open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mária Sudlik

**Mária Sudlik** [ŝudlik], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sudlik Mária** estis hungara operkantisto (soprano). Ŝia edzo estis János Kovács (dirigento).

Mária Sudlik http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz23/323.html naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mária Sudlik frekventis muzikan mezlernejon, poste ŝi akiris diplomon en la Muzikakademio en 1964. Ŝi ricevis statuson en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1967. Ŝia debuta tasko estis titolrolo de Claudio Monteverdi: *Poppea megkoronázása*. Ŝia repertuaro estis tre larĝa. Ŝi ricevis premiojn inter 1974-1984, krome ŝi estis nomumita eterna membro de la Operejo.
 
## Elektitaj roloj 
* Wolfgang Amadeus Mozart: La geedziĝo de Figaro - grafino
* Richard Strauss: Der Rosenkavalier - edzino de marŝalo 
* Giuseppe Verdi:
** *Otello* - Desdemona
** *Don Carlo* - Elizabeta
** Aida - titolrolo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun fotoj 

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Permi-triasa amasa formorto

[300px|eta|*[Lycaenops*, gorgonopsio, grupo malaperinta en la Amasa Estingiĝo.]]
La **Permi-triasa amasa formorto** estis amasa estingiĝo okazinta antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj kaj difinas la limojn inter la periodoj nomataj Permio kaj Triaso. Temas pri la plej granda formorto kiun suferis la planedo Tero. En ĝi malaperis preskaŭ 95&nbsp;% el la maraj specioj kaj 70&nbsp;% el la surteraj vertebruloj. Pro la malmulta biodiverseco rezultinta post ĝi, la vivo bezonis multege da tempo por rekuperi sin. Multnombraj evoluaj branĉoj de la viv-arbo estis fortranĉitaj, postlasante malmultajn disponeblajn reprezentantojn por reloĝigi la planedon. Pro tiu ĉi kialo, dum longa tempo, la tero estis nura dezerta loko regata de la fungoj.

La kaŭzoj de ĉi tiu biologia hekatombo ankaŭ estas nekonataj por la scienco. Pluraj hipotezoj konkuras: ekstrema vulkana aktivado, frapo de granda asteroido, la eksplodo de supernovao proksima kaj la liberigo de grandaj kvantoj da forceja gaso kaptita en la fundoj de la oceano en formo de metan-hidratoj.

Dum longa tempo oni pensis ke la amasa formorto estis laŭgrada procezo kiu daŭris milionojn da jaroj sed novaj evidentaĵoj montras ke la evento daŭris malpli ol unu miliono da jaroj, inter 252,3 kaj 251,4 millonoj da jaroj (ambaŭ valoroj kun ±300&nbsp;000 jaroj), kio estas tempo relative mallonga kompare kun la amplekseco de la geologia skalo. En la tuta mondo la vivantaj organismoj suferis la malpliiĝon de la loĝantaro, kio ŝajnas indiki ke ĝi estis tutmonda fenomeno kaj ne loka; kaj tuja, ne laŭgrada. La novaj evidentaĵoj akiritaj el la stratumoj en Gronlando montras spurojn pri duobla formorto. La unua el ili, pli milda, okazis naŭ milionojn da jaroj antaŭ la fino de Permio. Tiu ĉi duobla formorto igis pensi la sciencistojn ke la amasa formorto daŭris plurajn milionojn da jaroj.

## Vidu ankaŭ 
* Formorto

Kategorio:Amasaj formortoj
Kategorio:Formorto
Kategorio:Paleoklimatologio
Kategorio:Permia vivo
Kategorio:Triasa vivo
Aage Gerhardt Drachmann

**Aage Gerhardt DRACHMANN** (naskiĝinta la  en Kopenhago, mortinta la  en Lyngby/Regiono Hovedstaden) estis dana historiisto pri antikvaĵoj kaj bibliotekisto.

## Vivo kaj agado 
Estante la filo de la scienculo Anders Bjørn Drachmann (1860–1935) kaj de la instruistino Ellen Sophie (fraŭline: Bentzon, 1866–1948), li studis inter 1909 kaj 1915 ĉe la Kopenhaga Universitato filologion klasikan kaj anglistikon. Post la finekzamenoj li deĵoris ĉe la universitata biblioteko: unue kiel helpanto, ekde 1919 kiel malsupra bibliotekisto. Inter 1926 kaj 1927 li entreprenis plurajn esplorvojaĝojn en Usonon, kies spertojn pribibliotekikajn li ja uzis. Ekzemple li enkondukis novajn kopi-metodojn en la universitatan bibliotekon de Kopenhago. En 1929 li gvidis dum kelkaj monatoj la Danan esplorbibliotekon en Romo. Ekde la 1930-aj jaroj li verkis diversajn artikolojn por fakgazetoj bibliotekikaj kaj studojn sciencajn. Krome li eldonis *Index Medicus Danicus*, bibliografian gazeton primedicinan. En 1943 li nomumitis supera bibliotekisto. En 1948 li doktoriĝis pri filozofio en Kopenhago. Post la pensiuliĝo de 1956 li ja kontinuigis publicistan kaj sciencistan agadon.

## Graveco 
Liaj ĉefaj esplorkampoj estis medicino, naturscienco kaj tekniko de grek-romia antikvo.. Li skribis librojn pri pneŭmatika medicino, olmuelejoj, antikva mekaniko kaj la ponto konstruita trans la Rejno laŭ komisio de Cezaro. Ankaŭ por la monumenta germanlingva leksikono *Pauly-Wissowa: Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* (RE) li verkis plurajn artikolojn. Krome li okupiĝis pri la anglalingva literaturo, pri danaj popolaj legendoj kaj pri ornitologio. Li estis membro de "Académie Internationale d’Histoire des Sciences", de "Deutsche Gesellschaft für Geschichte der Medicin, Naturwissenschaft und Technik" kaj de "Society for the History of Technology". En 1971 oni aljuĝis al li la Medalon Leonardo da Vinci.

## Verkoj (elekto) 
* *Ledetraad i Biblioteksarbejde for Ikke-Fagmænd*. Kopenhago 1931
* *Ancient Oil Mills and Presses*. Kopenhago 1932
* *Hvad var det for en Fugl?* 1938. Dua eldono 1948
* *Ktesibios, Philon and Heron. A Study in Ancient Pneumatics*. Kopenhago 1948 (Dissertation)
* *Dorothy L. Sayers som Dramatiker. Essayist og Æstetiker*. Kopenhago 1959
* *Antikkens Teknik. Redskaber og Opfindelser i den græske og romerske Oldtid*. Kopenhago 1963
* *Mechanical Technology of Greek and Roman Antiquity. A Study of the Literary Sources*. Kopenhago/Madison 1963
* *Cæsars Bro over Rhinen*. Kopenhago 1965
* *Grosse griechische Erfinder*. Düsseldorf 1967
* *De Navngivne Sværd i Saga. Sagn og Folkevise*. Kopenhago 1967
* *Hævnmotivet i Kiplings Fortællinger*. 1969
* *Lægæst og hans Guldhorn*. 1972

## Fonto 
## Literaturo 
* Palle Birke: *Drachmann, Aage Gerhardt*. En: *Dansk biografisk leksikon*. vol 4 (1980), p.31. (surrete
* Bjarne Huldén, Kate Larsen, Olaf Pedersen: *Aage Gerhard Drachmann (1891–1980): A Bibliography*. In: *Centaurus*. Band 28 (1985), p. 102–107.

Kategorio:Danaj bibliotekistoj
Kategorio:Danaj filologoj
Paco de Bazelo

La **Paco de Bazelo** el 1795 provizore finis la militon inter la Unua Respubliko de Francujo kaj Prusujo resp. Hispanujo. Tiuj ĉi partioj, en alianco kun Anglujo, Aŭstrujo kaj Nederlando, batalis dum la paso de la Unua Koalicia Milito (1792–1797). La paco rezultigis, ke la revolucia Francujo estis akceptata kiel samrajta grandpotenco.

## Literaturo 
* Meyers-Konversations-Lexikon, *Basler Friede*, volumo 2, Lepsikog 1874
* Max Plassmann, *Die preußische Reichspolitik und der Friede von Basel 1795,* Jahrbuch Stiftung Preuß. Schlösser und Gärten, Berlin-Brandenburg, Band 4, 2001/2002 Teksto en la reto: www.perspectiva.net/content/publikationen/spsg-jb/4
* Adolphe Thiers, *Geschichte der Französischen Revolution,* volumo 4, 398 sj. Tradukis A. Walthner, Manhejmo 1844

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Internaciaj traktatoj de Francio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Prusio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Hispanio
Bazelo
Kategorio:Franca Revolucio
Kategorio:Historio de Haitio
Kategorio:Bazelo
Kategorio:1795
Mopso (mitologio)

**Mopso** (greke Μόψος, latine *Mopsus*) estas en greka mitologio nomo de du figuroj.

## Mopso - profetanto 
Li estis fama profetanto, filo de teba profetantino Mantoo kaj nepo de fama profetanto Tirezio. Li famiĝis krom alie ankaŭ per ĉeesto en ekspedicio de Argonaŭtoj en foran Kolĥidon por la ora ŝaffelo. Sur tiu ĉi vojaĝo Mopso:

* liveris al estro Jazono signifajn konsilojn por vojaĝo tien kaj reen al hejmo. Ekzemple post malfeliĉa batalo kontraŭ Dolionoj kaj morto de la reĝo Kiziko venis fortaj ŝtormoj kaj ventoj, malebligantaj navigadon. Mopso komprenis kantadon de lacedo kaj antaŭdiris kvietigon de maro kaj vento kaj konsilis oferi al dioj. Poste la karavano povis daŭrigi vojaĝon,

* en Kolĥido konsilis al Jazono, ke li ligu sin kun Medea, kiu per siaj sorĉoj helpos al li akiri oran ŝaffelon.

Mopso estis ankaŭ nomata kiel unu el ĉeestantoj de ĉaso de kalidona apro. Sed la plej altan efekton li atingis per venko en konkurso super fama profeto de greka armeo apud Trojo, Kalĥaso. Kalĥaso estis estimata, fama kaj glora profeto, kiu scipovis klarigi ankaŭ la plej komplikajn fenomenojn kaj ĉirkaŭecojn. Post sia malvenko kontraŭ Mopso Kalĥaso onidire turmentmortiĝis. Cetere tio estis al li antaŭdirita ĝis ĉiuj detaloj.

Loko de la renkontiĝo estis en malgrandasia lando Kilikio. Tra ĉi tie onidire Kalĥaso revenis el la milito en sian patrujon. Dum la revenado li ĉi tie fondis kelkajn urbojn, krom aliaj ankaŭ Mopsuhestion, do Mopsa kameno (turke nomata Misis).

## Mopso - Lapito 
Alia Mopso el gento de Lapitoj fariĝis fondinto de la urbo Mopsiono sur deklivoj de montaro proksime de Olimpo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Herooj de la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Olga Szőnyi

**Olga Szőnyi** [sOnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szőnyi Olga** estis hungara operkantisto (mezosoprano). Ŝia geedziĝa nomo estis laŭ hungara sinsekvo *Russayné* aŭ *Russay Istvánné*.

Olga Szőnyi http://www.origo.hu/itthon/20130123-meghalt-szonyi-olga-operaenekes.html  naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
  
## Biografio 
Olga Szőnyi frue kantadis en korusoj, ŝi aĝis 18, kiam jam en koruso de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi lernis tiutempe kantoteknikon en la Muzikakademio. Inter 1952 kaj 1979 ŝi estis la ĉefa mezosoprano de la Operejo. Ŝia unua signifa rolo estis Eboli (Giuseppe Verdi: *Don Carlo*). Ekde mezo de la 1950-aj jaroj ŝi ricevis rolojn ankaŭ eksterlande (Kolonjo, Vieno). Ŝi kantadis ankaŭ en festivaloj (Edinburgh, Firenze, Salzburg, Londono, Montrealo, Ĉikago, Novjorko). Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1962-1994, krome ŝi estis nomumita eterna membro de la Operejo en 1997. 

## Elektitaj roloj 
* Béla Bartók: *Burgo de la Blubarbulo* - Judit
* Beethoven: *Fidelio* - Leonore
* Bizet: *Carmen* - titolrolo
* Richard Strauss: Der Rosenkavalier – Octavian  
* Giuseppe Verdi:
** Rigoletto – Giovanna
** Il Trovatore - Inez
** Aida - Amneris
* Richard Wagner:
** Tannhäuser - Venus
** Tristan und Isolde - Brangäne
** Die Meistersinger von Nürnberg - Magdalene

## Fontoj 
* hungarlingvaj datenoj kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lawrence Harvey Wasserman

**Lawrence Harvey WASSERMAN** estas usona astronomo, kiu laboras ĉe la Observatorio Lowell.

Laŭ *Minor Planet Center* li malkovris 33 asteroidojn inter 2000 kaj 2011.

La asteroido 2660 Wasserman  estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Lawrence Harvey Wasserman

## Eksteraj ligiloj 
*  Paĝo de Lawrence H. Wasserman ĉe la Observatorio Lowell
*  Slipo IAU pri Lawrence H. Wasserman

Kategorio:Usonaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
József Dudás

**József Dudás** [jOĵef dudAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dudás József** estis hungara laboristo, revoluciulo.
eta|Memortabulo pri József Dudás
József Dudás http://www.rev.hu/sulinet56/online/szerviz/kislex/biograf/dudas.htm naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Marosvásárhely (nuntempa Târgu Mureș en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Dudás depost la 1-a mondmilito li iĝis rumaniano apartenanta al la hungara minoritato. Jam en la industria lernejo li aliĝis al la Rumana Komunista Partio kaj li faris kontraŭleĝajn agojn por la komunismo. En 1933 li estis arestita, poste kondamnita 9 jarojn en prizono. En 1939 li liberiĝis, poste pro Dua Viena Arbitracio li denove apartenis al Hungario, li translokiĝis al Budapeŝto. Li lernis pri maŝinindustrio, sed li ne ricevis diplomon. En 1944 li havis taskon en sekretaj traktadoj pri paco en Moskvo. Post la 2-a mondmilito li aktive politikadis, sed li forĵetis la komunisman ideologion. En la komenciĝanta socialismo li estis arestita, poste li suferis en Kistarcsa, poste en gulago en Recsk, sed li estis ankaŭ transdonita al la rumanaj instancoj. Post la stalinismo li liberiĝis, li ne politikadis, sed edziĝis kaj laboris kvazaŭ inĝenioro sen diplomo.

## La revolucio 
Dum la Hungara revolucio de 1956 li konsentis nek kun bolŝevikoj, nek kun Imre Nagy, sed liaj baldaŭaj postulatoj estis preskaŭ la samaj, ol ties de aliaj revoluciuloj. Li aranĝis propran taĉmenton kun 400 armitaj revoluciuloj, kiu estis nomumita *Hungara Nacia Revolucia Komisiono* la 29-an de oktobro. Lia taĉmento armile okupis eldonejon de la plej grava ĵurnalo, poste oni eldonis novan gazeton, kie estis legebla liaj 25 postulatoj. Li permesis eldoni ankaŭ aliajn gazetojn, kiuj ne spegulis lian politikon. En la eldonejo estiĝis nova revolucia aranĝaĵo, tamen kun enaj kaj eksteraj konfliktoj. Post tagoj liaj revoluciuloj okupis ministerion pri eksteraj aferoj, sed poste revoluciuloj de Imre Nagy reokupis ĝin. Li estis arestita, sed post horoj li liberiĝis (ne estis pruvo pri lia ordono pri la ministerio). La 30-an de oktobro li senrezulte pritraktis kun la sovetia ĉefoficiro, poste al Imre Nagy. Supozeble li volis krei novan kabineton, sed neniu apogis lin. Post falo de la revolucio li armile batalis kontraŭ komunistoj de János Kádár. Li estis kaptita, poste li preskaŭ tuj estis kondamnita je morto.

Menciindas, ke pri tiuj okazintaĵoj estas diversaj variantoj kaj kontraŭdiraj fontoj.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Fontoj 
* http://beszelo.c3.hu/04/01/07eorsil.htm
* http://beszelo.c3.hu/cikkek/dudas-jozsef-es-%E2%80%9956
* http://1956.mti.hu/Pages/WiW.aspx?id=153 

Kategorio:Hungaraj laboristoj
Kategorio:Hungara revolucio de 1956
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Parc Logístic (Metroo de Barcelono)

**Parc Logístic** estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.

## Vidu ankaŭ 
* Stacioj de la metroo de Barcelono

Kategorio:Stacioj de la metroo de Barcelono
Kategorio:Linio 9 de la metroo de Barcelono
27974 Drejsl

'*27974 *Drejsl''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).

## Nomo 
Ĝi estis nomata en memoro de la ĉeĥoslovaka komponisto Radim Drejsl (1923–1953), unu el plej talentaj ĉeĥaj komponistoj de tiu tempo, kiu portis la Armean Artan Ensemblon al ĝia plej alta nivelo antaŭ lia trofrua morto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Lenka Kotková
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Sue Ryder

**Margaret Susan Ryder**, **Baroness Ryder of Warsaw** (naskiĝis la 3-an de julio 1923 en Leeds, mortis la 2-an de novembro 2000 en Bury St Edmunds en graflando Suffolk en Anglio), konata kiel **Sue Ryder** – filantropa aktivulino. Dum la dua mondmilito soldatservis en sekreta formiĝo de brita armeo Special Operations Executive (Gvidantaro de Specialaj Operacoj) okupiĝanta pri flankatako kaj apogo de rezista movado en okupata de germanoj Eŭropo, precipe en Pollando, kie prizorgis ĉ. 300 mutobskurulojn. Poste, ĝis fino de sia vivo, gvidis fonditan de si internacian filantropan fondaĵon de sia nomo, kaj helpis al 500 mil personoj de pli ol 50 naciecoj.

## Premioj kaj distingoj 
En 1957 ŝi ricevis Ordenon de la Brita Imperio, kaj en 1976 Order of St Michael and St George. Kunsidante en Ĉambro de Lordoj aktive debatis pri defendo, droga dependeco, loĝ-politiko, sanservo, senlaboreco kaj rasa toleremo. En 1996 estis distingita per Medalo *Polonia Mater Nostra Est*.

Oni atribuis al ŝi honoran doktorecon de universitatoj en Liverpool, Exeter, Essex, Reading, Leeds, Kent, Londono kaj Cambridge.

## Publikaĵoj 
Ŝi verkis du aŭtobiografiajn librojn: *And the Morrow is Theirs* (1975), pola traduko *Jutro należy do nich* (Morgaŭo apartenas al ili) (1978) kaj *Child of My Love* (1986, dua eldono 1997). Sue Ryder estas honora civitanino de Varsovio, Konstancin-Jeziorna kaj Gdynia. Ŝian nomon portas skvaroj en Gdynia kaj Varsovio, kune kun strato en Konstancin.

## Privata vivo 
En 1959 edziniĝis al kolonelo Leonard Cheshire, brita milita heroo kaj filantropa aktivulo. Ambaŭ transiris al katolikismo. Oni nun klopodas pri beatigo de Sue Ryder kaj lordo Cheshire.

## Eksteraj ligiloj 
* The Lady Ryder of Warsaw Memorial Trust website

Kategorio:Britaj aktivuloj
Kategorio:Britaj filantropoj
Kategorio:Britaj nobeloj
Kategorio:Britoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Ordeno de la Brita imperio
Alexis Piron

eta|150px|Busto de Piron **Alexis PIRON** (naskiĝinta la  en Dijon, mortinta la  en Parizo) estis franca verkistino.

## Vivo 
Estante filo de la en burgunda dialekto verkinta verkisto kaj apotekisto Aimé Piron (mortinta en 1721) li studis en Dijon jursciencojn. En 1719 li iris Parizon kaj verkis por scenejoj plurajn teatraĵojn (operojn komikajn, komediojn, tragediojn). El ili furoras ĝis hodiaŭ la forme kaj enhave brilanta verko »La métromanie« (1738). Li estis ege timata kiel skribinto de sarkasmaj kaj spritaj epigramoj (i.a. surtombŝtona eksribo por Jobelin, t.e. la gramatikisto Abbé d'Olivet).

Kontraŭ la Franca Akademio, kies membro li ne rajtis iĝi lau ordono de reĝo Ludoviko la 15-a pro certa odo el junulaj jaroj, ekzistas jena surskribaĵo: »Cit gît Piron, qui ne fut rien, / Pas même académicien.« (Traduko: *Tie ĉi kuŝas Piron kiu estis malgravulo, eĉ ne Akademiano.*)

Liajn verkojn unuafoje eldonis Rigoley de Juvigny (Paris 1776 kaj 1800, 16 volumoj kune); suplementaĵo estis »Œuvres inédites« de Bonhomme (1859).

## Fonto 
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 15. Leipzig 1908, p. 904, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Francaj verkistoj
Margaret Harwood

**Margaret HARWOOD** (naskiĝis la 19-an de marto 1885, en Littleton (Masaĉuseco), mortis la 6-an de februaro 1979, en Bostono) estis usona astronomino kaj la unua direktorino de la Observatorio Maria Mitchell en Nantucket (Masaĉuseco, Usono), kiu fakiĝis en fotometrio.

Ŝi lernis ĉe la *Radcliffe College*, porvirina kolegio de liberaj artoj en Bostono ; kaj ricevis sian diplomon en 1907. Ŝi ricevis sian Magistron de la Universitato de Kalifornio en 1916.

## Kariero 
Ŝi poste laboris ĉe la Observatorio de la Universitato Harvard kaj instruis en privataj lernejoj de Bostono, Kembriĝo kaj Dedham. En 1912 ŝi estis rekompensita per posteno ĉe la Observatorio Maria Mitchell, malgranda observatorio konstruita en memoro de Maria Mitchell (1818 – 1889), unua usona astronomino. En 1916 ŝi fariĝis direktorino de tiu observatorio ĝis sia emeritiĝo en 1957. Ŝia ĉefa kampo de studo estis la fotometrio kaj la vario de lumeco de steloj kaj asteroidoj, precipe la malgranda planedo 433 Eroso.

Anino de la Usona Astronomia Societo kaj de la Reĝa Astronomia Societo, Margaret Harwood korespondis kun multenombraj astronomoj kaj vojaĝis tra Eŭropo kaj Usono. Ŝi estis la unua virino, kiu povis labori ĉe la Observatorio de Monto Wilson, plej granda observatorio de tiu tempo.

La  ŝi malkovris la asteroidon 886 Washingtonia, sed tiu malkovro estis malagnoskita : en tiu epoko, la mentoroj de Harvard rigardis kiel nedeca, ke virino ricevus publikan rekonon pro tia malkovro.
[eta|La kalkulistinoj de [Edward Charles Pickering|Edward Pickering.Margaret Harwood estas tute maldekstre en la malantaŭa rango.]]

## Vivo 
Margaret Harwood estis sindonema unitaristino kaj libervole laboris por la *Nantucket Cottage Hospital*, la Konsilantaro pri Eduko de Nantucket kaj la Ruĝa Kruco de Nantucket. Aliaj rimarkindaj agoj, kiun ŝi faris inkludas instruo ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, dum la Dua Mondmilito, mentorado de studentoj, kaj servo kiel kuratoro por la *Nantucket Cottage Hospital*

## Honoroj 
* Margaret Harwood estas la unua virino, kiu ricevis homoran Ph. D. de la Universitato de Oksfordo,
* Ŝi ricevis la Premion Annie J. Cannon pri astronomio en 1962,
* La asteroido 7040 Harwood  estis nomita en ŝia honoro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Astronomino Margaret Harwood de Littleton memorita pro ŝia realigo ; el Wicked Local.com
*  La aŭdacaj filinoj de Nantucket : mallonga vido al Margaret Harwood ; el *Nantucket Chronicle* 
*  Paperoj de Margaret Harwood, 1891-1971 

Kategorio:Usonaj astronomoj
Orienta ŝemida lingvaro

La **orienta ŝemida lingvaro** estas divido de la ŝemida lingvaro, atestita per du lingvoj: la akada lingvo kaj eblaa lingvo. Ambaŭ lingvoj formortis antaŭlonge. Ili apartiĝas de aliaj ŝemidaj lingvoj diversmaniere. Oni kredas ke tiu lingva situacio okazis dum la parolantoj de orientaj ŝemidaj lingvoj veturis pli orienten kaj setlis en Mezopotamio dum la 3-a jarmilo a.k.e., kiel akadaj tekstoj de tiu epoko atestas. En la 2-a jarmilo a.k.e. la orienta ŝemida lingvaro, speciale la akada, dominis la regionon. Ili influiĝis de la neŝemida sumera lingvo kaj adoptis la kojnoskribon.

Ĉar la orientaj ŝemidaj lingvoj estis verkitaj per sumera skribo, estas malfacile determini ilian fonologion. Ekzemple, la glota halto kaj faringa frotsono ŝajne forestas, sed ili povus ekzisti neskribitaj, pro la neadekvateco de la sumera kojnoskribo.

Malsame al la aliaj ŝemidaj lingvoj, la vortordo de la konataj orient-ŝemidaj lingvoj estas Subjekto Objekto Verbo anstataŭ Verbo Subjekto Objekto aŭ Subjekto Verbo Objekto, eble influe de la sumera.

Kategorio:Ŝemida lingvaro
Irene de Ateno

[eta|Ora [Solido (monero)|solido de Irene, 797–802, Konstantinopolo.]]
**Irene de Ateno** (; naskiĝis ĉ. 752, mortis la 9-an de aŭgusto 803) aŭ en Esperanto ankaŭ **Ireno**, konata ankaŭ kiel Irene Sarantapeĥaina (), estis imperiestrino de la Bizanca Imperio de 797 ĝis 802. Antaŭ tio, Irene estis pro edziniĝo imperiestrino de 775 ĝis 780, kaj vidva imperiestrino kaj regentino de 780 ĝis 797. Ŝi estas plej bone konata ĉar ŝi finigis Ikonoklasmon.

Ŝi estis elpostenigita de sia trezorministro kiu poste iĝis Nikeforo la 1-a.

## Vidu ankaŭ 
* Imperiestroj de la Bizanca Imperio

## Fontoj 
* 
* *The Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.
* Alexander, Archibald, kaj André Lagarde, Joseph Turmel. *The Latin Church in the Middle Ages*, C. Scribner's Sons, 1915.
* Barbe, Dominique. *Irène de Byzance: La femme empereur*, Paris, 1990.
* Barbara H. Rosenwein, A Short History of the Middle Ages, dua eld. (Toronto: University of Toronto Press, 2014), 80, 98-99.
* Sir Steven Runciman. "The Empress Irene." *Conspectus of History* 1.1 (1974): 1–11.
* 
* 
* Wace, Henry kaj William Smith, *A Dictionary of Christian Biography, Literature, Sects and Doctrines,* J. Murray, 1882.

## Eksteraj ligiloj 
* De Imperatoribus Romanis – Constantine VI (780–797 A.D.) and Irene (797–802 A.D.)

Kategorio:Regantoj dum la 8-a jarcento
Kategorio:Homoj de la 9-a jarcento
Kategorio:Ikonoklasmo
Kategorio:Ortodoksismo
Kategorio:Bizancaj imperiestrinoj
Kategorio:Imperiestroj de la Bizanca Imperio
Kategorio:Izaŭra dinastio
Kategorio:Naskiĝintoj en Ateno
Sankta Suitberto

**Sankta Suitberto** (; mortis en 717) estis disĉiplo de Sankta Egbert en Anglujo. Suitberto estis princo, filo de la duko Siegfried el Northumberland. Lia memortago liturgia estas la 29-a de februaro resp. la 1-a de marto.

## Vivo 
Egbert sendis lin kaj Willibrord kaj aliajn kontinenten dek unu personojn por kristianigi la frisojn.

Post sukcesa misio li iris al Prusio, kie li estis arestita de sovaĝaj lokuloj kaj destinitis eĉ je ofero. Savite per miraklo li baldaŭ kontinuigis la vojaĝojn en Anglujon, poste al Romo. Tie konsekris lin la papo episkopo de la lando inter la riveroj Ruhr kaj Wupper. Danke al la subtenego de la franka duko Pepino el Herstal li konstruigis inter 692-713 ĉe la bordo de la rivero Rejno la monaĥejon Kaiserswerth, kie li mortis. Samloke liaj relikvoj montratas ĉiun kvardekan jaron al la fideluloj.

## Fontoj 
* Johann Georg Theodor Grässe: *Sagenbuch des Preußischen Staates 1–2*, Band 2, Glogau 1868/71, p. 1, kio legeblas tie ĉi interrete.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio sur paroĥeja retpaĝo 

Kategorio:Anglaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj sanktuloj de la 7-a jarcento
Nikeforo la 1-a

**Nikeforos**, **Nikeforo**, **Niceforos** aŭ **Niceforo la 1-a**, ankaŭ *logothetēs tou genikou*, tio estas trezorministro (, *Nikēphoros I*, "Venkoportanto"; mortis la 26an de julio 811), estis Bizanca imperiestro de 802 ĝis 811, kiam li estis mortigita en la Batalo de Pliska. Li estis trezorministro de la imperiestrino Irene, kiun li elpostenigis por farigi sin mem imperiestro. Dum sia regado ankaŭ li devis fronti ribelojn kaj diversajn rilatojn pacajn kaj militajn kun la Abasida Kaliflando de Bagdado.

## Vidu ankaŭ 
* Krum

## Referencoj 
* *The Oxford Dictionary of Byzantium*, eld. de Alexander Kazhdan, Oxford University Press, 1991.
* 
* 

Kategorio:Imperiestroj de la Bizanca Imperio
Kategorio:Izaŭra dinastio
Regina Podstanická

.
Ŝi esti diplomita en 1947 ĉe la liceo de Banská Bystrica, studis pri fiziko ĉe la fakultato de sciencoj de la Universitato Komenio de Bratislavo kaj estis diplomita en 1952.

Dum 1952 - 1956 ŝi estis esploristino ĉe la Instituto de Astronomio de Bratislavo, laborante ĉe la Observatorio Skalnaté Pleso ; ŝia esploroj koncernis la Perseidojn, la interplanedan materion kaj la disdonon de la malgrandaj korpoj de la sunsistemo.

Pli malfrue ŝi estis profesorino pri fiziko en Zvolen kaj fine instruis en la Akademio de la Transportoj en Žilina ĝis 1992.

*Minor Planet Center* kreditas ŝin de la kunmalkovro de la asteroido 1989 Tatry en kunlaboro kun Alois Paroubek.

## Referencoj
Ĝiroft

**Ĝiroft** aŭ **Jiroft** (perse جیرفت) estas urbo en irana Provinco Kermano. Ĝi situas 230&nbsp;km sude de urbo Kermano kaj 1.375&nbsp;km sude de Teherano. Ĝia loĝantaro estis 130 429 en 2016 - dek jarojn antaŭe, en 2006, estis proksimume 95 000. Pli frue oni nomis ĝin kutime ankaŭ ***Sabzewaran*** respektive ***Sabzvārān*** aŭ en esperantlingva formo **Sabzarano**. La cirkonstanco, ke ties ĉirkaŭo estas tre fruktodona, alportis por ĝi konatecon kiel **Hend-e Kuĉek** (Malgranda Hindio).

Ĝiroft situas sur granda ebenaĵo, ĉe rivero, kiun la Poŝatlaso de la mondo de 1971 nomas Ĥalilrudo, sur la sudaj etendaĵoj de la Bariz-montarĉeno kaj estas ĉirkaŭita de du riveroj. La meza alto de la urbo estas 650 m super la maro.

La klimato somere estas tre varmega kaj vintre modera. Nur en la altaj regionoj de la Bariz-montaro estas malvarma.

## Arĥeologio en Ĝiroft
Ĝiroft estis konata en la lastaj tempoj inter arĥeologoj, post kiam la irana kultura organizaĵo sciigis pri malkovro de restaĵoj de iama urbo jarmilojn aĝa kaj respektive de reĝa imperio, en proksimo de Ĝiroft. Sur la fos-esplorejo - kiu situas nur unu kilometron de la hodiaŭa urbocentro - oni esploras antaŭurbon de Ĝiroft. La iranaj spertuloj jam priskribas ĝin kiel Ĝiroft-kulturon, kiel estis ligilo inter la Indus-kulturo kaj la malnova Sumero en la 3-a jarmilo a.K.. Kelkaj supozas surbaze de ceramikaĵoj la mitan Aratta-n, la devenan urbon de la sumeranoj, menciitan en la kojnoskriboj. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Provinco Kermano
Kategorio:Urboj de Irano
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Irano
Mas Blau (Metroo de Barcelono)

**Mas Blau** estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Barcelono, situanta en El Prat de Llobregat.

## Vidu ankaŭ 
* Stacioj de la metroo de Barcelono

Kategorio:El Prat de Llobregat
Kategorio:Stacioj de la metroo de Barcelono
Kategorio:Linio 9 de la metroo de Barcelono
Abasida invado de Malgranda Azio (782)

La **Abasida invado de Malgranda Azio** en 782 estis unu el la plej grandaj militoperacoj faritaj de la Abasida Kaliflando kontraŭ la Bizanca Imperio. La invado estis ekigita kiel montro de la Abasida militforto sekve al serio de bizancaj sukcesoj. Estrita de la Abasida her-ŝajniganto, nome la estonta Harun al-Raŝid, la Abasida armeo atingis tiom for kiom ĝis  Ĥrisopolo aŭ Skutari, tra la markolo Bosporo el la bizanca ĉefurbo, Konstantinopolo, dum duaranga forto militiris okcidentan parton de Malgranda Azio kaj venkis la bizancajn fortojn tie. Ĉar Harun ne intencis ataki Konstantinopolon kaj ne havis ŝipojn por fari tion, li revenis.

La Bizancanoj, kiuj dume estis venkintaj la truparon lasitan por sekurigi la retirigon de la Abasida armeo en Frigio, kapablis kapti la armeon de Harun inter siaj konverĝantaj fortoj. La dizertado de Armena generalo Tatzates, tamen ebligis ke Harun rehavu la venkan parton. La Abasida princo petis batalpaŭzon kaj haltigis la alt-rangan bizancan senditaron, kiu inkludis gravulojn kiaj la ĉefministro de la imperiestrino Irene nome Staŭrakio. Tio devigis Irene interkonsenti al trijara batalpaŭzo kaj pagi fortan ĉiujaran tributon. Irene tiam fokusigis sian atenton al Balkanio, sed la milito kontraŭ la araboj pluiĝis en 786, ĝis pliiĝanta araba premo kondukis al alia batalpaŭzo en 798, laŭ terminoj similaj al tiu de 782.

## Bibliografio
* Brooks, E. W. (1923). "Chapter V. (A) The Struggle with the Saracens (717–867)". The Cambridge Medieval History, Volume IV: The Eastern Roman Empire (717–1453). Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. pp. 119–138. OCLC 490614728.
* Canard, Marius (1926). "Les expéditions des Arabes contre Constantinople dans l'histoire et dans la légende". Journal Asiatique (208): 61–121. ISSN 0021-762X.
* Kennedy, Hugh N., eld. (1990). The History of al-Ṭabarī, Volume XXIX: Al-Mansur and al-Mahdi, A.D. 763–786/A.H. 146–169. Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 0-7914-0142-1.
* Kennedy, Hugh N. (2001). The Armies of the Caliphs: Military and Society in the Early Islamic State. London: Routledge. ISBN 978-0-203-45853-2.
* Lilie, Ralph-Johannes (1996). Byzanz unter Eirene und Konstantin VI. (780–802). Frankfurt am Main, Germany: Peter Lang. ISBN 3-631-30582-6.
* Makripoulias, Christos (2002). "Campaign of the Arabs in Asia Minor, 781-82". Encyclopedia of the Hellenic World, Asia Minor. Athens, Greece: Foundation of the Hellenic World. http://asiaminor.ehw.gr/forms/fLemma.aspx?lemmaId=7895 Alirita la 15an de Marto 2012.
* Mango, Cyril; Scott, Roger (1997). The Chronicle of Theophanes Confessor. Byzantine and Near Eastern History, AD 284–813. Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 0-19-822568-7.
* Treadgold, Warren T. (1988). The Byzantine Revival, 780–842. Stanford, California: Stanford University Press. ISBN 0-8047-1462-2.

Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:Bizanca imperio
Kategorio:Abasida Kaliflando
Abasida invado de Malgranda Azio (806)

La **Abasida invado de Malgranda Azio** en 806 estis la plej granda militoperaco iam farita de la Abasida Kaliflando kontraŭ la Bizanca Imperio. Tiu ekspedicio estis komandita persone de la abasida kalifo Harun al-Raŝid (regis dum 786–809), kiu deziris venĝi pro la bizancaj sukcesoj en la landlima regiono de la Kaliflando la antaŭan jaron kaj impresi super la Bizanca imperiestro, Niceforo la 1-a (r. 802–811). La granda armeo de Abasidoj, laŭ arabaj fontoj konsistis el pli ol 135,000 homoj, kiuj rabatakis tra Kapadokio senrivale, kaptante kelkajn urbojn kaj fortikaĵojn, ĉefe Herakleja Kibistra, kaj devigante Niceforo serĉi pacon ŝanĝe de tributoj. Post la foriro de Harun, tamen, Nikeforo rompis la terminojn de la traktato kaj reokupis la landlimajn fortikaĵojn kiujn li estis devinta abandoni. Priokupo de Harun pro ribelo en Ĥorasano, kaj lia propra morto tri jarojn poste, malebligis reprenon de la afero je simila skalo. Krome, la kvara *fitna*, nome abasida enlanda milito kiu ekis post 809 kaj la bizanca priokupo pro la Bulgaroj kontribuis al haltigo grandskale de la arab-bizanca konflikto dum du jardekoj.

Kategorio:806
Kategorio:Bizanca imperio
Kategorio:Kapadokio
Kategorio:Anatolio
Kategorio:Abasida Kaliflando
Kategorio:Harun al-Raŝid
Kategorio:800-aj jaroj
Kategorio:Invadoj
Kategorio:Militoperacoj
Kategorio:Konfliktoj en la 9-a jarcento
Kafo makulata

[eta|260px|Caffè macchiato in [Chiang Mai, Tajlando]]
**Kafo makulata** (itale: **Caffè macchiato**), kelkfoje ankaŭ nomata **Espreso makulata** (**Espresso macchiato**), estas espreso kun iom da laktoŝaŭmo.

Sur espreso oni verŝas iom da varma lakto. Sekve eta tavolo da ŝaŭmigita lakto kiel rekonilo ke ĝi ne estas espreso. La eta taso da forta trinkaĵo oni surtabligas en espreso-taso aŭ ofte en (prefere antaŭvarmigita) glaso, tiel ke la koloro sub la ŝaŭmtavolo kaj la dikeco de la ŝaŭmtavollo estas bone videbla. La nomo venas de la makulata aspekto.

Kvankam la ingrediencoj (kafo kaj lakto) praktike egalas, ĝi tute alie gustas ol kapuĉino, nome pli plene kaj forte.

## Vidu ankaŭ 
Kafo

Kapuĉino

Lakta arto

Baristo (kafisto, espresisto)

Caffèllatte (france. *café au lait* aŭ *café* *grand crème (Francio)*, germane: *Milchkaffee,* hispane: *café con leche*)

Kategorio:Kafo
Kategorio:Trinkaĵoj
Kategorio:Itala kuirarto
Sant Antoni (Metroo de Barcelono)

**Sant Antoni** estas stacio sur linio 2 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.

## Vidu ankaŭ 
* Stacioj de la metroo de Barcelono

Kategorio:Stacioj de la metroo de Barcelono
Kategorio:Linio 2 de la metroo de Barcelono
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1995
Kategorio:1995 en Hispanio
Richard Scheringer

**Richard SCHERINGER** (naskiĝinta la  en Akeno, mortinta la  en Hamburgo) estis germana soldato kaj politikisto komunista.

## Vivo 
La filo de prusa oficiro frekventis gimnaziojn en Koblenz kaj Steglitz-Zehlendorf. Li aktivis en 1923 kontraŭ separiĝemaj samnacianoj de Rejnlando kaj la franca okupadtruparo en Koblenz, de kie li fuĝis Berlinon. Tie li aliĝis al ekstremismaj dekstraj grupoj. En septembro 1923 li partoprenis la Ribelon de Kostrzyn de la t.n. *Nigra regna armeo*. En marto 1924 li pasigis la abiturientan ekzamenon kaj iĝis jam en aprilo de la sama jaro oficirkandidato en Ulm. Samloke li plialtrangiĝis je leŭtenanteco.

### Malliberecoj 
Pro nacisocialismaj agadoj li arestitis kune kun la kamaradoj Hanns Ludin kaj Hans Friedrich Wendt en la 19.3.1930 kaj kondamnitis je 18 monatoj da malliberiĝo en la citadelo Gollnow. Influite de komunismaj arestitoj Scheringer "konvertiĝis" de unu ekstremismo al alia. En aprilo 1932 li denove kondamnitis je 30 monatoj da malliberiĝo pro komunisteco. Amnestiite laŭ ordono de la regna prezidanto Paul von Hindenburg li retiriĝis sur la bienon Dürrnhof en Kösching proksime de Ingolstadt.

En majo 1934 li edzinigis Marianne Heisch, kiu naskis naŭ infanojn. Dum la Röhm-puĉo en junio 1934 Scheringer denove arestitis; tamen li soldatis kiel oficiro dum la tuta Dua mondmilito, i.a en Franclando kaj Sovetunio.

### Post la milito 
Malmilitkaptitiĝinte en septembro 1945 pro malsano far la usona armeo li revenis hejmen. Estante membro de Komunista Partio de Germanio (KPD) li estis du monatojn ŝtata sekretario en la bavara ministerio pri agrikulturo. Inter 1945 kaj 1956 li estis ano de la estraro de KPD en Bavario, ĝis 1956 li estis ankaŭ deputito en la Landa parlamento de Bavario. En julio 1956 li kondamnitis je du jaroj da mallibereco pro ellaboro de "Programo pri la unuigo de Germanlando" sed ne devis eniri prizonon. En 1959 aperis lia libro *Das große Los – Unter Soldaten. Bauern und Rebellen*. En 1968 li iĝis membro de la novefondita partio *Deutsche Kommunistische Partei* (DKP). Vane li volis konvinki Ernst Jünger partopreni manifestaciojn pri paco. Okaze de la datreveno 70-a naskiĝtaga li ricevis medalon fare de la loĝvilaĝo, la partiuloj de Sozialistische Einheitspartei Deutschlands donis al li honore la "Karl-Marx-ordenon".

Lia filo Konrad Scheringer estis inter 1994 kaj 2002 deputito de La Maldekstro en la Landa Parlamento de Turingio, la filo Johannes Scheringer inter 1990 kaj 2001 deputito por la sama partio en Meklenburgo-Antaŭpomerio.

## Notoj 
## Literaturo 
* Otto-Ernst Schüddekopf: *Nationalbolschewismus in Deutschland*, Frankfurt/M.-Berlin-Wien 1972 (=Ullstein 2996, 1973), ISBN 3-548-02996-5
* "Scheringer, Richard". En: Hermann Weber, Andreas Herbst: *Deutsche Kommunisten. Biographisches Handbuch 1918 bis 1945.* 2-a eldono, Berlino 2008, ISBN 978-3-320-02130-6.

Kategorio:Germanaj oficiroj
Kategorio:Germanaj rezistantoj
Kategorio:Germanaj militistoj
Kategorio:Germanaj komunistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Komunista Partio de Germanio‎
Identeca politiko

**Identeca politiko**, **identec-politiko**, aŭ **politiko de identeco** estas politika starpunkto, kiu baziĝas sur la interesoj kaj vidpunktoj de la sociaj grupoj, kiuj formas partojn de la identecoj de homoj. La politikoj de identeco inkludas la manierojn, kiel oniaj politikaj vidpunktoj povas esti formitaj per partoj de onia identeco per malstrikte korelaciaj sociaj organizoj. Ekzemploj inkludas sociajn organizojn, kiuj baziĝas sur raso, socia klaso, socia sekso, etno, nacieco, seksa orientiĝo, genra identeco, malkapablo, religio, kulturo, lingvo kaj dialekto. Membro de ajna grupo ne necese engaĝiĝas en politiko de identeco.

Dum la malfrua parto de la 20-a jarcento, malplimultaj grupoj ekuzis identecan politikon por formi koaliciojn kaj kune argumenti siajn komunajn aŭ reciprokajn interesojn. Ekzemplo estas la movado por GLAT-aj rajtoj.

## Kritikoj 
Diversaj homoj kritikis la politikon de identeco laŭ la rezono, ke ĝi distras onin for de pli fundamentaj aferoj, kia klaskonflikto en kapitalismaj socioj. Tiajn argumentojn esprimis, interalie, Eric Hobsbawm, Todd Gitlin, Michael Tomasky, Richard Rorty, Sean Wilentz, Robert W. McChesney, Bart Landry, kaj Jim Sleeper. Hobsbawm, speciale, kritikis naciismojn, kaj la principon pri nacia memdetermino, adoptitan internacie post la dua mondmilito pro tio, ke laŭ li, naciaj registaroj estas nur esprimoj de reganta klaso aŭ potenco, kaj ilia multiĝado estis fonto de la militoj de la 20-a jarcento. Tial, Hobsbawm argumentas, ke identecaj politikoj, ekzemple kvira naciismo, Islamismo, kornvala naciismo aŭ Ulstera fidelismo, ĉiuj estas nur apartaj versioj de unu burĝa naciismo.

La brita verkisto Owen Jones skribis:

### Pluraneco 
En sia gazeto *Mapping the Margins: Intersectionality, Identity Politics and Violence against Women of Color,* Kimberlé Williams Crenshaw traktas identecan politikon kiel procedon, kiu kunigas homojn surbaze de kuna eco de iliaj identecoj. Crenshaw laŭdas identecan politikon pro ĝia kunigo de afrik-usonanoj (kaj aliaj neblankuloj), GLAT-aj homoj, kaj aliaj subpremitaj grupoj, kaj pro ĝia progreso. Tamen, Crenshaw ankaŭ rimarkas, ke grupoj ofte kunvenas surbaze de kuna politika identeco, sed malzorgas ekzameni la malsamaĵojn inter si: "La problemo pri identeca politiko ne estas ĝia fiasko transiri malsamaĵojn, kiel iuj kritikantoj akuzas ĝin, sed male: ke ĝi tro ofte miksas aŭ ignoras engrupajn malsamaĵojn." Crenshaw proponas, ke identecaj politikoj estas utilaj sed nur se oni konscias pri pluraneco kaj ĝia rolo en identecaj politikoj. Nira Yuval-Davis subtenas la kritikojn de Crenshaw en *Intersectionality and Feminist Politics* kaj klarigas, ke "Identecoj estas individuaj kaj kolektivaj rakontoj, kiuj respondas al la demando: 'kiu(j) estas mi/ni?'"

## Vidu ankaŭ 
* Dividu kaj regu
* Lobiado
* Provoka agento

## Referencoj 

Kategorio:Homaj rajtoj
Kategorio:Politikaj esprimoj
Kategorio:Minoritatoj
Janina Karasiówna

**Janina Irena Karasiówna** (naskiĝis la 3-an de majo 1903 en Niĵnij Novgorod, mortis la 25-an de oktobro 1948 apud Ĉenajo) – majoro de Pola Enlanda Armeo, kunfondintino de Servo al Venko de Pollando, teozofino, proksima kunlaborantino de Wanda Dynowska.

## Vivo 
Ŝi naskiĝis en familia bieno. Filino de Klemens (inĝeniero) kaj patrino Bronisława Brzozowska. Komence lernis en porlernantina lernejo de Pola Help-Komitato de Milit-Viktimoj en Moskvo. Al Pollando alvenis en 1918 ekloĝante en Vilno. Daŭrigis sian edukadon en Gimnazio je la nome al Eliza Orzeszkowa, kie abiturientiĝis junie 1922. De januaro 1923 ŝi studis en Humanisma Fakultato de Universitato Vilno je la nomo al Stefan Batory. Poste translokiĝis al Varsovio, kie studis de oktobro 1925 en Kuracista Fakultato de Varsovia Universitato, samtempe studante du jarojn en Studumo de Soci-Kleriga Laboro de WWP (Libera Pola Universitato). De novembro 1931 studis en Pedagogia Fakultato de WWP.

Ŝi estis ankaŭ engaĝita kiel sekciestro de Klerig-Instituto de Plenkreskuloj ĉe Ministerio de Religiaj Konfesioj kaj Publika Klerigo. Ankaŭ estis instruktorino de Pola Ruĝa Kruco. Jam kiel studentino aliĝis al Pola Teozofia Societo kaj aktive agis en aperinta en Varsovio en 1924 - laŭ iniciato de teozofoj - loĝio de Internacia Miksa Ordeno „Le Droit Humain”. Kiam oni kreis en 1934 polan federacion de la rito „Le Droit Humain” ŝi eniris al ties regopovoj. De la 27-a de septembro 1939 estis en konspiro kaj tiutempe jam apartenis al la unua dekkelkpersona grupo de kunfondinto de la Servo al Venko de Pollando.

## Bibliografio 
* Andrzej Krzysztof Kunert, *Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945* (Biografia vortaro de Varsovia konspiro) 1-a volumo, Eldona Instituto de PAX, Varsovio 1987, p. 81-82, ISBN 83-211-0758-3
* Marek Ney-Krwawicz, *Komenda Główna Armii Krajowej 1939-1945* (Ĉefa Komandantaro de Landa Armeo 1939-1945), Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1990, p. 440-441, ISBN 83-211-1055-X

Kategorio:Membroj de la Pola Enlanda Armeo
Kategorio:Partoprenantoj de la Varsovia ribelo
Kategorio:Teozofio
Kategorio:Mortintoj pro drono
Batalo de Krasos

La **Batalo de Krasos** estis batalo en la arab-bizancaj militoj kiu okazis en Aŭgusto 804, inter la Bizancanoj sub la imperiestro Nikeforo la 1-a (r. 802–811) kaj la armeo de Abasidoj sub Ibrahim ibn Ĝibril. La ascendo de Nikeforo en 802 rezultis en pluigo de milito inter Bizanco kaj la Abasida Kaliflando. Fine de la somero 804, la Abasidoj estis invadintaj Bizancan Malgrandan Azion per unu el ties kutimaj rabatakoj, kaj Nikeforo iris renkonti lin. Li estis tamen surprizita, ĉe Krasos kaj estis venkita, kaj apenaŭ fuĝis savante sian propran vivon. Poste oni aranĝis batalpaŭzon kaj interŝanĝoj de prizonuloj. Spite sia malvenko, kaj la amasa abasida invado la venontan jaron, Nikeforo pluiĝis ĝis problemoj en la orientaj provincoj de la Kaliflando devigis al Abasidoj konkludi al paco.

## Bibliografio
* Bosworth, C. E., ed. (1989). The History of al-Ṭabarī, Volume XXX: The ʿAbbāsid Caliphate in Equilibrium. The Caliphates of Musa al-Hadi and Harun al-Rashid, A.D. 785–809/A.H. 169–193. Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 0-88706-564-3.
* Brooks, E. W. (1923). "Chapter V. (A) The Struggle with the Saracens (717–867)". The Cambridge Medieval History, Volume IV: The Eastern Roman Empire (717–1453). Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. pp. 119–138. External link in |title= (help)
* Mango, Cyril; Scott, Roger (1997). The Chronicle of Theophanes Confessor. Byzantine and Near Eastern History, AD 284–813. Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 0-19-822568-7.
* Treadgold, Warren T. (1988). The Byzantine Revival, 780–842. Stanford, California: Stanford University Press. ISBN 0-8047-1462-2.

Kategorio:804
Kategorio:Abasida Kaliflando
Kategorio:Bizanca imperio
Kategorio:Anatolio
Kategorio:Frigio
Kategorio:Bataloj en Azio
Kategorio:Harun al-Raŝid
Observatorio Farpoint

La **Observatorio Farpoint** estas astronomia observatorio posedata de la Ligo de la Amatoraj Astronomoj de Nord-Orienta Kansaso ( : NEKAAL)

Ĝi situiĝas sur la tereno de la *Mission Valley High School* en Eskridge (Kansaso, Usono), proksime de Auburn, 34 km sud-oriente de Topeka. Ĝia IAU-kodo estas **734**. Tie laboras la teamo de la *Farpoint Asteroid Search Team* (FAST), kiu malkovris pli ol 330 asteroidojn, el kiuj plurajn .

La NEKAAL ricevis stipendion de 56&nbsp;000&nbsp;$ de NASA por sia projekto de sekvo de apud-teraj objektoj, en la celo akiri kaj instali ĉe Farpoint la teleskopon de Pitt de la Universitato de Kansaso. Post renovigo, tiu teleskopo havas aperturo de 68,6 cm, longo de 2,80 m kaj maso de 725 kg.

La asteroido 23989 Farpoint  estis nomita en honoro de tiu observatorio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Paĝaro de NEKAAL

Farpoint
Farpoint
Aldo Di Clemente

**Aldo DI CLEMENTE** (naskiĝis en 1948) estas itala amatora astronomo, aktiva dum 1996 - 1997.

De 1982 li laboris kiel teknikisto ĉe la stacio de Campo Imperator de la Observatorio de Romo. Lia helpo estis valora por gvidi la astronomian kampanjon *Campo Imperatore Near-Earth Objects Survey* (CINEOS).

La  li kunmalkovris la asteroidon (26914) 1996 KC1 kun Andrea Boattini.

La asteroido 91214 Diclemente estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1948
Kategorio:Italaj astronomoj
Rafi ibn al-Lajt

**Rafi ibn al-Lajt ibn Nasr ibn Sajjar** estis araba nobelo el Ĥorasano kiu estris grand-skalan ribelon kontraŭ la Abasida Kaliflando en 806–809.

Li estis nepo de la lasta omajada guberniestro de Ĥorasano, Nasr ibn Sajjar, kaj servis kiel guberniestro de Samarkando sub Ali ibn Isa ibn Mahan, nome guberniestro de Ĥorasano.

La subpremado kaj espluatado fare de Ali kaj la fiskaj mezuroj okazigis grandan malkonsenton inter la lokaj elitoj. Sekve kiam en 806 Rafi lanĉis ribelon en Samarkando, ĝi rapide etendiĝis tra Ĥorasano, trovante subtenon kaj inter araboj kaj inter irananoj. Rafi ankaŭ sekurigis la subtenon de Oguzaj kaj Karlukaj Turkoj.

La Kalifo Harun ar-Raŝid elpostenigis Ali kaj anstataŭis lin per Harthama ibn A'jan, kaj en 808 iris orienten por trakti la situacion, sed mortiĝis en Marto 809 ĉe Tuso. Post la morto de Harun, Rafi kapitulacis antaŭ la filo de Harun kaj nova guberniestro de Ĥorasano, nome al-Ma'mun. Li estis pardonita, kaj nenion pli oni scias pri li.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 
* 

Kategorio:Homoj de la 8-a jarcento
Kategorio:Homoj de la 9-a jarcento
Kategorio:Araboj
Kategorio:Ĥorasano
Kategorio:Abasida Kaliflando
Kategorio:Harun al-Raŝid
Kategorio:Ribeluloj
Kornvala naciismo

eta|la "flago de Sankta Pirano", flago de Kornvalo
eta|la kornvala politika partio *Mebyon Kernow* protektas la kreon de Kornvala asembleo. (Britio montrita verde)
**Kornvala naciismo** estas kultura, politika  kaj socia movado kiu serĉas la rekonon de Kornvalo - la sud-okcidenta parto de la insulo de Britio - kiel nacio aparta de Anglio. La movado precipe baziĝas sur tri ĝeneralaj argumentoj:
* Ke Kornvalo havas keltan kulturan identecon apartan de tiu de Anglio, kaj ke la kornvalanoj havas nacian, civitan aŭ etnan identecon apartan de tiu de angloj;
* ke al Kornvalo devus esti koncedita grado de aŭtonomeco, precipe en la formo de kornvala nacia asembleo; 
* kaj ke Kornvalo estas jure teritoria kaj konstitucia duklando kun la rajto vetoi kontraŭ leĝoj de la brita parlamento, ne simple graflando de Anglio, kaj neniam estis formale integrigita en Anglion tra akto de kuniĝo.

Kategorio:Naciismo
Naciismo
Kategorio:Movadoj pri sendependeco
Kategorio:Politiko de Anglio
Rabatako de Damieto (853)

La **Rabatako de Damieto** en 853 estis grava okazaĵo en la Bizanca Imperio. La 22an de majo 853, la Bizanca ŝiparmeo atakis la havenurbon Damieto ĉe la Nila Delto, kies soldataro estis fore en la momento. La urbo estis rabita kaj ruinigita, havigante ne nur multajn kaptivojn sed ankaŭ grandajn kvantojn de armiloj kaj havaĵoj preparitaj por la Emirlando de Kreto. La Bizancanoj uzis por tio floton de 85 ŝipoj kaj 5 000 homoj.

## Bibliografio
* Kubiak, Władyslaw B. (1970). "The Byzantine Attack on Damietta in 853 and the Egyptian Navy in the 9th Century". Byzantion. 40: 45–66. ISSN 0378-2506.
* Levi della Vida, Giorgio (1944). "A papyrus reference to the Damietta raid of 853 A.D.". Byzantion. 17: 212–221. ISSN 0378-2506.
* Rémondon, Roger (1953). "A propos de la menace byzantine sur Damiette, sous le règne de Michel III". Byzantion (in French). 23: 245–250. ISSN 0378-2506.

Kategorio:Milita historio de la Bizanca imperio
Kategorio:Bataloj de Afriko
Kategorio:Historio de Egiptio
Ĥuramanoj

[eta|250ra|La fina estro de la movado de Ĥuramanoj, nome Pāpak Khorrām-Dīnān estis la sekvanto de [al-Muqanna, nome ano de Zoroastrismo kaj de Mazdakismo.]]
La **Ĥuramanoj** ( *Khorrām-Dīnān*, signife "tiuj de Gaja Religio";  *Ĥurramijja*) estis irana religia kaj politika movado kun radikoj en la movado fondita de Mazdak. Alternativa nomo por la movado estis la *Muhammerah* aŭ *Muḥammira* (, "la ruĝvestuloj"; en  *Surkh-Jāmagān*), reference al ties simbola ruĝa vesto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Encyclopaedia Iranica, ḴORRAMIS
* Encyclopaedia Iranica, BĀBAK ḴORRAMI

Kategorio:Historio de Irano
Kategorio:Iranaj religioj
Kategorio:Ribeloj en Azio
Kategorio:9-a jarcento en Azio