open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Elizabeto de Hungario (Erzsébetváros)

**Preĝejo Elizabeto de Hungario** estas romkatolika preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en Erzsébetváros (distrikto).

## Historio 
La plej frue en 1881 konstruiĝis preĝejo apud la nuna. En 1893 oni komencis fari fundamenton por pli granda kirko, sed la oficiala komenco okazis post 2 jaroj, kiun estris Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio). La pli malnova preĝejo nun estas grekokatolika Preĝejo Egido de Dionaskanto (Budapeŝto). En 1932 antaŭ la preĝejo skulptaĵo pretiĝis pri Elizabeto de Hungario. Dum la 2-a mondmilito bombo parte detruis la preĝejon. Ĝi renoviĝis en 1949. Komence de la 21-a jarcento ĝi denove renoviĝis kaj la apuda placo kun la parko plibeliĝis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo havas 3 navojn kaj 2 turojn. La ĉefnavo estas 16, la flankonavoj 15 metrojn altaj. Supre, ekstere skulptaĵoj pri Elizabeto de Hungario, Stefano la 1-a (Hungario), Ladislao la 1-a (Hungario), Dipatrino estas videblaj. Interne la predikejo prezentas reliefojn pri la 4 evangeliistoj.

Ekde 1995 la preĝejo estas Monumento historia. Kermeso okazas en la 19-an de novembro.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* hungare
maldekstra|200ra|eta|Skulptaĵo pri Elizabeto de Hungario kaj la enirejo de la preĝejo
maldekstra|225ra|eta|La ronda fenestro
maldekstra|225ra|eta|Interna parto de la preĝejo

Erzsebetvaros
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Olbram Zoubek

**Olbram Zoubek** (naskiĝis la 21-an de aprilo 1926 en Prago – mortis la 15-an de junio 2017 en Prago) estis unu el plej elstaraj nuntempaj ĉeĥaj skulptistoj. Li studis en Artmetia altlernejo en Prago kaj komencis sian karieron en 1951 per restaŭra laboro, specialigita pri renesancaj sgrafitoj kaj ŝtonaj plastikaĵoj. Lia originala stilo estas specifa per reduktita formo de liaj figuraj skulptaĵoj, elstara vertikaleco, malglata surfaco kaj aŭtora proksimeco al la antikva heredaĵo. Zoubek estas kreinto de postmortaj maskoj de Jan Palach kaj Jan Zajíc kaj Monumento omaĝe al viktimoj de komunismo en Prago, Petřín.

Li vivis en Prago kaj en Litomyšl. En la kastela kelaro de Litomyšl troviĝas daŭra ekspozicio dediĉita al lia vivo kaj verkaro (publike alirebla ekde aprilo ĝis oktobro, en vintra sezono laŭ interkonsento). Liaj statuoj estas prezentataj ankaŭ en apuda monaĥeja ĝardeno.

Ujezd Pomnik obetem komunismu front.jpg| Monumento omaĝe al viktimoj de komunismo en Petřín
Monumento a Jan Palach.JPG|Memortabulo de Jan Palach kreita laŭ postmorta masko
Litomyšl, Kloster.jpg|Statuoj en monaĥeja ĝardeno en Litomyšl
Zoubek - Háje - sousoší 2.jpg|Statuaro *Tago, nokto kaj tempo* en Prago 4-Háje

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj de kaj pri Olbram Zoubek en Nacia biblioteko en Prago
* Ekspozicio pri Olbram Zoubek en Kastela kelaro en Litomyšl  , , 
* Verkoj de Olbram Zoubek
* Fotogalerio de verkoj  en Gallery.cz

Kategorio:Ĉeĥaj skulptistoj
Dagmar Pecková

**Dagmar Pecková** (naskiĝis la 4-an de aprilo 1961 en Medlešice ĉe Chrudim) estas ĉeĥa kaj internacie aprezata operkantistino, mezosopranistino.

Jam dum sia studado en Praga Konservatorio ŝi estis opereta solistino en Pilseno kaj en Muzika teatro en Karlín (Prago). Post dujara studado en Dresdeno en 1987 ŝi estis akceptita kiel solistino de la Saksa Ŝtatoperejo (Semperoperejo) en Dresdeno, unu jaron pli poste ŝi fariĝis solistino de Ŝtatoperejo en Berlino. Krome ŝi prezentiĝis en aliaj mondaj operscenejoj (Stutgarto, Ĝenevo, Munkeno, San Francisco, Parizo, Barcelono k.a.) kaj en londona reĝa operejo en Covent Garden. Ŝi koncertis en Vieno, Madrido, Londono, Tokio, Zuriko, Montrealo, Moskvo kaj multaj aliaj urboj; ŝi kantis ankaŭ en novjorka Carnegie Hall. Ŝi partoprenis en internaciaj muzikfestivaloj en Bregenz, Salzburgo, Prago, Edinburgo kaj Sankta Sebastiano.

Ŝi ofte kunlaboras kun orkestro Ĉeĥa filharmonio (Jiří Bělohlávek, Sir Charles Mackerras, Richard Hickox, Libor Pešek k.a.), kun kiu ŝi realigis turneon en Japanio, Suda Koreio kaj Honkongo.

Al ŝiaj plej elstaraj registraĵoj apartenas KD kun arioj de Gustav Mahler kaj Wolfgango Amadeo Mozart.

En 1995 estis nomita laŭ ŝi asteroido 18460 Pecková. En 1999 ŝi ricevis premion de *Thalia* en fako de opero pro la rolo Carmen en Nacia Teatro en Prago.

Nuntempe ŝi vivas en Heuweiler (Germanio) kun sia edzo, germana muzikisto Klaus Schiesser. Ŝi havas du gefilojn, filon Theodor, kies patro estas violonĉelisto Aleš Kaspřík,
kaj el la nuntempa geedziĝo naskiĝintan filinon Dorothea. Ŝia unua edzo estis ĵurnalisto Jiří Vejvoda.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de Dagmar Pecková , 

### Muzikaj videoregistraĵoj 
* Dagmar Pecková kaj Kamerfilharmonio Pardubice Solena koncerto en Chrudim la 4-an de aprilo omaĝe al kvindeka naskiĝdatreveno de la artistino
* Ario de Sorĉistino el la opero *„Najado“* de Antonín Dvořák
* *„Kantoj de mortaj infanoj“* de Gustav Mahler
* Ario *„Parto, parto“* el la opero de W.A.Mozart *„La clemenza di Tito“*
* Ario de Eliza Doolittle *„Mi volus danci nur“* el la muzikalo de F. Loewe *„My Fair Lady“*

Kategorio:Ĉeĥaj operkantistoj
Luterana katedralo (Kluĵo)

**Luterana katedralo** estas religia Monumento historia en Rumanio, en urbo Kluĵo.

## Historio 
En 1694 precipe la saksoj volis fondi luteranan preĝejon. Post 2 jaroj ili havis preĝdomon. En 1700 ankaŭ turo konstruiĝis. Ekde 1798 ankaŭ hungare oni aranĝis mesojn. Vera preĝejo konstruiĝis ekde 1816 kaj daŭris longe pro financaj problemoj. Apud la preĝejo lernejo konstruiĝis en 1818, kiu pligrandiĝis en 1847. En 1820 ankaŭ butikoj konstruiĝis, ili finance apogis la preĝejon. Tiuj butikoj malkonstruiĝis en 1958.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo estas parte malfrubaroka, parte novklasikisma kaj havas 3 navojn kaj unusolan turon super la enirejo. La predikejo pretiĝis en 1826. La bapta ujo uziĝas ekde 1721, la lustro ekde 1895.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Katedraloj en Rumanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Kluĵo
Kluĵo
Kluĵo
Ŝjantan

eta|550ra|centre|Larĝa placo en Ŝjantan

**Ŝjantan,** ĉine **湘潭** estas prefektujnivela milionurbo kaj universitata urbo en Ĉinio. La municipo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn.
eta|maldekstra|Moderna skulptaĵo en Ŝjantan

## Geografio 
Sjantan etendiĝas sur ebenaĵo en la suda parto de la lando.

Rivero Ksiang trapasas la urbon.

## Historio 
Ŝjantan estis jam loĝata en la tria jarmilo a.K., poste dum la bronzepoko. La urbo prosperis precipe dum Dinastio Ming.

## Ekonomio 
Ŝjantan famas pri produktado de lotuso kaj de areko.

## Klimato 
Ŝjantan havas subtropikan klimaton kun longaj, varmaj someroj. La meza ĉiujara averaĝtemperaturo estas 16&nbsp;°C, en januaro 4&nbsp;°C kaj en julio 30&nbsp;°C.

## Trafiko 
eta|maldekstra|Ponto en Ŝjantan
Sjantan havas kontaktojn voje, vagonare kaj rivere. Fervojoj liveras la pasaĝerojn al 3 proksimaj urboj. La internacia flughaveno funkcias en Ĉangŝa.

## Famuloj 
* Mao Zedong tie naskiĝis, tial la urbo estas kvazaŭ pilgrimejo

## Ĝemelurboj 
*  Hikone, Japanio
*  South El Monte, Usono
*  Bien Hoa, Vjetnamio
*  Lucko, Ukrainio
*  Leono (Hispanio), Hispanio

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
eta|maldekstre|Nova loĝkvartalo en Ŝjantan
eta|maldekstre|Malnova loĝkvartalo en Ŝjantan
eta|Panoramo en Ŝjantan

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
István Khell

**KHELL István** (kel) estis hungara tradukisto, literaturhistoriisto naskita en Bereck la 7-an de aprilo 1889 kaj mortinta en Odorheiu Secuiesc la 30-an de aprilo 1972.

## Kariero
Khell István finis la universitaton en Kolozsvár kaj Graco, kie  li havigis diplomon pri hungara-germana lingvoj. Li instruis en Szilágysomlyó, poste de 1919 ĝis 1948 en la romkatolika gimnazio de Odorheiu Secuiesc

## Studoj aperintaj en *A Hírnök*
**Baróti Szabó Dávid* (1939); 
**Reviczky Gyula vallásos költészete* (1939); 
**Tájszavak Mikes leveleiben* (1941);
**Általános érvényű igazságok, vallásos mondások és közmondások Mikes leveleiben* (1941).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kehl, I.
Kehl, I.
Mihály Miksa Kertész

**KERTÉSZ Mihály Miksa** (kerte:s) estis hungara porjunulara verkisto naskita en Szolnok la 4-an de februaro 1888 kaj mortinta en Budapeŝto la 18-an de marto 1945.

## Kariero
Kertész finis juron kaj en 1918, li advokatekzameniĝis kaj malfermis advokatejon en Nagybánya. En 1922 li aliĝis al redaktado de la porinfana revuo Cimbora, ĉar tiu estis presita en sia laborloko. Li translokiĝis Hungarion.

## Verkoj aperintaj en Rumanio
**Senki Tamás története*. pporinfana romano kaj ankoraŭ aliaj fabeloj (Cimbora Könyvtár 1. Szatmár 1922);
**Futurex* (romaneto, Erdélyi Könyvtár 6. Arad 1922);
**Szökés a teknőben*. Két kicsapott diák kalandjai a Tiszán (Szatmár 1923);
**A gyémántköves melltű* (Szatmár 1927);
**Rög János* (regény, Szatmár 1928).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kertesz, M. M.
Kertesz, M. M.
Apuí

**Apuí** estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 18.007 enloĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Amazonio

## Eksteraj ligiloj 
*  Virtuala Biblioteko 

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Amazonio
Natalja Gonĉarova

**Natalja Gonĉarova** (plennome **Natalja Sergejevna Gonĉarova**) (; naskiĝis la  en Nagajevo, mortis la  en Parizo), estis eminenta rusa pentristino de Kubo-Futurismo.

Gonĉarova naskiĝis en la urbeto Nagajevo, apud Tula, Rusio en 1881.

Ŝi studis Skulptarton en la "Akademio de arto de Moskvo", sed ŝi komencis pentri en 1904. Ŝi estis inspirita de la primitivaj aspektoj de la "rusa folklora arto" kaj provis speguli ĝin en sian propran verkon, enkorpigante faŭvismajn kaj kubismajn elementojn. Kune kun sia edzo Miĥail Larionov ŝi disvolvis radiismon. Ili estis la gepatroj de prarevolucia Rusa avangardo, organizante ekspozicion de *Azena vosto* en 1912 kaj ekspoziciante kun *Der Blaue Reiter* en Munĥeno la saman jaron.

*La azena vosto* estis konceptita kiel intenca rompo kontraŭ la influo de la Eŭropa arto kaj por la starigo de sendependa rusa skolo de moderna arto. Tamen, la influo de la rusa futurismo estas evidenta en la lastaj verkoj de Gonĉarova. Komence priokupita pri la ikonoj kaj la primitiveco de la rusa folklora arto, Gonĉarova fariĝis fama en Rusio pro sia futurisma verko, kiel *La biciklanto* kaj siaj postaj radiismaj laboroj. Kiel gvidantoj de Futurismo en Moskvo, ili organizis provokajn babiladojn sammaniere kiel iliaj italaj samuloj. Gonĉarova ankaŭ dediĉis sin al grafika dezajno, verkinte kaj ilustrinte libron en futurisma stilo.

Gonĉarova estis membro de la avangarda grupo *Der Blaue Reiter* ekde ĝia komenco en 1911.

En 1915 ŝi komencis dezajni vestojn de baleto kaj dekorojn, en Ĝenevo.

Ŝi translokiĝis al Parizo en 1921 kie ŝi dezajnis diversajn dekorojn por la *Rusaj Baletoj* de Sergej Djagilev.

Ŝi forpasis en Parizo en 1962.

## Eksteraj ligiloj 
* Pentraĵoj de Gonĉarova

Kategorio:Rusiaj pentristoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Lüterswil-Gächliwil

**Lüterswil-Gächliwil** estas komunumo en la distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 335 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
La komunumo Lütrswil-Gächliwil situas en la Svisa Mezlando sur la dorso de la montoĉeno Bucheggberg, proksimume 15 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Soloturno, respektive 25 kilometrojn nordokcidente de la federacia urbo Berno. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Lüterswil kaj Gächliwil kaj la setlejoj Hemmlisbüel, Obergächliwil, Rüedlen kaj Mittlerfeld kaj kelkaj izolitaj farmdomoj. Kun 657 m s.m. la monteto *Horad* estas la plej alta punkto de la komunumo. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,05 km², de kiuj 32,5% estas kovritaj de arbaro, 61,5% servas por agrikulturo kaj 6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Lüterswil-Gächliwil limas en nordo al Gossliwil, en nordnordoriento kaj oriento al Buchegg, en sudo al Messen, en okcidento al Biezwil, kaj en nordokcidento al Oberwil ĉe Büren (BE).

