open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Liang Kiĉao

eta|Liang Kiĉao
**Liang Kiĉao** aŭ **Liang Qichao** (en ĉina 梁啟超 Liang Ĉ'i-ĉ'ao; 23a de februaro 1873 – 19a de januaro 1929), socia persona nomo **Zhuoru**, pseŭdonimo **Rengong**, estis ĉina fakulo, ĵurnalisto, filozofo kaj reformisto kiu vivis dum la fino de la Dinastio Qing kaj komenco de la Respubliko. Li inspiris ĉinajn fakulojn per siaj verkoj kaj reformismaj movadoj. Li estis apoganto de la konstitucia monarkio.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Chang, Hao. ''Liang Ch'i-Ch'ao and Intellectual Transition in China*. London: Oxford University Press, 1971.
* Chen, Chun-chi. *Politics and the novel: a study of Liang Ch'i-Ch'ao's future of New China and his views on fiction*. Ann Arbor: UMI dissertation services, 1998.
* Huang, Philip: *Liang Ch’i-ch’ao and Modern Chinese Liberalism* (1972). Seattle and London: University of Washington Press.
* Kovach, Bill and Rosenstiel, Tom. *The Elements of Journalism*. New York: Random House, 2001.
* Levenson, Joseph. *Liang Ch'i-Ch'ao and the Mind of Modern China*. Los Angeles: University of California Press, 1970.
* Li Xiaodong [李暁東]: *Kindai Chūgoku no rikken kōsō – Gen Puku, Yō Do, Ryō Keichō to Meiji keimō shisō* [近代中国の立憲構想－厳復・楊度・梁啓超と明治啓蒙思想] (2005). Tokio: Hōsei daigaku shuppankyoku.
* Li Xisuo [李喜所] (eld.): *Liang Qichao yu jindai zhongguo shehui wenhua* [梁启超与近代中国社会文化] (2005). Tianjin: Tianjin guji chubanshe.
* Shin, Tim Sung Wook. *The concepts of state (kuo-chia) and people (min) in the late Ch'ing, 1890 - 1907: the Case of Liang Ch'i Ch'ao, T'an S'su-t'ung and Huang Tsun-Hsien*. Ann Arbor: University Microfilms International, 1986.
* Tang, Xiaobing. *Global space and the Nationalist Discourse of Modernity" the Historical Thinking of Liang Qichao*. Stanford: Stanford University Press, 1996.
* Wang, Xunmin. *Liang Qichao zhuan.* Beijing: Tuan jie chu ban she, 1998.
* Wu, Qichang. *Liang Qichao zhuan.* Beijing: Tuan jie chu ban she, 2004.
* Xiao, Xiaoxui. *China encounters Western ideas (1895 - 1905): a rhetorical analysis of Yan Fu, Tan Sitong and Liang Qichao*. Ann Arbor: UMI dissertation services, 1992.
* Yang Gang [杨钢] kaj Wang Xiangyi [王相宜] (ed.): *Liang Qichao quanji* [梁启超全集] (1999). Beijing: Beijing chubanshe. (dates of letter before mid 1912 messed up).
* Xiao, Yang. *Liang Qichao’s Political and Social Philosophy*, in Chung-ying Cheng, Nicholas Bunnin (eds.), *Contemporary Chinese Philosophy* (Malden: Blackwell), 2002, pp.&nbsp;17–36.

### Kromaj legadoj 
* 
* Liang Chi-chao (Liang Qichao) 梁啟超  el *Biographies of Prominent Chinese'' .

## Eksteraj ligiloj 
* CCTV artikolo pri la Ĉina Revolucio
* Book Review: Liang Ch’i-ch’ao and the Mind of Modern China 
* Liang's former residence in Xinhui, Guangdong province (foto) 
* Demokratio en Ĉinio
* Kang Youwei-Liang  instruisto
* Memorial hall for Liang Qichao at his former residence in north China's Tianjin City (foto)

Kategorio:Ĉinaj verkistoj
Kategorio:Konfuceismo
Kategorio:Ĉinaj politikistoj
Kategorio:Ĉinaj filozofoj
Kategorio:Ĉinaj ĵurnalistoj
Conrad von Bolanden

**Conrad von Bolanden**, kun vera nomo *Josef Eduard Konrad Bischoff* (naskiĝinta la 9-a de aŭgusto 1828 en Gersheim-Niedergailbach, mortinta la 31-a de majo 1920 en Speyer) estis germana verkisto katolika. Li apartenis al la movado de Renouveau catholique.

## Vivo 
Estante filo de komercisto, Bischoff eniras la Episkopan konvikton kaj ekstudis en Munkeno en 1849. En 1852 li ordinitis romkatolika pastro kaj ekdeĵoris kiel katedrala vicparoĥestro en Speyer. Poste li estis administranto en Kirchheimbolanden kaj inter 1856-59 paroĥestro en Börrstadt. En 1859 li venis al Römerberg-Berghausen. Li demisiis en la 1869-a jaro kaj komencis esti liberprofesia verkisto

## Graveco 
Multajn jardekojn Bischoff estis unu el al plej konataj kaj ŝatataj verkistoj de Palatinato. Ekzakte tiom li ankaŭ malŝatatis de liaj kontraŭuloj! Liaj verkoj havis ankaŭ legantaron eksterlande, ekzemple en Ameriko. La plejparto de ili (libroj, broŝuroj) devas esti vidataj sub la influo de la tiam regantaj kontraŭkatolikisma politiko de kanceliero Otto von Bismarck. Bischoff ĉiam sentime engaĝiĝis en favoro de la romkatolika eklezio. La progreson teknikan li varme bonvenigis.

## Verkoj (elekto) 
* Eine Brautfahrt, Hist. Roman aus d. 16. Jh., 1857 (ab 4. Aufl. unter d. Titel: Luthers Brautfahrt)
* Die Aufgeklärten, Zeitroman, 1864
* Gustav Adolph, Hist. Roman, 4 Bde., 1867–71
* Die Schwarzen u. d. Roten, 1868
* Der Teufel in d. Schule, Volkserzählung, 1891
* Die Ultramontanen, Zeitroman, 2 Bde., 1891
* Dt. Kulturbilder, 7 Bde., 1910–13

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe NDB

* 
* Prälat Bischoff, alias Conrad von Bolanden, in *Saarländische Biografien* 
* Superrigardo pri la historiaj romanoj 
* Informoj ĉe *Catholic Encyclopedia*
* Retpaĝaro pri li
* Skanita versio de des gesamten Buches *Historische Novellen über Friedrich II. von Preussen und seine Zeit*, 1865
* Skanita versio de *Königin Bertha*, 1866
* Skanita versio de *Angela*, 1866

Kategorio:Romkatolikaj pastroj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Rome (pariza metrostacio)

**Rome** [ʁɔm] () estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 2, situanta inter la 8-a kaj la 17-a arondismentoj de Parizo.

## Stacio 
Tiu stacio eltiras sian nomon de Romo, ĉefurbo de Italio. Ĝi situas en Kvartalo Europe (Eŭropo) kies stratoj havas nomojn de eŭropaj urboj.

## Alirejoj 
La stacio posedas unusolan alirejon sur la inter-ŝoseo de Bulvardo des Batignolles, fronte al n-ro 60.

## Interkonektoj 
*  RATP 28 30 66 94

## Proksime 
* Urbodomo de la 17-a arondismento
* Institut universitaire de formation des maîtres (IUFM)
* Liceo Chaptal
* Teatro Hébertot
* Granda Loĝio de Francio

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* linio 2 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RATP)

Kategorio:Linio 2 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 8-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 17-a arondismento de Parizo
Serajlo

eta|300ra|Dolmabahçe Sarayı
**Serajlo** (turke *Saray* el la persa ‏سرای‎ / *sarāy*, itale *Seraglio*, transprenita ankaŭ al la angla kaj ekzemple norvega, france *Sérail*, germane *Serail*) laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel la Plena Vortaro de Esperanto de Émile Grosjean-Maupin aŭ la Plena Ilustrita Vortaro estas "palaco de turka sultano aŭ altrangulo" aŭ "haremo en turka palaco". La Reta Vortaro atentigas per rimarko, ke laŭ Sergio Pokrovskij "la vorto karakterizas ne tiom la malnovan Orienton kiom la Eŭropan bildon pri Oriento". Tiun juĝon probable kaŭzas la fakto, ke la vorto estis parto de la titolo de pluraj eŭropaj operoj de la 18-a kaj 19-a jarcentoj, kiuj temigis idealigitan koncepton de la Otomana Imperio, ekzemple la opero "Forkapto el la serajlo" de Wolfgang Amadeus Mozart.

La grandaj serajloj de Istanbulo konsideratas majstroverkoj de otomana konstruarto.

Laŭ Francisko Azorín **serajlo** estas *PArto de la arabaj palacoj, kie loĝas la virinoj.* Li indikas etimologion el la araba *serai* (palaco) kaj de tie la latina *serraculum*, el *sera* (fermita). Kaj li aldonas la terminon *karavanserajlo*, por granda gastejo por la orientaj karavanoj.

## Notoj 
Kategorio:Arkitekturo
Kategorio:Otomana Imperio
Cecilia

***Cecilia*** estas kuba kinofilmo, kiun en 1981 produktis Humberto Solás. Modelo estas la romano „Cecilia Valdés o La Loma del Ángel“ de Cirilo Villaverde, kiu aperis ĉe eldonejo Cátedra, Madrido 1992.

## Agado 
Proksimume 1830 sur Kubo vivas Cecilia Valdés, filino de malhelhaŭta familio, kiu laboras por tajloro Uribe. Pro ŝia beleco kaj eksterordinara helhaŭteco ŝiaj patrino kaj avino volas instigi ŝin trovi riĉan blankulan edzon. Dum vespera festo Cecilia konatiĝas kun Leonardo Gamboa, filo de riĉa plantejoposedanto. José Dolores Pimento, amiko de Uribe, la dunginto de Cecilia, kiu ankaŭ estas enamiĝinta en Cecilia, dum tio preparas ribelon. Uribe hezitas. Por pruvi al Cecilia sian amon, Leonardo kaŝas vunditan malhelhaŭtan revoluciulon. La patrino de Leonardo devigas sian filon, geedziĝi kun Amanda, laŭstata blankulino. Krom tio ŝi denuncas al la guberniestro la kaŝejon de la vundito, kiu post tio estas arestata. Leonardo ne havas la forton, rezisti al sia patrino kaj distanciĝi de la kruela sklavotenado de sia familio. Dum tradicia karnavala festo la ribelo eksplodas. Uribe provas mortigi la policestron, sed li fiaskas, ĉar li ne pafas je la ĝusta momento, kaj estas arestata. José deziras venĝon pro la perfido de la patrino de Leonardo kontraŭ la revoluciulo. Cecilia donas al li ponardon kaj petas lin, mortigi ne Leonardon, sed lian patrinon. Por eskapi la policon, José surhavas karnavalan kostumon, kiam li dum la geedziĝo enpenetras en la preĝejon kaj ponardas Leonardo. Cecilia mortfaligas sin post tio de la preĝejturo.

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Kubaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1981
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Filmoj pri raso kaj etno
Kategorio:Filmoj pri interpersona rilatado
Polignac (Charente-Maritime)

**Polignac** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 159 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Polignac situas en la sudo de Charente-Maritime,  sudoriente de Jonzac kaj  nordoriente de Bordeaux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Fu Jude

**Fu Jude** (en ĉina  *Fu Ju-te*) (m. ) estis ĉina generalo kaj tre elstara komandanto en la ŝiparo de la Dinastio Ming. Aŭtune de 1381 Generalo Fu Jude estris armeon de 300,000 militistoj en Junano tiam ankoraŭ restanta loko de la povo de la Mongola Imperio. Kun Ting P’u-lang, Fu Jude venkis super Basalavarmi luktante por la imperiestro Ĵu Juanĵang. Estrita de la generalo Fu Jude, la Ming-a armeo atakis Junanon kaj klopodis submeti la Mongolojn. La Ming-a armeo mortigis ĉirkaŭkalkule 60,000 personojn kaj kastris la junajn filojn de prizonuloj, laŭ antikva kutimo. En 1385 li iĝis militestro de Pekino kun pli ol 131,000 subuloj.

Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Ĉinaj militistoj
Ĝjingnana Kampanjo

**Jingnana Kampanjo**, aŭ **Jingnana Ribelo**, estis enlanda milito en la komencaj jaroj de la Dinastio Ming de Ĉinio okazinta inter la imperiestro Jianŭen kaj lia onklo Ĉu Di, nome Princo de Jan. Ĝi komencis en 1399 kaj daŭris 3 jarojn. La kampanjo finis post la fortoj de la Princo de Jan kaptis la imperian ĉefurbon Nankino. La falo de Nankino estis sekvata de la demizio de la imperiestro Jianŭen, kaj Ĉu Di estis kronita kiel imperiestro Jongle.

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Dinastio Ming
Akvokondukilo

[eta|Sistemo de [Kupro|kupraj akvotuboj uzita en hejtada sistemo.]]
**Akvokondukilo** estas tubaro, tra kiu oni irigas fluon de akvo por provizi domon, urbon ks. Tubaro estas ofte farita el polivinil-klorido (PVC/uPVC), muldebla fero, ŝtalo, gisfero, polipropileno, polieteno, kupro aŭ (antaŭe) plumbo, kiu portas premtruditan kaj traktitan freŝan akvon al konstruaĵoj (kiel parto de urba akva sistemo), tiel kiel en la konstruaĵo.

## Historio 
maldekstra|eta|Originala Roma plumba tubo kun faldita kunkudro, ĉe la Romaj Banujoj en Bath, Britio
[eta|Malnova akvokondukilo, restaĵo de la [Maŝino de Marly proksime al Versailles, Francio]]
Por multaj jarcentoj, plumbo estis la preferita materialo por akvotuboj, ĉar ĝia duktileco faris ĝin praktika por labori en formo. Tio ĉi estis fonto de plumborilataj sanproblemoj en la jaroj antaŭ la kontraŭsanaj danĝeroj enstomakigi plumbon estis plene komprenita; inter ĉi tiuj estis fetomortoj kaj altaj indicoj de infana mortado. Plumbaj akvotuboj estis ankoraŭ komune uzitaj fine de la 20a jarcento kaj restis en multaj familioj. Plumbo-stana alojo lutaĵo estis ofte uzita kiel aliĝo al kupraj tuboj, sed modernaj praktikoj uzas stan-antimonan alojan lutaĵon por aligi kupron por elimini plumbajn danĝerojn.

## Vidu ankaŭ
* tubo
* dukto (transporto)
* Konvencio pri la Kontinentbreto
* gasodukto
* Granda Homfarita Rivero pri grandega projekto de akvoduktoj en la Saharo

## Referencoj 
Kategorio:Irigacio
Imperiestro Ĝjianveno

La **imperiestro Ĝjanven** (;  - ) estis la dua imperiestro de la dinastio Ming en Ĉinio. Lia persona nomo estis **Ĝu** **Junven** (ĉine , p *Zhū Yǔnwén*), kaj oni ankaŭ donis al li templan nomon **Ming Hŭejzong** (ĉine , p Míng Huìzǒng). La politika nomo *Ĝjanven* signifis "establi civilizitecon" kaj reprezentis fortan ŝanĝon laŭtone el la politika nomo de lia avo Hongvu (Hongwu, *"granda militeco"*). Lia regado ne daŭris longe: klopodo restarigi liajn povegajn onklojn kondukis al la Ĝjingnana ribelo kaj uzurpado fare de la imperiestro Jongle. Kvankam la nova imperiestro prezentis bruligitan korpon kiel tiu de Ĝu Junven, cirkulis onidiroj dum jardekoj ke la juna imperiestro estis eskapinta el sia bruliĝinta palaco en monaĥa robo. Tiu onidire kondukis al kredo ke tio kondukis al la maresplorado de Ĝeng He tra la Hinda Oceano. Kelkaj historiistoj kredas ke la imperiestro Ĝjanven fakte fuĝis el Nankino kaj la Ming-aj oficialaj historitekstoj estis ŝanĝitaj fare de oficialuloj en la dinastio Ĉjing por feliĉigi sian imperiestron.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Imperiestroj de Ĉinio
Kategorio:Ming-dinastio
Paolo Pietrapiana

**Paolo PIETRAPIANA** estas itala amatora astronomo ; lia nomo estas foje erare skribita ***Paolo Pierapriana***.

Profesie, li estas kuracisto, kaj interesiĝas ankaŭ pri egiptologio.

En kunlaboro kun Luigi Sannino, li malkovris 2 asteroidojn
elde la Observatorio Monte Viseggi.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Italaj astronomoj
Hongŝi

La imperiestro **Hongŝi** (洪熙 prononce xʊ̌ŋɕí;  – ), laŭ persona nomo **Ĉu Gaoĉi** (朱高熾), estis la kvara imperiestro de la Dinastio Ming de Ĉinio. Li sukcedis sian patron, la imperiestron Jongle, en 1424. Lia politika nomo signifas "Vaste brila".

## Referencoj 
* 

Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Imperiestroj de Ĉinio
Kategorio:Ming-dinastio
Ŝuande

La imperiestro **Ŝuande** (en ĉina: 宣德帝, p *Xuāndédì*;  - ), persona nomo **Ĉu Ĉanji** (朱瞻基), estis la kvina imperiestro de la Dinastio Ming de Ĉinio el 1425 al 1435. Lia ĉina politika nomo signifas "Proklamo de Virto".
eta|Ming Dynasty Xuande Archaic Porcelain Vase and Six -Character Mark

## Notoj 
## Bibliografio 
* "Early Ming China" de Edward Dreyer (1982).
* "Chinese Government in Ming Times" de Charles Hucker (1969).

Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Ming-dinastio
Kategorio:Imperiestroj de Ĉinio
Historio de Ming

La ***Historio de Ming*** (ĉine: 明史; pinĝine: Míng Ŝǐ) estas unu el la oficialaj ĉinaj historiaj verkoj konataj kiel Dudek-Kvar Historioj de Ĉinio. Ĝi konsistas el 332 volumoj kaj kovras la historion de la Dinastio Ming el 1368 al 1644. Ĝi estis verkita de nombraj funkciuloj komisiitaj de la kortego de la Dinastio Qing, kies ĉefa eldonisto estis Ĉang Tingju. La kompilaĵo startis en la epoko de la imperiestro Ŝunĉi kaj kompletiĝis en 1739 en la epoko de la imperiestro Ĉianlong, kvankam plej el la volumoj estis verkitaj en la epoko de la imperiestro Kangŝi.
Kategorio:Historio de Ĉinio
*
Kategorio:Ĉinaj historiistoj
Judit Méray

**Judit Méray** [mErai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Méray Judit** estis hungara kuracisto, anestezisto, profesoro. Ŝia edza nomo estis *Gaál Tiborné*.

Judit Méray http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=15193 naskiĝis la  1944 en Makó. Ŝi mortis la  2015 en Szeged.
 
## Biografio 
Judit Méray lernis en Scienca Universitato de Szeged inter 1962-1968. Post siaj studoj ŝi laboris en la universitata kliniko ĝis 1976, sed en la jaroj 1975 kaj 1976 ŝi studvojaĝis al Vieno. Post jaroj ŝi atingis la rangon docento krome ankaŭ pli altajn postenojn. En 1988 ŝi kandidatiĝis. En la fruaj 1990-aj jaroj ŝi estis ankaŭ vicgvidanto de anestezologia instituto, poste gvidanto. Ekde 1993 ŝi instruis en la menciita universitato, poste ŝi estis katedrestro. Inter 2000 kaj 2003 ŝi laboris en Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.

Ŝi okupiĝis ankaŭ pri la artefarita nutrado. Ŝi edziniĝis en 1970, poste ŝi naskis 3 gefilojn.

## Fontoj 
* http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=15193 
* http://www.anesztinfo.hu/hirek.aspx?nid=43869 

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj anestezistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Herman Mikuž

**Herman MIKUŽ** estas slovena astronomo.

Laŭ Minor Planet Center li malkovris 20 asteroidojn
inter 1997 kaj 2003, el kiu unu kun Stanislav Matičič.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Slovenaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Ferenc Schmidt (kuracisto)

**Ferenc Schmidt** [ŝmit], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schmidt Ferenc**, estis hungara kuracisto, internisto, balneologo, kardiologo kaj universitata profesoro.
Ferenc Schmidt naskiĝis la  1881 en Zalaegerszeg. Li mortis la  1958 en San Diego.

## Biografio 
Ferenc Schmidt abiturientis en benediktana gimnazio de Győr, poste li lernis en universitatoj de Graz kaj Vieno. Post siaj studoj li laboris en 1906 en Vieno, en la sekva jaro en milithospitalo de Budapeŝto. Dum la 1-a mondmilito li kuracadis vunditojn en hospitalo en Balatonfüred, poste li gvidis la hospitalon ĝis 1952. En 1922 li akiris plian diplomon en Universitato de Budapeŝto, post jaroj li ankaŭ instruis kiel eksterordinara profesoro. En Balatonfüred li profitis la kuracakvon kaj la vinberojn dum kuracado. Li mortis dum familia vizito en Usono.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Balatonfüred gyógytényezői és gyógyjavallatai* (1913)
* *A balatoni szőlőgyógymód* (1933)
* *Idült szívelégtelenségek* (1936)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Balatonfüred, videbla en la informkesto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj balneologoj
Kategorio:Hungaraj kardiologoj
Rennes (pariza metrostacio)

**Rennes** ​[ʁɛn] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 12, situanta en la 6-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1910.

Tiu stacio estis fermita en 1939 kaj parte denove malfermita la  ĝis la , kiam ĝi estis plene malfermita.

## Alirejoj 
Alirejoj situas sur Bulvardo Raspail, ĉe kruciĝejo kun Strato de Rennes

## Interkonektoj 
*  RATP 68 89 94 95 96
*  N01 N02 N12 N13

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 12 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (RATP)

Kategorio:Linio 12 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 6-a arondismento de Parizo
Boresse-et-Martron

**Boresse-et-Martron** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 205 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Boresse-et-Martron situas en la sudo de Charente-Maritime,  nordoriente de Bordeaux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Croix de Chavaux (pariza metrostacio)

**Croix de Chavaux** [kʁwa də ʃavo] estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Parizo, en komunumo .

## Stacio 
Ĝi situas sub Placo Jacques Duclos (antaŭe: Croix de Chavaux).

Oni pensas ke «&nbsp;Chavaux&nbsp;» estas misformiĝo de la vorto «&nbsp;chevaux&nbsp;» (ĉevaloj). En croix de Chavaux, kruciĝas ses vojoj, kiuj iras al Parizo okcidenten, Rosny-sous-Bois orienten, Bagnolet norden, Vincennes suden. En tiu kruciĝejo troviĝis stacio kie oni ŝanĝis ĉevalojn de diliĝencoj. La termino «&nbsp;croix&nbsp;» devenas de vojranda kruco aŭ kruciĝeja kruco kiu estas videbla sur mapo de Roussel kaj mapo de Cassini.

## Interkonektoj 
*  RATP 102 115 122 127
*  N16 N34

## Proksime 
* Vendejaro
* Municipa kinejo de Montreuil *Méliès*
* Lernejaro Marcelin Berthelot

## Notoj kaj referencoj 
## Bildgalerio 

Croix.de.Chavaux.Plan.de.Roussel.png|Croix de Chavaux, mapo Roussel
Montreuil Croix de Chavaux.jpg|Placo super la stacio *Croix de Chavaux*

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 9 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 9 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Montreuil (Seine-Saint-Denis)
Vadim Jegorov

**Vadim Vladimiroviĉ Jegorov** - cirile **Вади́м Влади́мирович Его́ров**, angle latinliterigata *Vadim Egorov*, naskiĝis  en Eberswalde, Germanio, do nun -jara, nun vivas en Moskvo - estas rusia poeto, kantisto, aŭtoro kaj interpretisto de pli ol 200 kantoj kaj 400 poemoj. Li estas gajnanto de la nacia premio en la kampo de publika arta kanto "Dankemo" («Благодарность»), premiita per "elstara kontribuo al la ora fundo de la aŭtoraj kantoj" («выдающийся вклад в золотой фонд авторской песни») kaj per ora medalo "Bardo rusa" («Бард России») de la Siberia Fonduso establita por eternigi la memoron de Vladimir Visockij. La artisto en 1969 diplomiĝis el la Moskva Ŝtata Pedagogia Instituto "Lenin" kiel instruisto de la rusa lingvo kaj literaturo. Ekde la jaro 1961 li skribas poezion kaj ekde 1963 publike kante prezentas siajn poemojn, mem akomanante sian kantadon per gitaro aŭ piano.

En ruslingvio aparte konataj kantaj titoloj de li estas inter alie
* «Я вас люблю, мои дожди»,
* «Ланка»,
* «Пьеро»,
* «Друзья уходят»,
* «Дождь смоет все следы»,
* «Облака» kaj
* «Монолог сына».

Inter esperantistoj aparte konatiĝis lia kontraŭmilita kanto «Облака» , "La Nuboj", kiun en esperantlingva versio konatigis la duopo Ĵomart Amzejev kaj Nataŝa Gerlaĥ.

## Referencoj 
* filmigo de preskaŭ duhora koncerto de li en Albany, Novjorkio, Usono, en 2008
* prezento ruslingva de la kanto "La Nuboj" fare de li en 1986
* prezento ruslingva de la kanto "La Nuboj" duvoĉe fare de Ĵormart kaj Nataŝa
* prezento esperantlingva de la kanto "La Nuboj" duvoĉe fare de Ĵormart kaj Nataŝa

Kategorio:Bardoj
Kategorio:Sovetiaj kantistoj
Kategorio:Rusiaj kantistoj
Békásmegyer

**Békásmegyer** estas granda loĝkvartalo en Óbuda (en Budapeŝto).
eta|maldekstre|Modernaj domoj en Békásmegyer

## Situo 
Békásmegyer situas norde en la ĉefurbo laŭ dekstra bordo de Danubo. Békásmegyer mem konsistas ĉefe el betona domaro, sed ankaŭ el restaĵo de la iama vilaĝo, fine el moderna kvartalo.

## Historio 
Békásmegyer estis loĝloko jam dum la pratempoj. La loknomo aludas tion, ke la alvenintaj hungaroj loĝis tie ĉi. La unua mencio okazis en 1368. Dum la turka erao en 1580 menciiĝas 35 impostopagantoj.
eta|Békásmegyer en la lasta periodo de la socialismo 
En la malfrua 17-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis. En la 1740-aj jaroj germanoj refondis la vilaĝon, kiun li nomis **Krottendorf**. La germana vilaĝo evoluis pro proksimeco de Óbuda, la germanoj ĉefe okupiĝis pri agrikulturo. En 1946 575 ŝvabaj familioj estis deportitaj al Germanio, poste alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio kaj Rumanio. Ili laboris en Budapeŝto. En 1950  Békásmegyer aliĝis al Budapeŝto. Oni konstruis grandan betonan kvartalon inter 1971 kaj 1983. En 2006 loĝis en la kvartalo 35-40 mil loĝantoj.

## Trafiko 
La interurba tramo estas la ĉefa trafikilo, krome aŭtobusoj trafikas, fine estas haveno kun ligoj de la ceteraj ĉefurbaj havenoj. Signifa vojo kuras laŭ Megyeri-ponto al la alia bordo, krome ĉefvojo kuras al Szentendre.

## Vidindaĵoj 
eta|Preĝejo en Békásmegyer
* Preĝejo Sankta Jozefo (Békásmegyer)
eta|Danubo-bordo dum inundo ĉe Békásmegyer
* Domo de Paciĝo
* Preĝejo Beatulo Eŭzebio (Békásmegyer)
* Universitato Milton Friedman

## Eksteraj ligiloj 
* hompaĝo
* https://hu.wikipedia.org/wiki/B%C3%A9k%C3%A1smegyer  kun fotoj
eta|maldekstre|Memortabulo pri deportado de germanoj en Békásmegyer
Kategorio:Kvartaloj de Budapeŝto
Ŭang Jinghong

**Ŭang Jinghong**  (en ĉina 王景弘|t=王景弘, en Hanyu Pinyin Wáng Jǐnghóng aŭ en Wade-Giles Wang Ching-hung) (mortis ĉirkaŭ 1434) estis ĉina maristo, esploristo, diplomato kaj admiralo de la ŝiparo, kiu estis subestro kun Ĉeng He en liaj vojaĝoj tra Sudorienta Azio, Suda Azio, kaj Orienta Afriko, kolektive referencataj kiel veturoj de la "*Eŭnuko Sanbao al la Okcidenta Oceano*" (en ĉina 三保太監下西洋) aŭ "*Ĉeng He al la Okcidenta Oceano*", el 1405 al 1433. Li estris okan vojaĝon al Sumatro sed oni supozas ke li mortiĝis pro vrako survoje. Li estis enterigita ĉe Semarang en Javo 78-jaraĝa.

## Referencoj
Kategorio:Ĉinaj esploristoj
Svahila Marbordo

La termino **Svahila Marbordo** referencas al marborda areo en Sudorienta Afriko loĝataj de parolantoj de la Svahila lingvo. Ĝi ĉefe konsistas el marborda Kenjo, Tanzanio kaj norda Mozambiko. La termino povas inkludi ankaŭ kelkajn el la insuloj de la Hinda Oceano, kiaj Zanzibaro, Pate kaj Komoroj, kiuj kuŝas ĉe la Svahila Marbordo. La Svahila Marbordo havas distingan kulturon, demografion, religion kaj geografion, kaj kiel rezulto - kun aliaj faktoroj, kiaj ekonomio - vidis aperintajn movadojn por separismo.

## Setlejoj 
La ĉefaj havenoj laŭlonge de la Svahila Marbordo estas la jenaj:
* Bagamoyo
* Daresalamo / Mzizima
* Malindi
* Pangani
* Quelimane
* Sofala
* Tanga

Kelkaj insularoj estas asociaj kun tiu marborda regiono:
* Bajunoj
* Komoroj
* Lamu Insularo
* Mombasa Insulo
* Mozambika Insulo
* Kirimboj
* Zanzibara Insularo

## Notoj 
Kategorio:Orienta Afriko
Kategorio:Hinda Oceano
Kategorio:Svahila lingvo
Malindi

eta|200px|Vido de la malnova urbo Malindi

**Malindi** (iam konata kiel **Melinde**) estas urbo ĉe la Golfo Malindi ĉe la elfluo de la rivero Galana, kuŝa sur la marbordo al la Hinda Oceano de Kenjo. Ĝi estas 120 kilometrojn nordoriente de Mombasa. Malindi havis 207,253 loĝantojn en la censo de 2009. Ĝi estas la plej granda urba centro en la Kantono Kilifi.

## Bildaro 

File:Robinson Island Kenya.jpg| Ĉe insulo Robinson norde de Malindi
File:Sun rise Malindi.jpg|Sunleviĝo super la Hinda Oceano ĉe Malindi
File:Colours of the sea.jpg|Stando ĉe Malindi
File:Pillar of Vasco da Gama.jpg|Piliero de Vasco da Gama

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Malindi Municipa Retejo 
* Malindi RFC retejo
* Malindi, Kenja Veturgvidilo
* Malindi's Retejo pri novaĵoj

Kategorio:Urboj de Kenjo
Mandato de la Ĉielo

La **Mandato de la Ĉielo** (en ĉina 天命 pinjine *tiānmìng*; laŭvorte: "ĉielo nomita") estas antikva ĉina kredo kaj filozofia ideo laŭ kiu dio aŭ la ĉielo (天; Tian) donis al imperiestroj la rajton regi surbaze de ilia kapablo regi bone kaj juste. Laŭ tiu kredo, la ĉielo donas sian mandaton al justema reganto, nome la Filo de la Ĉielo, kaj reprenas ĝin de despota reganto, kaŭzante la demisiigon de tiu reganto. La Mandato de Ĉielo tiam estus transdonita al tiuj kiuj regus plej bone. La fakto ke reganto estis faligita estis prenita kiel indiko ke la reganto perdis la Mandaton de Ĉielo.

La Mandato de la Ĉielo ne postulas ke legitima reganto estu de nobla naskiĝo, kaj dinastioj ofte estis fonditaj fare de homoj de malalta naskiĝo (kiel ekzemple la Dinastio Han kaj la Dinastio Ming). La Mandato de la Ĉielo havis nenioman tempan limigon, dependante anstataŭe de la justa kaj kapabla agokvalito de la reganto kaj liaj heredantoj. Dum la historio de Ĉinio, tempoj de malriĉeco kaj naturkatastrofoj ofte estis prenitaj kiel signoj ke la ĉielo konsideris la tiaman reganton maljusta kaj tiel en neceso de anstataŭigo.

La koncepto de Mandato de la Ĉielo unue estis utiligita por apogi la regulojn de la reĝoj de la Dinastio Zhou, kaj ilian demisiigon de la pli frua Dinastio Shang. Ĝi estis uzita dum la historio de Ĉinio por apogi la regulon de la Imperiestroj de Ĉinio, inkluzive de "eksterlandaj" dinastioj (t.e. ne-Hanoj laŭ etneco) kiel ekzemple la Dinastio Qing.

La Mandato de la Ĉielo estis bon-akceptita kaj populara ideo inter la homoj de Ĉinio, ĉar ĝi argumentas por la forigo de nekompetentaj aŭ despotaj regantoj, kaj provizita instigo por regantoj por regi bone kaj juste. La koncepto ofte estis citita fare de filozofoj kaj akademiuloj en antikva Ĉinio kiel maniero limigi la misuzon de potenco de la reganto, en sistemo kiu alie ofertis malgrandajn aliajn ŝancojn al tiu potenco.

## Bibliografio 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Menceo
* Didevena rajto de reĝoj

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Politiko
Kategorio:Monarkio
Kategorio:Filozofio
Periodo de la Kvin Dinastioj kaj Dek Regnoj

**Kvin Dinastioj kaj Dek Regnoj** (ĉine 五代十國 aŭ 五代十国 pijine Wǔdài Shíguó) estis epoko de politika malstabileco en Ĉinio el 907–960/979, inter la falo de la Dinastio Tang kaj la fondo de la Song. Dum tiu periodo, kvin dinastioj tuj sukcediĝis en la nordo, kaj pli ol dekdu sendependaj ŝtatoj estis establitaj, ĉefe en la sudo. Nur dek estas tradicie listitaj, kaj de tie la nomo de la epoko, "Dek Regnoj"; kelkaj historiistoj, kiaj Bo Jang, kalkulas dekunu, inkludinte Jan kaj Ĉi sed ne Norda Han, vidante ĝin simple kiel pluigo de Fina Han. Tiu epoko ankaŭ kondukis al la fondo de la Dinastio Liao en la nordo.

eta|Fina Liang (flava) kaj tiutempaj regnoj

**La Kvin Dinastioj** estis la jenaj:
* Fina Liang (1a de Junio 907 – 923)
* Fina Tang (923–936)
* Fina Jin (936–947)
* Fina Han (947–951 aŭ 979, depende ĉu Norda Han estis konsiderita parto de la dinastio)
* Fina Ĉu (951–960).

**La Dek Regnoj** estis la jenaj:
* Vu (907–937)
* Vujue (907–978)
* Min (909–945)
* Ĉu (907–951)
* Suda Han (917–971)
* Komenca Ŝu (907–925)
* Fina Ŝu (934–965)
* Jingnan (924–963)
* Suda Tang (937–975)
* Norda Han (951–979).

## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Eksaj landoj en historio de Ĉinio
Kategorio:Geografio de Ĉinio
Francescantonio Nolè

**Francescantonio Nolè** (naskiĝis la 9-an de junio 1948 en Potenco (Italio), mortis la 15-an de septembro 2022 en Romo) estis itala ĉefepiskopo. Li estis ĉefepiskopo de Cosenza-Bisignano ekde la .

## Moto kaj blazono 
maldekstra|eta|170px|Blazono de MS-ro Nolè.

« ***In simplicitate et lætitia*** »

## Internaj ligiloj 
* Episkopo

## Eksteraj ligiloj 
*  Paĝo pri MS-ro Nolè en Catholic Hierarchy

*  Retejo de la Diocezo de Cosenza Bisignano 

Kategorio:Italaj ĉefepiskopoj
Ma Huan

**Ma Huan** (en ĉina 马欢, tradicie 馬歡 kaj pinjine Mǎ Huān) (ĉ. 1380–1460), politika nomo **Ĉung-dao** {en ĉina 宗道, plumonomo **Monto-hakisto**, naskiĝis en la kantono Kuaiji de Ĝeĝjango, areo ene de la modernaj limoj de Ŝaosing. Li estis islama veturanto, esploristo kaj tradukisto kiu akompanis la admiralon Ĉeng He en tri el liaj sep ekspedicioj al la "Okcidentaj Oceanoj". Ŝajne li ne naskiĝis islamano, sed estis ĉino kiu konvertiĝis al Islamo kiam li estis juna, kaj lia surnomo "Ma" havis neniun rilaton al islama praularo. Li konis kelkajn klasikajn tekstojn kaj ĉinajn kaj budhismajn. Li lernis araban por esti kapabla traduki ĝin.eta|dekstra|250px|Paĝo el presita eldono de *Jingjai Ŝenglan* de Ma Huan el la Ming dinastioEn la ekspedicio de 1413 (nome la 4a), li vizitis Ĉampaon, Javon, Sumatron, Palembangon, Siamon, Koĉi kaj Hormuzon.

En la ekspedicio de 1421, li vizitis Malakon, Aru, Sumatron, Trinkomaleon, Cejlonon, Koĉi, Kalikuton, Dofaron kaj Hormuzon.

En la ekspedicio de 1431, li vizitis Bengalon, Ĉitagongon, Sonargaonon, Gauron kaj Kalikuton. El Kalikuto, li estis sendita de la eŭnuko Hong Bao kiel sendito al Mekko.

Dum siaj ekspedicioj, Ma Huan notis pri geografio, politiko, veterkondiĉoj, medio, ekonomio, loka kutimaro, eĉ punmetodoj por krimuloj. Reveninte hejme el sia unua ekspedicio, li ekverkis libron pri sia ekspedicio, unu skizo de kio estos preta ĉirkaŭ 1416. Li pligrandigis kaj modifis sian skizon dum postaj ekspedicioj, kies fina versio estis preta ĉirkaŭ 1451. La titolo de lia libro estis *Jingjai Ŝenglan* (Ĝenerala Esplorado de la Oceanaj Bordoj).

## Referencoj 
* Ying-yai Sheng-lan, The Overall Survey of the Ocean's Shores 1433 de Ma Huan, tradukita de J.V.G. Mills, kun enkonduko, Hakluty Society, London 1970; represita de White Lotus Press 1997 ISBN 974-8496-78-3 ()
* Paul Pelliot, Les grands voyages maritimes chinois au début du 15ème siècle。
* Gordon, Stewart. *When Asia was the World: Traveling Merchants, Scholars, Warriors, and Monks who created the "Riches of the East"* Da Capo Press, Perseus Books, 2008. ISBN 0-306-81556-7.

Kategorio:Ĉinaj verkistoj
Kategorio:Ĉinaj esploristoj
Vu (Dek Regnoj)

**Vu** (吳), aludita ankaŭ kiel **Huainan** (淮南), **Hongnong** (弘農), **Suda Vu** (南吳), aŭ **Jang Vu** (楊吳), estis unu el la Dek Regnoj en sud-centra Ĉinio kiu ekzistis inter la jaroj 907 kaj 937. Ties ĉefurbo estis Jiangdu (江都) (nuntempa Jangĝoŭ en la provinco Ĝjangsuo). Ĝi estis anstataŭata de la regno nome Suda Tang en 937.

## Referencoj
## Literaturo
*
*

## Eksteraj ligiloj
* http://www.chinaknowledge.de/History/Tang/rulers-wu.html

Kategorio:Historio de Ĉinio
Dámaso Pérez Prado

**Dámaso Pérez Prado** (naskiĝinta la 11-an de decembro 1916 en Matanzas, Kubo; mortinta la 14-an de septembro 1989 en Meksikurbo) estis kuba muzikisto (piano, orgeno) kaj komponisto, kiu fariĝis konata sub la titolo „Reĝo de Mambo“.

## Vivo 
La patrino de Pérez Prado estis instruistino. Li jam en frua infanaĝo lernis ludi klasikan muzikon sur la piano. Pli malfrue li ludis orgenon kaj pianon en la klubejoj de la regiono. En la 1940-aj jaroj li laboris precipe en Havano kaj membris en la *Orquesta Casino de la Playa*; en 1946 li fondis propran muzikbandon. En 1948 li transloĝiĝis al Meksiko, kie li pasigis la plej grandan parton de sia kariero. Li specialiĝis pri mambo, kaj per siaj karakteraj ripetfrazoj de kvinvoĉa trumpeta tonmetaĵo kaj forta kontrapunkto fare de kvarvoĉa saksofona tonmetaĵo li decide kontribuis al la popularigo de mambo. Ekde 1954 Prado laboris en Usono. Li mortis en la aĝo de 72 jaroj en sia elektita vivejo Meksikurbo.

## Verkaro 
Prado famiĝis kiel „Reĝo de Mambo“ kaj komponis konatajn pecojn kiel „Mambo Nº 5“ kaj „Mambo Nº 8“. Dum la florepoko de mambo li okupis la unuan rangon de la furoraĵo-vendolisto en Usono per la peco „Cherry Pink and Apple Blossom White“ je daŭro de dek semajnoj. Unuajn rangojn de la furoraĵo-listojn li ankaŭ okupis per ĝi en Germanujo, Britujo kaj Aŭstralio. Prado estis ludinta ĉi tiun titolon unuafoje en 1951 por la kinofilmo „Underwater“, en kiu Jane Russell dancas pri „Cherry Pink“. En 1958 Pérez Prado denove metis per „Patricia“ unu el siaj propraj komponaĵoj denove sur la unuan rangon de la furorlistoj en Germanujo; en Britujo ĝi atingis la okan rangon. Tiun ĉi pecon oni ludas dum la striptizosceno en la filmo „La Dolce Vita“ de Federico Fellini. Pérez Prado arigis en sian bandegon ĵazmuzikistojn kiel Bud Shank kaj Maynard Ferguson. Li ankaŭ prezentis en kinofilmoj en Meksiko, Usono kaj Eŭropo. Orkestron Pérez Prado lia filo nuntempe plue direktas.

En 1999 Lou Bega eldonis tutmonde sukcesan kopian version de „Mambo Nº 5“.

## Listo de kantoj 
* Cerezo Rosa
* Chicago Dengue
* Guantanamera
* Qué rico el Mambo
* Mambo Nº 5
* Mambo Nº 8
* Mambo del Politécnico
* Mambo en Trompeta
* Marylin Monroe Mambo
* Mambo Universitario
* Mambo del Taconazo
* La niña Popoff
* Patricia
* Norma, la de Guadalajara
* Mambo en Sax
* Mambo a la Kenton
* El Ruletero
* Mambo en Trompeta.
* Lupita
* La Chula Linda

## Literaturo 
* Jürgen Wölfer, *Lexikon des Jazz* Vieno 1999 ISBN 3-85445-164-4 (2-a eldono)

## Fontoj 
Kategorio:Kubaj komponistoj
Kategorio:Kubaj muzikistoj
Kategorio:Bandestroj
Kategorio:Aranĝistoj
Kategorio:Kubaj pianistoj
Kategorio:Orgenimprovizistoj
Kategorio:Meksikaj komponistoj
Kategorio:Komponistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Mortintoj pro kardiovaskulaj malsanoj
Ĉen Zuji

eta|280ra|La ĉefurbo de Sumatro dum la epoko de Ĉen Zuji
**Ĉen Zuji** (en ĉina 陳祖義) estis ĉina pirato el Guangdong de la 14a jarcento, kaj estis unu el plej respektataj kaj timigitaj piratoj el multaj kiuj infestis la marojn de Sudorienta Azio. Li regis la urbon Palembang, kie li havis 5,000 homojn kaj 10 ŝipojn kaj el tie patrolis la akvojn de la Markolo de Malako por rabadi navigadon kaj predi kaj indiĝenajn kaj eksterlandajn komercistojn dum kelkaj jaroj, ĝis sia malvenko fare de la admiralo Ĉeng He en 1407. Tiu portis lin reen al Ĉinio por puno. Ĉen estis ekzekutita ĉe Nankino iom poste la saman jaron.

## Referencoj 
Kategorio:Piratoj
Kategorio:Ĉina diasporo
Kangnido

[eta|La mapo [Kangnido (1402) montras la vojaĝojn de Ĉeng He kaj sugestas ke li havis tre detalan geografian informaron pri multo de la nomita Malnova Mondo.]]
La **Honil Gangni Jeokdae Gukdo Ji Do** ("Mapo de Integrataj Teroj kaj Regionoj de Historiaj Landoj kaj Ĉefurboj."), ofte mallongigita kiel **Kangnido**, estas monda mapo kreita en Koreio (*ĉ*. 1470), produktita de Ji Hoe kaj Kŭon Kun, preparita laŭ simila mapo kiu estis enmetita en Koreio el Japanio en 1402.

La Kangnido estas unu el plej malnovaj *survivantaj* mondomapoj el Orienta Azio, kune kun la (*ĉ*. 1398) ĉina *Da Ming Hun Ji Tu*.

## Notoj 
## Referencoj 
* Aoyama Sadao 青山定雄: *gendai no chizu ni tsuite* 元代の地圖について (On the map in the age of the Yüan Dynasty), Tōhō Gakuhō 東方學報, No. 8, pp.&nbsp;103–152, 1938.
* Aoyama Sadao 青山定雄: *Ri chō ni okeru ni san no Chōsen zenzu ni tsuite* 李朝に於ける二三の朝鮮全圖について, Tōhō Gakuhō 東方學報, No. 9, pp.&nbsp;143–171, 1939.
* Miya Noriko 宮紀子, ''"Kon'itsu Kyōri Rekidai Kokuto no Zu" he no michi* 「混一疆理歴代国都之図」への道, Mongoru jidai no shuppan bunka モンゴル時代の出版文化, pp.&nbsp;487–651, 2006.
* Miya Noriko 宮紀子, *Mongoru teikoku ga unda sekaizu* モンゴル帝国が生んだ世界図, 2007.
* Joseph Needham, *Science and Civilisation in China*, vol. 3.
* Sugiyama Masaaki 杉山正明 *Tōzai no sekaizu ga kataru jinrui saisho no daichihei* 東西の世界図が語る人類最初の大地平, Daichi no shōzō 大地の肖像, pp.&nbsp;54–83, 2007.
* Takahashi Tadasi 高橋正: *Tōzen seru chūsei Islāmu sekaizu'' 東漸せる中世イスラーム世界図, Ryūkoku Daigaku Ronshū 龍谷大学論集, No. 374, pp.&nbsp;77–95, 1963.

## Eksteraj ligiloj 
* La mapo Kangnido 
* Analizo de Kangnido mapo  (neĝisdatigita)
* The Da Ming Hun Yi Tu, aŭ Miksa Mapo de la Granda Ming Imperio montranta sudan Afrikon kaj date el 1389. Kopio prezentita al Sudafrika registaro

Kategorio:Historio de Ĉinio
Kategorio:Historio de Koreio
Kategorio:Kartografio
Kategorio:Mapoj
Mapo de Fra Mauro

[eta|250px|Mapo de Fra Mauro. La mapo montras [Azion, Afrikon kaj Eŭropon.]]
La **Mapo de Fra Mauro**, "konsiderata la plej granda memoraĵo de la mezepoka kartografio", estas mapo de la mondo farita ĉirkaŭ 1450 de la itala kartografiisto Fra Mauro. Ĝi estas cirkla planisfero desegnata sur pergameno kaj enkadrita en ligna kadro kiu estas ĉirkaŭ 2 por 2 metroj. La mapo estas mapo de la mondo kaj inkludas Azion, la Hindan Oceanon, Afrikon, Eŭropon kaj la Atlantikon. La mapo estas orientita kun la sudo je la pinto.

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Magnificent Maps: Fra Mauro World map  Lets you explore the 1804 copy in the British Library. Deep zoom feature, highlighted details. Video introduction from Curator of Antiquarian Mapping.
* Cartographic-Images.net: Fra Mauro Mapo  Monografio pri Fra Mauro mapo.
* Transcription of the text on the map (.pdf) Itale. De Piero Falchetta.

Kategorio:Mapoj
Listo de metrostacioj de Parizo

dekstra|240px|ligilo=Metroo de Parizo
**Listo de metrostacioj de Parizo**

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Parizo
* Metroo de Parizo
* Alinomitaj stacioj de la Metroo de Parizo
* Listo de metrolinioj de Parizo
* Listo de stamp-kodoj de la metroo de Parizo
* Kronologio de la Metroo de Parizo
* Kronologiaj mapoj de la Metroo de Parizo
* Grand Paris Express
* Fantomaj stacioj de la metroo de Parizo
* RATP
* Île-de-France mobilités
* Stacidomoj de Parizo
* RER de Francilio
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Transilien
* Stacidomoj de Transilien
* Tramtransporto en Parizo
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* Fermitaj stacioj de la pariza metroo

## Tradukfonto 

Metroo de Parizo
Ĵonko

[eta|300ra|Ĵonko el la 13a jarcento, [Dinastio Song]]
[eta|300ra|Moderna ĵonko en [Hong Kong en 2016]]
[eta|300ra|Ĵonko ĉe [Hong Kong, ĉirkaŭ 1880.]]
**Ĵonko** estas antikva ĉina tipo de velŝipo kiu estas ankoraŭ uzata nuntempe. Ĵonkoj estis disvolvigitaj dum la Dinastio Song (960–1279) kaj estis uzitaj kiel tramaraj ŝipoj tiom frue kiom ĝis la 2a jarcento. Ili evoluis dum la postaj dinastioj, kaj estis uzataj tra Azio por longaj oceanaj vojaĝoj. Ili troviĝis, kaj laŭ malpliaj nombroj ankoraŭ troviĝas, tra Sudorienta Azio kaj Barato, sed ĉefe en Ĉinio, eble plej fame en Hong Kong.

Ili povas ege varii laŭ grando kaj estas grava regiona variado en la tipo de velaro, sed ĉiuj uzas velojn moveblaj per samlarĝaj bastonoj.

## Notoj 
## Referencoj 
* Needham, Joseph (1986). *Science and Civilization in China, Volume 4, Physics and Physical Technology, Part 3, Civil Engineering and Nautics*. Taipei: Caves Books Ltd.
* Pirates and Junks in Late Imperial South China 

## Eksteraj ligiloj 
* World of Boats (EISCA) Collection ~ Keying II Hong Kong Junk 
* China Seas Voyaging Society 
* The Free China, homepage of one of the last remaining 20th century junks, with video.
* The Junk and Advanced Cruising Rig Association , The JRA

Kategorio:Velado
Kategorio:Ŝipspecoj
Kategorio:Akvoveturiloj
Kategorio:Historio de Ĉinio
Franz Eichert

**Franz Xaver EICHERT** (pseŭdonimo: *Miles*; naskiĝinta la 11-a de februaro 1857 en Děčínský Sněžník, mortinta la 6-a de julio 1926 en Breitenfurt bei Wien / Distrikto Mödling) estis aŭstra ĵurnalisto kaj verkisto. Li apartenis al la movado de Renouveau catholique.

## Vivo 
Estante filo de forstisto li studis en Vieno ĉe la Altlernejo teknika kaj ĉe la Altlernejo pri agrikulturo. Poste li ekdeĵoris ĉe la ŝtataj fervojoj, sed devis retiriĝi de tie pro malsaneco jam en la 1893-a jaro.

Kiel redaktisto ĉe diversaj gazetoj li membriĝis al la katolika ligo "Gralbund" kaj eldonis ekde 1906 la organon "Gral". Li ankaŭ gravis ene de la katolika renovigmovado, por kiu li skribis ŝtatatajn poemojn.

## Honoroj
En 1932 oni nomis en la viena urbodistrikto Ottakring strateto por li, la t.n. *Franz-Eichert-Weg*.

## Fonto 
Biografio ĉe ÖBL

## Eksteraj ligiloj 
Verkoj pri kaj de Eichert ĉe Deutsche Nationalbibliothek

Kategorio:Aŭstraj ĵurnalistoj
Kategorio:Aŭstraj inĝenieroj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Katolikoj
Máté Fenyvesi

**Máté Fenyvesi** [fenjveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fenyvesi Máté** estis hungara futbalisto, bestkuracisto, politikisto, parlamentano. Lia sporta karesnomo estis *Tüske* (=dorno).
Máté Fenyvesi http://www.parlament.hu/internet/plsql/ogy_kpv.kepv_adat?p_azon=f007&p_ckl=37 naskiĝis la  1933 en Jánoshalma mortis la 17-an de februaro 2022.

## Biografio 
Máté Fenyvesi komencis futbaladi jam en 1948 en sia naskiĝurbeto, sed lia vera sporta kariero ligiĝas al klubo de Ferencváros ekde 1953. Li apartenis al la nacia teamo 76-foje ĝis 1969. Li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1960, poste ankaŭ en la sporta vivo li uzis la signon dr (doktoro). Post la diplomo li laboris en ĉefa buĉejo de Budapeŝto, ekde 1970 en diversaj provincaj urboj. Inter 1989 kaj 1998 li estis privata bestokuracisto. Depost fino de la socialismo li komencis ankaŭ politikadi. En 1990 li estis elektita municipa deputito en sia naskiĝurbo, inter 1998–2006 li estis parlamenta deputito. Li ricevis premiojn en 1955, 1994, 2013.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* http://www.weltfussball.de/spieler_profil/mate-fenyvesi/ 
* http://www.national-football-teams.com/player/21034/Mate_Fenyvesi.html 

Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Teodoro la Legisto

eta|Pozicio de Konstantinopolo dum la bizanca epoko.
**Teodoro la Legisto** (naskiĝdato *nekonata,* mortodato: antaŭ 550) estis bizanca historiisto kiu vivis kaj laboris en Konstantinopolo en la unua duono de la 6-a jarcento.

Lia surnomo ligiĝas al rolo de legisto en la preĝejo de Sankta Sofia de Konstantinipolo. Li verkis greklingvan "Tripartan Historion" en kvar libroj, konstruita sintezante erojn de aliaj tri historiistoj: Sokrato Skolastika, Sozomeno, kaj Teodoreto. 

Teodoro verkis ankaŭ pri la imperiestroj Teodozo la 2-a (450) ĝis la epoko de Justino la 1-a (antaŭ ol 527), sed tiu verko perdiĝis: apenaŭ serio da eroj estis konservita kun la titolo *Apo phones Nikephorou Kallistou*. Tiuj eroj, tamen, estas konsiderataj apokrifaj . Citaĵoj pri iaj libroj kuŝas ankaŭ en la verkoj de Johano de Damasko kaj en la agoj de la 7-a Ekumena Koncilio. 

Liaj libroj plenplenas je legendoj, foje fabelaj, sed ili rezultas gravaj pro manko de aliaj tiuepoke historiaj fontoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sokrato de Konstantinopolo
* Johano de Damasko
* Dua koncilio de Niceo
* Sozomeno

## Eksteraj ligiloj 
* Katolikaj enciklopedioj:
** [http://letterepaoline.net/progetto-ec/ ] Enciclopedia Cattolica
** Cathopedia 
** http://www.newadvent.org/cathen/ Catholic Encyclopedia
* http://www.ccel.org/ccel/wace/biodict.html?term=Theodorus+Lector

Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento
Kategorio:Bizancanoj
Kategorio:Mortintoj en la 6-a jarcento
Kategorio:Historio de kristanismo
Hector

**Hector** (naskiĝinta  en Helsinko) estas finna muzikisto. Lia oficiala nomo estas '**. Lia plej konata kanto estas **' ("neĝo faris anĝelon en vestiblo"). Li prezentas precipe kantojn, kiuj li mem tute faris kaj tradukkantojn el la angla lingvo.

## Albumoj 
* Nostalgia (1972)
* Herra Mirandos (1973)
* Hectorock I (1974)
* Liisa pien (1975)
* Hotelli Hannikainen (1976)
* H.E.C. (1977)
* Kadonneet lapset (1978)
* Ruusuportti (1979)
* Linnut, linnut (1980)
* Eurooppa (1981)
* Hyvää yötä Bambi (1982)
* Hectorock II (1985)
* Nuku idiootti (1987)
* Varjot ja lakanat (1988)
* Yhtenä iltana (1990)
* In concert 1966–1991 (1992)
* Ensilumi tulee kuudelta (1992)
* Salaisuuksien talo (1994)
* Kultaiset lehdet (1995)
* Hidas (1999)
* Helismaan pikajuna (2001)
* Total Live 1991–2003 (2003)
* Ei selityksiä (2004)
* Hauras (2014)
* Hectorin joululevy (2018)

Kategorio:Finnaj muzikistoj
Márton Galambos

**Márton Galambos** [galamboŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Galambos Márton** estis hungara kuracisto, bestokuracisto, profesoro.

Márton Galambos http://konyvtar.univet.hu/Biographia/galambosmarton.pdf  naskiĝis la  1820 en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio). Li mortis la  1872 en Pozono (nuntempa Bratislavo en Slovakio).

## Biografio 
Márton Galambos frekventis piaristan gimnazion en Pest (urbo), poste li akiris diplomojn en Universitato de Pest en 1842, 1846 kirurgo kaj akuŝisto, 1847 (bestkuracisto). Post siaj studoj li instruis en la bestkuracista instituto. Li partoprenis en la Hungara revolucio de 1848. Pro la partopreno kaj apogo li ne rajtis instrui inter 1853 kaj 1856. En 1859 li estis nomumita eksterordinara profesoro, en 1863 publika ordinara profesoro. Li okupiĝis ankaŭ pri imunologio.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A ragályos keleti marhavésznek átvitele juhokra* (1862)
* *Kórbonctan dr. Galambos Márton előadásai után* (1865)
* *Gyógyszertan állatorvosok és mezei gazdák számára több százra menő magyar vény-(recept) példával ellátva* (1871)

## Memorigiloj 
* memormedalo de 1981 http://konyvtar.univet.hu/portre/plak/p5galamb.htm

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj G, GY , poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 59-a paĝo)

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Andrey Batt

**Andrey Batt** (ruse Андре́й Ба́тт, naskiĝis la  en Talino, Estonio, Sovetunio) estas aktoro, produktoro kaj repkantisto.

## Listo de filmoj 
* 2017: *Hero* (Rusio)
* 2013: *Fighting Spirit* (Usono / Japanio)
* 2010-2013: *The Walking Dead* (Usono)
* 2011-2013: *The Killing* (Usono / Kanado)
* 2010-2013: *Justified* (Usono)
* 2008-2011: *Obrychalnoe Koltso* (Rusio)
* 2010: *Stolitsa Grekha* (Rusio / Ukrainio)
* 2010: *Griaznaya Rabota* (Rusio)
* 2010: *Vi Zakazivali Ubiystvo* (Rusio)
* 2009: *Gorod Soblaznov* (Rusio / Ukrainio)

## Diskaro 
### Sola
* 2013: *Love Above The Clouds*
* 2014: *Letniy…* (feat. Dasha Melnikova)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* Oficiala konto de Tvitero
* Oficiala konto de YouTube
* IMDb (angle)

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Rusiaj aktoroj
Kategorio:Rusiaj kantistoj
Kategorio:Repkantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Estonio