open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Santa Cruz de la Sierra (Cáceres)

**Santa Cruz de la Sierra** (Sankta Kruco de la Montareto) estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *santacruceños*. 

## Situo 
Santa Cruz de la Sierra estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 604 m; je 65&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 70&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. Ĝi estas ĉe la aŭtoŝoseo el Madrido al Lisbono, post preterpaso de Trujillo en direkro al Mérida. Estas je la nordo de monto videbla de malproksime en la ebenaĵo.

## Ekonomio 
Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio kaj vidindaĵoj 
Estas restaĵoj de la Neolitiko, la epoko de Romia Imperio kaj visigotoj nome marmora pilastro. De la epoko de araboj estas sur la montopinto restoj de kastelo, domoj kaj tombejo.

En la epoko de la Konkero de Ameriko ludis gravan rolon Ñuflo de Chaves, ano de tiu municipo kaj fondinto de la urbo de Santa Cruz de la Sierra en Bolivio, kiu prenis nomon el tiu eta vilaĝo. Nun ambaŭ lokoj estas ĝemelitaj.

En ruinoj estas monaĥejo de la 17-a jarcento, kun restaĵoj de murpentraĵoj kaj skulptaĵo de Sankta Aŭgusteno el granito. La preĝejo estas de la 16a jarcento.

## Bildaro

PregxejodeSantaCruz.jpg|Preĝejo de Santa Cruz.
Sonorilturo.jpg|Sonorilturo.
Pordegodelapregxejo.jpg|Pordo de la preĝejo.
Kapiteloj.jpg|Kapiteloj ĉe la pordo de la preĝejo.
Fenestro.jpg|Fenestro kaj sonorilmuro de la preĝejo.
Palaco.jpg|Palaco de la familio Chaves.
Blazono.jpg|Blazono de la familio Chaves 
Kruco.jpg|Kruco ĉe angulo.
Krucoj.jpg|Krucoj sur la gamboj de la pordo de iama prizono, nun urbodomo.
Krucmonumento.jpg|Krucmonumento.
Montopado.jpg|Historiaj figuroj ĉe la montopado.
Konvento.jpg|Konvento de Aŭgustenanoj.
Ruinojdela konvento.jpg|Ruinoj de la konvento de Aŭgustenanoj.
Tipapordo.jpg|Tipa pordo.
Portikaro.jpg|Portiko ĉe la placo.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Lunaso

**Lunaso** aŭ **Lamaso** estas rikolta festivalo festata en multaj partoj de la angla-parolanta mondo. En la norda hemisfero, oni festas ĝin la 1-an de Aŭgusto, kaj en la suda la 1-an de Februaro.

## Lamaso por Novpaganismanoj
### Lunaso por Vikanoj
eta|dekstra|Tradicia manĝaĝo estas kuketoj kiuj havas la formon de viro.
Lunaso estas unu de la Pligrandaj festoj de Vikanoj, kaj fajra festo. Ĝi estas festo pri rikolto, kaj estas por vikanoj la komenco de Aŭtuno. Estas tempo por danki pro tio, kion oni havas, danki ke ekzistas aliaj homoj kiuj nin helpis dum la pasintaj monatoj. Oni ankaŭ planas por la venonta vintro.

Tradicia manĝaĵo dum Lunaso estas kuketoj homformaj. Oni kutime bakas ilin el maizpano (ĉar estas rakonto pri la maizdio, kiu mortas por havigi al homoj la eblecon travivi la vintron), kaj poste manĝas ilin. La signifo de ĉi tio estas ke la Dio mortas por ke li renaskiĝu forta por la venonta jaro dum Julo, ties ofero travivigas vivantaĵojn tra la vintro.

Laŭ kelkaj vikanaj tradicioj, ĉi tiu estas tradicia tempo por mankunigiĝi.

#### Lunaso laŭ Vikana Mitologio
Lunaso montras la maljuniĝon de la Diino kaj Dio, kiuj spegulas la ŝanĝojn de la sezonoj kaj la pasadon de la jaro. Espero de la daŭro de vivo ne mortas pro ilia malfortiĝo kaj la alvenanta vintro, tamen; tiu infano – kiun estigis la Dio en la ventro de la Diino dum Belteno – ankoraŭ kreskas, pretigante sin por naskiĝi dum Julo. La Dio mem malfortiĝas pro sia aĝo kaj antaŭvidas sian morton dum Saveno, konsentante ke li mortu por travivigi sian virinon kaj naskotan infanon.

## Aliaj uzoj
*Lamasaj folioj*, aŭ *Lamasa kreskaĵo* temas pri dua kreskiĝo de folioj kelkfoje aperantaj dum somero de deciduaj arboj. Ili anstataŭas foliojn kiuj aŭ formanĝiĝis de insektoj, aŭ simple forfalis. Kelkfoje, la novaj folioj aspektas aliaj ol la antaŭaj, ĉu laŭ formo, ĉu laŭ tekseco, ĉu laŭ harumo.

## Vidu Ankaŭ
*Aŭtuno
*Novpaganismo
*Viko

Kategorio:Viko
Parage

eta|dekstra|Situo de Parage en Serbio (en la verda municipo).
eta|300px|Romkatolika preĝejo en ĉefstrato de Parage
**Parage,** serbe **Параге,** hungare **Parrag** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Baĉka Palanka.

## Bazaj informoj 
* Alto super marnivelo: 88 m
* Areo: 21&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1030
* Poŝtkodo: 21434
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

## Situo 
Parage situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1473. Dum la historio loĝis tie precipe serboj. Fine de la 18-a jarcento la komunumo translokiĝis 4 km-ojn pro la alta grundakvo. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Parage 1039 homoj, (serboj 881 (85%), ciganoj 70, jugoslavianoj 17, slovakoj 16, kroatoj 14 kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Orientation

***Orientation*** (angle: "Orientado") estas la dua muzikalbumeto de la finnlanda muzikgrupo Sonata Arctica, publikigita en Japanio la 22-an de aŭgusto 2001.

## Trakoj 
# *Black Sheep* (Nigra ŝafo) - 3:42
# *Mary-Lou (acoustic version)* (Mary-Lou) - 5:05
# *The Wind Beneath My Wings* (La vento sub miaj flugiloj)  - 4:44
# *Die With Your Boots On* - 4:22
* *Wolf & Raven* (video. 4:17 ~ 352x288px)

## Anaro 
* Tony Kakko - kantisto
* Jani Liimatainen - gitaristo
* Tommy Portimo - frapinstrumentisto
* Marko Paasikoski - basisto
* Mikko Härkin - klavarinstrumentisto

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
Takatalvi

***Takatalvi*** (finne: "malvarma tempo en printempo") estas la tria muzikalbumeto de la finnlanda muzikgrupo Sonata Arctica, publikigita de Spinefarm Records la 5-an de novembro 2003.

