open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
László Vígh

**László Vígh** [lAslO vIg], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vígh László** estis hungara biokemiisto, profesoro, membro (korespondanta en 2004, ordinara en 2010) de Hungara Scienca Akademio.

László Vígh http://www.szbk.hu/directors_laszlo_vigh.php  naskiĝis la  1950 en Magyarszerdahely.

## Biografio 
László Vígh frekventis gimnazion en Nagykanizsa, universitaton en Szeged. Li jam dum la studentaj jaroj en 1973 li partoprenis en laboro de biologia instituto, post la diplomo li evidente restis tie. Baldaŭe li longe studvojaĝis al Nederlando. En 1991 li doktoriĝis el biologio. Inter 1994-2004 li estis direktoro de la biologia instituto. Li instruis eksterlande en Parizo, Austin, Santa Cruz (Kalifornio) kaj Japanio. Li iĝis titulara profesoro en 2005. Li okupiĝas precipe pri membranoj kaj stresoj. Li ricevis premiojn en 1998 kaj 2012.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva intervjuo kun foto (la teksto estas legebla lastfoje) 
 
Kategorio:Hungaraj biokemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Burgo Maus

eta|burgo Maus supre de Wellmich
296ra|eta|Wellmich (Welmenach) kun burgo Thurnberg de M. Merian
La **burgo Maus** estas montburgo sur alteco de 98 m s.m. en la valo de la meza Rejno el la dua duono de la 14a jarcento apud Sankt Goarshausen supre de la lokparto Wellmich ĉe Rejno en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Christofer Herrmann: *Die Deuernburg (Burg Maus) bei Wellmich nach einem Inventar von 1578*. In: *Nassauische Annalen* 104, 1993, , S.&nbsp;105–116.
* Victor Hugo: *Le Rhin, lettres à un ami* (*Der Rhein - Briefe an einen Freund*, Reisebeschreibung). Henri-Louis Delloye, Paris 1842.

## Eksteraj ligiloj 
* Internetpräsenz der Burg
* Eintrag zur Burg in der wissenschaftlichen Burgendatenbank des Europäischen Burgeninstituts (EBIDAT)

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Marksburg

La **Marksburg** estas montburgo el la 12-a jarcento supre de la urbeto Braubach ĉe la Rejno. Ĝi staras sur ardeza konuso en alteco de 160 m s.m. kaj estas la ununura burgo, kiu neniam estis detruita ĉe la meza Rejno. La burgo estis konstruita por protekto de la urbo kaj regiono. Ĝi ankaŭ servis kiel doganburgo. Braubach estas urbeto en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
eta|maldekstra|300px|
eta|300px|
eta|300px|

## Literaturo 
* Magnus Backes, Busso von der Dollen: *Die Marksburg. Bau- und Kunstgeschichte einer rheinischen Burg*. 2. Auflage. Braubach/Rhein 1993.
* Lorenz Frank, Jens Friedhoff: *Marksburg. Geschichte und bauliche Entwicklung* (= *Veröffentlichungen der Deutschen Burgenvereinigung*. Reihe D, Heft 7). Braubach 2008, ISBN 978-3-927558-29-8.
* Michael P. Fuhr: *Wer will des Stromes Hüter sein? 40 Burgen und Schlösser am Mittelrhein.* 2. Auflage. Schnell und Steiner, Regensburg 2005, ISBN 3-7954-1460-1, Seite 82–85.
* Elke Lutterbach: *Die Marksburg* (= *Ritterburgen*. Band 3). Bachem, Köln 2008, ISBN 3-7616-2223-6.
* Ulrich Mackensen: *… und rostig waren die Mousqueten. Soldatenleben auf der Marksburg in drei Jahrhunderten. Aus Briefen, Berichten und Anweisungen.* Bernard & Graefe, Koblenz 1984, ISBN 3-7637-5450-4.
* Karl Müller, Martina Kerber: *Der Kräutergarten auf der Marksburg.* Deutsche Burgenvereinigung, Braubach 1996.
* *Themenheft „Marksburg“* In: *Burgen und Schlösser*. Heft 4/2002. Europäisches Burgeninstitut, Braubach 2002, , Seite 201−263.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* informoj en la scienca burga datumaro de la eŭropa instituto pri burgoj (EBIDAT)
* informoj en la retejo *burgenwelt.de*
* virtuala modelo de la burgo en la retejo de la germana burga asocio
* elaeraj bildoj de 1919 en la arkibo de la aera kaj spaca muzeo San-Diego, Kalifornio

## Referencoj 

Dosiero:Marksburg Nacht.jpg|
Dosiero:Marksburg Markusfresko.JPG|
Dosiero:Marksburg Rittertreppe.JPG|
Dosiero:Braubach De Merian Hassiae.jpg|
Dosiero:Tombleson Marksburg.jpg|
Dosiero:Marksburg Große Batterie.JPG|
Dosiero:Medieval armours, Marksburg, Rhine Valley, Germany.jpg|
Dosiero:Marksburg05.jpg|eta|

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Oskar Hecker

**Oskar** (antaŭ 1901 Oscar) **Hecker** (naskiĝis la  en Berlino, mortis en 1937) estis germana lektoro pri la itala lingvo ĉe Humboldt-universitato en Berlino. Li kreis korpuson de sistema frazaro, ankaŭ plurfoje tradukita al Esperanto. 

## Vivo 
Hecker doktoriĝis la 13-an de aŭgusto 1892 ĉe la berlina universitato en la filologia fakultato pri "La Dekameron-manuskripto de Berlino kaj sia rilato al la Mannelli-kodo", do pri temo el la itala literaturo, sia specialaĵo. En 1895 li fariĝis lektoro pri itala lingvo ĉe sia universitato, tiuepoke nomita laŭ la imperiestro Frederiko-Vilhelmo, la hodiaŭa Humboldt-universitato. Frukto de lia tiea instrua laboro estis en 1897 la verko, kiu fariĝis la bazo de la postaj sistemaj vortaroj en multaj lingvoj, inter ili ankaŭ Esperanto, nome "Die italienische Umgangssprache in systematischer Anordnung und mit Aussprachehilfen", t.e. "La itala ĉiutaga lingvo en sistema ordo kaj kun prononc-helpoj". Sekvis ampleksa "Nova germana-itala vortaro" en 1900 kaj pluraj lernolibroj de la itala por german-lingvanoj, ekzemple "Il piccolo italiano: manualetto di lingua italiana viva" (2-a eld. 1906, 9-a eld. 1956). Hecker restis lektoro en Berlino ĝis 1923, kiam li - post edziĝo al italino - translokiĝis al Italio. En 1937 li mortis en aĝo de nur 59 aŭ 60 jaroj.

