Koltufa kolibro

La **Koltufa kolibro** (*Lophornis ornatus*) estas specio de kolibroj en la familio Trokiledoj kaj unu el la dek unu specioj de la genro *Lophornis*. Ĝi troviĝas en norda Brazilo, orienta Venezuelo, Gujano, kaj Trinidado. Ĝi estas malofta, sed disvastigita specio, kaj ŝajne estas surloka aŭ laŭsezona migranto, kvankam ĝiaj movoj ne estas bone komprenataj.

Tiu ĉi malgranda birdo loĝas en malferma kamparo, ĝardenoj kaj kultivataj areoj.

## Taksonomio
* de Charles Darwin.]]
La Koltufan kolibron priskribis la franca polimato Georges-Louis Leclerc, grafo Buffon en 1781 en sia *Histoire Naturelle des Oiseaux*. La birdo estis ankaŭ bildigita en mankolorigita plato gravurita de François-Nicolas Martinet en *Planches Enluminées D'Histoire Naturelle* kio estis produktita sub la superrigardo de Edme-Louis Daubenton por akompani la tekston de Buffon. Nek la platoklarigo nek la priskribo de Buffon inkludis sciencan nomon, sed en 1783 la nederlanda natursciencisto Pieter Boddaert stampis la duvortan nomon *Trochilus ornatus* en sia katalogo de *Planches Enluminées*. La tipa loko estas Kajeno en Franca Gujano. 

La Koltufa kolibro estas nun metita en la genron *Lophornis*, kiun enkondukis la franca natursciencisto René Lesson en 1829. La specio estas monotipa.

## Aspekto
La Koltufa kolibro estas 6.6 centimetrojn longa kaj pezas 2.3 gramojn. La nigrapinta ruĝa beko estas mallonga kaj rekta. La masklo havas ruĝecbrunan kapkreston kaj kuproverdan dorson kun blankeca pugobendo, kiu estas elstara dumfluge. La frunto kaj subaj partoj estas verdaj, kaj nigramakulaj ruĝbrunaj plumoj elstaras el la kolflankoj. La vosto estas ore ruĝecbruna. La ino ne havas la kreston kaj plumojn. Ŝi havas verdajn suprajn partojn (dorsajn), krom la blankeca vostobendo, kaj ruĝecbrunajn subajn partojn (ventrajn), kiuj fariĝas multe pli palaj sur la ventro. La vosto estas plejparte bronzverda kun malluma bendo kaj blankecaj pintoj de la plumoj. Nematuraj maskloj similas la inon, sed iliaj gorĝoj estas blankecaj kun fajna malhela makuleco.

La ina Koltufa kolibro demetas du ovojn en malgranda tasforma nesto farita el plantlanugo kaj metita sur branĉon.

Koltufaj kolibroj estas malsovaĝaj kaj alireblaj. La krio de ĉi tiu specio dum manĝado estas malpeza "ĉik".

Ilia manĝaĵo estas nektaro, prenita el diversaj floroj, kaj kelkaj malgrandaj senvertebruloj. Kun sia eta grandeco kaj stabila flugo, ĉi tiuj birdoj ofte similas al granda abelo dum ĝi moviĝas de floro al floro.

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
* Temeles, E.J.; Linhart, Y.B.; Masonjones, M. & Masonjones, H.D. (2002): The role of flower width in hummingbird bill length-flower length relationships. *Biotropica* **34**(1): 68–80.  PDF kompleta teksto.
* Burns, James G; Gegear, Robert J. (2007). "The Birds, the Bees, and the Virtual Flowers: Can Pollinator Behavior Drive Ecological Speciation in Flowering Plants?" pp.&nbsp;551–566, *American Naturalist*.
*
* Rolf Karl Heinz Grantsau: *Die Kolibris Brasiliens''. Expressão e Cultura, Rio de Janeiro 1988, .

## Eksteraj ligiloj
*filmetoj ĉe Internet Bird Collection
*Tufted coquette photo gallery VIREO Foto

Kategorio:Kolibroj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Kategorio:Birdoj de Gujano