open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Premio Camões

eta|180ra|Monumento al Luís Vaz de Camões, Lisbono.
La **Premio Camões** (, portugala prononco: [pɾɛmju kaˈmõĩ̯ʃ]), nomita laŭ Luís de Camões, estas la plej grava premio por literaturo en la portugala lingvo. Ĝi estas premiita ĉiujare fare de la portugala *Direção-Geral do Livro, dos Arquivos e das Biblioteca* kaj la brazila *Fundação Biblioteca Nacional*  (Nacia Biblioteka Fondumo) al la aŭtoro de elstara verkista laboro en la portugala lingvo. La monpremio estas 100 000 eŭroj, kio metas ĝin inter la plej malavaraj literaturaj premioj en la mondo.

## Kronologia listo de premiitoj 
* 1989 - Miguel Torga (, 1907-1994)
* 1990 - João Cabral de Melo Neto (, 1920-1999)
* 1991 - José Craveirinha (, 1922-2003)
* 1992 - Vergílio Ferreira (, 1916-1996)
* 1993 - Rachel de Queiroz (, 1910-2003)
* 1994 - Jorge Amado (, 1912-2001)
* 1995 - José Saramago (, 1922-2010)
* 1996 - Eduardo Lourenço (, 1923)
* 1997 - "Pepetela" (Artur Carlos Mauricio Pestana dos Santos, , 1941)
* 1998 - António Cândido (, 1918-2017)
* 1999 - Sophia de Mello Breyner (, 1919-2004)
* 2000 - Autran Dourado (, 1926-2012)
* 2001 - Eugénio de Andrade (, 1923-2005)
* 2002 - Maria Velho da Costa (, 1938-2020)
* 2003 - Rubem Fonseca (, 1925-2020)
* 2004 - Agustina Bessa-Luís (, 1922-2019)
* 2005 - Lygia Fagundes Telles (, 1923)
* 2006 - José Luandino Vieira (, 1935) (malakceptis la premion pro personaj tialoj)
* 2007 - António Lobo Antunes (, 1942)
* 2008 - João Ubaldo Ribeiro (, 1941-2014)
* 2009 - Arménio Vieira (, 1941)
* 2010 - Ferreira Gullar (, 1930-2016)
* 2011 - Manuel António Pina (, 1943-2012)
* 2012 - Dalton Trevisan (, 1925)
* 2013 - Mia Couto (, 1955)
* 2014 - Alberto da Costa e Silva (, 1931)
* 2015 - Hélia Correia (, 1949)
* 2016 - Raduan Nassar (, 1935)
* 2017 - Manuel Alegre (, 1936)
* 2018 - Germano Almeida (, 1945)
* 2019 - Chico Buarque (, 1944)
* 2020 - Vítor Manuel Aguiar e Silva (, 1939)
* 2021 - Paulina Chiziane (, 1955)
* 2022 - Silviano Santiago (, 1936)
* 2023 - João Barrento (, 1940)
* 2024 - Adélia Prado (, 1935)
* 2025 - Ana Paula Tavares (, 1952)

## Referencoj 
Camões
Kategorio:Literaturo de Portugalio
Kategorio:Literaturo de Brazilo
Kategorio:Literaturo de Mozambiko
Kategorio:Literaturo de Angolo
Cerdon

**Cerdon** - franca prononco [] - indikas:

* francan komunumon en la departemento Ain, vidu Cerdon (Ain), kaj
* francan komunumon en la departemento Loiret, vidu Cerdon (Loiret).
Klorosulfinata acido

**Klorosulfinata acido** estas organosulfura kombinaĵo kaj deirpunkto por sennombraj derivaĵoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj industrio. Ĝenerale la  natriaj saloj de la klorosulfinataj acidoj estas pli stabilaj ol la acida formo. Klorosulfinataj acidoj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj. Ofte la klorosulfinataj acidoj estas produktataj el la korespondaj saloj kiuj estas facile troveblaj. 

Klorosulfinata acido estas neakordigebla kun aminoj, bazoj, akvo kaj ordinaraj metaloj. Ĝi liberigas konsiderindan varmamason kiam diluita kun akvo. Ĝi estas koroda substanco kaj malkomponiĝas sub varmagado ellasante karbonatajn oksidojn kaj sulfurajn oksidojn. Klorosulfinata acido estas krudmaterialo uzata en medicino kaj kiel pesticido.
## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de *kloro-sulfinata acido* per interagado de *klorida acido* kun *sulfura duoksido*:

### Reakcio 2
* Preparado de *klorosulfinata acido* per interagado de *akvo* kun *tionila klorido*:

### Reakcio 3
* Preparado de *kloro-sulfinata acido* per interagado de *zinko* kun *sulfurila klorido* en ĉeesto de klorida acido:

### Reakcio 4
* Preparado de *propila kloro-sulfinato* per traktado de *kloro-sulfinata acido* kun *propanolo*:

### Reakcio 5
* Preparado de *natria kloro-sulfinato* per interagado de *kloro-sulfinata acido* kun *natria hidroksido*:

### Reakcio 6
* Preparado de *fenila klorosulfinato* per interagado de *klorosulfinata acido* kun *fenolo*:

## Vidu ankaŭ
* Klorosulfonata acido
* Sulfinata acido

## Referencoj 
Kategorio:Sulfinatoj
Kategorio:Sulfuraj kombinaĵoj
Kategorio:Kloraj kombinaĵoj
Elisabeth Schwarzkopf

**Olga Maria Elisabeth Friederike SCHWARZKOPF**, OBE (9a de Decembro 1915 - 3a de Aŭgusto 2006) estis german-devena aŭstri-brita soprano. Ŝi estis inter la plej elstaraj kantistinoj de *lieder*, kaj ŝi estis fama pro siaj kantado de viena opereto, same kiel pro operoj de Mozart, Wagner kaj Richard Strauss. Post retiriĝi el la scenejo, ŝi estis voĉ-instruistino internacie. Ŝi estas konsiderata unu el la plej grandaj sopranoj de la 20-a jarcento.

Ŝia kantokariero startis iom hazarde. En la komenco de la nazia ascendo, ŝia patro, kiu estis instruisto, malakceptis nazian kunsidon en sia lernejo, kaj en 1933 je ilia enpoviĝo, li estis maldungita, dum lia filino ne rajtis studi medicinon en universitato kiel planite kaj devis private dediĉi sin al operkantado. La 15an de Aprilo 1938 ŝi debutis en Parsifalo de Richard Wagner. Ekde tiam ŝi ricevis proponon aliĝi al la Nazia Partio por rajti prosperon en la kantokariero. Tiam ŝia patro instigis ŝin akcepti por ke ŝi ne suferu subpremadon kiel okazis al li mem. Ŝi kantis por kunsidoj de la Nazia Partio kaj de la Waffen-SS. Ekde 1942 ŝi kantis en la Viena Ŝtata Operejo operrolojn de Mozart (*Die Entführung aus dem Serail*), de Puccini *(La bohème)* kaj de Verdi (*La traviata*). En 1945 ŝi ricevis ŝtatanecon de Aŭstrio kaj plue kantis en Vieno, kaj ekde 1947 ankaŭ en Britio kaj internacie.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Jefferson, Alan *Elisabeth Schwarzkopf*, Northeastern University Press (Aŭgusto 1996) ISBN 1-55553-272-1 Chapter One extract
* Liese, Kirsten, *Elisabeth Schwarzkopf. From Flower Maiden To Marschallin*. Angla traduko: Charles Scribner. Molden, Vieno 2007. ISBN 978-3-85485-218-6; Amadeus Press, New York, 2009. ISBN 978-1-57467-175-9
* Sanders, Alan *The Schwarzkopf Tapes: An artist replies to a hostile biography*, Classical Recordings Quarterly and The Elisabeth Schwarzkopf/Walter Legge Society, (2010) ISBN 978-0-9567361-0-9
* Sanders, Alan kaj Steane, John B. *Elisabeth Schwarzkopf: A Career on Record*, Amadeus Press (January 1996) ISBN 0-931340-99-3

Kategorio:Germanaj operkantistoj
Kategorio:Germanaj kantistoj
Kategorio:Germanaj nazioj
Regna kulturejo

eta|300ra|altdekstre|Goebbels vizitas en 1938 la ekspozicion *Entartete Kunst* en Berlino.
**Regna kulturejo** (en germana *Reichskulturkammer*) estis registara agentejo en Nazia Germanio. Ĝi estis establita leĝe la 22an de Septembro 1933 dum la procezo *Gleichschaltung* (totalisma kontrolo) instigita de la Ministro de Propagando de la Tria Regno nome Joseph Goebbels kiel profesia organizaĵo de ĉiuj germanaj kreativaj artistoj. Defiante la konkurencajn ambiciojn de la Germana Laborfronto (DAF) de la rivelo de Goebbels nome Robert Ley, ĝi celis akiri kontrolon super la tuta kultura vivo en Germanio kreante kaj promociante arjan arton kongrue kun la Naziismaj idealoj.

Ĉiu artisto devis kandidatiĝi por membreco prezentante atestilon de arjeco. Malakceptita aliĝo *de facto* rezultis en malpermeso al laborposteno.

## Vidu ankaŭ 
* Degenerita arto

## Notoj 
## Bibliografio 
* Steinweis, Alan E. (1996). Art, ideology, & economics in Nazi Germany: the Reich chambers of music, theater, and the visual arts. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press. ISBN 978-0-8078-4607-0.

Kategorio:Germana arto
Kategorio:Nazia Germanio
Kategorio:Kulturo de Germanio
Kategorio:Arto en nazia Germanio
Bromobenzeno-sulfonata acido

**Bromobenzeno-4-sulfonata acido** estas kemia kombinaĵo apartenanta al la grupo de la sulfonataj acidoj prezentanta benzena ringo ligita al bromatomo en la 4-a pozicio. Ĝi povas ekzisti sub tri variaĵoj, orto (kie la bromo kaj la sulfonata radikalo okupas la 1-an kaj 2-an pozicion), meta (kie la bromo kaj la sulfonata radikalo okupas respektive la 1-an kaj 3-an pozicion) kaj para (kie la bromo kaj la sulfonata radikalo okupas respektive la 1-an kaj 4-an pozicion) en la aromata ringo. Bromobenzeno-sulfonata acido estas blanka solidaĵo uzata en medicino kaj kiel pesticido. Ĝiaj saloj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj kaj pli stabilaj ol la acido ĝustadire. Bromobenzeno-sulfonata acido reakcias kun la akvo kaj estas neakordigebla kun aminoj, bazoj kaj ordinaraj metaloj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *bromobenzeno-sulfonata acido* per interagado de *benzenosulfonata acido* kun *bromo*:

### Reakcio 2 
* Preparado de *bromobenzeno-sulfonata acido* per interagado de *bromobenzeno* kun *sulfata acido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *bromobenzeno-sulfonata acido* per interagado de *bromobenzeno* kun *sulfurila klorido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *bromobenzeno-sulfonata acido* per interagado de *bromobenzeno* kun *sulfura trioksido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *natria bromobenzeno-sulfonato* per interagado de *bromobenzeno-sulfonata acido* kun *natria hidroksido*:

### Reakcio 6 
* Preparado de *propila bromobenzeno-sulfonato* per interagado de *bromobenzeno-sulfonata acido* kun *propanolo*:

## Vidu ankaŭ 
* Sulfonata acido
* Sulfinata acido
* Benzenosulfinata acido
* Benzenosulfonata acido

## Referencoj 
Kategorio:Sulfonatoj
Kategorio:Sulfuraj kombinaĵoj
Kategorio:Bromaj kombinaĵoj
Anna Puu

**Anna PUU**, oficiale *Anna Emilia Puustjärvi*, naskiĝinta 3-a de februaro 1982 en Outokumpu, estas finna kantisto, kantotekstisto kaj kantokomponisto, kiu ekstaris en Finnlando al publikeco en 2008, kiam ŝi fariĝis la dua en kantokonkurso *Idols*. Poste ŝi publikigis kvin studioalbumojn. Ŝiaj diskoj estis venditaj je pli ol 200 000. Puu ricevis sep fojojn premion Emma. Ŝiaj grandaj ekzemploj estas ekzemple Joni Mitchell, Janis Joplin kaj PJ Harvey.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Finnaj muzikistoj
Arondismento Pithiviers

La **arondismento Pithiviers** (france *arrondissement de Pithiviers*) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Loiret kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Pithiviers. Komence de la jaro  en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Kantonoj 
Ekde 2015 apartenas al la arondismento Pithiviers la jenaj 2 kantonoj:
* kantono Malesherbes
* kantono Pithiviers (kun 5 el 35 komunumoj)

## Komunumoj 
## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Loiret

Pithiviers
Olavi Uusivirta

**Olavi Uusivirta** (naskiĝinta 28-a de julio 1983 en Helsinko) estas finna kantisto kaj aktoro. Liaj konataj kantoj estas almenaŭ ”Me ei kuolla koskaan”, ”On niin helppoo olla onnellinen”, ”Raivo härkä”, ”Ollaanko tämä kesä näin?”, ”Hän laulaa kuin kuolisi huomenna”, ”Nukketalo palaa”, ”Tiet etäisyyksiin” kaj dueto "Nuori ja kaunis", kiun li diskis kun Anna Järvinen. Li publikigis sian unuan albumon *Nuoruustango* 20-jare en la jaro 2003. En 2016 li ricevis premion Emma el la plej bona rokoalbumo *Olavi*. Li ankaŭ ludas drumon kaj havas rolojn en filmoj. Li havas edzinon.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Finnaj aktoroj
Darvoy

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Loiret*, en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Orléans* kaj al la kantono *''. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Loiret

Kategorio:Komunumoj de Loiret
Katalin Lőrinc

**Katalin Lőrinc** [lOrinc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lőrinc Katalin** estas hungara dancisto, koreografo, ĵurnalisto, altlerneja instruisto. Ŝia patro estis György Lőrincz (baletisto), ŝia patrino Zsuzsa Merényi, ŝia dua edzo János Eifert, ŝia filino Lili Walters.

Katalin Lőrinc naskiĝis la  en Budapeŝto.
eta|

## Biografio 
Katalin Lőrinc akiris diplomon en Ŝtata Baleta Instituto en 1977, poste ŝi studis jaron en :fr:École Mudra. Ŝi estis dancisto de :en:Cullberg Ballet inter 1978–1981, sed ŝi ankaŭ studis en :en:London Contemporary Dance School. Inter 1981–1984 ŝi estis baletisto-dancisto de Nacia Teatro (Pécs), poste 3 jarojn en *Tanztheater Wien*, inter 1988-1997 ŝi ne ligiĝis al teatra trupo.

Ŝi instruis ekzemple en :de:Konservatorium der Stadt Luxemburg (1989–1991), en la menciita instituto (jam levita al altlernejo) (1997–2008), ekde 2015 jam kiel universitata instruisto, en dancista mezlernejo en Győr (2001–2006), en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) (2010–2015). Ŝi dancis en Teatro Petőfi (Veszprém) (1992–1997), ŝi akiris ĵurnalistan diplomon en 1997, ŝi akiris sciencan gradon DLA en 2014. Ŝi estis tre aktiva en la internacia danca vivo kaj ŝi ofte kontribuis en revuoj. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1997-2019. Ŝi edziniĝis dufoje pro vidviniĝo, ŝi naskis filinon en 1991.

## Dancaj roloj (elekto) 
* *&Echó* (2006)
* *Honvágy* (2012)
* *Mérgezett almák* (2016)

## Ŝiaj koreografiaĵoj (elekto) 
* Gyula Illyés: *Kiegyezés* (1983)
* Péter Nádas: *Átjáró* (1995)
* Karl Kraus: *Az emberiség végnapjai* (1997)
* Ernő Szép: *Lila ákác* (2019)

## Ŝiaj libroj (elekto) 
* *Martha Graham nyomában* (2007, tralaborita 2011)
* *A test mint szöveg* (2018)

## Ŝiaj elektitaj disĉiploj 
* Lajos Péter Túri

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dancistoj
Kategorio:Hungaraj koreografoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vážany nad Litavou

**Vážany nad Litavou** (devene *Linhartské Vážany*) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1287.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Bartolomeo
* Dia torturo
* Statuaro de sankta Johano Nepomuka ĉe tombejo
* Eksa kastelo

## Personecoj 
* Antonín Láník (1921–2014), pastro
* Jakub Pavelka (1865–1934), pastro, poeto kaj tradukisto

## Pluaj fotoj 

Vážany nad Litavou - kostel sv Bartoloměje obr1.jpg|Preĝejo de sankta Bartolomeo
Vážany nad Litavou, Lidový dům.jpg|Popoldomo
Vážany nad Litavou - silniční most přes Litavu obr2.jpg|Ŝosea ponto trans Litava

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Rybníček

**Rybníček** estas nomo por pluraj setlejoj:

* Rybníček (distrikto Havlíčkův Brod) – municipo en&nbsp;distrikto Havlíčkův Brod
* Rybníček (distrikto Vyškov) – municipo en&nbsp;distrikto Vyškov
* Brada-Rybníček – municipo en distrikto Jičín
* Rybníček (Brada-Rybníček) – parto de municipo Brada-Rybníček en distrikto Jičín
* Rybníček (Pelhřimov) – parto de urbo Pelhřimov en distrikto Pelhřimov
* Rybníček (Újezd) – parto de municipo Újezd en distrikto Olomouc
* Rybníček (Nové Hrady) – parto de municipo Nové Hrady en distrikto Ústí nad Orlicí
* Rybníček (Bernartice) – parto de municipo Bernartice en distrikto Trutnov
Rybníček (distrikto Vyškov)

**Rybníček** (devene *Rybník*) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi situas 7&nbsp;km oriente de Vyškov sur dekstra bordo de rivero Haná. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1373. En la jaro 1964 la municipo estis kunigita kun Medlovice. Hodiaŭ ĝi jam estas memstara.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto malantaŭ la municipo
* Malgranda sonorilejo en vilaĝplaco
* Gisfera kruco apud ŝoseo al Heroltice
* Monumento al viktimoj de la militoj
* Ŝtona kruco ĉe la sonorilejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Metroo de Doho

La **Metroo de Doho** estas metroa sistemo en Doho, la ĉefurbo de Kataro, kiu ekfunkciis la . Ĝi havas tri liniojn kun proksimuma totala longeco de  kaj 37 stacioj. Ĝi estas integra parto de la pli granda Katara Fervoja reto, kiu inkluzivos longdistancan fervojon por pasaĝeroj kaj varoj, ligante Kataron al Golfa Koopera Konsilo, kaj al tramo de Lusail. Kapabla atingi , la Metroo de Doho estos unu el la plej rapidaj senstiristaj trajnoj en la mondo.

La Metroo de Doho estas funkciigata kaj prizorgata por daŭro de 20 jaroj fare de RKH Qitarat, komuna entrepreno formita de Hamad Group (51%) kaj francaj transport-operatoroj Keolis kaj RATP Dev (49%), nome de la sistemposedanto Qatar Rail.

## Mapo 
centra|450px

## Metrolinioj 
La Metroo de Doho konsistas el tri linioj malfermitaj en fazoj de 2019 ĝis 2020 kun eventuala findato en 2026. La Ruĝa, Verda kaj Ora Linioj elradias el centra vojnodo ĉe  en urbocentro de Doho. La kvar unuaj trajnunuoj estis liveritaj en aŭgusto 2017.

La vagonaroj veturantaj en Metroo de Doho konsistas el tri veturiloj kun malsamaj klasoj. Unu veturilo estas por ora klaso (16 sidlokoj) kaj familia klaso (26 sidlokoj), kaj du veturiloj estas por ordinara klaso (po 88 sidlokoj).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Doho
* Ruĝa Linio (metroo de Doho)
* Verda Linio (metroo de Doho)
* Ora Linio (metroo de Doho)
* Lusail
* Tramtransporto en Lusail
* Qatar Rail
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*   (/)
* Station Information Service - metro tram Qatar Rail 
* Network map - metro tram Qatar Rail 
* Qatar Rail Retail 
* Mowasalat MetroLink

* UrbanRail.Net Doha Metro & Tram


Doho
Doho
Kategorio:Doho
Kategorio:Keolis
Kategorio:RATP
Doho
Histoire de Gil Blas de Santillane

eta|300x300ra|titola paĝo de angla traduko de 1761 de *La Aventuroj de Gil Blas*.
**La rakonto de Gil Blas de Santillane** () estas pikareska romano de Alain-René Lesage eldonita inter 1715 kaj 1735.

## Intrigoresumo 
Gil Blas naskiĝas en mizero al stalisto kaj ĉambristino de Santillana en Kantabrio kaj estas edukita de sia onklo. Li foriras de Oviedo ĉe la aĝo de dek sep por frekventi la Universitaton de Salamanko. Lia brila estonteco estas subite interrompita kiam li estas devigita helpi rabistojn laŭ la vojo kaj estas alfrontita kun prizono. Sensperta en la mondo, okazas al li la plej diversaj aventuroj: li estas trompita, li estas forrabita de banditoj, li savas sinjorinon, kiu falis en iliajn manojn, trafas senkulpa en malliberejo.

Liberigita, post plenumo de la puno, li iras kune kun amiko al Valadolido, kie li iĝas la servisto de kanoniko, poste de malkapabla kuracisto kaj iĝas kuracisto mem. Li fariĝas valeto kaj, laŭ la paso de pluraj jaroj, estas kapabla observi multajn malsamajn klasojn de socio, kaj laikaj kaj klerikaj. Pro sia okupo, li renkontas multajn fifamajn homojn kaj estas kapabla ŝanĝiĝi adekvate al multaj neatenditaj situacioj, danke al siaj adaptiĝivo kaj rapida humuro.

En Madrido li konas la etoson de la teatro kaj tiun de la kortego. Li revenas al Oviedo ĝustatempe por helpi sian mortantan patron kaj ĉi tie li edziĝas kun Antonia. Reen en Madrido, li iĝas la favorato de grafo kiu tamen falas en malhonoro; novaj malfeliĉoj, kiel la morto de lia edzino, kaj novaj aventuroj, kiuj tamen havas feliĉan finon kun la edziĝo de Gil Blas kun la bela Dorotea. Li fine troviĝas ĉe la reĝa kortego kiel ŝatulo de la reĝo kaj postenas kiel sekretario al la ĉefministro. Konstruanta sian vojon supren tra malfacilaj laboro kaj spionaro, Gil estas kapabla emeritiĝi al kastelo kaj ĝui riĉaĵon kaj malfacile gajnitan decan vivon.

## Signifo kaj ricevo 
*Gil Blas* estas rilatigita al la teatraĵo de Lesage *Turcaret* (1709). En ambaŭ verkoj, Lesage uzas longan liston de humuraj valetoj en la servo de ŝtelistaj mastroj, virinoj de dubindaj moraloj, kokritaj sed ankoraŭ feliĉaj edzoj, manĝemaj bongustuloj, ridindaj poetoj, falsaj savantoj kaj danĝere sensciaj doktoroj, por fari sian rakonton. Ĉiu klaso kaj ĉiu okupo fariĝas arketipo.

Ĉi tiu verko estas kaj universala kaj franca ene de hispana kunteksto. Tamen, ĝia originaleco estis pridisputita. Voltaire estis inter la unuaj kiuj atentigis pri similecoj inter *Gil Blas* kaj *Marcos de Obregón* de Vicente Espinel, de kiu Lesage depruntis plurajn detalojn. Se konsideri ke *Gil Blas* estas esence hispana, José Francisco de Isla asertis traduki la verkon el la franca en la hispana por revenigi ĝin al ties natura stato. Juan Antonio Llorente sugestis ke *Gil Blas* estis verkita de la historiisto Antonio de Solís y Ribadeneyra per argumento ke ne nuntempa verkisto povus verki tiun verkon de tiaj detaleco kaj precizeco.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Pikareskaj romanoj
Olšany (distrikto Vyškov)

**Olšany** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1713.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Baptisto el la jaro 1886
* Monumento al viktimoj de la militoj
* Farmo de Bolek Polívka

## Pluaj fotoj 

Olšany, obecní úřad (2017-08-26; 03).jpg|Municipa ofico
Olšany (okres Vyškov) - kulturní dům obr01.jpg|Kulturdomo
Olšany šatlava.JPG|Municipa prizono
Olšany, kaple sv. Jana Nepomuckého (2017-08-26; 01).jpg|Kapelo de sankta Johano Baptisto
Olšany (okres Vyškov) - penzion U Kalábů obr01.jpg|Olšany, pensiono U Kalábů
Olšany, náves (2017-08-26; 03).jpg|Olšany

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Zsuzsa Merényi

**Zsuzsa Merényi** [ĵuĵa merEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Merényi Zsuzsa** estis hungara baletisto, altlerneja instruisto. Ŝia edzo estis György Lőrincz (baletisto), ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Lőrinc Györgyné,* ŝia filino estis Katalin Lőrinc.

Zsuzsa Merényi naskiĝis la  en Barmen (nun parto de Wuppertal), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Zsuzsa Merényi devenis el juda familio. Ŝi studis baleton en privata lernejo de Olga Szentpál. Dum la nazia erao (1944) ŝi estis deportita al koncentrejo de Bergen-Belsen. Hejmenveninta en 1945 ŝi estis privata baletisto de Nacia Teatro (Szeged). En 1952 ŝi akiris baletmajstran diplomon en Leningrado, poste ŝi instruis en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, pli poste en Ŝtata Baleta Instituto. Ŝi ankaŭ kontribuis pri baleto, esploris vivon de Olga Szentpál kaj en la televizio ŝi prezentis historion de danco en 1989. Ŝi ricevis 3 gravajn premiojn inter 1981-2012 (la lastan postmorte). Ŝi edziniĝis en 1952, ŝi naskis filinon en 1957.

## Ŝiaj libroj (elekto) 
* *Kis könyv a táncról* (kunaŭtoro, 1961)
* *Methodik des klassischen Tanzes* (1-4 volumoj, kunaŭtoro, 1964, 1975, 1976)
* *A klasszikus balett módszertana* (1985)
* *A kombináció készítés módszertana* (1987)
* *Szabad tánc irányzatok* (ĉapitro en alies libro, 1989)

## Elektitaj disĉiploj 
* Mária Bérczes
* Ildikó Pongor

## Memorigiloj 
* premio "Merényi Zsuzsa"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lovčičky

**Lovčičky** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi situas proksimume 12&nbsp;km de Slavkov u Brna. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1141.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Filia preĝejo de sankta Venceslao el dua duono de la 15-a jarcento
* Kapeleto de sankta Anna el la jaro 1863
* Kapeleto de sankta Floriano el la jaro 1817

## Pluaj fotoj 

Lovčičky - obecní úřad.jpg|municipa ofico
Lovčičky - kaple sv Floriána obr1.jpg|kapelo de sankta Floriano
Lovčičky - pohled od silnice do Otnic obr2.jpg|Vido de ŝoseo al Otnice

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Le diable boiteux

eta|300x300ra|titolpaĝo de la unua angla eldono de "The Devil upon two sticks", *La diablo al du bastonoj*.
***La lama diablo*** estas socia kaj morala romano de franca verkisto Alain-René Lesage. Lesage prezentas sin kiel unuaranga romanverkisto kun tiu ĉi verko.

Ĝi estas fiksita en Madrido kaj ĝi diras la rakonton de demona reĝo Asmodeus, Don Cleophas Leandro Perez Zambullo kaj lia amata, Donna Thomasa.

## Intrigo 
La ĉefrolulo, estas la studento Don Cleofás Pérez Zambullo, transportita de la diablo Asmodeo super la tegmentoj de Madrido, kaj de tie li estas kapabla konstati tion, kio okazas en privateco ene de la domoj, dum lia amatino, Tomasa de Vitigudino, alivestita kiel soldato, serĉas lin vane. La romano tiam evoluas en diversajn aventurojn kiuj iom post iom perdas intereson, doninte la plej bonan en la invento de la magia malkovro de la tegmentoj kaj en la komika kaj satira reprezentado de ĉiutagaj vivscenoj.

Eĉ tiu ĉi verko – kiu estis tre sukcesa – estas imito de hispana romano, *El diablo cojuelo* de Luis Vélez de Guevara, sed la priskribitaj situacioj estas la origina frukto de lia imago. La aero, kiun vi spiras tie, ne estas hispana sed pariza. La rakonta strukturo similas al la teatra, kun epizodoj, kiuj sekvas unu la alian sen ligo, kiu ilin ligas, Lesage kontentigante sin forlasi al la gusto de realismaj kaj spritaj aventuroj, de fajna kaj gaja kritiko, de spica kaj malpeza portreto.

## Eldonoj 
En 1736 Lesage publikigos trian pliigitan eldonon kun kelkaj epizodoj prenitaj el *Dia y noche de Madrid*, de Francisco Santos, kaj kvaran la sekvan jaron, enhavantan daŭrigon titolitan *Entretien des cheminées de Madrid* kaj laŭdan komentaĵon de abato Borderon, *Les béquilles du diable boiteux* (La lambastonoj de la lama diablo).

Kategorio:Libroj aperintaj en 1707
Kategorio:Pikareskaj romanoj
Otnice

**Otnice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono, 11&nbsp;km sudokcidente de Slavkov u Brna kaj 20&nbsp;km sudoriente de Brno, en la sudorienta terlango de Arbaro Ždánice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1255.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Aloiso
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Monumento al falintoj el la 1-a kaj la 2-a mondmilitoj
* Kapeleto de Koro de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Otnice - západní okraj obce obr1.jpg|Okcidenta rando de la municipo
Otnice - kostel sv Aloise, pohled od jihu obr1.jpg|Preĝejo de sankta Aloiso
Otnice - ulice Boženy Němcové obr1.jpg|Strato de Božena Němcová
Otnice - Dělnický dům čp. 351.jpg|Laborista domo

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Medlovice (distrikto Vyškov)

**Medlovice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). La municipo havas ŝanĝeman transportan nodon de ITS SMR, kiu helpas transporte ankaŭ aliajn proksimajn municipojn.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1390.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Francisko de Asizo el la jaro 1899
* Futballudejo
* Tenisludejo
* Plurcela ludejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
David Diop

**David DIOP** (n. la 24-an de februaro 1966 en Parizo) estas franca literaturisto kaj verkisto. En 2018 li ricevis la *Prix Goncourt des lycéens* pro sia romano ''Frère d'âme.*

En 1998 li estis nomumita docento pri franclingva afrika literaturo en la 18-a jarcento ĉe la *Université de Pau et des pays de l'Adour*. Ekde 2009, li gvidas esplorgrupon pri la eŭropaj reprezentadoj de Afriko kaj afrikanoj en la 17-a kaj 18-a jarcentoj.

Diop ricevis la *Prix Goncourt des Lycéens* pro sia romano *Frère d'âme.* La premio estis prezentita en la Palaco Elizeo la 15-an de novembro 2018 de la franca prezidento Emmanuel Macron kaj la ministroj pri edukado kaj kulturo. Pro la anglalingva traduko de la libro *At Night All Blood is Black*, li gajnis la *International Booker Prize 2021*, kune kun tradukistino Anna Moschovakis. 

## Verkaro 
### Scienca laboro 
* 2018 *Rhétorique nègre au XVIIIe siècle: Des récits de voyage à la littérature abolitionniste*

### Romanoj 
* 2012 *1889, L'Attraction universelle*
* 2018 *Frere d'âme* ricevis la Eŭropan Literaturan Premion 2020 
* 2021 *La porte du voyage sans retour,'' Editions du Seuil

## Referencoj 
Kategorio:Francaj verkistoj
Drysice

**Drysice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi situas 8 kilometrojn nordoriente de urbo Vyškov ĉe ŝoseo el Brno ĝis Olomouc. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1201.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria
* Statuo de sankta Floriano el la 18-a jarcento
* Dia torturo
* Kruco
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito
* Ekskursa gastejo el la 18-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Fara Drysice.jpg|Paroĥo
Zájezdní hostinec (Drysice).jpg|Ekskursa gastejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Němčany

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Slavkov u Brna. Pri parto de municipo Krásný Dvůr temas artikolo Němčany (Krásný Dvůr).*

**Němčany** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1497.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Pilgrima kapelo de Virgulino Maria sepdolora sur Lutršték
* Filia preĝejo de sankta Antonio en tombejo

## Pluaj fotoj 

Kříž u č. 63 v Němčanech (Q104978874).jpg|Kruco ĉe domo n-ro 63
Kříž u č. 189 v Němčanech (Q104978872).jpg|Kruco ĉe domo n-ro 189

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Cikloheksano-sulfonata acido

**Bromobenzeno sulfonata acido**, **bromofenilsulfonata acido** aŭ **C6H11SO3H** estas organika sulfura kombinaĵo, broma aromata sulfonata acido, kiu formas delikvaj kristaloj aŭ blanka solido solvebla en akvo kaj etanolo, iomete solvebla en benzeno kaj nesolvebla en nepolaraj solvantoj tia kia duetila etero. Ĝi estas stokigita sub la formo de alkalo-metalaj saloj. Ĝia akva solvaĵo estas forte acida.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *cikloheksano-sulfonata acido* per interagado de *cikloheksano* kun *sulfura trioksido*:

### Reakcio 2 
* Preparado de *cikloheksano-sulfonata acido* per interagado de *cikloheksano* kun *sulfata acido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *akvo* per interagado de *cikloheksano* kun *sulfurila klorido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *akvo* per interagado de *cikloheksano* kun *tionila klorido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *natria cikloheksano-sulfonato* per interagado de *cikloheksano-sulfonata acido* kun *natria hidroksido*:

### Reakcio 6 
* Preparado de *propila cikloheksano-sulfonato* per interagado de *cikloheksano-sulfonata acido* kun *propanolo*:

## Vidu ankaŭ 
* Sulfinata acido
* Sulfonata acido

## Referencoj 
Kategorio:Sulfonatoj
Luleč

**Luleč** (devene *Lileč*, *Lulč* aŭ *Lilč*) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi situas 7 kilometrojn sudokcidente de urbo Vyškov sur montarpiedo de Drahana montetaro, sur dislimejo de Hanakio, Litenĉica montetaro kaj Brna malaltebenaĵo. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349.

Antaŭ Batalo de Tri imperiestroj ĉe&nbsp;Slavkov en la jaro 1805 invadis ĝis Luleč rajdistaraj patroloj de armeo de Napolenono, kiuj ĉi tie devigis protektomonon 250&nbsp;guldenoj. Sed kontentigis ilin nur cent guldenoj kaj ĉevalo de paroĥestro. Sed al la rabado la municipo ne eskapis, pri kio zorgis armeo de rusaj kozakoj je unu semajno pli poste.

### Nuntempo 
Hodiaŭ Luleč estas refreŝigeja municipo, ĉirkaŭita de arbaroj kun la natura baniĝejo *U Libuše*.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Isidoro el la jaro 1739
* Preĝejo de sankta Marteno troviĝas sur la tn. *Lilia monto*.
* Paroĥo sub la preĝejo de sankta Isidoro
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Ŝtna kruco el la jaro 1771
* Burgejo *Malnova kastelo* inter la preĝejo de sankta Marteno kaj ravino
* Domo n-ro 28, kamparana bieneto
* Kalvario al la preĝejo de sankta Marteno
* Sonorilejo

## Pluaj fotoj 

Luleč 008.JPG|Luleč
Luleč 011.JPG|Luleč
Luleč 010.JPG|Luleč
Luleč, kostel sv. Martina (1).jpg|Luleč, preĝejo de sankta Marteno
Náves s kostelem sv. Isidora.jpg|Luleč, placo kun preĝejo de sankta Isidoro
Usedlost čp. 28, Luleč 28.jpg|Bieneto n-ro 28

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Dražovice

Nomon **Dražovice** havas pluraj municipoj:

* Dražovice (distrikto Klatovy) – municipo en&nbsp;distrikto Klatovy
* Dražovice (distrikto Vyškov) – municipo en&nbsp;distrikto Vyškov
Kozlany

Nomon **Kozlany** portas kelke da municipoj:

* Kozlany (distrikto Třebíč) – municipo en distrikto Třebíč
* Kozlany (distrikto Vyškov) – municipo en distrikto Vyškov

## Simila nomo
* Kožlany
Arondismento Orléans

La **arondismento Orléans** (france *arrondissement de Orléans*) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Loiret kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro ( ). La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Orléans. Komence de la jaro  en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Kantonoj 
Ekde 2015 apartenas al la arondismento Orléans la jenaj 15 kantonoj:
* kantono Beaugency
* kantono Châteauneuf-sur-Loire
* kantono Fleury-les-Aubrais
* kantono La Ferté-Saint-Aubin
* kantono Meung-sur-Loire
* kantono Olivet
* kantono Orléans-1
* kantono Orléans-2
* kantono Orléans-3
* kantono Orléans-4
* kantono Pithiviers (kun 5 el 35 municipoj)
* kantono Saint-Jean-de-Braye
* kantono Saint-Jean-de-la-Ruelle
* kantono Saint-Jean-le-Blanc
* kantono Sully-sur-Loire (kun 18 el 23 komunumoj)

## Komunumoj 
## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Loiret

Orléans
Andor Zsoldos

**Andor Zsoldos** [ĵoldoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zsoldos Andor** estis hungara scenaristo, aktoro, produktoro. Lia origina familia nomo estis *Gutman*, lia persona nomo eksterlande ofte estis *André*.

Andor Gutman naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Holivudo (Los Anĝeleso), Kalifornio, Usono.

## Biografio 
Andor Zsoldos akiris aktoran diplomon en Lernejo de Tutlanda Aktorasocio en 1912, poste li estis aktoro en Szatmárnémeti, Nagyvárad, Marosvásárhely kaj Miskolc. En 1922 li fondis teatron kaj tiutempe li estis ĵurnalisto. Inter 1927–1933 li estis scenaristo en Berlino, ankaŭ kolego de Max Reinhardt. Pro la nazioj li hejmenvenis kaj estis plu scenaristo. Lia filmo estis premiita en Cannes en 1947. Li instruis en la akademio. Depost fiasko de la hungara revolucio de 1956 li disidis kaj en Vieno li fondis filman firmaon. Tamen iom poste li translokiĝis al Usono. Unufoje li revizitis Hungarion en 1967. Li havis edzinon.

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *Diadalmas élet* (1923)
* *Es gibt eine Frau, die dich niemals vergißt* (1930)
* *Piri mindent tud* (1932)
* *Rákóczi induló* (1933, ankaŭ produktoro)
* *Döntő pillanat* (1938)
* *A tanítónő* (1945, ankaŭ produktoro, la filmo premiita en 1947)

## Liaj aliaj verkoj (elekto) 
* *Mátyás király* (opereto, prezentita en Teatro Városi)
* *Szürke porszem* (poemaro, 1974, premiita en 1976)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/zsoldos-andor/person-18220

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Dražovice (distrikto Vyškov)

**Dražovice** (, antaŭe *Drazowitz*, ankaŭ *Draschowitz*) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Paroĥa preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Dražovice (VY), panorama.jpg|Dražovice
Drazovice kostel.jpg|Preĝejo de Naskiĝo de sankta Johano Baptisto
Větrníky jaro 10.jpg|Nacia naturrezervejo Větrníky

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Hoštice-Heroltice

**Hoštice-Heroltice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). Kreas ĝin du partoj, Hoštice kaj Heroltice.

## Historio 
La unua skribmencio devenas el la jaro 1398. La propra municipo estiĝis nur en la jaro 1942 per unuiĝo de la devene memstaraj Hoštice kaj Heroltice. Ekde la 1-a de januaro 1986 ĝis la 23-a de novembro 1990 ambaŭ estis konsisto de urbo Vyškov, poste ili denove memstariĝis kaj kreas unu municipon.

## Loĝantaro 
## Transporto 
Tra la teritorio de municipo kondukas aŭtostrado D1 kaj ŝoseo I/47 en sektoro Vyškov – Kroměříž. Plu tra ĉi tie kondukas ankaŭ ŝoseoj de la III-a klaso:
* III/4285 Heroltice – Rybníček
* III/4286 el ŝoseo de I/47 tra Hoštice ĝis Heroltice

## Personecoj 
* Pavel Zedníček (* 1949), aktoro
* Milan Petržela (* 1983), futbalisto

## Pluaj fotoj 

Kostel sv.Jana Křtitele Hoštice.jpg|Preĝejo de sankta Johano Baptisto en Hoštice
Smírčí kámen č.0649 Hoštice-Heroltice.jpg|Penta ŝtono en Heroltice


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Municipoj en Ĉeĥio kun kunmetita nomo
Malínky

**Malínky** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1408.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de La plej sankta Triunuo
* Kruco en vilaĝplaco
* Naturmemorindaĵo Kuče

## Pluaj fotoj 

Malínky, silnice.jpg|Traveturejo tra la municipo direkte al Uherské Hradiště
Malínky, kříž (1).jpg|Kruco ĉe ĉefa ŝoseo
Malínky, OÚ.jpg|Municipa ofico
Malínky, zvonice.jpg|Sonorilejo
Kuče (008).jpg|Naturmemorindaĵo Kuče

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Kayo Mpoyi

**Kayo MPOYI**, naskiĝis en 1986 en Zairio, nun D.R. Kongo) estas sveda verkistino.

Kayo Mpoyi kreskis en Tanzanio antaŭ ol veni al Svedio kiam ŝi estis dekjara kaj en kongolaj ekzilmedioj de Daresalamo, Tanzanio . En 2021 ankaŭ aperis traduko en la germana fare de Elke Ranzinger sub la titolo *Mai bedeutet Wasser*. La sekvan jaron, ŝia novelo *Askan* estis inter la kandidatoj por la sveda *Radio Short Story Prize 2020*.

## Referencoj 
Kategorio:Svedaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
84119 Sanitariitaliani

'*84119 *Sanitariitaliani''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomo Fabrizio Bernardi elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la “ *Sanitari Italiani* ” la itala saneca sistemo, kiu inkludas doktorojn, flegistojn kaj ĉiujn homojn en Italio kiu, per sia braveco, sia plena engaĝiĝo, sia profesieco kaj sia sindonemo, ludis kernan rolon dum la krizo de la kronviruspandemio de 2020.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Fabrizio Bernardi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Gerhard Kirchner

**Gerhard KIRCHNER** (naskiĝinta la  en Hundhaupten-Markersdorf, mortinta la  en Vajmaro) estis germana orgenfaristo. Inter 1935 ĝismorte li laboris kiel tiufaka majstro en Vajmaro.

## Vivo 
Estante 10-jaraĝa li akceptitis en la Thomas-ĥoron sub Karl Straube. Sian trejniĝon kiel orgenkonstruisto ekde 1927 ĉe la firmao de Wilhelm Sauer en Frankfurto ĉe Odro. Inter liaj trejnistoj estis ankaŭ Karl Ruther. Ekde 1930 Kirchner studis akustikon en Berlino. En 1935 li trapasis la majstroekzamenon; finfine li malfermis propran atelieron en Vajmaro. Tie li posteulis Emil Heerwagen kaj Wilhelm Böttcher neniam ĉesigante la rolon de komerca agento por Sauer-kvalitinstrumentoj. Post milito kaj kaptiteco li aŭdacis en 1947 novan komencon kaj estis aktiva el laborejo sia en tuta Turingio kaj ekstere.

## Orgenfarista agado 
Krom multe da riparoj kaj orgen-alikonstruoj (ekz. la ne plu ekzistanta orgeno de la orgeno de la Bach-memorloko ĉe Weimarer Stadtschloss) li kreis kun helpantoj ankaŭ novajn aferojn, i.a. la jenajn:

## Verkoj 
## Posteulado 
Orgenkonstrumajstro Günter Bahr, kiu lernis ĉe Kirchner, laboris ekde 1966 paralele en propra ateliero. Bahr konstruis novajn instrumentojn je Drackendorf, Großschwabhausen kaj Jarmen, farante alkonstruojn kaj riparojn. En la 1.1.1979 Norbert Sperschneider (1951-2020), kiu ĝuis lernadon ĉe Bahnr, transprenis la entreprenon (ĝis 20220). FAritis novaj orgenoj por la preĝejo en Sommersdorf kaj la pordega kapelo ĉe Kloster Veßra. Fokuso lia estis riparoj kaj restaŭradoj.

## Literaturo 
* Christhard Kirchner: *Orgelneubauten von Gerhard Kirchner, Weimar*, Typoskript, Heerwagen Orgelbau Ausstellung Klosterhäseler
* Daniel Vogt: *Die Orgeln der Martinskirche*, Apoldaer Heimat 2007
* Auskunft durch Orgelbaumeister Günter Bahr, Apolda
* Auskunft durch Orgelbaumeister Norbert Sperschneider, Weimar

## Eksteraj ligiloj 
* [Orgeno de la Georgo-kirko en Schleiz(https://eo.wikipedia.org/wiki/Schleiz)]
* Hejmpaĝo de la orgenkonstrumuzeo je Klosterhäseler

Kategorio:Orgenkonstruistoj
Kategorio:Germanoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Prager-domo (Apolda)

**Prager-domo** () estas la eksa entreprenejo de la juda komercisto Bernhard Prager en la samnova strateto en Apolda, Germanujo.

## Funkcio
Konstruite en 1925 ĝi riskis kadukiĝon ekde la mezo de la 1990-aj jaroj. Amikara societo kolektiĝinte en 2007 intencas konservi ĝin kiel memorigloko pri la juda komunumo de Apolda. Klargigoj pri la radikoj de kontraŭjudismo en la regiono kaj la persekuto fare de la nazioj ĉefas. Krome oni estas malferma esploradi kaj informi pri la ĉiutaga kultura kaj sociala historioj en la regiono de Distrikto Weimarer Land. Ĉi-koncerne gravas la aĵoj de socialaj, religiaj kaj politikaj malplejmultoj.
Kelkajn monatojn antaŭ la 50-a datreveno de la Kristala nokto muntitis en junio 1988 memorigtabulo pri la komercista familio. En 1991 la unua libro dokumentadis judan vivon en Apolda. La societo *Geschichtswerkstatt Weimar-Apolda e.V.* (de 1999) kiu kunfandiĝis kun Prager-Haus-societo, kontinuigis ankaŭ la eldonon de prijudaj dokumentoj kaj eseoj. En majo 2018 terenmetitis la unuaj tri stumbligaj ŝtonetoj.

## Honoroj 
En la 9.6.2021 la menciita societo gajnis la premion *Kreisheimatpflegepreis* de Distrikdo Weimarer Land pro siaj regionhistoria grava rolo.
## Literaturo 
* Peter Franz: *Das Prager-Haus. Wie man in Apolda an jene erinnert, welche der Faschismus zu „Untermenschen“ erklärte*. Ĉe: RotFuchs, Nr. 143 vom Dezember 2009, RF-Extra p.&nbsp;III
* Peter Franz: *Der Lern- und Gedenkort Prager-Haus in Apolda*. Ĉe: *Heimat Thüringen. Zeitschrift für Kulturlandschaft, Umwelt, Lebensraum.*, 27. Jg., 2020, Heft 3–4, p.&nbsp;51–57.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo
* Eike Küstner: Bernhard-Prager-Gasse 6: Eine thüringische Kleinstadt kämpft gegen ihr Nazi-Image und erinnert an einen jüdischen Fellgerber, Jüdische Allgemeine, 12.1.2012
* Dirk Lorenz-Bauer: Prager-Haus-Verein feiert Jubiläum und legt umfangreiche Bilanz seit Gründung vor, Thüringer Allgemeine, 13.2.2017

## Notoj 
Kategorio:Apolda
Kategorio:Memoriglokoj pri nazia teroro
Apolda
Kategorio:Judismo en Turingio
Ernest Rossi

**Ernest Lawrence ROSSI** (naskiĝis la 26-an de marto 1933 en Shelton, Konektikuto; mortis la 19-an de septembro 2020) estis usona psikologo, psikoanalizisto, psikoterapiisto, instruisto, kaj publicisto en la tradicio de la  Hipnoterapio de Milton H. Erickson. Li esploris la "psikobiologion de la mens-korpaj resanigaj potencoj" sur neŭrosciencaj kaj genetikaj bazoj. Rossi vivis kaj laboris en Los Osos, Kalifornio.

## Vivo kaj laboro 
Ernest Rossi studis farmacion en Konektikuto, psikologion en la ŝtata universitato de Vaŝingtonio kaj en la universitato Temple en Filadelfio, kie li ankaŭ doktoriĝis. Inter 1958 ĝis 1962 li trejniĝis kiel psikanalizisto laŭ Sigmund Freud. Li laboris ĉe la *Mount Sinai Hospital* en Los-Anĝeleso kaj kunlaboris kun la psikosomatikisto Franz Alexander. Li malfermis praktikon, unue en Los-Anĝeleso kaj poste en Malibu. Ernest Rossi estis edziĝinta al *Sheila Rossi* de 1963 ĝis 1977, la paro havas du filinojn.

Rossi kompletigis duan analizan trejnadon, ĉi-foje laŭ Carl Gustav Jung, kaj komencis publikigi. En 1972 li renkontis Milton H. Erickson, registris lian terapian laboron en sono kaj bildo, transskribis la materialon kaj analizis ĝin kune kun sia instruisto.

Meze de la 1980-aj jaroj li turnis sin al sia propra *Menso-Korpo-Terapio* kaj poste traktis la interagadon de menso kaj korpo, la psikosintezon de novaj proteinoj kaj la biologiaj atentocikloj, precipe en tranco. Lia formo de hipnoto uzas "ĉi tiujn naturajn procezojn kaj ciklojn de vivo".  La tekniko de Rossi ankaŭ ebligas uzi ĉi tiujn resanigajn fazojn - en memhipnoto.

En 1988 Ernest Rossi komencis studi matematikon. Li aplikis nelinian dinamikon, adaptajn kaj kaosajn sistemojn al kreaj procezoj kaj ekzamenis la aplikon de diferencialaj ekvacioj al terapia hipnoto. Ekde 1992 li estas membro de la Matematika Asocio de Usono. Li interesiĝis pri psikobiologio en tre etaj procesoj kaj priskribas en sia libro de 2002 genetikajn ŝanĝojn en la senco de influado de strukturoj. Psikosocia dinamiko povas - laŭ Rossi - pozitive influi ĉelan kreskon, neŭrotranssendilojn kaj ciklojn, povas do stimuli kreskon, sed ankaŭ malhelpi aŭ detrui ĝin. Ĉi tio validas ankaŭ por kreemo kaj emocia kontento, ekzemple post sukcesa terapia sesio aŭ hipnoterapia sesio. Rossi metis la mens-korpan ligon kaj ilian reciprokan influon sur genetikan bazon.

Ernest Rossi estis tre produktiva verkisto kaj instruisto. Li publikigis 21 librojn kaj 124 artikolojn, redaktis tri revuojn kaj gvidis pli ol cent laborrenkontiĝojn tutmonde. Rossi fariĝis konata kiel la ĵurnalisma parolanto de sia instruisto Milton H. Erickson, kies kompletajn verkojn li publikigis en dek unu volumoj. En 1986 li ricevis la Viv-atingo-premion de la fondaĵo Milton H. Erickson. Ernest Rossi estis edziĝinta al la psikologo "Kathryn L. Rossi" ekde 1995. 

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj psikologoj
Kategorio:Usonaj hipnotistoj
Kategorio:Usonaj malfikciaj verkistoj
Pensilvania Ŝtata Universitato

La **Pensilvania Ŝtata Universitato** () estas usona publika universitato, kies kampuso okupas grandan parton de la komunumo *State College* en la ŝtato Pensilvanio, 300 kilometrojn nordokcidente de la ŝtata ĉefurbo Filadelfio.

Fondita en 1855, ĝi estas la plej granda universitato en la ŝtato, antaŭ la Universitato Temple (*Temple University*).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Filadelfio
Jan Terlouw

**Jan Cornelis TERLOUW** (Kamperveen, la 15-an de novembro 1931 - Twello, la 16-an de majo 2025) estis nederlanda verkisto, politikisto kaj fizikisto.

Terlouw estis la plej maljuna de kvin gefratoj. Lia infanaĝo pasis inter la urboj Garderen kaj Wezep pro la oficejo de patro, kiu estis predikisto. En 1948 li komencis karieron en Matematiko kaj Fiziko ĉe la Rijksuniversiteit en Utrecht post kio li esploris dek tri jarojn. En 1964 li daŭriĝis por dediĉi sin al termonuklea energia esplorado. En 1970 li publikigis siajn unuajn librojn, Pjotr ​​​​kaj Onklo Willibrord, kaj iĝis aktiva membro de la urbodelegitaro.

La saman jaron li kandidatiĝis por la Dua Ĉambro por la D66-partio, de kiu li iĝis kunprezidanto du jarojn poste. Sub lia prezidanteco la partio ŝvebis en populareco kaj en 1981 venkis en la elektoj vaste. Terlouw estis nomumita Ministro por Ekonomiaj Aferoj kaj Vicprezidanto en la dua kaj tria oficperiodoj de Dries van Agt, sed la lasta oficperiodo estis mallongdaŭra. Terlouw nomis sian akcepton de Joop den Uyl kiel Ministro de Sociaj Aferoj "la plej granda eraro en sia politika kariero."

Post la balotfiasko de D66 en 1982 li forlasis politikon, moviĝante jaron poste al Parizo kiel Ĝenerala Sekretario de la Konferenco de Eŭropaj Transportministroj. En 1991 li estis nomumita Komisaro de la Reĝo en la nederlanda provinco Gelderland. Li demisiis ĉe la fino de 1996 kaj estis elektita Senatano de la Unua Ĉambro en 1999.

Terlouw estis edzo de Alexandra van Hulst kaj vidviĝis en 2017. Ili havas kvar infanojn.

Kategorio:Nederlandaj politikistoj
Universitato Temple

La **Universitato Temple** () estas usona publika universitato, kies kampuso okupas parton de la urbo Filadelfio, en la ŝtato Pensilvanio.

Fondita en 1888, ĝi estas la dua plej granda universitato en la ŝtato, post la Pensilvania Ŝtata Universitato (*Pennsylvania State University*).

## Konataj universitatanoj 
* Ernest Rossi

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Filadelfio
Kategorio:Filadelfio (Pensilvanio)