open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
7802 Takiguchi

'*7802 *Takiguchi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Setsuo Takiguchi '' (1924–1998), kiu ludis la ĉefan rolon en la fondo de la Muzeo de la Infanoj de Hiroŝimo en 1980 kaj estis ties direktoro ĝis 1982. Kiel dramisto, li ankaŭ grave kontribuis al la produkto de spektakloj por la planetario de tiu muzeo ĝis 1996.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
7803 Adachi

'*7803 *Adachi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Makoto Adachi'', instruisto en elementa lernejo de Kioto. Li regule faris vidajn observadojn de Jupitero kaj aliaj planedoj de 1969. Li estas ankaŭ direktoro de la Orienta Astronomia Asocio, komisiita pri la aktivecoj de la asocio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Le Perray-en-Yvelines

**Le Perray-en-Yvelines** [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
eta|maldekstra|Preĝejo en Le Perray-en-Yvelines
Le Perray-en-Yvelines troviĝas en la sudo de la departemento Yvelines, proksimume  sudokcidente de Parizo kaj  sudokcidente de Versailles. La najbaraj komunumoj estas Les Essarts-le-Roi nordoriente, Auffargis oriente, Vieille-Église-en-Yvelines sudoriente, Rambouillet sude kaj Les Bréviaires okcidente.

Ĝi havas stacidomon , kiu estas haltejo de la regiona linio Transilien N, kiu ebligas iri interalie al Parizo, Versailles kaj Rambouillet.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yvelines

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 


Kategorio:Komunumoj de Yvelines
7844 Horikawa

'*7844 *Horikawa'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Kuniaki Horikawa'', komputada inĝeniero en Jokohamo. Li komencis siajn observojn de Jupitero en 1974, kaj li faris pli ol 3000 desegnojn kaj 8200 tempomezurojn de trairo tra la centra meridiano. De 2001 li estis direktoro de la sekcio "Jupitero-Saturno" de la Orienta Astronomia Asocio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Paul von Thurn und Taxis

**Paul Maximilian Lamoral Prinz von Thurn und Taxis**, ekde 1866 **Paul von Fels** (naskiĝis la 27-an de majo 1843 en Kastelo Donaustauf ĉe Regensburg; mortis la 10-an de marto 1879 en Cannes, Francujo), estis la tria ido de Princo Maximilian Karl von Thurn und Taxis kaj de lia dua edzino Mathilde Sophie zu Oettingen-Oettingen und Oettingen-Spielberg (1816–1886).

## Amikeco kun Ludoviko la 2-a de Bavarujo 
Laŭ deziro de la patro de Paul, Maximilian, tiun ĉi akceptis Maksimiliano la 2-a la 15-an de novembro 1861 en la bavaran armeon kiel oficiro. Pro tio li fariĝis la 1-an de majo 1863 en la aĝo de 18 jaroj ordonportista oficiro de la tiama kronprinco Ludoviko. Ludoviko kaj Paul fariĝis intimaj amikoj, kiam ili en septembro de 1863 pasigis tri semajnojn kune en Berchtesgaden. Post surtroniĝo de Ludoviko en la jaro 1864 Paul plirangiĝis la 18-an de januaro 1865 al persona adjutanto de la reĝo. Dum la sekvaj du jaroj oni ofte komparis la belecon de Paul von Thurn und Taxis kun tiu de la juna reĝo. Li fariĝis la plej intima amiko kaj konfidato de la reĝo.

Kiel la rilato de la reĝo kun Richard Wagner tiu al sia adjutanto Paul ja same malhavis seksan eron, tamen estis nepre famoj en Munkeno, ke Ludoviko amoras kun sia adjutanto. Paul verŝajne skribis taglibron, sed tio ĉi estis – kiel ĉio alia pri li en la arĥivoj de la familio Thurn und Taxis en Regensburg – neniigita.
eta|Paul von Thurn und Taxis kiel Lohengrin
Paul kaj Ludoviko celebris kune sian pasion por Richard Wagner kaj la teatro. Paul estis talentita per bela voĉo kaj kantis plurfoje antaŭ la reĝo. Jen aparte menciindas la festo de la 20-a datreveno de Ludoviko la 25-an de aŭgusto 1865, celebrata ĉe Alpsee en Hohenschwangau. Wagner estis studinta kun Paul parton de la opero *Lohengrin*. Estis elspeze ekipita: Paul – transvestita kiel Lohengrin – surhavis arĝente brilan kirason. Artefarita cigno trenis lin trans la lagon, kaj elektra lumo prilumis la scenon.

## Vivo post Ludoviko 
En novembro 1866, li estis abrupte elpostenigita, eble pro intrigoj de Richard kaj Cosima Wagner.
En 1868 li geedziĝis kun la ne-nobela, juddevena aktorino Elise Kreuzer – rilato, kiun lia patro kaj la nobelfamilio Thurn und Taxis absolute neniel povis akcepti. Li perdis la nobelan princan titolon, la enspezojn, kaj eĉ la familian nomon kaj restis nura barono *von Fels*. Barono Paul von Fels mortis 35-jara pro tuberkulozo en Cannes. Lia vidvino Elise von Fels (post dua geedziĝo *von Fels-Cabisius*) ĝuis alte respektatan teatran karieron kaj mortis 90-jara, pli ol 50 jarojn post sia unua edzo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* [artikolo en Süddeutsche Zeitung(https://eo.wikipedia.org/wiki/S%C3%BCddeutsche_Zeitung), 2018-04-21, legita 2020-02-13] 

Kategorio:Germanaj princoj
Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Samseksemo
Kategorio:Viroj
Kastelo Fantaisie

eta|Norda flanko de Kastelo Fantaisie
eta|Suda flanko de Kastelo Fantaisie
La **Kastelo Fantaisie** staras en Eckersdorf-Donndorf, kvin kilometrojn okcidente de Bayreuth. Ĝi ekestis – post la *Eremitage* – kiel kroma somerloĝejo por la gemarkizoj Frederiko la 3-a kaj Vilhelmino de Brandenburgo-Bayreuth.

Tiuj ĉi realigis per Kastelo Fantaisie impresojn, kiujn ili ricevis dum unujara vojaĝo en Italujo. Frederiko komenciĝis en 1761 per la konstruado, sed ne povis ĝisvivi – same kiel sia edzino – la finkonstruadon. La filino de la gemarkizoj, Princino Frederika, heredis la posedaĵon en 1763, finfarigis la konstruadon ĝis 1765 kaj nomis la domegon *Fantaisie*.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.bayreuth-wilhelmine.de/deutsch/fantaisie/index.htm
* Hejmpaĝo 
* Ĝardenarta muzeo

Kategorio:Kasteloj en Bavario
Kategorio:Distrikto Bayreuth
Livistona australis

eta|Ilustración
**Aŭstrala livistono**, **Aŭstrala brasikarbo** aŭ laŭ la scienca nomo *Livistona australis*, estas planto de la familio de Arekacoj. Ĝi estas alta, svelta palmo kiu kreskas ĝis ĉirkaŭ 25 m alta kaj kun 0.35&nbsp;m de diametro. Ĝi havas kronon el malhelaj, brilverdaj folioj ĉe petioloj 2 m longaj. Ĝi havas foliojn falditaj kiel ventumilo; ties brasiko estas malgranda sed dolĉa. Somere ĝi portas florspikojn de kremoblankaj floroj.

## Distribuado kaj habitato 
Ĉefe tiu tipo de planto troviĝas en malsekaj malfermaj arbaroj, ofte en marĉaj lokoj kaj bordoj de pluvarbaroj aŭ ĉe la maro. Ĝi estas amplekse disvastigita ĉe la marbordoj de Novsudkimrio knj etendas norden al Kvinslando kaj suden al orienta Viktorio, kaj kreskas pli sude ol iu ajn aliaindiĝena palmo de Aŭstralio.

## Notoj 
## References 
* Boland, D.J.; Brooker, M.I.H.; Chippendale, G.M.; Hall, N.; Hyland, B.P.M.; Johnston, R.D.; Kleinig, D.A.; & Turner, J.D. (1984). *Forest Trees of Australia*. (4a eldono). Thomas Nelson, Australia; kaj CSIRO: Melbourne. ISBN 0-17-006264-3.

Kategorio:Flaŭro de Aŭstralio
Kategorio:Arekacoj
Ĉivito

eta|260ra|Urugvaja ĉivito
La **ĉivito** (: chivito) estas manĝaĵo el la urugvaja kuirarto. *Chivito* estas alia vorto por *kapreto*. La manĝaĵo por la unua fojo estus farita en 1940 en Montevideo Urugvajo, fare de la kuiristo *Antonio Carbonaro*.

Ĝi similas al hamburgero kun rostita bovaĵo kio nomiĝas *Churrasco* en Latin-Ameriko. Tio estas kovrita per lardo, fromaĝo, olivoj, paprikoj, tomatoj, keĉupo, laktuko, boligita ovo, majonezo kaj cepo. Ofte oni manĝas la ĉiviton kun pomfritoj.

Malgrandskale oni ankaŭ manĝas ĉivitojn en Argentino kaj Hispanio. En Argentino ĝi estas konataj kiel *chivito Uruguayo* (urugvaja ĉivito) ĉar la termino ĉivito tie estas uzata por alia viandmanĝaĵo.

## Variantoj 
* En Brazilo varianto estas manĝata kiu nomiĝas Bauru.
* La *Kanada ĉivito* estas farita kun fumaĵita lardo.

## Vidu ankaŭ 
* Arepo

Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Kulturo de Urugvajo
Toussus-le-Noble

**Toussus-le-Noble** [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis 958 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
[eta|maldekstra|La [flughaveno de Toussus-le-Noble]]
Toussus-le-Noble troviĝas en la oriento de la departemento Yvelines,  sudokcidente de Parizo kaj  sude de Versailles. La najbaraj komunumoj estas Buc, Les Loges-en-Josas, Jouy-en-Josas, Saclay, Villiers-le-Bâcle kaj Châteaufort.

En Toussus-le-Noble troviĝas malgranda flughaveno.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yvelines

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Yvelines
Vilao Wahnfried

eta|300ra|Vilao Wahnfried
**Vilao Wahnfried** ĉe la rando de la Kortega Ĝardeno je Bayreuth estas la iama loĝdomo de Richard Wagner (1813–1883).

Post kiam Wagner en Bayreuth ne estis trovinta taŭgan domon, li akiris herbejan terpecon ĉe (nuna Richard-Wagner-Strato) tuj ĉe la Kortega Ĝardeno kiel konstruareo por sia onta loĝdomo. Reĝo Ludoviko la 2-a de Bavarujo subvenciis la konstruadon per ĝis 25.000 taleroj.

La konstruado komenciĝis en 1872 kaj finiĝis en 1874. En ĉi tiu jaro ekloĝis tie kun sia edzino Cosima kaj la gefiloj Daniela, Blandine, Isolde, Eva kaj Siegfried la 28-an de aprilo. En Vilao Wahnfried li finkomponis la operon *Götterdämmerung* kaj verkis pri *Parsifal*. Wagner treege suferis dum siaj lastaj vivojaroj ĉefe en vintro pro la malmilda klimato de Bayreuth, kio instigis lin resti kelkajn monatojn kun sia familio en Italujo. Dum sia lasta restado tie – ekde septembro de 1882 ĝis februaro de 1883 en Venecio – li mortis la 13-an de februaro 1883. Lia kadavro estis transportita al Bayreuth kaj entombigita en la ĝardeno de Vilao Wahnfried. Lia edzino Cosima estis post sia morto en la aĝo de 93 jaroj la 1-an de aprilo 1930 en Coburg bruligita kaj sia urno entombigita en la suda flanko de la tombomonteto.
eta|maldekstre|rekta|Tombejo de Richard kaj Cosima Wagner malantaŭ la domo en la parko

## Eksteraj ligiloj 
* Richard-Wagner-Muzeo
* Tombo de Richard Wagner
* http://www.wahnfried.com/

Kategorio:Vilaoj en Bavario
Kategorio:Richard Wagner
Kategorio:Muzeoj en Bavario
Batalo ĉe Nemiga

eta|300px|Batalo ĉe Nemiga. Miniaturo de Radzivilla kroniko
[eta|maldekstra|[Kieva Regno komence de la 12-a jarcento]]
La **Batalo ĉe Nemiga** ( *Битва на реке Немиге*, beloruse *Бітва на Нямізе*) estis granda kolizio inter Polacka princlando gvidita de *Vseslav Brjaĉislaviĉ* kaj triumviraro de Kieva, Ĉernihiva kaj Perejaslava princlandoj estrita de filoj de *Jaroslavo la Saĝa*: *Izjaslav Jaroslaviĉ*, *Svjatoslav Jaroslaviĉ* kaj *Vsevolod Jaroslaviĉ*. Ĝi okazis la 3-an de marto de 1067 ĉe rivero Nemiga.

En la priskribo de la batalo nuntempa ĉefurbo de Belorusio Minsko unuafoje estis menciita.

Laŭ kieva kronikisto *Vseslav* malvenkis kaj retiriĝis al Polack. Kievaj princoj ne persekutis lin, sed ili okupis sudan teritorion de Polacka princlando.

La batalo ankaŭ estas priskribita en Parolo pri la militiro Igora, en kiu analisto mencias ĝiajn reciprokan kruelecon kaj multajn viktimojn.

Nemiga
Nemiga
Kategorio:Minsko
Kategorio:1067
Nemiga
Kolumpetrelo

La **Kolumpetrelo** (*Pterodroma brevipes*) estas specio de marbirdo de la familio de Procelariedoj. Ĝi estis foje konsiderata subspecio de la Blankaflugila petrelo (*P. leucoptera*).

Ties reprodukta teritorio estas necerta kaj nuntempe oni scias nur ke ĝi reproduktiĝas nur en Fiĝio nome en la insulo Gau kaj eble en aliaj insuloj. Ĝi iam reproduktiĝis en la Kukinsuloj kaj povus ankoraŭ reproduktiĝi en Vanuatuo aŭ en la Salomonoj. Ĝi estas nekonfirmita reproduktulo en Samoo, Usona Samoo kaj en Franca Polinezio.

Ĝi havas grizajn suprajn partojn kaj blankajn subajn partojn krom etendan gorĝareon kiu utilas por la komuna nomo. La piedoj kaj hokecpinta beko estas el malhelgrizaj al nigrecaj.

Ili nestumas sur krutaj, arbaraj deklivoj en nestotruo aŭ inter arboradikoj. Ili manĝas en malfermaj maroj kaj kelkaj disiĝas al centra Pacifiko for de la reprodukta sezono.

La populacio el Vanuatuo estis konsiderata nova subspecio *Pterodroma brevipes magnificens* en 2010

## Referencoj
Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Fiĝioj
Kokleo (organo)

**Kokleo** aŭ **koĥleo** estas sensa organo de la mamuloj por ekvilibro kaj aŭdado. Ĝi estas parto de la interna orelo.

## Vidu ankaŭ 
*Koklea enplanto

Kategorio:Orelo
Kategorio:Akustiko
Kategorio:Homa anatomio
Kategorio:Sono
Kategorio:Anatomio
Kergelena petrelo

[eta| *Aphrodroma brevirostris* - [MHNT]]

La **Kergelena petrelo** (*Lugensa brevirostris*) estas malgranda (36&nbsp;cm longa) ardez-griza marbirdo de la familio de Procelariedoj. La specio estis priskribita kiel "taksonomia raraĵo", kaj lokita dum longa tempo en la genro *Pterodroma* (nome burdopetreloj) antaŭ esti disigita for en 1942 al sia propra genro ***Lugensa*** (aŭ ***Aphrodroma***). Tiu genro ne estis amplekse akceptita ĝis 1985, kvankam sekva priserĉado subtenis ĝin. Ties pozicio ene de la Procelariedoj estas ankoraŭ pridisputata; kiam ĝi disiĝis for el la petreloj de la genro *Pterodroma* oni sugestis, ke ĝi povus esti membro de la grupo de la fulmaroj, dum studo de 1998 lokis la specion proksime de la grupo de la pufinoj kaj de la genro *Bulweria*.

La Kergelenaj petreloj reproduktiĝas kolonie en malproksimaj insuloj; estas kolonioj sur la Insulo Gough en la Atlantika Oceano, kaj sur la insulo Marion (Princ-Eduardaj Insuloj), Krozetoj kaj Kergelenoj en la Hinda Oceano. La specio ĉeestas siajn koloniojn nur nokte, kaj reproduktiĝas en nestotruoj elfositaj en malseka grundo. La nestotruoj kutime kuŝas for el la hegemonia vento. La ino demetas ununuran ovon por ĉiu reprodukta sezono; tiu estas nekutime rondoforma ĉe tiu familio. La ovo estas kovata de ambaŭ gepatroj dum 49 tagoj. La elnestiĝo okazas 60 tagojn post la eloviĝo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kergelena petrelo, fotoj
* Specimenoj de Kergelena petrelo en la kolekto de la Muzeo de Novzelando Te Papa Tongarewa 

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Sessa

**Sessa** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

## Italio 
* **Sessa Cilento** estas komunumo de la Provinco Salerno en la regiono Kampanio en Italio.
* **Sessa Aurunca** estas komunumo de la Provinco Kaserto en la regiono Kampanio en Italio.

## Svislando 
* **Sessa TI** estas komunumo kaj ĉefloko de la samnoma komunumaro de la Distrikto Lugano de Kantono Tiĉino en Svislando.
* **Komunumaro Sessa** estas komunumaro de la Distrikto Lugano de Kantono Tiĉino en Svislando.

## Nobela Familio 
* La familio de Sessa estis langobarda nobela dinastio, kies membroj dum mezepoko estis la Senjoroj de Sessa.
Mario Reynaldo Cesco

**Mario Reynaldo CESCO** estas argentina astronomo.

Li estas filo de Carlos Ulrrico Cesco kaj Guillermina Martin de Cesco ; kaj nevo de Ronaldo P. Cesco.

La Minor Planet Center kreditas lin de la malkovro de 6 asteroidoj inter 1974 kaj 1976, sub la nomo de **M. R. Cesco**.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Mario Reynaldo Cesco

Kategorio:Argentinaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Timpano

**Timpano** estas termino uzata en
* Arkitekturo por speco de arko, vidu Timpano (arkitekturo)
* Anatomio por parto de meza orelo, vidu Timpano (anatomio)
* Muziko por frapinstrumento el frapitaj kordoj, timpanono, vidu Zimbalono (frapinstrumentoj)
Sessa TI

**Sessa** estas komunumo de la Komunumaro Sessa kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 671 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Sessa situas en la tiĉina regiono Malcantone sur montodeklivo super la valo de la rivero Tresa, kiu konektas la Lagon de Lugano kun la Majora Lago. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj setlejoj Sessa, Bonzaglio, Beredino, Lanera, La Costa, Suino, kaj Prati di Santa Maria.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,87 km², de kiuj 58,9% estas kovritaj de arbaro, 26,1% servas por agrikulturo kaj 13,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Sessa limas en nordo al Astano, en nordnordoriento al la eksklavo Bombinasco de la komunumo Curio, en nordoriento al Bedigliora, en sudoriento al Croglio, en sudo al Monteggio, kaj en okcidento al Dumenza (VA, Italio).

## Trafiko 
Sessa situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Sessa pasas kurboriĉa konekta vojo de Monteggio al Bedigliora. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Lugano-Sudo, kiu situas proksimume 20 kilometrojn nordoriente de la komunumo. Pere de buslinio de Ponte Tresa al Termine la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Sessa datiĝas el la jaro 1335 kiel *Sexa*. En la frua mezepoko en Sessa instaliĝis la langobarda nobela familio de Sessa, kies senjorujo apud la najbararo plu ekzistis ĝis la okupiĝo fare de la Svisa Ĵurkomunumo finde de la 15-a jarcento. La kapitanoj de Sessa estis vasaloj de la imperio, kaj ĉar Sessa estis rekte submetita al la Sankta Romia Imperio la episkopo de Como, kiu en la cetera regiono estis grava bienposedanto, ne havis havaĵojn en Sessa. Sub la regado de la Svisa Ĵurkomunumo la serĝenta kapitano oficis kiel juĝisto kaj vokto en la tribunalejo de Sessa. En la 19-a jarcento en Sessa estis ekspluatitaj torf- kaj orminejoj.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Sessa

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Sessa
7799 Martinšolc

'*7799 *Martinšolc'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la teamo de la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko (interalie, de Jana Tichá, Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo *Martin Šolc*, estro de 1987 de la Astronomia Instituto de la Universitato de Karolo en Prago . Li laboris pri la kosma polvo, polvo en kometoj kaj izotopoj. Li partoprenis je pritakso de la datumoj de la misioj Vega kaj Giotto al la kometo 1P/Halley en 1986 kaj 1987. Poste li kunlaboris al la projekto ISO kun la *Max-Planck-Institut für Kernphysik'' en Heidelberg. Granda parto de lia tempo estas dediĉita al la instruado. Li ankaŭ laboris pri la historio de la ĉeĥa astronomio, kune kun sia edzino Alena Šolcová. La nomo estis proponita de la gemalkovrintoj Jana Tichá, Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Kleť
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Hegemoniaj ventoj

dekstra|eta|200px|Ventoj estas parto de la atmosfera cirkulado.
**Hegemoniaj ventoj** estas ventoj kiuj blovas ĉefe de ununura ĝenerala direkto super speciala punkto sur la surfaco de la Tero. La **Dominaj ventoj** estas la tendencoj en direkto de vento kun la plej alta rapideco super speciala punkto sur la surfaco de la Tero. La hegemoniaj kaj dominaj ventoj de iu regiono ofte estas trafitaj per tutmondaj adukcimodeloj en la atmosfero de la Tero. Ĝenerale, orienta fluo okazas ĉe malaltaj kaj mezaj latitudoj tutmonde. En la mez-latitudoj, okcidentaj ventoj estas la regulo kaj ilia forto estas plejparte determinita per la polusa ciklono aŭ kirlo. En lokoj kie ventoj tendencas esti malfortaj, la ciklo marbrizo/terbrizo estas la plej grava al la domina vento; en lokoj kiuj havas varian terenon, monto- kaj valo-brizoj dominas la ventopadronon. Tre levitaj surfacoj povas indukti termikan malkulminon, kiu tiam pliigas la median ventofluon.

Ventrozoj estas iloj uzitaj de meteologiistoj por determini la direkton de la domina vento. Scio pri la domina vento permesas la evoluon de preventadostrategioj por grunderozio de agrikultura tero, kiel ekzemple laŭlarĝe de la Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj. Sablodunoj povas orientiĝi antaŭen, aŭ perpendikularaj al la domina ventoreĝimo ene de marbordaj kaj dezertaj lokoj. Insektoj drivas kune kun la domina vento, dum birdoj povas flugi pli sendepende de ĝi. Dominaj ventoj en montaj lokoj povas konduki al signifaj pluvokvantaj gradientoj ene de la topografio, intervalante de ripozo trans ventflank-alfrontado de deklivoj al dezert-similaj kondiĉoj laŭ siaj ŝirmodeklivoj.

## Notoj 
Kategorio:Meteologio
Kategorio:Ventoj
Anna Kubinyi

**Anna Kubinyi** [kubinji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kubinyi Anna** estis hungara gobelinisto.

Anna Kubinyi http://artportal.hu/lexikon/muveszek/kubinyi_anna  naskiĝis la  1949 en Makó -- mortiĝis  2015.

## Biografio 
Anna Kubinyi frekventis mezlernejon en Szeged, Industriartan Altlernejo en Budapeŝto. Ŝi komence volis lerni ceramikaĵon, sed pro dokumentaj problemoj ŝi komencis okupiĝi pri teksaĵoj. Inter 1990-2000 ŝi vivis plej ofte en Francio. Ŝi uzis jutojn, kanabojn, silkojn, lanojn dum kreado de artaĵoj. Kelkfoje ŝi studis la hungarajn motivojn en Transilvanio. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2013, pli frue ekde 1987 ankaŭ aliajn premiojn.

## Ŝiaj ekspozicioj solaj (elekto) 
* Szeged, 1983
* Makó, 1985
* Budapeŝto, 1990, 1995, 2001, 2005
* Londono, 1998
* Nov-Delhio, 2008

## Ŝiaj ekspozicioj grupaj (elekto) 
* Budapeŝto, 1975, 1980, 2001, 2008
* Parizo, 1983
* Munkeno, 1985
* Łódź 2007

## Fontoj 
* biografio hungare 

Kategorio:Hungaraj gobelinistoj
Kategorio:Hungaraj tekstilartistoj
László Dubrovay

**László Dubrovay** [lAslO dubrovai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dubrovay László** estas hungara komponisto, profesoro.

László Dubrovay http://fidelio.hu/fidipedia/klasszikus/zeneszerzo/dubrovay_laszlo_1  naskiĝis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
László Dubrovay komencis pianludi jam antaŭ la lernojaroj. Li frekventis muzikan mezlernejon, poste Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Li lernis komponadon precipe de Viktor Vaszy. Inter 1966-1971 li instruis en ĉeflernejo en Budapeŝto, poste li laboris kaj instruis en Germanio. Tie li eklernis la elektronikan muzikon. Inter 1976-1985 li instruis en Muzikarta Altlernejo, poste li iris al Berlino. Li ricevis premion Kossuth en 2013 kaj premion Artisto de la Nacio en 2014, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkaro (elekto) 
* opero
* baleto
* ĉambra muziko
* konĉerto
* kanto por koruso
* elektronika muzikaĵo

## Fontoj 
* biografio kun foto 
* biografio, verkoj, diskografio

Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Timpano (anatomio)

eta|Tie la miringo estas kolora
En anatomio **timpano** estas parto de meza orelo. Ĝi estas malgranda kavaĵo, ĉirkaŭita de ostoj kaj kovrita de membrano nomata miringo.

## Bildoj 

File:Gray907.png|Ekstera kaj meza orelo, apertaj de antaŭe. Dekstra flanko.
File:Gray908.png|Horizontala sekcio tra maldekstra orelo; supra duono de la sekcio.
File:Occipital bone dissection.jpg|Timpana spaco. Kanalo de n. facialis. Interna karotida arterio.
File:Slide1ghe.JPG|Aŭd-ostetoj. Timpana spaco. Profunda sekcio.

## Referencoj 
Kategorio:Anatomio
Kategorio:Orelo
Kategorio:Homa anatomio
András Grepály

**András GRÉPÁLY** [gre:pa:j] estis rumania hungara kuracisto kaj pediatro. Li naskiĝis en Halmágy la 4-an de aprilo 1912 kaj mortis en Budapeŝto la 27-an de decembro 1990.

## Biografio 
András Grépály akiris diplomon en Universitato de Kluĵo (1936). Li estis ftizologo sanatoria en Oradea, klinika en Kluĵo (1937-45). Li lekciis en OGYI de Târgu Mureș ĝis sia pensiuliĝo. Li estis fakulo pri infanaĝa ftizologio.

## Libroj 
* *Tüdőgyógyászati jegyzetek*, kunulaŭtoro (Mv. 1952),
* *Manual de pediatrie*, kunulaŭtoro (1962),
* *Curs de pediatrie*, kunulaŭtoro (1976),
* *Gyermekgyógyászati jegyzetek*, kunulaŭtoro (Mv. 1981).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj pulmonologoj
Kategorio:Hungaraj pediatroj
Vera Pap

**Vera Pap,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pap Vera** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Vera Pap http://www.mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz20/70.html naskiĝis la  1956 en Budapeŝto. Ŝi mortis la  2015 en Budapeŝto.
eta|Memortabulo pri Vera Pap

## Biografio 
Vera Pap frekventis Altlernejon pri aktoroj en Budapeŝto inter 1975-1979. Post lernado ŝi aliĝis al teatra trupo de *Vígszínház*, kiun ŝi neniam forlasis. Krome ŝi ofte ricevis rolojn en Hungara Televizio kaj en filmoj. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2013, pli frue ankaŭ multajn aliajn premiojn.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* diversaj teatraj roloj ekzemple Imre Madách: La tragedio de l' homo - Éva; Ŝekspiro: Somermeznokta sonĝo - Hermia, Titania; Leonard Bernstein: West Side Story
* diversaj filmaj roloj inter 1979-2009 ekzemple *Angi Vera* (1979); *Dögkeselyű* (1982); *Prima Primavera* (2009)
* diversaj roloj en televiziaj filmoj inter 1978-2008 ekzemple *A Danton-ügy* (1978); Mór Jókai: *A névtelen vár* (La sennoma fortikaĵo) (1982); *Kisváros* (Urbeto) (serio) (1995)
* hungaraj voĉoj de ekzemple Claudia Cardinale, Sophie Marceau

## Fontoj 
* biografio
* hejmpaĝo hungare 
* http://www.imdb.com/name/nm0660116/ 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
7805 Moons

'*7805 *Moons'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la belga astronomino *Michèle Moons* (1951– 1998), fama pro ŝia laboro pri ĉiela mekaniko farita en la departemento de matematiko de la "*Facultés Universitaires Notre Dame de la Paix*", (Universitato de Namuro, Belgio). Ŝi estis helpanta redaktorino de la revuo *Celestial Mechanics and Dynamical Astronomy'' dum preskaŭ dek jaroj. En la komencaj 1980-aj jaroj ŝi malvolvis analizan teorion pri la balancado de Luno, kiu estas vaste uzata de tiuj, kiuj analizas la movon de Luno. Ŝi poste laboris pri la efikoj de la orbita resonanco en la asteroida zono. Ŝia frua morto estas granda perdo por ŝia familio kaj por la scienco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Maksimiliano-Ordeno

La **Bavara Maksimilian-Ordeno por Scienco kaj Arto** (), paralelo al la prusa meritordeno *Pour le Mérite*, estas nuntempe la plej alta distingo de la germana federaciero Bavarujo. La 28-an de novembro 1853 Maksimiliano la 2-a, reĝo de Bavarujo, fondis la ordenon, ĝis 1932 entute 351 fojojn transdonitan. Post 1932 la ordeno ne plu estis disdonita. Nur post 1980 la tiama ĉefministro de Bavarujo Franz Josef Strauß re-enkondukis ĝin kaj transdonis ĝin unuafoje en 1981. Ekde tiam 184 personoj ricevis ĝin.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj de la Bavara Ŝtatkancelierejo 
* Leĝoteksto 
* http://ordensmuseum.de/landesverdienstorden/1323-2/

Kategorio:Germanaj ŝtataj honorigoj
Kategorio:Reĝlando Bavario
Phaeosphaeria nodorum

***Phaeosphaeria nodorum*** estas fungo, kiu kaŭzas malsanon al tritiko.

## Folia malsano 
La fungo formas romboformajn makulojn kun brunajn piknidiojn en la folioj. Dum malsekaj periodoj la piknidioj elmetas sporoj en rozkoloraj vringataj filamentoj. La pluvo ŝprucigas fragmentoj da filamento de malsupraj folioj ĝis pli altaj folioj.

Oni vidas ankaŭ flavajn makulojn sur la ingoj.

La fungo atakas ankaŭ la nodoj, dove la nomo *nodorum*, kiuj iĝas depresiaj sulkaj kaj rompiĝemaj.

## Spika malsano 
eta|maldekstra|Atako sur spiko
Oni vidas brunajn violajn makulojn sur la supra parto de la glumoj aŭ de la paleoj.

## Sema malsano 
Grajnoj estas makulaj kaj depresiaj. La semo povas transdoni la malsanon al la plantido, kiu montras makulojn sur radikoj kaj sur kotiledonoj kaj finfine mortas.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* *Zymoseptoria tritici*

Kategorio:Dothideomycetes
Kategorio:Plantaj malsanoj
Kategorio:Fungospecioj
Paradise (Nevado)

**Paradise** (Paradizo) estas grandurbo, tamen nur censa loko en Usono, en subŝtato Nevado, en Kantono Clark (Nevado). Ĝi apartenas al urbaro de Lasvegaso.
[eta|Kantono Clark, Nevado, korporaci(iĝint)aj kaj [Nekorporaciiĝinta areo|Nekorporaci(iĝint)aj areoj de Paradise.]]

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 121&nbsp;km²
* Loĝantaro: 223.167 (en 2010)
* Supermara alteco: 627 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h)
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo: 702

## Geografio 
Paradise situas en la sudokcidenta landparto de Usono, en suda parto de la subŝtato, en meza parto de la kantono. Spring Valley (Nevado) kaj Sunrise Manor troviĝas po 12, Henderson (Nevado) 11, Enterprise (Nevado) 9 km.
eta|maldekstre|Vojkruciĝo ĉe Paradise
eta|maldekstre|Noktaj lumoj ĉe Paradise

## Historio 
Paradise estis fondita en 1950 fare de urbestraro de Lasvegaso. En la sekva jaro en tiu loko formiĝis Paradise "A", kiu iĝis *Winchester (Nevado)*, en 1952 formiĝis Paradise "B" poste havanta la nomon Paradise (Nevado). Ĝi neniam ricevis statuson pri municipo. En la urbego universitato kaj multe da hoteloj funkcias.

## Klimato 
Paradise situas en varma dezerta klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 13-27&nbsp;°C. La varmo kulminas en julio averaĝe 40, rekorde 47&nbsp;°C, la malvarmo kulminas en januaro averaĝe 2, rekorde -13&nbsp;°C. Jare pluvas po 114&nbsp;mm. La pluvo kulminas en februaro kaj malkulminas en junio.

## Trafiko 
Paradise havas flughavenon *McCarran Airport*.

## Vidindaĵoj 
En Paradise funkcias interalie 4 muzeoj.

Luxor Hotel estas hotelo kaj kazino situanta en Las Vegas Strip en Paradise.

## Loĝantarkresko de Paradise 
* 1970: 24.477
* 1980: 84.818
* 1990: 124.682
* 2000: 186.070

## Fontoj 
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de Guglo, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio

Kategorio:Urboj de Nevado
Buc (Yvelines)

**Buc** [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
eta|maldekstra|Kastelo en Buc
Buc troviĝas en la oriento de la departemento Yvelines,  sudokcidente de la centro de Parizo. La najbaraj komunumoj estas Versailles norde, Jouy-en-Josas nordoriente, Les Loges-en-Josas sudoriente, Toussus-le-Noble sude, Châteaufort sudokcidente kaj Guyancourt okcidente.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yvelines

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Yvelines
7806 Umasslowell

'*7806 *Umasslowell'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo-Bergedorf (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la usona Universitato de Masaĉuseco ĉe Lowell, aŭ *UMass Lowell* : kampuso de Lowell de la Universitato de Masaĉuseco kies origino datiĝas de la 1890-aj jaroj. La studantoj kaj instruantoj de *UMass Lowell'' faras pioniran laboron pri nanoteknologio, avancitaj polimeroj, sciencoj de la vivo radaraj bildoj, kaj tiel plu.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luboš Kohoutek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Mondoñedo

**Mondoñedo** estas hispana urbeto, en la provinco Lugo de la aŭtonoma regiono de Galegio. Laŭ la stato de 2012 en ĝi loĝis 4 183 homoj. La loĝloko situas ĉe la "marborda vojo" (Camiño da Costa) de la Jakoba Vojo. De Mondoñedo ankoraŭ estas 160 kilometroj al la pilgrima celo Santiago de Compostela. En la urbeto troveblas malgranda pilgrima gastejo. La loko estas sidejo de katolika episkopo kaj havas signifan katedralon.

[eta|maldekstra|la urba katedralo, fone de skulptaĵo pri la galega verkisto [Álvaro Cunqueiro.]]

## Famuloj 
* Álvaro Cunqueiro

Kategorio:Municipoj de la provinco Lugo
Kategorio:Urboj de Hispanio
Kategorio:Geografio de Galegio
Hieronima Martirologio

**Hieronima Martirologio** (latine: *Martyrologium Hieronymianum* konstituas la plej antikva Martirologio de la Latina Eklezio (praktike la Katolika Eklezio), nome la plej antikva katalogo de Martiroj de la latina Eklezio, alveninta ĝis nia epoko: ĝi ŝuldas sian nomon al la fakto ke oni, erare, ĝin atribuis longatempe al Sankta Hieronimo, kiu, male, aldonis nur kelkaĵon kiel la *Vita Malchi* (392 AD) (ĉi-kuntekste li sciigis ke mem intencis verki informojn pri ĉiuj sanktuloj kaj martiroj vivintaj ekde la apostola epoko.)[eta|[El Greco, *Sankta Hieronimo*, 1609, Novjorko *Metropolitan Museum of Art.*]]La aŭtoro, male, estis anonimulo de la 5-a jarcento, vivinta en Milano kaj Aquileia: li utiligis kiel precipan fonton sirian Martirologion de la dua duono de la 4-a jarcento (eble temas pri la *Martirologio de Nikomedia*, redaktita inter la jaroj 360-aj kaj 411-aj), sed li ankaŭ profitis de *Kronikverkisto de 354*, nome de la verko de Furio Dionizo Filokalo (354) kaj de Martirologio afrika.

Pri ĝi oni konas du redaktaĵojn: tiu *itala* porliturgie kaj poredife uzata kaj alia nomata *gaŭla*, pretigita ĉe la fino de la 4-a jarcento: tiu ĉi havis grandan disvastigon kaj diversajn aldonaĵojn en diversaj provincoj de Francio ĉerpante ankaŭ de aliaj martirologioj kiel el tiu de Hrabano Maŭro.

La hieronima martirologo estis, modereepoke, publikigita de Hippolyte Delehaye kaj Henri Quentin, jezuitoj membroj de redaktistoj diritaj Bolandistoj, en Bruselo en *Acta Sanctorum* en 1931. Kvankam trafite en multajn kritikajn problemojn, la Hireonima Martirologio restas grandvalora dokumento por la Historio de la Eklezio.

Ĝi estis laŭlonge de tuta mezepoko la precipa, se ne la unika, fonto por liturgiaj kalendaroj.

Praktike, la Hieronima Martirologio grandparte identiĝas kun la hodiaŭ Roma Martirologio

## Bibliografio 
* Henri Quentin, *Les martyrologes historiques du Moyen Âge : étude sur la formation du Martyrologe romain*, Paris, J. Galbada, 1908
* Giovanni Battista de Rossi e Louis Duchesne, *Martyrologium Hieronymianum*, in *Acta Sanctorum LXXXII Novembre, II (1894)
* Hippolyte Delehaye, *Commentarius perpetuus in Martyrologium Hieronynianum ad recensionem H. Quenti*, in *Acta Sanctorum XXIV Novembre 11, II'' (Bruxelles, 1931)

## Vidu ankaŭ 
* Martirologio
* Roma Martirologio
* Hrabano Maŭro

Kategorio:Kristana literaturo
Zymoseptoria tritici

***Zymoseptoria tritici*** estas fungo, kiu kaŭzas malsanon al tritiko.

## Sistematiko
*Zymoseptoria* estas anamorfa genro, la teleomorfo similas al *Mycosphaerella*. 

## Folia malsano
La fungo formas nigrajn piknidiojn en la folioj. Dum malsekaj periodoj la piknidioj elmetas sporoj en blankaj vringataj filamentoj. La pluvo ŝprucigas fragmentoj da filamento de malsupraj folioj ĝis pli altaj folioj.

## Notoj kaj referencoj
Persoonia 26, 2011: 57– 69
*

## Vidu ankaŭ
**Phaeosphaeria nodorum*

Kategorio:Dothideomycetes
Kategorio:Plantaj malsanoj
Kategorio:Fungospecioj
7807 Grier

'*7807 *Grier'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Jennifer Grier*, dungixinta en multnombraj aspektoj de edukado kaj esploro pri planedoscienco. Ŝia esploroj centriĝis en datigo de la planedaj surfacoj par kalkulo de la krateroj kaj radiometrika datigo. En 2006 ŝi iĝis la Respondulino pri Edukado por la Divido pri Planedaj Sciencoj de la *American Astronomical Society''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1975
Cismon

[eta|Cismon ĉe [Mezzano (Primiere: Međan)]]
**Cismon** [t͡ʃis.ˈmoŋ] (itale kaj primiere: *Cismon*; germane: *Sismun*) estas rivero en la provinco de Trento kaj en la Veneto (Italio), kun longo de 51 km kaj akvokolekta areo de 663 km². Fine ĝi finas en la riveron Brenta.

La rivero estis en la piava akvokolekta areo antaŭ 589, kiam indundo movis ĝin al la brentan. Laŭ legendo la lokŝanĝiĝo estis estigata pro sanktulo, kiu devis transiri riveron. Li ne povis pagi imposton al proprietulo de ponto, tial li miraklas movante riveron tiel ke li povos transiri.

Cismon ne estas multe pli malgranda ol Brenta, tial ĝi estas konsiderita ĝia supra branĉo. Primiera proverbo diras: ''El Brènta no 'l sarìe 'l Brènta se 'l Cismon no 'l ghe dese na penta'': Brenta ne estus Brenta se Cismon non donas al ĝi puŝon.

Kategorio:Riveroj en Italio
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Rueil-Malmaison

**Rueil-Malmaison** [] estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine - prononco laŭ sistemo IFA [] - kaj en la regiono Francilio - france *Île-de-France* [iːl dəˈfʁɑ̃s], laŭvorte "insulo de Francio") aŭ Pariza Regiono. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nanterre kaj al la kantono ''''. La teritorio havas komunan limon kun .

## Geografio 
eta|maldekstra|
Rueil-Malmaison troviĝas en la okcidento de la departemento Hauts-de-Seine, proksimume  okcidente de Parizo. Ĝi estas konstruita sur la maldekstra bordo de Sejno kaj najbaras kun la komunumoj Nanterre, Suresnes, Saint-Cloud, Garches kaj Vaucresson en Hauts-de-Seine, La Celle-Saint-Cloud, Bougival, Croissy-sur-Seine, Le Vésinet kaj Chatou en Yvelines.

Rueil-Malmaison havas stacidomon, kiu estas parto de la regiona linio RER A.

 estas projektita stacio de estonta linio 15 de Grand Paris Express.

 estas projektita stacio de estonta linio 18 de Grand Paris Express.

## Vidindaĵoj 
* Kastelo de Malmaison

## Famuloj 
En Rueil-Malmaison naskiĝis aŭ loĝis interalie:
* Jozefino de Beauharnais (imperiestrino),
* Nino Ferrer (kantisto),
* Salvatore Adamo (kantisto),
* Jean Dujardin (aktoro).

En Rueil-Malmaison nuntempe loĝas interalie:
* Line Renaud (kantistino kaj aktorino),
* Jean-Marie Le Pen (politikisto),
* Jeanne Mas (kantistino).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Hauts-de-Seine
* Listo de urboj de Francio
* Mont Valérien

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Hauts-de-Seine
Primiera dialekto

La **dialekto de Primiero** (aŭ *Primieròt*) estas variaĵo de la venecia lingvo parolata en la valo de Primiero. La dialekto havas latinan originon, sed ĝi havas kelkajn germanajn kaj ladinajn vortojn. En la lastaj jaroj estis multaj variaĵoj pro la Tutmondiĝo kaj la alproksimiĝo de la itala lingvo.

## Gramatiko 
La dialekto ne havas kazojn, sed estas fleksia. Ĝi havas du genrojn: vira kaj ina.

Malsame ol venecia lingvo, la dialekto de Primiero havas fonemojn, kiujn venecia (aŭ itala) ne havas: **θ** (Ẑ), **ð** (Đ) kaj **ɣ**; sed ĝi ne havas **ʎ** kaj **ʃ**.

### Verboj 
#### Prezenco 
#### Preterito 
#### Demandoj 
En la demandaj frazoj devas esti aldonata post la verbo sufikso. Ĝi ŝanĝiĝas laŭ persono, sed estas la sama en ĉiuj verbotempoj. Ĉi tie la ekzemploj *èser* kaj *aér*:

#### Preteritaj participoj 
## Vidu ankaŭ 
* Valo de Primiero.

## Notoj 
## Bibliografio 
* () Livio Tissot, *Dizionario primierotto*, 1996.
* () *Primiero ieri e oggi*.
* () *Primiero - Storia e attualità*, pluraj verkintoj, 1956.

Kategorio:Gaŭlo-itala lingvaro
Kategorio:Lingvoj de la Trentino-Sudtirolo/Supra Adiĝo
Ahn

**Ahn** estas familia nomo de jenaj familioj:
* Albert Ahn (1867–1935), germana eldonisto kaj industriisto
* Johann Franz Ahn (1796–1865), germana instruisto kaj aŭtoro de lernlibroj
* Luis von Ahn (* 1979), guemala informadikisto kaj entreprenisto
* Philip Ahn (1905–1978), usona aktoro
* Priscilla Ahn (* 1984; vere  *Priscilla Natalie Hartranft*), usona kantistino kaj kantskribistino
* Ahn Cheol-soo (* 1962), sudkorea entreprenisto kaj politikisto
* Ahn Hyun-soo (seit 2012: Wiktor Ahn) (* 1985), sudkorea-rusa  rapidsketadisto
* Ahn Hyun-suk (* 1984), sudkorea badministo
* Ahn Jae-chang (* 1972), sudkorea badministo 
* Ahn Jin-Soo (* 1973), sudkorea skikuristo
* Ahn Jung-hwan (* 1976), sudkorea futbalisto
* Ahn Sang-soo (* 1952), sudkorea grafikdizajnisto
* Francis Xavier Ahn Myong-ok (* 1945), episkopo de Masan, Sudkoreio

**Rirardu ankaŭ:**
* Ahnen
7862 Keikonakamura

'*7862 *Keikonakamura'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologino *Keiko Nakamura-Messenger*, de la *Lyndon B. Johnson Space Center''. Ŝia laboro montris la ĉeeston de organikaj globetoj en la meteorŝtono de Tagish Lake ; tio, kio alportis konojn pri la organika materio en la sunsistemo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
7817 Zibiturtle

'*7817 *Zibiturtle'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "C" indikas "karbonecan" asteroidon, riĉa je organikaj komponaĵoj, anhidraj silikatoj , hidrataj argiloj, proksima de la komponiĝo de la .

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro *Elizabeth "Zibi" Turtle*, planedologino ĉe la *Applied Physics Laboratory''. Ŝi kunlaboris al la projektoj Galileo kaj Cassini. Ŝi esploris tra la sunsistemo, de la glacia tavolo de Eŭropo al la geologio de Titano kaj la montoj de Iono.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Carlos Páez Vilaró

**Carlos Páez Vilaró** (naskiĝis  en Montevideo Urugvajo, mortis  en Punta Ballena) estis pentristo, ceramikisto, skulptisto, verkisto, komponisto kaj konstruisto.

## Biografio 
Dum sia junaĝo li loĝis en Bonaero, Argentino, kie li laboris en la sektoro de la grafikaj artoj. Inter variaj okupoj li estis kolumnisto de la semajna revuo Caras y Caretas.
Post mondvojaĝo (kaj laboro en multaj lokoj), li translokiĝis al Casapueblo (apud Punta del Este) hodiaŭ konsiderata kiel nacia heredaĵo.

Li edziĝis en 1955 kun Madelón Rodríguez Gómez kaj divorcis en 1961. Li havas ses filojn Carlos Miguel, Mercedes, Agó, Sebastián, Florencio kaj Alejandro Páez Rodríguez.

Poste li vivis en Montevideo kune kun sia familio.

## Libro 
[eta|300px|center|[Casapueblo, lia plejbone konata kreaĵo apud Punta del Este]]

Kategorio:Urugvajaj pentristoj
Kategorio:Urugvajaj potfaristoj
Kategorio:Urugvajaj skulptistoj
Kategorio:Katalunaj artistoj
Astano (apartigilo)

**Astano** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Astano** estas la ĉefurbo de Kazaĥio.
* **Astano TI** estas komunumo de la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino en Svislando.
A Toxa

**A Toxa**, aŭ plennome galege *Illa da Toxa*, *Illa da Toxa Grande* respektive *Illa de Louxo* (ankaŭ en aliaj partoj de Hispanio oni uzas la galegan toponimon *Illa da Toxa*, ne tradukon al la hispana, kataluna, eŭska aŭ alia lingvo) estas insulo en la aŭtonoma regiono Galegio de Hispanio. Ĝi situas borde de la Atlantika Oceano, inter la duoninsulo O Grove okcidente kaj la marborda municipo Cambados en la malinsula parto de Galegio oriente. La insulo havas surfacon de 1,1 kvadrataj kilometroj kaj en 2011 havis 47 konstantajn loĝantojn.

eta|maldekstra|

## Notoj 
Kategorio:Insuloj en Hispanio
Kategorio:Geografio de Galegio
Astano TI

**Astano** estas komunumo de la Komunumaro Sessa kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 294 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Astano situas en la tiĉina regiono Malcantone ĉe la suda deklivo de Monto Lema meze inter la Lago de Lugano kaj la Majora Lago. La komunumo konsistas el la vilaĝo Astano kaj la setlejoj Cimavalle, Erbagni kaj Tendra.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,78 km², de kiuj 82,2% estas kovritaj de arbaro, 8,6% servas por agrikulturo kaj 8,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Astano limas en nordnordoriento al Novaggio, en nordoriento al eksklavo de la komunumo Bedigliora, en oriento al la eksklavo Bombinasco de la komunumo Curio, en sudo al Sessa, kaj en oriento kaj nordoriento al Dumenza (VA, Italio).

## Trafiko 
Astano situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Astano pasas kurboriĉa flanka konekta vojo de Sessa al Bedigliora. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Lugano-Sudo, kiu situas proksimume 20 kilometrojn nordoriente de la komunumo. Pre de buslinio de Sessa al Novaggio la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Astano datiĝas el la jaro 1272 kiel *Astanum*. Dum mezepoko la Monaĥejo San Pietro in Ciel d'Oro en Pavese posedis bienojn en Astano, kiu havaĵo en 15-a jarcento transiris al la Monaĥejo Santa Caterina en Lugano. En la jaro 1612 Astano fariĝis memstara paroĥo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Astano

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Astano
7808 Bagould

'*7808 *Bagould'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la argentina astronomo Mario Reynaldo Cesco elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo Benjamin Apthorp Gould (1824–1896), fondinto en 1849 de la *Astronomical Journal*, unua direktoro de la Observatorio de Kordobo kaj iniciatianto de astronomiaj kaj meteologiaj studoj en Argentino; la rezultoj de liaj kampanjoj de observo estis eldonita en 1879 sub la nomo de *Uranometría argentina''. La sama jaro, li malkovris la zonon de Gould, kiu estas ringo da steloj klinita de ĉ. 20° rilate al la galaksia ebeno.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Mario Reynaldo Cesco
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Springer

**Springer** - per plena nomo angle inter 1999 ĝis 2015 *Springer Science+Business Media* ("eldonejo Springer por sciencaj kaj komercaj amaskomunikiloj"), ekde 2015 *Springer Nature Group* ("eldona grupo Springer pri naturo") - estas internacia eldonejo de precipe sciencaj libroj, magazinoj kaj retaj servoj. Ĝi fondiĝis en 1842 en Berlino, nun havas sian juran sidejon en Luksemburgo kaj produktan centran oficejon en Berlino kaj Hajdelbergo. Pliaj oficejoj interalie estas en Bazelo (Svislando), Dordrecht (Nederlando), Novjorko (Usono), Pekino (Ĉinio), Vieno (Aŭstrio), Parizo (Francio), Milano (Italio) kaj Nov-Delhio (Barato). Post la origine nederlanda eldonejo *Elsevier* temas pri la tutmonde dua plej granda eldonejo de scienca literaturo.

La britaj investgrupoj Cinven kaj Candover akiris la akademiajn eldonfirmaojn Springer-Verlag kaj la nederlandan eldonejon Kluwer Academic Publishers de Wolters Kluwer en 2003. kaj kunfandis ilin la sekvan jaron kaj kreis *Springer Science+Business Media*. Springer publikigas lernolibrojn, akademiajn konsilajn librojn, kaj grandan nombron da akademiaj ĵurnaloj en vasta gamo de kampoj.

En septembro 2007, la firmao spertis restrukturigon kaj estis dividita en du sekciojn, laŭ Springer News . Unu sekcio, STM Local Publishing, respondecas pri eldonado en Francio, Svislando, Aŭstrio kaj Usono, same kiel publikaĵoj en la kampoj de medicino kaj farmaciaĵoj kiuj ne estas en la germana lingvo. Ili inkluzivas Apress, Key Curriculum Press, Springer Asia, Springer India kaj Springer Japan, same kiel Springer Healthcare Communications, Current Medicine Group, FMC, Springer Italy kaj Infochem. La dua sekcio, STM Global Publishing, inkluzivas la ceteron de la produktoj de la firmao.

Post pluraj vendoj de la internacia entrepreno, ĝi en februaro 2010 estis aĉetita fare de la skandinavia investa grupo *EQT* kaj la investa korporacio de la singapura registaro, mallongigata angle *CIG*. Ekde 2015 formale temas pri parto de pli larĝa konzerno *Springer Nature Group* ("eldona grupo Springer pri naturo").

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* www.springer.com, ekde 2015 kiel
* parto de www.springernature.com

Kategorio:Libroeldonejoj
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Berlino
Kategorio:Sciencaj eldonejoj