open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tetradekanoduata acido

**Tetradekanoduata acido** aŭ **1,14-dodekanodukarboksilata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,14-tetradekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en metanolo. Tetradekanoduata acido posedas 14 karbonatomojn, 26 hidrogenatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Tetradekanoduata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

Tetradekanoduata acido, ankaŭ konata kiel 1, 14-tetradekanoduato, apartenas al la klaso de organikaj kombinaĵoj konataj kiel longĉenaj grasacidoj. Ĉi tiuj estas grasacidoj kun alifata kateno, kiuj enhavas inter 13 kaj 21 karbonatomojn. Tetradekanoduata acido estas konsiderata praktike nesolvebla (en akvo) kaj relative neŭtrala molekulo.

Tetradekanoduata acido estis detektita en multoblaj biofluidoj, kiel ekzemple fekaĵoj, sango, kaj urino. Ene de la ĉelo, Tetradekanoduata acido situas ĉefe en la membrano, citoplasmo kaj adiposomo. Tetradekanoduata acido ankaŭ estas devena kunmetaĵo por aliaj transformproduktoj, inkluzive de sed ne limigitaj al, tetradekano, tetradekanodioil-CoA, kaj (3S)-hidroksotetradekanodioil-CoA.

Tetradekanoduata acido estas alfa, omega-dukarboksilata acido kiu estas tetradekano en kiu la metilgrupoj estis oksigenitaj al la ekvivalenta karboksilata acido.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,14-tetradekanoduata acido** per oksidigo de **1,14-tetradekanoduolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,14-tetradekanoduata acido** per oksidigo de **1,14-tetradekanodualdehido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,14-tetradekanoduata acido** per traktado de **1,14-tetradekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,14-tetradekanoduata acido** per traktado de **natria 1,14-tetradekanoduato** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1,14-dumetila tetradekanoduato** per traktado de **metanolo** kaj **1,14-tetradekanoduata acido**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **1,14-duetila tetradekanoduato** per traktado de **etanolo** kaj **1,14-tetradekanoduata acido**:

## Vidu ankaŭ
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
Nuntempa Juda Muzeo

[alternative=|eta|300x300ra|La dekonstruaĵivista aldono de [Daniel Libeskind (2017)]]
eta|272x272ra|La sama alo sed de alia angulo
eta|268x268ra|Interna vido de la "Yod"
La **Nuntempa Juda Muzeo** () estis establita en 1984 en San-Francisko, Kalifornio kun la celo disponigi modernan kaj nuntempan perspektivon al juda kulturo, historio, arto kaj ideoj. 

En junio 2008, la muzeo translokiĝis al la SOMA ‏, South of Market (Suda de Merkato) areo, en modernan konstruaĵon dezajnita fare de la arkitekto Daniel Libeskind.

## Historio 
La muzeo komenciĝis en 1984 kiel juda komunuma muzeo, kaj situis en la komerccentro de San-Francisko. Dek jarojn poste, la ĉefestraro de la muzeo decidis movi sian ĉefsidejon al Mission Street, laŭlarĝe de la Yerba Buena Gardens-komplekso. Arkitekto Peter Eisenman proponis planon por la dezajno de la nova konstruaĵo, sed la muzeoposedantoj kaj lokaj loĝantoj kontraŭbatalis ĝin. En 1998, la muzeo dungis la servojn de Daniel Libeskind por projekti la novan konstruaĵon kaj konstruo komenciĝis en 2006.

La muzeo ne aranĝas permanentajn ekspoziciojn kaj kolektojn, kaj gastigas kaj prezentas ŝanĝiĝantajn ekranojn kaj ekspoziciojn. La direktoro de la muzeo ekde 1999 estas Connie Wolff, kiu antaŭe estis la kuratoro de la Muzeo Whitney de Usona Arto .

## Arkitekturo 
La konstruaĵo, kiu kovras areon de proksimume 5,900 kvadrataj metroj, estas plejparte bazita sur la elektrocentrala konstruaĵo kiu staras tie ekde 1907. Kiel etendaĵo de la malnova konstruaĵo, Libeskind dezajnis kavan kubon el neoksideblaŝtalo en malhelblua koloro kiu reflektas la rilaton inter la pasinteco kaj la nuntempo. La dezajno de la muzeo konservis la karakteron kaj koloron de la antikva konstruaĵo, plene konservante la fasadon de la konstruaĵo konstruita el ruĝbrikoj. Sur la tegmento de la antikva konstruaĵo estas rektangula metala strukturo, kiu enhavas la vestiblon, studcentron kaj parton de la galerioj sur la dua etaĝo. 36 romboformaj fenestroj lumigas la supran etaĝon de la metala kubo, kiu plejparte estas spaco por okazaĵoj kiel prezentojn kaj koncertmuzikon. Ankaŭ, la muzeokonstruaĵo inkluzivas okazaĵhalon, aŭditorion, kafejon kaj suvenirbutikon .

Simila al la Dana Juda Muzeo en Kopenhago, Libeskind integrigis hebreajn surskribojn en la Nuntempa Juda Muzeo kiel parto de la dezajno de la konstruaĵo. Libeskind asertis ke la grandaj metalstrukturoj baziĝas en sia formo sur la literoj Ĥet (la rektangula konstruaĵo) kaj Yod (la kubo), kaj kune formas la hebrean vorton Ĥ(a)J, kiu signifas "vivaĵo" . Ankaŭ, en la enirhalo al la konstruaĵo, la vorto Pardes estas stampita sur la muro. Tiu vorto Pardes (פרדס) estas kvarlitera hebrea vorto por fruktoĝardeno, sed kiel akronimo ĝi signifas la kvar metodoj de interpretado de la sanktaj libroj

La konstruado de la muzeo estis finita en 2008, kaj ĝia kosto estas taksita je 47,5 milionoj da dolaroj .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Juda Muzeo (Novjorko)
* Juda Muzeo de Berlino

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Judaj muzeoj
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:San-Francisko
Heksadekanoduata acido

**Heksadekanoduata acido** aŭ **heksadekanoduata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,16-heksadekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en DMSO kaj metanolo. Heksadekanoduata acido posedas 16 karbonatomojn, 30 hidrogenatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Heksadekanoduata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

Heksanoduata acido (HDDA) estas saturita grasacido derivita de la omega-6 grasacido familio, kaj estas trovita nature en bestoj kaj plantaj fontoj. Ĝi estas blanka, vaksa solidaĵo kun fandopunkto de 113,5 °C kaj molekula pezo de 284,46 g/mol. HDDA estas grava komponanto en multaj industriaj kaj komercaj produktoj, kaj estas uzata en la produktado de polimeroj, surfaktantoj, lubrikaĵoj kaj aliaj materialoj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la sintezo de diversaj drogoj, kiel antikoagulantoj, kontraŭinflamaj agentoj kaj kontraŭkonvulsiaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **1,16-heksadekanoduata acido** per oksidigo de **1,16-heksadekanoduolo**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **1,16-heksadekanoduata acido** per oksidigo de **1,16-heksadekanodualdehido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **1,16-heksadekanoduata acido** per traktado de **1,16-heksadekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **1,16-heksadekanoduata acido** per traktado de **natria 1,16-heksadekanoduato** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **1,16-dumetila heksadekanoduato** per traktado de **metanolo** kaj **1,16-heksadekanoduata acido**:

### Sintezo 6 
* Preparado de la **1,16-duetila heksadekanoduato** per traktado de **etanolo** kaj **1,16-heksadekanoduata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
CP Urbanos de Lisboa

**CP Urbanos de Lisboa** estas komerca divizio de Comboios de Portugal, portugala publika fervoja firmao, direktita al disponigado de antaŭurbaj pasaĝerservoj en la metropola areo de Lisbono.

## Historio 
La , la Estraro de Direktoroj de CP aprobis novan reorganizadon de la firmao kun komerca administra logiko por respondi al la defioj de la transporta merkato, establante Komercunuojn organizitajn laŭ la malsamaj merkatsegmentoj, kun administra aŭtonomio. Tiel, inter aliaj, la USGL-Unidade de Suburbanos da Grande Lisboa kaj la USGP-Unidade de Suburbanos do Grande Porto estis naskitaj, tiuj du supozante specialan signifon, dum urba transportado reprezentas proksimume 80% de la totalaj pasaĝeroj de CP.

## Floto 
* Serio 2300/2400 de Sorefame kaj de Siemens.
* Serio 3150 de Alstom kaj de Sorefame.
* Serio 3500 de CAF kaj de Alstom.

Automotora-CP-LinhadeSintra-Rossio.jpg|Serio 2300/2400
Flickr - nmorao - Urbano 19723, Apeadeiro de Cruz Quebrada, 2009.11.13.jpg|Serio 3150
CP 3575 - Gare do Oriente.jpg|Serio 3500

## Linioj 
La reto de CP Urbanos de Lisboa konsistas el kvar linioj:

## Vidu ankaŭ 
* Infraestruturas de Portugal
* Comboios de Portugal
* Fertagus
* Metroo de Lisbono
* CP Urbanos de Coimbra
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Transporto en Lisbono
Kategorio:Fervojo en Portugalio
José Antonio García Blázquez

**José Antonio GARCÍA BLÁZQUEZ** (Plasencia, 29a de aprilo 1936 - Madrido, 12a de aŭgusto 2019) estis hispana verkisto kaj tradukisto.

## Biografio kaj kariero
Li studis Beletrojn en Madrido. Lia doktoriga disertacio estas dediĉita al estetiko de Oscar Wilde. Li karieris ĉefe eksterlande, nome en Unuiĝinta Reĝlando kaj Svisio, ĉefe kiel tradukisto en internaciaj organizoj.

Lia unua romano estis en 1966 *Los diablos*, per kiu li intencis eliri el la hispana ĉeftendenco de la tiama socia realismo; sekvis pli sukcesa *No encontré rosas para mi madre* (Mi ne trovis rozojn por mia panjo, 1968), de kiu oni faris kinan version reĝisoritan de Francisco Rovira Beleta stelulita de Gina Lollobrigida kaj Concha Velasco, en 1972.

Li publikigis en la 1970-aj jaroj estas: *Fiesta en el polvo* (1971), *El rito* (1974), eble lia plej fama verko, kiu ricevis en 1973 la Premion Nadal; kaj en 1976 publikigis *Señora Muerte*. Liaj roluloj ĉefe moviĝas tra grandurboj: Novjorko, Madrido, Barcelono, Parizo, kaj ripete en provinca urbo Plasencia, kiu havigas memoron de la malpermesitaj ludoj de la infanaĝo.

En la 1980-aj jaroj li publikigis: *Rey de ruinas* (1981), *La identidad inútil* (1986), *Puerta secreta* (1993) kaj *El amor es una tierra extraña* (1996). En 2007 publikigis *La soledad del anfitrión* kaj *Amigos y otras alimañas*.

## Referencoj
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Alcântara-Terra (stacidomo)

**Alcântara-Terra** () estas fervoja stacio integrita en la Linha de Cintura, en Lisbono, Portugalio, estante la finstacio de la servo de "Linha da Azambuja" de CP Urbanos de Lisboa.

## Bildgalerio 

Alcantara Terra Railway Station.jpg|Stacidomo
Alcântara Terra, Lisboa (52713087193).jpg|Kajo
AlcantaraPortugal01.JPG|Ponteto

## Vidu ankaŭ 
* Lisbono
* Alcântara-Mar (stacidomo)
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Transporto en Lisbono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Azambuja (stacidomo)

**Azambuja** () estas fervoja stacio de la Norda Linio, kiu priservas la urbon Azambuja, en la Distrikto Lisbono, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação Ferroviária da Azambuja - Portugal (16636083727).jpg
Estação Ferroviária da Azambuja - Portugal (17050929309).jpg

## Vidu ankaŭ 
* Azambuja
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Azambuja
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Azambuja

**Azambuja** [ɐzɐ̃ˈbuʒɐ] estas portugala Urbeto en la Distrikto Lisbono, kun proksimume  loĝantoj.

La urba municipo estas dividita en jenajn submunicipojn: 
* Alcoentre
* Aveiras de Baixo
* Aveiras de Cima
* Azambuja
* Manique do Intendente, Vila Nova de São Pedro e Maçussa
* Vale do Paraíso
* Vila Nova da Rainha

## Vidu ankaŭ 
* Azambuja (stacidomo)
* Espadanal da Azambuja (stacidomo)
* Vila Nova da Rainha (stacidomo)
* Virtudes (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Oeiras (stacidomo)

**Oeiras** () estas fervoja stacio, kiu priservas la urbon Oeiras, en Distrikto Lisbono, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Fundição de Oeiras, Oeiras, Portugal - panoramio.jpg|Stacidomo
Estação Ferroviária de Oeiras, 06-18. (01).jpg|Kajoj kaj vojoj
The Oeiras railway bridge (5841240998).jpg|Azuleĥo

## Vidu ankaŭ 
* Oeiras
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Oeiras
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Alverca (stacidomo)

**Alverca** () estas fervoja stacio sur la Norda Linio, kiu priservas la urbon Alverca do Ribatejo, en la municipo Vila Franca de Xira, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Vila Franca de Xira
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vila Franca de Xira
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ilona Andrássy (1858-1952)

Grafino **Ilona Andrássy** [andrAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Andrássy Ilona** estis hungara aristokrato. Ŝiaj nobelaj antaŭnomoj estis *csíkszentkirályi* [ĉIksentkirAji] kaj *krasznahorkai* [krasnahorkai]. Ŝiaj gepatroj estis Gyula Andrássy kaj Katinka Kendeffy, ŝia edzo estis Lajos Batthyány (guberniestro) (ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Batthyány Lajosné*). 

Ilona Andrássy naskiĝis  en Petronell-Carnuntum (Aŭstra Imperio), ŝi mortis  en Polgárdi.

## Biografio 
Ilona Andrássy estis edukita hejme fare de angla edukisto. Ŝi edziĝis en 1882, poste ŝi sekvis la edzon al Győr. Inter 1892 kaj 1896 ili vivis en Fiume (tiam ekstera apartenaĵo de Hungarlando). Ŝi naskis 2 gefilojn en 18883 kaj 1887. Ŝi apogis la artojn kaj virinajn movadojn. Dum la socialismo la ŝtato forprenis iliajn havaĵojn.

## Fontoj 
* datenoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aristokratoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Vila Franca de Xira

**Vila Franca de Xira** estas urbo bazita en samnoma portugala municipo, situanta en la Distrikto Lisbono, apartenanta al la Metropola Areo de Lisbono. Ĝi situas en la tradicia provinco Ribatejo.

La municipo Vila Franca de Xira estas formata de ses *freguesias*, nome jenaj submunicipoj:​
* Alhandra, São João dos Montes e Calhandriz
* Alverca do Ribatejo e Sobralinho
* Castanheira do Ribatejo e Cachoeiras
* Póvoa de Santa Iria e Forte da Casa
* Vialonga
* Vila Franca de Xira

Pro sia proksimeco al la landa ĉefurbo Lisbono, ĝi suferis enorman kreskon laŭlonge de la 20-a jarcento, nome el 15 000 loĝantoj ĝis pli ol 122 000 fine de la jarcento; en 2021 estis totale 137 540 loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Vila Franca de Xira (stacidomo)
* Alhandra (stacidomo)
* Alverca (stacidomo)
* Carregado (stacidomo)
* Castanheira do Ribatejo (stacidomo)
* Póvoa (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urboj de Portugalio
Oktadekanoduata acido

**Oktadekanoduata acido** aŭ **oktadekanodukarboksilata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,18-oktadekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en metanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Oktadekanoduata acido posedas 18 karbonatomojn, 34 hidrogenatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Oktadekanoduata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,18-oktadekanoduata acido** per oksidigo de **1,18-oktadekanoduolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,18-oktadekanoduata acido** per oksidigo de **1,18-oktadekanodualdehido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,18-oktadekanoduata acido** per traktado de **1,18-oktadekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,18-oktadekanoduata acido** per traktado de **natria 1,18-oktadekanoduato** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1,18-dumetila oktadekanoduato** per traktado de **metanolo** kaj **1,18-oktadekanoduata acido**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **1,18-duetila oktadekanoduato** per traktado de **etanolo** kaj **1,18-oktadekanoduata acido**:

## Vidu ankaŭ
* Karboksilata  acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
Louňovice

:*Eble vi serĉas: Louňovice pod Blaníkem.*

**Louňovice** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 30 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj 9 kilometrojn oriente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1407.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Louňovice, east.jpg|Louňovice
Louňovice, west.jpg|Louňovice
Louňovice.jpg|Louňovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Emir Kusturica

**Emir KUSTURICA** (en serba: Емир Кустурица, Émir Kústurica; 24a de Novembro 1954) estas denaske bosnia serba kinreĝisoro, scenaristo, aktoro, produktoro kaj muzikisto. Li havas ankaŭ francan ŝtatanecon. 

Kusturica estas unu el la plej famaj eŭropaj kinistoj aktivaj ekde la mezo de la 1980-aj jaroj, plej bone konata pro superrealismaj kaj naturalismaj filmoj kiuj montras profundajn simpatiojn por marĝenuloj. Li estis rekonata ankaŭ pro siaj projektoj en Andrićgrad (Andriĉ-urbo). Li konkuris kvinfoje en la Kinfestivalo de Cannes kaj ricevis dufoje la ''Palme d'Or* (pro *Otac na službenom putu* kaj *Podzemlje*), kaj la premion al la Plej Bona Reĝisoro pro *Dom za vešanje* (Cigantempo).

Kusturica ricevis ankaŭ Arĝentan Urson en la Berlina Kinfestivalo pro *Arizona Dream*, Arĝentan Leonon en la Venecia Kinfestivalo pro *Crna mačka, beli mačor* (Nigra kato, blanka kato) kaj Arĝentan Leonon pro Plej Bona Unua Verko pro *Sjećaš li se Doli Bel?* (Ĉu vi memoras Dolly Bell?). Li ankaŭ iĝis Komandanto de la franca *Ordre des Arts et des Lettres*.

Ekde la mezo de la 2000-aj jaroj, la ĉefa loĝejo de Kusturica estis en Drvengrad, urbo konstruita por lia filmo *Život je čudo* (Vivo estas miraklo), en la regiono Mokra Gora de Serbio. Li konstruis partojn de historia vilaĝo por la filmo. Li iĝis membro de la Akademio de Sciencoj kaj Artoj de Respublika Srpska ekde la 9a de Novembro 2011. Inter aliaj omaĝoj, Kusturica iĝis Bonvola Ambasadoro de UNICEF en 2002 kaj ok jarojn poste li fariĝis kavaliro de la Legio de Honoro en Francio. Li publikigis membiografion "Smrt je neprovjerena glasina" (“Morto estas neverigita onidiro”) en 2010, sekvita de libro de fikcio, "Sto jada" (“Centoj da problemoj”), en 2013.​

## Filmoj 
* 1978 Guernica
* 1978 Невјесте долазе
* 1980 Бифе Титаник
* 1981 Сјећаш ли се Доли Бел, *Sjećaš li se Doli Bel?* (Ĉu vi memoras Dolly Bell?)
* 1985 Отац на службеном путу, *Otac na službenom putu*
* 1988 Дом за вешање, *Dom za vešanje* (Cigantempo)
* 1993 Arizona Dream
* 1995 Подземље, *Podzemlje*
* 1998 Црна мачка бели мачор, *Crna mačka, beli mačor* (Nigra kato, blanka kato)
* 2001 Приче супер осмице
* 2004 Живот је чудо, *Život je čudo* (Vivo estas miraklo)
* 2007 Завет
* 2008 Марадона
* 2011 Седам пријатеља Панча Виље и жена са шест прстију
* 2014 Разговори са боговима
* 2016 На млечном путу
* 2018 Ел Пепе, један узвишени живот

## Bibliografio 
* Gocić, Goran (2001). *The Cinema of Emir Kusturica: Notes from the Underground*. Londono: Wallflower Press. ISBN 978-1-903364-14-7.
* Irodanova, Dina: *Emir Kusturica*. Londono. British Film Institute 2002.
* Imsirevic, Almir: *Based on a Truth Story'', Sarajevo, 2007.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Serbaj reĝisoroj
Kategorio:Serbaj muzikistoj
Louňovice pod Blaníkem

:*Estas ankaŭ: Louňovice.*

**Louňovice pod Blaníkem** estas kampurbo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono en distrikto Benešov. Ĝi etendiĝas proksimume 15 km oriente de urbo Votice kaj 8 km sude de urbo Vlašim. La municipo konsistas el kvin lokaj partoj – Louňovice pod Blaníkem, Býkovice, Mrkvová Lhota, Rejkovice kaj Světlá. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La municipo estis fondita inter ambaŭ montoj Blaník. La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1149, kiam ĉi tie estis fondita virina monaĥejo. Ekde la 23-a de januaro 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria 
* Kastelo Louňovice.
* Ĉe Blanice situadis pereinta muelejo Jeřábkův mlýn (n-ro 78)

## Naskiĝintoj
* Jan Dismas Zelenka – mondfama baroka muzika komponisto, kiu ĉi tie naskiĝis la 16-a de oktobro 1679. 

## Pluaj fotoj 

Louňovice pod Blaníkem, pivovarská lednice.jpg|Louňovice pod Blaníkem, glaciejo de bierfarejo
Louňovice pod Blaníkem, Malá Strana čp. 62, 63.jpg|Louňovice pod Blaníkem
Louňovice pod Blaníkem, Malá Strana, čp. 60, 62, 72, 63.jpg|Louňovice pod Blaníkem
Louňovice pod Blaníkem, U Pivovaru čp. 57.jpg|Louňovice pod Blaníkem


Kategorio:Kampurboj en distrikto Benešov
Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Praias-Sado (stacidomo)

**Praias-Sado** () estas fervoja stacio sur Linha do Sul, situanta en la Municipo de Setúbal, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Praias-Sado-A (stacidomo)
* Setúbal

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Setúbal
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Adolf Schustek

'*** [ŝustek], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Schustek Adolf*' estis hungara instruisto.

 naskiĝis en 1881 en Zsolna (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Žilina en Slovakio), li mortis en 1944 en Aŭŝvico (koncentreja komplekso) (Nazia Germanio).
 
## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li studis en Komerca Akademio (Budapeŝto) kaj komerca altlernejo en Lepsiko. Fine li akiris pedagogian diplomon en Budapeŝto en 1903. Post la diplomo li instruis en Nagyvárad. Li batalis dum la 1-a mondmilito en la unuaj 2 jaroj. Li estis lernejestro en Oradea (kiu ekde 1940 denove estis Nagyvárad). Dum la nazia erao (1944) li deportiĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Buchhaltungs Lexikon* (kunredaktoro)
* *magyar–német és német–magyar kereskedelmi szótár* (kunredaktoro)

## Fontoj 
* datenoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Blackstone Group

**Blackstone Group** LP ( NYSE :  BX ) estas privata akci- kaj investfirmao, formita en 1985 fare de Peter G. Peterson kaj Stephen A. Schwarzman.

La kompanio estas unu el la plej grandaj investantoj de la mondo en alternativaj investoj (en). La agadkampoj de la firmao inkluzivas nemoveblaĵojn, privatajn akciojn, same kiel kreditajn kaj heĝfondusajn strategiojn .

La firmao havas sian ĉefsidejon en Novjorko, kaj aliajn oficejojn en Atlanta, Bostono, Londono, Hamburgo, Parizo, Mumbajo kaj Honkongo.

Blackstone posedas 20% de China National BlueStar kiu siavice posedas Elkem .

Konataj posedaĵoj de la Blackstone Grupo (en aprilo 2016):

* Industrio: TRW Automotive, Nalco, Freescale Semiconductor, MB Aerospace (X/2015 )
* Vitro: Gerresheimer
* Amaskomunikilaro kaj Distra industrio: Merlin Entertainments Group, Universal Orlando Resort, Cineworld, Houghton Mifflin, SeaWorld
* Energio kaj Rubadministrado: Allied Waste, Texas Genco
* Pakado: Graham Packaging
* Telekomunikadoj: Deutsche Telekom, akcia havo de 4.5%
* Financo: Allianz SE, akcia havo de 5.3%
* Sanservo: Southern Cross Healthcare
* Gastronomio: Spirit Group
* Modo: Jack Wolfskin (2011-2017) , Spanx Inc.
* Hotelindustrio: Hilton Hoteloj (IV/2007), proksima kunlaboro sur la germana hotelmerkato kun la Event Hotel Group, 2007 aĉeto de la antaŭa Interhoteloj de la GDR, La Kosmopolito, Las Vegas (III/2013 )
* Produktado: Leica (X/2011 )

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Financaj firmaoj
Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Firmaoj de Nov-Jorkio
Radějovice (distrikto Prago-oriento)

**Radějovice** () estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 12 kilometrojn sudokcidente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Olešky.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Paroĥa preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria en parto Olešky
* Ŝtona sonorilejo en vilaĝplaco
* Tombeja kapelo en Olešky

## Pluaj fotoj 

Radějovice, Common.jpg|Vilaĝplaco
Radějovice, from south.jpg|Radějovice de sudo
Rybník na návsi.jpg|Fiŝlago en la vilaĝplaco


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Bain Capital

**Bain Capital** estas financa administradfirmao specialigita pri *privata akcio*, riskkapitalo, kredito kaj *heĝfondusoj*. Ĝi havas ĉefsidejon en Bostono, Usono. Bain Capital investas en larĝa gamo de sektoroj kaj geografiaj regionoj .

La firmao estis fondita en 1984 fare de Mitt Romney kaj aliaj partneroj de la konsultfirmao Bain & Company. Ekde ĝia komenco ĝi akiris aŭ investis en centojn da firmaoj, inkluzive de sed ne limigitaj al AMC Entertainment, Aspen Education Group, Brookstone, Burger King, Burlington Coat Factory, Clear Channel Communications, Domino's Pizza, DoubleClick, Dunkin' Donuts, D&M Holdings, Guitar Center, Hospital Corporation of America, Sealy, The Sports Authority, Staples Inc., Toys "R" Us, Warner Music Group kaj The Weather Channel, Atento, Inetum. La lasta akiro estis ITP Aero en septembro 2022 .

En frua 2012, la firmao administras ĉirkaŭ 66 miliardoj USD da investkapitalo. Ĝi havas 400 profesiulojn, la plej multaj el ili estas spertaj en konsultado, operacioj aŭ financaj servoj.

En junio 2023, Bain Capital estis rangita 13a en Private Equity International laŭ la rangotabelo de PEI de la 300 grandaj privataj financaj firmaoj en la mondo.

## Bibliografio 
* 
* 

## Referencoj 
Ĉiuj referencoj bezonas esti en Esperanto...

## Eksteraj ligiloj 
* Bain Capital (firmaa retejo)

Kategorio:Financaj firmaoj
Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Firmaoj de Masaĉuseco
Kategorio:Bostono
Vila Franca de Xira (stacidomo)

**Vila Franca de Xira** () estas stacio sur la Linio de Nordo, situanta en la urbo Vila Franca de Xira, en Distrikto Lisbono, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação Ferroviária de Vila Franca de Xira 01.jpg|Ekstero
Estação de Caminhos de Ferro de Vila Franca de Xira - Portugal (37752270436).jpg|Azuleĥo
Estação Ferroviária de Vila Franca de Xira - Portugal (37158479856).jpg|Azuleĥo

## Vidu ankaŭ 
* Vila Franca de Xira
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vila Franca de Xira
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Radonice (distrikto Prago-oriento)

**Radonice** () estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio en senpera najbareco de la nordorienta rando de Prago, proksimume 16 kilometrojn nordoriente de la centro de Prago kaj 7 kilometrojn sudokcidente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1397. 

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Vinoř
* Satalice

## Pluaj fotoj 

Radonice, Vinořská str.jpg|Vilaĝplaco
Radonice, Ligasova str.jpg|Strato Ligasova ulice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Vercetti Regular (tiparo)

**Vercetti Regular**, ankaŭ konata kiel **Vercetti**, estas senpaga sanserifa tiparo (senpaga programaro). Ĝi povas esti uzata por komercaj kaj personaj projektoj. Ĝi estis havebla ekde 2022 sub la permesilo *Licence Amicale*, kiu permesas homojn kunhavigi la tipardosierojn kun amikoj kaj kolegoj.

Vercetti Regular estis inspirota de humanismaj kaj geometriaj desegnelementoj.  Dum kreado de Vercetti, la dezajnistoj uzis principojn el antaŭa fonto kun fontkodo malfermita nomita *MgOpen Moderna*. 

La tiparo havas 326 glifojn, inkluzive de numeroj, simboloj, interpunkciaj signoj, kaj akcentoj. Tio signifas ke ĝi povas esti uzata por ĉiuj eŭropajn lingvo kiuj uzas la latinan alfabeton. Elŝuto estas havebla en la sekvaj dosierformoj: OTF, TTF, WOFF, WOFF2.

## Vidu ankaŭ 
* Arial
* Helvetica
* Verdana

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo *(angla)*
* Licence Amicale *(angla)*
* Fonts In Use (Vercetti) *(angla)*

## Referencoj 
Kategorio:Tiparoj
Kategorio:Verkoj de 2022
Heptadekanoduata acido

**Heptadekanoduata acido** aŭ **heptadekanodukarboksilata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,17-heptadekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, acetata acido, metanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj.. Heptadekanoduata acido posedas 17 karbonatomojn, 32 hidrogenatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Heptadekanoduata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **1,17-heptadekanoduata acido** per oksidigo de **1,17-heptadekanoduolo**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **1,17-heptadekanoduata acido** per oksidigo de **1,17-heptadekanodualdehido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **1,17-heptadekanoduata acido** per traktado de **1,17-heptadekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **1,17-heptadekanoduata acido** per traktado de **natria 1,17-heptadekanoduato** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **1,17-dumetila heptadekanoduato** per traktado de **metanolo** kaj **1,17-heptadekanoduata acido**:

### Sintezo 6 
* Preparado de la **1,17-duetila heptadekanoduato** per traktado de **etanolo** kaj **1,17-heptadekanoduata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
Křenice (distrikto Prago-oriento)

**Křenice** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio. La municipo senpere najbaras kun Prago, proksimume 21 kilometroj oriente de la centro de Prago kaj 5 km norde de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1331.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Královice

## Pluaj fotoj 

Křenice, sever, 3.jpg|Křenice
Okres Praha-východ, Křenice (006).jpg|Křenice
Křenice, sever, 2.jpg|Křenice
Křenice, Kralovická (020).jpg|Křenice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Luterana preĝdomo (Dunaharaszti)

La **luterana preĝdomo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Dunaharaszti (Hungario).

## Historio 
La luteranoj vivis en Dunaharaszti en pli granda nombro nur en la 20-a jarcento. Ili fondis eklezian grupon en 1933. La diservoj okazis en diversaj familioj, la preĝdomo estis konstruita en 1981. La preĝdomo estis renovigita en 1998.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas en korto ĉe stratangulo. La fasado estas malsimetria, dekstre malsupre la enirejo funkcias, pli supre pluvŝirmilo estas videbla. Maldekstre estas 2 fenestroj, pli supre jam simetrie estas du fenestroj, la plej supre meze granda kristana kruco. Interne estas 50 seĝoj.

## Sonorilostablo 
La sonorilostablo situas antaŭ la preĝdomo. La unusola sonorilo estis farita en 1941.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* datenoj kun fotoj
* datenoj kun fotoj
eta|Sonorilostablo

Dunaharaszti
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Dunaharaszti
Křenek

**Křenek** () estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento (ĝis la jaro 2006 en distrikto Mělník), en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 7 kilometrojn nordokcidente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1337. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Krucifikso
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito el la jaro 1924

## Pluaj fotoj 

Křenek, North.jpg|La norda parto de municipo
Křenek, restaurant.jpg|Restoracio
Křenek, North 3.jpg|Konstruaĵo
Křenek, meadows.jpg|Herbejoj ĉe la municipo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Erzsébet Schmuck

'*** [erĵEbet ŝmuk], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Schmuck Erzsébet*' estis hungara ekonomikisto, politikisto, parlamentano.

 naskiĝis  en Nagykáta.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1972, poste ŝi akiris ekonomian diplomon en Universitato Károly Marx en 1977. Post la diplomo ŝi laboris 2 jarojn en Hungaraj Ŝtataj Fervojoj, poste ĝis 1989 en Hungara Junulara Komunista Ligo. Intertempe ŝi doktoriĝis en 1984. Ekde fino de la socialismo ŝi havis altajn potencojn en la medioprotekta movado, inter 2014-2022 ŝi estis parlamenta deputito. Ŝi ricevis premion en 2008.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tizenöt év a természet megőrzéséért. A Magyar Természetvédők Szövetsége 15 éve és ennek tükrében a hazai környezetvédő mozgalom fejlődése* (redaktoro, 2005)
* *Jövőkereső. A Nemzeti Fenntartható Fejlődési Tanács jelentése a magyar társadalomnak* (redaktoro, 2010)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* datenoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Germán Sánchez Espeso

**Germán SÁNCHEZ ESPESO** (Pamplono, Navaro, 22a de januaro 1940) estas hispana verkisto.

## Biografio kaj kariero
Li studis Filozofion, Klasikajn Lingvojn kaj Kinematografion. Li estis reĝisoro de reklamkino, instruisto de literaturo, eldonkonsilisto de Ediciones del Centro kaj membro de la *International Writing Program* de la Universitato de Iovao. Li sekvis fekundan aktivecon kiel rakontisto laŭ diversaj stiloj, nome eksperimenta, klasika, krimromana, porinfana ktp. Liaj unuaj verkoj, nome Sus primeras obras, *Experimento en génesis*, *Síntomas de éxodo*, *Laberinto levítico* kaj *De entre los números*, estas konsiderindaj kiel la plej eksperimentemaj eĉ hermetaj, laŭ la aŭtoro mem.

*Narciso*, Premio Nadal 1978, etas jam verko de pli klasika strukturo. Ĝi enkondukas kuriozan interpreton de mito, interplektante intrigon kaj erotismon. *Paraíso* arigas novelojn laŭ la fadeno de la biblia rakontaro, en kiu li kondensas ironie ĉiujn homajn rilatojn. *En las alas de las mariposas* estas iran-reenan vojaĝon en la tempo, unuflanke, de la socio ĉirkaŭ la Hispana Enlanda Milito kaj aliflanke de la protagonisto, mortonto kiu revenas al sia infanaĝo.

*New York Shitty* estas amuza romano, komponita per deliraj roluloj kaj freneza ritmo, promeno tra la nuntempa socio sarkasme kaj bonhumura. *El corazón del sapo* estas lia unua novelo por la infana legantaro; temas pri rakonto plena je imagopovo kaj ritmo, en kiu aperas profundaj temoj kiel morto, tempo, feliĉo, adaptitaj al la infana inteligenta publiko.

## Verkoj 
**Experimento en génesis* (1967).
**Síntomas de éxodo* (1968).
**Laberinto levítico* (1972).
**De entre los números* (1978).
**Narciso* (1978). Premio Nadal
**Viva el pueblo* (1981).
**Paraíso* (1982).
**La reliquia* (1983).
**Baile de disfraces* (1984).
**Pollo frío en la nevera* (1985).
**En las alas de las mariposas* (1986).
**El corazón del sapo* (1987).
**La mujer a la que había que matar* (1991).
**No dejéis el cuchillo sobre el piano* (2001).
**New York Shitty* (2004).
**La raja en el nenúfar* (2016).
**Clítoris* (2017).
**Niñez, dulce veneno* (2022).

## Referencoj
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj
* oficiala retejo de Germán Sánchez Espeso
* Germán Sánchez Espeso, kun "Narciso", Premio Nadal

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Kategorio:Hispanaj romanistoj
Caíde (stacidomo)

**Caíde** () estas fervoja stacio de la Linio de Doŭro, kiu priservas fregezion Caíde de Rei, en la municipo Lousada, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Lousada
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lousada
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Leixões (stacidomo)

**Leixões** () estas fervoja stacio sur la Linio de Leixões, kiu priservas la Havenon de Leixões, en Distrikto Porto, en Portugalio. Ĝi estis malfermita en 1938.

## Vidu ankaŭ 
* Matosinhos

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo kun fotoj de Stacio Leixões, en retejo de Railfaneurope

Kategorio:Matosinhos
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Bernhard Post

**Bernhard POST** (naskiĝinta la  en Majenco) estis germana arkivisto kaj historiisto. Li dum multaj jaroj estris  ĉe Ĉefa ŝtatarĥivo en Vajmaro kaj ĝis pensiiĝo estis direktoro de la Landa Arkivo de Turingio. 

## Vivo
Post studo de historio, germanistiko kaj pedagogio je Majenco, inter 1975 kaj 1980, li doktoriĝis en 1984 post defendo de tezo pri juda historio titole *Judentoleranz und Judenemanzipation in Kurmainz 1774–1813*. Sekvis arkivista trejniĝo en Koblenco kaj Marburg. De 1987 ĝis 1993 li deĵoris kiel staĝisto ĉe la Heslanda ĉefa ŝtata arkivo je Wiesbaden. En 1993 li fariĝis sekciestro pri pli nova dataro ĉe la Ĉefa ŝtatarĥivo en Vajmaro kaj de 2002 ĝis 2008 Post manaĝeris la centran sekcion tiean.

De aprilo 2009 li estris la tuton. Post reformiĝo de la  turingia landa arkivleĝaro Post estris la Landa Arkivon de Turingio. En novembro 2008 la ŝtatsekretariino pri kulturo Babette Winter oficiale permesis ties retiriĝon. 

Dum multaj jaroj Post estis estrarano ene de la Ligo de germanaj gearkivistoj (Verband deŭtscher Arĉivarinnen und Archivare).

## Verkoj (elekto) 
* *Judentoleranz und Judenemanzipation in Kurmainz 1774–1813*, Wiesbaden 1985.
* kune kun Marlis Gräfe, Andreas Schneider: *Die Geheime Staatspolizei im NS-Gau Thüringen 1933–1945. Quellen zur Geschichte Thüringens*. II. Halbband, eldonis Landeszentrale für politische Bildung Thüringen, nova eldono 2005, ISBN 3-931426-83-1 (pdf).
* kune kun Dietrich Werner: *Herrscher in der Zeitenwende. Wilhelm Ernst von Sachsen-Weimar-Eisenach, 1876–1923.* Glaux, Jena 2006, ISBN 978-3-931743-94-9.

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Notoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Arkivistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1953
Invader (artisto)

***Invader***, estas la pseudonimo de Franck Slama (Francio, 1969), estas franca artisto kaj mozaikisto.
[eta|maldekstre|Invad-mozaiko en  Shoreditch, [Londono.]]
Li estas urba artisto kiu algluas mozaikojn de roluloj inspiritaj de la videoludo *Space Invaders* (1978) . Ĝi konsistas el mozaiko de malgrandaj kvadrataj koloraj kaheletoj aranĝitaj en mozaiko por formi karakteron de la ludo sur la muro. Li produktis verkojn de ĉi tiu mozaiko ĉirkaŭ la mondo al kiuj li donis la nomon "Invadado", kun libroj kaj mapoj kie trovi ĉiujn verkojn.

## Loko 
Invader komencis sian projekton en 1998 kun verkoj disigitaj tra la stratoj de Parizo - la urbo kie li vivas kaj kie li plej laboris - kaj daŭris en pli ol 31 urboj en Francio kiel Montpellier, Marsejlo, Avignon, Rennes, Bordeaux, Lille, Chartres . kaj Bastia . Li ankaŭ kreis verkojn en eŭropaj urboj kiel Londono, Kolonjo, Ĝenevo, Novkastelo, Romo, Raveno, Berlino, Laŭzano, Barcelono, Bonn, Ljubljano, Vieno, Graz, Amsterdamo, Bilbao, Manĉestro, Istanbulo kaj en urboj sur aliaj kontinentoj kiel Los-Anĝeleso, Novjorko, San-Diego, Toronto, Bangkok, Tokio, Katmanduo, Varanasio, Melburno, Perto kaj ankaŭ Mombasa.

## La Invad-mozaikoj 
La mozaikoj prezentas karakterojn de la videoludo *Space Invaders* kaj aliajn videoludojn de la fruaj 1980-aj jaroj . La bildoj de ĉi tiuj videoludoj estis produktitaj per malgranda bilda distingokapablo, kaj tiel taŭgas por mozaika produktado, kun la kaheloj reprezentantaj la pikselojn . La uzitaj materialoj malfacilas difekti kaj estas rezistemaj al atmosferaj agentoj. Invader instalis sian unuan mozaikon en la mez-1990-aj jaroj en Parizo. Por la artisto ĝi estis avangardo, restis la sola dum pluraj jaroj por labori tiamaniere. La instalprogramo komenciĝis en 1998.
[eta|maldekstre|Invad-mozaiko en [Romo.]]
La pozicio de la mozaikoj ne estas hazarda, sed estas elektita laŭ diversaj kriterioj, kiuj povas esti estetikaj, strategiaj aŭ artaj. Invader preferas  lokojn vizitatajn de multaj homoj kaj ankaù  kaŝitajn lokojn. En Montpellier la pozicio de la mozaikoj estis elektita por formi, kiam rigardite per mapo al giganta persono de la videoludo de Space Invader.

## Ligoj 
* Oficiala retejo de Invader en la angla

Kategorio:Mozaikoj
Kategorio:Francaj artistoj
Juan José Saer

**Juan José SAER** (Serodino, Provinco Santa Fe, 28a de junio 1937 - Parizo, 11a de junio 2005) estis argentina verkisto. Lian verkaron formis dek du romanoj, kvin novelaroj, kvin esearoj kaj unu poezia libro, krom kvar volumoj de nepublikigitaj tekstoj.

Liaj verkoj estis tradukitaj al franca, angla, germano, itala, portugala, nederlanda, sveda greka, ĉeĥa, japana, hebrea, norvega kaj rumana.​

## Biografio kaj kariero
Li devenis el familio de siridevenaj komercistoj. En 1948, li translokiĝis kun sia familio al la provinca ĉefurbo, Santa Fe, kie edukiĝis, eklaboris kiel ĵurnalisto kaj ekkontaktis kun poetoj kiel Hugo Gola kaj Juan L. Ortiz. Li ekverkis en la 1960-aj jaroj rakontojn influitajn de Jorge Luis Borges kaj romanojn pli ekzistadismajn. En tiuj jaroj, li instruis Kinhistorion kaj Kinkritikon kaj Estetikon en la Universitato Nacia de la Riverbordo.

En 1968, stinginte stipendion de la Alliance Française, translokiĝis al Parizo, kaj poste instruis Literaturon en la Universitato de Rennes ĝis sia retiro en la jaro 2002: En Francio li konis Laurence Gueguen, lia dua edzino kaj patrino de sia unua filino, Clara, naskiĝinta en 1980. Laŭlonge de la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj​ li dediĉis sin al verkado, unu de pli eksperimentaj romanoj, poste pli klasikaj. En 1987, publikigis *La ocasión*, historia romano kun agado okazanta en la 19-a jarcento, kiu ricevis la Premion Nadal.​ En 1991, publikigis *El río sin orillas*, teksto hibrida inter fikcio, eseo kaj historio pri la Plata-Rivero.

En la 1900-aj jaroj li diversigis sian literaturan produktadon, per mikso de ĝenroj kaj stiloj, rakontoj, krimromanoj ktp. Eĉ post lia morto, oni publikigis diversajn liajn tekstojn.

## Verkoj
### Romanoj 
* *Responso* (1963)
* *La vuelta completa* (1966)
* *Cicatrices* (1969)
* *El limonero real* (1974)
* *Nadie nada nunca* (1980)
* *El entenado* (1983)
* *Glosa* (1986)
* *La ocasión* (1987), Premio Nadal
* *Lo imborrable* (1992)
* *La pesquisa* (1994)
* *Las nubes* (1997)
* *La grande* (2005)

### Noveloj 
* *En la zona* (1960)
* *Palo y hueso* (1965)
* *Unidad de lugar* (1967)
* *La mayor* (1976)
* *Lugar* (2000)

### Poezio 
* *El arte de narrar* (1977)

### Eseo 
* *El río sin orillas* (1991)
* *El concepto de ficción* (1997)
* *La narración-objeto* (1999)
* *Trabajos* (2005)

### Antologioj 
* *Narraciones 1* (1983)
* *Narraciones 2* (1983)
* *Cuentos completos* (2001)
* *Papeles de trabajo. Borradores inéditos* (2012)
* *Papeles de trabajo II. Borradores inéditos* (2013)
* *Poemas. Borradores inéditos 3* (2013)
* *Ensayos. Borradores inéditos 4* (2015)
* *A medio borrar* (2017)

## Referencoj
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj
* Amigos-de-Borges.net La Sociedad Mundial de Amigos de Jorge Luis Borges honra a Saer como miembro de honor  .
* Nekrologo de Saer fare de Amanda Hopkinson; en angla, *The Guardian*.
* Tekstoj pri kaj de Saer en *El Ortiba*.
* EPDLP.com Saer en *El Poder de la Palabra*.
* Edgardo Dobry. *Galaxia Saer*, kultura suplemento *Babelia* de *El País.*
* Intervjuo al Juan José Saer.

* 

Kategorio:Argentinaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Fernando Marías Amondo

**Fernando MARÍAS** (Bilbao, 13a de junio 1958 - Madrido, 5a de februaro 2022)​ estis hispana verkisto, scenaristo kaj eldonisto.

## Biografio kaj kariero 
En 1975 li translokiĝis al Madrido por studi kinon el denaska Bilbao.

Lia unua romano, *La luz prodigiosa* (1990), ricevis la Premion *Ciudad de Barbastro*. En 2001, per la romano *El niño de los coroneles*, li gajnis la premion Nadal. Li verkis kun la sama bilbaa Juan Bas la serion *Páginas ocultas de la Historia*, kaj la scenarojn de la filmoj *El segundo nombre* (Paco Plaza, 2001) kaj *La luz prodigiosa* (Miguel Hermoso, 2003), laŭ lia samnoma romano. Per sia romano *La isla del padre* gajnis la Premion *Biblioteca Breve* 2015. Kaj per *Cielo abajo* li estis atinginta alian alitipan premion nome la Nacia Premio de Literaturo kaj Infana kaj Junula en 2006.

Kiel eldonisto li publikigis kelkajn antologiojn de rakontoj kaj unu de poezio, de tre diversaj verkistoj kaj eĉ epokoj. Li estis fondinto de la arta kolektivo "Filoj de Mary Shelley"​ En 2016 li kreis kun Rosa Masip la kulturan vojaĝagentejon Diodati, pionira en la sektoro de la sperta turismo, kaj la libron *Al otro lado de la brújula* (Anaya, 2021) kiun ili verkis dum la pandemio inspirite en siaj vojaĝoj.

En teatro li produktoris *El hogar del monstruo* en 2016 ĉe la *Centro Dramático Nacional* sub reĝisorado de Vanessa Montfort. Li verkis la teatran adapton de la romano *Los santos inocentes* kun Javier Hernández-Simón. Dum jaroj li aktoris kun Espido Freire por la dueto de monologoj *Esta noche moriremos* (Ĉinokte ni mortos).

## Verkoj 
* *La luz prodigiosa* (1990), Premio Ciudad de Barbastro
* *Esta noche moriré* (1992)
* *Páginas ocultas de la Historia* (1997), kunverkita kun Juan Bas
* *Los fabulosos hombres película* (1998)
* *El niño de los coroneles* (2001). Premio Nadal 2001
* *La batalla de Matxitxako* (2001)
* *La mujer de las alas grises* (2003)
* *Invasor* (2004), Premio *Dulce Chacón de Narrativa Española* 2005
* *Cielo abajo* (2005), Premio Anaya 2005 kaj *Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil* 2006
* *El mundo se acaba todos los días* (2005). Premio Ateneo de Sevilo 2005
* *Zara y el librero de Bagdad* (2008), Premio Gran Angular 2008
* *Todo el amor y casi toda la muerte* (2010), Premio Primavera 2010
* *El silencio se mueve* (2010)
* *La isla del padre* (2015). Premio Biblioteca Breve 2015
* *Arde este libro* (2021)
* *Al otro lado de la brújula* (Anaya, 2021), kunverkita kun Rosa Masip

## Referencoj 
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Carmen Gómez Ojea

**Carmen GÓMEZ OJEA**, konata loke ankaŭ kiel *Carmenchu Ojea* (Gijón, Asturio, 11a de oktobro 1945 - 10a de aŭgusto 2022)​ estis hispana verkistino.

## Biografio kaj kariero 
Ŝi gradiĝis en Filozofio kaj Beletroj ĉe la Universitato de Oviedo, loĝis en Gijón kaj kunlaboris en diversaj ĵurnaloj kaj revuoj, ĉefe en *La Nueva España*. Ŝi verkis rakontojn kaj novelojn ĉefe el la 1970-aj jaroj.

Ŝi estis krome elstara verkistino de literaturo porinfana kaj porjunula, per verkoj kiel *La niña de plata* (Edelvives, 1993) -IV Premio Ala Delta-, *El diccionario de Carola* (Edebé, 1996) -Premio Edebé de Literatura Juvenil-, kaj *Bailaremos en el río* (Edebé, 2005).

Ŝi ricevis nombrajn premiojn kaj omaĝojn inter kiuj distingoj je loka (2010) kaj regiona (1982 kaj 2003) niveloj.

## Verkoj 
* *Las manos inútiles* (1966)
* *Relato para tres mares* (1975)
* *La trágica y grotesca historia de Enrique Mes* (1976)
* *Los soliloquios de Olvido* (1976)
* *Otras mujeres y Fabia* (1981), premio Tigre Juan
* *Cantiga de Agüero* (1982), premio Nadal.
* *Los perros de Hécate*
* *La novela que Marien no terminó*, Premio Una Palabra Otra.
* *Pentecostés* (1989)
* *En la Penumbra de Cuaresma* (1993)
* *El diccionario de Carola* (1996)
* *La niña de plata* (1993), 4a Premio Ala Delta
* *Más allá de los rosales* (1998)
* *El granate de Amarilis* (1998)
* *Betsabé nunca duerme* (1998)
* *O camiño da Fraga* (1999)
* *No vuelvas a leer a Jane Eyre* (1999)
* *Nunca soñé contigo* (2000)
* *Los colores del mundo* (2000)
* *Palabras menores* (2001)
* *La verdad de los cuentos* (2001)
* *Cleopatra en un cuaderno* (2001)
* *El camino del bosque* (2001)
* *La canción de los meses* (2003)
* *El verano en que Iveta aprendió a bailar* (2003)
* *El ave que no sabe cantar* (2003)
* *A punta de navaja* (2003)
* *El cordón de oro* (2004)
* *Más allá de los rosales* (2004)
* *Hija de muerta* (2004)
* *La caxa los cuentos* (2005)
* *El vestido de novia y Rosmarina es un estorbo* (2005)
* *Ancila en los fuegos* (2005)
* *Bailaremos en el río* (2005)
* *Canta que te cantarás* (2005)
* *El mundo de bola andante* (2006)
* *Pantaleón, en todo como un león* (2006)
* *La y Lolo* (2006)
* *Haches mudas* (2006)
* *El cielo en la buhardilla* (2007)
* *Stevenson, tú y yo* (2007)
* *El último verano en Charenton* (2008)
* *La historia robada* (2009)
* *Lloramos en Gibraltar por Cadalso y Barceló* (2020)

## Referencoj 
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Hispanaj romanistoj