open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cousolre

**Cousolre** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 2 362 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

## Geografio 
Cousolre estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.

La vilaĝo Cousolre troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Cousolre etendiĝas sur 20,98 km².

Cousolre estas trafluata de la rivereto Thure. La kvartalo Reugnies estas cetere trafluata de la Hante.

## Vidindaĵoj 
Inter la plej vidindaj monumentoj de Cousolre estas la kapelo *Bon Dieu de Pitié* kaj la loka preĝejo dediĉita al Sankta Marteno.

## Lokaj famuloj 
La plej famaj loĝantoj de Cousolre estis Aldegonda de Maubeuge kaj ties fratino Sankta Waudru, filinoj de Sankta Walber kaj Sankta Bertille.

Loka historiisto nomita Alfred Jennepin verkis la historian kronikon de tiu vilaĝo, ekde la romia epoko ĝis la 19-a jarcento.

## Administrado 
Cousolre apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Bildaro 

Dosiero:Mairie Cousolre.JPG|Urbodomo
Dosiero:Kiosque Cousolre.JPG|Kiosko
Dosiero:Chapelle du Bon Dieu de Pitié cousolre.JPG|Kapelo Bon Dieu de Pitié de Cousolre (1558)

Dosiero:Eglise de Cousolre.JPG|Preĝejo Saint-Martin de Cousolre
Dosiero:Rue Cousolre.JPG|Placo en Cousolre

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono de Solre-le-Château
* Cousolre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  


Kategorio:Komunumoj de Nord
Eccles

***Eccles** estas franca komunumo en la departemento Nord.
***Eccles** estas urbo en Anglio
***Eccles** estas urbo en Skotlando.
Křešice (apartigilo)

**Křešice** estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:

*Křešice - vilaĝo en distrikto Litoměřice

* Křešice (Divišov) – parto de vilaĝo Divišov en distrikto Benešov
* Křešice (Libáň) – parto de vilaĝo Libáň distrikto Jičín
* Křešice (Olbramovice) – parto de municipo Olbramovice (distrikto Benešov)
* Křešice (Předotice) – parto de vilaĝo Předotice en distrikto Písek
* Křešice (Děčín) - (Děčín XXXI-Křešice), parto de urbo Děčín en distrikto Děčín
Rudník (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)

**Rudník** (hungare *Rudnok*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.

## Situo 
Rudník situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Košice troviĝas 19 km.
  
## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1255 en formo *"Rodnuk"*. En 1910 loĝis en Rudnok 637 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Ždaňa, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Rudnok rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj regionoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 2001 loĝis en Rudník 623 homoj, (598 slovakoj, 4 hungaroj kaj aliaj).
 
## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1751, la loko estas pilgrimloko ekde la 13-a jarcento
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Georgo de 1840
* iama banejo 536 m-ojn super la marnivelo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Baro

**Baro** povas esti:
* io, kio baras aŭ malhelpas
* fizika kaj teĥnika unuo de premo, vidu Baro (unuo)
* speco de gitara akordo, vidu Baro (akordo)
* suba aŭ supera baro en matematiko, vidu Baro (matematiko)
* mallongigo (BARo) por Berlina Arbara Renkontiĝo 
Lokoj:

* Baro (Gvineo)

Personoj:

* Amparo Baró - hispana aktorino
* Ignacio Martín-Baró -  psikologo kaj sacerdoto jezuita el El Salvador

## Vidu ankaŭ
* Barilo
* Bariero
* Baraĵo

## Fontoj 
* .
Levín

**Levín** estas nomo de jenaj setlejoj en Ĉeĥio:

* Levín (distrikto Litoměřice) - municipo en distrikto Litoměřice

* Levín (Lišov) – parto de urbo Lišov en&nbsp;distrikto České Budějovice
* Levín (Olešnice) – parto de municipo Olešnice en&nbsp;distrikto Hradec Králové
Liběšice

**Liběšice** estas nomo por pluraj setlejoj en Ĉeĥio:

* Liběšice (distrikto Litoměřice) – municipo en&nbsp;distrikto Litoměřice
* Liběšice (distrikto Louny) – municipo en&nbsp;distrikto Louny
* Liběšice (Češov) – parto de municipo Češov en distrikto Jičín
* Liběšice (Želenice) – parto de municipo Želenice en distrikto Most
Vasileviĉi

**Vasileviĉi** (beloruse *Васілевічы*) estas urbo (de 19.11.1971) en Reĉica distrikto de Homela regiono en Belorusio. Unua fojo estis menciita en 1560 jaro. Ĝi situas je 53 kilometroj okcidente de Reĉica.  Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de 6,77 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

*Fervoja nodo*: branĉo inter Homel kaj Kalinkaviĉi kaj branĉo al Ĥojniki.
*Aŭtomobila komunikado*: per flanka vojo komunikiĝas kun ŝoseo inter Homel kaj Kalinkaviĉi.

*Industrio*: lignoproduktado.

*Edukado*: 2 lernejoj: unu meza, kaj unu regiona lernejo por malbonvidantaj infanoj.
*Medicino* apoteko, polikliniko, hospitalo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Homela regiono
Kategorio:Urboj de Belorusio
Lukavec

**Lukavec** estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:

* Lukavec (distrikto Pelhřimov) – kampurbo en distrikto Pelhřimov
* Lukavec (distrikto Litoměřice) – municipo en distrikto Litoměřice
** Lukavec (kastelo, distrikto Litoměřice) – kastelo en tiu ĉi municipo
* Lukavec u Hořic – municipo en distrikto Jičín
* Lukavec (Fulnek) – parto de urbo Fulnek en distrikto Nový Jičín
Michalovice

**Michalovice** estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:

* Michalovice (distrikto Havlíčkův Brod) – municipo en distrikto Havlíčkův Brod
* Michalovice (distrikto Litoměřice) - municipo en distrikto Litoměřice
* Michalovice (Petrovice I) – parto de municipo Petrovice I en distrikto Kutná Hora
* Michalovice (Mladá Boleslav) – parto de urbo Mladá Boleslav en distrikto Mladá Boleslav

Similaj nomoj:
* Michalovce - urbo en Slovakio
Dimechaux

maldekstra|100px|Blazono de Dimechaux.
**Dimechaux** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 274 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__

## Geografio 
Dimechaux estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.

La vilaĝo Dimechaux troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Dimechaux etendiĝas sur 4,85 km².

## Administrado 
Dimechaux apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Bildaro 

Dosiero:Mairie dimechaux.JPG|Urbodomo
Dosiero:Mom dimechaux.JPG|Mortmonumento
Dosiero:Rue dimechaux.JPG|Strato

Dosiero:Eglise dimechaux1.JPG|Preĝejo (1/2)
Dosiero:Eglise dimechaux 2.JPG|Preĝejo (2/2)

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono de Solre-le-Château

Kategorio:Komunumoj de Nord
Eriko la 1-a (Norvegio)

**Eriko la 1-a** ("Eriko Sangohakilo", *Eric Bloodaxe* aŭ, en la antikva norvega, *Eirik Blodøks*) estis la dua reĝo de Norvegio (930-934) sed estis forpelata post relative mallonga reĝado. Li mortis en 954.

Li estis la plej aĝa filo de Harald Belhara, la unua reĝo de Norvegio. En 920 li kondukis vikingan ekspedicion al norda Rusio. En 930 li disrabis malgrandan rusan komercan havenon. Poste, en Danio, li ĉeestis reĝan festenon kie li renkontis Gunnhild, Patrino de Reĝoj. La sekvantan nokton ili geedziĝis. Laŭdire Gunnhild estis sorĉistino kun fortaj magiaj povoj. Tiun jaron mortis Harald la 1-a. Per lia testamento la regno estis dividata inter liaj filoj. Sed post akraj kvereloj Eriko kaŭzis la mortojn de kvar el siaj fratoj.

En 934 lia pli juna duonfrato Haakon revenis el Anglio kaj gajnis la subtenon de la norvegaj nobeloj. En 934 li forpelis Erikon de la regno. Post malsukcesaj klopodoj regajni la tronon, Eriko iris al Orkadoj kaj poste al la vikinga regno de Jorko, kie komence la anglosaksa reĝo Adelstano bonvenigis lin kaj nomumis lin vicreĝo de Northumbria, komandante lin defendi nordan Anglion kontraŭ la skotoj: sed baldaŭ li tro malpopularis kaj estis denove forpelata. Osulf, kiu regis Bamburgh, iĝis reĝo. En 952 Eriko kaj lia filo mortis kiam ili batalis kontraŭ Osulf ĉe Stainmore, monta vilaĝo en norda Anglio.

Eriko ludas gravan rolon en la Sagao de Egil. Egil iĝis malamiko de Gunnhild, la edzino de Eriko. Fine Egil, post ŝiprompiĝo, alteriĝis en Northumbria dum la regno de Eriko: tiu mortkondamnis Egil, kiu savis sian vivon per verkado de poemo laŭdanta Erikon.

Kategorio:Mortintoj en 954
Kategorio:Norvegaj reĝoj
Wiener Pforte

eta|Viena Pordo, bildo de 1679: Maldekstre Leopoldomonto, dekstre Bisammonto
**Viena Pordo** (germane *Wiener Pforte*) [Viner Pforte] estas la nomo de la trarompo de Danubo ĉe la rando de Viena Arbaro en la ebenaĵo de Viena Baseno. Viena Pordo situas ĉe la nordokcidenta rando de Vieno kaj estas formita de la dekliva Leopoldomonto (germane *Leopoldsberg*) [425 m] je la dekstra kaj Bisammonto (germane *Bisamberg*) [358 m ] je la maldekstra bordo de la Danubo. Ne malproksime situas la limo de la malsupraj komunumoj Klostronovburgo kaj Langenzers-vilaĝo, germane *Langenzersdorf*  [Langencersdorf], sed ankaŭ la limo de la federaciaj landoj Malsupra Aŭstrio kaj Vieno. 

## Estiĝo 
Viena Pordo estiĝis antaŭ ĉirkaŭ 350 000 jaroj pro erozio de Danubo laŭlonge de la geologia romplinio inter Viena Arbaro kaj Bisam-monto. Oni supozas ke ankaŭ Kierling-a [Kirling] kaj Weidling-a [Vajdling] riveretoj influis la estiĝon de la trairo.   

eta|Viena Pordo, mapo de 1901
## Historio 
Viena Pordo estas historie grandsignifa, antaŭ ĉio, por la okcident-orienta trafiko laŭlonge de la riverego kaj ĝi prosperigis la evoluon de Vieno al ekonomia kaj trafika nodoj. Aldone favore efektiviĝis la kruciĝejo de la danuba intinero kun la maljuna Bernstein-vojo (germane *Bernsteinstraße*) [Bernstajnstrase] je la orienta rando de Viena Ebenaĵo. 

Fonto: Germana Vikipedio

Dosiero:Danubo_kun_Bisammonto.JPG|Rigardo al Danubo kaj Bisammonto de Klostronovburgo
Dosiero:Klostronovburgo_kun_Leopoldomonto_dekstre.JPG|Maldekstre Bisammonto, dekstre Leopoldomonto kaj Kahlenberg al Vieno 

Kategorio:Valoj en Aŭstrio
Kategorio:Danubo en Vieno
Kategorio:Distrikto Vieno
Kategorio:Distrikto Korneuburg
Anglosaksoj

[eta|Anglosaksa kasko el [Sutton Hoo]]
**Anglosaksoj** estis la ĝermanaj popoloj kiuj invadis Anglion ekde la frua 5-a jarcento, estigis la anglan nacion, kaj regis Anglion dum la plejparto de la postaj jarcentoj ĝis la invado de Vilhelmo la Konkerinto.

Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, ili devenis de tri triboj:
* la engloj
* la saksoj
* la jutoj, kiu venis el Jutlando

Komence ili fondis plurajn sendependajn regnojn, sed post kiam la reĝoj de Wessex venkis la Vikingojn, Anglio unuiĝis.

## Literaturo 
La anglosaksa literaturo enhavas biografiojn, poemojn (inkluzive la epopeon Beowulf), predikojn kaj la Anglosaksan Kronikon.

La ĉefaj regnoj estis:
* Bernicia
* East Anglia
* Essex
* Kent
* Mercia
* Northumbria
* Sussex
* Wessex

## Vidu ankaŭ 
* Anglosaksa lingvo
* Listo de britaj reĝoj


Kategorio:Historio de Anglio
Kategorio:Antikvaj etnoj
Staňkovice

**Staňkovice** estas nomo de jenaj municipoj en Ĉeĥio:

* Staňkovice (distrikto Kutná Hora) - municipo en distrikto Kutná Hora
* Staňkovice (distrikto Litoměřice) - municipo en distrikto Litoměřice
* Staňkovice (distrikto Louny) - municipo en distrikto Louny
Reĝa Borso de Londono

eta|la konstruaĵo dum julio 2006
eta|la dua konstruaĵo de la reĝa borso en pentraĵo de
[eta|la origina konstruaĵo mallonge antaŭ la [Granda Incendio de Londono de la jaro 1666]]
La **Reĝa Borso de Londono** (; ankaŭ nomata la **Reĝa interŝanĝejo**) estas konstruaĵo en la urbocentro de Londono, inter la stratoj *Cornhill* kaj *Threadneedle*. En tiu loko la unua borso de la urbo estis fondita. Ekde la jaro 2001 en la historia konstruaĵo troveblas vendeja centro kun ekskluzivaj butikoj de multekostaj varoj, ekzemple de la markoj *Hermès* aŭ *Tiffany*.

## Historio 
Dum 1566 la juristo Thomas Gresham havis la ideon starigi borson en Londono por faciligi la komercadon de varoj. Li mem transprenis la konstruokostojn de la domo por la nova institucio, dum la urba administracio kaj la gildo de tukokomercistoj disponidis la triangulan terenon por la nova konstruaĵo. La formo de la domo estis inspirita fare de la borso de Antverpeno, kaj flandra arkitekto estis vokita por gvidi la konstrulaborojn. La angla reĝino Elizabeto la 1-a malfermis la konstruaĵon la 23-an de januaro 1571. Dum la 17-a jarcento komercistoj pri akcioj pro sia maledukita konduto ne havis aliron al la konstruaĵo kaj tial komercis en la kafejoj kaj aliaj konstruaĵoj de la ĉirkaŭaĵo.

La origina konstruaĵo de la borso dum la jaro 1666 detruiĝis kadre de la Granda Incendio de Londono. Oni decidis rekonstrui domon por la borso en la sama loko. Respondeca arkitekto estis *Edward Jarman* kaj la angla reĝo Karolo la 2-a oficiale komencigis la konstruadon. Dum la jaro 1669 la borsa komerco denove funkciis. Dum la jaro 1838 denove la borso komplete bruldetruiĝis. Ree oni rapide decidis pri rekonstruo, kaj la arkitekto *William Tite* kreis konstruaĵon en klasicisma stilo. La reĝino Viktorino malfermis la novan borsejon la 28-an de oktobro 1844, sed la komerco rekomenciĝis nur la 1-an de januaro 1845.

Komence de la Dua Mondmilito la borsa komerco malfunkciiĝis. La konstruaĵo pretervivis la militon sen damaĝoj. Inter la jaroj 1953 ĝis 1959 teatro uzis la internan korton. Dum 1982 la derivata borso *London International Financial Futures and Option Exchange* ekuzis la konstruaĵon, kaj 20 jarojn pli poste la plurnacia eŭropa borso *Euronext* (kiu ekde 2007 estas eŭropa-usona fuzia entrepreno) transprenis ĝin. Dum la jaro 2001 la konstruaĵo komplete renoviĝis.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la reĝa borso de Londono

Kategorio:Konstruaĵoj en Londono
Kategorio:Borsoj
Kategorio:Organizaĵoj en Londono
Kategorio:Ekonomio de Londono
Trnovany

**Trnovany** estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:

* Trnovany u Litoměřic (Litoměřice) - vilaĝo en distrikto Litoměřice
* Trnovany (Žatec) - vilaĝo en distrikto Louny
* Trnovany (Teplice) - parto de urbo Teplice
Třebenice (apartigilo)

**Třebenice** estas nomo por pluraj setlejoj:

* Třebenice - urbo en distrikto Litoměřice
* Třebenice (Štěchovice) – parto de municipo Štěchovice en&nbsp;distrikto Prago-okcidento
* Třebenice (distrikto Třebíč) - municipo en distrikto Třebíč
Vrbičany

**Vrbičany** estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:

* Vrbičany (distrikto Kladno) - municipo en distrikto Kladno
* Vrbičany (distrikto Litoměřice) - municipo en distrikto Litoměřice
Nové Dvory

**Nové Dvory** povas esti nomo de municipo:
* Nové Dvory (distrikto Kutná Hora) – municipo en distrikto Kutná Hora
* Nové Dvory (distrikto Žďár nad Sázavou) – municipo en distrikto Žďár nad Sázavou 
* Nové Dvory (distrikto Příbram) – municipo en distrikto Příbram
* Nové Dvory (distrikto Litoměřice) – municipo en distrikto Litoměřice

aŭ parto de municipo:
* Nové Dvory (České Budějovice) – parto de municipo České Budějovice (Haklovy Dvory) en distrikto České Budějovice
* Nové Dvory (Močerady) – parto de municipo Močerady en distrikto Domažlice
* Nové Dvory (Lážovice) – parto de municipo Lážovice en distrikto Beroun
* Nové Dvory (Sedlec-Prčice) – parto de municipo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram (antaŭe en distrikto Benešov)
* Nové Dvory (Červený Újezd) – parto de municipo Červený Újezd en distrikto Benešov
* Nové Dvory (Miličín) – parto de municipo Miličín en distrikto Benešov
* Nové Dvory (Polná) – parto de municipo Polná en distrikto Jihlava
* Nové Dvory (Staré Hobzí) – parto de municipo Staré Hobzí en distrikto Jindřichův Hradec
* Nové Dvory (Prago) – iama domaro (korto), hodiaŭ en Prago-Lhotka kaj Kamýk – la nomo konservita kiel loka nomo, nomo de aŭtobusa haltejo, planata nomo de stacio de metroo (linio D), derivita estas el ĝi ankaŭ nomo de strato kaj laŭ ĝi ankaŭ de loĝdomaro Novodvorská 
* Nové Dvory (Lomnice nad Popelkou) – parto de urbo Lomnice nad Popelkou en distrikto Semily
* Nové Dvory (Dolní Hořice) – parto de municipo Dolní Hořice en distrikto Tábor
* Nové Dvory (Opařany) – parto de municipo Opařany en distrikto Tábor
* Nové Dvory (Bystřany) – parto de municipo Bystřany en distrikto Teplice
* Nové Dvory (Třebíč) – parto de urbo Třebíč en distrikto Třebíč
* Nové Dvory (Lipník nad Bečvou) (Lipník nad Bečvou III-Nové Dvory) – parto de urbo Lipník nad Bečvou en distrikto Přerov
* Nové Dvory (Suchdol) – malproksima parto de vilaĝo Suchdol, kiu estas konsisto de municipo Vavřinec en distrikto Blansko
* Nové Dvory (Klánovice) – solejo, eksa arbaristejo, kiu troviĝas en okcidenta parto de arbaro Klánovický les en urba parto Prago-Klánovice
* Nové Dvory (Lány) (ankaŭ Nový Dvůr) – mastruma korto en norda parto de fermita parto de Lánská obora, en katastra teritorio Lány de municipo Lány v distrikto Kladno
* Panské Nové Dvory (Frýdek-Místek) – katastra teritorio de urbo Frýdek-Místek

## Simila nomo
* Nový Dvůr
Nussbaumen

**Nussbuamen** havas diversajn signifojn:

* **Nussbaumen (Hüttwilen)** estas vilaĝo de la komunumo Hüttwilen de la distrikto Steckborn en Kantono Turgovio en Svislando.

* **Nussbaumen (Obersiggenthal)** estas la ĉefvilaĝo de la komunumo Obersiggenthal de la distrikto Baden en Kantono Argovio en Svislando.

* **Nussbaumen (Sulz)** estas setlejo de la komunumo Sulz AG de la distrikto Laufenburg en Kantono Argovio en Svislando.
Radrando

[eta|dekstra|Tranĉo de bicikla radrando (griza), la pneŭmatiko (blua), interna pneŭmatiko (rozkolora), [radbendo (helblua), plifortikigo de la pneŭmatiko (ruĝa).]]
**Radrando** aŭ **radringo** estas la parto de la rado sur kiu kuŝas la pneŭmatiko.

## Biciklo 
En normala radrando de bicikla rado estas 36 truoj (por normigita 28" rado) tra kiuj estas fiksitaj la spokoj. Sur la interno de la radrando kuŝas la radbendo por protekti la internan pneŭmatikon kiu estas grandparte protektita ekstere per la ekstera pneŭmatiko. La radrando enhavas ambaŭflanke la draton de la ekstera pneŭmatiko tiel ke ĝi ne forglitas de la radrando.

Hodiaŭ la numero de spokoj podas esti diversaj (oni trobas 32 truoj en kutima montana biciklo, sed 28 ankaŭ estas ofta eĉ 24 troveblas.

En la radrando kelkaj geometrika datoj estas grava:

* ERM (Mallogigo de *Efective Rim Diameter*) kiuj gravas por kalkuli la longeco de la spokoj
* ETRTO ( *European Tyre and Rim Technical Organisation).* En la rodo la pneŭmatiko kaj la radrando nepre debas esti la sama ETRTO.
* La interna amplekso. La distanco inter la du flankoj de la radrando.

## Aŭto 
eta|dekstra|Aŭta radrando
Aŭtaj radrandoj kutime ne havas spokojn ĉar oni konsideras ilin danĝerajn. Ĉe malnovaj aŭtoj ekzistas ankoraŭ esceptoj. La radrandoj de aŭtoj estas ofte faritaj el malpezaj metaloj.

## Vidu ankaŭ 
* Galuso

Kategorio:Pneŭmatiko
Polariza idento

En matematiko, **polariza idento** estas idento kun eroj de normigita vektora spaco super la reelaj nombroj kies normo estas difinita per ĝia ena produto. Tiam por ĉiuj eroj de la spaco (vektoroj) *x* kaj *y*

: *||x + y||2 = ||x||2 + ||y||2 + 2 * &ensp; (1)

Ĉi tiu idento estas analoga al la formulo por la kvadrato de dutermo:

: *(x + y)2 = x2 + y2 + 2xy* &ensp; (2)

## Konsekvencoj 
Se *y* en ekvacio (1) estas anstataŭigita per *-y* la rezulto estas

: *||x - y||2 = ||x||2 + ||y||2 - * &ensp; (3)

kiu respektivas al la kosinusa leĝo kaj estas analoga al ekvacio (2) kun *y* anstataŭigita per *-y*:

: *(x - y)2 = x2 + y2 - 2xy* &ensp; (4)

Kunadicio de ekvacioj (1) kaj (3) rezultas je

: *||x + y||2 + ||x - y||2 = 2||x||2 + 2||y||2*

kiu respektivas al la paralelograma leĝo kaj estas analoga al la sumo de ekvacioj (2) kaj (4):

: *(x + y)2 + (x - y)2 = 2x2 + 2y2*

Subtraho de (1) kaj (3) rezultas je

: *||x + y||2 - ||x - y||2 = 4*

kaj do

:\langle x, y \rangle = \frac{1}{4}(\|x+y\|^2 - \|x-y\|^2)

### Vektora spaco super kompleksaj nombroj 
Polariza idento en vektora spaco super la kompleksaj nombroj donas esprimon por la ena produto

:\langle x, y \rangle = \frac{1}{4}(\|x+y\|^2 - \|x-y\|^2 + i\|x+iy\|^2 - i\|x-iy\|^2)

kaj por ĝia reela parto kaj imaginara parto aparte

:\operatorname{Re} \langle x, y \rangle = \frac{1}{4}(\|x+y\|^2 - \|x-y\|^2)
:\operatorname{Im} \langle x, y \rangle = \frac{1}{4}(\|x+iy\|^2 - \|x-iy\|^2)

## Pruvo 
Estu la normo de vektoro difinita kiel la kvadrata radiko de la ena produto de vektoro kun si

:  \|x\| = \sqrt{\langle x, x\rangle} \qquad \qquad (5)

Nun trovu la enan produton de *x + y* kun sin. Per distribueco de la unua faktoro kun respekto al la sumo en la dua faktoro, kio estas pro lineareco de la ena produto, rezultas

: * =  + *

Plu per distribueco de la duaj faktoroj kun respekto al la sumoj en la unuaj faktoroj rezultas

: * =  +  +  + *

kaj pro tio ke la ena produto estas komuta * = * kaj do

: * =  + 2 + *

Per la difino de normo (5), de ĉi tie rezultas la polariza idento.

Kategorio:Funkcionala analitiko
Kategorio:Matematikaj identoj
Hüttwilen

**Hüttwilen** estas komunumo en la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Steckborn) de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro modeste kreskis al  ĝis la 31-a de decembro 2009.

## Geografio
Hüttwilen situas sur la montoĉeno Seerücken inter la valoj de Turo kaj Rejno/Suba Bodenlago. En okcidento de la komunumo troviĝas naturprotekta regiono konsistanta el la tri lagetoj Hüttwilersee, Hasensee kaj Nussbaumersee. Malgraŭ la naturprotekto estas permesata la banado en Hüttwilersee.

La komunumo konsistas el la municipoj Hüttwilen, Kalchrain, Nussbaumen kaj Uerschhausen.

## Najbaraj komunumoj
La komunumo Hüttwilen limas en nordo al Wagenhausen, Eschenz kaj Mammern, en oriento al Herdern, en sudo al Warth-Weiningen kaj Uesslingen-Buch, kaj en okcidento al Neunforn kaj Oberstammheim (Kantono Zuriko).

## Trafiko
Hüttwilen atingeblas per la poŝtaŭtolinio de Diessenhofen al Frauenfeld. La veturado al Diessenhofen daŭras 20 kaj al Frauenfeld 15 minutojn. La plej proksima alveturejo al la nacia aŭtoŝoseo A7 de Vinterturo al Konstanco situas en distanco de proksimume 5&nbsp;km de la vilaĝo.

## Vidindaĵoj
eta|maldekstra|250px|Kastelo Steinegg
Apud Nussbaumen troviĝas la Kastelo Steinegg, konstruaĵo, kiu estis starigita 1866 en novrenesanca stilo. Integrita al la konstruaĵo estas partoj de iama fortikaĵo el la 13-a jarcento, kiu estis konstruita de la *Sinjoroj de Steinegg*. Ĝi forbruliĝis en la jaro 1517. Post rekonstruo, ĝi estis de 1583 ĝis 1798 la sidejo de la zurika supervokto. Hodiaŭ la kastelo troviĝas en privata posedaĵo. En Uerschhausen situas la Kastelo Helfenberg.

## Historio
La unua dokumenta mencio de Hüttwilen datiĝas el la jaro 1255 kiel *Hutewiler*. Jam kvarcent jarojn pli frue nomen en la jaro 857 estis unuan fojon menciitas Nussbaumen kiel *Nuzpouma*.

Post la fino de la Helveta Respubliko Hüttwilen unue estis atribuita al la municipkomunumo Eschenz. Malgraŭ grandaj protestoj de la civitanoj de Hüttwil daŭris ĝis la jaro 1851 ke Hüttwilen fariĝis kiun Nussbaumen kaj Uerschhausen propra komunumo.

La hodiaŭa politika komunumo Hüttwilen estis kadre de la turgovia komunumreformo kreita la 1-an de januaro 1997 per transformo de la samnoma antaŭa municipkomunumo, kiu konsistis el la lokkomunumoj Hüttwilen kun Kalchrain, Nussbaumen kaj Uerschhausen.

## Eksteraj ligiloj
* 
*Hüttwilen en la Historia Leksikono de Svislando
*Nussbaumen en la Historia Leksikono de Svislando
Plechý

:*Ekzistas ankaŭ Plechy.*

**Plechý** [ĉeĥe: *pleĥi*], germane *Plöckenstein* [pleknŝtajn], estas monto en montaro Šumava, sur limo inter Ĉeĥio kaj Aŭstrio. Kun alto de 1.378 metroj ĝi estas la plej alta monto en la ĉeĥa kaj aŭstra parto de tiu ĉi montaro. Ĝi situas 8&nbsp;km okcidente de Nová Pec. La nordaj deklivoj de Plechý apartenas al katastra teritorio Nová Pec, dum la sudaj apartenas al katastra teritorio Schwarzenberg am Böhmerwald.

La monto situas okcidente de barlago Lipno, sur la akvodislimo inter Atlantiko (Vultavo) kaj Nigra Maro (Danubo), kaj nur 1,3 kilometrojn de la trilanda punkto inter Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Germanio. La jara meza temperaturo sur la pinto estas , kaj dum duono de la jaro ĝi estas kovrita per neĝo.

Proksime de la monto oni konstruis la floskanalon de Schwarzenberg por transporti lignon trans la akvodislimon.

## Rilataj artikoloj
* Pleĥa lago
* Triseĝa monto
* Trilanda punkto inter Aŭstrio, Ĉeĥio kaj Germanio

## Pluaj fotoj 

Plöckenstein (Plechý) - pohled na vrchol.jpg|Plechý en junio de 2011
Zpustosena krajina.jpg|Forarbarigita pejzaĝo proksime de la montopinto
Plešné jezero.jpg|Pleĥa lago vidata de Monumento de Stifter
Plöckenstein Winter.jpg|Plechý, januaro de 2020

## Panoramo
Kategorio:Montoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Montoj en Aŭstrio
Kategorio:Montoj en Ĉeĥio
Kategorio:Montoj en Šumava
Kategorio:Nacia parko Šumava
Kategorio:Montoj kun alteco inter 1000 kaj 1999 m
Kategorio:Nová Pec
Kategorio:Landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Plumlov

**Plumlov** estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en centra parto de Moravio, en historia regiono Hanakio kaj administra regiono Olomouc, 8&nbsp;km okcidente de la urbo Prostějov. Ĝi estas konata pro siaj kastelo kaj valbaraĵo, populara centro de ripozo kaj akvosportoj. Vivas ĉi tie  ().

## Partoj de urbo 
* **Plumlov**
* Hamry
* Soběsuky
* Žárovice

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
* arealo de eksa burgo kaj **kastelo**, nefinita monumenta konstruaĵo de baroka kastelo de la familio Liechtenstein, kun ekspozicio pri aviadistoj dum la 2-a mondmilito, sonoriloj, historio de la kastelo ktp. (nuntempe en stato de rekonstruo, tamen publike alirebla ekde aprilo ĝis septembro)
* preĝejo de Sankta Triunuo
* **akva rezervujo Plumlov** (areo 68 hektaroj). konstruita sur la rivereto Hloučela en 1913-1932, i.a. kun partopreno de laboristoj el Italio, surloke de du mezepokaj fiŝlagoj; uzata precipe por fiŝkaptado kaj ripozo

## Pluaj fotoj 

Výhled na Plumlov od přírodní památky Za Hrnčířkou, v popředí přírodní památka Brániska, okres Prostějov.jpg|Belvido al Plumlov de naturmemorindahĵo Za Hrnčířkou, en antaŭaĵo naturmemorindaĵo Brániska
Zámek Plumlov, okres Prostějov (05).jpg|Kastelo Plumlov trans fiŝlago Podhradský rybník
Hrad Plumlov 1.JPG|Burgo Plumlov
Hraz Plumlov.JPG|Digo de plumlovaj valbaraĵoj
Plumlovská přehrada 04-3.JPG|Arkeologia esploro en ellasita valbaraĵo
Svatý obrázek pod zámkem na začátku hráze Podhradského rybníka, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Sankta bildeto sub la kastelo sur komenco de la digo de fiŝlago Podhradský rybník
Kříž na hrázi Podhradského rybníka, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Kruco sur la digo de fiŝlago Podhradský rybník
Kaplička a kříž na návsi, Plumlov, okres Prostějov.jpg|Kapeleto kaj kruco en vilaĝplaco
Památník obětem 1. a 2. odboje, Plumlov, okres Prostějov (02).jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a kaj la 2-a rezistmovado


Kategorio:Urboj en distrikto Prostějov
Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Ŝimbiriso

La **Monto Ŝimbiriso** estas la plej alta pinto en Somalio. Ĝi situas je altitudo de 2450 m super marnivelo kaj de tie videblas la maron en la Golfo de Adeno. Ĝi lokiĝas en la Montaro Surud en norda Somalio, en la regiono kaj ŝtato de Maĥiro.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la plej altaj montoj de ĉiu lando

Kategorio:Geografio de Somalio
Slanské Nové Mesto

eta|dekstra|330ra|Slanské Nové Mesto troviĝas en la plej griza parto

**Slanské Nové Mesto,** hungare **Szaláncújváros** (salAncUjvAroŝ) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. Nové Mesto signifas: nova loko.

## Bazaj informoj 
* Areo: 30&nbsp;km²
* Supermara alteco: 221 m
* Loĝantaro: 460
* Poŝtkodo: 044 18
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Slanské Nové Mesto situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Michalovce-Košice. La lasta urbo troviĝas 27&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1332, la fondintoj estis germanoj. Post la mezepoko la turkoj tute detruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Szaláncújváros 531 homoj, (356 slovakoj, 166 hungaroj, 9 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Hernádzsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Slanské Nové Mesto 483 homoj, (477 slovakoj, po 1 hungaro kaj ruteno).

## Vidindaĵo 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Spirito de 1868
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1992

## Eksteraj ligiloj 
* Slanské Nové Mesto en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Jicĥak Ŝamir

eta|dekstra|Jicĥak Ŝamir
**Jicĥak ŜAMIR** (15-a de oktobro 1915 -- 30-a de junio de 2012) estis ĉefministro de Israelo de 1983 ĝis 1984, kaj denove de 1986 ĝis 1992.

Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Israelo
Levi Eŝkol

eta|dekstra|Levi Eŝkol 1947
**Levi EŜKOL**, hebree לוי אשכול, denaske *Levi Ŝkolnik* (naskiĝis la  en Oratovo ĉe Kievo, Ukrainio; mortis la  en Jerusalemo) estis ĉefministro de Israelo de 1963 ĝis sia morto.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografieto (angle) 

Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Israelo
Moŝe Ŝaret

**Moŝe ŜARET** (naskiĝinta *Моше Черток* en la 15-a de oktobro 1894 en Ĥersono, Rusia Imperio– 7-a de julio 1965 en Jerusalemo, Israelo) estis ĉefministro de Israelo de 1953 ĝis 1955.

Kategorio:Ĉefministroj de Israelo
George Gower

**George Gower** (n. ĉ. 1540, m. 1596 en Londono) estis angla portretopentristo, kiu dum la jaro 1581 iĝis la persona kortuma pentristo de la angla reĝino Elizabeto la 1-a.

## Vivo 
Malmulto estas konata pri la infanaĝo de la pentristo, krom ke li estis la nepo de la nobelo * Sir John Gower of Stettenham* el la angla historia regiono *Yorkshire* (Jorkio). La unuaj dokumentitaj pentraĵoj estas la du paralelaj portretoj de *Sir Thomas Kytson* kaj lia edzino *Lady Kytson* el la jaro 1573, kiuj nun videblas en la arta muzeo Tate Gallery en Londono.

[eta|maldekstra|280px|portreto de la reĝino [Elizabeto la 1-a (Anglio)|Elizabeto la 1-a fare de George Gower, ĉ. 1588]]
Gower dum la jaro 1579 pentris memportreton, videblan dekstre, kiu montras lian familian blazonon kaj diversajn artistajn laborilojn – probable li volis simboligi ke li kaj konsideris sin nobelo kaj metilaboristo, kaj tio rimarkindis en epoko dum kiu pentristoj kutime konsideriĝis ne multe pli ol metilaboristoj kaj ne havis aparte altan socian statuson.

Post kiam George Gower iĝis persona pentristo de la reĝino Elizabeto dum la jaro 1581, li havis okazon pentri la plej multajn aristokratojn de Anglio. La posteno ankaŭ igis lin respondeca pri pentra dekoro de la reĝaj rezidejoj inkluzive de kaleŝoj kaj mebloj. Inter liaj laboroj estis fontano (intertempe detruita) kaj astronomia horloĝego en la palaco Hampton Court. Li ankaŭ inspektis portretojn de la reĝino fare de aliaj artistoj, antaŭ ol tiuj verkoj estis oficiale permesitaj.

## Eta galerio de pentraĵoj 

Dosiero:George Gower - Sir Thomas Kytson - Google Art Project.jpg|Thomas Kytson
Dosiero:George Gower - Lady Kytson - Google Art Project.jpg|Lady Kytson
Dosiero:Lettice Knollys1.jpg|Lettice Knollys
Dosiero:Elizabeth Knollys.jpg|Elizabeth Knollys
Dosiero:Richard Drake George Gower 1577.jpg|Richard Drake
Dosiero:Queen Elizabeth I by George Gower.jpg|la reĝino (detale supre)
Dosiero:Mary Cornwallis George Gower.jpg|Mary Cornwallis
Dosiero:Metsys Elizabeth I The Sieve Portrait c1583.jpg|Elizabeto la 1-a

## Eksteraj ligiloj 
* biografio de George Gower en la retejo de la arta galerio de la brita nacia marmuzeo (angle) 
* paĝo pri la artisto en la retejo de la usona fondaĵo *J. Paul Getty* (angle)
* portretoj fare de George Gower en la retejo de la arta muzeo Tate Britain Gallery en Londono (angle) 

Kategorio:Anglaj portretistoj
Kategorio:Kortegaj pentristoj
Kategorio:Miniaturistoj
Kategorio:Leveson-Gower-familio
Le Passager de l'été (filmo)

'''''Le Passager de l'été*** (***Somera pasaĝero'''*) estas franca filmo de Florence Moncorgé-Gabin, aperinta en 2006.

## Temo
En 1950, en postmilita tradicia kaj kampara Normandio de Cotentin, dum multaj viroj mortis dum bataloj aŭ malaperis, lasante vidvinojn kaj orfojn solaj en laborema kaj kruda mondo, Joseph, parttempa juna agrikulturisto iras de bieno al bieno por dungiĝi. Li trovas laboron en la familia biendomo de Monique, kiu restinte sen novaĵoj de sia edzo depost la milito, malfacile mastrumas la bienon sola kaj vivas inter virinoj kun sia bopatrino vidvino kaj sia filino ankoraŭ fraŭlino, instruistino en la vilaĝo.

Rapide, la juna kaj aminda Joseph dissemas perturbon de sentimentoj kaj deziroj en la farmo kaj vilaĝo ĉe tiuj solecaj virinoj, izolitaj en profunda kampara vivo, kies unuopajn vivojn li profunde markas.

## Teĥnikaĵoj
* Titolo: *Le Passager de l'été* 
* Reĝisoro: Florence Moncorgé-Gabin
* Produktoroj: Alain Terzian kaj Christine Gozlan
* Scenaro: Florence Moncorgé-Gabin kaj Pierre Granier-Deferre
* Produktaj firmaoj: Alter Films, Thelma Films, StudioCanal, France3 Cinéma
* Komponisto: Jean-Claude Petit 
* Inspektoro: Stéphan Guillemet 
* Foto: Jean-François Robin 
* Kostumoj: Catherine Bouchard, Laurence Esnault 
* Muntado: Richard Marizy 
* Dekoroj: Pascal Chatton 
* Produkto: Claude Parnet 
* Distribuo: Mars Distribution France 
* Ĝenro: Sentimenta komedio   
* Daŭro: 1 horo 37 minutoj
* Aperdato: 

## Rolularo
* Catherine Frot: *Monique*
* Laura Smet: *Jeanne*
* Grégori Derangère: *Joseph*
* François Berléand: *Maurice Lecouvey* (urbestro)
* Mathilde Seigner: *Angèle*
* Jean-Paul Moncorgé-Gabin (nepo de Jean Gabin): *Paulo, juna*  
* Isabelle Sadoyan: *Prudence*
* Samuel Le Bihan : *Pierre*
* Jacques Spiesser: *Paulo, plenkreska''
* Luc Thuillier

## Eksteraj ligiloj
* Le Passager de l'été en IMDB
* Le Passager de l'été en Cbo
* Foto-galerio de la filmo

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2006
Skároš

eta|dekstra|330ra|Skároš situas en la plej griza regiono

**Skároš,** hungare **Eszkáros** (eskAroŝ) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis **Szkáros** (skAroŝ).

## Bazaj informoj 
* Areo: 37&nbsp;km²
* Supermara alteco: 236 m
* Loĝantaro: 1090
* Poŝtkodo: 044 11
* Aŭtokodo: KS
* Telefonprefikso: 55

## Situo 
Skároš situas laŭ la hungara landlimo, laŭ rojo, fine de sakovojo. Košice troviĝas 20&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La loko estis unue menciita en la jaro 1270 en formo *"Skarus"*. Iam baldaŭe fortikaĵo konstruiĝis, kiu iĝis ruino jam en 1458. En 1910 loĝis en Eszkáros 431 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Hernádzsadány, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito parto de la hungaroj deportiĝis al Hungario, dume alvenis slovakoj el Sovetunio. En 2001 loĝis en Skároš 1013 homoj, (991 slovakoj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj senkontrole estas traireblaj.

## Vidindaĵoj 
* restaĵoj de la fortikaĵo
* klasikisma kalvinana preĝejo de 1822
* klasikisma nobeldomo el la 19-a jarcento
* novklasikisma nobeldomo el la 19-a j.c.
* groto protektata de 1995

## Eksteraj ligiloj 
* Bildoj pri Skároš kun slovaka teksteto
* Skároš en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Mammern

**Mammern** estas komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 distrikto Frauenfeld) de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 585 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Mammern situas ĉe la suda bordo de la Suba Bodenlago inter Kreuzlingen kaj Ŝafhaŭzo norde de la montoĉeno Seerücken. Pro ĝia bela situo ĉe la lagobordo la vilaĝo kaj la tuta regiono estas alloga ĉefe por tagoturistoj el Zuriko kaj Vinterturo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo limas en nordo al la Suba Bodenlago, ĉe kies alia flanko situas la germana komunumo Öhningen (Baden-Virtembergo). En oriento la komunumo limas al la distriktĉefurbo Steckborn, en sudo al Homburg, Herdern kaj Hüttwilen, kaj en okcidento al Eschenz.

## Trafiko 
Mammern situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen. La stacidomo de Mammern estas servata per la regiona trajnlinio S1 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mammern, kiu festas en la jaro 2009 sian 1100-jaran jubileon, datiĝas el la jaro 909 kiel *Manburron*.

Arkeologiaj trovaĵoj el la neolitiko kaj la bronzepoko pruvas, je jam en prahistoria tempo en Mammern setlis homoj. En la jaro 909 post Kristo la Monaĥejo Sankt-Galo akiris bienojn en Mammern kaj en mezepoko regis pri Mammern kaj la Kastelo Neuburg, kies ruino ankoraŭ hodiaŭ videblas sur la areo de la komunumo. En la jaro 1319 la Sinjoroj de Kastell apud Tägerwilen akiris la jurisdikcikon de Mammern kiel servuto de la Monaĥejo Sankt-Galo. En la 1620-aj jaroj la tiamaj servutsinjoroj konstruis la novan kastelon, kies posedeanto en la jaro 1687 fariĝis la Monaĥejo Rejnaŭo. La monaĥeja filio de Rejnaŭo en la jaro 1838 estis fermita pro premo de Zuriko kiel posedanto de la Monaĥejo Renjaŭo. Post diversaj posedantŝanĝoj la Kastelo Mammern estis aĉetita de d-ro Freuler, kiu en la konstruaĵo instalis klinikon, kiu funkcias ankoraŭ hodiaŭ.

## Vidu ankaŭ 
* Mammern (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mammern
* Mammern en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Bodenlago
Svatopluk la 1-a

**Svatopluk la 1-a** (? – 894) (aŭ ankaŭ Sventopluk, Zventapu, Zwentibald, Zuendibolch, Suatopluk; en la greka Σφενδοπλόκος, Σφεντοπλικος, en antikva slava lingvo Свѧтопълкъ, en malnovrusa Свѧтополкъ/Святополкъ, en slovaka Svätopluk) estis en jaroj 871–894 la tria kaj la plej elstara reganto de Grandmoravia regno.

Li devenis el dinastio de Mojmiridoj kaj li estis nevo de la princo Rostislav, kiun li sentronigis kaj fordonis al Frankoj. En 874 en Forchheim post kelkjaraj bataloj li subskribis packontrakton kun Ludoviko la Germana, reganto de Sankta Romia Imperio. Firmiginte tiamaniere sian pozicion, li ekbatalis kontraŭ aliaj najbaraj landoj. Dum lia vivo la imperio atingis sian historie maksimuman geografian etendiĝon.

Dum lia regado la origine antikva slava liturgio de Cirilo kaj Metodo komencis esti anstataŭigata de la latina.

## Vidu ankaŭ 
* 11014 Svätopluk, asteroido
* Zendeboldo, franka princo kaj reĝo de Lotaringio de majo 895 ĝis 900, kiu havis sian frankigitan nomon de sia baptopatro Svatopluk la 1-a

Dosiero:Great moravia svatopluk.png|mapo de Grandmoravia regno dum regado de Svatopluk la 1-a
Dosiero:Svatopluk I.jpg|Svatopluk kun tri vergoj, siaj tri filoj kaj surskribo "Estu en konkordo!"-sgrafito sur la kastelo en Prostějov)

Kategorio:Regantoj de Ĉeĥio
Kategorio:Mortintoj en 894
Kategorio:Grandmoravia imperio
Šaca

250ra|eta|maldekstra|Kastelo de Šaca
250ra|eta|maldekstra|Fabriko U. S. Steel Košice en Šaca

**Šaca** (hungare *Saca* (ŝaca)) estas iama vilaĝo, nun urboparto de Košice en Slovakio, en Regiono Košice.

## Situo 
Šaca situas laŭ rojo Ida, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Rožňava-Košice. La urbocentro troviĝas 15 km.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1275 en formo *"Ida"*. En 1427 fortikaĵo konstruiĝis, kiu baldaŭe malkonstruiĝis por ne akiri la husanoj. Ekde la mezepoko akvomuelejoj funkciis apud la rojo. En 1910 loĝis en Saca 571 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Košice, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Saca rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1965 tie komencis produkti la plej granda ŝtalofabriko de la lando, kiun en 2000 United States Steel Corporation aĉetis. En 1970 Šaca iĝis urboparto de Košice. En 2001 loĝis en Šaca 4767 homoj, (4208 slovakoj, 282 ciganoj, 65 hungaroj, 26 rutenoj, 20 ukrainoj, 17 ĉeĥoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Dipatrino el la 14-a jarcento, en 1779 barokigita
* kastelo de Semsey (ŝemŝei) de 1776

Kategorio:Distrikto Košice 2
Matěj Rejsek

**Matěj Rejsek** (naskiĝis antaŭ 1450 en Prostějov – mortis la 1-an de julio 1506 en Kutná Hora), menciata ankaŭ kiel *Matyáš Rejsek*, estis elstara ĉeĥa konstruisto kaj ŝtonskulptisto de malfrugotika periodo.

Dato de lia naskiĝo ne estas dokumentita. En 1469 li fariĝis bakalaŭro en praga universitato kaj ekde 1470 li agadis kiel rektoro en Lernejo de Týn en Prago. Li laboris precipe en Prago kaj Kutná Hora kaj stile li disvolvis arkitekturajn kaj skulptistajn instigojn de Petr Parléř.
Antaŭ alveno de Benedikt Ried Rejsek estis konsiderata kiel la plej elstara arkitekto aganta en posthusana Bohemio.

## Verkaro 
* Pulvoturo en Prago (bazŝtono metita en 1476)
* supra parto de triforio kaj volvaĵo de ĥorejo en Preĝejo de Sankta Barbara en v Kutná Hora (1489-1506)
* baldakeno en praga preĝejo Virgulino Maria antaŭ Týn en Prago (1493)
* predikejoj en Kaňk kaj Rakovník (1504).

## Literaturo 
VLČEK, Pavel a kol. *Encyklopedie architektů, stavitelů, zedníků a kameníků v Čechách*. Academia: Praha, 2004. ISBN 80-200-0969-8, S. 543.

Kategorio:Ĉeĥaj arkitektoj
Kategorio:Ĉeĥaj artistoj
Leopoldomonto

**Leopoldomonto** (germane *Leopoldsberg*) [425 m] formas kun la norda Bisammonto (germane *Bisamberg*) [358 m] la trarompon de Danubo ĉe la rando de Vieno, nomata Viena Pordo (germane *Wiener Pforte*).

## Geografio 
**Leopoldomonto** estas la nordorienta branĉa etendaĵo de la Alpoj kaj ŝatata ekskursloko en Viena Arbaro (germane *Wienerwald*) [Vinervald]. La parto ĉe Danubo estas kruta deklivo je 50 % ĝis 70 % kaj pro tio nomata Nazo (germane *Nase*) [Naze]. De la pinto estas la distanco al la rivera bordo, ĉe ĉirkaŭ 260 m alteca diferenco, nur 400 m.

Dosiero:Johann Christian Brand 002.jpg|Leopoldomonto pentrita de artisto Johann Christian BRAND
Dosiero:Klostronovburgo_kun_Leopoldomonto_dekstre.JPG|Klostronovburgo kun Leopoldomonto kaj Kahlenberg dekstre

Kategorio:Montoj en Vieno
Kategorio:Montoj kun alteco inter 0 kaj 999 m
Kategorio:Montoj de la Alpoj
Kategorio:Viena Arbaro
Kategorio:Döbling
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Aŭstrio
Rátka

**Rátka,** germane **Ratkau** estas vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szerencs.
eta|Katolika preĝejo en Rátka

## Bazaj informoj 
* Areo: 12 &nbsp;km²
* koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.215/21.2314
* Loĝantaro: 1060
* Poŝtkodo: 3908
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Hidasnémeti-Szerencs. La lasta troviĝas 9, Tokaj 19, Miskolc 42 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1255 en formo *"Rathka"*. Post la mezepoko pro la konstantaj militoj la vilaĝo senhomiĝis. Germanoj refondis Ratkau-n en 1750. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Tokaj.

Vilaĝservoj estas aŭtonomio de germanoj, infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna de 1807

## Famuloj 
En Rátka naskiĝis:
* István Ács (episkopo)
* János Aranyosi, kuracisto
* János Árvay, statistikisto.

## Ĝemelkomunumoj 
*  Unterbalbach, Germanio
*  Krzyzanowice, Pollando
*  Medzev, Slovakio
*  Beltiug, Rumanio

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Košická Polianka

**Košická Polianka** (hungare *Lengyelfalva* (lendjelfalva)) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.

## Situo 
Košická Polianka situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 10 km.
  
## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1334 en formo *"Lengenfalua"* (=pola vilaĝo). En 1910 loĝis en Lengyelfalva 583 homoj, (498 slovakoj, 68  hungaroj, 4 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Košice, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Lengyelfalva rehungariĝis laŭ la unua Arbitracio de Vieno. La slovaka vilaĝo forte ligiĝis al Kassa, tial escepte redoniĝis al Hungario. En 2001 loĝis en Košická Polianka 914 homoj, (887 slovakoj, 13 ciganoj, 4 hungaroj).
 
## Vidindaĵo 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1875

Kategorio:Municipoj en distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo
Lez-Fontaine

**Lez-Fontaine** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 211 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__

## Geografio 
Lez-Fontaine estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ Solre-le-Château. La areo de Solre-le-Château troviĝas tute okcidente de la departemento, proksime al la landlimo kun Belgio kaj en natura regioneto kromnomita "Solrezis", inter la urbetoj Maubeuge kaj Fourmies.

La vilaĝo Lez-Fontaine troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en alia natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Lez-Fontaine etendiĝas sur 4,51 km².

## Administrado 
Lez-Fontaine apartenas al la kantono de Solre-le-Château, kies ĉefurbo estas Solre-le-Château. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono de Solre-le-Château

Kategorio:Komunumoj de Nord
Roanoke

eta|200ra|
**Roanoke** (prononco pli-malpli 'Roŭnoŭk') **Island** estas insulo ĉe la orienta marbordo de la ŝtato Norda Karolino de Usono. La 17-an de aŭgusto 1585 108 setlintoj kaj soldatoj de la Reĝlando Anglio fondis kolonion kaj eksetlis tie, kreante la unuan postenon de angloj en la "Nova Mondo" Nordameriko. Tamen jam la sekvan jaron la angloj devis reforlasi la kolonion. Du jarojn pli poste oni refondis la kolonion kaj ĝis la jaro 1590 plurdeko da anglaj koloniistoj sub misteraj cirkonstancoj malaperis de tie.

## Geografio 
La proksimume 12 kilometrojn longa kaj 8 kilometrojn larĝa insulo kun areo de 46,48 km² situas ĉe la pasejo inter la golfoj *Albemarle Sound* kaj *Pamlico Sound* ĉe la orienta marbordo de la ŝtato Norda Karolino. Ĝi per la usona aŭtoŝoseo 64 ligatas al la kontinenta parto de Usono kaj kun la najbara insulo *Bodie Island*. La plej grandaj loĝlokoj estas Manteo kaj Wanchese, kaj sume la insulo laŭ la censo de la jaro 2000 havis 6.724 loĝantojn.

## Historio 
*Vidu la ĉefan artikolon Kolonio Roanoke*

Sur la insulo ekestis la unua brita kolonio sur la amerika kontinento.

Kategorio:Insuloj en Usono
Kategorio:Norda Karolino
Empirio

**Empirio** (de la greka vorto *empireia*: "sperto") laŭ PIV estas
# sperto rigardata kiel bazo de filozofio kaj scienco, sed
# ankaŭ povas esti uzata por esprimi nesciencan rutinan metodon bazitan sur nura praktiko, nesufiĉe kontrolita sperto. 

Konsekvence, **empiriismo** estas filozofia doktrino, laŭ kiu ĉiuj ideoj devenas de la sperto (komparu kun raciismo). 
 
El scienca vidpunkto do temas pri kompetenta kolekto da informoj akiritaj per esploroj sperte percepteblaj per konscia observo. Tiaj informoj povas kolektiĝi en laboratorio, do aparte kreita loko por esplorado, aŭ tie, kie la observenda fenomeno ĉiukaze okazas. Laŭ tiu vidpunkto, ekzistas "empiriaj sciencoj", en kiuj la objektoj (kiel ekzemple planedoj, bestoj, plantoj, atomoj, kondutomekanismoj de homoj aŭ politikaj organizostrukturoj) estas senpere observeblaj en eksperimentoj, kaj "neempiriaj sciencoj", en kiuj ekkonoj ekestas sen rekta eksperimentado je sperteblaj observoj, kiel matematiko kaj filozofio. Aparte "neempiria" estas la fako logiko, ĉar en ĝi formuliĝas asertoj, kiuj sole el logikaj, formalaj kialoj devas esti ĝustaj aŭ malĝustaj. Ankaŭ la teologio (aparte en siaj dogmaj partoj), la juro (kie difinitaj leĝaj tekstoj aplikiĝas al unuopaj kazoj), la literaturaj sciencoj kaj partoj de lingvistiko konsideriĝas neempiriaj sciencoj. 

Sekve el scienca vidpunkto filozofio mem ne estas empiria fako, kvankam la koncepto de "empirio" ĝuste ekdisvastiĝis de filozofoj, aparte de la anoj de la doktrino pri empiriismo.

Kategorio:Scienco
Kategorio:Filozofio