open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Boabdilo

**Abū ʿAbd Allāh Muḥammad b. ʿAlī (أبو عبد الله محمد ابن علي)** estis la lasta reĝo de la Regno de Granado, konata kiel **Muḥammad la 11-a** (estis la dek unua sultano kiu havis la nomon Muḥammad), membro de la nazaria dinastio, nomata de la kristanoj **Boabdil** aŭ **Boabdil la Juna** kaj populare konata en lia epoko per la surnomo *الزغابي Al-Zugabi*, "la Malfeliĉa". Boabdilo n. en (Granado en 1459? kaj m. en Fezo en 1533).

Laŭ tre konata legendo de Andaluzio kies vereco ne eblas konfirmi en skribaĵoj, post la foriro de Granado survoje al la ekzilo en Alpujarras, en monteto la reĝo elturnis sian kapon por vidi la urbon lastafoje kaj ploris, aŭskultante de sia patrino la sultanino Aiŝa la vortojn *"ploru kiel ino kion vi ne sciis defendi kiel viro"*. Pro tio la monteto ricevis la nomon *Ve-spiro de la maŭro*.

En sia ekzilo en Alpujarras, la sultano instaliĝis en la almeria vilaĝo Laujar de Andarax kiu estis lia lasta rezidejo en Iberio ĝis la definitiva foriro al Afriko.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1459
Kategorio:Mortintoj en 1528
Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Reĝoj
Kategorio:Sultanoj
Nazaria Granada Reĝlando

La **Nazaria Granada Reĝlando** (oficiale sultanlando) estis islama ŝtato de la Mezepoko, kiu situis en la sudo de Iberio, kun la ĉefurbo en Granado. Ĝi estis fondita en 1238 de la nazaria Mohamed-Ben-Nazar, ĝia lasta reĝo Boabdilo la Juna, venkita de la Katolikaj Gereĝoj la 2-a de januaro 1492 post la okupado de la urbo Granado, kiu metis finon al la Milito de Granado. Post tio ĝi estis definitive aneksita al la Regno de Kastilio kiel kristana regno. La nazaria regno de Granado estis la lasta ŝtato de al-Andalus.

La Regno de Granado estis formata de la nunaj provincoj de Andaluzio Kordovo, Sevilo, Ĥaeno, Kadizo, Almerio, Malago kaj Granado, sed kun la paso de la tempo kaj la kristanaj konkeroj ĝi reduktiĝis kaj en la 15-a jarcento ĝi nur konsistis el la nunaj provincoj Granado, Almerio kaj Malago. La regno estis dividita en teritoriaj kaj administraj distriktoj, nomataj taĥaoj. La landlimo inter la regno de Granado kaj la teritorioj de la regno de Kastilio estis konata kiel la Maŭra Bando, en la hispana *frontera* kaj pro tio ankoraŭ ĉefe en la nuna Kadizo, estas multaj urboj kaj vilaĝoj kiuj havas tiun vorton en la dua parto de la nomo, ekzemple Jerez de la Frontera, Chiclana de la Frontera, ktp.

Granado fariĝis en la 14-a kaj 15-a jarcentoj unu el la plej prosperaj urboj de Eŭropo, ruinigita post la krizo de la 14-a jarcento. Ĝi estis unuaranga komerca kaj kultura centro kaj eĉ havis ĉ. 165.000 loĝantojn, kaj ankoraŭ konserviĝas gravaj konstruaĵoj de tiu brila epoko kiaj la Alhambra kaj la Ĝeneralifo.

Aliaj gravaj urboj de la regno estis Almerio, kvankam ĝia splenda periodo estis en la 11-a kaj 12-a jarcentoj dum regado de la tajfoj. La komarko Alpujarras, eĉ se ne havis gravan urbon, estis tre loĝata regiono kaj tre grava ekonomie por la regno, tiu situacio restis ĝis la ribelo de 1568 multe post la definitiva forigo de la regno, post kiu la plimulto de la islama loĝantaro devis forlasi la komarkon.

Ekzistas malmultaj datumoj pri la organizado de la nazaria ŝtato kaj la institucioj, kvankvam verŝajne Alhamar elektis la saman organizon ekzistinta dum la Kaliflando de Kordovo: veziroj, kadioj, fiskaj agentoj kaj super ĉiuj aliaj, la maliko.

Kategorio:Islamo
Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Al-Andalus
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Emirlandoj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1230-1239
Kategorio:Aperis en 1238
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1490-1499
Kategorio:1492
Zoltán Székely Szabó

**SZÉKELY SZABÓ Zoltán** [se:kej sabo:] estas rumanuja hungara aktoro, verkisto naskiĝinta la 26-an de aŭgusto 1949 en Râciu.
 
## Biografio
Zoltán Székely Szabó finis en Szentgyörgyi István Színművészeti Intézet en 1976. Inter 1976 – 86 li estis ano de la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház. Ekde 1986 li vivas en Vieno. Li estas kunlaboranto de la hungarlingva gazeto *Bécsi Napló* de Vieno.

## Verkoj
**Volt egyzser egy társulat* (memuaro en propra eldono);?
**Egy nemzedék két felvonásban*;
**Bécsi magyar színházasdim*;
**Tutuka, avagy az utolsó Szabó*, 2009.
**Szerencsés jó estét kívánok e háznak...* – Széllyes Sándor emlékezete, kun lumbildoj kaj  KD-suplemento, Kriterion Könyvkiadó, 2013.
**Egy nemzedék három felvonásban* – okdeksep intervjuoj kun transilvaniaj hungaraj aktoroj.  Kriterion Könyvkiadó, 2013.

## Pli gravaj roloj
*Terge (Tamási Á.: Hegyi patak); 
*Balthazár (Deák T.: Hadgyakorlat); 
*Kalabuskin (Erdmann: Memmortiganto [Самоубийца]); 
*Szoljonij (Ĉeĥov: Tri fratinoj); 
*Polgár Ferenc (Csurka I.: Házmestersirató); 
*XX. (Mrożek: Emigrantoj).

## Fontoj
*Magyar színházművészeti lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Maliko

**Maliko** estas la esperantigo de **Malik** (ملك) kio signifas "reĝo" en la araba, ankaŭ ekzistanta en aliaj lingvoj de Oriento kiu prunteprenis ĝin el la araba, eĉ kun derivitaj signifoj. Aliaj variantoj por la vorto **malik** estas **Malek** kaj **Melik**.

Baze, Maliko estas la monarko, kiu regas regnon (kiu nomiĝas *mamlaka*); tamen, la vorto ankaŭ estas uzata por malpli altaj gvidantoj, kiel en Sahib al-Mamlaka, aŭ tribestroj (kiel en la paŝtoa). Tiu ĉi vorto ankaŭ estas unu el la 99 titoloj de Dio en Islamo *al-Malik* (La Reĝo).

## Vidu ankaŭ 
### Familinomo 
* Charles Malik (1906-1987), libana diplomato, politikisto kaj universitatano.

### Antaŭnomo 
* Malik Bendjelloul (1977-2014), sveda reĝisoro kaj dokumenta filmisto.
* Malik Chibane (1964-), franca scenaristo, reĝisoro kaj filmproduktisto.
* Malik ibn Anas (711-795), islama teologo kaj juristo.
* Malik Zidi (1975-), franca aktoro.
* Malika Ménard (1987-), 80-a *Miss France* (Fraŭlino Francio) en 2010.

## Notoj 
Kategorio:Arabaj vortoj
Kategorio:Islamo
Kategorio:Nobelaj titoloj
Kategorio:Soldataj rangoj
Kategorio:Reĝaj titoloj
Kategorio:Islama terminaro
Dunjejo

**Dunjejo** estas la esperantigo de la araba vorto دنيا (dunjā); signifoj: mondo; maltransejo. La vorto estas uzata ĉefe en la sufiisma literaturo. La malo de dunjā estas الآخرة‎ (al-āḫira), la transejo. Dunjā kaj la turka formo Dünya estas ankaŭ uzataj kiel virinaj personaj nomoj.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Arabaj vortoj
Kategorio:Islamo
Kategorio:Islama terminaro
Salivacidoj

eta|dekstra|N-acetila neŭraminacido bildigita en "seĝa konformacio"
eta|dekstra|N-acetila neŭraminacido bildigita en "Haworth-formulo"
**Salivacidoj** (aŭ neologisme **sialacidoj**, de la greka vorto σίαλον [sialon] por salivo) estas la grupiga nomo por la *N*- kaj *O*-derivaĵoj de la neŭraminacido. Ofte oni aparte nomas la en homoj troveblan N-acetilan neŭraminacidon (*NeuNAc* aŭ *NANA*) "salivacido", sed fakte la nomo ankaŭ ampleksas plurajn plivajn neŭraminacidajn derivaĵojn, ekzemple la en musoj troveblan N-glikolilan neŭraminacidon. Tamen konstateblas ke la N-acetila neŭraminacido estas la senkonkompare plej ofta variaĵo.

La N-acetila neŭraminacido estas grava ero de la tiel nomataj aminosukeroj, kiuj gravas por ĉelaj interagoj. Interalie ili servas por la protekto de proteinoj kontraŭ la malkonstruigo fare de proteasoj.

Kiel natura konstruero ili aperas en glikoproteinoj kaj gangliosidoj, aparte en glandaj sekreciaĵoj, ĉelaj membranoj kaj sango. Aktuala ekzemplo por ilia signifo estas la de la salivacidoj variigitaj neŭraminidaso-inhibiciiloj *Zanamiviro* kaj *Oseltamiviro*, kiuj uzatas kiel medikamentoj kontraŭ influenco, ekzemple kadre de la gripa epidemio de Meksiko 2009.

Kategorio:Karbonhidrata kemio
Kategorio:Sukeraj acidoj
Kategorio:Monosaĥaridoj
Fischbach-Göslikon

## Pri la komunumo 
** Fischbach-Göslikon** estas komunumo en la distrikto Bremgarten de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1389 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Fischbach-Göslikon situas ĉe la okcidenta bordo de la rivero Reuss ĉe la orienta deklivo de la montoĉeno *Wagenrain*. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Fischbach kaj Göslikon, kiuj kunkreskis dum la lastaj jaroj. En la sudo de la komunumo en la arbaro de Bremgarten troviĝas la lageto *Fischbacher Mösli*, kiu havas longecon de 280 m kaj larĝecon de proksimume 100 m kaj kiun ĉirkaŭas larĝa kano-zono.

De la komunuma areo de 3,07 km² 0,6 km² estas kovrivtaj de arbaro kaj 0,52 de setlejoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 445 m s.m. je loko, kiu nomiĝas Obermatten, ĝia plej malalta punkto situas je 2,54 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Reuss.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Fischbach-Göslikon limas en nordo al Künten, en oriento al Eggenwil, en sudoriento al Bremgarten, en sudokcidento al Wohlen, kaj en okcidento al Niederwil.

## Trafiko 
eta|maldekstra|150ra|Benzinejo ĉe la kantona ĉefvojo
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Brugg al Bremgarten. Per poŝtaŭtolinio Fischbach-Göslikon estas konektita kun Baden kaj Bremgarten. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn norde en Dättwil.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Fischbach kaj Göslikon datiĝas el la jaro 1048 kiel *Visbach* kaj *Göslichoven* okaze de la beno de la preĝejo.

En mezepoko Fischbach kaj Göslikon estis sub habsburga regado. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Fischbach kaj Göslikon estis atribuitaj al la voktejo Hermetschwil en la Libera Distrikto, kiu troviĝis sub komunuma regado de la membroj de la Svisa Ĵurkomunumo.

Okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Argovio estis liberigita. Fischbach kaj Göslikon tiam estis kunigita al unu politika komunumo kaj atribuitaj dum la tempo de la Helveta Respubliko al la tiama Kantono Baden. En la jaro 1803 la komunumo estis integrita al la distrikto Bremgarten de la nova Kantono Argovio. La civitano-komunumoj restis ankoraŭ apartaj ĝis la jaro 1997.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Fischbach

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Fischbach-Göslikon
* Fischbach-Göslikon en la Historia Leksikono de Svislando
Pavlo (serba patriarko)

Lia beateco, patriarko **Pavlo** aŭ **Paŭlo** (serbe: ***Павле, Pavle***; naskiĝis la  en Kućanci ĉe Donji Miholjac en Kroatujo; mortis la  en Belgrado; naskiĝinta **Gojko Stojčević**) estis de 1990 ĝis sia morto en 2009 metropolito de Belgrado kaj Karlovci, ĉefepiskopo de Peć kaj serba patriarko.

## Verkoj 
Interalie:
* *Pitanja i odgovori čtecu pred preoizvodstvom* (1988)
* *Devič, manastir Svetog Joanikija Devičkog* (Devič, la monaĥejo de sankta Johano de Devič; 1989)
* *Molitve i molbe* (Preĝoj kaj petoj; 1990)
* *Da nam budu jasnija neka pitanja naše vere, I, II, III* (Por ke iĝu pli kompreneblaj iuj demandoj pri nia kredo, I, II, III; 1998)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de serbaj ortodoksaj patriarkoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Patriarkoj
Kategorio:Ortodoksaj episkopoj
Kategorio:Serba ortodoksa eklezio
Kategorio:Serboj
Kategorio:Viroj
Lehel Kádár

**KÁDÁR Lehel** estas hungara ĵurnalisto kaj verkisto naskita la 8-an de januaro 1884 en Temeŝvaro kaj mortinta la 8-an de aprilo 1935 en Budapeŝto.

## Biografio
Lehel Kádár pristudis juron en Budapeŝto. Li estis ekde 1909 ĵurnalisto kaj li laboris ĉe pluraj ĉefurbaj ĵurnaloj. Li estis unu el plej famaĉaj rasdefendaj ĵurnalistoj.

## Verkoj pli gravaj
**A három galamb* (romano, Bp., 1918);
**A bagdadi vasút* (romano, Bp., 1919);
** A máriás tallér* (Bp., 1920).

## Fontoj
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Oseltamiviro

**Oseltamiviro** estas medikamento el la grupo de la neŭraminidaso-inhibiciiloj, kiuj taŭgas por terapiado de virusa gripo (influenco) en infanoj ekde la aĝo de unu jaro kaj en plenkreskuloj kun simptomoj tipaj por virusa gripo, kaj same taŭgu por prevento de malsaniĝo post ebla kontakto de infektito, en la sama homgrupo de infanoj ekde aĝo de unu jaro kaj plenkreskuloj. La substanco estas variaĵo el la grupo de salivacidoj.

## Spezo kaj uzo 
La medikamento produktatas de la kemia konzerno Hoffmann-La Roche sub la komerca nomo *Tamiflu®*. Ĝi en plej multaj landoj nur post dono de kuracista recepto aĉeteblas en apotekoj. En la kazoj de vasta gamo de gripaj malsanoj inkluzive de la tiel nomata birda gripo kaj de la gripa pandemio de 2009, ĝi malfortigas la simptomon, sed ne sanigas. Kaŭzo estas, ke la substanco ja malhelpas la plimultiĝon de la virusoj en la korpo, sed ne malaktivigas aŭ mortigas la virusojn.

## Vidu ankaŭ 
* Zanamiviro
* Rimantadino

Kategorio:Medikamentoj
Katedralo de Oviedo

eta|dekstra|300px|Katedralo de Oviedo
 
La **Katedralo de Oviedo** hispane *Santa Iglesia Basílica Catedral Metropolitana de San Salvador de Oviedo* estas katedralo el stilo ĉefe gotika kiu troviĝas en la urbo Oviedo, Asturio, Hispanio. Ĝi estas konata kiel *Sancta Ovetensis*, reference al la kvalito kaj kvanto da relikvoj kiujn ĝi enhavas. En la 15-a jarcento disvastiĝis adaĝo laŭdante la kvar hispanajn katedralojn kiu estis konsiderataj la plej belaj. Tiu adaĝo estis en la latina lingvo kaj ĝi diris: *Sancta Ovetensis, pulchra Leonina, dives Toledana, fortis Salmantina *.
 
Ĝi estis ekkonstruata fine de la 13-a jarcento komencante en la kapitulejo kaj la klaŭstro, kaj la konstruado daŭris tri jarcentojn ĝis la finkonstruo de la sonorilturo meze de la 16-a jarcento. Poste estis aldonataj la absida koridoro en la 17-a jarcento krom diversaj kapeloj aneksitaj al la flankaj navoj.

La katedralo troviĝas en la loko de la antaŭa katedrala komplekso de la 9-a jarcento el antaŭromanika stilo, kelkaj el tiuj konstruaĵoj ankoraŭ ekzistas. Pro tio ĉi kaj la jarcentoj bezonataj por ĝia konstruo, ĝi havas strukturojn el diversaj stiloj: romaniko, renesanca arkitekturo kaj baroko

La Sankta Ĉambro, de la 9-a jarcento estis deklarata Monda heredaĵo de Unesko kaj ĝi gastigas la plej ĝuindajn juvelojn de la katedralo: la krucoj de la Venko kaj de la Anĝeloj, simboloj de Asturio kaj de Oviedo respektive, la Skatolo de Agatoj kaj la Sankta Kofro kiu enhavas grandan nombron de relikvoj inter kiuj elstaras la Sankta Mortotuko.

En la romano La Regenta de Leopoldo Alas la unua ĉapitro prezentas eklezian gravulon, kiu estos unu el la du ĉefaj roluloj de la verko, spionante per lorno el la turpinto ĉu ĉiu loĝanto (ĉefe loĝantino) respektas la "malpermesitan" horon de la siesto kaj ne surstratiĝas.

Kategorio:Asturio
Kategorio:Gotikaj katedraloj en Hispanio
Malnova Katedralo de Salamanko

eta|200px|dekstra|Malnova katedralo de Salamanko

La **Malnova Katedralo de Sankta Maria** estas unu el la du katedraloj de Salamanko. Fondata de la episkopo Jerónimo de Perigord, ĝi estis ekkonstruita en la unua kvarono de la 12-a jarcento ĝis la 14-a jc. el romanika kaj gotika stilo. La konstruado estis finita danke al la akceliĝo donata de la episkopo Alfonso Barasaque. Ĝi estas dediĉita al Sankta Maria de la Seĝo.

Kategorio:Salamanko
Kategorio:Katedraloj en Hispanio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en la 14-a jarcento
Kategorio:Romanikaj katedraloj en Hispanio
Kategorio:Gotikaj katedraloj en Hispanio
Norda nigra muŝkaptulo

La **Norda nigra muŝkaptulo** (***Melaenornis edolioides***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas foje lokata en la genro *Dioptrornis* anstataŭ *Melaenornis*.

Estas insektomanĝanta specio kiu loĝas en tropika Afriko el Senegalio orienten al Etiopio kaj suden al Kongo kaj Tanzanio.

La Norda nigra muŝkaptulo troviĝas en humidaj arbaraj areoj kaj terkultivejoj. Ili nestumas en asbotruo aŭ reuzas la malnovan neston de alia specio; la ino demetas 2 aŭ 3 ovojn. Reproduktado okazas dum la pluvsezono.

La Norda nigra muŝkaptulo estas 20&nbsp;cm longa. Ĝi estas granda rektastarema **tre longvosta muŝkaptulo**. Plenkreskuloj estas **tutnigraj**. Junuloj estas nigrecbrunaj kun sablokolora skvameco.

La longa kvadratfina vosto helpas kiel distingilo de tiu specio el du aliaj tutnigraj insektovoraj birdoj, nome la Forkovosta dikruro kaj la pli mallongvosta kaj ruĝokula Kvadratvosta dikruro.

Tiu muŝkaptuledo havas simplan muzikecan kanton kaj fajnan alvokon *cii-ŭiii*.

## Referencoj 
* IUCN2006, BirdLife International, 2004, 51657,  Melaenornis edolioides, 6a Majo 2006. MAlplej zorgiga.
* *Birds of The Gambia* de Barlow, Wacher kaj Disley, ISBN 1-873403-32-1

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Suda nigra muŝkaptulo

La **Suda nigra muŝkaptulo**, *Melaenornis pammelaina*, estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas foje lokata en la genro *Dioptrornis* anstataŭ *Melaenornis*. Ĝi estas indiĝena de Afriko sude de la baseno de la rivero Kongo.

Plenkreskuloj de tiu specio estas **tutnigraj**, kiel tiuj de la tre proksima parenco la Norda nigra muŝkaptulo, sed tiu ĉi specio estas pli diketa kaj mallongvosta ol la norda samgenrano.

Tiu specio havas grandan teritorion de ĉirkaŭkalkulita etendo de 4,200,000 km². La tutmonda populacio ne estis ĉirkaŭkalkulita.

## Referencoj 
* IUCN2006, BirdLife International, 2004, 51658, Melaenornis pammelaina, 14a Junio 2007. Malplej zorgiga.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Flavokula muŝkaptulo

La **Flavokula muŝkaptulo**, *Melaenornis ardesiacus*, estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas foje lokata en la genro *Dioptrornis* anstataŭ *Melaenornis*. Ĝi estas indiĝena de Afriko.

Plenkreskuloj de tiu specio estas **tutnigraj**, kiel tiuj de la Norda kaj Suda nigra muŝkaptulo, sed tiu ĉi specio montras tre rimarkindan **flavan okulringon** kio nomigas la specion. Ĝi estas krome pli mallongvosta ol la Suda nigra muŝkaptulo, sed ne tiom kiom la norda samgenrano.

## Referencoj 
* IUCN2006, BirdLife International, 2004, 51659, *Melaenornis ardesiacus*, 14a Junio 2007. Malplej zorgiga.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Hidalgo (apartigilo)

**Hidalgo** povas esti:

* Hidalgo estis malalta rango de nobelo de Hispanio.

## Geografiaj lokoj
* Hidalgo (Meksiko), meksika subŝtato 
* Hidalgo (Coahuila), komunumo kaj ties ĉefa urbo en la meksika subŝtato Coahuila 
* Hidalgo (Durango), komunumo en la meksika subŝtato Durango kaj ties ĉefa urbo *Villa Hidalgo*
* Hidalgo (Michoacán), komunumo kaj ties ĉefa urbo en la meksika subŝtato Michoacán
* Hidalgo (Nuevo León), komunumo kaj ties ĉefa urbo en la meksika subŝtato Nuevo León
* Hidalgo (Tamaulipas), komunumo kaj ties ĉefa urbo en la meksika subŝtato Tamaulipas
* Villa Hidalgo (Jalisco), komunumo kaj ties ĉefa urbo en la meksika subŝtato Jalisco
* Villa Hidalgo (Oaxaca), komunumo kaj ties ĉefa urbo en la meksika subŝtato Oaxaca

## Personoj
* Anne Hidalgo, franca politikistino
* David Hidalgo, usona muzikisto
* Giovanni Hidalgo, muzikisto de Porto-Riko
* Miguel Hidalgo, militisto kaj pastro de la Nova Hispanio

## Aliaj
* 944 Hidalgo, asteroido
Granados

**Granados** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Granados. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26028. **Granados** signifas en la hispana "Granatarboj", sed ankaŭ estas komuna familinomo.

## Geografio 
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1150 loĝantojn. El tiuj estis 595 viroj kaj 555 virinoj. La komunumo havas surfacon de 361,3&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 540 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 486&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 917 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 882 scipovis legi kaj skribi kaj 34 personoj estis analfabetoj. Do 3,71 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1135 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Granados  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Sonora
Ĉokolada muŝkaptulo

La **Ĉokolada muŝkaptulo** (***Melaenornis chocolatinus***) estas malgranda paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas foje lokata en la genro *Dioptrornis* anstataŭ *Melaenornis*. 

Ĝi estas **malhelbruna** (de kio devenas kaj la komuna nomo kaj la latinigita scienca nomo de la specio) supre (pli malhela en flugiloj kaj vosto), pli sablokolora sube. En la malhela kapo elstaras mallarĝa hela okulringo.

Ties natura habitato estas arbaroj kaj farmoj en la altaj teroj de Eritreo kaj Etiopio.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Dioptrornis chocolatinus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Bogdása

**Bogdása** [bogdAŝa] (kroate **Bogdašin**) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
eta|maldekstre|Blazono de Bogdása
eta|Ĉefvojo en Bogdása

## Bazaj informoj 
* Areo: 21&nbsp;km²
* Loĝantaro: 300
* Poŝtkodo: 7966
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Bogdása situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Villány-Barcs, kiu ĝis 2007 funkciis. Sellye troviĝas 6, Szigetvár 24, Szentlőrinc 29, Pécs 51 km-ojn for.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1266. Dum la turka erao la komunumo senhomiĝis, en la 19-a jarcento germanoj kaj sudaj slavoj refondis la vilaĝon. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Bogdása migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Bogdása) el la 15-a jarcento, en 1748 barokigita
* kalvinana klasikisma preĝejo de 1834
* Nacia parko Danubo-Dravo

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Nusa Dua

eta|dekstra|Nusa Dua
eta|dekstra|Plaĝo de Nusa Dua
eta|PNusa Dua
**Nusa Dua** estas vilaĝo en la sudo de la insulo Bali, Indonezio. Ĝi situas ĉirkaŭ 25 kilometrojn for de ĉefurbo de Bali Denpasar. Temas pri nura turisma vilaĝo. Estas pluraj hoteloj de alta kategorio kaj de la luksa kategorio.

## Retpaĝo 
* Informoj pri Nusa Dua (germane)

Kategorio:Indonezio
Drávafok

**Drávafok,** kroate **Fok** aŭ *Fokrta* estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
[eta|300ra|Neuzita [stacidomo de Drávafok]]

## Bazaj informoj 
* Areo: 24 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 510
* Poŝtkodo: 7967
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Drávafok situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Villány-Barcs, kiu ĝis 2007 funkciis. Sellye troviĝas 9, Szigetvár 23, Szentlőrinc 30, Pécs 52 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1257 en formo *"Fukó"*. Dum la turka erao la komunumo ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 la kroatoj havis 4 %-ojn.

En Drávafok migra poŝto servas.

## Famuloj 
En Drávafok naskiĝis kalvinana pastro Sándor Csikesz.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1861
* romkatolika preĝejo de 1949
* kastelo de Bittó de 1896
* nobeldomo de Fodor

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Kákics

**Kákics** [kAkiĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono *Suda* Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Sellye.

## Bazaj informoj 
* Areo: 15 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 7958
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Kákics situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ nefunkcianta fervojo Sellye–Szentlőrinc. Sellye troviĝas 5, Szigetvár 20, Szentlőrinc 22, Pécs 43 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1410 laŭ tiama hungara ortografio *"Kakych"*. Dum la turka erao la komunumo ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo el la 18-a jarcento, en 1836 klasikismiĝis

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
András Csiky

**CSIKY András** (pr. ĉiki) estas rumanuja hungara aktoro naskita en Odorheiu Secuiesc la 25-an de aŭgusto 1930, morto 13-an de januaro 2024.

## Biografio 
András Csiky estis fondintano de la de tatro de Baia Mare (Nagybányai Állami Magyar Színház), inter 1960 kaj 1969 li estis direktoro de la teatro de Satu Mare. Ekde 1977 li estis ano, eterna ano de la teatro de la Kolozsvári Állami Magyar Színház. En 2021 li ricevis premion Kossuth.

## Roloj plej gravaj 
* Hamlet, Horatio (Shakespeare: Hamlet),
* Romeo, Lőrinc barát (Shakespeare: Rómeó és Júlia),
* Jacques (Shakespeare: Ahogy tetszik),
* Pandarus (Shakespeare: Troilus és Cressida),
* Prospero (Shakespeare: A vihar),
* Trigorin, Dorn (Ĉeĥov: A sirály),
* Sabelszkij (Csehov: Ivanov),
* Gajev (Csehov: Cseresznyéskert),
* Ruy Blas (Victor Hugo: Ruy Blas),
* Peter (Goodrich-Hackett: Anna Frank naplója),
* Higgins (Shaw: Pygmalion),
* Bolkonski (Tolsztoj–Piscator: Háború és béke),
* Szakmáry Zoltán (Móricz: Úri muri)
* Becket (Anouilh: Becket),
* Caligula (Camus: Caligula),
* Henrik (Pirandello: IV. Henrik),
* Helmer (Henrik Ibsen: Nóra),
* Tartuffe (Molière: Tartuffe),
* Káin (Sütő: Káin és Ábel),
* Báró (Gorkij: Éjjeli menedékhely),
* Stomil (Mrozek: Tangó),
* Ma üzletvezető (Gao Xi-Jien: A buszmegálló),
* Barakiás (Székely János: Caligula helytartója),
* Az öreg cseléd (Camus: A félreértés),
* Molière (Bulgakov: Képmutatók cselszövése),
* Nagg (Beckett: A játszma vége),
* Apa (Lorca: Vérnász),
* Faustus (Marlowe: Doktor Faustus tragikus históriája),

## Fontoj 
* Magyar Színházművészeti Lexikon

## Literaturo 
* Katalin Köllő: *Csíky András* - Életútinterjú - Prospero könyvek, Kom-Press Kiadó, 2008.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Sornac

**Sornac** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 815&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.

## Geografio 
Sornac etendiĝas sur 59,48&#160;km², kaj havis 815&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 14&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Sornac situas je alteco de 958&#160;metroj.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Sornac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-François Loge, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Sornac estas la ĉefurbo de la kantono de Sornac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Kantono de Sornac

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Ussel

**Ussel** estas la nomo de pluraj artikoloj.

* **Ussel (Cantal)** estas komunumo en la franca departemento Cantal.
* **Ussel (Corrèze)** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
** **Ussel (stacidomo)** estas fervoja stacio en Ussel (Corrèze), Francio.
* **Ussel (Lot)** estas komunumo en la franca departemento Lot.

* **Usseglio** estas itala komunumo en Piemonto.
Marócsa

**Marócsa** [marOĉa] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 95
* Poŝtkodo: 7960
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Marócsa situas sur ebenaĵo, fine de longa sakovojo. Sellye troviĝas 7, Szigetvár 18, Szentlőrinc 24, Pécs 46, Budapeŝto 242 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=15219&i2=9566 .

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 laŭ tiama hungara ortografio *"Morocha"*. En 1431 jam la paroĥo estis menciita. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En la 19-a jarcento pro incendio la tuta vilaĝo forbruliĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En 2001 plejparte ciganoj loĝis en Marócsa.

En Marócsa migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1869

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Katedralo de Sigvenco

eta|200px|dekstra|Katedralo de Sigvenco

La **Katedralo Sankta Maria de Sigvenco** estas katedralo dediĉita al la Virgulino Sankta Maria. Ĝi estas unu el la episkopaj sidejoj de la Diocezo de Sigüenza-Guadalajara kun la Kunkatedralo de Santa Maria, de Gvadalaĥaro.

Ĝi havas siajn originojn en januaro 1124, kiam la episkopo *Don Bernardo de Agén* (1121-1152), rekonkeras Sigvencon kun la celo kontraŭstari la influon de la episkopado de Osma, en la epoko de la regado de Urraca de Leono kaj Kastilio (filino de Alfonso la 6-a). Li estis nomumita episkopo en 1121 (antaŭ la konkero), de la Ĉefepiskopo de Toledo, Bernard de Sedirac, de la ordeno de Cluny, daŭrigante la influon de tiu monaĥa ordeno enkondukita en la Regnon de Kastilio de Alfonso la 6-a kaj Alfonso la 1-a, edzo de la kastilia reĝino.

La konstruado komenciĝis en la 12-a jarcento 1124, kun la episkopo ***Bernardo de Agén***, kvankam estis la postaj episkopoj kiuj plej akcelis ĝian konstruadon. La laborado daŭris ĝis la 16-a jc., kvankam la ornamado daŭris du jarcentojn pli ĝis la 18-a jc.
eta|200px|Tombo de la Pucelo.
* Ĉefretablo de Giraldo de Merlo.
* ***Kapelo de la Pucelo***: estas la kapelo en la suda flanko de la transepto kaj ĝi estas vera muzeo de la verkaĵoj de la kastilia statuarto, de la 15-a kaj 16-a jarcentoj. En ĝia interno troviĝas pluraj tomboj, elstarante en la centro de la maŭzoleo, el renesanca stilo, la gepatrojn de la Pucelo, Fernando de Arce kaj Catalina de Sosa, tenata de leonoj kaj kun statuoj de ili ambaŭ, ŝia kapo sur kuseno kaj lia sur laŭroj, indikante ke li forpasis militante. Ankaŭ elstaras en la muro, la tombo el platereska stilo de Fernando de Arce, episkopo de Kanarioj frato de la Pucelo. Sed la ĉefverkaĵo de tiu ĉi kapelo kaj de la katedralo, estas la tombo de Martín Vázquez de Arce, la Pucelo de Sigvenco, sur la tombo troviĝas klinata statuo de la Pucelo, en alabastro, kiu famas ĉefe ĉar montras la harmonion kaj trankvilecon de la renesanca stilmaniero.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de la Turisma Oficejo de Sigvenco

Kategorio:Katedraloj en Kastilio-Manĉo
Kategorio:Gotikaj katedraloj en Hispanio
Kategorio:Romanikaj katedraloj en Hispanio
Kategorio:Gotikaj preĝejoj en Kastilio-Manĉo
Guaymas

**Guaymas** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Guaymas, kiu estas tre grava havenurbo en Sonora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26029.

Norde la komunumo limas al La Colorada, sude al San Ignacio Río Muerto, oriente al la komunumoj Suaqui Grande, Cajeme kaj Bácum, nordokcidente kun Hermosillo kaj sudokcidente al la Kalifornia Golfo kaj la komunumo de Empalme. Guaymas estas unu de la plej grandaj komunumoj de Sonora. Kun ĝiaj ĉ. 12208 kvadratkilometroj ĝi reprezentas ĉ. 6,58% de la surfaco de la tuta subŝtato Sonora. La ĉefaj loĝlokoj krom la ĉefurbo estas Vícam (Switch), Pótam, Las Guásimas, Ortiz, San Carlos kaj San José Santa Clara.

## Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI)  149299 loĝantojn. El tiuj estis 74740 viroj kaj 74559 virinoj. La komunumo havas surfacon de 7488,1&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.

## Klimato
En la komunumo jare falas  averaĝe  232&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 87773 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 83412 scipovis legi kaj skribi kaj 4271 personoj estis analfabetoj. Do 4,87 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 115351 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9,620 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 8,34 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Guaymas  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Sonora
Saint-Angel

**Saint-Angel** estas la nomo de pluraj artikoloj.

***Saint-Angel** estas komunumo en la franca departemento Allier.
***Saint-Angel** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
***Saint-Angel** estas komunumo en la franca departemento Puy-de-Dôme.
József Biró (arthistoriisto)

**BIRÓ József** estis hungara pentristo, arthistoriisto naskita la 8-an de julio 1907 en Nagyvárad kaj mortinta la 8-an de januaro 1945 en Budapeŝto.

## Biografio
József Biró pristudis arthistorion en Budapeŝto. Li iĝis viktimo de teroro fare de sagiskrucistoj (hungaraj faŝistoj).

## Verkoj pli gravaj
**Nagyvárad barokk és neoklasszikus művészeti emlékei* (Bp., 1932); 
**Erdély művészete (Bp., 1941); 
**Erdélyi kastélyok* (Bp., 1943).
**Erdély beszélő kövei'' (Válogatta, sajtó alá rendezte, szerkesztette, az utószót írta Sas Péter), Kriterion Könyvkiadó, 2009.

## Fontoj
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Giuseppe Merisi

.

## Biografio 
Giuseppe Merisi naskiĝis en Treviglio, provinco de Bergamo, en la sama regiono kiel la pentristo Michelangelo Merisi da Caravaggio. Pro tio oni diras, ke MS-ro Merisi povus esti el la sama familio. Li fariĝis pastro la .

Nomumita vic-episkopo de Milano en 1995, li estis konsekrita de kardinalo Carlo Maria Martini kaj restis en Milano dum 10 jaroj (1995-2005).

Nomumita episkopo de Lodi la , post la emeritiĝo de MS-ro Giacomo Capuzzi pro aĝ-limo, li estis akceptita en sian novan katedralon la .

La  li celebris meson por la 1600 jaroj depost la morto de S-ta Bassiano, patrono de la urbo kaj de la diocezo de Lodi, kun kardinalo Angelo Bagnasco.

La 26-a de aŭgusto 2014 li rezignis kaj li sukcesis mro Maurizio Malvestiti.

## Moto kaj blazono 
**Vos autem amicos dixi** (mi nomis vin amikoj) (Sankta Johano 15-15)

## Internaj ligiloj 
* Episkopo

## Referencoj kaj notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Diocezo de Lodi

Kategorio:Episkopoj de Lodi
Fondaĵo por media edukado

La **fondaĵo por media edukado** aŭ **FME** ( aŭ **FEE**) estas ne-registara kaj ne-profitcela organizaĵo, kiu zorgas pri daŭripovo per edukado al la respekto kaj konservado de la medio.

FME estas internacia organizaĵo trovebla en 41 landoj en Eŭropo, Nordameriko, Sudameriko, Afriko, Azio kaj Oceanio. Membrorganizaĵo en ĉiu lando, kies tasko estas evoluigi la programojn de FME, reprezentas FME je nacia nivelo.

## Programoj
Ekde 1981 FME aktive promocias medioedukadon danke al siaj internaciaj programoj, kiuj akompanas engaĝiĝojn de Agendo 21 kaj partoprenigas homojn ĉiuaĝajn kaj ĉiunaciajn tra lerneja edukado, edukado de dungitoj kaj ĝenerala informo.

FME partoprenas aktive ĉefe per siaj kvin mediedukprogramoj:
* blua flago por strandoj, havenetoj, boatoj, ...
* medilernejo por lernejoj
* junaj raportistoj por lernejanoj
* lernado pri arbaroj por lernejoj
* la verda ŝlosilo por hoteloj, gastejoj, tendejoj, ...

## Portalo de Svisujo
La Svisujo havas portalon en  germana (SUB), franca (FEE) kaj itala (FEA) lingvo kaj eldonas baza libro-listo pri media ekdudo. La svisujo havas ankaŭ edukadon pri medio-konsulisto kun ŝtata legitimacio kun 59 tagoj de edukado.

## Eksteraj ligiloj
*Oficiala TTT-ejo de FME (angle, france, germane, hispane)
*[portalo de Svisujo(https://eo.wikipedia.org/wiki/Svisujo) en germana, franca kaj itala lingvo] 
*pri baza libro listo
*baza libro listo
Kategorio:Ekologio
Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Kategorio:Neprofitcelaj organizaĵoj
St Neots (Cambridgeshire)

eta|400ra|Foiroplaco
**St Neots** estas urbo en Cambridgeshire, Anglio. Ĝi situas apud la rivero Great Ouse.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis , kaj en 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis ĉirkaŭ 26,350 loĝantojn.

La urbo nomiĝis laŭ Sankta Neot (m. ĉ. 870) kies restaĵoj estis portata al la priorejo de St Neots. Pro vikingaj disraboj dum la malfrua 10-a jarcento, la ostoj estis portempe sendataj al Lincolnshire por plisekurigi ilin, sed ili relokiĝis en la priorejo nepost 1020.

En 1081 Anselmo de Canterbury anstataŭis la anglosaksajn monaĥojn per monaĥoj el Abatejo Bec, kaj la priorejo iĝis benediktana fondaĵo. Ĉar la priorejo estis dependaĵo de franca abatejo, de tempo al tempo, dum militoj inter Francio kaj Anglio, anglaj reĝoj konfiskis ĝiajn bienojn kaj enspezojn. En 1409 ĝi sendependiĝis de Bec. Ĝi aboliciiĝis en 1539, kaj poste tute malkonstruiĝis.

Ĉirkaŭ 1140 konstruiĝis kastelo sen reĝa permeso: post ĉirkaŭ 15 jaroj Henriko la 2-a ordonis ĝian detruon.

En 1348 St Neots ege suferis pro la nigra morto: mortis pli ol triono de la loĝantoj.

En 1648, dum la angla enlanda milito, okazis bataleto dum kiu parlamentaj batalistoj surprizis, kaj plejparte kaptis, ĉirkaŭ 300 subtenantojn de Karlo la 1-a.

Kategorio:Urboj de Anglio
Kategorio:Urboj de Britio
La verda ŝlosilo

**La verda ŝlosilo** (angle **The Green Key**) estas ekologia atesto pri respekto de la medio destinita al ejoj, kiuj gastigas turistojn. Ĝi atestas aparte bonajn ekologiajn farmanierojn, kiel energiŝparemo, uzo de ekologiaj purigiloj, propono de lokaj aŭ ekologiaj nutraĵoj, ekologia konstruado, informoj pri ekologio kaj medio al la gastoj ktp. ĉe hoteloj, gastejoj, gastĉambroj, tendejoj, ktp. 

Kreita de la Fondumo por media edukado en 1994 por hoteloj en Danio, ĝi ekzistas en Francio ekde 1998 por tendejoj. *La verda ŝlosilo* distingigas gastejojn, kiuj sekvas politikon de daŭripovo kaj respekto de la medio.

Ĉiujare estas publikigita la listo (laŭlande) de la ricevintoj de *la verda ŝlosilo*.

## Vidu ankaŭ
*Blua flago
*FME

## Eksteraj ligiloj 
* La verda ŝlosilo (angle, france, germane, hispane)

Kategorio:Turismo
Kategorio:Hoteloj
Kategorio:Ekologiaj atestiloj
Blua flago

200px|dekstra
eta|dekstra|Blua flago antaŭ blua ĉielo
La **Blua flago** estas ekologia atesto pri respekto de la medio destinita al turistoj. Ĝi montras aparte bonan kvaliton de la akvo, uzon de ekologiaj produktoj, edukado de la turistoj, ktp.

Kreita de la Fondaĵo por media edukado en 1985, ĝi apartigas komunumojn kaj turismajn havenetojn, kiuj sekvas politikon de daŭripovo kaj respekto de la medio.

Laŭ la jaroj, la *blua flago* iĝis referenco en turismo, medio kaj daŭripovo. Tiel ĝi ekzistas ekde 2001 en Sudafriko kaj ekde 2002 sur la Antiloj.

Estas publikigita laŭ la landoj ĉiujare la listo de la ricevintoj de la *blua flago*.

## Vidu ankaŭ 
* La verda ŝlosilo
* FME

## Eksteraj ligiloj 
* Blua flago (angle, france, germane, hispane)

Kategorio:Turismo
Kategorio:Havenoj
Kategorio:Flagoj
Kategorio:Kvalito
Kategorio:Akvo
Kategorio:Ekologiaj atestiloj
Neot

[dekstra|250px|eta|Mosaiko memore al Sankta Neot, ĉe St Neot, [Kornvalo]]
**Neot** aŭ **Neoto** (m. ĉ. 870) estis anglosaksa monaĥo kaj sanktulo.

Kiam li plenaĝis, li iĝis batalisto sed li forlasis sian militan karieron por eniri Abatejon Glastonbury kie li servis kiel sakristiano. Poste li translokiĝis al erikejo Bodmin, Kornvalo: tie unue li vivis solece, sed post nelonge aliaj monaĥoj alvenis. Li estis venerata kiel sanktulo pro sia bonfaroj por malriĉuloj.

Du lokoj de Anglio nomiĝas laŭ Sankta Neot:
* vilaĝo St Neot, Kornvalo,
* urbo St Neots (Cambridgeshire), al kies priorejo estis portataj la restaĵoj de la sanktulo - laŭdire kornvalanoj kolere postkuris la monaĥojn kiuj forprenis la ostojn.

Neot
Aylesford

eta|dekstra|Aylesford
**Aylesford** estas vilaĝo de Kent, Anglio, situanta apud rivero Medway ĉirkaŭ tri kilometrojn norde de Maidstone. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis ĉirkaŭ  loĝantojn.

Proksime al la vilaĝo troveblas restaĵoj de neolitikaj tomboj. Arkeologoj ankaŭ elfosis bronzepokajn glavojn.

Laŭ la anglosaksa kroniko okazis tri bataloj ĉe Aylesford;
* en 455 la anglosaksa Hengist mortis batalante kontraŭ la kelta ĉefo Vortigern
* en 893 Alfredo la granda venkis vikingan armeon
* en 1016 Edmundo Ironside venkis vikingojn

eta|dekstra|Kapelo de la monaĥejo de Aylesford
En 1240 fondiĝis karmela monaĥejo kiu aboliciiĝis en 1536, kiam Henriko la 8-a donis la monaĥejan bienon al la poeto kaj diplomato Thomas Wyatt.

Dum la 1670-a jardeko la tiama posedanto konstruis domegon sur la antaŭa monaĥeja bieno: ĝi detruiĝis pro incendio dum la 1930-a jardeko.

En 1949 karmelanoj reakiris la lokon kaj restaŭris la domegon.

Kategorio:Vilaĝoj de Kent
Ayen

**Ayen** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 669&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2004.

__TOC__
## Geografio 
Ayen etendiĝas sur 13,16&#160;km², kaj havis 669&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 51&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La komunumo troviĝas proksime al la baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Ayen antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Paul Reynal, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Ayen estas la ĉefurbo de la kantono de Ayen. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Corrèze
*Kantono de Ayen
*Ayent (komunumo en Kantono Valezo en Svislando kun sama prononco)

## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo de Ayen

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Brignac-la-Plaine

**Brignac-la-Plaine** - jen france, okcitane respektive gaskone *Brenhac* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Corrèze*, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono ''''. 

La teritorio havas komunan limon kun .

__TOC__
## Geografio 
 situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Brignac-la-Plaine antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Corrèze
*Kantono de Ayen, malfondita en marto 2015

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Markóc

**Markóc** estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 60
* Poŝtkodo: 7967
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Markóc situas sur ebenaĵo, meze de sakovojo. Dravo kaj Kroatio troviĝas po 5, Sellye 9, Barcs 25, Szigetvár 26, Siklós 50, Pécs 54, Budapeŝto 245 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=16443&i2=9566 .

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1403 en formo *"Markochel"*. Dum la turka erao la komunumo detruiĝis, sed la vilaĝanoj iom apude fondis novan (nunan) lokon por la komunumo. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Markóc migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana malfruklasikisma preĝejo de 1858

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Saint-Angel (Corrèze)

**Saint-Angel** estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 668&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

La vilaĝo troviĝas sur roka pinto super la rivero Triouzoune. Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.

__TOC__

## Geografio 
Saint-Angel etendiĝas sur 47,54&#160;km², kaj havis 668&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 14&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Angel situas je alteco de 773&#160;metroj.

## Historio 
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Angel antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Joël Pradel, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Monumentoj 
La preĝejo kaj abatejo Saint-Michel-des-Anges estas impona konstruaĵaro, kiu plejparte datiĝas de la 17-a jarcento.

## Administrado 
Saint-Angel apartenas al la kantono Ussel-Ouest, kies ĉefurbo estas Ussel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Corrèze
* Kantono Ussel-Ouest

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Saint-Aulaire

**Saint-Aulaire** estas la nomo de pluraj artikoloj.

* **Saint-Aulaire (Corrèze)** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
** **Saint-Aulaire (stacidomo)** estas fervoja stacio en Saint-Aulaire (Corrèze).
* **Louis de Beaupoil de Sainte-Aulaire** (1778-1854) estis franca politikisto.
Saint-Cyprien

**Saint-Cyprien** estas la nomo de pluraj artikoloj.

## En Francio 
***Saint-Cyprien (Pyrénées-Orientales)** estas urbo en la franca departemento Pyrénées-Orientales.
***Saint-Cyprien (Corrèze)** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
***Saint-Cyprien (Dordogne)** estas komunumo en la franca departemento Dordogne.
****Saint-Cyprien (stacidomo)** estas fervoja stacio en Saint-Cyprien (Dordogne).
***Saint-Cyprien (Loire)** estas komunumo en la franca departemento Loire.
***Saint-Cyprien (Lot)** estas komunumo en la franca departemento Lot.
Saint-Robert

**Saint-Robert** estas la nomo de pluraj artikoloj.

## En Francio 
* **Saint-Robert** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
* **Saint-Robert** estas komunumo en la franca departemento Lot-et-Garonne.

## En Kanado 
* **Saint-Robert (Kebekio)**

## Vidu ankaŭ 
* Robert
* Roberto 
* Robertas