## Trakoj 
# *San Sebastian*
# *Gun*
# *Still Loving You*
# *Shy*
# *Dream Thieves*
# *I Want Out*
# *Fade to Black*
# *Broken* (vive)

## Notoj
Obrovac

eta|dekstra|Situo de Obrovac en Serbio (en la verda municipo).
eta|300px|Romkatolika preĝejo en Obrovac
eta|300px|Ortodoksa preĝejo en Obrovac
**Obrovac,** serbe **Обровац,** germane **Obrowatz** aŭ *Oberndorf,* hungare **Boróc** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Baĉka Palanka.

## Bazaj informoj 
* Alto super marnivelo: 82 m
* Areo: 30&nbsp;km²
* Loĝantaro: 3170
* Poŝtkodo: 21423
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

## Situo 
Obrovac situas sur ebenaĵo laŭ traira flankovojo.

## Historio 
Alvenintoj el Dalmatio fondis la vilaĝon en 1308. Post la turka erao germanoj kaj serboj alvenis tien. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Boróc 2930 homoj (1843 germanoj (63%)). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. Post la 2-a mondmilito la germanoj depoeriĝis. En 2002 loĝis en Obrovac 3177 homoj, (serboj 2870 (90%), ciganoj 133, hungaroj 27, jugoslavianoj 20, kroatoj 19, slovakoj 8 kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Episkopo Sankta Fernando de 1884, en 1923 renoviĝis, la turo estas 46 m-ojn alta
* ortodoksa preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Don't Say a Word (muzikalbumeto)

'''''Don't Say a Word'''* estas la kvara muzikalbumeto de la finnlanda muzikgrupo Sonata Arctica, publikigita de Nuclear Blast la 30-an de aŭgusto 2004.

## Trakoj 
# *Don't Say a Word*
# *Ain't Your Fairytale*
# *World in My Eyes*
# *Two Minds, One Soul''
Prunus × yedoensis

**Prunus × yedoensis** (*Joŝino-ĉerizo*; japane: 染井吉野 *Somei-joŝino*) estas hibrido de ĉerizarboj de nekonata deveno, onikrede inter *Prunus speciosa* kaj *Prunus subhirtella*. Ĝi estas jam longe kultivata en Japanio, aparte en Joŝino (de kiu devenas ĝia nomo), sed ankaŭ en multaj aliaj lokoj. Ĝi estas unu el plej popularaj kaj konataj specioj de sakuro - ĉerizarbo, kultivata por sia bela florado - en Japanio kaj en aliaj lokoj de modera klimato en la mondo.

Ĝi estas malgranda falfolia arbo kiu kutime estas ĉ. 5-12 metrojn alta. Ĝi preferas klimatojn de USDA-zonoj 5-8 (t.e. kun minimuma temperaturo ne malpli ol  ()) kaj kreskas en sunaj areoj kun sufiĉe humida grundo. Folioj estas konsekvence aranĝitaj, 6-15&nbsp;cm longaj kaj 4-7&nbsp;cm vastaj, kun dentitaj ekstremoj. Ili ofte estas bronzkoloraj, kiam unue aperas printempe, kaj iĝas verdaj en somero. La floroj aperas pli frue ol la folioj en frua printempo (plej kutime ĉ. aprilo - majo en norda hemisfero). La floroj estas aromaj, ĉ. 3-3.5&nbsp;cm je diametro, kun kvin blankaj aŭ pale rozkoloraj petaloj. Ili kreskas en infloreskoj de kvin aŭ ses. La frukto estas ĉerizo, rondeca drupo de 8-10&nbsp;mm en diametro. La fruktoj estas grava nutraĵo por multaj malgrandaj birdoj kaj mamuloj, aparte rubekoloj. La frukto enhavas grandan kvanton de intense ruĝa suko, kiu uzeblas por farbo aŭ ŝminko. Por homoj la fruktoj estas preskaŭ sengustaj kaj do ne kutime uziĝas en kuiro.. Ĝuste ĝi, kune kun kulturvario 'Kanzan' de parenca specio *Prunus serrulata*, estas plej kutima vario de sakuro ekster Japanio. Ĝi estas centro de sakuraj festivaloj en Usono, Kanado kaj aliaj landoj.

## Referencoj 
Kategorio:Prunusoj
Kategorio:Plantoj de Japanio
Elias Viljanen

**Elias "E. Vil" Viljanen** (Kemi, la 8-an de julio 1975) estas finnlanda gitaristo.

## Biografio 
La patro komencis instrui lin ludi gitaron. Li iĝis ŝatanto de Kiss kaj komencis interesi pri muziko, do Elias komencis ludi klasikan gitaron. Li estas la nuna gitaristo de Sonata Arctica, post la eliro de Jani Liimatainen.

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo

Kategorio:Finnaj gitaristoj
Kategorio:Sonata Arctica
Alyssa Milano

**Alyssa Jayne MILANO** (19-an de decembro 1972) estas usona aktorino kaj kantistino, festita infan-stelulino de la 1980-aj jaroj. Ŝi estis konata en Usono en la rolo Samantha Micelli en la televida serio de ABC ''Who's the Boss?* (*Kiu estas la ĉefo?*). Ŝi ankaŭ gravis kiel Phoebe Halliwell en la *Ĉarmaj sorĉistinoj*.etaAlyssa naskiĝis en Novjorko kiel infano de italaj-usonaj gepatroj. Ŝia patrino, Lin, estas moda dizajnisto, lia patro Thomas M. Milano estas filma muzika komponisto. Pli juna frato de Milano, Cory (n. 1982), same aktoras kaj eĉ fondis muzikgrupon (*Chloroform Days*) kie li estas la kantisto.

Ŝi ekaktoris en aĝo de 8 jaroj, kiam ŝi ekis internacian turneon kun la sceno *Annie*. Ŝi ludis en televidaj reklamoj kaj en aliaj filmeroj de Broadway. En aĝo de 11 jaroj, ŝi ĉefrolis en la televida serio *"Kiu estas la Ĉefo?"*, kun aktoroj kiel Tony Danza, Judith Light, Danny Pintauro kaj Katherine Helmond. Ŝi komencis kiel Samantha Micelli, filino de Danza. Kiam Milano ricevis la rolon, la familio translokiĝis de Staten-Insulo al Hollywood.

Ŝi fondis en 1988 junulin-bandon *Teen Steam*. Ŝi ludis en 1985 en la filmo *Kommando'' kiel Jenny Matrix, filino de John Matrix (Arnold Schwarzenegger).

## Privata vivo 
Ŝi geedziĝis kun David Bugliari en 2009.

## Filmaro 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj televidaktoroj
Kategorio:Usonaj voĉaktoroj
Kategorio:Usonaj teatruloj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Pivnice

eta|dekstra|Situo de Pivnice en Serbio (en la verda municipo).
eta|300px|Luterana preĝejo de Pivnice
**Pivnice,** serbe **Пивнице,** hungare **Pincéd** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Baĉka Palanka. Ĝis 1904 la oficiala hungara loknomo estis **Pivnica**, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.

## Bazaj informoj 
* Alto super marnivelo: 86 m
* Areo: 57&nbsp;km²
* Loĝantaro: 3830
* Poŝtkodo: 21469
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

## Situo 
Pivnice situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la loko el 1650 en formo *"Pivinica"*. En 1715 jam estis tie vilaĝo kun 42 impostintoj. Fine de la 18-a jarcento slovakoj alvenis. En 1900 laŭ la popolnombrado vivis en Pivnica 4977 homoj, (2871 slovakoj, 1486 serboj, 356 germanoj, 223 hungaroj, 21 rutenoj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 kiel Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Pivnice 3835 homoj, (slovakoj 2935 (77%), serboj 704 (18%), ciganoj 51, jugoslavianoj 31 kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* luterana slovaka preĝejo de 1826
* ortodoksa serba preĝejo de 1746
* luterana germana preĝejo de 1898

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Fright Night (muzikalbumo)

***Fright Night*** estas la unua muziklabumo de la finnlanda muzikgrupo Stratovarius, publikigita en 1989.

## Trakoj 
# *Future Shock* - 4:33
# *False Messiah* - 5:16
# *Black Night* - 3:40
# *Witch-Hunt* - 3:19
# *Fire Dance* - 2:17
# *Fright Night* - 8:12
# *Night Screamer* - 4:45
# *Darkness* - 6:54
# *Goodbye* - 1:13

## Anaro 
* Timo Tolkki - gitaristo kaj kantisto
* Tuomo Lassila - frapinstrumentisto
* Jyrki Lentonen - basisto
* Antti Ikonen - klavarinstrumentisto

## Notoj 
Kategorio:Debutaj muzikalbumoj
Silbaŝ

eta|dekstra|Situo de Silbaŝ en Serbio (en la verda municipo).
eta|300ra|Luterana preĝejo de Silbaŝ
**Silbaŝ,** serbe **Силбаш,** slave **Silbaš,** hungare **Szilbács** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Baĉka Palanka.

## Bazaj informoj 
* Alto super marnivelo: 85 m
* Areo: 43&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2840
* Poŝtkodo: 21433
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

## Situo 
Silbaŝ situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la loko el 1263 en formo *"Keszü"*, en formo *"Szilbás"* en 1714. En 1590 en turka dokumento estis tie 25 domoj. En 1690 oni invitis serbojn, en 1770 slovakoj alvenis. En 1900 laŭ la popolnombrado vivis en Szilbács 3311 homoj, (720 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. En 2002 loĝis en Silbaŝ 2849 homoj, (serboj 1601 (56%), slovakoj 1018 (36%), ciganoj 44, jugoslavianoj 34, kroatoj 19, hungaroj 10, rutenoj kaj slovenoj po 2 kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa serba preĝejo
* luterana slovaka preĝejo

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Kaolino

eta
**Kaolino** estas speco de plasteca rokaĵo, en kiu enestas argila mineralo kaolinito. Precipe en dolĉakva medio, miksite kun polvo kaj sablo, ĝi povas estigi specifan blankkoloran argilon, vaste uzatan en industrio.

Ekzistas multaj specoj de kaolino kun diferencaj fizikaj-kemiaj ecoj.

## Etimologio 
La vorto „kaolino“ devenas el la ĉina lingvo. *Gāolǐng tǔ* aŭ *Kao-ling tchu* signifas *"argilo el alta kresto de monto"* kaj ĝi eliras el la nomo de la riĉa trovloko Kao-ling („Alta montkresto“) en la provinco Jianĝi en sudorienta parto de Ĉinio. Laŭ Francisko Azorín **Kaolino** estas *Tre blanka argilo, uzata por fabriki porcelanon.* Li indikas etimologion el ĉina *kao-ling* (alta montokresto).

## Utiligo 
Kaolino estas uzata por produktado de porcelano, papero, farboj , gumo kaj brikoj el ŝamoto k.a.

## Referencoj en Esperanto 
* DUDICH, Endre: *"Ĉu vi konas la Teron? Ĉapitroj el la geologiaj sciencoj",*. Scienca Eldona Centro de UEA, Budapest, 1983.


*
Kategorio:Geologio
Kategorio:Petrologio
Kategorio:Materialoj
Schmittenhöhe

La **Schmittenhöhe** (elparolu: ŝmitnhee) estas monto 1965 m super marnivelo, je la orienta rando de la Kitzbüheler Alpen. Ĝi estas la hejmmonto de Zell am See, de kie telfero kondukas al la pinto. Tie oni havas grandiozan rigardon al pli ol 30 altegaj montoj pli ol trimilmetraj kaj al la Zeller See, al la vasta valbaseno kaj la tuta valo de la Saalach.

La Schmittenhöhe estas vintrosportejo kun belaj skiejoj. Ekde la Schmittenhöhe startas multaj flugoj glisparaŝutaj en la valojn de la Pinzgau, kiuj pro sia orient-okcident-orientiĝo kaj sia rektlinia etendiĝo ebligas longajn flugojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de la Schmittenhöhebahn AK (Akcia Kompanio)
* Testraporto pri la Skiregiono Schmittenhöhe

Kategorio:Aŭstrio
Kategorio:Salcburgio
Kategorio:Alpoj
Kategorio:Montoj de la Alpoj
Kategorio:Aerosportoj
Vizicj

eta|dekstra|250ra|Situo de Viziĝ en Serbio (en la verda municipo).
**Vizicj,** serbe **Визић,** slave **Vizić,** hungare **Füzegy** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto **Suda** Baĉka en municipo de Baĉka Palanka geografie kaj historie apartenanta al Srem.

## Bazaj informoj 
* Alto super marnivelo: 207 m
* Areo: 12&nbsp;km²
* Loĝantaro: 340
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso: 21
* Aŭtokodo: NS

## Historio 
Ekde la 16-a jarcento la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Füzegy apartenis al Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 2002 loĝis en Viziĝ 349 homoj, (serboj 323 (93%), ciganoj 4, jugoslavianoj 3, kroatoj 2 kaj aliaj).

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Spirorifico

[200ra|eta|Unuobla orifico de [Granda delfeno|Tursiops truncatus, videbla supre de ĝia kapo]]
[200ra|eta|Duobla orifico de [Blua baleno]]

La **spirorifico** estas la orifico tra kiu spiras la cetacoj. Estas unuopa orifico ĉe la dentocetacoj kaj duobla ĉe la lamencetacoj. Per ili, la balenoj, elspirante, blovas ŝprucon da malseka aero kiu aspektas akvoŝprucon, kaj anoncas ĝian ĉeeston al la rigardantoj kaj bedaŭrinde por ili ankaŭ al la balenĉasistoj.

La spirorifico estas homologa organo de la naztruo de la aliaj mamuloj; ĝi troviĝas ĉe la supro de la kapo tiele ke la cetacoj povas spiri sen levi la kapon (kiel faras la fokuloj kaj la sirenoj). Ĉar estas nenia komuniko inter la traĥeo kaj la ezofago, la cetacoj ne povas spiri per la buŝo.

Per la spirorifico, la cetacoj povas emisii sonojn en vasta gamo da frekvencoj, kiujn ili uzas por komuniki, kaj, (por la specioj kiuj kapablas tion) percepti la ĉirkaŭaĵojn per eĥolokumo (kiel faras eĥosondilo).

Notinde, la kaĉaloto havas unu malsimetrian spirorificon, maldekstre de ĝia kapo. Ĝi havas dekstran spirtubon, sed tiu ĉi estas ŝtopata kaj ne malfermiĝas per orifico.

Kategorio:Besta anatomio
Kategorio:Cetacoj
Iowa City

Urbo de Usono, en la ŝtato Iovao. Ĉefurbo de la kantono Johnson. La loĝantaro estis 62.220 homoj en 2000 (kalkulita je 67.831 en 2008). La urbo estas la ĉefa ero de la aglomeraĵo Iowa City, kiu statistike inkludas du kantonojn, Johnston kaj Washington, kun loĝantaro de 131.676 homoj (149.437 en 2008). [eta|350px|Situo en la [kantono Johnson (Iovao) kaj la kantono en la ŝtato Iovao]]eta|Clinton Str., Iowa City

## Servoj 
* Universitato de Iovao

## Famuloj 
En la urbo mortis hungara violonisto Imre Waldbauer.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Iovao
Kantono Johnson (Iovao)

La **kantono Johnson** - angle *Johnson County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Iovao. La administra centro estas la urbo *Iowa City*. La kantono estis fondita la .

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de kantonoj de Iovao
* teksteto pri la nealigita komunumo (*unincorporated community*) Amish

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Iovao
Amish (Iovao)

**Amish** estas nealigita komunumo (*unincorporated community*) en la kantono Johnson, en la subŝtato Iovao de Usono. Ĝi apartenas al aglomeraĵo *Iowa City*.  Ĝia alto estas 231&nbsp;m.s.m., kaj ĝi situas je koordinatoj  (41.5358477, -91.7865601). Laŭ la stato de la jaro 1925 en la komunumo vivis 75 personoj. 

Kategorio:Komunumoj de Iovao
Diskaro de Stratovarius

Ĉi tiu artikolo enhavas la tutan diskaron de la finnlanda muzikgrupo Stratovarius.

## Diskaro 
### Muzikalbumoj 
### Unuopaĵoj 
## Videaro 
### DVD
**Infinite Visions* (2000) 
**Under Flaming Winter Skies*  (2012) 

### Muzikvideoj 
* *Future Shock* (1989)
* *Against the Wind* (1995)
* *Black Diamond* (1997)
* *The Kiss of Judas* (1997)
* *S.O.S* (1998)
* *Hunting High and Low* (2000)
* *A Million Light Years Away* (2000)
* *Eagleheart* (2002)
* *I Walk to My Own Song* (2003)
* *Maniac Dance* (2005)
* Deep Unknown (2009)
* Under Flaming Skies (2011)
* Halcyon Days (2013)

Stratovarius
Kategorio:Stratovarius
Sieĝo de Fort Zeelandia

[eta|240ra|dekstra|Pentraĵo de [Fort Zeelandia (Tajvano)|Fort Zeelandia en 1635, *The Hague National Bureau of Archives*, Nederlando]]
La **sieĝo de Fort Zeelandia** (ĉine: 鄭成功攻台之役, "la invado de Tajvano fare de Koxinga"), kiu okazis en 1661 kaj 1662, finis la estradon de la Nederlanda Orienthinda Kompanio super Tajvano. Tiel estiĝis la reĝlando de Tungning.

La ĉina klerulo Lu Chien-jung priskribis tiun eventon kiel *"milito, kiu decidos pri la sorto de Tajvano dum la sekvaj kvar jarcentoj"*.

## Vidu ankaŭ 
* Nederlanda Orienthinda Kompanio
* Reĝlando de Tungning

## Referencoj 
Kategorio:Bataloj en Ĉinio
Kategorio:Historio de Tajvano
Kategorio:Historio de Nederlando
Fort Zeelandia
Kategorio:1661
Kategorio:1662
Fort Zeelandia
Salzburger Schieferalpen

La **Salzburger Schieferalpen** (Salcburgiaj skistalpoj) (alia nomo: Salzburger Grasberge, Salcburgiaj herbejmontoj) estas montogrupo en la Orientalpoj. Ili situas en Aŭstrio en ties federaciaj landoj (subŝtatoj) Salcburgio kaj, je pli malgranda parto, Stirio. Ili estas parto de la *Skistalpoj* kiuj geologie nomiĝas Graŭvaka zono. Iuj alkalkulas ilin al la Nordalpoj, iuj al la Centraj Alpoj.

[maldekstre|eta|350ra|La Skistalpoj ĉe [Werfen apud Salzach (rigardodirekto suden, en la fono la Hohe Tauern)]]
La montogrupo, numero 12 laŭ AVE (Alpenvereinseinteilung der Ostalpen, disdivido de la Orientalpoj laŭ la Alpinista Asocio Alpenverein), ampleksas la **Dientener Berge** en la Pinzgau kaj Pongau, kaj la montojn de la Pongau situantajn dekstre de la Salzach, inter Werfen, Sankt Johann kaj la stiria valo de la Enns.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Montaroj en Aŭstrio
Kategorio:Salcburgio
Kategorio:Stirio
Kategorio:Montoj de la Alpoj
Kanalo Danubo-Odro-Elbo

**Akva koridoro Danubo-Odro-Elbo** aŭ ankaŭ **Kanalo Danubo-Odro-Elbo**, **Akvovojo Danubo-Odro-Elbo**, **DOE**, estas polemika projekto de kanalo, kiu devus kunigi riverojn Danubo, Odro kaj Elbo por akva transporto. Krom tiuj ĉi riveroj havas signifan rolon en la projekto riverojn Morava kaj Bečva.

Favorantoj de la kanalo estas kelkaj ministerioj de Ĉeĥio kaj de najbaraj ŝtatoj, konstruaj, loĝistikaj kaj ŝipfirmaoj, kelkaj urboj kaj municipoj sur vojo de la kanalo, kelkaj transportaj fakuloj.

Kontraŭuloj estas kelkaj transportaj fakuloj, ekologoj kaj mediprotektistoj timantaj rompigon de la naturaj biotopoj kaj pejzaĝo kaj kelkaj urboj kaj municipoj sur la vojo de la kanalo, tra kiuj teritoria ŝirmo por la akva koridoro Danubo-Odro-Elbo ne ebligas konstrui sur la trafitaj parceloj.

