open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
2869 Nepryadva

'*2869 *Nepryadva'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rivero Neprjadva (cirile *Непрядва'') en la Tula provinco; rivero longa de 48&nbsp;km, dekstra alfluanto de Don. Proksime de ties alfluejo situiĝas la kampo Kulikovo kie okazis la  la batalo de Kulikovo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Hartmanice (apartigilo)

Nomon **Hartmanice** havas pluraj municipoj:
* Hartmanice – urbo en distrikto Klatovy
* Hartmanice (distrikto České Budějovice) – municipo en distrikto České Budějovice
* Hartmanice (distrikto Svitavy) – municipo en distrikto Svitavy
Blazono de Sud-Sudano

La **Blazono de Sud-Sudano** montras ekde la sendependiĝo afrikan maraglon (*afrikan fiŝaglon*) kaj la surskribon *Republic of South Sudan* (Respubliko de Sud-Sudano).

La devizo estas: *Justice, Liberty, Prosperity* (Justeco, Libereco, Prospero)

## Vidu ankaŭ 
* Sud-Sudano
* Flago de Sud-Sudano

## Referencoj 
Sud-Sudano
Kategorio:Naciaj simboloj de Sud-Sudano
Szőcs

Familinomo **Szőcs** povas kongrui kun diversaj gravuloj:
* Attila Szőcs
* Endre Szőcs
* Géza Szőcs
* István Szőcs
* Kálmán Szőcs
* Noémi Imola Szőcs

Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
2876 Esĥilo

**2876 Esĥilo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando)

Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego) kaj sendis la fotografiajn platojn en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la grekan verkiston Esĥilon, de la 6-a kaj 5-a jarcentoj a.K..

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Malkovrita de Palomar–Leiden survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Zuriĥa muzea fervojo

**Zuriĥa muzea fervojo** estas asocio pri veturado kun vaporaj kaj elektraj historiaj trajnoj en la lineo Zuriĥo ĝis Sihlbrugg, en Svisujo, en reto de Sihlvalo-fervojohttp://de.wikipedia.org/wiki/Sihltalbahn. 

La vaporaj trajnoj veturas ĉiun lastan dimanĉon en monato de aprilo ĝis oktobro por infanoj kaj turistoj.  

## Vaporaj lokomotivoj
La muzea fervojo havas 2 belajn malgrandajn vaporajn lokomotivojn E 3/3 de 1893 kaj 1899 en funkciado.

## Eksteraj ligiloj
*oficiala retejo kun bildoj kaj teĥnikaj datenoj 

Kategorio: Fervojo en Svislando
Kategorio: Fervojaj muzeoj
Kategorio:Muzeoj en Svislando
Horky

Nomon **Horky** havas pluraj municipoj:
* Horky (distrikto Kutná Hora) – municipo en distrikto Kutná Hora
* Horky (distrikto Svitavy) – municipo en distrikto Svitavy
* Horky nad Jizerou, municipo en distrikto Mladá Boleslav
* Kostelecké Horky, municipo en distrikto Rychnov nad Kněžnou
* Častolovické Horky, parto de municipo Čestice en distrikto Rychnov nad Kněžnou
* Horky (Dubá), parto de urbo Dubá en distrikto Česká Lípa
* Horky (Frýdštejn) – parto de municipo Frýdštejn en distrikto Jablonec nad Nisou
* Horky (Tábor), parto de urbo Tábor en distrikto Tábor
* Horky (Želetava) – parto de municipo Želetava en distrikto Třebíč
* Malé Horky, parto de municipo Rokytovec en distrikto Mladá Boleslav
* Železné Horky, parto de municipo Havlíčkova Borová en distrikto Havlíčkův Brod

kaj pluaj lokoj:
* Horky (naturrezervejo) – naturrezervejo en distrikto Hodonín

## Simila vorto 
* Horka
2877 Likhachev

'*2877 *Likhachev'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ, la  elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa soveta filologo Dmitrij Sergejeviĉ Liĥaĉov (cirile *Дмитрий Сергеевич Лихачёв'', 1906–1999).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1969
Moluka akcipitro

La **Moluka akcipitro** (***Accipiter henicogrammus***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi estas endemia de Indonezio en la insularo de Molukoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Ĝonĝu

**Ĝonĝu**, origine 전주시, 全州市 estas metropolo kaj universitata urbo en Sud-Koreio, kie estas provinca ĉefurbo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 206 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 649.500 en 2010
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodo: 560011 - 561870
* Telefonkodo: +82 63
* Aŭtokodo:
* 

## Geografio 
Ĝonĝu situas meze de la lando sur fekunda ebenaĵo kaj sur montetoj.

## Historio 
Ĝonĝu longe estis grava regiona centro en la provinco. La unua mencio okazis en 757. Kamparanoj okupis la urbon en 1894. En 1935 Ĝonĝu ricevis statuson kaj en 1949 ĝi iĝis grandurbo.

## Ekonomio 
Ĝonĝu estas fama kultivejo por fragoj. La urbo ne havas pezan industrion.

## Klimato 
En Ĝonĝu jare pluvas (aŭ neĝas) po 1313 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe inter junio-septembro. Tiam la temperaturo atingas foje 30 'C-ojn, inter decembro-februaro tio falas sub frostopunkto.

## Vidindaĵoj 
* muzeoj pri antikvaĵoj kaj pri papero
* romkatolika preĝejo
* temploj
* burgo
* bestoĝardeno

## Gallery 

File:Taisho-Cho in Zenshu.JPG|Central neighbourhood (Wansan District) of Jeonju during the period of Japanese rule
File:Jeonju Gaeksa.jpg|Jeonju Gaeksa
File:Jeonju Gyeonggi-jeon 2.jpg|Jeonju Gyeonggi-jeon
File:Jeondong Catholic Cathedral 20230408 005.jpg|Jeondong Catholic Church.
File:Moak Hall of the Sori Arts Center of Jeollabuk-do.jpg|Sori Art Center of Jeollabuk-do.
File:전동성당 야경.JPG|Night view of Jeondong Catholic Church.
File:Jeonju outskirts at sunset (Summer 2012)..JPG|Jeonju outskirts at sunset (August 2012).
File:Bicycle lane with sidewalk - Jeonju, South Korea.jpg|Bicycle lane with sidewalk - Jeonju, South Korea.
File:Trails along the Samcheon (river) - 2014..JPG|Trails along the Samcheon (river) - 2014.
File:Along Jeonju River and across from Nambu Market..JPG|Along Jeonju River and across from Nambu Market.
File:Hanock Village - 2014 (1)..JPG|Hanok Village (Jeonju) - 2014 (1).
File:Hanock Village - 2014 (2)..JPG|Hanok Village (Jeonju) - 2014 (2).
File:Hanock Village - 2014 (3)..JPG|Hanok Village (Jeonju) - 2014 (3).
File:Gyeongi jeon entrance (2014)..JPG|Gyeongi jeon entrance (2014).
File:Jeondong Catholic Church - 2014..JPG|Jeondong Catholic Church (Jeonju) - 2014.
File:Jeonju Chinatown - 2014..JPG|Jeonju Chinatown - 2014.
File:Gaeksa shopping area - 2014..JPG|Gaeksa shopping area (Jeonju) - 2014.
File:Outdoor city park - 2014..JPG|Outdoor city park (Jeonju, Hyoja Dong) - 2014.
File:Jeonju trail network - 2014..JPG|Jeonju trail network - 2014.

## Ĝemelurboj 
*  Kanazava, Japanio
*  Suĝoŭo, Ĉinio
*  San Diego, Usono
*  Ladysmith, Usono

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Metropoloj
Jenő Pintér

**PINTÉR Jenő** (pro. pinte:r), Purpriger estis hungara reformita pastro, sinodoficejestro naskita en Zilah la 15-an de decembro 1920 kaj mortinta en Budapeŝto la 1-an de septembro 1988.
 
## Biografio
Jenő Pintér finis teologion en Budapeŝto en 1939-43, poste diplomiĝis pri filozofio-psikologio en la Universitato de Budapeŝto. Li akiris diplomon de pastro en 1945. Li estis helppastro en Kalocsa en 1941-42 en Gyöngyös en 1942 en Bp. 1942-43, en Kákics 1943, en Gyöngyös en 1943-44, poste en Budapeŝto en pluraj ekleziejoj. De 1-a de marto 1943 junulara pastro en la Reformita Egyetemes Konvent. De 1951 ĝis 1957 li sekciestro de sinodo. Li redaktis la ekumenan eklezian novaĵinformilon ŝtonpresitan en germana kaj angla lingvoj (1958-1964).

Li estis membro de Hungara Scienca Akademio, de Societo Petőfi, de Societo Kisfaludy.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Spišské Hanušovce

**Spišské Hanušovce** (hungare *Hanusfalva* [hanuŝfalva], germane *Hanusdorf*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Geografio 
Spišské Hanušovce situas laŭ rojo, inter montoj 852 kaj 675 metrojn altaj, laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas je 23, Spišská Stará Ves je 6 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1343 en hungara formo *"Hannuswagasa"*. En 1605 oni komputis tie 5 domojn. En 1787, 1818, 1841, 1873, 1877 kaj en 1887 incendioj okazis. En 1787 601 vilaĝanoj loĝis en 83 domoj, en 1828 682 vilaĝanoj loĝis en 93 domoj. En 1831 kaj en 1873 epidemioj pri ĥoleroj, en 1845 inundo okazis. En 1849 la rusa armeo prirabis la vilaĝon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hanusfalva 467 homoj, (slovakoj en majoritato, ciganoj en minoritato). En 1918 la nova pola armeo okupis la vilaĝon. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Andreo el la 14-a jarcento, en 1763 plene rekonstruita
* klasikisma kastelo el la 19-a jarcento 
* malfrubaroka kapelo el la 18-a jarcento
* klasikisma kapelo el la 19-a jarcento
 
## Eksteraj ligiloj 
* Hungara teksto, foto kaj mapoj pri Spišské Hanušovce

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Slovenská Ves

**Slovenská Ves** (hungare *Szepestótfalu* [sepeŝtOtfalu], germane *Winschendorf* [vinŝendorf]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Slovenská Ves situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Kežmarok troviĝas je 10 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1311 en latina formo *"Villa Sclauonicalis"*. La hungara loknomo *"Tothfolua"* aperis en 1337. En 1443 tertremo detruis la vilaĝon, en 1444, 1663 kaj en 1911 incendioj okazis. En 1787 1017 vilaĝanoj loĝis en 137 domoj, en 1828 1275  vilaĝanoj loĝis en 174 domoj. En 1873 pro ĥolero 185 da vilaĝanoj mortis. Post 5 jaroj poŝto ekfunkciis. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szepestótfalu 952 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Slovenská Ves 1789 homoj, (1736 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Kandela) el la 14-a jarcento, en 1769 trakonstruita
* baroka kolono pri Maria el la 18-a jarcento
* nobeldomo el la 18-a jarcento, nun lernejo
* lignaj malnovaj loĝdomoj

## Famuloj 
En la iama Tótfalu naskiĝis hungara arkivisto Frigyes Sváby.
eta|maldekstre|Katolika preĝejo de Slovenská Ves

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Mihály Póczy

**PÓCZY Mihály** (pro. po:ci) estis rumania hungara/hungara inĝeniero, doktoro pri teknikaj sciencoj naskita en Koloĵvaro en 1895 kaj mortinta en Budapeŝto la 23-an de junio 1963. 
## Biografio
Mihály Póczy diplomitiĝis en 1920 en la teknikuniversitato de Budapeŝto. De 1922 ĝis 1924 li laboris en la oficejo por kulturinĝeniereco de Kluĵo kaj Aiud, inter 1925 – 40 por la rumanaj ŝtatfervojoj. En 1940 – 43 la partoprenis en la konstruado de ferlinio Szeretfalva-Déda en la servo de MÁV, de 1943 ĝis 1948 li estis projektista statiskisto de Hungária Villamossági Rt. En 1950 li fariĝis privatprofesoro.
## Verkoj
**A vasúti felépítmény számítása* (Bp., 1950); 
**Távvezetékoszlopok alapozása* (Bp., 1953); 
**Földcsúszások* (Bp., 1956); 
**Földművek* (I – II., kun Árpád Kézdi, Bp., 1957).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon
 Poczy, M.
Stráne pod Tatrami

**Stráne pod Tatrami,** hungare **Tátraalja,** germane **Vorberg** [forberg]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historiaj loknomoj estis hungare *Forberg*, slovake *Folvarky*.

## Situo 
Stráne pod Tatrami situas fine de 5 km longa sakovojo el Kežmarok, sed estas ankaŭ 2 vojoj al la najbaraj vilaĝoj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1438 en germana formo *"Forwerk"*. En 1787 295 vilaĝanoj loĝis en 41 domoj, en 1828 377 vilaĝanoj loĝis en 49 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tátraalja 323 homoj, (germanoj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Stráne pod Tatrami 1147 homoj, (896 slovakoj, 233 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno el la 13-a jarcento, post 2 kaj 4 jarcentoj rekonstruita
* klasikisma luterana preĝejo de 1802

## Famuloj 
En la iama Tátraalja naskiĝis hungara kuracisto Mihály Greisiger.
 

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Araçariguama

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun Cabreúva, Itu, Pirapora do Bom Jesus, Santana de Parnaíba kaj São Roque.

La loĝloko fondiĝis en 1653. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 54 kilometroj. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Stará Lesná

eta|maldekstra|250ra|Observatorio en Stará Lesná
250ra|eta|maldekstra|Fajrobrigadejo de Stará Lesná
**Stará Lesná** (hungare *Felsőerdőfalva* [felŝOerdOfalva], germane *Altwalddorf*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Stará Lesná situas laŭ rojo, inter montoj 781, 788 kaj 789 metrojn altaj, laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas je 10 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1294 en tiama hungara nomo *"Erdewfalva"* (=arbaro-vilaĝo), la slovaka loknomo aperis en 1808. En 1787 508 vilaĝanoj loĝis en 72 domoj, en 1828 668 vilaĝanoj loĝis en 92 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ekde fine de la 19-a jarcento fremdultrafiko komenciĝis. Ĝis 1892 la oficiala hungara loknomo estis *Óleszna*, poste ĝi rericevis la mezepokan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőerdőfalva 566 homoj, (plejparte germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vizitindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Apostoloj Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo el la 13-a jarcento, en la 18-a jarcento trakonstruita
* klasikisma luterana preĝejo de 1821
* sonorilostablo supozeble en 1600
* skiejoj
* kampadejo kaj hoteloj

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Preskaŭ minacata

eta|maldekstra|Diagramo de Kolhara lupo rilate al aliaj kategorioj de la IUCN.
[eta|La [Kolhara lupo estas ege Kolhara lupo pro habitatoperdo, ĉefe pro konverto al agrikultura tero.]]
**Preskaŭ Minacata**, en angla *Near Threatened* (**NT**) estas konservostatuso atribuata al specio aŭ pli malalta taksono, kiu povus esti konsiderata minacata je formorto en tuj venonta futuro, kvankam ĝi ankoraŭ ne meritas la statuson de minacata. Tiele la IUCN notas la gravon retaksi la taksonojn *Preskaŭ Minacataj* ofte je taŭgaj temperoj.

## Ekzemploj 
* **Preskaŭ minacataj**: povas esti konsiderata minacata en baldaŭa estonteco. Ekzemploj: Amerika bizono, Azia ora kato, Blubeka anaso, Imperiansero, Imperiestra pingveno, Granda kurlo, Jaguaro, Leopardo, Magelana pingveno, Kolhara lupo, Narvalo, Monta solaglo, Larĝbuŝa rinocero, Hieno, Tigroŝarko, Blanka fazano, Siberia ibekso.

## Eksteraj ligiloj 
* Listo de *Preskaŭ Minacataj* specioj identigitaj de la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj



Kategorio:Kategorioj de la IUKN
Kategorio:Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj
Kategorio:Mediaj aferoj
Novbritia akcipitro

La **Novbritia akcipitro** (***Accipiter princeps***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi estas endemia de la insulo de Nova Britio en Papuo-Novgvineo, nome la plej granda insulo krom la ĉefa tero oriente de la lando.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Iam klasita kiel Preskaŭ Minacata fare de la IUCN, oni supozas nun, ke ĝi estas pli rara ol antaŭvidate. Sekve la pritaksadon de ties populacistatuso, oni trovis tion ĝusta, kaj sekve ĝi estis listata en statuso de vundebla en 2008.

Ĝi estas konata el kvar specimenoj kaj kelkaj ĵusaj vidaĵoj. Kvankam la statuso de tiu specio estas malfacile kontrolebla, ĝi estas sendube malabunda kaj probable malpliiĝanta.

## Referencoj 
*  (2008): [2008 IUCN Ruĝalistaj statusŝanĝoj. Konsultita la 2008-MAJ-23.

## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Anjang

775x775px|eta|center|Larĝa panoramo de Anjang

**Anjang,** origine **안양** estas metropolo kaj universitata urbo en Sud-Koreio.

## Bazaj informoj 
* Areo: 59 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 620.279 en 2008
* Horzono: UTC + 9
* Poŝtkodo: 430010 - 431908
* Telefonkodo: +82 31
* Aŭtokodo:
* 

## Geografio 
Anjang situas inter montoj. Suvon troviĝas 19, Seulo 25 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio okazis en 415. Ĝis meze de la 20-a jarcento Anjang estis agrikultura loko, precipe vitejoj estis tie. En 1973 Anjang iĝis grandurbo kaj evoluis, kiel antaŭurbo aŭ dorma urbo de la ĉefurbo. En 2007 Anjang havis 84 infanĝardenojn, 40 bazlernejojn, 48 diversajn mezlernejojn, 6 bibliotekojn kaj tri universitatojn.

## Trafiko 
Anjang ligiĝas kun Seulo per 2 interurbaj tramoj aŭ metrooj. Ankaŭ aŭtobusoj liveras pasaĝerojn.

## Klimato 
En Anjang jare pluvas (aŭ neĝas) po 1344 mm. Escepte januaron en ĉiuj monatoj pluvas (aŭ neĝas), sed precipe inter junio-septembro pro la musono. Tiam la temperaturo atingas foje 30 'C-ojn, inter decembro-marto tio falas sub frostopunkto.

## Vidindaĵoj 
* historia muzeo
* temploj
* 97 protektitaj parkoj
* ĝemelturo-konstruaĵo

## Ĝemelurboj 
*  Komaki, Japanio (1986)
*  Tokorozava, Japanio (1998)
*  Vejfang, Ĉinio (1995)
*  Hampton, Usono (1989)
*  Garden Grove, Usono (1989)
*  Ulan Ude, Rusio (1997)
*  Naucalpan, Meksiko (1997)

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Kategorio:Metropoloj
2878 Panaceo

**2878 Panaceo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la greka diino Panacea, filino de Asklepio, diino de la resanigo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Novkaledonia akcipitro

La **Novkaledonia akcipitro** aŭ Blankaventra akcipitro (***Accipiter haplochrous***)  estas taga rabobirdo el familio Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĝi estas endemia de Novkaledonio de kio venas la ĉefa komuna nomo.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, montararbaroj, sekaj savanoj, kaj tre degraditaj iamaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Temas pri birdo ege strieca, kun malhelbruna dorso strieteca kaj blankaj subaj partoj (de kio venas la alternativa komuna nomo) kun vertikalaj strioj en brusto (iom pli sablokolora) kaj horizontalaj en ventro. La kapo estas strieca blankabruna kun ruĝeca nuanco en gorĝareo kaj vertikala bruna makulo en mentono. La beko estas tre hokoforma kaj malhelgriza kun nigra pinto kaj rimarkinda tre flava vaksaĵo. La kruroj estas flavoranĝecaj kaj la irisoj estas flavaj.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Alterswil

**Alterswil** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Alterswil FR** estas komunumo de la distrikto Sense en Kantono Friburgo en Svislando.

* **Alterswil BE** estas vilaĝo de la komunumo Oberthal en Kantono Berno en Svislando.

* **Alterswil SG** estas vilaĝo de la komunumo Flawil en Kantono Sankt-Galo en Svislando.
Rheinwald (komunumaro)

La **komunumaro Rheinwald** (en Esperanto ankaŭ **Rejnarbaro**, en la romanĉa lingvo **Valragn**) estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Malantaŭa Rejno. Ĝi havis 780 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Splugo.

## Geografio 
La komunumaro Rheinwald kongruas kun la Valo de Rheinwald, tio estas la fontregiono de Malantaŭa Rejno, kiu etendiĝas en oriento ĝia al San-Bernardino-Pasejo kaj en sudo al Splugo-Pasejo. En okcidento la Roffla-Ravino formas naturan barilon, kiu kaŭzis, ke la Valo de Rheinwald fariĝis aparta geografia kaj politika unuo.

## Komunumoj de la komunumaro Rheinwald 
La komunumaro Rheinwald konsistas (stato en 2009) el 4 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Splugo estas la plej granda. Jen la listo:

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rheinwald datiĝas el la jaro 1273 kiel *valle Reni*. Laŭlonge de la pasejovojoj trans Splugo-Pasejo kaj San-Bernardino-Pasejo oni trovis restaĵojn el la bronzepoko kaj romia tempo. Dum mezepoko romanĉlingvanoj utiligis la valon kiel alpopaŝtejo. Ek de 1265 germanlingvaj valzoj, kiuj almigris el Valezo setlis en la valo kaj fondis tutjarajn setlejojn. La valzaj setlejoj apartenis unue al la Senjorujo Vaz kaj en la jaro 1337 transiris post la formorto de la Vazoj per edziĝo al la Grafoj de Werdenberg. Ili vendis la valon en la jaro 1493 ĝin al la Grafoj Trivulzio de Milano. La valo, kiu jam en la jaro 1362 sigelis kiel *Komunumo de Rejnvalo* (latine *Comunis vallis Reni*), aliĝis jam en la jaro 1400 al la Griza Federacio, tamen la protekta regado de la Grafoj Trivulzio estis solvita nur en la jaro 1616. Post liberaĉeto kaj la aĉeto de la doganrajtoj, la valo formis ek de 1636 aŭtonoman tribunalkomunumon de la Supera Tribunalo Schams/Rheinwald interne de la Griza Federacio. Per la administracia reformo de la jaro 1851 estis kreita la komunumaro Rheinwald kiel parto de la distrikto Malantaŭa Rejno.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

!
Ernő Poeltenberg

**POELTENBERG Ernő** (pro. poeltenberg) (Ernst Poelt, Ritter von Poeltenberg; Pöltenbergi Pölt Ernő) estis generalo, unu el martiroj de Arado naskita en Vieno en 1813 kaj mortinta en Arado la 6-an de oktobro 1849.

## Biografio 
Ernő Poeltenberg estis imperiestra oficiro de Aŭstrio, kiu en somero de 1848 fariĝis adepto de la afero de hungara revolucio de 1848. Li distingis sin en la batalo de Kápolna (26 – 27-a de februaro 1849). Li estis kondamnita al morto kaj ekzekutita.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Poeltenberg, E.
Kategorio:Ekzekutitaj personoj de Aŭstrio
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Helgrizkapa akcipitro

La **Helgrizkapa akcipitro**, *Accipiter poliocephalus*, estas mezgranda taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

## Identigo 
La supraj partoj estas grizaj, multe pli pale en kapo kaj kolo, kio estas tialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo; la flugiloj estas malhelaj kaj iom pintecaj; la subaj partoj estas ĉefe blankaj kaj la vosto mallonga; la vaksaĵo kaj la fajnaj kruroj estas ruĝecoranĝaj tiuj kun longaj ungoj. La beko estas malhelbruna al nigreca pinto. La korpo estas 30–38&nbsp;cm longa kun enverguro de 56–65&nbsp;cm; ambaŭ seksoj estas similaj, sed inoj estas pli grandaj ol maskloj, nome 180-283 g ĉe maskloj kaj 225-380 g ĉe inoj. Temas pri mezgranda rabobirdo ne tiom fortika kiom aliaj samgenranoj.

La Helgrizkapa akcipitro ekzistas laŭ du morfoj diferencaj. La plej kutima estas de supraj partoj ardezgrizaj, kontraste kun la hela kapo kaj subaj partoj tutblankaj. La vosto estas iom malhela. La brusta kaj supraj flankoj estas nuance helgrizaj aŭ iom striecaj nigre. Ĉe la malhela morfo plenkreskulo estas preskaŭ ardeznigreca kun pli malhela strieco en vosto, kio videblas nur dumfluge.

## Teritorio 
La Helgrizkapa akcipitro estas endemia de Novgvineo kaj en multaj apudaj insuloj. Ĝi estis registrita en la insulo Saibai (Kvinslando), teritorio de Aŭstralio en nordokcidento de la Toresa Markolo. Spite granda kaj disa distribuado tiu specio estas monotipa.

## Habitato 
Ĝi loĝas en arbaroj, klarejoj, arbarbordoj, ĉeriveraj arbaraj areoj kaj duaranga kreskaĵaro, eĉ ĝardenoj se estas grandaj arboj. Ili vivas el marnivelo al 1500 m de altitudo.

## Manĝo kaj kutimaro 
Ili manĝas malgrandajn reptiliojn (lacertojn, serpentojn) kaj insektojn kaj aliajn artropodojn. Ĉefa sistemo estas per simpla gvatado kaj falo sur la predo, sen spektaklaj persekutoj de birdoj nek ceremoniaj flugoj. Ili kaptas preskaŭ nur foje tiujn birdojn jam kaptitajn en retoj. La malgranda seksa dimorfismo kaj foresto de grandaj piedoj estas markaj karakteroj de predantoj kiuj ne ĉasas birdojn.

For de la reprodukta sezono, ĝi kutime vivas sola.

## Reproduktado 
Tiu specio nestas en altaj arboj en platformo el bastonetoj, ligneroj kaj folioj kutime en la ĉefa forko alte pli da 20 m supergrunde. Ŝajne la reprodukta sezono pluas al aŭgusto al decembro. Januare kaj foje februare kelkaj akcipitridoj ankoraŭ ne elflugis. Ili nestumas foje en urbaj ĝardenoj ĉe kolonio de sturnedoj (*Aplonis metallica*).

## Referencoj 
* En la franca
* BirdLife International. (2006). Species factsheet: *Accipiter poliocephalus*. Downloaded from http://www.birdlife.org on 9/12/2006
* Coates, B.J. (1985), *The Birds of Papua New Guinea, Vol. 1, Non-Passerines*. Dove: Alderley, Queensland. ISBN 0-9590257-0-7
* Morcombe, Michael. (2000). *Field Guide to Australian Birds*. Steve Parish Publishing: Queensland. ISBN 1-876282-10-X

Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Papuo-Nov-Gvineo
Poul Jensen (astronomo)

**Poul JENSEN** estas dana astronomo ; en 2004 li daŭre publikigas en la *Minor Planet Circulars*.

Elde la Observatorio Brorfelde, li malkovris plurajn asteroidojn. Inter 1967 kaj 1969
li kunlaboris pri mezuroj de lokalizoj de steloj per la meridiana cirklo de 7" de la observatorio.

Li kunmalkovris kun Carolyn S. Shoemaker la kometon Jensen-Shoemaker (1987g1).

La asteroido 5900 Jensen estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Poul Jensen

Kategorio:Danaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Kategorio:Malkovrintoj de kometoj
Brunflanka akcipitro

La **Brunflanka akcipitro** (***Accipiter castanilius***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĉefa karaktero estas bruna koloro en flankoj, kio aperas ankaŭ en la latina scienca nomo.

Ĝi troviĝas en centra Afriko nome en Angolo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Niĝerio kaj Ugando.

La tutmonda populacio ne estis ĉirkaŭkalkulata, sed la specio estis priskribata kiel komuna en grandaj aroj arbaraj (del Hoyo et al. 1992). 

## Referencoj 
* Ruĝa Listo

Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Mejera akcipitro

La **Mejera akcipitro** (***Accipiter meyerianus***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

Ĝi troviĝas en Novgvineo kaj Salomonoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.

Temas pri specio kun tre malhelaj supraj partoj (kapo kun vango), sed helaj gorĝoj, subvango kaj resto de subaj partoj kun tre svaga strieco ĉefe en flankoj; la beko estas malhela, dum la vaksaĵo kaj kruroj estas flavecaj. La vosto ne estas tiom longa kiom ĉe aliaj akcipitroj (ripoze flugiloj preskaŭ samlongas) kaj havas blankan fajnan bordon.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Nikobara akcipitro

La **Nikobara akcipitro** (***Accipiter butleri***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

Ĝi estas endemia de la Nikobaroj de Barato. Estas du subspecioj, nome la nomiga raso kiu troviĝas en Kar Nikobar norde de la arkipelago, kaj *A. b. obsoletus*, el Kaĉal kaj Kamorta en la centra parto de Nikobaroj. Birda muzea specimeno origine atribuata al tiu specio el la insulo de Granda Nikobaro estis poste kontrolata kiel misidentigita Besro.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Azio
2879 Shimizu

'*2879 *Shimizu''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la japanan  Shin-ichi Shimizu.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1932
Ferenc Pogány

**POGÁNY Ferenc** (pro. poga:nj) estis hungara operkantisto (baritono) naskita en Máramarossziget la 18-an de decembro 1888 kaj mortinta en Buenos Aires en 1946.

## Biografio 
Ferenc Pogány estis disĉiplo de Géza László. Inter 1912 – 29 li estis ano de Hungara Operejo. Li partoprenis en la Unua mondmilito de 1914 kaj li revenis el rusa militkaptiteco en 1920. De 1926 li estis advokato. En 1930 li elmigris kaj loksidiĝis en Buenos Aires, kie li komence koncertis, elpaŝis ankaŭ en operejo, sed poste li laboris kiel juristo.

## Roloj 
* Papageno (Mozart: Die Zauberflöte); Telramund (Wagner: Lohengrin); Alberich (Wagner: Das Rheingold); Beckmesser (Wagner: Die Meistersinger von Nürnberg); Rigoletto (Verdi); Scarpia (Puccini: Tosca); Tonio (Leoncavallo: Pagliacci); Alfio (Mascagni: Cavalleria rusticana).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj juristoj
2880 Nihondaira

'*2880 *Nihondaira''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monteto Nihondaira (日本平) en la Ŝimizu-kvartalo de Ŝizuoka; sur kies kulmino situas la Observatorio de Nihondaira.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Móric Pogány

**POGÁNY Móric** (pro. poga:nj) hungara arkitekto naskita en Nagyenyed la 18-an de decembro la 13-an de aŭgusto 1878 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de julio 1942.

## Biografio 
Móric Pogány laboris 1895 en oficejo de Lajos Pákey en Koloĵvaro, poste en Pest ĉe Emil Tőry. En 1907 li gajnis la konkurson de memormeĉo de Lajos Batthyány, kiun oni starigis en 1926. De 1908 li laboris kune kun Emil Tőry. La hungara pavilono de mondekspozicio de Torino estis komuna laboro de Pogány, Tőry kaj Dénes Györgyi (1911). En 1912 li gajnis kune kun Tőry la unuan premion en la konkurso de Aŭstria-Hungara Banko de Vieno, poste ili ricevis komision por konstruado de sidejo de Asekurasocio de Adria (1912 – 18). Estis grava konkursprojekto por Nacia Teatro (1913), kiu ne efektiviĝis. Lia plumdesegnaĵvolumo aperis en 1926 titolita *Träume eines Baumeisters*.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Splugo

**Splugo** (en la germana lingvo **Splügen**, en la romanĉa lingvo **Spleia**, en la itala lingvo **Spluga**) estas komunumo de la komunumaro Rheinwald kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 414 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Splugo situas ĉe la bordo de Malantaŭa Rejno ĉe la disbranĉiĝo de la vojoj al Splugopasejo kaj San-Bernardino-Pasejo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Splugo kaj Medels en Rejnarbaro.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Splugo limas en nordo al Safien, en oriento al Sufers, en sudo al Madesimo (Italio).

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 al San-Bernardino-Pasejo, de kiu deflankiĝas la kantona vojo n-ro 567 tra Splugopasejo al Como en Italio. Per poŝtaŭtolinioj sur tiu vojo la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Paralele al la kantona ĉefvojo nr-0 13 tra la komunumo pasas ankaŭ la svisa aŭtovojo A13, al kiu la komunumo posedas alveturejon. Pro la vartransporto trans la montopasejo ekde la 15-a jarcento Splugo akiris signifon. Post la malfermo de la Gotardofervojo fine de la 19-a jarcento la vartransporto trans la du montopasejoj kolapsis, kaj multaj laborlokoj en Splugo perdiĝis, kio kaŭzis amasan formigron el la vilaĝo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Splugo datiĝas el la jaro 1831 kiel *Cella en Speluca*. La mencio en la imperia urbaro aludas al filio de la Monaĥejo Pfäfers. En frua mezepoko romanĉlingvanoj uzis Splugon kiel alpopaŝtejo. En la jaro 1290 valzoj fondis en Splugo tutjaran setlejon kaj germanigis la regionon. En tiu kunteksto la Senjoroj de Vaz konstruis la burgon okcidente de la vilaĝo. En la jaro 1443 la Grafoj de Werdenberg, kiuj intertempe fariĝis la landaj mastroj, permesis kreon de semajna kaj jara merkato en Splugo. En la jaro 1818 ĝis 1823 estis konstruita la komerca varvojo trans Splugopasejo, kiu konektis Piemonton kun Grizono. En la jaro 1944 la loĝantaro sukcesis malebligi la projekton de la baraĵlago Rheinwald, kiu minacis la pluekziston de la vilaĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Splugopasejo

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Splugo

## Bildoj 

Dosiero:Splügen06.jpg|Splugo
Dosiero:Schorsch-Haus Splügen.JPG|Schorsch-domo en Splugo
Dosiero:Splügen Südseite innen.jpg|Ruino de la Burgo Splugo
Dosiero:Splügen04.JPG|Reformita preĝejo de Splugo
La malgranda Svisujo

**La malgranda Svisujo**, hispane *La Pequeña Helvecia*, estas kurioza turista ideo de la sviso *Franz Ulrich* el Hergiswil en Kantono Nidvaldo. Li konstruis malgrandan Svisujon en Kostariko ekde la jaro 1989. Ĝi konsistas el hotelo, kelkaj konstruaĵoj kaj fervojeto.

## Vidu ankaŭ en vikipedio
*Trajno turista Arenal

## Eksteraj ligiloj
*oficiala retejo, angle, germane, hispane arkivigita laŭ la stato de majo 2014

Kategorio:Kulturo de Kostariko
Kategorio:Vizitindaĵoj en Kostariko
Kategorio:Kulturo de Svislando
Kuzma Ĉorni

**Kuzma ĈORNY** (), vera nomo estas Nikolao Ramanoŭski (beloruse - Мікалай Раманоўскі), n. 11/24-an de junio 1900, bieno Lapa, apud Kopil - m. 22-an de novembro 1944) - belorusa verkisto, dramaturgo kaj publika aganto.

## Biografio 
Naskiĝis en kamparana familio. Finis popolan lernejon, en la jaro 1916 ekstudis en Njasviĵa instruista lernejo, kiu ne finis pro ĝia fermo fare de pola registaro. Unuaj artikoloj kaj versoj estis publikigitaj en la jaro 1920. En la jaro 1923 li ekstudis en literatura fako de instruista fakultato de Belorusa Ŝtata Universitato, kie li studis dum du jaroj. De la jaro 1923 li membris en Literatura Unio "Junularo". De 1924 li komencis labori en gazeto "Belorusa vilaĝo". Dum 1926-1931 li agadis kiel ĉefo de Literatura Unio "Altaĵo".

Dum 1932-1937 Kuzma Ĉorny laboris kiel ĉefa literatura konsilisto en kabineto de komencantaj aŭtoroj ĉe verkista unio de Belorusa SSR. Estis arestita la 14-an de oktobro 1938 kaj enprizonita en minska prizono dum ok monatoj, el kiuj 6 monatoj en ĉelo por unu homo, travivis torturoj. Estis liberigita la 8-an de junio 1939. Verkitaj post liberigo tri novaj romanoj kaj literaturscienca esploro pri la poemo de Jakub Kolas "Nova tero" bruliĝis dum unuaj tagoj de Granda Patriota milito. El tiatempaj verkoj restis nur teatraĵo "Irinjo" (1940). Dum 1941-1944 vivis en evakuo (ĉefe en Moskvo, laboris en gazeto-afiŝo "Dispremos nazian rampulon", verkis romanoj "Granda tago" (1914-1944), "Serĉado de futuro" (1943), "Lakta vojo" (1944). Ĉi tiaj romanoj dum multaj jaroj ne eldoniĝis. En septembro de 1944 revenis en Minsko, kie laboris en redaktejo de ĵurnalo "Belorusio".

Kuzma Ĉorny estas konsiderata kiel aŭtoro de unua belorusa romano - publikigita en 1927 verko "Fratino". Krom tio estis verkitaj "Tero" (1928), "Patrolando" (1931), "Tria generacio" (1935), multaj rakontoj. En ĉi tiaj romanoj li priverkis vivi en Belorusio post revolucio.
Tradukis en belorusa lingvo verkojn de Aleksandro Puŝkin, Vladimir Korolenko, Aleksandr N. Ostrovskij, Maksim Gorkij kaj de aliaj verkistoj.

## Literaturo 
* Ватацы Н. Кузьма Чорны 1900-1944. Бібліяграфічны даведнік. Мн.; 1954;
* Адамовіч А. Масштабнасць прозы: Урокі творчасці К. Чорнага. Мн.; 1972;
* Булацкі Н., Сачанка І. Кузьма Чорны - публіцыст. Мн., 1972;
* Казека Я. Кузьма Чорны. Мн.,1980;
* Пяткевіч А. Сюжэт. Кампазіцыя. Характар: Аб прозе Кузьмы Чорнага. Мн., 1981;
* Беларускія пісьменнікі: 1917-1990/Склад. А. Гардзіцкі. - Мн., Мастацкая літаратура, 1994. ISBN 5-340-00709-X;
* Маракоў Л. У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1974-1991. Энц. даведнік. У 10 т. Т 2. - Мн.; 2003. ISBN 985-6374-03-9$
* Тычына М. Кузьма Чорны. Эвалюцыя мастацкага мыслення. - 2-е выд., выпр. і дап. - Мн., 2004

Kategorio:Sovetiaj verkistoj
Kategorio:Belorusaj verkistoj
Kategorio:Belorusaj dramistoj
Nóra Polónyi

**POLÓNYI Nóra** (pro. polo:nji), Tóth Andrásné hungara historiistino naskita en Marosvásárhely la 30-an de aprilo 1915 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de septembro 1985. 

## Biografio
Nóra Polónyi diplomiĝis en 1938 en la Universitato de Budapeŝto en fako pri historio-geografio, en 1939 ŝi doktoriĝis. En 1940-41 ŝi estis kunlaborantino de Ĉefurba Statistika Oficejo, en 1941-45 ŝi estis praktikantino, poste asistantino en la Universitato de Koloĵvaro. En jaroj 1945-49 ŝi estis scienca kunlaboratino de la Instituto Scienca de Orienta Eŭropo, en 1949-65 arkivistino de la Hungara Landa Arkivejo. De 1965 ĝis sia pensiuliĝo (1977) ŝi laboris en la Historistatistika Grupo de Centra Statistika Oficejo.

## Verkoj
**A Liga Culturala és az erdélyi román nemzetiségi törekvések* (Bp., 1939); 
**A román propaganda hatása Nyugat-európa közvéleményére* (Kolozsvár, 1943); 
**A hazai románság kulturális, szociális és politikai felfogása a XX. század elején* (Kolozsvár, 1944); 
**A műszaki tudományok hazai fejlődéstörténetének levéltári forrásai* (Bp., 1954); 
**A magyar állami műszaki szervezet kezdetei* (Bp., 1964); 
**Egy tolnai táj a XVIII. században* (Bp., 1966); 
**A magyarországi népiskolai oktatás statisztikai forrásai* (1777-1848) (Bp., 1971); 
**Az első magyarnyelvű leíró statisztika* (kun kunulaŭtoro, Bp., 1980); 
**A református egyház küzdelme önálló iskolaügye védelmében* (1790-1848) (Bp., 1982).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
2881 Mejdeno

**2881 Mejdeno** estas malgranda, hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Mejdeno, dio-leporo en la litva mitologio.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita perr observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de 1,68 ± 0,12&nbsp;km, orbitan  de ĉirkaŭ 12&nbsp;km kaj orbitan periodon de 20,42 ± 0,01 horoj (0,8508 ± 0,0004 tago), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (2881) Meiden; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Brian A. Skiff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Zavoja Lago

**Zavoja Lago** () estas baraĵlago en Serbio, ĉe la Balkana Montaro *(stara planina*), en distrikto Pirot *()*, 17&nbsp;km norde de ties ĉefurbo Pirot *()*. Ĝi interrompas la fluon de rivero Visoĉica (). Ĝia ĝenerala direkto estas de sud-oriento al nord-okcidento.

eta|maldekstra|Zavoja Lago vidata de sud-okcidento
La lago ekestis en somero 1963 sen homa interveno, kiam ŝutiĝo de ter-amasoj 50 metrojn altaj blokis kaj baris riveron Visoĉica. Oni timis, ke provoj liberigi la fluejon de la rivero rezultos en subita rompiĝo de la baraĵo, kaj ke la subita liberiĝo de la akvo inundu la regionon. Tial la armeo firmigis la baraĵon per muro kaj instalis ankaŭ elektro-centralon.

Per sia ekesto la lago subakvigis la vilaĝon *Zavoj* kaj ricevis ties nomon. Oni konstruis novan vilaĝon *Novi Zavoj* (nova Zavojo) por la iamaj loĝantoj.

La akvo de la lago iras tra riveroj Visoĉica, *Temštica*, *Nišava* kaj *(Južna) Morava* en Danubon. Estas planoj transkonduki akvon de *Temštica* en la lagon por pliefikigi la akvocentralon.

Ĉar la akvokvanto de la lago dependas de la uzo de la baraĵo, ĝi varias; la kvanto kaj la alteco en la informkadro estas la maksimumaj. La larĝo de ĉ. 1 kilometro estas nur ĉe iuj flankaj valoj; aliloke la lago larĝas maksimume ĉ. 500 metrojn.

Kategorio:Lagoj en Serbio
Kategorio:Akvokolekta areo de Danubo
2883 Barabashov

'*2883 *Barabashov'''* estas tre malgranda sed treege hela duopa asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 13-an de septembro 1978 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo (tiam en Sovetunio, nun *de facto* en Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan sovetan astronomon Nikolaj Pavloviĉ Barabaŝov (cirile *Николай Павлович Барабашов'', 1894–1971), Heroo de Socialisma Laboro.

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:9 kun Marso.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la 17-an de decembro 2019 de R. Durkee, P. Pravec, H. Kucakova kaj K. Hornoch, uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de 1,19 ± 0,1&nbsp;km, orbitan  de ĉirkaŭ 16&nbsp;km kaj orbitan periodon de 43,12 ± 0,01 horoj (1,7967 ± 0,0004 tago), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (2883) Barabashov; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Waldron (Arkansaso)

dekstra|eta|200ra|Loko de Waldron en Konteo Skot kaj en Arkansaso.

**Waldron** [pron. ŬAL-dron] estas urbo de la kantono Scott en Arkansaso, Usono. Ĝi estas la ĉefurbo de la la kantono.

Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
* retejo pri la lokaj lernejoj ()

Kategorio:Urboj de Arkansaso
2884 Reddish

'*2884 *Reddish''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la britan astronomon Vincent Cartledge Reddish.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
2882 Tedesco

'*2882 *Tedesco''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de Edward F. Tedesco, usona astronomo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Ardezdorsa akcipitro

La **Ardezdorsa akcipitro** (***Accipiter luteoschistaceus***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

Ĉefa karaktero estas malhelgrizaj supraj partoj, kio aperas kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kiel aludo al ardezo, "skisto".

Ĝi estas endemia de Papuo-Novgvineo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Plej verŝajne tiu apenaŭ konata specio de malaltaj teroj estas probable dependa el praarbaroj kie forestas la Varia akcipitro, *A. hiogaster*. Tiele ĝi estas minacata pro ekstensiva lignoproduktado.

La Ardezdorsa akcipitro estas nekomuna en Nova Britio kaj Umboi kun nekonfirmataj vidaĵoj el Nova Irlando en Papuo-Novgvineo. Ĝi estas konata nur el ĉ. 11 specimenoj kaj kelkaj ĵusaj vidaĵoj, sed ŝajne oni ne sukcesis vidi ĝin ĉar ĝi estas timida kaj malfacile identigebla.

Ĝi estis vidata en gamo de arbaraj habitatoj inklude malfermajn arbarojn kaj kokosplantejojn, sed supozeble temas pri specio de altaj arbaroj. Male estas multe pli nombra la Helgriza akcipitro, *A. novaehollandiae*, en la degraditaj kaj artefaritaj habitatoj. Ŝajne ĝi loĝas ĝis 700 m kie ĝi estus anstataŭata de la Longfingra akcipitro, *A. brachyurus*.

La ununura dokumentita kono pri manĝado estis specimeno kun lacerto 15 cm granda en sia stomako.

## Referencoj 
* BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Nova Britio

eta|330px|Nova Britio, kun markataj urboj kaj vulkanoj
**Nova Britio**, aŭ '** en tokpisino, estas la plej granda insulo de la Bismarkoj (nome tiele laŭ Otto von Bismarck) de Papuo-Novgvineo kaj la 39a plej granda insulo en la mondo. Ĝi estas apartigita disde la ĉefa insulo de Novgvineo de la Dampiera kaj de la Vitiaza Markoloj kaj disde Nova Irlando de la Kanalo Sankta Georgo. La ĉefaj urboj de Nova Britio estas Rabaul/Kokopo kaj Kimbe. Alia setlejo estas Gasmata.

dekstra|eta|400px|Du fotoj de indiĝenoj de Nova Britio, 1944
Dum la insulo estis parto de la germana kolonio de Germana Novgvineo, ĝi estis nomata **Neupommern''' ("Nova Pomeranio").

Ĝi estas vulkana insulo kiu ankoraŭ havas aktivajn vulkanojn. Ĝi estas la 38a aŭ 39a plej granda insulo en la mondo.

Administre ĝi estas dividata en du provincoj, nome okcidenta kaj orienta (nome Okcidenta Nov-Britujo kaj Orienta Nov-Britujo).

Dum la Dua Mondmilito okazis gravaj bataloj en la insulo.
Blankanigra akcipitro

[eta| *Accipiter melanoleucus* - [MHNT]]
La **Blankanigra akcipitro** aŭ pli simple Nigra akcipitro (***Accipiter melanoleuca***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

Ĝi troviĝas en arbaroj tra granda parto de subsahara Afriko.

Ĝi estas relative granda membro de la genro *Accipiter*, kaj la plumaro de la Blankanigra akcipitro, kiel la komuna nomo sugestas, estas ĉefe nigra, sed kun varia kvanto de blanka sube, game el preskaŭ tute blanka, al nigra escepte pro blankaj gorĝo kaj subvosto. Ankaŭ la latina scienca nomo spegulas tiun kombinon de blanka kaj nigra per latinigita kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka en *melanoleucus* signife la unua fakte "nigra" kaj la dua "blanka". Junulo estas pli bruna kaj havas striecon en subaj partoj. La vaksaĵo, iome de suba brido, mallarĝa ĉirkaŭokulo kaj kruroj estas flavaj.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Afriko