open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Heřmaneč

**Heřmaneč** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec 12,5&nbsp;km nordoriente de Dačice. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1350.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* En la municipo estas monumento al falintoj en la 1-a mondmilito kaj monumento de libereco el la jaro 2002.
* En muelejo Vlkův mlýn estis instalita turbino de Kaplan.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Heřmaneč, na prodej.jpg|Heřmaneč
Heřmaneč, Vlkův mlýn, zastávka.jpg|Heřmaneč, Vlkův mlýn, haltejo
Heřmaneč, náves a zastávka.jpg|Heřmaneč, vilaĝplaco kaj haltejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Pál Sándor (politikisto)

**Pál Sándor** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sándor Pál** estis hungara politikisto, parlamenta deputito. Lia origina familia nomo estis *Schlesinger* ĝis 1898, lia edzino estis Irén Bánó, lia frato estis Emma Sándor, lia bofrato estis Zoltán Kodály.

Pál Schlesinger naskiĝis la  en Hódmezővásárhely, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Pál Sándor devenis el juda familio. Li lernis en Budapeŝto kaj Dresdeno, poste li frekventis komercan akademion en Budapeŝto. Li eklaboris en la familia entrepreno, iom poste li studvojaĝis al Antverpeno. Hejmenveninta li gvidis la familian entreprenon kaj estris plu la ĉefurban traman entreprenon inter 1912-1920. Li estis ankaŭ parlamentano inter 1901–1918 kaj 1920–1936, krome li estis aktiva en la juda vivo. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis arestita. Li edziĝis en 1923.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 371-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Český Rudolec

**Český Rudolec** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec historie unu el la plej okcidentaj municipoj de Moravio, ĝi situas rekte apud historia bohemia-moravia limo. La pli granda municipo devene kun&nbsp;germana loĝantaro, post la estiĝo de Ĉeĥoslovakio en la jaro 1918 kun forta ĉeĥa minoritato. Post la liberigo en la jaro 1945 kaj ellandigo de sudetiaj germanoj ĉi tie vivas ĉeĥa loĝantaro. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1343. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Český Rudolec estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Český Rudolec konsistas el dek partoj sur ok katastraj teritorioj:
* **Český Rudolec** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Horní Radíkov (ankaŭ nomo de k. t.)
* Lipnice (k. t. *Lipnice u Markvarce*)
* Markvarec (ankaŭ nomo de k. t.)
* Matějovec (ankaŭ nomo de k. t.)
* Nová Ves (ĝi situas en k. t. *Dolní Bolíkov – Nová Ves*)
* Nový Svět (ĝi situas en k. t. *Dolní Radíkov*)
* Radíkov (k. t. *Dolní Radíkov*)
* Rožnov (ĝi situas en k. t. *Matějovec*)
* Stoječín (ankaŭ nomo de k. t.)

## Memorindaĵoj 
* kastelo Český Rudolec
* Preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto
* Kapelo de sankta Kruco en la tombejo
* Dia tortuuro ĉe vojo ĝis Slavonice
* Statuo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1736
* La municipo estas indikita sur mapo de Moravio de Komenský el la jaro 1627

## Pluaj fotoj 

Český Rudolec, příjezd 01.jpg|Alveturejo de Slavonice
Kostel sv. Jana Křtitele Rudolec.JPG|Preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto
Český Rudolec, kaple sv. Kříže 01.jpg|Kapelo de sankta Kruco
Český Rudolec, sloup Panny Marie Pomocné 01.jpg|Kolono de Virgulino Maria Helpantino
Český Rudolec - panoráma.jpg|Český Rudolec – vido el vojo de Penikov
Český Rudolec - zájezdní hostinec u zámku.jpg|Ekskursa gastejo kontraŭ kastelo en Český Rudolec
PS Lípy u Rudoleckého kostela (7).jpg|Memorigaj arboj Lípy


Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en naturparko Ĉeĥa Kanado
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Sankta Petro de Cervatos

eta|dekstre|270ra|Sankta Petro de Cervatos.
eta|maldekstre|240ra|Absido de Sankta Petro de Cervatos.
**Sankta Petro de Cervatos** estas katolika templo de romanika stilo en Cervatos, en la orienta pinto de la Sierra de Híjar kaj en la municipo Campoo de Enmedio (Kantabrio, Hispanio). Ĝi estis konstruita en la 12-a jarcento.

Ĝi estas Havaĵo de Kultura Intereso, elstara romanika monumento karakterizita per la erotaj kaj seksaj motivoj de siaj modilonoj. La preĝejo estas sur la plej alta pinto de la vilaĝo, kien oni aliras laŭ strato pavimita per rondoformaj ŝtonetoj. La konstruaĵo estas de unusola navo kun absido, pordego, triparta prisma turo kaj diversaj dependaĵoj en la norda sektoro: sakristio, kapeloj de Kristo kaj baptejo. Plej rimarkinda estas la ornama skulptaĵaro, ekzemple en timpano, lintelo kaj kapiteloj. Oni kombinis vegetalajn ornamojn, kun scenoj de la Biblio kaj religiaj temoj kun plej erotaj montraĵoj de romanika stilo. Ankaŭ interne estas gravaj skulptaĵoj kaj pentraĵo.

## Bibliografio 
* de Assas, Manuel (1857). «Colegiata de Cervatos». Semanario Pintoresco Español (8): 57-59, 407.
* Eálo de Sá, María (1978). El Románico de Cantabria en sus cinco colegiatas  Santander: Institución Cultural de Cantabria. Diputación de Santander. ISBN 84-500-2930-9.
* García Guinea, Miguel Ángel (2021). «Monasterio Colegiata de San Pedro de Cervatos». Enciclopedia del Románico en Cantabria. III - Campoo-Los Valles. Fundación Santa María la Real Centro de Estudios del Románico. pp. 1152-1192. ISBN 978-84-89483-38-5.

Kategorio:Romanikaj konstruaĵoj en Hispanio
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Petro
Kategorio:Konstruaĵoj en Kantabrio
Fidel Ramos

**Fidel Valdez RAMOS** (la 18-a de marto 1928 en Lingayen - la 31-a de julio 2022 en Makatjo) populare konata kiel **Eddie Ramos** kaj **FVR**, estis filipina generalo kaj politikisto kiu estis la 12-a prezidento de Filipinoj de 30-a de junio 1992 ĝis la 30-a de junio 1998.

## Vivo 
La patro de Fidel Ramos estis la ministro pri eksteraj rilatoj de Filipinoj kaj la fondinto de la Liberala Partio. Fidel Ramos estis studento ĉe West Point kaj partoprenis la korean militon.

Tra lia kariero li servis en la nacia armeo, atingis la ĉefkomandantecon de la filipinaj armeaj fortoj (AFP), poste estis la ĉefo de la nacia polico. Li apogis Corazón Aquino kaj dum ŝia enoficeja tempo li deĵoris en ŝia kabineto kiel la ministro pri defendo kaj sekretario de nacia sekureco. En 1992, li venkis en la balotkampanjo, venkante Miriam Defensor Santiago.

Ramos gajnis multan simpation en sia lando dum sia prezidanteco ĉar li helpis la restarigon de la ekonomio de la lando.

## Vidu ankaŭ 
* Registaro de la Filipinoj
* Kongreso de la Filipinoj

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Filipinaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de la Filipinoj
Kategorio:Grandaj krucoj de la Honora Legio
(153957) 2002 AB29

**(153957) 2002 AB29** estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso; ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la Tero kaj de Venuso, sed ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la marsa orbito.

* Ĝia marsa MOID estas 0,02226 astronomia unuo (3,330 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,078949 astronomia unuo (11,811 milionoj da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,11387 astronomia unuo (17,035 milionoj da km).
* La  ĝi pasos al 0,08147 astronomia unuo (12,188 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasis al 0,08970 astronomia unuo (13,419 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasas al 0,37820 astronomia unuo (56,578 milionoj da km) de nia planedo.
* La  ĝi pasis al 0,10868 astronomia unuo (16,258 milionoj da km) de Venuso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Sankta Marteno de Elines

eta|dekstre|250ra|Sankta Marteno de Elines.
La preĝejo nomita **Kolegiato de Sankta Marteno de Elines** (en San Martín de Elines) estas la plej elstara templo de Valderredible, Kantabrio, Hispanio, pro grando, monumenteco kaj beleco. Ĝi apartenis dum la Mezepoko al la ĉefa monaĥejo de la valo. Aktuale, ĝi estas konsiderata kiel BIC (*Bien de Interés Cultural*, Havaĵo de Kultura Intereso) kaj Histori-Arta Monumento apartenanta al la Nacia Arta Trezoro pere de dekreto de 3a de Junio de 1931.

Ŝajne iam estis grava monaĥejo de mozaraba stilo, el kio restis malmulto, krom la preĝejo. Tiu ŝajne ruiniĝis definitive en 1102 kaj eble tiam oni ekkonstruis la aktualan romanikan preĝejon, unu de la plej fruaj de Kantabrio, kvankam la klostro ŝajne estis tre posta, nome de la 16-a jarcento. En tiu klostro estas grava kolekto de sarkofagoj, kelkaj el kiuj tre bele ornamitaj. Estas unu tre rimarkinda pro la riĉo de siaj reliefoj, jam gotikaj, de la 13-a jarcento. En ĝi videblas longa glavo kaj dato de 1231. Aperas ankaŭ la konko simbola de la pilgrimanto al Santiago, kio sugestas gravulo kiu tie mortis ĉu survoje al Compostela aŭ revene.

Eksterie elstaras la absido kaj la sekvenco de modilonoj de la kornicoj. Sur la dekstra muro de tiu absido estas la nura restaĵo de romanika pentrarto de Kantabrio kun la montro de du apostoloj.

## Bibliografio 
* Eálo de Sá, María (1978). El Románico de Cantabria en sus cinco colegiatas  Santander: Institución Cultural de Cantabria. Diputación de Santander. ISBN 84-500-2930-9.

Kategorio:Romanikaj konstruaĵoj en Hispanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Kantabrio
Velký Ratmírov

**Velký Ratmírov** () estas municipo situanta en Ĉeĥio en Sudbohemia regiono en distrikto Jindřichův Hradec ses kilometrojn nordokcidente de Jindřichův Hradec. Vivas ĉi tie  (). En la katastron de la municipo nuntempe apartenas ankaŭ arbaraj solejoj Klenovská myslivna (Velký Ratmírov&nbsp;62), Klenovská hájovna (Velký Ratmírov&nbsp;60) kaj&nbsp;Prokopský Dvůr (Velký Ratmírov&nbsp;61).

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1420.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

 Velký Ratmírov, restaurant.jpg | Kulturdomo kun restoracio
 Velký Ratmírov, memorial.jpg| Monumento
 Velký Ratmírov, east pond.jpg| Domoj malantaŭ fiŝlago
 Velký Ratmírov, municipal office.jpg| Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Pakistano en la Olimpikoj

**Pakistanaj sportistoj** unue en 1948 en aparta teamo partoprenis **olimpikon** - antaŭe ili kune kun barataj kaj bangladeŝaj sportistoj konkuris en la olimpika teamo de brita Hindio. Ekde 1948 oficiala pakistana teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en 1964, kiam la sportistoj unufoje partoprenis en la teamo de Malajzio, kaj en la Somera Olimpiko 1980, kiam la teamo aliĝis al bojkoto de la ludoj en protesto pri la invado de armeaj unuoj de Sovetunio en la landon Afganion najbaran al Pakistano fine de 1979. En vintraj olimpikoj estis po unu aktiva pakistana partoprenanto ekde la Vintra Olimpiko 2010, kaj vintra medalo ankoraŭ ne atingiĝis. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis  3 orajn,  3 arĝentajn kaj  4 bronzajn medalojn. Laŭ tiu stato ĝi havis la **80**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj. 

La pakistana vira teamo de hokeo (jen en la olimpiko de 2008, oka rango) inter 1956 kaj 1992 kontribuis 3 orajn, 3 arĝentajn kaj du bronzajn medalojn por Pakistano: preskaŭ ĉiuj pakistanaj medaloj do ekestis tiel. Ke la sukceso ne daŭrigeblis, kaj en 2016 kaj 2020 la pakistana vira teamo de hokeo eĉ ne kvalifikiĝis por la olimpikoj, tial estas aparte malbonŝanciga por la pakistananoj.

La Pakistana Olimpika Asocio (POA, urdue  پاکستان اولمپک ایسوسی ایشن) kunordigas la teamojn kiel "nacia olimpika komitato" (NOK) - la organizaĵo estis kreita en 1948 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare. 

## Vidu ankaŭ 
* Pakistano en la Somera Olimpiko 2024

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Armazio (mitologio)

ligilo=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Armazi_god.svg/220px-Armazi_god.svg.png|eta|Figuro de Armazio desegnita far moderna artisto
Laŭ la mezepokaj kartvelaj kronikoj, **Armazio** (en kartvela : არმაზი) estas la supera diaĵo de la antaŭ-kristana panteono de la kartveloj en la regiono Kartli (la Iberio de la klasikaj fontoj).

## Scioj 
Laŭ la kartvela literatura tradicio, la unua reĝo de Kartli, Parnavazo la 1-a (299 - 234 a.k.), instalis la idolan kulton de Armazio - kiu estus nomita per la sama reĝo - sur monto de lia ĉefurbo kaj konstruigis samnoman citadelon. La *Vivo de Nino*, hagografia verko de la 9a-10a jarcento, priskribas la statuon de Armazio kiel iu "staranta bronza viro ; kun ora maŝkuto kaj sur lia kapo, forta kasko ; anstataŭe de la okuloj li havis smeraldojn, kaj berilojn en siaj manoj, li tenis brilan sabron kiel la fulmo turnante de mano al la alia". Laŭ la sama fonto, la evangeliistino de la kartveloj de la 4a jarcento, Sankta Nino, spektis la celebron de festego dediĉita al la idolo, dum kiu ŝi bruligis ĝin per la fulmo danke al siaj preĝoj.

Preter la kartvelaj mezepokaj analoj kaj de la loknomo Armazio, kiu postvivis ĝis nia epoko, mankas tiutempaj fontoj pri la pagana kartvela panteono. Tamen, la vorto armazio li mem sugestas konekton al la kulturoj persa kaj anatola. La modernaj specialistoj restas dividitaj sur la deveno de Armazio, ŝajne konektita al la supera dio de zaratuŝtrismo Ahura Mazda. La nuntempaj arkeologiaj pruvoj sugestas efektive penetradon de la zaratuŝtrismo en la Kartvelio antikva. De alia flanko, la kartvela historiisto Guiorgui Melikichvili elpensis teorion en kiu Armazio estas loka varianto de la dio de la Luno Arma en Anatolio, adorinta de la hititoj. Indas mencii ke la akademiisto Ivane Djavakhichvili demonstris pli frue ke la antikvaj kartveloj adoris la lunon kiel ilia ĉefa diaĵo, kaj tiu kulto fine kunfandiĝis kun tiu, kristana, de Sankta Georgo, konsiderata kiel la patrono de Kartvelio ekde la mezepoko. Tiel, Armazio povintus esti sinkretisma diaĵo kombinante kartvelajn lokajn elementojn, kun iranaj kaj anatolaj.

## Vidi ankaŭ 
* Zadeno

## Referencoj 
(eo) Ĉi tiu artikolo estas parte aŭ tute prenita el la Vikipedia artikolo en la franca titolita "Armazi (mythologie)"

## Reta ligo 
* Mariam Gvelessiani. , New Alliance Foundation.

Kategorio:Religio
Kategorio:Mitologio
Sankta Maria de Piaska

eta|dekstre|250ra|Preĝejo de Sankta Maria de Piaska.
eta|dekstre|250ra|Plurkolora kapitelo de la preĝejo de Sankta Maria (Piasca).
La Preĝejo de Sankta Maria estas en la loĝloko Piasca [piASka] apartenanta al la municipo Cabezón de Liébana, en la regiono Kantabrio (Hispanio). Ĝi apartenis al la jam malaperinta monaĥejo de Santa María la Real (Sankta Maria la Reĝa) kaj konstituas unu de la plej elstaraj atestiloj de la kantabra romanika arto. Ĝi estis deklarita Nacia Monumento la 4an de Julio 1930.

eta|maldekstre|250ra|Okcidenta pordego de la preĝejo de Sankta Maria (Piasca).
Ĝi estas formata per tri navoj el kiuj kiel kutime tiu centra estas la plej larĝa. La centra kaj dekstra navoj finas pere de absidoj kiuj estas cirklaj ekstere kaj pluredraj interne. Ankaŭ la maldekstra navo iam havis absidon simetrie kun tiu de la mala flanko, sed ĝi malaperis kaj nun okupas ties lokon sakristio.​ Kaj la volboj de la absidoj kaj la volboj de la navoj kaj krucejoj estas nervohavaj kaj de aspekto tute gotikaj, kiel taŭgis ĉe la epoko de konstruado (15-a jarcento), poste al la epoko de la frua romanika konstruado.

Apud la altaro estas valoraj kapiteloj kiuj ankoraŭ konservas iom de koloro, kiel unu kiu montras la adoradon fare de la Tri Magiuloj al Jesuo. Ankaŭ la du pordegoj estas rimarkindaj arkitekturaj elementoj.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Hispanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Kantabrio
Kaproun

**Kaproun** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kunžak en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km sude de Kunžak. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/151. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 19 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Kaproun** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,09&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1487. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la vilaĝo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro
## Naturaj rilatoj 
Nordoriente de la vilaĝo situas nacia naturmemorindaĵo Kaproun.

## Fervoja haltejo 
Fervoja haltejo ĉe la vilaĝo estas kunigita kun literatura figuro de Jára Cimrman, kiu estis elĵetita en ĝi el trajno. La haltejo troviĝas en arbaro proksime de la vilaĝo mem. Sur tiu ĉi haltejo Jára Cimrman havas establita tumulon kaj memortabulon. Al tiu ĉi loko eblas veni per mallarĝtraja fervojo de Loka fervojo de Jindřichův Hradec el Jindřichův Hradec aŭ male el Nová Bystřice aŭ per aŭtomobilo ĝis Kaproun kaj de tie piede tra la arbaro.

## Rilataj artikoloj 
* Ĉeĥa Kanado
* Pugo de diablo

## Pluaj fotografioj 

Kaproun, železniční trať, vlak s lokomotivou T 47.005.jpg|Kaproun, fervojo, trajno kun lokomotivo T 47.005
Kaproun, železniční trať, vlak s lokomotivou U 46.001.jpg|Kaproun, fervojo, trajno kun lokomotivo U 46.001
Kaproun, železniční zastávka.jpg|Kaproun, fervoja haltejo
Kaproun, železniční zastávka, vlak s lokomotivou U 46.001.jpg|Kaproun, fervoja haltejo, trajno kun lokomotivo U 46.001

Kategorio:Kunžak
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Preĝejo Sankta Kruco (Mohács)

La **preĝejo Sankta Kruco** estas romkatolika historia monumento en Mohács (Hungario).

