open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kálmán Szügyi

**Kálmán Szügyi** [sudji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szügyi Kálmán** estis hungara operkantisto (tenoro).
eta|
Kálmán Szügyi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Kálmán Szügyi lernis en muziklernejo en sia naskiĝurbo, poste li ricevis lecionojn de De Santis. Li ricevis stipendion de la Reĝa Operejo de Budapeŝto en la studjaro 1916. En la sama jaro li kantis dum kronada ceremonio de Karolo la 1-a (Aŭstrio) en Budapeŝto. Inter 1917–1943 li estis membro de la Reĝa Operejo. Lia filo iĝis aktoro Zoltán Szügyi (1916–1943).

## Lia repertuaro (elekto) 
* Emil Ábrányi (komponisto): *Don Quijote* — Araquil
* Ludwig van Beethoven: Fidelio — Jacquino
* Georges Bizet: Carmen (opero) — Remendado
* Ernő Dohnányi: *A tenor* — Krey
* Ferenc Erkel:
** *Hunyadi László* — titolrolo
** *István király* — Endre
* Fromental Halévy: *La Judino* — Leopold
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* — franca reĝo
* Zoltán Kodály: *Háry János* — studento; Napoleono
* Mihály Krausz: *Marika* — departementestro
* Ferenc Lehár: *A mosoly országa* — ĉefeŭnuko
* Giacomo Meyerbeer:
** *Die Hugenotten* — De Cossé
** *L’Étoile du Nord* — György Skavronszky
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** La geedziĝo de Figaro — Basilio
** Die Zauberflöte — Monostatos
** *Die Entführung aus dem Serail* — Pedrillo
* Ede Poldini:
** *A csavargó és a királyleány* — princo
** *Farsangi lakodalom* — unua fraŭlo
* Giacomo Puccini:
** Tosca — Spoletta
** Turandot — Pang (vidu la bildon!)
** Manon Lescaut (Puccini) — Edmund
** Gianni Schicchi — Gherardo
** La fanciulla del West — Harry
* Gioachino Rossini: La barbiro de Sevilo — Fiorillo
* Giuseppe Verdi:
** Rigoletto — Borsa
** Falstaff – Fenton
** La Forto de la Destino — Mastro Trabucco
** Otello (Rossini) — Rodrigo
* Richard Wagner:
** Der Fliegende Holländer — stiristo
** Tannhäuser (opero) — Heinrich der Schreiber
** Parsifalo (opero) — tria servisto
** Siegfried (opero) — Mime
** Die Meistersinger von Nürnberg — Kurz Vogelgesang
** Tristano kaj Izoldo — Melot
** Das Rheingold — Froh

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto kaj roloj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pontifika katolika universitato de Ekvadoro

La **Pontifika katolika universitato de Ekvadoro** () estas universitato en la urbo Kito de Ekvadoro kaj, kiel la nomo aludas, estas unu el la pontifikaj universitatoj, kiujn rekte vivtenas la Katolika Eklezio, do baze la Vatikano. Ĝin administras la jezuitoj. La institucio fondiĝis en 1946, antaŭ  jaroj.

## Vidu ankaŭ 
* Katolika universitato de Kuenko
* Salesiana plurteknika universitato de Ekvadoro

## Bildaro 
** kampuso Kito **

Busto aurelio espinoza polit.jpg|Aurelio Espinoza Polit
At the campus of (PUCE), Ecuador.JPG
PUCE School of Architecture, pic a1.JPG

** Kultura centro **

Catholica, Ecuador Campus pic. 04 PUCE - Quito.JPG
Catholica, Ecuador Campus pic. 05a PUCE - Quito.JPG
Catholica, Ecuador Campus pic. 05b PUCE - Quito.JPG

** Biblioteko **

Pontificia Universidad Católica del Ecuador (PUCE) 006.JPG
Pontificia Universidad Católica del Ecuador (PUCE) 004.JPG
Inside the library Pontificia Universidad Católica del Ecuador (PUCE) 005.JPG

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Universitatoj en Ekvadoro
Kategorio:Pontifikaj Universitatoj
Kategorio:Kito
(156720) 2002 TY66

**(156720) 2002 TY66** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia discentra, klinata orbito krucas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,295299 astronomia unuo, tie estas 44,176 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Universitato de Kuenko

La **universitato de Kuenko** () estas ŝtata universitato en la urbo Kuenko de Ekvadoro. Ĝi fondiĝis en 1867, antaŭ  jaroj, kaj sekve estas la plej aĝa kaj plej tradicia altlernejo en la urbo. La universitato havas proksimume 12 000 studentojn.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Katolika universitato de Kuenko
* Salesiana plurteknika universitato de Ekvadoro kun centra kampuso en Kuenko

eta|maldekstra|450ra|

 

Kategorio:Universitatoj en Ekvadoro
Katolika universitato de Kuenko

La **Katolika universitato de Kuenko** () estas universitato en la urbo Kuenko de Ekvadoro. Ĝi estas privata altlernejo, sed estas kunfinancata de la ŝtato. La institucio fondiĝis en 1970, antaŭ  jaroj. La universitato havas proksimume 14 000 studentojn, iom pli ol la samurba ŝtata universitato de Kuenko.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* universitato de Kuenko
* Salesiana plurteknika universitato de Ekvadoro kun centra kampuso en Kuenko

Kategorio:Universitatoj en Ekvadoro
(156730) 2002 VM140

**(156730) 2002 VM140** estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Maria Stepanova

**Maria Stepanova** (ruse Мари́я Миха́йловна Степа́нова; naskiĝis la 9-an de junio 1972) estas rusa poetino.
Anna Dillon

**Anna DILLON** (naskiĝinta en 1759 en Dublino, mortinta la  en Vajmaro) estis paĝiino en Vajmaro, Germanujo, kaj konfidenculino de ŝia granddukina moŝto Maria Pavlovna Romanova. eta|tombo de Anna Dillon

La rusa princino mem igis la ĉefkonstruiston Clemens Wenzeslaus Coudray krei tombon por sia amika paĝiino Anna Dillon laŭ romia modelo kiu spekteblas sur la Historia tombejo vajmara eoste de la Princa kripto. Jam en 1824 liveris Coudray la unuajn planojn. Pro ĝia multekosta fariĝo temas pri elstara atestilo de granddukina ŝato. Fakte admireblas ankaŭ ties monogramo MP sur la monumento el grejso turingia. Bedaŭrinde detaloj el la vivo de Dillon ne konatas: certas ke venis ŝi kune kun Maria Pavlovna el Sankt-Peterburgo Vajmaron. Antaŭ transporto je la fina destinacio ŝiaj ostoj kuŝis sur la Jakoba tombejo. Ŝia nomo trovatas sur tabulo indikanta ĉiujn eksajn surloke entombigitojn.

En leterinterŝanĝo de Johann Wolfgang von Goethe kun la edzino Christiane von Goethe dufoje temas pri certa *Madame Dillon* respektive *Miß Dillon* en 1810, unufoje en 1814. Rilatoj inter Goethe kaj Dillon estis nur formala, ne tro amika.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* https://androom.home.xs4all.nl/biography/p015433.htm

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Servistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1759
Kategorio:Dublinanoj
Orienta Darfuro

**Orienta Darfuro** () estas unu el la subŝtatoj de Sudano kaj unu el kvin konsistanta la regiono Darfuro. Ĝi estis kreita en januaro 2012 rezulte de la daŭranta paca procezo por la pli larĝa Darfura regiono. La ĉefurbo estas . La subŝtato estis formita de areo kiu estis parto de la subŝtato de Suda Darfuro.

## Distriktoj 
* Ed Daein (Ad-Du'ain)
* Abu Jakra
* Abu Karinka
* Adila
* Assalaya
* Bahr el arabo
* El Ferdous
* Yassin
* Schearia

Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 2012
Kategorio:Subŝtatoj de Sudano
Julia Klöckner

''''* - naskiĝis la 16-an de decembro 1972 en Bad Kreuznach - estas germana politikistino. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la konservativa politika partio *Kristandemokrata Unio de Germanio''. Interalie ŝi en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 ĝis 2021 estis federacia ministro pri nutro, agrokulturo kaj protekto de konsumantaro.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Germanaj kristandemokratoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
156751 Chelseaferrell

'*156751 *Chelseaferrell'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en  5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Chelsea L. Ferrell*, de la *Southwest Research Institute*, kiu servis kiel resursa analizistino por la misio *New Horizons'' al Plutono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Katarina Barley

**Katarina BARLEY** (naskiĝis la 19-an de novembro 1968 en Kolonjo) estas germana politikistino. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la Socialdemokratia Partio de Germanio. Interalie ŝi en la tria ministraro de Angela Merkel de junio 2017 ĝis marto 2018 estis federacia ministro pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj, transprenante la postenon de Manuela Schwesig, ekde septembro 2017 ĝis marto 2018 ankaŭ de laboro kaj socialaj aferoj, kaj en la kvara ministraro de Angela Merkel de marto 2018 ĝis junio 2019 estis federacia ministro pri justico kaj aktivis en la parlamenta komisiono pri eŭropa kunlaboro havante germanan kaj britan pasportojn, studinte en Francio kaj nun loĝanta en Treviro tre proksime al la limoj al Luksemburgo, Belgio kaj Francio la intereso pri eŭropa kunlaboro ne mirigas. En junio 2019 post sukceso en la eŭropa baloto ŝi akceptis membrecon en la Eŭropa Parlamento kaj post nur 15 monatoj ĝisis el la nacia ministraro - ŝi reelektiĝis en 2024.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Germanaj socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Germanio 2019-2024
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Germanio 2024-2029
Kategorio:Germanaj ministroj pri justico
Christine Lambrecht

**Christine LAMBRECHT** (naskiĝis la 19-an de junio 1965 en Mannheim) estas germana politikistino kaj advokato. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la Socialdemokratia Partio de Germanio. Interalie ŝi en la kvara ministraro de Angela Merkel komence ekde marto 2018 ĝis junio 2019 estis ŝtata sekretario de Olaf Scholz, tiam iĝis federacia ministro pri justico kaj sukcedis la sampartianinon Katarina Barley, kiu post sukceso en la eŭropa baloto akceptis membrecon en la Eŭropa Parlamento kaj post nur 15 monatoj ĝisis el la nacia ministraro. Fine ŝi ekde majo 2021 ankoraŭ transprenis la postenon de federacia ministrino pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj de Franziska Giffey. Ekde decembro 2021 ŝi estis federacia ministro pri defendo en la nacia ministraro de Olaf Scholz. En januaro 2023 ŝi demisiis. Ŝia posteulo fariĝis Boris Pistorius.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Germanaj socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Ministraro de Olaf Scholz
Kategorio:Germanaj ministroj pri defendo
Kategorio:Germanaj ministroj pri justico
Franziska Giffey

**Franziska GIFFEY** (naskiĝis la 3-an de majo 1978 en Frankfurto ĉe Odro) estas germana politikistino. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la Socialdemokratia Partio de Germanio. Interalie ŝi en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la marto 2018 ĝis majo 2021 estis federacia ministro pri Federacia ministrino pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj - tiam ŝi transdonis la ministran postenon al la sampartianino Christine Lambrecht. De 2021 ĝis 2023 ŝi estis reganta urbestrino (ĉefurbestrino) de Berlino.

## Plagiata disputo 
En 2019 ekaperis kritiko pri ebla plagiato en la doktora disertaĵo de Giffey. Posta ekzamenado trovis ke signifaj partoj de la disertaĵo estis intence kaŝitaj nemarkitaj citaĵoj. La Libera Universitato Berlino sekve forprenis de ŝi la doktoran titolon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Plagiataj disputoj
Svenja Schulze

**Svenja SCHULZE**  (naskiĝis la 29-an de septembro 1968 en Duseldorfo) estas germana politikistino. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la Socialdemokratia Partio de Germanio. Interalie ŝi en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 kaj 2021 estis federacia ministro pri medio, protekto de naturo kaj atomenergia sekureco. En la sekva ministraro de Olaf Scholz ŝi ekde decembro 2021 ĝis majo 2025 estis federacia ministrino pri ekonomia kunlaboro kaj evoluo. Ŝia posteulo estas la sampartianino Reem Alabali-Radovan.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Ministraro de Olaf Scholz
Kategorio:Germanaj ministroj pri medio
Hubertus Heil

**Hubertus HEIL**  (naskiĝis la 3-an de novembro 1972 en Hildesheim) estas germana politikisto. Li engaĝiĝas en kaj estas membro de la Socialdemokratia Partio de Germanio. Interalie li en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 kaj 2021 estis federacia ministro pri laboro kaj sociaj aferoj kaj havas la saman ministran postenon ankaŭ en la ministraro de Olaf Scholz ekde decembro 2021.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Socialdemokratoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
Kategorio:Ministraro de Olaf Scholz
Ministraro kvara de Angela Merkel

La **kvara ministraro de Angela Merkel** estis la federacia registaro de Germanio, kiu oficis ekde la 14-a de marto 2018, la tago de ofica ĵuro, dum la 19-a parlamenta periodo de la nacia asembleo *Bundestag* sekve de la parlamenta baloto en Germanio 2017. Ĝi oficis ĝis la 8-a de decembro 2021 kaj estis sekvata de ministraro de Olaf Scholz. Estrata de la kristandemokratino Angela Merkel - la unua kancelierino, ĝi estis subtenata de registara koalicio de la konservativaj partioj Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU) kaj Kristansociala Unio en Bavario (CSU) plus la Socialdemokrata Partio de Germanio (SPD).

eta|550px|
La ministraro havas la adjektivon "kvara", ĉar jam dum la antaŭaj 16-a parlamenta periodo de la nacia asembleo inter novembro 2005 kaj 2009 la nacia registaro "unua" estis estrata de Angela Merkel, same en koalicio inter la partioj CDU, CSU kaj SPD, kaj ankaŭ dum la 17-a periodo de la asembleo inter novembro 2009 kaj decembro 2013 - tiam tamen la regigaro "dua" estis koalicio inter la konservativaj partioj CDU kaj CSU plus la Libera Demokrata Partio (FPD), kiu en la baloto de 2013 unuafoje en la historio de la parlamento *Bundestag* ne atingis minimumon de 5 procentaĵoj da voĉdonoj kaj sekve ne reprezentiĝis en la 18-a parlamenta periodo, tiel ke la Ministraro tria de Angela Merkel inter 2013 kaj 2018 estis denove konsistis nur el la konservativuloj CDU kaj DCU (la "nigruloj") kaj la socialdemokratoj (la "ruĝuloj").

En 2017 la liberaluloj denove estis en la parlamento kaj unue en aŭtuno 2017 larĝe diskutiĝis koalicio inter la konservativaj partioj Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU) kaj Kristansociala Unio en Bavario (CSU), la "nigruloj", kun la liberala partio (FPD), la "flavuloj" kaj la ekologia partio Alianco '90/La Verduloj, do "la verduloj" - tiun koalicion inter partiaj koloroj nigra, flava kaj verda oni kutime en Germanio nomas "Jamajko-koalicion", ĉar la koloroj dominas la flagon de la karibia ŝtato. Tamen finfine la socialdemokratoj forlasis sian pozicion nun nepre voli esti en la opozicio, por kritikante pli profiligi sin en la amaskomunikiloj, kaj fine daŭriĝis la koalicio "nigra-ruĝa" de la konservativuloj kaj la socialdemokratoj (la "ruĝuloj") - tiun koalicion en Germanio oni **ne** nomas "Trinidado kaj Tobago-koalicio" laŭ la koncerna karibia flago, eble ĉar al la konservativuloj malplaĉus, ke tiu simbolo signifus tro da ruĝo kaj nur mallarĝan strion da nigro.

## Konsisto 
Kategorio:Registaro de Germanio
Dentrimeno

**Dentrimeno** estas fleksebla rimeno kun dentoj mulditaj sur sia interna surfaco. Ĝi estas uzata por propulsi kongruajn dentajn puliojn aŭ pinjonojn. Dentrimenoj estas uzataj en la mekanikaj aparatoj, kie sinkrona transmisio estas dezirata.

eta|Dentrimeno
[eta|maldekstra|300px|Dentrimeno en [kompresoro]]
eta|meza|Biciklo kun dentrimena propulso

Kategorio:Transmisio
Andreas Scheuer

''''* - naskiĝis la 26-an de septembro 1974 en Passau - estas germana politikisto. Li engaĝiĝas en kaj estas membro de la konservativa politika partio *Kristan-Sociala Unio en Bavario''. Interalie li en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 ĝis 2021 estis federacia ministro pri transporto, konstruo kaj urba evoluo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
Steffi Lemke

**Steffi LEMKE** (naskiĝis la 19-an de januaro 1968 en Dessau) estas germana politikistino. Ŝi engaĝiĝas en kaj estas membro de la ekologia politika partio Alianco '90/La Verduloj. Interalie ŝi en la ministraro de Olaf Scholz ekde decembro 2021 ĝis majo 2025 estis federacia ministro pri medio, protekto de naturo kaj atomenergia sekureco. Ŝia posteulo estas la kristandemokrato Carsten Schneider.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Verduloj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Ministraro de Olaf Scholz
Kategorio:Germanaj ministroj pri medio
Palokka

**Palokka** estas areo en norda Jyväskylä. Ĝis 2008 ĝi apartenis al Kampara komunumo de Jyväskylä. *Suur-Palokka* ("Grandpalokka") inkludas urboparton Palokka kaj najbarajn loĝareojn kaj kampojn kaj havas proksimume 14 000 loĝantojn, kaj la loĝantaro kreskas rapide. Palokka situas ĉe la lagobordoj de Palokkajärvi, Tuomiojärvi kaj Alvajärvi. Sude najbaras la urboparto Mannila. Urbaj loĝareoj en Palokka estas ekzemple Ritoniemi, Pappilanvuori, Nuutti, Haukkamäki, Kirri, Heikkilä, Ollila kaj Piilola. Kamparaj vilaĝoj en Palokka estas ekzemple Puuppola, Matinmäki kaj Tanttila. En Palokka situas *Palokankeskus* ("centro de Palokka"), kie situas ekzemple Prisma kaj *Citymarket*. Tie aĉetas aferojn ankaŭ multaj aliaj homoj ol palokkaanoj. Antaŭe ekzistis setlejo Palokka, sed poste jam multaj jaroj antaŭ la area ligilo, kie Palokka fariĝis parto de urbo, la setlejo Palokka kaj urba setlejo de Jyväskylä kreskis do, ke setlejo Palokka ŝanĝis parto de setlejo Jyväskylä. En Palokka situas ekzemple biblioteko, lernejoj, kirko kaj manĝobutikoj ankaŭ alie ol en Palokankeskus.

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Urbopartoj de Jyväskylä
Robert Habeck

**Robert HABECK** (naskiĝis la 2-an de septembro 1969 en Lubeko) estas germana politikisto kaj verkisto. Li engaĝiĝas en kaj estas membro de la ekologia politika partio ''Alianco '90/La Verduloj'', kies partiestro li kune kun Annalena Baerbock estis de januaro 2018 ĝis februaro 2022. Interalie li en la ministraro de Olaf Scholz ekde decembro 2021 estis federacia ministro pri ekonomio kaj klimata protekto kaj funkcias kiel anstataŭanto de Olaf Scholz, do kiel vica kanceliero, formale ĝis la 23-a de februaro 2025, sed fakte ankoraŭ oficanta ĝis nova registaro efektive formiĝis.

## Vidu ankaŭ 
* Germania federacia baloto de 2021
* Ministraro de Olaf Scholz (2021-2025)
* Germania federacia baloto de 2025

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Verduloj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Ministraro de Olaf Scholz
TGV TMST

**TGV TMST** (franca klasifiko, , estas la plej altkvalita trajno trans Maniko) alinome **British Rail Class 373** (brita klasifiko), ankaŭ konata kiel "Eurostar" estas altrapida elektra trajno dezajnita por servi la alt-rapidlinion Eurostar inter Britio, Francio kaj Belgio tra la Manika Tunelo.

Kiel TGV-trajno, "Eurostar" devias de ili en havigo de pli malgranda larĝo por egali la britan dimension de la veturanta materialo, kaj ankaŭ zorgas pri aktuala kolekto de la tria kontaktrelo (750 V KK). Krome, la elektrotrajno havas pliigitan longon - ĝis  (20 veturiloj, London and Continental Railways (LCR) funkciigas trajnojn de 16 veturiloj). El ĉiuj multoblaj trajnunuoj en operacio en la Unuiĝinta Reĝlando, "Eurostar" estas la plej longa kaj plej rapida.

## Bibliografio 
* *The Channel Tunnel and its High Speed Links*, Nicholas Comfort, The Oakwood Press, Usk, 2006, ISBN 0-85361-644-2

## Vidu ankaŭ 
* Eurostar
* TGV

## Tradukfonto 
Kategorio:Manika Markolo
Kategorio:Fervojaj veturiloj de Alstom
Helge Braun

''''* - naskiĝis la 18-an de oktobro 1972 en Gießen - estas germana politikisto kaj kuracisto. Li engaĝiĝas en kaj estas membro de la konservativa politika partio *Kristandemokrata Unio de Germanio''. Interalie li en la kvara ministraro de Angela Merkel inter la jaroj 2018 ĝis 2021 estis federacia ministro "pri specialaj taskoj" kaj la ĉefo de la federacia kancelierejo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Germanaj kristandemokratoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Kvara ministraro de Angela Merkel
(156669) 2002 JY108

**(156669) 2002 JY108** estas asteroido de la hungaria familio, rigardita ankaŭ kiel marsrenkonta asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *LINEAR* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia klinita orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,29983 astronomia unuo, tie estas 44,854 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Balasore

**Balasore** aŭ **Baleŝvar,** laŭ odia lingvo **ବାଲେଶ୍ୱର** estas universitata urbego en orienta Barato, en subŝtato Odiŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas la sidejo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Balasore havis populacion de  en 2011 kun legopovo 88%, signife pli alta, ol la landaveraĝo.

## Geografio 
Balasore situas sur la marborda ebenaĵo 16 metrojn super la marnivelo. Baripada troviĝas 51, Bhadrak 66, Kolkato 190, Kataka 157, subŝtata ĉefurbo Bhubanesvar 178, Rourkela 228, Sambalpur 305, tutlanda ĉefurbo Delhio 1258, Mumbajo 1498 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
La areo apartenis al pluraj regantoj, inter 1568 kaj ĝis la 1700-aj jaroj al la Mogola Imperio.  La Brita Orienthinda Kompanio establis fabrikon ĉe Balasore en 1633. Ĉirkaŭ 1800 la Maratha Imperio dominis. Balasore kiel aparta distrikto estis kreita en 1828 dum ĝi estis parto de Bengalio. En 1845 ĉio el dana Hindio estis vendita al la britoj, kiuj integris ĝin al brito Hindio. La sendependeco okazis en 1947.

## Ekonomio 
La distrikto havas kvar gravajn enspezofontojn - industriojn, agrikulturon, fiŝkaptadon kaj turismon kun sia bazo en Ĉandipur (laŭ la marbordo). En Balasore kelkaj el tiuj branĉoj estas iom da entreprenoj, sed la fiŝkaptado kaj turismo restis monopolo de Ĉandipur.

## Lingvoj 
En Balasore la oficiala lingvo estas la odia lingvo, sed ankaŭ oni parolas bengale kaj hinde.

## Eduko 
En Balasore universitato funkcias.

## Trafiko 
Balasore estas atingebla laŭ traira fervoja linio kaj 3 ĉefvojoj, krome 2 flankovojoj. Al la proksimaj lokoj kaj urboj aŭtobusoj trafikas. Enurbe rikiŝoj (motore aŭ piede) liveras la pasaĝerojn, sed estas ankaŭ 2 aŭtobusaj linioj. La plej proksima flughaveno funkcias en Bhubanesvar.

## Klimato 
Balasore havas tropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas averaĝe 1614 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter majo-oktobro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 21-32 °C.
eta|

## Religioj 
En Balasore vivas laŭ religioj plejparte hinduoj (83%), krome islamanoj (15%) kaj kristanoj preskaŭ (2%).

## Vidindaĵoj 
* hinduaj temploj
* festivalo
* en la proksima Ĉandipur strandoj laŭ la marbordo
* 18 km sude raketa bazo

Balasore Railway Station.JPG|Stacidomo
Panchanageswara temple Santa Baleswar.gif|Templo
Dept of apab.jpg|Universitato

Kategorio:Urboj de Odiŝo
Kategorio:Urboj de Barato
Ilka Toperczer

**Ilka Toperczer** [topercer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Toperczer Ilka** estis hungara operkantisto (soprano). Ŝiaj originaj personaj nomoj estis *Magdolna Amália Stephana*.
eta|
Ilka Toperczer naskiĝis la  en Pest (urbo), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ilka Toperczer akiris licencon pri operkantado en Aktora Lernejo en 1866. Ŝi debutis sian karieron en Nacia Teatro (Pest) (tiam la Operejo ankoraŭ ne ekzistis!). Inter 1868—1870 ŝi kantis en Lepsiko, poste denove en la Nacia Teatro. En 1873 ŝi forlasis la teatron kaj ŝi estis aŭdebla nur en koncertoj. Tamen kelkajn monatojn ŝi apartenis al teatra kompanio de Lajos Temesváry. Ŝi edziniĝis en 1871.

## Ŝia repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio —
* Charles Gounod: Faŭsto (opero) — Margit
* Ferenc Erkel: *Hunyadi László* — Erzsébet
* Fromental Halévy: *La Judino* — Recha (titolrolo)
* Giacomo Meyerbeer:
** *Die Afrikanerin* — Selica (titolrolo)
** *Die Hugenotten* — Valentine
* Wolfgang Amadeus Mozart: Don Giovanni — Donna Anna
* Richard Wagner: Lohengrin — Elza

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kazimierz Mazur

**Kazimierz MAZUR** (naskiĝis la 2-an de decembro 1948, mortis la 6-an de septembro 2022) – estis pola aktoro filma, teatra kaj dublada. Kunfondinto de Indiĝena Pola Eklezio. Kontribuanto al Esperanto.

## Vivo 
En 1974 finis Ŝtatan Teatran Altlernejon en Varsovio. Gajnis popularecon pro la rolo de Tomaszek Niechcic en la filmo *Noktoj kaj tagoj*, bazita sur la romano de Maria Dąbrowska. Rolinta en 31 filmoj, gaste en 17, kaj 4-foje kiel dublisto. Unua edzino Beata Bogdańska-Mazur estis impresario, la dua Katarzyna Gärtner — komponistino, aŭtorino de ŝlagroj.

## Sacerdoteco 
Li estis indiĝena slava religiulo, kunfondinto de Indiĝena Pola Eklezio, registrita en 1995, en kiu plenumis rolon de Ĝenerala Oferisto kaj membro de Asocia Konsilio, sekretario kaj kasisto.

## Esperanto 
Plurfoje prezentis kiel monologon la novelon de Aleksandr Puŝkin *La Neĝa Blovado*, ankaŭ dum unu el UK-oj en la 1990-aj jaroj. Poste voĉigis Esperantan version de la televida kurso de Esperanto "Mazi en Gondolando" kaj "Mazi revenas al Gondolando".

## Vidu ankaŭ 
* Ausran-Klano
* Lech Emfazy Stefański

## Eksteraj ligiloj 
* Rodzimy Kościół Polski

Kategorio:Polaj aktoroj
Kategorio:Polaj esperantistoj
Gottfried Kumpf

eta|elefanta plastikaĵo antaŭ la Naturhistoria muzeo de Vieno
**Gottfried KUMPF** (naskiĝinta la  en Annaberg-Lungötz, mortinta la ) estis aŭstra pentristo, grafikisto kaj skulptisto.

## Vivo 
Estante filo de kampara kuracisto li vivis ekde 1968 en Breitenbrunn. Ĉefa temo de liaj bildoj estas pejzaĝoj en naiva stilo. Tipas por ili nesociaj momentoj kiuj kaŝas en iu bilda angulo. Li ankaŭ kreis la aŭtoŝosean ripozumejon ĉe Göttlesbrunn kaj la varmfontan banejon en Stegersbach: tie ĉi en 2004 en kadro de alikonstruo la plejmulto de la kumpf-aj elementoj barbare forigitis. Kune kun la infanliteraturverkisto Thomas Brezina li elfaris kelkajn bildlibrojn. Krome li dizajnis plurajn poŝtmarkojn por la Aŭstria poŝtadministracio kaj por la sidejo de Unuiĝintaj Nacioj en Vieno.

En 2005 Kumpf kreis bronzajn plastikaĵojn de la 12 signoj de zodiako kiuj antaŭe jam aperis sur serio de telefonkartoj.

Lia edzino estis la artistino kaj libretistino Maria Plachky (1920–1982).

## Honoroj 
* Titolo *Professor*
* Meritkruco *Österreichisches Ehrenzeichen für Wissenschaft und Kunst* (unua klaso; 2005)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
* 
* Kumpf ĉe Club-Carriere

Kategorio:Aŭstraj pentristoj
Kategorio:Aŭstraj dezajnistoj
Kataraktoj de Nilo

eta|La ses kaskadoj de Nilo
eta| La kvara katarakto
eta| La sesa katarakto
La **Kataraktoj de Nilo** estas serio de ses kaskadoj de la rivero Nilo, kune kun iliaj rapidfluaj areoj, kiuj estas nombritaj de nordo ĝis sudo de la rivero (do male al la riverfluo). En multaj lingvoj, ilia estas referitaj kiel kataraktoj (kiu signifas "verŝado" en la greka), kvankam neniu el ili povas esti difinita kiel "akvofalo". Ili estas karakterizitaj per blanka akvo kaj apudaj  insuletoj.

## Situoj 
* La unua katarakto (  ) - proksime de la urbo Asuano. Ĝia origina loko estis elektita por esti la loko de la Asuana Baraĵo.
* La dua katarakto - la Granda (  ) - nun sub Lago Nasser ekde la finkonstruo de la Asuana Baraĵo je 1960.
* La tria katarakto - (  ) - proksime de la  arkeologia ejo nomata Tombos.
* La kvara katarakto - (  ) - nun sub la inundo kaŭzita de Marva Baraĵo ekde 2008.
* La kvina katarakto - (  ) - proksime de la kunfluejo de la Atbara Rivero kun Nilo.
* La sesa katarakto - (  ) - loko proksime de Meroe.

## Asociigo tra la homa historio 
Dum la tempo de Supra Egiptio post la disrompiĝo de la nova egipta regno, la  kontrolo de Egiptujo estis limigita ĝis la unua katarakto kaj la resto de la kataraktoj estis sub la kontrolo de la regno de Kuŝ. En 727 a.K. kiam la reĝlando transprenis la tutan basenon de Nilo kaj eniris historion kiel la 25-a dinastio de Egiptio.

La lasta reganto kiu regis super ĉiuj kataraktoj estis la reĝo de Nova Asirio, Asurbanipal. Ekde la 20-a jarcento, Egiptio kontrolas la unuan katarakton dum la resto de la kataraktoj estas sub la kontrolo de Sudano.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nilo
Kategorio:Nubio
Kategorio:Rapidfluoj
Kategorio:Riveroj en Egiptio
Kategorio:Riveroj en Sudano
Jivno

**Jivno** () estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 2&nbsp;km oriente de Rudolfov kaj 7,5&nbsp;km orient-nordoriente de České Budějovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
La municipo prezentas unu parton konsistanta el du bazaj setlejunuoj Jivno kaj Vyhlídky. Apartenas al ĝi ankaŭ solejoj Na Klaudě kaj Samoty. La ĉirkaŭaĵo de fiŝlago Mrhal, situanta sude de Jivno, estas semita de refreŝigejaj kabanoj.

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Adalberto el la jaro 1876 en vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Jivno, kaple sv. Vojtěcha (2).jpg|Jivno, kapelo de sankta Adalberto
Jivno, obecní úřad (1).jpg|Jivno, municipa ofico


Kategorio:Municipoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Prenalo

**Prenalo** aŭ **3-metila-2-butenalo** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la aldehidoj, rezultanta el oksidado de la prenolo. Prenalo estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Prenalo prezentas 3,3-Dumetilakrilata acido grupon ligitan al grupo. Ĝi konsistas je 5 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 1 oksigenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de la **prenalo** per oksidado de la **prenolo**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **prenalo** per traktado de **natria hidrido** kun **prenila klorido** sekvata per oksidado de la prenolo:

### Reakcio 3 
* Preparado de la **prenalo** per reduktado de la **3,3-Dumetilakrilata acido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **prenolo** per oksidado de la **2-Metila-2-buteno**:

## Vidu ankaŭ 
* Prenoloj

## Referencoj 
Kategorio:Prenoloj
Región de Ñuble

**Región de Ñuble** estas unu el la 16 regionoj de Ĉilio, ĝi kovras areon de  kvadrataj kilometroj kio faras ĝin la plej malgranda regiono de Ĉilio laŭ areo. En la nordo estas la apuda regiono Maule, en la oriento situas la argentina Provinco Neŭkeno, en la sudo en la regiono de Bío-Bío kaj en la okcidento en la Pacifika Oceano. 

La 19-an de aŭgusto 2017 prezidanto Michelle Bachelet subskribis la dekreton gvidantan la leĝon kiu kreis la regionon, per disigo de la Provinco Ñuble el la regiono de Bío-Bío. La leĝo estis publikigita en la oficialaj arkivoj la 5-an de septembro 2017 kaj ekvalidis jaron poste, la 5-an de septembro 2018. Tiel ĝi estas la plej juna el la 16 regionoj de Ĉilio

Administre, la regionon Ñuble estas dividita en tri provincojn: Digoin, Punia kaj Itte, kiuj inkluzivas 21 komunumojn, la plej elstaraj el kiuj estas Cheyenne, kiu ankaŭ servas kiel ĉefurbo de la provinco, kaj San Carlos. En la censo de 2017, kiam Ñuble ankoraŭ estis provinco, tie loĝis  loĝantoj.
eta|350x350ra|Dividado de Región de Ñuble en provincojn kaj komunumojn

## Vidu ankaŭ 
* Provinco Ñuble
* Nacia Rezervejo Ñuble

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Regionoj de Ĉilio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Sennar (subŝtato)

**Sennar** () estas unu el la 18 subŝtatoj de Sudano. Ĝi havas areon de  kaj loĝantaro de proksimume  (2000).

Sinar subŝtato estas delimited de Al Ĝazira en la norda, La Blua Nilo subŝtato en la suda, Al-Gedaref subŝtato kaj la sudana etiopia landlimoj en la oriento kaj la Blanka Nilo subŝtato & la Supra Nilo subŝtato de Suda Sudano en la okcidento.

Restas dubo ĉu Singa estas la ĉefurbo de la subŝtato aŭ ĉu la plej granda urbo Sennar (ankaŭ konata kiel Mukvar) estas la ĉefurbo, kiel kelkaj fontoj kaj mapoj listigas Singa kaj aliaj listigas Sennar centra urbo. Aliaj komercaj urboj inkluzivas El-Suki kaj El-Dinder.

## Ĉefaj urboj 
* Singa (unu el la du eblaj ĉefurboj)
* Sennar (la alia ebla ĉefurbo)
* El Suki
* Dindir
* Aldali & Almazmom
* Orienta Sinnar
* Abohugar

## Turismo 
La subŝtato estas fama por ties Dinder Nacia Parko.

Kategorio:Subŝtatoj de Sudano
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kvítkovice (apartigilo)

Nomon **Kvítkovice** havas pluraj municipoj: 
* Kvítkovice – municipo en distrikto České Budějovice;

… aŭ partoj de municipoj:
* Kvítkovice (Mírová pod Kozákovem) – parto de municipo Mírová pod Kozákovem en distrikto Semily,
* Kvítkovice (Otrokovice) – parto de urbo Otrokovice en distrikto Zlín.
(156810) 2003 BP49

**(156810) 2003 BP49** estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estas kun-orbitanto de la malgranda planedo 4 Vesta kaj estas rigardita kiel ebla troja asteroido de Vesta ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Vesta.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojanoj de asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Lucien Daudet

**Lucien DAUDET** (11a de Junio 1878 – 16a de Novembro 1946) estis franca verkisto, filo de Alphonse Daudet kaj Julia Daudet. Kvankam fekunda romanisto kaj pentristo, li neniam kapablis atingi la pli grandan reputacion de sia patro kaj estas nun memorita ĉefe pro siaj amaferaj rilatoj kun la kolega romanisto Marcel Proust. Daudet estis amiko ankaŭ de Jean Cocteau.

Jean Lorrain publike pridubis la naturon de la rilatoj de Proust kun Lucien Daudet. Proust defiis Lorrain al duelo pro la akuzo ke Proust kaj Daudet estas amantoj. Ambaŭ duelistoj survivis.

Lucien Daudet estis ankaŭ pentristo. Post studi ĉe la Académie Julian, kie li estis disĉiplo de James Abbott McNeill Whistler kaj partoprenis en ekspozicio ĉe Bernheim-Jeune en 1906. Liaj pentraĵoj apenaŭ estas nun konataj escepte per literaturaj aludoj al ili (korespondado de Proust; katalogo de Anna de Noailles).

## Verkoj 
[eta|maldekstre|240px|La foto kiu skandalis la patrinon de Proust: [Marcel Proust (side), Robert de Flers (maldekstre) kaj Lucien Daudet (dekstre), ĉ. 1894.]]
* *Le Chemin mort*, 1908
* *La Fourmilière*, 1909
* *Le Prince des cravates*, 1910
* *L’Impératrice Eugénie*, Fayard, 1911
* *Calendrier*, Ed. De La Sirène, 1922
* *L’Inconnue*, Flammarion, 1923
* *Autour de 60 lettres de Marcel Proust*, 1928
* *Dans l’ombre de l’impératrice Eugénie*, Gallimard, 1935
* *Vie d’Alphonse Daudet*, 1941

## Notoj 
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Kvítkovice

**Kvítkovice** estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio apud nordorienta piedo de montaro Blanska arbaro, proksimume 10,5&nbsp;km okcidente de České Budějovice. Vivas ĉi tie  (). En distanco 16&nbsp;km sude de Kvítkovice situas urbo Český Krumlov, 24&nbsp;km nordokcidente urbo Vodňany kaj&nbsp;25&nbsp;km okcidente urbo Prachatice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1263.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kelke da konservitaj konstruaĵoj en stilo de kampula baroko. Apartaĵo de la loka arkitekturo estas nesimetriaj ŝildoj de domoj kun stuka dekoracio.
* Niĉa kapeleto apud disvojiĝo direkte al Habří kaj Dubné, baroka el la jaro 1730
* Forĝejo el la jaro 1823, en la vilaĝplaco, hodiaŭ eluzita kiel gastejeto. Sur la tegmento nestas cikonioj.
* Niĉa kapeleto de Resurektiĝo de Savinto en vojkurbiĝo direkte al Čakovec, datita 1893

## Pluaj fotoj 

Kvítkovice (ČB) čp1a3.jpg|Kvítkovice
Kvítkovice (ČB) čp22d.jpg|Kvítkovice
Kvítkovice (ČB)kovárna 02.jpg|Kvítkovice, forĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Kampula baroko
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
156879 Eloïs

'*156879 *Eloïs'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio de Saint-Véran sur la *Pic de Château Renard* en Saint-Véran (Hautes-Alpes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Eloïs Hernandez'', filon de Anne Véronique kaj Michel Hernandez, tiu ĉi lasta estas unu el la malkovrintoj de la malgranda planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Saint-Véran
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Dynín

**Dynín** (popole kaj ĝis la jaro 1923 ankaŭ ofice *Dinín*) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio netutaj 7,5&nbsp;km sudokcidente de Veselí nad Lužnicí kaj 21&nbsp;km nordoriente de České Budějovice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1341.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Dynín**; katastra teritorio *Dynín*
* Lhota; k. t. *Lhota u Dynína*

## Memorindaĵoj 
* Ampleksa vilaĝplaco ĉirkaŭita de agrikulturaj bienetoj, la plej valora el ili n-ro 25 kun grenejo, datita 1815.
* Kapelo de sankta Venceslao en la vilaĝplaco
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito el la jaro 1928
* Konstruaĵo de elksa lernejo el la jaro 1923
* Niĉa kapeleto direkte al Lhota

## Pluaj fotoj 

5.8.20 1 Dynin 04 (50193560886).jpg|Dynín
5.8.20 1 Dynin 10 (50193562836).jpg|Dynín
5.8.20 1 Dynin 06 (50193561241).jpg|Dynín
Dynin village in 2011 (12).JPG|Dynín
Dynin village in 2011 (11).JPG|Dynín


Kategorio:Municipoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Gyula Toronyi (pli juna)

**Gyula Toronyi** [djula toronji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Toronyi Gyula** estis hungara operkantisto, bonvivanto (tenoro). Lia samnoma patro same estis operkantisto.

Gyula Toronyi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Toronyi komence kantis en Teatro Városi en sia naskiĝurbo, poste en la teatra jaro 1929 li ricevis stipendion de la Reĝa Operejo de Budapeŝto. Ekde la sekva jaro li estis membro de la Operejo ĝis 1959. Li edziĝis dufoje pro divorco en 1926, respektive en 1933.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Ferenc Erkel:
** *Hunyadi László* (opero) — titolrolo
** *Bánk bán* (opero) — Sólom
* Fromental Halévy: *La Judino* — princo Leopoldo
* Giacomo Meyerbeer: *Die Hugenotten* — Tavannes
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* — franca reĝo
* Zoltán Kodály: *Háry János* — studento
* Ferenc Lehár: *A mosoly országa* — Fu-Li
* Giacomo Puccini:
** Tosca — Spoletta
** Gianni Schicchi — Marco
** La Bohème — Parpignol
** Madama Butterfly: — Pinkerton; Goro
* Giuseppe Verdi:
** Il trovatore – heroldo
** *Un balo in Maschera* – servistino de Amelia
** Rigoletto — Borsa
** *Don Carlo* — grafo Larma
** La traviata — Gaston
* Richard Wagner: Die Meistersinger von Nürnberg — Moser

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto kaj roloj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj bonvivantoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Céleste Albaret

**Céleste ALBARET** (denaske **Gineste**; 17a de Majo 1891 – 25a de Aprilo 1984) estis kamparanino kiu translokiĝis al Parizo en 1913 kiam ŝi edziniĝis al taksiŝoforo Odilon Albaret; ŝi estas plej bone konata kiel dommastrino kaj sekretario de la verkisto kaj eseisto Marcel Proust. Izolita kaj enua en la ĉefurbo, kaj je sugesto de ŝia edzo, Albaret ekfaris demarŝojn por Proust, kiu estis la plej regula kliento de ŝia edzo. Poste ŝi iĝis lia sekretario kaj dommastrino. Dum la finaj jardekoj de la vivo de Proust, kiam lia sanstato malboniĝis kaj li iom post iom retiriĝis hejmen, kvankam plue laborante intense en sia verkado, ŝi iĝis lia zorgistino kaj lia plej fidinda ligilo kun la mondo trans lia korko-ŝirmita dormoĉambro".

Marcel Proust mortis en 1922 kaj Albaret translokiĝis por administri malgranda hoteleton en Parizo, kun siaj edzo kaj filino. Odilon Albaret mortis en 1960, kaj je tiu tempo la hotelo estis vendita kaj Albaret iĝis zorgisto-gvidisto en muzeo de Montfort-l'Amaury, je la okcidenta bordo de Parizo. Komence de la 1970-aj jaroj ŝi estis konvinkita de la eldonejo Laffont por ke ŝi transdonu tion kion ŝi scias pri la privata vivo de Marcel Proust, kiu estis ankoraŭ ikona literatura figuro inter intelektuloj. Ŝi diktis sep dek horojn de registrita materialo al Georges Belmont, ĵurnalisto-tradukisto kun reputacio konstruita je intervjuoj kun usonaj kinsteluloj kaj tradukoj al la franca de anglalingvaj romanoj de Anthony Burgess, Graham Greene, Henry James, Henry Miller kaj aliaj. La rezultanta biografia portreto de Proust havigis multajn nekonatajn detalojn, kvankam la ĝenerala bildo estis en plej aspektoj konfirmantaj kongrue kun la informo jam havigita de Proust en liaj romanoj kaj aliloke. La memorkolekto de Albaret pri ŝia dunginto estis pli amplekse komunikita pere de publikigo en 1982 fare de Percy Adlon de la germana filmo *Céleste* (1980) kiu estis bazita sur la libro de Georges Belmont.

## Notoj 
Kategorio:Marcel Proust
Kategorio:Francoj
Léontine Lippmann

**Léontine LIPPMANN** (1844–1910), plej bone konata laŭ sia edzina nomo Madame Arman aŭ Madame Arman de Caillavet, estis la muzo de Anatole France kaj la gastigantino de tre enmoda literatura salono dum la Franca Tria Respubliko. La rolulo Madame Verdurin en la verko de Marcel Proust nome *Reserĉe al la perdita tempo* estis modelita laŭ Lippmann.

Merkrede, Mme de Caillavet tenis konversaciajn vespermanĝojn laŭ la modelo de tiuj de Mme Aubernon, kie estis Alexandre Dumas, la helenisto Brochard, la profesoro Pozzi, Leconte de Lisle, José-María de Heredia, Ernest Renan kaj kompreneble Anatole France.

Elstaraj partoprenantoj de la salono de Madame Arman de Caillavet menciindas Maurice Barrès, Louis Barthou, Tristan Bernard, Sarah Bernhardt, geprincoj Bibesco, Léon Blum, la skulptisto Antoine Bourdelle, Georg Brandes, Aristide Briand, Georges Clemenceau, Colette kaj ŝia unua edzo Henry Gauthier-Villars (konata kiel Willy), Michel Corday, Dro. Paul-Louis Couchoud, François Crucy, Marie kaj Pierre Curie, Jean-Élie, Duko Decazes, Gugliemo Ferrero, Robert de Flers, la dancistino Loïe Fuller, Fernand Gregh, Paul de Grunebaum, la aktoro Lucien Guitry kaj lia filo Sacha Guitry, Gabriel Hanotaux, Jean Jaurès, Léopold Kaher, Jules Lemaitre, la Grafo de Lisle, Pierre Loti, Charles Maurras, Pierre Mille, Robert de Montesquiou, la abato kaj astronomo Théophile Moreux, la abato Arthur Mugnier, la pentristo Mihály Munkácsy, Anna de Noailles, Hugo Ogetti, Raymond Poincaré, Prof. Samuel-Jean Pozzi, Marcel Prévost, Grafo Giuseppe Primoli, Marcel Proust, Charles Rappoport, Joseph Reinach, la aktorino Gabrielle Réjane, la komandanto Rivière, J.-H. Rosny la Aĝa, gebaronoj Rothschild, Marcel Schwob, kaj Marcelle Tinayre.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Jeanne Maurice Pouquet, *Le Salon de Madame Arman de Caillavet*, 1926.
* George Painter, *Marcel Proust*, London, Cratton kaj Windus, 1959.

Kategorio:Francaj judoj
Kategorio:Kultura historio de Francio
Kategorio:Famuloj
Paul Morand

**Paul MORAND** (13a de Marto 1888 – 24a de Julio 1976) estis franca verkisto kies rakontoj kaj noveloj estis laŭditaj pro siaj stilo, kreivo kaj priskribivo. Lia plej produktiva literatura periodo estis la intermilita periodo de la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj. Li estis multe admirita de la supraj tavoloj de la socio kaj la arta avangardo faris lin objekto de kulto. Li estis kategoriita kiel frua sekvanto de Modernismo kaj Imagismo.

Morand diplomiĝis ĉe la Instituto pri Politikaj Studoj de Parizo, preparante sin por la diplomatia kariero, kaj ankaŭ studis en la Oksforda Universitato. Li estis membro de la supera klaso kaj riĉe geedziĝinto, li tenis variajn diplomatiajn postenojn kaj veturis amplekse. Li estis tipa altklasulo.

Morand aliĝis al rasismaj, etnaj kaj kontraŭsemidaj ideologioj. Liaj intelektaj influoj estis la verkoj de Friedrich Nietzsche, Oswald Spengler, kaj la aŭtoro de traktaĵo pri la supereco de la blanka raso, Arthur de Gobineau. Dum la Dua mondmilito, li aliĝis al la reĝimo de Viŝia Francio, kaj iĝis registara funkciulo, kaj naziisma kunlaboranto. Li servis kiel ambasadoro de Vichy en Rumanio kaj en Svisio dum la Dua Mondmilito.

## Verkoj 
* *Tendres Stocks* (1921) 
* *Ouvert la nuit* (1922)
* *Fermé la nuit* (1923)
* *Lewis et Irène* (1924)
* ''L'Europe galante* (1925)
* *Rien que la terre* (1926)
* *Bouddha vivant* (1927)
* *1900* (1931)
* *Bucarest* (1935)
* *L'Homme pressé* (1941)
* *Le Bazar de la Charité* (1944)
* *Fouquet ou Le Soleil offusqué* (Paris, Gallimard, 1961)
* *Venises* (1971)
* *Journal inutile* (2 volumoj, 2002)
* *Le Dernier Jour de l'Inquisition*
* *Le Flagellant de Séville*
* *Le Coucou et le Roitelet*
* *L'Eau sous les ponts*
* *Hécate et ses chiens* (1954)
* *La Folle amoureuse*
* *Fin de siècle* (1957)
* *Nouvelles d'une vie*
* *Les Écarts amoureux* (1974)
* *L'Allure de Chanel'' (1976)

## Notoj 
Kategorio:Francaj verkistoj
Immanuel Bekker

eta|Immanuel Bekker
**Immanuel BEKKER** (naskiĝinta *August Emanuel Bekker* la  en Berlino, mortinta la  samloke) estis germana klasika filologo.

## Vivo 
Bekker studis en Halle (Saale) ĉe Friedrich August Wolf estonte ties plej grava disĉiplo. Laŭ ties rekomendo li vokitis en 1810 al la ĵus fondita Universitato de Berlino kaj iĝis en 1815 membro de la Prusia Akademio de la Sciencoj. Ekde 1833 li estis ekstera membro de la Bavaria akademio de Munkeno kaj ekde 1861 li apartenis al la anaro de la Amerika Akademio de Artoj kaj Sciencoj.

Bekker estis lingven talentita kaj parolen ŝparema. Friedrich Schleiermacher asertis ke Bekker flegis silenti en sep lingvoj. Dum pluraj vojaĝoj Parizon, Italujon, Brition li vidis kaj foliumis helenajn manuskriptojn por preparo de kritikaj teksteldonoj. Bekker furoris per la unua moderna eldono de la verkaro de Aristotelo; ĝis nun oni uzis por citi el aristotelaj verkoj laŭ liaj laboroj *(Bekker-Zählung)*. Krome li eldonis eldonoj de multaj antikvaj (kvazaŭ ekskluzive helenaj) kaj mezepokaj (bizancaj) verkistoj (sume ĉirkaŭ 140 volumojn): en la 19-a jarcentoj ili konsideritis imitendaj modeloj, ĉefe la eldonoj de Platono, de Homero kaj de Aristofano.

## Verkoj 
* Ducas, Michael, *Ducae: Michaelis Ducae Nepotis Historia Byzantina* (Bonn: Weber, 1834)
* Khoniátis, Nikítas, *Narrattive of Events after the Capture of the City [by the Franks]*(Weber, Bonn 1835)
* Phrantzis, G., *Chronicon* (Weber, Bonn 1838)
* Khalkokondhýlis, ''‘Laónikos' (i.e. Nikólaos), De Origine et Rebus Gestis Turcarum* (Weber, Bonn 1843)
* Attaleiátis, Michael, *Historia* (Weber, Bonn 1853)

## Referencoj 
## Literaturo 
* Loeben, Klaus Günther, "Bekker, Immanuel" ĉe: Neue Deutsche Biographie 2 (1955), p. 24-25 (tie ĉi interrete)
* Ernst Immanuel Bekker: Zur Einnerung an meinen Vater. Ĉe: *Preußische Jahrbücher* 29 (1872), H. 5, p. 553–585 (interrete); H. 6, p. 641–668 (interrete).
* Wilt Aden Schröder: Immanuel Bekker – der unermüdliche Herausgeber vornehmlich griechischer Texte. Che: Annette M. Bartschi, Colin G. King (eld.): *Die modernen Väter der Antike. Die Entwicklung der Altertumswissenschaften an Akademie und Universität im Berlin des 19. Jahrhunderts* (=Transformationen der Antike, 3). De Gruyter, Berlin 2009, ISBN 978-3-11-019077-9, p. 329–368.

## Eksteraj ligiloj 
* Vikfontaro
* 
* ligiloj ĉe DDB
* leteroj al Immanuel Bekker im Besitz disde *Special Collections Research Center*/University of Chicago Library: *The Immanuel Bekker Papers 1805–1853'' (bv. skani sub: “Inventory”)

Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Germanaj profesoroj