open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Čermákovice

**Čermákovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1270.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Čermákovice, kaple (2017-07-22; 01).jpg|Kapelo
Čermákovice, hlavní ulice (2017-07-22; 01).jpg|Ĉefa ŝoseo
Čermákovice.JPG|Čermákovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kalvinana preĝejo (Gönc)

La **kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en urbo Gönc (Hungario).

## Historio 
La katolika kirko de Gönc supozeble estis konstruita en 1448. Tiutempe la loĝantoj estis germanoj, hungaroj alvenis post atako de la Osmana Imperio. La protestantismo alvenis en la 1530-aj jaroj, komence la luteranismo. La menciita kirko iĝis protestanta (luterana). Dum agado de Gáspár Károlyi la urbeto ŝanĝiĝis al kalvinismo. Li aranĝis sinodon en 1566 en Gönc, kie oni okupiĝis pri rilatoj inter kalvinismo kaj luteranismo. En 1572 la preĝejo bruldetruiĝis, sed Károlyi rekonsgtruid ĝin. En 1590 li eldonis la unuan hungarlingvan Biblion. En 1640 la kirko denove bruldetruiĝis. En 1712 la katolikoj reakiris la kirkon, la kalvinanoj havis diservojn nur en Zsujta kaj Göncruszka. Ili ricevis permeson 1781 kaj ili konstruis propran kirkon en Gönc en 1786, sed la turo nur en 1802 estis konstruita. La orgeno estis kreita en 1883. En la 1990-aj jaroj la preĝejo plene renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, kie estas videbla ankaŭ skulptaĵo pri Gáspár Károlyi ekde 1890. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La enirejo troviĝas tra la turo, sed estas ankaŭ alia enirejo ĉe la navo, kiu finiĝas en oklatera absido. Interne la muroj estas plene blankaj. La galerio estis farita el ligno.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* http://www.tirek.hu/lap/gonc/cikk/mutat/azegyhazkozsegtortenete/
* hungare kun fotoj  
* hungare kun fotoj 

Gonc
Gonc
Boros

La familia nomo **Boros** [boroŝ] apartenas al la oftaj familiaj nomoj en Hungario. La nomo signifas: vina. Ekster Hungario la nomo havas ortografiajn ŝanĝojn al *Boroš* respektive al *Boroș*, krome enlande la nomvarianto estas *Boross* kun la sama prononco.

## Kelkaj nomoj Boros 
* Ádám Boros, botanikisto
* Attila Boros, grafikisto
* Béla Boros (episkopo)
* Béla Boros (instruisto)
* Béla Boros (kuracisto)
* Béni Boros, inĝeniero
* Csaba Boros, aktoro
* Endre Boros, matematikisto
* Ferenc Boros, tradukisto
* Ferike Boros, aktoro
* Fortunát Domokos Boros, monaĥo
* Frigyes Boros, hidrologo
* Gábor Boros, instruisto
* Gábor Boros (filozofihistoriisto)
* György Boros, episkopo
* Imre Boros, politikisto
* Izabella Boros, dizajnisto
* István Boros (biologo)
* István Boros (operkantisto)
* János Nepomuk Boros, pentristo
* József Boros (kuracisto)
* Kinga Boros, tradukisto
* Lajos Boros, gitaristo
* László Boros, ĵurnalisto
* Mária Boros, aktoro
* Mihály Boros, anestezisto
* Sándor Boros, kuracisto
* Zoltán Boros, reĝisoro

## Kelkaj nomoj Boross 
* Endre Boross, aktoro
* Géza Boross (aktoro)
* Géza Boross (pentristo)
* Gyula Boross, pentristo
* Lajos Boross, violonisto
* Lajos Boross Román, pentristo
* Martin Boross, reĝisoro
* Mihály Boross, verkisto
* Péter Boross, ĉefministro
* Zoltán Boross (advokato)
* Zoltán Boross (ekonomikisto)

## Fontoj 
* kolektaĵo el Vikipedio

Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
Černín (apartigilo)

**Černín** povas signifi:
;setlejojn
* Černín – municipo en distrikto Znojmo
* Černín (Zdice) – parto de urbo Zdice en distrikto Beroun
* Černín (Lukavec u Hořic) – parto de municipo Lukavec u Hořic en distrikto Jičín

;familiajn nomojn de personoj
* František Černín – ĉeĥa instruisto kaj muzika komponisto
* Heřman Černín – ĉeĥa nobelo, diplomato, vojaĝisto kaj komercisto
* Otakar Černín (Ottokar Czernin) – grafo, aŭstra-hungara ministro kaj diplomato de ĉeĥa deveno
* Tomáš Czernin, senatoro

## Rilataj artikoloj 
* Černínové z Chudenic
* Černínové z Černína
* Černíny
Aberdeen (SkyTrain Vankuvero)

**Aberdeen** estas supertera stacio sur Canada Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). La stacio situas en , Brita Kolumbio. Ĝi estis malfermita la .

450px|centra|eta|Reto de SkyTrain (Vankuvero)

## Vidu ankaŭ 
* Canada Linio
* Richmond (Brita Kolumbio)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Translink)

Kategorio:Stacioj de SkyTrain (Vankuvero)
Černín

**Černín** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa
* dia torturo el komenco de la 18-a jarcento en la orienta rando de la municipo

## Pluaj fotoj 

Černín, náves (2016-09-28; 04).jpg|Černín
Černín-Z okraj obce.jpg|Černín
Černín-obec od ZD.jpg|Černín

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Metila trifluoroacetato

**Metila trifluoroacetato** aŭ **C3H3F3O2** estas organika flurora kombinaĵo de acetata acido kun metanolo, senkolora, brulema, koroda likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kiel laboratoria reakciaĵo por fluorigoj kaj acetiligoj. Metila derivaĵo de la trifluoroacetata acido, ĝi estas uzata kiel insekticido kaj fungicido, toksa substanco kun iritaj proprecoj al haŭto, okuloj kaj per inhalado kaj per ingestado. Metila trifluoroacetato estas solvebla en akvo, alkoholo, etero, benzeno, kloroformo, heksano kaj acetono. Ĝi dissolvas proteinojn kiam miksita kun likva sulfura duoksido.
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado per interagado de trifluoroacetata acido kaj metanolo:

### Sintezo 2
* Preparado per traktado de acetata acido, trifluoramino kaj metanolo:

### Sintezo 3
* Preparado per reakcio inter *metila trijodoacetato* kaj fluoro:

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Hidrolizo de la metila trifluoroacetato:

### Reakcio 2
* Reakcio de metila trifluoroacetato kun cianogeno:

### Reakcio 3
* Preparado de trifluoroacetamido:

### Reakcio 4
* Preparado de metila trikloroacetato:

## Vidu ankaŭ
* Trifluoroacetatoj
* Trikloroacetata acido
* Metila trikloroacetato
* Metila trijodoacetato
* Metila tribromoacetato

## Referencoj
124114 Bergersen

'*124114 *Bergersen''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la norvega komponisto Thomas Jacob Bergersen, kiu komponis pli ol milon da filmomuzikoj kaj . Lia muziko havas tipan epopean econ.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Roy A. Tucker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Venu sinjoro, ni ludos

[eta|Ursoj el parto Renkontiĝis ĉe Kolín sur memortabulo de monumento en [Kolín]]
***Venu sinjoro, ni ludos *** (ĉeĥe: *Pojďte pane, budeme si hrát*) estas mallonga filma animea serio de Břetislav Pojar, Miroslav Štěpánek kaj Ivan Urban pri du ursoj. La serio estis filmita en la jaroj 1965 ĝis 1973. La ursojn paroligis Rudolf Deyl pli juna kaj poste František Filipovský.

## Listo de partoj 
# Potkali se u Kolína
# Jak jeli k vodě
# K princeznám se nečuchá
# Jak jedli vtipnou kaši
# Držte si klobouk
# Jak šli spát
# Co to bouchlo
# Psí kusy
# O pardálu, který voněl
# A neříkej mi Vašíku
# Nazdar kedlubny

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ili renkontiĝis ĉe Kolín sur Youtube

Kategorio:Kolín
Kategorio:Ĉeĥaj animeaj televidaj serioj
Kategorio:Televidaj serioj elsendataj de la jaro 1965
Kategorio:Televidaj serioj elsendataj ĝis la jaro 1973
Álex Quiñónez

**Álex Leonardo Quiñónez Martínez** (naskiĝis la 11-an de aŭgusto 1989 en Smeraldoj, mortis la 22-a de oktobro 2021 en Guajakilo) estis ekvadora sprintulo kiu konkuris en la 100 metroj kaj 200 metroj. Li estis pafite al morto en oktobro 2021

Li gajnis la konkurojn de 100 m kaj 200 m ĉe la Ibero-Amerika Ĉampioneco en Atletiko de 2012, kie lia nacia rekordo de 20.34 sekundoj en la konkurso de 200 m kvalifikigis lin por la Somera Olimpiko 2012. Tie li prizorgis novan ekvadoran nacian rekordon de 20.28 sekundoj kaj kvalifikigis sin por la finalo. Li finis sepa en la finalo.

Quiñónez gajnis la bronzan medalon ĉe la atletika Mondĉampioneco 2019 en la 200-metra konkuro.

Li kvalifikiĝis por reprezenti Ekvadoron ĉe la Somera Olimpiko 2020 (fakte okazinta en 2021) en Tokio sed estis provizore suspendita malpli ol monaton antaŭ ol la ludoj komenciĝis.

Kategorio:Ekvadoraj sportistoj
Ĝenerala guberniestro de Aŭstralio

dekstra|200ra
La **Guberniestro ĝenerala** (*Governor General*) estas la reprezentanto en Aŭstralio de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Aŭstralio. Ekde 1953 la reĝino de Aŭstralio estas Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro.

## Vidu ankaŭ 
* Guberniestro ĝenerala
* komunumaj reĝlandoj -- la anoj de la Komunumo de Nacioj, krom Britio, kies ŝtatestro estas la Britia monarko
* Registaro de Aŭstralio

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la Ĝenerala guberniestro de Aŭstralio

Kategorio:Aŭstralio
Aŭstralio
Lukov (distrikto Znojmo)

**Lukov** () estas kampurbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1235.

Ekde la 24-a de septembro 2008 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgo Nový Hrádek, ruino
* Preĝejo de sankta Egidio
* Dia torturo ĉe ŝoseo al Horní Břečkov
* Vejroj sur Dijo ĉe eksa muelejo Nové Hrady kaj ĉe eksa muelejo de Faltýsek
* Statuo de sankta Floriano

## Personecoj 
Naskiĝis ĉi tie Adalbert Dungel (1842–1923), aŭstra benediktana monaĥo, abato de monaĥejo Göttweig kaj politikisto, en la 19-a kaj la 20-a jarcentŝanĝo deputito de Regna konsilantaro.

## Pluaj fotografioj 

Lukov, kostel svatého Jiljí.jpeg|Preĝejo de sankta Egidio kaj ŝtona punpilorio
Lukov (okres Znojmo) - dům čp. 14.jpg|Domo n-ro 14
Lukov, socha svatého Floriána.jpg|Statuoj de sankta Floriano
Hrad Nový Hrádek, zřícenina.JPG|Ruino de Nový Hrádek

## Referencoj 
Kategorio:Kampurboj en distrikto Znojmo
Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Ĝenerala guberniestro de Jamajko

eta|145ra|
La **Guberniestro ĝenerala** (*Governor General*) estas la reprezentanto en Jamajko de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Jamajko. Ekde 2022 la reĝo de Jamajko estas Karlo la 3-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro. Ekde februaro 2009 la ĝenerala guberniestro estas Patrick Allen.

## Vidu ankaŭ 
* Guberniestro ĝenerala
* komunumaj reĝlandoj - la anoj de la Komunumo de Nacioj, krom Britio, kies ŝtatestro estas la Britia monarko

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Jamajko
Jamajko
Novodeviĉij monaĥejo

[eta|dekstre|Katedralo Smolenskij en la Novodeviĉij monaĥejo ([16-a jarcento).]]
eta|maldekstra|Oklatera sonorilturo (1689–90).
**Novodeviĉij monaĥejo**, konata ankaŭ kiel Bogorodice-Smolenskij Monaĥejo (), estas probable la plej bone konata monaĥejo de Moskvo. Ties nomo, foje tradukita kiel Monaĥejo de la Novaj Sinjorinoj estis konceptita por diferenci ĝin el la Monaĥejo de la Malnovaj Sinjorinoj, alinome Monaĥejo de Ascensio aŭ Starodeviĉij Monaĥejo ene de la Moskva Kremlo. Malkiel aliaj moskvaj monaĥejoj, ĝi restis virtuale netuŝita ekde la 17-a jarcento. En 2004, ĝi estis proklamita Monda heredaĵo de Unesko.

Unu el la plej belaj monaĥejoj de Moskvo, ĝi estas situanta ĉe la dekstra bordo de la Moskvo-rivero, sudokcidente de la urba centro. En ĝi okazis dum 400 jaroj multaj historiaj eventoj rilate al personoj kiel Ivano la Terura, Boris Godunov kaj Petro la Granda. La arkitektura komplekso de la monaĥejo estiĝis fine de la 17-a jarcento kaj estas ĝis nun unu el la plej belaj en Rusio. En la Smolenskij katedralo videblas altvaloraj murpentraĵoj el la 16-a jarcento kaj belega ikonostazo. Proksime al la monaĥejo troviĝas la Novodeviĉje tombejo, kie estis enterigitaj multaj famuloj.

## Bibliografio 
* Harrison, Peter (2004). *Castles of God: Fortified Religious Buildings of the World*. Boydell Press. ISBN 1-84383-066-3
* Semler, Helen (1987). *Discovering Moscow: Architecture, History, and Art*. Hippocrene Books. ISBN 0-87052-131-4

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Priskribo de la konvento fare de teamo de Unesko
* Latest photos of Novodevichy Convent and retkamerao

Kategorio:Monaĥejoj en Moskvo
Kategorio:Vizitindaĵoj en Moskvo
Lev Lvoviĉ Tolstoj

Grafo **Lev Lvoviĉ TOLSTOJ** (; naskita la 1-an de junio 1869 en Jasnaja Polana — mortinta la 18-an de oktobro 1945 en Helsingborg, Svedio) estis la tria filo (kvara infano) de Lev Tolstoj kaj Sofia Tolstaja. Kvankam li bone rilatis al siaj gepatroj, ĉirkaŭ la 1890-aj jaroj Lev Lvoviĉ ekdubis pri la religiaj kaj moralaj instruoj de sia patro do iĝis arda monarkiisto kaj rusa patrioto. Post la Rusa Revolucio, li ekziliĝis en Svedion kaj arde kritikis la ideologion de sia patro. Tie, li krom verkisto, funkciis ankaŭ kiel skulptisto.

Kategorio:Ruslingvaj verkistoj
Kategorio:Rusiaj monarkiistoj
Kategorio:Rusiaj publicistoj
Kategorio:Rusiaj dramistoj
Kategorio:Rusiaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Francaj skulptistoj
Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento‎
Kategorio:Infanoj de Lev Tolstoj
Batja Gur

**Batja GUR** (; la 1-an de septembro 1947 – la 19-an de majo 2005) estis israela verkisto. Ŝia specialaĵo estis detektiva fikcio. La romanoj de Gur estis tre sukcesaj en Israelo kaj ĉirkaŭ la mondo. Kelkaj nomis ŝin "la israela Agatha Christie". Gur memorigis la ĝenron de suspensfilmoj en maniero ne farita antaŭe en hebrelingva literaturo.

## Vivo 
Batja Gur naskiĝis en Tel Aviv en 1947 al gepatroj kiuj supervivis la Holokaŭston. Ŝi ricevis la gradon de mastro pri hebrea literaturo de la hebrea Universitato de Jerusalemo. Inter 1971 kaj 1975 Batja vivis en Greensboro (Norda Karolino), kie ŝi instruis hebreajn kaj judajn studojn al elementaj studentoj ĉe Nordkarolina hebrea Akademio ĉe Greensboro (nun nomita B'nai Shalom Taga Lernejo). Antaŭ ol verki sian unuan detektivan romanon ĉe la aĝo de 39, ŝi instruis literaturon ĉe la hebrea Universitata Mezlernejo. Gur estis ankaŭ literatura kritikanto por *Haaretz* ĵurnalo.

## Literatura kariero 
En 1988 ŝi komencis skribi serion en kiu ĉefrolas la rolulo de polica detektivo Mikaelo Oĥajon: edukita, pensiva kaj intelekta detektivo. Kvin daŭrigoj rezultis. La unua libro estis adaptita kiel filmo por israela televido. En ĉiu libro en la serio Mikaelo Oĥajon eniras ferman mondon, solulan societon, kun ties reguloj (ekzemple psikoanalistoj, literaturaj scienculoj en akademio aŭ membroj de kibuco). Per sia fundamenta alproksimiĝo kaj sia interna kompreno de homa naturo, Oĥajon sukcesas rompi la ringon de silento kaj solvi la murdan misteron sur sia vojo al la sekvanta libro.

## Kritika aklamo 
la krimaj romanoj de Gur estis priskribita kiel "malpli pri la morto de la korpo ol... daŭrigitaj, pripensemaj esploradoj de la vivo de la menso."

## Verkaro 
### En la angla traduko 
* 1992 *The Saturday morning murder: a psychoanalytic case* ()
* 1993 *Literary murder: a critical case* ()
* 1994 *Murder on a kibbutz: a communal case* ()
* 2000 *Murder duet: a musical case* ()
* 2004 *Bethlehem Road murder: A Michael Ohayon mystery* ()
* 2006 *Murder in Jerusalem: A Michael Ohayon Mystery ()*

### En la hebrea 
* 1990 *Apud la malsat-vojoj* (eseoj)
* 1994 *Mi ne imagis, ke ĝi estus ĉi tiu vojo*
* 1998 *Ŝtono por ŝtono*
* 1999 *Spiono en la domo*
* 2000 *Rekviemo por humilo aŭ Vivanta en Jerusalemo*

## Fonto 
## Vidu ankaŭ 
## Referencoj 
Kategorio:Israelaj literaturkritikistoj
Kategorio:Israelaj verkistoj
Kategorio:Hebrelingvaj verkistoj
Dobřínsko

**Dobřínsko** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Prokopio
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Dobřínsko, 02.jpg| Interno de la preĝejo de sankta Prokopio
Dobřínsko, memorial.jpg| Monumento al viktimoj de ambaŭ mondmilitoj
Dobřínsko, 06.jpg| Vilaĝplaco de sudo
Dobřínsko, 05.jpg| Kruco ĉe ŝoseo

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Onšov

Nomon **Onšov** havas pluraj municipoj:

* Onšov (distrikto Pelhřimov) – municipo en distrikto Pelhřimov
* Onšov (distrikto Znojmo) – municipo en distrikto Znojmo
Rózsa Szilassy

**Rózsa Szilassy** [rOĵa silaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szilassy Rózsa** estis hungara aktoro. Ŝiaj originaj nomvariantoj estis *Czirok Rozália* aŭ *Czirók Róza*, ŝia prenita familia nomvarianto estis *Szilasi,* ŝiaj geedziĝaj nomoj estis ekde 1900 *Sziklayné* aŭ *Sziklainé* aŭ *Sziklay Kornélné*. Ŝia unua edzo estis László Gonda, la dua estis Kornél Sziklay.

Rózsa Szilassy naskiĝis la  en Ómoravica (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Stara Moravica en Serbio), ŝi mortis la  en Budapeŝto (laŭ alia informo la morta monato estas decembro).

## Biografio 
Rózsa Szilassy debutis kiel aktoro en 1880 en teatra trupo de Sándor Csóka en Budapeŝto. Ŝi faris grandajn sukcesojn en komikaj roloj. Inter 1893-1896 ŝi apartenis al pluraj provincaj teatroj. En 1896 ŝi aliĝis al la ĵus fondita Gaja Teatro, en la sekva jaro ŝi estis fondinta membro de Teatro Magyar. Ŝi pensiuliĝis en 1913. Ŝi edziniĝis dufoje (1881, 1900), ŝi vidviniĝis en 1919, poste ŝi estis videbla nur en mutaj filmoj.

## Ŝi ĉefa teatra rolo 
* Ferenc Herczeg: *Gyurkovics lányok* - patrino

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Galathea / Vita Nova* (1921)
* *A három árva* (1923) - patrino de Margit
* *Egri csillagok* (1923)
* *Fehér galambok fekete városban* (1923) - vidvino

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla ĉe fino de la teksto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Onšov (distrikto Znojmo)

**Onšov** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapdlo de sankta Anna
* Niĉa kapeleto apud ŝoseo Lesná - Vranov
* Niĉa kapeleto - komplimento en vilaĝplaco
* Kruco sur roko, super digo de valbaraĵo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Onšov čp. 3.JPG|Onšov
P9027887-Windschau-2008-09-02-CastSeverniStranyNavsi.JPG|Onšov
Onšov čp.17.JPG|Onšov
Onšov, loď Viktorie (02).jpg|Onšov, ŝipo Viktorie

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Dijo
Dolenice

**Dolenice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1046.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Levigo de sankta Kruco
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Krucifikso ĉe la kapelo

## Pluaj fotoj 

Dolenice, cesta.jpg|Dolenice
Wikiměsto Hustopeče 20150509 Dolenice 3155.jpg|Dolenice, monumento
Dolenice, střed vesnice.jpg|Dolenice

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Ĝenerala guberniestro de Belizo

eta|150ra|
La **Guberniestro ĝenerala** (*Governor General*) estas la reprezentanto en Belizo de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Belizo. Ekde 1953 la reĝino de Belizo estas Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro. Ekde majo 2021 la ĝenerala guberniestrino estas
la antropologino *Froyla Tzalam*.

## Vidu ankaŭ 
* Guberniestro ĝenerala
* komunumaj reĝlandoj - la anoj de la Komunumo de Nacioj, krom Britio, kies ŝtatestro estas la Britia monarko

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Belizo
Belizo
Magdalena Andersson

**Magdalena ANDERSSON** (naskiĝis la  en Upsalo) estas sveda politikisto de la Sveda Socialdemokratia Partio. Ekde novembro de 2021 ŝi estis ĉefministro de Svedio (ĝis novembro de 2022) kaj partiestro de la socialdemokratia partio. Antaŭe ŝi estis ministro pri financoj ekde 2014 en la ministraro de ĉefministro Stefan Löfven.
Post kiam Löfven en aŭgusto 2021 anoncis sian retiriĝon kiel parti- kaj registarestro, Andersson estis lia atendata posteulo por ambaŭ postenoj.

La  ŝi estis elektita de la svedia parlamento kiel ĉefministro de Svedio, sed tuj poste ŝi malgajnis voĉdonon pri la buĝeto kaj sekve perdis la koalician partneron Ekologia Partio La Verduloj, kaj pro tio demisiis antaŭ ol ŝi povis ekofici. La postan semajnon estis denove elektita kiel ĉefministro de Svedio, ĉi-foje kun pure socialdemokratia registaro, sen la antaŭa koalicia partnero. Andersson estas la unua virino en tiu posteno en historio de Svedio.

En la parlamentaj balotoj de 2022 la maldekstra bloko malgajnis kontraŭ la dekstra, kaj posta ĉefministro fariĝis la konservativa Ulf Kristersson.

Andersson estas edziniĝinta kun ekonomika instruisto Richard Friberg kaj havas du infanojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Sveriges socialdemokratiska arbetareparti: Magdalena Andersson 

Kategorio:Svedaj politikistoj
Kategorio:Svedaj ministroj pri financoj
Kategorio:Svedaj socialdemokratoj
Kategorio:Ĉefministroj de Svedio
Mohamed Mbougar Sarr

**Mohamed MBOUGAR SARR** (naskiĝis  en Dakaro) estas franclingva senegala verkisto, laŭreato de Premio Goncourt 2021 pro la romano *La plus secrète mémoire des hommes* ("La plej sekreta memoro de la homoj").

## Biografieto 
Lia patro estas kuracisto kaj li pasigis sian infanecon kun multnombra familio en Diourbel.

Li studis en milita lernejo de  kaj poste en Francio en mezlernejo Pierre-d'Ailly de Compiègne kaj en École des hautes études en sciences sociales (EHESS).

En novembro 2021, li ricevis la Premion Goncourt, konsiderata la plej grava por la franca literaturo, pro la romano *La plus secrète mémoire des hommes* ("La plej sekreta memoro de la homoj"), iĝante la unua senegalano kiu ricevis tiun ĉi premion.

## Premioj 
* Prix Stéphane-Hessel, 2014 (pro *La Cale*)
* Prix Ahmadou-Kourouma, 2015 (pro *Terre ceinte*)
* Grand prix du roman métis, 2015 (pro *Terre ceinte*)
* Prix Goncourt, 2021 (pro *La plus secrète mémoire des hommes*)

## Verkoj 
* 2014: *La Cale* (novelo)
* 2015: *Terre ceinte*, Éditions Présence Africaine
* 2017: *Silence du chœur*, Éditions Présence Africaine
* 2018: *De purs hommes*, Éditions Philippe Rey 
* 2021: *La plus secrète mémoire des hommes* ,,

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de senegalaj verkistoj
* Premio Goncourt

Kategorio:Senegalaj verkistoj
Olly Szokolay

**Olly Szokolay** [oli sokolai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szokolay Olly** estis hungara aktoro, operetkantisto, subreto. Ŝia origina persona nomo estis *Olívia*. Ŝia unua edzo estis Zoltán Korda inter 1921-1924, la dua estis Imre Harmath (libretisto) inter 1929-1940.
eta|
Olly Szokolay naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Olívia Szokolay ekde sia aĝo 8 estis baletisto de la Budapeŝta Ŝtata Operejo. Intertempe ŝi akiris aktoran diplomon en privata lernejo de Szidi Rákosi, poste ŝi ricevis scenejajn rolojn. Ekde 1921 ŝi estis aktoro en Vieno kelkajn jarojn. Hejmenveninta ŝi aliĝis al Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi edziniĝis dufoje kaj vidviniĝis en 1940.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Pál Ábrahám:
** *Zenebona* - Babette
** *Az utolsó Verebély lány* - Zsuzsi
* :fr:Maurice Yvain: *Yes* - Marguita
* Leo Fall: *Ez hát a szerelem* - Lilian
* Szabolcs Fényes: *Maya* - Madelaine
* Alfréd Márkus–Miksa Bródy: *Férjhez ment a feleségem* -

## Ŝiaj filmaj roloj 
* *Kard és eke* (1918)
* *Lesz maga juszt is az enyém* (1922, skeĉo)
* *Csak nővel ne!* (1924) - Helen Rye
* *Bűnös vagyok* (1941) - amikino

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj subretoj
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Maršovice (Jezeřany-Maršovice)

**Maršovice** (germane *Marschowitz*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jezeřany-Maršovice. Ĝi kreas la nordokcidentan parton de la municipo kaj samtempe unu el ĝiaj du bazaj setlejunuoj. Estas ĉi tie registritaj 112 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas 315 loĝantoj. 

**Maršovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,54 km2.

## Historio 
Unuafoje Maršovice estas menciata en la jaro 1356, kiam la vilaĝon, komune kun kelke da plua, lasis Mareš ze Cvrčovic kaj Hereš z Kounic enskribi en landajn tabulojn. Je dek du jaroj pli poste Maršovice revenis en posedaĵon de monaĥejon en Dolní Kounice, kie ĝi restis ĝis ties pereo en la dua kvarono de la 16-a jarcento.

En la jaro 1960 Maršovice estis kunigita kun la najbara vilaĝo Jezeřany en unu municipon Jezeřany-Maršovice.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Jezeřany-Maršovice - příjezd do Maršovic z Jezeřan.jpg| alveturejo ĝis Maršovice el Jezeřany
Jezeřany-Maršovice - Maršovice od západu.jpg|Maršovice de okcidento
Jezeřany-Maršovice - část Maršovice.jpg|Maršovice

Kategorio:Jezeřany-Maršovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Znojmo
Georges André Bergère

**Georges André BERGÈRE** (latinigite *Georgius Andreas Bergère*; naskiĝinta en Parizo) estas klasika filologo, eldonanto, tradukisto kaj verkisto de latinaj tekstoj.

## Verkoj 
### Kontribuaĵoj en latinlingvaj gazetoj 
* 1983: "De latinitatis vivae seminario Selestadii novissime habito (A. 1983)" : ĉe *Vox Latina*, Saarbrücken, 19/1983 (73), pp. 330-331.
* 1984: « De Ioachimo Bellaio poeta latino atque suorum ipsius carminum interprete », *Melissa*, 4/1984, p. 10.
* 1985: "De urbe latina condenda", ĉe *Melissa*, 9/1985, p. 4.
* 1985: "De Melissae emissione latina prima", ĉe *Melissa*, 9/1985, p. 12.
* 1986: "De feriis latinis Olbiensibus anni MCMLXXXVI", ĉe *Melissa*, 15/1986, pp. 12-13.
* 1986: "In castella. Carmen ad Carminis Burani imitationem conditum, quod his verbis incipit 'In taberna quando sumus') ", ĉe *Melissa*, 15/1986, pp. 13-14.
* 1987: "De Utopia Thomae Mori", ĉe *Melissa*, 16/1987, p. 13.
* 1987: "Acrostichis Thomae Pekkanen dicata auctori Kalevalae latinae eruditissimo", ĉe *Melissa*, 16/1987, p. 14.
* 1987: "De verbis inter se tantummodo syllabarum mensura differentibus", ĉe *Melissa*, 18/1987, p. 10.
* 1989: "De lingua Aegyptiaca antiqua", ĉe *Melissa*, 33/1989, pp. 12-15.

### Tradukoj el la franca 
* 2005: "De interprete cleptomania affecto". In Latinum vertit Georgius Andreas Bergère, ĉe *Melissa*, 124/2005, pp. 14-16.
* 2006: "De 'Reguli' vitae ultimis horis" quam fabulam Gallice scriptam in Latinum vertit Georgius Andreas Bergère, ĉe *Melissa*, 130/2006, pp. 10-11.

### Bergère kiel helpeldoninto 
* Nicolas Bérauld: ''Praelectio et commentaire à la Silve Rusticus d'Ange Politien (1518)*. Édition, traduction et commentaire de Perrine Galand; avec la collaboration de Georges André Bergère, Anne Bouscharain et Olivier Pedeflous, Librairie Droz, Ĝenevo 2015
* *Un professeur-poète humaniste: Joannes Vaccaeus, La Sylve Parisienne (1522)''. Édition, traduction et commentaire de Perrine Galand-Hallyn; avec la collaboration de Georges André Bergère. Librairie Droz, Ĝenevo 2002 [=Travaux d'humanisme et Renaissance, 369]

## Eksteraj ligiloj 
* Verkolisto de Bergère kiel helpeldonisto

Kategorio:Klasikaj filologoj
Kategorio:Francaj eldonistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Homoj de Parizo
Kategorio:Francaj tradukistoj
Jezeřany

**Jezeřany** (germane *Jeseran*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jezeřany-Maršovice. Ĝi kreas la sudorientan parton de la municipo kaj samtempe unu el ĝiaj du bazaj setlejunuoj. Estas ĉi tie registritaj 168 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas 446 loĝantoj. 

**Jezeřany** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,15 km2.

## Historio 
Unuafoje Jezeřany estas menciata en la jaro 1306, kiam estis finita disputo rilate al dekonaĵoj kaj salajroj el kelke da sudmoraviaj vilaĝoj, inkluzive de Jezeřany. Flankoj de la disputo estis premonstrataj monaĥejoj en Dolní Kounice kaj en Želiv, kiu venkis en tiu ĉi disputo.

En la jaro 1960 Maršovice estis kunigita kun la najbara vilaĝo Maršovice en unu municipon Jezeřany-Maršovice.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Jezeřany-Maršovice - hlavní silnice v Jezeřanech.jpg|Ĉefa ŝoseo en Jezeřany
Jezeřany-Maršovice - příjezd od Loděnice.jpg|Alveturejo de Loděnice

Kategorio:Jezeřany-Maršovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Znojmo
Dobelice

**Dobelice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1260.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto ĉe vojkruciĝo
* Sonorilejo en vilaĝplaco
* Naturrezervejo Na Kocourkách

## Pluaj fotoj 

Dobelice, ulice.jpg|Strato en Dobelice
Na Kocourkách (010).jpg|Na Kocourkách

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Boskovica sulko
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Rózsi Szöllősi

**Rózsi Szöllősi** [rOĵi solOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szöllősi Rózsi** estis hungara aktoro, operetkantisto, operkantisto. Ŝia origina nomo estis *Schwartz Róza Regina* [ŝvarc], ŝia prenita familia nomvarianto estis *Szöllősy* (sama prononco). Ŝia edzo estis Ernő Szabolcs inter 1911-1927.

Schwartz Róza Regina naskiĝis la  en Királyháza (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Korolevo en Ukrainio, ŝia morto estas nekonata depost 1927.

## Biografio 
Rózsi Szöllősi debutis en 1910 en Budapeŝto, poste ŝi rolis en teatroj, scenejoj kabaredoj (ekzemple Gaja Teatro). Ekde 1925 ŝi jam debutis kiel operkantisto en Teatro Városi. En la sekva jaro ŝi kantis en Komo (Italio) kun sukcesoj. Baldaŭ ŝi havis rolojn ekzemple en Svislando. Ŝia baldaŭa vivo estas nekonata.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Hervé: *Mam’zelle Nitouche* - Denise de Flavigny
* Jacques Offenbach: *La Belle Hélène* - Paris
* Gaetano Donizetti: *Don Pasquale* - Norina
* Giacomo Puccini: Madama Butterfly - titolrolo

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Tavasz a télben* (1917)
* *Alraune* (1918) - titolrolo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Městys Blížkovice

**Městys Blížkovice** (germane *Lispitz-Markt*) estas unu el du bazaj setlejunuoj kaj samtempe la katastra teritorio de kampurbo Blížkovice en distrikto Znojmo. Estas ĉi tie registritaj 221 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas 740 loĝantoj.

**Městys Blížkovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,61 km2.

## Historio 
La unua skribmencio pri la urbeto estas el la jaro 1349, kiam estas samtempe menciata ankaŭ la najbara Ves Blížkovice. Ambaŭ setlejoj, eĉ kiam same nomitaj kaj situantaj senpere unu apud la alia, estis dum plimulto de sia historio memstaraj. En la jaro Roku 1910 ili estis kunigitaj en unu municipon, sed tiu ĉi stato daŭris nur unu jaron. La definitiva kunigo de Městys Blížkovice kaj Ves Blížkovice okazis en la jaro 1919, la nova municipo akiris la nomon Blížkovice.

La eksa urbeto kreas la nordorientan parton de la municipo kun la placo, preĝejo de sankta Bartolomeo kaj konstruareo direkte al fervoja haltejo.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Blížkovice, radnice.jpg|Městys Blížkovice, urbodomo
Blížkovice, č.p. 23-27.jpg|Městys Blížkovice
Blížkovice, č.p. 41.jpg|Městys Blížkovice

## Referencoj 
Kategorio:Blížkovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Katastraj teritorioj en Sudmoravia regiono
Tapley Seaton

**Tapley SEATON** (28-an de julio 1950 - 29-an de junio 2023) estis civitano, instruisto, juristo kaj politikisto de la ŝtato Sankta-Kito kaj Neviso en Karibio. Ekde septembro 2015 li estis la ĝenerala guberniestro de Sankta-Kito kaj Neviso, do la loka reprezentanto de la krono de la Unuiĝinta Reĝlando, la ŝtatestro de Sankta-Kito kaj Neviso - ekde 1953 la reĝino Elizabeto la 2-a. Guberniestroj estas deklarataj de la monarko laŭ la konsilo de la ĉefministro.

Kategorio:Politiko de Sankta-Kito kaj Neviso
Irina Teodorescu

**Irina TEODORESCU** (naskiĝis la 30-an de marto 1979 en Bukareŝto) estas romanistino de rumana deveno, franclingva verkistino.

## Biografio 
Irina Teodorescu naskiĝis en Bukareŝto, en 1979. Ŝi havis 10 jarojn dum la rumana revolucio kaj la falo de la komunisma reĝimo de Nicolae Ceaușescu. Ŝi forlasis Rumanion por veni al Parizo en 1998, kie ŝi profesie estis grafikisto kaj kreis malgrandan agentejon pri komuniko kun du kunlaborantoj.

## Nuntempo 
Je la fino de 2018, Irina Teodorescu estis akceptita dum unu monato ĉe Villa Marguerite-Yourcenar en Saint-Jans-Cappel.
Ŝi estis en Salins-les-Bains inter novembro 2021 kaj marto 2022.

## Verkoj 
### Romanoj 
* 2014: *La Malédiction du bandit moustachu* ("La Malbeno de la liphara bandito"), Gaïa Éditions; reeldono Actes Sud Babel
* 2015: *Les Etrangères* ("La Fremdulinoj"), Gaïa Éditions
* 2018: *Celui qui comptait être heureux longtemps* ("Tiu kiu kalkulis longe vivi feliĉa"), Gaïa Éditions
* 2019: *Ni poète ni animal* ("Nek poeto nek besto"), ed. Flammarion

### Kolektivaj verkoj 
* 2018: *Le Livre des places* ("La Libro de la lokoj"), ed. Inculte

### Novelaroj 
* 2011: *Treize* ("Dek tri"), ed. EMUE

## Akcepto de ŝia verko 
Ŝia unua romano, *La Malbeno de la liphara bandito*, estas rimarkita de *Le Figaro littéraire*, kiu faris de Irina Teodorescu unu el siaj dek novaj vizaĝoj de la "rentrée littéraire" 2014.

Ŝia lasta romano, *Nek poeto nek besto*, enlistiĝis en la ses plej ŝatataj romanoj  de la "rentrée littéraire" 2019 de la pariza eldono de la revuo *Vogue*

Por Sylvie Tanette de la revuo *Les Inrockuptibles*, « Ili estas bildoj, kiuj longe restos en la memoro de la legantoj de Irina Teodorescu ». Por Zoé Courtois de la ĵurnalo *Le Monde*, la skribo uzas : « bunta stilo, fina kaj komika »  kaj « Irina Teodorescu faras, kun *Nek poeto nek besto*, laŭdon de la strangeco, pri kiu ŝi asertas kun subtileco kaj forteco la samtempan literaturan kaj .».

## Distingoj 
* 2014 : premio "Dubreuil du premier roman" de "Société des gens de lettres" (SGDL) por *La Malbeno de la liphara bandito*
* 2014 : premio Europe de "Association des Ecrivains de langue française" (ADELF) por *La Malbeno de la liphara bandito *
* 2017 : premio "Récit de l'Ailleurs" de Saint-Pierre-et-Miquelon por *La Fremdulinoj*
* 2018 : finalisto de la premio de Étonnants Voyageurs Ouest-France  por *Tiu kiu kalkulis longe esti feliĉa*

## Tradukoj en fremdaj lingvoj 
* "La Malbeno de la liphara bandito" en germana lingvo ĉe  (de) : *Der Fluch des schnauzbärtigen Banditen*, trad. Birgit Leib
* "La Malbeno de la liphara bandito" en rumana lingvo ĉe  (ro) : *Blestemul tîlharului mustăcios*, trad. Mădălina Vatcu

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Franclingvaj verkistoj
Lesonice

Nomon **Lesonice** havas pluraj municipoj:

* Lesonice (distrikto Třebíč) – municipo en&nbsp;distrikto Třebíč
* Lesonice (distrikto Znojmo) – municipo en&nbsp;distrikto Znojmo
Blížkovice

**Blížkovice** () estas kampurbo en Ĉeĥio, en distrikto Znojmo, en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). La municipo ne membriĝas en partojn, sed ĝi havas du katastrajn teritoriojn, *Městys Blížkovice* kaj *Ves Blížkovice*.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349. Ĝis komenco de la 20-a jarcento temis pri du memstaraj setlejoj Městys Blížkovice kaj Ves Blížkovice. La kunigo en la jaro 1910 daŭris nur unu jaron, definitive ambaŭ municipoj estis kunigitaj en unu en la jaro 1919.

Ekde la 23-a de januaro 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* Kapeleto ĉe vojo al stacidomo el periodo ĉirkaŭ la jaro 1850
* Dia torturo, ĉe kortbirdejo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka el periofo antaŭ la jaro 1750

## Personecoj 
* Štěpán Bouzar (1914–1942), soldato kaj rezistmovadano
* Marie Holíková (1911–2020), la plej aĝa virino en Ĉeĥio
* Jaroslav Jenerál, prezidanto de SAJ kaj membro de CK KPĈ
* Blažej Konvalina (1919–1942), milita aviadisto
* Josef Křivánek, instruisto, kondamnita al kvar jaroj de malliberigo dum la Dua Mondmilito
* Tomáš Kuchtík (1898–1951), pedagogo
* Václav Plocek (* 1839), poŝtestro en Blížkovice (naskiĝinto el Kšely), propaginto kaj instruisto de volapuko
* Jiří Procháska (1749–1820), oftalmologo
* Eduard Staněk (1859–1914), medailisto
* Jaromír Vytopil 1937-2020, la plej maljuna kaj plej longe agadanta ĉeĥa librovendisto

## Pluaj fotoj 

Blížkovice, kostel zezadu.jpg|Preĝejo de sankta Bartolomeo
Blížkovice, Jan Nepomucký.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Blížkovice, hospoda.jpg|Historia gastejo
Blížkovice, kaplička.jpg|Kapeleto ĉe vojo al stacidomo
Blížkovice, č.p. 209.jpg|Domo n-ro 209
Blížkovice, radnice.jpg|Ofico de la kampurbo

## Referencoj 

Kategorio:Kampurboj en distrikto Znojmo
Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Jezeřany-Maršovice

**Jezeřany-Maršovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  (). La municipon kreas du kunkreskintaj vilaĝoj, kiuj estis kunigitaj en la jaro 1960 en unu municipon. La devena Jezeřany kreas la sudorientan parton de la municipo, Maršovice estas la nordokcidenta parto. Registre la municipo ne membriĝas en partojn, sed ĝi membriĝas en du katastrajn teritoriojn kaj same en du bazajn setlejunuojn Jezeřany kaj Maršovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri Jezeřany devenas el la jaro 1306, pri Maršovice en la jaro 1356.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo en Jezeřany
* Sonorilejo en vilaĝplaco en Maršovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Nacia suvereneco

[210px|eta|Detalo de la monumento al la [Hispana konstitucio de 1812 en Kadizo, nome la unua de Hispanio, reprezentanta la koncepton de *nacia suvereneco*.]]

La **nacia suvereneco** estas koncepto kiu havigas la tutan povon de la nacio (respektive de la ŝtato) al la civitanoj. Tiuj konstatas en la konstitucio, ke ili cedas la povon al la ŝtato. Tial la ŝtatestro iĝas simpla ideologia reprezentanto aperinta el la politika teorio liberala, kiu povas esti datita el Locke kaj Montesquieu (fine de la 17-a jarcento en Anglio, 18-a jarcento en Francio). Laŭ ĝi la suvereneco apartenas al la nacio, nome abstrakta kaj unika ento, ligita normale al fizika geografia spaco, al kiu apartenas la civitanoj kaj nuntempaj kaj pasintaj kaj estontaj, kaj estas difinita kiel supera al la individuoj kiuj komponas ĝin. La sama koncepto de *civitano* (subjekto de rajtoj, egalrajta al la ceteraj membroj de la nacio, kaj ne "subuloj" aŭ pasiva objekto de aparteno ak politika ento trudita al tiu) estas asocia al la principo de nacia suvereneco. En la klasika teorio, la *nacia suvereneco* estas komprenata kiel reprezenta politika reĝimo, ĉar la nacio mem ne povas regadi sin mem rekte (eĉ ne en la sistemoj de rekta demokratio, pro la maleblo kunigi fakte la "tutan nacion"). La simpla majoritato de la popolo (koncepto same svaga, sed pli egalvalora al la aro de la loĝantoj de nacio) ne estas necese la volo de la nacio, se tiu estas supera al la individuaj civitanoj.

## Vidu ankaŭ 
* Franca nacio
* Hispana naciismo
* Hispana popolo
* Kulturo
* Lando
* Naciismo
* Nacio
* Popola suvereneco
* Popolo
* Suvereneco

Kategorio:Konstitucia juro
Kategorio:Politikaj sciencoj
Kategorio:Naciismo
Kategorio:Suvereneco
Popola suvereneco

La termino **popola suvereneco** estis stampita kontraŭ tiu de nacia suvereneco, kiu estis interpretita laŭ limigita maniero kiel tiu suvereneco kiu kuŝas en la nacio, termino ofte de malfacila difino kiu povus esti identigita pli malfacile kaj esti komprenata ĉu por la ŝtato ĉu por efektive la plej altaj tavoloj de la socio, nome tiuj kiuj havas voĉdonrajton aŭ efektive uzas ĝin (universala voĉdonrajto); dume la principo de la *popola suvereneco* naskiĝis enhavanta konstituciajn rajtojn kaj garantiojn.

La Hispana Konstitucio de 1978, en sia artikolo 1.2, asertas: *La nacia suvereneco kuŝas en la hispana popolo, el kiu eliras la povoj de la Ŝtato*. Kaj tiel en tiu jur adokumento oni identigas la nacian suverenecon ne kun la nacio, sed kun la popolo, kvazaŭ ambaŭ terminoj egalvalorus.

La teoria principo en kiu baziĝas ĉiuj konceptoj pri demokratio, kiuj nuntempe havas akcepton praktike universala kiel fonto de ĉiu povo kaj aŭtoritato, kiel moderna politika doktrino, devenas de Rousseau. Popolo estas historia unueco de komunaj kutimoj kaj vivmanieroj, kies integrantoj interkonsentas formi ŝtaton por regadi sin plej bone laŭ suverena maniero (sen alia supra povo). La popolo konstituas la ŝtaton, kaj devas poste kontroli kaj ŝanĝi ĝin se tion kredas konvena. La popolo ŝuldas neniom al siaj regantoj, kiuj estas servantoj, skribantoj aŭ mesaĝistoj de la popola volo. Samtempe, la popolo pere de la ŝtato havas grandan povon super la individuoj, kompensita nur pro la reciprokeco de la situacio de tiuj.

## En Usono ekzemple
Dum la 1850-aj jaroj, la sklaveco estis arda temo kaj afero en Usono. Krom la plej tikla temo de la abolo de la sklaveco en la sudaj ŝtatoj kie jam ekzistis, la demando estis ĉu en la novaj ŝtatoj baldaŭ kreotaj oni permesos aŭ ne permesos la sklavecon. Stephen Douglas kaj liaj leĝofarantoj proponis, ke la afero estu solvota ne en la Tutlanda Kongreso, polusita eĉ ĝis paralizo, sed per voĉdonado de la civitanoj de tiuj estontaj ŝtatoj, kaj tio estis nomita la "popola suvereneco”. La problemo venis kiam neniam klariĝis kiuj rajtos voĉdoni.

## Vidu ankaŭ 
* José María Morelos y Pavón 
* Nacia suvereneco
* Salamanka skolo
* Suvereneco

Kategorio:Konstitucia juro
Kategorio:Politikaj sciencoj
Kategorio:Jean-Jacques Rousseau
Kategorio:Suvereneco
Ĥarkiva Nacia Universitato Radioelektroniko

**Ĥarkiva Nacia Universitato Radioelektroniko** **(NURE)** () estas alteduka institucio de tre alta nivelo en Ĥarkivo, Ukrainio. Ĝi estas unu el la plej malnovaj teknologiaj universitatoj en Ukrainio, kun pli ol 8000 studentoj.

Ĝi havas fortajn esplor- kaj eduk-kapablojn en elektrotekniko, elektroniko, telekomunikadoj, ICT kaj komputilaj teknologioj.

Kategorio:Universitatoj en Ukrainio
Kategorio:Konstruaĵoj en Ĥarkivo
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1930-1939
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1930
Bima

**Bima** () estas marhavena urbego en la insulo Sumbavo (kie Bima estas la plej granda), geografie en Malgrandaj Sundaj Insuloj, administra regiono sudorientaj insuloj (Indonezio), en provinco Okcidentaj sudorientaj insuloj en  Indonezio. Bima konsistas el 5 distriktoj. 
eta|maldekstre|

## Geografio 
Bima situas en la nordorienta marbordo de insulo ĉe orienta marbordo de granda golfo, sed la suda marbordo ne estas tro for. Provinca ĉefurbo Mataram troviĝas 285, Denpasar 381, Kupango 564, Kendari 671, Surabajo 672, Balikpapan 839, Paluo 865, Jogjakarto 921, Semarang 929, Ambon 1181, Bandungo 1235, Manado 1310, ĉefurbo Ĝakarto 1336, Pontianak 1408, Bandar Lampung 1523, Sorong 1635, Palembang 1662, Batam 1951, Pekanbaru 2163, Jayapura 2526, Medano 2600, Banda Aceh 3032 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
Bima iam estis unu el la kvar sultanlandoj sur la insulo Sumbavo. De 1620 ĝis 1958 ĝi estis ĉefurbo de la Bima Sultanlando. Depost la kolonia nederlanda erao inter 1942-1945 japana dominado okazis.

## Ekonomio 
Bima havas varian ekonomion, kiu konsistas el servoj, agronomio, hejma industrio, turismo. La urbego havas komercan zonon.

## Religio 
Plimulto de la loĝantaro en Bima estas islamanoj (97.38%), la resto estas protestanta (0.89%), katolikaj kristanoj (0.62%), hinduoj kaj budhanoj.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Bima estas ligita per 2 provincaj urboj, kie aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La haveno kaj flughaveno estas viglaj.

## Klimato 
Bima havas tropikan savanan klimaton (Aw). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 1147 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter majo-oktobro nur malofte. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C kaj varias inter 25-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* kirkoj
* iama sultana palaco, ene muzeo
* plaĝoj

## Ĝemelurboj 
*  Alor Setar, Malajzio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Indonezio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Lesonice (distrikto Znojmo)

**Lesonice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1190.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Sonorilejo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Monumento de falintoj el la unua mondmilito

## Pluaj fotoj 

 Lesonice, small house.jpg| Domo en vilaĝplaco
 Lesonice, 02.jpg| Statuo de sankta Johano Nepomuka
 Lesonice, 06.jpg| Vendejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Znojmo
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Konstitucia patriotismo

[eta|200px|[Jürgen Habermas disvastigis la konceptojn de *konstitucia patriotismo* kaj de *diskutema demokratio*.]]
**Konstitucia patriotismo** estas koncepto rilata al ideologio stamplita de la germana politiksciencisto Dolf Sternberger en 1979 kaj disvastigita sukcese de la filozofo Jürgen Habermas dum la 1980-aj jaroj. Dekomence ĝi estis konceptita kiel respondo al la neceso havigi demokratan enhavon al la germana identeco dum ties rekonstruado post la Dua Mondmilito, post suferi enorman "poluon" fare de la totalisma, antisemida kaj naciisma Tria Regno; aparte ties formulado alportas grandan signifon al la konstruado de modeloj de civilaj socioj post-naciaj post la konstato kaj rekono de la mankoj de la tradicia koncepto de nacio.

La koncepto de *konstitucia patriotismo* estas rekte interplektita kun la politika tradicio de la respublikismo kaj, kiel tiu, postulas partopreneman konceptigon de la civitaneco, direktita al la serĉado de la komuna bonfarto. Tial, la civitaneco aŭ loĝantaro (respektive individuoj) kiu alproprigas la konstitucian patriotismon ne rilatas unuarange al komuna iama historio aŭ etna deveno, sed ilia kompreno difiniĝas pere de la aliro al komunaj valoroj de demokrata karaktero kiel aperigita en la konstitucio. Tio havas pli da senco kiam oni komparas relative novajn ŝtatojn kiel Australio, Kubo, aŭ Bosnio kaj Hercegovino, kun pli malnovaj ŝtatoj kiel la ŝtato identiĝis delonge kun la nacio, kiel Japanio, Danio aŭ Islando.

## Vidu ankaŭ 
* Konstitucio
* Patriotismo

## Notoj 
## Bibliografio 
* Habermas, Jürgen (1989): Identidades nacionales y postnacionales, Tecnos, Madrid.
* Habermas, Jürgen (1991): La necesidad de revisión de la izquierda, Tecnos, Madrid.
* Habermas, Jürgen (2006): Entre naturalismo y religión, Paidós, Barcelona.
* Laborda, Juan José (2002): Patriotas y de izquierda, en Claves de razón práctica, n.º 122, 47-53.
* Lacroix, Justine (2002): Patriotisme constitutionnel et identité postnationale chez Jürgen Habermas, en Rainer Rochlitz (eld.), Habermas. L’usage public de la raison, PUF, París, 133-160.
* Müller, Jan-Werner (2007): Constitutional Patriotism, Princeton U.P., Princeton & Oxford.
* Muro, Diego, Quiroga, Alejandro (2005): "Spanish Nationalism: Ethnic or Civic?", en Ethnicities 5 (1): 8-29.
* Peces-Barba, Gregorio (2003): El patriotismo constitucional, Anuario de Filosofía del Derecho, n.º 20, 39-62.
* Rosales, José María (1999): "Patriotismo constitucional: sobre el significado de la lealtad política republicana", en *Isegoría*, n.º 20, 139-149.
* Sternberger, Dolf (2001): Patriotismo constitucional, Universidad Externado de Colombia, Bogotá.
* Velasco, Juan Carlos (2002): Patriotismo constitucional y republicanismo, en *Claves de razón práctica*, n.º 125, 33-40.

Kategorio:Demokratio
Kategorio:Respublikismo
Kategorio:Konstitucioj
Kategorio:Patriotismo