open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Belvedero Skribita ŝtono

La **Belvedero Skribita ŝtono,** germane **Geschriebenstein,** hungare **Írott-kő** estas komuna elvidturo de Aŭstrio kaj Hungario.
eta|maldekstre|Limŝtono ene de la belvedero

## Monto 
La monto Skribita ŝtono estas la plej alta monto de Burgenland, ankaŭ Transdanubio, 882 metrojn alta laŭ la marnivelo. La nomo venis de roko, kie estas videblaj 3 malnovaj majuskloj C, B kaj E. La aŭstra-hungara limo duonigas la monton ekde 1922, tial dum la socialismo ferkurteno etendiĝis ĉi tie. La aŭstra parto apartenas al Rechnitz, la hungara al vilaĝo Bozsok, sed ankaŭ Kőszeg estas proksime.
eta|Vido el la turo al la limo, kie betularbaro burĝonis laŭlonge de la limo, igante ĝin akra kontrasto al sia ĉirkaŭaĵo.

## Belvedero 
La unua ligna elvidturo estis konstruita sur tiu montopinto en 1891 fare de turistoj de Kőszeg. Ĝi estis uzata ĝis 1909, poste en 1913 jam la nun videbla ŝtona belvedero konstruiĝis. En 1922 la nova aŭstra-hungara limo tranĉis la limon, eĉ la belvederon. Ene de la turo situas limŝtono (vidu la foton!). La enirejo al la turo estas ĉe la aŭstra flanko. Dum la socialismo la ferkurteno konstruita de hungaroj ĉirkaŭis la turon, tial nur la aŭstroj povis viziti la belvederon. En 1989 la ferkurteno malkonstruiĝis, poste en 2002 limpasejo por turistoj estis kreita. Sed ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trapasebla senkontrole. En 2009 la belvedero fermis, post jaro malfermis jam kiel renovigita turo.

La menciita skribita roko estas videbla en la aŭstra flanko 40 metrojn for de la belvedero.

## Priskribo 
Sur la teretaĝo estas la enireja ĉambro ĝuste apud la ŝtuparejo kuŝas la menciita limŝtono. Apud tiu ĉambro troviĝas po unuj flankaj ĉambroj, kie ekspozicieto pri la ŝtatlimo donas informojn. En la unua etaĝo estas ambaŭflanke ĉirkaŭrigardejo, en la 3-a etaĝo la ĉirkaŭteraso donas eblecon ĉirkaŭrigardi.

Ĉe la turo renkontiĝas tre gravaj turistaj vojetoj kaj el Hungario, kaj el Aŭstrio. 

## Eksteraj ligiloj 
## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto

Kategorio:Belvederoj en Hungario
Kategorio:Belvederoj en Aŭstrio
Lobos (Bonaero)

**Lobos** estas urbo en Argentino, ĉefurbo de la samnoma distrikto de la provinco Bonaero. Oni spuras ĝian originon al la fondiĝo farita la  de José Salgado.

Ĝi havas  loĝantojn (2010).

centra|280ra|eta|Distrikto Lobos

## Vidu ankaŭ 
* Lobos (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Želivec (Sulice)

**Želivec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Sulice en distrikto Prago-oriento. La vilaĝo troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km oriente de Sulice. Estas ĉi tie registritaj 411 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Želivec situas en katastra teritorio **Sulice** kun areo 9,88 km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 File:Sulice, Želivec 2.jpg| Ŝoseo de Štiřín
 File:Sulice, municipal office.jpg| Municipa ofico Sulice situanta en Želivec

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Sulice
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Nová Hospoda (Kamenice)

**Nová Hospoda** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kamenice en distrikto Prago-oriento. La vilaĝo troviĝas proksimume 0,5&nbsp;km norde de la centro de Kamenice, 20 km sudoriente de Prago. Vivas ĉi tie  (). Pro rapida konstruado en la unua kaj la dua diúonoj de la 20-a jarcento Nová Hospoda unuiĝis kun ĉirkaŭaj vilaĝoj: Struhařov, Olešovice, la propra Kamenice kaj Želivec (parto de municipo Sulice).

Nová Hospoda situas en katastra teritorio **Štiřín** kun areo 4,41 km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kamenice, Nová Hospoda, Pub.jpg|Gastejo en Nová Hospoda
Kamenice, Nová Hospoda, Shopping.jpg|Vendejo en Nová Hospoda

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kamenice (distrikto Prago-oriento)
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Himantornito

La **Sangpieda himantornito** aŭ *Nkulengua ralo* (*Himantornis haematopus*), estas specio de birdoj en la familio *Rallidae*. Ĝi apartenas al la monotipa genro ***Himantornis***.

Tiu aparta ralo estis konsiderata membro de distingebla subfamilio **Himantornithinae** (Himantornitenoj). Tio estis bazita sur la kompreno ke temas pri speco de "vivanta fosilio", ĉar ĝi similas al aliaj *Gruiformes* anstataŭ al aliaj raloj laŭ pluraj trajtoj. Sed ŝajne la supozitaj pleziomorfoj estas fakte atavismo aŭ alivorte re-evoluitaj trajtoj reagaj al ties afrika pluvarbara habitato. 

Iliaj plej proksimaj vivantaj parencoj ŝajne estas la aziaj genroj *Amaurornis, Gallicrex, Megacrex*, kaj la disvastigita afrika *Aenigmatolimnas*, dum *Megacrex* kaj *Himantornis* reprezentus antikvajn kaj ekologie tre similajn stirpojn en la ekstremaj pintoj de la grupa distribuado. Tamen posta genetika studo trovis, ke ĝi estis baza al la radiado kiu enhavis la genrojn *Porzana*, *Tribonyx*, *Gallinula* kaj *Fulica.*

Ĝi troviĝas en Angolo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Ganao, Gvineo, Liberio, Niĝerio, Sieraleono, Togo, kaj Ugando.

eta|maldekstre|240ra|La samaj kvar birdoj de la tabelfoto el kiuj tri montras la vivruĝajn krurojn.
Ĝi estas notinde malfacile laŭvide observebla specio, kiu preferas kaŝiĝi, sed ĝi havas laŭtan kaj distingan alvokon ofte faritan laŭ paroj. Temas pri helbrunaj birdoj kun malhelbrunaj marketoj; mentono kaj gorĝo estas iom pli blankeca kaj la malsupra ventro tute blanka. Estas ruĝaj la irisoj kaj ĉefe tre ruĝaj la kruroj, kio pravigas la latinlingvan specian epiteton *haematopus*, el du greklingvaj radikoj signifantaj respektive sangon kaj piedon, kio siavice pravigas la komunlingvan nomon "sangpieda". La beko estas grizeca kun flavverdeca bazo en la malsupra makzelo.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
BAIC Group

eta|BAIC M50
eta|BAIC M60
**Beijing Automotive Group Co., Ltd.** (**BAIC,** antaŭe kiel **Beijing Automotive Industry Corporation)** estas ĉina ŝtata- posedata aŭtomobila fabrikisto kun sidejo en Shunyi, Pekino. Fondita en 1958, ĝi estas la sesa plej granda aŭtofabrikisto en Ĉinio, kun 1.723 milionoj da vendoj en 2021.

La firmao produktas kaj vendas veturilojn sub sia propra markado, kiel ekzemple Arcfox, Beijing, Foton Motor, Ruili Doda, same kiel sub eksterlandmarkitaj komunentreprenoj kiel ekzemple Pekino- Benz kaj Beijing-Hyundai. Ĝi ankaŭ produktas elektrajn aŭtomobilojn sub kelkaj el la antaŭe listigitaj markoj, inkluzive de diligentaj EV-markoj kiel ekzemple Arcfox. Ĝiaj ĉefaj filioj inkludas la personaŭtoproduktanton BAIC Motoro (44.98% akcio); kaj kamiono, kamioneto, buso, kaj agrikultura ekipaĵo aŭtoproduktanto, Foton Motor. Granda proporcio de vendoj La vendo de BAIC estas en agrikulturaj, komercaj kaj militaj veturiloj.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinaj firmaoj
Panoramax

**Panoramax** estas projekto de stratnivela bildejo. Ĝi estas kunlabora, libera kaj malfermita komuncifereco. La aliro al la fotoj estas senpaga. La projekto estas lanĉita en 2022 per la franca Nacia Geografia Instituto (IGN) kaj OpenStreetMap Francio, kaj ĝi estas ĝisdatigita kaj tenita de komunumo de propravoluloj. Estas libera alternativo al Google Street View. Panoramax funkcias en instanco aŭ federacio de instancoj por la tranoktejo de la bildoj.

## Retaj ligoj 
* Panoramax instanco sur Openstreetmap
* Panoramax instanco sur IGN.fr
Kategorio:Aperis en 2022
Kategorio:Kartografio
Burgo Schwarzwald

**Kastelo Schwarzwald** (germane ankaŭ: *Käfernburg*) troviĝas en la samnoma kvartalo de Luisenthal, Germanujo.

Tri partoj konsistigas la komplekson: post la unua foso troviĝas bone konserviĝinta belfrido (20 metroj; la enirejo havas altecon de 8 metroj) por defendo de la ĉefa atakflanko, datumante el la  14-a jarcentro. Aliaj burgaj partoj nur tre ruinaj konserviĝetis (t.e. kelkaj ringmuraj restoj kaj malaltigaĵoj/fosaĵeroj). 

La unua mencio estis en 1290. Ĝia funkcio estis kontroli gravaj intermonto disde Gotha ĝis Oberhof kaj la valo de rivero Werra. Konstruigis ĝin la grafoj de Käfernburg kiuj posedantis ĝin ĝis 1302 posteulite de la grafoj de Orlamünde respektive de la grafoj de Schwarzburg. Sekvis administrado fare de la markgrafoj de Meißen (ili estis ankaŭ turingiaj landgrafoj; en havaĵregistro de 1379 legeblas pri certa *Swarcwalde castrum*) respektive de la grafoj de Gleichen (1470–1535). La Wettin-oj decidis ne plu uzi ĝin en la 1642-jaro kaj ekigis tiel kadukiĝon.

Fine de la 19-a jarcento oni starigis monumenton en la okcidenta areoparto por falintoj de dum la Francia-Prusia Milito. En 1907 komenciĝis saviĝo de la belfredo kion oni daŭrigis en 1935.

## Literaturo
* Michael Köhler: *Schwarzwald, Käfernburg – Thüringer Burgen und befestigte vor- und frühgeschichtliche Wohnplätze*, Jenzig-Verlag, Jena 2001, ISBN 3-910141-43-9, p. 230
* Thomas Bienert: *Ruine Käfernburg, auch Schwarzwald – Mittelalterliche Burgen in Thüringen*, Wartberg Verlag, Gudensberg-Gleichen 2000, ISBN 3-86134-631-1, p. 80-81
* Paul Lehfeldt: ''Schwarzwald (=Bau- und Kunstdenkmäler Thüringens. Herzogthum Sachsen-Coburg und Gotha. Landrathsamtsbezirk Ohrdruf), Verlag Gustav Fischer, Jena 1898, p. 115–116
## Eksteraj ligiloj
*porturistaj informoj
Ahmed al-Sharaa

**Ahmad Husejn aŝ-ŜARAA** (; n. 1982 en Rijado, Sauda Arabio), konata sub la batalnomo **Abu Muhammad al-Ĵaulani** aŭ **Ĝulani** () estas siria suna militestro, la gvidanto de la siria milica alianco Hajat Tahrir al-Ŝam (HTS) ekde 2017.

Li estis la fondinto kaj, de 2012 ĝis 2016, gvidanto de la Fronto al-Nusra, kiu estis klasifikita kiel terorisma organizaĵo fare de la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj.

La Usona Departemento de Ŝtato difinis al-Ĵaulani kiel " tutmondan teroriston " en majo 2013 , kaj kvar jarojn poste anoncis 10 milionojn da dolaroj rekompencon por informoj kondukantaj al lia kapto .

En 2016, al-Julani rompis rilatojn de Nusra kun al-Kaida, kombiniganta ĝin kun aliaj siriaj opoziciaj organizaĵoj por formi Tahrir al-Ŝam la sekvan jaron . Kiel la gvidanto de Tahrir al-Ŝam, li ludis centran rolon en la siriaj kontraŭstaraj ofensivoj de 2024, kiuj finis la enlandan militon per la demisiigo de la Asad reĝimo. Kelkaj fontoj priskribis lin kiel la de-fakto gvidanto de Sirio .

La adoptita nomo "al-Julani" rilatas al la Siria Golana Altaĵo, la plej granda parto de kiu estis okupita fare de Israelo ekde la Sestaga Milito de 1967 . Al-Ĵualani emisiis deklaron la 28-an de septembro 2014, deklarante ke li kontraŭbatalus la "Usonon kaj ĝiajn aliancanojn" kaj vokante al siaj batalantoj ne akcepti okcidentan helpon en ilia batalo kontraŭ la Islama Ŝtato . En la lastaj jaroj, aliflanke, li montris pli moderan vidon de li mem, kiu indikas ke li ne intencas iri al milito kontraŭ okcidentaj nacioj, kaj ĵuris protekti malplimultojn . 

Tamen la israela defendministro Israel Katz karakterizis la prezidenton aś-Ŝaraa kiel "ĝihadistan teroriston el la aklaida skolo, farantan abomenaĵojn kontraŭ la alavita civila loĝantaro.""

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Abu Mahometo al-Golani profile ĉe Kontraŭ ekstremisma Projekto 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1982
Kategorio:Homoj de la Siria enlanda milito
Kategorio:Membroj de Al-Kaida
Kategorio:Politiko de Sirio
Mikropigio

La **Ŝomburgka mikropigio** aŭ *Makuleca ralo* (*Micropygia schomburgkii*) estas malgranda surterema specio de birdoj de la familio Raledoj indiĝena de herbejoj kaj savanoj de Centrameriko kaj de Sudameriko. Kvankam ĝi ne estas ofte vidata, ĝi estas facile rekonebla pro sia cinamokolora plumaro kun blankanigra makuleco.

## Taksonomio 
La Ŝomburgka mikropigio estis dekomence priskribita laŭ okcidentaj normoj fare de Félix de Azara en sia verko "Apuntamientos para la historia natural de los páxaros del Paraguay y Río de la Plata" en 1802, sed liaj verkoj ne estis tiam konsideritaj de aliaj fakuloj serioze ĉar oni miskomprenis ilin kiel spekulativaj kaj nesciencaj. La Komitato por Klasigo kaj Nomenklaturo de la *American Ornithological Society* nuligis la monotipan genron *Micropygia* kiel rezulto de ĵusa studo pere de filogenetika analizo, kiu trovis, ke *M. schomburgkii* estis tre proksime rilata al la Verda anurulimno (*Rufirallus viridis*, iam en genro *Anurolimnas*), kaj metis ĝin en la genron *Rufirallus*. La nomo de la nova specio estus *Rufirallus schomburgkii*.
# ***M. schomburgkii chapmani*** estas la suda subspecio, kaj estas pli granda ol la nomiga subspecio.
thumb|maldekstre|260ra|Mikropigio en sia habitato.
Ĝia plumaro konsistas el ĝenerala cinamokoloro en la vizaĝo, brusto kaj ventro. Estas ankaŭ varia grado de kremkoloro aŭ blanko en la gorĝo kaj malsupraj partoj. Ĝi troviĝas en Kostariko, Kolombio, Venezuelo, Paragvajo, Brazilo, Bolivio, Peruo, Surinamo, Franca Gujano kaj Gujano.

### Habitatoj 
La mikropigio troviĝas en malfermaj herbejoj kaj savanoj, ĝenerale densaj kun altaj herboj de unu metro aŭ plie. Ĝi povas troviĝi ĉu en pli sekaj, bone drenitaj habitatoj aŭ pli malsekaj kaj inunditaj, kaj estas observita plej ofte en sekaj habitatoj. Tiuj herbejoj estas ĝenerale sukcesiaj habitatoj kiuj formiĝis kiel rezulto de gravaj damaĝoj en areo, ĉu kiel rezulto de antropogena aktiveco aŭ de nature okazantaj damaĝoj, ĉefe de incendioj.

La kompono de herbospecioj en iliaj habitatoj varias depende de la regiono. Por ekzemplo, en centra kaj sudorienta Brazilo, ĝi troviĝas en sekaj herbejoj kie hegemonias la herbospecio *Tristachya leiostachya*. En sia teritorio en Argentino, la mikropigio estis observita en pli sekaj herbejoj kie la hegemoniaj herboj estis *Sorghastrum setosum* kaj *Schizachyrium microstachyum*.

Ili povas troviĝi en habitatoj tiom altaj kiom ĝis 1700 metrojn super marnivelo.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Isegrim

**Isegrim** estas lupo, kiu rolas en la fabelaro pri Renardo la vulpo,  kie li reprezentas la feŭdan senjoron. Liaj karakteroj estas forto, malprudento, avido, teruro, malico, sed ankaŭ mallerto, pro kio li ĉiam estas trompata de la ruza vulpo Reineke.

*Isegrim* estas lia moderna germana nomo, devenanta de la mezaltgermana *Īsangrīm*, eble de la malnovaltgermanaj vortoj *īsan* "fero" kaj *grīmo* "masko". Laŭ tiu etimologio, ĝi estus *kenning* aludanta al la griza vizaĝo de la lupo.

## Historio 
Same kiel por Renardo, la origino de Isegrim verŝajne estis en rakontoj de okcidenta Azio. Kvankam tie li ŝajne ankoraŭ havis ambivalencajn trajtojn similajn al trompulo, en kristanismo (precipe la Malnova Testamento) la lupo estis rigardata ekskluzive kiel reprezento de la malbono kaj de Satano, kontrastata kun la "bona paŝtisto" aŭ servanto de Dio.

En la Mezepoko, la lupo unue aperis kun formo de la aktuala nomo kiel heroo de la latina besteposo *Ysengrimus*, verkita dum la 12-a jarcento verŝajne en Flandrujo. Li estas la ĉefa antagonisto de Renardo en la moderna eposo *Reineke Fuchs* de Johann Wolfgang von Goethe.

## Vidu ankaŭ 
*Fablo

Kategorio:Fikciaj bestoj
Kategorio:Bestoj en kulturo
Empalme Lobos (stacidomo)

**Empalme Lobos** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, distrikto Lobos, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estempalmelobos.jpg|Nomŝildo
Empalme lobos.jpg|Kajo
Empalme Lobos - panoramio.jpg|Trajno LGR

## Vidu ankaŭ 
* Empalme Lobos

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Empalme Lobos
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Empalme Lobos

**Empalme Lobos** estas urbo en la distrikto Lobos, provinco Bonaero, Argentino.

Kune kun la urbo Lobos, ili ambaŭ havas  loĝantojn (2010).

centra|280ra|eta|Distrikto Lobos

##  Vidu ankaŭ 
* Empalme Lobos (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Melchior Bischoff

**Melchior BISCHOFF** (naskigĝinta la  en Pößneck, mortinta la  en Koburgo) estis germana animzorganto kaj eklezikanta verkisto (protestantisme). 

## Vivo 
Estante filo de ŝuflikisto, li laboris de 1568 ĉe la municipa lernejo de Rudolstadt antaŭ deĵorado kantora je Altenburg. Nomumite en 1570 fare de la pößneck-anoj diakono, li perdis en 1574 sian oficon pro neakcepto de la melanktonaj doktrinoj *(Philippistische Artikel)*.

Laboronte paroĥestrece je Geckenheim (Weigenheim) kaj ekde 1579 je Thundorf, li transprenis similan postenon en Frankonio. Post detronigo de la melankton-emuloj oni dungis lin en 1585 en sia naskiĝurbo kiel paroĥestron. En 1590 vokis oni lin al Koburgo por fariĝi kortega predikisto. En decembro 1594 li faris la funebran paroladon por Elizabeto, edzino de duko Johano Frederiko, kaj novembro 1595 por la duko mem. La kadavroj de ambaŭ estis transportitaj Koburgon el prizonoj en Aŭstrujo. 

Bischoff mem nomumiĝis en 1597 superintendanto de Eisfeld kaj en 1599 ĝenerala superintendanto por Koburgo. En septembro 1599 li benis la duan geedziĝon de duko Johano Kazimiro kun Margareto (Brunsvivo-Lüneburg) kiuj geedziĝis Koburge. Bischoff verkis plurajn kantojn kiujn oni presis por pluraj koburgaj kantolibroj. En julio 1620 li komisiiĝis fari la funebran paroladon por duko Frederiko Vilhelmo la 1-a (Saksio-Vajmaro). Pluraj liaj predikoj nun ciferece disponeblas.

## Verkoj 
* *Das Leben für uns in den Tod gegeben*
* *Vom ewigen Leben der Auserwelten Gottes: 8 Predigten* (1597)

## Literaturo 
* Georg Brückner: "Bischoff, Melchior" - ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB), volumo 2, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, p. 675 
* Diethard Schumann: "Das umtriebige Leben des Melchior Bischoff: vom Schusterjungen zum Coburger Generalsuperintendent", ĉe *Coburger Geschichtsblätter* (13/2005), partoj 3+4, p. 79–83

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Superintendantoj
Kategorio:Ekleziaj kantoj
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Germanaj luteranaj pastroj
Kategorio:Homoj rilataj al Koburgo
Kategorio:Naskiĝintoj en 1547
Kategorio:Mortintoj en 1614
Kategorio:Germanaj teologoj
Jenő Bajai

**Jenő Bajai,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bajai Jenő,** estis hungara agronomo, plibonigisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Koszna* [kosna].

 naskiĝis  en Baja, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en agrikultura mezlernejo en Békéscsaba en 1937, poste li akiris agronomian diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1942, en la sekva jaro li doktoriĝis. Post la diplomo li praktikadis jaron, poste li estis asistanto 2 jarojn, inter 1945–1949 lektoro en la universitato. Li estis ĉefagronomo de ŝtataj bienoj en Somogy (1949–1950), poste li laboris en la agrikultura ministerio, fine en eksperimenta instituto en Martonvásár (1951–1991). Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1957 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa laboro estis plibonigado de tritikoj, maizoj kaj sorgoj. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adatok a magyar búzák fajtaelismeréséhez.* (disertaĵo, 1942)
* *Adatok a hazai termesztett cirokfajták vetőmagjának alaktani ismeretéhez.* (1944)
* *Különféle növények mikroklímája és azok befolyása a felszíni talajrétegek hő- és vízgazdálkodására.* (kunaŭtoro, 1949)
* *A tavaszi műtrágyázás gyakorlata.* (1953)
* *A kettőstermesztés lehetőségeinek vizsgálata száraz viszonyok között.* (disertaĵo, 1956)
* *A takarmánycirkok, különösen a szudáni cirokfű jelentősége a nyári zöldtakarmányozásban.* (1960)
* *A takarmánycirok nemesítése és termesztése. Témadokumentáció.* (kunaŭtoro, 1962)
* *Búzatermesztési kísérletek. 1960–1970.* (1971)
* *Kukoricatermesztési kísérletek. 1968–1974.* (1979)
* *Búzatermesztési kísérletek. 1970–1980.* (kunaŭtoro, 1985)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Boulogne Sur Mer (stacidomo)

**Boulogne Sur Mer** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto San Isidro, Provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Locales comerciales en la estación Boulogne Sur Mer - Ferrocarril General Belgrano.JPG|Vendejo
Provincia de Buenos Aires - Boulogne - Estación 1.jpg|Kajo
J34 962 Bf Boulogne sur Mer, E720.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Boulogne Sur Mer (Argentino)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Boulogne Sur Mer (Argentino)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Boulogne Sur Mer (Argentino)

**Boulogne Sur Mer**, aŭ simple konata kiel **Boulogne**, estas urbo situanta en la norda areo de la metropola areo de Bonaero, Argentino. Ĝi estas parto de la Distrikto San Isidro en la provinco Bonaero. Ĉi tiu urbo situas 11&nbsp;km de sia plej proksima aliro al la Aŭtonoma Urbo Bonaero kaj 26&nbsp;km norde de la centro de la argentina ĉefurbo.

La urbo estas nomita laŭ la urbo Boulogne-sur-Mer en norda Francio, kie la argentina generalo José de San Martín mortis en 1850.

## Vidu ankaŭ 
* Boulogne Sur Mer (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Eskvizita koturnikopo

La **Eskvizita koturnikopo** au **Ralo de Swinhoe** (*Coturnicops exquisitus*) estas malgranda marĉobirdo de la familio Raledoj kiu troviĝas en nordorienta Azio. Oni konas ĝin nur en du lokoj en Manĉurio kaj sudorienta Siberio, apartigitaj per pli ol 1000 km; tamen, en 2018, oni trovis novan reproduktan populacion en la regiono Amura, inter ambaŭ. Ties naturaj habitatoj estas marĉoj, nesalakvaj lagoj, kaj plugebla tero. Ĝi estas la plej malgranda ralo en la mondo estante 13&nbsp;cm longa kaj nur 24.5&nbsp;gramojn peza. Ĝi estas bruneca specio, markita per nigraj makuletoj en dorso kaj flugiloj, kie estas ankaŭ blanka zono.

Ĝi estas minacata pro habitatoperdo, kaj konsiderata vundebla specio en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.

La genronomo kombinas *coturnix*, latinlingva vorto por "koturno", kun *ōps*, greklingva vorto kun la signifo "aspekto". La alternativa komuna nomo rememorigas la britan naturscienciston Robert Swinhoe kiu por la unua fojo priskribis la specion en 1873.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Bonkovice

**Bonkovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Střezimíř en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudokcidente de Střezimíř. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Bonkovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,59&nbsp;km². En la katastra teritorio Bonkovice situas ankaŭ Černotice, Dolní Dobřejov kaj Horní Dobřejov.

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1534.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Bonkovice, ulice v západní části.jpg|Bonkovice
Bonkovice, tajný punkt pochodu Praha-Prčice.jpg|Halto dum Marŝado Prago–Prčice

Kategorio:Střezimíř
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Dolní Dobřejov

**Dolní Dobřejov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Střezimíř en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Střezimíř. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Dolní Dobřejov situas en katastra teritorio **Bonkovice** kun areo 4,59&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.

En la vilaĝo havas Zoo Prago bredan stacion de Prĵevalski-ĉevaloj.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Střezimíř, Dolní Dobřejov, house No. 6.jpg| Domo n-ro 6
 Střezimíř, Dolní Dobřejov, fence.jpg| Bariloj por bredado de Prĵevalski-ĉevaloj
 Střezimíř, Dolní Dobřejov, west view.jpg| La vilaĝo de okcidento
 Cesta k Červenému Újezdu.jpg|Vojo al Červený Újezd dum Marŝado Prago–Prčice

## Referencoj
Kategorio:Střezimíř
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Mihály Balatoni

**Mihály Balatoni** [mihAj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balatoni Mihály,** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Mohács, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en komerca mezlernejo en Budapeŝto en 1936, baldaŭ li studis en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József (1942–1946), sed li akiris agronomian diplomon en Agrara Universitato de Gödöllő en 1946. Post la diplomo li laboris en centro de prilakta kooperativo, poste inter 1948–1957 en agrikultura ministerio, fine en prilakta instituto (1957–1980). Intertempe li doktoriĝis en Gödöllő en 1962 kaj ekde 1980 li estis ankaŭ docento en la universitato. Lia ĉefokupiĝo estis la produltado de laktoj kaj fromaĝoj. Lia edzino naskis filinon en 1949. Li ricevis premiojn inter 1971-1990.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tejelő állatok tenyésztése és takarmányozása.* (lernolibro, 1952)
* *Tejipari technológia. I.* (lernolibro, 1959)
* *A juhtej összetétele és egyes tulajdonságai az újabb vizsgálatok alapján.* (disertaĵo, 1962)
* *Tejipari táblázatok.* (1966; 2-a tralaborita eldono: 1978; plene denove: 1990)
* *Handbuch der Käse.* (kunaŭtoro, 1974)
* *Tejipari kézikönyv.* (kunredaktoro, 1981)
* *A magyar élelmiszeripar története.* (kunaŭtoro, 1986)

## Liaj patentoj 
* *Forgódugattyús önfelszívó szivattyú tejszállító tankgépkocsira szerelt és üzemben alkalmazott kivitelben.* (1962)
* *Ellensúlyos tanktisztító szórófej típus gépi tisztításhoz és fertőtlenítéshez.* (1970)
* *Eljárás félkemény- és keménysajtok gyártására tejporból rekombinált tejből.* (1979)
* *Eljárás fehérjedús fagyasztott tejipari termékek előállítására.* (1985)
* *Eljárás nátriumszegény diétás sajt előállítására.* (1985)
* *Eljárás fehérjedús csokoládés termék előállítására.* (1987)

## Fontoj 
* biografio hungareo
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Han Duck-soo

**Han Duk-su** (; naskiĝis la 18-an de junio 1949 en Ĝonĝu, Sud-Koreio) estas sudkorea politikisto, diplomato kaj ekonomikisto, kiu funkciis kiel la Ĉefministro de Sud-Koreio ekde majo 2022 . La 14-an de decembro 2024, li estis nomumita portempa prezidanto, post kiam prezidanto Yoon Seok Yeol estis forigita de ofico kiel rezulto de misoficado; Sed nur du semajnoj post lia enposteniĝo, la Nacia Asembleo voĉdonis favore al lia elpostenigo.

Li estis ĉefministro de Sud-Koreio ekde la 20-a de majo 2022 . Li estis ĉefministro de 2007 ĝis 2009, antaŭ tio li estis provizora Ĉefministro de Sud-Koreio post la eksiĝo de Lee Hae-chan la 15-an de marto 2006 ĝis la inaŭguro de Han Myung-sook la 19-an de aprilo 2006. 

Li ankaŭ estis ambasadoro al Usono de 2009 ĝis 2012 kaj prezidento de la Koreia Internacia Komerca Asocio de 2012 al 2015 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1949
Kategorio:Prezidantoj de Sud-Koreio
Kategorio:Ĉefministroj de Sud-Koreio
Kategorio:Sudkoreaj ministroj
Kategorio:Sudkoreaj diplomatoj
Kategorio:Studentoj de universitato Harvard
Kategorio:Ambasadoroj en Usono
Kategorio:Sudkoreaj politikuloj
Černýš

Nomon **Černýš** havas pluraj setlejoj:

* Černýš (Soutice), parto de municipo Soutice en distrikto Benešov
* Černýš (Perštejn), parto de municipo Perštejn en distrikto Chomutov
Černýš (Soutice)

**Černýš** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Soutice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Soutice. Kondukas tra ĉi tie aŭtostrado D1. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Černýš situas en katastra teritorio **Soutice** kun areo 10,87&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Štěpánovská Lhota

## Pluaj fotoj 

Image:Cernys_(Soutice)_A._Dum.jpg|Domo kun antaŭĝardeno
Image:Cernys_(Soutice)_F._DumZaStromem.jpg|Domo malantaŭ arbo
Image:Cernys_(Soutice)_D._DetskeHriste.jpg|Infana ludejo
Image:Cernys_(Soutice)_H._Kaple.jpg|Kapelo

Kategorio:Soutice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Sázava
Villa Rosa (stacidomo)

**Villa Rosa** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo, en la distrikto Pilar, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación villa rosa de noche.jpg|Nokta vido
Estación Villa Rosa del Ferrocarril Belgrano Norte.jpg|Nomŝildo
J34 438 Bf Villa Rosa, E705 Ferrovías.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Villa Rosa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Villa Rosa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Villa Rosa

**Villa Rosa** estas argentina urbo apartenanta al la Bonaera distrikto de Pilar.

Ĝi situas nur 10 kilometrojn de la ĉefurbo de la distrikto Pilar. Kun siaj pli ol  loĝantoj, ĝi estas la urbo kun la plej granda kresko en la lastaj jaroj, sed ankaŭ tiu, kiu alfrontas la plej grandajn problemojn, ĉar ĝiaj infrastrukturoj kaj servoj daŭre estas tiuj de vilaĝo. Ĝi situas 10&nbsp;km de la Industria Parko de Pilar, kiu laborigas  lokajn homojn. Ĝi nuntempe havas sancentron, policejon kaj fajrobrigadon fonditan la  kaj estas la unua taĉmento de la Centra Ĉefsidejo situanta en la urbo Pilar, krome, ekde 2008 ekzistas eksteraj oficejoj de UOM ("Unión Obrera Metalúrgica", Metalurgia Laborista Unio).

## Vidu ankaŭ 
* Villa Rosa (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Jordan Crooks

**Jordan CROOKS** (naskita 2002) estas kajmana naĝisto.

Li estas la mondĉampiono en la 25-metra naĝejo (Melburno 2022 ) kaj la monda rekordo en la 25-metra naĝejo (19,90 sekundoj) en la 50-metra liberstilo kaj tiel Li estis la unua naĝanto en historio se temas pri rompi la 20-sekundan baron en ĉi tiu naĝado.

Li reprezentis sian landon en la 2023 Monda Naĝado-Ĉampioneco en Fukuoka , Japanio en la 50-metra liberstilo, kie li venis 6-a en la finalo . 

Li reprezentis sian landon dum la 2024-datita somera olimpiko en Parizo en la 50-metra liberstilo kie li venis 8-a en la finalo. 

Li gajnis la unuan medalon de ajna koloro kaj la unua ora medalo por la Kajmana Insularo en ajnaj sportoj ĉe la 2022 FINA Monda Mallonga Kurso Naĝanta Ĉampionecojn .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Jordan Crooks ĉe SwimRankings.net
* Jordan Crooks ĉe Olympedia

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 2002
Kategorio:Sporto en Kajmana Insularo
Mango (modo)

**Mango** aŭ **Punto Fa, SL** estas multnacia modogrupo bazita norde de Barcelono kiu estas dediĉita al la dezajno, fabrikado kaj vendo de virina kaj vira modo kaj akcesoraĵoj . En 2020, Mango havis vendojn de ĉirkaŭ 1,8 miliardoj da eŭroj . Mango estas la dua plej granda hispana modogrupo post Inditex (Zara) kaj kontrolas tutmondan reton de siaj propraj kaj franĉizitaj podetalbutikoj de sia ĉefsidejo en Barcelono.

## Referencoj 
Kategorio:Vestaj varomarkoj
Kategorio:Katalunaj firmaoj
Artur Timóteo da Costa

**Artur Timóteo da Costa** estis afrik-brazila pentristo, desegnisto kaj dekoraciisto.

## Biografio
Arthur Timótheo da Costa estis naskita la 12-an de novembro 1882. Li kaj lia frato :pt:João Timóteo da Costa (kiu ankaŭ iĝis bonkonata pentristo) komencis siajn karierojn kiel metilernantoj ĉe la Monfarejo de Brazilo, dezajnante poŝtmarkojn kaj farante presaĵojn. Ĉe la Monfarejo, da Costa komencis siajn studojn, prenante desegnadajn lecionojn kaj alkutimiĝante sin kun la tekniko de Gravurado. En 1894, kun la permeso kaj patroneco de la Direktoro de la Monfarejo, ili eniris en la :pt:Escola Nacional de Belas Artes (nun parto de la Federala Universitato de Rio-de-Ĵanejro). Li studis sub Zeferino da Costa, Rodolfo Amoedo kaj Henrique Bernardelli. Lia frua arta evoluo estis plue nutrita fare de itala scenografisto :pt:Oreste Coliva. Inter 1895 kaj 1900, Da Costa neformale studis scenografion sub Coliva, kaj ankaŭ laboris kiel lia asistanto.
eta|maldekstre|400px|Eŭropa pejzaĝo ĉe sunsubiro.

Da Costa partoprenis multoblajn eldonojn de la "Exposição Gerais de Belas Artes", ĉiujara artekspozicio aranĝita fare de la Escola de Belas Artes. En 1907, li eniris la ekspozicion kaj gajnis vojaĝon al Eŭropo, pasigante iom da tempo en Parizo. Tio estis en la sama jaro kiam lia pentraĵo "Antes do Aleluia" rikoltis kritikistajn aplaŭdojn. La sekvan jaron, li vojaĝis al Parizo kie li restis dum 2 jaroj por studi.

Kune kun lia frato João Timóteo kaj alia duopo de fratartistoj, :pt:Carlos Chambelland kaj :pt:Rodolfo Chambelland, li partoprenis en la ornamado de la brazila pavilono ĉe la Torino Internacia ekspozicio de 1911.

El 1910 pluen, post lia reveno al Brazilo, Arthur estis tre produktiva artisto, establante sin kiel fama pentristo. En 1919, en Rio-de-Ĵanejro, kune kun grupo de kolegaj artistoj, li fondis la grupon "la Juventas". Tiun saman jaron, li kaj lia frato ornamis la ĉefhalon de la "Fluminese Futbalklubo". En 1921, li partoprenis en la "Exposição Gerais de Belas Artes" je la lasta fojo.

En la fruaj 1920-aj jaroj, li komencis montri signojn de mensmalsano kaj rapide plimalboniĝis tiel ke li estis nekapabla prizorgi sin. Li estis enhospitaligita en la Malsanulejo Petro la 2-a kaj mortis tie la 5-an de oktobro 1922.

## Vidu ankaŭ
* João Zeferino da Costa (1840-1915) brazila pentristo
* Rodolfo Amoedo (1857-1941) brazila pentristo, desegnisto kaj dekoraciisto
* Henrique Bernardelli (1857-1936)
* Oreste Coliva (fino de la 19-a jarcento-komenciĝo de la 20-a jarcento)
* João Timóteo da Costa (1879-1932) afrika-brazila pentristo
* Rodolfo Chambelland (1879-1967)  brazila pentristo, dekoraciisto kaj profesoro pri desegnado kaj desegnisto
* Carlos Chambelland (1884-1950) brazila pentristo, dekoraciisto kaj profesoro pri desegnado

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1822
Kategorio:Mortintoj en 1922
Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento

Kategorio:Brazilaj pentristoj
Kategorio:Brazilaj desegnistoj
Kategorio:Brazilaj dekoraciistoj
Černýš (Perštejn)

**Černýš** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Perštejn en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudokcidente de Perštejn. En la jaro 2014 ĉi tie estis registritaj 192 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Černýš** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,12&nbsp;km². En la katastra teritorio Černýš situas ankaŭ Lužný kaj Perštejn.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1431.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* En la katastra teritorio Černýš konserviĝis du pentaj krucoj. 

## Pluaj fotoj

Černýš - údolí obce pod vesnicí.jpg|Valo de Ohře sub la vilaĝo, en fono Doupova montaro
Ulice v Černýši.jpg|Strato en Černýš
Smírčí kříž na rozcestí severozápadně od Černýše (Q78782644) 01.jpg|Penta kruco

Kategorio:Perštejn
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Doupova montaro
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Petrova Lhota

**Petrova Lhota** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Studený en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1 km nordokcidente de Studený. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Sude la vilaĝo trafluas rojo Blažejovický potok, kiu estas maldekstraflanka alfluanto de rivero Želivka.

Petrova Lhota situas en katastra teritorio **Studený** kun areo 4,42&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1464.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Petrova Lhota, dům číslo 1 (1).jpg|Domo en Petrova Lhota
Petrova Lhota, dům číslo 8.jpg|Domo en Petrova Lhota
Petrova Lhota, dům číslo 13.jpg|Domo en Petrova Lhota
Petrova Lhota, zvonička (1).jpg|Sonorilejo

Kategorio:Studený
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Ralino

**Ralino** (*Rallina*) estas genro de birdoj de la rala familio, *Rallidae*. Ĝi enhavas kvar speciojn troviĝantaj en arbaroj kaj marĉoj en Azio kaj Aŭstralazio. Ili estas 18–34&nbsp;cm longaj kaj ĉefe brunecaj, ofte kun nigraj kaj blankaj markoj.

Kvar afrikaj specioj iam kutime metitaj en *Rallina* estas nun metitaj en la genron *Rallicula*; kelkaj taksonomiaj fakuloj plue metas ilin en *Rallina*, sed la markita seksa dimorfismo de *Rallicula* montras, ke ili ne estas veraj raloj entute, sed anstataŭe apartenas al la ĵus apartigita (kvankam iom similaj) sarotrua familio *Sarothruridae*.

## Specioj
La genro enhavas la jenajn kvar speciojn: Je 2023, la supozita nova specio estis registrita nur dufoje, en 2011 kaj 2015; tamen, en 2021 populacioj de *Rallina fasciata* kaj de *Rallina eurizonoides* estis malkovritaj loĝantaj en la Granda Nikobara Insulo. Tial plej verŝajne la "Grandnikobara krekso" estas hibrido inter tiuj du specioj, aŭ eĉ inter loka *Rallina fasciata* kaj vaganta individuo de *Rallina canningi* (esence intermeza laŭ aspekto inter ili).

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Rodolfo Amoedo

**Rodolfo AMOEDO** estis brazila pentristo, desegnisto, instruisto kaj dekoraciisto.

[eta|maldekstre|260ra|Ciklo de la orominado, [1892.]]

[eta|dekstre|300px|La ekiro de Jakobo, [1884.]]

## Biografio
Lia intereso pri arto kaj dekoracio komenciĝis kiam familiamiko (kiu estis lirikisto) invitis lin por labori sur la nun neplu ekzistanta Teatro São Pedro. En 1873, li enskribiĝis ĉe la "Liceu de Artes e Ofícios do Rio-de-Ĵanejro", kie li studis kun Victor Meirelles. La sekvan jaron, li translokiĝis al la :pt:Academia Imperial de Belas Artes. Liaj instruistoj tie inkludis Zeferino da Costa, :pt:Agostinho José da Mota kaj la skulptisto Francisco Manuel Chaves Pinheiro. En 1878, lia pentraĵo pri la "Ofero de Habelo" preskaŭ donis al li stipendion por studi en Eŭropo.

El 1879 ĝis 1887, li vivis kaj studis en Parizo. Komence, li sekvis la Académie Julian, sed finfine sukcesis enskribiĝi ĉe la Lernejo de Belartoj en 1880, kie li ricevis la gvidadon de :pt:Alexandre Cabanel, Paul Baudry kaj Puvis de Chavannes. Inter 1882 kaj 1884, li partoprenis la :pt:Pentrosalono de Parizo evoluigante siajn primarajn temojn pri mitologio, Bibliaj scenaroj kaj indiĝena arto.

Ĉe lia reveno al Rio-de-Ĵanejro en 1888, li estis nomumita "Honora Profesoro" de la Akademio, sed fakte li instruis ĉe la Escola Politécnica kaj okazigis sian unuan personan ekspozicion. Li gajnis oran medalon ĉe la Nacia Ekspozicio Memore de la 1-a Jarcento de la Malfermo de la Brazilaj Havenoj (1908).

Li poste iĝis Profesoro ĉe la Escola Nacional de Belas Artes, kie li instigis studentojn esplori la diversajn procezojn de pentrado (tempero, enkaŭstiko, akvarelo, ktp.). Li ankaŭ aktivis kiel Vicdirektoro kaj Interna Direktoro dum pluraj okazoj.

Aldone al liaj kanvasoj, li pentris panelojn por la Supremo Tribunal Federal en 1909, la Biblioteca Nacional kaj la Teatro Municipal el Rio-de-Ĵanejro en 1916. Du jarojn poste, li estis premiita al la Dua Katedro en la Lernejo de Pentrado, posteno kiun li tenis ĝis 1934. Inter liaj plej konataj studentoj estis la fratoj Arthur kaj :pt:João Timóteo da Costa, :pt:Lucílio de Albuquerque, :pt:Eliseu Visconti kaj :pt:Candido Portinari.

## Vidu ankaŭ
* Fileto de Kos (340 a. K.- 285 a. K.)

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj la 11-an de decembro
Kategorio:Naskiĝintoj en 1857
Kategorio:Mortintoj la 31-an de majo
Kategorio:Mortintoj en 1941
Kategorio:Naskiĝintoj en la 19-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Moritz Richard Schomburgk

**Moritz Richard SCHOMBURGK** (5a de Oktobro 1811 – 24a de Marto 1891), ĝenerale konata kiel **Richard Schomburgk**, estis germana botanikisto kaj zorgisto de la Adelaida Botanika Ĝardeno. 

## Kariero
Li studis botanikon en Berlino kaj en la Reĝaj Ĝardenoj en Potsdam.​ En 1844, li veturis en la brit-prusa Botanika Ekspedicio al Brita Gujano kaj al Brazilo, estrita de sia frato Robert. Li kolektis por la Muzeo de la Universitato de Berlino. Post la politika agitado en Eŭropo en 1848, li elmigris al Gawler, Suda Aŭstralio. En 1865, li iĝis direktoro de la Botanika Ĝardeno de Adelajdo, posteno kiun li retenis ĝis sia morto, estante sukcedita de Maurice William Holtze. En 1848, li verkis *Versuch einer Zusammenstellung der Flora und Fauna von Britisch-Guiana* (1848). 

La Ŝomburgka mikropigio estis oficiale priskribita de Jean Louis Cabanis kaj ĝia nomo estis dediĉita al Moritz Richard Schomburgk en "Reisen in Britisch-Guiana in den Jahren 1840-1844 : nebst einer Fauna und Flora Guiana's nach Vorlagen von Johannes Müller, Ehrenberg, Erichson, Klotzsch, Troschel, Cabanis und Andern" en 1848. Aliaj taksonoj nomitaj laŭ li estis la lacerto *Ctenotus schomburgkii*. kaj la fiŝo *Sillago schomburgkii*  Wilhelm Peters, 1864

## Aliaj verkoj 
* 1879. *On the Urari: The Deadly Arrow-Poison of the Macusis, an Indian Tribe in British Guiana*. Reimpreso de BiblioLife, 2015, 22 p. ISBN 1296743144, ISBN 9781296743147

* 1847. Jean Louis Cabanis, Moritz Richard Schomburgk, Christian Gottfried Ehrenberg, Franz Hermann Troschel, Wilhelm Ferdinand Erichson, Johannes Müller. ''Reisen in Britisch-Guiana in den Jahren 1840-1844: nebst einer Fauna und Flora Guiana's nach Vorlagen von Johannes Müller, Ehrenberg, Erichson, Klotzsch, Troschel, Cabanis und Andern*, J. J. Weber, 1847

* 1846. *Richard Schomburgk's Travels in British Guiana, 1840-1844'', v. 1. Publicó General Books LLC, 2010, 382 p. ISBN 1152586750, ISBN 9781152586758 reimpreso con Walter Edmund Roth. Publicó BiblioLife, 2015, 482 p. ISBN 1293988960, ISBN 9781293988961

## Referencoj
Kategorio:Germanaj botanikistoj
Phov

**Phov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Soběhrdy en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1 km norde de Soběhrdy. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Phov situas en katastra teritorio **Soběhrdy** kun areo 6,64&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1428.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Phov, konec vesnice.jpg|Fino de Phov
Phov, zahrady.jpg|Phov, ĝardenoj
Phov, střechy.jpg|Phov

Kategorio:Soběhrdy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Trikolora ralino

La **Trikolora ralino** aŭ *Ruĝkola ralo* (*Rallina tricolor *) estas akvobirdo de la rala familio, *Rallidae*. 

## Aspekto
La Ruĝkola ralo estas malgranda birdo (longo 25 cm, flugildistanco 40 cm, pezo 200 g). Ĝiaj kapo, kolo kaj brusto estas ruĝecbrunaj, kun pli pala nuanco de tiu koloro sur la gorĝo. La supraj partoj estas grizbrunaj, dum la subaj partoj estas grizbrunaj kun pala strio. La subflugiloj estas striecaj nigrablanke, la beko verda, kaj la kruroj grizbrunaj.

## Distribuado kaj habitato
Tiu specio vivas en Molukoj, Malgrandaj Sundoj, malaltaj teroj kaj apudaj insuloj de Nov-Gvineo kaj nordorienta Aŭstralio. Ili troviĝas en tropikaj pluvarbaroj kaj densa vegetaĵaro proksimaj al permanentaj malsekejoj.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Zoltán Barcsák

**Zoltán Barcsák** barĉAk], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barcsák Zoltán,** estis hungara agronomo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Arnót, li mortis  en Gödöllő.

## Biografio 
 maturiĝis en agrikultura mezlernejo en Putnok en 1952, poste li akiris agronomian diplomon en Agrikultura Universitato de Gödöllő en 1957. Post la diplomo li havis statuson en la universitato, poste li estis asistanto (1960–1964), lektoro (1964–1973), docento (1973–1988), profesoro (1988–1997), ankaŭ katedrestro (1989–1997). Intertempe li doktoriĝis en 1961, en la sekva jaro li akiris pedagogian diplomon, fine  li kandidatiĝis (CSc) en 1969 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis la herboj. Li edziĝis en 1959, en la sekva jaro filino naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1975-1999.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Különféle gyomirtószerek vizsgálata különböző termőhelyű természetes legelőkön.* (disertaĵo, 1961)
* *Vegyszeres gyomirtás és műtrágyázás hatása a gyep növényzetének összetételére és takarmányértékére.* (disertaĵo, 1968)
* *Legelők és rétek talajvédelme.* (studenta lernolibro, 1969)
* *Gyepgazdálkodási praktikum.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1971; 4-a eldono: 1984)
* *Legelő- és rétgazdálkodás.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1976)
* *Gazdaságos gyeptermesztés és hasznosítás.* (kunaŭtoro, 1986)
* *A gyepgazdálkodás néhány termesztési és hasznosítási módszerének fejlesztése. 1957–1992.* (disertaĵo, 1993)
* *Diet Selection Techniques in Natural Grasslands.* (kunaŭtoro, 1996)
* *Biogyep-gazdálkodás.* (2004)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vinbergardista turo (Budapeŝto)

La **Vinbergardista turo** hungare **Csősztorony** estas historia monumento ekde 1926 en Kőbánya (Budapeŝto, Hungario).
eta|maldekstre|Vinbergardista turo

## Historio 
En tiu areo estis kultivitaj vitoj precipe en la 19-a jarcento. La produktado kulminis en la 1840-aj jaroj, sed tiutempe ankaŭ la vinberŝteladoj oftiĝis. Tial oni konstruis vinbergardistan turon laŭ plano de Lőrinc Zofahl, kie la gardisto kun pafilo kontrolis la vitojn, eĉ li loĝis en la kela nivelo. La pafilo estis uzebla precipe kontraŭ la birdoj. En 1875 filoksero atakis la vitojn, iom poste la vitkulturo ĉesis. Oni konstruis loĝdomojn en la areo. Tamen la turo ne estis malkonstruita, ĉar la polico profitis ĝin, baldaŭ estis drinkejo, restoracio, nuntempe kafejeto, sed estas planoj por krei muzeetojn.
eta|Duobla kaj ronda fenestroj

## Priskribo 
La romanika konstruaĵo situas sola en korto, sed flanko de la domo rekte kontaktiĝas kun la trotuaro. Al unuetaĝa konstruaĵo kun kela nivelo aliĝas la tura parto, el kio el la supra parto altiĝas ronda turo havanta helikan ŝtuparejon ekstere.

Bildo de la turo estas videbla eĉ en blazono de Kőbánya.

## Eksteraj ligiloj 
## Fontoj 
* hungare kun foto
* datenoj

Kategorio:Belvederoj en Hungario
Kategorio:Budapeŝto
Andamana ralino

La **Andamana ralino** aŭ *Kanninga ralino* (*Rallina canningi*) estas akvobirdo de la rala familio, *Rallidae*. La latinlingviga epiteto *canningi* aludis al Charles Canning, 1a Grafo Canning (1812–1862), brita politikisto kaj Guberniestro de Barato.

Ĝi estas endemia de Andamanoj de oriente Hinda Oceano.

## Aspekto
thumb|maldekstre|Andamana ralino el kromolitografio en *The Game Birds of India, Burmah and Ceylon*, publikigita en 1890.
Ĉi tiu estas la plej granda Ralino, estante ĉirkaŭ 34 cm longa. Ĝi havas brilan kaŝtanan plumaron, ampleksan striecon en subaj partoj, senstriajn subvostajn kovrilojn, relative hele pomverdan bekon kaj relative longan kaj lanugan voston; kruroj kaj piedoj estas olivverdaj. Ĝi ankaŭ havas palan striecon en flugiloj limigitaj al eksteraj primaraj kaj pli grandaj kaj mezaj kovriloj. Junuloj estas pli senkoloraj kaj malpli elstare striecaj. 

Aliaj similaspektaj raloj estas aliaj Ralinoj kaj la ruĝbrusta ralo *Zapornia fusca*. Ili estas pli malgrandaj kaj ne havas verdajn bekon kaj krurojn. Postaj studoj montris, ke ĝi estas sufiĉe ofta en taŭga vivejo. Sekve, ĝi estis listigita kiel Malplej Zorgiga en 2017. BirdLife International taksas la populacion inter 10 000 kaj 25 000 individuoj.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Žíňany

**Žíňany** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Soběhrdy en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Soběhrdy. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Žíňany** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,48&nbsp;km². En la katastra teritorio Žíňany situas ankaŭ Žíňánky.

## Historio 
La unua skribmnecio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1085.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Sonorilejo el la jaro 1863

## Pluaj fotoj 

File:Soběhrdy, Žíňany, kříž.JPG|Sonorilejo en Žíňany
File:Žínany, domy II.jpg|Domoj (2019)
File:Žíňany, usedlost (2019).jpg|Bieneto (2019)
File:Žíňany, dvůr (2019).jpg|Pordego en la korton (2019
File:Žíňany, dům (2019).jpg|Domo (2019)

Kategorio:Soběhrdy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Hvozdec (Poříčí nad Sázavou)

**Hvozdec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Poříčí nad Sázavou en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km nordokcidente de Poříčí nad Sázavou. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hvozdec situas en katastra teritorio **Poříčí nad Sázavou** kun areo 9,27&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1390.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Poříčí nad Sázavou, Hvozdec, south view.jpg| Alveturejo en la vilaĝon
 Poříčí nad Sázavou, Hvozdec, old farm.jpg| Eksa bieno
 Poříčí nad Sázavou, Hvozdec, road to Sázava river.jpg| Domoj ĉe ŝoseo al Sázava

Kategorio:Poříčí nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj sur Sázava