## La sistemaj vortaroj laŭ Hecker 
Ĉiu volumo de la "sistemaj vortaroj" prezentas ĉ. 12.000 vortojn kaj fraz(er)ojn, ordigitajn laŭ dudek fakoj de "vojaĝo", "urbo", "hejmo" ĝis "socio kaj stato", "Dio, religio, eklezio" kaj "La universo kaj la Tero". La origina germana tekstaro de Hecker estis tradukita al Esperanto de A. v. Mayer, docento de Esperanto ĉe la Lower Mesley Street-lernejoj, Manĉestro. Inter 1907 kaj 1909 aperis jenaj lingvo-kombinoj: 32 volumoj dulingvaj (inter ili sep kun Esperanto), 6 volumoj trilingvaj (inter ili du kun Esperanto), 6 kvarlingvaj kaj unu seslingva. Inter ili enhavas ankaŭ Esperanton: 

## Literaturo
***2009**: La sistemaj vortaroj laŭ prof. Hecker (1907-1909).

## Eksteraj ligiloj
* Foto de Hecker en la arkivo de la Berlina Humboldt-universitato.

Kategorio:Germanaj filologoj
An der Poststraße

**An der Poststraße**  estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj fondiĝis la 1-an de julio 2009 el la antaŭe sendependaj komunumoj Herrengosserstedt, Klosterhäseler kaj Wischroda. Fine de  la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon interalie kun . Ĝi apartenas al la komunumaro *Verbandsgemeinde An der Finne*. La nomo de la komunumo aludas al historia poŝtkaleŝa vojo, kiu ligis la urbojn Lepsiko kaj Kaselo kaj amplekse frekventatis ĝis la jaro 1806.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|250ra|
eta|maldekstra|250ra|
eta|maldekstra|250ra|

Kategorio:Distrikto Burgenland
Kategorio:Urboj de Saksio-Anhalto
Kastelo Martinsburg (Lahnstein)

eta|250px|la kastelo Martinsburg en Lahnstein
La **kastelo Martinsburg**, mallonge ankaŭ **Martinsburg**, estas kastelo en Lahnstein en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis konstruita en 1298 kiel doganburgo de la ĉefepiskopoj de Majenco. Origine ĝi havis la nomon *burgo Lahnstein*. La Mayenca ĉefepiskopo konstruigis krom la urbomuron ankaŭ la burgon samtempe. Ĝi estas unu el la malmultaj detruitaj burgoj de la meza rejnvalo. La burgo estas en privata posedo kaj gastigas loĝejojn, oficejojn, muzeon pri karnavalo kaj monpregadejon.

## Literaturo 
* Alexander Thon: *Weltkulturerbe Mittelrheinthal*. Superior, Kaiserslautern 2003, S. 34, ISBN 3-936216-14-2.
* Alexander Thon, Manfred Czerwinski: *Mittelrhein*. Die schönsten Burgen Deutschlands, Teil 2, CD-ROM. Kaiserslautern 2003. ISBN 3-936216-08-8.

## Eksteraj ligiloj 
* Eintrag zur Burg in der wissenschaftlichen Burgendatenbank des Europäischen Burgeninstituts (EBIDAT)
* Webseite des Fastnachtsmuseums 
* Foto von Lala Aufsberg in der Deutschen Fotothek

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Kastelo Oranienstein

eta|400px|kastelo Oranienstein
**Kastelo Oranienstein** en Diez ĉe Lahn en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato estis konstruita de 1672 ĝis 1681 kiel vidvina sidejo de la grafino Albertine Agnes von Oranien-Nassau el Diez. La kastelo estis konstruata sur la ruinoj de la benediktana monaĥinejo Dierstein. Ĝi estas unu el la originaj kasteloj de la nederlanda reĝa dinastio Oranje-Nassau.

## Literaturo 
* Ahrendts (Regierungsbaumeister): *Die Erweiterungsbauten des Kadettenhauses Oranienstein bei Diez a. d. Lahn*. In: *Zentralblatt der Bauverwaltung*, Jg. XXXIII, Nr. 29 (12. April 1913), , S. 195–199. (Sieben Abbildungen)
* Michael Losse: *Burgen und Schlösser an der Lahn : von Biedenkopf und Marburg über Gießen, Wetzlar und Weilburg bis Limburg, Nassau und Lahnstein*. Imhof, Petersberg 2007, ISBN 978-3-86568-070-9.

## Eksteraj ligiloj 
* Literatur zur Nationalpolitischen Erziehungsanstalt Oranienstein in der DNB
* Museum Nassau-Oranien in Schloss Oranienstein 

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
*
Henri Le Fauconnier

**Henri (Victor Gabriel) Le Fauconnier** (naskiĝis  en Hesdin, mortis  en Parizo) estis franca kubisma pentristo.

## Kariero 
Post kiam li sekvis studojn pri juro en Parizo, Henri Le Fauconnier enskribiĝis en la ateliero de Jean-Paul Laurens antaŭ ol aliĝi al "Akademio Julian". Li ekspoziciis en Salono de Sendependuloj en 1904. Li tiam situiĝis en la influo de Matisse kaj ekaplikis siajn kolorajn aŭdacojn. Li instalis sin en Bretonio en 1907 en Ploumanac'h kaj pentris rokajn pejzaĝojn, karakterizitajn de malpli koloraj brunaj tonoj kaj larĝaj konturoj limigantaj simpligitajn formojn. Li priesploris propran vojon kiun li ekaplikis al nudoj aŭ portretoj kiel tiu de poeto Pierre Jean Jouve en 1909 (Musée national d'Art moderne, Parizo). Reveninte al Parizo, li enmiksis sin en la arta kaj literatura medio kiu kunvenis ĉirkaŭ Paul Fort en kafejo "La Closerie des Lilas".

Aperinta kiel intelektulo, Le Fauconnier publikigis, invitite de Kandinskij teorian tekston en la katalogo de la *Neue Künstlervereinigung* de Munkeno en 1910. Li malfermis sian atelieron sur strato Visconti en Parizo al artistoj dezirantaj kiel li eltiri la lecionojn de Cézanne. Kun Jean Metzinger, Albert Gleizes, Fernand Léger, Robert Delaunay, Li kontribuis al skandalo de Kubismo en Salono de Sendependuloj de 1911. Le Fauconnier partoprenis en Grupo de Puteaux.

## Elektitaj disĉiploj 
* Gusztáv Miklós
* Imre Szobotka

## Verkoj 
* *Les Montagnards attaqués par des ours* (Montaranoj atakitaj de ursoj), 1912, oleo sur kanvaso, 241 × 307&nbsp;cm, Museum of Art - Rhode Island School of Design.
* *Femme nue dans un intérieur* (Nuda virino en interno), Musée des beaux-arts, Liono
* *Vieille femme* (Maljunulino), Palais des Beaux-Arts, Lille
* *L’Église de Grosrouvre* (La preĝejo de Grosrouvre), Musée des Beaux-Arts, Liono
* *L’Enfant breton* (La bretona infano), Musée des Beaux-Arts, Liono
* *Nature morte aux fleurs* (Muta naturo kun floroj), Musée départemental de l'Oise, Beauvais
* *Paysage*, Musée des Beaux-Arts (Pejzaĝo), Liono
* *Portrait de vieille femme* (Portreto de maljunulino), Musée des Beaux-Arts, Liono
* ''Maisons dans les rochers à Ploumanac'h'' (Domoj en rokoj en Ploumanac'h), Musée des Beaux-arts, Brest

## Eksteraj ligiloj 
* Henri Le Fauconnier en artcyclopedia

## Tradukfonto 
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Kubismaj pentristoj
Akvoburgo Osterspai

eta|burgo Osterspay ĉ. 1673
La **burgo Osterspai** estas iama akvoburgo en la komunumo Osterspai en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Osterspai estis dum jarcentoj teritorio kiu rekte estis regata de la imperiestro, t.n. regnosenpera teritorio sub gvido de regnokavaliro. En la jaro 1806 la duklando Nassau transprenis la teritorion lige kun la fondo de la Rejna Federacio.

## La burgo 
## Burgo Osterspai 
eta|maldekstra|Burgo Osterspai

## Kapelo Sankta Jakobo 
## Literaturo 
* Georg Dehio: *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler. Rheinland-Pfalz/Saarland.* DKV. 1984. ISBN 3-422-00382-7 S.&nbsp;802

## Eksteraj ligiloj 
* Ebidat, 81
* Info bei burgenwelt.de
* Info bei welterbe-mittelrheintal.de 
* Info bei burgdirekt.de

## Referencoj 
Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
10601 Hiwatashi

'*10601 *Hiwatashi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras * Kenji Hiwatashi*, elektran inĝenieron ĉe NHK de 1947 ĝis 1979, okaze de lia "*Kiĵu'' celebro" (77-a naskodato). Pioniro en la kampo de procezo de homa vida serĉo de informoj, Hiwatashi verkis naŭ librojn kaj kunverkis 20 alian, el kiuj kelkaj estis la fundamentaj lernolibroj uzata de esploristoj en tiu kampo. Pli ĵuse, li estis instruisto ĉe la Instituto de Scienco pri Informo kaj Elektroniko, Universitato de Cukuba (1979 - 1986), kaj profesoro pri elektroniko ĉe la Mejsej Universitato en Hino (1986 - 1996).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
10609 Hirai

'*10609 *Hirai'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras * Kenji Hirai'', profesoron ĉe la Instituto de Scienco pri Informo kaj Elektroniko de la Universitato de Cukuba. Li esploras pri neŭraj retoj, modeligo de la homa vida prilaborado de informoj, asocia memoro kaj realigo de neŭraj retaj aparataroj. Li gvidis pli ol 80 antaŭdiplomajn kaj postdiplomajn studantojn, inter kiuj estis la malkovrinto de ĉi-tiu asteroido.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Communauté de communes de Saulieu

La **Communauté de communes de Saulieu** estas komunumaro en la departemento Côte-d'Or.

## Anaj komunumoj 
*Champeau-en-Morvan 
*Molphey 
*La Motte-Ternant 
*La Roche-en-Brenil 
*Rouvray
*Saint-Andeux 
*Saint-Didier
*Saint-Germain-de-Modéon 
*Saulieu 
*Sincey-lès-Rouvray
*Thoisy-la-Berchère 
*Villargoix

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Côte-d'Or
Kastelo Philippsburg (Braubach)

eta|norda pordego de la kastelo Philippsburg
eta|suda pordego de la kastelo Philippsburg
eta|kastelo Philippsburg sur pentraĵo de 1607
eta|mapo de kastelo Philippsburg
La **kastelo Philippsburg** estas kastelo ĉe la suda urborando de Braubach en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ekde 1999 ĝi gastigis la Eŭropan burgoinstituton. Pro multaj alikonstruoj ankoraŭ restis malmulte da originaĵoj. Nur la ŝtuparturo ĉe la okcidenta loĝdomo kaj du pordegokonstruaĵoj kun trabfakaj gabloj estas konservataj.

## Literaturo 
* Alexander Thon: *Weltkulturerbe Mittelrheinthal*. Superior, Kaiserslautern 2003, ISBN 3-936216-14-2, S.&nbsp;32.
* Alexander Thon, Manfred Czerwinski: *Die schönsten Burgen Deutschlands. Teil 2: Mittelrheintal von Rüdesheim bis Bonn*. CD-ROM. Superior, Kaiserslautern 2003, ISBN 3-936216-08-8.

## Eksteraj ligiloj 
* Informationen zum Schloss Philippsburg mit Foto und Grundriss 
* *Renaissanceschlösser in Hessen*, S.&nbsp;42 (PDF ; 13,2&nbsp;MB) – Projekt von G. Ulrich Großmann am Germanischen Nationalmuseum

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
Burgo Pfalzgrafenstein

eta|250ra| burgo Pfalzgrafenstein de la sudo
eta|elaera foto de la burgo
eta|Burgo Pfalzgrafenstein, kiel ĝi aspektas de preterveturantaj ŝipoj
eta|interna aspekto de la pafila bastiono
La **burgo Pfalzgrafenstein**, ankaŭ nomata **Pfalz bei Kaub**, estis konstruita de Ludoviko la bavaro, de la palatingrafoj ce Rejno kaj de pli postaj romi-germanaj reĝoj kaj imperiestroj sur insuleto en la Rejno ĉe Kaub en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La burgo estis doganburgo. Ĝia tasko estis kontroli la enspezojn de la ŝipdogano. Pro tiu tasko la burgo neniam estis loĝata. La burgo kreskis al turo kiun Ludoviko la bavaro konstruigis de 1326 ĝis 1327.

## Esperanto 
Ekzistas esperantlingva priskribo de la burgo. Vizitantoj povas peti ĝin ĉe la kaso.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Magnus Backes: *Burg Pfalzgrafenstein und der Rheinzoll*. 1. Auflage. Schnell & Steiner, Regensburg 2003, ISBN 3-7954-1567-5 (Führungshefte der Edition Burgen, Schlösser, Altertümer Rheinlandpfalz, Heft 11).
* Lorenz Frank: *Die Baugeschichte des Pfalzgrafenstein bei Kaub am Rhein*. In: *Burgen und Schlösser*. Jg. 47, Nr. 3, 2006, , S. 143–153.
* Michael Fuhr: *„Wer will des Stromes Hüter sein?“ 40 Burgen und Schlösser am Mittelrhein*. 1. Auflage. Schnell & Steiner, Regensburg 2002, ISBN 3-7954-1460-1, S.112–115.
* Heiko Laß: *Der Rhein. Burgen und Schlösser von Mainz bis Köln*. Michael Imhof, Petersberg 2005, ISBN 3-937251-64-2, S. 67–68.
* Eduard Sebald: *Der Pfalzgrafenstein und die Kauber Zollstation im Kontext der Territorialpolitik der Pfalzgrafen bei Rhein*. In: *Burgen und Schlösser*. Jg. 47, Nr. 3, 2006,  S. 123–135.
* Alexander Thon, Manfred Czerwinski: *Weltkulturerbe Mittelrheintal*. Superior, Kaiserslautern 2003, ISBN 3-936216-14-2, S. 18–19.

## Eksteraj ligiloj 
* Eintrag zur Burg in der wissenschaftlichen Burgendatenbank des Europäischen Burgeninstituts (EBIDAT)
* Übersicht der Burgen, Schlösser, Altertümer Rheinland-Pfalz mit Pfalzgrafenstein 
* Seite der Burg Pfalzgrafenstein im Internetauftritt von Mittel-Rhein Online
* 
* Burg Pfalzgrafenstein - Zollstation Pfalzgrafenstein bei Kaub
* Bild von Pfalzgrafenstein aus J. F. Dielmann, A. Fay, J. Becker (Zeichner): *F.C. Vogels Panorama des Rheins. Bilder des rechten und linken Rheinufers*. Lithographische Anstalt F. C. Vogel, Frankfurt 1833.
* Fotos der Burg Pfalzgrafenstein auf historische-orte.de

Kategorio:Burgoj en Rejnlando-Palatinato
Evonik Industries

**Evonik Industries AG** kun sidejo en Essen estas unu el la tutmonde plej grandaj entreprenoj de la specialĥemio. La entrepreno mastrumas pli ol 80 elcentoj de la vendosumo en la ĥemio el ĉefaj merkataj pozicioj. Evonik laborigis fine de 2012 proksimume 33.000 homojn kaj prezentis je tuta enspezo de 13,6 miliardoj da Eŭroj jaran pluson de miliardoj da Eŭroj. Ĉefakciulo estas ankoraŭ Fondaĵo RAG, kiu longtempe volas enborsigi Evonik-on por la financado de la postminadaj kostoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de Evonik
* Artikolo en la reta eldono de la gazeto *Die Welt* pri *Evonik*

Kategorio:Entreprenoj en Essen
Kategorio:Elektro en Germanio
Kategorio:Energiaj firmaoj
Kategorio:Entreprenoj en Germanio
Kategorio:Kemiaj firmaoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1873
Verbandsgemeinde Droyßiger-Zeitzer Forst

**Verbandsgemeinde Droyßiger-Zeitzer Forst** - ĝis la 1-a de januaro 2010 **Verwaltungsgemeinschaft Droyßiger-Zeitzer Forst** - estas komunumaro en Germanio, do libervola administra ligo de pluraj formale sendependaj komunumoj. Ĝi troviĝas en la suda parto de la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de  la komunumaro havis  loĝantojn. Ĝi konsistas el 5 komunumoj kaj havas sian administran centron en la urbo Droyßig.

Kategorio:Distrikto Burgenland
Kategorio:Komunumaroj de Saksio-Anhalto
Kategorio:Komunumaroj de Germanio laŭ alfabeto
Finneland

**Finneland** estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj fondiĝis la 1-an de julio 2009 el la antaŭe sendependaj komunumoj Kahlwinkel, Saubach kaj Steinburg. Fine de  la komunumo havis  loĝantojn sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon interalie kun . La komunumo estas membro de la komunumaro *An der Finne*, libervola administra ligo de pluraj formale sendependaj komunumoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|250ra|

Kategorio:Distrikto Burgenland
Kategorio:Urboj de Saksio-Anhalto
Guttera

alternative=Crested Guineafowls (Guttera edouardi) (11770558283).jpg|eta|Crested Guineafowls (Guttera edouardi) (11770558283)
***Guttera*** estas malgranda genro de birdoj de la familio de numidoj. Ĝi enhavas nur du speciojn kiuj troviĝas en arbaroj (ĝangaloj) de sub-Sahara Afriko. Malkiel ĉe aliaj numidoj, tiuj havas distincgan nigran kreston, kiu nomigas la speciojn iel.

* Plumkrona numido, *Guttera plumifera*
* Krestonumido, *Guttera pucherani*
** Kenja krestonumido, *Guttera (pucherani) pucherani*
** Krestonumido, *Guttera (pucherani) edouardi*

Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Plumkrona numido

eta|300px|

La **Plumkrona numido** aŭ pli simple **Plumonumido** (*Guttera plumifera*) estas membro de la birdofamilio de numidoj. Ĝi troviĝas en malsekaj unuarangaj arbaroj (ĝangaloj) en Centra Afriko.

Ĝi similas al kelkaj subspecioj de la Krestonumido, sed havas pli rektan (ne krispan) kaj pli altan malhelan kreston, kaj relative longa birdon ambaŭflanke de la flava beko. La nuda haŭtaĵo de la vizaĝo kaj kolo estas tute senkoloreca grizblua ĉe la okcidenta nomiga subspecio, dum estas kelkaj oranĝaj makuloj inter la grizblua koloro ĉe la orienta subspecio *schubotzi*. La kruroj estas bluecgrizecaj. Ankaŭ la ĝenerala plumaro estas bluecgrizeca kun tre densa kaj regula blanka punkteco, simila al aliaj numidoj.

## Taksonomio 
### Subspecioj 
Estas du agnoskitaj subspecioj:
* *G. p. plumifera* (Cassin, 1857) - **Kameruna plumonumido ** - suda Kameruno al Konga Baseno, norda Gabono, kaj norda Angolo
* *G. p. schubotzi* (Reichenow, 1912) - **Ŝuboca plumonumido** - norda Kongo al la Orientafrika Rifto kaj ĝangalaj arbaroj okcidente de la Lago Tanganiko

## Referencoj 
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
10604 Susanoo

**10604 Susanoo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la ŝintoisma *kami* Susanoo-no-mikoto, dio de la herooj kaj amino de la prauloj, juna frato de la diino Amaterasu. Pro sia ribelema karaktero, li estis forpelita el la Takamagahara kaj malsupreniri al la regiono de Izumo. Li venkis la gigantan serpenton Jamata-no-Oroĉi kaj kreis la bazan landon de ĉi-tiu mondo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Bratejevo (remizo)

dekstra|300px|eta|Remizo "Bratejevo"

**Trajna remizo "Bratejevo"** () priservas la linion Zamoskvoreckaja de la Metroo de Moskvo. Ĝi estis malfermita la .

Kategorio:Remizoj de Moskva metroo
Kategorio:Metrolinio Zamoskvoreckaja (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Bratejevo (Moskvo)
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2014
Kategorio:2014 en Moskvo
Kinabalu-Monto

**Kinabalu-Monto** (malaje : *Gunung Kinabalu*) estas elstara monto en la insulo Borneo en Sudorienta Azio. Ĝi situas en la orient-malajzia subŝtato Sabaho kaj estas protektata kiel Kinabalu-Parko, Monda heredaĵo de Unesko. Kinabalu-Monto estas la plej alta pinto en la bornea Kroker-Montaro kaj estas la plej alta monto en Malaja Insularo . Kinabalu-Monto estas ankaŭ, tutmonde, la monto kiu la plej ekstreme elstaras super sia ĉirkaŭaĵo .

En 1997, remezurado helpe de satelita teknologio montris ke la altitudo de la pinto (konata kiel Loŭ-Pinto aŭ angle Low's Peak) sumiĝas je 4 095 m, kiu estas 6 m malpli ol la antaŭe supozita kaj publikigita nombro 4 101 m .

Kinabalu-Monto ampleksas la ekoregionon "kinabalu-montaj alpaj herbejoj" apartenanta al la biomo montaraj herbejoj kaj arbustaroj. La monto kaj ties ĉirkaŭaĵo estas unu el la plej gravaj biologiaj ejoj en la mondo, kun inter 5 000 kaj 6 000 da plantospecioj, 326 da birdospecioj, kaj pli ol 100 da registritaj mamulospecioj. Inter tiu riĉa flaŭro kaj faŭno troviĝas famaj specioj kiaj la giganta *Rafflesia* (rafleziacoj) kaj la orangutano.

Al Kinabalu-Monto estas atribuita la statuson de Monda heredaĵo de Unesko .

Loŭ-Pinto estas sufiĉe facile grimpebla fare de persono je bona fizika kondiĉo kaj montogrimpado–ekipaĵo tute ne estas bezonata laŭ la precipa vojo . Aliaj pintoj en la montaro tamen postulas spertan rokgrimpadan scipovon.

eta|centre|upright=3.2|Panorama bildo ekde la pinto.

## Vidu ankaŭ 
* Borneaj malaltaĵaj pluvarbaroj
* Borneaj montaraj pluvarbaroj

## Referencoj 
Kategorio:Montoj en Azio
Kategorio:Geografio de Malajzio
Kategorio:Borneo
Novogirejevo (remizo)

dekstra|280px|eta|Remizo "Novogirejevo"

**Trajna remizo "Novogirejevo"** () priservas la linion Kalininsko-Solncevskaja de la Metroo de Moskvo. Ĝi estis malfermita la .

Kategorio:Remizoj de Moskva metroo
Kategorio:Kalininsko-Solncevskaja linio (Moskvo)
Kategorio:Distrikto Ivanovskoje (Moskvo)
Kategorio:1979 en Moskvo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1979
Hluhluwe–iMfolozi Parko

eta|dekstre|300px|Hluhluwe–iMfolozi Parko
La **Parko Hluhluwe–iMfolozi**, , iam *Ĉasrezervejo Hluhluwe–Umfolozi*, estas la plej malnova proklamata natura parko en Afriko. Ĝi konsistas el 960&nbsp;km² de monteteca areo 280&nbsp;km norde de Durbano en centra Zululando, Kvazulu-Natalo, Sudafriko kaj estas konata pro sia riĉaj naturaj kaj konservadaj klopodoj. Tiu parko estas la nura ŝtatadministrata parko en Kvazulu-Natalo kie loĝas la Granda kvinopo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de KwaZulu-Natal Provinca Registaro 
* Ezemvelo KZN Wildlife (iam konata kiel Natal Parks Board)
* Sudafrikaj Naciaj Parkoj, Oficiala retejo

Kategorio:Naciaj parkoj de Sud-Afriko
Pariĝa donaco

**Pariĝaj donacoj** estas manĝeroj aŭ nemanĝeblaj donaceroj kiuj estas transpasataj al inoj fare de maskloj dum pariĝado aŭ kopulacio. Nemanĝeblaj donaceroj povas esti aĵoj kiaj fragmento de folio aŭ bastoneto, semotufo, aŭ silka balono. Ĉe multaj specioj de animaloj, kiaj birdoj, insektoj kaj araneoj, temas pri manĝero kiu estas transpasata de masklo al ino ĝuste antaŭ la kopulacio. Tio estas kutimo konata kiel *pariĝa nutrado*. Ĉe kelkaj specioj de insektoj kiaj tetigoniedoj, la nupta donaco estas volvita per la spermo de la masklo. Tiu pakaĵo estas manĝebla spermatoforo. Tiuj kromaj nutraĵoj en la spermo estas asimilataj de la ino kaj supozeble plibonigas la bonfarton de la produktota ido, tiele plibonigante la probablon ke masklo pasas siajn genojn. Nuptaj donacoj povas tiele esti klasitaj en manĝaj kaj reproduktaj donacoj. Nuptaj donacoj povas esti ankaŭ eroj kiuj ne havas rektan valoron kiel manĝo sed utilas kiel indikilo de la maskla bonfarto.

## Vertebruloj 
### Granda lanio 
### Homoj 
## Senvertebruloj 
### Araneoj 
### Ornamogriloj 
### Ornamaj tineoj 
## Notoj 
Kategorio:Etologio
Krestonumido

eta|300ra|Kapo
La **Krestonumido** (*Guttera pucherani*) estas birdospecio membro de la familio Numidedoj. Ĝi troviĝantas en malfermaj arbaroj, kaj savanaj mozaikoj en sub-Sahara Afriko.

## Aspekto 
Ĝi havas totalan longon de proksimume 50&nbsp;cm kaj pezas 721-1543 g. La plumaro estas ĝenerala nigreca kun densa blanka punkteco. Ĝi havas distingan nigran kreston kapopinte, kies formo varias el malgrandaj krispaj plumoj al lanugo depende el la subspecio, kaj kiu facile separas ĝin el ĉiuj aliaj specioj de numidoj, escepte ĉe la Plumkrona numido. Bedaŭrinde, la nomoj "kresto" kaj "plumo" estas ofte misuzitaj tra ambaŭ specioj.

## Reproduktado 
Tiu specio estas monogama kun probable fortaj kaj longdaŭraj parligoj. Pariĝa nutrado estas komuna, kaj iam oni registris kaptivan masklon dum kurado de 5–10 metroj al la numidino por donaci partikularan manĝeron. La nesto estas bone kaŝita skrapaĵo en alta herbo aŭ sub arbusto; ovoj povas varii el preskaŭ blankaj al sablokoloraj kaj la ovaro estas kutime de ĉirkaŭ 4 aŭ 5.

## Intraspecia taksonomio 
[eta|maldekstra|200ra|*G. p. pucherani* en [Nacia Parko Arabuko Sokoke, orienta Kenjo]]
[eta|maldekstra|200ra|*G. p. edouardi* en [Hluhluwe–iMfolozi Parko, orienta Sudafriko]]
La intraspecia taksonomio de la Krestonumido estis celo de konsiderinda polemiko, sed plej ĵusaj fakuloj akceptas 5 subspeciojn (ekz. I. Martinez ĉe HBW, 1994). Vidaj diferencoj inter la subspecioj, aldone al la formo de la kresto, estas laŭ koloro kaj situacio de makuloj ĉe la grizbluaj kolo kaj vizaĝo. Tiaj makuloj varias el preskaŭ blanka al flava, kaj al ruĝa.

La nomiga subspecio troviĝas en Orienta Afriko el Somalio al Tanzanio, kaj estas distinga kun grizec-blua kolo kaj etenda ruĝo ĉe vizaĝo. Ĝi estas foje konsiderata monotipa specio, nome Kenja krestonumido, laŭ kiu kazo la restantaj subspecioj, kiuj troviĝantas en suda, centra kaj okcidenta Afriko, retenus la komunan nomon Krestonumido, sed sub la scienca nomo *Guttera edouardi*. Ili havas bluecajn vizaĝojn kaj kolojn, kvankam la nuko estas tre palgrizaca (preskaŭ blanka) ĉe kelkaj subspecioj kaj la gorĝo estas ruĝa ĉe aliaj.

## Subspecioj 
Estas kvin agnoskitaj subspecioj:
* *G. p. barbata* (Ghigi, 1905) – **Malavia krestonumido** – sudorienta Tanzanio al orienta Mozambiko kaj Malavio
* *G. p. edouardi* (Hartlaub, 1867) – orienta Zambio al Mozambiko kaj orienta  Sudafriko
* *G. p. pucherani* (Hartlaub, 1861) – **Kenja krestonumido** – Somalio al Tanzanio, Zanzibaro, kaj insulo Tumbatu
* *G. p. sclateri* (Reichenow, 1898) – **Sklatera krestonumido** – nordokcidenta Kameruno
* *G. p. verreauxi* (Elliot, 1870) – **Lindia krestonumido** – Gvineo-Bisaŭa al okcidenta Kenjo, Angolo, kaj Zambio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Krestonumido, Speciteksto ĉe The Atlas of Southern African Birds
* Filmetoj de Krestonumido ĉe Internet Bird Collection

Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Miklós Világhy

**Miklós Világhy** [miklOŝ vilAgi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Világhy Miklós** estis hungara juristo, profesoro, membro (korespondanta en 1973) de Hungara Scienca Akademio.

