open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
De Haan

**De Haan** (*nederlande:*[De HA:N]) estas municipo en Belgio. Ĝi situas borde de la Norda Maro, kaj pro la lokaj plaĝoj estas populara feriejo. En la centro de la urbo troviĝas unu el la plej malnovaj haltejoj de la marborda tramo. Komence de  ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Ostendo.

Ekde 1977 la municipoj Klemskerke, Vlissegem kaj Wenduine apartenas al De Haan, la ĉefa municipo.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la municipo (nederlande, france, germane, angle)

eta|maldekstra|300px|la historia tramvoja stacidomo
eta|maldekstra|300px|la hotelo *Belle Vue*, unu el multaj ekzemploj de luksaj 19-jarcentaj hoteloj de la municipo
[eta|maldekstra|300px|[Albert Einstein statue sidanta sur benko antaŭ la hotelo *Le Coeur Volant*]]
eta|maldekstra|300px|la plaĝo en trankvila tago fine de decembro, ekster la feria sezono...
Cĥinvalo

**Cĥinvalo** ( oficiale, Cĥinval, same en la rusa, ĝis 2008 '**, Cĥinvali, neoficiale en la oseta ankaŭ **', Ĉ'reba, , Cĥinvali) estas ĉefurbo de la nur de malmultaj ŝtatoj agnoskita ŝtato Sud-Osetio, kiu laŭ Internacia juro apartenas al Kartvelio. Sekve de la moderna administra divido de Kartvelio la urbo apartenas al la Goria distrikto. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Cĥinvalo estis signife damaĝita dum la oseta-kartvela kontraŭstaro en 1991-1993 jaroj.

Dum la milito en 2008 la urbo estis grave damaĝita.

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2015 estis  personoj. El ili tiam estis (laŭ etno):

* osetoj - 28.712
* kartveloj - 535
* rusoj - 479
* armenoj - 339
* ukrainoj - 75
* azeroj - 42
* taĝikoj - 33
* grekoj - 21
* belorusoj - 9
* abĥazoj - 8
* germanoj - 7
* kabardoj - 7
* tabasaranoj - 7
* ciganoj - 6
* araboj - 5
* avaroj - 4
* lezgoj - 4
* moldavoj - 4
* tataroj - 4
* karaĉajoj - 3
* kirgizoj - 3
* ĉeĉenoj - 3
* asirianoj - 3
* aliaj etnoj - 120

El ili tiam estis (laŭ civitaneco):

## Referencoj 
Kategorio:Sud-Osetio
De Panne

**De Panne** (*nederlande*, proksimuma prononco [De PAN']) estas urbo en Belgio. Ĝi situas borde de la Norda Maro, kaj pro la lokaj plaĝoj estas populara feriejo. Komence de  ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto *Veurne*.

Ekde 1977 la municipo Adinkerke apartenas al De Panne, la ĉefa municipo.

## Eksteraj ligiloj 
eta|maldekstra|220px|Esperanta turisma broŝuro pri "La Panne", 1926.
* Oficiala retejo de la municipo (nederlande, france, germane, angle)

Kategorio:Urboj de Okcidenta Flandrio
Kategorio:Urboj de Belgio
Šternberk

:*Estas ankaŭ Český Šternberk.*

eta|250ra|maldekstra|Burgo Šternberk
**Šternberk** estas urbo en Ĉeĥio kun  (), situanta en norda Moravio, 16&nbsp;km de urbo Olomouc.

## Historio 
La unua mencio pri burgo, fondita de Zdislav el Šternberk, estas el la jaro 1269. Origine tie staris gotika burgo kun cilindroforma turo, ĉirkaŭ kiu evoluis ekde la jaro 1296 urbo, en la jaro 1364 remparita kaj alirebla tra tri pordegoj. En la jaro 1371 estis fondita de Albert la 2-a el Šternberk, la konsilanto de Karolo la 4-a, la unua en Moravio aŭgustina monaĥejo. En la sama periodo estis konstruita reprezenta gotika burga kapelo kun statuo de Šternberka madono. La burgo estis sidejo de moravia branĉo de Šternberkidoj ĝis la jaro 1409, poste ĝis la jaro 1466 proprumis ĝin eĉ kun la urbo senjoroj el Kravaře. En la jaro 1576 estas indikata poŝtoficejo en vojo el Vieno ĝis hodiaŭa Vroclavo. Aktivaj estis en la urbo ĉeĥaj fratoj. En la 16-a jarcento la burgo estis renesance alikonstruita. La urbo kaj la burgo estis forte difektitaj dum la tridekjara milito. La nuntempa aspekto de la kastelo estas rezulto de reguligoj el la fino de la 19-a jarcento. Komence de la 20-a jarcento estis konstruita malgranda naturparko. En la kastelo estas valora kolektaro de moravia kaj mezeŭropa gotika arto kaj muzeo de horloĝoj.

En la urbo ni trovos vicon da arkitekte valoraj burĝaj domoj el la 18-a jarcento kaj la unua duono de la 19-a jarcento. En tiuj ĉi jarcentoj kreiĝis bazo de evoluo de la urbo teksindustrio kaj nutraĵindustrio. La urbo kun tre alloga ĉirkaŭaĵo estas elirloko de turismo al la sudokcidenta parto de montaro Nízký Jeseník. Ĝi estas ankaŭ fama pro motorciklaj konkursoj nomataj *Ecce Homo*.

La nomo de la urbo devenas el la germana lingvo kaj signifas "stela monto".

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
Šternberk membriĝas en kvin partojn.
* Dalov
* Chabičov
* Krakořice
* **Šternberk** (katastra teritorio Šternberk kaj Lhota u Šternberka)
* Těšíkov

## Naskiĝintoj 
* Ernst Tittel, komponisto
* Károly Móra, astronomo

## Fotogalerio 

CZ_Sternberg_-_Castle_3.jpg|Burgo Šternberk
Sternberg-2008-05-24-Kostel-UpravenaPerspektiva.JPG|Preĝejo de Anunciacio kaj mariana pestkolono
CZ Sternberg - Church of the Annuciation of Virgin Mary - inside.jpg|Preĝejo de Anunciacio - internaj spacoj
Sternberk klaster 1.jpg|Enirejo en aŭgustenanan monaĥejon
CZ Sternberg - tenement house.jpg|Historiiganta konstruaĵo de Ŝparejo el la jaro 1895
Sternberk letecky 1.jpg|Aviadila vido al la burgo, preĝejo kun monaĥejo kaj pestkolono
Sternberg-2008-05-24-HlavniNamesti.JPG|Ĉefa placo
CZ Sternberg - Marketplace Clock.jpg|Horloĝo en la ĉefa placo


Kategorio:Municipoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Urboj en distrikto Olomouc
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Listo de urboj de Bocvano

* Bobonong
* Francistown
* Gabaneo (Gabane)
* Gaborono
* Mogoditshane
* Molepolole
* Mauno (Maun)
* Thamaga
eta|maldekstra|180px|

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.cso.gov.bw  
* http://gazetteer.de 
* http://www.citypopulation.de/Botswana_d.html
Dvůr Králové nad Labem

**Dvůr Králové nad Labem** estas urbo en Ĉeĥio kun  (), situanta 30&nbsp;km norde de urbo Hradec Králové. Oni ofte nomas la urbon nur Dvůr Králové.

## Historio
En loko de princa kortego Chvojno fondis en la jaro 1270 reĝo Přemysl Otakar la 2-a urbon, kiu estis komence de la 14-a jarcento ĉirkaŭbarita per remparoj kaj en la jaro 1392 ĝi fariĝis reĝa doturbo. Dum husanaj militoj en la jaro 1421 la urbo sen batalo kapitulacis al husanoj, poste forbruligis ĝin silezianoj, renovigita ĝi estis dum regado de Jiří z Poděbrad. Dum la tridekjara milito prirabis ĝin prusoj, en la 2-a duono de la 18-a jarcento estis deŝiritaj la remparoj kaj la urbo disvastiĝis kaj kuniĝis kun ĉirkaŭaj vilaĝoj. Pluraj monumentetoj atestas pri tio, ke ĉi tie oni batalis dum prusia-aŭstria milito en la jaro 1866. Post ekkonstruo de fervojo Pardubice – Stará Paka – Turnov evoluis teksindustrio kaj farboindustrio.

En la ĉirkaŭaĵo de placo ni trovos historian kernon. El kvar pordegoj pereis Suba pordego kaj Hradišťská-pordego, konserviĝis Supra pordego kaj Šindelářská-pordego. En Šindelářská-turo estadis malliberejo. Preĝejo de sankta Jan Baptisto estas el la 13-a jarcento, post pluraj alkonstruo ĉi tie estis alkonstruita en la jaro 1644 la alia etaĝo de turo, kiu estis per tio plialtigita al 64 m. En tiu ĉi turo „trovis“ en la jaro 1817 Václav Hanka la tn. Manuskripton el Dvůr Králové, indikata kiel la plej malnova malnovĉeĥa literatura memorigaĵo. Urbodomo en la placo estis devena ligna, la hodiaŭa konstruaĵo elkreskis post incendio en la jaro 1572, sian aspekton ĝi akiris per alikonstruo en la jaro 1833.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
* **Dvůr Králové nad Labem** (katastra teritorio Dvůr Králové nad Labem kaj Sylvárov)
* Lipnice (330–451&nbsp;m s.&nbsp;m.)
* Verdek (310–485&nbsp;m s.&nbsp;m.)
* Zboží (320–370&nbsp;m s.&nbsp;m.)
* Žireč (k. t. Žireč Městys kaj Žireč Ves 270–410&nbsp;m s.&nbsp;m.)
* Žirecká Podstráň (350–360&nbsp;m s.&nbsp;m.)

## Safario
La plej vizitata en la urbo estas sendube zoologia ĝardeno, fondita en la jaro 1946; ekde la jaro 1967 ĝi specialiĝas al afrika bestaro en liberaj elkurejoj (safario).

## Naskiĝintoj
En la urbo naskiĝis muzika komponisto, kantisto kaj aktoro Rudolf Antonín Dvorský (1899–1966), konata kiel R. A. Dvorský.

## Pluaj fotoj

Riegrova Dvůr Králové.jpg|Strato Riegrova
Správní budova továrníka Sochora.jpg|Administra konstruaĵo de fabrikisto Sochor
Dvur Kralove Valova ulicka 1.JPG|Torzo de prisma turo el urba remparo


Kategorio:Municipoj en distrikto Trutnov
Kategorio:Urboj en distrikto Trutnov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Listo de urboj de Butano

Listo de **urboj de Butano**

# Timbuo(ĉefurbo) - 62,500
# Phuntsholing - 60,400
# Punakha - 21,500
# Samdrup Jongkhar - 13,800
# Geylegphug - 6,700
# Paro - 4,400
# Tashigang - 4,400
# Wangdiphodrang - 3,300
# Taga Dzong - 3,100
# Tongsa - 2,30

eta|maldekstra|180px|

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.bhutancensus.gov.bt/index.htm  
* http://gazetteer.de
Křivoklát (burgo)

:*Tiu ĉi artikolo temas pri burgo. Pri kampourbo temas artikolo Křivoklát.*

**Křivoklát** (legu KrĵivoklAt) estas unu el plej konataj burgoj en Ĉeĥio, situanta en Mezbohemia regiono, en samnoma vilaĝo kaj somerrestadejo 13&nbsp;km de urbo Rakovník.
Pro sia eksterordinara kulturhistoria valoro la burgo estis proklamita kiel **Nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio**.

**Burgo Křivoklát** estadis ofte loko de deviga restadejo de politikaj kontraŭuloj de regantoj. En loko de ligna ĉasista burgeto komencis reĝo Venceslao la 1-a konstrui proksimume en la jaro 1240 masonitan burgon, en la laboroj daŭrigis reĝo Přemysl Otakar la 2-a per konstruado de etaĝa palaco kun kapelo kaj granda cilindroforma turo. Tra traveturejo de la palaco vicigita per frue gotikaj arkadoj kaj apartenanta al la plej belaj formacioj de la ĉeĥa gotika arto oni eniras en internan kortegon, el kiu eblas vidi organike kunkreskintan tutaĵon de la burgo. La vigla vivo, frostigita post la morto de Přemysl Otakar la 2-a, revenis nur dum regado de reĝo Venceslao la 4-a, kiu ĉi tien vojaĝis ne nur por ĉasi, sed li gvidis en la burgo ankaŭ vicon da diplomataj traktadoj. Tiutempe estis farita vico da reguligoj. Signifa alikonstruo estis farita nur dum Vladislao la 2-a Jagello kaj ties sekvanto Ludoviko la 1-a en la jaroj 1493 – 1522. Habsburgoj ŝanĝis la burgon en ŝtatan malliberejon. Ekde la duono de la 16-a jarcento, kiam estis arestata la unua episkopo de unueco frateca Jan Augusta kaj ties sekretario Jakub Bílek, la burgo fariĝis sensignifa. Ambaŭ arestitoj estis tralasitaj en liberecon pro merito de Filipina Welserová, kiu tiam vivis en la burgo kun ĉefepiskopo Ferdinando. Imperiestro Rudolfo la 2-a malliberigis en turo nomata Huderka spionon, "alĥemiiston" Edwardon Kelleyon, kiun esplordemandadis ekzekutisto Jan Mydlář. En duono de la 17-a jarcento la burgo transiris el posedaĵo de Ĉeĥa krono kaj ĝi estis lombardigata al Schwarzenberkidoj, pli malfrue vendita al Valdštejnidoj kaj al Fürstenberkidoj.

Romantismo de la 19-a jarcento revivigis intereson pri la burgo. Komenciĝis renoviglaboroj kaj nuntempe la burgo estas alirebla por publiko.

## Eksteraj ligiloj 
* Mallonga videofilmo pri la burgo

Kategorio:Křivoklát
Kategorio:Naciaj kulturaj memorindaĵoj en distrikto Rakovník
Kategorio:Gotikaj burgoj en Ĉeĥio
Kategorio:Burgoj en distrikto Rakovník
Křivoklát
Kategorio:Burgoj en Křivoklata montetaro
SILC

**SILC** (angle: Secure Internet Live Conferencing, Esperante: Sekura Interreta Viva Konferencado) aŭ **Projekto SILC** (SIVK) evoluigas la  protokolon SILC, kies intenco estas provizi laŭeble mult-ecajn konferencajn servojn je alta sekureco.
Projekto SILC kunordigis la evoluigon de la protokolo dum la lastaj jaroj.
La specifaĵoj de la protokolo publikiĝis pere de *Internet Engineering Task Force* (IETF).
Projekto SILC celas plene normigi la protokolon SILC en IETF.

La projekto krome evoluigas la referencan realigon de la protokolo SILC sur la flankoj klienta kaj servila.
Por program-evoluigantoj la projekto kreis la ilaron SILC, kiu provizas bibliotekojn por eksteraj uzantoj de SILC por integrigo en iliajn produktojn.
Laste projekto SILC respondecas ankaŭ pri organizado de la SILC-a reto kaj ĝiaj evoluigo kaj zorgado;
tiu reto provizas al uzantoj publikan kaj liberan aliron al la servoj de reto SILC.

SILC bone taŭgas por Esperantaj retbabiladoj kaj mesaĝoj, ĉar ĝi unikodas. Ĉi tempe oni povas uzi ĝin kiel tujmesaĝilo kaj por sekure sendi dosierojn. 
Ekzistas **kanalo** nomata **»esperanto«**.

## Klientoj
*gaim (Vindozo/Linukso, GPL) http://gaim.sourceforge.net/
*Colloquy (Mac OS X, GPL) http://colloquy.info/ 
*Silky (Vindozo/Linukso, GPL) http://silky.sourceforge.net/
*irssi (Vindozo/Unikso, GPL) http://irssi.org/
*Bombyx (Vindozo/Linukso/FreeBSD/Mac OS X, GPL), http://bombyx.sourceforge.net/
*milc (Vindozo/platform-sendependa, BSD-Permesilo), http://milc.sourceforge.net/

## Robotoj
*Samadhi (fonto, GPL), http://juraj.bednar.sk/work/software/samadhi/

## Vidu ankaŭ
* Tujmesaĝilo
*Listo de tujmesaĝantaj vikipediistoj

## Eksteraj ligiloj 
*La oficiala retpaĝo  (*angle*)

Kategorio:Tujmesaĝiloj
Gaberono

maldekstre|250ra|Vido al vilaĝa kvartalo en Gaberono
eta|maldekstre|250ra|Konstruaĵoj de bocvana parlamentejo en Gaberono
eta|maldekstre|250ra|Vido al la urbo el montetaro Kgale
eta|maldekstre|250ra|Monumento de tri ĉefuloj
**Gaberono** (*Gaborone*, prononcata *Ĥaborone*, pli frue *Gaberones*) estas la ĉefurbo de la sudafrika ŝtato Bocvano kaj laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2001 ĝi havis ĉirkaŭ 186.000 loĝantojn.

## Historio 
La urbo estis fondita en 1890 fare de Gaborone Matlapin, loka ĉefulo. Oni translokis en 1965 la registarejon de Bocvano (tiam Beĉuanalando) de Mafikeng al Gaberono.

## Ekonomio 
Gaberono estas urbo kun la plej alta vivnivelo inter kelkaj ŝtatoj de la regiono.

### Lokaj entreprenoj 
La proksime troveblaj mangan- kaj asbest-minejoj certigis la ekonomian krerskon.

La Sud-Afrika Disvolviĝa Komunumo (SADC, *Southern Africa Development Community*) havas ĉefsidejon en Gaborono. Tiu organizo fondiĝis en 1980, por apogi la ekonomian kunlaboron inter la membroŝtatoj kaj malpliigi la dependecon for de Sud-Afriko.

## Sporto 
En la regiono popularas futbalo. Lokaj futbalkluboj estas *Botswana Defence Force 11, Gaborone United, Botswana Meat Commission FC, Mochudi Centre Chiefs FC, Notwane FC, Police 11, Township Rollers* kaj *Uniao Flamengo Santos FC*.

### Diversaĵoj 
En Gaberono funkcias la *Universitato de Bocvano*, fondita en 1976.

Tra Gaberono kondukas la grava fervoja linio de Kaapstad al Harare.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de urboj de Bocvano

## Eksteraj ligiloj 
* http://earth-info.nga.mil/gns/html/cntry_files.html 
* http://www.thuto.org/ubh/bw/bhp7.htm
* http://ubh.tripod.com/bw/plnam.htm#Gaberones
* oficiala paĝo de la nacia ministerio pri turismo 

Kategorio:Ĉefurboj de Afriko
Kategorio:Urboj de Bocvano
Kategorio:Planitaj urboj
Timbuo

**Timbuo** () en multaj lingvoj ankaŭ skribite *Thimphu*) estas ĉefurbo de Butano.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  (pli ol 20% de la landa loĝantaro) sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kompare, ĝi havis ĉirkaŭ  loĝantojn (2005).

La gravaj monaĥejoj Tango kaj Cheri situas apud la urbo.

## Servoj
La Reĝa Universitato de Butano (, akronime **RUB**), fondita la 2an de junio, 2003, laŭ reĝa dekreto, estas la nacia universitato de Butano kun sidejo en Timbuo. Ĝi estas la unua kaj la plej malnova universitato de la lando.

*Kuensel* (dzonke ཀུན་གསལ།) estas la plej malnova gazeto en Butano. Ĝis 2006, *Kuensel* estis la sola presita amaskomunikilo de la lando, kiam du aliaj estis publikigitaj: nome la *Bhutan Times* kaj la *Bhutan Observer*. 

## Bildaro 

Image:Thimphu cinema.jpg
Image:Clock Tower square, Norzin Lam, Thimphu.jpg
Image:Tashichoedzong-Bhutan-2001.JPG
Image:Memorial Chorten, Thimphu.jpg
Image:National Library-Thimphu-Bhutan-2008 01 23.jpg

Kategorio:Ĉefurboj de Azio
Charles Gounod

**Charles GOUNOD** [ŝarl guNO] (naskiĝis la  en Parizo, mortis la  en St. Cloud) estis franca komponisto.

Unu el liaj plej konataj operoj estas Faust de 1859, baziĝanta sur la samnoma dramo de Johann Wolfgang von Goethe.

Lia muzikigo de la katolikisma preĝo Ave Maria iĝis tiom konata, ke kelkaj katolikaj pastroj rifuzas sonigi tiun pecon dum geedziĝoj por ne tro distri la aŭskultantaron (Gounod fakte komponis nur la melodion; la akompano estas la unua preludo el Bontemperita klavarinstrumento de Johann Sebastian Bach.)

Kategorio:Francaj komponistoj
Kategorio:Operkomponistoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Belartoj
Montserrat Caballé

**Maria de Montserrat Viviana Concepción CABALLÉ i FOLC** (naskiĝis  en Barcelono, mortis  en Barcelono) estis kataluna kantistino de opero.
Post 12 jaroj da studado en la Liceo de Barcelono ŝi ekkantis en la kompanio de Opero de Bazelo en 1956, kie ŝi premieris per la interpretado de *Mimí* en La Bohème. Ŝia repertuaro fariĝis pli ampleksa kaj en 1962 ŝi reiris al Barcelono kaj kantis en la Liceo.
En 1964 ŝi edziniĝis al la tenoro Bernabé Martí.

eta|maldekstra|250px|Montserrat Caballé
Sed ŝia famo disvastiĝis post granda sukceso en 1965, kiam ŝi anstataŭis malsanan Marilyn Horne, en la versio de Lucrezia Borgia en la Carnegie Hall de Novjorko. Post tio la sukcesoj multiĝis.

Montserrat Caballé kantis pli ol okdek operajn rolojn, de la baroka opero ĝis verkoj de Giuseppe Verdi, Richard Wagner kaj Richard Strauss. Krome, ŝi ofte kantis hispanajn popolajn kantojn. Ŝi famiĝis en aliaj rondoj per la interpretado kun Freddie Mercury de la kanzono *Barcelona*, himno de la Olimpikaj Ludoj de 1992.

Ŝi estis tre aprezata pro la kvalito de sia voĉo, pura kaj potenca, pli ol pro siaj aktoraj kapabloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Montserrat Caballé

Kategorio:Operkantistoj
Kategorio:Katalunaj kantistoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Pidgin

**Pidgin** (antaŭe **Gaim**) estas tujmesaĝilo kiu komence estis verkita de Mark Spencer por uniksecaj operaciumoj (GNU/Linukso, BSD), sed nun ankaŭ plenumeblas sub Vindozo kaj Mac OS X kaj ege vastigeblas per multaj kromprogramoj. Ĝi uzas la grafikan libraron GTK+.

Ekde aprilo 2007 ĝia nomo ŝanĝiĝis, antaŭe ĝi nomiĝis *Gaim* ("GTK AOL Instant Messenger").

Ĝi subtenas la jenajn protokolojn:
* AOL Instant Messenger, Bonjour, Gadu-Gadu, ICQ, IRC, Jabber, Mesaĝilo MSN, Mesaĝilo Yahoo, Novell Groupwise, OpenNap (Napster), Zephyr, Sametime, SILC, SIMPLE, XMPP

Pidgin estas havebla ankaŭ en Esperanto, vidu esperantigitajn programojn.

## Aliaj projektoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kopete
* aMSN
* Miranda IM

## Eksteraj ligiloj 
* TTT-ejo de Pidgin
* enkonduko pri gaim (*angle*)
* Projekta retpaĝaro de Pidgin ĉe SourceForge
* *Planet* pidgin-a programista paĝo
* portebla Pidgin

Kategorio:Libera programaro
Kategorio:Projektoj de SourceForge
Valenteno

**Valenteno** estas vira persona nomo, devenante el la latina familia nomo *Valentinus*, kies finaĵo transformiĝis al -en-, ĉar la origina -in-en Esperanto aludus al ina nomo. La signifo de *valens* estas *forta, sana*.

## Diverslingvaj variantoj
* *Valentinus* kaj *Valentianus*  latine respektive
* *Valentino* kaj *Valentiniano*  itale
* *Valentine* angle
* *Valentin* germane
* *Bálint* hungare
* *Walentyn* pole
* *Valentino* portugale
* *Валентин* (Valentin) ruse
* *Valentinas* litove

Valentena estas la virina varianto de la nomo.

## Nomtago 
* 14-a de februaro Sankt-Valentena tago iĝis jam internacia

## Famaj nomportantoj 
* Valenteno de Terni, sanktulo

* Bálint Bakfark, liuta hungara artisto kaj komponisto
* Bálint Balassi, hungara poeto
* Bálint Török, hungara ĉefnobelo
* Bálint Magyar, hungara politikisto, ministro pri edukado (2004)
* Valentino estas fama instruisto pri gnostikismo
* András Bálint (aktoro), hungara aktoro
* Bálint Hóman, hungara ministro

## Famaj esperantistoj
* Gábor Bálint, la unua hungara esperantisto
* Bálint Szemenyei, hungaro

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Victoria de los Ángeles

**Victoria de los Ángeles LÓPEZ GARCÍA**, konata per sia duobla baptonomo **Victoria de los Ángeles** (naskiĝis en Barcelono la , mortis la ), estis hispana soprano.

Antaŭ Teresa Berganza kaj Montserrat Caballé, Victoria de los Ángeles estis la unua hispana kantistino kun internacia kariero, post la intercivitana milito.

Filino de malriĉa laboristo, ŝi komencis sian karieron en la teatro Liceo de Barcelona, danke al amatora konkurso.
Tamen, ŝia internacia kariero vere komenciĝis en 1947, danke al la gajno de premio en la Internacia Konkurso de Ĝenevo.

En 1948 la BBC taskas ŝin kanti la operon *La mallonga vivo* (hispane: "La vida breve") de Manuel de Falla.
Inter ŝiaj plej ŝatataj roloj troviĝas la *Marguerite* de *Fausto* (de Charles Gounod), *Madame Butterfly* aŭ Mimi de *La Bohème*. Ŝi estis invitita partopreni la  vagneran Festivalon de Bayreuth en 1961 kaj 1962, kie ŝi interpretis la rolon de Elisabeth de *Tannhäuser*.

En la lastaj jaroj ŝi dediĉis sin plejofte al la recitaloj de *Lieder* (germanaj kantoj), kun speciala pritrakto de la katalunaj komponistoj.

Kategorio:Operkantistoj
Kategorio:Katalunaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 1-an de novembro
Kategorio:Mortintoj la 15-an de januaro
Anton Balagué

**Anton BALAGUÉ** (1912 - 1970) estis aŭstra esperantisto de kataluna deveno.

Li estis centra administranto kaj unu el ĉefaj aktivuloj de Mondpaca Esperantista Movado (MEM).

Anton Balagué estis instruisto. Li devis forlasi Hispanion post ties enlanda milito, unue al Francio kaj poste al Aŭstrio. Tie li edziĝis al Antonie Sindl, kaj ili vivis en la urbo Sankt Pölten.

Li organizis serion de konferencoj kiuj kondukis al la formado de pac-movado esperantista. Ĝi kunigis fortojn en okcidentaj eŭropaj landoj (plejparte el maldekstra orientiĝo, proksima al la komunista movado) kaj orientaj. Dum multaj jaroj li estis ĝenerala sekretario de MEM, kaj redaktoro de ties revuo "Paco".

Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Kategorio:Katalunaj esperantistoj
Kategorio:Aŭstraj esperantistoj
Božidar Vančik

**Božidar Vančik** (naskiĝis 1909 - mortis la 23-an de majo 1970) estis jugoslava kroata esperantisto, delegito en Varaždin.

Li estis elstara poeto, tradukisto kaj lingvisto, konata en Kroatujo ankaŭ ekster la Esperanto-Movado. Li kontribuis ĉefe al Literatura Mondo, Internacia Kulturo kaj La Suda Stelo, kaj de du lastaj li estis kunredaktoro.

En la urbo Varaždin troviĝas ZEO: la strato Božidar Vančik.

## Referencoj
Kategorio:Jugoslavaj esperantistoj
Kategorio:Kroataj esperantistoj
Laborista Unuiĝo Esperantista

**Laborista Unuiĝo Esperantista** estis fondita en Prago de  Jiří František Chaloupecký en 1911 kiel fako de socialdemokratia Laborista Akademio. 

En 1912 komencis eldonadi ĉeĥan propagandan monatan gazeton La Kulturo. Ĝi turnis sin senkaŝe al laboristoj konsciantaj sian apartenon al la batalanta klaso kaj trovis rimarkindan resonon. Chaloupecký estis fervoja oficisto. Liaj ĉefaj kunlaborantoj estis Robert Šáda, librobindisto, kaj Josef Šídlo, tipografo, ambaŭ funkciuloj de la Komunisma partio sur ne malgravaj postenoj. Post unu jaro Chaloupecký transiris al Ido, sed liaj kamaradoj restis fidelaj al Esperanto kaj "La Kulturo" aperadis ĝis 1914, en la lasta jaro redaktata de Rudolf Fridrich.

## Eksteraj ligiloj 
*Enhavo de la gazeto La Kulturo

Kategorio:Laborista Esperanto-movado
Kategorio:Ĉeĥaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Iamaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Esperanto en 1911
Hanibal Barka

eta|dekstra|
**Hanibal (**aŭ** Hanibalo) BARKA** (naskiĝis en -246 mortis en -183) estis politikisto, ŝtatestro kaj unu el la ĉefaj militistoj de historio. Lia nomo eble devenas de la fenica: *bârâq* signifas 'brila' kaj "Hanibal" signifas "Baalo favoras min". Li devenas el Kartago, kaj estas plej konata pro siaj venkoj dum la Dua Punika Milito, kiam li marŝigis armeon de Hispanio trans la Pireneoj kaj Alpoj en nordan Italion, kaj venkis la Romianojn ĉe la Batalo de la Trebia (-218). Post jaroj de okupado de Romia teritorio, la Romianoj kontraŭatakis nordan Afrikon de Scipio Africanus en -204, kiu devigas Hanibalon reiri al Kartago, kie Scipio venkis lin ĉe Zama (-202).

Post la fino de la milito, Hanibalo estris Kartagon dum multaj jaroj, helpante ĝian rekonstruadon post la ruinigado de milito, ĝis la Romianoj devigas lin ekzili en -195. Li forestis loĝi ĉe la kortego de Antioĥo la 3-a  de la Seleŭkida imperio. En -190 la Romianoj venkis Antioĥo kaj faris la Traktaton de Apameo (-188). Tiel, la romianoj postulis, ke Antioĥo transdonu Hanibalon al ili. Tiam, Hanibalo fuĝis denove, ĉi-foje al la kortego de Reĝo Prusiaso la 1-a (Bitinio). Kiam la Romianoj postulis, ke Prusiaso transdonu lin en -182, Hanibalo memmortigis sin per veneno anstataŭ kaptiĝi. Li mortis en -183.

Li estis filo de Hamilkar Barka, frato de Salambo kaj familiano (la parenceco ne estas klara kaj varias laŭ historiisto) de Hannon Barka kaj Hasdrubal Barka. Post revokiĝo al Kartago, kiam minacis livero al la Romioj. 
Hanibalo estas universale aprezata kiel unu el la plej bonaj militaj estroj kaj taktikistoj en historio, kune kun Aleksandro la Granda, Julio Cezaro, Ĝingis-Ĥano, Napoleono la 1-a kaj nur kelkaj plu. Laŭ legendo, Scipio demandis al li kiu, laŭ lia opinio, estas la plej granda militisto en la historio, Hanibal respondus: "La plej granda estas Aleksandro, la dua estas mi", Scipio do redirus: "Ho, sed mi venkis vin", kaj Hanibal respondus: "Jes, se mi venkus vin, mi estus la plej granda".

Dosiero:Hannibal route of invasion.gif|
Dosiero:Hannibal in Italy by Jacopo Ripanda - Sala di Annibale - Palazzo dei Conservatori - Musei Capitolini - Rome 2016 (2).jpg|
Dosiero:Second Punic War Battles.gif|

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.barca.fsnet.co.uk  
* http://www.fordham.edu/halsall/ancient/polybius-hannibal.html  
* http://www.fordham.edu/halsall/ancient/polybius-cannae.html 
* http://www.imdb.com/title/tt0446490 

Kategorio:Militoj
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 2-a jarcento a.K.
Bálint Bakfark

**BARFKARK Bálint** (1507, Brassó - 1576, Padova) estis hungara liutisto.
eta|maldekstra|180px|
eta|Bálint Bakfark

## Biografio 
Li naskiĝis en Transilvanio kaj estis la unua hungara komponisto, muzikprelegist, kiu travagadis Eŭropon. Lia virtuoza liuta ludo mirige kaptis la atenton de la aŭskultantaro kaj samtempe donis vivsignon pri Hungario suferanta dum la turka jugo. Liaj liutaj fantazioludoj estas ankaŭ hodiaŭ ŝatataj.

Li pasigis sian infanaĝon en la transilvania korto de Johano la 1-a (Hungario) kaj en Buda. Li vivis inter 1549-66 en Pollando, poste en Vieno. En 1568, János Zsigmond donacis al li bienon en Transilvanio. Li veturis en aĝo de 69 kun sia familio al Padova kaj tie estis viktimo de la pesta epidemio.

Li transplantis la renesancan korusan polifonion al sia muzikilo, liuto. Lia mirinda komponista kapableco ebligis ludi eĉ grandarkajn melodiojn sur tiu plektra instrumento. Lian elstaran arton prikantis eĉ la poetoj.

## Literaturo 
### hungare 
* Tibor Fajth: Fejedelmek lantosa. Bakfark Bálint életének regénye. Budapest 1976, Zeneműkiadó, 532 p.
* Homolya István: Bakfark. Budapest 1982, Zeneműkiadó, 231 p.,

### angle 
* Artikolo "Bálint Bakfark", en *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. ISBN 1-56159-174-2
* Gustave Reese, *Music in the Renaissance*. New York, W.W. Norton & Co., 1954. ISBN 0-393-09530-4

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.mek.iif.hu/porta/szint/egyeb/lexikon/eletrajz/html/ABC00523/00627.htm 
* http://www.finale.hu/history/45.htm  
* http://www.finale.hu/history/46.htm  
aŭdu ĉi tie 

Kategorio:Hungaraj liutistoj
Kategorio:Hungaraj klasikaj komponistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Momenton!

eta|dekstra|180px|12-a eldono de Momenton!
***Momenton!*** estas la oficiala organo de Brazila Esperantista Junulara Organizo (BEJO). Ĝi estas diverstema perioda revuo; ĉiu numero estas publikigata po ĉiu semestro. Rajtas ricevi ĝin perpoŝte ĉiuj anoj de BEJO. Oni ankaŭ povas elŝuti la PDF-dosieron de la eldonoj ĉe la paĝaro de la organizo.

## Redakcio 
12-a Eldono:

* Ĉefredaktoro: Rafael Henrique Zerbetto (Campinas-BR).
* Tipografio: Lucas Vignoli Reis (Campinas-BR).

## Eldonanto, administrado, abonoj, anoncoj 
* **BEJO**, fondita en 1967 (Landa sekcio de TEJO ekde 1968)
* Rua Dr. Antonio Bento, 106. Vila Mathias.
* CEP: 11075-260
* Santos-SP, Brazilo
* Ret-adreso: 
* retpaĝaro: http://bejo.esperanto.org.br

## Eksteraj ligiloj 
* Elŝuteblaj eldonoj de MOMENTON! 
* BEJO 

Kategorio:Brazilaj gazetoj
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Internaciaj gazetoj
Kategorio:Junularaj gazetoj
Kategorio:TEJO
Bojkovice

**Bojkovice** estas urbo kun  (), situanta en sudorienta Moravio en Ĉeĥio, 12&nbsp;km de urbo Uherský Brod, 8&nbsp;km de banloko Luhačovice, en distrikto Uherské Hradiště.

## Situo
Bojkovice situas en valo de rivero Olšava (la maldekstra alfluo de rivero Moravo). La unua mencio pri vilaĝo estas el la jaro 1362, en la jaro 1449 Bojkovice estis urbeto kaj ekde la jaro 1965 ĝi estas urbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
* Bojkovice
* Bzová
* Krhov
* Přečkovice

## Kastelo Nový Světlov 
Kastelo Nový Světlov situas 0,5&nbsp;km de la urbo. Nový Světlov estis devene gotika burgo konstruita de fratoj Zbyněk, Ctibor kaj Jaroslav el Landštejn en la jaro 1470–1480. En la jaro 1563 akiris la burgon Tetour-anoj, en la jaro 1576 ĝi estis renesance alikonstruita. En la jaro 1613 ĝi fariĝis posedaĵo de Serenyi-anoj. En la jaroj 1846–1856 la kastelo estis denove alikonstruita en tudora stilo en unuetaĝan konstruaĵon kun krenelo kaj kvarflanka panorama flanka turo. Ĉirkaŭ la kastelo estas angla parko kun statugrupo de dominikanaj sanktuloj el la jaro 1745. En la jaro 1948 la kastelo estis ŝtatigita, en unu parto troviĝas muzeo de la ĉirkaŭaĵo de Bojkovice. En la urbo estas baroka preĝejo de sankta Laŭrenco el la jaroj 1651–1656. En la jaroj 1838–1855 en Bojkovice estis gisejo, kiu prilaboris lokan nekvalitan ferercon.


Kategorio:Municipoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Urboj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Kanto (regiono)

La **regiono Kanto** aŭ **Kantō** ( [kantō-ĉihō]) estas geografia areo de la insulo Honŝuo en Japanio.

## Gubernioj 
eta|
La regiono konsistas el sep gubernioj, kiuj kune kovras areon de  kvadrataj kilometroj kaj laŭ la stato de la 1‑a de junio 2010 havis  milionojn da loĝantoj. 
# 20px Ĉiba
# 20px Gunma
# 20px Ibaraki
# 18px|border Kanagaŭa
# 18px|border Sajtama
# 20px Toĉigi
# 20px Tokio
Kune kun la regiono *Koŝin-ecu* (gubernioj Nagano, Niigata kaj Jamanaŝi) Kanto konsistigas la regionon "Granda Kanto" ( [kōiki-kantō-ken]).

La regiona nomo ("oriente de limkontrolejo") estas ĝenerale konsiderata signifi la teritorion pli orienta ol la historia kontrolejo ĉe Hakone.

## Situo 
La regiona areo etendiĝas ĉirkaŭ de 35° ĝis 37° norde, kaj de 138°30′ ĝis 141° oriente.


Kategorio:Honŝuo
Uherský Ostroh

**Uherský Ostroh** estas urbo en Ĉeĥio kun  (), situanta en sudorienta Moravio, 4&nbsp;km de urbo Veselí nad Moravou, 9&nbsp;km de urbo Uherské Hradiště. En la urbo superregas direkto al lignoindustrio kaj nutraĵindustrio.

## Historio
Uherský Ostroh situas en norda mallarĝiĝinta parto de Malsupramoravia valego, sur la maldekstra riverbordo de rivero Morava. Ĝi estas en malnova komercvojo kaj la devena vilaĝo el la jaro 1286 nomiĝis Stenice. La nomo Ostroh aperis nur en la 15-a jarcento. Ĉi tie estis gotika burgo el la 13-a jarcento, kiu servis verŝajne kiel limregiona akva fortikaĵo, pli malfrue, en la jaroj 1580–1590, ĝi estis reguligita al renesanca kastelo kaj disvastigita je turo kaj arkada kortego. Komence de la 15-a jarcento la urbo estis centro de kalvinistoj.

Urbajn rajtojn Ostroh akiris en la jaro 1425. Ekde la 17-a jarcento ĝi apartenis al Lichtenštejn-anoj. En la urbo estas menciata paroĥejo jam en la jaro 1318. Por ekonomia evoluo estis en la 18-a kaj la 19-a jarcentoj grava forta juda minoritato. En la 2-a duono de la 19-a jarcento ĉi tie estis 544 loĝantoj de juda deveno kaj juda tombejo.

La urbo estas iom flanke de trafikvojkruciĝoj, proksimaj urboj Veselí nad Moravou kaj Uherské Hradiště evoluis pli rapide.

## Loĝantaro 
## Esperanto 
En Uherský Ostroh naskiĝis Vladimír Adamík.

Kategorio:Municipoj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Urboj en distrikto Uherské Hradiště
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj sur Moravo
Kategorio:Setlejoj en Malsupramoravia valego
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Úterý

**Úterý** estas urbo kaj somerrestadejo en Ĉeĥio, situanta en okcidenta Bohemio, proksimume 6&nbsp;km de urbo Konstantinovy Lázně. Traduko de la nomo de la vilaĝo estas *Mardo*. Vivas ĉi tie  ().

## Historio
La vilaĝo estiĝis ĉe komercvojo ĝis Cheb. En la 1-a duono de la 13-a jarcento Úterý estis en konekso kun minado de riĉaj trovejoj de oro kaj arĝento avancigita je urbo. Ĝi havis propran monerstampejon. En husanaj tempoj ĝi staris en flanko de kalikuloj kaj protestanta loĝantaro ĉi tie superis ĝis la 18-a jarcento. Al katolikigo kontribuis agado de proksima monaĥejo en Teplá.

Baroka paroĥa preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto devenas el la jaro 1698 kaj ĝi staras sur loko de pli malnova romana preĝejeto. En placo estas baroka mariana kolono el la jaro 1731 kaj kelke da renesancaj kaj barokaj burĝaj domoj. Renesanca urbodomo estas el la jaro 1561. Sur monteto super la urbo staras baroka tombeja preĝejo de sankta Venceslao el duono de la 18-a jarcento, renovigita en la jaro 1893.

## Mito 
Al estiĝo de la vilaĝo ligas konata mito - laŭ kiu la vilaĝon fondis germanaj ministoj (kiuj estis alvokitaj de Premislidoj, por ke ili instruu lokajn homojn al metioj). La mito diras, ke unu el la ministoj erarvagis en arbaroj ĉirkaŭ la hodiaŭa Úterý kaj ĉar li estis pro la erarvagado tiel laca, li ekdormis. Li sonĝis pri tio, ke li trovos grandan trovejon de oro. Kiam li vekiĝis, li ekvidis frugilegon, kiu tenis en la beko oran fingringon. La ministo observis, ke la frugilego lasos la fingringon. Sur tiu loko poste la ministo vere trovis oron. El tiu ĉi mito estas derivita ankaŭ blazono de Úterý - estas sur ĝi en ruĝa kampo bildigita paŝanta frugilego kun la ora fingringo en la beko kaj super ĝi estas bildigita kornaro kun grafa kroneto.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Úterý_(3).jpg|Placo kun urbodomo kaj preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto
Úterý - Kostel svatého Jana Křtitele.jpg|Preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto
Úterý_(4).jpg|Vido de la preĝejo
Úterý_(2).jpg|Preĝejo de sankta Venceslao
Úterý - sloup na náměstí.jpg|Kolono kun statuo de Virgulino Maria
Úterý_(7).jpg|Norda flanko de la placo
Úterý_(5).jpg|Domoj n-ro 117 kaj 121 sub la placo
Úterý_(12).jpg|Tomabejo
Úterý_(10).jpg|N-ro 71 super la placo
Úterý_(9).jpg|Malantaŭa trakto de la urbodomo
Úterý_(13).jpg|N-ro 126 kaj 127 sub la placo
Úterý - Měšťanský dům č. p. 91 (vlevo).jpg|Urbanaj domoj en la placo
Úterý - Měšťanský dům U jabloně, č. p. 90.jpg|Domo U jabloně, n-ro 90
Úterý_(8).jpg|Orienta flanko de la placo
Úterý_(6).jpg|Vido de la preĝejo de sankta Venceslao


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Urboj en distrikto Plzeň-nordo
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Marcel Minnaert

eta|Marcel Minnaert en 1967
**Marcel Gilles Jozef MINNAERT** (naskiĝis en Bruĝo, la 12-an de februaro 1893, mortis en Utrecht la 26-an de oktobro 1970) estis nederlanda esperantisto, biologo, astrofizikisto, didaktikisto, fervorulo por Flandrio, marksisto kaj direktoro de la Observatorio Sonnenborgh en Utrecht. Li estis speciale fama kiel pioniro de la esploro spektroskopa de la suno kaj kiel didaktiko de la fiziko kaj la astrofiziko.

Kiel sunspecialisto li eldonis dulingvan (anglan-Esperantan) atlason de sunaj spektroj kaj laboris por la astronomia fakterminologia komisiono de ISAE.

## Vivo 
Li doktoriĝis kiel biologo en Gento per disertacio pri la efiko de lumo en plantoj. Poste, dum la Unua Mondmilito, li instruis en la Flandralingva Genta Universitato, kion la Germana okupanto faciligis.

Post la Unua Mondmilito li estis rigardita kiel perfidinto en Belgio, kaj li forkuris al Nederlando. Li studis fizikon en Leiden. Poste li fariĝis asistanto de Willem Julius en Utrecht, kiu studis la sunon. Julius doktorigis Minnaert due. En 1937 Minnaert fariĝis direktoro de la observatorio de Utrecht. En 1946 li fariĝis membro de la Reĝa Nederlanda Akademio de Sciencoj. Lia politika prefero - Minnaert fariĝis marksisto antaŭ la Dua Mondmilito - malebligis ke li fariĝu estro de la universitato de Utrecht dum la Malvarma Milito.

## Laboro 
### Scienco 
Minnaert inventis la metodojn de la samvalora larĝeco kaj de la kreskokurvo por determini la kemian konsiston de la steloj.

### Didaktiko 
Minnaert skribis la faman libron *Fiziko de la libera kampo*. Tiu verko estis tradukita al multaj lingvoj. Ankaŭ estas fama lia libro de eksperimentoj por astronomiaj studentoj.

## Verko 
* Photometric atlas of the solar spectrum from lambda 3612 to lambda 8771 = Fotometria atlaso de la sunospektro de lambda 3612 ĝis lambda 8771 (M. Minnaert, G. F. W. Mulders, J. Houtgast ; Amsterdam: Schnabel [etc.], 1940. - 32 x 46 cm

## Notoj 
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Nederlandaj astronomoj
Kategorio:Belgaj esperantistoj
Kategorio:Belgaj astronomoj
Vernon Joseph Leck

**Vernon Joseph LECK** (naskiĝis la 6an septembron 1901, mortis la 13-an de aŭgusto 1970) estis novzelanda esperantisto, dumviva membro de UEA.

Inter la jaroj 1939 kaj 1946 li estis la ĉefdelegito por Nov-Zelando, kaj ankaŭ en sia loko Wellington li aktivis kiel la prezidanto de la loka klubo dum multaj jaroj. De 1935 ĝis la fino de la dua monda milito, li redaktis la gazeton *La interna ideo.*

## Referencoj 
Leck, Joseph
Leck, Joseph
Integrismo

Oni kvalifikas ĝeneralsence **integrismo** ĉiuj ajn ideologion per kiu oni celas al la konstitucio de homogena sistemo en kiu ne ĝenu plureco de ideologioj kaj de sociaj kaj kulturaj projektoj: aŭ (1) akordigante kaj unuigante ĉiujn influantajn poziciojn; aŭ (2) reĵetante kaj mallegitimante la poziciojn kontraŭajn kaj malsamajn por ke pliprosperu la propra. 

La termino **integrismo** povas, do,referenci al diversaj signifoj:
* **religia integrismo** kiu altrudas integristan koncepton pri la religio (ĝenerale de la 2ª tipo);
* **politika integrismo** por indiki integristan koncepton en politiko (ĝenerale de la 1ª tipo).

Pro proksimuma kaj malsatema plivastigo ofte la termino estas asociata al neindulgemaj sintenoj, rigoro, aŭ senplie al maltoleremo kaj fanatikismo (aparte al religia fanatikismo); kaj ofte ĝi estas malĝuste konfuzata kun Fundamentismo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Fundamentismo
* Integrala teorio
* Politika integrismo
* Religia integrismo
* Tolero
* Multkulturismo
* Laiko, laikeco, laikismo
* Toleremo

Kategorio:Integrismo
Kategorio:Perforto
Kategorio:Kultura antropologio
Astmo

eta|Astmo atako
**Astmo** estas paroksisma malsano, ofte kun grava spirmanko, kiu povas havi diversajn kaŭzojn.

# Oni komprenas sub tiu nocio plej ofte la pulman astmon (*asthma bronchiale*), kiun oni nomas kurte nur "astmo". Ĝin karakterizas paroksismo, spirmanko kaj eozinofilio en la sangokonsisto. Ĝin kaŭzas alergio, obstrukco de spirvojo, kion estigas ekstera aŭ interna ekscitaĵo (polvoj, polenoj, besta haro, plumo, kemiaĵoj ktp.). La paroksismo evoluas post mildaj simptomoj kiel tusado, jukado de naza kaj okula mukmembrano. Post tio sekvas la spasmo de la rondiraj muskoloj ĉe la bronketoj kaj ŝveliĝo, sekrecioestiĝo ĉe ties mukmembrano. La sekvo estas la sufokiĝado, lukto por la aero per helpo de la elspiraj helpmuskolaro. La gravajn simptomojn fortigas la spasma tusado, kiu havas rezulton nur fine de la paroksismo, kiam venas glueca, hela sekreciaĵo.
# Kora astmo (*Asthma cardiale*) okazas plej ofte nokte, kuŝante en la lito. Ĝia simptomo estas la spirmanko kaj estiĝas ĉe malsanuloj suferantaj je sangocirkulaj problemoj. Tiukaze la dumtage estiĝantaj edemoj sorbiĝas nokte kaj la relative bone funkcianta dekstra kora ventriklo pludonas la kreskintan sangokvanton en la malgrandan sangociklon, kie estiĝas stazo (malrapidiĝo de cirkulado) pro la nekonvena funkcio de la maldekstra ventriklo.
# Uremia astmo (*Asthma uraemicum*) estiĝas dum uremio

## Kaŭzoj 
* intestaj problemoj (ekz. Candida albicans)
* nekonataj (alergio je nutraĵ-entenoj ekz. laktozo)
* streso (ekz. pro bruo)

Malatentita fojnokataro povas evolui al astmo.

## Literaturo 
### germanlingva 
* Max Otto Bruker, Ilse Gutjahr: *Allergien müssen nicht sein*. EMU-Verlag 2001
* Henning Müller-Burzler: *Das Handbuch für Allergiker*. Windpferd 2000
* Jimmy Scott: *Allergie und der Weg, sich in wenigen Minuten davon zu befreien*. VAK Verlags GmbH 2003

Dosiero:Inhaler girl.png|
Dosiero:Asthma before-after.png|
Dosiero:AsthmaInhaler.jpg|
Dosiero:Asthma prevalence.png|

## Eksteraj ligiloj 
 naturkuracado 
 http://www.ginasthma.com 
 http://www.nhlbi.nih.gov/guidelines/asthma/asthgdln.pdf 
 http://www.primatene.com
Libro de Apokrifoj

***Libro de Apokrifoj*** (ĉĥ.: *Kniha Apokryfů*) estas rakontaro de ĉeĥa verkisto Karel Čapek (1932). La libro estas esperantigita de Josef Vondroušek kaj eldonita de Ĉeĥa Esperanto-Asocio en 1970.

## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj
* *Libro de Apokrifoj*  (reta versio)
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
*Katalogo de Libraro Ludovika

Kategorio:Verkoj el la esperantigita ĉeĥlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Libraro Ludovika
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Esperanto Thionville

**Esperanto Thionville** estas asocio kreita je la 8-a de marto, 2000, laŭ franca leĝo 1908.

Ĝi estas asocio de homoj de diversaj profesioj apud Thionville el franca regiono situanta en Loreno apud la belga, luksemburga kaj germana landlimoj. Ili taksas sin bonŝancaj, ĉar en la regiono vivas homoj el diversaj popolaj kulturoj. Per Esperanto ili kunpartigas la plezuron vojaĝi, interkonatiĝi, malkovri la popolan kulturon, esplori, legi kaj aŭskulti.

## Celoj 
Konigi kaj disvolvi la uzadon de Esperanto per informado, kulturaj manifestacioj, staĝoj, prelegoj, ekspozicioj.
Uzadi por praktikaj celoj la internacian lingvon Esperanto por plibonigi la interkompreniĝon inter la homoj el ĉiuj gentoj per libera komunikado, rekta kaj demokrata.
Enskribiĝi en la celon de la homaj rajtoj kontraŭ socia, rasisma, etna kaj lingva flanklasado.
Subteni ĉiun individuan vojaĝon al kultura kaj interŝanĝa celo.
Akcepti esperantistojn kaj prelegantojn el ĉiuj landoj.
Akiri interŝanĝajn rilatojn kaj spertojn kun aliaj kulturaj asocioj el la movado kaj eksteraj.
Konigi la lokajn regionon kaj kulturon.

## Eksteraj ligiloj 
* kluboj je *France-Est*

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2000
Thionville
Kategorio:Thionville
Kategorio:Esperanto en 2000
Paulus Kruger

**Stephanus Johannes Paulus KRUGER** (naskita je la 10-a de oktobro 1825 en Vaalbank, Kabkolonio, mortinta je la 14-a de julio 1904 en Clarens en Svislando) estis sud-afrika politikisto, prezidento de la Transvala Respubliko ek de 1880.

Kruger, nomata ankaŭ "Onklo Paŭlo" (*Oom Paul*), estis konata kiel rezistulo al la brita influo en suda Afriko.
En 1881 li gvidis ribelon de la buroj en Transvalo kaj la Oranĝa Liberŝtato kontraŭ la brita hegemonio kaj per tiu "unua britia-bura milito" atingis sendependecon de la buraj teritorioj.
Je la 29-a de decembro 1895 li sukcesis venki ribelon de Leander Starr Jameson, kiu provis rebritigi la burajn teritoriojn.
Gratula telegramo de la germana imperiestro Vilhelmo la 2-a kaŭzis politikajn diferencojn inter Britio kaj Germanio.

En la dua Britia-bura Milito Kruger transdonis la prezidentecon al sia viculo Burger kaj per nederlanda batalŝipo iris al Eŭropo, kie li pasigis la ceteron de sia vivo.
Nur post lia morto en Svislando oni reportis lian kadavron al Sud-Afriko por entombigo en Pretorio.

Pri lia nomo memorigas la Nacia Parko Kruger, fondita de li, en Sud-Afriko kaj la ora monero "Kruger-a Rando", kiu portas lian bildon.

Dosiero:Paul Kruger.jpg|

Dosiero:Kruger Coat of arms of Transvaal.jpg|
Dosiero:Chuch Square, PTA.jpg|

Kategorio:Afrikaneroj
Kategorio:Sudafrikaj politikistoj
Vintra solstico

eta|Vintra solstico okazas en decembro por la norda hemisfero, kaj junio por la suda hemisfero.
[eta|Japana Sundiino [Amaterasu elirante el kaverno (de Kunisada)]]
En astronomio, solstico estas ĉiu el la du datoj en la jaro, en kiuj Suno atingas la plej grandan angulan malproksimiĝon de ekvatoro, en sia ŝajna movo en la ĉielo. Pro tiu granda malproksimeco, ŝajnas, ke Suno haltas (vorto “solstico” devenas el Latino *solstĭtĭum*: *sōl* “suno” + *stătŭs* “starado”, t.e. “suno ŝajne haltas”). 

Vintra solstico okazas inter la 21-a kaj la 23-a de Junio en suda hemisfero, kaj inter la 21-a kaj la 23-a de Decembro en norda hemisfero. En vintra solstico okazas la plej mallonga tago kaj la plej longa nokto de la jaro. Kiam en unu el la hemisferoj okazas vintra solstico, en la alia estas somera solstico.        

## Vidu ankaŭ 
* Somera solstico
* Solstico
* Ekvinokso

Kategorio:Teraj orbitoj
Masko (psikologio)

Karlo Jung uzis la terminon *persona* por nomi la karakteron kiun ni penas prezenti publike, por kaŝi nian realan sed neniel idealan karakteron. Tiu vorto *persona* estis latina vorto, kiun uzis teatristoj por traduki la helenan vorton *prosopon*, kiu signifis "masko". En dramoj, la aktoroj metis maskojn antaŭ siajn vizaĝojn, por indiki kiun rolon ili prezentas. Ofte unu aktoro ludis plurajn rolojn, distingante ilin per specifaj maskoj.

Simile, ĉiu reala persono havas plurajn rolojn en la vivo. Plej elstara estas la publika rolo, kiu multe varias de la privata vera karaktero de la koncerna persono. Ĉiu el ni volas kaŝi siajn "sekretojn", hontas pri iuj aŭ aliaj trajtoj, kredas ke "se oni nur scius kia mi vere estas, ili tute ne respektus min". Patrino sentas devon publike prezenti sin kiel amoplenan, koncernoplenan, kun sia edzo publike volas montri ke ili estas feliĉa kunakordanta paro, kc. kc. Eĉ kvankam en la hejmo, malpublike, ili interkverelas, la patrino multe preferus havi karieron, amas alian viron, ktp. Profesiulo sentas devon prezenti sin al la publiko laŭ certa skemo, certa karaktero, kaŝi siajn malcertojn, dubojn, enuiĝon pri siaj klientoj, devas kredigi ke li respektas sian superulon kaj submetas sin al ties deziroj, kc. kc. kc.

Tiaj estas la maskoj kiujn ni prezentas al la publiko. Egale grave, eĉ private ni kaŝas de niaj konatoj, niaj amikoj, niaj infanoj, niaj edz(in)oj, eĉ de ni mem diversajn kutimojn, karakterizaĵojn, emojn, supozojn, konjektojn aŭ kredojn...kaj emociojn.

Prezenti maskon publike ŝajnas esti neeviteble. Sed kredi sian propran maskon, kaj peni subpremi onian naturan karakteron favore al la pretendata naturo de la masko, povas konduki al psikologiaj problemoj, eĉ kelkfoje al psikopatologiaj problemoj.

Kategorio:Psikologio
OGE

**OGE** havas plurajn signifojn:

***oge** estas kodo de lingvo laŭ normo ISO 639-3.
***Oficiala Gazeto Esperantista**