open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Velká Chuchle

**Velká Chuchle** () estas urba parto kaj katastra teritorio de Prago kun areo 460,3 ha etendiĝanta sudokcidente de Prago sur la maldekstra nordo de Vultavo, kreanta ekde la 24-a de novembro 1990 pli grandan sudan parton de urba parto Prago-Velká Chuchle. Estas ĉi tie refistritaj 41 stratoj kaj 500 adresoj. Tra la urba parto trafluas malpli granda alfluanto de Vultavo, rojo Vrutice. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Baroka preĝejo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

 Image:Praha Velka Chuchle - tribuna na zavodisti.jpg|Simbolo de Velká Chuchle estas ĉevalvetkura konkursejo
 File:School of Charllote Masaryk in Velka Chuchle, part of Prague.JPG| Lernejo de Charlotta Masaryková
 Image:Starochuchelská str, Prague Velká Chuchle.jpg| Strato Starochuchelská ulice, parto kun kajo laŭlonge laŭ Vrutice

Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Stacio Nonoichi

**Stacio Nonoichi** (japane: 野々市駅 [Nonoiĉi-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Japanio:

* Stacio Nonoichi (Fervojo Hokuriku) — stacio en Gubernio Iŝikavo.
* Stacio Nonoichi (JR) — stacio en Gubernio Iŝikavo.
Reĝa Norda Kolegio de Muziko

La **Reĝa Norda Kolegio de Muziko** (, akronime **RNCM**) estas konservatorio en Manĉestro, Britio. Ĝi situas sur Oxford Road en la urbocentro de Manĉestro kaj ĉe la okcidenta rando de la kampuso de la Universitato de Manĉestro. Aldone al edukado, la RNCM ofertas koncertojn, operojn kaj aliajn muzikajn eventojn. La nuna direktorino estas klarnetisto Linda Merrick,  la artdirektorino estas malta dirigento Michelle Castelletti.  

La radikoj de la Konservatorio datiĝas reen al la malfrua 19-a jarcento kun la Reĝa Manĉestra Kolegio de Muziko de Siro Charles Hallé. La nuna RNCM estis formita per la kunfandiĝo de la Reĝa Manĉestra Kolegio de Muziko kaj la Norda Lernejo de Muziko en 1973. 

En 2007, la kolegio havis 696 studentojn kaj 265 fakultatanojn. Ĝi ofertas kaj bakalaŭrajn kaj postbakalaŭrajn studojn pri prezentado kaj komponado.

Rimarkindaj eventoj en la historio de la kolegio inkluzivas la formadon de la avangarda grupo Manchester New Music meze de la 1950-aj jaroj fare de grupo de studentoj inkluzive de Harrison Birtwistle, Peter Maxwell Davies kaj John Ogdon, kaj la kreadon de la Brodsky Quartet en 1972 fare de kvar studentaj arĉinstrumentistoj.

Notindaj diplomiĝintoj inkluzivas Graham Vick, operreĝisoron kaj fondinton de la Birmingham Opera Company.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1973
Reĝa Akademio de Muziko

La **Reĝa Akademio de Muziko** (, akronime **RAM**) estas muziklernejo en Londono, Anglio, kaj unu el la ĉefaj muzikinstitucioj de la mondo. 

La akademio provizas bakalaŭran kaj postbakalaŭran trejnadon pri instrumenta prezentado, komponado, ĵazo, muzikala teatro kaj opero, kaj rekrutas muzikistojn el la tuta mondo, kun studenta komunumo reprezentanta pli ol 50 naciecojn. Ĝi estas dediĉita al dumviva lernado, de *Junior Academy*, kiu trejnas muzikistojn ĝis la aĝo de 18, tra komunumaj muzikaj projektoj de *Open Academy*, ĝis prezentadoj kaj edukaj eventoj por ĉiuj aĝoj. 

La muzeo de la akademio  gastigas unu el la plej signifaj kolektoj de muzikaj instrumentoj kaj artefaktoj en la mondo, inkluzive de kordinstrumentoj de Stradivari, Guarneri kaj membroj de la familio Amati; manuskriptoj de Purcell, Handel kaj Vaughan Williams; kaj kolekto de prezentaj materialoj apartenantaj al ĉefaj artistoj. Ĝi estas konsistiga kolegio de la Universitato de Londono kaj registrita bonfarado laŭ angla juro. 

Famaj eks-studentoj inkluzivas Henry Wood, Simon Rattle, Brian Ferneyhough, Elton John kaj Annie Lennox.

## Historio 
Ĝi estis fondita en 1822 de Lordo Burghersh kaj la harpisto Nicolas Bochsa. En 1830 la institucio ricevis oficialan juran statuson *(Reĝa Ĉarto)* de Reĝo Georgo la 4-a "por antaŭenigi la kultivadon de la muzikscienco kaj provizi instalaĵojn por atingi perfektecon en ĝi per helpado per ĝenerala instruado *al ĉiuj personoj dezirantaj akiri scion pri ĝi* ". Ekde tiam, multaj eminentaj muzikistoj studis ĉe la Akademio. La komponisto kaj muzikinstruisto Cipriani Potter estis Rektoro de la Reĝa Akademio de Muziko de 1832 ĝis 1859 kaj lasis sian spuron sur ĝi.

En 1911 la firmao translokiĝis de sia fondloko en Hanover Square al sia nuna loko sur Marylebone Road.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitato de Londono
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1820-1829
Stacio Arashiyama

**Stacio Arashiyama** (japane: 嵐山駅 [Araŝijama-eki]) estas komuna nomo de kvar fervojaj stacioj en Japanio:

* Stacio Arashiyama (Hankyū) — stacio en Kioto.
* Stacio Arashiyama (Keifuku) — stacio en Kioto.
* Stacio Saga-Arashiyama - stacio en Kioto.
* Stacio Torokko-Arashiyama - stacio en Kioto.
Reĝa Irlanda Akademio de Muziko

La **Reĝa Irlanda Akademio de Muziko** (, akronime **RIAM** ; ) estas muziklernejo en la Dublina Urba Universitato en Dublino, Irlando.

RIAM estas unu el la plej malnovaj konservatorioj en Eŭropo, specialiĝante pri klasika muziko kaj la irlanda harpo. Ĝi troviĝas en georgstila konstruaĵo sur Westland Row en Dublino.  RIAM ofertas instruadon de la aĝo de 4 ĝis doktoraj gradoj. RIAM instruis multajn artistojn kaj komponistojn, kiuj fariĝis internacie famaj. RIAM estas filiigita lernejo de Kolegio Triunuo, Universitata Kolegio de Dublino. 

Ĝi translokiĝis al sia nuna adreso en 1871 kaj ricevis la rajton uzi la titolon "Reĝa Akademio de Muziko" la sekvan jaron. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.riam.ie
* https://web.archive.org/web/20131206203505/http://www.ahss.tcd.ie/associated-colleges.php
* Jutuba kanalo de la RIAM

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1840-1849
San Fernando de Apure

**San Fernando de Apure** aŭ simple **San Fernando** estas urbego, municipo, ĉefurbo de la subŝtato Apure en Venezuelo. La urbego estas ankaŭ katolika diocezo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2018 loĝantaro de San Fernando estis  homoj.

## Geografio 
San Fernando de Apure situas sur ebenaĵo 47 m super la marnivelo laŭ Apure (rivero) (300 m larĝa). La grundo ne permesas konstrui domon pli altan, ol 5 niveloj.

## Historio 
La komunumo estis fondita en 1788 sub nomo Villa de San Fernando del Paso Real de Apure fare de hispanoj. Monaĥoj tuj uzis la lokon kiel bazo por konverti la indiĝenan loĝantaron al kristanismo. Ekde la 1-a de decembro 1793 la vilaĝo nomiĝas "urbo". La ponto "Maria Nieves" trans la rivero Apure ĉe San Fernando komencis sian konstruadon en 1959 kaj estis malfermita en 1961.
 
## Ekonomio 
La urbego estas rivera haveno kaj komerca centro de la plej grava bovobreda regiono de la lando. En la 18-a jarcento ardeoplumoj kaj besthaŭtoj estis eksportitaj el tiu loko.

## Eduko 
8 universitatoj funkcias en San Fernando.

## Klimato 
San Fernando situas en tropika klimato (Aw) laŭ klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas averaĝe 2022 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter aprilo-oktobro tre ofte. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .

## Vidindaĵoj 
* katedralo kaj aliaj kirkoj
* domo de Bolivar
* nacia historia monumento
* iama armilejo de la 18-a jarcento, nun loĝejo de generalo Miguel Gerrero kun publika biblioteko kaj kultura oficejo; ĝi estis restaŭrita en 1983

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Venezuelo
Reĝa Kolegio de Muziko

La **Reĝa Kolegio de Muziko** (, akronime **RCM**) estas prestiĝa muzikkolegio en Kensington, Londono. 

La muzikakademio instruas ĉiujn aspektojn de okcidenta klasika muziko, de bakalaŭra ĝis doktora nivelo. 

La kolegio havis grandegan influon sur la evoluo de muziko dum la pasinta jarcento. Kelkaj el la plej eminentaj kaj influaj figuroj en la historio de brita muziko trapasis ĝiajn pordojn. 

La kolegio ankaŭ inkluzivas *Junioran Fakultaton* kun pli ol 300 studentoj inter la aĝoj de 10 kaj 18, kiuj povas lerni ĉiujn instrumentojn, kantadon, komponadon kaj ludadon en ensembloj kaj orkestroj.  Somerkurso ankaŭ okazas ĉiujare por 30 junaj muzikistoj el Britio, kaj estas planoj vastigi tion. 

Kiel la Reĝa Akademio de Muziko, la Reĝa Konservatorio de Skotlando kaj la Reĝa Norda Kolegio de Muziko*,* la RCM estas membro de la *Associated Board of the Royal Schools of Music* (ABRSM), la ĉefa muzikekzamena instanco de la mondo.

Aldone al la akademia parto, la kolegio havas signifan muzeo- kaj arkivkomponenton, kies fundamenton metis, unue, unu el la fondintoj de la kolegio, George Grove. La kolegio havas Muzeon de Muzikaj Instrumentoj, inkluzive de pli ol 800 ekspoziciaĵoj de la 15-a jarcento ĝis la nuntempo, kolekton de muzikaj aŭtografoj, kolekton de portretoj (pli ol 300 originalaj pentraĵoj, inkluzive de, ekzemple, la lasta vivdaŭra portreto de Carl Maria von Weber fare de John Cowes, kaj ĉirkaŭ 10 000 litografiitaj portretoj, fotoj, ktp.). La kolekto de koncertprogramoj de 1730 ĝis la nuntempo havas pli ol 600 000 ekspoziciaĵojn.

Ĝi estis establita en 1882 de la tiama Princo de Kimrujo, pli posta Reĝo Eduardo la 7-a de Britio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Oficiala YouTube kanalo
* Virtuala travojaĝo de la Reĝa Altlernejo de Muziko provizita de Google Arta & Kulturo

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1880-1889
Dublina Urba Universitato

La **Dublina Urba Universitato** (, mallonge **DCU** ; ), estas unu el la kvar universitatoj de Dublino, situas en la distrikto Glasnevin norde de la irlanda ĉefurbo Dublino. Fondita en 1975 kiel *la Nacia Instituto por Alteduko, Dublino,* la universitato unue akceptis studentojn en 1980 kaj estis ricevis universitatan statuson en 1989, kune kun NIHE Limerick (nun la Universitato de Limeriko). Ĝi estas do la plej juna universitato en Dublino kaj 383 jarojn pli juna ol Trinity College Dublin. Karakterizaj por la DCU estas ĉefe la moderna kampuso sed ankaŭ la relative alta nombro da esplorprojektoj.

Nuntempe estas proksimume 12 000 studentoj studantaj ĉe la universitato kaj 440 dungitoj.

En 2016, DCU absorbis kvar pliajn antaŭe preĝej-gvidatajn altlernejojn kaj trejnadinstituciojn el Dublino: la antaŭan Anglikanan *Eklezion de Irlando Altlernejon pri Edukado*, kaj la antaŭe katolikajn *All Hallows Altlernejon*, *Dei Instituton pri Edukado*, kaj ''St Patrick's Altlernejon*. Ili nun estas parto de la *DCU Instituto pri Edukado'', kiu ĉefe trejnas instruistojn.  

Eminentaj figuroj el la politika kaj socia pejzaĝo de Irlando estis fakultatanoj de ĉi tiu universitato, kiel ekzemple advokato John Bruton (iama ĉefministro) kaj verkisto kaj psikologo Edward de Bono.

## Organizo: kampusoj kaj fakultatoj 
### Kampusoj 
La universitato havas kvin kampusojn, kelkaj el kiuj estas la rezulto de la kunfanditaj iamaj denominaciaj altlernejoj:

* La Ĉefa Kampuso en Glasnevin
* Sporta Kampuso de Sankta Klaro
* DCU Alpha Innovation Campus, Glasnevin
* Kampuso de St Patrick en Drumcondra
* All Hallows Campus, Drumcondra

### Estas la jenaj fakultatoj 
DCU Komerca Lernejo

Fakultato de Inĝenierarto kaj Komputado

* Lernejo de Komputiko
* Lernejo de Elektronika Inĝenierarto
* Lernejo de Mekanika kaj Produktada Inĝenierarto

Fakultato de Filozofia Fakultato kaj Sociaj Sciencoj

* Lernejo de Aplikata Lingvo kaj Interkulturaj Studoj (SALIS)
* Lernejo de Komunikadoj
* Lernejo de Juro kaj Registaro
* Lernejo de la angla
* Lernejo de Historio kaj Geografio
* Lernejo de Teologio, Filozofio kaj Muziko
** Reĝa Irlanda Akademio de Muziko
* Fiontar kaj Scoil na Gaeilge

DCU Instituto de Edukado

* Lernejo de Arta Edukado kaj Movado
* Lernejo de Homa Disvolviĝo
* Lernejo de Inkluziva kaj Speciala Edukado
* Lernejo de Lingvo, Legopovo kaj Frua Infana Edukado
* Lernejo de Politiko kaj Praktiko
* Lernejo de STEM-Edukado, Novigado kaj Tutmondaj Studoj

Fakultato de Scienco kaj Sano

* Lernejo de Bioteknologio
* Lernejo de Kemiaj Sciencoj
* Lernejo de Sano kaj Homa Efikeco
* Lernejo de Matematikaj Sciencoj
* Lernejo de Flegado, Psikoterapio kaj Komunuma Sano
* Lernejo de Fizikaj Sciencoj
* Lernejo de Psikologio

DCU Connected - Interreta Edukado

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo - Dublina Urbo Universitato
* la Raportoj de Prezidanto
* Instituto por Internacia Edukado de Studenta Retejo
* DCU Postbakalaŭra Studenta Retejo

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Irlando
Kategorio:Dublino
Universitato Maynooth

La **Nacia Universitato de Irlando, Maynooth** (mallongigita **NUIM**; ), oficiale mallongigita **Universitato Maynooth** ekde 2014 (), estas unu el la kvar sendependaj universitatoj ene de la reto de Naciaj Universitatoj de Irlando kaj situas en Maynooth, Irlando. Ĝi estis establita per la Universitata Leĝo de 1997 el St Patrick's College, Maynooth. Ĉi-lasta ekzistis ekde 1795.  

La universitato situas en la urbo Maynooth, 20 kilometrojn de Dublino. Ĝi konsistas el du lokoj: la malnova (suda), kiun ĝi kunhavas kun la Seminario Sankta Patriko, kaj la nova (norda). La universitato ofertas vastan gamon da fakoj: sociaj kaj precizaj sciencoj, arto, filozofio, kultursciencoj, historio kaj lingvoj (inkluzive de la kelta).

En 2009, la Universitato Maynooth estis rangigita inter la 500 plej bonaj universitatoj en la rangotabeloj de Times Higher Education.  La QS World University Rankings vicigis MU inter la 501–550 plej bonaj universitatoj tutmonde.  En 2008, ĝi estis nomita Universitato de la Jaro fare de The Sunday Times .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Studenta Unio

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Irlando
Malá Chuchle

**Malá Chuchle** () estas urba parto kaj katastra teritorio de Prago sur la maldekstra bordo de Vultavo, inter Hlubočepy kaj Velká Chuchle, en la urba parto Prago-Velká Chuchle. Antaŭ alligo al Prago en la jaro 1922 Malá Chuchle estis konsisto de municipo Velká Chuchle, sed Velká Chuchle estis alligta al Prago nur en la jaro 1968. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Baroka preĝejeto de Naskiĝo de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Zbraslavská str, Prague Malá Chuchle.jpg|Strato Zbraslavská ulice
Strakonická str, Prague Malá Chuchle.jpg|Strato Strakonická ulice en Malá Chuchle direkte al la centro de Prago, en fono dekstre poste ponto Branický most
Malá Chuchle Mariánský pramen.jpg|Publike alirebla elfluo de fonto de rojo Mariánsko-Lázeňský potok en Chuchle

Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Teknologia Universitato Dublino

La **Teknologia Universitato Dublino** (mallongigita al **TU Dublin**, , ) estas la unua pure teknika universitato de Irlando ekde 2019 kaj situas en Dublino.   

Ĝi konsistas el la antaŭaj Dublino, Tull kaj Blanchardstown teknikaj institutoj, same kiel el kampuso en Grangegorman. 

La Teknika Lernejo de la Urbo Dublino, kiu estis sorbita en ĝin, datiĝas de 1887.  TU Dublino estas la dua plej granda universitato de Irlando kun 28 500 studentoj.  La universitato estas la laŭleĝa posteulo de tri dublinaj universitatoj: la *Dublin Institute of Technology*, la *Institute of Technology, Blanchardstown* kaj la *Institute of Technology, Tallaght*.  

En la Times Higher Education (THE) de 2021, TU Dublino estas rangigita 801-1000 en la mondo kaj 201-300 laŭ scienca influo. La QS World University Rankings listigas TU Dublinon kiel rangigitan 801-1000.  

## Organizo 
TU Dublin konsistas el kvin altlernejoj kaj multaj esplorinstitutoj. 

### Diplomiĝinta Esplorlernejo 
La Postdiploma Esplorlernejo ofertas doktorajn studojn en la jenaj fakoj:

* Medio, Energio kaj Sano
* Informaj, Komunikadaj kaj Amaskomunikilaj Teknologioj
* Novaj Materialoj kaj Aparatoj
* Socio, Kulturo kaj Entrepreno.

Doktoraj studentoj estas membroj de ĉi tiu lernejo aldone al sia teknika lernejo. 

### Kolegio de Sciencoj kaj Sano 
* Lernejo de Biologiaj kaj Sansciencoj
* Lernejo de Kemiaj kaj Farmaciaj Sciencoj
* Lernejo de Komputiko
* Nutraĵscienco kaj Media Sano
* Lernejo de Matematikaj Sciencoj
* Lernejo de Fiziko kaj Klinikaj kaj Optometriaj Sciencoj

### Kolegio de Inĝenierarto kaj Konstruita Medio 
* Dublina Lernejo de Arkitekturo
* Civila Inĝenierarto
* Elektra kaj Elektronika Inĝenierarto
* Mekanika kaj Dezajna Inĝenierarto
* Multdisciplinaj Teknologioj
* Geodezio kaj Konstruadministrado
* Lernejo de Transporta Inĝenierarto, Medio kaj Planado

### Kolegio de Komerco 
* Kontado kaj Financo
* administrado
* merkatado
* Podetala komerco kaj serva administrado
* Diplomiĝinta Komerca Lernejo

### Kolegio de Artoj kaj Turismo 
* Dublina Lernejo de Kreivaj Artoj
* Lernejo de Kuirarto kaj Manĝaĵteknologio
* Gastama Administrado kaj Turismo
* Lernejo de Lingvoj, Juro kaj Sociaj Sciencoj
* Lernejo de Amaskomunikiloj
* Konservatorio de Muziko kaj Dramo

## Referencoj 
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Irlando
Reĝa Konservatorio de Muziko

La **Reĝa Konservatorio de Muziko** (konata kiel La **Reĝa Konservatorio**, akronime **RCM**, , ) estas neprofitcela muzikeduka institucio kaj spektaklejo kun ĉefsidejo en Toronto, Ontario, Kanado. 

Ĝi estis fondita en 1886 de Edward Fisher kiel **La Toronto Konservatorio de Muziko** en du etaĝojn super muzikvendejo ĉe la stratangulo de Dundas kaj Young. Ĝi estis la unua institucio de sia speco en Kanado, lernejo destinita por trejni kantistojn kaj muzikistojn, samtempe enstampante amon al muziko en infanoj.

En 1947, Reĝo Georgo la 6-a korporaciigis la organizaĵon per reĝa ĉarto. Ĝia sidejo en Toronto estis nomumita Nacia Historia Loko de Kanado en 1995, rekone al la influo de la institucio sur muzikedukado en Kanado. 

Multaj diplomiĝintoj de la konservatorio estas eminentaj muzikistoj (vidu liston de eks-studentoj, kiuj havas artikolon, en la anglalingva vikipedio).

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

## Referencoj 
Kategorio:Klasika muziko en Kanado
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1880-1889
Stacio Mikage

**Stacio Mikage** (japane: 御影駅 [Mikage-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Japanio:

* Stacio Mikage (Hankyū) — stacio en Kobe.
* Stacio Mikage (Hanshin) — stacio en Kobe.
Universitato de Limeriko

La **Universitato de Limeriko** (mallongigita **UL**, ) estas universitato en Limeriko, Irlando. Ĝi estis fondita la 1-an de januaro 1972 kiel la *Nacia Instituto por Alteduko, Limeriko* kaj ricevis universitatan statuson en 1989 (Leĝo pri la Universitato de Limeriko).  Ĉi tiu estis la unua universitato fondita en Irlando ekde la sendependeco de Irlando en 1922 (kune kun la Urba Universitato de Dublino, kiu estis fondita en la sama tago).  La 240- hektara (600-akrea) kampuso (Nacia Teknologia Parko) de UL situas sur la suda bordo de la Rivero Shannon, en Castletroy, ĉirkaŭ kvin kilometrojn oriente de la urbocentro de Limeriko.

En 2020, proksimume 17 000 studentoj estis enskribitaj. UL havas kvar fakultatojn: la Kemmy Komercan Lernejon, la Fakultaton pri Edukado kaj Medicinaj Sciencoj, la Fakultaton pri Scienco kaj Inĝenierarto, kaj la Fakultaton pri Artoj, Homstudoj kaj Sociaj Sciencoj. 

La Universitata Areno, la sportejo de la universitato, kompletigita en 2001, estas la plej granda sporthalo de Irlando. La Koncertejo de la universitato (kompletigita en 2008) estas hejmo de la Irlanda Ĉambra Orkestro.  

UL estis rangigita 471–480 tutmonde en la QS Mondaj Universitataj Rangotabeloj de 2011. Ĝi estis nomita Universitato de la Jaro de *Sunday Times* en 2015 kaj 2019.  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Universitato de Limeriko verkada centro
* Google Mapas hibridan vidon (malalta rezolucio)
* Entreprena Esploro Centro
* Lero 

Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Irlando
Witold Mańczak

**Witold Mańczak** (naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1924 en Sosnowiec, mortis la 12-an de januaro 2016 en Krakovo) estis pola lingvisto, konanto de latinida lingvaro kaj hindeŭropa lingvaro, profesoro de Jagelona Universitato, membro de Pola Akademio de Scipovoj.

## Elektitaj publikaĵoj
* Gramatyka francuska, Warszawa 1960, 1961, 1965
* Gramatyka włoska, Warszawa 1961, 1963, 1966
* Polska fonetyka i morfologia historyczna, Łódź 1965, 1975, 1983
* Gramatyka hiszpańska, Warszawa 1966
* Z zagadnień językoznawstwa ogólnego, Wrocław 1970
* Fonética y morfología histórica del español, Kraków 1976, 1989
* Le latin classique, langue romane commune, Wrocław 1977
* Praojczyzna Słowian, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź 1981, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, ISBN 83-04-00763-0
* De la préhistoire des peuples indo-européens, Kraków 1992, Nakładem Uniwersytetu Jagiellońskiego, ISBN 83-233-0512-9
* Problemy językoznawstwa ogólnego, Wrocław 1996, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, ISBN 83-04-04327-0
* Wieża Babel, Wrocław – Warszawa – Kraków 1999, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, ISBN 83-04-04463-3
* O pochodzeniu i dialekcie Kaszubów, Gdańsk 2002, Oficyna Czec, ISBN 83-87408-47-6
* Przedhistoryczne migracje Słowian i pochodzenie języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, Kraków 2004, PAU, ISBN 83-88857-79-7

## Bibliografio
*Opera maiora et minora Witoldi Mańczak* / *Travaux publiés par Witold Mańczak*, [en:] Munus Amicitiae. Studia linguistica in honorem Witoldi Mańczak septuagenarii, edenda curaverunt Anna Bochnakowa et Stanisław Widłak, Cracoviae 1995, p. IX–XXIX. (listo de publikaĵoj de W. Mańczak ĝis 1995)

Kategorio:Polaj lingvistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1924
Kategorio:Mortintoj en 2016
Kategorio:Hispanistoj
Scenografio

[eta|300ra|[Dresdeno - scenografio, scenkonstruado kaj teatra dekorado.]]

**Scenografio** ( el la antikva greka σκηνή, laŭvorte "tendo, markezo" kaj  la antikva greka γράφω - mi skribas, mi desegnas, mi pentras) estas speco de arta kreivo, kies temo estas la dezajno de prezentado per kreado de ĝia bilda kaj plasta bildo, kiu ekzistas en scena tempo kaj spaco.  Por krei vidan bildon de prezentado, oni uzas dekoraĵojn, kostumojn, akcesoraĵojn, lumigon kaj produktadekipaĵon. Tamen, la termino "scenografio" havas pli larĝan signifon ol "teatra kaj dekoracia arto". Scenografio disvolviĝas uzante la tutan aron de materialoj de spactempaj specoj de arto bazitaj sur la leĝoj de vida estetiko kaj arta-figura percepto. Teatraj artistoj kaj reĝisoroj uzas teknikojn el multaj artformoj en siaj artaj okupoj : pentrarto, grafiko, arkitekturo, same kiel lumo, sono kaj scena movado. 

Scenografio povas esti detala, lakona aŭ minimuma. Speciala spektaklo, kompleksaj efikoj postulas la laboron de scenejaj mekanismoj, kiuj povas ŝanĝi la pejzaĝon malantaŭ la kurteno aŭ antaŭ la publiko. Dum preparado de prezentado, oni atentas aparte la lumigon. Estas lumigo, kiu kompletigas la laboron de la artistoj kaj transformas la pejzaĝon: pentrita kanvaso transformiĝas en veluron kaj brokaton, lamenligno kaj kartono  en ŝtalon kaj graniton, vitro kaj folio en kristalon, diamantojn, oron aŭ arĝenton. Per lumo, oni povas montri la sezonojn, influi la etoson de la tuta scenejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
Phumtham Wechayachai

**Phumtham Wechayachai** (; naskita la ) estas tajlanda politikisto, kiu servas kiel aganta ĉefministro de Tajlando post la suspendo de Paetongtarn Shinawatra en julio 2025. Li antaŭe funkciis kiel aganta ĉefministro de la 14a ĝis la 16a de aŭgusto 2024, post la maldungo de Srettha Thavisin. Li funkciis kiel vicĉefministro kaj ministro pri komerco de Tajlando en la kabineto Srettha, kaj en la kabineto Paetongtarn li funkciis kiel ministro pri defendeco. Li estas la samtempa vicĉefministro kaj ministro pri internaj aferoj.

## Referencoj 
Kategorio:Tajlandaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Tajlando
Vera Russwurm

**Vera RUSSWURM** (naskiĝinta la  en Vieno) estas aŭstra moderigistino televida. Edzigis ŝi la televidan produktanton Peter Hofbauer (naskonte tri filinojn). 

## Kariero
Post trapaso de la abiturienta ekzameno ĉe Billroth-gimnazio de Döbling kaj (en 1978 plusa) finekzameniĝo ĉe certa *Memorial High School* en Teksaso ŝi ekigis studon de medicino en Vieno. Jaron poste ŝi eklaboris ĉe ORF en la rolo mojosa prezentistino de la distra-kviza elsendo *Tritsch-Tratsch*. Inter 1979 kaj 1982 ŝi deĵoris ĉe la populara radiokanalo Ö3 kaj iĝis moderigistino de la ĉiusemajna porjunula televidformato *Okay*. Ties spektantoj elektis ŝin idealo de ideo de junuloj pri inteligenta virino. De 1984 ĵurnalistis ŝi ĉe Kronen Zeitung; poste givids ŝi la porjunulan paĝon *Insider*. La vesperaj elsendoj de ORF *Hallo Fernsehen,* *Was wäre wenn* kaj *Familienfest* venigis al ŝi la premion *Fraŭen-Oscar* kaj tri fojojn  (1990, 1991, 1992) la premion *Romy* de la legantaro de la taggazeto Kurier. En 1988 ŝi doktoriĝis pri medicino.. Jaron poste ŝi publikigis la libron *Du schaffst es*. Russwurm ankaŭ aktoris en la ORF-skeĉserio *Tohuwabohu*. En 1999 oni aljuĝis al ŝi la premion *New York TV Award* por ŝiaj agadoj televidprezentistaj. En Germanujo konatigis ŝin babila ludaĵaro de Joachim Fuchsberger, *Ja oder Nein* (1990–1994), kie ŝi troviĝis en enigmo-solvteamo kune kun Alice Schwarzer, Sepp Maier kaj Thomas Hegemann. De 1993 - tiam ŝi jam havis tri infanojn - ŝi iĝis ĉefino de la vorta duelaro *Duell.* De aliaj ŝatataj aĵoj de li menciinda *Vera* (marto 1995 ĝis decembro 2005), *Schicksalstag* (2002–2005, nur somere) kaj la saneca klerigado *Primavera* (januaro 2006 ĝis marto 2007). 

En 2006 ŝi rifuzis oferton de Aŭstria Popola Partio (ÖVP) kandidati kiel ministra posteŭlo de Maria Rauch-Kallat. De aprilo 2007 ĝis fino de 2012 ŝi dimanĉe montrigis la aĵon *Vera exklusiv*. De septembro 2016 ekzistis la ORF-aĵo *Vera. Das kommt in den besten Familien vor*, postante *Vera bei...* ab. De septembro 2019 ĝi restartis sub la malnova titolo *Vera*. Novembre 2023 *Vera: Live is Life – 30 Jahre Talkshow* estis ŝia lasta tiaĵo. 

Kritikiĝis ŝi pro paralela kaj ofta moderigado ĉe diversaj partiaj eventoj de ÖVP. 

## Skribaĵoj (elekto) 
* 1989: *Du schaffst es! Ein sehr persönlicher Erfolgswegweiser*. Ueberreuter-Verlag, Wien 1989, ISBN 978-3-8000-3331-7
* 2016: *Der Ameisenhaufen*. Roman, Amalthea Signum-Verlag, Wien 2016, ISBN 978-3-99050-053-8

## Eksteraj ligiloj 
* Russwurm ĉe la dataro IMDb
* 
* Munzinger-arkivo
*ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Moderigistoj
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Vieno
Kategorio:Televidprezentistoj
Kategorio:Aŭstria televido 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1959
Kantonoj de Alasko

La **kantonoj de Alasko** ne kiel en plej aliaj subŝtatoj de Usono nomiĝas county, plurale counties, sed "borough", plurale "boroughs". 

Tamen pro praktikeco estas propono same en Esperanto nomi ilin "kantonoj", ĉar la temo tiom malofte temiĝas en la esperanta literaturo kaj gazetaro (ĝis nun tute ne troviĝis ekstervikipedia esperantlingva referenco pri la temo), ke grantiite malmultaj esperantistoj scius ke devus esti alia nomo se estus alia nomo, 
kaj ankoraŭ estus malfacila decido fiksi kiu estus alia traduko de "bourough", se - kiel notite - tute mankas ekstervikipedia esperantlingva referenco pri la temo. Tamen klaras ke ĝis somero 2025 en la unuaj 24 jaroj de vikipedio eĉ ne unu teksto de la kategorio kreiĝis. Laŭ alilingvaj tekstoj, Alasko estas dividita en 19 organizitajn kantonojn (do "boroughs") kaj 11 censajn areojn en la 20-a, tielnomata "neorganizita kantono". Kune kun la du plej grandaj urboj de Alasko, Juneau kaj *Wrangell*, tiel fine estus **32** paĝoj, kiam ĉiuj paĝoj estos faritaj. Sed ĝis nun la laboro ankoraŭ ne komenciĝis.


Alasko
La Albatro

***La Albatro*** (fr: l'Albatros) estas la dua poemo de la dua eldono (1861) de la poemaro La Floroj de l'Malbono fare de Charles Baudelaire. La poemaro aperas por la unua fojo en 1859 en La Revue française, kies nomo estas la titolo de pluraj francaj literaturaj periodaĵoj, eldonitaj ekde 1828.

*La Albatro* apartenas al la sekcio «Spleno kaj Idealo». Ĝi entenas kvar kvarversojn konsistantajn el aleksandroj kun krucaj rimoj, alterne inaj kaj viraj.

## Teksto en la franca 
Souvent, pour s’amuser, les hommes d’équipage

Prennent des albatros, vastes oiseaux des mers,

Qui suivent, indolents compagnons de voyage,

Le navire glissant sur les gouffres amers.

À peine les ont-ils déposés sur les planches,

Que ces rois de l'azur, maladroits et honteux,

Laissent piteusement leurs grandes ailes blanches

Comme des avirons traîner à côté d'eux.

Ce voyageur ailé, comme il est gauche et veule !

Lui, naguère si beau, qu'il est comique et laid !

L'un agace son bec avec un brûle-gueule,

L'autre mime, en boitant, l'infirme qui volait !

Le Poète est semblable au prince des nuées

Qui hante la tempête et se rit de l'archer ;

Exilé sur le sol au milieu des huées,

Ses ailes de géant l'empêchent de marcher.

## Traduko en Esperanton (far Kálmán Kalocsay)
Kelkfoje, por amuzo, ŝipanoj kapt-akiras

Albatrojn, ĉi grandegajn ventbirdojn de la mar',

Kiuj, indiferentaj vojaĝkunuloj, iras

Post ŝip' glitanta super amara abismar'.

Apenaŭ ili estas metitaj ŝipoplanke,

Ĉi reĝoj de l' lazuro, mallerte kaj kun ĝen',

Grandajn flugilojn blankajn jen trenas ambaŭflanke,

Kiel remilojn pezajn, kun kompatinda pen'.

Ĉi vojaĝant' flugila inerte nun hezitas.

Ĵus nura bel', kaj nune: malbel' komika jam.

Jen, iu ĝian bekon per kurba pip' incitas,

Alia ĝin, fluginton, imitas dum la lam'.

Similas la poeto al tiu princ' de l' nuboj,

Kiu la ŝtormon ĝuas, kaj ridas je l' pafant',

Kaj kiun, tere, sube, ĉe mokrideg' de buboj,

Malhelpas iri ĝiaj flugiloj de gigant'.

Kategorio:Poezio de Francio
Kbely

:*Eble vi serĉas: Gbely – similan lokan nomon en Slovakio.*

**Kbely** () estas urba parto kaj katastra teritorio de Prago, kreanta teritorion de urba parto Prago 19 (antaŭa nomo **Prago-Kbely**). Estas ĉi tie registritaj 78 stratoj kaj 1043 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Sur la teritorio de Kbely troviĝas armea flughaveno Kbely kaj per pli malgranda parto de sia areo trafas ĉi tien ankaŭ flughaveno Letňany.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Praha-Kbely kostel sv. Alžběty 5.jpg|Preĝejo de sankta Elizabeto
Maják.jpg|Lumturo kaj akvoturo Kbely

Kategorio:Prago 19
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kantono Pima

La **kantono Pima** - angle *Pima County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Arizono. La administra centro estas la urbo ''''. La kantono estis fondita la . Ĝi havas sian nomon de la pimoj, etno de amerikaj indianoj.

Laŭ la censo de aprilo [[]], kiu aktualiĝos nur post dek jaroj, en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . En la skema mapo de la informkesto dekstre oni bone vidas, ke la kanton sudokcidente rekte limas al Meksiko.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Arizono
Kantono Yavapai

La **kantono Yavapai** - angle *Yavapai County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Arizono. La administra centro estas la urbo ''*. La kantono estis fondita en 1865. Ĝi havas sian nomon de la indiana etno javapajoj, angle *yavapai''.

Laŭ la censo de aprilo [[]], kiu aktualiĝos nur post dek jaroj, en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

Krom la urboj Prescott kaj Prescott Valley, ankaŭ ekzemple la censaj lokoj Paulden kaj Mayer situas en la kantono.

## Vidu ankaŭ 
* 9238 Yavapai, asteroido nomata honore al la kantono kaj al la origina indiana etno

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Kantonoj de Arizono
József Bán

**József Bán** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bán József** estis hungara piarista monaĥo, instruisto.

 naskiĝis  en Kiskunfélegyháza, li mortis  en Kecskemét.

## Biografio 
 dum la lernojaroj en 1887 aligiĝis al la piaristoj, en 1892 li monaĥiĝis, en la sekva jaro pastriĝis. Post siaj studoj li instruis laŭvice en piaristaj gimnazioj en Debrecen, Vác, Kolozsvár kaj Budapeŝto, foje eĉ li estis gimnaziestro. Inter 1894–1934 li estis monaĥejestro en Rózsahegy, poste li estis pensiulita kaj li havis postenon en monaĥejo en Kecskemét ĝis sia morto. Libertempe li multe okupiĝis pri poezio de Sándor Petőfi.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Petőfi hazafias lírája.* (1894)
* *A hasznos olvasásról.* (1906)
* *Rózsahegy eredete.* (1913)

## Fontoj 
* biografio hungare
* katolika leksikono (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Chuchle

**Chuchle** (prononcu: *Ĥuĥle*) estas
* komuna markigo por pragaj partoj Malá Chuchle kaj Velká Chuchle
* Chuchle (eksa stacidomo) – en la jaroj 1862–1955 la nomo de eksa fervoja stacidomo kaj pli poste nur haltejo, kiu situis en Malá Chuchle
* Prago-Velká Chuchle (fervoja haltejo) – en la jaroj 1955–1976 la antaŭa nomo de hodiaŭa fervoja haltejo Prago-Velká Chuchle (ekde la jaro 1908 Chuchle konkursejo), ĝis hodiaŭ sur stacidoma konstruaĵo markita per skribaĵo Chuchle
Sedlec (Prago)

**Sedlec** () estas iama municipo, hodiaŭ urba parto kaj katastra teritorio de Prago de la urba distrikto Prago 6, etendiĝanta norde de Prago sur la maldekstra bordo de Vultavo. En la pasinteco ĝi apartenis al municipo Lysolaje, antaŭ la alligo al Prago en la jaro 1922 ĝi estis memstara municipo. Dum estiĝo de memstaraj urbaj partoj en la jaro 1990 ĝi estis alligita al la urba parto Prago-Suchdol, en la jaro 2005 la kerna suba parto de Sedlec estis forŝirita kaj alligita al la urba parto Prago 6. La areo de Sedlec estas 145,56 ha, el tio proksimume du trionoj apartenas al urba parto Prago-Suchdol. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Aviadila akcidento
La 30-an de oktobro 1975 ĉirkaŭ la 9.20 h antaŭtageze kraŝis dum nebulo en ĝardenista kolonio ĉe Suchdol en la katastra teritorio de Sedlec aviadilo DC-9 de jugoslavaj aerlinioj sur linio Tivat–Prago post kunpuŝiĝo kun monteto. Mortis 71 vojaĝantoj kaj 4 membroj de garnizono, 45 da ili supervivis.

## Pluaj fotoj 

Image:Hergetova Cihelna Sedlec.jpg|Brikfarejo de Herget sur laŭtempa buldkarto
Image:Railway Station3, Prague Sedlec.jpg|Fervoja haltejo en Sedlec
Image:Roztocká str, Prague Sedlec.jpg|Strato Roztocká ulice laŭlonge laŭ Vultavo
Image:Sedlec.jpg|Sedlec el belvidejo en Bohnice

Kategorio:Prago 6
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Uhříněves

**Uhříněves** () estas urba parto kaj katastra teritorio de Prago kun areo 1027,1&nbsp;ha, kreanta plimulton de teritorio de urba parto Prago 22. Ekde la jaro 1866 Uhříněves estis kampurbo, en la jaroj 1913–1974 urbo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio
La historio de Uhříněves tuŝas ĝis la 13-a jarcento. La plej malnovaj dokumentoj devenas el periodo ĉirkaŭ la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Ĉiuj sanktuloj 
* Evangelia preĝejo 
* Eksa sinagogo
* Kastelo
* Juda tombejo

## Naskiĝintoj
* Karel Gut (1927–2014), glacihokeisto

## Pluaj fotoj 

Praha, Uhříněves, radnice MČ Praha 22.jpg|Urbodomo de Prago 22 en placo Nové náměstí
Praha, Uhříněves, Podleský rybník.jpg|Fiŝlago Podleský rybník norde de Uhříněves
Prague Uhrineves Pratelstvi str1.jpg|Frekventovaná ulice Přátelství procházející Uhříněvsí
Bratří Jandusů sq, Prague Uhříněves.jpg|Domoj en placo de fratoj Jandusidoj
Railway station, Prague Uhříněves.jpg|Stacidomo
Former synagogue Uhříněves 09.JPG|Eksa sinagogo
Praha, Uhříněves, židovský hřbitov.jpg|Juda tombejo

### Panoramo
Kategorio:Prago 22
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Urboj enmembrigitaj en Pragon
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Norbert Conradi

'*** [konrAdi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Conradi Ignác Norbert*' estis hungara piarista monaĥo, instruisto, latinlingva poeto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Conrath* kaj *Conrad*.

 naskiĝis  en Pest (urbo), li mortis  en Nitro.

## Biografio 
 dum lernado en 1733 aliĝis al la piaristoj, la novicadaj jaroj okazis en Kecskemét, Máramarossziget kaj Nagykároly. Post siaj studoj li instruis en Kecskemét kaj en sia naskiĝurbo. En 1744 li studis teologion en Romo, jaron poste li pastriĝis. Inter 1744-1746 li estis delegitano Bukareŝto. Hejmenveninta li instruis en piaristaj gimnazioj de Pest (1748 kaj 1753), Nitro (1749 kaj 1752), Vieno (1750). Ekde 1757 li instruis teologion laŭvice en Debrecen, Vác, Veszprém (urbo) kaj Pest, krome li estis gimnaziestro kaj monaĥejestro, eĉ li havis piaristajn postenojn. Tiutempe li estis signifa latinlingva poeto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Elektitaj poemoj de Janus Pannonius (eldonisto, 1754)
* *Oratio de laudibus exc… dni Martini Biró Episcopi Veszprimiensis...* (1762)
* P. Vincentius Talenti a S. Philippo Nerio: *Vito et rerum gestarum compendium Josephi Calasanctii a Matre Dei. Posonii* (traduko el la itala, 1769)
* *Kolektitaj poemoj'' (manuskripto, 1792)

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono
* biografio hispane
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Hájek u Uhříněvsi

**Hájek u Uhříněvsi** (kiel parto de municipo ĝis la 30-a de junio 2016 sub nomo **Hájek**, ) estas urba parto kaj katastra teritorio de Prago kun areo 294,5 ha, etendiĝanta nordoriente de praga urba parto Prago 22. Estas ĉi tie registritaj 12 stratoj kaj 130 adresoj. En la jaro 1969 municipo Hájek fariĝis konsisto de urbo Uhříněves kaj komune kun ĝi estis en la jaro 1974 alligita al Prago. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Stupice

## Pluaj fotoj 

Prague Hajek1.jpg|Vilaĝplaco
Prague Hajek2.jpg|Domo en strato Pod Markétou

Kategorio:Prago 22
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Maniero de morto

La **mortokaŭzo** povas esti natura, nenatura aŭ neklarigita. Ne ekzistas internacie normigita klasifiko de mortokaŭzoj.

En la kazo de natura morto, morto okazas pro antaŭekzistantaj, internaj kaŭzoj, kiel ekzemple malsano (ekz., koratako, apopleksio, ktp.) aŭ maligna tumoro. Kutime temas pri morto kaŭzita de malsano aŭ maljuneco, sen la okazo de jure gravaj faktoroj, kiel ekzemple neglekto de triapartiaj personoj aŭ ekstera influo (inkluzive de medicina mispraktiko). 

En la plej multaj landoj, se oni suspektas hommortigon aŭ la mortokaŭzo estas neklara, estas kutime ordoni plian enketon, kiel ekzemple krimmedicinan nekropsion, por pli precize determini aŭ mallarĝigi la mortokaŭzon. Tio signifas, okaze de nenatura morto, kolekti fidindajn faktojn, kiuj indikas aŭ akcidenton, memmortigon, aŭ hommortigon. 

La kodoj de la Internacia Klasifiko de Malsanoj (ICD) povas esti uzataj por registri la manieron kaj kaŭzon de morto laŭ sistema maniero, kiu faciligas la kompilon de statistikoj kaj la komparon de okazaĵoj inter jurisdikcioj. 

## Referencoj 
Kategorio:Medicina terminologio
Kategorio:Jurmedicino
Kategorio:Mortokaŭzoj
Kategorio:Publika bonfarto
Publika konato

**Publika konato**, estas jura termino en eŭropa kaj usona juro, ofte aplikita en la kunteksto de kalumnio kaj invado de privateco.

Publika konato (kiel ekzemple politikistoj, famuloj, gvidantoj de publika opinio, kaj gvidaj entreprenistoj, kiuj havas socian statuson kaj socian pozicion en certa kampo, grandan influon, kaj kiuj ofte estas temigis la publikajn interesojn de socio) .

ne povas bazi juran proceson sur malveraj, malutilaj malprecizaj asertoj krom se ekzistas pruvo, ke la aŭtoro aŭ eldonisto agis malice (koscia neglekto de la vero).  La pruvodevo (ŝarĝo de pruvo (Q9012745)) estas pli alta en kazoj implikantaj publikajn konatojn. La difino de la termino varias depende de la jura sistemo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* VIP
* Famulo

Kategorio:Publika medio
Kontoristo

**Kontoristo** estas termino por dungito**,** kiu plenumas oficejan kaj administran laboron kiel ekzemple arkivadon, indiksadon aŭ skribadon de adresoj en komerca firmao.

La labortitolo devenas de la malmoderna termino Kontor por oficejo; Kontoristo estas do persono, kiu laboras en oficejo.

La profesio spertis revolucian evoluon, de plumskribiloj tra la unuaj kalkuliloj kaj tajpiloj ĝis komputiloj. Ĝi estis dum longa tempo - ĝis bone en la 20-a jarcento - klare vira laboro, kvankam ekzistis esceptoj. Post la feminigo de la profesio, ĝia statuso malkreskis, kaj la profesia korporacio ne sukcesis samrapidiĝi kun la salajra evoluo de la laboristoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komizo
* Aktisto (Tribunala komizo)
* Jura komizo
* Leĝa komizo
* Leĝdona komizo
* Patenta komizo
* Municipa komizo
* Akceptisto
* Sekretario

Kategorio:Servaj profesioj
Kategorio:Oficejoj
Teatra kritiko

**Teatra kritiko** traktas la kritikan raportadon (recenzon) de teatraĵoj. Profesie temas pri fako de ĵurnalismo, kiu taksas teatrajn verkojn. Ĝi kovras diversajn aspektojn de prezentadoj: de reĝisorado kaj sceneja aranĝo ĝis muziko, koreografio kaj aktorado.

Teatra kritiko diferencas de literatura kritiko per tio, ke ĝi baziĝas sur ununura, nur parte ripetebla evento sursceneje. Ĝi kunigas preskaŭ ĉiujn artojn en kuntekston de reciproka reflektado kaj komentado. Tiel farante, ĝi estas kaj priskriba kaj interpreta, klasifika kaj taksa. La stilo de teatra kritiko estas plenlonga, sen sciencaj pretendoj; ĝia publiko estas kaj laikoj kaj fakuloj. Ĝian efikon malfacilas taksi, ĝi dependas plejparte de la reputacio de la kritikisto kaj la publikaĵo. Ĝi povas influi kulturan kaj financan politikon. La kriterioj kaj intencoj de la juĝo ofte estas kontestataj (vidu: *Rilato inter artistoj kaj kritikistoj* ).

Ĝian disvolviĝon en Eŭropo markis kreintoj kiel: Richard Steele, Joseph Addison, Gotthold Ephraim Lessing, Julien Louis Geoffroy, Jules Janin, Jules Lemaître, Francisque Sarcey.

La internacia organizaĵo de teatraj kritikistoj estas la Internacia Asocio de Teatraj Kritikistoj ( AICT / IATC, Q9323406 ), funkcianta sub la egido de UNESKO.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Filma kritiko (kinokritiko)
* artkritiko (Q4801516)

## Eksteraj ligiloj 
* Teatra kritiko 

*
Kategorio:Kritiko
Kategorio:Teorio de arto
Teatra arto

[eta|Prezento de la baleta *[Cignolago|Cigna Lago*]]**Prezentartoj** estas speco de arta kaj kreiva agado, en kiu verkoj de tiel nomata "primara" kreemo estas materialigitaj en la formo de certa sistemo de signoj kaj ofte estas destinitaj por traduko en unu aŭ alian specifan materialon. 

Tradicie, la prezentartoj distingiĝas de la aliaj bazaj ĝenroj de arto: literaturo, muziko kaj la bildartoj, kun apartaj interkovroj kun la lastaj du. Aldone al la kernaj disciplinoj de teatro, kabaredo kaj danco, filmo kaj aliaj formoj de amaskomunikila arto , same kiel spektakla arto, estas foje ankaŭ konsiderataj prezentartoj. Alternative, ili estas klasifikitaj kiel belartoj aŭ rigardataj kiel sendependaj artformoj.

Prezentartoj inkluzivas kreivajn agadojn de prezentantaj artistoj, ankaŭ estas nomataj prezentistoj : aktoroj kaj reĝisoroj, kiuj enkorpigas la verkojn de verkistoj kaj dramistoj sur scenejo, varieteo, cirka areno, radio, kino, televido ; deklamantoj, kiuj tradukas literaturajn verkojn en vivan paroladon ; muzikistoj, kantistoj, instrumentistoj, dirigentoj, kiuj reproduktas la verkojn de komponistoj; dancistoj, kiuj plenumas la ideojn de koreografoj, komponistoj, libretistoj.

Ne ekzistas prezentartoj en belartoj, en arkitekturo, en aplikataj artoj (krom se artistoj de speciala tipo estas implikitaj, kaj laboristoj aŭ maŝinoj estas uzataj por traduki la ideon en materialon), aŭ en literatura kreivo, kiu, malgraŭ la kreado de finitaj verkoj, kiujn legantoj povas prezenti, tamen estas destinita por rekta percepto fare de la leganto.

Prezentartoj estas konsiderataj esence artaj kaj kreivaj agadoj, ĉar ili baziĝas ne sur simpla mekanika traduko de la prezentita verko en alian formon, sed sur ĝia transformo, kiu inkluzivas tiajn kreivajn elementojn kiel ampleksado de la spirita enhavo de la verko, ĝia interpreto fare de la prezentanto laŭ sia propra mondkoncepto kaj estetika pozicio.

Ofte pro tio, verkoj de poetoj, dramistoj, scenaristoj, komponistoj, koreografoj akiras diversajn prezentajn interpretojn, ĉiu el kiuj reprezentas unuigon de la memesprimoj de la aŭtoro kaj la aktoro. Iafoje eĉ la prezentado de la sama rolo fare de aktoro aŭ la sama etudo fare de pianisto fariĝas unika, ĉar la stabila enhavo formita dum provludoj estas transdonita tra la varia kaj improviza naskiĝo de la prezentado mem.

Pro la pasema naturo de la prezentartoj (se ili ne estas dokumentataj sur filmo aŭ video, do antaŭ la ekesto de tiuj teknologioj en la 20-a jarcento), ili ankaŭ nomiĝas **efemeraj artoj** de la antikva greka ἐφήμερος *ephēmeros* 'daŭranta nur unu tagon', 'pasema' .

La prezentaj artoj ofte celi esprimi emociojn aŭ sentojn. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Distro
* Memkontraŭaj militaj artoj
* persa teatro
* Teatro de Japanio
* Okcidenta kulturo

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Distrado
Kategorio:Scena arto
Bubeneč

**Bubeneč** (, ĉeĥe antaŭe *Přední Ovenec*) estas urba parto kaj katastra teritorio de Prago sur la maldekstra bordo de Vultavo. Konsisto de la katastro de Bubeneč estas ankaŭ la tuta Imperiestra insulo, Stromovka (Reĝa ĉasarbaro) kaj Ekspoziciejo. Apartenas ĉi tien ankaŭ futbalstadiono de Sparta kaj parto de placo Vítězné náměstí. Plimulto de la katastro de Bubeneč – 52 % – apartenas en distrikton kaj urban parton Prago 7, sed plimulto de la konstruita areo situas en urba distrikto kaj urba parto Prago 6. En la jaro 1904–1921 Bubeneč estis memstara urbo, poste ĝi estis alligita al Prago. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Limoj de la katastro 
* okcidente: stratoj Pod Paťankou, Podbabská, Jugoslávských partyzánů, placo Vítězné náměstí, strato Dejvická
* sude: stratoj Jaselská, Pelléova (en vojkruciĝo Špejchar kvarpunktejo kun k.t. Dejvice, Hradčany kaj Holešovice), Milady Horákové, Letenské náměstí, Veletržní
* oriente: Kamenická, rando de Stromovka, U Výstaviště, Za Elektrárnou, sektoro de fervojlinio Prago-Bubny – Prago-Bubeneč
* norde: Vultavo inter Imperiestra insulo kaj Troja

## Pluaj fotoj 

Místodržitelský letohrádek 03.JPG|Victenanta somerrestadejo
Dejvice MO 1.jpg|Strato Československé armády kaj knstruaĵo de Ministerio de defendo
Rezidence velvyslance USA v Praze (bývalá rezidence Otto Petschka).jpg|Rezidejo de grandambasasoro de Usono en Prago (Vilao de Otto Petschek)
Praha Bubenec - Peleova vila.jpg|Vilao de Pellé
Praha Sparta.jpg|Stadiono de AC Sparta Praha en Letná
Praha, Dejvice, Baba, pohled na hydrologický ústav.JPG|Podbaba, dislimejo de Bubeneč kaj Dejvice
Ateliéry AVU.JPG|Ĉefkonstruaĵo de Akademio de belartoj en Prago
Čechova, od Letenského náměstí.jpg|Strato Čechova, de placo Letenské náměstí
PrumyslovyPalac sideview.jpg|Industria palaco, Ekspoziciejo Prago (Výstaviště Praha)
Bubeneč, Stromovka, od letohrádku.jpg|Parko Reĝa ĉasarbaro (Stromovka)
Praha, Bubeneč, planetárium (01).jpg|Planetario Prago

Kategorio:Prago 6
Kategorio:Prago 7
Kategorio:Urboj enmembrigitaj en Pragon
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Anĝu

**Anĝu,** () estas urbego, municipo en la provinco Sud-Pjongan en Nord-Koreio.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2008 loĝantaro de Anĝu estis  homoj.

## Geografio 
Anĝu situas laŭ :en:Chongchon River sur areo 433 km², la maro estas ne tro for. La municipo konsistas el 20 urboj aŭ kvartaloj kaj 22 vilaĝoj.

## Historio 
Post la komenco de la Rusa-japana milito en 1904 la urbo Anĝu estis okupita de la japanoj, ili establis garnizonon por si mem. Ekde 1910 la plena Koreio apartenis al la Japana Imperio. Dum la Korea milito la regiono estis okupita de UNO-trupoj en 1950, sed poste ĉinaj trupoj alvenis.

## Ekonomio 
Anĝu situas proksime al grandaj minejoj de antracita karbo. En 1982 amoniaka fabriko ekfunkciis, unu el la plej gravaj kemiaj fabrikoj de la lando. Por turistoj almenaŭ unu hotelo estas malfermita por fremduloj.

## Klimato 
Jare pluvas averaĝe 1018 mm en Anĝu. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter junio-septembro tre ofte. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .

## Trafiko 
La urbego estas alirebla per ĉefvojoj kaj trajnoj, ene trolebusa sistemo funkcias.

## Vidindaĵoj 
* tombejo por ĉinaj martiroj

## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Nord-Koreio