open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Parrotia persica

***Parrotia persica*** ankaŭ **parotio**, **persa ferligna arbo**, **persa ferligno** kaj kiel multaj aliaj plantospecioj nomata ankaŭ ferligno, estas la sola specio de genro ***Parrotia*** kaj apartenas al la familio (*Hamamelidaceae*). La genronomo estis donita pro estimo al la germana kuracisto kaj botanikisto Friedrich W. Parrot (1792–1841).

## Priskribo 
*Parrotia persica* estas somerverda arbusto aŭ malgranda arbo, kiu povas atingi kreskoalton de ĝis 10&nbsp;m. Ĝiaj trunkoj havas defoliiĝintajn skvamajn trunkoŝelojn. La arboŝelo de junaj branĉoj estas stelharaj. La vintra burĝono estas tenila kaj kovrita per burĝonaj skvamoj. Unutrunkaj specoj estas plej ofte malaltaj kaj disbranĉiĝas jam proksime al la grundo.

La folioj estas male ovoformaj ĝis eliptaj, longaj de 6 ĝis 10&nbsp;cm, ilia pinto estas ronda. La folioj estas duflanke haraj, la folia tenilo longas 2 ĝis 6&nbsp;mm. La grandaj stipuloj estas vantaj. La aŭtuna koloro de la laŭbo estas flava, oranĝa aŭ oranĝe ruĝa.

La floroj formas 8-10-floran kapoforman infloreskon. Ĝi floras de januaro ĝis marto. La infloreskojn ĉirkaŭas brunaj brakteoj longaj 1 ĝis 1,5&nbsp;cm. La floroj estas unuseksaj, androceaj. La kalikoj (5-7) longas 1 ĝis 1,5&nbsp;mm estas verdaj kaj pinte brunaj. La koroloj mankas, la 14 stamenoj longas sur 1,5&nbsp;cm longaj filamentoj kun ruĝaj anteroj.

La dugrajna kapsula frukto malfermiĝas du- aŭ kvarparte. La longete eliptaj grajnoj brilas helbrune.

## Disvastiĝo kaj uzo 
La parotio kreskas indiĝene en norda Irano kaj en la Kaŭkazo. Oni povas vidi ĝin kiel ornamplanton dismonde en parkoj, botanikaj ĝardenoj.

## Vidu ankaŭ 
* Kaŭkaza biodiverseco-varmpunkto

Kategorio:Hamamelidacoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Vojčice

**Vojčice** (vojĉice), hungare **Vécse** (vEĉe) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
eta|dekstra|330ra|Vojčice situas en la plej griza distrikto

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 km²
* Supermara alteco: 111 m
* Loĝantaro: 2070
* Poŝtkodo: 076 22
* Aŭtokodo: TV
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Vojčice situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Vranov nad Topľou-Trebišov. La lasta troviĝas 6 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1217. En 1910 loĝis en Vécse 1244 da homoj, (1072 slovakoj, 153 hungaroj, 6 germanoj, 1 ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Vécse apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Gálszécs, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Vojčice 2021 da homoj, (1954 slovakoj, 55 ciganoj kaj aliaj).

## Famuloj 
En la iama Vécse naskiĝis hungara aktoro Lia Putty.

Kategorio:Municipoj en distrikto Trebišov
Zemplínske Hradište

eta|dekstra|330ra|Zemplínske Hradište situas en la plej griza distrikto

**Zemplínske Hradište,** hungare **Hardicsa** (hardiĉa) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.

* Areo: 20 km²
* Supermara alteco: 104 m
* Loĝantaro: 1150
* Poŝtkodo: 076 01
* Aŭtokodo: TV
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Zemplínske Hradište situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, Ondava preterfluas, fine de mallonga sakovojo. Trebišov troviĝas 5 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1328. La tataroj detruis la komunumon en la 16-a jarcento. En 1910 loĝis en Hardicsa 1228 da homoj, (914 hungaroj, 267 slovakoj, 10 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Hardicsa apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Gálszécs, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Zemplínske Hradište 1201 da homoj, (1117 slovakoj, 67 hungaroj, 5 ukrainoj, po 4 rutenoj kaj ĉeĥoj, po 1 cigano kaj ĉeĥo).

## Vidindaĵoj 
* klasikisma kalvinana preĝejo de 1801, turo alkonstruiĝis en 1887
* greko-katolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Dipatrino de 1796
* ortodoksa preĝejo de 1990

## Eksteraj ligiloj 
* Zemplínske Hradište en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Trebišov
Julius Wilhelm Richard Dedekind

**Julius Wilhelm Richard DEDEKIND** (naskiĝis en Braunschweig je la 6-an de oktobro, 1831, mortis en Braunschweig je la 12-an de februaro, 1916) estis germana matematikisto. Li grave kontribuis al la formiĝo de ringo-teorio, de la nocio *idealo*, kiu iĝis ŝlosila koncepto en nombro-teorio kaj abstrakta algebro, kaj al aro-teoria fundamento de la matematike kohera nocio *reelaj nombroj*.

Richard Dedekind, filo de la Braunscheig-a juristo kaj altlernej-instruisto Julius Dedekind, atendis la *Martino-Katharineum* en Braunschweig (prononcu: Braunŝvajg). Ekde 1848 li studis matematikon ĉe la tiea kolegio *Carolinum*. La studadon li plilongigis en Göttingen, kie li doktoriĝis ĉe Gauss - kiel ties lasta doktoranto - pri la teorio de la Eŭleraj integraloj.

En 1854 li habilitiĝis en Göttingen, mallonga tempo post Bernhard Riemann (prononcu: Bern(h)ard Riman). Ekde 1862 ĝis sia emeritiĝo en la jaro 1894 li verkis kiel profesoro pri matematiko ĉe la Braunschweig-a 'altlernejo pri tekniko'.

## Vidu ankaŭ 
* aritmetikigo de analitiko
* malloka kampo
* funkcio de Euler

Kategorio:Germanaj matematikistoj
Zatín

eta|dekstra|330ra|Zatín situas en la plej griza distrikto
**Zatín,** hungare **Zétény** (zEtEnj) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.

## Bazaj informoj 
* Areo: km²
* Loĝantaro: 780
* Poŝtkodo: 076 53
* Aŭtokodo: TV
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Zatín situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Latorica, laŭ traira flankovojo. Kráľovský Chlmec troviĝas 10&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1233. Burgo menciiĝas en la 15-a jarcento, post 3 jarcentoj la ruina burgo trakonstruiĝis kastelo, kiu tute neniiĝis en 1945. En 1910 loĝis en Zétény 760 da homoj, (escepte 1 slovakon ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Zétény apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Királyhelmec, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Zétény rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Zatín 788 da homoj, (663 hungaroj, 109 slovakoj, 13 ciganoj, 1 germano). Vilaĝservoj estas infanĝardeno, hungara bazlernejo.

## Vidindaĵoj 
* gotika katolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario), en 1877 trakonstruiĝis
* muzeeto de 2004

## Ĝemelkomunumo 
*  Helvécia, Hungario

Kategorio:Municipoj en distrikto Trebišov
Daktari

**Daktari** estas konata usona televida serio el la jaroj 1966-1969 pri kuracejo, troviĝanta en sovaĝejo, por malendomigitaj bestoj, kiuj unue estis sovaĝaj kaj poste ili fariĝos amikaj. La serio havas estimatajn 89 partojn, el kiuj ĉiu daŭras 60 minutojn (la tempo varias en la diversaj landoj). La serion produktis la usona bestofilmisto Ivan Tors, kiu ankaŭ produktis Flipper kaj aliajn filmojn.

## Enhavo 
La nomo **Daktari** estas la svahila vorto por "kuracisto". La usona bestkuracisto *Dr-o Marsh Tracy* (Marshall Thompson - „Daktari“) laboras en Afriko kaj laboras en la Wameru-Beststacio. Helpas la filino *Paula* (Cheryl Miller) kaj la amerikano Jack Dane (Yale Summers) kaj Mike (Hari Rhodes). Krome lin subtenas Hedley (Hedley Mattingly). Plej konataj tamen estas la bestoj, la gaja simieto *Judy* kaj la leono *Clerens*, kiu suferas je strabismo. Ĉiu parto temas pri bestoprotektado. Multfoje oni batalas kontraŭ fihomoj, kiuj ĉasas neleĝe la kompatindajn bestojn. Ĉio ligita kun belaj pejzaĝaj registroj.

## Cetere 
La bazo de la serio estas la filmo *Clarence, la leono kun strabismo* (*Clarence, the Cross-Eyed Lion*, 1965) de la reĝisoro Andrew Marton. Kiel ĉe Daktari ankaŭ aktoras Marshall Thompson kaj Cheryl Miller. La tutan serion oni filmis en Kalifornio kaj ne en Afriko.

## Eksteraj ligiloj 
* Daktari ĉe Internet Movie Database, angle
* Daktari Episode Guide, angle

Kategorio:Usonaj televidaj serioj
Kategorio:Fikciaj doktoroj
Kategorio:Televidaj programoj de CBS
Münster

**Münster** (germane "granda preĝejo" aŭ "katedralo", el la latina *monasterium* = "monaĥejo") estas la nomo de pluraj lokoj:

## Urboj kaj vilaĝoj en Germanio 
* la urbo Münster (Vestfalio) en Nordrejn-Vestfalio
* la historia distrikto Münster de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio (Monastera Lando aŭ Monasterio)
* la urbo Bad Münster am Stein-Ebernburg en la distrikto Bad Kreuznach en Rejnlando-Palatinato
* la komunumo Münster en la distrikto Darmstadt-Dieburg de Hesio, vidu Münster (ĉe Dieburg)
* la komunumo Münster borde de la rivero Lech en la distrikto Donau-Ries en Bavario, vidu Münster (Lech)
* la urbodistrikto Münster de la ĉefurbo de Badeno-Virtembergo Stuttgart
* la urboparto Münster de la urbo Butzbach en la distrikto Wetterau en Hesio
* la urboparto Münster de la urbo Creglingen en la distrikto Main-Tauber en Baden-Virtembergo,
* la urboparto Münster de la urbo Gaildorf en la distrikto Schwäbisch Hall en Baden-Virtembergo, kaj
* la urboparto Münster de la urbo Kelkheim en la distrikto Main-Taunus en Hesio

## Urboj kaj vilaĝoj en Aŭstrio 
* la komunumo Aurolzmünster en la distrikto Ried im Innkreis, antaŭa nomo Münster
* komunumo Münster en la distrikto Kufstein en Tirolo

## Urboj kaj vilaĝoj en Svislando 
* Münster, ĉefurbo de la distrikto Goms en la kantono Valezo (de 2004 parto de la komunumo Münster-Geschinen)

* Münster, germana nomo de la franc-lingva komunumo Moutier en la Berna Ĵuraso
* Münster LU, ĝis 1934 oficiala nomo de la komunumo Beromünster, kantono Lucerno
* Münster, ĝis 1943 oficiala germana nomo de la komunumo Müstair en Val Müstair, Kantono Grizono

## Urboj kaj vilaĝoj en Francio 
* la urbo Munster (germane Münster im Elsass) en la departemento Haut-Rhin, vd. Munster (Haut-Rhin) 
* la komunumo Munster (germane Münster) en la departemento Moselle, vd. Munster (Moselle)

## Urboj en aliaj landoj 
* la urbo Muenster en Cooke County en Teksaso, Usono, vd. Muenster (Texas)
Jaff Raji

**Jaff RAJI** (n. la 22-an de majo 1960 en Kasablanko en Maroko. Li instruas ajkidon ekde 25 jaroj. Antaŭa lernanto de Nobuyoshi Tamura, li havas sian kvinan danon. Pere de sia praktiko de Iajdo, li ricevis la *kuden* (diplomo de profunda lernado) en la lernejo Muso Shinden Ryu kaj interne de la Eŭropa Federacio de Iajdo, samkiel la *shomokuroku* por Jodo en la Eŭropa Federacio de Ĵodo.

Li instruadas en Rennes, sed ankaŭ vojaĝas ĉirkaŭ la mondo por lernigi sian arton.

## Eksteraj ligiloj 
* Budo RAJI

Kategorio:Francaj sportistoj
Kategorio:Ajkido
Kategorio:Naskiĝintoj en 1960
Anna Maria Mozart

**Anna Maria Walburga MOZART** (naskiĝis la 25-an de decembro 1720 en *St. Gilgen* ĉe Wolfgangsee kaj mortis la 3-an de julio 1778 en Parizo) estis la patrino de Maria Anna Mozart kaj Wolfgang Amadeus Mozart.

Ŝia patro, Wolfgang Nikolaus Pertl (1667-1724), devenis de kampara familio, sed li studis jursciencon en Salcburgo. Krome li ŝatis instrui kantarton. La patrino Eva Rosine estis filino
de la preĝeja muzikisto Puxbaum.

Dum la jaro 1747 Anna Maria edziniĝis al la komponisto Leopold Mozart en la salcburga katedralo. Ili havis sep infanojn. Nur du infanoj plenkreskiĝis: Maria Anna, nomita Nannerl (1751-1829) kaj Wolfgang Amadeus (1756-1791).

Anna Maria Mozart mortis en Parizo, kien ŝi akompanis Wolfgang Amadeus; la patro ne sukcesis atingi libertempon. La celo de la vojaĝo estis trovi dungon por la filo.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aŭstroj
Sven Alexandersson

**Sven ALEXANDERSSON** estis sveda esperantisto, Esperanto-vortaristo kaj tradukisto.

Alexandersson en 1951 eldonis la verketon "Sub la stelo" de Tiberio Morariu (Johanneshov: Eld. Salex , 31 p.) En 1952 aperis lia "Elektroteknika terminaro esperanta - sveda" en Stokholmo ĉe Eld. Salex (Sveda Sekcio de ISAE, Terminaro 2, [20] p.). Pro ĝi Alexandersson fariĝis kunlaborinto de Plena Ilustrita Vortaro (PIV, 1970) pri la fako "elektrotekniko".

En 1956 publikiĝis lia registro de "Svedaj kantoj tradukitaj al Esperanto", en 1989 fine lia traduko de Pipi Ŝtrumpolonga de la sveda verkistino Astrid Lindgren.

## Eksteraj ligiloj 
* [Libroj](http://search.obvsg.at/primo_library/libweb/action/search.do?dscnt=0&scp.scps=scope%3A(ONB_aleph_esperanto)&tab=onb_sondersammlungen&mode=Basic&vl(freeText0)=sven+alexandersson&vid=ONB&fn=search) de kaj pri Sven Alexandersson en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo
* Artikoloj  de kaj pri Sven Alexandersson en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)

Kategorio:Svedaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
MacTutor History of Mathematics archive

**MacTutor History of Mathematics archive** (la *arkivo MacTutor* pri matematiko, mallonge **MacTutor**) estas plurfoje premiita retejo de Universitato St. Andrews en Skotlando. Ĝiaj ĉefaŭtoroj estas la matematikistoj John J. O'Connor kaj Edmund F. Robertson.

MacTutor enhavas multajn biografiojn de eminentaj historiaj kaj nuntempaj matematikistoj, krome artikolojn pri la historio de matematiko.

## Eksteraj ligiloj
*Recenzo (germane) de MacTutors en *C-Magazin* (Vol. III Numero 17: 25 Aprilo 1997)
*Konciza recenzo de *MacTutor* en *Convergence* (Magazeno de Matematika Asocio de Ameriko (MAA)
* MacTutor History of Mathematics archive
* MacTutor premiita 

Kategorio:Historio de matematiko
Kategorio:Retejoj
Poisson (apartigilo)

**Poisson** estas la nomo de jenaj personoj:

* Jeanne-Antoinette Poisson, markizino de Pompadour (1721–1764), „Madame de Pompadour“
* Siméon-Denis Poisson, (1781–1840), franca fizikisto kaj matematikisto. Laŭ li nomiĝas:
** Poisson-distribuo en stokastiko 
** Poisson-ekvacio en elektrostatiko
** Koeficiento de Poisson en mekaniko
* Toussaint Poisson (1791–1861), franca komponisto.

**Poisson** estas la nomo de komunumo:
* Poisson (Saône-et-Loire) komunumo en Burgonjo

**Poisson** estas ankaŭ:
* *Pas de poisson* en terminaro de klasika dancado

-----
Simila laŭ sono kaj ortografio estas *Poissons* (kun fina *"s"*)

**Poissons** signifas

* Poissons (Haute-Marne) komunumo en Haute-Marne, Francio
*Poissons (kantono) Francio
Siméon-Denis Poisson

**Siméon-Denis POISSON** (*  en Pithiviers (Département Loiret) —  en Parizo) estis eksterordinare kreiva franca fizikisto kaj matematikisto.
Lia nomo prononciĝas kiel: *[simeõ deni poasõ]*.

## Biografio 
Poisson ekstudis matematikon en 1798 ĉe École polytechnique, kie li konatiĝis kun Laplace kaj Lagrange.
Jam en 1802 li profesoriĝis tie kaj transprenis la katedron de Fourier en 1806, post kiam tiu estis sendita de Napoleono al Grenoble.

Poisson laboris pri ondoteorio, akustiko, elasteco kaj varmo kaj pri la elektraj ecoj de solidaj korpoj.

En 1838 li publikigis sian probabloteorion (interalie la Poasonan distribuon).

## Sciencaj malkovroj 
eta|*Mémoire sur le calcul numerique des integrales définies*, 1826

* **"Poasona leĝo"**, kiu priskribas la rilaton inter premo *p* kaj volumeno *V* en adiabata ŝanĝiĝo:

:pV^{\gamma} = const. ~ 

* **"Poasonaj ekvacioj"** en termodinamiko:

:TV^{(\gamma-1)} = const. \quad pV^\gamma = const. \quad \frac{T^\gamma}{p^{(\gamma-1)}} = const., kie ***γ*** estas la *adiabata eksponento* (foje nomita ***κ***).

* **"Poasona koeficiento"** ***μ*** en mekaniko, kiu indikas, kiomgrade laŭlonga etendo ***ε*** rilatas al la samtempa traversa kontrakto (maletendo) ***εq***, kiam bastono estas submetata la tira streĉo. La *"Poasona koeficiento μ"* estas materiospecifa konstanto, ĉiam inter 0 kaj 0,5.

Kiel matematikisto Poisson laboris diverskampe, interalie en diferenca geometrio, infinitezima kalkulo und probablokalkulo. Pluraj matematikaj terminoj rilatas al lia nomo:
* **"Poasona diferenca ekvacio"**
* **"Poasona integrala formulo"**
* **"Poasona kerno"**
* **"Poasona probabla distribuo"**
* **"Poasona ekvacio"**
* **"Poasona koeficiento"**
* **"Poasona krampo"**

Lia nomo estas enskribita en Eiffel-turo (vidu: La 72 nomoj sur Eiffel-turo.

## Eksteraj ligiloj 
* S.-D. Poisson: *Lehrbuch der Mechanik. Zweiter Teil*, Berlin 1836 (germanlingve, ciferecigo de Universitato Łódź)
* Registraĵo en la "genealogia arbo" de matematiko
* 

Kategorio:Membroj de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Francaj matematikistoj
Kategorio:Francaj fizikistoj
Kategorio:Francaj akademianoj
Kategorio:Probabloteoriistoj
Kategorio:Geometroj
Vektora kalkulo

**Vektora kalkulo** aŭ **vektora analitiko** estas kampo de multvariabla kalkulo de matematiko koncernanta multvariablajn reelajn vektorojn en ena produto spaco de du aŭ pli multaj dimensioj. Ĝi havas iujn formulojn kaj teknikojn por solvado de problemoj, utilaj por inĝenierado kaj fiziko.

Vektora kalkulo koncernas skalarajn kampojn, kiuj asocias skalaron al ĉiu punkto de spaco, kaj vektorajn kampojn, kiu asocias vektoron al ĉiu punkto de spaco. Ekzemple, temperaturo en ĉambro povas esti priskribita per skalara kampo: al ĉiu punkto estas asociita skalara valoro de temperaturo. La aera fluo en la sama ĉambro povas esti priskribita per vektora kampo: al ĉiu punkto estas asociita vektora rapido de la aero.

## Vektoraj operacioj 
Vektora kalkulo studas diversajn diferencialajn operatorojn difinitajn sur skalaraj aŭ vektoraj kampoj. La kvar plej gravaj operacioj en vektora kalkulo estas:

Ĉi ĉiuj operacioj povas esti esprimitaj per la nabla operatoro \nabla.

Kirlo en 2 dimensioj estas ne tre kutima. Se aldoni la 3-an dimension, tiam la kirlo estas vektoro ĉiam orta al la fonta 2-dimensia ebeno, tiel la kirlo havas nur unu nenulan koordinaton, la 3-an. Ĉi tiu la 3-a koordinato de kirlo povas efike esti konsiderata kiel skalara kampo sur la ebeno.

Jakobia matrico estas utila por studi funkciojn kies ambaŭ argumento kaj rezulto estas multvariablaj.

