open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Afanaseva kulturo

[eta|250px|Mapo de la proksimuma amplekso de la Afanaseva kulturo montrita en verda kaj la okcidenta [Andronova kulturo estas oranĝkolora]]
**Afanaseva kulturo**, 3500 - 2500 a.K., estas materia kulturo de la iama frua Bronzepoko. Ĝi iĝis konata pro elfosadoj en la areo Minusinsk de la Krasnojarska regiono, suda Siberio, sed la kulturo ankaŭ estis ĝeneraligita en okcidenta Mongolio, pli norda Ŝinĝango, kaj orienta kaj centra Kazaĥio, kun ligoj aŭ etendaĵoj en Taĝikio kaj la areo de Aralo. La ekonomio ŝajnas esti duon-nomada, kun brutaro, kaproj kaj ĉevaloj.

La kulturo estas plejparte konata pro la entombigoj en konusformaj aŭ rektangulaj ĉerkoj, ofte en kuŝanta pozicio. Metalaj objektoj kaj la ĉeesto de konveksaj veturiloj estas dokumentitaj. Tiu frua verŝajne hindoeŭropa kulturo iĝas aŭtomata kandidato por esti la plej frue atestita reprezentanto de parolantoj de la toĥaria lingvaro.

Kategorio:Arkeologiaj kulturoj
Kategorio:Bronzepoko
Kategorio:Ĥalkolitiko
Kategorio:Arkeologio en Ĉinio
Kategorio:Arkeologio en Rusio
Kategorio:Arkeologio en Mongolio
Kategorio:Arkeologio en Kazaĥio
Okuneva kulturo

eta|Mapo
**Okuneva kulturo** () estis kulturo de la Bronzepoko datita de la unua duono de la 2-a jarmilo a.K. en Minusinsko, suda Siberio, Rusio.

Kategorio:Azia bronzepoko
Kategorio:Arkeologiaj kulturoj de Azio
Kategorio:Arkeologiaj kulturoj de Rusio
Kategorio:Historio de Siberio
Kategorio:Ĥakasio
Félix Tisserand

**Félix TISSERAND** (naskiĝis la 13-an de januaro 1845 en Nuits-Saint-Georges, mortis la 20-an de oktobro 1896 en Parizo) estis franca astronomo.

Li estis:
* direktoro de la observatorio de Tuluzo,
* direktoro de la observatorio de Parizo,
* profesoro de matematika astronomio en la Sorbonne.

## Dokumentoj 
* Félix Tisserand  La Nature, N°1222, 31-a de octobro 1896 
* J. Bertrand : Vivo kaj verkoj de Félix Tisserand  - La Revue scientifique 20-a de januaro 1900 

Kategorio:Francaj astronomoj
Jebcundamba Ĥutuktu

La **Ĥalĥa Jebcundamba Ĥutuktu** (mongole Жавзандамба хутагт; laŭlitere, "Sankta kaj Venerinda Sinjoro") estis la religia titolo de spiritaj gvidantoj de la gelugpaoj de tibeta budhismo en Mongolio. Ili ankaŭ havis la titolon Bogd Ĝegin, kiu igis ilin la pintaj lamaoj en Mongolio.
 
La unua Jebcundamba, Zanabazar (1635-1723), estis identigita kiel la reenkarniĝo de la akademiulo Taranata de la Jonang-skolo de tibeta budhismo. Zanabazar estis la filo de reganto de centra ĥalĥa Mongolio, kaj iĝis la spirita gvidanto de ĥalĥaj mongoloj.

Kiel Zanabazar, la dua Jebtsundamba ankaŭ estis membro de la plej alta nobelaro de Mongolio kaj rekta posteulo de Ĝingis-Ĥano. Post la ribelo de Chingünjav kaj la sinsekva forpaso de la dua Jebcundamba Ĥutuktu, la imperiestro Qianlong dekretis en 1758 ke ĉiuj estontaj reenkarniĝoj troviĝos inter la loĝantaro de Tibeto.

Kiam pli norda Mongolio deklaris sendependecon en 1911, la oka Jebcundamba (1869-1924) estis deklarita kiel la Imperiestro de Mongolio, nomita Bogd-Ĥano. Li estis la ŝtatestro ĝis sia morto en 1924. La komunista registaro deklaris ke ne ekzistos pliaj reenkarniĝoj.
Reenkarniĝo estis fakte trovita preskaŭ tuj en norda Mongolio, kaj kelkaj altrangaj lamaoj de la linio de la mortinta Ĥutuktu iris por intervjui la patrinon de la infano, Tsendjav, kaj instrukcii ŝin en la detaloj de la vivo de la antaŭa enkarniĝo, tiel ke ŝi povus alkutimigi la kandidaton. Alfrontante la eblecon de nova Ĥutuktu naskita en Mongolio kaj eĉ fremdulo de Tibeto, la Centra Komisiono de la Komunisma Partio en julio 1925, decidis turni la aferon al jaraĝa Dalai-lamao en Lhasa, kies decido tamen estus submetita al la nova leĝo por la apartigo de la religio kaj la Ŝtato. En februaro 1929 la religia institucio estis malpermesita.

Kategorio:Tulku
Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Historio de Tibeto
Kategorio:Historio de Mongolio
1463 Nordenmarkia

'*1463 *Nordenmarkia''''' estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la svedan astronomon Nils Viktor Nordenmark.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Dlouhá Loučka

**Dlouhá Loučka** estas nomo por pluraj vilaĝoj en Ĉeĥio.

*Dlouhá Loučka (distrikto Svitavy) - municipo en distrikto Svitavy
*Dlouhá Loučka (distrikto Olomouc) - municipo en distrikto Olomouc
Kalifornia kverko

La **kalifornia kverko** (*Quercus kelloggii*), estas kverko el la sekcio de ruĝaj kverkoj (aŭ *Lobatae*) de okcidenta Nordameriko. Ĝi estas parenca al nigra kverko (*Quercus velutina*) kiu vegetas en orienta kaj centra Nordameriko.

## Disvastiĝo 
Tiu nearktisa decidua arbospecio troviĝas en miksaj ĉiamverdaj arbaroj, kverkaj duonarbaroj, kaj koniferaroj. La kalifornia kverko estas disvastigata laŭlonge de montpiedaj montetoj kaj malaltaj montaroj de Kalifornio kaj suda Oregono.

## Priskribo 
eta|220px|maldekstra|Folio kaj arboŝelo de kalifornia kverko.
*Quercus kelloggii* tipe altas 9-25 m kaj diametras 0,3-1,4 m. Grandaj arboj povas superi altecon de 36 m kaj diametron de 1,6 m. La specio ankaŭ adoptas arbedan formon sur sekaj malriĉaj grundoj . En malfermaj areoj la arbokrono estas larĝa kaj rondigita, kun la plej malaltaj branĉoj tuŝante la grundon aŭ prezentante paŝtadan randon.

En densaj arbareroj, la krono estas mallarĝa kaj svelta ĉe junaj arboj kaj neregula ĉe maljunaj arboj. Trunkoj kutime estas senbranĉaj je la plej malaltaj 6-12 m en densaj arbareroj. La amerikanaj indianoj agnoskis la gravecon de fajro por tiu kverko, kaj intence ekflamigis incendiojn en kverkaj duonarbaroj por plibonigi sian sanon kaj konservi sian nutraĵan resurson.

### Ligno 
La ligno estas uzata por fari meblaron, paledojn kaj konstrulignon .

La kalifornia kverko prezentas 29% de la angiosperm-lignaj resursoj, kaj estas la ĉefa angiospermo uzata por konstruligno en Kalifornio. La taksita totala areo sumiĝas je 361 800 ha de arbaro kaj 122 600 ha de duonarbaro. El tiuj terenoj 60% estas privataj, 31% apartenas al Usona Arbara Agentejo, kaj 9% al aliaj publikaj posedantoj. La arealo estas tre malpligrandigita kompare kun la historia abundeco.

### Kultivado 
*Quercus kelloggii* estas kultivita en la specialigita hortikulturo por kaliforniaj indiĝenaj plantoj kiel ornama planto . Ĝi estas uzata en sekaj naturaj ĝardenoj kaj en variadon de municipaj, komercaj kaj ekologiaj projektoj.

## Vidu ankaŭ 
## Referencoj 
## Bibliografio 
*  Hall, G. 1998 : The management, manufacture, marketing of California black oak, Pacific madrone and tanoak: A practical handbook on successful hardwood utilization in California and southern Oregon'. Western Hardwood Association.

## Eksteraj ligiloj 
*  Jepson Manual Treatment - *Quercus kelloggii*
*  USDA Plants Profile: *Quercus kelloggii*
*  *Quercus kelloggii* - Photo gallery

Kategorio:Fagacoj
Kategorio:Nearktisa flaŭro
Kategorio:Ornamaj plantoj
Kategorio:Arboj de Nordameriko
Dulita perdriko

La **Dulita perdriko** (*Rhizothera longirostris dulitensis*) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj. Ĝi estas distinga subspecio de la Longbeka perdriko (*Rhizothera longirostris*).

Ĝi estas endemia de Borneo, kie ĝi aperas kiel separata altitude el la nomiga subspecio, kaj foje estas agnoskata kiel plena specio, *Rhizothera dulitensis*. Ĝi estas malmulte konata, rara, kaj ne estis vidata el 1937.

## Aspekto 
Tiu perdriko estas 30&nbsp;cm longa. Kiel la Longbeka perdriko, ĝi estas ĉefe ruĝecbruna al sablokolora, kun oranĝeca kapo, malhelbrunaj krono kaj dorso (tiu strieca), helgriza brustozono duoble granda ol ĉe la nomiga subspecio, longa, nigra, kurbeca beko kaj flavaj kruroj. La subaj partoj estas blankecaj pli ol oranĝecaj (nomiga subspecio) kun blankeca ventro

## Distribuado kaj vivejo 
Tiu orientalisa specio estas limigita al plej malaltaj montararbaroj de la montoj de Borneo. Ĝi estis unuafoje konstatita ĉe la Monto Dulit (de kie devenas ambaŭ nomoj) kaj poste en Monto Murud kaj Monto Batu Song, ĉiuj en norda Saraŭako.

## Referencoj 
* 
* 
* 

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
Longbeka perdriko

La **Longbeka perdriko** (*Rhizothera longirostris*) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.

## Distribuado kaj habitato 
Ĝi troviĝas en la Malaja Duoninsulo, Sumatro kaj Borneo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Estas du distingaj subspecioj; la nomiga raso *R. l. longirostris* estas relative disvastigata, dum *R. l. dulitensis*, foje konsiderata plena specio konata kiel **Dulita perdriko** aŭ **Perdriko de Hose** (*R. dulitensis*), havas tre limigitan teritorion en la montoj de centra Borneo.

## Aspekto 
Fakuloj ne scias kial la Longbeka perdriko bezonas tiom nekutiman bekon, sed ŝajne estas adapto al speciala manĝo en ties ĝangala habitato. Tiu estas ĝia plej markata karaktero kaj estas kialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo. Ĝi estas ĉefe ruĝecbruna al sablokolora, kun oranĝeca kapo, malhelbrunaj krono kaj dorso (tiu strieca), helgriza brustozono, longa, nigra, kurbeca beko kaj flavaj kruroj. La subaj partoj estas oranĝecaj kun blankeca ventro.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Rhizothera longirostris.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10a Julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Altan-Ĥano

eta|dekstra|Altan-Ĥano.
**Altan-Ĥano** (1507-1582; mongole: ), kies persona nomo estis Anda ("amiko" en mongola lingvo), estis la reganto de la tumedoj, mongolida popolo, kaj fakta reganto de la okcidentaj triboj, de la mongoloj. Li estis la nepo de Dajan-Ĥano (1464-1543), posteulo de Kublaj-Ĥano (1215-1294), kiu entreprenis la kreadon de triba ligo inter la ĥalĥaaj mongoloj en la nordo kaj la ĉaharoj en la sudo. Lia nomo signifas "Ora ĥano" en la mongola. Altan-Ĥano estas precipe memorita pro reestablado de rilatoj inter Mongolio kaj la budhanaj religiestroj de Tibeto.

Kategorio:Mongolaj ĥanoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1507
Kategorio:Mortintoj en 1582
1466 Mündleria

'*1466 *Mündleria''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Max Mündler.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Planetario Eise Eisinga

La **Planetario Eise Eisinga** estas planetario en Franeker, provinco Frislando, Nederlando, konstruita fare de Eise Eisinga (1744-1828), en sia hejmo kun sonorilgablo (de la jaro 1768), inter 1774 kaj 1781.

eta|maldekstra|Planetario
eta|250px|La horloĝo, kiu konservas la mekanismon funkcianta

Ĝi estas la plej malnova funkcianta planetario en la mondo. La tuta konstruaĵo, uzata kiel muzeo, ankaŭ estas regna monumento kaj estas listigita en la Pinto-100 de la nederlandaj Unesko-monumentoj. Tri el ili situas en Frislando. Ankaŭ la urbodomo kontraŭe al la planetario apartenas al ili. Ankaŭ la tria monumento, la plej granda funkcianta vapordrenilo drenmaŝino Ir. D. F. Wouda apud Lemmer, estas Monda heredaĵo de Unesko.

## Eksteraj ligiloj 
* La reĝa planetario Eise Eisinga

Eise Eisinga
Kategorio:Muzeoj en Nederlando
Madagaskara perdriko

La **Madagaskara perdriko** (***Margaroperdix madagascariensis***) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj. Ĝi estas endemio de Madagaskaro, sed ankaŭ troviĝas en Reunio kaj Maŭricio.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj, ĉefe en arbustecaj herbejoj kaj arbarklarejoj. Ĝi estas sufiĉe disvastigata en sia indiĝena insulo, spite esti troĉasata.

Ĝi montras rimarkindan fruntan bildon, nome la supraj partoj (krono, nuko, dorso, mallonga vosto kaj flugiloj) estas malhelbrunaj kun iome da blanka strieco kaj malmulte da nigra kaj la flankoj estas pli ruĝecbrunaj kun pli markata blanka strieco. La kapobildo estas nekonfuzebla, nome sub la brunstrieca krono estas griza vizaĝo kiel **traokula zono ege markate bordata de du blankaj strioj** kaj superokula kaj mustaĉa (la plej markata), tiu lasta ambaŭflanke enfermas nigran gorĝareon; la brusto estas ruĝecbruna kun helgriza brustoflankoj kaj la **ventro estas rimarkinde tutnigra kun tre klare markataj grandaj blankaj punktoj**. La kruroj kaj la beko estas grizaj.

Temas pri klara kazo de seksa duformismo, ĉar la ino estas sablokolora, nigrestrieca en la tuta korpo kaj sen iu ajn el la masklaj markoj, kun senstriaj pli helaj sablokoloraj vizaĝo kaj gorĝareo. Ties korpo estas bone kamuflebla.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Margaroperdix madagascariensis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10a Julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Listo de hungaraj loknomoj kun "meggy"

La hungara nomparto **meggy** signifas acida ĉerizo. Pluraj loknomoj en la iama Hungara reĝlando portis tiun ĉi nomparton, parte laŭ la malnova ortografio *medgy*.

Pro la disdivido de Hungario en 1919 parto de la lokoj nun situas en Rumanio, Serbio aŭ Slovakio.

(Tiu ĉi artikolo en sia unua versio uzis informojn en la artikoloj pri la diversaj lokoj.)

## Eksteraj ligiloj 
* Transindex  pri "meggy" 

meggy
Zsigmond Gyallay-Pap

**GYALLAY-PAP Zsigmond** (djallai) estis rumanuja hungara ĵurnalisto naskita en Torda la 7-an de junio 1909 kaj mortinta en Englewood, (Nov-Ĵerzejo, Usono) la 1-an de majo 1975. Li estis filo de Domokos Gyallay
## Biografio
Zsigmond Gyallay-Pap finis la mezlernejon en unitariisma kolegio de Kluĵo kaj en la germanlingva evangelia gimnazio de Bistrița en 1927, poste li studis juron en Kluĵo. Je la komenco de la 1930-aj jaroj li estis kunlaboranto de la gazeto Erdélyi Fiatalok kaj li venkis en la konkurso „Hogyan tanulmányozzam a falu életét? ” (Kiel oni esplori la vivon de vilaĝo?). Lia laboraĵo aperis disvastigite en 1931 kun titolo *A nép és az intelligencia* (La popolo kaj la intelektularo) en kajerserio kiel la 1-a numero (Az Erdélyi Fiatalok Falu-füzetei). Kiel kunlaboranto de la gazeto *Kévekötés* li priskribis la vivon de la junuloj laborintaj en urboj (konstanta serio titolita *Áron levelei* (leteroj de Arono)). En 1937-38 li faris studvojaĝon en Danio kaj li sendis rapotaĵojn al gazeto *Magyar Nép*. En la 1940-aj jaroj li translokiĝis en Finnlandon kun sia finna edzino.   

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html

Gyallay-Pap, Zs.
Mongola luktarto

eta
**Mongola luktarto** (mongole: бөх, Bökh signifans "forto, solidareco kaj fortikeco"), aŭ ĥapsagaj, estas batalarto kaj tradicia homoluktado kiu estis praktikita en Mongolio dum preskaŭ 2,000 jaroj. Luktado estas la plej grava el la mongola kulturo kiu ankaŭ inkludas rajdarton kaj arkpafadon, kaj ŝajnas esti ŝlosila rolo en iliaj oferritoj kaj festivaloj. Ĝingis-Ĥano konsideris ke luktarto estis grava maniero konservi sian armeon en bona fizika formo. La Manĉu-dinastio (1646-1911) kies imperia kortego okazigis regulajn luktartajn okazaĵojn, plejparte inter manĉuraj kaj mongolaj luktistoj. Ekzistas du malsamaj versioj, tiu de mongoloj (en la lando de Mongolio), kaj Interna Mongolio (en pli norda Ĉinio)

## Vidu ankaŭ 
* Bökhiin Örgöö

Kategorio:Luktosporto
Kategorio:Sporto en Mongolio
Kaliforniaj Marbordaj Montaroj

[eta|220px|Sud-marborda Montaro en [nebulo.]]
[eta|dekstra|La Nordaj Marbordaj Montaroj renkontas la [maron je Perdita Marbordo ( Lost Coast ).]]
La **Kaliforniaj Marbordaj Montaroj** de Kalifornio konstituas unu el la dek unu tradiciaj geomorfologiaj provincoj de Kalifornio. Ili ampleksas plurajn sed ne ĉiujn montarojn laŭlonge de la kalifornia marbordo (Transversaj Montaroj, Duoninsulaj Montaroj kaj Klamat-Montaroj ne inkluditaj). Geomorfologie ili estas parto de la pli vasta Pacifik-Limo Provinco, kiu siavice estas parto de pli vasta Okcidenta Kordilero Sistemo. UNESKO estas inkludinta la regionon en sian liston de biosferaj rezervejoj ekde 1983.

## Nordaj Marbordaj Montaroj 
La maren-fruntanta flanko de la marbordaj montaro estas parto de la ekoregiono nord-kaliforniaj marbordaj arbaroj, kiuj gastigas la abundajn arbarojn de sekvojo (*Sequoia sempervirens*) kaj marborda duglaso (*Pseudotsuga menziesii* ssp. *menziesii*).

La pli seka landinterna regiono estas parto de la tutmondaj 200-unuo kaliforniaj ĉaparalo kaj duonarbaroj, kaj gastigas iom da plantaj komunumoj, inkluzive de miksa ĉiamverda arbaro, kverka duonarbaro kaj ĉaparalo. Ĉefa specifa planta komunumo de la internaj montaroj estas Kaliforni-mediteraneaj Montaraj Kverkaroj-Koniferaroj, kiuj subtenas eksterordinare altan biodiversecon ene de la Marbordaj Montaroj . Longorela odokoileo estas la plej vaste disvastigita granda mamulo, post homoj, de la Marbordaj Montaroj.

Iuj el la plej maloftaj arbaroj kiuj ekzistas en tiu marborda regiono estas la marbord-montaraj Ponderos-pinaj arbaroj, ekzemplo de kiu troviĝas en la akvokolekta areo de Carbonera Creek de Kantono Santa Cruz (Kalifornio).

## Sudaj Marbordaj Montaroj 
La Sudaj Marbordaj Montaroj havas mediteranean klimaton, kaj plejofte situas ene de la kaliforniaj ĉaparalo kaj duonarbaroj, kvankam la okcidenta flanko de Montaro Santa Cruz apartenas al ekoregiono nord-kaliforniaj marbordaj arbaroj. Tiuj ĉi estas karakterizitaj de sekvojaroj. Sekvojaraj enklavoj ankaŭ troviĝas en Montaro Santa Lucia. La kaliforniaj ĉaparalo kaj duonarbaroj havas grandan gamon de plantaj komunumoj, inkluzive de la kaliforniaj miksaj ĉiamverdaj arbaroj, la kaliforniaj kverkaj duonarbaroj kaj savanoj, herbejoj, la nord-marbordaj arbustaroj, la kaliforni-pinaj duonarbaroj kaj du aliaj marbordaj enklavoj.

La kulmina punkto de Sud-marbordaj Montaroj estas ankaŭ la plej alta punkto en ĉiuj Kaliforniaj Marbordaj Montaroj; ĝi nomas Pinto Junipero Serra, kaj havas altecon de 1 785 metroj.

## Vidu ankaŭ 
* Pacifika Montaro
* Pluvombro

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Early History of the California Coast, a National Park Service *Discover Our Shared Heritage* Travel Itinerary
*  Libro pri la regiono
*  Klimato de Marborda Nordokcidenta Kalifornio 

Kategorio:Geografio de Kalifornio
Kategorio:Biosferaj rezervejoj
Kategorio:Nearktisaj ekoregionoj
Jenő Gyalókay

**GYALÓKAY Jenő** (djalo:kai) estis hungara milithistoriisto, ano de MTA (korespondanta 1926, ordinara 1936) naskita en Nadjvarado la 28-an de aprilo 1874 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de marto 1945.
eta|Memortabulo pri Jenő Gyalókay

## Biografio 
Jenő Gyalókay estis artileria oficisto dum la unua mondmilito, poste kolonelo, inter 1921–26 grupestro en la Hadtörténelmi Levéltár (Milithistoria Arkivejo). Li redaktis la revuon *Hadtörténelmi Közlemények*.

## Verkoj 
* *A magyar nemes-insurrectio 1805-ben* (Bp., 1925);
* *A mohácsi csata* (Bp., 1926);
* *A magyar katona* (I–II. kune kun Berkó István, Markó Árpád, Pilch Jenő Bp., 1933);
* *Az erdélyi hadjárat 1849 nyarán* (Bp., 1938).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikonhttp://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Sankta Andreo (Barbado)

**Sankta Andreo** (angle: '''' [sejnt andru]) estas paroĥo de Barbado.
Sankta Andreo kreiĝis je 1645.

## Referencoj 
Kategorio:Paroĥoj de Barbado
1464 Armisticia

'*1464 *Armisticia'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo George Van Biesbroeck, elde la Observatorio Yerkes, en Williams Bay (Viskonsino).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon "*Armisticia''", celebrante la 21-a datrevenon de la armistico de la  inter Francio kaj Germanio, kiu finis la unuan mondmiliton.

Oni tiam ankoraŭ esperis, ke la paco povis daŭri.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de George Van Biesbroeck
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1939
Sankta Georgo (Barbado)

**Sankta Georgo** (angle: '''' [sejnt ĝorĝ]) estas paroĥo de Barbado.
Sankta Georgo kreiĝis je 1645.

## Referencoj 
Kategorio:Paroĥoj de Barbado
Sceno

**Sceno** - kompone aparta fragmento de filmo aŭ teatro. Ĝi karakterizas per unueco de tempo, de loko kaj de ago. Ĝia celo estas: kaŭzi en spektanto difinitajn emociajn statojn.

En filmo, sceno konsistas el sceneroj. En teatro, oni uzas kiel kutima limo la eniron aŭ eliron de rolulo sur scenejo.

Laŭ figura senco, **sceno** estas interesa aŭ emocia vidata okazo.

Kategorio:Teatro
Kategorio:Kino
1468 Zomba

'*1468 *Zomba''''' estas malgranda asteroido de la interna asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

Ĝi estis sendepende remalkovrita la 2-an de aŭgusto elde Alĝero de la franca astronomo Louis Boyer, kiu anoncis pli frue la malkovron.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la afrika urbo Zombo en Malavio.

## Orbito 
Kvankam ĝi sufiĉe proksimiĝas al Marso por esti rigardita kiel marsrenkonta asteroido, ĝi ne trairas ties orbiton.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
1467 Mashona

'*1467 *Mashona''''' estas granda asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Cibela grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la etno de la Ŝonaoj, en la nuna Zimbabvo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Sankta Jakobo (Barbado)

**Sankta Jakobo** (angle: '''' [sejnt ĝejms]) estas paroĥo de Barbado.
Sankta Jakobo estas unu de la originaj ses paroĥaj nomoj de 1629.

## Referencoj 
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Jakobo
Kategorio:Paroĥoj de Barbado
1465 Autonoma

'*1465 *Autonoma'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Arno Arthur Wachmann elde la observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la *Universidad Autonoma de El Salvador'', por danki ĝin pro ties akceptemo por la teamo de la observatorio de Hamburgo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Les Clées

**Les Clées** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso de Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 161 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Les Clées situas ĉe la bordo de la rivero Orbe sude de la ĵurasa montaro. Super la vilaĝo tronas la kastelturo kvazaŭ ŝtona gardisto. Sur ĵurasa ebenaĵo supre de la svisa aŭtovojo A9 kaj de la arbaro Chassagne troviĝas la vilaĝo La Rusille, kiu ankaŭ apartenas al Les Clées. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,02 km², de kiuj 70% estas kovritaj de arbaro, 24% servas por agrikulturo kaj 5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Les Clées limas en nordo al Lignerolle, en nordnororiento al L'Abergement, en nordoriento al Sergey, en oriento al Montcherand, en sudoriento al Agiez, en sudo al Bretonnières, en sudokcidento al Premier, en okcidento al Ballaigues.

## Trafiko 
Kaj la vilaĝo Les Clées kaj La Rusille situas flanke de trafikriĉaj vojoj. Tra la komunumo pasas tamen la svisa aŭtovojo A9, meze al kiu inter la du vilaĝoj ekzistas alveturejo. De la buslinio de Orbe al Ballaigues la du vilaĝoj Les Clées kaj La Rusille estas konektitaj al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Les Clées datiĝas el la jaro 1134 kiel *Clees*. Dum mezepoko Le Clées estis urbo, kiu estis la ĉefloko de la samnoma Senjorujo. La urbo dankis sian riĉecon al la kastelo, de kiu estis kontolita la vojo al la Jougne-Pasejo. La 22-an de oktobro 1475 la trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo konkeris kaj detruis la urbon dum la Burgonjaj Militoj kaj masakris la garnisonon sub ordono de Pierre de Cossonay. Post tio la urbo perdis sian signifon pli kaj pli. Sub la servuteco de la Svisa Ĵurkomunumo la urbo apartenis de 1536 ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 al la voktejo Yverdon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Les Clées

## Bildoj 

Dosiero:Les Clees kastelo 025.JPG|Kastelo de Les Clées
Dosiero:Les Clees preghejo 042.JPG|Preĝejo de Les Clées
Dosiero:Les Clees 039.JPG|Hotelo de la Croix Blanche en Les Clées
Dosiero:Les Clees 036.JPG|Les Clées
Dosiero:La Rusille preghejo 021.JPG|Preĝejo de La Rusille
Dosiero:Svisa autovojo A9 inter Les Clees kaj La Rusille 002.JPG|Aŭtovojoponto de A9 inter Les Clées kaj La Rusille
Dosiero:La Rusille 004.JPG|La arbaro Cassagne sub la Rusille
Dosiero:La Rusille 006.JPG|La Rusille
1469 Linzia

'*1469 *Linzia''''' estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la aŭstria urbo Linz.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Linco
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Internacia Flughaveno Grantley Adams

La **Internacia Flughaveno Grantley Adams** (angle: '**, (IATA: **BGI**, ICAO: **TBPB''')) estas internacia flughaveno en Barbado.
Ĝi lokiĝas en Krista Kirko, en la sudoriento de la insulo.

Kategorio:Flughavenoj en Barbado
Kategorio:Krista Preĝejo (Barbado)
Flago de Turkmenio

[eta|250px|[Dosiero:FIAV 111000.svg|20px Flago 2:3]]
eta|250px|dekstra|Standardo de la Prezidento
La **flago de Turkmenio** (en turkmena lingvo: Türkmenistanyň ba dagi) estas la nuna nacia flago de Turkmenio adoptita la 24-an de januaro 2001.

Ĝi havas verdan kampon kun vertikala ruĝa strio proksime de la flanka bando, enhavanta kvin dizajnojn uzitajn en produktado de tapiŝoj, stakigitaj super du olivbranĉoj similaj al tiuj sur la flago de Unuiĝintaj Nacioj; blanka duonluno, karakteriza tjurka simbolo kaj kvin blankaj kvin-pintaj steloj aperas en la supra angulo de la kampo ĉe la flanko de la ruĝa strio.

La verda kaj ruĝa koloroj aperas en tiu flago ĉar ili estis honoritaj historie de la turkmenoj. La duonluno estas simbolo de la espero de la lando por luma estonteco kaj la steloj reprezentas la kvin provincojn de Turkmenio - Ahal, Balkan, Dashhowuz, Lebap, kaj Maria.

La kvin tradiciaj tapiŝodizajnoj reprezentas la kvin gravajn tribojn, kaj formas ĉefbildojn en la ŝtatemblemo de la lando kaj flago.

La girlando estas unu el la plej strangaj partoj de la flago, aldonita kontraŭ la reguloj de heraldiko kaj detruanta la tapiŝopadronon. Ĝi estis aldonita kiel postpenso por reprezenti la "statuson de konstanta neŭtraleco", kiu estis akceptita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj la 12-an de decembro 1995.

Antaŭ sendependeco de Sovet-Unio en 1991, Turkmenio havis flagon simila al ĉiuj aliaj sovetaj respublikoj. Post sendependeco en 1991, Turkmenio adoptis flagon tre similan al la nuna dizajno, la 19-an de februaro 1992. Tamen, la dizajnoj maldekstre estis malsamaj. En 1997, la dizajnoj denove ŝanĝiĝis antaŭ iĝi la nunaj versioj en 2001.

Kategorio:Naciaj simboloj de Turkmenio
Turkmenio
Flago de Bangladeŝo

eta|220px
La **nacia flago de Bangladeŝo** (bengale বাংলাদেশের জাতীয় পতাকা) estis adoptita oficiale la 17-an de januaro 1972. Ĝi estas bazita sur simila flago uzita dum la Bangladeŝo Liberiga Milito de 1971. La mapo estis poste forigita de la flago laŭ ordono de Generalo Abul Manzur, garantie simpligi la dizajnon. Ruĝa disko aldoniĝas al la verda kampo. La ruĝa disko reprezentas la pliiĝantan sunon super Bengalio, kaj ankaŭ la sangon de tiuj kiuj mortis por la sendependeco de Bangladeŝo. La verda kampo signifas la fekundecon de la tero de Bangladeŝo. La ruĝa disko estas socialisma simbolo de la altiĝanta suno de sendependeco post la malluma nokto de sanga batalo kontraŭ Pakistano.

Bangladeŝo
Kategorio:Naciaj simboloj de Bangladeŝo
Flago de Laoso

eta|200ra
[eta|200ra|Flago de [Laosa reĝlando (1952-1975)]]
La **flago de Laoso** estis adoptita la 2-an de decembro 1975. La flago antaŭe estis uzita de la mallongdaŭra laosa naciista registaro de 1945. La flago konsistas el tri horizontalaj strioj, meza blua strio estas dufoje la alteco de la pinto kaj fundoruĝaj strioj. En la mezo estas blanka disko, la diametro de la disko estas 0.8 fojojn la alteco de la blua strio. La flagoproporcio estas 2:3. La nacia flago de Laoso estis adoptita en 1975, kiam la lando iĝis popola respubliko. Ĝi estas unu el la malmultaj komunistaj flagoj kiu ne utiligas la kvin-pintan stelon kiel emblemon. En la centro estas blanka disko simbolante la unuecon da la homoj sub la gvidado de la Revolucia Partio de Laosanoj kaj la brila estonteco de la lando. Ĝi ankaŭ laŭdire reprezentas plenlunon ĉe la rivero Mekongo. La ruĝaj strioj signifas la sangon elverŝitan de la homoj en sia lukto por libereco, kaj la bluo simbolas prosperon.

Tiu flago anstataŭis la originan flagon de Laoso, kiu estis ruĝa, kun triop-gvidita blanka elefanto sur piedestalo sub sunombrelo. Tio esprimis la antikvan nomon de la lando, "Lando de Miliono da Elefantoj," kaj originis de la 19-a jarcento. Estas legendo aŭ popola onidiro, ke iam reĝo vizitis vilaĝon kie oni hisis mallerte la elefantan flagon, do inverse, kaj tion konsideris la reĝo insulto kaj blasfemo kontraŭ la elefanta dio; tial oni decidis ŝanĝi la flagon al iu kiu estus same ĝuste hisita kaj inverse.

## Notoj 
Kategorio:Naciaj simboloj de Laoso
Laoso
Flago de Kazaĥio

eta
La nuna **flago de Kazaĥio** (kazaĥe: Қазақстан байрағы, Қазақ байрағы, Qazaqstan-bairağı ) estis adoptita la 4-an de junio 1992, anstataŭante la flagon de la Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko. La flago estis dizajnita de Ŝaken Nijazbekov.
 
La nacia flago de la Respubliko Kazaĥio havas orsunon kun 32 radioj super alta ora step-aglo, centrita sur lazura fono; la bendo montras nacian ornaman padronon "koŝkar-muiz" (la kornoj de la virŝafo) en oro; la blua koloro estas el religia signifo por la tjurkaj popoloj de la lando, kaj tiel simbolas kulturan kaj etnan unuecon. Ĝi ankaŭ reprezentas la senfinan ĉielon same kiel akvon; la sunon, fonto de vivo kaj energio, ekzempligas riĉaĵon kaj plenecon. La sunradioj estas formitaj kiel greno, kio estas la bazo de abundo kaj prospero. La aglo aperis sur flagoj de kazaĥaj triboj dum jarcentoj kaj reprezentas liberecon, potencon, kaj la flugon al la estonteco. La larĝo de la flago kaj longo estas 1:2.

Kazaĥio
Kategorio:Naciaj simboloj de Kazaĥio
Flago de Kartvelio

eta|250px|Nuna flago de Kartvelio
La oficiala **flago de Kartvelio** (kartvele: **საქართველოს სახელმწიფო დროშა**, sakhartvelos sakselmtsifo drosha) estas la " kvin-transversa flago", restaŭrita al oficiala uzo la 14-an de januaro 2004, post paŭzo de proksimume 500 jaroj. Ĝi antaŭe estis la flago de la mezepoka kartvela reĝlando kaj estis uzita kiel la oficiala simbolo de la Unueca Nacia Movado partio. La kartvela nacia flago estas blanka rektangulo, enhavante en la centra parto grandan ruĝan krucon tuŝanta ĉiujn kvar flankojn de la flago. En la kvar anguloj ekzistas kvar krucoj de la sama koloro kiel la granda kruco.

Originale, la blanka flago kun la unuopaĵo de la kruco de Sankta Georgo estis uzita de la kartvela reĝo Vaĥtang la 1-a Gorgasali en la 5-a jarcento kiel la nacia simbolo de la kartvela ŝtato kaj nacio. Dum la ora epoko de la kartvela regno la "kvin-transversa flago" estis uzita ekde 13-a jarcento fare de reĝino Tamara de Kartvelio. La centra elemento de la flago estas la kruco de Sankta Georgo, la patrona sanktulo de Kartvelio. Tiu kruco ankaŭ estas la nacia flago de Anglio (kies patrona sanktulo ankaŭ estas Sankta Georgo). Laŭ la kartvela akademiulo Giorgi Gabeskiria, la kvar ekstraj krucoj estis verŝajne aldonitaj dum la regado de Georgo la 5-a (ankaŭ konata kiel "la Brilanto" aŭ "la Grandioza"), kiu elpelis la mongolojn. Ĉirkaŭ tiu tempo, la nova dizajno estis adoptita kiel variaĵo de la jerusalema kruco, simbolo uzita de krucistoj en la Sankta Lando, kiu same uzis grandan centran krucon kun kvar pli malgrandaj "krucosimboloj" en la kvar kvadratoj.

La uzo de la flago falis post la mezepoka periodo, sed estis revivigita de kartvela patriota movado sekvanta la sendependecon de la lando dide Sovet-Unio en 1991. Plimulto de kartveloj, inkluzive de la influa patriarko de la Kartvela Eklezio, apogis la restarigon de la flago kaj en 1999 la kartvela parlamento pledis por la ŝanĝo de la flago. Tamen, ĝi ne estis apogita de la prezidanto, Eduard Ŝevardnadze. Ĝi estis adoptita en la fruaj 2000-aj jaroj fare de ĉefopozicia partio, la Unueca Nacia Movado estrita de Miĥail Saakaŝvili, kiel simbolo de populara rezisto al la regado de Ŝevardnadze.

La flago estis adoptita de la kartvela parlamento la 14-an de januaro 2004. Ĝi estis formale apogita de prezidenta dekreto subskribita de Saakaŝvili la 25-an de januaro, sekvante lian elekton kiel Prezidanto de Kartvelio. Ĝia adopto ne estis sen polemiko, ĉar ĝi estis simbolo de politika partio.

Kartvelio
Kategorio:Naciaj simboloj de Kartvelio
Flago de Taĝikio

eta|250px
La **flago de Taĝikio** estis la lasta ŝanĝita de la antaŭaj flagoj de sovetaj respublikoj (taĝike: Парчами Тоҷикистон, Parcami Toçikiston), kiu estis adoptita en novembro 1992. La rilato inter la nova flago kaj tiu de sovetia epoko de 1953 estas la elekto de koloroj: ruĝa, blanka kaj verda. La Taĝika SSR, aldonis blankajn kaj verdajn striojn al la flago de Sovetunio. La nudigado ankaŭ emfazas la persan kulturon de Taĝikio, ĉar la flago de Irano havas la samajn striojn (sed la ruĝa kaj verda estas inversaj).

La krono reprezentas la taĝikojn. En tradiciaj taĝikaj kulturaj aspektoj la magia formulo "sep" estas simbolo de perfekteco, la formado de feliĉo kaj la provizanto de virto. Laŭ taĝika legendo, islama ĉielo estas kunmetita de sep belaj orkidacoj, apartigita per sep montoj ĉiu kun arda stelo sur pinto. La meza blanka strio estas unu-kaj-duono fojojn la grandeco de la ruĝaj kaj verdaj strioj. La ruĝeco reprezentas la unuecon de la nacio kaj la simbolon de la suno kaj venkon; la blanko reprezentas purecon, kotonon, la neĝon sur la montoj kaj la unueco de la homoj; kaj verdaj standoj por spirita signifo de Islamo kaj reprezentas la malavarecon de naturo de la lando. La simbolo ŝargita en la mezo de la blanka strio estas krono levita per arko de sep steloj.

La flago nur hazarde tre similas al la flago de Hungario (same trikoloro de horizontalaj strioj ruĝa, blanka kaj verda), sed probable ja havas parencecon al la flago de Kurdio (Kurdistano), trikoloro de horizontalaj strioj ruĝa, blanka kaj verda kun centra orkolora (flava) suno.

Taĝikio
Kategorio:Naciaj simboloj de Taĝikio
Sub Cetate (Zetea)

**Sub Cetate** [sub ĉetate] (hungare: **Zeteváralja**) estas vilaĝo en Rumanio. Administre ĝi apartenas al Zetea, 6&nbsp;km sude. En 1992 ĝi havis 734 loĝantojn, en 2002 – 725, el kiuj 710 deklaris sin hungaroj.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
Sub Cetate kaj Zetea estas ligitaj per vojo 138 inter Odorheiu Secuiesc kaj Suseni.

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de la distrikto

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Harghita
Flago de Kirgizio

[dekstra|250px|eta|[Dosiero:FIAV 111000.svg|23px Flaga rilatumo: 3:5  ]]
La **flago de Kirgizio** estis adoptita la 3-an de marto 1992 fare de la Supera Konsilio de Kirgizio. En ĝi harmonias ruĝa kampo kun flava suno en la centro havanta 40 unuforme spacigitajn radiojn. En la centro de la suno estas ruĝa ringo krucita de du kvarliniaj aroj, stiligita reprezentado de la tunduko (kirgize түндүк) aŭ krono de la tradicia kirgiza jurto, simbolo reproduktita en multaj aspektoj de kirgiza arkitekturo.

La ruĝa fono de la flago simbolas bravecon kaj kuraĝon, la suno reprezentas pacon kaj riĉaĵon, kaj la tunduko signifas la familion hejme aŭ, la universon. Laŭ popularaj interpretoj, la 40 sunradioj reprezentas la 40 kirgizajn tribojn unuigitaj kontraŭ la mongoloj fare de la eposa heroo Manazo.

Kategorio:Naciaj simboloj de Kirgizio
Kirgizio
Flago de Libano

eta|250px
La **flago de Libano** (arabe: علم لبنان) estas formita de du horizontalaj ruĝaj strioj envolvante horizontalan blankan strion. La blanka strio estas duoble grandaj kiel la ruĝaj strioj (rilatumo 1:2: 1). La verda lebanona cedro en la mezo tuŝas ambaŭ ruĝajn striojn kaj ĝia larĝo estas unu triono de la larĝo de la flago.

Ĝi estis dizajnita por esti neŭtrala flago, ne aliancita al ajna religia grupo de Libano. La ruĝaj strioj simbolas la puran sangon elverŝita por la liberigo. La blanka strio simbolas pacon, kaj la blankan neĝon kovrantan la montojn de Libano. La verda cedro simbolas senmortecon kaj konstantecon kaj ĝi estas fama pro mencio en la Biblio.

Ruĝa koloro supozeble pro la koloro de la uniformoj de la libana legio dum la Unua Mondmilito. Oficiale la ruĝeco reprezentas oferitajn homojn dum batalo por sendependeco, kaj blanka reprezentas purecon kaj pacon. Kvankam la flago ekzistis nur por duona jarcento, la arbo ĉe la centro de la flago - la Cedro de Libano - estis emblemo de la lando ekde la tempo de la reĝo Salomono, antaŭ preskaŭ 2,000 jaroj. Specife, la cedro estas la simbolo de la kristana komunumo maronitoj de la lando. Ĝi unue ekaperis sur flago en 1861 kiam Libano estis parto de la Otomana Imperio.

Libano
Kategorio:Naciaj simboloj de Libano
Trăiască Regele

eta|dekstra|320ra|Partituro de la Reĝa Himno**Trăiască Regele** (*Vivu la Reĝo*) aŭ **Imnul Regal** (*La Reĝa Himno*) estis la himno de Unuiĝintaj Princlandoj kaj sekve de Reĝlando de Rumanio en la jaroj 1866-1947. La melodion komponis kapitano Eduard Hübsch, posta estro de muzika departamento en la Ministerio de Armeo. La tekston verkis Vasile Alecsandri en la jaro 1881, en kiu Rumanio fariĝis reĝlando.

## Teksto 
Kategorio:Historio de Rumanio
Kategorio:Naciaj himnoj
Kategorio:Naciaj simboloj de Rumanio
Trpín (distrikto Krupina)

**Trpín,** hungare **Terpény** [terpEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Trpín situas en la plej griza parto

## Situo 
Trpín situas laŭ flankovojoj. Krupina troviĝas je 10&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1262 en formo *"Terpen"*. En 1828 loĝis tie 196 vilaĝanoj en 32 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Terpény 137 homoj, (plejparte). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Trpín 134 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1889, en 2000 renoviĝis
* sonorilostablo

## Eksteraj ligiloj 
* Trpín sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Flago de Nord-Koreio

eta
eta
La **Flago de Nord-Koreio** estis adoptita la 8-an de septembro 1948 kiel la nacia flago. La ruĝa stelo de Komunismo povas esti vidata en ĉi tiu flago sur blanka disko. Nord-Koreio originale adoptis "taegeuk" post la sendependeco disde Japanio kun la simbolo de Jino kaj Jango en la sudkorea flago sed poste reviziis ĝin kaj pli proksime reflektas tiun de Sovetunio. La flago estis adoptita en 1948, kiam Nord-Koreio iĝis sendependa komunista ŝtato. La tradicia korea flago estis ruĝa, blanka, kaj blua. La lando retenis tiujn kolorojn (kun reganta ruĝo) kaj aldonis ruĝan stelon sur blanka disko. La disko memoras la Taegeuk trovitan sur la flago de Sud-Koreio, kaj reprezentas la principojn de naturo. La ruĝa strio esprimas revoluciajn tradiciojn. La ruĝa stelo estas por Komunismo. La du bluaj strioj signifas suverenecon, pacon kaj amikecon. La blanka strio simbolas purecon. La flago de Nord-Koreio iomete similas al la flagoj de Tajlando kaj Kostariko.

Ekzistas malmultaj aliaj konataj flagoj en uzo. Ekzistas flago por la armeo de la koreoj, same kiel siaj du subfakoj la aerarmeo kaj mararmeo.

Nord-Koreio
Kategorio:Naciaj simboloj de Nord-Koreio
Uňatín

**Uňatín,** hungare **Unyad** [unjad] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Uňatín situas en la plej griza parto

## Situo 
Uňatín situas en valo de rojo, meze de sakovojo. Krupina troviĝas je 9&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la antaŭhistoriaj tempoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1311 en formo *"Wneten"*. En 1828 loĝis tie 305 vilaĝanoj en 51 domoj. En 1830 kaj en 1927 incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Unyad 317 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Uňatín 194 homoj, (191 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Kristo de 1957

## Eksteraj ligiloj 
* Uňatín sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Sankta Lucio (Barbado)

**Sankta Lucio** (angle: '''' [sejnt lusi]) estas paroĥo de Barbado.
Sankta Lucio estas unu de la originaj ses paroĥaj nomoj de 1629.

## Referencoj 
Kategorio:Paroĥoj de Barbado
Žibritov

**Žibritov** [ĵibritov], hungare **Zsibritó** [ĵibritO] estas tre malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Žibritov situas en la plej griza parto

## Situo 
Žibritov situas inter montoj, laŭ traira flankovojo. Krupina troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1266 en formo *"Seurdfolou"*. En 1576 la turkoj detruis ĝin. Iam malgranda fortikaĵo konstruiĝis, kiu pligrandiĝis en 1586. En 1807 incendio okazis. En 1828 loĝis tie 233 vilaĝanoj en 38 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zsibritó 334 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum la Slovaka Nacia Ribelo francaj kaj slovakaj partizanoj bataladis tie. Kolĥozo fondiĝis en 1957, kiu aliĝis al kolĥozo de Krupina en 1966. En 2001 vivis en Žibritov 88 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1838
* sonorilostablo el la 19-a jarcento
* malgranda fiŝlago

## Eksteraj ligiloj 
* Žibritov sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Krupina
Lukavice

Nomon **Lukavice** portas pli da sidejoj:
* Lukavice (distrikto Chrudim), municipo en distrikto Chrudim
* Lukavice (distrikto Rychnov nad Kněžnou), municipo en distrikto Rychnov nad Kněžnou
* Lukavice (distrikto Šumperk), municipo en distrikto Šumperk
* Lukavice (distrikto Ústí nad Orlicí), municipo en distrikto Ústí nad Orlicí
* Lukavice (Strážov), parto de municipo Strážov en distrikto Klatovy
kaj ĝi aperas en nomo de sidejo:
* Dolní Lukavice, municipo en distrikto Plzeň-sudo
* Horní Lukavice, municipo en distrikto Plzeň-sudo
… aŭ ankaŭ rojon:
* Lukavice (alfluanto de Oskava) – dekstra alfluanto de Oskava en Distrikto Olomouc
Chrťany

**Chrťany,** hungare **Hartyán** [hartjAn] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Chrťany situas en la plej griza parto

## Situo 
Chrťany situas fine de 2 sakovojoj, kiuj renkontiĝas en la vilaĝo. Veľký Krtíš troviĝas je 13&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1227 en formo *"Harkyan"*. Inter 1554-1594 ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En la 18-a jarcento oni minadis tie feron. En 1828 loĝis tie 171 vilaĝanoj en 26 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hartyán 236 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Gács, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Chrťany 117 homoj, (112 slovakoj).

## Nomportantoj 
En telefonlibro de Budapeŝto en 2010 oni trovis 6 nomojn pri Hartyáni kaj 7 pri Hartyányi.

## Eksteraj ligiloj 
* Chrťany sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Veľký Krtíš
1470 Carla

'*1470 *Carla'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Alfred Bohrmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la antaŭnomon de *Carla Ziegler'', unu amikino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Alfred Bohrmann
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Rychnov u Jablonce nad Nisou

**Rychnov u Jablonce nad Nisou** estas urbo situanta en Ĉeĥio, kie loĝas  (). Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou.

## Historio 
La urbo estis verŝajne fondita en la 13-a jarcento de monaĥoj el la proksima monaĥejo de Hradiště.
La unua skriba mencio pri Rychnov devenas el la jaro 1361.

## Loĝantaro 
## Geografio 
La rivero Mohelka trafluas tra la kolunumo.

## Partoj de urbo 
* **Rychnov u Jablonce nad Nisou** (en ĝi baza setlejunuoj Dolní Dobrá Voda kaj Košovy)
* Pelíkovice (en ĝi baza setlejunuo Rydvaltice)

Domaroj kaj solejoj:
* Rydvaltice
* Košovy
* Dolní Dobrá Voda
* Hájek
* Dolní Rychnov
* Svatý Kříž
* Liščí Jáma
* Zálesí

Domaroj pereintaj post la jaro 1945:
* Ještřabí
* Štěrbovina (iam ankaŭ Štěrbovna)

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo Sankta Venceslao, konstruiĝita de 1704 ĝis 1712
* Pestokolono de sankta Prokopio, konstruiĝita de 1720


Kategorio:Urboj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Municipoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
1471 Tornio

**1471 Tornio** estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la finnlanda urbo Tornio, en Laponia gubernio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Lidija Pilipenko

**Lidija PILIPENKO**, (n. 1938), estas baletistino kaj hodiaŭ ĥoregrafiistino en la serba nacia teatro en Belgrado.

## Biografio 
Detala biografio en paĝo de nacia teatro en Belgrado.

Lidija Pilipenko, artistino, primabalerino kaj ĥoreografino laboris la plej parton de profesia vivo kun baleta kompanio de nacia teatro en Belgrado.

Poste la specializado en Londono kun Ninette de Valois kaj brila kariero en profesio, ŝi
komencis hazarde la ĥoreografion.

Jam Lidija Pilipenko havis elstaran karieron de *prima balerina* de la nacia teatra baleto, ŝi pruvas esti unua de granda ĥoregrafoj de la lando.

## Baletaj verkoj 
* Ŝi kreis la sekvantajn baletojn kun muziko de jugoslaviaj komponistoj:
* Banović Strahinja de Zoran Erić por la belgrada teatro, (Banović Strahinja estis serba nacia heroo) kaj
* Jelisaveta de Zoran Erić por la belgrada teatro.
* "La eterna fraŭlo" de Zoran Mulić por la teatro en Novi Sad; kaj
* "La elekta knabino" de Zoran Mulić por la teatro en Novi Sad.
* En 1981, ĉe la Bienalo en Ljubljano (Ljubljano) ŝi ricevis la premion por ĥoreografio por Banović Strahinja.
* Ŝi ricevis ankaŭ la premion por ĥoreografio por 2 plenlongaj baletoj: Jelisaveta kaj La eterna fraŭlo.
* Poste sekvas la Samson kaj Delilah de Camille Saint-Saëns. Tio produktado aperis la baletan sezonon de nacia teatro, poste la rekonstruado de domo en jaro 1989. Tio produktado alportis la nacian teatran premion.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.narodnopozoriste.rs/index.php?id=726&searched=Pilipenko&advsearch=oneword&highlight=ajaxSearch_highlight+ajaxSearch_highlight1 oficiala retejo de serba nacia teatro Belgrado pri Lidija Pilipenko en angla lingvo

Kategorio:Baletaj koreografoj
Kategorio:Serbaj baletistoj