open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hemodoracoj

La **hemodoracoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo komelinaloj (*Commelinales*). Ĝi enhavas 14 genrojn kaj ĉirkaŭ 100 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Commelinales* Mirb. ex Bercht. & J.Presl - komelinaloj
****Haemodoraceae* R.Br. - hemodoracoj
*****Anigozanthos* Labill. - anigozanto
*****Barberetta* Harv. - barbereto
*****Blancoa* Lindl. - blankoo
*****Conostylis* R. Br. - konostilido
*****Dilatris* P.J. Bergius - dilatro
*****Haemodorum* Sm. - hemodoro
*****Lachnanthes* Elliott - laknanto
*****Macropidia* J. Drumm. ex Harv. - makropidio
*****Phlebocarya* R. Br. - flebokario
*****Pyrrorhiza* Maguire & Wurdack - pirorizo
*****Schiekia* Meisn. - ŝikio
*****Tribonanthes* Endl. - tribonanto
*****Wachendorfia* J. Burman - vaĥendorfio
*****Xiphidium* Aubl. - ksifidio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Filidracoj

La **filidracoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo komelinaloj (*Commelinales*). Ĝi enhavas 6 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Commelinales* Mirb. ex Bercht. & J.Presl - komelinaloj
****Philydraceae* Link - filidracoj
*****Helmholtzia* F. Muell. - helmholcio*
*****Philydrella* Caruel - filidrelo
*****Philydrum* Banks & Sol. ex Gaertn. - filidro

:*genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Pontederiacoj

La **pontederiacoj**.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (7 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Commelinales* Mirb. ex Bercht. & J.Presl - komelinaloj
****Pontederiaceae* Kunth - pontederiacoj
*****Eichhornia* Kunth - ejŝhornio
*****Heteranthera* Ruiz & Pav. - heterantero
*****Hydrothrix* Hook. f. - hidrotrikso
*****Monochoria* C. Presl - monokorio
*****Pontederia* L. - pontederio
*****Scholleropsis* H. Perrier - ŝoleropso

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Banon (Alpoj de Alta Provenco)

**Banon** (jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur*). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Forcalquier* kaj al la samnoma kantono **.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *banonais''.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
Sándor Sólymos

**Sándor Sólymos** [ŝAndor ŝOjmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sólymos Sándor** estas hungara arkitekto, altlerneja instruisto.

Sándor Sólymos naskiĝis la  en Debrecen.

## Biografio 
Sándor Sólymos maturiĝis en arkitektura mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1970, poste li akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1976. Inter 1976-1978 li estis asistanto  en Arkitektura Altlernejo de Pécs. Inter 1878-1987 li estis arkitekto en instituto en Budapeŝto, krome li daŭre instruis en la altlernejo, eĉ en la teknikuniversitato. Intertempe en 1983 li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1984-1987 li estis esploristo en Hungara Belarta Altlernejo, poste li estis lektoro, inter 1991-1999 docento, fine katedrestro samloke ĝis la pensiuliĝo en 2017. Intertempe li habilitiĝis en 2005. Ekde 2006 li instruis ankaŭ en Arta Universitato Moholy-Nagy. Li ricevis arkitekturan premion en 2006. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn inter 1981-1988.

## Elektitaj kontribuoj 
* "Ökológia és ökologizmus" (studenta lernolibro, 1995)
* "52 építészeti előadás" (prelegaro, 1999)
* "Keretes szerkezet" (studo, 2002)
* *A szobor mint épület* (kunaŭtoro, 2009)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* http://www.mke.hu/node/29317 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Dioskorealoj

La **dioskorealoj** () estas planta ordo el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu ordo enhavas 3 familiojn, preskaŭ 30 genrojn kaj ĉirkaŭ 850 speciojn.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (7 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Dioscoreales* Mart. - dioskorealoj
****Burmanniaceae* Blume - burmaniacoj
*****Afrothismia* (Engl.) Schltr. - afrotismio
*****Apteria* Nutt. - apterio
*****Burmannia* L. - burmanio
*****Campylosiphon* Benth. - kampilosifono
*****Cymbocarpa* Miers - cimbokarpao*
*****Desmogymnosiphon* Guinea - desmogimnosifono
*****Dictyostega* Miers - diktiostego
*****Geomitra* Becc. - geomitro
*****Gymnosiphon* Blume - gimnosifono
*****Haplothismia* Airy Shaw - haplotismio
*****Hexapterella* Urb. - heksapterelo
*****Marthella* Urb. - martelao
*****Miersiella* Urb. - mirsielo
*****Oxygyne* Schltr. - oksigino
*****Scaphiophora* Schltr. - skafioforo
*****Thismia* Griff. - tismio
*****Tiputinia* P.E. Berry & C. Woodw. - tiputinio
****Dioscoreaceae* R.Br. - dioskoreacoj
*****Dioscorea* L. - dioskoreo
*****Epipetrum* Phil. - epipetro
*****Rajania* L. - rajanio
*****Stenomeris* Planch. - stenomerido
*****Tacca* J.R. Forst. & G. Forst. - takao
*****Trichopus* Gaertn. - trikopodo
****Nartheciaceae* Fr. ex Bjurzon - narteciacoj
*****Aletris* L. - aletrido
*****Lophiola* Ker Gawl. - lofiolo
*****Metanarthecium* Maxim. - metanartecio
*****Narthecium* Huds. - nartecio
*****Nietneria* Klotzsch ex Benth. - nitnerio

:*genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Ádám Somlai-Fischer

**Ádám Somlai-Fischer** [ŝomlai-fiŝer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somlai-Fischer Ádám** estas hungara artisto, komputikisto, arkitekto, entreprenisto.
eta|Ádám Somlai-Fischer
Ádám Somlai-Fischer naskiĝis en 1976 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ádám Somlai-Fischer komencis siajn studojn en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, sed fine akiris arkitekturan diplomon en :en:KTH Royal Institute of Technology en Stokholmo. Li interesiĝas pri la kulturaj kvalitoj de novaj teknologioj kaj li kreis , programajn produktojn. Subtenanto de pejoproduktado. Li kunlaboris kun artistaj kaj inĝenieraj projektoj. Li prelegas en diversaj lokoj de Eŭropo, tamen ĉefe en Stokhomo. En 2008 li fondis firmaon :en:Prezi, kiu kreas komputilajn programojn.

## Elektitaj planitaj aĵoj 

Aleph-reorganizing-vision.jpg|*Aleph*
Reorient-installation.jpg|"ReOrient" prezentita en Venecia Bienalo

## Fontoj 
* anglalingva biografio
* hungarlingva biografio kun intervjuo 
* http://www.maestrosdelweb.com/adam-somlai-fischer-fundador-de-prezi/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj komputikistoj
Porac

**Porac** -  - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango. Porac estas laŭ areo la plej granda en Pampango kaj estis la plej granda en la insularo antaŭ ol ĝi estis dividita en apartajn municipojn. 
eta|maldekstre|
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 2008   
* telefonkodo: +63 (0)45 
* Supermara alteco:  m
* Areo: 314,0 km²

## Geografio 
Porac kuŝas sur piedo de vulkano Pinatubo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=15.107611283663477%2C120.47755920000009&z=11. La provinca sidejo San Fernando (Filipinoj) kaj Floridablanca (Filipinoj) troviĝas nur po 11, Angeles 13, Guagua 15, Lubao 16, ĉefurbo Manilo kaj Kezonurbo po 71 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.  
eta|
## Historio 
Porac estis fondita en 1594, sed oni trovis pruvojn pri homa ĉeesto el la periodo 12-a kaj 17-a jarcentoj. La Filipina Ŝtata Armeo havis tie bazon inter 1942-1946, ties soldatoj batalis kontraŭ la japanoj. Kataklisma erupcio de la proksima Pinatubo okazis en 1991. En la 2000-aj jaroj Porac atingis la internacian klasifikadon urbego (pli, ol cent mil).

## Ekonomio 
Porac estas grava fonto de granito kaj aliaj mineraloj. En la urbo oni prilaboras manĝaĵojn, eĉ ankaŭ por eksterlando. En 2014 oni fondis bienon, kie oni kombinas  komercon, loĝadon, distradojn. La loka registaro nomis ĝin kiel la regiona kreskocentro de Centra Luzono. Nun, ĝi estas unuaranga turisma celloko. 
eta|maldekstre|
## Religio 
En Porac vivas katolikoj plejparte. Ankaŭ metodismaj preĝejoj funkcias.

## Trafiko 
Porac havas trairan vojon el Angeles kaj malgravajn flankovojojn. 

## Klimato 
La klimato de Porac estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas ĉirkaŭ 1280 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, nur inter novembro-aprilo falas pli malofte. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-31 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
eta|
## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* monumento pri Rizal
* akvofalo komence

## Fontoj 
* WikiTrans

Porac679jf.JPG|Rivero proksime
Porac567jf.JPG|Merkato
Jf9899Porac Pampanga Public Marketfvf 09.JPG|Merkato
Porac345jf.JPG|Lernejo
Jf0018United Methodist Chapel Porac Pampangafvf 01.JPG|Metodisma kapelo
8057Sitios villages Balubad, Porac, Pampanga 22.jpg|Monumento Rizal

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Jim Hanks

**James Mathew** "**Jim**" **HANKS** (naskiĝis la  en Shasta Kantono, Kalifornio) estas usona komikisto kaj aktoro. Li estas nuntempe anstataŭanto por sia pli aĝa frato Tom Hanks kiel Woody en la franĉizo *Toy Story* kaj estas la voĉo de Geoffrey la Ĝirafo en la reklamoj Toys "R" Us.

## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Usonaj humuristoj‎
Kategorio:Usonaj aktoroj
János Spáda

**János Spáda,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Spáda János** estis hungara arkitekto. Liaj nepoj estis Béla Orbán kaj László Orbán (geografo).

János Spáda naskiĝis la  en Kolozs (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Cojocna en Rumanio), li mortis la  en Kolozsvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Cluj en Rumanio).
eta|maldekstre|Propra domo Spáda

## Biografio 
János Spáda akiris arkitekturan diplomon en Budapeŝto, poste li malfermis atelieron en Kolozsvár. Ĝenerale li ne faris planojn, sed li konstruis plurajn konstruaĵojn laŭ alies planoj. Li mortis pro pulma infekto en sia aĝo 35, lia morto ŝokis la publikon. Liaj komenciĝantaj konstruaĵoj estis finfaritaj fare de alia arkitekto-majstro. Li postlasis edzinon kun tri idoj. Li estis entombigita en Tombejo de Házsongárd.

## Elektitaj konstruaĵoj 
* Nova Nacia Teatro de Kolozsvár (1904–1906)
* katolika internulejo pri fraŭlinoj (1911)
* Kalvinana preĝejo (Kolozsvár)
* Katolika gimnazio de Székelyudvarhely
* propra familia domo

Hunyadi téri színház Kolozsvár.jpg|Nova Nacia Teatro en Kolozsvár
Kolozsvar Marianum Babes Bolyai University.jpg|Internulejo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* http://www.centrart.hu/letolt/kostolni/10_Gal.pdf 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Don Rickles

**Donald Jay** "**Don**" **RICKLES** (naskiĝis la  en Kvinzo, Nov-Jorkio, mortis la  en Beverly Hills, Kalifornio) estis usona komikisto kaj aktoro. Nuntempe li ankaŭ estas konata kiel la voĉo de Mr. Potato Head en *Toy Story*.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj humuristoj‎
Kategorio:Usonaj aktoroj
Nuenen

**Nuenen** (nederlanda prononco: [ˈnynə(n)]) estas urbo en la municipo Nuenen, Gerwen en Nederwetten en Nederlando. El 1883 ĝis 1885, Vincent van Gogh loĝis kaj laboris en Nuenen. En 1944, la urbo estis loko de batalo dum la Operaco Market Garden de la Dua Mondmilito. La loka dialekto estas nomata Peellands. In 2009, Nuenen havis 22 437 loĝantojn.

## Vidindaĵoj 
La malnova centro de la vilaĝo Nuenen montras triangulan placon, nomitan “De Berg” (La Monto) kun fama tilio. De tie la “Bergstraat” (Montstrato), gvidas al pli granda triangula verdaĵo, “Het Park” (La Parko). Tiun ĉi oni konstruis en la 19a jarcento kaj ĉi tie oni trovas la muzikkioskon, statuon honore al Vincent van Gogh kaj monumenton kiu memorigas la Fratulinojn de l’ Amo.

maldekstre|Nuenen, Sint Clemenskerk.|eta|280px
Van Gogh Kerkje. La “Hervormde Waterstaatkerk”, (reformacia preĝejo) datiĝas de 1824. La eta preĝejo pitoreske troviĝas sub la arboj en la ombro de la Parko “Houtrijk”, malnova vilaoĝardeno. La patro de Vincent van Gogh estis pastoro ĉi tie. Vincent van Gogh plurfoje pentris la preĝejon. Nuntempe uzata por specialaj ceremonioj kaj kulturaj kunvenoj.

