open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Undertale

dekstra|250ra
**Undertale** estas sendependa videoludo kreita de Toby Fox. Ĝi proponas kontroli infanon kiu falis en la «Subteraĵon» (angle *"Underground"*), granda spaco sub la Tero, popolita per monstroj kaj apartigita de la surfaco per magia baro. Por reiri la infanon al la surfaco, la ludanto ofte interagas kun la monstroj de la *Underground*, ĉefe per batalsistemo kombinanta turno-al-turno kaj ''shoot'em up*. En ĉi tiu batalsistemo, la ludanto devas eviti pafaĵojn senditajn de renkontitaj monstroj kaj tiam havas la ŝancon ataki sian kontraŭulon mortigi lin, aŭ ŝpari lin. La elekto por mortigi aŭ ŝpari efikas la ludon, ŝanĝante la dialogoj, karakteroj kaj rakonto laŭ la elektoj faritaj.

La videoludo tute estis sendependa disvolvigita de Toby Fox, usona ellaboranto kaj komponisto. Li faris la skripton kaj la muzikon, kvankam iuj karakteroj estis desegnita de aliaj artistoj. Inter la inspiroj de la videoludo, estas precipe cititaj rolludo serioj *Mother* kaj *Mario and Luigi*, same kiel *shoot'em up* videoludoj de *Touhou Project* kaj la brita komedio-serio *Mr Bean*. Origine planis daŭri du horojn kaj esti publikigita meze de 2014, Undertale fine bezonis preskaŭ tri jarojn de laboro, pro la konsiderinda etendo de la tempodaŭro de la ludo kampanjo.

La videoludo estis publikigita la 15-septembro 2015 en la platformo Steam (Microsoft Windows, MacOS kaj GNU/Linux en julio 2016). Undertale tiam estis publikigita la 15-aŭgusto 2017 en PlayStation 4 kaj PlayStation Vita, kaj fine en Nintendo Switch dum septembro 2018.

Ĝi kiam eldonas, estas aklamita por ĝia skribo, ĝia temo, ĝia batalsistemo, ĝia muziko kaj ĝia originaleco; multaj laŭdoj ankaŭ estis faritaj al la historio, dialogoj kaj karakteroj Undertale vendis pli ol milionojn da kopioj kaj estis nomumita por pluraj premioj kiel *Game of the Year* ("Videoludo de la jaro"), donita per pluraj amaskomunikiloj kaj konvencioj.

## Ludsistemo 
Ĝi estas ludilo kiu uzas rol-sistemon baze sur elsupra rigardo.

Dum ludado, la ludanto kontrolas homan infanon kaj kompletigas celojn por progresi tra la rakonto. Dum la aventuro, la ludanto esploras la subteraĵon plenan de urboj, de kavernoj kaj solvi divenaĵojn. La subteraĵon (la *Underground*) estas la mondo de monstroj, iuj el ili batalante la ludanton; la ludanto tiam havas la elekton inter mortigi la atakantan monstron, aŭ ŝpari ĝin.

Kiam la ludanto renkontas malamikon, ĉu en okazaĵoj planitaj de la ludo aŭ hazarde renkontiĝo, li eniras batalon. Dum batalo, la ludanto kontrolas malgrandan ruĝan koron reprezentantan sian animon, kaj devas eviti la atakojn lanĉitajn de la kontraŭa monstro, laŭ la maniero de videoludoj de tipo *manic shooter''.

## Historio 
Undertale estis disvolvigita de Toby Fox dum 32 monatoj.

## Muziko 
Undertale muziko estis tute formita fare de Toby Fox.

Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Linukso
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per macOS
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Nintendo Switch
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per PlayStation 4
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Vindozo
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
Kategorio:Videoludoj aperintaj en 2015
Åsnes

'''''' estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun .

## Partneraj urboj 
*  Jämsä en Finnlando
*  Vasanello en Italio

## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Norvegio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Innlandet
Kategorio:Komunumoj de Hedmark
46643 Yanase

'*46643 *Yanase'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la japana mangaa desegnisto Takashi Yanase (japane : やなせたかし, *Yanase, Takashi'', 1919 – 2013), unu el plej famaj desegnistoj en Japanio. De la 1940-aj jaroj li kreis multenombrajn verkojn, inklude sian senmortan ĉefverkon: "Anpanman". Yanase servis kiel honora direktoro de la Muzeo Anpanman (香美市立やなせたかし記念館) konstruita far'de lia naskiĝa urbo, Kahoku en gubernio Jamagata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Grua

**Grua** estas vilaĝo de Norvegio. Ĝi apartenas al la komunumo Lunner kaj kun ĝi ekde la komenco de 2020 apartenas al la nova provinco Viken. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 
 
## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Norvegio
* la tekston pri la norvega vilaĝo Grue, de 1919 ĝis 2019 en la provinco Hedmark, nun en provinco Innlandet

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo en la retejo *Facebook* ()

Kategorio:Viken
Dilbert

***Dilbert*** estas ĉiutaga bildostrio kreita de la usona bildliteraturisto Scott Adams.
La bildstrio satiras pri oficeja laboro, nekompetentaj ĉefoj kaj sociaj misrilatoj.

La ĉefrolulo Dilbert, fake kompetenta sed socie misfunkcianta inĝeniero, laboras en fikcia entrepreno, kiu produktas ian specon de (neniam ekzakte priskribitaj) varoj. Liaj ĉefoj estas malkompetentaj, kaj ĉiuj roluloj, ĉefoj kaj kolegoj havas sociajn misfunkciojn, kio kaŭzas diversajn miskomprenojn kaj problemojn en la laborejo.

La bildstrion karakterizas tre simpla, kruda desegnostilo.

## Gravaj roluloj 
* **Dilbert**, fake kompetenta sed socie misfunkcianta inĝeniero
* **Dogbert**, lia hundo, kiu malestimas lin; kelkfoje vendas ekstreme multekostajn sed senvalorajn laborkonsilojn al firmaoj
* **Wally**, maldiligenta kolego de Dilbert, kiu pli blufas ol laboras
* **Alice**, inteligentega kaj diligentega kolegino de Dilbert, sentas sin ofte diskriminaciata ĉar ŝi estas virino
* **Asok**, laboreja praktikanto el Barato, neniam ricevas rekonon pro sia superinteligento
* **La pinthara ĉefo**, ne komprenas ion ajn, precipe ne sian propran malkompetenton

## Eksteraj ligiloj 
* dilbert.com, oficiala retejo 

Kategorio:Bildstriaj fikciuloj
Kategorio:Fikciaj usonanoj
Kategorio:Fikciaj inĝenieroj
Kategorio:Usonaj bildstrioj
Kategorio:Aperis en 1993
Kategorio:Humuraj bildstrioj
Buna

[eta|250px|maldekstre|Loko de la provinco Oro en [Papuo-Nov-Gvineo, kie estas **Buna**.]]

**Buna** estas vilaĝo en Provinco Oro, Papuo-Nov-Gvineo. Ĝi estis la loko parte de la Batalo de Buna-Gona dum la Dua Mondmilito, kiam ĝi konstituis nur areton de kelkaj kabanoj de indiĝenoj kaj kelkajn domojn kun aerodromo. Buna estis la vojkapo por la Kokoda Vojo kiu direktis al Kokoda (prie vidu artikolon Kampanjo de la Kokoda Vojo).