## Historio 
La unua mencio okazis pri kirko en Mohács en 1332. Pro batalperdo en 1526 la loĝantoj (ĉiuj hungaroj) rifuĝis, poste turkoj kaj sudaj slavoj alvenis, baldaŭ ankaŭ hungaroj, sed ili estis kalvinanoj. La turkoj konstruis 2 moskeojn. Depost la turka erao ankaŭ katolikoj alvenis. Episkopo de Pécs konstruis tiu ĉi kirkon en Mohács en 1745. La paroĥo estis refondita en 1850. La orgeno estis kreita en 1891, trakonstruita en 1929, pligrandigita en 1996.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola, la tura enirejo rekte renkontiĝas kun la trotuaro. Apude ŝtona kruco kaj busto pri Ignác Szepesy estas videblaj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. Estas ornamriĉa enirejo tra la turo, pli supre granda blazono estas videbla. Super la blazono en niĉon oni metis statuon pri Sankta Nikolao. En dekstra flanko de la navo estas alia enirejo, krome 3 fenestroj. La navo finiĝas en duonronda absido.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* la hungarlingva teksto estas legebla en la 4-a punkto

Mohacs
Mohacs
(153958) 2002 AM31

**(153958) 2002 AM31** estas malgranda marsrenkonta kaj terrenkonta duopa apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero kun danĝere malgranda orbita klineco.

* Ĝia marsa MOID estas 0,13085 astronomia unuo (19,575 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,031671 astronomia unuo (4,738 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,03514 astronomia unuo (5,257 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasas al 0,03406 astronomia unuo (5,095 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,04301 astronomia unuo (6,4342 milionoj da km) de nia planedo.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  per radaraj observoj elde Arecibo kaj Goldstone, anoncita en julio 2012.

Tiu satelito havas diametron estimata je 0,11 km (unu kvarono de tiu de la ĉefa korpo), orbitan  de proksimume 1,5 km,  de 1,096 tago (26,304 horoj) kaj orbita dicentreco de 0,45. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  (153958) 2002 AM31; paĝo de Wm. Robert Johnston
*  Fotometrio kun Larĝa Bendo de la Potence Danĝera Asteroido (153958) 2002 AM31: Duopa Apud Tera Asteroido, de Tamara Davtyan kaj Michael Hicks, 17-a de novembro 2012 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Potence danĝeraj objektoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Nová Bystřice

**Nová Bystřice** () estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec apud limo kun Aŭstrio. En la jaro [[]] ĉi tie vivis . Nová Bystřice estas fina stacio de mallarĝtraka fervojo el Jindřichův Hradec (fervojlinio 229), malfermita en la jaro 1897.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1175.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
Urbo Nová Bystřice konsistas el dek tri partoj sur dek tri katastraj teritorioj.
* Albeř (ankaŭ nomo de k. t., germane *Albern*; alligita la 1-an de januaro 1976)
* Artolec (ankaŭ nomo de k. t., germane *Artholz*)
* Blato, ĝis la jaro 1956 *Žišpachy* (k. t. *Blato u Hůrek*, germane *Sichelbach*)
* Hradiště (k. t. *Hradiště u Nové Bystřice*, germane *Burgstall*)
* Hůrky (ankaŭ nomo de k. t., germane *Adamsfreiheit*), antaŭe urbo
* Klášter (ankaŭ nomo de k. t., germane *Kloster*; ankaŭ k. t. *Konrac*)
* Klenová (k. t. *Klenová u Hůrek*, germane *Leinbaum*)
* **Nová Bystřice** (ankaŭ nomo de k. t., ankaŭ neenloĝigita k. t. *Mnich u Nové Bystřice*)
* Nový Vojířov (ankaŭ nomo de k. t., ankaŭ Peršlák, Bernšlag, germane *Böhmisch Bernschlag*)
* Ovčárna (ĝi situas en k. t. *Nová Bystřice*, germane *Schäferei*)
* Senotín (ankaŭ nomo de k. t., germane *Zinolten*)
* Skalka (k. t. *Skalka u Nové Bystřice*, Kebharec, germane *Kebharz*)
* Smrčná (ĝi situas en k. t. *Nová Bystřice*, germane *Fichtau*)

## Memorindaĵoj 
* Kastelo Nová Bystřice
* Preĝejo de sankta Katarina
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Kolono de La plej sankta Triunuo
* Fontano kun statuo de sankta Luko
* urba remparo
* Mallarĝtraka fervojo ĝis Jindřichův Hradec – en somera sezono trafiko de historia vaportrajno
* Veterano muzeo

## Naskiĝintoj 
* Adam Pavel Slavata (1604–1657), ĉeĥa nobelo
* Anton von Reisner (1749–1822), aŭstra kampa marŝalo
* Franz Jaksch (1851–1931), violonisto, armea kapelestro kaj komponisto
* Josef Mauczka (1872–1917), juristo kaj pedagogo

## Pluaj fotoj 

Nová Bystřice, Mírové náměstí, horní část.jpg|Placo de paco, supra parto
Nová Bystřice, od Smrčné (01).jpg|Nová Bystřice, de Smrčná
Nová Bystřice, Lázeňská.jpg|Nová Bystřice, strato Lázeňská
Nová Bystřice, čp 56.JPG|Nová Bystřice

## Referencoj 

Kategorio:Urboj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Setlejoj en naturparko Ĉeĥa Kanado
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Barbado en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde 1968 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 13 someraj eldonoj de la sporta evento, kvankam jam en 1960 barbadaj sportistoj kontribuis al olimpika tramo de la mallongdaŭra Federacio de Karibaj Insuloj. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis barbadaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri  bronza medalo en la Somera Olimpiko 2000. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Ĝibutio en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 9 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis ĝibutiaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri 18ra bronza medalo pri maratono en la Somera Olimpiko 1988.

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Singapuro en la Olimpikoj

eta|180ra|maldekstra|
**Singapuraj sportistoj** unue en 1948 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala singapura teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en 1964, kiam la sportistoj unufoje partoprenis en la teamo de Malajzio, kaj en la Somera Olimpiko 1980, kiam la teamo aliĝis al bojkoto de la ludoj en protesto pri la invado de armeaj unuoj Sovetunio je Afganion fine de 1979. En vintraj olimpikoj nur unufoje estis singapura partoprenanto: en 2018 unusola sportistino konkuris en mallongvoja rapidsketado, sed ne atingis medalon. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 20ra oran, 20ra 2 arĝentajn kaj 20ra 2 bronzajn medalojn. Laŭ tiu stato ĝi havis modestan **102**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj. Estis la naĝisto Joseph Schooling en Rio 2016, tiam 21-jaraĝa, kiu akiris la unuan ormedalon por Singapuro.

La Singapura Nacia Olimpika Komitato (ĉine 新加坡奧林匹克理事會, angle *Singapore National Olympic Council*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1947 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato sekvajare.

centra|100ra

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Militoj de partioj

eta|dekstre|250px|Turo de Mendoza, en Alavo; tipa fortikaĵo rezulto de la militoj de partioj.
**Militoj de partioj** aŭ **luktoj de partioj**, en hispana *guerras de bandos*, *guerras banderizas*, *luchas de bandos* aŭ *luchas banderizas*, estis serio de militaj konfliktoj kiuj okazis en la teritorio de tio kio estas nuntempe Eŭskio kaj Kantabrio (Hispanio) fine de la Mezepoko en la lasta kvarono de la 14-a jarcento. La epidemio de pesto de 1350 generis krizon de la agrikultura produktado, sekve malsategon kaj sekve senloĝigadon de multaj ruraj zonoj, kiuj estis «loĝendaj»: tio estas, oni devis restaŭri feŭdan socian ordon personigitan ĉe parenco de la stirpo dominanta en la zono, kiu establiĝis en la koncerna loĝloko, kio rezultis en tiaj menciitaj konfliktoj. Ĝi estis ankaŭ rezulto de la kastilia enlanda milito, interfratra milito inter la reĝo Petro la 1-a kaj lia frato kaj rivalo Henriko la 2-a. La dispartigo de teritorioj de Eŭskio, nordo de Kastilio kaj *merindad de Trasmiera* inter la feŭdaj senjoroj iniciatita de Petro la 1-a per la fama registro *Becerro de las Behetrías de Castilla* en 1366, ne povis esti plenumita pro lia murdo kaj ne restis klaraj la atribuoj de la teritorioj al la diversaj senjoroj. Tiu konfuzo rezultis en serio de militaj kvereloj solvitaj nur per la leĝo de la plej forta, la fekundeco de la nobelaj stirpoj kaj la politikaj aliancoj inter klanoj. Tiaj konfliktoj finiĝis nur per la entrudo de forta reĝa aŭtoritato fare de Fernando la 22-a de Aragono kaj Isabel de Kastilio, nome la Katolikaj Gereĝoj.

Kategorio:Historio de Kantabrio
Kategorio:Historio de Eŭskio
Kategorio:Historio de Kastilio
Kategorio:Militoj de Hispanio
Kategorio:Mezepoka milita historio
Kategorio:Enlandaj militoj
Koregidoro

[eta|Portreto de Eustaquio Galavís y Hurtado, koregidoro de [Bogotá|Santa Fe (pentraĵo de Joaquín Gutiérrez).]]
**Koregidoro**, en hispana *corregidor* [koreĥiDOR] kun signifo de kunreganto, estis reĝa funkciulo de la Hispana Imperio kies ofico enhavis kelkajn nivelojn kaj influsferojn, el provinca ĝis municipa, kaj estis ligilo inter tiuj teritoriaj instancoj kaj la monarko. Ilia politika jurisdikcio estis nomita *Corregimiento* (koregidorlando).

Dekomence oni starigis tiun el la sperto de antikvaj romiaj magistratecoj, kiel reĝa vaganta komisaro, simila al tiu nomata en Hispanio *Justicia Mayor del Rey*. En la kunteksto de la Granada Milito la funkcioj evoluis al aliaj jam permanentaj: nome strukturi la regadon de la Hispana Monarkio, administri la ekonomian kaj administracian disvolvigojn de la municipoj, prezidi la lokajn konsiliojn, validigante ties decidojn, estis baza aŭ meza juĝisto ktp. La figuro jam estis uzita ĉirkaŭ du jarcentojn antaŭ ties ĝeneraligita instituciigo fare de Isabel de Kastilio inter 1480 kaj 1500. La Katolikaj Gereĝoj uzis tiun tipon de funkciuloj ofte kiel reĝa delegito por finigi la lokajn kverelojn kaj plifortigi sian aŭtoritaton en vilaĝoj kaj urboj. Tiukadre koregidoroj estis gravaj figuroj en la 16-a kaj 17-a jarcentoj en Hispanio. Ili ludis gravan rolon en la politika, socia kaj kultura vivo de la diversaj medioj. Tiukadre ekzemple ili estis oftaj roluloj en la teatraĵoj de la Hispana Ora Jarcento.

Dum la Eŭropa koloniado de Ameriko, hispanoj eksportis al Hispanameriko la institucion, kiu tiam havis pli ampleksan povon pro la malproksimeco disde la metropolaj regopovoj kaj pro la enormaj ekonomiaj disponoj de koloniaj teritorioj. Same la institucio ekzistis en aliaj kolonioaj teritorioj de la Hispana Imperio, kiel ĉe Filipinoj, kie estas insulo ankoraŭ nomita Corregidor, kie okazis batalo dum la Dua Mondmilito.

Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Mezepoka Hispanio
Kategorio:Novepoko
Kategorio:Historiaj profesioj
Lodhéřov

**Lodhéřov** () estas municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Jindřichův Hradec, proksimume 8&nbsp;km nordokcidente de Jindřichův Hradec direkte al Deštná kaj Červená Lhota. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1294.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Lodhéřov konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj.
* **Lodhéřov** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Najdek (k. t. *Najdek u Lodhéřova*)
* Studnice (k. t. *Studnice u Lodhéřova*)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Paroĥestrejo
* Kamparana bieneto n-ro 81

## Pluaj fotoj 

 Lodhéřov, church.jpg| Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
 Lodhéřov, house No 147.jpg| Domo n-ro 147
 Lodhéřov, fire station.jpg| Poŝto kaj fajroestingista armilejo
 Lodhéřov, restaurant.jpg| Restoracio


Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Zadeno

**Zadeno** (en kartvela : ზადენი) estas, laŭ la kartvelaj mezepokaj kronikoj, la dio de la fekundeco en la pagana panteono de la antaŭ-kristana Kartli (la Ibério de la klasikaj fontoj). Li estis konsiderata sampovema ol Armazio, la ĉefa diaĵo. La reĝo Parnadjomo (109 - 90 a.k.), laŭ la kronikoj, konstruigis fortreson en la Monto Zedazeni apud la tiutempa ĉefurbo Mcĥeta por starigi tie koloson de Zadeno. Kun la aliaj paganaj idolaj statuoj de Kartvelio, ĝi estus detruinta per la preĝoj de Sankta Nino, la evangeliistino de la kartveloj en la 4a jarcento.

Preter fragmentoj ene de la mezepokaj analoj kaj de la loknomo Zedazeni (devenante el *Zeda-Zeni*, signifante « Alta Zadeno »), ni ne havas nuntempajn fontojn aŭ arkeologiajn pruvojn pri tiu kulto. Zadeno estas konsiderita de pluraj specialistoj kiel kartvela versio de la Santas de la luva lingvo aŭ Sandon de la Hititoj, sed ankaŭ proksimeco kun la Yazata en zaratuŝtrismo estis sugestita.

## Referencoj 
(eo) Ĉi tiu artikolo estas parte aŭ tute prenita el la Vikipedia artikolo en la franca titolita "Zaden"

Kategorio:Mitologio
Kategorio:Religio
Joris Hoefnagel

**Joris HOEFNAGEL** (konata ankaŭ kiel *Georg Hufnagel*) (Antverpeno, 1542 - Vieno, 1600) estis flandra artisto.

Hoefnagel estas grava figuro de la periodo de transiro inter la mezepoka pentrarto kaj la pentrarto de aĵpentraĵoj de la Renesanco. Kiel kutime en la epoko, Hoefnagel tre diverse interesiĝis: nome pri poezio, latino, ludado de variaj muzikinstrumentoj kaj parolado de kelkaj lingvoj. Ankaŭ liaj artaj kontribuoj estas variaj: li desegnis, faris mapojn, olepentraĵojn kaj ilustraĵojn. Li estis devena de riĉa familio de ŝtontajlistoj de diamantoj, kaj veturis tra Granda Britio, Francio kaj Hispanio. Dum tiuj veturoj li faris nombrajn kartografiajn desegnojn kiujn li uzis poste por realigo de atlaso sesvolumoj.

[eta|220px|maldekstra|Urbo [Santandero (Hispanio)|Santandero, en pentraĵo de Joris Hoefnagel de la fino de la 16-a jarcento. Tiu ĉi estas la plej malnova bildo de la urbo.]]
eta|220px|maldekstra|Iluminaĵo el *Mira calligraphiae monumenta*.
En aŭtuno 1577, post hispanaj trupoj konkeris Antverpenon, Hoefnagel kaj la kartografo Abraham Ortelius veturis suden. Dume Alberto 5-a, la duko de Bavario, nomumis lin kortega artisto. Estis tiam kiam Hoefnagel realigis sian unuan verkon pri natura historio. En 1591, Hoefnagel laboris en la kortego de la germana imperiestro Rudolfo la 2-a, fama pro sia kabineto de kuriozaĵoj pro kio li preskaŭ malatentis la statajn aferojn. Hoefnagel helpita de sia filo, Jacob Hoefnagel (1575-1630), pentris la zoologiajn trezorojn de la imperiestro. Tiu verko, konservita en la Nacia Biblioteko de Vieno, nome la *Hofbibliothek*, estas komponita de 90 olepentraĵoj pri birdoj kaj elstare inkludas ankaŭ ilustraĵon de dodo.

Inter aliaj ilustritaj verkoj de Hoefnagel elstarindas *Civitates Orbis Terrarum* (La urboj de la mondo) (1572) de Georg Braun (1541-1622), pastro de la Katedralo de Kolonjo. Tiu estis la unua atlaso dediĉita al la urboj de la mondo kaj inkludas 363 planojn kiuj priskribas 480 urbojn. Tiu libro ege populariĝis kaj reeldoniĝis regule ĝis la 18-a jarcento. Tiu atlaso estis antaŭita, en 1570 de la verko *Theatrum orbis terrarum* de Abraham Ortelius (1527-1598). Li veturis tra Hispanio el 1563 ĝis 1567, kie eble li koincidis kun Anton van den Wyngaerde, kiu estis plenumante similan komision por Filipo la 2-a.

Kategorio:Flandraj pentristoj
Kategorio:Flandraj kartografoj
Montenegro en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  (Црна Гора, Crna Gora) en la Olimpikoj** ekde la jaro 1908 ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 partoprenis en 5 someraj eldonoj kaj same ekde 2010 en 4 vintraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis montenegraj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri  arĝenta medalo de la virina montenegra teamo de manpilko en la Somera Olimpiko 2012. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (montenegre)
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato (} kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Fundación Caja Cantabria

La ***Fundación Caja Cantabria*** estas hispana banko-fondaĵo kun sidejo en . Ĝi estas la ento rezultinta de la transformo, en 2014, de la ŝparkaso *Caja de Ahorros de Santander y Cantabria*, kies komerca nomo estis "Caja Cantabria", kiu estis transpasiginta sian financan aktivecon al Liberbank en 2011. Ties aktiveco konsistas en la bontenado kaj disvastigo de la heredo de la socia kaj kultura laboro heredita de la ŝparkaso.

La 20an de Septembro 2014, la Ĝenerala Asembleo aprobis la transformon de la ento en banka fondaĵo, kongrue kun la Leĝo pri ŝparkasoj kaj banko-fondaĵoj. La fondaĵo havis parton de la akciularo de Liberbank (je 31a de decembro 2020, nome 3,302%).​

Pose la fuzio per absorbo de Liberbank fare de Unicaja Banco en julio 2021, la akciuloj de Liberbank (inter kiuj, Fundación Caja Cantabria) fariĝis akciuloj de Unicaja Banco.

Kategorio:Bankoj en Hispanio
Kategorio:Kantabrio
154004 Haolei

'*154004 *Haolei'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:4 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Sloan Digital Sky Survey*, elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la ĉinan astronominon *Lei Hao*, kontribuantinon de la *Sloan Digital Sky Survey'', bone konata pro ŝia laboro pri la funkcio de lumeco en la aktivaj galaksiaj nukleoj de la lokala Universo kaj la malkovro de ties elsendoj el silikata polvo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Lamasón

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Lamasón, okcidente de Kantabrio.
**Lamasón** [lamaSON] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa. 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Preĝejo de Santa Juliana de Lafuente.
eta|maldekstre|250px|Ties absido.
eta|maldekstre|250px|Lafuente.
eta|maldekstre|250px|Quintanilla.
Ĝi limas okcidente kun Peñarrubia kaj Cillorigo de Liébana, oriente kun Rionansa, sude kun Cabezón de Liébana kaj norde kun Herrerías kaj Asturio.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Sobrelapeña. Ĝi distas kvardek unu kilometrojn disde Cabezón de la Sal kaj 85 km disde la regiona ĉefurbo, . 

## Demografio
Por areo de 71,23 km² estas 268 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 600 loĝantojn dum la 20-a jarcento.

La 268 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Sobrelapeña: estas la municipa ĉefurbo, 40 loĝantoj.
* Río: 33 loĝantoj.
* Cires: 52 loĝantoj.
* Lafuente: 56 loĝantoj.
* Venta Fresnedo: 21 loĝantoj.
* Burió: 32 loĝantoj.
* Los Pumares: 56 loĝantoj.
* Quintanilla: estas la plej granda loĝloko de Lamasón, kun 43 km² kaj 61 loĝantoj.

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo, forstado kaj brutobredado (bovinoj), sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la proksima Nacia Parko Picos de Europa kaj la kuirarta turismo. Vizitindaj lokoj estas la preĝejo de Sankta Juliana en Lafuente kaj tiu elstara de Sobrelapeña (sur la roko).

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Herrerías

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Herrerías, okcidente de Kantabrio.
**Herrerías** [ereRIas] estas municipo en nordokcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa. La loknomo *Herrerías* (forĝejoj) devenas de la forĝejoj kiuj estis en tiu teritorio. Tiukadre la motivo de la municipa blazono estas amboso ĉirkaŭita de hufoferoj.

Tiu municipo estas riĉa en grotoj kaj posedas unu de eksterordinara valoro: nome la groto El Soplao, kunhavita kun la najbaraj municipoj Rionansa kaj Valdáliga. 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Forĝejo de Cades, Herrerías.
eta|maldekstre|250px|Turo de Cabanzón.
Ĝi limas norde kun Val de San Vicente kaj San Vicente de la Barquera, sude kun Lamasón kaj Rionansa, oriente kun Valdáliga kaj okcidente kun Peñamellera Baja (Asturio). Ĝi estas ĉe la okcidenta marbordo de la regiono, kvankam ĝi mem ne havas marbordon, kaj ene de la baseno de la rivero Nansa.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Bielva. 

## Demografio
Por areo de 40,34 km² estas 589 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis mil loĝantojn ekde la 1950-aj jaroj.

La 589 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Bielva (ĉefurbo), 237 loĝ.
* Cabanzón, 136 loĝ, 93 en Cabanzón kaj 43 en domaro Otero.
* Cades, 83 loĝ.
* Camijanes, 111 loĝ, 71 en Camijanes kaj 40 en El Collado.
* Casamaría, 69 loĝ.
* Puente El Arrudo, 10 loĝ.
* Rábago, 54 loĝ.

## Historio 
La plej frua mencio al loĝloko de tiu municipo datas de la jaro 951, en dokumento referenca al la Monaĥejo de Sankta Marteno de Turieno en kiu oni parolas pri donaco en Camilianes, tio estas, Camijanes. Aliaj loĝlokoj aperas en aliaj mezepokaj dokumentoj: nome Bielva, Cabanzón, Cades kaj Casamaría. En tiu epoko ekdisvolviĝis en la zono la forĝejoj kiuj uzis la movemergion de la rivero Nansa, kaj de tiu aktiveco deriviĝis la nomo de la municipo. La loĝlokoj de Herrerías estis de sistemo *behetría*, laŭ la *Libro de las Merindades de Castilla* (1351), kio signifas, ke kelkaj el ili rajtis elekti senjorojn libere. 

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la apuda Nacia Parko Picos de Europa kaj la kuirarta turismo. Pli precize gravaj vizitindaĵoj estas la turo de Cabazón, la tipa granstokejo surfosta Panera de Cades, forĝejoj kaj tradicia arkitekturo.

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Peñarrubia

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Peñarrubia, okcidente de Kantabrio.
**Peñarrubia** [penjRUbja] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa. En tiu municipo estas la Interkrutejo La Hermida, enirejo al la valo Liébana. Krome estas banloko La Hermida, ĉe la akvoj de la rivero Deva. 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Panoramo de Cicera.
eta|maldekstre|250px|Turo Pontón.
[eta|maldekstre|250px|[Interkrutejo La Hermida.]]
eta|maldekstre|250px|Navedo.
Ĝi limas okcidente kun Tresviso, sude kun Cillorigo de Liébana oriente kun Lamasón kaj norde kun Peñamellera Baja, en Asturio. 

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Linares. Ĝi distas 100 kilometrojn disde la regiona ĉefurbo, . 

## Demografio
Por areo de 54,28 km² estas 318 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 700 loĝantojn dum la 20-a jarcento.

La 318 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Caldas, 20 loĝ.
* Cicera, 69 loĝ.
* La Hermida, 94 loĝ.
* Linares (ĉefurbo), 76 loĝ.
* Navedo, 49 loĝ.
* Piñeres, 53 loĝ.
* Roza, 19 loĝ.

Estas krome senhomejo Urdón. 

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado (bovinoj), sed translokiĝis al rura turismo, ĉefe rilate al fiŝkaptado de salmoj. Ĉefaj altiraĵoj estas la Turo Pontón en Linares kaj aliaj du gotikaj turoj, arkeologiaj kuŝejoj, la kastelo de Piñeres, preĝejoj (kelkaj el kiuj romanikaj), ermitejoj kaj tradicia arkitekturo.

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Mazcuerras

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Mazcuerras, okcidente de Kantabrio.
**Mazcuerras** [mazKŬEras] estas municipo en norda Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa. Ekde 1948, la municipo adoptas kunoficiale ankaŭ la nomon **Luzmela**, honore al la verko "La niña de Luzmela" de la verkistino Concha Espina, kies agado okazas en fikcia loĝloko inspirita en la loĝloko Mazcuerras. 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Preĝejo de Sankta Johano Baptisto, Villanueva de la Peña.
eta|maldekstre|250px|Turo de Hoyos en Villanueva de la Peña.
eta|maldekstre|250px|Cos.
Ĝi limas norde kun la municipoj Cabezón de la Sal kaj Reocín, sude kun Cieza kaj Ruente, oriente kun Cartes kaj Los Corrales de Buelna kaj okcidente kun Ruente kaj Cabezón de la Sal.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Mazcuerras mem. Ĝi distas 46 km disde la regiona ĉefurbo, .

