopropila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila fenilpropionato kaj izopropila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *izopropila fenilpropionato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *izopropila fenilpropionato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun fenetila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *izopropila fenilpropionato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Literaturo 
* Compendium of Food Additive Specifications
* Organolanthanide Regents and the Mukaiyama Reaction
* Handbook of Biotransformations of Aromatic Compounds
* CRC Handbook of Chemistry and Physics
* Sittig's Handbook of Pesticides and Agricultural Chemicals
* Chemistry and Technology of the Cosmetics and Toiletries Industry
* Conditioning Agents for Hair and Skin
* Ullmann's Fine Chemicals

Kategorio:Fenilpropionatoj
Fenilpropionatoj
Rultabulado

[250ra|eta|dekstra|Rultabulistoj en [Pekino.]]
**Rultabulado** () estas ekstrem-sporto, kies senco estas veturado per rultabulo kaj plenumado de diversaj trukoj. Persono, okupanta sin je rultabulado, nomiĝas *rultabulisto*.

Ekde 2017 la sporto estas oficialigita kiel olimpika.

Rulglitejo (angle *Skatepark*) estas sportinstalaĵo dezajnita kaj konstruita tiel ke ĝi estas speciale taŭga por rultabulado.

## Vidu ankaŭ 
* Neĝtabulado


Kategorio:Unupersonaj sportoj
Kategorio:Transporta kulturo
Kategorio:Junulara kulturo
Portiko de la Gloro

eta|350px|Detalo de la Portiko de la Gloro. Ĉi bildo troviĝas en la okcidenta fasado de la katedralo.
La ** Portiko de la Gloro** de la Katedralo de Santiago-de-Kompostelo estas portiko romanikstila farita de Majstro Mateo kaj liaj laboristoj komisiita fare de la reĝo de Leono Ferdinando la 2-a, kiu donacis por tiu celo cent maravedojn en 1168 kaj 1188, la lasta dato enskribita en ŝtono kiel indikaĵo pri kompletigo.

La 1-an de aprilo 1188 la linteloj de la portiko estis metitaj kaj la konkludoj estis prokrastita ĝis 1211.

Gloro
Kategorio:Katedralo de Santiago-de-Kompostelo
Kategorio:Romanika arto
Diego Peláez

**Diego Peláez** aŭ **Diego Páez ** naskiĝis en Aragonio dum nekonata dato kaj mortis ekzilita en Galegio, el Aragonio, en dato ankaŭ nekonata. Peláez estis unu el la plej rimarkindaj elstaruloj de la eklezia nobelaro de mezepoka Galegio. Enoficigita de Reĝo Sanĉo la 2-a de Kastilio, li estis episkopo de Santiago-de-Kompostelo de 1071 ĝis 1088, kaj kontribuis al la grandeco de la diocezo kaj de la Senjorlando de Santiago en la 11-a jarcento.

Kategorio:Hispanaj episkopoj
Kategorio:Hispanaj nobeloj
Majstro Mateo

**Majstro Mateo** (ĉ.150 - ĉ.1122 ~ 1217) estis skulptisto kaj arkitekto, kiu disvolvis sian verkadon en mezepokaj kristanaj reĝlandoj de la Iberia Duoninsulo dum la dua duono de la 12-a jarcento.

La unua konata fakto pri la Majstro Mateo estas dokumento de 1168, konservita en la arkivo de la Katedralo de Santiago, kie atestas, ke la Majstro jam laboris en la katedralo de Santiago kaj pro kio li ricevis gravan monsumon de la reĝo Ferdinando la 2-a de Leono. La Portiko de la Gloro de la Katedralo de Santiago-de-Kompostelo estas unu el liaj plej bone konataj verkoj.

Apenaŭ konserviĝas datumoj pri lia antaŭa trejnado, sed ĉio ŝajnas indiki, ke li havis longan karieron laŭlonge de la Jakoba Vojo, precipe en ĝiaj francaj sekcioj.

Kategorio:Romanikaj artistoj
Abd ar-Rahman la 2-a

**Abd ar-Rahman la 2-a** (792–852) estis la kvara omajada emiro de Kordovo en Al-Andalus, Iberio, de 822 ĝis sia morto.
 Abd ar-Rahman la 2-a naskiĝis en Toledo, filo de emiro Alhakamo la 1-a. Dum sia juneco li partoprenis la tielnomitan "masakron de la fosaĵo", kiam de 700 ĝis 5000 homoj venis por omaĝi la princojn kiuj estis mortigitaj laŭ ordo de Alhakamo.
Li sukcedis sian patron kiel emiro de Kordovo en 822 kaj okupiĝis pri preskaŭ kontinua milito kontraŭ Alfonso la 2-a, kies sudan antaŭeniron li haltis (822-842). En 837, li subpremis ribelon de kristanoj kaj judoj en Toledo. Li eldonis dekreton, per kiu la kristanoj ne povas serĉi martirecon, kaj li kunvokis sinodon por malpermesi martirigon.
En 844, Abd-Rahman malakceptis atakon de vikingoj, kiuj elŝipiĝis en Kadizo, konkeris Sevilon (kun la escepto de la citadelo) kaj atakis Kordovon mem. Poste li konstruis floton kaj maramean arsenalon en Sevilo por forpeli estontajn atakojn.

Abd ar-Rahman estis fama pro sia publika konstruaĵa programo en Kordovo kie li mortis en 852. Li faris aldonojn al la Moskeo-Katedralo de Kordovo. Vigla kaj efika landlima batalanto, li ankaŭ estis konata kiel patrono de la artoj. Li ankaŭ estis implikita en la ekzekuto de la "Martiroj de Kordovo".

Kategorio:Emiroj de Kordovo
Kategorio:Homoj de Al-Andalus
(58980) 1998 RG47

**(58980) 1998 RG47** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,303924 AU, tie estas 45,466 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Ramiro la 1-a (Asturio)

**Ramiro la 1-a de Asturio** (ĉ. 790 - 1-an de februaro 850) estis reĝo de Asturio inter la jaroj 842 kaj 850. Li estis filo de Bermudo la 1-a la diakono, reĝo de Asturio, kaj de la reĝino Uzenda Nunilona, nepo de Fruela Pérez kaj pranepo de Petro de Kantabrio.

Li sukcedis sian kuzon Alfonso la 2-a la ĉasta, kiu mortis sen heredantoj. Li estis samtempulo de Abd ar-Rahman la 2-a, umajada emiro de Kordovo en la 9-a jarcento. Dum la regado de Ramiro konstruiĝis multaj monumentoj kun sia propra stilo, kiel la palaco Sankta Maria de Naranko.

Kategorio:Reĝoj de Asturio
Občina Kobilje

**Občina Kobilje** estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La komunumo konsistas el unu sidloko - vilaĝo Kobilje kaj ĝia areo estas 19,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 559 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Kobilje.
## Loko, priskribo 
eta|280x280ra|Občina Kobilje
La apudaj municipoj estas:

Občina Dobrovnik en la sudo, Občina Moravske Toplice en la okcidento. En la nordo kaj oriento estas la ŝtata limo kun Hungario.

Občina etendiĝas substance sur ebeno - alteco areo estas ĉirkaŭ 179 m ĝis 237 m.
## Tradukfonto 
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php

Geografia loko:  http://www.geopedia.si/#T1257_F408:47_x608149.9685_y171369_s13_b4 

Kobilje
Kobilje
Tajfo Granado

eta|La tajfo Granado ĉirkaŭ 1037.
La **Tajfo Granado**, estis sendependa islama reĝlando kiu ekestis en al-Andalus en 1013, kiel rezulto de la malintegriĝo kiun la kaliflando de Kordovo suferis ekde 1009, kaj tio malaperis kiam ĝi estis konkerita de la Almoravidoj en 1090, apartenantaj kronologie al la unuaj taifaj regnoj.

En 1082 la tajfo de Granado suferis agreson el la tajfo Malago, regita de Tamim ben Bullugin. Abd'Allah organizis fortan armeon kaj post kiam li prenis multajn kastelojn, li sieĝis la urbon Malago, devigante sian fraton peti lian pardonon kaj forprenante la teritorion de Malago.

En 1085, Alfonso la 6-a konkeris Toledon, farante ke Abd'Allah kaj la reĝoj de la tajfoj de Sevilo kaj Badaĥozo petu la helpon de la almoravidoj, kiuj eniris en la Iberian Duoninsulon en 1086 tra Algeciras, venkante la kastilian-leonan reĝon en la batalo de Sagrajas. Post la venko, vidante la almoravidoj la grandan malfortecon de la tajfoj, kaŭzitaj de kontinuaj kvereloj, ili  konkeris la tajfon Granado en 1090.


Kategorio:Granado
Kategorio:Berberaj dinastioj
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Aperis en 1013
Kategorio:Malaperis en 1145
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1010-1019
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1140-1149
Kategorio:1145
Antonio López Ferreiro

**Antonio López Ferreiro** (Santiago-de-Kompostelo, 1837-Vedra, 1910) estis hispana verkisto kaj historiisto, kiu priskribis la Portikon de la Arĝentaĵoj de la katedralo de Santiago, surbaze de la priskribo de la *Codex Calixtinus*. Li estis la remalkovrinto de la supozata tombo de la apostolo Jakobo.

Li sekvis la eklezian karieron kaj en 1871 li estis nomumita kanoniko de la municipo Kompostelo, kio permesis al li aliri al la dokumenta arkivo de la katedralo, kaj profitis ĝin por efektivigi esplorojn kaj kulturi la historian romanon, kiu tiam estis tre aprezataj dum romantikismo. Li lasis tri historiajn romanojn:
* *A tecedeira de Bonaval* (*La teksistino de Bonaval*, 1894).
* *O Castelo de Pambre* (*La kastelo de Pambre*, 1895).
* *O niño de pombas* (*La kolombonesto*, 1905).

## Aliaj verkoj
* *La Historia de Compostela y su reprobación crítica por Masdeu* (1866).
* *El Sepulcro del apóstol Santiago* (1872).
* *Leyenda sobre la vida de San Pedro de Mezonzo* (1872).
* *Estudio histórico crítico sobre el Priscilianismo* (1878).
* *Galicia en el último tercio del siglo XV* (1883).
* *Don Rodrigo de Luna* (1884).
* *El Pórtico de las Platerías* (1884).
* *Don Alfonso VII, rey de Galicia, y su ayo el conde de Traba* (1884).
* *El Pórtico de la Gloria* (1886).
* *Fueros municipales de Santiago y su tierra* (1895).
* *Historia de la Santa A.M. Iglesia de Santiago de Compostela*.
* *Santiago y la crítica moderna* (1901).

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj historiistoj
Kategorio:Galeglingvaj verkistoj
Kategorio:Tago de la Galega Beletro
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Hispanio
Kategorio:Galegaj verkistoj
Simona Halep

**Simona HALEP** (naskiĝis je la 27-a de septembro 1991) estas rumana tenisistino. Ŝi fariĝis "numero 1 de la mondo" pri teniso en 2017. Je la 9-a de junio 2016 ŝi unuafoje venkis la finalan partion de la konkurso *Grand Slam* en Parizo.

Ŝi atingis la duonfinalojn de la *Miami Open*, perdis antaŭ Karolína Plíšková, dum je la *Madrid Open* ŝi atingis la finalon, sed perdis antaŭ Kiki Bertens. En ambaŭ okazoj ŝi malsukcesis por regajni la rangon de *numero unu de la mondo*. 

eta|maldekstra|Wimbledon 2011

Kategorio:Rumanaj tenisistoj
Karolína Plíšková

**Karolína Hrdličková** (naskiĝnomo **Plíšková**, naskiĝis je la 21-a de marto 1992 en Louny, Ĉeĥoslovakio) estas profesia tenisistino el la Ĉeĥa Respubliko. Ŝi estas antaŭa numero unu tenisistino de la mondo. Plíšková atingis la US Open finalojn en 2016 sed perdis antaŭ Angelique Kerber. Ŝi nuntempe estas numero naŭ.

eta|maldekstra|Aegon Internacia virina finalo 2017

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj tenisistoj
Kategorio:Montekarlanoj
Batalo de Clavijo

[eta|dekstra|350px|Kastelo de [Clavijo.]]
[eta|dekstra|250px|Bildo de *Jakobo Maŭr-murdisto* en [Carrión de los Condes.]]
La **batalo de Clavijo** estas mita konfronto kiu estis konsiderita historia kaj dum longa tempo unu el la plej famaj bataloj de la Rekonkero, gvidita de la reĝo Ramiro 1-a de Asturio kontraŭ la islamanoj. Ĝi estus okazinta en la tiel nomata *Campo de la Matanza* (Kampo de la Amasmurdado), proksime al Clavijo, Provinco Rioĥo (Hispanio), datita la 23-an de majo 844. Ĝiaj mitaj trajtoj (la mirakla interveno de la apostolo Jakobo), ĝia kondiĉo de pravigo de la *Voto de Santiago*, kaj la revizio, kiun ekde la 18-a jarcento implikis la historiografian kritikon de Juan Francisco Masdeu, faris ĝin konsiderata kiel legenda batalo, kies inkludo en la kronikoj ŝuldiĝus al la ĉefepiskopo Rodrigo Jiménez de Rada, miksante datumojn de aliaj bataloj de malsamaj momentoj kaj lokoj, kvankam ĝi estas, verŝajne, la mitigo de la dua batalo de Albelda.

Clavijo
Clavijo
Clavijo
Kategorio:Bataloj de Reĝlando Asturio
Kategorio:Mitaj bataloj de la Reconquista
Kategorio:Mezepokaj legendoj
Kategorio:Hispanaj legendoj
Kategorio:Rioĥo
Kategorio:844
Clavijo
Farnezila fenilpropionato

**Farnezila fenilpropionato** aŭ **3-fenipropanato de farnezilo** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj farnezolo. Farnezila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Farnezila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Farnezila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de fenilpropionata acido kaj farnezolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *fenilpropionata anhidrido* kaj farnezolo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de fenilpropionata acido kaj *farnezila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria fenilpropionato kaj *farnezila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de izoamila fenilpropionato kaj farnezila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter fenilpropionata acido kaj farnezila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila fenilpropionato kaj farnezolo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *farnezila fenilpropionato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *farnezila fenilpropionato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun fenetila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *farnezila fenilpropionato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Literaturo 
* Esters of farnesyl acetic acid
* ACS Publications
* Progress in Medicinal Chemistry
* Biotechnology
* Streamlining Free Radical Green Chemistry
* Insect Hormones and Bioanalogues
* Perfumes: Art, Science and Technology
* Plant Resources of South-East Esia

Kategorio:Fenilpropionatoj
Fenilpropionatoj
59000 Beiguan

'*59000 *Beiguan'''* estas malgranda asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la Planetario de Pekino (ĉine : 北京天文馆, *Beijing Tianwenguan''), la unua planetario en Ĉinio kaj unu el plej modernaj planetarioj en la mondo. La asteroido estis nomita dum la jaro de la kvindekjara jubileo de la Planetario de Pekino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Domingo de la Calzada

**Domingo de la Calzada**, konata kiel **Sankta Domingo de la Calzada** (Viloria de Rioja, provinco Burgoso, 1019 - Santo Domingo de la Calzada, Larioĥo, la 12-an de majo 1109), estis hispana monaĥo, unu el la plej grandaj gvidantoj de la Jakoba vojo. Li estas honorata kiel patrona sanktulo de voj-inĝenieroj, kanaloj kaj havenoj; kaj de la teknikaj inĝenieroj de publikaj laboraĵoj.

Kategorio:Mezepokaj kristanaj sanktuloj
Kategorio:Hispanaj ermitoj
Kategorio:Pilgrimado al Santiago de Compostela
Kunsan

**Kunsan** (, laŭ ĉinaj literoj **群山市**) estas marhaveno kaj universitata urbego en Sud-Koreio.

## Bazaj informoj 
* Areo: 377,7&nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 0- m
* Loĝantaro: 277,328 en 2017
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodoj:
* Telefonkodo: (+82) 63
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Urbodomo de Kunsan
eta|maldekstre|Dogana domo en Kunsan
Kunsan situas sur ebenaĵo en la okcidenta parto de la lando laŭ la Flava Maro. Provinca ĉefurbo Ĝonĝu troviĝas 40 mejlojn, Seulo 178 km https://www.distancefromto.net/. Insuloj de Kunsan konsistas el 16 loĝataj kaj 47 neloĝataj insuloj.

## Historio 
Gunsan estis malgranda malriĉa fiŝkaptista vilaĝo dum la frua historio. Ekde la 14-a jarcento ĝi estis konsiderata kiel rizekspeda haveno. En 1899 la haveno oficiale malfermiĝis al la internacia komerco. Dum la japana periodo la urbo kaj la haveno rapide evoluis. La Korea milito lasis la areon relative nedifektita. Post la milito Usono okupis proksime aerbazon (konstruitan en 1923 fare de japanoj), kiu havis efikon al la urbo. La statuso de la urbo estis akirita en 1949.

## Ekonomio 
Kunsan havas industrian zonon, kie oni produktas aŭtojn, kamionojn, ŝipojn, aliajn metalajn produktaĵojn, ankaŭ nutraĵojn. Ankaŭ libera komerca zono estis deklarita en la areo. En la apudaĵo oni kultivas rizojn, en la maro oni fiŝkaptas.

## Trafiko 
eta|Stacidomo en Kunsan
Kunsan havas aŭtovojon, signifan stacidomon, flugojn al Ĵeĵudo kaj praman trafikon al Ĉinio, ŝipoj trafikaj al la insuloj.

## Klimato 
En Kunsan la precipitaĵoj estas jare po 1202 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo estas 12,8 °C. Inter decembro-februaro ofte frostas, en aŭgusto la averaĝa temperaturo preskaŭ atingas la 30 °C.

## Vizitindaĵoj 
eta|Historia muzeo de Kunsan
eta|Domo kun japana stilo en Kunsan
* muzika fontano
* Proksime ĉe riverbuŝo estas la plej granda migranta birdkolonio en Koreio kun kanarbaroj. Ĝi fariĝis nacie fama pro la grandioza vido de multaj nekutimaj migrobirdoj, ĉirkaŭ 500,000 vintraj migrantaj birdoj. 360-grada observatorio funkcias.
* urba parko
* domoj laŭ japana stilo
* festivalo de novjaro
* 33-kilometrojn longa digo

## Ĝemelurboj 
*  Tacoma (Vaŝingtonio), Usono (1979)
*  Jantaj, Ĉinio (1994)
*  Kimĉon, Sud-Koreio (1998)
*  Pimpri-Ĉinĉvad, Barato (2004)
*  Ĝamŝedpur, Barato (2004)
*  Windsor (Ontario), Kanado (2005)

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Kunsan

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Marhavenaj urboj

Gunsan Post office.JPG|Poŝto
군산동산중.jpg|
동산중학교 전경.jpg|Panoramo kun lernejo
Angelique Kerber

**Angelique KERBER** (Bremeno, 18-an de januaro 1988) estas profesia tenisistino el Germanio. Krom tio ŝi ankaŭ posedas la polan naciecon, ĉar ŝia patro estas de pola deveno. Ŝi parolas germane, pole kaj angle. Kerber komencis ludi tenison kiam ŝi aĝis tri jarojn. Ŝia favorata teniseja fundo estas durgrundo. Ŝi ludas maldekstramane kaj havas dumanan mandorsan baton. Ŝi fariĝis profesia tenisistino en 2003.

eta|maldekstra|US Open 2013

Kategorio:Germanaj tenisistoj
Kategorio:Poldevenaj germanoj
Paco de Dio

La ** Paco de Dio** estis spirita movado de la 10-a kaj 11-a jarcentoj, organizita de la Katolika Eklezio kaj subtenata de civila aŭtoritato. Ĝia celo estis atingi pacigon de la okcidenta kristana mondo kaj kontroli la uzon de perforto en la socio.

En politika kunteksto, en kiu aperis pluraj principoj kaj la regno de la frankoj iĝis mozaiko de lokaj potencoj, kiujn la reĝo ne povis kontroli, reapero de perforto neeviteble ekestiĝus. Ĉi tio, kune kun socia kunteksto pro malsategaj katastrofoj, epidemioj kaj detruo, kondukis al skatologia mensostato. Konsiderante ĉi tiun situacion, en 989, la Konsilio de Charroux publike kondamnis privatajn militojn, rabojn kaj mistraktadon de la senarma kaj eklezia loĝantaro.

Kamparaj loĝantaroj, senarmigitaj, estis konstante turmentitaj de sennombraj prirabintoj kaj rabadoj de ribelaj kaj ambiciaj princoj. En la sama tempo, la naskiĝo de pluraj religiaj ordenoj estis farita, aparte la Ordeno de Klunizo, kiu alportis la pastraron pli proksime kune, kreante senton de akceptemo kaj protekto kiu siatempe ripozis kun la reĝo. Efektive, ene de la ekleziaj ordenoj venis la bezono kontroli la misuzojn de senjoroj.

## Vidu ankaŭ
* Paco

Kategorio:Pacismo
Kategorio:Historio de kristanismo
Kategorio:Mezepoka Francio
Kategorio:Mezepoka Eklezio
Kategorio:Kristanismo kaj socio
Kategorio:Mezepoka juro
Nadya Nozharova

**Nadya Mateeva NOZHAROVA**, ankaŭ konata kiel **grafino** **Nadya de Navarro Farber** (naskiĝis en Pleven, Bulgario, la 21-an de novembro 1916 kaj mortis en Longinsulo la 18-an de aprilo 2014) estas bulgara operetkantistino kaj aktorino,, filantropisto kaj hispana dukino.

## Biografio 
### Kariero 
Nadya Nozharova studis en la ''American girls' school'' en Loveĉ, antaŭ ol ŝi venis reen al Pleven kaj en 1934 komencis sian karieron en la operetteatro "Angel Sladkarov" kun kiu ŝi travojaĝis en Bulgario. Post la malmuntado de la teatra grupo, ŝi ludis en la teatroj "Odeon", "Bulgario", kaj "Entreprena teatro".

### Familio 
Post kiam ŝi komencis ludadon en la operetteatro "Angel Sladkarov" en 1936, ŝi geedziĝis kelkajn tagojn pli poste kun Angel Sladkarov en la Troja Monaĥejo. En 1940 ili eksgeedziĝis kaj ŝi geedziĝis kun la hispana-grafo Navarro, diplomato en Vatikanurbo, de kiu ŝi ricevis la titolon de grafino. Ili vivis en Montekarlo.

Post la morto de sia edzo en 1949, ŝi translokiĝis al Usono kaj en 1953 ŝi geedziĝis kun Sid Farber, kiu posedis konstruaĵon kaj domposedan societon. Post lia morto en 1985 ŝi ricevis grandan biendomon kaj ŝi geedziĝis kun Yuriy Farber.

### Bonfarado 
En la jaroj kie ŝi prizorgis la firmaon al konstruaĵo kaj lokposedaĵo, ŝi helpis al multnombraj bonfaraj kaj humanitaraj organizaĵoj. Ŝi laboris aktive kun la - de la Usono, same kiel kun organizsĵoj por subteno de judaj kaj venezuelaj enmigrintoj, kun la Ruĝa Kruco en Monako, kun usona hospitalo en Parizo, Princess Grace hospitalo en Monako, ktp.

## Referencoj 
Kategorio: Usonaj entreprenistoj
Kategorio: Bulgaraj aktoroj
Kategorio: Bulgaraj filantropoj
Kategorio:Hispanaj nobeloj
Kategorio:Naskiĝintoj la 21-an de novembro
Kategorio:Mortintoj la 18-an de aprilo
59001 Senftenberg

'*59001 *Senftenberg'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
*Senftenberg'' (nun Žamberk) estas la loko, elde kie du kometoj estis malkovritaj far'de Theodor Brorsen en 1851. Tiu plaĉa foirurbo ĉe la piedo de la Orlica montaro en orienta Bohemio, estas la naskiĝloko de Prokop Diviš, de la astronomo August Seydler kaj de la kirurgo Eduard Albert.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Jana Tichá
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Ourique

**Ourique** [uRIke] estas portugala urbeto apartenanta al la Distrikto Beja, Alenteĵo-regiono kaj intermunicipa komunumo de Malalta Alentejo, kun ĉirkaŭ 3.000 loĝantoj.

Ĝi estas la sidejo de komunumo kun 660,15 km² de areo kaj 6,199 loĝantoj (2001), subdividita en 6 submunicipoj. La komunumo limas norde kun la municipoj Santiago do Cacém kaj Aljustrel, oriente kun Castro Verde  kaj Almodôvar, sude kun Silves kaj okcidente kun Odemira.

eta|250px|maldekstre|Preĝejo en Ourique.
La komunumo estas fama ĉar en ĝia ĉirkaŭaĵo okazis la Batalo de Ourique, kaj en la tago de Sankta Jakobo en 1139 Alfonso la 1-a la Granda venkis la almoravidojn. Ĉi tiu historia evento markis tiel la portugalan imagemon, kiu estas priskribita sur la blazono de Portugalio: kvin ŝildetoj  kiuj reprezentas la kvin maŭrajn reĝojn venkitajn en la batalo.

## Vidu ankaŭ 
* Funcheira (stacidomo)



Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Las Navas de Tolosa

** Navas de Tolosa** (ankaŭ nomata **Las Navas de Tolosa**, aŭ simple **Las Navas**) estas urbo kaj hispana vilaĝo apartenanta al la municipo La Carolina, en la Provinco Ĥaeno. Ĝi situas en la orienta parto de la regiono Sierra Morena. Dek kvin kilometrojn de la limo kun la provinco Reĝurbo de Despeñaperros, proksime al ĉi tiu urbo troviĝas la kernoj de Santa Elena kaj Carboneros. Estas fama Santa Elena ĉar tie okazis la decida batalo inter kristanaj kaj islamaj trupoj en 1212.

Kategorio:Provinco Ĥaeno
Kategorio:Urboj de Andaluzio
Kategorio:La Carolina
Kreskonio

**Kreskonio** (latine Cresconius, hispane Cresconio) (ĉ. 1036 - 1066) estis episkopo de la 11-a jarcento de Iria Flavia kaj Santiago-de-Kompostelo en Hispanio, kiu sukcedis al Vistruarius.

Kreskonio subtenis la reĝon Ferdinando la 1-a de Kastilio kaj edukis la filon de Ferdinando García la 2-a de Galegio kaj Portugalio, kiu poste estis kronita de Kreskonio mem kiel reĝo de la lastatempe restarigita reĝlando de Galegio.

Kiel lia samtempulo Odo de Bayeux, Kreskonio estis "milita episkopo" kaj dum vikinga invado de Galegio, li kolektis armeon kaj venkis la invadantojn. Li fortikigis Castellum Honesti -hodiaŭ konata kiel Torres do Oeste, kiu iam staris en Catoira, Hispanio - kun la celo bloki estontajn invadojn per la estuaro, Rio de Arousa, kaj ankaŭ konstrui la urbajn muregojn de Santiago-de-Kompostelo.
Curtis

**Curtis ** estas hispana municipo en la provinco Korunjo kaj apartenas al la distrikto Betanzos, en la aŭtonoma komunumo de Galegio. La urbodomo estas en la urbo Teixeiro. Ĝi havas bonegajn komunikadojn kaj loĝantaron de 4.160 loĝantoj.

## Famuloj 
* Pedro de Mezonzo

## Vidu ankaŭ 
* Curtis (stacidomo)
* Teixeiro (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Korunjo
Nagaoka

**Nagaoka** (長岡市 [nagaoka-ŝi]) estas urbo de  gubernio Niigata, Japanio. Ĝi estas la centro de Regiono Ĉuecu (中越 [ĉū-ecu]).
Nagaoka havas 269,508 loĝantojn en la jaro 2018. La urbo situas borde de la Japana maro.

* **Koordinatoj:** 

Dosiero:Nagaoka_Festival_Fireworks_2015_Phoenix_20150802.jpg|
Dosiero:Ao-re_Nagaoka_20140430_02.jpg

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Gubernio Niigata
Butila propionato

**Butila propionato** aŭ **C7H14O2** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la propionata acido kaj butila alkoholo. Butila propionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila propionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila propionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per agado de propionata acido kaj butila alkoholo:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *propionata anhidrido* kaj butila alkoholo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de propionata acido kaj *butila klorido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de natria propionato kaj *butila klorido*:

### Sintezo 5 
* Preparado per interagado de alila propionato kaj butila formiato:

### Sintezo 6 
* Preparado per acida transesterigo inter propionata acido kaj butila benzoato:

### Sintezo 7 
* Preparado per alkohola transesterigo inter alila propionato kaj butila alkoholo:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de la *butila propionato*:

### Reakcio 2 
* Sapigo de la *butila propionato*:

### Reakcio 3 
* Reakcio per acida transesterigo kun formiata acido:

### Reakcio 4 
* Reakcio per alkohola transesterigo kun fenetila alkoholo:

### Reakcio 5 
* Reduktigo de la *butila propionato*:

### Reakcio 6 
* Reakcio kun NH3:

### Reakcio 7 
* Reakcio kun HCl:

## Literaturo 
* Stenutz
* FooDB
* Encyclopedia of Food and Color Additives
* Gardner's Commercially Important Chemicals
* The Dictionary of Substances and Their Effects
* Butyl Acetates
* Food Biotechnology
* Handbook of Dairy Foods Analysis

## Referencoj 
propionato
Kategorio:Propionatoj
Miklós Csemiczky

**Miklós Csemiczky** [ĉemicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Csemiczky Miklós** estas hungara komponisto, mezlerneja kaj altlerneja muzikinstruisto.

Miklós Csemiczky  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Csemiczky frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo (1973-1977), kie lia plej grava instruisto estis Miklós Kocsár. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1982. Liaj plej signifaj instruistoj estis Rezső Sugár kaj Emil Petrovics. Post siaj studoj li laboris jaron en muzika eldonejo, samtempe li aliĝis al grupo de junaj komponistoj. Ekde 1983 li senĉese instruas en la muziklernejo, kie iam li lernis, ankaŭ en filio de la Muzikarta Altlernejo en 1991 kaj 1998. Li estas docento de Universitato de Miskolc ekde 1999. Krom la instruado Csemiczky komponis kaj korusajn kaj instrumentajn verkojn. Li ricevis konkursajn premiojn ekde 1982, ŝtatajn premiojn en 1986 kaj 1996.

## Elektitaj komponaĵoj 
* *A brémai muzsikusok* (fabelopero)
* *Antiphonae No. 2* 
* *Commedia senza parole* 
* *Supra firmam petram* (2005)
* *Carmina universitatis* (2009)

## Elektitaj disĉiploj 
* Péter Andorka

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* [video(https://eo.wikipedia.org/wiki/video)j]

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj klasikaj komponistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Muzeo de Belartoj de Caen

la **Muzeo de Belartoj de Caen** () estas muzeo situanta en Caen. Fondita komence de la 19-a jarcento, ĝi estis detruita en 1944 kaj rekonstruita en 1971.

## Ĉefaj verkoj 
* Pietro Perugino, *Edziniĝo de la Virgulino*, 1501-1504
* Cima da Conegliano, *Triptiko de la Madono kun Infano inter sanktaj Georgo kaj Jakobo*
* Petro Paŭlo Rubens, *Renkonto inter Abrahamo kaj Melkicedek*
* Andrea Sacchi, *La morto de Dido*

## Bildgalerio 

Casamento - perugino1.jpg|Pietro Perugino, *Edziniĝo de la Virgulino*
Cima da Canegliano, VIERGE A L'ENFANT ENTRE SAINT GEORGES ET SAINT JACQUES, Caen ; musée des beaux-arts.jpg|Cima da Conegliano, *Triptiko de la Madono kun Infano inter sanktaj Georgo kaj Jakobo*
Rubens, incontro di caen.jpg|Petro Paŭlo Rubens, *Renkonto inter Abrahamo kaj Melkicedek*
Sacchi, Andrea - The Death of Dido - 17th c.jpg|Andrea Sacchi, *La morto de Dido*

## Vidu ankaŭ 
* Kastelo de Caen
* Muzeo de Normandio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Konstruaĵoj en Caen
Caen
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1971
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 1970-1979
István Cserháti (muzikisto)

**István Cserháti** [iŝtvAn ĉerhAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Cserháti István** estis hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, klavaristo). Lia karesnomo (vaste konata) estis **Pityi** [pitji].

István Cserháti  naskiĝis la  en Ajka, li mortis la .

## Biografio 
István Cserháti kiel junulo li muzikadis en ŝlagrorkestro en Budapeŝto. En 1977 li estis allogita al tutlande konata ŝlagrorkestro, kie ĝis tiam mankis klavaristo. En la nova muzikgrupo li ankaŭ komponadis. Stilo de la orkestro ne estis konvena en la oficialuloj, tial ili estis neglektitaj. En 1980 Cserháti fondis novan orkestron, post 6 jaroj li translokiĝis al Debrecen, kie li iĝis restoraciestro kaj en la loĝejo li establis muzikstudion. En 2001 li refondis orkestron, kie li muzikadis, sed en 2005 li mortis pro kancero.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* [hungarlingva biografio kun foto kaj video(https://eo.wikipedia.org/wiki/video)]

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokomponistoj
Henri Vincenot

**Henri VINCENOT**, naskiĝis la 2-an de januaro 1912 en Dijon kaj mortis en la sama urbo la 21-an de novembro, 1985, estis franca verkisto, pentristo kaj skulptisto.
La laboro de Henri Vincenot estas profunde markita de lia alligitaĵo al Burgonjo. Ĝi reliefigas la antikvajn paganajn praktikojn de la keltoj, dum li montras kiom multe ili estas integritaj en la populara katolika kulturo. Liaj roluloj, ofte teatrece teruraj, parolas lingvon forte trempita de Burgonjo, kiu, laŭ Vincenot, devenas rekte de la kelta.

La romanoj de Henri Vincenot tamen ne povas meti lin en la grupon de verkistoj kiel tiuj de la tielnomita skolo de Brive. Efektive, li disvolvas en ĉiu verko reflektadon pri la tradicio, la civilizo, la historio, kiu malfermas siajn perspektivojn multe pli ol la sola burgonja realo, kiun li tiom ŝatas priskribi.

Kategorio:Francaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj dramistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj poetoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj skulptistoj
David Lodge

**David John LODGE** (Londono, la 28-an de januaro 1935 en Londono - mortis la 1-an de januaro 2025 en Birmingham) estas angla verkisto. 

Li studentiĝis en Londono, kvankam li estis instruisto ĉe la Universitato de Birmingham, profesoro pri angla literaturo. Li ĉesis ekzerci kiam li decidis dediĉi sin ekskluzive al literatura kreado. 

En siaj romanoj, Lodge ofte satigas pri akademia vivo ĝenerale kaj precipe pri la homaro. Multaj el liaj roluloj estas romiaj katolikoj kaj katolikismo estas unu el liaj ĉefaj temoj, krom la eduksistemo. Lia stilo respegulas humoron kaj interplektemon de la intrigo. Iuj el liaj verkoj estas: *The British Museum Is Falling Down* (1965), *How Far Can You Go?* (1980; eldonita en Usono kiel *Souls and Bodies*) kaj *Paradise News* (1991).

Krom la fakto ke akademiularo kaj la katolika religio estis centraj ĉeftemoj en liaj libroj, la verkado de Lodge emis reveni al kaj prezenti la samajn fikciajn ejojn: la grandurbo de Rummidge, kiu similas Birmingham, la fikcian ŝtaton de Eŭforio (Euphoria) en Usono, kiu situas inter la ŝtatoj "Norda Kalifornio" kaj "Suda Kalifornio" aperis regule en liaj romanoj, Euphoria State University situas en la urbo Plotino (Plotinus), kiu havas neklaran similecon al Berkeley (Kalifornio).

Kelkaj el la romanoj de Lodge, inkluzive de *Small World* (1984) kaj *Nice Work* (1989), estis adaptitaj en televidseriojn.

En 1997, la franca Ministerio de Kulturo aljuĝis al Lodge la premion de "Chevalier dans l'Ordre des Arts et Lettres" (Kavaliro en la Ordeno de Arto kaj Beletro) kaj en 1998 li estis nomumita Komandoro de la Ordeno de Brita Imperio pro sia literatura verko.

Du el la romanoj de Lodge estis nomumitaj por la Man Booker Prize kaj en 1989 Lodge mem kondukis la ĵurion de la premio.

La komika romano "Deaf Sentence" (2008), pri emerita akademiulo kiu estas malaŭdebla, estas bazita sur la propraj aŭdproblemoj de Lodge.

## Bibliografio 
* Ammann, Daniel. *David Lodge and the Art-and-Reality Novel*. Heidelberg: Universitätsverlag C. Winter, 1991. 
* Bernard Bergonzi. *David Lodge (Writers and Their Work)*. Tavistock, Devon: Northcote House Publishers, 1995. 
* Martin, Bruce K. *David Lodge*. New York: Twayne, 1999. 

Kategorio:Anglaj agnostikuloj
Kategorio:Anglaj literaturkritikistoj‎
Kategorio:Anglaj satiristoj
Kategorio:Anglaj romanistoj
Henri Lœvenbruck

**Henri LŒVENBRUCK**, naskiĝis la 21-an de marto 1972 en Parizo, estas franca verkisto, kantisto kaj komponisto.

Aŭtoro de trileroj, aventuraj romanoj kaj fantaziaĵoj, lia verkado jam tradukiĝis al pli ol dek kvin lingvoj. Kantaŭtoro, li skribas kantojn por si mem kaj por aliaj francaj artistoj. En julio de 2011, estis enoficigita kiel *Kavaliro de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo*.

Kategorio:Francaj verkistoj de la 21-a jarcento
Hervé Bellec

**Hervé BELLEC** estas franca verkisto kiu naskiĝis en 1955. Li estas profesoro de historio kaj geografio en Brest kaj kunlaboras en la revuon *ArMen*.
Komence muzikisto kaj posedanto de trinkejo, li nuntempe estas profesoro en mezlernejo en Brest. *La Nuit blanĉe* donis al li la premion Edouard kaj Tristan Corbière. Li publikigis romanojn, libron de memoroj, kaj multajn novaĵojn, kiuj plej ofte estas teatraĵoj pri Bresta ĉirkaŭaĵo, aŭ enlanda Bretonio. ''Garce d'étoile* estas lia unua libro, en kiu li rakontas sian vojaĝon de Brest ĝis Kompostelo.

## Verkoj
* *La Nuit blanche*, 2000, premio Édouard-et-Tristan-Corbière
* *Garce d'étoile*, 2003
* *Le Beurre et l'argent du beurre*, 2002
* *Yann et le petit menhir qui voulait devenir phare*, 2003
* *Felicité Grall*, 2004
* *L'École de la place*, 2004
* *Mutations*, 2004
* *Un bon Dieu pour les ivrognes*, 2006
* *Demain, j'arrête d'écrire*, 2007
* *Sur le chemin de Stevenson*, eldoninto Ouest-France, 2007
* *Les Sirènes du Transsibérien*, eldoninto Géorama, 2008
* *Une heure de sommeil en moins*, eldoninto Coop Breizh, 2009
* *Brèves de Bretagne*, éd. Edicité, 2009
* *Si c'est ma femme, je suis pas là*, eldoninto dialogues.fr, 2011
* *Monts d'Arrée* (kun la fotografaĵoj de Jean-Yves Guillaume), eldoninto Géorama, 2013
* *Rester en rade*, eldoninto Dialogues, 2013
* *Je hais les dimanches -*, eldoninto Dialogues, 2015

* Je hais les dimanches - Sezono 2, eldoninto Dialogues, 2016

* K.B., Voyage au cœur de la Bretagne, eldoninto Dialogues, 2017

;Teatro
* *Reuz' n' Roll'', 2006

Kategorio:Francaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj de la 21-a jarcento
Michael Chabon

**Michael CHABON** (naskita 1963) estas jud-usona verkisto. Lia familia lingvo estas la jida.

Li diplomiĝis ĉe University of Pittsburgh en 1984 kaj faris magistran kurson ĉe University of California, Irvine.

La unua romano de Chabon, The Mysteries of Pittsburgh (1988), estis eldonita kiam li estis 25-jaraĝa. Li sekvigis ĝin per Wonder Boys (1995), kaj du mallong-rakontaj kolektoj. En 2000, Chabon finverkis romanon The Amazing Adventures of Kavalier & Clay, kiu ricevis la Premion Pulitzer por Fikcio en 2001.

Lia romano The Yiddish Policemen's Union (kiu mencias fikcian "Hotel Zamenhof" kun esperantlingvaj ŝildoj "elevatoro") estis publikigita en 2007 kaj gajnis la premiojn Hugo, Sidewise, Nebula kaj Ignotus ; lia folietono *Gentlemen of the Road* aperis kiel libreto ankaŭ tiun saman jaron. En 2012 Chabon publikigis Telegraph Avenue, pri la vivo de du familioj en San Francisco en la jaro 2004. Chabon sekvis sian verkadon en novembro 2016 per sia plejnova romano, Moonglow, fikciaj memoraĵoj.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Usonaj fantastaj verkistoj
Kategorio:Postmodernaj verkistoj
Kategorio:Alternativa historio
La kolonoj de la Tero

***La kolonoj de la Tero*** () estas historia romano de la brita aŭtoro Ken Follett, kun agado okazanta en Anglio dum la Mezepoko, specife en la 12-a jarcento, dum periodo de Interna milito nomita angla anarkio, inter la sinkado de la Blanka Ŝipo kaj la murdo de angla ĉefepiskopo Thomas Becket. Ĝi ankaŭ etosigas pilgriman vojaĝon al Santiago-de-Kompostelo tra Francio kaj Hispanio.

La romano priskribas la evoluon de gotika arkitekturo de ĝia antaŭulo, romanika arkitekturo, kaj la sortoŝanĝoj de la priorejo de Kingsbridge, kontraste al la fono de historiaj okazaĵoj kiuj tiutempaj. Kvankam Kingsbridge estas la nomo de vera angla urbo, la Kingsbridge menciita en la romano estas, fakte, fikcia loĝloko reprezentanto de la tipa angla urbo en kiu merkatoj estis establitaj tiutempe.

La aŭtoro surprizis per ĉi tiu romano ne nur siajn legantojn, avidajn de trileroj, sed ankaŭ siajn redaktantojn, pro ĝia enhavo kaj longeco (pli ol 1000 paĝoj). Ĝi estis eldonita en 1989, kaj fariĝis la plej granda vendaĵo de Follett.

La romano estis inkluzivita en la 33-a pozicio de la enketo farita de la BBC en 2003, kies celo estis trovi la plej estimatajn verkojn de brita literaturo. Krome, ĝi estis elektita en 2007 fare de la literatura klubo Oprah's Book Club. 

La dua parto, *Mondo senfina*, aperis la 9-an de oktobro 2007.  

Kategorio:Trileroj

Kategorio:Britaj romanoj
Kategorio:Romanoj de 1989
Kategorio:Historiaj romanoj
Kategorio:Katedraloj en fikcio
Kategorio:Henriko la 1-a (Anglio)
Kategorio:Stefano (Anglio)
Kategorio:Anglalingvaj romanoj
La lakta vojo (filmo)

***La Lakta Vojo*** () estas franca filmo reĝisorita de la hispana renoma reĝisoro Luis Buñuel en 1969. Ĝi miksas katolikismajn kaj komunismajn simbolojn kun superrealisma estetiko kaj ne-linia kinematografia rakonto, en persona vidado de la kristana herezo ekde la romia epoko kaj tra la rakonto de du pilgrimantoj transirantaj Francion kaj Hispanion vojaĝante laŭlonge de la Jakoba Vojo. La diversaj reprezentoj de la Virgulino dum la filmo sugestas informojn pri la ambigueco de la ideologio de Buñuel kaj lia katolika formado.

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Francaj satiraj filmoj
Kategorio:Jesuo en filmoj
Kategorio:Dipatrino en filmoj
Kategorio:Kristana heterodokso
Kategorio:Filmoj pri romkatolikismo
Kategorio:Pilgrimado al Santiago de Compostela
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1969