open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Max Euwe

eta|300px|Max Euwe (1956)
eta|300px|Max Euwe (1973)
'''Machgielis ('Max') EUWE'* [EŬwe] (Amsterdamo, 20-a de majo 1901 – Amsterdamo, 26-a de novembro 1981) estis la unua, kaj ĝis nun la sola, nederlanda mondĉampiono en ŝakludo.

Max Euwe estis tre meritplena por la ŝaksporto kaj estis prezidanto de la FIDE dum la matĉo Spassky-Fischer. Ankaŭ li estis favora ŝakverkisto: li verkis sennombrajn lernolibrojn, inter kiuj la internacie konata *Teorio de la Ŝakmalfermoj'' kaj la 'nebindita'.

## Biografio 
### 1901-1934 
Kiam li estis kvar jaraĝa, liaj gepatroj lernis lin ŝakludi. Ekde ĉ. 1919 li estis unu el la plej fortaj ŝakistoj de Nederlando. Euwe studis matematikon en Amsterdamo ekde 1918. Li dum mallonga periodo interrompis la studadon por dediĉi pli da tempo al la ŝakludado.

En novembro 1923 Euwe tamen fariĝis licenciulo pri matematiko (kun laŭdo). Li fariĝis instruisto pri matematiko. En la komenco li estis observanto, post tio li estis dum du jaroj instruisto pri matematiko en Roterdamo je la HBS (altlernejo), kaj poste je la knabina liceo en Amsterdamo. En 1926 li doktoriĝis ĉe L.E.J. Brouwer, denove *kun laŭdo*, je disertacio kun la titolo *Differentiaalvarianten van twee covariante-vectorvelden met vier veranderlijken*. En 1929 li publikigis ludteoria disertacio pri ŝakludo el intuiciisma perspektivo. La titolo estis *Mengentheoretische Betrachtungen über das Schachspiel*.

Euwe estis de 1921 ĝis 1935 seninterrompe nederlanda ŝakĉampiono, kaj ankaŭ multe faris por la nederlanda ŝaksporto. En 1928 li fariĝis por la unua fojo mondĉampiono en Hago per la venko en la Amatora Mondĉampioneco Ŝakludado. En 1930 kaj 1934 li venkis en la granda ŝakturniro en Hastings.

### Euwe fariĝis mondĉampiono 
En 1935 li partoprenis en la mondĉampioneco ŝakludado kaj venkis je la 15-a de decembro 1935 post 80 tagoj, 30 partioj kaj 13 urboj super la reganta mondĉampiono Aleksandro Aleĥin.
La plej fama partio el ĉi tiu duelo estas la 26-a, kiu estas konata kiel la Perlo de Zandvoort.

La mondĉampioneco de Euwe entuziasmigis multajn nederlandanojn. Multaj ŝakludkluboj fondiĝis en 1935.

Euwe perdis la titolon en 1937 denove al Aljeĥin. Cetere estas ŝakistoj kiuj, post analizo de la partioj, konkludis ke Euwe en 1935 estis malpli bona ol en 1937.

Kategorio:Nederlandanoj
Kategorio:Nederlandaj ŝakistoj
Kategorio:Grandmajstroj
Kategorio:Mondĉampionoj pri ŝako
Distrikto Paderborn

La **distrikto Paderborn** situas en la oriento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la universitata urbo Paderborno. La urbo ankaŭ estas centro de la regiono "Sudo de Orienta Vestfalio" (), kiu konsistas el la nunaj distriktoj Paderborno kaj Höxter plus la teritorioj de la eksaj distriktoj *Lippstadt* kaj *Brilon*, kiuj nun estas parto de la distriktoj Soest respektive Hochsauerland.

Ene de Nordrejn-Vestfalio, al la distrikto Paderborno najbaras la distriktoj Gütersloh kaj Lippe norde, Höxter oriente, Hochsauerland sude kaj Soest okcidente.

Historie la nuna distrikto identas kun la antaŭa "distrikto Unterwalden" de la eksa princepiskopejo Paderborno, dum la najbara distrikto Höxter historie estis la antaŭa "distrikto Oberwalden" de la eksa princepiskopejo.

dekstra|eta|250px|mapo de la urboj kaj pliaj komunumoj de la distrikto Paderborno

## Administra divido 
La distrikto konsistas el 10 komunumoj, el kiuj 7 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de .

## Partneraj rilatoj 
20px La distrikto havas partnerajn rilatojn kun la urbodistrikto Tempelhof-Schöneberg de Berlino.

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)

Dosiero:Paderborner Rathaus.jpg|Paderborno
Dosiero:Church of Anreppen.jpg|Delbrück
Dosiero:Büren (Westfalen) ehem.Jesuitenkolleg.jpg|Büren
Dosiero:Bl-liboriusquelle.jpg|Bad Lippspringe


Kategorio:Distriktoj de Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Vestfalio
Champagnac-la-Noaille

**Champagnac-la-Noaille** (aŭ okcitanlingve *Champanhac-la-Noalha*) estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 190 loĝantojn en 1999.

## Geografio
## Historio
## Vidu ankaŭ
*Komunumoj de Corrèze

Kategorio:Komunumoj de Corrèze
Lipo (lando)

eta|maldekstra|275px|Libera Ŝtato Lipo en 1920
**Lipo**, germane ***Lippe*** aŭ ***Lippe-Detmold***, estis germana ŝtato. Ĉefurbo estis laste Detmold. La regado de la **Lipa dinastio** estas dokumentita ekde la 12-a jarcento. En 1528 la nobela teritorio Lipo estis rangaltigita al graflando en la Sankta Romia Imperio, en 1789 la graflando estis rangaltigita al princlando. Ĝis 1806 Lipo estis membroteritorio de la Sankta Romia Imperio, de 1806 ĝis 1813 membro de la Rejna Federacio, de 1816 ĝis 1866 de la Germana Federacio, ekde 1866 de la Nordgermana Federacio kaj ekde 1871 de la Germana Regno; post 1919 demokratia "libera ŝtato" (= respubliko) kiel lando de la Vajmara Respubliko. En 1947/1948 la lando Lipo devis, pro premo de la britaj okupaciantoj, forlasi sian plurjarcentan memstarecon kaj aliĝi al najbara federacia lando. Lipo decidis do aliĝi al la ĵus nove fondita lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia teritorio proksimume samas kun tiu de la hodiaŭa distrikto Lippe.

eta|maldekstra|250px|Granda blazono de la princlando Lipo
eta|maldekstra|130px|Blazono de Lipo ekde 1933
eta|maldekstra|130px|Blazono de Nordrejn-Vestfalio kun la rozo de Lipo sube

## Vidu ankaŭ 
* Vestfalio-Lipo
* regiona ligo Vestfalio-Lipo
* Lipa dinastio

Kategorio:Historio de Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Germanaj princlandoj
Kategorio:Nordrejn-Vestfalio
*
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1120-1129
Kategorio:Aperis en 1123
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1946
Distrikto Neuss

La **distrikto Neuss** (germane ekde julio 2003 *Rhein-Kreis Neuss*) situas en la okcidenta centro de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Neuss. La distrikto - kaj aparte la urbo Neuss - situas en rekta proksimeco de la landa ĉefurbo Duseldorfo, kaj karakteriziĝas per la riverego Rejno, kiu trafluas ĝin kaj ekde julio 2003 ankaŭ aparte menciiĝas en la germanlingva distrikta nomo.

Najbaras la distrikto Viersen kaj la eksterdistriktaj urboj Krefeld kaj Duisburg norde, la eksterdistrikta urbo Duseldorfo kaj la distrikto Mettmann oriente, la eksterdistrikta urbo Kolonjo kaj la distrikto Rhein-Erft sude, kaj la distriktoj Düren kaj Heinsberg plus la eksterdistrikta urbo Mönchengladbach okcidente.

## Administra divido 
La distrikto konsistas el 8 komunumoj, el kiuj 6 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de .

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)

Dosiero:Collegium-Marianum-Neuss 2006-05-19.jpg|Neuss
Dosiero:Teepavillon Meerbusch.jpg|Meerbusch
Dosiero:Rathaus (Grevenbroich).JPG|Grevenbroich
Dosiero:Basilika Knechtsteden Südseite.jpg|Dormagen


Kategorio:Distriktoj de Nordrejn-Vestfalio
Externsteine

eta|250ra|La roka formacio *Externsteine*, vidaĵo el sudokcidento
La **Externsteine** [prononco **Eks**tanŝtajne] estas rimarkinda kaj multe vizitata sabloŝtona roka formacio en la okcidenta centro de Germanio. Ili troviĝas en la Teŭtoburga Arbaro, sur la tereno de la urbo Horn-Bad Meinberg en la distrikto Lippe, en la nordoriento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio.

## Eksteraj ligiloj 
* paĝoj de la asocio por konservo de la roka formacio (germanlingvaj) 

Kategorio:Geografio de Nordrejn-Vestfalio
Sântana Nirajului

**Sântana Nirajului** [sıntana niraĵuluj] (hungare: **Nyárádszentanna** njaradsentana) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Târgu Mureș. En 1910 ĝi havis 640 loĝantojn (hungaroj); en 1992 365. Ĝia unua mencio skribe estas en 1332. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (*Maros-Torda vármegye*). En 1964 ĝi estis aligita al Miercurea Nirajului.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Gravaj personoj 
*Vince Molnár (*25-a de novembro 1926): kuracisto, universitata profesoro.
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Mureș
Distrikto Olpe

La **distrikto Olpe** situas en la sudo de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Olpe. Geografie la distrikto estas parto de la regiono Sauerland [prononco ***Zaŭ**alant*]. Fine de  la distrikto havis  loĝantojn.

Najbaras la distriktoj Mark (germane *Märkischer Kreis*) norde, Hochsauerland nordoriente, Siegen-Wittgenstein sudoriente, Altenkirchen sudokcidente kaj Oberberg (germane *Oberbergischer Kreis*) okcidente.

## Administra divido 
La distrikto konsistas el 7 komunumoj, el kiuj 4 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fino de .

## Esperanto en la distrikto 
En la komunumo Finnentrop dum la jarfino 1990/1991 okazis la Internacia Seminario de GEJ. Iom pli ol 250 junaj esperantistoj tiam konatiĝis kun la distrikto, kaj la regiona televido raportis pri la evento.

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)

Dosiero:Stadtmauer in Olpe.jpg|Olpe
Dosiero:Bieketurm Attendorn.jpg|Attendorn
Dosiero:Museum der Stadt Lennestadt.jpg|Lennestadt
Dosiero:OlpeKreis-Biggesee1-Asio.JPG|akvobaraĵo *Biggesee*


Kategorio:Distriktoj de Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Vestfalio
Červený Kameň (apartigilo)

**Červený Kameň** povas esti:
* en Slovakio
** vilaĝo en distrikto Ilava, vidu Červený Kameň
** burgo ĉe vilaĝo Častá en distrikto Pezinok, vidu Červený Kameň (burgo)
** komunumo sub tiu ĉi burgo, vidu Červený Kameň (komunumo)
Nacia Parko de la Breton-Kabaj Altaĵoj

**Nacia Parko de la Breton-Kabaj Altaĵoj** troviĝas en la nordo de la Insulo de Breton-Kabo, parto de la kanada provinco Nov-Skotio. Parto de la Vojo Cabot trapasas la parkon kaj de ĝi oni povas vidi belegajn ĉemarajn kaj montajn pejzaĝojn. Ĉi tiu parko estas la unua nacia parko de Kanado en la ĉemaraj provincoj, kaj ĝi kovras terenon kun areo de .

## Vidu ankaŭ 
* Novanglaj-akadiaj arbaroj

## Eksteraj ligiloj 
*  Cape Breton Highlands National Park of Canada 
*  Parc national du Canada des Hautes-Terres-du-Cap-Breton 

B
B
Haŝemidoj

La **Haŝemidoj** aŭ **Haŝimidoj** (arabe بنو هاشم Banū Hāšim aŭ Banu Haŝim) estas araba reĝa dinastio, kiu nuntempe regas super Jordanio, sed en la pasinteco ankaŭ regis Irakon kaj aliajn arabajn teritoriojn. Ili devenas origine de Haŝim ibn Abd al-Manaf, kiu estis la pra-avo de la profeto Mohamedo.

En pli vasta senco, Haŝemidoj estas sinonimo de Banu Haŝim, klano de la araba tribo de Kurajŝoj. En pli malvasta senco, Haŝemidoj estas la reĝa dinastio ene de tiu klano.

De la 10-a jarcento, la emiro kaj la ŝarifo (religia aŭtoritato) de Mekao estis ĉiam membroj de la Haŝemida familio. En 1908, la Otomanoj kiuj regis en la regiono igis Husejn ibn Ali la nova emiro de Mekao. En 1916, Husejn ibn Ali komencis la "Araban Ribelon" kontraŭ la Otomana Imperio, helpata de la Britoj. En 1917 li proklamis sin mem reĝon de la Hiĝazo, la okcidenta parto de nuntempa Sauda Arabio. Li restis la reĝo ĝis 1924, kiam lia regno estis konkerata de la klano de la Saudoj, kiuj poste fariĝis la regantoj de Sauda Arabio. La Britoj poste transdonis Transjordanion (kiu poste fariĝis Jordanio) kaj Irakon al la Haŝemida dinastio. Du filoj de Husejn ibn Ali, Abdullah kaj Fajsal, fariĝis la reĝoj de Jordanio kaj Irako respektive. En Irako la Haŝemida dinastio estis forigata de milita ribelo en 1958, dum en Jordanio ĝi ankoraŭ travivas. Nuntempe la reĝo de Jordanio estas Abdullah la 2-a.

## Teritorioj regataj de la haŝemidoj 
### Mekao 
* 10-a jarcento ĝis Unua mondmilito: Ŝarifoj de Mekao

### Hiĝazo 
* 1916-1924 Husejn ibn Ali, reĝo de Hiĝazo
* 1924-1925 Ali, filo de Husejn ibn Ali, reĝo de Hiĝazo

En 1925, Sauda Arabio konkeris Hiĝazon kaj finis la regadon de la haŝema dinastio.

### Sirio 
* 1920 Fajsal, filo de Husejn ibn Ali, estis mallongtempe reĝo de Sirio

### Irako 
* 1921-1933 Fajsal la 1-a (Irako), filo de Husejn ibn Ali, reĝo de Irako
* 1933-1939 Ghazi la 1-a (Irako), filo de la antaŭa, reĝo de Irako
* 1939-1958 Fajsal la 2-a (Irako), filo de la antaŭa, reĝo de Irako

En 1958, armea puĉo brutale murdis la regantojn kaj finis la regadon de la haŝema dinastio en Irako.

### Jordanio 
* 1946-1951 Abdullah la 1-a (Jordanio), Abdullah ibn Husejn, filo de Husejn ibn Ali, reĝo de Transjordanio (la nuna Jordanio)
* 1951-1952 Talal (Jordanio), filo de la antaŭa, reĝo
* 1952-1999 Husejn (Jordanio), Husejn ibn Talal, filo de la antaŭa, reĝo
* 1999- nun Abdullah la 2-a (Jordanio), Abdullah ibn Husejn, filo de la antaŭa, reĝo

Tronheredonto:
* Husejn ibn Abdullah, kronprinco, filo de la antaŭa


Kategorio:Dinastioj
Kategorio:Kurajŝoj
Kategorio:Sauda Arabio
Kategorio:Historio de Jordanio
Kategorio:Historio de Irako
*
Podhorany

**Podhorany** povas esti pluraj lokoj en Slovakio:

* vilaĝo en Slovakio, en distrikto Kežmarok vidu Podhorany (distrikto Kežmarok),
* vilaĝo en Slovakio, en distrikto Nitra vidu Podhorany (distrikto Nitra),
* vilaĝo en Slovakio, en distrikto Prešov vidu Podhorany (distrikto Prešov).
Distrikto Lippe

La **distrikto Lippe** situas en la nordoriento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Detmold. La distrikta teritorio grandparte korespondas al la eksa princlando Lipo, kiu, historie, formale kaj laŭ la memkompreno de siaj enloĝantoj, krom Vestfalio kaj Rejnlando estas la tria landoparto de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio (en la blazono de Nordrejn-Vestfalio, la eta rozo de la lando Lipo troveblas tute sube, dum la simbola rivero de Rejnlando maldekstre kaj la blanka ĉevalo de Vestfalio dekstre okupas multe pli da loko).

Ene de Nordrejn-Vestfalio, najbaras la distriktoj Herford kaj Minden-Lübbecke norde, Höxter kaj Paderborn sude kaj Gütersloh kaj Paderborn plus la eksterdistrikta urbo Bielefeld okcidente. Krome de la najbara federacia lando Malsupra Saksio oriente najbaras la distriktoj Schaumburg, Hameln-Pyrmont kaj Holzminden.

## Administra divido 
La distrikto konsistas el 16 komunumoj, el kiuj 10 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de .
250px|dekstre

**Urboj**
# Bad Salzuflen ()
# Barntrup ( )
# Blomberg ()
# Detmold ()
# Horn-Bad Meinberg ()
# Lage ()
# Lemgo ()
# Lügde ()
# Oerlinghausen ()
# Schieder-Schwalenberg ()

**Pliaj komunumoj**
# Augustdorf ()
# Dörentrup ()
# Extertal ()
# Kalletal ()
# Leopoldshöhe ()
# Schlangen ()

## Diversaĵoj 
* La distrikto konatas pro multaj libertempaj ripozocentroj kaj turismaj celoj kiel la bizaraj rokoj Externsteine [prononco **Ek**stanŝtajne] apud Horn-Bad Meinberg kaj la monumento pri la ĝermana batalisto Arminius, 3 kilometrojn sude de Detmold.
* Specialaj turismaj allogaĵoj estas la *Vestfalia Subĉiela Muzeo Detmold* kaj la muzeo pri regiona renesanca arto en la kastelo *Brake* en Lemgo.
* En la tereno de sporto la distrikto aparte sukcesas pri manpilko: la vira teamo de la klubo *TBV Lemgo* kaj la virina teamo de la klubo *HSG Blomberg-Lippe* konkuras en la respektive plej alta manpilka ligo de Germanio.
* La distrikto intertempe iĝis la hejmo por multaj elmigrintoj el aliaj ŝtatoj, aparte por rusiaj germanoj kaj rusiaj menonitoj.
* Kulinaraj specialaĵoj estas junipera brando kaj *Pickert*, speco de patkuko el faruno, gisto, ovoj kaj terpomoj.

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)

Dosiero:Detmold_Schloss01.jpg|Detmold
Dosiero:Lemgo Hexenbuergermeisterhaus.jpg|Lemgo
Dosiero:Rathaus_lage.jpg|Lage
Dosiero:Bad Salzuflen - historisches Rathaus.jpg|Bad Salzuflen


Kategorio:Distriktoj de Nordrejn-Vestfalio
Optika kablo

eta|dekstra|330px|Optika kablo vitrofibra
eta|dekstra|330px|Veldilo por optika kablo
**Optika kablo** estas informada kablo, kiuj funkcias laŭ luma konduktila sistemo: infraruĝa koncentrita lumo (lasero) liveras informojn.

La konduktilo estas maldika, kemie pura vitrofibro, kiu havas vitran ŝelon. La internaĵo kaj la ŝelo estas la sama, la diferenco estas en la incido. Laŭ la plej nova tekniko ankaŭ el plasto oni faras fibron. La optika kablo praktike kontentigas ĉiujn pretendojn de la informada interligo.

Se lumo atingas vitron, ĝi incidas angule. Estas speciala angulo, kiam la lumo restas en eno de la vitro. Ĝenerale la kablo havas meze ŝarĝoportantan parton, ĉirkaŭe estas la stakoj (subkabloj). La eksteraĵo estas polieteno.

La optika kablo estas uzata ne nur en intercentralaj lineoj, sed ankaŭ ĉe abonuloj. Ĉe la komenco kaj fino estas konvertilo, kiu konvertas la elektrajn signojn al lumaj signoj. Ĉe longaj kabloj itinere estas ankaŭ regeneriloj.

Se la kablisto devas ligi du optikajn fibrojn, tiam uzas specialan veldilon.

## Vidu ankaŭ 
* Optika fibro

Kategorio:Optiko
Kategorio:Elektroniko
Kaoso de Montpellier-le-Vieux

dekstra|eta|400px|Situo de *Antikva Montpeliero*
La **Kaoso de Antikva Montpeliero** estas ruinosimila, turistaloga kalko-rokaro en franca departemento Aveyron.

## Geografio 
La rokaro en sudo de Centra masivo situas en oriento de la departamento sur la altebenaĵo de la Causse Noir - koordinatoj .

Norde fluas rivero Tarn, sude situas la kanjono de Dourbie, okcidente troviĝas urbo Millau (kun sia konata viadukto).

dekstra|eta|200px|Mikena pordego
La rokaro sternas sur proksimume 120 hektaroj. Kiel kalk-rokaro (pli precize dolomito) ĝi montras tre bizarajn formojn, kiuj el distanco similas al ruiniĝinta urbo, tial la nomo *antikva Montpeliero*. Tio montriĝis erara, kiam en 1870 oni konstruis vojon kaj la speleologo Edouard-Alfred Martel detale pristudis la rokaron.

## Eksteraj ligiloj 
* Kaoso de Antikva Montpeliero (fr)
* Chaos de Montpellier-le-Vieux (fr)
* Fotoj 

Kategorio:Geografio de Francio
Televokilo

eta|dekstra|330ra|Televokiloj
**Televokilo** (anakŭ nomata paĝilo) estas unudirekta simpla komunikilo, nur por ricevi mesaĝojn; ĝi rivalis kun poŝtelefono dum la komenca periodo de la porteblaj telefonoj.

La duonmanpleno da aparato kroĉiĝas al zono de persono, kiu ofte ne estis ĉetelefone. La televokilaj kompanioj kolektis abonulojn, kiuj ricevis aparaton. Se oni vokis abonulon, difinita frekvenco direktiĝis al la televokilo. Tio zumadis aŭ tintiladis kaj en la fenestro aperis telefonnumero. La abonulo serĉis (fiksan) telefonon kaj vokis la telefonnumeron. Estis ankaŭ tiaj aparatoj, kiuj montris ne nur numeron, sed ankaŭ mallongan tekston.

La televokilo faris pli efika laboradon de la deĵorantoj, sed kiam la porteblaj telefonoj tute disvastiĝis, la televokiloj velkis.

Kategorio:Komunikiloj
Hof van Twente

**Hof van Twente** ()
estas municipo en la sudokcidenta parto de la regiono Twente, en la nederlanda provinco Overijssel. La municipo ekestis je la 1-a de januaro 2001 pro kunfandiĝo de la municipoj Diepenheim, Goor, Markelo, Ambt  kaj Stad Delden. Fine de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Vilaĝoj 
Achterhoek, Azelo, Bentelo, Delden, Deldenerbroek, Deldeneresch, Diepenheim, Elsen, Elsenerbroek, Goor, Hengevelde, Herike, Kerspel Goor, Markelo, Markelosebroek, Markvelde, Pothoek, Stokkum, Stokkumerbroek, Wiene kaj Zeldam. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Overiselo
Kategorio:Twente
Distrikto Kleve

La **distrikto Kleve** situas en la nordokcidento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Kleve. Geografie la distrikto estas parto de la regiono Niederrhein.

Najbaras la provinco Gelderland de Nederlando norde, la germanaj distriktoj Borken nordoriente, Wesel oriente kaj Viersen sude plus okcidente la provinco Limburg de Nederlando.

## Administra divido 
La distrikto konsistas el 16 komunumoj, el kiuj 8 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de .

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la distrikto (germanlingvaj)

Dosiero:Kleve tiergarten ausblick.jpg|Kleve
Dosiero:Emmerich am Rhein Christuskirche.jpg|Emmerich
Dosiero:Steintor goch.jpg|Goch
Dosiero:Genadekapel2.jpg|Kevelaer


Kategorio:Distriktoj de Nordrejn-Vestfalio
Pasterno

**Pasterno** estas parto de la ĉevalkruro inter la tibio kaj hufo, responde al la 2 unuaj falangoj. La pasternartiko estas la artiko de la ĉevalruro super la pasterno.

Kategorio:Ĉevala anatomio
Kategorio:Hunda anatomio
Brestovec

**Brestovec** povas esti pluraj vilaĝoj en  Slovakio:

*Brestovec (distrikto Komárno) (vilaĝo situanta en distrikto Komárno),
*Brestovec (distrikto Myjava) (vilaĝo situanta en distrikto Myjava).
Kameničná

**Kameničná** estas nomo por pluraj vilaĝoj en Ĉeĥio kaj Slovakio:

**En Ĉeĥio:**
*Kameničná (distrikto Ústí nad Orlicí) - municipo situanta en distrikto Ústí nad Orlicí

**En Slovakio**:
*Kameničná (distrikto Komárno) - municipo situanta en distrikto Komárno
Tvarožná

**Tvarožná** (legu Tvaroĵna) estas nomo por pluraj vilaĝoj en Ĉeĥio kaj Slovakio.

**En Ĉeĥio:**
*Tvarožná (distrikto Brno-provinco) (vilaĝo situanta en Distrikto Brno-provinco),

**En Slovakio**:
*Tvarožná (distrikto Kežmarok) (vilaĝo situanta en distrikto Kežmarok).

## Municipoj kun nomo Tvarožná
*Tvarožná Lhota
Nacia Parko Forillon

La **Nacia Parko Forillon** (, ) ekzistas ekde 1970, igante ĝin la plej malnova el la tri naciaj parkoj en la kanada provinco Kebekio. Ĝi estas administrata de Parks Canada, federacia *Krona agentejo*.

Ĝi situas ĉe la orienta rando de la duoninsulo Gaspésie en la municipo Gaspé. La duoninsulo ankaŭ estas la nordorienta fino de la Apalaĉoj.

Laŭ la kanada nacia parksistemo, laŭ kiu ĉiu el tiuj parkoj devus reprezenti ekoregionon, la  granda Forillon Park reprezentas la montarajn regionojn de Monts Notre-Dame kaj Mont Mégantic. Aldone al la tipaj arbaroj, la parko ankaŭ inkludas marbordan randon same kiel marĉojn, dunojn kaj foje forte eroziitajn ŝtonojn.

## Galerio 

Image:Forillon_National_Park_of_Canada_1.jpg|Kabo Gaspé fotita de Kabo Bon-Ami, ĉe la norda flanko de duoninsulo Forillon
Image:Forillon_National_Park_of_Canada_2.jpg|Kabo Gaspé je sunsubiro
Image:Forillon_National_Park_of_Canada_3.jpg|La duoninsulo kondukanta al Kabo Gaspe en Nacia Parko Forillon, fotita de Monto Saint-Alban
Image:Forillon_National_Park_of_Canada_4.jpg|Rokformaĵo nomata "Le Vieux" (la maljunulo) kaj la lumturo de Kabo Gaspé
Image:Forillon_National_Park_of_Canada_5.jpg|Reproduktaĵo de tradicia instalaĵo de la laberdana industrio, speciale kreita por la televida serio "L'ombre de l'épervier"
Image:Forillon_National_Park_of_Canada_6.jpg|Kaskado laŭ la marŝvojo "La Chute"
Image:Forillon_National_Park_of_Canada_7.jpg|Akvofalo laŭ la marŝvojo "La Chute"
Image:Forillon_National_Park_of_Canada_8.jpg|Akvo fluanta sur moskozaj ŝtonoj. Foto de proksime farita ĉe la marŝvojo "La Chute"
Image:Phoca_vitulina_1.jpg|Ordinara foko (Phoca vitulina) proksime de Kabo Gaspé
Image:Phalacrocorax_auritus_1.jpg|Kormoranoj (Phalacrocorax auritus) proksime de Kabo Bon-Ami
Image:Halichoerus_grypus_2.jpg|Grizaj fokoj (Halichoerus grypus) proksime de Kabo Bon-Ami
Image:Erethizon_dorsatum_1.jpg|Histriko (Erethizon dorsatum) ĉe Kabo Gaspé

## Eksteraj ligiloj 
*  Parc national du Canada Forillon 
*  Parc national du Canada Forillon + Québec
*  Création du Parc National Forillon
*  Fiche du parc sur le site UNEP-WCMC
*  Forillon National Park of Canada 

F
F
Nacia Parko de Duoninsulo Bruce

La **Nacia Parko Bruce Peninsula** (, ) estas ŝtona kanada nacia parko en suda Ontario (Orienta Kanado). La parko estas IUCN Kategorio II protektita areo  ( Nacia Parko ).

La parko situas en la nordo de la Bruce Duoninsulo, kiu apartigas Kartvelian Golfon de Hurona Lago kaj estis fondita en 1987. Ĝi havas areon de 154 km² kun ne negrava kvanto de turismo. La plej proksima pli granda setlejo estas la distrikto Tobermory, kiu apartenas al la municipo de Northern Bruce Peninsula. Ekde 2006, la parko, kune kun la Fathom Five National Marine Park, estis administrita de komuna gastcentro en Tobermory. La *Nacia Marparko Fathom Five* situas norde de la parko sur la terkapo de la duoninsulo, ne longe de la *Cabot Head Provincial Nature Reserve* kaj *MacGregor Point Provincial Park*. La Bruce Trail ankaŭ komenciĝas en la vizitcentro.

En 2009, 167 km² estis nomumitaj kiel Dark Sky Preserve ( Bruce Peninsula Dark *Sky Preserve* ), kiu inkludas la parkon kaj partojn de Five Fathoms. 

## Vidu ankaŭ 
* Naciaj Parkoj de Kanado
* Listo de naciaj parkoj de Kanado

## Eksteraj ligiloj 
*  Bruce Peninsula National Park of Canada (Parks Canada)
*  Parc national du Canada Péninsule-Bruce (Parcs Canada) 

D
D
Montpeliero (apartigilo)

**Montpeliero** estas esperantigo de *Montpellier* aŭ *Montpelier*. Ĝi povas signifi plurajn aferojn.

## Montpellier 
**Montpellier** estas nomo de pluraj lokoj:

* En Francio :
** Montpellier, urbo en franca departemento de Hérault
*** Montpellier-Saint-Roch (stacidomo) en Montpellier
*** Montpellier-Sud-de-France (stacidomo) en Lattes
** Kaoso de Antikva Montpeliero (france: *"Chaos de Montpellier-le-Vieux"*) ne estas urbo, sed rokaro en suda Francio

* En Kanado :
** Montpellier (Québec), urbo en Kebekio 
** Montpellier (exo), trajnstacio de kvartalo de Montrealo.

## Montpelier 
**Montpelier**, kun nur unu « l », ankaŭ estas nomo de pluraj lokoj:

* En Usono :
** Montpelier (Vermonto), ĉefurbo de Vermont (8.035 loĝantoj, 2000)
** Montpelier, Idaho (2.785 loĝantoj, 2000)
** Montpelier, Maryland (antaŭurba komunumo)
** Montpelier, Ohio (4.320 loĝantoj, 2000)
** Montpelier, Virginio

* En Irlando :
** Montpelier, vilaĝo en nord-oriento de Graflando Limerick
** Montpelier, komunumo en Graflando Dublino

* En Britio :
** Montpelier, kvartalo de Bristol
** Montpelier, kvartalo de Brighton
Visuia

**Visuia** [visuja] (hungare: **Mezőviszolya**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 860 loĝantojn (rumanoj); en 1992 564 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1329. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (*Kolozs vármegye*). Administre ĝi apartenas al Miceştii de Câmpie.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Gravaj personoj 
*Jenő Nemes (*7-a de decembro 1931): sanafera asistanto, kolumbesploristo.
## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Administra mapo de distrikto 
* Interaga mapo de distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Burĝo

[eta|180ra|Pentraĵoj sur la fasado de la urbodomo de Náchod, [Regiono Hradec Králové.]]
[eta|180ra|[La Nobela Burĝo.]]
[eta|180ra|"La [guvernisto|guvernistino", pentraĵo de Jean-Baptiste-Siméon Chardin, 17-a jarcento.]]
[eta|180ra|"La eliro de burĝo", pentraĵo de [Jean Béraud, 1889.]]

**Burĝo** (el la franca: *bourgeois*, civitano) laŭ la burĝa-kapitalisma teorio estas mezklasulo, ne nobelo nek riĉulo, kvankam ne proleto nek malriĉulo.

Pro la franca revolucio la potencpreno de la burĝaro anstataŭis la absolutisman epokon per la burĝan, kiu daŭras ĝis nun.

En Mezepoko **burĝeco** estas jura statuto limigita al la loka kadro donita de urbo al siaj loĝantoj, kiu kunigas rajtojn kaj devojn (kion en la germana oni nomas *die Bürger* kaj *das Bürgertum*).

En la kadro de la politika ekonomio de la marksismo li estas ano de la klaso, kiu en la socia formacio de la kapitalismo disponas pri la sociaj produktiloj.

Historie, de la feŭdala kaj absolutisma Eŭropo ĝis la fino de la 18-a la burĝaro formis ĉefe en Francio, sed ankaŭ en la aliaj eŭropaj ŝtatoj la tiel nomatan *"trian klason"* de la socio, post ekleziuloj kaj nobeloj.

En Hungario longe estis nocio "etburĝo". Tiu civitana tavolo situis inter burĝoj kaj proletoj. Dum la socialismo tiu nocio estis fifama kaj ofte la etburĝoj estis malamikoj de la socialismo laŭ la socialistoj.

Sub la termino **burĝaro** oni nuntempe komprenas plejofte la urbana mezklaso. Historie tio ĉi klasigo estis ĝusta, ĉar ĝi konsistigis la meztavolon inter la supra tavolo de nobelaro kaj klerikularo unuflanke kaj la malsupra tavolo de la kamparanaro aliaflanke.

En la kadro de la politika ekonomio de la marksismo li estas ano de la klaso, kiu en la socia formacio de la kapitalismo disponas pri la sociaj produktiloj. Laŭ la politika ekonomiscienco de la marksismo la *bourgeoisie* (franca termino) estas tiu socia klaso, kiu en la socia sistemo de kapitalismo realigas sian disponpotencon pri la sociaj produktadrimedoj.

La vortoj *burĝo* resp. *burĝaro* kiel nomo por popola grupo devenas de la latina *burgus*, kiu estis murprotektata kolonio de komercistoj kaj metiistoj havanta apartajn privilegiojn kiel ekzemple la forirrajton. Tiu ĉi socia grupo tamen dumpase de la historio plurfoje ŝanĝiĝis, do fakte la nomo „burĝaro“ tute ne estas samsenca en ĉiuj historiaj epokoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Anarkiismo
* Aristokratio
* Burĝigo
* Civitano
* Etburĝo
* Franca revolucio
* Franca revolucio de 1789
* Proleto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* Bürger – Bürgertum – Bürgerlichkeit En: *Aus Politik und Zeitgeschichte*
* Joachim Fischer: *Bürgerliche Gesellschaft. Zur historischen Soziologie der Gegenwartsgesellschaft* (http://fischer-joachim.org/Projekt_B%FCrgerliche.html )
* Reinhard Markner: *»Civil Society« oder »Bürgerliche Gesellschaft«* (http://markner.free.fr/bg-dini.htm )
* La demokrata ŝtato, kritiko de burĝa suvereneco (angle)

[eta|250ra|maldekstra|*Der Sonntagsspaziergang* (La dimanĉa promeno) de [Carl Spitzweg, 1841, portreto de burĝa familio el la bidermajra epoko]]

Kategorio:Sociologio
Kategorio:Historio de ekonomio
Hradisko

**Hradisko** povas esti:

* Hradisko (Kroměříž) – parto de urbo Kroměříž en distrikto Kroměříž
* Hradisko (distrikto Kežmarok) – municipo en Slovakio en distrikto Kežmarok
* Hradisko (naturmemorindaĵo, distrikto Sviravy) – naturmemorindaĵo en distrikto Svitavy
* Klášter Hradisko en Olomouc
* Hradisko (Bobrava montetaro) (333 m) – monteto sur teritorio de urba parto Brno-Bosonohy kun arkeologia trovejo
* Hradisko (518 m) – la plej alta monto de Litenĉica montetaro
* Hradisko (474 m) – monto ĉe municipo Vrážné en distrikto Svitavy kun arkeologia trovejo
* Hradisko (Přední Cvilínský kopec) – monteto en urbo Krnov en Nízký Jeseník
* Hradisko – monteto en Ekzercrojoj de Kružberk en Kružberk
* Hradisko (522 m) – monto en Vsetinaj altaĵoj kun ruino de burgo Rožnov 2 km sudokcidente de Rožnov pod Radhoštěm
* Hradisko (760 m), monteto en Bohemiamoravia montetaro, super Poldovka (municipo Volfířov)
* Hradisko (773 m), monteto, konsisto de NNR Pulčín - Hradisko
* Hradisko u Mušova (Burgstall) – arkeologia loko proksime de jam pereinta municipo Mušov en distrikto Brno-provinco
* Hradisko u Obřan – signifa arkeologia loko – burgejo el malfrua bronzepoko en&nbsp;katastro de la hodiaŭa brna kvartalo Obřany
* Hradisko (431 m) – monteto ĉe Letohrad en Suborlica montetaro
* Hradisko (naturmemorindaĵo, distrikto Prievidza) – naturmemorindaĵo en Slovakio en distrikto Prievidza
*Hradisko (Palkovické hůrky) – monteto kaj eksa burgeto en Palkovické hůrky en distrikto Frýdek-Místek

;similaj nomoj
* Hradisko de sankta Klimento – pilgrimloko, nacia kulturmemorindaĵo kaj signifa arkeologia loko en Chřiby en distrikto Uherské Hradiště
* Klášterní Hradisko – kvartalo de Olomouc
* Malé Hradisko – municipo en distrikto Prostějov
* Staré Hradisko – kelta opidumo en la katastro de municipo Malé Hradisko

## Vidu ankaŭ
* Hradište
* Hradiště
* Hradsko
* Hradišťko
Muro de lamentadoj

eta|200px|maldekstra|
**Muro de lamentadoj** aŭ en kelkaj lingvoj **Okcidenta Muro** (Hebree: HaKotel HaMa'aravi) estas antikva muro en Jerusalemo, kiu datiĝas de la epoko de la Dua Templo de la judoj. Ĝi estas konsiderata la plej sankta loko en la juda religio, ekde la 16-a jarcento sub la regado de Sulejmano la 1-a. Ĝi ankaŭ estas konata kiel "la Plora Muro", ĉar judoj ploras tie memorante la detruon de la Dua Templo. La Muro estas parto de la Templa Monto, kie troviĝas ankaŭ tre sanktaj lokoj por islamanoj.

Laŭ la Biblio, la unua templo de la judoj estis detruita de la babilonanoj. La dua templo estis konstruita en la kvara jarcento antaŭ Kristo, kaj ĝi estis detruita de la Romianoj por puni judan ribelon, en la jaro 70 post Kristo. Laŭ la religiaj tekstoj de judismo la romia imperiestro Tito decidis lasi nur unu muron de la templo staranta, por memorigi al la judoj ke li konkeris ilian landon. Tamen, la judoj konsideris la fakton, ke unu muro postrestas, kiel realiĝon de la promeso de Dio, laŭ kiu unu parto de la templo restos staranta, por montri ke Dio havas ne-rompitan rilaton kun la juda popolo.

eta|maldekstra|200ra|

Nuntempe, judoj estas preĝantaj ĉe la Okcidenta Muro je ĉiu tempo de la tago, kaj estas sekcioj kaj por viroj kaj por virinoj. Religiaj judoj kredas ke la pordoj de la paradizo troviĝas rekte super la muro. Estas kutime por judoj lasi etajn pecojn de papero kun preĝoj aŭ deziroj skribitaj sur ili inter la ŝtonegoj de la Muro.

## Vidu ankaŭ 
* Sterka pordego

eta|290px|centra|
eta|

## Referencoj 
Kategorio:Templa Monto
Kategorio:Religio
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Jerusalemo
Kategorio:Judismo
Kategorio:Temploj
Kategorio:Muroj
Marion Tinsley

D-ro **Marion Tinsley** (la 3-an de februaro 1927 - la 3-an de aprilo 1995) estas konsiderata kiel la plej bonega ludisto de damludo. De 1950 al 1995, Tinsley venkis unuope ĉiujn turnirojn, en kiuj li partoprenis. Li partoprenis en naŭ mondĉampionaj matĉoj, kaj venkis ĉiujn kun komforta marĝeno. Li estis mondĉampiono de 1955-1958 kaj 1975-1991. En sia tuta kariero de 45 jaroj, Tinsley malvenkis, preskaŭ nekredeble, la etan nombron de sep partioj kontraŭ homoj kaj du kontraŭ la komputila programo *Chinook*. En la fako de cerbaj ludoj (kiel ŝako, goo, ktp) la rekordo de Tinsley estas sen paralelo. Tinsley estis tiel proksima de perfekteco, kiel eblas por homo.

En aŭgusto de 1992, li venkis kontraŭ la komputila programo Chinook 4-2 (kun 33 egalvenkoj). En aŭgusto de 1994 estis organizata dua matĉo kontraŭ Chinook. Sed Tinsley rezignis post nur ses partioj (ĉiuj egalvenkoj) pro sanaj kialoj. Tinsley estis diagnozita kun pankreata kancero unu semajno poste, kaj mortis sep montatojn poste.

Tinsley estis doktoro de matematiko, kaj profesoro de matematiko en Florido.

Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Floridanoj
Ẋ

**Ẋ ẋ** estas litero de la ĉeĉena lingvo kaj laŭ la Internacia Fonetika Alfabeto ĝi sonas kiel **ħ**. Kiam oni skribas ĝin per la cirila skribo, oni uzas la digrafon **хь**.

X ẋ
Kategorio:Ĉeĉena lingvo
Ĥaĥŭaca lingvo

**Ĥaĥŭaca lingvo** (pola: *język chachłacki*) estas lingvo parolata en Pollando, kiu naskiĝis de la ukraina kaj orientaj dialektoj de pola.

La esperanta nomo de la lingvo devenas de la pola *Język chachłacki*. Malgraŭ ke la nomo devas esti *Ĥaĥlaca* aŭ *Hahlaca*, la nomo de tiu ĉi lingvo estas rekte de la pola lingvo (kaj tial ni havas "ŭ" tie).

Kategorio:Lingvoj laŭ alfabeto
Haŭcnova lingvo

**Haŭcnova lingvo** estas ĝermana lingvo parolata en la vilaĝo Haŭcnovo (pola: *Hałcnów*) – distrikto de Bielsko-Biała. La lingvo havas multajn similecojn al la vilamovica lingvo, ankaŭ parolata en Pollando.

Haŭcnova estas mortinta lingvo, sed ĝi estis uzata de ĉirkaŭ 200 personoj antaŭ la jaro 1945.

## Ekzemplaj tekstoj 

Dər Līga-Jirg

Ma hīrt guor oft di Loit huort kluoin
do hoit-zotāg werd veil geloin
an wār nė güt betrīga kon,
dos ei kai ōgefāner Mōn.
Do lōw ėch mir di ālde Welt
di wuor of andre Fis geštelt.
(...)

Schmergoustern (c.1860 r.)

Pif! Paf! Puf!
Of a erschta Ruf
Tanza heut de Waidarutha
Of a Scholdern doo se bluta;
Denn on scheina Oustern
Mu ma sech Schmergoustern.
(…)

Der Johannesowed (c.1860 r.)

Wos ssteiht dert fer a Feuerssaul!
Laaft Olle hein an sset ne faul!
O je! O je! Wos meig dert brühn,
Doo hein an har de Junka sprühn!
(...)

## Literaturo 
* Alza. Gedichte und Lieder einer untergehenden Mundart von Michael Zöllner von Oberschlesischer Heimatverlag GmbH (Taschenbuch - 1989).
* Słownik hałcnowsko - niemiecki wydany przez Karla Olmę.
* Das Buch der Bielitz-Bialaer Chronika : Bausteine zu einem Geschichtsbuch der Bielitz-Bialaer Landschaft (Historische Gesellschaft für Posen, 1938).
* Die deutsche Sprachinsel Bielitz-Biala (Das junge Volk, 1923).
* Gedichte in der Mundart der deutschen schlesisch-galizischen Gränzbewohner, resp. von Bielitz-Biala – kolekto de poemoj en la Haŭcnova el la jaro 1860, reta aliro

Kategorio:Lingvoj laŭ alfabeto
Kategorio:Lingvoj de Pollando
Kategorio:Mortintaj lingvoj de Eŭropo
Kategorio:Okcidentĝermana lingvaro
Charles Godfrey Leland

eta|dekstra|250px|Charles Godfrey Leland
**Charles Godfrey LELAND** (naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1824 - mortis la 20-an de marto 1903) estis usona humuristo kaj folkloristo. Li naskiĝis en Filadelfio (Pensilvanio) kaj studadis en la universitato Princeton kaj en Eŭropo. Leland trovis postenon rilate al ĵurnalismo, multe vojaĝis, kaj progrese interesiĝis pri folkloro kaj popola lingvistiko.

La vivo de Leland estis tre diverskolora : li ekzemple entreprenis la komercon de pluraj produktaĵoj, verkis la komedian kaj humuran *Hans Breitmann Ballads*, partoprenis du militojn, kaj finfine kreis tion, kio fariĝis 50 jarojn poste fundamenta teksto por novpaganismo : *Aradia, aŭ la Evangelio de la Sorĉistinoj*.

## Verkoj 
* 1855: ''Meister Karl's Sketch-book*
* 1864: *Legends of Birds*
* 1871: *Hans Breitmann Ballads*
* 1872: *Pidgin-English Sing-Song*
* 1873: *The English Gipsies*
* 1879: *Johnnykin and the Goblins*
* 1882: *The Gypsies*
* 1884: *Algonquin Legends*
* 1891: *Gyspsy Sorcery and Fortune Telling*
* 1892: *The Hundred Riddles of the Fairy Bellaria*
* 1892: *Etruscan Roman Remains in Popular Tradition*
* 1896: *Legends of Florence Collected from the People* (2 vols.)
* 1899: *Unpublished Legends of Virgil*
* 1899: *Aradia, aŭ la Evangelio de la Sorĉistinoj*
* 1899: *Have You a Strong Will?*
* 1901: *Legends of Virgil*
* 1902: *Flaxius, or Leaves from the Life of an Immortal''

Leland, Charles
Raymond Buckland

**Raymond BUCKLAND** (naskiĝis la 31-an de aŭgusto 1934 en Londono), laŭ siaj propraj verkoj, estis la unua persono en Usono, kiu malkaŝis kultobservi vikon. Li estas cigandevena kaj estis edukita laŭ la kredoj de anglikanismo. En 1963 okazis la unua kaj sola renkonto inter Buckland kaj Gerald Gardner: li estis tiam ekinstruita pri gardnera viko, kiun li penetrigis en Usono en 1964.

Kvankam li unue subtenis gardneran vikon, li poste kreis sian propran vikan tradicion, kiun li nomis "Seax-Wica". Buckland faris paroladojn en multaj novpaganaj kunvenigoj, inkluzive de la unua festivalo Starwood en 1981.

Buckland hodiaŭ vivas en bieno lokita en Wooster (Ohio), kie li pluverkaj librojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo de Raymond Buckland

Buckland, Raymond
Buckland, Raymond
Recklinghausen

**Recklinghausen** estas urbo en la pleja nordokcidento de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio, ĉe la norda rando de la tre industria Ruhr-regiono. Ĝi apartenas al la distrikto Recklinghausen, la germana distrikto kun plej da loĝantoj, kaj estas ties administra centro kaj senkonkurence plej granda urbo. Fine de  la urbo havis  loĝantojn.
Ekde la lokaj elektoj de 25.05.2014 Christoph Tesche estas la urbestro de la urbo Recklinghausen.

## Partneraj urboj 
*  Preston en Britio, ekde la jaro 1956
*  Douai en Francio, ekde la jaro 1965
*  El Progreso en Honduro, ekde 1966 (helpa partnereco)
*  Dordrecht en Nederlando, ekde 1974
*  Akko en Israelo, ekde 1978
*  Schmalkalden en Turingio (Germanio), ekde 1989
*  Bytom en Pollando, ekde 20000

eta|maldekstra|figuro de mezepoka kavaliro ĉe la urbodomo de Recklinghausen

## Muzeoj 
* Muzeo pri la historio de la poŝto *Friedrich Maurmann*
* La muzeo pri Ikonoj estas la plej signifa kolekto de ortodokse kristana arto en la okcidenta mondo.
* La *Vestisches Museum* prezentas kristanan arton el la regiono, la urban kaj landan historion.
* La *Kunsthalle* (arta halo) Recklinghausen montras modernan arton.
* La muzeo *Umspannwerk Recklinghausen* - "elektro kaj vivo" en historia industria konstruaĵo, kiu iam estis kurentoŝanĝejo, bildiĝas la historio de homa uzo de la elektro.

## Konstruaĵoj 
eta|dekstra|brika skulptaĵo de la dana artisto *Per Kirkeby*
La historia urbokerno de Recklinghausen estas grandparte konservita. La historie plej grava konstruaĵo kaj simbolo de la urbo estas la katolika preĝejo Sankta Petro. Pliaj vidindaj konstruaĵoj estas restoj de la mezepoka remparo, la fortikaĵo *Engelsburg* Recklinghausen, la urbodomo konstruita dum 1908 kaj la festivalejo de la ĉiujara kultura evento *Ruhrfestspiele*. Du karbominejaj turoj de la urbo iĝis industriaj monumentoj: la turoj de la minejoj "Recklinghausen II" kaj "General Blumenthal".

Brika konstruaĵo de la dana artisto *Per Kirkeby* staras antaŭ la memorejo pri la viktimoj de la Dua Mondmilito ĉe la historia pordego *Lohtor* rande de la urbocentro. La artaĵo, 26 metrojn longa kaj 6 metrojn alta, konsistas el ses grandaj kaj sep etaj arkoj kaj estas integrita en la trotuaron.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto Recklinghausen
Kategorio:Urboj de Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Iamaj eksterdistriktaj urboj de Nordrejn-Vestfalio
Kategorio:Ruhr-regiono
Telegrafcentralo

eta|dekstra|400ra|Centralo de Strowger estis uzata kaj ĉe telefonoj kaj ĉe telegrafoj. Maldekstre la vertikala spirala blanko estas rubandokablo, centre estas la maŝino, dekstre estas relajsoj.
**Telegrafcentralo** estas tiu centrejo, kie oni faras komunikadajn interligojn inter telegrafoj ŝaltitaj al la telegrafcentralo. Analoge estas ankaŭ telefoncentralo.

Post disvastiĝo de Morsa-aparatoj oni ne uzis centralojn, la telegramoj sendiĝis itinere al la foraj celoj. Ideo de telegrafcentralo venis la kapon unua hungaro Tivadar Puskás, sed precipe la borsistoj kontraŭstaris. Laŭ ili en la centralo la mesaĝoj publikiĝus. Laŭ ideo de Puskás la telefoncentraloj disvastiĝis, nur tiam oni komencis fari telegrafcentralojn laŭ sistemo de telefoncentraloj.

Foje la telegrafcentralo estis la sama, ol la telefoncentralo, foje oni produktis centralon por telegrafoj. Komence estis malaŭtomataj telegrafcentraloj, kiujn sekvis la aŭtomataj centraloj, fine oni produktis elektronikajn centralojn.

Kategorio:Telekomunikado
Elizabeth Robins Pennell

**Elizabeth Robins PENNELL** (naskiĝis en 1855 - mortis en 1936) estis usona verkistino. Ŝi estis la edzino de la usona artisto kaj verkisto Joseph Pennell, kun kiu ŝi edziniĝis en junio 1884. Joseph provizis bildojn por multaj el ŝiaj libroj.

Ŝi, kune kun sia edzo, estis la amikino kaj korespondantino de James McNeill Whistler. La geedzoj verkis longan biografion de Whistler. Ŝi plie verkis biografiojn de la folkloristo Charles Godfrey Leland (kiu estis ŝia onklo), sed ankaŭ de Mary Wollstonecraft kaj, post lia morto, de sia propra edzo. Inter ŝiaj aliaj verkoj, oni povas mencii vojaĝraportojn kaj personajn memuarojn. Ŝi ankaŭ estis art- kaj manĝ-kritikistino por kelkaj gazetoj, inkluzive de *Daily Chronicle* kaj *Pall Mall Gazette*.

Elizabeth Pennell ofte skribis sub la pseŭdonimo "N. N.". Ŝi mortis en Novjorko en februaro 1936.

## Verkoj 
* *Life of Mary Wollstonecraft* (1884)
* *Our Journey to the Hebrides* (kun Joseph Pennell) (1889)
* *The Stream of Pleasure: A Narrative of a Journey on the Thames from Oxford to London* (kun Joseph Pennell) (1891)
* *To Gipsyland* (1893)
* *The Feasts of Autolycus: the Diary of a Greedy Woman* (1896)
* *Charles Godfrey Leland: a Biography* (1906)
* *The Life of James McNeill Whistler* (kun Joseph Pennell) (1908)
* *Our Philadelphia* (1914)
* *Our House and the People in It* (1910)
* *Nights: Rome & Venice in the Aesthetic Eighties, London & Paris in the Fighting Nineties* (1916)
* *The Lovers* (1917)
* *The Whistler Journal* (1921)
* *The Art of Whistler* (1928)
* *The Life and Letters of Joseph Pennell* (1929)
* *Whistler the Friend* (1930)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografia skizo de Joseph kaj Elizabeth Robins Pennell 
* Verkoj ĉe "Internet Archive"

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj biografoj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
François Boucher

[eta|[Madamo de Pompadour|Madame de Pompadour, pentraĵo de 1750]]
eta|Portreto de Marie-Louise O'Murphy ĉ. 1752
**François BOUCHER** [buŝe] (La 29-an de septembro 1703 en Parizo - La 30-an de majo 1770 samloke) estis franca pentristo de la 18-a jarcento. Li estas tipa reprezentanto de la rokoko-movado. Post trejnadperiodo ĉe François Lemoyne, li gajnis la premion de Romo en 1720, kaj restadis en Italio el 1727 ĝis 1731.

Post sia reveno al Francio, li fariĝis tre sukcesa kaj obtenis la favoron de Madamo de Pompadour, la ĉefa amantino de Ludoviko la 15-a. Boucher estis oficiale akceptita kiel membro en la Reĝan Akademion pri Pentrado kaj Skulptarto en 1734. Li sekvis Carle Vanloo kiel "unua pentristo de la Reĝo" ĝis 1765. 

Boucher precipe pentris kamparajn aŭ mitojn pejzaĝojn, ĉiuj demonstrante gracian virtuozecon. Liaj plej malfruaj verkoj estas klare voluptemaj, kaj bildigas kvazaŭ idilian mondon. Lia stilo restis elstara kaj laŭmoda ĝis la alveno de novklasikismo.

Kategorio:Pentristoj de rokoko
Kategorio:Francaj pentristoj de la 18-a jarcento
Kategorio:Nudaĵoj en arto
Gardnerismo

**Gardnerismo**, aŭ **Gardnera viko**, estas unu el la branĉoj de viko. Tiu tradicio estas nomita laŭ Gerald Gardner (1884-1964), kiun multaj personoj rigardas kiel la fondinton de viko. Li estis brita ŝtatoficisto, sed ankaŭ klerulo pri magio kaj aliaj okultaj fakoj.

Antaŭ la Dua mondmilito, Gardner transloĝiĝis al Highcliffe, oriente de Bournemouth, ĉe la suda bordo de Anglio. Li asertis, ke tie li estis ekinstruita pri sorĉarto fare de malnova asembleo de sorĉistinoj, kiu datiĝis de antaŭkristana periodo kaj ankoraŭ kunveniĝis en forsto.

Li mem sekve instruis plurajn virinojn, kiuj fariĝis Altaj Pastrinoj, fondis novajn asembleojn kaj kreis tiun novan tradicion. 

## Vidu ankaŭ 
* Viko
* Vika magio

Kategorio:Viko
Telekso

eta|dekstra|Siemens T100: tipa kesta telekso en fermebla tablo. Dekstre estas diska aliĝilo. Ĉe la telekso estas trubenda sendilo-ricevilo
**Telekso** aŭ **teletajpilo** estas telegrafo, per kiu oni kapablas skribi tekstojn sur folioj en fora stacio.

Teleksoj similis al la skribmaŝinoj. Anstataŭ rubandoskribon oni uzis folioskriban teknikon. Komence la maŝinoj estis ŝtalkestaj, poste lignokestaj, fine plastokestaj. La teleksoj ligiĝis al telegrafcentraloj kaj formis tutmondan reton (tamen ne tiel grandan), kiel la telefono. Aliĝila aparato aldoniĝis al la telekso. Pere de tio oni vokis la centralon, se tio estis aŭtomata, per disko oni elektis la stacion. Krome oni uzis ankaŭ la trubendan sistemon. Fojfoje oni metis ĉiujn telegrafaĵojn en fermeblan tablon.

Fine de la 20-a jarcento la personaj komputiloj disvastiĝis. El tio profitis ankaŭ la teleksoj, kiuj ricevis elektronikaĵon. Tiu povis konservi la redaktitan, antaŭe skribitan tekston (por kio antaŭe servis trubendo).

Post disvastiĝo de la telefonaj telekopiiloj la uzo de teleksoj forvelkis.

## De telekso al teletekso 

Télex mécanique SAGEM.jpg|Elektromekanika telekso SAGEM
SAGEM SP5 electromechanical teleprinter mechanisms and double relay.jpg|SAGEM SP5 (detalo)
Télex SAGEM SPE.jpg|Elektronika telekso SAGEM SPE
Telexmaskin.jpg|Pli moderna telekso de Siemens
Terminal télétex.jpg|Teleteks-terminalo SAGEM TCX2000

## Vidu ankaŭ 
* Baudot-kodo
* Baŭdo
* Radioteletajpo
* Telegraflineo
* Teletekso
* Telegrafa papero

Kategorio:Telekomunikado
Kategorio:Komunikiloj
William Stern

**William STERN** (naskiĝis kun la origina nomo *Wilhelm Louis Stern* la 29-an de aprilo 1871 en Berlino (Germanio), mortis la 27-an de marto 1938 en Durham, Norda Karolino, Usono) estis germana psikologo.

Li fondis la skolon de *diferenciga psikologio* (). Stern estis kunfondinto de la Universitato de Hamburgo, de la Germana Societo por Psikologio kaj la germanlingva "Ĵurnalo por Aplikata Psikologio" (). Kiel filozofo li subtenis la personismon. Krome li estis la patro de la grava filozofo kaj eseisto *Günther Anders*.

Inter la - ankaŭ por nepsikologoj - plej elstaraj atingaĵoj de Stern estis, ke li unuafoje esprimis kaj difinis la vorton "intelekta kvociento".

Kategorio:Germanaj psikologoj
Pratibha Patil

**Pratibha PATIL** (marate: प्रतिभा पाटील) (naskiĝinta je la 19-a de decembro, 1934) estis Prezidento de Barato inter la jaroj 2007 kaj 2012. Ŝi estis la unua virino kaj la unua Maharaŝtrano plenumi tiun ĉi postenon. Ŝi formale prezidentiĝis je la 25-a de julio, 2007 per Ĉefjuĝisto de Barato K. G. Balakriŝnan. Ŝi postvenis D-ron A.P.J. Abdul Kalam.

## Retejo 
* Retejo de la prezidento de Barato
* Abdul Kalam antaŭa prezidento

Kategorio:Prezidantoj de Barato
Kategorio:Barataj politikistoj
Kategorio:Registarestroj