open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dezső Jenei

**Dezső JENEI** rumania hungara inĝeniero pri mekaniko, tradukisto, vortaristo. Li naskiĝis en Naszód la 7-an de novembro 1919 kaj mortis en Kluĵo la 6-an de oktobro 2004.

## Kariero 
Dezső Jenei akiris diplomon Universitato József Nádor de Budapeŝto (1942). De 1945 li instruis, poste li estis ĉefinĝeniero de Maŝinfabriko Tehnofrig de Kluĵo (1949–73).

## Verkoj 
* *Útmutatások az elektrotechnikai laboratórium mérési gyakorlataihoz* (altlerneja prelegaro, kun Kálmán Füstös, Kolozsvár, 1949);
* *Román–magyar műszaki szótár* (kun András Biró kaj Vilmos Rohonyi , Kriterion Kézikönyvek 1979);
* *Magyar–román műszaki szótár I–II* (kun András Biró kaj Vilmos Rohonyi. Kriterion Kézikönyvek 1981);
* *Magyar–román műszaki szótár*, kune kun Attila Pálfalvi kaj Gábor Tuzson.

## Fonto 
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj inĝenieroj
Windows 8

**Windows 8** aŭ esperantigite **Vindozo 8** estas grafika operaciumo de la serio Windows por personaj komputiloj, inkluzive de hejmaj komputiloj kaj laborstacioj, tekokomputiloj, tabletaj komputiloj kaj komunikilo-centroj. Ĝi publikiĝis la 1-an de aŭgusto 2012, anstataŭigante la pli fruan sistemon Windows 7, kaj en 2013 ĝin sekvis la posta sistemo *Windows 8.1*. Servo de operaciuma aktualeco estis garantiata ĝis la 12-a de januaro 2016.

Uzantinterfac-dezajnisto Jakob Nielsen tute ne ŝatis kion li trovis en Windows 8, kiun li nomas "misgvidita" produkto.

## Referencoj 
Kategorio:Vindozo
András Várady

**András VÁRADY** [vAradi] hungara filozofo, verkisto, poeto. Li naskiĝis en Braŝovo la 28-an de aprilo 1887 kaj mortis en Usono post la 30-an de decembro 1966.

## Kariero 
Pri la kariero kaj verkaro de András Várady bedaŭrinde ne estas troveblaj aliaj indikoj.

## Fonto 
* AMERIKAI-MAGYAR LEXIKON 

Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Atanáz Orosz

**Atanáz Orosz** [oros], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Orosz Atanáz** estas hungara grekokatolika pastro, monaĥo, episkopo, eklezia verkisto, profesoro.

Atanáz Orosz http://uj.katolikus.hu/cikk.php?h=1605 naskiĝis la  1960 en Nyíregyháza.

## Biografio 
Atanáz Orosz lernis filozofion kaj teologion en katolika universitato. Li doktoriĝis en 1984, li pastriĝis en la sekva jaro en Budapeŝto. Inter 1985-1987 li plulernis en Romo. Li nelonge estis pastro en Máriapócs kaj Budapeŝto. En 1989 li estis prefekto en grekokatolia instituto en sia naskiĝurbo. En 1991 li vojaĝis al Chevetogne por lerni la monaĥecon. Post 2 jaroj li hejmenvenis por esti rektoro en altlernejo. En 1995 li revenis al monaĥejo Chevetogne, kie li monaĥiĝis en 1996. Li fondis monaĥejon en 1999 en Dámóc, kie li vivis sola ekde 2008. Post 2 jaroj li ricevis taskojn en eklezia edukejo. En 2011 li episkopiĝis.

Lia slogano estas: „Szeretlek téged, Uram!”.

## Liaj elektitaj libroj 
* ’’Isten a szeretet’’ (Dio estas la amo). (2002)
* ’’Pentekosztárion avagy Húsvét-Pünkösdi Énektár’’ (2002)
* ’’Hetvenes-bibliás és patrisztikus tanulmányok’’ (2004) - studoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* 1605 hungarlingva biografio kun foto
* http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/borosz.html

Kategorio:Hungaraj grekokatolikaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj grekokatolikaj monaĥoj
Enpanigo

**Enpanigo** (latine: impanatio) estas termino utiligita por priskribi la union de la korpo de Kristo kun la pano de la Eŭkaristio: la diaj atributoj de Kristo estus kundividitaj kun la Eŭkaristio tra lia korpo. Tiu vidpunkto trovas sian bazon sur la analogio kun la Hipostaza unio de Kristo: Dio farita karno en la persono de Jesuo Kristo certigus ke "Dio sin igas pano" en la Eŭkaristio.

Tion vidinte kiel *herezon*, la Katolika Eklezio, ĝin konsideras kiel la kunsubstancigon, sed tiu juĝo estas rifuzita ĉe la Luterana Eklezio: dum Lutero ne vidis neceson sin deklari pri la kunsubstancigo (la substanco de la korpo kaj de la sango ĉeestas kune kun la substanco de la pano kaj vino) aŭ pri enpanigo (Dio fariĝas laŭlitere pano), lia movado tendencis ĉiam pli al elekto de sia pozicio.

Fakte, ĉiam la evoluiĝo de la kristana penso monstras la reprezentado pri koncepto plurfoje; per la variado de la doktrinoj kaj de la sentemeco, la teorio de la enpanigo trapasis el la jeso de Johano de Damasko kaj de Alberto la Granda (kaj do ne kontraŭata ĉe membroj de la kristanaj komunumoj, orienta kaj okcidenta) al maljeso de la kondamno kiel *herezo* en la katolika kampo.

Sankta Johano de Damasko, efektive, konfesis vidpunkton pri la eŭkaristia transformiĝo kiel "*kvazaŭ enpanigo*": "estas du ekzisto-manieroj de la korpo de Kristo. Kiel Spirito, Li malsupreniris Marian por alestigi la korpon de la dia enkarniĝanta Verbo, kaj kiel Spirito Li malsupreniras sur la panon kaj sur la vinon kaj ilin estigas al unusola korpo. Tiu eŭkaristia korpo diferencas el la glora korpo, ĉar la unua povas esti dispecigita kaj manĝata, dum la dua estas senŝanĝa, sed ambaŭ estas unu per la "hipostaza unio". Kiel oni vidas, temas pli pri komparoj kaj distingoj ol doktrinoj.

Inter la luteranoj, estos Andreo Osiandro la unua kiu simpatiis por enpanigo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Eŭkaristio
* Transsubstancigo
* Kunsubstancigo
* Panerumo
* Berengaro de Tours
* Kvara Laterana Koncilio

Kategorio:Eŭkaristio
Kategorio:Herezo
József Rudnyánszky (episkopo)

**József Rudnyánszky** [jOĵef rudnjAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rudnyánszky József** estis hungara pastro, episkopo, kanoniko. Lia nobela antaŭnomo estis *dezséri*.

József Rudnyánszky http://www.geni.com/people/J%C3%B3zsef-Rudny%C3%A1nszky/6000000013370353506 naskiĝis la  1788 en Hungara reĝlando en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). Li mortis la  1859 en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio), 1859.

## Biografio 
József Rudnyánszky lernis teologion en Pest (urbo) kaj Vieno. Li pastriĝis en 1812, poste li laboris laŭvice en kirkoj de Léva, Buda, Óbuda. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* episkopa arkivisto en 1817
* episkopa sekretario en 1822
* kanoniko en 1832 en Esztergom
* episkopo en Besztercebánya en 1844.
Dum la Hungara revolucio de 1848 li entuziasme apogis la sendependiĝon, tial en 1849 li estis akuzita kaj kondamnita al prizono. Li ne plu estis episkopo. Li estas entombigita en Primasa baziliko de Esztergom.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero R kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Muzeo Burgo Reichenfels (Hohenleuben)

eta|En la burga interna korto, parto de la
muzeo.
La **Muzeo Burgo Reichenfels** () troviĝas en Hohenleuben, Germanujo (Reichenfels nr 1a).

## Priskribo de la loko 
La muzeo taksatas la plej malnova burĝa muzeo de tuta Germanlando! Ĝin fondis en 1825 la historia societo *Vogtländischer Altertumsforschender Verein zu Hohenleuben*, kies sidejo estas ekde 1990 en la muzeo.

La kolektoj estas en muzea teritorio aparte por ili instalita ekde 1950, en la korto de Burgo Reichenfels.

## Kolektoj 
La profilon de la muzeo formis la kolektoj de la menciita societo, speciale ili pri prahistorio kaj frua historio kun impresaj pecoj de la elfositaĵoj ĉe Ranis el la Latena epoko.

Krome influis la scienca biblioteko kun ĉ. 35.000 volumoj, inter ili gravaj fakliteraturaĵoj pri la historio de Vogtlando kaj la iamaj Reuß-aj teritorioj; finfine gravis por la karakterizo de la muzeo la arkivo de la societo.

Aliaj temoj jenas:
* historio kaj agado de la historia societo
* objektoj pri la historio de Burgo Reichenfels kiel ankaŭ de Kastelo Hohenleuben
* permana teksado kaj produktado de cigaroj
* vivo de Georg Kresse, kamparana generalo kaj loka heroo en la Tridekjara milito
* natursciencaĵoj: la regionaj bestoj; mineralogio kaj geologio de la ĉirkaŭaĵoj; ŝtonoj kun enskriboj
* armiloj

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 98

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo ()

Hohenleuben
Kategorio:Distrikto Greiz
Hohenleuben
Hohenleuben
Tram-metroo de Rouen

La **Tram-metroo de Rouen** (, loke konata kiel "Métro de Rouen") konsistas el reto de du-linia tramvojo en urbo Rouen (: Rueno), Seine-Maritime, Normandio, Francio.

La tramvojo operacias kiel unu norda vojo kun du sudaj branĉoj al Saint-Étienne-du-Rouvray kaj Le Grand-Quevilly. La kombinita norda vojo de la tramvojo veturas tra  longa subtera sekcio en la centro de urbo Rouen; la cetero de la tramvojo al la sudo de la subtera porcio veturas surtere sur segregita vojo.

## Moderna tramo 
En 1991, konstruo de nova tram-sistemo komenciĝis.

"Métrobus" estis malfermita la . Prilumante la fakton ke la nova transporta rimedo teĥnike estas malpeza fervojo/tramvojo, loĝantoj de Rouen kaj ĝiaj ĉirkaŭurboj kutimiĝis nomi ĝin la 'métro' (metroo). En septembro 1997 la tramvojo estis prilongigita al *Technopôle du Madrillet*.

### Teĥnikaĵoj 
* Longeco de la reto: 
* Nombro de haltejoj: 31
* Nombro de tramoj: 28
* Kapacito de tramo: 178
* Meza komerca rapido: 
* Maksimuma rapido: 60&nbsp;km/h
* Taga trafiko:  (2010)
* Malfermaj horoj: 5 h ĝis 23.30 h
* Frekvenco de servo: ĉiujn 3 minutojn (en pinta horo); ĉiujn 20 minutojn (ekster pinta horo)

## Mapo 
centre|700ra|eta|Mapo de tram-metroo de Rouen kaj busoj TEOR

## Veturanta materialo 
Veturanta materialo estas de tipo malpeza fervojo; la GEC Alsthom Tramway Français Standard (TFS), simila al tiuj uzataj en la Tramtransporto en Grenoblo (1987) kaj Tramtransporto en Parizo T1.

En januaro 2010 al Alstom estis aljuĝita kontrakto de €90m por provizi 27 tramojn Citadis 402 en 2011–2012 por anstataŭigi la tramojn de TFS.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Tramo
* Tramvojo
* Tram-metroo
* Rouen
* Metroo
* Alstom Citadis
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo
*  Rouen en *UrbanRail.net*
* cartometro.com
* Rouen Valo de Sejno Normandio

## Tradukfonto 
Kategorio:Transporto en Rueno
Rueno
Rueno
Rueno
Rueno
Rueno
Mont-Blanc (departemento)

[eta|250px|Sudo de la [Unua franca imperio en 1811, kun situo de la departemento Mont-Blanc.]]
**Mont-Blanc** estas la nomo de eksa franca departemento, kiu ekzistis de 1792 ĝis 1815. Ĝia ĉefurbo estis Chambéry, kaj ĝia teritorio kongruis kun tiu de la duklando de Savojo, kiu tiam apartenis al la regno de Sardio.

## Referencoj 
Kategorio:Savojo
Kategorio:Eksaj departementoj de Francio
Ĵagiro

**Ĵagiro** (kelkfoje *Jaghir*, *jaghire* aŭ *jagir*) estis gubernio aŭ feŭdo atribuita al regionaj guberniestroj de iliaj imperiestroj en Barato. Ĵagiro kutime estis malgranda distrikto ene de imperio, administrita de guberniestro nomita *Jaghirdar*.

## Referencoj
* http://dictionary.reference.com/browse/jaghir(http://dictionary.reference.com/browse/jaghir)

Jagiro
Sindhia

**Sindhia** aŭ **Sindia** estis la reganta maratha familio de Ujjain kaj de Gvalior, eksa princlando en Barato.

La dinastio estis fondita de Rânojî Sindhia, kiun Baji Rao la 1-a nomumis kiel guberniestron de Malwa en 1726. Gvalior fariĝis grava regiona potenco en la lasta duono de la 18-a jarcento.

Kategorio:Dinastioj de Barato
Konsularo (Francio)

[eta|dekstra|250px|La tri konsuloj : [Jean-Jacques-Régis de Cambacérès|Cambacérès, Bonaparte, Lebrun.]]
La **Konsularo** () estas la nomo de la politika reĝimo, kiu rezultis el la puĉo de la 18-a de brumero (9-a de novembro 1799) kaj el la disfalo de la Direktoraro (1795-1799) en Francio. La konstitucio de la 8-a jaro tiam fondis aŭtoritatan reĝimon, kiu estis regita oficiale de tri konsuloj (kaj neoficiale nur de la "Unua Konsulo", Napoléon Bonaparte, kiu cetere atribuis al si tutvivan mandaton en 1802).

La Konsularo daŭris ĝis la 18-a de majo 1804, kiam estis proklamita la Unua franca imperio.

## Vidu ankaŭ 
* Konservisma Senato

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Unua Franca Imperio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1799
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1804
Rusa-turka milito (1768-1774)

[eta|dekstra|250ra|*Alegorio de venko de [Katerino la 2-a (Rusio)|Katerino kontraŭ la Turkoj*, Stefano Torelli, 1772.]]
La **6-a rusa-turka milito** daŭris de 1768 ĝis 1774. La Rusia Imperio oponis la Otomanan Imperion, kiu cetere alianciĝis kun la Krimea Ĥanlando.

Rusio celis akiri maraliron ĉe la Nigra Maro.

Kategorio:Ruso-Turkaj militoj
Ordeno de Sankta Ludoviko

eta|dekstra|250px|Kruco de la ordeno de Sankta Ludoviko
La **Reĝa kaj Militista Ordeno de Sankta Ludoviko** (france *Ordre Royal et Militaire de Saint-Louis*) estis militista kaj kavalira ordeno fondita la 5-an de aprilo 1693 de Ludoviko la 14-a de Francio kaj nomita laŭ Sankta Ludoviko (Ludoviko la 9-a).

Ĝi celis rekompensi elstarajn oficirojn, kaj estas rimarkinda kiel la unua medalo atribuebla al nenobeloj.

## Referencoj 
Sankta Ludoviko
12622 Doppelmayr

'*12622 *Doppelmayr'''* estas asteroido de la
asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando)
en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo, matematikisto kaj kartografo Johann Gabriel Doppelmayr (1677–1750), kiu laboris en Nurnbergo. Lia *Atlas Coelestis in quo Mundus Spectabilis...'', publikigita en 1742 estas unu el plej gravaj ĉielaj atlasoj de la 18-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Futbala matĉo inter la Elektitaro de Esperanto kaj la Armen-devena Argentina Komunumo

eta|Uniformo de la Esperanta Elektitaro, por la matĉo de la 31a de julio 2014 inter la esperanta teamo kaj la armen-devena argentina komunumo en Bonaero, kadre de la 99a UK.

La **Futbala matĉo inter la Elektitaro de Esperanto kaj la Armen-devena Argentina Komunumo** estis amika internacia matĉo okazinta la 31-an de julio 2014, kadre de la UK 2014, en la argentina urbo de Bonaero.

La matĉon ludis la teamoj de la armen-devena komunumo de Argentino kaj la ĵus kreita *Esperanta Elektitato*. La teamo de Esperantujo estis komponita de partoprenintoj de la universala kongreso kiuj mem sinproponis por ludi tiun matĉon. Per tiu matĉo la ambaŭ teamoj iĝis oficialaj membroj de la Sudamerika Konsilio pri Novaj Federacioj (CSANF), kiu kunigas en Sudameriko teamojn de landoj aŭ nacioj kiuj ne membras en FIFA. La esperanta teamo ankaŭ iĝis oficiala membro de la NF-Ligo. Antaŭ la matĉo prelegis reprezentantoj de la esperanta kaj armen-devena komunumo, por Esperantujo prelegis la tiama prezidanto de UEA Mark Fettes.

La rezulto de la matĉo estis venko de la armen-devena teamo 8 goloj kontraŭ 3. La CSANF donacis al ambaŭ teamojn pokalon kiuj reprezentas la internacian amikecon. Malgraŭ la rezulto, la evento estis konsiderata granda sukceso por la Esperanto-movado.

## Ludantoj de la esperanta teamo 
eta|250px|Spektantaro de la matĉo.
Dum la trejnada matĉo okazinta la 26-an de Julio 2014, la trejnistaro elektis ludantaron el 20 personoj. La listo de ludantoj estas la jena:

* 1 - Adrian ALEJANDRO 
* 2 - Roman EFREMOV 
* 3 - Agustín KRUCHOWSKY 
* 4 - Fráncel BRIEL GIL  (1-a kapitano)
* 5 - Gonzalo SIRIO  (2-a kapitano)
* 6 - Mauro MARTINEZ 
* 7 - Alejandro CABRERA 
* 8 - Sergei LOKIS 
* 9 - Emile MALANDA 20px
* 10 - Pedro Paulo de Freitas PAULINHO  (3-a kapitano)
* 11 - Jefferson RUBIO BOHÓRQUEZ 
* 13 - Thomas KLEEMANN 
* 14 - Lionel FESTA 
* 15 - Maximiliano CATANIA 
* 16 - Pablo FISHER 
* 17 - Leonardo DICCIARDELLI 
* 18 - Fernando SUÁREZ 20px
* 19 - Rafael LÓPEZ BINAGHI 
* 20 - Alejandro DEMASI 

### Trejnistaro 
eta|250px|La pokaloj de internacia amikeco.

La esperanta teamo kalkulis kun 3 trejnistoj, ĉiuj argentinanoj kaj anoj de la radio-programo argentina "Bola sin manija". Ili estas:

# Juan Pablo ALVAREZ
# Jorge MONTANARI
# Francisco Godinez GALAY

La teĥnikaj helpantoj estis:

* Adrian DESIDERATO
* Patricio GRONDA
* Marcos ZURITA

## Informo pri la matĉo 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  *(blogaĵo de la spektanto)*

Kategorio:Esperanta teamo de futbalo
Kategorio:2014 en Argentino
Kategorio:UK 2014
Kategorio:Armena diasporo
Kategorio:Sporto en Bonaero
Kategorio:Futbalo en Argentino
Ordeno de Sanktaj Maŭrico kaj Lazaro

eta|dekstra|200px|Insigno de komandoro de la ordeno.
La **ordeno de Sanktaj Maŭrico kaj Lazaro** estas kavalira ordeno atribuata de la savoja dinastio, kies membroj malnovtempe estis reĝoj de Italio. La ordeno estis fondita per kuniĝo de la originaj ordeno de Sankta Lazaro kaj ordeno de Sankta Maŭrico en 1572. Proksimume du mil homoj estis ĝis hodiaŭ akceptitaj.

Maŭrico kaj Lazaro
Mont-Tonnerre

eta|250px|Karto de la departemento.
**Mont-Tonnerre** estas la nomo de eksa franca departemento, kiu ekzistis de 1797 ĝis 1814 kaj situis en teritorio de la hodiaŭaj Rejnlando-Palatinato kaj Sarlando en Germanio. Sian nomon la departemento havas de la monto Donnersberg, kiu altas 687 metrojn, pli ol iu alia punkto de la regiono. Donnersberg () aŭ Mont Tonnerre () signifas monto tondro. Ĝia ĉefurbo estis Majenco, kaj grava parto de ĝia teritorio fontis el la iama elektoprinclando Elekto-Majenco. Ĉefurboj de ĝiaj distriktoj estis Spiro, Kaiserslautern kaj Du-Pontoj.

## Vidu ankaŭ 
* Elektoepiskoplando Majenco
* Distrikto Donnersberg

## Referencoj 
* Disertaĵo de Franz Usinger 1911: *Das Bistum Mainz unter französischer Herrschaft (1798-1814)*. (Vidu )

Kategorio:Eksaj departementoj de Francio
Kategorio:Historio de Rejnlando-Palatinato

Kategorio:Sarlando
Kategorio:Majenco
Muzeo pri pupoj

**Muzeo pri pupoj** (pupmuzeo) estas muzeo prezentanta pupojn. Tiu aktivaĵo rilatas ĉefe al historio kaj antropologio, nome por koni kiel oni konstruis tiajn artaĵojn (tio gravas ĉefe por antikvaj civilizoj) kaj kiel ludis iamaj geinfanoj (tio gravas ankaŭ por neantikvaj epokoj). En kelkaj tiaj muzeoj oni disponas apartan fakon por teatropupoj, kaj tio rilatas al teatro kaj al vivigo de literaturo (gantpupoj, pupoj de Pinokjo, Don Kiĥoto ktp.), ĉe aliaj aparta fako estas miniaturoj (Mon plaisir en Arnstadt, Germanio.).

## Pupmuzeoj en la mondo (elekto) 
* Mon plaisir en Arnstadt, Germanio.
* Sankt-Peterburga muzeo pri pupoj (Sankt-Peterburgo, border|20px Rusio)
* Muzeo pri pupdomoj (Erfurt)

## Vidu ankaŭ 
* Muzeo pri ludiloj

Kategorio:Muzeoj pri pupoj
Kamŝafto

eta|Turniĝanta kamŝafto
dekstra|eta|Kamŝafto aktivigas valvojn de motoro

La **kamŝafto**  estas ŝafto de maŝino ekipita per unu aŭ pluraj kamoj, kiuj ekigas difinitan agon je ĉiu turno de la ŝafto.

Interalie kamŝaftoj estas uzataj en kontroliloj por aktivigi elektrajn ŝaltilojn, sed ilia plej grava kaj konata uzo estas tiu en piŝtomotoroj (eksplodmotoro).

## Kamŝafto de piŝtomotoro 
En piŝtomotoro la kamŝafto estas parto de la kontrolilo de la enlasantaj kaj ellasantaj valvoj. Ĝia tasko estas malfermi kaj fermi la valvojn en la ĝusta momento, por ebligi bonan funkciadon de la motoro.

## Referencoj 
Kategorio:Inĝenierarto
Kategorio:Eksplodmotoroj
Kategorio:Maŝinoj
Johann Gabriel Doppelmayr

**Johann Gabriel Doppelmayr** ( Nurnbergo;  Nurnbergo) estis germana matematikisto kaj astronomo.

## Vivo 
Doppelmayr naskiĝis en Nurnbergo kiel filo de komercisto. En 1696 li komencis studadon de juro en Altdorf, sed baldaŭ li iris al Halle, kie li studis matematikon kaj fizikon. Pli poste li iĝis profesoro pri matematiko en Nurnbergo.

Lia plej fama verko, la *Historische Nachricht von den Nürnbergischen Mathematicis und Künstlern* ("Historia novaĵo pri la nurnbergaj matematikistoj kaj artistoj") aperis en 1730.

Dum sia vivo li famis precipe kiel matematikisto. Ek de 1728 li okupiĝis pri la konstruado de teraj kaj astronomiaj globusoj.
Lia *Atlas Coelestis in quo Mundus Spectabilis...*, publikigita en 1742 estas unu el plej gravaj ĉielaj atlasoj de la 18-a jarcento.

La asteroido 12622 Doppelmayr kaj du strukturoj sur la luno estas nomataj honore al li.

## Literaturo 
* Hans Gaab: Johann Gabriel Doppelmayr (1677–1750). In: Dick, Wolfgang R.; Hamel, Jürgen (Hrsg.): Beiträge zur Astronomiegeschichte, Band 4. Frankfurt am Main: Harri Deutsch 2001, S. 46–99

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj sciencistoj
Kategorio:Universitato de Altdorf
Interkelta Festivalo de Lorient

eta|Parado de sakŝalmoj (Festivalo 2006)
La **Interkelta Festivalo de Lorient** (: Festival Interceltique de Lorient; : Emvod ar Gelted en Oriant) estis fondita en Lorient, Bretonio en 1971. Tiu ĉiujara evento disvolviĝas en la koro de la urbo en aŭgusto: estas muzikistoj de tradicia kelta muziko, dancistoj, pentristoj, skulptistoj, verkistoj.

Tiuj artistoj venas de Bretonio, Kornvalo, Kimrio, Irlando, Skotlando, Manksinsulo, Insulo de Breton-Kabo, Galegio, Asturio, kaj de ĉiuj landoj interesitaj en la kelta diasporo.

La ĉefaj lokoj de la festivalo situas ĉie en la urbo. La plej formalaj eventoj okazas en *Palais des Congrès*, *Grand Théâtre* aŭ en preĝejo Saint-Louis. La plej grandaj eventoj okazas en *Parc de Moustoir* (stadiono de Football Club Lorient-Bretagne Sud, kiu povas enteni ĝis ), aŭ en la fiŝkapta haveno de Keroman.

La spektakla Granda Parado de Keltaj Nacioj okazas dimanĉon matene kun pli ol , kantistoj, dancistoj kaj flut-bandoj de ĉie en la kelta mondo paradante tra la stratoj en kostumo.

## Vidu ankaŭ 
* Keltaj nacioj

## Eksteraj ligiloj 
*   Oficiala retejo

## Tradukfonto 
Kategorio:Muzikaj festivaloj
Kategorio:Bretona muziko
Preĝejo Katarina de Aleksandrio (Újkér)

La **preĝejo Katarina de Aleksandrio** estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Újkér (Hungario).

## Historio 
En la mezepoko jam funkciis en tiu vilaĝo kirko. En la malfrua 16-a jarcento luteranoj profitis ĝin. La katolikoj reakiris ĝin en 1661. Oni plene trakonstruis la preĝejon depost 1730. La nun videbla formo estas videbla ekde 1873, tiam oni konstruis la krucnavon. La orgeno ekfunkciis en la 1930-aj jaroj. Ekstera renoviĝo okazis en 2011.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en korto. La fasado konsistas ĉefe kaj meze el kvadrata turo, kies pinto estas okan gula piramido. La enirejo troviĝas en la malsupra parto de la turo. La navo havas ankaŭ krucnavon antaŭ la sanktejo. La navo finiĝas en duonronda sanktejo. Interne galerio etendiĝas por la orgeno. Kontraŭe sur muro de la sanktejo estas videbla fresko pri martireco de Katarina pentrita en 1968. La ĉefaltara bildo prezentas fianĉiniĝon de Katarina pentrita en 1883. En la navo diversaj skulptaĵoj estas videblaj.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare kun fotoj

Ujker
Ujker
Senato de Savojo

[eta|dekstra|250ra|La nuna tribunalo de [Chambéry situas en la konstruaĵo de la antaŭa Senato de Savojo.]]
La **senato de Savojo** aŭ **suverena Senato de Savojo** (france *Souverain Sénat de Savoie*) estas savoja justica institucio kreita en la 16-a jarcento de la duko Emanuelo Filiberto de Savojo.

La senatanoj estis elektitaj inter la plej eminentaj juristoj de la duklando. La plej fama, Antoine Favre eniris la Senaton en 1587 kaj iĝis ties prezidanto en 1608.

Kategorio:Savojo
12624 Mariacunitia

'*12624 *Mariacunitia'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la astronomino Maria Cunitz (aŭ *Maria Cunitia*, ĉ. 1604–1664) naskiĝinta en Silezio (tiam en la Sankta Romia Imperio), filino de pola kuracisto. Ŝi memlernis astronomion, matematikon, medicinon kaj historion. En 1650 ŝi publikigis la *Urania Propitia*, kolekto da astronomiaj tabeloj bazitaj sur la Rudolfaj Tabeloj (*Tabulae Rudolphinae'') de Keplero.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Brigado de Savojo

eta|dekstra|200px|1-a regimento de infanterio de Italio
La **brigado de Savojo** estis la savoja militista forto de la reĝlando de Piemonto-Sardio. Ĝi ĉefe baziĝis en Torino de sia fondo en 1660 ĝis sia unua malfondo en 1802. Rekreita okaze de la sarda resurtronigo en 1815, la brigado estis denove malfondita en 1860, nur tagojn antaŭ la aneksado de Savojo fare de Francio. Ĝia sarda parto fariĝis la *Brigata del Re*, sekve la *Brigata Re*.

Ĝi hodiaŭ estas la 1-a regimento de infanterio de la armeo de Italio, kun la kromnomo "San Giusto".

Kategorio:Armeo de Italio
Konsilio de la Kvin Centoj

[eta|250px|[Napoléon Bonaparte antaŭ la Konsilio de la Kvin Centoj la 10-a de novembro 1799.]]
La **Konsilio de la Kvin Centoj** () estis, kune kun la Konsilio de la Maljunuloj (''''), unu el la du leĝofaraj asembleoj de Francio dum la periodo de la Direktoraro (1795-1799). Ĝi estis kreita de la konstitucio de la 3-a jaro kaj ĝia inaŭgura sesio okazis la 23-an de septembro 1795.

Ĝi estis forigita de Napoléon Bonaparte post la puĉo de la 18-a de brumero.

Kategorio:Historio de Francio
Monumento al Indiano

eta|Monumento al Indiano y a la Marina de Castilla.
eta|dekstra|Maketo de la monumento, en 1966
La **Monumento al Indiano** (oficiale, **Monumento al Indiano kaj la Mararmeo de Kastilio**) estas monumento sur la pinto de la monto Peña Cabarga, en Kantabrio (Hispanio). Ĝi honoras kantabrajn migrintojn al Ameriko (indjanoj) kaj la helpon de la kantabra mararmeo servinta la Reĝlandon de Kastilio.

Oni konstruis ĝin en 1968 laŭ desegno de la arĥitekturisto Ángel Hernández Morales kaj projekto de la konstruinĝeniero José Calavera Ruiz, kiuj ankaŭ konstruis la telferon de Fuente Dé. Oni inaŭguris la monumenton la 8-an de julio 1968.

La monumento konsistas el turo kun ronda ejo, al kiu oni iras per strukturo simila al ponto. La turo altas 40 metrojn proksimume. De ĝi oni povas rigardi vastan panoramon de la Golfo de Santandero, la marbordo de Kantabrio kaj la montaro Picos de Europa. Apud la monumento oni konstruis televidan ripetilon.

En la monumento estas plato kun tiu ĉi solena mesaĝo:

En majo 2007 oni instalis senluman kameron. Ĝi havas areon de 23 kvadrataj metroj kaj en ĝi povas samtempe esti 58 homoj. Ankaŭ en 2007 oni malfermis novan restoracion (en la unua inaŭguro de la monumento ankaŭ estis restoracio, sed post iom da tempo ĝi malaperis).

## Referencoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Kantabrio
Granda Kazino Sardinero

La **Granda Kazino Sardinero** estas kazino en la urbo Santandero (norda Hispanio). Ĝi situas en la kvartalo El Sardinero, ĉe la Kantabra Maro.

## Historio 
En 1870, oni inaŭguris pli fruan kazinon, kiu daŭre gastigis plurajn festojn, en kiuj partoprenis diversaj reĝoj, kiel Amadeo la 1-a, Alfonso la 13-a aŭ Viktoria Eŭgena de Batenbergo, samkiel hispanaj kaj eksterlandaj nobeloj.

Oni konstruis kaj inaŭguris la nunan kazinon en 1916, laŭ projekto de la arĥitekturisto Eloy Martínez del Valle. Komence, oni ludis ruleton kaj bakaraton kaj ankaŭ organizis balojn, festojn, teatron, muzikalojn aŭ operojn. Post la Hispana Enlanda Milito la kazino estis tre malaktiva. De la fino de milito ĝis 1978 oni uzis nur la teatrejon kiel kinejon.

La 1-an de decembro 1978 oni remalfermis la kazinon kiel vetludejon, post reformado laŭ desegno de la arĥitekturisto Ricardo Lorenzo, kiu konservis la novklasikan stilon kun secesia influo.

Nun en la kazino estas vetludejo, ejo de aŭtomatoj, restoracio, tri manĝejoj, du trinkejoj, kafejo, festejo kaj ekspoziciejo pri arto.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la kazino

Kategorio:Santandero
Kategorio:Konstruaĵoj en Kantabrio
Albizio

**Albizio** estas genro de plantoj apartenanta al la subfamilio *Mimozedoj*, kiu apartenas al la familio *Fabacoj*.
La genro estas tuttropika kaj troviĝas en Azio, Afriko, Madagaskaro, Ameriko kaj Aŭstralio, sed plejofte en la tropikoj de la Malnova Mondo. En kelkaj lokoj, oni konsideras iujn speciojn trudherbo.

## Specioj 
* (*Albizia julibrissin*)
* (*Albizia amara*)
* (*Albizia harveyi*)
* (*Albizia forbesii*)
* (*Albizia versicolor*)
* (*Albizia petersiana*)
* (*Albizia adianthifolia*)
* (*Albizia tanganyicensis*)
* (*Albizia anthelmintica*)

[eta|maldekstra|fruktoj de *[Albizia procera*]]

Kategorio:Arboj
Kategorio:Fabacoj
12626 Timmerman

'*12626 *Timmerman''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda poetino Petronella Johanna de Timmerman (1723–1786), kiu studis astronomion kaj matematikon ĉe la observatorio de Jan de Munck en Middelburg. En 1769, ŝi edziniĝis kun la utreĥta astronomo kaj matematikisto Johann Friedrich Hennert kaj helpis lin en lia laboro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Neuilly-Plaisance

**Neuilly-Plaisance** [] estas franca komunumo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Neuilly-Plaisance rilate al Parizo kaj la ĉirkaŭaj departementoj
Neuilly-Plaisance situas ĉe la norda bordo de Marno,  oriente de la centro de Parizo.

## Transporto 
La stacidomo  estas haltejo de la regiona linio RER A.
## Lokaj Esperantistoj
*Albert Masselier

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Saint-Denis
* Listo de urboj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo


Kategorio:Komunumoj de Seine-Saint-Denis
Kategorio:Urboj de Francio
Montrésor

**Montrésor** estas franca komunumo lokita en la departemento Indre-et-Loire, en la regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝi apartenas al la asocio "La plej belaj vilaĝoj de Francio"

*Montrésor* signifas en la franca *Mia trezoro*.

Ekde la departementaj balotoj de 2015, Montrésor ne plu situas en la kantono Montrésor, kiu malaperis, sed en la kantono Loches.

## Geografio 
Montrésor nombris 336 loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 0.98&nbsp;km² kaj ĝia alteco varias inter 87 kaj 121 msm.
### Ĉirkaŭaj lokoj 
Jen estas la samlimaj komunumoj de Montrésor :

## Lokoj kaj monumentoj 
Jen estas kelkaj vidindaĵoj de Montrésor :
*kastelo de Montrésor
*kolegiata preĝejo Saint-Jean-Baptiste de Montrésor
*La Halle des Cardeux
*la balkonoj de Indrois
*la lavejo
*la batpumpilo
*la ponto de la ĝardenisto

## Blazono 
eta|maldekstra|100px|Blazono de Montrésor

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*komunumoj de Indre-et-Loire

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*TTT-ejo de la Turisma Oficejo Val d'Indrois-Montrésor 
*TTT-ejo de la kastelo  

Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio
Ekzilregistaro

**Ekzilregistaro** estas politika movado, kiu pretendas esti la laŭleĝa registaro de lando, sed kiu pro diversaj kialoj ne kapablas plenumi sian povon kaj loĝas en fremda lando. Ekzilregistaroj ĉiam konsideras ke ili iam reiros al sia origina lando kaj reprenos la regpovon.

Ofte ekzilregistaroj kreiĝas okaze de militaj okupoj, kiel estis por ekzemplo dum la germana okupo en la Dua Mondmilito, multaj registaroj kaj monarkoj rifuĝis en Britio.

## Nunaj ekzilregistaroj 
* 22ra La Araba Demokratia Sahara Respubliko, memproklamita registaro, ekziliĝinta el Okcidenta Saharo, sidanta en la regiono Tindouf en Alĝerio.
* 22ra La movado de Liberigo de Aĉeo, ekzilregistaro de la indonezia provinco Aĉeo, sidanta en Svedio.
* 22ra La administracio de la Belorusa Popola Respubliko, ekziliĝinta ekde 1920 kaj nun regata de Ivonka Survila el Kanado.
* 22x22ra La registaro de la Respubliko de la Sud-Molukoj ekziliĝis el Ambon al Nederlando en 1966.
* 22ra La ekzilita tibeta registaro, regata de Lobsang Sangay, en Dharamsala en Hindio, celas kaj defendi la interesojn de tibetanoj en kaj ekster Ĉinio. Ĝia ĉefa celo estas favori dialogon kun Ĉinio por starigi aŭtonomecon de Tibeto.

## Malaperintaj ekzilregistaroj 
* 22ra La registaro de la Dua Hispana Respubliko ekziliĝis post la puĉo de Franco. Sidinta en Meksiko inter 1939 kaj 1946, poste moviĝis al Parizo ĝis la morto de Franco.
* 22ra La registaro de Estonio antaŭ la Dua Mondmilito, nomumita de Kalev Ots kaj regita de Ahti Mänd.

### Dua Mondmilito 
Pluraj landoj starigis ekzilregistaron post perdo de suvereneco en la Dua Mondmilito:
* Dua Pola Respubliko: Pola ekzila registaro, unue en Francio, poste en Britio
* Francio : Franca Nacia Komitato (ekziliĝinta en Britio), instanco de la Libera Francio en Londono. La nomo Provizora registaro de la Franca Respubliko estis adoptita kelkajn tagojn antaŭ la albordiĝo al Normandio.
** De septembro 1944 ĝis aprilo 1945, altranguloj de la reĝimo de Vichy aktivigis la Registaran Komisionon en Sigmaringen, en germanio.
* Norvegio : Ministraro de Nygaardsvold
* Ĉeĥoslovakio : Ĉeĥoslovaka ekzila registaro
* Belgio : Belga registaro en ekzilo
* Luksemburgio : Luksemburgia registaro en ekzilo
* Nederlando : Nederlanda registaro en ekzilo

## Vidu ankaŭ 
* Registaro
* Marioneta ŝtato
* Postrestaĵa ŝtato
* Suvereneco

Kategorio:Tipoj de registaro
Fiŝaĵo

[eta|Fiŝoj disponita por ties vendado en merkato de [Odeso.]]
eta|Fritita fiŝaro.
eta|Diversaj fiŝoj.
La termino **fiŝaĵo** aludas al fiŝoj uzataj kiel manĝaĵo. Tiuj fiŝoj povis esti fiŝkaptitaj el akvo —oceanoj, maroj, riveroj, lagoj—, sed ankaŭ povas esti breditaj pere de teknikoj de akvokulturo. Depende el la diversaj tipoj de fiŝoj, oni akiras distingajn tipojn de fiŝaĵoj. La termino aplikiĝas simple al fiŝoj, de tie la vorto *fiŝaĵo*; kvankam ekde la disigo de la Romia Imperio ĝis la komencoj de la Moderna Epoko aplikiĝis eĉ al iaj akvobirdoj kiaj anasoj, anseroj kaj brantoj, kiuj estis laŭrajte manĝataj dum la Karesmo, kiam oni ne rajtis manĝi alian viandon for de tiu de fiŝoj kaj marfruktoj ĉar, pro legendo atribuita al brantoj, oni konsideris ilin metamorfozaĵoj de iaj duvalvuloj, kaj tiele oni klasigis tiujn birdojn kiel *fiŝaĵo*.

En la aktualo, la tri landoj ĉefaj konsumantoj de fiŝaĵo estas la jenaj: Islando, Japanio kaj Portugalio.

Oni konas kiel **fiŝvendejo** aŭ **fiŝejo** la vendejon kie oni prezentas fiŝaĵon por ties pomalgranda komercado, zorgita de **fiŝvendistoj** aŭ **fiŝaĵistoj**.

## Sanriskoj 
Fiŝostoj estas la plej ofta kaŭzo de sufokiĝo. 

Parazitoj en fiŝoj estas naturaj kaj oftaj. Ili povas esti danĝeraj por konsumantoj de nekuirita fiŝaĵo, kiel saŝimo, suŝio, kaj ceviĉo.

## Fraŭdo
* "tinuso", "blanka tinuso", aŭ "norda tinuso".]]

La etikedoj de marbestaĵoj estas multe pli facile falseblaj ol aliaj nutraĵoj pro la multeco de uzataj specioj (12 mil specioj estas komerce ekspluatataj), Esploro de la Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo taksis, ke 20% de ĉiuj marbestaj produktoj, kaj 30% de la marbestaĵoj vendataj en restoracioj, estas fraŭdaj.

Oni konfuzas konsumantojn per misgvidaj varmarkoj, falsaj speciaj identigoj, kaj malveraj ekologiaj etikedoj. Unu speco de fraŭdo estas fasa etikedo de malmultekosta produkto kiel pli multekosta. Alia estas kaŝa vendado de sandamaĝaj produktoj, kiu kaŭzis kerioreon pro false etikedita *Lepidocybium*, merkura veneniĝo pro produktoj etikeditaj kiel sendanĝeraj por gravedulinoj, kaj nervosisteman damaĝon pro false etikeditaj balonfiŝoj. Alia estas la uzado de falsa etikedo por kaŝi kontraŭleĝan fiŝkaptadon kaj kaptadon de endanĝeraj specioj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* *Fish and chips''
* Fiŝkaptado

## Eksteraj ligiloj 
* Hispanio: Produktadfo de biodizelo el fiŝgraso.
Lőrinc Baranyai

**Lőrinc BARANYAI** [baranjai] rumania hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 17-an de marto 1946.

## Kariero 
Lőrinc Baranyai estis aranĝisto de montra fenestro en Turda, de 1980 reklamgrafikisto en Câmpia Turzii, ilustraciisto de gazeto Aranyosvidék en 1990 kaj 1991.

## Ekspozicioj solaj 
* 1999 - Kluĵo,
* 2003 - Câmpia Turzii,
* 2004 - Turda.

## Fonto 
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Levente Csatlós

**Levente CSATLÓS** [ĉatlOŝ] rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 15-an de decembro 1975. 
## Kariero
Levente Csatlós akiris diplomon en 2006 en Belarta Akademio de Budapeŝto. De 1994 li ekspozicias.

## Fonto
*Corectnews.com  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Gapminejo Rabensteiner Stollen (Ilfeld)

eta|La mineja fervojo. eta|Budoj kaj kafoghardeno. La **Ŝtonkarba gapminejo Rabensteiner Stollen** (germane: *Steinkohlen-Besucherbergwerk Rabensteiner Stollen*) troviĝas en Ilfeld, Netzkater nr 8.

## Priskribo de la loko 
La Rabensteiner-a galerio estas la ununura publike alirebla gapminejo de ŝtonkarbo en Turingio; ĝi troviĝas ĉe la piedo de la Suda Harco.

Ekspluatado tie ĉi komenciĝis en 1737 kaj daŭris ĝis 1949. Pro malbona kvalito de la karbo kaj malsufiĉa grandeco de la minejo la surloka minado neniam gravis ekster la regiono.

Hodiaŭ la vizitanto povas ĝui rondgvidadon de 1 horo kaj duono rekte en la areo de la karbaj tavoloj. Montratas la restoj de ŝtonkarbo, interesaj fosilioj, aŭtentikaj laborlokoj, pereintaj tavoloj kaj pluraj eksaj laborejoj de nur 60 centimetroj da alto.

Oni vidas maŝinoj kiuj bildigas al oni la laboregon necesan por elpreni la karbon el la tero: sub laborkondiĉoj ofte nehomaj.

Ekster la minejo troviĝas granda kolekto da iloj el diversaj epokoj ekspozicie. Krome invitas al unuopula esplorado ŝutmonto de karbo kaj fosilioj.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 99

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.

Ilfeld
Ilfeld
Kategorio:Ilfeld
Ilfeld
Ilfeld
Kategorio:Harco
Ilfeld
Muzeo-librejo Clarence Bicknell

La **muzeo-librejo Clarence Bicknell** situas en Bordighera, urbeto de regiono Ligurio en nordokcidenta Italio. Ĝi estis fondita de la esperantisto Clarence Bicknell, realigita inter la jaroj 1886 kaj 1888 laŭ projekto de angla arkitekto *Clarence Tait*, kaj estis la unua muzeo kreita en okcidenta Ligurio. Clarence Bicknell iĝis esperantisto en 1897, jardekon post la fondo de la muzeo, kaj interalie ĉeestis la unuan Universalan Kongreson en 1905 en Boulogne-sur-Mer, Francio. La lokan Esperanto-grupon de Bordighera li fondis en 1910.

## Historio 
Al multnombraj kleraj samlandanoj interesitaj pri historio kaj lokaj tradicioj, Clarence Bicknell oferis en 1888 tiun ĉi lokon kie eblas kunveni kaj kulturi la studojn, en trankvila etoso: muzeo, la unua en okcidenta Ligurio, konstruaĵo en kiu harmonie fandiĝas la tipa stilo de protestanta preĝejo kun tipe mediteraneaj portiko kaj dekoracioj, en parko kiu sinteze prezentas la botanikan riĉecon de la regiono.

En la granda centra salono okazis prelegoj, koncertoj, ekspozicioj, renkontiĝoj, bonfaraj vesperoj, kaj iom post iom ĝiaj vandoj riĉiĝis per montofenestroj kie estis kolektitaj la plej diversaj historiaj kaj naturalistaj trovitaĵoj de la regiono; botanikaj, mineralogiaj, faŭnistaj kolektoj kaj samtempe komencis formiĝi la unua nukleo de la Internacia Biblioteko, origine “*English Lending Library*”.

Post la morto de Bicknell la aktivecon daŭrigis lia nevo Edward Berry kun la helpo de lia edzino Margaret kiu, iĝante vidvino, decidis konfidi la muzeon kaj la Internacian Bibliotekon al la tiam ankoraŭ juna fakulo *Nino Lamboglia* (1912-1977), fondinto en 1932 de la “*Società Storico-Archeologica Ingauna*”.

Lamboglia, komprenante la gravecon havi riĉan kolekton de fontoj artaj-historiaj kaj arkeologiaj, daŭrigis dum la jaroj ampleksigi ĝin ĝis kiam ĝi iĝis unu el la plej gravaj kolektoj ne nur en Italio sed ankaŭ je internacia nivelo.

Estrita ekde 1937 de la *Istituto Internazionale di Studi Liguri* (Internacia Instituto pri Liguraj Studoj), ĝi estas la plej grava kolekto de arkeologiaj publikaĵoj de norda Italio.

## Kolekto 
La Biblioteko Clarence Bicknell enhavas nuntempe 90 mil volumojn. Ĝi pritraktas multajn gravajn fakojn, interalie :

* ceramiko
* subakva arkeologio
* historio
* kaj ankaŭ du gravaj kolektoj, nome la fonduso Rossi kaj la fonduso Bicknell.

La fonduso Clarence Bicknell kolektas manuskriptojn kaj dokumentojn rilatajn al la agado de la fondinto de la biblioteko, kaj enhavas publikaĵojn pri botaniko kaj naturalismo.

## Katalogo enreta 
La publikaĵoj (tiuj ekde 1993) de la biblioteko estas disponeblaj sur la franca retejo *Frantiq*.

## Vidu ankaŭ 
* Clarence Bicknell (1842-1918)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Clarence Bicknell
Clarence Bicknell
Ernő Devilla

**Ernő DEVILLA** [devila] rumania hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 27-an de februaro 1951. 
## Kariero
Ernő Devilla studis arton en la Arta Altlernejo de Kluĵo kaj li ekspoziciis de la 1970-aj jaroj.
## Fonto
*Kieselbach.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Ella Fátyol

**Ella FÁTYOL** [fAtjol] rumania hungara grafikistino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 27-an de oktobro 1955. 

## Kariero
Ella Fátyol akiris diplomon en belarta lernejo de Bukareŝto. Ŝi ekspoziciis kaj enlande kaj eksterlande.

## Fonto
*Kieselbach.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Éva Ágnes Gyarmati

**Éva Ágnes GYARMATI** [djarmati] rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș en 1966. 

## Kariero
Éva Ágnes Gyarmati akiris diplomon en belarta altlernejo de Budapeŝto. Ŝia majstro estis Dóra Maurer.

## Fonto
*Kieselbach.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Zoltán Kiss-Székely

**Zoltán KISS-SZÉKELY** [kiŝ-sEkej] rumania hungara/hungara biologo, geografo. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 3-an de januaro 1951. 
## Kariero
Zoltán Kiss-Székely akiris diplomon pri biologio-geografio en UBB de Kluĵo, poste en 1992-93 en Teknika Altlernejo Kandó Kálmán pri informatiko. Li instruis en Gănești, Târgu Mureș, Gyermely, Budapeŝto. De 2000 li instruas biologion, informatikon en Reformita Gimnazio de Szentendre. Li publikigas de 1974 fakartikolojn, scienpopularigajn artikolojn.

## Fonto
*szrg.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj biologoj
Károly Rimely

**Károly Rimely** [kAroj rimeli], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rimely Károly** estis hungara pastro, teologo, episkopo, abato, kanoniko, profesoro.

eta|220px|Blazono de Károly Rimely
Károly Rimely http://lexikon.katolikus.hu/R/Rimely.html naskiĝis la  1825 en Esztergom. Li mortis la  1904 en Hungara reĝlando en Garamszentkereszt (nuntempa Žiar nad Hronom en Slovakio).

## Biografio 
Károly Rimely frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Pozsony, poste li lernis filozofion en Nagyszombat, fine li lernis teologion en Vieno, kie li doktoriĝis en 1852. Li pastriĝis jam pli frue en 1848. Komence li estis pastro laŭvice en Dömös, Sárospatak kaj Buda. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* en 1850 inspektoro en Vieno
* en 1852 profesoro en sia naskiĝurbo
* en 1860 papa ĉambelano, samtempe vicrektoro en Vieno
* en 1867 kanoniko en Pozsony
* en 1870 abato en Lekér
* episkopo en Besztercebánya en 1893.
Li ricevis premiojn en 1876 kaj 1898.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Egyházi beszéd szent István király ünnepére’’.(1861) 
* ’’Historia collegii Pazmaniani, quam ex tabulariis conscripsit’’ (1865)
* ’’Capitulum insignis ecclesiae collegiatae Posoniensis…’’ (1880)
* ’’Geistliche Antrittsrede gerichtet aus Anlass seiner feierlichen Installation…’’ (1893)
* ’’Az esztergomi nagyboldogasszony’’ (1900)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero R kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
 

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Ferenc Berchtholdt

**Grafo Ferenc Berchtholdt** [breĥtold], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Berchtholdt Ferenc** estis aŭstra-hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko, abato, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *üngerschützi*. Lia familia nomo malofte aperis en formo ’’Berchtold''.

Ferenc Berchtholdt http://www.kislexikon.hu/berchtholdt.html naskiĝis la  1730 en Hungara reĝlando en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio). Li mortis la  1793 en Besztercebánya (nuntempa Banská Bystrica en Slovakio).

## Biografio 
Ferenc Berchtholdt devenis el tia aŭstra familio, kiu ricevis hungaran ŝtatanecon en 1751. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis teologion en Vieno, fine li lernis en Romo. Li doktoriĝis el teologio, li pastriĝis en 1753. Li komencis sian eklezian karieron apud ĉefepiskopo Miklós Csáky. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* en 1754 pastro en Verebély
* en 1758 kanoniko en Esztergom, baldaŭe vicĉefepiskopo
* en 1761 rektoro en Nagyszombat
* en 1764 abato
* episkopo en 1766
* preposto en Pozsony en 1773
* la unua episkopo de Besztercebánya en 1776.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Sermo habitus Neosolii’’ (1776)
* ’’Tägliche Erinnerung des Todes’’ (1791)
* ’’Praxis juvandi ad bene moriendum’’ (1792)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Gábor Madaras

**Gábor MADARAS** [madaraŝ] rumania hungara juristo, kantisto. Li naskiĝis en Nagyiklód la 22-an de aŭgusto 1918 kaj mortis en Târgu Mureș la 18-an de septembro 1980. Li sinmortigis.
## Kariero
Gábor Madaras pristudis juron en Debreceno kaj laboris kiel tribunala juristo en Rodna kaj Deĵo. Post la dua mondmilito de 1948 li vivis kun sia patrino en Chibed. De 1951 li laboris en sukerfabriko de Târgu Mureș. De 1958 li kantis por hungara elsendo de radio de Târgu Mureș popolkantojn kaj kanzonojn. Li fariĝis tre populara kantisto. Oni faris plurajn surbendigojn kaj diskojn kaj en Rumanio kaj en Hungario el liaj interpretadoj.

## Fonto
*Hungara vikipedio
## Eksteraj ligiloj
*Kantas Gábor Madaras

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kantistoj
Judit Cseh

**Judit CSEH** [ĉe] rumania hungara distramuzikkantistino, kanzonistino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 10-an de julio 1940 kaj mortis la 20-an de marto 2014 en Târgu Mureșhttp://szekelyhon.ro/videos/view/3351/in-memoriam-cseh-judit.html. 

## Kariero
Judit Cseh akiris diplomon en 1968 pri kanto en Arta Popollernejo de sia naskiĝurbo. De 1961 ŝi estis liberprofesia kantisto. Komence ŝi kantis distramuzikon, de 1971 hungarajn kanzonojn. Ŝi elpaŝis ankaŭ en teatroj, radio- kaj televidelsendoj. Eksterlandon ŝi kantis en Hungario, Kanado, Svedio kaj Sovetunio. Ŝi havas plurajn surbendigojn.

## Fonto
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kantistoj
Geoglossum

***Geoglossum*** estas genro de fungoj el la familio *Geoglossaceae*.
La nomo *Geoglossum* signifas lango el tero.

## Priskribo 
[eta|maldekstra|Askosporoj de *[Geoglossum barlae*]]
Askofrukto estas nigra langoforma kaj stipa. Himenio enhavas parafisojn.
Askosporoj estas brunaj aŭ nigraj. Ili estas ŝpinilformaj kaj plurcelaj.

## Disvastiĝo 
Oni trovas *Geoglossum* ĉie krom en Antarkto.

## Notoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Askofungoj