open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dénes Máthé (filologo)

**Dénes MÁTHÉ** [ma:te:] rumania hungara filologo, universitata profesoro. Li naskiĝis en Ocland la 14-an de januaro 1952.

## Kariero 
Dénes Máthé diplomitiĝis en Pedagogia Liceo de Odorheiu Secuiesc (1971), poste en Protestanta Teologio de Kluĵo (1976), pli poste en UBB de Kluĵo pri hungara-angla lingvoj (1986). Li estis unitariisma pastro en Mujna (1976-79), instruisto en Ocland (1979-82), en Făcăeni (Distrikto Ialomița) (1986-88), en Crăciuneşti (Mureş) (1988-90), poste redaktoro de Falvak Népe de Kluĵo. De 1992 li estas instruisto en UBB de Kluĵo. Li doktoriĝis en 2003.

## Studaĵoj 
* *Nyelvfilozófiai problémák Bretter György írásaiban* NyIrK (1989/1).
* *A költői kép szemiotikai és irányzati vizsgálata a két világháború közti magyar költészetben. Expresszionizmus, szürrealizmus, tárgyias-intellektuális stílus*. Erdélyi Tudományos Füzetek 252. Az Erdélyi Múzeum-Egyesület Kiadása, Kolozsvár, 2005.
* *Retorika a bölcsészeti oktatásban*. Segédlet a retorika tanulmányozásához. Ábel Kiadó, Kolozsvár, 2006 (második, javított kiadás 2007).
* *Nyelvi létmódok*. Tanulmányok. KOMP-PRESS, Korunk Baráti Társaság, Kolozsvár, 2007.
* *Szemantikai alapviszonyok*. Egyetemi segédkönyv a jelentés tanulmányozásához. Egyetemi Műhely Kiadó, Bolyai Társaság, Kolozsvár, 2009.

## Fonto 
* RMIL 
* Kariertabelo
* Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj filologoj
Sándor Ürmösy

**Sándor ÜRMÖSY ** [yrmoeŝi] estis hungara pentristo. Li naskiĝis en Homoródkarácsonyfalva en 1863 kaj mortis samloke en 1916. 
## Kariero
Ürmösy Sándor havas en Belarta Muzeo de Budapeŝto la pentraĵon *Téli őrjárat* (Vintra Patrolado). 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
8488 d'Argens

'*8488 *d'Argens''''' aŭ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkisto kaj liberpensulo Jean-Baptiste Boyer, Markizo d'Argens (1703–1771), kiu pasis 25 jaroj en la kortego de Frederiko la 2-a. Tie li verkis sian *Correspondence philosophique* en 18 volumoj, kiu helpis disvastigi la ideojn de la Klerismo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
8489 Boulder

'*8489 *Boulder'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Boulder (Koloradio, Usono), ĉirkaŭ 48&nbsp;km norde de Denvero, kiu estis fondita en 1859 kaj nomita laŭ la grandaj ŝtonoj en la ĉirkaŭaĵo. Kiam la Universitato de Koloradio en Boulder estis tie fondita en 1876, Boulder fariĝis centro de esploroj pri scienco kaj medio. La malkovrinto kaj sia edzino pasis unu jaron tie en la *JILA institution'' en 1967 - 1968.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Trepanado

eta|Malnova trepano el la 1950-aj jaroj
**Trepanado** kiel kirurgian instrumenton. Ĝi estas turnborilo, per kiu oni boras aperturon en oston, ĉefe en kranian oston.

## Referencoj 
Kategorio:Kirurgio
Saint-Ouen-d'Aunis

**Saint-Ouen-d’Aunis** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

Ĝia unua nomo estis Marat; ĝi estis ŝanĝita al Saint Ouen en 1793, Saint-Ouen en 1801 kaj Saint-Ouen-d’Aunis en 1910.

## Geografio 
Saint-Ouen-d’Aunis situas en la nordo de la departemento Charente-Maritime,  nordoriente de La Rochelle. La najbaraj komunumoj estas Andilly, Longèves, Vérines, Sainte-Soulle, Saint-Xandre kaj Villedoux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Saint-Pierre-de-l'Isle

**Saint-Pierre-de-l’Isle** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 275 loĝantojn en la jaro 2010.

## Historio 
La 8-an de julio 2010, la ĉefministro aprobis ŝanĝon de la nomo de la komunumo: Saint-Pierre-de-l’Île iĝis Saint-Pierre-de-l’Isle.

## Geografio 
Saint-Pierre-de-l’Isle estas vilaĝo en la oriento de la departemento Charente-Maritime,  nordoriente de Saint-Jean-d'Angély. La najbaraj komunumoj estas Saint-Martial, Blanzay-sur-Boutonne, Saint-Georges-de-Longuepierre, Nuaillé-sur-Boutonne, Saint-Pardoult, Antezant-la-Chapelle kaj La Jarrie-Audouin.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime
* Aliaj lokoj kun la nomo Saint-Pierre

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
8491 Joelle-gilles

'*8491 *Joelle-gilles''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Joelle* kaj *Gilles*, la infanoj de *Martina Devos* kaj *Alain Meerbergen* bonaj geamikoj de la malkovrinto kaj de lia familio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Dénes Máthé (biologo)

**Dénes MÁTHÉ** [ma:te:] estas rumania hungara biologo. Li naskiĝis en Aldea la 3-an de julio 1940. 
## Kariero
Dénes Máthé diplomitiĝis en UBB de Kluĵo (1960). Li estis instruisto en Liceo Vlăhița, poste 1978 en Licea Komerca de Sfântu Gheorghe, de 1991 instruisto de Székely Mikó Kollégium. Li publikigis en Tanügyi Újság, en Művelődés.
## Publikaĵoj
**Állat- és emberélettani kísérletek* (Csíkszereda 1973).
**Szentkeresztbánya iparosításáról és levegőjének szennyeződéséről* en Probleme actuale ale ocrotirii naturii şi mediului înconjurător în jud. Harghita (Csíkszereda 1979), 
**Értekezés a szarv eredetéről* (1990/30) en Helikon. 
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj biologoj
Ludoviko la 1-a (Hispanio)

[eta|dekstre|260px|Ludoviko kiel [Princo de Asturio en 1723.]]
**Ludoviko la 1-a de Burbono** (Madrido, 25-a de aŭgusto de 1707 – Madrido; 31-a de aŭgusto de 1724), estis reĝo de Hispanio. Lia reĝado de 229 tagoj estas la plej mallonga de la hispana historio (sen enkalkuli la regadon de Filipo la *Bela*). Li estis la plej aĝa filo de Filipo la 5-a kaj Maria Luiza de Savojo.

## Biografio 
La 7-a de aprilo de 1709 li ricevis ĵuron kiel princo de Asturio en la kortego kunsida en la monaĥejo de Sankta Hieronimo de Madrido, kaj la 10-a de januaro de 1724 la reĝo Filipo la 5-a subskribis dekreton per kiu li abdikis en sia filo Luis (Ludoviko). La princo ricevis la dokumentojn la 15an, kaj estis publikitaj la venontan tagon.

Ludoviko estis edzo de la franca princino Luiza Isabel de Orleans, filino de Filipo de Orléans, ekde 1722. Kiam ili geedziĝis, li estis 15-jaraĝa kaj ŝi 12-jaraĝa. La reĝino Isabel estis malakceptita de la kortego pro nenormala konduto, sed kiam lia edzo malsaniĝis je variolo en aŭgusto samjare, ŝi zorge vartis lin, ekspone al kontaĝo, kio fakte okazis sed feliĉe ŝi ne mortiĝis pro tio. Sej monatojn post la akcepto de la krono la monarko mortiĝis je variolo en Madrido la 31-an de aŭgusto de 1724, nur apenaŭ 17-jaraĝa.

Tiu tim rapida reĝado estis tute negrava pro sia mallongo kaj ĉar, reale, oni regis ne tiom el Madrido (reĝa kortego de Ludoviko), kiom el la Reĝa Palaco de La Farmo (en la loko segovia de Sankta Ildefonso), nome la alia kortego paralela kie reĝis ankoraŭ Filipo la 5-a kaj lia edzino Isabel de Farnesio, dum Ludoviko okupiĝis nur pri festoj kun siaj amikoj. Lia patro revenis al la trono post lia morto kaj la vidva reĝino Luisa Isabel estis resendita al Francio. Ili ne havis idaron.

## Prauloj 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Ludoviko la 1-a ĉe la Biblioteko M. Cervantes

Kategorio:Madridanoj
Kategorio:Hispanaj reĝoj
Kategorio:Burbonoj
Kategorio:Absolutismo
Kategorio:Princoj de Asturio
Trepano

eta|Eluzita trepano
**Trepano** (termino, kiu originas el la greka *trupaô* : « mi traboras») estas ilo por rotacia borado, precipe uzata en nafta industrio kaj publikaj laboroj.

## Nafta industrio 
La trepano havas formon de sola konuso el speciala malmolega ŝtalo aŭ el tri kune nestitaj konusoj. La suba parto de tiuj konusoj estas inkrustita de diamanta polvo, kiu permesas rompi la plej malmolajn rokojn dum borado. Tiuj konusoj turniĝas, rompas la rokojn kiujn ili trapasas kaj enprofundiĝas malrapide en la subgrundon.

Ĉi tiu ilo estas uzata por ambaŭ vertikalaj putoj samkiel horizontala borado.

Kelkaj trepanoj estas kavaj, por permesi la trapason de borada fluido kiu ŝprucas el interŝanĝeblaj bekoj. La borada fluido lubrikas kaj malvarmigas la borilon, kaj helpas forpeli la eltiritan materialon al la surfaco. En malsolidaj formacioj, akvaj jetoj de alta premo helpas forigi rokerojn rekte, tielmaniere reduktante la daŭron de la borado.

## Publikaj laboroj kaj subkonstruaĵoj 
eta|Trepano uzata por bori profundajn subkonstruaĵojn
En kelkaj teĥnikaj sektoroj la termino *trepano* indikas pezan metalan aĵon (5 ĝis 15 tunoj), kiun oni faligas sur rezistajn rokojn por disrompi ilin.

## En skulptarto kaj prilaborado de ligno kaj ŝtono 
Ekde antikvo, la trepano estas speco de borilo permane operaciita per arĉdrilo, uzata de iuj skulptistoj por pliprofundigi la reliefon de prilaborata objekto. Ĝi estis uzata precipe kaj speciale en la laboro pri sarkofagoj, kapiteloj, paneloj de triumfarkoj, ornamaj skulptaĵoj, ktp.

Ekde almenaŭ la mezepoko la ilo estas uzata por trabori lignon.
 
## En kirurgio 
En ĥirurgio, trepano estas aparato, per kiu oni trapenetras ostojn, speciale kraniajn ostojn (trepanado).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Drilo
* Minado
* Naftoplatformo
* Skulptaĵo
* Ŝakto
* Trepanado

## Eksteraj ligiloj 
* Videaĵo de trepanado: maldekstre trepano, dekstre alezilo

Kategorio:Geologio
Kategorio:Kirurgio
Kategorio:Mekanika inĝenierarto
Kategorio:Skulptado
8524 Paoloruffini

'*8524 *Paoloruffini''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la itala matematikisto Paolo Ruffini (1765–1822). En 1799 li eldonis libron pri la teorio de ekvacioj, kun la aserto ke la solvo per radikoj de ĝenerala ekvacio de grado pli granda ol kvar estas neebla. Komence la komunumo de la matematikistoj ne montris intereson por lia laboro. Tamen, en 1821 lia laboro estis agnoskita de Cauchy, kiu estis influita de liaj esploroj kaj ĝeneraligis la la rezultojn de Ruffini.

Pro politikaj problemoj Paolo Ruffini devis forlasi sian katedron pri matematiko en Modeno kaj komencis kariero en medicino, kuracante la malsanuloj de la plej malriĉaj al la plej riĉaj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
György Horvai

**György HORVAI** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horvai György** (naskiĝis la  1949 en Budapeŝto) estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2013).

## Biografio 
György Horvai frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1968-1973, poste li plulernis en ELTE. Li ekinstruis en la teknika universitato, kie en 1994 li iĝis katedrestro, en 1997 vicrektoro. En 1995 li instruis en universitato de Turku. Li okupiĝas precipe pri specialaj elektrodoj, polimeroj kaj mezuradoj. Li ricevis 3 premiojn inter 1987-2010.

## Verkaro (elekto) 
* *Evaluation of some Commercial Lead(II)-selective Electrodes* (1976)
* *Neutral Carrier Potassium-selective Electrodes with Low Resistances* (1985)
* *Sokváltozós adatelemzés (kemometria)* (2001)
* *Elemző kémia* (Analiza kemio), (2007)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
8523 Bouillabaisse

'*8523 *Bouillabaisse'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la bujabeso (france : *Bouillabaisse''), sud-franca supo de fiŝo, glorio de la provenca kuirarto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Montreuil (Seine-Saint-Denis)

**Montreuil** [] , en esperanto **Montrojlo**,estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Kun  loĝantoj en la jaro 2010, ĝi estas la dua plej loĝata urbo en la departemento (post Saint-Denis) kaj la kvina en la regiono.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Montreuil en la ĉirkaŭparizaj departementoj
Montreuil situas en la sudo de la departemento Seine-Saint-Denis. Ĝi estas orienta ĉirkaŭurbo de Parizo kaj limas ĝian 20-an arondismenton. La aliaj najbaraj komunumoj estas Bagnolet, Romainville, Noisy-le-Sec, Rosny-sous-Bois, Saint-Mandé, Vincennes kaj Fontenay-sous-Bois.

## Transporto 
Tri ĉefaj vojoj trairas Montreuil: la ĉirkaŭvojo de Parizo kaj la aŭtovojoj A3 kaj A86.

Aldone, en Montreuil estas tri metrostacioj de la linio 9: '**, **' kaj ''''.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Saint-Denis
* Listo de urboj de Francio
* Aristide Briand (pariza metrostacio)
* Aristide Briand (Tramtransporto en Parizo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Turismo en Montreuil

Kategorio:Montreuil (Seine-Saint-Denis)
Kategorio:Komunumoj de Francilio priservataj de metroo
Ntare la 1-a

**Ntare la 1-a** estis la unua reĝo de Burundo, nome de 1680 al 1709. Ĝis nun, lia origino ne estas konata, kaj laŭ legendo ĉi reĝo venis de la ĉielo; aliaj diras ke li venis de la termitoj. Laŭ pli fidinda fonto, la reĝo Ntare la 1-a venis de Nsoro. Nsoro havis fraton kies nomo estas Jabve, kaj Jabve ne estis fekunda. Nsoro venis kaj fekundis la edzinon de Jabve sekrete kaj Jabve sciis tion.  Laŭ la legenda historio, okazis milito inter tiuj du fratoj (kiuj estis reĝoj en du apartaj regionoj) kaj Nsoro estis venkita. Li malaperis en Rjansoro, en provinco Gitega.

Kategorio:Historio de Burundo
Cyrill Horváth

**Cyrill Horváth** [ciril hirvAt] aŭ *Cirill Horváth*, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horváth Cirill** estis hungara katolika pastro, cisterciana monaĥo, literaturhistoriisto, profesoro, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1925).

Cyrill Horváth http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC05727/06510.htm naskiĝis la  1865 en Veszprém (urbo). Li mortis la  1941 en Balatonalmádi.

## Biografio 
Cyrill Horváth frekventis lernejon en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al cistercianoj en 1882 en Zirc. Li lernis en gimnazio de Eger inter 1883-1885, poste li studis teologion en Innsbruck, Zirc kaj Budapeŝto. Li pastriĝis en 1889, poste li frekventis universitaton en Budapeŝto. Li ekinstruis en gimnazio de Baja en 1890, poste en Eger. Li habilitiĝis en 1895. Post 2 jaroj li forlasis la cistercianojn kaj li estis lerneja direktoro ekde 1897, fine li instruis en la universitato.

## Verkaro (elekto) 
* *Berzsenyi és a Mondolat* (1888)
* *Nemzeti irodalmunk a reformációig* (1891)
* *A magyar nemzeti irodalom története* (Historio de la hungara nacia literaturo), (1893) - lernolibro por mezlernejanoj

## Fontoj 
* biografio kun foto
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj cistercianaj monaĥoj
Lesparre-Médoc

**Lesparre-Médoc** []  (gaskone: ''L'Esparra'') estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Gironde, en la regiono Nova Akvitanio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis  loĝantoj.

## Geografio 
eta|maldekstra|Strato en la urbocentro de Lesparre-Médoc
Lesparre-Médoc situas en la duoninsulo Médoc,  nordokcidente de Bordeaux. Ĝi najbaras kun la komunumoj Civrac-en-Médoc, Prignac-en-Médoc, Blaignan, Ordonnac, Saint-Germain-d'Esteuil, Hourtin, Naujac-sur-Mer kaj Gaillan-en-Médoc. Kvankam la teritorio ne estas tre monta, ĉi tie tre bone kultivatas vino. En distanco de 10 kilometroj situas la bordo de la Atlantiko, kun marbordaj dunoj, sabla tereno de multaj pinoj kaj vastaj sablaj plaĝoj, interalie en Vendays-Montalivet, kaj iom pli sude en Hourtin-plage.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gironde
* Lesparre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Gironde
Kategorio:Médoc
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Montreuil

**Montreuil** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio.

* Montreuil (Eure-et-Loir), Eure-et-Loir
* Montreuil (Pas-de-Calais), Pas-de-Calais
** Montreuil-sur-Mer (stacidomo), fervoja stacio en Montreuil (Pas-de-Calais)
* Montreuil (Seine-Saint-Denis), Seine-Saint-Denis, la plej granda (pli ol  loĝantoj)
* Montreuil (Vendée), Vendée
* Montreuil-l'Argillé, Eure
* Montreuil-en-Auge, Calvados
* Montreuil-sur-Barse, Aube
* Montreuil-Bellay, Maine-et-Loire
** Montreuil-Bellay (stacidomo), fervoja stacio en Montreuil-Bellay, Francio
* Montreuil-sur-Blaise, Haute-Marne
* Montreuil-Bonnin, Vienne
* Montreuil-sur-Brêche, Oise
* Montreuil-la-Cambe, Orne
* Montreuil-en-Caux, Seine-Maritime
* Montreuil-le-Chétif, Sarthe
* Montreuil-sur-Epte, Val-d'Oise
* Montreuil-le-Gast, Ille-et-Vilaine
* Montreuil-le-Henri, Sarthe
* Montreuil-au-Houlme, Orne
* Montreuil-sur-Ille, Ille-et-Vilaine
** Montreuil-sur-Ille (stacidomo), fervoja stacio en Montreuil-sur-Ille
* Montreuil-Juigné, Maine-et-Loire
** Montreuil-Belfroi (stacidomo), fervoja stacio en Montreuil-Juigné
* Montreuil-des-Landes, Ille-et-Vilaine
* Montreuil-aux-Lions, Aisne
* Montreuil-sur-Loir, Maine-et-Loire
* Montreuil-sur-Lozon, Manche
* Montreuil-sur-Maine, Maine-et-Loire
* Montreuil-sous-Pérouse, Ille-et-Vilaine
* Montreuil-Poulay, Mayenne
* Montreuil-sur-Thérain, Oise
** Montreuil-sur-Thérain (stacidomo), fervoja stacio en Montreuil-sur-Thérain
* Montreuil-sur-Thonnance, Haute-Marne
* Montreuil-en-Touraine, Indre-et-Loire
* La Chapelle-Montreuil, Vienne
* Chiré-en-Montreuil, Vienne
* La Madelaine-sous-Montreuil, Pas-de-Calais
* Neuville-sous-Montreuil, Pas-de-Calais
* Vaux-Montreuil, Ardennes
* Montreuil, iama komunumo de Mayenne, nun parto de Montreuil-Poulay
* Montreuil, iama komunumo de Orne, nun parto de Montreuil-la-Cambe
* Montreuil, iama komunumo de Yvelines, nun parto de Versailles

* , stacidomo en Versailles, Francio
Preĝejo Sankta Andreo (Ludányhalászi)

**Preĝejo Sankta Andreo** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en vilaĝo Ludányhalászi, laŭ la ĉefvojo.

## Historio 
Dum la mezepoko en tiu loko vilaĝo *Ludány* etendiĝis, kies kirko funkciis jam antaŭ ol 1301. En 1761 pli nova preĝejo konstruiĝis, sed laŭ priskribo en 1688 ĝi estis jam ruina. En 1880 la preĝejo pligrandiĝis. En 1889 pro incendio ĝi bruldetruiĝis. En la 19-a jarcento kaj en 1927 ĝi estis trakonstruita. La orgeno ekfunkciis en 1914, en 1938 ĝi estis trakonstruita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en malgranda parko ĉe la impona kastelo. La fasado komenciĝas per kvadrata turo, kies supro estas longa piramido. La ĉefnavo ricevis flankonavojn dum la trakonstruo. La ĉefaltaro prezentas skulptaĵon pri Sankta Maria. Apude troviĝas 2 anĝeloj.

Kermeso okazas en la 30-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare

eta|maldekstre|Aerfoto pri la preĝejo kaj kastelo
eta|maldekstre|La preĝejo en la fono

Ludanyh
Ludanyhalászi
Gurzufa altebenaĵo

**Gurzufa altebenaĵo** (, , ; foje oni mencias ankaŭ la maloftan nomon *Balaban-Kaja*, ) estas monta masivo (altebenaĵo), kiu apartenas al la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro. La Gurzufa altebenaĵo limigas la Gurzufan valon norde kaj nord-okcidente; ĝia plej alta punkto estas la monto Demirkapuo (1540 m.).

## Geografio 
Okcidente la Gurzufa altebenaĵo najbaras la Jaltan altebenaĵon (la limo inter ili estas supra parto de la intermontejo Uĉkoŝo kaj la pasejo *Uĉ-Koŝ-Bogaz*); oriente ĝi tre mallarĝiĝas kaj transformiĝas al la Gurzufa kresto, kiu iom malaltiĝante najbaras la Babuganan altebenaĵon (la limo inter ili estas la pasejo Gurzufa Selo, 1348 m. super la marnivelo). Sude la Gurzufa altebenaĵo najbaras la Nikitan altebenaĵon (la limo inter ili estas la Nikita pasejo, tial ĝia oficiala vizitado estas ebla nur post la akiro de speciala permesilo. Malgraŭ tio la altebenaĵo estas populara kaj ofte vizitata turisma objekto.

## Vidindaĵoj 
Sur la Gurzufa altebenaĵo (en ĝia suda parto) kaj sur la nordaj deklivoj de la Gurzufa kresto pasas la tiel nomata Romanova ŝoseo, kiu ligas Jalton kaj Aluŝton. Ĉe la suda abrupta deklivo de la ebenaĵo sur la roko *Ŝagan-Kaja*.

Ĉe la pinto de la Gurzufa kresto (1434,6 m.. Arkeologiaj fosadoj ebligis trovi multajn monerojn, manĝilarojn, juvelaĵojn kaj artaĵojn, kies negranda parto nun estas eksponata en la Jalta regionstuda muzeo.

## Bildgalerio 

File:Demir-Kapu.jpg|Vidaĵo al la okcidenta parto de la Gurzufa altebenaĵo (la pinto en la centro estas Demirkapuo).
File:Babugan yayla viewed from Demir-Kapu.jpg|Vidaĵo al la Babugana altebenaĵo (fore) de sur Demirkapuo. Proksime videblas la norda parto de la Gurzufa altebenaĵo; dekstre videblas la Gurzufa kresto, kovrita de arboj.
File:Gurzuf saddle pass.jpg|La montpasejo Gurzufa Selo — la orienta ekstremaĵo de la Gurzufa altebenaĵo.
File:Wind Pavilion (Crimea)-3.jpg|Ventpavilono vidata proksime.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 

## Ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Montoj de Krimea montaro
Terminaro de kemiaj afiksoj

**Terminaro de Kemiaj Afiksoj**, estas memeldonita terminaro de kemiaj kombinaĵoj en Esperanto. Ĝi estas verkita de Jan Pióro La dua plibonigita eldono datiĝas de 1965.

 

La enhavo de la prezentita verko estas jena:
*Literaturo, antaŭparolo kaj plano de laboroj;
*La Elementoj;
*Afiksoj;
*Trarigardo de la afiksoj 

## Eltiraĵoj

Dosiero:1965 Pioro.jpg
Dosiero:1965 Kemia Terminaro 02.jpg|Bibliografio
Dosiero:1965 Kemia Terminaro 03.jpg|Antaŭparolo
Dosiero:1965 Kemiaj Afiksoj Tokarev.jpg|Recenzo de Boris Tokarev

## Vidu ankaŭ
* *Kemiaj Afiksoj*
* *Kemia kaj Scienc-teknika Vortaro*
* Fakverko:Kemio
* Fakverko:Lingvistiko, terminologio

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Esperanto-fakvortaroj
kemiaj afiŝoj
Kategorio:Kemio
Kategorio:Fakaj verkoj en Esperanto
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Saint-Jean-d'Angle

**Saint-Jean-d’Angle** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 595 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
eta|maldekstra|Mezepoka kastelo en Saint-Jean-d’Angle
Saint-Jean-d’Angle estas vilaĝo en la okcidento de la departemento Charente-Maritime,  sude de Rochefort. Grandan parton de la komunuma teritorio okupas marĉo. Ĝi najbaras kun Saint-Agnant, Champagne, La Gripperie-Saint-Symphorien, Saint-Just-Luzac, Hiers-Brouage kaj Beaugeay.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Plekopteroj

eta|Larvo de Plekoptero
La ***Plekopteroj*** foje nomataj ŝtonmuŝoj (*Steinfliege* en germana, *Stonefly* en angla, ĉar ili ripozas tre ofte sur la ŝtonoj de la bordoj de akvejoj) estas ordo de insektoj, subklaso de Pterigotoj, kaj superordo de Ortopteroideoj, kun flugiloj, de korpo mola kaj longeca. Temas pri antikva grupo, el kiu oni trovas fosiliojn datantaj almenaŭ de la komenco de la Karbonio.

Estas aktuale pli ol 2000 specioj de Plekopteroj registritaj en la mondo, kun grandoj de nur kelkaj milimetroj al 5 cm. Nordameriko registris kvarfoje pli da specioj ol Eŭropo..

## Notoj 
Kategorio:Insektoj
Árpád Horvát

**Árpád Horvát,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horvát Árpád** estis hungara historiisto, bibliotekisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1884). Lia patro estis István Horvát, lia konata filo estis la samnoma Árpád Horvát (kuracisto).

Árpád Horvát http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC05727/06497.htm naskiĝis la  1820 en Pest (urbo). Li mortis la  1894 en Budapeŝto.

## Biografio 
Árpád Horvát frekventis mezlernejon en Székesfehérvár, poste li ricevis diplomon pri filologio en 1836, pri juro en 1840. Dekomence li estis fama librokolektanto, post sia morto lia biblioteko riĉigis la Tutlandan Bibliotekon Széchényi. Li ekinstruis en 1846 en universitato de Pest. En 1857 li ekhavis postenon en la universitata biblioteko, kie li atingis la rangon direktoro en 1874.

En 1850 li edziĝis al Júlia Szendrey, kiu tiutempe estis granda skandalo, eĉ János Arany verkis poemon, en kiu li nebule menciis la geedziĝon. Baldaŭe Julia naskis 2 filojn kaj 2 filinojn.

## Verkaro (elekto) 
* *Néhány szó a Budapesti Magyar Királyi Egyetemi Könyvtár rendezése és címtározása ügyében* (1876)
* *Bevezetés a magyar oklevéltanba* (1880)
* *A budapesti diplomatikai tanszék, a seminariumi oktatás és a felállítandó történelmi intézet* (1886)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Enikő Máthé

**Enikő MÁTHÉ** [ma:te:], Máthé Jánosné Bakk Enikő estas rumania hungara kemiistino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 1-an de oktobro 1939. 

## Kariero
Enikő Máthé diplomitiĝis en UBB de Kluĵo (1961). Ŝi laboris en Kuracilfabriko Terápia de Kluĵo (1961-67). Ŝi fariĝis doktoro de kemiaj sciencoj (1971). Poste ŝi instruis en Kluĵo. Ŝi publikigis en *Revue Roumaine de Chemie* (1966), en *Studia Universitatis Babeş-Bolyai*. De 1990 ŝi rubrikestrino de la porjunulata revuo *Firka*.

## Tradukaĵoj
**X. és XII. osztályos kémiatankönyv* (1978) kunultradukisto, 
**IX. osztályos tankönyv* (1990).  

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kemiistoj
Bestoĝardeno de La Palmyre

La **bestoĝardeno de La Palmyre** estas la plej vizitata privata bestoĝardeno en Francio. Ĝi estas en la departemento Charente-Maritime (sudokcidento de Francio), en la banurbo La Palmyre (parto de la komunumo Les Mathes). Ĝi estis kreita en 1966 de Claude Caillé.

Situanta  de Royan, ĝi ebligas al vizitantoj (pli ol  ĉiujare) admiri proksimume  bestojn de 130 specioj en 18-hektara teritorio. Tie okazas spektakloj kun papagoj kaj kaliforniaj marleonoj.

## Konservado de specioj 
[eta|maldekstra|[Sabrokorna rektkornulo|Sabrokorna orikso (*Oryx dammah*) en la bestoĝardeno de La Palmyre]]
La bestoĝardeno de La Palmyre ludas rolon en konservado de minacataj specioj. Ĝi apartenas al pluraj internaciaj asocioj (ekzemple la Eŭropa asocio de bestoĝardenoj kaj akvariejoj) kaj bredas interalie sabrokornajn oriksojn, aziajn elefantojn kaj orangutanojn.

## Bildoj 

Dosiero:La Palmyre 069.jpg|Vira azia elefanto
Dosiero:La Palmyre 026.jpg|Mangrandaj pandoj
Dosiero:La Palmyre 109.jpg|Kalifornia marleono
Dosiero:La Palmyre 063.jpg|Blanka urso

## Vidu ankaŭ 
* Listo de zoologiaj ĝardenoj en Francio
* Turismo en Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Turismo en Charente-Maritime
Palmyre
8493 Yachibozu

'*8493 *Yachibozu'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masanori Matsuyama kaj Kazuro Watanabe elde la elde la observatorio de Kuŝiro en la insulo Hokajdo.

## Nomo 
La japana vorto *Yachibozu'' (ヤチボウズ) estas la nomo de la herbotufoj oftaj en la marĉoj de Kuŝiro sur la insulo Hokajdo. Tiu nomo estis elektita inter aliaj kandidatoj proponitaj de la infanoj, ĉeestantaj al la Komunuma Kosma Festivalo, kiu okazis en Kuŝiro urbo en la Japana Kosma Tago 2007.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Masanori Matsuyama
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Longèves (Charente-Maritime)

**Longèves** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 800 loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Longèves estas vilaĝo en la nordo de la departemento Charente-Maritime,  nordoriente de La Rochelle. Ĝi najbaras kun Marans, Nuaillé-d'Aunis, Angliers, Vérines, Saint-Ouen-d'Aunis kaj Andilly.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Longèves

**Longèves** estas la nomo de du komunumoj en Francio:
* Longèves en Charente-Maritime,
* Longèves en Vendée.
Trituro (amfibio)

alternative=Rough-skinned newt.jpg|eta|Malglathaŭta tritono
eta|*Benny Trapp Triturus carnifex*
**Trituro** estas akva amfibio de la familio de Salamandredoj, kvankam ne ĉiuj akvaj salamandroj estas konsiderataj Trituroj. Trituroj estas klasitaj en la subfamilio **Pleurodelenoj** de la familio Salamandredoj, kaj troviĝas en Nordameriko, Eŭropo kaj Azio. Trituroj metamorfozas tra tri distingajn vivostadion: akva larvo, surtera junulo), kaj plenkreskulo. Plenkreskaj trituroj havas lacertecajn korpojn kaj povas esti ĉu tute akvaj, vivante konstante en akvo, aŭ duonakvaj, vivante surtere sed revenante al akvo ĉiujare por reproduktiĝi.

La plej konata genro de la trituroj estas la veraj trituroj de la genro *Triturus*.

## Genroj 
* *Chioglossa*
* *Cynops*
* *Echinotriton*
* *Euproctus*
* *Hypselotriton*
* *Ichthyosaurus* (Iktiosaŭro)
* *Lissotriton*
* *Notophthalmus*
* *Neurergus*
* *Pachytriton*
* *Paramesotriton*
* *Pleurodeles*
* *Taricha*
* *Triturus*
** Danuba krestotrituro, *Triturus dobrogicus*
* *Tylototriton*

## Referencoj 
Kategorio:Amfibioj
Aarle-Rixtel

**Aarle-Rixtel** estas urbo en la nederlanda municipo Laarbeek en Nord-Brabanto. Ĝi situas 4&nbsp;km norde de Helmond. Ekde 1997 la kastelo Croy estas parto de Aarle-Rixtel.

Ĝis 1997, Aarle-Rixtel estis memstara municipo.

## Eksteraj kigiloj 
* Mapo de la municipo el 1868
Koordinatoj:

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Norda Brabanto
Kategorio:Eksaj municipoj de Nord-Brabanto
Madagaskara grebo

La **Madagaskara grebo** (*Tachybaptus pelzelnii*) estas birdospecio el la familio de greboj kiu troviĝas nur en okcidenta kaj centra Madagaskaro. Ĝi estis klasita kiel Vundebla, kun populacio de malpli ol 5,000. La plej grava minaco estas okcidente pro malpliigo de habitato, ĉefe por rizkultivado. Aliloke predado fare de karnovoraj fiŝoj estas problemo, kaj enmeto de ekzotaj, herbovoraj fiŝoj limigis la disvolviĝon de akva vegetaĵaro kaj favoras la bonfarton de la Malgranda grebo.

Ĝi havas malhelan al nigrecan kronon, helgrizan gorĝon kaj ruĝecan kolon, sed ne tiom markate kiom la samgenranoj Malgranda grebo kaj Aŭstralazia grebo, sed tiuj du diverskoloraj areoj (malhela supre kaj hela sube) estas separataj per blanka striareo kiu venas el malantaŭa okulo al nuko kaj kiu anstataŭas la helan markon de la bekobazo de la aliaj. La dorso estas helgriza kaj la subaj partoj blankecaj. La okulo estas malhelbruna al ruĝecbruna. La beko estas malhela supre kaj oranĝeca sube.

La scienca nomo rememoras la aŭstrian ornitologon August von Pelzeln.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet 

Kategorio:Podicipedoj
Kategorio:Podicipoj
Kategorio:Podicipoformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Ferenc Máthé

**Ferenc MÁTHÉ** [ma:te:] , P. Benvenut estis rumania hungara franciskano, redaktoro. Li naskiĝis en Zetelaka la 7-an de marto 1894 kaj mortis la 2-an de marto 1970 en Estelnic.

## Kariero
Ferenc Máthé pristudis teologion en Vajdahunyad (1916). Post Mikháza (1917-21) kaj Sibio li estis parokestro en Mediaș (1921-33), vicordenestro en Kluĵo (1933-39), pastro en Vulcan (Hunedoara), Rupea, Rodna, Estelnic (1945-57), parokestro en Oituz (1957-70). Li publikigis en *Hírnök*, *Katolikus Világ*, *Szent Kereszt*, *Erdélyi Ferencesek Útja* (1923-36). Li redaktis en Mediaș la eldonaĵon de parokejo *Hitközségi Értesítő* (1930). Sub lia prizorgado aperis la kajeroj *Tabula Individuorum* (1933-40) en ŝtonpresejo Szent Bonaventura de Kluĵo.

## Tradukaĵo
**Imelda, az Oltári szentség kis hőse* (1927).
 
## Fonto
*RMIL 
 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj franciskanoj 
Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Aŭstralazia grebo

La **Aŭstralia grebo** aŭ pli precize **Aŭstralazia grebo** (*Tachybaptus novaehollandiae*) estas malgranda akvobirdo komuna en nesalakvaj lagoj kaj riveroj de la aŭstralia kontinento, Novzelando kaj en najbaraj insuloj de Pacifiko. Kun 25–27&nbsp;cm de longo, ĝi estas unu el plej malgrandaj membroj de la familio de greboj. (Vidu ankaŭ la artikolojn pri Malgranda grebo, kaj Malgrandeta grebo.)

Ĝi estas elstara naĝanto kaj plonĝanto, kaj kutime plonĝas tuj post danĝerapero kaj naĝas for subakve.

## Identigo 
### Reprodukta plumaro 
Ambaŭ seksoj estas malhelbrunaj supre kun brilnigraj kapo kaj kolo kaj rimarkinda ruĝecbruna areo etende el malantaŭ okulo al la malantaŭa kolo kaj ties bazo. La okulo estas flava, kaj estas rimarkinda helflava punktareo el subokulo al bekobazo. Ili iome similas al la Malgranda grebo, sed la Aŭstralazia havas pli nigrecan areon ĉe la gorĝo, kaj tiele la ruĝecbruna makulareo estas pli malgranda kaj pli ĉe la malantaŭa kolo. Ankaŭ la hela okulo de tiu ĉi specio diferencigas ĝin, dum la beko simile estas nigra kun blanka pinto. Ankaŭ la ĝenerala aspekto similas kun diketa buleca formo kaj ŝvela blanka malantaŭo.

### Nereprodukta plumaro 
Ambaŭ seksoj estas ĝenerale pli senkoloraj, sen malhelbruna areo, la vizaĝa punktareo pli blanka kaj la gorĝo kaj frunto grizblanka. Ĝi estas simila al nereprodukta Blankkapa grebo, kiu kunhavas similan teritorion.

## Reproduktado 
Ambaŭ gepatroj idozorgadas sed la maskloj foriras post paro da monatoj kiam la idoj estas nur ĉirkaŭ trikvarone kreskintaj. Kiam la idoj ekplonĝas kaj manĝas per si mem (ĉirkaŭ 10 semajnaĝaj) ankaŭ la patrino foriras, kvankam povas reveni tuj poste, ŝajne por kontroli la idojn.

### Flugmaniero 
Ili ne estas fortaj flugantoj kaj flugas distance nur nokte, supozeble por eviti predantojn. Ili tendencas ne foriri el hejmbazo se estas sufiĉe da manĝo. Se estas ĝenataj ili plonĝas kaj reeliras 10-15 metrojn for anstataŭ flugi.

## Bildaro 

Dosiero:Australasian_grebe6535.jpg|Reprodukta plenkreskulo kun idoj
Dosiero:Grebecoveringeggs4502.jpg|Plenkreskulo ovokovanta en flosanta nesto
Dosiero:Grebe-australasian.jpg|Plenkreskulo ovokovanta en flosanta nesto
Dosiero:Tachybaptus novaehollandiae - Mulligan's Flat.jpg|Plenkreskulo
Dosiero:Australasian_Grebe_with_Juvenile.jpg| Plenkreskulo kun junulo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet
* Australian Museum 
* Filmeto ĉe Internet Bird Collection
* A pictorial essay of nesting grebes

Kategorio:Podicipedoj
Kategorio:Podicipoj
Kategorio:Podicipoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Place d'Italie (pariza metrostacio)

'''Place d'Italie''' [] estas stacio de la linioj 5, 6 kaj 7 de la metroo de Parizo, en la 13-a arondismento.

## Priskribo 
La stacio situas sub Place d'Italie.

## Alirejoj 
La stacio havas 4 enirejojn, kiuj situas antaŭ:
* N-ro 182 Bulvardo Vincent-Auriol
* N-ro 146 Bulvardo de l'Hôpital
* N-ro 2 Strato Bobillot
* Vendejaro "Italie 2" sur Place d'Italie

## Interkonektoj 
*  RATP 27 47 57 59 61 64 67 83
*  N15 N22 N31 N144

## Bildgalerio 

Ligne-5-Place-d'Italie-1.jpg|''Place d'Italie'', linio 5
Place d'Italie métro Paris ligne 6 par Cramos.JPG|''Place d'Italie*, linio 6
MF77 RATP IDFM 31162.jpg|*Place d'Italie'', linio 7

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* linio 5 de la metroo de Parizo
* linio 6 de la metroo de Parizo
* linio 7 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 5 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 6 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 7 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 13-a arondismento de Parizo
János Máthé (lokhistoriisto)

**János MÁTHÉ** [ma:te:] estis rumania hungara lokhistoriisto, etnografo. Li naskiĝis en Magyarhermány la 23-an de decembro 1898 kaj mortis la 17-an de januaro 1986 en Târgu Mureș.

## Kariero 
János Máthé estis kamparano, kiu finis kvar klasojn en kolegioj de Székelyudvarhely kaj Nagyenyed (1909-12). Li debutis en *Erdővidéki Hírlap* de Baraolt (1935). Li publikigis en *Megyei Tükör*, *Falvak Dolgozó Népe* , *Magyar Nyelvőr*, *Művelődés*. En sia studaĵo aperinta en *Új Élet* (*Székelyek Kufsteinban*) li priskribas la malliberadon de honvedoficiroj post la revolucio de 1848 (1981).
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Erzsébet Mátray

**Erzsébet MÁTRAY** [ma:trai] , D. Mátray estas rumania hungara ĵurnalistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 14-an de novembro 1936. 

## Kariero
Erzsébet Mátray diplomitiĝis pri historio en Universitato Bolyai de Kluĵo (1959). Li estis kunlaborantino de gazeto *Előre*. Ŝi publikigis ankaŭ en *Dolgozó Nő*kaj en *Brassói Lapok*.

## Libroj
*Horia Matei: *Évezredek kalózkrónikája* tradukaĵo el rumana lingvo (1974), 
**A labda kerek* kune kun sia edzo (1975). 
**Öt világrész utasai* kaj *Ide besüt a nap* raportaĵvolumoj (1975). 
**Az én szakácskönyvem* kunulŭtorino 1977).

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Médoc

**Médoc** [] (gaskone *Medòc* []) estas duoninsulo en la nordo de Gaskonio, en la franca departemento Ĝirondio, en la regiono Nova Akvitanio.

Ĝi estas limata de la Atlantika Oceano, la estuaro Ĝirondo, la kabo Grave kaj la marĉo de Bruges (proksime de Bordeaux), kaj ĝi konsistas el tri historiaj regionoj (*Bas-Médoc*, *Haut-Médoc* kaj *Landes*) kaj pluraj agrikulturaj teritorioj (interalie la vinkultivejo de Médoc).

Ĝia ĉefurbo estas Lesparre-Médoc, kiu hodiaŭ estas subprefektejo. Ankaŭ Pauillac estas grava ekonomia centro pro sia situo en vinkultivejoj. La marbordo estas semita per pluraj banurboj tre vizitataj somere (Soulac, Montalivet, Carcans, Hourtin, Lacanau).

La ekonomio de Médoc baziĝas sur vinkultivado kaj turismo.

## Etimologio 
La nomo « Médoc » originas de la natura evoluo de la latina adjektivo medulicus formita el la nomo de la populo *Meduli* (akvitana etno de la ĝironda marbordo dum la protohistorio kaj la antikva epoko).

## Geografio 
eta|maldekstra|La marbordo de Médoc
Médoc okupas la nordokcidentan trionon de la departemento Gironde kaj estas konata ĉefe pro siaj vinkultivejoj, kie oni produktas la mondfamajn vinojn de Bordeaux. Ĝi tamen havas grandan pejzaĝan diversecon: marĉoj en la sudo, grandaj rektaj strandoj ĉe la oceano, la kabo Grave kie renkontiĝas la akvoj de Atlantiko kaj Ĝirondo, la arbaro de Landes kun multegaj marbordaj pinoj, lagoj (Hourtin-Carcans kaj Lacanau), ktp.

La suda limo de Médoc, iom arbitre difinita, estas inter Le Porge kaj Arès tra la marĉoj de Bruges.

## Vinkultivado 
La klasifiko de *Premiers Grands Crus* ("Unuaj Grandaj Krudaĵoj") en Pauillac kaj Margaux dum la Universala Ekspozicio de 1855 konfirmis Médoc-an kiel komparnorma tero por plej altnivelaj ruĝaj vinoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ĝirondo
* Ĝirondio
* Kontrolata devennomo
* Vitejo

## Eksteraj ligiloj 
* Turismo en Médoc 

Médoc
Ruĝa grebo

eta|300ra|Ilustraĵo
La **Ruĝa grebo** aŭ **Alaotra grebo** (*Tachybaptus rufolavatus*), konata ankaŭ kiel **Grebo de Delacour** aŭ **Rusta grebo**, estis grebo endemia de la Lago Alaotra kaj ĉirkaŭaj lagoj en Madagaskaro. La lasta vidaĵo (kiu povus esti jam hibrido kun la Malgranda grebo) estis en 1985 kaj la specio estis deklarita formortinta en 2010. Oni konas nur unu foton de la specio. Ĝi havis kiel aliaj greboj samgenraj malhelajn kronon kaj dorson kaj pli helan kolon, same kiel helan makulon ĉe la bekobazo. Ties kapablo flugi longajn distancojn ŝajne estis limigita de ties malgrandaj flugiloj. Krome kelkaj restantaj birdoj plie kaj plie hibridiĝis kun la Malgranda grebo kiu uzas la samajn humidejojn sed nur kiel migrada haltejo; ĉar la specioj diferencis en kelkaj ŝlosilaj aspektoj, la hibridaj birdoj eble suferis pro malpliiĝanta farto, al malutilo al la genprovizo de *rufolavatus*.

La Madagaskara merganaso, kiu vivis ankaŭ en la Lago Alaotra, estis supozita formortinta sed estis remalkovrita en 2006. Male al tiu specio, tamen, tiu grebo havis malmultajn ŝancojn disiĝi kaj neniam troviĝis aliloke.

La specio estis oficiale deklarita formortinta en 2010, 25 jarojn post la lasta konfirmita vidaĵo. Kvankam kelkaj specioj estis klasitaj kiel formortintaj kaj poste estis remalkovritaj, Leon Bennun, la direktoro de la konservadisma organizo BirdLife International asertis, ke "ne restas espero por tiu specio" kaj kulpigas la "neantaŭviditajn konsekvencojn" de la homa agado.

Tiu formorto portis la nombron de konfirmitaj birdaj formortoj ekde la jaro 1600 ĝis 162 specioj. La antaŭa konfirmita formorto de birdospecio estis la de Liverpula kolombo (*Caloenas maculata*) en 2008.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Atitlana grebo, formortinta ekde 1989 pro similaj tialoj

Kategorio:Podicipedoj
Kategorio:Podicipoj
Kategorio:Podicipoformaj
Kategorio:Formortintaj birdoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
August von Pelzeln

**August von PELZELN**  (10-a de majo 1825, Prago - 2-a de septembro 1891) estis aŭstra ornitologo. Li estis nepo de la novelistino Karoline Pichler (1769-1843).

Li studis ĉe la Universitato de Vieno, kaj poste laboris kiel helpanto de la helmintologo Karl Moriz Diesing (1800-1867) en la *Hof-Naturalien-Cabinet* (el 1851). En 1857 li akiris respondecon kiel zorganto anstataŭe Johann Jakob Heckel (1790-1857), Li laboris pri la birdoj kolektitaj de Johann Natterer en Brazilo (343 specioj).

Li devis retiriĝi el la muzeo pro malsano, kaj mortiĝis ĉe Oberdöbling ĉe Vieno.

Kelkaj birdoj priskribitaj de Pelzeln estas la Oranĝbrusta facelodomo, Bluokula grundokolombo, Punktoflugila skistociklo, Ruĝkrura tinamo, Ruĝbrusta skleruro, Flavborda tolmomio kaj la Novzelanda kseniko.

Lia nomo asociiĝas kun la Pelzelna tirano (*Hemitriccus inornatus*). Gustav Hartlaub (1814-1900) nomigis la specion de la Madagaskara grebo (*Tachybaptus pelzelnii*) por lia honoro; Otto Finsch (1839-1917) nomigis la specion de la Ponapea sturno (*Aplonis pelzelni*) laŭ Pelzeln.

## Verkoj 
* ''Bemerkungen gegen Darwin's Theorie vom Ursprung der Spezies*. Vienna: A. Pichler Witwe & Sohn (1861).
* *Zur Ornithologie Brasiliens, Resultate von Johann Natterers Reisen in den Jahren 1817 bis 1835'', Johann Natterer, Wien, A. Pichler's Witwe & Sohn (1871). BHL
* *Beiträge zur Ornithologie Südafrikas* (1882) - Kontribuo al ornitologio de suda Afriko.
* Many papers in "Sitzungsberichte der Kaiserliche Akademie der Wissenschaften in Wien" (Sitz.K.Akad.Wiss.Wien).

## Referencoj 
* See Zobodat http://www.zobodat.at/D/runD/D/cacheD/personen_details.php?nr=8632  Nekrologo inkludas bibliografion

## Eksteraj ligiloj 
* Google Search (publikaĵoj de August von Pelzeln)

Kategorio:Aŭstriaj ornitologoj
8494 Edpatvega

'*8494 *Edpatvega'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

*Ed* kaj *Pat Vega'' estis dinamika teamo da astronomoj dum multaj jaroj. Apogante sin sur sia sperto kiel patologiisto, Ed Vega plenumis studon nomita "Kometa Katastrofo", pri la longtempaj efikoj kontraŭ la homaro de granda kometa alfrapo sur Tero.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Biblia zono (Nederlando)

dekstra|eta|300px|SGP-voĉdonantoj en komunoj de Nederlando
La **Biblia zono** estas la nomo por regiono en Nederlando kie loĝas multaj kalvinistaj kristanoj kiuj politike voĉdonas je etaj kalvinistaj partioj.
La homoj en tiuj regiono klopodas severe vivi laŭ la leĝoj de la biblio kaj regule vizitas la kirkon je dimanĉo.

La zono iras de la Kapo de Overiselo laŭlonge de la Veluwemeer en Gelderlando, la provinco Utreĥto tra Norda Brabanto, Suda Holando al la Zelandaj insuloj

## Vidu ankaŭ 
* Biblia Zono (Usono)

Kategorio:Religio
Kategorio:Politiko
Croix-Chapeau

**Croix-Chapeau** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

Ĝia nomo signifas “Kruco-Ĉapelo”.

## Geografio 
Croix-Chapeau situas en la nordo de la departemento Charente-Maritime,  sudoriente de La Rochelle. Ĝi najbaras kun La Jarrie, Aigrefeuille-d'Aunis, Le Thou, Thairé kaj Salles-sur-Mer.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Rajská zahrada (Praga metroo)

**Rajská zahrada** ([rajskaː zahrada], esperante *Edena ĝardeno*) estas stacio de Metroo en Prago sur Linio B. Ĝi estis malfermita en 1998. La stacio estis dizajnita fare de Patrik Kotas.

Ĝi havas iom ne kutiman desegnon de peronoj. Du etaĝoj de stacio servas por metroo (unu etaĝo estas por okcidenta direkto, dua por orienta direkto), la tria etaĝo servas kiel aĉetgalerio.

Ĝi situas en praga kvartalo Černý Most.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* https://metroweb.cz/metro/stanice/linka_b/RZ/RZ.htm 

Kategorio:Stacioj de Praga metroo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1998
Kategorio:Linio B (Praga metroo)
Kategorio:1998 en Ĉeĥio
Romanova ŝoseo

eta|Nikita montpasejo.
250ra|eta|dekstra|Romanova ŝoseo sur la Gurzufa altebenaĵo.
250ra|eta|dekstra|Ventpavilono (ĉe la suda flankvojo de la ŝoseo sur la Gurzufa altebenaĵo).
**Romanova ŝoseo** (ankaŭ *Romanova vojo*, , ) estas montara vojo en Krimeo, Ukrainio. Ĝi komenciĝas en Jalto (Masandro), supreniras al la Nikita altebenaĵo (kie troviĝas la plej alta punkto de la vojo — la Nikita pasejo, 1448 m.), poste iras sur la Gurzufa altebenaĵo kaj Gurzufa kresto, poste ĝi malsupreniras sur la nordaj deklivoj de la Babugana altebenaĵo kaj per la Ĉuĉela pasejo trafas en la Aluŝtan valon. La vojo estas tre mallarĝa kaj serpentuma; ĝia longo estas 77,4 km. La pli granda parto de la vojo situas sur la teritorio de la Krimea naturrezervejo.

## Historio 
En 1857 apud la fonto *Savluĥ-Su* (kiu nun troviĝas en la teritorio de la Aluŝta municipo) oni fondis la monaĥejon de sanktaj Kosmo kaj Damiano. Komence de la 1880-aj jaroj apud la monaĥejo oni konstruis la ĉas-domon por imperiestro Aleksandro la Tria; en 1896 la apudaj arbaroj estis deklaritaj kiel cara ĉasejo (la t. n. *Beŝuja ŝtata arbara somerdomo*).

Por mallongigi la veturtempon el Jalto (kie troviĝis someraj ripoz-domoj de Aleksandro la Tria kaj Nikolao la Dua) al la cara ĉasejo en 1910 oni komencis konstruadon de la pli mallonga vojo el Jalto al Aluŝto tra Nikita altebenaĵo (la unuan gvidon de la laboroj faris arbaristo A. F. Skorobogatij, kiu prezentas 6-metran kolonejon sub kupolo, starantan tuj ĉe la abrupta suda deklivo de la Gurzufa altebenaĵo.

Ekde 1991 la pli granda parto de la ŝoseo apartenas al la teritorio de la Krimea natura rezervejo.

## Priskribo 
La ŝoseo komenciĝas en la loĝloko Masandro. Ĝi serpentume supreniras al la Nikita altebenaĵo, kie troviĝas ĝia plej alta punkto — la Nikita pasejo (1448 m. super la marnivelo). Poste ĝi pasas sur la Gurzufa altebenaĵo (kie troviĝas malgranda flankvojo al la Ventpavilono) kaj malrapide malsupreniras sur la nordaj kaj nord-okcidentaj deklivoj de la Gurzufa kresto kaj la Babugana altebenaĵo. Post la Ĉuĉela montpasejo (kiu situas inter la monto Malgranda Ĉuĉelo kaj nordaj deklivoj de la Babugana altebenaĵo) la ŝoseo malsupreninras en la Aluŝtan valon.

El ĉ. 77 kilometroj de la ŝoseo 45 kilometroj situas en la teritorio de la Krimea natura rezervejo, tial la ŝosejo estas fermita por ordinaraj vizitantoj. La veturado laŭ la ŝoseo estas ebla nur post akiro de la oficiala permeso en la administrejo de la rezervejo.

Romanova ŝoseo (pli ĝuste — la Nikita pasejo) estas la plej alta asfaltita voj-punkto de Ukrainio.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 

Kategorio:Ŝoseoj en Ukrainio
Kategorio:Krimea montaro
Éva Balázs

**Éva Balázs**  estas la nomo de la jenaj personoj:

* Éva Balázs (aktorino) (1950-), rumanuja hungara aktorino 
* Éva Balázs H. (1915–2006), hungara historiistino