## Teoremoj 
Estas kelkaj gravaj teoremoj pri ĉi tiuj operatoroj kiuj ĝeneraligas la fundamentan teoremon de kalkulo al pli altaj dimensioj:

Uzo de kirlo povas postuli la dekstrecon de la koordinatsistemo, vidu ankaŭ en vektora produto kaj pseŭdovektoro.

## Vidu ankaŭ 
* Multvariabla kalkulo
* Parta derivaĵo
* Operacioj en vektora kalkulo
* Senkirla vektora kampo
* Solenoida vektora kampo
* Laplaca operatora vektora kampo
* Pseŭdovektoro
* Skalara produto
* Vektora produto
* Vektoraj identoj

## Eksteraj ligiloj 
* Vektora analitiko - lernolibro por studentoj de matematiko kaj fiziko, bazita sur la prelegoj de Willard Gibbs, de Edwin Bidwell Wilson, publikigita en 1902
* Chen-Al Tai (1995). *Historia studo de vektora analitiko*. Teknika raporto RL 915, Radiada laboratorio, Universitato de Miĉigano.
* Elvolvado de vektora analitiko al ne-perpendikulara spaco 
*  (Enkonduko)

Kategorio:Vektora kalkulo
Poissons

**Poissons** estas franca komunumo en la *departemento* Haute-Marne, regiono Champagne-Ardenne. Koordinatoj: 

## Demografio
*1962= 722
*1968= 732 
*1975= 720 
*1982= 747 
*1990= 732 
*1999= 747

## Naskiĝintoj el *Poissons*
* Maurice Floquet (1894-2006) pliolcentjarulo naskiĝinta en Poissons

Kategorio:Komunumoj de Haute-Marne
Poisson (Saône-et-Loire)

**Poisson** estas franca komunumo en la *departemento* Saône-et-Loire, en Burgonjo.
Dum la censo de 1999 ĝi havis 590 loĝantojn. La taksado por 2004 estis 575.

## Demografio 

ImageSize = width:250 height:200
PlotArea = left:40 right:10 top:10 bottom:20
TimeAxis = orientation:horizontal
AlignBars = justify
Colors = 
  id:gray1 value:gray(0.9)

DateFormat = yyyy
Period = from:1960 till:2010
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:1960

PlotData = 
  bar:900 color:gray1 width:1
  from:start till:end
  bar:600 color:gray1
  from:start till:end
  bar:300 color:gray1
  from:start till:end
  bar:0 color:gray1

LineData = 
  layer:front
  points:(48,140)(84,134) color:blue  width:2 #1962 tot 1968. Inwonertal 1962: 634 1968: 603
  points:(84,134)(100,123)    color:blue    width:2 #1975: 544
  points:(100,123)(128,126)   color:blue    width:2 #1982: 563
  points:(128,126)(160,129)   color:blue    width:2 #1990: 578
  points:(160,129)(196,131)   color:blue    width:2 #1999: 590
  points:(196,131)(228,129)     color:blue    width:2 #2004/5

## Esperanta vivo 
Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 0 voĉdonon en 2004 kaj
0 voĉdonon en 2009.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Saône-et-Loire

## Fontoj 
* INSEE
* IGN 

Kategorio:Komunumoj de Saône-et-Loire
Pola landvojo n-ro 18

La **pola landvojo n-ro 18** (**DK18**) estas landvojo en okcidenta parto de Pollando, je longeco 71 km. Ĝi kunigas landlima trairejo kun Germanio en Olszyna kun aŭtoŝosea nodo kun . Estontece ĝi estos la aŭtoŝoseo . Nuntempe estas konstruata unua flanko de vojo.
Servejo de vojaĝantoj

**Servejo de vojaĝantoj** (SdV) estas loko ĉe aŭtovojo, kie estas parkejo kaj ofte aliaj aĵoj por vojaĝantoj.

## Servejo de vojaĝantoj en Pollando 
En Pollando estas tri tipoj de SdV:
# . SdV tipo I - ripoza funkcio: parkejo, manovraj vojoj, ripozaĵoj, necesejoj kaj lampoj. Povas ekzisti malgranda restoracio.
# . SdV tipo II - ripoza kaj serva funkcio: tiel same kiel tipo I, sed kun benzinstacio kaj restoracio.
# . SdV tipo III - ripoza kaj serva funkcio: tiel same kiel tipo II, kun motelo.
Jabberwocky

[eta|dekstra|200px|*Jabberwocky* bildigita de [John Tenniel.]]
***Jabberwocky*** estas poemo, kiu aperas en *Trans la spegulo*, verkita de Lewis Carroll. Ĝi estas ofte konsiderata kiel unu el la plej bonaj absurdaj poemoj en la angla lingvo.

## Tradukoj 
Estas multaj Esperantaj tradukoj de Jabberwocky:
* Mark Armantrout: Ĝaberŭoko
* Marjorie Boulton: La Ĵargonbesto
* Jim Cool: Babeĉado
* William F. Orr: Jabervokado
* Donald Broadribb: Babilfrenzo (havebla ankaŭ ĉi tie)

La unua strofo de la verko, en la traduko de Marjorie Boulton, komenciĝas tiel ĉi:
:**La Ĵargonbesto**
:Brilumis, kaj la ŝlirtaj melfoj
:en la iejo ĝiris, ŝraŭis;
:mizaris la maldikdudelfoj,
:forfuraj ratjoj vaŭis.

Kategorio:Lewis Carroll
Kategorio:Poemoj
Kategorio:Anglalingva literaturo
Kategorio:Fikciaj monstroj
Maurice Floquet

**Maurice Noël FLOQUET** (, Poissons (Haute-Marne) — , Montauroux) estis iam la plej aĝa franco kaj unu el la lastaj transvivantaj francaj veteranoj de la Unua mondmilito.

Li ankaŭ estis - atinginta la aĝon de 111 jaroj kaj 320 tagoj - la plej longe vivinta soldato de Francio iam ajn. Plie, Maurice Floquet estis dum kvar jaroj la plej olda franca viro - la plej olda homo de Francio estis virino: Jeanne Calment kun pruvita aĝo de 122 jaroj kaj 164 tagoj je ŝia morto.

## Dum la Unua mondmilito 
Floquet soldatiĝis en septembro 1914, servis en la artilerio ĉe la belgia fronto kaj estis plurfoje vundita, unuafoje en la Batalo ĉe Marno, plie ĉe Somme, alian fojon ĉe Neuve Chapelle, kie peco de roko enpikiĝis en lian gorĝon kaj malhelpis lian spiradon ĝis - laŭ la raportoj - venis malamika soldato kaj forigis la rokpecon, tiel savinte lian vivon. Ĝis sia morto li havis germanan kuglon en sia brako.

## Postmilite 
Floquet edziĝis, fariĝis riparisto de traktoroj. Eĉ post sia 100-a jaro li prizorgis sian ĝardenon, kaj en aĝo de 110 ankoraŭ biciklis 20 minutojn tage en sia korto.

Li ŝatis spekti televidon kaj malŝatis porti siajn okulvitrojn. povis vidi sian pra-pra-nepon. En oktobro 2006 li skribis leterojn al la tiutempe plej aĝaj veteranoj Henry Allingham (Britio) kaj Robert Meier (Germanio).
En novembro 2006 li devis resti enlite kaj mortis la 10-an, tiutempe estante la plej aĝa eŭropano.

## Honorigoj 
* Medalo de vunditoj
* Militkruco 1914-1918
* oficiro de Légion d'honneur (je lia 110-a datreveno) 

## Fontoj, notoj 
* France Agonizes Over How To Remember World War I Veterans (History News Network, angle)
* Le doyen des poilus de la Grande Guerre s'éteint à l'âge de 111 ans, *Le Monde*, 10 Novembro 2006 (raporto pri lia morto, france)

## Vidu ankaŭ 
* Veteranoj de la Unua mondmilito

Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Francaj centjaruloj
Alkonosto

**Alkonosto** estas legenda birdo en slava mitologio. Ĝi havas la korpon de birdo kaj la vizaĝon de virino. La nomo *alkonosto* venas de la nomo de la Greka duondiino Alkiono, kiun laŭ greka mito alformiĝis al alciono. Alkonosto reproduktas per ovoj kiujn ŝi demetas sur marbordon kaj poste ilin metas en maron. Tiu maro sekve estas trankvila dum ses aŭ sep tagoj, post kiam la ovoj haĉas kaj tempesto alvenas. Laŭ la Rusa Ortodoksa Eklezio, la alkonosto personigas la volon de Dio. Ĝi loĝas en la paradizo sed aperas en nia mondo por liveri mesaĝojn. Ĝia voĉo estas tiel dolĉa, ke iu ajn aŭdante ĝin povas forgesi ĉion. Male al sirino, alia simila estulo, ĝi ne estas malbona.eta|dekstra|250px|Alkonosto

Kategorio:Slava mitologio
Kategorio:Mitologiaj kreitaĵoj
Kategorio:Legendaj birdoj
Pola landvojo n-ro 17

La **pola landvojo n-ro 17** (**DK17**), populare nomata **Szosa Lubelska** (Lublina Ŝoseo), estas landvojo en orienta parto de Pollando. Ĝi kunigas Varsovian urbaron kun populara landlima trairejo kun Ukrainio trans Lublina urbaro. Ĝi estas pola parto de eŭropa ŝoseo. Kaj en parto kie estas pretervojo de Garwolin, Piask kaj Hrebenne estas ekspresa vojo .

## Pli gravaj urboj laŭ landvojo n-ro 17 
* Warszawa
* Wiązowna
* Otwock
* Kołbiel
* Garwolin (pretervojo, )
* Gończyce
* Ryki (planata pretervojo )
* Żyrzyn
* Kurów
* Łany
* Markuszów
* Lublin (planata pretervojo)
* Świdnik
* Piaski (pretervojo ,,  )
* Fajsławice
* Krasnystaw (pretervojo)
* Izbica
* Zamość (pretervojo de urbcentro)
* Łabunie
* Tarnawatka
* Tomaszów Lubelski (planata pretervojo)
* Bełżec
* Lubycza Królewska
* Hrebenne (pretervojo, )
Soconusco (Veracruz)

**Soconusco** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas **Soconusco (Veracruz)**. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 145.

## Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12456  loĝantojn. El tiuj estis 6019 viroj kaj 6437 virinoj. La komunumo havas surfacon de 94.6 kvadratkilometroj.  La komunumo situas je 17 gradoj kaj 58 minutoj norda latitudo kaj 94 gradoj kaj 31 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 60 metroj super la marnivelo.

## Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11661 personoj. En la jaro 2000 temis pri 11467, do temis pri kresko / malkresko je -0.33 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 10042 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 200 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al  % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

## Eksteraj ligiloj 
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30145a.htm 

Kategorio:Komunumoj de Meksiko
Kategorio:Komunumoj de Veracruz
Zbehňov

eta|dekstra|330ra|Zbehňov situas en la plej griza distrikto
**Zbehňov** (zbehnjov), hungare **Zebegnyő** (zebegnjO) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 km²
* Supermara alteco: 176 m
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 078 01
* Aŭtokodo: TV
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Zbehňov situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Sečovce troviĝas 2 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1290. En 1910 loĝis en Zebegnyő 501 da homoj, (396 slovakoj, 28 germanoj, 28 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Zebegnyő apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Gálszécs, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Zbehňov 292 da homoj, (208 slovakoj, 78 ciganoj, po 1 germano, ĉeĥo kaj polo).

Kategorio:Municipoj en distrikto Trebišov
Zemplínska Teplica

eta|dekstra|330ra|Zemplínska Teplica situas en la plej griza distrikto

**Zemplínska Teplica,** hungare **Szécskeresztúr** (sEĉkerestUr) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov. La historia slovaka nomo estis **Križovany Kerestúr**.

* Areo: 27 km²
* Supermara alteco: 202 m
* Loĝantaro: 1460
* Poŝtkodo: 076 64
* Aŭtokodo: TV
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Zemplínska Teplica situas laŭ traira flankovojo. Trebišov troviĝas 16 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1332. En 1910 loĝis en Szécskeresztúr 1071 da homoj, (853 slovakoj, 209 hungaroj, po 1 germano kaj ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Szécskeresztúr apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Gálszécs, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Zemplínska Teplica 1384 da homoj, (1283 slovakoj, 60 ciganoj, 4 ĉeĥoj, po 1 hungaro kaj ruteno).

## Vidindaĵo 
* ruinoj de fortikaĵo sur monto 378 m-ojn alta

Kategorio:Municipoj en distrikto Trebišov
Ptrukša

**Ptrukša** (hungare *Szirénfalva*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. Ĝis 1912 la oficiala hungara nomo estis **Ptruksa**.

## Situo 
Ptrukša situas sur ebenaĵo, laŭ riverobranĉo de Latorica, laŭ la ukraina landlimo, fine de sakovojo. Veľké Kapušany troviĝas 11 km.

## Historio 
En 1910 loĝis en Ptruksa 707 da homoj, (704 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Szirénfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Veľké Kapušany, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Szirénfalva rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Ptrukša 544 da homoj, (518 hungaroj, 23 slovakoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1968
* greko-katolika preĝejo de 1968
* fiŝlago

eta|maldekstra|450ra|La slovaka-ukraina pejzaĝo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Koncilio de Pizo

La **koncilio de Pizo** estis romkatolika koncilio kunvenigita en Pizo (Italio) en 1409. Ĝi celis solvi la grandan okcidentan skismon, kiu jam daŭris de pluraj jaroj.

Pli kaj pli evidentiĝis, ke nur koncilio kapablus haltigi la skismon, konforme al la tria solvo proponita de la universitato de Parizo. Al la koncilio de Pizo partoprenis 24 kardinaloj (14 romaj kardinaloj kaj 10 avinjonaj), 300 eminentaj ekleziuloj kaj ambasadaroj el la tuta kristanujo.

Tiutempe, la kontraŭpapo Benedikto la 13-a ankoraŭ estis papo de Avinjono, dum Gregorio la 12-a estis la roma papo depost 1406. La du pontifikoj konsentis nur pri unu temo : la kontraŭleĝeco de la koncilio.