## Notoj 
Kategorio:Loĝlokoj en Norda Brabanto
(94396) 2001 SN213

**(94396) 2001 SN213** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,172689 astronomia unuo, tie estas 25,834 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Prasenaĝito

[eta|Procesio de la raĝo Prasenaĝito de [Kosalo, eliranta el Ŝravastio por renkontiĝi kun la budho Gotamo, Sanĉio.]]

**Prasenaĝito** (ĉ. –6-a jarcento) estis reĝo de Kosalo de la suna dinastio, posteulo de Sanjaya Mahākosala. Lia ĉefurbo estis Ŝravastio. Li estis grava subtenanto de la budho Gotamo kaj konstruis multajn bikŝuejojn por li.

## Vivo 
Prasenaĝito studis en Takŝaŝilo kaj fariĝis raĝo de Kosalo. Lia unua edzino estis princino el Magado kaj lia unua kromedzino estis Vāsavakhattiyā, kiu estis prezentita al li kiel laŭleĝa filino de la ŝakja kŝatrijo Mahānāma, sed ŝi vere estis nelaŭleĝa filino de Mahānāma kaj sklavino nimita Nāgamundā. El tiu ĉi kromedziĝo, naskiĝis filo, Virudako, kaj filino, princino Vaĝiro. Lia dua kromedzino, kaj ĉefedzino, estis Mallika, filino de la ĉefo de la girlandistoj.

Li edzinigis sian fratinon Kosaladevion al raĝo Bimbisaro de Magado kaj sian filinon kun Vāsavakhattiyā, la princinon Vaĝiron, li edzinigis al la filo de Bimbisaro, la princo Aĝataŝatruo, kiu poste fariĝis raĝo de Magado.

Iam, kiam li estis for de la ĉefurbo, Ŝravastio, lia ministro Dīgha Chārāyana metis lian filon Virudakon sur la tronon. Li vojaĝis al Magado peti helpon al raĝo Aĝataŝatruo por repreni sian tronon, sed li forpasis antaŭ la pordegoj de Raĝagriho, la ĉefurbo de Magado, antaŭ ol li povis renkontiĝi kun li, do li estis tuj sukcedita de sia filo Virudako. Laŭ la *Puranoj*, lia sukcedinto tamen nomiĝis *Kṣudraka*.

## Notoj 
## Referencoj 
### Bibliografio 
# 
# 
# 
# 
# 
# 

Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:Suna dinastio
Kategorio:Kosalo
Kalvadoso (brando)

eta|dekstra|Malsamaj verdaj koloroj montras la malsamajn lokojn kie Kalvadoso estas farita
eta|dekstra|Kalvadoso "Le Père Jules"
**Kalvadoso** (, familiare "*Calva*") estas alkohola trinkaĵo. Ĝi estas farita el distilita cidro en Normandio, unu el la plej malnovaj Provincoj de Francio (kreita en 911). Ĝi ricevis sian nomon de loko nomata Calvados, fama pro ties produktado (foje nomata «Pays d'Auge»). Ĝi ankaŭ estas farita en aliaj lokoj en Normandio inkluzive de Manche (Cotentin) kaj Orne ().

## Kiel Kalvadoso estas farita 
La maniero fari Kalvadoson estas distili cidron dufoje. La unuan fojon, kiam tio efektiviĝas, la rezulto estas likvaĵo enhavanta 28% ĝis 30% da alkoholo. La duan fojon kiam tio efektiviĝas, la kvanto de alkoholo pliiĝas ĝis ĉirkaŭ 40%.

Ekde 1942 Kalvadoso havas sian propran ''Appellation d'Origine Contrôlée'' (AOC), kio signifas, ke ĝi devenas de unu loko. La reguloj estas:
* La « Calvados Pays d’Auge » (25% de la produktado): la Cidro devas deveni de pomoj el « Pays d'Auge ». Du raŭndoj da distilado en plur-foja 
* La « Calvados » (74 % de la produktado): la pomoj uzataj por la cidro devas deveni el Normandio.
* La « Calvados Domfrontais » (1% de la produktado): bazo por la produktado estas pomoj kaj piroj el regiono nomata « domfrontais », estas nur unu raŭndo da distilado en distililo.

## Kiel Kalvadoso estas servata 
Kalvadoso povas esti servata ĉu sola ĉu kun glacikuboj, kiel koktelo, aperitivo aŭ kiel digestigilo. Ĝi tre bone sidas kun fromaĝo, ĉokolado, deserto aŭ glaciaĵo. Oni ankaŭ povas manĝi krespojn kun Kalvadoso.

Kalvadoso ankaŭ povas esti aldonita al kafo. Homoj kutime faras tion fine de la vespermanĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* Pomoj, cidro kaj Kalvadoso en Pays d'Auge, Normandio
* Ferme du Ponctey Normandio 
* Kalvadoso Le Père Jules

## Tradukfonto 
Kategorio:Alkoholaĵoj
Kategorio:Normandio
Kategorio:Pomaĵoj
Eugène Boch

**Eugène BOCH** (la 1-an de septembro 1855 – la 3-an de januaro 1941) estis belga pentristo, naskiĝinta en Saint-Vaast, La Louvière, Henegovio, kaj juna frato de Anna Boch, fondinta membro de la grupo *Les XX*.

## Biografio 
Naskiĝinta en la 5a generacio de la familio Boch, nome riĉa dinastio de fabrikantoj de fajna ceramiko, ankoraŭ funkcianta laŭ la varmarko Villeroy & Boch, Eugène Boch aliĝis al la privata ateliero de Léon Bonnat en Parizo, en 1879. Ekde 1882, kiam Bonnat fermis sian atelieron, li studis en la ateliero de Fernand Cormon. Pentraĵoj liaj estis akceptitaj en la Salono en 1882, 1883 kaj 1885. En 1888, li estis prezentita de la usona pentristo Dodge MacKnight al Vincent van Gogh.

En 1892 li setliĝis en Monthyon (Seine-et-Marne), ne tro for el Parizo. En 1909, li edziĝis al Anne-Marie Léonie Crusfond (?-1933); en 1910 ili translokiĝis al sia ĵus konstruita ĉaledo "La Grimpette", kie ambaŭ loĝis ĝis sia morto.