En la teritorio ekfluas la rivero Ceceja.

## Demografio
Por areo de 55,65 km² estas 2 080 loĝantoj (laŭ censo de 2021). La municipo ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento, male al multaj aliaj ruraj lokoj de nord-centra Hispanio.

La 2 080 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Mazcuerras aŭ Luzmela (ĉefurbo), 332 loĝantoj, je 46 km de Santandero.
* Villanueva de la Peña, 751 loĝantoj, je 2,5 km de la municipa ĉefurbo.
* Cos, 263 loĝantoj, je 1,5 km de la municipa ĉefurbo.
* Herrera de Ibio, 243 loĝantoj, je 4 km de la municipa ĉefurbo.
* Riaño de Ibio, 207 loĝantoj, je 5 km de la municipa ĉefurbo.
* Ibio, 156 loĝantoj, je 5 km de la municipa ĉefurbo.
* Sierra de Ibio, 135 loĝantoj, je 6 km de la municipa ĉefurbo.

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo (florkultivado) kaj brutobredado (bovinoj), sed translokiĝis al rura turismo. Ĉefaj altiraĵoj en Mazcuerras mem estas la preĝejo de Sankta Marteno, de la 17-a jarcento kaj la ermitejo de Sankta Roĥo, de la 18-a jarcento. Pri nereligia arkitekturo menciindas domegoj kiel tiu de Nicolás de Hoyos Calderón (unua duono de la 18-a jarcento), la tipe kantabra domo kie loĝis la verkistino Concha Espina kaj la bieno Las Magnolias (1882, eklektikisma stilo), loĝejo de la verkistino Josefina Aldecoa.

En la municipo, elstaras jeno:
* Tur-domego de Hoyos, en Villanueva de la Peña, Havaĵo de Loka Intereso; datas de la 16-a jarcento.
* Palaco de Gómez la Torre, en Riaño de Ibio; datas inter fino de la 17-a jarcento kaj komenco de la 18-a jarcento. 
* Ermitejo de Cintul, en Mazcuerras; de la 12-a ĝis la 15-a jarcento.

Aliaj interesaj lokoj estas jenaj:
* Domego de familio Guerra, en Ibio, kies plej antikvaj restaĵoj datas de la unua duono de la 15-a jarcento.
* Kapel-palaco, en Sierra de Ibio, de la 17-a jarcento.
* Bieno Las Magnolias, en Mazcuerras, de 1882, kun rigardejo subtenita de feraj kolonoj.

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Vagina Muzeo

La **Vagina Muzeo** () estas la unua, kaj ĝis nun la sola, muzeo dediĉita specife al vagino kaj vulvo, kaj pli ĝenerale al ginekologia anatomio. Ĝi estas bazita en Britio kaj translokita al sia unua fiksa loko en Camden Market, Londono, en oktobro 2019. Ĝi estas malfermita ekde novembro 2019.

## Priskribo 
La Vagina Muzeo estis fondita en respondo al la manko de ginekologia reprezentado ene de la kulturo kaj heredaĵsektoro ĉirkaŭ la mondo.

Ĝia misio estas:

* Disvastigi scion kaj altigi konscion pri anatomio kaj ginekologia sano.
* Doni al virinoj konfidon por paroli pri aferoj ligitaj al ginekologia anatomio.
* Forigi la stigmon ĉirkaŭ la virina korpo kaj ginekologia anatomio.
* Agi kiel forumo por feminismo, virinaj rajtoj, la GLAT+-komunumo kaj la interseksa komunumo.
* Pridubi heteronormativajn kaj cisnormativajn kondutojn.
* Antaŭenigi interseksajn, feminismajn kaj transinkluzivajn valorojn.

La muzeo aranĝas du provizorajn ekspoziciojn jare kiuj esploras amason da temoj ligitaj al ginekologia sano, socihistorio, aktivismo kaj diskurso, same kiel programon de agadoj kun babiladoj, laborrenkontiĝoj, komedio, teatro kaj prezentartoj.

## Historio 
La projekto krei la Vagino-Muzeon estis lanĉita kiam ĝia fondinto, Florence Schechter, malkovris, ke ekzistis penismuzeo en Islando, nome *Islanda Falusteko*, sed neniu ekvivalento por la vagino aŭ la vulvo.

Kategorio:Vagino
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Londono
Gizella Blätterbauer

**Gizella Blätterbauer** [bleterbaŭer], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Blätterbauer Gizella Karolina** estis hungara operkantisto (koloratursoprano). Ŝia pli simpla nomvarianto estis *Blatterbauer*, ŝia geedziĝa nomo (laŭ hungarlingve kutima nomordo) estis *Hajós Kálmánné*, ŝia nepo estis Mihály Meixner.

Gizella Blätterbauer naskiĝis la  en Pécs, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Gizella Blätterbauer studis inter 1887 kaj 1889 en Tutlanda Hungara Reĝa Muzika- kaj Teatra Akademio. Ŝia ĉefinstruisto estis :en:Adele Passy-Cornet. Ŝi komencis sian kantistan karieron en Operejo je Frankfurto ĉe Majno (1891-1895), poste en Stutgarto. Inter 1897–1907 ŝi estis membro de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi edziniĝis en 1905 kaj naskis filinon.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Giacomo Meyerbeer:
** *Die Hugenotten* — Margit Valois
** *L’Étoile du Nord* — Katalin
** ''L'Africaine* — Inez
* Giuseppe Verdi:
** La traviata — Violetta
** Rigoletto — Gilda
* Giacomo Puccini: La Bohème – Musetta
* Jenő Hubay: *A cremonai hegedűs* – Giannina
* Ferenc Erkel: *Hunyadi László'' – Mária Gara

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tommy Wiseau

**Tommy Wiseau** estas usona pol-devena reĝisoro kaj aktoro kiu estas ĉefe konata pro verkado, produktorado, reĝisorado kaj ĉefrolado en la filmo *The Room*, kiun kritikistoj priskribis kiel unu el la plej malbonkvalitaj filmoj.

Wiseau reĝisoris ankaŭ la dokumentan filmon *Homeless in America* (Senhejmulo en Usono) en 2004 kaj la komedian filmon *The Neighbors* en 2015.

Li aktoris en almenaŭ en dek filmoj kaj reĝisoris tri.

Kategorio:Usonaj aktoroj