Image:DOE_Devin.jpg|La akva koridoro D-O-E, komenco de la vojo ĉe Devín (var. A kaj D)
Image:DOE_Lobau.jpg|La akva koridoro D-O-E, komenco de la vojo en Vieno (var. B kaj C)
Image:Donauodercanal01.JPG|Kanalo Danubo-Odro, konstruita sektoro proksime de Vieno
Image:Donauodercanal02.JPG|Kanalo Danubo-Odro, pluaj el la konstruitaj partoj ĉe Vieno
Image:Donau-Oder-Kanal Bereich Lobaustraße.jpg|Kanalo Danubo-Odro, konstruita sektoro en Vieno ĉe Lobaustraße
Image:DOE_Kózle.jpg|Haveno Koźle, eligo de Gliwica kanalo kaj flosigebla rivero Odro, tra kiu kondukas la akva koridoro D-O-E
Image:DOE Crossroad.jpg|Loko de solena ekfoso de kanalo Odro-Danubo (la 8-an de decembro 1939) hodiaŭ. Al Gliwica kanalo ligas 6 km longa sektoro de la kanalo Odro-Danubo
Image:DOE_Racibórz.jpg|La fina haveno de Kedzierzynski-kanalo, finita parto de la kanalo Danubo-Odro konstruita en 1938-1943
Image:DOE_Racibórz02.jpg|La akva koridoro D-O-L trairas tra malpeziga kanalo ĉirkaŭ urbo Racibórz
Image:Pardubice.jpg|Kluzo sur Elbo en Pardubice estis finita en la jaro 1969. Al rezervujo de tiu ĉi grado devas ligi la propra koridoro D-O-E
Image:Port Chvaletice.jpg|Haveno Chvaletice estas intertempe lasta haveno sur Elbo

Kategorio:Kanaloj en Ĉeĥio
Kategorio:Planitaj kanaloj
Kategorio:Ŝirmo de naturo
Kategorio:Akvokolekta areo de Danubo
Kategorio:Akvokolekta areo de Odro
Kategorio:Akvokolekta areo de Elbo
Kategorio:Intencoj de transportaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Intencoj de akvaj konstruaĵoj
Kategorio:Akva transporto en Slovakio
Hundstein

La monto **Hundstein**, oriente de Zell am See en la Pinzgau en Salcburgio, estas 2.117 m alta kaj la plej alta monto en la Salzburger Schieferalpen (Salcburgiaj skistalpoj) kaj apartenas al ties subgrupo Dientener Berge.

La regiono konatas precipe ankaŭ pro la ĉiujara tradiciega sporta okazigo *Luktado ĉe Hundstein*.

Kategorio:Salcburgio
Kategorio:Montoj de la Alpoj
Kategorio:Montoj kun alteco inter 2000 kaj 2999 m
Sistemo pri Integrigo de Centra Ameriko

La **Sistemo pri Integrigo de Centra Ameriko** ( mallongigite **SICA**) estas internacia organizaĵo de pluraj ŝtatoj en Centra Ameriko. Ĝi fondiĝis la 13-an de decembro 1991 fare de la ŝtatoj Gvatemalo, Honduro, Kostariko, Panamo kaj Salvadoro per subskribo de la protokolo de Tegucigalpa. La organizaĵo estas posteulo de la antaŭa Organizaĵo de Ŝtatoj de Centra Ameriko (hispane *Organización de Estados Centroamericanos*, mallongigite ODECA), kiu funkciis inter la jaroj 1951 kaj 1991).

La sistemo evoluis en konsidero de la ĝisnunaj spertoj pri la unuiĝo kaj kunlaboriĝo de la regiono, atentante ties historion.

Sur tiu bazo difiniĝis prioritata celo: la integrigo de Centra Ameriko al kreo de regiono de paco, de libero, de demokratio kaj de (socia, kultura, ekonomia kaj mediprotekta) evoluo, baze de reciproka respekto, protekto kaj atento de la homaj rajtoj.

## Membroŝtatoj 
eta|240ra|plenaj kaj asociigite ligitaj membroŝtatoj

### Plenaj membroj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Asociigite ligitaj membroj 
* 

### Observantoj 
* 
* 
* 
*  (ekde la 27-a de junio 2008)
*  (ekde la 27-a de junio 2008)

## Pinta kunveno decembre 2008 
En pinta kunveno decembre 2008 la ŝtatoj de centra Ameriko interkonsentis enkondukon de komuna valuto, de komuna mezamerika pasporto kaj de komuna 41-punkta ekonomia plano cele al pli bona reago al la tutmonda ekonomia krizo ekde 2007. Interalie instaliĝu regiona helpa fondaĵo por la ekonomiaj sektoroj agrikultura, serva kaj komerca. La ŝtataj reprezentantoj en la pinta kunveno anoncis unuecigon de la leĝoj pri enmigrado, eduko kaj sekureco.

## Vidu ankaŭ 
* Merkosudo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Sistema de la Integración Centroamericana*, oficiala retejo (hispane)

Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Mezameriko
Kategorio:Politiko de Gvatemalo
Kategorio:Politiko de Honduro
Kategorio:Politiko de Kostariko
Kategorio:Politiko de Salvadoro
Kategorio:Politiko de Belizo
Kategorio:Politiko de Nikaragvo
Kategorio:Politiko de Panamo
Zell am See

La kuracloko **Zell am See** estas la ĉefa respektive administra urbo de la samnoma subdistrikto (germanlingve: Bezirk) Zell am See en la aŭstria federacia lando (subŝtato) Salcburgio. Zell am See havas proksimume 10.000 loĝantojn kaj estas la dua plej loĝantoriĉa komunumo de la Pinzgau, kiel populare nomiĝas la subdistrikto, post Saalfelden.
La nomo signifas *monaĥa ĉelo*; sankta Vitalo de Salcburgo fondis la unuan konventon.

## Medio kaj turismo 
La feriejo estas pintferiejo por arabaj turistoj ĉar la insulo similas al la paradizo priskribita en la korano: lago ĉirkaŭita de neĝaj montoj.. Ĉar Zell am See faris multan varbadon en la araba, ĝi ĉiujare allogas dekmilojn da turistoj el la mezoriento (ĉefe el Saŭdarabio kaj la golfoŝtatoj).

La areo de la urbo estis loĝata jam en la bronzepoko. Hodiaŭ Zell am See estas internacie konata kiel unu el la plej gravaj vintrosportlokoj de Aŭstrio, kaj estas grava trafiknodo de la regiono. Etŝpuraj vagonaroj cirkulas ĉiun horon disde Zell am See al Krimml.

## Vidindaĵoj 
* Kirko Sankta Hipolito, paroĥa preĝejo
* Kirko Sankta Pio la 10-a en Schüttdorf, suda urboparto de Zell am See
* Vokta turo
* Kastelo Rosenberg, urbodomo
* Kastelo Saalhof, survoje al Saalfelden
* Preĝejo Resurekto, protestantisma

## Municipoj proksimaj 
eta|Kastelo Rosenberg, hodiaŭa urbodomoSaalbach-Hinterglemm

## Urbopartoj 
* Schüttdorf

## Gefiloj 
* Georg Rendl, verkisto kaj pentristo
* Josef Dürlinger, historiisto kaj teologo
* Wolfgang Ablinger-Sperrhacke, operkantisto

## Aliaj 
[eta|dekstra|altdekstre|Telfero en Zell am See, [Aŭstrio]]Tombejo de Zell am See
Flughaveno Zell am See

alt=Zell am See kiel la paradizo priskribita en la korano : lago ĉirkaŭita de neĝaj montoj.|eta|centre|782x782px|Zell am See kiel la paradizo priskribita en la korano : lago ĉirkaŭita de neĝaj montoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Rudolf Riemann

## Eksteraj ligiloj 
Urba retpaĝaro

Kategorio:Urboj de Aŭstrio
Kategorio:Salcburgio
Kategorio:Komunumoj de Salcburgio
Kategorio:Geografio de Aŭstrio
Agrón

**Agrón** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 26 km2 kie loĝas 374 geloĝantoj, do loĝdenso estas 14.4 loĝ./km2.
Agrón situas je 31 km de la provinca ĉefurbo Granada.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 374 geloĝantoj de la municipo **Agrón** estas 184 inoj kaj 190 viroj. En la 26-kvadratkilometra teritorio estas nur la vilaĝo, kie loĝas 368 geloĝantoj, kaj aliaj 6 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 1 inoj kaj 1 viroj, kaj mortis 3, 1 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -1 (-0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 184 homoj (49.2%).
 
