open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Metroo de Bakuo

La **Metroo de Bakuo** (azere: Bakı Metropoliteni, antaŭe adına Bakı Metropoliteni, ruse: Бакинский метрополитенимени В. И. Ленина - la metroo V.I. Lenin Baku) estas la metrosistemo kiu funkcias en la ĉefurbo de Azerbajĝano, Bakuo. Malfermita en 1967, la sistemo ampleksiĝis kiel moderna reto. Kiel la plimulto de la aliaj metrooj de la eksa Sovetio, multaj el la metrostacioj estas naciaj ornamaĵoj tre profundaj kaj eskvizite dekoraciataj, kelkfoje kun sovetia ideologio.

La metroo de Bakuo funkcias je standarda soveta dizajno kiu karakteras per ĝiaj pluraj radiaj linioj kaj interkonektiĝo en la urbocentro. Pro la malsama reliefo de la urbo kelkaj metrostacioj estas tre profundaj dume aliaj estas tre supraĵe.

La metroo de Bakuo konsistas el tri metrolinioj kun 27 stacioj kaj entuta linilongo de 40,3 kilometroj.

En 2015, la metroo estis uzata de 222,0 milionoj da pasaĝeroj, tio estas 608.200 ĉiutagaj pasaĝeroj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Bakua metroo
* Metroo
* Listo de metrooj en la mondo
* Funikularo de Bakuo
* Tramtransporto en Bakuo
* Trolebusa transporto en Bakuo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retpaĝo de Metroo de Bakuo () () () ()
* Urbanrail - Metroo de Bakuo ()


Bakuo
Kategorio:Transporto en Bakuo
Bakuo
Bakuo
Kategorio:Azerbajĝanaj transportaj firmaoj
Specoj de stelamasoj

La du **specoj de stelamaso** (malfermita stelamaso kaj globa stelamaso) estas klasifikataj
laŭ du malsamaj sistemoj:

## Klasifiko de la malfermitaj stelamasoj 
La malfermitaj amasoj estas klasifikataj laŭ la **klasifiko de Trumpler**;
sistemo malvolvita de Robert Trumpler en 1930. Ĝi konsistiĝas el:

* Romia cifero de **I** ĝis **IV** kiu indikas la koncentriĝon: amaso de klaso I estas plej densaj kun centra koncentriĝo. Pli maldensaj amasoj, kun centro malpli neta, havas klason **II** aŭ **III**; kaj **IV** por la malplej densaj, apenaŭ distingeblaj el la stela fono.

* Araba cifero de 1 ĝis 3, kiu indikas la gamon da absolutaj magnitudoj de la steloj en la amaso:
# Ĉiuj steloj havas saman magnitudon
# La magnitudoj estas regule disdonitaj
# La amaso entenas grandan kvanton da malbrilaj steloj

* Litero, kiu indikas ĉu la amaso estas **p**ovra, **m**ezriĉa aŭ **r**iĉa je steloj.
** **p**: malpli ol 50 steloj
** **m**: inter 50 kaj 100 steloj
** **r**: pli ol 100 steloj.

Litero **n** estas aldonata kiam la stelamaso estas ĉirkaŭigata de nebulozo.

En tiu klasifiko, la amaso Plejadoj, kiu estas densa, kun kelkaj grandaj steloj, sed multe
da malgrandaj (pli ol 500) kaj vualita de nebulozo, estas klasigata **I 3 r n**,
dum ke la amaso Hiadoj, pli disigitaj, kun malpli da steloj, estas klasigata **II 3 m**.

## Klasifiko de la globaj stelamasoj 
La globaj stelamasoj estas klasifikataj laŭ la **klasigo de koncentriĝo de Shapley–Sawyer**: skalo laŭ kiu Harlow Shapley kaj Helen Sawyer Hogg klasifikis la globajn stelamasojn inter 1927 kaj 1929.

Tiu skalo en romiaj ciferoj de **I** al **XII**, (kvankam oni rajtas uzi la arabajn ciferojn 1 al 12) indikas la koncentriĝon de la centra regiono de la globa stelamaso. Plej densaj
stelamasoj (kiel M75) estas de klaso **I**, kaj plej malkoncentritaj, kiel
Palomar 12 aŭ NGC 4372 estas de klaso **XII**.

## Eksteraj ligiloj 
*  Klasifiko de la malfermitaj stelamsoj,  kaj de la globaj stelamsoj  (el la paĝaro "*Ciel Extrême*")
*  La profunda ĉielo: la malfermitaj amasoj (el la paĝaro "*Web Astro*") 
*  Klasoj de koncentriĝo de Shapley-Sawyer 

Kategorio:Stelamasoj
Kategorio:Astronomiaj objektoj
Metroo de Kievo

[eta|dekstra|300px|Civitanoj kaŝas sin de bombardo en metrostacio *Obolonj* dum la [Invado de Rusio en Ukrainion (2022)|rusa invado en Ukrainion, la ]]
La **metroo de Kievo** (; ) estas sistemo de metroo kiu estas la ĉefa publika transporto de Kievo, ĉefurbo de Ukrainio. Ĝi estis la unua metroo en la lando kaj la tria konstruita en eksa Sovetio, post la Metroo de Moskvo kaj Leningrado (nuntempe Metroo de Sankt-Peterburgo). La metroo de Kievo estas uzata de ĉ. 1.38 milionoj da pasaĝeroj ĉiutage, reprezentante 42,5% de la 3.25 milionoj de la personoj kiuj uzas la publikan transporton ĉiutage.

En 2017 Kieva metroo havas 3 liniojn: Svjatoŝinsjko-Brovarsjka ("unua" aŭ "ruĝa"), Kurenivsjko-Ĉervonoarmijsjka ("dua" aŭ "blua") kaj Sirecjko-Peĉersjka ("tria" aŭ "verda"). Ilia suma longo estas 67.6 kilometroj. Entute estas 52 funkciantaj stacioj tri el kiuj estas transirejoj inter paroj de linioj en centro de Kievo.

## Listo de stacioj 
### Svjatoŝinsjko-Brovarsjka linio 
### Kurenivsjko-Ĉervonoarmijsjka linio 
### Sirecjko-Peĉersjka linio 
## Estonta disvolvo 
En 2011 la Institucio pri Ĝenerala plano de Kievo kreis planon de disvolvo de Kieva metroo ĝis jaro 2025. Krome, la Kieva metroo mem kreis planon de disvolvo de la vojreto. Laŭ tiuj du planoj kelkaj novaj objektoj estas planataj por konstruado.

### Svjatoŝinsjko-Brovarska linio 
En la "unua" aŭ "ruĝa" Svjatoŝinsjko-Brovarska linio oni planas konstruon de la dua eliro el stacio Vokzalna, ĉar nun la sola eliro ne sufiĉas por kvanto de pasaĝeroj, venantaj al stacidomoj tra tiu ĉi metrostacio. Krome, oni planas ekstendi la linion post stacio Akademmisteĉko kaj konstrui aldonan stacion Novobiliĉi.

### Kurenivsjko-Ĉervonoarmijska linio 
Por disvolvigo de la Kurenivsjko-Ĉervonoarmijska ("dua" aŭ "blua") linio oni planas konstruon de stacio Odesjka kaj de disbranĉigo de la linio post stacio Ipodrom kun kreo de nova branĉo kun stacioj Avtovokzal "Teremki" kaj Vulicja Krejsera "Avrora". La lasta nomo, signifanta "Strato de krozŝipo Avrora", plej verŝajne ŝanĝiĝos, ĉar la responda strato estas renomigita en 2013 kaj nun tenas nomon de poeto Dmitro Lucenko.

## Mapo 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrooj en la mondo
* Tramtransporto en Kievo
* Rapidtramo de Kievo
* Urba elektrotrajno de Kievo
* Trolebusa transporto en Kievo
* Transporto en Ukrainio
* Madono de Kievo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Mapo de la metroo de Kievo en Urbanrail.net

Kategorio:Konstruaĵoj en Kievo
Kievo
Kievo
Kategorio:Fervojo en Ukrainio
Kievo
Kategorio:Aperis en 1960
Kategorio:Transporto en 1960
Kategorio:Transporto en Kievo
István Borcsa

**BORCSA István** [borĉa] estas hungara scenejdekoraciisto naskita en Braŝovo la 20-an de marto 1932.

## Kariero
Li diplomiĝis en Industriarta Altlernejo (Budapeŝto) en 1956. Li debutis en Nacia Teatro (Szeged) kaj poste ekde 1957 ĝis 1970 li estis scenejdekoraciisto de  Teatro de Kecskemét. Li elmigris el Hungarujo.
 
## Scenejdekoracioj pli gravaj
*Frisch: És a holtak újra énekelnek; 
*Shakespeare: Coriolanus; 
*Pap K.: Mózes.

## Fonto
*Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Éva Bornemissza

**Éva BORNEMISSZA** [bornemisa], laŭ hungarlingve kutima nomordo *Bornemissza Éva* estis hungara aktorino naskita en Kolozsvár la 31-a de aŭgusto 1914 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de novembro 1971 http://www.imdb.com/name/nm1062001/. Ŝia familia nomvarianto estis **Bornemisza**.
 
## Kariero
Éva Bornemissza akiris pedagogian diplomon. En Debrecen Árpád Horváth taksis ŝin valora aktoro, poste ŝi lernis aktoradon de Artúr Bárdos. Intertempe ŝi havis filmajn rolojn ekde 1936 ĝis la nazia erao. Ŝi debutis en 1938 en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj tie ludis ĝis 1950 kaj poste denove ekde 1955 ĝis sia morto.

Ŝi edziniĝis en 1940.

## El ŝiaj teatraj roloj 
*Egy anya (Imre Madách: ''La Tragedio de l' Homo*); 
*Fräulein (Zsigmond Móricz: Úri muri); 
*Gyorsírónő (Endre Illés: Az idegen)

## El ŝiaj filmaj roloj 
* *Én voltam* (1936) – vendistino
* *Az én lányom nem olyan* (1937) – sekretariino
* *Mária két éjszakája* (1940) – skulptistino
* *Sári bíró'' (1943) – Terka

## Fonto
* Magyar Színházművészeti Lexikon
* hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Metroo de Minsko

eta|dekstra|300px|Skemo de la Metroo de Minsko
La **Metroo de Minsko** estas la metro-sistemo de Minsko, ĉefurbo de Belorusio. Malfermita en 1984 ĝi konsistas el 2 linioj kaj 28 stacioj. Ĝi estas uzata de 800 mil pasaĝeroj ĉiutage.

La metroo de Minsko nuntempe nur konsistas el du metrolinioj: Maskoŭskaja estis la unua kiu malfermiĝis en 1984 post kvar jaroj da konstruado ĝi transiras la urbon sudokcidente nordorienten. La dua Aŭtazavodskaja estas perpendikulara al Maskoŭskaja. Ĝi estis malfermita en 1991 kun 14 funkciantaj metrostacioj. La komunikiĝo de ambaŭ linioj troviĝas en la urbocentro.

La tabulkoloroj korespondas al la koloroj de la linioj en la metroskemo.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo
* Listo de metrooj en la mondo
* Łacinka
* Tramtransporto en Minsk
* Trolebusa transporto en Minsko

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Metroo de Minsko
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Belorusio
Kategorio:Transporto en Minsko
Minsko
Minsko
Minsko
Metroo de Stokholmo

eta|200px|dekstra|Mapo de la Metroo de Stokholmo
eta|Stockholms tunnelbana kollage a
La **Metroo de Stokholmo** () estas la metrosistemo kiu funkcias en la urbo Stokholmo ĉefurbo de Svedio kaj al ĝia metropolita areo. Ĝi havas 110 km longe konsistanta el tri grupoj: blua, ruĝa kaj verda grupoj kiuj samtempe dividiĝas en metrolinioj. Ĝi havas 100 metrostaciojn el kiuj 47 estas subteraj kaj 53 surteraj. La metroo de Stokholmo estas konsiderata kiel unu el la plej belaj de la mondo pro ĝiaj internaj dekoraciadoj komparindaj kun la metroo de Moskvo aŭ la metroo de Lisbono.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Stokholmo
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Stokholma Transporto - oficiala retejo
* UrbanRail.Net

Kategorio:Stokholmo
Stokholmo
Stokholmo
Metroo de Sofio

eta|230px|Mladost 3
eta|230px|Reto de **Metroo de Sofio**
La **Metroo de Sofio** () estas la unua kaj sola metroo en Bulgario, en la ĉefurbo (Sofio). Ĝi malfermiĝis la 28-a de januaro 1998, kaj nuntempe ĝi havas 34 metrostaciojn kun 39 km longe, dividita en du sekcioj, la unua inter la kvartalo *Obelia* kaj la placo *Sveta Nedelia* kaj la dua inter la nacia stadiono *Vasil Levski* kaj la kvartalo *Mladost 1*. Ekzistas projekto por la kunigado de ambaŭ sekcioj per konstruado de la metrostacio *Kliment Ohridski*.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo
* Listo de metrooj en la mondo
* Tramtransporto en Sofio
* Trolebusa transporto en Sofio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo
* Neoficiala retpaĝo 
* Urban Mobility Center  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Sofio
Sofio
Sofio
Clémence Saint-Preux

**Clémence**, per plena nomo **Clémence Saint-Preux**, estas franca kantistino, kiu naskiĝis la 29-an de novembro 1988 en Neuilly-sur-Seine (departemento Hauts-de-Seine). Ŝi estas la filino de la komponisto Saint-Preux.

## Biografio 
Kiel filino de komponista patro kaj verkista plus pentrista patrino, Clémence ekde sia plej juna aĝo kreskis en artista etoso. Tiel ne estis surprize ke ŝi frue interesiĝis pri muziko kaj kantado, lernis ludi pianon kaj gitaron kaj prenis kursojn pri danco kaj komedia teatrumado. En aĝo de 12 jaroj, ŝi renkontis la kantiston Johnny Hallyday. Ĉarmita de ŝia voĉo, li registris kun ŝi la kanzonon *On a tous besoin d’amour* ["Ĉiuj bezonas amon"], kiu estis granda sukceso en Francio kaj en novembro 2001 estis la kvara plej populara kanto tie. Tamen la sekvajn tri jarojn ŝi ne aperis publike: En 2004 ŝi en kanta duopo interpretis kun la junulo Jean-Baptiste Maunier, freŝe konatiĝinta pro la sukceso de la kineja filmo *Les Choristes*, la unuopaĵon *Concerto pour deux voix* ["Konĉerto por du voĉoj"]. La muzikaĵo, kiu pro malĉeesto de ĉiaj vortoj iom similis al kanta ekzerco de la voĉaj eblecoj, estis adapto de *Concerto pour une voix*, komponita fare de la patro Saint-Preux en 1969. Ankaŭ tiu muzikaĵo sukcesis, kaj fine de la jaro 2005 Clémence eldonigis unuan soloan unuopaĵon, *Sans défense* ["Sendefende"], sekvata sekvajare de plia unuopaĵo *La vie comme elle vient* ["La vivo kiel ĝi venas"].

Unua albumo, titolita *Bewitching*, eldonita en 2009, enhavas 2 titolojn en la franca kaj 5 en la angla. Duobla albumo franca/angla sekvis samjare.

## Diskaro 
### Unuopaĵoj 
* 2001 : ''On a tous besoin d'amour* (kun Johnny Hallyday)
* 2005 : *Concerto pour deux voix* (kun Jean-Baptiste Maunier)
* 2005 : *Sans défense*
* 2006 : *La vie comme elle vient*
* 2007 : *Où es-tu*

### Albumoj 
* 2009 : *Bewitching*
* 2009 : *Mes jours''

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de Clémence
* referenca retejo pri ŝi
* referenca reta forumo

Kategorio:Francaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Francio
Ordre des Arts et des Lettres

eta|150px|ordeno "Chevalier des Arts kaj Lettres"
La ***Ordre des Arts et des Lettres*** (en Esperanto "**Ordeno de la Artoj kaj de la Literaturo**") estas franca honoriga ordeno, kiu fondiĝis la 2-an de majo 1957 kaj estas administrata per la franca ministerio pri kulturo. La ordeno estas aljuĝata al "personoj", kiuj atingis elstarajn meritojn per sia kreado en arto aŭ literaturo, aŭ per sia kontribuo konatigi la artojn kaj literaturon en Francio kaj tutmonde".

Kiam la ŝtata prezidanto Charles de Gaulle en 1963 restrukturigis la ŝtatajn ordenojn de Francio, li tenis tiun ĉi ordenon. La konsilio de la *Ordre des Arts kaj des Lettres* havas 12 regulare fiksitajn membrojn (*"aparte la direktoroj de la kulturministria administrantaro, de la naciaj arkivoj ... kaj la franciaj muzeoj"*) plus 13 membroj persone nomumitaj pere de la nacia ministro pri kulturo.
eta|140px|maldekstra|ordeno "Commandeur des Arts kaj Lettres"
eta|140px|maldekstra|ordeno "Officier des Arts kaj Lettres"

## Klasoj 
La ordeno estas dividita je tri klasoj:
* Komandoro (*"Commandeur des Arts kaj Lettres"*): por personoj, kiuj almenaŭ kvin jarojn havas la rangon *Officier*; 50 eblaj atribuoj po jaro
* Oficiro (*"Officier des Arts kaj Lettres"*): por personoj, kiuj almenaŭ kvin jarojn havas la rangon *Chevalier*; 140 eblaj atribuoj po jaro
* Kavaliro (*"Chevalier des Arts kaj Lettres"*): por personoj pli-ol-30-jaraj; 450 eblaj atribuoj po jaro

## Ordena dekoraĵo 
La ordena signo estas verda duobla kruco kun ok brakoj, kiuj por la "kavaliro" estas dekorita per arĝenta, por la "oficiroj" per arĝente ora, kaj por la "komandoroj" per ora arabesko. Krome la signo por la "komandoroj" iom pli grandas ol por la aliaj ordenaj klasoj. Meze por ĉiuj tri specoj videblas monogramo de la literoj L kaj A.

"Komandoroj" portas la ordenan signon ĉe rubando ĉirkaŭ la kolo, "oficiroj" kaj "kavaliroj" ĉe rubando fiksita maldekstre je la brusto. Ĉe la oficira rubando krome troveblas ronda ornamaĵo nomata "rozeta". La rubando larĝas 37 mm kaj konsistas el kvin larĝaj malhelverdaj strioj, dividitaj per kvar mallarĝaj blankaj linioj.

Dosiero:Ordre des Arts et des Lettres Commandeur ribbon.svg|Komandoro
Dosiero:Ordre des Arts et des Lettres Officier ribbon.svg|Oficiro
Dosiero:Ordre des Arts et des Lettres Chevalier ribbon.svg|Kavaliro

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la ordeno en la retejo de la francia ministerio pri kulturo (france)

Kategorio:Ordenoj
Kategorio:Premioj
Kategorio:Kulturo de Francio
Kategorio:Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Flavaj silvioj

Flavaj silvioj, Ĥloropetoj, aŭ ***Chloropeta*** estas genro de birdoj de Afriko de la familio de Akrocefaledoj; iam ili estis lokataj en la parafiletika grupo de la Silviedoj.

Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
* Mallongbeka ĥloropeto (*Chloropeta gracilirostris*)
* Flava ĥloropeto (*Chloropeta natalensis*)
* Monta ĥloropeto (*Chloropeta similis*)

Temas pri flavecaj birdoj, kiel la popola nomo sugestas kaj eĉ la latina scienca nomo kie la radiko de la antikva greka "chloro" aŭ "ĥloro" signifas "flava". Supraj partoj de tiuj birdoj estas pli brunecaj.

## Referencoj 
* **Del Hoyo**, J.; Elliot, A. & Christie D. (editors). (2006). *Handbook of the Birds of the World*. Volume 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Lynx Edicions. ISBN 84-96553-06-X.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Erlinsbach AG

** Erlinsbach** estas komunumo en la distrikto Araŭo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 3481 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La nordan limon de la komunumo formas kresto de la Faldoĵuraso. En nordoriento de la komunumo situas la montopinto *Geissfluh*, kiu kun alteco de 908 m s.m. estas la plej alta punkto de Kantono Argovio. La rivero *Erzbach* dividas la valon en soloturnon kaj argovian parton.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Erlinsbach limas en nordo al Oberhof, en oriento al Küttigen, en sudoriento al Araŭo, en okcidento al Erlinsbach SO, kaj en nordokcidento al Kienberg.

## Trafiko 
Erlinsbach situas ĉe la suda alveturvojo al la montpasejo Salhöhe, kiu kondukas al Frick kaj Gelterkinden. La komunumo estas ligita per loka buslinio n-ro 2 kun Araŭo kaj per buslinio n-ro 571 kun Olten.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 3 kilometrojn sude en Araŭo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Erlinsbach datiĝas el la jaro 1173 kiel *Arnlesbah*.

En mezepoko la tuta valo troviĝis sub la regado de la Senjoroj de Kienberg, kiuj estis vasaloj de la Habsburgoj. En la jaro 1417, du jarojn post la konkero de la Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo, la malalta jurisdikcio falis al la urbo Araŭo kaj en la jaro 1454 al la johanita komandejo Biberstein. En la jaro 1535 la urbo Berno devigis la johanitojn vendi siajn havaĵojn. Soloturno intertempe jam akiris la okcidentan valoflankon. Dum la orienta flanko estis reformigita fare de Berno, la okcidenta valflanko sub Soloturno restis katolika, kio cementis la dividon de la valo al katolika soloturna kaj reformita berna flanko. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la berna flanko de la valo estis atribuita kiel komunumo Erlinsbach al la nove fondita Kantono Argovio.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Erlinsbach

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Erlinsbach
* Erlinsbach en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Erlinsbach ponto 056.JPG|Ponto trans Erzbach, limo inter argovia kaj soloturna Erlinsbach
Dosiero:Erlinsbach Ansicht.jpg|Erlinsbach AG kaj SO
Dosiero:Erlinsbach Argovio restoracio Rebberg 047.JPG|Restoracio Rebberg
Dosiero:Erlinsbach Argovio 057.JPG|Rigardo al argovia Erlinsbach
Dosiero:Erlinsbach Argovio 048.JPG|Ĉefstrato en argovia Erlinsbach
Metroo de Varsovio

La **Metroo de Varsovio** () estas la unua metrosistemo konstruita en Pollando. Ĝia konstruado komenciĝis en 1983. Konstruado de unua metrolinio finiĝis en 2008. Nuntempe la sistemo konsistas el du metrolinioj. La unua (norde-sude) kunigas la urbocentron de Varsovio kun ĝiaj periferiaj sudaj (Mokotów, Ursynów) kaj nordaj (Żoliborz, Bielany) kvartaloj dense loĝataj. La dua linio transiras la urbon de oriento al okcidento.

Nuntempe funkcias 28 metrostacioj. La metroo estas uzata ĉiutage de  uzantoj. La linio longas je . La tempo de veturo tra la tuta unua linio M1 estas 38 minutoj kaj 20 sekundoj.

## Historio 
En 1925 oni decidis komenci la prilaboron pri metroo kaj en 1927 oni validigis planojn kaj ekis geologiajn esploradojn. En 1929 oni formis la *Referaton de Subtera Fervojo*, kiu responsis por la konstruo. Granda depresio de 1930-aj jaroj kaŭzis la ĉesigon de ĉiuj laboroj. En 1938 urbestro Stefan Starzyński ekzistigis *Oficejon de Etudoj de Subtera Fervojo*, kiu aktualigis planojn. Oni ekis konstruadon, sed ĝi estis interrompita per la dua mondmilito. Baldaŭ post la milito la ideo de konstruo de metroo aŭ urba fervojo en Varsovio revenis, sed oni finfine forlasis ĝin.

En 1950 la urba registaro decidis konstrui la profundan metroon en Varsovio. Oni komencis la konstruadon en Praga en 1951, de la parto ironta sub Vistulo. Kaŭze de kreskantaj kostoj oni reduktis ĝin en 1953 al la eksperimenta konstruaĵo en Praga. Oni konstruis tie grandan (7.000 m3) relkomutan kameron kaj la 1270-metran tunelon. En 1957 oni finfine forlasis laborojn.

Oni revenis al la ideo de metroo en 1974. Estiĝis teknikaj kaj ekonomiaj prilaboroj de la metroo. En 1982 la registaro de Pola Popola Respubliko interfiksis kun Sovetunio pri helpo en konstruado. Je 15-a de aprilo 1983 la konstruado komencis. La unua parto, de Kabaty al Politechnika, estis finita en 1995. Je 25-a de oktobro 2008 finis la konstruadon de tuta linio.

## Metrolinioj 
## Metrostacioj 
### Unua linio - M1 (Kabaty-Młociny) 
eta|Mapo de la unua linio[eta|Enirejo al la metrostacjo [Centrum (metrostacio)|Centrum]]eta|Stacio

Planitaj stacioj de unua linio kiuj ne estas konstruitaj:
* Plac Konstytucji, inter la  kaj  stacioj
* Muranów, inter la  kaj  stacioj
eta|Mapo de la dua linioeta|Konstruado  la metrostacioj de la dua linio[eta|Stacio [Płocka (metrostacio)|Płocka]][eta|Enirejo al la metrostacio [Targówek Mieszkaniowy (metrostacio)|Targówek Mieszkaniowy]]

### Dua linio - M2 (Bemowo-Bródno) 
Tri metrostacioj estas en konstruado:
* **Karolin** (C1)
*  (C2)
*  (C3)

## Vidu ankaŭ 
* Metroo
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de la metroo de Varsovio 
* Gvidilo de la metroo

Varsovio
Varsovio

Kategorio:Fervojo en Pollando
Varsovio
Kategorio:Transporto en Varsovio
Erlinsbach

**Erlinsbach** havas diversajn signifojn:

* **Erlinsbach AG** estas komunumo en la distrikto Araŭo en Kantono Argovio en Svislando.
* **Erlinsbach SO** estas komunumo en la distrikto Gösgen en Kantono Soloturno en Svislando.
Metroo de Helsinko

250px|eta|Oranĝkolora trajno de la **Metroo de Helsinko**
La **Metroo de Helsinko** (; ) estas la metroo funkcianta en la urbo Helsinko, kaj nuntempe la sola metroo en Suomio. La metrosistemo malfermiĝis je la 2-a de aŭgusto 1982, post 27 jaroj da planado. La metroo estas la plej norda en la mondo kaj en la momento de ĝia inaŭgurado estis la plej mallongdistanca en la mondo.

La metroo konsistas el simpla linio kun 30 metrostacioj, entute 43&nbsp;km longa. Ĝi servas ĉefe por la ĉeurboj de la oriento, sed ankaŭ uzata kiel transportilo ene de la urbocentro de Helsinko. Laŭ la statistikoj de la entrepreno kiu posedas ĝin, la nombro de pasaĝeroj superas la 50 milionojn ĉiujare. Tradicie oni asocias kun la metroo oranĝan koloron.

## Listo de stacioj 
[eta|dekstra|300px|Mapo de Helsinka metroo en la [2007-a jaro.]]
Kvankam Helsinka metroo estas konsiderata la sola linio, ĝi subdividiĝas je tri segmentoj konektaj je unu nodo — la stacio *Itäkeskus*. Ĉi-sube ni donos la liston de stacioj posegmente, de okcidente al oriento.

### Ruoholahti–Itäkeskus 
### Itäkeskus–Mellunmäki (norda branĉo) 
### Itäkeskus–Vuosaari (suda branĉo) 
## Estonta ekspando 
### Okcidenta ekspando (*Länsimetro*) 
dekstra|eta|350px|Mapo de Helsinko kiu montras Helsinkan regionan fervojon, Helsinkan metroon kaj ĝiajn planitajn ekspandojn
En 2006 la urbokoncilo de Espoo aprobis konstruon de okcidentan ekspandon de la unua linio de helsinka metroo el stacio Ruoholahti ĝis Matinkylä en Espoo. La konstrulaboro komenciĝis en 2009 kaj oni atendas ke ĝi malfermiĝos iam dum jaro 2016. Tiu ĉi unua segmento de la ekspando estos 14 kilometrojn longa kaj havos 8 staciojn, ĉiuj el kiuj estos subteraj.

Dua segmento de la ekspando estis proponita en 2014. Ĝi iru de Matinkylä ĝis Kivenlahti, estu entute 7 kilometrojn longa kaj havu kvin novajn staciojn kaj novan fervojstacidomon en Sammalvuori. Ĉiu fervojo, stacioj kaj la stacidomo estu subtere. La laboroj komenciĝis en malfrua 2014 kaj atendeble finiĝos ĉ. jaro 2020.

### Dua linio 
Dua linio de helsinka metroo, kiu iru de Laajasalo al Pasila norde de la urba centro, konektante kun la unua linio tra metrostacio de Kamppi estas ankaŭ planata. Eble eventuale ĝi ekspandiĝos eĉ pli norden ĝis Flughaveno Helsinki-Vantaa. La urba koncilo ade diskutis pri ĝi kaj konsideras la projekton en planoj de disvolvigo de Helsinko, tamen oni apenaŭ komencos iujn laborojn antaŭ la 2030-aj jaroj. Krome, en 2015 ekfunkciis fervojo Kehärata, kiu konektas la urbon kun la flughaveno, kaj urbo koncilo rekomendis disvolvigon de tramvojaro je direkto de Laajasalo. Do la metroa linio kun itinero Laajasalo–Kamppi–Flughaveno ŝajnas superflua kaj neprobable konstruatos.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo
* Helsinko
* Tramtransporto en Helsinko
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Helsinko
Helsinko
Helsinko
Kategorio:Fervojo en Finnlando
Helsinko
Steig

**Steig** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Steig (Hofstetten) estas setlejo de la komunumo Hofstetten en la distrikto Vinterturo en Kantono Zuriko en Svislando.

* **Steig (Neckertal)''' estas frakcio de la iama komunumo Brunnadern, nun Neckertal, en la elektodistrikto Togenburgo en Kantono Sankt-Galo en Svislando.
Saint-Preux

**Saint-Preux** (naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1950 en Parizo) estas franca komponisto, pianisto kaj orkestra dirigento. Liaj plej konataj komponaĵoj nomiĝas *Concerto pour une voix* ["Konĉerto por unu voĉo"], *Le Piano sous la mer* ["La piano sub la maro"] kaj *Symphonie pour la Pologne* ["Simfonio por Pollando"].

En aĝo de ses jaroj, li komponis sian unuan verkaĵon por orgeno, kaj de tiam pli ol 300 verkoj konsistigas lian verkaron.

Internacie li ekkonatiĝis en aĝo de 19 jaroj, en 1969 per sia partopreno de la Festivalo de Sopot en Pollando, kie li estis orkestra dirigento en interpreto de sia komponaĵo ''La Valse de l'enfance* ["La valso de la infaneco"]. Li ricevis la premion de la internacia gazetaro en tiu festivalo. Dum la sekvaj jaroj, aparte du komponaĵoj havis publikan sukceson, *Concerto pour une voix*, kies unuan aŭdigon interpretis la dirigento *Danielle Licari*, kaj *Le Piano sous la mer*.

La artisto estis dirigento de multnombraj orkestroj, inter ili la Simfonia Orkestro de Londono, la la Simfonia Orkestro de Pollando kaj la Ĥoraro de Krakovo, la Filharmonia Orkestro de Parizo kaj la la Simfonia Orkestro de Montrealo.

En 2005, reference al sia antaŭa sukcesa verkaĵo li komponis la muzikaĵon *Concerto pour deux voix* ["Konĉerto por du voĉoj"], kiun kante interpretis lia filino Clémence Saint-Preux, tiam 16-jara, kaj la ĥora soloisto Jean-Baptiste Maunier. tiam 14-jara.

## Diskaro 
* 1969 *Concerto pour une voix*
* 1972 *Le Piano sous la mer*
* 1973 *La Passion*
* 1974 *La Fête triste*
* 1975 *Your Hair & Missa Amoris*
* 1977 *Concerto pour Piano*
* 1977 *Symphonie pour la Pologne*
* 1978 *To be or not*
* 1979 *Atlantis*
* 1983 *Le Piano d'Abigaïl*
* 1991 *Phytandros*
* 1994 *The Last Opera*
* 1998 *Free Yourself*
* 2005 *Concerto pour deux voix*
* 2007 *Jeanne la romantique*
* 2009 *Nocturne pour violon''

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo, inkluzive de biografio

## Notoj 
Kategorio:Francaj komponistoj
Kategorio:Dirigentoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1950
Tiefenstein

**Tiefenstein** (germane: "profunda ŝtono") estas la nomo de pluraj loĝlokoj en germanlingvaj landoj.

Interalie temas pri parto de
* Hofstetten ZH en Svislando kaj
* Görwihl en Germanio.

Kategorio:Vinterturo (distrikto)
Kategorio:Kantono Zuriko
Kategorio:Setlolokoj de Svislando
Proto-stelo

[eta|Protostelo [Herbig-Haro 46/47 fotita en infraruĝo]]
**Proto-stelo** estas amaso da gaso kaj kosma polvo kiu kuntiriĝas, ene
de giganta molekula nubo, por iĝi stelo. La materio, kiu kolapsas sur la
proto-stelon plidensigas kaj, pro frotado, plivarmigas ĝin ĝis inkandesko.
La altirita polvo malhelpas la lumo eliri, la proto-stelo estas do ĉirkaŭigata de
kokono da polvo kaj aspektas kiel malluma globeto. Sed per
infraruĝa observado eblas malkovri ĝin.

La proto-stelo iĝas stelo kiam ĝi estas varmigata ne nur pro ĝia gravita kuntiriĝo,
sed per nuklea fuzio.

La brita fizikisto Sir James Jeans studis la kondiĉojn,
laŭ kiuj nubo (aŭ parto da nubo) povas kuntiriĝi kaj kalkulis la mason en
funkcio de la denso kaj temperaturo de nubo kiu povas komenci gravite
kolapsi. Tiu maso, tiel nomata maso de Jeans estas donata de la formulo:

: M_j = \frac{9}{4} \times \left( \frac{1}{2 \pi n} \right) ^ \frac{1}{2} \times \frac{1}{m ^ 2} \times \left( \frac{kT}{G} \right) ^ \frac{3}{2} 

kie *n* estas la denso en partikloj, *m* estas la averaĝa
maso de gasa partiklo en la nubo kaj *T* la temperaturo de la gaso: ju
pli nubo estas densa kaj malvarma, des pli ĝi facile kuntiriĝa .

La steloj formiĝas kutime multope (en stelamasoj). Tio estas klarigata, se oni supozas
ke la nubo da gaso ne uniforme kuntirigas. Male tiaj nuboj estas loko de
turbulaj movoj, kiuj igas regionojn pli malpli densaj en ĝi. Tiu procezo,
tiel nomata *turbula disiĝo* faras ke iaj regionoj transpasos la mason de Jeans kaj
iĝos gravite malstabilaj. Tiel, la nubo fragmentiĝas en grupo da proto-steloj: tiu, kiu
kongruas kun la observo de stelamasoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  La kolapso kaj la rotacio de la proto-steloj 
*  Formiĝo de la steloj 
*  Stela formiĝo

Kategorio:Astronomiaj objektoj
Kategorio:Steloj
SIMO TCI

**SIMO** (mallongigo de ***S**alón **I**nformativo de **M**aterial de **O**ficina*), Informa Salono pro Oficeja Materialo, aktuale difiniĝas kiel *Feria Internacional de Informática, Multimedia y Comunicaciones* (Internacia Foiro de Komputado, Plurmedio kaj Komunikado), kaj estas unu el la plej gravaj de Eŭropo. Ĝi okazas ĉiujare novembre en la ejoj de Ifema (aktuale Recinto Ferial Juan Carlos I) de Madrido (Hispanio).

SIMO TCI ekis en 1961 kaj celebriĝas ĉiujare dum la unua kompleta semajno de novembro, komence marde kaj fine sabate kaj dimanĉe kiel publikaj tagoj. Ĝis 2007 partoprenis la plej gravaj entreprenoj de la sektoro kiaj Microsoft, IBM, Lenovo, HP, Panda Security, Symantec, Apple, Philips, Sony, Intel, SuSE Linux kaj multaj aliaj kompanioj.

En 2008 ne okazis, pro la decido de la ĉefaj ekspoziciantoj (Telefónica, Vodafone, Orange, Microsoft, Toshiba) pri ne partopreno.

## Notoj 
Kategorio:Internacia foiroj
Kategorio:Madrido
Kategorio:Komputado
Kategorio:Komunikado
Salono Madrida de la Aŭtomobilo

La **Salono Madrida de la Aŭtomobilo** aŭ en la hispana origine *Salón del Automóvil de Madrid* aŭ *MOTORTEC* estas Aŭtomobila salono celebrata maje aŭ junie en Madrido, Hispanio. Ĝi ne estas agnoskata kiel unu el la ĉefaj internaciaj ekspozicio pri aŭtoj fare de la Organisation Internationale des Constructeurs d'Automobiles, sed foje estas taŭga ejo por enkonduki novajn aŭtojn de Eŭropo.

## 2006 
En 2006 okazis el la 26a de majo al la 4a de junio.

Prezentado:
* Citroën C-Buggy
* Citroën Jumper
* Citroën C-Triomphe
* Kia Carens
* Toyota Avensis (renovigo)

## 2008 
Prototipoj de alternativa pelado:
* Citroën C-Cactus
* Nissan Denki Cube
* Volvo ReCharge

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Aŭtomobiloj
Kategorio:Ekspozicioj de Hispanio
Kategorio:Eventoj en Madrido
Kategorio:Komercaj foiroj
Kategorio:Kulturo de Madrido
Kategorio:Transporto en Madrido
Tonkino

**Tonkino** estis franca protektorato de Sudorienta Azio kiu konstituis kio nun estas la plej parto de la nordo de Vjetnamio.

Ĝi apartenis al Ĉinio ekde la 2-a jarcento a.K. ĝis la vjetnama sendependiĝo en la 10-a jarcento. La francoj ekprenis la regionon en 1883 konvertanta ĝin en protektorato; fakte oni unuigis kun aliaj regionoj kontrolataj de Francio en 1887 por formi la Francan Hindoĉinion. Estis la ĉefa celo de la zono dum la bataloj kontraŭfrancaj post la Dua Mondmilito. En 1964 okazis en la golfo de Tonkino ŝipa konflikto kiam du usonaj destrojeroj informis pri atako fare de vjetnamaj boatoj, kio poste estis malkonformita. Tio rezultis ekskuzo definitive de Lyndon B. Johnson por peti al la usona kongreso aprobon pri la Rezolucio de la Golfo de Tonkino, kiu permesis usonanojn operaci en Vjetnamo kaj pligrandigi la militistan ĉeeston de Usono en la lando. Tiele komencis la Milito de Vjetnamo.

Kategorio:Eksaj kolonioj de Francio
Kategorio:Historio de Vjetnamio
Kategorio:Sud-Orienta Azio
Kategorio:Franca Hindoĉinio
Sebastián Piñera

**Miguel Juan Sebastián Piñera Echenique**  (la 1-an de decembro 1949 — la 6-an de februaro 2024) estis prezidento de Ĉilio de 2010 ĝis 2014 kaj denove ekde 2018 ĝis 2022.

Post kariero kiel ekonomikisto en la servo de pluraj institucioj, inkluzive de la Monda Banko, li konstruis sian sukceson kiel komercisto en la 1980-aj jaroj. Li estas unu el la plej riĉaj homoj en la lando, kun taksita riĉaĵo en 2017 al $ 2,7. miliardo.

Li estis senatano de 1990 ĝis 1998. Li tiam prezidis la dekstrulan partion Nacia Renovigo (RN), de kiu li estis la kandidato en la prezidant-elekto 2005-2006, gajnita fare de Michelle Bachelet.

Kandidato de dekstrula koalicio en la prezidant-elekto de 2009-2010, li estis elektita prezidento de la respubliko kontraŭ la eksprezidanto Eduardo Frei Ruiz-Tagle, tiel ĉesigante dudek jarojn da potenco por la centro-maldekstra koalicio. Li alfrontis, dum 2011, grandajn movadojn studentajn kiuj depostulis plibonigon de la ĉilia edukado. Ne povante kandidatiĝi por dua sinsekva oficperiodo, li forlasis la prezidantecon en 2014.

Li estis elektita por nova periodo kiel ŝtatestro en la prezidant-elekto de 2017.

Fronte al amasa socia movado de 2019, li organizis konsistigajn elektojn en 2021 por redakti novan Konstitucion. Li ankaŭ devis administri la sekvojn de la Covid-19-pandemio. En novembro 2021 li alfrontis petojn de demisio pro financa skandalo.

Kategorio:Prezidantoj de Ĉilio
Kategorio:Ĉiliaj politikistoj
Metroo de Bukareŝto

eta|200px|dekstra|Metrostacio
dekstra|eta|200px|Metromapo de Bukareŝto
La **Metroo de Bukareŝto** (rumane *Metroul Bucureşti*) estas la plej grava publika transportilo de Bukareŝto, la ĉefurbo de Rumanio. Ĉiutage, ĉefe dum labortagoj, ĝi estas uzata de 750.000 pasaĝeroj. Entute estas 63 km kaj 45 metrostacioj.

## Historio 
La unuaj projektoj por la konstruado de la Metroo de Bukareŝto estis prezentitaj en 1930, kadre de ĝenerala planado por la modernigado de la urbo. En 1938 la loka registaro rajtigis la kompanion *S. A. Metropolitanul* plani kaj konstrui la metroon, kies eklaborado devintus eki en 1941. Tamen, la Dua Mondmilito, sekvata de periodoj plenaj de politikaj streĉaĵoj kiuj finiĝis per la altrudiĝo de komunista reĝimo, metis finon al tiu ĉi projekto.

Ĉirkaŭ la jaro 1970, la publika transportsistemo iĝis nesufiĉa por urbo kia Bukareŝto, en plena disvolviĝo. Pro tio komisiono determinis la neceson konstrui subteran transportilon, kio poste fariĝis la metroo de Bukareŝto. La metroo estas konsiderata kiel eble la sola politikaĵo bone trafita rilate al la planado de Bukareŝto dum la komunisma regado. Meze de katastrofa organizado kaj la konstruado de neutilaj konstruaĵoj kiel la Palaco de la Popolo, ĉi tiu projekto vere plibonigis la vivkvaliton de la loĝantaro.

La bukareŝta metroreto inaŭguriĝis la 16an de novembro 1979. Momente plene funkcias 3 linioj (M1-M3) kaj parte du linioj (M4-M5). Planata estas sesa linio (M6).

## Vidu ankaŭ 
* Metroo
* Listo de metrooj en la mondo
* Tramtransporto en Bukareŝto
* Trolebusa transporto en Bukareŝto

## Eksteraj rilatoj 
* Oficiala retpaĝo de Metrorex 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Bukareŝto
Bukareŝto
Bukareŝto
Kategorio:Fervojo en Rumanio
Ottilia Borbáth

**BORBÁTH Ottilia** [borba't] estas hungara aktorino naskita en Târgu Mureş la 26-a de novembro 1946.

## Kariero 
Ŝi debutis en 1968 en teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház. En 1979 ŝi translokiĝis Hungarujon kaj dungis ŝin tie la Katona József Színház Kecskemét. En 1987–88 ŝi ludis en Pécs kaj en Jurta Színház (Budapeŝto). Ekde 1991 ŝi denove ludis en Kecskemét.

## El ŝiaj roloj 
* Rozika (Zsigmond Móricz.: Úri muri);
* Lány (Karinthy F.: Gellérthegyi álmok);
* Nelli (Barta L.: Szerelem);
* Gertrudis (Katona J.: Bánk bán);
* Hyppolita (Shakespeare: Szentivánéji álom);
* Bettina (Hauptmann: Naplemente előtt).

## Eksteraj ligiloj 
* Spektakloj pluajhttp://theater.hu/index.php?mode=portre&szemely_id=1401

## Fonto 
* Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Júlia Borbáth

**BORBÁTH Júlia** [borba't] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Kluĵo la 19-a de februaro 1945.

## Kariero 
Ŝi debutis en 1966 en teatro Temesvári Állami Csiky Gergely Színház kaj poste en 1969 ŝi iĝis anino de teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház.

## El ŝiaj roloj 
* Johanna (Shaw: Szent Johanna [Saint Joan = Sankta Johanino]);
* Sárika (Heltai J.–Szirmai A.: Tündérlaki lányok);
* Francia királylány (Sh.–Mészöly D.: Lóvátett lovagok);
* Eszter (Déry T.–Presser G.: Képzelt riport egy amerikai popfesztiválról);
* A nő (Gelman: Ketten a padon);
* Mása (Ĉeĥov: Három nővér [Tri sestry = Tri fratinoj]);
* Rendőr őrmester, provokátor felesége (Mrozek: Rendőrség [Policja = la polico]).

## Eksteraj ligiloj 
* Spektakloj pliaj: http://theater.hu/index.php?mode=portre&szemely_id=54

## Fonto 
* Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Hermin Boránd

**BORÁND Hermin** [bora'nd] estis hungara kantistino naskita en Arad en 1852 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de junio 1916.

## Kariero
Ŝi debutis kiel infanaktorino en Debrecen kaj tie ludis ĝis 1875. En 1876 ŝi troviĝis en trupo de Béla Mándoky, en 1877 en tiu de Andor Sztupa. En 1878 ŝi dungiĝis al Koloĵvaro, poste ekde 1886 ĝis 1905 al Népszínház (Budapeŝto). Pli poste ŝi iĝis lernejestrino. 

## El ŝiaj roloj
* Bátki Tercsi (Tóth E.: A falu rossza).

## Fonto
* Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj infanaj aktoroj
Kolegiato Sankta Bartolomeo de Lieĝo

eta|280px|dekstra|Kolegiato Sankta Bartolomeo en 2006.
La **Kolegiato Sankta Bartolomeo** de Lieĝo, en Belgio, estas tipa konstruaĵo el impona stilo romanika mosano, estis konstruita el grejsaj blokoj , inter la fino de la 11-a jarcento ĝis la fino de la 12-a. Same kiel la plimulto de la religiaj konstruaĵoj ĝi suferis multnombrajn modifojn kun la paso de la jarcentoj, tamen la romanika stilo de Sankta Bartolomeo konserviĝis malgraŭ la modifoj. En la 18-a jarcento estis modifita laŭ la aliaj stiloj (novklasikismo kaj franca baroko). Tamen, la interno de la okcidenta flanko de la kolegiato restaŭriĝis laŭ la origina romanika stilo. La kolegiato Sankta Bartolomeo estas unu el la sep primitivaj lieĝaj kolegiatoj (kiuj estis Sankta Petro de Romo, Sankta Kruco, Sankta Paŭlo, Tago de Sankta Johano, Sankta Denizo kaj Sankta Marteno).
La 28-a de marto 2006, la preĝejo estis reinaŭgurita post gravaj renovigaĵoj dum sep jaroj kiam estis anstataŭitaj 10.000 ŝtonoj kaj la restaŭrado de la polikromio sur la muroj.

Kategorio:Romanikaj preĝejoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Lieĝo
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Belgio
Lieĝo
Cibeles Madrid Fashion Week

eta|Mercedes-Benz Fashion Week Madrid 2017.
**Cibeles Madrid Fashion Week**, ĝis 2007 **Pasarela Cibeles**, estas la ĉefa platformo por la promociado de la modo en Hispanio. Kun sidejo en Madrido kaj kun dujara ofteco, en septembro 2008 realiĝis la 48-a sesio. La 49-a sesio kiu daŭris dek kvin tagojn, celebriĝis en februaro 2009. Ĉi tiu foiro estas organizata de Ifema, la foira institucio de Madrido kaj eble la plej grava en Hispanio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo

Kategorio:Kulturo de Madrido
Kategorio:Modo
Ferenc Boldizsár

**BOLDIZSÁR Ferenc** [boldiĵa'r] estis hungara aktoro, sufloro. Li naskiĝis ? kaj mortis en Koloĵvaro la 7-an de junio 1873.

## Kariero
Li estis en la 1830-aj jaroj sufloro kaj helpanta aktoro de *Dunántúli Színjátszó Társaság*, poste de trupo de Kassa. Li eldonis tri poŝlibrojn. Ekde la 1840-aj jaroj li estis vilaĝnotario, poste katastrogvidanto.

## El liaj roloj
*Corunna (Gombos I.: Az esküvés); 
*Konrád (Kotzebue: Keresztes vitézek).

## Fonto
*Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj sufloroj
Euskal Herriko Ikasle Antolakunde Sozialista

**Euskal Herriko Ikasle Antolakunde Sozialista** (**IAS**) ( *Socialisma Studenta Organizo de Eŭskio*), estas komunisma studenta asocio en Eŭskio, kiu precipe defendas uzadon de la Eŭska lingvo en edukad-sistemo kaj la lukto por la komunisma socio. Ĝi estis fondata en 1988.

## Politika propono 
Euskal Herriko Ikasle Antolakunde Sozialista komprenas la klasa regado kiel la bazo de ĉiuj subpremoj suferitaj de laboristoj, kaj la komunismo kiel la senklasa socia organizo kiu venkas ĉiujn subpremojn. Sur ĉi tiu vojo, ili adaptas la komunistan strategion al la eduka kampo. 

Kvankam iliaj laboro koncentriĝis sur la eduka kampo, ili ne komprenas la venkon sur la kapitalisma edukado sen la superado sur la kapitalisma socio. Tial, ilia celo estas kaj la Eŭska Socialisma Ŝtato kaj la socialisma eduka sistema.

Nuntempe, ili organiziĝas en multaj eduka centroj, universitatoj kaj alvokaj eduka centroj de Eŭskio, defendante la kondiĉojn kaj interesojn de laborantaj studentoj.

En ĉi tiu kriza kunteksto, kie la funkcio de kapitalisma edukado estas pli kaj pli furioza kaj evidenta en la dominado sur la laborista klaso, la komunisma organizado inter la studentoj estas proponita kiel la sola solvo.
## Eksteraj ligiloj 
* Retloko de *Ikasle Abertzaleak* 

## Referencoj 
Kategorio:Edukado en Eŭskio
Kategorio:Studentaj organizaĵoj
Ertzaintza

200px|eta|dekstra|Ŝildo de la Ertzaintza
**Ertzaintza**  estas la nomo en la eŭska lingvo  de la aŭtonoma polico de Eŭskio (Hispanio). Ĝi estis kreita en la jaro 1982 kiam estis prezidanto (eŭske: Lehendakari) Carlos Garaikoetxea, dum disvolviĝo de la Statuto de Aŭtonomeco de Eŭskio de 1979. Oni nomas *ertzaina*  al ĉiu policano de la Ertzaintza. En la nuntempo, 90% de la policanoj el la 8.000 el kiuj konsistas tiu institucio en tuta Eŭskio estas viroj. Ĝi havas 25 komisarejojn distribuatajn en diversaj eŭskiaj komarkoj.

Nuntempe la Ertzaintza havas la jurisdikciajn rajtojn sur la publika ordo, civila sekureco, trafiko kaj ludoj kaj spektaklo en Eŭskio. La institucio dependas de la Departamento de la Interno de la Eŭska Registaro, kies reganto estas Estefanía Beltrán de Heredia.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de la Ertzaintza 

Kategorio:Eŭska Aŭtonoma Komunumo
Kategorio:Polico
József Bokor (komponisto)

**BOKOR József** estis hungara komponisto kaj dirigento naskita en Kolozsvár la 12-an de februaro 1861 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de oktobro 1911. Li estis la filo de aktoro József Bokor.

## Kariero
József Bokor studis en Kassa, estis instruisto pri muziko en Szabadka. Kiel kapelestro de provincaj trupoj li laboris en Eperjes, Újvidék, Székesfehérvár, Győr. Inter 1893 kaj 1896 dungis lin la Népszínház (Budapeŝto). Ekde 1903 li reĝisoris en Király Színház (Budapeŝto). Li estis premiitulo de pluraj teatraĵkonkursoj. Liaj operetoj, popoldramoj estis sukcese prezentitaj.

## Komponaĵoj pli gravaj
* *Kurucfurfang* (1899); 
* *Huszárkisasszony* (1903).

## Fonto
* Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Hungaraj dirigentoj

Kategorio:Hungaraj operetkomponistoj
Xavier Forneret

eta|dekstra|ĉirkaŭ je 1880
**Xavier FORNERET** (n. la 16-an de aŭgusto 1809 en Bono - m. la 7-an de aŭgusto 1884 en Bono) estis franca verkisto kaj unu el la tiel nomataj "malgrandaj romantikistoj", samkiel Philothée O'Neddy aŭ Charles Lassailly.

## Biografio 
Dum sia vivo siaj verkoj ne konis sukceson sed li estis riĉa. Li posedis domon en Bono kaj domon en Chaudenay.

## Verkoj 
* *Deux destinées* 1834
* *Vingt-trois, trente-cinq* 1835
* ''L'Homme noir* 1835
* *Mère et fille* 1855
* *Rien... - Quelque chose* 1836
* *La Lune donnait et la rosée tombait* 1836
* *Lanterne magique! Pièce curieuse!* 1836
* *Quelque chose du cœur* 1837
* *Pièce de pièces, temps perdu* 1840
* *Premier extrait d'un volume de Rêves* 1845
* *Deuxième extrait d'un volume de Rêves* 1846
* *Caressa* 1858
* *Vapeurs, ni vers, ni prose* 1838
* *Quelques-uns doivent dire cela* 1848
* *Aux électeurs de Beaune et à tous* 1848
* *Lignes rimées* 1853
* *L'Infanticide* 1856
* *Un crime d'enfer* 1857
* *À Sa Majesté l'Empereur* 1858
* *Ombres de poésie* 1860
* *Sans titre, par un homme noir blanc de visage* 1838
* *Encore un an de Sans titre, par un homme noir blanc de visage* 1840
* *Broussailles de la pensée, de la famille de « Sans titre »* 1870
* *Réflexions sur la peine de mort*, 1851
* *Voyage d'agrément de Beaune à Autun, fait le 8 septembre 1850* 1851
* *47 phrases à propos de 1852* 1852
* *Mon mot aussi'' 1861

Forneret, Xavier
Forneret, Xavier
Goloring

dekstra|eta|250px|Rekonstruaĵo de Goloring
**Goloring** aŭ **Goloringo**, nomata ankaŭ ***Eifel-a Stonehenge***, situas ĉe Wolken (Rejnlando-Palatinato, Germanujo) estas prahistoria teraĵo protektata kiel kulturmemoraĵo. Ĝin oni taksas unu el la plej gravaj prahistoriaj trovejoj en Rejnlando-Palatinato.

## Nomo 
[eta|maldekstra|[Remparo kaj fosaĵo vidita de la norda enirejo orienten]]
La nomo devenas verŝajne el la 19-a aŭ 20-a jarcento kaj rilatas al la legendo de Genoveva de Brabant, kiun oni kultis en la proksima Fraukirch. Laŭdire estis ekzekutita ĉi tie la misfaranto Golo.

## Bibliografio 
* Josef Röder: *Der Goloring, ein eisenzeitliches Heiligtum vom Henge-Charakter im Koberner Wald (Landkreis Koblenz)*, in: *Bonner Jahrbücher 1948.* S. 81 – 132. online
* Ortsgemeinde Kobern-Gondorf (Hrsg.): *Kobern-Gondorf.* 1980
* Frauke Gränitz u. a. (Hrsg.): *Das Mittelrheinische Becken. Eine landeskundliche Bestandsaufnahme im Raum Andernach, Bendorf, Koblenz, Mayen, Mendig, Münstermaifeld und Neuwied.* (Landschaften in Deutschland 65). Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2003. ISBN 3412101028. S. 205-206 (grundlegende geographische Bestandsaufnahme)
* Wolfgang Zäck: *Und so wurde sein Körper in vier Teile geteilt. Auf den Spuren der Genovefa-Legende von der Fraukirch bis zum Goloring.* Mayen 2004. ISBN 3980642666. S. 109-138 (spekulativ)

## Eksteraj ligiloj 
* Asocio Goloring
* Fotoj de Goloring 
* Angla informejo kun aliaj ligiloj 
* Raporto de Wolfgang Zäck

Kategorio:Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Germanio
Ilona Bokor

**BOKOR Ilona** estis hungara aktorino naskita en Mezőharasztos la 27-an de novembro 1915 kaj mortinta en Târgu Mureş la 22-an de majo 1986. 

## Kariero
Bokor Ilona debutis en 1844 en Koloĵvaro. En 1948 ŝi estis unu el fondantoj de la hungara teatro de Sfântu Gheorghe, kie ŝi ludis ĝis 1980.

## El ŝiaj roloj
*Liza (Ferenc Lehár: A mosoly országa); 
*Gábor diák (Huszka J.: Gül Baba); 
*Köményné (Áron Tamási: Énekes madár).

## Fonto
*Magyar Színházművészeti Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Orkonuso de Ezelsdorf-Buch

[eta|Orkonuso de Ezelsdorf-Buch, [11-a jarcento a.K.|11-a-9-a jarcento a.K.]]

La **orkonuso de Ezelsdorf-Buch** estas bronzepoka artefakto el maldika orlado. Ĝi utilis kiel ekstera ornama tegaĵo de longfusta kapvestaĵo kun randaĵo, kiuj verŝajne estis el organa materialo kaj mekanike stabiligis la maldikan orladon.

La orkonuso de Ezelsdorf-Buch estas unu el aro de kvar ĝis nun konataj konusformaj orĉapeloj el la bronzepoko, trovitaj en la 19-a kaj 20-a jarcentoj en suda Germanujo (berlina orĉapelo, orĉapelo de Schifferstadt, orkonuso de Ezelsdorf-Buch) kaj en Francujo (orkonuso de Avanton) en pli-malpli bona stato.

## Nuna konservejo 
La Ezelsdorfa orkonuso troviĝas nuntempe en la germana nacia muzeo en Nürnberg, kie ĝi estas centra kernaĵo de la bronzepoka kolekto.

## Vidu ankaŭ 
* Orĉapelo
* Berlina orĉapelo, ĉirkaŭ 1000-800 a.K.
* Orĉapelo de Schifferstadt, ĉirkaŭ 1400-1300 a.K.
* Ĉieldisko de Nebra, ĉirkaŭ 1700 ĝis 2100 a.K.

## Bibliografio 
# *Gold und Kult der Bronzezeit*. (AusstellungsKatalog). Germanisches Nationalmuseum, Nürnberg 2003. ISBN 3-926982-95-0
# Wilfried Menghin (Hrsg.): *Acta Praehistorica et Archaeologica.* Unze, Potsdam 32.2000, S. 31-108. ISSN 0341-1184
# Peter Schauer: *Die Goldblechkegel der Bronzezeit – Ein Beitrag zur Kulturverbindung zwischen Orient und Mitteleuropa.* Habelt, Bonn 1986. ISBN 3774922381
# Gerhard Bott (Hrsg.): *Der Goldblechkegel von Ezelsdorf.* (Ausstellungskatalog). Theiß, Stuttgart 1983. ISBN 3-8062-0390-3
# Mark Schmidt: *Von Hüten, Kegeln und Kalendern oder Das blendende Licht des Orients.* in: *Ethnographisch-Archäologische Zeitschrift.* Berlin 43.2002, S. 499-541. ISSN 0012-7477

## Galerio 

File:Goldblechkegel von Ezelsdorf-Buch - 1 - Spitze.JPG|pinto de la Orkonuso de Ezelsdorf-Buch
File:Goldblechkegel von Ezelsdorf-Buch - 2 - oberer Teil des Schaftes.JPG| supra parto de la disigo
File:Goldblechkegel von Ezelsdorf-Buch - 3 - unterer Teil des Schaftes.JPG| malsupra parto de la disigo
File:Goldblechkegel von Ezelsdorf-Buch - 4 - Übergang vom Schaft zur Basis.JPG| Transiro de la disigo de la bazo
File:Goldblechkegel von Ezelsdorf-Buch - 5 - Basis.JPG| bazo

## Eksteraj ligiloj 
* Orĉapelo ĉe Runenstein.de 
* Orĉapeloj en arkeologia vortaro

Kategorio:Bronzepoko
Kategorio:Iloj
Kategorio:Kalendaroj
Kategorio:1-a jarmilo a.K.
Kategorio:Kapvestoj