open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nekunlabora movado

La **nekunlabora movado** estis politika kampanjo lanĉita la 4an de Septembro 1920, de Mahatma Gandhi por instigi baratanojn retiri sian kunlaboradon kun la brita registaro, kun la celo devigi la Britojn garantii memregadon kaj plenan sendependecon (*Purna Swaraj*) al Hindio.

Tio venis kiel rezulto fare de la Hindia Nacia Kongreso (HNK) de ties apogo al britaj reformoj post la aprobo de la leĝo *Rowlatt Act* la 18an de Marto 1919 — kiu suspendis la rajtojn de politikaj malliberuloj en procesoj pro ribelo,— kaj post la Masakro de Amritsar de 13a de Aprilo 1919.

La movado estis unu el la unuaj organizitaj agadoj de Gandhi de grandskala *satyagraha* (civila malobeo). Pere de neviolentaj rimedoj, aŭ *Ahimsa*, protestantoj malakceptu aĉeti britajn varojn, adoptu la uzadon de lokaj manfaritaĵoj, kaj bajkotu likvor-vendejojn. Aldone al promocio de la "mem-fido" per spinado de ĥadi, aĉetante nur hindi-faritajn varojn, kaj bojkotante britajn varojn, la nekunlabora movado de Gandhi alvokis al la restaŭrado de la Ĥilafat Movado en Turkio kaj al la fino de la netuŝebleco. Tio rezultis en publikaj mitingoj kaj strikoj (*hartal*), kio kondukis al la unuaj arestoj kaj de Nehru kaj de lia patro, Motilal Nehru, la 6an de Decembro 1921.

La nekunlabora movado estis inter la pli larĝa movado por la Hinda sendependigo el la Britia regado kaj finis, kiel Nehru priskribis en sia membiografio "An Autobiography", "subite" la 4an de Februaro 1922 post la Ĉaŭri-ĉaŭra incidento. Postaj sendependigaj movadoj estis la Salomarŝo kaj la "Quit India" Movado.

Kvankam intencis esti neviolenta, la movado estis finfine suspendita de Gandhi en Februaro 1922 post la Ĉaŭri-ĉaŭra incidento, en kiuj nombraj policanoj estis murditaj de homamaso en Ĉaŭri Ĉaŭra, Unuiĝintaj Provincoj. Tamen, la movado markis la transiron de la hindia naciismo el mezklasa bazo al la amasoj.

## Bibliografio
**Jawaharlal Nehru An Autobiography*. Oxford University Press (1936)
*Tharoor, Shashi. *Nehru: The Invention of India*. Arcade Publishing (2003). New York. Unua eldono. ISBN = 9781559706971
*Jawaharlal Nehru kaj Nayantara Sahgal. Before freedom, 1909–1947: Nehru's letters to his sister. Roli Books (2004). ISBN = 8174363475 oclc = 85772500
*Wagner, Kim, *Amritsar 1919: An Empire of Fear and the Making of a Massacre*. Yale University Press (2019). 
*Anand, Anita, ''The Patient Assassin: a true tale of massacre, revenge, and India's quest for independence'', Simon & Schuster (2019), 

## Referencoj
Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:1920
Kategorio:Civila malobeo
Kategorio:Hindia sendependiga movado
Kategorio:Senperfortaj rezistaj movadoj
Kategorio:Brita Hindio
Spiritisma Centro Bezerra de Menezes (Votuporanga-SP)

La **Spiritisma Centro Bezerra de Menezes** (oficiala nomo portugale: Associação Beneficente Dr. Bezerra de Menezes) estas spiritisma kaj bonfara asocio en Votuporango, San-Paŭlio, Brazilo, fondita la .

Kun sidejo en la kvartalo Cidade Nova la asocio estis kreita por tiea sociala laboro, fare spiritistoj venintaj el la loka Spiritisma Centro Emanuelo.

Unu el la fondintoj de la asocio estas Constantino Santoro (1926-2017), konata kiel Kapitano Santoro, kiu estis ĝia prezidanto dum 33 jaroj.

 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Brazila Spiritisma Federacio
* Spiritisma Centro Emanuelo
*Spiritisma Centro Humberto de Campos
* Spiritisma Centro Vojo al Damasko
* Spiritisma Domo Paca Angulo
* Spiritisma Grupo Mario de Nazareto
* Votuporango

## Eksteraj ligiloj 
* Fejsbuk-paĝo de Spiritisma Centro Bezerra de Menezes portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Spiritismo en Brazilo
Kategorio:Spiritismaj organizoj
Maria Kongregacio

[eta|Procesistango de mariaj kongregacianoj el [Lauterhofen]]
**Maria Kongregacio** () estas aro de societoj (fratioj) religiaj kiuj ekde la dua duono de la 16-a jarcento kolektiĝis por aparte flegi la kulton al la Virgulino.

Fondiĝo estis sub la ŝirmo de la jezuitoj kaj iliaj lernejoj. Tie normalis organizi spiritajn ekzercojn, komunajn aranĝojn kaj edifajn horojn tiucele. Krome ĉiam gravis kaj gravas ankaŭ eksterpreĝa kunestado. Poste tiu ĉi ideo etendiĝis je diversaj aliaj sociaj klasoj respektive laŭmetiaj aŭ laŭaĝaj grupoj. Organo de ĝi aperinta en Vieno je la komenco de la 20-a jarcento titoloĝis *Unter der Fahne Mariens*. Sub la papeco de Pio la 12-a iĝis admono reaktivi la katolikan societan vivon, i.a. ankaŭ de tiaj kongregacioj. En Aŭstrio ekzistas tre vigla grupo en Innsbruck.

## Fonto 
''Brockhaus' Kleines Konversations-Lexikon*, kvina eldono, volumo 2. Leipzig 1911, p. 132 (tie ĉi interrete).

## Eksteraj ligiloj 
* Apostola skribaĵo *Bis saeculari die'', 1948 - en portugala versio
* Hejmpaĝo de insbrukaj kongregacianoj

Kategorio:Katolika Eklezio
Kategorio:Jezuitoj
Kategorio:Kultado de Maria
Kategorio:Katolikaj junularaj organizaĵoj
AP1000

La **AP1000** estas nuklea centralo desegnita kaj vendita de Westinghouse Elektra Firmao. La centralo estas  premakva reaktoro kun plibonigita uzon de pasiva atoma sekureco kaj multa dezajnaj trajtoj celita malaltigi ties kapitala kosto kaj plibonigi ties ekonomikojn.

La desegno spuras ties historion al la Sistemo 80 desegno, kiu estis produktita en diversaj lokoj ĉirkaŭ la mondo. Plia evoluo de la Sistemo 80 komence kondukis al la AP600 koncepto, kun pli malgranda 600 al 700 MWe produktado, sed tio ĉi vidis limigita intereson. Por konkurenci kun aliaj desegnoj kiu estis grimpanta supre en grandeco por plibonigi kapitalajn kostojn, la desegno reaperita kiel la AP1000 kaj trovis nombron de desegnaj gajnoj ĉe ĉi tiu pli granda grandeco.