## Eksteraj ligiloj 
* Agrón - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Granada
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Disko (sporto)

eta|Greka statuo de diskoĵetanto, 2-a jarcento
**Disko** estas ronda plataĵo, kiun la helenoj uzis en ĵetludoj, nuntempe la samo uzata i.a. por la olimpia disciplino diskoĵetado.

Disko uzata por konkursoj de viroj pezas 2 kilogramojn, por tiuj de virinoj 1 kilogramon. Ĝi kutime konsistas el ligno aŭ plasto kun ĉirkaŭa ringo el metalo. Ĝia ekstera eĝo estas rondigita. En la centro ĝi ambaŭflanke havas metalan enmetaĵon. Ĉe la viroj la disko havas diametron de 21,9 ĝis 22,1 cm kaj alton de 4,4 ĝis 4,6 cm en la centro. Ĉe la virinoj la disko havas diametron de 18,0 ĝis 18,2 cm kaj alton de 3,7 ĝis 3,9 cm. Ĉe viroj kaj virinoj la diametro de la metala enmetaĵo en la centro estas 5,0 ĝis 5,7 cm longa kaj la radiuso ĉ. 0,6 cm. Disko devas esti simetria; ambaŭ flankoj devas esti identaj.

Laŭ Francisko Azorín **disko** estas *Metala aŭ ŝtona lensoformaĵo, uzata de antikvaj popoloj por ĵeti ĝin, kiel eble plej malproksimen, dum gimnastikaj ekzercoj.* Kaj li indikas etimologion el greka *diskos*, kaj de tie la latina *discus*. Li referencas ankaŭ la terminon *Diskobolo* kiel *Diskoludanto; statuo lin reprezentanta*, kaj *Signaldisko*.

## Vidu ankaŭ 
* Disko
* Diskoĵetado

## Notoj 
Kategorio:Antikva Grekio
Kategorio:Diskoĵetado
Kategorio:Sportiloj
Diskoĵetado

[eta|La diskoĵetanto [Robert Garrett (Leichtathlet)|Robert Garrett dum la Somera Olimpiko 1896.]]

**Diskoĵetado** estas olimpia fako de atletiko, kies celo estas laŭeble foren ĵeti rondan plataĵon, la diskon.

Kiel konkurso diskoĵetado ekzistas jam de la antikva epoko. Diskoĵetanto estis rigardata kiel la prototipo de atleto. Unuafoje diskoĵetado estas dokumentita kiel olimpia sporto de la antikvaj Olimpiaj Ludoj en la jaro 708 a.K.

Diskoĵetado estis sporto de la unuaj Olimpiaj Ludoj de la moderna epoko en 1896, en Ateno. De 1907, la viroj ĵetas rondan diskon de maso 2 kilogramojn kaj diametro 22 centimetrojn, virinoj diskon de maso 1 kilogramon kaj diametro 18 centimetrojn. En 1928, virinoj estis unuan fojon allasitaj al olimpia diskoĵetado en Amsterdamo.

Nuntempaj konkursoj konsistas el ses provoj. Oni kalkulas nur la plej grandan distancon ĵetitan. Post tri rondoj la ok plej bonaj atletoj sin kvalifikas por la tri final-rondoj.

## Vidu ankaŭ 
* Diskobolo de Mirono
* Diskoforo
* Disko (sporto)

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.diskuswurf.info/
Kataklazo

La **Kataklazo** (greke κατάκλασις, *katáklasis*, „la rompiĝo“, „la rompo“) estas nocio el la geologio.

Ĝi signifas disfrotiĝo- kaj disrompiĝostrukturo en unuopaj mineraloj en rokaĵo, ekestinta efike de tektonikaj procezoj. 

Kategorio:Geologio
Kategorio:Tektoniko
Kuba peso

La **kuba peso** (hispane *peso cubano*) estas la valuto de Kubo (lando). La hispana vorto *peso* havas la signifon "pezo". Unu peso dividiĝas en 100 cendojn. La kodo laŭ la normo ISO 4217 estas *CUP*. En la lingvouzo de Kubo ĝi ofte nomatas *moneda nacional* ("mono nacia" aŭ "nacia valuto") kaj tiam mallongiĝas *MN*.

## Eksteraj ligiloj 
* monbiletoj de la kuba peso (hispane) 
* moneroj de la kuba peso (hispane) 

Kategorio:Ekonomio de Kubo
Kategorio:Monunuoj
Mike Bongiorno

**Michael Nicholas Salvatore BONGIORNO**, pli fama kiel **Mike Bongiorno** (New York, 26-an de majo 1924 – Monte Carlo, 8-an de septembro 2009), estis usona televida prezentisto naturalizita itala.

Kune kun Pippo Baudo, Corrado, Enzo Tortora kaj Raimondo Vianello, li estis unu el la plej famaj homoj de la itala televido ekde ĝia naskiĝo.

## Historio 
Mike Bongiorno estis la filo de torina patrino, la patra avo, Michelangelo Bongiorno, estis elmigrulo el Campofelice di Fitalia. Dum la dua mondmilito, li estis kaptita de Gestapo kaj metis lin dorse kontraŭ la muron, sed li saviĝis ĉar li havis usonajn dokumentojn. Do la germanoj portis lin en la malliberejo de Sankta Vittore en Milano, kie restis ĝis 7 monatoj, por esti poste deportita unue al koncentrejo de Bolzano (kie estis atestanto de kruelaĵoj faritaj de Michael Seifert, kromnomo "Misha"), poste al koncentrejo aŭstria de Mauthausen. Li estis liberigita antaŭ ol la fino de la milito danke al ŝanĝo de militaj malliberuloj inter Usono kaj Germanio.

La nokto inter la 7-a kaj la 8-a de septembro 2009, li mortis je 85-aĝa, pro infarkto dum li estas en la hotelo Metropole de Monte Carlo por pasigi mallongan ferion.

## Magistreco "pro honoro" 
Dum aŭtuno 2007 Mike Bongiorno estis ordenita per magistro *honoris causa* pri televidilo, kino kaj aŭdvidea produkto ĉe la IULM de Milano. Dum tia okazo, la 14-an de decembro, li faris *lectio magistralis* da 40 minutoj.

## Verkaĵoj 
* Mike Bongiorno, *La versione di Mike*, Mondadori, 2007

## Filmaro 
* ''Ragazze d'oggi* de Luigi Zampa (1955)
* *Il prezzo della gloria* de Antonio Musu (1955)
* *Motivo in maschera* de Stefano Canzio (1955)
* *I miliardari* de Guido Malatesta (1956)
* *Totò, lascia o raddoppia?* de Camillo Mastrocinque (1956)
* *Il giudizio universale* de Vittorio De Sica (1961)
* *La vita, a volte, è molto dura, vero Provvidenza?* de Giulio Petroni (1972)
* *C'eravamo tanto amati* de Ettore Scola (1974)
* *Sogni mostruosamente proibiti* de Neri Parenti (1982)
* *Venti'' de Marco Pozzi (1999)

## Referencoj 
Kategorio:Usonanoj
Kategorio:Italaj usonanoj
Ruĝeca roksaltulo

La **Ruĝeca roksaltulo** aŭ **Kablanda roksaltulo**, *Chaetops frenatus* estas mezgranda insektomanĝanta paserina birdo endemia de la makisa montaro de plej suda Sudafriko. La Ruĝeca roksaltulo (aŭ Kablanda roksaltulo) estas loĝanta en Sudorienta kaj Okcidenta Kablando.

Tiuj estas malgrandaj birdoj (23-25 cm longaj) kun ĉefe bruna kaj ruĝa plumaro kaj fortaj kruroj. La masklo de tiu afrotropisa specio havas longan, blankapintan nigran voston, nigran gorĝon, tre rimarkindan larĝan **blankan submustaĉan linion** kaj ne tiom markatan blankecan superokulan strion, brunruĝecajn ventron kaj pugon kaj griznigre bilditajn dorson kaj flugilojn. La iriso estas tre ruĝa kaj bekoj kaj kruroj estas nigraj. La flugiloj estas tre malgrandaj kaj ili ne flugas tre ofte. Ino kaj junulo havas pli palgrizajn kapojn, suprajn partojn kaj flugilojn, pli senkoloran kapobildon, oranĝecajn pugojn kaj sablokolorajn subajn partojn. La alvoko estas laŭta *uiuuu*.

Ili pasas plej parton de sia tempo kurante kaj saltante inter rokoj (kio nomigas la genron) kaj herboj ĉase insektojn. Ili manĝas ampleksan gamon de insektoj, inter kiuj raŭpoj, tineoj, akridoj, skaraboj kaj muŝoj. Krom insektoj aliaj predoj estas lacertoj kaj gekoj, amfibioj, skorpioj, anelidoj kaj araneoj.

Ili estas monogamaj kaj paroj setligas teritoriojn kiuj estas defendataj la tutan jaron. Ĉe la Ruĝeca roksaltulo teritorioj de la reprodukta grupo varias laŭ grando el 4 al 11 ha. Tiu specio uzas 1 au 2 helpantoj, kutime la idoj de antaŭa reproduktado por defendi, alarmi kaj helpi la reproduktan paron zorgi la idojn. Nestojn oni konstruas el herbo surgrunde (kontraste kun Pikartoj, kiuj konstruas kotonestojn en kolonioj). La kvanto de la ovodemetado estas de 2 ovoj por la Ruĝeca roksaltulo. Ambaŭ seksoj kovas dum 19–21 tagoj. La idoj estas manĝigataj de la gepatroj kaj de la helpantoj dum 30 tagoj, sed elnestiĝo okazas antaŭ tiu fino.

La tre rilata Oranĝabrusta roksaltulo, *Chaetops aurantius*, ne koincidas en teritorio. La masklo de tiu specio havas oranĝajn subajn partojn, kaj inoj kaj junuloj estas pli palaj sube ol la Ruĝeca roksaltulo.

## Vidu ankaŭ 
* Finboso

## Notoj 
## Referencoj 
* Ian Sinclair, Phil Hockey and Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1
* Richard T. Holmes , Bernhard D. Frauenknecht, Morné A. Du Plessis *Breeding system of the Cape Rockjumper, a South African fynbos endemic*, **The Condor **Volume 104, February 2002

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Bing (retejo)

**Bing** estas interreta serĉilo de Mikrosofto, kreita el Live Search en junio de 2009. La unua versio de Bing funkciis la 3-an de junio 2009. La celo de Bing estas rivali kun Google kaj Yahoo!, la plej grandaj interretaj serĉiloj. Live Search je la lasta jaro estis uzita mezvalore por 6% de la tutmondaj serĉoj, kontraŭ la 67% de Google kaj la 22% de Yahoo!.

## Bing-tradukilo 
Bing ofertas tradukilon, ekde proksimume 2009, ĉe  . Ĝi ofertas proksimume 70 lingvojn. En februaro 2025 eblis konstati, ke ĝi ofertas ankaŭ tradukadon por Esperanto; ne estas jam konata, ekde kiam Esperanto enestas (en 2017 ankoraŭ ne enestis laŭ kampanjo por ties enmeto).

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

## Referencoj 
Kategorio:Interretaj serĉiloj
Kategorio:Mikrosofto
Rain LU

**Rain** estas komunumo en la distrikto Hochdorf en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2295 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Rain situas ok kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Lucerno sur altebenaĵo inter la valo *Seetal* kaj la Lago de Sempach.

Al la komunumo apartenas krom Rain mem la setlejoj Sandblatten (okcidente de la ĉefvilaĝo sur alteco de 592 m s.m.) kaj Gundolingen (nordokcidente de la ĉefvilaĝo sur alteco de 600 m s.m.).

La komunumo etendiĝas sur areo de 9,42 km², de kiuj 8,3 % servas por setlejoj, 74,9 % estas agrikulturaj terenoj kaj 16,8 % kovritaj de arbaro.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rain limas en nordo al Römerswil, en nordoriento al Hochdorf, en oriento al Eschenbach, en sudo en Rothenburg, kaj en okcidento al Neuenkirch kaj Hildisrieden.

## Trafiko 
La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per la buslinio de Lucerno al Rickenbach.

La plej proksimaj alveturejoj al la nacia svisa aŭtovojo A2 situas en Sempach en distanco de 6 km kaj Emmen-Nordo en distanco de 7 km.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rain datiĝas el la jaro 1269 kiel *Rein*.

La hodiaŭa komunumo Rain fondiĝis surbaze de decido de la lucerna parlamento el la jaro 1836 en la jaro 1838 per la disiĝo de la komunumo *Berghof*, kiu tiam konsistis krom Rain el la hodiaŭaj komunumoj Hildisrieden kaj Römerswil. La iama patrina komunumo Berghof en mezepoko apartenis al la Habsburgoj ĝis ĝi post la Batalo de Sempach en la jaro 1386 fariĝis posedaĵo de Lucerno. Berghof apartenis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 al la voktejo Rothenburg. Dum la tempo de la Helveta Respubliko la ĉefvilaĝo apartenis al la helveta distrikto Hochdorf dum la setlejoj Sandblatten kaj Gundolingen apartenis al la helveta distrikto Sempach. Ek de 1803 ĉiuj tri vilaĝopartoj apartenas al la distrikto Hochdorf.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj komunumoj kun la nomo Rain

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rain
* Informoj pri Rain en la retejo de la statistika oficejo de la Kantono Lucerno
* Profilo de la komunumo en la retejo de la kantono

## Bildoj 

Dosiero:2012-08-28 Regiono Seetal (Foto Dietrich Michael Weidmann) 258.JPG|Preĝejo de Rain
Dosiero:2012-08-28 Regiono Seetal (Foto Dietrich Michael Weidmann) 247.JPG|Interno de la preĝejo
Dosiero:2012-08-28 Regiono Seetal (Foto Dietrich Michael Weidmann) 253.JPG|Plafona pentraĵo en la preĝejo
Dosiero:2012-08-28 Regiono Seetal (Foto Dietrich Michael Weidmann) 260.JPG|Restoracio en la vilaĝocentro
Santa Marta de Magasca

**Santa Marta de Magasca** estas municipo kaj loĝloko de Hispanio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma komunumo aŭ regiono Ekstremaduro, al ties pli norda provinco Kacereso *(Cáceres)* kaj al la komarko *Tierra de Trujillo*. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Magasca estas rivero.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *marteños*. 

## Situo 
Santa Marta de Magasca estas situa en la orienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo. La areo de ties teritorio estas de 39,68&nbsp;km².

## Ekonomio 
Enspezofontoj estas precipe agrikulturo kaj brutobredado.

## Monumento 
* Preĝejo de Sankta Marta.

Kategorio:Municipoj de Cáceres
Oranĝabrusta roksaltulo

eta|300px|Ilustraĵo de Oranĝabrusta roksaltulo kiel plenkreska masklo

La **Oranĝabrusta roksaltulo** aŭ Drakensberga roksaltulo,*Chaetops aurantius * estas afriktropisa mezgranda insektomanĝanta paserina birdo endemia de la makisa montaro de Drakensbergoj en sudorienta Sudafriko kiu konstituas inter aliaj la ekoregionon "Drakensbergaj montaraj herbejoj, duonarbaroj kaj arbaroj". Ĝi ankaŭ estas endemia en la finboso.

Tiu estas grundonestumanta specio kiu manĝas ĉe rokaj deklivoj kaj ŝtonejoj. Ili ofte ripozas sur rokoj. La tre rilata Ruĝeca roksaltulo, *Chaetops frenatus* estas foje konsiderata samspecifa. Tiu laste menciita specio uzas unu aŭ 2 helpantajn individuojn, kutime idoj de la plenkreska paro el la pasinta reprodukta sezono por helpi tiun en teritoria defendo kaj alarmo kaj en manĝigado de idoj. Pro la granda simileco inter tiuj du specioj, tre verŝajne ankaŭ la Oranĝabrusta roksaltulo uzas similan strategion.

Tiu roksaltulo estas 23-25 cm longa kun longa nigra vosto kaj fortajn krurojn. La masklo havas malhelgrizan kapon kun blanka mallarĝa superokula strio kaj larĝa kaj longa blanka mustaĉa strio. Dorso kaj flugiloj estas malhelgrizaj. La **subaj partoj estas oranĝaj** (kio nomigas la specion) kaj la pugo estas ruĝeca.

Ino kaj junulo havas pli palgrizajn kapojn, suprajn partojn kaj flugilojn, pli senkoloran kapobildon, oranĝecajn pugojn kaj sablokolorajn subajn partojn. La alvoko estas laŭta *uiuuu*.

La tre rilata Ruĝeca roksaltulo ne koincidas en teritorio kun la Oranĝabrusta roksaltulo. La masklo de tiu specio havas ruĝecajn subajn partojn, kaj inoj kaj junuloj estas pli malhele sube ol la Ruĝeca roksaltulo.

## Referencoj 
* Ian Sinclair, Phil Hockey and Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1
* Richard T. Holmes , Bernhard D. Frauenknecht, Morné A. Du Plessis *Breeding system of the Cape Rockjumper, a South African fynbos endemic*, **The Condor** Volume 104, Februaro 2002

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Santiago de Alcántara

**Santiago de Alcántara** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. Iam ĝi nomiĝis **Santiago de Carbajo** [karbAĥo] ĝis mezo de la 20a jarcento.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *santiagueños*. La censita populacio en 2008 estis de 690 loĝantoj.

## Situo 
Santiago de Alcántara estas situa en la okcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto de Valencia de Alcántara, je altitudo de 342 m; je 95&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 155&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 95,56&nbsp;km².

## Ekonomio 
Ĉefaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Santiago del Campo

**Santiago del Campo** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *santiagueños*. La censita populacio en 2008 estis de 311 loĝantoj.

## Situo 
Santiago del Campo estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Llanos de Cáceres, je altitudo de 349 m; je 25&nbsp;km norde de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 85&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 73,33&nbsp;km².
Limas norde kun la municipa teritorio de Hinojal, sude kun tiu de Cáceres, oriente kun tiu de Talaván kaj okcidente kun tiu de Garrovillas de Alconétar.

## Historio 
Estas restaĵoj de la Ferepoko en la loko *El Castillejo* [kastiljEĥo] (kasteleto), loknomo kiu aperas ofte en la regiono. Post la Mezepoko ĝi formis kun Monroy, Talaván kaj Hinojal la municiparon de la *Cuatro Lugares* (Kvar lokoj). Ĝi apartenis al la senjorlando de Monroy ĝis la 19a jarcento kaj tiam iĝis domaro de Garrovillas de Alconétar.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Demografio 
Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Saucedilla

**Saucedilla** (Salikareto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. Ĝi estas proksima al la Atomcentralo de Almaraz norde de ties refreŝiga lago.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *saucedeños*. La censita populacio en 2008 estis de 778 loĝantoj.

## Situo 
Saucedilla estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campo Arañuelo. La areo de ties teritorio estas de 60,41&nbsp;km².

## Demografio 
## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Vidindaĵo 
Preĝejo de Sankta Johano Baptisto.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Segura de Toro

**Segura de Toro** (Sekurejo de Taŭro) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. La nomoparto "de Toro" aludas al praskulptaĵo kiu nun estas en la ĉefa placo de besto ĉu porko ĉu taŭro el granito, de civilizo eble de vetonoj, prapopolo de la centra Iberio. Tiu skulptaĵo videblas en la blazono de la vilaĝo.

Estas montara vilaĝo kun multaj rojoj kaj natura banejo.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *segureños*. La censita populacio en 2008 estis de 181 loĝantoj.

## Situo 
Segura de Toro estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Ambroz, je altitudo de 636 m; je 122&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 182&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 15,36&nbsp;km². Ĉirkaŭe estas arbaroj de kaŝtanarboj kaj kverkoj, kun makisaj specioj kiel erikoj, cistoj ktp.

## Ekonomio
Agrikulturo (kaŝtanoj, ĉerizoj) kaj brutobredado (bovoj).

## Eksteraj ligiloj 
*Retejo pri Segura de Toro
*Retejo pri Segura de Toro

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres