open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shopify

**Shopify** estas kanada kompanio por e-komerca programaro, bazita sur la pago de monataj abonkotizoj, por funkciigi retbutikon en la Interreto. La firmao, bazita en Otavo, Ontario, evoluigas retan komputilan programon por podetalaj vendejoj kaj vendpunktosistemoj.

Shopify ofertas podetalistojn kaj malgrandajn entreprenojn pakaĵon da servoj, kiuj inkluzivas pagservon, loĝistikon kaj produktan administradon, konstruadon de klientobazo, ilojn por administri liveraĵojn kaj klientservadon, kreditajn solvojn (en) kaj pli.

La firmao estis fondita en 2004, komence la fondintoj kreis ĝin por prilabori pagojn por sia reta butiko vendanta neĝtabuloj. Nuntempe, la firmao raportas havi pli ol 800,000 vendejojn en proksimume 175 landoj uzante sian platformon kaj totalaj vendoj superantaj 100 milionojn da usonaj dolaroj.

La firmao estis origine nomita Jaded Pixel Technologies Inc. kaj en 2011 ŝanĝis sian nomon al Shopify Inc.

## Historio 
Shopify estis fondita en 2006 de Tobias Lütke, Daniel Weinand kaj Scott Lake, post kiam ili provis malfermi vendejon por vendo de neĝtabulaj ekipaĵoj nomata "Snowville" kaj ne kontentiĝis pri la ekzistantaj solvoj en la merkato por starigi interretajn butikojn.  Lütke, kiu profesie estas komputilprogramisto, decidis konstrui al si platformon por interreta vendejo, reta vendejo por vendado de neĝtabulaj ekipaĵoj . Uzante Ruby on Rails, ili kreis sian retejon post 2 monatoj da evoluo. Shopify poste estis lanĉita kiel platformo en 2006.

En junio 2009, la firmao lanĉas sian propran aplikiĝbutikon. Kie programistoj povas krei aplikojn por Shopify-butikoj kaj uzantoj aĉetas ĉi tiujn aplikojn por krei ekstran funkciojn.

Fine de 2016, la firmao raportis 377 500 klientojn kaj vendejajn vendojn de $ 29 miliardoj (ekde la kreado de Shopify) .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Retaplikaĵoj
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2006
Kategorio:Kanadaj firmaoj
Criquiers

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
1,3,5-Trinitrobenzeno

**1,3,5-Trinitrobenzeno** aŭ **1,3,5-trinitrobenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **benzeno** kaj **nitrata acido**. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 1,3,5-Trinitrobenzeno posedas 6 karbonatomojn, 3 hidrogenatomojn kaj 3 nitrogenatomojn.

1,3,5-Trinitrobenzeno (TNB) estas vaste esplorata kaj studata kemia kombinaĵo, ĉefe pro ĝiaj multflankaj aplikoj kaj la facileco kun kiu ĝi povas esti sintezata en la laboratorio. TNB estas nitro-aromata kunmetaĵo, formata de tri nitrogrupoj alkroĉitaj al benzena ringo, kaj estas de speciala intereso pro sia ebla uzo en eksplodaĵoj kaj ekspandpelaĵoj. Ĝia molekula formulo estas C6H3(NO2)3, kaj ĝi estas senkolora, kristala solidaĵo.

TNB havas multajn sciencesplorajn aplikojn, ekde eksplodaĵoj kaj propelaĵoj ĝis biomedicina esplorado. Ĝi estas uzata en eksplodaĵoj kaj propelaĵoj pro sia alta energienhavo, kiu estas liberigata per detonacio. TNB ankaŭ estas uzata en biomedicina esplorado pro sia kapablo ligiĝi al proteinoj kaj aliaj molekuloj. Tiu ligo povas esti uzata por studi la strukturon kaj funkcion de proteinoj kaj aliaj molekuloj, same kiel por identigi liglokojn por drogevoluo.

TNB estas eksplodaĵo kaj pelaĵo pro sia kapablo rapide liberigi energion per detonacio. Ĉi tiu energio estas liberigata kiam la TNB-molekulo disiĝas kaj la nitrogrupoj reakcias kun oksigeno en la aero. Ĉi tiu reakcio produktas nitrogenon, karbonduoksidon, kaj akvon, same kiel grandan kvanton da varmo kaj lumo. La varmo kaj lumo produktitaj dum la reakcio estas tio kio kaŭzas la eksplodemajn kaj pelajn efikojn de TNB.

TNB estas toksa por homoj kaj aliaj organismoj pro sia kapablo ligiĝi al proteinoj kaj aliaj molekuloj. Ĉi tiu ligo povas interrompi normalajn ĉelajn procezojn kaj konduki al ĉelmorto. Plie, TNB povas kaŭzi oksidivan streson, kaŭzante damaĝon al ĉelaj kombinaĵoj kiel DNA kaj proteinoj. TNB ankaŭ povas kaŭzi damaĝon al la hepato, renoj kaj aliaj organoj.

TNB havas multajn avantaĝojn por laboratoriaj eksperimentoj. Ĝi estas facile sintezebla, kaj povas esti uzata por studi la strukturon kaj funkcion de proteinoj kaj aliaj molekuloj. Plie, TNB estas relative stabila kaj povas esti stokata dum longaj tempodaŭroj sen malkomponiĝo. Tamen, TNB ankaŭ estas toksa kaj povas esti danĝera labori en la laboratorio. Tial, taŭgaj sekurecaj antaŭzorgoj devas esti prenitaj kiam oni laboras kun TNB en la laboratorio.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **1,3,5-trinitrobenzeno** per traktado de **benzeno** kaj **nitrata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **1,3,5-trinitrobenzeno** per traktado de **1,3,5-Triaminobenzeno** kaj **nitrata acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **1,3,5-trinitrobenzeno** per traktado de **1,3,5-triklorobenzeno** kaj **nitrita acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Nitratoj

## Referencoj 
Kategorio:Nitratoj
Universitato Ksavero

eta|Sigelo de la universitato
La **Universitato Ksavero** (, prononco / ˈ z eɪ v j ər / *ZAY -vyure*) estas privata katolika universitato en Cincinnati en la ŝtato Ohio, Usono .

La universitato estis fondita en 1831 de la jezuita ordeno. Ĝi estas la kvara plej malnova jezuita universitato kaj la sesa plej malnova katolika universitato en Usono. Ĝi estas unu el 28 membroj de la Asocio de Jezuitaj Kolegioj kaj Universitatoj .

Universitato Ksavero estas ĉefe studenta, liberalarta institucio. Ĝi disponigas edukon en la jezuita tradicio, kiu emfazas lernadon per socialservo, interfakaj kursoj kaj la engaĝiĝo de kredo, teologio, filozofio kaj etikstudoj.

En la universitato ekzistis 6,666 studentoj kaj 601 akademia kunlaborantaro en 2006, kun instrukotizoj sumiĝantaj al USUS$ 23,800. Studoj estas ofertitaj ĝis doktora nivelo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ksavero Atletika retejo

Kategorio:Universitatoj en Ohio
Kategorio:Edukado en Ohio
Kategorio:Katolikaj universitatoj kaj altlernejoj
José María Quiroga Plá

**José María QUIROGA Plá** (Madrid, 21a de aprilo 1902 - Ĝenevo, 28a de marto 1955) estis hispana poeto, eseisto, ĵurnalisto kaj tradukisto, enkadrita en la Generacio de la 27a.

## Biografio
Li ekpoetis rilate al ultraismo. Kunlaboris en la revuoj: *Carmen*, *Verso y Prosa*, *Meseta*, *Los Cuatro Vientos*, *Litoral*, *Mediodía* kaj *Héroe*. Li kunlaboris en la speciala numero de la revuo *Litoral* (4,5,6) pri la omaĝo al Luis de Góngora. Kvankam li estis ligita al poetoj de la Generacio de la 27a, li ne estis tamen inkludita en la *Antologio* kiun pri la grupo preparis Gerardo Diego (ĉar li havis publikigita neniun unuopan libron). Estante 26-jaraĝa, en 1928, li edziĝis al Salomé Unamuno, filino de Miguel de Unamuno, kies sekretario li iĝis. 

Dum la Dua Hispana Respubliko li plenumis diversajn postenojn. En 1939 je la fino de la milito li devis iri al ekzilo. Tial li loĝis en Francio kaj mortis en Ĝenevo en 1955. 

## Verkoj
### Poezio 
* *Morir al día* (1946) 
* *La realidad reflejada* (1955). 
* Alia libro, *Valses de la memoria*, restis nepublikigita. 

### Tradukoj 
Li faris nombrajn tradukojn. Kun sia amiko Pedro Salinas, li tradukis por la unua fojo al hispana *La mondo de Guermantes*, tria romano de la ciklo *Reserĉe al la perdita tempo* de Marcel Proust.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Portalo por la verkaro de Quiroga Plá.
* Intervjuo al nepo de José María Quiroga Plá

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj tradukistoj
Kategorio:Ekzilitoj dum la frankismo
La Feuillie

**La Feuillie** estas la nomo de du komunumoj en Francio:

* La Feuillie (Manche) en la departemento Manche
* La Feuillie (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime
Nándor Madarassy-Beck

Barono **Nándor Madarassy-Beck** [madaraŝi-bek], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Madarassy-Beck Nándor** estis hungara bankisto. Lia nobela antaŭnomo estis *madarasi* [madaraŝi], lia origina familia nomo ĝis 1906 estis nur Beck. Li estis nevo de Károly Beck, patro de Gyula Madarassy-Beck, frato de Miksa Madarassy-Beck, parenco de Marcell Madarassy-Beck, avo de Zsuzsa Madarassy.

 naskiĝis  (laŭ wikidata ) en Bácsmadaras, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li studis bankadon en Vieno kaj post lia reveno al Hungario en 1862 li estis dungita ĉe aŭstra filia banko de Pest (urbo). En 1867 li ricevis pli altan postenon angla-hungara banko. Post 2 jaroj Beck estis invitita por esti bankestro de la hungara hipoteka kaj kredita banko, fondita en 1869. Poste li disponigis hipotekpruntojn ĉie en la lando. En 1907 li demisiis. Li ricevis nobelecon en 1895, en la sekva jaro titolon kortega konsilisto, fine li estis levita barono en 1908. Li edziĝis en 1872, lia edzino naskis 3 gefilojn en 1873, 1874 kaj 1880.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 4-a punkto)
* biografio angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Trolebusa transporto en Parmo

**Trolebusa transporto en Parmo** () priservanta la urbon Parmo, konsistas el kvar urbaj linioj kaj estas administrata fare de "Tramvie Elettriche Parmensi" (TEP).

centra|450px|eta|Mapo

## Reto 
## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Parmo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Parmo
Parmo
Tramtransporto en Padovo

**Tramtransporto en Padovo** () kiu ekfunkciis en Padovo la , estas publika transportlinio, administrata fare de Busitalia Veneto S.p.A., 55% posedata de Busitalia Nord kaj 45% de APS Padova. Male al tiu funkcianta ĝis la 1950-aj jaroj, ĝi ne estas klasika tramo, sed uzas gvidatan Translohr-sistemon sur pneŭoj. Tio signifas, ke la sistemo nomiĝas diverse *tramo*, *tramo sur pneŭoj*, *metrotramo* aŭ *metrobuso* (ĉi-lasta estas pli ĝusta nomo) por diferencigi ĝin de la klasika fervoja tramteĥnologio. Ĉiuokaze, la vojsignaloj adoptitaj estas tiuj de klasikaj tramoj.

Ĝis nun, nur unu linio estas aktiva, nomita **SIR 1**, kun du pliaj linioj nomitaj **SIR 2** (dezajnata) kaj **SIR 3** (konstruata).

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Padovo
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Translohr

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Padovo
Padovo
Fera stelo

eta|Impreso de artisto de la Fera Stelo
Fera stelo - estas hipoteza speco de steloj, unu el finaj rezultoj de stela evoluo. Oni konjektas ke la steloj povas aperi post 101500 jaroj (por komparo Universo havas aĝon nur 1,4×1010 jaroj).

Konjekteble, feraj steloj povas naskiĝi per malvarma nuklea sintezo, evoluanta per kvanta tunelado. Rezulte malpezaj atomkernoj aliformiĝas al atomkerno de la plej stabila el ĉiuj atomkernoj izotopo 56Fe. Elementoj, pli pezaj ol la fero, ankaŭ aliformiĝas al 56Fe per fisio kun radiado de alfa-partikloj. Naskiĝo de feraj steloj eblas nur en scenarioj de longa evoluo de Universo kaj stabileco de protono. Se Universo plu ekzistos kaj protono estos stabila, feraj steloj povos ekzisti tre longege (de 101026 ĝis 101076 jaroj) kaj fin-fine la steloj kolapsos al nigraj truoj. La nigraj truoj disipiĝos dum nur 1067 jaroj pro imisio de Hawking.

## En arto 
* En romano «La Andromeda Nebulozo» de Ivan Efremov herooj dum la 37-a stela ekspedicio renkontas la feran stelon kaj ilia stelŝipo okaziĝas en danĝera apudo de la astro. Kapitano de stelŝipo rimarkas, ke li jam renkontis la specon de steloj dum antaŭa ekspedicio. La romano estis verkita dum 1955-1956 jaroj, kiam en scienco aktive evoluis hipotezo de eterna Universo, kaj tam oni opiniis, ke feraj steloj jam ekzistas en senlima Universo. 

## Referencoj 
Kategorio:Stela evoluo
Kategorio:Specoj de steloj
Kategorio:Fizikaj hipotezoj
Kategorio:Hipotezoj de nuklea fiziko
Kategorio:Hipotezaj steloj
Kategorio:Fero
Tramtransporto en Romo

**Tramtransporto en Romo** () estas surfaca sistemo de publika transporto konsistanta el ses urbaj tramlinioj, por entuta longo de proksimume 36 kilometroj, kaj tute administrata fare de la firmao ATAC nome de la ĉefurbo Romo.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Romo
* Fervojoj de Latio
* Metroo de Romo
* Trolebusa transporto en Romo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Romo
Romo
Romo
Romo
Doudeauville

**Doudeauville** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

*Doudeauville (Pas-de-Calais) en la departemento Pas-de-Calais
*Doudeauville (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime

kun nomo aldono:
*Doudeauville-en-Vexin en la departemento Eure
Fernando Villalón

**Fernando Villalón-Daoíz y Halcón**, konata kiel **Fernando VILLALÓN** [bijaLON] (Sevilo, 31a de majo 1881 - Madrido, 8a de marto 1930), estis hispana grafo de Miraflores de los Ángeles, poeto kaj brutobredisto.

## Biografio
Li naskiĝis en aristokrata familio. En lernejo de jezuitoj li estis kolego de Juan Ramón Jiménez. Li abandonis studojn de juro por dediĉi sin al brutobredado de taŭroj en siaj terposedaĵoj de la Marmarĉoj de Gvadalkiviro. Ĉirkaŭ 1914 li konis la fakulon pri taŭrludado José María de Cossío en Sevilo, kun kiu li multe traktis. En septembro 1926 li gradiĝis pri juro en la Centra Universitato de Madrido.

En 1926 li publikigis siajn unuajn poeziaĵojn. En 1927 Adriano del Valle, Rogelio Buendía kaj Fernando Villalón fondis en Onubo la literaturan gazeton *Papel de Aleluyas*, kiu pluis ĝis 1928. En 1927 Villalón konis la poeton Gerardo Diego kun kiu li aktive korespondis. Li korespondis ankaŭ kun Luis Cernuda. En decembro 1927 Villalón renkontiĝis en Sevilo kun la poetoj Federico García Lorca, Dámaso Alonso, Jorge Guillén, José Bergamín, Juan Chabás kaj Gerardo Diego, invititaj de José María Romero Martínez, prezidanto de la Literatura Fako de la Ateneo de Sevilo, por omaĝo al Luis de Góngora. La taŭrludisto Ignacio Sánchez Mejías gastigis la poetojn kaj invitis ilin al festo en sia bieno Pino Montano. En unu el la eventoj oni legis poemojn de Fernando Villalón. En 1929 li translokiĝis al Madrido, kie li pluigis kontaktojn kun poetoj.

## Poezilibroj
* Andalucía la Baja (Sevilla, 1926)19​
* La Toriada (Málaga, 1928), dediĉita al Ignacio Sánchez Mejías
* Romances del Ochocientos (Málaga, 1929)
* Poesías completas (Madrid, 1944)
* Semblanzas de matadores (Fuente Vaqueros, 2002).

## Bibliografio 
* Barrios Gutiérrez, Manuel (2006). *El sacristán del diablo. Vida mágica de Fernando Villalón*. Espuela de Plata. ISBN 84-96133-73-7.
* Halcón, Manuel (2017). *Recuerdos de Fernando Villalón*. Renacimiento. ISBN 978-84-16981-23-6.
* Pastor Rodríguez, Eduardo Javier (2019). *Fernando Villalón. Centauro de pena*. Almuzara. ISBN 9788418089558.
* Diego, Gerardo; Villalón, Fernando (2023). Jacques Issorel, eld. *Dieciséis cartas*. Renacimiento. ISBN 9788419791207.
* Villalón, Fernando (1980). *Fernando Villalón. 2 suplementos. La Toriada y Romances del Ochocientos*. Faksimila eldono. Litoral.
* Issorel, Jacques (2011). *Fernando Villalón. La pica y la pluma*. Espuela de Plata. ISBN 978-84-15177-16-6.

## Eksteraj ligiloj
*Fundación Fernando Villalón de Morón de la Frontera
*Ciferecigitaj verkoj de Fernando Villalón en la Biblioteca Digital Hispánica de la Biblioteca Nacional de España

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Sevilo
Kategorio:Generacio de la 27-a
Tramtransporto en Napolo

**Tramtransporto en Napolo** () estas tramreto kiu priservas la urbon Napolo (Italio) kaj parton de ĝia metropola areo. Inaŭgurita en 1875, la reto havas 3 liniojn.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Napolo
* Metroo de Napolo
* Trolebusa transporto en Napolo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Transporto en Napolo
Napolo
Napolo
Napolo
Formacio Fox Hills

eta|Formacio Fox Hills en Koloradio.
La **Formacio Fox Hills** estas geologia formacio datita el supra kaj malsupra Kretaceo en la nordokcidento de Grandaj Ebenaĵoj en Nordameriko. Ĝi troviĝas de Alberto norde ĝis Koloradio sude.

Restaĵoj de fosilioj de dinosaŭroj estis trovitaj en la formacio, kvankam neniu ĝenro estis unikaj.

## Referencoj 
Kategorio:Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj
Kategorio:Kretaceo
Kategorio:Fanerozoika geologio
Marcell Madarassy-Beck

Barono '*** [madaraŝi-bek], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Madarassy-Beck Marcell*' estis hungara bankisto, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis *madarasi* [madaraŝi] ekde 1895, lia origina familia nomo estis nur Beck. Li estis filo de Miksa Madarassy-Beck kaj parenco de Nándor Madarassy-Beck.

 naskiĝis  en Pest (urbo) (en la sama jaro naskiĝis ankaŭ la ida urbo Budapeŝto), li mortis  (laŭ wikidata ) en Koncentrejo Mauthausen-Gusen.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li studis en Budapeŝto kaj Berlino kaj li akiris ŝtatsciencan diplomon en 1894, juran diplomon post 3 jaroj, advokatan licencon en 1900. Inter 1897-1944 li laboris en banko gvidata komence de sia patro. Li aranĝis la hipotekon, la banko havis la ekskluzivan rajton funkciigi la publikajn stokejojn de la ĉefurbo kaj disponigis pruntojn kontraŭ la stokitaj varoj. Inter 1901-1903 li estis ankaŭ parlamenta deputito. Li estis bankestro inter 1924-1944. Dum la nazia erao (1944) li estis tuj deportita kaj li mortis en la nazia Germanio (nuntempa Aŭstrio). Li edziĝis en 1903, lia edzino naskis filinon. Li baroniĝis en 1911 kaj ricevis premion en 1935.

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare (legebla en la 2-a paĝo)
* biografio hungare 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Matthew Pottinger

**Matthew Forbes POTTINGER** (naskita 1973) estas usona iama ĵurnalisto kaj oficiro de la Usona Martrupo, kiu funkciis kiel usona vickonsilisto pri nacia sekureco de la 22-a de septembro 2019 ĝis la 7-a de januaro 2021.

## Referencoj
Kategorio:Usonaj politikistoj
Gyula Madarassy-Beck

Barono **Gyula Madarassy-Beck** [djula madaraŝi-bek], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Madarassy-Beck Gyula** estis hungara bankisto, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis *madarasi* [madaraŝi], lia origina familia nomo estis nur Beck ĝis 1906. Li estis filo de Nándor Madarassy-Beck, patro de Zsuzsa Madarassy kaj parencoj de Miksa Madarassy-Beck kaj Marcell Madarassy-Beck.

 naskiĝis  (laŭ alia informo en 1872) en Budapeŝto (aŭ en Pest (urbo)), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li studis en universitatoj en Budapeŝto, Halle  (Saale) kaj Kembriĝo, fine li doktoriĝis el juro kaj ŝtatsciencoj. Li praktikadis en eŭropaj bankoj, ekde 1899 li laboris en pluraj bankoj en Budapeŝto. Inter 1910-1918 li estis parlamenta deputito, inter 1917-1925 ankaŭ bankestro, inter 1920 – 1939 vicbankestro. Li ricevis reĝan premion en 1905, en la sekva jaro li baroniĝis. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis 2 filinojn en 1901 kaj 1904, la dua edzino Lili Hatvany unufoje same filinon en 1916. Ambaŭ geedziĝoj finiĝis kun divorcoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A bankjegyügy elmélete* (premiita eseo, 1894)
* *A városok hitelügye* (1909)
* *A lengyel kérdés* (1918)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Luterana preĝejo (Érd)

La **luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en urbo Érd (Hungario).

## Historio 
Pri malnova historio de luteranoj en Érd mankas informoj, postrestis nur bildkarto el 1936, kiu prezentas la malnovan kirkon. La hodiaŭa preĝejo estis konstruita en 1951. Ĝi estis pligrandigita inter 1996-1999, ekde tiam estas videbla la kampanilo kaj la flankonavo.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en meza parto de la urbo en korto. La fasado estas simetria, la kvadrata turo meze plene reliefas. La enirejoj funkcias tra la turo el 3 flankoj, la kvara flanko jam estas enirejo al la navo. Interne krom la diservoj oni aranĝas kelkfoje koncertojn. la orgeno funkcias maldekstre de la altaro. 

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* datenoj (legebla ĉe 1951)

Erd
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Érd
Pontifika Universitato Ksavera

La **Pontifika Universitato Ksavera** (, akronime **PUJ**) estas kolombia privata universitato fondita en 1623, kiu estas unu el la plej malnovaj en Sudameriko, kaj la plej malnova en Kolombio. Kampusoj situas en Bogoto (ĉefsidejo) kaj Cali.

Ĝi ofertas edukadon en kelkaj tradiciaj universitataj fakoj. La nombro da studentoj estas iom pli ol 12 000.

Krome, la PUJ montris signifan engaĝiĝon al tutmondaj aferoj en la kampo de edukado, ludante gvidan rolon en pripensado pri teknologio kaj integra ekologio kiel parto de la Tutmonda Eduka Pakto (hispane Pacto Educativo Global)

## Historio 
maldekstra|eta|Pordego de la Malnova Universitata, kiu hodiaŭ situas en la Muzeo de Kolonia Arto
dekstra|eta|282x282ra|Centro Ático
eta|Universitato Ksavera
La universitato estas nomita laŭ Francisko Xavier kaj estrata de la Societo de Jesuo estis fondita en Santafé de Bogotá en 1604. En 1623 okazis la arkiepiskopa rekono. En 1767 la jezuita universitato devis esti fermita . En 1930 ĝi estis remalfermita de Pio la 11-a.

Ĝi estas unu el 31 universitatoj sur la sudamerika kontinento administritaj de la jezuita organizaĵo Amikoj de Jesuo .

Notindas ke la universitato estas inter la eminentaj universitatoj esploranta la Mŭiska-oj kaj ilia kulturo .

## Organizo 
Ekzistas 62 fakoj kaj 14 institutoj kun preskaŭ 200 studprogramoj en 18 lernejoj kaj fakultatoj, en kiuj pli ol 18,000 studentoj estas rekrutitaj en bakalaŭraj/magistroprogramoj kaj 4,000 studentoj en postbakalaŭraj programoj .

### Faklutatoj 
* Arkitekturo kaj dezajno
* Arto
* natursciencoj
* Ekonomiko
* juraj Sciencoj
* Politika scienco kaj internaciaj rilatoj
* Sociaj sciencoj
* Sciencoj pri komunikado kaj informado
* Kanona juro
* Edukaj sciencoj
* Media Scienco
* Flegaj sciencoj
* filozofio
* Inĝenieristiko
* medikamento
* Dentokuracado
* psikologio
* teologio

## Rangigoj 
Dum ĝia historio, la PUJ konservis konstantan engaĝiĝon al akademia plejboneco, akirante rekonon en naciaj kaj internaciaj rangotabeloj. Dum kvin jaroj sinsekvaj (2018-2022), la revuo Times Higher Education vicigis ĝin kiel la unua universitato en Kolombio, kaj ĝi estis 13-a en Latin-Ameriko en la 2023 QS -universitataj rangotabeloj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pontificia Universidad Javeriana en Bogotá
* Pontificia Universidad Javeriana en Cali
* Postbakalaŭra informo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Kolombio
Djuro Sudeta

**Djuro SUDETA** (kroate: **Đuro Sudeta**, n. la 10-an de aprilo 1903 apud Bjelovar, m. la 30-an de aprilo 1927 en Koprivnica) estas kroata poeto, verkisto kaj ĵurnalisto.

## Biografio 
Djuro Sudeta naskiĝis en la vilaĝo Stara Ploshtitsa (komunumo de Ivanska proksime de Bjelovar).  Post diplomiĝo de la gimnazio en Zagrebo en 1922, li eklaboris kiel lerneja instruisto en Virje. En 1925 li malsaniĝis je tuberkulozo kaj estis hospitaligita en Topolsica, Zagrebo kaj Koprivnica sed ne eblis savi la junan verkiston. Li mortis la 30-an de aprilo 1927 pro tuberkulozo en la aĝo de nur 24 jaroj.

## Verkaro 
Dum lia mallonga vivo Sudeta publikigis du kolektojn de poezio: "*Osamljenim stazama*" (Solecaj Vojetoj) kaj "*Kućice u Dolu*" (Domoj en Dolu). Krome, Sudeta estas aŭtoro de pluraj rakontoj kaj felietonoj. Inter la amaso da noveloj elstaras la moderna lirik-fantazia novelo *"Mor".*  Li ankaŭ publikigis kiel ĵurnalisto en la revuoj "*Luč*", "*Hrvatska prosvjeta*" kaj "*Vijenac*".

La poezio de Sudeta karakteriziĝas per krepuskaj humoroj kaj pripensoj pri la temoj de malsano kaj morto, pluvo, angoro, sed samtempe la poemoj estas trempitaj de sopiro je sunbrilo, lumo, varmo, ĝojo, printempo kaj harmonio. ĉar li konscias pri sia malsano, antaŭsento kaj antaŭvido de morto, 

Modernaj kroataj literaturkritikistoj  konsideras lin unu el la plej interesaj reprezentantoj de kroata literaturo de la intermilita periodo.

En 1943, Mate Ujević publikigis la elektitajn verkojn de Sudeta en kvar volumoj: du libroj de poezio kaj du libroj de prozo.

**Tradukita al Esperanto**

Poemoj de Đuro Sudeta, eld. Bjelovara esperantista societo, 2023. 

## Eksteraj ligiloj 
* Đuro SUDETA. Hrvatski pjesnik i romanverkisto

## Referencoj 
Kategorio:Mortintoj pro tuberkulozo
Kategorio:Kroataj verkistoj
Kategorio:Kroataj poetoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1903
Kategorio:Mortintoj en 1927
Kategorio:Esperanto-tradukaĵoj
Cropus

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr* ()

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Universitato de Nia Sinjorino de la Rozario

La **Universitato de Nia Sinjorino de la Rozario** (**Universitato de la Rozario**; , aŭ pli mallonga: ) estas privata esplora universitato situanta en antikva Santa Fe, nuntempe Bogoto, Kolombio.

Pro ties grava loko en kolombia historio, ĝi estas konata kiel "la Lulilo de la Respubliko". Nuntempe la institucio estas bazita sur laikaj ideoj kaj restas tre influan en kolombia kulturo kaj publika vivo. Almenaŭ 28 el la prezidantoj de Kolombio estis studentoj de ĉi tiu universitato. Ĝi influis kaj partoprenita en tre gravaj transiraj procezoj kiel la revolucio por la sendependeco kaj la redaktado de la Politika Nacia Konstitucio de 1991.

## Historio 
La universitato estis fondita en 1653 sur katolikaj fundamentoj fare de dominika monaĥo Cristóbal de Torres y Motones. Ĝi estas institucio karakterizita per sia historia heredaĵo kaj per disponigado de "scienca, etika kaj humanisma" trejnado.

Notindas ke ĝi estas la tria plej malnova universitato en Kolombio, malantaŭ la Pontificia Universidad Javeriana fondita en 1623 kaj la Universidad Santo Tomás, de 1580.

## Organizo 
Ĝia akademia oferto konsistas el 37 bakalaŭraj programoj, 108 specialiĝoj; pli ol 37 Medicina-kirurgiaj specialiĝoj, 44 magistroj, 10 doktorecoj kaj pli ol 30 etendaj edukaj programoj ĉe la postbakalaŭra nivelo.

Plejparto de fakultatoj situas ĉe la Klostro, la ĉefa universitatejo kiu estas trovita en la historia-geografia centro de Bogoto. Ĝis 2008, ĝi ankaŭ inkluzivis privatan ĉiuj-viran tradician primaran kaj mezlernejon.

## Rangigoj 
En la QS World University Rankings de 2020, la universitato estas vicigita 751-800-a tutmonde, igante ĝin la 47-a latin-amerika kaj la 5-a kolumbia universitato en la rangotabeloj .

La universitato havas altkvalitan Institucian akrediton dum 8 jaroj, donita de la Ministerio pri Nacia Edukado kaj la Nacia Akredita Konsilio. Same, ekde 2018 ĝi estas institucie akreditita, dum kvin jaroj, de la Eŭropa Kvalita Asekuro-Agentejo (EQAA) . Ĝi estas unu el la plej bonaj universitatoj en Kolombio kaj Latin-Ameriko laŭ la QS Universities Rankings, por 2024 (lasta ĝisdatigo la 27-an de junio 2023) lokas ĝin en la 35-a loko en Latin-Ameriko, kaj en la supraj 5 de institucioj tutlande. En la plej lastatempa versio de la QS Ranking by Subject, la Universitato del Rosario elstaras en jurisprudenco, medicino, administrado kaj ekonomiko, disciplinoj kiuj situas en la unuaj kvin en Kolombio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Universitata retejo
*  Plaza Capitál (cifereca revuo ellaborita de studentoj de ĵurnalismo kaj publika opinio de la universitato. Temas pri aferoj kiuj rilatas al la urbo Bogoto)

Kategorio:Universitatoj en Kolombio
Universitato Nacia de la Riverbordo

La **Nacia Universitato de la Riverbordo**  (, akronime UNL, antaŭe nomita **Provinca Universitato de Santa Fe**, ) estas unu el la ĉefaj publikaj universitatoj de Argentino. Fondita en 1919, ĝi havas sian sidejon en Santa Fe, ĉefurbo de la samnoma provinco.

Ĝi havas plurajn strukturajn dividaĵojn en la urboj Esperanza (es), Reconquista kaj Galvez (es). La universitato estas unu el la ĉefaj centroj de scienca esplorado kaj teknologia evoluo en Argentino. Estas proksimume 1,600 dungitoj sur kunlaborantaro.

## Historio 
La universitato ekzistas ekde 1889. Komence ĝi estis nomita *Provinca Universitato de Santa Fe*. La reformo de universitata eduko en Argentino (1918) kaŭzis la modernigon kaj demokratiigon de alteduko en la lando .

Ĝi estis oficiale kreita per Nacia Leĝo n-ro 10,861, promulgita de prezidanto Hipólito Yrigoyen la 17-an de oktobro 1919, surbaze de la ekzistantaj jurstudoj ĉe la Universitato de Santa Fe (ekde 1889), kaj la Industria Lernejo (kreita en 1909). Ĝi estis la unua universitato naskita sub la impulso de la Universitata Reformo de 1918, kiu proklamis al la lando kaj al la tuta Latin-Ameriko la principojn de universitata aŭtonomeco, kunregado kun partopreno de la studenta movado, sekularismo kaj akademia libereco.

La Universitato estas la rezulto de peniga klopodo de guberniestroj kaj leĝdonantoj de la provinco kaj la mobilizado de studentoj kaj ĉiuj Santa Fe civitanoj. Ĝi naskiĝis kiel regiona universitato, ĉar ĝi inkluzivis lernejojn kaj institutojn situantajn en la urboj Santa Fe, Parana, Rosario kaj Corrientes. La kreado de la universitato havis novajn karakterizaĵojn ĉar ĝi inkluzivis fakultatojn kaj lernejojn situantajn en malsamaj urboj en la regiono.

La unuaj Fakultatoj estis Juro kaj Industria kaj Agrikultura Kemio. Ĝi havas sian nunan nomon ekde la 17-a de oktobro 1919.

La Rektora konstruaĵo, kies konstruado estis finita en 1935, transpasis la historiajn okazaĵojn kiuj okazis tie. Inter ili, oni devas rimarki, ke la salono Paraninfo estis la loko de la Nacia Konstitucia Konvencio en du okazoj, en 1957 kaj en 1994

## Organizo 
La universitato estas dividita en la sekvajn instituciojn :
* fakultato de Arkitekturo, Dezajno kaj Urba Planado
* fakultato de Biokemio kaj Biologiaj Sciencoj
* fakultato de Agrikulturo
* fakultato de Ekonomiko
* fakultato de Juraj kaj Sociaj Sciencoj
* fakultato de Medicino
* fakultato de Veterinara Medicino
* fakultato de Literaturo kaj Filozofio
* fakultato de Kemia Inĝenierado
* fakultato de Inĝenierio kaj Akvosciencoj

### Lernejoj 
* Supera Lernejo de Sano “Ramón Carrillo”.

### Institutoj 
* Supera Instituto de Muziko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Scienco kaj Edukado en Argentino
* Oficiala retejo de Argentino pri Supera edukado

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Argentino
Mauricio Bacarisse

**Mauricio BACARISSE Casulá** (Madrido, 20a de aŭgusto 1895 - Madrido, 4a de februaro 1931) estis hispana poeto, verkisto, eseisto, tradukisto kaj kunlaboranto en ĵurnalismo, kuzo de la komponisto Salvador Bacarisse.

## Biografio 
Li studis en la *Collège de la Société Française* de Madrido (nun Liceo Francés). Pro malfacila ekonomia situacio de la familio, li devis eklabori jam en 1911, kion kombinis kun la mezlernejo kaj poste kun la kariero de Filozofio en la Universitato de Madrido, kie gradiĝis en 1922. Li estis instruisto de filozofio en la mezlernejoj de Mahón, Lugo kaj Ávila. 

Lia unua libro estis la poemaro *El esfuerzo* (1917), kadre de modernisma poezio kaj inflluite de Juan Ramón Jiménez. *El paraíso desdeñado* (1928) kaj *Mitos* (1930) alproksimiĝis al tendenco de la pura poezio kaj al influo de Ultraismo. Li estis inkludita de Gerardo Diego en la dua eldono de sia antologio *Poesía española contemporánea* (1934). Preskaŭ forgesita post frua morto estante 36-jaraĝa, en 1989 oni eldonis lian *Poesía completa*. Liaj noveloj estis *Las tinieblas floridas* (1927) kaj *Los terribles amores de Agliberto y Celedonia* (1931) (Premio Nacional de Literatura de 1930), tute avangardistaj. Oftulo ĉe la fama kultura babilrondo de la Kafejo Pombo, li aperis portretita de José Gutiérrez Solana en lia fama pentraĵo *Tertulia del café de Pombo*.

Li tradukis inter aliaj *Les Poètes maudits* kaj *Jadis et Naguère*, ambaŭ de Paul Verlaine, kaj *Reĝo Edipo*, de Sofoklo (kunlabore kun Luis Fernández Ardavín).

Li estis rekonita kiel la viro kun blanka mantelo en la foto de la Generacio de la 27-a de la Ateneo de Sevilo omaĝe al Luis de Góngora, en 1927,

## Referencoj
## Bibliografio
* Gracia, Jordi. «Mauricio Bacarisse. Obras». cervantesvirtual.com. Konsultita la 28an de decembro 2023.
* «Mauricio Bararisse». Real Academia de la Historia. Konsultita la 28an de decembro 2023.
* Bacarisse, Mauricio. *Poesía completa*, eldono de Roberto Pérez. Madrid: Anthropos, 1989.

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj tradukistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Juan Larrea

**Juan LARREA Celayeta** (Bilbao, 13a de marto 1895 - Kordobo (Argentino), 9a de julio 1980) estis hispana poeto kaj eseisto kiu kreis grandparte sian verkaron en ekzilo, preskaŭ tute en kadro de poezio de avangardo.

## Biografio
Li eklaboris kiel arkivisto kaj bibliotekisto en la Historia Nacia Arkivo de Hispanio en Madrido ekde 1921. En 1926, li translokiĝis al Parizo, kie li ekuzis la francan kiel krelingvo. Tie, kun César Vallejo, fondis la revuon *Favorables París Poema*, en kiu kunlaboris Gerardo Diego, Tristan Tzara, Vicente Huidobro, Juan Gris... En 1929 Larrea edziĝis al Marguerite Aubry, kaj la paro loĝis en Peruo dum unu jaro (1930-31). Reveninta en Parizon, li abandonis portempe la kreadon en poezio kaj dediĉis sin al prozo.

En 1937 Juan Larrea formis parton (kun Josep Renau, José Bergamín, Max Aub kaj aliaj intelektuloj) de la delegitaro kiu petis al Pablo Picasso partoprenon en la Pavilion de Hispanio de la Internacia Ekspozicio de 1937, kio rezultis en la pentrado de Gerniko kaj la gravuraĵoj *Sueño y mentira de Franco*. En tiu epoko, Larrea laboris kiel ataŝeo de la hispana ambasado en Parizo kaj sekretario de la *Junta de Relaciones Culturales*.​

Post la Hispana Enlanda Milito, Larrea ekziliĝis en Ameriko, unue en Meksiko. Post la separiĝo disde Marguerite, Larrea ekloĝis en Novjorko (1949-56), pere de stipendio de la Fondaĵo Guggenheim, kaj el 1956 en Kordobo (Argentino), kiel profesoro kaj esploristo en la loka universitato; li emeritiĝis en 1978.

## Verkoj 
### Poezio 
**Oscuro dominio* (México, 1934)
**Versión celeste* (1970)

### Eseo 
**Arte Peruano* (1935)
**Rendición de Espíritu* (1943)
**El Surrealismo entre Viejo y Nuevo mundo* (1944)
**The Vision of the "GÜernica"* (1947)
**La Religión del Lenguaje Español* (1951)
**La Espada de la Paloma* (1956)
**Razón de Ser* (1956)
**César Vallejo o Hispanoamérica en la Cruz de su Razón* (1958)
**Teleología de la cultura* (1965)
**Del surrealismo a Machu Picchu* (1967)
**Cambiando el somier* (1973)
**Guernica* (1977)
**Cara y cruz de la República* (1980)
**Al amor de Vallejo* (1980)
**Rubén Darío y la Nueva Cultura Americana* (1987)
**Del surrealismo a Machipicchu* (2019)

### Poezia taglibro 
**Orbe*, (1990)

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj eseistoj
Kategorio:Ekzilitoj dum la frankismo
Kategorio:Artkritikistoj
Kategorio:Bibliotekistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Universitato de Andoj (Kolombio)

La **Universitato de Andoj** (, akronime **Uniandes**) estas privata universitato situanta en la centro de Bogoto, Kolombio.

Ĝi estis unu el la unuaj kolumbiaj universitatoj kiuj ne havis religian alligitecon. La universitato tradicie edukis la akademiajn kaj politikajn elitojn de la lando, kaj estas ĝenerale konsiderita unu el la plej bonaj en Kolombio.

## Historio 
Fondita la 16-an de novembro 1948 de grupo de junuloj gvidataj de Mario Laserna Pinzón, la universitato estas la unua privata altlernejo en Kolombio, kiu estas laika kaj sendependa de politikaj partioj kaj kiu ne apartenas al neniu socia kaj ekonomia interesgrupo . Danke al ĝia akademia plejboneco, esplorado, publikaĵoj kaj proksimaj rilatoj kun diversaj organizaĵoj, la fakultato estas rekonita kiel unu el la plej bonaj komercaj lernejoj en Latin-Ameriko. Ĝi promocias plurecon, dialogon, debaton, kritikon, toleremon kaj respekton por la ideoj, kredoj kaj valoroj de ĝiaj membroj.

## Organizo 
La fakultato havas 703 plentempajn profesorojn kaj 14,693 studentojn (aktuale en 2018). La kampuso situas en la 17-a distrikto de Bogoto, La Candelaria, ĉe la piedo de la Andoj, la plej longa montaro en la mondo. La Uniandes havas gamon da koloniaj kaj modernaj konstruaĵoj. Studentoj havas aliron al bibliotekoj, laboratorioj, fakaj klasĉambroj, prelegejoj, komputilaj laboratorioj, teknologiaj aplikoj kaj integraj kampusaj sisteminstalaĵoj. La Fakultato de Administrado ĉe la Universitato de Andoj estis fondita en 1972. La institucio ofertas kursojn pri sano, komerco kaj administrado, teknologio kaj homscienco .

## Rangigoj 
Ĝi estas inter la plej bonaj kvin sudamerikaj universitatoj en rangotabelo de *The World University Rankings* en 2017 kaj havas dek du fakultatojn, inkluzive de arkitekturo, medicino, juro, ekonomiko kaj sociaj sciencoj .

La Universitato de Andoj estis poziciigita en multnombraj internaciaj akademiaj klasifikaj *rangotabeloj kiel ekzemple la Times Higher Education*, la *Quacquarelli Symonds*. Laŭ la rangotabeloj, ĉi tio estas inter la plej bonaj 198 universitatoj en la mondo. Krome, la universitato estis konstante vicigita inter la plej bonaj dek en Latin-Ameriko, la plej bonaj kvin en Sudameriko, kaj listigita plurfoje kiel la plej bona en Kolombio, laŭ diversaj naciaj organizaĵoj kiel la Ministerio de Edukado .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Universitata retejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Kolombio
Kategorio:Bogoto
Pikramata acido

**Pikramata acido** aŭ **2-Amino-4,6-dunitro-fenolo** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de pikrata acido kaj kloramino. Ĝi estas ruĝaj aŭ malhelruĝaj kristaloj, preskaŭ nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, acetata acido, benzeno kaj anilino. Hidrogena sulfido povas esti aldonata al la acida solvaĵo, kiu fariĝas ruĝa, produktante sulfuron kaj ruĝajn kristalojn. Ĉi tiuj estas la amoniaj saloj de pikramata acido, el kiuj ĝi povas esti ĉerpita per acetata acido. Pikramata acido estas eksplodema kaj tre toksa substanco. Ĝi havas amaran guston. Pikramata acido posedas 6 karbonatomojn, 5 hidrogenatomojn kaj 3 nitrogenatomojn. Pikramata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromataĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **pikramata acido** per traktado de **pikrata acido** en alkala medio:

### Sintezo 2
* Preparado de la **pikramata acido** per traktado de **pikrata acido** kaj **kloramino**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **pikramata acido** per traktado de **pikrata acido** kaj **hidrazino**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **pikramata acido** per traktado de **kalia pikramato** kaj **karbonata acido**:

## Vidu ankaŭ
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
José López Rubio

**José López Rubio** (Motril, 13a de decembro 1903 - Madrido, 2a de marto 1996) estis hispana scenaristo, dramaturgo, kinreĝisoro, historiisto pri teatro, akademiano kaj humuristo, apartenanta al la nomita "la alia generacio de la 27-a", tio estas proksimaj artistoj samgeneraciaj sed ekster la ĉefa grupo de poetoj. 

## Biografio
Li pasigis infanaĝon en Granado, kaj translokiĝis al Madrido kun sia familio en 1915, sed inter decembro 1917 kaj majo 1919 li loĝis en Cuenca — kie lia patro estis provinca guberniestro —. Denove en Madrido li studis juron kaj konis Enrique Jardiel Poncela, kun kiu verkis nepremieritan teatraĵon. Li oftis ĉe la babilrondoj de la kafejo Platerías kaj ĉe tiu de Ramón Gómez de la Serna en la kafejo Pombo, kio rezultis en avangarda stilo en lia novelo, *Roque Six*, viro kiu mortas kaj reviviĝas ses fojojn. Li kunlaboris en kelkaj bildorevuoj, nome en *Gutiérrez*, *Buen Humor*, rakontoj en *Lunes de El Imparcial*,  *Chiquilín*, *Nuevo Mundo*, *Pinocho*, *La Esfera* kaj *Blanco y Negro*. Li militservis en Vicálvaro. Krome li kunlaboris ankaŭ en ĵurnaloj kiel *El Sol*, *La Nación* kaj aliaj.

Lia komedio *De la noche a la mañana* (1928), kunlabore kun Eduardo Ugarte, sukcesis eĉ eksterlande kaj estis tradukita al diversaj lingvoj. El aŭgusto 1930 ĝis 1935 li loĝis en Holivudo, dungita de Metro Goldwyn Mayer kiel adaptisto, dialogisto kaj tradukisto de la hispanlingvaj versioj de iliaj filmoj; poste li estis dungita de Fox ĝis 1935 kiel scenaristo; li estis amiko de Charles Chaplin kaj konatiĝis kun Stan Laurel, Oliver Hardy kaj Buster Keaton. En 1935 li veturis tra Italio kaj Francio. Revenis al Usono en 1937 denove dungita de Fox, kaj pasigis la cetero de la Hispana Enlanda Milito en Meksiko (1938) kaj Kubo (1939), ĉiam laborante kiel kina scenaristo. 

Li revenis al Hispanio komence de 1940 kaj filmis *La malquerida*, filmoversio de la samnoma teatraĵo de Jacinto Benavente. Dum la 1940-aj jaroj li kunlaboris en kinrevuoj kiel *Primer plano*, *Radiocinema* kaj *Cámara*, verkis kaj adaptis nombrajn scenarojn kaj reĝisoris ses filmojn, inter kiuj *Eugenia de Montijo* (1944), *El crimen de Pepe Conde* (1946) kaj *Alhucemas* (1948). Li kunlaboris ankaŭ por *ABC*, *Semana* kaj *La Codorniz*.

Inter liaj teatraĵoj menciindas en 1949 al estrenar Alberto. Pero de su obra teatral de posguerra destaca en especial *Celos del aire* (1950), *Estoy pensando en ti* (1951), *Veinte y cuarenta* (1951), *Cena de Navidad* (1951), *Una madeja de lana azul celeste* (1951), *El remedio en la memoria* (1952), *La venda en los ojos* (1954), *La otra orilla* (1954), *El caballero de Barajas* (1956), *La novia del espacio* (1956), *Un trono para Cristi* (1956), *Las manos son inocentes* (1958), *Diana está comunicando* (1960), *Esta noche tampoco* (1961), *Nunca es tarde* (1964), ktp.

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Kategorio:Hispanaj dramaturgoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Perua Universitato de Andoj

La **Perua Universitato de Andoj** (, akronime **UPLA**) estas privata universitato en Huancayo, Peruo. Ĝi estis fondita la 30-an de decembro 1983 kiel la unua privata universitato en centra Peruo kiu akiris plenan aŭtonomecon en 1996 . Ĝi edukas proksimume 25,000 studentoj en pluraj kampoj, ekz-e administrado, industria kaj agrikultura inĝenierio, juro kaj edukado, kaj medicinaj sciencoj . La universitato funkciigas satelitajn oficejojn en Limo, Satipo (es) kaj La Merced (es).
[dekstra|eta|La Fakultato de medicino en Chorrillos - [Huancayo (urbo)|Huancayo.]]

## Organizo 
* fakultato de Homa Medicino
* fakultato de Sansciencoj
** Apoteko kaj biokemio
** Veterinara medicino
** Obstetriko
** Dentokuracado
** Optometrio
** psikologio
** Flegado
* fakultato de Ekonomiko
** Kontado
** Komerca Administrado
* fakultato de Juro
* fakultato de Edukado
* fakultato de Inĝenierio
** industria inĝenierio
** Komputiko
** Civila inĝenierio
** arkitekturo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universidad Peruana Los Andes (UPLA) - Oficiala retejo
* institucia video ĉe Jutubo
* Fejsbuka komunumo
* Telefona gvidilo - de UPLA
* Historio kaj ĝenerala referenco  (hispane)

Kategorio:Universitatoj en Peruo
Anastazia la Patriciino

Sankta **Anastazia la Patriciino** estis honordamo ĉe la bizanca kortego kaj pli posta kristana sanktulino. Devene el patricia familio, ŝi estis kuracistino de la bizanca imperiestrino Teodora la 1-a en la 6-a jarcento. 

Justiniano la 1-a, la edzo de Teodora, eble persekutis ŝin, ĉar Teodora iĝis ĵaluza pri ŝi. Anastazia, por eviti ajnan problemon, foriris al Aleksandrio en Egiptio. Ŝi alvenis al loko nomata *Pempton* (greke *τὸ πέμπτον*, [tó pémpton], "la kvina"), proksime de Aleksandrio, kie ŝi fondis monaĥejon kiu poste ricevis nomon laŭ ŝi. Ŝi vivis kun monaĥa disciplino kaj teksis ŝtofojn por subteni sin.

Post la morto de Teodora en 548, Justiniano provis inviti la honordamon reveni al Konstantinopolo, sen sukceso. Anstataŭe, Anastazia foriris al la sketa dezerto, serĉante helpon de la monaĥo patro Danielo, gvidanto de la monaĥejo tiutempe. Por protekti ŝin, li lasis ŝin translokiĝi en monaĥejan ĉelon 18 mejlojn de la sketa valo en la dezerto, vestiĝi kiel (vira) monaĥo kaj okupi la vivon de ermito en tempo kiam tio estis permesita nur al viroj. Li vizitis ŝin ĉiun semajnon kaj certigis, ke unu el liaj disĉiploj liveru al ŝi kruĉojn da akvo. Anastazia loĝis en izoliteco dum dudek ok jaroj.

En 576, konscia pri ŝia proksimiĝanta morto, ŝi skribis plurajn vortojn por patro Danielo sur peco de rompita ceramiko kaj metis ĝin ĉe la enirejo al la kaverno. La disĉiplo trovis ostrakon, do argilaĵ-romperon kun ĉizitaj literoj, kun la vortoj "Alportu la glavojn kaj venu ĉi tien." Kiam Daniel tion vidis, li sciis, ke Anastazio estas proksima al morto. Li iris viziti ŝin kun sia disĉiplo por doni al ŝi komunion kaj aŭdi ŝiajn lastajn vortojn. Danielo malkaŝis la plenajn detalojn de ŝia historio al sia disĉiplo post ŝia morto.

Ŝia historio pluvivas en verkaĵoj de la Kopta Ortodoksa Eklezio kaj de rakonto de Danielo. Ŝia festotago estas la 10-a de marto en la Orienta Ortodoksa Eklezio, la Katolika Eklezio, kaj la Kopta Ortodoksa Eklezio de Aleksandrio - la dato de ŝia morto donita en la etiopa *Vivo de Danielo de Scetis*. Interalie la grandparte katolika komunumo Borgorose en centra Italio havas ŝin kiel komunuman patronon.

Kategorio:Kristanaj sanktuloj
1,3,5-Triklorobenzeno

**1,3,5-Triklorobenzeno** aŭ **benzeno-1,3,5-triklorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **3,5-dukloroanilino** kaj **klorida acido** en ĉeesto de natria nitrito laŭ la reakcio de Sandmeyer. Temas pri travideblaj blankaj kristaloj, nesolveblaj en akvo. 1,3,5-Triklorobenzeno posedas 6 karbonatomojn, 3 hidrogenatomojn kaj 3 kloratomojn.

1,3,5-Trikloro-benzeno aŭ **feniltriklorido** estas organoklorida kombinaĵo vaste uzata en diversaj industriaj kaj komercaj aplikoj, inkluzive kiel flama malakcelaĵo, plastigaĵo kaj solvanto. 1,3,5-Trikloro-benzeno estas senkolora, volatila kaj brulema likvaĵo kun dolĉa kaj akra odoro. Ĝi estas sinteza kunmetaĵo kiu ne estas nature produktata en naturo.

1,3,5-Trikloro-benzeno estas vaste studata en scienca esplorado, ĉefe en la kampoj de toksologio kaj media kemio. Ĝi estas uzata en multaj studoj por esplori la efikojn de organokloridoj sur la medio kaj homa sano. Ĝi ankaŭ estas uzata por studi la mekanismojn de ago de organokloridoj sur la biologiaj sistemoj, kiel ekzemple iliaj efikoj al enzimoj kaj riceviloj.

1,3,5-Trikloro-benzeno estas metaboligata en la korpo per enzimoj en la familio de la citokromo P450. Tiuj enzimoj transformas la kunmetaĵon en metabolaĵojn, kiuj tiam estas plu metaboligitaj per aliaj enzimoj en la korpo. La metabolaĵoj tiam estas sekreciitaj en la urino kaj fekaĵoj.

1,3,5-Trikloro-benzeno pruviĝis havi diversajn biokemiajn kaj fiziologiajn efikojn, inkluzive de interrompo de la endokrina sistemo, interrompo de la imunsistemo kaj interrompo de la genera sistemo. Ĝi ankaŭ pruviĝis kaŭzi hepatan damaĝon, renan damaĝon kaj neŭrologian damaĝon.

La ĉefa avantaĝo de la uzado de la 1,3,5-Trikloro-benzeno en laboratoriaj eksperimentoj estas, ĝia relative malmultekosteco kaj vasta havebleco. Ĝi estas ankaŭ relative facila manipuli kaj stoki, kaj estas facile mezuri ĝian koncentriĝon en biologiaj specimenoj. La ĉefa limigo en la uzado de la 1,3,5-Trikloro-benzeno en laboratoriaj eksperimentoj estas ĝia volatileco, kio signifas, ke ĝi povas facile vaporiĝi kaj perdiĝi de la specimeno.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Reakcio de Sandmeyer: Preparado de la **1,3,5-triklorobenzeno** per traktado de **3,5-Dukloroanilino** kaj **klorida acido** en ĉeesto de natria nitrito:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **1,3,5-triklorobenzeno** per traktado de **1,3,5-trihidroksobenzeno** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **1,3,5-triklorobenzeno** per traktado de **1,3,5-triaminobenzeno** kaj **kloramino**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **1,3,5-triklorobenzeno** per traktado de **1,3,5-trinitrobenzeno** kaj **kloramino**:

## Vidu ankaŭ 
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilata acidoj