open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Purpura Perigordo

eta|altdekstre=1.8|Mapo de Perigordo kun ties kvar *koloroj*

**Purpura Perigordo** estas, kun Blanka Perigordo, Nigra Perigordo kaj Verda Perigordo, unu el la kvar turismaj nomoj en Perigordo.

## Prezento 
Tiu regiono ŝuldas sian nomon al la koloro de vitfolioj en aŭtuno sur la vasta vitolando de Bergerac (13 NRO (franclingve "AOC") kaj  vitkutlturistoj).

Situanta sude kaj sudokcidente de departemento Dordogne, ĝi respondas al la arondismento Bergerac aŭ al la Lando de Granda Berĝerakio.

## Vidu ankaŭ 
* Centra Perigordo
* Nigra Perigordo (natura regiono)
* Blanka Perigordo
* Lando de Nigra Perigordo
* Lando de Verda Perigordo
* Lando de Granda Berĝerakio
* Berĝerako (Franclingve "Bergerac")
* Arondismento Bergerac
* Berĝerakio

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Perigordo
Kategorio:Dordogne
Prüm (rivero)

La **Prüm** estas 85&nbsp;km longa rivero en la germana mezmontaro Ejfelo en la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas en la nordorienta parto de la neĝa Ejfelo inter Ormont kaj Reuth en alteco de 600 m s.m.
La rivero famas pro la kataraktoj inter Prümzurlay kaj Irrel (akvofaloj de Prüm kaj . Irrel).

Apud Biersdorf am See la rivereto trafluas la baraĵlagon Stausee Bitburg. En Holsthum enfluas la rivereto Enz kaj en Irrel la rivereto Nims en la Prüm. Post kelkaj kilometroj en Minden la rivereto Prüm enfuas la riveron Sauer, la plej granda maldekstra flankrivero de la Mozelo.

## Alfluantoj 
* Alfbach

## Eksteraj ligiloj 
* Aktueller Pegelstand am Pegel Prümzurlay (Wasserwirtschaftsverwaltung RLP). (germana lingvo)
eta|maldekstra|la rivereto Prüm inter Prümzurlay kaj Irrel

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Kategorio:Akvokolekta areo de Prüm
(12351) 1993 JD

**(12351) 1993 JD** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
12350 Feuchtwanger

'*12350 *Feuchtwanger''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto Lion Feuchtwanger (1884–1958), naskiĝinta en Munkeno. Li verkis rakontojn, eseojn kaj historiajn romanojn de samtempa socia kritiko. En 1933, liaj libroj estis brulitaj kaj li estis ekziligita el sia patrio. Li foriris en Usonon en 1940.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
12355 Coelho

'*12355 *Coelho'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la brazilan lirikiston kaj romaniston Paulo Coelho, famkonata por lia romano *O Alquimista'' (1988). Tiu verko estis tradukita al ĉirkaŭ 80 diversaj lingvoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Eszter György

**Eszter GYÖRGY** [djoerdj] rumania hungara fasonistino, kostumistino kaj scenejdekoraciistino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 6-an de marto 1986. 
## Kariero
Eszter György akiris diplomon pri fasondizajno en Nacia Arta Universitato de Bukareŝto en 2008. Ŝi loĝas en sia naskiĝurbo.

## Fonto
*Aŭtobiografio kaj laboraĵoj

## Eksteraj ligiloj
*Laborejo Delikates 
*Retejo 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj dezajnistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj scenejdekoraciistoj
Adrian Lindley Trevor Cole

**Adrian Lindley Trevor COLE** (naskiĝis la 19-an de junio 1895, mortis la 14-an de februaro 1980) estis aŭstralia armea aviadisto, unu el estroj de Royal Australian Air Force en la rango de vicmarŝalo.

## Fonto 
* 

Kategorio:Pilotoj
Kategorio:Aŭstralaj militistoj
Pocdama Interkonsento

eta|320px|La "Grandaj Triopuloj": Attlee, Truman, Stalin
La **Pocdama Interkonsento** estis Interkonsento inter tri el la Aliancanoj de la Dua Mondmilito, nome Britio, Usono, kaj Sovetunio, por la milita okupado kaj rekonstruado de la okupita de aliancanoj Germanio — remetante la iaman enton de la Germana Regno ene de siaj antaŭmilitaj limoj de 1937 — kaj la tutan militkampan eŭropan teritorion de la Dua Mondmilito. Ĝi inkludis ankaŭ la senmilitigon de Germanio, la milit-reparaciojn kaj la procesadon de Militkrimoj.

Komunikita kiel komunikaĵo, la Interkonsento ne estis pactraktato laŭ la internacia juro, kvankam ĝi kreis plenumitajn faktojn. Ĝi estis subskribita la 1an de aŭgusto 1945, fine de la Pocdama konferenco, kaj superplenumita (finigita) de la Traktato por Fina Setligo rilate al Germanio subskribita la 12an de septembro 1990.

## Vidu ankaŭ
* Pocdama Deklaro
* Du-plus-Kvar-Kontrakto

## Eksteraj ligiloj
*Agreements of the Berlin (Potsdam) Conference 
*The Road Back   Time Magazine la 8-an de septembro 1947

Kategorio:Dua Mondmilito
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Pactraktatoj
Terem (artistgrupo)

**TEREM** (Salono) hungarlingva retspaco fondita en 2014 por junaj transilvaniaj artistoj por diskonigi iliajn kreaĵojn al publiko, helpi ilin en evoluo, plibonigi iliajn laborkondiĉojn, plifaciligi la valorigon de iliaj kreaĵoj.
## Membroj de grupo
*Ágota Antal, tekstilartistino, fasonistinohttps://www.youtube.com/watch?v=t0RAvZiĜ_k 
*Szabolcs Barabás 
*Barna Fazakas 
*Beáta Gál 
*Szende Gidó 
*Ádám Koncsag 
*Vilmos Koter, grafikisto 
*Hajnalka László 
*László Németh 
*Annabella Orosz 
*Eszter Pálosi 
*Gyatsa Sankó 
*Réka Szabó 
*Zágon Szentes 
*Réka Török 
*Imola Veres

## Fonto
*Retejo de spaco
Kategorio:Rumaniaj hungaraj institucioj kaj institutoj
Distrikto Sárospatak

La **Distrikto Sárospatak** [ŝAroŝpatak] (hungare *Sárospataki járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas laŭ Bodrog en la nordorienta parto de la departemento (en la norda parto de Hungario).
eta|Distrikto Sárospatak en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Sárospatak, kiu estas urbo, la ceteraj 15 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 477,67 km², kie loĝas 24 246 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, vitoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1905-1956, sed ĝis 1950 ĝi apartenis al Zemplén (historia departemento). La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Sárospatak**
* vilaĝoj:
** Bodrogolaszi
** Erdőhorváti
** Györgytarló
** Háromhuta
** Hercegkút
** Kenézlő
** Komlóska
** Makkoshotyka
** Olaszliszka
** Sárazsadány
** Tolcsva
** Vajdácska
** Vámosújfalu
** Viss
** Zalkod

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Jakovlev Jak-18

eta|300px|specimeno de Jakovlev Jak-18 en Pollando dum fluga prezentado de 2008

La **Jakovlev Jak-18** (, NATO raportnomo: **Max**) estis Sovetia trejnada aviadilo, kun seĝoj por du aviadistoj, unu malantaŭ la alia, kiu vaste uziĝis por trejnado de armeaj aviadilistoj.

## Produktado 
Ĝi ekproduktiĝis en 1945 laŭ konstruaj planoj de la inĝeniero Aleksander Sergejeviĉ Jakovlev, kiu en 1932 en Moskvo fondis la Eksperimentan Konstruan Buroon Jakovlev (OKB-115) - sovetunian produktejon de aviadiloj kaj helikopteroj, kiu produktis vastan gamon da aviadilaj markoj kaj krome po unu marko de helikoptero kaj de senhoma aviadilo. Ĝi estis malproksima disvolvo de la konstruo de soveta edukaviadilo UT-2L.

La unua testoflugo sekvis komence de 1946, kaj seria produktado en 1947 en aviadaj laborejoj en Ĥarkovo. En la pola aviado la unuaj Jakoj-18 aperis en 1949 en aviadilista lernejo en Dęblin, kaj en 1952 trafis al Radom, kie estis uzataj ĝis fino de la 50-aj jaroj (en aerokluboj la unua Jak-18 aperis novembre 1951). En 1953 ĝia produktado ekfunkciis en Popola Respubliko de Ĉinio je la nomo Nanĉang CJ-5 kaj post tri jaroj en Hungario.

La aviadilo montriĝis simpla dum ekspluato kaj relative facila en pilotado, pro tio en diversaj versioj estis produktitaj pli ol  ekzempleroj. Krom Sovetunio, Pollando, Ĉinio kaj Hungario ili estis uzataj en aviado de Albanio, Afganio, Aŭstrio, Bulgario, GDR, Nord-Koreio kaj Rumanio.

## Literaturo 
* Heinz A. F. Schmidt, *Sowjetische Flugzeuge*, Transpress, Berlin 1971, p. 164–166

## Eksteraj ligiloj 
* Jakovlev Jak-18

Kategorio:Civilaj aviadiloj
18
Distrikto Sátoraljaújhely

La **Distrikto Sátoraljaújhely** [ŝAroraljaUjhej] (hungare *Sátoraljaújhelyi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas laŭ Bodrog en la norda parto de la departemento (same en la norda parto de Hungario).
eta|Distrikto Sátoraljaújhely en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Sátoraljaújhely, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 19 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 321,38 km², kie loĝas 22 703 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, vitoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis inter 1886-1983 (escepte inter 1932-1938 kaj ĝis 1950 ĝi apartenis al Zemplén (historia departemento). La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Sátoraljaújhely**
* alia urbo: Pálháza
* vilaĝoj:
** Alsóberecki
** Alsóregmec
** Bózsva
** Felsőberecki
** Felsőregmec
** Filkeháza
** Füzér
** Füzérkajata
** Füzérkomlós
** Füzérradvány
** Hollóháza
** Kishuta
** Kovácsvágás
** Mikóháza
** Nagyhuta
** Nyíri
** Pusztafalu
** Vágáshuta
** Vilyvitány

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Drianto

**Drianto** (helene **Δρύας** — *kverko*, latine *Dryas*) estis en la helena mitologio filo aŭ patro de trakia reĝo Likurgo.

Trakia reĝo Likurgo estis pli frue amiko de la dio Dionizo, sed pli poste li komencis la dion persekuti, ĉar li en vino vidis pereon de la homaro. Kiam foje Dionizo kun sia tuta procesio  vizitis Trakion, Likurgo la sekvantaron dispeligis, kelkajn Bakĥantinojn trudprenis, aliajn eĉ mortigis kaj Dionizo mem devis savi sin per forkuro kaj salto en maron. Tiam alrapidis por helpi al li la diino Tetiso.

Por la perfido Dionizo Likurgon kruele punis: infestis lin per frenezeco, en kiu la reĝo mortigis sian propran filon **Drianton** kaj lian kadavron ankoraŭ senbeligis. Al si mem li forhakis ambaŭ krurojn opiniante, ke li ekstermas viton. Sed laŭ alia versio per tiu ĉi puno Likurgon infestis la plej alta dio Zeŭso mem.

En la sekvanta tempo la reĝolandon ruinigis pesto, ekestis longa tempo de la rikoltomanko. Laŭ la orakolo Likurgo devis morti.
Kolerigita popolo venigis la reĝon sur la monton  Pangaion kaj tie disŝirigis lin per ĉevaloj.

## Referencoj 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio

## Tradukfonto
Nigra Perigordo

eta|upright=1.8|Mapo de Perigordo kun ties kvar *koloroj*

**Nigra Perigordo** aŭ **Sarlatio** estas natura regiono de Francio situanta en Akvitanio, sudoriente de la departemento Dordogne.

## Situo 
Nigra Perigordo situas sudoriente de la departemento Dordogne. Ĝi estas ĉirkaŭata de la sekvantaj naturaj regionoj :
* norde per Centra Perigordo kaj la akvokolekta areo de rivero Brive
* oriente per Kaŭso Martel kaj Kaŭso Gramat
* sude per Bouriane
* okcidente per Supra-Aĝenio kaj Berĝerakio

## Vidu ankaŭ 
* Lando de Nigra Perigordo
* Arondismento Sarlat
* Perigordo
* Purpura Perigordo
* Blanka Perigordo
* Lando de Verda Perigordo

Kategorio:Naturaj regionoj de Dordogne
Kategorio:Naturaj regionoj de Francio
Balga

eta|Nuna stato de la burgo
**Balga** estas nomo de historia burgo kaj teŭtona setlejo ĉe la Vistula Laguno en la nuna distrikto Bagrationovsk de Kaliningrada provinco (antaŭ la Dua Mondmilito en Orienta Prusio).

## Historio 
En 1238 la ordeno de germanaj kavaliroj konkeris la prusan burgon Balga, kie en la sekva jaro konstruis novan kastelon. Balga ekde 1250 estis sidejo de komandorlando, kiu etendiĝis al sud-oriento ĝis Johannisburg kaj Lyck. La komandoroj de Balga plenumis samtempe la oficon de vokto de Natangio. Pro sia situo (akva transporto) Balga ne estis konkerita dum la praprusaj ribeloj. En la jaro 1253 tra Balgo al Sambio iris ekspedicio de ĉeĥa reĝo Přemysl Otakar la 2-a. Samtempe oni finis konstrui novan kastelon dediĉitan al la konvento. Komence de la 14-a jarcento al la konstruaĵo estis aldonita antaŭkastelo. En la 17-a jarcento la burgo estis malkonstruita, kaj la materialon oni uzis por konstrui fortikaĵon en Pillau.

## Nuntempo 
Nuntempe Balga estas neloĝata. Post la burgo restis malkovritaj fundamentoj kaj ruina antaŭkastelo, parte rekonstruita antaŭ la Dua Mondmilito. Apud la ruinoj troviĝis restaĵoj de la preĝejo s-ta Nikolao el la 14-a jc. kun konservitaj ĉirkaŭmuroj kaj portalo dekorita per ŝtonoj portitaj el la Sankta Lando kaj restaĵoj de murpentraĵoj.

La paroĥa preĝejo en Balga antaŭ 1525 apartenis al la dekanujo Braunsberg.

## Personaĵoj 
Kelkaj komandoroj de Balga iĝis poste altaj majstroj de la ordeno de germanaj kavaliroj, interalie Winrich von Kniprode kaj Ulrich von Jungingen.

## Galerio 

Dosiero:Grunwald Bałga.svg|Standardo de Balga, trofeo de la batalo de Grunwald
Dosiero:Balga.jpg|La burgo en la 17-a jc.
Dosiero:Balga alter Stich.jpg|Ruino en 1850
Dosiero:Balga1.jpg|Balga en la 1930-aj jaroj, post kelka rekonstruo

Kategorio:Konstruaĵoj en Kaliningrada provinco
Kategorio:Ordeno de germanaj kavaliroj
Kategorio:Ruinoj
Kategorio:Burgoj
Kategorio:Orienta Prusio
Kategorio:Kasteloj en Rusio
Kategorio:Eksaj loĝlokoj de Rusio
Antal Révay

**Grafo Antal Révay** [rEvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Révay Antal** estis hungara pastro, teologo, episkopo, preposto, kanoniko. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *szklabinai* kaj ’’ blatniczai’’.
eta| Blazono de Antal Révay
eta| Blazono de Antal Révay
Antal Révay http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/r/r21561.htm naskiĝis la  1718 en Hungara reĝlando en Kisselmec (nuntempa Turčianska Štiavnička en Slovakio). Li mortis la  1783 en Mocsonok (nuntempa Močenok en Slovakio),

## Biografio 
Antal Révay lernis teologion en Vieno ekde 1738. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* en 1741 preposto en Rátót
* en 1743 kanoniko en Pozsony
* en 1744 preposto en Vágújhely
* en 1752 kanoniko en Esztergom
* episkopo en 1754, en 1776 episkopo de Rozsnyó, en 1780 en Nyitra.
Li estis la unua episkopo, kiu ne ricevis la titolon „etena departementestro”.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Assertiones theologicae de jure et justitia ...’’ (1741)
* ’’Sermo ... habitus Rosnaviae…’’ (1776)
* ’’Sermo ... ad clerum suum dictus dum in episcopum Nitriensem…’’ (1780)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Ágota Antal

**Ágota ANTAL** rumania hungara tekstilartistino, fasonistino. Ŝi naskiĝis en Miercurea Ciuc la 9-an de majo 1986. Ŝi estas la pli juna fratino de pentristo Zsolt Berszán.

## Kariero
Ágota Antal akiris diplomon en Muzika kaj Arta Liceo István Nagy de sia naskiĝurbo, poste pentroarton en Arta Altlernejo de Kluĵo. Ŝi estas anino de artistgrupo Terem. Ŝi loĝas en vilaĝo Mera. En 2013 ŝi estis kun sia porinfana kolekto inter la plej bonaj 11 en Internacia Konkurso *Gombold újra!*(Rebutonumu!)http://gomboldujra.designterminal.hu/en/ 

## Fonto
*Biografiaj indikoj

## Ligiloj
*Terem (artistgrupo) Artistgrupo Terem
*Intervjuo kaj laboraĵoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj tekstilartistoj
Kategorio:Miercurea Ciuc
Distrikto Putnok

La **Distrikto Putnok** (hungare *Putnoki járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas en valo de Sajó laŭ landlimo de Slovakio en la nordokcidenta parto de la departemento (en la norda parto de Hungario).
eta|Distrikto Putnok en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Putnok, kiu estas urbo, la ceteraj 25 komunumoj estas vilaĝoj.
 
La areo estas 391,25 km², kie loĝas 18 834 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj kaj bredadoj, sed la senlaboreco estas tre alta en la distrikto.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1910-1961, sed komence ĝi apartenis al Gömör kaj Kis-Hont. La distriktaj limoj ofte ŝanĝiĝis dum la historio  Depost 1961 la komunumoj apartenis al Distrikto Edelény kaj Distrikto Ózd  La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Putnok**
* vilaĝoj:

** Aggtelek
** Alsószuha
** Bánréve
** Dövény
** Dubicsány
** Felsőkelecsény
** Felsőnyárád
** Gömörszőlős
** Hét
** Imola
** Jákfalva
** Jósvafő
** Kánó

** Kelemér
** Királd
** Ragály
** Sajómercse
** Sajónémeti
** Sajópüspöki
** Sajóvelezd
** Serényfalva
** Szuhafő
** Trizs
** Zádorfalva
** Zubogy

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Nims

La **Nims** estas 61&nbsp;km longa rivereto en la regiono Sudejfelo (distrikto Bitburg-Prüm) germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas en Weinsheim (oriente de la urbeto Prüm), fluas sudokcidenten tra la samnoma valo kaj enbuŝsiĝas malsupre de Irrel en la rivereton Prüm.
[eta|maldekstre|hochkant|la sanktulo [Johano Nepomuko, patrono de la pontoj, super la rivero en Seffern]]

La probable plej malmova mencio de la rivereto Nims kiel *Nimisa* en dokumento datumas el la jaro 798 aŭ 799 („31a jaro de la regnadeco de Karolo la Granda“).

La rivereto famas pro la sovaĝaj ejfelaj trutoj, kiuj bonege kreskas en la rivereto danke al la malalta pH-valoro kaj la malvarma akvo. 

La rivereto Nims trafluas jenajn lokojn:

* Rommersheim
* Giesdorf
* Schönecken
* Nimsreuland
* Lasel
* Nimshuscheid (muelejo)
* Seffern
* Bickendorf
* Nattenheim (muelejo)
* Rittersdorf
* Bitburg , urboparto Stahl
* Birtlingen
* Messerich
* Wolsfeld
* Alsdorf (Eifel)
* Niederweis
* Irrel

tra la suda parto de la Nims-valo (Messerich ĝis Irrel) iris la trajnlinio Nims-Sauertalbahn, kiu hodiaŭ ne plu funkcias. Inter Bickendorf kaj Seffern transas 781 m longa ponto de la federacia ŝoseo B 60 la valon de la Nims.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Vilmos Koter

**Vilmos KOTER** rumania hungara grafikisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 3-an de februaro 1982. Li loĝas en Miercurea Ciuc.

## Kariero
Vilmos Koter post fino de Muzika kaj Arta Liceo István Nagy en sia naskiĝurbo, li akiris diplomon en Arta Altlernejo de Kluĵo en 2004 pri grafikarto. Li estas ano de artistgrupo Terem. Li partoprenis en grupaj ekspozicioj de 2001.

## Fonto
* Kariertabelo
* Biografiaj indikoj kaj kreaĵoj

## Eksteraj ligiloj
* artistgrupo Terem

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Miercurea Ciuc
Teksturo

**Teksturo** estas termino uzata en mineralogio, kristalografio, grundologio, kiu rilatas ĉefe al distribuado de kristalaj orientiĝoj en multkristalo. Tamen por analogio ĝi povas esti uzata ankaŭ en:
* muziko, plej ofte kiel Tonmetado
* informadiko, pri rastruma (bitbilda) bildo aplikita sur surfaco en grafikoj per komputilo
* tekstila industrio, pri tuŝosento de histoj,
* pentrarto, ktp.
Karl Reinhold

**Karl Leonhard REINHOLD** (26-a de Oktobro 1757 – 10-a de Aprilo 1823) estis aŭstra filozofo. Li estis la patro de Ernst Reinhold, ankaŭ filozofo.

En la gazeto *German Mercury* li publikigis, en 1786-87, sian *Briefe über die Kantische Philosophie* (*Leteroj pri la Kanta Filozofio*), kiu ludis gravan rolon por igi Kant konata al pli ampleksa etoso de legantoj. Kiel rezulto de tiuj *Leteroj*, Reinhold ricevis alvokon de la Universitato de Jena, kie li profesoris de 1787 ĝis 1794.

## Referencoj 
* *Between Kant and Hegel*, traduko kaj enkonduko, de George di Giovanni kaj H.S. Harris, Hackett, Indianapolis, 1985, ISBN 0-87220-504-5 (paĝoj 37 ĝis 138, sed ne 3 ĝis 36, el "The Foundation of Philosophical Knowledge")
* *Essay on a New Theory of the Human Capacity for Representation*, Boston: De Gruyter, 2011, ISBN 978-3110227406
* *Karl Leonhard Reinhold and the Enlightenment*, George di Giovanni, Editor, New York: Springer, 2010, ISBN 978-90-481-3227-0
* *Letters on the Kantian Philosophy*, eldonita de Karl Ameriks, tradukita de James Hebbeler, Cambridge University Press, 1995, ISBN 0-521-53723-1
* *The Usefulness of the Kantian Philosophy: How Karl Leonhard Reinhold’s commitment to enlightenment influenced his reception of Kant*, Karianne J. Marx, Boston: De Gruyten, 2011, ISBN 978-3-11-025935-3

Kategorio:Germanaj filozofoj
12356 Carlscheele

'*12356 *Carlscheele''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda apotekisto Carl Wilhelm Scheele (1742–1786), kiu malkovris la oksigenon sendepende de Antoine Lavoisier kaj Joseph Priestley. En 1775 li estis elektita kiel ano de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj. Li estis la unua, kiu raportis la agadon de saloj de arĝento kiu fariĝis la bazo de la moderna fotado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Porto-Vecchio

**Porto-Vecchio** (franca elparolo: [], korsike:  []) estas franca komunumo en la departemento Corse-du-Sud, en la regiono Korsiko. Kun  loĝantoj en la jaro 2011, ĝi estas la tria plej loĝata komunumo de Korsiko, post Ajaccio kaj Bastia.

## Geografio 
Porto-Vecchio estas banurbo ĉe la sudorienta bordo de la insulo. Ĝia teritorio inkluzivas la urbon Porto-Vecchio, plurajn vilaĝojn (Precojo, Ceccia, Arca-Pianelli, Muratello, L’Ospedale…) kaj la insulojn Cerbicale.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corse-du-Sud
* Listo de francaj banurboj

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

eta|center|Porto-Vecchio|756x756ra

Kategorio:Komunumoj de Corse-du-Sud
Ulrich Zasius

**Ulrich Zasius (1461-1536)** (* Konstanco, en la 1461 - Frejburgo-im-Breisgaŭ, en la 24-a de novembro 1536) estis germana juristo kaj humanisto. Li unue studis en la Universitato de Tübingen antaŭ ol fariĝi episkopa notario en Konstanco. En 1489 li oficis kiel urbokonsilisto en Baden kaj, en 1493, en Frejburgo-im-Breisgaŭ. El 1496 ĝis 1469 li direktoris la latinan lernejon en Frejburgo.

En 1499, li studis Juron en la Universitato de Freiburg-im-Breisgaŭ kaj estis nomumita profesoro pri retoriko kaj poezio en 1500, kaj profesoro pri jurisprudenco en 1506. En 1502, li elektiĝis urbokonsilisto en la kortumo de Freiburg; en 1503, leĝa konsilisto de la universitato kaj en 1508, imperia konsilisto. Aplikante la tendencojn de la humanistoj al la jurisprudenco, li konstatis la streĉajn kaj barbarajn komentojn de la hermeneŭtikistoj kaj klopodis restarigi la originan tekston. Dank'al al siaj beletraj polemikoj kun Johannes Eck (1486-1543)
* Guillaume Budé (1468-1540)
* Johannes Eck (1486-1543)
* Andrea Alciato (1492-1550)
* Bonifacius Amerbach (1495-1562)
* Diego de Covarrubias y Leyva (1512-1577)
* Johann Fichard (1512-1580)
* Johann Ulrich Zasius (1521-1570)
* Roderich von Stintzing (1825-1883)

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Universitato de Tubingeno
Kategorio:Germanaj teologoj
Spinozismo

**Spinozismo** estas la monisma filozofia sistemo de Baruch Spinoza kiu difinas "dion" kiel singulara mem-eltena substanco, kun kaj materio kaj pensaro kiel ties atributoj.

En 1785, Friedrich Heinrich Jacobi publikigis kondamnon de la panteismo de Spinoza, post kiam Lessing supozeble estis konfesinta en sia mortolito esti "Spinozisto", kio estis egale tiam al herezulo. Jacobi plendis, ke la doktrino de Spinoza estas pura materiismo, ĉar ĉio kaj Naturo kaj Dio estas nenio sed etenda substanco. Tio, por Jacobi, estis la rezulto de la klerisma raciismo kaj finiĝus en absoluta ateismo. Moses Mendelssohn malkonsentis el Jacobi, dirante, ke ne estas fakta diferenco inter teismo kaj panteismo. La tuta temaro iĝis intelekta kaj religia temo por la eŭropa civilizo tiam, kion Immanuel Kant malakceptis, ĉar li opiniis tion klopodo konceptigi ke transcenda realo konduku al antinomioj (nome asertoj kiuj povus rezulti kaj pravaj kaj malpravaj) en pensaro.

## Spinozistoj
* Moses Hess

## Referencoj
## Literaturo 
*Jonathan I. Israel. Radical Enlightenment: Philosophy and the Making of Modernity, 1650-1750. 2001.

Kategorio:Filozofio
Kategorio:Ismoj
Kategorio:Baruĥ Spinozo
Lando de Verda Perigordo

eta|upright=1.8|Mapo de Perigordo kun ties kvar *koloroj*

La **Lando de Verda Perigordo** estas strukturo, kiu arigas francajn lokajn kolektivumojn situanta en departemento Dordogne kaj regiono Akvitanio. Ĝi ŝuldas sian nomon al la malnova provinco Perigordo al kiu ĝi apartenas. Granda parto de ĝia teritorio troiviĝas en la regiona natura parko perigordo-Limoĝio.

## Prezento 
eta|Nontron, simbolo de Verda Perigordo
La **Lando de Verda Perigordo** etendiĝas sur 15 kantonoj, 9 komunumaroj kaj 170 komunumoj.

Ĝi enhavas la ok kantonojn de arondismento Nontron, al kiu aldoniĝas ses kantonoj el arondismento Périgueux : kantono Excideuil (grandparte), kantono Brantôme, kantono Montagrier, kantono Ribérac, kantono Saint-Aulaye kaj kantono Verteillac, kaj kelkaj komunumoj de kantono Savignac-les-Églises.

**Verda Perigordo**, ankaŭ nomita Suda Perigordo, estas la nomo de natura regiono en la nordokcidento de departemento Dordogne. Ĝia nomo venas de la vastaj agraj kaj arbaraj areoj, kiuj karakterizas ĝian teritorion. Kovrante sudokcidente parton de Blanka Perigordo, de Riberakio kaj de la arbaro de Double.

## Fotoj 

Dosiero:Nontron church.JPG|Nontron
Dosiero:Thiviers église.JPG|Thiviers
Dosiero:chateaustaulaye.JPG|Saint-Aulaye

## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Lando (franca teritorio)
* Lando de Granda Berĝerakio
* Lando de Islo en Perigordo
* Lando de Nigra Perigordo
* Blanka Perigordo
* Nigra Perigordo (natura regiono)
* Purpura Perigordo

### Eksteraj ligiloj 
* 

## Notoj kaj referencoj 
Verda Perigordo
Verda Perigordo
12368 Mutsaers

'*12368 *Mutsaers'''* estas asteroido de la
asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la nederlandan pentristinon, lignogravuristinon kaj verkistonon Charlotte Mutsaers. Ŝia tre aklamita romano *Rachels Rokje'' ("La jupo de Rachel") estis publikita en 1994. Ŝia avo, bankisto en Kapellen, estis bone konita kiel filantropo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Kritiko de Praktika Racio

eta|dekstre|250px|*Kritik der praktischen Vernunft*.
La ***Kritiko de Praktika Racio*** (en la germana *Kritik der praktischen Vernunft*) estas la dua el la tri *kritikoj* de Immanuel Kant, unuafoje publikigita en 1788. Ĝi sekvas la verkon *Kritiko de Pura Racio* kaj temas pri morala filozofio. 

Tiu dua *Kritiko* plenumis gravan influon super la sekva disvolvigo en la kampo de etiko kaj morala filozofio, kiu komencis per la verko de Johann Gottlieb Fichte *Doktrino de Scienco* kaj iĝis, dum la 20a jarcento, la ĉefa referenca punkto por deontologia morala filozofio.

Kiel la filozofio de Kartezio komenciĝas per "Mi pensas...", tiu de Kant komenciĝas per "Mi devas...". Kie sensa kaj racia scio estas kondiĉa, limigita, specifa kaj malcerta, morala devo estas senkondiĉa, necesa kaj universala. Plue, morala devo estas rekte malkaŝita al la menso, per la voĉo de konscienco, ne malrekte per longa ĉeno de rezonado. Tial ĝi estas la certa fundamento de filozofio.

La principo, el kiu la moralo de Kant fluas, estas la senkondiĉa ordono:

:*Agu kvazaŭ la leĝo, laŭ kiu vi agas, fariĝus universala leĝo.*

Ekzemple, "Ne ŝtelu" estas morala devo, ĉar se ĉiuj ŝtelas, ĉiuj
efektive havas nenion, ĉar havado fariĝus malebla. La ordono aplikiĝas ne
nur al homoj, sed al iu ajn inteligenta, racia estaĵo (eksterteranoj,
robotoj, ktp).

De sia moralo, de praktika racio, Kant povis pruvi tion, kion li ne
povis pruvi per pura racio, kiel implicitan en la naturo de moralo:

## Libereco de volo 
"Mi devas" kunportas, ke mi povas fari aŭ ne fari ion. Sen tia libereco, "Mi
devas" kaj moralo ĝenerale fariĝus absurda.

## Senmorteco de la animo 
Ĉar la animo ne povas plenumi la moralan devon en la nuna, karna, limigita
vivo, tio implicas la ekzistecon de vivo por la animo post la morto de la
korpo.

## Ekzisteblo de Dio 
Moralo implicas, unue, iun tute perfektan bonon kaj, due,
leĝodonanton. Tiu estas Dio.

Kvankam Kant estis kristano kaj kredis, ke kristanismo estas la plej vera religio, lia interpreto estis tre abstrakta kaj racia, emfazinte ĝian moralon kaj foriginte multe de ĝia historia esprimo. Ekzemple, Kant komprenis la Triunuon (Patro, Filo kaj Spirito Sankta) kiel etikan aserton, ne kiel kosmologian aserton.

## Eksteraj ligiloj
* *Critique of Practical Reason* ĉe *Encyclopædia Britannica*
* 
* itale Immanuel Kant en Italio  pri *Kritiko de Praktika Racio*

Kategorio:Filozofiaj verkoj
Kategorio:Libroj de Immanuel Kant
12369 Pirandello

**12369 Pirandello** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sicila verkisto Luigi Pirandello (1867–1936), kiu suferis personan tragedion, kondukante lin esplori frenezon, iluzion kaj izolecon. En 1925 li ricevis la francan . En lia konata teatraĵo Henriko la 4a, la ĉefrolulo perdis la racion pro falo el ĉevalo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Joachim Mynsinger von Frundeck

**Joachim Mynsinger von Frundeck (1514-1588)** (* Stuttgart, en la 13-a de aŭgusto 1514 - Helmstedt, en la 3-a de majo 1588) estis germana juristo, kanceliero de la Duklando de Brunsvigo-Wolfenbüttel kaj aŭtoro da sennombraj neo-latinaj verkoj. Mynsinger studis en Dole, Tübingen, Padovo kaj Frejburgo-im-Breisgau, kie li ricevis sian diplomon pri Juro kaj Ulrich Zasius estis lia profesoro.

El 1548 ĝis 1556 li estis juĝisto de la Ĉambro en la Imperia Kortumo en Speyer, kaj pli malfrue, kanceliero (1573) de la duklando de Brunsvigo-Wolfenbüttel, kie Franz Mützeltin estis lia sukcedinto. Mynsinger sin dediĉis ĉefe al sciencaj laboroj, sed li daŭre restis kiel konsultisto de la duko kiel vico-juristo kaj konsilisto de la kortumo, fariĝante poste kanceliero de la Universitato de Helmstedt. Lia unua verko "Singularium Observationum Judicii Imperialis Camerae centuriae quatuor", publikigita en 1563, estis pli ol dudekfoje reeldonita ĝis la fino de la 17-a jarcento.

## Verkoj 
* Joachim Mynsingeri a Frundeck, Singularium observationum iudicii Imperialis ... - 1563
* De actionibvs tractatvs clarissimorvm in primis nostrae aetatis ivrisconsvltorvm ...: in qvibvs qvicqvid de actionibus, interdictis, exceptionibus ac libellorum formulis ab antiquis est pertractatum continetur - 1567
* Joachimi Mynsingeri à Frundeck ..., sive corpus perfectum scholiorum ad ... - 1569
* Joachimi Mynsingeri à Frundeck ..., Responsorum iuris sive consiliorum decades decem - 1580
* Joachimi Mynsingeri a Frundeck,... Apotelesma, ... - 1589
* Observationes practicae imperialis camerae, et singvlarivm casvvm in Caesareo avditorio imperiiqve foro freqventer occvrrentivm, insignes decisiones - 1595
* Ioachimi Mynsingeri A'Frundeck ... Responsorum Iuris, sive consiliorum decades decem, sive centuria integra, Nunc ndeuo in communem Iuris studiosorum usum emendatius editae. Acceßit index ... - Basileae : Gemusaeus, 1596.
* Responsorum juris, sive Consiliorum centuria prima [et centuriae II. decades quinque priores] .... - 1601
* Dn. Ioachimi Mynsinger à Frundeck ... Commentarii practici in lib. II. Decre. tit. De probat. De Test. & Attest - 1602
* Joachimi Mynsingeri a Frundeck,... Apotelesma, hoc est Corpus perfectum ... - 1673

## Literaturo 
* Deutsche Biographie
* Allgemeine Deutsche Biographie
* Personensuche
* WorldCat Identities
* Bibliothèque Nationale de France
* Repertorium Academicum Germanicum 
* Melchior Adam 
* Virtual International Authority File

## Vidu ankaŭ 
* Ulrich Zasius (1461-1536)
* Franz Mützeltin (1519-1594)
* Andreas von Gail (1526-1587)
* Hartmann Pistoris (1543-1603)
* Heinrich Meibom (1555-1625)
* Paul Zimmermann (1854-1933)

## Referencoj 
Kategorio:Kancelieroj
Kategorio:Universitato de Helmstedt
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Brunsvigo-Wolfenbüttel
12376 Cochabamba

'*12376 *Cochabamba'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern'' en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Cochabamba en Bolivio, kromnomita "Urbo de Eterna Printempo" pro ties apenaŭ ŝanĝantaj printempaj temperaturoj dum la tuta jaro.
La areo estis jam loĝata de indiĝenaj grupoj dum pli ol mil jaroj antaŭ la veno de la hispanoj en 1542.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
12379 Thulin

'*12379 *Thulin'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda kinaktorino Ingrid Thulin (1926–2004), fama pro ŝia rolo de Marianne en la filmo de Ingmar Bergman *Smultronstället* ("Sovaĝa Fragoj", 1957). Alia el ŝiaj konataj filmoj estas *Tystnaden'' ("Silento", 1963).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
La Ville-aux-Dames

''''* [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre-et-Loire*, prononco [] kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro, , prononco [], borde de la rivero Luaro. Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Tours* kaj al la kantono *''.

## Geografio 
La areo de la komunumo estas granda je 8,00 km² kaj ĝia alteco varias inter 46 kaj 52 msm.

### Ĉirkaŭaj lokoj 
Jen estas la samlimaj komunumoj de La Ville-aux-Dames :

## Blazono 

Blason de la ville de La Ville-aux-Dames (37).svg|Blazono de La Ville-aux-Dames

## Ĝemeleco 
*.

## Vidu ankaŭ 
*komunumoj de Indre-et-Loire

## Referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
Virna Lisi

**Virna Lisi** (naskiĝis  en Ankono, mortis ) kiel filino de italoj. Ŝia filmkariero komenciĝis en la jaro 1954.

Komence de la 1960-aj jaroj ŝi ricevis aron da grandaj kaj malgrandaj roloj en renomaj filmoj, ekz. en *Signore & signori* (de Pietro Germi) kaj *La Reine Margot* (de Patrice Chéreau). En Usono ŝi interalie per *How to Murder Your Wife* gajnis sukcesojn.

En 1994 ŝi kadre de la Festivalo de Cannes ricevis la premion Prix d'interprétation féminine pro *La Reine Margot*.

## Listo de filmoj 
* *Violenza sul lago (1954)
* *Questa è la vita* (1954)
* *Totò, Peppino e le fanatiche* (1958)
* *Sua Eccellenza si fermò a mangiare* (1961)
* *Romolo e Remo* (1961)
* *Eve* (1962)
* *Il giorno più corto* (1963)
* *How to murder your Wife* (1965)
* *Le bambole* (1965)
* *Casanova '70* (1965)
* *Made in Italy* (1965)
* *Signore & signori* (1966)
* *Not with my Wife, you Don't* (1966)
* *La Vingt-cinquième heure* (1967)
* *If It's Tuesday, This Must Be Belgium* (1969)
* *Bluebeard* (1972)
* *Le Serpent* (1973)
* *Zanna Bianca* (1973)
* *Al di là del bene e del male* (1977)
* *La cicala* (1980)
* *Sapore di mare* (1983)
* *La Reine Margot* (1994)
* *Les cent et une nuits de Simon Cinéma* (1995)
* *Va' dove ti porta il cuore* (1996)
* *Il più bel giorno della mia vita* (2002)
* *Latin Lover'' (2014) produktata

Kategorio:Italaj aktoroj
12358 Azzurra

'*12358 *Azzurra'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Azzurra'', nepinon de la malkovrinto naskiĝintan la . Ŝia nomo estas espero de plej klara ĉielo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Antonio Vagnozzi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Kritiko de pura racio

eta|dekstre|250px|*Kritik der reinen Vernunft*.
[dekstre|eta|300px|[Immanuel Kant, lekciante al rusiaj oficiroj — de I. Sojockina / V. Gracov, Kant-a Muzeo, Kaliningrado.]]
La ***Kritiko de Pura Racio*** () de Immanuel Kant, unuafoje publikigita en 1781, dua eldono en 1787, estis unu el plej influaj verkoj en la historio de filozofio. Menciita ankaŭ kiel "unua kritiko" de Kant, ĝi estis sekvita en 1788 de la *Kritiko de Praktika Racio* kaj en 1790 de la *Kritiko de Juĝo*.

Kant esploris la naturon de racia scio, scio sur la bazo de la faktoj de la mondo raportitaj de la sensoj, kaj niaj raciaj pensoj pri tiaj faktoj. Laŭ Kant, la faktoj, eĉ kun la helpo de racio, estas sensencaj, nekompreneblaj. La menso, tamen, povas komprenigi la mondon per la sensoj
ĉar ĝi aplikis la ideojn de spaco kaj tempo, ideoj kiuj ne estas la produkto de fakto aŭ racio, sed estas interpreto de la menso. Senso sen interpreto estas sensenca.

Sed eĉ tia sistemo de racia scio — fakto, racio, antaŭjuĝa interpreto — estas tro limigita: ĝi nur povas kompreni kaj scii la ŝajnaĵojn de la mondo, kiun Kant nomis *fenomenoj*. La vera realo, aĵoj kiel ili vere estas en si mem, sendepende de nia scio, li nomis *noumenoj*. Inter la noumenoj, la tri plej gravaj estas dio,
la libereco de la volo kaj la senmorteco de la animo. Ĉi tiuj restas ekster la scipotenco de racia scio, de scienco. Ekzemple, scienco, laŭ Kant, ne povas pruvi nek malpruvi la ekzistecon de Dio. Kant montras la raciajn difektojn de antaŭaj pruvoj de Dio (precipe tiu de Anselmo, Tomaso de Akvino kaj Kartezio). Simile, la libereco de la volo kaj
la senmorteco de la animo estas aferoj ekster la atingo de scienco, nun kaj por ĉiam.

Ĉi tiujn tri problemojn de metafiziko — Dio, libereco kaj senmorteco — Kant traktas en sia sekva kritiko, *Kritiko de Praktika Racio*.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Caygill, Howard (1995). A Kant Dictionary. Wiley-Blackwell. ISBN 0-631-17535-0.
* Watkins, Eric (2005). Kant and the Metaphysics of Causality. Cambridge University Press. ISBN 0-521-54361-4.
* Durant, Will. The Story of Philosophy, Chapter 6, pp.&nbsp;329–379.
* Luchte, James. Kant's Critique of Pure Reason. Bloomsbury Publishing, 2007. ISBN 978-0826493224

## Eksteraj ligiloj 
* *Critique of Pure Reason* ĉe *Encyclopædia Britannica*
*  (Meiklejohn ))
* *Critique of Pure Reason*  (Norman Kemp Smith traduko)
* *Kritik der reinen Vernunft* (original German versions) at Duisburg-Essen University: 1st Ed., 1781  - 2nd Ed., 1787 
* "Philosophy of Immanuel Kant" en *Catholic Encyclopedia*
* Contains a version of this work, modified for easier reading
* Resumoj kaj referencoj (el marxists.org)
* Glossary of Kant’s Technical Terms  el verko de Stephen Palmquist nome *Kant’s System of Perspectives* (1993)
* Notoj de G.J. Mattey pri Kant
* Aŭdiolecionoj ĉe Oxford en 2011 de Dan Robinson (iTunes RSS feed) 

Kategorio:Filozofiaj verkoj
Kategorio:Libroj de Immanuel Kant
Vilhelmo Budeo

**Guillaume Budé (1468-1540)** (* Parizo, en la 26-a de januaro 1468 - Parizo, en la 23-a de aŭgusto 1540) estis franca filologo, helenisto, humanisto, diplomato kaj bibliotekisto de Francisko la 1-a. Li estis filo de Jean Budé (1425-1501), bibliofilo kaj konsilisto de la reĝo Ludoviko la 11-a. Li studis Juron en la Universitato de Orléans. Malgraŭ ke li havis malŝpareman kaj mallaboreman vivon, je sia dudekkvarjaraĝo, li sentis subitan pasion por la studado, kaj rapide elvolviĝis, ĉefe rilate al la latinaj kaj grekaj idiomoj.

Li estis forte estimata de la reĝo Francisko la 1-a, kiu, kune kun Jean du Bellay la episkopo de Narbono, konvinkis lin fondi la Trilingvan Kolegion, poste la Reĝan Kolegion de Francio, kaj la bibliotekon de Fontainebleau, kiu estonte translokiĝis al Parizo kaj originigis la Nacian Bibliotekon. Li ankaŭ persvadis la reĝon pri malhelpado de presado en Francio, ĉar la reĝo jam estis avertita de Sorbono en 1533. La reĝo Ludoviko la 12-a sendis lin kiel ambasadoron ĉe la papo Leono la 10-a, kaj en 1522 li estis nomumita prokuroro de la reĝo kaj plurfoje oficis kiel ceremoniestro (prévôt des marchands). Pro lia alta erudicio, Erasmo kromnomis lin la "mirindaĵo de Francio".

## Verkoj 
eta|*Libri V de Asse et partibus ejus*, 1522

* Li tradukis kelkajn traktatojn de Plutarque (1502-1505)
* Annotationes in XXIV libros Pandectarum, 1508
* Libri V de Asse et partibus ejus (De Asse, 1514, in-folio, Venise, 1522, in-4),
* De asse et partibus eius (1515)
* De contemptu rerum fortuitarum libri tres (Paris, 1520), filozofia kaj morala disertacio
* Epistolae (1520)
* De studio litterarum recte et commode instituendo (Paris, 1527)
* Commentarii, (1529)
* De philologia (Paris, 1530)
* Institution d'un prince, 1547

## Literaturo 
* Personensuche
* Bibliothèque Nationale de France
* WorldCat Identities
* Encyclopaedia Britannica
* IdRef
* Answers
* Classes.bnf
* New Advent
* renaissance-france.org 
* Hérodote 

## Vidu ankaŭ 
* Lorenzo Valla (1405-1457)
* Jacobus Faber Stapulensis (1455-1536)
* Jodocus Badius (1462-1535)
* François Rabelais (1494-1553)
* Jean du Bellay (1498-1560)
* Robert Estienne (1503-1559)
* Franciscus Duarenus (1509-1559)

## Referencoj 
Kategorio:Francaj filologoj
Kategorio:Francaj helenistoj
Kategorio:Universitato de Orleano
Kategorio:Francaj bibliotekistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Francaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Francaj verkistoj de la 16-a jarcento
12360 Unilandes

'*12360 *Unilandes''''' estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo)

Kun orbito de granda duonakso de 3,20599868 , (kalkulata por la epoko de la ) ĝi orbitas ĉ. 897&nbsp;400&nbsp;km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la Universitato de Andoj, fondita en Merido en 1785, unu el la plej gravaj edukaj institucioj en Venezuelo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Orlando A. Naranjo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Jakob Sigismund Beck

**Jakob Sigismund BECK** (6a Aŭgusto 1761 – 29a Aŭgusto 1840), germana filozofo. 

## Vivo 
Li naskiĝis en la vilaĝo Ließau en la rura distrikto de Marienburg (*Malbork*) in Okcidenta Prusio en 1761, tiam apartenanta al la Pol-Litova provinco de Reĝa Prusio.

Ekde 1783 li studis matematikon kaj filozofion ĉe Königsberg, kie Christian Jakob Kraus, Johann Schultz (1739–1805) kaj Immanuel Kant estis liaj profesoroj. Post siaj studoj li unuan fojon akceptis postenon kiel instruisto en mezlernejo en Halle. Per sia  tezo *Dissertatio de Theoremate Tayloriano, sive de lege generali, secundum quam functionis mutantur, notatis a quibus pendent variabilibus*, kiun li verkis en Halle, li iĝis universitata helpoprofesoro. Li poste laboris kiel helpoprofesoro de filozofio ĉe Halle (1791–1799), antaŭ iĝi profesoro de filozofio ĉe Rostock. Li dediĉis sin al kritiko kaj klarigado de la doktrino de Kant, kaj en 1793 li publikigis la *Erläuternder Auszug aus den kritischen Schriften des Herrn Prof. Kant, auf Anrathen desselben* (Riga, 1793–1796), kiu estis amplekse uzata kiel kompendio de la Kant-a doktrino.

## Verkoj 
* *Erläuternder Auszug aus den critischen Schriften des Herrn Prof. Kant* (1793–96), vol. 3: *Einzig-möglicher Standpunct, aus welchem die critische Philosophie beurtheilt werden muß* (1796)

## Notoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Agustín Orión

**Agustín Orión** estas argentina futbalisto en la pozicio de golisto. Li naskiĝis  en Ramos Mejía, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2011 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo *Boca Juniors*. Ekde la sama jaro li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li ankaŭ kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la argentina teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li en la nacia teamo de 2014 rekoneblis per la numero "12".

Kategorio:Argentinaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Argentino
Robert S. Hartman

**Robert Schirokauer HARTMAN** (naskiĝis la  en Berlino, mortis la  en Meksikurbo) estis logikisto kaj filozofo. Lia unua studfako estis scienca aksiologio (scienco de valoro) kaj li estas konata kiel ties origina teoriisto. Lia aksiologio estas la bazo de la Hartmana Valorindico, kiu estas uzata en psikologio por mezuri la karakteron de individuo. En 1941 li migris al Usono. En sia lasta vivjaro li estis nomumita por la Nobel-premio pri paco.

## Referencoj 
* Robert S. Hartman, Freedom to Live: The Robert Hartman Story. eldonita de Arthur R. Ellis. Rodolpi Press. ISBN 90-5183-610-4
* Pliaj detaloj pri lia vivo kaj verkaro povas esti trovita ĉe http://www.hartmaninstitute.org/RobertSHartman.aspx 

Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj psikologoj
Kategorio:Usonaj filozofoj
Kategorio:Usonaj psikologoj
Pergamino

**Pergamino** estas urbo en la provinco Bonaero de Argentino. Ĝi laŭ la censo de 2010 havis 104 922 loĝantojn, kaj estas la ĉefurbo de samnoma * partido* (distrikto).

## Historio 
La areo, valorata pro multaj fontoj kaj pro fekunda grundo, estis loĝata fare de indianoj de la etnoj *ĉaruoj* kaj *mapuĉoj*, kiam la hispanaj invadintoj alvenis ĉirkaŭ la jaro 1620. La loko iĝis paŭzejo ĉe la komerca vojo inter la urboj Bonaero kaj Kordobo, kaj en 1626 ricevis sian nomon, kiu en la mapuĉea lingvo signifas "ruĝa tero". Pro ripetaj atakoj fare de indiĝenaj loĝantoj ĝi meze de la 18-a jarcento iĝis fortikaĵo. Tamen en 1751 la loĝloko detruiĝis, kaj rekonstruiĝis nur en 1769. Komence de la 19-a jarcento la loko havis rolon en la nacia batalo pri sendependeco kaj en 1815 estis la scenejo de ribelo kontraŭ Carlos María de Alvear sub gvido de *Ignacio Álvarez Thomas*. En la regiono intense ekkultiviĝis maizo, kaj la nombro de loĝantoj rapide kreskis. En 1874 jam estis kvar lernejoj, kaj en 1882 malfermiĝis fervojo al Rosario. En 1895 la loĝloko oficiale ricevis urbajn rajtojn. De tiam ĝis la jaro 1914 la nombro de urbanoj preskaŭ triobliĝis, grandparte pro enmigrintoj el Eŭropo.

## Lokanoj
* Héctor Basaldúa

## Vidu ankaŭ 
* Pergamino (Belgrano) (stacidomo)
* Pergamino (Mitre) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo  

eta|maldekstra|400px|


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Ramos Mejía

**Ramos Mejía** estas urbo en la provinco Bonaero de Argentino. Ĝi kovras areon de 11,9 kvadrataj kilometroj kaj laŭ la censo de 2001 havis 98 547 loĝantojn. Temas pri unu el la plej larĝaj komercaj areoj en la okcidenta zono de la ĉirkaŭĉefurba aglomeraĵo nomata Pli Granda Bonaero.

## Vidu ankaŭ 
* Ramos Mejía (stacidomo)
* Ingeniero Santiago Brian (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 


Kategorio:Urboj de Argentino
Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Distrikto Aszód

La **Distrikto Aszód** [asOd] (hungare *Aszódi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest. Ĝi situas ĉefe sur montetaro en la nordorienta parto de la departemento (en la meza parto de Hungario).

La distrikta ĉefurbo estas Aszód, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 7 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 298,37 km², kie loĝas 36 992 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj, krome multaj laboras en Budapeŝto.

## Historio 
Tiu distrikto estis establita en 1912 ĉefe el sudaj komunumoj de Distrikto Godollő. Ĝid 1950 ĝi apartenis al departemento Pest-Pilis-Solt-Kiskun. En 1965 la distrikto ĉesis, la komunumoj ĉefe revenis al Distrikto Godollő . La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Aszód**, kiu administras ankaŭ vilaĝon Verseg
* alia urbo: Tura
* grandvilaĝoj:
** Bag
** Kartal
* vilaĝoj:
** Domony
** Galgahévíz
** Galgamácsa, kiu administras ankaŭ vilaĝon Vácegres
** Hévízgyörk
** Iklad

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario