Mijazaŭa Kenĝi

**MIJAZAŬA Kenĝi** aŭ **Kenĵi** (en transliterigo Hepburn **Miyazawa Kenji**, japane: 宮沢 賢治 aŭ 宮澤 賢治 [Mijazaŭa Kenĝi], ankaŭ laŭ la okcidente kutima vortordo *Kenzi Miyazawa, Kenĝi* respektive *Kenĵi Mijazaŭa*, n. la 27-an de aŭgusto 1896 kaj m. la 21-an de septembro 1933 en Hanamaki) estis japanlingva poemisto kaj verkisto de fabeloj por infanoj en la malfrua Taiŝo- kaj la frua Ŝova-epokoj. Li ankaŭ estis vegetarano, violonĉelisto, pia budhisto, utopia socia aktivisto, kaj esperantisto. Hobie li estis pentristo, muzikisto kaj mineralogo.

## Vivo 
Li naskiĝis en Hanamaki en Hienuki, en la gubernio Iŭate. Post studado ĉe Alta Lernejo de Agronomio kaj Forstokulturo en Morioka (nun Universitato de Iŭate, ĉe Agronomia Fakultato), li verkadis instruante kiel asistanto ĉe la profesoro en lernejo pri agronomio.

Poste li eksiĝis kaj inkliniĝis al verkado. En lia vivanteco, nur unu poemaro *Haru to Syura* kaj unu fabelaro estis eldonitaj, sed postmorte, pli da poemaroj kaj fabelaroj estis eldonitaj, kaj li fariĝis ŝatata poeto-fabelisto inter japanoj. Li ankaŭ eklernis Esperanton, kaj tradukis kelkaj de liaj verkoj al la lingvo. Oni trovis tiun manuskriptojn post lia morto.

Li amis sian hejmlokon, kaj la scenoj de liaj verkoj ofte estas en la fikcia loko *Ihatov* aŭ *Ihatovo*, kiu devenis de Iŭate. Tiu aldono de '-o' al la fikcia loknomo kredeble estas influo de esperanta finaĵo de substantivo.

Spirito de liaj verkoj: Mijazaŭa, kiu estis budhisto, sentis, ke ĉiuj vivantaĵoj estas kiel fratoj, kaj ke maleblas al personoj atingi veran feliĉon ĝis tiam ili ne pricelas tiom egale la feliĉon de ĉiuj kaj ĉiaj aliaj vivantaĵoj samtempe. Je Mijazaŭa tio ne estis nur ideo: dum li vagis sur montetoj kaj kampoj, li ofte forgesis sin tute en kontempli al bestoj, plantoj, ŝtonoj, vento, nuboj, ĉielarkoj, steloj. li trovis ĝojon simpatiante je la natura mondo. Tial liaj historioj estas plenaj per ĉiaj estaĵoj, kiuj rilatas nature kaj frate.

Li mortis pro la pulma inflamo kaj tuberkulozo kiel 37-jaraĝa.

## Esperanto 
Lin interesis Esperanto. Laŭ Jouko Lindstedt, li interesiĝis pri Esperanto tra renkonto kun finnlanda esperantisto, esploristo, sciencisto kaj diplomato en Japanio, Gustaf John Ramstedt, kaj laŭ Sibayama Zyun'iti, li eklernis ĝin en 1926, sed li neniam atingis altan lingvan nivelon.

Li provis traduki kelkajn el siaj verkoj en Esperanto, kiu oni publikigis longe post lia morto, en 1953. Post lia morto liaj verkoj estis tradukitaj en Esperanton interalie de Konisi Gaku.

En la jaro 2014 en la populara japana film-serio *Sakura – jiken o kiku onna,* en la 3-a ero de tiu filmserio estis referencoj al Mijazaŭa kaj al Esperanto.

## Verkoj 
*  (Printempo kaj Asura)
* *Ĉumon no Oi Rjoriten* (La Restoracio de Multaj Mendoj)
* *Gooŝ la Ĉelisto*
* *La ĝemelaj steloj*
* *Nokto de la Galaksia Fervojo* – unu el liaj plej famaj fabeloj

## Bildgalerio 
## Referencoj 
## Literaturo 
* *Ideals of Esperanto in the works of Miyazawa Kenji* (), Anne Doggett, Swinburne University of Technology, 2000, 123 paĝoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Verkoj de Mijazaŭa en Aozora Bunko ()
* Ampleksa TTT-ejo pri la roluloj kaj verkoj de Mijazaŭa ( kaj )

Kategorio:Japanaj verkistoj
Kategorio:Vegetaranoj
Kategorio:Japanaj vegetaranoj