open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bulletin officiel (Francio)

**bulletin officiel** (BO) (esperantlingve "bulteno oficiala") estas oficiala eldono de la franca ŝtato, destinita al konigo de la novaĵoj pri leĝotekstoj sed ankaŭ pri malpli gravaj tekstoj (dekretoj, cirkuleroj, servnotoj, anonco de vakaj postenoj...).

Pluraj ministerioj eldonas sian propran oficialan bultenon. Tamen, pluraj ministerioj povas havi komunan oficialan bultenon, tiel la ministerio pri nacia edukado kaj la ministerio pri supera instruado kaj serĉado, komune eldonas ''Bulletin officiel du ministère de l'Éducation nationale et du ministère de l'Enseignement supérieur et de la Recherche*. Inverse, pluraj oficialaj bultenoj povas esti eldonitaj de ministerio ; tiel la ministerio pri buĝeto eldonas *Bulletin officiel des impôts* kaj *Bulletin officiel de la comptabilité publique''. 

Origine dissenditaj sur papero, la oficialaj bultenoj estas pli kaj pli ofte traretaj kaj eksterretaj, escepte por la decidoj kiuj povus atenci al privateco. 

## Vidu ankaŭ 
* Journal officiel de la République française

## Eksteraj ligiloj 
* La ĉefaj oficialaj bultenoj (sur la TTT-ejo de Légifrance)

Kategorio:Francaj oficialaj juraj eldonoj
Jonathan Dwight

**Jonathan Dwight V** (1858–1929) estis usona ornitologo.

## Vivo 
Jonathan Dwight naskiĝis la 8an de decembro 1858 en Novjorko. Lia patro estis civila inĝeniero Jonathan Dwight (1831–1910), avo Jonathan Dwight (1799–1856), praavo Jonathan Dwight (1772–1840), kaj repraavo ankaŭ samnoma Jonathan Dwight (1743–1831), ĉiuj parto de granda familio el Nova Anglio. Lia patrino estis Julia Lawrence Hasbrouck. En 1861 la familio translokiĝis al Madison (Nov-Ĵerzejo). Lia familio havis somerdomon en Tadusako (Kebekio), kaj lia unua artikolo estis publikita en 1879 pri la birdoj observitaj tie. Li gradiĝis el Harvard Universitato en 1880, kaj aliĝis al sia patro por fervoja dezajno.
Li poste edziĝis al Ethel Gordon Wishart Adam en 1914. Li mortis pro kancero hejme ĉe 43 West 70th Street en Novjorko la 22an de februaro 1929.
Marcia Brady Tucker, filino de fondinto de Union Carbide kaj direktoro de la National Association of Audubon Societies, akiris la kolekton de Dwight.
Carll Tucker donacis ĝin al la Smithsonian Institution en 1976.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj ornitologoj
Giorgos Seferis

**Giorgos Seferis - Γιώργος Σεφέρης**, vere: G. Seferiadis (naskiĝinta la 19-an de februaro 1900 en Smirno, mortinta en la 29-a de septembro 1971 en Ateno) estis greka lirikisto.200px|eta|Seferis (1921)

## Vivo 
Li studis jurosciencon en Ateno kaj Parizo kaj iĝis diplomato ekde 1926. Tiun karieron li finis kiel ambasadoro en Londono (1957-62). Dum la germana okupo li sekvis la ekzilitan registaron en Egipton kaj Sudafrikon. Dum la 1960-aj/1970-aj jaroj li vehemente opoziciis la reĝimon militaran en sia patrujo.

## Literaturhistoria graveco 
Kune kun Odysseas Elytis kaj Giannis Ritsos li plej multe influis la poetojn de la t.n. *Generacio de la 1930-aj jaroj*. Liaj lirikaĵoj estis unue sub la influo de la *Poésie pure* (precipe de Paul Valéry) kiel ankaŭ de la poezio de T.S. Eliot. Sed baldaŭ Seferis trovis propran stilon: nepatosan kaj hermetikan. Per la poemo-kolektoj *Turniĝoj* (1930) kaj *Mythhistorima* (1935) li montris novajn vojojn al la novgreka poeziarto.

En lia poezio, moderna memdifino de grekoj trovis perfektan esprimon per la unuiĝo de la beleco landa, historiaj sortobatoj kaj la rolo de kreintoj kaj transdonintoj de malnova historia heredaĵo por tuta Eŭropo.

Krome Seferis estis grava eseisto. Liaj taglibroj *Tagoj* (en kvin volumoj; eldonitaj en 1979) estas tipaj por la novgreka prozo.

## Premioj 
En 1963 li iĝis la laŭreato de Nobel-premio pri literaturo.

## Verkaro 
### Poeziaj kolektoj (kun titolo de la germana traduko) 
* *Wende* (Στροφή/Strofí)), 1931
* *Die Zisterne* (Στέρνα/Stérna), 1932
* *Mythischer Lebensbericht* (Μυθιστόρημα/Mitistórima), 1935
* *Übungsheft* (Τετράδιο Γυμνασμάτων/Tetrádio Jimnasmáton), 1940
* *Logbuch I* (Ημερολόγιο καταστρώματος Α΄/ Imerolójo katastrómatos 1), 1940
* *Logbuch II* (Ημερολόγιο καταστρώματος Β΄/ Imerolójo katastrómatos 2), 1944
* *Drossel* (Κίχλη/Kíĥli), 1947
* *Logbuch III – Zypern, wohin mich das Orakel wies* (Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄/ Imerolójo katastrómatos 3), 1955
* *Drei geheime Gedichte* (Τρία κρυφά ποιήματα/Tría krifá piímata), 1966
* *Übungsheft II* (Τετράδιο Γυμνασμάτων Β΄), 1976

### Prozaĵoj 
* *Essays* (Δοκιμές), Band I (1936–1947), 1974
* *Essays* (Δοκιμές), Band II (1948–1971), 1974
* *Essays* (Δοκιμές), Band III, nachgelassene Schriften (1932–1971), 1992
* *Sechs Nächte auf der Akropolis*, Roman, 1974
* *Das violette Heft. Windbuch – Wörter – Heilkräuter und Orthographisches*, 1987

### Taglibroj *Tagoj* 
* Vol. 1: 16.02.1925–17.08.1931
* Vol. 2: 24.08.1931–12.02.1934
* Vol. 3: 16.04.1934–14.12.1940
* Vol. 4: 01.01.1941–31.12.1941
* Vol. 5: 01.01.1945–19.04.1951
* Vol. 6: 20.04.1951–04.08.1956
* *Politika taglibro 1*: 25.11.1935-07.10.1944
* *Politika taglibro 2*: 13.01.1945-05.05.1952

## Literaturo 
* Z. Maurina: *Die Aufgabe des Dichters in unserer Zeit. Essays mit literarischen Porträts v. Dag Hammarskjöld, Giorgos Seferis, Alexander Solschenizyn* (1965)
* M. Vitti:* Ghiorgos Seferis* (Florenco 1978)
* H.-C. Günther: *Giorgos Seferis. Ein Dichter der griechischen Gegenwart u. Vergangenheit* (2003)

Kategorio:Grekaj verkistoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri literaturo
Baulmes

**Baulmes** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1008 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Baulmes situas en la Ĵurasa Montaro, proksimume 8 kilometrojn okcidentnordokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains. En Baulmes fontas la rivero Arnon, alfluanto de la Lago de Neŭŝatelo. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 1559 m s.m. sur la ĵurasa kresto la pinto *Aiguilles de Baulmes*. La komunumo konsistas el la vilaĝo Baulmes la setlejo Six Fontaines kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 22,53&nbsp;km², de kiuj 51,1% estas kovritaj de arbaro, 43,7% servas por agrikulturo kaj 4,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Baulmes limas en nordo al Sainte-Croix,, en nordoriento al Vuiteboeuf, en sudoriento al Champvent, en sudo al Rances, en sudokcidento al L'Abergement, , en okcidento al Jougne (Franĉkonteo, Francio), kaj en nordokcidento al Les Hôpitaux Vieux (Franĉkonteo, Francio).

## Trafiko 
Baulmes situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Les Clées al Fontaines-sur-Grandson, krome kondukas de Baulmes vojoj al Champvent kaj al Rances. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas kvin kilometrojn sude de la komunumo apud Les Clées. Pere de la trajnlinio de Yverdon-les-Bains al Sainte-Croix la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Baulmes datiĝas el la jaro 652 kiel *in loco Balmensi*. En la komunumo estis trovitaj diversaj restaĵoj el la neolitiko kaj la bronzepoko kaj restaĵoj de fruhistoria fortikaĵo. En la jaro 63 la Duko Chramnelenus fondis en Baulmes monaĵejon konsekrita al la dipatrino Maria. En la 14-a jarcento la monaĥejo estis submetita al la Priorejo Payerne. En la jaro 1536 la priorejo estis akirita de Berno. En la jaro 1595 en Baulmes estis fondita hospitalo. Sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Baulmes apartenis al la Voktejo Yverdon. De 1798 ĝis 1809 la komunumo apartenis al la Distrikto Grandson kaj poste ĝis fino de 2007 al la Distrikto Orbe, kiu tiam surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Baulmes (stacidomo)
* Six-Fontaines (stacidomo)
* Trois-Villes (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Baulmes

## Bildoj 

Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 142.JPG|Arkivturo Beffroi en Baulmes
Dosiero:KGS-Nr 5929.JPG|Pastra preĝejo de Baulmes
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 126.JPG|Urbodomo de Baulmes
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 151.JPG|Priorejo Baulmes
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 164.JPG|Romia altarŝtono de Apolo en la preĝejo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 132.JPG|Strateto en la malnova urbo
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 124.JPG
Dosiero:2014-05-20-Yverdon (Foto Dietrich Michael Weidmann) 121.JPG|
József Pálinkás

**József Pálinkás** [jOĵef pAlinkAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pálinkás József** estis hungara fizikisto, politikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004), membro de Academia Europaea (2009).
József Pálinkás http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19357 naskiĝis la  1952 en Galvács.

## Biografio 
József Pálinkás frekventis universitaton en Szeged inter 1972-1977, poste li eklaboris en fizika instituto en Debrecen, kie baldaŭe li estis direktoro. En la 1980-aj jaroj li esploris precipe en Teksaso kaj Stokholmo. En 1992 li estis nomata titulara profesoro de Debrecen, post jaroj li estis katedrestro. Li doktoriĝis en 1989 antaŭ la akademio. Li komencis politikadi en 1991, li estis ministro inter 2001-2002. Li estis elektita parlamenta deputito en 2006, post 2 jaroj prezidanto de MTA. Li okupiĝas precipe pri partoj de la atomoj. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn. Li ricevis 3 premiojn inter 1986-2012.

## Verkaro (elekto) 
* *Experimental Investigation of the Angular Distribution of Characteristic X-Radiation Following Electron Impact Ionisation* (1979)
* *Alignment of He- and H-Like P-States of 48-MeV Foil-Excited Mg Ions* (1985)
* *Egzotikus elektronbefogási folyamatok* (1996)
* *The CMS Experiment at the CERN LHC* (2008)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Insulo Ischia

**Insulo Ischia** (elparolu: "Iskja"), esperantigebla ***Iskio***, estas la plej granda el la insuloj apud Napolo en Italio.

La origino de la insulo dependas de la vulkano Epomeo, kies lasta erupcio okazis en 1301. Hodiaŭ ĉeestas en pluraj lokoj varmaj fontoj, uzitaj por kuracado jam de la antikvaj Romianoj kaj Grekoj.

Homoj ekloĝis en la insulo jam en la prahistorio. La Grekoj fondis en ĝi la urbon *Pithekoussai*, verŝajne ĉirkaŭ 770 a.K. Iskion poste okupis la Romianoj kaj, ekde tiam, ĝia historio koincidas kun la historio de Napolo, krom dum kelkaj jardekoj en la 15a jarcento.

Hodiaŭ la insulo estas dense loĝata kaj enhavas multajn urbetojn. La plej gravaj estas Ischia, urbeto kun la sama nomo de la tuta insulo, kies haveno estas kreita en kratero invadita de la maro; Casamicciola, kiu estis la epicentro de terura tertremo en 1883; Forio, apud la loko de la antikva *Pithekoussai*; kaj Barano, en la suda parto.
László Palkovics

**László Palkovics** [lAslO palkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Palkovics László** estis hungara inĝeniero pri maŝinoj, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2013).
László Palkovics http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19611 naskiĝis la  1965 en Zalaegerszeg.

## Biografio 
László Palkovics frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1984-1989, post jaroj li doktoriĝis, poste li ekinstruis en la universitato. En 1993 li esploris en Kanado, krome li instruis ankaŭ en Delft kaj Helsinko. En 1994 li estis elektita katedrestro. Li doktoriĝis en 1998 antaŭ la akademio, poste li profesoriĝis en 2000 en la universitato. Inter 2001-2003 li laboris en Germanio. Li estis elektita vicrektoro en ĉeflernejo de Kecskemét en 2009, sed post 3 jaroj li revenis al katedro en Budapeŝto. Li okupiĝas pri veturiloj, plej ofte pri aŭtoj. Li ricevis premiojn inter 2000-2013.

## Verkaro (elekto) 
* *Design of active suspension system in the presence of physical parametric uncertainties* (1993)
* *Haszongépjárművek új generációs elektropneumatikus fékrendszerei* (1997)
* *Járműirányítás és menetstabilizálás* (2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva teksto, kiu estas legebla pli malsupre 

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Zavĥan

La rivero **Zavĥan** (mongole Завхан гол, *Zavxan gol*, laŭ elparolo ) estas rivero de Mongolio. Ĝi fontas en la Ĥangaj-montaro, kaj enfluas la lagon Ĥjargas. La plena riverlongo estas 670&nbsp;km, tiel ĝi estas kvara plej longa rivero de Mongolio (post Orĥon, Ĥerlen kaj Tuul).
 

Kategorio:Riveroj en Mongolio
Ĥerlen

La rivero **Ĥerlen** (mongole Хэрлэн гол, ; ĉine 克鲁伦河, pinjine Kèlǔlún hé) estas rivero de Mongolio. Ĝi fontas en la Ĥentij-montaro, kaj enfluas la lagon *Hulun Nuur* en Interna Mongolio. La plena riverlongo estas 1254&nbsp;km, el ili 1090 en Mongolio, tiel ĝi estas la dua plej longa rivero de Mongolio (post Orĥon).
 

Kategorio:Riveroj en Mongolio
Kategorio:Riveroj en Ĉinio
Miklós Palkovits

**Miklós Palkovits** [miklOŝ palkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Palkovits Miklós** estas hungara kuracisto, anatomo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1995), membro de Academia Europaea (1993).

Miklós Palkovits http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19358 naskiĝis la  1933 en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Palkovits frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1952-1958, poste samloke li ekinstruis. Li doktoriĝis en 1973 antaŭ la akademio. Li profesoriĝis en 1980, li pensiuliĝis en 2003, tamen li instruas plu. Inter 1969-1982 li instruis ankaŭ en Italio, Nederlando, Usono. Li partoprenas en redaktadoj de diversaj fakrevuoj, interalie *Neuroendocrinology*. Li okupiĝas pri nervoj en la cerbo. Li ricevis hungarajn premiojn inter 1976-2005, en 1993 eksterlandan premion.

## Verkaro (elekto) 
**Über methodische Fragen der Kernvariationsstatistik* (1958)
**Morphology and Function of the Subcommissural Organ* (1965)
**Norepinephrine and dopamine content of hypothalamic nuclei of the rat* (1974)
**Neuropeptidek a központi idegrendszerben* (1986)
**Involvement of Neurotransmitters in the Nucleus-tractus-solitarii in Cardiovascular Regulation* (1992)
**Axonal changes in chronic demyelinated cervical spinal cord plaques* (2000)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj anatomoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Selenge

La rivero **Selenge** (mongole Сэлэнгэ мөрөн, Selenge mörön; burjate Сэлэнгэ гол, Selenge gol, Сэлэнгэ мүрэн, Selenge müren; ruse Селенга́) estas rivero de Mongolio kaj de la respubliko Burjatio ene de la Rusia Federacio. Ĝiaj fontoriveroj estas Ider kaj Delgermörön, aldoniĝas de maldekstre rivero Eg kaj dedekstre (la fakte en Mongolio pli longa) rivero Tuul, tuj poste ĝi pasas la limon inter Mongolio kaj la Rusia Federacio, plufluas norden, fine post la urbo Ulan-Ude okcidenten kaj enfluas la Bajkalon. La plena riverlongo estas 992 kilometroj, el ili 593 kilometroj en Mongolio, tiel ĝi estas la kvina plej longa rivero de Mongolio (post Orĥon, Ĥerlen, Tuul kaj Zavĥan).

La rivero portas 935 m³ da akvo po sekundo en la lagon Bajkalo, kio konsistas preskaŭ duonon de la elrivera alfluado al la lago. En la loko kie ĝi atingas la lagon, la rivero formas ampleksan delton de 680 kvadrataj kilometroj.

La nomo devenas de la Evenka lingvo kaj konsistas el la elementoj *sele* 'fero' kaj *-nge* (sufikso). La nomo de la provinco Selenge en norda Mongolio estas derivita de la rivera nomo. La mongola verbo "sele-" signifas *naĝi*.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Mongolio
Kategorio:Riveroj en Burjatio
Kategorio:Internaciaj riveroj en Azio
Kategorio:Alfluantoj de Bajkalo
Bard-le-Régulier

**Bard-le-Régulier** estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2012.

Bard devenas de malnova kelta nomo, kiu signifas altaĵo. *Régulier* elvokas klerojn kiu tie vivis laŭ regulo. 

## Geografio 
Ĝi situas en la natura regiono Morvan.

### Geologio 
Oni vidas tie fluaĵon de vulkano el frua karbonio.

### Najbaraj komunumoj 
Najbaraj komunumoj estas Vianges,
Brazey-en-Morvan,
Villiers-en-Morvan,
Savilly, 
Manlay kaj 
Marcheseuil.

eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
### Demografio 
eta|maldekstra|Loĝantara evoluo
La loĝantaro malkreskis de 1968 ĝis 2008.

## Historio kaj vidindaĵoj 
La unua skriba mencio datiĝas el 1269 kiel *Barrum Regulare*.

La preĝejo datiĝas de la 12-a jarcento. Ĝia oklatera sonorilturo datiĝas de 13-a jarcento. Ĝia fama ĥorseĝaro datiĝas el 14-a jarcento.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Ligiloj  eksteren 
Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
La Structure Logique des Mots

***La Structure Logique des Mots dans les Langues Naturelles, considérée au point de vue de son Application aux Langues Artificielles*** [La logika strukturo de la vortoj ĉe la naturaj lingvoj rilate al sia apliko ĉe la konstruitaj lingvoj] eldonita en 1919 en Berno, estas franclingva libro de René de Saussure, prezidinto de la Komisiono pri Vortfarado ĉe la Akademio de Esperanto.
Nuntempe la dokumento ankoraŭ ĉiam gravegas kaj el la vidpunkto de la historio de Esperanto kaj de tiu de la lingvo mem, kaj de tiu de la lingvistiko ĝenerale.

## Eltiraĵoj : Strukturo de la vortoj ĉe Esperanto 

Dosiero:1919 Structure 29.jpg
Dosiero:1919 Structure 30.jpg
Dosiero:1919 Structure 31.jpg
Dosiero:1919 Structure 32.jpg
Dosiero:1919 Structure 33.jpg
Dosiero:1919 Structure 34.jpg
Dosiero:1919 Structure 35.jpg
Dosiero:1919 Structure 36.jpg
Dosiero:1919 Structure 37.jpg
Dosiero:1919 Structure 38.jpg
Dosiero:1919 Structure 39.jpg
Dosiero:1919 Structure 40.jpg
Dosiero:1919 Structure 41.jpg
Dosiero:1919 Structure 42.jpg
Dosiero:1919 Structure 43.jpg
Dosiero:1919 Structure 44.jpg
Dosiero:1919 Structure 45.jpg
Dosiero:1919 Structure 46.jpg

## Vidu ankaŭ 
* *Fundamentaj Reguloj de la Vort-teorio en Esperanto*
* *Kompleta Gramatiko kaj Vortfarado de Esperanto*
* *La Gramatika Karaktero de la Esperantaj Radikoj*
* *Skizo por Racia Teorio de Vortigado*
* *Pledo por Unueca Lingvo*
* *Sur la Vojoj de la Analiza Skolo*
* Vortfarado
* *Vorto kaj Vortelemento en Esperanto*

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Gramatiko de Esperanto
Kategorio:Vortoj
Kategorio:Vortfarado
Kategorio:Lingvoscienco
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Adolphe Boucard

**Adolphe Boucard** (naskiĝis en 1839, mortis la 15-an de marto 1905) estis franca ornitologo kiu kolektis etende en Meksiko kaj Centrameriko. Li koncentriĝis pri kolekto de kolibroj, vendis sian sciencan birdohaŭtan kolekton al naturhistoriaj muzeoj kaj liveris ankaŭ por la plumokomerco. Li publikigis la gazeton *The Hummingbird* (la kolibro, 1891–95). Li pasis siajn lastajn jarojn en Anglio ĉe la Insulo Wight kaj mortiĝis ĉe sia filo en Hampstead.

Specio nomita laŭ la nomo de Boucard estas la Bukarda tinamo *Crypturellus boucardi* (konata ankaŭ kiel **Ardezbrusta tinamo**) kun nomo atribuita en 1859 de Philip Sclater.

## Referencoj 
* 
* Mearns B. kaj Mearns R., 1998 *The Bird Collectors*. Academic Press, London.
* Rounds R.S., 1990 *Men and Birds in South America 1492 to 1900*. Q.E.D. Press, Fort Bragg, California.

## Eksteraj ligiloj 
* Zobodat 

Kategorio:Francaj ornitologoj
Tes (rivero)

La rivero **Tes** (mongole Тэс гол; tuve Тес-Хем) estas rivero en Mongolio kaj la respubliko Tuvio de la Rusia Federacio. Ĝi fontas en la Ĥangaj-montaro de Mongolio, fluas norden al la respubliko Tuvio, sed poste revenas al Mongolio kaj fine enfluas la lagon *Uvs Nuur*, kiu prenas la plejparton de sia akvo el la rivero. La plena riverlongo estas 568&nbsp;km, el tio 430 en Mongolio, tiel ĝi estas la dek-unua plej longa rivero de Mongolio.

Kategorio:Riveroj en Mongolio
Kategorio:Riveroj en Tuvio
Kategorio:Internaciaj riveroj en Azio
Ĥovd

La rivero **Ĥovd** (, laŭ elparolo: ) estas rivero de Mongolio. Ĝi fontas sur la monto Таван Богдын (Tavan Bogdin), parto de la Altaja Montaro, kaj enfluas la lagon *Ĥar-Us*. La plena riverlongo estas 516&nbsp;km, tiel ĝi estas la sesa plej longa rivero de Mongolio.
 

Kategorio:Riveroj en Mongolio
Delgermörön

La rivero **Delgermörön** (, laŭvorte “larĝa rivero”, tuve kaj ankaŭ ) estas rivero de Mongolio. Ĝi fontas en la Ulan-Tajga-montaro tre proksime de la limo inter Mongolio kaj la respubliko Tuvio de la Rusia Federacio, je malgranda distanco konsistigas la limon inter la du ŝtatoj, fluas precipe sudorienten kaj enfluas la riveron Selenge, kiu mem poste enfluas la Bajkalon. La plena riverlongo estas 445&nbsp;km, tiel ĝi estas la naŭa plej longa rivero de Mongolio. En sia vojo, la rivero fluas interalie tra stepaj pejzaĝoj. En ĝi vivas pluraj specioj de salmonedoj, interalie brunaj trutoj.

Kategorio:Riveroj en Mongolio
Grietje Buttinger

**Grietje BUTTINGER** (naskiĝis la 27-an de oktobro 1924 en Drachten, mortis la 28-a de februaro 2017) estis nederland-devena brita esperantistino.

Denaske nederlandanino, ŝi loĝis de post la milito en Londono. Dum la lastaj jardekoj ŝi tranoktigis milojn da esperantistoj en sia domo. En la UK 2013 en Rejkjaviko ŝi pro tio estis honorigita per la Diplomo pri Elstara Agado de UEA. 

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
Atrato

eta|dekstra|300px|Rivero **Atrato**

La rivero **Atrato** estas rivero de nordokcidenta Kolombio. Ĝi elfluas el deklivoj de Okcidenta Montaro kaj fluas preskaŭ norden al la Golfo Urabao (aŭ Golfo Darieno), kie ĝi formas grandan, marĉon kiel delto.

Ties fluejo trapasas la departementon Ĉokoo, formante la departementan limon kun najbara Antjokio dufoje. Ties totala longo estas ĉirkaŭ 650 km, kaj estas navigebla tiom for kiom ĝis Quibdó (400&nbsp;km).

Fluante tra mallarĝa valo inter la Cordillera kaj la marborda areo, ĝi havas nur mallongajn alfluantojn, kies ĉefaj estas Truando, Sucio (malpura), kaj Murri. Estas minoj de oro kaj plateno kaj la riversabloj estas oroportantaj.

Nordokcidenta Kolombio havas areon de granda diverseco en naturo.

## Fonto 
Tiu article enhavas tekston el publikaĵo nune publika: Chisholm, Hugh, eld. (1911). *Encyclopædia Britannica* (11a eld.). Cambridge University Press.

Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Riveroj en Sudameriko
Mélanie Maradan

**Mélanie Maradan** (naskiĝis en Neŭŝatelo, Svislando) estas denaske franclingva svisa esperantistino, tradukistino, terminologino, kaj universitata doktoro pri lingvo-teknologio kaj aplikata lingvistiko.

## Esperantaj aktivecoj
[eta|300px|momento de la prelego de Mélanie Maradan dum [KAEST 2010]]Ekde 2011 ŝi estas oficiala komisiito de UEA pri rilatoj al Infoterm (Internacia informejo por terminologio) kaj al la teknika komitato de ISO pri terminologio (ISO/TC 37).
Plurfoje ŝi prelegis en e-lingvaj eventoj pri terminologio, interalie en la Konferenco pri Apliko de Esperanto en Scienco kaj Tekniko de 2010, la Terminologia forumo de 2011 aŭ la Esperantologia Konferenco de 2012 kadre de la tiujara UK en Hanojo.
En la UK 2013 en Rejkjaviko ŝi pro siaj aktivaĵoj ĉe internaciaj terminologiaj instancoj kiel reprezentanto de UEA estis honorigita per la Diplomo pri Elstara Agado de UEA.

## Verkoj 
* *Uncertainty in deliberate lexical interventions. Exploring Esperanto speakers’ opinions through corpora*. Frank&Timme, 2021, 372 p., .
*
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Persona retejo de Mélanie Maradan en Esperanto 

Kategorio:Svisaj esperantistoj
Gábor Pálinkás

**Gábor Pálinkás** [pAlinkAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pálinkás Gábor** estas hungara kemiisto, fizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2001).

Gábor Pálinkás http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=19356 naskiĝis la  1941 en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Gábor Pálinkás frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1963-1968, poste li eklaboris en kemia filio de la akademio. En 1973 li ekhavis postenon en kemia esplora instituto. Li doktoriĝis en 1986 antaŭ la akademio. Ekde 1988 li instruas en la universitato (tamen kun interrompoj). Li profesoriĝis en 1994. Foje li studvojaĝis aŭ instruis eksterlande. Li okupiĝas pri strukturoj de la likvoj. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis 4 premiojn inter 1983-2006.

## Verkaro (elekto) 
**Liquid Water II. Experimental Atom Pair Correlation Function of Liquid D20* (1977)
**A Molecular-Dynamics Study of Liquid Methanol with Flexible Three-Site Model* (1987)
**Molekuláris oldatkémia. A rácsmodellektől a molekuladinamikai konfigurációkig* (1996)
**Solvation of Calcium Ion in Polar Solvents: An X-ray* (2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Cordillera Occidental (Kolombio)

eta|dekstre|250px|Okcidenta Montaro
La **Cordillera Occidental** (en Esperanto **Okcidenta Montaro** aŭ **Okcidentaj Andoj**) estas la plej malalta el la tri branĉoj de la Kolombiaj Andoj. La averaĝa altitudo estas 2,000 m kaj la plej alta pinto estas Cerro Tatamá kun 4,250 m. La montaro etendas el sudo al nordo dividiĝante el Kolombia Masivo al Nariño, pasas norde tra la departementoj Kaŭko, Valo de Kaŭko, Risaraldo, Ĉokoo, kaj Kaldaso al la Masivo Paramijo en la departementoj Antjokio kaj Kordovo. El tiu masivo la montaro dividiĝas por formi la *Serranías* Ayapel, San Jerónimo kaj Abibe. Kaj poste eniras en la Kariba Ebenaĵo kaj en la valo de la rivero Sinuo.

## Geografio 
Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Montaroj de Sudameriko
Eg (rivero)

La rivero **Eg** ( respektive en genitiva formo , *Egijn gol*, do “rivero de Eg”) estas rivero de Mongolio. Ĝi estas la sola elfluejo de la lago Ĥövsgöl, kaj enfluas la riveron Selenge, kiu enfluas la Bajkalon. La plena riverlongo estas 475&nbsp;km, tiel ĝi estas la sepa plej longa rivero de Mongolio.
 

Kategorio:Riveroj en Mongolio
Golfo Urabao

eta|Golfo Urabao
La **Golfo Urabao** aŭ en hispana **Golfo de Urabá** estas golfo en la norda marbordo de Sudameriko. Ĝi estas parto de la Kariba Maro. Ĝi estas longa, mallarĝa golfeto situanta ĉe la marbordo de Kolombio, ĉe la konekto de la kontinento al la Istmo de Panamo. La urbo Turbo, Kolombio, kuŝas ĉe la suda pinto de la Golfo. La rivero Atrato fluas en la Golfon Urabaon.

Studo fare de Bio-Pacifico sugestis kiel alternativo al konstruo de ŝoseo tra Darienio por kompleti la konekton de la Tut-Amerika Ŝoseo, ke la parto en Panamo de la Ŝoseo estu etendita al la marbordo de Karibo kaj finu ĉe la Golfo Urabao, kaj poste estu konektita per pramo al jam ekzistantaj ŝoseoj de Kolombio.

## Referencoj 
* Regiones Antioqueñas: Uraba 

Urabao
Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Geografio de Panamo
Golfo Darieno

eta|La Golfo Darieno (en hispana Golfo de Darién), norde de la istmo Darieno en la Kariba Maro.
La **Golfo Darieno** estas la plej suda regiono de la Kariba Maro, situanta norde kaj oriente de la bordo inter Panamo kaj Kolombio. Ene de la golfo estas la Golfo Urabao, malgranda marareo etenda suden, inter Karibana kaj Kabo Tiburón, Kolombio, ĉe la sudaj bordoj el la havenurbo Turbo (Kolombio). La delto de la rivero Atrato etendas en la Golfo Darieno.

Ĝi estis la loko de la Dariena kolonio, ĉefa sendependa koloniklopodo de Skotlando. La unua ekspedicio de kvin ŝipoj (*Saint Andrew*, *Caledonia*, *Unicorn*, *Dolphin*, kaj *Endeavour*) eliris el Leith la 14an de julio 1698, kun ĉirkaŭ 1,200 homoj ŝipe. Ties ordoj estis direkti al Golfo Darieno, nome al Orinsulo kaj setlis en la kontinento. La ŝiparo alvenis al la marbordoj de Darieno novembre. La setlantoj renomis la lokon kiel "New Caledonia" (Nova Kaledonio). Tio daŭris ĝis aprilo 1700.

## Vidu ankaŭ 
* Alí, Maurizio. 2010: “En estado de sitio: los kuna en Urabá. Vida cotidiana de una comunidad indígena en una zona de conflicto ”. Universidad de Los Andes, Facultad de Ciencias Sociales, Departamento de Antropología. Bogotá: Uniandes. ISBN 978-958-695-531-7.
* Darienio

Kategorio:Karibio
Darieno
Kategorio:Geografio de Kolombio
Kategorio:Geografio de Panamo
Bardhyl Adem Selimi

**Bardhyl Adem Selimi** (la  en Kosovo) estas albana esperantisto. Ekde la jaro 1946 li loĝas en Tirana. En 1967 li finstudis pri matematiko en Tirana Universitato. Li instruis matematikon 40 jarojn en la diversaj cikloj de la eduksistemo de Albanio. Li estas edziĝinta, havas du filojn. Multajn jarojn li estis estrarano kaj sekretario de Albana Esperanto-Instituto, estis kunlaborinto de PIV kaj krome estas konstanta redaktora kunlaboranto de la revuo Monato. En la UK 2013 en Rejkjaviko li pro sia rolo en la plifortigo de la albana Esperanto-movado estis honorigita per la Diplomo pri Elstara Agado de Universala Esperanto-Asocio (UEA).

## Artikoloj kaj aliaj verkaĵoj (elekto) 
* Abanio: Adriatika marbordo el Monato (gazeto) (2004/1, p. 20)
* Eŭropo: Kontrastaj salajroj el Monato (2005/05, p.18)
*"*Kosovo en vojkruciĝo*”, eldonita en Tirana en 2004
*"*La sangovenĝaj serpentoj*", esperantigo de la libro '     ' de Adem Demaçi, 2019
*“*Patrino Shega kaj kvin knabinoj*” esperantigo de la libro '    ' de Adem Demaçi, aperonta en Belgio.
*"*Miaj prizonoj - mia granda ŝanco!*", rakonto "Burgjet e mia - Fati im i madh" de Adem Demaçi, eldonita en formo de libro kun tradukoj en 34 lingvoj (inkl. de Esperanto), Prishtinë, eld. Shoqata e të Burgosurve Politikë të Kosovës, 2021. ISBN 978-9951-833-00-4
* Abanio: Paca ŝlosilo pri la bosnia komponisto Goran Bregović el Monato (2006/04)
* *La sloganoj el ŝtonoj* (*Parullat me gurë*) de Ylljet Aliçka, albana verkisto kaj nun ambasadoro de Albanio en Francio. Rakontoj inspiritaj de la vivo en Albanio dum la diktaturo de Enver Hoĝa kaj de la vivo en la nova Albanio. Tradukis Bardhyl Selimi kaj Tomasz Chmielik. 83 paĝoj. Świdnik 2013. ISBN 9788392874027. Dua, korektita eldono: 14 · 21,6 cm,  2019, 140 paĝoj, Embres-et-Castelmaure, Monda Asembleo Socia (MAS), ISBN 978-2-36960-178-4, 7,50 €.
**Steinerne Parolen,* traduko el Esperanto en la germanan kun enkonduko de Edmond Ludwig de *La sloganoj el ŝtonoj* (*Parullat me gurë*) de Ylljet Aliçka, Embres-et-Castelmaure, Monda Asembleo Socia (MAS), 14 · 21,6 cm, 2019, 154 paĝoj, ISBN 978-2-36960-180-7 8,00 €.
* Lernolibro de Esperanto por albanoj 2003
* Traduko de la verko *La Faŝismo* de Zheliu Zhelev kaj eldonita en la jaro 2002
* Kuntradukanto de kelkaj romanoj interalie de Fatos Kongoli, Ismail Kadare kaj aliaj albanaj verkistoj.

## Referencoj 
* Autobiografieto en Edukado.net

Kategorio:Albanaj esperantistoj
Rezé

**Rezé** (bretone: Reudied) estas komunumo en departemento Loire-Atlantique en okcidenta Francio.

Ĝi ankaŭ estis nomita *Ratiate* en la Mezepoko kaj *Rezay* en la Malfrua Mezepoko.

Loĝantoj de Rezé estas nomitaj franclingve *Rezéens* kaj Esperantlingve oni nomas ilin *rezeanoj*.

## Geografio 
La komunumo estas ĉirkaŭita de la komunumoj de Nanto, Vertou, Les Sorinières, Pont-Saint-Martin kaj Bouguenais. Ĝi estas limigita norde proksime de la Luaro, oriente de la Sèvre Nantaise kaj la Ilette, okcidente de la Jaguère kaj sude de la bulvarda periferio de Nanto.

## Historio 
Informo pri Rezé datas reen el la romia epoko, kiam ĝi estis konata kiel *Portus Ratiatus* (haveno de Rezé) kaj *Ratiatum Pictonum Portus*. Rezé estis grava haveno sur la suda bordo de la Luaro kaj loko por renkontiĝoj kaj komerco inter la diversaj keltaj triboj de la regiono (Veneti, Namnetes, Ambilatres, Andecavis kaj Pictones).

## Antikvaĵoj 
La arkeologiaj fosadoj montras partojn de la romi-perioda urbo kaj haveno. Parto de la fosaĵoj estas vizitebla de iu ajn.

## Kulturo 
* Konata ĝi estas pro la loĝeja konstruaĵo "La Cité radieuse"  (La lumradia civito), simila al tiu de Marsejlo, de la arkitekto Le Corbusier. Ene, la koridoroj estas nomataj stratoj. Surtegmente ekzistas elementa lernejo.
* El iama betona preĝejo oni faris bibliotekon...

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Loire-Atlantique
* Tramtransporto en Nanto
* Rezé-Pont-Rousseau (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Loire-Atlantique
Kategorio:Geografio de Francio
Linguists' Club (Londono)

La '''Linguists' Club** estis lingvo-klubo en Londono, kiu aktivis inter 1932 kaj 1971.

La klubo funkciis kiel loko de renkontoj kaj lernejo por lingvistoj, inkluzive tradukistoj kaj interpretistoj, por studentoj kaj por membroj, kiuj simple volis praktiki siajn lingvajn povojn.

La moto de la klubo estis **Se comprendre, c'est la paix** (interkompreniĝi, tio estas la paco).

La klubo estis fondita de Teddy Pilley, komence je Kingsway proksime al Holborn stacio de la subtera fervojo, poste je 20 Grosvenor Place. Pilley, pro siaj lingvaj konoj, dum la milito fariĝis membro de la teamo en Bletchley Park, kiu dekodis la germanan kodig-maŝinon "Enigma".

La klubo provizis lingvo-lecionojn kaj malpli formalajn diskut-grupojn en diversaj lingvoj, inkluzive
franca, germana, hispana, itala, rusa kaj Esperanto. La diskutoj povis okupi pri ĉiuj temoj escepte politiko kaj sekso.

La klubo estis malfermita dum ses tagoj de la semajno, de la dek-unua ĝis la dudek-tria. Ĝi inkluzivis koktelejon por manĝaĵoj kaj trinkaĵoj, sed sen alkoholo. Estis ĉambroj por televido, tabloteniso, malgranda kinejo por montri fremdlingvajn filmojn, je vendredoj okazis dancado je diskoj. La granda salono estis librejo kaj memkompreneble tie estis ankaŭ kameno kun fajro.

La klubo eldonis ĉiumonatan ĵurnalon **The Linguist''', kiu havis mondskalan distribuadon. Eldonistoj estis Teddy Pilley kaj Hilda Westron.

La lasta listo de membroj enhavis ĉirkaŭ 70 000 membrojn.

Dum la 1950-aj jaroj la klubo havis duan ejon je Niddry Lodge, proksime al Kensington High Street. Niddry Lodge estis konstruita frue en la jaroj 1800. Tie multe pli da spaco estis por aktivecoj kiuj ne eblis je Chester Close. La domo havis larĝan ĝardenon, la plej larĝan en Kensington je tiu tempo, en kiu lecionoj kaj diskutgrupoj okazis dum varma vetero. Estis ankaŭ salono, kie lecionoj pri skotaj dancoj kaj skermado eblis. Niddry Lodge estis luita de Kensington Council. Kiam tio finiĝis la domo estis detruita por havi spacon por konstrui la novan urbodomon de la Kensington & Chelsea. Kelkaj de la arboj en la interna korto de la urbodomo estas de la ĝardeno de Niddry Lodge.

Aldono: Neklara estas en la angla versio de tiu artikolo, kial la klubo ŝajne finis, aŭ ĉu la unua loko pli longe restis, kaj kial kaj kiam tiu tre floranta klubo finis tute.

## Referencoj 
Kategorio:Kluboj en Londono
Arikapalli Giridhar Rao

**Arikapalli Giridhar RAO** (; naskiĝis la 8-an de oktobro 1963 en  Viĝajavado, Andra-Pradeŝo) estas barata lingvisto kaj esperantisto, ano de la Akademio de Esperanto. Li akiris la bakalaŭron tie, kaj poste magistriĝis kaj doktoriĝis en Hajderabado, en ŝtato Andra-Pradeŝo. Li estas ateisto. En 2000, li formale ekinstruis la internacian lingvon ĉe la Internacia Instituto pri Informo kaj Teĥnologio (IIITH) de Hajderabado, pri ĉi tiuj temoj, li eldonis plurajn artikolojn kaj angle kaj esperante. En 2015 lokan esperantan klubon fondis li en Bengaluro, kaj en 2017 ĝi okazigis — kune kun FEB, KAEM kaj UEA — la Sud-Azian Seminarion (SAS-4).

Dum la jaroj li aktiviĝis en la Esperanto-movado kaj Barate kaj eksterlande. Okaze de la UK 2013 en Rejkjaviko li estis honorigita per la Diplomo pri Elstara Agado de UEA, pro sia plurflanka Esperanto-agado en la faka, instrua-ekzamena kaj organiza kampoj. En 2016, li estis elektita ano de la Akademio de Esperanto. Oktobre 2020, li iĝis prezidanto de la Ateista Tutmonda Esperanto-Organizo (ATEO).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Universitato Azim Premji
* Federacio Esperanto de Barato
* Probal Dasgupta
* Akademio de Esperanto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
*  ()

Kategorio:Barataj esperantistoj
Kategorio:Membroj de la Akademio de Esperanto
9357 Venezuelo

**9357 Venezuelo** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo)

Ĝi ricevis la nomo de la lando Venezuelo ; tiel nomita "*Venezziola*" ("malgranda Venecio"), en 1499 de Amerigo Vespucci ĉar la domoj de la indianoj, konstruitaj sur akvo, memorigis la situacion de Venecio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Orlando A. Naranjo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Renmin Ribao

**Renmin Ribao** - ĉine 人民日报, laŭvorte "popola ĉiutaga", angle: *People’s Daily*  - estas influa ĉinlingva taggazeto, aperanta en Pekino. Ĝi estas unu el la organoj de la Komunista Partio de Ĉinio, kaj ties centra komitato estas la eldonisto. Aparte en la 1960-aj jaroj, iuj ĉefartikoloj de la gazeto pere de la Fremdlingva Eldonejo Pekino aperis ankaŭ libroforme en Esperanto, iujn politikajn publikaĵojn kune verkis la redakcioj de la taggazeto kaj de la sampartia periodaĵo Ruĝa Flago, kaj ankaŭ nun en la centraj esperantlingvaj periodaĵoj kaj retejoj de Ĉinio tekstoj de la gazeto *Renmin Ribao* estas foje citataj aŭ republikigataj en traduko al Esperanto.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la gazeto jen ĉine kaj ankaŭ angle

Kategorio:Ĉinaj gazetoj
Kategorio:Ĉinlingvaj gazetoj
Kategorio:Komunismaj gazetoj
9356 Elineke

'*9356 *Elineke''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio)

Ĝi ricevis la karesnomon *Elineke* en honoro de *Eline Deneweth*, nevino de la malkovrinto. Ŝi estis tiel nomita alude al la romano *Eline Vere* de Louis Couperus.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Ruĝa Flago

**Ruĝa Flago** - ĉine 红旗, pinjine *Hongqi* - estis influa ĉinlingva magazino, kiu ekde junio 1958 ĝis majo 1988 aperis en Pekino. Ĝi estis unu el la organoj de la Komunista Partio de Ĉinio, kaj ties centra komitato estis la eldonisto. Aparte en la 1960-aj jaroj, iuj ĉefartikoloj de la gazeto pere de la Fremdlingva Eldonejo Pekino aperis ankaŭ libroforme en Esperanto; kaj iujn politikajn publikaĵojn kune verkis la redakcioj de la periodaĵo Ruĝa Flago kaj de la sampartia taggazeto Renmin Ribao.

La periodaĵo havis signife maoisman profilom, antaŭ kaj ne malpli sub la Kultura Revolucio. La nomo kompreneble estas aludo **kaj** al la ruĝa flago kiel simbolo de komunismo respektive de la laborista klaso ĝenerale **kaj** al la ŝtata flago de Ĉinio konkrete.

Ĝi finiĝis en 1988 dum la rega epoko de la ĉina ŝtatestro Deng Xiaoping kaj estis anstataŭita per nova publikaĵo nomata *Qiushi*.

Kategorio:Ĉinaj gazetoj
Kategorio:Ĉinlingvaj gazetoj
Ider

La rivero **Ider** (, laŭvorte “juneca rivero” respektive en genitiva formo , *Iderijn gol*, laŭvorte “rivero de juneco”) estas rivero de Mongolio. Ĝi fontas en la Ĥangai-montaro, kaj enfluas la riveron Selenge, kiu enfluas la Bajkalon. La plena riverlongo estas 452&nbsp;km, tiel ĝi estas la oka plej longa rivero de Mongolio.

Kategorio:Riveroj en Mongolio
He Yanrong

**He Yanrong** - ĉine 何艳荣 - estas ĉina pentristino kaj libroilustristino. Ŝi en 1934 naskiĝis en *Dinghai*, provinco Ĝeĝjango de Ĉinio.
En 1957 sinjorino He komencis kiel memedukita artistino kontribui ilustraĵojn de porinfanaj libroj. Nun ŝia profesia bazo estas la Ŝanhaja Porinfana kaj Porjunulara Eldonejo (ĉine 上海 少年儿童 出版社, pinjine *Shanghai shaonian ertong chubanshe*).

Sinjorino He ricevis multajn premiojn por sia ilustraĵoj, el kiuj kelkaj estis inkluditaj en la kolekto de la Ĉina Artgalerio.

Pluraj libroj ilustritaj de ŝi ankaŭ aperis en Esperanto, en eldono de la Fremdlingva Eldonejo Pekino. Interalie temas pri la publikaĵoj:
# **Geamiketoj en nia korto** / [teksto de Ren Dalin. Bildoj de He Yanrong]. - [1-a eldono.] [Pekino: Fremdlingva Eldonejo, 1979]. - [16] p.: ĉefe ilustraĵoj
# **Sportistetoj** / bildoj de He Yanrong. - [1-a eldono.] Pekino: Fremdlingva Eldonejo, [1979]. - [20] p.: ĉefe ilustraĵoj kaj
# **Ĉion faru mem ni ĉiuj** / teksto de Yang Yi. Bildoj de He Yanrong. 1-a eldono. Pekino: Fremdlingva Eldonejo, [1979]. - [6] folioj: grandparte ilustraĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* koncizaj biografiaj notoj pri ŝi en la retejo *chineseposters.net*  

&nbsp;

Kategorio:Ĉinaj ilustristoj
Nacia Parko Los Katíos

**Nacia Parko Los Katíos** (en hispana Parque Nacional Natural Los Katíos) estas protektita areo de nordokcidenta Kolombio kiu kovras ĉirkaŭ . La altitudo gamas inter 50 m kaj 600 m super marnivelo. Ĝi estas parto de Darienio, densa arbara areo kunhavata de Panamo kaj Kolombio, kaj estas apuda al la Nacia Parko Darieno en Panamo. La Tut-Amerika Aŭtoŝoseo se kompletita kiel oni proponis pasos ĉe aŭ eĉ tra Los Katíos. La parko estis deklarita Monda heredaĵo de Unesko en 1994 pro la eksterordinara diverseco de plantaj kaj animalaj specioj reprezentitaj. La parko enhavas ĉirkaŭ 25% el la birdospecioj registritaj en Kolombio en areo malpli ol 1% el la totala kolombia teritorio.

La topografio de la Nacia Parko Los Katios estas diversa, kun malaltaj montetoj, arbaroj kaj humidaj ebenaĵoj enhavanta ties totalan areon.

La du plej grandaj partoj de la parko estas la montoj de Serranía del Darién, kiu kuŝas okcidente, kaj la inundebenaĵoj de la rivero Atrato oriente. La rivero Atrato estas la plej rapida fluanta rivero en la mondo, kaj sendas enorman kvanton de 4,900 m³ da akvo en la Kariba Maro. La inundebenaĵoj tenas escepte fruktodonajn grundojn kaj konsistas el aluviaj ebenaĵoj de du tipoj. Unu konsistas el malaltaj terasoj kiuj inundiĝas ofte kaj la alia havas altajn terasojn kiuj rare inundas. Estas malaltaj montetoj de ĝis 250 m de alto kaj aliaj kiuj estas 600 m altaj. Marĉoj etendas al preskaŭ duono de la parka totala areo. La humidejoj de la valo de Atrato estas unikaj. Cativo, unu el la indiĝenaj specioj, povas kreski ĝis alto de 50 metroj. La nomo devenas el 'catival', kio troviĝas nenie escepte Kolombio, sudcentra Ameriko kaj Jamajko.

## Referencoj 
* UNESCO
* World Conservation Monitoring Centre 
* OAS.org
* http://www.american.edu/projects/mandala/TED/PANAMA.HTM

Kategorio:Naciaj parkoj de Kolombio
9365 Chinesewilson

'*9365 *Chinesewilson'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la brita plantosciencisto Ernest Henry Wilson (1876–1930), kromnomita *Ernest "Chinese" Wilson* (Ernest "Ĉino" Wilson). Abunda kolektinto da plantoj, li enkondukis pli ol 1000 plantojn el Ĉinio en Eŭropon. Li perdis unu kruron kiam li estis serĉanta la lilion *Lilium Regale''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Bavois

**Bavois** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 781 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Bavois situas en la Vaŭda Mezlando ĉe la sudorienta flanko de la ebenaĵo de la rivero Orbe. La okcidentan limon de la komunumo formas la Kanalo de Entreroche, kiu estis konstruita en la 16-a jarcento por konekti la riversistemojn de Rodano kaj Rejno. En okcidento de la komunumo etendiĝas la marĉo *Marrais des Puits*. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Bavois, Les Bordes kaj Le Coudray, kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,34 km², de kiuj 15,1% estas kovritaj de arbaro, 75,7% servas por agrikulturo kaj 7,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bavois limas en nordo al Chavornay, en nordoriento al Penthéréaz, en sudoriento al Goumoens-le-Jux, en sudo al Oulens-sous-Echallens, en sudsudokcidento al Eclépens, en sudokcidento al Orny, en okcidento al Pompaples, kaj en nordokcidento al Arnex-sur-Orbe.

## Trafiko 
Tra Bavois pasas la kantona ĉefvojo n-ro 134 de Chavornais al Villars-Sainte-Croix kaj la svisa aŭtovojo A1, kiu sur al komunumo estas kunigita kun la svisa aŭtovojo A9 kaj kies plej proksima alveturejo situas du kilometrojn sude de la komunumo en Oulens-sur-Echallens.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bavois datiĝas el la jaro 1200 kiel *Bavoies*. Dum la romia epoko du armeaj vojoj pasis tra la nuna komunuma teritorio. En Bavois estis trovita tombokampo el la frua mezepoko. Ĝis 1358 Bavois estis la senjora sidejo de la nobela familio de Joux, kiuj estis en la jaro 1263 vasaloj de Petro la 2-a de Savojo. Ili fondis merkatolokon, kiu estis menciita en la jaro 1386 kaj 1403, sed tiam jam disfalis. Sub la berna regado la loko estis administrita de 12-persona konsilio kaj apartenis al la Voktejo Yverdon. Ekde la Helveta Revolucio de 1798 ĝis fino de 2007 la komunumo apartenis al la Distrikto Orbe, kiu tiam surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nove kreita Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bavois (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bavois

## Bildoj 

Dosiero:Église de Bavois.jpg|Preĝejo de Bavois
Dosiero:Kanalbruecke Canal d'Entreroches 01 11.jpg|Kanalo de Entreroche
Dosiero:Gare de Bavois Voie 2 27.05.2012.jpg|Stacidomo de Bavois
Dosiero:Château de Bavois.jpg|Kastelo de Bavois
9376 Thionville

'*9376 *Thionville''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Thionville en norda Francio, apud la luksemburga landlimo. Tiu urbo estas la centro de fer-mineja regiono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
9377 Metz

'*9377 *Metz'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la franca urbo Metz en norda regiono Loreno. Tiu nomo devenas de tiu de la gaŭla tribo de la *Mediomatrici''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
László Miklós Vékás

**László Miklós VÉKÁS** rumania hungara fizikisto. Li naskiĝis en Arad la 5-an de decembro 1945. 
## Kariero
László Miklós Vékás akiris diplomon en Universitato de Temeŝvaro inter 1963–68 kaj li doktoriĝis en 1983 en Universitato Al. I. Cuza de Iaşi. Li estis scienca esploristo, ĉefesploristo, universitata instruisto en Temeŝvaro de 1968. Li publikigis preskaŭ 130 studaĵojn (Zeitschrift für Physik, Acta Physica Hungarica,  Hadronic Journal, Journal of Magnetism and Magnetic Materials, Sensors and Actuators, Europhysics Letters, IEEE Transactions on Magnetics, Journal of Colloids and Interface Science, Czechoslovak Journal of Physics, Applied Physics, Indian Journal of Engineering & Materials Sciences, Molecular Crystals & Liquid Crystals, International Journal of Multiphase Flow, Applied Physics, Journal Optoelectronics and Advanced Materials, Applied Surface Science, Journal Nanoparticle Research, International Journal of Photoenergy, Journal Non-Newtonian Fluid Mech, Magnitnaya Gidrodinamika, Roma­nian Reports in Physics, Revue Roumaine de Biologie, Advances in Space Research, Magnetohydro­dynamics, Romanian Journal of Physics, Journal of Nanostructured Polymers and Nanocomposites, China Particuology, Journal Nano­manufacturing, Advances in Science and Technology, Buletinul Ştiinţific şi Tehnic al UPT, Annals of the West University of Timişoara – Physical Sciences, Bulletin of the „Politeh­nica” University of Timişoara, Transactions on Mechanics)
## Libroj kun kunulaŭtoroj
*Tehnologii, calitate, maşini şi materiale (Buc. 1987); Forţe de gradient şi aplicaţii (Tv. 1995); Micro and nanostructures (Buk. 2001); Echipamente electro­acustice pentru procesarea perfor­mantă în medii lichide (Tv. 2002); Comportarea reologică a fluidelor magnetizabile (samloke. 2002); Convergence of micro-nano-bio­technolo­gies, Series Micro- and Nano­engineering (Buk. 2006); Nano­science in Biomedicine (Berlin 2009). 
## Fonto
*Románia Magyar Irodalmi Lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fizikistoj