La koncilianoj kunveniĝis inter marto kaj aŭgusto : ili interkonsentis pri radikalaj decidoj, akuzis la papojn pri herezo kaj sorĉarto, kaj asignis ilin antaŭ la koncilio. La du papoj rifuzis iri al Pizo : unu fuĝis al Aragono kaj la alia al la regiono de Napolo, dum plejmultaj kardinaloj ĉesis subteni ilin. La koncilio do decidis eksigi ilin kaj elektis novan papon, Aleksandron la 5-an (antaŭe ĉefepiskopo de Milano).

Tamen ne antaŭ la sekva koncilio de Konstanco finfine solviĝis la problemo de la okcidenta skismo.

Kategorio:Koncilioj
Bonifaco la 9-a

**Bonifaco la 9-a** (n. en 1356 - m. la 1-an de oktobro 1404), denaske **Piero TOMACELLI**, estis la dua roma papo de la granda okcidenta skismo. Li oficis ekde la 2-a de novembro 1389 ĝis sia morto. Dum lia reĝado kiel papo, la kontraŭpapo Klemento la 7-a sencedeme organizis sian propran kortegon en Avinjono, sub la protektado de la franca reĝlando.
eta|dekstra|200px|Bonifaco la 9-a
Bonifaco la 9-a interalie finfine ĉesigis la tumulteman sendependecon de la roma komunumo kaj akiris politikan kontrolon de la urbo, kio necesigis fortikigi la Castel Sant'Angelo kaj la pontojn de Romo. En la papa ŝtato, Bonifaco la 9-a progrese reakiris la kontrolon de la ĉefaj kasteloj kaj urboj, kaj li do refondis la papan ŝtaton laŭ la aspekto, kiun ĝi konservis dum la 15-a jarcento.

Kategorio:Papoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1356
Kategorio:Mortintoj en 1404
Ouest-France

**Ouest-France** estas franca gazeto vendata ĉefe en okcidenta Francio kaj en Parizo.

## Historio 
**Ouest-France** estis fondita en 1944 post la malapero de **L’Ouest-Éclair**, malpermesita post la Liberigo de Francio pro kunlaboro kun la nazia okupadanto.

[200px|eta|dekstra|*Redakciejo de "**Ouest-France**“ en la unua sidejo de la gazeto, en [Rennes.*]]

Dekomence ĝia sidejo troviĝis en Rennes ĝis kiam, en 1972, ĝia sidejo, redaktejo, administrado kaj presejo estis translokigitaj en Chantepie, je ĉirkaŭ 7 km Sud-Oriente de Rennes. Ĝi disponas nun je dua preseja centro en La Chevrolière, je dudeko da kilometroj sude de Nantes (departemento Loire-Atlantique).

La gazeto progresive transiris, ekde 1978, de la tipografia al la ofseta presado. Ĝia unua kolora fotografaĵo estis publikigita en julio 1980. Ĝi presis unuafoje je unu miliono da ekzempleroj la 7an de marto 1993, kaj plurfoje ankoraŭ okaze de gravaj aktualaj eventoj.

Ekde la fino de 1997, ĝi aperis dimanĉe en 9 regionaj eldonoj en duona formato sub la titolo **"Dimanche Ouest-France"**. Ĝi dividiĝas en kvar kajeroj: “Aktualaĵoj“, “Magazino“, “Porinfana kajero“, “Sportoj“. Ĝia averaĝa disvendado atingas ĉirkaŭ  ekzemplerojn.

## Eldonkvanto kaj disvendado 
**Ouest-France** estas jam de 1975 la unua franca tagĵurnalo laŭ disvastigo. Vendiĝas ĉiutage preskaŭ 800 000 ekzempleroj, t.e. multe pli ol la ceteraj regionaj gazetoj, eĉ parizaj kaj naciaj.

**Ouest-France** presas ĉiutage kvardek eldonojn, disvastigataj en tri regionoj: Bretonio, Luarlandoj kaj Malsupra Normandio, t.e. dekdu departementoj. Tio reprezentas, averaĝe, 600 malsimilajn paĝojn, 120 000 liniojn kaj 1500 fotojn. Detala ĝisdatigita tabelo pri la apartaj eldonkvantoj aperas en la franclingva vikipedia paĝo sub "Les éditions" kun indiko de la departemento, de la nombro de eldonoj, de la disvastigo kaj de la nomo de la eldonoj.

Kun  milionoj da legantoj, **Ouest-France** estas ankaŭ la unua franclingva tagĵurnalo en la mondo. **Ouest-France** estas unu el la malplej kostaj de Francio: ĝia vendoprezo ekde la  estas , ( la vendredon kun televida suplemento "Diverto",  la dimanĉon).

## Organizado 
La personaro de "Ouest-France“ konsistas el 1803 personoj, el kiu 531 profesiaj ĵurnalistoj (el kiu triono da virinoj), dispartigitaj en 63 redakciejoj el kiuj unu en Parizo. Pli ol 2500 korespondantoj kompletigas rimarkinde densan reton de kolektado de informoj.

La fondinto de la redakta komitato estas François-Régis Hutin.

### Ĉefredaktoroj 
* Yves Le Dantec (-1968)
* Eugène Brulé (1968-1986)
* François-Xavier Alix (1986-1991)
* Didier Pillet (1991-2005)
* Jean-Luc Évin (2005-2014)
* François-Xavier Lefranc (2014-)

## Bibliografio 
* "Ouest-France, histoire du premier quotidien français". Guy Delorme. Parizo : eld. Apogée. 2004.
* "La presse bretonne dans la tourmente (1940-1946)". Henri Fréville. Parizo : eld. Plon. 1979.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Ouest-France
* Diverto
* Urba gvidilo de Ouest-France
* 

## Fonto 
La baza materialo de tiu ĉi artikolo fontas el la franclingva versio de **Wikipedia**.

Kategorio:Franclingvaj gazetoj
Kategorio:Francaj gazetoj
Kategorio:Rennes
Konstruita medio

**Konstruita medio** estas ĉio, kion homo kreis ene de la natura medio pere de desegnado kaj konstruado fare de arkitektoj kaj inĝenieroj, ekz-e: vojoj, domoj, pontoj, ...

Konstruita medio povas esti laŭ aŭ kontraŭ la naturo. Sekve de la lasttempaj kontraŭ-naturaj konstruadoj de la homo, multaj movadoj jam ekestiĝis por batali kontraŭ tio, kaj konservi la naturon; eble la plej konata organizaĵo tiu-cele estas la Verda Paco.

En multaj lokoj tutmonde oni konstruis domojn ene de riverujoj kaj pro tio kiam venas plialtigo de la akvonivelo okzas inundoj, kiuj antaŭe ne okazis. En aliaj lokoj oni konstruis ege videblajn altajn konstruaĵojn ĉe plaĝoj por respondi al la peto de turismo, sed tiel oni detruis la pejzaĝon kaj eĉ tro ofte la propra naturon de la loko.

Kategorio:Naturo
Kategorio:Konstruado
Kategorio:Arkitekturo
FIDIK

La akronimo **FIDIK** subtenas titolon: Federacio Internacia De Inĝenieroj Konsultaj en Esperanto, el la originala Franca: FIDIC Fédération Internationale Des Ingénieurs-Conseils. La fakto mem, ke la organizaĵo havas Francan titolon portas ateston pri ĝia fondiĝo en 1913 pere de tri landoj, ĉiu el kiuj tute aŭ parte estas franclingva. La fondintaj membro-landoj de la FIDIK estis Belgio, Francio kaj Svislando. 

## Servoj 
Troviĝanta ĉe la Monda Komerca Centro en Ĝenevo, Svislando, FIDIK celas reprezenti tutmonde la konsult-inĝenieran industrion pere de antaŭenigado de la komercaj emoj de firmaoj provizantaj teknologi-bazitajn, intelektajn servojn por la konstruita kaj natura medioj. Funkciigata plejparte per volontuloj, FIDIK estas konata en la konsultada inĝeniera industrio por ĝia laborado por difini Kondiĉojn de Kontrakto por la Konstruada Industrio tutmonde. 

Firmaoj kaj organizaĵoj, kiuj apartenas al FIDIKaj naciaj membro-asocioj estas instigitaj anonci sin kiel FIDIK-membroj kaj uzi la FIDIKan emblemon. La uzo de la emblemo estas strikte kontrolata, kaj ĉiuj FIDIK-produktaĵoj kaj servoj estas protektitaj per la FIDIKa komerc-marko. 

## Agadoj 
FIDIK organizas konferencojn, seminariojn kaj staĝojn. La FIDIKa trejnada manlibra Gvidlibro pri Praktikado - la komerco de profesiaj servaj firmaoj estas konata tra la tuta profesio pri konsulta inĝenierado. FIDIK ankaŭ havas librovendejon kaj eldonas internaciajn kontraktojn kaj komercajn praktikajn dokumentojn, kiuj estas uzataj kiel gvidiloj kaj ŝablonoj tra la tuta mondo. 

FIDIK estas plej konata pro sia vasta spektro de Normaj Kondiĉoj de Kontrakto por Konstruado, Fabrikejo kaj Desegnado-Konstruado, EPK/Turn-ŝlosilaj Projektoj kaj Desegnadaj, Konstruadaj kaj Funkciigaj projektoj. Detaloj pri tio estas haveblaj ĉe la FIDIKa Librovendejo. FIDIK ankaŭ eldonas Interkonsenton pri la Klientaj/Konsultantaj Modelaj Servoj kune kun la Sub-Konsulta Interkonsento kaj la Komuna Entreprena Interkonsento. 

FIDIK eldonas la MEB Harmoniigitan Eldonon de la Konstruada Kontrakto, kio estas uzata pere de Multnaciaj Evoluigaj Bankoj, inter kiuj estas la Monda Banko por iliaj projektoj. Ĝis 2002, FIDIK estis respondeca pri FIDIKdirekt, la Internacia Adresaro de Konsultaj Inĝenieroj. Ĉi tiu presita kaj enreta adresaro enlistigis internaciajn konstruadajn firmaojn interalie inĝenierojn, kontraktistojn, arkitektojn, termezuristojn kaj iliajn profesiajn konsilistojn interalie bankojn, advokatojn, riskomanaĝerojn kaj similajn.

## Externaj ligoj
* Official Website
* icondirect.net
* fidicdirect.com 

Kategorio:Konstruaĵa inĝenierado
Budince

eta|dekstra|330ra|Budince situas en la plej griza distrikto

**Budince,** hungare **Budaháza** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Bazaj informoj 
* Areo: 2 km²
* Supermara alteco: 106 m
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 079 01
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 59

## Situo 
Budince situas sur ebenaĵo, laŭ la ukraina landlimo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Veľké Kapušany troviĝas 3 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1332 en formo *"Chistols"*. En 1910 loĝis en Budaháza 146 da homoj, (ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Budaháza apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Budaháza rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Inter 1964-1990 Budince predis sian memstarecon kaj iĝis parto de Ruská. En 2001 loĝis en Budince 192 da homoj, (131 hungaroj, 45 ciganoj, 13 slovakoj, po 1 ruteno kaj ĉeĥo).

## Eksteraj ligiloj 
* Budince en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Ruská

**Ruská** (hungare *Dobóruszka*) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
  
## Situo 
Ruská situas sur ebenaĵo, laŭ la ukraina landlimo (kun trapasejo), laŭ flankovojoj. Veľké Kapušany troviĝas 6 km.
  
## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1332 en formo *"Ruska"*. Ekde la 15-a jarcento dum 2 jarcentoj la kampoj apartenis al familio **Dobó** havanta tiam ankaŭ burgon. En 1910 loĝis en Dobóruszka 616 da homoj, (612 hungaroj, 2 rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon Dobóruszka apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Veľké Kapušany, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 Dobóruszka rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Ruská 584 da homoj, (547 hungaroj, 37 slovakoj).

## Famulo 
* naskiĝis kaj estas entombigita heroo de Eger Stefano Dobó 
 
## Vidindaĵo 
* gotika katolika preĝejo omaĝe al Apoteozo Sankta Kruco el la 16-a jarcento, Stefano Dobó tie estis entombigita en 1572, en 1797 la preĝejo estis rekonstruita

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
EPK

**EPK** povas signifi:

* **EPK** estas akronimo de **Enĝinierado, Konstruado kaj Provizado**. Ĝi difinas specon de kontrakto por konstruado, kio inkluzivas kaj inĝenieradon kaj konstruadon kaj provizadon de la bezonataj servoj kaj konstru-materialoj. Ĝia origino estas angla akronimo EPC (Engineering, Procurement & Construction).

Kategorio:Mallongigoj
Gregorio la 12-a

**Gregorio la 12-a** (m. la 18-an de oktobro 1417), denaske **Angelo CORRER** aŭ **CORRARO**, estis la romkatolika papo ekde 1406 ĝis 1415 kaj la posteulo de Inocento la 7-a (1404-06). Li estis elektita en Romo de konklavo el nur dekkvin kardinaloj, laŭ tre preciza kondiĉo : se la kontraŭpapo Benedikto la 13-a, la rivalo de Gregorio en Avinjono, definitive rezignus pri sia ofico, ankaŭ Gregorio devus rezigni pri sia papeco, tiel ke nova baloto okazu kaj ke la granda okcidenta skismo finiĝu.

Gregorio devis rezigni pri lia posteno okaze de la koncilio de Konstanco en 1415.

eta|maldekstra|persona papa blazono de li
[eta|center|300px|portreto de li el la [Nurenberga Kroniko]]

Kategorio:Papoj
Kategorio:Mortintoj en 1417
Zemplínska Nová Ves

eta|dekstra|330ra|Zemplínska Nová Ves situas en la plej griza distrikto

**Zemplínska Nová Ves,** hungare **Zemplénújfalu** estas nova malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov. La hungaroj uzas ankaŭ la formon *Zemplénújhely*.

* Areo: 11 km²
* Supermara alteco: 122 m
* Loĝantaro: 950
* Poŝtkodo: 076 16
* Aŭtokodo: TV
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Zemplínska Nová Ves situas laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Slovenské Nové Mesto-Trebišov. La lasta troviĝas 12 km-ojn.

## Historio 
Dum la historio 3 vilaĝoj formiĝis ĉi tie: Isztáncs, Upor (slovake: Úpor) kaj Zemplénkelecsény (slovake Zemplinský Klečenov). Ĝis Traktato de Trianon la triopo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Gálszécs, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Zemplínská Nová Ves naskiĝis en 1964 el unuigo de la triopo. En 1991 Stanča rericevis sian memstarecon, restis duopo. En 2001 loĝis en Zemplínska Nová Ves 938 da homoj, (921 slovakoj, 3 ciganoj, po 1 ĉeĥo kaj hungaro).

Kategorio:Municipoj en distrikto Trebišov
Dialogue avec mon jardinier (filmo)

***Dialogue avec mon jardinier*** (Dialogo kun mia ĝardenisto) estas franca filmo de Jean Becker aperinta en 2007.

## Temo
Akirinte kontentigan reputacion de pariza pentristo, kvindek-jarulo revenas al siaj radikoj kaj reeniras en la centron de profunda Francio por reekposedi la domon de sia juneco. Ĉirkaŭ la domo etendiĝas granda terpeco, kiun li ne emas prizorgi pro nesufiĉa talento.

Pro tio, li publikigas lokan dung-anonceton. La unua kandidato (kiu montriĝos taŭga) estas eksa kunlernanto el la komunuma lernejo, kiun li tiel mirinde retrovas. Li estos lia ĝardenisto.

Ĉe lia ĉiutaga ĉeesto, la pentristo per impresionismaj tuŝoj malkovras homon, kiu unue scivoligas lin kaj poste mirigas pro la honesteco kaj simpleco de lia alrigardo al la mondo...

## Teĥnikaĵoj
*Titolo: *Dialogue avec mon jardinier*
*Reĝisoro: Jean Becker
*Scenaro, adapto kaj dialogoj: Jean Cosmos, Jacques Monnet kaj Jean Becker, adaptita de samnoma romano de Henri Cueco
*Muziko: Ahmet Gülbay
*Devenlando: Francio
*Aperdato: 
*Formato: Kolora
*Ĝenro: Komedio 
*Daŭro: 110 minutoj

## Rolularo
*Daniel Auteuil:Pentristo, "Dupinceau"
*Jean-Pierre Darroussin: Ĝardenisto, "Dujardin"
*Fanny Cottençon: Hélène, edzino de "Dupinceau"
*Élodie Navarre: Carole, filino de "Dupinceau"
*Alexia Barlier: Magda, amatino de "Dupinceau"
*Hiam Abbass: Edzino de Ĝardenisto

## Videoteko
*Aperis DVD de la filmo.

## Eksteraj ligiloj
*Oficiala franca retejo 
*Dialogue avec mon jardinier en IMDB
*Dialogue avec mon jardinier en Allocine 

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2007
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Filmoj de Jean Becker
Turn-ŝlosila projekto

**Turnŝlosilo** aŭ **turnŝlosila projekto** estas speco de projekto, kiu estas konstruita de evoluigisto kaj vendita aŭ transdonita al aĉetanto en preta-por-ekuza stato. 

Turnŝlosilo temas pri io, kio estas preta por tuja ekuzado, ĝenerale uzita en la vendada aŭ provizado de varoj aŭ servoj. La termino estas ofta en la konstruada industrio, ekzemple, en kiu ĝi temas pri la pakaĵo de materialoj kaj laboro de subkontraktistoj. Ekz-e, turnŝlosila laboro far tubisto inkluzivas la partojn (necesejojn, tubojn, ktp.) kaj ankaŭ la tubistan laboradon, tute sen kontribu(aĵ)oj de la ĝeneralaj kontraktistoj. 

Simplavorte: **turn-ŝlosila** estas adjektivo ĉefe uzata por difini specon de kontrakto por konstruado/plenumado de projekto ĝis la fina etapo, tiel ke per "turnado de ŝlosilo" vi povas ekuzi ĝin.

Kategorio:Projekt-administrado
Ĉefepiskopujo de Bolonjo

La **ĉefepiskopujo de Bolonjo** estas romkatolika ĉefepiskopujo lokita en norda Italio. Ĝia sidejo troviĝas en la urbo Bolonjo. La nuna ĉefepiskopo estas kardinalo Carlo Caffarra depost la jaro 2003.

La episkopujo estis fondita en la 3-a jarcento, kaj fariĝis ĉefepiskopujo la 10-an de decembro 1582. Kvar ĉefepiskopoj de Bolonjo jam estis elektitaj kiel papoj : Julio la 2-a, Gregorio la 15-a, Benedikto la 14-a kaj Benedikto la 15-a.

## Listo de episkopoj kaj ĉefepiskopoj de Bolonjo 
* Giuliano della Rovere (1483 - 1502) (poste papo Julio la 2-a)
* Giovanni Stefano Ferreri (1502 - 1510)
* Achille Grassi (1511 - 1523)
* Lorenzo Campeggio (1523 - 1525)
* Alessandro Campeggio (1526 - 1553)
* Giovanni Campeggio (1553 - 1563)
* Rannucio Farnese (1564 - 1565)
* Gabriele Paleotti (1566 - 1597) (unua ĉefepiskopo en 1582)
* Alfonso Paleotti (1597 - 1610)
* Scipione Caffarelli-Borghese (1610 - 1612)
* kardinalo Alessandro Ludovisi (1612 - 1621) (poste papo Gregorio la 15-a)
* Ludovico Ludovisi (1621 - 1632)
* Girolamo Colonna (1632 - 1645)
* Niccolo Albergati-Ludovisi (1645 - 1651)
* Geronimo Boncompagni (1651 - 1684)
* kardinalo Angelo Ranuzzi (1688 - 1689)
* kardinalo Jacopo Boncompagni (1690 - 1731)
* kardinalo Prospero Lorenzo Lambertini(1731 - 1740) (poste Benedikto la 14-a)
* Vincenzo Malvezzi (1754 - 1775)
* Andrea Giovanetti (1775 - 1800)
* kardinalo Carlo Oppizoni (1802 - 1831)
* Michele Viale-Prelà (1855 - 1860)
* kardinalo Filippo Guidi (1863 - 1871)
* Carlo Luigi Morichini (1871 - 1876)
* kardinalo Lucido Parocchi (1877 - 1882)
* kardinalo Francesco Battaglini (1882 - 1892)
* kardinalo Serafino Vannutelli (1893 - 1893)
* kardinalo Domenico Svampa (1894 - 1907)
* kardinalo Giacomo della Chiesa (1907 - 1914) (poste papo Benedikto la 15-a)
* Giorgio Cardinal Gusmini (1914 - 1921)
* kardinalo Giovanni Nasalli Rocca di Corneliano (1921 - 1952)
* Giacomo Cardinal Lercaro (1952 - 1968)
* kardinalo Antonio Poma (1968 - 1983)
* Enrico Manfredini (1983 - 1983)
* Giacomo Biffi (1984 - 2003)
* kardinalo Carlo Caffarra (2003 - )

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo 

Cefepiskopujo
*
Bolonjo