open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Juan de Dios Restrepo Ramos

**Juan de Dios Restrepo** estis kolombia verkisto naskita en 1825 en urbeto Amagao (Antjokio) kaj mortinta en 1894 en Ibageo. Liaj gepatroj estis Francisco María Restrepo kaj Beatriz Ramos. Oni konsideras lin kiel la pioniro de la skribrakontado en la regiono de Antjokio.

Li vojaĝis al la nacia ĉefurbo, Bogoto en 1940 por studado, kaj tie li publikigis artikolojn kaj poemojn en ĵurnalo. En la jaro 1844 li revenis al Antjokio.

Juan de Dios Restrepo estis homo de granda klereco, pro sia legemo kiu igis lin studi verkojn klasikajn precipe latinaj, hispanaj, francaj kaj anglaj. Li legis romanojn kaj fabelojn, sed ankaŭ pri historio, politika ekonomiko, logiko, leĝoj, etiko kaj psikologio.

Li publikigis ofte, dum la 1950-aj jaroj, kun kaŝnomo *Emiro Kastos* . Li verkis precipe skribaĵojn satirajn, kaj priskribojn de la tiamaj kutimoj popolaj. En la laro 1854, ekaperis en Medellín ĵurnalo *"El Pueblo"*, kie li publikigis siajn skribaĵojn; same li publikigis en ĵurnaloj *"El Neo-Granadino"* kaj *El Tiempo* de Bogoto.

Li edziĝis al fraŭlino Dolores Plata.

Fine li havis kontraŭan sintenon rilate al fantazio de romanoj, kaj skribis, ekzemple: *"La romanoj perdigas ŝaton por la pozitiviaj* (pozitivismaj?) *studoj, la seriozaj okupoj (...) ili malsanigas la imagivon, falsigas la karakteron, lanĉas la animon al fantaziaj aspiroj (...)"*

Proksimume en la jaro 1859 li forlasis la verkadon por sin dediĉi al komerco kaj minekspluatado. Kiel parto de siaj novaj laboroj li ekloĝis en la provinco Tolima, en kies ĉefurbo li mortis en 1894.

## Verkoj 
* *No hay que desesperar*
* *Cartas a Camilo Antonio Echeverri*
* *Los Peptios*
* *Una botella de brandy y otra de ginebra*
* *Mi compadre Facundo*
* *Un paseo a Rionegro*
* *Una noche en Bogotá*
* *Amigos y amigos*
* *El tigre*
* *Arturo y sus habladurías*
* *Rico y pobre*
* *Correría por Villeta y Guaduas*

### Paĝpiednoto 

### Informo-fontoj 
* *La Historia de Antioquia*, kajero numero 27a, paĝo 254, el kolekto publikigita far la ĵurnalo El Colombiano , Medellín, 1987.
* Pineda Botero, Álvaro, Novela Colombiana - Del mito a la posmodernidad
* Emiro Kastos  laŭ Manuel Uribe Ángel, 1885.

Kategorio:Hispanlingva literaturo
Kategorio:Kolombiaj verkistoj
Paŭlo Erdős

**Paŭlo ERDŐS**, , (naskiĝis la 26-an de marto 1913 en Budapeŝto, kaj mortis la 20-an de septembro 1996 en Varsovio) estis hungar-juda matematikisto kaj nombroteoriisto, kies speciala fako estis la prima teoremo (vidu primoj).[eta|dekstra|200px|Paŭlo Erdős en [Budapeŝto, aŭtuno 1992.]]Paŭlo Erdős estis unu el la plej produktemaj matematikistoj nuntempaj kaj produktis ĉirkaŭ 1500 matematikajn artikolojn, kio estis pli multaj ol iu ajn alia matematikisto ekde Euler. Paulo Erdős estis konata kiel ege ekscentra persono kiu vivis ekskluzive por la matematiko.

Li estis ano de Hungara Scienca Akademio kaj li ricevis ekzemple premion Kossuth.

En 1983/1984 li estis premiita la Wolf-Premio pri Matematiko.

## Notoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Sefardoj
Kategorio:Nombroteoriistoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Membroj de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Probabloteoriistoj
Moskovskaja

* **Moskovskaja** - metrostacio en Sankt-Peterburgo.
* **Moskovskaja** - metrostacio en Niĵnij Novgorod.
* **Moskovskaja** - metrostacio en Samara.
* **Moskovskaja** - metrostacio en Minsko.
* **Moskovskaja** - metrostacio en Kazanjo (konstruata).
Sáros (historia departemento)

**Sáros** [ŝAroŝ], slovake **Šariš** estis historia departemento en norda parto de la Hungara Reĝlando ĝis Traktato de Trianon. La nomo signifas hungare kota. La menciitaj loknomoj estas unue hungare, kiel oficialaj nomoj ĝis Traktato de Trianon, poste la nuna slovaka nomo sekvas.
eta|350ra|dekstra|Hungara reĝlando kun Kroatio, loko de departemento Sáros

* Departementejo: - Eperjes
* Areo: 3652 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 174&nbsp;620 en 1910

## Demografio 
Laŭ la censo de 1880
* 4.344 (2,6%) hungaroj
* 11.012 (6,6%) germanoj
* 118.953 (70,9%) slovakoj
* 31.798 (18,9%) rutenoj
* 1.753 (1,0%) ceteraj.

Laŭ la censo de 1910
* 101.855 (58,3%) slovakoj
* 38.500 (22,0%) rutenoj
* 18.088 (10,4%) hungaroj
* 9.447 (5,4%) germanoj
* 6.730 (3,9%) ceteraj.

## Administracio 
Estis 7 distriktoj, distriktonomoj kaj distriktejoj samas:
* Bártfa samtempe municipa urbo
* Eperjes samtempe departementejo kaj municipa urbo
* Felsővízköz
* Girált
* Héthárs
* Kisszeben samtempe konsilantrajta urbo
* Lemes

La departemento situis en la Karpatoj, la norda limo estis samtempe akvodislimo. Menciinda rivero estis Hernád, kies valo estas historia komerca vojo inter Hungario kaj Pollando laŭ Miskolc, Kassa, Eperjes. La iaman vojon parte sekvis ankaŭ la fervojo.

Sáros iĝis memstara departemento de Hungara reĝlando ekde la 13-a jarcento. Eperjes kaj Bártfa estis gravaj urboj de Francisko Rákóczi la 2-a dum la liberecbatalo. En 1848 la vintra militiro tuŝis la departementon. En 1918 la ĉeĥoslovaka armeo okupis la departementon, en 1919 la hungara ruĝa armeo reokupis nordan grandan parton de la lando, kaj en Eperjes oni proklamis Slovakan Konsilantaran Respublikon. Poste okazis kontrakto: la hungaroj retiriĝos kaj ankaŭ la rumana armeo retiriĝos de Tiso. La hungaroj forlasis la departementon, sed la rumanoj restis. Ekde 1920 la departemento apartenas al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio.

## Eksteraj ligiloj 
* Censo de Hungario en 1880 (hungare)
* Censo de la Aŭstra-Hungara Monarĥio en 1910 (hungare, angle kaj germane) 

## Vidu ankaŭ 
* Departementoj de reĝlando Hungario
* Hungara reĝlando

Kategorio:Departementoj de Hungara Reĝlando
Kategorio:Slovakio
Abaúj-Torna

**Abaúj-Torna** (abaUj), (germane *Abaujwar-Tornau*, slovake *Abov-Turňa*) estis historia departemento en norda parto de la Hungara Reĝlando. Pli frue estis 2 departementoj: **Abaúj** kaj **Torna**, kiuj unuiĝis en 1881.

* Departementejoj: Abaúj aparte: ĝis 1647 Abaújvár, inter 1647-1881 Kassa, Abaúj-Torna: inter 1570-1647 Gönc, inter 1881-1920 kaj inter 1945-1951: Szikszó

## Demografio 
Laŭ la censo de 1880

* 112&nbsp;889 (62,7%) hungaroj
* 52&nbsp;922 (29,4%) slovakoj
* 12&nbsp;292 (6,8%) germanoj
* 566 (0,3%) rutenoj
* 1470 (0,8%) ceteraj.

Laŭ la censo de 1910

* 156&nbsp;668 (77,4%) hungaroj
* 36&nbsp;067 (17,8%) slovakoj
* 6520 (3,2%) germanoj
* 387 (0,1%) rutenoj
* 2444 (1,4%) ceteraj.

## Administracio 
Estis 6 distriktoj:
* Csereháti, distriktejo: Szepsi
* Füzér, distriktejo: Hernádzsadány
* Gönc, distriktejo: Abaújszántó
* Kassa, distriktejo: Kassa samtempe departementejo kaj municipa urbo
* Szikszó, distriktejo: Szikszó
* Torna, distriktejo: Torna

La departemento situis en la Karpatoj, menciinda rivero estas Hornád. Stefano la 1-a (Hungario) formis departementojn komence de la 11-a j.c. Dum liberecbatalo de Rákóczi Kassa estis kvazaŭ ĉefurbo. En 1918 la ĉeĥoslovaka armeo okupis la departementon, en 1919 la hungara ruĝa armeo okupis nordan grandan parton de la lando, kie ili proklamis Slovakan Konsilantaran Respublikon. La departemento pli kaj pli ligiĝis al la peza industrio kunu kun Borsod, krome estas grava komerca vojo Miskolc-Košice-Pollando. Ekde 1920 norda parto de la departemento iĝis ĉeĥoslovaka, la restinta parto havis departementejon Szikszó. Inter 1938-1945 pro la packontrakto de Vieno Hungario rericevis la teritorion.

En 1941 en Kassa nekonataj flugmaŝinoj bombardis la poŝtoficejon. Ankaŭ nun neniu scias, kiu bombardis, tamen la ĝis tiam neŭtrala Hungario komencis ataki Sovetunion. Post 1945 laŭ dekretoj de Beneŝ en Ĉeĥoslovakio la hungareco estis persekutita.

La restinta hungara parto aliĝis al Borsod, havanta longan nomon Borsod-Abaúj-Zemplén. Tiun longaĵon oni nomas mallonge BAZ.

## Vidu ankaŭ 
* Departementoj de reĝlando Hungario
* Hungara reĝlando

## Eksteraj ligiloj 
* Censo de Hungario en 1880 (hungare)
* Censo de la Aŭstra-Hungara Monarĥio en 1910 (hungare, angle kaj germane) 

Abov-Turňa departemento
Dialektoj de la aragona lingvo

eta|424x424ra|Dialektoj de la aragona lingvo
La **Aragona lingvo** havas multajn dialektojn. En ĉiu valo estas parolata aparta dialekto.

## Listo de dialektoj de la aragona lingvo 
*Ansotana
*Ĉesa
*Aragŭesina
*Belsetana
*Ĉistabina
*Benaskesa
*Aisina
*Semontana
*Fobana

## Grupigo en kvar dialektarojn 
* Okcidenta Aragona 
* Centra Aragona
* Suda Aragona aŭ Semontana
* Malokcidenta Aragono
Ansotana

**Ansotana dialekto** estas dialekto de la aragona lingvo, kiu estas parolata en la aragonaj vilaĝoj de Ansó, Fago kaj Biniés (Canal de Berdún).

Oni ne prononcas la -r vortofine en Ansó, sed ja en Fago.

Restas la -d- intervokala en kelkaj okazoj komune kun la okcidenta aragona: odir (aŭdi). 

Kategorio:Dialektoj de la aragona lingvo
Oka krucmilito

La **oka krucmilito** estas militekspedicio iniciatita en 1270 de la franca reĝo Ludoviko la 9-a (estonta "Sankta Ludoviko"). Kelkaj fontoj rigardas tiun krucmiliton kiel la sepan, ĉar ili konsideras la kvinan kaj la sesan krucmilitojn de la imperiestro Frederiko la 2-a kiel unu solan okazaĵon.

## Sieĝo de Tunizo 
Ludoviko alvokis novan krucmiliton en 1267, sed malmultaj eŭropaj reĝlandoj kandidatiĝis : Jean de Joinville, la kronikisto kiu akompanis Ludovikon dum la sepa krucmilito, rifuzis forlasi Francion denove. La frato de Ludoviko, Karlo la 1-a de Sicilio, rapide konvinkis lin, ke plej taŭgis eki la militon per la sieĝo de Tunizo, en Nord-Afriko. Post la konkero de la urbo, la krucmilitistoj kapablus ataki Egiption multe pli facile.

Ludoviko elŝipiĝis sur la afrikan marbordon en julio 1270, kio estis precipe malfavora periodo : multajn militistojn trafis malsano, pro la trinkado de netrinkebla akvo. La reĝo mem mortis la 25-an de aŭgusto pro disenterio, unu tagon post la alveno de Karlo de Sicilio. Filipo la 3-a, filo de Ludoviko, fariĝis la nova reĝo de Francio, sed la estrecon de la armeo fakte plenumis Karlo, pro la juna aĝo de la nova monarko.

## Forlaso de la sieĝo kaj naŭa krucmilito 
Pro aliaj epidemioj, la sieĝo de Tunizo estis forlasita la 30-an de oktobro, per akordo kun la loka sultano. Samtempe alvenis Eduardo la 1-a de Anglio kun sia armeo : Karlo kaj Ludoviko revenigis siajn soldatojn al Eŭropo, dum Eduardo plu vojaĝis direkte al Akko, la lasta grava bastiono de la krucmilitistoj en Sirio. Tion oni ofte rigardas kiel la naŭan krucmiliton.

## Vidu ankaŭ 
* Krucmilitoj

## Bibliografio 
* Jean de Joinville, J. Monfrin (éditeur), *Vie de saint Louis*, classiques Garnier, Paris, 1995, ISBN 2-10-002601-1
* Jacques Le Goff, *Saint Louis*, éd. Gallimard, Paris, 1996, ISBN 2-07-073369-6
* Jonathan Riley Smith, Camille Cantoni (trad.), *Atlas des croisades*, éd. Autrement, 1998, ISBN 2-862-553-0

#8
Képes Újság

**Képes Újság** (Ilustrita gazeto)
* 1. Estis beletristika kaj socia duonmonata revuo redaktita en Kolozsvár kaj eldonita en Arad. Ĝia unua numero aperis la 22-an de aŭgusto 1922. Respondecredaktis Imre Kovács, kaj la 2–3-aj numeroj redaktite de Béla Roboz la 1-an de oktobro. Ĝiaj pli renomaj kunlaborantoj estis: JUHÁSZ Gyula, Kiss Ernő kaj Reményik Sándor.
* 2. Estis ilustrita politika, literatura kaj arta revuo en Kolozsvár inter 1-a de majo kaj 15-a de oktobro 1945. Ĝin eldonis la ĵurnalo Igazság. Ĝia ĉefredaktoro estis István Nagy, la redaktoraranoj Méliusz József, Tamás Gáspár kaj Simó Gyula. Publikis en ĝi Asztalos István, Horváth István, Jékely Zoltán, Kiss Jenő, Méliusz József, Somlyai László, Szabédi László, Szentimrei Jenő, Tamás Gáspár, Tompa István; Jakab Zsuzsa, Jordáky Lajos, Kallós Tibor, Kőműves Géza. Ĝi aperis en 20 paĝoj grandforme en presejo *Minerva Nyomdai Műintézet* direktite de Márton Kiss. El ĝiaj belartaj kreaĵoj elstaras la karikaturoj de Gyula Reschner.
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Kluĵo
Kategorio:Arad
Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Marta Hillers

**Marta HILLERS** (1911 – 2001) estis germana ĵurnalistino kaj verkistino. Dum ŝia vivo, ŝi estis anonima aŭtorino de aŭtobiografia rakonto titolita Virino en Berlino (Eine Frau in Berlin) en kiu ŝi raportas pri la ĉiutaga vivo en Berlino dum la soveta okupacio, je la fino de la dua mondmilito, precipe laŭ la vidpunkto de la virinoj, viktimoj de multaj seksperfortoj.

Hillers studis en Sorbonne, parolis flue france kaj ruse. Lau serĉoj de Jens Bisky de la "Sudgermana Gazeto" Süddeutsche Zeitung en la jaro 2003, ŝi skribis por kelkaj ne gravaj gazetoj kaj revuoj de la Tria Regno. Laŭ Bisky ŝi ankaŭ havis kontaktojn al la nazia partio.

La taglibro enhavas tekstojn pri la tempo inter aprilo kaj junio 1945. Unuafoje ĝi eldoniĝis en la jaro 1954 en la angla lingvo (anonime) laŭ instigoj de C. W. Ceram. Hillers edziniĝis en la 50aj jaroj kaj translokiĝis al Svislando. La taglibro aperis en la germana lingvo (same anonime) en la jaro 1959. Poste ŝi ne plu verkis.

Novaj eldonoj en la angla kaj germana lingvo aperis en 2003 kaj 2008.

## Verkoj 
* *Eine Frau in Berlin. Tagebuchaufzeichnungen vom 20. April bis 22. Juni 1945*, Die Andere Bibliothek Band Nr. 221, ISBN 3-8218-4534-1, 2003
* *A Woman in Berlin*, paperback 320 pages, Virago Press Ltd, ISBN 1-84408-112-5, 2003

## Eksteraj ligiloj 
* Anonyma: Eine Frau in Berlin Film von 2008 auf imdb

## Referencoj 
* Bisky, Jens, "Wenn Jungen Weltgeschichte spielen, haben Mädchen stumme Rollen / Wer war die Anonyma in Berlin? Frauen, Fakten und Fiktionen / Anmerkungen zu einem grossen Bucherfolg dieses Sommers," *Süddeutsche Zeitung,* 24. Sept. 2003
* Christian Esch, "Eine belanglose Person? Die *Süddeutsche Zeitung* enthüllt die Identität der "Anonyma" von Berlin, Enzensberger antwortet," *Berliner Zeitung*, 25. Sept. 2003
* Harding, Luke, "Row over naming of rape author" The Observer, 5. Oktober 2003
* Götz Aly, "Ein Fall für Historiker: Offene Fragen um das Buch *Eine Frau in Berlin*," *Süddeutsche Zeitung,* 18. Okt. 2003
* Kanon, Josef, "My City of Ruins," review in *The New York Times,* August 14, 2005, book review section p. 12. See also Christoph Gottesmann, Vienna, letter to the editor, *New York Times* Sunday book review section, Sept. 11, 2005, p. 6.

Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Gömör kaj Kis-Hont

**Gömör kaj Kis-Hont** (kiŝ-hont), germane **Gemer und Kleinthont**, slovake **Gemer a Malohont** estis historia departemento en norda parto de la Hungara Reĝlando. Pli frue estis 2 departementoj: **Gömör** kaj **Kis-hont**, kiuj unuiĝis. Kis signifas hungare malgranda.

* Departementejoj: Rimaszombat, pli frue memstara Gömör: Gömör, ekde la 18-a j.c.: Pelsőc
* Areo: 4289 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 188&nbsp;098 en 1910

## Demografio 
Laŭ la censo de 1880
*85.949 (50,9%) hungaroj
*5.923 (3,5%) germanoj
*74.953 (44,4%) slovakoj
*2.045 (1,2%) ceteraj.

Laŭ la censo de 1910
*109.994 (58,5%) hungaroj
*2.930 (1,6%) germanoj
*72.232 (38,4%) slovakoj
*2.942 (1,6%) ceteraj.

## Administracio 
Estis 7 distriktoj, nomoj de distriktoj kaj distriktejoj samas:
* Rimaszombat, samtempe departementejo kaj konsilantrajta urbo
* Feled
* Garamvölgy, escepte distriktejo: Nándorvölgy
* Nagyrőce (konsilantrajta urbo), escepte distriktejo: Jolsva samtempe konsilantrajta urbo
* Rozsnyó samtempe konsilantrajta urbo
* Tornalja
* Rimaszécs.
Krome konsilantrajta urbo estis Dobsina. 

La departemento situis en la Karpatoj, menciinda rivero estas Sajó. Stefano la 1-a (Hungario) formis departementon Gömör komence de la 11-a j.c. En 1918 la ĉeĥoslovaka armeo okupis la departementon, ekde 1920 escepte ĉirkaŭaĵon de Putnok la departemento estas parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 pro la packontrakto de Vieno Hungario rericevis la grandparton de la departemento.

## Eksteraj ligiloj
*Censo de Hungario en 1880 (hungare)
*Censo de la Aŭstra-Hungara Monarĥio en 1910 (hungare, angle kaj germane) 

## Vidu ankaŭ 
* Departementoj de reĝlando Hungario
* Hungara reĝlando

## Flanka informeto 
La juda hungarlingva verkisto Efraim Kiŝon, naskiĝinta je la nomo *Hoffmann Ferenc*, post la Dua Mondmilito ŝanĝis sian liaguste tro germanlingvan familian nomon al nova nomo *Kiŝon* laŭ la nomo de la historia departemento. 
 

Kategorio:Departementoj de Hungara Reĝlando
Fantoma metrostacio

**Fantoma metrostacio** estas komunuza nomo por metrostacio, kiu pro iu kialo ne funkcias kaj kiun trapasas trajnoj de la antaŭa ĝis la sekva metrostacio (do, fantoma metrostacio estas inter du funkciantaj).

Tian stacion oni povas vidi el fenestro de pasanta metrotrajno.

Kutime trajnoj malrapidiĝas trapasante fantomajn staciojn por ne damaĝi konstruaĵojn per tremo.

La terminon *fantoma metrostacio* oni ekuzis en Berlino dum la Malvarma milito. Tiam en Berlina metroo estis linioj, kiuj apartenis al la okcidenta parto de la urbo, sed parte transiris la orientan parton (tiam ĉefurbon de Germana Demokratia Respubliko). La trajnoj ne haltis en tiuj orient-berlinaj stacioj, kies malriĉe prilumita aspekto igis la okcidentanojn nomi ilin *fantomstacioj*.

## Fantomaj metrostacioj en diversaj urboj 
### Sankt-Peterburgo 
Inter la plej konataj fantomaj stacioj estas  de la Metroo de Sankt-Peterburgo, kiu pli ol dek jarojn restas nefinkonstruita kaj longe nenio progresis pri ĝia konstruado. En la jaro 2007 rekomenciĝis laboroj ĉe la stacio Admiraltejskaja, kiu eble ekfunkcios por pasaĝeroj en 2008 aŭ 2009. Admiraltejskaja estas unu el la plej profunde lokitaj stacioj en la mondo (proksimuma profundeco 102 metroj sub la tersurfaco); nelaste kun tio estas ligita longdaŭro de ĝia konstruado. La stacion eblas vidi, vojaĝante inter  kaj .

Dum iom da tempo fantomaj stacioj estis ankaŭ:
*  (dum kelkaj monatoj de 1999).
*  (1955-1956).

### Madrido 
* 

### Moskvo 
En Moskva metroo ekzistas tia stacio "Volokolamskaja" en la Violkolora linio inter funkciantaj stacioj  kaj . En la metroo funkcias la alia stacio kun la sama nomo  en la Blua linio. Ekzistas planoj pri finkonstruo de la fantoma Volokolamskaja (lige kun konstruado en la nun malplena teritorio super ĝi, sur la tersurfaco) kaj ekuzo de ĝi, tamen ĝi eble havos jam alian nomon ().

Antaŭe en Moskva metroo fantomaj stacioj estis kelkaj jam funkciantaj stacioj:
*  en la Ruĝa linio (1983 - 2002)
*  en la Ruĝa linio (dum parto de la Dua mondmilito)
*  en la Oranĝkolora linio (1962 - 1980)
*  en la Helverda linio (1995 - 1999)

### Parizo 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Metrostacioj
Ifjúság

**Ifjúság** (Juneco aŭ Junularo) estis ilustrita beletristika kaj arta revuo en Kluĵo, redaktita de Imre Vértes, eldonita de *Szociális Missziótársulat* de oktobro 1921 duonmonate. Pli malfrue escepte de julio kaj aŭgusto ĝi aperis ĉiumonate, en 1923–24 en Temesvár. Ĉefredaktoris Imre Réthy, respondecredaktoris Béla Schiff. De 1925 ĝi aperis denove en Kluĵo, redaktita de Jenő B. Adorján, kiu en 1926 kunfandis ĝin en *Véndiákok Lapja*. Ĝiaj kunlaborantoj estis inter aliaj Elek Benedek, Csűrös Emília, Dsida Jenő, Faragó János, Gyalui Farkas, pli maljuna Kubán Endre, Molter Károly, Ormos Iván, Reményik Sándor, Szabolcska Mihály, pli maljuna Szemlér Ferenc, Walter Gyula.
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Kluĵo
Kategorio:Gazetoj de Timișoara
Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Jóestét

**Jóestét **(Bonvesperon) estis sendependa ĵurnalo en Kluĵo inter 18-a de junio 1932 kaj 30-a de aŭgusto 1940. Ĝia unua ĉefredaktoro estis László S. Nagy, sed baldaŭ Antal Mayer (23-a de septembro 1932) fariĝis respondeculo pro ĝi. Al ĝiaj kunlaborantoj apartenis József Halász, János Perényi, Tibor Rajnay, István Ványolós kaj János Zamora S.. Relative ofte prideklaris pri la rumana kultura vivo Emil Isac.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Sinjorino

**Sinjorino** (mallongigita **S-ino**) estas titolo de ĝentileco por virinoj. Oni povas uzi ĝin kun la plena nomo (*S-ino Klara Zamenhof*) aŭ nur kun la familia nomo (*S-ino Zamenhof*).

Por religiuloj ĝi ankaŭ estas uzata en la esprimo **Nia Sinjorino** kun la signifo Dipatrino.

## Vidu ankaŭ 
* Damo
* Doktoro
* Fraŭlino
* Sinjoro

Kategorio:Titoloj
Almazán

**Almazán** ( ) estas urbo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio.

## Situo 
Ĝi situas je 32 km. sude de la provinca ĉefurbo kaj je 192 km. de Madrido. Ĝi estas la ĉefa vilaĝo de la municipo kaj tie troviĝas la nukleo de servoj por vasta kamapara komarkaro, ĉefe agrikultura.

## Geografio 
* Alteco: 940 m super marnivelo
* Latitudo: 41º 28' 59" N
* Longitudo: 002º 31' 59" U

## Demografio 
* 5.727 loĝantoj laŭ la Nacia Instituto de Statistiko (Hispanio) 2005). En 2004, estis registritaj 5.786 loĝantoj kies plimulto loĝis Almazán, kaj la eksterradiaj kvartalo apenaŭ estis loĝataj.

Plie pri Almazán, ekzistas kelkaj najbaraj lokoj administritaj de la municipo kun malpli ol 30 loĝantoj. Nome : Almántiga, Balluncar, Cobertelada, Covarrubias, Fuentelcarro, Lodares del Monte kaj Tejerizas.

* 6.004 loĝantoj laŭ redakcio de *Heraldo de Soria* je la .

## Ekonomio 
Elstaras meblindustrio. terindustria poligono estas nuntempe disvolvata.

## Gefiloj 
* Diego Laínez, dua ordengeneralo de la jezuitoj

## Historio 
En 1375, en Almazán subskribis pacon inter Kastilio kaj Aragono  *La Ceremoniema*, reĝo de Aragono, kaj  reĝo de Kastilio, kiu finigis la serion de konfliktoj konata kiel Milito de la du Petroj.

*Juan Hurtado de Mendoza*  en 1392 estis nomita urbestro de la reĝo .  igis lin *Senjoro* de la urbo 

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Almazán-Villa (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* El Románico de la ribera del Duero 


Kategorio:Municipoj de provinco Sorio
Komarkoj de Sorio

La **provinco Sorio** (Kastilio kaj Leono) estas formiĝa per 183 urboj, en grupoj de 7 komarkoj, tie:

300px|dekstra

## Kormarkoj 
### Regiono de Pinares 
250px|dekstra

: Abejar, Cabrejas del Pinar, Casarejos, Covaleda, Cubilla, Duruelo de la Sierra, Herrera de Soria, Molinos de Duero, Montenegro de Cameros, Muriel de la Fuente, Muriel Viejo, Navaleno, Salduero, San Leonardo de Yagüe, Talveila, Vadillo, Vinuesa

### Regiono de Tierras Altas 
250px|dekstra

: Aldealices, Almarza, Arévalo de la Sierra, Ausejo de la Sierra, Carrascosa de la Sierra, Castilfrío de la Sierra, Castilruiz, Cerbón, Cigudosa, El Royo, Estepa de San Juan, Fuentes de Magaña, Fuentestrún, La Póveda de Soria, Las Aldehuelas, Magaña, Oncala, Rebollar, Rollamienta, San Felices, San Pedro Manrique, Santa Cruz de Yanguas, Sotillo del Rincón, Suellacabras, Trévago, Valdeavellano de Tera, Valdegeña, Valdelagua del Cerro, Valdeprado, Valtajeros, Villar del Ala, Villar del Río, Vizmanos, Yanguas

### Regiono de Tierras del Burgo 
250px|dekstra

: Alcubilla de Avellaneda, Burgo de Osma, Caracena, Carrascosa de Abajo, Castillejo de Robledo, Espeja de San Marcelino, Espejón, Fresno de Caracena, Fuentearmegil, Fuentecambrón, Langa de Duero, Liceras, Miño de San Esteban, Montejo de Tiermes, Nafría de Ucero, Recuerda, Retortillo de Soria, San Esteban de Gormaz, Santa María de las Hoyas, Ucero, Valdemaluque, Villanueva de Gormaz

### Regiono de Sorio 
250px|dekstra

: Bayubas de Abajo, Bayubas de Arriba, Blacos, Calatañazor, Cidones, Cubo de la Solana, Fuentepinilla, Garray, Golmayo, Gormaz, Los Rábanos, Quintana Redonda, Quintanas de Gormaz, Rioseco de Soria, Soria, Tajueco, Tardelcuende, Torreblacos, Valdenebro, Valderrodilla, Velilla de la Sierra, Villaciervos

### Regiono de Campo de Gómara 
250px|dekstra

: Ágreda, Alconaba, Aldealafuente, Aldealpozo, Aldealseñor, Aldehuela de Periáñez, Aliud, Almajano, Almaluez, Almazul, Almenar de Soria, Arancón, Beratón, Bliecos, Borobia, Buberos, Buitrago, Cabrejas del Campo, Candilichera, Cañamaque, Carabantes, Cihuela, Ciria, Cirujales del Río, Cueva de Ágreda, Dévanos, Deza, Fuentecantos, Fuentelmonge, Fuentelsaz de Soria, Gómara, Hinojosa del Campo, La Losilla, Los Villares de Soria, Matalebreras, Monteagudo de las Vicarías, Narros, Noviercas, Ólvega, Pinilla del Campo, Portillo de Soria, Pozalmuro, Quiñonería, Renieblas, Reznos, Santa María de Huerta, Serón de Nágima, Tajahuerce, Tejado, Torlengua, Torrubia de Soria, Villar del Campo, Villaseca de Arciel, Vozmediano

### Regiono de Almazán 
250px|dekstra

: Adradas, Alentisque, Almazán, Arenillas, Barca, Barcones, Berlanga de Duero, Borjabad, Caltojar, Centenera de Andaluz, Coscurita, Escobosa de Almazán, Frechilla de Almazán, La Riba de Escalote, Maján, Matamala de Almazán, Momblona, Morón de Almazán, Nepas, Nolay, Rello, Soliedra, Taroda, Velamazán, Velilla de los Ajos, Viana de Duero

### Regiono de Medinaceli 
250px|dekstra

: Alcubilla de las Peñas, Alpanseque, Arcos de Jalón, Baraona, Medinaceli, Miño de Medinaceli, Villasayas, Yelo

*
Municipoj de provinco Sorio

**Listo de urboj de la provinco Sorio**:
350px|dekstra|eta|Mapo de komunumoj de Sorio.
250px|dekstra|eta|Preĝejo de Sankta Mikaelo en Ágreda.
250px|dekstra|eta|Preĝejo de Sankta Mikaelo en Almazán.
250px|dekstra|eta|Pordego de Herreros en Almazán.
250px|dekstra|eta|Kastelo de Berlanga de Duero.
250px|dekstra|eta|Iama Hospitalo de Sankta Aŭgusteno, Burgo de Osma.
250px|dekstra|eta|Romanika absido de la preĝejo de Castillejo de Robledo.
250px|dekstra|eta|Las Fuesas de Cerbón.
250px|dekstra|eta|Portikaro de Gómara.
250px|dekstra|eta|Kastelo de Gormaz.
250px|dekstra|eta|Panoramo el la Kastelo de Gormaz.
250px|dekstra|eta|Romia arko de Medinaceli.
250px|dekstra|eta|Preĝejo de Narros.
250px|dekstra|eta|Los Rábanos.
250px|dekstra|eta|Preĝejo de Recuerda kaj malaperinta ulmo.
250px|dekstra|eta|Romanika portikaro de la preĝejo de Sankta Mikaelo en San Esteban de Gormaz.
250px|dekstra|eta|Placo de Taroda.

## Eksteraj ligiloj 
* Junta de Castilla y León
* ASAJA Soria 
* Instituto de Estadística de Castilla-La Mancha
* Diputación de Soria
Las Aldehuelas

**Las Aldehuelas** [lasaldeŬElas] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko *Tierras Altas* (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco. La loknomo *Las Aldehuelas* estas etimologie komprenebla kiel *La Domaretoj*-

## Geografio
[150px|eta|maldekstra|*[Tierras Altas (Sorio)|Tierras Altas* en la nordo de la provinco Sorio.]]
[150px|eta|maldekstra|Loko de Las Aldehuelas en la [provinco Sorio.]]
230px|eta|maldekstra|Valloria sub neĝo.
230px|eta|maldekstra|Ermitejo de Valdeayuso, inter Vizmanos kaj Ledrado.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 37,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 56 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 400 loĝantojn el la 1930-aj jaroj. 

Ĝi distas 34 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La urba kerno estas dividita en du kvartalojn, Somero kaj Bajero, kiu distas unu disde la alia ĉirkaŭ 700 metrojn, sur la kruta deklivaro de Travesas. La municipo enhavas la loĝlokojn Las Aldehuelas, Los Campos, Ledrado, Valloria kaj Villaseca.

En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Oncala-Valtajeros*, okupanta 1 674 hektarojn, nome 44% de la teritorio, kaj la Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Riberas del Río Cidacos y afluentes*, okupanta 24 hektarojn, nome 1% de la teritorio.​

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar ĝi aligis Valloria. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj kaj arkeologiaj kuŝejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Sorio

## Notoj
## Bibliografio
Kategorio:Municipoj de provinco Sorio
Jacques Santer

**Jacques SANTER** (naskita la 18-an de majo 1937 en Wasserbillig, Luksemburgo) estas luksemburga politikisto.

## Luksemburga registaro 
Post ŝanĝoj de pluraj postenoj en la luksemburga registaro la 19-an de septembro 1972, Jacques Santer ĝis la 15-a de junio 1974 iĝis ŝtata sekretario en la registaro de Luksemburgo.
La 16-an de julio 1979 li iĝis ministro pri financoj, laboro kaj sociaj aferoj. La 20-an de julio 1984 li iĝis ĉefuministro kaj samtempe restis ministro pri financoj de Luksemburgo. Dum 1989 li fordonis la oficon de ministro pri financoj, sed iĝis ministro pri trezoroj kaj pri kulturaj aferoj ĝis la januaro 1995 - daŭre plenumante la funkcion de ĉefministro.

## Internaciaj oficoj 
eta|dekstra|250px|Jacques Santer
Aldone inter la jaroj 1984 kaj 1989 li estis membro de la gvida konsilio de la Monda Banko kaj inter la jaroj 1991 kaj 1994 gvidanto de la Internacia Monunua Fonduso (IMF).

## Oficoj ene de la Eŭropa Unio 
La 23-an de januaro 1995 Jacques Santer iĝis prezidento de la Eŭropa Komisiono. Raporto pri laŭdira korupteco de iuj komisionanoj gvidis la 15-an de marto 1999 al demisio de la tuta Komisiono Santer.

Jam antaŭe, inter la jaroj 1975 kaj 1979 li estis membro de la Eŭropa Parlamento kaj ankaŭ ĝia vicprezidento. Dum 1999 li denove iĝis membro de la Eŭropa Parlamento kaj dum 2002 ankaŭ membro de la Eŭropa Konvencio. Ambaŭ oficojn li havis ĝis la jaro 2004, ekde tiam li estas prezidanto de la administra konsilio de amaskomunikila entrepreno.

## Vidu ankaŭ 
* la paĝon pri la Eŭropa Komisiono Santer 1995-1999

Kategorio:Luksemburgaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Prezidantoj de la Eŭropa Komisiono
Turóc

**Turóc** estis historia departemento en norda parto de la Hungara reĝlando, , .

## Demografio 
Laŭ la censo de 1880
* 1&nbsp;104 (2,4%) hungaroj
* 9&nbsp;301 (20,3%) germanoj
* 35&nbsp;132 (76,6%) slovakoj
* 341 (0,7%) ceteraj.

Laŭ la censo de 1910
* 38&nbsp;432 (69,0%) slovakoj
* 10&nbsp;993 (19,7%) germanoj
* 5&nbsp;560 (10,0%) hungaroj
* 718 (1,3%) ceteraj.

## Administracio 
Estis 2 procesaj distriktoj, ties nomoj estas la samaj, ol la distriktejoj:

* Stubnyafürdő
* Turócszentmárton samtempe departementejo

La departemento situas en la norda Karpatoj. La tuta departemento estas baseno ĉirkaŭita de montoj *Malgranda Fatro*, kie fluas rivero Vah. La hungaroj - ŝajnas - tie renkontis slovakojn sub aŭspicio de moravoj. Formiĝis memstara departemento en la 15-a j.c. En 1849 la hungara armeo ne povis forpuŝi la aŭstrojn el Hungario. En 1918 la ĉeĥoslovakia armeo okupis la regionon kaj ekde 1920 ĝi kiel Turiec apartenas al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio ekde 1993. Inter 1938-1945 la departemento estis parto de Slovakio.

## Eksteraj ligiloj 
* Censo de Hungario en 1880 (hungare)
* Censo de la Aŭstra-Hungara Monarĥio en 1910 (hungare, angle kaj germane) 

## Vidu ankaŭ 
* Departementoj de reĝlando Hungario
* Hungara reĝlando

Kategorio:Departementoj de Hungara Reĝlando
Alcubilla de Avellaneda

**Alcubilla de Avellaneda** [alkuBIlja deabeljaNEda] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Tierras del Burgo*. La loknomo *Alcubilla de Avellaneda* estas etimologie komprenebla kiel *Tureto de Avellaneda*, alude al nobela familinomo, fakte kun signifo de avelejo.

## Geografio
[150px|eta|maldekstra|Komarko *[Tierras del Burgo* en la okcidento de la provinco Sorio.]]
[150px|eta|maldekstra|Loko de Alcubilla de Avellaneda en la [provinco Sorio.]]
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 116 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 700 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. 

Ĝi distas 79 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj estas inter Brazacorta kaj Quintanilla de Nuño Pedro. La municipo enhavas la loĝlokojn Alcoba de la Torre, Alcubilla de Avellaneda kaj Zayas de Báscones.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.

## Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas iama palaco, preĝejo kaj ermitejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Sorio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de provinco Sorio
Alcubilla de las Peñas

**Alcubilla de las Peñas** [alkuBIlja delasPEnjas] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, sude de la provinco Sorio kaj en la komarko *Tierra de Medinaceli* en la plej sudoriento de la provinco, nome en la subkomarko de Arcos de Jalón. La loknomo *Alcubilla de las Peñas* estas etimologie komprenebla kiel *Tureto de la Rokoj*.

## Geografio
[150px|eta|maldekstra|*[Tierra de Medinaceli* en la sudoriento de la provinco Sorio.]]
[150px|eta|maldekstra|Loko de Alcubilla de las Peñas en la [provinco Sorio.]]
250px|eta|maldekstra|Urbodomo.
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 86,06 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 51 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 300 loĝantojn el la 1920-aj jaroj. 

Ĝi distas 68 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Alcubilla de las Peñas, Mezquetillas kaj Radona. Ĝi limas kun Adradas, Taroda, Baraona, Almaluez, Yelo kaj Medinaceli.

En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel *Altos de Radona*, okupanta 3 239 hektarojn, nome 38 % de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel *Altos de Radona*, okupanta 4 089 hektarojn, nome 48 % de la teritorio.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

Fine de la 20-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Mezquetillas kaj Radona. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, tradicia arkitekturo kaj gvatoturo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Sorio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de provinco Sorio
Aldealseñor

**Aldealseñor** [aldealseNJOR] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko *Campo de Gómara* en la oriento de la provinco. La loknomo *Aldealseñor* estas etimologie komprenebla kiel *Domaro de la Senjoro*.

## Geografio
[150px|eta|maldekstra|*[Campo de Gómara* en la oriento de la provinco Sorio.]]
[150px|eta|maldekstra|Loko de Aldealseñor en la [provinco Sorio.]]
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 32 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 200 loĝantojn el la 1950-aj jaroj. 

Ĝi distas 24 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi estas inter Aldealices kaj Carrascosa de la Sierra (norde) kaj Cirujales del Río (sude).

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

La Tur-Palaco de Aldealseñor estis konstruita inter la 14-a kaj la 16-a jarcentoj. La loĝloko estis tiam konata kiel Aldea del Señor. 

## Ekonomio 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, blazondomoj kaj la tur-palaco.

## Konataj lokanoj 
* Mercedes Álvarez (n. 1966, filmreĝisorino kaj produktorino)

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Sorio

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de provinco Sorio
Alpanseque

**Alpanseque** [alpanSEke] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko *Komarko de Almazán* en la sudcentro de la provinco, atribuita ankaŭ al la pli sudorienta komarko *Tierra de Medinaceli*. 

## Geografio
[150px|eta|maldekstra|*[Komarko de Almazán* en la sudcentro de la provinco Sorio.]]
[150px|eta|maldekstra|Loko de Alpanseque en la [provinco Sorio.]]
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 54,62 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 54 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 350 loĝantojn el la 1940-aj jaroj. 

Ĝi distas 66 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj limas kun Barahona, Romanillos de Medina, Marazovel, Valdelcubo kaj Paredes. Ĝi enhavas ankaŭ la loĝlokon Marazovel.

## Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.

En la 1980-aj jaroj la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Marazovel. 

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj kaj la ermitejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de provinco Sorio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de provinco Sorio
Liptó

**Liptó** estis historia departemento en norda parto de la Hungara reĝlando, mallongigite slovake: *Liptov*, germane *Liptau*, pole *Liptów*.

* Departementejoj: komence Liptó, poste Németlipcse, ekde 1677 Liptószentmiklós

## Demografio
Laŭ la censo de 1880
* 1&nbsp;488 (2,0%) hungaroj
* 2&nbsp;873 (3,8%) germanoj
* 69&nbsp;938 (93,7%) slovakoj
* 364 (0,5%) ceteraj.

Laŭ la censo de 1910
* 4&nbsp;365 (5,0%) hungaroj
* 2&nbsp;591 (3,0%) germanoj
* 78&nbsp;098 (89,9%) slovakoj
* 1&nbsp;852 (2,1%) ceteraj.

Alia censo
* 72.067 (94,4%) slovakoj
* 2.568 (3,3%) germanoj
* 1.771 (2,3%) hungaroj

## Administracio
Estis 5 distriktoj, ties nomoj estas la samaj, ol la distriktejoj:

***Liptószentmiklós** samtempe departementejo
*Liptóújvár
*Németlipcse
*Rózsahegy (urbo)
***Rózsahegy** (ĉirkaŭaĵo)

La departemento situas en la norda Karpatoj ĉe rivero Váh. La hungaroj - ŝajnas - tie renkontis slovakojn sub aŭspicio de moravoj. Formiĝis departemento en la 15-a jarcento. Fine de la 19-a jarcento Rózsahegy estis centro de slovaka literaturo kaj sendependa politiko. En 1918 la  ĉeĥoslovakia armeo okupis la regionon kaj ekde Traktato de Trianon apartenis al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio ekde 1993, dume inter 1938-1945 apartenis al Slovakio.

## Vidu ankaŭ
*Departementoj de reĝlando Hungario
*Hungara reĝlando

## Eksteraj ligiloj
*Censo de Hungario en 1880 (hungare)
*Censo de la Aŭstra-Hungara Monarĥio en 1910 (hungare, angle kaj germane) 

Kategorio:Departementoj de Hungara Reĝlando
Kategorio:Liptov
Igazság

**Igazság** (Justeco)
* 1. Politika kaj literatura gazeto en Kolozsvár, daŭrigo de Képes Újság inter 1-a de oktobro 1922 kaj 14-a de januaro 1923. Readaktis kaj eldonis Imre Roboz. 

* 2. Socia revuo en Kluĵo inter 1-a de aprilo 1926 kaj 8-a de aprilo 1928 komence ĉiumonate, post la  a 23-a numero sub titolo Erdélyi Képes Lap ĉiusemajne. Ĝia unua redaktoro kaj eldonisto estis Dénes Faluvégi. La 1928-an 3-an jarkolekton redaktis János Török, poste György Nagy, kiuj kun la ĉefkunlaboranto, Imre Kádár volis fari modernan famialian revuon. Inter ĝiaj kunlaborantoj troviĝis Lajos Áprily, Amália D. Berde, Tibor Flórián, Erna Kabdebó, Benő Karácsony, Dezső Kovács, József Nyírő, Sándor Reményik, Spectator, Zsuzsa Thury; Sándor Szopos, pentristo.

* 3. Ĝi estis la hungarlingva ĵurnalo de distrikta komitato de Rumana Komunista Partio kaj distrikta popolkonsilantaro de Distrikto Cluj. Ĝia unua serio aperis en julio 1939 kiel monata oficiala bulteno de la malpermesita partio. Ĝin redaktis Szenkovits Sándort kaj Gabriel Birtaşt, sed partoprenis en redaktado ankaŭ Józsa Béla, Kertész Rezső, Nagy István, Kohn Hillel, supozeble estis ĝiaj kunlaborantoj ankaŭ Kovács Katona Jenő, Heves Renée, Brassai Viktor, Balla Károly. La lasta numero aperis en aŭgusto 1940. 
* Ĝia dua serio aperis la 8-an de marto 1945 kun titolo Erdélyi Szikra kiel semajngazeto, de majo *Igazság* kaj fariĝis ĵurnalo. Ĉefredaktoroj István Nagy (1945–46), János Aszódy (1946), Ernő Gáll  (1946–49), András Kovács (1949–70), Katalin Reisz  viĉefredaktoro kun taskoj de ĉefredaktoro (1970–72), Gyula Keszthelyi (1972–83), Gocella István (de 3-a de novembro 1983). Ĝiaj internaj kunlaborantoj estis Irén Orosz (1945–50), Károly Balla (1948–51), László Salamon  (1948–50), József Zimán (1951–61). Tie publikis la verkistoj Tibor Bálint (1953–55), Pál Bodor (1949–51), György Bretter (1954–57), Zoltán Banner (1955), Győző Hajdu  (1952), Sándor Huszár (1949–52), Ervin Mikó (1949–52), Zoltán Márki (1948–49), Péter Marosi (1948–49), Zoltán Panek (1949–50); Zsigmond Bazsó, János Kiss, János Kádár, Ádám Katona, de 1950 Kászoni Gáspár, Zoltán Krizsán, Csaba Lászlóffy, József Mezei, Jenő Murádin, Ferenc Orbán, Zoltán Sinkó, Sándor Szenyei kaj Károly Tar; Lajos Molnos, Géza Szőcs (ĝis 1982) kaj László Pillich. Post 1990 ĝi apera sub titolo Szabadság.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Kluĵo
Kategorio:Hungarlingvaj gazetoj en Rumanio
Kirlokurento

eta|dekstra|280px|
**Kirlokurento** estas elektra kurento kiu intence aŭ neintence estas induktata en (plata) konduktilo. Ĝi estas fizika fenomeno kiu aperas kiam ekzemple metala plato (ne nur feromagneta) troviĝas en ŝanĝiĝanta magneta kampo. Tio povas esti alterna kampo de elektra bobeno sed ankaŭ movo ĉe kiu la kampolinioj estas sekcataj de la plato.
Kiam kondukilo sekcas magnetajn kampliniojn tiam kurento estas induktata en tiu kondukilo. Ĉi tiu kurento kurtcirkvitas per la konduka plato.

La fenomeno estas malkovrita de la franca fizikisto Léon Foucault en 1851.

## Apliko 
Indukta kuirplato induktas kirlokurentojn en la fundo de kuirvazo aŭ pato. Pro la elektra rezisto de la patfundo la kirlokurentoj estas transformataj al varmo.

Kategorio:Elektro
Kategorio:Elektromagnetismo
Aŭtokodoj en Ĉeĥio

Hodiaŭaj aŭtokodoj de Ĉeĥio komenciĝas per kombino de cifero-litero-cifero. Post apartigo per kontrolmarko sekvas kvarcifera numero, do entute estas 7 karaktroj. Almenaŭ ĉe motorcikloj la fina cifero de la unua parto povas manki.

La litero indikas la regionon (*kraj*).

Ekde aliĝo al Eŭropa Unio en 2004 maldekstre estas blua strio kun la literoj **CZ** kaj la eŭropa stel-cirklo.

Listo de la regionaj kodoj kun nomoj de regionoj kaj ties ĉefurboj:
* **A** – ĉefurbo Prago (Praha)
** **AA, AB, ...** – ĉefurbo Prago (Prago) *(decembro de 2008)*
* **B** – Sudmoravia regiono (Brno)
* **C** – Sudbohemia regiono (České Budějovice)
* **E** – Regiono Pardubice (Pardubice)
* **H** – Regiono Hradec Králové (Hradec Králové)
* **J** – Regiono Vysočina (Jihlava)
* **K** – Regiono Karlovy Vary (Karlovy Vary)
* **L** – Regiono Liberec (Liberec)
* **M** – Regiono Olomouc (Olomouc)
* **P** – Regiono Plzeň (Plzeň)
* **S** – Mezbohemia regiono, t.e. Mez-Bohemia regiono (Praha)
** **SA, SB, ...** – Mezbohemia regiono, t.e. Mez-Bohemia regiono (Praha) *(meze de 2009)*
* **T** – Moraviasilezia regiono, t.e. Moravia-Silezia regiono (Ostrava)
* **U** – Regiono Ústí nad Labem (Ústí nad Labem)
* **Z** – Regiono Zlín (Zlín)

## Vidu ankaŭ 
* Aŭtokodoj en Ĉeĥoslovakio

Kategorio:Ĉeĥio
Kategorio:Transporto en Ĉeĥio
Ĉeĥio
Aŭtokodoj en Norvegio

Aŭtokodoj en Norvegio konsistas el du literoj kaj kvin ciferoj, ĉe remorkoj kaj historiaj veturiloj el du literoj kaj kvar ciferoj.

Ekde 2006 sur licencplatoj krome maldekstre estas blua strio simila al tiuj de Eŭropa Unio, sed kun flago de Norvegio anstataŭ la EU-signo.

La literoj indikas la devenan regionon. Ili havas neniun rilaton al la nomo de la distrikto, sed estas atribuitaj proksimume de sudo al nordo:

* **AA–AC** Halden
* **AD–AH** Fredrikstad
* **AJ–AP** Mysen
* **AR–AV** Fredrikstad
* **AX–AZ** Moss
* **BB** Moss
* **BC–BK** Drøbak
* **BL–CB** Sandvika
* **CC–CZ** Lillestrøm
* **DA–FE** Oslo
* **FK** Storslett
* **FL** Tromsø, Svalbard
* **FN** Moss
* **FP** Trondheim
* **FR** Vadsø
* **FS–HA** Hamar
* **HB–HE** Elverum
* **HF–HH** Tynset
* **HJ–HR** Kongsvinger
* **HS–HY** Lillehammer
* **HZ–JB** Otta
* **JC–JP** Gjøvik
* **JR–JT** Fagernes
* **JU–KA** Hønefoss
* **KB–KD** Gol
* **KE–KS** Drammen
* **KT–KY** Kongsberg
* **KZ–LF** Horten
* **LH–LR** Tønsberg
* **LS–NC** Larvik
* **LY** Sandefjord
* **ND–NU** Skien
* **NV–NZ** Notodden
* **PA–PB** Rjukan
* **PC–PL** Arendal
* **PN–PV** Kristiansand
* **PX–RD** Mandal
* **RA–RB** Flekkefjord
* **RE–RY** Stavanger
* **RZ–SB** Egersund
* **SC–SL** Haugesund
* **SN–TE** Bergen
* **TF–TK** Voss
* **TL–TR** Stord
* **TS–TU** Odda
* **TV–TZ** Førde
* **UA–UB** Nordfjordeid
* **UC–UD** Sogndal
* **UE–UL** Ålesund
* **UN–UP** Ørsta
* **UR–UV** Molde
* **UX–VA** Kristiansund
* **VB–VC** Sunndalsøra
* **VD–VR** Trondheim
* **VS–VV** Støren
* **VX–VZ** Orkanger
* **XA–XC** Brekstad
* **XD–XJ** Steinkjer
* **XK–XM** Levanger
* **XN–XP** Stjørdal
* **XR–XU** Namsos
* **XV–XZ** Mosjøen
* **YA–YD** Mo i Rana
* **YE–YJ** Bodø
* **YN–YS** Narvik
* **YT–YY** Svolvær
* **YU–YX** Sortland
* **YZ–ZD** Harstad
* **ZE–ZN** Tromsø, Svalbard
* **ZF–ZJ** Finnsnes
* **ZP–ZR** Vadsø
* **ZS** Kirkenes
* **ZT–ZV** Alta
* **ZX** Hammerfest
* **ZZ** Lakselv

La aŭtokodo ne ŝanĝiĝas ĉe translokiĝo aŭ vendo.

La lasta cifero indikas, en kiu monato la veturilo bezonas oficialan kontrolon. Ĉar la limdato neniam estas en julio aŭ decembro, oni uzas la ciferon 7 por novembro.

Kategorio:Norvegio
Kategorio:Transporto en Norvegio
Norvegio
Duedra angulo

eta|**Figuro 1**  Duedra angulo de tri vektoroj, difinita kiel ekstera sfera angulo. La pli longa kaj pli mallongaj nigra segmentoj estas arkoj de la ĉefcirkloj pasantaj tra \mathbf{b}_{1} kaj \mathbf{b}_{2} kaj tra \mathbf{b}_{2} kaj \mathbf{b}_{3} respektive.
En geometrio, **duedra angulo** estas la angulo inter du ebenoj.

La duedra angulo de du ebenoj povas esti vidata per rigardo al la ebenoj laŭ ilia linio de komunaĵo. La duedra angulo \phi_{AB} inter ebenoj A kaj B estas la angulo
inter ilia du normala unuoblaj vektoroj \mathbf{n}_{A} kaj \mathbf{n}_{B}

:
\cos \phi_{AB} = \mathbf{n}_{A} \cdot \mathbf{n}_{B}

Duedra angulo povas esti signa nombro; ekzemple, la duedra angulo \phi_{AB} povas esti difinita kiel la angulo tra kiu ebeno A devas esti turnita ĉirkaŭ ilia linio de komunaĵo por koincidi kun ebeno B.
Tial, \phi_{AB} = -\phi_{BA}. Por precizeco, oni devus precizigi uzon de la angulo aŭ ĝia suplemento, pro du turnoj rezultiĝas je koincido de la ebenoj.

## Alternativaj difinoj 
Pro tio ke ebeno povas esti difinita en kelkaj vojoj (per vektoroj aŭ punktoj en ĝi, aŭ per normala vektoro), estas kelkaj ekvivalentaj difinoj de duedra angulo.

Ĉiu ebeno povas esti difinita per du ne-samrektaj vektoroj situantaj en la ebeno; la vektora produto de la du vektoroj donas la normalan vektoron al la ebeno.
Tial, duedra angulo povas esti difinita per kvar, duope ne-samrektaj vektoroj.

Oni povas ankaŭ difini la duedra angulo de *tri* ne-samrektaj vektoroj \mathbf{b}_{1}, \mathbf{b}_{2} kaj \mathbf{b}_{3} (montritaj en ruĝa, verda kaj blua, respektive, en figuro 1). La vektoroj \mathbf{b}_{1} kaj \mathbf{b}_{2} difinas la unuan ebenon, kaj \mathbf{b}_{2} kaj \mathbf{b}_{3} difinas la duan ebeno. La duedra angulo korespondas al ekstera sfera angulo (figuro 1), kiu estas bone-difinita kaj signuma.

:
\phi = \mathrm{atan2} \left( |\mathbf{b}_2| \mathbf{b}_1 \cdot [\mathbf{b}_2 \times \mathbf{b}_3],
[\mathbf{b}_1 \times \mathbf{b}_2] \cdot [\mathbf{b}_2 \times \mathbf{b}_3] \right)

kie la du-argumenta funkcio atan2 zorgas ankaŭ pri signumo de sia rezulto.

## Duedraj anguloj en pluredroj 
Ĉiu pluredro, regula pluredro aŭ neregula, konveksa aŭ nekonveksa, havas duedra angulo je ĉiu latero.

Duedra angulo estas la ena angulo je latero kie du najbaraj edroj kuniĝas. Angulo egala al 0 respektivas al tio ke la edraj normalaj vektoroj estas kontraŭparalelaj kaj la edroj interkovras unu la alian (kaj tiel la pluredro estas degenera pluredro). Angulo egala al 180 gradoj respektivas al tio ke la edroj estas paralelaj (simile al tio en kahelaroj). Anguloj pli granda ol 180 gradoj ekzistas en nekonveksaj partoj de pluredroj.

Ĉiu duedra angulo en latero-transitiva pluredro havas la saman valoron.

Vidu ankaŭ en tabelo de pluredraj duedraj anguloj.

## Vidu ankaŭ 
* Angulo
* Spaca angulo

## Eksteraj ligiloj 
* Analitiko de la 5 regulaj pluredroj - pri duedraj anguloj de konveksaj regulaj pluredroj.
* 

Kategorio:Eŭklida solida geometrio
Kategorio:Angulo