Ses AP1000s estas nuntempe en operacio aŭ konstruata. Kvar estas troviĝita ĉe du ejoj en Ĉinio, du ĉe Sanmen Nuklea Centralo kaj du ĉe Haiyang Nuklea Centralo. Du estas konstruata ĉe la Vogtle Elektrejo en Usono, tamen, du aliaj ĉe la Virgil C. Summer Nuklea Centralo estis nuligita en 2017. Kiel de 2019[ĝisdatigo], ĉiuj kvar ĉinaj elektrejoh kompletigis konstruon kaj estas ĉe diversaj stadioj konekti al la krado. Konstruo ĉe Vogtle suferis multenombrajn prokrastojn kaj Unueco 3 estas nun atendita esti kompletigita en 2021. Kostaj superkostoj ĉe Vogtle kaj la nuligo de Summer kondukis al la bankroto de Westinghouse en 2017.

Kiel de julio, 2021, Ĉinio estas la sola operacianto de ĉi tiu reaktora desegno kaj nuntempe evoluiganta pli altnivelaj versioj kaj posedas iliajn patentajn rajtojn. La unua AP1000 komencis operaciojn en Ĉinio ĉe Sanmen, kie Unueco 1 fariĝis la unua AP1000 atingi kritikeco en junio 2018 kaj estis konektita al la krado la sekvanta monato. Pluaj konstruoj en Ĉinio estos bazita sur la modifita CAP1400 desegno.
Kategorio:Reaktortipoj
Salimposto

[eta|dekstra|Fine de la salomarŝo Gandhi rikoltas salon sur la strando, la [5-an de aprilo 1930 kiel agado kontraŭ la salimposto.]]
**Salimposto** referencas al la rekta impostado de salo, kutime starigita proporcie al la volumo de salo aĉetita. La impostado de salo datas reen al 300 a.K., kiam salo estis valora varo uzata por donacoj kaj religiaj proponoj ekde la jaro 6050 a.K. La salimposto originiĝis en Ĉinio, en la jaro 300 a.K. kaj iĝis la ĉefa fonto de financado por la konstruo de la Granda Ĉina Muro Kiel rezulto de la sukcesa profitohava de la salimposto, ĝi ekdisvastiĝis al la registaroj de nacioj tra la tuta mondo; Francio, Hispanio, Rusio, Anglio kaj Hindio estis regionoj kiuj sekvis la ĉinan sistemo. Salo estis uzata kiel valuto dum la Romia Imperio kaj je la fino de sia regado, la romianoj ekmonopoligis salon por financi siajn militklopodojn. Salo estis tiom grava varo dum la Mezepoko ke la registaroj ofte integrigis la salkomercon kiel ŝtata entrepreno. Salo estis unu el la plej longdaŭraj fontoj de enspezo por la registaroj, kaj la impostopolitiko estis tiom sukcesa pro la vivnecesa rolo de salo ene de la homa dieto. Salimpostado estis ekstreme influa en multaj el la politikaj kaj ekonomiaj konfliktoj ene de historio,, rezulte en gravaj historiaj okazaĵoj kiel la Franca Revolucio, la Moskva ribelo de 1648, la Salomarŝo en Hindio, kaj la Salimposta Ribelo en Hispanio en 1631-1634.

## Referencoj
Kategorio:Historio de salo
Kategorio:Impostoj
Lena Willemark

**Lena Charlotte Willemark** (n. la 12-an de majo 1960 en Evertsberg en Dalarna, estas sveda kantistino, nacia violonistino kaj komponistino. Willemark estas konsiderita unu el la plej elstaraj popolmuzikaj kantistoj de Svedio. Interalie ŝi estas konata pro foja kantado en la älvdalska (KD Bläferdj), ne dialekto sed regiona lingvo kiu alstrebas statuson de memstara lingvo.

Ŝi estas ankaŭ elstara violonistino sur violono kaj *härjedalspipa,* malnova popola instrumento el la flutfamilio el la regiono Härjedalen. Ŝi estas membro de la grupoj Nordan, Enteli, Frifot kaj Systerpolskan, inter aliaj, kaj estis membro de Gals kaj Pals en la 1980-aj jaroj.

## Honoroj 
Ŝi gajnis diversajn premiojn i.a.en 2020 la Grammy-Premion "Popolmuziko de la jaro" (kune kun Jonas Knutsson kaj Mats Öberg).

## Referencoj 
Kategorio:Vivantaj homoj

## Ekstera ligilo 
Kanalo de Lena Willemark ĉe YouTube
Roger Bernard (slavisto)

**Roger BERNARD** (proksimuma prononco , naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1908, mortis la 11-an de aprilo 1997) estis renoma franca lingvisto, slavisto kaj specialisto pri la bulgara lingvo. Li estis profesoro pri la bulgara ĉe la nacia instituto pri orientaj lingvoj kaj civilizacioj. Li estis studento de Léon Beaulieux.

Li tradukis multajn verkojn de la bulgara literaturo. Parto de lia privata biblioteko - liaj libroj en slavaj lingvoj - estis donacitaj de liaj filinoj al la bulgara kultura instituto en Parizo.

Kategorio:Francaj lingvistoj
Inga

eta|Partoj de *Inga edulis*
eta|Frukto de iu Inga-speco

:*Por la planlingvo, vidu Inga (planlingvo).*

**Inga** estas genro de malgrandaj, tropikaj arboj kaj arbedoj, kiuj havas durajn foliojn kaj fiksas nitrogenon en la grundo, en la subfamilio Mimozoideoj. La floroj ofte blankas. Oni uzas specoj kiel ĉarpentligno en konstruado, kaj kiam oni faras meblojn. Pluraj de la centumaj specoj oni uzas kiel ornamaĵoj.

Plantoj de la genro estas uzata en agroforstumado, por plibonigi la fekundecon de la grundon. Oni ankaŭ uzas ilin por ombri plantoj de kafo, teo kaj kakao.

Kategorio:Mimozedoj
Nacia Muzeo de Kataro

La **Nacia Muzeo de Kataro** () estas nacia muzeo en Daŭho, Kataro. La nuna konstruaĵo estis malfermita al publiko la , anstataŭante la antaŭan konstruaĵon kiu estis malfermita en 1975. La konstruaĵo estis dezajnita fare de arkitekto Jean Nouvel kiu estis inspirita per la dezerta rozo, kiun oni povas trovi en Kataro. La ejo de la muzeo inkluzivas la Palacon de Ŝejko Abdullah bin Jassim Al Thani, kiu estas la koro de la katara nacia identeco. Ekde 2013, la Direktoro de la muzeo estas Ŝejkino Amna.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*  ''''
* Jean Nouvel

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Muzeoj en Kataro
Kategorio:Dekoraciartaj muzeoj
Kategorio:Islamaj muzeoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Doho
Károly Verebes

**Károly Verebes** [kAroj verebeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Verebes Károly** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia dua edzino estis Éva Schubert, lia filo estis István Verebes.

Károly Verebes naskiĝis la  en Kokand (Soveta Rusio, Turkestano, nuntempe en Uzbekio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Verebes devenis el varia hungara-rusa familio, la familio translokiĝis al Hungarlando en 1921. Li komencis sian aktoran karieron en kabaredo en Budapeŝto depost la 2-a mondmilito. Inter 1949–1953 li estis membro de Porjunulara Teatro, poste 2 jardekojn de Gaja Teatro, fine ĝismorte al Teatro Thália (Budapeŝto). Li ricevis premiojn en 1974 kaj 1985. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis filon, la dua filinon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Anton Ĉeĥov: La mevo - Medvedenko
* August Strindberg: *Fröken Julie* - Jean
* Miĥail Bulgakov: La Majstro kaj Margarita - Stravinskij
* George Bernard Shaw: *Back to Methuselah* - Konfucius
* Nikolaj Ostrovskij: *Kiel la ŝtalo estis hardata* - Pavel Korĉagin
* :en:N. Richard Nash: *The Rainmaker* - Jimmy
* Marcel Pagnol: *Topaze* - Roger de Berville
* Gábor Czakó: *Gang* - Korbély

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Jobb lesz holnap* (1946) - kelnero
* Budapeŝta printempo (filmo) (1955)
* *Csempészek* (1959) - rumana oficiro
* *A veréb is madár* (1968) - kemiisto
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de David Cargill, Alberto Sordi, Walter Taub

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Menyasszonytánc* (1959) - Gábor
* *Princ, a katona* (serio, 1966) - oficiro
* *Egy óra múlva itt vagyok…* (serio, 1975) - ĉefleŭtenanto
* *Linda* (serio, 1986) - László Pereszlényi-Horváth

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tamás Varga (aktoro)

**Tamás Varga** [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Tamás** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Tamás Varga naskiĝis la  en Budapeŝto.
eta|

## Biografio 
Pri lernojaroj de Tamás Varga informoj mankas. Li komencis sian aktoran karieron en jam ne ekzistanta *Universitata Scenejo* en 1970. Baldaŭ li apartenis al provincaj teatroj (Teatro Petőfi (Veszprém) (1976–1978), Teatro Szigligeti (Szolnok) (1978–1983), Nacia Teatro (Miskolc) (1983-1987)), poste li revenis al la ĉefurbo. Ekde 1989 li estis sendependa kaj ne ligiĝas al teatroj. Ekde 1994 li vivis en Nagykovácsi kun sia edzino kaj du filoj. Li ricevis premiojn en 1980 kaj 2012.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Makbeto - heroldo; sorĉisto, murdisto
* Sándor Sík: *István király* - Samuel Aba
* Graham Greene: *Utazás nénikémmel* - Worthworth
* Anna Jókai: *Fejünk felől a tetőt* - Szapper
* Kálmán Csathó: *Te csak pipálj Ladányi* - Péter Pókai
* Jenő Huszka: *Mária főhadnagy* - Krantz

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Egy ember, aki nincs* (1963) - vilaĝestro
* *Az erőd* (1979) - soldulo
* *Eldorádó* (1988) -
* *Indián tél* (1993) - ŝoforo
* ''L'île aux trésors* (franca filmo, 2007) - Stanley
* *Mázli* (2008) - aĉetanto
* *Megszállottak* (2018)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Samuel L. Jackson, Edward James Olmos

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Öregberény* (serio, 1994) -
* *Született lúzer* (serio, 2008) - Jackie Collins
* *Kossuthkifli'' (serio, 2015) - Climpurdinus

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* (post reklamo)

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/varga-tamas/person-6814

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĉaŭri-ĉaŭra incidento

eta|200ra|Memormonumento al la Ĉaŭri-ĉaŭraj Martiroj|alt=
La **Ĉaŭri-ĉaŭra incidento** okazis en la 4a de Februaro 1922 en Ĉaŭri Ĉaŭra en la distrikto de Gorakhpur de la Unuiĝintaj Provincoj de Brita Hindio (nuntempa Utar-Pradeŝo) en Barato, kiam granda grupo de protestantoj partoprenis en la nekunlabora movado, ricevis pafadon fare de la polico. Reprezalie la manifestaciantoj atakis kaj bruligis policejon, mortigante ĉiujn ties okupantojn. La incidento rezultis en la morto de tri civiluloj kaj 22 policanoj. Mahatma Gandhi, kiu estis strikte kontraŭ violento, haltigis la nekunlaboran movadon je tutlanda nivelo la 12an de Februaro 1922, kiel rekta rezulto de tiu incidento. Spite la decidon de Gandhi, 19 arestitaj manifestaciantoj estis kondamnitaj al mortopuno, 14 al dumviva enprizonigo kaj aliaj al diversdaŭraj enprizonigoj fare de la britaj koloniaj aŭtoritatoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Historio de la Ĉaŭri-ĉaŭra incidento

Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:1922
Kategorio:Hindia sendependiga movado
Kategorio:Barataj revoluciuloj
Kategorio:Brita Hindio
Kategorio:Masakroj en Azio
Lorenz Hörnig

**Lorenz HÖRNIG** (* naskiĝinta ĉ. 1577 en Apolda, mortinta la  en Pirna) estis germana skulptisto.

## Vivo 
Lorenz Hörnig (jene aliaj nomformoj: Hörnick, Hörnigk, Hörningk, Hörnung, Hornig, Hornigk, Hornung) originas el familio el Apolda kies mencio estis jam en la heredada libro de 1549. Post lernoknabaj jaroj pasigitaj en Turingio li atingis antaŭ 1599 la urbon Pirna. El tio ankaŭ iel konkludatas lia naskiĝjaro. Li laboris unue ĉe la skulptisto Michael Schwenke havonte propran atelieron. Li nombriĝis inter la plej gravaj saksaj majstroj skulptataj pri manierismo. En liaj verkoj okulfrapas emo pri diboĉa dekoracio, ornamŝtonoj kaj akurate dezajnitaj kapoj kaj maskoj.

## Verkaro 
eta|Epitafo de Bünaŭkapelle en la Paroĥa kirko de Lauenstein (ĉ. 1610)
* 1611–1613: epitafoj en Lauenstein (komunumo Altenberg (Ercmontaro)
* 1620: bildoj en la kirko de Oelsen (Bad Gottleuba-Berggießhübel)
* 1622: Diabla orielo en Pirna
* 1606, 1607, 1623/24: altaroj kaj baptujoj en la preĝejoj de Roudnický kaj Svádov apud Ústí nad Labem

## Referencoj 
## Literaturo 
* Schwarm-Tomisch, Elisabeth: Pirnaer Skulpturen um 1600. Eine Untersuchung zur Bildkunst und Theologie im Werk der Bildhauerfamilien Schwencke und Hörnig. - Disertaĵo, Christian-Albrechts-Universität Kiel 1996.
* Ullmann, Dieter: Der Bildhauer Lorenz Hörnig aus Apolda. Apoldaer Heimat 31 (2013), p.&nbsp;42–46.

## Eksteraj ligiloj 
* [Pri la skulptisto ĉe *Saksia biografio*](https://saebi.isgv.de/biografie/Lorentz_Hörnig_(um_1577-1624))

Kategorio:Germanaj skulptistoj
Kategorio:Apolda
Kategorio:Pirna
National Museum (metroo de Doho)

**National Museum** () estas stacio sur  de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la .

## Proksimaj objektoj 
* Nacia Muzeo de Kataro

## Vidu ankaŭ 
* Doho
* Metroo de Doho
* Ora Linio (metroo de Doho)
* Tramtransporto en Lusail

## Eksteraj ligiloj 
*   (/)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Doho
Miklós Varga (kantisto)

**Miklós Varga** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Miklós** estas hungara kantisto (kontratenoro).
eta|
Miklós Varga naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Varga maturiĝis en geologia mezlernejo, poste li akiris komercistan diplomon en altlernejo en Budapeŝto en 1980. Jam ekde 1975 li kantis en pluraj muzikgrupoj, inter 1984-1990 en propra rokgrupo. Li estis tutlande konata en muzikaloj, sed li havis ankaŭ teatrajn rolojn. Li ricevis premiojn inter 1984-2019. Li havas edzinon, kiu naskis ĝemelojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Hamleto - Fortinbras
* Lev Tolstoj: Anna Karenina - Levin
* Agatha Christie: Muskaptilo - majoro Metcalf
* Géza Gárdonyi: *Egri csillagok* – Jumurdzsák
* Sándor Petőfi: *János Vitéz* - titolrolo
* Andrew Lloyd Webber: Jesus Christ Superstar - titolrolo
* Levente Szörényi: *István, a király* - titolrolo

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* plej ofte en koncertaj aŭ teatraj televiziaj transprenoj
* *Julianus* - Desiderius
* *Honfoglalás* - vicestro

## Lia libro 
* *Király voltam Európában* (2013)

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/varga-miklos/person-15984
* http://szovegkonyv.hu/egyuttes/61/varga-miklos-dalszovegei.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Muzeo pri Islama Arto (Doho)

La **Muzeo pri Islama Arto** estas muzeo situanta en urbo Doho, ĉefurbo de Kataro, dediĉita al Islama arto de la 7-a ĝis la 19-a jarcento, inkluzive de diversaj objektoj kiel manuskriptoj kaj teksaĵoj. La konstruaĵo estas la verko de ĉin-usona arĥitekto Ieoh Ming Pei kaj ĝi estis inaŭgurita kaj malfermita al publiko la .

## Konstruaĵo 
[eta|160px|maldekstra|[Moskeo de Ibn Tulun, kiu inspiris al Ieoh Ming Pei la konstruaĵon de la Muzeo]]
La muzeo situas sur artefarita insulo ĉe fino de la Golfo de Doho ĉirkaŭita de kurba moleo. Ĝi okupas areon de  plus konstruaĵon por edukaj celoj, kiu havas pliajn . La komplekso estas ĉirkaŭita de parko de 10 ha.

La konstruaĵo estis dezajnita de la usona arkitekto Ieoh Ming Pei, kiu komencis sesmonatan preparan vojaĝon vizitante la ĉefverkojn de la Islama arkitekturo, de la Alhambro en Granado en Hispanio ĝis la moskeoj en Kairo.

Finfine la arkitekto trovis inspiron en la Moskeo de Ibn Tulun en Kairo kies simplecon de geometriaj formoj, kion la arkitekto nomis *la esenco de islama arkitekturo*, li provis enkorpigi en sian dezajnon de muzeo. La internaj dezajnoj de la muzeo estis aranĝitaj fare de la franca arkitekto kaj dezajnisto Jean-Michel Wilmotte.

## Kolektoj 
La muzeo enhavas kolekton, ne tre ampleksan kvante, sed tre altkvalitan, de pecoj el diversaj materialoj: ceramiko, metalo kaj vitro. Ĝi ankaŭ havas manuskriptojn kaj teksaĵojn, kolektitajn dum la lastaj dudek jaroj. La objektoj venas el vasta gamo da landoj, de Hispanio, de kie venas iuj interesaj pecoj de andaluzia arto, Egiptio, Irano, Turkio kaj eĉ Barato.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Muzeoj en Kataro
Kategorio:Muzeoj pri arto
Kategorio:Islamaj muzeoj
Tetín (distrikto Jičín)

**Tetín** estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Jičín, en Regiono Hradec Králové. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Vidoň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1629.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Tetín**
* Vidoň

## Memorindaĵoj 
* statuo de sankta Donato el la jaro 1731
* statuo de sankta Venantio
* rucoj el la jaroj 1755 kaj 1883
* sonorilejo en Vlkanov ĉe domo n-ro 3
* Hrubá skála – rokformacio nordoriente de la municipo

## Pluaj fotoj 

Tetín 50.JPG|Tetín
Tetín čp. 46.JPG|Tetín
Tetín čp. 28.JPG|Tetín


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Slavibor

:*Eble vi serĉas: Slaviboř, vilaĝon en distrikto Jihlava.*

**Slavibor** (9-a jarcento – 894) estis patro de sankta Ludmila. Laŭ *Kroniko de Kosmas* kaj *Legendo de Kristiano* li estis pŝovana duko, male *Prologo pri sankta Ludmila* indikas, ke li estis milĉana princo.

Oni diras, ke duko Slavibor fondis burgon Houska en la jaro 878, kiu tiam servis ankoraŭ kiel remparburgo, kiel signas Kroniko ĉeĥa verkita de Václav Hájek z Libočan. Li nomigis la remparburgon laŭ sia onidira filo Houska.

## Referencoj 
Kategorio:Soraboj
Kategorio:Okcidentaj slavoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 9-a jarcento
Mariska Veres

eta|250px|Murpentraĵo de Mariska Veres en Hago
**Mariska Veres**, (naskiĝis la 1-an de oktobro 1947 en Hago, Nederlando, mortis la 2-an de decembro 2006 en Hago, Nederlando) estis nederlanda kantisto, plej konata kiel membro de la grupo Shocking Blue. Veres aperis kun karbonigra okulŝminko kaj fluanta longa hararo (peruko).

Ŝia patro, Lajos Veres, estis hungara cigana muzikisto; ŝia patrino naskiĝis en Germanio de german-francaj gepatroj.

La kantkariero de Mariska Vere komenciĝis en 1963 kun la gitargrupo *Les Mysteres*. Ŝi tiam partoprenis tiun nombron da grupoj antaŭ ol ŝi estis ofertita en 1968 por komenci en Shocking Blue. En 1969/1970 la grupo havis sian internacian sukceson kun la kanto "Venuso".

Shocking Blue disiĝis en 1974; poste, Veres daŭrigis solokarieron antaŭ reunuigi la grupon en 1984. En 1993, Veres aliĝis al la ĵazgrupo *The Shocking Jazz Quintet*. Inter 1993 kaj 2006, ŝi aperis en alia eldono de Shocking Blue.

Mariska Veres mortis pro galvezika kancero la 2-an de decembro 2006 en la aĝo de 59, nur tri semajnojn post kiam la malsano estis detektita.

## Diskografio 
### Unuopaĵoj 
* 1975 "Take Me High/I Am Loving You" (Pink Elephant, Polydor, Decca)
* 1976 "Tell It Like It Is/Wait Till' I Get Back to You" (Pink Elephant, Polydor)
* 1976 "Loving You/You Showed Me How" (Pink Elephant)
* 1977 "Little by Little/Help the Country" (Pink Elephant)
* 1978 "Too Young/You Don't Have to Know" (Seramble)
* 1978 "Bye Bye to Romance/It's a Long Hard Road" (CNR)
* 1980 "Looking Out for Number One/So Sad Without You" (CNR)
* 1982 "Wake Up City/In the Name of Love" (EMI Records)

### Albumoj 
* 1993 *Shocking You* (Red Bullet), albumo de Mariska Veres Shocking Jazz Quintet
* 2003 *Gipsy Heart* (Red Bullet), albumo de Mariska Veres & Ensemble Andrei Serban

## Vidu ankaŭ 
* Sekssimbolo

## Eksteraj ligiloj 
* Mariska & The Motowns
* Profiel bij Biografisch Portaal

Kategorio:Nederlandaj kantistoj
Károly Varga (aktoro)

**Károly Varga** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Károly** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Károly Varga naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Varga jam estis sendiploma aktoro en *Universitata Scenejo* ekde 1970. Li akiris muzikalaktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1977. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Kazán kaj Ida Versényi. Post la diplomo li apartenis al Teatro de Kecskemét, post jaro al Teatro Kisfaludy, inter 1979–1985 al Teatro Szigligeti (Szolnok), poste al Nacia Teatro (Szeged) kaj Nacia Teatro (Miskolc). Li pasis jardekon en Budapeŝto, sed ekde 1995 li estis liberprofesiulo.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - aktorreĝo
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Keszeg András
** *Trojlo kaj Kresida* - Patroclus
* Jerry Bock: Violonisto sur la tegmento - Lázár Wolf
* Andrew Lloyd Webber – Tim Rice: Jesus Christ Superstar - Kajafás
* Bertolt Brecht – Kurt Weill: *Trigroŝa opero* - Tojás Ede
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - kampogardisto
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - ĉefviolonisto
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - titolrolo
* Pál Ábrahám:
** *Bál a Savoyban* - Pomerol
** *Viktória* - Jancsi

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Nehéz kesztyűk* (1958)
* *Francia tanya* (televizia filmo, 1972)
* *A Pogány Madonna* (1981)
* *Könnyű vér* (1990)
* *Szomszédok* (televizia serio, 1993) - liphara malsanulo
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Fred Bryant, Gordon Peters, Rene Van Sambeek

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĝajaprakaŝ Naraĝan

**Ĝajaprakaŝ Naraĝan** aŭ **Jayaprakash Narayan** (11a de Oktobro 1902 – 8a de Oktobro 1979), populare referencita kiel **JP** aŭ ***Lok Najak*** (Hindi por "Popolestro"), estis aktivulo de la Hinda sendependiga movado, teoriulo, socialisto kaj politika estro. Li estis konata ankaŭ kiel "Heroo de la movado Quit India" kaj li estas memorita pro la estrado meze de la 1970-aj jaroj de la opozicio kontraŭ la ĉefministro Indira Gandhi, por kies renverso li estis alvokinta por la "movado Bihar" nome "totala revolucio". Lia biografio, nome *Ĝajaprakaŝ,* estis verkita de lia naciisma amiko kaj verkisto de literaturo en Hindia lingvo, Rambrikŝ Benipuri. En 1999, oni atribuis al li postmorte la Bharat Ratna, plej alta civila premio den Barato, agnoske al lia sociala servo. Alia premio ricevita estis la premio Magsaysay pro Publika Servo en 1965. Dum la movado Bihar JP alvokis por paca Totala Revolucio. Kune kun V. M. Tarkunde, li fondis la organizon Civitanoj por Demokratio en 1974 kaj la Popolan Union por Civilaj Liberecoj en 1976, ambaŭ NRO-oj, kiuj postulas kaj defendas civilajn liberecojn.
eta|maldekstre|Naraĝan en poŝtmarko de 2001 de Barato.

## Bibliografio 
* *Braja Kishore Prasad: The Hero of Many Battles* de Sachidanand Sinha; National Book Trust, India, New Delhi; 2018; ISBN 978-81-237-8176-1
* *Red Fugitive: Jayaprakash Narayan* de H L Singh, Dewans Publications, Lahore 1946
* *Life and Time of Jayaprakash Narayan* de J S Bright, Dewans Publications, Lahore 1946
* *J.P: His Biography*, Allan kaj Wendy Scarfe, Orient Longmans, New Delhi 1975
* *Jayaprakash: Rebel Extraordinary*, de Lakshmi Narayan Lal, Indian Book Company, New Delhi 1975

## Eksteraj ligiloj 
* A plea for the reconstruction of Indian polity
* Total revolution
* On Hindu revivalism

Kategorio:Barataj politikistoj
Kategorio:Barataj naciistoj
Kategorio:Barataj socialistoj
Kategorio:Barataj sendependecaj aktivuloj
Kategorio:Homoj de Brita Hindio
Kategorio:Barataj verkistoj
Kalvinana preĝejo (Gárdony)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia historia monumento en urbo Gárdony (Hungario).

## Historio 
En Gárdony la kalvinana instruado komenciĝis en 1745. Depost la artikola leĝo la kalvinanoj konstruis kirkon sen turo kaj sen enirejo al la strato en la jaroj 1784 kaj 1785. Samtempe ili konstruis lignan sonorilostablon, kiun ili ŝanĝis al ŝtona turo en 1799. La turo estis renovigita en 1837 kaj en 1846 orgeno estis aĉetita. En 1859 la plena kirko estis renovigita la novbaroka stilo. Denovaj renovigaj laboroj okazis en 1899 interne, en 1906 ekstere. La 2-a mondmilito kaŭzis damaĝojn, kiuj malaperis nur en 1950. La sekvaj renoviĝoj okazis en 1961, 1972, 1984 kaj 2010.  

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La enirejo troviĝas en flanko de la navo tra reliefanta antaŭĉambro. Same la turo enorejo troviĝas flanke. Interne la predikejo estis farita en 1861.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* https://xn--grdony-pta.cylex.hu/ceg-info/g%C3%A1rdonyi-reform%C3%A1tus-egyh%C3%A1zk%C3%B6zs%C3%A9g-49342.html

Református templom, Gárdony (4).jpg|Turo
Reformed Church, pulpit, Bóné Street, 2017 Gárdony.jpg|Predikejo
Református templom, karzat, Bóné utca, 2017 Gárdony.jpg|Kirka interno

Gardony
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Gárdony
Pŝovanoj

**Pŝovanoj** (, ĉeĥe: *Pšované*) estas unu el mitaj ĉeĥaj triboj loĝantaj antaŭ la estiĝo de duklando sur bohemia teritorio. Pŝovana princlando devis havi sian centron en remparburgo Pšov (la hodiaŭa Mělník). Laŭ Legendo de Kristiano unu el la pŝovanaj princoj estis Slavibor, kies filino devis esti Ludmila, la edzino de Bořivoj. Ne eblas decidi, por kiom temas pri fidinda informo, ĉar en aliaj legendoj sankta Ludmila havas malsaman devenon.

## Mencioj en literaturo 
Ankaŭ Kosmas en la 15-a ĉapitro de la unua parto de sia kroniko mencias burgon Pšov kiel sidejon de Slavibor, la patro de sankta Ludmila.

August Sedláček en sia moto *Čechy - dějiny - rozdělení Čech kmenové a krajské* en Ottův slovník naučný skribas:

## Literaturo 
* Tomek, O starém rozdělení Čech na župy (»ČČM.«, 1859, str. 185-186)
* H. Jireček, Památky archaeol. lI., str. 266-267
* Kalousek, O rozsahu říše České za Boleslava II (» Sborník hist.», 1883, str. 101)
* Lippert, Socialgeschichte Böhmens I., 36
* J. Pekař, Nejstarší kronika česká (Histor. bibl. č. 5).

## Referencoj 
## Rilataj artikoloj 
* Pšovka u Mělníka

Kategorio:Ĉeĥaj legendoj kaj mitoj
Kategorio:Slavaj triboj
V. P. Menon

*Rao Bahadur* **Vappala Pangunni MENON** (30a de Septembro 1893 - 31a de Decembro 1965) estis barata funkciulo kiu servis kiel Sekretario de la Registaro de Barato en la Ministerio de Ŝtatoj, kun Sardar Patel.

Pro nomumo fare de la Vicreĝo kaj Ĝenerala guberniestro de Barato Wavell, li servis ankaŭ kiel Sekretario de la Ĝenerala guberniestro kaj poste kiel Sekretario de la Kabineto. Li estis ankaŭ Konstitucia Konsilisto kaj Komisionano por Politikaj Reformoj por la lastaj tri sinsekvaj Vicreĝoj (Linlithgow, Wavell kaj Mountbatten) dum la Britia regado en Hindio. En Majo 1948, je iniciato de V. P. Menon, okazis kunsido en Delhi inter la Rajpramuĥoj de la princlandaj unioj kaj la Ŝtata Departemento, fine de kiu la Rajpramuĥoj subskribis novajn Instrumentojn de Aliro kiuj donis al la Registaro de Barato la povon aprobi leĝojn rilate al ĉiuj aferoj kiuj estas en la sepa plano de la leĝo *Government of India Act 1935*.

Li ludis gravan rolon en la dispartigo kaj la politika integrado de Hindio. Poste en sia vivo, li iĝis membro de la Partio Svatantra orientita al la libera merkato.

## Bibliografio 
* Menon, V.P (1956), *The Story of the Integration of the Indian States*, Orient Longman Ltd, Madras
* Menon, V.P (1957), '''', Orient Longman Ltd, Madras
* 
* 

## Notoj 
Kategorio:Barataj politikistoj
Kategorio:Barataj naciistoj
Kategorio:Barataj sendependecaj aktivuloj
Kategorio:Homoj de Brita Hindio
Kategorio:Barataj verkistoj
Narendra Deva

eta|maldekstre|Narendra Deva en poŝtmarko de 1989 de Barato.
**Aĉarĝa Narendra Deva** (ankaŭ **Dev**; 30a de Oktobro 1889 – 19a de Februaro 1956) estis unu el ĉefaj teoriuloj de la Kongresa Socialisma Partio en Barato. Lia demokratia socialismo malakceptis violentajn rimedojn kiel afero de principoj kaj aliĝis al la *satyagraha* kiel revolucia taktiko.

Dev estis altirita de naciismo ĉirkaŭ 1915 sub la influo de B G Tilak kaj de Sri Aŭrobindo. Kiel instruisto li iĝis interesata en marksismo kaj budhismo. Li estis aktiva en la movado por la Hindia lingvo. Li estis ŝlosila estro de la Kongresa Socialisma Partio el ties fondo en 1934 kaj estis enprizonigita kelkajn fojojn dum la lukto por libereco kaj sendependigo. Li estis foje membro de la parlamento de Utar Pradeŝ.

Li servis kiel vic-kanceliero de la Universitato de Laknaŭo el 1947 ĝis 1951 kaj poste servis kiel vic-kanceliero de la Hindua Universitato Banaras el Decembro 1951 ĝis la 31a de Majo 1954. Helpita de Nirmal Ĉandra Ĉaturvedi, Plenum-konsilisto kaj elstara instruisto, li startigis nombrajn projektojn por la ekspansio de la universitato.

Narendra Dev defendis la nuligon de malriĉeco kaj ekspluatado ne ĝuste tra la marksisma materiisma dialektiko sed speciale sur moralaj kaj humanismaj bazoj. Li insistis, ke "sen sociala demokratio politika demokratio estas farso". Dev estis aktiva en la kamparana movado kaj servis kiel prezidanto de Tuthindia Kisan Kongreso.

Li restis asocia kun la Socialisma Partio kaj kun ties sukcedanto, nome la Praja Socialisma Partio, ĝis sia morto en 1956.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Acharya Narendra Dev's Contribution – International Research Institute of Buddhist Studies
* Lok Sabha condolence message Page 41

Kategorio:Barataj politikistoj
Kategorio:Barataj naciistoj
Kategorio:Barataj socialistoj
Kategorio:Barataj sendependecaj aktivuloj
Kategorio:Homoj de Brita Hindio
Kategorio:Barataj verkistoj
Gábor Vass

**Gábor Vass** [vaŝ], laŭ hungarlingva kutima sinsekvo **Vass Gábor** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Gábor Vass naskiĝis la  en Kömlő, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gábor Vass maturiĝis en Eger, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1978. Lia ĉefinstruisto estis Zoltán Várkonyi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Szigligeti (Szolnok). Inter 1979–1984 li estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste li pasis jardekon en Teatro Madách, pli poste li ne ligiĝis al teatro. Li ofte ricevis filmajn taskojn. Li havis edzinon. Li mortis pro kronvirusa malsano de 2019.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Reĝo Lear - Cornwall
** *Multa Bruo pri Nenio* - Antonio
* Joseph Stein: Violonisto sur la tegmento (muzikala versio) - Tevje
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - Christan
* Frederick Loewe: My Fair Lady - Higgins
* Anton Ĉeĥov:
** Tri fratinoj - Soljonij
** Ĉeriza ĝardeno - Jepihodov
* Zsigmond Móricz – *Tercett* - András Forgách
* John Steinbeck: Pri Musoj kaj Homoj - Lennie

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Csillag a máglyán* (1979)
* *Gyerekrablás a Palánk utcában* (1985)
* *Jött egy busz...* (2003) - Storyteller
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Sean Connery, Russell Crowe, Samuel L. Jackson, Samuel L. Jackson, Robert de Niro, Nick Nolte, William Shatner, Bruce Willis

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Talpsimogató* (1978)
* *Nyolc évszak* (serio, 1985) - oficiro Csuday
* *Szomszédok* (serio, 1997) - Vitéz
* La eta princo (2005) - vulpo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Georges Ribemont-Dessaignes

''''* (naskiĝis la 19-an de junio 1884 en Montpeliero, mortis la 9-an de julio 1974, 90-jara, en Saint-Jeannet) estis franca verkisto, poeto, dramisto kaj pentristo. Ĉirkaŭ 1915, kun Marcel Duchamp kaj Francis Picabia, li estis unu el la antaŭuloj en Parizo de la spirito, kiun en 1916 en Zuriko Tristan Tzara nomis "Dada". Ekde 1920 li partoprenis en ĉiuj aktivadoj de la movado kaj oni diros pri li, ke li tiam verkis "la solan dadanan teatron, la solan dadanan muzikon", anticipante en ĉi tiuj du kampoj la postajn evoluojn de la temoj de la absurdo kaj rimedo al la hazardo. Tiam proksima al la superrealistoj, li rompis kun André Breton en 1929 kaj aliĝis al literaturo revuo *Le Grand Jeu*. En 1934 honoriĝis per la dua literatura premio Deux Magots, prononco [], pro lia romano *Monsieur Jean ou l'Amour absolu'' ("sinjoro Johano aŭ la absoluta amo"). Post la dua mondmilito, li produktis literaturajn antaŭparolojn kaj restis malproksime de Parizo.

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Kastelo Apolda

eta|Kastelo Apolda, kun kultura centro
**Kastelo Apolda** () troviĝas en la sudo de la nuna urbocentro de Apolda (en Germanujo) kie situis iam spronburgo (en direkto norda).

## Historio 
Servis la burgo por sekurigi la loĝadon ensetleje je la dekstra bordo de Ilm-rivero kaj la trafikon sur la al Jena kaj Kospoda kondukanta strato. Same gravis ponta transiro de Saale-rivero ĉe Neuengönna/ Hummelstedt.

Jam dum la florotempo de la frankoj Apolda estis regiona centro en kiuj la grafoj de la govio Husitin organizis tribunalotagojn. En 1119 menciitis certa grafo Wichmann kiu tre verŝajne burgoposedantis. Ekde la 13-a jarcento la Vitzthum-oj de Apolda dinastie endokumente aperis. Ili estis ministroj de la ĉefepiskopoj majencaj. Je la fino de la 14-a jarcento la feŭdantoj de la dinastio Wettin ekaktivis anstataŭ la majencanoj. En 1451 la burgo detruitis dum la Saksia interfrata milito. Post forigo de la plejmulto de la muraro burga starigitis samloke la ĝis nun konserviĝinta kastelo. Kelkaj mureroj ankoraŭ nun burgapartenas. En 1631 formortis la dinastio de la Vitzthum-oj kaj la ejaron transprenis la Universitato de Jena. La juĝeja funkcio ĉesis en 1833.

Dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj sekvis novaj konstruaj ŝanĝoj. De tiam datumas la ejaro *Vitzthumbau*, en kiu gastas nun la kultura sekcio de la municipa administracio, la registrejo pri civila stato, filio de la vajmara *Muziklernejo Ottmar Gerster*, kultursocieto *Apoldaer Kulturverein* kaj rekvizitaro de la amatora teatro de Apolda.

En la en 1999 restaŭrita supra etaĝo de la sudokcidenta domo (el la 19-a jarcento) salonego disponas por kabareta arto kaj koncertoj. Apudas hotelo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informoj sur turisma paĝo
* Hotela paĝaro

Kategorio:Apolda
Apolda
Jacques Baron

''''* (naskiĝis la 21-an de februaro 1905 en Parizo, mortis la 30-an de marto 1986, 81-jara, samloke) estis franca verkisto. En 1935 li honoriĝis per la tria literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano *Charbon de Mer'' ("mara lignokarbo").

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Joseph Constant

**Joseph CONSTANT**, naskonomo *Jozef Konstantinovskij* (ruse Йозеф константиновский, hebree יוסף קונסטנטינובסקי), kiu ofte publikigis sub la pseŭdonimo ***Michel Matveev*** , naskiĝis la 1-an de januaro 1892 en Jafo, tiam en la Otomana Imperio, mortis la 3-an de oktobro 1969, 77-jara, en Parizo, estis franca verkisto kaj skulptisto de rusa deveno. En 1936 li honoriĝis per la kvara literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano *Étrange Famille* ("stranga familio").

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Pierre-Jean Launay

**Pierre-Jean LAUNAY**, naskiĝis la 27-an de decembro 1900 en Carrouges, mortis la 23-an de aprilo 1982, 81-jara, en la 15-a arondismento de Parizo, estis franca verkisto. En 1938 li honoriĝis per la sesa literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano *Léonie la Bienheureuse* ("*Léonie* la bonŝanca").

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Kategorio:Premiitoj per premio Renaudot
Georges Pillement

**Georges PILLEMENT**, naskiĝis la 23-an de marto 1898 en Mayet, mortis la 14-an de aprilo 1984, 86-jara, en Parizo, estis franca verkisto kaj fotisto. En 1937 li honoriĝis per la kvina literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano ''Plaisir d'Amour* ("plezuro de amo").

Kun Gilbert Prouteau kaj Jean-Pierre Thiollet, li estis unu el la famaj verkistoj de franca revuo, *L'Amateur d'Art''.

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Jean-Marie Aimot

**Jean-Marie AIMOT** (naskiĝis en 1901 kaj mortis en 1968) estis franca verkisto. En 1941 li honoriĝis per la sepa literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano ''Nos mitrailleuses n'ont pas tiré'' ("niaj maŝinpafiloj ne pafis"). Krome li estis biografo kaj interalie verkis biografiojn de la orienteŭropa judo kaj pentristo Emmanuel Mané-Katz kaj de Henry Morton Stanley.

Membro de la kunlaborista Franca Populara Partio, Aimot estis asociita kun la ekstremdekstra alo de franca politiko. Li funkciis kiel direktoro de la Franca Dokumenta Filmservo sub la Vichy-registaro.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Jean Milo

**Émile Van Gindertael** , naskiĝis en 1906 en Saint-Josse-ten-Noode, mortis en 1993, 87-jara, en Rixensart, kiu ofte publikigis sub la pseŭdonimo ***Jean Milo***, estis franclingva belgia verkisto kaj pentristo. En 1944 li honoriĝis per la naŭa literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano ''L'Esprit de famille'' ("la spirito de familio").

Kategorio:Belgaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Jean Loubes

''''*, naskiĝis la 26-an de decembro 1906, mortis la 12-an de novembro 1990, 83-jara, estis franca verkisto. En 1946 li honoriĝis per la deka literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano *Le Regret de Paris'' ("la bedaŭro de Parizo").

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Paule Malardot

''''*, naskiĝis la 7-an de oktobro 1898 en Diĵono, mortis la 26-an de februaro 1989, 90-jara, en Marly-le-Roi, estis franca verkistino, ĵurnalistino kaj tradukistino. En 1947 ŝi honoriĝis per la dekunua literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano *L'Amour aux deux visages'' ("Amo kun du vizaĝoj").

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Yves Malartic

''''*, naskiĝis en 1910 en Edinburgo, mortis en 1986, estis franca verkisto, aparte de krimfikcio, kaj tradukisto. En 1948 li honoriĝis per la dekdua literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano  *Au Pays du Bon Dieu'' ("En la Lando de la Bona Dio").

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Olivier Séchan

''''*, naskiĝis la 14-an de januaro 1911 en Montpeliero, mortis la 7-an de julio 2006, 95-jara, en Parizo, estis franca verkisto, aparte de porinfana literaturo, kaj tradukisto. En 1942 li honoriĝis per la oka literatura premio Deux Magots, prononco [], pro la romano *Les Corps ont soif'' ("la korpoj soifas").

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj de Premio Deux Magots
Tetín (burgo)

**Tetín** estas ruino de burgo konstruita ĉirkaŭ duono de la 13-a jarcento en najbareco de tetína remparburgo sur nordorienta rando de samnomata municipo en&nbsp;distrikto Beroun proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Beroun. Ĝi situis sur roka promontoro en supermara alteco ĉirkaŭ 270 m s. m. La orienta parto de la burgo estis neniigita pro minado.

## Historio 
La unua skribmencio pri la burgo estas nur el la jaro 1321, sed arkeologie ĝia estiĝo estas dokumentita en duono de la 13-a jarcento. Konstruinto estis verŝajne reganto kaj la burgo estas en la jaro 1288 dokumentita kiel sidejo de reĝa ĉasisto. Pli antaŭe la mencio rilatis al la najbara burgejo. Dum regado de Venceslao la 2-a la burgo estis alikonstruita por bezonoj de přemislidaj bastardaj filoj. Unu el ili estis landa notario kaj la plej supera skribisto de Reĝlando Bohemio Štěpán z Tetína, bofilo de Jan Volek. Pli poste aĉetis la burgon Karolo la 4-a, kiu eble menciis ĝin en kodaro Majestas Carolina, sed li alligis la tetinan senjorujon al Karlštejn kaj la ĉi tiea burgo dezertiĝis.

## Konstruaspekto 
La devena burgo estis sentura kaj ĝi situis sur trapeza bazplano. Ĝia dominaĵo estis granda trispaca palaco sur la nordorienta flanko. Fine de la 13-a jarcento ĝi estis disvastigita je pli malalte situanta okcidenta triangula parto, en kiu estis konstruita grandega pordega turo. La remparo de la suba burgo estis masonita per tekniko opus spicatum kaj super la fosaĵo pli verŝajne plifortigita per parkano. En la devena kerno estis alkonstruita longa palaca alo kun fermebla krado, en kiun oni enpaŝis sur ponto de la pordega turo.

Ĝis la hodiaŭaj tagoj konserviĝis la kvarflanka pordega turo kaj fragmentoj de masonaĵo de plu juna palaca alo. La resto de la burgo estis neniigita en la 19-a jarcento dum minado de kalkoŝtono.

## Referencoj 
## Pluaj fotoj 

141 Tetín zřícenina hradu vrchol SV.jpg|Ruinoj de burgo Tetín
144 Tetín zřícenina hradu ZSZ Berounka.jpg|Ruinoj de burgo Tetín
351 Tetín zřícenina hradu JZ u cesty.jpg|Ruinoj de burgo Tetín
Zřícenina hradu Tetín, obec Tetín, ČR.jpg|Ruinoj de burgo Tetín

Kategorio:Burgoruinoj en distrikto Beroun
Kategorio:Burgoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Burgoj fonditaj en la 13-a jarcento
burgo
Kategorio:Senjorujo Karlštejn
Parag Agrawal

**Parag AGRAWAL** (naskiĝis la 21-an de majo 1984 en Aĝmer, Barato) estas barat-usona komputikisto. La 29-an de novembro 2021, li iĝis la ĉefa afergvida oficisto de Twitter.
Muolaa

**Muolaa** (jen finne, ruse transskribata cirile *Муолаа*) estis eksa komunumo en la gubernio Viipuri de Finnlando. Ĝi situas sur Karelia istmo. Ĝia terareo estis 654,7 km². La plej granda lago estis *Muolaanjärvi*. Ĝia areo estis proksimume 20 km². 

Ĝi estis eksa komunumo de Finnlando en areo, kiun Finnlando perdis al Sovetunio en Vintra (1940) kaj Daŭriga milito (1941-1944) al Sovetunio. La 31-an de decembro 1939 ĝia loĝantaro estis 11 959. Postmilite loĝantaro de Muolaa estis movita al Akaa, Forssa, Humppila, Jokioinen, Kampara komunumo de Hämeenlinna, Koijärvi, Kylmäkoski, Somerniemi, Somero, Sääksmäki, Urjala, Valkeakoski, Vanaja kaj Ypäjä. Centra vilaĝo de la komunumo estis *Kirkkoranta* aŭ *Muolaa*, jen finne, , ekde 1948 ruse **Pravdino** (Правдино). La plej multaj domoj inkluzive de la klasiksma luterana kirko de 1849 estis detruitaj. Laŭ la stato de 2010 en la loko denove loĝas 54 loĝantoj. Ekde 1991, kiam frakasiĝis Sovetunio, ĝi apartenas al la Leningrada provinco de Rusio.

Kategorio:Vilaĝoj de Leningrada provinco
Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Bin Mahmoud (metroo de Doho)

**Bin Mahmoud** () estas stacio sur  de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la .

## Vidu ankaŭ 
* Doho
* Metroo de Doho
* Ora Linio (metroo de Doho)
* Tramtransporto en Lusail

## Eksteraj ligiloj 
*   (/)

Kategorio:Stacioj de la metroo de Doho
Ádám Varga

**Ádám Varga,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga Ádám** estas hungara aktoro.

Ádám Varga naskiĝis en 1989 en Kőszeg.

## Biografio 
Ádám Varga maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2009, poste li studis jaron en aktorlernejo de Mária Gór Nagy, pli poste en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto). Li akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2019. Liaj plej gravaj instruistoj estis Tibor Csizmadia kaj Gergely Kocsis. Jam dum la studentaj jaroj li ludis en diversaj malgrandaj teatroj, ankaŭ en filmoj.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - kelnero Gyuri
* Reginald Rose: *Dek du furiozaj homoj* - prezidanto
* Józsi Jenő Tersánszky: *Kakuk Marci* - II. Kakuk Marci
* Áron Tamási:
** *Ábel* (teatra versio) - titolrolo
** *Énekes madár* - Kömény Móka
* László Németh: *Bodnárné* - servisto Lali

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Csikai Bardo* (mallonga filmo, 2011) - Iván
* *#Sohavégetnemérős* - (2016) - Géza

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Karádysokk* (2011) - Guszti
* *200 első randi* (2019) - dedektivo Fábián
* *Keresztanyu* (2021) - Karesz

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=pN6iAeCW-sQ

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/varga-adam/person-473712

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj