open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
August Wilhelm Ernesti

**August Wilhelm ERNESTI** (naskiĝinta la  en Sömmerda-Frohndorf, mortinta la  en Lepsiko) estis germana filologo.

## Vivo 
Lia patro Johann Christian Ernesti estis pastoro plurloke (Zeitz, Bad Tennstedt), ties frato estis Johann August Ernesti. La patro mortis en 1770 estante superintendanto de Bad Langensalza.

August Wilhelm ekfrekventis en la 1748-a jaro la Monaĥejan lernejon Roßleben kiun li forlasis jam en 1749 por iri Lepsikon al la Thomas-lernejo. Eĉ lia onklo mem klerigis lin tie ĉi elstare. Universitate influis lin Crusius, Gottfried Heinsius kaj Kästner (matematiko), Christian Gottlieb Jöcher (historio), Christian Hebenstreit, Christian Wilhelm Thalemann kaj Fischer (teologio; hebrea lingvo). Gravegis tamen la filologio kiun lernigis kaj la onklo kaj Christ. Magistriĝo sukcesis en 1757, habilitiĝo en 1758 je docenteco. En 1765 iĝis li eksterorda, en 1770 orda profesoro pri elokventeco. La onklon posteulis li: lia sinprezenta, unua prelego titoliĝis *De ingenio elocutionis*.

En siaj prelegoj li nur faris interpreton de latinlingvaj verkistoj. Li docentis pri la paroladoj de Cicerono, pri ties retorikaj (eĉ pri *partitiones oratoriae*), la filozofiaĵoj, la leteroj. Krome li okupigis pri Tito Livio kaj Suetonio. Priesloritis ankaŭ poetoj, leterskribistoj kaj *Ars poetica* de Horacio, Juvenalo. Krome menciindas liaj eldonoj de Kvintiliano (1769), Amiano Marcelino (1773) kaj Pomponio Mela (1773). Laŭ la onkla verko *Initia* li prezentis logikon, metafizikon kaj retorikon kaj instigis la studentojn skribi kaj paroli latine.

Ernesti rektoris en 1774, 1778 kaj 1782. En 1790 li anis ĉe la malgranda Princa kolegio, en 1799 li engaĝiĝis pri stipendia donado.

## Fonto 
Art. „Ernesti, August Wilhelm“ fare de Friedrich August Eckstein ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volumo 6 (1877), p. 232 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Universitato de Lepsiko
Kategorio:Retorikistoj
28052 Lowellputnam

'*28052 *Lowellputnam'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la  1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *W. Lowell Putnam IV'', kvinan Unikan Kuratoron de la Observatorio Lowell. Li partoprenis en la frua generacio de televidila trafika sistemo, tenante postenojn de afera programara disvolvanto kaj analizisto en la radiofonia industrio. La bonfamo de la Observatorio Lowell en esploro kaj eduko signife kreskis sub lia estreco.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Ventrosa

**Ventrosa** [benTROsa] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo en norda Hispanio, nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla  kaj en ties plej suda parto, nome *Las 7 Villas*.

220ra|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Ventrosa, en la sudokcidento de la regiono.

## Geografio 
Ĝi estas aparta loĝloko kun komunikvojo al la cetero de la komarko kaj de la regiono nur laŭ la regiona ŝoseo LR-436 kiu komunikas al la LR-333 kiu iras suden al Viniegra de Abajo kaj tra ĉirkaŭo al Mansilla de la Sierra kaj ties akvobaraĵo. Ĝi estas ĉe la supra fluejo de la Valo de la rivero Najerilla, je 977 metroj super marnivelo.

## Historio 
En la jaro 927 aperas Ventrosa, menciita kiel "Bendosa", en dokumento rilata al la grafo Fernán González, asocia al Canales de la Sierra.

Ĝi aperis inkludita en la listo de 44 loĝlokoj kiuj formis la Senjorlandon de Kameros, donita en 1366 de Henriko de Tratámara al la kavaliro Juan Ramírez de Arellano, pro lia apogo en la lukto kontraŭ Pedro la 1-a. Ekde tiam ĝi apartenis al la senjorlando de la grafoj de Aguilar kaj Inestrillas, heredintoj de la domajno de Kameros, laŭ aperas konstatita en la *Katastro* de la Markizo de la Ensenada de 1751.

En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la komenco de la 20-a jarcento oni perdis ĉirkaŭ 430 loĝantojn ĝis la nunaj 50.

## Aktualo 
La loĝantaro estas tre maljuna. Vizitindaĵoj estas preĝejo kaj ermitejo, montara pejzaĝo, ktp.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Monaĥejo de Valvanera

La **Monaĥejo de Nia Sinjorino de Valvanera** estas abatejo de benediktanoj ĉe la deklivaro de la Montoj Mori kaj Redonda, en la Sierra de la Demanda, apartenanta al la municipo Anguiano, en Rioĥo (Hispanio). La abatejo estas en la valo samnoma, je iom pli ol 1000 m super marnivelo, ĉirkaŭita de densaj arbaroj, kaj inter la pintoj de la montoj Pancrudos, La Rioja, Gomare kaj San Lorenzo.

eta|maldekstre|250px|Monaĥejo de Valvanera.
La monaĥejo estas dediĉita al la Virgulino de Valvanera, patronino de la regiono *Comunidad Autónoma de La Rioja*, kaj tial ĝi estas grava centro de pilgrimado por kredantoj kaj deviga vizito por turistoj en la regiono. Aktuale ĝi estas regata de kvar monaĥoj de la ordeno *Instituto del Verbo Encarnado*.

La nomo Valvanera ŝajne deriviĝis de la latina esprimo "Vallis Venaria" kiu signifus 'Valo de la Akvovejnoj' aŭ plej verŝajne 'Valo de Ĉasado' aŭ pli malverŝajne 'Valo de Venuso' (reference al iama kulto en proksimaj montoj).

La unua abato de la monaĥejo estis Don Sancho, el jaro 990, kvankam la unua dokumento en kiu aperas Valvanera, apartenas al interkonsento de la jaro 1016 inter Sancho Garcés la Aĝa kaj lia bopatro Sancho García, en kiu ili fiksis la limojn de siaj respektivaj regnoj. Oni konservas la manuskriptoj de la benediktana regularo nomita "Esmaragdo", datita en la jaro 954 (aktuala 992​) kun noto diranta, ke ĝi estis skribita por Valvanera. En la skribejo de la monaĥejo de Valvanera oni laboris multajn verkon el la Mezepoko. Ekzemple historio de Rioĥo de la jaro 1701, kies aŭtoro estas la monaĥo Mateo de Anguiano.

La plej antikvaj konstruaĵoj konservitaj nuntempe, estas la romanika turo kaj la preĝejo. Aktuale ĉe la monaĥejo estas ankaŭ gastejo. La ĉefaj monumentaj vidindaĵoj estas malfrugotika preĝejo, la ĉambro de la virgulino el 1630, monaĥejo mem kun klostro, la gastejo reformita en 1763, kaj la ermitejo de Sankta Kristo. Estis ankaŭ alia gastejo nomita "de la francoj", ĉar estis detruita dum la Milito de Hispana Sendependigo.

## Notoj 
Kategorio:Monaĥejoj en Hispanio
Kategorio:Monumentoj de la pilgrimado al Santiago de Compostela
Kategorio:Turismo en Rioĥo
Zoltán Feicht

**Zoltán Feicht** [fejĥt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Feicht Zoltán** estas hungara dancisto, baletisto, koreografo.

Zoltán Feicht naskiĝis la  en Budapeŝto.
  
## Biografio 
Zoltán Feicht en sia aĝo 12 debutis kiel dancisto en muzikalo. Li studis en baleta instituto de Imre Dózsa kaj Gábor Keveházi, respektive en Hungara Dancarta Altlernejo, kie li akiris diplomon en 1999. Pli frue en 1996 kaj 1997 helpe de stipendio li studis dancarton en University of North Carolina School of the Arts. Post la diplomo li partoprenis en baletaj spektakloj de la Budapeŝta Ŝtata Operejo, Baldaŭ li ricevis taskojn ekzemple en Salzburg, Graz, Dublino. En 2005 li akiris koreografian diplomon en la Dancarta Altlernejo. Li ricevis premiojn dufoje.

## Liaj roloj (elekto) 
* Bati: Lidérc - dancisto
* Nyersanyag - dancisto
* Szilánkos Porszemek - dancisto
* Fekete hattyú / Blue Velvet - dancisto
* Pál Frenák: Hymen - dancisto

## Liaj koreografiaĵoj (elekto) 
* Fordul
* Second
* Ajtó / Düh

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* https://port.hu/adatlap/szemely/feicht-zoltan/person-216273
* https://www.theater.hu/hu/portre/feicht-zoltan--15726.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Csaba Horváth (koreografo)

**Csaba Horváth** [ĉaba horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horváth Csaba** estis hungara dancisto, koreografo, altlerneja instruisto.

Csaba Horváth naskiĝis la  en Veszprém (urbo).

## Biografio 
Csaba Horváth akiris popoldancistan diplomon en Hungara Dancarta Altlernejo en 1987. Post la diplomo li estis dancisto en prestiĝa muzika ensemblo pri popoldancoj. Ekde 1992 li dancis en aliaj ensembloj. Inter 1999-2006 li estis arta gvidanto. En 2005 li akiris koreografian diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). En la sekva jaro li fondis propran dancistan trupon, kie li estis arta gvidanto. Ekde 2009 li instruis en la universitato. Li ofte ricevis koreografiajn taskojn ankaŭ eksterlande. Li ricevis premiojn inter 2001-2019. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Liaj verkoj (elekto) 
* *Tűzugrás*, szerző, rendező-koreográfus (verkisto, reĝisoro, koreografo 1998)
* *Magenta*, koreográfus, előadó (prezentisto, koreografo 2006)
* *Trainspotting* (reĝisoro 2019)

## Liaj koreografiaĵoj (elekto) 
* *A vihar* (1999)
* ''Liberté '56*, táncos, koreográfus (ankaŭ dancisto 2006)
* *Hegyen-völgyön lakodalom'', koreográfus (ankaŭ reĝisoro 2012)
* Hamleto (2015)

## Elektitaj disĉiploj 
* Krisztina Varga

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kaj biografio kun fotoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lucy Igaz

**Lucy Igaz,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Igaz Lucy** estis hungara dancisto, koreografo, instruisto. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Ehrlich Luca*.

Luca Ehrlich naskiĝis en 1924 en Budapeŝto, ŝi mortis la .

## Biografio 
Lucy Igaz devenis el juda familio. Ŝi komencis lerni baleton jam en sia aĝo 3. Iom poste ŝi havis rolojn en infana teatro de Artúr Lakner ĝis 1937. Ŝia rolo estis imiti Josephine Baker en sia aĝo 5. Ekde 1940 ŝi havis rolojn nur en juda teatrejo, kie ŝi estis ne nur subreto en operetoj, sed ŝi dancis kaj instruis aliajn dancistojn. Depost la 2-a mondmilito ŝi edziniĝis, tiutempe ŝi estis kunfondinto de danclernejo en Palaco New York. Baldaŭ ŝi fondis propran danclernejon, tamen ŝia ĉefa labortereno estis krei koreografiojn en teatroj, filmoj kaj revuoj.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* Mihály Eisemann: *Fel a kezekkel*
* Otto Nicolai: La gajaj edzinoj de Windsor (opereto) - dancisto, koreografo
 
## Ŝia filma koreografiaĵo 
* Mata Hari (1985)

## Ŝiaj disĉiploj (elekto) 
* Tamás Böröndi
* Katalin Csongrádi
* András Csonka
* Andrea Drahota
* Éva Igó
* András Kozák
* Zsuzsa Nyertes
* Erika Pápai
* Dóra Szinetár
* Tibor Szolnoki
* Mónika Ullmann

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
François de Malherbe

**François de Malherbe** [fʁɑ̃swa də malɛʁb] (naskiĝis en 1555 en Caen, mortis  en Parizo) estis franca poeto, kritikisto, kaj tradukisto.

## Biografieto 
### Oficiala poeto 
Naskiĝinta en Caen, en protestanta familio, François de Malherbe rezignis pri la reformita religio kaj komencis vizitadi la kortegon de Henriko la 3-a, kie li debutis en poezio. Tamen, li ĝuis malfruan sukceson, kaj nur ĉirkaŭ la aĝo de kvindek jaroj, vizitinte la juran medion de Aix-en-Provence, li iris al Parizo kaj akiris la protekton de la Gardisto de la Sigeloj, kaj poste la favoron de la reĝo. Oficiala poeto ekde 1605, li specialiĝis pri la celebrado de la korteganoj, ĝenro kiun li inaŭguris per *Ode au roy Henry le grand* (Odo al reĝo Henriko la Granda, 1596) kaj *Ode de bienvenue à la reine Marie de Médicis* (Odo de Bonveno al Reĝino Maria de Mediĉo, 1600).

