open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Otto Meissner

**Otto MEISSNER** estis germana politikisto. Li naskiĝis la 13-an de marto 1880 en Bischweiler/Bischwiller, Alzaco kaj mortis la 27-an de majo 1953 (73-jara) en Munkeno. Pro sia deveno el Alzaco, li denaske parolis la germanan, alzacan kaj francan, kaj krome flue parolis la rusan kaj latinan. Germana diplomato kaj ŝtatoficisto dum la Germana Imperiestra Regno, la Vajmara Respubliko kaj la nazia ŝtato, de 1920 ĝis 1945 li en Berlino gvidis la oficejon de la ŝtataj prezidantoj Friedrich Ebert kaj Paul von Hindenburg kaj ankaŭ de Adolf Hitler sen interrompo. Interalie li plurfoje estis gasto en la *Monte Verità*, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.

Kategorio:Germanaj politikistoj
Georg Kaiser

**Georg KAISER** estis germana verkisto, dramaturgo, aktoro, scenaristo, libretisto kaj poeto. Li naskiĝis la 5-an de novembro 1878 en Magdeburgo kaj mortis la 4-an de junio 1945 (66-jara) en Askono. Interalie li plurfoje estis gasto en la *Monte Verità*, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Werner von der Schulenburg

**Werner von der SCHULENBURG** - prononco  - estis germana verkisto, scenaristo kaj tradukisto. Li naskiĝis la 9-an de decembro 1881 en Pinneberg kaj mortis la 29-an de marto 1958 (76-jara) en komunumaro Magliasina borde de la lago de Lugano. Interalie li plurfoje estis gasto en la *Monte Verità*, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Reinhard Goering

**Reinhard GOERING** estis germana verkisto, dramaturgo kaj kuracisto. Li naskiĝis la 23-an de junio 1887 en kastelo *Bieberstein*, Hofbieber, Hesio kaj mortis la 1936 (probable meze de oktobro) en Bucha apud Jena. Interalie li plurfoje estis gasto en la *Monte Verità*, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Bruno Goetz

**Bruno GOETZ** estis germana verkisto, poeto kaj tradukisto. Li naskiĝis la 6-an de novembro 1885 en Rigo, estante germana balto, kaj mortis la 19-an de marto 1954 (68-jara) en Zuriko. Interalie li plurfoje estis gasto en la *Monte Verità*, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Gustav Gräser

**Gustav GRÄSER**, nomita "Gusto", estis germana-aŭstra verkisto, filozofo, pentristo, poeto kaj pacisto. Li naskiĝis la 16-an de februaro 1879 en Braŝovo, tiutempe parto de la Aŭstra Imperio, kaj mortis la 27-an de oktobro 1958 (79-jara) en Munkeno. Forta adepto de alternativa, senindustria vivstilo, samtempuloj ofte nomis lin "nudpieda profeto" aŭ "natureca apostolo" (vidu ankaŭ pli detale la germanlingvan lignan informilon en la informkesta bildo). Interalie li plurfoje estis gasto en la *Monte Verità*, kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, parto de la urbo Askono, en la kantono Tiĉino de Svislando.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Theater des Westens

La teatro **Theater des Westens**, en traduko "teatro de la okcidento", estas unu el la plej konataj scenejoj de muzikaloj kaj operetoj en Berlino. Ĝi situas ĉe la larĝa avenuo *Kantstrasse* en la distrikto Charlottenburg.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Spektaklejoj de Berlino
Kategorio:Monumentoj de Berlino
Theater des Westens
Muzeo de Bannu

La **Muzeo de Bannu** estas muzeo kiu troviĝas en la distrikto Bannu, en provinco Ĥajber-Paŝtulando de Pakistano. La muzeon starigis la provinca Administrejo pri Arĥeologio kaj Muzeoj; ĝi estis inaŭgurita en 2011 de Sajed Akil Ŝah, la Ministro pri Sportoj, Turismo, Arĥeologio kaj Junularaj Aferoj.

La fundamenta ŝtono de la muzeo estis metita de la tiama Ĉefministro de Ĥajber-Paŝtulando, Akram Ĥan Durani, en 2006.

## Elfosado 
La elfosadojn partoprenis kune la Universitato de Peŝavaro kaj la Arĥeologia Misio de Bannu, kaj ankaŭ la Universitato de Kembriĝo, la Brita Muzeo, la Universitata Altlernejo de Londono kaj la Altlernejo *Bryn Mawr* ĉe la situoj de Ŝeri-Ĥan-Tarakai, Levan kaj Akra, inter 1984 kaj 2001.

## Kolekto 
La muzeo enhavas tri galeriojn: unu pri Protohistorio, unu pri Islamo, kaj la lasta pri Etnologio.

### Protohistoria galerio 
La galerio enhavas artefaktojn el la proksimaj arĥeologiaj situoj de Akra kaj de Ŝeri-Ĥan-Tarakai. La ekspozicio gastigas statuetojn pri homoj kaj bestoj, ilojn el ŝtono, kaj fermilojn el terakoto.

### Islama galerio 
La galerio enhavas pli ol 120 manuskriptojn de la Korano kaj de libroj de Hadito; la plimulto de ili estas en la araba lingvo, kun kelkaj kiuj estis tradukita en la persan. La Koranaj manuskriptoj datiĝas je la 11-a jarcento post la Heĝiro (t.e., je la 17-a jarcento n.e.), dum la Haditaj libroj estis skribita iun tempon en la 6-a jarcento post la Heĝiro (12-a jarcento n.e.).

### Etnologia galerio 
La galerio montras la vivstilon kaj kulturon de diversaj triboj de la provinco Ĥajber-Paŝtulando, kaj precipe de la loĝantoj de la regiono de Bannu. La vizitantoj povas admiri ĉiutagajn objektojn kiel juveloj, armiloj, vazoj, muzikaj instrumentoj kaj ŝtofoj. Ili rakontas la tradiciojn de la regiono dum la 19-a kaj 20-a jarcentoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de muzeoj en Pakistano

## Eksteraj ligiloj 
* Administrejo pri Arĥeologio kaj Muzeoj, Ĥajber-Paŝtulando
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Layana

**Layana** [laĜAna] estas municipo de Hispanio, en la centrokcidento de la komarko *Cinco Villas* apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Ĝia malgranda (3,7 km²) municipa teritorio estas en la centrokcidento de la komarko *Cinco Villas*, tiel ke ĝi estas praktike ĉirkaŭita de la teritorio de Uncastillo, kvankam same limas iomete sudokcidente kun Sádaba. Trapasas ĝin la rivero Riguel, alfluanto de la rivero Arba de Luesia, unu de la du brakoj de la rivero Arba.

La loĝloko Layana (486 msm) estas je 102 km de Zaragozo. Ĝi estas komunikata per ŝoseo A-1202 kun Uncastillo nordoriente kaj kun Sádaba sudokcidente.

## Historio 
En la areo estis loĝado de romianoj, kiel atestas la restaĵoj de la urbo en la arkeologia kuŝejo Los Bañales. Poste ĝi estis dum kelkaj jarcentoj loĝata de araboj kaj kristanoj rekonkeris la areon en la 10-a jarcento. Ekde tiam ĝi dependis de pli grava urbo Uncastillo. Nur komence de la 20-a jarcento ĝi sendependiĝis kiel municipo.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Layana: oni malaltiĝis el 479 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 96 loĝantoj; do, oni perdis pli ol tri kvaronojn de la loĝantaro.

## Ekonomio 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al kultura kaj rura turismo. Pro relativa proksimeco al la komarka ĉefurbo, Ejea de los Caballeros, parto de la laboristaro estas dungata tie.

## Demografio 
Demografia evoluo de Layana inter 1842 kaj 2022:

## Vidindaĵoj 
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
* Preĝejo kun tritrua sonorilmuro.
* Mezepoka trietaĝa gotika turo en la centro de la loĝloko 20 metrojn alta. Nune interpretejo "DE AGRI CULTURA",​ pri la rura vivo en romia epoko en la medio de la romia urbo kiu iam okupis la kuŝejon Los Bañales (en la municipa teritorio de Uncastillo).​

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.

## Eksteraj ligiloj 
* Municipo de Layana
* Layana en komarko Cinco Villas

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Nova kastelo (Neustadt)

**Nova kastelo de Neustadt** () troviĝas en Neustadt an der Orla, Germanujo. Sekve Burgo Arnshaugk (de kie longtempe administritis la tuta urbo) kromnomiĝas *malnova kastelo*. 

## Historio 
Konstruitis ĝi sur la fundamentoj de monaĥejo de la aŭgustenanoj kiu fonditis en 1294. Ĉi-laste siavice estis starigita sur muraro de alia burgo de la Arnshaugker-oj. En 1471 ekis la novkonstruo de klostro kaj klostrokirko. Tiam kreita bierfarejo plue uzitis ekde 1524. Inter 1516 kaj 1524 gastis ĉi tie plurfoje Marteno Lutero. Kiam dum la Tridekjara milito detruitis la monaĥejo tute, duko Morico (Saksio-Zeitz) starigis tie kastelon barokstile. La kirko dividitis por krei fortimpresan enirejon; ĝi ekzistas eĉ hodiaŭ. La ekonomiaj ejoj alvenis en la kuro de la tempo. En 1681, post la morto de Morico, estis duko Frederiko Henriko (Saksio-Zeitz-Pegau-Neustadt) kiu translokis la rezidejon disde Pegau al Neustadt. Murorestaĵoj kaj ronda turo de la iama klostro spekteblas ankoraŭ en flegita parko kun skulptaĵoj. 

En 1718 la Neustadt-subdistrikto revenis al Elektoprinclando Saksio. Ĝis 1794 suverenis pluraj princoj. En 1815 Neustadt iĝis parto de la Granddukujo Saksio-Vajmaro-Eisenach. La kastelo iĝis laŭbezone loĝejo por anoj de la grandduka familio kaj parto de administraj buroaro. Poste servis la tuto kiel tribunalo. En la flanka ejo ueste de la kastelo estis kelkaj karcerĉeloj. 

Ekde la fino de la Dua mondmilito havis sian buroon ĉi tie la entrepreno Wismut, poste ekgastis la subsdistrikta lernejo de Freie Deutsche Jugend (FDJ). Laste ĝi estis internejo por profesilernantoj. En 1996 ekzistis ideoj allifari ĝin je oldulejo.

Ekis en 2001 ampleksaj restaŭradoj dum kiuj trovitis ankaŭ konstruajn nekongruaĵojn sed ankaŭ nekonataj aferoj (diloj, pentraĵoj). En oktobro 2007 komenciĝis aliaranĝlaboroj por lerneja uzo kaj fakte sukcesis en 2008 inaŭguro de la privata instruigejo *Schloßschule* de la porlaborista bonfarorganizo Arbeiterwohlfahrt kaj starto kun du klasoj. Tamen la arkitekturaj plibonigoj kaj plifajnigoj neniam ĉesis, ekz. restarigitis la meza konostruaĵero inter kastelo kaj la iama loĝadozono. En 2019 festitis la fino de la kvara kaj lasta restaŭradetapo.

Ekde julio 2020 rajtas tiu ĉi lernejo nomi sin *Umweltschule in Europa* (eŭropa ekologia lernejo).

## Arkitektura gravo
Havas la trietaĝa konstruaĵo mezan portalon kaj krucripvolban ŝtuparon. Embleme por la tuta urbo tronas okangula turo kun baroka spajro. La sonorilo enture sonas po unu fojo por horo. Rekte ĉe Ernst-Thälmann-strato staras la lernejo kaj ne tro for de la foirejo ĉe la rando de la urba parko. 

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Kategorio:Kasteloj en Distrikto Saale-Orla 
Kategorio:Neustadt an der Orla
Neustadt
Neustadt an der Orla
Neustadt
Urba Muzeo (Gorĥatri)

La **Urba Muzeo** (; ) estas arĥeologia muzeo kiu troviĝas ĉe la arĥeologia situo Gorĥatri en Peŝavaro en provinco Ĥajber-Paŝtulando de Pakistano. La muzeon inaŭguris la 23-an de marto 2006 Akram Ĥan Durani, la tiama ĉefministro de Ĥajber-Paŝtulando.

La muzeo konsistas de tri galerioj: pri arĥeologio, pri etnologio, kaj pri antikvaĵoj. La lasta estas la plej lastatempa, kaj elmontras la antikvaĵojn de la brita Raĝlando kaj provizas detalitajn informojn pri arĥeologia kaj etnologia historio de Peŝavaro.

## Historio 
Gorĥatri estas la plej altnivela loko en Peŝavaro kaj situas ĉe la koro de la urbomuroj de malnova Peŝavaro. La ejo havas grandegan substraton de la historiaj periodoj kiu ekis kun la Hindi-grekoj aŭ eĉ antaŭe. La nuna strukturo de la komplekso de Gorĥatri estis starigita de Ĝahanara Begum, la filino de la Mogola imperiestro Ŝah Ĝahan en 1640 n.e..

## Elfosadoj 
La elfosaĵoj komenciĝis ĉe la situo Gorĥatri inter 1994 kaj 1995; ekde tiam, serio de elfosaĵoj okazis dum la sekvaj jaroj. La komplekson estis starigita kiel karavanejo por la komercistoj kiu venis al Peŝavaro el centra Azio kaj Afganio kaj aliaj areoj. Ĝi origine konsistis de du grandegaj enirejoj (pordegoj),  Ĝamia Masĝid kaj Hamam kaj sinsekvo de malgrandaj ĉeloj (ĉambroj) je kvar flankoj. La areo estas nun okupita de modernaj konstruaĵoj kaj hindua templo; nur la enirejoj kaj kelkaj malgrandaj ĉeloj ankoraŭ videblas.

La arĥeologia galerio de la muzeo rakontas la historion de la valo de Peŝavaro en la formo de elfosaĵa materialo retrovita en la situo *Gorkhuttree*. Tio ĉi estis eltrovita dum elfosado inter 2002 kaj 2011 gvidita de la Administrejo pri Arĥeologio kaj Muzeoj de la Registaro de Ĥajber-Paŝtulando. La dua galerio temas pri la etnologia kulturo de Peŝavaro, kiu montras familiajn objektojn, tradiciajn vestojn, armiloj, ornamaĵojn, muzikajn instrumentojn, artojn, kaj metiajn objektojn.

## Vidu ankaŭ 
* Muzeo de Peŝavaro
* Listo de muzeoj en Pakistano

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Administrejo pri Arĥeologio kaj Muzeoj de Ĥajber-Paŝtulando
* 

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Pakistano
Kategorio:Kulturo de Pakistano
Basel SBB (stacidomo)

**Basel SBB** estas la ĉefa fervoja stacidomo de Bazelo, Svislando.

## Bildgalerio 

2016-11-20 10-33-20 Basel SBB Schalterhalle.jpg|Interno
Basel SBB Bahnhof 2022 1.jpg|Vestiblo "SNCF"
Basel SBB 2018 01.jpg|TGV Lyria

## Interkonektoj 
* Trajnoj SNCF ''''

## Vidu ankaŭ 
* Bazelo
* Basel Bad Bf (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando
* Tramtransporto en Bazelo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Bazelo
Tamás Kiss (kanuisto)

**Tamás Kiss** [tamAŝ kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss Tamás** estis hungara kanuisto, olimpiano.

 naskiĝis la  en Ajka.

## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo kun licenco pri informadikisto en Budapeŝto en 2007. Li akiris diplomon en Universitato de Óbuda en 2019. Li ricevis 2 premiojn en 2008.

### Sporta kariero 
 aĝis 10, kiam li komencis kanuadi en sportklubo en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono 17-foje individue aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 2008-2020. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kun bronza medalo kune kun György Kozmann (kanuisto), krome en mondĉampionumoj li estis la tria en 2013, 2014 kaj 2015. Li estis la unua en universiado en 2013 individue, same en eŭropa ĉampionumo post 3 jaroj. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2020, poste li estis nelonge trejnisto, iom poste gvidanto en la sportklubo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Bellinzona (stacidomo)

**Bellinzona** estas la fervoja stacidomo de Belinzono, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Belinzono
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Belinzono (distrikto)
György Kolonics

**György Kolonics** [djordj koloniĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kolonics György** estis hungara kanuisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, 15-foja mondĉampiono.
eta|

 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 estis kanuisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 57-foje inter 1991-2007 individue, duope aŭ kvarope. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun po unu oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua 15-foje inter 1993-2007. Li mortis dum trejnado antaŭ partopreni en Somera Olimpiko 2008. Post la olimpiko li volis fini sian aktivan sportan karieron, samtempe li planis la edziĝon. Liaj oftaj partneroj en kanuo estis György Kozmann (kanuisto) kaj Csaba Horváth (kanuisto). Li ricevis premiojn ekde 1995, la lastan jam postmorte en 2008.

## Memorigiloj 
* lernejo en Budafok-Tétény portas la nomon "Kolonics György" (2008)
* asteroido A 175281 Kolonics (2008)
* statuoj en Gárdony (2013) kaj Csepel (distrikto) (2017)
* strato en Dunakeszi (2017)

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto 
* nekrologo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Friedrich Schneider

eta|Friedrich Schneider, komponisto
**Friedrich SCHNEIDER** (naskiĝinta la  en Großschönau-Altwaltersdorf, mortinta la  en Dessau) estis germana orgenisto kaj komponisto.

## Vivo 
Estante filo de orgenisto li frekventis la gimnazion de Zittau kaj poste la lepsikan universitaton. Lepsike li fariĝis en la 1807-a jaro orgenisto de la Preĝejo Sankta Paŭlo. Inter 1810 kaj 1813 Schneider estis muzika estro de la Seconda-opertrupo, poste orgenisto ĉe Tomaso-preĝejo de Lepsiko. En 1817 oni nomumis lin muzikdirektoro ĉe la Urba teatro de Lepsiko sed kvar jarojn pli malfrue Schneider preferis sekvi vokon al Dessau fariĝi duka kapelestro. En Dessau li faris brilan karieron dirigentece, komponistece, instruistece. En 1829 malfermiĝis en Dessau muziklernejo pro lia engaĝiĝo kiu baldaŭ havigis al si grandan renomon.

## Graveco 
La samtempuloj tiom ŝatis la muzikiston Schneider ke kvazaŭ neniu grava muzikfesto rezignis pri lia partopreno komponista respektive dirigenta. Inter liaj ĉefaj verkoj menciindas la oratorioj »Das Weltgericht« (1820), »Die Sündflut«, »Das verlorne Paradies«, »Pharao«, »Christus das Kind«, »Christus der Mittler« kaj »Absalom«. Krome li verkis plurajn mesojn, sep operojn, etajn ĉiuspecajn vokalkomponaĵojn, uverturojn, arĉajn kvartetojn ktp.

Krome li meritis pri la evoluigo de protestantisma ĥoralo. Inter liaj pedagogiaj laboraĵoj oni atentiĝu pri la jenaj: »Elementarbuch der Tonsetzkunst«, »Vorschule der Musik«, »Handbuch des Organisten« (Halberstadt 1829–33).

## Familio 
Lia frato Johann Schneider (1789-1864) estis orgenisto en Dresdeno ĉe la evangelia kortega kirko kaj ekde 1830 estro de la Kantoakademio de Anton Dreyssig. Li estis mondfama orgenvirtuozo kaj eĉ komponis.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 17. Leipzig 1909, p. 924-925 (tie ĉi interrete)

## Literaturo 
* Art. „Schneider, Friedrich“ de Hans Michael Schletterer, ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, volumo 32 (1891), p. 110–119 ([tie ĉi interrete](https://de.wikisource.org/w/index.php?title=ADB:Schneider,_Friedrich_(anhaltischer_Hofkapellmeister)&oldid=))
* Johannes Rammelt: *Friedrich Schneider.* Ĉe: *Mitteldeutsche Lebensbilder* (volumo 2: Lebensbilder des 19. Jahrhunderts), Magdeburg 1927, p. 125–136.
* Friedrich Kempe: *Friedrich Schneider als Mensch und Künstler.* Dessau 1859.
* Martin Petzoldt: *Die Thomasorganisten zu Leipzig*, ĉe: Christian Wolff (eld.): *Die Orgeln der Thomaskirche zu Leipzig*, Evangelische Verlagsanstalt, Lepsiko 2012, p. 95–137 (konkrete pp. 112-113), ISBN 3-374-02300-2.

## Eksteraj ligiloj 
* verkara listo ĉe *Findbuch Hofkapelle Rudolstadt*
* verkara listo ĉe *Klassika.info*
* leterinterŝanĝo kun Louis Spohr
* Friedrich-Schneider-honoroj en Dessau 
* informoj ĉe paĝaro de Friedrich-Schneider-koruso, Dessau 
* informoj fare de Pfefferkorn-muzikeldonejo 
* Katalog *„Durch Nacht zum Licht“ – Friedrich Schneider 1786–1853.* Muzeo pri urba historio de Dessau

Kategorio:Germanaj orgenistoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Lepsiko
Kategorio:Germanaj muzikpedagogoj
György Kozmann (kanuisto)

**György Kozmann** [djordj kozman], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kozmann György** estas hungara kanuisto, olimpiano, politikisto.

 naskiĝis la  en Szekszárd.

## Biografio 
 akiris licencojn pri maŝinisto en 1996 kaj 2001 kun maturiĝo. Li akiris diplomon en Altlernejo Dénes Gábor en 2014. Li laboris ekde 2008 en ŝtata elektra entrepreno. En 2014 li estis elektita urbestrarano en Paks, kie li vivis, sed en la la sekva jaro ricevis altan postenon en la ministerio. Lia edzino naskis filinon. Li ricevis ŝtatajn premiojn en 2004 kaj 2008.

### Sporta kariero 
 komencis kanuadi en sportklubo de Paks sur la Danubo. Ĝis 2008 lia partnero en kanuo estis György Kolonics, poste (pro morto de Kolonics Tamás Kiss (kanuisto). Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kun po unu bronzaj medaloj duope, krome en mondĉampionumoj li estis la unua kvinfoje inter 2001-2007 duope aŭ kvarope.

## Lia libro 
* *Koló árnyékában* (2008, rememora romano pri Kolonics)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Róbert Mike

**,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mike Róbert** estas hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono.

 naskiĝis la  en Timișoara (Rumanio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Rumanio, sed frue en nekonata jaro li translokiĝis al Hungario kaj li loĝis en Páty (aglomeraĵo de Budapeŝto). Li akiris licencon pri maŝinisto kun maturiĝo en mezlernejo. Lia edzino naskis filon.

### Sporta kariero 
 inter 1996–2012 estis kanuisto en ĉefurbaj sportkluboj, poste ĝis 2020 li apartenis al sportklubo de la centra sporta lernejo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 sen medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2013 duope. Li akiris ankaŭ du orajn medalojn en eŭropaj ĉampionumoj teame en 2011 kaj 2014. Lia ofta partnero en kenuo estis Henrik Vasbányai. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2020 pro prokrasto de la aktuala olimpiko.

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* rezultoj
* rezultoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
160493 Nantou

'*160493 *Nantou''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la tajvana astronomo Lin Hongqin kaj de la ĉina astronomo Ye Quan-Zhi elde la Observatorio de Lulin en kantono Nantou (Tajvano).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kantono Nantou, en la geografia centro de Tajvano, fama pro la bela pejzaĝo, kiu entenas 41 montojn kun pintoj super 3000 m. La Observatorio de Lulin staras en kantono Nantou.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ye Quan-Zhi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2007
Anton Dreyssig

eta|tombo de Anton Dreyssig
**Johann Anton DREYSSIG** (naskiĝinta la  en Oberleutersdorf, mortinta la  en Dresdeno) estis germana orgenisto kaj korusestro.

## Agadoj 
Estante kortega orgenisto ĉe por la Reĝlando Saksio en Dresdeno li fondis en 1807 kantoakademion *(Dreyssigsche Singakademie)* kie aktivis ankaŭ Johann Schneider. En 1809 li ekanis ĉe la framasonisma loĝio *Zum goldenen Apfel*. Mallonoge post la 41-a naskiĝtaga datreveno li mortis. Entombigo faritis sur la Malnova katolika tombejo en Dresdeno.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Theodor Seemann (eld.): *Geschichte der Dreyssig’schen Singakademie in Dresden. Zur 75jährigen Jubelfeier derselben (6. März 1882)*. Beyl und Kaemmerer, Dresden 1882 (interrete).
* biografio ĉe *Neue Zeitschrift für Musik*, 7.11.1840

Kategorio:Germanaj orgenistoj
Kategorio:Germanaj muzikpedagogoj
Kategorio:Germanaj framasonoj
Kategorio:Dresdeno
Montereale Valcellina

**Valvasone Arzene** - jen itale, friule *Montreâl* - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de  en la komunumo vivis . Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.

Najbaras la komunumoj .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Friulo-Venecio Julia
Kategorio:Komunumoj de Provinco Pordenone
Protestado en Irano (2018–2019)

**La manifestacioj en Irano (2018-2019)** estas serio de protestadoj kaj manifestacioj kaj komercaj strikoj en Irano, kiuj komenciĝis la 25-an de junio 2018. La protestoj estis renovigitaj sur la fono de la malfacila ekonomia situacio kaj la efiko de usonaj sankcioj. La manifestaciintoj alvokis la registaron ĉesigi la implikiĝon de la ŝtato en aliaj lokoj kaj renversi la prezidenton de Irano, Hasan Ruhani. Reuters nomis ĉi tiujn manifestaciojn kiel la plej grandan tumulton en Irano en 2018. Ĉi tiuj manifestacioj estas parto de serio de protestoj, kiuj komenciĝis en decembro 2017. Kvar mortoj estis raportitaj en la protestoj, sed iranaj sekurecaj taĉmentoj neas tion.

Fine de julio, plia ondo de protestoj komenciĝis kiel rezulto de la kolapso de la loka valuto.

## Bildaro 

Dosiero:Tehran Bazaar protests 2018-06-25 01.jpg|Manifestacianoj marŝas en Teherano
Dosiero:Tehran Bazaar protests 2018-06-25 07.jpg|Manifestaciantoj en la Granda Bazaro en Teherano
Dosiero:Tehran Bazaar protests 2018-06-25 06.jpg|Butikoj estas fermitaj en la Granda Bazaro en Teherano
Dosiero:Tehran Bazaar protests 2018-06-25 02.jpg|Manifestaciantoj antaŭ banko en Teherano

## Vidu ankaŭ 
* 2009 irana prezidenta balotado protestoj
* Protestado en Irano 2017–2018
* Protestado en Irano (2019-2020)
* Protestado en Irano (2022)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Protestaj marŝoj
Kategorio:Protestoj en 2019
Kategorio:Protestoj en 2018
Protestado en Irano (2019-2020)

alternative=2019 Iranian fuel protests Fars News (1).jpg|eta
alternative=Protests against Ukraine International Airlines Flight 752 shot down by Sepah in Tehran 7.jpg|eta
En novembro 2019, perfortaj tumultoj eksplodis en la tuta Irano en protesto kontraŭ la akra kresko de la prezo de benzino. Laŭ komencaj taksoj, pli ol 300 homoj estis mortigitaj dum la subpremado de la protesta ondo kiu daŭris malpli ol du semajnojn, sed en la monato post la eventoj, fontoj en la irana Ministerio pri Interno raportis, ke la nombro da mortintoj estis ĉirkaŭ 1 500, inkluzive de kelkaj membroj de la sekurecaj taĉmentoj. Laŭ Amnestio Internacia, inter la mortintoj estis almenaŭ 23 infanoj. La organizo raportis ke la nombro de la arestitaj post la tumultoj atingis proksimume 7 000 kaj ke multaj el ili estis torturitaj. Kelkaj el la partoprenantoj en la tumultoj estis mortkondamnitaj.

Ĉi tiuj manifestacioj estis parto de serio de protestoj kiuj komenciĝis en decembro 2017 kaj daŭris en la somero de 2018, sur la fono de la daŭra krizo en la ekonomio de Irano.

## Vidu ankaŭ 
* 2009 irana prezidenta balotado protestoj
* Protestado en Irano 2017–2018
* Protestado en Irano (2018–2019)
* Protestado en Irano (2022)

Kategorio:Protestoj en 2019
Kalvinana preĝejo (Polgár)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento (ekde 2001) en Polgár (urbo) (Hungario).

## Historio 
Dum la kontraŭturkaj bataloj la loĝantaro kalvinaniĝis, la kalvinanoj uzis la solan ŝtonan kirkon. Dum la kontraŭreformacio en 1723 multe da kalvinanoj forlasis Polgár, poste katolikoj alvenis.

En la 19-a jarcento la loka bienulo konstruis grenejon el adoboj. Baldaŭ en 1880 la bienulo donacis ĝin al la kalvinanoj, kiuj uzis ĝin preĝdomo. Post 2 jaroj oni konstruis turon en antaŭ la preĝdomon, en 1891 sonorilo kreita en 1761 alvenis. En la 1970-aj jaroj la dekstre flanko de la navo estis malkonstruita, samtempe la maldekstra flanko estis pligrandigita. En 2000 la plena kirko estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas malsimetria, la kvadrata turo dekstre plene rekiefas. La enirejo funkcias malsupre en mezo de la turo. La muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungara priskribo
* nur fotoj

Polgar
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Polgár (urbo)
St. Gallen (stacidomo)

**St. Gallen** estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.

## Mapo 
centra|450ra

## Interkonektoj 
* Stacidomo ''''

## Bildgalerio 

Binary clock Swiss railway station.jpg|Duuma horloĝo
St. Gallen Bahnhof (Rail Station) (Ank Kumar, Infosys Limited) 10.jpg|Kajo
Voralpenexprress.jpg|Voralpen Express

## Vidu ankaŭ 
* Sankt-Galo
* St. Gallen AB (stacidomo)
* St. Gallen Birnbäumen (stacidomo)
* St. Gallen Bruggen (stacidomo)
* St. Gallen Güterbahnhof (stacidomo)
* St. Gallen Haggen (stacidomo)
* St. Gallen Marktplatz (stacidomo)
* St. Gallen Notkersegg (stacidomo)
* St. Gallen Riethüsli (stacidomo)
* St. Gallen Schülerhaus (stacidomo)
* St. Gallen Spisertor (stacidomo)
* St. Gallen St. Fiden (stacidomo)
* St. Gallen Winkeln (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Sankt-Galo
Winterthur (stacidomo)

**Winterthur** estas fervoja stacidomo en Vinterturo, Svislando.

## Bildgalerio 

DLM BR52 8055 Dampfzentrum-002.jpeg|Vaporlokomotivo
039 Bahnhof Winterthur - railway station departure board in Winterthur, Switzerland.jpg|Foriroj
Bahnhof Winterthur Nordseite mit EuroCity - 20211231.jpg|EuroCity

## Vidu ankaŭ 
* Vinterturo
* Winterthur Grüze (stacidomo)
* Winterthur Hegi (stacidomo)
* Winterthur Seen (stacidomo)
* Winterthur Töss (stacidomo)
* Winterthur Wallrüti (stacidomo)
* Winterthur Wülflingen (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Vinterturo
Aarau (stacidomo)

**Aarau** estas fervoja stacidomo en Araŭo, Svislando.

## Interkonektoj 
* Stacidomo '''' (S14)

## Bildgalerio 

Aarau station clock closeup.jpg|Horloĝo
Bahnhof Aarau bei Nacht.jpg|Nokte
Aarau Gleis0 13112012.jpg|Nomŝildo

## Vidu ankaŭ 
* Araŭo
* Aarau AVA (stacidomo)
* Aarau Torfeld (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Araŭo (distrikto)
Protestado en Irano 2017–2018

**La protestoj en Irano** estas serio de protestoj kaj manifestacioj en Irano, kiuj komenciĝis la 28-an de decembro 2017 kaj finiĝis fine de januaro 2018. La protestoj estis renovigitaj sur la fono de severa inflacio en la lando, altaj procentoj de senlaboreco, registara korupto kaj implikiĝo en regionaj konfliktoj en Mezoriento. La manifestaciintoj postulis ke la registaro ĉesigu la intervenon de la ŝtato en aliaj landoj kaj la demisiigo de la irana prezidento Hasan Ruhani. Almenaŭ 30 homoj estis mortigitaj en la protestoj, kaj centoj estis arestitaj. Ĉi tiuj estas la plej grandaj manifestacioj en Irano ekde la ondo de manifestacioj en 2009. Sekvo de ĉi tiuj manifestacioj estas la protesto, kiu estiĝis en junio 2018.

## Bildaro 

Demonstration of people of Najafabad Condemning the unrests in 2017–18 Iranian protests 02.jpg|Najafabad
Demonstration of people of Najafabad Condemning the unrests in 2017–18 Iranian protests 03.jpg|Najafabad
Demonstration of people of Qom Condemning the unrests in 2017–18 Iranian protests 04.jpg|Qom
Demonstration of people of Isfahan Condemning the unrests in 2017–18 Iranian protests 07.jpg|Isfahan
Demonstration of people of Bojnord Condemning the unrests in 2017–18 Iranian protests 07.jpg|Bojnord
Demonstration of people of Rasht Condemning the unrests in 2017–18 Iranian protests 05.jpg|Rasht
Demonstration of people of Mashhad Condemning the unrests in 2017–18 Iranian protests 03.jpg|Mashhad
Demonstration of people of Khorramabad Condemning the unrests in 2017–18 Iranian protests 02.jpg|Khorramabad

## Vidu ankaŭ 
* 2009 irana prezidenta balotado protestoj
* Protestado en Irano (2018–2019)
* Protestado en Irano (2019-2020)
* Protestado en Irano (2022)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Irano
Kategorio:Protestaj marŝoj
Kategorio:Politiko en 2017
Kategorio:Politiko en 2018
Kategorio:Protestoj en 2018
Grundtrabo

**Grundtrabo** aù ** Betona grundtrabo**  estas elemento de strukturo je formo de trabo kaj orientita horizontale, kiu povas elteni grandajn ŝarĝojn.
eta|Betonaj grundtraboj
Grundtrabo estas trabo en armita betono, kiu distribuas la ŝargon de la muro aŭ tegmento sur la izolitaj fundamentoj aù putaj fundamentoj. Oni povas fari ilin  surloke per ŝelaĵoj el betono kaj armaturoj aŭ antaŭfari ilin ĉe fabriko: antaŭfabrikitaj grundtraboj.

## En konstruado 
eta|Antaŭfabrikitaj grundtraboj
Grundtrabo estas ortangula betona trabo horizontala kiu certigas la transversan ligon inter la fostoj kaj fundamentoj. Ofte oni uzas tiun teknikon per antaŭfabrikitaj armitaj betonaj grundtraboj por ŝpari kvanton da fundamento (do fosado+betonado), kaj uzi grundtrabojn, kies ekstremoj estas apogitaj sur izolitaj fundamentoj kaj ŝpari ankaù tempon.

## Fontoj 
* Laù Komisiono de TAKE-Esperanto : Grund+trab+o 

Kategorio:Konstrufako
Kategorio:Konstrumaterialoj
Undués de Lerda

**Undués de Lerda** [unDŬES deLErda] estas municipo de Hispanio, en la plej nordokcidenta pinto de la komarko *Cinco Villas* apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas en la plej nordokcidenta pinto de la komarko *Cinco Villas*, norde de la teritorio de Sos del Rey Católico, okcidente de Urriés, en angulo inter Navaro (Sangüesa) okcidente kaj la Akvorezervejo de Yesa norde. La plej proksima loĝloko estas Javier, apartenanta al Navaro, sed sen rekta konekto. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Ejea de los Caballeros. Ĝi estas irigaciita de la Kanalo de Bardenas, konstruita en 1959 ene de la Nacia Hidrologia Plano, kiu kondukas akvon de la rivero Aragón stokitan en la Akvorezervejo de Yesa. La plej alta pinto estas Alto de Santa Cruz (853 m), ĉe la limo kun Navaro. En la municipa teritorio estas la senhomejoj Lerda, Casales de Lerda kaj Serramiana. La du unuaj menciitaj estas geografie en Navaro, en la municipo de Sangüesa.

La loĝloko Undués de Lerda (633 msm) estas je 134 km de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sed pli proksima je nur 60 km de Pamplono. Ĝi estas komunikata per ŝoseo A-1601 kun Sigüés nordoriente, kaj aparte kun Sos del Rey Católico sude kaj Los Pintanos oriente.

## Historio 
En la municipa teritorio de Undués de Lerda kaj de kelkaj proksimaj lokoj oni trovis ujojn de ceramiko de prahistorio.

La areo estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ la 10-a jarcento.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Undués de Lerda: oni malaltiĝis el 510 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 52 loĝantoj; do, oni perdis naŭ dekonojn de la loĝantaro.

## Ekonomio 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al kultura kaj rura turismo ekzemple pro la Romanika Vojo de *Cinco Villas*.

## Vidindaĵoj 
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
* La preĝejo.
* La neĝujo.

## Demografio 
Demografia evoluo de Undués de Lerda inter 1842 kaj 2022:

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Ángel Canellas kaj Ángel San Vicente (1996). *Rutas románicas en Aragón*. Encuentro ediciones.
* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Cristóbal Guitart Aparicio (1994). *Zaragoza*. Ediciones Júcar.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.

## Eksteraj ligiloj 
* Undués de Lerda

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
Karl Schuberg

**Karl SCHUBERG** (naskiĝis la  en Karlsruhe, mortinta samloke la ) estis germana forstisto.

## Vivo 
Schubert iĝis en 1855 subdistrikta ĉefforstisto en Heidelberg kaj en 1859 supera forstisto en Rheinau-Rheinbischofsheim kaj Oberweiler. En 1867 Schuberg nomumitis profesoro ĉe Politekniko de Karlsruhe kaj partoprenis ekde 1873 la gvidadon de la forsta eksperimentado.

Schuberg verkis »Der Waldwegbau und seine Vorarbeiten« (Berlino 1873–75); »Aus deutschen Forsten«, I: Weißtanne, II: Rotbuche (Tübingen 1888 kaj 1894); »Formzahlen und Massentafeln für die Weißtanne« (Berlino 1891); »Zur Betriebsstatistik im Mittelwalde« (Berlino 1898). Krome li liveris fakeseojn por »Badischen Biographien« de Weech (Karlsruhe 1875) kaj por la statistika verko »Das Großherzogtum Baden« (Karlsruhe 1885).

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 18. Lepsiko 1909, p. 51 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* Art. „Schuberg, Karl“ de Richard Heß ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, volumo 54 (1908), p. 223–227 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj forstistoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1827
Kategorio:Mortintoj en 1899
Gotthilf Heinrich von Schubert

eta|G.H. von Schubert

**Gotthilf Heinrich von SCHUBERT** (naskiĝinta la  en Hohenstein, mortinta la  en Oberhaching-Laufzorn), estis germana naturfilozofo kaj kuracisto.

## Vivo 
Schubert studis ĉe la universitato de Lepsiko teologion kaj en Jena medicinon kie li ekkonis la naturfilozofion de Friedrich Schelling. Kiel ĝenerala kuracisto en Dresdeno li faris naturfilozofiajn prelegojn el kiuj naskiĝis lia skribaĵo »Ansichten von der Nachtseite der Naturwissenschaft« (Dresdeno 1808). En 1819 li iĝis profesoro pri natursciencoj en Erlangen. En 1827 li troviĝis en Munkeno kie li nomumitis sekreta konstilisto kaj akceptitis en la Bavaran akademion de sciencoj.

De la multo de liaj skribaĵoj - de kiuj la unuaj estis sub la influo de la schelling-a naturfilozofio, la pli malfruaj (ekde 1827) sub pietisma/mistikisma asketismo - krome menciindas la jenaj verkoj: »Ahnungen einer allgemeinen Geschichte des Lebens« (Lepsiko 1806–21); »Symbolik des Traums« (Bamberg 1814); »Geschichte der Seele« (Stuttgart 1830), liaj plej legita verko kun la ankeksaĵo »Die Krankheiten und Störungen der menschlichen Seele« (Stuttgart 1845), tre filozofie sed sen scienca profundeco; »Altes und Neues aus dem Gebiete der innern Seelenkunde« (Lepsiko/Erlangen 1817–44).

Ankaŭ kelkaj vojaĝoverkoj, ekz. pri Suda Franclando (dua eldono, Erlangen 1853 kaj pri la Oriento (Erlangen 1838–39), kien li vojaĝis inter 1836-37; »Biographien und Erzählungen« (Erlangen 1847–48); serio da popolaj kaj junulaj skribaĵoj (kolektite ĉe »Erzählende Schriften«, nova eldon, Erlangen 1882) kaj lia membiografio »Der Erwerb aus einem vergangenen und die Erwartungen von einem zukünftigen Leben« (Erlangen 1853–56) kaj la rakontoj »Erinnerungen aus dem Leben der Herzogin Helene Luise von Orléans« (Munkeno 1859), pri unu lia iama lernantino.

Antologio »Vermischte Schriften« en du volumoj aperis en Erlangen inter 1857 kaj 1860.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 18. Leipzig 1909, p. 51 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Jean-Pierre Serre

**Jean Pierre SERRE** (15-an de septembro 1926) estas franca matematikisto. Pro liaj kontribuoj al la algebra geometrio, la teorio de numeroj kaj la topologio estis konsiderita unu el la matematikaj plej elstaraj el la 20a jarcento. Li ricevis multnombrajn rekonojn por liaj esploroj, inkludante la Medalon Fields, kiu akiris en 1954, la Wolf-Premio pri Matematiko en 2000 kaj la premio Abel en 2003.

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Medalo Fields
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Lernintoj de École Normale Supérieure (strato Ulm, Parizo)
Kategorio:Algebraj geometroj
Kategorio:Topologoj
Kategorio:Nombroteoriistoj
Kategorio:Abel-Premiitoj
Yákov Sinái

**Yákov Grigórevich SINÁI** (Яков Григорьевич Синай; Moskvo, 1-an de septembro 1935) estas rusia - usona matematikisto, unu el la matematikaj plej influaj el la 20a jarcento. Li akiris multnombrajn pionirajn rezultojn en la teorio de dinamikaj sistemoj, en matematika fiziko kaj en teorio de la probablo. Li faris gravajn kontribuojn al la moderna teorio metriko de la dinamikaj sistemoj (ankaŭ nomita ofte post Andrej Kolmogorov. Sinái estis la ĉefa verkisto de la plimulto de la pontoj kiuj konektas la mondon de determinismaj sistemoj (dinamikaj), kun la mondo de la stokastaj sistemoj. En la jaro 2014 ricevis la Premion Abel kaj la Wolf-Premio pri Matematiko en 1997.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en Moskvo
Kategorio:Membroj de Rusia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Rusiaj judoj
Kategorio:Sovetiaj matematikistoj
Kategorio:Abel-Premiitoj
Paolo Benelli

**Paolo BENELLI** [ˈpaoːlo beˈnɛlli] (naskiĝinta en Florenco en ) estas itala esperantisto.

## Biografio
Post longa proksimeco al Florenca Esperanto-Asocio (FEA) kiel simpatianto kaj kiel ekstera kunlaboranto en burokratiaj agadoj, li fariĝis ties membro en 2016.

En 2015, li ĉeestis la SDIAF-kurson, nome de la Asocio, 
ĉe Biblioteca delle Oblate, por la katalogado de bibliotektekstoj de FEA ene de SDIAF (Sistema Documentario Integrato dell'Area Fiorentina).

En 2016, en kunlaboro kun Riccardo Borgioli, li plenumis
retan katalogadon de libroj de la biblioteko de FEA.

En 2017, kune kun Enrico Brustolin, li zorgis pri nova
kreado de la retejo de la asocio, perdiĝinta
la antaŭa; nur parta reakiro de la enhavo eblis
de la malnova retejo.

Li nuntempe administras la novan retejon kaj retpoŝton de la Asocio.

## Eksteraj ligiloj
* Florenca Esperanto-Asocio

## Vidu ankaŭ
Florenca Esperanto-Asocio

Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Artikoloj aperintaj en Vikipedio unue en Esperanto
Carla Cenni

**Carla CENNI** [ˈkarla ˈʧenni] (naskiĝinta en Montepulciano en ) estas itala esperantisto.

## Biografio
Ŝi aliĝis al Florenca Esperanto-Asocio (FEA) post ĝia rekonstruo en la dua duono de la 1980-aj jaroj. Ŝi konatiĝis kun la "historia grupo", inkluzive de la refondinta prezidanto Contardo Telaretti, Piero Neri kaj Edo Taddei; dank' al ĉi-lasta ŝi kontaktiĝis kun Esperanto Radikala Asocio (ERA), de kiu Edo estis membro. En la kunvenoj en la sidejo de la Eŭropa Federalisma Movado en Palagio di Parte Guelfa, ŝi eksciis de prof. Stoppoloni la unuan scion de la lingvo, kiun ŝi daŭrigis lerni per la lecionoj de Catina Dazzini.

Fine de la 1980-aj jaroj ŝi enkondukis Esperanton en la bazlernejon de Vergaio (Prato), kie ŝi instruis, kaj promociis la partoprenon de grupo da kolegoj al intensa Esperanto-kurso organizita de Carla Lorenzi en Florenco ĉe Villa Fabbroni. Per Esperanto ŝi atingis la aliĝon de la lernejo Vergaio al la iniciato "Mi petas aŭskultadon", kiun Teresa Mattei alportis al lernejoj por plena komunikado kaj interhoma interkompreniĝo.

Tra la jaroj ŝi ĉiam sufiĉe ĉeestis en la vivo de la Asocio.

Precipe ŝi kontribuis al la starigo de "Memregata Grupo" kaj al la koncepto kaj administrado de ĝiaj agadoj, inkluzive de la kreado de ekspozicio por la Tago de la Gepatra Lingvo ĉe Biblioteca Nova dell'Isolotto kun la patroneco de la Municipo de Florenco; la kreado de bibliografia ekspozicio de tekstoj en kaj pri Esperanto en la Biblioteca delle Oblate kaj la kreado de dulingva Esperanto-itala gvidilo pri Giardino di Boboli.
De pluraj jaroj ŝi okupis la postenon de kunordiganto de la asocio.

## Eksteraj ligiloj
* Florenca Esperanto-Asocio

## Vidu ankaŭ
Florenca Esperanto-Asocio

Kategorio:Italaj esperantistoj
Kategorio:Artikoloj aperintaj en Vikipedio unue en Esperanto
Los Pintanos

**Los Pintanos** [lospinTAnos] estas municipo de Hispanio, en la plej norda pinto de la komarko *Cinco Villas* apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).

## Geografio 
eta|maldekstre|230px|La panoramo.
Ĝia municipa teritorio (674 msm) estas en la plej norda pinto de la komarko *Cinco Villas*, sude de la teritorio de kvar samprovincaj municipo de la hŭeska komarko "Jacetania". La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Ejea de los Caballeros. En la municipa teritorio estas la loĝlokoj Pintano kaj Undués-Pintano.

La municipa teritorio de Los Pintanos limas norde kun Sigüés, Artieda kaj Mianos, apartenantaj al la provinco Zaragozo kaj komarko Jacetania; oriente kun Bagüés; sude kun Longás, Lobera de Onsella kaj Isuerre; kaj okcidente kun Urriés. Tra la teritorio fluas de oriento norden la rivero Regal, kiu alfluas al la rivero Aragón en la akvorezervejo de Yesa, kaj krome estas kelkaj rojoj, kiel Porcino (aŭ Lográn), Noguero kaj Puiyó. La norda limo de la teritorio estas formata de altaĵoj de montaro Nobla (elstare Peña Nobla, de 1 076 m de altitudo, kaj Peña Musera, kun 990 m); kaj la suda limo de la montaro Sarda, kun maksimumaj altaĵoj super 1000 m.

La loĝloko Los Pintanos (674 msm) estas je 152 km de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sed pli proksima je nur 76 km de Pamplono. Ĝi estas komunikata per ŝoseo inter Bagüés oriente kaj kun Undués de Lerda okcidente.

## Historio 
eta|maldekstre|230px|La preĝejo.
eta|maldekstre|230px|La gastejo.
En la municipa teritorio de Los Pintanos kaj de kelkaj proksimaj lokoj oni trovis ujojn de ceramiko de prahistorio.

La areo estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ la 10-a jarcento.

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Los Pintanos: oni malaltiĝis ĝis nunaj 37 loĝantoj.

## Ekonomio 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al kultura kaj rura turismo ekzemple pro la Romanika Vojo de *Cinco Villas*.

## Vidindaĵoj 
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
* La gotika preĝejo de la 15-a jarcento ampleksigita en la 16-a jarcento.
* Ermitejo de Sankta Antono (konstruita sur antaŭromia nekropolo), en la centro de la loĝloko, rehabilitita por Interpretejo pri Arkeologio.​
* Ermitejo de la Virgulino de Arguilaré.
* Ermitejo de Sankta Maria Magdala.
* Ermitejo de Sankta Sebastiano.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Zaragozo

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Ángel Canellas kaj Ángel San Vicente (1996). *Rutas románicas en Aragón*. Encuentro ediciones.
* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Cristóbal Guitart Aparicio (1994). *Zaragoza*. Ediciones Júcar.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Zaragozo
Kategorio:Municipoj de la provinco Zaragozo
La Chaux-de-Fonds (stacidomo)

**La Chaux-de-Fonds** estas la fervoja stacidomo de La Chaux-de-Fonds, Svislando.

## Bildgalerio 

La Chaux-de-Fonds Gare.JPG|Kajo kaj vojo
SBB Stadler GTW, La Chaux-de-Fonds.JPG|Trajno SBB
Sncf-alstom-coradia-ter-x-75752-922620.jpg|Trajno 

## Vidu ankaŭ 
* La Chaux-de-Fonds
* La Chaux-de-Fonds-Est (stacidomo)
* La Chaux-de-Fonds-Grenier (stacidomo)
* La Chaux-de-Fonds Les Forges (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 
* La Chaux-de-Fonds ĉe CJ

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:La Chaux-de-Fonds
Ferenc Mohácsi

**Ferenc Mohácsi** [mohAĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mohácsi Ferenc** estis hungara sportisto (inter alie kajakisto, kanuisto, futbalisto, skiisto, motorboatisto, subakvadisto), olimpiano.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris licencon pri instrumentisto. Li akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1966. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1996.

### Sporta kariero 
 antaŭ la 2-a mondmilito kaj iomete pli poste estis futbalisto kun bonaj rezultoj inter la junularoj. Paralele li estis ankaŭ kajakisto kaj kanuisto post la mondomilito (1946-1958), sed vintre li skiadis inter 1949-1955. En ĉiuj sportbranĉoj li havis signifajn rezultojn. Li estis kanuista olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun bronza medalo kune kun Károly Wieland en distanco 1000 m. Tamen hejmenveninta li revenis al la kajakado. Tiutempe li estis ankaŭ motorboatisto, eĉ hungara ĉampiono en 1959. Iom poste li partoprenis en establado de la hungara subakvada sporto. Depost sia aktiva sporta vivo tamen amatore li estis kajakisto, kiel lia plej ŝatata sportbranĉo.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* rezultoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kanuistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj kajakistoj
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj skiistoj
Kategorio:Hungaraj motorboatistoj
Kategorio:Hungaraj subakvadistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Montreux (stacidomo)

**Montreux** estas la ĉefa fervoja stacidomo en Montreux, Svislando.

## Vaŭda Riviero 
centra|450px

## Vidu ankaŭ 
* Montreux VD
* Montreux-Collège (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Montreux ĉe MOB

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Montreux
Landquart (stacidomo)

**Landquart** estas la fervoja stacidomo de Landquart, Svislando.

## Mapo 
centra|373px

## Retia fervojo 
[centra|450px|eta|[Retia fervojo]]

## Vidu ankaŭ 
* Landquart GR
* Landquart Ried (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Stacioj de Retia fervojo
Kategorio:Landquart (distrikto)