open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gregerio

eta|Monumento al Ramón Gómez de la Serna, aŭtoro de la gregerioj, en Madrid.
La **gregerioj** estas mallongaj frazoj similaj al aforismoj, kiuj ĝenerale konsistas de unusola propozicio esprimita en du aŭ tri linioj maksimume, esprimanta ingenie kaj originale, filozofiajn, humurajn, pragmatikajn, lirikajn aŭ ajnatipajn pensojn. Oni konsideras ĝin literaturan ĝenron kreitan de Ramón Gómez de la Serna, kiu difinis ilin per tiu simpla formulo: humurismo + metaforo \longmapsto gregerio kiel mallonga ingeniaĵo rezultinta de hazarda ŝoko inter penso kaj realo.

La imago sur kiu baziĝas la gregerio povas elŝpruci spontanee, sed lingve devas esti tre ellaborita, ĉar devas resumi kaj ingenie kaj bonhumore la ideon kiun oni volas esprimi.
La surprizigan efekton oni atingas pere de:
# La laŭvida asociado de du imagoj: *La luna es el ojo de buey del barco de la noche* (La luno estas bovokulo de la noktoŝipo)
# La inversigo de logika rilato: *El polvo está lleno de viejos y olvidados estornudos* (La pulvo estas plena je malnovaj kaj forgesitaj tusoj).
# La libera asociado de ligitaj konceptoj: *El par de huevos que nos tomamos parece que son gemelos, y no son ni primos terceros* (La ovoparo kiun ni manĝas ŝajne estas ĝemeloj kaj eĉ ne estas triarangaj kuzoj).
# La libera asociado de kontraŭaj konceptoj: *Lo más importante de la vida es no haber muerto* (Plej grava en la vivo estas ne esti mortinta).

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* omaĝo al Ramón Gómez de la Serna
* "El problema de la greguería", artikolo en CVC

Kategorio:Avangardismo
Kategorio:Ĝenroj de poezio
Kategorio:Moderna arto
Kategorio:Literaturo de la 20-a jarcento
5 000-metra kurado

La **5 000-metra kurado** estas fako de la longdistanca kuro kaj parto de atletiko. En ĝi pluraj sportistoj kure konkursas unu apud la alia je rekta distanco de 5 000 metroj, kaj ĉiu kuristo ene de tiu distanco devas resti en sia asignita trako. En la modernaj Someraj Olimpikoj intertempe ĝi kun la 10 000-metra kurado estas la normaj fakoj de longdistanca kuro. La maratono kiu kompreneble kovras multe pli longan distancon, ne kalkuliĝas en tiu kategorio, ĉar ĝi ne kuriĝas en la normaj 400-metraj ovaloj de kuraj trakoj: ĝi prave kalkuliĝas "voja kuro".

Kategorio:Kurado
Florence Griffith-Joyner

**Florence Griffith-Joyner** (n. la 21-an de decembro 1959 en , Kalifornio, Usono, m. nur 38-jaraĝa la 
21-an de septembro 1998 en Mission Viejo, kantono Orange, Kalifornio) estis mallongdistanca kuristino ("sprintistino"). Ŝi estis trifoja olimpika ĉampiono (en la Somera Olimpiko 1988 en Seulo) kaj unufoja mondĉampiono (en la Atletika Monda Ĉampioneco 1987 en Romo). Ŝiaj mondaj rekordoj de 100 kaj 200 metroj de 1988 aktualas dum pli ol 36 jaroj - ofte en la amaskomunikiloj ŝi titoliĝis "la tutmonde plej rapida virino".

## Eksteraj ligiloj 
* eksa oficiala retejo de kaj pri ŝi, arkivigita en aŭgusto 2018 ()

Kategorio:Usonaj atletoj
Kategorio:Mallongdistancaj kuristoj
Malnova kalvinana preĝejo (Szeged)

La **malnova kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento (deklarita en 2000) en urbo Szeged (Hungario).

## Historio 
Komence la kalvinanoj havis komunan grupon kun kalvinanoj de Hódmezővásárhely kaj en 1847 ili fondis komunan filion en Szeged. En 1855 komuna paroĥo formiĝis, post 2 jaroj disiĝis al 2 apartaj paroĥoj en Szeged kaj Hódmezővásárhely. En Szeged la kalvinanoj luis domon, poste ili aĉetis ĝin, kie ili establis preĝdomon, lernejon kaj paroĥejon. La urbo donacis parcelon al la paroĥo en 1859. Ĝuste post 20 jaroj la inundo de Tiso (1879) forviŝis la plenan domon. La urbo plene rekonstruiĝis laŭ urboplanado, la kalvinanoj ricevis parcelon en alia loko, kie konstruiĝis la kirko videbla ankaŭ nun inter 1882-1884. (La sekva kalvinana didomo (kalvinana preĝejo (Szeged)) estis konstruita dum la 2-a mondmilito por altigi la kapaciton.) Lastfoje la preĝejo renoviĝis en 1996.

## Konstruaĵo 
La nekutima konstruaĵo situas en placo en triangula parcelo en parko inter 3 trotuaroj. Apude busto pri Albert Wass estas videbla ekde 2008. La fasado estas malsimetria, dekstre malalta ronda turo videblas kun konusa turpinto. La 3 navoj estas kunligitaj je 120 gradoj unu al la alia, kaj la sesangula firstotureto leviĝas de ilia intersekco.
eta|Malnova kalvinana preĝejo en Szeged

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* historio hungare

Szeged
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Szeged‎
Allyson Felix

**Allyson Felix** (n. la 18-an de novembro 1985 en , Kalifornio, Usono, do nun -jara) estas mallongdistanca kuristino ("sprintistino"). Ĉe la Somera Olimpiko 2012 en Londono ŝi estis ormedalisto en 200-metra kurado. Nun ŝi vivas en Santa Clarita, kantono Los-Anĝeleso, Kalifornio.

eta|maldekstre|175ra|

Kategorio:Usonaj atletoj
Kategorio:Mallongdistancaj kuristoj
Heike Drechsler

**Heike DRECHSLER** (n. la 16-an de decembro 1964 en , tiam en GDR, nun en la federacia lando Turingio de FR Germanio, do nun -jara) estas iama atleto, aparte mallongdistanca kuristino ("sprintistino"), longsaltisto kaj heptatlonisto. En la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono kaj la Somera Olimpiko 2000 en Sidnejo ŝi atingis oran medalon en longosalto.

Ŝi estas la nuna mondrekordulo (aktuale en 2024) en la endoma longsalto (7,37 metroj), rekordo kiu ne estis rompita ekde 1988. Ŝi ankaŭ specialiĝis pri mallongaj kuroj kaj estas konsiderita unu el la plej bonaj longsaltistoj de ĉiuj tempoj. 

Heike Drechsler loĝas en Berlino. Ŝi laboras en kompania sanadministrado ĉe sanasekuro *Barmer* kaj donas prelegojn pri preventado, instigo kaj viv-labora ekvilibro. Heike Drechsler ekde novembro 2016 estas publika reprezentanto por la Germana Reŭmatismo-Ligo, nomata "ambasadoro". 

Kategorio:Germanaj atletoj
Kategorio:Mallongdistancaj kuristoj
Kalifornia Ŝtata Universitato en Northridge

La **Kalifornia Ŝtata Universitato en Northridge** (, akronime **CSUN** /ˈsiːsʌn/ aŭ mallongigite **Cal State Northridge**) estas publika universitato en la kvartalo Northridge de Los-Anĝeleso, Kalifornio, Usono. Kun proksimume 33 000 studentoj, ĝi estas unu el la plej grandaj universitatoj en la altlerneja sistemo Kalifornia Ŝtata Universitato.

La institucio estis fondita en 1958 kiel *San Fernando Valley State College*. Ĝi ricevis sian nunan nomon en 1972.

## Konataj esploristoj 
* Velva Elaine Rudd (1910-1999), botanikistino

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* CSU Northridge Atletika retejo ()
* CSUNa Daŭrigebleca Plano, 2013–2023 ()

Kategorio:Universitatoj en Kalifornio
Paulette Nardal

**Paulette NARDAL** (la 12-an de oktobro 1896 en Le François, Martiniko - la 16-an de februaro 1985 en Fort-de-France) estis franca verkisto kaj ĵurnalisto .

Kun ŝia fratino Jeanne Nardal, ŝi batalis kiel aktivulo por la kultura mem-aserto de nigruloj kaj estis kunfondinto de la Négritude ĝenro kaj prezentis francajn intelektulojn al la verkoj de membroj de la Harlema renesanco en ŝiaj tradukoj.

Ŝi estas konsiderata unu el la unuaj nigrulinoj el Martiniko , kiuj studis ĉe la Sorbonne .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* ''La filmo Paulette Nardal, la fierté d'être négresse'' de Jil Servant, France-Antilles TV-kunproduktado, 2004, spuras ŝian karieron.

Kategorio:Francaj ĵurnalistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Francaj feministoj
Kategorio:Martinikaj verkistoj
Kategorio:Mortintoj en 1985
Kategorio:Naskiĝintoj en 1896
Alice Milliat

**Alice MILLIAT** (naskiĝis *Alice Million*, la 5-an de majo 1884, en Nantes - la 19-an de majo 1957, en Parizo) estis franca sportistino: naĝanto, hokeludanto  kaj remanto same kiel sportoficisto  kaj aktivulo por la rajtoj de virinoj. Ŝi fondis, interalie, la Internacia Virina Sporta Federacio FSFI kaj organizis la unuajn Virinajn Mondludojn en 1921.

## Vivo 
Kiel filino de riĉaj gepatroj (Hyppolite kaj Joséphine Million), ŝi lernis diversajn lingvojn, laboris kiel instruistino de la franca en Londono kaj, en la aĝo de 20 jaroj, geedziĝis kun la komercisto Joseph Milliat. Tamen, ŝia edzo mortis post nur kvar jaroj kaj Milliat restis vidvino ekde tiam . 

Ŝi tiam ludis diversajn sportojn, partoprenis en aŭtovetkuroj, kompletigis 80-km reman vetkuron kaj iĝis membro de Fémina Sport Paris, de kiu ŝi baldaŭ iĝis kasisto kaj, de 1915, prezidanto . Tiucele ŝi kunfondis la francan virinan sportfederacion FSFSF ( *Fédération des sociétés féminines sportives de France* ) kaj kun ĝi la Internacian Virinan Sportan Federacion FSFI ( *Fédération sportive féminine Internationale* ). Ŝi forlasis la asocian sportan scenon jam en 1935.

Per ŝia pragmatismo kaj per la virinaj mondĉampionecoj kiujn ŝi organizis unuafoje en 1921, ŝi faris premon sur internacian, vira-dominita sporto kaj atingis tion, aldonante pli da virinaj konkuradoj al la Olimpikoj.  Kelkajn jarojn pli frue, en 1919, ŝi skribis leteron al la Internacia Olimpika Komitato (IOC) postulanta egalrajtigojn por virinoj ĉe la Somera Olimpiko 1920 en Antverpeno, kiu estis malaprobita fare de la IOC. 

La Virinaj Mondaj Ludoj, organizitaj unuafoje de Alice Milliat, okazis en Montekarlo de la 24-a ĝis la 31-a de marto 1921. Partoprenis ĉirkaŭ 100 sportistoj el Anglio, Francio, Italio kaj Svislando .

Multaj sportinstalaĵoj en Francio nun portas ŝian nomon.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj feministoj
Kategorio:Mortintoj en 1957
Kategorio:Naskiĝintoj en 1884
Kategorio:Virinbalotrajtistoj
Kategorio:Tradukistoj
Kategorio:Virinaj sportoj
Baraka

**Baraka** estas urbo en teritorio Fizi, provinco Suda Kivuo, Demokratia Respubliko Kongo. Ĝi estas la plej grava urbo en la teritorio. La nomo *Baraka* devenas de la araba vorto por saĝeco kaj beno.

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Lago Tanganjiko
Badminton (Glosterŝiro)

**Badminton** estas vilaĝo kaj civila paroĥo en la distrikto kaj unuara instanco South Gloucestershire  (Suda Glosterŝiro), en la historia graflando Gloucestershire  (Glosterŝiro) kaj en la regiono Sudokcidenta Anglio, de Anglio, konsistiga landoparto de Britio. La *vilaĝeto* en 2011 havis 271 loĝantojn kaj etendiĝas je 7,3 kvadrataj kilometroj. La loĝloko estas historia loko de Anglio, kiu jam menciiĝis en la *Domesday Book* de 1086, kaj ekde la fino de la 17-a jarcento gastigas interalie la nobelan domon *Badminton House*, ekde tiam la hejmo de la duko de *Beaufort*. En tiu nobela domo laŭdire la sporto badmintono estis inventita.

## Referencoj 
eta|maldekstra|500px|

Kategorio:Gloucestershire
Tonton Macoute

La **Tonton Macoute** (en haitia kreola : **Tonton Makout**) estas korupta sekreta polico, fondita fare de la haitia diktatoro, Francois Duvalier ("Papa Doc"), en 1959, proksimume du jarojn post kiam li enposteniĝis. Tiu ĉi sekreta polico respondecis pri oftaj arestoj, deportadoj kaj murdoj de politikaj kontraŭuloj kaj pro malsukcesigo de la organizado de laboristoj, kamparanoj kaj ĵurnalistoj .

Ĉi tiu sekreta polico ricevis la nomon de rolulo de haitia mitologio, Tonton Macot, kiu kidnapas kaj punas neregeblajn infanojn.

La Tonton Macoute estis establita laŭ la modelo de la " Nigraj Ĉemizoj " en Faŝisma Italio, kaj la SS - la naziaj stormtroopers. En 1971 la nomo estis ŝanĝita de Taunton Macoute al *Milice de Volontaires de la Securité Nationale *.

La homoj de la Tonton Macoute portis malhelajn okulvitrojn, kaj kutimis lasi siajn viktimojn pendantajn en la publika domeno, por teruradi publikon. Ili kultivis la bildon de esti voduaj demonoj aŭ zombioj.

Multaj el la homoj de Tonton Macoute estis voduaj pastroj.

Literatura priskribo de tiu periodo troveblas en la romano "*The Players*" de Graham Greene.

## Historio 
Post la puĉo de julio 1958 en Haitio kontraŭ prezidanto Duvalier, li purigis la haitiajn armeajn kaj policagentejojn kaj ekzekutis multajn oficirojn ĉar li vidis ilin kiel minaco al sia registaro. Por neŭtraligi tiun ĉi minacon, li kreis militforton kiu portis plurajn nomojn. En 1959, ilia militforto estis nomita "kufovestitoj". Post tio, ĝi estis renomita la Civila Milico, kaj de 1962, ĝi estis nomita la Nacia Sekureco-Volontuloj. Ili komencis esti nomitaj Tonton Macoute kiam homoj komencis malaperi sen ŝajna kialo post la mitologia figuro kiu kidnapus infanojn.

Duvalier rajtigis Tonton Macoute por fari sisteman perforton kaj malobservojn de homaj rajtoj por subpremi la politikan opozicion. Ili respondecis pri nekonata nombro da murdoj kaj seksperfortoj en Haitio. Politikaj kontraŭuloj malaperis, estis kidnapitaj aŭ murditaj ofte dum sia dormo, kaj multfoje eĉ en plena taglumo. Tonton Macoute ŝtonigis kaj bruligis homojn vivantaj kaj multfoje ili elmontris la kadavrojn de iliaj viktimoj ekstere, kaj foje eĉ pendigis iliajn kadavrojn sur arboj por averti la popolon de Haitio de ribelado kontraŭ la registaro. Familianoj kiuj provis forigi la kadavrojn por bonorda entombigo ofte malaperis. Ĉiu kiu defiis la sekretan policon riskis eliminon. La Tonton Macoute murdis inter  kaj  homojn en Haitio.

En la elektoj kiuj okazis en Haitio en 1961, la Tonton Macot sekvis la balotantojn kaj la elektojn, en tiuj elektoj, Duvalier gajnis 100% de la voĉoj.

La Taunton Macote estis malfondita en 1986.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Sekretaj policoj
Kategorio:Historio de Haitio
Teahupo'o

'''Teahupo'o'* estas eksa komunumo de Francio, ekde 1972 vilaĝo en pli vasta komunumo *Taiarapu-Ouest*. Ĝi situas en La transmara kolektivumo Franca Polinezio, la insularo Societa Insularo, la insula grupo Alventaj Insuloj, kaj apartenas al la insulo Tahitio, situante ĉe la sudorienta bordo de la insulo, sur la duoninsulo *Taiarapu''. En 2022 la vilaĝo havis 1 455 loĝantojn. 

Estas konata loko por surfado antaŭ la vilaĝo, kiu estas la ejo por la surfada konkurso de la Somera Olimpiko 2024.

## Surfado 
Teahupo'o estas konata pro siaj potencaj, kavaj ondoj. Ĉi tiuj ondoj kaj la koralrifo respondeca por la ondoformado, kiu etendiĝas ĝis 50 cm sub la akvosurfaco, donis al la loko la reputacion esti aparte danĝera.

Dum la meza ondoalto en somero estas 1-1,30 metroj, en vintro la ondo povas atingi multe pli ol tri metrojn en alteco.

## Historio 
Teahupo'o prenas sian nomon de granda batalo inter la du ĉefaj klanoj de ĉi tiu parto de la insulo: laŭlitere la vilaĝa nomo tradukeblas "la muro de kranioj", *te* (la), *ahu* (muro), '' upo'o'' (kranio). Laŭ legendo, iam muro estis konstruita en la loko de la apartigo de la teritorio kun la kranioj kaj ostoj de la venkitoj.

## Somera Olimpiko 2024 
La surfa konkurso de la Somera Olimpiko 2024 estas planita okazi en Teahupo'o de la 27-a ĝis la 31-a de julio 2024. Je linia distanco de 15 760 kilometroj al Parizo, temas pri ĝis nun plej granda distanco inter la ĉefa ejo kaj konkursejo en la historio de la Olimpikoj. La planita konstrulaboro en la rifo, inkluzive de 14 metrojn alta aluminia turo por la ĵurianoj kaj amaskomunikiloj, provokis protestojn de ekologiistoj kaj surfantoj. La risko de vundo pro la rifo kuŝanta tuj sub la akvosurfaco ankaŭ estas kritikata.

## Referencoj 
Kategorio:Tahitio
Kategorio:Somera Olimpiko 2024
Kategorio:Surfado
Guadalmez-Los Pedroches (stacidomo)

**Guadalmez-Los Pedroches** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Guadalmez, apud Los Pedroches, en la provinco Reĝurbo. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

centra|240ra|eta|Kajo

## Vidu ankaŭ 
* Guadalmez
* Los Pedroches

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Guadalmez
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Paloma Sánchez-Garnica

**Paloma SÁNCHEZ-GARNICA** (Madrido, 1a de aprilo 1962) estas hispana romanisto. En 2021 ŝi estis finalisto de la Premio Planeta.

## Biografio
Ŝi gradiĝis en Juro kaj Geografio kaj Historio, laboris kiel advokato, sed lasis tion por dediĉi sin al literaturo.

Ŝi specialiĝis en historiaj romanoj en kiu ŝi miksas trileron kaj misteron, kaj pasinton kun estanto.

Ŝi publikigis en la eldonejo Planeta la plimulton de siaj romanoj, kiel *El gran Arcano* (2006), *La brisa de Oriente* (2009), *El alma de las piedras* (2010), *Las tres heridas* (2010), kaj *La sonata del silencio* (2012), kiu adaptiĝis en televida serio. En 2016 ŝi publikigis *Mi recuerdo es más fuerte que tu olvido* kiu ricevis la Premion Fernando Lara.​ En 2019 ŝu publikigis *La sospecha de Sofía*.​ 

En 2021 ŝi iĝis finalista en la Premio Planeta pro sia romano *Últimos días en Berlín*, kiun ŝi proponis laŭ la titolo *Hijos de la ira*.​ En 2024 ŝi iĝis venkinto en la Premio Planeta pro sia romano *Victoria*, kiun ŝi proponis laŭ la titolo *Buenas noches y buena suerte* kaj la pseŭdonimo Anna Ajmatova.​

## Verkoj
* *El gran arcano* (2006)
* *La brisa de Oriente* (2009)
* *El alma de las piedras* (2010)
* *Las tres heridas* (2012)
* *La sonata del silencio* (2014)
* *Mi recuerdo es más fuerte que tu olvido* (2016)
* *La Sospecha de Sofía* (2019)
* *Últimos días en Berlín,* Finalista de la Premio Planeta 2021

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Verkistoj de krimromanoj
Kategorio:Verkistinoj
Los Pedroches

**Los Pedroches** estas komarko de &nbsp;km² situanta en la Provinco Kordovo, Hispanio. Ĝi konsistigas la plej nordan teritorion de Andaluzio, norde limante kun la provinco Badaĥozo en Ekstremaduro, kun la provinco Ĥaeno kaj la provinco Reĝurbo, en Kastilio-Manĉo.

La urbo Pedroche, kiu donas sian nomon al la komarko, situas en la centro de la komarko, estante la plej malnova municipo en la areo kaj kaŭzante la ceteron de la plej multaj el tiuj urboj.

## Municipoj 
* Alcaracejos
* Añora
* Belalcázar
* Cardeña
* Conquista
* Dos Torres
* Fuente la Lancha
* El Guijo
* Hinojosa del Duque
* Pedroche
* Pozoblanco
* Santa Eufemia
* Torrecampo
* Villanueva del Duque
* Villaralto
* Villanueva de Córdoba
* El Viso

## Vidu ankaŭ 
* Guadalmez-Los Pedroches (stacidomo)
* Villanueva de Córdoba-Los Pedroches (stacidomo)

Kategorio:Komarkoj de Andaluzio
Kategorio:Provinco Kordovo
Alice Guy-Blaché

**Alice Ida Antoinette GUY-BLACHÉ** (naskita **Guy**; franca elparolo: ​[alis gi blɑʃe]; la 1-an de julio 1873 - la 24-an de marto 1968) estis franca reĝisorino . Ŝi estis unu el la unuaj reĝisorinoj-produktoroj se temas pri fari filmojn kiuj rakontis rakonton, kaj ankaŭ estis la unua ina kinoreĝisoro de la mondo . De 1896 ĝis 1906 ŝi estis verŝajne la ununura ina produktoro de la mondo. Ŝi eksperimentis kun *la Chronophone-sinkrona sonsistemo* de Gaumont, kun aldonado de koloro al filmo, kun uzado de kaj blankulaj kaj kolorulaj aktoroj en la sama filmo, kaj kun uzado de specialefektoj .

## Filmografio 
Tiuj filmoj estis produktitaj fare de la firmaoj Gaumont (1896-1907), Solax (1910-1913) kaj aliaj (1914-1920) .
* 1896: *La Fée aux Choux* (tradukita: *La Brasika Feo*)
* 1897: *Le pêcheur dans le torrent* (tradukita: *La fiŝkaptisto en la rivereto*)
* 1898: *Le chiffonnier*
* 1900: *Danse serpentine*
* 1900: *Les Fredaines de Pierrette*
* 1902: *Les chiens savants*
* 1905: *La Esméralda* (surbaze de la romano *La ĝibulo de Nia Sinjorino* de Victor Hugo)
* 1906: *Une histoire roulante*
* 1906: *The Birth, the Life and the Death of Christ*
* 1906: *Les Résultats du féminisme*
* 1906: ''The Game-Keeper's Son*
* 1906: *Madame a des envies*
* 1907: *La barricade*
* 1907: *Fanfan la Tulipe*
* 1910: *One Touch of Nature*
* 1910: *The Sergeant's Daughter*
* 1910: *The Pawnshop*
* 1911: *Greater Love Hath No Man*
* 1912: *Algie the Miner*
* 1912: *Falling Leaves*
* 1912: *A Fool and His Money*
* 1912: *Making an American Citizen*
* 1912: *The Girl in the Armchair*
* 1913: *The Pit and the Pendulum*
* 1913: *Matrimony's Speed Limit*
* 1913: *A House Divided*
* 1913: *Shadows of the Moulin Rouge*
* 1914: *The Lure*
* 1915: *The Shooting of Dan McGrew*
* 1915: *The Vampire*
* 1916: *The Ocean Waif*
* 1916: *What Will People Say?*
* 1917: *The Adventurer*
* 1917: *The Empress*
* 1918: *The Great Adventure*
* 1918: *Tarnished Reputations* (1920)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Alice Guy Blaché, Nerevenigebla Viziulo de la Kinejo
* 
* Literaturo sur Alice Guy-Blaché
* La filmoj de Alice Guy-Blaché, *Infero Estas Por Hyphenates'', 31a de januaro, 2014
* 
* La Nekredebla Rakonto de la Unua Virina Filma Reĝisoro - video pri ŝia vivo

Kategorio:Francaj feministoj
Kategorio:Mortintoj en 1968
Kategorio:Naskiĝintoj en 1873
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Kinopioniroj
Zsigmond Gyomai

**Zsigmond Gyomai** [ĵigmond djomai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gyomai Zsigmond** estis hungara advokato, redaktoro. Lia origina familia nomo estis *Grimm* ĝis 1892.

 naskiĝis  en Gyoma (nuntempa parto de Gyomaendrőd), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Post la diplomo li establis advokatan kontoron, kiun li estris inter 1886–1902, poste ĝis sia morto li estis ĉefredaktoro de jura revuo. Liaj kontribuoj aperis en la gazetaro. Li edziĝis en 1900.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Álmok. Költemények és rajzok.* (literaturaĵoj, 1886)
* *Bánfi Zsigmond életrajza.* (1894)
* *Csemegi Károly művei.* (2 volumoj, kunredaktoro, 1904)
* *A Jogállam perrendtartási füzete.* (kunredaktoro, 1915, 2-a pligrandigita eldono: 1915)
* *Edvi Illés Károly. Életrajz.* (1920)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Valdetorres (stacidomo)

**Valdetorres** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Valdetorres en la provinco Badaĥozo, aŭtonoma komunumo Ekstremaduro. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* Valdetorres

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Valdetorres
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Petříkovice (Chvaleč)

**Petříkovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chvaleč, en distrikto Trutnov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km okcidente de Chvaleč en valo sub sudorientaj deklivoj de Janský vrch (697&nbsp;m), kiu prezentas nordan finigon de zono de Jestřebí hory. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Trutnov - Teplice nad Metují kun trajna haltejo Petříkovice sur norda fino de la vilaĝo. Tra Petříkovice plu kondukas  ŝoseo II/301. Estas ĉi tie registritaj 64 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Petříkovice situas en katastra teritorio **Petříkovice u Trutnova** kun areo 6,08&nbsp;km². En sudokcidenta najbareco de Petříkovice situas malgranda domaro nomata Peklo, kiu troviĝas en profunda ravino de rojo Petříkovický potok proksime de fervoja haltejo Lhota u Trutnova. Tiu ĉi domaro katastre jam apartenas al Lhota kaj komune kun ĝi al urbo Trutnov. Petříkovický potok, kiu en la municipon enfluas el Pollando sub nomo Ostrożnica, fluas tra la valo kaj do tra la tuta vilaĝo.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1496.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Sankta Familio el la jaro 1847
* krucifikso el la jaro 1811 (ĉe kapelo)
* kelke da pluaj etaj sakralaj memorindaĵoj
* tombejo
* konstruaĵoj de popola arkitekturo
* pilgrima fontejo sub monto Jánský vrch
* Infanteria fuorto T-S 55 Na Stráni sur altaĵo super domaro Peklo (en sezono regule alirebla al interesantoj pri vizito)

## Ĉirkaŭaĵo
* Debrné

## Vidu ankaŭ
* T-St-S 76 - artileria turo de fuortaro Stachelberg
* Artileria fuortaro Poustka
* Pionirara grupa komandantejo VI Trutnov

## Pluaj fotoj 

Petříkovice-hřbitov.jpg|loko de lasta ripozo de familio Petříkovický
Petříkovický potok.JPG|rojo Petříkovický potok
Petříkovice-kaple.jpg|kapelo de Sankta familio
Petříkovice - panoramio.jpg|Petříkovice
Petříkovice - panoramio - jerha1952.jpg|Petříkovice
Chvaleč, Petříkovice, T-S 55 (rok 2012; 04).jpg|Infanteria fuorto T-S 55 Na Stráni

Kategorio:Chvaleč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Setlejoj en Broumova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Petříkovice

Nomon **Petříkovice** havas pluraj setlejoj:
* Petříkovice (Chvaleč), parto de municipo Chvaleč en distrikto Trutnov
* Petříkovice (Mladoňovice), parto de municipo Mladoňovice en distrikto Chrudim
* Petříkovice (Nadějkov), parto de municipo Nadějkov en distrikto Tábor

## Similaj nomoj 
* Petřkovice
* Petříkov
* Petříkovec
* Petříkovický potok
* Petrovice
László Hartai (juĝisto)

**László Hartai** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hartai László** estis hungara juĝisto, ilfaristo.

László Hartai naskiĝis  en Kiskomárom (nuntempa parto de Zalakomár), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Hartai estis ilfaristo en fabrikoj inter 1940–1947, sed en 1944 kaj 1945 li batalis dum la 2-a mondmilito. Inter 1947-1951 li havis ministeriajn postenojn, dum li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950. Inter 1952–1957 li gvidis la Hungaran Radion, dum Sieĝo de Hungara Radio li estis defendisto kontraŭ la revoluciuloj. Ekde 1957 ĝis sia morto li estis juĝisto havanta altan postenon. Intertempe li kandidatiĝis en 1975 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis filon en 1950, post 5 jaroj li ricevis premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Sajtó- és propagandafeladatok a megyei tanácsok munkájában.* (1952)
* *A házastársi közös vagyon megosztása és a közokirati forma.* (1959)
* *A polgári peres eljárás szabályai és a Legfelsőbb Bíróság irányító szerepe.* (1964)
* *A házassági vagyonjog modellje és az ítélkezési gyakorlat.* (1969)
* *A házassági vagyonjog szocialista modellje.* (disertaĵo, 1973)
* *Polgári elvi határozatok. A Magyar Népköztársaság Legfelsőbb Bíróságának irányelvei, elvi döntései és állásfoglalásai.* (kunkompilisto, 1986, 2-a riparita eldono:il 1988).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj ilfaristoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Limpasejo Habartice–Zawidów

**Limpasejo Habartice–Zawidów** (, )  estas eksa ŝosea limpasejo sur ĉeĥa-pola ŝtatlimo sur limsektoro IV/102/3 - IV/102/5 inter la ĉeĥa municipo Habartice (distrikto Liberec, Regiono Liberec) kaj la pola urbo Zawidów (distrikto Zgorzelec, Malsuprasilezia provinco). La limpasejo situas en supermara alteco 231 m s. m. sur ŝoseo I/13; malantaŭ la limo daŭrigas pola ŝoseo n-ro&nbsp;355. Antaŭ nuligo ĝi estis destinita por piedirantoj, biciklistoj, motorcikloj, personaj aŭtomobiloj, aŭtobusoj kaj ŝarĝaŭtomobiloj.

La limpasejo estis nuligita dum eniro de Ĉeĥio en Schengen-spacon en la jaro 2007. Okaze de dumtempa reenkonduko de ŝirmo de la internaj limoj la trafiko en la limpasejo estas reguligita per Sciigo de Ministerio de enlando n-ro 395/2021 Sb.

## Pluaj informoj 
* La 21-an de septembro 1938 okazis atako kontraŭ doganejo en Habartice fare de membroj de sudetgermana Freikorps.

## Referencoj
## Pluaj fotoj

Zawidów Seidenberg Habartice Ebersdorf S 2011.jpg|Limpasejo Habartice–Zawidów
Habartice zawidow.jpg|Limpasejo Habartice–Zawidów
Zawidów Seidenberg Habartice Ebersdorf N 2011.jpg|Limpasejo Habartice–Zawidów

Habartice–Zawidów
Habartice–Zawidów
Kategorio:Nuligitaj limpasejoj
Kategorio:Transporto en distrikto Liberec
Kategorio:Habartice
Kategorio:Zawidów
Kategorio:Fridlanta montetaro
Souvenirs d'en France

'''''Souvenirs d'en France''''' (Francaj suveniroj, aŭ Francaj memoroj) estas franca komedia drama filmo de 1975, reĝisorita de André Téchiné. En la filmo stelulis Jeanne Moreau, Michel Auclair, Marie-France Pisier kaj Claude Mann.

## Intrigo
Dum la 1930-aj jaroj, oni sekvas la historion de servistino Berthe kiu edziniĝas al la plej aĝa filo de burĝa familio. Ŝia bopatro, hispana enmigrinto kiu fondis la familian entreprenon, vidas en ŝi, plus posteulinon, la amantinon kapablan elteni digne la familian flamon.

## Gektoraro kaj rolularo
* Jeanne Moreau : Berthe
* Michel Auclair : Hector
* Marie-France Pisier : Régina
* Claude Mann : Prosper
* Orane Demazis : Augustine aĝa
* Aram Stephan : Pédret aĝa
* Hélène Surgère : Lucie
* Julien Guiomar : Victor
* Michèle Moretti : Pierrette
* Pierre Baillot : Pierre
* Marc Chapiteau : Pédret juna
* Françoise Lebrun : Augustine juna
* Jean Rougeul : Valnoble
* Alan Scott : Richard

## Referencoj
* 

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1975
Kategorio:Filmoj pri familioj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Timo Stickler

**Timo STICKLER** (naskiĝinta la  en Aschaffenburg) estas germana historiisto pri antikva epoko kaj universitata profesoro. 

## Vivo
Post trapaso de la abiturienta ekzameno ĉe Dalberg-gimnazio en Würzburg en 1990, li soldatis ĉe Bundeswehr. Studis li inter 1991 kaj 1997 en Würzburg kaj Heidelberg malnovan historion kaj latinan filologion. En 1997 sukcesis la unua ekzameniĝo pri la gimnazia instruadrajto por la fakoj historio kaj germanistiko. Doktoriĝis Stickler en 2002 ĉe la universitato de Würzburg post defendo de tezo pri la malfruantikva militestro Flavio Aecio ĉe Karlheinz Dietz. Poste Stickler ekdeĵoris kiel akademia supera konsilisto ĉela katedro de Bruno Bleckmann ĉe la universitato de Duseldorfo. Samloke li habilitiĝis aŭtune 2008 per esploro pri Korinto klasika kaj fariĝis privata docento. 

En junio 2010 oni vokis lin al la universitato de Jena ; ekdocentado estis de la vintra semestro 2011/12 lehrt. Esplortemaro de li enhavas ofte la malfruan antikvan epokon, la migradon de nacioj kaj la antikvan Kaŭkazon. 

## Projektestreco kaj eldonisteco
*2015-2018: *Iberien in der Spätantike. Ein Kleinstaat im Spannungsfeld zweier Imperien* (pri malfruantikva Hispanujo; DFG-projekto)

*2018-2022: *Imperia sine fine? Der römisch-parthische Grenzraum als Konflikt- und Kontaktzone vom späten 1. bis zum frühen 3. Jh. n. Chr.* (reciprokaj rilatoj landlimzonaj inter la Romianoj kaj la Partoj; DFG-projekto)
*2019: engaĝiĝo en la eldonado de la serio "Reiche der Alten Welt – Völker, Länder, Dynastien" de Kohlhammer-eldonejo (kune kun Henning Börm, Udo Hartmann, Sitta von Reden, Roland Steinacher kaj Robert Rollinger)
## Privataĵoj
Stickler anas ĉe la katolikaj studentaj korporacioj *KDStV Gothia Würzburg* kaj *KDStV Ferdinandea (Prag) Heidelberg* ene de CV. Frato lia estas la historiisto Matthias Stickler kies fokusoj ampleksas la Novan epokon kaj la studentan historion. Li edziĝis kaj havas infanon.

## Verkoj (elekto) 
* *„Gallus amore peribat“? Cornelius Gallus und die Anfänge der augusteischen Herrschaft in Ägypten* (=Althistorische Studien der Universität Würzburg, 2). Leidorf, Rahden 2002, ISBN 3-89646-832-4 (bakalaŭriĝfaklaboraĵo, Wúrzburg 1996)
* *Aëtius. Gestaltungsspielräume eines Heermeisters im ausgehenden Weströmischen Reich* (=Vestigia, 54). Beck, München 2002, ISBN 3-406-48853-6 (disertacio, Würzburg 2000) 
* *Die Hunnen* (=Beck’sche Reihe, 2433). Beck, München 2007, ISBN 978-3-406-53633-5 (traduko itala: *Gli Unni*, Il Mulino, Bologna 2009, ISBN 978-88-15-13043-3).
* *Korinth und seine Kolonien. Die Stadt am Isthmus im Mächtegefüge des klassischen Griechenland* (=Klio, supl. NF 15). Akademie-Verlag, Berlin 2010, ISBN 978-3-05-004666-2 (habilitiĝlaboraĵo, Duseldorfo 2009) 

## Eksteraj ligiloj 
* 
* paĝaro altlerneja
* Timo Stickler ĉe *Academia.edu*
*ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
Kategorio:Naskiĝintoj en 1971
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Hôtel des Amériques

***Hôtel des Amériques*** (Hotelo de la Amerikoj) estas franca komedia drama filmo de 1981, reĝisorita de André Téchiné. En la filmo stelulis Patrick Dewaere kaj Catherine Deneuve.

## Intrigo
Iun vesperon en Biarritz, Hélène, kiu estas anestezistino, frapas aŭte Gilles. La akcidento ne estas grava, sed la destini kunigas ilin. Gilles iĝas la amanto de Hélène kiu konfesas al li sian pezan sekreton: la viro kiun ŝi pasie amis dronis antaŭ unu jaro... Neeltenebla pasio stariĝas inter tiu vundita virino kiu aprezas la klimaton de la feriurbo «ekstersezone» kaj tiu viro kiu revas foriri malproksime al la suno. 

## Gektoraro kaj rolularo
* Catherine Deneuve : Hélène
* Patrick Dewaere : Gilles Tisserand
* Étienne Chicot : Bernard
* Sabine Haudepin : Elise Tisserand
* Dominique Lavanant : Jacqueline
* Josiane Balasko : Colette
* François Perrot : Rudel

## Referencoj
* 

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1981
Kategorio:Amaferaj filmoj
Gianni Infantino

**Giovanni Vincenzo "Gianni" INFANTINO** (la 23-an de marto 1970) estas svisa futbalestro de itala origino . Li estis la ĝenerala sekretario de UEFA ekde 2009. La 26-an de februaro 2016, li estis elektita FIFA- prezidanto, anstataŭigante la suspenditan Sepp Blatter . La 16-an de marto 2023 li denove estis elektita kaj daŭre funkcias kiel FIFA-prezidanto ĝis la venontaj elektoj okazontaj en 2027 . En januaro 2020, li estis ankaŭ elektita membron de la Internacia Olimpika Komitato .

## Vivo 
Infantino estis naskita en Brig-Glis al itala familio kiu venis de Kalabrio kaj Lombardio . Li studis juron en Universitato de Friburgo .

Li estis jura konsilisto al pluraj futbalteamoj en la italaj, svisaj kaj hispanaj futbalaj ligoj. Li ankaŭ funkciis kiel la Ĝenerala Sekretario de la Internacia Centro por Sportaj Studoj de la Universitato de Neŭŝatelo en Svislando. En 2000 li komencis labori ĉe UEFA, en diversaj postenoj en la juraj, komercaj kaj profesiaj kampoj. En 2009 li estis nomumita UEFA Generalsekretario.

Komence Infantino deĵoris en la reformkomisiono de FIFA . En 2016 li estis elektita prezidanto de FIFA. En 2023 li denove estos elektita kaj daŭre servos ĝis la venontaj elektoj kiuj okazos en 2027.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe FIFAa retejo

Kategorio:Prezidantoj de FIFA
Kategorio:Italaj entreprenistoj
Kategorio:Svisaj entreprenistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1970
Campanario (stacidomo)

**Campanario** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Campanario en la provinco Badaĥozo, aŭtonoma komunumo Ekstremaduro. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

centra|280ra|eta|Vartenejo

## Vidu ankaŭ 
* Campanario (Badajoz)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Campanario (Badajoz)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Transmetejo

[thumb|Haveno de kompanio Shell por transporto de [benzino]]

**Transmetejo** estas spaco, kiu estas uzata por transmeti ŝarĝon el iu veturilo sur alian.

Kiel unusignifa ekzemplo povas servi ekz. haveno. Tiu ebligas transmeti ŝanĝon el trajnoj aŭ aŭtomobilaj rimedoj en komercajn ŝipojn aŭ male.

Kategorio:Stacioj, haltejoj kaj terminaloj
Kategorio:Ŝarĝtransporto
La forja de un rebelde

***La forja de un rebelde*** (La forĝado de ribelulo) estas romano iom membiografia de la hispana verkisto Arturo Barea, publikigita en la ekzilo de respublikanoj inter 1940 kaj 1945 en Anglio. 

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

Ĝin komponas trilogio dividita de la aŭtoro en tri volumoj, kiuj estis publikigitaj respektive en 1941, 1943 kaj 1946, nome la jenaj:

## *La  forja* (La forĝado, 1941) 
En *La forja* (kies redaktadon la verkisto finigis en Francio en 1939), disvolviĝas la historio de formado kiel persono ĉe la aŭtoro, ĉar la rakonto startas el malriĉa infanaĝo en Madrido, trairas lian studadon en religia lernejo de la kvartalo Lavapiés komence de la 20-a jarcento, en la epoko en kiu lia patrino estis lavistino de militista vestaĵaro en la rivero Manzanares. La romano montras la personan maturiĝon de la protagonisto laŭlonge de variaj laboroj, metilernanto en kelkaj vendejoj, nepagitaj mesaĝisto en banko, patentoficejo kaj aliaj laboroj. Oni montras ankaŭ la evidentajn klasdiferencojn en la socio madrida.

## *La ruta* (La vojo, 1943) 
En *La ruta* oni rakontas la suferojn de la aŭtoro en la Rif-milito dum la epoko de hispana Maroko, kaj epizodojn pri militistoj kiel Francisco Franco kaj Millán Astray. Oni rakontas ankaŭ masakrojn suferitajn ambaŭflanke, pro la nekompetenteco kaj la korupto la hispanaj militestroj en la konflikto, kaj oni priskribas la efikojn okazigitajn pro la katastrofa malvenko ĉe la Batalo de Annual sur la animstato de la aŭtoro. Tiu epoko de la maroka milito ludas gravajn rolojn ankaŭ en verkoj de aliaj verkistoj de la sama generacio, kiuj mem suferis persone la teruron de la milito, kiel Ramón J. Sender, José Díaz Fernández kaj aliaj.

## *La llama* (La flamo, 1946) 
En la lasta parto, Barea rakontas sian vivon dum la Hispana Enlanda Milito ĉefe laŭlonge de la nomita batalo de Madrido. Li estis respondeculo de la servo de cenzuro de la eksterlanda gazetaro, kiu kontrolis la komunikojn de la ĵurnalistoj el la konstruaĵo Telefónica de Gran Vía. Tie li vivis la sieĝon al Madrido kaj la bombardadon kontraŭ la alta konstruaĵo kiu estos ofta celo de la frankista armeo. Antaŭ la malvenko li ekziliĝis al Anglio en 1938.

## Stilo kaj versioj 
En tiu verko estas videblaj, krom la persona rakontaro komuna al la alia samgeneracianoj, du subĝenroj, nome la jenaj: la primilita rakontarto kaj politiko je la puĉoj de Miguel Primo de Rivera kaj la insurekciaj militestroj de 1936, plus la sekvaj atakoj kaj negocado.

La kinreĝisoro Mario Camus adaptis la romanon al televida serio sesĉapitra, samtitolita kaj produktorita de TVE en 1990.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Verkoj pri la Hispana Enlanda Milito
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1941
Kategorio:Libroj aperintaj en 1943
Kategorio:Libroj aperintaj en 1946
Teritorio Fizi

**Teritorio Fizi** estas teritorio en la sudo de la Provinco Suda Kivuo, Demokratia Respubliko Kongo, borde kun la sudkivuaj teritorioj Uvira, Mŭenga kaj Ŝabunda norde, la lago Tanganjiko kaj Tanzanio oriente, kaj la provincoj Tanganjiko sude kaj Maniemo okcidente.

La ĉefaj lingvoj en la teritorio estas Bembe (Ibembe) kaj Svahila. 

Baraka estas la plej grava urbo en la teritorio Fizi.

Kategorio:Teritorioj de Provinco Suda Kivuo
Kategorio:Teritorioj de la Demokratia Respubliko Kongo‎
Le lieu du crime

***Le lieu du crime*** (Krimloko) estas franca drama filmo de 1986, reĝisorita de André Téchiné. En la filmo stelulis Danielle Darrieux kaj Catherine Deneuve.

## Intrigo
En vilaĝo proksime al Garono, Thomas (Nicolas Giraudi), dektrijaraĝa, loĝas kun sia patrino, Lili (Catherine Deneuve), kaj siaj geavoj (Danielle Darrieux kaj Jean Bousquet). Li estas elpelota de sia lernejo, sed denove ŝia patrino sukcesas ekhavi pardonon el la direktoro Sorbier (Jacques Nolot). Lia patro Maurice plue amas sian eks-edzinon kaj revidas filmojn de iamaj feliĉaj tagoj. 

Iam, Thomas, sole biciklinte trafas en izola kabano Martin (Wadeck Stankzac), juna fuĝinto el prizono, kiu petas al li monon per minacoj. Kiam Thomas revenas kunportante iom da mono, li trafas Luc, kolego de Martin multe pli perfortema, kiu klopodas mortigi lin por ke li ne diskonigu ilian ĉeeston. Sed Martin mortigas sian kolegon por savi Thomas, kiu devas teni la sekreton, sed tamen klopodas kunhavi ĝin, sed neniu kredas lin, ĉar li havas reputacion de mitomaniulo. Martin fuĝas al la vilaĝo kaj venas al kafejo de Lili, kiu enamiĝas el li kaj helpas lin trovi dormejon en la hotelo de ŝia amikino Suzanne.

Alice (Claire Nebout), komplico de Luc kaj Martin, venas al tiu, kiu konfesas, ke li devis mortigi Luc. Oni komprenas, ke tiuj marĝenuloj havis amtriopon. Pro amo, Alice, helpas Martin kaŝi la kadavron en tombo de la tombejo. Lili, kiu vidas tiom hazarde, fuĝas sed estas kaptita de Martin kiu murdas ŝin. Antaŭ fari sian solenan komunion, Thomas konfesas ĉion al la pastro Sorbier.

Fuĝinte kun Alice, Martin abandonas ŝin por retrovi Lili, kiu ampasie, decidas forlasi ĉion por foriri kun li. Sed Alice, reveninte kaj kompreninte la aferon, mortigas Martin ĉe Lili, kies amanto li ĵus iĝis. Thomas fuĝanta venas al la aŭto de Alice kaj klopodas starigi rilaton kun tiu nekonatulino kiu povu anstataŭi ŝian patrinon. Sed tiu, malsuprenigas lin kaj memmortigas sin ŝoforante kontraŭ muro. 

## Gektoraro kaj rolularo
* Catherine Deneuve : Aurélie "Lili" Ravenel, patrino de Thomas
* Victor Lanoux : Maurice Ravenel, patro de Thomas
* Nicolas Giraudi : Thomas Ravenel
* Danielle Darrieux : la patrino de Lili
* Jean Bousquet : la patro de Lili
* Wadeck Stanczak : Martin, la fuĝanto
* Jean-Claude Adelin : Luc, la fuĝanto mortigita de Martin
* Claire Nebout : Alice, la komplico de la fuĝantoj
* Jacques Nolot : la pastro Sorbier, direktoro de la lernejo

## Referencoj
* 

Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1986
Kategorio:Amaferaj filmoj
Maĵdal Ŝams

eta|Druze kuirarto en Maĵdal Ŝams
**Maĵdal Ŝams** (, signifante Turo de la Suno; ; ) estas vilaĝo loĝata de Druzoj ĉe la piedo de la Monto Hermono kaj parto de la Golano, kiu estis okupita de Israelo en 1967 kaj aneksita en 1981, sed el la perspektivo de la internacia komunumo restas parto de Sirio. La loĝantaro estas  (en januaro 2022) . La loĝloko situas en alteco de 1120 ĝis 1230 metroj super marnivelo. 

Proksimume  Druzoj vivas en la Golan-montoj, disigitaj trans kvar vilaĝoj, de kiuj Maĵdal Ŝams estas la plej granda kun proksimume  Druzoj . La loĝantoj de Maĵdal Ŝams priskribas sin kiel sirianoj, nur kelkaj akceptis israelan civitanecon . En la filmo *The Syrian Bride* de Eran Riklis, la loka landlima problemo estas diskutita.

La araba nomo Majdal Shams venas de la aramea "suna turo" - pro la alteco de la vilaĝo, la radioj de tagiĝo lumigas ĝin unue. La vilaĝo estis fondita en 1595 fare de pluraj Druzoj familioj. En la pasinteco, alaŭitoj kaj kristanoj ankaŭ vivis ĉi tie , sed nuntempe la loĝantaro estas ĉefe Druzoj. 

La 27-an de julio 2024, kiel rezulto de raketa atako de Hizbulaho, unu el la raketoj rekte trafis futbalkampon, mortigante 14 homojn, inkluzive de adoleskantoj, kaj vundante 34 homojn .

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Druzoj
Bejt Ĵan

**Bejt Ĵan** (: ; ) estas vilaĝo de druzoj sur Monto Meron en la Norda distrikto de Israelo . 

Ĝi situas ĉirkaŭ 15 kilometrojn nordoriente de Karmi'el kaj 10 kilometrojn sude de la limo kun Libano sur la monto Meron. Ĉe 940 metroj super mara nivelo, Bejt Ĵan estas unu el la plej alte loĝata lokojn en la lando. Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La unua mencio de Bejt Ĵan povas esti devenita de la 11-a jarcento. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Palestino Memorita Bajt Ĵan 
* Enketo de Okcidenta Palestino, Mapo 4: IAA, Wikimedia commons

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Israelo
Kategorio:Druzoj
Artileria turniĝonta turo

[thumb|Objekto [K-S 22 Horymír de fuortaro Bouda por lokigo de blenda turo - kiel ununura, al kiu ne estis enbetonigita ŝakto]]
[thumb|Objekto [Hůrka (artileria fuortaro)#La artileria turniĝonta turo K-S 12 "Na kótě"|K-S 12 Na kótě de fuortaro Hůrka por lokigo de blenda turo  - kun enbetonigita ŝakto]]
**Artileria turniĝonta turo** estas ferbetona objekto konstruita enkadre de fortikaĵoj. Temis pri elŝovonta kaj enŝovonta turo, kiu povis rotacii ĉirkaŭ sia akso kaj koncentri sian pafforton en ĉiuj direktoj.

## En la ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj 
Enkadre de ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj ĝi estis konsiderata kiel plej grava konsisto de artileria fuortaro. Ĝi estis konstruita aŭ planita en ĉiuj fuortaroj, en Stachelberg eĉ en du ekzempleroj kaj en Adam. Ĝia ĉefa tasko estis gvidado de malproksimaj pafadoj en ĉiuj direktoj, krom alia plenigi pafadon de artileriaj fuortoj aŭ fari ŝirmana pafadon por linio de infanteriaj fuortoj. Lokigi artileriajn turojn projektantoj kalkulis proksime de montopintoj, sed kutime ne rekte sur ili. Kaŭzo estis ne limigi pafadventumilon de la turo kaj samtempe malebligi ekceligon fare de malamika artilerio.

La turo konsistis el du partoj: el ferbetona objekto kaj la propra blenda turo, kiu estis enprofundigita en ŝakto interne de la objekto. La blendan parton kreis moviĝema kaj firma partoj. La firma parto estis produktita el ŝtalo kun dikeco 175-450 mm, la moviĝema parto estis kreita de porpafista ĉambro, kontraŭpezo kaj du liftoj. La kompleta blenda parto pezis 440 tunoj - 120 tunoj la moviĝema parto, 180 tunoj la blenda parto kaj 120 tunoj la kontraŭpezo.

Sur la plafono de la objekto estis lokigitaj unu, du aŭ neniu blenda kloŝo destinita por observado kaj defendon de senpera ĉirkaŭaĵo de la objekto.

Movon de la turo estis farita helpe de elektromotoroj. Okaze de bezono eblis la turon priregi kaj movigi ankaŭ permane. 

Planita armilaro de la turoj estis duopo de 10cm haŭbizo mod. 38. En aŭtuno de la ajro 1938 estis en pilzena Škodovka eklaboritaj du prototipoj, kiuj estis finitaj nur dum la dua mondmilito. Post ĝia finigo en la ĉeĥoslovaka teritorio troviĝis sole unu ekzemplero. Tiu estis metita en pionirara deponejo en Pardubice kaj poste, kiam konsideroj pri konstruado de artileria fuortaro en Slavkova arbaro ne estis realigitaj, ĝi estis en la jaro 1963 malmuntita.
La alia prototipo estis jam dum la milito transportigita al provoj en Regnon kaj ĉirkaŭ la jaro 1945 ĝi onidire troviĝis sur teritorio de soveta okupacia zono.

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri ĉeĥoslovakaj fortikaĵoj 


Kategorio:Ĉeĥoslovakaj pezaj fortikaĵoj
Moŭafak Tarif

Ŝejĥo **Moŭafaq TARIF** (; , naskita julio 1963, en Ĵulis) estas la kadio (spirita gvidanto) de la Druzoj en Israelo .

Ekde 1753, lia familio estis la spirita gvidanto de la Druzoj. En 1993 li heredis sian oficon de sia avo Amin Tarif .

En siaj politikaj deklaroj li sekvas israelan politikon atente. En januaro 2004, li subskribis deklaron kun la urbestro de Ŝefaram igante la ne-judajn civitanojn de Israelo respekti kaj observi la Sep Leĝojn de Noa . 

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1963
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Druzoj
Kategorio:Klerikoj
Ĥurfejŝ

**Ĥurfejŝ** (: ; ; signifante lakta kardo  aŭ eble de "serpento" ) estas druza loĝloko en la Norda Distrikto de Israelo. En 2022 ĝi havis loĝantaron de .

Situante apud Kibuco Sasa kaj Monto Zvul. La vilaĝo ricevis statuson de municipo en 1967.

La plej multaj el la loĝantoj de la vilaĝo estas Druzoj , kvankam ekzistas kelkaj katolikaj araboj kaj kelkaj sunaistoj . Proksime de la vilaĝo estas la tombo de la Druzo profeto Nabi Sabalan, kie ĉiujare la 10-an de septembro, la Druzoj kolektas kaj festas la ferion de Nabi Sabalan.

Monumento al kolonelo Nabya Mar'i, kiu mortis en la Gaza Sektoro la 27-an de septembro 1996, estis konstruita en la vilaĝo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* De Brazilo al Ĥurfejŝ: Renkontu la unuan Druzan Soldaton 
* Bonvenon al Ĥurfejŝ
* Enketo de Okcidenta Palestino, Mapo 4: IAA, Wikimedia commons

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Israelo
Kategorio:Druzoj
Preĝejo piaristaj martiroj (Szeged)

La **paroĥa preĝejo piaristaj martiroj** estas religia konstruaĵo en urbo Szeged (Hungario).

## Historio 
La piaristoj ne povis reakiri sian iaman lernejon en Szeged depost fino de la socialismo (1990), tial ili komencis konstrui novan kompleksan konstruaĵon ĉe moderna loĝkvartalo. Ĝi konsistas el sesjara mezlernejo, internulejo, monaĥejo, kirko kaj subĉiela sportejo. La didomo estis konstruita honore al la 13 hispanaj piaristaj martiroj ekzekutitaj en la Hispana Enlanda Milito kaj beatigitaj en 1995. La preĝejo mem konstruiĝis en la jaroj 2000 kaj 2001.

## Konstruaĵo 
La kirko kontaktiĝas kun la mezlernejo kaj monaĥejo. Anstataŭ sonorilturo estas "sonorilmuro". La enirejo situas ĉe la mezlernejo. La navo estas malsimetria, eĉ la orgeno estis metita en la angulo de la galerio. La navo ricevas lumojn el ĉiuj 4 muroj, sed la fenestroj estas malsamaj. La internaj muroj estas nekutime blankaj, sed ekzistas 3 grandaj murpentraĵoj faritaj inter 2001-2004. Ilia temo estas la 13 martiroj, Jozefo Kalasancio kaj piaristo Jeromos Tarnóczi, kiu flegis malsanulojn en 1738 en Szeged.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Szeged
Szeged
Ĵulis

**Julis** (; ) estas druza vilaĝo kaj municipo en la Norda Distrikto de Israelo . En 2022 ĝi havis loĝantaron de . Ĵulis akiris statuson kiel loka municipo en 1967.

Ekde 1753, la loka Tarif-familio estas la spirita gvidanto de la Druzoj. Amin Tarif (1898-1993) kaj lia nepo Moŭafak Tarif estas precipe konataj.

## Vizitindaĵoj 
* Tombo kaj monumento de ŝejko Amin Tarif
* Druzo Loka Muzeo
* Ĝardeno *El Mona*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Enketo de Okcidenta Palestino, Mapo 3: IAA, Wikimedia commons
* Mapo, 1946
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Israelo
Kategorio:Druzoj