open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preĝejo Nia kara sinjorino (Steinheid)

**Preĝejo Nia kara sinjorino** (germane: *Liebfrauenkirche*) troviĝas en Steinheid, kvartalo de  Neuhaus am Rennweg, Germanujo.

La unua kirko estis konsekrita en 1507, kiam la enloĝantaro estis orfosistoj. Ĝi troviĝis proksime de la foirejo. Komence responsis pri la spirita vivo la superuloj de Schalkau. En 1532 nur ĝi fariĝis memstara paroĥo: kun Siegmundsburg, Hiftenberg, Limbach, Grundmühlen, Lauscha kaj Glücksthal. La memstareco ekleziadministra de Lauscha estis en la 1732-a jaro. La komunumoj Scheibe kaj Alsbach ĝuis flegadon fare de Steinheid inter 1740 kaj 1839. 

Por helpi la kadukon kirkan, estiĝis ĉe la strato al Steinach inter 1789 kaj 1792 (laŭ planoj de la kortega ĉarpentisto Horn el Salzungen kaj de Veit Koch el Rodach): modelis la Leopoldo-kirko. Sed jam en 1832 oni devis forigi la navon pro damaĝoj. Novstarigo eblis inter 1833 kaj 1835, pli solide, laŭ planoj de la duka konstruinspektoro Johann Georg Buck. Jes ja oni transprenis diversajn erojn de la antaŭula komplekso.

La halokirko (direkto norda-suda) havas longan navon kun angulaj pilastraj frisoj kaj ardeze kovrita groptegmento. La norda turo havas spajron renesancan kaj gastigas la sakristion. Simplas la inerno kun ebena plfaono kaj stuka marĝgeno. Norde estas la altaro kun predikejo, flanke duetaĝaj galerioj sur kolonoj; sude estas unuetaĝa orgena galerio. Loĝioj troviĝas ĉe ambaŭ altarflankoj kiujn okupis gravaj forstistoj kaj porcelanfabrikuloj.

La historia pentrado ĉealtara el la 19-a jarcento estis en 1968 anstataŭigita per sgrafito de Alfred Carl kun scenoj el la vivo de Jesuo Kristo. La orgenon kreis en 1791 Johann Andreas Hofmann el Neustadt. Ĝin anstataŭis en 1864 nova instrumento, de la firmao Christoph Hofmann kaj filoj. Tri fergisaj sonoriloj en 1953 (elfaritaj de firmao Schilling el Apolda), pendas en la 22 metrojn alta kampanilo. 

En niaj tagoj konsistigas la komunumum ĉ. 850 fideluloj el Steinheid mem, kaj ankaŭ el la vilaĝoj Siegmundsburg, Limbach, Neŭmannsgrund, Friedrichshöhe, Scheibe, Alsbach kaj Goldisthal. Ili ĉiuj anis en la distrikto *Kirchenkreis Sonneberg* ene de EKD.  

## Literaturo 
Thomas Schwämmlein: *Kulturdenkmale in Thüringen. Landkreis Sonneberg,* E. Reinhold Verlag, Altenburg 2006, ISBN 3-937940-09-X, p. 542 

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Steinheid
Steinheid
Steinheid 
Kategorio:Aperis en 1835
Ruth Park

**Rosina Ruth PARK** (n. la 24-an de aŭgusto 1917 en Auckland, Nov-Zelando ; m. la 14-an de decembro 2010 en Sidnejo, Aŭstralio) estis novzelanda-aŭstralia verkistino. 

Ŝiaj plej konataj verkoj estas la romanoj *The Harp in the South* (1948) kaj *Playing Beatie Bow* (1980), kaj la porinfana radioserio *The Muddle-Headed Wombat* (1951–1970), kiu ankaŭ naskis samnoman libroserion (1962–1982). 

## Verkaro 
### Romanoj 
* *:en:The Harp in the South* (1948)
* '':en:Poor Man's Orange* (1949); ankaŭ eldonita kiel *12 1/2 Plymouth Street*, (1951)
* *:en:The Witch's Thorn* (1951)
* *A Power of Roses* (1953)
* *Serpent's Delight* (1953); ankaŭ eldonita kiel *The Good Looking Women*, (1961)
* *Pink Flannel* (1955); ankaŭ eldonita kiel "Dear Hearts and Gentle People", (1981)
* *One-a-Pecker, Two-a-Pecker* (1957); ankaŭ eldonita kiel *The Frost and the Fire*, (1958)
* *:en:Swords and Crowns and Rings* (1977)
* *Missus* (1985)

### Porinfanaj libroj 
* *The Hole in the Hill* (1961); ankaŭ eldonita kiel *Secret of the Maori Cave*, (1961)
* *The Ship's Cat* (1961)
* *Libroserio :en:The Muddle-Headed Wombat* (1962–82)
* *Airlift for Grandee* (1962)
* *The Road to Christmas* (1962)
* *The Road Under the Sea* (1962)
* *The Shaky Island* (1962)
* *Uncle Matt's Mountain* (1962)
* *The Ring for the Sorcerer* (1967)
* *The Sixpenny Island* (1968)
* *Nuki and the Sea Serpent: a Maori Legend* (1969)
* *The Runaway Bus* (1969)
* *Callie's Castle* (1974)
* *The Gigantic Balloon* (1975)
* *Merchant Campbell* (1976)
* *Roger Bandy* (1977)
* *Come Danger, Come Darkness* (1978)
* *:en:Playing Beatie Bow* (1980)
* *When the Wind Changed* (1980)
* *The Big Brass Key* (1983)
* *My Sister Sif* (1986)
* *Callie's Family* (1988)
* *Things in Corners* (1989) – mallongaj rakontoj
* *James* (1991)

### Radioverkoj 
* *:en:The Bagman Stories* (1943-1948)
* *Stumpy* (1947)
* *:en:Far from the Land*
* *Early in the Morning*
* *:en:I'll Meet You in Botany Bay*
* *:en:Gulliver's Cousin*
* *:en:One Man's Kingdom'' (1957) - kun D'arcy Niland
* *:en:A Little South of Heaven* (1959) - kun D'arcy Niland

### TV-verkoj 
* *No Decision* (1962) - kun D'arcy Niland

### Ne-fikcio 
* *Der Goldene Bumerang* (1955), or *The Golden Boomerang*
* *The Drums Go Bang* (1956), kunlabora aŭtobiografio kun D'Arcy Niland
* *The Companion Guide to Sydney* (1973)
* *Norfolk Island and Lord Howe Island* (1982)
* *The Sydney We Love* (1983)
* *The Tasmania We Love* (1987)
* *A Fence Around the Cuckoo* (1992), aŭtobiografio 
* *Fishing in the Styx* (1993), autobiography
* *Home Before Dark: The Story of Les Darcy, a Great Australian Hero* (1995), kun Rafe Champion

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.ruth-park.com.au
* *Ruth Park* (1999–2000) de Kilmeny NILAND Nacia Portreta Galerio (Aŭstralio) (Alirita la 11-an de junio 2014)
* Ruth Park ĉe Biblioteka Aŭstralio Aŭtoritatoj, kun kataloga serĉo (ensaluto postulata)

Kategorio:Novzelandaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Puerto Villarroel Municipo

**Puerto Villarroel Municipo** estas urbo kaj municipo de la Bolivia subŝtato Koĉabambo, kiu enkalkulis 46 643 loĝantojn en 2012.

La urbo estas borde de la rivero Ichilo kaj la loĝantaro estas ĉefe de *mojeños* (pli ol 80 %), sed estas ankaŭ multaj Keĉuoj kaj *Yuquis*, etna grupo endanĝerigita.

La urbo enhavas la plej grandan komercan river-havenon de la tropika zono de Koĉabambo, kiu konektas ĝin kun la oriento de Bolivio. Ĝi estas je 254 km de la urbo Koĉabambo kaj je 201 km de la urbo Santa Cruz de la Sierra. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Koĉabambo

## Eksteraj ligiloj 
* 
Oficiala paĝo

Kategorio:Municipoj de Koĉabambo
Dorothy Hewett

**Dorothy Coade HEWETT** AM (n. la 21-an de majo 1923 en Perto; m. la 25-an de aŭgusto 2002) estis aŭstralia poeto, dramisto kaj verkisto. 

Hewett publikigis plurajn volumojn de poezio kaj teatraĵoj. Ŝia unua romano, *Bobbin Up*, publikigita en 1959, estas influita de ŝiaj spertoj kiel fabriklaboristo kaj ŝia membreco en la Komunista Partio.

Ŝi verkis en malsamaj literaturaj stiloj: modernismo, socialisma realismo, ekspresionismo kaj *avant garde*. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunismaj poetoj
Kategorio:Ateismaj feministoj
Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kenneth Slessor

**Kenneth SLESSOR** (n. la 27-an de marto 1901 en Orange, Novsudkimrio; m. la 30-an de junio 1971 en Sidnejo) estis unu el la plej famaj poetoj de Aŭstralio. Li ankaŭ laboris kiel gazetĵurnalisto (precipe por la *Sydney Sun*) kaj kiel milita korespondanto dum la Dua Mondmilito. 

Slessor alportis modernismajn influojn al aŭstralia poezio. Li verkis la plej multajn el siaj poeziaj verkoj antaŭ la milito. *"Kvin Sonoriloj"* estas la plej konata poemo rilatanta al la haveno de Sidnejo. La poemo *"Entombigo ĉe la Strando"* estas omaĝo al la aŭstraliaj soldatoj kiuj batalis en la Dua Mondmilito. La fina verso legas:

: *Mortintaj maristoj, for serĉante la saman alteriĝon,*
: *Ĉu kiel malamikoj ili batalis,*
: *Aŭ batalis kontraŭ ni, aŭ nek; la sablo ilin kunigas,*
: *Rekrutiĝis ĉe la alia fronto.*

Slessor amikiĝis kun Hugh McCrae kaj Jack Lindsay.

## Verkaro 
* *Country Towns* (1920)
* *Earth Visitors* (1926)
* *A Bushranger* (1930)
* *Cuckooz Contrey* (1932)
* *Five Bells* (1939)
* *Beach Burial* (1944)
* *One Hundred Poems* (1944)
* *Poems* (1957)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kenneth Slessor ĉe AustLit
* Kelkaj de lapoemoj de Slessor ĉe PoemHunter.com
* Paperoj de Kenneth Adolf Slessor (1901–1971), Nacia Biblioteko de Aŭstralio

Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraliaj ĵurnalistoj
Christina Stead

**Christina Ellen STEADS** (n. la 17-an de julio 1902 en Rockdale, Novsudkimrio ; m. la 31-an de marto 1983 en Sidnejo) estis aŭstralia verkisto, konata pro sia satira spriteco kaj psikologia komprenemo en ŝiaj roluloj. 

Stead estis edukita instruistino kaj loĝis en Usono kaj Eŭropo de 1928 ĝis 1974. Ŝi havis rilaton kun la usona aŭtoro William James Blake kaj edziniĝis al li de 1952 (ĝis lia morto en 1968). 

La temo de ŝiaj romanoj kaj noveloj estas la homa serĉado de persona libereco kaj amo. Ŝia studo pri infanaĝo el 1940, *The Man Who Loved Children (La viro kiu amis infanojn)*, bazita sur aŭtobiografia materialo, fariĝis aparte konata. La revuo *Time* inkluzivis la romanon en sia listo de la Time 100 plej bonaj *anglalingvaj romanoj de 1923 ĝis 2005.*  En 1982, ŝi estis elektita honora membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Literaturo . 

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Seven Poor Men of Sydney* (1934)
* *The Beauties and Furies* (1936)
* *House of All Nations* (1938)
* *The Man Who Loved Children* (1940)
* *For Love Alone* (1945)
* *Letty Fox: Her Luck* (1946)
* *A Little Tea, a Little Chat* (1948)
* *The People with the Dogs* (1952)
* *Dark Places of the Heart* (1966) (akk ''Cotters' England*)
* *The Little Hotel* (1973)
* *Miss Herbert (The Suburban Wife)* (1976)
* *I'm Dying Laughing: The Humourist* (1986)

### Mallongaj rakontoj 
* *The Salzburg Tales* (1934)
* *The Puzzleheaded Girl: Four Novellas* (1965) (inkluzivante *The Puzzleheaded Girl*, *The Dianas*, *The Rightangled Creek* and *Girl from the Beach*)
* *A Christina Stead Reader* (1978) redaktita de Jean B. Read
* *Ocean of Story: The Uncollected Stories of Christina Stead'', redaktita de R. G. Geering (1985)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Prinotita bibliografio kaj biografia skizo de Perry Middlemiss

Kategorio:Aŭstraliaj komunistoj
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Douglas Stewart (poeto)

**Douglas STEWART** AO OBE (n. la 6-an de majo 1913– m. la 14-an de februaro 1985) estis grava 20ajarcenta aŭstralia poeto, tiel kiel mallongrakonta verkisto, eseisto kaj literatura redaktoro.  Li eldonis 13 kolektojn de poezio, 5 versaj teatraĵoj, inkluzive la bonkonata *Fire on the Snow* (*Fajron sur la Neĝo*), multaj mallongaj rakontoj kaj kritikaj eseoj kaj biografioj de Norman Lindsay kaj Kenneth Slessor. Li ankaŭ redaktis plurajn poeziajn antologiojn.

Lia plej granda kontribuo al aŭstralia literaturo venis de lia 20 jaroj kiel literatura redaktoro de *The Bulletin*, lia 10 jaroj kiel eldona redaktoro kun Angus & Robertson kaj lia vivdaŭra subteno de aŭstraliaj verkistoj. 

## Verkaro 
### Poezio 
* *The green lions*. 1936.
* *The White Cry* (1939)
* *Elegy for an Airman* (1940)
* *Sonnets to the Unknown Soldier* (1941)
* *The Dosser in Springtime* (1946)
* *Glencoe* (1947)
* *Sun orchids* (1952)
* *The Birdsville Track* (1955)
* *Rutherford* (1962)
* *Australian Poets: Douglas Stewart* (1963, kun novaj versioj en 1966 and 1973)
* *Collected Poems 1936–1967* (1967)

; Antologioj (redaktitaj)

* *Australian Bush Ballads* (1955, kun Nancy Keesing)
* *Old Bush Songs and Rhymes of Colonial Times* (1957, kun Nancy Keesing)
* *Modern Australian Verse* (1964)
* *The Pacific Book of Bush Ballads* (1967, kun Nancy Keesing)

### Versaj teatraĵoj 
* *The Fire on the Snow* (first produced 1941, published 1944)
* *Ned Kelly* (first performed 1942) - filmed as *Ned Kelly*
* *The Golden Lover* (first performed 1943, and published kun *The Fire on the Snow* 1944)
* *Shipwreck* (1947)
* *The Earthquake Shakes the Land*
* ''Fisher's Ghost*

### Aliaj verkaĵoj 
* *A Girl kun Red Hair* (1944, short story collection)
* *The Flesh and the Spirit* (1948, criticism)
* *The Seven Rivers* (1966, essay collection)
* *The Broad Stream* (1975, criticism)
* *Norman Lindsay: A Personal Memoir* (1975)
* *A Man of Sydney* (pri Kenneth Slessor) (1977)
* *Writers of "The Bulletin"* (1977)
* *Springtime in Taranaki: An Autobiography of Youth* (1983)
* *Douglas Stewart's Garden of Friends'' (1987, published posthumously)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Aŭstraliaj poetoj
Kantono Dukes

La **kantono Dukes** - angle *Dukes County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Masaĉuseco. La administra centro estas la urbo '**. La kantono estis fondita je la  per ago de la usona kongreso. Ĝi havas sian nomon de **'.

Laŭ la censo de aprilo [[]], kiu aktualiĝos nur post dek jaroj, en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## La kantonoj de Masaĉuseco sur mapo 
Kategorio:Kantonoj de Masaĉuseco
Kylie Tennant

**Kathleen "Kylie" TENNANT** AO (n. la 12-an de marto 1912 en Manly, Novsudkimrio ; m. la 28-an de februaro 1988 en Sidnejo) estis aŭstralia verkistino.

Ŝi verkis porinfanan literaturon, bildigojn de kampara vivo kaj alian literaturon.

Ŝi fariĝis tre estimata verkistino kaj ricevis multajn premiojn. Ŝi estas konata pro multe da esplorado antaŭ ol verki kaj ŝi ankaŭ vivis dum kelka tempo kun aŭstraliaj aboriĝenaj triboj. 

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Tiburon* (1935)
* *Foveaux* (1939)
* *The Battlers* (1941)
* *Time Enough Later* (1942)
* *Ride on Stranger* (1943)
* *Lost Haven* (1946)
* *The Joyful Condemned* (1953)
* *The Honey Flow* (1956)
* *Tell Morning This* (1967)
* *The Man on the Headland* (1971)
* *Tantavallon* (1983)

### Rakontoj 
* *Ma Jones and Little White Cannibals* (1967)

### Infanlibroj 
* *Long John Silver* (1954)
* *All the Proud Tribesmen* (1959)
* *Come and See: social studies for Third Grade* (1960)
* *We Find the Way: social studies for Fourth Grade* (1960)
* *Trail Blazers of the Air* (1965)

### Teatro 
* *Modern Plays for Schools 3* (1950)
* *Tether a Dragon* (1952)
* *Modern Plays for Schools 15* (1955)
* ''The Bushrangers' Christmas Eve and other plays* (1959)
* *Nex' Town* (1957)

### Literaturkritikismo 
* *The Development of the Australian Novel* (1958)
* *The Australian Essay*, con L.C. Rodd (1968)

### Variaĵoj 
* *Australia: Her Story* (1953)
* *Speak You So Gently: Lives among the Australian Aborigines* (1959)
* *Evatt: Politics and justice* (1970)
* *The Missing Heir'' (1986)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
## Eksteraj ligiloj 
* Voĉa historia intervjuo de Kylie Tennant, havebla enreta ĉe la Nacia Biblioteko de Aŭstralio
* Tennant Bibliografio – kompilita de Ross Burnet 

Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Listo de la municipoj de Koĉabambo

Jen listo de la **47** municipoj en la subŝtato Koĉabambo de :
eta|dekstra|350px|Flago de *Koĉabambo*

## A 
* Aiquile
* Alalay
* Anzaldo
* Arani
* Arbieto
* Arque

## B 
* Bolívar

## C 
* Capinota
* Chimoré
* Cliza
* Cocapata
* Cochabamba
* Colcapirhua
* Colomi
* Cuchumuela

## E 
* Entre Ríos

## I 
* Independencia

## M 
* Mizque
* Morochata

## O 
* Omereque

## P 
* Pasorapa
* Pocona
* Pojo
* Puerto Villarroel

## Q 
* Quillacollo

## S 
* Sacaba
* Sacabamba
* San Benito
* Santiváñez
* Shinahota
* Sicaya
* Sipe Sipe

## T 
* Tacachi
* Tacopaya
* Tapacarí
* Tarata
* Tiquipaya
* Tiraque
* Toco
* Tolata
* Totora

## V 
* Vacas
* Vila Vila
* Villa Rivero
* Villa Tunari
* Vinto

## Eksteraj ligiloj 
*  Koĉabambo Municipa Asocio

Koĉabambo
EOS

**EOS** aŭ **Eos** aŭ **Eoso** povas esti:

* Eoso -- estaĵo en helena mitologio
* 221 Eoso -- asteroido
* Canon EOS (Electro-Optical System) -- serio de fotiloj de firmao Canon ekde jaro 1987
* Eos -- genro de birdoj
* EosFP -- proteino
Barry Humphries

John **Barry HUMPHRIES**, AO, CBE (n. la 17-an de februaro 1934 - m. la 22-an de aprilo 2023) estis aŭstralia komikisto, aktoro, satiristo kaj aŭtoro. Li atingis grandan popularecon, precipe en anglalingvaj landoj, pro sia portretado de diversaj fikciaj roluloj; li estis plej konata pro sia transvestita rolo kiel Dame Edna Everage, antaŭurba dommastrino de Melburno, kaj Siro Les Patterson, forte drinkanta  aŭstralia kultura ataŝeo. Li ankaŭ establis sin kiel sukcesa aktoro, produktanto kaj verkisto sur la muzikala scenejo en la Okcidenta Fino de Londono. 

Li ankaŭ aktoris en filmoj kaj prezentis popularajn televidprogramojn. Aŭtoro de libroj, inkluzive de du aŭtobiografioj, du romanoj kaj pluraj teatraĵoj. 

Pro sia prezento de absurdisma kaj dadaisma humuro, biografiistino Anne Pender priskribis Humphries en 2010 ne nur kiel "la plej signifan teatran figuron de nia tempo [... se ne] la plej signifan komikiston aperintan ekde Charles Chaplin." 

Inter la aliaj satiraj roluloj de Humphries estas la malavara avo, "malmoderna sinjoro" *Sandy Stone; la* ikonoklasta filmisto de la 1960-aj jaroj *Martin Agrippa*; la akademia socialisto *Neil Singleton*; la netaŭga sindikatisto *Lance Boyle*; la altprema artkomercisto ''Morrie O'Connor*; kaj la malsukcesa magnato *Owen Steele*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* *Playbill'' biografio
* La viro malantaŭ Dame Edna Everage (BBC novaĵo)
* Universitato de Melbourne Doktoriĝa anonco
* Barry Humphries  enarkivigita   ĉe la Nacia Biblioteko de Aŭstralio
* Barry Humphries Kolekto tenita en la aŭstraliaj Elfarantaj Artoj Kolekto, Arta Centro Melbourne
* Barry Humphries ĉe la Nacia Filmo kaj Solida Arkivo
* Barry Humphries & liaj preferataj pentraĵoj

Kategorio:Aŭstraliaj aŭtobiografoj
Kategorio:Aŭstraliaj aktoroj
La buena letra

***La buena letra*** (La bona litero) estas hispana filmo de historia dramo de 2025, verkita kaj reĝisorita de Celia Rico Clavellino, bazita sur la samnoma romano de Rafael Chirbes. Ĉefrolulis Loreto Mauleón, Enric Auquer Sardà, Roger Casamajor kaj Ana Rujas. Ĝi estis premierita en la Festivalo de Malago la 14an de marto 2025, kaj poste premieris en hispanaj kinejoj la 30an de aprilo 2025, distribuita de Caramel Films. 

## Intrigo
Post la Hispana Enlanda Milito, Ana (Loreto Mauleón), ŝia edzo Tomás (Roger Casamajor) kaj la familio klopodas vivteni sin kaj superi la profundajn vundojn fare de la milito. La klopodoj de Ana por helpi sian bofraton, Antonio (Enric Auquer Sardà), estas kortuŝita kiam Isabel (Ana Rujas), la edzino de Antonio kun kiu ŝi ĵus geedziĝis, alvenas al la familio. Tomás protektas sian fraton, sed estas maldungita, dum Antonio kaj ŝia edzino progresas. Tomás droniĝas en deprimo, por malespero de Ana. Finfine li suferas akcidenton kaj mortas. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Loreto Mauleón kiel Ana
* Enric Auquer Sardà kiel Antonio
* Roger Casamajor kiel Tomás
* Ana Rujas kiel Isabel
* Teresa Lozano kiel María
* Sofía Puerta Badenas kiel Anita
* Gloria March kiel Concha

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Hispanaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2025
Kategorio:Historiaj filmoj
Violkola lorio

**Violkola lorio** (*Eos squamata*, laŭ kio ankaŭ *Skvameca lorio*) estas genro de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. Ĝi estas endemio de Indonezio, kie ĝi troviĝas en nordaj Molukoj kaj en insuloj de Okcidenta Papuo. Iliaj naturaj habitatoj estas tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj manglejoj.

## Taksonomio
La Violkola lorio estis priskribita de la franca polimato Georges-Louis Leclerc, Grafo de Buffon en 1780 en sia verko *Histoire Naturelle des Oiseaux* el specimeno akirita el la insulo Gebe de Molukoj de orienta Indonezio. Tiu birdo estis ankaŭ bilfigita en mankolora plato gravurita de François-Nicolas Martinet en la verko ''Planches Enluminées D'Histoire Naturelle* kiu estis produktita sub la superrigardo de Edme-Louis Daubenton por akompani la tekston de Buffon.  Nek la platinformo nek la priskribo de Buffon inkludis sciencan nomon, sed en 1783 la nederlanda natursciencisto Pieter Boddaert stampis la duvortan nomon *Psittacus squamatus* en lia katalogo *Planches Enluminées*. La violkola lorio estas nun metita en la genron *Eos*, kiun enkondukis la germana natursciencisto Johann Georg Wagler en 1832. La genronomo devenas el la greka *eōs* kun la signifo "tagiĝo". La specia epiteto *squamata* devenas el la latina *squamatus* kun la signifo "skvameca".

Oni agnoskis jenajn tri subspeciojn:

## Bildaro

File:Eos squamata -captive-8a-2c.jpg|Fronte
File:Violet-necked Lory (Eos squamata) -two in tree.jpg
File:Eos squamata -Aquarium of the Pacific, Long Beach, California, USA-8a.jpg
File:Eos squamata -Kuala Lumpur Bird Park, Malaysia-8a-3c.jpg

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
* Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en *Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos* (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 
* Arndt, Thomas (2007) *Lexicon of Parrots*. Alirita en 31/07/07.

## Bibliografio
*
* 
*
* Low, Rosemary. (1978). *Lories and Lorikeets. The Brush-Tongued Parrots''. Inkata Press: Melbourne. .

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Blustria lorio

**Blustria lorio** (*Eos reticulata*, laŭ kio ankaŭ *Reteca lorio*) estas genro de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. Ĝi estas endemio de Indonezio, kie ĝi troviĝas en insuloj Tanimbaroj kaj Babar en sudaj Molukoj.

## Aspekto 
La blustria lorio longas ĉirkaŭ 31 centimetrojn, inkluzive de la vosto. Ili pezas inter 145 kaj 155 gramojn.

Plenkreskuloj de ambaŭ seksoj aspektas same - tio nomiĝas sekse monomorfismo.

Sociemaj kaj gregemaj, ĉi tiuj birdoj vojaĝas en bruaj aroj de ĝis dek individuoj kiam eblas.

Kaj primaraj, praarbaroj kaj anstataŭigaj, aŭ sekundaraj, arbaroj estas preferataj vivejoj. Ĉi tiuj papagoj vivas en manglejoj same kiel ĉe hom-administrataj terenoj kiel kokos-plantejoj.

## Bildaro

File:Blue-streaked-lory-Eos-reticulata.jpg|Ĉe Juronga Birdoparko
File:Eos reticulata-20040821B.jpg
File:Blue-streaked Lory (Eos reticulata).jpg|Juronga Birdoparko, Singapuro
File:Eos reticulata -Lion Country Safari-8.jpg|ĉe Safari World Animals, Florido, Usono
File:Streaked-lory---Eos-reticulata.jpg|Kapodetalo

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
* Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en *Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos* (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 
* Arndt, Thomas (2007) *Lexicon of Parrots*. Alirita en 31/07/07.
* Juniper & Parr (1998) *Parrots: A Guide to Parrots of the World*; .
* 

## Bibliografio
*
* 
*
* Low, Rosemary. (1978). *Lories and Lorikeets. The Brush-Tongued Parrots*. Inkata Press: Melbourne. .

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Lajos Ocskó

**Lajos Ocskó** [lajoŝ oĉkO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ocskó Lajos** estis hungara piarista monaĥo, gimnazia kaj seminaria instruisto.

 naskiĝis  en Kiskundorozsma, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 aliĝis al la piaristoj en 1904, post 6 jaroj li monaĥiĝis, en 1912 li pastriĝis, krome li doktoriĝis el teologio en Budapeŝto. Post la pastriĝo li instruis en gimnazio en Kolozsvár, inter 1923-1926 en piarista seminario, pli poste li estis seminariestro. Inter 1937-1944 li estis seminariestro de alia seminario, poste li estis en Debrecen. Pro malsaniĝo li estis en kuracloko en Budakeszi, jam malsana li hejmenvenis kaj mortis en Szeged.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Jézus Krisztus életeszménye* (1925)
* *A mélységek lelkülete* (1934)

## Fontoj 
* biografieto hungare
* biografieto hungare
* biografieto hungare (legebla en la 92-a paĝo)
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pomellato

**Pomellato** estas itala juvelfirmao. La markon fondis Pino Rabolini en Milano en 1967.

En 2013, la marko fariĝis parto de la luksa grupo Kering.

Sabenha Belli estas la ĉefoficisto de Pomellato ekde 2015, kaj Vincenzo Castaldo estas ĝia kreiva direktoro ekde 2004.

## Historio 
Pomellato komencis operaciojn en 1967, enkondukante la koncepton de pret-por-porti juvelojn — la ideon, ke juveloj ne estas nur statusa simbolo, sed akcesoraĵo, kiun oni povas porti iam ajn kaj kun iu ajn vestaro. En la 1990-aj jaroj, Pomellato aparte fokusiĝis al la uzo de koloraj gemoj. La kompanio ankaŭ lasis sian spuron en la produktado de juvelĉenoj.

En 2007, por festi sian 40-an datrevenon, Pomellato debutis en la mondo de alta juvelarto per la lanĉo de la kolekto Pom Pom: 40 pecoj estis venditaj laŭ interkonsento en Novjorko, Parizo, Milano kaj Montekarlo. Vincenzo Castaldo estis nomumita kreiva direktoro en 2004.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Luksaj varomarkoj
Atombomba triopo

eta|Agni-V interkontinenta balistika misilo
eta|240x240ra|La Columbia-klaso estas planita kiel nova SSBN de Usono, anstataŭiganta Ohion-klaso
[eta|240x240ra|La . Ĉi tiu aviadilo servos kiel la nova longdistanca bombilo por Usono, anstataŭiganta la [Boeing B-52 Stratofortress|B-52H kaj B-2 bombiloj.]]**Nuklea triopo** estas ĝenerale akceptita internacia termino indikanta funkcian dividon kaj strategiajn armetrupojn de ŝtato ekipita per nukleaj armiloj, kiuj inkluzivas tri komponaĵojn:

* strategiaj bombilmisiloj (aŭ bombaviadilo) (Q507720)
* terbazitaj (silobazitaj) interkontinentaj balistikaj misiloj ;
* SLBM-tipaj raketoj portataj de  balistmisilaj submarŝipoj (Q683570).

La celo de havi *tribranĉan* nuklean kapablon estas signife redukti la eblecon, ke malamiko povus celi detrui *ĉiujn* nukleajn fortojn de lando dum neatendita kaj mortiga unua atako, kiu siavice certigas la *kredindan* minacon de kontraŭatako kaj tiel pliigas la atoman malkuraĝigon de lando.

**Dua atako** estas la reago al unua atako. Ekde la Malvarma Milito, ĉi tiu termino en nuklea strategio aludis al " venĝa atako " efektivigita kiel tuja milita respondo al nuklea atako.

Nuntempe, nur kvar landoj havas la nuklean triadon: Usono, Rusio, Ĉinio, kaj, lastatempe, Barato. Israelo ankaŭ estas suspektata pri ĝia posedo.  Francio antaŭe ankaŭ havis ĝin, sed rezignis pri terlanĉitaj misiloj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de ŝtatoj kun nukleaj armiloj
* Reciproka garantiita neniigo
Kategorio:Nuklea armilo
Malgranda Rusio

**Malgranda Rusio** estas historia nomo por plejparto de la teritorio de la nuna Ukrainio.

La termino distingas la ukrainan regionon de "Granda Rusio". Sub la Rusia Imperio, Malgranda Rusio — kune kun Granda Rusio kaj Blanka Rusio (Belorusio) — estis konsiderata integrita parto de la *"tutrusia nacio"*, aŭ *"Triunua rusa nacio"*. Laŭ ĉi tiu vidpunkto, Malgranda Rusio estis loĝata de malgrandrusoj (ukrainoj), kiuj parolis la "malgrandrusian dialekton" (la ukrainan lingvon).

La vorto *Ukrainio* kiel nacia nomo estis akceptita fine de la 19-a jarcento, kiam la termino *Malgranda Rusio* maluziĝis. Nuntempe, multaj ukrainoj konsideras la modernan uzon de ĉi tiu esprimo ofenda, ĉar ĝi implicas la neon de ukraina nacia identeco aparta de Rusio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rutenio
* Novorusio (historie)

Kategorio:Historio de Ukrainio
Kategorio:Administraj unuoj de la Rusia Imperio
Asociiga Interkonsento

eta|Mapo de la Asociigaj Interkonsentoj. Helblue: Eŭropa Unio; verde: kurantaj interkonsentoj; oranĝe: negociataj interkonsentoj
**Asociiga Interkonsento** estas interkonsento inter la Eŭropa Unio kaj tria lando, kiu establas kadron por kunlaboro inter ili. La areoj kovritaj de ĉi tiuj interkonsentoj inkluzivas la disvolviĝon de politikaj, komercaj, sociaj, kulturaj kaj sekurecaj ligoj. La jura bazo por konkludi Asociigan Interkonsenton estas Artikolo 217 de la Traktato pri Funkciado de Eŭropa Unio.

La Asociiga interkonsento inter Ukrainio kaj Eŭropa Unio estas Asociiga Interkonsento inter la Eŭropa Unio (EU), la Eŭropa Komunumo pri Atomenergio (Euratom), Ukrainio kaj la tiamaj 28 membroŝtatoj de EU (kiuj estas apartaj partioj krom EU kaj Euratom).

Kategorio:Ekstera politiko de Eŭropa Unio
Nigraflugila lorio

**Nigraflugila lorio** (*Eos cyanogenia*, ankaŭ *Biaka ruĝa lorio*) estas genro de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. 

Ĝi estas mezgranda, ĉirkaŭ 30 cm longa, long-vosta lorio. Ĝi havas brilruĝan plumaron, nigrajn ŝultrojn, ruĝajn irisojn, oranĝecruĝan bekon kaj violan orelareon malantaŭ la okuloj. La subflugiloj estas ruĝaj, kaj iĝas flavecajn kun ngraj pintoj. Ambaŭ seksoj estas similaj.

Ĝi estas endemio de Indonezio, kie ĝi troviĝas en arbaraj kaj marbordaj vivmedioj de insuloj Biak, Numfoor, kaj Mios Num ĉe Golfo Sarera, Papuo. Ili ĉeestas kaj ripozas en kokosarboj.

Pro daŭranta habitatperdo, malgranda populacio kaj ĉasado en iuj areoj, la nigraflugila lorio estas taksita kiel preskaŭ minacata en la IUCN Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Ĝi estas listigita en Apendico II de CITES.

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
* Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en *Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos* (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 
* Arndt, Thomas (2007) *Lexicon of Parrots*. Alirita en 31/07/07.
* Juniper & Parr (1998) *Parrots: A Guide to Parrots of the World*; .
*

## Bibliografio
*
* 
*
* Low, Rosemary. (1978). *Lories and Lorikeets. The Brush-Tongued Parrots*. Inkata Press: Melbourne. .

## Eksteraj ligiloj
*CITES project proposal (Project S-99/01-P)

Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Neniuj dioj, neniuj mastroj

[eta|[Grafitio kun la slogano "neniuj dioj, neniuj mastroj" kaj la anarkiisma "A"-simbolo sur betonmuro en la centra busstacidomo de Munkeno, Germanio, en 2022]]
**Neniuj dioj, neniuj mastroj** (aŭ **Nek Dio nek Mastro**) estas anarkiisma kaj laborista slogano. Ĝi estas vaste uzata de anarkiistoj en Anglio ekde la fino de la 19-a jarcento. 

Ĝia unua uzo spureblas al la franca revuo *Ni Dieu ni maître* (laŭvorte "Nek Dio nek Mastro"), publikigita en 1880 de Auguste Blanqui. Tiu franclingva frazo aperas dufoje en la verko *Preter bono kaj malbono* de Friedrich Nietzsche el 1886. En la romano *"La Sekreta Agento"* de Joseph Conrad, unue publikigita en 1907, la rolulo Profesoro diras: "Mia moto estas: nek Dio nek mastro". 

En 1914, Margaret Sanger lanĉis *The Woman Rebel* (La Virina Ribelanto), okpaĝan ĉiumonatan bultenon kiu antaŭenigis kontraŭkoncipon, titolitan *No Gods, No Masters (Neniuj Dioj, Neniuj Mastroj)*. Sanger insistis, ke ĉiu virino estu la mastro de sia propra korpo. 

Nuntempe, ĉi tiu slogano trovas aplikon en anarkiisma politiko. Ekzemple, antologio de anarkiismaj verkistoj estis kolektita sub la titolo "Neniuj Dioj, Neniuj Mastroj: Antologio de Anarkiismo". 

La slogano ankaŭ trovis aplikon en muzikaj kulturoj, plejparte asociitaj kun la Punka subkulturo. Ĝi unue estis uzata en franca chanson fare de la anarkiisma poeto kaj kantisto Léo Ferré, kiu verkis la kanton "Ni Dieu ni maître" en 1965.  

Kategorio:Anarkiisma kulturo
Bluorela lorio

**Bluorela lorio** (*Eos semilarvata*, ankaŭ *Serama lorio*) estas genro de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. Ĝi estas endemio de Indonezio, kie ĝi troviĝas en insulo Seram en Molukoj, Indonezio.

La bluorela lorio estas la plej malgranda *Eos*, 24 cm longa. Ĝi havas ruĝan korpon kun bluaj vangoj, mentono kaj orelkovriloj (ankaŭ la Nigraflugila lorio havas tion, sed ĝi havas ankaŭ nigrajn ŝultrojn, kiuj mankas ĉe la bluorela lorio), purpurbluajn abdomenon kaj subvostajn kovrilojn, kaj nigrajn striecajn flugilojn. Plenkreskulo havas oranĝan bekon kun rozkoloro ĉe junuloj.

La bluorela lorio foje troviĝas en altitudoj de nur 800 m, sed ĉefe de 1600–2400 m. Ĝi manĝas en florantaj arboj, inkluzive de erikoj super la arbarlimo. La grupoj estas malgrandaj.

Ofta specio en sia limigita teritorio, la bluorela lorio estas taksita kiel Preskaŭ Minacata en la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Ĝia populacio malpliiĝas, kaj tio okazas ekde almenaŭ 2019.

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
* Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en *Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos* (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 
* Arndt, Thomas (2007) *Lexicon of Parrots*. Alirita en 31/07/07.
* Juniper & Parr (1998) *Parrots: A Guide to Parrots of the World*; .
*

## Bibliografio
*
* 
*
* Low, Rosemary. (1978). *Lories and Lorikeets. The Brush-Tongued Parrots*. Inkata Press: Melbourne. .

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Károly Német

**Károly Német** [kAroj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Német Károly** estis hungara piarista monaĥo, instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Fischer* [fiŝer].

 naskiĝis  en Vásárút (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Trhová Hradská en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 frekventis gimnaziojn en Szentgyörgy kaj Nitro, dum en 1892 li aliĝis al la piaristoj en Vác. Post la novicado li maturiĝis en Kecskemét en 1894, poste li studis en Scienca Universitato Ferenc József, en 1898 li monaĥiĝis, pastriĝis kaj diplomiĝis. Li instruis laŭvice en gimnazioj de Temeŝvaro, Kecskemét kaj Budapeŝto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Régi házi orvosságok* (1902)
* *Száz év előtt lefolyt aranylakodalom* (1902)
* *Menechmus.* (tralaborita lerneja komedio, 1904)
* *Az Úrban elhunyt rendtagok kegyes emlékezete.* (1912)

## Fontoj 
* biografio hungare
* katolika leksikono (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Zsigmond Orosz

**Zsigmond Orosz** [ĵigmond oros], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Orosz Zsigmond** estis hungara piarista monaĥo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *csicseri* [ĉiĉeri].

 naskiĝis  en Girált (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nuntempa Giraltovce en Slovakio), li mortis  en Vác.

## Biografio 
 aliĝis al la piaristoj en 1733, ĝuste post jardeko li pastriĝis, supozeble tiutempe li monaĥiĝis. Li instruis po unu jarojn inter 1735-1737 en Nitro, Debrecen kaj Nagykároly, inter 1741-1743 li studis teologion en Breznóbánya kaj Nitro. Li instruis inter 1744-1747 en Pest (urbo), foje en Nitro, en 1748 en Vác. Inter 1750-1762 li instruis en Debrecen, eĉ li estis gimnaziestro, inter 1767-1782 li gvidis ĉiujn piaristojn en la lando.

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Alec Derwent Hope

**Alec Derwent HOPE** (n. la 21-an de julio 1907 en Cooma, Novsudkimrio - m. la 13-an de julio 2000 en Kanbero) estis aŭstralia poeto kaj eseisto konata pro sia satira perspektivo. Li ankaŭ estis literatura kritikisto, instruisto kaj akademiulo. Li ankaŭ subskribis siajn verkojn kiel A.D. Hope. 

Kvankam li unue publikigis sian poezion en juna aĝo — *La Vagantaj Insuloj* ( 1955 ) estis lia unua kolekto — la plej multaj el la manuskriptoj de liaj fruaj verkoj estis detruitaj en incendio. Liaj rolmodeloj estis W.H. Auden kaj Algernon Swinburne.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kvin Poemoj
* Poemoj de . D. Hope
* Kelkaj de Alec Derwent Hope Poemoj
* Aliro al ĉiuj lapoemoj de Hope

Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Henry Handel Richardson

**Henry Handel RICHARDSON**, naskita kiel *Ethel Florence Lindesay Richardson*, edziniĝinta *al Robertson* (n. la 3-an de januaro 1870 en Melburno; m. la 20-an de marto 1946 en Fairlight, Sussex) estis aŭstralia verkisto. 

Sekvante *Maurice Guest,* ŝi ĉefe verkis mediromanojn pri la vivo en Aŭstralio ĉirkaŭ la mezo de la 19-a jarcento. En ŝiaj fruaj verkoj, ŝiaj naturalismaj bildigoj ankoraŭ estis influitaj de realismo; poste, ŝi evoluigis verkojn en impresionisma stilo.

Ŝia plej konata romantrilogio estas *Australia Felix*, kiu estas konsiderata unu el la plej gravaj verkoj de la aŭstralia literaturo.

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Maurice Guest* (1908)
* *The Getting of Wisdom* (1910)
* *Australia Felix* (1917)
* *The Way Home* (1925)
* *Ultima Thule* (1929) (Awarded the Australian Literature Society Gold Medal for 1929.)
* *The Fortunes of Richard Mahony* (1930)
** Comprising the novels: *Australia Felix*, *The Way Home* and *Ultima Thule*
* *The Young Cosima*  (1939)

### Mallongaj rakontaj kolektoj 
* *Two Studies* (1931) (Mary Christina, Life and Death of Peterle Luthe).
* *The End of a Childhood and other short stories* (1934). 15 noveloj, ampleksante ankaŭ la rakontojn en "Two Studies".
* *The Adventures of Cuffy Mahony* (1979)
* *The End of a Childhood: The Complete Stories of Henry Handel Richardson* (1992), redaktita de Carol

### Memuro 
* *Myself When Young* (1948)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Henry Handel Richardson Socio
* 
* Laboroj de Henry Handel Richardson ĉe Projekto Gutenberg Aŭstralio
* Enretaj eldonoj de verkoj  ĉe La Universitato de Adelaide Biblioteko.
* La Flava Koltuko kataloga informo pri portreto de la aŭtoro de Rupert Bunny

Kategorio:Pseŭdonimaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraliaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kantono LaGrange

La **kantono LaGrange** - angle *LaGrange County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Indianio. La administra centro estas la urbo '**. La kantono estis fondita je la  per ago de la usona kongreso. Ĝi havas sian nomon de la kastelo **' en Francio.

Laŭ la censo de aprilo [[]], kiu aktualiĝos nur post dek jaroj, en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . La mapoj dekstre en la informkesto bone montras, ke la kantono situas ĉe la norda rando de Indianio - pli norde limas la najbara subŝtato Miĉigano.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Indianio
Telin

**Telin,** per simpligita ĉina skribo **铁岭,** per tradicia ĉina skribo **鐵嶺**, per pinjino *Tiělǐng* estas prefektura (triaranga) milionurbo en provinco Ljaŭningo en Ĉina Popola Respubliko.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la prefektura loĝantaro estis  homoj. Ili apartenas al multaj etnoj. La plimulto estas hanoj, la malplimultoj estas ekzemple manĉuroj, koreoj, mongoloj, ujguroj,  rusoj. La malplimultoj konsistigas 23% de la tuta loĝantaro.

## Geografio 
Laŭ administrado Telin administras 7 partojn. Ŝenjango troviĝas 65, ĉefurbo Pekino 679, Ŝanhajo 1247 km laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/.

## Historio 
Homa agado okazis en la regiono jam dum la neolitiko antaŭ 7000 jaroj. Oni fandis arĝenton en ĉi tiuj lokoj en 917. La 16-an de marto 1905 la japana armeo okupis Telin. En 1932 la areo iĝis parto de la Manĉukuo, kiu estis detruita en 1945 kaj post 4 jaroj parto de la Ĉina Popola Respubliko.

## Ekonomio 
La areo havas abundajn valorajn metalojn kaj mineralajn rimedojn, inkluzive de oro, arĝento kaj baŭksito. Menciindas la karbominado.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
La prefekturbo estas ligita per fervojaj kaj ĉefvojaj linioj.

## Klimato 
Telin situas en modera kontinenta musona klimato. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 672 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed julie kaj aŭguste pli ofte.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* muzeo
* teatro

## Ĝemelurboj 
*  Kanuma, Japanio (1980)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Ĉinio
Kategorio:Milionurboj
Leominster (Masaĉuseco)

**Leominster** - prononco  - estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Masaĉuseco, ĉe la orienta marbordo proksime de la Atlantika Oceano, kaj ene de ĝi en la kantono Worcester, en la centra parto de Masaĉuseco. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Masaĉuseco
Preĝejo Transfiguriĝo (Neustadt)

**Preĝejo Transfiguriĝo** (germane: *Pfarrkirche Verklärung Christi*) troviĝas en  Neustadt apud Koburgo, Germanujo. Responedecas la arkiepiskopo de Bamberg. Konsekro de ĝi estis en al 1971-a jaro; meto sur la listo de la protektotaj domoj en 2024. 
## Historio 
Pro la forpelitaj germanlingvanoj el Meza kaj Eosta Eŭropo kreskis la nombro de la katolikoj je tri miloj. La el la 1930-aj jaroj datanta Otilio-kirko evidentiĝis tro malgranda. Sur la grundoj ĉe *Am Moos* (kiun la komunumo akiris el municipaj manoj en 1954) oni starigis infanĝardenon (ekfunkcio en 1957; pligrandiĝo en 1976) kaj ĝis 1970 kirkon laŭ planoj de la koburgano Josef Rauschen. Solena konsekriĝo de helpepiskopo Martin Wiesend eblis en julio 1971. La altaron oni ekipis per relikvoj de la martiroj Celso, Desiderio kaj Hermeso. Inter 1984-1986 finiĝis ankoraŭ la paroĥa centro kaj sakristiana loĝejo. Planita kampanilo neniam realiĝis. En la jaro 2024-a la bavariaj aŭtoritatoj jesis eniron de la tuta komplekso sur la liston de la enlandaj protektotaj konstruaĵoj.

## Arkitekturo 
La fortimpresa konstruaĵo troviĝas en setla zono instalita post la Dua Mondmilito, je norduesta distanco de ĉ. 1 km disde la urbocentro. Tie estas centra kirko kun kvadrata horizontala projekciaĵo kun flanka longeco de ĉ. 22,5 metroj. Temas pri ŝtalkonsruo, kies senfenestraj vandoj klinkro fasadas. Meze la tuton transŝirmas konusforma kupolo piramida. La transiron inter la kupolaj randoj kaj la ebena tegmento formas krono el 12 plumbfenestraj triangul-gabloj. Ĉe la norda muro estas du dimplaj, dualaj poratloj. La tuto havas altecon de 16 metroj kaj staras sur dudek betonpilastroj.
Interne la kupolon kovras ligno, dume la vandoj kaj la horizaontalaj plafonkampoj helas. La koridorojn marmoro ornamas  kaj la spaco de sub la kverkligna benkaro kaj la altara insulo abundas je fosiliriĉa marmoro. 

## Meblaro 
La interna tuto modestas: sude estas la ĥorejo kaj benkaro iel ovalas. Kreis tion la skulptisto Helmut Langhammer, ĉefe el marmoro naturŝtona. La altara bildo estas ligna reliefbildo pri la transfiguriĝo. Maldekstre estas imago de la Dipatrino el kalkita pina ligno.
La orgenon kreis la firmao *Freiburger Orgelbaŭ* en 1999: ĝi troviĝas sur galerio kontraŭe al la altaro havante 13 registrojn, du klavarojn kaj pedalon. La alta orgenfasado estas triopa. 

## Literaturo 
* Robert Wachter: *Kirchenbauten im Erzbistum Bamberg während der Amtszeit von Erzbischof Dr. Josef Schneider (1955–1976). Band 2.* Michael Imhof Verlag, Petersberg 2017, ISBN 978-3-7319-0084-9, p. 703–706.
* Helmut Scheuerich: *Geschichte der Stadt Neustadt bei Coburg im zwanzigsten Jahrhundert.* Zweiter Band, Neustadt bei Coburg 1993, p. 521–524.

## Eksteraj ligiloj 
* monumenta listo: akto n-ro D-4-73-151-145

## Notoj 
Neustadt
Neustadt
Kategorio:Distrikto Coburg
Kolegio Hampshire

La **kolegio Hampshire** () estas usona liberalarta kolegio kaj privata universitato en la urbeto Amherst (Masaĉuseco). Ĝi situas en la Kantono Hampshire, en la usona subŝtato Masaĉuseco kaj en la pli vasta regionego Nova Anglio. La kolegio kaj la tuta urbeto troviĝas en la pitoreska valo *Pioneer* de okcidenta Masaĉuseco, 144&nbsp;km for de Boston kaj 280&nbsp;km de Novjorko. La universitato estis establita en 1965 kaj laŭ la stato de 2020 522 studentoj studis tie. La kolegio Hampshire cetere estas unu el tri altlernejoj en la urbeto Amherst: la aliaj estas la universitato de Masaĉuseco Amherst kaj kolegio Amherst (*Amherst College*).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Universitatoj en Masaĉuseco
Vaganta kavaliro

[eta|Titolpaĝo de *[Amadís de Gaula*, kavalira libro de 1533]]
**Vaganta kavaliro** estas rolulo en mezepoka kavalira romantika literaturo. La adjektivo *vaganta* indikas, ke la kavaliro vojaĝas serĉante aventurojn por pruvi siajn kavalirajn virtojn, ĉu en turnirdueloj (france ''pas d'armes*, d:Q3367136) aŭ en serĉado de korteza amo.

La unua konata apero de la termino "vaganta kavaliro" estas el la 14-a-jarcenta poemo *Sinjoro Gawain kaj la Verda Kavaliro*, en kiu Sinjoro Gawain alvenas al la kastelo de Sinjoro Bercilak de Haudesert post longaj vojaĝoj kaj Sinjoro Bercilak bonvenigas la "vagantan kavaliron". 

Rakontoj pri vagantaj kavaliroj restis popularaj dum la malfrua Mezepoko. Ili estis skribitaj en la meza franca, meza angla, kaj mezmalaltgermana lingvoj.

En la 16-a jarcento, la ĝenro fariĝis tre populara en la Iberia Duoninsulo. *Amadis de Gaula* estas unu el la plej lertaj rakontoj pri vagantaj kavaliroj de ĉi tiu periodo. Miguel de Cervantes verkis *Don Kiĥoto'' (1605), burleskan parodion de ĉi tiuj romanoj kaj ilia populareco. Rakontoj pri vagantaj kavaliroj poste eksmodiĝis dum du jarcentoj, ĝis ili reaperis en la formo de historia romano dum la romantika periodo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nigra kavaliro
* Bajrona heroo
* Romantika heroo
* Rōnin
* Suero de Quiñones

Kategorio:Fikciaj kavaliroj
Kategorio:Tipaj roluloj
Pikado

[dekstra|eta|250x250ra|Detalo el la [atenco kontraŭ Julio Cezaro per ponardado - pentraĵo de Vincenzo Camuccini (1798, Galleria Nazionale d'Arte Moderna, Romo)]]
[eta|Detalo de La *Haywain Triptiko* de [Hieronymus Bosch]]
**Pikado** aŭ **pikatako** estas penetro aŭ malglata kontakto kun akra aŭ pinta objekto je proksima distanco en la korpon de homo aŭ besto. Pikado, male al tranĉado, disŝirado aŭ traŭmatigo per malakra objekto, kaŭzas lokalizitan difekton al korpaj histoj. Tial, ĝi estas vivminaca nur se ĝi vundas la pulmojn, iu el la gravajn sangajn vaskulojn aŭ gravan nervon. 

*Pikado* implicas celkonscian agon, ekzemple fare de insidmurdisto (atencinto, asasino) aŭ murdinto, sed eblas ankaŭ hazarde ponardi sin aŭ aliajn. Pikado diferencas de tranĉado aŭ hakado en tio, ke la movo de la objekto uzata en pikado ĝenerale moviĝas perpendikulare al kaj rekte en la korpon de la viktimo, anstataŭ esti tirata laŭlonge de ĝi.

Kiel metodo de mortigo ĝis povas esti efektivigita per pikarmiloj kiel tranĉiloj aŭ ponardoj. Pli longaj pikarmiloj estas sabroj kaj glavoj, kaj lancoj, kaj dedistance estas sagoj.

El la perspektivo de la atakanto, pikado povas esti preferinda al tranĉado aŭ malakra traŭmato ĉar ĝi postulas malpli da forto kaj malpli da tempo - la pinto de la armilo koncentras la forton, kiun la atakanto aplikas en unu momento, kaj je unu punkto - la pinto de la armilo.

Resume, temas pri metodo de ekzekuto (mortigo) kaj murdo, kaj historie la plej ofta metodo de militado. Ĝi ankaŭ estis la dua plej ofta mortokaŭzo en militoj antaŭ la invento de pafiloj. Rezulte de pikado, la plej ofta mortokaŭzo estis vundinfekto.

## Vidu ankaŭ 
* Pikvundo
* Palisumo
* Amasponardado
* Skermo
* pikatako klasigita kiel terorismo (Q6813020)

Kategorio:Murdoj
Kategorio:Mortokaŭzoj
Kategorio:Atakoj laŭ metodoj
Kategorio:Perforto
Kategorio:Lukto
Kategorio:Krimoj
Ponapea triĥogloso

**Ponapea triĥogloso** (*Trichoglossus rubiginosus*, ankaŭ *Ponapea lorio*) estas genro de papagaj birdoj, en la familio *Psittaculidae*. Ĝi estas endemio en la insulo Ponape kaj apuda Ant Atolo en Mikronezio. Historie la specio vivis ankaŭ ĉe Namoluk apud la Laguno Ĉuuk, kaj la specio eble iam havis pli vastan distribuadon tra Mikronezio ol tiu nuna.

## Aspekto
La Ponapea lorio estas 24 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 80 g. Ĝia plumaro estas ĉefe ruĝec-kaŝtanbruna kun malprecizaj transversaj strioj de pli malhela kaŝtanbruna koloro. La kapo estas iomete pli malhela kaŝtanbruna. La flugilplumoj kaj vosto estas olivecflavaj. Ĝiaj kruroj estas grizaj. La masklo havas oranĝan bekon kaj flav-oranĝajn irisojn, dum la ino havas flavan bekon kaj helgrizajn irisojn. La junuloj havas brunajn bekojn kaj brunajn irisojn.

## Habitato kaj kutimaro
Ĝia natura vivejo estas tropikaj humidaj arbaroj kaj plantejoj de malaltaj teroj. La dieto konsistas el nektaro kaj poleno de kokosoj kaj ankaŭ fruktoj kaj insektaj larvoj. Ĝi nestas en truo en arbo, kie la ino demetas unuopan ovon. La specio estas ofta kaj ne konsiderata minacata.

## Referencoj
* Forshaw, Joseph M. (2006). *Parrots of the World; an Identification Guide*. Bildoj de Frank Knight. Princeton University Press. ISBN 0-691-09251-6.
* Collar N (1997) "Family Psittacidae (Parrots)" en *Handbook of the Birds of the World Volume 4; Sandgrouse to Cuckoos* (eld. del Hoyo J, Elliott A, Sargatal J) Lynx Edicions:Barcelona. 
* Arndt, Thomas (2007) *Lexicon of Parrots*. Alirita en 31/07/07.
* Juniper & Parr (1998) *Parrots: A Guide to Parrots of the World*; .

## Bibliografio
*
* 
*
* Low, Rosemary. (1978). *Lories and Lorikeets. The Brush-Tongued Parrots*. Inkata Press: Melbourne. .

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagoformaj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Mikronezio