Dum la Dua Mondmilito, trupoj de la Japana Imperio invadis la areon en 21a–22a de Julio 1942 kaj establis bazon. Ses monatojn poste, Buna estis rekaptita de la armeoj de Aŭstralio kaj de Usono dum la Batalo de Buna-Gona la 2an de Januaro 1943 dum la Kampanjo de Nov-Gvineo en sudokcidento de la Pacifika Fronto. La Kvina Aerforto establis aerbazojn tie dum la aliancana kontraŭ-ofensivo kontraŭ Japanio aliris la vojon kaj pluigis la operacojn por izoligi la ĉefajn japanajn bazojn en Rabaul kaj atakis Lae irante okcidenten.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Papuo-Nov-Gvineo
Kategorio:Loĝlokoj de provinco Oro
Vella Lavella

eta|450ra|Mapo de la Novgeorgiaj Insuloj kaj Vella Lavella supre maldekstre.

**Vella Lavella** estas insulo en la Okcidenta Provinco de Salomonoj. Ĝi kuŝas okcidente de Nova Georgio, kaj estas konsiderata unu el la Novgeorgia Grupo.

## Geografio 
Vella Lavella estas vulkana insulo, ĉirkaŭita en kelkaj lokoj pere de korala rifo. La insulo enhavas vulkanajn konusojn kaj unu termikan fonton. La plej alta altaĵo estas Monto Tambisala kun 790 metroj. La vulkano Nonda (la plej juna vulkano de la insulo), havas alton de 750 metroj kaj estas konsiderata aktiva, kvankam ĝi neniam erupciis en modernaj tempoj. La pli malgrandaj riveroj kiuj fluas el la montoj al la marbordo ebligas irigacian hortikulturon por la loĝantoj kiuj loĝas preskaŭ nur sur la marbordo.

La klimato en la insulo estas humida, kaj tropika, kaj en la insulo okazas tertremoj kaj ciklonoj.

## Historio 
* Batalo de Vella Lavella
* Marbatalo de Vella Lavella

Kategorio:Insuloj en la Salomonoj
Kategorio:Okcidenta provinco (Salomonoj)
Kategorio:Geografio de Papuo-Nov-Gvineo
46644 Lagia

'*46644 *Lagia'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la scienca ĵurnalistino kaj astrofizikistino *Livia "Lagia" Giacomini*, kiu laboras en la kampo de la scienca komuniko. Ŝi kunlaboras kun *The Spaceguard Foundation'' kaj multenombraj aliaj teamoj da esploristoj por diskonigi novaĵojn de la scienco pri la malgrandaj planedoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Andrea Boattini
Kategorio:Malkovrita de Luciano Tesi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Batalo en golfo Kula

eta|La *Helena* kaj la *St. Louis* en militagado en la Kula Golfo, vidite el la *Honolulu*.|260px
La **Batalo en golfo Kula** (en japana: クラ湾夜戦) estis marbatalo kiu okazis en la komencaj horoj de 6a de Julio 1943 en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito kaj estis luktita inter ŝipoj de Usono kaj de Japanio ĉe la marbordo de Kolombangara en la Salomonoj.

Je la 01:06 ĉe Kolombangara, atakgrupo venis en kontakton kun japana plifortiga grupo komandata de la admiralo Teruo Akiĝama kiu konsistis el dek destrojeroj kiuj kunportis 2,600 bataltrupojn kiuj estis transportataj al Vila, kiujn ili uzis kiel bazo por moviĝi al Munda. Japanoj dividiĝis en du fortoj, el kiuj formacio de tri eskortoj portanta la ĉefan kolonon venis la unua al atako.

La usonaj ŝipoj pafis je la 01:57, nome 612 pafaĵojn en 21 minutoj kaj ses sekundoj, rapide sinkigante la destrojerojn Niizuki kaj mortigante admiralon Akiĝama. Tamen, la krozoŝipo *Helena* estis elĉerpinta ĉion el sia senluma pulvo la antaŭan nokton, tiele ili devis uzi senfuman pulvon, tial la ŝipo lumigis sin mem al la japanaj ŝipoj dum ĉiu pafo. Du el la japanaj destrojeroj lanĉis siajn longdistancajn torpedojn kaj frapis *Helena*, fatale damaĝante ĝin. La ĉefa japana forto, lasinte nur 850 el la 2 600 lasotaj trupoj. La japana destrojero *Nagacuki* foriris, dum *Hacuĝuki* estis damaĝita.

Ambaŭ fortoj ekretiriĝis el la areo, sed unu japana kaj du usonaj destrojeroj restis por savi survivantojn. Je ĉirkaŭ la 05:00, la destrojeroj *Amagiri* kaj *Nicholas* interŝanĝis torpedojn kaj pafadon. *Amagiri* estis frapita kaj retiriĝinta. La surstrandigita *Nagacuki* estis abandonita de sia ŝipanaro matene, estis bombita kaj detruita de usonaj aviadiloj.

Kula
Kula
Kula
Kula
Philippe Buttani

**Philippe BUTTANI** (naskiĝis la ) estas franca amatora astronomo

Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris la asteroidon *46731 Prieurblanc* la  kun Christophe Demeautis.

La asteroido *18167 Buttani* estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Francaj astronomoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1968
Sør-Odal

'''''' estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon kun . Al la komunuma teritorio apartenas parto de la lago Storsjøen. 

## Vidu ankaŭ 
* Administra divido de Norvegio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Innlandet
Kategorio:Komunumoj de Hedmark
Batalo de Vella Lavella

eta|dekstra|Novzelandaj soldatoj surteriĝas en Baka Baka, Vella Lavella, por anstataŭi la usonajn trupojn la 17an de Septembro 1943.
La **Batalo de Vella Lavella** estis luktita el la 15a de Aŭgusto al la 6a de Oktobro 1943 inter fortoj de Japanio unuflanke kaj de Aliancanoj el Novzelando kaj Usono. Vella Lavella, insulo de la Salomonoj, estis okupitaj de japanaj fortoj komence de la Dua Mondmilito en la Pacifika Fronto. Posta la lukto ĉirkaŭ la Munda Pinto, la Aliancanoj rekonkeris la insulon fine de 1943, post la decido preterpasi grandan koncentron de japanaj trupoj en la insulo Kolombangara.

Post surteriĝo en Barakoma la 15an de Aŭgusto, usonaj trupoj antaŭeniris laŭlonge de la marbordoj, pelante la japanojn norde. En Septembro, novzelandaj trupoj anstataŭis la usonanojn kaj pluigis la antaŭeniron tra la insulo, ĉirkaŭante la malgrandan japanan soldataron laŭlonge de la norda marbordo. La 6an de Oktobro, la japanoj komencis evakuan operacon por retirigi la restintajn trupojn, dum kiu okazis la Marbatalo de Vella Lavella. Post la konkero de la insulo, la Aliancanoj disvolvigis ĝin kiel grava aerbazo kiu estis uzata por la redukto de la ĉefa japana bazo en Rabaul.

## Notoj 
Vella Lavella
Vella Lavella
Vella Lavella
Vella Lavella
Vella Lavella
Batalo de Kolombangara

eta|350px|La usonaj krozoŝipoj *St. Louis* kaj *Leander* fajre.
La **Batalo de Kolombangara** (en japana: コロンバンガラ島沖海戦) (konata ankaŭ kiel *Dua Batalo de Kula Golfo*) estis marbatalo de la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito, luktita la nokton de 12a/13a de Julio 1943, ĉe Kolombangara en la Salomonoj.

Je la 01:00 en la 13a de Julio, la aliancanaj ŝipoj establis kontakton per radaro ĉirkaŭ 32&nbsp;km oriente de la norda pinto de Kolombangara je 7°50′S 157°21′E. La admiralo Walden L. Ainsworth supozis, ke li ĝuos kompletan surprizon, sed la japanoj estis konsciaj pri la forto de la Aliancanoj jam preskaŭ antaŭ du horoj. La destrojeroj pliigis rapidon por impliki la japanan forton dum la krozoŝipoj turniĝis por deploji siajn ĉefan artilerion, sed la imperijapanaj destrojeroj jam estis lanĉintaj torpedojn Long Lance kaj foriris. La krozoŝipo *Jincu* engaĝigis la aliancanajn ŝipojn kaj estis submetita al koncentrita pafado de aliancanoj. Tiele ĝi estis vrakigita, rompita en du pere de torpedofrapoj kaj sinkigita ĉirkaŭ la 01:45, kun la perdo de preskaŭ sia tuta ŝipanaro, inklude la vicadmiralon Izaki. De la flanko de la Aliancanoj, la krozoŝipo *Leander* estis frapita per torpedo kaj, severe damaĝita, retiriĝis el la batalo eskortita de la destrojeroj *Radford* kaj *Jenkins*.

Ainsworth persekutis la imperiajn destrojerojn, sed kaj *St. Louis* kaj *Honolulu* estis frapitaj per torpedoj kaj damaĝitaj, dum *Gwin* estis frapita mezŝipe kaj fuĝis je la 09:30 la venontan matenon.

Proksimume la Aliancanoj suferis perdon de 89 mortintoj, dum la japanoj de multaj pliaj, ĝis 482.

## Notoj 
Kolombangara
Kolombangara
Kolombangara
Kolombangara
Kolombangara
Szilárd Sződy

**Szilárd Sződy** [silArd sOdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sződy Szilárd** estis hungara skulptisto, medalisto, bazlerneja kaj altlerneja instruisto.
eta|Simbolo pri Przemyśl (1931, Budapeŝto) fare de Szilárd Sződy
Szilárd Sződy  naskiĝis la  en Nagykáta, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Szilárd Sződy studis en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo inter 1894-1898. Post la diplomo li studvojaĝis al Romo, Florenco, Padovo kaj Venecio, kie li pentradis akvarelojn. Hejmenveninta li ekspoziciis kaj instruis en Budapeŝto. En 1914 li batalis en Przemyśl, en la sekva jaro ankaŭ li estis militkaptito en Siberio. Kiel ĉefleŭtenanto li povis pentradi, krei medalojn. Inter 1921 kaj 1928 li instruis en pedagogia altlernejo en Budapeŝto, inter 1927-1938 li estis pedagogia inspektoro. Li kreis statuojn, monumentojn, tombomonumentojn, reliefojn, medalojn.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1904, 1919)
* Arthalo Budapeŝto (1918)

## Elektitaj skulptaĵoj 

Central City Communal Slaughterhouse. Statue by Szilárd Sződy (1937). - Budapest.JPG|Simbolo pri viando
Relief by Szilárd Sződy in 1913. - 4 II. János Pál pápa Square, 2016 Budapest.jpg|Ornama reliefo
Deák Diák Általános Iskola, Szilágyi utca, dombormű, 2016 Budapest.jpg|Ornama reliefo
Kittenberger Kálmán Elementary School, CoA, 2018 Nagymaros.jpg|Ceramika hungara blazono
WWI memorial plaque-2 Bp14 Thököly173.jpg|Memortabulo
Tivadar Puskás plaque Bp08 Horváth Mihály18.jpg|Tivadar Puskás
Charles Darwin plaque Bp08 Puskin14.jpg|Charles Darwin
Kvassay Jenő (1).jpg|Monumento pri Jenő Kvassay
Mother and Child by Szilárd Sződy in Hatvani Cemetery, Eger, 2016 Hungary.jpg|Tombomonumento
Angel with trumpet by Szilárd Sződy (1932) in Hatvani Cemetery, Eger, 2016 Hungary.jpg|Tombomonumento
Buday Dezső sírja.jpg|Tombomonumento
Mahunka Imre sírja.jpg|Tombomonumento

## Elektitaj etaj artaĵoj 
* Dante Alighieri, Imre Madách, Ignác Martinovics (medaloj)
* *Levente lövész jelvény,* *Fehérház 1919. Aug. 6.* (insignoj)
* László Ravasz (plateto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj medalistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lajos Szőke

**Lajos Szőke** [lajoŝ sOke], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szőke Lajos** estis hungara skulptisto.

Lajos Szőke  naskiĝis la  en Nagykónyi, li mortis la .
eta|Ĵurnalvendisto (2012, Budapeŝto) fare de Lajos Szőke
[eta|Viktimoj de aborto (tombejo de [Gyömrő) fare de Lajos Szőke]]

## Biografio 
Lajos Szőke aĝis 10, kiam li translokiĝis al Budapeŝto. Li studis en Reĝa Industriarta Altlernejo inter 1931-1935. Liaj plej gravaj instruistoj estis Béla Ohmann, Elek Lux kaj Elemér Fülöp. Post siaj studoj li ekspoziciis kaj kreis skulptaĵojn, ornamaĵojn. En la sekvaj jardekoj li studvojaĝis al Aŭstrio, Svislando, Italio, Francio, Rumanio kaj Bulgario.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (ekde 1936)

## Elektitaj skulptaĵoj 
* Nuda virino (aluminio, 1968, Balatonkenese)
* Stefano la 1-a (Hungario) (terakoto, 1983, Nagykónyi)
* Amikeco (ornama puto, bronzo, kalkŝtono, Diósd)
* Ĵurnalvendisto (bronzo, 2012, Budapeŝto, vidu la bildon!)
* Dózsa / Werbőczy: Tripartitum (plateto)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj centjaruloj
Reinier Craeyvanger

**Reinier Craeyvanger** (Utreĥto, 29-a de februaro 1812– Amsterdamo, 10-a de januaro 1880) estis nederlanda pentristo kaj muzikisto (basisto, violonisto, violonĉelisto). Krom por propraj verkoj, li estas konita de kopioj de grandaj majstroj kiel Jan Steen, Gerard Dou aŭ Frans van Mieris.

Lia frato Gijsbertus ankaŭ estis pentristo kaj ilia patro Gerardus estis muzikisto.

Reinier studis en la Reala Akademio de Belaj Artoj de Amsterdamo, kie, inter aliaj, li estis lernanto de Jan Willem Pieneman.

Li estis membro de Arti et Amicitiae kaj unu el la fondaj membroj de De Haagse Etsclub de Hago.

## Galerio 

File:Craeyvanger, Cottage interior.jpg|
File:Craeyvanger, Utrecht.jpg|
File:Craeyvanger, Kerkportaal.jpg|
File:Reinier Craeyvanger-Dorpsfeest.png|

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Reinier Craeyvanger, Artnet

Kategorio:Nederlandaj pentristoj
Kategorio:Nederlandaj muzikistoj
Kategorio:Nederlandaj violonistoj
Kategorio:Basistoj
Kategorio:Violonĉelistoj
Miklós Szőcs TUI

**Miklós Szőcs TUI** [miklOŝ sOĉ tui], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szőcs Miklós TUI** estas hungara sendiploma abstrakta skulptisto, ordinara membro de Hungara Belarta Akademio (2013).

Miklós Szőcs TUI  naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Miklós Szőcs TUI abiturientis en sia naskiĝurbo laŭ koresponda kurso, poste li frekventis metilernejon. Li iĝis instrumentisto. En 1974 li studis nur duonjaron en Hungara Belarta Altlernejo, poste li estis memlernanto kaj vivtenis sin el porokazaj laboroj. Li komencis skulptadi lignojn en la 1970-aj jaroj. Liaj skulptaĵoj foje estas samtempe mebloj aŭ infanludiloj. Li ricevis 4 premiojn ekde 1997, en 2024 premion Kossuth.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1991, 1999, 2002, 2006, 2012)
* Romo (2000)
* Gödöllő (2003) 
* Vieno (2007)
* Arthalo Budapeŝto (2007)
* Sopron (2009) 

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1985, 1994, 2006
* Gödöllő (2001, 2003, 2008-2011)
* Arthalo Budapeŝto (2001)

## Elektitaj artaĵoj 
* Teknősbékás asztal (1990-91)
* Gepárd (1990)
 
## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto kaj video
* hungarlingva membiografio kun bildo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kalvinana preĝejo (Veszprém-Kádárta)

La **Kalvinana preĝejo** estas eklezia monumento historia en Hungario, ĝis 1973 en vilaĝo Kádárta, poste en Veszprém (urbo).

## Historio 
En Kádárta dum la mezepoko vivis servutuloj de la katedrala kapitulo de Veszprém. La servutuloj havis preĝejon dediĉitan al Sankta Mikaelo, kiu estis konstruita en nekonata tempo. En la frua 16-a jarcento la loĝantoj kalviniĝis. En 1549 la turkoj senhomigis la vilaĝon, sed en 1613 homoj (plejparte kalvinanoj) alvenis. Post longa jura procedo la katedrala kapitulo rericevis la vilaĝajn bienojn, spite tion nur kelkaj servutuloj estis katolikoj, la plejparto estis kalvinanoj. En la 1790-aj jaroj la kalvinanoj rekonstruis la preĝejon, nature laŭ la eblecoj oni profitis la restinajn murojn kaj ŝtonojn. Nuntempe la kalvinana grupo estas komuna kun de Gyulafirátót, kiu estas same aligita vilaĝo al Veszprém.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en pli alta loko de Kádárta en korto, sed antaŭ la preĝejo estas videbla monumento pri falintoj dum la mondomilitoj. En mezo de la fasado la kvadrata turo iomete reliefas, malantaŭe etendiĝas la brikoforma navo, fine la rektangula absido. Sur la teretaĝa nivelo de la turo estas novgotika enirejo, pli supre estas malgranda fenestrorozo. Pinto de la turo estas oklatera piramido. En flanko de la navo estas alia enirejo. Interne en du flankoj estis konstruitaj galerioj. La predikejo, tablo kaj baptujo estis farita en 1910.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* https://www.veol.hu/veszprem/125-eve-orzi-a-hatart-az-elfeledett-kadartai-kereszt-1793125/ 

eta|maldekstre|Kalvinana preĝejo de Kádárta

Veszprem
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Veszprém
(46676) 1996 RF29

**(46676) 1996 RF29** estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero; do en la tiel nomata « Greka Tendaro ».

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Uppsala-DLR Trojan Survey* (UDTS), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Uppsala-DLR Trojan Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Vejdo

**Wei Yida**, konata en Esperanto sub la nomo **Vejdo** (Wuxi, Sichuan-provinco, la 22-an de oktobro 1947, kaj forpasinta en Ĉongĉingo la 18-an de aprilo 2025) estis ĉina esperantisto, tradukisto kaj redaktoro de la beletra gazeto *Penseo**.* 
## Vivkuro
Li eklernis Esperanton en 1961, poste aktivis en Esperanto-instruado, tradukado, redaktado kaj eldonado de esperantaj libroj kaj gazetoj en Ĉinio. De multaj jardekoj li vivis kaj agis en Ĉongĉingo. En sia juneco li studis, ankaŭ postdiplome, anglistikon en la Siĉŭana Fremdlingva Universitato.: *300 Ci-poemoj en la ĉina kaj en Esperanto* (kantpoemoj de la dinastio Song), 318 paĝoj. Monda Asembleo Socia (la 23-an de majo 2020), ISBN 2369602333, ISBN 978-2369602330

## Honoro 
En 2025, post lia forpaso, la estraro de Universala Esperanto-Asocio distingis lin kiel Honoran Membron (*in memoriam*) de la Asocio 

### Internacia tradukkonkurso "Vejdo" 
Universala Esperanto-Aoscio kreis en 2026 la internacian tradukkonkurson "Vejdo" honore al li.

## Vidu ankaŭ 
* Tradukscienco
* Traduko
* Literatura tradukisto

## Eksteraj ligiloj 
* biografio de li kun foto okaze de lia postmorta honora membreco de UEA, en prezento de julio 2025 de la tiujara UK (en formato PDF, paĝo 7, )
* Persona blogo en ipernity, kiu ne plu ekzistas, jen arkivigita versio de novembro 2021 ()
* Fejsbuka profilo ()
* [La ĉizita sel'](https://web.archive.org/web/20160413015302/http://cindymckee.com/librejo/%C4%88izitaSelo(Kanto).pdf), Mongola popolkanto tradukita de Vejdo
* Internacia tradukkonkurso "Vejdo" (2026)
## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Ĉinaj esperantistoj
Kategorio:Ĉinaj poetoj
Kategorio:Esperantlingvaj poetoj
Kategorio:Ĉinaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la ĉina lingvo
Kategorio:Tradukistoj al Esperanto
Kategorio:Redaktoroj
Kategorio:Mortintoj la 18-an de aprilo
Kategorio:Naskiĝintoj la 22-an de oktobro
Qatar Foundation

***Qatar Foundation*** (mallonge QF) aŭ **Katara Fondaĵo** (arabe: مؤسسة قطر), plena nomo «*Qatar Foundation for Education, Science and Community Development* aŭ Katara Fondaĵo por Edukado, Scienco kaj Socievoluado) estas privata senprofita organizaĵo en Kataro, fondita en 1995 per dekreto de ŝejĥo Hamad bin Ĥalifa Al Thani, emiro de Kataro ĝis la jaro 2013. En februaro 2016 Hind bint Hamad Al Thani, la fratino de la aktuala emiro (2018), ŝejĥo Tamim bin Hamad Al Thani, estras la Fondaĵon kune kun sia patrino ŝejĥino Moza bint Nasser kiu estas prezidantino de la *Qatar Foundation*.

Aldone al privata financado, la organizaĵo estas subtenata kaj financata de la registaro de Kataro. La celo de la fondaĵo estas subteni Kataron survoje al la transiro de karbona ekonomio al scio-ekonomio fokusante sur iniciatoj en la kampoj edukado, scienco kaj esplorado kaj komunuma evoluigo. La programoj por socia disvolviĝo de la fondaĵo celas akceli la kulturan vivon per aktivecoj kiuj konsciigu pri la kulturo, tradicioj de Kataro kaj la protektadon de la heredaĵo de Kataro, alfronti sociajn problemojn kaj "instigi progreseman socion". Ke la Qatar Foundation volas instigi progreseman socion, kiu taksas sian lingvan heredaĵon, montras la engaĝo de la QF en la konservado kaj antaŭenigo de la araba lingvo. Ĉi tiu klopodo estas disvastigata tra ĉiuj asociitaj institucioj, centroj kaj eventoj. La Monda Organizaĵo por la Renaskigo de la Araba Lingvo (MORAL) estas membro de la Qatar Foundation.

La Katara Fondaĵo subtenas edukadajn kaj sciencajn projektojn, kiel ekzemple la kampuson Education City (*Edukada Urbo*) proksime de Doha, kie diversaj famaj usonaj kaj eŭropaj universitatoj grupiĝis, ĉar la katara registaro per tio parte celas disvolvi junan loĝantaron kun la necesa sperto por subteni scio-ekonomion.

La plej elstara universitato en Kataro estas la Hamad bin Ĥalifa Universitato (HBKU) kies komputila esplorcentro, la *Katara Komputila Esploro-Instituto* kreis jam plurlingvan bitlibran legilon (*Jalees* kio arabe signifas *kunulon*).

La Katara Fondaĵo estas malantaŭ la kreado en 2009 de la Monda Energia Pinto por Edukado aŭ internacia pens-kunveno pri edukaj aferoj, okazinta en 2013 en Doha.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nacia Biblioteko de Kataro
* Moskeo Edukada Urbo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Edukaj fondaĵoj
Kategorio:Edukaj organizaĵoj en Kataro
Kategorio:Sciencaj organizaĵoj en Kataro
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1995
46669 Wangyongzhi

'*46669 *Wangyongzhi'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina aerospaca spertulo Wang Yongzhi (ĉine : 王永志, *Wáng Yǒngzhì''), ĉefa arkitekto de la ĉinaj , unu el la iniciatintoj kaj ĝeneralaj planistoj de la unua ĉina akcela lanĉilo LM-2 ; li ricevis la Superan Premion de la Ĉina Ŝtato por Scienco kaj Teknologio en 2003.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Euplectella aspergillum

alternative=Florkorbo je profundo de 2572 metroj.|eta|Florkorbo je profundo de 2572 metroj.
alternative=La supra parto de florkorbo.|eta|La supra parto de florkorbo.
alternative=Florkorbo de Venuso.|eta|Florkorbo de Venuso.
***Euplectella aspergillum*** estas specio en la klaso de heksaktinelidaj spongoj kiu loĝas en la profunda oceano. Ĝi estas popole konata kiel la **florkorbo de Venuso**.

Ofte, ene de la spongo estas du malgrandaj kraboj: masklo kaj ino (de la specio *Spongicola japonica*). Ili vivas kaj reproduktiĝas ene de la spongo. La kraboj, kiam ili estas larvoj, trairas la porojn de la spongo, sed kiam ili kreskas, ili ne povas eliri denove kaj tiam ili kaptiĝas. Ĝi estas formo de simbioza rilato: la kraboj purigas la internon de la spongo kaj, aliflanke, la spongo provizas al ili manĝaĵon. En Japanio, ĉi tiu rilato inter la du specioj simbolas la ideon de rilato por ĉiam, do la spongo estas donita al paroj kiuj edziĝos.

## Loko 
*Euplectella aspergillum* estas trovita en malgranda areo de la proksima maro de la Filipinaj Insuloj. Similaj specioj troveblas proksime de Japanio kaj en aliaj partoj de la okcidenta Pacifika Oceano kaj la Hinda Oceano.

## Teknologiaj aplikoj 
Tiuj spongoskeletoj havas kompleksajn geometriajn formojn, kiuj estis vaste studitaj pro sia rigideco, rendimento-forto, kaj minimuman fendetodisvastigon. Fibroptikaj esploristoj ankaŭ tre interesiĝas pri la vitraj fibroj, kiuj tenas ĉi tiujn spongojn al la oceana grundo. Ili estas fibroj de 5 ĝis 20 cm longo kaj maldikaj kiel homa haro. La spongo eltiras siliciatan acidon de marakvo kaj konvertas ĝin en silicoksido, tiam formas ĝin en kompleksan skeleton el vitrofibroj. Krome, ĉi tiuj fibroj ankaŭ estas eble utilaj por kreado de pli efikaj kaj malmultekostaj sunĉeloj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La florkorbo de la Venuso kaj nubskrapuloj | YouTube.
* 

Kategorio:Sponguloj
Batalo ĉe Kabo Sankta Georgo

eta|Usona destrojero *Charles Ausburne* ĉe Salomonoj ĉirkaŭ 1943.
La **Batalo ĉe Kabo Sankta Georgo** estis marbatalo de la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito luktita en la 25a de Novembro 1943, inter la Kabo Sankta Georgo, Nova Irlando, kaj la insulo Buka (nune parto de la Provinco de Nordaj Salomonoj en Papuo-Nov-Gvineo). Ĝi estis la lasta armita konfronto de surfacaj ŝipoj en la Kampanjo de Salomonoj. Dum la batalo, forto de kvin usonaj destrojeroj estritaj de la kapitano Arleigh Burke interrompis la iradon de similgranda japana forto kiu estis retiriĝinta el Buka al Rabaul, surteriginte plifortigojn en la insulon. Dum la sekva luktado, tri japanaj destrojeroj estis sinkigitaj kaj unu estis damaĝitaj, dum la usonanoj apenaŭ havis perdojn. 647 japanoj mortis.

Kabo Sankta Georgo
Kabo Sankta Georgo
Kabo Sankta Georgo
Kabo Sankta Georgo
Kabo Sankta Georgo
Aviadilatakoj kontraŭ Rabaul (1943)

eta|Japana krozoŝipo *Ĉikuma* sub atako la 5an de Novembro 1943.
**Aviadilatakoj kontraŭ Rabaul** estis batalo de la Pacifika Fronto en la Dua Mondmilito okazinta ĉefe la 11-an de novembro 1943.

La Aliancanoj de la Dua Mondmilito faris aeratakon kontraŭ forto de krozoŝipoj en la grava japana bazo de Rabaul en Novembro 1943. Responde al la aliancana invado de Bougainville, la japanoj alportis fortan aron da krozoŝipoj el Truk, ilia ĉefa ŝipbazo en la Karolinaj Insuloj ĉirkaŭ 800 mejlojn norde de Rabaul, al Rabaul en preparado por nokta batalo kontraŭ la aliancana ŝiparo de liverado kaj subtenado. Aliancanaj aviadiloj el aviadilŝipoj kaj el surteraj bazoj atakis la japanan ŝiparon, la flughavenojn kaj havenajn instalaĵojn en la insulo Nova Britio por protekti la aliancanan amfibian invadon de Bougainville. Kiel rezulto de la aviadilatakoj kontraŭ Rabaul, la japana ŝiparo ne plu povis minaci la surteriĝojn. La sukceso de la aviadilatakoj ekŝanĝis la tre fortan kredon ke la aviadiloj el aviadilŝipoj ne povas defii la aviadilojn el la surteraj bazoj. Japanoj perdis duoble da aviadiloj ol la Aliancanoj (ĉirkaŭ 50) kaj ses krozoŝipoj rezultis tre damaĝitaj.

Kategorio:Bataloj en 1943
Rabaul
Rabaul
Rabaul
Rabaul
Rabaul
Batalo ĉe Komandorski-insularo

eta|La peza krozoŝipo *Salt Lake City*, damaĝita de pafado el japana krozoŝipo, ekperdas rapidon antaŭ sinki en akvo dum la batalo sub fuma ekrano fare de akompanaj destrojeroj.
La **Batalo ĉe Komandorski-insularo** estis marbatalo inter la usona kaj la japana marfortoj kiu okazis la 27an de Marto 1943 en Norda Pacifiko, sude de la sovetaj Komandorski Insuloj. La batalo estis dumtaga surfaca kunfronto en kiu aerapogo ludis nemalhaveblan rolon kaj en kiu la pli malgranda usona forto evitis kompletan detruadon ĉefe pro bona sorto.

Frumatene de la 26a de Marto, la japana konvojo estis haltigita per la usona ŝiplinio je ĉirkaŭ 100 mejlojn sude de la Komandorski insuloj kaj 180 mejlojn okcidente de Attu, ĝuste okcidente de la Internacia datlinio. Pro la malproksima loko de la batalo kaj hazarda trafo en malferma oceano, neniu el ambaŭ ŝiparoj havis aeran aŭ submarŝipan helpon, kio faras tion unu el la malmultaj bataloj ekskluzive inter surfacaj ŝipoj en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito kaj unu el la lastaj puraj kanonaj dueloj inter ŝiparoj de ĉefaj surfacaj luktantoj en marbatala historio.

## Notoj 
## Bibliografio 
* D'Albas, Andrieu (1965). Death of a Navy: Japanese Naval Action in World War II. Devin-Adair Pub. ISBN 0-8159-5302-X.
* Dull, Paul S. (1978). A Battle History of the Imperial Japanese Navy, 1941-1945. Naval Institute Press. ISBN 0-87021-097-1.
* Garfield, Brian (1995). The Thousand Mile War. Aurum Press. ISBN 1-84513-019-7.
* Lacroix, Eric; Linton Wells (1997). Japanese Cruisers of the Pacific War. Naval Institute Press. ISBN 0-87021-311-3.
* Lorelli, John A. (1984). The Battle of the Komandorski Islands, March 1943. Naval Institute Press. ISBN 0-87021-093-9.
* Morison, Samuel Eliot (2001) [1951]. Aleutians, Gilberts and Marshalls, June 1942-April 1944, vol. 7 of History of United States Naval Operations in World War II. Champaign, Illinois, US: University of Illinois Press. ISBN 0-316-58305-7.

Komandorski-insularo
Komandorski
Komandorski
Kategorio:Aleutaj insuloj
Nitrozila bromido

**Nitrozila bromido** aŭ **NOBr** estas neorganika broma kombinaĵo de nitrogeno kaj oksigeno, malhelruĝa gaso kun penetranta odoro kaj oksidigaj proprecoj kies kondensiga punkto estas iom malsupre ol media temperaturo. Sammaniere kiel kun nitrozila klorido kaj nitrozila fluorido, ĝi uzatas en kemiaj sintezoj ĉar en akva medio ĝi iĝas en bromidan acidon kaj nitratan acidon kondiĉigante al bromigaj kaj nitrogenigaj reakcioj. En normalaj kondiĉoj ĝi malkomponiĝas per fotolizo formante *nitratan oksidon* kaj klorgason.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Sintezo de nitrozila bromido per interagado de la bazaj kemiaj elementoj:

### Sintezo 2 
* Sintezo per traktado de *nitrogena duoksido* kaj bromo:

### Sintezo 3 
* Preparado per traktado de *nitrogena duoksido* kaj kalia bromido:

### Sintezo 4 
* Preparado de nitrozila bromido per interagado de *dunitrogena trioksido* kaj bromo:

### Sintezo 5 
* Per reakcio inter nitrita acido kaj bromida acido:

### Sintezo 6 
* Sintezo per traktado de nitrata acido kaj bromida acido:

### Sintezo 7 
* Per interagado de nitrozila klorido kaj bromida acido:

### Sintezo 8 
* Per reakcio inter natria nitrito kaj bromo:

### Sintezo 9 
* Per traktado de natria nitrito kaj bromida acido:

### Sintezo 10 
* Per interagado de *nitrozilsulfata acido* kaj natria bromido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Malkomponado de nitrozila bromido:

### Reakcio 2 
* Per hidrolizo, nitrozila bromido iĝas en nitratan acidon, *nitratan oksidon* kaj bromidan acidon:

### Reakcio 3 
* Nitrozila bromido reakcias kun kalia hidroksido:

### Reakcio 4 
* Kun metanolo ĝi donas nitrometanon:

### Reakcio 5 
* Kun metilamino ĝi iĝas en bromometanon:

### Reakcio 6 
* Kun alanino ĝi formas *2-bromo-propionatan acidon*:

### Reakcio 7 
* Preparado de tribromoacetata acido per reakcio kun trifluoroacetata acido:

### Reakcio 8 
* Sintezo de nitrozila klorido en ĉeesto de klorgaso:

### Reakcio 9 
* Preparado de *nitrozobenzeno* per agado sur *fenil-natrio*:

### Reakcio 10 
* Sintezo de *bromo-benzeno* per rekta agado sur benzeno:

### Reakcio 11 
* Preparado de *nitrozilsulfata acido* per agado sur *arĝenta bisulfato*:

## Vidu ankaŭ 
* Nitrozila klorido
* Nitrozila jodido
* Nitrozila fluorido

## Literaturo 
* Advances in Physical Organic Chemistry APL
* Inorganic Syntheses
* Science of Synthesis: Houben-Weyl Methods of Molecular Transformations
* Journal - Chemical Society, London
* The Chemical News and Journal of Industrial Science
* Youtube - Preparado kaj proprecoj de nitrozila bromido

## Referencoj 
bromido
Kategorio:Nemetalaj halogenidoj
Kategorio:Bromidoj
Kategorio:Koloraj gasoj
Nova Georgio

eta|450px|Mapo de la Novgeorgiaj Insuloj kaj Nova Georgio en la centro.
**Nova Georgio** (aŭ **Nov-Georgio**), nome la plej granda insulo de la Okcidenta Provinco de Salomonoj, havas areon de 2,037 km², kio faras ĝin la 200a plej granda insulo en la mondo.

La insulo Nova Georgio estas en la Novgeorgia Grupo, arkipelago inkludanta plej el la aliaj pli grandaj insuloj en la provinco. La insulo estas proksimume 85 kilometrojn longa kaj 41 kilometrojn larĝa.

Nova Georgio estas vulkana insulo, ĉirkaŭita en kelkaj lokoj de korala rifo. La ples alta pinto estas la Monto Masse, kun alto de 860 metroj.

La klimato estas malseka, kaj tropika, kaj la insulo foje suferas oftajn ciklonojn. Nova Georgio estas kovrita per densa vegetaĵaro, kaj en la marĉaj areoj estas mangrovoj.

## Bibliografio 
* Toto isu/NguzuNguzu: War Canoe Prow Figureheads from the Western District, Solomon Islands

## Referencoj 
* https://web.archive.org/web/20080120074212/http://solomonislands.com.sb/newgeorgia.html

Kategorio:Geografio de Papuo-Nov-Gvineo
Kategorio:Insuloj en la Salomonoj
Kategorio:Okcidenta provinco (Salomonoj)
Kategorio:Kapĉasado
Golfo de Imperiestrino Auguste

eta|280px|Golfo de Imperiestrino Auguste elspace.
**Golfo de Imperiestrino Auguste** estas golfeto en la okcidenta flanko de la insulo Bougainville, ene de la Aŭtonoma Regiono Bougainville en nordoriento de Papuo-Nov-Gvineo.

Ĝi ludas gravan rolon kiel areo de fiŝkaptado por la popolo de Bougainville.

La Golfo de Imperiestrino Auguste estas nomita laŭ Auguste Viktoria von Schleswig-Holstein, edzino de la germana imperiestro Vilhelmo la 2-a.

En Novembro 1943, la golfeto estis la loko de la Batalo en Golfo de Imperiestrino Auguste, inter fortoj de Aliancanoj kaj Japanoj.

Imperiestrino Auguste
Marbatalo de Vella Lavella

[eta|dekstra|*Ŝigure* kaj *Samidare* ĉe [Bougainville ĝuste horojn antaŭ la batalo.]]
La **batalo de Vella Lavella** (第二次ベララベラ海戦 Dainiji Berarabera kaisen) estis marbatalo de la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito kiu estis luktita nokte la 6an de Oktobro 1943, ĉe la insulo Vella Lavella en la Salomonoj. Ĝi markis la finon de trimonata batalaro por konkeri la centron de la Salomonoj, kiel parto de la Kampanjo de Salomonoj.

Tiu batalo okazis fine de la surtera kampanjo en Vella Lavella, kiam la japanoj klopodis evakui la 600-homan soldataron el la insulo. Tiu soldataro estis sieĝita en malgrandan sakstraton en la norda pinto de la insulo ĉirkaŭ Marquana Bay. Dum forto de ĉirkaŭ 20 helpoŝipoj kaj barĝoj evakuis la surstrandigitajn soldatojn, forto de naŭ japanaj destrojeroj luktis mallongan, sed akran batalon kontraŭ ses usonaj destrojeroj norde de la insulo por malproksimigi atenton el la evakuado. Kiel rezulto de la batalo, la japana evakuklopodo estis sukcese plenumita. Ĉiu flanko perdis po unu destrojeron sinkigitan.

Vella Lavella
Vella Lavella
Vella Lavella
Vella Lavella
Vella Lavella
Kategorio:Noktaj bataloj
Batalo en Golfo de Imperiestrino Auguste

eta|dekstra|Usonaj marsoldatoj sur surterigaj boatoj en Golfo de Imperiestrino Auguste​.
La **Batalo en Golfo de Imperiestrino Auguste**, en la 1a–2a de Novembro 1943 – konata ankaŭ kiel **Batalo en Golfo Gazelle**, **Operaco Cherry Blossom**, kaj en japanaj fontoj kiel **Marbatalo ĉe Bougainville** (ブーゲンビル島沖海戦) – estis marbatalo luktita ĉe la insulo Bougainville en la Golfo de Imperiestrino Auguste. La marbatalo estis rezulto de aliancanaj surteriĝoj en najbara insulo Bougainville en la unua militagado en la kampanjo de Bougainville en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito kaj povas ankaŭ esti konsiderata parto de la kampanjoj de Salomonoj kaj Nov-Gvineo. La batalo estis grava parto de pli ampleksa aliancana strategio – konata kiel Operaco Cartwheel – cele al izolado kaj ĉirkaŭo de la ĉefa japana bazo en Rabaul. La intenco esti establi strandokapon en Bougainville, ene de kiu flughaveno estu konstruita.

La marbatalo okazis en la fino de la unua tago de la surteriĝoj ĉirkaŭ Kabo Torokina, kiam la japanoj eligis grandan forton el Rabaul en klopodo ripeti la sukceson, kiun ili atingis en insulo Savo en Aŭgusto 1942, responde al aliancanaj amfibiaj surteriĝoj en oriento de Salomonoj. Finfine, la protekta forto de usonaj militŝipoj kapablis haltigi la japanan forton kaj la surteriĝoj ĉirkaŭ Kabo Torokina estis sukcesaj.

## Notoj 
Golfo de Imperiestrino Auguste
Golfo de Imperiestrino Auguste
Golfo de Imperiestrino Auguste
Golfo de Imperiestrino Auguste
Golfo de Imperiestrino Auguste
Kategorio:Bataloj kaj operacoj de la Salomonoj dum la Dua Mondmilito
Sausapor

**Sausapor** (alternativaj nomoj: **Sansapor** aŭ **Tandjong Sausapor**) estas malgranda urbo kaj *kecamatan* en la Regenteco Tambraŭ de Sudokcidenta Papuo, Indonezio. La urbo estas sur la norda marbordo de la Birdokapa Duoninsulo, konata ankaŭ germanlingve kiel *Vogelkop* kaj anglalingve ''Bird's Head*. Laŭ la popolnombrado de 1983, tiu *kecamatan'' havas 3 325 loĝantojn, kaj pli ĵusaj kalkuloj montras ĉirkaŭ 1 000 personoj loĝantaj en la ĉefa urbo Sausapor. Sausapor estas grava reproduktejo por martestudoj kaj birdo-habitato.

Sausapor havas kelkajn diversajn zonojn kiuj inkludas pluvarbarojn, areojn de fruktoĝardenoj, strandoj, kaj arbarbordoj.

## Notoj 
Kategorio:Loĝlokoj de Sudokcidenta Papuo
Saidor

[300ra|eta|maldekstre|[Provinco Madang kie estas **Saidor**.]]

**Saidor** estas vilaĝo en la Provinco Madang, sur la norda marbordo de Papuo-Nov-Gvineo.

La 2-an de januaro 1944 la Aliancanoj elŝipiĝis en Saidor dum la Pacifika Kampanjo en la Dua Mondmilito. Tiu operaco ludis gravan rolon en la Kampanjo de Nov-Gvineo pere de amfibia grandskala elŝipiĝo, en la kunteksto de la "Operaco Dexterity". Ankoraŭ estas restaĵoj de civila aerodromo de 1,8 km kaj japona haveno ĉe la marbordo. La aliancanoj poste konstruis du ŝoseojn kiuj konektis al aliaj urboj.

Saidor estas bordata de la rivero Nankina.

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de Saidor

Kategorio:Loĝlokoj de provinco Madang
Enikő Szöllőssy

**Enikő Szöllőssy** [enikO solOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szöllőssy Enikő** estas hungara skulptisto, medalisto.
eta|Fera floro fare de Enikő Szöllőssy (1977, Dunaújváros)
Enikő Szöllőssy  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Enikő Szöllőssy studis en la lernojaro 1959 en la Industriarta Altlernejo, poste ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1965. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Borsos, Iván Szabó (skulptisto) kaj Pál Pátzay. Inter 1975 kaj 1983 ŝi apartenis la skulptista grupo de Dunaújváros, poste al pluraj aliaj artistaj grupoj. En 1982 ŝi havis stipendion en Wolverhampton, en 1995 en Romo. Ŝi ricevis premiojn inter 1967-2016.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1980)
* Veszprém (urbo) (1981)
* Budapeŝto (1985, 1992, 1998, 2007)
* Sopron (1993)
* Nyíregyháza (2000)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Sopron (1977-1987, 1991-1997, 2001, 2003)
* Pécs (1967-1979, 1983-1989, 1993-2001, 2005)
* Antverpeno (1977)
* Monza (1980)
* Moskvo (1982)
* Ravenna (1983, 2001)
* Budapeŝto (1987, 1993, 1997, 2006)
* Wrocław (2002)

## Elektitaj skulptaĵoj 

Ép és roncsolt csövek (Szöllőssy Enikő, 1981), 2017 Dunaújváros.jpg|Duktoj
Szollossy Eniko 00.JPG|Meditado
A II. világháborús emlékmű - Cigánd 1992.JPG|Monumento
Dollinger Gyula Szőllőssy Enikő alkotása.jpg|Memortabulo

## Sakralaj skulptaĵoj 
* Sankta Rita (ligno, 1969, Pásztó)
* Sankta Maria (bronzo, 1994, Kisbodak)
* Sankta Paŭlo (ŝtono, 1999, Jászárokszállás)

## Elektitaj medaloj 
* "Rácsok / Vonulása / Napjaink" (bronzo)
* Albert Szent-Györgyi (bronza plaketo)
* "Fejér Csaba portréja" (1966)
* "Blattner Géza-díj"
* Memore al Kazinczy (ora medalo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj medalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Operaco Printempa Vekiĝo

eta|dekstra|300px|Germanaj perdoj.
eta|dekstra|300px|Soveta kontraŭofensivo.
La **Operaco Printempa Vekiĝo** (en angla *Operation Spring Awakening*, en germana *Unternehmen Frühlingserwachen*) (6a – 16a de Marto 1945) estis la lasta grava germana ofensivo de la Dua Mondmilito. Ĝi okazis en Hungario en la Orienta Fronto. Tiu ofensivo estis referencata ankaŭ en Germanio kiel la *Plattensee Ofensivo* kaj en Sovetunio kiel *Balatona Defendoperaco* (6a – 15 de Marto 1945).

La ofensivo ekis sekretege la 6-an de marto 1945 per atako ĉe la Lago Balatono, nome areo kiu inkludis kelkajn el la lastaj nafto-rezervoj ankoraŭ disponeblaj por la Akso. La operaco implikis multajn germanajn unuojn retiriĝintajn el la malsukcesa Ofensivo de Ardenoj en la Okcidenta Fronto, inkludante la 6an Panzerarmeon kaj ties subigitajn diviziojn de Waffen-SS. Tio okazis el la 6a al la 15a de Marto. La soveta kontraŭofensivo de la Ruĝa Armeo plus unuoj el Bulgario okazis el la 16a de Marto ĝis la 13a de Aprilo, kiam la Sovetoj jam alvenis ĝis Vieno. La supereco de la soveta flanko estas malneniebla. sed Adolf Hitler dume insistis en eblo rezisti. En la unua duono de Aprilo la atakantoj venis al la areoj de Graz kaj Maribor. Fine de la monato al la areo de Vieno-Bratislavo kaj Nagykanizsa.

La operaco estis malsukcesa por Nazia Germanio. Ambaŭ flankoj perdis po pli ol 50 000 homojn, kaj grandajn perdojn el militmaterialo. Ĉefe Nazia Germanio perdis grandan parton de teritorio, preskaŭ tutan Hungarion kaj iom pli.

## Bibliografio 
* Dollinger, Hans (1967) [1965]. The Decline and Fall of Nazi Germany and Imperial Japan. New York: Bonanza. ISBN 978-0-517-01313-7.
* Duffy, Christopher (2002). Red Storm on the Reich: The Soviet March on Germany, 1945. Edison, NJ: Castle Books. ISBN 0-7858-1624-0.
* Frieser, Karl-Heinz; Schmider, Klaus; Schönherr, Klaus; Schreiber, Gerhard; Ungváry, Kristián; Wegner, Bernd (2007). Die Ostfront 1943/44 – Der Krieg im Osten und an den Nebenfronten.
* Das Deutsche Reich und der Zweite Weltkrieg. VIII. München: Deutsche Verlags-Anstalt. ISBN 978-3-421-06235-2.
* Fritz, Stephen (2011). Ostkrieg: Hitler's War of Extermination in the East. Lexington: The University Press of Kentucky. ISBN 978-0-81313-416-1.
* Glantz, David M.; House, Jonathan (1995). When Titans Clashed: How the Red Army Stopped Hitler. Lawrence, Kansas: Kansas University Press. ISBN 0-7006-0717-X.
* Seaton, Albert (1971). The Russo-German War, 1941–45. New York: Praeger Publishers. ISBN 978-0-21376-478-4.
* Stein, George H. (1984). The Waffen SS: Hitler's Elite Guard at War, 1939–1945. Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 0-8014-9275-0.
Ziemke, Earl F. (1968). Stalingrad to Berlin: The German Defeat in the East. Washington: Office of the Chief of Military History – U.S. Army. ASIN B002E5VBSE.

Printempa Vekiĝo
Printempa Vekiĝo
Printempa Vekiĝo
Printempa Vekiĝo
Printempa Vekiĝo
Printempa Vekiĝo
Printempa Vekiĝo
Gijsbertus Craeyvanger

** Gijsbertus Craeyvanger** Utreĥto, 21-a de oktobro 1810– Utreĥto, 17-a de julio 1895) estis nederlanda pentristo.

Ankaŭ lia frato Reinier estis pentristo kaj ilia patro Gerardus estis muzikisto.

Reinier studis en la Reala Akademio de Belaj Artoj de Amsterdamo, kie, inter aliaj, li estis lernanto de Jan Willem Pieneman.

## Galerio 

File:Craeyvanger, A good days hunting.jpg|'
File:Carel Jacobus Behr,Gijsbertus Craeyvanger, Stadswal met kruitmagazijn.jpg|
File:Craeyvanger, drawing.jpg|

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Gijsbertus Craeyvanger, Artnet

Kategorio:Nederlandaj pentristoj
Gerardus Craeyvanger

**Gerardus Craeyvanger** aŭ **Gerardus Kraijvanger** (Utreĥto, 13-a de januaro 1775– Utreĥto, 10-a de marto 1855) estis nederlanda muzikisto (basitono, violonisto). Li ankaŭ laboris kiel korusa dirigento kaj instruisto de kanto. 

Li estis filo de Gijsbertus Craeyvanger kaj Geertruida Klingen, lia fratino estis la poetino, Gertrudis Craeyvanger
Li edziĝis Johanna Swillens kaj tiam Elisabeth Margaretha Swillens. Li estis la patro de la pentristoj Gijsbertus Craeyvanger kaj Reinier Craeyvanger, kaj de la violinisto Carolus Arnoldus Craeyvanger.

## Notoj 
Kategorio:Nederlandaj baritonoj
Kategorio:Nederlandaj violonistoj