open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Patricia López Arnaiz

**Patricia LÓPEZ Arnáiz** (Vitorio, 15a de aprilo 1981) estas hispana aktorino konata pro la ludado de Teresa Blanco en la serio de TVE *La otra mirada* (2018-2019), de Begoña Uribe en la serio de Netflix *Intimidad* (2022), kiu havigis al ŝi Premion Feroz al plej bona duaranga aktorino en televido, kaj pro protagonista rolo en la filmo *Ane* (2020), pro kiu ŝi ricevis Goya-premion al plej bona protagonista aktorino, la Premion Forqué al plej bona kina aktorino kaj la Premion Feroz al plej bona protagonista aktorino.

## Biografio kaj kariero
En 2017, ŝi populariĝis pere de la filmo *El guardián invisible*, reĝisorita de Fernando González Molina, bazita sur la romano de Dolores Redondo, en kiu ŝi ludis la rolon de Rosaura, unu de la fratinoj de la protagonistino.​ Poste, ŝi partoprenis en la sekvaĵoj de la filmo: nome *Legado en los huesos* (2019) kaj *Ofrenda a la tormenta* (2020).​

En 2018 ŝi sukcesis per sia partopreno en la televida serio *La peste* de Alberto Rodríguez, en kiu ŝi ludis la rolon de Teresa de Pinelo, klera kaj riĉa vidvino kiu administras la silkofabrikon hereditan de sia edzo kaj samtempe estas talentohava pentristino kiu devas subskribi siajn pentraĵojn per la nomo de sia patro por povi vendi ilins. Aprile samjare, premieris la serio de Televisión Española *La otra mirada*, en kiu ŝi ludis la rolon de Teresa Blanco, veturema virino kiu alvenas al Sevilo kiel instruistino kaj kaŝas sekreton.​ Tiu feminisma serio havis bonajn kritikojn sed ne bonan publikan sukceson.

En 2020 ŝi estis protagonisto de *Ane*, filmo de David Pérez Sañudo, per kiu ŝi ricevis kelkajn premiojn: nome la premio Forqué, la premio Ojo Crítico de RNE, la premio al la plej bona protagonista aktorino en la premioj Feroz kaj la Premion Goya al la plej bona protagonista aktorino en 2021.​ Unu jaron poste ŝi estis protagonisto en la filmo *La hija* de Manuel Martín Cuenca, kun Javier Gutiérrez. En januaro 2022 premieris la serio *Feria: la luz más oscura*, en kiu ŝi ludis la rolon de la policano Sandra.

En 2023 ŝi partoprenis en la filmo *20 000 especies de abejas* de Estibaliz Urresola Solaguren, pro kiu ŝi ricevis kritikajn laŭdojn kaj premiojn.

## Filmoj
## Eksteraj ligiloj 
* 
* en IMDb

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Luis Zahera

**José Luis de Castro Zahera**, plej konata kiel **Luis ZAHERA** (Santiago de Compostela, Korunjo; 23a de majo 1966), estas hispana aktoro, ricevinto de Goya-premioj en 2019 kaj en 2023 pro sia ludado en *El reino* kaj *As bestas*, respektive. 

## Biografio kaj kariero
Luis Zahera famiĝis en Galegio pro sia rolo de Petróleo en la sukcesa serio de la TVG, nome *Mareas vivas*. Krome ŝi partoprenis en multaj aliaj serioj kaj filmoj, krom en nombraj teatraĵoj kaj kurtoj.

Li aperis en gravaj serioj kiel *Mareas Vivas* kaj *Sin Tetas no hay paraíso* kaj en premiitaj filmoj kiel *El Reino*, *Celda 211* kaj *Mientras dure la guerra*. Li partoprenis ankaŭ en programoj kiel *Luar* kaj *Land Rober*.

## Filmoj
* *Divinas palabras* (1987), de José Luis García Sánchez.
* *Sé quién eres* (2000), de Patricia Ferreira. 
* *Lena* (2001), de Gonzalo Tapia. 
* *Juego de luna* (2001), de Mónica Laguna. 
* *Autopsia* (2002), de Milagros Bará.
* *Los lunes al sol* (2002), de Fernando León de Aranoa. 
* *Ilegal* (2003), de Ignacio Vilar. 
* *El lápiz del carpintero* (2003), de Antón Reixa. 
* *El año de la garrapata* (2004), de Jorge Coira. 
* *Diario de un skin* (2005), de Jacobo Rispa. 
* *Locos por el sexo* (2006), de Javier Rebollo. 
* *El don de la duda* (2006), de Alber Ponte. 
* *Alatriste* (2006), de Agustín Díaz Yanes. 
* *Hotel Tívoli* (2007), de Antón Reixa. 
* *Concursante* (2007), de Rodrigo Cortés. 
* *Gutbai, Charly* (2007), de Jorge Cassinello. 
* *Los años desnudos* (2008), de Dunia Ayaso kaj Félix Sabroso. 
* *Celda 211* (2009), de Daniel Monzón. 
* *Spanish Movie* (2009), de Javier Ruiz Caldera. 
* *Agnosia* (2010), de Eugenio Mira. 
* *Onde está a felicidade?* (2010), de Carlos Alberto Riccelli. 
* *La herencia Valdemar II: La sombra prohibida* (2010), de José Luis Alemán. 
* *Sinbad* (2011), de Antón Dobao. 
* *23-F: la película* (2011), de Chema de la Peña. 
* *Lobos de Arga* (2011), de Juan Martínez Moreno. 
* *Combustión* (2013), de Daniel Calparsoro. 
* *La playa de los ahogados* (2015) de Gerardo Herrero.
* *El desconocido* (2015), de Dani de la Torre. 
* *A cambio de nada* (2015) de Daniel Guzmán. 
* *Que Dios nos perdone* (2016), de Rodrigo Sorogoyen. 
* *El reino* (2018), de Rodrigo Sorogoyen.
* *Mientras dure la guerra* (2019), de Alejandro Amenábar.
* *El silencio del pantano * (2019), de Marc Vigil. 
**Loco por ella* (2021).
**Xtremo* (2021).
**As bestas* (2022), de Rodrigo Sorogoyen. 
**Infiesto* (2023).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* en IMDb
* Luis Zahera en AVG de Culturagalega.org
* Asociación de Actores, Directores e Técnicos da Escena de Galicia

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Universitato de Acoroj

La **Universitato de Acoroj** () estas la ununura universitato sur la portugala insularo de Acoroj kaj la plej okcidenta universitato en la lando.

La universitato estis fondita en 1976 kiel rezulto de la Revolucio de la Diantoj en Ponta Delgada kaj havas du kampusojn en Angra do Heroísmo (Fakultato de Agrikulturaj Sciencoj - Departamento de Ciências Agrárias) kaj en Horta sur la insulo Ilha do Faial (Fakultato de Oceanografio kaj Iĥtiologio (Fiŝologio)).

Ĉi-lasta malfermiĝis la 8-an de januaro 2010 kaj estas loĝigita en la iama Hospitalo *Walter Bensaúde* en Horta, konstruita en 1901, kiu estis renovigita kaj transformita tiucele.

La universitatkonstruaĵoj de Angra do Heroísmo estis rekonstruitaj ne malproksime okcidente de la urbocentro sur la Pico do Urze -ejo, post kiam iama milithospitalo estis komence uzita por universitatceloj.

La antaŭa 19-a jarcenta *Palacete Porto Formoso* sur la kampuso en Ponta Delgada, kiu estis konstruita ĉirkaŭ parko, nun enhavas la rektorecon de la universitato. Kontraŭe estas la centra biblioteko, kiu malfermiĝis en 2003, kaj la Aula Magna.

Interalie, notindas ke la cehfsidejo de la Internacia Unio de Regionaj Sciencoj situas en la universitato.

## Bildaro 

PontaDelgadaUni1.jpg|Rektorejo, Ponta Delgada
AngraUni3.jpg|Kampuso en Angra do Heroísmo
AngraUni2.jpg|Kampuso en Angra do Heroismo
AngraUni1.jpg|Enirejo al la kampuso kun emblemo, Angra do Heroísmo
Ponta_Delgada_-_Université_-_1.JPG|Centra obelisko sur la ĉefa kampuso en Ponta Delgada, São Miguel

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitatejo de Angra/Angra Universitatejo aŭ la Departemento de Agrikulturaj Sciencoj (en la portugala)
* Departemento de Matematiko
* Departemento de Oceanografio kaj Ichthyology en Horta 

; Fontoj
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Acoroj
Kategorio:Universitatoj en Portugalio
As bestas

***As bestas*** estas rura trilero hispan-franca de 2022 reĝisorita de Rodrigo Sorogoyen kaj protagonistigita de Denis Ménochet, Marina Foïs, Luis Zahera kaj Diego Anido. La agado okazas en Galegio kaj estis filmita en franca, hispana kaj galega.

Ĝi ricevis la premion de la publiko *Ciudad de Donostia* al la plej bona eŭropa filmo en la Donostia Kinfestivalo.​ En la Goya-premioj ĝi ricevis naŭ premiojn, inter kiuj al plej bona filmo, plej bona reĝisoro (Rodrigo Sorogoyen), plej bona protagonista aktoro (Denis Ménochet), plej bona diaranga aktoro (Luis Zahera) kaj plej origina scenaro (Isabel Peña kaj Rodrigo Sorogoyen).

## Intrigo
La agado okazas en rura galega etoso, la intrigo sekvas francan paron kiu instaliĝas en malgranda vilaĝeto kiu serĉas konekti kun la naturo tra la ekologia agrikulturo kaj la promocio de la rura turismo. Tamen, tio rezultas en malamikeco kaj violento de paro da najbaroj ĉefe pro malkonsento pri la instalado de ventogeneratoroj en la valo, kio postulus vendon de la teroj al la firmao kiu proponas la projekton.

La filmo inspiriĝas libere en murdo reale okazinta en januaro de 2010 en la vilaĝo Santoalla, municipo Petín (provinco Orense) kun 1 076 loĝantoj en 30,4 km².​ 

## Geaktoraro kaj roluloj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informo pri As Bestas
* Santoalla (Daniel Mehrer kaj Andrew Becker, 2016). Dokumenta filmo pri la reala murdo.

* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2022
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Trileraj filmoj
Kategorio:Filmoj pri handikapo
Balta Asembleo

eta|Medalo de la Balta Asembleo
La **Balta Asembleo** (, , , akronime **BA**) estas regiona interregistara organizaĵo, kiu antaŭenigas interregistaran kunlaboron inter Estonio, Latvio kaj Litovio, nome Baltaj Landoj. Ĝi provas trovi komunan pozicion en rilato al multaj internaciaj aferoj, inkluzive de  ekonomiaj, politikaj kaj kulturaj aferoj. La decidoj de la asembleo estas konsila.

La buĝeto de la BA estas financita de la tri la registaroj de la membroj. La oficialaj lingvoj de la Balta Asembleo estas la triopo: la estona, la latva kaj la litova. 

La organizaĵo estis establita la 1an de decembro 1990 kaj la sekretariejo situas en Rigo, Latvio.

## Por plia legado 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Internaciaj politikaj organizaĵoj
Kategorio:Baltio
Kategorio:Politiko de Estonio
Kategorio:Politiko de Latvio
Kategorio:Ekstera politiko de Litovio
Metilvanilino

**Metilvanilino** aŭ **3,4-dumetoksobenzaldehido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **3,4-duklorobenzaldehido** kaj **natria metoksido** Ĝi estas blanka aŭ flava lumsensiva solidaĵo, nesolvebla en akvo. Metilvanilino posedas 9 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn.

Veratraldehido, ankaŭ konata kiel **3,4-metokso-benzaldehido**, estas organika kombinaĵo kiu estas uzata en diversaj sciencaj esploraj aplikoj. Ĝi estas aldehido, kiu estas derivata de la esenca oleo de la Veratrila planto. Ĝi estas uzata en laboratoriostudoj pro siaj biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj, sia mekanismo de ago, kaj sia biologia agado. Ĝi estas uzata kaj en vivo kaj en vitro studoj, same kiel en laboratorioeksperimentoj.

Veratraldehido estas uzata en en vivaj studoj por esplori ĝiajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Ĝi estas uzata por esplori siajn efikojn al la kardiovaskula sistemo, siajn efikojn al la imunsistemo kaj siajn efikojn al la nerva sistemo.

Veratraldehido ankaŭ estas uzata en en vitro studoj por esplori sian mekanismon de ago kaj ĝian biologian agadon. Ĝi estas uzata por esplori siajn efikojn al la kresko de ĉeloj kaj siajn efikojn al la metabolo de ĉeloj.

La mekanismo de ago de Veratraldehido ankoraŭ ne estas plene komprenita. Tamen ĝi verŝajne funkcias kiel agonisto ĉe la GABAA-ricevilo, same kiel antagonisto ĉe la 5-HT3-ricevilo. Oni ankaŭ konsideras ke ĝi povas moduli la agadon de la NMDA-ricevilo.

Veratraldehido pruviĝis havi gamon da biologiaj agadoj. Ĝi pruviĝis havi antimikroban agadon, kontraŭinflaman agadon kaj kontraŭoksidan agadon. Veratraldehido pruviĝis havi diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Ĝi pruviĝis moduli la agadon de la kardiovaskula sistemo, la imunsistemo kaj la nerva sistemo.

La uzo de Veratraldehido en laboratorioeksperimentoj havas kaj avantaĝojn kaj limigojn. Unu avantaĝo estas ke ĝi estas relative facile sintezi kaj povas esti uzata en diversaj laboratoriaj eksperimentoj. Limigo estas, ke ĝia mekanismo de ago ankoraŭ ne estas plene komprenita, do estas tre malfacile interpreti la rezultojn de eksperimentoj uzantaj Veratraldehidon.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **metilvanilino** per traktado de **3,4-duklorobenzaldehido** kaj **natria metoksido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **metilvanilino** per traktado de **4-kloroveratrolo** kaj **formaldehido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **metilvanilino** per metiligo de la **vanilino** kun **klorometano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **metilvanilino** per reduktado de **veratrolata acido**:

## Vidu ankaŭ
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Georgios Kedrenos

**Georgios Kedrenos**, latine **Georgius Cedrenus**, estis bizanca historiisto kiu vivis fine de la 11-a jarcento. Oni scias preskaŭ nenion pri li. Kedrenos supozeble estis monaĥo.

