open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Koro de Jesuo (Erdőkertes)

La **paroĥa preĝejo Koro de Jesuo** estas sakrala konstruaĵo en vilaĝo Erdőkertes (Hungario).

## Historio 
La nuna areo de la nuna Erdőkertes dum la historio estis ekstera parto de Veresegyház. La vilaĝo estis fondita en 1956. Pli frue en 1928 kruco estis metita ĉe la nuna loko de la kirko. En la sekva jaro malgranda sonorilostablo ekfunkciis kun sonorilo. La didomo laŭ stilo Bauhaus estis konstruita inter 1937-1941. La paroĥo estis fondita en 1949. La 2 sonoriloj estis faritaj en 1930 kaj 1965. 

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas malsimetria, ĉar dekstre reliefas la kvadrata turo. Ankaŭ maldekstre estas turo, sed ĝi estas malta, (eĉ pli malalta, ol tegmento de la navo) plurlatera, ankaŭ la turpinto estas plurlatera piramido. Inter ambaŭ turoj funkcias la enirejo, pli supre estas pluvŝirmilo, plej supre 2 rondaj fenestroj. La navo finiĝas en plurlatero absido, al kiu supozeble sakristio kaj paroĥejo aliĝas.

Kermeso okazas en la 3-a vendredo depost Pentekosto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun video
* katolika leksikono
eta|maldekstre|
eta|

Erdokertes
Erdokertes
Watership Down

**Watership Down** estas eposa fantasta romano (1972) de la verkisto Richard Adams. La eponima monteto Watership Down, situanta en la nordo de Hampŝiro, estas unu el la centraj lokoj de la rakonto. 

La romano estas reverkado de rakontoj kiujn la verkisto rakontis al siaj infanoj vojaĝante ĉirkaŭ la lando . Ĝi estis la unua kaj plej sukcesa verko de la aŭtoro; La totala tutmonda cirkulado estas taksita je pli ol 50 milionoj da kopioj.

La aventurromano temas pri grupo de sovaĝaj kunikloj kiuj eskapas de sia malnova ĉemetaĵo pro malhela profetaĵo de la juna virbesto Fiver. En ilia serĉo por nova hejmo, la kunikloj, gviditaj fare de la frato de Fiver Hazel, devas elteni multajn aventurojn. 

La bildigo de la vojaĝo de la kunikloj de minacata arbaro al pli sekura loko estas antropomorfa rakonto en kiu la kunikloj havas homajn trajtojn, kaj krome havas sian propran lingvon, mitologion kaj historion - kvankam ili vivas en sia natura medio.  La libro estas konsiderita infanlibro kaj povas esti vidita kiel eposo aŭ aventurvojaĝo. La libro ankaŭ tuŝas temojn kiel ekzemple liberigo, supervivo, gvidado, politika respondigebleco, inkluziveco, kaj la rajto al mem-determinado.

Kvankam ili havas propran kulturon, la kunikloj kaj aliaj bestoj en la rakonto estas malpli humanigitaj ol antropomorfaj bestoj en kompareblaj rakontoj kiel ekzemple *The Wind in the Willows* (*La Vento en la Salikoj*). Malgraŭ la fakto ke la bestoj en la romano estas priskribitaj en sia natura medio, ili prononcis antropomorfajn trajtojn, same kiel sociajn rilatojn, lingvon kaj kulturon proksimajn al homaj. Ilia korpostrukturo ankaŭ respondas al tiu de realaj bestoj kaj ili ne uzas ajnan teknologion.

En la daŭrigo "Tales from Watership Down" (1996), la inaj kunikloj ricevas pli elstaran rolon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Eposaj romanoj
Kategorio:Fantastaj libroj
Kategorio:Britaj libroj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1972
Kategorio:Fikciaj leporoj kaj kunikloj
Kategorio:Literaturo pri morto
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kfar Ŝmarjahu

**Kfar Ŝmarjahu**  () estas loka municipo en Israelo, ene de la Tel-Aviva distrikto.

Ĝi estis fondita en 1937 . La areo estas 2.6 km². La vilaĝo estas rekte najbara al Herzlija.

Kfar Ŝmarjahu estas konsiderita unu el la plej prestiĝaj kaj riĉaj loĝkvartaloj en Israelo kaj konsistas plejparte el vilaoj. La sociekonomika disvolva takso por 2017 estas 10 el 10 . Ne malproksime de la vilaĝo troviĝas Arsuf (Nacia Parko Apollonia).

## Konataj lokuloj 
* Interalie en la municipo mortis la cionisma aktivulo Hillel Kook aŭ alinome Peter Bergson (1915-2001), merita pri savado de multaj homaj vivoj en la Holokaŭsto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Kfar Ŝmarjahu ()

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Päivämies

***Päivämies*** estas gazeto de konservativa lestadiana luterana movado de Finnlando. Ĝi estas fondita en 1954. Ĝia cirkulado estas proksimume 21 500. La gazeto inkludas scion pri la instruoj kaj ago de la movado. Unu el la temoj, pri kio la gazeto havis multajn skribaĵojn, estas kontraŭkoncipo. La gazeton publikas SRK, la centra asocio de la finnlandaj neoficialaj konservativaj lestadianaj paroĥoj nome *rauhanyhdistys*, "asocio de paco".

Kategorio:Lestadianismo
Kategorio:Finnaj gazetoj
Kapelo de Nikolao de Mira (Jalutorovsko)

La **Kapelo de Nikolao de Mira** () estas la ortodoksa kapelo situanta apud la Endormiĝa-Nikolaa preĝejo en la Spirit-Memora Komplekso en Jalutorovsko (Tjumena provinco, Rusio). Ĝi estis fondita en 2002 kaj rekonstruita en 2004–2005.

## Historio 
La kapelo aperis en 2002, kiam dum rekonstruado de la Endormiĝa-Nikolaa preĝejo oni forigis ĝian malnovan sonorilturon kaj starigis ĝin apud la enirejo al la Spirit-Memora Komplekso, transforminte ĝin je la kapelo. En 2004–2005 oni faris alkonstruaĵon kaj plibeligis ĉion. La kapelo estas malfermita vespere, ebligante al la homoj veni kaj preĝi dum ilia libertempo.

## Vidu ankaŭ 
* Jalutorovska Spirit-Memora Komplekso
* Endormiĝa-Nikolaa preĝejo (Jalutorovsko)
* Kapelo de Sankta Georgo (Jalutorovsko)

## Referencoj 
Kategorio:Jalutorovska Spirit-Memora Komplekso
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 2000-2009
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2005
Jalutorovsko
Nikolao de Mira
Stupná

Nomon **Stupná** havas pluraj setlejoj:

* Stupná (Křemže), parto de kampurbo Křemže en distrikto Český Krumlov
* Stupná (Vidochov), parto de municipo Vidochov en distrikto Jičín

## Simila nomo
* Stupné
Chlumeček

**Chlumeček** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Křemže en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordokcidente de Křemže. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Chlumeček situas en katastra teritorio **Křemže** kun areo 22,01&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1440. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Mejloŝtono
* Burgodomo Chlumeček

## Pluaj fotoj 

Chlumeček, dům.jpg|Domo en Chlumeček
Chlumeček, chalupa.jpg|Domo en Chlumeček
Chlumeček, opuštěný zemědělský objekt.jpg|Forlasita agrikultura objekto

Kategorio:Křemže
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Nové Chalupy (Nová Pec)

**Nové Chalupy** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Pec, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas en sudorienta parto de Nová Pec. Estas ĉi tie registritaj 92 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . La vilaĝo troviĝas proksime de Akva rezervujo Lipno.

Nové Chalupy situas en katastra teritorio **Nová Pec** kun areo 59,91&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1848.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Nové Chalupy (Nová Pec) čp18 (01).jpg|Nové Chalupy
Nové Chalupy (Nová Pec) čp34 (01).jpg|Nové Chalupy
Nové Chalupy (Nová Pec) čp54 (01).jpg|Nové Chalupy

Kategorio:Nová Pec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Brice Clotaire Oligui Nguema

**Brice Clotaire Oligui Nguema** (naskiĝinta la 3-a de marto 1975) estas gabona oficiro, komercisto kaj prezidanto de Gabono. En puĉo de Gabono septembre 2023 Ali Bongo Ondimba devis forlasi la pozicion de prezidanto de la lando. Nguema estis elektita kiel lia sekvanto. June li studis en sia lando en Universitato Omar Bongo sed iris al soldata kariero. Li fariĝis reganto de respublikana gardisto de Gabono en 2019. En ĵurnalisma evento post la puĉo Nguyema asertis, ke Ali Bongo Ondimba ricevis fortan malsanan atakon kaj tial cedis sian eblon labori en la prezidanta oficio, kaj krome Oligui apogis la puĉon dirante, ke la tria prezidanta periodo de lia antaŭulo estis kontraŭkonstitucia. Iuj, kiuj renkontis Oligui, diris, ke li estas afabla, inteligenta viro.

Kategorio:Prezidantoj de Gabono
Kategorio:Naskiĝintoj en 1975
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
L'Aile ou la Cuisse

'''''L'aile ou la cuisse''''' ("flugilo aŭ femuro") estas franca komedia filmo reĝisorita de Claude Zidi kaj publikigita en 1976. La filmo estas konsiderata klasikaĵo de la franca komedio kaj estas aparte fama pro la ĉefroloj de Louis de Funès kaj Coluche.

## Intrigo 
La filmo rakontas la historion de Charles Duchemin (Louis de Funès), fama restoracikritikisto kaj eldonisto de prestiĝa gastronomia gvidlibro. Duchemin estas konata pro siaj severaj kaj ofte humuraj recenzoj, kiuj povas fari aŭ detrui la reputacion de restoracio. Lia filo, Gérard (Coluche), estas cirkartisto kaj komikisto, kiu havas tute malsaman vivstilon ol sia patro.

La intrigo komplikiĝas kiam Jacques Tricatel (Julien Guiomar), la posedanto de granda nutraĵa industrio, decidis malfermi serion de malaltkvalitaj restoracioj sub la nomo Duchemin, profitante el lia famo. Por kontraŭbatali tiun ŝtelon de sia nomo kaj reputacio, Duchemin kaj lia filo devas kunlabori por malkovri kaj eksponi la fraŭdon de Tricatel.

## Roluloj 
* Louis de Funès: Charles Duchemin
* Coluche: Gérard Duchemin
* Julien Guiomar: Jacques Tricatel
* Claude Gensac: Marguerite 1 
* Ann Zacharias: Marguerite 2
* Raymond Bussières: Henri
* Philippe Bouvard: li mem
* Daniel Langlet: Lambert
* Jean Amadou: rakontisto (voĉo)
* Martin Lamotte: Roland
Ankaŭ la reĝisoro Claude Zidi havas malgrandan aktoran rolon en la filmo.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Claude Zidi
Kategorio:Parizo en filmoj
Kategorio:Filmoj pri manĝaĵoj kaj trinkaĵoj
Kategorio:Filmoj pri familioj
Kategorio:Filmoj pri cirko
Záluží (Přídolí)

**Záluží** (antaŭe ankaŭ Alluš, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sude de Přídolí. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Záluží situas en katastra teritorio **Zátes** kun areo 7,35&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1389. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto kun sonorilejo

## Pluaj fotoj 

Přídolí, Záluží, house No14 (01).jpg|Domo n-ro 14
Přídolí, Záluží, house No 7.jpg|Domo n-ro 7
Přídolí, Záluží, houses No14+3 (01).jpg|Meza parto

Kategorio:Přídolí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Pilgrim la 1-a (Salcburgo)

**Pilgrim la 1-a** (mortinta la ) estis prioro de la arkiabatejo Sankta Petro kaj ĉefepiskopo de Salcburgo ekde 907. Li originis el la dinastio de la aribonidoj.

Estante simpla kleriko li ricevis en 889 fare de reĝo Arnolf grandan arbaron (kio ekigis la ĝis 1810 daŭranta regado salcburga pri la nun tirola valo *Zillertal*. Tio estas pruvilo por proksima rilato kun la karolida dinastio. Post kiam falis en la batalo de Presburgo la antaŭulo Theotmar, li en dificila situacio investiĝis fare de la regna registaro en la 7.9.907; la konsekro okazis antaŭ la 22.10.907. Reĝo Ludoviko la 4-a donacis al li la reĝan kortegon *Salzburghofen* (nuna kvartalo de Freilassing) kun servistoj, ampleksa ilaro kaj imposta enkasigrajto. Ĉio tia plifortigis la gravecon de Salcburgo por la salejo de Reichenhall kun ĝia monopola pozicio en Eostalpio.

Tio estu ankaŭ kompenso por la salcburganoj pro la perdo de la misia teritorio je Panonujo, favore al la Hungaroj. La transdono de la monaĥinejo Traunsee (en Altmünster), kiun reĝo Ludoviko igis kaj al margrafo Aribono kaj al Pilgrim, supozigas parencon de lia ĉefepiskopa moŝto kun la aribonidoj. Verŝajne la klostro estis marodita pro hungaraj invadoj. Post la fino de la eostfrankiaj karolidoj (911), Pilgrim estis nomumita arkikapelano fare de Konrado la 1-a, reĝo de la Orientfranka imperio. Pilgrim reprezentis ties interesojn ĉe la sinodo de la eostfrankoniaj episkopoj je Hohenaltheim (septembro 916). Oni interkonsentis pri la subteno al reĝo Konrado kontraŭ la ribelantaj dukoj de Bavarujo kaj Ŝvabio, sed ankaŭ pri la intensigo de la rilatoj kun la papo. Duko Arnulf de Bavarujo, kiu kiel kontraŭulo de la reĝo fuĝis al Hungarujo, revenis en 917 kaj ŝajne povis submeti tutan Bavarujon disde Salzburgo. Kopiita fragmento de la plej malnovaj salcburgaj analoj raportas kiel sola fonto, ke post la morto de reĝo Konrado okazis duobla elekto inter Henriko la Birdisto kaj la bavara Arnulf. En ĝi unuafoje uzatas la nomo *Regnum Teutonicorum* (regno de la germanoj). En sia interkonsento kun Arnulf, kiu rekonis lin kiel reĝon, reĝo Henriko la 1-a en 921 donis al li sendependan pozicion kaj la rajton nomumi episkopojn. Tiel Pilgrim, kies eklezia regiono estis grandparte protektita kontraŭ la sekularigoj de duko Arnulf, perdis la ligon kun la regno kaj sian ĉefkapelanecon; li plue estis nur metropolito de la bavara landa eklezio en plena dependo de la duko.
## Fonto
Dopsch, Heinz: "Pilgrim" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 20 (2001), p. 441-442
Adalberto la 2-a (Salcburgo)

**Adalberto la 2-a** (naskiĝinta ĉ. 875, mortinta la ) estis salcburga ĉefepiskopo inter 923 kaj 935 kaj prioro de la arkiabatejo Sankta Petro.  

Originis li el la dinastio de la aribonidoj. Malpost elektiĝo episkopa li vivis sekulare. Ĉe episkopa ekdeĵoro li forlasis la edzinon Rihni (el la dinastio de la luitpoldidoj). Naskis ŝi ses aŭ sep infanojn kaj transloĝiĝis ŝi poste al Rohrdorf. 

Adalberto evidentiĝis tolerema kaj ambicia ekleziulo, kiu kiel suvereno kaj ano de la bavara alta nobelaro ĝuis - malgraŭ komenca nefido - ĝeneralan ŝaton. Pri lia regado konserviĝis ampleksa libro kun dokumentaj kopioj, la plej malnova en la historio de Salcburgio. En ĝi pli ol cent interŝanĝadoj de la suvereno listiĝas. En ili Adalberto skrupule atentiĝis pri daŭripoveca avantaĝo por la naskiĝanta Salcburgio. Ofte Adalberto fordonis multe da posedaĵoj kondiĉe ke la interŝanĝpartneroj redonos al Salcburgio aĵojn porĉiamajn. La adalberta komercpolitiko ankaŭ tre sukcesa estis. 

Krome li ne ĉesis plifajnigi la reton de paroĥoj en Karantanio. Diocezon sian Adalberto diligente transvojaĝis por plenumi siajn taskojn kaj kontroladi. Ekstere de ĝi li nur malofte troviĝis. Sed li ankaŭ, kune kun la bavara duko Arnulf la 1-a, partoprenis kampanojn al Bohemujo en 929 kaj Supra Italujo en 934. 

## Literaturo 
* Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): *Geschichte Salzburgs, Stadt und Land*. Pustet, Salzburg 1988, ISBN 3-7025-0243-2

Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 935
Murder on the Orient Express (TV-filmo, 2010)

***Murder on the Orient Express*** ("Murdo en la Orienta Ekspreso") estas brita televida filmo de la televidserio Hercule Poirot, aperinta en 2010, reĝisorita fare de Philip Martin, laŭ scenaro de Stewart Harcourt, surbaze de la romano *Murder on the Orient Express* de Agatha Christie.

Hercule Poirot enketas pri la murdo de suspektinda usona aferisto ponardita en lia kupeo en trajno Orient-ekspreso kiam ĝi estas blokita per neĝoŝtormo en Kroatio.

## Intrigo 
Fervoja direktoro kaj belga Sinjoro Bouc certigas al Poirot lastminutan lokon en la Orient-ekspreso, revenante al Anglio de Istanbulo. Ratchett, suspektinda usona aferisto, vojaĝanta kun sia ĉambristo kaj vira sekretario, provas certigi la servojn de Poirot ĉar li timas ke lia vivo estas en danĝero. Poirot malakceptas lin, sed la venontan matenon, dum la trajno estas blokita en neĝoŝtormo en Kroatio, Ratchett estas trovita mortpikita. Estas neklara parolado pri viro vidita fuĝanta de la trajno, sed multaj el la pasaĝeroj en la kupeo de Poirot ŝajnas ne koni aŭ Ratchett aŭ unu la alian, do kia povus esti la motivo? Poirot, helpita de Bouc kaj D-ro Constantine, provas malkovri tion.

## Rolularo 
* David Suchet: Hercule Poirot
* Tristan McShepherd: Leŭtenanto Morris (kiel Tristan Shepherd)
* Sam Crane: Leŭtenanto Blanchflower
* Toby Jones: Samuel Ratchett
* Brian J. Smith: Hector MacQueen (kiel Brian J Smith)
* David Morrissey: John Arbuthnot
* Jessica Chastain: Mary Debenham
* Stewart Scudamore: Pordisto
* Serge Hazanavicius: Xavier Bouc
* Eileen Atkins: Princino Dragomiroff
* Susanne Lothar: Hildegarde Schmidt
* Denis Ménochet: Pierre Michel (kiel Denis Menochet)
* Barbara Hershey: Caroline Hubbard
* Hugh Bonneville: Edward Masterman
* Marie-Josée Croze: Greta Ohlsson
* Stanley Weber: Grafo Andrenyi
* Elena Satine: Grafino Andrenyi
* Joseph Mawle: Antonio Foscarelli
* Samuel West: D-ro Constantine
* Tiziana Azzopardi: Adulta Edzino (ne kreditita)
* Ekaterina Botziou: Pasaĝero (ne kreditita)
* Manuel Cauchi: Turka Edzo (ne kreditita)
* David Lyddon: Trajna Inĝeniero (ne kreditita)
* Darren Petrucci: Jugoslava Polica Kapitano (ne kreditita)
* Umit Ulgen: Hawker (ne kreditita)

## Vidu ankaŭ 
* Orient-ekspreso
* Murder on the Orient Express
* Murder on the Orient Express (1974)
* Murder on the Orient Express (2017)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Allociné: Murder on the Orient Express

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2010
Kategorio:Krimaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Egilolf (Salcburgo)

**Egilolf** (mortinta eble la  en Salcburgo) estis de 935 ĝismorte arkiepiskopo de Salcburgo kaj prioro de la arkiabatejo Sankta Petro. 

Originas li verŝajne el la influega dinastio de la aribonidoj; nomumis lin episkopo la bavara duko Arnulf la 1-a. El liaj nur kvarjara regado malmulto konatas. 

## Literaturo 
* Heinz Dopsch, Hans Spatzenegger (eld.): *Geschichte Salzburgs, Stadt und Land*. Pustet, Salzburg 1988; ISBN 3-7025-0243-2

 

 
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Salcburgo
Kategorio:Benediktanaj abatoj
Kategorio:Mortintoj en 939
Kategorio:Mortintoj en Salcburgo
Herold (Salcburgo)

**Herold** (mortinta la  en Säben apud Klausen) estis ekde 938 arkiepiskopo de Salcburgo. 

Estante filo de karintia grafo li investiĝis en septembro 938 fare de reĝo Oto la 1-a; tiutempe enpostenigrajto reen iris de la duko al la reĝo. Se Herold estis ano de la dinastio de la luitpoldidoj, ĝia kariero eble ankaŭ ŝuldiĝas al respekto por ĉi malnova bavara duka dinastio.

Kiel arkikanceliero por Bavarujo, Herold de junio 945 dum pli ol ok jarojn (ĝis 953) konfirmis ĉiujn diplomojn de la reĝo en ties nomo. En la kvereloj de la jaroj 953-955, Herold komence taktike agis. Temis pri dinastia intereskonflikto, ĉar la reĝa filo Liudolf de Ŝvabio kaj ties bofilo Konrado de Loreno ribelis kontraŭ la aplombo de la bavaro Henriko la 1-a kaj de reĝino Adelheid). Tion atestas du donacoj de reĝo Oto la 1-a al Herold, en la 29.11 kaj en la 10.12.953.

Kiam la konflikto pligrandiĝis post la perfido de la bavaraj luitpoldidoj kaj la restarto de la invadoj de la hungaroj, Herold ŝajne pli klare pozicion prenis. Ĉiuokaze li treniĝis rekte en la malvenkan katastrofon de la luitpoldidoj kaj de Liudolf kaj Konrado. Ĉe la batalo apud Mühldorf li arestiĝis en la 1.5.955 fare de la bavara duko Henriko la 1-a. Post puna blindigo (pro laŭdira kunlaborismo kun la hungaroj) li perdis la suverenecon pri Salcburgio kaj ekziliĝis je Säben. Tamen li neniam rezignis pri la episkopa digneco kaj kontinuigis la faron de oficialaj episkopaj agadoj. 

## Fonto
Hilz, Ludwig: "Herold", ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 8 (1969), p. 675
József Kétszery

**József Kétszery** [jOĵef kEtseri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kétszery József** estis hungara aktoro, teatrestro. Liaj familiaj nomvariantoj estis (kun sama prononco) *Kétzeri* kaj *Kétzery*.

 naskiĝis  en Igal, li mortis  en Szarvas.

## Biografio 
 maturiĝis en Kaposvár en 1831, poste li studis juron en Reĝa Universitato de Pest. Tamen en 1832 li aliĝis al teatra trupo kiel migranta aktoro. Post ricevado de heredo ekde 1844 li iĝis direktoro de pli malgrandaj teatraj kompanioj. Li estis teatrestro ekzemple en Szombathely (1840-aj jaroj), Nagykőrös (1853), Nagymihály (1864), Rozsnyó (1867), Veszprém (urbo) (1876). Li ludis negravajn rolojn, kiuj variis laŭ lia aĝo. Li estis resume aktoro 57 jarojn, dum reĝisoro-teatrestro 45 jarojn, krome li estis la unua emerita membro de la aktora asocio. Lia edziĝo okazis kun aktorino en 1840, filino (estonta aktorino) naskiĝis post ok jaroj. 

## Elektitaj roloj 
* Ákos (Ede Szigligeti: Gyászvitézek)
* Ingomar (Halm: A vadon fia)
* Tiborc (József Katona: Bánk bán)

## Elektitaj trupanoj 
* Gyula Aranyossy
* János Nyéki
* Sándor Petőfi
  
## Fontoj 
* [biografio hungare kun bildo](http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/K%C3%A9tszery_J%C3%B3zsef_(1809%E2%80%931889))
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Spolí (Přídolí)

**Spolí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudokcidente de Přídolí. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

**Spolí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,12&nbsp;km². En la katastra teritorio Spolí situas ankaŭ Přídolí kaj Machovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1259. 

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Norde troviĝas Nové Spolí

## Pluaj fotoj 

Přídolí-Spolí, dům č. 1 (5227).jpg|Domo n-ro 1
Přídolí-Spolí, dům č. 3 (5226).jpg|Domo n-ro 3
Třešeň u Spolí.jpg|Ĉerizujo ĉe Spolí

Kategorio:Přídolí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Sedlice (Přídolí)

**Sedlice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas sur teritorio de Naturparko Poluška, en montetriĉa pejzaĝo de montara montodorso apartiganta valon de Vultavo kaj Malše. Proksime de la vilaĝo troviĝas la plej alta monto de montodorso Poluška (920 metroj). Vivas ĉi tie daŭre  (). 

La vilaĝo situas en regiono de iama nacieca limo, en la jaro 1930 plimulto de loĝantoj en la vilaĝo (same kiel en Přídolí) de germana nacieco (dume en la najbara Věžovatá Pláně jam estis signifa reprezento de ĉeĥe parolantaj loĝantoj). Plimulto de la domoj nun servas al refreŝigo.

Sedlice situas en katastra teritorio **Malčice-Osek** kun areo 8,89&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1259. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Image:SedliceUPridoli-2006-09-30-ZvonickaNaNavsi.JPG|Sonorilejo kaj kruco en la vilaĝplaco
Image:SedliceUPridoli-2006-09-30-StatekNaNavsi.JPG|Unu el bienoj en la vilaĝplaco
Image:SedliceUPridoli-2006-09-30-JedenZeStatkuNaNavsi.JPG|Alia bieneto en la vilaĝplaco
Image:SedliceUPridoli-2006-09-30-DumNaDolniStraneNavsi.JPG|Domo en la suba parto de la vilaĝplaco

Kategorio:Přídolí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Dubová (Přídolí)

**Dubová** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Přídolí en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sude de Přídolí. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  (). 

Dubová situas en katastra teritorio **Lověšice** kun areo 5,68&nbsp;km², parte ankaŭ en katastra teritorio Zátes.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1371. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Přídolí-Dubová, pohled od silnice (5215).jpg|Dubová

Kategorio:Přídolí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
VALL-E

**VALL-E** estas sistemo de genera artefarita intelekto por parolsintezo evoluigita fare de Microsoft Research kaj anoncita la . Ĝi povas "rekrei ajnan voĉon de tri-sekunda specimena aŭdpeco". Ĝi estis trejnita laŭ  horoj da anglalingva parolado de la sonbiblioteko LibriLight de Meta.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Common Voice

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Artefarita intelekto
Kategorio:Mikrosofto
Károly Báródi

**Károly Báródi** [kAroj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Báródi Károly** estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina plena nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Raphanides Károly Nathánaël*, lia familia nomvarianto estis *Rafanidesz*.

 naskiĝis  en Csővár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis  en Korpona (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Krupina en Slovakio).

## Biografio 
 lernis en Selmecbánya, Igló kaj Nagykőrös. Post la maturiĝo li aktoriĝis en 1864 en Csongrád (urbo). En la sekvaj jaroj li havis rolojn ekzemple en teatraj kompanioj de József Kétszery kaj Károly Szuper (1871), Gerő Aradi (1872-1874, 1882), Gusztáv Hubay (1877, 1880) kaj Jenő Gáspár (aktoro) (1877-1879, 1882). Plej ofte li havis intrigajn rolojn. Inter 1883-1906 li estis teatrestro ekzemple en Csongrád (1883), Prešov (1886), Orosháza (1887), Liptószentmiklós (1895), Trencsén (1896), Nagybánya (1898), Rozsnyó (1900), Esztergom (1902), Békés (urbo) 1905. Li edziĝis dufoje, sed nur sola filino naskiĝis.

## Elektitaj anoj de trupo de Báródi 
* Gyula Aranyossy
* Sándor Dobó
* Dezső Jeszenszky
* Gyula Nagy (aktoro)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
George Ord

**George ORD, Jr.** 4a de (Marto, 1781 – 24a de Januaro, 1866) estis usona zoologo kiu specialiĝis en nordamerika ornitologio kaj mamalogio. Bazita parte sur specimenoj kolektitaj de Lewis kaj Clark en la nordamerika interno, la artikolo de Ord nome "Zoology of North America*"* (1815), kiu estis publikigita en la dua usona eldono de la verko de William Guthrie nome *Geographical, Historical, and Commercial Grammar* (Johnson kaj Warner), estis agnoskita kiel la "unua sistematika zoologio de Ameriko (Usono) fare de usonano" ("first systematic zoology of America by an American").

Ord (1815) publikigis la unuajn sciencajn priskribojn de Antilokapro (*Antilocapra americana*), Griza urso (*Ursus arctos horribilis*), Pensilvania mikroto (*Microtus pennsylvanicus*), Griza neotomo (*Neotoma cinerea*), Cindrogriza sciuro (*Sciurus carolinensis pennsylvanicus*), Kolumbia sciuro (*Urocitellus columbianus*), Ludovicia prerihundo (*Cynomys ludovicianus*), Bonapartea mevo (*Chroicocephalus philadelphia*), Ringobeka mevo (*Larus delawarensis*), Malgranda cigno (*Cygnus columbianus*), kaj Kolumbia lagopo (*Tympanuchus phasianellus columbianus*).

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*Represaĵo el Southwark Historical Society

Kategorio:Usonaj ornitologoj
Kategorio:Usonaj zoologoj
Béla Tóth (teatrestro)

**Béla Tóth** [tOt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Tóth Béla** estis hungara aktoro, teatrestro.

Béla Tóth naskiĝis  en Abaújszántó, li mortis  en Miskolc.

## Biografio 
Béla Tóth debutis kiel aktoro en 1871 en teatra kompanio de József Kétszery, baldaŭ inter alie en teatraj kompanioj de Jakab Gerő (1873), Gerő Aradi (1876–1877), Mihály Szegedi (teatrestro) (1878–1879). Li havis ofte amantajn rolojn, tamen sen tro granda sukceso. Post jardeko li estis teatrestro ekzemple en Tata (Hungario) (1881), Nagykanizsa (1882), Hódmezővásárhely (1883), Miskolc (1884), Szabadka (1885), Beszterce (1887), Selmecbánya (1888). Jam ekde 1886 li havis postenojn en la aktora asocio ĝis sia frua morto. 

## Elektitaj trupanoj ĉe Tóth 
* Gyula Aranyossy
* Margit Erdélyi
* Soma Szarvasi
* Lajos Szalkai

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Koluma pluvio

La **Koluma pluvio** aŭ **Kolumpluvio**, *Anarhynchus collaris*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ili vivas laŭlonge de marbordoj kaj riverbordoj de tropika ĝis moderklimata Ameriko, el centra Meksiko suden ĝis Ĉilio kaj Argentino.

Tiu malgranda pluvio estas 18 cm longa kaj pezas 35 g. La supraj partoj estas brunaj kaj la malsupraj partoj estas blankaj en ĉiuj plumaroj. Plenkreskuloj havas nigran brustobendon. La masklo havas blankan frunton, bordita supre per nigra frunta zono, kaj malsupre per nigra pli fajna strio intee la beko kaj la okulo. La meza krono kaj orelareo estas ruĝecbrunaj, dum nuko kaj supraj partoj estas makulecaj ruĝecbrun-malhelbrune kaj la kruroj estas flavaj. Dumfluge, la flugilplumoj estas malhelaj kun blanka flugilstrio, kaj la vosto montras blankajn flankojn.

La ino de kolumpluvio estas kutime tre simila al la masklo, sed kelkaj individuoj povas esti seksigitaj per bruna nuanco en la nigraj areoj. Al nematuraj birdoj mankas ajna nigro sur la kapo, kaj la brustobendo estas anstataŭigita per brunaj makuloj sur ĉiu flanko de la brusto. La flugvoko estas akra metala *pip*.

Du simpatriaj specioj de *Charadrius* estas tre similaj: nome la Neĝopluvio estas simila laŭ grandeco kaj strukturo al tiu specio, sed estas pli pala supre, havas malhelajn krurojn, kaj neniam havas kompletan brustobendon. La Duonretaj pluvioj estas pli grandaj, pli dikbekaj, kaj havas palan kolumon. Ironie, estas la manko de pala kolumo kio donas al la kolumpluvio sian ordinaran kaj sciencan nomojn.

La kolumpluvio troviĝas sur sablaj marbordoj, estuaraj kotejoj, internaj riverbordoj kaj malfermaj sablaj savanoj. Ĝi reproduktiĝas el Meksiko suden tra Centrameriko kaj plejparto de Sudameriko. Ĝi ankaŭ ekzistas sur kelkaj el la sudaj insuloj de Karibio, kaj en Trinidado kaj Tobago. Ĝi ŝajne estas plejparte sidlokema, kvankam ekzistas iu indico por limigitaj laŭsezonaj movoj. Kolumpluvioj manĝas insektojn kaj aliajn senvertebrulojn, kiuj estas akiritaj per kur-kaj-paŭza tekniko, prefere ol la konstanta sondado de iuj aliaj vadbirdgrupoj. Tiu specio ne estas precipe gregema, kaj malofte formas arojn. Ĝi estas kutime tre singarda.

La tempo de reprodukta agado varias laŭ loko: novembro ĝis decembro en okcidenta Meksiko, januaro en Venezuelo, kaj marto en la malaltaj teroj de Ekvadoro. La memmontra ceremonio de la masklo implikas ŝveligon de liaj brustplumoj kaj kurado post la ino; la specio havas neniun konatan aermontron. La nesto estas nuda grunda skrapaĵo tuj super la tajdo aŭ inundolinio ĉe marbordoj kaj riverbordoj aŭ insuloj, aŭ interne, ofte apud malalta kovrilo, kiel herbotufoj. La ovodemetado estas du palaj sablokoloraj ovoj, makulecaj brune.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Montopluvio

La **Montopluvio**, *Anarhynchus montanus*, estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi estis misnomita, ĉar ĝi vivas sur malaltaj teroj. La vorto *pluvio* devenas el la latina vorto *pluvia* kiu signifas "pluvon". Kelkaj migrantaj birdoj estis konataj kiel pluvioj ĉar ili revenis al siaj reproduktejoj ĉiun printempon kun la pluvo. En 1832 la usona natursciencisto John Kirk Townsend vidis specion de nekonata birdo apud la Roka Montaro, kaj supozis, ke ĉiuj tiuj birdoj vivas en montaroj, pro kio tiu pluvio ricevis sian malĝustan specinomon. 

Malkiel plimultaj pluvioj, ĝi kutime ne troviĝas ĉe akvejoj aŭ eĉ sur malsekejoj; ĝi preferas sekajn habitatojn kun malalta herbo (kutime pro paŝtado) kaj nuda grundo. 

## Aspekto
La montopluvio estas 20 ĝis 24 centimetrojn longa kaj pezas proksimume 100 gramojn. Ĝia enverguro estas de 44 ĝis 50 centimetroj. La alvoko de la montopluvio konsistas el malalta, varia fajfo. Ambaŭ seksoj estas samgrandaj. LAŭ aspekto ĝi estas tipa pluvio de la klado *Charadrius*, krom ke male al la plej multaj, ĝi havas neniun bendon trans la brusto. La supraj partoj estas sable brunaj kaj la subaj partoj kaj vizaĝo estas blankecaj. Estas nigraj plumoj sur la antaŭkrono kaj nigra strio de ĉiu okulo ĝis la nigra beko (la strio estas bruna kaj povas esti nur malhela vintre); alie la plumaro estas simpla. La montopluvio estas multe pli trankvilema ol sia parenco la Kripluvio. Ĝiaj vokoj estas variaj, ofte mallaŭtaj trilaj aŭ gluglaj fajfoj. En amindumado ĝi faras sonon tre similan al malproksima bovina muĝado.

## Distribuado
Ili reproduktiĝas en altebenaĵoj de Nordameriko el plej sudorienta Alberto kaj sudokcidenta Saskaĉevano ĝis norda Nov-Meksiko kaj la Teksasa Patotenilo, same kiel ĉe izola loko en la montaro Davis de Okcidenta Teksaso. Ĉirkaŭ 85 % de la populacio vintras en San Joaquin kaj Imperiaj valoj en Kalifornio. Ilia vintra teritorio etendiĝas laŭlonge de la landlimo inter Usono kaj Meksiko, kaj ĉefe ĉe la meksika flanko. La montopluvio postulas ĉirkaŭ 70 akreojn de teritorio por la reproduktado, kaj ĉirkaŭ 25 akreojn por survivado for de la reprodukta sezono.

Ĉirkaŭ fino de julio, montopluvioj forlasas sian reproduktan teritorion por periodo de postreproduktado vagado ĉirkaŭ la sudo de la Grandaj Ebenaĵoj. Malmulto estas konata pri iliaj movadoj tiutempe, kvankam ili estas regule viditaj ĉirkaŭ Walsh, Koloradio, kaj sur paŝtobienoj en centra Nov-Meksiko. Ĉirkaŭ frua novembro, la plej multaj moviĝas suden kaj okcidenten al siaj travintejoj. Printempa migrado estas ŝajne rekta kaj senhalta.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Práčov

Nomon **Práčov** havas pluraj setlejoj:

* Práčov (Přídolí) – parto de municipo Přídolí en distrikto Český Krumlov
* Práčov (Svídnice) – parto de municipo Svídnice en distrikto Chrudim

* Akva elektrejo Práčov
Luterana preĝejo (Győrújbarát)

La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento en vilaĝo Győrújbarát (Hungario).

## Historio 
Dum la kontraŭturkaj bataloj supozeble vivis luteranoj en Győrújbarát (tiam Nagybarát kaj Kisbarát), sed pri ili plene mankas informoj. La luterana grupo de Nagybarát estis fondita en 1786, sed apartenis al la grupo luteranoj el Ménfő, Csanak (nuntempaj partoj de Győr), Kisbarát, Nyúl, Ság kaj Pér. La kirko tuj estis konstruita, ankaŭ la matrikulo ekfunkciis. Tamen la turo estis preta nur en 1832. Fajro kaŭzis damaĝojn en 1891. La orgeno estis kreita en 1911, post 3 jaroj ĉiuj benkoj, predikejo kaj altaro estis ŝanĝitaj al pli novaj. En 2007 Ménfő kaj Csanak fondis memstaran grupon.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola, la fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas. La turpinto estas piramida, la absido estas plurlatera.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* datenoj
* datenoj

Gyorujbarát
Ĥadera

**Ĥadera** (; ) estas urbo en la Ĥajfa Distrikto de Israelo, ĉe la Mediteranea Maro kaj proksimume duonvoje inter la pli grandaj grandurboj de Tel-Avivo-Jafo kaj Ĥajfo.  

Ĝi ricevis urbostatuson en 1952 . Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

Historie, ekde la fondiĝo de la nova juda setlejo en 1890, la loĝantaro konsiderinde pliiĝis pro la enmigrado de orienteŭropaj cionistoj el organizaĵoj kiel Hovevej Cion. 

En la urbocentro ekzistas sinagogo, same kiel la restaĵoj de araba karavangastejo, kiu venis kun la aĉeto de la tereno kaj funkciis kiel la unua loĝloko de la pioniroj.

La nomo Hadera povas veni de la araba vorto *ĥadra*, kun la signifo "verda".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (en la hebrea)

Kategorio:Urboj de Israelo
Kategorio:Distrikto Ĥajfo
Kategorio:Iamaj judaj komunumoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Preĝejo Sanktaj Mario kaj Bartolomeo (Kapellendorf)

**Preĝejo Sanktaj Mario kaj Bartolomeo** (germane: *Dorfkirche St. Maria und Bartholomäus*) troviĝas en Kapellendorf. Temas pri iama klostra kirko. 

La antaŭula kapelo unue menciiĝis ĉirkaŭ 800; ĝi ankaŭ estis nomdoninto por la tuta vilaĝo. Temis pri feŭdaĵo de la burgaj grafoj de Kirchberg (apud Jena). En 1235 oni fondis tie monaĥinejon cistercian. Multaj tomboj atestas pri tiu ĉi tempo sur la tombejo. Post neniigo de la kostro la kirko ree iĝis komunuma posedaĵo. Inter 1977 kaj 1988 oni rekonstruis la internon de la kirko kaj aliaranĝis ĝin. La arkadoj pri antaŭe jam forigita flanka navo estis elfosita kaj aranĝita kun fenestroj. Ĉiujn galeriojn oni forprenis, kiel ankaŭ la ambonan altaron el la 18-a jarcento. Anstataŭ de altaro oni starigis pupitron.

En 2022 oni muldis du sonorilojn en Passau (ĉe firmao Perner) kiuj anstataŭis du historiajn (kiujn muldis la erfurtanoj Herrmann Königk kaj Melĉior Moeringk. La plej malgranda el la 1787-a jaro estas bronza kaj estis farita fare de la fratoj Ulrich el Apolda. 

## Literaturo 
* Viola-Bianka Kießling: *Himmlische Instrumente. Ein Glockenführer durch die Region Weimar und Weimarer Land*. Eldonis distrikto Weimarer Land kun la eklezidistrikto de Apolda-Buttstädt, Weimar/Apolda 2012.
* Viola-Bianka Kießling: *Königin der Instrumente. Ein Orgelführer durch die Region Weimar und Weimarer Land*. Eldonis distrikto Weimarer Land kun la eklezidistrikto de Apolda-Buttstädt, Weimar/Apolda 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* "Kirche Kapellendorf"  
* paĝaro de EKMD 

## Notoj 
Kapellendorf
Kapellendorf
Kapellendorf
Gabriele Tinti

**Gabriele Tinti** estis itala poeto  verkisto kaj arta kritikisto

## Biografio 
Li kunlaboris kun la J. Paul Getty Museum, la Metropola Muzeo de Arto, la Brita Muzeo, la Muzeo de Arto de Los-Anĝelesa Distrikto, la Kapitolaj Muzeoj (inter multaj aliaj institucioj), kaj liaj poemoj estis deklamitaj de aktoroj kiel Abel Ferrara, Willem Dafoe kaj Kevin Spacey.
Kategorio:Artikoloj kun rompitaj ligiloj
Kategorio:Naskiĝintoj la 18-an de decembro
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1979
Boule de suif

***Boule de suif*** (Sebobulo) estas novelo franclingva verkita de Guy de Maupassant en la 1897-a jaro. Ĝi estis tradukita en Esperanton.

## Intrigo
Dum la Francia-Prusia Milito dek homoj el Rouen en pruse okupita Normandujo provas vojaĝi per publika veturilo al Havro por plenumi siajn aferojn. La vojaĝo fariĝas pli malfacila pro forta neĝado kaj intensa malvarmo. Komence, la mizera stato de la franca armeo estas priskribita; poste la rakontanto turnas sian atenton al la vojaĝantaj personoj.

Ĉi tiu grupo de vojaĝantoj reprezentas preskaŭ ĉiujn sociajn klasojn. De burĝoj (sinjoro Carré-Lamadon, industriisto; sinjoro Loiseau, komercisto) ĝis nobeloj (sinjoro Hubert de Bréville kun edzino) kaj ekleziuloj (du monaĥinoj). Eĉ subtenantoj de demokratio (sinjoro Cornudet) ĉeestas. La lasta en la vico estas prostituitino nomata *Boule de suif* (dikulino), kiu ankaŭ fariĝas la ĉefa persono de ĉi tiu rakonto.

eta|maldekstre|Kovrilo de Pierre Georges Jeanniot por la eldono de Paul Ollendorff (1902).
La rakonto montras kiel la rilato inter Boule de suif kaj la noblaj civitanoj de ĉi tiu vojaĝanta grupo evoluas. Komence, la grupo klare montras sian malestimon je Boule de suif. Tamen, tio rapide ŝanĝiĝas: ĉar neniu el la vojaĝantoj kunportis manĝaĵon, ĉiuj finfine fariĝas tre dankemaj, ke Boule de suif dividas sian provianton inter ĉiuj; la rilatoj fariĝas pli amikemaj.

En gastejo en Tôtes, kiu gastu la vojaĝantojn, ili renkontas prusan oficiron, kiu minacas fini ilian vojaĝon krom se Boule de suif konsentas al sekskuniĝo. Ŝi, tamen, instigita de amo al la patrujo, forte rifuzas. Komence la virino kaŝas la postulon de la germano, kio kaŭzas anksion inter la kunvojaĝantoj pri la nekonataj kialoj de la vojaĝa suspendo.

Poste Boule de suif indigne malkaŝas al ĉiuj, kion la oficiro postulis de ŝi. De tiu momento, la etoso denove malboniĝas inter la vojaĝantoj: neniu laŭdas ŝian konstantecon, sed ili ofendiĝas pro la obstrukcoj. La rakonto ankaŭ subtile aldonas erotikan dimension per la ambivalenco de la virinoj en ĉi tiu grupo: la prusa oficiro estas konsiderata bela viro de ili; ili dankas, ke li ne postulas similan aferon de ili pro ĝentileco antau edziniĝintoj. Eĉ unu virino konfesas, ke ŝi ne sentus ĝenon en kazo de invado. Per subtilaj argumentoj (historiaj kaj religiaj) pri la oferado de virinoj, Boule de suif fine cedas al la vira postulo. Tiel, ili rajtas daŭrigi la vojaĝon. La sendankaj vojaĝantoj la sekvan tagon denove malestimas kaj mokas ŝin; ili denove traktas ŝin kiel prostituistinon, kiun honestaj homoj evitas.

Dum la daŭrigata vojaĝo, neniu preparita manĝaĵo estas rezervita por Boule de suif, kiu en sia perturbo forgesis preni manĝaĵon. Dum la veturilo moviĝas, Boule de suif silente kaj senespere ploras; intertempe Cornudet fajfas la Marseljezon malgraŭ la malaprobo de ĉiuj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*Vikifontaro
John Kirk Townsend

**John Kirk TOWNSEND** (10a de Aŭgusto, 1809 - 6a de Februaro, 1851) estis usona natursciencisto, ornitologo kaj kolektisto.

Townsend estis kvakerdevena filadelfiano, filo de Charles Townsend kaj Priscilla Kirk. Li studis en la lernejo Westtown en West Chester, Pensilvanio kaj edukiĝis kiel kuracisto kaj farmaciisto. Li disvolvis intereson en natura historio en ĝenerala kaj birda kolektado aparte. En 1833, li estis invitita de la botanikisto Thomas Nuttall aliĝi al la dua ekspedicio de Nathaniel Jarvis Wyeth tra la Roka Montaro ĝis Pacifika Oceano. Townsend kolektis nombrajn animalojn novajn al scienco.  Inter ili estis birdoj kiel la montopluvio, la Vauksa pinglovostulo, la brunnuka emberizo, la grizdorsa parulio, la Taŭnsenda parulio kaj la *Oreoscoptes*, kaj nombrajn mamulojn kiel la sciuro de Douglas; kelkaj el kiuj estis priskribitaj de Bachman (1839) el specimenoj kolektitaj de Townsend. Townsend kolektis ankaŭ kraniojn de indiĝenaj homoj, ŝtelitaj el tomboj.

La Taŭnsenda parulio kaj la Taŭnsenda solulo estis nomitaj laŭ Sro. Townsend.

## Referencoj
## Bibliografio
* *Excursion to the Oregon* de John Kirk Townsend
* Mearns, B. & R. *John Kirk Townsend: Collector of Audubon’s Western Birds and Mammals* (2007).

Kategorio:Usonaj ornitologoj
Kategorio:Usonaj esploristoj
Kategorio:Usonaj natursciencistoj
Reĝaj muŝkaptuloj

**Onikorinkoj**.

## Aspekto
La birdoj de tiu genro distingiĝas pro duoncirkla brilkolora kresto, kiu plejofte estas kaŝita, sed videblas en apartaj okazoj, kiam la birdo ekscitiĝas, dum pariĝado, post koito, vidinte minacon aŭ estante kaptita kaj tenata fare de homoj.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu genro, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Passeriformes - paseroformaj
**Onychorhynchidae - onikorinkedoj
****Onychorhynchus* Fischer von Waldheim, G, 1810 - onikorinko
*****Onychorhynchus swainsoni* (Pelzeln, A, 1858) - atlantika onikorinko
*****Onychorhynchus coronatus* (Müller, PLS, 1776) - tropika onikorinko
******Onychorhynchus coronatus castelnaui* Deville, É, 1849
******Onychorhynchus coronatus coronatus* (Müller, PLS, 1776)
******Onychorhynchus coronatus mexicanus* (Sclater, PL, 1857) - norda onikorinko
******Onychorhynchus coronatus fraterculus* Bangs, O, 1902
******Onychorhynchus coronatus occidentalis* (Sclater, PL, 1860) - pacifika onikorinko

Antaŭ 2025, tiu genro estis klasifikita en la titiredoj, kaj havis 4 speciojn. Sed pro genetikaj malsamecoj rilate al titiroj, la genro estis apartigita en sian propran familion. Samtempe la du specioj *O. mexicanus* kaj *O. occidentalis* estis reklasifikitaj kiel subspecioj de *O. coronatus* pro nesufiĉe signifaj diferencoj.

### Specioj
## Referencoj
Kategorio:onikorinkedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Centrameriko
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Punaa pluvio

La **Punaa pluvio**, *Anarhynchus alticola* (tio estas loĝanto de altaĵoj, laŭ kio nomata ankaŭ *Anda pluvio*), estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi troviĝas en plej nordokcidenta Argentino, sudokcidenta Bolivio, nordorienta Ĉilio kaj suda Peruo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La punaa pluvio estis foje konsiderata samspecia kun la Dubenda pluvio (*A. falklandicus*) sed nuntempe oni traktas ambaŭ kiel  superspecio. La punaa pluvio estas monotipa.

## Distribuado kaj habitato
La punaa pluvio troviĝas en la altaj Andoj de la Perua Regiono Junino suden tra okcidenta Bolivio ĝis norda Ĉilio ĝis la Atakama Regiono kaj en nordokcidenta Argentino ĝis Katamarka Provinco. Ĝi enloĝas la altebenaĵojn de la punaa zono, kie ĝi tipe troviĝas en malaltherbaj prerioj ĉirkaŭ kaj sal- kaj nesal-akvaj lagoj. Laŭ alteco ĝi plejparte varias inter 3 000 kaj 4 500 m, sed troviĝas eĉ en pli malaltaj teroj kiel 2 400 m kaj same altaj kiel ĝis 5 000 m. La puna pluvio verŝajne loĝas en la plej granda parto de sia teritorio sed kelkaj moviĝas al pli malaltaj altitudoj, eĉ ĝis la marbordo, dum la aŭstrala vintro.

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Dubenda pluvio

La **Dubenda pluvio**, *Anarhynchus falklandicus* (alude al Malvinoj), estas eta kaj vigla pluvio, tio estas vadbirdo de la familio de ĥaradriedoj kaj genro *Anarhynchus* kiu enhavas multajn aliajn speciojn. Ĝi troviĝas en Argentino, Brazilo, Ĉilio, Malvinoj kaj Urugvajo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La dubenda pluvio estis foje konsiderata samspecia kun la Punaa pluvio (*A. alticola*) sed nuntempe oni traktas ambaŭ kiel  superspecio. La dubenda pluvio estas monotipa, sed la kontinenta kaj malvinaj populacioj povus iĝi subspecioj.

## Aspekto
La dubenda pluvio estas 17 ĝis 19 cm longa kaj pezas 62 ĝis 72 g. Ĝi havas dikventran aspekton kaj ĝiaj beko kaj kruroj estas nigraj. Plenkreskaj maskloj dum reproduktado havas blankajn frunton, malsupran vizaĝon, bruston kaj ventron. Ili havas nigran strion sur la antaŭkrono kaj kaŝtankolorajn kronon kaj malantaŭkolon. Iliaj supraj partoj estas brunaj. Ili havas du nigrajn brustobendojn, kies supra bendo estas ofte nekompleta. (Tiu trajto estas pli ofta en la populacio de Malvinoj.) La krono de plenkreskaj inoj estas pli senkolora ol tiu de la masklo; kio estas nigra ĉe la masklo estas bruneta ĉe la ino, kaj la supra brustbendo havas blankajn makulojn ĉie. Nereproduktantaj plenkreskuloj havas grizan koloron anstataŭ nigran kaj grizbrunan anstataŭ kaŝtanan. Junuloj similas al nereproduktaj plenkreskuloj, sed kun brunaj brustobendoj, pli malhela vizaĝo, kaj sablokoloraj bordoj sur la plumoj de supraj partoj.

## Distribuado kaj habitato
La Dubenda pluvio troviĝas en la Malvinaj insuloj kaj marborde ĝis iom interne en Argentino, Urugvajo, ekstrema sudorienta Brazilo, kaj centra kaj suda Ĉilio. Ĝi loĝas en gruzaj marbordoj, sablaj strandoj, malseka savano, kaj mallongaj prerioj, kutime proksime de riveretoj aŭ lagetoj de kaj nesalaj kaj saletaj akvoj. Ekster la reprodukta sezono ĝi troviĝas ankaŭ sur tajdaj kotejoj. Ĝi estas plejparte marborda, sed reproduktiĝas ĝis 1 200 m super marnivelo en suda Argentino

## Referencoj 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater 

Kategorio:Ĥaradrioj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko