open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alan Dawson

**George Alan Dawson** (naskiĝis la 14-an de julio 1929 en Marietta, kantono Lancaster, Pensilvanio; mortis la 23-an de februaro 1996 en Bostono, Masaĉuseco) estis usona ĵaza frapinstrumentisto.

## Vivo 
Dawson estis lernanto de frapinstrumentisto Charles Alden. Dum sia militservo ekde 1951 ĝis 1953 li estis membro de militista dancbando en Fort Dix. Krom tio li estis membro de la bando de Sabby Lewis. Post reciviliĝo li koncertvojaĝis tri monatojn tra Eŭropo kun Lionel Hampton, post tio li denove laboris kun Lewis.

Ekde 1957 ĝis 1975 Dawson instruis ĉe Konservatorio Berklee; al liaj lernantoj apartenis dum paso de la jaroj Tony Williams, Billy Kilson, Terri Lyne Carrington, Steve Smith, Joe LaBarbera, Joe Corsello, Kenwood Dennard, J. R. Robinson, Casey Scheuerell, Harvey Mason, Vinnie Colaiuta, Keith Copeland, Jake Hanna, Bobby Ward, Akira Tana kaj multaj aliaj.

Al la muzikistoj, kun kiuj li pli longan tempon kunlaboris, apartenis pianisto Jaki Byard, saksononisto Booker Ervin kaj ekde 1968 ĝis 1974 pianisto Dave Brubeck. Krom tio li estis interalie gastmuzikisto de Oscar Peterson, George Shearing, Charles Mingus, Woody Shaw, Phil Woods, Sonny Stitt, Dave Brubeck, Lionel Hampton, Reggie Workman, Quincy Jones, Dexter Gordon, Tal Farlow, Earl Hines, Rahsaan Roland Kirk, Frank Morgan, Hank Jones, Frank Foster, Phineas Newborn, Charles McPherson, Teddy Wilson, James Williams, Phil Wilson kaj Terry Gibbs.

Post kiam li en 1975 retiriĝis de sia instruado ĉe Konservatorio Berklee, li ankoraŭ donis privatajn lecionojn pri frapinstrumentara ludo kaj verkis en kvaropo kun James Williams, Bill Pierce kaj Richard Reid. En 1992 li verkis kiel bandestro la albumon *Waltzin’ With Flo*.

## Literaturo 
* Martin Kunzler: *Jazzlexikon*, 2002

Kategorio:Usonaj ĵazaj frapinstrumentistoj
Anna Jókai

**Anna JÓKAI,** hungare **Jókai Anna,** Esperante **Anno Jókai** estis hungara verkisto, poeto kaj pedagogo. Ŝia filo estis Gábor Bánky.
eta|Anna Jókai
Anna Jókai http://mek.oszk.hu/02200/02227/html/03/886.html naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Anna Jókai frekventis universitaton, sed pli frue ŝi jam laboris ekde 1957. Inter 1961-1970 ŝi instruis en lernejo, ĝis 1974 en gimnazio, poste ŝi nur verkadas. Ŝi partoprenis en la politika ŝanĝo fine de la 1980-aj jaroj. En 1994 kaj 2014 ŝi ricevis premiojn Kossuth kaj pli frue kaj poste ankaŭ diversajn premiojn.

## Verkoj (elekto) 
* *Kötél nélkül* (Sen ŝnurego), romano, 1969
* *A labda* (La pilko), romano, 1971, 1994
* *Napok* (Tagoj), romano, 1972, necenzurite en 2001
* *Mindhalálig* (Ĝismorte), romano, 1974
* *A feladat* (La tasko), romano, 1977, 1996
* *Szegény Sudár Anna* (Malfeliĉa Anna Sudár), 1989, 1999
* *Ne féljetek* (Ne timu), romano, 1998
* *Bölcsek és Pásztorok* (Saĝuloj kaj ŝafistoj), elektitaj verkoj, 2006
* diversaj poemoj, eseoj, paroladoj

## Fontoj 
* http://www.hunlit.hu/jokaianna  , , , 

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Nagy

**Béla Nagy**

* Béla Nagy (apotekisto)
* Béla Nagy (bestkuracisto)
* Béla Nagy (fotisto)
* Béla Nagy (ĵurnalisto)
* Béla Nagy (numismato)
* Béla Nagy (skermisto)
* Béla Nagy (teatroestro)
Luterana malnova preĝejo (Szarvas)

La **Luterana malnova preĝejo** estas religia Monumento historia en Hungario, en urbo Szarvas.

## Historio 
La malnova luterana preĝejo estis konstruita fine de la 1780-aj jaroj. Motoro de la konstruado estis Sámuel Tessedik, tial oni metis memortabulon pri li sur la preĝejon en 1942. La lignoj alvenis flose sur Tiso. La lasta renovigo finiĝis en 2009.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas unusolan kvadratan kaj dikan turon. La konstruaĵo estas impone granda kaj apartenas al la plej grandaj luteranaj preĝejoj en Hungario. Interne laŭ la kutimoj estas galerio, kie dekomence funkciis orgeno. En 1804 la preĝejo ricevis novan orgenon.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare 

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Szarvas
Szarvas
Mahajanga (urbo)

**Mahajanga,** france **Majunga** estas grandurbo de Madagaskaro. Ĝi estas administra centro de Mahajanga (provinco), havenurbo kaj ankaŭ universitata urbo. La loknomo signifas: "kuracisto".

## Bazaj informoj 
* koordinatoj: 
* loĝantaro: 135.660 en 2001
* Telefonkodo: 
* Supermara alteco: 0- m
* Horzono: UTC + 3

## Situo 
Mahajanga situas sur ebenaĵo laŭ Mozambika Kanalo ĉe enfluo de rivero en nordokcidenta parto de la lando.

## Historio 
Mahajanga estis antaŭ la franca erao centro de reĝlando. En la 1880-aj jaroj hinduaj komercistoj alvenis. Baldaŭe ĝi iĝis grava havenurbo. En 2006 granda ŝtormo okazis.

## Trafiko 
Mahajanga havas internaciajn flughavenon kaj havenon. Krome estas grava vojo al la ĉefurbo.

## Vidindaĵoj 
* plaĝo

## Klimato 
Mahajanga havas tropikan klimaton. Jare pluvas po 1562 mm. La temperaturo varias inter 20-32 C'.

## Fontoj 
* Angla kaj franca Vikipedioj

Kategorio:Urboj de Madagaskaro
Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Banlokoj
4328 Valina

'*4328 *Valina'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 18-an de septembro 1982 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan astronominon *Valentina Arkadjevna Andrejĉenko* (cirile: *Валентина Аркаденва Андрейченко*) kaj ties filinon *Alina Eduardovna*, kunlaborantinojn de la malkovrinto en la programo "*Tomska Observatorio-Bruselo''".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Konstruaĵo Woolworth

eta|Vidaĵo de la plej alta parto.
La **Konstruaĵo Woolworth** () estas nubskrapulo de la urbo Novjorko, Usono. Ĝia konstruado finiĝis en 1913 kaj estis dizajnita de Cass Gilbert.

Ĝi estis la plej alta konstruaĵo de la mondo ĝis 1930, kiam estis konstruitaj la 40 Wall Street kaj la konstruaĵo Chrysler. Ĝin konstruigis la usona financisto Frank Woolworth, kiu diziris elstaran konstruaĵon por sia societo. Origine ĝi estis planita por alteco de 190,5 metroj, laŭ la tiuepokaj leĝoj, sed fine oni altigis ĝin ĝis 241 metroj, superante la Metropolitan Life Insurance.

La konstruado kostis 13.500.000 dolarojn. Kiam la konstruaĵo estis finkonstruita, ĝi malfermis siajn pordojn la 24-an de aprilo 1913.

## Referencoj 
Kategorio:Nubskrapuloj de Novjorko
Kategorio:Nubskrapuloj inter 200 kaj 249 m
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1913
4334 Foo

'*4334 *Foo'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Lillian Foo*, konsultantinon ĉe la Monda Banko, kiu helpis malvolvi radioprogramon elsenditan en Ganao, Kenjo, Tanzanio kaj Ugando. Ŝi estis antaŭe ĵurnalistino ĉe *The Straits Times'' de Singapuro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Konstruaĵo Seagram

eta
La **Konstruaĵo Seagram**, situanta en la numero 375 (inter la stratoj 52 kaj 53 en la centro de Manhatano) de Park Avenue (Novjorko), estas moderna nubskrapulo kiu gastigas oficejojn kreita de la germana arkitekto Ludwig Mies van der Rohe, en kunlaboro kun Philip Johnson. Ĝi estas la ĉefa sidejo de la korporacio Seagram.

Simbolo de la nuntempa industria mondo, ĝi bildigas la moton de la arkitekto *Malpli estas pli*. La konstruaĵo havas 39 etaĝojn kaj 157 metrojn alte kaj estis konstruita ekde 1954 ĝis 1958.

## Eksteraj ligiloj 
* in-Arch.net: The Seagram Building 
* Arkitektura historio kaj priskribo

Kategorio:Nubskrapuloj de Novjorko
Kategorio:Nubskrapuloj inter 150 kaj 199 m
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1958
Konstruaĵo Chrysler

eta|dekstra|Konstruaĵo Chrysler.
La **konstruaĵo Chrysler** () estas nubskrapulo apartenanta al la stilo art déco situanta en la orienta parto de Manhatano (Novjorko, Usono), en la numero 405 de la Avenuo Lexington kaj en la vojkruciĝo de la Strato 42. Ĝi konvertiĝis en elstara simbolo de la urbo. El 319 metroj alte, ĝi estis la plej alta konstruaĵo de la mondo dum dek unu monatoj, ĝis la konstruado de la Empire State Building en 1931. Originale konstruita de la korporacio Chrysler, ĝia posedaĵo ŝanĝis ofte  de unu investa kompanio al la alia. La grundon sub la konstruaĵo posedas Cooper Union, kiu financas sin ankaŭ per enspezoj pro tio.

La konstruaĵo Chrysler estis dizajnita de William Van Alen, kaj poste vendita al Walter Percy Chrysler por lokigado de la ĉefsidejo por ties kompanio. La konstruaĵo estis renovigita en 1978 kaj 1979.

Kategorio:Nubskrapuloj de Novjorko
Kategorio:Nubskrapuloj inter 300 kaj 349 m
Kategorio:Konstruaĵoj en Manhatano
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1930
4443 Paulet

'*4443 *Paulet''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 10-an de septembro 1985 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la perua inventisto Pedro Paulet, (1874–1945), una sciencisto kiu kreis  funkciantan per likvaj brulaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Nader Khalili

**Nader Khalili** (22-an de februaro 1936 en Teherano, Irano - 5-an de marto 2008 en Los Angeles, Usono) estis arĥitekturisto kaj aŭtoro. Ĝi estas pioniro sur areo de memkonstrua sistemo en la tria mondo.

## Biografio 
Nader Khalili studis konstruarton en la Universitato de Teherano, en la  Teknika Universitato de Istanbulo kaj en Novjorko, San Francisco kaj Los Angeles. Post kiam li ricevis licencon en 1970 por labori kiel arĥitekturisto en Kalifornio, li agadis en Usono kaj dismonde. Khalili iĝis konata pro la novigaj sistemoj „Geltaftan Earth-and-Fire System“, pro Ceramik-Domo, same pro konstrukta tekniko „Super Adobe“ (superadobo). Li okupiĝis ekde 1975 pri ter- kaj kavernodomoj kaj estis konsilisto de la Unuiĝintaj Nacioj pri agado en la Tria Mondo. 
 
Li estis ekde 1980 profesoro en la SCI-Arc. En 1991, li fondis California Institute of Earth Art and Architecture (Cal-Earth). Pro liaj esploroj, li ricevis en 1984  „Excellence in Technology“ de la *California Council of the American Institute of Architects (CCAIA)*. Lin distingis en 1987 la UN. Li gajnis en 2004 la premion Aga Khan Award for Architecture pro la konstrutekniko „Super Adobe“.

## Verkoj 
* *Racing Alone*
* *Ceramic Houses and Earth Architecture: How to Build Your Own*
* *Sidewalks on the Moon*
* *Rumi, Fountain of Fire*
* *Rumi, Dancing the Flame*

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo de Nader Khalili 
* Biografio 
* Paĝo de CalTech

Kategorio:Usonaj arkitektoj
Kategorio:Iranaj arkitektoj
Kategorio:Irandevenaj usonanoj
Filadelfio (Egiptio)

**Filadelfio ** estis antikva urbo en la oaza baseno *Fajum* - iom okcidente de la rivero Nilo - en Egiptio. La ruinoj nuntempe nomatas **Kom el-Ĥaraba el-Kebir**, **Kom el-Hamam**, **Darb Girza**, **Kom Darb Gerza** aŭ **er-Rubajat** kaj situas proksimume 40&nbsp;kilometrojn nordoriente de la urbo Madinat al-Fajum.

La urbaj ruinoj kovras areon de proksimume 1000 × 500 metroj. La loko estis fondaĵo de la helenisma ptolemea epoko, konkrete de la reganto Ptolemeo la 2-a. Ne klaras, ĉu antaŭ tiu tempo jam en la faraona epoko tiuloke situis loĝloko. Ĉirkaŭ la jaro 1900 la ruinaro estis plurfoje la celo de arkeologiaj esploroj, kiuj aparte celi trovi papirusojn kaj relative malmulte atentis pri la ruinoj de la historia urbo kaj ties arkitekturo. En la nekropoloj de la urbo trovigeblis multaj portretoj de mumioj.

Fruaj elaeraj fotoj kaj skiza plano de la germana egiptologo *Ludwig Borchardt* el la jaro 1924 montras, ke la urbo havis ortangulajn stratajn kruciĝojn. En la sudo de la urbo troveblis templo de egipta stilo.

## Literaturo 
* Paola Davoli: ''L'archeologia urbana nel Fayyum di eta ellenistica e romana'', Napolo 1998, paĝoj 139–148.

## Eksteraj ligiloj 
* bildoj pri Filadelfio (angle)

Kategorio:Urboj de Antikva Egiptio
4347 Reger

'*4347 *Reger''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana komponisto, muzikisto kaj dirigento Max Reger (1873–1916).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Yoshio Kushida

**Yoshio KUSHIDA** (japane : 串田嘉男, *Kushida Yoshio*, naskita en 1957) estas japana astronomo kaj sismologo.

Li kunmalkovris 56 asteroidojn el kiuj 49 kun Osamu Muramatsu, 6 kun Masaru Inoue kaj unu kun sia edzino, Reiki Kushida.

Li malkovris la periodan kometon 144P/Kushida kaj kunmalkovris la kometon 147P/Kushida-Muramatsu kun Osamu Muramatsu.

La asteroido 5605 Kushida estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Yoshio Kushida

Kategorio:Japanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
4335 Verono

**4335 Verono** estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la   elde la observatorio de Cavriana en Italio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la itala urbo Verono, kie naskiĝis ĝia tri malkovrintoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Verono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Schalunen

**Schalunen** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Fraubrunnen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 380 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Schalunen situas duonan kilometron okcidente de la rivero Emme en la Svisa Mezlando en la ekstrema nordoriento de la altebenaĵo de Rapperswil, proksimume 11 kilometrojn sude de Soloturno kaj 23 kilometrojn nordnordoriente de la federacia urbo Berno. La okcidentan limon de la komunumo formas la tiel nomita ĉefkanalo (Hauptkanal), kiu pasas paralele al Emme. La komunumo konsistas el la du partoj Schalunen kaj Holzhüser.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,39&nbsp;km², de kiuj 30,7% estas kovritaj de arbaro, 58,6% servas por agrikulturo kaj 10,7% por setlado.

## Trafiko 
Tra Schalunen pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 12 de Soloturno al Berno. Krome kondukas flankaj vojoj de Schalunen al Aefligen kaj al Limpach. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per trama fervojlinio de Soloturno al Zollikofen kaj Berno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Schalunen datiĝas el la jaro 1249 kiel *Chaluna*. En la jaro 1864 ĉe la limo de la vilaĝo estis trovita brakringo el masiva oro el la La-Tène-epoko. Dum mezepoko parto de la vilaĝo apartenis al la Monaĥejo Fraubrunnen. Tiun parton ekde la reformacio en la jaro 1528 administris la Voktejo Fraubrunnen. La alia pli granda parto de la vilaĝo apartenis al la malalta tribunalo de Bätterkinden kaj kun ĝi en la jaro 1510 estis atribuita al la berna Kamparvoktejo Landshut. Post la fino de la Helveta Respubliko Schalunen estis unuigita kaj atribuita al la distrikto Fraubrunnen. Per la malfondo de la distrikto Fraubrunnen Schalunen la 1-an de januaro 2010 estis atribuita al la nova administra distrikto Berno-Mezlando.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Schalunen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Schalunen
4339 Almamater

'*4339 *Almamater''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝi estis nomita per la latina esprimo "Alma Mater" (universitato, kie donita persono faris sian lernadon) por celebri la 650-jaran jubileon de la Universitato de Karolo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
Dixy Lee Ray

**Dixy Lee RAY** (elp. *DIKsi LI REJ*; n. la 3-an de septembro 1914 en Takomo (Vaŝingtonio), Usono – m. la 2-an de januaro 1994 en Fox Island, Vaŝingtonio) estis la 17-a guberniestro de Vaŝingtonio (1977-1981). Ŝi estis profesia fakulino pri la biologio de la maro. Relative konservativa demokratino, ŝi estis la unua virino, kiu estris la registaron de Vaŝingtonio, do la unua Guberniestrino de Vaŝingtonio kaj nur la dua guberniestrino de iu ajn usona subŝtato kiu ne estis la edzino aŭ vidvino de antaŭa guberniestro (post Ella T. Grasso).

Ŝi nomiĝis ekde la naskiĝo Marguerite Ray, sed en 1930 ŝanĝis sian nomon al Dixy Lee Ray. Ŝi diplomiĝis ĉe mezlernejo Stadium High School en Takomo, studentiĝis kaj bakalaŭriĝis (kiel *valedictorian*, 1937) kaj magistriĝis (1938) ĉe *Mills College* en Oakland, kaj ricevis la doktoran gradon Ph.D. de Universitato Stanford en Palo Alto (1945).

Profesia kariero:
* Profesoro pri Marbiologio, Universitato de Vaŝingtonio, 1947-1972
* Direktoro, Pacifika Scienca Centro, Seatlo, 1963-1972
* Estro de la Usona Atomenergia Komisiono, 1973-1974 – la lasta estro de tiu instanco, kaj la unua ina
* unua usona Subministro de Eksteraj Rilatoj pri Oceanoj kaj Internacia Mediaj kaj Sciencaj Aferoj, 1975
* Vaŝingtoniestro, 1977-1981

Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Guberniestroj de Vaŝingtonio
Kategorio:Mara biologio
Kategorio:Usonaj biologoj
Kategorio:Usonaj universitatanoj
Lukla

**Lukla** estas komunumo en regiono Ĥumbuo en Nepalo, sur supermara alto de 2.860 m, supre de rivervalo de Dudh Kosi. La nomo Lukla venas de iama ŝafobaraĵo, sur kies loko nun troviĝas la Flughaveno Tenzing-Hillary.

La flughaveno estas unu el la plej malfacile alireblaj de la mondo. La alteriĝejo estas mallonga, havas vojleviĝon, limas ĝin ĉe unu fino ravino, ĉe la alia fino montomuro. Tie la de- kaj alteriĝo estas tre riskoplena. Se la vetero permesas, dumotoraj aviadiloj Dornier kaj Twin Otters faras regulajn tagajn flugojn inter Lukla kaj Katmanduo.

Lukla estas - krom kelkaj apenaŭ uzataj montaraj vojetoj - la sola alirejo al la Ĥumbu-regiono kaj al la Nacia parko Sagarmatha. Plimulto de montirantoj el Lukla, montoiras du tagojn por atingo de Namche Bazaar, interesa vilaĝo kaj alklimatigejo por plua montoiro.

## Fotoj 

dosiero:RK 0602 00811 LuklaAnflug.jpg|Alveno per aviadilo
dosiero:RK_0602 00827 Lukla.jpg|Panoramo el la flughaveno
dosiero:RK_0602 00832 Lukla.jpg|Lukla, ĉefa strato
dosiero:RK 0602 00827 Lukla Panorama.jpg|Komunumo kaj flughaveno
dosiero:RK_0603 03504 Lukla.jpg|Lukla, enirejo al la vilaĝo
dosiero:RK_0603 03499 LuklaKarte.jpg|Mapo de Lukla

Kategorio:Komunumoj de Nepalo
Kategorio:Turismo en Nepalo
Kategorio:Geografio de Nepalo
4331 Hubbard

'*4331 *Hubbard''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Ralph "Doc" Hubbard (1885–1980), filo de la usona verkisto Elbert Hubbard. Ralf estis agnoskita fakulo pri la indianaj kulturoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Norman G. Thomas
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Transira fosilio

[eta|200ra|La Londona specimeno de [Arkeopterigo, malkovrita nur du jarojn post la publikado de *La origino de specioj*]]
**Transiraj fosilioj** (la foresto de kelkaj intermezaj taksonoj estas populare nomita mankanta ligo) estas la fosiliigitaj restaĵoj de interaj formoj de vivo kiuj ilustras evoluan transiron. Ili povas esti identigataj per ilia reteno de iaj primitivaj (plesiomorfiaj) trajtoj en komparo kun iliaj pli derivitaj parencoj, kiam ili estas difinitaj en la studo de kladistiko. Multaj ekzemploj ekzistas, inkluzive de tiuj de primatoj kaj fruaj homoj.

Laŭ moderna evolusintezo, ĉiuj populacioj de organismoj estas en transiro. Tial, "transirformo" estas homa konstrukcio de elektita formo tiel reprezentante specialan evoluan scenejon, kiel rekonite en posteventa kono. Nuntempaj "transiraj" formoj povas esti nomitaj "vivantaj fosilioj", sed dum kladogramo reprezentas la historiajn diverĝojn de vivoformoj, la "transira fosilio" reprezentos organismon proksime de la punkto kie individuaj stirpolinioj (kladoj) diverĝas.

## Ekzemploj 
* *Triadobatrachus massinoti*

Kategorio:Evolua biologio
Kategorio:Paleontologio
Kategorio:Filogenetiko
Kategorio:Zoologio
Kategorio:Fosilioj
Osmanida turka lingvo

La **osmanida turka lingvo** aŭ **otomana turka lingvo** estas mortinta lingvo, kiu estis la oficiala lingvo de la Otomana Imperio. Ĝi estis miksaĵo de la turka, la persa kaj la araba.

Aktuale en kelkaj balkaniaj zonoj oni parolas varianton de la turka konata kiel otomana turka (*Osmanlı Türkçesi*), kiu montras diferencojn rilate al la turka de Turkio.
Erzsébet Galgóczi

**Erzsébet GALGÓCZI** [erĵEbet galgOci], hungare **Galgóczi Erzsébet,** Esperante **Elizabeto Galgóczi** estis hungara verkistino kaj dramisto.

Erzsébet Galgóczi naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1930 en **Ménfőcsanak** [mEnfOĉanak] (nuntempa urboparto de Győr). Ŝi mortis la 20-an de majo 1989 en Győr.

## Biografio 
Erzsébet Galgóczi frekventis lernejojn en Ménfőcsanak kaj Győr, inter 1950-1955 altlernejon en Budapeŝto. En la 1950-aj jaroj ŝi ofte okupiĝis pri problemoj de kamparanoj, ŝiaj opinioj ofte ne estis la samaj, ol de komunistoj. Tamen post 2 jardekoj ŝi estis jam sukcesa verkistino. Ŝi longe kunvivis kun aktorino. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1978, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkoj (elekto) 
* *Egy kosár hazai* (Korbo da hejmaj manĝaĵoj), noveloj, 1953
* *Félúton* (Duonvoje), etromano, 1962
* *Fiú a kastélyból* (Knabo el la kastelo), noveloj, 1968
* *A főügyész felesége* (Edzino de la ĉefprokuroro), teatraĵoj, 1974
* ***Vidravas*** (Lutrokaptilo), romano pri misakuzo kaj misproceso, 1984, en 1989 ankaŭ teatraĵo
* *Idegen a faluban* (Fremdulo en la vilaĝo), noveloj, 1984
* *Kinek a törvénye?* (Kies leĝo?), teatraĵo, 1976
* 5 scenarlibroj de filmoj
* 12 scenarlibroj de televiziaj filmoj

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Éva Janikovszky

**Éva Janikovszky** [janikovski], hungare **Janikovszky Éva,** Esperante **Eva Janikovszky** estis hungara verkistino.

Éva Janikovszky naskiĝis, kiel **Kucses Éva** [kuĉeŝ] la 23-an de aprilo 1926 en Szeged. Ŝi mortis la 14-an de julio 2003 en Budapeŝto.

## Biografio 
Éva Janikovszky frekventis universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto, ŝi iĝis diplomita instruistino. Ŝi havis postenojn en diversaj eldonejoj ĝis la emeritiĝo en 1987. Ŝi komencis sian karieron en 1957 sub pseŭdonimo *Kispál Éva*. Resume ŝi verkis 32 verkojn tradukitajn al 35 lingvoj. Unuafoje en 1960 aperis la pseŭdonimo *Janikovszky Éva*, ŝi verkadis precipe porjunularajn verkojn. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2003, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkoj (elekto) 
* *Csip-Csup* (infanaĵo), debuta verko, 1957
* *Szalmaláng* (Pajlo-flamo), romano, 1960
* *Aranyeső* (Oro-pluvo), romano, 1962
* *Már óvodás vagyok* (Jam mi estas infanĝardenano), porinfana verko, 1974
* *Felelj szépen, ha kérdeznek* (Respondu bone, se oni demandas de vi), porinfana verko, 1968
* *Már iskolás vagyok* (Mi estas jam lernanto), porinfana verko, 1983
* *Mosolyogni tessék!* (Bonvolu rideti!), por plenkreskuloj, 1998
* *De szép ez az élet!* (Ho, kiel bela estas la vivo!), por plenkreskuloj, 2001

## Memorigiloj 
* memortabuloj en Szeged kaj Budapeŝto
* lernejo pri "Janikovszky Éva"

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Johano de Padilla

300px|eta|dekstra|Ekzekuto de la tri estroj de la komunumanoj, nome nome Padilla, Bravo kaj Maldonado en Villalar de los Comuneros
**Juan de Padilla**, esperante *Johano de Padilla*, prononce [padIja] (Toledo, 1490 - Villalar, Valladolid, 24-a de aprilo de 1521) estis hidalgo kaj revoluciulo kastilia, konata pro sia partopreno en la Milito de la Komunumoj de Kastilio.

## Biografio 
Juan de Padilla naskiĝis en familio hidalga toleda la 10-an de novembro de 1490. Oni decidis lian edzigon al María Pacheco, de la nobela familio Mendoza (supera rango al lia; poste ili estos nomumitaj "granduloj" de Hispanio). Ili geedziĝis en Granado la 18-a de aŭgusto de 1511, kiam li estis 20-jaraĝa kaj María 15-jaraĝa.

Post la morto de lia patro en 1518, li sukcedis lin en la posteno de kapitano de la milico de Toledo, kie translokiĝis la paro. Probable ĝena ĉar la reĝo Karlo la 1-a ne aprobis lin por posteno al kiu li pensis, ke li havas rajton heredan, kaj eble instigata de sia edzino, li unuiĝis al la insurekciuloj kontraŭ la monarko en 1520 kaj kontraŭstaris la servon kiun la reĝo estis petinta al la Kortegoj de Kastilio por financi liajn kampanjojn en Eŭropo.

### Antaŭaĵoj 
La reĝo Karlo la 1-a estis promesinta al la Kortego de Kastilio ne doni publikajn postenojn al eksterlandanoj nek dediĉi monon de Kastilio al aliaj teritorioj. Li akiris 400.000 dukatojn kiujn li kunportis al Frankfurto danke al voĉdono de delegitoj al kiuj la urboj estis malpermesintaj tion, kaj lasis kiel regento de la regno eksterlandanon, nome Adriano de Utreĥto (futura Papo Adriano la 6-a. Krome estis okazinta puĉo kian li kronigis sin reĝon eĉ kiam ankoraŭ lia patrino Johana de Kastilio estis reĝino laŭleĝa kaj posedanta, kaj la kastiliaj urboj sentis sin perfiditaj.

Dum apenaŭ du monatoj, Karlo la 1-a estis perdinta perforte la respekton kiun la regento, nome la kardinalo Cisneros, estis akirinta por li. Por la civitanoj tiuj estis provoko kaj la etoso varmiĝis, ĉar la populacio sentis sin trompita tiom de siaj propraj lokaj reprezentantoj kaj de sia reĝo. Post tri jaroj de regado, la aferoj ne solviĝis, kaj la monarko ŝajnis pli priokupita pro sia nova granda imperio ol pro la problemoj de Kastilio.

Kategorio:Historio de Kastilio
Kategorio:Hispanaj ribelestroj‎
Kategorio:Toledo (Hispanio)
Tea Partio (Usono)

**Tea Partio** (, pron. *TI PArti*) estas usona politika konservisma movado, ĝenerale konsistanta el aktivuloj en la dekstra flanko de la partioj Respublikana kaj Libertariana. Ĝia nomo aludas al la Bostona teumado (1773), kiam kontraŭkoloniismaj aktivuloj en Bostono, maskerade vestinte sin kiel indianoj, ĵetis en la havenon 342 kestojn da teo por protesti kontraŭ altigo de importaj impostoj. La kerna politika pozicio de la Tea Partio ja estas oponado al plialtigataj impostoj, kaj al "pli granda registaro", kvankam flanke de tio en ĝin ofte implikiĝis aliaj dekstremaj politikaj celoj kaj emoj, ekz-e rasismo kaj kontraŭado al enmigrintoj ekz-e el Meksiko. La movado komenciĝis ĉ. la fino de 2008. Inter ĝiaj plej konataj partoprenantoj nombriĝas Ron Paul, Rand Paul, Sarah Palin, Dick Armey, Eric Cantor, Michele Bachmann. La movado ne havas centran gvidantaron; pluraj landskalaj kaj pli lokaj organizaĵoj kunlaboras (kaj kelkfoje interbataletas) por difini la movadon kaj direkti ĝian potencon. Malgraŭ la nomo, ĝi ne estas aparta politika partio. Plej multaj homoj, kiuj nomas sin Tepartianoj, ankaŭ diras ke ili estas respublikanaj partianoj, kvankam ili ĝenerale malŝatas la naciajn gvidantojn de tiu partio, rigardante ilin kiel oportunismajn preskaŭ-demokratapartianoj.

Kategorio:Politiko de Usono
Toliara (urbo)

**Toliara,** aŭ **Toliary (**historia loknomo estis Tuléar) estas grandurbo kaj havenurbo de Madagaskaro. Ĝi estas administra centro de Toliara (provinco).

## Bazaj informoj 
* koordinatoj: 
* loĝantaro: 114.400 en 2070
* Telefonkodo:
* Supermara alteco: 0- m
* Horzono: UTC + 3

## Situo 
Toliara situas sur ebenaĵo laŭ Mozambika Kanalo ĉe enfluo de rivero en sudokcidenta parto de la lando. Mangrovoj kreskiĝas laŭ la maro. La turistoj konas la lokon, kiel "urbo de sunbrilo".
eta|260ra|Plaĝo de Toliara
eta|260ra|Bazarado en Toliara

## Historio 
Francaj piratoj alvenis en la 17-a jarcento. Dum la koloniado ĝi iĝis grava havenurbo, kiu eksportas sisalojn, sapojn, kanabojn, kotonojn, rizojn, kaj arakidojn.

## Trafiko 
Toliara havas flughavenon kaj havenon. Krome estas grava vojo al la ĉefurbo.

## Klimato 
Toliara havas sekan tropikan klimaton. Jare pluvas po 400&nbsp;mm. La temperaturo estas averaĝe . Plej ofte estas suda vento.

## Vidindaĵoj 
* plaĝo

## Vidu ankaŭ 
* Coton de Tulear

## Fontoj 
* Angla kaj franca Vikipedioj
eta|260ra|maldekstra|Avenuo en Toliara

Kategorio:Urboj de Madagaskaro
Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Banlokoj
Gyula Fekete (verkisto)

**Gyula Fekete** [djula], hungare **Fekete Gyula,** Esperante ** Julio Fekete** estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto.

Gyula Fekete naskiĝis la 26-an de februaro 1922 en Mezőkeresztes. Li mortis la 16-an de januaro 2010 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Fekete frekventis universitaton en Budapeŝto. Post la 2-a mondmilito li havis diversajn gravajn postenojn precipe en diversaj periodaĵoj, eldonejoj. Post la revolucio en 1956 li estis arestita, en la sekva jaro li liberiĝis. Li ricevis diversajn premiojn.

## Verkoj (elekto) 
* *Májusfa* (Majfesta arbo), debuta etromano, 1952
* *Ismerősök* (Konatuloj), novelo, 1955
* *Májusi felhők* (Majaj nuboj), dramo, prezentita en 1956
* *A fiatalasszony* (La junedzino), romano, 1960
* *Az orvos halála* (Morto de la kuracisto), romano, 1963, angle kaj ruse en 1965, germane kaj slovake en 1966, ĉeĥe, estone, litove, bulgare en 1967, rumane en 1979
* *Vallomás hajnalig* (Konfeso ĝis aŭroro), romano, 1970, ruse en 1985
* *Egy korty tenger* (Gluto da maro), eseoj, ĉiuj estis dissenditaj en Hungara Radio, 1974
* *Száz korty tenger* (Cent glutoj da maro), elektitaj eseoj, 1977
* *A falu szépe* (Belulo de la vilaĝo), romanoj, 1980
* *Hogyan lettem író?* (Kiel mi iĝis verkisto?), rememoroj, eseoj, 1986

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Fekete
Fekete
Luterana preĝejo (Apostag)

La **Luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en Apostag.

## Historio 
Mencio pri luteranoj en Apostag okazis unuafoje en 1715. Supozeble en 1722 jam funkciis tie preĝejo, sed ĝi bruldetruiĝis en 1786. La pli nova preĝejo estis farita en 1798, sed ĝi bruldetruiĝis en 1786. La rekonstruita preĝejo bruldetruiĝis denove en 1809, tio ripetiĝis en 1825. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en la 1820-aj jaroj. La orgeno funkcias ekde 1845, la horloĝo ekde 1856. Renovigoj okazis en 1975 kaj en 1991.

## Konstruaĵo 
La preĝejo havas unusolan turon kaj navon, la absido estas duonronda. Interne laŭ la kutimoj estas galerio. Apud la preĝejo oni konstruis paroĥon en la 19-a jarcento.

## Fontoj 
* hungare
* hungare

Kategorio:Apostag
Apostag
4340 Dence

'*4340 *Dence''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝin malkovris la  usona astronomino Carolyn S. Shoemaker el la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la kanadan geologon Michael R. Dence, ĉef-direktoron de la Reĝa Societo de Kanado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Asteroido (4340) Dence, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
4341 Posejdono

**4341 Posejdono** estas tre malgranda apolona asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la greka dio Posejdono.

## Orbito 
Ĝia discentra orbito etendiĝas de la asteroida zono ĝis inter la orbitoj de Venuso kaj Merkuro: ĝi do estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta asteroido.
* La  ĝi pasis al 0,2006 AU (30,009 milionoj da km) de Tero.
* La  ĝi pasos al 0,1959 AU (29,300 milionoj da km) de nia planedo.

Ĝi estas pli proksime venusrenkonta: la  ĝi pasis al 0,0905 AU (13,539 milionoj da km) de Venuso.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Posejdono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Józef Hofmann

**Józef Kazimierz Hofmann** (naskiĝis la 20-an de januaro 1876 en Krakovo, mortis la 16-an de februaro 1957 en Los-Anĝeleso) − pola inventisto, pianisto, komponisto kaj pedagogo loĝanta dum pluraj jaroj en Usono.

## Vivo 
Lia patro Kazimierz estis komponisto, dirigento kaj pianisto, kaj la patrino Matylda Pindelska - kantistino. Józef Hofmann tre frue komencis lerni fortepianon. 8-jara jam ludis antaŭ varsovia aŭskultantaro, en la aĝo de 10 jaroj ludis ĉe aŭskultantaro de multaj eŭropaj landoj, kaj unu jaron poste en Usono. En 1887 koncertis 52 foje dum 10 semajnoj, sed proteste de New York Society for the Prevention of Cruelty to Children, pro timo pri lia sano devis rompi sian muzikvojaĝon. Tiam iris al Berlino, kie danke al stipendio de Alfred Corning Clark studis en la jaroj 1888-1894. En 1894 gajnis en Hamburgo la unuan premion en la konkurso nome de Anton Grigorjeviĉ Rubinŝtejn, kies disĉiplo estis. Post la sukceso koncertis en skandinavaj landoj, Anglio kaj Rusio. Ĉiujare koncertis en Usono, kies civitaneco ricevis en 1926. En 1924 fondis Curtis Institute of Music en Filadelfio, kiun gvidis ĝis 1938.

Hofmann estis ankaŭ komponisto (pseŭdonomo Michel Dvorsky). Pianistan karieron finis la 19-an de januaro 1946 en Carnegie Hall. Dufoje edziniĝinta. Kun la unua edzino Maria Eustis havis filinon, kun la dua Betty Short tri filojn.

## Inventaĵoj 
Li estas konata de pluraj eltrovaĵoj ĉefe pri aŭtomobiloj kaj fortepiano. Patentis ĉirkaŭ cent, i.a. glacoviŝilon kaj aparaton por mezuri tuŝ-forton de pianisto.

## Bibliografio 
* Jan Żdżarski, *Józef Hofmann. Geniusz zapomniany. Dzieciństwo i młodość* (Józef Hofmann. Forgesita geniulo. Infaneco kaj juneco), Eldonejo STO, Bielsko-Biała 2002, Ruch Muzyczny (Muzika Movado) nr-o 6, la 21-an de marto 2004

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj komponistoj
Kategorio:Polaj komponistoj
Kategorio:Usonaj pianistoj
Kategorio:Polaj pianistoj
Kategorio:Polaj inventistoj
Kategorio:Usonaj inventistoj
Kategorio:Poldevenaj usonanoj
Palaco Saint-Georges

La **palaco Saint-Georges** estas konstruaĵo de la urbo Rennes, en Ille-et-Vilaine. Ĝi estis konstruita sur la loko de la abatejo Saint-Georges de Rennes.

## Situo 
La palaco situas oriente de la urbocentro de Rennes en la okcidenta parto de la kvartalo Thabor - Saint Hélier. Ĝi situas ĉe la rivero Vilaine ĉe la fino de la strato Jean Janvier (de kiu la fervoja stacidomo estas ĉe la alia fino).

 *Tiu loko estas atingebla per la metroo : stacio .*

## Historio 
La abatino Magdelaine de la Fayette zorgis pri ĝia konstruado en 1670 fare de la arkitekto Pierre Corbineau. La nomo de la abatino estas skribita per majusklaj literoj sur la fasado.

La palaco Saint-Georges fariĝis kazerno en la franca revolucio de 1789. Ĝi nun estas la loĝejo de la kazerno de la fajroestingistoj kaj de administraj servoj de la urbo. francastila ĝardeno etendiĝas antaŭ ĝia fasado.

En 2010, la aranĝo de la palaco kiel luksa hotelo estis konsiderata.

Tiu monumento estis klasita MH (Monumento Historia) ekde la 22-a de Marto  1930.

## Urbaj arkivoj 
La arkivoj de la laboroj faritaj al la Palaco Saint-Georges estas konservataj en la urbaj arkivoj de Rennes kaj skanitaj. Ili estas rete alireblaj .

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Arkitektura heredaĵo de Rennes

Kategorio:Monumentoj historiaj de Rennes
Kategorio:Konstruaĵoj en Rennes‎
Saint-Georges
Masanori Matsuyama

**Masanori MATSUYAMA** (japane : 松山 正則, *Matsuyama Masanori*, naskita en 1950) estas japana amatora astronomo.

Li kunmalkovris 19 asteroidojn, ĉiuj kun Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kuŝiro.

La asteroido 4844 Matsuyama estis nomita en lia honoro.
La asteroido 5291 Yuuko estis nomita en honoro de lia edzino *Yūko Matsuyama*.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Masanori Matsuyama

Kategorio:Japanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
4348 Poŭlidamaso

**4348 Poŭlidamaso** estas mezgranda troja asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 11-an de septembro 1988 de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la trojano Poŭlidamaso, batalinto de la Troja milito.

*Oni ne konfuzu ĝin kun 189310 Polidamaso.*

## Orbito 
Ĝi estas troja asteroido orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Troja Tendaro".

## Ecoj 
Okaze de kaŝado de la , ĝia diametro estis taksita al 49,7&nbsp;km. Por la kaŝado de la , ĝia diametro estis taksita je 88&nbsp;km.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Rennes (stacidomo)

**Rennes** ​[ʁɛn] estas la ĉefa fervoja stacidomo de Rennes. 54 TGV kaj 180 regionaj trajnoj atingas aŭ trairas ĝin kun meze ĉiutage . Ĝi estis kreita en 1857 kiam la Linio Paris-Montparnasse - Brest atingis Rennes. La ejoj estis tute rearanĝitaj en 1992 de la arkitekto Thierry Le Berre por la ekfunkciigo de la linio TGV Atlantiko. Konstruaro de oficejoj, servoj, alirejo de la sudo, kaj korespondadoj kun la aliaj transportsistemoj pligrandigis ĝin (busa stacidomo, rekta alirejo al la metroo) por konsistigi la duan interŝanĝejon de la urbo post tiu de placo de la République. La stacidomo situas sude de la urbocentro en kvartalo, kiu devus multe aliformiĝi kun projekto pri oficejaj konstruaĵoj nomata *EuroRennes*.

## Fervoja situo 
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Rennes - Redon (468000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Rennes - St-Malo-St-Servan (441000).

Ĝia alteco estas je .

## Urba situo 
La stacidomo situas sude de Rennes, meze de la kvartalo Sud-Gare, je preskaŭ 1 km de la urbodomo. Ĝi situas ĉe la suda fino de la avenuo Janvier inter la bulvardoj de Beaumont kaj Solferino (norde), strato de l’Alma (okcidente), la stratoj de Châtillon, de Quinelieu, kaj Pierre Martin (sude) kaj strato Saint-Hélier (oriente).

## Interkonektoj 
*    ''*

## Galerio de fotoj 

Rennes1.jpg|Vido al kajoj direkte al Parizo.
Rennes6.jpg|Horartabulo en la halo.

## Bibliografio 
*  *La France des gares*, collection Guides Gallimard, 2001
* 
* Pol Potier de Courcy,  *De Rennes à Brest et à Saint-Malo: itinéraire historique et descriptif'', Guides Joanne, Hachette, 1864, 421 p. (intégral)

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rennes
* La Poterie (stacidomo)
* Pontchaillou (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare de Rennes  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ille-et-Vilaine
Kategorio:Transporto en Rennes
Maskanaso

La **Maskanaso** (*Nomonyx dominicus*, iam *Oxyura dominica*) estas malgranda birdospecio de la grupo de rektavostaj anasoj en la familio de Anasedoj, kun teritorioj en tropika Ameriko. Ili troviĝas ĉefe el Meksiko al Sudameriko kaj ankaŭ en Karibio. Ili estas ĉefe nemigrantaj, sed la Maskanasoj estas registritaj kiel tre nekomunaj vagantoj en plej suda Usono, laŭlonge de la meksika limo kaj en Florido.

Ĝi estas la ununura membro de la genro ***Nomonyx***, kaj estas intermeza inter la pli primitiva Nigrakapa anaso (*Heteronetta*) kaj la tre apomorfaj veraj rektavostaj anasoj. Ĝi estas foje inkludata kun tiuj lastaj en la genro *Oxyura*, sed ŝajne la Maskanasoj nuntempaj estas posteuloj de transira formo en la evoluo de la Oksiurenoj kaj ŝanĝis malmulte dum milionoj de jaroj.

Reprodukta maskla plenkreskulo havas rustokoloran korpon kun nigra vizaĝo (kiu nomigas la specion kiel masko) kontrasta kun la kaŝtanbruna nukareo, kaj makulecaj flugiloj. En la nigra vizaĝo rimarkindas hela okulringo. La beko estas hela kun heblua larĝa bazo. Inoj, maskloj en eklipsa plumaro kaj junuloj havas striecan grizbrunajn korpojn, kun 2 horizontalaj malhelkoloraj strioj tra la senkolora (sablobruna) vizaĝo.

Tiuj anasoj manĝas ĉefe semojn, radikojn kaj foliojn de akvaj plantoj. Ili manĝas ankaŭ akvajn insektojn kaj krustulojn. Ili manĝas per plonĝado. Maskanasoj reproduktiĝas en ĉiu ajn nesala akvejo kun marĉa vegetaĵaro kaj ĉirkaŭata de densa arbokovro. Ili loĝas ankaŭ en marĉoj de mangrovoj. Tiuj anasoj estas kutime tre sekretemaj, sed ili ne estas raraj kaj ne estas konsiderataj minacataj fare de la IUCN.

## Notoj 
## Referencoj
* 
* del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew & Sargatal, Jordi (eds.) (1992): *Handbook of Birds of the World (Volume 1: Ostrich to Ducks). Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-10-5
* Livezey, Bradley C. (1986): A phylogenetic analysis of recent anseriform genera using morphological characters. *Auk* **103**(4): 737-754. DjVu plena teksto  PDF plena teksto 
* McCracken, Kevin G.; Harshman, John; McClellan, David A. & Afton, Alan D. (1999): Data set incongruence and correlated character evolution: An example of functional convergence in the hind-limbs of stifftail diving ducks. *Systematic Biology* **48**: 683-714.  PDF plena teksto 
* National Geographic Society (2002): *Field Guide to the Birds of North America*. National Geographic, Washington DC. ISBN 0-7922-6877-6
* David Allen Sibley (2000): *The Sibley Guide to Birds''. Alfred A. Knopf, New York. ISBN 0-679-45122-6

Kategorio:Oksiurenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Achnatherum

***Achnatherum*** estas genro de plantoj de la subfamilio de *Pooideae*. La genro estas proksima de la genro *Stipa*.

## Priskribo 
Ili estas staŭdaj. Ili havas spiketojn kun nur unu floro.

## Disvastiĝo 
## Ĉefaj specioj 
La genro enhavas ĉirkaŭ 50 speciojn.
* *Achnatherum calamagrostis*
* *Achnatherum coronatum*
* *Achnatherum hymenoides*
* *Achnatherum inebrians*
* *Achnatherum nelsonii*
* *Achnatherum scribneri*
* *Achnatherum speciosum*
* *Achnatherum splendens*
* *Achnatherum lettermanii*

## Referencoj 
## Literaturo 
* *Timber press pocket to ornemental grasses* Rick Dark 2004

## Eksteraj ligiloj 
*  Flaŭro de Ĉinio

Kategorio:Stipeoj
Linio Paris-Montparnasse - Brest

La **linio Paris-Montparnasse - Brest** () estas unu el la ĉefaj radiaj fervojaj linioj de Francio. Ĝi iras de la stacidomo Paris-Montparnasse en Parizo al la stacidomo . Malfermita en 1840 de Parizo al Versajlo, ĝi atingis  la , poste  en Majo 1857 kaj fine Brest en 1865.

Ĝi estas la linio 420000 de la franca nacia fervoja reto.

## Historio 
La linio estis malfermita po sinsekvaj partoj : de Parizo (barilo de Maine) al Versajlo en 1840, poste al  en Julio 1849, poste al  en Majo 1857. Ĝi atingis  en Septembro 1863, kaj fine  en 1865.

Diversaj projektoj estis faritaj pri ĝia vojo. En 1853, mapo prezentis la projekton ligi Rennes al Brest per centra vojo, tra Montfort-sur-Meu, Napoléonville-Pontivy kaj Châteaulin ĉirkaŭirante la montojn de Arrée sude. Fine la norda ĉirkaŭiro estis decidita.

Iuj partoj de tiu linio restis unutrakaj dum pluraj jardekoj : tiel estis por ekzemplo en 1892 por la partoj inter  kaj  kaj de  al Kerhuon, tio estis preskaŭ ĝis .

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Société nationale des chemins de fer français
* Fervojaj linioj en Francio

Paris - Brest
Calvert Vaux

maldekstre|eta
**Calvert VAUX** (n. la 20-an de decembro 1824, m. en Londono - la 19-an de novembro 1895, en Novjorko) estis brita arkitekto kaj pejzaĝisto. Li dizajnis la projekton de la Central Park de Novjorko kune kun Frederick Law Olmsted. Calvert havis influojn de la eŭropaj kamparanaj pejzaĝoj kaj de la alegoriaj pentraĵoj de la skolo Hudson. En 1895, en la novjorka kvartalo Brooklyn, dum li vizitis sian filon, Vaux droniĝis.

Kategorio:Britaj arkitektoj
Kategorio:Usonaj arkitektoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Frederick Law Olmsted

**Frederick Law Olmsted** (n. la 26-an de aprilo 1822 - m. la 28-an de aŭgusto 1903) estis pejzaĝito de Kansas, ĵurnalisto, kaj aŭtodidakta botanikisto, fama pro la dizajnado de multaj konataj urbaj parkoj, inkluzive de Central Park kaj Prospect Park, ambaŭ en Novjorko.

En 1895, lia demenco devigis lin emeritiĝi. Omlsted translokiĝis al Belmont, Masaĉuseco, kaj tie vivis en la Hospitalo McLean, kiun li mem ĝardenigis dum pluraj jaroj, kaj tie restis ĝis la forpaso en 1903, kaj estis enterigita en la malnova tombejo de Hatford, Konektikuto. eta

Kategorio:Usonaj arkitektoj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Kategorio:Usonaj botanikistoj
Novjorka Departemento de Parkoj kaj Distrado

La **Novjorka Departemento de Parkoj kaj Distrado** (angle *New York City Department of Parks and Recreation*) estas la municipa departemento de Novjorko kiu okupiĝas pri la zorgado de la verdaj spacoj de la urbo. Ĝi celar ankaŭ protekti la ekologian diversecon kaj la kreadon de verdaj lokoj por la loĝantoj. La tuta surfaco de prizorgataj spacoj de la organismo estas 113 km², disaj en 1700 parkoj, ludejoj, en la kvin arondismentoj. La plej granda parko administrata de ĝi Pelham Bay Park, situanta en Bronkso (11 km²) sed Central Park, Prospect Park kaj eĉ Flushing Meadows–Corona Park same dependas de ĝi.

## Galerio 

Image:Central Park New York City New York 23 cropped.jpg|Central Park
Image:Worlds Fair NYC 1964.jpg|Flushing Meadows–Corona Park
Image:Pelhambay1.jpg|Pelham Bay Park
Image:Prospect Park lake.jpeg|Prospect Park
Image:Riverside Park 02.jpg|Riverside Park
Image:Tompkins Square Park.JPG|Tompkins Square Park
Image:Union Square New York by David Shankbone.jpg|Van Cortlandt Park
Image:Washington square park.jpg|Washington Square Park

## Eksteraj ligiloj 
* (angle) City of New York Department of Parks & Recreation Web oficial

Kategorio:Parkoj de Novjorko
Prospect Park

**Prospect Park** estas publika parko de la urbo Novjorko en Usono, situanta en la arondismento Broklino. Kun areo de , ĝi estas unu el la plej grandaj parkoj de la urbo.

La parko estis kreita de la arkitektoj Frederick Law Olmsted kaj Calvert Vaux. La kreado de la parko estis planata fine de la 1850-aj jaroj, post Central Park. Ĝi estis inaŭgurita en 1867. La du arkitektoj pli ŝatis ĉi parkon.

Kategorio:Parkoj de Novjorko
Châteaulin

**Châteaulin** (*ʃɑtolɛ̃* france, *Kastellin* Bretonlingve) estas franca komunumo de la departemento Finistère, en la regiono Bretonio.

## Geografio 
Châteaulin situas centre de la departemento Finistère, ĉirkaŭata de montetoj de la armorika montaro.

La urbo naskiĝis sur monteto, komence formante fortikan lokon subtenantan la kastelon, sur la konkava bordo, kiu estas la maldekstra bordo de meandro de la almara rivero Aulne.

## Administracio 
### Ĝemelaj urboj 
* 
* 

## Demografio 
Alano la 4-a (Duko de Bretonio) naskiĝis en Châteaulin.
### Evoluo 
En 2007, laŭ Insee, Châteaulin oficiale havis  (post kresko de 3 % kompare al 1999, kaj post 2007 malkresko de 4 %).

## Ekonomio 
Tie estas la sidejo de la grupo Doux, kun grava buĉejo de kortbirdoj.

Tie estas ankaŭ filio de la komerca kaj industria ĉambro de Brest.

[eta|dekstre|Kurba [viadukto de Chateaulin kun 12 arkaĵoj (komence de la 20-a jarcento).]]

## Bibliografio 
* Le Boulanger (J.-M).  ''Le circuit de l'Aulne à Châteaulin*, ArMen, n° 16, 1988.
* Leclerc (G.).  *Châteaulin : page d'histoire'', Office du tourisme de Châteaulin, Bannalec, 1980, 179 p.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Finistère
* Châteaulin (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝejo de la urbodomo
* Oficiala retpaĝejo de la turismoficejo 


Chateaulin
Centro Rockefeller

La **Centro Rockefeller** (, ankaŭ konata kiel **Rockefeller Plaza**) estas komplekso el 19 komercaj konstruaĵoj kiuj kovas areon de  m² inter la stratoj 48 kaj 51 en la urbo Novjorko, Usono. 

maldekstre|eta|Vidu de la nubskrapulpintoj
Konstruita de la familio Rockefeller, la komplekso estas situanta en Meza Manhatano, en la areo inter la Kvina Avenuo kaj la Sesa Avenuo en la insulo Manhatano, Novjorko. En ĉi tiu parto troviĝas kelkaj el la plej luksaj butikoj kaj famaj teatrejoj de la urbo.

Kategorio:Konstruaĵoj en Novjorko
Achnatherum calamagrostis

***Achnatherum calamagrostis*** estas specio de plantoj de la subfamilio de *Pooideae*. Ĝi estas hemikriptofita kun stolonoj. Ĝi estas grava ornamplanto. Origine ĝi vivis en suda aŭ centra Eŭropo ĉe altaltitudaj maldensejoj.

## Notoj kaj referencoj 
*Timber press pocket to ornemental grasses* Rick Dark 2004

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stipeoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro