open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Glew

**Glew** estas argentina urbo situanta en la distrikto Almirante Brown, situanta en la suda areo de Granda Bonaero en la provinco Bonaero. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon en horloĝa direkto norde kun Lomas de Zamora, oriente kun Florencio Varela,
sude kun Presidente Perón kaj okcidente kun Esteban Echeverría.

Ĝi estas dividita en kvartalojn, inter kiuj la ĉefaj estas Kanmar, Almafuerte, Las Calandrias, Parque Roma, El Progreso, Santa Ana, Gendarmería, Centro, Los Aromos, Villa París, Los Álamos kaj Ipona.

## Vidu ankaŭ 
* Glew (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
La Banda (stacidomo)

**La Banda** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo, en la Provinco Santiago del Estero, apartenanta al la Fervojo General Bartolomé Mitre de la argentina fervoja reto.

## Bildgalerio 

Nomenclador estación La Banda.jpg|Nomo
Cabina de señales en la estación La Banda.jpg|Signal-konstruaĵo
Tren en estacion la banda 2022.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* La Banda

## Eksteraj ligiloj 
* 
*  (NCA)

Kategorio:La Banda
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
La Banda

**La Banda** estas urbo en norda Argentino, en la provinco Santiago del Estero.

Ĝi situas sur la maldekstra bordo de la rivero Dulce, 8&nbsp;km de la provinca ĉefurbo. Du pontoj ligas ambaŭ urbojn, kiuj kune formas urban aglomeraĵon. Tial ĝi ankaŭ regas ĝin kiel la urban sateliton de la ĉefurbo. Ĝi estas konsiderata, kun siaj pli ol  loĝantoj, la 2-a plej grava urbo en la provinco kaj estas la ĉefurbo de la departemento Banda.

La trakoj de Fervojo General Mitre pasas tra la urbo, kun semajna longdistanca servo al Bonaero kaj San Miguel de Tucumán;  estas unu el la stacioj kun plej granda trafiko sur la itinero.

## Vidu ankaŭ 
* La Banda (stacidomo)


Kategorio:Provinco Santiago del Estero
Alfréd Czobor

'*** [cobor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Czobor Alfréd,*' estis hungara arkivisto, instruisto. Lia familia nomo estis *Czuberka* [cuberka] ĝis 1908.

 naskiĝis  en Stiep (Aŭstrio-Hungario, Moravio, nuntempa Štípa en Ĉeĥio), li mortis  en Zamárdi (Hungario).
  
## Biografio 
 maturiĝis en Szatmárnémeti, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1905, en la sekva jaro li doktoriĝis, poste li studis juron nur unu jaron. En 1906 li akiris arkivistan licencon kaj li praktikadis en la Biblioteko de Nacia Muzeo. Inter 1907–1918 li estis ĉefarkivisto de Abaúj-Torna, inter 1923–1934 li estis ĉefarkivisto en Tutlanda Biblioteko Széchényi kaj inter 1934–1939 en Hungara Tutlanda Arkivo. Li pensiuliĝis en 1942. Li ricevis premion en 1911.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kuruckori fegyverek.* (ankaŭ disertaĵo, 1906)
* *Hazánk és a krakkói egyetem bíráskodási joga.* (1912)
* *Országos Levéltár felállításának terve 1701-ben és az ország iratainak korábbi megőrzése.* (1925)
* *A Rákócziak címere és pecsétjeik.* (1935)
* *A családi levéltárak a középkorban.* (1941)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Longchamps (Almirante Brown)

**Longchamps** estas urbo situanta en la distrikto Almirante Brown, provinco Bonaero, Argentino, kaj apartenanta al Granda Bonaero; ĝi situas 29&nbsp;km sude de la urbo Bonaero.

## Vidu ankaŭ 
* Longchamps (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Gábor Éble

**Gábor Éble,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Éble Gábor,** estis hungara arkivisto, agronomo, genealogo. Lia familia nomvarianto estis *Eble*.

 naskiĝis  en Mecsér, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 frekventis katolikajn gimnaziojn en Magyaróvár kaj Győr, poste li studis juron en Reĝa Universitato de Pest en la lernojaro 1863, fine li akiris agrikulturan diplomon en Ekonomia Instituto en 1868. Post la diplomo li estis agronomo 2 jarojn en bieno de Móric Sándor en Bia, poste inter 1870-1875 en bieno de György Károlyi en Parád, fine ĝis sia pensiuliĝo en 1901 li estis kasisto kaj arkivisto de familio Károlyi en Budapeŝto. Li tralaboris la grafan familion Károlyi, krome li verkis poemojn. Li edziĝis en 1907.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kölcsey kiadatlan költeményei.* (1887)
* *Károlyi Ferenc gróf és kora. 1705–1758.* (1-a volumo, 1893)
* *A gróf Károlyi-család vérrokonsága hercegi nemzetségekkel.* (1905)
* *A szamosújvári Verzár család.* (1915, 2013).
* *A nagykárolyi gr. Károlyi család és székhelyeik története.* (2005)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Genealogoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Luján (stacidomo)

**Luján** estas fervoja stacio en la samnoma urbo, Provinco Bonaero, Argentino.

La nuna stacidomo sekvas la francan modelon truditan de sia antaŭulo en Pehuajó, kies kajoj estas protektitaj per aparta strukturo de pilastroj paralelaj al la trakoj.

Inter la variantoj de la prototipo elstaras la bovokulo centrita sur la supra kornico, hierarkiigante la aliron.

## Bildgalerio 

Estación Luján 19.jpg|Kajo
CúpulaEstacionLujan.jpg|Bovokulo
Estación Luján 02.jpg|Insula kajo

## Vidu ankaŭ 
* Luján

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Luján
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Vrchy (Neustupov)

**Vrchy** estas domaro en Ĉeĥio, parto de kampurbo Neustupov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1 km sudoriente de Neustupov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Vrchy situas en katastra teritorio **Neustupov** kun areo 10,57&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1652.

## Loĝantaro
Kategorio:Neustupov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Martínez (Bonaero)

**Martínez** estas argentina urbo situanta en la distrikto San Isidro, apartenanta al la norda areo de la metropola areo de Bonaero. Ĝi situas 7 kilometrojn norde de la plej proksima aliro al la Aŭtonoma Urbo Bonaero.

Laŭ la censo INDEC, en 2001 ĝi havis  loĝantojn, igante ĝin la dua urbo en la distrikto.

## Vidu ankaŭ 
* Martínez (stacidomo)
* Juan Anchorena (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Martínez (stacidomo)

**Martínez** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en la distrikto San Isidro, Provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Martínez III.jpg|Kajo kun nomo
Martinez Mitre.jpg|Trajno
Martínez V.jpg|Ponteto

## Vidu ankaŭ 
* Martínez (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Martínez (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Morón (stacidomo)

**Morón** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, en Granda Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estación Morón 2022 (2).jpg|Kajoj kaj trakoj
Estacion Moron vieja.jpg|La stacio en 1910

## Vidu ankaŭ 
* Morón (Argentino)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Morón (Argentino)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Morón (Argentino)

**Morón** estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto de la argentina provinco Bonaero. Ĝi estas parto de la metropola areo de Bonaero kaj situas okcidente de la Aŭtonoma Urbo Bonaero.

Ĝi estas konsiderata "la Ĉefurbo de la Okcidento", pro sia impona banka, financa kaj politika kaj juĝa potencocentro en la provinco Bonaero. Ĝia infrastrukturo iras de multaj industriaj parkoj kaj fabrikoj ĝis grandaj butikcentroj, superbazaroj, kinejoj, restoracioj, teatroj kaj aŭtovojoj.

La stacio  sur la linio Sarmiento estas unu el la plej okupataj en la Bonaera Metropola Areo, kvankam ĝi ne atingas la nivelon de transigaj centroj Constitución, Retiro kaj Once, en la urbo Bonaero.

Aliflanke, la loĝkvartaloj de Morón situas sur la suda flanko, kie troviĝas grandaj domoj, ĉaledoj, dupleksoj kaj altaj loĝturoj, ĉirkaŭitaj de vastaj foliarbaroj.

## Vidu ankaŭ 
* Morón (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Interna dekoracio

[eta|La [Artdekora stilo|arto déco interno de la granda concourse ĉe la 30a Strata Stacio en Filadelfio.]]
[dekstra|eta|La lobio de Hotelo Bristol, [Varsovio ]]
[dekstra|eta|historia ekzemplo: manghalo de la [Balliol College|Balliol Altlernejo, Oksfordo ]]
**Interna desegno** aŭ **Interna dezajno** (foje **interna arkitekturo**) estas speco de dezajno, kies temo estas aranĝo de la arkitektura interno, planado kaj dezajno de internaj spacoj. Ĝi inkludas teknik-konstruajn aspektojn same kiel estetik-artajn zorgojn. Tiu ĉi dezajno de spacoj kaj objektoj de ofta uzo ene de enfermita loko, ĉu ĝi estas privata hejmo, komerca establaĵo, gastiganta spaco, laborejo.

La ĉefa celo estas alporti al harmonia unueco la funkcion de la ĉambro, la subjekto-spaca medio kaj homa agado. Interna dezajno estas desegnita por kombini utilismajn, estetikajn, teknikajn kaj konstruajn kaj, en iuj kazoj, artajn kaj figurajn ecojn de la desegnita spaco. La dezajnisto ankaŭ solvas problemojn pri optimumigo de endomaj laborprocezoj, plibonigas orientigon kaj disvolvas la dezajnon de specialigitaj lokoj laŭ ilia funkcio (ekzemple filmregistraj aŭ filmmuntaj studioj, fotado; akvaj parkoj. La dezajnisto administras la tutan dezajnprocezon, komencante per ĉambra aranĝo, lumigo, ventolsistemoj, akustiko; murdekoracio (tapeto); kaj finiĝante kun la lokigo de mebloj kaj instalado de orientigaj signoj.

## Galerio 

Dosiero:GCT_in_Blizzard_of_2015.jpg|Granda Centra Stacidomo en Meza Manhatano
Dosiero:Hotel_San_Domenico-Taormina-Sicilia-Italy_-_Creative_Commons_by_gnuckx_(3667442268).jpg|La manĝhalo de Hotelo San Domenico en Taormina
Dosiero:Apothecary_room_-_Arppeanum_-_DSC05136.JPG|Apoteka ĉambro 
Dosiero:Lenno_Villa_Balbianello_wnetrze_3.jpg|Villa del Balbianello
Dosiero:Johan_Zacharias_Blackstadius,_Interiör,_salong_med_läsande_flicka,_1850.jpg|Salono en Svedio (1850)
Dosiero:Bar_in_de_Rotterdamzaal.jpg|Baro en Roterdamo
Dosiero:Balboa_Bay_Club_9_Photo_D_Ramey_Logan.jpg|Klubo Balboa Bay en Newport Beach, Kalifornio
Dosiero:12-03-01-axel-springer-by-RalfR-28.jpg|Turo Axel Springer, Berlino
Dosiero:Let There Be Peace on Earth (3151940908).jpg|preĝejo Hallgrímskirkja en Rejkjaviko

Kategorio:Dekoracia arto
Kategorio:Aranĝo
Rejkovice

Nomon **Rejkovice** havas du setlejoj:

* Rejkovice (Louňovice pod Blaníkem), parto de municipo Louňovice pod Blaníkem en distrikto Benešov
* Rejkovice (Jince), parto de municipo Jince en distrikto Příbram
Býkovice (Louňovice pod Blaníkem)

**Býkovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Louňovice pod Blaníkem en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km sudoriente de Louňovice pod Blaníkem. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Býkovice situas en katastra teritorio **Býkovice u Louňovic** kun areo 3,87&nbsp;km². En la katastra teritorio Býkovice u Louňovic situas ankaŭ Rejkovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1500.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Naturrezervejo Podlesí

## Pluaj fotoj 

Býkovice pod Blaníkem-view06.jpg|Býkovice
Býkovice pod Blaníkem-view03.jpg|Býkovice
Býkovice pod Blaníkem-view04.jpg|Býkovice

Kategorio:Louňovice pod Blaníkem
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kálmán Guoth

**Kálmán Guoth,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Guoth Kálmán,** estis hungara arkivisto, instruisto, historiisto. Lia familia nomvarianto estis *Guóth*.

 naskiĝis  en Kemenesmagasi, li mortis  (laŭ alia informo ) en Érd (laŭ wikidata en Budapeŝto).
  
## Biografio 
 maturiĝis en luterana gimnazio en Budapeŝto en 1930, poste li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1936, post jaro pedagogian diplomon. Li estis disĉiplo de Elemér Mályusz kaj Imre Szentpétery. Inter 1937–1941 li instruis en gimnazio en Aszód, dum li esploris en Parizo 9 monatojn, inter 1941-1944 li estis ĉefarkivisto en tiam hungara urbo Kolozsvár. Dum la nazia erao (1944) li kaŝiĝis, sed la alveninta Ruĝa Armeo forportis lin al gulago. Li hejmenvenis en 1948 kaj eklaboris en historia instituto kaj okupiĝis pri la mezepoko. Li ne povis porti la socialismon, li ĵetis sin antaŭ trajnon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az okleveles bizonyítás kifejlődése Magyarországon.* (ankaŭ disertaĵo, 1936)
* *A magyarországi latinság helye az egyetemes latinságban.* (1938)
* *Kolozsvár város és a magyar színügy kapcsolatai a XIX. század elején.* (1942)
* *Eszmény és valóság Árpádkori királylegendáinkban.* (1944)
* *Emlékezés Bél Mátyásra.* (1981, 1982)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
András Borosy

**András Borosy** [andrAŝ boroŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Borosy András,** estis hungara laboristo, arkivisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Borossy*.

 naskiĝis  en Debrecen (laŭ alia informo en Budapeŝto), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en piarista gimnazio en Debrecen en 1940, poste li akiris pedagogian kaj filozofian diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1945, dum en 1944 li partoprenis en la kontraŭnazia rezistado. Post la diplomo li estis asistanto 5 jarojn, poste li estis arestita kaj kondamnita je prizono pro falsaj akuzoj. Li liberiĝis en 1956, poste li estis simpla laboristo 7 jarojn en Budapeŝto, dum en 1959 li rehabilitiĝis. En 1963 li estis subarkivisto en Esztergom, poste bibliotekisto en Tutlanda Biblioteko Széchényi, pli poste arkivisto, respektive ĉefarkivisto en arkivo de Pest (1965–1992). Li ekinstruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1992. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1974, li doktoriĝis en 1992 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo ofte estis la hungara mezepoko. Li edziĝis en 1958 kaj 1962, ĉar en 1961 li vidviĝis. La dua edzino naskis filon en 1964. Li ricevis 3 premiojn inter 1983-2009.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar könnyű és nehéz lovasság a XI–XIV. században.* (disertaĵo, 1945)
* *Az országgyűlés.* (1948)
* *A XI–XIV. századi magyar lovasságról.* (1962)
* *A telekkatonaság és a parasztság szerepe a feudális magyar hadszervezetben.* (ankaŭ disertaĵo, 1971)
* *A magyar feudális hadsereg fénykora.* (1984)
* *Hadakozó népelemek Magyarországon.* (disertaĵo, 1989)
* *Szent László király.* (1991)
* *A nyugat-európai és bizánci hadviselés a honfoglalás és a kalandozások idején.* (1996)
* *Hadakozók, keresztesek, hadi érdemek a középkori Magyarországon.* (elektitaj studoj, 2010)

## Fontoj 
* biografio hungare
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj laboristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Muzeo de Vivanta Arto

La **Vivanta** **Arta Muzeo** (, mallonge *Nýló;* ) estas soc-utila muzeo kaj ekspoziciejo por noviga kaj eksperimenta nuntempa arto en Rejkjaviko, Islando *.*

La muzeo kolektas verkojn de islandaj kaj internaciaj artistoj, aranĝas ekspoziciojn, kaj ankaŭ partoprenas en diskutoj pri nuntempaj praktikoj. En harmonio kun ĝia aserto esti forumo por eksperimentoj kaj novaj stiloj en la bildartoj, ĝi ankaŭ funkcias kiel okazaĵejo kaj rendevuejo por artistoj .  

## Referencoj 
Kategorio:Muzeoj en Islando
Kategorio:Rejkjaviko
Rejkovice (Jince)

**Rejkovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Jince en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Jince. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Rejkovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,55&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1454.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Remparburgo Plešivec el pli juna kaj malfrua bronzepoko sur samnomata monteto

## Pluaj fotoj

Rejkovice čp. 18, obytný dům.jpg|Rejkovice
Rejkovice čp. 9, bývalý hostinec (03).jpg|Eksa gastejo
Rejkovice (Jince) (2).jpg|Kapelo

Kategorio:Jince
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Himno de la Tero

[eta|*[La Blua Globeto*, planedo Tero vidita de Apollo 17]]

**Himno de la Tero** estas festa kanto kaj muzika komponaĵo, kiu laŭdas, altigas  aŭ  ekzaltas la planedon Tero. 

## La rezolucikanto 
[eta|[Partituro de la tutmondakanto fare de la kunlaboro  *The Resolution Song* ("La Rezolucikanto") .]]
Estis jam peto de la Ĝenerala sekretario de Unuiĝintaj Nacioj (UN), la 24an de oktobro 1971, okaze de la 26-a datreveno de la organizo, estis sondata himno al UN de Pablo Casals kaj kies tekston verkis la poeto. WH. Auden
. La tiama ĝenerala sekretario de UN, U Thant, esprimis esperon, ke ĉi tiu himno fariĝos la fakta himno de UN tra la jaroj, sed ne iĝis. 

Sed poste, verkita en 2019, "La rezolucikanto (The World on Our Shoulders, La mondo sur niaj ŝultroj)" estas la daŭra tutmonda kantprojekto, farita kunlabore kun *Music Declares Emergency (MDE)*. La kanto festas homajn kulturojn kaj deklaras la komunan responson de la homaro konservi la medion. 
Individuoj de la Monda Fonduso por Naturo (WWF), Decca, kaj Extinction Rebellion komencis laboron en la projekto, kun la celo de "homoj en ĉiu lando en la mondo kantas la saman kanton". Ekde tiam, ĝi estis kantita de miloj da homoj en pli ol 100 landoj. Ĝia celo estis voki, ke registaroj realigus novjarajn rezoluciojn por solvi la klimatan krizon. Laŭ la eldonejo Planet Resolution  ekzistas "almenaŭ unu versio de la kanto de ĉiu lando sur la Tero" . 

Famaj subtenantoj de la projekto inkludas la jenajn : Emma Thompson, Keira Knightley, Naomie Harris, Bill Bailey, Jodie Whittaker, kaj Mark Rylance .

## La himno de la Tero 
La esperanta versio de la himno jenas el Abhay Kumar. (barata poeto-diplomato):

Nia kosma oazo, kosma perlo blua
la plej bela planedo en la universo
ĉiuj kontinentoj kaj oceanoj de la mondo
ni kune staras, kiel faŭno kaj flaŭro
ni kune staras kiel specioj de unu Tero.
Nigraj, brunaj, blankaj, malsamaj koloroj
Ni estas homoj, la tero estas nia hejmo
ĉiuj homoj kaj nacioj de la mondo
ĉiuj por unu, unu por ĉiuj,
kune ni flirtigas la bluglobetan flagon.

Traduko fare de Alejandro Cossavella - Conselheiro da UP 

## Vidu ankaŭ 
* *La Espero* de L.L. Zamenhof
* Tutmonda civitaneco
* Mondcivitano
* Monda Tago de Medio
* Ĉarto de la Tero
* Teroflago
* Terotago
* Tutmonda edukado

## Referencoj 
## Fonto 
Kategorio:Himnoj
Kategorio:Unuiĝintaj Nacioj
Kalvinana preĝejo (Szada)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala historia monumento (deklarita en 2009) en grandvilaĝo Szada (Hungario).

## Historio 
En tiu areo la unua kalvinana misiisto funkciis en la 1540-aj jaroj. Depost kiam la loĝantoj akceptis la kalvinismon, ili uzis la katolikan kirkon. Dum la kontraŭreformacio en 1718 la katolikoj rericevis ĝin, samtempe la kalvinana grupo iĝis filio de Veresegyház. Tiam la kalvinanoj havis diservojn en privata domo, sed en 1796 kun permeso jam konstruiĝis ligna preĝdomo, eĉ en 1802 alvenis la paroĥa rajto. La didomo videbla ankaŭ nun estis konstruita en 1928. En 2010 renovigaj laboroj okazis.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en korto, sed en la korto estas videbla ankaŭ krucifikso kaj ĉe la enirejo busto de Marteno Lutero. La fasado estas malsimetria, ĉar la turo altiĝas dekstre. La turo havas 3 sonorilojn. Kaj la navo, kaj la turo laŭ la fasado havas po unu enirejojn. La nava enirejo havas porĉon, pli supre troviĝas granda rozvitralo.  Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj. La navo havas plian enirejon en la malantaŭa parto. 
eta|

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* datenoj kun foto

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

Szada
Societo de Aŭtoroj, Komponistoj kaj Redaktistoj de Muziko

La **Societo de Muzikaj Aŭtoroj, Komponistoj kaj Eldonistoj** (, akronime **SACEM**) estas franca neprofitcela profesia organizaĵo por la kolektado de tantiemo kaj la protekto de la kopirajtoj de muzikaj verkintoj, komponistoj kaj eldonistoj .

## Priskribo 
La SACEM estis fondita en 1850 fare de tri muzikistoj (inkluzive de la komponisto Ernest Bourget, kiu jurpersekutis pro rajtoj al sia muziko ludita ĉe la Café Ambassadeur en 1847) kiuj volis administri iliajn rajtojn. Ĝi estis fondita kiel neprofitcela organizaĵo kiu estas posedata kaj administrita fare de ĝiaj membroj en kooperativa modelo .

Nuntempe (2005) ĝi reprezentas  muzikistojn kaj havas jaran enspezon de 757 milionoj da eŭroj (2005), el kiuj 608 milionoj iris al la rajtoj-posedantoj.

Simile al la germana GEMA, ĝi ne estas organizita fare de la ŝtato sed prefere private ("société civile"), sed havas la subtenon de la franca Ministerio de Kulturo. Ĝia ĉefsidejo estas en Neuilly-sur-Seine, Avenue Charles de Gaulle, 92528

SACEM administras la kopirajtojn de eldonejoj, muzikaj aŭtoroj, komponistoj, aranĝistoj, tradukistoj kaj kovras larĝajn muzikajn tavolojn kreitajn de la aŭtoroj: ĉiuj muzikĝenroj, de simfonia ĝis elektromuziko, ĵazo, repo ktp, aŭdvida reklammuziko, humuraj skeĉoj, poezio, muzikdokumentarioj filmoj kaj muzikfilmetoj, kreado de subtekstoj por filmoj, dublado, televidaj filmoj kaj serioj, eltiraĵoj el dramaj muzikaj verkoj (daŭrante malpli ol 20 minutojn por televido kaj 25 minutojn por radio).

Ekde la 1-a de januaro 2012, aŭtoroj reprezentitaj de ĝi povas meti individuajn kantojn sub unu el tri permesiloj de Krea Komunaĵo, kiuj permesas nekomercan uzon. Post la sveda STIM, la nederlanda BUMA/STEMRA kaj la dana KODA, SACEM estas la kvara eŭropa kolekta societo kiu permesas al siaj membroj uzi licencojn Krea Komunaĵo almenaŭ provizore .

## Grandpremio SACEM 
SACEM aljuĝas premiojn, kaj ĉefe la Grandpremion Sacem, ĉiun jaron .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Loïsa Puget, la unua virina membro.

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo 
*  Oficiala retejo

Kategorio:Franca muziko
Kategorio:Kopirajtaj kolektivoj
Arta Muzeo de Rejkjaviko

[eta|Reykjavika Arta Muzeo en [Rejkjaviko|Rejkjavíko (Hafnarhúsið)]]
eta|Kjarvalsstaðir
La **Arta Muzeo de Rejkjaviko** aŭ **Rejkjavika Arta Muzeo** () estas artmuzea komplekso en la urbo Rejkjaviko, malfermita en 1973. Ĝi estas la plej granda ekspozicia komplekso en Islando . Entute ĝi okupas tri konstruaĵojn: *Hafnarhus* proksime de la Malnova Haveno , *Kjarvalsstadir* en Klambratun Garden  kaj *Asmundarsafn* en Laugardalur .

La Rejkjavika Artmuzeo tenas la plej grandan bildartan kolekton en Islando kaj havas la plej grandan ekspoziciejon en la lando. Sur pli ol  kvadrataj metroj da ekspoziciejo, inter 20 kaj 30 ekspozicioj estas aranĝitaj ĉiujare, intervalante de ampleksaj ekspozicioj de propraj verkoj ĝis instalaĵoj de nuntempa arto de junaj, internaciaj artistoj.

## Ĝenerala informo 
La muzeo havas la plej grandan artaĵkolekton en Islando kaj la plej grandan galerian spacon en la lando. Sur areo de pli ol tri mil kvadrataj metroj, pli ol dudek ekspozicioj okazas ĉiujare - de grandaj ekspozicioj de la kolektoj de la muzeo ĝis instalaĵoj de nuntempa arto de junaj artistoj el la tuta mondo. La administracio instigas diversajn art-rilatajn okazaĵojn, familiajn programojn, same kiel ekskursojn por lernantoj kaj studentoj. La muzeo aktive partoprenas komunajn ambiciajn projektojn kaj festivalojn en la kampoj de muziko, kino, dezajno, danco, dramo kaj literaturo.

La muzeo respondecas pri konservado de la artkolektoj de la urbo, kaj la urbo de Rejkjaviko respondecas pri administrado kaj financado de la muzeo. La muzeokomplekso konsistas el kvin apartaj artobjektoj :

* La ĝenerala artaĵkolekto de Rejkjaviko, inkluzive de subĉielaj verkoj en Rejkjaviko;
* Kolekto Erro;
* Kolekto Kjarval;
* Muzeo de Skulptaĵo laŭnome de Asmundur Sveinsson;
* Kolekto de la Sekcio de Arkitekturo.

Muzeaj artaĵoj ankaŭ estas elmontritaj en publikaj konstruaĵoj kaj subĉielaj spacoj tra la urbo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Muzeoj en Islando
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:Rejkjaviko
Nové Dvory (Miličín)

**Nové Dvory** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Miličín en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 4,5 km sudoriente de Miličín. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Nové Dvory situas en katastra teritorio **Petrovice u Miličína** kun areo 5,61&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Miličín, Nové Dvory, side street.jpg|  Flanka strato
 Miličín, Nové Dvory, bell tower.jpg| Kapeleto kun sonorilejo
 Miličín, Nové Dvory, house No 2.jpg| Domo n-ro 2

Kategorio:Miličín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Sankta Eklezio de Jesuo

La **Sankta Eklezio de Jesuo** estas kristana konfesio en Japanio.

Laŭ parola tradicio, la komencoj de la eklezio devenas de 1937, kiam policisto en Manĉurio forĵetis sian paralizitan okjaran filinon el sia domo. La knabino tre malsaniĝis pro la malvarmumo. Kaj en ĉi tiu situacio, post fervora preĝo, Dio aperis al ŝi kaj ŝi mortis repacigita. La japana predikisto Ocuki Takeji (Ōtsuki Takeji, 大槻武二, 1906-2004), kiu tiam laboris en Manĉurio kiel misiisto de la evangeliisma Movado de Sankteco, eksciis pri tiu ĉi kazo kaj estis tiel impresita ke li komencis preĝi por la purigo de sia animo kaj por simila sperto.

Nuntempe ĝia sidejo situas en kvartalo Ukjo de Kioto.

La 9-an de januaro 1937, li datas sian propran mistikan sperton, dum kiu li estis supozeble penetrita de Kristo. Kazoj de kvazaŭaj miraklaj resanigoj ankaŭ estas rilataj al li. En alia vizio, li laŭdire ricevis kvar taskojn:

1. Preĝi por la restarigo de la juda nacio, Israelo.

2. Preĝi por la spirita vekiĝo de Israelo, kiu estas kondiĉo por la alveno de la Mesio.

3. Preĝi por la paco de Jerusalemo, kiu estas ŝlosilo por la monda paco.

4. Preĝi por la alveno de la Mesio.

La establado de la Ŝtato de Israelo poste estis interpretita kiel konfirmo de lia vizio kaj instruo.

En 1946, Otsuki laŭdire havis alian vizion tra kiu Dio ordonis al li establi sendependan konfesion nomitan la 

Ĝis hodiaŭ, la eklezio estas karakterizita per forta kristana Cionismo (en vikidatumoj).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo de la Sankta Eklezio de Jesuo (Kongregacio de Jesuo)  ()
* Sankta Eklezio de Jesuo, Sagano

Kategorio:Kristanaj novaj religioj
Kategorio:Religio en Japanio
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Azio
Kategorio:Kristana cionismo
Olavarría

**Olavarría** estas argentina urbo, nature situanta en la malseka Pampo kaj politike situanta en la Provinco Bonaero. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma partio, kiu situas en la centro-sudokcidento de la menciita provinco.

## Vidu ankaŭ 
* Olavarría (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Holokaŭsta Eduka Centro (Japanio)

La **Holokaŭsta Eduka Centro** (; ), estas muzeo memore al la 1,5 milionoj da judaj infanoj kiuj pereis en la holokaŭsto.

La centro situas en la urbo Fukujama en la gubernio Hiroŝima en Japanio. Ĝi estis establita en 1995, fare de la Sankta Eklezio de Jesuo de la Asocio de Japanaj Kristanoj-Amikoj de Israelo (ankaŭ konata kiel "Beit Shalom Japan"). En 2007 ĝi translokiĝis al nova konstruaĵo en memoro de pastro Takaji Otsuki, la fondinto de la konfesio.

Tio estas la unua eduka centro en Japanio por infanoj pri la holokaŭsto. Ĝi estas dezajnita por levi konscion pri la graveco de antaŭenigado de monda paco inter junuloj.

## Priskribo 
Ĉe la enirejo al la centro estas biblioteko enhavanta librojn kaj amaskomunikilaron pri la holokaŭsto en la japana kaj aliaj lingvoj. En la centro estas infana ĉambro, kiu estas uzata por agado kaj kreivo. En la ĉambro estas infanlibroj pri la holokaŭsto, kiuj estas havebla por libera uzo. Ekzistas ankaŭ prelegejo kun malgranda scenejo kaj piano. Ĝi ankaŭ funkcias kiel galerio por pentraĵoj pri la temo de la holokaŭsto.

En la centro de la ekspozicio troviĝas memorĉambro enhavanta ŝuon de infano, kiu pereis en la gasĉambroj, kiel simbolo de la 1,5 milionoj da infanoj pereintaj en la holokaŭsto. La ĉambro estas uzita por komuneco kaj okazigo de memorceremonioj.

## Ekspozicio 
maldekstre|eta|

La Holokaŭsta Eduka Centro montras erojn donacitajn de judaj komunumoj en Eŭropo kaj Israelo, same kiel erojn donacitajn de la familio de Anne Frank.

La ekspozicio situas sur la dua etaĝo de la konstruaĵo. Ĝi enhavas ekspoziciaĵojn kaj fotojn de la holokaŭsto.

Direkte al la fino de la ekspozicio, ses travideblaj kolonoj estas metitaj en la centron kontraŭ la fono de ligna Stelo de Davido, en memoro pri la ses milionoj da judoj kiuj pereis en la holokaŭsto. Ĉi tiuj kolonoj estas plenigitaj per 1,5 milionoj da bidoj, kiuj simbolas ĉiun el la infanoj, kiuj pereis en la holokaŭsto.

Ĉe la tereno, ekzistas juna ĉevalkastanarbo kiun Anne Frank observis de ŝia kaŝejo , same kiel rozĝardeno kie la rozoj de Anne Frank, , estas plantitaj. Statuo de Anne Frank ankaŭ estas elmontrita en la korto.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* muzea paĝo en la retejo *Facebook*
* angla versio de la retejo, lastfoje redaktita en somero 2012, sed tamen helpilo por nejapanoj

Kategorio:Ĉugoku
Kategorio:Muzeoj en Japanio
Kategorio:Edukado en Japanio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Makuja

**Makuja** estas religia movado de Japanio, fondita en 1948 fare de Ikurō Teshima (1910-1973). La termino estas japana traduko de la hebrea vorto tabernaklo (hebree miŝkan). La kernprincipoj de la movado inkludas subtenon por judismo kaj de Israelo.

## Priskribo 
La ĉefsidejo de la Makuja movado estas en Tokio. La movado inkluzivas ĉirkaŭ 200 komunumojn, la plej multaj el ili en Japanio. Kelkaj ankaŭ situas en Usono, Kanado, Sud-Koreio kaj Tajvano. La nombro de membroj estas taksita esti en la dekoj de miloj, kvankam neniuj precizaj fontoj estas haveblaj. Krom kristanaj festoj kiel Kristnasko, Pasko kaj Pentekosto, la juda Seder kaj la Festeno de Tabernakloj ankaŭ estas festitaj, dum kiuj pilgrimado al Jerusalemo estas entreprenita. Makuja konas nek religiajn aŭtoritatojn kun decida potenco nek establitaj ordonoj.

La predikistoj kutime plenumas sian laboron kiel partatempa laboro kaj estas nomitaj *instruistoj*. La preĝoj estas parte prenitaj de la Psalmoj kaj enhavas multajn kantojn, inkluzive de *Yerushalaim Shel Sahav*. Ekzistas Makuja Teatro kiu prezentas *Anatevka*, ekzemple, same kiel korusoj kaj orkestroj kiuj prezentas kaj religian judan muzikon (Ĥazanut) kaj klezmera muziko, foje kune kun la Jerusalema Simfonia Orkestro.

## Referencoj 
Kategorio:Restaŭrismo
Kategorio:Religiaj organizaĵoj en Japanio
Kategorio:Kristanismo en Japanio
Kategorio:Kristana cionismo
Kategorio:Kristanaj novaj religioj
Kategorio:Japanaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Kulturo de Japanio
Kategorio:Kristanaj konfesioj en Azio
Záhoří u Miličína

**Záhoří u Miličína** (ĝis la jaro 1948 *Německé Záhoří*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Miličín en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2 km sudoriente de Miličín. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Záhoří u Miličína** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,93&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Miličín, Záhoří u Miličína, Záhoří pond.jpg| Eksa bieno ĉe fiŝlago
 Miličín, Záhoří u Miličína, intersection.jpg| Malgranda vojkruciĝo
 Miličín, Záhoří u Miličína, playground.jpg| Fajroestingista armilejo kun ludejo
 Miličín, Záhoří u Miličína, bell tower.jpg|  Sonorilejo

Kategorio:Miličín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Franz Xaver von Wegele

**Franz Xaver WEGELE** (naskiĝinta la  en Landsberg am Lech, mortinta la  en Würzburg) estis germana historiisto.

Post studoj en Munkeno kaj Heidelberg li habilitiĝis en Jena; en 1851 li iĝis samloke profesoro. Lia dua profesoreco ekis en 1857 en Würzburg. En 1858 li ekmembris ĉe Historia Komisiono (Munkene), je kies komisio li eldonis, kun Rochus von Liliencron la biografiaron »Allgemeine deutsche Biographie« (Leipzig 1875 ss.). 

Verkis li: »Karl August, Großherzog von Sachsen-Weimar« (Weimar 1850); »Dante Allghieres Leben und Werke« (Jena 1852); »Monumenta Eberacensia« (Nördlingen 1863); »Zur Literatur und Kritik der fränkischen Nekrologien« (Nördlingen 1864); »Friedrich der Freidige, Markgraf von Meißen« (Nördlingen 1870); »Goethe als Historiker« (Würzburg 1876); »Graf Otto von Henneberg-Botenlauben und sein Geschlecht« (Würzburg 1875); »Geschichte der Universität Würzburg« (Würzburg 1882); »Geschichte der deutschen Historiographie« (München 1885); »Johannes Aventin« (Bamb. 1890). 

De la serio »Thüringischen Geschichtsquellen« eldonis li la du unajn volumojn: rilate al la analoj de Reinhardsbrunn kaj al la kroniko de Nikolaus von Siegen (Jena 1854–55). Kolekton de lia skribaĵoj »Gesammelte Vorträge und Abhandlungen« prezentis Richard Du Moulin-Eckart (Leipzig 1898). Estis li kunfondinto de Societo pri Turingia Historio.

## Fonto
"Wegele" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 20. Leipzig 1909, p. 457 
## Eksteraj ligiloj
*Vikifontaro
*ligiloj ĉe DDB
Muonio (rivero)

La **Muonio** (;  []; ) estas rivero en norda Finnlando kaj Svedio. Ĝi estas alfluanto al la rivero Tornio (finne *Tornionjoki*, svede *Torne älv* aŭ *Torneälven*). Kune la du riveroj formas la nacian limon inter Finnlando kaj Svedio. La rivero longas 230 kilometrojn.

## Referencoj 

Kategorio:Riveroj en Finnlando
Olivos (stacidomo)

**Olivos** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma kvartalo, en la Distrikto Vicente López, Provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estacion Olivos Andenes.jpg|Kajoj kaj trakoj
Estacion Olivos.jpg|Nomŝildo
Estación Olivos.jpg|La stacio ĉ. 1928

## Vidu ankaŭ 
* Olivos

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Olivos
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Hoeksche Waard

eta|maldekstra|170ra|
**Hoeksche Waard** - prononcata  - estas nederlanda municipo en la provinco Sud-Holando. Ĝi ekestis komence de la jaro 2019 el fuzio de la ĝis tiam memstaraj municipoj Binnenmaas, Cromstrijen, Korendijk, Oud-Beijerland kaj Strijen. La tuta areo situas sur la rivera insulo *Hoeksche Waard* en la sudokcidento de Nederlando - tial la municipa nomo. Sude de ĝi situas la provinco Nord-Brabanto. La municipo estas apartigita ĉiudirekte per branĉoj de la rivero Mozo: norde per *Oude Maas* (la "malnova Mozo"), oriente per *Dordtsche Kil*, sude per *Holland Diep* kaj okcidente al *Spui*. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|centra|280ra|

Kategorio:Loĝlokoj en Suda Holando
Kategorio:Municipoj de Sud-Holando
Pilar (stacidomo)

**Pilar** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo, samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Est. Pilar Andenes Centrales.jpg|Insula kajo
Estacion Pilar.jpg|Nomŝildo
Estación Pilar de la Línea San Martín (1).jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Pilar (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Pilar (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Olivos

**Olivos** (iama Paraje de los Olivos) estas urbo en la Partio-Municipo Vicente López, situanta en la norda areo de la metropola areo de Bonaero, Argentino. Ĝi limas la urbojn Vicente López kaj Florida sude, Martínez kaj La Lucila norde, Plata-Rivero oriente kaj Avenuo General Paz okcidente. En ĉi tiu urbo troviĝas "Quinta presidencial de Olivos", oficiala loĝejo de la Prezidanto de Argentino. Ĝi situas 20&nbsp;km de la centro de la urbo Bonaero kaj 3&nbsp;km (10 minutojn per aŭto) de ĝia aliro.

## Vidu ankaŭ 
* Olivos (stacidomo)
* Avenida Maipú (stacidomo)
* Bartolomé Mitre (stacidomo)
* Borges (stacidomo)
* Libertador (Tren de la Costa) (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Pilar (Bonaero)

**Pilar** estas urbo en la nordo de la argentina provinco Bonaero, ĝi estas la estro de la samnoma distrikto. Ĝi estas parto de la Bonaera Metropola Areo, kaj situas 54&nbsp;km de la Aŭtonoma Urbo Bonaero per la norda alirbranĉo al Pilar, Nacia Ŝoseo 8.

## Vidu ankaŭ 
* Pilar (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Ferenc Horváth (arkivisto)

**Ferenc Horváth** [horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Horváth Ferenc,** estis hungara arkivisto, lokhistoriisto.

Ferenc Horváth naskiĝis  en Szombathely, li mortis  en Szombathely.

## Biografio 
Ferenc Horváth maturiĝis en premonstrata gimnazio en sia naskiĝurbo en 1939, poste li akiris pedagogian kaj filozofian diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1944. Post la diplomo li batalis en la 2-a mondomilito, pli poste li estis militkaptito. En 1946 li instruis en Vasvár, krome ĝis 1950 li estis kulturisto en la departemento, pli poste arkivisto de Szombathely. Inter 1951–1969 li estis arkivestro de Szombathely, ankaŭ arkivestro de Vas (Hungario) (1951–1981). Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1981 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefintereso estis historio de Szombathely aŭ ties regiono. Li edziĝis en 1947, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1948-1953. Li ricevis 2 premiojn en 1965 kaj 1973.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kresznerics Ferenc.* (ankaŭ disertaĵo, 1943)
* *Új feladatok* (1947)
* *A levéltári kutatószolgálat problémái.* (1955)
* *A parasztság helyzete és mozgalmai a dualizmus korában. A munkásosztály kialakulása, szervezkedése és mozgalmai. 1867–1914.* (kunaŭtoro, 1958)
* *Szombathely.* (vojaĝgvidlibro, redaktoro, 1962; 4-a eldono: 1978)
* *A szombathelyi színészet története az állandó színház megnyitásáig. 1730–1880. 1–2.* (1964)
* *Tanárképző főiskola Szombathelyen.* (1974)
* *A Szentgotthárdi Kaszagyár története. 1902–1975.* (monografio, 1977)
* *Sárvár monográfiája.* (monografio, redaktoro, 1978)
* *Paragvár.* (poemeca membiografio, 1986)

## Fontoj 
* [biografio hungare kun foto](https://library.hungaricana.hu/hu/view/VASM_Vhk_1993/?query=SZO%3D(Horv%C3%A1th%20Ferenc)&pg=184&layout=s)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj lokhistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tigre (Bonaero)

**Tigre** estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto, en la provinco Bonaero, Argentino. Ĝi estas parto de la urba aglomeraĵo de la metropola areo de Bonaero kaj situas 18&nbsp;km de la norda aliro al la Aŭtonoma Urbo Bonaero.

## Vidu ankaŭ 
* Tigre (stacidomo)
* Tigre C (stacidomo)
* Canal San Fernando (stacidomo)
* Delta (Tren de la Costa) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Heinrich Rückert

**Heinrich RÜCKERT** (naskiĝinta la  en Koburgo, mortinta la  en Vroclavo) estis germana historiografo kaj germanisto. Lia patro li estis la verkisto kaj tradukisto Friedrich Rückert.

Post studo de klasika filologio li habilitiĝis en 1845 ĉe la universitato de Jena pri historio kaj germanaj antikvaĵoj. Tie estis kun aliaj fondinto de la Societo pri Turingia Historio. En 1852 Rückert farigis profesoro Vroclave.

Verkis li: »Annalen der deutschen Geschichte« (Leipzig 1850); »Geschichte des Mittelalters« (Stuttgart 1853); »Geschichte der Neuzeit« (Stuttgart 1854); »Allgemeine Weltgeschichte« (kun Alexander Flegler, Stuttgart 1861); »Lehrbuch der Weltgeschichte in organischer Darstellung« (Leipzig 1857); »Kulturgeschichte des deutschen Volkes in der Zeit des Übergangs aus dem Heidentum in das Christentum« (Leipzig 1853–54).

Krome eldonis li tekstojn de la malnova germana literaturo, ekz.: »Leben des heiligen Ludwig, Landgrafen von Thüringen« (Leipzig 1851), »Der welsche Gast des Thomasin von Zirclaria« (Quedlinburg 1852), »Marienleben des Bruders Philipp vom Kartäuserorden« (Quedlinburg 1853), »Lohengrin« (Quedlinburg 1858), »König Rother« (Leipzig 1874), »Heliand« (Leipzig 1876). Verkis li ankaŭ la historion filologian schrieb »Geschichte der neuhochdeutschen Schriftsprache« (Leipzig 1875).

Eldonis Paul Pietsch el liaj postlasitaĵoj »Entwurf einer systematischen Darstellung der schlesischen Mundart im Mittelalter« (Paderborn 1878). Etajn eseojn kolektis kaj prezentis Alexander Reifferscheid (Weimar 1877).

## Fonto 
* "Rückert" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, Leipzig 1909, volumo 17, p. 222

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* Alexander Reifferscheid: "Rückert, Heinrich" - ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB), volumo 29, Duncker & Humblot, Leipzig 1889, p. 769–773

Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1823
Kategorio:Mortintoj en 1875
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Historiografoj
Kategorio:Mortintoj en Vroclavo
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
San Isidro C (stacidomo)

**San Isidro** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo, en la samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estacion San Isidro.jpg|Nomŝildo
San Isidro V.jpg|Kajoj kaj trakoj
San Isidro Mitre.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* San Isidro (Bonaero)
* San Isidro R (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:San Isidro (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Tigre (stacidomo)

**Tigre** estas fervoja stacio situanta en la samnoma urbo kaj samnoma distrikto, Granda Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estación Tigre - panoramio (2).jpg|Interno
Estación Tigre • hashtag.jpg|Kradvorto
J34 899 Bf Tigre, Mc 054.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Tigre (Bonaero)
* Tigre C (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tigre (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Earl Holliman

**Earl HOLLIMAN** (naskiĝnomo **Henry Earl HOLLIMAN**; la 11-an de septembro 1928, en Delhio, Kantono Richland, Luiziano - la 25-an de novembro 2024, en Studio City, Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona kina kaj televida aktoro de la 1950-aj jaroj ĝis la 2000-aj jaroj, kaj ankaŭ kantisto kaj aktivulo pri bestaj rajtoj  .

Dum sia kariero, Holliman ludis en filmoj kiel " Broken Spear " (1954), " Big Ensemble " (1955), " Giant " (1956), " Forbidden Planet " (1956), " The Rainmaker " (1956), " Gunfight at the O.K. Corral " (1957), " Last Train from Gun Hill " (1959), " Elephant Song " (1959), " Summer and Smoke " (1961) kaj " The Sons of Katie Elder " (1965).

Holliman estas plej konata pro sia rolo kiel serĝento Bill Crowley en la populara televida policdramo *Police Woman* (1974-1978). Li ankaŭ ludis gvidajn aŭ revenantajn rolojn en la serio " Hotel in Paris " (1959-1960), " Endless Country " (1962-1963), " PS I Love You " (1991-1992), " Delta " (1992-1993). ) kaj " Nightman " (1997-1999) .

En 1957, Holliman gajnis Oran Globon por sia apoga rolo en *The Rainmaker* (1956), kaj en 1993 li ricevis Golden Globe nomumon por sia apoga rolo en la televidserio *Delta* (1992).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Eniraĵo ĉe 45kato.com

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj baritonoj
San Isidro

**San Isidro** estas hispanlingva esprimo referenca al Izidoro de Madrido (Sankta Izidoro Terkultivisto aŭ Sankta Izidoro de Madrido - hispane *San Isidro Labrador*, hispana sanktulo de la katolikismo, kiu vivis de 1080 ĝis 1172 en Madrido) kaj liaomaĝe ĝi povas referenci al:

## Argentino 
* **San Isidro (Bonaero)**, urbo en Granda Bonaero, Provinco Bonaero
** **San Isidro C (stacidomo)**, fervoja stacio en San Isidro (Bonaero)
** **San Isidro R (stacidomo)**, fervoja stacio en San Isidro (Bonaero)

## Hispanio 
* **San Isidro (Alikanto)**, municipo en la Valencia Komunumo, provinco Alikanto
** **San Isidro-Albatera-Catral (stacidomo)**, fervoja stacio en San Isidro (Alikanto)
San Isidro (Bonaero)

**San Isidro** estas argentina urbo, ĉefurbo de la Bonaera distrikto San Isidro, situanta en la Norda Zono de Granda Bonaero. Ĝi limas okcidente kun Boulogne Sur Mer, sude kun Acassuso kaj Martínez, norde kun Beccar kaj oriente kun Plata-Rivero. Sidejo de la municipa registaro, la Konsilio de San Isidro​ kaj la katedralo, ĝi estas la historia kerno de la distrikto kaj la dua plej granda. Tiu ĉi urbo situas &nbsp;km de sia plej proksima aliro al la Aŭtonoma Urbo Bonaero.

## Vidu ankaŭ 
* San Isidro C (stacidomo)
* San Isidro R (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* San Isidro Conectado ()


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Kahlovice

**Kahlovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Miličín en distrikto Benešov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Konsisto de la vilaĝo estas ankaŭ solejo *Kahlovická Lhota*.

Kahlovice situas en katastra teritorio **Petrovice u Miličína** kun areo 5,61&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Leština

## Pluaj fotoj 

 Miličín, Kahlovice, small common.jpg| Malgranda vilaĝplaco
 Miličín, Kahlovice, bell tower.jpg| Brika sonorilejo ĉe fiŝlago
 Miličín, Kahlovice, south view.jpg| La vilaĝo de sudo

Kategorio:Miličín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
San Martín (Mitre) (stacidomo)

**San Martín** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo, en la samnoma distrikto, Provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Estacióndesanmartin1.JPG|Ekstero
Estaciondesanmartin4.JPG|Nomo
Estación de San Martín - Junio 2023 (1).jpg|Kajo

## Vidu ankaŭ 
* San Martín (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:San Martín (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
San Martín (Bonaero)

**San Martín** (plennome **Ciudad del Libertador General Don José de San Martín**) estas urbo en la metropola areo de Bonaero, en Argentino. Ĝi estas la ĉefurbo de la Distrikto General San Martín. La centro de ĉi tiu urbo situas &nbsp;km de ĝia plej proksima aliro al la Aŭtonoma Urbo Bonaero.

Ĝi antaŭe estis nomita *Santos Lugares de Rosas*, de 1836 ĝis 1856. Ĝi ankaŭ estas la deka stacio (Stacio San Martín) de la branĉo José León Suárez apartenanta al la linio Mitre de metropolaj fervojoj.

En 1992, la Universitato Nacia de Generalo Sankt-Marteno estis fondita kiel reformuniversitato. Ĝi estas unu el la plej junaj universitatoj en Argentino kaj unu el la plej altnivelaj universitatoj en la lando .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* San Martín (Mitre) (stacidomo)
* Lourdes (Urquiza) (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Olavarría (stacidomo)

**Olavarría** estas stacidomo kiu apartenas al la Fervojo General Roca, sur la branĉo kiu nuntempe disponigas servon inter  kaj Bahía Blanca.

## Bildgalerio 

Tren carga en estacion olavarria.jpg|Ŝarĝotrajno
Estacion olavarria antigua.jpg|Malnova stacio 

## Vidu ankaŭ 
* Olavarría

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Olavarría
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
San Pedro (Mitre) (stacidomo)

**San Pedro** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo, provinco Bonaero, Argentino.

## Bildgalerio 

Frente del edificio de la estación ferroviaria de San Pedro.jpg|Ekstero
Entrada del edificio de la estación de San Pedro.jpg|Enirejo
Tanque de agua y cabina de señales en la estación San Pedro del FCGBM.jpg|Signal-konstruaĵo

## Vidu ankaŭ 
* San Pedro (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 
*  (NCA)

Kategorio:San Pedro (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
San Pedro (Bonaero)

**San Pedro**, origine fondita kiel ***Rincón de San Pedro Dávila de los Arrecifes***, estas argentina urbo kaj haveno en la interno de la Provinco Bonaero, sur la dekstra bordo de la rivero Parano apud la elfluejo de la rivero Arrecifes ĉe la antaŭa rivero. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto. Ĝi situas 164&nbsp;km de la aŭtonoma urbo Bonaero kaj 141&nbsp;km de Rosario, ambaŭ ĉe la Aŭtovojo Bonaero - Rosario.

## Vidu ankaŭ 
* San Pedro (Mitre) (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero
Victoria (Mitre) (stacidomo)

**Victoria** estas fervoja stacidomo situanta en la samnoma urbo, en la Distrikto San Fernando, provinco Bonaero, Argentino.

centra|280ra|eta|Mapo

## Bildgalerio 

Estacion Victoria.jpg|Nomo
Est Victoria 1 Andenes.jpg|Kajoj kaj trakoj
Tren descarrilado estacion victoria 1960.jpg|Elreliĝo 

## Vidu ankaŭ 
* Victoria (Bonaero)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Victoria (Bonaero)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Argentino
Victoria (Bonaero)

**Victoria** estas urbo en la Distrikto-Municipo San Fernando, en la norda areo de la metropola areo de Bonaero, Argentino.

La urbo kreskis iom post iom ĉirkaŭ stacidomo sur Ferrocarril Central Argentino, kiu estis nomita laŭ  Reĝino Viktoria de Britio.

## Vidu ankaŭ 
* Victoria (Mitre) (stacidomo)
* Bancalari R (stacidomo)
* Dr. Albert Schweitzer (stacidomo)
* Marina Nueva (stacidomo)
* Punta Chica (stacidomo)


Kategorio:Urboj de Provinco Bonaero