### Poezia idealo 
La loko de François de Malherbe en la historio de la literaturo rezultis tiom el lia agado kiel "komentisto" kiom el lia agado kiel poeto. Fakte, se li havis la ŝancon ilustri sian literaturan versteorion en siaj propraj verkoj, li elmontris siajn principojn de la poezia idealo antaŭ ĉio per severa analizo de la sekularaj poemoj de Philippe Desportes (*Commentaire sur Desportes*, 1606). Male al la doktrino de la poetoj de la Plejado, kiuj influis lin en liaj debutoj (*les Larmes de saint Pierre*, 1587) kaj por kiuj "invento" estis la unua el la virtoj, François de Malherbe defendis "metiartan" koncepton de poezio, kiu esence zorgis pri la rigoro kaj pureco de formo: li invitis la poeton esprimi nur eternajn temojn, konsideratajn kiel tiom da pretekstoj por zorgema uzado de rimoj kaj ritmoj, kies harmonio povas veni nur el perfekta ordo (*Imitation du psaume Lauda anima mea Dominum*, 1627).

### Nacia poezio kaj nova lingvo 
Samtempe, li militis favore al nacia poezio supozeble komprenata "de la kroĉistoj de Port-au-foin", tio estas de la plej humilaj regatoj de la reĝo. Poeto gramatikisto, li volis doni novan lingvon al la nova jarcento, priskribante sin mem kiel "tirano de vortoj kaj silaboj", kiu celis fiksi la francan lingvon en ĝia perfekteco kaj kiu, fakte, konsekris la regadon de klareco kaj simpleco, kiuj fariĝis la ĉefaj valoroj de la klasika literaturo. Liaj poemoj, plej multaj el kiuj estis publikigitaj en kolektivaj verkoj, estis kunigitaj en volumoj nur post lia morto (*les Œuvres de François Malherbe*, posth., 1630).

## Vidu ankaŭ 
* Lycée Malherbe
* Stade Malherbe Caen

## Fonto 
* Biografieto en retejo de Lycée Malherbe, Caen 

Kategorio:Francaj poetoj
Rajnandgaon

**Rajnandgaon,** laŭ () estas urbego en Barato, en subŝtato Ĉatisgaro, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Rajnandgaon havis populacion de  kun legopovo 77%.

## Geografio 
Rajnandgaon situas proksime de rivero 307 metrojn super la marnivelo en ene de la lando. Bhilai (kun Durg) troviĝas 30, subŝtata ĉefurbo Rajpuro 65, Gondija 95, Kolkato 775, Mumbajo 890, tutlanda ĉefurbo Delhio 922 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Origine Rajnandgaon estis konata kiel Nandgram en ŝtato Rajnandgaon. La distrikto estis kreita en 1973 kun la sidejo Rajnandgaon.

## Lingvoj 
En Rajnandgaon la ĉefaj lingvoj estas la hinda kaj :en:Chhattisgarhi language.

## Eduko 
En Rajnandgaon funkcias la plej maljuna lernejo de Ĉatisgaro ekde 1886. Pluraj kursoj de alia universitato funkcias en la urbego, krome aliaj altlernejoj. 

## Trafiko 
Rajnandgaon havas trairantan fervojan linion. 4 ĉefvojoj kuras al la urbego, el ili unu trairas la riveron. La plej proksima flughaveno troviĝas en Rajpuro.

## Klimato 
Rajnandgaon havas tropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas 1080 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-31 °C.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* festivaloj

eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Ĉatisgaro
Kategorio:Urboj de Barato
Warsaw (urboparto en Nov-Jorkio)

**Warsaw** - esperantigebla ankaŭ "Varsovio", ĉar la nomo devenas de la eŭropa urbo Varsovio - estas loĝloko en orienta Usono. Precize ĝi konsideratas vilaĝo kaj urboparto de samnoma urbo *Warsaw*. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Wyoming. Laŭ la stato de la censo  en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
 

Kategorio:Urboj de Nov-Jorkio
Ledesma de la Cogolla

**Ledesma de la Cogolla** [leDESma delakoGOlja] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo en norda Hispanio, nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla  kaj precize en ties norda subkomarko, nome *la Cogolla* kaj en la centro de la regiono. 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Ledesma de la Cogolla, en la sudokcidento de la regiono.

## Geografio
220px|eta|maldekstre|Preĝejo de Sankta Maria.
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo al la cetero de la komarko kaj de la regiono nur laŭ la regiona ŝoseo LR-433 kiu kondukas orienten al la LR-113 inter Bobadilla norde kaj Anguiano sude. Ĝi estas ĉe la meza fluejo de la Valo de la rivero Najerilla , je 773 metroj super marnivelo. 

## Historio
Pri ekonomio, la mezepoka institucio Mesta markis la historion de la montaro ĝis nun. La transmigra brutobredado ordigis la spacon, la uzadon kaj la vivmanieron de multaj generacioj. La brutobredado de ŝafoj estas perfekte adaptebla al la orografiaj kaj klimataj kondiĉoj de la areo, kaj krome estis ankaŭ bovoj kaj kaproj. Ŝafoj ludis gravan rolon en la florado de tekstila industrio en la areo. Sed tio ŝanĝiĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la konkurenco de la moderna tekstila industrio de Katalunio ruinigis la lokan tekstilan industrion, tro mandependa kaj tro malmulte mekanizita (kun konsiderinda malprogreso en la adoptado de energioj alternativaj al la hidraŭlika), kaj tro for de la  ĉefaj fervojoj. Pro tio fine de la 19-a jarcento la loĝantaro elmigris al novaj industriaj centroj.​ 

En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1950-aj jaroj oni malaltiĝis el 177 loĝantoj ĝis la nunaj 18, do oni preskaŭ perdis la tutan loĝantaron.

## Aktualo
La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵo estas la preĝejo, la montara pejzaĝo, ktp.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Ostrovec (apartigilo)

**Ostrovec** estas nomo de pluraj lokoj:
* Ostrovec, municipo en distrikto Písek
* Ostrovec (Pelhřimov), parto de urbo Pelhřimov en distrikto Pelhřimov
* Ostrovec (Velečín), parto de municipo Velečín en distrikto Plzeň-nordo
* Ostrovec (Ostrovec-Lhotka), parto de municipo Ostrovec-Lhotka en distrikto Rokycany
* Ostrovec (Kladno), kvartalo de urbo Kladno en distrikto Kladno
* Ostrovec (fiŝlago), fiŝlago ĉe municipo Pozďatín, distrikto Třebíč
* Astravec, urbo en Grodna regiono en Belorusio ruse nomata *Ostrovec*
Ostrovec

**Ostrovec** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek proksimume 15&nbsp;km norde de Písek. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1323.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Ostrovec konsistas el tri partoj sur tri samnomataj katastraj teritorioj.
* Dědovice
* Dolní Ostrovec
* Horní Ostrovec

## Pluaj fotoj 

Ostrovec (4).jpg|Bienetoj en vilaĝplaco
Dolní_Ostrovec_(okres_Písek).jpg|Plektitaj domoj n-ro 4 kaj 3 en la municipo
Horní Ostrovec (Ostrovec) okres Písek 8.jpg|Kapelo en Horní Ostrovec
Dolní Ostrovec (Ostrovec) okres Písek 9.jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
Ostrovec Okres Písek (1).JPG|Kruco malantaŭ la municipo


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
28116 Kunovac

'*28116 *Kunovac'''* estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:5 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 17-an de septembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis komence nomita *'28116 *Drewbarringer*'* en honoro de *Drew Barringer*, sed tiu ĉi jam estis honorita per la asteroido 23452 Drew ; la nomo do estis nuligita.

