open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kastelo Langeais

La **kastelo Langeais** - france *Château de Langeais* - estas mezepoka kastelo, kiu superrigardas la urbeton Langeais en la departemento Indre-et-Loire de Francio, ĉe la dekstra bordo de la rivero Luaro. De la origina fortikaĵo nur restis ruino de la ĉefturo, unu el la unuaj konstruitaj el ŝtono. La tiutempa grafo de Anĵuo konstruis la fortikaĵon ĉefe por konkeri la teritoriojn de la grafoj de Blois kaj Tours. Dum la centjara milito la kastelo konkeriĝis fare de la anglia armeo kaj fine en 1428 escepte de la ĉefturo detruiĝis.

La nova kastelo ekestis ekde la jaro 1465. La konstruon kontrolis Jean Bourré, konsilisto de la francia reĝo Ludoviko la 11-a, laŭ ordono de la reĝo. Dum longa tempo la kastelo estis reĝa posedaĵo kaj ekde la jaro 1631 estis ludonita al la nobeloj kiuj loĝis en ĝi. 

La epoka evento en la kastelo estis la impona nuptofesto de la francia reĝo Karlo la 8-a kun la princidino Ana de Bretonio en la jaro 1491. La nuptofesto havis politikajn sekvojn kaj por la historio de Francio kaj por tiu de Eŭropo, ĉar Bretonio tiel iĝis parto de la franca reĝlando kaj ne de la Habsburga Imperio. Por la nuntempaj vizitantoj la nuptofesto estas prezentata en la granda salono de la kastelo. 

La kastelo situas meze de la urbo kaj imponas la novalveninton per tri fortikaj turoj kaj la aliro per mezepoka pordego kun baskula ponto. La parka fasado de la kastelo aspektas malpli fortikaĵa kaj pli noble reprezenta. La kastela parko detale rekonstruiĝis laŭ planoj el la 15-a jarcento; tie grimpeblas la ruino de la mezepoka ĉefturo, grimpeble spekteblas impona arba domo kaj estas pliaj infanaj ludiloj. Belas panorama rigardo al la kastelo, la urbo kaj la luara valo. Resume kaj la parko kaj la ekspozicio interne de la kastelo estas aparte allogaj por infanaj vizitantoj. 

15 ĉambroj de la kastelo estas komplete mebligitaj en la gotika stilo de la 15-a kaj 16-a jarcentoj. La muraj lignaj paneloj kaj plankaj kaheloj same estis faritaj laŭ tiuepokaj modeloj. Videblas valoraj pentraĵoj, skulptaĵoj kaj pli ol 30 tiuepokaj mure pendigitaj gobelenoj el Flandrio kaj la francia manufakturo *Aubusson*. Same impresas multaj reprezentaj kamenoj.

## En la parko 

dosiero:Parka fasado de la Château de Langeais 02.jpg|alia perspektivo de la parkoflanka fasado
dosiero:Ruino de la historia ĉefturo (donĵono) en la parko de la Château de Langeais 03.jpg|ruino de la historia ĉefturo (donĵono) en la parko
dosiero:arba domo en la parko de la Château de Langeais 02.jpg|arba domo en la parko
dosiero:infanludejo en la parko de la Château de Langeais.jpg|parka infanludejo

Kategorio:Langeais
Kategorio:Kasteloj en Francio
Kategorio:Parkoj en Francio
Kategorio:Indre-et-Loire
Antaŭdestinismo

**Antaŭdestinismo** estas religia doktrino, laŭ kiu oni pridisputas la rilaton inter la komenco kaj la futuro de objektoj, homoj, la mondo kaj la vivo mem. Ties religia naturo distingas ĝin el aliaj ideoj rilate la Determinismon, la Liberan volon, kaj similajn konceptojn. Pli precize la Antaŭdestinismo koncernas la decidon de Dio krei kaj regi Kreadon kaj evoluon, ĝis punkto kie decidoj de Dio precizigas, kio estos la destino de grupoj kaj individuoj.

Duobla antaŭdestinismo estas la ideo, ke ne nur Dio elektis kelkajn savotojn, sed ankaŭ, ke li kreis kelkajn nesavotojn.

## Vidu ankaŭ 
* Dia providenco
* Destino
* Fatalismo
* Kalvinismo
* Savo

Kategorio:Kristana filozofio
Kategorio:Judismo
Grieselstein

**Grieselstein** ( [koroŝtjEn]) estas iama vilaĝo, nun urboparto de Jennersdorf en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando.

eta|dekstra|300px|Grieselstein en la mapo
## Bazaj informoj 
* Poŝtkodo: 8380
* Telefonprefikso: 0 33 29
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 669 (komence de 2023)

## Situo 
Grieselstein situas laŭ rojo. Jennersdorf troviĝas je 3&nbsp;km-oj.
 
## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1352 laŭ tiama hungara ortografio *"Cristayn"*, tiam apartenanta al abatejo de Szentgotthárd. En 1787 loĝis en Köröstyén 689 homoj en  116 domoj, en 1830 672 homoj en 103 domoj, en 1857 800 homoj en 125 domoj. En 1910 loĝis en Köröstyén 1043 homoj, plejparte aŭstroj. Ĝis 1921 la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Grieselstein aliĝis al Jennersdorf en  1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Kruco
* vulkana protektata monto Steinberg kun trovaĵoj el la neolitiko

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Rax

**Rax,** hungare **Raks** [rakŝ] estas iama vilaĝo, nun urboparto de Jennersdorf en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando.
eta|dekstra|300ra|Rax en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 8380
* Telefonprefikso: 0 33 29
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 690

## Situo 
Rax situas laŭ maldekstra bordo de Rába, laŭ fervojo Budapeŝto-Graz. Jennersdorf troviĝas je 1&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1538 laŭ la germana kaj latina formoj *"Rax"*, tiam apartenanta al abatejo de Szentgotthárd. La hungara formo aperis en 1552. En 1787 loĝis en la loĝloko 690 homoj en 121 domoj, en 1830 776 homoj en 111 domoj, en 1857 922 homoj en 126 domoj. En 1910 loĝis en la loko 1023 homoj, plejparte germanlingvaj aŭstroj. Ĝis 1921 la komunumo apartenis al Hungara reĝlando en Aŭstrio-Hungario, al la reĝa departemento Vas/Eisenstadt, al distrikto Szentgotthárd, poste al la respubliko Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al nazia Germanio). Rax aliĝis al Jennersdorf en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo de 1955
* kapelo nomata Franz

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Nam Phương

**Marie-Thérèse Nguyễn Hữu Thị Lan**, pli poste **Imperia Princino Nam Phương** kaj **Imperiestrino Nam Phương** (n. 14-an de decembro 1914 – 16-an de decembro 1963), estis la unua kaj ununura edzino de Bảo Đại, la lasta reĝo de Annam kaj lasta imperiestro de Vjetnamio, de 1934 ĝis sia morto.

La fakto ke ŝi estis kronita imperiestrino post la geedziĝtago igis ŝin unu el la tri Nguyen-reĝinoj kiuj havis la titolon de imperiestrino (皇后) dum ŝi daŭre estis vivanta (la aliaj virinoj estis Thua Thien Cao Empress - la ĉefdomo de Gia Long). kaj Reĝino Le Thien Anh - la ĉefa ĉambro de Tu Duc). Sinjorino Le Thien Anh estas speciala kazo, kun la titolo de imperiestra kromedzino de la nova armeo Hiep Hoa, ŝi estis honorita per la insigno de imperiestrino Khiem (謙皇后) laŭ la dekreto de la iama imperiestro Duc Tong. Ŝi ankaŭ estas la nura imperiestrino se temas pri sekvi la katolikan religion en la historio de Vjetnamio. Ŝi estis instrumenta en iniciatado de la establado kaj malfermo de Congrégation de Notre-Dame-lernejoj en Vjetnamio en 1935. Fakte, ĝi estis tra la abdiko de Bao Dai de imperiestro en 1945 por iĝi Kiel civitano de la Demokratia Respubliko Vjetnamio, kompreneble, Sinjorino Nam Phuong ankaŭ perdis sian titolon de reĝino. Eĉ tiel, tiuj kiuj admiras kaj respektas ŝin daŭre nomas ŝin "Reĝino Nam Phuong".

## Eksteraj ligiloj 
* Vietnamese Imperial Family Genealogy - de Christopher Buyers
* Official site of the imperial family

Kategorio:Vjetnamaj imperiestrinoj
Dobersdorf (Burgenlando)

**Dobersdorf,** hungare **Dobrafalva** estas iama vilaĝo, nun parto de Rudersdorf (Burgenlando) en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.
eta|300px|Dobersdorf en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 7571

* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 480

## Situo 
Dobersdorf situas laŭ rojo. Jennersdorf troviĝas je 16, Güssing 25 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1157 laŭ slava formo "Dobrovnuk", tiam apartenanta al grafa bieno de Németújvár. En 1289 ne tro longe aŭstra princo Albreĥto okupis la komunumon. En 1605 Stefano Bocskai, en 1622 Gabrielo Bethlen, en la 1700-aj jaroj Francisko Rákóczi la 2-a bruldetruis la vilaĝon. En 1666 loĝis en Dobrafalva 295 homoj en 67 domoj, en 1787 537 homoj en 86 domoj, en 1830 666 homoj en 92 domoj. En 1871 lernejo konstruiĝis. En 1910 tie 1727 homoj, plejparte aŭstroj. Ĝis 1921 la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). La lasta inundo en 1926 okazis, en la sekva jaro digo konstruiĝis. Dobersdorf aliĝis al Rudersdorf en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al (Serpa) Dipatrino de 1830

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
István Barra (botanikisto)

**BARRA István** estis hungara vinberpatologiisto naskiĝinta en Torda la 14-an de junio 1900 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de majo 1986.

## Kariero
Barra translokiĝis Hungarujon el Rumanujo en 1922 kaj studis ekonomikon kaj agrikulturon en Budapeŝto. Ekde 1929 ĝis 1962 li laboris en la Instituto Esplora pri Vinberkuturo.

## Verkoj
* A szőlő jelentősebb gombabetegségei, főbb rovarkártevői és az ellenük való védekezés (Bp., 1941); 
* A szőlő és betegségei (kun L. Hallay L., Bp., 1951).

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Botanikistoj
Zoltán Bartha

**BARTHA Zoltán** [pr. barta] estis hungara inĝeniero pri kemio naskiĝinta en Koloĵvaro la 15-an de junio 1922 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de aŭgusto 1989.

## Kariero
Bartha havigis diplomon en 1945 en la Teknikuniversitato de Budapeŝto kaj ekde 1947 ĝis sia morto li estis ĉefinĝeniero de la fabriko de Magyar Ruggyanta (la pli posta Taurus).

## Verkoj
* Textil-gumi rendszerek különös tekintettel azok fárasztási vizsgálataira (Bp., 1954); 
* Textil-gumi rendszerek (Bp., 1982); 
* A magyar gumiipar története (társszerzőkkel, Bp., 1982).

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Lajos Bartha (kemiisto)

**BARTHA Lajos** [pr. barta] estis hungara inĝeniero pri kemio naskiĝinta en Aranyosgyéres la 12-an de marto 1920 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de aŭgusto 1989.

## Kariero 
Bartha diplomitiĝis en la Teknikuniversitato de Budapeŝto (1927) kaj kiel dungito de Akcia Asocio pri Aluminominerala kaj Industria Minejo (Alumíniumérc Bánya és Ipari Rt.) (ALUÉRC) laboris en Gánt, Bodajk, poste en la esplorlaboratorio en Budapeŝto. Lia entrepreno aĉetis la aluminofabrikon de Bernburg (Germanujo) kaj li iĝis ĝia ĉefinĝeniero, poste ĝia direktoro en Magyaróvár. La fabriko, kiu estis la unua aluminofabriko en Hungarujo ekfunkciis en somero 1934. Ekde 1959 li estis ĉefinĝeniero de Aluminfabriko de Almásfüzitő. Li prelegis en la Pezindustria Teknikuniversitato de Miskolc.

## Verkoj 
* Timföldipari gépek (Bp., 1953)

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Poppendorf (Burgenlando)

**Poppendorf,** germane **Poppendorf im Burgenland,** hungare **Patafalva** estas iama vilaĝo, nun parto de Heiligenkreuz im Lafnitztal en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando, en la distrikto Jennersdorf.
eta|300px|Poppendorf en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 7561
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 390

## Situo 
Poppendorf situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Graz. Güssing troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1427 en formo "Podaboch". La hungara loknomo *Patafalva* aperis en 1604 kaj oficialiĝis en 1898. La germana nomo menciiĝis unue same tiel en 1604. Post unu jaro Stefano Bocskai, en 1622 Gabrielo Bethlen bruldetruis la komunumon. En 1643 vivis tie 241 homoj en 34 domoj en 1691 148 homoj en 39 domoj, en 1787 480 homoj en 97 domoj, en 1828 529 homoj en 89 domoj. En 1910 vivis en Patafalva 674 homoj, plejparte aŭstroj. Ĝis 1921 Patafalva apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). En 1945 48 domoj bruldetruis. Tiutempe multaj migris al Usono. Poppendorf aliĝis al Heiligenkreuz im Lafnitztal en 1971.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al (Serpa) Dipatrino de 1909
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Roĥ de 1870
* memorkapelo pri falintoj dum la mondomilitoj
* memorŝtono pri la elmigrantoj

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Aŭgusto Ludoviko (Anhalt-Köthen)

Princo **Aŭgusto Ludoviko de Anhalt-Köthen** (* 9-an de junio 1697 en Köthen; † 6-an de aŭgusto 1755 samloke) estis reganta germana princo de Anhalt-Köthen el la nobela familio de la Askanoj.

## Vidu ankaŭ 
* Anhalt

## Literaturo 
* Hermann Wäschke: *Anhaltische Geschichte* - 3 Bände, Köthen: Schulze, 1912-13
* Karl Prinz von Isenburg: *Stammtafeln zur Geschichte der europäischen Staaten* - 2 Bände, Marburg 1953

Kategorio:Germanaj princoj
Kategorio:Askanier
Kategorio:Anhalto
Kategorio:Historio de Saksio-Anhalto
Eleonora Vilhelmina de Anhalt-Köthen

**Eleonora Vilhelmina de Anhalt-Köthen** (naskiĝis 1696 en Anhalt-Köthen, mortis 1726 en Vajmaro) estis per geedziĝo laŭvice princino de Saksio-Merseburg kaj dukino de Saksio-Vajmaro.

Ŝia dua edzo estis duko Ernesto Aŭgusto la 1-a (Saksio-Vajmaro-Eisenach).

## Literaturo 
* August Benedict Michaelis: *Einleitung zu einer volständigen geschichte der chur- und fürstlichen häuser in Teutschland*, Band 3, 1785, S. 667

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.geneall.net/D/per_page.php?id=4782

Kategorio:Germanaj princinoj
Eleonora Vilhelmina de Anhalt-Kothen
Kategorio:Anhalto
⚭Eleonora Vilhelmina de Anhalt-Kothen
⚭Eleonora Vilhelmina de Anhalt-Kothen
Aŭtokodoj en Albanio

La aktualaj aŭtokodaj licencplatoj de Albanio estas blankaj kaj havas ruĝan strion ĉe la maldekstra rando, en kiu sub la nigra duobla aglo de la blazono de Albanio videblas la nacia kodo **AL**. Pli fruaj licencplatoj ne havas la dekstran strion. La aŭtokodo konsistas el du literoj, kiuj reprezentas la distrikton de Albanio kie registratas la aŭto, sekvas kvarcifera nombro kaj plia litero. Ekde la jaro 2002 uziĝas nova, pli mallarĝa literaro.

Diplomatiaj licencplatoj havas verdajn literojn. Ili havas la literkombinon **CD** kaj kvar ciferojn en du grupoj de po du ciferoj, dividite per horizontala streketo. La unuaj du ciferoj indikas la landon de la diplomato.

Aŭtoj de la albana armeo havas la literon **U** sur la licencplato, kaj sekvas ekskluzive ciferoj.

## Distriktaj kodoj 
dekstra|190px|geografia distivido de la distriktaj kodoj Geografische Verteilung der Kfz-Kennzeichen
La sekva listo helpas malkovri, el kiu distrikto de Albanio venas aŭtomobilo, vidante ties aŭtokodon.

dosiero:License plate Durres.JPG|licencplato el la distrikto Durrës
dosiero:License plate Delvine.JPG|licencplato el la distrikto Delvina en malnova literaro
dosiero:Albania military license plate.jpg|licencplato de la albana armeo

Kategorio:Transporto en Albanio
Albanio
Eisenberg an der Raab

eta|
eta|
**Eisenberg an der Raab,** estas iama vilaĝo, nun parto de Sankt Martin an der Raab en Aŭstrio, en la federacia lando Burgenlando kaj en la distrikto Jennersdorf.

## Bazaj informoj 
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 203 (komence de 2023)

## Situo 
Eisenberg an der Raab situas ĉe landlimoj de Slovenio kaj Hungario.

## Historio 
Ĝis 1921 la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Meze de la 20-a jarcento laŭ vilaĝano ekaperis Dipatrino, tial la loko estas kermesejo.

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Aŭtokodoj en Aŭstrio

eta|aŭtokodo post 2002
eta|aŭtokodo 1990-2002
La aktualaj aŭtokodaj licencplatoj de Aŭstrio enkondukiĝis en 1988 kaj uzatas ekde la komenco de 1990. Malnovaj licencplatoj tamen daŭre validas. Nur kiam la aŭto ŝanĝas la posedanton aŭ la posedanto translokiĝas, la aŭto ricevas novan aŭtokodon kaj novan licencplaton.

## Sistemo 
La aŭtokodo komenciĝas per unu aŭ du literoj - de 1990 ĝis 2002 por la distrikto de Aŭstrio, kie registratas la aŭto, ekde 2002 por la federacia lando de Aŭstrio. Sekvas kombino el ciferojn kaj literoj, disdonata laŭvice. La du elementojn de la aŭtokodo dividas emblemo - kutime la blazono de la federacia lando. Nur ĉe oficaj aŭtoj de federaciaj instancoj kiel polico, armeo aŭ registaro tie videblas la blazono de Aŭstrio, kaj diplomataj aŭtoj simplan horizontalan streketon.

La licencplatoj havas nigrajn literojn sur blanka fono, kaj mallarĝajn ruĝajn-blankajn-ruĝajn randostriojn supre kaj sube. Ekde 2002 la licencplatoj maldekstre havas bluan strion, en kiu supre videblas la flago de la Eŭropa Unio kaj sube blanke la nacia kodo **A**.

La literaj kodoj por la federaciaj landoj estas
: **B** Burgenland, do Burgenlando
: **K** Kärnten, do Karintio
: **N** Niederösterreich, do Malsupra Aŭstrio
: **O** Oberösterreich, do Supra Aŭstrio
: **S** Salzburg, do Salcburgo
: **ST** Steiermark, do Stirio
: **T** Tirol, do Tirolo
: **V** Vorarlberg, do Vorarlbergo
: **W** Wien, do la ĉefurbo Vieno

Oficaj aŭtoj por uzo de malgranda nombro da plej superaj federaciaj funkciuloj havas la komencan literon **A**.

## Aliaj aŭtokodoj 
Aŭtoj de la policoj, de la armeo aŭ la dogana servo daŭre havas apartajn aŭtokodojn, transprenitajn el la malnova sistemo. Por iuj institucioj aldoniĝis novaj kodoj, ekzemple "FV" por "financa administrado" (germane *Finanzverwaltung*) ekde la komenco de 2005.

Kategorio:Transporto en Aŭstrio
Aŭstrio
Magnetofluidodinamiko

eta|La plasmo de la suno estas magnetofluidodinamika sistemo
**Magnetofluidodinamiko** estas la fako de fiziko (kaj, precize, de fluidodinamiko) kiu studadas la dinamikon de elektrokonduktaj fluidoj situantaj en elektromagneta kampo, kiel ekzemple plasmoj.

Oni konsideras la svedan fizikiston Hannes Alfvén kiel la patron de magnetofluidodinamiko; en 1970 li ricevis la Nobel-premion pri Fiziko "*pro sia fundamenta laboro kaj siaj malkovroj en la fako de magnetofluidodinamiko, riĉaj je aplikeblecoj en pluraj branĉoj de plasmofiziko*".

Kategorio:Fluaĵa dinamiko
Kategorio:Plasma fiziko
Kategorio:Fundamentaj fizikaj konceptoj
Aŭtokodoj en Belorusio

[eta|Aktuala licencplado de Belorusio, 7 = urbo [Minsko]]
La aktualaj aŭtokodaj licencplatoj de Belorusio validas ekde majo 2004. Ili havas nigrajn literojn sur blanka fono. Maldekstre troveblas la nacia flago, kaj sub ĝi la nacia kodo **BY**.

La aŭtokodo konsistas el kvar ciferoj kaj du literoj; poste sekvas, dividite per horizontala streketo, regiona kodo. Tiun kodon reprezentas cifero:

## Aliaj aŭtokodoj 
Aŭtoj de la policoj de la armeo, poŝto, registaro kaj unuopaj ministerioj havas apartajn aŭtokodojn.

Kategorio:Transporto en Belorusio
Belorusio
Aŭtokodoj en Bosnio kaj Hercegovino

eta|aktuala licencplato
eta|licencplato por taksio
La aktualaj aŭtokodaj licencplatoj de Bosnio kaj Hercegovino ekde la 28-a de septembro 2009 maldekstre montras bluan strion kun la nacia kodo **BIH** en blankaj literoj. Ili kvazaŭ jam adaptiĝas al la aspekto de licencplatoj el membroŝtatoj de la Eŭropa Unio, kvankam super la nacia kodo (kie en iuj eŭropaj landoj ekster la Eŭropa Unio videblas la nacia flago) ne montratas la 12 flavaj steloj de la eŭropa flago sed simple estas nenio krom blua fono. La aŭtokoda kombino el cifero kaj literoj sekvas la specimenon A12-B-123 (do unu litero, du ciferoj, streko, plia litero, streko, pliaj tri ciferoj) kaj ne donas informon pri la registriĝo de la aŭto. La novaj licencplatoj uzas la en Germanio evoluitan literaron FE-Schrift. Licencplatoj por taksioj komenciĝas per la literoj *TA*, sekvas horizontala streketo kaj ses ciferoj.

Provizoraj licencplatoj havas la saman konsiston, sed flavan fonon. Diplomataj licencplatoj havas flavajn literojn kaj ciferojn sur nigra fono. Ili maldekstre havas du literojn unu super la alia por la regiona kodo (plej ofte SA por Sarajevo) kaj post tio unue montras nombron, kiu reprezentas la landon de la diplomato. Post horizontala streketo sekvas litero kaj post plia horizontala streketo nomero disdonata laŭvice.

En iuj licencplatoj la nacia kodo **BIH** montratas per minuskla litero "i".

## Aliaj aŭtokodoj 
Aŭtoj de la policoj de la armeo, poŝto, registaro kaj unuopaj ministerioj havas apartajn aŭtokodojn.

## Notoj 
Kategorio:Transporto en Bosnio kaj Hercegovino
Bosnio kaj Hercegovino
Philip D. Nicholson

**Phillip D. NICHOLSON** estas usona astronomo, profesoro pri astronomio en la Universitato Cornell, fakulo pri planedologio.

Li ricevis sian doktorecon en Kalifornia Instituto de Teknologio en 1979.

Li estis ano de teamo estrita de Brett J. Gladman, kiu malkovris plurajn lunojn de Urano kaj de Saturno.

Li laboras pri la orbita dinamiko de la planedaj ringoj kaj la infraruĝa observado de la planedoj, ties satelitoj kaj ringoj. Li studis la ringojn de Saturno, tiujn de Urano, de Neptuno, kaj striojn da *zodiaka polvo* (kosma polvo kaŭzo de la zodiaka lumo) malkovratajn de la kosma observatorio IRAS en 1983.

Li estris teamon da astronomoj de la Kalifornia Instituto de Teknologio kaj Universitato Cornell kiuj studis la alfrapon de la kometo Shoemaker-Levy 9 en Jupiteron en julion 1994.

Li studis dinamikon de la planedsistemo ĉirkaŭ la pulsaro PSR B1257+12.

Li kunverkis plurajn artikolojn pri la dinamiko de la planedaj ringoj, la ringoj de Urano kaj de tiuj Neptuno.
Li estas ĉef-eldonisto de la revuo Icarus depost 1998.

La asteroido *7220 Philnicholson* estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  La persona paĝo de Phillip D. Nicholson

Nicholson
Nicholson
Nicholson
Nicholson
Ignác Bartha

**BARTHA Ignác** [pr. barta] estis rumanuja hungara jura fakverkisto naskiĝinta en Craiova la 18-an de junio 1896 kaj mortinta en Kluĵo la 12-an de oktobro 1970.

## Kariero
Bartha finis juron kaj komercakademion en Universitato Koloĵvaro. Inter 1933 kaj 1938 li estis prezidanto ESZME (Erdélyi Szemle Munkatársainak Egyesülete). Oni elektis lin deputito de la Magyar Népközösség. Li redaktis la gazeton *Háztulajdonosok Lapja* (1933).

## Verkoj
*Infracţiunile contra pudoarei şi bunelor moravuri (Cluj, 1938).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio: Rumanujaj hungaraj juristoj
Arba domo

[eta|240px|arba domo de la [korovajoj]]
eta|tipa konstrumaniero
**Arba domo** estas konstruaĵo el ligno, el aliaj malpezaj materialoj kiel aluminio aŭ plasto kiel polimetila metakrilato, kiu kiel sola fundamento staras sur unu aŭ pluraj arboj.

## Uzo 
Ankaŭ nuntempe arbaj domoj uziĝas de lokuloj en Sudameriko, Afriko, Azio kaj en Okcidenta Papuo (Novgvineo, tie ekzemple fare de la korovajoj), por esti protektataj de danĝeroj de la grundo - ekzemple sovaĝaj bestoj aŭ altiĝo de la akvonivelo. Modernaj arbaj domoj ofte integriĝas en ekzistantaj hotelaj kompleksoj. En Eŭropo, Nordameriko kaj Aŭstralio, arbaj domoj aparte uzatas kiel ludejoj por infanoj, kaj moderne ankaŭ kiel ripozaj dometoj kaj oficejoj.

## Konstruo 
La konstrumaniero grave diferencas de tiu de aliaj konstruaĵoj kaj necesigas profundan komprenon de statiko kaj uzataj materialoj. Iusence la arkitekturo de arbaj domoj havas similaĵojn al la konstruo de lignaj boatoj.

La unuopaj konstruaĵeroj povas esti fiksataj je la arbo(j) per traboj, rimenoj aŭ ŝnuregoj. La uzo de rimenoj kaj kabloj tamen lasas al la konstruaĵoj relative multan liberon moviĝeti en la vento, kaj sekve la akvoŝelo povas damaĝiĝi en la loko, kie ĝi tuŝas konstruaĵerojn. Lerta kombino de la konstrumetodoj povas maksimume uzi la avantaĝojn de la unuopaj materialoj kun minimuma ĝeno pri la malavantaĝoj.

Por kontrolado kaj riparado la arba domo devas esti alirebla de ĉiuj flankoj.

## Arbaj dometoj por infanoj 
Ankaŭ en landoj, kie la konstruado de arbaj domoj ne estas tradicia, arbaj dometoj ekde multaj generacioj estas ŝatata rifuĝejo kaj ludejo por infanoj kaj adoleskuloj. Multaj tiaj dometoj estas memkonstruataj de la junuloj - per iom da lignaj bretoj kaj metalaj najloj: per "intuicia" senso pri statiko ekestas parte aŭdacaj konstruaĵoj. La "loĝantoj" kutime atingas la arbajn rifuĝejojn per ŝtupetaroj el horizontalaj lignotrabetoj, ambaŭfinaĵe kunligitaj per du vertikalaj ŝnuroj: tiaj ŝnuraj ŝtupetaroj facile povas esti suprentirataj en la arban dometon kaj tiam garantias, ke neniu alia povas sekvi en la dometon - aŭ plenkreskuloj aŭ anoj de konkurantaj infanaj grupoj.

## Aparte rimarkindaj arbaj domoj 
La laŭ la stato de la jaro 2007 plej alta turisme uzata arba domo de la mondo situas en la federacia ŝtato Keralao de Barato. Temas pri hotelo de la nomo *Green Magic Tree House* ("verda magia arba domo"), situanta 26 metrojn super la grundo kaj atingebla per lifto. Impona estas kupola konstrumaniero de la tuto, arkitekture aparte avantaĝa.

La kverko de Allouville, komunumo de la franca departemento Seine-Maritime enhavas arbodomajn kristanajn kapelojn.

## Bildaj impresoj 
Jen iuj bildaj impresoj pri relative "averaĝa" arba domo de Eŭropo, kiu situas en la parko de la historia kastelo Langeais (*Château de Langeais*) de centra Francio:

 
dosiero:arba domo en la parko de la Château de Langeais 01.jpg
dosiero:arba domo en la parko de la Château de Langeais 02.jpg
dosiero:arba domo en la parko de la Château de Langeais 03.jpg
dosiero:arba domo en la parko de la Château de Langeais 04.jpg
 

Kategorio:Konstruado
Kategorio:Loĝado
Kategorio:Domo
Lajos Bartók

**BARTÓK Lajos** estis hungara poeto, dramverkisto, redaktoro naskiĝinta en Erdőd la 24-an de majo 1851 kaj mortinta en Budapeŝto la 31-an de decembro 1902.