Miklós Világhy http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC16241/16795.htm naskiĝis la  1916 en Szolnok. Li mortis la  1980 en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Világhy doktoriĝis en universitato de Budapeŝto en 1939. Post la diplomo li eklaboris en la ĉefurba juĝejo. Post la 2-a mondmilito li ricevis postenon en la ministerio. Ekde 1949 li ankaŭ instruis en la universitato, li profesoriĝis en 1953, en 1956 li iĝis katedrestro. Inter 1953-1956 li estis dekano, poste rektoro ĝis 1957, fine vicrektoro en 1962. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1953, li doktoriĝis en 1969 antaŭ la akademio. Li okupiĝis precipe pri la civila juro kaj aŭtorrajto kaj kopirajtaj monopoloj.
 
## Elektitaj publikaĵoj 
* *Az iparvállalatok államosítása* (1948)
* *A gazdasági jog problémája* (1951)
* *Magyar polgári jog I–II.* (1962, 1965) - studenta lernolibro
* *Gazdaságpolitika és polgári jog* (1978)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Imre Vincze (fizikisto)

**Imre Vincze** [vince], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vincze Imre** estas hungara fizikisto, profesoro, membro (korespondanta en 2004, ordinara en 2010) de Hungara Scienca Akademio.

Imre Vincze http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19573 naskiĝis la  1944 en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Vincze laboras parte en Universitato de Budapeŝto, parte en fizika instituto en Budapeŝto. Li okupiĝas precipe pri solid-stata fiziko kaj specialaj alojoj. Li ricevis 5 premiojn inter 1974-2003.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Decomposition of the Mössbauer spectrum of magnetite at 82K.* (1968)
* *Different nature of the induced change of Fe and Ni magnetic moments in bcc Fe-Ni-Al alloys* (1973)
* *Local Structure of Metallic Glasses* (1982)
* *Collinearity and spin freezing* (1995)
* *Amorphous Fe-B alloys in B-Fe-Ag multilayers studied by magnetization and Mössbauer measurements* (2011)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* listo de publikaĵoj 

 

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
János Vinkler

**János Vinkler** [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vinkler János** estis hungara juristo, profesoro, membro (korespondanta en 1928) de Hungara Scienca Akademio.

János Vinkler http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1886 en Hungario en Királydaróc (nuntempa Craidorolț en Rumanio). Li mortis la  1968 en Pécs.

## Biografio 
János Vinkler akiris diplomojn en Universitato Pázmány Péter en 1909 kaj 1910. Ekde 1909 li laboris en diversaj juĝejoj. En 1912 li plulernis por esti juĝisto, en la sama jaro li komencis instrui en episkopa altlernejo en Pécs. En 1916 li atingis la instruan gradon privata profesoro. Ekde 1922 li instruis jam en universitato de Pécs. En la studjaro 1927 li estis dekano, en 1933 rektoro. En 1933 li studvojaĝis al Marburg kaj Lejpcigo. Li okupiĝis ekzemple pri la konstitucio.
 
## Elektitaj publikaĵoj 
* *Peregyezség* (1915)
* *Az igazság a polgári perben* (1929)
* *A jog, a jogviszony, perjogviszony* (1936)
* *A bírói határozatok* (1953)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
COBISS

**COBISS** (mallongigo de la angla termino *Co-operative Online Bibliographic System and Services*, "kunlaboraj retaj bibliografiaj sistemo kaj servoj") estas organiza modelo uzata por kunigi bibliotekojn en unueca biblioteka informa sistemo kun komuna katalogado. Ĝi havas multajn funkciojn de la tiel nomata cifereca biblioteko. La sistemo estas aktuale en uzo en Slovenio (COBISS.SI), kie ĝi origine kreiĝis, krome en Albanio (COBISS.AL), Bosnio kaj Hercegovino (COBISS.BH), Bulgario (COBISS.BG), Nord-Makedonio (COBISS.MK), Montenegro (COBISS.CG) kaj Serbio (COBISS.SR). Aldone ekzistas kunlaboro kun diversaj bibliotekoj en Kosovo, kaj laŭ stato de printempo 2014 estas invito integrigi ankaŭ la bibliotekan sistemon de Kroatio. Tiuj informaj sistemoj estas memstaraj, sed ili dividas komunan programigan platformon. Pli ol 350 bibliotekoj uzas la programaron COBISS por la aŭtomatigo de siaj operacioj. *Cobiss.net* estas la nomo de la retejo konektanta la COBISS kunlaborajn bibliografiajn sistemojn de modelo COBISS en diversaj landoj. Lige al tio ene de la modelo uzatas norma datumaro de personaj kaj korporaciaj nomoj, nomata **CONOR**, komparebla al la Virtuala Internacia Norma Datumaro, mallongigata VIAF.

La modelo estis evoluigita fare de la Instituto pri Informa Scienco (slovene: *Institut informacijskih znanosti*, IZUM) en Maribor.

## Eksteraj ligiloj 
* internacia retejo *cobiss.net*  , , , , ,  kaj 

Kategorio:Bibliotekscienco
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Slovenio
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Albanio
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Bosnio kaj Hercegovino
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Bulgario
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Nord-Makedonio
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Montenegro
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Serbio
Bence Haáz

**Bence HAÁZ** [hAz] rumania hungara hobojisto. Li naskiĝis en 1981. Li estas la filo de dirigento Sándor Haáz kaj pli juna frato de fotisto Sándor Haáz.

## Premioj
*2005 - 1-a premio kaj apartpremio en internacia konkurso Sigismund Toduţă;
*2008 - 2-a premio en internacia konkurso de Braŝovo; 
*2008 - 1-a premio en internacia konkurso de Bukareŝto; 
*2013 - apartpremio en internacia konkurso Gh. Dima.

## Kariero
Bence Haáz studis en Kluĵo kaj post magistradaj studoj li diplomitiĝis en Musikhochschule de Freiburg. De 2002 li estis dungito de Filharmonia Orkestro de Târgu Mureș, de 2006 de Transilvania Filharmonia Orkestro. De 2011 li estas ano de  Nacia Junulara Orkestro.

## Fonto
*Haáz-projekt 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj komponistoj kaj muzikistoj
Kategorio:Hobojistoj
Frigyes Feszl

**Frigyes Feszl** [fridjeŝ fesl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Feszl Frigyes** estis hungara arkitekto, majstro de la hungara romantikismo.
[eta|Reliefo pri Frigyes Feszl en [Szeged]]Frigyes Feszl http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC03975/04430.htm naskiĝis la  1821 en Pest (urbo). Li mortis la  1884 en Budapeŝto.

## Biografio 
Frigyes Feszl apartenis al la germana minoritato en Hungara reĝlando. Li frekventis gimnazion, poste li lernis ĉe József Hild. Inter 1839-1844 li lernis en artakademio en Munkeno. En 1849 li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn, fine li vidviĝis. Li denove edziĝis en 1858. Inter 1861-1865 li lernis pentroarton en Parizo. Li iĝis gildano nur en 1866.

## Elektitaj planoj pri konstruaĵoj 
* 1845 - parlamento
* 1851 - internaj partoj en Granda Sinagogo de Budapeŝto
* 1859-1865 - *Vigadó* - ĉefverko
* 1861 - Hungara Scienca Akademio (ne akceptita)
* 1867-1869 - Sinagogo de Pécs
* 1873 - konstruaĵoj laŭ la Danubo en Budapeŝto
* 1876-1877 - maŭzoleo pri Ferenc Deák

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 
eta|maldekstre|Ĉefverko de Frigyes Feszl:"Vigadó"

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
RWE

**RWE AG** (ĝis 1990 *Rheinisch-Westfälisches Elektrizitätswerk AG*) kun sidejo en Essen estas akcia entrepreno por la provizado per energio (elektro, karbo, gaso) kaj trinkakvo. Laŭ vendosumo ĝi estas la dua plej granda tiaspeca entrepreno en Germanujo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* RWE
* Dosiero ĉe Spiegel-Online
* RWE AG

Kategorio:Akvoekonomio
Kategorio:Entreprenoj en Essen
Kategorio:Varomarkoj
Kategorio:Karboelminigaj entreprenoj en Germanio
Kategorio:Gasprovizaj entreprenoj en Germanio
Kategorio:Elektroprovizaj entreprenoj en Germanio
Sudtirola Muzeo pri Arkeologio

[eta|La Sudtirola Muzeo de Arkeologio en [Bolzano]]
eta|La mumio "Ötzi"
La ** Sudtirola Muzeo de Arkeologio** (germane: *Südtiroler Archäologiemuseum*; itale: ''Museo archeologico dell'Alto Adige'') estas faka muzeo en la urbo Bolzano, la ĉefurbo de Sudtirolo (norda Italio). Ĝi estas la hejmo de la mumio nomata Ötzi.

La muzeo situas en bankkonstruaĵo de la 19-a jarcenta kaj kovras la historion kaj arkeologion de la suda alpa regiono de la Paleolitiko kaj Mezolitiko (15.000 a.K.) ĝis la periodo de la elorienteŭropaj popolmigradoj (800 p.K.).

La muzeo estis specife establita en 1998 por enhavi "Ötzi", bone konservitan naturan mumion de viro de proksimume 3300 a.K. (antaŭ 53 jarcentoj). Ĝi estas la plej maljuna natura homa mumio de la mondo kaj ofertis senprecedencan vidon de la eŭropa kulturo en la kuproepoko. La plej malnova kompleta kuprepoka hakilo de la mondo estis trovita inter lia ampleksa ekipaĵo kiu ankaŭ konsistis el sufiĉe kompleksa ilaro por ekflamigi fajron, sagujo ŝarĝita per dek du sagoj, vestaĵoj kaj siliktranĉilo kompleta kun ĝia ingo.

La korpo estas tenata en klimate regata kamero ene de la muzeo ĉe temperaturo de —6&nbsp;°C kaj 98 % de humideco, imitanta la glaĉerkondiĉojn en kiuj ĝi estis trovita. Kune kun la originaj trovaĵoj en la muzeo videblas modeloj, rekonstruoj kaj multmediaj prezentoj montrantaj Ötzi en la kunteksto de la frua historio de la suda alpa regiono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Museums of the Province of Bolzano-Bozen – Museum of Archaeology 

Kategorio:Bolzano-Bozen
Kategorio:Muzeoj en Italio
Steag

eta|250ra|rekta=1.5|Steag-Zentrale 2011
**Steag** (propra skribmaniero majuskla *STEAG*, pli malfrue ankaŭ minuskla *steag*, mallongigo de la pli frua nomo *Steinkohlen-Elektrizität AG*) kun sidejo en Essen estas la kvina plej granda elektroproviza entrepreno en Germanujo; ĝiaj societanoj estas ekde 2011 la *Stadtwerke-Konsortium Rhein-Ruhr* (je 51 %) kaj Evonik Industries (je 49 %).

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro de STEAG
* STEAG GmbH

Kategorio:Energiprovizaj entreprenoj en Germanio
Kategorio:Entreprenoj en Essen
Norda Kalifornio

**Norda Kalifornio** (; mallongigite NorCal) estas la norda parto de la usona subŝtato Kalifornio. La plej grandaj urboj en la regiono estas San-Joseo, San-Francisko, Sakramento, kaj Oakland. Norda Kalifornio karakteriziĝas per sia mediteranea klimato kaj, *krom* la metropolaj areoj , per sia relative maldense loĝata areo. Metropolaj areoj estas la Golfo de San-Francisko kaj Sakramento, la ĉefurbo de Kalifornio. La Kantono Sonoma ankaŭ estas dense loĝata . Ĝi limas al la Kantono Napa, la plej grava vinregiono en Usono. 

Norda Kalifornio estas hejmo de du el la plej prestiĝaj universitatoj en Usono: Universitato Stanford kaj la Universitato de Kalifornio en Berkeley.

## Geografio 
La norda limo de Norda Kalifornio etendiĝas tra la Kaskada Montaro, la Klamath-Montaro, kaj la Modoc- Altebenaĵo. Sude estas la Sakramenta Valo kaj la 560 km longa Rivero San Joaquin, ĉirkaŭita de la Pacifika Marborda Montaro kaj la Sierra Nevada. Sierra Nevada estas unu el la plej grandaj montaraj sistemoj en Norda Kalifornio. Oriente de la altaj montoj komenciĝas la monta pejzaĝo de la Granda Baseno . 

## Historio 
Indiĝenaj amerikanoj alvenis en Norda Kalifornio almenaŭ jam 8000 ĝis 5000 a.K., kaj eble multe pli frue, kaj sinsekvaj ondoj de alvenoj igis la areon unu el la plej dense loĝataj areoj de antaŭkolumba Nordameriko.

Eŭropaj esploristoj, kiuj alvenis de la frua 16-a ĝis la mezo de la 18-a jarcentoj, ne establis eŭropajn setlejojn en Norda Kalifornio. En 1770, hispanaj misioj en Monterey establis la unuan eŭropan setlejon en la areo.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Usono
Kategorio:Kalifornio
Hochtief

**Hochtief Aktiengesellschaft** estas akcia societo pri konstruado kun sidejo en Essen. La entrepreno apartenas al la plej tutmondiĝinta entreprenoj per sia eksterlanda parto de la tuta vendosumo de 95% elcentoj. En Aŭstralio la konzerno estas la ĉefa reganto de la merkato per la filio Leighton. En Usono estas la pinta entrepreno en la domkonstruado per sia filio Turner kaj apartenas per Flatiron al la plej gravaj entreprenoj en la konstruado de trafikvojoj. La konzerno estas ekde 2011 plimulte en la posedo de la hispana Grupo ACS.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de Hochtief

Kategorio:Konstruaj entreprenoj en Germanio
Kategorio:Essen
Kategorio:Varomarkoj
10605 Guidoni

'*10605 *Guidoni'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj astronomoj Valter Giuliani kaj Francesco Manca elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan kosmonaŭton Umberto Guidoni, kiu flugis en la kosmopramo *Columbia'' en 1996, farante eksperimentojn pri elektrodinamiko kun la satelito TSS (ASI / NASA). Guidoni estas la unua itala kosmonaŭto, kiu ricevis la titolon de Fakulo de Mission.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Francesco Manca
Kategorio:Malkovrita de Valter Giuliani
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Speciala Komitato pri Malkoloniigo

eta|dekstra|400ra|Nunaj membroj de la Speciala Komitato pri Malkoloniigo de UN; malhelverde, membroj en 2009; helverde , observantoj en 2009.

La **Speciala Komitato pri Malkoloniigo** (konata ankaŭ kiel **U.N. Speciala Komitato pri Malkoloniigo de la 24**, la **Komitato de la 24**, aŭ simple, la **Komitato pri Malkoloniigo**) estis kreita en 1961 de Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj cele al kontrolado de la plibonigo de la Deklaro pri la Garantiado de Sendependenco al Koloniaj Landoj kaj Popoloj kaj por fari rekomendoj pri ties aplikado. La komitato estas ankaŭ sukcedanto de la iama Komitato por Informado el la Nememregataj Teritorioj, kun kiu ĝi kuniĝis en 1963. La kompleta oficiala nomo de la Speciala Komitato estas Speciala Komitato pri la Situacio Rilate al la Plibonigo de la Deklarado pri Garantiado de Sendependeco al Koloniaj Landoj kaj Popoloj.

Espere akceli la progreson de malkoloniigo, la Ĝenerala Asembleo adoptis en 1960 la Rezolucio 1514, konata ankaŭ kiel "Deklaracio pri la Garantiado de Sendependenco al Koloniaj Landoj kaj Popoloj" aŭ simple "Deklaracio pri Malkoloniigo". Ĝi asertis, ke ĉiu popolo havas rajton al mem-determinado kaj proklamis, ke koloniismo rapide kaj senkondiĉe finu.

Sekve, en 1990, la Ĝenerala Asembleo proklamis 1990–2000 kiel Internacia Jardeko por Malradikigo de Koloniismo kaj adoptis preciza Agadplanon por antaŭenigi ties principojn kaj levi la Internacian Juron al tiu temo. En 2001, Unuiĝintaj Nacioj proklamis la Duan Internacian Jardekon por Malradikigo de Koloniismo. en 2011, oni proklamis la Trian Internacian Jardekon por Malradikigo de Koloniismo.

En 1945, nome la jaro kiam kreiĝis Unuiĝintaj Nacioj, 750 milionoj da homoj – preskaŭ unu triono de la tutmonda loĝantaro – loĝis en teritorioj kie ne estas memregado, dependante de koloniaj povoj. Nune, malpli ol 2 milionoj da homoj loĝas en tiaj teritorioj.

## Teritorioj kiuj ne ĝuas memregadon 
Ĉe 2013, estas ankoraŭ 17 teritorioj listitaj ĉe la listo de teritorioj kiuj ne ĝuas memregadon laŭ Unuiĝintaj Nacioj:

## Membraro 
La 17-membra Speciala Komitato etendiĝis al 24 membroj en 1962, kaj la kvanto de la membraro eĉ variis ekde tiam.

Ĉe junio de 2010, la membroj estis la jenaj:

La Speciala Kommitato havas ankaŭ 14 observantojn.

## Oficiuloj kaj estraranoj 
La voĉparolanto de la Speciala Komitato por 2012 estis Diego Morejón Pazmino de Ekvadoro. Li sukcedis post Francisco Carrión-Mena de Ekvadoro, kiu elektiĝis la 24an de Februaro 2011 pre malkutima sekreta voĉdonado de la komitato, ricevante 15 voĉojn; Donatus Keith St. Aimee (Sankta Lucio), kiu estis voĉparolanto en 2010, ricevis 10 voĉojn.

La du vicparolantoj estas Pedro Núñez Mosquera de Kubo kaj Seku Ture de Sieraleono; la Informanto estas Baŝar Ja'afari de Sirio. La Oficejo de la Komitato enhavas tiujn kvar oficiulojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Unuiĝintaj Nacioj, oficiala retejo
* Komitato pri Malkoloniigo, retejo Unuiĝintaj Nacioj

Kategorio:Koloniismo
Kategorio:Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:20-a jarcento
Ewa Demarczyk

**Ewa Maria Demarczyk** (naskiĝis la 16-an de januaro 1941 en Krakovo, mortis la 14-a de aŭgusto 2020) estas pola kantistino de kantata poezio, en la jaroj 1962-72 ŝi estis ligita kun la kabaredo Piwnica pod Baranami.

Demarczyk estas rekonita kiel unu el la plej talentaj kaj karismaj kantistoj en la historio de pola muziko. Ŝi estas laŭdita por siaj unikaj interpretoj, esprimo, kaj nekutima scenpersoneco. En la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento ŝi tiris komparojn kun Édith Piaf. En Pollando, ŝi estas ofte referita kiel "la malhela anĝelo".

Kategorio:Polaj kantistoj
Kategorio:Polaj muzikistoj
Kapelo Naskiĝo de Maria (Zugló)

**Kapelo Naskiĝo de Maria** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Budapeŝto, en Zugló. La neoficiala nomo estas Kapelo **Hermina**, ĉar ĝi estas memorkapelo pri la frue mortinta Hermina Amália Mária, filino de Jozefo Antono Johano de Habsburgo-Loreno.

## Historio 
La kapelo estis konstruita inter 1842-1854. En 1856 solena meso okazis, kiam Ferenc Liszt dirigentis la viran koruson. La orgeno estis konstruita en 1866, baldaŭe Ferenc Liszt ofte orgenadis. En 1920 pli nova flanka altaro konstruiĝis. En 1926 la muroj denove estis pentritaj. En 1997 la orgeno estis renovigita. La konstruaĵo estis renovigita en 2004.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo estas perlo de la hungara romantikismo. Ĝi situas sola en korto. Ĝi havas unusolan turon en mezo de la fasado. Malsupre estas la ĉefenirejo, antaŭe estas ŝtuparo. Sub la ŝtuparo kapeleto situas. Apud la enirejo estas memortabulo pri Ferenc Liszt. Post la fasado ĉefnavo kun 2 flankonavoj kaj kruconavo sekvas. Interne apud la ligna altaro la bildo estis pentrita en 1855. Interne en la navo 6 skulptaĵoj estis faritaj. Menciindas 2 vitraj bildoj, unu estas Sankta Stefano (martiro), la alia estas Sankta Tereza el Avilo. En la flanka altaro ligna kruco el la 18-a jarcento estas videbla.

Kermeso okazas en dimanĉo post la 8-an de septembro. En la kapelo servas Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo ekde 2004.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* fotaro
* hungare kun fotoj 

Buda
Kategorio:Kapeloj en Budapeŝto
10606 Crocco

'*10606 *Crocco'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la italaj astronomoj Valter Giuliani kaj Francesco Manca elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Gaetano Arturo Crocco (1877–1968), itala pionero en aerospaca scienco, kiu planis revoluciajn aerŝipojn kaj patentis la ciklan varion de klinado por helikopteraj rotoroj. Profesoro pri aeronaŭtiko en Romo, li fondis la *Associazione Italiana Razzi'' (Italan Raketon Asocio) en 1951.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Francesco Manca
Kategorio:Malkovrita de Valter Giuliani
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996