Eugène subtenis talentajn artistojn, sed malriĉajn, kiel Émile Bernard, kiun li renkontis en la Ateliero Cormon, kaj Paul Gauguin. Aŭ li ŝanĝis tion por verkoj, kiel kun van Gogh. Tiel iom post iom estis arigita grava kolekto de nuntempa arto. Krom sia portreto Eugène Boch posedis alian pentraĵon de van Gogh. Kiel lia fratino Anna, Eugène Boch elspezis grandan parton de la riĉeco, kiujn ili posedis el sia patro, Victor Boch, sukcesa negocisto, helpante aliajn artistojn. Ili aĉetis pentraĵojn el preskaŭ ĉiuj gravaj samtempuloj, plej parto ankaŭ iliaj amikoj.

Le la morto de Eugène Boch en 1941, li heredigis la pentraĵon "La poeto" – kiu estas la titolo de Van Gogh por lia portreto de Eugène Boch, kiun Boch estis ricevinta el Johanna van Gogh-Bonger (bofratino de van Gogh) laŭ la testamentoj de Vincent kaj Theo – al la muzeo Luvro. Nuntempe la pentraĵo estas videbla en la Pariza Musée d'Orsay. Parto de lia kolekto estis aĉetita de sia pranepo Luitwin von Boch kun la intenco krei muzeon pri Anna kaj Eugene Boch.

La retejo pri Eugene Boch estas eltenita el la *Cremerie de Paris* en la Hôtel de Villeroy. Ĝi estas eldonita de lia pranepo kaj de Drino. Thérèse Thomas.

## Bibliografio 
* Berko, Patrick & Viviane (1981), Dictionary of Belgian painters born between 1750 & 1875, Knokke 1981, p. 51.
* Boch, Anna; Eugène Boch (1994). Hommage à Anna et Eugène Boch. Musée de Pontoise. LCCN 95179953. OCLC 31175453.
* Faider-Thomas, Thérèse (1971). Anna Boch und Eugène Boch: Werke aus den Anfängen der modernen Kunst. Mettlach, Villeroy & Boch. OCLC 420158. Katalogo de Moderne Galerie, Saarland Museum, Saarbrücken, 1971)

## Eksteraj ligiloj 
* Eugene Boch.com kun bildoj

Kategorio:Belgaj pentristoj
Kategorio:Vincent van Gogh
Agnes Avagyan

**Agnes Avagyan** (naskiĝis la 1-an de aprilo 1980 en Erevano) estas armena virina karikaturisto kaj ilustristo. Ŝi loĝas en Svislando ekde 2006 kaj laboras plentempe kiel viva karikaturisto, do karikaturisto publike desegnanta siajn portretojn. Kune kun sia edzo, ŝi krome eldonas bibliajn edukajn ludojn.

Kategorio:Armenaj artistoj
Oratorarto

[eta|400x400px|*[Cicerono oratoras kontraŭ Katilina*, de Cesare Maccari.]]
**Oratorarto** aŭ retoriko estas la arto paroli per elokventeco. Duarange, la termino aludas ankaŭ al literatura ĝenro formita per teknikoj kiel la diskurso, la militinstigo, la disertacio, la prediko, la panegiro, inter aliaj.

Tiu dua signifo pli ampleksa estas aplikata al ĉiuj literaturaj procezoj kiuj estas planitaj aŭ esprimitaj per la sama celo de konvinkaj intencoj. Tiu celo konvinki la ricevanton estas tio kio diferencigas la oratorarton disde aliaj parolaj komunikaj procezoj. Same kiel la celo de la didaktiko estas instrui kaj la celo de la poetiko estas distri, la celo de la oratorarto estas konvinki pri io. La persvado konsistas en tio ke per la tialoj esprimataj parole oni deduktas, movas, instigas, pelas, trudas, devigas aliulon kredi aŭ fari ion. Tamen, tiu ne estas ties nura celo. La intencaro de la publika oratorarto povas gami el transdonado de informaro al motivado por ke la homoj iel ajn agadu, sed simple ankaŭ rakonti historion. La bonkvalitaj oratoroj devus esti kapablaj plifortigi aŭ ĉefe ŝanĝi la emociojn de la publiko kaj ne nur informi ilin. La oratorarto povas esti povega ilo uzebla por celoj kiaj motivado, influo, persvado, informado, traduko aŭ simpla distro.

## Karakterizaĵoj 
* Oftaj vokativoj (atentalvokoj al tiuj kiuj aŭdas la diskurson: juĝistoj aŭ eĉ normalaj civitanoj, kiujn oni laŭdas).
* Abunda uzado de retorikaj demandoj.
* Abunda uzado de la dua gramatika persono de la singularo.
* Oftaj ŝanĝoj de tono kaj infleksio en la voĉo de la oratoro kun tendenco al ascendo.
* Abunda subordiga sintakso.

## Vidu ankaŭ 
English-Speaking Union (ESU)

Retoriko

Retoriko (libro)

## Ekstera rilato 
(en) Speaking resources - ESU

Kategorio:Retoriko
Kategorio:Literaturaj ĝenroj
Corbel

''''*  estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes''), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis . Unu el la fontriveretoj de la rivero Guiers trafluas ĝin.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Savoie
Pazderna

**Pazderna** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1573.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
En la municipo estas kapelo kaj kruco.

Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
94400 Hongdaeyong

'*94400 *Hongdaeyong''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-koreaj astronomoj Young-Beom Jeon, Yun-Ho Park kaj Kyoung-Ja Choo elde la Observatorio de Bohyunsan proksime de Jeongĉeon (Sud-Koreio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la korea filozofo, astronomo kaj matematikisto Hong Daeyong (hangule 홍대용, 1731–1783) de la malfrua Joseon-Dinastio, kiu laboris por forlasi la malnovan konvencian kosmologion de Koreio kaj defendis novajn konceptojn enkondukitajn el Ĉinio. Li ankaŭ inventis multenombrajn astronomiajn instrumentojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Young-Beom Jeon
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Kakemono

[eta|dekstra|Kakemono (centre) kun [ikebano (malsupre dekstre) en tokonomo]]
**Kakemono** () estas japana rulaĵo, uzata por montri pentraĵon, desegnaĵon, aŭ kaligrafiaĵon.