## Kariero 
Bartók studis juron en ekde 1868 en Universitato Peŝto. Ekde 1869 li estis kunlaboranto de la spritaĵgazeto *Üstökös* redaktita de Jókai, poste en jaroj 1873-75 de la *Bolond Miska*, pli poste ekde 1878 ĝis sia morto de la *Bolond Istók*, samtempe ekde 1900 ĝis 1901 redaktis la *Magyarság*. Inter 1887–96 li estis deputito de sendependa partio. Ekde 1883 li iĝis membroj de Societo Kisfaludy kaj de Societo Petőfi.

## Verkoj 
* Őrtüzek (Bp., 1877);
* Rúgott csillagok (lietraturaj parodioj, Bp., 1879);
* Költemények (Bp., 1881);
* Kendi Margit (historia dramo, Bp., 1884);
* Hattyúdalok (poemoj, Bp., 1906).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Teoremo de Rolle

[[Dosiero:Rolle's theorem.svg|400ra|eta|Bildo pri la teoremo de Rolle: y=f(x) estas kontinua en [a,b], derivebla en (a,b) kaj f(a) = f(b). Tiam, ekzistas c, kies derivaĵo nuliĝas.]]
En analitiko la **teoremo de Rolle** asertas, ke se funkcio estas kontinua en kompakta Intervalo [a,b]\quad, tio estas malfermita kaj limigita, derivebla en ĉiu punkto en la fermita intervalo (a,b)\quad kaj f(a) = f(b)\quad, tiam ekzistas almenaŭ interna punkto en (a,b)\quad kies derivaĵo nuliĝas, tio estas f'(c)  = 0\quad (krita punkto).

Formale: Estu f : [a,b] \rightarrow \mathbb{R} Se f\quad estas kontinua en [a,b]\quad, derivebla en (a,b)\quad kaj f(a) = f(b)\quad tiam  \exists \ c \in (a,b) : f'(c) = 0

## Demonstro 
### Per teoremoj de Weierstrass kaj Fermat 
Danke al teoremo de Weierstrass la funkcio en la intervalo [a,b]\quad garantias la ekziston de absolutaj maksimumo kaj minimumo (kiuj estos M\quad kaj m\quad). Estas du kazoj:
# Maksimumo kaj minimumo estas ambaŭ en ekstremoj. Do, ĉar f(a)=f(b)\quad, M = m\quad. Tio implikas, ke la funkcio estas konstanta en la intervalo [a,b]\quad kaj la derivaĵo estas nula en ĉiuj punktoj c\quad de la intervalo (a,b)\quad.
# Maksimumo kaj minimumo ne estas en ekstremoj sed ene de la intervalo. Ni supozu, ke la punkto c\quad en la malfermita intervalo (a,b)\quad estas maksimumo, tio estas f(c)=M\quad. Laŭ la teoremo de Fermat pri kritaj punktoj la derivaĵo estas nula en la punkto c\quad.

### Per teoremo de Lagrange 
Ĉi tiu teoremo estus aparta kazo de la teoremo de Lagrange, kiu asertas, ke, sen la hipotezo f(a)=f(b)\quad, \exists \ c \in (a,b) | f'(c) = \frac{f(b)-f(a)}{b-a}. Se f(a) = f(b)\quad, la numeratoro estas nula, do la teoremo de Rolle estas verigita.

## Kontraŭekzemploj 
[[Dosiero:Absolute value.svg|eta|dekstra|Dua kontraŭekzemplo. La funkcio y = |x|\quad en la intervalo [-1,1]\quad ne deriveblas en x = 0. La teoremo de Rolle ne estas valida.]]
La teoremo ne validas se ne estas nur unu el la tri hipotezoj:
# f(x)\quad ne estas kontinua en [a,b]\quad.
# f(x)\quad ne estas derivebla en (a,b)\quad.
# f(a) \neq f(b)\quad.

## Ĝeneraligoj 
Ebla ĝeneraligo de la teoremo de Rolle garantias la ekziston de ne-deriveblaj punktoj, de fleksoj kun vertikala tanĝanto, tio estas punktoj kie la limeso de la pliiga raporto estas infinito.

## Vidu ankaŭ 
* Derivaĵo
* Teoremo de Lagrange
* Teoremo de Cauchy

Kategorio:Diferenciala kalkulo
Rolle
Umaru Jar'Adua

eta|dekstra|250ra|Umaru Jar'Adua
eta|dekstre|Yar'Adua
'''Umaru Musa Jar'Adua** aŭ **Umaru Musa Yar'Adua** (16an de aŭgusto 1951 – 5an de majo 2010), konata ankaŭ kiel **Alhaji Umaru Musa Jar'adua'*, estis la Prezidento de Niĝerio kaj la 13a Ŝtatestro. Li plenumis postenon de Guberniestro de la Ŝtato Kacino en norda Niĝerio el 29a de majo 1999 al 28a de majo 2007. Li estis deklarita venkinto de polemika ĝenerala elektado de 2007 en Niĝerio kio okazis la 21an de aprilo 2007, kaj li ekposteniĝis la 29an de majo 2007. Li estis membro de la reganta *People's Democratic Party'' (PDP). En 2009, Yar'Adua veturis al Saŭdarabio por ricevi traktadon por perikardiito. Li revenis al Niĝerio en 2010, kie li mortis en la 5a de majo. La 5an de majo 2010 oni informis pri ties morto.

Li estis filo de aristoktata islama familio de Fulboj en Kacino, norda Niĝerio, kie li heredis la titolon de emiro. Li edziĝis unuafoje en 1975 de kio li havis 7 gefilojn, el kiuj du filinoj edziniĝis al respektivaj guberniestroj, kio li mem estis. Li edziĝis denove en 1992, de kio li havis du filojn. Li estis instruisto en la 1970-aj jaroj, laboris kiel entreprenestro de diversaj kompanioj dum la 1980-aj jaroj kaj kiel dirigento de financaj kompanioj kaj bankoj en la 1990-aj jaroj.

En 2000 li estis jam guberniestro de Kacino kaj tiam li estis la 5a niĝeria guberniestro kiu adoptis la Ŝarion kiel bazo de la jura funkciado. Rezulte en 2002 Amina Laŭal estis kondamnita je morto per ŝtonĵetado, kio kaŭzis internacian kondamnon de la ŝaria niĝeria reĝimo kaj ŝi ricevis ŝanĝon de la puno kaj savis sian vivon.

Li prosperis en la politika kariero danke al la helpo de la tiama prezidento Olusegun Obasanjo kaj siavice Umaru Jar'Adua elektis kiel kunpartiano kaj sukcedonto la politikiston Goodluck Jonathan. Kurioze Umaru Jar'Adua estis nordniĝeria islamano kaj elektis sudan kristanon Goodluck Jonathan kial sukcedonto precize post gravaj konfliktoj inter ambaŭ enlandaj komunumoj kiuj kaŭzis centojn da mortintoj dum la jaro 2010.

## Referencoj 
Kategorio:Prezidantoj de Niĝerio
Kategorio:Niĝeriaj politikistoj
Kategorio:Historio de Niĝerio
Koĉinĉinio

eta|300px|Mapo de Hindoĉinio kun markita teritorio de Koĉinĉinio
eta|dekstra|300px|Mapo de la regiono de Hindoĉinio kun markita teritorio de Koĉinĉinio
**Koĉinĉinio** (france **Cochinchine** [koŝinŝIn]) estis en la jaroj 1863-1954 franca kolonio en sudorienta Azio. Ĝi ensumigis la sudon de la hodiaŭa Vjetnamio kaj parton de orienta Kamboĝo. Koĉinĉinio estis parto de Franca Hindoĉinio kaj ĝia ĉefurbo estis Saigono.

Kategorio:Eksaj landoj de Azio
Kategorio:Historio de Vjetnamio
Kategorio:Historio de Kamboĝo
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Franca Hindoĉinio
Buttisholz

**Buttisholz** estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2966 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Buttisholz situas en la tiel nomita Rot-Valo en monteta regiono 4 kilometrojn oriente de la Lago de Sempach. En la sudo de la komunumo troviĝas la lago *Soppensee*. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Buttisholz mem la vilaĝetoj kaj setlejoj Gattwil, Guglern, Luternau, St. Ottilien kaj Soppensee, kaj multnombraj izolitaj bienoj kaj domoj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Buttisholz limas en nordo al Oberkirch, en nordoriento al Nottwil, en sudoriento al Ruswil, en sudokcidento al Menznau, kaj en nordokcidento al Grosswangen.

## Trafiko 
La komunumo Buttisholz estas konektita al la publika transportreto per du buslinioj, nome de Lucerno al Ettiswil kaj de Sursee al Wolhusen. Iama fervojprojekto tra la Rot-Valo neniam realiĝis.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas 8 kilometrojn nordoriente en Sursee.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Buttisholz datiĝas el la jaro 1036 kiel *Buttensulza*, kia *Ulriko la 1-a de Lencburgo* koncedis parton de la eklezia interzrajtoj al la Abatejo Beromünster. Sur teritorio de la hodiaŭa loko Guglern, kiu ricevis sian nomon laŭ moknomo de la soldatoj de la duko Enguerrand 4-a de Coucy, okazis dum la sankta nokto la 24-an kaj 25-an de decembro 1375 batalo inter 600 soldatoj de la Svisa Ĵurkomunumo kaj 5-oble pli multnombra armeo de de Coucy. Malgra la granda multnombreco la soldistoj de de Coucy estis venkitaj kaj fuĝis. La altan jurisdikcion posedis dum mezepoko la *Baronoj de Wolhusen*, kiuj ĝin vendis en la jaro 1290 al la Habsburgoj, kiuj ĝi atribuis al la kamparvoktejo Wolhusen. Post la Batalo de Sempach en la jaro 1396 la loko fariĝis lucerna kaj estis atribuita al la lucerna voktejo Ruswil. Dum la alta jurisdikcio ekde la Batalo de Sempach apartenis al la urbo Lucerno, la malalta jurisdikcio multfoje venis al alia posedanto. Ekde la fino de la Helveta Respubliko Buttisholz estas komunumo de la distrikto Sursee en Kantono Lucerno.
La 16-an de aŭgusto 1861 la tuta vilaĝokerno forbruliĝis dum inscendio. Ĝis post la katastrofo estis novkonstruita en unueca malfruklasika stilo surbaze de verdikto de la lucerna registaro. Tiu vilaĝo kerno hodiaŭ estas konstrumemoraĵo de nacia signifo.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Buttisholz
* Buttisholz en la Historia Leksikono de Svislando
Christian Ferdinand Abel

**Christian Ferdinand Abel** (* julio aŭ aŭgusto 1682 en Hanovro; entombigita la 3-an de aprilo 1761 en Köthen) estis unu el la plej famaj basviolonistoj kaj precipe gambovjolaj virtuozoj de la baroko. 

## Vivo 
La patro de Abel estis komponisto, basviolonisto kaj orgenisto Clamor Heinrich Abel laboranta en Hanovro. Por kelka tempo Christian Ferdinand servis en la sveda armeo de Karolo la 12-a dum la okupado de norda Germanio kaj edzinigis la svedinon Anna Christina Holm.

Poste li iris al Berlino, kie li fariĝis elstara membro de la kortega kapelo de reĝo Frederiko la 1-a de Prusio. Tie li restis ĝis ties malfondado far la ŝparema "soldatoreĝo" Frederiko Vilhelmo la 1-a en la jaro 1713.  Kune kun pluraj el siaj kolegoj li poste translokiĝis al Köthen (Anhalt), por labori kiel violonisto kaj gambovjolisto en la tiea kortegokapelo, fondita en 1714, sub direktado de Augustin Reinhard Stricker.  

Sub la sukcedanto de Stricker, Johann Sebastian Bach, Abel estis "unua muzikisto" de la kortegokapelo.  Bach estis baptopatro de lia filino Sophie-Charlotte naskiĝinta la 6-an de januaro 1720 en Köthen. Jam en la sama jaro Abel kaj Bach akompanis princon Leopold je lia vojaĝo al Karlsbad. Oni supozas, ke Bach komponis siajn tri sonatojn por gambovjolo kaj klaviceno eble por Abel, por instrui al princo Leopold la gambovjolan ludadon.  Abel pasigis la reston de sia vivo en Köthen, kie li ankaŭ estis entombigita.

Carl Friedrich Abel, la filo de Abel naskiĝinta en 1723 en Köthen, konatiĝis kiel produktema komponistoj kaj gambovjola virtuozo, precipe tamen pro la londonaj "Bach-Abel Concerts"  en kunlaborado kun Johann Christian Bach, la unuaj abonokoncertoj en Anglio.

Kategorio:Germanaj violonistoj
Kategorio:Germanaj violonĉelistoj
Kategorio:Gambovjolistoj
Kategorio:Basviolonistoj
Aŭtokodoj en Estonio

eta|specimeno de aktuala estona licencplato
eta|aŭtokodo de 1993 ĝis 2004
eta|armea licencplato
eta
La aktualaj **aŭtokodaj licencplatoj de Estonio** (estone: *numbrisilt* aŭ *numbrimärk*) ekde ilia enkonduko en 1991 konsistas el tri ciferoj kaj tri literoj. Unue emblemo de la teknika kontrolo, necesa ĉiun duan jaron, dividis la ciferojn maldekstre kaj literojn dekstre - intertempe la novaj licencplatoj laŭ normo de la Eŭropa Unio estas sen tia emblemo. La sistemo de la estonaj aŭtokodoj videble similas al tiu de Svedio. Samkiel en Svedio, la aŭtokodo ne ligitas al la persono de la aŭtoposedanto aŭ al ties loĝloko, sed al la aŭto mem.

En 1993 la apero de la licencplatoj iomete ŝanĝiĝis. Dum komence la nigra kadro ĉirkaŭ la plato estis interrompita flanke, ĝi ekde tiam estas seninterrompa. Ekde la membriĝo de Estonio en la Eŭropa Unio la 1-an de majo 2004 la licencplatoj samas al tiuj de la aliaj EU-membroŝtatoj: maldekstre estas blua strio, sur kiu supre videblas la 12 steloj de la eŭropa flago kaj sube la nacia kodo **EST** el blankaj literoj.

Ekde pluraj jaroj nur disdonatas aŭtokodoj, kies cifera bloko komenciĝas per „T“ (en Tartu), „M“ (en Talino kaj la distrikto Harju) aŭ „A“ (en la aliaj partoj de Estonio).

Kontraŭ aldona pago eblas mendi laŭdeziran kombinon el tri ciferoj kaj tri literoj (ekzemple „777 XXX“), kontraŭ pli alta pago ankaŭ liberan kombinon (ekzemple sian propran nomon).

Diplomataj licencplatoj havas bluan fonon kaj blankajn literojn. Ili komenciĝas per la „CD“ aŭ „AT“ („ataŝeo“) kaj sekvas maksimume kvar ciferoj. Privataj aŭtoj de ambasadoroj komenciĝas per la literkombino „CMD“. La unuaj du el la tri ciferoj reprezentas la landon de la diplomato.

Eksterlandanoj konstante vivantaj en Estonio ricevas flavajn licencplatojn kun nigraj literoj kaj ciferoj. La literobloko komenciĝas per „EE“.

Dumtempaj licencplatoj havas ruĝajn literojn kaj ciferojn sur ruĝa fono. Ili konsistas el nur du literoj kaj kvar ciferoj. Kaj licencplatoj de la estona armeo havas nigran fonon kaj blankajn literojn kaj ciferojn.

## Loko, kie la aŭto ricevis sian aŭtokodon 
(unua litero)
* **A** ĉiuj partoj de Estonio ne menciitaj sub *M* kaj *T*
* **M** Talino kaj distrikto Harju
* **T** Tartu

## Loko, kie la aŭto ricevis sian aŭtokodon - sistemo de la 1990-aj jaroj 
(unua litero)
* **A** Talino
* **B** Talino
* **D** Viljandi
* **F** Pärnu
* **G** Valga
* **H** Hiiumaa
* **I** Jõhvi
* **J** Jõgeva
* **K** Kuressaare
* **L** Rapla
* **M** distrikto Harju
* **N** Narva
* **O** Põlva
* **P** Paide
* **R** Rakvere
* **S** Haapsalu
* **T** Tartu
* **V** Võru

Kategorio:Transporto en Estonio
Estonio
Kevin Beurle

**Kevin BEURLE** (naskiĝis la 19-an de januaro 1956 en Swansea, mortis la 29-an de majo 2009 en Kapadokio) estis brita astronomo, astrofizikisto kaj programisto

Li fariĝis bakalaŭro pri fiziko en la Imperia Kolegio Londono en 1976

Li laboris pri aerospacaj sciencoj kaj komputado en la Universitato Queen Mary de Londono, kaj estis unu ĉefa gvidanto de la misio Cassini-Huygens kiu observis Saturnon kaj ties lunojn. Li estis fakulo pri la sistemoj de kosma bildigo, malvolvis programarojn kaj zorgis pri la sinsekvo de la observadoj de la kosmosondilo.

Li estis vegetarano kiel siaj prapatroj de kvin generacioj.
Li praktikis subakvigadon, montogrimpadon kaj skiadon.

La , li estis en la metrostacio *Oval* dum terorista atako de Londono.

Li mortis pro falo de varmaerbalono sekve al kolizio kun alia balono en Kapadokio (Turkio). Li estis la ununura mortinto, kvankam pluraj homoj estis grave vunditaj en la akcidento.

## Noto kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  persona paĝo de Kevin Beurle 
*  Nekrologio; Kevin Beurle, 1956-2009

Kategorio:Britaj vegetaranoj
Neumarkt an der Raab

**Neumarkt an der Raab,** slovene **Stankovci,** hungare **Farkasdifalva** estas iama vilaĝo, nun parto de Sankt Martin an der Raab en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.
eta|300px|Poppendorf en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 8383
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 320

## Situo 
Neumarkt an der Raab situas laŭ dekstra bordo de Rába, laŭ la hungara landlimo. Jennersdorf troviĝas je 2 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1387 laŭ tiama hungara ortografio "Farkasfalua", la germana loknomo aperis en 1698 en formo *"Naimork seu Farkafalva"*. En 1529 kaj en 1532 la turkoj detruis la vilaĝon, kiu poste en 1569 rajtis aranĝi tutlandajn bazaradojn po 3 jare kaj ankaŭ bazaradojn ĉiusemajne. En 1605 Stefano Bocskai, en 1646, 1664 kaj en 1683 denove la turkoj, en 1704 Francisko Rákóczi la 2-a bruldetruis la urbeton. En 1787 vivis tie 817 homoj en 120 domoj, en 1828 986 homoj en 113 domoj, en 1857 1216 homoj en 160 domoj. En 1878 granda incendio okazis, tial fajrobrigadejo konstruiĝis en 1901, turo alkonstruiĝis en 1961. En 1910 vivis en Farkasdifalva 1101 homoj, plejparte aŭstroj. Ĝis 1921 Farkasdifalva apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). En 1947 kaj 1954 inundoj okazis. Neumarkt an der Raab aliĝis al Sankt Martin an der Raab en 1971. En 2007 vojo 4 km-ojn longa konstruiĝis al Alsószölnök.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo de 1746
* ligna sonorilostablo
* kastelo de Batthyány [batjAnji] de 1846
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj
* muzeeto

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Pernambukaj marbordaj arbaroj

La **pernambukaj marbordaj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la orient-sudamerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj. Ĝi estas parto de la Atlantikaj arbaroj, tiuj ĉi estantaj samtempe biodiverseco-riĉaĵejo de Naturprotekto Internacie kaj tutmondaj 200-regiono.
## Priskribo
[eta|220px|maldekstra|Marborda [arbaro en Camaragibe.]]
La pernambukaj marbordaj arbaroj situas en la nordoriento de Brazilo kaj kovras zonon, kiu larĝas 80 kilometrojn, en la subŝtatoj de Pernambuko kaj Alagoaso. Ili okupas areon de 17 600 kvadrataj kilometroj. En Pernambuko la Goiana-Rivero konstituas la nordan limon de la arbaroj, kaj tiuj ĉi en Alagoaso etendiĝas ĝis la Mundaú-Rivero. La ekoregiono  troviĝas je altitudoj inter marnivelo ĝis 600-800 metroj sur la lofa flanko de la deklivoj de la Borborema-Altebenaĵo. Oriente ĝi estas limigita de la Atlantika Oceano, la atlantikaj marbordaj restingaoj kaj la mangrovoj de Rio Piranhas. Oriente, la arbaroj transiras al la pli sekaj pernambukaj landinternaj arbaroj kaj Kaatingo.

La ekoregiono havas tropikan klimaton kun jara precipitaĵo kiu varias inter 1 750 kaj 2 000&nbsp;mm. Okazas periodo de sekeco ekde oktobro ĝis januaro.

## Flaŭro
La superreganta vegetaĵara tipo estas la ĉiamverda atlantika humida arbaro.
 
## Faŭno
[eta|220px|Atlantlantik-arbara [vegetaĵaro en Pernambuko, tipa por partoj de la pernambukaj marbordaj arbaroj.]]
La ekoregiono estas endemibirda areo kiu gastigas 13 endanĝerigatajn speciojn de birdoj. Ĝi ankaŭ gastigas la lastajn populaciojn de la *Alouatta belzebul* (primatoj) en la atlantikaj arbaroj.

## Konservado kaj minacoj
Nur 4% de la origina arbaro estas sendifekta.

## Vidu ankaŭ
*Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
*Konservada stato de ekoregiono
*Listo tutmonda de Endemibirdaj Areoj

## Bibliografio
* Andrade-Lima, D.A. 1957 : Estudos fitogeográficos de Pernambuco. *Boletim do Instituto de Pesquisas Agronômicas de Pernambuco*, 2:1-44. 
* Coimbra-Filho, A.F., and CÂMARA, I.G. 1996 : Os limites originais do Bioma Mata Atlântica na região Nordeste do Brasil. *FBCN*, Rio de Janeiro.
* Lima, A.R., and Capobianco, J.P.R. (Org.). 1997 : Mata Atlântica: avanços legais e institucionais para sua conservação. *Documentos do ISA*, no. 4.

## Eksteraj ligiloj
* Ekoregiono NT0151 : Pernambukaj marbordaj arbaroj (WWF)
* Pernambukaj marbordaj arbaroj (*WWF-Wildworld*)
* Pernambukaj marbordaj arbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo 
* Pernambukaj marbordaj arbaroj (*The Encyclopedia of Earth*)
* Pernambukaj marbordaj arbaroj (*Globalspecies*) 
* Situo de la ekoregiono : tajpu *Pernambuco coastal forests*
* Tutmondaj 200; numero 48 : Atlantikaj arbaroj (WWF)
* Atlantikaj arbaroj (Naturprotekto Internacia)

Kategorio:Neotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Kategorio:Global 200
Kategorio:Biodiverseco-riĉaĵejoj
Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Alagoaso
Kategorio:Pernambuko
Kristiano Ludoviko de Brandenburg-Schwedt

**Kristiano Ludoviko de Brandenburg-Schwedt**, germane *Christian Ludwig von Brandenburg-Schwedt* (naskiĝis la 24-an de majo 1677 en Berlino; mortis la 3-an de septembro 1734 sur sia bieno Malchow), estis princo de Prusio el la princa familio Hohencolernoj kaj oficiro.

En vintro 1718/19 Johann Sebastian Bach vizitis la urbon Berlino kaj impresis la muzikfervoran Kristianon Ludovikon per sia povo. Kristiano Ludoviko petis de Bach kelkajn el liaj komponaĵoj kaj ricevis en printempo 1721 partituron kun la titolo *„Six Concerts avec plusieurs instruments“*, kiuj nun estas konataj sub la nomo *„Brandenburgaj Konĉertoj“*.

Kristiano Ludoviko mortis sen gefiloj sur sia rezidejo Malchow kaj estis entombigita en la kripto de la Berliner Dom.

## Fontoj 
* Schwedt.de/Geschichte
* Geschichte-Online.de 
* Preußenweb.de/Regimenter der preußischen Armee
* WorldRoots.com 
* Erklärung zu Pesnes Gemälde von Christian Ludwig 

Kategorio:Margrafoj de Brandenburgio
Kategorio:Germanaj princoj
Kategorio:Germanaj generaloj
Kategorio:Hohencolernoj
Kategorio:Historio de Brandenburgio
Kategorio:Naskiĝintoj en 1677
Kategorio:Mortintoj en 1734
Kategorio:Viroj
Paranoid Park (filmo)

***Paranoid Park*** estas usona filmo de Gus Van Sant aperinta en 2007.

## Temo 
Alex, juna sket-tabulanto, akcidente mortigas sekurec-gardiston, falintan sub trajnon, apud *Paranoid Park*, la plej fifama sket-tabulejo de Portland. Li decidas nenion diri.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Paranoid Park*
* Reĝisoro: Gus Van Sant
* Scenaro: Gus Van Sant adaptita de samnoma romano de Blake Nelson
* Foto-direktoroj: Christopher Doyle, Rain Kathy Li
* sono-inĝenieroj: Leslie Shatz, Felix Andrew (miksado)
* Dekoroj: John Pearson-Denning
* Kostumoj: Chapin Simpson
* Muntisto: Gus Van Sant
* Help-reĝisoro: Kyle Lemire, Jonas Spaccarotelli
* Deven-landoj: Usono
* Lingvo: angla
* Produktoroj: Nathanaël Karmitz, Marin Karmitz
* Direktoroj de produkto: Charles Gillibert, Neil Kopp, David Allan Cress, Brett Canford
* Formato: Kolora — 1.33:1 — Dolby SRD — 35&nbsp;mm kaj 8&nbsp;mm
* Ĝenro: Dramo
* Daŭro: 90 minutoj
* Premiero:  (Festivalo de Cannes)
* Aperdato:  (Francio),  (Usono)

## Rolularo 
* Gabe Nevins: Alex
* Daniel Liu: Detektivo Richard Lu
* Jake Miller: Jared
* Taylor Momsen: Jennifer
* Lauren McKinney: Macy
* Olivier Garnier: Cal
* Scott Green: Scratch
* Winfield Henry Jackson: Christian
* Dillon Hines: Henry
* Brad Peterson: Jolt
* John Michael Burrowes: Securec-gardisto
* Emma Nevins: Paisley
* Joe Schweitzer: Paul
* Christopher Doyle: Onklo Tommy
* Grace Carter: Patrino de Alex
* Jay Small Williamson: Patro de Alex

## Rekompencoj 
* 2007: Premio de la 60-a datreveno en Festivalo de Cannes

## Eksteraj ligiloj 
* Paranoid Park en IMDb 

Kategorio:Usonaj dramaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2007
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Brunfromaĝo

**Brunfromaĝo** () estas skandinava fromaĝo farita el selakto. Oni uzas selakton aŭ de bovinoj aŭ de kaprinoj, aŭ de ambaŭ. Ĝi kutime estas tre dolĉa, la gusto iomete similas al karamelo.

En Norvegio oni manĝas multe da brunfromaĝo. Ĉirkaŭ 30 elcentoj de la fromaĝo manĝata en Norvegio estas brunfromaĝo. Jare, ĉirkaŭ 12 milionoj da kilogramoj da brunfromaĝo estas faritaj tie. Tio estas preskaŭ 4&nbsp;kg por ĉiu norvego. La brunfromaĝo estas kvazaŭ nacikultura simbolo.

## Produktado 
La selakto estas kromprodukto de ordinara fromaĝoproduktado, kiu konsistas ĉefe de akvo, selaktoproteino kaj laktozo (laktosukero). Oni boligas la selakton ĝis la plej multe de la akvo vaporiĝas. Ofte oni aldonas iomete da kremo je la fino de la boligado. La bruna koloro estiĝas pro la Maillard-reago. La varmo ŝanĝas la laktosukeron en karamelon, kiu donas la dolĉan guston.

## Uzo 
Brunfromaĝo estas plej uzata sur pano, sed oni uzas ĝin ankaŭ en saŭcoj (plejparte ĉasbestsaŭcoj), sur vafloj, biskvitoj ktp.

## Historio 
Brunfromaĝo farita el boligita selakto estis farita kaj uzita antaŭ tre longe.

La farmantino Anne Hov el Gudbrandsdalen ricevas la honoron por la produktellaborado. La invento aldoni kremon aŭ dikkremon al la elbolaĵo de selakto, kaj tiel fari dikfromaĝon estas dirite elveninta el la tempo dum kiu ŝi estis farmantino ĉe Solbråsetra en Sør-Fron. Dikfromaĝo estis la praaĵo de la hodiaŭa Gudbrandsdal-variaĵo de brunfromaĝo, kiu helpis plibonigi la ekonomion en Gudbrandsdalen en la 1880-aj jaroj. Poste, ankaŭ kaprolakto aldoniĝis. En 1933, kiam Anne Hov havis 87 jarojn, ŝi ricevis la arĝentan Meritmedalon de la Reĝo.

Jam en 1805, Ole Olsen Evenstad (1739-1806) skribis sian fromaĝmanuskripton, *Om Brug af Myse og dens Indkoging til Myssmør* (*Pri Uzo de selakto kaj ĝia enboligado al selaktbutero*), sed Evenstad ne menciis uzon de kaprolakto aŭ kremo kiel aldonaĵo.

## Referencoj 
Kategorio:Fromaĝoj
Kategorio:Kulturo de Norvegio