open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Siouxsie and the Banshees

**Siouxsie & the Banshees** estis brita roka grupo fondita en 1976 de kantistino Siouxsie Sioux kaj basgitaristo Steven Severin, la solaj daŭraj membroj.

La grupo estis pionira en la formado de gotika muziko kaj ilia muziko ankaŭ miksis elementojn de popmuziko kaj avangarda muziko.

Kategorio:Punkaj grupoj
Kategorio:Anglaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1970-1979
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1980-1989
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1990-1999
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2000-2009
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1976
Portempa Pola Revolucia Komitato

[eta|dekstra|350px|*Polrevkom* komence de aŭgusto 1920. Centre sidas [Feliks Dzerĵinskij, Julian Marchlewski kaj Feliks Kon]]
[eta|290px|La anoj de *Polrevkom* en [Bjalistoko]]
eta|250px|La manifesto de *Polrevkom*
[eta|250px|La parokejo en [Wyszków, la sidejo de *Polrevkom*]]
eta|250px|La portempaj limoj de la **Pola Socialisma Soveta Respubliko** (rozkolore), aŭgusto 1920
**Portempa Pola Revolucia Komitato** ( (TKRP), *Polrewkom*, , Polrevkom) estis revolucia komitato kreita sub patroneco de RSFSR por establi Polan Sovetan Socialisman Respublikon.

La komitaton kreis polaj komunistoj dum pola-bolŝevika milito la  en Smolensk laŭ la iniciato de KPSU en Moskvo. Transprenon de potenco en Pollando oni anoncis la  en Bjalistoko, la unua granda urbo okcidente de Curzon-linio ekokupita la  de Ruĝa Armeo. *Polrevkom* mem okupis la Palacon de Branicki. La saman tagon estis anoncita *Manifesto al pola labora popolo de urboj kaj vilaĝoj* (verkita de Feliks Dzerĵinskij). Siajn laborojn la komitato komencis eldonante la programon, interkonsentitan kun Lenin, kaj du vokojn - al la soldatoj de Ruĝa Armeo kaj al Pola Armeo, al kies soldatoj oni proponis ribeli. Dzerĵinskij ekluktis kontraŭ *popol-kontraŭuloj* pere de ĈEKA-anoj. En sekvaj tagoj la komitato anoncis terkulturan programon, deklaron pri konscienc-libereco kaj establis revoluciajn tribunalojn.

La teritorio kontrolata de Portempa Pola Revolucia Komitato estis limigita al Podlaĥio kaj parto de Mazovio portempe okupata de Ruĝa Armeo. Oni ekformis Polan Ruĝan Armeon (al la 2-a Bjalistoka Regimento venis nur 70 volontuloj kaj entute en la Pola Ruĝa Armeo estis 176 soldatoj). Ekster la urbo oni organizis Revoluciajn Komitatojn. Kiam Ruĝa Armeo atakis antaŭurbon de Varsovio, la estraro de *Polrevkom* venis al Wyszków por kune kun bolŝevikaj trupoj eniri la ĉefurbon.

Pro sukcesa kontraŭatako de pola armeo, la 22-an de aŭgusto la komitato estis devigita haste forlasi Bjalistokon kun retroiranta Ruĝa Armeo kaj iris al Minsko. Baldaŭ ĝi estis malestablita kaj ĝiaj membroj estis aligitaj al frontaj trupoj aŭ militkaptitejoj por - efektive sensukcesa - varbado de volontuloj al la Pola Ruĝa Armeo.

Stefan Żeromski dediĉis al *Polrewkom* unu el siaj verkoj - *"Ĉe prepostejo en Wyszków"*.

## Komuniko de Polrevkom 
## Membroj 
* Julian Marchlewski - oficiala prezidanto
* Edward Próchniak - sekretario
* Feliks Dzerĵinskij - fakta prezidanto
* Feliks Kon - klerigo
* Józef Unszlicht - partiaj aferoj
* Bernard Zaks - industrio
* Stanisław Bobiński - terkulturado
* Tadeusz Rydwański - propagando kaj varbado
* Jóózef Lewartowski - ano
* Aleksander Fornalski - ano
* Marceli Nowotko - ano

## Vidu ankaŭ 
* pola-bolŝevika milito
* marioneta ŝtato

Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Historio de Bjalistoko
Kategorio:Laborista movado
Johano Filopono

**Johano Filopono** (490 - 575), kiu ankaŭ nomiĝas Johano la Gramatikisto aŭ Johano de Aleksandrio, estis kristana kaj aristotelisma raportisto kaj la aŭtoro de multaj filozofiaj traktatoj kaj teologiaj verkoj. Rigora, foje polemika verkisto kaj originala pensulo kiu estis polemika en sia propra tempo, Johano Filopono rompis la aristotelisman tradicion, pridemandinte metodaron kaj iam estiginte empiriismon en la naturaj sciencoj.

Li estis poste kondamnita kiel herezulo de la Ortodoksa eklezio en 680-81 pro lia tridia interpreto de la Triunuo. Lia laboro estis ĝenerale presita en latinaj tradukoj en Eŭropo ekde la 15a jarcento. Lia kritika komentario de Aristotelo en la "*Fiziko*" havis gravan influon sur Johano Piko de la Mirandolo kaj Galileo Galilei, kiuj citis Filoponon-n multfoje en siaj verkoj.

## Vidu ankaŭ 
* Johano la Gramatikisto (780-867, patriarko de Konstantinopolo 837-843)

Kategorio:Grekaj filozofoj
Kategorio:Mortintoj en 575
Savigny-lès-Beaune

**Savigny-lès-Beaune** estas franca komunumo lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis &#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de .
maldekstra|100ra|Blazono

## Geografio 
eta|maldekstra|Vilaĝeto de Barboron
Savigny-lès-Beaune situas en la norda parto de la Côte de Beaune.
La komunumo enhavas la urbeton Savigny kaj la vilaĝetojn Chaume, Barboron, Borey, le Bas des fontaines kaj Chenôvre.

La rivero Rhoin trafluas sur la komunumo.

### Klimato 
## Historio 
De 1974 ĝis 2008, la kreskaĵoprotektado estis en Savigny-lès-Beaune.

## Vino 
Oni diras ke la vino estas nutranta, teologia kaj kontraŭmortiganta.

La surfacampleksoj pri produktado estas :
* ruĝaj : 316 ha
* blankaj : 38 ha

## Esperanta vivo 
En la komenco de la 20-a jarcento Savigny eldonis esperantan turisman broŝuron. La esperanta grupo sub la gvidado de signoro A. Nuidan estas tre aktiva. En 1912 kvar kursoj por lerni Esperanto estis proponitaj.

Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon en 2009 (0,23 %) kaj 2 voĉojn en 2014 (0,46 %).

## Famaj uloj 
* Fred Bertrand  designisto kaj verkisto.
* Germàn Becerra pentristo, skulptisto.
* Paule Di Puccio poetino kaj verkistino.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Beaune
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro por ĉiuj Savigny  (26 komunumoj nomiĝas Savigny en Francio kaj en Svislando).

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Emergency

200px|eta|dekstra|Stato, kie Emergency laboris.
**Emergency** estas itala ne-registara organizaĵo, fondita en 1994 en Milano de Gino Strada. Temas pri internacia asocio kiu dediĉas sin al la rehabilitado de viktimoj de militoj kaj de kontraŭpersonaj minoj. *Emergency* havigas kuracan helpon en zonoj de militoj (Irako, Afganio, Sudano, Sieraleono, Kamboĝo, Ruando)

## Fono kaj priskribo 
Dum la nuntempaj konfliktoj, pli ol naŭdek procentoj el la viktimoj estas civiluloj. Miloj da virinoj, da infanoj, da senarmaj homoj estas ĉiun jaron mortigataj tra la mondo. Multaj pli estas la vunditoj kaj la kripligitoj. EMERGENCY naskiĝas en 1994 en Milano por helpi tiujn viktimojn. Kuracista kaj teknika personaro kun longdaŭra laborsperto en situacioj de urĝa bezono kuniĝis por garantii kuracistan, kirurgian kaj rekapabligan asistadon en la militareoj. En la hospitaloj kiujn ĝi konstruas kaj funkciigas, EMERGENCY sin devontigas ankaŭ en la formado de surloka personaro, kiu tiel povos poste daŭrigi la mastrumadon de la Centro kiam EMERGENCY forlasos la landon. Ekde la komenco, la humanecaj agadoj de EMERGENCY koncentriĝis precipe je la traktado kaj rekapabligo de la viktimoj de la kontraŭhomaj minoj, senhomecaj iloj kies unu el la plej grandaj produktintoj estis Italio. EMERGENCY sin devontigis dum jaroj por ke nia lando malpermesu tiajn armilojn. La 22an de oktobro 1997, la itala registaro aprobis la leĝon n.ro 374, kiu malpermesas la produktadon kaj komercadon de la kontraŭhomaj minoj. Sed la 110 milionoj da eksplodaĵoj dissemitaj en 67 landoj daŭre vundos, kripligos, mortigos.

## Verkaĵoj 
* Gino Strada: *Pappagalli verdi: cronache di un chirurgo di guerra*, 2000, ISBN 8807170329 - esperantigita per Carlo Minnaja, Gabriele Aquilina und Michela Lipari: Verdaj papagoj. Kronikoj de militkirurgo, 2003, 2-a eldono 2012, Milano: eldonejo Arcipelago, ISBN 978 887 695 4535
* Gino Strada: *Buskashì. Storia di un viaggio dentro la guerra*, 2002, ISBN 8807170698.
* Howard Zinn, Gino Strada: *Just war*, 2005, ISBN 88-81585723.

Kategorio:Internaciaj neregistaraj organizaĵoj
Kategorio:Humaneca helpo
Winterset (Iovao)

**Winterset ** estas urbo de Usono en la subŝtato Iovao. La urbo estas la administra centro de la kantono Madison (Iovao). Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Winterset estas parto de la metropola areo ĉirkaŭanta la ĉefurbon de Iovao *Des Moines*.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Iovao
Earlham (Iovao)

Urbo de Usono, en la ŝtato Iovao. Ĉefurbo de la kantono Madison (Iovao). La loĝantaro estis 1.298 homoj en 2000.[eta|350px|Situo en la [kantono Madison (Iovao) kaj la kantono en la ŝtato Iovao]]

## Geografio 
Earlham situas je koordinatoj  (41.493137, -94.123661).

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Iovao
Le Chauchet

**Le Chauchet** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 104&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__
## Geografio 
Le Chauchet etendiĝas sur 10,62&#160;km², kaj havis 104&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Le Chauchet situas je alteco de 515&#160;metroj.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Le Chauchet apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Monteil, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Le Chauchet apartenas al la kantono de Chénérailles, kies ĉefurbo estas Chénérailles. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Creuse
*Kantono de Chénérailles

Chauchet, Le
Viktorio (mitologio)

En la romia mitologio **Viktorio** estas la diino de la venko (), la diino protektanta la romian imperiestron kaj la virga gardantino de la imperio. Ŝi paralelas la helenan diinon Niko, kies nomo same signifas "venko". Oni ofte bildigis ŝin fluganta per flugiloj.[eta|[Statuo de Viktorio sur la triumfa kolono en Berlino.]]

## Vidu ankaŭ 
* Brandenburga Pordego

Kategorio:Romia mitologio
Kvadrigo

[eta|Kvadrigo sur [fresko en tombo de Paestum.]]
eta|Kvadrigo ĉe la Brandenburga Pordego en Berlino
eta|Kvadrigo ĉe Wellington Arko en Londono
eta|Kvadrigo ĉe la Karusela Venka Pordego en Parizo
**Kvadrigo** (Latine: quadriga; quadri - kvar, kaj jungere - konduki) estas laŭ antikva modelo durada batal-ĉaro tirata de kvar tirbestoj, plej ofte ĉevaloj, kiuj kuras unu apud la alia.

Kvadrigo jam estas trovebla en la babilona mito kiel milit-ĉaro de Marduk (ĉ. 600 a.K.). Precipe en antikva Romio kvadrigoj estis uzataj dum perĉaraj vetkuroj kaj triumfaj procezioj kaj ofte bildigitaj sur freskoj, moneroj, statuoj k.s.

## Origino 
Ĉiuj modernaj kvadrigaj skulptaĵoj baziĝas sur la ĉevaloj de Sankta Marko - ununura statuo postlasita de la pratempo. Ĉi tiu statuo, originale staranta en la Konstantinopola Hipodromo, ŝajne sur triumfa arko, estis prirabita de veneciaj krucmilitistoj dum la Kvara krucmilito en 1204 kaj transdonita al la balkono de la Baziliko Sankta Marko en Venecio. En 1797 la statuo estis prirabita de Napoleono kaj transdonita al Parizo, sed estis redonita al Venecio kun la malvenko de Napoleono en 1815. En la 1980-aj jaroj la statuo sur la balkono de la baziliko estis anstataŭigita per kopio pro damaĝo de aerpoluado, kaj la originalo estis transdonita al muzeo.

## Modernaj versioj 
Ĝenerale konata estas la statua grupo de la kvadrigo sur la Brandenburga Pordego en Berlino de Johann Gottfried Schadow. Ankaŭ la operejo de Semper en Dresdeno estas ornamita per kvadrigo farita de Johannes Schilling, kiu tamen estas tirata de panteroj.

La kvadrigo sur la kastelo de Brunsviko, kreita de Georg Howaldt, estis starigita en 1863, sed jam detruita en 1865 per incendio kaj denove post la dua mondmilito. De post la 23-a de oktobro 2008 la kvadrigo denove staras sur la centra parto de la kastelo. Kiel la antaŭaj la kvadrigo de Brunsviko denove estas la plej granda en Germanio kaj Eŭropo.

Aliaj konataj kvadrigoj staras sur la *Wellington Arch* en Londono, la *Arc de Triomphe du Carrousel* en Parizo, la ''Soldiers' and Sailors' Memorial Arch* sur la *Grand Army Plaza* en Novjorko kaj la Munkena Venka Pordego (tirataj de leonoj).

## Literaturo 
* Ulrike Krenzlin, Johann Gottfried Schadow: *Die Quadriga: Vom preußischen Symbol zum Denkmal der Nation'', Frankfurt am Main 1991.

Kategorio:Skulptado
Kategorio:Ĉevaloj
Antonio Gutiérrez Limones

**Antonio GUTIÉRREZ Limones**, naskiĝita en 1963, estas hispana politikisto, urbestro de andaluza municipo Alcalá de Guadaíra ekde balotado 2007 ĝis nun. Li estas ankaŭ senatano en la Senato en Madrido.

## Eksteraj ligiloj 
* Saluto en retpaĝaro de Ayuntamiento de Alcalá De Guadaíra

Kategorio:Hispanaj politikistoj
Kategorio:Andaluzaj politikistoj
Kategorio:Urbestroj de Andaluzio
Kategorio:Urbestroj de Alcalá de Guadaíra
Urba amasa transporto

dekstra|eta|Tramo en Ĉinio

dekstra|eta|Urba aŭtobuso de tipo MAN
dekstra|eta|Artika urba aŭtobuso en Parizo

**Urba amasa transporto** (**UAT**, iam markata mallongigite nur kiel **urba transporto**) estas sistemo de linioj de persona publika transporto destinitaj al certigado de transporta priservo sur teritorio de urbo per amasaj transportaj rimedoj. Kutime la urboj havadas propran integran transportan sistemon (aŭ por la teritorio de la urbo mem aŭ por ties ĉirkaŭaĵo), en kiu validas unueca transportaj kaj tarifaj kondiĉoj kaj trafiko de la linioj de UAT estas dotata de la urbo per unueca maniero. Sed parto de la urba amasa transporto povas esti ankaŭ linioj, kiuj ne estas parto de tia ĉi integra sistemo kaj havas proprajn, diferencajn kondiĉojn aŭ ili ne estas dotataj de la urbo.

Konkreta sistemo de la urba amasa transporto povas ensumigi aŭtobusan, tramtransporton aŭ trolebusan transporton, en urboj kun pli ol miliono da loĝantoj kutime ankaŭ metroo kaj urban aŭ ĉeurban fervojon. Kelkokaze estas parto de la urba amasa transporto ankaŭ telfero, nekonvenciaj linioj (funikularoj, aertelferoj ks.) aŭ pramejoj aŭ aliaj formoj de akva transporto.

La urba amasa transporto estadas plenigita ankaŭ per ĉeurba, interurba kaj neamasa transporto kaj traligita kun ili. Signifaj transportaj nodoj de UAT estas establataj en proksimeco de transportaj nodoj de interurba transporto (fervojaj stacidomoj, aŭtobusaj stacidomoj, flughavenoj, havenoj signifaj por persona transporto). Proksime de la transportaj nodoj de la amasa transporto aŭ en ties kadro estas establataj postenoj de taksioj, kaptaj parkumejoj (P+R), eventuale lokoj por ŝanĝo de aŭtomobila transporto al la amasa (K+R) aŭ metigejoj de bicikloj (B+R).

Publika transporto per nemotoraj veturiloj surbaze de tirveturiloj aŭ per bicikloj (rikiŝo) ankaŭ ne havadas hodiaŭ karakteron de la amasa transporto. Sed en evolulandoj eĉ transportaj rimedoj per animala trakcio estas ĝis hodiaŭ signifa konsistero de urba transporto, cetere tiel komencis ankaŭ la eŭropa publika transporto (omnibuso, urba kaj interurba ĉevaltira tramo).

## Eksteraj ligiloj 
* Enciklopedio pri Urba amasa transporto 

Kategorio:Urba transporto
Kategorio:Transportaj sistemoj
Kategorio:Transporto
Sulz AG

** Sulz** estas iama komunumo kaj ekde la 1-a de januaro parto de la komunumo Laufenburg en la distrikto Laufenburg de kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1132 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Kun efiko de la 1-a de januaro 2010 la antaŭa komunumo Sulz fariĝis parto de la distriktĉefurbo Laufenburg.

## Geografio 
Sulz situas ĉe la norda deklivo de la monto Schienberg, kies kresto kun alteco de 692 m s.m. estas la plej alta punkto de la iama komunumo, kaj la suda bordo de la rivero Rejno, kie troviĝas kun 300 m s.m. la plej malalta punkto de la komunumo. La areo de la iama komunumo kun escepto de la bieno Rheinsulz kongruas kun la valo de la rivereto Sulzbach, kiu fontas sur la monto Schienberg kaj alfluas al Rejno.
Al la eksa komunumo apartenas ankaŭ la setlejo Nussbaumen.

## Trafiko 
La vilaĝo Sulz estas konektita per poŝtaŭtolinio kun la svisa urbeto Laufenburg. La fervojlinio de Laufenburg al Koblenz ek de 1993 por la persontransporto estis fermita kaj funkcias nur ankoraŭ por vartransporto.

## Historio 
La unua skriba mencio de Sulz datiĝas el la jaro 1260 en dokumento el la jaro 1260, kies protektvoktoj estis la Habsburgoj. La Sulzvalo en mezepoko formis landkomunuman korton de la monaĵejo, el kiu estiĝis la 23-an de septembro 1710 la komunumo Sulz. Post la konkero de la Frick-Valo fare de la francaj revolucitrupoj fine de la 18-a jarcento Sulz formis parton de franca protektejo, kiu en la jaro 1802 kiel Kantono Frick estis integrita al la Helveta Respubliko kaj en la jaro 1803 fariĝis parto de Kantono Argovio. Fine de 2009 la Sulz ĉesis ekzisti kiel aŭtonoma komunumo kaj fariĝis parto de la urbo Laufenburg.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Sulz

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Sulz
Triumfa kolono

**Triumfa kolono** aŭ **kolono de venko** estas monumento en formo de kolono, kiu estis starigita por memorigi pri venko en milito aŭ batalo.

Ĉefa karakterizaĵo de triumfa kolono estas kolono staranta sur postamento (soklo), kutime kronita de simbolo de venko, kiel ekzemple la helena diino Nikeo, la romia diino Viktorio aŭ anĝelo de paco.

En kelkaj landoj oni trovas ankaŭ naciajn alegoriojn sur triumfaj kolonoj, ekzemple en Germanio la alegorion de Germanujo, Germania, aŭ aglon, kiel germana blazona besto.

En pli vasta senco triumfaj kolonoj ampleksas ankaŭ honorajn kolonojn kun statuoj de famaj militestroj.

## Ekzemploj 
Konata triumfa kolono estas la "kolono de venko" en Berlino. Aliaj (iamaj) triumfaj kolonoj troviĝas (troviĝis) en Hamburg-Altona, en Hakenberg kaj en Siegburg. En Romo ekzistas la triumfa kolono de Antonio, en Parizo la kolono sur la *Place Vendôme*, en Bangkoko la *Victory Monument* (Monumento de la Venko).

Dosiero:Siegessaeule Schwerin.jpg|Triumfa kolono en Schwerin (1872-1874)
Dosiero:Berlin_Tiergarten_Siegessaeule.jpg|Triumfa kolono en Berlino(1864–1873)
Dosiero:Hakenberg_Denkmal.jpg|Triumfa kolono en Hakenberg(1875–1879)
Dosiero:Waterloosäule_sst.jpg|Kolono de Waterloo en Hanovro(1825-1832)
Dosiero:Wellington Column.jpg|Kolono de Wellington en Liverpool(1874–1875)
Dosiero:Nelson's Column Looking Towards Westminster - Trafalgar Square - London - 240404.jpg|Kolono de Nelson en Londono(1838)
Dosiero:Vendome Column A.jpg|Kolono sur la Place Vendôme en Parizo(1806–1810)
Dosiero:Colonne de juillet.jpg|Kolono de Julio en Parizo(1833–1840)
Dosiero:WinterPalaceAndAC.jpg|Kolono de Aleksandro en Sankt-Peterburgo(1830–1834)
Dosiero:Angel full.jpg|La Anĝelo de la Sendependeco en Meksik-Urbo(1902–1910)
Dosiero:Victory Monument-Bangkok.jpg|Monumento de la Venko en Bangkoko

Kategorio:Batalmonumentoj
Olivvosta turdo

La **Olivvosta turdo** (*Zoothera lunulata*), estas birdospecio membro de la grupo de Aziaj turdoj, genro ene de la granda familio de Turdedoj, sed kiu troviĝas ĉefe en sudorienta Aŭstralio kaj Tasmanio. Ili estas mezgranda ĉefe insektomanĝantaj turdoj, kiuj estas el 27 al 29 cm longaj, averaĝe ĉirkaŭ 28 cm kaj 100 g.

Oni supozas, ke la totala populacio estas granda, kvankam oni ne faris oficialan kalkuladon.

La Olivvosta turdo loĝas en arbustejoj, arbaroj kaj pluvarbaroj. Ili estas nemigrantaj. Kvankam iom minacata de la homa detruo de ties natura habitato, ties teritorio estas tiom granda ke la sekvoj de tiu detruo estas negrava.

Tiu turdo estas el bruna al olivbruna, kun blanka ĉirkaŭokula ringo kaj nigraj strietoj en dorso, pugo kaj kapo. La subaj partoj estas pli palaj, kun malhela skvameco, kaj la flugiloj havas malhelan strion laŭlonge de la subo. La nomo devenas de la fakto ke en vosto ne estas nigra striado kaj tiele la ĝenerala olivbruna koloro estas pli evidenta.

## Referencoj 
Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Pedroso de Acim

**Pedroso de Acim** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *pedroseños*. La censita populacio en 2008 estis de 102 loĝantoj.

## Demografio 
## Situo 
Pedroso de Acim estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Llanos de Cáceres, je altitudo de 467 m; je 58&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 118&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 33,23&nbsp;km².

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Monumento 
* Monaĥejo  de *El Palancar*. Fondita de Sankta Pedro de Alcántara (Patrono de Ekstremaduro) kaj konata kiel la plej malgranda monaĥejo de la mondo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Memdefendo de la Respubliko Pollando

eta|Partiestro Andrzej Lepper
**Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej** (mallonge **Samoobrona** aŭ **Samoobrona RP**, en Esperanto *Memdefendo de la Respubliko Pollando*) estas politika partio en Pollando. Ĝiaj kontraŭuloj ofte nomas ĝin popolisma. Laŭ ekonomika politiko ĝi estas maldekstra, sed laŭ socia politiko ĝi plejparte defendas katolikismajn-konservativismajn valorojn.

La partio en 1992 fondiĝis laŭ instigo de la sekva partia prezidanto *Andrzej Lepper* kaj asertas reprezenti la interesojn de la pollandaj kamparanoj. Laŭ eksterlanda politiko ĝi kritike kaj tendence kontraŭe rilatas al la internaciaj aliancoj NATO kaj Eŭropa Unio kaj al la membreco de Pollando en ili. Laŭ enlanda politiko la partio akre distanciĝas de ĉiuj liberalismaj movadoj kaj laŭ propraj asertoj sekvas "trian vojon" inter kapitalismo kaj komunismo, kiu tamen praktike ofte montriĝas ĝenerala malkonsento je ĉiaj politikaj proponoj kaj pasintece (plej)parte reduktiĝis al glorigo de la partia prezidanto Andrzej Lepper.

La partio pasintece ofte apogiĝis je eksterparlamentaj, parte kontraŭleĝaj kampanjoj. Plurfoje organiziĝis blokadoj de ŝoseoj por malebligi la transportadon de agrikulturaj produktoj el aliaj partoj de la Eŭropa Unio al Pollando. En la pola parlamento Sejmo la partianoj postulas pli altajn ŝtatajn subvenciojn por la pollandaj agrikulturistoj kaj konscie ligas tiujn postulojn al la centre administrata ekonomia sistemo de la realsocialisma Pola Popola Respubliko en la epoko inter 1945 kaj 1989.

Dum la 1990-aj jaroj la partio estis relative sensignifa, sed komence de la 2000-aj jaroj, kiam pliproksimiĝis la aliĝo de Pollando al la Eŭropa Unio (la 1-an de majo 2004), ĝi akiris impresan popularecon. En la naciaj parlamentaj balotoj de 2001 la partio akiris 10,2 % de la voĉoj kaj iĝis membro de la registara koalicio sub la gvido de la dekstra-flanka politika partio Juro kaj Justeco (PiS). Kvar jarojn poste, ĝi eĉ kolektis 11,41 % de la voĉoj.

En la naciaj parlamentaj balotoj de oktobro 2007, en kiuj ankaŭ la eksa ĉefministro Leszek Miller (antaŭe ano de la Alianco de Demokrata Maldekstrularo) kandidatis nome de la partio Samoobrona antrat, ĝi malpopulariĝis ĝis nur 1,53 % de la voĉoj kaj sekve ne rajtis sendi deputitojn en la nacian parlamenton. Planita balota alianco kun la nacie konservativa "Ligo de Polaj Familioj" (*Liga Polskich Rodzin*, LPR) ne realiĝis pro fortaj partiprogramaj malinterkonsentoj.

## Rezultoj en balotoj pri la nacia parlamento Sejmo 
* 1993: 2,78 %
* 1997: 0,08 %
* 2001: 10,20 %
* 2005: 11,41 %
* 2007: 1,53 %

## Eksteraj ligiloj 
*  Retejo de la partio Samoobrona 

## Notoj 
Kategorio:Malaperintaj politikaj partioj de Pollando
Kategorio:Kamparanaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1992
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 2012
1620-aj jaroj

eta|1620s decade montage
La **1620-aj jaroj** estas la jardeko de jaroj 1620 al 1629.
## Eventoj 
### Afriko 
En Alĝero, la barbareskaj piratoj kolektas siajn kaptaĵoj. Miloj da malliberuloj estas venditaj kiel sklavoj aŭ kontraŭ elaĉeta mono

### Ameriko 
Anglaj puritanistoj alvenas en Amerikon kaj tie fondas la unuan kolonion en la estonta Usono.

### Eŭropo 
Daŭrigo de la Tridekjara milito (1618 - 1648).

#### Arto kaj kulturoj 
## Gravaj personoj 
### Ŝtatestroj 
#### Azio 
Japanio, 10-a de septembro 1622, kvindek sek kristanoj estas mortigitaj. La malamo de Japanio kontraŭ la Kristanismo kreskas kaj kondukos al fermo de la lando.

#### Eŭropo 
* Sigismondo la 3-a Vasa reĝas kiel Sigismondo la 3-a en Pollando (1587 – 1632)
* Ludoviko la 13-a de Francio kaj Navaro (1610 - 1643).
* Kristiano la 4-a de Danio kaj Norvegio (1588 - 1648)

### Aliaj eminentuloj 
## Mortintoj 
* Ŭan Li, (18-an de aŭgusto 1620)
* Filipo la 3-a de Hispanio (31-a de marto 1621).
* Gregorio la 15-a (8-a de julio 1623)
* Jakobo la 1-a de Anglio (27-a de marto 1625)
* Francis Bacon (9-a de aprilo 1626)

## Malkovroj
Peraleda de la Mata

**Peraleda de la Mata** (Pirarbejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *peraleos*. La censita populacio en 2008 estis de 1.468 loĝantoj.

## Situo 
Peraleda de la Mata estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campo Arañuelo, je altitudo de 341 m; je 128&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 168&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 92&nbsp;km². Ĝi situas je la limo de la provinco de Cáceres kun tiu de Toledo, je ĉirkaŭ 170&nbsp;km de Madrido kaj oni alvenas laŭ la aŭtoŝoseo de Ekstremaduro (A5).

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (ĉefe ŝafoj). La vilaĝo ĵus helpis sian modernigon per la kreado de granda industria zono ĉe la aŭtoŝoseo A5.

## Historio
Je ĉirkaŭ 5&nbsp;km en direkto al Guadalupe troviĝas la akvorezervujo de Valdecañas, ĉe la rivero Taĵo kaj ĉe ĝi, en la municipa teritorio de Bohonal de Ibor, troviĝas la ruinoj de grava monumento romia konata kiel "Los Mármoles" (La Marmoroj). Tiuj ruinoj devenas el la malaperinta vilaĝo de Talavera la Vieja (*Talaverilla*) dronita de la akvoj de la akvorezervujo en 1963.

Post la Mezepoko ĝi estis rilata al la aktiveco de la transmigra brutobredado (ĉefe ŝafoj, sed ankaŭ bovoj) kaj pro tio estis regulaj la kontaktoj kun Kastilio. Komence de la 19a jarcento la Milito de Hispana Sendependiĝo kontraŭ la francoj, aktiva en tiu teritorio survoje al Madrido, bremsis la disvolviĝon de la tuta zono.

En la 20a jarcento tiu vilaĝo ege partoprenis en la sociaj movadoj de la 1930-aj jaroj, kiam la municipo estis kontrolita dum iom da tempo eĉ de revoluciaj kamparanoj. La Hispana Enlanda Milito bremsis denove la disvolviĝon de la tuta lando. Sed tie la konstruo de la akvorezervujo de Valdecañas en la 1960-aj jaroj perdigis la plej bonkvalitajn kultivejojn de la vilaĝo ĉe la valo de la rivero Taĵo, kio kaŭzis elmigradon de granda parto de la populacio al la industriaj zonoj de la lando, ĉefe Madrido kaj ĉirkaŭaĵoj. Tion konfirmas la censoj de la 1950-aj jaroj, kiam estis ĉirkaŭ 3.500 loĝantoj, ĝis nun kiam estas 1.500. La irigaciigo de teroj en la 1970-aj jaroj iom bremsis la senloĝigon, sed devigis la kamparanojn pagi hipotekojn kiuj ankoraŭ daŭras.

## Bildoj

Dolmen de Guadalperal.jpg|Dolmeno de Guadalperal.
Urbodomo de Peraleda.jpg|Urbodomo de Peraleda.
Sonorilturo de Peraleda.jpg|Sonorilturo de Peraleda kaj cikonioj.
Arkoj super enirejo de la pregxejo.jpg|Sankta Jakobo super enirejo de la preĝejo.

## Eksteraj ligiloj 
* Informo pri la municipo en la Portalo de la *Mancomunidad Campo Arañuelo* 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Nigroranĝa turdo

La **Nigroranĝa turdo** (***Zoothera naevia*** aŭ ***Ixoreus naevius***) estas birdospecio membro de la grupo de Aziaj turdoj, genro ene de la granda familio de Turdedoj, sed kiu loĝas en Ameriko.

## Kutimaro 
maldekstra|eta|Distingaj karakteroj inkludas nigrajn traolulan kaj brustan striojn kaj briloranĝan bruston
Ili reproduktiĝas en okcidenta Nordameriko el Alasko al Norda Kalifornio. Ili estas migrantaj, kaj nordaj reproduktuloj moviĝas suden aŭ ien for de la reprodukta teritorio. Aliaj populacioj povas moviĝi nur altitude.

Tiu nearktisa specio estas neprobabla transatlantika migranta, sed estas akceptita vidaĵo en okcidenta Eŭropo nome en Britio en 1982.

La reprodukta biotopo estas densa arbaro de koniferoj. La ino demetas 2 al 5 ovojn en nesto en arbo. Ili manĝas ĉefe surgrunde, kie nutras sin el senvertebruloj, sed manĝas ankaŭ berojn kaj kelkajn semojn.

## Aspekto 
La masklo de Nigroranĝa turdo estas tre rimarkinda birdo, kaj praktike nekonfuzebla. Ĝi estas pli malgranda ol la Migra turdo kaj malhelblugriza aŭ nigreca supre. La plej elstara karaktero estas la **kombino de la koloroj nigra kaj oranĝa** (kio nomigas la specion) nome ĝi havas briloranĝajn flugilstriojn, gorĝon, kapostrion el okulo al la nuko kaj subaj partoj. Estas nigraj brustozono kaj vizaĝomasko aŭ traokula zono, krom krono. Alimaniere dirite la bildo konsistas el ses sinsekvaj zonoj ĉu oranĝa ĉu nigra, nome krono (nigra), mallarĝa superokula strio (oranĝa), larĝa traokula strio (nigra), gorĝo (oranĝa), brustozono (nigra) kaj malsupra brusto (oranĝa). Flankoj kaj suba ventro estas iom nigreca (skvameca). Beko kaj okuloj estas nigrecaj, dum kruroj estas rozkoloraj. La kanto estas fantomeca kaj melankolia.

Inoj kaj junuloj estas pli brunaj supre kaj la oranĝa estas malpli forta. La brustozono kaj masko estas makulbrunaj.

Estas ege rara varianto de tiu specio en kiu ĉiu oranĝa koloro en la plumaro estas anstataŭata de blanka koloro. Interese, spite la malabundo de tiu formo, la vaganto en Britio jam menciita estis de tiu tipo, kio instigis spekuladon pri la fakto ĉu mutacio kiu kaŭzis la kolorvariadon ankaŭ efikis sur la navigajn kapablojn de tiu turdo.

## Literaturo 
*  Malplej zorgiga

## Eksteraj ligiloj 
* Monta mokbirdo kaj Nigroranĝa turdo de John Audubon 
* Fotaro de Nigroranĝa turdo  VIREO (inkludas bildon de *bluecgriza* ovodemetado)

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Perales del Puerto

**Perales del Puerto** (Pirarboj de la Montopasejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *peraliegos*. La censita populacio en 2008 estis de 982 loĝantoj.

## Situo 
Perales del Puerto estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la suda komenco de la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata, je altitudo de 440 m; je 98&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 158&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 36,28&nbsp;km².

## Demografio 
## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
La Pesga

**La Pesga** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *pesganos*. La censita populacio en 2008 estis de 1.128 loĝantoj.

## Situo 
La Pesga estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierras de Granadilla, je altitudo de 445 m; je 135&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 195&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 20&nbsp;km².

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Demografio 
En la jena tabelo aperas la demografia evoluo de La Pesga el 1996 al 2006 laŭ la informo de la hispana *Instituto Nacional de Estadística*.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Dvorany nad Nitrou

eta|dekstra|330px|Dvorany nad Nitrou troviĝas en la plej griza parto
**Dvorany nad Nitrou,** hungare **Farkasudvar** [farkaŝudvar]estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Farkas-Dovorán*.

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 km²
* Supermara alteco: 158 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 770
* Poŝtkodo: 956 11
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Dvorany nad Nitrou situas sur ebenaĵo, laŭ rojo (Nitra (rivero) preterfluas), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nitra-Topoľčany. La lasta urbo troviĝas 8 km-ojn. La vilaĝo kontaktiĝas kun Ludanice.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1285 en formo *"Doran"*. En 1663 la turkoj detruis la komunumon. En 1828 vivis en Farkas-Dovorán 284 homoj en 41 domoj. En 1910 loĝis en Farkasudvar 421 homoj, (407 slovakoj, po 7 hungaroj kaj germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Dvorany nad Nitrou 732 homoj, (710 slovakoj, 2 ĉeĥoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Vendelo de 1768

## Eksteraj ligiloj 
* Dvorany nad Nitrou sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Ludanice

**Ludanice,** hungare **Nyitraludány** [njitraludAnj] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany.
eta|dekstra|330px|Ludanice troviĝas en la plej griza parto
eta|dekstra|300px|Preĝejturo de Ludanice

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 km²
* Supermara alteco: 160 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 1830
* Poŝtkodo: 956 11
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Ludanice situas sur ebenaĵo, laŭ rojo (Nitra (rivero) preterfluas), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nitra-Topoľčany. La lasta urbo troviĝas 8 km-ojn. La vilaĝo kontaktiĝas kun Dvorany nad Nitrou.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj kuprepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1242 en formo *"Ludan"*. La komunumo ricevis rajton pri bazarado en 1422. Tiutempe fortikaĵo konstruiĝis, kiu nuntempe senspure malaperis. En 1608 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Nyitraludány 749 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Ludanice 1874 homoj, (1861 slovakoj, 6 ĉeĥoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo de 1761
* skulptaĵo pri Sankta Donato el la 18-a jarcento
* skulptaĵo pri Johano Nepomuka

## Eksteraj ligiloj 
* Ludanice sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Urmince

**Urmince,** hungare **Nyitraörmény** [njitraormEnj] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Örmincz* (pli frue *Ürmincz*).
eta|dekstra|330ra|Urmince troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 11km²
* Supermara alteco: 180 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 1370
* Poŝtkodo: 956 02
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Urmince situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Topoľčany troviĝas 5 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1156 en formo *"Ylmer"*. En 1828 vivis en Ürmincz 468 homoj en 67 domoj. En 1910 loĝis en Nyitraörmény 1103 homoj, (1063 slovakoj, 22 germanoj, 13 hungaroj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum la 2-a mondmilito apude partizanaj agadoj okazis. En 2001 loĝis en Urmince 1375 homoj, (1362 slovakoj, 6 ĉeĥoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1932

## Eksteraj ligiloj 
* Urmince sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Pescueza

**Pescueza** estas municipo de Hispanio, en la provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj la regiono Ekstremaduro. La municipan nomon respegulas la blazono, kiu bildigas olivarban branĉon. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *pescozanos*.

## Situo 
Pescueza estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 330 m; je 75&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 135&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo, sed la plej proksima urbo estas Coria je 20&nbsp;km. La areo de ties teritorio estas de 52&nbsp;km². Pescueza limas kun:
* Casillas de Coria al nordo. 
* Portaje al oriento. 
* Acehúche al sudo. 
* Cachorrilla al okcidento.

## Demografio 
En la jena tabelo aperas la informo de la hispana *Instituto Nacional de Estadística* pri la demografia evoluo de Pescueza el 1996 al 2006.

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Monumentoj 
* Preĝejo de la 16a jarcento kun muroj de ardezo.
* Du ermitejoj en ruinoj, unu ĉe la vilaĝo, tiu de Sankta Antonio kaj alia je 8&nbsp;km, en *El Arenal* (Sablejo), dediĉita al Sankta Pedro de Alcántara.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri Pescueza 
* Retejo pri Pescueza 
* Retejo pri la municipo de Pescueza 
* Retejo pri Pescueza
* Retejo pri Pescueza 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Chrabrany

**Chrabrany,** hungare **Nyitragaráb** [njitragarAb] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Chrábor*.
eta|dekstra|330px|Chrabrany troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 km²
* Supermara alteco: 159 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 760
* Poŝtkodo: 955 01
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Chrabrany situas sur ebenaĵo, laŭ rojo (Nitra (rivero) preterfluas), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nitra-Topoľčany. La lasta urbo troviĝas 3 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. En la 9-a jarcento slavoj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1291 en formo *"Hrabor"*. En 1828 vivis en Chrábor 416 homoj en 59 domoj. En 1902 incendio okazis. En 1910 loĝis en Nyitragaráb 656 homoj, (635 slovakoj, 13 hungaroj, 5 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Chrabrany 773 homoj, (758 slovakoj, 8 ĉeĥoj 2 hungaroj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna kaj Sankta Joaĥimo de 1718

## Eksteraj ligiloj 
* Chrabrany sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
Palomero

**Palomero** (Kolombisto aŭ kolombejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *palomereños*. La censita populacio en 2008 estis de 473 loĝantoj.

## Situo 
Palomero estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierras de Granadilla, je altitudo de 453 m; je 115&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 175&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 20&nbsp;km².

Tiu municipo situas ĉirkaŭata de la plej belaj pejzaĝoj de la nordo de la provinco de Cáceres (Sierra de Gata, Valo de Jerte, Las Hurdes, Valo de Ambroz. La norda parto de la teritorio estas ĉefe montara, kaj tie elstaras la montetoj de La Orden kaj Las Barreras kun  altitudoj de iom pli da 700 m. La suda zono de la municipo estas malpli montara, sed la tereno estas ondeca kun malgrandaj montetoj.

La plej proksimaj vilaĝoj estas Marchagaz (3&nbsp;km), Cerezo kaj El Bronco (6&nbsp;km), Santa Cruz de Paniagua (9&nbsp;km), Casar de Palomero (10&nbsp;km) kaj Mohedas de Granadilla (12&nbsp;km). Plasencia kiu estas la komerca, administra kaj industria centro de la norda zono de la regiono estas je ĉirkaŭ 45&nbsp;km, dum Cáceres provinca ĉefurbo estas je ĉirkaŭ 115&nbsp;km. Salamanca troviĝas je ĉirkaŭ 130&nbsp;km.

La nordo de la municipa teritorio limas kun la municipoj de Marchagaz kaj Casar de Palomero. La sudo kun Cerezo, okcidente kun Santa Cruz de Paniagua kaj oriente denove kun Cerezo kaj Casar de Palomero.

## Ekonomio
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado (ŝafoj, kaproj, bovoj). La malmulta industrio rilatas al produktado de olivoj aŭ olivoleo.

## Historio 
En la ĉirkaŭaĵo estas prarestaĵoj kaj restoj de la epoko de la Romia Imperio, kiel la latina nomo "Palumbarium", de kie tre verŝajne devenas Palomero kun simila signifo. La unua skriba dokumento kiu mencias la vilaĝon estas de 1030

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Peraleda de San Román

**Peraleda de San Román** (Pirarbejo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *peraleos*. La censita populacio en 2008 estis de 309 loĝantoj.

## Situo 
Peraleda de San Román estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campo Arañuelo, je altitudo de 470 m; je 153&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 193&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 62&nbsp;km².

## Historio 
Estas prahomaj restaĵoj de la epoko de ĥalkolitiko (Navaluenga). Troviĝis steleoj de la epoko de Romia Imperio kaj restos de minado de kupro kaj plumbo, krom ŝtonminejoj de kalko por la monumentoj de *Augustobriga* (Talavera la Vieja). En la 11-a jarcento dum la epoko de Al-Andalus estis loĝantaro de mozaraboj, kiuj setligis la kulton al Sankta Romano de la nomo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de Sankta Johano Baptisto.
* Preĝejo de Sankta Romano, pli malnova kaj apenaŭ konservata.
* Preĝejo de La Poveda, ankaŭ apenaŭ konservata.
* Natura ĉirkaŭaĵo.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Taunton

eta|dekstra|Tudoraj konstruaĵoj en Taunton
**Taunton** estas la ĉefurbo de Somerset, Anglio. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Historio 
Dum la romia epoko estis vilaĝo kie nun situas suburbo de Taunton. Sub la anglosaksoj Taunton iĝis grava loko, kun sia propra monfarejo. Ĉirkaŭ 700 Ine (Wessex) konstruigis terkastelon, sed en 722 ties reĝino Aethelburg detruis ĝin pro timo ke ĝi estu kaptota de ribelantoj. Antaŭ 904 fondiĝis monaĥejo, kaj la urbo iĝis posedaĵo de la episkopoj de Winchester.

Dum la milito de rozoj okazis bataleto ĉe Taunton. En 1497, Perkin Warbeck, kiu pretendis la anglan tronon, atingis Taunton, sed fuĝis pro timo de la armeo de Henriko la 7-a (Anglio): post sia kaptiĝo li estis enkarcerigita ĉe Taunton antaŭ esti translokita al Londono.

Dum la mezepoko okazis komercaj bazaroj, kiuj famis pro la vendo de lana tolo fabrikita en la urbo. Fine de la 18-a jarcento estiĝis silkteksa industrio.

Dum la angla enlanda milito, la urbo estis okupata foje de subtenantoj de Karlo la 1-a (Anglio), foje de tiuj de la parlamento. De julio 1644 al junio 1645 reĝa armeo sieĝis la urbon. Dum tiu milito multaj antikvaj konstruaĵoj detruiĝis.

En 1685, post la subpremo de la ribelo de Monmouth, ĉe la kastelo de Taunton okazis parto de la "sangaj procesoj" de juĝisto Jeffreys, kiu tie mortkondamnis pli ol 200 ribelintojn.

## Vidindaĵoj 
eta|dekstra|Antikvaj almozdomoj ĉe Taunton
Inter la vidindaĵoj de Taunton estas:
* almozdomoj fonditaj en 1615 por malriĉaj fraŭlinoj
* tudora drinkejo datiĝanta de 1578
* kastelo konstruita dum la normanda epoko kaj restaŭrita dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj

Kategorio:Urboj de Britio
Chippis

**Chippis** estas svisa komunumo, en Kantono Valezo, distrikto de Sierre.

Ĝi kuŝas ĉe la maldekstra bordo de Rodano, en la enfluejo de rivero Navizence, front'al Sierre, kies Chippis estas la suda ĉirkaŭurbo.
La komunumo kuŝas ĉirkaŭ 106 km (birdfluge) oriente de Ĝenevo kaj ĉirkaŭ 75 km (birdfluge) sude de Berno

En 1905 la metalkompanio Alusuisse (kiu tiam nomiĝis *AIAG*) instalas uzinon en Chippis por ekspluati la hidroelektran energion de rivero Navizence.

Najbaraj komunumoj de Chippis estas:
&nbsp; Sud-okcidente: Chalais;
&nbsp; Norde: Sierre trans Rodano;
&nbsp; Sude-oriente: Saint-Luc, komunumo kiu fandiĝis en Anniviers.

Por iri al Chippis per la Svisa aŭtovojo A9, eliru en Sierre-okcidento.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Chippis
* Chippis en la Historia Leksikono de Svislando
Horné Štitáre

**Horné Štitáre,** hungare **Felsőcsitár** [felŝOĉitAr] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Horné kaj felső signifas: supra.
eta|dekstra|330px|Horné Štitáre troviĝas en la plej griza parto

## Bazaj informoj 
* Areo: 6km²
* Supermara alteco: 199 m
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 440
* Poŝtkodo: 956 03
* Aŭtokodo: TO
* Telefonprefikso: 38

## Situo 
Horné Štitáre situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Topoľčany troviĝas 8 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1246. En 1828 vivis tie 232 homoj en 34 domoj. En 1910 loĝis en Felsőcsitár 299 homoj, (287 slovakoj, 11 germanoj, unusola hungaro). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Horné Štitáre 456 homoj, (451 slovakoj, 3 ĉeĥoj).

## Eksteraj ligiloj 
* Horné Štitáre sur mapo de Slovakio

Kategorio:Municipoj en distrikto Topoľčany
John Ford

**John Ford** estas la nomo, inter aliaj, de:

* John Ford (dramisto) (ĉ.1586 - ĉ.1640)
* John Ford (reĝisoro) (1894-1973)
Arden

**Arden** povas rilati al:
* Arden, arta lingvo
* John Arden, angla dramisto
* *Enoch Arden*, poemo de Alfred, Lord Tennyson
* Arden, regiono de Warwickshire, Anglio, antaŭe konata kiel la **Arbaro de Arden**
John Ford (dramisto)

**John FORD** (n. ĉ.1586, m. ĉ.1640) estis angla dramisto.

Li baptiĝis la 17-an de aprilo 1586 kaj studis en Londono, kaj eble ĉe Exeter College, Universitato de Oksfordo.

En 1606 li verkis poemon kaj prozaĵon, esperante tiel altiri la patronecon de gravuloj. Sekvis aliaj ne teatraj verkoj. Nur post 1620 li ekverkis por la teatro, unue (kiel tiam oftis) kunlaborante kun aliaj pli spertaj dramistoj - Thomas Dekker kaj William Rowley. Pluraj teatraĵoj perdiĝis. Inter la restantaj verkoj estas:
* ''The Lover's Melancholy* (*La Melankolio de la Amanto*)
* *The Broken Heart* (*La Ŝirata Koro*)
* *Love's Sacrifice* (*La Sinofero de Amo*)
* *Tis Pity She's a Whore* (*Domaĝas ke Ŝi estas Putino*), lia plej fama teatraĵo, kiun oni ankoraŭ enscenigas, kaj kiu pritraktas inceston
* *Perkin Warbeck'', pri Perkin Warbeck kiu pretendis la anglan tronon dum la regado de Henriko la 7-a (Anglio)

Kategorio:Anglaj dramistoj
Kategorio:Anglaj poetoj
Abatejo Beaulieu

eta|maldekstra|refektorio de abatejo Beaulieu
**Abatejo Beaulieu** estis cistercia abatejo kies ruinoj troveblas en Hampshire, Anglio.

Johano (Anglio) fondis la abatejon en 1203-1204 kaj venigis tien 30 monaĥojn el Cistercio, la ĉefmonaĥejo de la cistercianoj. Johano donis al la nova abatejo multe da mono, grandajn bienojn en suda Anglio, kaj aliajn donacojn. La abatejo tre grandis kaj la konstruado daŭris ĝis 1246. La preĝejo longis 102 metrojn kaj enhavis 11 kapelojn. Papo Inocento la 3-a ordonis ke la abato devis respondi nur al la papo, ne al angla episkopo, kaj konfidis al la abatejo gravajn rajtojn de azilo: pro tio kaj krimuloj kaj nobeloj trovis rifuĝon tie. En 1497 Perkin Warbeck, kiu pretendis la anglan tronon, estis kaptata ĉe Beaulieu.

En 1535, laŭ reĝaj komisiitoj, la abatejo havis malnetan enspezon de 428 pundojn (nete, 326 pundojn). En aprilo 1538 Henriko la 8-a fermis la abatejon: multaj monaĥoj ricevis pensiojn. Pluraj krimuloj kiu ĝuis rifuĝon en la abatejo ricevis pardonojn kaj ŝuldantoj kiu ankaŭ rifuĝis tie ricevis permeson resti tie.

Pluraj korteganoj interluktis por akiri la fermitan abatejon. Fine la reĝo donis ĝin, kune kun ĉirkaŭ 3440 hektaroj, al Thomas Wriothesley, la 1-a grafo de Southampton. Tiu malkonstruis la preĝejon kaj konstruis domegon. Multe de la abatejaj konstruaĵoj kadukiĝis, kvankam ankoraŭ videblas ruinoj.

Eblas viziti la ruinojn kaj la domegon. En la ĉirkaŭ bieno situas grava Nacia Aŭtomuzeo.

Kategorio:Abatejoj en Britio
Kategorio:Hampshire
Kategorio:Cistercianaj monaĥejoj