## Priskribo 
La kakemono konsistas el kvar partoj.
* La supra parto nomiĝas  *ten* “ĉielo”.
* La malsupra parto nomiĝas  *ĉi* “tero”.
* La maldekstra kaj dekstra partoj de la mezo nomiĝas  *haŝira* “kolonoj”, kiuj “subtenas” la ĉielon.
La supraĵo estas pli longa ol la malsupra, ĉar tradicie la kakemono estas spektata demalsupre, tiel ke bona perspektivo necesigas pli longan supraĵon.

Ĉe la fundo de la la malsupraĵo estas stango, nomita *ĝikugi*  “aksoligno”, kiun oni uzas por volvi la kakemonon por formeti.

## Referencoj 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Japana arto
94556 Janstarý

'*94556 *Janstarý'''* estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, Ĉeĥio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Jan Starý'', kiu laboris kiel observanto ĉe la Observatorio de Ondřejov de la Astronomia Instituto de la Ĉeĥa Akademio de Sciencoj. Li estis engaĝiĝinta en operacioj de fotiloj por tie foti bolidojn dum pli ol 10 jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Malkovrita de Peter Kušnirák
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Dolní Domaslavice

**Dolní Domaslavice** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Dolní Domaslavice troviĝas sur bordo de akva rezervujo Žermanice. Ĝi situas en du katastraj teritorioj, *Dolní Domaslavice* kaj *Volovec*. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Dolní Domaslavice estis kiel plimulto da municipoj en tiu ĉi loko posedaĵo de teŝinaj princoj. Grava mencio el la jaro 1250 parolas pri aĉeto de bieno en Domaslov. La bieno nomiĝis *Sobergarden*. En la jaro la tuta Dolní Domaslavice estis vendita al princo Adam Sczypian el Kretezin. En la jaro 1848 Domaslavice estis rekonita kiel memstara municipo.

## Loĝantaro 
## Interesaĵoj 
Temas pri tre malnova vilaĝeto devenanta laŭ skribreĝistroj el la jaro 1305. Estis ĉi tie distilfarejo kaj bierfarejo. Oni kuiris la bieron el Domaslavice ĝis la jaro 1900. En la municipo ankaŭ troviĝis la tn. Salejo (la plej granda deponejo de salo en komerca vojo el Pollando).

Troviĝis ĉi tie ankaŭ kastelo, resp. malgranda klasicisma kasteleto, kiun lasis konstrui en la jaro 1804 kavaliro Jiří Ohm Janušovský z Vyšehradu kaj ĝi situadis sur bordo de rivero Lučina sur limo kun municipo Soběšovice. En la jaroj 1951 estis rifuzita peto je kontribuo pri riparo de la objekto. La kastelo servis dum mallonga tempo kiel deponejo dum konstruado de valbaraĵo Žermanice. Akvigote la valbaraĵon la kastelo estis detruita kaj ĝia loko englutita de akvo.

## Pluaj fotoj 

30.5 cm Mörser in Feuerstellung b.Wollowetz 18.9.17. (BildID 15666182).jpg|La unua mondmilito
Dolní Domaslavice, okres Frýdek Místek (3).JPG|Dolní Domaslovice
Dolní Domaslavice, okres Frýdek Místek.JPG|Dolní Domaslovice
Dolní Domaslavice, okres Frýdek Místek (11).JPG|Dolní Domaslovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Luterana malnova preĝejo (Békéscsaba)

La **Luterana malnova preĝejo** (konata ankaŭ **luterana malgranda preĝejo**) estas eklezia historia monumento en urbo Békéscsaba (Hungario). Ĝi estas la plej malnova kirko de la urbego. Oni nomumas Békéscsaba la *luterana Romo* pro la forta luterana eklezio.
eta|Luterana malnova preĝejo en Békéscsaba
## Historio 
Post la turka erao en la apenaŭ loĝata Békéscsaba luteranaj slovakoj alvenis. Ili tuj konstruis kirketon el ligno kaj argilo por ne fanfaroni pro la kontraŭreformacio. En 1723 ili malkonstruis ĝin kaj en la sama loko konstruis pli bonan, jam el lomoj kaj brikoj. La altaro alvenis el Buda en 1728, la sonorilo en 1731 (funkcianta en sonorilostablo), la orgeno en 1733. Kiam la pastro estis Sámuel Tessedik (pastro, 1710–1749), estis konstruita pli granda sentura kirko el brikoj en 1745 dum kvin monatoj. Post 4 jaroj la menciita pastro estis entombigita ene de la preĝejo. En 1760 oni konstruis kampanilon anstataŭ la sonorilostablo. En 1733 oni konstruis krucnavon. Inter 1783–1785 turo estis konstruita, supre oni instalis hejtitan ĉambron por la fajrobrigado. Sub tiu ĉambro estis alia ĉambro, kie la sonorilisto loĝis. Tiutempe en Békéscsaba vivis la plej granda luterana grupo de Hungarlando. En 1858 interne okazis pluraj laboroj pri la establaĵoj. En 1896 pli nova orgeno alvenis, tiutempe oni kreis pli novajn predikejon kaj altaron. Tiu ĉi preĝejo jam ne sufiĉis por la urbo, tial oni konstruis kontraŭe alian kirkon inter 1807–1824. En 1975 la kirko estis restaŭrita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas en mezo de la urbo laŭ trotuaroj de stratangulo. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La ĉefenirejo funkcias tra la turo. Krom la enirejo po unu grandaj fenestroj troviĝas en la fasado. Interne estas galerioj, foje etaĝaj.

## Fontoj 
* [hungare kun fotoj](http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/Evang%C3%A9likus_Kistemplom_(B%C3%A9k%C3%A9scsaba))
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* https://www.muemlekem.hu/muemlek/show/2416

Bekescsaba
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Békéscsaba
Anna Boch

**Anna BOCH** (10a de februaro, 1848 – 25a de februaro, 1936) estis belga pentristo, naskiĝinta en Saint-Vaast, La Louvière, Henegovio, kaj pli aĝa frato de Eugène Boch. Ŝi estis fondinta membro de la grupo *Les XX*. Ŝi estis entombigita en la Tombejo Ixelles, Bruselo, Belgio.

## Arta stilo 
eta|maldekstre|*Falaise - Côte de Bretagne*. 62 x 84 cm. Oleo sur tolo.

Boch partoprenis en la Nov-impresionisma movado. Ŝiaj plej fruaj verkoj uzis punktisman teknikon, sed ŝi estas plej bone konata pro sia impresionisma stilo kiun ŝi adoptis dum plejparto el sia kariero. Lernantino de Isidore Verheyden, ŝi estis influita ankaŭ de Théo van Rysselberghe kun kiu ŝi renkontiĝis en la grupo "Les XX".

## Kolekto 
Krom siajn proprajn pentraĵojn, Boch tenis unu el la plej gravaj kolektoj de impresionismaj pentraĵoj de sia epoko. Ŝi helpis multajn junajn artistojn, kiel Vincent van Gogh, kiun ŝi admiris pro lia talento kaj kiu estis amiko de ŝia frato Eugène Boch.
eta|220px|maldekstre|*La ruĝa vitejo*, de Vincent van Gogh, aĉetita de Anna Boch al la pentristo.
*La ruĝa vitejo*, aĉetita de Anna Boch, estis dumlonge supozita la nura pentraĵo kiun van Gogh vendis dum sia vivo. La kolekto de Anna Boch estis vendita post ŝia morto. En sia testamento, ŝi donacis monon por pagi la retiron de malriĉaj artistaj amikoj.

## Literaturo
* Berko, Patrick & Viviane (1981), Dictionary of Belgian painters born between 1750 & 1875, Knokke 1981, p.&nbsp;51.
* Boch, Anna; Eugène Boch (1994). Hommage à Anna et Eugène Boch. Musée de Pontoise. LCCN 95179953. OCLC 31175453.
* Faider-Thomas, Thérèse (1971). Anna Boch und Eugène Boch: Werke aus den Anfängen der modernen Kunst. Mettlach, Villeroy & Boch. OCLC 420158. Katalogo de Moderne Galerie, Saarland Museum, Saarbrücken, 1971)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Belgaj pentristoj
Kategorio:Vincent van Gogh
Edward Saidi Tingatinga

[alternative=Muralpentraĵo en la patra vilaĝo de Tingatinga.|eta|[Murpentraĵo en la patra vilaĝo de Tingatinga.]]
**Edward Saidi TINGATINGA**, ankaŭ konata kiel **Edwardi**, **Eduardo** aŭ **Said**, (naskiĝis en Namoĉelio, Tanzanio,  en 1932 kaj mortis en Daresalamo, Tanzanio, en 1972) estis tanzania pentristo, kreinto de la Tinga Tinga, nome stilo de pentrarto, kiu portas lian nomon, kaj fondinto de la Kunlabora Arta Societo Tinga Tinga. 

## Biografio 
En la pasinteco, iuj esploristoj erare lokis la naskiĝlokon de la pentristo. Hodiaŭ estas neniu dubo pri ĉi tiu polemika afero. La pentristo naskiĝis en Namoĉelio, urbeto en la distrikto Tunduro de la regiono Ruvumo en suda Tanzanio, ĉe la limo kun Mozambiko.

La familio Tingatinga estis memsufiĉa agrikultura familio. Ŝia patrino, Agnes Binti Ntembo, apartenis al la etno Makuvo kaj estis kristana, dum ŝia patro, Saidi Tingatinga, estis Ngindo kaj islamano. Tial la knabo ricevis kristanan nomon (Eduardo) kaj islaman nomon (Saidi). Antaŭ ol iĝi artisto li laboris kiel farmisto, mielokolektanto, ĝardenisto, muzikisto kaj fruktovendisto. En 1972, Tingatinga mortis pro pafado de policisto. 

La pentraĵoj de Edward Saidi TINGATINGA havis grandan internacian efikon, helpante ekkoni tanzanian arton tra la mondo, inkluzive de nordiaj eŭropaj landoj kiel Svedio, Danio, Finnlando kaj Norvegio aŭ aliaj landoj kiel Japanio kaj Svislando, ktp.

La stilo Tinga Tinga daŭre estas tre populara hodiaŭ kaj multaj tanzaniaj artistoj daŭrigas tiun artan tradicion.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Tingatinga Arts Cooperative Society, *Tingatinga in Kiswahili and English* (Mture Educational Publishers Ltd, 1998, 2005) 
* Tine Thorup, Cuong Sam, Tingatinga - Kitsch or Quality (ThorupArt, 2011) 

## Vidu ankaŭ 
* Tinga Tinga
* Tanzania kulturo
* Omari Amonde
* Mohamed Charinda
* David Mzuguno

## Eksteraj ligiloj 
* Staro kaj morto de Eduardo Tingatinga  ()

Kategorio:Tanzanianoj
Kategorio:Kulturo de Tanzanio
Kategorio:Naskiĝintoj en Tanzanio
Horní Domaslavice

**Horní Domaslavice** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono en historia teritorio de Teŝina Silezio. Vivas ĉi tie  ().

En distanco 8&nbsp;km okcidente situas urbo Frýdek-Místek, 10&nbsp;km norde statuta urbo Havířov, 12&nbsp;km nordoriente urbo Český Těšín kaj&nbsp;13&nbsp;km nordokcidente urbo Vratimov.

## Historio 
Municipo Domaslavice estis fondita en dua duono de la 13-a jarcento fare de slava familio Domaslavicidoj, kiuj donis al tiu ĉi loko ankaŭ sian nomon. En skribaj mencioj ĝi aperas unuafoje en la jaro 1305. Horní Domaslavice fariĝis memstara politika municipo en la jaro 1864.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* preĝejo de sankta Jakobo Pli Aĝa
* kolono kun statuo de Virgulino Maria kaj kolono kun statuo de sankta Floriano situas en ĝardeno de paroĥo
* statuo de Johano Nepomuka troviĝas apud ŝoseo al valbaraĵo Žermanice

## Pluaj fotoj 

Horní Domaslavice (16).JPG|Pastrejo en Horní Domaslavice
Horní Domaslavice (1).JPG|Domo de fruktokultivistoj en Horní Domaslavice
Horní Domaslavice (24).JPG|Horní Domaslavice
Horní Domaslavice (22).JPG|Horní Domaslavice
2023 Horní Domaslavice kaple svaté Anny (2).jpg|Kapelo en Horní Domaslavice


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Épierre

''''*  estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france *Savoie*, arpitane *Savouè*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes''), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Savoie
* Épierre - Saint-Léger (stacidomo)

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Savoie
Ernesto Palomba

.

Ricevinte sian licencion pri fiziko en 1995 de la Universitato 'Sapienza' de Romo, li daǔrigis per doktoreco pri astrofiziko kaj sciencoj pri la materio en 2001 ĉe la Universitato de Provenco Aix-Marsejlo en Francio.

Laŭ *Minor Planet Center*, li malkovris du asteroidojn inter 2002 kaj 2003.

La asteroido 95951 Ernestopalomba estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  IAU Slipo de Ernesto Palomba 
*  Ernesto Palomba, publikaĵoj; el *ResearchGate*

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
(94623) 2001 WD2

**(94623) 2001 WD2** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝia discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,350208 astronomia unuo, tie estas 52,390 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Utao

En japana poezio, la **utao** (, , ) estas fiksforma poemo, konsistanta el mallongaj versoj, kies longoj estas kvin aŭ sep moraoj alterne.

## Priskribo 
Je japana lingvo, la poezia metro estas kalkulata laŭ moraoj, ne silaboj; unu silabo povas esti unu morao (se la vokalo estas mallonga kaj la fina nazalo mankas) aŭ du (se la vokalo estas longa aŭ la fina konsonanto ĉeestas), kaj rimo ne ekzistas. Por la utao, ĉiu verso devas konsisti el kvin aŭ sep moraoj.

Diversaj formoj de la utao ekzistas, klasifikitaj laŭ longo:

## Utaoj en Esperanto 
La formo de la utao adaptiĝis al Esperanto, kun la modifo ke la poezia metro estas kalkulata laŭ ordinaraj silaboj, ne moraoj, konforme al la fonetiko de Esperanto.

En Esperanto, la japana poeto Miyamoto Masao verkis multajn utaojn; ekzemple, lia longutao “Pri enotero (Kun du reutaoj)” gajnis la Unuan premion de poezio de la Belartaj Konkursoj de la Universala Esperanto-Asocio en 1965. Ĉi tiu longutao konsistas el 27 versoj, de kvin aŭ sep silaboj, krom la du reutaoj, kiuj estas tankaoj. Krome, Miyamoto ankaŭ tradukis utaojn en fikssilaban Esperanton; ekzemple, li tradukis serion de tankaoj de la poetino Yosano Akiko () en Esperanton.

Krome, ankaŭ verkistoj kiel Sibayama Zyun'iti, Kuroda Masayuki, kaj Geraldo Mattos verkis utaojn en Esperanto.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
*  (Anglalingvaj tradukoj de klasikaj japanlingvaj utaoj)
* 

Kategorio:Japanlingva poezio
94884 Takuya

'*94884 *Takuya'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Henri M. J. Boffin elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle, Belgio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Takuya Matsuda'' (japane: 松田卓也), profesoro pri astrofiziko en la departemento de terscienco kaj planedoscienco de la Universitato de Kobe, agnoskita aŭtoritato en komputila simulado, ĉefe pri  kaj venta alkresko. Ankaŭ relativisto,  li estis prezidento de la Astronoma Societo de Japanio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Nirvana tago

**Nirvana tago** estas mahajana festo honore la elvekiĝon de la budho Gotamo dum kiu la *Mahāparinirvāṇasūta* estas recitita.

## Referencoj 
Kategorio:Budhismaj festoj
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Monthyon

eta|maldekstre|Vilao la Grimpette.
eta|maldekstre|Preĝejo de Sankta Georgo.
**Monthyon** estas komunumo en la departemento Seine-et-Marne en la regiono Francilio de nord-centra Francio. Ĝi estis loĝejo de Eugène Boch, amiko de Vincent van Gogh pentrita en la portreto "la pentristo ĉe steloj". Eugène Boch loĝis en la Vilao La Grimpette.

Ĝi enhavas 1707 loĝantojn. La lokanoj estas nomataj *Monthyonnais*.

Estas kvar mallongaj rojoj. Estas 82,7 % de plugebla tero.

## Historio 
La vilao *La Grimpette* estis renkontigejo de artistoj el la komenco de la 19a jarcento. Kiel loĝejo de la pentristo Eugène Boch, ĝi estis hejmo de unu de la plej gravaj pentrokolektoj de impresionistoj de tiu tempo en la pentraĵoj de Vincent van Gogh, Henri de Toulouse-Lautrec, Pablo Picasso, Henri Matisse, Émile Bernard kaj Anna Boch.

La Batalo de la Marno tuŝis la komunumon en septembro 1914.

Julio González (1876-1942), hispana skulptisto kaj pentristo loĝis tie el 1925 ĝis 1940 kaj tie faris plurajn skulptaĵojn el ŝtono de Monthyon inter 1933 kaj 1936, inspirite de la statuaro de la katedraloj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Monthyon, «La Butte». Des origines à nos jours, Annie Chambault, Lys Éd. Amatteis, 2007.

Kategorio:Seine-et-Marne
Kategorio:Francilio
Hotelo Gambrinus (Ostrava)

**Hotelo Gambrinus** (ĉeĥe: *Hotel Gambrinus*) en Moravia Ostrava estis konstruita en la jaroj 1891–1892 sur loko de pli malnova antaŭe rajtokuira domo. La novkonstruaĵojn en historiigantaj formoj projektis arkitekto Felix Neumann por sia patro kaj posedanto de la domo Emanuel Neumann. En la objekto estis hotela loĝigo, restoracio, kafejo kaj bierejo. La domo troviĝas en Placo de Masaryk, ĝi enfalas en memorindaĵan zonon Moravia Ostrava kaj ĝi estis enskribita kiel kultura memorindaĵo.

El famaj gastoj estis en la hotelo enloĝigita ekzemple ĉefduko Rainer Ferdinand von Österreich (1827–1913), ano de familio de Habsburgoj kaj ĉefkomandanto i.r. landodefendo, dum sia vizito de Ostrava en la jaro 1896.    

En la jaro 1917 akiris la domo Parcela banko kaj jam tiam la objekto estis por la nova celo adaptita. La fasado estis en la hodiaŭan aspekton reguligita en la jaro 1924. En konekso kun eluzo de la domo por mona instituto (nun jam Praga kredita banko) estis en ŝildon de la domo instalita kapo de Merkuro.

En teretaĝo estas hodiaŭ apoteko kaj en pli supraj etaĝoj ordinacioj de kuracistoj kaj kancelarioj. En la tria etaĝo de la konstruaĵo troviĝas kolektaĵoj kaj ekspozicioj de  Citrario, privata muzeo de citroj. 

## Literaturo 
* KROČEK, M., *Osudy a podoba měšťanských domů ve staré Moravské Ostravě II* (pokračování). Ostrava. Sborník k dějinám a současnost Ostravy a Ostravska. 2007, roč. XIII, s. 545 - 571.
* STRAKOŠ, M.: *Průvodce architekturou Moravské Ostravy*. Ostrava 2009.
*DLOUHÝ, J.: Zajímavé návštěvy slavných v Ostravě od jejího založení v roce 1267 do roku 1989. Ostrava 2008. 

Gambrinus
Kategorio:Pereintaj hoteloj
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Ostrava-urbo
Kategorio:Moravia Ostrava kaj Přívoz
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1892
Alstremeriacoj

La **alstremeriacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo lilialoj (*Liliales*). Ĝi enhavas 5 genrojn kaj ĉirkaŭ 260 speciojn por la sveda botanikisto Johan Emanuel Wikström (1789-1856).

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (8 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Liliales* Perleb - lilialoj
****Alstroemeriaceae* Dumort. - alstremeriacoj
*****Alstroemeria* L. - alstremerio
*****Bomarea* Mirb. - bomareo
*****Drymophila* R. Br. - drimofilo
*****Luzuriaga* Ruiz & Pav. - luzuriago
*****Schickendantziella* - ŝikendancielo

## Referencoj 
Kategorio:Alstremeriacoj
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Frigyes Spiegel

**Frigyes Spiegel** [fridjeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Spiegel Frigyes** estis hungara arkitekto, elstara figuro de la hungara secesio (stilo), fasonisto pri mebloj.

Frigyes Spiegel naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Frigyes Spiegel devenis el juda familio. Li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1887, poste li laboris ĉe Vilmos Freund. Baldaŭ li projektis sola, sed ekde 1895 kun Fülöp Weinréb. Ili projektis precipe ludomojn. Li ankaŭ fasonis meblojn, eĉ li havis vendejon pri mebloj. Dum la Hungara Sovetrespubliko li havis posteneton, tial post la falo li rifuĝis al Oradea, kie li daŭris la arkitekturan laboron. Baldaŭ li revenis al Budapeŝto.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* ludomo de Lindenbaum (Budapeŝto, 1896–1897, bombardita en 1944, la fasado rekonstruiĝis en la 2000-aj jaroj)
* ludomo en Budapeŝto (1897, kun Weinréb)
* la plej mallarĝa etaĝa domo (6,2 m) en urboparto Buda (1889, kun Weinréb)
* palaco Princz (Szeged, 1912–1913)
* Staranta horloĝo (kunartisto)

Ház (740. számú műemlék).jpg|Ludomo de Lindenbaum
Bajcsy Zsilinszky út 63 épület (5).JPG|Ludomo (1897)
A legkeskenyebb ház Budán, Döbrentei utca, Tabán, 2016 Budapest.jpg|Mallarĝa domo (1889, kun Weinréb)
Kopasz István AranyJánosKJ.jpg|Palaco Princz
Longcase clock by Viktor Hoser in 1899. - Budapest Museum of Applied Arts.JPG|Staranta horloĝo

## Elektitaj kontribuoj 
* *Modern díszítő művészet az építészetben* (1897)
* *A modern építészet és a budapesti bérházak* (1902)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj fasonistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1919
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kampinemacoj

La **kampinemacoj** () estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lilialoj (*Liliales*). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 4 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Liliales* Perleb - lilialoj
****Campynemataceae* Dumort. - kampinemacoj
*****Campynema* Labill. - kampinemo
*****Campynemanthe* Baill. - kampinemanto

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Izidor Sterk

**Izidor Sterk,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sterk Izidor** estis hungara arkitekto, elstara figuro de la hungara secesio (stilo).

Izidor Sterk naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Izidor Sterk devenis el juda familio. Li akiris arkitekturan diplomon en Vieno. Li estis oficejestro ĉe Henrik Schmahl. Sterk malfermis atelieron en 1892 en Budapeŝto. Li projektis plurajn domojn, komercajn konstruaĵojn kaj fabrikojn. Li havis edzinon.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* hotelo-kuracbanejo Gellért (1909 – 1918 kun Artúr Sebestyén kaj Ármin Hegedűs)
* kastelo en Szurdokpüspöki (1905)
* sinagogo por la juda orfejo (Budapeŝto, 1928)

GellertFront.jpg|Hotelo-banejo Gellért
Bajcsy-Zsilinszky út 61, 2020 Terézváros.jpg|Ludomo kun vendejo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vrbovec (distrikto Znojmo)

**Vrbovec** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Konsisto de la municipo estas krom vilaĝo Hnízdo ankaŭ katastra teritorio de pereinta municipo Ječmeniště. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1243.

## Loĝantaro
## Partoj de la municipo 
* **Vrbovec** (katastra teritorio (k.t.) *Vrbovec* kaj *Ječmeniště*)
* Hnízdo (k. t. *Vrbovec*)

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Senkapigo de sankta Johano Baptisto
* Statuo de sankta Johano Nepomuka en vilaĝplaco
* Statuaro de La plej sankta Triunuo
* Viteja budo Lampelberg super la pereinta municipo Ječmeniště
* Kapelo de Virgulino Maria Helpantino en la pereinta municipo Ječmeniště

## Falinto 
* Kurt Knispel (1921–1945), germana tankisto - tanka aso


Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Narteciacoj

La **narteciacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo dioskorealoj (*Dioscoreales*). Ĝi enhavas 5 genrojn kaj 36 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Dioscoreales* Mart. - dioskorealoj
****Nartheciaceae* Fr. ex Bjurzon - narteciacoj
*****Aletris* L. - aletrido
*****Lophiola* Ker Gawl. - lofiolo
*****Metanarthecium* Maxim. - metanartecio
*****Narthecium* Huds. - nartecio
*****Nietneria* Klotzsch ex Benth. - nitnerio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Hnízdo

**Hnízdo** (antaŭe **Knast**, ) estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Vrbovec. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudoriente de Vrbovec. Estas ĉi tie registritaj 52 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Hnízdo situas en katastra teritorio **Vrbovec** kun areo 1,29&nbsp;km².

## Historio 
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1190.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Vrbovec-Hnízdo (4285).jpg|Hnízdo, strato
Vrbovec-Hnízdo, solární elektrárna (4287).jpg|Hnízdo, suncentralo
Vrbovec-Hnízdo, hospoda (4279).jpg|Hnízdo, gastejo

Kategorio:Vrbovec (distrikto Znojmo)
Kategorio:Domaroj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Nuligitaj katastraj teritorioj en Sudmoravia regiono
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio