Orient-mediteraneaj koniferaj-sklerofilaj-foliarbaj arbaroj

[eta|220px|Antalya-Köprülü-[Kanjono apud Serik, Turkujo.]]
La **orient-mediteraneaj koniferaj-skerofilaj-foliarbaj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la mediteranea ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi estas parto de la tutmondaj 200-unuo kiu ampleksas la tutan mediteranean regionon. La ekoregiono kongruas kun samnoma regiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. Biome la ekoregiono apartenas al mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj de la orienta Mediteranea regiono.

## Priskribo 
La ekoregiono kovras areon de 143 800 kvadrataj kilometroj, kaj okupas partojn de Israelo, Jordanio, Libano, Sirio, kaj Turkujo.

## Flaŭro 
eta|220px|maldekstra|Karobarbo en Benŝemen-Arbaro, Israelo.
La ĉefaj plantokomunumoj en la ekoregiono ampleksas foliarbajn sklerofilajn arbedarojn (makisojn), pinarojn (ĉefe de la halepa pino (*Pinus halepensis*) kaj la malgrandazia pino (*Pinus brutia*)), sekajn kverkajn (*Quercus* spp.) duonarbarojn kaj stepojn.

Makiso estas superreganta speciale en la nordokcidenta parto de la ekoregiono kaj laŭlonge de la orienta marbordo de la Mediteraneo. Olivujo (*Olea europaea*), karobujo (*Ceratonia siliqua*), kirmesa kverko (*Quercus coccifera*), palestina pistacio (*Pistacia palaestina*), lentisko (*P.lentiscus*) kaj orienta arbuto (*Arbutus andrachne*) estas la ĉefaj specioj de la makisaj komunumoj.

Plie, tamen, pli ol 40 sklerofilaj specioj  ankaŭ troviĝas tie ĉi, inkluzive : *Philyrea latifolia*, *Pistacia terebinthus*, *Calicotome villosa*, *Genista acanthi*, *Rhamnus oleoides*, *Myrtus communis*, *Laurus nobilis*, *Styrax officinalis*, kaj *Spartium junceum*.

Kvankam la *Olea-Ceratonia*-Alianco en la marborda zono estas plejparte degradita, ĝi ankoraŭ ĉiam reprezentas la klimaksan komunumon . Speciale la karobarba arbotavolo estas tiele degradita ke ĝi nur estas reprezentita de kelkaj individuoj. Olivujo konstituas kompletajn komunumojn apud Antalya-Köprülü-Kanjono kaj Adena-Feke.

Unu el la plej disvastigintaj kaj gravaj komunumoj de tiu ekoregiono estas tiu de kirmesa kverko. Ĝia granda ekologia toleremo kaj kapablo por restariĝi en degraditaj turk-pinaj arbaroj igas ĝin unu el la plej dominantaj vegetaĵaro-tipoj. Alia notinda kverko estas la komunumo de la endemia specio *Quercus aucheri* situinta apud Antalya-Kemer-Faselis.

Turka pino kaj halepa pino estas la ĉefaj arbospecioj en la arbaroj de tiu ekoregiono. Turka pino superregas en la nordaj partoj de la ekoregiono kaj halepa pino estas dominanta pli fore suden. La du specioj havas tre similajn ekologiajn karakterizojn, kaj ambaŭ estas sciataj por siaj alta ekologia toleremo.

## Faŭno 
Tiu ekoregiono estas grava areo de birda diverseco ĉar ĝi situas en unu el la ĉefaj birdaj migrovojoj. La Granda Rifto etendiĝas en tiun ekoregionon apud Palestino, Israelo kaj Jordanio. Tiu areo do subtenas la daŭrigon de ŝlosila migrovojo ekde Afriko ĝis la nordo.

Plie, estas ses Gravaj birdaj areoj en la okcidenta parto de tiu ekoregiono. Ili gastigas interalie jenajn endanĝerigitajn speciojn : pigmean kormoranon (*Phalacrocorax pygmeus*), krispan pelikanon (*Pelecanus crispus*), marmoranason (*Marmaronetta angustirostris*), blankokulan anason, (*Aythya nyroca*), grandan kriaglon (*Aquila clanga*) kaj blankŝultran aglon (*A.heliaca*).

Populacio de la krize endanĝerigata norda senharibiso (*Geronticus eremita*) troviĝas en tiu ĉi ekoregiono. La sola populacio en Turkujo, kun 61 paroj, ne povas komplete postvivi sovaĝe, tamen ; ĝi vivas en bredado-stacio en Birecik, kaj vivas libere dum la bredada sezono. La alia postrestanta populacio de tiu ĉi specio, en Maroko , estas sovaĝa kaj bonfaranta kun 250 paroj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
*  Akçakaya, H.R. 1990 : Bald ibis (*Geronticus eremita*) population in Turkey: An evaluation of the captive-breeding project for reintroduction. *Biological Conservation 51*: 225-237
*  Akman, Y. 1995 : Tükiye Orman Vejetasyonu. *Ankara Üniversitesi Yayinlari*. Ankara, Turkujo.
*  Zohary, M. 1973 : Geobotanical Foundations of the Middle East. 2 vols. *Fischer*, Stutgart, and *Sweets and Zeitlinger*, Amsterdam. 739 pp.

## Vidu ankaŭ 
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj 
*  : Ekoregiono PA1207 : Orient-mediteraneaj koniferaj-sklerofilaj-foliarbaj arbaroj (WWF)
*  Orient-mediteraneaj koniferaj-sklerofilaj-foliarbaj arbaroj (*Wildworld*)
*  Orient-mediteraneaj koniferaj-sklerofilaj-foliarbaj arbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Orient-mediteraneaj koniferaj-sklerofilaj-foliarbaj arbaroj (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Orient-mediteraneaj koniferaj-sklerofilaj-foliarbaj arbaroj (*Globalspecies*) 

*  Tutmondaj 200; nr 123 : Mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj (WWF) 
*  Cifereca Mapo de Eŭropaj Ekologiaj Regionoj

Kategorio:Palearktisaj ekoregionoj
Kategorio:Mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj
Kategorio:Global 200
Kategorio:Geografio de Israelo
Kategorio:Geografio de Jordanio
Kategorio:Geografio de Libano
Kategorio:Geografio de Sirio
Kategorio:Geografio de Turkio