open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ponto Segovio (Madrido)

La **Ponto Segovio** () estas renesanca monumento de la urbo Madrido (Hispanio), verkaĵo de la arkitekto Juan de Herrera. Ĝi troviĝas en la vojkruciĝo de la strato Segovio kun la rivero Manzanaro, punkto kiu historie estis unu el la ĉefaj enirvojoj de la tiama vilaĝo. Ĝi estas la plej antikva ponto de la urbo. Ĝia konstruado estis ordonita de la reĝo Filipo la 2-a al sia plej ŝatata arkitekto Juan de Herrera, aŭtoro de la Monaĥejo de El Escorial kaj la Reĝa Palaco de Aranjuez, inter aliaj konstruaĵoj. La projekto, kiu havis buĝeton de 200.000 dukatoj, etendiĝis inter 1582 kaj 1584. Dum la Hispana enlanda milito ĝi estis detruita de la respublikanaj defendantoj por eviti la eniradon de la frankismaj trupoj en la urbon. Post la bataloj la ponto estis rekonstruita enkondukante novajn variaĵojn kompare kun la origina dizajno.

## Vidu ankaŭ 
* Manzanaro
* Strato Segovio (Madrido)
* Juan de Herrera

Segovio
Kemse

**Kemse** [kemŝe], kroate **Kemša** estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
eta|Blazono de Kemse

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 68
* Poŝtkodo: 7839
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Kemse situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, proksime de Dravo, kiu estas ankaŭ landlimo de Kroatio. Sellye troviĝas 9, Szentlőrinc 30, Siklós 37, Pécs 47 Budapeŝto 239 km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=6789&i2=9566 .

## Historio 
La unua mencio okazis en 1320 jam tiam laŭ la nuna formo. Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. En 1910 vivis tie 400 homoj en 53 domoj. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Kemse migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo el la 20-a jarcento

## Famuloj 
En ekstera parto de Kemese naskiĝis Ilona Varga (ĵurnalisto)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Peyrelevade

**Peyrelevade** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 806&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2004.

Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.

__TOC__
## Geografio 
Peyrelevade etendiĝas sur 66,43&#160;km², kaj havis 806&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 12&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Peyrelevade situas je alteco de 951&#160;metroj.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Peyrelevade antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Pierre Coutaud, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Peyrelevade apartenas al la kantono de Sornac, kies ĉefurbo estas Sornac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Corrèze
*Kantono de Sornac

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo de Peyrelevade

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Dufojaj herooj de la socialisma laboro

La eblecon ricevi la rekompencon Heroo de Socialisma Laboro dufoje aŭ trifoje aprobis la Supera soveto la 22-an de majo 1940 "por aldonaj distingosignoj de Herooj de la Socialisma Laboro." Du orajn medalojn "rikoltilo kaj martelo" ricevis 221 homoj, el kiuj 4 poste malricevis la distingon kaj 16 iĝis Trifojaj Herooj de Socialisma Laboro.

El ĉiuj Dufojaj Herooj de la Socialisma Laboro la plej granda parto, 92 homoj, estis laboristoj el malgrandaj urbetoj.

Kategorio:Sovetaj ŝtataj honorigoj
Reĝa Palaco de Aranjuez

250ra|dekstra|eta
eta|250ra|dekstra|unu el la salonoj de la palaco.

La **Reĝa Palaco de Aranjuez** estas unu el la rezidejoj de la Hispana Reĝa Familio. Ĝi troviĝas en Aranjuez (Madrida Regiono) kaj estas administrata de la publika organismo Nacia Heredaĵo. Ĝi situas ĉe la bordoj de la rivero Taĵo inter la avenuo de la Palaco kaj la placo de la Paroj sude, la ĝardeno de Partero oriente, la Riverbuŝo norde kaj la placo de Ebeno de la Stelo okcidente.

Kiam la imperiestro Karlo la 5-a ekinteresiĝis pri la disvolvigo de Aranjuez kiel vilaĝo kun ampleksa ĉirkaŭfermita tereno por ĉasado, oni elpensis la konstruadon de la palaco por la rezidejo de la reĝo dum la ferioj.

Ĝi estis starigita de Filipo la 2-a, kiu konfidis la projekton al la arkitekto Juan Bautista de Toledo, kiu forpasis dum la konstruado, kaj lia disĉiplo Juan de Herrera estis, kiu daŭris kaj finis la laboradon. Dum la 17-a jarcento la konstruado haltis, ĝis la regado de Fernando la 6-a, kiu ampleksigas ĝin, kaj daŭrigo de Karlo la 3-a. Alia malgranda palaco, nomata *Domo de la Plugisto*, situas for de la palaco, ene de la *Ĝardeno de la Princo*. Estas ampleksaj ĝardenoj, konstruitaj por plibeligi la reĝan rezidejon pro la seka kaj arida plataĵo de la centro de Hispanio, kaj ŝprucigataj per la akvo de la riveroj Taĵo kaj Ĥaramo.

## Vidu ankaŭ 
* Porcelano de Buen Retiro

Kategorio:Madrida Regiono
Kategorio:Palacoj en Hispanio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Hispanio
Zurika kamera orkestro

La **Zurika kamera orkestro ZKO**  (Zurika ĉambra orkestro) estas maljuna konata orkestro en Zuriko. 

## Orkestro kaj dirigentoj 
Edmond de Stoutz fondis la orkestron. La urbo Zuriko kaj la kantono Zuriko kaj ankaŭ la amikaro de ZKO subvencias la koncertojn de la ZKO. Ekde 2006/2007 Muhai Tang estas arta estro kaj ĉefa dirigento de  Zurika kamera orkestro ZKO, antaŭ 10 jarojn Howard Griffith. La orkestro havas 22 gemuzikistojn. La ZKO estas konata kamera orkestro. La repertorio enhavas barokajn, klasikajn, romantikajn kaj tiutage verkojn. La ZKO prezentas ankaŭ verkojn de forgesitaj komponistoj kaj kunlaboras ankaŭ kun muzikistoj de Jazz, de folklora muziko kaj de populara muziko. La ZKO kunlaboras ne nur kun tre junaj instrumentistoj sed ankaŭ  kun mondfamaj gesolistoj.  

La sona halo (germane *Tonhalle*) kun malgranda kaj granda salonego Claridenstrato 7 CH- 8002 Zuriko estas la konataj kaj famaj orkestrosalonegoj en Zuriko pri klasikaj koncertoj kun la fama granda sona hala orkestro. 

## Gazeto "OPUS" 
La ZKO havas orkestran gazeton "OPUS", vidu oficialan retejon.

## Ekzemploj de koncertoj de Zurika kamera orkestro ZKO, en jaro 2010 
La koncertoj komencos horon 1930 en sona halo (germane Tonhalle) en granda salonego, Claridenstrato 7 CH- 8002 Zuriko 

*ĵaŭdo, la 4-an de februaro 2010, Sarah Chang, Violino, n.1980, ankaŭ koncerto ĉirkaŭ 1986 en Carnegie Hall, Andrew von Oeyen, Piano, verkoj de Brahmso, Christopher Theofanidis kaj Francko

*Martedo, la 9-an de februaro 2010, Zurika kamera orkestro ZKO, Alice Sara Ott, Piano, Muhai Tang, Dirigento, verkoj de Baĥo (germane Bach) kaj Mendelssohno

*Merkredo, la 10-an de marto 2010, Zurika kamera orkestro ZKO, Daniel Hope, Violino kaj estro, verkoj de Baĥo (germane Bach), Telemano, Antonio Vivaldi kaj Georg Friedrich Händel.

*Martedo, la 16-an de marto 2010, Zurika kamera orkestro ZKO, Juri Gilbo (Yuri Gilbo), Dirigento, Giora Feidman Klarineto, verkoj de Dmitrij Ŝostakoviĉ, Ĥaimo, (Chaim), Hdjuo, Edvard Grieg, Sulchan Zinzadse kaj George Gershwin. Giora Feidman estas tre fama klezmera instrumentisto.

*Merkredo, la 26-an de majo 2010, Evelyn Giennie, perkutinstrumentoj, Philip Smith, piano, Andy Cotton, Tekniko, verkoj de Nebojša Jovan Živković, Roberto Sierra, Laetitia Masson, Reiĥo (germane Reich), John Psathas kaj Antonio Vivaldi. La skota muzikistino Evelyn Glennie estas parta malaŭdulino kaj usas la korpon kiel resonanca spaco.

## Adreso de ZKO 
Zurika kamera orkestro ZKO (Zürcher Kammerorchester ZKO)
Seefeldstrato  305 
Poŝtfako  1284  
CH-8034  Zuriko 

## Esteraj ligiloj 
*oficiala retejo de ZKO kun oftaj konzertoj pri jaroj 2009 kaj 2010
*societo de Amikoj de Zurika kamera orkestro ZKO 
*Zurika sona halo oficiala retejo, konzertoj  
*urbo  Zuriko kultura
* 

Kategorio:Svisaj orkestroj
Kategorio:Kameraj orkestroj
Kategorio:Zuriko
Alkazaro

[eta|dekstra|[Alkazaro de Segovio]]
[eta|dekstra|Alkazaro de [Jerez de la Frontera]]
**Alkazaro** hispane **Alcázar** estas konstruaĵo kiu troviĝas en Hispanio, simile al kastelo aŭ palaco. La vorto venas de la araba *qaṣr*, kun aldono de la artiklo *al-*, kio signifas «palaco» aŭ «kastelo» kaj siavice venas de la latina *castrum* (milita fortikigita tendaro, kaj poste fortikaĵo kaj kastelo). Anstataŭ la latinlingva *castellum*, multaj hispanaj urboj posedas sian propran alkazaron, kie loĝis la muslimaj "reĝoj", en la periodo de la tajfoj.
Estas multnombraj la toponimioj en la kastilia rilate al tiu ĉi vorto kaj ĝiaj derivaĵoj kaj en vilaĝnomoj kaj eĉ en hispanaj familinomoj (ekz. Balcázar)

Ekster Hispanio, en la moderna Palermo, (Sicilio), la distrikto ankoraŭ nomata *Cassaro* korespondas al la areo kie antaŭe troviĝis la antikva punika vilaĝo Zis, kiun la araboj fortikigis kaj nomis *al qasr*, kie poste konstruiĝis palaco.

## Vidu ankaŭ 
* Alkazaro de Gvadalaĥaro
* Alkazaro de la Kristanaj Reĝoj
* Reĝa Alkazaro de Madrido
* Alkazaro de Segovio
* Alkazaro de Sevilo
* Alkazaro de Toledo
* Apartigilo *Alcázar*

## Notoj
Alkazaro de Toledo

eta|dekstra|La Alkazaro de Toledo
eta|dekstra|La Alkazaro en 2006
La **Alkazaro de Toledo** estas fortikaĵo konstruita sur rokoj en la plej alta parto de la urbo Toledo, Hispanio, regante la tutan urbon.

En la 3-a jarcento ĝi estis romia palaco. Ĝi estis restaŭrita dum la regado de Alfonso la 6-a de Leono kaj Kastilio kaj Alfonso la 10-a kaj modifata en 1535, sub regado de Karlo la 1-a de Hispanio kaj 5-a de Germanio, kiu multfoje uzis la alkazaron kiel Oficiala rezidejo de la Gereĝoj de Hispanio.

Meze de la 19-a jarcento, la Ministerio de la Regado, dum tempoj de Izabela la 2-a, instalis en la turo, telegrafian meĥanismon por ricevi kaj sendi kodigitajn mesaĝojn ekde Madrido ĝis Kadizo; tiu estis la turo n-ro 10 de la Turĉenaro de Andaluzio. La lokoj de tiu ĉi turĉenaro de okula telegrafio estis en kelkaj vilaĝoj kiel Aranjuez, Toledo, Consuegra, Reĝurbo, Puertollano kaj Fuencaliente; en la andaluza parto ĝi transiris inter aliaj lokoj: Kardenjo, Montoro, Kordovo ĉefurbo, Karmono, Sevilo ĉefurbo, La Kapoj de Sankta Johano, Ĥerezo de la Limo, Kadizo ĉefurbo kaj San-Fernando. Ĝia funkciado kiel telegrafiejo estis mallonga, nur de 1848 ĝis 1857. En la alkazaro funkciis la Infanteria Akademio de Toledo.

Dum la Hispana enlanda milito de 1936-1939 ĝi estis uzata de la tiama ribeliĝinta kolonelo José Moscardó kiel defenda punkto kaj rezistejo de la Civila Gardistaro kaj tute sieĝata kaj detruita de la trupoj lojalaj al la Dua Hispana Respubliko dum la sieĝo kiu daŭris 70 tagojn de la 22-a de julio ĝis la 28-a de septembro 1936. Ĝi estis liberigata tiun lastan tagon de la Armeo de Afriko sub la gvido de la generalo José Enrique Varela kaj vizitata sekvatage de la generalo Francisco Franco, ĉefo de la naciisma bando.

Poste ĝi estis rekonstruata kaj nuntempe ĝi gastigas la Bibliotekon de Kastilio-Manĉo  kaj ankaŭ gastigos la Muzeon de la Armeo venanta el Madrido.

## Vidu ankaŭ 
* Sieĝo de la Alkazaro

Kategorio:Kasteloj en provinco Toledo
Kategorio:Konstruaĵoj en Toledo (Hispanio)
Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Alkazaroj
Smedjebacken (komunumo)

**Smedjebacken** estas vilaĝo en komunumo Smedjebacken en suda parto de la sveda gubernio kaj provinco Dalekarlio. Ĝi estas parto de Okcidenta Minlando. Ĝi situas ĉe la lagoj Barken kaj Leran.

Kategorio:Komunumoj de Svedio
Angola muŝkaptulo

La **Angola muŝkaptulo**, *Melaenornis brunneus *, estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas foje lokata en la genro *Dioptrornis* anstataŭ *Melaenornis*. Kiel sugestas la komuna nomo, temas pri Endemio de Angolo. 

Temas pri malhela birdo, el nigreca al malhelbruneca, kiel sugestas la latina scienca nomo *Melaenornis brunneus*, kie la radiko de la genro devenas el la antikva greka “melanos” (nigra) kaj la radiko de la specio devenas el la latina “brunnus” (bruna).

Ili manĝas insektojn ĉu surgrunde ĉu dumfluge.

## Vidu ankaŭ 
*Angol-eskarpaj savano kaj duonarbaroj

## Referencoj 
* IUCN2008, BirdLife International, 2008, 147316, Dioptrornis brunneus, 18a Decembro 2008. Malplej zorgiga.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Afrotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Afriko
Nigraj muŝkaptuloj

La **Nigraj muŝkaptuloj** estas la birdo de ***Melaenornis***, genro de malgrandaj paserinaj birdoj de la granda familio de Muscikapedoj komune konata kiel Muŝkaptuledoj. Ili loĝas nur en subsahara Afriko. La tri pli nigraj muŝkaptuloj -Ĉokolada muŝkaptulo, Norda nigra muŝkaptulo kaj Suda nigra muŝkaptulo- estas nune komune lokataj en alia genro anstataŭe, ***Dioptrornis***. Kiel la popola nomo indikas, temas pri ĝenerale **nigraj birdoj** (almenaŭ la tri jam menciitaj, kun blua nuanco ĉe la Gvinea muŝkaptulo aŭ malhelbrunecaj al nigrecaj (pli malhelaj supre) ĉe la unuaj tri en la listo.

Temas pri birdoj de Afriko.

## Specioj 
* Angola muŝkaptulo, *Melaenornis brunneus*
* Blankokula muŝkaptulo, *Melaenornis fischeri*
* Ĉokolada muŝkaptulo, *Melaenornis chocolatinus*
* Norda nigra muŝkaptulo, *Melaenornis edolioides*
* Suda nigra muŝkaptulo, *Melaenornis pammelaina*
* Flavokula muŝkaptulo, *Melaenornis ardesiacus*
* Gvinea muŝkaptulo, *Melaenornis annamarulae*

## Referencoj 
* **Del Hoyo**, J.; Elliot, A. & Christie D. (editors). (2006). *Handbook of the Birds of the World*. Volume 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Lynx Edicions. ISBN 84-96553-06-X.
* ITIS entry

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Tajfo

eta|200ra|Tajfoj en 1037.
La **Tajfoj** estis ĝis tridek naŭ etaj reĝlandoj () en kiu dividiĝis la Kaliflando de Kordovo (nuna teritorio de Hispanio) post la venkado al la kalifo Hiŝamo la 3-a (de la dinastio omeja) kaj la aboligado de la kaliflando en 1031. Post la malfortiĝo de la almoravidoj kaj la almohadoj, naskiĝis la tiel nomataj duaj (1144 kaj 1170) kaj triaj Reĝlandoj de Tajfoj en la 13-a jarcento.

Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Al-Andalus
Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Alkazaro de Segovio

eta|250px|Vidaĵo de Alkazaro de Segovio ekstere de la urbo.

La **Alkazaro de Segovio**, en hispana *Alcázar de Segovia*, estas unu el la plej elstaraj monumentoj de Segovio, Hispanio, kiu stariĝas sur monteto en la kunfluejo de la riveroj Eresmo kaj Klamoro.

La alkazaro estis konstruita inter la 12-a kaj 16-a jarcentoj, multfoje restaŭrita kaj ampleksigita, eble ekde Alfonso la 10-a ĝis Filipo la 2-a. Al tiu ĉi lasta ŝuldiĝas ĝia nuna aspekto, ĝia "silueto" igas ĝin unika inter la hispanaj kasteloj.

Dum la Mezepoko, kaj pro la sekureco kaj la proksimeco al la ĉasejo, la Alkazaro konvertiĝis en unu el la plej ŝatataj rezidejoj de la Gereĝoj de Kastilio, speciale de Alfonso la 10-a. Ĝi estis multfoje loĝata kaj eĉ estis unu el la plej luksaj kastelo-palacoj en la 15-a jarcento.

En la interno, la salonoj kaj ĉambroj estis dekoraciataj lukse kaj bele fare de pentristoj kaj artistoj el mudeĥara stilo. Nuntempe ĝi gastigas muzeon kaj militistan arkivejon.

## Vidu ankaŭ
* *Alcázar*

## Eksteraj ligiloj 
* Patronato de la Alkazaro de Segovio

Kategorio:Kasteloj en Segovio
Kategorio:Alkazaroj
Kategorio:Palacoj en Hispanio
Glacialo

**Glacialo**, **glaciperiodo**, **glaciiĝo** aŭ **malvarmepoko** estas periodo –interne de glaciepoko– kun tiaj klimataj kondiĉoj, ke plejparte la glacio formis la reliefon de la tersurfaco.

## Vidu ankaŭ 
* Lasta glaciperiodo
* Milankovitch-cikloj
* Paleoklimatologio

## Fonto 
Kategorio:Glaciologio
Kategorio:Klimatologio
Blankokula muŝkaptulo

La **Blankokula muŝkaptulo**, *Melaenornis fischeri*, estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas foje lokata en la genro *Dioptrornis* anstataŭ *Melaenornis*. Estas malhelbruna al nigreca birdo supre (ĉefe en flugiloj kaj vosto), pli sablokolora sube. En la malhela kapo elstaras la **hela okulringo** de kio devenas la komuna nomo de la specio.

Ĝi estas indiĝena de la altaj teroj de Afriko el Etiopio kaj Kenjo tra Orienta Afriko al orienta Kongo kaj Malavio. En Kenjo ĝi ne ĉeestas en la oriento kaj nordo de la lando. Ĝi estas birdo de altaj teroj kiu estas komuna en arbaraj habitatoj, inklude ĝardenoj.

Ĝi estas tre rimarkinda birdo kutime vidata ĉu sola ĉu laŭ paroj. La Blankokulaj muŝkaptuloj estas ofte vidataj ĉu kaptantaj insektojn dumfluge ĉu elgrunde. Ili ripoziĝas laŭ stara sinteno sur branĉoj, stumpoj, trafikindikiloj ktp.

La scienca nomo omaĝas la germanan esploriston Gustav Adolf Fischer.

## Referencoj 
* IUCN2006, BirdLife International, 2004, 51655, Dioptrornis fischeri, 5 Majo 2007. Malplej zorgiga.
* http://www.kenyabirds.org.uk/slaty.htm 

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Akvedukto de Segovio

300ra|dekstra|eta|Vidaĵo de la Akvedukto.
300ra|dekstra|eta|Vidaĵo de la Akvedukto.

La **Akvedukto de Segovio** (vere ĝi nomiĝas *la ponto de la akvedukto*) estas Romia akvedukto kaj unu el la plej signifaj kaj plej bone konservataj monumentoj konstruitaj de la romianoj en Iberio. Ĝi estas la plej grava simbolo por la urbo kaj loĝantoj de Segovio (Kastilio-Leono, Hispanio), kio evidentiĝas en la urboŝildo kie ĝi aperas.
Pro manko de la enskribaĵo, kiu antaŭe estis en la atiko de la akvedukto, ne eblas scii la ekzaktan epokon kiam ĝi estis konstruata. La esploristoj pensas ke tio eble okazis inter la dua duono de la 1-a jarcento kaj komence de la 2-a jc., en epoko de la imperiestroj Vespasiano aŭ Nerva. La origino de la urbo ne estas konata. Tamen, oni havas la informon ke ĝi estis loĝata de la vakceoj antaŭ ĝia konkero.
La akvedukto de Segovio kondukas la akvon de la fonto Fuenfría, kiu troviĝas en la proksima montaro je 17&nbsp;km de la urbo, en loko nomata La Acebeda. Ĝi trakuras pli ol 15&nbsp;km antaŭ la alveno en la urbon.
Ĝi estas la plej grava arkitektura mejloŝtono de la urbo. Ĝi ĉiam estis funkcianta tra la jarcentoj kaj eble pro tio ĝi konserviĝas tiom bone en la nuntempo. Ĝi provizis la urbon kaj pli konkrete ĝian Alkazaron.

## Vidu ankaŭ 
* Panteono
* Panteono de Parizo
* Romia akvedukto
* Romia arkitekturo

## Bildaro 

Acueducto, Segovia, España, 2024-06-14, DD 18.jpg|
Acueducto, Segovia, España, 2024-06-14, DD 11.jpg|
Acueducto, Segovia, España, 2024-06-14, DD 16.jpg
Segovia_Acueducto_08_JMM.JPG
Acueducto de Segovia (detalle de zonas restauradas).jpg
Vista-aerea-del-acueducto-de-Segovia.jpg

Kategorio:Konstruaĵoj en Segovio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Hispanio
Kategorio:Romia arkitekturo
Segovio
Saint-Germain-Lavolps

**Saint-Germain-Lavolps** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 91&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.

__TOC__

## Geografio 
Saint-Germain-Lavolps etendiĝas sur 21,89&#160;km², kaj havis 91&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 4&#160;homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Germain-Lavolps situas je alteco de 856&#160;metroj.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Germain-Lavolps antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Didier Peneloux, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Saint-Germain-Lavolps apartenas al la kantono de Sornac, kies ĉefurbo estas Sornac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Sornac

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Väsman

300ra|eta|dekstra|Väsman kaj Ludvika en la fono

**Väsman** estas lago en suda Dalekarlio, norde de Ludvika, en supra parto de la akvosistemo Kolbäcksån. La areo estas 40 km², plej granda profundo estas 56 metroj. La lago, kiu nivelas 155 metroj super la maro, estas trafluanta de rivereto Kolbäcksån kaj estas 14 km nordsude, kaj 1,5–6 km okcidente-oriente.

Antaŭe estis trafiko de vaporŝipoj sur la lago. Ĉe orienta bordo situas Popolaltlernejo Brunnsvik. Sub la lago kuŝas granda ferfondaĵo.

## Ankaŭ vidu 
Bicikla vojo Väsman runt.

Kategorio:Dalekarlio
Kategorio:Ludvika (komunumo)
Kategorio:Lagoj en Svedio
Juan de Herrera

**Juan de Herrera** estis hispana arkitekto, matematikisto kaj geometristo, konsiderata kiel unu el la pleja de la hispana renesanca arkitekturo. n. en 1530 en Roiz, Kantabrio kaj m. la 15-a de januaro 1597 en Madrido.

Lia sobra kaj severa arkitektura stilo, nomata herera je lia honoro, estis reprezentativa dum la regado Filipo la 2-a. Ĝi rimarkinde influis la postan hispanan arkitekturon, ĉefe longe de la 17-a jarcento.

Lia plej grava verkaĵo estas la Monaĥejo de El Escorial, en San Lorenzo de El Escorial, (Madrida Regiono), kiun Herrera finis en 1584, post reorganizado de la origina projekto de Juan Bautista de Toledo.

Kiel figuro de la Renesanco, Juan de Herrera interesiĝis pri diversaj branĉoj de la scio kaj manifestis aventureman spiriton kaj strebado pri novaĵoj. Lia *Diskurso pri la kuba figuro* revelacias liajn konitaĵojn de geometrio kaj matematiko kaj lia partopreno en kelkaj de la militistaj kampanjoj de Karlo la 1-a (en Germanio, Flandrujo kaj Italio) parolas pri lia maltrankvileca karaktero.

## Ĉefaj verkaĵoj 
* Reĝa Palaco de Aranjuez (1561);
* Monaĥejo de El Escorial (1563);
* Palaco de El Quexigal (1563),
* Suda fasado de Alkazaro de Toledo (1571–1585);
* Ponto Segovio (Madrido) (1582-1584);
* Dizajno de la *Varborso de Sevilo*,
* Katedralo de Valadolido (1589);

Kategorio:Mortintoj en 1597
Kategorio:Hispanaj arkitektoj
Kategorio:Arkitektoj de renesanco
Tilakoido

[eta|400ra|Skema desegnaĵo de kloroplasto, montrante ĝiaj ĉefaj partoj. Partoj de tilakoidoj aperas sube skribfasone.
1- ekstera membrano
2- intermembrana spaco
3- interna membrano
4- stromo
5- **lumeno de la tilakoido**
6- **membrano de la tilakoido**
7- **granumo (tilakoidoj surstakigitaj)**
8- **lameno (intergranuma tilakoido)**
9- [amelo-grajno
10- ribosomo
11- DNA
12- plastoglobulo (lipid-guto)]]

**Tilakoidoj** estas platformaj vezikoj, kiuj troveblas ĉe kloroplastoj kaj cianobakterioj. Ili estas parto de la strukturo de ilia interna membrano. En la tilakoidoj okazas la reakcioj respondecaj pri fotosintezo kaj fosforilado, pro tio, ke klorofilo troviĝas en ilia membrano. La vorto *tilakoido* estas grekdevena (el *θύλακος*), kaj signifas sak-forma.

Tilakoidoj kutime troveblas surstakigitaj, simile al aro de moneroj. Tiuj ĉi aroj de tilakoidoj kutime nomiĝas *granumo*.

La tilakoidoj limigas du partojn ene de la kloroplastoj, kun malsama pH, kiu estas necesa por okazigi fotosintezon:

* la *tilakoida lumeno*, kiu estas ene de la tilakoido. Ĝi estas acida, pro tio, ke koncentriĝas hidrogenaj jonoj (tio estas, protonoj) tuj post la luma fazo de fotosintezo.
* la *stromo*, kiu estas la likva parto ekster la tilakoido (do, la medio, kie la tilakoidoj troviĝas). Pro tio, ke tuj post la lum-reakcioj la hidrogenaj jonoj moviĝas en la tilakoidojn, la pH de la stromo plialtiĝas.

Kategorio:Organetoj
Kategorio:Fotosintezo
La Colorada

**La Colorada** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas La Colorada kaj ĝi situas ĉirkaŭ 45&nbsp;km sudoriente de Hermosillo, la ĉefurbo de Sonora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26021. **La Colorada** signifas en la hispana "La ruĝa ino".

## Geografio 
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1663 loĝantojn. El tiuj estis 922 viroj kaj 741 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4701,5&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 390 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 350&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1565 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1466 scipovis legi kaj skribi kaj 94 personoj estis analfabetoj. Do 6,01 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2032 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 23 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,13 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*La Colorada  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Sonora
Katedralo de Segovio

eta|dekstra|200px|Katedralo de Segovio

La **Sankta Katedralo Nia Sinjorino de la Asuncio ** de Segovio (Hispanio), konata kiel *la Damo de la Katedraloj* pro ĝiaj mezuroj kaj beleco, estas katedralo konstruita inter la 16-a jarcento kaj la 18-a jarcento, el gotika stilo kun kelkaj renesancaj spuroj. La Katedralo de Segovio estas unu el la gotikaj katedraloj plej malfruaj de Hispanio kaj de Eŭropo, starigita en plena 16-a jarcento (1525-1577), kiam en la plejparto de Eŭropo disvastiĝis la renesanca arkitekturo.

Detruita la antikva katedralo en 1520 dum la Milito de la Komunumoj, pro ĝia proksimeco al la Alkazaro, la klaŭstro - verkaĵo de Juan Guas - kaj aliaj elementoj estis translokitaj al tiu ĉi loko. La konstruado komenciĝis en 1525 laŭ la projekto de Juan Gil de Hontañón.

Kategorio:Konstruaĵoj en Segovio
Kategorio:Gotikaj katedraloj en Hispanio
Kategorio:Historiaj monumentoj en Hispanio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1570-1579
Kategorio:Aperis en 1577
Zaláta

**Zaláta** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
eta|maldekstre|Kalvinana preĝejo de Zaláta
eta|Monumento de Zaláta

## Bazaj informoj 
* Areo: 22 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 290
* Poŝtkodo: 7839
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Zaláta situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ maldekstra bordo de Dravo, kiu estas ankaŭ landlimo de Kroatio. Sellye troviĝas 10, Szentlőrinc kaj Szigetvár po 33, Siklós 39, Pécs 50 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio devenis el 1332 laŭ tiama hungara ortografio *"Zalata"*. Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 1959 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, municipa administracio, kuracejo, zorganto pri vilaĝanoj (kun aŭtobuso), migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana klasikisma preĝejo de 1839

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Drávasztára

**Drávasztára** [drAvastAra], kroate **Starin** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
eta|Rojo en Drávasztára

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 7960
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Drávasztára situas sur ebenaĵo, fine de longa sakovojo, laŭ maldekstra bordo de Dravo, kiu estas ankaŭ landlimo de Kroatio. Sellye troviĝas 8, Szigetvár 30, Szentlőrinc 33, Pécs 53 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio devenis el 1327 en formo *"Ztara"*. Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. Tiam la loĝantaro malpliiĝis, en la 18-a jarcento kroatoj alvenis. En 1828 inundo, en 1864 ĥolero, en 1891 incendio okazis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 la kroatoj estis pli, ol la hungaroj.

En Drávasztára migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuka de 1948

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Drávaiványi

**Drávaiványi** [drAvaivAnji], kroate **Ivanidba** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
eta|300ra|Preĝeja pentraĵo en Drávaiványi

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 7960
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Drávaiványi situas sur ebenaĵo, meze de sakovojo. Sellye troviĝas 5, Szigetvár 27, Szentlőrinc 31, Pécs 51 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio devenis el 1332. Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio, tamen ĝi ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Drávaiványi migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana malfrubaroka preĝejo de 1792

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Sósvertike

**Sósvertike** [ŝOŝvertike] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye. Sós signifas: sala.
eta|Preĝejo de Sósvertike

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 180
* Poŝtkodo: 7960
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Sósvertike situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, proksime de Dravo, kiu estas ankaŭ la landlimo de Kroatio. Sellye troviĝas 6, Szigetvár kaj Szentlőrinc po 30, Pécs 49, Budapeŝto 248 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=31714&i2=9566.

## Historio 
La unua skriba mencio devenis el 1322 en formo *"Wertegey"*. Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Sósvertike migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana klasikisma preĝejo de 1804, en 1843 pligrandigita

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Proteomiko

La **proteomiko**, aŭ **proteinscienco**, ampleksas la esploron de la proteinaro, tio estas la tuto de ĉiuj proteinoj ekzistantaj sub difinitaj kondiĉoj kaj je difinita momento en iu ĉelo aŭ iu organismo. La proteinaro kontraŭe al la (pli) statika genaro estas (ege) dinamika kaj povas ŝanĝiĝi koncerne sian kvalitan kaj kvantan konsiston da proteinoj, kaŭze de ŝanĝitaj kondiĉoj (medifaktoroj, temperaturo, genesprimo, dozo de biokatalizilo).

Tre bildece oni povas imagi la dinamikon de la proteinaro je jena ekzemploj:

* raŭpo kaj la papilio, ekestanta el ĝi, enhavas la saman genaron, sed distingiĝas tamen ekstere, kaŭze de la malsama proteinaro.
* ranido kaj la el ĝi ekestanta rano.

La ŝanĝiĝoj de la proteinaro parte povas okazi tre rapide, ekzemple per fosforizo kaj malfosforizo de proteinoj, kiuj kadre de signaltransdono ludas tre gravan rolon.

## Literaturo 
* Hubert Rehm: *Der Experimentator|Der Experimentator: Proteinbiochemie/Proteomics.* 5-a eldono. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg 2006, ISBN 3-8274-1726-0.
* Hans Gerd Nothwang, Steven E. Pfeiffer: *Proteomics of the Nervous System.* Wiley-VCH, 2008, ISBN 978-3-527-31716-5.
* Jörg von Hagen, VCH-Wiley 2008 Proteomics Sample Preparation. ISBN 978-3-527-31796-7

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.proteomecenter.org/PDFs/Patterson.NatGenetics.03.pdf kaj (PDF-dosiero; 3,43 MB)
* http://www.signalsmag.com/signalsmag.nsf/657b06742b5748e888256570005cba01/f8a34b7efde4eb6c8825681c000b8a96?OpenDocument
* http://funktionelle-proteomik.de/Methoden/Methoden/ Superrigardo pri teknikoj

Kategorio:Proteomiko
Kategorio:Biokomputiko
Kategorio:Proteinoj
Kategorio:Genetiko
Kristana murego de Madrido

[eta|360px|dekstra|Detalo de la desegnaĵo de [Anton Van der Wyngaerde en 1562, kie videblas la kristana murego de Madrido, ekde la komenco de la muslima murego, proksime de la Pordo de la Vega (maldekstre), ĝis la Pordo de la Maŭroj, en la nuna placo de Humilladero (dekstre).]]

La **kristana murego de Madrido**, ankaŭ konata kiel **mezepoka murego**, estis konstruita en tiu ĉi  hispana urbo inter la  11-a kaj la  12-a, jarcentoj tuj kiam la vilaĝo estis posedaĵo de la Regno de Kastilio.

Ĝi estis konstruita kiel ampleksiĝo de la primitiva murigita vilaĝeto  en la  (9-a jarcento), el muslima origino, por la novaj kvartaloj kiuj kreiĝis post la Kristana Rekonkero. Post la establiĝo de la Kortego en 1561, ĝi ne plu estis uzata kaj preskaŭ tute malkonstruata pro ĝia neutileco.

Ankoraŭ konserviĝas kelkaj restaĵoj, integritaj en la strukturo de diversaj konstruaĵoj de la t.n. Madrido de la Habsburgoj, nomo per kiu estas konata la historia urboparto de Madrido.

La plej gravaj restaĵoj troviĝas en la strato de la Fraŭloj, Don-Pedro, de la Migdalarbo, de la Perono, de la Spegulo, en la strato Mesón de Paños kaj en la Cava Baja, ankaŭ en la placo Izabela la 2-a kaj en la subtera parkejo de la Orienta Placo (Madrido). La spuroj kiuj ankoraŭ stariĝas estis deklarataj Art-Historia Monumento en la jaro 1954.

Kategorio:Konstruaĵoj en Madrido
Kategorio:Muregoj en Hispanio
Kategorio:Historio de Madrido
Nagycsány

**Nagycsány** [nadjĉAnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye. Nagy signifas: granda kaj faras diferencon de Csány.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 160
* Poŝtkodo: 7838
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Nagycsány situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Sellye-Villány, kiu jam ne funkcias ekde 2007. Sellye troviĝas 9, Szentlőrinc 23, Szigetvár 27, Harkány 28, Pécs 39, Budapeŝto 234&nbsp;kilometrojn.

## Historio 
La unua skriba mencio devenis el 1244. Post la mezepoko la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Nagycsány migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana klasikisma preĝejo de 1841

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Lunkratera observo- kaj skanosatelito

eta|LCROSS S-S/C antaŭe, kun disiĝinta EDUS-o, kiu akcelas direkten al la luno
**LCROSS** aŭ **Lunkratera observo- kaj skanosatelito** (angle: **Lunar CRater Observation and Sensing Satellite**) estas nomo de kosmosondilo de NASA, sendita la  je 21:32 UTC kune kun la LRO al la luno kaj surluniĝis tie la .

Per la LCROSS-misio kaj per kreado de artefarita kratero sur la luno oni atendas definitivajn sciojn pri la ekzisto de akvoglacio ĉe la suda poluso de la luno. Tio povus esti grava por estontaj homaj misioj al la luno.

## Vidu ankaŭ 
* Luno
* Projekto Apollo
* kaŝita flanko de la luno

## Eksteraj ligiloj 
* Projektopaĝo LCROSS (angle) 
* Agendo de la misio LCROSS (angle) 
* NASA LCROSS Mission Moon Impact Video (angle)
* Statusinformoj pri la 9-a de oktobro 2009 (germane)
* LRO kaj LCROSS: NASA reiras al la luno (germane) 

## Fontoj 
* NASA: Missions-Newsfeed 

Kategorio:NASA
LCROSS
Eggenwil

## Pri la komunumo 
** Eggenwil** (prononcu: *egnvil*) estas komunumo en la distrikto Bremgarten de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 810 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
[eta|maldekstra|150ra|Restoracio Sternen en Eggenwil. La domo estis konstruita komence de la 19-a jarcento sur malnova vinkelo de la [Monaĥejo Muri]]
Eggenwil situas ĉe la orienta bordo de la rivero Reuss okcidente de la monto *Heitersberg*, montetoĉeno de la Svisa Mezlando. Al la komunumo krom la ĉefvilaĝo mem apartenas ankaŭ la pli supre situantaj setlejoj Hohfoor, Ibisguet kaj Wissli.

La areo de la komunumo etendiĝas sur 2,46 km², el kiuj 0,68 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,30 km² de setlejoj. La plej alta punkto de la komunumo situas en la bieno Wissli je alteco de 555 m s.m., dum la plej malalta punkto troviĝas ĉe la bordo de la rivero Reussje 357 m s.m.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Eggenwil limas en nordo al Künten im Norden, en nordoriento al Bellikon, en oriento al Widen, en sudo al Bremgarten, kaj en okcidento al Fischbach-Göslikon.

## Trafiko 
Eggenwil situas ĉe la kantona ĉefvojo de Baden al Bremgarten, sur kiu ankaŭ cirkulas poŝtaŭtolinio, kiu konektas la komunumon al la publika trafikreto.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 10 kilometrojn norde en Dättwil.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Eggenwil datiĝas el la jaro 1160 kiel *Egenwilare*.

En mezepoko Eggenwil troviĝis sub habsburga regado. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris la habsburgan pralandon, Eggenwil estis atribuita al la voktejo Hermetschwil de la Libera Distrikto. La vilaĝoparto supre de la kamparvojo fariĝis parto de la Grafejo Baden. Dum la tempo de la Helveta Respubliko (1798-1803) Eggenwil formis komunuman komunumon de la tiama Kantono Baden kune kun Widen. Post la fino de la Helveta Respubliko Eggenwil fariĝis aŭtonoma komunumo en la distrikto Bremgarten de la nova Kantono Argovio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Eggenwil
* Eggenwil en la Historia Leksikono de Svislando
Rivero Medway

eta|dekstra|Rivero Medway ĉe Chatham
**Medway** estas rivero de Kent, Anglio. Ĝi longas 113 kilometrojn kaj fluas de ĵus ene de Sussex al la Tamizo.

Ĉe la estuaro situas Chatham (Kent) kie antaŭe estis grava mararmea dokejo. Inter liaj urboj kaj vilaĝoj apud la rivero estas:
* Aylesford
* Gillingham
* Maidstone
* Rochester (Kent)
* Tonbridge

Kategorio:Riveroj en Britio
Maidstone

eta|Antaŭa ĉefepiskopa palaco ĉe Maidstone
eta|Situo
**Maidstone** estas urbo en Kent, Anglio. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Tra la urbocentro fluas Rivero Medway.

La loko estis loĝata ekde la neolitiko, kaj proksime al la nuna urbo arkeologoj trovis du romiajn vilaojn kaj aliajn romiajn restaĵojn.

En 1146 apud la urbo konstruiĝis cistercia abatejo kiun incendio detruis en 1538. Dum la 13-a jarcento bienisto donis palacon al la ĉefepiskopoj de Canterbury: la originala konstruaĵo ruiniĝis kaj la nuna palaco nun servas kiel oficoj de la loka registaro kie registriĝas naskoj, mortoj kaj geedziĝoj.

La 1-an de junio 1648, dum la angla enlanda milito, okazis batalo. Parlamenta armeo venkis subtenantojn de Karlo la 1-a (Anglio) kiuj estis okupintaj la urbon.

Ekde 1797 situas armea kazerno ĉe Maidstone. Dum la unua mondmilito proksime al Maidstone situis flughaveno de la mararmeo: dum la dua mondmilito la flughaveno servis la aerarmeon.

Kategorio:Urboj de Kent
Kolbäcksån

**Kolbäcksån**, sveda rivereto de la lago Väsman ĉe Ludvika al la lago Mälaren.
Ĝi trafluas la urbojn / vilaĝojn Ludvika, Smedjebacken, Söderbärke, Fagersta, Surahammar, Hallstahammar kaj Kolbäck. Laŭ la rivereto estis konstruita la kanalo Strömsholm de Smedjebacken al Mälaren.

Kategorio:Riveroj en Svedio
Cecilia Malmström

eta|Cecilia Malmström
**Anna Cecilia MALMSTRÖM**,  (naskita la  en Stokholmo) estas sveda politiksciencistino kaj politikistino. Ŝi membras en la sveda Popola Partio - La Liberaluloj kaj estis de 1999 ĝis 2006 deputito de la Eŭropa Parlamento. Ekde la  ŝi estas sveda ministro pri eŭropaj aferoj en la registaro de Fredrik Reinfeldt. En novembro 2009 ŝi estis nomumita kiel venonta EU-komisionano por Svedio, sekvonta post Margot Wallström.

Cecilia Malmström kreskis en Gotenburgo kaj en Francio. Ŝi laboris interalie en Stutgarto kaj Barcelono. Ŝi parolas flue la svedan, anglan, francan kaj hispanan, kaj bone la germanan kaj italan. Ŝi estas edzino, kaj patrino de ĝemeloj.

De 1994 ĝis 1998 estis dungita ĉe la Universitato de Gotenburgo, kie ŝi doktoriĝis pri politika scienco. Ŝi instruis kaj esploris pri eŭropa politiko, regionismo, enmigrada politiko kaj terorismo.

## Eksteraj ligiloj 
* retpaĝo de Cecilia Malmström

Kategorio:Svedaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono Barroso 2
Kategorio:Komisiono Juncker
Chatham (Kent)

240px|eta|dekstra|Rivero Medway ĉe Chatham
**Chatham** estas urbo de Kent, Anglio kie antaŭe situis grava mararmea dokejo. Laŭ la stato de  en la urbo vivis . Ĝi situas ĉe la estuaro de Rivero Medway.

La unua mencio de Chatham estis en 880, kiam ĝi estis malgranda vilaĝo. Nepost la 16-a jarcento ĝi pligravis kiel mararmea haveno, kaj en 1568 Elizabeto la 1-a (Anglio) oficiale fondis fortikigatan reĝan dokejon. Tie konstruiĝis pli ol 500 ŝipoj, inter kiuj, dum la 1760-a jardeko, HMS Victory, la flagŝipo de Horatio Nelson. La dokejo fermiĝis en 1984 kaj parto nun viziteblas kiel turista altiraĵo.

Kategorio:Urboj de Anglio
Kategorio:Urboj de Britio
Gillingham

eta|dekstra|Vojo de Gillingham
**Gillingham** estas urbo de Kent, Anglio.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis . En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis ĉirkaŭ 99,775 loĝantojn.

La urbo situas ĉe la estuaron de Rivero Medway. Ĝi nomiĝis laŭ anglosaksa batalisto Gyllingas (kies nomo devenas de "gyllan", anglosaksa vorto signifanta "ekkrii"). Dum la anglosaksa epoko ĝi estis nur vilaĝeto.

Vilhelmo la konkerinto donis Gillingham al sia duonfrato Odo de Bayeux, kiu konstruis palacon tie. Dum la 16-a jarcento fondiĝis la dokejo de Chatham (Kent) kiu fakte situis parte en Gillingham. Pro tio en 1667 nederlanda mararmeo disrabis Gillingham en 1667.

Oficiale Gilingham estis vilaĝo ĝis 1903, kiam ĝi akiris la statuson de urbo.

## Famuloj 
* David Harvey

Kategorio:Urboj de Kent
Tonbridge

240ra|eta|kastelo Tonbridge
**Tonbridge** estas urbo de Kent, Anglio. Laŭ la stato de  en la urbo vivis .

La urbo fondiĝis dum la anglosaksa epoko, kie estis strategia ponto trans Rivero Medway. Pro inundoj, la urbo longe situis nur norde de la rivero. Dum la 11-a jarcento kastelo estis konstruita de Rikardo Fitz Gilbert, kiu partoprenis la normandan invadon de Anglio en 1066. Post la 1087-a morto de Vilhelmo la konkerinto, Rikardo Fitz Gilbert subtenis Roberton Curthose kiel reĝo de Anglio: Vilhelmo la 2-a sieĝis kaj kaptis la kastelon. Pluaj sieĝoj okazis dum la regado de Johano. Dum tiu de Henriko la 3-a sieĝita garnizono forbruligis la kastelon. La urbo kaj kastelo rekonstruiĝis kaj la kastelo iĝis reĝa loĝejo kaj arkivejo de Eduardo la 2-a. La kastelbieno nun estas parko kie ruinoj videblas; la ĉefa konstruaĵo servas kiel oficejo de la loka registaro.

En 1552 Eduardo la 6-a fondis lernejon por eduki la filojn de pli prosperaj ĉirkaŭuloj (jam estis proksima lernejo por filoj de malriĉuloj). La lernejo ankoraŭ ekzistas kiel privata lernejo, Tonbridge School.

Dum la angla enlanda milito parlamenta garnizono okupis la urbon kaj sukcese defendis ĝin.

Dum la dua mondmilito estis barakejo por kaptitoj.

## Famuloj 
* Anna Atkins, botanikistino kaj ilustristino, konsiderata unu el la unuaj fotistinoj

Kategorio:Urboj de Britio
Kategorio:Urboj de Anglio
Placo Fermita Pordo

[eta|250px|La placo Fermita Pordo estas regata de ŝtona kruco de la [19-a jarcento. fone videblas la kupolo de la Kolegiato de Sankta Isidro.]]
La **Placo Fermita Pordo** () troviĝas en Madrido, ene de ĝia historia urboparto. La placo prenas sian nomon de unu el la pordoj de la malaperinta kristana murego de Madrido, kiu stariĝis en la enklavo de pluraj stratoj kiu kreiĝis la placo dum la Mezepoko kaj la Renesanco. La pordo unue nomiĝis Pordo de la Serpento, alude al la reliefo de la drako instalita en ĝia fronta parto. La pordo estis fermita pro la sinsekvaj deliktoj kiuj okazis interne, pro kelkaj kaŝitaj ejoj kiuj facilicis la kaŝadon de ŝtelistoj kaj rabistoj.

Ekde tiu tempo ĝi estis konata kiel Fermita Pordo, nomo kiu postvivis la detruadon de la mezepoka pordo. Ĝia malkonstruo okazis en 1569, okaze de la enirado en la urbo de Izabela de Valois, edzino de Filipo la 2-a.
La Placo Fermita Pordo, vere, estis voja larĝiĝo de la 19-a jarcento post la malkonstruado de pluraj konstruaĵoj, en kunteksto de diversaj planoj por ordigi la urban planadon.

## Vidu ankaŭ 
* Historio de Madrido
* Kristana murego de Madrido
* Preĝejo de Sankta Petro la Malnova
* Kvartalo La Latina

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Placoj de Madrido
Rikardo Fitz Gilbert

**Rikardo Fitz Gilbert** (n. ĉ. 1030, m. eble en 1090) estis nobela kuzo de Vilhelmo la konkerinto kaj partoprenis la 1066-an normandan invadon de Anglio.

eta|dekstra|Ruinoj de Kastelo Tonbridge
Pro lia subteno Vilhelmo donis al li vastajn bienojn en Anglio, kaj rajtigis lin konstrui kastelojn ĉe Tonbridge, Kent kaj Clare, vilaĝo de Suffolk. Rikardo Fitz Gilbert akiris la titolon "grafo de Clare".

Dum Vilhelmo forestis en Normandio, Rikardo foje servis kiel regento en Anglio, kaj li ludis gravan rolon dum la subpremo de 1075-a ribelo.

Post la morto de Vilhelmo la konkerinto, Rikardo Fitz Gilbert subtenis Roberton Curthose kiel reĝo de Anglio, sed kapitulacis al Vilhelmo la 2-a post sieĝo de Kastelo Tonbridge.

Li entombiĝis en la priorejo de St Neots (Cambridgeshire).

Laŭ Giraldus Cambrensis, en 1091 Rikardo militis en Normandio por Vilhelmo la 2-a kontraŭ Roberto Curthose kaj kaptiĝis, kaj murdiĝis dum vojaĝo al Kimrio nelonge post la surtroniĝo de Henriko la 1-a: sed ne certas ĉu Giraldus pravas.

Kategorio:Anglaj grafoj
Kategorio:Normandoj
Ágnes Kakassy

**KAKASSY Ágnes** [kakaŝi]  estis rumanuja hungara aktorino, edzino de aktoro Lajos Szabó naskiĝinta la 5-an de aprilo 1941 en Kolozsvár kaj mortinta la  10-an de majo 1987 en Oradea. 
 
## Biografio
Ŝi finis en Szentgyörgyi István Színművészeti Intézet en 1962. Inter 1962-73 ŝi estis anino de Temesvári Állami Magyar Színház, ekde 1973 de la Nagyváradi Állami Színház. 

## Pli gravaj roloj
*Nasztya (Gorki: Éjjeli menedékhely),
*Terézia (György Méhes : 33 névtelen levél), 
*Pearce-né (Shaw: Pygmalion), 
*Emma (János Székely : Irgalmas hazugság), 
*Eugenia (Mrozek: Tangó), 
*Ambra (Nicolaj: Hárman a padon).

## Filmroloj
**Kedves szomszéd* (1979), 
**Megáll az idő* (1981).

## Literaturo
*Kőrössi P. József K. Á. (Színjátszó személyek, Bukarest, 1982),
*Szaniszló József Kései, szomorú híradás (Film, Színház, Muzsika, 1987. szept. 26.).

## Fontoj
*Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Alkazaro de la Kristanaj Reĝoj

dekstra|eta|Alkazaro de la Kristanaj Reĝoj.
La **Alkazaro de la Kristanaj Reĝoj** hispane *Alcázar de los Reyes Cristianos*, estas militista alkazaro konstruita sub la ordonoj de la reĝo Alfonso la 11-a de Leono kaj Kastilio en la jaro 1328, sur antaŭaj konstruaĵoj, en Kordovo, Hispanio.

Gastejo de reĝoj en Kordovo, la Katolikaj Gereĝoj loĝis en tiu fortikaĵo pli ol ok jarojn, gvidante ekde ĝi la militkampanjon kontraŭ la Regno de Granado. En tiu ĉi loko, Kristoforo Kolumbo petis la monhelpon por la maraventuro en la jaro 1486, kaj ĉi tie naskiĝis unu el la gefiloj de la reĝa familio, la infantino Maria, estonta reĝino de Portugalio. Post la militkampanjo de Granado kaj la fino de la kampanjoj kontraŭ la muslimoj en Hispanio, la Katolikaj Gereĝoj cedis la alkazaron al la ekleziaj aŭtoritatoj, kiuj konvertis ĝin en Tribunalo de la Inkvizicio. En 1812, por la malapero de la Inkvizicio, ĝi fariĝis la civita malliberejo ĝis 1931, ĝi estis destinita al militistaj instaloj ĝis 1955 kiam estis cedita al la Urbodomo de Kordovo.
Nuntempe la Alkazaro estas sidejo de pluraj municipaj eventoj kiaj geedziĝoj, ekspozicioj aŭ pluraj prezentaĵoj.

Kategorio:Kordovo (Hispanio)
Kategorio:Andaluzio
Kategorio:Alkazaroj
Kategorio:Kasteloj en Hispanio
Nazaria dinastio

La dinastio **Nazaria** aŭ **nasria** estis la lasta muslima dinastio kiu regis la Regnon de Granado ekde 1238 ĝis la 2-a de januaro 1492. Ĝia malvenko okazigis la finon de al-Andalus kaj plurjarcenta okupado de la muslimoj en Iberio.eta|dekstra|250px|Boabdilo liveras la ŝlosilojn de Granado al la Katolikaj Gereĝoj.Tiu ĉi dinastio entute havis 20 granadajn sultanojn. La lasta el ili, Boabdilo, konata kiel "la juna reĝo", oponiĝis al la pagado de impostoj altruditaj de la Regno de Kastilio kiu garantios al Granado la sendependecon per ĝi. Pro tiu oponado de la juna reĝo la Katolikaj Gereĝoj ekmilitis al la nazaria reĝlando, kio kuniĝis kun la enlanda milito kiu jam suferis la regno, faciligis la kristanan konkeron. La teritoria kaj administra organizado estis farita laŭ la sistemo de taĥaoj

Dum la regado de tiu ĉi dinastio estis konstruata la palaco de la Alhambra konsiderata la pleja valoraĵo de la nazaria arto kaj unu el la juveloj de la muzulmana arto el ĉiuj epokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Banu al-Ĥazraĝ

Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Arabaj dinastioj