Georgios Kedrenos estas la aŭtoro de «*universala kroniko*», kiu ambiciis kovri la tutan homan historion ekde Adamo ĝis la surtronigo de Isaako la 1-a Komnena en 1057. Ĝi estas kompilo de ekstraktoj de antaŭaj historiistoj kaj kronikistoj.

## Bibliografio 
* (de) C. de Boor, « *Weiteres zur Chronik des Skylitzes* », Byzantinische Zeitschrift, vol. 14, no 2,‎ 1905, p. 409–467 (DOI 10.1515/byzs.1905.14.2.409)
* (en) Warren Treadgold, *The Middle Byzantine Historians*, Palgrave Macmillan, 2013, 546 p. (ISBN 978-1-349-44791-6, DOI 10.1057/9781137280862)

Kategorio:Bizancaj historiistoj
Bidhannagar

**Bidhannagar** estas municipo, metropolo en Barato, en Okcidenta Bengalio, en la distrikto de Norda 24 Parganas apartenanta al Urbaro de Kolkato.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Bidhannagar havis  da loĝantoj.

## Geografio 
Bidhannagar situas sur ebenaĵo ĉe lago. Suda Dumdum troviĝas 5, subŝtata ĉefurbo Kolkato 6, Raĝpur Sonarpur 17, Maheŝtala 23, tutlanda ĉefurbo Delhio 1310, Mumbajo 1671 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Bidhannagar estis fondita en 2015. Ĝi enhavas iamajn urbegojn Salakva Lago kaj Raĝarat-Gopalpur, krome plurajn aliajn urbojn.

## Eduko 
En Bidhannagar almenaŭ unu universitato kaj pluraj institutoj funkcias.
eta|maldekstre|

## Klimato 
La klimato de Bidhannagar estas la sama, ol la proksima Kolkato.

## Trafiko 
Bidhannagar ne havas fervojon. La vojoj jam interplektiĝas kun vojoj de Kolkato. La plej proksima flughaveno (ankaŭ internacia) funkcias depost Suda Dumdum.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Okcidenta Bengalio
Kategorio:Metropoloj
La vida era eso

***La vida era eso*** (La vivo estis tio) estas hispana drama filmo de 2021 reĝisorita de David Martín de los Santos kaj ĉefrolulita de Petra Martínez kaj Anna Castillo. Ĝi ricevis plurajn premiojn kaj estis ege sukcesa.

## Intrigo
Du hispanaj virinoj de diferencaj generacioj koincidas en ĉambro de hospitalo en Belgio. María (Petra Martínez) vivas tie ekde antaŭ jardekoj elmigrinta june, dum Verónica (Anna Castillo) estas ĵus alveninta enmigrantino serĉe de oportunoj kiujn ŝi tute ne trovis en Hispanio. Inter ili disvolviĝas speciala amikeco kiu kondukos la maljunan María veturi al suda Hispanio (almeria marbordo) kun aparta kurioza misio. Tio startis kiel malfacila vojaĝo al la radikoj de Verónica, sed iĝos en unika oportuno por ke María faru al si demandojn kaj malfermu vojojn por sia vivo. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Petra Martínez kiel María
* Anna Castillo kiel Verónica
* Florin Piersic Jr. kiel Luca
* Ramón Barea kiel José
* Daniel Morilla kiel Juan
* María Isabel Díaz Lago kiel Iloveny
* Pilar Gómez kiel Conchi
* Annick Weerts kiel Elisa
* Christophe Miraval kiel Pedro
* Maarten Dannenberg kiel Julio
* Alina Nastase kiel Cristina

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb
* oficiala retejo

* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2021
Kategorio:Dramaj filmoj
Internacia Asocio de Genocidologoj

La **Internacia Asocio de Genocid-esploristoj** () estas neprofitcela internacia  organizaĵo kaj eldonejo kies celo estas antaŭenigi la esploradon kaj instruadon de la temo de genocido, kaj antaŭenigi politikon de genocido-preventado . La organizaĵo estis establita en 1994.

Membreco eblas por sciencistoj, akademiuloj kaj iu ajn interesita tutmonde. Prezidanto estas Melanie O'Brien. 
[eta|279x279ra|Genocidaj Scienculoj de IAGS vizitantoj pasintaj Monumenton sur kiu estas subskribita – [:en:Olimpo_(detention_center)|Olimpo Enkarceriĝo kaj Tortura Centro, Bonaero, Argentino]]
La unio publikigas ĵurnalon nomitan *Genocide Studies and Prevention: An International Journal* en kunlaboro kun la Universitato de Toronto Press. Ĉiujn du jarojn la organizaĵo okazigas internacian konferencon de esploristoj.

En 1997, la organizaĵo oficiale agnoskis la armenan holokaŭston. En 2007, la organizo ankaŭ rekonis la genocidon de grekoj kaj asiroj, kiu okazis en la Otomana Imperio inter 1914 kaj 1923. En 2005, la organizaĵo petis UNon sendi intervenan forton por ĉesigi la genocidon en Darfuro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Internaciaj sciencaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1994
Kategorio:Internacia puna juro
Tramtransporto en Gera

**Tramtransporto en Gera** () estas reto de tramoj formantaj parton de sistemo de publika transporto en Gera, urbo en la federacia lando Turingio, Germanio.

Malfermita en 1892, la reto estas funkciigata fare de "Geraer Verkehrsbetrieb GmbH" (GVB), kaj integrita en "Verkehrsverbund Mittelthüringen" (VMT).

centra|450px|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Gera
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (GVB) ()
*  (VMT) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Gera
Gera
Gera
Gera
Strator

***Strator*** (), derivita de la latina vorto *sternere,*  estis oficiala rango en la  armeo de Romio, poste de la Bizanca imperio, tradukebla kiel « eskviro » aŭ « ĉevalisto ». 

Origine, la *strator* estis simpla soldato, kiu helpis la imperiestron surĉevaliĝi. Inter siaj taskoj li devis prizorgi la ĉevalojn, aĉeti ilin aŭ administri la ĉevalejon. En la Malfrua Romia Imperio, la *stratores* de la imperia kortumo formis apartan klason (*schola* *stratorum*) gviditan de la « grafo de la ĉevalejoj » (*comes stabuli*).

En Bizancio ekde la 8-a jarcento, tiu titolo estis honora rango atribuita al civilaj kaj militaj oficistoj de meza graveco. 

## Bibliografio 
* (en) John Bagnell Bury, *The Imperial Administrative System of the Ninth Century : With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos*, Londres, Oxford University Press, 1911.
* (en) Alexander Kazhdan (dir.), *Oxford Dictionary of Byzantium*, New York et Oxford, Oxford University Press, 1991, 1re éd., 3 tom. (ISBN 978-0-19-504652-6 et 0-19-504652-8, LCCN 90023208).
* (de) F. Lammert, *Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft*, vol. IV-A, Stoa-Symposium, 1931.
* (en) Warren Treadgold, *Byzantium and Its Army*, 284-1081, Stanford, Stanford University Press, 1995 (ISBN 0-8047-3163-2).

Kategorio:Milita historio de la Frua Mezepoko
Kategorio:Armitaj fortoj de Antikva Romio
Teofano la Konfesprenanto

**Teofano la Konfesprenanto** () estis bizanca aristokrato, monaĥo, teologo kaj kronikisto, naskiĝinta en 758 aŭ 759 kaj mortinta en 817 aŭ 818 en Samotrako.

Li restas precipe konata kiel la aŭtoro de grava *Kronografio* pri la fruaj imperiestroj de la Bizanca Imperio. Sanktigita kaj de la katolika kaj de la ortodoksa eklezioj, Teofano estas celebrata la 25-an de marto, kiu estas la plej verŝajna dato de lia morto.

## Bibliografio 
* (en) Cyril Mango kaj Roger Scott, *The Chronicle of Theophanes Confessor*. Byzantine and Near Eastern history AD 284–813, Oxford, 1997.
* (la) Barthold Georg Niebuhr (dir.) (trad. Johannes Classen), *Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae*, vol. 43.1 : Theophanes, Bonn, 1839 (lire en ligne).
* (en) Harry Turtledove, *The Chronicle of Theophanes*, « Anni mundi 6095-6305 (A.D. 602-813) », Philadelphie, University of Pennsylvania Press, 1982 (ISBN 0-8122-1128-6).

Kategorio:Bizancaj teologoj
Kategorio:Bizancaj verkistoj
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Simeono Metafrasto

**Simeono Metafrasto** (), ankaŭ konata kiel **Simeono Magistroso** aŭ **Simeono la Logoteto**, estis bizanca ŝtatoficisto, verkisto kaj historiisto de la 10-a jarcento. Li verkis la plej gravan hagiografian kompilon de frua bizanca Mezepoko.

Naskiĝinta en Konstantinopolo dumb la regado de Leono la 6-a (886-912), verŝajne en 898 aŭ 899, Simeono apartenis al granda aristokrata familio.

La fino de lia vivo restas malbone konita. Li ŝajne spertis malfavoron post la alveno de Bazilo la 2-a kaj retiriĝis en monaĥejon kie li mortis la 28-an de novembro - eble de la jaro 987.

## Bibliografio 
**Symeonis Magistri kaj Logothetae chronicon*', éd. Stéphanus Wahlgren, CFHB #44/#1, Walter de Gruyter #2006

Kategorio:Bizancaj historiistoj
Kategorio:Bizancaj verkistoj
Kategorio:Hagiografoj

Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Tramtransporto en Erfurto

**Tramtransporto en Erfurto** () estas parto de la reto de publika transporto en Erfurto, Germanio. 

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Erfurto
* Publika transporto de Erfurto
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (EVAG) ()
*  (WBG) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Erfurto
Erfurto
Erfurto
Erfurto
Dobrovice

**Dobrovice** (en la loka parolturno kutime ankaŭ ofendeme *Picava*, ) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Mladá Boleslav. Ĝi etendiĝas proksimume 7 km sudoriente de Mladá Boleslav. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1249.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
* **Dobrovice**
* Bojetice
* Holé Vrchy
* Chloumek
* Libichov
* Sýčina
* Týnec
* Úherce

Bojetice, Týnec kaj ankaŭ memstara municipo Vinařice estas hodiaŭ kun la devena Dobrovice konstrue kunkreskintaj. Male la teritorio de partoj Chloumek, Libichov kaj Sýčina kreas eksklavon de la municipo, apartigita de la resto de Dobrovice per la teritorio de Vinařice.

## Memorindaĵoj
* Urbodomo
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* Muzeo de sukrefarado
* Paroĥestrejo 
* Bierfarejo Dobrovice
* Urbana domo n-ro 7

## Naskiĝinto 
Jiří Adamíra (1926–1993), aktoro 

## Pluaj fotoj

Dobrovice, dům čp.7.jpg|Dobrovice, domo n-ro 7
Dobrovice, castle and museum.jpg|Dobrovice, kastelo kaj muzeo
Dobrovice, historické jádro zemědělského dvora, dnes Dobrovická muzea.jpg|Historia kerno de agrikultura korto
Dobrovice, dům čp.62.jpg|Dobrovice, domo n-ro 62


Kategorio:Urboj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Chylice

Nomon **Chylice** havas pluraj setlejoj:
* Chylice (Útvina), parto de municipo Útvina en distrikto Karlovy Vary
* Chylice (Ostrožská Nová Ves), parto de municipo Ostrožská Nová Ves en distrikto Uherské Hradiště
Vinařice (distrikto Mladá Boleslav)

**Vinařice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mladá Boleslav, en Mezbohemia regiono, proksimume 6 kilometrojn sudoriente de urbo Mladá Boleslav. Ĝi senpere apudas al urbo Dobrovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Vinařice
* Kapeleto

Kategorio:Municipoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mladá Boleslav
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Barnstaple

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra|
''''* (prononcata per sistemo IFA ) estas urbo kaj civila paroĥo en Anglio. Ĝi situas en la regiono Sudokcidenta Anglio kaj la historia graflando Devono, kaj krome administre apartenas al la distrikto norda Devono (*North Devon''). Laŭ la censo de 2021, la urbo havis 23 976 loĝantojn sur areo de 9,70 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 2 471 loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 
Kategorio:Devon
Antusa de Konstantinopolo

**Antusa de Konstantinopolo**, ankaŭ konata kiel **Sankta Antusa de Konstantinopolo** aŭ **Sankta Antusa la Juna**, estis bizanca princino kaj filino de la imperiestro Konstanteno la 5-a, kiu regis de 741 ĝis 775.

Naskiĝinta en 750 aŭ 757 kaj mortinta en 801 aŭ 808, Antusa estas sanktulino ambaŭ en la ortodoksa kaj en la katolika eklezioj. 

Lia patro intencis trovi edzon sed Antusa deziris dediĉi sin al religia vivo. Post la morto de Konstanteno, ŝi donis ĉiujn siajn bienojn por helpi la malriĉulojn kaj la orfojn. Ŝi estis precipe estimata de Irena de Ateno, edzino de Leono la 4-a kaj do sia bofratino. Antusa rifuzis ŝian proponon kunregenti la imperion post la morto de Leono, kaj retiriĝis en monaĥejon.

## Bibliografio 
* Alice-Mary Talbot, ''Byzantine Defenders of Images - Eight Saints' Lives in English Translation'', Dumbarton Oaks Research Library and Collection, 1998 ()

Kategorio:Bizancaj sanktuloj
BRIT School

La **Londona Lernejo de Prezentartoj kaj Teknologio** (, plena nomo  ) estas la ununura sendependa publika lernejo en la Unuiĝinta Reĝlando, kie studentoj ricevas profesian edukon en la kampoj de belartoj, amaskomunikilaro, arto kaj dezajno, same kiel akompanantaj teknologioj. Studenta aĝo: 14-19 jaroj .

## Historio 
Fondite en 1991 en Croydon surbaze de la London College of Technology kun la subteno de la British Record Industry Trust (BRIT). Ĉe la ĉiujaraj BRIT Awards, donacoj estas kolektitaj, inkluzive por subteni la lernejon.

La lernejo havas sian propran profesian teatron, The Obie Trice Theatre, kiu sidigas ĝis 700 spektantojn, same kiel plurajn danco, televidon kaj radiostudiojn .

## Alirekzamenoj 
La akcepta komitato revizias la petskribojn de la kandidatoj kaj, se la kandidato plenumas la postulojn, li estas invitita al intervjuo kun sia estonta instruisto kaj ekzameno pri sia fako, kie li devas montri siajn kapablojn en la kampo de muziko, teatro (muzika, dramo), scenejefektoj, danco aŭ belartoj. La muzika ekzameno ankaŭ inkluzivas aŭskultadon kaj muzikteoriajn taskojn. La ekzameno pri aktorado (drama teatro kaj muzika teatro) kaj danco okazas en pluraj etapoj.

## Diplomiĝintoj 
Famuloj kiuj studentiĝis ĉe la lernejo inkludas Tom Holland, Amy Winehouse, Adele, Jessie J, Leona Lewis, Katie Melua, Kate Nash, same kiel Bill Black, Farzana Dua Elahe, Freya Rose Ridings.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* La BRIT fondaĵo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Organizaĵoj en Londono
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1991
Kategorio:Lernejoj en Anglio
Laia Costa

**Laia COSTA Bertrán** (Barcelono, 18a de februaro 1985) estas hispana aktorino de kino kaj televido, famiĝinta per sia protagonista rolo en la germana filmo *Victoria* (2015), pro kiu ŝi ricevis nombrajn premiojn. Ŝi partoprenis en filmoj en Hispanio, Germanio, Rusio, Argentino, Britio kaj Usono.

## Kariero
En 2011 ŝi ludis fiksan rolon en la televida serio de Antena 3 *Bandolera*, en kiu ŝi ludis la rolon de Inés dum unu jaro. Ŝi revenis al televido per protagonista rolo en la serio de TV3 *Pulseras Rojas*, en kiu ŝi ludis la rolon de Rym en la dua sezono de la serio.​ Poste ŝi estis unu de la ĉefaj aktrinoj en la fantasta serio de Antena 3 *Cuéntame un cuento*.​

En 2015 ŝi estis protagonisto de la trilero *Victoria* de la germana reĝisoro Sebastian Schipper, filmita en reala tempo, per kiu ŝi kandidatis en la *European Film Awards*, iĝis la unua eksterlanda aktorino kiu ricevis premion Lola kaj ricevis la Premiojn Gaudí kaj Sant Jordi. Inter 2015 kaj 2016 ŝi formis parton de *Cites* de TV3 kaj *Carlos, Rey emperador* de Televisión Española en kiuj ŝi ludis la rolojn de Paula kaj María de Austria respektive.​ ​ 

En 2022, ŝi revenis al Internacia Kinfestivalo de Berlino por la premiero de *Cinco lobitos* de la reĝisorino Alauda Ruiz de Azúa, kiu en la Festivalo de Malago en marto samjare estis ege sukcesa kaj ŝi kunricevis la Arĝentan *Biznaga* kun Susi Sánchez. Pro tiu rolo de Amaia, juna patrino, ŝi ricevis la Goya-premion al la plej bona protagonista aktorino,​ la Premion Platino,​ la Premion Feroz, la Premion Forqué ktp.

## Filmoj
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de Laia Costa
* Laia Costa en imdb
* 
* 

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Nikeforo la 1-a de Konstantinopolo

**Nikeforo la 1-a de Konstantinopolo** aŭ **Nikeforo la Konfesprenanto** (*Nikephoros*) estis bizanca teologo, historiisto kaj patriarko de Konstantinopolo de la 12-a de aprilo 806 ĝis la 13-a de marto 815. Tiu sanktulo estas celebrata la 2-an de junio  en Oriento kaj la 13-an de marto en Okcidento.

Naskiĝinta ĉirkaŭ 758 en Konstantinopolo, li apartenis al eminenta familio kaj estis la filo de imperia sekretario (*asekretis*) nomita Théodore, kiu servis la ikonoklasman imperiestron Konstanteno la 5-a. Nikeforo siavice fariĝis *asekretis*, verŝajne ekde la regado de Leono la 4-a la Ĥazara.

Post la morto de la antaŭa patriarko Tarasio de Konstantinopolo la 18-an de februaro 806, la imperiestro Nikeforo elektis sian homonimon, kvankam li estis simpla laiko.

Nikeforo cetere aŭtoris ampleksan literaturan verkaron, kiu ĉefe konsistas el  teologiaj traktatoj, kiujn li redaktis pri la adorado de ikonoj, ekde 813. Ili estas :

* la *Apologeticus minor*, mallonga traktato skribita en 813/814 ;
* la *Apologeticus major* ;
* la *Antirrhetici* 1-a, 2-a kaj 3-a kontraŭ ikonoklasma traktato verkita de Konstanteno la 5-a ;
* du traktatoj nomitaj *Epikrisis* kaj *Antirrhêsis* ;
* la *Antirrhetici adversus iconomachos* ;
* alia teksto konata latine kiel *Refutatio et eversio*.

## Referencoj 
## Bibliografio 
*  Venance Grumel, ''Traité d'études byzantines*, vol. I : La chronologie, Paris, Presses universitaires de France, coll. « Bibliothèque byzantine », 1958.
*  Ignacio la Diakono, « *La Vivo de Nicéphore  de Konstantinopolo'' », Byzantine Defenders of Images: Eight Saints’ Lives in English Translation, (Byzantine saints’ lives in translation, 2), (éd.) A.-M. Talbot, Washington, D.C, 1998.

Kategorio:Patriarkoj de Konstantinopolo
Kategorio:Bizanca klerikaro
Kategorio:Bizancaj teologoj
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Tramtransporto en Tula

**Tramtransporto en Tula** () estas tramsistemo de la urbo Tula malfermita en 1927.

centra|450ra|eta

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Tula (Rusio)
* Trolebusa transporto en Tula
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (, tamen atingebla nur el kelkaj landoj)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Tula (Rusio)
Tula
Tula
Tula
Mar adentro

***Mar adentro*** ("Marantaŭen" aŭ "For en maron") estas hispana biografia drama filmo de 2004 reĝisorita de Alejandro Amenábar kaj ĉefrolulita de Javier Bardem, Belén Rueda kaj Lola Dueñas. Temas pri refilmaĵo de antaŭa versio *Condenado a vivir* de 2001 ambaŭ bazitaj sur la reala historio de Ramón Sampedro, verkisto kaj eksmaristo kiu estas paralizita dum 30 jaroj post akcidento okazinta en lia junaĝo, pro kio li deziras morti pere de la aplicación de la eŭtanazio. La filmo rakontas la lukton de Sampedro por ke jure oni agnosku lian mortorajton.

Ĝi estas unu de la plej premiitaj hispanaj filmoj, atingante 14 Goya-premiojn de la Hispana Kinakademio (rekorda nombro) kaj la Oskar-premion por la plej bona fremdlingva filmo, inter nombraj aliaj premioj.

## Intrigo
Ramón (Javier Bardem) estis dum preskaŭ 30 jaroj "enfermita en sia korpo", enlite je la zorgo de sia familio. Lia nura fenestro al la mondo estas tiu de lia ĉambro, apud la maro, tra kiu li veturis kaj kie li suferis akcidenton kiu interrompis lian junecon, kiam li plonĝis al akvo en As Furnas (Porto do Son), kie ne estis sufiĉa profundeco. Ekde tiam li restis paralizita kaj lia nura deziro estas lia vivofino, pere de helpita memmortigo, ĉar nur tiel li estos libera denove. 

Liaj patro, frato, bofratino kaj nevo estas tute dediĉitaj al lia zorgado; el ili la pli aĝa frato tute kontraŭas la deziron morti de Ramón Sampedro, kaj klopodas por trudi al li sian aŭtoritaton de pli aĝa frato, kion Ramón tute ne akceptas. Krome intervenas pastro (Josep Maria Pou) -same paralizita kaj sur rulseĝo -, kiu nekonante la familian etoson de Ramón, parolas en amaskomunikiloj pri amomanko fare de la familianoj de Ramón; li eĉ venas ĉe li, sed ili ne povas renkontiĝi pro mallarĝeco de la hejmo. Helpanto peras la konversacion sed finfine kaj la pastro kaj Ramón retenas siajn sintenojn.

Alvenas du virinoj: Julia (Belén Rueda), advokatino kiu suferas ankaŭ tre gravan cerban malsanon -CADASIL-, kiu apogas sian lukton, sed malsukcese en juraj aferoj; kaj Rosa (Lola Dueñas), lokanino videzira, kiu klopodos por konvinki Ramón, ke la vivo meritas la penon. La enorma personeco de Ramón altiras ambaŭ virinojn, kiuj siavice pridemandas sin mem pri siaj propraj vivoj. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Javier Bardem: Ramón Sampedro
* Belén Rueda: Julia
* Lola Dueñas: Rosa
* Mabel Rivera: Manuela
* Celso Bugallo: José Sampedro
* Clara Segura: Gené
* Joan Dalmau: Joaquín
* Alberto Jiménez: Germán
* Tamar Novas: Javi
* Francesc Garrido: Marc
* José María Pou: Pastro Francisco
* Alberto Amarilla: Frato Andrés
* Andrea Occhipinti: Santiago
* Federico Pérez Rey: Ŝoforo

## Eksteraj ligiloj 
* *Mar adentro* Elperrocafe.com

* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2004
Kategorio:Biografiaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri morto
Kategorio:Sinmortigo
Kategorio:Eŭtanazio
Tramtransporto en Tomsko

**Tramtransporto en Tomsko** () estas tramsistemo en la urbo Tomsko. Pasaĝertransportado komenciĝis la .

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Tomsko
* Trolebusa transporto en Tomsko
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Tomsko
Tomsko
Tomsko
Tomsko
Tramtransporto en Taganrogo

**Tramtransporto en Taganrogo** () estas tramreto en la urbo Taganrogo, Rostova provinco, Rusio. Ĝi havas naŭ liniojn. La reto estis oficiale enservigita la .

centra|450px|eta|Mapo

## Itineroj 
* № 1 Завод «Красный Котельщик» — Площадь Авиаторов
* № 2 Вокзал «Таганрог-1» — Университет
* № 3 Завод «Красный Котельщик» — Университет
* № 4 Площадь Авиаторов — Вокзал «Таганрог-1»
* № 5 Завод «Прибой» — Университет
* № 6 Площадь Авиаторов — Завод «Прибой»
* № 7 Завод «Прибой» — Вокзал «Таганрог-1»
* № 8 Университет — Площадь Авиаторов (kontraŭhorloĝe)
* № 9 Площадь Авиаторов — Университет (Horloĝodirekte)

## Veturanta materialo 
## Vidu ankaŭ 
* Taganrogo
* Tramtransporto
* Trolebusa transporto en Taganrogo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Taganrogo
Taganrogo
Taganrogo
Taganrogo
László Bogár

**László Bogár** [lAslO bogAr], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Bogár László Miklós** estas hungara ekonomikisto, politikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Miskolc.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, poste li akiris ekonomikan diplomon (MSc) en Universitato Károly Marx en 1973. Post la diplomo li praktikadis jaron en la Pezindustria Teknika Universitato, inter 1975-1986 li estis ŝtata oficisto en Miskolc, pli poste li laboris en pluraj lokoj jam en Budapeŝto. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1986, li kandidatiĝis (CSc) en 1991. Inter 1978 kaj 1989 li estis membro de la Hungara Socialista Laborista Partio, tamen ekde 1987 li partoprenis en laboro de la opozicio, ĝuste tiam fortiĝanta. Inter 1990-1996 li estis parlamenta deputito, ankaŭ subministro, inter 1998-2002 li denove estis subministro. Ekde 2002 li estis docento en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Li edziĝis en 1972, lia edzino naskis du gefilojn en 1975 kaj 1977. Li ricevis premiojn en 2011 kaj 2020.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A fejlődés ára. Gazdasági nehézségeink főbb okainak történeti aspektusa* (1983)
* *Modernizációs ciklusok* (disertaĵo, 1991)
* *Magyarország és a globalizáció* (2003)
* *A rendszerváltás bukása* (2010)
* *Hol vagyon a vagyon?* (2015)
* *Történelmi háttérkép. A szakralitástól a modernitáson át a globalitásig* (2022)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Vinilfurano

**Vinilfurano** aŭ **etenilfurano** estas organika kombinaĵo rezultanta per reduktado de **2-furanetanolo**. Ĝi estas senkolora aŭ flava likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Vinilfurano posedas 6 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon.

2-Vinilfurano, ankaŭ konata kiel 2-etenilfurano, estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la ciklaj nesaturitaj hidrokarbonidoj. Ĝi estas senkolora ĝis palflava likvaĵo kun dolĉa, frukta odoro. 2-Vinilfurano, estas vaste uzata en diversaj sciencaj esploraj aplikoj pro siaj unikaj kemiaj proprecoj.

2-Vinilfurano, estis vaste uzata en diversaj sciencaj esplor-aplikoj. Ĝi estas uzata kiel komenca materialo por la sintezo de diversaj organikaj kombinaĵoj, inkluzive de farmaciaĵoj, agrokemiaĵoj kaj aromataĵoj. 2-Vinilfurano, ankaŭ estas uzata kiel gustiga agento en manĝaĵoj kaj trinkaĵoj.

2-Vinilfurano, havas unikan mekanismon de ago. Ĝi funkcias kiel Mikaelo-ricevanto, kio signifas, ke ĝi povas reakcii kun nukleofiloj kiel tioloj, aminoj kaj karboksilataj cidoj. Tiu reakcio kaŭzas la formadon de kovalentaj ligoj inter 2-Vinilfurano, kaj la nukleofilo, rezultigante la modifon de la proprecoj de la nukleofilo.

2-Vinilfurano, pruviĝis havi diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn. Oni raportis, ke ĝi havas kontraŭinflamajn, antioksidajn kaj kontraŭkancerajn proprecojn. 2-Vinilfurano, ankaŭ pruviĝis malhelpi la kreskon de diversaj mikroorganismoj, inkluzive de bakterioj kaj fungoj.

2-Vinilfurano, havas plurajn avantaĝojn por laboratorio-eksperimentoj. Ĝi estas facile havebla kaj relative facile sintezebla. 2-Vinilfurano, ankaŭ estas stabila sub normalaj laboratoriokondiĉoj. Tamen, 2-Vinilfurano, havas kelkajn limigojn. Ĝi estas tre reakciema kaj povas reakcii kun diversaj nukleofiloj, igante ĝin malfacile kontroli ĝiajn reakciojn. 2-Vinilfurano, ankaŭ estas venena kaj povas kaŭzi haŭtan kaj okulan iriton.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **vinilfurano** per oksidado de la **tetrahidrofurfurila alkoholo**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **vinilfurano** per oksidado de **2-furanetanolo**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **vinilfurano** per oksidado de **2-furanacetaldehido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **etileno** per traktado de **furanila klorido** kaj **etileno**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **vinila klorido** per traktado de **furano** kaj **vinila klorido**:

### Sintezo 6 
* Preparado per kataliza oksidado de la *etilfurano*:

### Sintezo 7 
* Preparado de la **vinilfurano** per reduktado de **furanoacetata acido**:

### Sintezo 8 
* Preparado de la **vinilfurano** per reduktado de **furanacetaldehido**:

## Vidu ankaŭ 
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
László Boldvai

**László Boldvai** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Boldvai László** estas hungara politikisto.

 naskiĝis  en Salgótarján.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1979, poste li estis deviga soldato 2 jarojn, pli poste li akiris ekonomikan diplomon en Humboldt-Universitato en Berlino en 1985. Post la diplomo li estis komercisto eksterlanda en fabriko de Salgótarján. Jam dum la gimnaziaj jaroj li estis membro kun posteno de junulara organizaĵo de la socialistoj, pli poste ankaŭ en Orienta Germanio, ekde 1985 en sia naskiĝurbo. Ekde 1979 li estis membro de Hungara Socialista Laborista Partio, baldaŭ li havis partiajn postenojn. Li estis parlamenta deputito inter 1994-2014, poste li estis akuzita pri korupto. Li edziĝis en 1985, lia edzino naskis 2 filojn en 1989 kaj 1993. Li ricevis junularajn premiojn en 1979 kaj 1984.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Tramtransporto en Eŭpatorio

**Tramtransporto en Eŭpatorio** (, ) estas elektra etŝpura tramsistemo en Eŭpatorio, Krimeo. Temas pri la sola tramsistemo en la Krimea duoninsulo (Ukrainio, provizore okupita de Rusio).

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Eŭpatorio
* Transporto en Ukrainio
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Eŭpatorio
Eupatorio
Eupatorio
Eupatorio
Tramtransporto en Krasnodar

**Tramtransporto en Krasnodar** () estas tramsistemo de la urbo Krasnodar, la plej granda kaj plej malnova tramsistemo en la sudo de Rusio. Ĝi ligas signifan parton de la mikrodistriktoj kun la urbocentro kaj, kune kun buso kaj trolebuso, estas la ĉefa speco de publika transporto en Krasnodar.

centra|450ra|eta|Mapo

## Itineroj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Krasnodar
* Trolebusa transporto en Krasnodar
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Krasnodar
Krasnodar
Krasnodar
Krasnodar
Debitoro

**Debitoro** aŭ **ŝuldanto** estas natura aŭ jura persono, kiun trafas ŝuldo laŭ kontrakta aŭ leĝa devo. La ŝuldo povas estis mono aŭ alia devo (plenumo de io). La ŝuldanto devas plenumi difinitan monpagon, devon al la kreditoro.

Se temas pri kredito okaze de la ŝuldo, la ŝuldanto pagas ĝenerale difinitan interezon por la kredito. Ŝuldanto povas plenumi la laŭkontraktan devon ekz., ankaŭ per transdono de nemoveblaĵoj, moveblaĵoj.

En ĝenerala uzo, la esprimo ŝuldanto estas kutime aluda je monŝuldantoj. Tamen, juro, jurisprudenco kaj literaturo ĝenerale komprenas tion, ke iu estas devigata provizi servon, kiu pliigas havaĵojn de la kreditoro. Ĉi tiu pliigo de la havaĵo de la kreditoro povas ekesti per mona pago, sed ankaŭ per transdono de posedaĵoj aŭ rajtoj (jura bazo: aĉetkontrakto, donaco), per transdono de uzrajto de iu objekto (prunto, luo), per provizo de servoj (servo-kontrakto, laborkontrakto) aŭ donante prunton. En reciprokaj kontraktoj (kiel aĉeto, luo aŭ laborkontraktoj), ambaŭ kontraktaj partoj estas samtempe kreditoroj kaj ŝuldantoj. Aĉetante, la vendisto ŝuldas al la aĉetanto la transdonon de proprieto de la aĵo vendita, dume la aĉetanto respondecas pri la devo provizi la aĉetprezon. Pro tio la aĉetprezaj ŝuldoj estas ĝenerale rigarditaj, kiel devo de la ŝuldanto, dume la transdono de la proprieto(rajto) kaj la transdono de la aĉetita objekto ankaŭ reprezentas devon por la kredit-vendisto.

## Vidu ankaŭ
* Kontrakto
* Salajro
* Ŝuldo

Kategorio:Librotenado
Kategorio:Komerca juro
Kategorio:Civila juro
Kategorio:Labora juro
Malferma Universitato de Japanio

La **Malferma Universitato de Japanio** (, , akronime konata OUJ, antaŭe ), la angla nomo de la universitato estis ŝanĝita la 1an de oktobro 2007) estas japana privata universitato dedistanc-eduka, kiu havas studentojn de ĉie en Japanio ; ĝi akceptis siajn unuajn studentojn en 1985.

Ĝi sidejo situas ĉe 2-11 Wakaba, Mihama - ku, Ĉiba Urbo, Gubernio Ĉiba. Fondita en 1981 kaj establita kiel universitato en 1983. Ĝi estis establita kaj funkciigita sub la jurisdikcio de la Ministerio de Edukado, Kulturo, Sporto, Scienco kaj Teknologio kaj la Ministerio pri Internaj Aferoj kaj Komunikadoj bazita sur speciala Leĝo pri la Malferma Universitato. La lernado baziĝas pri korespondado kaj la universitato/diplomiĝa lernejo ĉefe faras elsendajn klasojn kaj retajn klasojn .

Nuntempe ekzistas bakalaŭroj, magistro- kaj doktecaj kursoj. Studentoj povas registriĝi kiel ĝeneralaj studentoj por akiri gradon; ili ankaŭ povas elekti nur kursojn de intereso, kaj la kreditaĵoj gajnitaj povas esti registritaj en la grado de la studento kiam ili estas antaŭenigitaj al ĝeneralaj studentoj en la estonteco.

Kun preskaŭ 90,000 studentoj aliĝintaj (en 2007), 45,000 studentoj diplomiĝis de la universitato. Ĝi estas unu el la plej grandaj akademiaj institucioj en la lando kaj kvalifikas kiel unu el gigantaj universitatoj de la mondo. Ekde ĝia fondo, pli ol 780,000 studentoj prenis kursojn de la institucio.

Gradaj kursoj de Bakalaŭro estas haveblaj en ses areoj de studo: Vivo kaj Bonfaro, Psikologio kaj Edukado, Socio kaj Industrio, Homaj Sciencoj kaj Kulturo, Informadiko, Naturo kaj Medio.

La instruplano konsistas el fundamentaj temoj, kursaj temoj (enkonduko, specialaĵo kaj integrigo) kaj diplomiĝaj esplorunuoj. Ĉiu studunuo estas subtenita de dediĉite verkita lernolibron, kune kun dek kvin 45- minutoj longaj registritajn lekciojn. Multe da vizaĝ-al-vizaĝaj lekcioj, densigitajn somerajn kursojn kaj enretaj unuoj estas ankaŭ haveblaj. Plejparte studoj estas ofertitaj en la japana sole.

## Kunlaboro 
La 1-a de novembro 2021, ekzistas 406 universitatoj kaj malaltgimnazioj kiuj finis kredittransigajn interkonsentojn kun La Malferma Universitato de Japanio, proksimume 36% de ĉiuj universitatoj kaj malaltgimnazioj en Japanio. Krome, oni finis kreditajn transigajn interkonsentojn kun 11 diplomiĝaj lernejoj kaj 16 altlernejoj de teknologio. La nombro da studentoj akceptitaj de aliaj universitatoj ĉiujare atingas proksimume 4,700 (ĉirkaŭ 10,000 temoj entute), kontribuante al la riĉigo de instruplano en aliaj universitatoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Malferma Universitato de Japanio

Kategorio:Universitatoj en Japanio
Piri Mammadov

**Piri Mammadov** (25a de januaro 1940, Gojĉaj) estas honorita ĵurnalisto de Azerbajĝano, kiu ricevis la premion "Ora Plumo" la 5-an de majo 1977.

## Vivo 
Piri Mammadov naskiĝis la 25-an de januaro 1940 en la vilaĝo Gojĉajin Ali en soveta Azerbajĝano. Poste, li studentiĝis ĉe la Fakultato de Ĵurnalismo en la Ŝtata Universitato de Bakuo (1969). Ekde 1978, li laboris kiel departementestro en "Komunista" gazeto. De 1992, Mammadov, kiu daŭrigis sian laboron en "Xalq-gazeto", laboris kiel estro de sekcio "Sociaj problemoj" en "Respublika" gazeto de 1996 ĝis la fino de sia vivo. En 1977, li ricevis la premion "Ora Plumo". Li mortis la 25-an de decembro 2008 en Bakuo.

Kategorio:Azerbajĝanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Mortintoj en 2008
Kategorio:Mortintoj la 25-an de decembro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1940
Kategorio:Naskiĝintoj la 25-an de januaro
Kalvinana preĝejo (Visegrád)

La **kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en urbo Visegrád (Hungario). 

## Historio 
La unua mencio pri kalvinanoj en Visegrád okazis nur en 1910. Eklezie ili apartenis al Dunabogdány. Kalvinana grupo formiĝis en 1931. Ili aĉetis loĝdomon en 1938, kiun ili trakonstruis al preĝdomo, oficejo kaj loĝejeto por la sonorilisto. Ili aĉetis interne harmoniumon, ekstere sonorilostablon. En 2000 ili akiris areon konvenan por konstrui veran kirkon. La konstruado okazis inter 2003-2009, intertempe la preĝdomo estis forvendita en 2007.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto kaj formas proksimume rondon. Proksimume meze estas ronda spaco kun herbejo, rande la turo altiĝas. La enirejo funkcias tra la turo. La turpinto estas pinta piramido. La interna spaco havas bonan akustikon konvenan ankaŭ por koncertoj.

## Fontoj 
* hungere kun foto
* hungere kun foto
eta|maldekstre|

Visegrád
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Visegrád
Thomas Sowell

**Thomas SOWELL** (naskiĝis la 30-an de junio, 1930 en Gastonia, Norda Karolino) estas usona ekonomikisto kaj membro de la konservativa *Hoover Institution*. Li iĝis konata, interalie, pro sia kritiko de pozitiva diskriminacio el perspektivo de afrik-usonano.

Sowell reprerezentas la tezon, ke sistema rasismo ne ekzistas en Usono. Laŭ Sowell, malriĉeco havas nenion komunan kun ekspluatado kaj diskriminacio, sed prefere, en Usono, kun nigra kulturo. Pro tiuj ideoj, Sowell estas ofte intervjuita de dekstra televido *Fox News Channel*.

Kategorio:Usonaj ekonomikistoj
Kategorio:Afrik-usonanoj
Kategorio:Rasismo en Usono
Stalin-notoj

La 10-an de marto 1952, sovetunia diktatoro Josef Stalin proponis al la landoj de Okcidenta Bloko (Francio, Unuiĝinta Reĝlando, Usono) intertraktadojn por reunuigo kaj neŭtraligo de Germanio en noto. Tiu ĉi noto kaj la respondoj de Stalin al la respondoj de la okcidentaj landoj estas konataj kiel la Stalin-notoj.

La germana kanceliero Konrad Adenauer, la okcidentgermana publiko kaj la okcidentaj potencoj malaprobis la Stalin-notojn, kiel interrompa manovro per kiu Stalin volis malhelpi la okcidentan integrigon de la Federacia Respubliko Germanio. Ĉi tio ankaŭ estas la reganta opinio en historia scienco hodiaŭ. 

Malplimulto tamen kredis kaj ankoraŭ kredas, ke Stalin pensis serioze pri la propono. La historiisto Rolf Steininger estas la plej konata reprezentanto de tiu ĉi movado hodiaŭ. Tamen, la malfermo de arkivoj, precipe flanke de Usono evidentigis, ke ekzistis ankaŭ konsideroj ene de la okcidentaj venkaj potencoj pri akcepto de la noto kaj permeso de neŭtrala, reunuigita Germanio. Pozicioj kiuj supozigis/supozigas seriozecon de la Stalin-notoj, estis konfirmitaj de ĝi, sed la malfermo de la sovetiaj arkivoj, kiu okazis nur post 1990, ne konfirmis tion.

## Vidu ankaŭ 
* Germania reunuiĝo

Kategorio:Josif Stalin
Kategorio:Historio de Germanio