open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Muzeo Turingiaj biendomoj (Rudolstadt)

La muzea vilaĝo **Turingiaj biendomoj** (germane: *Volkskundemuseum Thüringer Bauernhäuser*) estas la plej malnova liberaera muzeo de Germanio troviĝante en Rudolstadt, Große Wiese nr 2.

## Historio 
En 1914/15 kelkaj rudolstadtanoj ebligis, subtenite fare de la *Fondaĵo Marie Richter* la translokon de kadukiĝantaj biendomoj en la urboparkon de Rudolstadt. Dum la sekvantaj jaroj, danke al ampleksa kolektado de la unue honoroficaj muzeŭloj, oni sukcesis ekipi la tri domojn per kamparanaj laboriloj kaj endomaj objektoj de ĉiutaga vivo. Ekde 1964 la muzeo estas filio de la Muzeo Heidecksburg.

## Priskribo 
La pli granda de la du domoj el la jaro 1667 originas, same kiel la garbejo kaj la korta pordego, el la proksima vilaĝo Unterhasel. La posedantoj estis sufiĉe bonstaraj kaj ilia perlaboro estis i.a. la fiŝkaptado en la rivero Saale. La horizontala projekciaĵo montras bone la por la turingia regiono karakterizan dispartigon de la domotipo. *Wohnstallhaus*: disde la kuirejo alireblas kaj la loĝĉambroj kaj la staloj. Maldekstre oni iras al la stalo, kiu iam havis pordon en la direkto de la korto, dekstre oni atingas la supran etaĝon kun la ĉambroj de la olduloj kaj la ĉefa loĝĉambro kun la dormoĉambroj. Aparte impresas la  supra tagĉambro kun belaj paneloj el ligno, kio montras la pli altan socian rangon de la loĝantoj de tiu ĉi domo.

El la altaĵoj riĉaj je arbaro devenas la  unuetaĝa *Birkenheida domo*, konstruita ĉ. la jaro 1700. Ĝia origina situo en la Turingia Skista Montaro bone videblas per la abunda uzo de ardezo (grundmuro, planko, fornoparto de la koridora kuirejo). La simpla konstrumaniero kaj modesta inventaro dokumentas la socie malaltan statuson de la loĝantoj.

En la stalo de la dua domo oni aranĝis, post la enmeto de fenestroj, la vendotablon de vilaĝa apoteko. Ĝi originas el Rohrbach kaj atestas per sia ilaro la specialan kuracherban prilaboradon de la regiono, la komerco de oleaĵoj.

Pentrado de la meblaro  kaj de la laboriloj, kiuj transdonitis inter pluraj generacioj, montras tre personan rilaton al la iloj kaj impresas ankaŭ hodiaŭ per siaj forma beleco kaj ega utileco.

## Literaturo 
*Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 140-141

## Eksteraj ligiloj  
*Pri la muzeo sur la urba retpaĝaro. 

Turingiaj biendomoj
Rudolstadt
Rudolstadt
Rudolstadt
Kuselbach

la rojo **Kuselbach** estas 7,2&nbsp;km longa, orografie maldekstra flankrivero de la rivereto Glan en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Geografio 
La Kuselbach ekestas per la kunfluo de la rojoj Bledesbach (9,29&nbsp;km) kaj Pfeffelbach (11,0&nbsp;km) en Diedelkopf sur alteco de 240 m super marnivelo. La rojo fluas antaŭ sia kunfluo ĉefe orienten kaj pasas la distrikturbon t Kusel, Rammelsbach kaj Altenglan kaj enfluas de maldekstre sur alteco de 196 ms.m. en la rivereton Glan.

Ĝi superas altodiferencon de 44 m sur sia longeco de 7,2&nbsp;km, kiu egalas al dekliveco de 6,1 ‰ . La rojo deakvigas 79,558&nbsp;km² trans Glan, Nahe kaj Rejno al la Norda Maro.

### Alfluantoj 
* Pfeffelbach (*aldekstra fontrojo*), 11,0&nbsp;km
* Bledesbach (*dekstra fontrojo*), 9,3&nbsp;km
* Blaubach (*maldekstre*), 3,9&nbsp;km
* Gailbach (* maldekstre *), 2,0&nbsp;km
* Erzborn (* maldekstre *), 1,4&nbsp;km

## Akveja stato 
La rojo *Kuselbach * estas fajnmineralriĉa, karbonata mezmontara rojo. Ĝia Akveja strukturkvalito estas forte ĝis komplete ŝanĝiĝita. Nur malmultaj sektoroj estas „nur“ signife ŝanĝiĝita. La akvokvalito estas en Kusel malforte ŝarĝita kaj malsupre forte ŝarĝita.

eta|80px|makdekstre|blazono de la urbo Kusel

## Ceteraĵo 
La ondobendo sur la blazono de la urbo Kusel simbolas la rojon Kuselbach.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Wasserkörper Oberer Kuselbach  (PDF-Datei; 90&nbsp;kB)
* Pegel Kuselbach 

Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Selbach

**Selbach** estas la nomo de jenaj lokoj:

* Selbach (Sieg), komunumo en la distrikto Altenkirchen en Rejnlando-palatinato, Germanio
* Selbach (Brazilo) komunumo en Brazilo, (Provinco Rio Grande do Sul)

kaj partoj de:
* Engelskirchen, distrikto Oberbergischer Kreis, Nordrejn-Vestfalio 
* Kürten, distrikto Rheinisch-Bergischer Kreis, Nordrejn-Vestfalio 
* Odenthal, distrikto Rheinisch-Bergischer Kreis, Nordrejn-Vestfalio 
* Gaggenau, distrikto Rastatt, Baden-Virtembergo
* Nohfelden, distrikto Sankt Wendel, Sarlando, fonto de la rivero Nahe, vidu Selbach (Nohfelden)
* Waldeck, distrikto Waldeck-Frankenberg, Hesio, vidu Selbach (Waldeck)

**Selbach** estas nomo de riveretoj:
* la malsupra parto de Schwarzbach (Krümmelbach)
* Selbach (Kolonjo) (rojo en Kolonjo je la dekstra rejnflanko)
* Selbach (alfluanto de la rivero Emscher en la arbaro Hixterwald)
* Selbach (alfluanto de la rivereto Pleisbach)
* Selbach (alfluanto de la Buchholzbach kaj  Armuthsbaches, de la rivero Ahr)

**Selbach** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Selbach (Dalriada) († 723), reĝo de la skota reĝlando de Dalriada
* Carl Otto Selbach (1843–1915), germana politikisto
* Dolf Selbach (1930–2010), germana vestaĵfirmao
* Erich Selbach (1905–1985), germana entreprenisto
* Heinrich Taube von Selbach († 1364; ankaŭ Henricus Surdus de Selbach, Heinrich Taub, Heinrich der Taube), klerikulo , juristo kaj kronikisto
* Helmut Selbach (1909−1987), germana psikiatro kaj neŭrologo
* Josef Selbach (1915–2010), germana juristo

**Vidu ankaŭ:**
* Sehlbach
* Seelbach
* Selbbach
* domo Selbach
Künzler

**Künzler** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Albert Künzler (1911–?), svisa glacihokeisto
* Alexander Künzler (* 1962), germana boksisto
* August Künzler (1901–1983), svisa-tanzania ĝardenisto kaj entreprenisto
* Jakob Künzler (1871–1949), svisa diakono kaj misiisto
* Mathis Künzler (* 1978), svisa aktoro
* Michèle Künzler (* 1962), svisa politikistino (Grüne)
* Rosemarie Künzler-Behncke (* 1926), germana aŭtorino
12859 Marlamoore

'*12859 *Marlamoore'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Marla H. Moore*, anino de la estraro de la *Goddard Space Flight Center'' de la NASA. Ŝi estas tutmonde konata pro siaj studoj pri la surradiado de la glacioj kaj la implico de la procezo de surradiado por la interstelaj polveroj, kometoj kaj glaciaj satelitoj

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Lajos Márton (ĵurnalisto)

**Lajos MÁRTON** [mArton], Jehuda, rumania hungara ĵurnalisto, leksikografo. Li naskiĝis en Nagyszalonta la 21-an de majo 1910 kaj mortis en Jerusalemo la 14-an de decembro 1977. 
## Kariero
Lajos Márton finis juron en Oradea, poste li doktoriĝis en Kluĵo. Li studis ankaŭ historion, geografion kaj arthistorion. Dum la dua mondmilito li faris laborservon, poste li estis deportita en Bergen-Belsen. En 1945 li loksidiĝis en Palestinon. De 1950 li redaktis la hungaran programon de la radio de Israelo, poste de 1970 li gvidis la Sekcion de Orienta Eŭropo. Li publikigis en hebrea kaj en hungara lingvoj. Li estis kunlaboranto de revuo *Hatikva* de Latinameriko kaj de gazetoj de Israelo. Li ricevis 1975 la premion Herzl pro liaj historitemaj publikaĵoj. Li estis redaktoro de la Granda Hebrea Enciklopedio (li redaktis la hungaran parton) kaj de la anglalingva *Encyclopedia Judaica* (hungara parto)

## Fonto
*Borbándi Gyula* *Nyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia'', HITEL, Budapest 1992

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj leksikografoj
Kategorio:Israelaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungardevenaj israelanoj
Iriso (mitologio)

**Iriso** (helene **Ἶρις**, latine *Iris*) estis en la helena mitologio filino de la mara dio Taŭmaso kaj Elektro, filino de Titano Okeano. Temas pri diino de ĉielarko, kiu plenigas nubojn per akvo.[eta|[Luca Giordano, Diino Iriso, fresko, 1684 - 1686]]Krom tio ŝi estis mesaĝistino de dioj, sed aparte de la plej alta dio Zeŭso kaj de lia edzino Hera. Estis ne nur anoncistino de raportoj, sed ankaŭ konfidantino kaj konsilistino. Iriso kontraste al mesaĝisto de dioj Hermeso la ordonojn ne realigis, nur anoncis ilin. Ŝi ŝatis ion mem aldoni al la anoncoj, aparte se temis pri komunikaĵo al diino pri kiu ŝi ĵaluzis.
En mitoj oni sciigas, ke krom aliaj agoj ŝi forkondukis vunditan diinon Afroditon el bataloj kontraŭ Trojo kaj pro ordono de Hera fortondis de mortanta Dido harbuklon kaj tiel senkatenigis ŝian animon el la korpo.

Iriso estis belega kaj per tio ŝi tre kontrastis kun siaj tri fratinoj, kiuj estis Harpioj, teruraj virinoj kun birdaj flugiloj kaj bekoj.

## Epitetoj 
* *Ĥristopteono*
* *Elopo*
* *Podas ôkea* aŭ *Podênemos ôkea* ("ventopieda")
* *Taŭmantio* aŭ *Taŭmanto* ("superbela")

## Reflekto en arto 
Antikvaj artistoj bildigis Irison kiel belegan flugilhavan knabinon kun kruĉo da akvo kaj kun herolda bastono. Multo da ŝiaj fiziognomioj konserviĝis sur vazaj pentraĵoj, dufoje ŝi estas ankaŭ bildigita sur reliefoj en orienta flanko de Partenono.

## Eksteraj referencoj 
* Iriso en klasika literaturo kaj arto 
* Iriso en mitologio  

## Tradukfonto 
Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Gotika libroilustrado

[eta|Jean de Bondol: Jean de Vaudetar prezentas donace sian verkon, la *Bible historiale* al [Karlo la 5-a (Francujo)|Karlo la 5-a (Francujo], 1371/72).]]
La **libroilustrado de la gotiko** deiris ekde Francujo kaj Anglujo, kie ĝi komenciĝis proksimume 1160/70, dum kiam en Germanujo ankoraŭ ĝis proks. 1300 superregis romanikaj formoj. Dum la tuta gotika epoko Francujo kiel ĉefa kulturnacio restis decida por la stilaj evoluoj de la libroilustrado. Per la transiro de malfrugotiko al renesanco libroilustrado perdis en la dua duono de la 15-a jarcento sian rolon kiel unu el la plej gravaj artgenroj sekve de la disvastiĝo de la presarto.

Je la turniĝo de la 12-a al la 13-a jarcento la komerca libroproduktado paŝis ĉe la flankon de la monaĥeja libroproduktado, samtempe pli kaj pli artistoj pernome aperis. Tipa fariĝis la majstro, kiu estris metiejon, per kiu li verkis kaj en la bildtabula kaj en la libra pentrado. Pase de la 13-a jarcento la nobelaro anstataŭis la klerikaron kiel ĉefa mendanto, per tio la profana literaturo fariĝis preferata objekto de la libroilustrado. La plejofte ilustrita librotipo tamen restis la horlibro.

Kompare kun la romaniko la gotika pentrado estas karakterizita per milda, travibra figurstilo kaj fluaj faldaĵoj. Tiu ĉi tendenco restas valida por la tuta gotika epoko kaj trovis sian supron en la tiel nomata Milda Stilo. Aliaj karakterizaĵoj estis la uzad de siatempaj arĥitekturaj elementoj por dekoracia aranĝo de la vidkampoj. Ekde la dua duono de la 12-a jarcento la libropentristoj en tuta Eŭropo uzis plejofte ruĝajn kaj bluajn flordekorajn komencliterojn kiel tipa dekoraciaj formoj de la manskribaĵoj de malsupra kaj meza ekipnivelo. Memstaraj scenoj, kiuj estis realigataj kiel historigaj komencliteroj kaj komikaĵoj ĉe la malsupra bildorando, cedis lokon por fantaziplenaj prezentadoj sendependaj de la ilustrata teksto kaj esence kontribuis al la individuiĝo de la pentrarto kaj al la deturniĝo de rigidiĝintaj bildformuloj. Naturisma realismo kun perspektivo, spaca profundefiko, lumefektoj kaj realisma anatomio de la prezentataj personoj pli kaj pli ekvenkis, deire de la realismo de la malnov-nederlanda pentrarto, dumpase de la 15-a jarcento kaj montris sur la renesancon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://digital.blb-karlsruhe.de/id/192518
* Projekto malfrugotikaj ilustritaj manskribaĵoj el la Bibliotheca Palatina

Kategorio:Libroilustrado
Kategorio:Gotika pentrarto
Bionectria epichloë

***Bionectria epichloë*** estas specio de fungoj el la familio *Bionectriaceae*. Ĝia anamorfo estas ***Clonostachys epichloë***. Ĝi parazitas kun *Epichloë typhina*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bionectria ochroleuca

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sordariomycetes
Kategorio:Fungospecioj
12870 Rolandmeier

'*12870 *Rolandmeier'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Roland C. Meier*, de *Gretag Imaging'', Zuriko, bone konatan pro lia esploro pri la kemio de kometoj, kiu iras de studoj de la kemio observita ĉeloke en la Haleja kometo per Giotto, al multnombraj optikaj kaj radioaj studoj per grundaj teleskopoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Muzeo Kastelo Tenneberg (Waltershausen)

eta|La baroka festosalono, kiu longan tempon servis kiel ununura muzea chambro. 
La **Muzeo Kastelo Tenneberg** () troviĝas en Waltershausen.

## La muzea uzo 
La regionhistoria muzeo de la urbo Waltershausen inaŭguritis en la 20-a de oktobro 1929. Tiam la kolektaro gastis en la baroka festosalonego, tiel ke pro la daŭre kreskanta inventaro pli kaj pli malefektis la unuopaj elmontritaĵoj.

Post pluraj etendiĝoj kaj intertempaj fermoj (ĉefe pro konstruadaj kialoj kaj ŝteloj en 1973 kaj 1991 kun grandaj perdoj) remalfermitis en la 1995 la daŭraŭ ekspozicioj. Ili tiom kreskis ke nun diversaj ekspozicioj povas esti prezentataj: pri la historio de la pupfarado, pri la moroj kaj kutimoj, pri la urba historio. Sekve la muzeo kuŝas sur tri kolonoj: daŭraj ekspozicioj pri diversaj temoj, specialaj ekspozicioj (ekz. pri la produktado de ludiloj kaj pupoj ekde Johann Daniel Kestner, sed ne nur!) kaj elmontradoj pri la urbohistorio.

## Priskribo de la kastelo 
La unua mencio de la kastelo (1176) kaj de Waltershausen (1209) estis kvazaŭ samtempe. Tiam la urbo havis la rajton je komercado kaj bierfarado/bierelverŝado. Plej malfrue la 14-an jarcenton ekestis Tenneberg eĉ sidejo tribunala. Ankaŭ relative frue, en la jaro 1380, la burga kapelo menciitis jam. Ĝi estas en konekto kun la konata legendo de la Baptorajdo al la monto *Tenneberg*. La turingia landgrafo *Friedrich der Freidige* laŭdire venigis sian infanon disde la okupita Wartburg tien ĉi por ricevigi ĝin la sakramenton de bapto.

En la 16-a jarcento faritis kelkaj konstruaj ŝanĝoj (1533; 1542/71). La alikonstruo al ĉaskastelo fare de Johann Casimir faritis inter 1588-90. Alia alikonstruo estis de 1612-22. En 1640 uzis ĝin lia duka moŝto Ernesto la Pia kiel rezidejo. La festosalono (1719) estas bone farita kompozicio de arktitekturo, plastiko kaj pentrado. Ĝian imponan plafonan pentraĵon kaj la aliajn bildojn faris la kortega pentristo Johann Heinrich Ritter - pro tio la nomo *Rittersaal* (kaj nenia *Kavalirsalono* por la germana vorto *Ritter* signifanta *kavaliron*...). Menciindas ankaŭ la baroka ŝtuparejo (1718) kaj la kastela kapelo (1721). La kapelo kaj la festosalonego estis planitaj fare de Wolf Christoph Zorn von Plobsheim.

## Literaturo 
* Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 164-165
* Reinhard Fauer: "Die Wiedergeburt des Schlosses Tenneberg und seines Heimatmuseums in Waltershausen", en: *Hörselberg-Bote*, kajero 39,Heimat-Verlag Hörselberg, Wutha-Farnroda 1999, p. 18–23.

## Eksteraj ligiloj 
Pri la kastelo + muzeo sur tutturingia porturisma retpaĝaro .

Waltershausen
Waltershausen 
Waltershausen
Kategorio:Waltershausen
12868 Onken

'*12868 *Onken'''* estas malrapide rotacianta asteroido de la
asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Christopher S. Onken'', sumeran studanton ĉe la Observatorio Lowell en 1998. Kiel observanto, li faris la unuan malkovron de apud-tera asteroido por LONEOS kaj sugestis multenombrajn utilajn plibonigojn pri la protokolo de observo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Rivero Pas

**Pas**  estas rivero en la nordo de Iberio, fluanta tutparte tra Kantabrio (Hispanio). Ties valo nomiĝas Valo de Pas. Ĝi elfluas el la norda flanko de la Kantabra Montaro je 1200 m, ene de la municipoj Vega de Pas, kaj enfluas en la Kantabran Maron, formante la estuaron de Mogro, inter la municipoj Miengo kaj Piélagos. La estuaro estas parto de la Natura Parko de la Dunoj Liencres.

Kun 649&nbsp;km², la Pas baseno estas la tria plej granda areo kovrita en Kantabrio, post la Saja kaj Deva, kaj ties formo dividiĝas inter 17 komunumoj tute aŭ parte.

Ĝia plej granda alfluanto estas la rivero Pisueña (36,2&nbsp;km), kiu alfluas al Pas en la vilaĝo Vargas.

## Ĉefaj alfluantoj 
La alfluantoj de Pas, kiel la plimulto de la riveroj de Kantabrio, havas sufiĉe mallongan kurson pro la kruta orografio de la regiono. Tial, ili foje sekiĝas dum kelkaj monatoj en somero. La plejplarto de la alfluantoj fluas en la riveron Pas ĉe ties maldekstra flanko.

Pas
Malferma Universitato de Britio

La **Malferma Universitato de Britio** (; akronime **OU**) estas la plej granda ŝtata universitato en Britio kaj Eŭropo. Ĝi estis fondita en 1969.

OU proponas distancajn studojn, konfirmilojn kaj studfinajn diplomojn pri gradoj kiaj bakalaŭreco, supera (laŭda) bakalaŭreco, magistreco kaj doktoreco *(PhD = philosophiæ doctor).*

En 1983 estis fondita la negoca-ekonomika fakultato ''*, kiu nun estas inter la plej grandaj tiaj institutoj en la mondo.

## Studado 
Studado ĉe OU baziĝas sur la principo de subtenata distanca lernado; tio signifas ke la studentoj ricevas ampleksan studmaterialon kaj estas (distance) akompanataj de zorganto, kun kiu ili havas retpoŝtan, telefonan kaj videokonferencan kontakton. Studado estas en la angla lingvo. Studentoj devas mem zorgi pri sufiĉa kompreno de tiu lingvo; ne estas lingvaj ekzamenoj por aliĝo. Ankaŭ aliaj kondiĉoj por enskribiĝo, ekzemple maturekzameno, ne ekzistas.

Tri-kvarfoje dum la studado okazas deviga "surloka kurso" (angle: *residential school''), kutime dum semajnfino en Anglio. Ankaŭ aliaj, nedevigaj ĉeestaj aranĝoj celas fortigi la personan kontakton de la studentoj inter si reciproke kaj kun siaj zorgantoj.

En la studjaro 2012/13 ĉe OU studis pli ol 200.000 studentoj, inter ili 13.227 eksterlande. Pli ol 73 % de la studentoj laboras plen- aŭ partatempe dum la studado. La mezuma aĝo estas 29 jaroj.

Multo el la studmaterialo estas libere disponebla kaj uzata ankaŭ de aliaj universitatoj.

## Universitatejo 
La universitatejo de OU estas en la urbo Milton Keynes en la pleja nordo de Sud-orienta Anglio. Ĉar la studado okazas distance, surloke studas nur ĉirkaŭ 150 studentoj; plejparte ili laboras pri doktoriĝo aŭ esplorprojekto.

## Vidu ankaŭ 
* Malferma Universitato de Israelo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* brita OU-retejo
* usona OU-retejo

Open University
(12862) 1998 KV37

**(12862) 1998 KV37** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Grupo Unio Centrista (franca senato)

La **Grupo Unio Centrista**, franclingve "Groupe Union Centriste", antaŭe ***Frakcio Unuiĝo de Demokratoj kaj Sendependuloj - UC*** (franclingve "Union des démocrates et indépendants - Union Centriste" aŭ UDI-UC) estas franca parlamenta frakcio, ariganta en la Senato senatanojn de Unuiĝo de Demokratoj kaj Sendependuloj kaj de Demokrata Movado (MoDem). En julio 2014 ĝi enhavis 31 membrojn, kaj en julio 2024 havis 56.

## Prezento 
La frakcio devenas de la frakcio Popolaj respublikanoj konsistigita en 1959, de la administra konsistigo de la *Demokratia Centro* (ekvivalenta al samnoma frakcio en la Nacia Asembleo), la du fandiĝis en 1965 en la « *frakcio de Popolaj respublikanoj kaj de Demokratia Centro* » (RPCD).

Okaze de la franca prezidanta baloto de 1965, la kandidato el la Popola Respublikana Movado Jean Lecanuet devigis rebaloton al la generalo Charles de Gaulle kun 15,57 % de la voĉoj.

La centristoj aliĝis al la prezidenta plimulto en du sinsekvaj ondoj en 1969 kaj 1974, antaŭ ol reiri en opozicio ekde la prezidenta baloto de 1981.

Post la senatanaj balotoj de 2011, iuj senatanoj de la Radikala Partio aŭ de La Moderna Maldekstro, kiuj sidis ĝis nun en la Frakcio UMP aŭ Eŭropa Demokratia kaj Sociala Frakcio (RDSE), kuniĝis kun la Centrisma Unuiĝo : tiam la frakcio prenis la nomon « Centrisma kaj Respublikana Unuiĝo » (UCR).

La senatanoj de la Centrisma Unuiĝo estas nun tiel disaj :
* 7 membroj de la Centrisma Alianco (AC) kaj 4 de la Demokrata Movado (MoDem), du movadoj, kiuj adoptis aŭtonoman politikan pozicion kaj subtenis la kandidaton en 2012 de François Bayrou por la prezido de la respubliko ;
* 11 membroj de la Nova Centro (NC), 5 de la Radikala Partio (RAD) kaj 1 de La Moderna Maldekstro (LGM), tri movadoj asociitaj en la Respublikana, Ekologiisma kaj Sociala Alianco (ARES) kaj forte ligitaj al Unuiĝo por Popola Movado (UMP) en la prezidenta plimulto ;
* 2 Diversaj dekstruloj (DVD) kaj 1 sendependulo. 

La , sekve de la fondo de la partio Unuiĝo de Demokratoj kaj Sendependuloj (UDI) fare de de Jean-Louis Borloo, al kiu aliĝis 28 el la 31 senatanoj de UCR (poste 29 el la 32, post la aliĝo de Chantal Jouanno), la frakcio prenis la nomon « Unuiĝo de Demokratoj kaj Sendependuloj - UC » (UDI-UC).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Senatanaj balotoj de 2011
* Centrisma Alianco (AC)
* Nova Centro (NC)
* Demokrata Movado (MoDem)
* Unuiĝo por la Franca Demokratio

## Eksteraj ligiloj 
* Interretejo de la frakcio Centrisma Unuiĝo ()
* la frakcioj en la Senato ()
* Listo de senatanoj laŭ frakcio   ()

Kategorio:Francaj parlamentaj grupoj
Kategorio:Senato de Francio
Ekologiisma Frakcio (franca senato)

La **Ekologiisma Frakcio** estas franca parlamenta frakcio  en la Senato.

## Konsisto  
La frakcio ekde la baloto de 2023 enhavas 16 membrojn el la partio Eŭropo Ekologio La Verduloj. En la periodo 2023-2026, ĝi estas prezidata de la senatano de Isère, Guillaume Gontard.

Tiu frakcio estis kreita por la unua fojo la , per politika deklaro sendita al la prezidanto de la Senato, Jean-Pierre Bel. Ĝi tiam enhavis 10 membrojn, kun samnombraj viroj kaj inoj 

La 17-an de junio 2012, Hélène Lipietz (Seine-et-Marne), eniris la Senaton kiel anstataŭantino de Nicole Bricq, nomumita al la registaro, kaj fariĝis la 11-a membro de la frakcio.
La 22-an de julio 2012, Kalliopi Ango Ela (Eksterlandaj francoj), eniris la Senaton kiel anstataŭantino de Hélène Conway-Mouret, nomumita al la registaro, kaj fariĝis la 12-a membro de la frakcio. La , Jean-Marc Ayrault donis la demision de sia registaro, Nicole Bricq kaj Hélène Conway-Mouret ne estis renomumitaj ministrojn kaj tiel retrovis siajn seĝojn en la Senato, tiel faligante la frakcion al 12 membroj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ekologiisma Frakcio en la Nacia Asembleo
* Senato

## Eksteraj ligiloj 
*  Konsisto de la frakcio en la Senato 

Kategorio:Senato de Francio
Kategorio:Francaj parlamentaj grupoj
Kategorio:Eŭropo Ekologio La Verduloj (Francio)
Muzeo Schnepfenthal

eta|La museo en la Salzmann-lernejo. eta|La gimnastikejo liberaera de GutsMuths (rekonstruo). eta|La malnova lernejo, la t.n. *Philanthropinum* de Schnepfenthal. La **Salzmann-GutsMuths-muzeo** (germane: *Salzmann-GutsMuths-Museum Schnepfenthal*) troviĝas en Schnepfenthal, urboparto de Waltershausen, Klostermühlenweg nr 2-8.

## Priskribo 
La muzeo troviĝas en la Domo 4 sur la kampuso de la Salzmann-lernejo. La iama memorigloko ricevis novan koncepton fare de la *Amikara societo Salzmann-lernejo* kaj sub remalfermitis en 2004/05. Ĝi pritraktas Turingion kiel filozofian centron de Germanlando kaj serĉadas la rolon de Schnepfenthal ene de tiu kosmo kritike esplorante ties eŭropan/internacian klerigadan pretendon.

Centre informatas pri la vivo kaj agado de Christian Gotthilf Salzmann, pri la rolo de Johann Christoph Friedrich GutsMuths kiel gimnastikopioniro, pri Johann Matthäus Bechstein (kunfondinto de scienca forstado), pri Harald Othmar Lenz, patro de la germana fungoscienco.

Krome la muzeo servu kiel identecigilo por la instruistoj kaj la gelernantoj de la Salzmann-lernejo.

## Aliaj lokoj en konekto 
La unua germana gimnastikejo de 1785 troviĝas ĉe la rando de arbareto (kun arbara tombejo kun tomboj i.a.de Gutsmuths, Salzmann, Luise Gerbing) en la vilaĝoparto Rödichen. En Rödichen ankaŭ estas la unua lerneja konstruaĵo, la t.n. schnepfenthal-a Philanthropinum. Sur la kampuso de la lernejo estas ankaŭ eksa rajdohalo (de 1800), verŝajne la unua gimnastika halo de sia speco de Germanio.

## Literaturo 
* Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 165

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la muzeo sur la lerneja retpaĝaro. 

Waltershausen
Waltershausen
Kategorio:Waltershausen
Hejtado

**Hejtado** estas plialtigado de la temperaturo aŭ per fajro aŭ per speciala aparato.

## Vidu ankaŭ 
* Hejtinstalaĵo
* Varmigilo

## Referencoj
Kategorio:Hejmadministrado
Mohrbach (Glan)

La rojo **Mohrbach** estas 14,9&nbsp;km longa, orografie dekstra flankrivero de la rivereto Glan en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Geografio 
La Mohrbach fontas en la nordo de la urbeto Landstuhl sur alteco de 237 m super marnivelo, proksime de la aŭtostrado A6. unue la rojo fluas laŭlonge de la aŭtostrado orienten, sed ŝanĝas sian vojon post unu kilometro okcidenten tra la areo de Ramstein Air Base, kie estas parte naturprotektejo. Post la komunumoj Ramstein-Miesenbach, Steinwenden kaj Niedermohr la rojo enfluas sur alteco de 209 m super marnivelo la rivereton Glan.

Sur sia 14,9&nbsp;km longa vojo la rojo superas altodiferencon de 28 m, kio egalas al meza dekliveco de 1,9 ‰. Ĝi deakvigas 101,634&nbsp;km² granda akvokolektan arein trans Glan, Nahe kaj Rejno al la Norda Maro.

### Flankriveroj 
La plej grava flankrivero de la Mohrbach estas la rojo Floßbach, kiu enfluas la rojon Mohrbach sur la areo de la Usona aerbazo Ramstein. Ĝi havas aakvokolektan areon de 24,922&nbsp;km², kiu egalas al ¼ de la akvokolekta areo de la Mohrbach. Mallonge post la enfluo parto de la akvo fluas tra la Kindsbacher Graben (fosaĵo). Pliaj flankriveoj kun pli ol 10&nbsp;km² akvokolektan areon estas la Krebsbach kaj la Schwanderbach.

Sekvas liston de la flankriveroj de la fonto al la enfluej. Indikita estas la situo de la enfluejo, la longeco, la grandeco de la akvokolekta areo, la alteco de la enfluejo kaj la Germana Akveja Kodo.

## Medio 
La rojo Mohrbach estas fajnmineralriĉa, , silikata mezmontara rojo. Ĝia akveja strukturkvalito estas grandparte tre fort ĝis komplete ŝanĝita. La akvokvalito estas preskaŭ ĉie meze ŝarĝita (stato 2005).

## Referencoj 
Kategorio:Akvokolekta areo de Nahe
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Distrikto Kaiserslautern
Hejtinstalaĵo

eta|Instalaĵo por centra hejtado
**Hejtinstalaĵo** estas aparataro por produkti kaj distribui varmon. Ĝi estas esenca parto de konstruaĵoj kaj ankaŭ de kelkaj veturiloj.

Se la hejtado estas efektivigata per la sama aparataro kiel la malvarmetigo, oni parolas pri klimatiza instalaĵo.

## Tipologio 
En hejtinstalaĵoj la varmo estas produktata en iu loko kaj transportata en la diversaj lokoj kiuj estas varmigendaj.

Oni povas klasifiki la hejtinstalaĵojn laŭ:
* La brulaĵo aŭ energifonto uzata por produkti la varmon. Ĝi povas esti karbo, nafto, gaso, ligno, geoterma energio, sunenergio, elektra energio.
* La dimensio. La instalaĵo povas varmigi unuopan apartamenton (aŭtonoma hejtado) aŭ multaj apartametoj en la konstruaĵo (centra hejtado).
* La medio, kiu transportas la varmon. Ĝi povas esti akvo (plejofte uzata), akva vaporo aŭ aero.
* La ilo kiu disdonas la varmon. La varmo povas estis disdonata per radiatoroj, per la varmigitaj muroj, la planko aŭ la plafono. Kiam la medio kiu transportas la varmon estas aero, tiam ĝi estas enblovata per ventumilo.

Kategorio:Konstruaĵoj
Kategorio:Varmotekniko
Administra kuniĝo de senatanoj nealiĝintaj al frakcio

La **Administra kuniĝo de senatanoj nealiĝintaj al frakcio** (Franclingve "Réunion administrative des sénateurs ne figurant sur la liste d'aucun groupe" aŭ "RASNAG") estas la grupiĝo de senatanoj ne aliĝintaj al frakcio en la franca Senato. Ili ne estas sufiĉe multnombraj por konsistigi parlamentan frakcion, ili konsistigas, laŭ la regularo de la Senato, administran kuniĝon, kiu elektas delegiton por reprezenti ĝin kaj kiu disponas pri iuj rajtoj por la disdono de la seĝoj en komisionoj kaj en la estraro de la Senato.

## Konsisto 
RASNAG en la periodo 2023-2026 arigas la kvar sekvantajn senatanojn :
* Aymeric Durox , Seine-et-Marne, Ariĝo Nacia (RN) (dekstre ekstremisma)	
* Joshua Hochart, Nord, Ariĝo Nacia (RN)
* Stéphane Ravier, Bouches-du-Rhône, *Reconquête*, sub la etikedo de Ariĝo Nacia (RN)
* Christopher ***Szczurek***, Pas-de-Calais, Ariĝo Nacia (RN) 

:Dumtempe inter decembro 2023 kaj marto 2024 ankaŭ membris Paul Toussaint Parigi, Haute-Corse.

En 2020-2023 la membroj estis:
* Jean-Louis ***Masson***, Moselle, DVD
* Stéphane Ravier, Bouches-du-Rhône, *Reconquête*
* Esther Benbassa, diversa maldekstro (DVG), Parizo

En 2017-2020 temis pri (ĉiuj dekstre en la politika spektro):
* Philippe ***Adnot***, Aube, Liberala kaj Modera Movado
* Philippe Darniche, Vendée, MPF
* Gaston Flosse, Polinezio, Tahoeraa huiraatira
* Jean-Louis Masson, Moselle, DVD
* Alex Türk, Nord, DVD
* Pierre Bernard-Reymond, Hautes-Alpes, DVD

Bruno Retailleau estis membro de RASNAG ĝis oktobro 2011, kiam li aliĝis al la frakcio UMP.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala interretejo de RASNAG 

Kategorio:Francaj parlamentaj grupoj
Sándor Magyari

**Sándor MAGYARI** [madjari] hungara verkisto, ekonomikisto. Li naskiĝis en Arad la 3-an de marto 1939.

## Kariero
Sándor Magyari akiris diplomon en la fako pri eksterna komerco en Ekonomikuniversitato de Budapeŝto en 1964-ben. En 1968 li loksidiĝis en Zuriko kaj li laboris kiel merkatesploristo de flugtrafika societo Swissair. Li publikigis rakontojn, kritikojn, raportaĵojn. Li estis unu el fondintoj de Rondo por Amikoj de Hungara literaturo kaj Libro e Svislando.

## Libro
* *Erdélyből jöttem...* Egy Utazás emlékei (rakontoj, memoraĵoj. artikoloj, Zürich 1989).

## Fonto
* Borbándi Gyula* *Nyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia'', HITEL, Budapest 1992

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Spegulo Homarana

***Spegulo Homarana*** subtitolita ***por koroj maljunaj kaj junulaj*** estas libreto kun dek da idealismaj poemoj de Juhana Heikki Erkko. Ĝi estas senkatene elsuomigita de Vilho Setälä kaj eldonita de Esperanto-Instituto de Finnlando el Helsinko, Suomujo en 1946.

## Recenzoj
## Eltiraĵo
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 

Kategorio:Verkoj el la esperantigita suomlingva literaturo
Kategorio:Libroj de Vilho Setälä
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Csaba Nagy (pastro)

**Csaba NAGY** [nadj] hungara inĝeniero, poeto, kritikisto. Li naskiĝis en Bukareŝto la 7-an de januaro 1935.

## Kariero
La patro de Csaba Nagy estis reformita pastro en Bukareŝto. Inter 1953 kaj 1958 li studis en Teknikuniversitato, inter 1958 kaj 1964 en Ekonomikscienca Universitato de Budapeŝto. En 1968 li loksidiĝis en Svislando kaj estis inĝniero pri mekaniko en Zuriko. Li publikigis interalie en gazetoj *Magyar Híradó* de Vieno, *Bécsi Napló*, *Nemzetőr*, *Katolikus Szemle*, *Irodalmi Újság*, kies de lasta li estis helpredaktoro e la komenco de la 80-aj jaroj.

## Volumo
**A házban-Balladás-Tündérszikla* (poemoj, München 1984).

## Fonto
*Borbándi Gyula* *Nyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia'', HITEL, Budapest 1992

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj inĝenieroj
Komunista Frakcio (Franca Nacia Asembleo)

La **Komunista Frakcio** (franclingve "groupe communiste" aŭ "COM") estis franca parlamenta frakcio en la Nacia Asembleo, kiu ekzistis en la 3-a Respubliko ekde la deputitaj balotoj de 1924, en la 4-a Respubliko kaj en la 5-a Respubliko de la deputitaj balotoj de 1962 al la deputitaj balotoj de 2002. Ĝi konsistis precipe el la elektitoj de la Franca Komunista Partio (PCF), de la Reunia Komunista Partio (PCR), de la Gvadelupa Komunista Partio (PCG), de la Gvadelupa Demokratia Progresisma Partio (PPDG) kaj de la Konvencio por Progresisma Alternativo (Convention pour une alternative progressiste, CAP), same kiel de pluraj komunistaj parenciĝintoj.

De la deputitaj balotoj de 2007, la komunismaj elektitoj sidas en la Frakcio Respublikana Kaj Demokrata Maldekstro. 

## En la Nacia Asembleo 
### Historio de la frakcio 
#### 1958 - 1973 
Sekve de la deputitaj balotoj de 1962, kaj por la unua fojo en la 5-a Respubliko, frakcio kun komunisma ideologio estis kreita en la Nacia Asembleo.

#### 1997 - 2002 
En la 11-a parlamenta periodo de la kvina Franca Respubliko, la Komunista Frakcio enhavis 36 deputitojn el kiuj 34 membroj de PCF. La du parenciĝintoj estis Ernest Moutoussamy de la Gvadelupa Demokratia Progresisma Partio (PPDG) kaj Jean-Pierre Brard de la Konvencio por Progresisma Alternativo (Francio) (CAP).

#### 2002 - 2007 
Post la francaj deputitaj balotoj de 2002, la Komunista Frakcio estis anstataŭigita de la Komunista kaj Respublikana Frakcio (CR), konsistanta el 21 deputitoj.

#### Post 2007 
La Komunista kaj Respublikana Frakcio cedas lokon al la Demokrata kaj Respublikana Maldekstro (Francio).

### Deputitoj en la Nacia Asembleo 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunista, Respublikana kaj Civitana Frakcio en la Franca Senato

Kategorio:Francaj parlamentaj grupoj
Kategorio:Franca komunista partio
Kategorio:Franca nacia asembleo
Gvadelupa Komunista Partio

La **Gvadelupa Komunista Partio** (Franclingve "Parti communiste guadeloupéen" aŭ "PCG") estas gvadelupa politika partio laŭ komunisma ideologio fondita la 30-an de marto 1958 en Capesterre-Belle-Eau. Ĝia nuna ĉefsekretario estas Félix Flémin. PCG enhavis du deputitojn en la Nacia Asembleo. Estis apotekisto Paul Lacavé de 1967 ĝis 1973 kaj literatura profesoro Ernest Moutoussamy de 1981 ĝis 1991, kiu forlasis la Gvadelupan Komunistan Partion en sia mandato por fondi kun aliaj disidentoj la Gvadelupan Demokratian Progresisman Partion (PPDG), fondita en 1991. Je la internacia nivelo, PCG apartenas al Solidnet

Kategorio:Gvadelupaj politikaj partioj
Kategorio:Komunistaj partioj en Ameriko
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1958
Kategorio:Komunistaj partioj en Francio
Gvadelupa Demokratia Progresisma Partio

La **Gvadelupa Demokratia Progresisma Partio** (franclingve "Parti progressiste démocratique Guadeloupéen" aŭ "PPDG") estas gvadelupa politika partio  fondita en 1991 de eksaj aktivuloj de la Gvadelupa Komunista Partio (PCG) sekve de la malpaero de Sovetunio (URSS). Ĝia ĉefa estro estas pliteratura profesoro kaj eksa deputito Ernest Moutoussamy.

Kategorio:Gvadelupaj politikaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1991
Kategorio:Komunistaj partioj en Francio
Kategorio:Komunistaj partioj en Ameriko
Nicola Saggio

**Nicola Saggio** (naskiĝinta kiel **Giovanni Battista Clemente Saggio** la  en Longobardi, mortinta la  en Romo) estis itala katolika frato de la Ordeno de la Minimuloj.

## Biografio 
Li naskiĝis en 1650 en Longobardi, malgranda urbo borde de la Tirena maro, unua de kvin fratoj, estis sekvita de Antonio kaj Domenica (ĝemeloj), Muzio kaj Nicola. Liaj gepatroj Fulvio kaj Aurelia estis tre malriĉaj kaj pro tio li ne povis fari studadon, sed nur laboron en la kampoj por helpi la familion.

Li ĉeestis en la preĝejo de la Minimuloj de Longobardi kaj tie pasigis tutajn tagojn en preĝado. Post dudek jaroj, malgraŭ la opozicio de la gepatroj li eniris en la Ordenon kaj li alprenis la nomon Nicola.

Li efektivigis sian servadon kiel predikisto kaj katekisto en Longobardi, San Marco Argentano, Montalto, Cosenza, Spezzano della Sila, Paterno kaj Romo.

Li mortis en Romo en 1709.

Pio la 6-a prezidis la riton de beatigo la  en la Vatikana Baziliko. La supozita miraklo por la kanonizo rilatis al masonisto de Longobardi kiu falis el skafaldo sen vundo.

Li estis kanonizita, do sanktigita, en Romo fare de Papo Francisko la .

## Bildoj 

Image:Fonte battesimale beato Nicola.jpg|La baptujo kie Nicola Saggio baptiĝis

## Referencoj kaj notoj 
Kategorio:Minimuloj
Kategorio:Italaj religiuloj
Kategorio:Italaj beatuloj
12878 Erneschiller

'*12878 *Erneschiller'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Ernest Schiller*, finaliston de la *Intel Excellence in Teaching Award* 2002 kaj instruiston ĉe la *Central Lee High School'' de Donnellson, Iovao, Usono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Abstino de viando (Katolikismo)

La **abstino de viando** aŭ **malgrasa tago** estas unu de la kvin preceptoj de la Katolika Eklezio kiu devigas ne manĝi viandon la vendredon kaj la aliajn tagojn ordonitajn. La fiŝaro estas permesita dum la periodoj de abstino, pro tio la vendredo estas la tago de pli granda vendo de fiŝoj en la landoj kun sufiĉa ĉeesto de katolikoj.

La abstino reiras al epokoj tre antikvaj, origine ĝi estis praktikita plurtage dumsemajne, poste oni ĝin koncentrigis nur en la vendredo, elektita konsiderante la jesua pasiona vendredo. Kun la protestanta reformacio la abstino de viandoj fariĝis distinga signo inter katolikoj kaj reformaciuloj, tre sentita de la popoloj kaj reeĥiĝanta, laŭ iuj, ankaŭ en dramoj de William Shakespeare.

La normoj pri abstino, kune kun tiu de la fasto, estis fiksitaj de la apostola konstitucio "*Paenitemini*" de papo Paŭlo la 6-a de la 17-a de februaro 1966, kaj de la kodo de kanona juro (kan. 1249 kaj sekvaj), sed ili povas esti plue modifitaj de la Episkoparaj Konferencoj.

Laŭ la eklezia normo (vidu: eklezia fasto), la latinaj fideluloj estas devigataj al abstino de viando aŭ de alia nutraĵo, laŭ indiko de la episkopara konferenco en ĉiuj kaj unuopaj vendredoj de la jaro, kondiĉe ke tiuj ne koincidu kun la tago honorata de liturgia solena festo laŭ la Liturgia jaro de la Katolika Eklezio. La cindra merkredo kaj la Sankta Vendredo postulas faston kaj abstinon, la Sankta Sabato ilin nur konsilas. La normo de la fasto devigas la fidelulojn kiuj jam transiris la dekokan aĝon,  kaj ĉesas devigi kiam la fidelulo atingas la sesdekan jariĝon; la normo pri la abstino devigas ekde la finiĝo de la dekkvara jariĝo. Tamen la fideluloj estas liberigitaj, en determinitaj kazoj, el la devo fasti kaj abstini. Ĝis la komenciĝo de la 20-a jarcento la disciplino de la abstino de viando malpermesis manĝi ovojn kaj kaj laktaĵojn, hodiaŭ ne plu; tamen hodiaŭ estas ordonita ankaŭ la abstino de manĝaĵoj kaj trinkaĵoj kiuj, laŭ prudenta juĝo, estas tro rafinitaj kaj multekostaj. La tuto de tiuj normoj okupas la 4-an postenon, en la Katekismo de la Katolika Eklezio, de la kvin preceptoj de la Katolika Eklezio ("En la tagoj fiksitaj de la Eklezio abstinu de viando kaj respektu la faston").

Interrompita pro evidentaj motivoj dum la dua monda milito, la abstino fariĝis ĉiam malpli konsiderata ĉe la katolika popolo. Tial iuj episkoparaj Konferencoj, kiel tiu itala, konformiĝis al la nova sento kaj akceptis la anstataŭon  de la abstino kun malsama formo de *humiliĝo* en ĉiuj vendredoj, escepte de tiuj karesmaj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
*Preceptoj de la Eklezio
*Eklezia fasto
*Katekismo de la Katolika Eklezio
*Kristana vegetarismo

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.vatican.va/holy_father/paul_vi/apost_constitutions/documents/hf_p-vi_apc_19660217_paenitemini_it.html Latinligva Apostola Konstitucio *Paenitemini*]

Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Katolika liturgio
György Rezes

**György REZES** [rezeŝ] hungara/israela verkisto, ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Arad en  1911 kaj mortis en Haifa la 28-an de aprilo 1977.

## Kariero
György Rezes elmigris en 1950 en Israelon kaj li loksidiĝis en Haifa. En 1961 li fondis revuon, kiu havis la jenajn titolojn *Izraeli Futár*, *Izraeli Kurír*, *Üzen a világ*.

## Libroj
* *Tíz körömmel* (raportaĵoj kun Margalit Gondos, Tel-Aviv 1951); *Végállomás* (r. kun M. G., Haifa 1954); *Ketten elmondják Izraelben* (taglibroj, kun M. G. M., München 1960).

## Fonto
* Borbándi Gyula* *Nyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia'', HITEL, Budapest 1992

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Dezső Prágay

**Dezső PRÁGAY** [prAgai], *Desider A.*, hungara/usona kemiisto, biokemiisto, kulturorganizinto. Li naskiĝis en Kluĵo la 12-an de aŭgusto 1921 kaj mortis en Munkeno la 15-an de decembro 2011

## Kariero 
Dezső Prágay akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1950 pri kemio kaj li doktoriĝis pri biokemio en 1956. En novembro de 1956 li fuĝis el Hungarujo kaj li loksidiĝis en Nederlando, kie inter 1956 kaj 1960 li instruis en Universitato de Utrecht. Li partoprenis la fondadon de Rondo Mikes Kelemen de Nederlando. En 1960 li elmigris en Usonon kaj li fariĝis instruisto, esploristo en Universitato de Buffalo, (Ŝtato New York) ĝis 1964, vicdirektoro (1966–70) de unu el kemiaj laboratorioj, de 1970 adjunkto pri patologio kaj biokemio, ordinara profesoro de Ŝtata Universitato de Novjorko. Li pensiuliĝis en 1986. Li estigis la premiojn *Semmelweis*, *Somogyi-Szendrői* kaj *Ius Humana*. Inter 1980 kaj 1984 li estis kuratoro de Fondo István Bibó de Bostono. En 1986 li translokiĝis en FRGon. Li publikigis plurajn fakstudaĵojn.

## Libroj 
* *Rövid magyar helységnévtár, Az utódállamok magyarlakta területeinek helységnévtára* (hungara loknomovortaro) (red. Buffalo 1981);
* *Az 1956-os magyar forradalom a külföldi lexikonok tükrében* (La hungara revolucio de 1956 en eksterlandaj referenclibroj) (Iserlohn 1991).

## Fonto 
* Borbándi Gyula* *Nyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia'', HITEL, Budapest 1992

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Usonaj kemiistoj
Josef Kaiser (apartigilo)

**Josef Kaiser** estas la nomo de jenaj personoj:

* Josef Kaiser (entreprenisto) (1862–1950), germana komercisto de kafo
* Josef Kaiser (horloĝisto) (1874–1940), germana entreprenisto de horloĝoj
* Josef Kaiser (arĥitekto) (1910–1991),  germana arĥitekto kaj urboplanisto

**Vidu ankaŭ:**
* Joseph Kaiser
Ágnes Szekula

**Ágnes SZEKULA** [sekula] hungara/israela ĵurnalistino. Ŝi naskiĝis en Koloĵvaro en ? kaj mortis en Ĝenevo la 25-an de junio 1969.

## Kariero
Ágnes Szekula estis en la 30-aj jaroj raportisto de Ligo de Nacioj el Ĝenevo por gazetoj de Budapeŝto. Post la dua mondmilito ŝi restis en Svislando kaj ŝi fariĝis kunlaboranto de franclingvaj gazetoj. Kelkajn el ŝiaj artikoloj aperis en *Új Látóhatár* kaj *Irodalmi Újság*.

## Fonto
*Borbándi Gyula* *Nyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia'', HITEL, Budapest 1992

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Svisaj ĵurnalistoj
Hölder (apartigilo)

**Hölder** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Alfred von Hölder (1835–1915), komerca konsilisto,  kaj librokomercisto
* Eduard Hölder (1847–1911), germana juristo
* Egon Hölder (1927–2007), prezidento de la germana Statistika Federacia Oficejo
* Ernst Hölder (1901–1990), germana matematikisto
*Helmut Hölder (* 1915), germana paleontologo
* Hermann Hölder (1819–1906), antropologo kaj flegisto de monumentoj
* Julius Hölder (1819–1887), germana juristo kaj politikisto
* Otto Hölder (1859–1937), deutscher Mathematiker 

**Hölder** kulturvario de vito
*Hölder (vito)

**vidu ankaŭ:**
* Hölder-spaco
* Hölder-konstanteco
* Hölder-neegaleco
* Hölder-meznombro
Ornamo (arto)

[eta|Elspezaj ornampentraĵoj en la [katedralo de Speyer de proks. 1850; detruitaj en 1960.]]
[eta|Ionika [cimatio sur friso de la Nikolapreĝejo je Lepsiko.]]
**Ornamo** povas signifi **ornamado-n** aŭ **ornamaĵo-n**. Kiel ornamaĵo ĝi estas plejofte ripetiĝa, ofte abstrakta aŭ abstraktiga strukturo kun porsimema simbola funkcio. Ornamaĵoj troviĝas sur tukoj, konstruaĵoj aŭ tapetoj. Ili estas ofte eroj aŭ motivoj en dekoracia arto, ekzemple en la art-metio. Kiel unuopa ornama motivo ĝi do estas parto de dekoracio.

Ĉiu ornamaĵo laŭforme kontrastas laŭforme klare de la fona strukturo kaj estas ofte kolore aŭ reliefige limigata. Jam en la ŝtonepoko troviĝas argilkruĉoj ornamhavaj. Ornamaĵoj povas estis formataj kontrete el floraj aŭ fantaziaj strukturoj . Florajn aŭ foliajn ornamaĵojn oni ofte troviĝas en preĝejoj, katedraloj, klostroj kaj aliaj konstruaĵoj ĉe kolonoj aŭ orieloj, same kiel ĉe plafonoj (stuko) aŭ domportaloj. Ornamaĵoj povas enteni ankaŭ abstraktajn ornamojn, ekz. tradiciajn gentosigojn, por klarigi la apartenecon de portanto. Aparte ofte ili aperas en la islama arto, kiu pro la religia malpermeso de bildoj aperas kiel arabesko.

Laŭ Francisko Azorín **ornami** estas *Plibeligi ion per aldonaĵo.* Li indikas etimologion el la latina *ornare* kaj *ad ornare* (ornami). Kaj li aldonas la terminojn *ornamaĵo* por ornamanta objekto kaj *ornamisto*, krom klarigojn bildajn por la ornamotipoj: segilforma, fusoforma, diamantopinta, ŝakoforma, najlokapa, biljeto, zigzaga kaj freto.

## Vidu ankaŭ 
* Dekoracio
* Ornamarto
* Ornamita gotiko
* Ornamripo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Tutmonde plej ampleksa datumbanko pri ornamgravuraĵoj 
* Geometriaj ornamaĵoj el la arĥitekturo de Barato
* Ornamado: teorio kaj konstruo


Kategorio:Arĥeologia termino
Zitz (apartigilo)

**Zitz** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Edith Zitz (* 1965), aŭstra politikistino 
* Franz Zitz (1803–1877), germana politikisto
* Kathinka Zitz-Halein (1801–1877), germana aktivistino kaj aŭtorino

**Zitz** erstas loko:

* Zitz (Rosenau), parto de la komunumo Rosenau, distrikto Potsdam-Mittelmark, Brandenburgio, Germanio
Kerstin

**Kerstin** estas virina individua nomo.

## Deveno kaj Signifo 
Kerstin estas skandinava modifigo de Christiane. Kerst estas per Metatezo estiĝinta formo de „Christ“ aŭ Kristo. Do, Kerstin signifas kristanino, difidelulino aŭ sanktoleitino.

## Nomtago 
24-a de julio

## Variaĵoj 
Kerstine, Kerstina, Kirsten, Kirstin, Kirsti, Keri, Cerstin, Kersten, Kärstin, Cerstina

## Konataj nomportantoj 
* Kerstin de Ahna (* 1940), germana aktorino
* Kerstin Andreae (* 1968), germana politikeristino
* Kerstin Behrendt (* 1967), germana atletino
* Kerstin Braun (* 1970), germana fotografino
* Kerstin Ekman (* 1933), sveda aŭtorino
* Kerstin Garefrekes (* 1979), germana piedpilkistino
* Kerstin Gähte (* 1958), germana aktorino
* Kerstin Griese (* 1966), germana politikistino
* Kerstin Hensel (* 1961), germana aŭtorino
* Kerstin Knabe (* 1959), germana atletino
* Kerstin Kowalski (* 1976), germana remistino
* Kerstin Kramer (* 1977), germana aktorino
* Kerstin Linnartz (* 1979), germanas fotomodelo, moderatorino kaj aktorino
* Kerstin Müller (* 1963), germana politikistino
* Kerstin Odendahl (* 1968), germana juristino, profesorino por eŭropa kaj internacia Juro
* Kerstin Paeserack, germanas fotomodelo
* Kerstin Palm (* 1946), sveda rapiristino
* Cerstin Schmidt (* 1963), germana sledistino
* Kerstin Specht (* 1956), germana sceneja aŭtorino
* Kerstin Stegemann (* 1977), germana piedpilkistino
* Kerstin Stutterheim (* 1961), germana aŭtorino kaj dokumentarfilmistino
* Kerstin Tzscherlich (* 1978), germana flugpilkadistino
* Kerstin Walther (* 1961), germana atletino
* Kerstin Wasems (* 1979), germana piedpilkistino
* Kerstin Wöller (* 1967), germana korpkulturistino

 

Kategorio:Virinaj individuaj nomoj
Kanina

**Kanina** estas la nomo de pluraj lokoj:

* Kanina (distrikto Mělník), municipo en distrikto Mělník en Ĉeĥio 
* Kanina (Albanio) , loko sapud Vlora en Albanio 
* Kanino (Makedonio), loko sude de Bitola en Makedonio