open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mazuto

**Mazuto** estas bruligebla rekremento de la distilado de la kruda petrolo. Ĝi bolas inter 280 kaj 320 oC: Ĝi utiligitas por hejtado, en dizeloj aŭ en kaldronegoj de lokomotivoj, vaporŝipoj. (peza oleo)

Mazuto povas esti uzata por hejtado de domoj en la eksa Sovetunio kaj en landoj de la Malproksima Oriento, kiuj ne havas la instalaĵojn miksi aŭ malkonstrui ĝin en pli konvenciajn petro -emiaĵojn. En la Okcidento, fornoj, kiuj bruligas mazuton, estas ofte nomataj hejtiloj "uzitaj oleo" aŭ fornoj "uzantaj oleon".

Mazut-100 estas mazuto fabrikita laŭ specifoj de GOST, ekzemple GOST 10585-75 (ne aktiva) aŭ GOST 10585-2013 (aktiva laŭ decembro 2019). Mazuto preskaŭ fabrikiĝas ekskluzive en Rusa Federacio, Kazastanio, Azerbajĝano kaj Turkmenio. Ĉi tiu produkto estas kutime uzata por pli grandaj kaldronoj en produktado de vaporo, ĉar la energia valoro estas alta.

La plej grava faktoro, kiam oni klasifikas ĉi tiun brulaĵon, estas la sulfura enhavo, kiu plejparte povas esti trafita de la fonta krudmaterialo. Por sendaj celoj, ĉi tiu produkto estas konsiderata kiel "malpura oleo", kaj ĉar viskozeco draste influas ĉu ĝi povas esti pumpita, sendado havas unikajn postulojn. Mazuto multe similas al Numero 6-Oleo (Bunkro C), kaj estas parto de la produktoj postlasitaj post benzino kaj pli malpezaj eroj forvaporiĝis el la nafto.

Kategorio:Brulaĵoj
Kategorio:Naftoproduktoj
Benzino

[eta|Benzinstacio en [Germanio]]
**Benzino** estas brulaĵo por aŭtomobiloj, nepura substanco, miksaĵo el pluraj nedifinitaj likvaj hidrokarbidoj, ekstraktata preskaŭ nur el petrolo post distilado. Ĝi uzatas kiel solvilo aŭ kiel brulaĵo en motoroj. Oni povas aĉeti ĝin kiel fuelon en benzinstacioj kaj poste plenigi per tio la benzinujon aŭ benzinkruĉon.

Oni liveras la benzinon for de la rafinejo per specialaj transportiloj: cisternokamiono, cisternoŝipo, cisternovagono.

Kreskantaj prezoj instigas konsumantojn ekpensi pri benzinaĉeto en grupo.

Vidu Procezo de Fiŝer-Tropŝ

Benzino estas travidebla, petrolo-derivita likva kiu estas uzata ĉefe kiel brulaĵo en motoroj de interna brulado. Ĝi konsistas ĉefe el organikaj kombinaĵoj akiritaj de la frakcia distilaĵo de petrolo, plibonigita kun vario de aldonaĵoj. Iuj tipoj de benzinoj enhavas ankaŭ etanolo kiel alternativo brulaĵo. Sub normalaj media kondiĉoj, lia materia stato estas likva, en kontrasto kun licuada petrola gaso aŭ natura gaso.

## Ekvaporeco kaj nestabileco 
Benzino estas pli malstabila ol dizeloleo, Jeto-Al, aŭ keroseno, ne nur pro la bazoj komponantoj, sed ankaŭ pro aldonaĵoj. Ekvaporeco estas ofte kontrolita per miksaĵo kun butano, kiu bolas je . La ekvaporeco de benzino estas determinita de la *Reid* premo de vaporo (RVP anglalingve) testo. La dezirata ekvaporeco dependas de la media temperaturo. En varma vetero, benzino komponantoj de supera molekula pezo kaj tiel malalta ekvaporeco estas uzitaj. En malvarma vetero, tro malmulte ekvaporeco kaŭzas ke aŭtoj ne bone ekfunkcias.

En varma vetero, troa ekvaporeco rezultas en fenomeno konata kiel "vaporo seruro", kie brulado de benzino malsukcesas, ĉar la likva brulaĵo ŝanĝis al gasa stato en la brulaĵo linioj, farante la brulaĵon bombo senutila kaj malsatigis la motoro de brulaĵo. Ĉi tiu efekto ĉefe koncernas levopelitaj (motoromuntitaj) brulaĵbomboj kiuj mankas linion de reveno de brulaĵo. Veturiloj kun injekto de brulaĵo postulas la brulaĵo por esti premo ene difinita intervalo. Ĉar la rapido de la arbo de levoj estas preskaŭ nulo antaŭ la motorkomenco, elektra pumpilo estas uzita. Ĝi situas en la deponejo de brulaĵo por la fuelo povas ankaŭ malvarmigi la alta premo bombo. Premregulado implicas reinjekti neuzitan brulaĵon en la deponejon. Sekve, vaporo seruro preskaŭ neniam estas problemo en veturilo kun injekto de brulaĵo.

## Vidu ankaŭ 
* Bioetanolo
* Dizeloleo
* Elektra veturilo
* Eksplodmotoro
* Hibrida veturilo
* Naftorafinejo
* Singaso-sunreaktoro

Kategorio:Brulaĵoj
Kategorio:Fosiliaj brulaĵoj
Kategorio:Naftoproduktoj
Vertico (geometrio)

eta|Je ĉi tiu angulo, la vertico estas punkto A
**Vertico** aŭ tranĉopunkto estas la unusola komuna punkto de lateroj de angulo, de facoj de plurlatero (plurangulo) aŭ de edroj de pluredro aŭ hiperedroj de hiperpluredro.

En vertico de plurlatero ĉiam kuniĝas precize 2 lateroj.

En vertico de pluredro ĉiam kuniĝas 3 aŭ pli multaj edroj. Kvanto de la edroj donas specon de la vertico.

Ĝenerale en vertico de hiperpluredro ĉiam kuniĝas hiperedroj en kvanto egala aŭ pli granda ol dimensio de la hiperpluredro.

Kategorio:Geometrio
Kategorio:Hiperpluredroj
Rekremento

eta|poma rekremento[eta|180ra|La sukerkana rekremento falas suben laŭ inklino kaj estas forprenata per [transporta bendo pli sube.]]
[eta|180ra|Akumulo de rekremento, kovrita per blua plasto, ekster sukera fabriko en [Proserpine, Kvinslando]]
**Rekremento** estas restaĵo el fruktoj, grenoj, herboj aŭ aliaj vegetaĵaj substancoj, el kiuj oni ekstraktis per premo aŭ boligado aŭ filtrado la sukon, esencon aŭ alispecan utiligeblaĵon. La rekrementon de biero oni uzas por fari brandon. Plej gravas la rekremento de vinberoj kaj de sukerkano.

## Vidu ankaŭ 
* Biobrulaĵo, feĉo, skorio

Kategorio:Furaĝo
Kategorio:Alkoholaĵoj

Kategorio:Fruktoj
Kleingießhübel

Elba Grejsmontaro > urboj kaj vilaĝoj > Kleingießhübel < Saksio < Germanio
----
La vilaĝo **Kleingießhübel** troviĝas en la sudo de Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro maldekstre de rivero Elbo en distanco de kvin kilometro de ties bordo. La vilaĝo etendiĝas pitoreske sur altebenaĵo super Krippental, ĉe la piedo de Kleiner Zschirnstein kaj ĝin ĉiuflanke ĉirkaŭas arbaroj, kiuj etendiĝas sude ĝis trans la ĉeĥa limo.

## Historio 
Unuafoje dokumente menciita estis la vilaĝo ĉirkaŭ la jaro 1379 kun la nomo Gizobel. Tiam ĝi apartenis al Bohemio. Probable la nomo originis en malnova gisejo. Tiutempe eksetlis ministoj por ekspluati la tiel nomatan brunan feron. Kiam la ferproduktado ne plu estis profitodona la loĝantoj transiris al agrokulturo.

## Turismo 
Kleingießhübel ofertas sin kiel elirpunkto al la turismaj celoj:

* Kleiner Zschirnstein

* Großer Zschirnstein

* Kohlbornstein

* Gohrisch

* Papststein

* Wolfsberg

* Kaiserkrone kaj

* Zirkelstein

Kategorio:Elba Grejsmontaro

## Administra aparteno 
Ekde 1973 **Kleingießhübel** estas parto de la *komunumo* **Reinhardtsdorf-Schöna**. Al ĝi ankaŭ apartenas la pli orientaj vilaĝoj Reinhardtsdorf kaj Schöna.
Anton Graff

**Anton GRAFF** (li naskiĝis je la 18-a de novembro 1736 en Vinterturo, mortis je la 22-a de junio 1813 en Dresdeno) estis grava svisa portretpentristo.

## Vivo kaj agado artista 
[eta|Ekzemplo de portretfaro: Friederike Luise, edzino de [Frederiko Vilhelmo la 2-a (Prusio)]]
Graff naskiĝis kiel filo de metiisto. Li lernis pentradon en sia hejmurbo Winterthur kaj en Augsburg, Germanio. Li dediĉis sin precipe al la pentrado de portretoj.1766 li ricevis postenon kiel korta pentristo kaj kiel instruisto en la artakademio de Dresdeno. En tiu pozicio li restis ĝis sia vivofino. Eĉ finance pli favoraj ofertoj (interalie el Berlino)ne povis delogi lin. Li portretis la grandulojn de sia tempo, interalie Gotthold Ephraim Lessing, Moses Mendelssohn, Johann Gottfried Herder, Friedrich Schiller, Christoph Willibald Gluck, Heinrich von Kleist und Daniel Nikolaus Chodowiecki.
Graff estis unu el la plej gravaj portretistoj de sia tempo. Ĉirkaŭ 2000 el liaj verkoj konserviĝis.

En sia malfrua, sed tre produktiva fazo de lia kreado li alturnis sin al la pejzaĝpentrado. Philipp Otto Runge kaj Caspar David Friedrich estis influitaj de liaj pejzaĝoj kaj Friedrich Georg Weitsch de liaj portretoj. Anton Graff kaj la kuprogravuristo Adrian Zingg proponis la nomon "Saksa Svislando" por la ĝis tiam sennoma montareto sude de Dresdeno.

## Graveco 
Laŭ verkarlisto farita de li mem li pentris 297 portretojn, 943 originalajn pentraĵojn kaj 415 kopiojn al kio venis ankoraŭ 322 desegnaĵoj per arĝentajplumo, pluraj pejzaĝoj olee spontane kaj tri akvafortaĵoj.

Lia graveco artista ne kuŝas en komponaĵoj historiaj-alegoriaj (kiuj ne plu observatas) sed en la portretfararto. Li feliĉe rajtis portreti la plej gravajn elstarulojn siatempe el kiuj li transdonis al ni vivajn, karakterplenajn, aŭtentikajn aĵojn, tiel ke li juste en Germanujo kromnomiĝis *portretisto de niaj klasikuloj* nennt. Graff pentris i.a.: Lessing, Herder, Gellert, Hagedorn, Weiße, Schiller, Tiedge, Sulzer, Gluck. La galerio dresdena posedas 17 bildojn de li, la lepsika ok.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 8. Leipzig 1907, p. 212 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio (Gemäldegalerie Alte Meister Kassel)
* Bildo de kaj laŭ Anton Graff en Halberstadt
* Anton Graff  (Alte Pinakothek)
* *Anton Graff (1736–1813). Meisterporträts der Aufklärung – Original / Kopie / Druck.* Katalogo 2013
* *Anton Graff: Gesichter einer Epoche.*, ekspozicio 2013
* *Geschichte im (Bilder-)Rahmen.* Televidfilmeto, 2013
* Interesaj ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Svisaj pentristoj
Kuronys

**Kuronys** estas vilaĝeto en Litovio, kiu estis la naskiĝloko de Aleksandras Dambrauskas, kiu verkis sub la pseŭdonimo Adomas Jakštas. La Enciklopedio de Esperanto (EdE) de 1934 mencias la vilaĝeton je varia nomo *Kuroniai*. La saman varian nomon reprenas la libro "Esperanto en Litovio", same kiel naskiĝlokon de Dambrauskas, kiu eksplicite situas en "distrikto" (fakte komunumo) Kėdainiai.

La vilaĝeto situas en la komunumo Kėdainiai (ĉefloko Kėdainiai), norde de Kaunas; gi situas en la ekstrema oriento de la komunumo, lime al la najbara komunumo Ukmergė. En 2011 en la vilaĝeto vivis sume 9 (!) loĝantoj.

## Referencoj 
Kategorio:Komunumo Kėdainiai
Kategorio:Esperanto-movado en Litovio
Hafnio

**Hafnio** estas toksa kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon **Hf** kaj la atomnumeron 72. Ĝi estas brila griza transirmetalo kiu estas uzata en volframaj alojoj por elektrodoj kaj filamentoj. Degelpunkto estas 2233℃, Bolpunkto estas 4603 ℃. Hafnio Troviĝis en 1922 fare de George de Hevesy.

Dosiero:Hf-TableImage.svg|
Dosiero:Hf,72.jpg|
Dosiero:Electron shell 072 hafnium.png|

## karakterizaĵo 
Hafnio estas brila, arĝenta, muldebla metalo, kiu estas korodorezista. Ĝiaj kemiaj ecoj similas al tiuj de zirkonio, ĉar ili havas la saman nombron da valentaj elektronoj kaj apartenas al la sama grupo. La plej rimarkindaj nukleaj ecoj de hafnio estas ĝia alta termika neŭtrona kapta sekco kaj la fakto, ke la nukleoj de pluraj malsamaj hafniaj izotopoj ĉiu facile absorbas du aŭ pli da neŭtronoj. Kiel metala zirkonio, fajna hafnio spontanee ekbrulos en aero.

## Aplikaĵo 
La teknologia apliko de hafnio estas limigita pro pluraj faktoroj. Unue, ĝi estas tre simila al zirkonio, multe pli abunda elemento uzebla en la plej multaj situacioj. Due, pura hafnio ne estis vaste havebla ĝis la malfruaj 1950-aj jaroj, kiam la nuklea industrio bezonis zirkonion sen hafnio, kiu estis produktita kiel kromprodukto. Krome, hafnio estas malofta kaj malfacile apartigebla de aliaj elementoj, kio igas ĝin multekosta.

### Nuklea reaktoro 
Plejparto de la produktita hafnio estas uzata por fari reguligajn stangojn por nukleaj reaktoroj. Hafnio ankaŭ estas ofta en armeaj reaktoroj, precipe en submarŝipaj reaktoroj de la Usona Mararmeo, kie ĝi estas uzata por malrapidigi troajn reaktorrapidecojn. Ĉi tiu materialo estas malofta en civilaj reaktoroj, sed la unua kerno de la atomcentralo Spinningham (konvertita el mararmea reaktoro) estas rimarkinda escepto.

### Alojo 
Hafnio povas esti alojita kun fero, titanio, niobio, tantalo kaj aliaj metaloj. La alojo uzata por ajutoj de likvaj raketo-reakciaj motoroj, kiel ekzemple la ĉefa motoro de la Lunar Modulo de Apollo, estas C103, kiu estas 89% niobio, 10% hafnio, kaj 1% titanio. Malgrandaj aldonoj de hafnio povas plibonigi la adheron de protektaj oksidaj skvamoj sur nikel-bazitaj alojoj.

### Aliaj Uzoj 
Pro sia varmorezisto kaj afineco por oksigeno kaj nitrogeno, hafnio estas bona oksigeno- kaj nitrogenforigilo en gasplenaj lampoj kaj inkandeskaj lampoj. Hafnio ankaŭ estas uzata kiel elektrodo por plasmotranĉado pro sia kapablo liberigi elektronojn en la aeron.

## Vidu ankaŭ 
* Kemio
* Listo de kemiaj elementoj laŭ nomo
* Listo de kemiaj elementoj laŭ simbolo
* Listo de kemiaj elementoj laŭ atomnumero

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.webelements.com/webelements/elements/text/Hf/index.html 
* http://environmentalchemistry.com/yogi/periodic/Hf.html 
* http://www.webelements.com/webelements/elements/text/Hf/key.html 
* http://periodic.lanl.gov/elements/72.html  

## Referencoj 

Kategorio:Kemiaj elementoj
Kategorio:Metaloj
Listo de francaj vinoj

eta|Mapo de francaj vinaj regionoj

Jen listo de francaj vinoj:
*Alzaco (*Alsace*)
*Boĵolezo (*Beaujolais*)
*Bordozo (*Bordeaux*) (la nomoj estas multegaj, jen kelkaj aparte konataj kaj aprecataj)
***Blayais* 
***Entre-Deux-Mers* 
***Graves* 
***Médoc* 
***Pomerol* 
***Saint-Émilion* 
***Sauternes* 
*Burgonjo (*Bourgogne*)
***Côtes de Beaune*
***Côtes de Nuits*
*Ĉampano (*Champagne*) (ŝaŭmvino el Ĉampanjo)
*Ĵuraso (*Jura*)
***Arbois*
***Vin jaune* (Flava vino)
***Vin de paille* (Pajlovino)
*Rodana valo (Vd en Côtes du Rhône)
*Sudokcidenta Francio (*Vins du Sud-Ouest*) (inter aliaj, jen kelkaj aparte konataj)
***Abouriou*
***Cabernet franc*
***Malbec*
***Tannat*
*Langvedoko (*Languedoc*)
*Luarovalaj regionoj (*Vallée de la Loire*) (ordigitaj laŭ iliaj geografia vicigo de la enfluejo retroire la riveron)
***Muscadet* (blanka) 
***Gros plant* (blanka) 
**Anĵua *Cabernet* (rozkolora) 
***Coteaux du Layon* (dolĉa kaj aroma)
***Chinon* 
***Vouvray* (ŝaŭmvino)
*Savojo (*Savoie*)
***Apremont* (blanka)
***Arbin* (ruĝa)
***Chignin* (blanka)
***Crépy* (blanka)
***Cruet* (blanka)
***Ripaille* (blanka)

## Vidu ankaŭ 
* Kuirarto>>Vino

Kategorio:Francaj vinoj
Kategorio:Listoj
Kompasdirektoj

La kvar ĉefaj **kompasdirektoj** estas la kvar direktoj, kiuj estas uzataj por orientiĝi tere aŭ mare dum vojaĝo aŭ por aliaj aferoj kies realizado bezonas la scion de tiuj direktoj. Alfabet-orde la kompasdirektoj estas:

Nordo, Okcidento, Oriento kaj Sudo.

La kompasdirektojn oni povas vidi en kompasoj kaj mapoj. Ĉi tiuj direktoj estas prenitaj laŭ la suna movado, kiu eliras oriente kaj kaŝiĝas okcidente proksimume. La nordo kaj la sudo celas la planedan magnetajn polusojn.

Kelkaj popoloj havas aŭ havis pli ĉefajn direktojn ne internacia akceptitaj. Ekzemple, Ĉinio uzas ankaŭ la punkton, kie kruciĝas la aliajn kvar punktojn: la centro. En aliaj popoloj oni povas vidi ĉielon kaj teron kiel direktoj.

## Interkompasdirektoj 
La **interkompasdirektoj** estas kvar direktoj inter la kompasdirektoj:
* **Nordoriento (Nor), 45°**, estas inter nordo kaj oriento.
* **Sudoriento (Sor), 135°**, estas inter sudo kaj oriento.
* **Sudokcidento (Sok), 225°**, estas inter sudo kaj okcidento.
* **Nordokcidento (Nok), 315°**, estas inter nordo kaj okcidento.

## La neoficialaj kuzoj 
La kvar menciitaj direktoj (aŭ **ĉefpunktoj**) estas en la Fundamento de Esperanto. Ili havas la etan malavantaĝon, ke oriento kaj okcidento komenciĝas per la sama litero, pro kio estas malfacile sekvi la kutimon de multaj lingvoj uzi unuliterajn mallongigojn.

Eble pro tio estis proponitaj la (partaj) sinonimoj *uesto* (por okcidento) kaj *eosto* (por oriento).
Ili permesas signi kompason per **E**-**S**-**U**-**N**. PIV uzas tiujn mallongigojn indikante la koordinatojn de urboj kaj aliaj geografiaj objektoj. Laŭ kelkaj tiuj du vortoj ankaŭ havas la avantaĝon, ke ili ne portas la aldonan kulturan signifon, kiun la vortoj "okcidento" kaj "oriento" havas.

Tamen tiuj du vortoj estas konsiderataj superfluaj de multaj esperantistoj, kaj estas preskaŭ neniam uzataj en ne-mallongigita formo. La fakto, ke oni en multaj lingvoj mallongigas la kompasdirektojn per unu litero, ja devenas de tio, ke tiuj lingvoj havas malsamajn komencliterojn por tiuj direktoj. Ne ekzistas efektiva kontraŭargumento al la uzado de dulitera mallongigo en Esperanto: **Or**-**Su**-**Ok**-**No** aŭ miksita sistemo: **Or**-**S**-**Ok**-**N**. La vortoj "nordo" kaj "sudo" nun ankaŭ havas politikan kromsignifon, sed tio ne estu kialo por enkonduki novajn vortojn sen tiu kromsignifo.

Compass Rose North.svg
Compass card.svg
Brosen windrose Full.svg|
Modern Nautical Compass Rose.png|
CompassRose (mul) 16 blue neutral.svg|
24directions.png|

## Vidu ankaŭ 
* Sudoriento
* Sudokcidento
* Ventorozo
* Nordokcidento
* Nordoriento

Kategorio:Orientiĝo
Kategorio:Astronomio
Kategorio:Geografio
Gvadiano

eta|300ra|Gvadiano
**Gvadiano** (hispane kaj portugale *Guadiana* [gŭadjana], el la araba *ŭadi*, rivero, kaj la latina nomo *Anas*) estas internacia rivero fluanta en Hispanio kaj Portugalio. Ĝi fluas al Atlantiko.

## Geografio 
Ĝi naskiĝas ĉe la lagoj *Lagunas de Ruidera* (t.n. Alta Gvadiano) aŭ, fakte, ĉe la loko *Ojos del Guadiana* (*Gvadian-okuloj*, t.&nbsp;e. loko kie Gvadiano fontas el sub la tero, je altitudo ĉirkaŭ 1700 m, en laguno Ruidera, hispana provinco Ciudad Real, trapasas hispana regiono Ekstremaduro okcidenten kaj la portugalan regionon Alentejo suden kaj enmariĝas en la Atlantika Oceano (pli precize Kadiza Golfo), inter la portugala urbo Vila Real de Santo António kaj Ayamonte. La romianoj nomis ĝin *Anas*, al kiu la maŭroj adiciis *Uádi*, la araban vorton por rivero, estigante la nomon *Uádi Ana*; la portugala parola formo **Odiana** daŭris ĝis la 18-a jarcento, sed estis anstataŭigita de la kastilia vorto Guadiana.

Ĝi longas 744 aŭ 778&nbsp;km (depende de la "fontoj").

La rivero duloke estas limo inter Portugalio kaj Hispanio: Unue inter rivero Kaja (Caia) kaj rivereto Kukos (Cucos), due de rivero Ŝansa ĝis riverfino. Ĝi estas navigebla ĝis Mértola.

Kiam ĝi eniras en hispana regiono Ekstremaduro estas aro da rezervejoj komence kaj laŭlonge de Plan Badajoz. Fine de tiu regiono la rivero Guadiana aŭ Gvadiano banas urbojn Mérida kaj Badajoz. Je la enirejo en Portugalio estas grandega nova rezervejo konstruita fine de la 20a jarcento, nome Alqueva.

## Alfluantoj 
* Bullaque
* Cigüela
* Jabalón
* Záncara
* Zújar

## Vidu ankaŭ 
* Vegas Bajas
* Vegas Altas
* Hispanaj riveroj
* Isla Canela

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.grid.unep.ch/product/publication/freshwater_europe/guadiana.php  
* http://www.chguadiana.es 


Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Hispanio
Kategorio:Riveroj en Portugalio
Kategorio:Internaciaj riveroj
Kategorio:Landlimaj riveroj
Volframo

**Volframo** (antaŭe nomita **tungsteno**) estas kemia elemento en la perioda tabelo, kiu havas la simbolon **W** (el la germana nomo de la elemento: *Wolfram*) kaj la atomnumeron 74. Ĝi estas peza blankgriza transirmetalo trovebla en multaj ercoj. Pro tio, ke ĝi estas malmolega, ĝi estas uzata en fortikaj alojoj. Pro ĝia alta fandopunkto, ĝi estas ankaŭ uzata por la filamentoj de inkandeskaj lampoj.

## Historio 
Je 1783, la fratoj Juan José kaj  Fausto Elhuyar trovis acidon ekstraktita el la volframito. El tiu acido, ili ekstraktis la elementon.

## Ecoj 
Estas arĝenta-griza kolora, tre denseca kaj malmola.

Havas la plej alta degelpunkto de ĉiuj metaloj, kaj la plej alta bolpunkto de ĉiuj elementoj.

## Mineraloj 
* Volframito
* Scheelito
* Razpito
* Stolzito

## Kombinaĵoj 
* Amonia paravolframato
* Kalia volframato
* Natria volframato

## Apliko 
Ĉirkaŭ duono de la volframo estas konsumata por la produktado de malmolaj materialoj - nome volframa karbido - kun la restanta ĉefa uzo en alojoj kaj ŝtaloj. Malpli ol 10% estas uzata en aliaj kemiaj kombinaĵoj. Pro la alta duktila-fragila transirtemperaturo de volframo, ĝiaj produktoj estas konvencie fabrikitaj per pulvormetalurgio, sparkplasma sintrado, kemia vapora deponado, varma izostatika premado kaj termoplastaj metodoj. Pli fleksebla fabrikada alternativo estas selektema lasera fandado, kiu estas formo de 3D-presado kaj permesas krei kompleksajn tridimensiajn formojn.

## Kemiaj kombinaĵoj 
Volframo formas kemiajn kombinaĵojn en oksidiĝaj statoj de −2 ĝis +6. Pli altaj oksidiĝaj statoj, ĉiam kiel oksidoj, rilatas al ĝia surtera ĉeesto kaj ĝiaj biologiaj roloj, meznivelaj oksidiĝaj statoj ofte asociiĝas kun metalaj aretoj, kaj tre malaltaj oksidiĝaj statoj tipe asociiĝas kun CO-kompleksoj. La kemioj de volframo kaj molibdeno montras fortajn similecojn unu al la alia, kaj ankaŭ kontrastas kun ilia pli malpeza parencaĵo, kromo. La relativa maloftaĵo de volframo(III), ekzemple, kontrastas kun la disvastiĝo de la kromaj(III) kombinaĵoj. La plej alta oksidiĝa stato vidiĝas en volframa(VI) oksido (WO3). Volframa(VI) oksido estas solvebla en akva bazo, formante volframstaton (WO42−). Ĉi tiu oksianjono kondensiĝas je pli malaltaj pH-valoroj, formante polioksovolframojn.

La larĝa gamo de oksidiĝaj statoj de volframo speguliĝas en ĝiaj diversaj kloridoj:

* Volframa(II) klorido, kiu ekzistas kiel la heksamero W6Cl12
* Volframa(III) klorido, kiu ekzistas kiel la heksamero W6Cl18
* Volframa(IV) klorido, WCl4, nigra solido, kiu alprenas polimeran strukturon.
* Volframa(V) klorido WCl5, nigra solido kiu alprenas dimeran strukturon.
* Volframa(VI) klorido WCl6, kiu kontrastas kun la malstabileco de MoCl6.

Organovolframaj kombinaĵoj estas multnombraj kaj ankaŭ ampleksas gamon da oksidiĝaj statoj. Rimarkindaj ekzemploj inkluzivas la trigonan prisman W(CH3)6 kaj oktahedran W(CO)6.

## Referencoj 
Kategorio:Kemiaj elementoj
Kategorio:Metaloj
Gvadalkiviro

eta|300px|Gvadalkiviro
**Gvadalkiviro** ( ), el la araba *"*" *(al-ŭad al-kabir* - "la granda rivero"); romianoj nomis ĝin "*Betis*", estas rivero trafluanta Andaluzion, en Hispanio.

Ĝi naskiĝas en ''*, en la montaro *Sierra de Cazorla* (provinco *Ĥaeno*) , kaj enmariĝas en Atlantikon ĉe *Sanlúcar de Barrameda* (provinco Kadizo).

Gvadalkiviro longas 657 km, kaj al ĝi alfluas inter aliaj la rivero Genil, *'' kaj Guadiana Menor.

Ĝi estas la nura rivero nuntempe navigebla en Hispanio. Eblas navigi de la elfluejo ĝis Sevilo. En romia epoko eblis eĉ ĝis Kordovo.

## Alfluantoj 
* Tamarguillo

## Vidu ankaŭ 
* Guadalquivir (bando)
* Hispanaj riveroj
* Marmarĉoj de Gvadalkiviro

## Bildaro 

Dosiero:Spain Andalusia Cordoba BW 2015-10-27 12-15-09.jpg| Romia ponto en Kordovo super Gvadalkiviro.
Dosiero:Sevilla2005July 040.jpg|Sevilo en 2005.
Dosiero:Sewilla-mostIzabeli II.jpg|Ponto Izabela la 2-a en Sevilo super Gvadalkiviro.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informo de la Unuiĝinta Nacia Ĉirkaŭaĵa Programo. 
* Hispanio. Ministerio de Medio Ambiente 
* Confederación Hidrográfica del Guadalquivir 
* Haveno de Sevilo 

Kategorio:Riveroj en Hispanio
Kategorio:Riveroj en Andaluzio
Biskaja Golfo

eta|300px|Satelita bildo de Biskaja Golfo
La golfo en Atlantika Oceano formata de la norda parto de Hispanio kaj la okcidento de Francio ricevas diversajn nomojn:
* **Kantabra Maro**, en Hispanio, laŭ la antikvaj kantabroj, kiuj ankaŭ donis nomon al nuna regiono Kantabrio kaj al la Kantabra Montaro
* **Gaskona Golfo** en Francio, laŭ la regiono Gaskonio
* **Biskaja Golfo** estas la plej internacia formo, laŭ la eŭska teritorio Biskajo.

Ĉefaj havenoj ĉe la maro:

* Gijón (en Asturio)
* Santandero (en Kantabrio)
* Bilbao (en Eŭska Aŭtonoma Komunumo)
* Bayonne en franca Eŭskio
* Bordozo
* La Rochelle
* Saint-Nazaire

## Piednotoj 

Dosiero:Bay of Biscay from Terra (2004-05-17).jpg|
Dosiero:Bay of Biscay map.png|
Dosiero:Mar Cantabrico.png|
Dosiero:Marcantabrico.jpg|

Kategorio:Golfoj en Eŭropo
Kategorio:Golfoj en la Atlantiko
Kategorio:Landlimo de Francio kaj Hispanio
Wałbrzych

**Wałbrzych** () estas urbo en sudokcidenta Pollando. Ĝi estas urbo kun rajto de distrikto (eksterdistrikta urbo) en la provinco Malsupra Silezio, kaj funkcias kiel administra centro por la samnoma distrikto Wałbrzych, kiu duone ĉirkaŭas la urban komunumon. Fine de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Najbaraj vilaĝoj estas Świebodzice (*Freiburg*) norde, Lubiechów (*Liebichau*) kaj Witoszów Górny (*Oberbögendorf*) nordoriente, Bystrzyca Górna (*Oberweistritz*) kaj Zagórze Śląskie oriente, Olszyniec (*Erlenbusch*) kaj Jedlina-Zdrój (*Bad Charlottenbrunn*) sudoriente, Rybnica Leśna (*Reimswaldau*) kaj Unisław Śląski (*Langwaltersdorf*) sude, Boguszów-Gorce (*Gottesberg-Rothenbach*) okcidente kaj Szczawno-Zdrój (*Bad Salzbrunn*) nordokcidente.

## Vidindaĵoj 
* Kastelo Książ (germane *Fürstenstein*)

## Notindaj loĝintoj 
* Bernhard Kötz, germana esperantisto
* Wolfgang Menzel, literaturhistoriisto
* Abraham Robinson, matematikisto

## Esperanto en Waldenburg 
Komenciĝis kurso por laboristoj tie en 1913. Danke al la fervora laboro de GEA-membrino *Frieda Schönfeld* oni sukcesis fondi 1921 tie grupon sub la nomo “Esperanto-Asocio Verda Stelo“ kun 25 membroj. Ekde 2012 organizitis diversaj Esperanto-aranĝoj en la urbokvartalo Szczawno-Zdrój (la historia banloko *Bad Salzbrunn*).

## Bildaro 

Walbrzych - szyb Matylda i Chrobry.jpg|ŝaktoj "Mathilde" (post 1946 Matylda) kaj "Bahnschächte" (Chrobry) de 1882, aktivaj ĝis 1994
PL Walbrzych Sad.JPG| Tribunalo (Amtsgericht/Sąd Rejonowy)
Polska Książ 005.jpg| Kastelo Książ (Fürstenstein)
PL Walbrzych Rynek.JPG| Urboplaco
PL Walbrzych Ratusz.JPG| Urbodomo
PL Walbrzych AniolStroz.JPG| Preĝejo de Sanktaj Anĝeloj Gardistoj
PL Walbrzych Widok.JPG| Rigardo al la urbocentro el urba parko
Castle Fürstenstein.JPG| Kastelo Książ (Fürstenstein)

## Eksteraj ligiloj 
* Urba retejo

Kategorio:Urboj en Malsuprasilezia provinco
Kategorio:Urboj en Pollando
Altendorf (Saksa Svislando)

La vilaĝo **Altendorf** troviĝas en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro dekstre de rivero Elbo. Altendorf situas sur altebenaĵo inter la valoj de la riveretoj Kirnitzsch kaj Sebnitz.

## Turismo 
Altendorf proponas sin kiel elirpunkto al la turismaj celoj:

* Sebnitztal

* Schwarzbachtal

* Kirnitzschtal

* Hohe Liebe

* Schrammsteine

## Administra aparteno 
**Altendorf** estas parto de la *komunumo* **Kirnitzschtal**. Al ĝi ankaŭ apartenas Lichtenhain, Mittelndorf, Ottendorf kaj Saupsdorf.

Kategorio:Elba Grejsmontaro
Saupsdorf (Saksa Svislando)

La vilaĝo **Saupsdorf**, ŝtate rekonita ripozloko, troviĝas en la nordokcidento de Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro dekstre de rivero Elbo. Saupsdorf situas sur altebenaĵo piede de la monto Wachberg proksime al la limo al Ĉeĥio, 5 km sudoriente de Sebnitz en alteco de 347 m.

## Geografio 
Same kiel la najbaraj vilaĝoj Lichtenhain kaj Ottendorf, ankaŭ Saupsdorf troviĝas sur la limo inter la luzacia granito kaj la apudelba grejso, en transira zono, kie renkontiĝas Luzacia Montaro kaj Elba Grejsmontaro. En la 19-a jarcento ĉi tie estis rompita ĵurasa grejso.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de la origine arbarhuba vilaĝo okazis 1445.
Troveblas ankoraŭ multaj konservitaj regionotipaj pilastrosubtenitaj domoj kun tegmentoj orname kovritaj per diverskolora ardezo. La preĝejo de la vilaĝo estis konstruita en 1842. Ĝi situas ĉe la deklivo de la monto Wachberg.

## Turismo 
Saupsdorf proponas sin kiel elirpunkto al la turismaj celoj:

* Wachberg

* Tarnecnice

* Weifberg

* Großes Pohlshorn

* Arnstein

* Kirnitzschtal

* Großer Teichstein

## Administra aparteno 
**Saupsdorf** estas parto de la *komunumo* **Kirnitzschtal**. Al ĝi ankaŭ apartenas Lichtenhain, Altendorf, Mittelndorf kaj Ottendorf.

Kategorio:Elba Grejsmontaro
Ĥanoĥa Magio

Ĥanoĥa Magio estas sistemo de ceremonia magio surbaze de la elvokado kaj komandado de diversaj spiritoj. Estas surbaze de la 16-jarcentaj skriboj de Dr-o John Dee kaj Edward Kelley, kiuj pretendis ke iliaj informaĵoj estas donataj al ili per anĝelo. Ili kreis la Ĥanoĥan alfabeton, kaj la tablon de korespondadoj kiu estas kun la alfabeto. Ĝi pretendas havi la sekretojn de la apokrifa Libro de Ĥanoĥ.

Kategorio:Magio
Infanaĝo

[alternative=Du infanoj ludas kun sablo.|eta|Infanoj en [sabloludejo]]
La **infanaĝo**, aŭ **infaneco**, estas la unua fazo en la vivo de homo. Ĝeneralsence ĝi inkludas la bebecon, do komenciĝas kun la naskiĝo kaj finiĝas kun la komenco de la seksa maturiĝo, kiu jam apartenas al la junaĝo.

La infanaĝo estas tre ampleksa koncepto aplikita al homoj kiuj troviĝas en fazoj de disvolviĝo inter la nasko kaj la adolesko aŭ pubereco.

Post la naskiĝo la infano komencas integriĝi en la socio. Ĝin la infano unue konfrontas en primaraj grupoj: familio, parencaro, najbararo, ludogrupo. En ĉi tiuj grupoj okazas ensociigo per perado de konduto- kaj pensmanieroj, valoroj, kiujn la infano alproprigas per lernado.

En la familio okazas la dua naskiĝo de la infano kiel socikultura personeco.

## Etimologio kaj lingvaj notoj 
Ambaŭ formoj, kaj *infanaĝo = infana aĝo* kaj '*infaneco*, kompreneble estas variaĵoj de la baza esperanta vortradiko *infano*, kiu devenas de la latina *infans*, kiu signifas 'muta', 'kiu ne povas paroli'.

"Infanaĝo" estas laŭ PIV "La tempo, dum kiu oni estas infano",, dum "infaneco" estas simple difinita kiel "aĝo infana".. Laŭ tio, multaj esperantistoj uzas la terminon "infaneco" kvazaŭ sinonimo de "infanaĝo", kvankam evidente "aĝo" ne estas sinonimo de abstrakta propraĵo, karakterizo aŭ  kvalito. Tiel, oni povus paroli pri infaneco de iu plenkreskulo, kiu kondutas sin infanece, eĉ for de la infanaĝo.

## Difinoj
Oni povas difini la koncepton "infanaĝo" ekde jenaj diversaj vidpunktojn:
* jure, tre diversamaniere depende de la juro de la diversaj landoj (por difinitaj aferoj ĝis 18 jaroj, por aliaj ĝis 16 jaroj ktp.)
* el disvolviĝa psikologio, ne atingante sufiĉan maturecon por funkcii aŭtonomece,
* fizike, ne atingante fizikajn trajtojn de plenkreskulo,
* socikulture, kun tre diversaj konsideroj depende de la popolaj kutimoj kaj la diversaj ebloj vivteni sin.

## Komparu kun 
* sociologio, psikologio, pedagogio, infano, junulo, junaĝo

## Homaj vivofazoj 
## Vidu ankaŭ 
* Aĝo
* Eduko
* Infano
* Internacia Infana Kongreseto
* Ludilo
* Mirinfano

## Proverbo 
Ekzistas pluraj proverboj pri infano/infanaĝo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili:
* 
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Infanaĝo, angle 
* http://en.wikibooks.org/wiki/Guide_to_Growing_Up  Gvido al Kreskado ĉe Wikibooks 

Kategorio:Eduka psikologio
Turismaj regionoj

Tiu ĉi listo de **turismaj regionoj** helpas trovi la koncernajn artikolojn :

## Afriko 
*Kanariaj Insuloj
...

## Aŭstralio kaj Oceanio 
*...
...

## Azio 
### Orienta Azio 
*  
...

## Eŭropo 
### Norda Eŭropo 
*Balta maro
*Hardangervidda

### Okcidenta Eŭropo 
* Turismo en Calvados
*  

### Meza Eŭropo 
*Alpoj
*Balta maro
*Elba Grejsmontaro
*Ercmontaro
*Gigantmontaro
*Harco
*Nigra Arbaro
*:Kategorio:Vizitindaĵoj en Ĉeĥio
...

### Orienta Eŭropo 
*Karpatoj
*Nigra Maro
...

### Suda Eŭropo 
*Mediteraneo
*Provenco
*Vercors
...

## Latina Ameriko 
*...
...

## Norda Ameriko 
*...
...

----

Komparu kun: turismo, geografio, vojaĝo

## Eksteraj ligiloj 
*Retejo pri turismo kaj vojaĝoj (esperante) (ŝanĝu literon ĝ por "g" kaj "x")
*Vojaĝanto-per-esperanto: diskutgrupo por interŝanĝi informon  pri vojaĝoj tutmonde (esperante). (ŝanĝu literon ĝ por "g" kaj "x")

Kategorio:Turismo
Eŭraziismo

[alternative=Eurasia and eurasianism.png|eta|399x399ra|[Eŭrazio kaj eŭraziismo]]
**Eŭraziismo** estas ide-politika kaj filozofia movado en la rusa elmigrantaro de 1920-30-aj jaroj.

Kiel deirpunkto de la movado estis apero de la verkaro "Reiro al Oriento" (Исход к Востоку) (Sofio, 1921) fare de la junaj filozofoj kaj publicistoj Nikolaj Trubeckoj, Pjotr Savickij, Georgij Florovskij kaj Pjotr Suvĉinskij.

Eŭraziismo estis reago al la eventoj, kiuj okazis en Rusio en 1917 kaj estis fakte la daŭrigo de la lastaj ideoj de slavistoj (славянофилы), kiuj kontraŭstaris historiajn sortojn, taskojn kaj interesojn de Rusio kaj Okcidento kaj traktis Rusion kiel Eŭrazion, aparta meza kontinento inter Azio kaj Eŭropo kun aparta tipo de kulturo.

Unu el lastaj eŭraziistoj estis Lev Gumilev.

Lastatempe en Rusio aperis kelkaj politikaj movadoj, kiuj asocias sin kun la ideoj de eŭraziismo. Ankaŭ kelkaj eŭropaj novdekstraj movadoj komencis orientiĝi je ĝi.

## Vidu ankaŭ 
* Eŭrazio
* Geopolitiko
Kirnitzschtal

Geografio>valo>Kirnitzschtal
Konata atrakcio de la valo estas la akvofalo de Lichtenhain (Lichtenhainer Wasserfall). Proksime estas la finstacio de la jam ekde 1898 trafikanta tramlinio Bad Schandau-Lichtenhainer Wasserfall (Kirnitzschtalbahn).

## Vidu ankaŭ 
* Kirnitzschtal (Sebnitz)

Kategorio:Elba Grejsmontaro
Hotelo

eta
eta|dekstra|180px|Kapsula Hotelo en Osako, Japanio
eta|dekstra|180px|Renovigita *Hotelo Adlon* en Berlino
[eta|dekstra|180px|Llao LLao Hotelo en [Bariloĉe, Argentino]]
**Hotelo** estas gastig-industria konstruaĵo, kiu ebligas, proponas por la vojaĝantoj loĝ- manĝeblecon kaj similajn servojn. (vidu ankaŭ en motelo). Notu ke en Francio (17a-19a jc) urba, vasta kaj luksa domo, posedata de riĉa burĝo aŭ nobelo nomiĝas (privata) "hotelo" (palaceto).

Laŭ Francisko Azorín **Hotelo** estas *Meblita domo, por loĝi turistojn, vojaĝantojn, k.c.* Li indikas etimologion el latina *hospes* (gasto).

## Priskribo 
La similservajn sed pli malgrandajn hotelojn oni nomas gastejojn, hoteletojn. Ili aperis kun apero de la veturantoj, komercistoj apud la ĉeftrafikaj vojoj. Tre fama estis la Gastejo de Granda Sankta Bernardo ĉe montpasejo en la svislandaj Alpoj. Ĝin fondis Sankta Bernardo de Montjoux en la 10-a jarcento kaj ĝi ankaŭ hodiaŭ funkcias sub gvido de Agoston-ordenaj monaĥoj. Marko Polo, kiu vizitis Ĉinion en la 13-a jarcento, trovis densan poŝtostacian sistemon, kie la vojaĝantoj trovis tranoktejon, la kurieroj de la mongola poŝto ripozejon. Tiuj gastejoj estis en posedo de la eklezio, monaĥejoj, regantoj.

Fine de la mezepoko aperis en la islamaj kaj en la eŭropaj landoj la privatposedaj gastejoj. La disvastiĝon de la gastejoj kaŭzis la multiĝo de la poŝt-kaleŝa veturado en la 17-a jc., sed la vere abrupta evoluo okazis en la 19-a jc dum la industria revolucio, ĉefe en Anglio, kies puraj kaj komfortaj gastejoj iĝis ekzemploj por la tuta mondo.

La elformiĝo de la moderna hotelo dankindas ĉefe al la fervoja trafiko. La pli rapida veturo superfluigis la apudvojajn gastejojn, multaj el ili bankrotis. Florantaj hoteloj estiĝis komence ĉe la fervojstacioj, riveroj. Aperis la luksaj hoteloj, por kiuj la nivelon montris la londona ’’Savoy Hotel’’ ekde 1889 kun la propra elektra sistemo kaj diversaj servoj.

Nova mejloŝtono estis la malfermo de Statler Hotel en Buffalo en 1908. El ĝi kreskis la Statler Company, funkciigante la unuan hotelĉenon.

Post la unua mondmilito – kun ellaboro de la ferbetona teknologio – aperis la altaj hoteloj. La Stevens Hotel (pli posta Conrad Hilton) en Ĉikago havis 3.000 ĉambrojn kaj ĝi estis la plej granda hotelo ĝis fino de la 1960-aj jaroj, kiam malfermis la pordojn la moskva Hotelo Rossija.

Post la Dua Mondmilito obliĝis, disvastiĝis la hotelĉenoj.

La hotelojn karakterizas plej ofte propra enĉambra duŝejo (banejo), necesejo, televidilo kaj fridujo.

## Vidu ankaŭ 
* Turismo
* Motelo
* Hilberta paradokso de la Granda Hotelo
* Grumo

## Eksteraj ligiloj 
* Artikoloj pri hoteloj 

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj
Lafo

eta|200ra|Lafoŝprucaĵo en la kratero de Villarica, Paragvajo
[eta|300ra|Lafofluaĵo dum fenda erupcio ĉe [Krafla, Islando en 1984]]

**Lafo** estas fandiĝinta roko, magmo kiu estas elĵetita el la interno de ia planedo, inkluzive Teron, aŭ de ia luno. Magmon produktas interna varmo de planedo aŭ luno, kaj ĝi erupcias kiel lafo ĉe vulkano aŭ tra fendo en la terkrusto aŭ lunkrusto. Ĝia temperaturo ĝenerale estas inter  kiam ĝi elsputiĝas. Oni ofte nomas la solidan rokon, el posta malvarmiĝo, "lafo".

**Lafofluaĵo** estas moviĝanta elfluaĵo de lafo kiu kreiĝas dum neeksploda erupcio. Kiam ĝi ĉesas moviĝi, lafo solidiĝas iĝante magmorokaĵo. La vorton "lafofluaĵo" oni ofte mallongigas al "lafo". Kvankam lafo povas esti ĝis 100000 fojojn pli viskoza ol akvo, lafo povas flui longan distancon antaŭ ol malvarmiĝi kaj solidiĝi, pro ĝiaj atributoj tiksotropio kaj ŝera maldensiĝo.

Eksploda erupcio produktas miksaĵon de vulkana cindro kaj aliaj pecoj nomitaj tefro, anstataŭ lafofluaĵoj. La vorto "lafo" devenas de la itala lingvo "lava" (napola aŭ kalabria dialekto), kaj probable de la latina vorto "lavare", kiu signifas lavi.

La unua mencio rilate al elpremita magmo (fluida roko sub la tersurfaco) ŝajne estas en noto kiun skribis Francesco Serao pri la erupcio de Vezuvio en 1737.
Serao skribis "fluaĵo de fajra lafo", kiel analogio al la fluado de akvo kaj koto malsupren laŭ la flankoj de la vulkano post granda pluvo.

## Referencoj 
Kategorio:Vulkanaj produktoj
Rathewalde (Saksa Svislando)

La vilaĝo **Rathewalde** troviĝas en la nordoriento de Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro dekstre de rivero Elbo. Rathewalde situas sur altebenaĵo po du kilometrojn norde de Bastei kaj okcidente de Hohnstein.

## Turismo 
Rathewalde proponas sin kiel elirpunkto al interalie jenaj turismaj celoj:
* Hohnstein
* Polenztal
* Bastei
* Amselgrund
* Amselsee
* Reingrund
* Höllengrund
* Kohlgrund
* Uttewalder Grund

## Administra aparteno 
**Rathewalde** estas parto de la *urbo* **Hohnstein**. Al ĝi ankaŭ apartenas Cunnersdorf, Ehrenberg, Goßdorf, Hohburkersdorf, Kohlmühle, Lohsdorf, Ulbersdorf, Waitzdorf kaj Zeschnig.

Kategorio:Elba Grejsmontaro
Goßdorf (Saksa Svislando)

La vilaĝo **Goßdorf** troviĝas en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro dekstre de rivero Elbo. Goßdorf situas sur altebenaĵo ĉe la piedo de Gickelsberg, iom norde de Polenztal.
## Administra aparteno 
Goßdorf estas parto de la *urbo* Hohnstein. Al ĝi ankaŭ apartenas Cunnersdorf, Ehrenberg, Hohburkersdorf, Kohlmühle, Lohsdorf, Rathewalde, Ulbersdorf, Waitzdorf kaj Zeschnig.

## Turismo 
Goßdorf proponas sin kiel elirpunkto al interalie jenaj turismaj celoj:
* Hohnstein
* Polenztal
* Ochelwände
* Brand
* Schwarzbachtal
* Sebnitztal
* Waitzdorfer Höhe

Kategorio:Elba Grejsmontaro
Kleinhennersdorf (Saksa Svislando)

**Kleinhennersdorf** estas vilaĝo kiu situas meze de Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi troviĝas sur altebeno en unukilometra distanco de la rivero Elbo. En Kleinhennersdorf oni vivtenas sin precipe per turismo kaj agrokulturo.

## Turismo 
Proksime de Kleinhennersdorf situas pluraj interesaj rokoformacioj.

La vilaĝo proponiĝas kiel elirpunkto de migradoj interalie al:
* Kleinhennersdorfer Stein
* Papststein
* Gohrisch
* Pfaffenstein
* Kohlbornstein

## Administra aparteno 
Kleinhennersdorf apartenas al la administra komunumo Gohrisch, kies ĉefa parto estas *Kurort Gohrisch*, kaj kiu konsistas krome el *Cunnersdorf*, vilaĝeto situanta en valo kaj la najbara *Papstdorf* piede de la monto Papststein en 350 metroj de alteco.

Kategorio:Elba Grejsmontaro
Vláďa Zíka

**Vláďa ZÍKA** (naskiĝis la 21-an de julio 1900 en Prago - mortis la 6-an de oktobro 1971 en Žatec, Ĉeĥio) estis ĉeĥa verkisto de aventuraj romanoj por junularo.

La propra nomo de Vláďa Zíka estis **Vladimír Watzke**. Li estis aŭtoro de preskaŭ ĉiuj ĝenroj de konsuma literaturo. Li verkis aventurajn romanojn el Sovaĝa okcidento, detektivromanojn (sub pseŭdonomo Georg Bobbin), porjunulinajn kaj porvirinajn romanetojn (sub virina pseŭdonomo Eva Marešová aŭ viraj pseŭdonomoj Jan Havlín aŭ Jiří Havlín) kaj en ne lasta vico aventurajn romanojn por junuloj, precipe el medio de aeronaŭtiko.

## Verkoj 
* **Granda flugo de malgranda heroo** (1937), kiel Vladimír Zíka
* **Malgranda heroo el antaŭurbo** (1937)
* **Radioj de pereo** (1937), sub pseŭdonomo **Georg Bobbin**
* **Ordeno de maŝinpafilisto Paŭlo** (1938)
* **Mirka flugas ĉirkaŭ mondo** (1938)
* **Sekreta sendostacio vokas!** (1938), la II-a eldono (1947)
* **Mistero de malnova turo** (1938)
* **Misteroplena aviadisto** (1938)
* **Defendantoj de la blanka** flago (1938)
* **Knaboj en antaŭurbo** (1938)
* **Esplorulo Aleksĉjo** (1938)
* **Urbo sur la mara fundo** (1939)
* **Nigra proskribito** (1939), sub pseŭdonomo Georg Bobbin
* **Trupo de Ivan** (1939)
* **Franĉjo kaj ĉantaĝistoj** (1939)
* **Justa Chess (1939)
* **Ses herooj el Nome** (1939)
* **La tria klaso ribelas** (1939)
* **Tendarfajro vokas** (1940)
* **Filo de gardisto de lumturo** (1940)
* **Knaboj el la ora ŝipruino** (1940)
* **Jiĉjo ne timas** (1941), 2-a eldono (1942)
* **Aviadilo en horizonto** (1941)
* **La deksesjara piloto** (1941)
* **Atentu la unuaklasanojn** (1941)
* **Agla koro** (1942)
* **Aviadilo super Afriko** (1942)
* **Sinjoro profesoro kaj ceteraj** (1943), kiel Vladimír Zíka
* **Herooj el nordo** (1943)
* **Ŝtala vojo** (1943)
* **Aviadilo super abismo** (1944)
* **Kion rakontis aŭtoj de Jiĉjo-motoristo''' (1948)

## En Esperanto 
* Justa Chess

Kategorio:Ĉeĥaj verkistoj
Kategorio:Ĉeĥlingvaj verkistoj
Kategorio:Sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 21-an de julio
Kategorio:Mortintoj la 6-an de oktobro
Integreco (kriptografio)

En la kriptografio **integreco** signifas, ke la sendita mesaĝo ne estas modifita dum la sendado de la mesaĝo. Oni devas eviti kaj intencan ŝanĝon de la mesaĝo fare de maliculo, kaj neintencan ŝanĝiĝon de la mesaĝo pro teknikaj eraretoj.

Por certigi integrecon oni uzas aŭtentikigan kodon.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.datamirror.com/solutions/dataintegration 

Kategorio:Komputiko
Kategorio:Komunikado
Eŭropa literaturo

Jen kelkaj stiloj kaj epokoj de la **eŭropa literaturo** :

* Klasika literaturo: Temas pri malnova greka kaj latina literaturo.
* Mezepoka literaturo: Estis tre diversaj en diversaj landoj kaj lingvoj.
* Renesanca literaturo: Tiu estas la unua universala tendenco, kiu startis en Italio kaj etendiĝis tra tuta Eŭropo.
* Baroko: ĉirkaŭ 16-a ĝis 18-a jarcento. Ĝi estis plej enradikigita en la katolikaj landoj, pere de la Kontraŭreformacio.
* Klasikismo: ĉirkaŭ 17-a jarcento ĝis 19-a jarcento. Klasikismo celas imiti klasikan literaturon. Ĝi estis plej aktiva en Francio.
* Romantismo: ĉirkaŭ 19-a jarcento. Ĝi estis plej aktiva en Germanio kaj Anglio.
* Realisma literaturo: ĉirkaŭ la dua duono de la 19-a jarcento. Ĝi estis plej aktiva en Francio kaj Rusio.
Petro la 2-a (Brazilo)

Portugallingve **Dom Pedro II** aŭ *Pedro de Alcântara João Carlos Leopoldo Salvador Bebiano Francisco Xavier de Paula Leocádio Miguel Gabriel Rafael Gonzaga*, dua brazila imperiestro, naskiĝis en Rio-de-Ĵanejro je la 2-a de decembro 1825. Surtroniĝis je la 18-a de julio de 1841, 15-jaraĝa, sub tutorado de José Bonifácio de Andrada e Silva kaj, poste, de Markizo de Itanhaém.

En 1843 li edziĝis al Napola princino Tereza Kristina de Burbono, kiu naskis kvar gefilojn, el kiuj survivis nur la princinoj Izabel kaj Leopoldina (1847-1871).

Petro la 2-a estis kulturema homo, estis nomata "Nepo de Marko Aŭrelio". Li protektis artistojn, verkistojn kaj sciencistojn, inkluzive de Alexander Graham Bell. Alvenigis al Brazilo modernajn teknikojn, kiel la telegrafon kaj la telefonon, krome la poŝtmarkon.

Li ankaŭ zorgis ekologion kaj ordonis la konstruadon de botanika ĝardeno en Manaŭso kaj la kreon de la Tiĵuka Arbaro en Rio-de-Ĵanejro.

Eliris Brazilon du tagojn post la puĉo, kiu ekis respublikon, kaj mortis du jarojn poste en Parizo, 66-jaraĝa.

## Vidu ankaŭ 
* Brazila Imperio

Kategorio:Braganzo
Kategorio:Brazilaj imperiestroj
Kategorio:Brazila monarkio
Kategorio:Brazila imperiestra familio
Kategorio:Brazilaj politikistoj
Kategorio:Historio de Brazilo
Kategorio:Framasonoj
Petro la 1-a (Brazilo)

**Petro la 1-a de Brazilo** aŭ **Petro la 4-a de Portugalio**,
( en Brazilo aŭ *Dom Pedro IV* en Portugalio) estis portugala reĝo kaj brazila imperiestro.

Li naskiĝis la  en palaco Queluz, apud Lisbono. Li estis filo de la princo Johano de Portugalio kaj princino Carlota Joaquina, filino de Karlo la 4-a de Hispanio. Post alveno de portugala kortego al Rio-de-Ĵanejro, en 1807 loĝis en Brazilo. En marto 1816, post kronigo de lia patro kiel reĝo de Portugalio, iĝis reĝa princo. En tiu jaro edziĝis al Carolina Josefa Leopoldina, arĥidukino de Aŭstrio. Post reiro de Portugala kortego al Lisbono, en aprilo 1821, Petro iĝis regento de Brazila Regno. La 9-an de januaro 1822 ekis prepari la juran sendependecon de Brazilo. La 7-an de septembro, en San-Paŭlo deklaris la Brazilan juran sendependon. En Rio-de-Ĵanejro, je la 12-a de oktobro iĝis imperiestro de Brazilo kaj kronita je la 1-a de decembro.
En 1826, kiam mortis lia patro, iĝis reĝo de Portugalio, kiel Petro la 4-a. En 1829, post la morto de unua edzino, li edziĝis al Amélia de Beauharnais, dukino de Leuchtenberg. En 1831 rezignis pri la Brazila trono kaj reprenis la portugalan por sia filino, post la Portugala Enlanda Milito. Li mortis la 24-an de septembro 1834 en la palaco Queluz, 36-jaraĝe.

## Idaro 
Petro la 1-a patris 18 konatajn (geedzecajn) gefilojn. En unua edzeco, naskiĝis Maria da Glória (estonta Maria la 2-a reĝino de Portugalio), Miguel (morta tuj post naskiĝo), João Carlos, Januária, Paula, Francisca kaj Pedro (estonta Petro la 2-a). Dum lia geedziĝo kun imperiestrino Amélia, naskiĝis nur la princino Maria Amélia. La Granda Kromedzino, la Markizino de Santos naskis al li krom mortan ĵusnaskiton, Isabel Maria Alcântara Brasileira, Pedro, Maria Isabel Alcântara Brasileira, dukinon de Cearao (kiu mortis unu-jaraĝa), kaj Maria Isabel Alcântara Brasileira, estonta grafino de Iguaçu. La franca kromedzino Noémi Thierry naskis al li la knabon Pedro, morta antaŭ unu jaraĝa. Maria Benedita Bonfim, estonta baronino de Sorocaba, fratino de Markizino de Santos, naskis al li Rodrigo Delfim Pereira. La Urugvaja kromedzino María del Carmen García naskis mortan infanon. La francino Clémence Saisset naskis al li Pedro de Alcântara Brasileiro. Kaj la monaĥino Ana Augusta naskis al li alian knabon nomita Pedro. Krom tiujn Petro la 1-a patris ĉirkaŭ 150 gefilojn kiujn naskis liaj sklavinoj.

## Vidu ankaŭ 
* Brazila Imperio
* *El imperio eres tú* de Javier Moro
* Patro de la Lando

Kategorio:Braganzo
Kategorio:Brazilaj imperiestroj
Kategorio:Brazila monarkio
Kategorio:Brazila imperiestra familio
Kategorio:Portugalaj reĝoj
Kategorio:Historio de Brazilo
Kategorio:Historio de Portugalio
Kategorio:Naskiĝintoj en Lisbono
Kategorio:Mortintoj en Lisbono
Eberau

**Eberau,** ( [monjorOkerEk]) estas foira komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Güssing. Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj.

300px|eta|maldekstra|240px|la loka kirko

## Situo 
Eberau situas laŭ flankovojoj laŭ la hungara landlimo (ĝis 2008 kun limpasejo), kontraŭe Szentpéterfa troviĝas. Güssing estas 24 km-ojn.

## Historio 
Komence romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1221 en formo *"Urk-Burg"*. En 1292 fortikaĵo konstruiĝis, kiu baldaŭe detruiĝis. El la ruinoj baldaŭ burgo konstruiĝis, kiu transformiĝis en la 17-a jarcento. Presejo funkciis en la burgo en la 16-a jarcento, kie en 1587 aperis la unua  germanlingva periodaĵo de Hungara reĝlando: *Neue Zeitung aus Ungarn*. Post jarcento en la burgo departementa kunsido okazis. En 1910 vivis en la komunumo 650 homoj (germanoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon Monyorókerék apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szombathely, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio.

Eberau estas naskiĝloko de Viktor Hawlik.
## Lokaj esperantistoj
*Viktor Hawlik;

## Vidindaĵoj
* paroĥa romkatolika preĝejo el la 15-a jarcento, en 1745 pligrandigita
* burgo de Erdődy, en 1772 renoviĝis

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto Güssing
Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Ackworth

**Ackworth** estas la plej grandarea vilaĝo en Britio. Ĝi situas en la metropola provinco Okcidenta Jorkŝiro de Anglio. La vilaĝo estas la naskiĝloko de la brita esperantistino Mabel Harrod, kiu inter la jaroj 1892 kaj 1930 instruis la internacian lingvon en liceoj kaj gastlernejoj, estis lerneja organizisto kaj prelegisto por la Ligo de Nacioj.

## vidu ankaŭ 
Acworth

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.ackworthschool.com 
* http://mysite.wanadoo-members.co.uk/Ackworth_Heritage_Gp

Kategorio:Britio
Kategorio:Vilaĝoj