open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Prabowo Subianto

**Prabowo SUBIANTO** (plena oficiala nomo **Prabowo Subianto Djojohadikusumo **; naskiĝis la 17-an de oktobro 1951, en Ĝakarto) estas la Prezidanto de Indonezio ekde la 20-a de oktobro 2024. Indonezia armea kaj politika figuro, prezidanto de la Gerindra Partio ekde la 20-a de septembro 2014. Emerita generalleŭtenanto, Ministro de Defendo de Indonezio en 2019-2024, Komandanto de la Specialaj rotoj (Kopassus) en 1995-1998 kaj la Strategia Rezervo de la Teraj Trupoj (Kostrad) en 1998. Prabowo estas filo de la indonezia ŝtatisto kaj ekonomikisto Sumitro Joyohadikusumo, kaj bofilo de prezidanto Suharto . Prabowo estis unu el la plej potencaj armeaj oficiroj en Indonezio kaj en tiu rolo respondecis pri diversaj homaj-rajtoj-malobservoj dum la Suharto-diktaturo. 

## Politika kariero 
Dum la prezidant-elektoj en 2009, li kandidatiĝis por la posteno de vicprezidanto kune kun Megawati Sukarnoputri (la paro atingis la duan raŭndon de elektoj kaj perdis al la tandemo de Susilo Bambang Yudhoyono  - Budiono) . Dum la prezidant-elektoj de 2014, li estis nomumita por la posteno de ŝtatestro fare de la partio Gerindra; konkuris por la plej alta registara posteno kun Joko Widodo, perdante kontraŭ ĉi tiu lasta .

La 10an de oktobro 2021, Gerindra sciigis Prabowo Subianto kiel ĝia kandidato por la indonezia prezidant-elekto en 2024 . La 12an de aŭgusto 2022, Prabowo Subianto sciigis ke li akceptis la kandidatecon de Gerindra por kuri en la prezidant-elektoj en 2024 . Prabowo deklaris venkon en la elekto la 14-an de februaro, ĉar fruaj neoficialaj balotenketoj montris lin gvida en la unua raŭndo de voĉdonado . La 20-an de marto, la Federacia Elekta Komisiono atestis la rezultojn kaj deklaris lin la elektita prezidanto de Indonezio .

## Referencoj 
Kategorio:Prezidantoj de Indonezio
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Sciobazo

En komputiko, **sciobazo** aŭ **sci-bazo** (, , , , , baza znanij, , Zhīshì kù) estas specifa datumbazo por stokado, ordigo kaj facila atingeblo de scio, kaj por facila provizado de la informoj stokitaj al ligitaj programoj kaj aplikaĵoj. Konkrete temas pri aro de frazoj, ĉiu frazo donita en scio-prezentlingvo, kun interfacoj por rakonti novajn frazojn kaj por demandi demandojn pri tio, kio estas konata, kie ĉiu el ĉi tiuj interfacoj povus uzi inferencon. Ĝi estas teknologio uzata por stoki komplekse strukturitajn datumojn uzatajn de komputila sistemo. La komenca uzo de la termino estis lige kun spertaj sistemoj, kiuj estis la unuaj scio-bazitaj sistemoj.

En la internacia projekto pri Vikipedio, tia libera sciobazo estas Vikidatumoj.

## Vidu ankaŭ 
* datumbazo
* datum-scienco
* datumbaza indekso
* MySQL


Kategorio:Programlingvoj
Ernest Shepard

**Ernest Shepard**  aŭ je plena nomo *Ernest Howard Shepard* (n. la 10-an de decembro 1879 en Londono, m. 96-jaraĝa la 24-an de marto 1976 en Lodsworth proksime de Midhurst, vilaĝaj civilaj paroĥoj de la historia graflando *West Sussex* de Britio) estis brita artisto kiu aktivis kiel pentristo karikaturisto, sed atingis esceptan eminentecon kiel ilustristo de porinfanaj libroj. 

eta|maldekstra|150ra|

Multaj el la libroj, kiujn li ilustris, fariĝis klasikaĵoj de la internacia infana literaturo.

Aparte li konatas pro la ilustraĵoj de la libroj de *Winnie-la-Pu* (), fikcia urso, kiun kreis la brita porinfana verkisto Alan Alexander Milne, kies unua el origine du libroj ankaŭ iĝis klasikaĵo de la tradukita Esperanto-literaturo. Liaj desegnaĵoj fariĝis neapartigeblaj de kiel esperantlingvaj kaj alilingvaj infanoj kaj la legantoj ĝenerale pensas pri tiuj rakontoj. 

En intervjuoj li plurfoje menciis lian bedaŭron ke la sukcesaj ilustraĵoj por *Winnie-la-Pu* ombris lian alian laboron kiu inkludis ilustraĵojn por pli ol sesdek libroj. Interalie, lia laboro prezentiĝis kiel brita kontribuo en la arta konkurso de la somera Olimpiko 1928 en Amsterdamo.

Lia edzino, Mary, ankaŭ estis artisto kies plej bonkonata laboro estis ilustraĵoj por la libroserio *Mary Poppins* de P. L. Travers.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Winnie-la-Pu*, recenzo de Natalia Ŝoroĥova en numero 1992, nº4, de la revuo “La Ondo de Esperanto” 
* *Winnie-la-Pu* en la katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience

Kategorio:Britaj ilustristoj
Banfield (stacidomo)

**Banfield** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, distrikto Lomas de Zamora, Granda Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación Banfield.jpg|Ekstero
Estación Banfield, Buenos Aires.jpg|Nomŝildo
Banfield station.jpeg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Banfield

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Banfield
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Hiparko (Ateno)

**Hiparko** estis reganto kaj tirano de Ateno, frato de Hipiaso (560 a. K. - 490 a. K.) kaj filo de Pizistrato (600 a. K. - 528 a. K.). Post la morto de sia patro, li regis Atenon kiel tiranon apud sia frato Hipiaso ekde la jaro 527 a. K. ĝis sia morto en 514 a. K. Li estis mortigita de la tiranocidoj Harmodio kaj Aristogitono kiel venĝo post humiligo kiun li estus farinta al la fratino de Harmodio. 

eta|maldekstre|300ra|murdo de Hiparko

## Vivo 
Hiparko laŭdire kelkaj grekaj verkintoj estis la tirano de Ateno, kune kun sia frato Hipiaso, post la morto de ilia patro Pizistrato en proksimume 527 a.K. La vorto tirano laŭlitere signifas "tiu, kiu prenas potencon per forto", kontraste al reganto kiu heredis monarkion aŭ estis elektita iel. Tio portis neniun pejorativan signifon dum la Arkaika kaj fruaj Klasikaj periodoj. Tamen, laŭ Tucidido, Hipiaso estis la nura "tirano". Kaj Hiparko kaj lia patro Pizistrato ĝuis la popularan apogon de la homoj. Hiparko estis artomecenato; estis li, kiu venigis Simonido el Kea al Ateno.

