open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Massamá-Barcarena (stacidomo)

**Massamá-Barcarena** () estas fervoja stacio sur la Linio de Sintra, priservanta la fregeziojn de Massamá kaj Barcarena, en la Distrikto Lisbono, en Portugalio, kiu eniris servon la .

Formante parton de la Linio de Sintra, ĝi estas integrita al CP Urbanos de Lisboa de la trafikanto Comboios de Portugal. Ĝi estis profunde modifita dum la moderniga projekto de Linio de Sintra, kiu inkludis la kvarobligon de la fervoja trako, kaj la nova stacio estis malfermita fare de Infraestruturas de Portugal la .

## Bildgalerio 

Estação Ferroviária de Massamá-Barcarena 25.jpg|Stacio
Estação Ferroviária de Massamá-Barcarena 20.jpg|Interno
Estação Ferroviária de Massamá-Barcarena 24.jpg|Ekstero

## Vidu ankaŭ 
* Sintra
* Oeiras
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sintra
Kategorio:Oeiras
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Agualva-Cacém (stacidomo)

**Agualva-Cacém** () estas fervoja stacio sur la Linio de Sintra, uzata fare de CP Urbanos de Lisboa, kaj forkiĝopunkto sur la Linio de Okcidento, kiu priservas la urbon Agualva-Cacém, en la municipo Sintra, en Portugalio. Ĝi eniris servon en 1887, komence kiel krucvojo por la du linioj, spertis gravajn laborojn de vastiĝo kaj modernigo dum sia historio, inkluzive de nova konstruaĵo konstruita en 2013.

## Bildgalerio 

Agualva-Cacém train station entrada lado norte.jpg|Enirejo
Agualva-Cacém station sign.jpeg|Nomo
Estação Ferroviária de Agualva-Cacém, panorama. 01-20.jpg|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Sintra
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sintra
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Simon Bauer (instruisto)

**Simon Bauer** [ŝimon baŭer], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bauer Simon** estis hungara instruisto. Liaj gefiloj estis Béla Balázs, Ervin Bauer kaj :hu:Hilda Bauer.

Simon Bauer naskiĝis  en Pest (urbo), li mortis  en Lőcse (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Levoča en Slovakio) (leksikonoj konas ankaŭ aliajn datenojn).

## Biografio 
Simon Bauer devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste inter 1870–1873 li studis en Universitato de Vieno, poste jaron en Berlino, Strasburgo kaj Parizo, fine li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1874, post 2 jaroj ankaŭ filozofian diplomon. Inter 1875-1890 li instruis en gimnazio de Szeged, poste ĝis sia morto en Lőcse. Li aldonis notojn al hungaraj eldonoj de germanaj filozofiaj verkoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gondolkodás és tudás.* (disertaĵo, 1876)
* *A szólásmód.* (1891)
* *Árpád.* (teatraĵo, 1896)
* Gottfried Wilhelm Leibniz: *Értekezések.* (kuntradukisto, 1907)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 2-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Bonifatius Becker

**Bonifatius BECKER** (naskiĝinta *Josef Becker* la  en Mengerskirchen-Winkels, mortinta la  en Aachen-Kornelimünster) estis germana teologo kaj inter 1956 kaj 1967 abato de la benediktana monaĥejo de Kornelimünster.

## Vivo 
Havante 10 gefratojn li ellernis la masonan metion kaj laboris en la gepatra fabriko je Wanne-Eickel. En 1930 li eniris la monaĥejon de Ilbenstadt (Niddatal) ĉe la benediktanoj, post frekvento de vespera lernejo en Bad Driburg. Post faro de la votoj en 1935, li ricevis la sacerdotan ordinacion en marto 1937. Maje de 1939 oni nomumis lin prioro de la restarigota klostro de Kornelimünster; en 1953 ĝi plialtrangiĝis je abatejo. En la 9-a de marto 1956 li estis elektita abato kaj deĵoren enkondukita en la 23-a de marto fare de la ordena inspektisto Ildefons Schulte Strathaus el Siegburg. Post papa konfirmo kun abata beniĝo (la 27-an de majo, en la ĵus antaŭe konsekrita abateja kirko), Bonifatius ricevis la pontifikajn insignojn.

Lia devizo estis *In Domino confido* (Mi konfidas je la Sinjoro). Pro sanecaj kialoj li abdikis en 1967 restonte abateje ĝismorte.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* bildoj kaj gazetartikolo de Becker
* "Becker, Bonifatius", ĉe: *Biographia Benedictina*

Kategorio:Germanaj benediktanoj
Kategorio:Germanaj abatoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1898
Kategorio:Masonistoj
Braškov

**Braškov** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Unhošť. Vivas ĉi tie  (). Krom la propra Braškov konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Valdek, malproksima netuta kilometro okcident-sudokcidente kaj Toskánka, ĉirkaŭ 0,5 km nordoriente.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1249.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo

## Pluaj fotoj

 Valdek-kladensko-1.jpg| Vojkruciĝo en parto Valdek
 Braškov, Toskánka.jpg| Toskánka
 Braškov, Old Farm.jpg| Eksa bieno


Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Křivoklata montetaro
Lajos Bognár

**Lajos Bognár** [lajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bognár Lajos** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Csanakhegy, li mortis  en Kecskemét.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Győr en 1952, poste li akiris pedagogian diplomon en Instituto Lenin en 1957, post 3 jaroj plian pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter ambaŭ diplomoj li instruis en mezlernejo de Budapeŝto, poste en Kecskemét en partia lernejo de Hungara Socialista Laborista Partio, kie li havis altajn rangojn kaj postenojn. Ekde 1970 li instruis en altlernejo de Kecskemét. Intertempe li kandidatiĝis en 1974 en Moskvo, sed en la sama jaro la Hungara Scienca Akademio akceptis ĝin. Liaj ĉeftemoj estis la hungara laborista movado kaj socialisma demokratio. Pro divorco li edziĝis dufoje, filoj naskiĝis en 1959 kaj 1968. Li ricevis premion en 1969.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szocialista demokratizmus néhány kérdése.* (1966)
* *Az 1918–1919. évi magyarországi forradalmak helye a Nagy Októbert követő világforradalmi folyamatban.* (1969)
* *A közvélemény alakítása és szerepe a szocialista társadalom politikai vezetésében. A Magyar Népköztársaság adatai szerint.* (disertaĵo, 1974)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Svárov (distrikto Kladno)

**Svárov** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudoriente de Unhošť kaj 20&nbsp;km okcidente de la centro de Prago. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1249.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
La municipo prezentas unu parton (*Svárov*) kaj unu katastran teritorion (*Svárov u Unhoště*); ĝi konsistas el du bazaj setlejunuoj (*Svárov* kaj *Rymáň*).

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Luko
* Baroka koloneto el la 17-a jarcento
* Baroka paroĥestrejo
* Krucifikso ĉe lernejo
* Domo n-ro 7

## Pluaj fotoj

Červený Újezd, pohled na obec Svárov.jpg|Vido al municipo Svárov kaj apudan pejzaĝon de Červený Újezd
Svárov, zástavba.jpg|Novaj konstruaĵoj
Svárov, ulice v jižní části.jpg|Malnovaj domoj en Svárov
Svárov 06.JPG|Lernejo en Svárov
Svárov, křižovatka u kostela.JPG|Preĝejo, paroĥestrejo kaj kolono kun kruco

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Křivoklata montetaro
Bilkas

**Bilkas,** laŭ egipta  estas urbego en nordorienta Egiptio, en Nildelto, en Provinco Dakahlija.

## Etimologio 
La pli malnova loknomo estis *al-Mima wa-l-Maaskar* (arabe: الميما والمعسكر) kun signifo: la Mima kaj la armea tendaro. La moderna nomo verŝajne venis de la malnovgreka *φυλακῆς* kun signifo garnizono. 

## Demografio 
En Bilkas loĝis  en 2018 laŭ Germanlingva Vikipedio.

## Geografio 
Bilkas kuŝas sur la marborda ebenaĵo 1 m super la marnivelo. Provinca sidejo Mansuro (Egiptio) troviĝas 20, Damiato 49, Tanta 59, Kafr aŝ-Ŝejĥo 67, Zagazigo 71, Port Saido 89, Ŝebin el-Komo 101, Ismailio 112, ĉefurbo Kairo 131, Aleksandrio 139 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Bilkas travivis la samajn eraojn, ol la proksima Mansuro.

## Ekonomio 
Bilkas estas plejparte agrikultura regiono, kvankam ĝi enhavas kelkajn industriajn uzinojn, ekzemple pri prilaboroj de sukeroj, rizoj kaj plastaĵoj, aŭtoj. Proksime oni ekspuatas tergasojn, krome aldoniĝas la fremdultrafiko pro la proksima feriejo laŭ la mediteranea marbordo.

## Klimato 
Bilkas havas varman dezertan klimaton (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas iom pli, ol 50 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 20,5 °C kaj varias inter 14-27 °C.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* proksime kopta ortodoksa monaĥejo 
* malnovaj palacoj kaj vilaoj

## Trafiko 
Bilkas havas trairan fervojan linion. 5 vojoj kuras al la urbego.

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Joseph von Karabacek

**Joseph Maria de KARABACEK** (naskiĝinta la  en Graz, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra orientalisto kaj bibliotekisto. Lin edzigis en 1875 Karoline Lang kiu naskis du filojn kaj du filinojn. 
## Vivo
Estante filo de armeprovizada administranto li studis komence ĉe la universitato de Vieno jursciencojn antaŭ ol ŝanĝi je la fako de orientalistiko. En 1868 sukcesis doktoriĝo. Kariero altlerneja rapidega sekvis: habilitiĝo en 1869 pri paleografio kaj numismatiko de islamaj popoloj; eksterorda profesoreco en 1874; orda profesoreco pri historio de Oriento kaj de ĉiaj helpsciencoj (1885-1915); estreco de la Kortega Biblioteko de Vieno (1889-1917). 

Kunfondis Karbacek en la 1869-a jaro la societon "Wiener numismatische Gesellschaft". Kromis aĵoj koncernantaj paleografion, epigrafion, arthistorion kaj papirusologion. Ĉiukampe Karabecek faris altvaloran laboron malgraŭ intertempe tro senbrida kaj fantazia deduktemo (*zügellose Phantasie*, Johann Fück). Kontraŭe al fakaj kolegoj (ekz. Alfred von Kremer). Profunda filologia trejniĝo (ekz. laŭ la metodoj de L. Fleischer en Lepsiko) ankaŭ neniam okazis (kontraŭe al la samtempulo David Heinrich Müller.)

Pro tio multo da liaj sciencaj laboraĵoj hodiaŭ neglekteblas. Sendube meritegis li koncerne organizadojn: danke al liaj kontaktoj al la viena kortego eblis akiri grandan kolekton da grekaj, koptaj kaj arabaj papirusoj por Vieno (kolekto *Sammlung Erzherzog Rainer*). Li krome zorgis pri publika prezentado de la novaj trezoroj. Eldonado de arablingvaj papirusoj, kiun Karabacek ekigis kaj ne cedis al iu alia, estis kritikata (ekz. fare de Carl Heinrich Becker), kiel ankaŭ liaj interpretoj de enskriboj de la umajada kastelo Kusair al-'Amra. Ilin estis malkovrinta Alois Musil.

## Honoroj
* 1882: koresponda membreco ĉe Aŭstra Akademio de Sciencoj
*1888: orda membreco
*1898-1918: sekretarieco de la filologia-historia sekcio 
## Verkoj (elekto)
*Beiträge zur Geschichte der Mazjaditen, 1874
*Die Bedeutung der arabischen Schrift für Kunst und Gewerbe des Orients, 1877
*Die persische Nadelmalerei Susandschird, 1881
*Das arabische Papier, eine historisch-antiquarische Untersuchung, 1887
*Papyrus Erzherzog Rainer, Führer durch die Ausstellung, 1894 (kune kun J. Krall kaj K. Wessely)
*Muhammedanische Kunststudien, 1913
*Künstler am Hofe Muhammed II. des Eroberers (1451–81), 1918
## Fonto
Gottschalk, Hans L.: "Karabacek, Joseph Ritter von" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 11 (1977), p. 140 
## Eksteraj ligiloj
*la Kortega Biblioteko sub la estrado de Karabacek
Sabugo (stacidomo)

**Sabugo** () estas fervoja stacio sur la Linio de Okcidento, kiu priservas la fregezion Almargem do Bispo, en la distrikto Lisbono, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Estação Sabugo, edifício. 03-18.jpg|Stacio
Estação ferroviária do Sabugo 01.jpg|Nomo super pordo
Estação ferroviária do Sabugo.jpg|Nomo sur kajo

## Vidu ankaŭ 
* Sintra
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sintra
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Rede (stacidomo)

**Rede** () estas fervoja stacio sur la Linio de Doŭro, kiu priservas la urbon Rede, en la Distrikto Vila Real, en Portugalio.

## Bildgalerio 

CP 1415 (34078649033).jpg|Stacio
Estação Ferroviária de Rede.jpg|Stacio kaj necesejo
Portugal Hora de ponta (23576684231).jpg|Pinthoro

## Vidu ankaŭ 
* Mesão Frio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mesão Frio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Slatina (distrikto Kladno)

**Slatina** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 13&nbsp;km nordoriente de Kladno. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Adalberto
* Sonorilejo 
* Statuo de Sankta Katarina 
* Monumento al viktimoj de la unua mondmilito

## Pluaj fotoj

Slatina kostel 1.jpg|Preĝejo de Adalberto kun sonorilejo
Slatina u Velvar, statek a kostel.jpg|Bieno kaj preĝejo
Slatina u Velvar, ulička od západu.jpg|Strateto
Slatina u Velvar, zemědělský areál a vodojem.jpg|Agrikultura areo kaj akvoturo
Slatina u Velvar, náves u rybníka.jpg|Vilaĝplaco kun aŭtobusa haltejo
Slatina u Velvar, škola.jpg|Lernejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Vioria

**vioria** (, vera nomo — Violeta Ŝumar) — estas ukraina  pop-rokmuzika kantistino origine de la urbeto Ĥostomel.

## Muzika aktiveco 
### 2022 jaro
En februaro de 2022 jaro en sia Telegram-kanalo vioria publikiĝis ukrainlingvan version de populara kanto «vi vere similas al kato» en sia originala interpretado kun ukulelo.

Post la liberiĝo de Kieva provinco, en aprilo de 2022 jaro, ŝi publikiĝis sian unuan originalan kanton «hodiaŭ estas milito». Poste ŝi aliĝis al diskeldonejo Black Beats, kaj en sia 18-a naskiĝtago ŝi publikiĝis kanton «mi nur volas rehejmiĝi», en kiu kantas pri temon, konatan por ĉiuj rifuĝintaj ukrainoj, — hejmsopiron. En aŭgusto de 2022, la kantistino publikiĝis faritan en studio hiton «malsana pro amo», kiu, laŭ datumoj de la 21-a de novembro de 2023 jaro, iĝis la plej populara kanto de vioria.

La 10-an de septembro vioria unuafoje sursceniĝis  — en la festivalo Culture of Love en Kiev. 

La 25-an de novembro de 2022 jaro estis publikita la unua muzikalbumeto de vioria sub la nomo «6 kialoj por koramikiĝi», en kiu estas du ekzistaj kantoj: «malsana pro amo» kaj «hello kitti», kaj ankaŭ la kvar novaj: «kun vi», «malreciproke», «tiu kiel ĉiuj» kaj «mi foriros». 
## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Ukrainaj kantistoj
Fenilkarbamata acido

**Fenilkarbamata acido** aŭ **fenilkarbamata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **kloroformiata acido** kaj **anilino**:. Ĝi estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, kloroformo, metanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas benzenan ringon {50px|benzena ringo}  ligitan al karbamata grupo {50px|karbamata grupo}. Fenilkarbamata acido estas aromata organika acido kaj posedas 7 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Fenilkarbamata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **fenilkarbamata acido** per traktado de **kloroformiata acido** kaj **anilino**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **fenilkarbamata acido** per traktado de **n-kloro-karbamata acido** kaj **benzeno**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **fenilkarbamata acido** per traktado de **n-kloro-karbamata acido** kaj **fenila klorido** en ĉeesto de **zinko**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **fenilkarbamata acido** per traktado de **n-kloro-karbamata acido** kaj **fenila klorido** en ĉeesto de **kalcio**: 

## Vidu ankaŭ
* Karbamatoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Fremdlingva eldonejo

*Fremdlingva eldonejo* estas au estis la nomo de kelkaj oficialaj eldonejoj en diversaj landoj:
*Fremdlingva Eldonejo (Pekino);
*Fremdlingva Eldonejo (Hanojo);
*Fremdlingva Eldonejo (Sofio);
*Eldonejo pri Fremdlingva Literaturo (Moskvo)
Fenila karbamato

**Fenila karbamato** aŭ **hidroksofenila karbamato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **karbamata acido** kaj **fenolo**:. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas benzenan ringon {50px|benzena ringo} ligitan al karbamata grupo {50px|karbamata grupo}. Fenila karbamato estas aromata estero kaj posedas 7 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 nitrogenatom. Fenila karbamato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **fenila karbamato** per traktado de **karbamata acido** kaj **fenolo**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **fenila karbamato** per traktado de **fenila kloroformiato** kaj **amoniako**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **fenila karbamato** per traktado de **fenolo** kaj **ureo**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **fenila karbamato** per traktado de **fenila karbonato** kaj **karbamata acido**: 

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Karbamatoj
Kromiata acido

**Kromiata acido** aŭ **hidrogena kromiato (VI)** estas neorganika kombinaĵo rezultanta per hidratigado de **kromia trioksido**. Ĝi estas oranĝokolora solidaĵo, tute solvebla en akvo, kaj polaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas kromiatomon kiel tetravalento kaj oksidiĝan nombron +6. Kromiata acido estas forta oksidanto kaj posedas 2 hidrogenatomojn, 1 kromiatomon, kaj 4 oksigenatomojn. Kromiata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la oksidado de alkoholoj, fenoloj, aldehidoj kaj hidrokarbonidoj. Reakciaĵo de Collins estas adukto de kromia trioksido kaj piridino uzata en diversaj oksidaĵoj. Sulfokromia solvaĵo estas miksaĵo de sulfata acido kaj dukromiata acido aŭ kromiata acido uzata en multenombraj reakcioj de oksidado.
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **kromiata acido** per hidratigado de la **kromia trioksido**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **kromiata acido** per traktado de **kromia tetrafluorido** kaj **akvo**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **kromiata acido** per hidratigado de la **dukromiata acido**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **natria kromiato** per traktado de **natria hidroksido** kaj **kromiata acido**: 

### Sintezo 5
* Preparado de la **kromiata acido** per traktado de **t-butanolo** kaj **kromiata acido**: 

## Vidu ankaŭ
* Kromiato

## Referencoj 
Kategorio:Kromiatoj
Cikloheksila fenilkarbamato

**Cikloheksila fenilkarbamato** aŭ **cikloheksila karbanilato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **cikloheksanolo** kaj **fenilkarbamata acido**:. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas cikloheksilan grupon {50px|cikloheksila grupo} ligitan al fenilkarbamata grupo {50px|fenikarbamata grupo}. Cikloheksila fenilkarbamato estas aromata estero kaj posedas 13 karbonatomojn, 17 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Cikloheksila fenilkarbamato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **cikloheksila fenilkarbamato** per traktado de **cikloheksanolo** kaj **fenilkarbamata acido**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **cikloheksila fenilkarbamato** per traktado de **cikloheksila karbonato** kaj **fenilkarbamata acido**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **cikloheksila fenilkarbamato** per traktado de **cikloheksila klorido** kaj **fenilkarbamata acido**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **cikloheksila fenilkarbamato** per traktado de **cikloheksila karbonato** kaj **anilino**: 

## Vidu ankaŭ
* Esteroj

## Referencoj 
Kategorio:Karbamatoj
Porto Rei (stacidomo)

**Porto Rei** (), ankaŭ konata kiel **Porto de Rei**, estas fervoja haltejo sur la Linio de Doŭro, kiu priservas la urbon Porto de Rei, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Mesão Frio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mesão Frio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Godim (stacidomo)

**Godim** () estas fervoja stacio sur la Linio de Doŭro, kiu priservas la fregezion Godim, en la municipo Peso da Régua, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Peso da Régua

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Peso da Régua
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Hasenwäldchen

eta|vido disde la strato *Richard-Wagner-Straße* suden
Je Vajmaro, Germanujo, ekzistas arbareto respektive parka ripozumadareo inter la stratoj *Windmühlenstraße* kaj *Zöllnerstraße* respektive *Richard-Wagner-Straße*. Ĝin oni nomas **Hasenwäldchen** aŭ **Hases Ruh**. Apuda loĝblokaro kun privata alirstrato (Zöllnerstraße 19–25) nomiĝas pro tio *Am Hasenwäldchen*.
eta|ripozumanta leporo (skulptaĵo enparke)
Tamen facile erarigas onin la nomo, ĉar germane *Hase* signifas beston. Sed la afero neniel rilatas al leporoj sed nur al la meritplena ĉefurbestro Karl Georg Hase (deĵorado inter 1838 kaj 1850).

En 1879 oni plantis kverkojn kaj fagojn, aranĝis gruze surŝutitajn padetojn kaj starigis benkojn. Bedaŭrinde baldaŭ la tuto kadukiĝis kaj en 1906 necesis sekve profundaj restaŭradoj. Komence la vizitantoj ĝuis de tiu ĉi belvidon; ĝi ĉesis memkompreneble pro la intertempa plenigo per novaj konstruaĵoj. Unusola spuro aludanta al iama belvedero estas nomo de infanludejo *Spielplatz am Schönblick* kaj stratonomo *Am Schönblick* kaj setla areo *Siedlung Schönblick* (schöner Blick = bela vido). Ne malproksime troviĝas la vilao de goviestro Fritz Sauckel kaj Nietzsche-arkivo.

Centre de *Hasenwäldchen* estis aviadilataka ŝirmejo uzita dum la Dua mondmilito; pri tio informis la verkisto Fritz Kühnlenz en taglibro sia estinte mem protektoserĉanto.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj sur infanludeja listo
* https://mapcarta.com/de/W38243781

## Notoj 
Kategorio:Vajmaro
Kategorio:Parkoj en Turingio
Kategorio:Arbaroj de Turingio
Eldonejo pri Fremdlingva Literaturo (Moskvo)

**Eldonejo pri Fremdlingva Literaturo** (ruse: *Издательство литературы на иностранных языках*; nomo ekde 1938) fondiĝis en marto 1931 sub la nomo *Eldonejkooperativo de eksterlandaj laboristoj en USSR* (Издательство иностранных рабочих в СССР). En 1963 ĝi kunfandiĝis kun *Eldonejo por eksterlanda literaturo* (Издательства иностранной литературы) kaj eknomiĝis *Eldonejo Progreso* (Прогресс).

En GDR ĝi estis tre konata kiel eldona organizo de la libroserio *Bibliothek ausgewählter Werke der Sowjetliteratur*. Ankoraŭ en la 1970-aj jaroj estis publikigitaj en ne tute 40 lingvoj aĵoj pri granda gamo da diversaj temoj: ekz. klasikuloj de marksismo, propagando de Sovetio, porinfanaj libroj, beletro. La plejmulto de ili estis tradukita el la rusa lingvo, tamen ekzistis ankaŭ ne malmultaj originaloj neruslingvaj. Nur en 1974 aperis 950 titoloj kun suma eldonkvanto de 24,1 ekzempleroj. 

Samnomaj eldonejoj ekzistas ankaŭ en Pekino kaj Pjongjango.

## Serioj internaciaj
### Anglalingvaj
* Arts Library
* Books for Socialism
* Classics of Russian Literature 
* Documents of the First International
* Library of Marxist–Leninist Classics
* Library of Selected Soviet Literature
* Library of Soviet Literature
* Library of Soviet Short Stories
* Men of Russian Science
* Outline History of the USSR
* Political Education Series
* Soviet Arts Series
* Soviet Children's Library for Tiny Tots 
* Soviet Literature for Young People

### Francalingvaj
* Arts
* Bibliothèque de la littérature soviétique
* Les classiques de la littérature
* Les classiques du marxisme-leninisme
* Les classiques russes
* Critique littéraire
* Littérature pour la jeunesse
* Littérature soviétique pour l'enfance et l'adolescence
* Littérature soviétique pour enfants
* Nouvelles soviétiques
* La science russe et ses hommes
* Série Anticipation
## Literaturo 
* Schick, Günter (eld.): ''Bibliographie deutschsprachiger Veröffentlichungen der 'Verlagsgenossenschaft ausländischer Arbeiter in der UdSSR' Moskau/Leningrad*, Berlin 1992 (=Bibliographische Beiträge zur Geschichte der Arbeiterbewegung, 10)
* Barck, Simone k.a. (eld.): *Lexikon sozialistischer Literatur. Ihre Geschichte in Deutschland bis 1945*, Stuttgart, Weimar: Verlag J. B. Metzler, Stutgarto/Vajmaro 1994, p. 487-488

## Eksteraj ligiloj 
* *Rossen Djagalov: "Progress Publishers: A Short History" - ĉe: *LeftWord.org'' 
*Гусев А. А.: "В Издательстве иностранной литературы" - Moskvo 2003  
Kategorio:Sovetiaj eldonejoj
Fritz Kühnlenz

**Fritz KÜHNLENZ** (naskiĝinta la  en Vajmaro, mortinta samloke la ) estis germana juristo kaj verkisto.

## Vivo 
Estante filo de grandkomercisto per biero li doktoriĝis ĉe la universitato de Jena pri jursciencoj defendinte tezon kun la titolo *Das Gesellschaftsvermögen einer zweigliedrigen offenen Handelsgesellschaft bei Übernahme des Geschäfts durch einen Gesellschafter*.

Verkoj liaj havas klaran preferon pri Turingujo: kulturhistoriaj ili estas kaj regionhistoriaj. Kelkaj aperis postmorte aŭ el liaj postlasitaĵoj. Pluraj estis tiom demandataj ke necesis fari represojn, kio ne oftis en GDR. Eĉ post Turniĝo tio okazis.

Altvaloras lia (ne komplete eldonita) taglibro kiu enhavas la tempon de naziismo en Vajmaro kaj finiĝas en 1953. Bombadoj de la Aliancanoj li spertis ene de ŝirmejo je Hasenwäldchen. Lia nepo Christian Handwerck uzis eltiraĵojn por interesa gazetartikolo en 2010.

## Verkoj (elekto) 
* *Ilmwanderungen mit Goethe: Thüringens Fluß in Dichters Welt und Werk.* Prisma Verlag, dua eldono Leipzig 1960
* *Burgenfahrten im Saaletal.* Greifenverlag, tria eldono, Rudolstadt 1969
* *Eisenacher Porträts. Von Männern und Frauen, die der Wartburgstadt das Gesicht gaben.* Greifenverlag, Rudolstadt 1967.
* *Weimar*. Tourist-Verlag, Berlin 1979.
* *Schiller in Thüringen: Stätten seines Lebens und Wirkens.* Nova kaj plibonigita eldono, Greifenverlag, Rudolstadt 1984.

* *Erlebtes Weimar: Heimatgeschichtliche Wanderungen durch die Goethe- und Schiller-Stadt.* Greifenverlag, dua eldono, Rudolstadt 1968.
* *Weimarer Porträts: Männer und Frauen um Goethe und Schiller.* Kvina eldono, Greifenverlag, Rudolstadt 1975.
* *Städte und Burgen an der Unstrut: Heimatgeschichtliche Wanderungen am Thüringer Fluß.* Dua eldono, VEB Greifenverlag, Rudolstadt 1965.
* *Pillnitzer Skizzen: Wanderungen im Umkreis eines berühmten Schlosses.* Greifenverlag, Rudolstadt 1970.
* *Durchs Tal der Wilden Gera: Heimatgeschichtliche Wanderungen zwischen Thüringer Wald und Unstrut.* Dua eldono, Greifenverlag, Rudolstadt 1971.
* *Erlebnisse an der Werra: Heimatgeschichtliche Wanderungen.* Greifenverlag, Rudolstadt 1973.

## Literaturo 
* Art. "Kühnlenz, Fritz", ĉe: Gitta Günther, Wolfram Huschke, Walter Steiner (eld.): *Weimar. Lexikon zur Stadtgeschichte.* Hermann Böhlaus Nachfolger, Weimar 1998, p. 264.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* ligiloj ĉe DDB
* biografio kaj bibliografio ĉe *Thüringer Literaturrat*

## Notoj 
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Turismo en Turingio
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Kulturo de GDR
András Bohár

**András Bohár** [andrAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bohár András** estis hungara altlerneja instruisto, artisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en pedagogia altlernejo en sia naskiĝurbo en 1982, plian pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1989, post 2 jaroj li akiris aciencan gradon Ph.D.. Post la 2-a diplomo li instruis en Törökbálint, poste en 1991 en altlernejo de Jászberény. Inter 1991–1996 li estis ekstera membro de instituto en Budapeŝto, inter 1996–2003 li estis lektoro en Universitato de Pécs, poste docento en Universitato de Kaposvár ĝis sia morto. Lia habilitiĝo okazis en 2004. Li edziĝis en 1985, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1991 kaj 1994. Li ricevis stipendiojn plurfoje inter 1992-2005.

Liaj artaj kreaĵoj estis faritaj per elektronikaj iloj.

## Elektitaj memstaraj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1991, 1993, 1998)
* Kaposvár (1994, 2003)
* Paks (1998)
* Szeged (2003)

## Elektitaj kontribuoj 
* *Elektrografikai művészet Magyarországon.* (1992)
* *Antropológiai és etikai vázlatok. Filozófiai elemzés.* Monográfia és benyújtott kand. értek. is. (monografio kaj disertaĵo, 1993)
* *Társadalomismeret.* (lernolibro, 1995, 3-a eldono: 2004)
* *Papp Tibor.* (monografieto, 2002)
* *Az elektrográfia jelensége és jelentősége. Törekvések és irányok a 80-as évek közepétől napjainkig.* (2009)

## Memorigiloj 
* muzeo de Szigetvár prenis la nomon "Bohár András" en 2010

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
4-Etilstireno

**4-Etilstireno** aŭ **4-viniletilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **4-kloro-stireno** kaj **etano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas etilan grupon {50px|Etila grupo} kaj vinilan grupon {50px|vinila grupo} ambaŭ ligitajn al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo {50px|benzena ringo}. 4-Etilstireno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 10 karbonatomojn kaj 12 hidrogenatomojn. 4-Etilstireno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **4-etilstireno** per traktado de **4-kloro-stireno** kaj **etano**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **4-etilstireno** per traktado de **4-kloro-stireno** kaj **etila klorido** en ĉeesto de **zinko**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **4-etilstireno** per traktado de **4-kloro-stireno** kaj **etila klorido**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **4-etilstireno** per traktado de **1-Kloro-etilbenzeno** kaj **etileno**: 

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Aregos (stacidomo)

**Aregos** () estas fervoja stacio de la Linio de Doŭro, en Portugalio. Ĝi priservas la banurbon Caldas de Aregos.

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Baião

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Baião
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Pala (stacidomo)

**Pala** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Doŭro, kiu priservas la urbon Pala, en la Distrikto Porto, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Fervoja stacidomo en Pala (Baião, Portugalujo) 001.jpg|Ekstero
Fervoja stacidomo en Pala (Baião, Portugalujo) 003.jpg|Konstruaĵo

## Vidu ankaŭ 
* Baião

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Baião
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Gábor Bonyhai

**Gábor Bonyhai** [bonjhai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bonyhai Gábor** estis hungara literaturhistoriisto.

 naskiĝis  en Kecskemét, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1959, poste 3 jarojn li havis postenon en firmao pri libroj. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1966. En la sama jaro li doktoriĝis. Ekde 1967 ĝis sia morto li laboris en akademia instituto, sed inter 1968–1971 li estis aspiranto de Universitato Lomonosov. Li kandidatiĝis en 1971 en Moskvo, kiun la Hungara Scienca Akademio akceptis en la sekva jaro. Liaj ĉeftemoj estis filozofio, germana filologio, hermeneŭtiko. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Thomas Mann élete és műve. E. Hilscher monográfiájának értékelése.* (1967)
* *Thomas Mann alkotói módszerének kérdései a Doktor Faustus példáján.* (disertaĵo, 1971)
* *Hermeneutika és morfológia.* (1984)
* *A szimbólumfogalom helye a filozófiai hermeneutikában.* (1995)
* *B. G. összegyűjtött munkái. 1–2.* (kolektitaj studoj, 2000)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Nicolai Hermann: *Esztétika.* (1977)
* Hans-Georg Gadamer: *Igazság és módszer. Egy filozófiai hermeneutika vázlata.* (1984)
* *Sapientia humana.* (2003)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* datenoj kaj aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Projekto Ben-Jehuda

**Projekto Ben-Jehuda** estas kultura entrepreno kiu entenas kaj alirebligas kolekton de klasika hebrea literaturo, kaj originala kaj traduka. Ĝi nomiĝas honore al Eliezer Ben-Jehuda, fama kreinto de la moderna hebrea lingvo. La projekto estas inspirita de Projekto Gutenberg. 

La datumbazo funkcias en la Interreto kaj celas konservi, alirebligi la klasikaĵojn de la hebrea literaturo en maniero facila kaj libera por uzado. La kolekto inkluzivas, interalie, poezion, fikcion, tradukon, nefikcion kaj eseojn en la hebrea ekde la Mezepoko ĝis la nuntempo. La tuta laboro estas volontula.

La kolekto enhavas verkojn kiuj estas kaj origine verkitajn en la hebrea lingvo kaj tradukoj al la hebrea, sed ne verkoj kiuj estis skribitaj uzante en la hebrea alfabeto sed ne estas en la hebrea lingvo, tio estas, verkojn en la jida aŭ ladino.

Ĉiuj verkoj de la pasinteco estis ciferecigitaj kaj konvertitaj al formato legebla kaj serĉebla interrete. La biblioteko estas destinita kaj por scienculoj kaj studentoj de literaturo.

Por esti inkluzivita en la kolekto, ĉiu verko devas plenumi unu el tri ĉefaj kriterioj:

* ne esti protektita per kopirajto, tio estas, ĝi estas en la publika havaĵo kaj en la publika domajno (laŭ israela juro, tiu estas verko kies aŭtoro mortis antaŭ pli ol sepdek jaroj)
* verko por kiu la projekto ricevis eksplicitan publikigpermeson de la rajtposedantoj (konservante iliajn rajtojn).
* orfa verko, per kio oni celas verko, kies jura statuso estas nekonata, ĉar la posedantoj de la rajtoj pri ili estas nekonataj.
Aktuale je 2023, la datumbazo entenas  verkojn de  kreintoj, en la hebrea kaj en traduko el 30 lingvoj. Aldone estas kolektitaj  vortarajn difinojn. La plejmulto de la verkoj estas de la moderna epoko, do ekde la 20-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Antologio de la hebrea poezio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Liberaj verkoj
Kategorio:Ciferecaj bibliotekoj
Kategorio:Hebrelingva literaturo
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2001
Butila fenilkarbamato

**Butila fenilkarbamato** aŭ **butila fenilkarbamato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **butanolo** kaj **fenilkarbamata acido**:. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas butilan grupon {50px|butila grupo} ligitan al fenilkarbamata grupo {50px|fenikarbamata grupo}. Butila fenilkarbamato estas aromata estero kaj posedas 11 karbonatomojn, 15 hidrogenatomojn, 2 oksigenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. Butila fenilkarbamato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **butila fenilkarbamato** per traktado de **butanolo** kaj **fenilkarbamata acido**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **butila fenilkarbamato** per traktado de **butila karbonato** kaj **fenilkarbamata acido**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **butila fenilkarbamato** per traktado de **butila klorido** kaj **fenilkarbamata acido**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **butila fenilkarbamato** per traktado de **butila karbonato** kaj **anilino**: 

## Vidu ankaŭ
* Karbamatoj

## Referencoj 
Kategorio:Karbamatoj
Třebusice

**Třebusice** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kladno en Mezbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 9&nbsp;km nordoriente de Kladno. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Třebusice**
* Holousy (ĝis la 31-a de decembro 2003 konsisto de la municipo ankaŭ Brandýsek)

## Memorindaĵoj
* Kapeleto en vilaĝplaco, kun sonorilejo, el la 19-a jarcento

## Pluaj fotoj

Třebusice, kaplička.jpg|Kapeleto en vilaĝplaco
Třebusice, firma Chmel.jpg|Farmo Chmel
Třebusice, náves.jpg|Vilaĝplaco


Kategorio:Municipoj en distrikto Kladno
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kladno
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Ervin Bóna

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bóna Ervin** estis hungara instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1947, en la sekva jaro filozofian diplomon. Jam inter 1946–1955 li instruis en gimnazio de Sátoraljaújhely, poste li estis inspektoro, inter 1956–1962 li denove instruis en Miskolc, pli poste en akademia instituto ĝis sia morto. Li okupiĝis pri teorio de sciencoj, en Hungario li estis la unua, kiu konstatis trospecialiĝon de la sciencoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Idealista tendenciák a kémiában.* (1963)
* *A kémiai tudományok és kutatási ágak rendszerezési kérdései.* (1971)
* *Világnézetünk természettudományos alapjai.* (1975 5-a eldono: 1985)
* *Future Research in Hungary.* (kunredaktoro, 1983)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Sankta Anna (Bakonycsernye)

La **preĝejo Sankta Anna** estas religia monumento historia (deklarita en 2001) en grandvilaĝo Bakonycsernye (Hungario).

## Historio 
La komunumo havis jam kirkon dum la mezepoko, sed dum dominado de turkoj la loĝantaro foriris. En la senhoman vilaĝon luteranaj slavoj estis invititaj en 1724, poste ili profitis la trovitan kadukan preĝejon. Paŝo post paŝo ankaŭ katolikoj alvenis, sed ili konstruis propran kirkon nur en 1833. Ĝi estis renovigita en 1901.

## Konstruaĵo 
La simpla konstruaĵo situas sola en korto ĉe stratangulo, antaŭe estas videbla ligna kruco. La fasado estas simetria, meze malsupre porĉo reliefas. Super la porĉo malgranda ovala fenestro videblas. La plej supr kvadrata turo altiĝas, ties turpinto estas piramideca. La navo estas brikoforma. Interne menciindas la belega baroka ĉefaltaro.

Kermeso okazas en la 26-an de julio aŭ en la lasta dimanĉo de julio.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Bakonycsernye
Bakonycsernye
Warnemünde (stacidomo)

**Warnemünde** () situas en la samnoma feriejo de la Balta Maro, distrikto de la hansa urbo Rostock. Ĝi estas la finpunkto de linioj S1, S2 kaj S3 de S-Bahn de Rostock. Krom la ĉefstacidomo Rostock, ĝi estas la dua longdistanca fervoja stacidomo en Rostock kun ligoj al Dresdeno, Leipzig aŭ Vieno. Ĝis 1995 ĝi estis la deirpunkto por pramoj al Gedser en Danio. La stacidomo kaj iuj aliaj staciinstalaĵoj estas protektitaj konstruaĵoj.

## Bildgalerio 

Warnemünde Bahnhofshalbinsel 2019-06-14.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Bahnhofsgebäude Warnemünde.jpg|Stacio
Bahnhof in Warnemünde.jpg|Kajo

## Vidu ankaŭ 
* Rostock
* Warnemünde
* S-Bahn de Rostock

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Rostock
Kategorio:Fervojaj stacioj en Germanio
Vinilkarbamata acido

**Vinilkarbamata acido** aŭ **etenilkarbamata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **kloroformiata acido** kaj **vinilamino**:. Ĝi estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, kloroformo, metanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas vinilan grupon {50px|vinila grupo} ligitan al karbamata grupo {50px|karbamata grupo}. Vinilkarbamata acido estas organika acido kaj posedas 3 karbonatomojn, 5 hidrogenatomojn, 1 nitrogenatomon kaj 2 oksigenatomojn. Vinilkarbamata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **vinilkarbamata acido** per traktado de **kloroformiata acido** kaj **vinilamino**: 

### Sintezo 2
* Preparado de la **vinilkarbamata acido** per traktado de **n-kloro-karbamata acido** kaj **etileno**: 

### Sintezo 3
* Preparado de la **vinilkarbamata acido** per traktado de **n-kloro-karbamata acido** kaj **vinila klorido** en ĉeesto de **zinko**: 

### Sintezo 4
* Preparado de la **vinilkarbamata acido** per traktado de **n-kloro-karbamata acido** kaj **vinila klorido** en ĉeesto de **kalcio**: 

## Vidu ankaŭ
* Karbamatoj

## Referencoj 
Kategorio:Karbamatoj
Águas Santas (stacidomo)

**Águas Santas** (), plennome **Águas Santas / Palmilheira**, estas fervoja haltejo sur la Linio de Minjo, kiu priservas la urbon Águas Santas kaj Palmilheira, en la municipo Maia, en Portugalio.

centra|280ra|eta|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Maia (Portugalio)
* Palmilheira (stacidomo)
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Maia (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Universitato de Bengazi

La **Universitato de Bengazi** (; antaŭe konata kiel **Garyounis Universitato**) estas publika universitato en Bengazi, Libio. Ĝi estas konata kiel unu el la plej prestiĝaj institutoj de supera edukado en la lando. Ĝi estis fondita kiel la Universitato de Libio la 15an de decembro, 1955.

Ĝi konsistas el 23 fakultatoj.

## Historio 
Ĝi estis fondita la 15-an de decembro 1955 kiel Universitato de Libio.

En 1973, la Universitato de Libio estis dividita en du sendependajn universitatojn: la Universitato de Tripolo (pli poste Fatah Universitato) kaj la Universitato. En 2011, post la Libia Enlanda Milito, ĝia nomo denove estis ŝanĝita al la nuna .

La 17an de aprilo 2016 , la Libia Nacia Armeo venkis ekstremistojn postenigitajn en kaj ĉirkaŭ la universitato por lanĉi raketojn en la grandurbon kaj trejni siajn anojn .

Amal Bayou estis unu el la profesoroj de la universitato .

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Afriko
Kategorio:Libio
Universitato de Tripolo

La **Universitato de Tripolo** (; nomita de 1976 ĝis 2011 **Universitato Al Fateh**) estas la plej granda universitato en Libio kaj estas trovita en la ĉefurbo Tripolo. Ĝi estis fondita en 1957 kiel filio de la Universitato de Libio antaŭ ol ĝi estis disigita en 1973 kaj ricevis ĝian nunan nomon.

En 2011, ĉe la fino de la libia enlanda milito, la universitato denove prenis la nomon "Universitato de Tripolo".

## Organizo 
La Universitato de Tripolo ofertas bakalaŭrajn, bakalaŭrajn kaj postbakalaŭrajn kursojn.

Ĝi konsistas el la sekvaj fakultatoj:
* Agrikulturo
* Arto
* Belartoj kaj amaskomunikilaro
* Ekonomiko kaj politika scienco
* Juro
* Informadiko
* Inĝenieristiko
* Lingvoj
* Veterinara medicino
* Scienco
* Edukaj sciencoj
* Motorsciencoj

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Afriko
Kategorio:Tripolo
Kategorio:Libio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Universitato Omar Bongo

**Universitato Omar Bongo** (, antaŭe  ) estas publika universitato kiu estis fondita kiel la **Nacia Universitato de Gabono** en 1970. Ĝi estis renomita honore de la Prezidanto Omar Bongo en 1978.

La universitato situas en Librevilo kaj historie estas la unua universitato de la lando. Ĝi estas plej granda universitato de Gabono kun ĉirkaŭ aliĝintaj 30,000 studentoj (en 2020) .

En 2023, la universitato estis parto de Unesko- programo por subteni la trejnadon de esploristoj kaj universitataj instruistoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Profilo de Universitato Omar Bongo

Kategorio:Universitatoj en Afriko
Kategorio:Gabono
Ave (subregiono)

**Ave** estas subregiono de Portugalio en la nordokcidento de la lando, apartenanta al la regiono Norda. Ĝi havas totalan etendon de 1 452,9 km² kun loĝantaro de 418 455 loĝantoj en 2021 rezulte en loĝdenseco de 288 loĝantoj por km².

La geografia areo de la subregiono NUTS III Ave, limas norde kun Cávado, oriente kun Alto Tâmega, sudoriente kun Douro, sude kun *Tâmega e Sousa* kaj sudokcidente kun la Metropola Areo de Porto.

Ĝi estas formita de ok municipoj kaj 189 fregezioj, dum Guimarães, kun 54 178 loĝantoj ene de la limoj de la urbo kaj 156 849 loĝantoj en la tuta municipo, estas la plej granda urbo de Ave, kaj la administracia ĉefurbo de la subregiono kaj de la municiparo *Comunidade Intermunicipal do Ave*.

## Municipoj
La subregiono enhavas ok municipojn:
[eta|253x253px|maldekstre|[Guimarães estas la ĉefa urbo de la regiono.]]
* Cabeceiras de Basto
* Fafe
* Guimarães
* Mondim de Basto
* Póvoa de Lanhoso
* Vieira do Minho
* Vila Nova de Famalicão
* Vizela

## Referencoj
* 

Kategorio:Subregionoj de Portugalio
Rostock Hbf (stacidomo)

**Rostock Hbf** () estas la ĉefa stacidomo de la meklenburga hansa urbo Rostock kaj la plej granda pasaĝerstacio en Meklenburgo-Antaŭpomerio. Ĝi komence ekfunkciis en 1886 por la Lloyd-trajnoj de Berlino tra Neustrelitz ĝis Warnemünde kun ligo al la german-nordiaj Lloyd-poŝtvaporŝipoj al Danio. En 1896 ĝi transprenis la plej grandan parton de la fervoja persona trafiko de la urbo.

La stacio estas integra en la loka transporto de la urbo tra tramlinioj, buslinioj kaj la S-Bahn de Rostock. Apud la suda alirejo troviĝas la centra busstacidomo de Rostock.

## Bildgalerio 

Rostock Hauptbahnhof - Hauptzugang von Norden (6513111233).jpg|Norda alirejo
Rostock Hauptbahnhof - Zugang von Süden (6512456955).jpg|Suda alirejo
Rostock Hauptbahnhof (6513080755).jpg|Interno

## Vidu ankaŭ 
* Rostock
* S-Bahn de Rostock
* Tramtransporto en Rostock

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Rostock
Kategorio:Fervojaj stacioj en Germanio
Karbamato

eta|200px|dekstre|Karbamata acido
eta|200px|dekstre|Fenilkarbamata acido
eta|200px|dekstre|Vinilkarbamata acido
eta|200px|dekstre|Metilkarbamata acido
eta|200px|dekstre|Etilkarbamata acido
En organika kemio, **karbamato** estas organika kunmetaĵo kun ĝenerala formulo {50px|karbamata grupo}, kiu derivatas el la karbamata acido. La termino inkluzivas organikajn kombinaĵojn tiaj kiaj saloj (ekz.: natria karbamato, amonia karbamato, kalia karbamato, ktp) kaj esteroj (ekz.: metila karbamato, etila karbamato, propila karbamato, ktp) per anstataŭado de unu aŭ pluraj hiddrogenatomoj je aliaj funkciaj grupoj.

## Proprecoj
Kvankam karbamata acido estas malstabila, multas karbamataj esteroj kaj saloj estas stabilaj kaj konataj. En akva medio karbamatoj donas karbonatajn jonojn kaj bikarbonatajn jonojn. Malgraŭ tio, kalcia karbamato estas solvebla en akvo dum kalcia karbonato ne estas. Aldoni kalcian kloridon (solvebla salo) al amonia karbamato tuj precipitiĝos kalcia karbonato kaj tuj kiam la karbamato hidroliziĝas des pli kalcio precipitiĝas.

## Esteroj
1.Karbamataj esteroj formiĝas per alkoholizo de karbamoila kloridoj:

* Preparado de la **metila karbamato** per traktado de **karbamoila klorido** kaj **metanolo**:

2.Alternative, karbamatoj povas formiĝi per interagado de kloroformiatoj kaj aminoj:

* Preparado de la **etila karbamato** per traktado de **etila kloroformiato** kaj **amoniako**:

3.Karbamatoj ankaŭ povas formiĝi per la **Rearanĝo de Curtius** ekde izocianato kaj alkoholoj:

* Preparado de la **metila fenilkarbamato** per traktado de **fenila izocianato** kaj **metanolo**:

## Fizika tabelo de la karbamatoj 
Kategorio:Karbamatoj
Celorico de Basto

**Celorico de Basto** estas portugala urbo en la subregiono *Tâmega e Sousa*, apartenanta al la Norda regiono en la sudoriento de la Distrikto Braga, kun ĉirkaŭ 3 431 loĝantoj. 

Ĝi estas sidejo de la municipo Celorico de Basto kun 181,07 km² kaj 17 643 loĝantoj (2021), subdividita en 15 fregezioj. La municipo limas norde kun Cabeceiras de Basto, oriente kun Mondim de Basto, sude kun Amarante, sudokcidente kun Felgueiras kaj okcidente kun Fafe. Ĝi enhavas la urbetojn Celorico de Basto (sidejo de la municipo), Fermil de Basto, Mota kaj Gandarela de Basto. La punkto plej alta de la municipo estas en Viso, je 851 metroj de altitudo. 

## Historio
eta|maldekstre|230ra|Kastelo de Arnoia.
Arkeologiaj restaĵoj pri la origino de la loĝado de tiu tero kondukas al megalitoj de Neolitiko (*mamoas* de Planalto da Lameira), al Bronzepoko kaj al Ferepoko (Bouça de Mosqueiros, en Britelo, Kastrumo de Ladário, en Ribas, Kastrumo de Barrega, en Borba kaj Kastrumo de Ourilhe, inter aliaj). Ankaŭ la Romia Imperio lasis restaĵojn. 

Celorico de Basto komponas la areon *Terras de Basto*, kun Mondim de Basto, Cabeceiras de Basto kaj Ribeira de Pena. 

Laŭlonge de la 20-a jarcento la loĝantaro malrapide kreskis el 20 000 en la jarcentkomenco ĝis atingi pinton de pli ol 24 000 en 1950, sed poste malpliiĝis ĝis nunaj 17 000, pro elmigrado.

## Fregezioj 
maldekstre|eta|230ra
La municipo Celorico de Basto havas la jenajn fregeziojn:

* Agilde
* Arnoia
* Borba de Montanha
* Britelo, Gémeos e Ourilhe (Celorico de Basto)
* Caçarilhe e Infesta
* Canedo de Basto e Corgo
* Carvalho e Basto (Santa Tecla)
* Codeçoso
* Fervença
* Moreira do Castelo
* Rego
* Ribas
* São Clemente de Basto
* Vale de Bouro
* Veade, Gagos e Molares

## Vidindaĵoj
* Kastelo de Arnoia, nura kastelo de la Romanika Vojo, en la municipo;
* Monaĥejo de São Bento de Arnoia, de benediktanoj (en la tabelfoto);
* Natura vojo *Ecopista do Tâmega*;
* Romanikaj preĝejoj de Salvador de Fervença, de Salvador de Ribas, kaj de Santa Maria de Veade;
* Steleo de Vila Boa;
* Municipa Biblioteko Professor Doutor Marcelo Rebelo de Sousa (Municipa Biblioteko de Celorico de Basto);
* Ludparko de Freixieiro.

## Bildoj

A place of tales and dreams (51392677683).jpg|Blazondomo ĉe Veade.
DSC 0357 (51402547475) (cropped).jpg|Pilorio de la Kastelo de Arnoia.
Igreja de Codeçoso.jpg|Preĝejo de Codeçoso.
Ecopista do Tâmega (16).jpg|Stacidomo de Codeçoso.
Casa do Outeiro (3900060650).jpg|Blazondomo ĉe Veade, Gagos e Molares.

* 

Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Braga