open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sisigambis

**Sisigambis** (mortis en la jaro 323 a.n.e.) estis la patrino de Dario la 3-a de Persio, kies regado finiĝis dum la milito de Aleksandro la Granda. Post kiam ŝi estis kaptita de Aleksandro en la Batalo de Iso, ŝi ege amikiĝis kun li, kaj Aleksandro referencis ŝin kiel "patrino". 

Ŝi eble estis filino de la reĝo Artakserkso la 2-a Mnemon, aŭ eble de lia frato Ostanes. En tiu lasta okazo, ŝi edziniĝis al sia frato Arsames (laŭ antikva tradicio de Aĥemenidoj). Alia eblo estas, ke ŝi estis la filino de estro de Uksioj. Ŝi naskis Darion, Oksiatres kaj, eble, ankaŭ Statiran la 1-an. 

Kiam Aleksandro revenis de siaj konkeroj en Hindio en la jaro 324 a.n.e., li edziĝis al la nepino de Sisigambis, nome Statira la 2-a, okazaĵo kiu estis la centra afero de la Suzaj nuptoj, en kiuj la fratino de Statira, nome Dripetis, edziniĝis al Hefestiono.

La asteroido 823 Sisigambis nomiĝis laŭ ŝi. 

## Referencoj
* Who's who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander's empire  
* Fox, Robin Lane. (1973) *Alexander The Great*
* Smith, William, eld. (1870). *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. 

* 
Kategorio:Aleksandro la Granda
Kategorio:Persaj reĝedzinoj
València-Cabanyal (stacidomo)

**València-Cabanyal** () estas fervoja stacio situanta en la kvartalo Cabañal-Cañamelar, en la hispana urbo Valencio. Ĝi estas parto de linioj C-5 kaj C-6 de la reto Cercanías Valencia. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

Estació del Cabanyal, interior.JPG|Interno
Escales de l'estació del Cabanyal, València.JPG|Rulŝtuparo
Andanes de l'estació del Cabanyal.jpg|Subtera stacio

## Vidu ankaŭ 
* Valencio
* València Estació del Nord (stacidomo)
* València Joaquín Sorolla (stacidomo)
* València La Font de Sant Lluís (stacidomo)
* València-Sant Isidre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Valencio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Perinto

**Perinto** () estis granda kaj floranta urbo de antikva Trakio, sur Antaŭponto. Laŭ Johano Tzetzes, ĝi havis en antaŭa periodo la nomon *Migdonia* (Μυγδονία). Ĝi kuŝas 35 km okcidente de Selimbria kaj 90 km okcidente de Bizanco, sur malgranda duoninsulo de la golfeto kiu portas ĝian nomon, kaj estis konstruita kiel amfiteatro, sur la deklivo de monteto. Ĝia loko estas apud la nuntempa urbo Marmaraereğlisi, en Turkio.

* 
Kategorio:Antikva Grekio
Kategorio:Vizitindaĵoj en Turkio
Kategorio:Antikva Trakio
Kategorio:Marmora regiono (Turkio)
Valencia de Alcántara (stacidomo)

**Valencia de Alcántara** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Valencia de Alcántara, en la Provinco Kacereso (aŭtonoma komunumo Ekstremaduro), tre proksime al la limo kun Portugalio. La instalaĵoj plenumas loĝistikajn funkciojn, ankaŭ disponigante kelkajn pasaĝerservojn. Historie Valencia de Alcántara estis grava stacidomo ĉar ĝi estis la lasta haltejo ĉe la hispana flanko de la linio Madrido-Lisbono antaŭ ol transiri la landlimon, kvankam en la lastaj jaroj ĝi perdis gravecon pro la fermo de la landlima konekto.

## Bildgalerio 

Estación de Valencia de Alcántara 06.jpg|Stacio
Estación de Valencia de Alcántara 03.jpg|Kovrita kajo
Estación de Valencia de Alcántara 04.jpg|Interno

## Vidu ankaŭ 
* Valencia de Alcántara

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Valencia de Alcántara
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Katalin Walter

'*** [valter], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Walter Katalin*' estas hungara entreprenisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 lernis en Germanio, Usono kaj Argentino, poste ŝi akiris diplomon en :en:EU Business School en 1997 kaj doktoriĝis samloke en 2001. Ŝi laboris 15 jarojn ĉe la monda gvida konsultfirmao :en:McKinsey & Company, poste ŝi havis altajn postenojn en aliaj firmaoj. En 2019 ŝi respondecis pri translokiĝo de Mez-Eŭropa Universitato al Vieno, en la sekva jaro ŝi havis altan postenon en municipo de Budapeŝto, ekde 2021 ŝi estris la ĉefurban publiktransportan kompanion. Ŝi edziniĝis en 1998, poste ŝi naskis dufoje.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* intervjuo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
València La Font de Sant Lluís (stacidomo)

**València La Font de Sant Lluís** () estas fervoja stacio situanta inter la kvartaloj La Punta kaj Fuente de San Luis, en la hispana urbo Valencio. Ĝi estas parto de linioj C-3, C-5 kaj C-6 de la reto Cercanías Valencia. La instalaĵoj de València La Font de Sant Lluís ankaŭ havas ranĝadstacion, kiu havas signifan vartrajnan trafikon kaj larĝan etendaĵon de trakoj por manovrado kaj ranĝadlaboro.

## Bildgalerio 

J23 467 Bf Valencia-Fuente San Luis.jpg|Trakoj
Renfe S-130 hacia la estación Joaquín Sorolla, Valencia.jpg|Alvia
Mercancías en la Fonteta de Sant lluísAA.jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Valencio
* València-Cabanyal (stacidomo)
* València Estació del Nord (stacidomo)
* València Joaquín Sorolla (stacidomo)
* València-Sant Isidre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Valencio
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Éva Voszka

'*** [voska], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Voszka Éva*' estis hungara ekonomihistoriisto, altlerneja instruisto, koresponda membro de Hungara Scienca Akademio (2019).

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris ekonomikan diplomon en Universitato Károly Marx en 1976, post 4 jaroj ŝi doktoriĝis samloke, fine en 1981 ŝi akiris sociologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1976-1987 ŝi laboris en financa esplorinstituto, inter 1991-1995 ŝi estis konsilisto en la ŝtata administrado, ekde 2010 en Scienca Universitato de Szeged. Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1985, ŝi doktoriĝis (DSc) en 2005 antaŭ la Scienca Akademio. Ŝi instruis en Budapeŝta Ekonomika Universitato ekde 1993, inter 1996-1999 en Mez-Eŭropa Universitato, du jarojn en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) Ŝi ricevis 3 premiojn inter 2006 kaj 2008.

## Ŝiaj libroj (elekto) 
* *Érdek és kölcsönös függőség* (1984)
* *Az agyaglábakon álló óriás, Az Állami Vagyonkezelő Részvénytársaság felállítása és működése* (1995) 
* *Versenyteremtés - alkuval. Demonopolizáció és állami támogatás az átalakulás idején.* (2003)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomihistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Dekila cinamato

**Dekila cinamato** aŭ **cinamato de dekilo** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **dekanolo** kaj **cinamata acido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Dekila cinamato posedas 19 karbonatomojn, 28 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Dekila cinamato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. Pro la duoblaj ligiloj la cinamataj derivaĵoj prezentas la cis- kaj trans- -ajn strukturojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **dekila cinamato** per traktado de **dekanolo** kaj **cinamata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **dekila cinamato** per traktado de **dekanolo** kaj **cinamata anhidrido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **dekila cinamato** per traktado de **dekila klorido** kaj **cinamata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **dekila cinamato** per traktado de **dekila klorido** kaj **natria cinamato**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **dekila cinamato** per traktado de **alila cinamato** kaj **dekanolo**:

## Vidu ankaŭ 
* Estero

## Referencoj 
Kategorio:Esteroj
Kategorio:Cinamatoj
Uzurpatoro

**Uzurpatoro** aŭ **uzurpinto** estas kiu senrajte proprigas al si bienon, povon aŭ titolon. Uzurpatoro (de la latina *usurpator* kaj siavice de *usurpare* -"preni uzocele", "uzi"-) estas termino uzata por nomi la personon aŭ grupon de personoj kiuj faras la delikton uzurpi, postulante aŭ akirante la povon eksterlegitime kaj polemikige. Tre ofte tio okazas post renverso de la fortorilatoj, ekzemple post milito, puĉo aŭ simila cirkonstanco, en kiu venkinto profitas sian ĵusan situacion por uzurpi privilegiojn kiujn antaŭe ĝuis alia persono, grupo aŭ socia sektoro.​

Dekomence oni uzis la terminon por tiu kiu akiris la titolon de reĝo en monarkio, sed ĝi ankaŭ uzatas por aliaj regoformo, inklude en demokratio, evidente kontraŭ ties propraj normoj kaj reguloj. 

Historiaj ekzemploj de uzurpatoroj estis jenaj: romiaj uzurpatoroj, la papo Leono la 9-a, Henriko la 4-a de Anglio, kelkaj caroj de la 17-a jarcento, Katerina la 2-a de Rusio, Mikaelo la 1-a de Portugalio, Habibullah Ghazi de Afganio, ktp. 

## Referencoj
* 

Kategorio:Regantoj
Grand Slang

**Grand Slang** estas sanserifa tiparo. Ĝi estis kreita de la germana tipar-dezajnisto Nikolas Wrobel kaj estis publikigita la 1an de septembro 2019 fare de la kompanio de tipara evoluo *Nikolas Type*.

La inspiro por la dezajno de *Grand Slang* venas de la usona kaligrafio de la 20-a jarcento, same kiel de la laboro de la usonaj kaligrafoj Oscar Ogg kaj William Addison Dwiggins. Elementoj ankaŭ venas el la persona kolekto de la dezajnisto kaj de signoj aperantaj en usonaj filmoj de la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj.

La tiparo enkorpigas karakterizaĵojn de antikva kaj groteska, kombinante skribitan kaligrafion kun puraj geometriaj formoj. Ĝi montras ekvilibran proporcion de stabileco kaj fleksebleco, inkluzive de pli ol 310 signobildoj, inter kiuj estas malgrandaj kaj grandaj literoj, numeroj, interpunkciaj signoj, akcentoj, diakrita signo, ligaturoj, kaj simboloj.

Ĝia nomo, *Grand Slang*, konsistas el la vortoj *grand* kaj *slang* en la angla lingvo. En usona kaj brita slango, la vorto *grand* rilatas al aro de miloj da dolaroj aŭ pundoj.

La tiparo *Grand Slang* estas havebla por cifereca elŝuto en la dosierformoj OpenType kaj Web Open Font Format, taŭga por grafika fasonado, reta dezajno, aplikaĵoj, kaj e-libroj.

Ĝi subtenas diversajn eŭropajn lingvojn bazitajn sur la latina alfabeto kaj estas havebla sub privata softvarpermeso, limigante uzon kaj redistribuon laŭ la kondiĉoj difinitaj en la permesilo de la programaro.

## Vidu ankaŭ 
* Arial
* Helvetica
* Verdana

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo *(angla)*
* Fonts In Use (Grand Slang) *(angla)*

## Referencoj 
Kategorio:Tiparoj
Kategorio:Verkoj de 2019
Ario (lando)

[eta|dekstre|150px|Aria soldato, en la tombo de [Artakserkso la 3-a (ĉirkaŭ 338 a.n.e.).]]
**Ario** aŭ *Aria* (; en persa, آريا; en latina Aria, en malnovpersa, 𐏃𐎼𐎡𐎺 Haraiva) estis regiono de la Aĥemenida Imperio centrita en la urbo Herato en la okcidento de nuntempa Afganio. En klasikaj fontoj, Aria estis kelkajn fojojn konfuzita kun la pli granda regiono de antikva Ariana, el kiu Aria formis parton. 

Temas pri la valo de la rivero Hari (, konsiderita aparte fekunda kaj riĉa ĉefe pri vino. La regiono Aria estis apartigita per montaroj el Paropamisadai oriente, Partio okcidente kaj Margiana kaj Hirkanio norde, dum dezerto apartigis ĝin el Karmanio kaj Drangiano sude.

Pluraj klasikaj verkistoj priskribis la areon, kiel Ptolemeo kaj Strabono, laŭ kies priskriboj temas pri la Provinco Herat de nuna Afganio. Dekomenca ĉefurbo estis Artakoana (Ἀρτακόανα) aŭ Artikaŭdna (Ἀρτίκαυδνα) laŭ Ptolemeo. Oni konstruis novan ĉefurbon proksime ĉu fare de Aleksandro la Granda mem ĉu de liaj sukcedantoj, nome Aleksandria Ariana (Ἀλεξάνδρεια ἡ ἐν Ἀρίοις). 

## Fontoj
* Greatrex, Geoffrey; Lieu, Samuel N. C. (2002). The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars (Part II, 363–630 AD). New York, New York and London, United Kingdom: Routledge (Taylor & Francis). ISBN 0-415-14687-9.
* Pourshariati, Parvaneh (2008). Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.
* Zarrinkub, Abd al-Husain (1975). "The Arab conquest of Iran and its aftermath". The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1–57. ISBN 978-0-521-20093-6.
* Morony, M. (1986). "ʿARAB ii. Arab conquest of Iran". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 2. pp. 203–210.
Vogelsang, W. J. (2003). "HERAT ii. HISTORY, PRE-ISLAMIC PERIOD". Encyclopaedia Iranica, Vol. XII, Fasc. 2. pp. 205–206.

* 

Kategorio:Historio de Afganio
Kategorio:Geografio de Afganio
Kategorio:Aĥemenidaj satrapioj
Kategorio:Ĥorasano
Péter Wintermantel

'*** [vintermantel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Wintermantel Péter*' estis hungara orientalisto, diplomato.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en 1993 en sia naskiĝurbo, poste li akiris orientalistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1997. Post la diplomo li eklaboris en ministerio pri eksterlandaj aferoj, inter 1999–2003 li estis diplomato en ambasadorejo de Tokio, poste li havis plurajn taskojn ĝis 2014 en la ministerio aŭ tutmonde. Intertempe en 2007 li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto) kaj li akiris sciencan gradon Ph.D. en 2014, pli poste li estis konsilisto de signifa firmao en Hungario. Lia edzino naskis unufoje. Li ricevis ŝtatan premion en 2020.

## Lia libro 
* *Nippon-babona. A magyar–japán diplomáciai kapcsolatok története.* (2016)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Hungaraj orientalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Rossella Erra

**Rossella ERRA** (naskiĝis la  en Portici) estas itala televida persono kaj impostkonsilisto, diplomita en ekonomiko en Universitato de Napolo*.

## Biografio 
Naskita en Portici, en 1974, ŝi prenis sian akademian gradon en internacia ekonomiko kaj estis impostkonsilisto.

Ŝi komencis partopreni kelkajn televidprogramojn, sed atingis larĝan popularecon en 2020 kiel populara ĵuriano en la eldono de *Ballando con le Stelle*. Ŝi ankaŭ aperis en pluraj televidserioj.

## Televido 
* 2018 *Vieni da me*
* 2020 *Ballando con le Stelle*
* 2021 *Detto fatto*
* 2022 *Il cantante mascherato*
* 2022 *Nei tuoi panni*
* 2022 *Ti sembra normale*
* 2022 *Domenica in*
* 2023 *Cartabianca*
* 2023 *È sempre Cartabianca*
* 2023 *La volta buona*
* 2023 *La vita in diretta*
* 2023 *BellaMa' ''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Italaj aktoroj
Drangiano

[eta|dekstre|150ra|Drangiana soldato, en la tombo de [Kserkso la 1-a (Persio) (ĉirkaŭ 480 a.n.e.).]]
**Drangiano** aŭ *Zarangiano* (, Drangianē; en okcidenta malnovpersa lingvo 𐏀𐎼𐎣, Zraka aŭ Zranka) estis historia regiono kaj administracia divido de la Aĥemenida Imperio. Tiu regiono enhavas teritorion ĉirkaŭ la Hamun-lago, malsekejoj ĉe senelflua baseno Sistan Basin ĉe la Iran-Afgana limo, kaj ties ĉefa drenbaseno de la rivero Hilmend en tio kio estas nune sudokcidenta regiono de Afganio.

La ĉefurbo de Drangiano, nome Zarin aŭ Zranka (kiel la provinco mem), estis identigita plej probable kun la loko de la Aĥemenidoj nome Dahan-e Gholaman sudoriente de Zabol en Irano. Alia grava centro estis la urbo Profthazio, eble ĉe la nuntempa Farah, en Afganio. Foje Drangianon regis la sama satrapo de la najbara Araĥozio. En la jaroj 330-329 a.n.e., la regionon konkeris Aleksandro la Granda.

## Fontoj 
* Greatrex, Geoffrey; Lieu, Samuel N. C. (2002). The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars (Part II, 363–630 AD). New York, New York and London, United Kingdom: Routledge (Taylor & Francis). ISBN 0-415-14687-9.
* Pourshariati, Parvaneh (2008). Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.
* Zarrinkub, Abd al-Husain (1975). "The Arab conquest of Iran and its aftermath". The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1–57. ISBN 978-0-521-20093-6.
* Morony, M. (1986). "ʿARAB ii. Arab conquest of Iran". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 2. pp. 203–210.
Vogelsang, W. J. (2003). "HERAT ii. HISTORY, PRE-ISLAMIC PERIOD". Encyclopaedia Iranica, Vol. XII, Fasc. 2. pp. 205–206.

* 

Kategorio:Historio de Afganio
Kategorio:Geografio de Afganio
Kategorio:Aĥemenidaj satrapioj
Kategorio:Ĥorasano
Araĥozio

eta|Mapo montranta Araĥozion.
[eta|dekstre|[Aleksandro la Granda kun grekaj trupoj en Araĥozio (329 a.n.e.)]]
**Araĥozio** aŭ *Araĥosia* ( Araĥōsíā), aŭ *Haraŭvatis* (en malnovpersa lingvo: 𐏃𐎼𐎢𐎺𐎫𐎡𐏁 Harauvatiš), estis satrapio de la Aĥemenida Imperio. Centrita ĉefe ĉirkaŭ la rivero Arghandab, alfluanto de Hilmend, etendiĝis tiom for orienten kiel ĝis la Indus-rivero. La pers-lingva nomo de la satrapio estas la etimologia ekvivalento de Sárasvatī en veda sanskrito. En greka, la nomo de la satrapio estas derivita el Araĥōtós, grek-lingva nomo de la Arghandab rivero. Ĉirkaŭ la jaro 330 a.n.e., Aleksandro la Granda komisiis la konstruadon de Aleksandropolo Araĥozia kiel nova ĉefurbo jam ene de la Makedonia Imperio. Ĝi estis konstruita sur la pinto de pli frua persia militfortikaĵo post la konkero de Persio fare de Aleksandro, kaj estas la loko de la nuna Kandaharo en Afganio.

Araĥozio limis kun Drangiano okcidente, kun Paropamisadai norde, kun Hinduŝo (Hindio) oriente, kaj Gedrozio sude.

## Fontoj 
* Greatrex, Geoffrey; Lieu, Samuel N. C. (2002). The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars (Part II, 363–630 AD). New York, New York and London, United Kingdom: Routledge (Taylor & Francis). ISBN 0-415-14687-9.
* Pourshariati, Parvaneh (2008). Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.
* Zarrinkub, Abd al-Husain (1975). "The Arab conquest of Iran and its aftermath". The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 1–57. ISBN 978-0-521-20093-6.
* Morony, M. (1986). "ʿARAB ii. Arab conquest of Iran". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 2. pp. 203–210.
Vogelsang, W. J. (2003). "HERAT ii. HISTORY, PRE-ISLAMIC PERIOD". Encyclopaedia Iranica, Vol. XII, Fasc. 2. pp. 205–206.

* 

Kategorio:Historio de Afganio
Kategorio:Geografio de Afganio
Kategorio:Aĥemenidaj satrapioj
Kategorio:Ĥorasano
Asvaka

**Asvaka** aŭ **Aspasioj**, *Aśvaka* (en Sanskrito: अश्वक), konataj ankaŭ kiel Aŝvakan, Aśvakajana, aŭ Asvajana kaj latinigite kiel Assacenii, Assacani, Aspasii aŭ Aspii, estis popolo kiu vivis en tio kio estas nuntempe norda Afganio. La regiono en kiu ili vivis estis nomita ankaŭ Aśvaka. En nuntempo, oni supozas, ke Asvaka estas konservita en nuntempaj Paŝtunoj, kaj ankaŭ la termino Afgano derivis el Asvakan. 

Antikvgrekaj historiistoj kiuj dokumentis la konkerojn de Aleksandro la Granda referencas la tribojn de Aspasioi kaj Asakenoj Assakenoi (Ἀσσακηνοί) inter liaj kontraŭantoj. La historiisto Rameŝ Ĉandra Majumdar diris, ke tiuj vortoj estas probable koruptoj de Aśvaka. Eble tiu korupto de nomoj okazis pro regionaj diferencoj en prononcado. Rama Ŝankar Tripati kredas, ke eble la Asakenoj estis ĉu aliancanoj ĉu branĉo de Aspasioj. La grekoj registris ambaŭ grupojn kiel loĝantajn en diferencaj areoj, nome la Aspasioj ĉu en Aliŝang ĉu en la valo de la rivero Kunar dum la Asakenoj estus loĝintaj en la Sŭat-valo.

La Asakenoj deplojis 2 000 kavalerianojn, 30 elefantojn kaj 30 000 infanterianojn kontraŭ Aleksandro dum sia kampanjo en Hindio, kiu startis en la jaro 327 a.n.e., sed ili finfine devis kapitulaci post perdoj de lokoj kiel Beira, Massaga kaj Ora. La Aspasioj fuĝis al la montetoj, detruinte sian urbon Arigaion; 40 000 el ili estis kaptitaj, kun 230 000 bovoj. Diodoro registris la forton de la opozicio fare de Aśvaka, notante, ke eĉ virinoj luktis arile kun la viroj, preferante "gloran morton anstataŭ senhonoran vivon". La reĝino Kleofis estis la ĉefa estro de Asvaka dum sia milito kontraŭ Aleksandro. 

* 

Kategorio:Historio de Afganio
Kategorio:Antikvaj iranlingvaj etnoj
Kategorio:Antikvaj etnoj en Azio
Izoeŭgenila cinamato

**Izoeŭgenila cinamato** aŭ **cinamato de izoeŭgenilo** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **isoeŭgenolo** kaj **cinamata acido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Izoeŭgenila cinamato posedas 19 karbonatomojn, 18 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Izoeŭgenila cinamato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. Pro la duoblaj ligiloj la cinamataj derivaĵoj prezentas la cis- kaj trans- -ajn strukturojn. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **izoeŭgenila cinamato** per traktado de **isoeŭgenolo** kaj **cinamata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **izoeŭgenila cinamato** per traktado de **isoeŭgenolo** kaj **cinamata anhidrido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **izoeŭgenila cinamato** per traktado de **izoeŭgenila klorido** kaj **cinamata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **izoeŭgenila cinamato** per traktado de **izoeŭgenila klorido** kaj **natria cinamato**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **izoeŭgenila cinamato** per traktado de **alila cinamato** kaj **isoeŭgenolo**:

## Vidu ankaŭ
* Estero

Kategorio:Esteroj
Kategorio:Cinamatoj
Kly

**Kly** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas proksimume 5 kilometrojn sude de urbo Mělník.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1344. La municipo venis en ĝeneralan konscion konscionen la jaro 2002 dum inundoj, kiam ĝi estis tre damaĝigita.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Kly**
* Dolní Vinice
* Hoření Vinice
* Krauzovna
* Lom
* Větrušice
* Záboří

## Memorindaĵoj 
* Stefana ponto – Obříství
* Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria – Záboří
* Kapelo de sankta Venceslao – Kly
* Elba vejro – Kly
* En la katastran teritorion de la municipo trafas naturrezervejo Úpor–Černínovsko.

## Pluaj fotoj 

Bývalá hájovna, Kly 16, Kly, okr. Mělník, Středočeský kraj 01.JPG|Eksa arbaristejo
Kaple na návsi v Klech (Q104976103) 01.jpg|Kapelo
Kly, ulička.jpg|Municipo Kly


Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mělník
Muzeo de Alando

La **Muzeo de Alando** () fakte konsistas el du muzeoj, la **Kulturhistoria Muzeo de Alando** () kaj la **Arta Muzeo de Alando** (), kiuj okupiĝas la saman instalaĵon en Mariehamn, la ĉefurbo de la Alando-Insuloj en Finnlando. 

La Kulturhistoria Muzeo de Alando spuras la historion kaj la evoluo de la insuloj de prahistorio ĝis la nuntempo (la Alandaj Insuloj konsistas el 6000 insuloj, kiuj estas aŭtonomaj insuloj de la finna marbordo​, do politike finnaj sed kulture svedaj) , dum la Artmuzeo enhavas permanentan kolekton de loka arto, same kiel aliajn provizorajn ekspoziciojn. La muzeo estas loko por la ekspozicio de la kulturo de kaj Finnlando kaj Svedio .

La konstruaĵo situas en la orienta parto de la urbo, proksimume 200 metrojn de la haveno. Kune kun la Alanda Marmuzeo, ĝi estas la plej grava muzeo sur la insuloj .

Lokaj artistoj havas la ŝancon montri siajn pentraĵojn en ekskluzivaj lokoj de la muzeo. Dek tiaj ekspozicioj okazas ĉiujare pri diversaj temoj .

## Kulturhistoria Muzeo de Alando 
La Kulturhistoria Muzeo de Alando havas permanentan kolekton de artefaktoj kiuj disponigas detalojn de la historio de Alando de prahistoriaj tempoj ĝis modernaj tempoj. Multaj ekspoziciaĵoj estas rilataj al loka muziko, festivaloj, boatado kaj faŭno.  Inter la 15-an de septembro kaj la 17-an de oktobro 2010, la muzeo aranĝis specialan ekspozicion enhavantan artefaktojn trovitajn en vrako. Ĉi tiu ekspozicio de trezoroj trovitaj en la somero de 2010 estis de ŝiprompiĝo kiu okazis en la Balta Maro en la 19-a jarcento. La trezoroj de la ŝipo elmontritaj inkluzivas la plej malnovajn bierajn kaj ĉampanajn botelojn de diversaj partoj de la mondo .

Al la Muzeo Alando estis premiita la Muzeo-Premio de la Konsilio de Eŭropo la 26-an de aprilo 1983 ĉe la Chateau des Rohan .

## Arta Muzeo de Alando 
La Arta Muzeo havas siajn originojn en 1955, kiam la Alanda Arta Asocio proponis ĝin kaj kreis pejzaĝan estraron du jarojn poste. Komitato por la artoj estis establita kaj en 1963 ili malfermis la novan Alandon Artmuzeon, kiu estos administrita fare de la registaro de Alando. La Arta Muzeo de Alando enhavas larĝan gamon de Alanda arto, de skulptaĵoj kaj pentraĵoj ĝis nuntempa videoarto kaj kelkaj specialaj kaj novigaj artekspozicioj. La plej multaj el la ekspoziciaĵoj estas permanentaj, kvankam ĝi ankaŭ aranĝas regulajn provizorajn ekspoziciojn de lokaj artistoj .

Elstaraj kanvasoj sur ekrano estas tiuj de famaj lokaj artistoj kiel ekzemple Joel Pettersson kaj Karl Emanuel Jansson .

## Galerio 

Dosiero:Tekannan_Oljemålning_av_Joel_Pettersson.JPG|Pentraĵo farita fare de Joel Petterson.
Dosiero:Bombardment_of_Bomarsund.jpg|Litografo de la Sidejo de la Milito en la Oriento de William Simpson, montrante la bombadon de Bomarsund dum la Krimea Milito.
Dosiero:Broken-beer-bottle.jpg|Rompita bierbotelo trovita en vrako kiu okazis en la 19-a jarcento en la Balta Maro sur ekrano en septembro 2010.

## Referencoj 
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:Muzeoj en Finnlando
Kategorio:Alando
Kategorio:Mariehamn
Muzeo de Eŭropaj kaj Mediteraneaj Civilizoj

La **Muzeo de Civilizacioj de Eŭropo kaj Mediteraneo** (, akronime **MuCEM**) situas en la Malnova Haveno de Marsejlo. Ĝi estis malfermita la 7-an de junio 2013 , okaze de la nomumo de Marsejlo kiel Eŭropa Kultura Ĉefurbo por 2013 . 

La muzeo estas popolviva muzeo kun fokuso sur Eŭropo kaj la mediteranea areo kaj havas totalan areon de ĉirkaŭ 40,000 m². Ĝi transprenis la kolektojn de la 2005 fermita *Musée national des Arts et Traditions populaires* en Parizo kaj ankaŭ partoj de la kolektoj de la ''Musée de l'Homme*  .

## Lokoj 
La muzeo estis konstruita por 190 milionoj da eŭroj fare de la franca arkitekto Rudy Ricciotti. *MuCEM* situas sur la *Esplanade du J4*, artefarita duoninsulo je la piedo de la Malnova Haveno. La historia Fort Saint-Jean estas atingebla per piedira piedvojo. Apud la *MuCEM* troviĝas la Vilao Méditerranée.

La muzeokonstruaĵo estas kuba kaj glazura. Du flankoj turniĝantaj al la havenakvo estas provizitaj per ret-simila konkreta konstruo. Vizitantoj povas piediri sur subĉielan turneon inter la konstruaĵo kaj la konkreta reto.

De la tegmento de la konstruaĵo, piedira piedvojo kondukas trans la havenbasenon al Fort Saint-Jean .

## Ekspozicioj 
La muzeo estis malfermita la 4-an de junio 2013 fare de prezidanto François Hollande kaj malfermita al publiko la 7-an de junio. La konstanta ekspozicio, *Galerie de la Méditerranée*, montras la transiron al agrikulturo, la inventon de religioj kaj la naskiĝon de la klera kaj engaĝiĝita civitano. 

Okazis ankaŭ du specialaj ekspozicioj: *Le Noir et Le Bleu* (La Nigro kaj la Bluo) kaj *Au Bazar du Genre'' (Ĉe la Bazaro de la Sekso). Ili prezentis la historion de Mediteraneo laŭ la kontrasto inter eŭropa kaj afrika vivo, same kiel la rolo de virinoj kaj sekseco en la regiono.

## Galerio 

Dosiero:Mucem_Marseille_02.jpg|La muzea konstruaĵo
Dosiero:Fort_Saint-Jean&Musée_des_civilisations_de_l'Europe_et_de_la_Méditerranée.jpg|Piedira enira vojo
Dosiero:Mucem_Marseille_03.jpg|Detalo de la konstruaĵkoverto sur la akvoflankoj

## Filmo 
* *La MuCEM - Nova muzeo por Marsejlo.* Dokumentario, Francio, 2013, 54 min., verkita kaj reĝisorita de: Samuel Lajus, produktado: arte Francio, 13 Produktadoj, MuCEM, sinoptiko  de ARTE.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Naciaj muzeoj en Francio
Kategorio:Etnografiaj muzeoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Marsejlo
Hisar

**Hisar,**  hindie: **हिसार** estas industria urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en okcidenta parto de subŝtato Harjano, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas.
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La antaŭa nomo de la loko estis Varais. La nuna nomo Hisar (perse حصار, barilo, bariero) estas nur mallongigo de Hisar-e-Firosa.

## Demografio 
En 2011 Hisar vivis  (kun la aglomeraĵo ) da loĝantoj. La legoscio estis 81%, signife pli alta, ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
Hisar situas en averaĝa alteco de 215 metrojn laŭ la marnivelo. Biŭani troviĝas 55, Ĝind 60, Sirsa 80, Rohtak 88, Kajthal 97, Sonipat 126, tutlanda ĉefurbo Delhio 157, subŝtata sidejo Ĉandigaro 203, Mumbajo 1170, Kolkato 1461 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Tiu areo estis regita fare de pluraj gravaj potencoj ekde antaŭ Kristo. Hisar estis fondita en 1354 post Kristo, kiel "Hisar-e-Firoza" fare de Firuz Ŝah Tughlak, sed en 1398 ĝi estis bruligita fare de Timur, kiu invadis Hindion. Hisar estis okupita fare de irlanda aventuristo en 1798, sed la sikoj forpelis lin en 1801. Inter 1803-1947 la britoj regis, intertempe en 1837 malsatkatastrofo okazis. Hisar iĝis distrikta sidejo en 1832, municipo en 1867. Dum la sendependeco multe da islamanoj iris al la nova ŝtato Pakistano.

## Ekonomio 
Hisar havas grandan ŝtalan industrion, tial ĝi estas konata kiel la "Urbego de Ŝtalo". Oni okupiĝas ankaŭ pri tekstiloj. En 1809 granda brutbieno estis establita.

## Lingvoj 
En Hisar la oficialaj lingvoj estas la hindia, panĝaba kaj angla lingvoj. Ankaŭ la :en:Haryanvi language kaj :en:Bagri language estas vaste konataj.

## Eduko 
En Hisar la plej altnivela eduko okazas en pluraj universitatoj, altlernejoj kaj institutoj.

## Religioj 
Laŭ religioj en Hisar vivas plejparte hinduoj (97%).
eta|
eta|

## Klimato 
Hisar situas en Cw-klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen sur eksteraj marĝenoj de la sudokcidenta musonregiono. Jare pluvas meze po 492 mm, sed precipe dum julio kaj aŭgusto pro la musono. Foje polvoŝtormoj okazas dum somero kaj hajloŝtormoj de februaro ĝis aprilo. Nebulo regas ĝenerale en decembro kaj januaro. La jara temperaturo varias inter 19-, sed averaĝe estas .

## Trafiko 
Al Hisar kuras 4 fervojaj linioj el Sirsa, Ludiana, Biŭani kaj Bikaner. Po 3 ĉefvojoj kaj flankovojoj atingas la urbegon. La plej proksima flughaveno funkcias loke tuj apud Hisar. Enurbe krom la aŭtorikiŝoj ankaŭ aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

## Vidindaĵoj 
* fortikaĵo (1776)
* pluraj preĝejoj
* festivaloj
* parko
* muzeo
* artefarita lago
* observatoria turo

## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Harjano
Řendějov

**Řendějov** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kutná Hora proksimume 3&nbsp;km norde de Zruč nad Sázavou. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Jiřice, Nový Samechov kaj Starý Samechov.

 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1380. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana bieneto n-ro 7

## Pluaj fotoj 

Rendejov_B._DumSeStitem.jpg|Domo kun ŝildo
Rendejov_F._DomyUKrizovatky.jpg|Domoj ĉe vojkruciĝo
Rendejov_I._BranaDomu.jpg|Detalo de pordego de unu el domoj
Rendejov_E._HasicskaZbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Rendejov_C._KaplickaSeZvonickou.jpg|Kapeleto kun sonorilejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Gedrozio

eta|Mapo montranta Gedrozion en la sudo kiel rozkolora lando.
**Gedrozio** aŭ *Gedrosia* ( aŭ en baluĉa lingvo: گِد رۏچ) estas helenigita nomo de parto la marborda Baluĉio kiu iom korespondas al la nuntempa Makran. En libroj pri Aleksandro la Granda kaj pri liaj sukcedantoj, la areo referencita kiel Gedrozio etendiĝis el la Indus-rivero ĝis la nordorienta bordo de la Hormuza Markolo. Ĝi estas rekte sude de landoj kiel Baktrio, Araĥozio kaj Drangiano, oriente de la lando Karmanio kaj okcidente de la Indus-rivero kiu formis  inter tiu kaj Okcidenta Hindio. La indiĝena nomo de Gedrozio povus esti Gvadar ĉar estas du urboj kun tiu nomo kaj golfeto en centra Makran.

Gedrozio estas seka, montara lando laŭlonge de la nordokcidentaj bordoj de la Hinda Oceano. Ĝi estis okupita en la Bronzepoko fare de popolo kiu setliĝis en kelkaj oazoj en la regiono. Alia popolo setliĝis en la marbordo kaj estis konata en greka kiel Iĥtiofagoj (fiŝmanĝantoj).

## Bibliografio 
* Bosworth, A. B. (1988). Conquest and Empire: The Reign of Alexander the Great. Canto. Cambridge University Press. ISBN 9780521406796.
* Heckel, Waldemar (2002). The Wars of Alexander the Great. Essential Histories. Osprey. ISBN 9781841764733.
* Saul, David (2009). War: From Ancient Egypt to Iraq. Dorling Kindersley. ISBN 9781405341332.

* 

Kategorio:Geografio de Pakistano
Kategorio:Antikvaj imperioj kaj reĝlandoj en Barato
Kategorio:Historiaj regionoj de Barato
Kategorio:Geografio de Antikva Grekio
Eliano Taktiko

**Eliano Taktiko**, latinigita kiel *Aelianus Tacticus* (; floris en la 2a jarcento n.e.), konata ankaŭ kiel Eliano, estis greka militverkisto kiu loĝis en Romo. 

La milit-traktaĵo de Eliano en 53 ĉapitroj pri la taktikoj de grekoj, titolita "Pri la taktikaj deplojoj de la grekoj" (Περὶ Στρατηγικῶν Τάξεων Ἑλληνικῶν), estas dediĉita al la imperiestro Hadriano, sed tio probable estas eraro por Trajano, kaj la oni atribuis al ĝi la daton de la jaro 106. Temas pri lernolibro pri la grekaj, t.e. makedoniaj, trejnado kaj taktikoj praktikitaj de la helenismaj sukcedantoj de Aleksandro la Granda. La aŭtoro postulas, ke li konsultis ĉiun plej bonajn fakulojn, el kiuj la plej grava estus perdita traktaĵo pri la temo fare de Polibio. Eble la ĉefa valoro de la verko de Eliano kuŝas en lia kritika rakonto de antaŭaj verkoj pri la arto de milito, kaj en la kompleteco de liaj teknikaj detaloj pri trejnado. Li rakontas ankaŭ pri la kreado de la romia armeo.

* 

Kategorio:Antikvaj grekoj
Kategorio:Antikvaj verkistoj
Kategorio:Milita historio de Antikva Grekio
Kategorio:Helenaj verkistoj
Kategorio:Militverkistoj
Kategorio:Romianoj de la 2-a jarcento
The Broad

eta|264x264ra|The Broad, 2017
**The Broad** estas privata nuntemparta muzeo ĉe Grand Avenue en urbocentro de Los-Anĝeleso.

Vizito al la konstanta ekspozicio estas senpaga .

## Priskribo 
The *Broad,* privata artmuzeo kiu malfermiĝis la 20-an de septembro 2015 , estas nomita laŭ miliardulo Eli Broad kaj lia edzino Edythe, kiuj ĉefe financis la 140 milionojn USD konstruaĵon por montri sian privatan kolekton de ĉirkaŭ 2,000 verkoj .

The Broad havas areon de ĉirkaŭ 11,000 kvadrataj metroj sur tri etaĝoj, kun du ekspoziciaj etaĝoj kaj estis desegnita de la arkitektura firmao Diller Scofidio + Renfro .  

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Broad Nuntempa Arta Muzeo
* Muzeo de Nuntempa Arto, Los-Anĝeleso
* Los-Anĝeles-Kantona Muzeo de Arto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Broad Arta Fondaĵo 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:Muzeoj de nuntempa arto
Kategorio:Muzeoj en Usono
Kategorio:Los-Anĝeleso
Oktila cinamato

**Oktila cinamato** aŭ **oktila cinamato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **oktanolo** kaj **cinamata acido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Oktila cinamato posedas 17 karbonatomojn, 24 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Oktila cinamato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. Pro la duoblaj ligiloj la cinamataj derivaĵoj prezentas la cis- kaj trans- -ajn strukturojn. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **oktila cinamato** per traktado de **oktanolo** kaj **cinamata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **oktila cinamato** per traktado de **dodekanolo** kaj **cinamata anhidrido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **oktila cinamato** per traktado de **oktila klorido** kaj **cinamata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **oktila cinamato** per traktado de **oktila klorido** kaj **natria cinamato**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **oktila cinamato** per traktado de **alila cinamato** kaj **oktanolo**:

## Vidu ankaŭ
* Estero
* Kategorio:Cinamatoj

## Referencoj 
Kategorio:Esteroj
Muzeo de Nuntempa Arto, Los-Anĝeleso

eta|283x283ra|Ekstere de Moca
La **Muzeo de Nuntempa Arto, Los-Anĝeleso** (, akronime **MOCA**) situas en Los-Anĝeleso, Kalifornio. Fondita en 1976 fare de artkolektantoj, MOCA estas unu el la plej gravaj institucioj por nuntempa arto en Usono. 

La ekspozicioj de la muzeo konsistas ĉefe el nuntempa arto de Usono kaj Eŭropo kreita post 1940. Ekde la komenco de la muzeo, la programado de la muzeo estis difinita kiel multidisciplina aliro al nuntempa arto . 

Luda aranĝo de ruĝetaj geometriaj blokoj, la komplekso sur Grand Avenue en la centra Los-Anĝeleso estis dezajnita fare de arkitekto Arata Isozaki, kiu priskribis ĝin kiel "vilaĝeton en la valo de nubskrapuloj." Krom verkoj de Franz Kline, Mark Rothko, Robert Rauschenberg kaj Claes Oldenburg, same kiel verkoj de Antoni Tàpies, la muzeo enhavas kolekton de pentraĵoj kaj skulptaĵoj de kelkaj novaj kaliforniaj artistoj kiuj povas esti renkontitaj denove en multaj el la gravaj galerioj de la grandurbo .

Pli oriente, la pli avangardaj verkoj de MOCA estas elmontritaj ĉe la *Geffen Contemporary*, 152 Norda Centra Avenuo, iama policaŭta riparejo. Alia muzea loko estas la *Pacifika Dezajno-Centro* ĉe 8687 Melrose Avenue, Okcidenta Holivudo, kun ekspozicioj de nuntempa arkitekturo kaj dezajno .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* The Broad
* Broad Nuntempa Arta Muzeo
* Los-Anĝeles-Kantona Muzeo de Arto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* MOCA Geffen Oficiala Retejo 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:Muzeoj de nuntempa arto
Kategorio:Muzeoj en Usono
Kategorio:Los-Anĝeleso
Abdalonimo

**Abdalonimo** aŭ *Abdalonymus* (; en fenica: 𐤏𐤁𐤃𐤀𐤋𐤍𐤌, latinigite: ʿAbd-ʾĪlōnīm, laŭvorte 'Servisto de la plej altaj dioj') estis fenicia botanikisto kaj ĝardenisto de reĝa deveno, kiu iĝis reĝo de Cidono kun Aleksandro la Granda en la jaro 332 a.n.e.

Post Aleksandro konkeris Cidonon, li rajtigis Hefestionon nomumi tiean reĝon. Li proponis tion al la du fratoj kun kiuj li estis kunloĝinta, sed ili malakceptis, ĉar laŭ iliaj leĝoj nur reĝu iu de reĝa deveno. Anstataŭe, ili nomumis Abdalonimon, kiu spite sian naskon estis falinta en malriĉon kaj devis vivteni sin per kultivado de fruktoĝardeno. Li klarigis, ke mankis al ambicio, kaj tial al Aleksandro plaĉis la nomumo.

eta|maldekstre|Aleksandra Sarkofago.
La tiel nomata "Aleksandra Sarkofago", malkovrita ĉe Sidono kaj nune en la Istanbula Arkeologia Muzeo, estas tiele nomita ne ĉar oni pensas ke ĝi enhavis la restaĵojn de Aleksandro, sed ĉar ties basreliefoj priskribas Aleksandron kaj liaj kompanoj luktantaj kontraŭ la persoj kaj ĉasantaj. Origine oni pensis ke ĝi estis la sarkofago de Abdalonimo (m. 311 a.n.e.), nome reĝo de Sidono nomumita de Aleksandro tuj post la batalo de Iso en 331. Tamen, pli ĵuse, oni sugestis ke ĝi povus dati el antaŭ la morto de Abdalonimo.

## Referencoj
* 

Kategorio:Fenicio
Kategorio:Historio de Libano
Kategorio:Aleksandro la Granda
Identecŝtelo

thumb|Bilda reprezento de identecŝtelo.
**Identecŝtelo** aŭ **Identecuzurpo** estas alproprigo de la identeco ĉefe de persono, sed ankaŭ de asocio, socia grupo, nacio ktp. Temas pri ŝajnigo ke oni estas tiu alia persono, antaŭ aliaj personoj ĉu publike ĉu private, ĝenerale por akiri rimedojn, kreditojn aŭ diversajn privilegiojn koste de la persono ŝajnigita. 

La ŝtelo de mansakoj, monujoj, tekoj aŭ dosierujoj enhavantaj dokumentojn kiel identigilo, ŝoforpermesilo, kreditkartoj kaj la ŝtelo de personaj datumoj en poŝtelefonoj aŭ Interreto (pasvortoj kaj alirkodoj ĉe bankoj aŭ aliaj specialaj servoj), ebligas ŝajnigi la identecon de alia persono, kaj tio povas rezulti en tre gravaj damaĝoj. Plej ofte la deliktulo celas sian propran profiton; aliajn fojojn oni celas rekte damaĝi la koncernulon. 

Aktuale la identecŝtelo estas unu el la deliktoj plej rapide kreskiĝanta en la mondo, se ne la plej rapide kreskiĝanta entute. 

* 

Kategorio:Identeco
Kategorio:Proprietaj krimoj
Kategorio:Oficialaj dokumentoj
Infinite Craft

***Infinite Craft*** estas interreta ludo evoluigita de Neal Agarwal. La ludo estis eldonita en jaro 2024. Uzanto komencas kun kvar elementoj—tero, vento, fajro kaj akvo—kaj kombinas ilin en homojn, astrologiajn estaĵojn kaj fikciajn rolulojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Interretaj ludoj
Popola heroo

**Popola heroo** aŭ **nacia heroo** estas tipo de heroo – reala, fikcia aŭ mitologia – kun siaj nomo, personeco kaj faroj konataj de la popola konscio de popolo, menciita ofte en popolkantoj, popolrakontoj kaj alia folkloro; kaj kun moderna apero en literaturo, arto kaj kino. 

## Priskribo
Kvankam kelkaj popolherooj estas historiaj publikaj figuroj, multaj ne estas tio. Vivo de popolherooj estas ĝenerale fikciaj, kaj almenaŭ trajtoj kaj faroj estas ofte ege troigitaj. Foje la popolheroo startas kiel tre normala persono, sed transformiĝas en iu elstara pro apartaj okazaĵoj, foje reage al socia maljusteco aŭ al naturaj katastrofoj. Ekzemple kiel defendanto de popolanoj kontraŭ subpremado aŭ korupto fare de establita povostrukturo aŭ eĉ de fremda potenco. Membroj de tiu kategorio povas esti tiukadre iel eksterleĝuloj.

## Ekzemploj
* Reĝo Arturo
* Martín Fierro
* Che Guevara
* Ĝingis-Ĥano
* Joe Hill
* Robin Hood
* Spartako
* Vilhelmo Tell
* Viriato

## Bildaro
## Bibliografio
* Seal, Graham. Encyclopedia of Folk Heroes. ABC-CLIO, 2001.

## Referencoj
* 

Kategorio:Fikciuloj
Kategorio:Herooj
Kategorio:Mitologiaj arketipoj
Plusha

eta|diskruciĝejo ĉe Plusha
**Plusha** estas vilaĝeto en Kornvalo, Anglio, Britio. Ĝi ne estas tre for de Polyphant sur la A30 ĉefa vojo ĉe ties kruciĝo kun la B3257.

## Referencoj 
Kategorio:Loĝlokoj de Anglio
Kategorio:Kornvalo
Zsolt Wintermantel

'*** [ĵolt vintermantel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Wintermantel Zsolt*' estis hungara urbestro, politikisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en teknika mezlernejo en Újpest, poste li akiris an diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Jam ekde 1990 li aliĝis al Fidesz, dum li estis aktiva inter la studentoj, krome ekde 1994 li partoprenis en laboroj de municipo Újpest kaj ekde 2006 li estis urbestrarano. Intertempe en 1996 li praktikadis duonjaron en la ĉefurba municipo. Inter 1998-2003 li havis postenetojn, inter 2003-2010 li estis ĉefeldonisto de la universitato. Inter 2004-2006 li estis parlamenta deputito, inter 2010-2019 urbestro de Újpest. Li edziĝis en 2004, lia edzino naskis 2 gefilojn en 2005 kaj 2009.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* oficiala paĝo kun foto
* biografio hungare
* parlamentaj datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Granada (stacidomo)

**Granada** () estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Granado, en la samnoma provinco, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco, Longa Distanco kaj Alta Rapido. Fervojinstalaĵoj ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn. 

## Bildgalerio 

202112 New Entrance of Granada Station.jpg|Nova enirejo
202112 Interior of Granada Station.jpg|Interno
Escultura al migrante - Estación de ferrocarril de Granada.jpg|Skulptaĵo al enmigrantoj
Metro de Granada - Estación Ferrocarril.jpg|

## Vidu ankaŭ 
* Granado
* Metroo de Granado

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Granado
Kategorio:Konstruaĵoj en Granado
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Zoltán Roy Zsidai

**Zoltán :en:Roy Zsidai** [ĵidai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Zsidai Zoltán Roy** estis hungara entreprenisto, restoraciestro.

 naskiĝis  en Roĉestro (Nov-Jorkio) (Usono).
eta|

## Biografio 
 naskiĝis en Usono, kie la gepatroj laboris kelkajn jarojn. Li studis en Budapeŝta Ekonomia Universitato, Universitato Georgetown, Universitato Harvard, Universitato Cornell kaj en universitato de Kolonjo, poste li laboris en firmaoj eksterlande. En 2007 li aliĝis al la familia entrepreno, ili havis restoraciojn kaj hotelojn enlande, ankaŭ en Aŭstrio kaj Hispanio. Li akiris licencon de Jamie Oliver. Lia edzino naskis kvarfoje, dum ŝi aliĝis al la familia entrepreno.

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Trenes Argentinos Infraestructura

**Trenes Argentinos Infraestructura** (laŭleĝe, **Gestión de Infraestructuras Ferroviarias S. A.**) estas privata firmao apartenanta al la Registaro de Respubliko Argentino kaj administranto de la fervoja infrastrukturo de la lando, kreita per leĝo n-ro 26352 de 2008. Ĝi integras "Trenes Argentinos" kune kun aliaj ŝtataj kompanioj de la fervoja sektoro, kiel Trenes Argentinos Operaciones, Belgrano Cargas y Logística kaj Desarrollo del Capital Humano Ferroviario.

Ekde decembro 2016 ĝi estas membro de Internacia Fervoja Unio.

## Vidu ankaŭ 
* Argentinaj Fervojoj
* Trenes Argentinos Cargas
* Trenes Argentinos Operaciones

## Eksteraj ligiloj 
* () 
* () Ministerio de Transporte

Kategorio:Fervojo en Argentino
Trenes Argentinos Operaciones

**Trenes Argentinos Operaciones** (laŭleĝe **Operadora Ferroviaria S.A.**) estas Anonima societo apartenanta al la Registaro de Respubliko Argentino kreita en 2008 respondeca por provizado de fervojaj transportservoj asignitaj al ĝi, kaj kargo kaj pasaĝeroj, en ĉiuj ĝiaj formoj, inkluzive de prizorgado de veturanta materialo. Ĝi integras "Trenes Argentinos" (Holding) kune kun aliaj privataj kompanioj en la fervoja sektoro.

## Vidu ankaŭ 
* Argentinaj Fervojoj
* Trenes Argentinos Cargas
* Trenes Argentinos Infraestructura

## Eksteraj ligiloj 
* () 
* () Agencia de Administración de Bienes del Estado (AABE)

Kategorio:Fervojo en Argentino
Davy Crockett

**David "Davy" CROCKETT** (naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1786 en Kantono Greene, Tenesio, mortis la 6-an de marto 1836 en San Antonio) estis usona aventuristo, politikisto kaj popolheroo de la 19-a jarcento, kutime nomita **Davy Crockett** aŭ sub la populara nomo "*King of the Wild Frontier*" . ("Reĝo de la sovaĝa limejo")

Li reprezentis Tenesio'n en la Kongreso por la Demokratoj, partoprenis en la Teksasa Revolucio kaj mortis ĉe la Batalo de la Alamo .

Li estis edziĝinta dufoje; la unuan fojon kun Mary (Polly) Finley, kun kiu Crockett havis tri infanojn antaŭ ol ŝi mortis, kaj la duan fojon kun Elisabeth Patton, kiu estis vidvigita post la Creek Milito (en). Polly mortis dum Davy estis en la Creek-milito.

Crockett iĝis fama dum sia vivdaŭro pro siaj heroaĵoj, kaj estis popularigita per nuntempaj artaĵoj kaj almanakoj. Post lia morto, agoj de mitaj proporcioj daŭre estis atribuitaj al li. Tiuj estis alportitaj al televido kaj filmo en la 20-a jarcento, igante lin unu el la plej konataj usonaj popularaj herooj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala retejo de la posteuloj de David Crockett

Kategorio:Francaj usonanoj
Kategorio:Usonaj aŭtobiografoj
Kategorio:Usonaj verkistoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1836
Kategorio:Naskiĝintoj en 1786