En 514 a.K., Hiparko estis asasinita fare de la tiranicidoj, Harmodio kaj Aristogitono. Tio estis ŝajne persona disputo, laŭ Herodoto kaj Tucidido. Hiparko enamiĝis al Harmodio, kiu jam estis la amanto de Aristogitono. Ne nur Harmodio malakceptis lin, sed humiligis lin rakontante al Aristogitono pri siaj progresoj. Hiparko tiam invitis la fratinon de Harmodio por partopreni la Panatenan Festivalon kiel kaneforo nur por publike malkvalifiki ŝin sur la tereno ke ŝi ne estis virgulino. Harmodio kaj Aristogitono tiam organizis ribelon por la Panatenajaj Ludoj sed ili panikiĝis kaj atakis tro frue. Kvankam ili mortigis Hiparkon, Harmodio estis mortigita fare de sia korpogardisto kaj Aristogitono estis arestita, torturita, kaj poste mortigita.

Post la murdo de lia frato, Hipiaso laŭdire fariĝis amara kaj kruela tirano, kaj estis renversigita kelkajn jarojn poste en 510 a.K. fare de la spartana reĝo Kleomeno la 1-a (547 a. K. - 488 a. K.). Kelkaj modernaj akademiuloj ĝenerale atribuas la tradicion ke Hiparko estis mem kruela tirano al la kulto de Harmodio kaj Aristogitono establita post la falo de la tiraneco; tamen, aliaj avancis la teorion ke la kulto de la tiranicidoj estis propaganda puĉo de la frua demokrata registaro por obskurigi la spartan implikiĝon en la reĝimŝanĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Simonido el Kea (556 a. K. - 469 a. K.)
* Periklo (490 a. K. - 429 a. K.)
* Herodoto (484 a. K. - 425 a. K.)
* Tucidido (464 a. K. - 401 a. K.)

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 6-a jarcento a.K.
Kategorio:Naskiĝintoj en -567
Kategorio:Mortintoj en -514
Kategorio:Grekaj regantoj
Kategorio:Grekaj tiranoj
Berazategui (stacidomo)

**Berazategui** estas fervoja stacio en la urbo Berazategui, kapo de la samnoma distrikto, en la suda areo de Granda Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación Berazategui 02.jpg|Nomo
Estación Berazategui 01.jpg|Kajoj kaj trakoj
Estación Berazategui del Ferrocarril Roca.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Berazategui (Argentina urbo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Berazategui
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Boratkov

**Boratkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Borotín en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Borotín. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 6 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Boratkov situas en katastra teritorio **Libenice u Tábora** kun areo 4,61&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1474.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 Borotín, Boratkov, house No 2.jpg| Vojo al domo n-ro 2
 Borotín, Boratkov, small intersection.jpg|  Malgranda disvojiĝo, malantaŭe domoj en Sychrov
 Borotín, Boratkov, playground.jpg| Ludejo inter Boratkov kaj Sychrov

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Borotín (distrikto Tábor)
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Haedo (stacidomo)

**Haedo**, plennome **Mariano J. Haedo**, estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, distrikto Morón, Granda Bonaero, Argentino.

centra|287ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estación Haedo 2022 (1).jpg|Nomŝildo
Estación Haedo 2022 (18).jpg|Murpentraĵoj
Estación Haedo 2022 (7).jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Haedo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Haedo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Borbála Szerémi

**Borbála Szerémi** [serEmi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szerémi Borbála,** estis hungara tajloro, historiisto, esperantisto. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Tóth Györgyné* [tOt djordjnE] aŭ ties nomvariantoj *Szerémi-Tóth Borbála, Tóth Györgyné Szerémi Borbála, T. Szerémi Borbála*.

 naskiĝis  en Jászkisér, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris tajloran licencon kaj ekde 1919 ŝi aliĝis al la sindikato. Post fiasko de la Hungara Sovetrespubliko ŝi laboris en la laborista kulturado kaj en 1927 ŝi aliĝis al la komunistoj, iom poste ankaŭ al la laboristaj esperantistoj. En 1933 ŝi partoprenis en la Unua Eŭropa Kontraŭfaŝisma Kongreso en Amsterdamo kiel gvidanto de la hungara delegacio. Ŝi estis arestita en 1934, poste ŝi estis en malliberejo du jarojn. En 1945 ŝi ricevis postenon en la hungara virina movado 3 jarojn, poste ŝi laboris en laboristmovada instituto. Inter la jaroj 1965 kaj 1967 ŝi funkciis kiel prezidantino de la Hungaria Esperanto-Asocio. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1956-1971.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar munkásmozgalom története képekben*. (kompilisto, 1950)
* *Zalka Máté.* (1952)
* *Szamuely Tibor*. (1954)
* *A szabadság vértanúi*. (1960)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj tajloroj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĉefmuskaptisto de la Kabineta Oficejo

[dekstra|eta|Larry en 2011 kun Ĉefministro [David Cameron kaj usona prezidanto Barack Obama]]
La **Ĉefmuskaptisto de la Kabineta Oficejo** () estas la titolo de la dorlotbesta kato de la Ĉefministro de Britio ĉe la n-ro 10 Downing Street. Nur unu kato, Larry, ricevis la titolon oficiale, aliaj katoj ricevas la titolon nur kiel dorlotbestnomo, plejparte fare de la brita gazetaro.

La kutimo de elektita kato vivanta en la loĝejo de la ĉefministro kaj funkcianta kiel musĉasisto kaj kunulbesto ekzistas ekde la regado de Henriko la 8-a. Dokumentoj publikigitaj en Britio en 2005 enhavas registraĵojn de 1929 kaj plue. Je tiu jaro, ordono estis donita en la Financministerio elspezi monon de malgranda fonduso "por la celo de vivtenado de efika kato".

 Ĉar la katoj estas publikaj servistoj, ne kutimas ke ili apartenu al la ĉefministro, nek ili rezignas de siaj postenoj okaze de ŝanĝo de registaro. La kato kun la plej longa permanenta ofico en Downing Street estas *Wilberforce*, kiu deĵoris sub Edward Heath, Harold Wilson, Jim Callaghan kaj Margaret Thatcher. Dum la 20-a jarcento, la brita registaro konservis entute proksime de 100 katoj por konservi registarajn konstruaĵojn liberaj de plagoj. 

La sorto de *Humphrey* iĝis parto de politika krizo post la ŝanĝo de registaro en 1997. Kiam la Blair- familio translokiĝis en Downing Street, la musĉasisto baldaŭ estis emerita frue kaj sendita for el la loĝejo de la ĉefministro. La cirkonstancoj ĉirkaŭantaj la subitan eksiĝon kondukis al konjekto en la gazetoj pri la rilato de la Blair-familio kun katoj, kaj poste al formalaj enketoj en la Brita Nacia Asembleo pri la sorto de Humphrey. 

La ĉefa musĉasisto hodiaŭ (2021) estas Larry la kato . Ĝi estis alportita al Downing 10 la 15-an de februaro 2011, du jarojn post kiam lia antaŭulo forlasis la lokon, kaj estis oficiale la unua "ĉefa musĉasisto". Ĝi estis elektita de la ĉefministro David Cameron kaj lia familio el inter katoj garditaj ĉe la Battersea Dog and Cat Home. Ĉi tio estis farita post kiam amaskomunikilaj fotistoj rimarkis ratojn antaŭ la enirejŝtupoj al la domo en Downing 10 .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Korvoj de la Turo de Londono
* Katoj de Muzeo Ermitejo

## Eksteraj ligiloj 
* Gov.UK Ĉefministro 
* 10 Faliganta Straton oficiala retejo
* Oficiala Ĉefa Mouser Paĝo ĉe 10 Faliganta Stratan Retejon
Kategorio:Politika historio de Britio
Kategorio:Britaj ŝtatoficistoj
Kategorio:Katoj en populara kulturo
Hrachov

La nomon **Hrachov** - prononco  - havas pluraj setlejoj en Ĉeĥio:

* Hrachov (Svatý Jan), parto de municipo Svatý Jan en distrikto Příbram
* Hrachov (Chyšky), parto de municipo Chyšky en distrikto Písek
Hrachov (Svatý Jan)

**Hrachov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Svatý Jan en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 60&nbsp;km sude de Prago. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Hrachov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,25&nbsp;km². En la katastra teritorio Hrachov situas ankaŭ montoj Šibenný kaj Na stakři, solejoj aŭ domaroj U Vondráčků, Hodíkov, Zrůbek (sole parto sur la maldekstra bordo de Brzina), Přívozec kaj norda parto de Roviště.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1409.

En la proksima domaro Zrůbek troviĝas sezona restoracio kaj pruntedonejo de ŝipetoj. Plu ankaŭ varfo por sezonaj navigacioj de ekskursaj ŝipoj, en la proksima domaro Roviště troviĝas kampadejo, kabana regiono, kelke da sezonaj gastigaj ekipaĵo kaj varfo.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Hrachov, Kučerův mlýn.jpg|Muelejo de *Kučera*
Hrachov, obec.jpg|Domoj
Hrachov, ulice v obci.jpg|Strato
Hrachov, hladina Vltavy u Zrůbku IV.jpg|la rivero Vultavo ĉe la domaro *Zrůbek*

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Svatý Jan
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Hrachov (Chyšky)

**Hrachov** estas vilaĝo, parto de municipo Chyšky en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas proksimume 1 km nordokcidente de Chyšky. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hrachov situas en katastra teritorio **Chyšky** kun areo 3,18&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1291. Hrachov estas menciata kiel apartenaĵo de burgo Skalice ĉe Sepekov.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Hrachov, pohled do krajiny II.jpg|Ĉirkaŭaj paŝtejoj
Hrachov, stavení.jpg|Bieno
Hrachov, domy.jpg|Mastrumaj konstruaĵoj

Kategorio:Chyšky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Gideon Sa'ar

'''Gideon Moshe SA'AR''' (‎, naskita Serĉenskij‎; la 9an de decembro 1966, en Tel-Avivo) estas israela politikisto . Partiestro de la politika partio Tikvah Hadaŝa (Nova Espero). Membro de la 16-a, 17-a, 18-a, 19-a, 21-a, 22-a, 23-a Kneset por la partio Likud kaj la 24-a Kneset de la partio Tikva Hadaŝa. En oficis kiel ministro de eksteraj aferoj (ekde novembro 2024), vicministroprezidento kaj ministro pri justico (2021-2022), ministro pri edukado (2009-2013) kaj ministro pri internaj aferoj de Israelo (2013-2014) .

Fondinto kaj gvidanto de la partio Tikvah Hadasa (ekde 2020).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio  ĉe retejo de la partio Nova Espero.

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Israelo
Israel Katz

**Israel KATZ** (; naskita la 21-an de septembro 1955 en Aŝkelono) estas israela politikisto (partio Likud) . Ekde 2003 li transprenis la administradon de diversaj ministerioj: inkluzive de la Ministerio de Eksterlandaj Aferoj , la Financministerio  kaj la Ministerio de Energio. De 1a de januaro 2024, li denove estis la ministro pri eksteraj aferoj de Israelo. La 5-an de novembro 2024, li enposteniĝis kiel Ministro de Defendo .

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Israelaj ministroj pri agrikulturo
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Israelo
Kategorio:Israelaj ministroj pri defendo
Yoav Gallant

**Joav GALLANT** (; naskita la 8-an de novembro 1958 en Tel-Avivo-Jafo, Israelo) estas israela emerita generalmajoro  kaj politikistoj (unue partio Kulanu, poste Likud). De 2005 ĝis 2010 li estis komandanto de la Suda Komando de la Israela Armeo. Li estis ministro pri konstruado de 2015 ĝis 2019, ministro pri enmigrado de 2019 ĝis 2020 kaj ministro pri edukado de 2020 ĝis 2021. Li estis Ministro de Defendo en la 6-a Kabineto de Netanjahu de decembro 2022 ĝis la 5a de novembro 2024 kaj tiam estis elpostenigita fare de ĉefministro Netanjahu .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Israelaj ministroj pri defendo
Kategorio:Israelaj generaloj
Kategorio:Vivantaj homoj
Preĝejo Sankta Floriano (Seregélyes)

La **paroĥa preĝejo martiro Sankta Floriano** estas religia konstruaĵo en grandvilaĝo Seregélyes (Hungario).

## Historio 
Post dominado de turkoj la loĝantoj apartenis al Aba (Hungario) kiel filio, sed en 1788 loke estis establita paroĥo. Ekde tiam havas datenojn la matrikulo. Grafa familio Zichy [ziĉi] konstruis katolikan kirkon inter 1801-1803. La sonoriloj estis kreitaj en 1924, respektive 1960.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto ĉe stratangulo. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo estas kvarlatera, same la fenestro pli supre. La plej supre la kvadrata turo altiĝas. La navo finiĝas en rektangula absido, al kiu ambaŭflanke sakristioj aliĝas. 

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* leksikono

Seregélyes
Seregélyes
José C. Paz (stacidomo)

**José C. Paz** estas grava stacidomo situanta en la samnoma urbo, Provinco Bonaero, Argentino.

Ĝi estas meza fina stacidomo, ĉar kelkaj servoj direktantaj al Retiro komenciĝas kaj finiĝas ĉi tie, dum aliaj daŭrigas direkte al Pilar aŭ Cabred.

## Bildgalerio 

Estacion Jose C Paz.jpg|Nomŝildo
Linea-san-martin-1.jpg|Stacio
Est Jose C Paz andenes 1.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* José C. Paz (urbo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:José C. Paz
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Kontrolturo

[alternative=|eta|La aertrafika kontrolturo de Mumbai Internacia Flughaveno ([Flughaveno Chhatrapati Shivaji Maharaj) en Barato.]]
[eta|La kontrolturo de la  [Flughaveno Luton, en Londono.]]
[eta|368x368ra|La kontrolturo ĉe Amsterdama [Flughaveno Schiphol.]]
En aviado, **kontrolturo**, aŭ pli esplicite **aernavigadestrejo**, estas turo aŭ similtipa instalaĵo kiu disponigas aertrafikkontrolservojn (aertrafika kunordigo) por loka trafiko. Aertrafikkontrolistoj donas aviadilajn permesojn kaj instrukciojn por manovri surgrunde kaj en la aero ene de la kontrolzono. 

## Priskribo
Kontrolturo estas parto de flughaveno de kiu aertrafika regado okazas. Kontrolturoj estas konstruitaj alte super ĉirkaŭaj konstruaĵoj por doni aertrafikajn regilojn vidon de aviadiloj moviĝantaj surgrunde kaj en la aero ĉirkaŭ la flughaveno. La kontrolturoj kutime havas fenestrojn ĉirkaŭ la tuta supra etaĝo, donante 360-gradan vidon. Malgrandaj flughavenaj kontrolturoj foje povas esti homekipitaj fare de nur unu persono, kaj ne 24 horojn tage. La kontrolturoj de pli grandaj flughavenoj estas pilotataj fare de pli da homoj, kaj funkcias 24 horojn tage la tutan jaron.

La nombro da homoj restantaj en turo povas varii depende de la grandeco de la flughaveno. Normale estas du aertrafikkontrolistoj laborantaj en la turo: unu kiu zorgas pri la tuta trafiko en la aero (kiujn aviadilojn rajtas ekflugi kaj surteriĝi), en kiu ordo ili rajtas fari tion kaj donas instrukciojn por eniro kaj eliro. Tiu ĉi aertrafika regilo estas referita en la angla kiel *Turo* . La dua aertrafika regilo prizorgas movojn surtere (aviadiloj ekfunkciigante motorojn kaj alproksimiĝante al la startleno, fajrobrigado movoj lige kun ekzercoj ktp.). La aertrafikkontrolisto, kiu prizorgas la trafikon ĉe grundnivelo, nomiĝas . Ĉi tiuj du aertrafikaj regiloj estas vokitaj sur malsamaj radiofrekvencoj.

Informoj kiujn piloto povas ricevi de la grunda regilo antaŭ flugo inkluzivas:

* kiu startleno estas nuntempe uzata
* ventodirekto kaj ventoforto
* QNH - tio estas, la valoro de la altimetro por nul metroj rilate al la startleno
* aera temperaturo
* aktuala horo
* videbleco, t.e. kiom da metroj vi povas vidi antaŭe, ekzemple en nebulo
* la radiofrekvenco por *la Turo* , tio estas, al la aertrafika regilo, kiu kontrolas la aeron

La grundregilo gvidas aviadilon surgrunde ĝis la rando de la startleno.

La plej alta flughavena kontrolturo de la mondo estas por la nova Flughaveno Suvarnabhumi en Bangkok kiu estas 132.2 m alta. La plej alta kontrolturo de la mondo entute estas por la Flughaveno de Vankuvero, 142 m alta. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Aertrafiko
Kategorio:Flughavenoj
Kategorio:Turoj
Izagoro (Ateno)

**Izagoro** estis atena politikisto kaj aristokrato en la malfrua 6-a jarcento a. K. kaj filo de Tizandro.

Li restis en Ateno dum la tiraneco de Hipiaso, sed post kiam Hipiaso estis eltronigita, li iĝis implikita en lukto por potenco kun Klisteno de Ateno, iu aristokrata membro. En 508 a.K. li estis elektita arĥonto eponima, sed Klisteno kontraŭbatalis lin, kun apogo el la plimulto de la populacio. Izagoro petis subtenon de la sparta reĝo Kleomeno la 1-a, maljuna amiko al kiu Izagoro jam estis ricevinta gastamon. Laŭ Herodoto, Kleomeno havis amaferon kun la edzino de Izagoro.

En 507 a.K., Izagoro, kun la helpo de Kleomeno, forpelis Klistenon kaj aliajn membrojn de la Alkmeonida-familio pretekste de la Alkmeonida-makulo. La subtenantoj de Klisteno kaj la ordinaraj atenaj civitanoj ribelis kontraŭ la tiraneco de Izagoro, kaj finis kapti Izagoron kaj liajn spartajn aliancanojn sur la Akropolo dum du tagoj. En la tria tago ili faris armisticon, permesis al Kleomeno kaj Izagoro eskapi, kaj ekzekutis 300 el la subtenantoj de Izagoro. Klisteno tiam revenis al la grandurbo kaj efektivigis reformojn kiuj kreis atenan demokration.

* Kodro (Ateno) (1130 a. K. - 1070 a. K.)
* Solono (600 a. K. - 560 a. K.)
* Pizistrato (600 a. K. - 528 a. K.)
* Klisteno de Ateno (570 a. K. - 507 a. K.)
* Hipiaso (560 a. K. - 490 a. K.)
* Kleomeno la 1-a (524 a. K. - 490 a. K.)
* Herodoto (484 a. K. - 425 a. K.)

## Referencoj 
395 a. K.
331 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.
Karvala

**Karvala** estas vilaĝo en suda parto de la komunumo Lappajärvi en la provinco Suda Ostrobotnio en Finnlando sur okcidenta strando de la lago Lappajärvi. Antaŭe ekzistis en la vilaĝo laŭ oficialaj difinoj ankaŭ setlejo, sed malkresko de nombro de ĝia loĝantoj peris tion, ke plu ĝi ne estas oficiale setlejo. 

En la vilaĝo ekzistis antaŭe popollernejo kaj manĝbutikoj. En la vilaĝo agas loĝantoligo de okcidentaj vilaĝoj de la komunumo. Ekzistas ankaŭ junulara ligo de Karvala. Strandoj de la lago en la vilaĝo estas plejparte privataj, sed ekzistas ankaŭ plaĝo. Proksime de la strando de Karvala estas malgranda insulo Kokkokari. Kultivado kaj vendado de terpomoj estas tradicia viva metodo. La loĝantaro malkreskas sume same ol ankaŭ en aliaj lokoj de la komunumo. Pentekosta kristanismo estis tipa al Karvala.

Kategorio:Suda Ostrobotnio
Kategorio:Vilaĝoj
Zrůbek

**Zrůbek** estas domaro en Ĉeĥio, kiu estas parto de vilaĝo Hrachov, parto de municipo Svatý Jan en distrikto Příbram. Ĝi situas en lokoj de inundigita Vultava pramejo. 

**Zrůbek** situas en katastra teritorio Hrachov kun areo 6,25&nbsp;km².

## Historio 
Zrůbek estis devene promontoro super kunfluejo de Vultavo kaj rivereto Brzina proksime de Hřiměždice. Situis ĉi tie fostodoma konstruaĵo por defendi pramejo. La domaro transprenis la nomon laŭ fostodomo (ĉeĥe srub, diminutivo sroubek, de ĉi tie zrůbek) Zrůbek. En la 14-a jarcento la fostodoma konstruaĵo estis alikonstruita al ŝtona konstruaĵo de tursimila formo. Zrůbek havis krom la pramejo ankaŭ ŝatatan gastejon. La pramejo estis konsisto de ŝoseo Sedlčany–Dobříš. Ĝi estis ekipita de pramŝipo kaj pramo por ŝarĝtransporto. Post finkonstruo de ponto ĉe Vestec la pramejo jam servis nur por persna transporto kaj post inundigo de valbaraĵa lago Slapy ĝi tute pereis.

Nuntempe kreas la domaron Zrůbek restoracio *U Fárů n-ro 59* (antaŭe ankaŭ motoresto) kaj domoj n-ro 75 kaj 81. Troviĝas ĉi tie aŭtobusa haltejo nomata "Svatý Jan, Zrůbek", parkumejo, kelke da turismaj kabanoj sur la alia bordo de Brzina kaj pruntedonejo. Proksime estas ankaŭ disvojiĝo de verda  kaj blua  turismaj vojoj. Ŝoseo I/18 ĉi tie transpaŝas leviĝintan enfluejon de Brzina, sur la alia flanko de la ponto troviĝas solejo Hrad kun du domoj apartenantaj al parto Líchovy de municipo Dublovice.

## Fotogalerio 

Hrachov, hladina Vltavy u Zrůbku III (cropped).jpg|Strukturoj sur bordo ĉe eksa burgodomo Zrůbek
Hrachov, Zrůbek, pozůstatky hradu, dnešní stavení.jpg|Konstruaĵo sur loko de la eksa burgodomo Zrůbek, hodiaŭ loko Hrad (Burgo)
Hrachov, Vltava u Zrůbku II.jpg|Vido al Vultavo el Zrůbek
Hrachov, kaplička u Zrůbku.jpg|Kapeleto

Kategorio:Pramejoj sur Vultavo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Příbram
Kategorio:Svatý Jan
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Kategorio:Akva transporto en Mezbohemia regiono
Kategorio:Transporto en distrikto Příbram
Béla Abody

'*** [abodi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Abody Béla,*' estis hungara verkisto, kritikisto, tradukisto. Lia patro estis Előd Abody, lia origina familia nomo ĝis 1942 estis *Anderlik*.
 
 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1953. Jam ekde 1947 li kontribuis kritikojn, inter 1955–1957 li laboris en eldonejo, inter 1960–1965 li instruis en bazlernejo. Li havis pli longan statuson ekde 1965 ĝis sia morto en literatura gazeto, sed en tiu lasta periodo li estis ankaŭ teatrestro (1971–1975), redaktoro en alia literatura revuo (1978–1985), li estis videbla en Hungara Televizio, aŭdebla en la Hungara Radio, li havis malgrandajn rolojn en filmoj. Ofte li kontribuis groteskajn eseojn, krome li tradukis anglajn verkojn. Lia edzino naskis filinon en 1957. Li ricevis solan premion en 1973.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Indulatos utazás* (studoj, eseoj, 1957)
* *Az opera fellegvárai.* (1963; pligrandigite: 1967)  
* *Gyere velem operába!* (primuzikaj eseoj, 1973)
* *Szervusztok* (humoraĵoj, 1985)
* *Indulás, érkezés* (eseoj, kritikoj, 1990)

## Elektitaj scenarlibroj 
* *Házigazda Abody Béla* (ankaŭ prezentisto, televida filmo, 1969)	 
* *Ezek a fiatalok* (filmo, kunaŭtoro, 1967)

## Elektitaj filmaj roletoj 
* *Pesti háztetők* (1962)
* *A nagy kék jelzés* (1970)
* *Kojak Budapesten* (1980)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* teatra leksikono
* aprezo
* rememoro

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Zan TV

[[Dosiero:Zan TV.png|eta|Emblemo de Zan TV ]]
**Zan TV** (تلویزیون زن) estas afgana televidkanalo kiu celas virinojn (*Zan* signifas virinon en la daria kaj la paŝtuna), kaj ĉiuj ĵurnalistoj, prezentistoj, redaktistoj kaj produktintoj estas virinoj. El 70 dungitoj, 60 estas virinoj. La nombro da spektantoj estas taksita je unu miliono, kaj la kanalo elsendas 17 horojn tage. La kanalo estas financata per varbado kaj eksterlanda financa subteno.

Najwa Alimi, kiu laboras kiel novaĵraportisto ĉe la kanalo, gajnis la premion Per Anger en 2019 pro sia ĵurnalisma laboro.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Talibano

## Eksteraj ligiloj 
* (en, fa) Retejo de Zan TV ( تلویزیون زن)

Kategorio:Afganio
Kategorio:Televido
Lomas de Zamora (stacidomo)

**Lomas de Zamora** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo, samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estación Lomas de Zamora - Frente.jpg|Ekstero
Cartel ldz.jpg|Nomŝildo
Formación saliendo de la Estación Lomas de Zamora.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Lomas de Zamora

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Lomas de Zamora
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Mercedes (stacidomo)

**Mercedes** estas fervoja stacio en la samnoma urbo, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

NOMENCLADOR MERCEDES - panoramio.jpg|Nomŝildo
Mercedes train station, Buenos Aires Province, Argentina.jpg|Trajno
Estación Mercedes FC Sarmiento.JPG|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Mercedo (Provinco Bonaero)
* Mercedes (Belgrano) (stacidomo)
* Mercedes P. (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mercedes (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Erzsébet Mária Eszes

**Erzsébet Mária Eszes** [erĵEbet eseŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Eszes Mária Erzsébet,** estis hungara oficisto, amatora pentristo, korusano (soprano) kaj poeto, ankaŭ esperantisto.

 naskiĝis  en Szebény, ŝi mortis .

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1969, post 3 jaroj ŝi akiris fremdultrafikan licencon en fremdultrafikejo en Pécs kaj en 1975 denove en pli alta grado. Ŝi akiris pliajn licencojn pri bankado en 1990, post 2 jaroj pri oficejaj laboroj. Inter 1969–1990 ŝi laboris en fremdultrafikejo, poste 2 jarojn en banko (ambaŭ en Pécs). Ŝia lasta laborejo estis komerca centro ĝis la pensiuliĝo en 1997. Intertempe ŝi vidviniĝis kun 2 filoj, baldaŭ ŝi translokiĝis al Komló.

Ŝi ankaŭ estis esperantisto kaj partoprenis en organizadoj de pluraj renkontiĝoj. Inter 2016–2021 ŝi estis la prezidantino de Hungaria Esperanto-Asocio. Kiel emerito ŝi komencis ankaŭ pentradi pejzaĝojn. Ŝi partoprenis en pentraĵa maratono de Universitato Semmelweis, kie oni pentradis kontinue dum 24 horoj. La organizantoj donacos la pentraĵojn por helpi la malsanajn infanojn. Ŝi eldonis ankaŭ du hungarlingvajn poemarojn, krome ekde 2005 ŝi establis ekspoziciojn 15-foje ekzemple en Pécs, Komló, Budapeŝto, Szeged, Szolnok, Szerencs, Szebény, Jánoshida, Kozármisleny. Ŝi ankaŭ kantadis en ĉambra koruso.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Árnyékból a fényre* (poemaro, 2005)
* *Zengő-Fény* (2010)
* pluraj hungaraj kaj esperantaj artikoloj

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* video

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Merlo (stacidomo)

**Merlo** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la provinco Bonaero, Argentino.

centra|302ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estación Merlo 2022 (7).jpg|Stacio
Merlo Estacion.jpg|Nomŝildo
Estación Merlo 2022 (1).jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Merlo (Argentina urbo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Merlo (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Drážkov

**Drážkov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Svatý Jan en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 2,5&nbsp;km nordokcidente de Svatý Jan. Tra la vilaĝo trafluas rivero Brzina. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Drážkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,68&nbsp;km². En la katastra teritorio Drážkov situas ankaŭ Brzina, Hojšín kaj Řadovy.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1257.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kulturaj memorindaĵoj:
** Grenejo de Vácha
** Dia torturo
** Juda tombejo
* Eksa sinagogo estis alikonstruita al municipa ofico

## Fotogalerio 

Drazkov Vachuv spejchar 6720.JPG|Baroka grenejo de Vácha
Drážkov čp40 (01).jpg|Domo n-ro 40
Drážkov, boží muka 01.jpg|Dia torturo
Drážkov, kaple 02.jpg|Kapelo
Drážkov, socha u kaple 01.jpg|Statuo de la kapelo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Svatý Jan
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Monte Grande (stacidomo)

**Monte Grande** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, distrikto Esteban Echeverría, Provinco Bonaero, Argentino.

Ĝi estas meza transiga centro por la metropola elektra servo de la Linio General Roca kiu estas disponigita inter la stacioj Constitución kaj .

## Bildgalerio 

Estación Monte Grande.jpg|Nomŝildoj
Estación de Monte Grande - Diciembre 2022 (1).jpg|Trajno
Estacion monte grande antigua.jpg|La stacidomo ĉ. 1900

## Vidu ankaŭ 
* Monte Grande

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Monte Grande
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Mercedes P. (stacidomo)

**Mercedes P.** estas fervoja stacio situanta en la argentina urbo Mercedes, distrikto Mercedes, Provinco Bonaero, Argentino. Ĝi estas meza stacidomo ĉe la branĉo Retiro -  kiu haltas ĉe tiu ĉi stacidomo.

## Bildgalerio 

Estacion mercedes p del fcsm.jpg|Nomŝildoj
Tren en estacion mercedes fcsm.jpg|Trajno
Estacion mercedes p del fcsm 02.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Mercedo (Provinco Bonaero)
* Mercedes (stacidomo)
* Mercedes (Belgrano) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mercedes (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Hojšín

Nomon **Hojšín** havas du setlejoj:

* Hojšín (Neustupov), parto de kampurbo Neustupov en distrikto Benešov
* Hojšín (Svatý Jan), parto de municipo Svatý Jan en distrikto Příbram (k. t. Hojšín)
Hojšín (Svatý Jan)

**Hojšín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Svatý Jan en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 3,5&nbsp;km nordokcidente de Svatý Jan. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Hojšín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,95&nbsp;km². En la katastra teritorio Hojšín situas ankaŭ suda parto de kabana domaro Roviště.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1618.

## Loĝantaro 
## Naturaj interesaĵoj 
En la katastra teritorio Hojšín sur la dekstra bordo de rivero Vultavo troviĝas granitaj rokoj, markataj same kiel la proksima kabana domaro *Roviště*. La rokmuro, elstaranta super la surfaco de akva rezervujo Slapy, estas unu el konataj montogrimpistaj lokoj, kiuj troviĝas en tiu ĉi regiono. En la regiono *Roviště* estas registritaj proksimume ok dekoj de grimpistaj vojoj de grado 3 ĝis al 11+ sur skalo de malfacileco de UIAA.

## Fotogalerio 

Hojšín (Svatý Jan), kaple 01.jpg|Kapelo
Hojšín (Svatý Jan) čp8 (01).jpg|Domo n-ro 8
Hojšín (Svatý Jan), bus 01.jpg|Aŭtobusa haltejo
Hojšín (Svatý Jan) čp10 (01).jpg|Domo n-ro 10

## Referencoj
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Svatý Jan
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Montogrimpistaj lokoj en Mezbohemia regiono
Moreno (stacidomo)

**Moreno** estas fervoja stacio situanta en la centro de la samnoma urbo, Granda Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estación Moreno 08.jpg|Nomŝildo
Estación Moreno 2023 (22).jpg|Ponteto
Estación Moreno - panoramio.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Moreno (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Moreno (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Hojšín (Neustupov)

**Hojšín** estas domaro en Ĉeĥio, parto de kampurbo Neustupov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 3,5 km sude de Neustupov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hojšín situas en katastra teritorio **Jiřetice u Neustupova** kun areo 5,69&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1620.

## Loĝantaro
Kategorio:Neustupov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Jenő Bálint

**Jenő Bálint** [jenO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bálint Jenő,** estis hungara kritikisto. Lia familia nomo estis *Berger* ĝis 1909, lia frato estis Rezső Bálint (pentristo).

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis januare de 1945 en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Ĝis 1914 li estis oficisto, inter 1920-1923 li havis postenon en artkomercejo, poste li estis estro de alia artkomercejo. Li aranĝis ekspoziciojn pri pentristoj, precipe tiutempaj, krome li kontribuis kritikojn precipe en Népszava kaj redaktis artan libroserion ekde 1926. Li edziĝis en 1912 kaj mortis dum la holokaŭsto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ópium.* (noveloj, 1915)
* *Benedek Péter földmíves–festőművész.* (1923; 2-a eldono: 1928)
* *Nagy Balogh János művészete.* (1927)
* *Művészfejek.* (1929)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Řadovy

**Řadovy** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Svatý Jan en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 2,5&nbsp;km okcidente de Svatý Jan. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

Řadovy situas en katastra teritorio **Drážkov** kun areo 5,68&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1849.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Řadovy, ulice v obci (2).jpg|
Řadovy, zastávka.jpg|Aŭtobusa haltejo
Řadovy, domy v obci.jpg|Domoj

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Svatý Jan
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Ernő Balogh (pianisto)

**Ernő Balogh** [ernO balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Ernő,** estis hungardevena usona mirinfano, pianisto, komponisto, altlerneja instruisto.

Ernő Balogh naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en :en:Mitchelville (Marilando, Usono).

## Biografio 
Ernő Balogh jam studis ekde sia aĝo 7 en Hungara Reĝa Muzikakademio inter 1904–1912, kie lia debuta komponaĵo aperis en sia aĝo 8. Liaj signifaj instruistoj estis Árpád Szendy, Béla Bartók kaj Zoltán Kodály. Li plulernis en Konservatorio de Berlino helpe de stipendio ekde 1912 de :en:Leonid Kreutzer. Li debutis kiel pianisto en 1920 en Berlino, poste li turneis en Eŭropo ofte kun :en:Fritz Kreisler. En 1924 li translokiĝis al Novjorko, kie li akiris reputacion kiel prezentisto por la nova muziko. Liaj muzikpartneroj estis Kreisler, :en:Grace Moore, :en:Lotte Lehmann, Paul Hindemith kaj George Gershwin. Kiam Bartók venis al Usono (komence por turnei, baldaŭ vivi) Balogh apogis lin dekomence. De 1947 ĝis 1960 Balogh instruis en instituto Peabody (Baltimoro). Li edziĝis en 1936, ili translokiĝis al Vaŝingtono en 1960.

## Elektitaj komponaĵoj 
* Rêverie; Danse du Mi-Carême (1915)
* Divertissement
* Caprice antique kaj Arabesque

## Elektitaj kontribuoj 
* kritikoj en usonaj muzikrevuoj
* artikoloj pri pianinstruado
* monografio pri Béla Bartók restis nefinita

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio angle kun foto
* biografio angle kun foto
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Usonaj pianistoj
Kategorio:Usonaj instruistoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Erzsébet Ködmönné Janka

**Erzsébet Ködmönné Janka** [erĵEbet kodmonE], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ködmönné Janka Erzsébet,** estas hungara pentristo, librotenisto, esperantisto. Ŝia origina nomo estis *Janka Erzsébet*, ŝia geedziĝa nomvarianto estis *Ködmön Károlyné* [kArojnE].

 naskiĝis  en Kocs.

## Biografio 
 maturiĝis en ekonomia mezlernejo en Budapeŝto en 1954, poste ŝi laboris en Budapeŝto, poste en Tata (Hungario) jam kiel librotenisto. Baldaŭ en Győr ŝi estis oficisto. En 1980 ŝi akiris diplomon pri socia asekuro en koncerna altlernejo, poste ŝi estis oficisto. En 1990 ŝi emeritiĝis, pli frue ŝi edziniĝis en 1956, poste ŝi naskis filon en 1971, ŝi vidviniĝis en 2013. Ŝi ricevis premiojn inter 1960-2020 pro laborejaj, pentristaj aŭ esperantistaj laboroj.

### Pentrista kariero 
Libertempe ŝi pentradis, precipe ekde 1958. Ŝi lernis la pentradon en arta klubo en Tatabánya. Ŝia ĉeftemo estis la pejzaĝo. Resume ŝi ekspoziciis 62-foje ankaŭ eksterlande.

### Esperantista kariero 
 lernis Esperanton en Tata en 1963. Inter 1980-2010 ŝi estis membrarano de la Hungaria Esperanto-Asocio, eĉ ŝi estis ĉefdelegito jardekojn. Ŝi ankaŭ instruis la lingvon.

## Fontoj 
* video
* datenoj legeblaj en la 26-a paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
San Miguel (stacidomo)

**San Miguel** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estacion San Miguel.jpg|Nomŝildo
Estacion San Miguel Andenes.jpg|Trakoj kaj kajoj
Estación San Miguel a finales de los '60.png|La stacio fine de la 1960-aj jaroj

## Vidu ankaŭ 
* San Miguel (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:San Miguel (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
La fille sur le pont

***La fille sur le pont*** (Junulino sur ponto) estas franca filmo reĝisorita de Patrice Leconte, publikigita en 1999. 

La filmo temas pri la bonŝanco, reprezentas metafore amrilaton inter tranĉillanĉisto kaj lia «celo». Filmo intimisma kaj ritmema, *La fille sur le pont* publikiĝis en Cinemaskopo kaj en Nigrablanko, kaj sukcesis, ĉefe pro la ludado de la du ĉefaj geaktoroj kaj la muziko.

## Intrigo
Adèle estas juna knabino kiu nur konis romantikajn misaventurojn ĝis nun. Iun vesperon, dum ŝi prepariĝas por salti de pariza ponto, fremdulo alproksimiĝas al ŝi: Gabor, profesia tranĉilĵetisto, proponas fariĝi ŝia partnero, ĉar ŝi tiom malmulte taksas la vivon. Adèle saltas en la akvon, sekvitan fare de Gabor, kiu savas ŝin. Ŝi finfine akceptas la proponon de Gabor kaj reakiras guston por vivo, vigligita per nekredebla bonŝanco kiu ŝajnas unuigi Adèle kaj Gabor. Ili turneas muzikejojn kaj kazinojn tra Eŭropo, ĉiam kronitaj per sukceso. Sed la melankolio de Adèle revenas, kaj ŝi forlasas sian partneron por forkuri kun seniluziigita juna greka edziĝinto, sur savboato de la krozoŝipo kien ili venis. La am-afero daŭras nur mallongan tempon, la bonŝanco tuj vaporiĝas, lia floso drivas, antaŭ ol Adèle estas prenita sur armean bazon. Siaflanke, Gabor vundas sian novan partneron dum sia spektaklago. Alteriĝante en Istanbulo, li iom post iom sinkas en malriĉecon kaj vagas la grandurbon serĉante sian iaman celon. Kredante ke li vidis ŝin, li estis trafita per kamiono en la postkuro. Liberigita de la hospitalo, en malbona formo, li decidas fini sian vivon saltante de ponto. En la fatala momento, Adèle reaperas kaj ili promesas ne plu disiĝi.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Vanessa Paradis : Adèle
* Daniel Auteuil : Gabor
* Frédéric Pfluger : la kontorsionisto
* Demetre Georgalas : Takis
* Catherine Lascault : Irène
* Isabelle Petit-Jacques : la edzino
* Mireille Mossé : la 
* Didier Lemoine : la trajnkontrolisto
* Bertie Cortez : Kusak
* Stéphane Metzger : la itala servisto
* Claude Aufaure : la memmortigito
* Farouk Bermouga : la trajnservisto
* Nicolas Donato : M. Loyal
* Enzo Etoyko : la megafonulo
* Giorgios Gatzios : Barker
* Pierre-François Martin-Laval : la fajrobrigadisto

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1999
Kategorio:Ŝosefilmoj
Kategorio:Francaj komedio-dramaj filmoj
Kategorio:Francaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Sinmortigo en fikcio
Kategorio:Francalingvaj filmoj
Alicja Gescinska

**Alicja Anna Gescinska** (pole:***Gęścińska**;* naskiĝis en 1981 en Varsovio) estas poldevena belga verkistino, komentisto kaj filozofo en kies kariero libereco kaj identeco estas centraj temoj.

## Biografio 
En 1988 ŝi translokiĝis kun sia familio al Belgio. Dum kelkaj monatoj ili vivis en centro de rifuĝintoj en Bruselo. Poste ŝi iris al lernejo en Flandrio kie ŝi lernis la nederlandan lingvon. En 2007, ŝi studentiĝis ĉe la Fakultato de Etiko ĉe la Universitato de Gento kun la plej alta grado *summa cum laude.*

En 2013-2014 ŝi laboris ĉe la Sekcio de Politika Scienco ĉe la Universitato Princeton.

En 2016 ŝi revenis de Usono al Belgio, kie ŝi gastigis sian propran filozofian tv-programon "*Wanderlust*" en Canvas (nederlandlingva belga televidkanalo) en kiu ŝi parolis kun elstaraj figuroj de la 21-a jarcento: verkistoj, filozofoj, ĵurnalistoj kaj homoj el la mondo de arto, interalie la pola reĝisoro Krzysztof Zanussi.

## Verkaro 
Gescinska doktoriĝis pri filozofio kun tezo pri la filozofio de Max Scheler kaj Karol Wojtyla. En pola gazetara artikolo ŝi kritikas la emon al sensaciismo prefere ol al modera, fakto-bazita analizo, eĉ en seriozaj novaĵkomunikiloj, kiel okazis ekzemple pri la supozata amrilato de papo. 

Gescinska verkas eseojn, ĉefartikolojn, recenzojn kaj faras intervjuojn por diversaj belgaj kaj nederlandaj publikaĵoj. En 2011 aperis ŝia libro "*De verovering van de vrijheid*" (La konkero de la libereco) por kiu ŝi ricevis la libropremion *deMens.nu* (humanista organizaĵo) ĉar tiu konsideris ĝin la plej bona nefikcia libro de 2011-2012.

La centraj temoj de ŝia verkaro estas la koncepto de libereco kaj la filozofia signifo de la esprimo "persono". En kelkaj el ŝiaj verkaĵoj ŝi emfazas la moralan kaj socian gravecon de la homsciencoj kaj arto. Ŝi estas kunaŭtoro de la libro *Europa eine Seele geben* (*Doni animon al Eŭropo)* kaj kunaŭtoro de monografio pri Leszek Kołakowski.

Ŝia debuta romano titolis *Een soort van liefde* (ia amo).

## Privata vivo 
Ŝia edzo estas belga tradukisto kaj slavisto. 

## Eksteraj ligiloj 
Retejo de Alicja Gescinska

## Referencoj 
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1981
Kategorio:Filozofoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Poloj
Kategorio:Belgaj verkistoj
Kategorio:Polaj verkistoj
Patrice Leconte

**Patrice LECONTE** (12a de novembro 1947, Parizo) estas franca reĝisoro, scenaristo, desegnisto kaj verkisto.

## Kariero
Li famiĝis kiel scenaristo/reĝisoro dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj per pluraj popularaj komedioj luditaj de la trupo *Splendid*: nome *Les Bronzés* (1978) kaj *Les Bronzés font du ski* (1979). Li relaboras kun ili 25 jarojn poste en *Les Bronzés 3* (2006).

Li diversiĝis kaj realigis plurajn filmojn laŭditajn de la kritikistaro: nome la dramkomedio *Tandem* (1987), la dramo *Monsieur Hire* (1989), *Le mari de la coiffeuse* (1990), *La fille sur le pont* (1999), kiuj estis ĉiuj nomumitaj al la premioj César en la kategorio de plej bona reĝisoro. 

Finfine lia komedio *Ridicule*, en 1996, havigis al li la premiojn César de plej bona reĝisoro kaj la BAFTA de de plej bona filmo en fremda lingvo en 1997. En 2000 li faris *La veuve de Saint-Pierre*.

Dum la 2010-aj jaroj, li faris la dramkomedion *Voir la mer* (2011), kiu havigis al li la premion oran *Swann* de plej bona reĝisoro kaj sian unuan animacian filmon, nome *Le magasin des suicides* (2012).

## Romanoj
* Moments d’égarement (noveloj), ill. de Blutch, coll. «C'est pour offrir», Casterman, 2003
* Les Femmes aux cheveux courts, Albin Michel, 2009
* Riva Bella, Albin Michel, 2011
* Reculer pour mieux sauter, kun David d'Equainville, Flammarion, 2012
* Le Garçon qui n'existait pas, Albin Michel, 2013
* Louis et l'Ubiq, Arthaud (ISBN 978-2-08-140446-5 kaj 2-08-140446-X), 2017

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Francaj verkistoj