La infanoj de noktomezo

**La infanoj de noktomezo** aŭ **Noktmezaj infanoj** () estas dua romano de Salman Rushdie, publikigita en 1981. Ĝi gajnis la Booker-premion en 1981 kaj estis premiita kiel *"Plej bona de Booker"* en 2008, kio signifas, ke ĝi estis la plej bona el ĉiuj premiitoj ĝis nun.

En 2012, la libro estis adaptita en kanad-britan samnoma filmon, reĝisorita de Deepa Mehta. La scenaron ankaŭ verkis Rushdie.

La verko interplektas la historian kaj ĉiutagan vivon de la 20-a jarcento en Barato kaj Pakistano (la transiro de Barato de brita koloniismo al sendependeco kaj la divido de Brita Hindio) kun mistikismo kaj magio. La rakonto estas rakontita el la perspektivo de la ĉefrolulo, Salem Sinai, kaj kovras la vivon de lia familio de 1915 ĝis 1978. Ĉi tiu romano estas klasika ekzemplo de postkolonia literaturo kaj la ĝenro de magia realismo.

Efektive, en la romano, la tekniko de magia realismo trovas liberan esprimon. La rakonto moviĝas tra diversaj partoj de la hinda subkontinento, de Kaŝmiro ĝis Agra ĝis Bombajo (nun Mumbajo), Lahoro kaj Dako.

La romano konsistas el rakonto prezentita kiel vivrakonto — rakontita parole de Saleem Sinai al sia edzino, Padma. Ĉi tiu mem-referenca rakonto elvokas indiĝenan hindan kulturon, simile al la *Mil kaj Unu Noktoj*. La romano interplektas hindajn kaj okcidentajn rolulojn kontraŭ la fono de postkolonia hinda historio kaj ekzamenas la efikon de indiĝenaj kaj ne-indiĝenaj kulturoj sur la hinda psiko konsiderante sendependecon.

## Intrigo 
*Noktomeza Infano* rakontas la historion de *Saleem Sinai.* Li naskiĝis precize je noktomezo la 15-an de aŭgusto 1947, koincidante kun la komenco de la sendependeco de Barato kaj Pakistano de la kolonia potenco de Britio. En sia historia parolado " Renkontiĝo kun la Destino " antaŭ la Konstituciiga Asembleo, Jawaharlal Nehru proklamis : "Je la bato de noktomezo, dum la mondo dormas, Barato vekiĝas al vivo kaj libereco."  Per lia naskiĝo, la sorto de Saleem interplektiĝis kun tiu de la subkontinento.

Retrospektive, Saleem, kiel ĉioscia rakontanto, rerakontas la historion de siaj prapatroj, kiuj partoprenis en la historiaj eventoj sur la hinda subkontinento ekde la komenco de la 20-a jarcento, kvankam plejparte kiel spektantoj. Li priskribas la masakron de Amritsar en 1919, la kolonian periodon sub brita regado, kaj la religiajn streĉiĝojn, kiuj antaŭsignis la disdividon de la lando. La rakonto komence sekvas liajn geavojn de Kaŝmiro al Agra kaj fine liajn gepatrojn de Delhio al Bombajo ĵus antaŭ sendependeco.

Saleem kreskas en riĉa kvartalo de Mumbajo, spertante la unuan jardekon de sendependeco kaj la postan ekonomian ekprosperon. Kiel infano, li malkovras ligon inter sia vivo kaj la historiaj turnopunktoj de la juna nacio. Li spertas telepatian ligon al la tiel nomataj *Noktomezaj Infanoj*, kiuj, kiel li, naskiĝis en la unuaj horoj de hinda sendependeco. Kiel membroj de la islama malplimulto, lia familio translokiĝas al Pakistano kiam Saleem atingas puberecon. Ili komence loĝas en Rawalpindi kaj poste en Karaĉio. La adoleskeco de Saleem estas markita de militista regado (Ajub Ĥan) kaj religiaj tabuoj. Kiel plenkreskulo, li estas traŭmatigita de hinda bombatako dum la Dua Barat-Pakistana Milito kaj, kiel orfo, trovas sin en pakistana armea regimento. Responde al la secesio de Bangladeŝo el Pakistano, la militunuo de Saleem estas implikita en militkrimoj.

Kiel dizertinto, li kaŝis sin en la ĝangalo de Sundarbanoj kaj, post la barata venko en Bangladeŝo, fuĝis al Nov-Delhio por eviti esti kaptita. Dum la krizostato deklarita de Indira Gandhi kelkajn jarojn poste, li vivis malriĉe en slumkvartalo proksime al la Jama Masjid en Nov-Delhio, laborante por taglaboristoj. Post longa amindumado, li edziĝis al Parvati, magiisto, kiu, kiel Saleem, naskiĝis post la noktomeza suno. Li adoptis la filon de Parvati kaj fariĝis asistanto de serpentoĉarmulo implikita en la politika rezistado. La filo de Indira, Sanjay Gandhi, detruis la slumkvartalon por plibonigi la urbopejzaĝon kaj submetis multajn el ĝiaj loĝantoj al deviga steriligo. Parvati mortis, kaj Saleem fariĝis politika kaptito en Varanasio. Post sia liberigo, li serĉis sian filon kaj vojaĝis kun li al Mumbajo, kie li fine ekloĝis kiel konservaĵfabrikisto. Lia rakonto finiĝas en la nuntempo, baldaŭ antaŭ la publikigo de la romano en 1981.

## Roluloj 
**Saleem Sinai**  : Li estas la ĉefrolulo kaj rakontanto; telepato kun grandega, konstante gutanta nazo, naskita en la preciza momento kiam Barato sendependeciĝis kaj kreskanta en prospera familio en Mumbajo. Li nomas ĝin interŝanĝeble "la nazo", "nazomuko" (rilate al sia nazo), "vizaĝa makulo" (rilate al haŭtmakulo), "kalva" (rilate al sia kalveco de kiam lia hararo estis tondita en la lernejo), kaj "la Budho" dum la tempo kiam li perdas sian memoron. Poste, li evoluigas ekstreme senteman flarsenton, kiu permesas al li renkonti la aliajn "Noktomezajn Infanoj" kaj krei ties laŭnoman konferencon. Li estas surda en unu orelo, pro bato kiun li ricevis de sia patro, kaj perdis la pinton de fingro en alia okazaĵo. Ĉiuj gravaj eventoj en lia vivo korespondas al signifaj politikaj eventoj en la barata historio.

**Padma Mangroli:** Ŝi estas la amintereso de Saleem kaj poste lia fianĉino. Padma ludas la rolon de la aŭskultanto en la rakonta strukturo de la romano. Ŝi estas la publiko por la rakonto de Saleem. Ŝi havas fortajn, harplenajn antaŭbrakojn.

**Ŝivao** : Li estas knabo naskita samtempe kun Saleem. Li estas la vera biologia filo de Ahmed kaj Amina Sinai. Li estis interŝanĝita ĉe naskiĝo kun Saleem. Ŝivao kreskis en ekstrema malriĉeco. Ŝivao posedas mirindan batalkapablon. Li havas paron da grandegaj kaj potencaj genuoj; li estas la genuoj en la profetaĵo pri "la genuoj kaj la nazo" (reprezentante Ŝivaon kaj Saleem kaj simbolante la specialan potencon de ĉiu infano). Ŝivao havas grandajn genuojn. Ŝivao estas militisto. Li reprezentas la alternativan flankon de Barato: la malriĉulojn kaj hinduojn. Lia batalkapablo faras lin militheroo.

**Parvatio la Sorĉistino**  : Vera sorĉistino, kaj, kiel Saleem, unu el tiuj naskitaj dum la sendependeco de Barato. Parvatio estas aliancano de la juna Saleem kaj poste fariĝas lia edzino. Malgraŭ ŝiaj mirindaj povoj, ŝi ne kapablas enamigi Saleem-on al ŝi kaj, rezulte, komencas amaferon kun Ŝivao, kiu rezultigas infanon. En Hinduismo, Parvatio estas la edzino de Ŝivao.

**Sam Manekshaw**  : Li estis la komandanto de la Hinda Armeo ĉe la kapitulaco de Dako. Li estis iama kolego de Tiger Niazi en la brita kolonia armeo.

## Vidu ankaŭ 
* Historio de Barato

Kategorio:Postmodernaj romanoj
Kategorio:Historiaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1981
Kategorio:Romanoj adaptitaj al teatro
Kategorio:Romanoj adaptitaj al kino
Kategorio:Barato en romanoj