## Trafiko 
Lüterswil kaj Gächliwil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Glächliwil situas ĉe konekta vojo inter Aetigkofen kaj Gossliwil, dum tra Lüterswil pasas la vojo de Gächliwil tra Biezwil al Schnottwil. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 troviĝas 8 kilometrojn norde inter Arch kaj Grenchen. Per la poŝtaŭtolinio de la stacidomo de Lohn-Lüterkofen al Schnottwil kaj per la taksibuso Bucheggberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La hodiaŭa komunumo Lüterswil-Gächliwil estis fondita je la 1-a de januaro 1995 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Lüterswil kaj Gächliwil. La blazono de la unuigita komunumo estas kombino de la du blazonoj de la malnovaj komunumoj, nome la blanka unukorno sur blua grundo por Gächliwil kaj la blanka monto inter du verdaj arboj sur ruĝa grundo por Lüterswil.

La unua dokumenta mencio de Gächliwil datiĝas el la jaro 1365 kiel *Gechlenwil*. La liberulo Burkard Senn estis en la 14-a jarcento la posedanto de la bieno Gächliwil. Li ĝin pandigis en la jaro 1365 al la Monaĥejo Fraubrunnen. La filiono de Burkard, Elisabeth Senn vendis en la jaro 1395 ĉiujn rajtojn al la eklezimastro de Bätterkinden kun la rajto liberigi la pandon de la Monaĥejo Fraubrunnen. En la jaro 1399 la rajtoj estis konceditaj la la Malsanulejo de Berno, kiu liberigis la pandon de la Fraubrunnen en la jaro 1411. La jurisdikcio pri Gächliwil apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la malalta tribunalo de Aetingen. 

La unua dokumenta mencio de Lüterswil datiĝas el la jaro 1276 kiel *Lüterswyl*. Dum mezepoko Lüterswil apartenis al la Senjorujo Bucheggberg en la kampargrafejo Etburgonjo. En la jaro 1391 la Senjorujo Bucheggberg fariĝis havaĵo de la urbo Soloturno. 

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Lüterswil-Gächliwil

## Bildoj 

Dosiero:Gaechliwil altes Schulhaus.jpg|Malnova lernejo Gächliwil
Rams Park

La stadiono **Rams Park**, oficiale je plena nomo *Ali Sami Yen Spor Kompleksi Rams Park* ("*Ali Sami Yen* sporta komplekso *Rams Park*"), estas futbala stadiono en la nordo de la urbo Istanbulo en Turkio. Oficiale la stadiono malfermiĝis en 2011; la produktokostoj laŭ ĉirkaŭkalkuloj ampleksis proksimume 160 milionojn da Eŭroj. De la malfermo ĝis oktobro 2021 la telekomunika firmao *Türk Telekom* estis la sponsoro, tiel ĝis tiam la stadiono titoliĝis *Türk Telekom Arena*.

eta|300ra|maldekstra|

Kategorio:Futbalaj stadionoj
Kategorio:Futbalo en 2011
Kategorio:Konstruaĵoj en Istanbulo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2011
Kategorio:Futbalo en Turkio
Berta Kimmel

**KIMMel Berta** estis hungara verkistino, tradukistino naskita en Temeŝvaro la 17-an de junio 1900 kaj mortinta en Temeŝvaro la 24-an de februaro 1942.
## Kariero
Kimmel Berta diplomiĝis pri franca lingvo kaj literaturo en la Universitato de Grenoble. Ŝi publikigis en gazetoj *Déli Hírlap*, *Magyar Lapok*, *A Hírnök*, *Pásztortűz*. En gazeto *Vasárnap* aperis ŝiaj studoj *A szimbolizmus eredete és jelesebb képviselői Franciaországban* (1938/19) kaj *Pierre-Jean de Béranger, Petőfi mestere* (1939/10). Ŝi tradukis el franca lingvo.
## Ŝia romano
**Túl az Óceánon...* (Tv. 1937).
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon
Killmann, V.
3589 Loyola

'*3589 *Loyola'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Joe Wagner elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la vilaĝeto *Loyola'', en la eŭska hispana municipo Azpeitia: naskiĝloko de Ignaco Lojola (kiun honoris la asteroido 3562, malkovrita ankaŭ de J. Wagner).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Joe Wagner
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Montceau-et-Écharnant

**Montceau-et-Écharnant** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Porkoj en la bieno de la Levée
La komunumo enhavas la vilaĝon Montceau kaj la vilaĝeton Écharnant.

### Demografio 
## Historio 
Malta Ordeno havis bienon en Écharnant. En 1857 Montceau estis kunigita kun Montceau.

## Vidindaĵoj 
* La ventmuelejo de Montceau

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Internaj ligiloj 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Ligiloj eksteren kaj dokumentoj 
* Retpaĝaro de la kantono
* Retpaĝaro de la turista oficejo 
* Retpaĝaro de la paroĥo

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Südwestfunk

La radiostacio **Südwestfunk** (**SWF**) estis ekde 1946 ĝis 1998 la federacilanda radiostacio de la landoj Rejnlando-Palatinato same kiel de la suda Baden-Virtembergo. La ekzakta limo al la elsendoregiono de la *Süddeutscher Rundfunk* (SDR) en Baden-Virtembergo pasis laŭlonge de la iama limlinio de la landoj Baden kaj Virtembergo-Hohenzollern sude de Virtembergo-Baden en la nordo de la lando.

Ĉefa sidejo de Südwestfunks estis Baden-Baden, landaj studioj troviĝis en Freiburg, Tübingen kaj Majenco. Tutlande la radiostacio kunlaboris kun similaj aliregionaj ŝtataj radiaj kaj televidaj stacio en tegmenta institucio nomata ARD. En 1998 SWF kunfandiĝis kun la *Süddeutscher Rundfunk* al la nova *Südwestrundfunk* (SWR).

Kategorio:Radiostacioj
Kategorio:Germaniaj radiostacioj
Jazzkeller Frankfurt

eta|La senpretenda enirejo de Frankfurter Jazzkeller. Tra la dekstra pordo ŝtuparo kondukas malsupren al *Jazzkeller*.
La **Jazzkeller** () estas eventejo fondita kiel ĵazklubejo por ĵazmuzikaj koncertoj en Frankfurto ĉe Majno.

En 1952 trumpetisto Carlo Bohländer fondis ĝin sub la nomo *domicile du jazz* en Frankfurto en kelo ĉe la Kleinen Bockenheimer Straße Nr. 18a. Ĝi nomiĝas inter „inicitoj“ nur „la kelo“. Mallarĝa ŝtuparo el 19 ŝtonŝtupoj kondukas malsupren.

## Historio 
eta|upright|maldekstra|Skulptaĵo *Nigra Violonklavo* el la jaro 1982 de Taro Miyabe antaŭ *Jazzkeller* sur Horst-Lippmann-Placo
En la gazetara komunikaĵo pri la malfermado de *Jazzkeller* tekstis: ''Antaŭ fake lerta publiko modernaj muzikistoj ricevu la eblecon, ludi senkoncedan ĵazon. En la klubo, pensata kiel 'fermita societo', la muzikistoj kunvenos kiel 'artista rezervejo' por libera kaj sensalajra ludo.*. Tie ja prezentis dum du tagoj semajne labando *Two Beat Stompers*, la plej grava tamen estis la ĉiutagaj improvizad-kunsidoj de la muzikistoj, kiuj okazis tie, kiam ili revenis de iliaj prezentadoj en usonaj soldatoklubejoj: *Ni iris fakte ĉiun vesperon tien por muziki*, memoriĝis Albert Mangelsdorff. *Per tio oni povis evolui, kio verŝajne sen la Kelo neniam estus ebla.*

Precipe en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj la *Kelo* estis grava por la kontakto inter germanaj kaj usonaj ĵazmuzikistoj. Pri tio preskaŭ ĉiu belsona nomo de ĵazo prezentis sur ties scenejo: Don Ellis, Bill Ramsey, Cedar Walton, Eddie Harris, Gary Peacock aŭ Joe Henderson ludis regule ĉi tie, kiam ili staciis en la rejn-majna regiono. La Modern Jazz Quartet, Sonny Rollins, Stan Getz, Dizzy Gillespie muzikistoj el la bando de Ellington ludis post siaj gastprezentadoj kun siaj frankfurtaj kolegoj.

En 1963 la kelo ŝanĝis sian nomon kaj nomiĝis de tiam *Jazzkeller*. Anstataŭ la improvizad-kunsidoj nun okazis regule koncertoj de bandoj kompense de modestaj salajroj. Tamen la ambicio pri novigoj restis: Volker Kriegel evoluigis tie en la malfruaj 1960-aj jaroj kun aliaj muzikistoj sian formon de rokĵazo. Albert Mangelsdorff elprovis ĉi tie antaŭ publiko la eblecon, formi vesperon sole per trombonludo. Aprilon de 1986 la tiam gastejestrino Christiane Spieler iniciatis kunlabore kun Katharina Goth kaj Annemarie Roelofs en *Jazzkeller* la 1-an Internacian Virinan Ĵaz-Festivalon *Canaille*.

## Nuna koncepto 
eta|La triopo „Natalia Karmanzin Trio“ en 2007 je Jazzkeller
Malmulte poste Regine Dobberschütz kaj ŝia tiama vivkunulo Eugen Hahn, antaŭe basisto ĉe la *Modern Soul Band'', transprenis la estradon de la Kelo. Responde al la ŝanĝiĝinta demandado de la publiko ili enkondukis diskludo-vesperojn, kie oni diskludis soŭlĵazon kaj acidĵazon. Krom la regulaj koncertoj ankaŭ okazas specialkoncertoj kun grandaj steluloj – ekz. gastis en la Kelo Chet Baker, Dizzy Gillespie, Archie Shepp aŭ Sheila Jordan.

## Eksteraj ligiloj 
* retpaĝo de Jazzkeller Frankfurt

## Referencoj 
Kategorio:Eventejoj
Kategorio:Ĵazklubejoj
Santa Isabel do Rio Negro

**Santa Isabel do Rio Negro** estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 18.146 loĝantojn en 2010 .

En ĉi tiu teritorio estas *Pico da Neblina* (Pinto Neblino) kaj *Pico 31 de Março* (Pinto 31 de Marzo), la du pli altaj montpintoj de Brazilo, en la limo kun Venezuelo.

Tie vivas la Janomamioj.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Amazonio

## Eksteraj ligiloj 
*  Virtuala Biblioteko

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Amazonio
3590 Holst

'*3590 *Holst''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita komponisto Gustav Holst (1874–1934), famkonata en la astronomia medio por sia orkestra suito "La Planedoj".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
São Gabriel da Cachoeira

**São Gabriel da Cachoeira** estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 37.896 loĝantojn en 2010 .

Pro la 85% de indiĝenoj en sia teritorio, estas la nura brazila municipo kiu havas pli ol unu oficialan lingvon krom Portugala: Nheengatu, Tukana kaj Baniwa.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Amazonio

## Eksteraj ligiloj 
*  Virtuala Biblioteko 

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Amazonio
Viktor Killmann

**KILLMANN Viktor** estis hungara inĝeniero naskiĝinta en Újpest la 19-an de aprilo 1900 kaj mortinta en Kluĵo la 24-an de aŭgusto 1975.
## Kariero
Killmann Viktor studis tekinikunivesitato de Prago, poste en Graco li akiris diplomon de inĝeniero (1926). De 1955 li lekciis en la Teknikuniversitato de Kluĵo ĝis sia pensiiĝo (1965).
## Verkoj
**Îngrijirea maşinilor unelte* (1951); 
**Curs general de maşini unelte* (1953); 
**Toleranţe şi calibre* (1953); 
**Aşchierea şi sculele aşchietoare* (1954); 
**Probleme de angrenaje* (1954, 1957); 
**Tehnologia metalelor* (kunulaŭtoro, 1955); 
**Angrenaje melcate* (kunlaŭtoro kun Maros Dezső kaj Vilmos Rohonyi, 1966); 
**Tehnologia construcţiei de maşini* (kunulaŭtoro, 1967); 
**Csigahajtások* (kun Dezső Maros kaj Vilmos Rohonyi, Bp. 1970); 
**Román-magyar-német műszaki szótár* (kunulaŭtoroj: András Bíró kaj Vilmos Rohonyi, 1973).

## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Killmann, V.
3591 Vladimirskij

'*3591 *Vladimirskij'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun *de fakto* en Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Boris Miĥajloviĉ Vladimirskij (cirile *Борис Михайлович Владимирский''), rusan astronomon ĉe la Krimea astrofizika observatorio de 1958.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Manacapuro

**Manacapuro** (portugale: Manacapuru) estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 85.141 loĝantojn en 2010 .

La profundo de Amazono inter Manacapuru kaj Óbidos estis kalkulita inter 20 kaj 26 m. Ĉe Manacapuru, la akvonivelo de Amazono estas nur ĉirkaŭ 24 m super marnivelo. Pli ol duono de la akvo de la Amazona ĉefa fluejo de Manacapuru estas sub marnivelo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Amazonio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Virtuala Biblioteko 

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Amazonio
Internacia Kodo de Nomenklaturo por algoj, fungoj kaj plantoj

[eta|220px|La [ĝardeno de Karolo Lineo en Upsalo.]]
[eta|220px|Titola paĝo de *[Species Plantarum*, 1753.]]
La **Internacia Kodo de Nomenklaturo por algoj, fungoj kaj plantoj** ( ( ***ICN*** )) estas la regularo kaj rekomendoj traktantaj la formalajn botanikajn nomojn kiuj estas asociataj al plantoj, fungoj kaj kelkaj aliaj grupoj de organismoj, tradicie konsiderataj kiel plantojn . Antaŭe ĝi estis nomita **Internacia Kodo de Botanika Nomenklaturo** ( ( ***ICBN***) ; la nomo estis ŝanĝita dum la Internacia Botanika Kongreso en Melburno en julio 2011 kiel parto de la *Melburna Kodo* kiu anstataŭas la *Vienan Kodon* de 2005. Same kiel por antaŭaj kodoj, la dokumentaro de la Kodo en ĝia fina formo bezonas iom da tempo por prepari ĝin post la kongreso. La provizoraj tekstoj de iuj el la artikoloj kun la plej signifoplenaj ŝanĝoj estis publikigitaj en septembro 2011 . La nomo de la "Kodo" estas parte majuskle, parte minuskle. La minuskloj por "algoj, fungoj kaj plantoj" indikas ke tiuj terminoj ne estas formalaj nomoj de kladoj, sed indikas grupojn de organismoj kiuj estis historie konataj per tiuj nomoj kaj tradicie studitaj de botanikistoj, mikologiistoj kaj algologiistoj. La traktitaj organismoj inkludas la blu-verdajn algojn ( cianobakterioj ); fungojn, inkluzive de *Chytridiomycota*, *Oömycota*, kaj *Myxomycota*; fotosintezajn protistojn kaj taksonomie parencajn ne-fotosintezajn grupojn. Estas specialaj difinoj en la *ICN* por iuj el tiuj grupoj, kaj ankaŭ por fosilioj .

* Por la historie unua fojo la Kodo permesos sole-elektronika publikigado de nomoj de novaj taksonoj; ne plilonge estos deviga deponi iujn paperajn kopiojn en bibliotekojn.
* La postuloj por latina konfirmanta diagnozo aŭ priskribo estis ŝanĝitaj por permesi aŭ anglan lingvon aŭ latinan lingvon por tiuj esencaj komponantoj de publikaĵo de nova nomo.
* "Unu fungo, unu nomo" kaj "unu fosilio, unu nomo" estas gravaj ŝanĝoj por fungoj kaj por fosilioj; la konceptoj *anamorfa* kaj *teleomorfa* (por fungoj), kaj *morfotaksa* (por fosilioj) estas eliminitaj.
* Kiel eksperimento kun "registrado de nomoj", novaj fungaj priskriboj postulos la uzadon de identigilo el "agnoskita fonto"; la tri fontoj kiu ĝis nun estas agnoskitaj estas *MycoBank*, *Index Fungorum*  kaj la ĉina retetejo fungal name .
* La titolo de la Kodo estis plilarĝigita por eksplicitigi ke ĝi ne nur aplikas al plantoj, sed ankaŭ al algoj kaj fungoj.

## Vidu ankaŭ 
* Biologia klasado
* Dunoma nomsistemo
* Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo

## Referencoj 
Kategorio:Botaniko
Kategorio:Biologia terminologio
Kategorio:Klasifikaj sistemoj
Kategorio:Nomenklaturo
Kategorio:Sekplantaroj
Bobby Jaspar

**Robert B. „Bobby“ Jaspar** (* 20-an de februaro 1926 en Lieĝo (Belgujo); † 4-an de marto 1963 en Novjorko) estis belga ĵazmuzikisto (tenorsaksofonisto kaj flutisto).

## Vivo kaj verkado 
En la aĝo de 11 jaroj Jaspar komencis ludi pianon kaj klarneton, kiel dekkelkjarulo li transiris al aldo- kaj tenorsaksofono. En 1945 li muzikis kune kun Toots Thielemans en diksilando-bando. Post kiam Jaspar estis muzikinta por la usonaj soldatoj en okcidenta Germanujo, li vivis ekde 1950 en Parizo, kie li ludis koncerte kaj registradstudie kun multaj francaj (André Hodeir, Bernard Peiffer) kaj usonaj muzikistoj de moderna ĵazo, inter ili kun Dave Amram, Chet Baker kaj Jimmy Raney. En 1956 li transloĝiĝis kun sia edzino, kantistino Blossom Dearie al Novjorko. En 1956/57 li prezentis kun la kvinopo de J.&nbsp;J. Johnson; En 1957 li laboris mallonge kun Miles Davis. Kun la kvinopo de Donald Byrd li vaste koncertvojaĝis en 1958 tra Eŭropo. En 1959 li laboris kiel gastsoloisto kun la triopo de Bill Evans, en 1960 kun kantistino Chris Connor, sed ankaŭ kun Attila Zoller en kvaropo por iom longa tempo en la ĵazklubejo *Village Vanguard*. En 1961 li kaj Zoller estis en Eŭropo. Kun la belga gitaristo René Thomas li entreprenis 1962 pluan vojaĝon tra Eŭropo. Jaspar laboris ankaŭ kun John Coltrane, Elvin Jones, Herbie Mann kaj partoprenis la realigon de la filmmuziko por *Una storia milanese*, komponita de John Lewis. Lastan fojon li prezentis en la londona ĵazklubejo *Ronnie Scott’s Jazz Club*, antaŭ ol li pro grava kormalsano devis reiri al Novjorko. Korĥirugio supozeble kombinite kun drogokonsumo kaŭzis lian fruan morton.

Bobby Jaspar validas kiel ritmosperta, melodie inventema tenorsaksofonisto kun influoj de Lester Young, Stan Getz kaj Zoot Sims.

Laŭ li nomiĝas la premio *Prix Bobby Jaspar* de franca Akademio de ĵazo por la plej bona eŭropa ĵazmuzikisto de la jaro.

## Diskoj 
### Kiel bandestro 
* 1955 *Modern Jazz Au Club du St. Germain* (EmArcy) kun René Urtreger, Sacha Distel
* 1957 *Bobby Jaspar with George Wallington, Idrees Sulieman* (Riverside Records/OJC) kun Wilbur Little & Elvin Jones
* 1958 *Bobby Jaspar And Friends* (Fresh Sound Records, 1958-62) kun Mundell Lowe, René Thomas, Monty Budwig
* 1962 *The Bobby Jaspar Quartet at Ronnie Scott’s* (Mole)

### Kiel gastmuzikisto 
* 1954 Jimmy Raney: *Visits Paris* (Fresh Sound)
* 1957 Hank Jones Trio plus Bobby Jaspar
* 1957 J. J. Johnson: *Live At The Café Bohemia* (Fresh Sound)
* 1957 Idries Sulieman & John Coltrane: *Interplay (Prestige Records)
* 1959 Wynton Kelly: * Kelly Blue* (OJC)
* 1962 Herbie Mann: *Flute Souflé* (OJC)
* 1962 Chet Baker: *Italian Session* (RCA)
* 1962 John Lewis: *A Milanese Story / Animal Dance* (Collectables)

## Literaturo 
* Ian Carr k.a.: *Jazz Rough Guide*, Stutgarto, Metzler 1999
* Martin Kunzler: *Jazz-Lexikon. Bd. 1'', Reinbek, Rowohlt 2002
* Richard Cook & Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz on CD. 6-a eldono, Londono, Penguin 2002; ISBN 0-14-017949-6.

Kategorio:Ĵazsaksofonistoj
Kategorio:Ĵazflutistoj
Kategorio:Belgaj muzikistoj
3592 Nedbal

'*3592 *Nedbal''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en omaĝo al la ĉeĥa komponisto Oskar Nedbal (1874–1930).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Zdeňka Vávrová
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Belŝacaro

[dekstra|250px|eta|Portreto de **Belŝakar** far [Rembranto.]]
**Belŝacaro** (laŭ PIV, ankaŭ nomata *Bel-Ŝar-Usur*) estas reĝo de Babilonio dum 6-a jarcento a.K., citita en Biblio kaj mortinta post granda festeno.

La biblia libro "Danielo", kies Zamenhofa traduko nomas lin "Belŝacar", rakontas, ke dum la festeno li ebriiĝis kaj uzis orajn kaj arĝentajn vazojn el la templo de Jerusalemo kiel trinkvazojn. Tiam aperis mano kaj skribis nekompreneblan tekston sur blanka muro; Danielo malĉifris la tekston kiel "mene, mene, tekel, ufarsin" kaj interpretis jene:
* *mene*: Dio kalkulis la tempon de via regado kaj metis al ĝi finon
* *tekel*: vi estas pesita sur pesilo kaj trovita tro malpeza
* *peres* (formo de u-farsin): via regno estas dividita kaj donita al la Medoj kaj Persoj

Rembranto en 1635 kreis faman pentraĵon pri la lasta festeno de Belŝakar.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.jewishencyclopedia.com/view.jsp?artid=612&letter=B 
* http://www.newadvent.org/cathen/02226c.htm 
* http://home.arcor.de/jpe-wl/texte/g_belsazar.html  

Kategorio:Babilonio
Kategorio:Bibliaj personoj
Kategorio:Naskiĝintoj antaŭ Kristo
Kategorio:Mortintoj antaŭ Kristo
3593 Osip

'*3593 *Osip''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon David J. Osip. Tiam studento en la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, li partoprenis je pluraj studoj pri kaŝadoj de steloj far'de Luno, asteroidoj, aŭ ringoj de Saturno.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Jazz Podium

**Jazz Podium** estas germanlingva ĵazrevuo aperanta dekfoje ĉiujare (ĉiumonate, sed dumonataj eldonoj julion/aŭguston, decembron/januaron). Ĝi estis fondita en 1952 (la unua kajero aperis septembron de 1952 en Vieno). La revuon longtempe eldonis Dieter Zimmerle. Post lia morto en 1989 Gudrun Endress estras la revuon. Sidejo de la eldonejo estas Stutgarto
## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala Retpaĝo
*Germanlingva jubilea artikolo: 50 Jahre Jazz Podium (Hans Kumpf) 

Kategorio:Muzikaj gazetoj
Kategorio:Ĵazo
Katedralo Ĉieliro de Maria (Miskolc)

**Katedralo de Ĉieliro de Maria** estas grekokatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Miskolc.

## Historio 
Grekokatolikanoj vizitis mesojn en preĝdomo aŭ en romkatolika preĝejo en la 19-a jarcento. En 1910 oni komencis konstrui propran preĝejon. Post la konsekro la mesolingvo estis la hungara. La turo havis 4 sonorilojn, tiam tio estis rekordo en Miskolc, nuntempe estas nur 3. En 2011 Benedikto la 16-a nomumis la preĝejon katedralo.

## Konstruaĵo 
La katedralo formas kruconavon kaj unusolan kvadratforman turon super la enirejo, tamen estas ankaŭ 2 flankoturetoj. Interne la ikonaro havas 19 bildojn.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

M
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Miskolc
Kategorio:Katedraloj en Hungario
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1912
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en 1910-1919
Bligny-sur-Ouche

**Bligny-sur-Ouche** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
La komunumo enhavas la vilaĝon Bligny kaj la vilaĝetojn Oucherotte kaj Voichey.

### Demografio 
## Historio 
La unua skriba mencio de Bligny-sur-Ouche estas el 879.

## Vidindaĵoj 
Estas tri muzeoj en la urbo :
* Muzeo pri kanabo ;
* Muzeo pri papilio fermita ekde la 31-a de decembro 2011 ;
* Muzeo pri ilo.

Estas turista fervojo  kun 600 mm ŝpuro.

## Faŭno 
Tie vivas migra falko.

## Esperanto vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉdonojn (0,94%).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Ligiloj eksteren kaj dokumentoj 
* Retpaĝaro de la kantono
* Retpaĝaro de la turista oficejo 
* Retpaĝaro de la paroĥo

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Kalvinana katedralo (Kluĵo)

**Kalvinana katedralo** estas Monumento historia en Rumanio, en urbo Kluĵo, en la historia ĉefplaco.

## Historio 
En 1486 Matiaso la 1-a kaj Stefano Báthori permesis konstruadon de preĝejo. La katolika preĝejo (kaj apude monaĥejo) pretiĝis en 1503. La arkitekto estis János (monaĥo). La orgeno ekfunkciis en 1534. En 1566 la franciskanoj devis forlasi la monaĥejon kaj la preĝejon, poste kalvinanoj murdis la katolikan pastron kaj interne ili faris detruojn. Ĝis 1581 la preĝejo forlasiĝis, poste jezuitoj reuzis ĝin. En 1603 denove homoj atakis la preĝejon kaj same faris detruojn kaj murdojn. La kalvinanoj en 1622 ricevis la preĝejon, la renoviĝo komenciĝis en 1638. En 1798 incendio okazis. Pli nova renoviĝo okazis en 1961.

## Konstruaĵo 
La katedralo havas unusolan navon sen turo kaj prezentas imponan gotikon. Interne el la frua tempo restis nenio. La renesancaj sidlokoj pretiĝis en 1646. En la katedralo estas entombigita Mihály Apafi. Antaŭ la katedralo skulptaĵo pri Sankta Georgo troviĝas.

## Fontoj 
* Hungara kaj rumana Vikipedioj

Kluĵo
Kategorio:Katedraloj en Rumanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Kluĵo
Hrtkovci

**Hrtkovci,** serbe **Хртковци,** hungare **Herkóca** estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ruma.
eta|240px|Loko de la municipo en Serbio
eta|260px|Mapo pri municipo Ruma
eta|260px|Romkatoloka preĝejo de Hrtkovci

## Bazaj informoj 
* Areo: 42 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°52′26″N 19°46'08″E
* Supermara alteco: 74 m
* Loĝantaro: 3428 en 2002
* Poŝtkodo: 22427
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

## Geografio 
Hrtkovci situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Savo laŭ ĉefvojo. Ruma troviĝas 16 km.

## Historio 
Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo, poste ĝi apartenis al limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En la 1970-aj jaroj vivis tie 1500 kroatoj, po 700 hungaroj kaj serboj,180 jugoslavianoj kaj grupo da slovakoj. Precipe en 1992 etnika purigado okazis. Tiutempe la vilaĝo havis nomon **Srbislavci**. En 2002 loĝis en Hrtkovci 2396 serboj (70 %), 310 hungaroj (9 %), 256 kroatoj, 67 jugoslavianoj, 28 ciganoj, 5 slovakoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
* serba ortodoksa preĝejo
* romkatolika preĝejo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara kaj kroata Vikipedioj
* Mapo pri Hrtkovci
eta|260px|maldekstra|Serba ortodoksa preĝejo de Hrtkovci

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Ŝaojan

**Ŝaojan,** ĉine **邵阳** / **邵陽** estas prefektujnivela milionurbo kaj universitata urbo en Ĉina Popola Respubliko. La municipo administras proksiman areon kaj 8 antaŭurbajn distriktojn. 
   
## Geografio 
Ŝaojan etendiĝas en suda parto de la lando en valo de rivero.

## Historio 
Historio de Ŝaojan komenciĝis antaŭ 2500 jaroj.

## Ekonomio 
En la prosimeco de Ŝaojan multe da arbaroj kaj paŝtejoj etendiĝas, tial en la urbo oni okupiĝas pri nutraĵo-produktado.

## Klimato 
Ŝaojan troviĝas en subtropika klimato. Inter julio-aŭgusto la temperaturo atingas 30 °C, tio dum vintro ne falas sub frostopunkto. Jare pluvas po 1344 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter marto-aŭgusto.

## Trafiko 
Ŝaojan havas nur vojajn kontaktojn.

## Ĝemelurboj 
* Saratov (Rusio)

## Fontoj 
* Angla Vikipedio
* Mapo pri Ŝaojan

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Péter Király

**KIRÁLY Péter** (kira:j) estis hungara verkisto naskita en Szilágyzovány la 22-an de septembro 1868 kaj mortinta samloke la 6-an de januaro 1933.
## Kariero
Péter Király finis juron en Debreceno, li doktoriĝis en la Universitato de Koloĵvaro. Ĝis 1914 li estis advokato en Debreceno, li redaktis la oficialan gazeton *Debrecen* de Sendependa Partio. Post la unua mondmilito li loksidiĝis en sia naskiĝvilaĝo, kaj li publikigis en gazetoj Szilágyság, Szilágy-Somlyó, Brassói Lapok.
## Verkoj
**A magyar nemzet pusztulása* Debrecen, (1898),
**A rabság világából* poemoj (1901),
**Vészkiáltások*, romano (Szeged, 1904),
**Magyar szocializmus*,  Debrecen (1904),
**Az üldözött*, triparta drampoemo en manuskripto, 1932.
## Fonto
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kiraly, P.
Kiraly, P.
Dénes Kislégi Nagy

**KISLÉGI NAGY Dénes** (kiŝle:gi nadj) estis hungara filozofo, socisciencisto, ekonomikisto, statistikisto naskita en Titel la 21-an de junio 1884 kaj mortinta Peĉo la 27-an de aŭgusto 1984.

## Kariero 
Kislégi Nagy Dénes de 1942 li prelegis en la katedro pri socipolitiko kaj statistiko en la Universitato de Koloĵvaro, de 1945 li estis profesoro en la Universitato Bolyai ĝis 1948, poste en Universitato de Peĉo.

## Verkoj aperintaj en Koloĵvaro 
* *A gazdasági elméletek története* (kőnyomatos jegyzet, 1948);
* *Pénzromlás és árszínvonal* (Jog- és Közgazdaságtudományi Értekezések 2. Kv. 1946);
* *A közgazdaságtan oktatásának módszeréről* (Társadalomtudományi Tanulmányok 2. Kv. 1946).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj centjaruloj
Andrei Șaguna

**Andrei ȘAGUNA**  estis ortodoksa metropolito de Transilvanio, kiu batalis por la rajtoj de ortodoksuloj kaj rumanoj en Transilvanio, tiam parto de Hungario. Li estis honora membro de la Rumana Akademio.
maldekstra|250px
Șaguna estis naskita en 1808 kiel filo de arumanaj gepatroj. Li estis baptita katolike kiel Anastasie; lia patro en 1814 konvertiĝis al katolikismo. Fininte katolikan gimnazion li en 1826 konvertiĝis al ortodoksismo.

De 1826 al 1829 li studis filozofion kaj juron en Buda, poste ĝis 1833 teologion en Vršac. Je la 1-a de novembro li monaĥiĝis sub la nomo Andrei. En 1846 li iĝis ĝenerala vikario en Sibiu.

Șaguna organize subtenis la rumanan kulturon, fondante aŭ subtenante presejon por lernolibroj kaj ĵurnalo, lernejojn kaj du rumanlingvajn gimnaziojn en Braŝovo kaj Brad. Ekde 1855 li organizis en Sibiu instituton pri teologio kaj pedagogio.

Kategorio:Rumanoj
Kategorio:Ortodoksaj episkopoj‎
Radiismo

**Radiismo** aŭ **abstrakta kubismo** estas arta movado, sintezo de la unuaj avangardoj de la 20-a jarcento, kiel la kubismo kaj la futurismo. Oni povas konsideri ke ĝi estis iniciatita en la *Salono de la libera Estetiko* de Moskvo, en 1909, fare de Miĥail Larionov kaj Natalja Gonĉarova, kiuj progresis en la stilo ekde 1913. Oni ankaŭ asociis ĝin kun la orfeismo de Robert Delaunay (ekde 1912).

La "radioj de koloroj" kiuj dominas la stilon, ordigitaj en ritmaj kaj dinamikaj sekvencoj (paraleloj, perpendikularoj aŭ konverĝaj kaj diverĝaj), konstruas la pentran spacon.

## Lingva noto 
La vorto **radiismo** estas neologismo, kunmetaĵo el vorto "radi/o" kaj sufikso "-ism/". Ĝi provas respeguli la rusan originalon **Лучизм**, kunmetaĵo el vorto "Луч" kaj sufikso "-изм".

## Referencoj 
## vidu ankaŭ 
* Luminismo

## Eksteraj ligiloj 
*  Tate Museum - Rayonism 
*  An essay on the Russian avant-garde by faculty at Northwestern University 
*  Russian Painting by Alexander Boguslawski at Rollins College
*  Raggismo 

Kategorio:Artaj movadoj
Kategorio:Abstraktado
Kategorio:Kubismo
Kategorio:Ismoj
Béla Kiss

**Béla Kiss** estas rumana kaj hungaria nomo, kiu temas pri unu el la jenaj homoj:

* Béla Kiss (1888-1979) estis rumania hungara romkatolika franciskana pastro.
* Béla Kiss (1942 - ) estas rumania hungara pentristo.
* Béla Kiss (1877 - ĉ. post 1932) estis hungara seria murdisto.
* Béla Kiss (1908-1951) estis hungara evangelia pastro, lokhistoriisto, etnografo.
Béla Kiss (lokhistoriisto)

**KISS Béla** (kiŝ) estis hungara evangelia pastro, lokhistoriisto, etnografo, muzikverkisto naskita en Bácsfalu la 29-an de septembro 1908 kaj mortinta Kluĵo la 13-an de aŭgusto 1951.

## Kariero 
Kiss Béla finis en Reformita Teologio kaj en la Universitato Ferdinand la 1-a de Kluĵo la fakojn pri hungara kaj germana literaturoj kaj etnografio (1930). Li fariĝis evangelia pastro en Satu Lung kaj Cernatu, poste li prelegis en reformita teologio de Nagyenyed (1940-44), pli poste en la protestanta teologio de Kluĵo (1949-51). Liaj verkoj aperis en Déli Hírlap, Havi Szemle, Evangélikus Naptár (1942, 1944), li estis redaktoro de Harangszó, kunlaborinto de Evangélikus Élet.

## Verkoj 
* *Régi csángó lakodalom*, *Új világ*, *A tűzoltó*, *Vidám zenészek*, teatraĵoj.
* *Pártütők*, *Botcsinálta doktor*, *Sevillai borbély*, reverkaĵoj
* *Bartók Béla művészete* (Kv. 1946).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj etnografoj
Ernő Kiss

**Ernő Kiss**

*Ernő Kiss (general-leŭtenanto)
*Ernő Kiss (matematikisto)
*Ernő Kiss (literaturhistoriisto)
Klenak

**Klenak,** serbe **Кленак** estas granda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ruma.
eta|240px|Loko de la municipo en Serbio
eta|260px|Mapo pri municipo Ruma

## Bazaj informoj 
* Areo: 56 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°47′10″N 19°42'23″E
* Supermara alteco: 63 m
* Loĝantaro: 3246 en 2002
* Poŝtkodo: 22424
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

## Geografio 
Klenak situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Savo (kontraŭe Sabaĉ etendiĝas), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Ruma-Sabaĉ. Estaj 2 pontoj inter tiuj lokoj.

## Historio 
Dum fino de la mezepoko la regiono estis sub turka kontrolo, poste ĝi apartenis al limgarda zono de Habsburgoj. Ĝis fino de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Klenak 2821 serboj (90 %), 152 ciganoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara kaj kroata Vikipedioj
* Mapo pri Klenak

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Schnottwil

**Schnottwil** estas komunumo en la Distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Schnottwil situas en la Svisa Mezlando sur la okcidenta flanko de la montoĉeno Bucheggberg, proksimume 20 kilometrojn sudokcidento de la kantonĉefurbo Soloturno kaj 30 kilometrojn nordokcidento de la federacia urbo Berno. La komunumo Schnottwil konsistas el la vilaĝo Schnottwil kaj la setlejoj Wolfsacher, Unterholz, Chappeli, Fluehof, Neuhus, Stockeren, Feld kaj diversaj izolitaj bienoj kaj farmdomoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,16 km², de kiuj 32% estas kovritaj de arbaro, 60% servas por agrikulturo kaj 8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Schnottwil limas en nordoriento al Oberwil ĉe Büren (BE), en oriento al Biezwil, en sudoriento al Messen, en sudo al Wengi (BE), en okcidento al Diessbach ĉe Büren (BE), kaj en nordokcidento al Büren ĉe Aro (BE).

## Trafiko 
Tra Schnottwil pasas de nordo al sudo la kantona ĉefvojo 252 de Büren ĉe Aro al Rapperswil BE. Ĝi kruciĝas en la vilaĝocentro kun la konekta vojo de Büetigen en okcidento al Mühledorf en oriento. Krome estas konekta vojo de Schnottwil al Oberwil ĉe Büren. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas 7 kilometrojn norde inter Arch kaj Grenchen, dum alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 troviĝas 7 kilometrojn sude apud Rapperswil. Per poŝtaŭtolinioj al la stacidomo de Lohn-Lüterkofen kaj tra Büren ĉe Aro al Soloturno kaj la taksibuso Bucheggberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Schnottwil datiĝas el la jaro 1261 kiel *Snotwile*. Dum mezepoko Schnottwil apartenis al la Senjorujo Bucheggberg de la Kampargrafejo Etburgonjo. En la jaro 1391 la Senjorujo Bucheggberg estis akirita de la urbo Soloturno kaj fariĝis soloturna voktejo. Ĝis la Helveta Revolucido de 1798 Schnottwil estis unu de la kvar tribunalejoj de la Voktejo Bucheggberg.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Schnottwil
Ernő Kiss (literaturhistoriisto)

**KISS Ernő** (kiŝ) (pseŭdonimoj Marosi Oszkár, Sziniszter, Kiss Ida) estis hungara literaturhistoriisto, redaktoro naskita en Makó la 27-an de julio 1868 kaj mortinta Alag (aligita al Dunakeszi) la 9-an de novembro 1931.

## Kariero 
Kiss Ernő diplomiĝis pri filologio en la Universitato de Budapeŝto kaj en 1900 li alvenis Koloĵvaron, kie li instruis en la Romkatolika Ĉefgimnazio, poste en la unitariisma kolegio. Inter 1910 kaj 1913 li redaktis kune kun Dezső Kovács la gazeton Erdélyi Lapok. Estis gravaj liaj legolibroj al la 1-a kaj 2-a klasoj de mezlernejoj (Kv. 1921). Li estis kunlaborinto de la revuoj Erdélyi Múzeum kaj Pásztortűz. Li eldonis la volumojn *Petőfi összes költeményei* (Dicsőszentmárton 1922) kaj la ĉefverkon *Toldi*https://www.eventoj.hu/libroj/toldi.pdf de János Arany (Kv. 1924).

## Verkoj 
* *Vörösmarty Mihály* (Nagykanizsa 1900),
* *Dávid Ferenc* (Kv. 1910),
* *Mikszáth Kálmán* (Kv. 1910)
* *Szemere Bertalan* (Kv. 1912).

## Tradukaĵoj 
* Onorato Occioni: *A latin irodalom története* (Bp. 1899),
* Benedetto Croce: *A tiszta intuíció és a művészet lírai jelleme* (Kv. 1912), ''Esztétika (Bp. 1914).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Gipoj

La **Gipoj** (laŭ la latina scienca nomo) aŭ **Vulturoj** (laŭ populara nomigo) estas genro de malnovmondaj vulturoj en la familio de birdoj Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ aglojn, milvojn, buteojn kaj akcipitrojn. 

Tiuj estas tipaj vulturoj, kun senpluma kapo, larĝaj flugiloj kaj ĉefe malhela plumaro. Ili estas grandaj kadavromanĝantaj birdoj, kiuj manĝas ĉefe kadavraĵojn de mortintaj animaloj. Malnovmondaj vulturoj trovas kadavraĵojn nur per vidkapablo. 

Reprezentantoj de tiu grupo troviĝas tra plej varmaj partoj de la Malnova Mondo. Ĝenerale kvar specioj loĝas en Suda Azio, dum almenaŭ tri en Afriko, krom la konata Gipo, kiu moviĝas inter la tri kontinentoj.

La karaktera senpluma kapo estas neceso ke ĝi ne estu makulita el samgo kaj aliaj kadavrofluidaĵoj, kiuj malhelpus purigon, vidkapablon kaj elflugeblon.

## Specioj 
* Gipo aŭ Ansergrifo *Gyps fulvus*
* Bengala gipo aŭ Bengala vulturo,  *Gyps bengalensis*
* Rupelgipo aŭ Rupelvulturo, *Gyps rueppellii*
* Hindia gipo aŭ Hindia vulturo, *Gyps indicus* - iam Longbeka vulturo
* Fajnbeka gipo aŭ Fajnbeka vulturo, *Gyps tenuirostris* - iam inkludata en *G. indicus*
* Himalaja gipo aŭ Himalaja vulturo *Gyps himalayensis*
* Afrika gipo aŭ Afrika vulturo,  *Gyps africanus*
* Sudafrika gipo aŭ Sudafrika vulturo, *Gyps coprotheres*

Prahistoria specio estas konata nur el restoj el fosilio troviĝanta en lokoj de Meza al Fina Pleistoceno ĉe centra kaj orienta Mediteraneo: *Gyps melitensis*.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Gipaetenoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo