E. M. Forster

eta|dekstra|200px|Portreto de E. M. Forster laŭ Dora Carrington (1925)
**Edward Morgan FORSTER** (naskiĝis la 1-an de januaro, 1879 en Londono, mortis je la 7-an de junio, 1970) en Coventry estis angla verkisto.

Li estis plej konata pro liaj romanoj, multaj el kiuj estis filmitaj. Forester ankaŭ estas konata pro sia "Mi Kredas" por la vivo, kiu povas esti resumita en la moto de lia 1910 libro, *Howards End*, "Nur Konektu..." (angle: "*Only connect*..."). Li ankaŭ estis membro de la Grupo Bloomsbury de intelektuloj. Forester estis samseksema, sed ne diskonigis ĝin dum sia vivdaŭro. Li traktis grandskale la temon en sia libro *Morris*, publikigita post lia morto, sesdek jarojn post lia skribo. Li estis nomumita por la Nobel-premio pri Literaturo dum dek ses malsamaj okazoj.

Li estas rigardata unu el la plej renomaj anglaj romanaŭtoroj de la 20-a jarcento.

## Vivo 
Forester estis naskiĝis en Londono al arkitekto. Li studis ĉe King's College Cambridge University de 1897 ĝis 1901 kaj estis akceptita kiel membro de la Gospel Discussion Group, kies oficiala nomo estis la Cambridge Discourse Society. En la centro de la grupo estis la figuro de la filozofo George E. Moore, kies humanist-liberalaj opinioj tre influis la membrojn de la grupo.

Multaj el la membroj poste fondis cirklon, kio iĝos konata kiel la Grupo Bloomsbury, de kiu Forrester estis marĝena membro en la dua kaj tria jardekoj de la 20-a jarcento. Fama priskribo de Kembriĝo en la tempo de Forester kaj liaj amikoj "La Evangelioj" aperas komence de lia libro "La Plej Longa Vojaĝo".

Post forlasado de universitato li turneis Eŭropon kun sia patrino kaj daŭre vivis kun ŝi en Surrey ĝis ŝia morto en 1945. Liaj fruaj romanoj, scenarigita en Anglio kaj Italio, estis kritike aklamitaj sed ilia vendo ne estis granda. La "Howards End" de 1910 igis sian nomon publika.

Li turneis Egiptujon, Germanion kaj Hindion kun la klasikisto Goldsworthy Louis Dickinson en 1914. Dum la unua mondmilito, kiam li laboris por la Ruĝa Kruco en Egiptujo en la vintro 1916 - 1917, li renkontis tramkonduktoron nomitan Mohamedo al-Adel, junulo de dek sep jaroj Forester enamiĝis al li kaj tio estis unu el la ĉefaj inspirfontoj por literatura verko. Mohamedo mortis pro tuberkulozo en Aleksandrio en 1922. Post ĉi tiu perdo, estis grave por Forester reteni la memoron de la juna viro vivanta, kaj li provis fari tion en librolonga letero, konservita en King's College, Cambridge. La letero malfermiĝas per la citaĵo "Nokto de ripozo, knaboj, ĉar nenio estas eterna; certe ne la interligo inter ni" kaj finiĝas per la rekono, ke la tasko revivigi ilian amon estas neebla.

Li denove restis en Hindio en la fruaj 1920-aj jaroj, kiel la privata sekretario de la Maharaĝo de Diwas. "Devil's Hill" estas lia dokumenta priskribo por ĉi tiu vojaĝo. Reveninte el Barato li el 1924 kompletigis "Pasejo al Barato", kiu plej famiĝis el liaj libroj, plej tradukita kaj la lasta verkita.

Forester skribis preskaŭ neniun alian rakonton krom noveloj, destinitaj nur por li mem kaj malgranda rondo de amikoj. Diversaj hipotezoj estis faritaj koncerne tiun ĉi decidon ĉesi verki romanojn en la aĝo de 45 jaroj.

En la 1930-aj jaroj kaj 1940-aj jaroj, Forester estis sukcesa BBC radiodissendisto. Li ankaŭ estis publika figuro en siaj negocoj kun la Brita Humanista Societo.

Forester estis tiu, kiu malkaŝis al la mondo la poezion de la greka poeto Konstantinos Kavafis, kiun li konis loĝante en Aleksandrio.

Post la morto de sia patrino, Forester ricevis honoran membrecon en King's College Cambridge kaj vivis tie plej de la tempo en relativa mallaboremo. Li mortis en Coventry ĉe la hejmo de liaj amikoj, la paro Buckingham.

## Temoj 
La opinioj de Forester kiel sekulara humanisto estas ĉe la kerno de lia verkado, en kiu la roluloj ofte klopodas por kompreni unu la alian, en la vortoj de la fama moto de Forester, preter sociaj baroj. Liaj humanismaj opinioj estas esprimitaj en la teoria eseo "Aferoj kiujn mi kredas."

Liaj du plej alte estimataj verkoj, "Vojaĝo al Hindio" kaj "Howard Estate", ekzamenas la maleblecon transponti klasinterspacojn. Kvankam iuj atribuas malpli literaturan valoron al "Ĉambro kun Vido", ĝi ankaŭ estas rimarkinda kiel lia plej legita kaj alirebla verko, kiu konservis popularecon dum preskaŭ jarcento ekde sia unua publikigo. Lia 1914 romano, "*Morris*", publikigita post lia morto en 1971, esploras la eblecon de transpontado de klasinterspacoj kiel parto de samseksemaj rilatoj.

Sekseco ankaŭ estas esenca temo en la laboro de Forester, kaj kelkaj argumentas ke lia skribo povas esti priskribita kiel moviĝo de aliseksema amo ĝis samseksema amo. La enkonduko al "Morris" priskribas lian lukton kun lia propra samseksemo, kaj similaj temoj estis esploritaj en pluraj volumoj de noveloj pri samseksemaj temoj. La verkoj de Forester pri samseksemo, la romano "Morris" kaj la kolekto de noveloj, "The Life to Come", estis publikigitaj baldaŭ post lia morto kaj kaŭzis konflikton.

Forester utiligas simbolojn kiel teknikon en siaj romanoj, kaj estis kritikita, fare de lia amiko Roger Fry ekzemple, por sia sekvado al mistikismo. Ekzemplo de lia simboleco estas la ulmo en "Howards End"; La roluloj de sinjorino Wilcox en ĉi tiu romano kaj de sinjorino Moore en "Vojaĝo al Hindio" portas mistikisman ligon al la pasinteco kaj iel kapablas komuniki kun homoj preter siaj propraj rondoj.

## Listo de verkoj 
* *Where Angels Fear to Tread* (romano, 1905)
* *The Longest journey* (romano, 1907)
* *A Room with a View* (romano, 1908)
* *Howards End* (romano, 1910)
* *Veturo al Hindio* (en:*A Passage to India*) (romano, 1924)
* *Aspects of the Novel* (literaturscienca traktato, 1927)
* *Maurice* (romano, eld. 1971)

Kategorio:Anglaj verkistoj