open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sanchonuño

**Sanchonuño** [sanĉoNUnjo] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Sanchonuño* estas etimologie komprenebla kiel Sancho Nuño alude al iama loĝanto.

180ra|eta|maldekstra|Sanchonuño en la provinco Segovio.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 980 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 270 el la 1960-aj jaroj.

Ĝi distas 52 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Cuéllar, Común Grande de las Pegueras kaj Gomezserracín. La loĝloko estas inter rojoj Prado de la Vega kaj Caz Grande inter montetoj kaj aliaj rojoj, apud la aŭtoŝoseo Autovía de Pinares A-601 inter Pinarejos sude kaj Cuéllar norde.

## Historio 
Oni trovis restaĵojn de iama loĝado en Bronzepoko kaj de visigotoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Frua mencio estas de 1247, kaj ties historio estis ligita al Cuéllar, al kies *Comunidad de Villa y Tierra* Sanchonuño apartenis, ene de la sesopo de Navalmanzano.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj nun industrio por transformado de produktoj de irigacio. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Krome estas ioma aktiveco pri fiŝbredado de tinko en du lagetoj.

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Tomaso de la 16-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
Boleslav

:*Tiu ĉi artikolo temas pri vira persona nomo. Pluaj signifoj estas indikitaj en paĝo Boleslav (apartigilo).*
**Boleslav** (en Esperanto: *Boleslao*) estas vira slava persona; ĝia signifo estas "pli da gloro". Temas prefere pri la pola varianto (en&nbsp;Ĉeĥio ĝi aperas plejparte en Silezio) de nomo *Václav* (en Esperanto: *Venceslao*) (de la sama signifo). La virina varianto estas nomo Boleslava. Kiel fremda analogio estas konsiderata nomo *Magnus*.

## Hejmaj aspektoj 
Bolek, Boleček, Sláva, Slávek, Sláveček

## Boleslav en aliaj lingvoj 
* Slovake, ruse, bulgare: *Boleslav*
* Pole: *Bolesław*
* Serbokroate: *Boleslav* aŭ *Boljeslav*

Kategorio:Viraj personaj nomoj de slava deveno
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Cmini

**Cmini** () estas vilaĝo en Volina provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2024.

## Vidu ankaŭ 
* Ĉartorijsk (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio

Kategorio:Urboj en Volina provinco
San Martín y Mudrián

**San Martín y Mudrián** [sanmarTIN imuDRJAN] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *San Martín y Mudrián* estas komprenebla kiel San Martín (Sankta Marteno) kaj Mudrián, nome du loĝlokoj distantaj 2 km.

180ra|eta|maldekstra|San Martín y Mudrián en la provinco Segovio.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 42,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 243 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 40 el la jaro 2000.

Ĝi distas 45 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Samboal, Cuéllar, Pinarejos, Navas de Oro, Navalmanzano, Carbonero el Mayor kaj Pinarnegrillo.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

Saturnino de Lucas Gilsanz, socialisto, restis kaŝita en malgranda hejma kaŝejo dum 34 jaroj por eviti la frankisman subpremadon, ĉar li estis aktiva socialisto kaj urbestro antaŭ la Hispana Enlanda Milito. Nur liaj patro kaj frato sciis tion, dum la cetero de la familio, eĉ loĝanta en la sama hejmo, ne konis la aferon.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Grava nuna enspezo estas entrepreno por fabrikado de omletoj.

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Marteno.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
Kalvinana preĝejo (Kazincbarcika-Sajókazinc)

La **Kalvinana preĝejo de Kazincbarcika** estas religia historia monumento en urbo Kazincbarcika (Hungario), iam en vilaĝo Sajókazinc. Ĝi estas la plej malnova konstruaĵo de la nuna urbo.

## Historio 
En la vilaĝo la unua katolika kirko (laŭ la kutimoj en mezo de la tombejo) estis menciita en 1332. Ĝi estis pligrandigita en 1526, sed la turkoj forrabis ĝin en 1552. Iom poste la loĝantoj prenis la kalvinismon kaj ili uzis la katolikan kirkon ekde 1576. En la sekva periodo pro la turkaj atakoj la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis, la preĝejo estis parte detruita, jam neuzebla. En 1700 oni uzis lignan kirkon, sed en 1732 oni denove uzis la jam riparitan ŝtonan preĝejon. En 1792 la konstruaĵo estis renovigita-rekonstruita, eĉ turo estis alkonstruita. En 1825 ĝi estis bruldetruita, poste riparita. La jam uzita orgeno estis aĉetita en 1885. Pli novaj restaŭraj laboroj okazis en 1899.

## Konstruaĵo 
La simpla malgranda preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. En flanko de la navo ekstere estas videbla la restinta mezepoka fenestro. La turo havas 4 sonorilojn. Interne la plafono estas ebena, la muroj estas blankaj. La lignaj benkoj estas brunaj. Tie estis baptita Béni Egressy, antaŭ la kirko estas memorejo pri li.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun foto 
* hungare kun fotoj (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* http://www.muemlekem.hu/muemlek/show/2830
* http://regi.reformatus.hu/mutat/vetni-a-magot/

Kazincbarcika
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Kazincbarcika
Sauquillo de Cabezas

**Sauquillo de Cabezas** [saŭKIljo dekaBEzas] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Sauquillo de Cabezas* estas etimologie komprenebla kiel Sambuketo de Montetoj.

180ra|eta|maldekstra|Sauquillo de Cabezas en la provinco Segovio.
240ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Sankta Petro.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 141 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 120 el la jaro 1991.

Ĝi distas 54 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Aguilafuente, Cabezuela, Turégano, Escalona del Prado kaj Torreiglesias.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi estis integrita en la Sesopo de Cabezas de la *Comunidad de ciudad y tierra* de Segovio kun Aldea Real, Bernuy, Cantimpalos, Cabañas, Carbonero, Encinillas, Escalona, Escarabajosa, Mata de Quintanar, Mozoncillo, Otones, Parral de Villovela, Pinarnegrillo, Pinillos de Polendos, Escobar de Polendos, Roda, Tabanera, Valseca kaj Villovela.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Petro.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
Vlčtejn

**Vlčtejn** (antaŭe *Vlčtýn*, *Vildštejn* aŭ *Vildštýn*, ) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1284.

## Partoj de municipo 
* **Vlčtejn**
* Chlumánky

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgo Vlčtejn
* Agrikultura korto n-ro 1

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotografioj 

Rozcestník u Vlčtejna (Q66052858).jpg|Vojmontrilo ĉe Vlčtejn


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Buĉaĉ (stacidomo)

**Buĉaĉ** -  - estas fervoja stacio en Buĉaĉ (Ternopila provinco), urbo en Ukrainio.
## Historio
Buĉaĉ estis ĉiam tiel pasaĝera kiel vara stacidomo. Ĝi estas administrata de la Tarnopola fervojo de la Lemberga Fervojo. Fina stacio ĝi estis sur la linio Biała/Czortkowska – Buczacz. La distanco al la plej proksima stacio Pyszkowce estas de 7 km. La originala fervoja stacidomo estis konstruita ĉe la stacio de la Galicia Transversala Fervojo kaj malfermita la 1-an de novembro 1884, samtempe kun la malfermo de la trafiko sur la linio Stanisławów – Chryplin – Niżniów – Buĉaĉ (laŭ la jarlibro *Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem*, la trafiko inter Buczacz kaj Husiatyn la 5-an de novembro ankoraŭ ne estis neniigita).

En la nokto de lundo, la 31-a de oktobro, al mardo, la 1-a de novembro 1898, okazis fervoja katastrofo de la vartrajno n-ro 1387 inter la stacioj Jezierzany kaj Buczacz pro elreliĝo de la lokomotivo kaj kelkaj vagonoj, kiuj falis de la remblaĵo. La maŝinisto, la fajristo kaj la konduktoro, kiuj mortis dum la katastrofo, estis enterigitaj sur la tombejo en Stanisławów. En la 1920-aj jaroj oni povis atingi la stacion en la centro de la urbo aŭ aliaj lokoj per ĉevaloj, per aŭto aŭ per buso. 

En 1944, parto de la reloj de Stanisławów ĝis Buczacz estis detruitaj. Samjare kelkaj reloj de Stanisławów al Buczacz estis detruitaj fare de la retiriĝantaj soldatoj de Wehrmacht. Ekde tiam, la stacio estas la lasta sur la linio de Czortków. La stacio estis ruinigita dum la Dua mondmilito.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Buĉaĉ en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Buĉaĉ
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1884
Kategorio:1884 en Ukrainio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Ternopila provinco
László Fáy

**László Fáy** [lAslO fAi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fáy László** estis hungara aktoro, operetkantisto, bonvivanto.

László Fáy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Győr.

## Biografio 
László Fáy akiris aktoran licencon en privata aktorlernejo de Elek Bognár en 1942. Li komencis sian aktoran karieron province en ĵus redonitaj (iamaj hungaraj) urboj Ungvár kaj Munkács. Post la 2-a mondmilito li estis videbla en pluraj ĉefurbaj teatroj. Inter 1955-1959 li estis membro de Teatro de Kecskemét, de 1960 ĝis la pensiuliĝo en 1987 de Nacia Teatro (Győr). Li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro".

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** La Dresado de la Megero - Lord
** Kiel Plaĉas al Vi - Frigyes
* Zsigmond Móricz: *Úri muri* - kolonelo Ábel Zsellyei Balogh Ábel; urbestro
* Johann Strauß (filo):
** *Die Fledermaus* - Alfréd
** *The Gypsy Baron* - Barinkay
* Frederick Loewe - Alan Jay Lerner: My Fair Lady - Pickering
* Imre Kálmán:
** *Cirkuszhercegnő* - Mister X.
** *Ördöglovas* - titolrolo
** *A csárdáskirálynő* - Edvin; Ferkó Kerekes
** Marica grófnő - Péter Török
* Jenő Huszka: *Mária főhadnagy* - Kászonyi
* Viktor Jacobi:
** *Leányvásár* - Tom Migles
** Sybill - Petrov
* Ferenc Lehár: *A mosoly országa* - kolonelo

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Ideiglenes paradicsom* (1981)
* A vörös grófnő (1985)

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Gyilkosság a 31. emeleten* (1981)
* *Szomszédok* (serio, 1988-1991)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* [hungarlingva biografio](https://www.gyorikonyvtar.hu/gyel/index.php/F%C3%A1y_L%C3%A1szl%C3%B3_(M%C3%A1t%C3%A9_L%C3%A1szl%C3%B3)) 
* roloj
* filmoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj bonvivantoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vallelado

**Vallelado** [baljeLAdo] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco.

180ra|eta|maldekstra|Vallelado en la provinco Segovio.

## Toponimio 
Meze de la 13-a jarcento Vallelado estis nomita *Sancto Thome de Valelado*, poste Valle-Helado, Vallehelado kaj Vallelado. Etimologie ĝi povus estis komprenebla kiel Frostovalo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 36,84 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 718 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 120 el la jaro 2000.

Ĝi distas 73 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Cuéllar, San Cristóbal de Cuéllar, Mata de Cuéllar kaj Chañe el la provinco Segovio kaj kun San Miguel del Arroyo de la provinco Valadolido.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En kamparo Torrejón estis mezepoke defendoturo, de kiu restas nun nur la memoro, same kiel estis nunaj senhomejoj sed mezepokaj setlejoj: nome Cardedal de Torre, Ovilo, Torre de don Velasco kaj Val Farco.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj ĉefe ajloj: kio aperas centre en la blazono) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Tomaso de la 20-a jarcento, granda pino, fiŝkaptejoj kaj ponto ĉe la rivero Cega kaj monumentaj krucoj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
30089 Terikelley

'*30089 *Terikelley'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 4:9 kun Marso

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Teri Twarkins Kelley*, kuratorinon la Fondaĵo de la Observatorio Lowell. Ŝi estis prezidentino de la estraro kaj trezoristino de la Knabinoj Skoltinoj *Arizona Cactus-Pine* kaj anino de la estraro de *McDowell Sonoran Conservancy''. Ŝi laboras kiel Aprobita Financa Planistino ĉe internacia inversa firmao.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Rusa aviadatako al teatro de Mariupolo

eta|La detruita teatro post la aeratako
**Rusa aviadatako al teatro de Mariupolo** estis militatako farita la 16-an de marto 2022 en Mariupolo. Rezulte de la senpera trafo per aviada bombo en la konstruaĵon de teatro pereis ĉ. 300 personoj, kiuj serĉis tie protekton, post kiam perdis proprajn domojn en bombado dum la agreso de rusa soldataro en 2022.

La teatro suspendis sian agadon la 24-an de februaro pro la invado de Rusio en Ukrainion. Dum la sieĝo ĝi estis uzata kiel ŝirmejo por loĝantoj kaj rifuĝintoj el apudaj lokoj, kies loĝejoj kaj domoj estis detruitaj rezulte de rusaj aeratakoj, ĉefe de la virinoj la infanoj. Ĉirkaŭ la 12-a de marto sur la placo ambaŭflanke de la teatrejo oni farbis grandajn, videblajn de la aero surskribojn „Dieti” (ruse: „infanoj”), por marki ĝin kiel civilan objekton.

Matene la 16-an de marto 2022 la teatrejo estis detruita rezulte de direktita per lasero aviada bombo, verŝajne KAB-500L. Interne povis troviĝi de 800 ĝis 1300 personoj. Bunkro en kelo de la teatrejo eltenis la atakon, sed la eliro estis detruita. La savagado estis malfaciligita pro daŭrantaj stratbataloj kaj pripafo. Savoskipoj povis forigi rubaĵon kaj eltiri homojn al la surfaco nur en la momentoj kiam la bataloj ĉesis. Ĝis la 18-an de marto el la rubejo ĉ. 130 personoj sukcesis eliri. Laŭ prezidanto de la urbo la 19-an de marto en la subterejoj de la teatro plu povis troviĝi pli ol 1000 personoj. La 25-an de marto la Urba Konsilantaro informis, ke rezulte de la bombado pereis ĉ. 300 personoj.

Aleksej Reznikov konsideris la atakon kiel genocido kaj ŝtata terorismo de Rusio. Defendministerio de Rusia Federacio kontraŭdiris kaj akuzis Azov-batalionon pri eksplodigo de la konstruaĵo.

Kategorio:Mariupolo
Kategorio:Invado de Rusio en Ukrainion (2022)
Kategorio:Militkrimoj
Kategorio:Aviadila bombardado
Komisiono por trovo de loknomoj

La **Komisiono por trovo de loknomoj** () estis komisiono de la departemento pri publika administrado de la komunisma Pola Popola Respubliko, fondita en januaro 1946. Ĝia misio estis la invento de novaj oficialaj pollingvaj toponimoj por lokoj, vilaĝoj, urboj kaj urboj en la iamaj orientaj teritorioj de Germanio (tiam konata en Pollando kiel la "Regajnitaj Teritorioj").

Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Geografio de Pollando
30093 McClanahan

'*30093 *McClanahan'''* estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Marjorie McClanahan'', kuratorinon la Fondaĵo de la Observatorio Lowell. Ŝi servis en multenombraj neprofitcelaj estraroj kiel tiuj de la Fondaĵo de la Arizona Komunumo, la Norda Arizona Sansistemo kaj la Muzeo de Norda Arizono. Ŝiaj honoroj inkludas Civitaninon de la Jaro de Flagstaff

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Bartholomäus Ziegenbalg

eta|Bartholomäus Ziegenbalg, misiisto kaj filologo

**Bartholomäus ZIEGENBALG** (naskiĝinta la  en Pulsnitz, mortinta la  en Tharangambadi/ Tamilnado) estis germana protestantisma misiisto kaj filologo.

## Vivo 
Post studo de teologio en Halle (Saale) (ĉe Franckesche Stiftungen) li sekvis vokon de reĝo Frederiko la 4-a (Danio) fondi misiejon en Hindujo. En 1706 li venis al Tharangambadi. Intertempe Ziegenbalg troviĝis sub la ŝirmo de la Dania Eosthinda Kompanio je Ĉenajo. Sed baldaŭ li kritikis ties ekonomiajn interesojn.

Inter liaj skribaĵoj menciindas »Grammatica tamulica« (Halle 1716), »Biblia tamulica« (1723) kaj »Ausführliche Missionsberichte« (Halle, 1710 ss.; tiuj ĉi raportoj kontinuigitis postmorte sub lia nomo ĝis 1770).

## Eksteraj ligiloj 
* Ligiloj ĉe DDB
* "Die Darstellung Indiens in den Briefen und Berichten Bartholomäus Ziegenbalgs"
* Eugene F. Irschick: *Conversations in Tarangambadi: Caring for the Self in Early Eighteenth Century South India*  (PDF, längere Ladezeit; 266&nbsp;kB)
* Will Sweetman: ''The prehistory of Orientalism: colonialism and the textual basis for Bartholomäus Ziegenbalg's account of Hinduism*  (PDF; 407&nbsp;kB)
* Will Sweetman: *Heathenism, idolatry and rational monotheism among the Hindus: Bartholomäus Ziegenbalg's „Akkiyanam“ (1713) and other works addressed to Tamil Hindus*  (PDF; 2,7&nbsp;MB)

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon'', volumo 20. Leipzig 1909, p. 916 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj misiistoj
Kategorio:Tamila lingvo
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Pietismo
Kategorio:Germanaj tradukistoj
2-Heksadekanolo

**2-Heksadekanolo** aŭ **C16H34O** estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la **2-heksadekeno**, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 2-Heksadekanolo estas unu el la 63 eblaj izomeroj kun la kemia formulo **C16H34O**. 2-Heksadekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-heksadekanolo** per hidratigo de **2-heksadekeno**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-heksadekanolo** per traktado de **natria hidroksido** kun **2-kloro-heksadekano**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-heksadekanolo** per reduktigo de **metila tetradekila ketono**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2-heksadekanolo** per traktado de **1-Bromo-1-etanolo** kun **teradekilmagnezia bromido**:

## Vidu ankaŭ 
* Alkoholoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
Valtiendas

**Valtiendas** [balTJENdas] estas municipo en la nordo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Valtiendas* estas etimologie komprenebla kiel valo de tendoj.

180ra|eta|maldekstra|Valtiendas en la provinco Segovio.
240ra|eta|maldekstra|preĝejo de Sankta Maria de Valtiendas.
240ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Sankta Andreo.
240ra|eta|maldekstra|Romanika pordego de la preĝejo de Sankta Andreo.
[240ra|eta|maldekstra|Romanikaj [korbeloj de la preĝejo de Sankta Andreo.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio, formata de loĝlokoj Valtiendas, Pecharromán kaj Caserío de San José, okupas totalan areon de 38,64 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 79 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ milon el la 1950-aj jaroj.

Ĝi distas 76 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Sacramenia, Haza, Torreadrada, Pecharromán kaj Fuentesoto.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria de la 16-a jarcento, kaj la romanikaj preĝejoj de Sankta Andreo kaj Santa María de Cárdaba de Pecharromán.

## Bildoj 

Iglesia de Santa Maria de Cardaba muro norte ni.jpg|Preĝejo de Sankta María de Cárdaba de Pecharromán.
Iglesia de Santa Maria de Cardaba abside ni.jpg|Absido de la preĝejo de Sankta María de Cárdaba de Pecharromán.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
Veganzones

**Veganzones** [beganZOnes] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Veganzones* estas etimologie komprenebla kiel Kamparvalo de Infantoj (vidu sube Toponimion).

180ra|eta|maldekstra|Veganzones en la provinco Segovio.
230ra|eta|maldekstra|Preĝejo.
230ra|eta|maldekstra|Ĉefretablo.

## Toponimio 
En mezepokaj tempoj nomiĝis Vega de Infanzones. Tiel, Vega Infançones, estis nomita en letero de la reĝo Johano la 2-a subskribita en Burgo de Osma la 15an de Junio 1430.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 21,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 216 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 500 el la 1960-aj jaroj.

Ĝi distas 38 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Cabezuela, Turégano kaj Muñoveros. La loĝloko estas inter rojoj Caz de la Dehesa kaj Parral kaj trapasata de la regiona ŝoseo CL-603 inter Cabezuela nordoriente kaj Turégano sude.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Veganzones estis reloĝata de la episkopo de Segovio, inter la 12-a kaj 13-a jarcentoj, ene de la teritorio kiun doña Urraca, reĝino de Kastilio kaj Leono, donis al li en 1123, kun Turégano kaj Caballar. Ĝi estis en episkopa senjorlando de Segovii ĝis tempo de Filipo la 2-a kiam aliĝis al reĝa senjorlando. Kiam la reĝoe stis vendonta ĝin Veganzones aĉetis sian propran jurisdikcion laŭ interkonsento de 3a de Decembro 1579. Tio estis ratifita en 1580 kaj 1615 fare de Filipo la 3-a.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Águeda de la 16-a jarcento kun grava ĉefretablo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
Villaverde de Íscar

**Villaverde de Íscar** [biljaBERde deISkar] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de Pinares* (Pinartero) en la nordo de la provinco. La loknomo *Villaverde de Íscar* estas etimologie komprenebla kiel Verda Urbo de Íscar, alude al komarka centro.

180ra|eta|maldekstra|Villaverde de Íscar en la provinco Segovio.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 27,80 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 560 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 300 el la 1960-aj jaroj.

Ĝi distas 71 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Pedrajas de San Esteban (provinco Valladolid), Pedrajas de San Esteban (provinco Valladolid), Aguasal (provinco Valladolid), Fuente el Olmo de Íscar, Llano de Olmedo (provinco Valladolid) kaj Villeguillo.

## Historio 
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La loĝloko ekkonstruiĝis en la 11-a jarcento kiel domaro sendependa de Íscar (Valadolido) ĝis 1833 de Segovio, kaj tiam sidejo de la *Comunidad de Villa y Tierra de Íscar*, formita de: Cogeces de Íscar, Fuente el Olmo de Íscar, Íscar, Megeces, Pedrajas de San Esteban, Remondo kaj Villaverde de Íscar.

## Aktualo 
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj), brutobredado (ŝafoj) kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Nuna ĉefa enspezofonto estas komercado de pinsemoj

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Stefano.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Segovio
La Churrería

**La Churrería** [laĉureRIa] estas historia komarko de Kastilio. Ĝi enhavas ĉefe loĝlokojn de la provinco Segovio, escepte de Campaspero, en la provinco Valadolido. Tial, ĝi estas en la centro de la Norda Altebenaĵo, en la regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.

Ĝi estas integrita de sep loĝlokoj, distribuitaj en kvin municipoj. Ĉiuj kavas komunajn, diferencigajn trajtojn; tiuj estas janaj municipoj:
* Adrados
* Campaspero, la nura el provinco Valadolido.
* Hontalbilla.
* Olombrada, kun Moraleja de Cuéllar kaj Vegafría
* Perosillo.

## Bibliografio 
* José María Viloria García (2006). Curiosidades Históricas (Campaspero-Bahabón-Cogeces del Monte-Torrescárcela-Aldealbar-Santibáñez de Valcorba) Personas e instituciones. Diputación de Valladolid. ISBN 84-7852-182-8.
* José María Viloria García (2002). Los pueblos del Sexmo de Valcorba. Diputación de Valladolid. ISBN 84-7852-208-5.

Kategorio:Provinco Segovio
Kategorio:Provinco Valadolido
Tierras de Segovia

[eta|dekstre|260ra|*Tierras de Segovia* ruĝe ĉirkaŭ [Segovio|urbo Segovio blue en la provinco Segovio.]]
**Tierras de Segovia** [TJEras deseGObja] (Teroj de Segovio) konata ankaŭ kiel **Alfoz de Segovia** aŭ **Zona Metropolitana de Segovia** (Metropolita Areo de Segovio) estas unu de la komarkoj de la provinco Segovio, ĉirkaŭ la ĉefurbo Segovio (Kastilio kaj Leono, Hispanio). Ties municipoj funkcias kiel dormurboj, industriaj, komercaj kaj servaj de urbo Segovio, tiel kiel ĉe metropola areo, sed ĝi tio ne estas, ĉar en Hispanio tiuj grupigoj estas regulataj jure kaj tio ne okazas.

## Integrantoj 
Apartenas al tiu komarko la jenaj municipoj: Segovio, Palazuelos de Eresma, La Lastrilla, San Cristóbal de Segovia, Trescasas, Torrecaballeros, Real Sitio de San Ildefonso, Espirdo, Hontanares de Eresma, Bernuy de Porreros, Los Huertos, Valverde del Majano, Basardilla, Brieva, Valseca, Sotosalbos, Santo Domingo de Pirón, La Losa, Navas de Riofrío, Ortigosa del Monte kaj Otero de Herreros. Tiu komarko estas neoficiala dividaĵo de la Partido Judicial de Segovia.

## Notoj 
Kategorio:Provinco Segovio
2-Dodekanolo

**2-Dodekanolo** aŭ **C12H26O** estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la **2-dodekeno**, senkolora brulema likvaĵo uzata kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj. 2-Dodekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-dodekanolo** per hidratigo de **2-dodekeno**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-dodekanolo** per traktado de **natria hidroksido** kun **2-kloro-dodekano**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-dodekanolo** per reduktigo de **metila dekila ketono**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2-Dodekanolo** per traktado de **1-Bromo-1-etanolo** kun **dekilmagnezia bromido**:

## Vidu ankaŭ 
* Alkoholoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
La Lastrilla

**La Lastrilla** [lalasTRIlja] estas municipo en la sudoriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierras de Segovia* (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. 

180px|eta|maldekstra|La Lastrilla en la provinco Segovio.
230px|eta|maldekstra|La preĝejo.

## Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,44 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 4 186 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male post malgranda malaltiĝo post la 1960-aj jaroj ĝi fakte akiris 3 800 el la 2000-aj jaroj pro sia funkciado kiel serva urbo de la provinca ĉefurbo.  

Ĝi distas nur 5 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Bernuy de Porreros, Espirdo, Trescasas, Segovia kaj San Cristóbal de Segovia. La municipo estas formata de La Lastrilla kaj El Sotillo.

## Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj romia epokoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La unua mencio de La Lastrilla per tiu nomo estas eklezia dokumento de 1247. Ties graveco rilatis al pagejo por eniro en la ĉefurbo kaj al fonto.

## Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. 

De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Segovio

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Segovio
El Carracillo

**El Carracillo** [elkaraZIljo] estas natura komarko de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ene de la ebenaĵo de la *Tierra de Pinares*, en la kadro inter la riveroj Cega (norde) kaj Pirón (sude).

Ĉefa trajto estas grava produktado de legomoj, kio estas pli ol 60% de la totalo de la rikolto en la tuta provinco Segovio.

## Historio 
La unuaj historiaj mencioj de la termino Carracillo datas de la Mezepoko, kaj ili estas rilataj kun la municipoj Vallelado kaj Samboal.

Komence de la 20-a jarcento, startis en la komarko la kultivo de cikorio, profite de la sableca tereno de la areo. En la 1960-aj jaroj la kultivo de cikorio dekadencis, kaj estis iom post iom anstataŭata per aliaj legomoj.

## Geografio 
Ĉar temas pri natura komarko, ĝi ne ĝuas oficialan statuson, kaj tial ties  ne estas klare markitaj, sed la koncernaj loĝlokoj kunhavas komunajn kaj distingajn trajtojn. Temas pri jenaj:

* Chañe.
* Cuéllar (ne parto de El Carracillo, sed kiu inkludas la setlejojn Arroyo de Cuéllar, Campo de Cuéllar kaj Chatún, kiuj ja formas parton de El Carracillo).
* Gomezserracín.
* Narros de Cuéllar.
* Pinarejos.
* San Martín y Mudrián, kun Mudrián kaj San Martín.
* Sanchonuño.

Krome, oni indikas ankaŭ kiel apartenantaj al la komarko aliajn loĝlokojn kiel Samboal, Narros de Cuéllar, Fresneda de Cuéllar, Navalmanzano, Pinarejos, Remondo kaj Vallelado pro la historia rilato inter la termino Carracillo kaj la municipo. Pro tio, oni markas ankaŭ kiel apartenantaj al la komarko la membrojn de la Komunumo de Irigaciantoj de El Carracillo, nome rura komunumaro kiu enhavas la loĝlokojn de Arroyo de Cuéllar, Campo de Cuéllar, Chatún, Chañe, Fresneda de Cuéllar, Gomezserracín, Narros de Cuéllar, Remondo kaj Sanchonuño.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Diego Conte Bragado kaj María del Mar García Martín, kun Antonio Linage Conde, Ignacio Sanz Martín kaj Mayte Ferreiro (2007). Cuaderno de Viaje. Honorse Tierra de Pinares.
* Olga Segovia García (2003). Producción y transformación de hortalizas en la zona de influencia de Cuéllar. Colección Becas de Investigación “Caja Segovia”. ISBN 84-96145-13-1.

Kategorio:Provinco Segovio
Odesa-Pojizna (stacidomo)

**Odesa-Pojizna** (, , "Odesa-Trajna") estas fervoja stacio en Odeso, la kvara plej granda urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Odesa-Sĥidna (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Odesa-Pojizna en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Odeso
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1905
Kategorio:1905 en Ukrainio
Géza Fazakas

**Géza Fazakas** [fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fazakas Géza** estis hungara aktoro.
eta|
Géza Fazakas naskiĝis la  en Sfântu Gheorghe (Covasna) (Rumanio).

## Biografio 
Géza Fazakas apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li maturiĝis en kolegio en 1992, poste li akiris aktoran diplomon en Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István en 1996. Lia ĉefinstruisto estis Loránd Lohinszky. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csíky Gergely en Temeŝvaro. Inter 1998-2001 li estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste de Teatro de Kecskemét. Li ricevis premiojn inter 2004-2012. Li havis edzinon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Miklós Tompor; Piramus
** Romeo kaj Julieta - Paris; Montague
** Reĝo Lear - princo de Alban
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - kapitano
** Rikardo la 3-a - Lord Stanley; 2-a murdisto
** La Ventego - Antonio
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Osip
* Molière:
** L' Avarulo - Valér
** *Don Juan aŭ la Ŝtona Festeno* - titolrolo
** La malsanulo pro imago - D-ro Thomas D'Auveregne
* Anton Ĉeĥov:
** *Platonov* - Osip
** Tri fratinoj - Aleksandr Ignatjeviĉ Versinjin
** Onklo Vanja: - Ilja Iljiĉ Tjelegin
* József Katona: *Bánk bán* - titolrolo
* Gábor Presser – Dusán Sztevanovity: *A padlás* - detektivo

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Víkend* (2015) - Kristóf
* *IWelcome* (mallonga filmo, 2017) - policano
* *Katapult* (mallonga filmo, 2019) - paĉjo Gau

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Eresma

**Eresma** estas rivero de centra Hispanio, kiu fluas tra Kastilio kaj Leono, nome tra la provincoj Segovio kaj Valadolido. Ĝi apartenas al la baseno de Doŭro, kies subalfluanto ĝi estas. Ĝi estas 134 km longa kaj drenas baseno de 2940 km².

Eresma ekfluas en la valo Valsaín, en la sierra de Guadarrama, fluas norden al San Ildefonso, Palazuelos de Eresma kaj tra Segovio, kiun ĝi ĉirkaŭas per fermita meandro. Poste ĝi sekvas nordokcidenten, al municipoj Valverde del Majano, Hontanares de Eresma, Los Huertos, Armuña, Yanguas de Eresma, Bernardos, Carbonero el Mayor, Migueláñez, Navas de Oro, Coca, Villeguillo kaj Villaverde de Íscar.

En la provinco Valadolido fluas tra Llano de Olmedo, Aguasal, Olmedo, Pedrajas de San Esteban, Alcazarén kaj Hornillos de Eresma. Poste enfluas dekstre en la rivero Adaja, kiu havas malpli da akvo ol Eresma mem. Adaja enfluas en Doŭro ĉirkaŭ 30 km malsupren, ĉe Aniago, iom supren de Tordesillas.

## Vidu ankaŭ 
* Montoj de Valsaín

Kategorio:Riveroj en Kastilio kaj Leono
Buková (distrikto Plzeň-sudo)

**Buková** estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Georgo
* Kacerna kverko – proksimume 400 jaroj malnova tigfrukta kverko

## Pluaj fotografioj 

Kříž v Bukové na křižovatce (Q66054878).jpg|Kruco en Buková

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Nezdřev

**Nezdřev** () estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1412.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotografioj 

 Nezdřev, lower comon.jpg|Nezdřev
 Nezdřev, road to Řesanice.jpg| Ŝoseo al Řesanice
 Nezdřev, chapel.jpg| Kapelo ĉe ĉefa ŝoseo
 Nezdřev, small chapel.jpg| Kapeleto en malsupra vilaĝplaco

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Praĥenio
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kramolín (distrikto Plzeň-sudo)

**Kramolín** () estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

Nuntempe Kramolín estas konata al fanoj de motosporto. Troviĝas ĉi tie motokrosa, superkrosa vojo kaj sekcio de biciklotrialo. Okazas ĉi tie konkursoj kaj de respublika kaj de monda formato.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1437.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotografioj 

Kramolín 02.jpg|Kramolín

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Raĝamahendravaram

**Raĝamahendravaram,** laŭ telugua lingvo **రాజమండ్రి** (de la brita erao ĝis 2015 nomita Raĝamandri) estas urbego, ankaŭ distrikta ĉefurbo de Orienta Godavari en subŝtato Andra-Pradeŝo, en sudorienta Barato.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La loknomo estis origine la sama Raĝamahendravaram (sanskrite urbo de raĝo Mahendra). La britoj uizis la simpligitan kriplan nomon Raĝamandri (angle Rajahmundry).

## Geografio 
Raĝamahendravaram situas en alteco 14 metrojn super la marnivelo laŭ maldekstra bordo de rivero. Kakinada kaj ankaŭ la maro troviĝas 49, Vijayawada 131, Visakhapatnam 178, Warangal 254, Hajderabado 354, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 506, Kolkato 927, Mumbajo 973, tutlanda ĉefurbo Delhio 1377 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Demografio 
Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En la malfruaj 1940-aj jaroj la komunumo atingis la internacian kvalifikon urbego (loĝantaro pli granda ol cent mil).

## Historio 
Raĝamahendravaram estis establita en la 10-a jarcento. Palacoj kaj fortikaĵoj daŭre estas videblaj ekde la sekva jarcento. La areo estis sub nederlanda rego por iom da tempo. En 1602 la nederlandanoj konstruis fortikaĵon ĉi tie. En 1857 la britoj konkeris la nederlandanojn kaj konvertis la fortikaĵon al malliberejo en 1864. La urbo mem estas distrikta ĉefurbo ekde 1823. La iama Raĝamandri estis nesto de pluraj movadoj por la sendependiĝo.

## Ekonomio 
Ekonomio de Raĝamahendravaram konsistas ĉefe de agrikulturo (rizoj, sukerkanoj kaj florkultivado), turismo kaj produktado de oraĵoj. La urbego estas signifa sidejo de pluraj industriaj firmaoj.

## Eduko 
En Raĝamahendravaram diversaj universitatoj, akademioj kaj institutoj funkcias. La urbego estas konata kiel la "Kultura ĉefurbo de Andra-Pradeŝo".

## Lingvoj 
La oficiala lingvo de Raĝamahendravaram estas la telugua lingvo, eĉ la urbo estas naskiĝloko de la telugua lingvo - ĝia gramatiko kaj literaturo evoluis el plumo de urbonaskita poeto.
eta|maldekstre|

## Religioj 
La ĉefa religio de Raĝamahendravaram estas la hinduismo.

## Klimato 
Raĝamahendravaram troviĝas en savanoklimato laŭ Klimata klasifiko de Köppen Aw/As. Jare pluvas averaĝe po 1115 mm. Inter junio-oktobro pli ofte pluvas pro la musonoj dum inter decembro-marto apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 24-33 °C.

## Trafiko 
Al Raĝamahendravaram kuras pluraj vojoj el ĉiuj direktoj. La fervoja linio trairas kaj la urbegon kaj la riveron. Ekzistas 3 vojaj kaj sola fervoja pontoj. Flughaveno funkcias loke. La rivero estas navigebla.

## Vidindaĵoj 
* temploj
* muzeo
* la rivero kaj ĝiaj pontoj

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Nannaya university library.jpg|Universitata biblioteko
Rallabandi Subbarao Government Museum, Rajamahendravaram (1).jpg|Muzeo

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Andra-Pradeŝo
Imre Fazekas (aktoro)

**Imre Fazekas** [fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fazekas Imre** estis ĉeĥoslovakia (slovakia) hungara aktoro.

Imre Fazekas naskiĝis la  en Ladce (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Hurbanovo (Slovakio).
 
## Biografio 
Imre Fazekas maturiĝis en hungarlingva gimnazio en Bratislavo en 1942, poste li estis oficisto, sed en 1943 li soldatiĝis. Post la 2-a mondmilito li denove estis oficisto en pluraj lokoj, sed libertempe li estis amatora aktoro. Inter 1954–1984 li estis membro de hungarlingva teatrejo en Komárno, poste li pensiuliĝis. Li havis ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis premiojn en 1969 kaj 1980.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: La gajaj edzinoj de Windsor - Sir John Falstaff
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - Von Walter
* Arthur Miller: *A salemi boszorkányok* - Danforth
* Gyula Háy: *Isten, császár, paraszt* - papo
* Mihály Fazekas–Zsigmond Móricz: *Ludas Matyi* - Döbrögi
* Ben Jonson: *Volpone* - titolrolo 

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Ha nekem puskám lenne* (1971) – Farár
* *Keby som mal dievca* (1977) - Zlabkay
* *Zaby a iné ryby* (1986) - Hanus
* *Rabaka* (1989) - Mistr

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* http://www.skcinema.sk/arl-sfu/sk/detail/?idx=sfu_un_auth*0005629

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Čečovice (Čížkov)

**Čečovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čížkov, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudokcidente de Čížkov. Estas ĉi tie registritaj 48 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Čečovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,41&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1552.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Čečovice6.jpg|Čečovice
Čečovice4.jpg|Čečovice

Kategorio:Čížkov (distrikto Plzeň-sudo)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Ĵitomirska (stacidomo)

**Ĵitomirska** (, ) estas fervoja stacio en Odeso, la kvara plej granda urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Ĵitomirska en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Odeso
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1981
Kategorio:1981 en Ukrainio
Sputnik (amaskomunikilo)

**Sputnik** (rusa elparolo: ; antaŭe , Voĉo de Rusio, kaj *RIA Novosti*, nomo derivita de ) estas rusia ŝtata novaĵagentejo, novaĵreteja platformo kaj radielsenda servo. Ĝi estis establita fare de la rusia registar-posedata novaĵagentejo *Rossija Segodnja* la 10-an de novembro 2014. Kun ĉefsidejo en Moskvo, Sputnik asertas havi regionajn redakciojn en Vaŝingtono, Kajro, Pekino, Parizo, Berlino, Madrido, Montevideo kaj Rio-de-Ĵanejro. Sputnik priskribas sin kiel esti koncentrita pri tutmonda politiko kaj ekonomiko kaj celas internacian spektantaron.

Sputnik estas ofte priskribita de akademiuloj kaj ĵurnalistoj kiel rusia propaganda ellasejo. En Aŭgusto 2016, en artikolo de la usona gazeto *The New York Times* skribiĝis: *"La fundamenta celo de "dezinformatsija", aŭ rusa misinformado, kiel fakuloj diris, estas subfosi la oficialan version de la okazaĵoj - eĉ la ideon mem ke ekzistas vera versio de la okazaĵoj - kaj kreskigi specon de politika paralizo."* La rusia registaro malakceptas la validecon de tiaj asertoj. Komence de 2019, *Facebook* forigis centojn da paĝoj en sia socia amaskomunikila platformo kiuj memnomis sin sendependaj novaĵejoj sed kiuj fakte estis sub la kontrolo de Sputnik-dungitoj.

Sputnik komence de la jaro 2022 funkciigis novaĵretejojn, havante raportadon kaj komentaĵon, en 31 lingvoj inkluzive de la angla, la hispana, la pola kaj la serba. La retejoj enhavas pli ol 800 horojn da radielsenda materialo ĉiutage, kaj ĝia novaĵteleservo prizorgas tekstojn 24 horojn ĉiutage kaj 7 tagojn ĉiusemajne.

Sputnik estis malpermesita en la Eŭropa Unio en februaro 2022 (kune kun la multlingva televidkanalo RT) post la rusia invado de Ukrainio. Teknologiaj kompanioj kaj sociaj amaskomunikiloj respondis al la invado forigante Sputnikon de siaj platformoj, dum multaj versioj kiel la franca, la germana kaj la greka fermis sian funkciadon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Propagando en Rusio

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2014
Kategorio:Rusiaj radiostacioj
Kategorio:Internaciaj radiostacioj
Kategorio:Anglalingvaj radiostacioj
Kategorio:Germanlingvaj radiostacioj
Kategorio:Ruslingvaj radiostacioj
Kategorio:Franclingvaj radiostacioj
Kategorio:Novaĵagentejoj de Rusio
Kategorio:Propagando en Rusio
Suda Fervojo (Aŭstrujo)

eta|Suda Fervojo; la partoj troviĝantaj en Respubliko Aŭstrio
**Suda Fervojo** () estas fervojo en Aŭstrio kiu kondukas de Vieno tra Graz al Straß-Spielfeld (situanta ĉe la slovena landlimo).

Kune kun la fervojo inter Spielfeld kaj Triesto (situante plejparte en Slovenio, laŭ pli malgranda mezuro en Italio), ĝi formis parton de historia Suda Fervojo, kiu ligis Vienon kun Triesto, la iama ĉefa havenurbo de Aŭstrio-Hungario tra Labako. La dutraka elektrigita sekcio, kiu kondukas tra Respubliko Aŭstrio prizorgatas fare de Österreichische Bundesbahnen.

Ĝi estas unu el la ĉefaj vojoj de la lando, kunliganta la aŭstran ĉefurbon kaj la duan plej grandan urbon Graz per altrapidaj trajnoj. Danubmonarkie konstruigis la ampleksan retaron la societo '''' ().

## Eksteraj ligiloj 
* Südbahn-muzeo je Mürzzuschlag
* El la estiĝhistorio
* Jutubaĵo pri veturo, aŭgusto 2006
* Historio de Arkiduko-Johano-fervojo

Kategorio:Fervojo en Aŭstrio
Paul-Henri Spaak

**Paul-Henri SPAAK** (25-a de januaro 1899 - 31-a de julio 1972) estis belga politikisto. Antaŭ, dum kaj post la dua mondmilito li okupis diversajn postenojn en la belga registaro. Li estis la unua Prezidanto de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj (1946-1947), prezidanto de la Parlamenta Asembleo de la Konsilio de Eŭropo (1949-1951) kaj prezidanto de la Komuna Eŭropa Asembleo (1952-1954). De 1957 ĝis 1961 li estis ĝenerala sekretario de NATO.

Kategorio:Belgaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Belgio
Kategorio:Prezidantoj de Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj
Zemětice

**Zemětice** (, arĥaike *Zemetitz*) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.

## Partoj de municipo 
* **Zemětice**
* Čelákovy
* Chalupy

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Penta kruco, ĉe aŭtobusa atendejo

## Pluaj fotografioj 

Zemětice, dům II.jpg|Domo
Zemětice, hospoda.jpg|Gastejo
Zemětice, pomník III.jpg|Monumento
Zemětice, ulice V.jpg|Strato


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro