open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Henrik Castiglione

**Henrik Castiglione,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Castiglione Henrik** estis hungara produktoro, scenaristo.

Henrik Castiglione http://www.imdb.com/name/nm1113626/ naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Henrik Castiglione post la abituriento en 1904 li laboris en la statistika oficejo ĝis 1921, inter 1908 kaj 1948 li estis kinejestro. Intertempe li batalis (ankaŭ vundiĝis) dum la 1-a mondmilito. Ekde 1911 li redaktis filman periodaĵon, krome li kontribuis artikolojn en pluraj gazetoj. Ekde 1923 li havis diversajn postenojn en la hungara kineja vivo. En 1941 li redaktis leksikonon pri filmoj. 

Li edziĝis en 1912, post 2 jaroj filo naskiĝis.

## Elektitaj filmaj produktaĵoj 
* *A kegyelmes úr rokona* (1941, ankaŭ arta gvidanto)
* *5-ös számú őrház* (1942)
* *Legény a gáton* (1943)

## Liaj scenarlibroj 
* *5-ös számú őrház* (1942, kun aliaj)
* *Azért is maradok!* (1944, nefinita, kun aliaj)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj produktoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Volĥovo (rivero)

**Volĥovo** () estas rivero en nord-okcidento de la eŭropa parto de Rusio, en la provincoj Novgoroda kaj Leningrada. La rivero apartenas al la baseno de la Balta Maro.

## Geografio 
La rivero konektas du lagojn, elfluas el Ilmenj kaj enfluas Ladogan. Ĝia longeco estas 224&nbsp;km, areo de baseno — 80 200&nbsp;km2. La averaĝa multjara trafluo estas 590 m3/s (la jara amplekso estas 8,621 km3/jaro). La tuta rivero estas navigebla. Ĝi grandparte kovriĝas per glacio, ordinare de fino de novembro ĝis komenco de aprilo.

Volĥov estis grava parto de la mezepoka vojo “De la varengoj ĝis la grekoj”.

En kronikoj plurfoje estis skribite, ke Volĥovo povas flui malantaŭen, al Ilmenj. Ekzemple, tio estas indikite por 1176 en la Unua Novgoroda kroniko.

Eble tiu fenomeno povus okazi se enfluantaj en Volĥovo riveroj portus multon da akvo dum iom pli sudaj riveroj, enfluantaj en la lago Ilmenj iel ne ricevus tiom da akvo kaj la nivelo de la lago malaltiĝis.

## Bildaro 

Dosiero:Velikiy Novgorod 001.jpg|La ponto por piedirado en Velikij Novgorod
Dosiero:Volkhov in winter .JPG|Vintra Volĥovo en Velikij Novgorod
Dosiero:Volkhov River in Novgorod.JPG|En Velikij Novgorod
Dosiero:Река Волхов в городе Волхов.jpg|En la urbo Voĥov
Dosiero: Новая Ладога.jpg|En la urbo Novaja Ladoga

## Notoj 

Kategorio:Riveroj en Leningrada provinco
Kategorio:Riveroj en Novgoroda provinco
Kategorio:Alfluantoj de Ladoga lago
Kategorio:Akvovojo de Viŝnij Voloĉjok
Kategorio:Akvokolekta areo de Volĥovo
J. Scott Weaver

**J. Scott WEAVER**, (naskiĝis en 1940, mortis en 2008) estis
usona astronomo.

Li estis profesoro pri geologio, fiziko kaj astronomio ĉe la Universitato Alfred (Novjorkio, Usono).

Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris du asteroidojn en 1997
kun David R. De Graff.

La asteroido 96344 Scottweaver estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Listo de la personaro de la Universitato Alfred 

Kategorio:Viroj
Kategorio:Usonaj astronomoj
David R. De Graff

**David R. DE GRAFF** estas usona astronomo.

Li ricevis sian doktorecon pri astrofiziko ĉe la Universitato de Norda Karolino kaj fariĝis profesoro pri astronomio ĉe la Universitato Alfred (Novjorkio, Usono).

Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris du asteroidojn en 1997
kun J. Scott Weaver.

Li faris esplorojn pri la astrometrio kaj fotometrio de asteroidoj, kaj interesiĝas pri la scienco en la sciencfikcio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Slipo pri David R. De Graff en la paĝaro de la Universitato Alfred 

Kategorio:Viroj
Kategorio:Usonaj astronomoj
Laplace (stacidomo)

**Laplace** estas franca stacidomo de Linio de Sceaux, situanta en komunumo Arcueil (departemento Val-de-Marne).

Temas pri stacidomo de Régie autonome des transports parisiens (RATP) priservata de trajnoj de linio B de RER.

## Interkonektoj 
*  RATP 57 323 380
*  Valouette **v1 v4**
*  N21

## Proksime 
maldekstra|eta|Laplace*Maison des Examens*
* Maison des Examens (Domo de Ekzamenoj)

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio B
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Linio de Sceaux
* Arcueil

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio B
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-de-Marne
Kategorio:Arcueil
30136 Bakerfranke

'*30136 *Bakerfranke''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Baker Franke*, kiu mentoris unu finalist(in)on de la *Intel Science Talent Search* (STS) de 2014, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruis ĉe la *Laboratory High School* de la Universitato de Ĉikago (Ĉikago, Ilinojso).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Gábor Carelli

**Gábor Carelli** [kareli], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Carelli Gábor** estis hungara-usonana operkantisto (tenoro), altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Krausz* [kraŭs].

Gábor Krausz http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz03/4.html naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝdato estas la 20-a) en Budapeŝto, li mortis la  en Novjorko.

## Biografio 
Gábor Carelli devenis parte en juda, parte en itala familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Universitato Péter Pázmány kaj kantistan diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto, fine li lernis de Beniamino Gigli en Romo. Carelli debutis en 1938 en Florenco kiel Rodolfo en La bohème. Ĝis la 2-a mondmilito li kantadis en diversaj italaj urboj, poste li migris al Usono. Ankaŭ en Usono li kantadis en diversaj urboj, fine en 1950 li ekhavis longan kontrakton en Metropola Operejo, kie li resume kantadis 1079-foje. Samtempe li longe instruis en muzika altlernejo de Manhatano. Ekde 1960 li ofte kantadis ankaŭ en Budapeŝta Ŝtata Operejo, en la Hungara Radio li faris longan serion pri historio de la opero.

## El lia repertuaro 
* Giuseppe Verdi:
** *La Traviata* - Alfred
** *Rigoletto* - duko de Mantuo
* Gioachino Rossini: *La barbiro de Sevilo* - grafo Almaviva
* Gaetano Donizetti:
** *Don Pasquale* - Ernesto
** *Lucia di Lammermoor* - Arturo Bucklaw
* Giacomo Puccini:
** *Tosca* - Cavaradossi
** *Madama Butterfly* - Pinkerton
** *Turandot* - Pong
* Richard Wagner: *Die Meistersinger von Nürnberg* - Moser

## Lia libro 
* *Utam a Metropolitanbe* (1979)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Usonaj operkantistoj
Kategorio:Usonaj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Endre C. Turáni

**Endre C. Turáni,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **C. Turáni Endre** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Czimbolinecz* [cimbolinec] ĝis 1943, liaj nomvariantoj estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Cz. Turáni Endre* kaj *Tatár Endre*.

Endre Czimbolinecz http://www.imdb.com/name/nm0878200/ naskiĝis la  en Nyíregyháza, li mortis la  en Szolnok.

## Biografio 
Endre C. Turáni frekventis komercan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste sen abituriento li akiris diplomon en privata aktorlernejo de Szidi Rákosi. Li debutis en trupo de Lajos Köpeczi-Boócz. En la 1930-aj jaroj li havis rolojn en pluraj malgrandaj teatroj en Budapeŝto, dum la 2-a mondmilito plej ofte li estis figuranto en filmoj. Dum la frua socialismo li estis deklarita riĉa kamparano, tial li estis deportita. Ekde 1959 li apartenis al Teatro Szigligeti (Szolnok). Lia filo iĝis aktoro.

## Elektitaj kinaj filmaj roloj 
* *Magyar feltámadás* (1938-39) - oficiro
* *Éjféli gyors* (1942) - fervojisto
* *Futóhomok* (1943) - forĝisto (ĉefrolo)
* *A három galamb* (1944) - apotekisto
* *Fogjuk meg és vigyétek!* (1978) - Varró Sándor (pli juna)

## Liaj televiziaj filmaj roloj 
* *Írott malaszt* (1974)
* *Imre* (1978)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* filmaro

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Emmi Buttykay

**Emmi Buttykay** [butjkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Buttykay Emmi** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Buttykai Emma Gabriella*, ŝia patro estis Ákos Buttykay, ŝia patrino estis Emmi Kosáry. Ŝia persona nomvarianto estis *Emmy*.

Emmi Buttykay http://www.imdb.com/name/nm0125385/ naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Londono.

## Biografio 
Emmi Buttykay debutis kvazaŭ amatoro en kabaredo kaj en Teatro Belvárosi en 1933. En la sekvaj jaroj ŝi havis kantistajn-dancistajn rolojn precipe en kabaredoj, sed ŝi ofte ne havis rolojn. Ŝi faris ekzamenon en Aktora Lernejo de la Tutlanda Aktora Societo en 1943. Dum la socialismo tiel nomataj kabaredoj ne ekzistis, sed estis malgrandaj similaj teatroj. Buttykay tie ricevis rolojn. Ŝi malsaniĝis, tial ŝi vojaĝis al Londono, kie ŝi mortis pro aŭto-akcidento.

Ŝi edziniĝis en 1936.

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Repülő arany* (1932) – amikino
* *Éjfélre kiderül* (1942) – ĉambristino
* *Állami áruház* (1952) – sekretariino
* *Hannibál tanár úr* (1956) – Mici

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lockheed L-1011 TriStar

La **Lockheed L-1011 TriStar** estas pasaĝeraviadilo de Lockheed, ellaborita en 1970. L-1011 estas unua kaj sola pasaĝeraviadilo de Lockheed.

La L-1011 estas tria larĝkorpa pasaĝeraviadilo, post Boeing 747 (1969) kaj McDonnell Douglas DC-10 (1970). Inter 1968 kaj 1984, Lockheed produktis 250 aviadilojn.

## Historio 
En 1960-aj jaroj, American Airlines proponis al Douglas (Poste iĝis McDonnell Douglas) kaj Lockheed por nova pasaĝeraviadilo. Tiutempe Lockheed venkis en konkurso por jetmotora transportaviadilo kun C-130 Hercules kaj C-141 StarLifter. La nova transporta aviadila modelo, C-5 Galaxy estis selektita por Usona Aerarmeo. La sukceso en militmerkato motivigis prilaboron de nova pasaĝeraviadilo.

Kiam McDonnell Douglas prilaboris McDonnell Douglas DC-10 kun konservativa tekniko, kiu uziĝis en Douglas DC-8, Lockheed uzis novajn teknologiojn, kiuj Lockheed havis. Ambaŭaj fabrikantoj prezentis novan modelon en tiu tempo, kaj Amercian Airlines selektis DC-10 por malalta kosto. Post la American Airlines, Eastern Air Lines kaj Trans World Airlines (TWA) mendis L-1011.

La L-1011 havis bonan rendimenton kun novaj teknikoj, sed tiu altigis produktkoston de aviadilo. Multaj aerlinioj preferis DC-10. La prokrasto de povejo el Rolls-Royce ankaŭ malbonigis al vendo. Kiel unu kritiko pri aviadiloj, "Aerlinioj eblis aĉeti 747 en iomete pligranda kosto, aŭ DC-10 en sufiĉe plibona kosto."

Pro malsukceso de siaj aviadiloj, tiutempe Lockheed provis subaĉeti politikistojn por vendi siajn aviadilojn. En 1976, por vendi L-1011 al Japanio, Lockheed oferis subaĉeton al japana ĉefministro, Kakuei Tanaka (1918-1993) por influi al All Nippon Airways (ANA). Tiu provo rezultis lian eksigon.

En 1981, Lockheed anoncis haltiĝon de L-1011 produktado. Lasta L-1011 estis produktita en 1984. Post la L-1011, Lockheed finis negocon de komerca aviadilo. En 1995 Lockheed estis aneksita kun Martin Marietta, formis Lockheed Martin.

## Variantoj 
**Civilaj modeloj :**
* **L-1011-1 (1970)** : Originala modelo.
* **L-1011-100 (1975)** : Dua modelo de L-1011-1. Pliboniĝis fueltankon.
* **L-1011-50** : Pliboniĝita versio de L-1011-1. Nur ekzistis kiel opcio por plibonigo de L-1011-1.
* **L-1011-150** : Pliboniĝita versio de L-1011-1. Nur ekzistis kiel opcio por plibonigo de L-1011-1.
* **L-1011-200 (1976)** : Tria produkta modelo kun nova povejo (Rolls-Royce RB.211-524B)
* **L-1011-250** : Plibonigo de L-1011-1/-100/-200. Nur ekzistis kiel opcio por plibonigo de regulaj modeloj.
* **L-1011-500 (1978)** : Pliboniĝita modelo.

**Militfortaj modeloj :**
* **Lockheed TriStar** : Ŝarga kaj Fuelcisterna aviadilo de Reĝa Aerarmeo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Lockheed
* Larĝkorpa aviadilo

**Konkurantaj aviadiloj**
* Boeing 747 (1969)
* McDonnell Douglas DC-10 (1970)

Kategorio:Komercaj aviadiloj
Kategorio:Aviadiloj de Lockheed
Duklando de la Infantado

La **Duklando de la Infantado** aŭ en hispana **Ducado del Infantado** estas nobela titolo de Hispanio donita de la Katolikaj Gereĝoj en la 22-a de julio 1475 al Diego Hurtado de Mendoza, 2-a markizo de Santillana. Ĝi nomigas la faman konstruaĵon de la Palaco Infantado en Gvadalaĥaro.

Ĝi estas unu de la nobelaj titoloj plej gravaj de Hispanio, kaj ĝi ricevis la privilegion de *unuaranga en 1520 fare de la imperiestro Karlo la 5-a.

La Katolikaj Gereĝoj kreis ankaŭ en 1479 la *graflando de Saldaña'', por la heredontoj de la dukeco de Infantado. En tiuj momentoj, la filo kaj heredonto de Diego Hurtado de Mendoza, estis Íñigo López de Mendoza y Luna, kiu iĝis la 1a grafo de Saldaña, poste 2-a duko de Infantado. El tiam ĉiuj heredontoj de la duklando, estis grafoj de Saldaña, kaj markizoj de Santillana, kiel unua titolo kiun havis la familio Mendoza.

## Notoj 
* Grandes de España. Armas de Mendoza

Infantado
Kategorio:Kastilio-Manĉo
Malij Volĥovec (rivero)

**Malij Volĥovec** () estas dekstra (orienta) branĉo de la rivero Volĥov en la Novgoroda provinco.

Je 2 km post la riverkomenco Volĥov disiĝas en du fluejojn, la pli grandan oni plu nomas Volĥov, la alian — Malij Volĥovec (traduke: Malgranda Volĥoveto), ili rekuniĝas post la urbo Velikij Novgorod, pli norde ol monaĥejo Ĥutin. Do duono de Velikij Novgorod situas en la insulo inter ambaŭ branĉoj de Volĥov. La longeco de Malij Volĥovec estas nur 17 km.

Dekstre en Malij Volĥovec enfluas la rivero Viŝera.

## Notoj 

Kategorio:Riveroj en Novgoroda provinco
Hungnam

**Hungnam** koree *흥남구역*, ĉine *興南區域* estas urbego, ankaŭ havenurbo  en meza-orienta parto de Nord-Koreio, en la provinco Sud-Hamgjong.
eta|maldekstre|Marbordo ĉe Hungnam
eta|Fabriko en Hungnam 
## Bazaj informoj 
* Areo: 250&nbsp;km²
* Supermara alteco: 0- m
* Loĝantaro: 346,082 (2005)  
* Horzono: UTC+8:30
* Telefonkodo: 
* Poŝtkodo:  
* 

## Geografio 
Hungnam situas laŭ Japana Maro en meza-orienta parto de la lando. Pjongjango troviĝas 188 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En Hungnam okazis granda evakuado dum la Korea milito en 1950. Proksimume 100,000 soldatoj kaj 100.000 civiluloj kun materialoj forlasis la urbon helpe de ŝipoj al la nuna Sud-Koreio.
eta|Kemia kompanio en Hungnam
## Ekonomio 
Fabrikoj de Hungnam produktas diversajn kemiaĵojn, kelkaj supozas, ke ili estas kemiaj armiloj kaj brulaĵoj por raketoj.

## Trafiko 
Hungnam havas trairan ĉefvojon, kiu sekvas proksimume la marbordon. Estas ankaŭ fervoja kontakto. 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Nord-Koreio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Rogier Huurman

**Rogier Johannes HUURMAN** (kromnomata **Roĉjo**, naskiĝis la 26-an de januaro 1990) estas nederlanda esperantisto, eksvolontulo por TEJO kaj membro de la Piratpartio de Nederlando.

Inter 2015 kaj 2018 li estis la prezidanto de la Nederlanda Esperanto-Junularo. Ekde 2019 li laboras por la jutuba kanalo Scivolemo. Li estis ĉeforganizanto de IJK 2020 kaj IJK 2022 kaj kreativa direktoro de la muzikalo June kaj Kune.

En 2023 li helpis realigi la unuan sezonon de la videa serio Esperanto Senlime.

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Bujalaro

**Bujalaro** [buĥaLAro] estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Situo kaj geografio 
Bujalaro situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la centro de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 841 m super marnivelo. La geografiaj koordinatoj estas 40°56′16″N 2°52′54″Ok. Najbaras la municipoj .

La someroj estas longaj, sekaj kaj varmaj, kaj la vintroj same longaj kaj rigoraj, dum printempoj kaj aŭtunoj estas mallongaj kaj moderaj.

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 64, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Bujalaro, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Bujalaro kie oni falis al 64 lokuloj en 2016 kaj al  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Numero-signo

La **numero-signo**, № (ankaŭ reprezentita kiel **Nº**, **No**, **No.** aŭ **no.** (usona angla), aŭ **No** aŭ **no** (brita angla)), estas tipografia mallongigo de la vorto *numero(j)* indikanta ordan numeron, speciale je nomoj kaj titoloj. Ekzemple, kun la numero-signo, la skribita longformo de la adreso "Numero 22 Akacia Avenuo" estas mallongigita al "№ 22 Akacia Avenuo", tamen ambaŭ formoj estas kun la sama longa parolado.

Tipografie, la numero-signo kombinas la majuskla latina litero **N** kun kutime superskribita minuskla latina litero **o**, kelkfoje substreka, simila al la vira orda indikanto. En Unikodo, la skribsigno estas .

La *Oxford English Dictionary* derivigas la numero-signon el la latina vorto '**, la ablativa kazo de **' ("numero"). En latinidaj lingvoj, la numero-signon komprenas kiel mallongigo de la vorto "numero", ekzemple, itala '**, franca **', kaj portugala kaj hispana * *.

## Uzoj 
La numero-signo, malgraŭ siaj disvastigitaj uzoj internacie, ne estas norma alfabeta simbolo en preskaŭ ajnaj eŭropaj lingvoj.

### Angle 
En angla lingvo, la mallongigo "No." de "numero" estas ofte uzata anstataŭ la vorto "number" (numero). En usona angla, la krado # estas uzata kiel prefikso por nomumi nombrojn, kaj je la fino de nombro por designar funtoj de pezo je iuj publikigaĵoj.

### France 
La numero-signo ne estas uzita en Francio kaj ne aperas sur norma AZERTY klavaro. Anstataŭe, la franca *Imprimerie nationale* rekomendas la uzon de la formo "no" (unu "n" sekvata per superskripto minuskla "o"). La plurala formo "nos" ankaŭ povas esti uzata.

### Esperante 
En uzado de Esperanto, oni akceptas multajn solvaĵojn. Ofte en esperantistaj tekstaĵoj oni troviĝas la formon "n-ro", "no." kaj aliajn.

## Teknikaj konsideroj 
*The Unicode Standard* (La Unikoda Normo) deklaras:
U+2116 NUMERO SIGN is provided both for Cyrillic use, where it looks like , and for compatibility with Asian standards, where it looks like . …Instead of using a special symbol, French practice is to use an "N" or an "n", according to context, followed by a superscript small letter "o" (No or no; plural Nos or nos). Legacy data encoded in ISO/IEC 8859-1 (Latin-1) or other 8-bit character sets may also have represented the numero sign by a sequence of "N" followed by the degree sign (U+00B0 degree sign). Implementations working with legacy data should be aware of such alternative representations for the numero sign when converting data.

## Vidu ankaŭ 
* Krado (#)
* Orda indikanto
* Supra indico

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Unicode Letterlike Symbols code chart

Kategorio:Nombroj
Kategorio:Tipografiaj simboloj
30147 Amyhammer

'*30147 *Amyhammer'''* estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Amy Hammer*, kiu mentoris unu finalist(in)on de la *Intel Science Talent Search* (STS) de 2014, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la *Richardson High School'' en Richardson (Teksaso).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kaŝtanka

**Kasztanka** (pole: Kaŝtankolora; naskiĝis verŝajne en 1909 aŭ 1910 en Czaple Małe (distrikto Miechowski), mortis la 23-an de novembro 1927 en Mińsk Mazowiecki) – ĉevalino de marŝalo Józef Piłsudski.

## Priskribo 
Kasztanka estis nealta (ĉ. 150 cm postkole), nobla helkaŝtankolora ĉevalino kun blanka kavaĵo kaj kvar nesimetriaj blankaĵoj superpasternaj. Nervoze reagis al artileria pafado. Ŝi distingiĝis per alligiteco al Piłsudski kaj nur lin respektis. Oni ne instruis ŝin specialajn irmanierojn.

## Vidu ankaŭ 
* Wojtek

## Bibliografio 
* M. Jamkowski, *Kasztanka wiecznie żywa* (Kasztanka eterne viva), www.focus.pl, 12-an de aprilo 2010
* *"Kasztanka" - klacz Józefa Piłsudskiego listy i wycinki prasowe* ("Kasztanka" - ĉevalino de Józef Piłsudski, leteroj kaj gazetaj eltondaĵoj), en: Arkivo de Józef Piłsudski, Instituto al Józef Piłsudski en Ameriko.

Kategorio:Famaj ĉevaloj
Kategorio:Józef Piłsudski
Cañizar

**Cañizar** - prononco , per sistemo IFA , "kanejo": aperas kanoj en la blazono - estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj nomiĝas *cañizareños*  (per sistemo IFA ) respektive *cañizareñas*. 

## Situo 
eta|maldekstre|Preĝejo de la Sankta Kruco.
Cañizar situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, do en ties centro, je altitudo de 799 m super marnivelo; je 24 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°46′15″N 3°03′56″Ok.

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis de 408 loĝantoj en 1940 al 215 en 1970 kaj plu al 98 en 2001, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, ankaŭ ĉe Cañizar kie oni falis al 63 lokuloj en 2016 kaj al  en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Provinco Castelló

La **provinco Kasteljono** aŭ **provinco Kastelono** (, ) estas provinco de la oriento de Hispanio. Ĝi situas en la plej norda parto de Valencilando kaj ties ĉefurbo estas Castellón de la Plana aŭ Castelló. Ĝi havas  loĝantojn (INE 2015) kaj totalon de 135 municipoj.

Situa en la oriento de la Iberia Duoninsulo, limas kun la Mediteranea Maro oriente, kaj kun la provincoj Taragono nordoriente, Teruelo okcidente kaj Valencio sude. Ties marbordo ricevas la turisman nomon *Marbordo de la Citronfloro*.

## Vidu ankaŭ 
* Proksimaĵoj Valencio

Castelló
Castelló
Lju Zongjŭan

**Lju Zongjŭan** (*pinyine:* **Liu Zongyuan**) (773 - ) estis ĉina verkisto kaj poeto, kiu vivis dum la Tang-Dinastio.  Lju naskiĝis en la nuntempa Jongĝi, Ŝanŝji.  Kune kun Han Ju, li estis fondinto de la Klasika Proza Movado.  Oni tradicie klasifikas lin inter la "Ok Elstaraj Prozaj Majstroj de la Tang kaj Song".

## Biografio 
### Frua Vivo 
### Civil-Serva Kariero 
La civil-serva kariero de Lju Zongjŭan estis unue sukcesa, sed en 805, li malfavoriĝis de la imperia registaro pro sia asociiĝo kun malsukcesa reformisma movado.  Oni ekzilis lin, unue al Jongĝoŭ, Hunan, kaj poste al Ljuĝoŭ, Gŭangŝjio, kie li finfine fariĝis la urba guberniestro. Parko kaj templo en Ljuĝoŭ estas dediĉataj al lia memoro .   Lia ekzilo permesis la prosperon de sia literatura kariero.  Li produktis poemojn, fabelojn, bone elpensitajn vojaĝ-rakontojn, kaj eseojn, kiuj kunigis elementojn de Konfuceismo, Taoismo, kaj Budhismo.

### Morto 
Li mortis en 819.

## Verkoj 
dekstra|eta|Pejzaĝo de Ĝoŭ Ŭenĝing (Zhou Wenjing), kiu montras parton el poemo de Lju Zongjŭan, "Blanka Neĝo" en la supera dekstra angulo ("孤舟蓑笠翁，獨釣寒江雪")

La plej konataj verkoj de Lju pri vojaĝado estas la *Ok Registroj de Ekskursoj en Jongĝoŭ* (永州八游记). Proksimume 180 de liaj poemoj ankoraŭ ekzistas, el kiu kvin kolektiĝis en la antologio *Tri Cent Tang-Dinastiaj Poemoj.*  Kelkaj el liaj verkoj priparolas lian feliĉon pri la liberiĝo el la ofico, dum aliaj priploras la ekzilon.

Unu el liaj plej famaj poemoj estas "*Jiangxue*" (江雪), foje tradukita kiel "Vintra Neĝo" aŭ "Rivera Neĝo"; ĉi tiu poemo inspiris multajn verkojn de ĉina pentrado.
:
Lju Zongjŭan verkis *Fei Guoyu-*on (T: 非國語, S: 非国语, *Argumento kontraŭ la oratoraĵoj de la diversaj ŝtatoj*), kritiko de  *Gŭoju* *(Guoyu)*.  Responde, Lju Ĝang (Liu Zhang (劉 章, circa 1095-1177)); Ĝjang Dŭanli (Jiang Duanli (T: 江端禮, S: 江端礼)); kaj Ju Pan (Yu Pan (虞 槃 fl. 1300), la malpli juna frato de Ju Ĝji (Yu Ji's (虞 集, 1272-1348)), verkis tekstojn kun la titolo *Fei Fei Guoyu* T: 非非國語, S: 非非国语; *Argumento kontraŭ argumentoj kontraŭ la oratoraĵoj de diversaj ŝtatoj*) kontraŭe al la eseo de Ljo Zongjŭan.

## Referencoj 
## Verkoj citataj 
* Chen, Jo-shui, ''Liu Tsung-yüan and Intellectual Change in T'ang China, 773-819*, Cambridge: Cambridge University Press, 1992. .
* Nienhauser Jr., William H.; Hartmann, Charles; Crawford, William Bruce; Walls, Jan W.; Neighbors, Lloyd, *Liu Tsung-yüan*, New York: Twayne Publishers Inc., 1973.
* 

## Vidu ankaŭ 
* Klasika ĉina poezio
* Listo de ĉinaj poetoj

## Eksteraj ligiloj 
* Liu Zongyuan en Wengu tekstbazo , kvin poemoj en la tradicia ĉina kune kun la angla-lingva traduko de Bynner.
* Angla-lingva biografio kaj angla-lingvaj tradukoj de kvin poemoj. (Tradukitaj de Tony Barnstone kaj Chou Ping)
* Verkoj de aŭ pri Lju Zongjŭan ĉe Internet Archive
* Verkoj de Lju Zongjŭan ĉe LibriVox
* Libroj el la *Quan Tangshi* (*Kompletaj Tang-Dinastiaj Poemoj'', kiuj enhavas la kolektitajn poemojn de Lju Zongjŭan ĉe la Chinese Text Project (Ĉina Teksto-Projekto):
** Libro 350
** Libro 351
** Libro 352
** Libro 353

Kategorio:Ĉinaj poetoj
Kategorio:Ĉinaj eseistoj
Sándor Budinszky

**Sándor Budinszky** [ŝAndor budinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Budinszky Sándor** estis hungara raportisto.

Sándor Budinszky http://www.imdb.com/name/nm1163603/ naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Budinszky aliĝis al la Hungara Radio en 1933. Li iĝis la plej konata raportisto ĝis fino de la 2-a mondmilito. Li kreis la hungaran raportistan stilon. En 1945 li estis arestita kelkajn monatojn. En la sekva jaro li estis akuzita pri militaj krimoj, ĉar li faris raporton pri Bombardado de Kassa. Fine li ricevis duonjaron da malliberejo pro 2 artikoloj aperintaj en gazeto de la Hungara Radio. Lia sorto dum la socialismo ne estas konata. Li ricevis personan premion de Miklós Horthy en 1943.

Li edziĝis en 1934.

## Lia sola filma rolo 
* *Üzenet a Volga-partról* (1942) - raportisto, kiel li mem

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj raportistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Linio de Sceaux

[280px|dekstra|eta|"[Z 23000" en '** sur Linio de Sceaux (1966)]]
La **Linio de Sceaux''' () estis fervoja linio en Francio iranta de Parizo al iuj el ĝiaj sudaj antaŭurboj, inkluzive de  de kiu ĝi prenis sian nomon. Ĝi nun formas parton de linio B de RER (parto ekspluatata de RATP), kvankam la nomo ankoraŭ estas uzata neformale.

La linio origine malfermiĝis en 1846, konstruita sub la superrigardo de ĉef-inĝeniero Jean-Claude-Républicain Arnoux. Ĝi iris de pariza finstacio  tra  - kie branĉo al  tra  (fakte la originala ĉefa linio de 1846) eliras -  (nuntempa interkonekto kun TGV), kaj  al Limours. La planoj por plilongigi ĝin al Chartres neniam plenumiĝis, ĉar konkurencantaj linioj faris la projekton superflua.

Ĝi estis origine konstruita per ŝpuro de  kaj tre streĉaj kurboj en la areo ĉirkaŭ : Arnoux konceptis novan artikan sistemon kiu ebligis al radoj de trajnoj turniĝi, nome "Sistemo Arnoux" (), kaj la linio estis destinita provi liajn prototipojn. Mallongan tempon post la malfermo, la boĝio estis inventita en Usono, farante la sistemon de Arnoux nenecese komplika. La sekcio de trakoj de Bourg-La-Reine ĝis Sceaux estis rekonstruita al la nuna finstacio de Robinson.

Dum plejparto de ĝia historio, la linio funkciis en plena izoliĝo de aliaj fervojoj. Plej notinde, la linio estis plilongigita de ĝia originala finstacio Denfert-Rochereau pluen en Parizon ĝis finstacio  konstruita subtere inter 1889 kaj 1895. Eble pro ĉi tiu profunda penetrado en la urbocentron, la linio estis akirita fare de Chemin de Fer Métropolitain de Paris (CMP) en 1937.

La CMP tuj entreprenis modernigon de sia nova posedaĵo, elektrigante ĝin per supertraka kontakta lineo al Saint-Rémy-lès-Chevreuse en 1938. La cetera sekcio al Limours, kie trafiko estis minimuma, neniam estis elektrigita kaj estis fermita al pasaĝeroj la . De ĉi tiu tempo ĝi ĝenerale estis konsiderata kiel metrolinio, kvankam ĝi funkciis per malsama utila larĝo kaj per malsama veturanta materialo. Mapoj de la metro-reto indikas ĝin per 'S' kune kun la numeritaj linioj.

La linio funkciis kiel aparta divizio de CMP kaj de ĝia posteulo RATP, per dediĉita veturanta materialo (aliaj linioj de CMP uzis trian kontaktrelon) ĝis 1977, kiam ĝi estis enkorpigita en la RER kiel suda parto de ĝia nova linio B.

[centra|280px|eta|"[Z 8100|MI 79" en ''* sur nuna linio RER B (2006)]]

## Mapo 
centra|750px|eta|Metro-reto en 1939 kun Linio de Sceaux (S)

## Listo de stacidomoj 
## Bibliografio 
* Gaillard, M. (1991). *Du Madeleine-Bastille à Météor: Histoire des transports Parisiens,'' Amiens: Martelle. . ()

## Vidu ankaŭ 
* Z 23000

## Eksteraj ligiloj 
*  La ligne de Sceaux oubliée

## Tradukfonto 
Sceaux
Kategorio:Sceaux (Hauts-de-Seine)
Kategorio:1846
Miklós Brodszky

**Miklós Brodszky** [miklOŝ brodski], origine ruse **Николай Бродский,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Brodszky Miklós,** angle **Nicholas Brodszky** estis rusiana-hungara-usonana komponisto.

Miklós Brodszky http://www.imdb.com/name/nm0111004/ naskiĝis la  en Odeso (Rusa Imperio), li mortis la  en Holivudo (Los Angeles, Kalifornio, Usono).

## Biografio 
Miklós Brodszky estis naskita en Odeso de hungaraj gepatroj kaj li parolis hungare dum sia tuta vivo. Li frekventis komence , poste en nacia muzikejo en Budapeŝto, fine en Romo li lernis muzikon. Li vivis en Budapeŝto (1928–1929), Berlino (1929-1933), Vieno (1933–1938). En Budapeŝto li estis pianisto en kafejo, sed li ankaŭ komponadis, lia unua opereto estis prezentita en 1929. En Berlino kaj Vieno liaj komponaĵoj jam estis internacie konataj. Li vivis en Londono (1938–1949), poste en Usono, kie li estis kafeja pianisto, komponisto. Brodszky ĉiam bezonis helpon de organizantoj. Iu taksis lin "preskaŭ-analfabeto."
 
Kvin el la komponaĵoj de Brodszky estis nomumitaj por Akademia Premio en Usono:
* 1950, "Be My Love"
* 1951, " Scivolas Kial "
* 1952, "Because You're Mine"
* 1953, "My Flaming Heart"
* 1955, "I'll Never Stop Loving You".

## Elektitaj operetoj 
* *Szökik az asszony* (1929)
* *A kék lámpás* (1933)
* *Dinasztia* (1938)

## Elektitaj filmaj muzikoj 
* *A derék bűnöző* (1931)
* *Freedom Radio* (1941)
* *The Toast of New Orleans* (1950 kun kantado de Mario Lanza)
* *Love Me or Leave Me* (1955, kandidato al premio Oscar)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj operetkomponistoj
Kategorio:Usonaj komponistoj
Kategorio:Hungaraj filmaj komponistoj
Ciruelas

**Ciruelas** ("Prunoj") estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Situo 
Ciruelas situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 817 m super marnivelo; je 20 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°45′14″N 3°05′17″Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
eta|255px|maldekstra|Preĝejo de Sankta Petro de Antioĥio.
eta|255px|maldekstra|Ĉefa placo kaj fontano.

Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 2 289 loĝantoj en 1950 al 55 en 1991, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Ciruelas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Ciruelas kie la loĝantaro falis al 55 en 1991. Tamen menciindas ke dum la lastaj jardekoj la proksimeco al la provinca ĉefurbo igis la vilaĝon iel ties dormurbo kaj la loĝantaro duobliĝis - estis  lokuloj en .

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Monumentoj kaj interesaĵoj 
* Preĝejo de Sankta Petro de Antioĥio, de 1826, de stilo novklasikismo, farita de la arkitekto Jesús Tadeo de la Plaza.
* Palac-domo de la familio Zuanznabar, de la 16-a jarcento.
* Urba kerno de la ĉefa placo kaj ornama fontano. Estas ankaŭ «procesia kruco gotik-renesanca de la 16-a jarcento», konservita en privataj domoj kaj ekspoziciita nur en la ĉefa festo de la vilaĝo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
30151 Susanoffner

'*30151 *Susanoffner''''' estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Susan Offner*, kiu mentoris unu finalist(in)on de la *Intel Science Talent Search* (STS) de 2014, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruis ĉe la *Lexington High School* en Lexington (Masaĉuseco).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Driebes

**Driebes** estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Etimologio 
Oni uzas sendistinge du diversajn literumadojn: nome *Driebes* aŭ *Drieves*.

Oni proponis diversajn klarigojn pri la deveno de la nomo, sed neniu plene konfirmita. Tre akceptata estas ke la urbonomo rilatus al deveno de reloĝantoj post la *reconquista* el galega areo de *A Pobra de Trives* (en vikidatumoj), municipo de la provinco Orense.

La komenco 'Dri(e)' ŝajnas simila al la hindeŭropa radiko por la nombro 3, en ĝermana versio/asimiligo (*Drei* en germana). Por ekzemplo, la ekzisto de tri montoj estus Drei-Berg-. Alia lingva paralelo estus laŭ komparo kun la germana urbo Treviro (en Latino: *Augusta Treverorum* laŭ la kelta tribo treveroj).

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *driebeños* respektive *driebeñas*. 

## Situo 
Driebes situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la plej suda pinto de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 729 m super marnivelo; je 55,5 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, je 112 km el Toledo, regiona ĉefurbo, je 72 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo, je 617 km el Barcelono kaj je 311 km el Valencio. La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
En 1945, dum konstruado de la kanalo de Estremera, estis trovita en la monteto de la Virgulino de la Muela (vidu foton supre), en la sudo de la municipa teritorio, la nomita trezoro de Driebes, nome 13,8 km de juvelarataj pecoj de la 3-a jarcento a.K. kiu nun estas ekspoziciata en la Nacia Arkeologia Muzeo. En 2016, arkeologa teamo, estrita de Emilio Gamo Pazos kaj Javier Fernández Ortea, plenumis intensan kaj geoteknikan arkeologian esploradon tie, kaj malkovris pere de georadaro setlejon kiu, laŭ la studoj faritaj de Jorge Sánchez-Lafuente Pérez en 1981, estus Karaka.

Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 1 014 loĝantoj en 1950 al 352, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Driebes, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Driebes kie oni falis al la nunaj 352.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Fontainebleau-Forêt (stacidomo)

**Fontainebleau-Forêt** estas franca haltejo sen konstruaĵo sur linio Paris Gare de Lyon - , situanta en komunumo Fontainebleau, departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio. Kiel indikas ĝia nomo (), ĝi priservas la Arbaron de Fontainebleau.

Temas pri haltejo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata matene de kelkaj trajnoj, semajnfine kaj dum feriaj tagoj, veturantaj sur linio R de Transilien.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien R
* Stacidomoj de Transilien
* Fontainebleau
* Arbaro de Fontainebleau

## Eksteraj ligiloj 
* SNCF Transilien FORÊT DE FONTAINEBLEAU

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien R
Kategorio:Fervojaj stacioj en Seine-et-Marne
Kategorio:Fontainebleau
Preĝejo Sankta Georgo (Zajta)

La **preĝejo Sankta Georgo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Zajta.

## Historio 
Laŭ arkeologoj tiu ĉi preĝejo estis konstruita depost 1314. Supozeble en komenco de la 17-a jarcento la protestantoj akiris la preĝejon, ili malkonstruis la sakristion. En 1767 katolikaj soldatoj faris damaĝojn en la konstruaĵo, sed en 1789 la vilaĝanoj rekonstruis aŭ renovigis la ruinojn en gotika formo, sed tiu laboro daŭris longajn jarojn. En 1819 la turo estis plialtigita, supro de la turo estas baroka. La orgeno alvenis en 1907. En 1990 éa preĝejo estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en rando de la vilaĝo sur monteto. En mezo de la fasado la turo altiĝas, en mezo de la turo la enirejo funkcias. Apud la turo estas malgranda konstruaĵparto kun enirejo, supozeble tie estas la ŝtupoj al la turosupro. En la alia flanko la sanktejo estas kvarangula. Interne resume 12 sidniĉoj estas videblaj. La trovitaj freskorestaĵoj estis faritaj supozeble en la sekva jarcento, ol la konstruado. En plafono de la sanktejo en sesangula framo estas murpentraĵo pri Sankta Triunuo.

## Fontoj 
* hungare kun 2 bildoj
* hungare
* hungare kun fotoj

Zajta
Zajta
Dénes Buday

**Dénes Buday** [dEneŝ budai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Buday Dénes,** en Germanio *Dénes von Buday* estis hungara komponisto. Lia plena nomo estis *Buday Dénes József Mihály*, lia patro estis József Buday.
eta|Dénes Buday (maldekstre)

Dénes Buday http://www.imdb.com/name/nm0118893/?ref_=fn_al_nm_1 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Dénes Buday frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, jam dum la lernojaroj li provis komponadi. Li akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto), lia plej gravaj instruistoj estis János Koessler kaj Jenő Hubay. Post siaj studoj li estis komponisto de kabaredo de Endre Nagy (verkisto) (1911–1914), poste al aliaj kabaredoj. Lia unua opereto estis prezentita en 1916. Inter 1919 kaj 1924 li estis muzika dramaturgo en Vieno. Heimenveninta li okupiĝis nur pri komponadoj. Inter 1931 - 1936 li aranĝis kantistan triopon, ili estis aŭdeblaj en la Hungara Radio. Dum la 2-a mondmilito li komponadis ankaŭ patriotajn muzikaĵojn (laŭ la komunistoj ili estis kontraŭ Sovetunio), tial li estis neglektita inter 1949 - 1959. En tiu periodo li muzikadis en kafejo. Li edziĝis trifoje, sed la dua kaj tria edzino estis la sama.

## Elektitaj filmaj komponaĵoj 
* *A szerelmes város* (1936)
* *Zwischen Strom und Steppe* (1939)
* *Magyar feltámadás* (1939)
* En Eŭropo ie (1947)
* *Ünnepi vacsora* (1956)

## Elektitaj aliaj komponaĵoj 
* *Diákszerelem*, *Kék postakocsi*, *Három szegény szabólegény* operetoj
* *Loreley* opero prezentita en Vieno (1919)
* kantoj laŭ poemoj de Johann Wolfgang Goethe, Heinrich Heine, Ernő Szép, Endre Ady, Attila József, Jenő Heltai, Gyula Juhász

## Lia sola filma rolo 
* *A hangod elkísér* (1944)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj operetkomponistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj filmaj komponistoj
Escariche

**Escariche** [eskaRIĉe] estas municipo  en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Situo 
Escariche situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 788 m super marnivelo; je 46 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 40°24′33″N 3°03′18″Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 176, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Escariche, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Escariche kie oni falis al la nunaj  loĝantoj en .

### Art-historia heredo 
La preĝejo de Sankta Mikaelo estas verko de la dua duono de la 16-a jarcento. Elstaras la suda pordego, en kiu elstaras diversaj ornamaelementoj geomatriaj. La interno, de unusola navo, montras kelkajn retablojn, el kiuj la ĉefa de la 17-a jarcento, kun pentraĵoj de Juan de Cerecedo realigitaj inter 1576 kaj 1580, en kiuj aperas diversaj scenoj de la vivo de la Virgulino. La ĉizlaboro estis de Miguel Sánchez, de ĉirkaŭ 1571.

Elstaras en Escariche kelkaj ekzempleroj de alkariaj ruraj domegoj, kun grandaj lignaj aleroj, ŝtonaj teretaĝoj, ligna trabaro en la alta etaĝo ktp. Kelkaj konstruaĵoj estis konstruitaj tute el ŝtono, kun kradoj kaj kelkaj blazonŝildoj ĉizitaj el ŝtono, kiel por ekzemplo en la ĉefa strato. Estas ankaŭ ekzempleroj de popolaj kradoj kaj aliaj montroj de arta forĝado.

En la alta parto de la vilaĝo, kaj malantaŭ la paroĥa preĝejo, estas la domego de la familio *Polo y Cortés*, kiuj estis la senjoroj de la urbeto. Ĝi estas de la dua duono de la 16-a jarcento kun senornamaj muroj, kaj simpla pordego kun arkitravo kaj markita per granda blazono. Tiu domo estis uzita por hejmo de la konvento de monaĥinoj kiun fondis la dua senjoro de la *villa*, kaj pro tio oni konstruis apude preĝejon el kiu ankoraŭ videblas kelkaj restaĵoj, transformitaj en stalo. En 1567 Nicolás Polo Cortés fondis tiun konvento, kie eniris ankaŭ ses filinoj de la fondinto. Tiu institucio ekzistis ĝis la desamortización de Mendizábal. La interno nuntempe estas habilitata por privataj loĝejoj.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie, ankaŭ malgranda produktado de vegetala karbo. Servoj kaj loĝejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Escopete

**Escopete** estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Estas du domaroj: nome la kerno Escopete kaj Monteumbría. La loĝantoj nomiĝas *escopeteros*. 

## Situo 
Escopete situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 827 m super marnivelo; je 47 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 19,01 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°24′59″N 3°00′23″Ok. 

## Historio 
Ĝi apartenis al la Ordeno de Kalatrava inter la 12-a kaj la 15-a jarcentoj.

La municipo jam estis citita en la enketo *Relaciones topográficas de Felipe II*, en kiu oni referencas al ties malgranda kastelo kaj al la preĝejo de Nia Sinjorino de la Asunción (Ĉieliro, romanika, 13-a jarcento), detruita parte dum la Enlanda Milito. Ĝi apartenis al la urbo Pastrana ĝis duono de la 16-a jarcento kiam, kun Sayatón, estis apartigita kaj akirita de la markizo de Mondéjar.

Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 69, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Escopete, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Escopete kie oni falis al la nunaj 69.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.

## Vidu ankaŭ 
* municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Historiaj monumentoj de Novgorod kaj de ties ĉirkaŭaĵo

**Historiaj monumentoj de Novgorod kaj de ties ĉirkaŭaĵo** estas kolektiva nomo, sub kiu Unesko en 1992 aldonis al la listo de Monda heredaĵo plurajn mezepokajn arkitekturajn monumentojn de la urbo Novgorod (ekde 1999 la urbo nomiĝas Velikij Novgorod):

## Situo sur la mapo de Velikij Novgorod 
## Referencoj 
Velikij Novgorod
Henche

**Henche** [ENĉe] estas municipo en Hispanio, en la aŭtonoma komunumo, do regiono Kastilio-Manĉo kaj la provinco Gvadalaĥaro. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝantoj en la hispana nomiĝas *hencheros* [enĈEros] respektive *hencheras* [enĈEras]. 

## Situo 
Henche situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la nordo de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, do en ties centro. La geografiaj koordinatoj estas 40°42′57″N 2°42′22″Ok. Najbaras la municipoj .

## Historio 
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 97, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Henche, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Henche kie oni falis al la nunaj  loĝantoj en . Katolika patrono de la municipo estas la sankta Bartolomeo.

Lastatempe la urbestro estas de dekstra partio PP.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Estas tre konataj la vinkeloj, same kiel la fruktoĝardenoj, speciale pro ties kukurbetoj, kapsikoj kaj kukumoj. Aliaj gravaj kultivoj estas la hordeo kaj la sunfloroj.

Servoj kaj loĝejoj.

## Vidindaĵoj 
Kiel ĉefaj interesaĵoj menciindas la preĝejo de la Asunción (Ĉieliro), la ermitejo de Sankta Bartolomeo (en direkto al Gualda), tiu de Sankta Roĥo (ĉe la enirejo, apud la tombejo) same kiel mezepoka ponto. Kiel naturaj lokoj menciindas "la covacha la mora" (la groto de la maŭrino), en la montopinto ĉe la enirejo de la vilaĝo alvenante el Solanillos. Por sportaj aferoj elstaras la murpilkejo en la centro de la vilaĝo, la kegloludejo kaj la sportejo apud la rojo.

## Vidu ankaŭ 
* municipoj de provinco Gvadalaĥaro

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Provinco Gvadalaĥaro
Bourg-la-Reine (stacidomo)

**Bourg-la-Reine** estas franca stacidomo de Linio de Sceaux, situanta en komunumo Bourg-la-Reine (departemento Hauts-de-Seine). 

Temas pri stacidomo de Régie autonome des transports parisiens (RATP) priservata de trajnoj de linio B de RER.

## Mapo 
400px|centra|eta|Disbranĉiĝo de fervojoj en *Bourg-la-Reine*

## Interkonektoj 
*  **B1** ↔ **B2** ↔ **B3**
*  RATP 172 192 197 297 388 390 394
*  Le Paladin 6 7 17
*  N14 N21

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio B
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Linio de Sceaux
* Bourg-la-Reine

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio B
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hauts-de-Seine
Kategorio:Bourg-la-Reine