open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Monazito

eta|||Kristaloj de monazito.
**Monazito** estas ĉefe ruĝec-bruna fosfata mineralo kiu enhavas rarterajn elementojn. Pro variableco en kompono, monazito estas fakte konsiderata grupo de mineraloj. La plej ofta specio de la grupo estas monazite-(Ce), kiu estas la cerio-dominanta membro de la grupo. Ĝi aperas kutime en malgrandaj izolaj kristaloj. Ĝi havas durecon de 5.0 ĝis 5.5 en la Mohs-skalo kaj estas relative densa, ĉirkaŭ 4.6 ĝis 5.7 g/cm3. Estas kvin diferencaj plej oftaj specioj de monazito, depende de la relativaj kvantoj de la rare rartera elementoj en la mineralo, nome krom cerio, lantano, neodimo, samario kaj prazeodimo.

Monazito estas grava erco por torio, lantano kaj cerio. Ĝi estas ofte trovata en "placer"-ejoj. Barato, Madagaskaro, kaj Sudafriko havas grandajn kuŝejojn de monazitaj sabloj. La kuŝejoj en Barato estas partikulare riĉaj en monazito. Monazito estas radioaktiva pro sia enhavo de torio kaj malpli ofte de uranio. 

La nomo monazito venas el la greka μονάζειν (esti solema), tra la germana *Monazit*, alude al ties izolaj kristaloj.

Monazita sablo el Brazilo estis por la unua fojo notita en sablo portita en ŝipa balasto fare de Carl Auer von Welsbach en la 1880-aj jaroj. Von Welsbach estis serĉante torion por siaj ĵus inventitaj inkandeskaj gasmanteloj. Monazita sablo estis tuj adoptita kiel fonto de torio kaj iĝis la bazo de la industrio de raraj teroj. Monazita sablo estis dum mallonge minita en Norda Karolino, sed, tuj poste, estis trovitaj etendaj kuŝejoj en suda Barato. Brazila kaj barata monazito dominis la industrion antaŭ la Dua Mondmilito, post kio grava minaktiveco estis transigita al Sudafriko. Estas grandaj kuŝejoj ankaŭ en monazite deposits en Aŭstralio.

## Notoj
## Bibliografio
* J. C. Bailar et al., *Comprehensive Inorganic Chemistry*, Pergamon Press, 1973.
* R. J. Callow, *The Industrial Chemistry of the Lanthanons, Yttrium, Thorium and Uranium*, Pergamon Press 1967. LCCN 6714541.
* Gupta, C. K. and N. Krishnamurthy, *Extactive Metallurgy of Rare Earths*, CRC Press, 2005, .
* Gupta, C. K., and T. K. Mukherjee. *Hydrometallurgy in Extraction Processes*, Boca Raton, Florida: CRC Press, 1990. Print.
* Price List, Lindsay Chemical Division, American Potash and Chemical Corporation, 1960.
* R. C. Vickery, *Chemistry of the Lanthanons*, Butterworths and Academic Press, 1953.

## Eksteraj ligiloj
* Monazito
* An Unusual State Of Matter  Poemo pri monazito fare de Roald Hoffman
* "British Monazite Mine, Shelby, N.C." in Durwood Barbour Collection of North Carolina Postcards (P077), North Carolina Collection Photographic Archives, Wilson Library, UNC-Chapel Hill
* ; tria en serio de filmetoj pri elmonazita strando en Brazilo.
* Monazito, torio, kaj mezotorio (1915)

Kategorio:Fosfatoj
Kategorio:Monoklinaj mineraloj
Florange (stacidomo)

**Florange** estas franca varstacidomo sur linio  - , situanta en  Florange, en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Mohon - Thionville (204000).

## Vidu ankaŭ 
* Florange

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Moselle
Kategorio:Florange
Johann Ludwig Gleditsch

**Johann Ludwig Gleditsch** estis germana eldonisto kaj librovendisto, filo de Georg Gleditsch (1615-1665), frato de Johann Friedrich Gleditsch kaj samtempulo de Moritz Georg Weidmann la Juna kaj Thomas Fritsch.
__NOTOC__
## Biografio 
eta|270px|maldekstre|Gravuraĵo de Johann Ludwig Gleditsch fare de Johann Christoph Sysang (1703-1757) laŭ Ismael Mengs (1688-1764)

Johann Ludwig Gleditsch lernis librokomercon en la kompanio de Johann Friedrich Fritsch (1635-1680), kies tiama administranto estis lia frato Johann Friedrich Gleditsch. En 1693, li vojaĝis al Nederlando, en 1694 li edziĝis al la vidvino de Moritz Georg Weidmann, kiu mortis unu jaron antaŭe, kaj tiele li ekadministris la librovendejon Weidmann nome de la filo de la fondinto, kiu ankoraŭ estis neplenaĝa.

La libroj de la kompanio aperis ĝis 1717 sub la nomo de la eldonisto “Johann Ludwig Gleditsch kaj Moritz Georg Weidmann” kun la monogramo J. L. G. En 1717, Glediĉo transdonis la entreprenon al la pli juna Moritz, kiu tiam iĝis partnero en 1713.

La administrado de la eldonejo far Glediĉo estis sendube plensukcesa. La eksterordinara kvanto da 826 titoloj montras tion. Glediĉo publikigis vastan gamon el la plej famaj romanverkistoj el la lastaj jaroj de la 17-a jarcento kaj unuaj jaroj de la 18-a jarcento, tiaj kiaj ** Heinrich Anselm von Ziegler und Kliphausen** (1663-1697), ** August Bohse** (1661-1742) kaj ** Georg Christian Lehms** (1684-1717). Krom tio, li publikigis la unuan eldonon de la germana eldono pri la Rakontoj de la Mil kaj Unu Noktoj (1705 kaj sekvaj) kiel Mil kaj Unu kvaronhoro (1716-1717), per kiuj Thomas Simon Gueulette (1683-1766) donis sekvecon al la sukcesa titolo.

## Verkaro 
* Acta eruditorum anno MDCC, 1730
* Christophori Cellarii Dissertationes academicae varii ..., Christoph Cellarius, 1712
* Physica subterranea profundam subterraneorum genesin, Johann Joachin Becher, 1703
* Lucii Coelii siue Caecilii Lactantii Firmiani Opera omnia... , Lucio Celio Firmiano Lactancio (260-320), 1715
* Annales seu Cronicae incliti Regni Poloniae, Jan Długosz (1415-1480), Ĉefepiskopo de Lvov
* Dizzionario Italiano-Tedesco Tedesco-Italiano, Niccolò di Castelli, Johann Mühlmann, 1709
* Conciones civiles sive Orationes ex optimis quibuscunque historicis latinis excerptae, 1699
* Incerti auctoris chronica Danorum et præcipue Sialandiæ ... , Árni Magnússon ankaŭ konata kiel Arnas Magnaeus (1663–1730), 1695
* Protestatio Bohemorum, Lepsiko, Johann Heinrich Löder, 1705
* Geschichten aus Tausendundeiner Nacht, Thomas Simon Gueulette (1683-1766), 1705
* Biblia ... verdeutscht durch D. M. Luthern. Dabey ... gantz ..., 1704
* Vita Christiani Weisii, Samuel Großer, 1715

## Literaturo 
* The Online Books Page
* Deutsche Biographie
* CERL Thesaurus
* Baroque Piety: Religion, Society, and Music in Leipzig...
* WorldCat

## Vidu ankaŭ 
* Moritz Georg Weidmann la Juna (1686-1743)
* Johann Friedrich Gleditsch (1653-1716)

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Librovendistoj
Johann Friedrich Fritsch

**Johann Friedrich Fritsch** estis germana libristo, eldonisto kaj patro de Thomas Fritsch. Li starigis libroeldonejon en 1675, kies nomo estis **Schürersche Buchhandlung**. Post lia morto, en 1680, dum la Librofoiro de Frankfurto, lia dungato Johann Friedrich Gleditsch edziĝis, en la 21-a de novembro 1681, al lia vidvino - Catharina Margarethe Fritsch (1647-1720) - kaj donis kontinuecon al la negocoj. Glediĉo administris la kompanion ĝis kiam li povis transdoni ĝin al sia duonfilo Thomas Fritsch, en 1693.

## Verkaro
* Illustrissime universitatis Erffurtensis ordinis Jctorum ..., Johann Schmidel, 1670
* De cicatricium et deformitatis aestimatione: atque aliquot ..., 1696
* Dissertatio Academica De Iure Principis Poenas Lege Divina ..., 1695
* De compententia fori ex causa rei sitae, Johann Schmidel, 1669
* Dissertatio inauguralis medica chirurgica, sistens casum de sphacelo scroti observato et curato, Johann Andreas Fischer, 1728

## Literaturo
* WorldCat
* Personensuche

## Vidu ankaŭ 
* Thomas Fritsch
* Johann Friedrich Gleditsch
* Johann Ludwig Gleditsch
* Heinrich Wilhelm Hann la Maljuna (1760-1831)

## Referencoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Fontoy

**Fontoy** estas franca  situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Fenschois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle
* Fontoy (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Moselle
Stibnito

eta|Stibnito|150ra|dekstra
**Stibnito**, foje nomata **antimonito**, estas sulfida mineralo kun la formulo Sb2S3. Tiu milda griza materialo kristaliĝas en la spacgrupo de la romba kristalsistemo. Ĝi estas la plej grava fonto por akiri la metaloidon antimonon. La nomo devenas el la greka στίβι *stibi* tra la latina *stibium* kiel la malnova nomo por la mineralo kaj por la elemento antimono.

Stibnito estas trovita en hidrotermaj kuŝejoj kaj estas asocia kun realgaro, orpigmento, cinabro, galeno, pirito, markasito, arsenopirito, cervantito, stibikonito, kalcito, ankerito, barito kaj kalcedono. La plej granda dokumentitaj unuopaj kristaloj de stibnito estis ~60×5×5&nbsp;cm kaj originiĝis el diversaj lokoj de Japanio, Francio kaj Germanio.

## Bildoj

File:StibineRoumanie.jpg|Stibnito el Herja, Rumanio
File:Stibnite-Calcite-203075.jpg|Pingloj de stibnito ene de travidebla kristalo de kalcito (grando: 4.5×3.5×1.8&nbsp;cm)
File:Stibnite-21985.jpg|Radiaro de akraj, striecaj, brilaj metalaj stibnitaj bordoj

## Vidu ankaŭ
* Kohlo

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Chisholm, Hugh, eld. (1911). "Stibnito". Encyclopædia Britannica (11a eld.). Cambridge University Press.

Kategorio:Alkemiaj substancoj
Kategorio:Antimonaj kombinaĵoj
Kategorio:Mineraloj
Terezín (distrikto Hodonín)

**Terezín** () estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 18&nbsp;km nordokcidente de Hodonín. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1774 kaj nomita ĝi estis laŭ imperiestrino Maria Tereza.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta koro de Sinjoro
* Du kapelo de Virgulino Maria kaj de Dia Koro de Sinjoro ĉe la preĝejo
* Kapelo de Virgulino Maria ĉe enirejo en tombejon
* Kruco en vilaĝplaco el la jaro 1855
* Muzeo de vinkulturado kaj vilaĝo

## Pluaj fotoj 

Terezín (Moravia), church.jpg|Preĝejo
Terezín (Moravia), crucifix.jpg|Kruco
Terezín (Moravia), chapels.jpg|Kapeletoj antaŭ la preĝejo
Terezín (Moravia), wine cellars.jpg|Vinkeloj

Kategorio:Municipoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Vinkultivada subregiono Moravia Slovakio
Kategorio:Setlejoj en Kyjova montetaro
Kategorio:Setlejoj nomitaj laŭ personoj
Dóra Kakasy

**Dóra Kakasy** [kakaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kakasy Dóra** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, kantisto. Ŝia familia nomvarianto estis *Kakasi* [kakaŝi].

Dóra Kakasy naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Dóra Kakasy dum la bazlernejaj jaroj pianludis kaj gimnastikis. Ŝi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, dum ŝi partoprenis en la amatora teatra vivo. Ŝi studis jaron en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi ludis en malgranda scenejo. En la jaroj 2003 kaj 2004 ŝi kantadis. Ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 2016. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Piroska Molnár, Gizella Bagó, Gergely Kocsis, Artur Szőcs. Ŝi ricevis festivalan premion en 2015.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Jenő Heltai: *Naftalin* - Milka
* Danilo Kiš: *A görény dala* - Nastasja
* John Osborne: *Dühöngő* - Sylkka
* Jean Racine: Fedro - Arícia

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Csocsó, avagy éljen május elseje!* (2001)
* *Csendkút* (2007) - Klári
* *Jóban Rosszban* (televizia serio, 2016) - Kata Bartos
* *Pilátus* (2020) - Lídia
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Melone Nokouda, Anahì Traversi

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj kantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Aubiet (stacidomo)

**Aubiet** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Aubiet, en departemento Gers, regiono .

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio St-Agne - Auch (648000).

## Vidu ankaŭ 
* Aubiet

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Okcitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gers
Kategorio:Aubiet
Aubiet

**Aubiet** estas franca  situanta en departemento Gers, regiono .

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Aubiétains*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gers
* Aubiet (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Gers
Ježov (distrikto Pelhřimov)

**Ježov** () estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Lucio. Temas pri ununura preĝejo en Ĉeĥio, kiu estas inicita al Lucia el Sirakuzo.
* Gastejo (Klubejo) – Eksa lernejo
* Historia sonorilejo (ligna)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Kříž před kostelem svaté Lucie v Ježově (Q91406289) 01.jpg|Kruco antaŭ la preĝejo
Municipal office in Ježov, Pelhřimov District.jpg|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Mr. Queen

**Mr. Queen** (, *Cheorinwanghu*) estas sudkorea televida serio ĉefrolita de Shin Hye-sun kaj Kim Jung-hyun. Ĝi elsendiĝis ĉe tvN de la 12a de decembro 2020 ĝis la 14a de februaro 2021.

## Geaktoroj kaj roluloj 
* Shin Hye-sun - Kim So-yong, reĝino Cheorin
* Kim Jung-hyun - Yi Won-beom, reĝo Cheoljong

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sudkoreaj televidaj serioj‎
Kategorio:Dramaj televidaj serioj‎
Kategorio:Fantastaj televidaj serioj
Kategorio:Komediaj televidaj serioj
Kategorio:Historiaj televidaj serioj
Žeraviny

**Žeraviny** () estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono, en Ĉeĥio situanta 5&nbsp;km sude de Veselí nad Moravou. Vivas ĉi tie  (). La municipo situas sur montarpiedo de Blankaj Karpatoj.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1447.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo el la jaro 1901
* Kapeleto de Virgulino Maria de Lourdes
* Kapelo de sankta Elizabeto

## Pluaj fotoj 

Žeraviny, kaple.jpg| Kapelo de sankta Elizabeto
Žeraviny, kaplička.jpg|Kapeleto de Virgulino Maria de ourdes kaj aŭtobusa haltejo
Žeraviny, pomník.jpg|Monumento al viktimoj de la unua mondmilito

Kategorio:Municipoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Kitty Kántor

**Kitty Kántor** [kiti kAntor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kántor Kitty** estas hungara voĉoaktoro, aktoro.

Kitty Kántor naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Kitty Kántor ekde sia aĝo 4 estis videbla en reklamoj, filmoj, teatraĵoj, tamen ŝi estas ĉefe voĉaktoro. Ŝi estas ofte aŭdebla en desegnofilmoj. Ŝi laboras konstante en studio pri voĉaktorado, pli malofte en teatroj.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* *Mozart* (muzikalo)
* István Örkény: *Pisti a vérzivatarban*
* *Katoj* (muzikalo)

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Millenniumi mesék* – Edit (2001)
* *A szörnyek ebédje* – Tímea (2005)
* *ZooKids - Mentsük meg az Állatkertet!* – Bagira (2011)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Dakota Fanning, AnnaSophia Robb 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.mafab.hu/people/kitty-kantor-510821.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Johano Georgo la 3-a (Saksio)

**Johano Georgo la 3-a** (naskiĝinta la  en Dresdeno, mortinta la  en Tübingen) el la dinastio Wettin estis ekde 1680 elektoprinco de Saksio kaj regna arkimarŝalo. Lia patro estis Johano Georgo la 2-a (Saksio).

## Vivo 
maldekstre|eta|Johano Georgo la 3-a, princelektisto de Saksio
Johano Georgo estis bonkaraktera kaj politike celorientiĝanta princo. Post fruaj bataloj kontraŭ la francoj, partoprenado je registaraĵoj kaj transpreno de la Landa voktejo Supra Luzacio en 1672 li posteulis bone preparite la patron. Li bridis la kortegan diboĉemon kaj reduktis la tro grandan nombron da korteganoj. Kontraŭ la albertidaj flankaj linioj li ekde la komenco klare insistis pri siaj superaj rajtoj. Nek fideleco je la imperiestro kaj antaŭenpuŝo de la regna ideo mankis krom lia milita talento.

Kiel regna princo li gvidis siajn trupojn kontraŭ turkoj kaj francoj kaj mem partoprenis en 1683 la Batalon de Vieno. En 1690 li ĉefkomandis la regnan armeon kontraŭ Franclando. En Elekto-Sakio li kreis ĉiam pretan milicon, la Sekretan militkonsilion (1684), la kadetejon (1687). La saksajn pretendojn je Lauenburg post la morto de la lasta duko (1689) li tro malkonsekvence sekvis kaj finfine sensukcese.

## Graveco 
Johano Georgo, kvankam li de multaj taksitis *saksia Marso*, ankaŭ tre interesiĝis pri taga politiko kaj flegado de kulturo kaj artoj. Philipp Jacob Spener servis al li inter 1686 kaj 1691 ĝis kiam li maldungitis en la ofico de supera kortega predikisto. Lia duka moŝto mortis dum kampanjo en Franclando kiun li partoprenis malgraŭ korpaj problemoj.

## Fonto 
Blaschke, Karlheinz, "Johann Georg III." ĉe: Neue Deutsche Biographie 10 (1974), p. 527 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Retpaĝo pri la saksaj princoj

Kategorio:Princoj-elektistoj de Saksio
Kategorio:Germanaj marŝaloj
Kategorio:Dinastio Wettin
Kategorio:Naskiĝintoj en 1647
Kategorio:Mortintoj en 1691
Podivín

**Podivín** (, eventuale *Podiwin*) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav 8&nbsp;km norde de Břeclav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Kroniko de Bohemoj de Kosmas de Prago mencias Podivon, la baptitan judon kaj fondinton de podivina burgo (*Podiuin, dictum a&nbsp;conditore suo Podiua, Iudeo sed postea catholico.*). Jam iam dum la 13-a jarcento Podivín estis avancita je urbo, kio faras el ĝi la plej maljunan urbon en distrikto Břeclav. Ekde la 20-aj jaroj de la 16-a jarcento ĉi tie eksidis anabaptistoj (habanoj), kiuj ĉi tie vivis ĝis sia forpelo el la lando en la jaro 1622.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Petro kaj Paŭlo
* Kapelo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
* Juda tombejo
* Koridoroj kaj kelaro – memorindaĵo de la centjara ĉeesto de habanoj
* Burgo de Johano - imitaĵo de ruino de mezepoka burgo konstruita en la jaro 1807

## Personecoj 
* Antonín Ferdinand Dubravius († 1756), pastro
* Jan Klak (* 1942), ekonomikisto kaj politikisto
* Jan Kostrhun (* 1942), verkisto kaj politikisto
* František Weber (1908–1991), aviadisto de RAF

## Pluaj fotoj 

Podivín - Masarykovo náměstí obr01.jpg|Placo de Masaryk
Podivín - bývalá radnice obr01.jpg|eksa urbodomo
Podivín - základní škola obr02.jpg|baza lernejo
Podivín - sousoší Panny Marie Immaculaty se sv. Floriánem a sv. Vendelínem.jpg|statuaro de Virgulino Maria
Židovský hřbitov Podivín.JPG|ceremonia domo en juda tombejo
Podivín - Masarykovo náměstí, pomník padlým obr02.jpg|monumento al falintoj
Podivín, nádraží (1).jpg|fervoja stacio

Kategorio:Urboj en distrikto Břeclav
Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Ježov (distrikto Hodonín)

**Ježov** () estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 7&nbsp;km sudoriente de Kyjov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1320.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jakobo Pli Aĝa
* Kapelo de sankta Marko el la jaro 1872
* Paroĥo
* Monumento al viktimoj en la 1-a mondmilito el la jaro 1928
* Naturmemorindaĵo Losky.

## Pluaj fotoj 

Ježov - overview from the Kuče hill.jpg| Vido el monteto Kuča
Ježov - pomník.jpg| Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Ježov - fara.jpg| Paroĥo
Ježov - obecní úřad.jpg| Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hodonín
Kategorio:Vinkultivada subregiono Moravia Slovakio
Kategorio:Setlejoj en Kyjova montetaro
Tournon-Saint-Martin (stacidomo)

**Tournon-Saint-Martin** estas franca varstacidomo sur linio  - , situanta en  Tournon-Saint-Martin, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Port-de-Piles - Argenton-sur-Creuse (598000).

## Vidu ankaŭ 
* Tournon-Saint-Martin

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Indre
Kategorio:Tournon-Saint-Martin
Tournon-Saint-Martin

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Le Blanc* kaj al la samnoma kantono **.  

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *tournonnais''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Indre
* Tournon-Saint-Martin (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Indre
Tünde Kara

**Tünde Kara,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kara Tünde** estis hungara aktoro, instruisto.

Tünde Kara naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la .
 
## Biografio 
Tünde Kara maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1992, poste ŝi akiris aktoran diplometon en aktorlernejo en 1996 en Békéscsaba. Ŝi tuj komencis sian aktoran karieron post lernado en Teatro Jókai (Békéscsaba), sed ĝis 2000 ŝi ankaŭ instruis en la aktorlernejo. Ŝi ricevis aktorajn premiojn inter 2005-2015. Ŝi havis edzon. Ŝi frue mortis pro kancero.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Othello - Emília
** Reĝo Lear - Goneril
* Molière: Tartufo - Dorine
* Anton Ĉeĥov: *Ivanov* - Zinaida Saviŝna
* Henrik Ibsen:
** *Solness építőmester* - Kaja Fosli
** *Nora* - S-ino Linde
* Bertolt Brecht-Kurt Weill: *Trigroŝa opero* - Celia Peachum
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Erzsike
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - Ilma
* Endre Fejes-Gábor Presser-Dusán Sztevanovity: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo - Veronika

## Ŝia sola filma rolo 
* *Csendkút* (2007)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* [hungarlingva biografio kun foto](http://bekeswiki.bmk.hu/index.php/Kara_T%C3%BCnde_(1974%E2%80%932019))
* https://behir.hu/elhunyt-kara-tunde-szineszno

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bohumilice (Klobouky u Brna)

**Bohumilice** (antaŭe kaj neoficiale ankaŭ *Bohumělice*, ) estas parto de urbo Klobouky u Brna en distrikto Břeclav en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km nordoriente de Klobouky u Brna. Estas ĉi tie registritaj 99 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas  ().

**Bohumilice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,64&nbsp;km².

## Historio 
Bohumilice estas ekde la 1-a januaro 1986 loka parto de Klobouky.

En la jaroj 1908-2007 kondukis tra la vilaĝo fervojlinio Čejč–Ždánice.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Bohumilice (Klobouky u Brna), modlitebna.jpg|Preĝdomo
Bohumilice (Klobouky u Brna), ulice.jpg|Strato

Kategorio:Klobouky u Brna
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Klobouky u Brna

**Klobouky u Brna** () estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav. Vivas ĉi tie  (). Klobouky u Brna havas du partojn, Klobouky kaj Bohumilice.

## Historio 
La unua skribmencio devenas el la jaro 1207.

Ekde la 1-a de aŭgusto 1976 ĝis la 23-a de novembro 1990 konsisto de Klobouky estis Kašnice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Laŭrenco
* Evangelia preĝejo de paroĥa korpuso de Ĉeĥoslovaka eklezio evangelia el la jaro 1883.
* Memortabulo sur la evangelia preĝejo indikas, ke ĉi tie "en la jaroj 1878 ĝis 1882 partoprenis diservoj pli posta prezidento d-ro Tomáš Garrigue Masaryk".
* klobouka kastelo
* Urba muzeo – etnografia muzeo, malfermita en 1907.
* Kapelo de sankta Barboro
* Ventomuelejo (*Kloboucký větřák*) – funkcia replikaĵo de la devena ligna muelejo el duono de la 18-a jarcento.
* Baroka statuo de sankta Johano Nepomuka

## Personecoj 
* Josef Wurm (1817–1888), deputito de Moravia landa deputitaro
* Ignát Wurm (1825–1911), moravia pastro, politikisto kaj etnografikisto
* Josef Totušek mladší (1836–1899), reformita predikisto
* František Šebesta (1844–1896), reformita predikisto, verkisto kaj tradukisto
* Josef Balvín (1923–2009), dramaturgo kaj tradukisto
* Věra Koubová (*1953), tradukistino
* Tomáš Garrigue Masaryk (1850–1937), la unua prezidento de la respubliko, profesoro de Universitato de Karolo, deputito de viena Regna konsilantaro
* Josef Ošmera (1899–1977), longjara pedagogo en Klobouky

## Pluaj fotoj 

KuB-Kostel sv Vavrince.JPG|Preĝejo de sankta Laŭrenco
KuB-Kaple sv Barbory.JPG|Kapelo de sankta Barboro
KuB-Celkovy pohled na kloboucky vetrak.JPG|Klobouka ventomuelejo
KuB-Vinice v Kloboukach.JPG|Vitejoj en Klobouky
Klobouky u Brna, old railway station.jpg|Eksa stacidomo

### Panoramo 
## Referencoj 

Kategorio:Urboj en distrikto Břeclav
Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Leimuiden

**Leimuiden** estas nederlanda vilaĝo en la suda Nederlanda municipo Kaag en Braassem. Leimuiden situas sur la provinca vojo N207 norde de la urbo Alphen aan den Rijn. Leimuiden situas meze de la Verda Koro

eta|meza|Leimuiden

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Suda Holando
Reuilly

**Reuilly** povas esti:

* **Reuilly (Eure)**, komunumo en departemento Eure, Francio.
* **Reuilly (Indre)**, komunumo en departemento Indre, Francio.
** **Reuilly (Indre) (stacidomo)**, fervoja stacio en Reuilly (Indre).

* **Reuilly (Paris) (stacidomo)**, fermita fervoja stacio en Parizo.

* **Reuilly - Diderot (pariza metrostacio)**, metrostacio en Parizo.
Qian Xuantong

**Qian Xuantong** (, 1887 — 17a de januaro 1939) estas la ĉina lingvisto kaj verkisto, profesoro de literaturo ĉe la Pekina Universitato kaj kune kun Gu Jiegang — unu el la gvidantoj de la Dubanta Antikveca Lernejo.

## Biografio 
Naskita en Huzhou, Ĝeĝjango li estis nomita **Qian Xia** ĉe naskiĝo kaj ricevis la ĝentilecan nomon **Deqian** (德潜). Qian estis trejnita en tradicia ĉina filologio. Post ricevi sian universitatan edukadon en Japanio li tenis nombron da instruaj pozicioj en Ĉinio studento de Zhang Binglin. Kelkaj laboroj de Zhang estis kopiitaj kaj presitaj en la rimarkinda fermila skribo de Qian skribkaraktero. Kiel filologo, Qian estis la unua kiu rekonstruis la vokalan sistemon de la malnova ĉina en IFA.

Proksima amiko de Lu Xun, Qian estis kerna figuro en la Movado de la 4-a de majo kaj la Nova Kultura Movado. Malgraŭ sia proksima interrilato kun la ĉinaj klasikaĵoj, li antaŭenigis la forigon de la klasika ĉina lingvo. Li estis ankaŭ forta subtenanto de Esperanto, tiele ke iam li proponis la anstataŭigon de ĉina pere de Esperanto. En malferma letero en respondo al kontraŭ-Konfucea eseo de Ĉen Duŝjoŭ li deklaris tiele:Kara sinjoro Ĉen, en via eseo vi forte rekomendis la abolicion de Konfuceismo. Pri ĉi tiu via propono mi pensas, ke ĝi nun estas la sola maniero savi Ĉinion. Sed leginte ĝin, mi pensis pri ankoraŭ unu afero: se vi volas aboli konfuceismon, vi devas unue aboli la ĉinan [skriban] lingvon. Se vi volas forigi la infanecan, necivilizitan, obstinan pensmanieron de la averaĝa homo, des pli estas esence, ke vi unue abolu la ĉinan lingvon. Forigi Konfuceismon kaj forigi taoismon estas fundamenta maniero malhelpi la falon de Ĉinio kaj permesi al la ĉinoj iĝi civilizita nacio en la dudeka jarcento. Sed pli fundamenta maniero ol ĉi tio estas aboli la skriban ĉinan lingvon, en kiu estas registritaj konfuceaj pensoj kaj falsaj taoismaj diraĵoj. Ĉen pensis, ke aboliciante skriban ĉinon detruos ankaŭ la parolan lingvon kaj rebatis la proponon de Qian sugestanta, ke la ĉina povus uzi latinan alfabeton.

Li kaj Liu Bannong promociis kaj varbis por antaŭenigi vulgaran ĉinan, atakante tiajn klasikajn ĉinajn stilistojn kiel Lin Shu. Lia skeptiko de la ĉina heredaĵo estis tia ke iam li deziris ŝanĝi sian familian nomon al Yigu (疑古 signifanta "suspektanta aferojn antikvajn"). Li ankaŭ faris gravan laboron al la normigado de simpligitaj ĉinaj karaktroj, mandarena kaj la desegno de Pinjino.

Lia filo Qian Sanqiang estis atoma fizikisto kiu kontribuis al evoluado de atomaj armiloj en Ĉinio.

## En kulturo 
"La epoko de vekiĝo" (觉醒年代) — multseria kinodramo de Ĉina Centra Televido, 2012.

## Referencoj 
* Li Jiuying 何九盈 (1995). *Zhongguo xiandai yuyanxue shi* (中囯现代语言学史 "Historio de moderna ĉina lingvistiko"). Guangzhou: Guangdong jiaoyu chubanshe.
* Wu Rui 吳銳 (1996). *Qian Xuantong pingzhuan* (钱玄同评传 "Biografio de Qian Xuantong"). Nanchang: Baihuazhou wenyi chubanshe.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fonetikistoj
Kategorio:Ĉinaj lingvistoj
Kategorio:Ĉinaj esperantistoj
Borato

La **boratoj** en kemio estas kemiaj kombinaĵoj kiuj enhavas oksoanjonojn el boro, kun tiu boro en oksidiĝa stato de +3. La jono borato plej simpla estas la trilatera ebeno, BO33−, kvankam ankaŭ aliaj multaj estas konataj. BO33− formas salojn el kemiaj elementoj. La boro estas trovebla en la naturo ofte kiel mineralo borato. La boro estas trovebla ankaŭ kombinita kun silikatoj por formi kompleksojn de mineralaj borosilikatoj kiel la turmalino. Multaj boratoj estas facile hidratigitaj kaj enhavas strukturajn grupojn de hidroksido kaj facile estas konsidereblaj kiel hidroksoboratoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Non-CCA Wood Preservatives: Guide to Selected Resources - National Pesticide Information Center 


Kategorio:Anjonoj
Louka

Vorto **Louka** povas signifi:

;setlejoj
* Louka (distrikto Blansko) – municipo en distrikto Blansko
* Louka (distrikto Hodonín) – municipo en distrikto Hodonín
* Louka u Litvínova – municipo en distrikto Most
* Louka (Vrbatův Kostelec) – vilaĝo en municipo Vrbatův Kostelec en distrikto Chrudim
* Louka (Vojníkov) – vilaĝo en municipo Vojníkov en distrikto Písek
* Louka (Nová Ves) – vilaĝo en municipo Nová Ves en distrikto Sokolov
* Louka (Jemnice) – vilaĝo falanta sub urbo Jemnice en distrikto Třebíč
* Louka (Znojmo) – vilaĝo (kvartalo) sur katastra teritorio Znojmo-Louka en loka parto Znojmo de distrikta urbo Znojmo
* Dlouhá Louka (Lípa nad Orlicí), parto de municipo Lípa nad Orlicí en distrikto Rychnov nad Kněžnou
* Dlouhá Louka (Osek), parto de municipo Osek en distrikto Teplice
* Louka – nomo de vilaĝo Květnová, parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary, en la jaroj 1948–1950

## Rilataj artikoloj 
* Louky
* Loučka
* Luka
Manganito

[eta|dekstre|250px|Manganito el [Ilfeld (Germanio).]]
La **manganito** estas la minerala formo de la oksihidroksido de mangano (III) **Mn3+O(OH)**. Ĝi estis malkovrita en 1827 en Ilfeld (Distrikto Nordhausen), en la sudo de Harco (Turingio, Germanio), kaj estis priskribita por la unua fojo fare de la germana mineralogo Wilhelm Karl Ritter von Haidinger.
Aliaj nomoj de tiu mineralo, pli rare uzitaj, estas *nevkirkito* kaj *sfenomanganito*. Per rekta lumo ĝi havas brunruĝecan koloron, dum per reflektita lumo ĝi estas grizblanka kun bruneca nuanco, kun internaj reflektoj de sangoruĝa koloro. Ĝi havas durecon 4 en la Mohs-skalo, kaj ties denseco estas de 4,34 g/cm³.

## Notoj 
## Bibliografio 

* Palache, Charles, Harry Berman & Clifford Frondel (1944), The System of Mineralogy of James Dwight Dana and Edward Salisbury Dana Yale University 1837-1892, Volume I: Elements, Sulfides, Sulfosalts, Oxides. John Wiley and Sons, Inc., New York. 7th edition, revised and enlarged: 646-650.
* American Mineralogist (1965): 50: 1296.
* Golden, D.C., C.C. Chen, and J.B. Dixon (1987), Transformation of birnessite to buserite, todorokite, and manganite under mild hydrothermal treatment: Clays and Clay Minerals: 35: 271-280.
* Kohler, T., Armbruster, T., kaj Libowitzky, E. (1997) Hydrogen bonding and Jahn-Teller distortion in groutite, α-MnOOH, and manganite, γ-MnOOH, and their relations to the manganese dioxides ramsdellite and pyrolusite. Journal of Solid State Chemistry: 133: 486-500.

Kategorio:Monoklinaj mineraloj
Kategorio:Mangano
L'Isle-Jourdain (Gers)

'''L'Isle-Jourdain'* (gaskone *L'Isla de Baish*) estas franca  situanta en departemento Gers, regiono .

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Lislois''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gers
* L'Isle-Jourdain (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Gers
Celon (stacidomo)

**Celon** estas franca varstacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans - , situanta en  Celon, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).

## Vidu ankaŭ 
* Celon

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Indre
Kategorio:Celon
Bemito

[eta|||Bemito kaj [Natrolito el Sagåsen (Strandåsen), Mørje, Porsgrunn, Telemark, Norvegio (vidkampo de 10 mm).]]
**Bemito**, *boehmite* aŭ *böhmite*, estas aluminia oksido hidroksido (γ-AlO(OH)) mineralo, komponanto de la erco de aluminio nome baŭksito. Ĝi estas dimorfa (du formoj) kun la mineralo *diasporo*. Ĝi kristaliĝas en la ortoromba dupiramida sistemo kaj estas tipe amasa. Ĝi estas blanka kun nuancoj de flavaj, verdaj, brunaj aŭ ruĝaj malpuraĵoj. Ĝi havas vitrecan al perlecan brilon, durecon de 3 ĝis 3.5 kaj specifan graviton de 3.00 ĝis 3.07. Ĝi estas senkolora en fajna sekcio, optike duaksa pozitiva kun refraktaj indicoj de nα = 1.644 - 1.648, nβ = 1.654 - 1.657 kaj nγ = 1.661 - 1.668.

Bemito ekzistas en tropikaj lateritoj kaj baŭksitoj disvolvigitaj en alumini-silikataj kuŝejoj. Ĝi troveblas ankaŭ kiel hidrotermika alteracia produkto de korundo kaj nefelino. Ĝi aperas kun kaolinito, gibbsito kaj diasporo en baŭksitaj kuŝejoj; kaj kun nefelino, gibbsito, diasporo, natrolito kaj analcito en nefelinaj pegmatitoj. Industrie, ĝi estas uzata kiel malmultekosta flamprokrastilo por fajr-sekuraj polimeroj.

Ĝi estis por la unua fojo priskribita de J. de Lapparent en 1927 el trovitaĵo en baŭksitoj de Mas Rouge, Les Baux-de-Provence, Francio, kaj nomita laŭ la bohemi-germana kemiisto Johann Böhm (1895–1952) kiu faris studojn per Ikso-radioj de aluminiaj oksid-hidroksidoj en 1925 (kaj ne pro la germana geologo Johannes Böhm (1857–1938) kiel ofte oni asertas).

## Notoj 
Kategorio:Oksidoj
Kategorio:Aluminiaj mineraloj
Celon

''''*  estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Châteauroux* kaj al la kantono **. 

__NOTOC__
eta|maldekstra|300px|

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *celonnais''.

## Eksteraj ligiloj 
* minimumaj informoj en la departementa retejo  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre
* (stacidomo)

eta|centra|300px|


Kategorio:Komunumoj de Indre
Reuilly (Paris) (stacidomo)

**Reuilly** estas fermita franca stacidomo sur linio Paris-Bastille - , situanta en la 12-a arondismento de Parizo, ĉe n-ro 181 avenuo Daumesnil. Depost 2003, ĝi fariĝis la domo de la asocioj de la arondismento.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Bastille - Marles-en-Brie (956000), t.n. "linio de Vincennes".

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:12-a arondismento de Parizo
Laurenan

''''* (jen france, bretone *Lanreunan*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côtes-d'Armor'' (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Côtes-d'Armor

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Florange

**Florange** estas franca  situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Florangeois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle
* Florange (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Moselle
Salomon Jean René de Monchy

**Salomon Jean René de MONCHY** (naskiĝis la 9-an de marto 1880 en Roterdamo, mortis la 26-an de junio 1961 en Hago) estis nederlanda esperantisto kaj urbestro de Arnhemo kaj Hago.

En 1921 li fariĝis urbestro de Arnhemo. En 1930 Andreo Cseh donis kurson de Esperanto en Arnhemo, kiu fascinis lin kaj igis lin decidi esperantistiĝi. Li konstruigis la Esperanto-Domon en Arnhemo. En la printempo de 1931, li malfermis la konstruaĵon per parolado en Esperanto kaj loterio, en kiu ses modernaj aŭtoj estis la ĉefaj premioj.

En 1934 li estis nomumita urbestro de Hago. En tiu pozicio, li en 1937 geedzigis princinon Juliana kaj Bernhard van Lippe-Biesterfeld. Juliana estis la reĝino de Nederlando inter 1948 kaj 1980.

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Nederlandaj urbestroj
Kategorio:Nederlandaj politikistoj
Armi Kuusela

**Armi KUUSELA** (naskiĝis la  en Muhos) estas finna belino, kiu venkis unuan *Suomen Neito*-konkurson en 1952 kaj unuan konkurson de Fraŭlino Universo samjare. Post ŝia venko de *Suomen Neito* (junulino de Finnlando) unu de premioj de Armi estis vojaĝo en Usonon. Ŝi iris al Novjorko, kie ŝi partoprenis unuan konkurson de Fraŭlino Universo. Finnaj rigardantoj pensis, ke eble ŝi parados la sekvanta, ne eble la lasta, sed ŝi finfine venis lasta kaj do estis eksciata, ke ŝi venkis la konkurson. Estis la 29-an de junio 1952. Ŝi estis en Usono kaj Kanado unu monaton. La scio de venko de Armi venis al prezidanto J. K. Paasikivi kaj sinjorino Alli Paasikivi la 30-an de junio. Kiam ŝi alvenis reen Finnlando, Armi ricevis triumfegan renkonton. Finnan viron, kiu estis dancinta kun ŝi, oni demandis, ĉu li amis Armin. Li respondis, ke kompreneble jes, ĉiuj ja Armin amis. Sed baldaŭ ŝi transloĝiĝis al Filipinoj. Ŝi fariĝis edzino de filipina viro. Tamen ŝi ne komencis malŝati sia finnecon. Post ĝi ŝi ne estas multe en finna publikeco. Ili havas tri filojn kaj du filinojn. En 2014 en Finnlando Armi rakontis, ke ŝi vizitas Finnlandon ĉiun trian jaron. Ŝi parolas plu bone finnan. Jarmo Heikkinen faris televidprogramon pri Armi en 2002. Ĝi fariĝis vere populara. Kuusela legas finnlingvajn librojn.

## Influo al pensoj pri finnoj 
Estas dirita, ke venko de Kuusela plibonigis nacian memvidon de finnoj kaj penson pri finnoj en Eŭropaj landoj, kie oni estis plu rasismaj al finnoj. Penso pri beleca venko de finnino estis problemo al rasteorioj en por ekzemple Francio (vidu Arthur de Gobineau), Germanio kaj Svedio. Estis provita klarigi, ĉu ŝi estas tute finna sed ĉar oni ne trovis el ŝia familio ne-finnaj gepraavojn, ili agnoskis finnecon de Armi kaj komencis kredi, ke finna virino povas esti vere bela. Ĝi estis ankaŭ unu de influoj, kioj plejparte finigis germanajn kaj skandinavajn rasismajn teoriojn pri finnoj.

Kategorio:Finnoj
Mohammad Mohammadian

**Mohammad Mohammadian** (naskiĝis la  en Esfahano) estas irana filmreĝisoro, scenaristo kaj kinproduktoro.

## Kariero 
Mohammadian estis naskita en Esfahano. Li estas unu el la studentoj de Abbas Kiarostami, kaj lia unua arta sperto estis kinproduktorado. Mohammadian estas aktiva kiel sendependa produktoro ekde 2016 kaj lia kinematografia inspiro estas Abbas Kiarostami kaj itala novrealismo.

## Filmoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Irananoj
Kategorio:Persoj
Kategorio:Iranaj reĝisoroj
Kategorio:Iranaj scenaristoj
Kategorio:Iranaj fotistoj
Kategorio:Aziaj kinproduktoroj
Bartolomeo Maggi

**Bartolomeo MAGGI** estis filozofo, kirurgo, privata kuracisto de la papo Julio la 3-a. Li instruis kaj praktikis la kirurgion ĉe  Bolonjo (kie li estis profesoro pri kirurgio), kaj tiele li estis vokata de Julio la 3-a kaj kiel militisto de la pontifica trupo por partopreni en la **Sieĝo de Parma kaj Mirandolo**.

## Biografio
Li estis filo de Bartolomeo Maggi kaj Francesca Maggi kaj frato de Cesare Maggi. Same kiel la franca kirurgo Ambroise Paré, li neis ke la pafvundoj havas la duoblan karakteron de brulado kaj tokseco, kio kondukis lin pledi ŝanĝon en la terapia sinteno. Li klarigis siajn teoriojn en specifa traktaĵo.

Lia verko plej grava (postmorte publikigita de lia frato en Bolonjo) rilatas al la milito-kirurgio kaj en tiu verko li vaste traktis pri pafvundoj, ankaŭ pri speco de pinĉilo por ĉerpado de kugloj kaj metodo de solida bandaĝo por ostaj frakturoj.

En 1550 li estis vokata por trakti la nevon de Paŭlo la 3-a. Antaŭ tio, Henriko la 2-a rekompencis lin per honoroj kaj donacoj pro lia resaniga traktado de vunditaj francaj soldatoj.

Li ankaŭ kreis lernejon, kies lernantoj subtenis kaj defendis lin en lia polemiko kun **Giovanni Francesco Rota** (1520-1558) pri la traktado de la vundoj. Maggi komponis traktaĵon pri sifiliso laŭpete de **Galeotto la 1-a Piko de la Mirandolo** (1442-1499). Li estis onklo de la notinda kirurgo Giulio Cesare Aranzi (1520-1589).

## Verkaro
* Bartholomei Maggii De vulnerum sclopetorum, et bombardarum ..., 1552
* De vulnerum sclopetorum et bombardarum curatione, 1555
* De Sclopettorvm et Tormentariorvm Vvlnerum Natvra, 1566
* M.Tullij Ciceronis Sententiae insigniores. Et pia ..., Marcus Tullius Cicero, 1565
* M. Tulij Ciceronis, et Demosthenis sententiae insigniores. ..., Marcus Tullius Cicero, 1569
* Riflessioni di Sebastiano Rotario, 1566
* Trattato delle ferite delli arcobugi et artigliarie ... Bartolomeo Poli, 1594
* De chirurgia scriptores optimi quique veteres et recentiores (collecti a Conrado Gesnero) 1555
* Chirurgia. De chirurgia scriptores optimi quique veteres et ..., 1555

## Literaturo
* WorldCat Identities
* IdRef
* CERL Thesaurus
* De via ac ratione qua olim membrorum amputatio instituta est: diss. inaug. chir Jakob Heinrich Robbi
* Encyclopedia.com

## Vidu ankaŭ 
* Julius Caesar Aranzi (1529-1589)
* Achille Bocchi (1488-1562)
* Giovanni Francesco Rota (1520-1558)

## Referencoj
Kategorio:Italaj kuracistoj
Kategorio:Italaj filozofoj
Chabris (stacidomo)

**Chabris** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Chabris, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Centro-Valo de Luaro.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Salbris - Le Blanc (600000).

## Vidu ankaŭ 
* Chabris

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Indre
Kategorio:Chabris
Chabris

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Indre*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Issoudun* kaj al la kantono **.

Ĝiaj loĝantoj en la franca lingvo nomiĝas *Chabriots''.

eta|maldekstra|180ra|

## Partnera komunumo 
 Lonsee, Germanio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Indre
* Chabris (stacidomo)

eta|centra|300ra|


Kategorio:Komunumoj de Indre
Lilla Karaivanov

**Lilla Karaivanov,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Karaivanov Lilla** estis hungara aktoro, infana aktoro.

Lilla Karaivanov naskiĝis en 1995.

## Biografio 
Lilla Karaivanov aĝis 13, kiam ŝi komencis frekventi aktorkurson de malgranda teatro en Budapeŝto. Samtempe ŝi ricevis rolojn en la teatro. Ŝi akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2017. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Dániel Golden kaj Máté Gáspár. Dum la studentaj jaroj kaj ankaŭ poste ŝi daŭre ricevis rolojn en la teatro. Iom poste ŝi ricevis kelkajn filmajn rolojn kaj ŝi ekinstruis en la menciita kurso.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Erich Kästner: *Emil és a detektívek* - Réka
* Zsigmond Móricz: *Légy jó mindhalálig* - Nemtő
* Ferenc Csepreghy: *Piros bugyelláris* - Menczi
* József Szigeti (aktoro): *A vén bakancsos és fia, a huszár*
* Ferenc Molnár: *Az üvegcipő* - Irma

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *December* (mallonga filmo, 2017) - Anna
* *Remélem legközelebb sikerül meghalnod* (2018) - instruistino

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/karaivanov-lilla/person-341274

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj infanaj aktoroj
Hustopeče

:*Tiu ĉi artikolo temas pri urbo en distrikto Břeclav. Pri kampurbo en ĉirkaŭaĵo de Olomouc temas artikolo Hustopeče nad Bečvou.*

**Hustopeče** () estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en Sudmoravia regiono, en distrikto Břeclav 30&nbsp;km sude de Brno. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio devenas el la jaro 1247.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Roĥo
* Urba remparo
* Migdaluja belvedero
* Preĝejo de sankta Venceslao kaj sankta Anežka Ĉeĥa
* Fontano nomata Žumberák

## Personecoj 
* Isidor Böck (1869–1943), ununura rabeno en la historio de Juda komunumo Hustopeče
* Tomáš Garrigue Masaryk (1850–1937), ŝtatulo, politikisto, filozofo kaj pedagogo, la unua prezidento de Ĉeĥoslovakio. Li studis en gimnazio en Hustopeče.
* Alois Mrštík (1861–1925), ĉeĥa verkisto kaj dramisto, li vivis en municipo Diváky proksime de Hustopeče
* Vilém Mrštík (1863–1912), ĉeĥa verkisto, dramisto, tradukisto kaj literatura kritikisto
* Alfons Mucha (1860–1939), monde agnoskata ĉeĥa pentristo kaj dezajnisto de periodo Art nouveau, patro de verkisto Jiří Mucha. En Hustopeče vivis lia fratino kaj pluaj parencoj, li helpis ĉi tie propagi ĉeĥan minoritaton.
* Josef Šural (1990–2019), ĉeĥa futbalisto
* Ilse Tielsch (1929-2023), aŭstra verkistino, forpelita en 1945 el la moravia patrujo
* Miloš Trapl (* 1935), ĉeĥa historiisto kaj verkisto

## Pluaj fotoj 

Hustopeče - kostel sv Václava obr3.jpg|Preĝejo de sankta Venceslao
Hustopeče mandloňový sad z rozhledny.jpg|Migdaluja ĝardeno ĉe Hustopeče
Hustopeče - ulice Brněnská.jpg|Ŝoseo II/425 en strato Brněnská
Hustopeče - železniční zastávka.jpg|Haltejo Hustopeče u Brna

### Panoramo 
Kategorio:Urboj en distrikto Břeclav
Kategorio:Municipoj en distrikto Břeclav
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Györgyi Kari

**Györgyi Kari** [djordji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kari Györgyi** estas hungara aktoro.

Györgyi Kari naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Pri lernejaj jaroj de Györgyi Kari mankas informoj. Ŝi estis membro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1977-1985), de Gaja Teatro (1985-2000). Ekde 2001 ŝi apartenas al malgranda teatro en Budapeŝto, sed dekomence ŝi ofte estas videbla en filmoj. Kelkfoje ŝi ankaŭ reĝisoris.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - Ophelia
** *Mezuro por Mezuro* -
* Molière: *Don Juan* - Mari
* Anton Ĉeĥov:
** *Ivanov* -
** La mevo - Nina
* Imre Kálmán: *Marica grófnő* - damo
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* -

## Ŝiaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Ékezet* (1977) - bibliotekistino
* *Idő van* (1985) - virino en necesejo
* *Sztracsatella* (1996) - Mara
* *Noé bárkája* (2007) - S-ino Bakos
* en eksterlanda filmo hungara voĉo de Margaret Lee

## Ŝiaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *KapupéNz* (1975) - Viola Tulipán
* *Napóleon* (1989) - S-ino Junot
* *A párduc és a gödölye* (1995) -
* *Mi, szemüvegesek* (2004) - Rozál Szigorú
* *Nofilter* (serio, 2019) - Brigitta

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=uqpawHHTSYc

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* https://port.hu/adatlap/szemely/kari-gyorgyi/person-19134
* https://www.csfd.cz/tvurce/324358-gyorgyi-kari/biografie/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kalvinana preĝejo (Encs-Abaújdevecser)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia monumento historia en urbo Encs (Hungario). Ĝi troviĝis ĝis 1984 en memstara vilaĝo *Abaújdevecser*.

## Historio 
Dum dominado de turkoj la loĝantoj de Abaújdevecser konvertiĝis al kalvinismo. Ili havis lignan kirkon supozeble ekde 1696, kiu cindriĝis pro incendio en 1840. La nun videbla kirko (tamen sen turo) estis konstruita en la sekva jaro. La turo estis konstruita en 1895.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en la kalvinana tombejo. La fasado estas simetria, la kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas arka piramido. La enirejo funkcias tra la turo kaj pluvŝirmilo kovras ĝin. La navo estas brikoforma. La absido estas duonronda. La muroj estas laŭ la kutimoj blankaj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj 

Encs
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Encs