open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Itamar Ben-Avi

**Itamar BEN-AVI** (‎; reala nomo **Ben-Zion BEN-JEHUDA** (‎); n. la 31-an de julio 1884, en Jerusalemo, Otomana Imperio - m. la 8-an de aprilo 1943, en Novjorko, Usono) estis ĵurnalisto kaj cionisma aktivulo. Li estis unuanaskita filo de la "patro de moderna hebrea" Eliezer Ben-Jehuda.

Itamar Ben-Avi estas konata kiel la unua infano por kiu la moderna hebrea estis lia gepatra lingvo (aŭ almenaŭ unu el la unuaj tiaj homoj kaj la plej fama el ili) .

## Vivo 
maldekstre|eta|194x194ra|Itamar Ben-Avi kiel infano
Li studis ĉe la Pariza Instruista Seminario (*École Normale Israélite Orientale*), fondita de la Universala Alianco Izraelida, kaj ĉe la Universitato de Berlino.

En 1908 li revenis Jerusalemon, kie li fariĝis redaktoro de la gazeto Ha-Tzvi (de 1910 - Ha-Or) fondita de sia patro. Kun lia alveno, la gazeto komencis esti eldonita ĉiutage, kaj la prezento de materialoj ekkorespondis al la normoj de la okcidenteŭropa ĵurnalismo de tiu tempo.

Dum la unua mondmilito li vivis en Usono. Reveninte al Jerusalemo, li kreis en 1919 la gazeton "Doar Ha-Jom" (en la stilo de la brita *Daily Mail*) kaj estis ĝia redaktoro ĝis 1929 . En lia multenombra opinio kaj raportadaj artikoloj li ankaŭ rekomendis la uzon de la internacia lingva Esperanto.

Krome, li evoluigis projekton por latinigi la hebrean, kiu restis nerealigita. Li iniciatis kaj estis ĉefa redaktoro de du mallonge eldonitaj hebreajn semajnĵurnalojn en reformita latinan skribon. La unua estis *Haŝavua Hapalestini* (*La palestina Semajno*, 1928) kaj la dua estis *Dror* (Libereco, 1934).  Li ankaŭ verkis biografion de sia patro, nomita Avi (signifante *Mia Patro*).

Interalie, li estis unu el la iniciatintoj de la fondo de la setlejo kiu poste iĝis la urbo Netanja. Estas strato nomita laŭ Itamar Ben-Avi en tiu ĉi urbo.

maldekstra|eta|Ha Şavuja ha Palestini (en la hebrea: השבוע הפלשתיני; esperanta transliterumado: *ha-Ŝavua ha-Palestini*). la 11-an de januaro 1929.|270x270ra
Ekde 1939 li denove vivis en Usono, kie li mortis. Lia korpo estis alportita reen al Palestino por entombigo en 1947 kaj entombigita sur la Olivarba monto en Jerusalemo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*La personaj dokumentoj de Ben-Avi estas konservataj en la Centra Cionisma Arkivo en Jerusalemo. La notacio de la dosiergrupo estas A43.

Kategorio:Judaj esperantistoj
Kategorio:Hebrea lingvo
Kategorio:Homoj de la armena genocido
Kategorio:Jerusalemanoj
Árpád Radnóti Kovács

**Árpád Radnóti Kovács** [kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Radnóti Kovács Árpád** estis hungara pentristo, instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *radnóti*, lia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Kovács Árpád Ferenc*.
eta|

 naskiĝis  en Mezőcsát, li mortis  en Szombathely.

## Biografio 
 estis studento de Oszkár Glatz en la Reĝa Belarta Altlernejo, sed li ricevis trejnadon de Nándor Lajos Varga kaj Andor Dudits. Inter 1932-1936 li estis asistanto en la altlernejo, poste li instruis en lernejoj en Kőszeg kaj Szombathely. Ekde la 1930-aj jaroj li partoprenis en grupaj ekspozicioj. Li estis fondinta membro de artista kolonio en Kastelo de Zsennye, inter 1947-1957 li establis liberlernejon "Derkovits". Li edziĝis en 1937 al pentristino kaj li ricevis premiojn ekde 1931, la lastan postmorte.

## Elektitaj disĉiploj 
* László Benkő (fasonisto)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Angyali üdvözlet
* Horgász a folyóparton
* Ifjú hölgy portréja
* Kavicspánya
* Kiskapu
* Lányka
* Patrona Hungariae kaj Stefano la 1-a (Hungario) murpentraĵoj en Kőszeg (1943)
* Sankta Nikolao (ĉefaltara bildo en Celldömölk)
* Udvarrészlet 

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Friedrich von Hellwig

]]
**Karl Ludwig Friedrich HELLWIG** (naskiĝinta la  en Brunsvigo, mortinta la  en Legnica) estis prusa oficiro - fine generalleŭtenanto - kiu famiĝis dum la kontraŭnapoleonaj militoj kiel gvidanto de libera korpuso. Li estis la unua persono ricevonta la Feran krucon (de unua klaso) por la agadoj apud Wanfried). 
Edzigis lin en 1804 Josepha Faldern kaj en 1810 Susanne Freytag (naskonta filon kaj filinon).

## Vivo 
Estante filo de kortega konsilisto kaj matematikisto Johann Christian Ludwig Hellwig, li frekventis ĝis la aĝo de 16 jaroj la brunsvigan gimnazion *Katharineum*. En majo 1791 li fariĝis - danke al perado de duko Karlo Vilhelmo Ferdinando (Brunsvigo-Wolfenbüttel) -  junkro en la prusia Husara regimento H 3 sub Georg Ludwig Egidius von Köhler kies tendaroj troviĝis en Supra Silezio. Tie li baldaŭ estis partoprenonta la kampanojn de 1792/95. Post kiam li ricevis meritordonon por la sturmpreno de Kastelo Münchweler apud Treviro li estis publike konata post la batalo de Jena–Auerstedt. Ĉar en la 17.10.1806 li kun nur 25 husaroj liberigis, proksime de Eichrodt, 4000 prusojn arestitajn fare de la francoj, kiuj antaŭe gardis ĉe la fortreso de Erfurto. Tio psikologie tre gravis por la humiligita prusia sodataro. Por tia kuraĝa aĵo, reĝino Ludovikino honoris lin ordene kaj promociis lin je eskadronestreco. Post la paco de Tilsit li fuĝis al Silezio kaj devis por kelka tempo forlasi la soldatumadon pro vundiĝo apud Kłodzko. 

Sed kiam en 1813 komenciĝis la finaj militoj por forpeli la trupojn de la franca tirano, Hellwig majoris en la regimento *Graf Götzen* (2-a Silezia husara regimento). En printempo 1813 permesis al li generalfeldmarŝalo Blücher fondi partisanan korpuson. Je ties pinto li en la 25.11.1813 ovaciite enrajdis la liberigitan naskiĝurbon Brunsvigo. Ĉi libera korpuso estis neniigita en aprilo 1814. Sekve li estis komandanto de la 9-a Husara regimento kiun li estris ankaŭ dum la someraj kampanjoj de 1815. Lia lasta batalkampa utiliĝo estis atako kontraŭ ariergardo de bataliono de generalo Emmanuel de Grouĉya inter Wavre kaj Charleroi, en la 28.6.1815. 

Post packontrakto en 1815 li restis enarmee kaj estis nobeligita en 1816. En 1830 li nomumiĝis bridagestro en Kolonjo; en 1838 li pensiiĝis en la rango de generalleŭtenanto.

## Literaturo 
* Kurt von Priesdorff: *Soldatisches Führertum,* volumo 5, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, Hamburgo 1938, p. 134–137 (n-ro 1458)
* Georg Rupprecht k.a.: *Festschrift zur Einweihung des Hellwig-Steins in Schloßvippach am 17. Oktober 1913,*, Druck Richard Wackes, Großrudestedt 1913
* Horst-Rüdiger Jarck, Günter Scheel (eld.): *Braunschweigisches Biographisches Lexikon. 19. und 20. Jahrhundert,* Hannover 1996
* Art. "Hellwig, Rudolf Friedrich von" fare de Bernhard von Poten, ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie,* volumo 13 (1881), p. 499–500 
* Hans Fabricius, *Der Parteigänger Friedrich von Hellwig und seine Streifzüge*, 1896 
## Eksteraj ligiloj 
* "200. Jahrestag des Husarenstreiches von Leutnant Hellwig" 
* unformaro de la husaroj de Köhler 

## Notoj 
Kategorio:Prusaj oficiroj
Kategorio:Generalleŭtenantoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1775
Kategorio:Mortintoj en 1845
Wim Eijk

''''* - je plena nomo *Willem Jacobus Eijk'' - estas nederlanda katolikisma kardinalo, profesoro, kuracisto kaj teologo, membro de la Latina eklezio, la plej granda de la 24 proprajuraj katolikaj eklezioj, kiuj konsistigas la Katolikan Eklezion. Li naskiĝis  en Duivendrecht, municipo Ouder-Amstel, Norda Holando, do nun estas -jaraĝa, kaj partoprenas la konklavon 2025, la kunvenon de ĉiuj kardinaloj de tiu eklezio kiuj kunvenos en Vatikanurbo en majo 2025 por elekti la posteulon de papo Francisko, mortinta la 21-an de aprilo 2025, el inter ĉiuj kun-kardinaloj kiuj en la mortotago de Francisko estis malpli ol 80-jaraĝaj. Lian akademian edukon li akiris en la universitato de Lejdeno, la papa Universitato Sankta Tomaso de Akvino, la universitato de Amsterdamo kaj la Pontifika Laterana Universitato.

Katolika sacerdoto ekde 1985 kaj katolika episkopo ekde 1999, li estis levita al la kardinaleco fare de Benedikto la 16-a la . Ekde 2007 li estas ĉefepiskopo de la diocezo Utreĥto. Ĵurnalismaj observantoj de papaj elektoj konsideras lin inter tiuj kardinaloj pli verŝajnaj iĝi papo ol aliaj - do la internacia amaskomunikilaro deklaris lin aparte "papigebla" kandidato. Konsiderante ke la aro de "papigeblaj" kandidatoj estas afero de spekulado de la amaskomunikiloj kaj de multaj pliaj interesitoj, la elekto de ne-"papigebla" kardinalo ne estas malofta, do neniu povas certe prognozi la rezulton de la elekto, sed tiel estas dum ĉiu konklavo kiu enfermite en la vatikana gastejo Domo de Sankta Marta kaj en la renoma apuda Siksta Kapelo tiom longe kunvenos kaj diskutos ĝis estos konsento pri la nova papo.

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Kardinaloj
Bologna San Ruffillo (stacidomo)

**Bologna San Ruffillo** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Firenze. La stacio situas en la kvartalo Savena de la municipo Bolonjo, en loĝkvartalo.

La administrado de la instalaĵoj estas konfidita al Rete Ferroviaria Italiana (RFI), filio de la grupo Ferrovie dello Stato Italiane.

## Bildgalerio 

Stazione di Bologna San Ruffillo.jpg|Nomŝildo
Stazione ferroviaria di Bologna San Ruffillo.jpg|Stacio
Stazione di Bologna San Ruffillo 4.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo
* Trolebusa transporto en Bolonjo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1934
Veljekset Keskinen

**Veljekset Keskinen** estas ĉiovendejo en Finnlando en Töysä (Alavus). Originale ĝi estis nur normala kampara vilaĝvendejo, kaj nuntempe pri ĝi estas priskribita kiel *Suomen suurin kyläkauppa* ("la plej granda vilaĝbutiko en Finnlando). Ĉirkaŭ la vendejo kreskis butikumada vilaĝo kun dekoj da kompanioj.

Ĝi ricevas pli ol 6 milionojn da klientoj ĉiujare, kaj estas la plej granda departementa vendejo en Finnlando. 

Videblas granda hufumo ĉe la parkejo, ĉar la nomo de la vilaĝo ("Tuuri") signifas "bonŝanco" en la finna lingvo. La hufumo jam okupis la trian rangon en la listo de Reuters pri la plej malbelaj konstruaĵoj kaj monumentoj en la mondo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo

Kategorio:Finnaj firmaoj
Kategorio:Vendejoj en Finnlando
Bologna Borgo Panigale (stacidomo)

**Bologna Borgo Panigale** estas fervoja stacio sur la linio Porrettana. Ĝi priservas la distrikton Borgo Panigale, en la urbo Bolonjo.

## Bildgalerio 

Stazione di Bologna Borgo Panigale 2018-08-25 2.jpg|Stacio
Stazione di Bologna Borgo Panigale 2018-08-25 1.jpg|Kajoj kaj trakoj
Stazione di Bologna Borgo Panigale 2018-08-25 3.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Johanna Korhonen

**Johanna Maria KORHONENN** (n. la 29-an de junio 1968 en Oulu) estas finna ĵurnalistino. Ŝi laboris kiel ĉefredaktoro de la revuo *Journalisti*, redaktoro de *Helsingin Sanomat* kaj Verkkotie, kies kunposedon ŝi vendis en 2006. En 2008, Korhonen estis nomumita kiel la ĉefredaktisto de *Lapin Kansa*, sukcedante Heikki Tuomi-Nikula, sed Alma Media finis sian kontrakton antaŭ ol ŝi povis komenci laboron. Alma Media kaj ĝia ĉefoficisto estis juĝitaj pro dungaddiskriminacio.

Ŝi estas samseksulo kaj havas du infanojn.

Kategorio:Finnaj ĵurnalistoj
Bologna Libia (stacidomo)

**Bologna Libia** estas subtera fervoja stacio en Bolonjo nuntempe konstruata, situanta sur la fervojo Bologna-Portomaggiore.

Ĝi situos en la kvartalo San Donato-San Vitale de Bolonjo, servante al la distrikto Cirenaica, kaj en la tuja proksimeco de la polikliniko Sant'Orsola-Malpighi.

La stacio estos administrata de Ferrovie Emilia Romagna (FER).

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Bologna Via Larga (stacidomo)

**Bologna Via Larga** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Portomaggiore, en Bolonjo.

La stacio situas en la urba sekcio de la linio, en la kvartalo San Vitale, ĉe la intersekciĝo inter Via Scandellara kaj Via Larga kaj priservas la apudan komplekson kie staras la nubskrapulo Unipol.

centra|280ra|eta|Ŝirmejo

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1987
Bologna Roveri (stacidomo)

**Bologna Roveri** estas fervoja stacio en Bolonjo, situanta sur la fervojo Bologna-Portomaggiore .

La stacio situas en la industria areo Roveri, administre situanta en la kvartalo San Donato-San Vitale.

Ĝi estas administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna (FER).

centra|280ra|eta|Motortrajno

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1887
Bologna Zanolini (stacidomo)

**Bologna Zanolini** estas subtera fervoja stacio situanta sur la linio Bologna-Portomaggiore. Ĝi situas en la kvartalo San Donato-San Vitale de Bolonjo, priservante la distrikton Cirenaica.

Ĝi estas administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna (FER).

## Bildgalerio 

Bologna - stazione ferroviaria Zanolini - binari.jpg|Subtera stacio
ETR350 BOLOGNA ZANOLINI.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2001
Lajos Bese

**Lajos Bese** [lajoŝ beŝe], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bese Lajos** estis hungara lingvisto, bibliotekisto, mongolisto. Lia familia nomo estis *Ligeti* ĝis 1958.

 naskiĝis  en Békéscsaba, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1945, poste li akiris lingvistan (pri mongola lingvo) diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1951, samtempe li akiris bibliotekistan licencon. Post la diplomo proksimume jaron li estis bibliotekisto, poste pro la ŝtata politiko li estis simpla laboristo, ofte masonisto, eĉ li akiris licencon pri tio. Inter 1958–1976 li estis bibliotekisto de la Hungara Scienca Akademio, poste ĝis sia morto li havis postenon en la akademio. Li plurfoje kolektis lingvajn materialojn en Mongolio kaj Sovetunio, krome li prelegis en Universitato de Kalifornio en Los-Anĝeleso (1974-1975). Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1965 ĉe la akademio. Li edziĝis en 1951.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Zwillingswörter im Mongolischen.* (1957)
* *Two Western Khalkha Tales.* (1964)
* *Prefixumok a mongolban.* (disertaĵo, 1965)
* *The Mongolian Collection in Berkeley, California.* (1977)
* *On Some Ethnic Names in 13th Century Inner-Asia.* (1988)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj mongolistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj masonistoj
Reginald Dyer

**Reginald "Rex" Edward Harry DYER** CB (n. la 9-an de oktobro 1864 en Murree, Brita Hindio; m. la 23-an de julio 1927 en Long Ashton apud Bristol, Anglio), konata kiel la "Buĉisto de Amritsar"  ĉe Jallianwala Bagh en Amritsar (en Panĝabo, Barato), estis oficiro en la Brithindia Armeo. Kiel Brigada generalo, li komandis la masakron de Amritsar la 13-an de aprilo 1919.

## Fontoj 
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Armea Konsilio kaj Ĝenerala Dyer la 8-an de julio 1920, Brita Ĉambro de komunuloj
* Parolado pri Amritsarde de Winston Churchill , la 8-an de julio 1920, Brita Ĉambro de komunuloj
* Michael O'Dwyer (Murdo) la 14-an de marto 1940, Brita Ĉambro de komunuloj

Kategorio:Naskiĝintoj en 1864
Kategorio:Mortintoj en 1927
Kategorio:Militistoj de Brita Hindio
Kategorio:Britaj militistoj de la Unua Mondmilito
Atosekundo

* Atosekundo estas unueco de tempo kiu egalas al miliardono de miliardono da sekundo  : # = 10−18 da sekundo
* La atosekunda scienco  estas la scienca fako kiu disvolvas impulsojn per lasero kies daŭro estas inter kelkaj atosekundoj kaj kelkaj centoj da atosekundoj aŭ de la elektromagnetaj ondoj kies periodo estas averaĝe en atosekundoj.

La prefikso 'ato/atto' originas de la dana lingvo 'atten', kiu signifas dekok/18 kaj internacie adoptita en 1964.

Kategorio:Mezurunuoj de tempo
Kategorio:Mezurunuoj
Charles Naine

**Charles NAINE** (n. la 27-an de junio 1874 en Nods BE ; m. la 29-an de decembro 1926 en Préverenges) estis svisa socialdemokrata politikisto, ĵurnalisto kaj publicisto. Naine estis pacifisto. 

Li estis konsiderata treege talenta parolanto (oratoro) kaj aktiva socialisto ekde la komenco de sia kariero en romanda Svislando.

## Fontoj 
Rudolf Martin Högger: *Charles Naine 1874–1926.* *Eine politische Biographie*. Thèse de doctorat de l'Université de Zurich. Juris, Zurich 1966.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Publikationen von und über Charles Naine im Katalog Helveticat der Schweizerischen Nationalbibliothek

Kategorio:Viroj
Kategorio:Mortintoj en 1926
Kategorio:Naskiĝintoj en 1874
Kategorio:Svisoj
Judit Bibó

**Judit Bibó,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bibó Judit** estis hungara lingvisto, altlerneja instruisto. Ŝia origina familia nomo estis *Lipcsey* [lipĉei], ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Bibó Istvánné* [iŝtvAnE]. Ŝia edzo estis István Bibó (arthistoriisto).

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1961, poste ŝi estis jaron simpla laboristo, pli poste ŝi akiris pedagogian diplomon pri hungara-germana en 1967 en la Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la diplomo ŝi instruis en mezlernejoj ĝis 1974, sed en 1973 ŝi akiris plian pedagogian diplomon pri franca. Ŝi estis asistanto en Komerca Altlernejo de Budapeŝto (1975–1979), poste lektoro (1979–1987) kaj docento (1987–1989). Depost la socialismo ŝi instruis en luterana gimnazio inter 1989–1993, poste ŝi denove estis docento, ankaŭ katedrestro en Universitato Loránd Eötvös (1991–2002). Ŝi doktoriĝis en 1984 en la universitato, ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1995 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Krom la instruado ŝi okupiĝis pri teorio de tradukoj. Ŝi edziniĝis en 1967 kaj naskis 4 filojn inter 1969–1982.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Bevezetés a fordítástechnikába.* (1980)
* *Construction de la phase et cohérence du text chez Proust.* (1985)
* *Swann belépése a Saint-Euverte palotába. Kontrasztív szövegelemzés.* (1985)
* *Proust stílusa és Gyergyai Albert Proust-fordítása.* (disertaĵo, 1989, tralaborita en 1994)
* *Proust a század fordulóján.* (1997)
* :en:Guglielmo Ferrero: *Kaland. Bonaparte Itáliában. 1796–1797.* (traduko, 2000)
* Guglielmo Ferrero: *Újjáépítés. Talleyrand Bécsben. 1814–1815.* (traduko, 2002)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bologna Rimesse (stacidomo)

**Bologna Rimesse** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Portomaggiore.

Ĝi situas en Bolonjo, en la kvartalo San Donato-San Vitale. Ĝi ebligas rektan konekton kun la stacio  de Rete Ferroviaria Italiana.

Ĝi estas administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna (FER).

centra|280ra|eta|Ŝirmejo

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo
* Bologna San Vitale (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1987
Bologna Santa Rita (stacidomo)

**Bologna Santa Rita** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Portomaggiore, en Bolonjo.

La stacio situas en la urba sekcio de la linio, en la kvartalo San Vitale, kaj estas rekte alirebla de via Massarenti kaj via Scandellara.

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1987
Portomaggiore (stacidomo)

**Portomaggiore** estas fervoja stacio priservanta la municipon Portomaggiore, situanta sur la linio Ferrara-Rimini.

Ĝi ankaŭ estas la finstacio de la linioj Bologna-Portomaggiore kaj Portomaggiore-Dogato, administrataj fare de Ferrovie Emilia Romagna (FER). 

centra|280ra|eta|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Portomaggiore

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Portomaggiore
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1884
Poggio Rusco (stacidomo)

**Poggio Rusco** estas itala fervoja stacio.

Ĝi situas ĉe la vojkruciĝo de la linioj Verona-Bologna, de Rete Ferroviaria Italiana (RFI), kaj Suzzara-Ferrara, de Ferrovie Emilia Romagna (FER).

La stacio priservas la urbon Poggio Rusco, en la provinco Mantova. Ĝi situas nordoriente de la urbocentro.

## Vidu ankaŭ 
* Poggio Rusco

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Poggio Rusco
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1888
Porretta Terme (stacidomo)

**Porretta Terme** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Pistoia. Ĝi priservas la urbon Porretta Terme.

## Bildgalerio 

Porretta-stazione.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Porretta Terme station.JPG|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Porretta Terme

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Porretta Terme
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1891
József Bihari (lingvisto)

**József Bihari** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bihari József** estis hungara lingvisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

József Biharinaskiĝis  en Érmihályfalva (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Valea lui Mihai en Rumanio), li mortis  en Eger.

## Biografio 
József Bihari devenis el juda familio. Li maturiĝis private helpe de la subteno de sia frato, sed jam en 1919 lia hejmurbo estis aneksita de Rumanio, kies registaro aboliciis la privatan edukadon. Sen eliro li laboris 3 jarojn, en 1925 li translokiĝis al Budapeŝto kaj post 2 jaroj li denove maturiĝis, dum li instruis lernejanojn por vivteni sin. En Hungario pro la kontraŭjudaj leĝoj li ne povis plulerni, tial li studis 2 jarojn en Teknika Universitato en Brno, poste denove en Hungario en Scienca Universitato István Tisza li akiris pedagogian diplomon en 1934. Post la diplomo li instruis en judaj lernejoj. Ekde 1942 li estis trudlaboristo, sed post 2 jaroj li rifuĝis al Sovetunio kaj en 1945 li hejmenvenis. Inter 1945-1949 li instruis en gimnazio en Debrecen, dum li akiris plian diplomon pri la rusa lingvo en la loka universitato. En la lernojaro 1948 li instruis en la universitato, poste ĝis sia emeritiĝo en 1976 en Pedagogia Altlernejo de Eger. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1963, li doktoriĝis en 1972 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1939, lia edzino naskis 2 filinojn en 1941 kaj 1948. Li ricevis premiojn inter 1958-1974.

## Elektitaj kontribuoj 
* *К вопросу о возникновении категории вида в русском языке.* (1962)   
* *Bevezetés a russzisztikába.* (kunaŭtoro, 1973, 1982) 
* *József Bihari’s Grammar of the Yiddish Language* (manuskripto, 1989)

## Fontoj 
* WikiTrans

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Vignola (stacidomo)

**Vignola** estas fervoja stacio de la urbo Vignola, en la provinco Modena. Ĝi estas la finstacio de la fervojo Casalecchio-Vignola, administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna.

## Bildgalerio 

Vignola abc8 stazione di Vignola.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Vignola - stazione ferroviaria - ETR.350.jpg|Kajo kaj trajno
Vignola station 2023 2.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Vignola

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Vignola
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1938
Bologna Corticella (stacidomo)

**Bologna Corticella** estas fervoja stacio en Bolonjo, situanta sur la linio Bologna - Ferrara. La stacio situas en la kvartalo Navile, en la distrikto Corticella; laŭ la konstruaĵo etendiĝas la limo kun la municipo Castel Maggiore, kaj aparte kun ĝiaj vilaĝetoj Primo Maggio kaj Trebbo di Reno. La stacio limas al la industria areo de Castel Maggiore kaj al loĝkvartalo de Corticella.

La stacio estas parto de la Metropola Fervoja Servo de Bolonjo.

La administrado de la instalaĵoj estas konfidita al Rete Ferroviaria Italiana (RFI), filio de la grupo Ferrovie dello Stato Italiane.

## Bildgalerio 

Stazione Corticella esterno 1.jpg|Ekstero
Bologna-Venice railroad.jpg|Kajoj kaj trakoj
Stazione di Bologna Corticella 2.jpg|Insula kajo

## Vidu ankaŭ 
* Bolonjo
* Castel Maggiore

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Bolonjo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1864
Nacikatolikismo

[thumb|200px|La kruco de la [Valo de la Falintoj.]]
**Nacikatolikismo** (en hispana *nacionalcatolicismo*) estas la nomo per kiu oni konas unu de la ideologiaj identigiloj de la frankismo, nome la diktatura reĝimo per kiu Francisco Franco regis Hispanion inter 1939 kaj 1975, kun kelkaj paraleloj kun tiuj de la portugala "Estado Novo" dum la aŭtoritatisma, katolika kaj korporaciisma de Antonio de Oliveira Salazar inter 1933 kaj 1974 aŭ de la katolika diktatoro Ante Pavelić (1941-1945) en la Kroatio okupaciita de nazismo. 

Oni atribuas al la sevila pastro José María González Ruiz la inventon de la termino kiam en intervjuo de franca gazeto faris vortoludon ironie inter nacisindikatismo, kiu  estis la oficiala nomo de la ideologio de la frankisma reĝimo, kaj nacisocialismo germana. La termino akiris sciencan karakteron kiam la historiisto kaj jezuita Alfonso Álvarez Bolado dediĉis al tiu temo kelkajn artikolojn kiuj estis kompilitaj en libro publikigita en 1976 fare de la eldonejo de la gazeto *Cuadernos para el Diálogo* kun la titolo *El experimento del nacionalcatolicismo, 1939-1975*. Siaflanke, A. Botti konsideras, ke la termino eble estis jam stampita dum la Hispana Enlanda Milito fare de la «ideologiistoj de la katolika falangismo», sed li rekonas, ke ties origino «restas ankoraŭ nepreciza kaj ties uzado estis malforta ĝis komenco de la 1960-aj jaroj».

Pri la frankisma diktaturo, oni tendencis al akirado de ne nur «identigon inter katolikismo kaj hispana nacio», sed ankaŭ oni baraktis por «establi identecon inter katolika religio kaj preciza politika reĝimo, subkomprenante, ke nur frankismo reprezentas la hispnan nacion, ekskludante tiujn kiuj formis la "kontraŭ-Hispanio"».

## Vidu ankaŭ
* Katolikismo
* Kristana naciismo

## Referencoj
## Bibliografio
* Botti, Alfonso (1992). *Cielo y dinero. El nacionalcatolicismo en España (1881-1975)* [Nazionalcattolicesimo e Spagna nuova (1881–1975)]. Madrid: Alianza Editorial. ISBN 84-206-2717-8.
* Payne, Stanley G., *El primer franquismo, 1939–1959. Los años de la autarquía*, Madrid, Temas de Hoy, 1999 ISBN 84-7679-325-1
* Raguer, Hilari (2012). «El nacionalcatolicismo». En Ángel Viñas, eld. *En el combate por la historia. La República, la guerra civil, el franquismo*. Barcelona: Pasado y Presente. pp. 547-553. ISBN 978-84-939143-9-4.
* Rodríguez Jiménez, José Luis (1997). *La extrema derecha española en el siglo XX*. Madrid: Alianza Editorial. ISBN 84-206-2887-5.

Kategorio:Frankismo
Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Naciismo
Hasan Arfa

**Hasan ARFA** (; 1895 en Tbiliso – 1983 en Montekarlo) estis irana generalo kaj ambasadoro en la servo de la Pahlavi dinastio. Li estis edziĝinta al Hilda Bewicke, brita balerino, ekde 1923

En 1920 , li aliĝis al la irana ĝendarmaro kaj poste al la armeo. Li partoprenis kampanjojn kontraŭ la ribeloj en Suda Azerbajĝano, Kurdistano kaj Luristano Li komencis rapide progresi tra la rangoj ekde la 1920-aj jaroj.

En la intermilita periodo, li estis grava en la brita militista reto en Irano . 

En la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, Arfa engaĝiĝis en nacia politiko .

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1895
Kategorio:Mortintoj en 1983
Kategorio:Iranaj generaloj
Kategorio:Iranaj ministroj
Kategorio:Iranaj ambasadoroj en Turkio
Kategorio:Ambasadoroj en Svedio
Gaspard Deguerry

**Gaspard DEGUERRY** (n. la 27-an de decembro 1797, en Liono - m. la 24-a de majo 1871, en Parizo) estis franca pastro kaj predikisto.

## Vivo 
Lia patro, Tomaso, estis lignokomercisto kaj mortis komence de la 19-a jarcento kiam la malgranda Gaspard estis nur dujara. Lia patrino, Anne Desflèches, vidviniĝinta en la aĝo de 25 jaroj, edukis siajn tri infanojn sola. Decidita entrepreni sian pastran vokon, kaj subtenate en tio de la bezono de lia patrino enkonduki ŝiajn filojn al laboro, Gaspard estis ordinita pastro en Liono la 19-an de marto 1820 post kiam li dediĉis kvar jarojn al la studado de filozofio, teologio kaj elokventeco, aŭ predikado por ekleziuloj.

En 1827 li fariĝis milita pastro de la 6-a Regimento de la Reĝa Gvardio. En 1829, reĝo Karlo la 10-a de Francio komisiis lin prediki pri la temo de la Lasta Vespermanĝo ĉe la Tuileries, kio helpis pliigi lian famon kiel predikisto.

La Revolucio de 1830 aboliciis la armeajn pastrojn, kaj tial Deguerry fariĝis migranta predikisto, predikante kaj en la franca ĉefurbo kaj en la provincoj, kie li fariĝis ĉiam pli aprezata de la loĝantaro kaj ankaŭ de reprezentantoj de la pastraro. Nomumita ordinara pastro de la diocezo de Parizo, li estis unue kanoniko kaj poste ĉefpastro de la katedralo de Notre Dame ekde 1844 fare de la ĉefepiskopo Denis-Auguste Affre. La sekvan jaron li estis nomumita parokestro de la preĝejo Saint-Eustache kaj administris la lastajn sakramentojn al François-René de Chateaubriand la 4-an de julio 1848. De 1849 ĝis sia morto li estis parokestro ĉe la preĝejo de la Madeleine en Parizo, la oficiala sankta templo por deputitoj de la parlamento.

En 1861 li estis proponita por la nomumo kiel episkopo de Marsejlo, sed li rezignis tiun postenon por resti apud siaj paroĥanoj. En 1861 kaj denove en 1866 li predikis dum la Karesmo ĉe la Tuileries, ĉi-foje antaŭ la imperiestro Napoleono la 3-a.

Li estis pafita dum la eventoj de la Pariza Komunumo en la malliberejo La Roquette. Kune kun li, la ĉefepiskopo de Parizo Georges Darboy, prezidanto Bonjean, abato Surat, arkidiakono de Notre-Dame, kaj la ĵurnalisto Gustave Chaudey mortis samtempe.

## Referencoj 
Kategorio:Pafekzekutitoj
Kategorio:Pariza komunumo
Kategorio:Komandoroj de la Honora Legio
Kategorio:Naskiĝintoj en Liono
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Kategorio:Naskiĝintoj la 27-an de decembro
Kategorio:Mortintoj la 24-an de majo
Kategorio:Naskiĝintoj en 1797
Kategorio:Mortintoj en 1871
Kategorio:Francoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Francio
Charlie Brooker

**Charlton "Charlie" BROOKER** (naskita la 3-an de marto 1971 en Reading, Unuiĝinta Reĝlando) estas angla humoristo, kritikisto, aŭtoro, scenaristo, produktoro kaj prezentisto. Li estas la kreinto de la antologia serio *Black Mirror *.

Aldone al verkado por *Black Mirror*, *Brass Eye*, ''The 11 O'Clock Show* kaj *Nathan Barley,* Brooker estas prezentisto por pluraj televidprogramoj, inkluzive de *Screenwipe*, *Gameswipe*, *Newswipe*, *Weekly Wipe* kaj *10 O'Clock Live*. Li ankaŭ verkis scenarojn por la kvinparta horora dramo *Dead Set*. Li havis du kolumnojn kaj kontribuis komentaĵojn al la brita gazeto *The Guardian*. Li estis unu el la kvar  de la produktentrepreno Zeppotron kaj estas kunfondinto de la produktentrepreno Broke and Bones . 

La severa, brutala, kruda kaj ofte provokema humursenco de Brooker ofte kombiniĝas kun elementoj de superrealismo kaj senmanka satira pesimismo. La verko de Charlie Brooker ricevis kelkajn premiojn: en 2009 li ricevis la premion Kolumnisto de la Jaro de la Brita Gazetaraj Premioj, kaj en 2010 lia programo *Newswipe* gajnis la Premion de la Reĝa Televida Societo por "Plej Bona Distra Programo". Liaj atingoj ankaŭ inkluzivas tri Britajn Komedio-Premiojn: Plej Bona Novulo en 2009, Plej Bona Distra Spektaklo por *Newswipe'' en 2011, kaj Plej Bona Komikulo en 2012. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Anglaj satiristoj
Kategorio:Anglaj ateistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1971
Kategorio:Britaj ĵurnalistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Emmy
Kategorio:Scenaristoj
Antologia serio

**Antologia serio** estas skriba, radia, televida, filma aŭ videoluda serio, kiu prezentas malsaman rakonton kaj malsaman intrigon de roluloj en ĉiu epizodo, sezono, segmento aŭ mallonga filmo . Tiuj kutime havas malsaman rolantaron en ĉiu epizodo, sed kelkaj pasintaj serioj, kiel ekzemple *Four Star Playhouse*, havis regulan grupon de karakteraktoroj, kiuj aperis en malsama dramo ĉiun semajnon . Pluraj antologiaj serioj, kiel ekzemple "Studio 1", komenciĝis per radio kaj poste etendiĝis al televido. 

* *Alfred Hitchcock Prezentas* (1955–1965)
* *Krepuskzono* (1959-1964, 1985-1987, 2002, 2019-2020)

* *Black Mirror* (ekde 2011)

* *Fargo* (kvin sezonoj ĝis nun, ekde 2014)
* *True Detective* (ekde 2014)

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* miniserio
* epizoda filmo

## Eksteraj ligiloj 
* Klasika televida Arkivo

Kategorio:Filmoj laŭ tipoj
Kategorio:Televida terminologio
Kategorio:Televidaj ĝenroj
Castelmaggiore (stacidomo)

**Castelmaggiore** estas fervoja stacio sur la linio Padova-Bologna. Ĝi priservas la urbon Castel Maggiore.

## Bildgalerio 

Stazione di Castelmaggiore 02.JPG|Ĉirkaŭaĵo
Stazione di Castelmaggiore, sottopasso con murales (Castel Maggiore).JPG|Subpasejo
Stazione di Castelmaggiore 03.JPG|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Castel Maggiore

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Castel Maggiore
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1949
Nová Ves (Český Rudolec)

**Nová Ves** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Český Rudolec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudoriente de Český Rudolec. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Nová Ves situas en katastra teritorio **Dolní Bolíkov-Nová Ves** kun areo 3,8&nbsp;km². La memstara katastra teritorio estiĝis en la jaro 1960 per apartigo de domaro Nová Ves de la katastra teritorio Dolní Bolíkov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1745.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeloj

## Pluaj fotografioj 

Český Rudolec, Nová Ves, kaple 01.jpg|Kapelo sude de la vilaĝo
Nová Ves - 1.JPG|Kapeleto en la vilaĝo
Nová Ves, statek.jpg|Bieno sude de la vilaĝo
Český Rudolec, Nová Ves, náhon 01.jpg|Restaĵoj de akvokondukilo kondukanta el fiŝlago Dolní Novoveský rybník en ferfabrikon de Bolíkov

Kategorio:Český Rudolec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Setlejoj en naturparko Ĉeĥa Kanado
Eva Baltasar

**Eva BALTASAR i SARDÀ** (la 26-an de aŭgusto 1978, en Barcelono) estas kataluna poeto kaj verkisto. 

Diplomiĝinto pri pedagogio ĉe la Universitato de Barcelono, en 2008 ŝi debutis kiel poetino per *Laia*, libro kiu gajnis la Premion Miquel de Palol. Inter 2009 kaj 2017 li publikigis naŭ pliajn poemarojn, kiuj ĉiuj gajnis premiojn .

Lia poezio estas difinita kiel intima, poezio de la korpo, kun ofte filozofiaj kaj koncipaj trajtoj. Ŝiaj referencoj al lesbeco, la sperto de loĝado en la propra korpo, patrineco aŭ aliro al intima imago kiel maniero elteni la realecon estas ripetiĝantaj.

En la cifereca kultura revuo *Núvol,* recenzisto Miracle Sala karakterizas la prozon de Baltasar kiel "eleganta kaj plena de aŭdacaj, potencaj, sensualaj bildoj, kiuj tute ne estas banalaĵoj." Mallongaj, energiaj frazoj. Tre persona rakonto, bela kaj surpriza. Esprimoj kiuj kombinas energion kaj lirismon, 

Fine de decembro 2024, li ricevis la Oran Medalon pro Merito en la Belartoj, aprobitan de la Ministra Konsilio, laŭ propono de la hispana Ministro pri Kulturo.

## Verkaro 
* *Permagel*. Club Editor, 2018
* *Boulder*. Club Editor, 2020
* *Mamut*. Club Editor, 2022

### Poezio 
* *Laia*. Columna, 2008
* *Atàviques feres*. Cossetània Edicions, 2009
* *Reclam*. Institut d'Estudis Ilerdencs, 2010
* *Dotze treballs*. Pagès, 2011
* *Medi aquàtic*. Pagès, 2011
* ''Poemes d'una embarassada*. Pagès, 2012
* *Vida limitada*. Món de Llibres, 2013
* *Animals d'hivern*. Edicions 62, 2016
* *Neutre*. Bromera, 2017
* *Invertida*. Lleonard Muntaner, 2017
* *Nus Schiele''. Club Editor, 2021

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Katalunaj poetoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1978
Gabriel Sénac de Meilhan

**Gabriel Sénac de Meilhan** (n. la 7-an de majo 1736 en Versajlo ; la 16-an de aŭgusto 1803 en Vieno) estis franca verkisto. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1736
Kategorio:Mortintoj en 1803
Kategorio:Francaj eseistoj
Harry Franke

**Harry FRANKE** (naskiĝinta la  en Orlamünde, mortinta la  en Jena) estis germana grafikisto.

eta|Luterdomo je Jena (altarejo)
De 1939 trejniĝis Franke kiel fajnmekaniisto ĉe la firmao de Carl Zeiß en Jena. Tie li laboris ĝis rekrutiĝoh en la 1943-a jaro. Post la Dua Mondmilito studis li ĉe Altlernejo por konstruado kaj vidaj artoj en Vajmaro kaj inter 1947 kaj 1950 ĉe Artmetilernejo de Erfurto. Poste li memstaris en Jena. De 1953 liaj temoj kvazaŭ nur temis pri kristanaj temoj. Pro tiel klara sinpoziciiĝo li estis malmembriĝis lin el *Ligo de eostgermanaj faristoj de vida arto* (VBK). Tamen rajtis li, danke al ŝtata speciala permeso, kontinue aktivi kiel liberprofesiulo.

Franke kreis kupran krucon por la kristana centro "Albert Schweitzer" (Jena) kun releviĝinta kaj benanta Kristo kaj poste mozaikvitralon.. Liniojn li ofte enmetis en la artaĵojn.

Por la kirko de Jenaprießnitz li elfaris, en la jaro 1962-a, romparkan fenestron en la eosta vando kaj la buntan vitralon ĉe la suda muro de la gotika ĥorejo. La *Flankkurtena fenestro* sudvande montras la kolektiĝintajn apostolojn kaj Jesuon Kriston okaze de la Lasta Vespermanĝo. Gravis la ideoj de Franke ankaŭ por la en 1977 nove konsekrita Luterdomo (Jena). Ankaŭ ĉi tie la altareja kruco kaj la posta fenestro centras. Liaj pensoj de 1975 pri altarejo-aranĝo ĉe Luterdomo konatas: *Die Parabel im Fenster, von Gott kommend und wieder zu Gott gehend, in der das Auge Gottes ganz tief zu uns herabkommt.* Ankaŭ la ekstero de Luterdomo kun kruco surtegmenta kaj vand-aranĝo spektanta al la strato *Hügelstraße* tipas danke la la persona kreivemo de Franke.

Multaj vandtapiŝoj, linoleumaj aĵoj, afiŝoj kun la biblia jara moto, faldlibretojn kaj aliajn presitaĵojn servantajn kristanigon estis kreitaj de li. Dum pluraj jardekoj, Franke deĵoris por Kristana Asocio de Junaj Viroj. Franke gvidis seminariojn pri vitrina arajnĝo. Por tio li evoluigis facile lerneblan alfabetversion eltranĉeblan kaj garantiantan ĉiam senmakulan impreson. La kristanisman engaĝiĝon li partigis kun la edzino Edeltraut (fraŭline *Müller,* 1923–1999) studinta inter 1947 kaj 1950 Vajmare kaj Erfurte. Erfurte li ellernis krome la libro-bindadon kaj asitantis ĝis 1950 ĉe la Fakseminario pri desegnado kaj amatora manlaborado en Erfurto. Post geedziĝo en 1948 ŝi naskis filon kaj du filinojn. Ŝi daŭre komentis kaj apogis la artistajn agadojn de la edzo.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj grafikistoj
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Naskiĝintoj en 1925
Kategorio:Naskiĝintoj en 1981
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
Kategorio:Kristana arto
Dolní Bolíkov

:*Tiu ĉi artikolo estas pri parto de municipo Cizkrajov. Pri katastra teritorio Dolní Bolíkov-Nová Ves, kiu apartenas al municipo Český Rudolec, temas artikolo Nová Ves (Český Rudolec).*

**Dolní Bolíkov** () estas vilaĝo en sudokcidenta Moravio, en Ĉeĥio, parto de municipo Cizkrajov en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km norde de Slavonice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Dolní Bolíkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,04&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

En Dolní Bolíkov antaŭe vivis plejparte germana loĝantaro kun ĉeĥa kaj juda minoritato, post la jaro 1945 la germanaj loĝantoj estis devide forloĝigitaj kaj ĉeĥaj loĝantoj venis anstataŭ ili el enlando de Ĉeĥoslovakio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Restaĵoj de burgodomo
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Ŝtona kruco en vilaĝplaco el la jaro 1884
* Akva muelejo
* Sinagogo detruita ĉirkaŭ la jaro 1900
* Juda tombejo el fino de la 18-a jarcento survoje al Vlastkovec

## Vidu ankaŭ
* Horní Bolíkov

## Pluaj fotografioj 

Dolní Bolíkov, centrum 02.jpg|Domyoj en la vilaĝplaco
Dolni Bolikov 05.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Dolní Bolíkov, židovský hřbitov 11.jpg|Juda tombejo
Dolní Bolíkov, železárny 01.jpg|Ruino de ferfabriko
Dolní Bolíkov, Zastávka ČD -28.12.2013 - (38).JPG|Fervoja haltejo

Kategorio:Cizkrajov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Setlejoj en naturparko Ĉeĥa Kanado
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Kótaj)

La **paroĥa preĝejo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas religia konstruaĵo en vilaĝo Kótaj (Hungario).

## Historio 
En la iama Keresztút (nur ekde 1800 Kótaj) havis katolikan mezepokan kirkon, sed la loĝantoj proksimume en 1550 iĝis kalvinanoj, ankaŭ ili havis poste la didomon. La katolikoj en 1816 refondis la paroĥon, sed preĝejo konstruiĝis nur en 1909. Orgeno funkcias ene ekde jam la konsekro. La unua sonorilo estis farita en 1909, la aliaj du en 1930.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, sed antaŭ la kirko krucifikso videblas. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La didomo estas apogitaj per ŝtupaj pilieroj. La enirejo funkcias tra la turo, pli supre estas malgranda ronda fenestro. La turpinto estas piramida.

Kermeso okazas en la 29-an de junio.

## Fontoj 
* katolika leksikono
* hungare kun fotoj

Kótaj, római katolikus templom belső tere 2024 01.jpg|Interna spaco
Kótaj, római katolikus templom belső tere 2024 04.jpg|Ĉefaltaro

Kotaj
Kotaj
Kotaj
Kotaj
Luterdomo (Jena)

**Luterdomo** (germane: *Lutherhaus Jena*) estas kristana centro protestantisma en Jena, Germanujo. La komplekso situanta je *Hügelstraße 6a* estas utiliga ejo por diservoj kaj animzorgado. Ĝia konsekriĝo estis en al 1977-a jaro. 
## Historio 
La Lutera komunumo je Kernberg-kvartalo aĝas ne tute cent jarojn. Ĝia kutima preĝejo estas Ŝilerkirko. En 1921 la fideluloj de ĉi kvartalo Wenigenjena dediĉis partigon. La unua kunvenejo de la nova *Lutera subdistrikto* estis la hodiaŭa Reichwein-gimnazio. En aprilo 1934 oni povis akiri la loĝian domon de la framasonoj kaj konsekro eblis en la 17.7.1934. Ne malmultaj kristanoj en Wenigenjena apartenis al la rezistada grupo Konfesanta Eklezio, ekz. la biblia fakulo Gerhard von Rad. Pro bombado de la Aliancanoj en marto 1945 la ejo kadukis kaj estis malkonstruita en 1974. 

Dum la sekvintaj jaroj estiĝis la nova Luterdomo, ankaŭ danke al mondonacoj de uestgermanoj. Rekonsekriĝo solena eblis en la 18.12.1977 

### Modernigo 
Anoj de *Kirchenbauverein* ekigis en 2008 la restaŭradon inklude de taŭgigo energiŝpara. Oni enmetis ankaŭ novan hejtilon (2008) kaj modernigis la paroĥestran loĝejon (2016). En 2020 oni enstalis kelon por provludado de muzikgrupoj. En 2021 helpiloj alvenis por jutubaj rektaj disaŭdigoj kaj kontraŭbruaĵoj, ludejoj kaj la bibliĝardeno estis alifarita. 

## Interno 
En la orientan vitralon en 1948 oni aldonis *Luteran Rozon* kiun kreis la vitro-artisto Fritz Körner el Jena. La grafikisto Harry Franke kreis la reliefon de la orienta vando, la globuson kun kruco kaj la altar-fenestron (1975). La bone ekipitaj ĉambroj por infanoj kaj junuloj ofertas famili-apogantan atmosferon.  

; Paroĥestroj 
* Paul Glaue (1921–1927)
* von Broecker (1927–1929)
* Paul Glaue (1929–1942)
* Joachim Pompetzki (1945–1955)
* Georg Walter (1956)
* Friedrich Zils (1956–1964)
* Ernst Büttner (1964–1986; konstruiganto de la nova Luterdomo)
* Albrecht Schröter (1986–1997)
* Andreas Möller (1998–2016)
* Jörg Gintrowski (ekde 2004)
* Christoph Rymatzki (ekde 2017)

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
* pri la historio, interno, restaŭradoj - verkis Gerhard Jahrheis 
* historio ĝis 1998 
* eklezia komunumaro Lobeda

## Notoj 
Jena
Kategorio:Konstruaĵoj en Jena
Purpurtufa fruktokolombo

La **Purpurtufa fruktokolombo**, *skarlatkrona fruktokolombo*, *Tonga fruktokolombo* aŭ *purpurkrona fruktokolombo* (*Ptilinopus porphyraceus*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Ptilinopus* de ĉirkaŭ 50 fruktokolomboj, kiuj vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi troviĝas en Usona Samoo, Fiĝioj, Marŝaloj, Niue, Samoo, Tongo, kaj Valiso kaj Futuno. Iliaj naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj kaj tropikaj kaj subtropikaj manglejoj.

## Priskribo
Temas pri palgriza kolombo kun verdaj dorso kaj flugiloj, kiuj havas pli malhelverdajn pintojn, dum la verdaj vostoplumoj havas flavan pinton. La plej rimarkinda trajto estas skarlata frunto etende ĝis la verto.

La dieto de *Ptilinopus porphyraceus* estas ĉefe frukto, kiel figoj, de taksonoj *Meliaceae*, *Muntingia*, *Solanum torvum,* *Metroxylon amicarum* kaj Odora kanango.

Ĝi estas tipe solema, kaj foje vidita en paroj; oni supozzas, ke ĝi estas teritoriema. Tamen, foje ĝi estis vifita en grupoj de ĝis 10 individuoj.

## Taksonomio kaj sistematiko 
Ĝis 2016, kaj la Purpurkrona fruktokolombo kaj la Kosrae fruktokolombo estis konsiderataj subspecioj de la Purpurtufa fruktokolombo. La Purpurtufa fruktokolombo ankoraŭ havas du restantajn subspeciojn:
* *P. p. porphyraceus -* (Temminck, 1821): Niue, Tongo kaj Fiĝioj
* *P. p. fasciatus* - Peale, 1848: Samoo

## Referencoj
## Bibliografio 
* Watling, Dick (2001) *A Guide to the Birds of Fiji & Western Polynesia*, Environmental Consultants (Fiji), Suva.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Fiĝioj
Kosrae fruktokolombo

La **Kosrae fruktokolombo** (*Ptilinopus hernsheimi*) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kaj genro *Ptilinopus* de ĉirkaŭ 50 fruktokolomboj, kiuj vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi troviĝas en la insulo Kosrae (de kie devenas la ordinara nomo) en la Karolinoj. Ĝi estis iam konsiderata subspecio de la Purpurtufa fruktokolombo. Iliaj naturaj habitatoj estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj kaj tropikaj kaj subtropikaj manglejoj.

Temas pri palgriza kolombo kun verdaj dorso kaj flugiloj, kiuj havas pli malhelverdajn pintojn, dum la verdaj vostoplumoj havas flavan pinton. La plej rimarkinda trajto estas skarlata frunto etende ĝis la verto.

## Referencoj
## Bibliografio 
* Cibois, A., J.-C. Thibault, C. Bonillo, C.E. Filardi, D. Watling, kaj E. Pasquet. 2014. Phylogeny and biogeography of the fruit doves (Aves: Columbidae). Molecular Phylogenetics and Evolution 70: 442–453.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio