open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kurbabeka pluvio

La **Kurbabeka pluvio**, *Anarhynchus frontalis*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estas endemia de Novzelando. Ĝi estas la nura birdospecio en la mondo kiu havas bekon kiu estas kurba en unu direkto, ĉiam dekstren (ĉe Krucbekulojs, ekz. *Loxia pytyopsittacus*, la pintoj de la maksiloj kaj makzeloj interkrucuĝas ĉar ili kurbiĝas en malaj direktoj, foje dekstren kaj foje maldekstren). Studo de 2015 trovis, ke  ĝi estas ene de la klado *Charadrius*, kaj aliaj novzelandaj pluvioj estus la plej proksimaj parencoj; La plej proksima estus la Novzelanda pluvio (*Charadrius obscurus*), kaj sekve la Duzona pluvio (*Charadrius bicinctus*).

La ino demetas ovojn inter rokoj laŭlonge de riveroj kaj forigas entrudulojn ŝajnigante esti malbonfarta kaj forirante el siaj ovaroj.

Ĝi estas taksita vundebla en la Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj de la Internacia Unio por la Konservo de Naturo (IUKN).

## Taksonomio
Francaj natursciencistoj Jean René Constant Quoy kaj Joseph Paul Gaimard priskribis la kurbabekan pluvion en 1832.

## Aspekto
La Kurbabeka pluvio estas malgranda, plumpa pluvio, 20-21 cm longa kaj peza inter 43 kaj 71 g. La plumaro estas iome sekse dimorfaj. La masklo havas blankajn frunton kaj palgrizajn kronon, nukon, dorson, flugilojn kaj voston kaj blankajn gorĝon, bruston, ventron kaj pugon, kun fajna nigra zono trans la brusto. Tiu bendo estas pli fajna ĉe la ino, kaj multe malpli klara ĉe ambaŭ seksoj en la nereprodukta sezono. La alia diferenco inter la seksoj estas malgranda nigra strio inter la blanka frunto kaj la griza krono, kiu ĉeestas ĉe la maskloj, sed ne la inoj. Kiel ĉe la brustbendo ĝi estas reduktita en la nereprodukta sezono. La plej karakteriza trajto de la birdo estas la longa nigra beko, kiu estas ĉiam kurba dekstren. La Kurbabeka pluvio estas la nura specio de birdo kun nesimetrie turnita beko. La ovoj estas tre palgrizaj kaj kovritaj per tre malgrandaj brunaj makuloj kiuj tre bone miksiĝas al la ĉirkaŭa ŝileto. Krome ankaŭ la ovoj estas tre bone kamuflitaj, la plenkreskaj birdoj kaj idoj estas tre malfacile videblaj kiam ili staras senmovaj. Idoj estas tre palgrizaj sur la supra duono de korpo kun nigraj makuletoj kaj blankaj sur la malsupra duono de la griza korpo.

La voĉo de la Kurbabeka pluvio estis priskribita kiel mallonga *ŭiit* dumfluge kaj uzata por signali alarmon, kaj pli severa voko estas uzata por signali pli grandan alarmon. Ĉirpanta sono estas uzata por defii agresemulon. Elnestuloj kaj junuloj faras altatonan mallongan pepon. Post reproduktado, ĉirkaŭ la fino de Decembro ĝis frua Februaro, ili lasas siajn reproduktejojn kaj migrao al neprofundaj estuaroj kaj ŝirmitaj marbordaj areoj en la Norda Insulo. Tiuj areoj estas Firth of Thames, kaj havenoj Manukau, Kaipara kaj Tauranga.

## Referencoj 
* Stephen Marchant; P. J. Higgins (eld.) (1994). *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: Volume 2: Raptors to Lapwings*. Oxford University Press, USA. 

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Nov-Zelando
Max Ehrhardt

**Max EHRHARDT** (naskiĝinta en 1866, mortinta la  en Vajmaro) estis germana arĥitekto kaj konstrua entreprenisto en Apolda. 

Kun la arĥitekto Rudolf Zapfe kaj la masona majstro Wilhelm Bischof fondis li  la firmaon sablo-/gruzoprilaborantan *Sand- und Kieswerke Weimar*, kiu de 1913 per drata kablovojo liveris konstrumaterialojn el la minejoj de Umpferstedt ĝis la vajmara strato *Eduard-Rosenthal-Straße*. Ehrhardt kaj Bischof en 1921 ekmalafergvidantis, pro ke Zapfe sole restis kiel posedanto.

Ehrhardt dezajnis la monumento por falintaj soldatoj de sur monto *Sperlingsberg* je Kapellendorf havante antaŭokule la Bismarck-monumenton de Wilhelm Kreis. En 1903 li publikigis ankaŭ paralelan bildfolian kolekton. La 12 metrojn alta turo estis inaŭgurita en la 13.10.1907. Komentisto laŭdis la informan enhavon de ĉi apuda bildaro. Ehrhardt verkis ankaŭ festan libreton pri la historio de vintrosporto en Turingio, kiu aperis en 1908. Ehrhardt estis inter 1907 kaj 1919 kasisto de la Turingia Vintrosporta Ligo kaj honora civitano de Oberhof. Al li ŝuldiĝas gravaj paŝoj en la oberhof-a evoluo je sportloko; similan rolon havis Curt Weidhaas. Ehrhardt postlasis donacon monan de 15 miloj da markoj.

Oni nomis por li ankaŭ placon en Oberhof, *Max-Ehrhardt-Platz*.

## Verkoj 
* *Bismarck im Denkmal des In- und Auslandes*, volumo I, Thüringische Verlags-Anstalt, Eisenach kaj Leipzig 1903.
* *Die Entwicklung des Wintersports im Thüringer Walde. Festschrift zum 24. Geburtstage Sr. königlichen Hoheit des Herzogs Carl Eduard von Sachen-Coburg und Gotha am 19. Juli 1908*

## Eksteraj ligiloj 
* sporta historio de Oberhof 

## Notoj 
Kategorio:Germanaj arkitektoj
Kategorio:Oberhof
Kategorio:Apolda
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Naskiĝintoj en 1866
Kategorio:Mortintoj en 1932
Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Roma Tiburtina (stacidomo)

**Roma Tiburtina** estas fervoja stacio en Romo, administrata de Grandi Stazioni, situanta sur la linio al Florenco, ĉe la kunfluo de la kvartaloj Pietralata, Nomentano kaj Tiburtino. En 2011 ĝi estis dediĉita al Camillo Benso, grafo de Cavour, kadre de la ceremonioj por la 150-a datreveno de la unuiĝo de Italio.

Kun pli ol 500 trajnoj tage,  ĉiutagaj transitoj kaj ĉirkaŭ 55 milionoj da pasaĝeroj jare ĝi estas la dua stacio en Romo kaj la sesa sur nacia nivelo.

[centra|400ra|eta|Fervojaj stacioj en Romo: [Roma Tiburtina (stacidomo)|Tiburtina, Termini, Ostiense]]

## Interkonektoj 
*  linio  (stacio '''')

## Bildgalerio 

Nuova Stazione di Roma Tiburtina - il cantiere - 09.2010 (11673400585).jpg|Nomŝildo
Roma Stazione Tiburtina - Italia (12367770685).jpg|Interno
ETR 500 Roma Tiburtina train station 2 20181231.jpg|Trajno ETR 500

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* Grandi Stazioni - Roma Tiburtina
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1866
Všeměry

**Všeměry** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km sude de Přídolí. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

**Všeměry** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,51&nbsp;km². Nomo Všeměry estas enhavita ankaŭ en la nomo de la najbara katastra teritorio Všeměry-Zátoň, sed kiu kiel parto de Zátoň apartenas al urbo Větřní. 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1557. 

En la jaroj 1869 kaj 1900–1910 la vilaĝo estas indikata sub nomo **Schömern**, en la jaroj 1880–1890 sub nomo **Zvoz**, ekde la jaro 1950 oni indikas ĝin Všeměry.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Přídolí-Všeměry (5207).jpg|Všeměry
Přídolí-Všeměry, náves (5206).jpg|Všeměry
Přídolí-Všeměry, kaplička (15.38.52).jpg|Kapeleto
Přídolí-Všeměry, výhled na statek (5214).jpg|Vido al bieno

Kategorio:Přídolí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Roma Ostiense (stacidomo)

**Roma Ostiense** estas fervoja stacio en Romo administrata de Rete Ferroviaria Italiana. La tria plej granda stacidomo en la ĉefurbo laŭ pasaĝernombroj post  kaj , ĝi prenis sian nomon de la kvartalo en kiu ĝi situas kaj estis inaŭgurita en 1940 surbaze de dezajno de la arkitekto Roberto Narducci.

Surtera trapasa stacio, kun 15 trakoj kaj 7 kajoj, ĝi reprezentas gravan centron de urba interŝanĝo kiel haltejo por multaj regionaj linioj (ekzemple, kun cellokoj Orte en la nordoriento, Viterbo kaj Civitavecchia en la nordokcidento kaj Fiumicina flughaveno okcidente), same kiel gravan transirejon de la Tirena linio sur kiu trajnoj el Piemonto kaj Ligurio pasas tra Pizo, ambaŭ direktiĝante al Romo kaj daŭrigante al aliaj cellokoj en Suda Italio.

[centra|400ra|eta|Fervojaj stacioj en Romo: [Roma Tiburtina (stacidomo)|Tiburtina, Termini, Ostiense]]

## Interkonektoj 
*  linio  (stacio '''')
* Stacidomo 
* Tramtransporto en Romo

centra|400ra|eta|Tramo

## Bildgalerio 

RomaOstiense2.JPG|Enirejo
Roma - stazione Ostiense - carrozza UIC-X - 1994.jpg|Superpasejo
E.464.340 corsa prova Roma Ostiense.jpg|Trajno

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1940
Zahořánky

**Zahořánky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km sudoriente de Přídolí. Estas ĉi tie registritaj 34 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Zahořánky situas en katastra teritorio **Malčice-Osek** kun areo 8,89&nbsp;km².  

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto

## Pluaj fotoj 

P7243870-Kaltenbirken-2011-07-24-Staveni.jpg|Zahořánky
Kaltenbirken-2011-07-24-VjezdDoVsiOdSeveru.jpg|Enveturejo

Kategorio:Přídolí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Machovice (Přídolí)

**Machovice** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudoriente de Český Krumlov. Troviĝas ĉi tie 5 domoj. 

Machovice situas en katastra teritorio **Spolí** kun areo 7,12&nbsp;km².  

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379. Post la dua mondmilito Machovice perdis plimulton de loĝantoj pro  ellandigo do la domaro komencis dezertiĝi. Ekde la 1-a de januaro 1973 la domaro estis ofice nuligita.

## Memorindaĵoj 
* Du kapeletoj

## Pluaj fotoj 

Machovice No107 (01).jpg|Machovice
Machovice No105 (01).jpg|Machovice
Machovice, shed (01).jpg|Machovice
Machovice, chapel north (01).jpg|Kapeleto norde de la vilaĝo
Machovice, chapel centre (01).jpg|Kapeleto en la centro

Kategorio:Přídolí
Kategorio:Domaroj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Batalo apud Mühldorf (955)

La **batalo apud Mühldorf** okazis verŝajne en la 1.5.955 apud Mühldorf am Inn finante por ĉiam la ribeloj de la liudolfidoj kio puŝis la Orientfrankan imperion en krizegon. La salcburga ĉefepiskopo Herold tiam estis kaptita fare de la bavara duko Henriko la 1-a. 

Post la forpaso de la luitpoldida duko Bertoldo, la reĝo enfeŭdigis la fraton Henriko la 1-a je Bavarujo por plifortigi la centran potencon de la germanaj reĝoj. Tiam la henrika nevo Luidolf el Ŝvabio sentis nerespektiĝon kaj startigis en 953, kun kelkaj gravaj luitpoldidoj, ribelon kontraŭreĝan. Milita eksplodo ne ekis antaŭ julio 953 per la sieĝo de Majenco kie troviĝis Liudolf. Sed jam antaŭ pasko evidentiĝis tiaj planoj, kiam reĝo Oto la 1-a venis en sian ne dece preparitan palatinejon de Ingelheim. 

Kiam mallonge pli malfrue la hungaroj venis marodadi al Bavarujo, la ribeloj faris armisticon kun Oto kun limdato de 15.6.954. Ĉe la dieto de Langenzenn en la 16.6.954 multaj el ili kapitulacis, inter kiuj estis kaj la lorena duko Konrado la Ruĝa - kontraŭe al Liudolf kaj la bavara palatino Arnulf la 2-a. Ĉar ili preferis marŝi en la direkto de Ratisbono. Ratisbone ilin ĉirkaŭis la truperoj otaj eksieĝonte. Dum provo eskapi, Arnulf mortis en la 22.6.954 en batalo kontraŭ trupoj de margrafo Gero. 

Ĉi konflikto ne vere finiĝis antaŭ la batalo apud Mühldorf, kie la salcburga arkiepiskopo (kiu estis favoranto de Liudolf) arestiĝis. Pune li estis blindigita kaj sendita ekzilen al Säben. La sekvanta batalo de Augsburg en la 10.8.955 taksendas grandioza venko de Oto, kiam la hungara minaco por Suda Germanujo ĉesis. 

## Eksteraj ligiloj 
* "Liudolfinger- und Liutpoldingeraufstand" - ĉe: *Historisches Lexikon Bayerns*
 
Muhldorf
Kategorio:Distrikto Mühldorf am Inn
Kategorio:955
Machovice (apartigilo)

Nomon **Machovice** havas pluraj lokoj:
* Machovice, parto de municipo Pertoltice en distrikto Kutná Hora
* Machovice (Přídolí), parto de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov
* Machovice (Čejkovice), pereinta vilaĝo kaj burgodomo sur teritorio de municipo Čejkovice en distrikto České Budějovice
Machovice

**Machovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pertoltice, troviĝanta en distrikto Kutná Hora. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 kilometrojn oriente de Pertoltice. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Machovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,26 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1406.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Image:Machovice_B._DomyVedlejsiCesta.jpg|Domoj ĉe apuda vojo
Image:Machovice_C._DomyHlavniCesta.jpg|Domoj apud ĉefa vojo
Image:Machovice E. Rybnicek.jpg|Fiŝlageto en la vilaĝo
Image:Machovice F. KrajinaOdVychodu.jpg|Vido de la orienta rando de vilaĝo

Kategorio:Pertoltice (distrikto Kutná Hora)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Roma Trastevere (stacidomo)

**Roma Trastevere** estas fervoja stacio en la urbo Romo situanta en Piazza Flavio Biondo malantaŭ la kvartalo Trastevere, en kontakto kun la areo Marconi kaj proksime de la kvartalo Portuense. Ĝi estas la kvina stacio en la ĉefurbo post , ,  kaj .

## Interkonektoj 
* Tramtransporto en Romo

centra|400ra|eta|Tramo

## Bildgalerio 

Roma Trastevere train station, 2022.jpg|Ekstero
Roma Trastevere railway station in 2018.01.jpg|Nomŝildo
Rome Jul 2023 16 27 13 789000.jpeg|Trajno

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1911
József Buday

**József Buday** [jOĵef budai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Buday József** estis hungara mezlerneja kaj universitata instruisto, ĵurnalisto. Lia familia nomvarianto estis *Budai*, lia filo estis Dénes Buday.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en katolika gimnazio, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1877, en la sekva jaro li doktoriĝis. Post la diplomo li studvojaĝis en Italio, poste li instruis en gimnazio en Újvidék, samtempe li kontribuis en la loka gazeto, pli malofte en ĉefurba gazeto. Inter 1883-1890 li instruis en mezlernejo en Budapeŝto, kie depost lia habilitiĝo (1890) li instruis en la Reĝa Universitato. Lia edzino naskis filon en 1890.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A bánsági német telepítvények és a Schulvereinok*. (1887)
* *Az egyéni halhatatlanság* (1887)
* *A positivismus nevelési rendszere* (1889)
* *Giordano Bruno élete és bölcselete* (1889)
* *Vázlatok a posivitismus történetéből* (1893)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 169-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vilsona pluvio

La **Vilsona pluvio**, *Anarhynchus wilsonia*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estis nomita laŭ la skot-usona ornitologo Alexander Wilson fare de lia amiko George Ord en 1814.

La Vilsona pluvio estas marborda vadbirdo kii reproduktiĝas en ambaŭ marbordoj de Ameriko el la Ekvatoro norden. Ilia teritorio etendiĝas norden kaj inkludas multon de la marbordo de Usono oriente, kaj de tiu de Pacifiko de Meksiko okcidente.

## Teritorio kaj habitato
Ĝi estas parte migranta. Birdoj lasas Usonon, escepte ĉe Florido, por vintri suden en Brazilo. Kelkaj meksikaj birdoj foriras por vintri en Peruo. Krom oni konas malgrandan loĝantan populacion el Brazilo, kiu estis konsiderita nova subspecio, nome *brasiliensis*, en 2008. En 2012 oni establis, ke tiu estas juna sinonimo, kaj ke la ĝusta nomo por la subspecio estas *crassirostris*. Tio signifas ankaŭ, ke unu el la subspecio de la Dezertpluvio estu alinomita.

, Florido.]] 
Tiu nur marborda pluvio nestas sur nuda skrapaĵo en sablaj strandoj aŭ sablaj areoj.

## Aspekto
La reprodukta masklo havas nigran brustobendon, bridojn kaj antaŭkronon, kaj ruĝecan maskon. Inoj kaj nereproduktantaj maskloj havas similan plumaron, sed la nigro de la reprodukta masklo estas anstataŭigita per bruna aŭ ruĝeca. Ne-reproduktuloj havas pli grizan nuancon ĉe la kapo kaj brustan bandon. Nematuraj birdoj estas similaj al la ino, sed la brustobendo ofte estas nekompleta. La supraj partoj de la plenkreskulo estas ĉefe malhelgrizaj, kun mallonga blanka flugilstrio kaj blankaj vostoflankoj. La subaj partoj estas blankaj escepte de brustobendo, kaj la kruroj estas rozkoloraj, pli helaj dum reproduktado. La malhela beko estas granda kaj peza por pluvio de ĉi tiu grandeco. La alvoko estas alta malforta fajfaĵo.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Mýto (Hořice na Šumavě)

**Mýto** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Hořice na Šumavě en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordokcidente de Hořice na Šumavě. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Mýto situas en katastra teritorio **Mýto u Hořic na Šumavě** kun areo 7,06&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Mýto estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita, sub la nomo *Mauthstadt,* al Nazia Germanio. Konsisto de la eksa municipo Mýto estis domaroj Hostínov, Skalné (ger. *Pinketschlag*) kaj Záhliní (ger. *Eisengrub*), kiuj pereis post la dua mondmilito.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Mýto 03.jpg|Mýto
Mýto 2.jpg|Mýto
Mýto 01.jpg|Mýto

Kategorio:Hořice na Šumavě
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Provodice

**Provodice** estas domaro en Ĉeĥio, parto de kampurbo Hořice na Šumavě en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km norde de Hořice na Šumavě. Estas ĉi tie registritaj 3 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Provodice situas komune kun Stěžerov en katastra teritorio **Svíba** kun areo 3,95&nbsp;km². Sed la pereinta vilaĝo Svíba, laŭ kiu la katastra teritorio estas nomita, situas ekster ĝi, en la katastra teritorio de la najbara municipo Polná na Šumavě.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1268. Minimume ĝis la jaro 1930 la domaro estis konsisto de municipo Švíba aŭ Svíba, en la jaro 1950 domaro de municipo Skláře, ekde la jaro 1961 parto de municipo Hořice na Šumavě.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Provodice (část obce Hořice na Šumavě v okrese Český Krumlov).jpg|Provodice
Kaplička Provodice.jpg|Kapeleto

Kategorio:Hořice na Šumavě
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Roma Porta San Paolo (stacidomo)

**Roma Porta San Paolo** (foje mallongigita al **Porta San Paolo** aŭ **PSP**) estas fervoja stacio en Romo kiu funkcias kiel norda finstacio de la fervojo Romo-Lido .

Situanta en la kvartalo Ostiense, en la teritorio de la VIII Municipio, ĝi estas konektita al la apuda haltejo Piramide de la metrolinio B kaj al la stacio  FS, atingebla per subpasejo.

## Interkonektoj 
*  linio  (stacio '''')
* Stacidomo 
* Tramtransporto en Romo

centra|400ra|eta|Tramo

## Bildgalerio 

PortaSanPaoloTrainStation.JPG|Vestiblo
SANPAOCOLO18082024 006A.jpg|Kajoj kaj trakoj
CAF MA300 - Met.Ro. Livrea.jpg|Trajno de Metromare

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
*  (ASTRAL) ()
*  (Cotral) (/)
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1924
Mihály Bába

**Mihály Bába** [mihAj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bába Mihály** estis hungara ĵurnalisto, tradukisto, lignaĵisto.

 naskiĝis  en Hajdúdorog, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 estis lignaĵisto (1936–1940), baldaŭ li maturiĝis en 1944, inter 1944–1948 li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány, inter 1948–1950 en Universitato de Varsovio. Dum la studentaj jaroj kaj poste li estis ankaŭ ĵurnalisto, inter 1978–1982 li redaktis gazeton pole. Tamen lia ĉefa okupiĝo estis traduki el la pola lingvo. Li ricevis premiojn inter 1968-1982.

## Liaj libroj 
* *A csintalan tapsifüles* (fabelo, 1966)
* *Hurok* (romano, 1967)
* *Ezer alakban* (noveloj, 1985)

## Liaj elektitaj tradukaĵoj 
* Marek Hłasko: *Első lépés a felhőkbe* (1950)
* :pl:Andrzej Piwowarczyk: *Királynő?!* (romano, 1958)
* :pl:Wojciech Zukrowski: *A millió elefánt országában* (1962)
* :pl:Władysław Jarnicki: *A gyanú árnyékában* (1968)
* :pl:Adam Bahdaj: *A pilóta és én* (1976)
* :pl:Małgorzata Musierowicz: *A karfiol virága* (romano, 1987) 

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* verkaro

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj lignaĵistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Eta Jenisejo

eta|Baseno de la Jenisejo
**Eta Jenisejo** aŭ **Malgranda Jenisejo** ( prononcata [ˈmalɨj (j)ɪnʲɪˈsʲej]; , signifanta malgranda rivero; , prononcita [ˈɕʲiɕgɪt ɢɔɮ]) estas la  km longa, maldekstra aŭ orienta fontorivero de la Jenisejo en Mongolio kaj la Sud-Siberia Respubliko Tuvio, Rusio ''''''.

Ĝi apartenas al la baseno de Jenisejo kaj ĝia propra baseno estas  km² . Preskaŭ laŭ sia tuta longo ĝi estas monta rivero kun torentaĵoj.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Siberio
Kategorio:Riveroj en Tuvio
Kategorio:Riveroj en Mongolio
Kategorio:Internaciaj riveroj en Azio
Kategorio:Alfluantoj de Jenisejo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Stěžerov

**Stěžerov** estas solejo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Hořice na Šumavě en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km norde de Hořice na Šumavě. Estas ĉi tie registrita 1 adreso. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Stěžerov situas komune kun Provodice en katastra teritorio **Svíba** kun areo 3,95&nbsp;km². Sed la pereinta vilaĝo Svíba, laŭ kiu la katastra teritorio estas nomita, situas ekster ĝi, en la katastra teritorio de la najbara municipo Polná na Šumavě.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1440. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj kaj interesaĵoj 
* Super la detruita bieno U Plchů konserviĝis niĉa kapelo.
* Proksime de la domaro kondukas fervojlinio el České Budějovice al Černý Kříž kaj ĉe Stěžerov ĝi kondukas sur ŝtona viadukto.

## Pluaj fotoj 

Kaple Stěžerov.jpg|Kapelo
Hořice, Stěžerov, house No2 01.jpg|Domo n-ro 2
Podjezd pod tratí, Stěžerov (01).jpg|Viadukto
Hořice, Stěžerov, Polečnice 01.jpg|Rojo Polečnice

Kategorio:Hořice na Šumavě
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Granda Jenisejo

eta|Baseno de la Jenisejo
La **Granda Jenisejo** (, , signifante Granda Rivero) estas la 605 km longa dekstra fontrivero de la Jenisejo en la Respubliko de Tuvio, Rusio. Ĝi estas la ĝusta fonto de Jenisejo, ĉe ĝia kunfluejo kun la Malgranda Jenisejo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fiŝkaptante en Rusio

Kategorio:Riveroj en Siberio
Kategorio:Riveroj en Tuvio
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Alfluantoj de Jenisejo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Skláře (Hořice na Šumavě)

**Skláře** (, antaŭe ankaŭ Teutschmannov (ger. *Teutschmannsdorf*)) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Hořice na Šumavě en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordoriente de Hořice na Šumavě. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Skláře situas en katastra teritorio **Skláře na Šumavě** kun areo 2,39&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1788. Antaŭe ĉi tie situis mastruma korto kaj vitrofarejo.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Skláře (část obce Hořice na Šumavě v okrese Český Krumlov) 02.jpg|Skláře
Skláře (část obce Hořice na Šumavě v okrese Český Krumlov) 07.jpg|Skláře

Kategorio:Hořice na Šumavě
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Herbopluvio

La **Herbopluvio**, *Anarhynchus pecuarius*, nomita ankaŭ *Kitlitza pluvio*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. La specia nomo, *pecuarius*, signifas "herbovorulo", reference al habitato de paŝtejoj.

Ĝi estas malgranda birdospecio (35–40 g) kiu reproduktiĝas ĉe marbordaj kaj internaj salakvaj marĉoj, sablaj aŭ kotaj riverbordoj aŭ alkalaj herbejoj kun malalta herbaro. Ĝi estas indiĝena de multo de Sub-Sahara Afriko, la delto de Nilo kaj Madagaskaro. Oni supozas, ke ĝi estas ĉefe poligama kaj havas unuforman plumaron.

## Priskribo
[maldekstre|170ra|thumb|Bildo de [Heinrich von Kittlitz, laŭ kiu oni nomis alternative la specion.]]
[thumb|maldekstre|270ra|En [Masai Mara, Kenjo.]]
La plenkreskuloj estas 14 ĝis 16 cm longaj. En reprodukta plumaro ĝi havas grizbrunajn dorson, kronon, kaj flugilojn, dum la malsupraj partoj kaj la brusto estas blankaj kun oranĝkoloraj nuancoj. Iliaj longaj kruroj estas malhelgrizaj. La frunto kaj la gorĝo estas blankaj, kun brido kaj frunta strio nigra, kaj tiu etendiĝas kiel bendo flanke kaj al malantaŭa kolo.

Vintre, la plenkreskuloj perdas la distingan vizaĝan bildon kaj similas al Marborda pluvio, sed ili estas pli malgrandaj kaj la kruroj kaj la beko estas pli longaj. Ili havas suprajn partojn ne tiom unuformaj, kaj ĉiam montras roz- aŭ oranĝ-nuancojn bruste. Junuloj estas similaj al vintraj plenkreskuloj, sed la kolormarkoj de malsupraj partoj limiĝas al mallarĝa areo en la gorĝo. Dumfluge, la unuarangaj flugilplumoj estas malhelaj kun blanka strio.

Ili manĝas ĉe areoj de seka koto aŭ malalta herbo, ĝenerale proksime de akvo, kaj same ĝenerale senvertebrulojn, kiel insektojn, vermojn, krustulojn kaj moluskojn.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

## Eksteraj ligiloj
* Kittlitz plover – Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Šebanov

**Šebanov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Hořice na Šumavě en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Hořice na Šumavě. Estas ĉi tie registritaj 51 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

**Šebanov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,55&nbsp;km². Al Šebanov apartenas ankaŭ katastra teritorio *Cipín* kun areo 3,42&nbsp;km² kaj *Žestov* kun areo 2,25&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1530. Al la vilaĝo nun apartenas nun ankaŭ parte pereinta Žestov (), en kiu en la jaro 1921 vivis 158 loĝantoj, el tio 152 germanoj en 22 domoj, kaj nun tute pereinta Cipín (), kiu havis en la jaro 1921 sume (inkluzive de Žestov, kiu tiam estis ĝia domaro) 301 loĝantoj, el tio 292 germanoj en 45 domoj (te. al Cipín mem alfalis 143 loĝantoj en 23 domoj). Apartenis ĉi tien ankaŭ domaroj Mýtina (), Tatry (ankaŭ Hamerské Tatry, Tatrov, Tetřiny, ger. *Tattern*) kaj Těchlov ().

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Sebanov kaple.jpg|Kapelo

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Cipín sur www.zanikleobce.cz
* Žestov sur www.zanikleobce.cz

Kategorio:Hořice na Šumavě
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Karacu

**Karacu,** (japane 唐津市) estas urbego, ankaŭ marhaveno en Gubernio Saga, en la insulo, samtempe regiono Kiuŝuo en Japanio. La loknomo signifas: kontinenta Orienta Azio kaj haveno (komprenu: haveno inter Japanio kun Ĉinio kaj Koreio).
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 Karacu havis populacion de . La loĝantaro malpliiĝas ekde la 1960-aj jaroj.

## Geografio 
Karacu situas laŭ la maro ĉe rivero, sed la urbego havas ankaŭ kelkajn loĝatajn enmarajn insulojn. Gubernia sidejo Saga (urbo) troviĝas 37,  Fukuoka 44, Kurume 54, Kitakjuŝu 92, ĉefurbo Tokio 929 kilometrojn aere https://www.distancefromto.net/. 

## Historio 
En la hodiaŭa loko de Karacu estis konstruita fortikaĵo en 1591, sed en 1602 alia fortikaĵo konstruiĝis ĝuste en nuna koro de Kuracu. Inter alie Karacu estis establita kun kreado de la moderna municipsistemo supozeble en 1889 kaj ties areo pligrandiĝis kun la najbareco en 1924, dum en 1921 urbiĝis. Karacu denove pligrandiĝis en 1941, 1954, 1958, 1966 kaj 2006.

## Ekonomio 
Karacu havas varian ekonomion. La ĉefaj agrikulturaj produktoj estas la fruktoj, rizoj, sojfaboj, hordeoj, tritikoj, legomoj, kaj brutaro. La industrio havas signifajn ferfabrikojn.

## Eduko 
En Karacu nur mez- kaj bazlernejoj ekzistas.

## Klimato 
Karacu situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas  kaj ĝi varias inter . La jarpluvo averaĝas 1979 milimetrojn. En ĉiuj monatoj pluvas, inter junio-aŭgusto pli ofte pluvas, inter novembro-februaro iomete la pluvo estas malpli, respektive malofte neĝas.

## Trafiko 
eta|
Karacu estas ligita fervoje kaj ĉefvoje al la regiono, krome la haveno prosperis jam ekde la historiaj tempoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeo
* kastelo aŭ fortikaĵo
* festivalo
* proksime Naturaj Parkoj

## Famaj nomportantoj 
* asteroido 29514 Karatsu

## Ĝemelurboj 
*  Sogvipo Sud-Koreio
*  Jangĝoŭ Ĉinio
*  Josu Sud-Koreio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Sanktahelena pluvio

La **Sanktahelena pluvio**, *Anarhynchus sanctaehelenae*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estas endemia de la insulo Sankta Heleno meze de Suda Atlantiko. La birdo estas simila laŭ aspekto al la Herbopluvio kaj al la Madagaskara pluvio, sed estas iom pli granda kaj al ĝi mankas ĉamkoloraro. Ĝi estas la nacia birdo de Sankta Heleno kaj estis bildigita en moneroj. Populacioj ĝenerale malpliiĝis. Minacoj estas predado fare de katoj, enkonduko de ordinara minao, senarbarigo, trafiko, la flughaveno kaj projektita ventogeneratorejo. En 2016, la populacio estis rekuperinta ĉirkaŭ 560 maturuloj, el antaŭa minimumo de malpli ol 200 en 2006; tiukadre la specio estis relistigita en la kategorion de vundeblaj specioj el antaŭa taksado kiel draste endanĝerita.

## Priskribo
Herbopluvio estas la plej proksima parenco de tiu birdospecio. La Sanktahelena pluvio estas ĝenerale pli granda (ĉirkaŭ 15&nbsp;cm granda) kun pli maldikaj kruroj. Ĝi havas ruĝecbrunan kronon, ĝeneralan blankan vizaĝon kun ĉirkaŭkrona malhela strio kaj oli markita nigra bendo en la nigra beko tra la okulo al la malantaŭa kolo. La malsupraj partoj estas nigraj.

La birdo estis por la unua fojo menciita en 1638, kaj estas la nacia birdo de Sankta Heleno, aperas en la blazono kaj en la flago de la insulo. Ĝi aperis ankaŭ en la dorso de moneroj antaŭ 1998.

Tiu pluvio estas loĝanta la tutan jaron sur malfermaj areoj de Sankta Heleno, kaj oni supozas, ke disvastigita senarbarigo en la insulo, kvankam ĝenerale damaĝa por la ekosistemo de la insulo, fakte favoris tiun apartan specion, ĉar ĝi vivas en malfermaj maldensejoj de la arbaro.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

## Eksteraj ligiloj
* St Helena National Trust – St Helena Wirebird or Plover 
* Retejo kun informaro pri la birdo 

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Atlantiko
Kategorio:Sankta Heleno
Fervojlinio České Budějovice – Černý Kříž

**Fervojlinio České Budějovice – Černý Kříž** (en horaro por vojaĝantoj markita sub numero **194**) estas unurela regiona fervojo, kiu kondukas el suda rando de České Budějovice, kie deflankiĝas el&nbsp;fervojoj al Linz, tra Český Krumlov, Kájov kaj Nová Pec ĝis Černý Kříž. La trafiko sur la feervojlinio estis komencita en tri etapoj en la jaroj 1891, 1892 kaj 1910, la ĉefa kaŭzo por la konstruado estis forveturigo de ligno el arbaroj de familio Schwarzenberg kaj grafito el minejoj iam apartenintaj ankaŭ al tiu familio, plu ankaŭ konstruado kunigo en Bavarion. La regulan personan transporton certigas de horaro 2017/18 kompanio GW Train Regio,sur la fervojlinio de 2016/17 veturas ankaŭ rapidtrajnoj de České dráhy.

## Rilataj artikoloj
* Fervoja limpasejo Stožec-Haidmühle

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 
* ŠVÁB, Jiří. Trať České Budějovice-Volary. In: Informační a servisní centrum Český Krumlov [online]. Český Krumlov: RAIL SERVICE, 2018, 5.1.2015 [cit. 2018-04-10]. Dostupné z: http://c-krumlov.cz/text-trat-ceske-budejovice-volary-historie-trate/
* popis trati na ŽelPage


České Budějovice - Černý Kříž
Kategorio:Fervoja transporto en distrikto České Budějovice
Kategorio:Fervoja transporto en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Fervoja transporto en distrikto Prachatice
Kategorio:Transportaj konstruaĵoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Transportaj konstruaĵoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Transportaj konstruaĵoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Transporto en České Budějovice
Kategorio:Konstruaĵoj en Stožec
Kategorio:Ŝpuro 1435 mm
Kastelo Laurier

La **Kastelo Laurier** (kaj angle kaj franca Fairmont *Château Laurier* [ŝato frontenak]) estas hotelo kaj arkitektura orientilo en la centro de Otavo, Kanado. La hotelo situas ĉe la intersekcio de Rideau Street kaj Sussex Drive. Ĝia dezajno (la tielnomata "château" stilo), havas analogojn en aliaj lokoj en Nordameriko (ekzemple, Kastelo Frontenac, t.n. *Château Frontenac*).

La instalaĵo estis malfermita en 1912 kaj estas klasifikita kiel nacia historia loko ekde 1981 . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Kasteloj
Kategorio:Otavo
Kategorio:Konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1912
Kategorio:Hoteloj en Kanado
Hotelo Empress

**La Fairmont Empress**, ofte konata kiel nur The Empress (*imperiestrino*), estas historia kastelhotelo en Viktorio, ĉefurbo de la kanada provinco Brita Kolumbio. La hotelo estis deklarita Nacia Historia Monumento de Kanado fare de la kanada registaro la 27-an de novembro 1975 . 

La imperiestrino situas sur la Interna Haveno de Viktorio, ene de vido de la provinca parlamento kaj la Reĝa Brit-Kolumbia Muzeo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Listo Emporis (enarkivigita)
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1908
Kategorio:Hoteloj en Kanado
Ruĝkrona pluvio

La **Ruĝkrona pluvio**, *Ruĝeckrona pluvio* aŭ *Rufkrona pluvio*, *Anarhynchus ruficapillus*, nomita ankaŭ *Ruĝecbrunkrona pluvio*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi reproduktiĝas en Aŭstralio. Tiu specio estas proksime rilata al (kaj foje konsiderata samspecia kun) Marborda pluvio, Java pluvio kaj Blankafrunta pluvio.

## Description
thumb|maldekstre|Ino
Ruĝkronaj pluvioj havas blankajn fruntojn kaj malsuprajn partojn. Iliaj supraj partoj estas ĉefe grizbrunaj. Plenkreskaj maskloj havas rufajn aŭ ruĝecbrunajn kronojn kaj nukojn. Plenkreskaj inoj havas pli palrufajn kaj grizbrunajn kronojn kaj nukojn, kun palaj bridostriojn. La supraj flugiloj de *Charadrius ruficapillus* montras malhelbrunajn flugilplumojn kaj unuarangajn kovrilojn kun blanka flugilstrion videblan dumfluge. Ilia longo estas de 14–16&nbsp;cm kaj ilia enverguro estas de 27–34&nbsp;cm; ili pezas 35–40 g.

La reprodukta plumaro de masklo montras ruĝecbrunajn kronon kaj nukon kun nigraj bordoj ĝis kolflankoj, krom tre markita nigra traokula strio ĝis la nigra beko. Ina kaj nereprodukta plumaro estas pli senkolora kun manko de nigraj bordoj.

## Distribuado kaj habitato
thumb|maldekstre|Manly Marina, sudorienta Kvinslando, Aŭstralio.
La Ruĝkrona pluvio estas disvastigita en Aŭstralio; ĝi estas vaganta en Novzelando, kaj ĝi reproduktiĝis tie fojojn en malgrandaj nombroj inter la 1950–aj kaj 1980-aj jaroj. La specio okupas teritorion de marbordaj kaj internaj habitatoj, kiel estuaroj, golfetoj, strandoj, sablejoj kaj kotejoj, krom internaj salakvaj malsekejoj. Ĝi troviĝas ankaŭ en internaj malsekejaj areoj kun nuda grundo.

## Manĝo
thumb|"Nesto" kun ovoj.
La Ruĝkrona pluvio manĝas ĉefe malgrandajn senvertebrulojn, speciale moluskojn, krustulojn kaj vermojn.

## Reproduktado
[thumb|maldekstre|Ido adoptanta [kamuflado|kamuflan sintenon kiu helpas eviton de detekto fare de eblaj predantoj kiel mevoj kaj korvedoj.]]
La Ruĝkrona pluvio estas sezona reproduktulo en marbordoj de Aŭstralio, sed ili reproduktiĝas reage al neantaŭvideblaj pluvoj interne. Tiu pluvio nestumas surgrunde proksime de malsekejo; la nesto estas malgranda skrapaĵo engrunde, kun apenaŭ kovro. La ovodemetado konsistas de du palaj flavecbrunaj ovoj makulecaj je nigraj punktoj. La kovado daŭras 30 tagoj kaj ĝi estas farita ĉefe de la ino. Post eloviĝo, la idoj estas vid- kaj mov-kapablaj kaj relative maturaj (fruuloj); ili elnestiĝas tuj post eloviĝo (nidifugaj).

## Konservado
Kun granda teritorio kaj sen montro de grava populacimalpliiĝo, la konservostatuso de tiu specio estis Malplej Zorgiga.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 
* BirdLife International. (2006). Species factsheet: *Charadrius ruficapillus*. Elŝutita el http://www.birdlife.org la 12an de Februaro 2007
* Marchant, S.; Higgins, P.J.; & Davies, J.N. (eld). (1994). *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds.  Volume 2: Raptors to Lapwings*. Oxford University Press: Melbourne.  

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Hotelo Fort Garry

La **Hotelo Fort Garry** () estas hotelo en Vinipego, en la provinco de Manitobo, Kanado. La konstruaĵo estis konstruita inter 1911 kaj 1913. La Fort Garry Hotelo estas konstruita en la kastelstilo ''''''   . 

La hotelo estis deklarita Nacia Historia Monumento de Kanado fare de la kanada registaro en 1981  .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1913
Kategorio:Hoteloj en Kanado
Hotelo Reĝino Elizabeto

La **Hotelo Reĝino Elizabeto** (oficiale , ) estas hotelo situanta en Montrealo, Kanado . 

Ĝi estis konstruita en 1958 kaj ĝi poste estis vendita al la Canadian Pacific Hotelĉeno, nun Fairmont Hotels and Resorts .

Situante ĉe 900 Boulevard René-Lévesque Ouest, en la urbocentro, ĝi estas konektita kaj al la centra stacidomo kaj al la metroo.

Ĝi estas plej konata pro esti la ejo kie John Lennon kaj Yoko Ono tenis sian duan *Bed-In* de la 26-an de majo ĝis la 2-an de junio 1969, en ĉambro 1742, post esti neitaj eniro al Usono. La unua *Bed-In* okazis pli frue tiun jaron ĉe la Hilton en Amsterdamo. Ono kaj Lennon ankaŭ surbendigis la kanton *Give Peace a Chance* ĉe la tiu-ĉi hotelo.

La hotelo bonvenigis multajn aliajn elstarajn gastojn, inkluzive de preskaŭ la tuta brita reĝa familio .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1958
Kategorio:Hoteloj en Kanado
Hotelo Royal York

eta|La Balsalono estas eventejo en la hotelo kun ole-pentrita plafonon.
eta|La Koncerta Halo estas unu el pluraj eventeoj ĉe la Reĝa York Hotelo.
eta|La orienta alo de la Reĝa York estis kompletigita en 1959.
La **Fairmont Royal York** estas luksa hotelo en la centro de Toronto. Ĝi situas sur Front Street laŭlarĝe de Union Station. 
La hotelo apartenas al la hotelĉeno *Fairmont Hotels and Resorts*, kiu ankaŭ funkciigas la Kastelo Frontenac en Kebekurbo. La hotelo estas konektita pere de subtera tunelo al PATH, la subtera urbo de Toronto.

Unu el la plej grandaj hoteloj en Toronto, kun karakteriza aspekto simila al kruciĝo inter fruaj oficejaj konstruaĵoj. La konstruaĵo ofte estas prezentita en poŝtkartoj kaj fotoj ĉar ĝi staras antaŭ la aliaj nubskrapuloj de la Financa Distrikto.

La Fairmont Royal York estis dezajnita fare de la kanada arkitektura firmao *Ross and Macdonald* kaj la arkitekto Henry Sproatt kaj malfermiĝis la 11-an de junio 1929. Je 124 metroj (28 etaĝoj), ĝi estis la plej alta konstruaĵo en la grandurbo ĝis 1931 kaj la plej alta kaj plej granda hotelo en la Brita Ŝtatkomunumo. La hotelo origine havis  ĉambrojn kaj havis proksimume  ĉambrojn ekde sia pligrandiĝo en 1959 kun orienta alo . 

La hotelo tradicie funkcias kiel loĝejo por Elizabeto la 2-a kaj la brita reĝa familio dum iliaj vizitoj en Toronto. En ĉi tiuj kazoj, etaĝo estas rezervita por la Reĝino kaj ŝiaj kunuloj. La nuna hotelo estas la tria en ĉi tiu ejo; ĝi anstataŭigis la malnovan Queen's Hotel .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1929
Kategorio:Hoteloj en Kanado
Hotelo Vankuvero

La **Hotelo Vankuvero** () estas 556-ĉambra luksa hotelo en la kanada grandurbo de Vankuvero. Ĝi situas en la urbocentro ĉe la intersekcio de Strato West Georgia kaj Burrard Street, tuj apud Katedralo Christ Church. La konstruaĵo estas 111 metrojn alta, havas 17 etaĝojn kaj estas posedata de Fairmont Hotels and Resorts. De 1939 ĝis 1972 ĝi estis la plej alta konstruaĵo en la grandurbo antaŭ ol ĝi estis anstataŭigita per la Toronta Dominion Tower . Ĝi anstataŭigis la Marsoldatan Konstruaĵon kiel la plej alta konstruaĵo.

## Historio 
Ekzistis du antaŭaj konstruaĵoj nomitaj *Hotel Vancouver*, kiuj staris unu blokon for ĉe la intersekciĝo de Granville Street kaj Okcidenta Kartvelia Strato. La unua kvinetaĝa konstruaĵo de la malfrua 19-a jarcento estis anstataŭigita en 1916 per 77-metro-alta nova konstruaĵo en la novrenesanca stilo. Dum la Dua Mondmilito, la dua hotelo funkciis kiel truploĝejo. Post la milito, ĝi estis okupita fare de senhejmaj veteranoj. Ĝi estis disfaligita en 1949.

Konstrulaboroj en kio nun estas la Hotelo Vankuvero komenciĝis en 1928 nome de la Kanada Nacia Fervojo, sed estis haltitaj dum kvin jaroj dum la Granda Depresio . La Kanad-Pacifika Fervojo interligiĝis kiel partnero kaj la konstruaĵo, konstruita en Dekostilo , estis malfermita en majo 1939 . Ĝis 1999, la hotelo apartenis al la hotelĉeno Canadian Pacific Hotels, kiu tiam estis forigita de la grupo sub la nomo Fairmont.

La fasado de la Hotelo Vankuvero funkciis kiel fono por la televidserio *The Suite Life of Zack and Cody* kaj la filmo *Fifty Shades of Grey*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1939
Kategorio:Hoteloj en Kanado
Jolán Mánn

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Mánn Jolán** estis hungara aktoro, zoologo. Ŝiaj originaj familiaj nomvariantoj estis *Maán, Máhn*, ŝiaj ambaŭ geedziĝaj nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Aranyossy Gyuláné, Chyzer Kornélné*.

 naskiĝis en 1850 en Buziás (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Buziaș en Rumanio), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 debutis sur scenejo en Budao (urbo) en 1867 apartenanta al teatra kompanio de György Molnár. Post 2 jaroj ŝi ricevis signifajn inajn rolojn en Miskolc, Szeged kaj Kecskemét. Ŝi apartenis al teatra trupo de Gyula Aranyossy inter 1874-1875 (kiu estis ŝia unua edzo), poste al trupo de Ignác Krecsányi ĝis 1877. Intertempe en 1876 ŝi divorcis kaj post 2 jaroj ŝi edziniĝis al Kornél Chyzer. Ĝismorte ŝi estis zoologo apud sia edzo.

## Elektitaj roloj 
* Zsigmond Czakó: *Végrendelet* - Antónia
* Feuillet: *Delila* - Márta
* Lajos Hegedűs: *Hazatértek* - Flóra

## Elektitaj kontribuoj 
* *Utszélről.* (vojaĝpriskribo, 1887)
* *Vidék. Milyen egy kis város hete.* (1890)
* *Crkvenicáról a magyar horvát tengerpartról.* (1891)
* *Tizenhat nap az óceánon.* (1907)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj zoologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Brunbenda pluvio

La **Brunbenda pluvio**, *Anarhynchus pallidus*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Tiu specio havas grandan teritorion, distribuite tra Suda Afriko. Tamen, ĝi fakte okupas tre malgrandan areon.

## Aspekto
Ĝi iĝas proksimume 15 cm alta kaj havas proporcie longajn malhelajn krurojn, nigrajn bridajn kaj traokulajn striojn kondukantajn al nigra beko. La frunto, gorĝo kaj ventro estas blankaj, dum rimarkinda kaŝtanbruna brustobendo (kiu nomas la specion) kuniĝas kun samkolora bendo sur la antaŭkrono. Dorso kaj krono estas grizecbrunaj.

## Kutimaro
Kvankam la movoj de tiu specio varias laŭlonge de sia teritorio kaj tial estas malbone komprenitaj, ĝi supozeble estas parta migranto.

## Habitato
Tiu specio estas plejparte rilata al alkala kaj sala akvo.

### Distribuado
*Charadrius pallidus* havas du apartaj populacioj. La nomiga subspecio troviĝas en Angolo, Bocvano, Kenjo, Mozambiko, Namibio, Sudafriko, Tanzanio, Zambio kaj Zimbabvo. La subspecio *venustus* troviĝas nur en la Rifta Valo en Kenjo kaj Tanzanio. Estas forta genetika diverĝo iter tiuj du subspecioj.

Tamen, ĉar ĝi troveblas en malpli ol dek lokoj en la nereprodukta sezono, kaj ties habitata kvalito malpliiĝas, la Brunbenda pluvio estas taksita kiel Preskaŭ Minacata en la Ruĝa Listo de IUCN de 2007.

### Populacio
La tutmonda populacio estis ĉirkaŭkalkulita je 17 500 individuoj. For de la reprodukta sezono, Walvis Bay kaj Sandwich Harbour en Namibio kaj la Lago Natron en Tanzanio povas teni ĉirkaŭ 87% de la tutmonda populacio.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 
* BirdLife International (2007a): 2006-2007 Red List status changes. Alirita la 26an de aŭgusto 2007.
* BirdLife International (2007b): Chestnut-banded Plover - BirdLife Species Factsheet. Alirita la 26an de aŭgusto 2007.

## Eksteraj ligiloj
* Brunbenda pluvio - Species text in The Atlas of Southern African Birds.

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Insulo Bowen

**Insulo Bowen** () estas sendepende administrita insulo ses kilometrojn okcidente de Vankuvero en Howe Sound, Brita Kolumbio . La insulo estas proksimume ses kilometrojn larĝa kaj dek du kilometrojn longa kaj havas areon de 50.14 km². Ĝi estas aŭtonoma municipo samnoma kaj apartenas al la distrikto Metropolo Vankuvero.

La plej grandaj setlejlokoj estas Snug Cove (ĉe la marbordo) kaj Artisan Square (ĉe la centro de la insulo).

Bowen Island estas hejmo de Apodaca Provincial Park kaj la Bowen Island Ecological Reserve. Krome, la insulo situas en la areo de la biosfera rezervejo ''Atl'ka7tsme/Howe Sound'', lastatempe establita en septembro 2021, unu el la tri biosferaj rezervoj de Unesko en la provinco . 

En 2007, ekzistis 3,551 konstantaj loĝantoj sur la insulo, sed ĝi ankaŭ estas populara feriejo . La insulo estas ligita al la ĉeflando per pramservo al Horseshoe Bay en Okcidenta Vankuvero, funkciigita fare de BC Ferries. Ĉirkaŭ 500 laboristoj kaj 200 studentoj navedas al la ĉeftero ĉiutage.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Insuloj de Brita Kolumbio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Malajzia pluvio

La **Malajzia pluvio**, *Anarhynchus peronii*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi nestumas sur strandoj kaj salebenaĵoj de Sudorienta Azio.

## Aspekto
La Malajzia pluvio estas 15&nbsp;cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 35–42 g. La masklo povas estis rekonata pro fajna nigra bendo ĉirkaŭ la kolo; la ruĝecbruna krono estas apartigita de la blanka frunto per nigra zono; krome estas nigra traokula strio al la nigra beko. La ino havas fajnan brunan bendon. La kruroj estas helaj. La voĉo estas milda *tŭit*.

## Reproduktado
La malajzia pluvio demetas du ĝis kvin (plej ofte tri) kriptajn ovojn sur malgrandaj skrapaĵoj sur strandoj. La ovoj estas kovataj de kaj la masklo kaj la ino dum ĉirkaŭ 30 tagoj, kaj poste ambaŭ gepatroj prizorgas la frumaturajn idojn ĝis ili povas flugi post ĉirkaŭ 30 pliaj tagoj. En Tajlando, ili povas fari plurajn ovodemetadojn post sukcesa aŭ malsukcesa ovodemetado dum la reprodukta sezono kiu komenciĝas fine de marto kaj povas daŭri ĝis septembro. Ili manĝas senvertebrulojn sur la strandoj kaj ŝlimejoj.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Azio