La 26-an de septembro 2023, ĝi estis nomita en honoro de la ekzoplaneda astronomo *Vedad Kunovac*, fakulo pri la rotacia-orbita kunliniigo ĉe la ekstersunsistemaj sistemoj. Li estis Postdoktora Esploristo ĉe la Observatorio Lowell, laborinte kun *Joe Llama''. Vedad naskiĝis en Bosnio sed estis edukita en Norvegio.

## Vidu ankaŭ 
* 3693 Barringer

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
28118 Vaux

'*28118 *Vaux'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 3:5 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 17-an de septembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Henry Vaux, Jr*, kiu publikigis en 2018 la fotografian libron *Legacy in Time'' kiu prenis dudek jarojn por esti finita. Li ankaù servis dum dek jarojn kiel Asociata Vic-Pezidento en la Sistemo de Universitato de Kalifornio. Henry servis en la Konsilantaro de la Observatorio Lowell dum multenombraj jaroj, donacante malavare sian tempon kaj talenton por daùrigi la mision de Lowell.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
28147 Colbath

'*28147 *Colbath'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, iom proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *G. Kent Colbath* kaj lian malfruan edzinon *Jill*, longtempajn subtenantojn de la Observatorio Lowell dum la pasintaj dudek jaroj. Kent havis diversitan karieron en geologio kaj estis Prezidento en Terscienco ĉe *Cerritos Community College'' en Norwalk (Kalifornio). Li estas nefleksiĝema scienca entuziasmulo kaj servis en la Konsilantaro de la Observatorio Lowell.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Juris Hartmanis

**Juris HARTMANIS** (Rigo, 5-an de julio 1928 - 29an de julio 2022) estis latva komputikisto. Li estis membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj kaj de la Latva Akademio de Sciencoj.

Li ricevis kune kun Richard E. Stearns en 1993 la Premion Turing "pro sia originala artikolo kiu establis la fundamentojn de la kampo de la teorio de la komputa komplekseco".

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Latvaj sciencistoj
Kategorio:Usonaj komputikistoj
Martin Hellman

**Martin Edward HELLMAN** (n. 2-an de oktobro 1945), estas komputikisto kaj kriptologo usona. Hellman estas fama kiel la inventisto kun Whitfield Diffie de sistemo de kriptografio publika ŝlosila.

Hellman ricevis la premion Turing de 2015 kune kun Whitfield Diffie.

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Usonaj komputikistoj
John L. Hennessy

**John Leroy HENNESSY** (22-an de septembro, 1952) estas usona komputikisto.

Li ricevis kune kun David Patterson en 2017 la Turing Premion.

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Usonaj komputikistoj
Tony Hoare

**Sir Charles Antony Richard HOARE** (Tony Hoare aŭ C.A.R. Hoare) (11-an de januaro 1934) estas brita komputila sciencisto kiu faris fundamentajn kontribuojn al programaraj lingvoj, algoritmoj, funkciantaj sistemoj, formala konfirmo kaj samtempa komputiko.

Li ricevis la Premion Turing en 1980.

## Referencoj 
Kategorio:Turing-Premiitoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Pioniraj komputikistoj
Golfo Cardigan

**Golfo Cardigan** (; ) estas larĝa golfo, kiu dominas la plej grandan parton de la okcidenta marborda strio de la kimria duoninsulo.

La golfo estas tiel nomita laŭ la historia regno de Kardigion kaj la distrikto de Ceredigion najbara al la golfo, kies nomo venas de Cardig, la filo de Cunedda kaj la fondinto de la regno (*Cardigion* : "la homoj de Cardig"). La golfo inkluzivas la marbordon kaj la areon inter la pinto de la **Llŷn** Duoninsulo norde kaj la areo de Strumble Head sur la Pen Cear Duoninsulo en Pembrokeshire sude.

La areoj de la golfo inkludas la "Cardigan Bay Special Conservation Area", naturprotektejon fonditan en 1992 kaj kiu  inkluzivas ĉirkaŭ  kvadrataj kilometroj da marsurfaco kaj ĉirkaŭ 20 kilometrojn da marborda strio sur la suda flanko de la golfo. La naturprotektejo estas dezajnita por protekti besto- kaj plantospeciojn, plejparte la "grandajn tri" speciojn: ordinara foceno, griza foko kaj delfeno.

Cardigan Bay ankaŭ inkluzivas eksperimentan lokon kaj milittrejnan areon de la Ministerio pri Defendo je  kvadrataj kilometroj kun monitoraj stacioj ĉe pluraj punktoj laŭ la marborda strio. De la kontrolcentro en Aberforth, la ejo estis uzita ekde Dua Mondmilito por testado de diversaj armilaroj, evoluigado de armiloj kaj trejnado kaj atakflugoj.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Kimrio
Kategorio:Golfoj de Atlantiko
Estollo

**Estollo** [esTOljo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla kaj precize en ties norda subkomarko, nome *la Cogolla* kaj en la okcidento de la regiono. 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Estollo, en la okcidento de la regiono.

## Geografio
220px|eta|maldekstre|Preĝejo de Estollo.
220px|eta|maldekstre|San Andrés del Valle.
220px|eta|maldekstre|Preĝejo de San Andrés del Valle.

Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo al la cetero de la komarko kaj de la regiono nur laŭ la regiona ŝoseo LR-331 kiu kondukas orienten al Villaverde de Rioja kaj Bobadilla kaj okcidenten al San Millán de la Cogolla. Ĝi estas ĉe la meza fluejo de la Valo de la rivero Najerilla, je 748 metroj super marnivelo. Estas du loĝlokoj nome Estollo kaj San Andrés del Valle.

## Historio
Ties historio estas tre ligita al tiu de la Monaĥejo de San Millán de la Cogolla al kiu iam apartenis. La lokanoj pagisn 3 989 000 maravedoj por atingi sendependecon. Post la malapero de la senjorlandoj, en 1811, ĝi iĝis el la provinco de Burgoso, ĝis la kreado de la provinco Logronjo la 30an de Novembro 1833. 

Pri ekonomio, la mezepoka institucio Mesta markis la historion de la montaro ĝis nun. La transmigra brutobredado ordigis la spacon, la uzadon kaj la vivmanieron de multaj generacioj. La brutobredado de ŝafoj estas perfekte adaptebla al la orografiaj kaj klimataj kondiĉoj de la areo, kaj krome estis ankaŭ bovoj kaj kaproj. Ŝafoj ludis gravan rolon en la florado de tekstila industrio en la areo. Sed tio ŝanĝiĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la konkurenco de la moderna tekstila industrio de Katalunio ruinigis la lokan tekstilan industrion, tro mandependa kaj tro malmulte mekanizita (kun konsiderinda malprogreso en la adoptado de energioj alternativaj al la hidraŭlika), kaj tro for de la  ĉefaj fervojoj. Pro tio fine de la 19-a jarcento la loĝantaro elmigris al novaj industriaj centroj.​ 

En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1950-aj jaroj oni perdis pli ol 300 loĝantojn ĝis la nunaj 84.

## Aktualo
La ekonomio estas bazita sur agrikulturo kaj brutobredado. Temas pri kultivoj de irigacio kaj neirigaciaj, ĉefe terpomoj kaj cerealoj, krom la forstado, kun multaj fruktarboj. Krome estas ŝafoj kaj bovoj. 

La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la du preĝejoj, ermitejo, blazondomo, fontanoj, la montara pejzaĝo, ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Palace Hotel (Port Townsend (Vaŝingtonio))

La **Palace Hotel**, aŭ Palaca Hotelo, estas hotelo, konstruita en 1889, situanta en la historia kvartalo de la frua Vaŝingtonia havenurbo Port Townsend. Komence ĝi servis grandparte kiel bordelo. En 1981 ĝi gastigis la unuan NOREKon, t.e. la regiona Esperanto-kongreseto de nordokcidenta Usono kaj sudokcidenta Kanado. La hotelo estas malnovstila, tute ne havante ekzemple lifton, kaj ĉiu el ĝiaj 26 gastoĉambroj havas unikan dezajnon, agrablaĵojn kaj ornamojn. Ĝi havas reputacion de fantomloĝata domo, t.e. oni raportis multfoje fantomojn ligitajn al kelkaj el la fruaj prostituitaj enloĝintoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Port Townsend (Vaŝingtonio)
Supra Rioĥo

dekstra|300ra|eta|En ruĝa koloro, *Supra Rioĥo*.
[eta|dekstra|300ra|La *Rioja Alta* ĉe [San Vicente de la Sonsierra.]]
**Supra Rioĥo** estas la plej okcidenta komarkaro de la regiono Rioĥo (Hispanio).

Ĝi estas formata de la municipoj kiuj estas ĉe la fluejoj de la riveroj Tirón, Oja kaj Najerilla, tio estas, la komarkoj de Haro, Santo Domingo de la Calzada, Ezcaray, Nájera kaj Anguiano. Tiuj teritorioj limas norde kun la dekstra bordo de la rivero Ebro (escepte la municipoj Ábalos, Briñas kaj San Vicente de la Sonsierra, kiuj estas sur la maldekstra bordo), oriente kun la Sierra de Moncalvillo kaj Sierra de Camero Nuevo (Nova Kamero), sude kun la Sierra de Castejón kaj la montaro Picos de Urbión kie ekas la provinco Sorio kaj okcidente kun la provinco Burgoso.

## Komarkoj 
* En hispana *Rioja Alta*, Supra Rioĥo (laŭ la riverfluo de Ebro orienten) aŭ Okcidenta Rioĥo estas formita de du areoj, laŭ orografia tereno (montaro kaj valo) kaj kvin komarkoj en ili, nome
** Montaro
*** Anguiano (Supra Najerilla)
*** Ezcaray
** Valo
*** Haro
*** Nájera
*** Santo Domingo de la Calzada

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Rioĥo

Kategorio:Komarkoj de Rioĥo
Gaiziņkalns

**Gaiziņkalns** estas la plej alta monteto en Latvio kaj la dua plej alta monteto en Baltio. Supermara alteco de ĝia pinto estas . Ĝi estas en medikonservada areo. Tie estas vidturo. Gaiziņkalns apartenas al Vidzeme. Apude ĝi situas urbo Madona.

Kategorio:Montoj
Kategorio:Geografio de Latvio
Urmas Paet

**Urmas PAET** (naskiĝis en Talino la 20-an de aprilo 1974) estas estona politikisto. Lia partio estas Estona Reforma Partio. Li estis ministro pri eksteraj aferoj ekde 2005 ĝis 2014. Li estis membro de la Eŭropa Parlamento el 2013 ĝis 2014.

## Notoj 
Kategorio:Estonaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 20-an de aprilo
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento
Komarko de Nájera

eta|dekstre|300px|Komarko de Nájera, nordokcidente de la regiono.
[eta|dekstre|250px|[Monaĥejo de Santa María la Real de Nájera.]]
La **Komarko de Nájera** estas en la nordokcidento de la provinco kaj regiono Rioĥo, (norda Hispanio). Ĝi estas ankaŭ ene de la komarkaro Supra Rioĥo, en la okcidenta triono de la regiono. Ties tradicia ĉefurbo estas Nájera, kiu nomas la komarkon.

Ĝi apartenas al la hidrografia baseno de la rivero Ebro kaj ties ĉefa akso estas la baseno de la rivero Najerilla [naĥeRIlja] en ĝiaj meza kaj fina sektoroj.

La komarko bazas sian ekonomion ĉefe sur la agrikulturo, ĉefe kun vitoj, cerealo (tritiko kaj hordeo) kaj betoj kiel ĉefaj kultivoj. Estas ankaŭ zonoj de makiso en kiu estas arbaroj de kverkoj.

## Datumoj 
: Nombro de municipoj: 25
: Areo: 316,06 km²
: Loĝantaro (2009):  loĝantoj
: Loĝdenseco:  loĝ/km²
: Latitudo averaĝe: 42º 23' 34" norde
: Longitudo averaĝe: 2º 43' 14" okcidente
: Altitudo averaĝe:  msm

## Municipoj de la komarko 
Alesanco, Alesón, Arenzana de Abajo, Arenzana de Arriba, Azofra, Badarán, Bezares, Bobadilla, Camprovín, Canillas de Río Tuerto, Cañas, Cárdenas, Castroviejo, Cordovín, Hormilla, Hormilleja, Huércanos, Manjarrés, Nájera, Santa Coloma, Torrecilla sobre Alesanco, Tricio, Uruñuela, Villar de Torre, Villarejo.

## Demografio 
[dekstre|eta|240px|Demografia distribuado de la municipoj de la komarko de Nájera kun koncentro centre en [Nájera.]]
dekstre|eta|500px|Orografia mapo de la komarko de Nájera.

La loĝlokoj de la komarko de Nájera suferis fortan elmigradon dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, sed spite tion la komarko ne suferis troan malpliigon pro la granda kresko de la municipo Nájera. Aktuale Nájera enhavas pli ol la duono de la komarka loĝantaro, dum la cetero de la municipoj de la komarko estas malgrandaj loĝlokoj de inter 100 kaj 500 loĝantoj.

Krom Nájera ankaŭ aliaj municipoj kreskiĝis pro la industrio de meblo, la vinproduktado kaj la konstruado, kiel Huércanos, Uruñuela kaj Alesanco. Dume la zonoj de la supra Yalde kaj de la supra Cárdenas suferis grandan senloĝigadon kun municipoj sub la 50 loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Komarkoj de Rioĥo

## Notoj 
Kategorio:Komarkoj de Rioĥo
Andrea Lippai

**Andrea Lippai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lippai Andrea** estas hungara baletisto, dancisto, koreografo, instruisto, altlerneja instruisto.

Andrea Lippai naskiĝis la  en Medgyesegyháza.

## Biografio 
Andrea Lippai decidis estis baletisto en sia aĝo 3. Ŝi studis en Ŝtata Baleta Instituto inter 1976-1985 kaj ŝi akiris baletistan diplomon en 1986. Ŝia ĉefinstruisto estis Katalin Sebestény. Ŝi estis membro de la baleta branĉo de Nacia Teatro (Győr) inter 1984 kaj 1991, sed dum salto ŝi suferis akcidenton, kiu finis la baletan karieron. Ŝi edziniĝis kaj naskis 2 filinojn, ankaŭ akiris baletpedagogian diplomon en la Hungara Dancarta Altlernejo en 1992. Tiutempe ŝi fondis baletan lernejon en Szentendre, dum ŝi konatiĝis kun flamenko. En 1998 ŝi studis flamenkon en Hispanio de :es:Manolo Marín. Ekde 1996 ŝi instruis en la Hungara Dancarta Altlernejo, sed ŝi ankaŭ faris koreografiajn laborojn. Ŝi ricevis premiojn inter 2004-2019.

## Ŝiaj baletaj roloj (elekto) 
* Jön a cirkusz
* Fájdalmak útja
* Az álmok ura
* Bolero

## Ŝiaj koreografiaĵoj (elekto) 
* Tibor Tátrai: koncerto kaj dancoj
* Carmen (opero): ene dancoj

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* https://kepmas.hu/hu/neked-elmeselem-keptelen-voltam-lemondani-rola

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Berceo

**Berceo** [berZEo] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo en norda Hispanio, nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla kaj precize en ties norda subkomarko, nome *la Cogolla* kaj en la okcidento de la regiono. La loknomo *Berceo* estas etimologie komprenebla kiel *Stipejo*, el la hispanlingva nomo *berceo* aŭ *barceo* (*Stipa gigantea*). Estas aliaj similaj toponimoj kiel Bercedo (Burgoso), Bercial (Segovio), Bercial de Zapardiel (Avilo), El Bercial de San Rafael (Toledo) ktp. Senrilataj estas La Berciana (Méntrida, Toledo), Bercianos de Aliste (San Vicente de la Cabeza, Zamora), Bercianos de Vidriales (Zamora) ktp., kiu aludas al la devenuloj de El Bierzo.​ 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Berceo, en la okcidento de la regiono.

## Geografio
220px|eta|maldekstre|Preĝejo de Sankta Eŭlalja.
220px|eta|maldekstre|Urbodomo kaj lernejo.

Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo al la cetero de la komarko kaj de la regiono laŭ regionaj ŝoseoj kaj estas tute apude (1 km) al San Millán de la Cogolla kaj je 42 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas ĉe la fluejo de la rivero Cárdenas, inter tiu la rivero Tuerto, je 722 metroj super marnivelo. Berceo estas ankaŭ tute apude de la gravaj Monaĥejo de San Millán de Suso kaj Monaĥejo de San Millán de Yuso, lulilo de la kastilia lingvo, deklaritaj Heredo de la Homaro. Je 15 km nordokcidente estas Santo Domingo de la Calzada kaj je aliaj 15 km nordoriente Nájera. Ambaŭ apartenas al la Jakoba Vojo. 

## Historio
San Millán, sanktulo kiu nomas la najbaran lokon, fakte naskiĝis en Berceo en la 7-a jarcento. En tiu jarcento aperis ankaŭ la unua dokumenta aludo al Berceo, nome en la biografio de San Millán. Krome ĉi tie naskiĝis la fama Gonzalo de Berceo, nome la unua poeto de konata nomo kiu verkis en kastilia lingvo. 

Pri ekonomio, la mezepoka institucio Mesta markis la historion de la montaro ĝis nun. La transmigra brutobredado ordigis la spacon, la uzadon kaj la vivmanieron de multaj generacioj. La brutobredado de ŝafoj estas perfekte adaptebla al la orografiaj kaj klimataj kondiĉoj de la areo, kaj krome estis ankaŭ bovoj kaj kaproj. Ŝafoj ludis gravan rolon en la florado de tekstila industrio en la areo. Sed tio ŝanĝiĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la konkurenco de la moderna tekstila industrio de Katalunio ruinigis la lokan tekstilan industrion, tro mandependa kaj tro malmulte mekanizita (kun konsiderinda malprogreso en la adoptado de energioj alternativaj al la hidraŭlika), kaj tro for de la  ĉefaj fervojoj. Pro tio fine de la 19-a jarcento la loĝantaro elmigris al novaj industriaj centroj.​ 

En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la komenco de la 20-a jarcento oni perdis ĉirkaŭ 440 loĝantojn ĝis la nunaj 146.

## Aktualo
La bazo de la ekonomio estas agrikulturo, ĉefe de kultivoj de cerealoj, terpomoj kaj betoj. La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la montara pejzaĝo, ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Dolní Novosedly

**Dolní Novosedly** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Písek sur ŝoseo kuniganta urbon Písek kaj Tábor. Troviĝas ĉi tie sole kelke da domoj kaj bienoj. La municipo havas aŭtobusan komunikon kun Písek kaj Záhoří. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1517.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Dolní Novosedly konsistas el tri partoj sur du katastraj teritorioj.
* **Dolní Novosedly** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Horní Novosedly (ĝi situas en k. t. *Dolní Novosedly*)
* Chrastiny (ankaŭ nomo de k. t.)

Sur la katastra teritorio *Chrastiny* situis ĝis la jaro 2020 ankaŭ vilaĝo Třešně, sed kiu enfalis sub la najbara Záhoří, kaj domaro Nová Třešně. La registra parto de municipo Nová Třešně estiĝis en la jaro 2010 kiel konsisto de municipo Dolní Novosedly, al la 8-a de oktobro 2020, sed ĝi estis almembrigita al Záhoří.

## Memorindaĵoj 
* En la vilaĝplaco troviĝas kapelo.
* Ĉe alveturigeja komunikilo de la vilaĝo Kluky antaŭ la vilaĝo Dolní Novosedly troviĝas ŝtona kruco.

## Pluaj fotoj 

Dolní Novosedly-chapel.jpg|Vilaĝplaca kapelo
Dolní Novosedly okres Písek (1).JPG|Kruco antaŭ la vilaĝo
Dolní Novosedly, náves II.jpg|Vilaĝplaco kun kapelo
Dolní Novosedly, dům I.jpg|Domo
Dolní Novosedly, vrata.jpg|Pordego
Dolní Novosedly, dům.jpg|Domo


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Baños de Río Tobía

**Baños de Río Tobía** [BAnjos deriotoBIa] estas vilaĝo kaj municipo de la aŭtonoma komunumo (regiono) Rioĥo en norda Hispanio, nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla kaj precize en la nordo de ĝia norda subkomarko, nome *la Cogolla* kaj en la okcidento de la regiono; tamen foje ĝi estas atribuita al la pli norda Komarko de Nájera. 

220px|eta|maldekstre|La municipa teritorio de Baños de Río Tobía, en la okcidento de la regiono.

## Geografio
220px|eta|maldekstre|Preĝejo.
220px|eta|maldekstre|Ermitejo.
220px|eta|maldekstre|Palaco Salazar.

Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo al la cetero de la komarko kaj de la regiono laŭ la regiona ŝoseo LR-113 kiu kondukas norden al Nájera kaj al Bobadilla suden. Ĝi estas ĉe la meza fluejo de la Valo de la rivero Najerilla, je 578 metroj super marnivelo. 

## Historio
Pri ekonomio, la mezepoka institucio Mesta markis la historion de la montaro ĝis nun. La transmigra brutobredado ordigis la spacon, la uzadon kaj la vivmanieron de multaj generacioj. La brutobredado de ŝafoj estas perfekte adaptebla al la orografiaj kaj klimataj kondiĉoj de la areo, kaj krome estis ankaŭ bovoj kaj kaproj. Ŝafoj ludis gravan rolon en la florado de tekstila industrio en la areo. Sed tio ŝanĝiĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la konkurenco de la moderna tekstila industrio de Katalunio ruinigis la lokan tekstilan industrion, tro mandependa kaj tro malmulte mekanizita (kun konsiderinda malprogreso en la adoptado de energioj alternativaj al la hidraŭlika), kaj tro for de la  ĉefaj fervojoj. Pro tio fine de la 19-a jarcento la loĝantaro elmigris al novaj industriaj centroj.​ 

Tiu estas unu de la komarkoj de Rioĥo kiu plej suferis la senloĝigadon pro la rura elmigrado de la 1960-aj jaroj kaj postaj. La ĉefa demografia kaj ekonomia motoro de la komarko fakte estas Baños de Río Tobía, ĉar ĝi posedas nombrajn entreprenojn de fabrikado de kolbasoj, kaj de ligno kiuj movas la ekonomion de la municipo kaj de la apudaj loĝlokoj. Tiukadre anstataŭ perdi loĝantaron, laŭlonge de la 20-a jarcento supreniris el la mil loĝantoj ĝis la nunaj 1 583 censitaj loĝantoj.

## Aktualo
Estas industrio de kolbasoj kaj pri ligno.

La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la du ermitejoj, la Palaco Salazar, la montara pejzaĝo, ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de Rioĥo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Rioĥo
Monaĥejo de San Millán de la Cogolla

eta|dekstra|250px|Monaĥejo de Suso.
La **Monaĥejo de San Millán de la Cogolla** estas monaĥeja komplekso kaj eklezia institucio fondita en la 6-a jarcento fare de Sankta Millán, nome Emiliano de la Cogolla, en la municipo San Millán de la Cogolla, en la regiono Rioĥo. Ĝi estas formita de komunumo de monaĥoj kiu pluigas la tradicion iniciatitan de la ermito Millán. El la 6-a jarcento ĝis nun okazis diversaj tipoj de monaĥa vivo: ermitoj, cenobito, duobla visigota monaĥejo kun hispana regularo, mozaraba monaĥejo, benediktina monaĥejo, kaj en la aktualo konvento de monaĥoj de la Ordeno de la Aŭgustenanoj Rekoletoj.

Tiu monaĥeja kontinueco estis la unua tialo kial estis atribuita al ĝi la titolo de Monda heredaĵo de Unesko en 1997. Al tiu tialo aldoniĝas kulturaj tialoj. San Millán estis konsiderita dum multaj jaroj kiel «Cuna del Castellano» (lulilo de la kastilia lingvo), ĉar en la skribejo de San Millán oni skribis la *Glosas Emilianenses*, unu el la plej antikvaj dokumentoj en kiuj aperas tekstoj de la latinida navararagona en ties rioĥa variaĵo laŭ kelkaj fakuloj -kaj de la mezepoka kastilia kun rioĥaj trajtoj, laŭ aliaj- krom enhavi la unuajn tekstojn ne-epigrafiajn en eŭska. En la sama monaĥejo subskribis siajn versojn Gonzalo de Berceo, nome la unua poeto en kastilia lingvo de konata nomo. Du estas la lokoj identigitaj de la Unesko ene de la Tutmonda Heredaĵo:

[280px|eta|[Monaĥejo de San Millán de Yuso. Enirejo.]]
Estas du apartaj konstruaĵoj en la komplekso. El más antiguo, en la parte alta de la montaña, llamado Monaĥejo de Suso aŭ *San Millán de Suso* (en mezepoka kastilio, *suso* signifas *supre*) kaj Monaĥejo de Yuso [ĜUso] aŭ *San Millán de Yuso* (en mezepoka kastilio, *yuso* signifas *malsupre*).

Suso, la praa kaj plej frua estis loĝata de San Millán, estas ene de densa vegetaĵaro, sur la deklivo de monteto kiu havas fone la montopinton Cogolla [koGOlja], nomita tiel pro la profilo kiu aspektas kvazaŭ monaĥo kun *cuculla* (mantelo, kiu kovris samtempe kaj korpon kaj kapon). Fone de la monto estas la du niveloj de grotoj loĝataj de Millán kaj liaj sekvantoj. Ĉirkaŭe oni konstruis la aktualan konstruaĵon kie elementoj kaj mozarabaj kaj romanikaj.

Yuso, konstruita poste, estas pli malsupra kaj pli granda. Ĝi okupas la lokon de iama romanika konstruaĵo kiu detruiĝis tute en 1504 por konstrui la aktualan konstruaĵon, kiu malfermiĝis kiel komunumo de benediktanoj. En ĝi elstaras la preĝejo, la klostro, la baroka sakristio kaj la komplekso biblioteko-arkivo. En la aktualo, krom la monaĥejo de aŭgustenanoj, ĝi estas la sidejo de la internacia Centro de Esplorado pri la Kastilia Lingvo.

En la aktualo Suso tas ŝtata propraĵo kaj neniu loĝas tie. Yuso estas loĝata de monaĥoj aŭgustenanaj.

## Notoj 
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Hispanio
Kategorio:Rioĥo
Kategorio:Monaĥejoj en Hispanio
Králova Lhota (distrikto Písek)

**Králova Lhota** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono en distrikto Písek inter valoj de Vultavo kaj Skalice. Sub la municipo enfalas ankaŭ domaro Laziště. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1361.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Králova Lhota konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj.
* **Králova Lhota**
* Laziště

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Virgulino Maria.
* Kamparana bieno n-ro 8.
* Ŝtona monumento al falintoj en la mondmilitoj.

## Pluaj fotoj 

Králova Lhota (okres Písek) (1.).jpg|Kapelo de Virgulino Maria
Králova Lhota okres Písek (6).JPG|Kruco en la municipo
Králova Lhota okres Písek (23).JPG|Bieno en la municipo
Králova Lhota okres Písek (13).JPG|Vido al la vilaĝplaco
Králova Lhota okres Písek (22).JPG|Domoj en Králova Lhota


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Krado (apartigilo)

**Krado** povas esti:

* **Krado** -- vico da lignaj aŭ feraj stangoj kun pli aŭ malpli grandaj spacoj inter ili, eĉ kruce interplektitaj, uzata por ion bari aŭ apartigi
* **Krado** -- nomo de la signo # sur la klavo de la komputila aŭ telefona klavaro
* **Krado (enpaĝigo)** -- abstrakta orta strukturo uzata en tipografio
* **Kradrostilo** -- metala krado uzata por rostado
* sinonimo de **latiso** en kristalografio
Szilárd Macher

**Szilárd Macher** [silArd maher], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Macher Szilárd** estas hungara baletisto, koreografo, altlerneja instruisto.

Szilárd Macher naskiĝis la  en Tatabánya.
eta|
eta|

## Biografio 
Szilárd Macher frekventis baletan lernejon en Győr inter 1985-1991, poste li akiris baletistan diplomon en Hungara Dancarta Altlernejo en 1995, pedagogian diplomon en 1998. Liaj gravaj instruistoj estis Imre Dózsa, Katalin Sebestény, Gábor Keveházi, Iván Markó. Li estis membro de baleta branĉo de Budapeŝta Ŝtata Operejo inter 1994-2020, kie li ricevis titolon titulara privata dancisto en 2000. Li estis asistanto en la Dancarta Altlernejo (1998-2005), lektoro (2005-2008), docento (2008-2015), poste profesoro. Tiutempe li estis gastinstruisto ankaŭ eksterlande, ekde 2011 ankaŭ institutestro. En 2007 li akiris koreografian diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto), en 2015 sciencan gradon DLA. Li ricevis stipendiojn en 1993, 1994, 1999 kaj 2000, premiojn inter 1994-2017.

## Liaj baletaj roloj (elekto) 
* Petipa-Vajnonen-Ĉajkovskij: Nuksrompilo - princo
* Zaharov-Asafjev: Baĥĉisaraja fontano - Waclaw
* Petipa-Harangozó-Ĉajkovskij: Cignolago - Rothbart
* Lavrovskij-Adam: Giselle - kamparano
* Harangozó-Kenessey: Furfangos diákok - Ádám
* Seregi-Prokofjev: Romeo kaj Julieta (baleto) - Paris

## Liaj koreografiaĵoj (elekto) 
* Light (2007)
* La nuksrompilo (2016)
* Benső tájakon (2019)

## Liaj kontribuoj (elekto) 
* *Mozgástudatos gyakorlás a klasszikus balettben* 2009
* *A klasszikus balett formanyelvének változása (a reneszánsztól a XXI. századig)- áttekintés* 2013
* *A balett formanyelvének változásai a XX-XXI. században – szintézisteremtés a színpadon és a balettoktatásban* 2015
* *A tánc csillagai lettek* (kunaŭtoro, libro) 2015

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* http://tancelet.hu/tancosok-koreografusok/251-macher-szilard

## Referencoj 
eta|maldekstre|

Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Centra Barato

**Centra Barato** aŭ foje nomata **Centra Hindio** () inkludas du ŝtatojn de Barato : Madja-Pradeŝo kaj Ĉatisgaro. 

Elstaraj grandurboj en la centra regiono de Barato inkludas Indaur (la plej granda grandurbo en la centra regiono de Barato), Rajpuro, Bopalo, Gvalior, Agra, Dehradun, kaj Laknaŭo.

La centra regiono de Barato havas multajn lingvajn kaj kulturajn karakterizaĵojn en komuneco kun la norda Barato, inkluzive de la domineco de la hinda lingvo.

## Vidu ankaŭ 
* Geografio de Barato

## Piednotoj 
Kategorio:Geografio de Barato
Kategorio:Regionoj de Barato
Okcidenta Barato

**Okcidenta Barato** () inkludas tri el la ŝtatoj de Barato : Goao, Guĝarato kaj Maharaŝtro same kiel la Uniaj Teritorioj de Dadro kaj Nagar-Havelio kaj Damano kaj Diuo. La okcidenta regiono de Barato limas al Pakistano okcidente, la vastaj ebenaĵoj oriente, la Dezerto Tar norde, la Vindhya Montaro oriente kaj norde, kaj la Araba Maro okcidente.

Okcidenta Barato estas la plej prospera kaj ekonomie evoluinta regiono en Barato laŭ vivnivelo, stato de infrastrukturo kaj edukado. Ĝi nun enhavas precipe grandan urban populacion.

La plej dominaj lingvoj en la okcidenta regiono de Barato estas la marata en Maharaŝtro kaj Goao, la guĝarata en Guĝarato kaj la konkana en la regionoj Konkan kaj Goao.

Grandurboj en la sudhinda regiono inkludas Mumbajon, Ahmadabadon, Puneon, Ĝajpuro kaj Surat, inter aliaj.

## Vidu ankaŭ 
* Geografio de Barato

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Geografio de Barato
Kategorio:Regionoj de Barato
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj