open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Okulovskij (distrikto)

La **distrikto de Okulovka** aŭ **Okulovskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbo Okulovka. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 20 225 homoj.

## Geografio 
La distrikto de Okulovka situas en meza parto de la Novgoroda provinco, en la nord-okcidenta parto de la Valdaja Altaĵo. La areo de la distrikto estas 2520,81 km².

Arbaroj kovras 80 procentojn de la distrikta areo. En la distrikto multas marĉoj, riveroj (pli ol 100) kaj lagoj (ĉirkaŭ 200). La plej granda rivero de la distrikto estas Msta, kiu dum negranda parto limas la distrikton. La teritorio de la distrikto apartenas al la baseno de la Balta Maro. En la distrikto troviĝas parto de la nacia parko Valdajskij.

Oriente la distrikto de Okulovka najbaras kun la distrikto de Boroviĉi, nord-oriente – kun la distrikto de Lubitino, norde – kun la distrikto de Malaja Viŝera, okcidente – kun la distrikto de Krestci, sud-okcidente – kun la distrikto de Valdaj, sud-oriente – kun la Tverja provinco.

## Vidindaĵoj 
La nacia parko Valdajskij estas la plej vizitata inter naciaj parkoj de Rusio, ĉar ĝi situas sufiĉe proksime de Moskvo kaj de Sankt-Peterburgo. Parto de la nacia parko troviĝas en la distrikto de Okulovka.

## Famaj homoj 
* En la distrikto naskiĝis Nikolaj Mikluĥo-Maklaj (1846 – 1888).

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
Angurio

**Cucumis anguria**, estas populare konata ĉiujara grimpa aŭ rampanta planto de varma klimato (26 ĝis 28 celsiusaj gradoj). Ĝiaj manĝeblaj ovalaj fruktoj, nomataj **angurio**, havas verdan ŝelon, kies surfaco estas kovrita de mallongajn molajn pikilojn. Ĝiaj semoj estas plataj kaj multnombraj. Ĝi apartenas al la familio de Kukurbacoj, iom simila al kukumo sed malpli mola kaj malpli granda Meze angurioj mezuras 6-8cm longe kaj 4-5cm diametre.

## Etimologio 
La portugala 'Maxixe" venas de la kibunda ''maxi'xi*.

## Deveno 
Tiu planto el kukurbacoj estas devena el Afriko.

## Uzoj 
En Brazilo, ĝi estas vaste konsumata en la nordorienta kaj norda regionoj en populara kuirarto. Stufaĵoj el angurioj kaj viandpecoj, angurioj kaj salikokoj en palmolea stufaĵoj oftas. Ĝi ankaŭ povas esti farĉita,samkiel en la araba kuirarto. La folioj estas manĝeblaj. Ili povas esti rikoltitaj en ajna grandeco, sed la malgrandaj estas pli molaj. La anguriaj folioj konsistigas la plimulton de la biomaso de la planto kaj ĝia uzo havas grandan ekonomian kaj nutran intereson, ĉar tiu parto de la planto riĉas je klorofilo, nutraĵoj kaj fibroj, ĝenerale ĝi estas aliformita en manĝaĵon. La saltita folio havas guston similan al tiu de spinaco sed ĝia konsistenco estas malpli glata, lasante en la buŝo malpezan kaj plaĉan brulan sensacion similan al tiu de amazonia ==jambuo.== Se oni volas forigi ĉi tiun efikon, la folioj devas esti vaporitaj dum 10 ĝis 15 minutoj aŭ saltitaj dum ĉirkaŭ 10 minutoj. Junaj folioj ankaŭ povas esti uzataj, ĉar ili estas pli molaj. Vaporitaj aŭ brezitaj folioj povas esti manĝataj kiel salato aŭ uzataj kiel kompletigo en pastoj por bakaĵoj. La folioj ankoraŭ povas esti aldonitaj al supoj kaj buljonoj. Ili povas anstataŭigi brasikon en la klorofila suko kirlitaj en likvigilo kun pomaj pecoj por ĉerpi riĉan organikan komponaĵon.

## Nutra valoro 
Angurio estas planto riĉa je Zinko, grava mineralo por la bona funkciado de ĉiuj korpaj histoj kaj por la metabolo de sukero kaj proteinoj, estante tre utila por preventi problemojn en prostato, redukti kolesterolajn deponaĵojn, resanigi internajn kaj eksterajn vundojn, krom forigi blankajn makulojn sur la ungoj. Ĝi ankaŭ estas fonto de kalcio, fosforo, fero, natrio, magnezio, vitamino C, vitaminoj B kaj beta-karoteno (pre-vitamino A).

## Medicina valoro 
Ĝi estas tre utila en kazoj de renaj ŝtonoj, hemoroidoj, inflamoj de la renoj kaj vomado. Ĉar preskaŭ ĉio zinko perdiĝas en kuirado, estas bone manĝi ĝin krudan, en salato kaj suko (sugestoj: pomo, karoto kaj anguro; pomo kaj angurio; pomo, celerio kaj angurio; oranĝo kaj angurio). Ĝi estas moliga, katarta, kontraŭhelminta, kontraŭemetika kaj kontraŭhemoroida.(citaĵo bezonata)

## Vidu ankaŭ 
* Kukurbo (*Cucurbita* spp.)
* Ĉajoto (*Sechium edule*)
* Akvomelono (*Citrullus lanatus*)
* Melono (*Cucumis melo*)
* Kukumo (*Cucumis sativus*)
* Kivano (*Cucumis metuliferus*)
* Jambuo (*Acmella oleracea*)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Embrapa - Hortaliças 
* *Cucumis anguria*: informoj de la *Germplasm Resource Information Network'' (en la angla)
* 

Kategorio:Kukurbacoj
127030 Herrington

'*127030 *Herrington'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 3:7 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika Observatorio de la monto Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la NASA-a kosmonaŭto John Herrington, ano de la Nacio *Chickasaw''. Herrington estis fakulo pri misio por la 16-a kosmoprama flugo al la Internacia Kosmostacio kaj li plenumis tri  dum tiu misio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
126965 Neri

'*126965 *Neri''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la meksikan kosmonaŭton Rodolfo Neri Vela, la unuan meksikanon, kiu flugis en la kosmon. En 1985, li estis fakulo pri utilŝarĝo en la kosmopramo Atlantis. Dum la flugo, li faris eksperimentojn, el kiujn multenombrajn pri homa fiziologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Marc W. Buie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Dek tagoj de kapitano Postnikov

***Dek tagoj de kapitano Postnikov***, verkita de Mikaelo Bronŝtejn, estas romano dediĉita al realaj eventoj okazintaj en Rusujo antaŭ cent jaroj. La ĉefa rolulo de la romano, Aleksandr Aleksejeviĉ Postnikov, estas lerta, eksterordinara persono, artileria oficiro, kiu partoprenis du militojn en la Oriento kaj ricevis ordenojn. Kiel senlaca iniciatinto de la ideo de universala internacia lingvo, Esperanto, li organizis kaj sukcese okazigis la unuan rusan kongreson de Esperanto en 1910 en Sankt-Peterburgo. En 1911 A.A. Postnikov estis arestita kaj, sub falsaj akuzoj de spionado, kondamnita al senigo de nobela titolo, rangoj, ordenoj kaj trudlaboro por periodo de 8 jaroj.

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mikaelo Bronŝtejn
* Aleksandr Postnikov
* OSIEK-premio (2013)
* UK 2011#Programeroj (teatraĵo)
* Impeto (eldonejo)

## Eksteraj ligiloj 
* Impeto - Dek tagoj de kapitano Postnikov. Romano
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 2010
Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Ciliuloj

[eta|"Ciliados" en [Kunstformen der Natur de Ernst Haeckel, 1904]]
En biologio, la **Ciliuloj** () estas klado de eŭkariotoj.

## Priskribo 
[eta|dekstra|Skema diagramo de tipa ciliulo *[Paramecium*]]
La ciliuloj estas unuĉelaj eŭkariotoj. La ciliula ĉelo havas du nukleojn (malsimile al aliaj eŭkariotoj): duploida mikronukleo, kiu portas la genojn donotaj al idoj, kaj granda plurploida makronukleo, kiu portas la genojn esprimotajn fenotipe.

Ciliuloj movas sin, nutras sin, kaj sensas per cilioj.

## Nutrado 
La plejmulto el la ciliuloj estas heterotrofoj, nutrante sin per pli malgrandaj organismoj kiel bakterioj kaj algoj kaj detrito enpelata en la buŝan sulkon per modifitaj buŝaj cilioj. Tio kutime inkluzivas aron de membranetoj maldekstre de la buŝo kaj apudbuŝan mebranon dekstre, kiuj ambaŭ estiĝas el *polikinetidoj*, aroj de multaj cilioj kun rilataj strukturoj. La manĝaĵo estas movata de la cilioj tra la buŝtrueto en la gorĝon, kiu estigas nutrajn vakuolojn.

Nutraj metodoj tamen varias rimarkinde. Kelkaj ciliuloj estas senbuŝaj kaj nutras sin per ensorbado (osmotrofeco), dum aliaj estas predantoj kaj nutras sin per aliaj protozooj kaj aparte per aliaj ciliuloj. Kelkaj ciliuloj parazitas bestojn, kvankam nur unu konata specio, *Balantidium coli*, estigas malsanon en homoj.

## Klasifiko 
La taksonomia rango de la klado Ciliuloj dependas de la taksonomia sistemo, sed ĝi estas plej ofte filumo; malnovaj taksonomioj kelkfoje difinis ĝin kiel klason (sub la nomo '''').

Laŭ la klasifiko de Cavalier-Smith de 2018, la ciliuloj estas filumo en la regno Kromistoj en la superfilumo de Alveoluloj. Gao k.a. en 2016  agnoskis 15 klasojn en du subfilumoj, Postciliodesmatophora kaj Intramacronucleata.

## Fosilioj 
La plej malnovaj fosilioj de ciliuloj originis 580 milionojn da jaroj antaŭ nun.

## Referencoj 
Kategorio:Eŭkariotoj
Kategorio:Protozooj
Brazila fromaĝpano

**Fromaĝpano** estas delikataĵo el Sudameriko, tre ŝatata en Brazilo. Ĝi estas variaĵo de la ĉipao, recepto kreita de la jezuitaj misioj, kun indiĝenaj kaj eŭropaj influoj, kiu estas tipa por landoj kiel Paragvajo kaj Argentino. Ĝi estus enirinta Brazilon ĉirkaŭ la 1860-aj jaroj. 

La unuaj notoj pri brazila fromaĝa pano estas de la 1950-aj jaroj. En la 1960-aj jaroj, la recepto estis disvastigita de la kuiristino kaj komercistino de Minas-Ĝerajso, Arthêmia Chaves Carneiro, kiu vendis la delikataĵon en pluraj restoracioj en la ŝtato San-Paŭlo.

## Ĉefaj ingrediencoj 
Malgraŭ esti nomata "pano", fromaĝa pano esence konsistas el speco de biskvito kun acidaj aŭ dolĉaj ŝutaĵoj kaj ovoj, salo, vegetala oleo kaj fromaĝo, kun mola kaj elasta konsistenco, kun etaj variaĵoj.

Estas pluraj malsamaj receptoj, kie la ingrediencoj kaj la speco de fromaĝo multe varias - same kiel la fina rezulto. Iuj uzas dolĉan amelan maniokpulvoron, aliaj uzas acidan (fermentitan), aŭ eĉ ambaŭ. Sed kio donas al ĝi sian ĉefan guston estas la fakto, ke ĝi estas farita el amela manioka pulvoro kaj iu ajn speco de fromaĝo.

eta|Fromaĝa panpasto antaŭ ol iri al forno
eta|Raspita fromaĝo por fromaĝa pano

La graso - porkograso, sojoleo, butero aŭ margarino - funkcias kiel  lubrikaĵo, kontribuante al la elasta teksturo de la pasto. La ovo kontribuas al la koloro kaj ĝia gusto. La speco de fromaĝo varias laŭvolo aŭ havebleco, preferindas tiujn kun pli forta gusto,  longmaturiĝintaj. La plej uzataj estas **canastra**, mocarela, parmezano kaj **Minasa fromaĝo**. Fromaĝo donas la tipan guston al fromaĝa pano, tial ĝia nomo. Ekzistas ankaŭ la brogita fromaĝa pano, kies prepara proceso postulas uzon de bolanta akvo, foje miksita kun vegetala oleo en la amelo. La blankigita fromaĝa pano gustas pli proksime al la natura, ĉar en la blankiga procezo la pasto estas antaŭkuirita. Iuj receptoj uzas bataton.

## En aliaj landoj 
Paragvajo, Urugvajo kaj Argentino havas delikataĵon nomatan "chipa" (Ĉipao) (nomo ankaŭ uzata en la brazila ŝtato Mato Grosso do Sul), kies diferenco por fromaĝa pano estas ĝia "U" formo. En Kolombio produkto tre simila al fromaĝa pano, krom la pli tradicia (plata) formo, estas **"pandebono"**. Same kiel fromaĝa pano, pandebono havas spongecan, malalt-densan teksturon, kiu malmoliĝas en mallonga tempo, karakterizaĵoj atribuitaj al acida amelo, konata en la lando kiel fermentita maniokamelo kaj kiu akiriĝas en procezo identa al tiu uzita en Brazilo. En Ekvadoro ekzistas "**pandeyuca**", kiu samas kiel brazila fromaĝa pano, laŭ teksturo, formo kaj gusto. En Bolivio oni konsumas **cuñapé**.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *«Pão de queijo»*
* *«Alimentos e Suas Vitaminas» *
* *«Pão de queijo em Portugal»*
* 

Kategorio:Paragvaja kuirarto
Kategorio:Argentina kuirarto
Kategorio:Brazila kuirarto
Kategorio:Panoj
Baŝkira Qa

**Baŝkira Qa** (Ҡ ҡ; kursive: *Ҡ ҡ*) estas la dek-kvina litero de la baŝkira cirila alfabeto. La litero Ҡ signifas la senvoĉan uvularan plozivon .

Ҡ estas derivita de la cirila litero К.

## Kodoj 
## Referencoj 
Kategorio:Baŝkira lingvo
Kategorio:Derivitaj cirilaj literoj
Preĝejo Sankta Kruco (Balatonföldvár)

La **preĝejo Sankta Kruco** estas romkatolika monumento historia en urbo Balatonföldvár (Hungario).

## Historio 
Ekde la mezepoko la katolikoj havis kirkon en la najbara Kőröshegy. En Balatonföldvár estis konstruita kirko inter 1942-1944. La unua diservo okazis en 1943 ankoraŭ en la malplena preĝejo. La orgeno muzikas ekde 1993. Oni aranĝas koncertojn ĉiusomere.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en parko inter platanoj kontraŭ la stacidomo. La fasado estas malsimetria, en la maldekstra flanko antaŭĉambro plene reliefas. La kvadrata turo kun malpinta turpinto situas same en la maldekstra flanko. Granda fenestrorozo estas videbla en la fasada parto de la navo. La absido estas duonronda. Interne la plej okulfrapa estas la pentritaj vitrofenestroj, krome estas videblaj statuoj pri Judaso Tadeo kaj Sankta Antonio el Padovo.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
eta|maldekstre|

Balatonfoldvár
Balatonfoldvár
Jae (cirila alfabeto)

**Jae** (Ԙ ԙ; kursive: *Ԙ ԙ*) estas arkaika litero de la cirila alfabeto. La litero Ԙ estis uzata en malnova mordva skribsistemo. Ĝi estas ligaturo de la cirilaj literoj Я kaj Е. La litero Ԙ signifas la sinsekvon .

## Kodoj 
## Referencoj 
Kategorio:Cirilaj ligaturoj
Luca dialekto

**Luca dialekto** (*Ludzī kīļ)* estas dialekto de la sudestona, parolita en Latvio. La lasta denaska parolanto mortis en 2006, sed iuj homoj ankoraŭ scias iujn vortojn kaj frazojn en la Luca dialekto. La lastaj parolantoj de luca loĝis en Lielie Tjapŝo, kio estas malgranda vilaĝo. La lasta flua parolanto mortis en 2014. La lasta denaska parolanto de Luca estis Nikolājs Nikonovs.

## Historio 
Oni ne scias certe, de kie Luca dialekto venis. En 1893 53 vilaĝoj havis parolantojn de la Luca dialekto.
Kategorio:Finn-ugra lingvaro
Kategorio:Mortintaj lingvoj de Eŭropo
Aleuta Ka

**Aleuta Ka** (Ԟ ԟ; kursive: *Ԟ ԟ*) estis litero de la aleuta cirila alfabeto. La litero Ԟ signifis la senvoĉan uvularan plozivon . Ĝi estis uzata en 19-a jarcento.

Ԟ estas derivita de la cirila litero К.
400px|eta|centra|Aleuta aboco en abocolibro de 1846

## Kodoj 
## Referencoj 
Kategorio:Aleuta lingvo
Kategorio:Derivitaj cirilaj literoj
Korpopozicioj

Homo kapablas stabiligi sian korpon en multe da malsamaj **korpopozicioj.** La pozicioj havas malsamajn uzojn.

## Sidado 
Sidado estas difinita kiel maniero kiam parto de la korpopezo pasas de la kruroj al la postaĵo kaj femuroj. La postaĵo estas metita sur platan surfacon iagrade tiel ke la homaj gamboj estas relative malsuperaj. Kutime sidado estas farita sur seĝo, benko aŭ alia alteta objekto.

Plej ofte la seĝoj havas aldonan apogilon, kiu permesas ripozi ankaŭ la dorson de la persono. Sidado estas ripoza pozicio kompare kun starado kaj piedirado, sed ankaŭ ofta labora pozicio, kun multaj oficejaj laboroj plenumitaj en sidanta pozicio.

## Starado 
Kiam la persono staras, lia korpo estas en vertikala pozicio, kun la pezo de la korpo subtenata de la kruroj. Kontraŭe al populara kredo, ke persono ne moviĝas starante, modernaj rimedoj montras, ke fakte la persono moviĝas tien kaj reen, kiel pendolo, por stabiliĝi.

Kvankam staro ne estas danĝera, stari longan tempon povas iam damaĝi la homan korpon.

## Kaŭro 
Kaŭro estas sidado sur la kalkanoj, tiel ke la korpo retenas sian vertikalecon sed malaltiĝas pro ajna celo. En multaj kulturoj (ekzemple en kelkaj landoj de Centrorienta Eŭropo kaj Orienta Azio) ĝi estas uzata kiel ripoza¡ pozicio, dum tio maloftas en aliaj mondoregionoj kiel en Okcidento.

Surgenuiĝo estas priskribita kiam la kruroj estas fleksitaj malantaŭen, kaj la pezo de la persono estas metita sur liajn genuojn. Surgenuiĝi estas uzata en multaj kulturoj kiel simbolo de kapitulaco aŭ ia malsupreniĝo. Ekzistas pluraj variaĵoj por surgenuiĝi: kiam la homa korpo estas vertikala, krom siaj fleksitaj genuoj, aŭ kiam la persono sidas sur siaj piedoj (japana siza pozicio). Ankaŭ surgenuiĝas sur unu genuo, kun unu genuo tuŝanta la teron, dum la alia piedo estas laŭ 90-grada angulo al la tero kun la piedo tuŝanta la teron.

## Starante kvarpiede 
Stari kvarpiede estas la statika rampado, kun la homa pezo disigita inter la kvar membroj.

## Kuŝado 
Kuŝante, la tuta homa korpo estas en horizontala pozicio, tiel ke la tuta korpo tuŝas la surfacon sub ĝi. Kuŝi estas la plej ofta pozicio dum dormado kaj ripozo. Ekzistas pluraj variaĵoj por kuŝado: kuŝi sur la dorso, abdomeno aŭ flankoj, aŭ en feta pozicio kun la homaj kruroj falditaj al lia kapo.

## Vidu ankaŭ 
* Terbesta movado
* Ergonomio

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Homa korpo
Leŭkoplasto

eta|dekstra|Tri volvaĵoj da leŭkoplasto
La **Leŭkoplasto** estas speco de medicina gluplastro.

## Priskribo 
La leŭkoplasto estas volvita glubendo, konsistanta el rajono. Ĝi estas kovrita per zinka oksido (por medikamenta efiko) kaj per kaŭĉuko kaj rezino (por glueco).

## Historio 
Leukoplaston inventis en 1901 la germanoj Isaak Lifschütz kaj Oscar Troplowitz, kaj la firmao Beiersdorf AG produktas ĝin ekde 1921.

La nomo devenas de la helenaj radikoj  *leukós* “blanka” kaj  *émplast(r)on* plastro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ĝenerala medicino
Kategorio:Medicina tekniko
Kategorio:Germanaj inventoj
Rajono

eta|dekstra|Rajona jupo
**Rajono** estas speco de celuloza fadeno, aŭ teksaĵo farita el tia fadeno.

## Priskribo 
La rajono estas teksaĵo farita el celulozaj fadenoj. Ekzistas diversaj specoj de rajona fadeno: kelkaj imitas la senton kaj molecon de silko, lano, aŭ lino; la silkeca rajono ofte komerce nomiĝas *artefarita silko*.

Rajono estas uzata por fari vestaĵojn kaj por aliaj celoj.

### Sintezo 
eta|dekstra|Sintezo de rajono el viskozaĵo
La rajono estas produktita el naturaj fontoj de celulozo — ekzemple, ligno aŭ aliaj plantaĵoj. Por fari rajonon, oni solvas la celulozon en akvon. Pluraj metodoj ekzistas por tiu solvado; unu metodo uzas alkalon kaj karbonan sulfidon. Tia solvaĵo nomiĝas **viskozaĵo** aŭ **viskozo**.

Poste, oni precipitas la rajonajn fibrojn per neorganika acido, ekzemple sulfura acido. La precipititaj fibroj estas streĉitaj kaj kuntorditaj en fadenojn por teksado.

## Historio 
La rajonon inventis la franca sciencisto Hilaire de Chardonnet (1838–1924).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fibroj
Kategorio:Organikaj polimeroj
Kategorio:Celulozo
Kategorio:Artefaritaj materialoj
La Grave-d'Ambarès (stacidomo)

'''La Grave-d'Ambarès**, plennome **La Grave-d'Ambarès-Gare-Inférieure''', estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Ambarès-et-Lagrave, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).

## Vidu ankaŭ 
* Ambarès-et-Lagrave

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gironde
Kategorio:Ambarès-et-Lagrave
Preĝejo de Virgulino Maria Neĝa (Dolní Dvořiště)

La romkatolika pilgrima **Preĝejo de Virgulino Maria Neĝa** (, ) troviĝas sudoriente de Rychnov nad Malší dekstre de la Tichá-valo. La kirko sur la monto Großer Zwickelberg situas sur la teritorio de la komunumo Dolní Dvořiště, Ĉeĥio, proksime de la landlimo kun Aŭstrio.

## Historio 
Laŭ malnova legendo venis la Dipatrino dumfuĝe je Bohemia arbaro kaj ripozis sur granita roko. La ŝtono sekve taŭgigis sin karese al ŝia korpo kio ĝis hodiaŭ videblas: ŝtona seĝo kun apogilo kaj skabelo sur monto.

En 1653 la abatino Christina Pöperl de la klostro de la klaraninaj monaĥinoj el Český Krumlov konstruigis supre de la ŝtona seĝo la Kapelon de la Sankta Roko. Ĝi ja iĝis ŝatata pilgrimadloko sed suferis baldaŭ pro tro malgrandeco. Kun apogo de Anna Maria, princino de Eggenberg la kapelo povis anstataŭiĝi per la kirko *Panna Marie Sněžná*. Krome oni malfermis eoste de la kirko monaĥinejon. Supre de fonto mirakla estiĝis en 1709 kapelo. En 1907 oni restaŭris la tutan komplekson. Dum la komunisma reĝimo la monaĥinejo aboliciis kaj la ejoj barbare malkonstruitis. La kirko mem malfermitis kaj kadukiĝis.

Dum la 1980-aj jaroj, pro neplua atingebleco de la originala kirko en Bohemio pro la Fera Kurteno, oni konstruis en Malsupra Aŭstrio Leopoldschlag/Distrikto Freistadt novan kirkon Maria Schnee am Hiltschnerberg. Inter la du lokoj estas rekta intervidebleco. Post restaŭrado komenciĝinta en 1991 la "originala" kirko denove liturgie funkcias.

## Literaturo 
* Jiří Černý: *Poutní místa Českobudějovicka a Novohradska.* České Budějovice 2004.
* J. Hoffelner, H. Spörker: *500 Jahre Wallfahrt zum Heiligen Stein.* Freistadt 2000.
* Anna Loistl-Sturany: *Maria Schnee einst und jetzt.* Linz 1985.
* Jan Zíka: *U Sv. Kamene.* České Budějovice 1948.

## Pluaj fotoj 

MariaSchnee-2010-07-03-KostelPannyMarieSnezne.JPG|Preĝejo de Virgulino Maria Neĝa
Heiliger Stein.jpg|La Sankta Roko apud la kirko

## Eksteraj ligiloj 
* Prie en regiona kulturhistoria paĝaro
* Legendoj prie
* Pri la Sankta Roko ĉe hrady.cz
* La nova kirko en Leopoldschlag 

Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Český Krumlov
Dolni Dvoriste
Kategorio:Pilgrimejoj
Kategorio:Bohemia arbaro
Dolni Dvoriste
Kategorio:Dolní Dvořiště
La Réole

**La Réole** estas franca  situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Réolais*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gironde
* La Réole (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Gironde
Fajrobrigadista preno

eta|Fajrobrigadisto kun viktimo en 1940
eta|La tekniko de la levado
**Fajrobrigadista preno** estas levtekniko evoluigita tiel ke persono povas porti grave vunditan aŭ senkonscian homon al sekureco en kritikaj situacioj kiel eble plej facile. La preno unue estis uzita de fajrobrigadistoj por transporti serioze vunditajn homojn el kritikaj situacioj, tial la nomo. En la lastaj tempoj, la tekniko ankaŭ estas uzata de armeanoj kaj vivsavado. La tekniko ankaŭ trovis sian vojon en batalartoj kaj memdefendo.

Ĝi konsistas esence el portado de la vundito sur la ŝultroj de la portanto.

## Eksteraj ligiloj 
* Hospital Corpsman Revised Edition () (paĝoj 123-124)

Kategorio:Sekureco
Kategorio:Porkrizaj servoj
Pineuilh

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ *Liborna*) kaj al la kantono **. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas *pineuilhais''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio
* Sainte-Foy-la-Grande (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Gironde
Kazaĥa mallonga U

**Kazaĥa mallonga U** (Ұ ұ; kursive: *Ұ ұ*) estas litero de la cirila alfabeto. Ұ estas derivita de la cirila litero Ү, kiu siavice estis derivita de la cirila litero У. La litero Ұ signifas la proksim-mavastan malantaŭan rondigitan vokalon . La literon oni uzas en la Kazaĥa lingvo.

Kategorio:Derivitaj cirilaj literoj
Saint-Médard-d'Eyrans

''''* - jen france, okcitane respektive gaskone *	
Sent Medard d'Aruan* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Ĝirondio*, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *Saint-Médardais*. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gironde
* Saint-Médard-d'Eyrans (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Károly Engelbrecht (filo)

**Károly Engelbrecht** [kAroj engelbreĥt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Engelbrecht Károly** estis hungara vitisto, instruisto, ministeria oficisto. Lia patro estis la samnoma Károly Engelbrecht.

Károly Engelbrecht naskiĝis la  en Bábolna (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Engelbrecht akiris agronomian diplomon en Ekonomia Edukejo de Keszthely. En 1879 li laboris en bieno de Festetics, poste li instruis en lernejo por vitistoj. Inter 1884-1886 li estis lernejestro de vitista mezlernejo en Pozono, poste li estis ministeria oficisto ĝismorte. Lia tasko estis gvidi la laborojn por rekonstrui la vitejojn post damaĝoj de filokseroj. Li redaktis ankaŭ germanajn kaj hungarajn revuojn pri vitkulturo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szőlőoltványok metszéséről, kapcsolatosan a Dezeimeris-féle metszési elmélettel* (1895)
* *Szőlő- és borgazdaság* (1897)
* *Útmutatás a szőlőmívelésre különös tekintettel a phylloxera által...* (1898)
* *Szőleink műtrágyázása, különös tekintettel a homoki szőlőkre* (sen eldonjaro)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 473-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj vitistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Novgorodskij (distrikto)

La **distrikto de Novgorodo** aŭ **Novgoroda distrikto** aŭ **Novgorodskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto situas en la urbo Velikij Novgorod, sed la urbo mem ne apartenas al la distrikto. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 63 225 homoj.

## Geografio 
La distrikto de Novgorodo situas en norda parto de la Novgoroda provinco, norde de la lago Ilmenj. La areo de la distrikto estas 63 225 km².

Arbaroj kovras 57 procentojn de la distrikta areo. La plej granda rivero de la distrikto estas Volĥovo, aliaj grandaj riveroj estas Viŝera, Msta, Kerestj.

Norde la distrikto de Novgorodo najbaras kun la distrikto de Ĉudovo, nord-oriente – kun la distrikto de Malaja Viŝera, oriente – kun la distrikto de Krestci, sud-okcidente – kun la distrikto de Ŝimsk, okcidente – kun la distrikto de Bateckij, norde – kun la Leningrada provinco. Sude de la distrikto situas la lago Ilmenj.

La flago de la distrikto de Novgorodo estis oficiale aprobita en la sama tago kaj en la Rusia ŝtata heraldika registro ricevis la numeron 315. La flago havas la proporcion 3:2 inter la longo kaj la alto. Ĝi estas blua kaj malsupre havas blankan bendon kun la alto je 1/5 de tiu de la tuta flago. Sur la flago troviĝas la sama barko kiel sur la blazono.

## Vidindaĵoj 
190|eta|maldekstra|preĝejo sur Neredica (1198)
Dum longa tempo, ekde 9-a ĝis 15-a jarcentoj, Novgorodo estis la granda politika kaj kultura centro, la ĉefurbo de la Novgoroda Respubliko, kaj la rivero Volĥovo estis parto de la gravaj mezepokaj komercaj vojoj. En la teritorio de la distrikto apud Novgorodo kaj Volhovo troviĝas multaj historiaj, arkitekturaj kaj arkeologiaj objektoj. Inter ili estas tiuj, kiujn Unesko en 1992 aldonis al la listo de Monda heredaĵo sub kolektiva nomo Historiaj monumentoj de Novgorod kaj de ties ĉirkaŭaĵo. Ekzemple, en la distrikto troviĝas la preĝejo sur Neredica (1198), la preĝejo de sankta Nikolao sur Lipno (1292), ambaŭ en la listo de Unesko. Krom ili ekzistas aliaj mezepokaj kaj pli malfruaj preĝejoj kaj monaĥejoj, multaj el ili estis difektitaj dum la Dua Mondmilito, kelkaj poste restaŭritaj. Multaj arkitekturaj monumentoj tute pereis.

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
127516 Oravetz

'*127516 *Oravetz'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Sloan Digital Sky Survey* (SDSS), elde la Observatorio de *Apache Point* en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo *Daniel J. Oravetz*, signifa kontribuanto al la *Sloan Digital Sky Survey''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Saint-Seurin-sur-l'Isle (stacidomo)

'''Saint-Seurin-sur-l'Isle''' estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Saint-Seurin-sur-l'Isle, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Coutras - Tulle (621000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Seurin-sur-l'Isle

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gironde
Kategorio:Saint-Seurin-sur-l'Isle
Parfino (setlejo)

**Parfino** estas urbotipa loĝloko en la Novgoroda provinco, Rusio; la administra centro de la distrikto Parfinskij.

Parfino troviĝas meze en la provinco, je 116 km sude de la Novgorodo kaj je 20 km oriente de la Staraja Russa (La distancoj estis kalkulitaj ne laŭ rektoj, sed laŭ ekzistantaj vojoj). La setlejo situas sur la bordo de la rivereto Lovatj, je 30 km de ties enfluejo al la lago Ilmenj. En la setlejo en 2020 loĝis 6350 homoj.

## Historio 
En la apudaĵoj de nuna Parfino estis menciitaj la vilaĝo *Parfeevo* en 1495, la vilaĝo *Parfino* en 1539, sed ne temis pri la ĝusta loko de la nuna Parfino.

En 1910 estis fondita tavolligna uzino sur la dekstra bordo de Lovatj, sur la tereno de la vilaĝo *Ĵereslo*. Sed oni rigardis tiun nomon kiel malbelsona kaj malfacile prononcebla, kaj nomis la ĉeuzinan loĝlokon *Parfino*, laŭ la plej proksima fervoja stacio kaj laŭ la proksima vilaĝo, situanta sur la alia bordo de Lovatj.

La  Parfino ricevis la statuson de urbotipa loĝloko. La  estis fondita la distrikto Parfinskij, kaj ties administra centro fariĝis Parfino.

## Bildaro 

Dosiero:000_Parfino_11.JPG|
Dosiero:000_Parfino_14.JPG|
Dosiero:000_Parfino_06.JPG|
Dosiero:000_Parfino_15.JPG

## Referencoj 
Kategorio:Loĝlokoj de Novgoroda provinco
Károly Engelbrecht (patro)

**Károly Engelbrecht** [kAroj engelbreĥt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Engelbrecht Károly** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto. Lia filo estis la samnoma Károly Engelbrecht.

Károly Engelbrecht naskiĝis la en 1837 en Tata (Hungario) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Keszthely (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).

## Biografio 
Károly Engelbrecht akiris bestokuracistan diplomon en Vieno en 1861, poste li aliĝis al la armeo. Li estis bestokuracisto de armeaj ĉevalaroj en Kisbér kaj Bábolna (urbo). Li ofte vojaĝis al eksterlando (Egiptio, Arabio) por aĉeti ĉevalojn. Ekde la studjaro 1868 li instruis en Ekonomia Edukejo (Keszthely) ĝis sia frua morto. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az állat-, boncz- és élettan, és az általános állattenyésztés alapvonalai* (lernolibro, 1871)
* *Mily tenyészirányt kövessen jövőre a kisebb juhtenyésztő, a m. kir. földmivelés-, ipar- és kereskedelmi miniszteriumnak* (1872)
* *A szarvasmarha, ennek fajta s külemtana, fogisméje, tenyésztése, takarmányozása, hizlalása, patkolása...* (1872, 1874)
* *A gazdasági állatboncz- és élettan. Tanuló és gyakorló gazdák számára* (1875)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo E, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Saint-Mariens

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra|
''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ *Blaia*) kaj al la kantono **.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *mariennais''.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio
* Saint-Mariens - Saint-Yzan (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Saint-Pierre-d'Aurillac

'''Saint-Pierre-d'Aurillac'* estas franca  situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Pétrusiens-Aurillacois''.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gironde
* Saint-Pierre-d'Aurillac (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Gironde
Ĉen Boda

**Ĉen Boda** aŭ **Chen Boda** (; 29a de Julio 1904 – 20a de Septembro 1989), estis ĉina komunista ĵurnalisto, profesoro kaj politika teoriulo kiu enpoviĝis kiel ĉefa interpretanto de Maoismo (aŭ "Pensaro de Mao Zedong") en la unuaj 20 jaroj de la Popola Respubliko Ĉinio. Ĉen iĝis tre proksima asociato de Mao Zedong en Janan, dum la fino de la 1930-aj jaroj, kiam jam skizis diskursojn kaj teoriajn eseojn kaj direktoris la propagandon.

Post la Kultura Revolucio, li estis procesita de la post-Mao registaro pro kunlaborado kun la Bando de la Kvar. Li estis kondamnita al dek ok jaroj de prizono, sed estis liberigita al subkondiĉa libero tuj poste pro malsano, kaj tiu subkondiĉa libero finiĝis en 1988. Li mortis unu jaron poste estante 85-jaraĝa.

## Notoj 
Kategorio:Ĉinaj politikistoj
Kategorio:Ĉinaj komunistoj
Kategorio:Ĉinaj eseistoj
Kategorio:Ĉinaj ĵurnalistoj
Kategorio:Ĉinaj historiistoj
Kategorio:Kultura revolucio
Kategorio:Marksistaj teoriistoj
Antal Éber

**Antal Éber,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Éber Antal** estis hungara bankisto, advokato, parlamenta deputito. Lia origina nomo estis *Ellenberger Henrik* (laŭ hungarlingve kutima nomordo) ĝis 1886. Lia frato estis László Éber

Henrik Ellenberger (Antal Éber) naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Antal Éber devenis el juda familio. Li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li eklaboris en banko. Post jaroj li estis bankestro, ekde 1906 ankaŭ parlamentano, ekde 1912 ankaŭ advokato. En 1919 li estis helpinto de kontraŭkabineto de Miklós Horthy. Li ofte kontribuis en ĵurnaloj, gazetoj, revuoj, dum la kontraŭjuda periodo la ĵurnalismo estis lia ĉefa okupiĝo. Li ricevis italan premion. Li edziĝis en 1901.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Emlékirat a közgazdasági politikánk irányelveiről* (1932)
* *Szabadkereskedelem és protekcionizmus* (1938)
* *Széchenyi gazdaságpolitikája* (1940)
* *Mire tanít Széchenyi* (1941)
* *Közgazdasági anekdoták* (1942)
* *Mikép gazdagodhatunk ingyen?* (1947)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Steadicam

eta|altdekstre|Steadicam.
***Steadicam*** estas varmarko de kamerastabiligilo nome aparato por stabiligi kaj fluigi rapidajn scenojn en la filmado de filmoj inventita de Garrett Brown kaj enkondukita en 1975 fare de Cinema Products Corporation. Ĝi mekanike izoligas la kameraon el la movoj de la kameraisto, kio ebligas pli mildan filmadon, eĉ se la kameraisto moviĝas sur neregula surfaco.

La "Steadicam" estis por la unua fojo uzita en la filmo nomumita por Oskar-premio pri Woody Guthrie nome "Bound for Glory" (1976). Ĝi estis poste uzita en etendaj kuradaj kaj movadaj scenoj surstrate en Novjorko en "Marathon Man" (1976), kiu estis publikigita du monatojn antaŭ "Bound for Glory".

*The Shining* (1980) portis la plinovigojn de Brown plue pli malproksimen, kiam la reĝisoro Stanley Kubrick postulis, ke la kamerao filmu el tuj super la planko, kio ampleksigis la agadkampon de la filmilo kiu ĝis tiam filmis malalte nur ĝis la talio de la kameraisto.

## Notoj 
Kategorio:Aperis en 1976
Kategorio:Usonaj inventoj
Kategorio:Kinarto
Kategorio:Videa kaj kina teknologioj
Kategorio:Fotografia ekipaĵo
Kategorio:Varmarkoj
Labo

**Labo** -  - estas kvinaklasa urbego (municipo) en Filipinoj, en insulo Luzono, en Bikola Regiono, en provinco Nordaj Kamarinoj. Labo konsistas el 52 distriktoj, el tio 10 estas urbaj distriktoj.

## Geografio 
Labo kuŝas en la sudorienta parto de la insulo for de la maro laŭ malgranda rivero https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.10877470889074%2C122.66102315&z=9. Provinca ĉefurbo Daet troviĝas 13, regiona ĉefurbo Legazpio (Albajo) 149, Kezonurbo 199, ĉefurbo Manilo 206, Baguio 348, Cebuurbo 443, Puerto Princesa 663, Dabao 845, General Santos 930 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Labo estis fondita en 1800 dum regado de hispanoj. Post la filipina revolucio en 1898 Usono dominis, kiun interrompis la japanoj inter 1942-1945. Labo en la fruaj 2010-aj jaroj atingis la internacian klasifikadon urbego (pli granda, ol cent mil). 

## Ekonomio 
Labo estas la agrikultura, iomete ankaŭ komerca centro. Ĝi abundas je ercoj (oro, nikelo, fero, kupro, plumbo kaj mangano). Agrikulturo estas la ĉefa vivtenado de la loĝantoj. Pro abundaj arbaraĵoj kiel rotangoj kaj bambuoj, lokaj homoj emas produkti kaj vendi manmetiaĵojn. En la kampoj oni kultivas kokosojn, bananojn, ananasojn, rizojn. 

## Trafiko 
Labo estas alirebla laŭ traira aŭtovojo, krome estas kelkaj flankovojoj.

## Religio 
La loĝantoj estas plejparte katolikoj en Labo.

## Klimato 
La klimato de Labo estas klasifikita kiel ekvatora klimato, sed iomete la montoj baras parton de la nuboj. Jare pluvas 1635 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-decembro pli ofte pluvas. La jara averaĝa temperaturo varias inter 24-29 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* festivalo
* muzeo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Sergej Skripal

**Sergej Skripal** (ruse: *Сергей Викторович Скрипаль*, naskiĝis la 23-an de junio 1951 en Kaliningrado) – rusa oficiro de militista spionagentejo, kiu agis kiel duobla spiono de brita agentejo en la 1990-aj jaroj kaj komence de la 20-a jarcento. Decembre 2004 estis arestita de Federacia Sekureca Servo de la Rusia Federacio (FSB), kaj kondamnita pro ŝtatperfido al 13 jaroj da mallibero. Li setliĝis en Britio en 2010 post interŝanĝo kontraŭ 10 rusaj agentoj arestitaj en Usono.

## Biografio 
En 1972 finis lernejon pri militista inĝenierarto en Kaliningrado kun specialiĝo de paraŝutista sapeisto. Poste studis en Moskva Akademio de Inĝenierarto. Servis en sovetaj teralterigaj unuoj. Eniris al militista spionagentejo GRU. Komence de 90-aj jaroj sendita kiel oficiro al ambasadejo en Malto. Pro diabeto revenis al Moskvo, kie eklaboris en gvidcentro de GRU, kaj dum kelke da tempo estis direktoro de persona departamento. De 2001 laboris en Registara Komunum-Ministerio de Moskva Areo.

## Aresto kaj kondamna verdikto 
Decembre 2004 estis arestita de Federacia Sekureca Servo de la Rusia Federacio (FSB), kaj sekve prijuĝita pro ŝtatperfido al 13 jaroj da mallibero kun akrigita regularo en aŭgusto 2006. Liaj juristoj prokrastigis la verdikton, kiu estis konfirmita de la Armea Kolegio de Suverena kortumo la 30-an de novembro 2006. En 2010, post interŝanĝo kontraŭ 10 rusaj agentoj arestitaj en Usono, li translokiĝis al Britio. La 4-an de marto 2018 li kun sia filino Julia Skripal estis venenigitaj per nerva gaso noviĉok en Salisbury, kio kaŭzis diplomatian tumulton - reage ĉefministrino Theresa May la 15-an de marto anoncis elpelon de 23 rusaj diplomatoj.

## Vidu ankaŭ 
* Aleksej Navalnij

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Rusiaj oficiroj
Kategorio:Atencitoj
Kategorio:Rilatoj de Rusio kaj Britio
(127519) 2002 UJ16

**(127519) 2002 UJ16** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la Observatorio de la Monto Palomar (nemalproksime de San-Diego, Kalifornio, Usono).

Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

Ĝia discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,412321 astronomia unuo (61,682 milionoj da km) . Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Te kun malsupreniro

**Te kun malsupreniro** (Ҭ ҭ; kursive: *Ҭ ҭ*) estas la 39-a litero de la abĥaza cirila alfabeto. Ҭ signifas la aspiracian senvoĉan alveolaran plozivon .

Ҭ estas derivita de la cirila litero Т.

## Kodoj 
## Vidu ankaŭ 
* Abĥaza alfabeto

## Referencoj 
Kategorio:Abĥaza lingvo
Kategorio:Derivitaj cirilaj literoj
Luda karela lingvo

eta|485x485ra|verda estas Luda karela
**Luda karela** aŭ **Luda** estas dialekto de la Karela lingvo aŭ baltamara finna lingvo. Statuso de Luda estas debatata, en Rusio Luda karela havas la statuson de dialekto, sed en Finnlando multaj lingvistoj pensas ke Luda karela estas lingvo.  homoj scipovas Ludan karelan, eĉ iuj infanoj.

Kategorio:Finn-ugra lingvaro
Ryan O'Neal

'''Charles Patrick Ryan O'NEAL''' [oNIL] (naskiĝis la  - mortis la ) estis usona aktoro kaj iama boksisto. O'Neal trejniĝis kiel amatora boksisto antaŭ komenci sian karieron en aktorado en 1960. En 1964, li ludis la rolon de Rodney Harrington en la noktohora televidserio de ABC nome *Peyton Place*. La serio estis tuja sukceso kaj akcelis la karieron de O'Neal. Li poste trafis alitipan sukceson en filmoj, plej rimarkinde en *Love Story* (1970), pri kiu li ricevis nomumojn al Oskar-premio kaj al Ora Globo por la Plej Bonkvalita Aktoro, kaj en la filmoj de Peter Bogdanovich nome ''What's Up, Doc?* (1972) kaj *Paper Moon* (1973), de Stanley Kubrick nome *Barry Lyndon* (1975), de Richard Attenborough nome *A Bridge Too Far* (1977), kaj de Walter Hill nome *The Driver* (1978). De 2005 ĝis 2017, li havis oftan rolon en la televida serio de Fox nome *Bones'' kiel Max, la patro de la ĉefrolulino Temperance "Bones" Brennan.
eta|maldekstre|O'Neil en Finnlando en 1970.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Marisa Berenson

**Vittoria Marisa Schiaparelli BERENSON** (15an de Februaro, 1947) estas usona aktorino kaj manekeno. Ŝi aperis sur la kovrilpaĝo de *Vogue* kaj de *Time*, kaj ricevis la premion al duaranga aktorino "National Board of Review Award for Best Supporting Actress" pro sia rolo kiel Natalia Landauer en la filmo de 1972 nome *Cabaret*. Tiu rolo havigis al ŝi ankaŭ nomumojn al Ora Globo kaj al premio de BAFTA. Ŝi aperis elstare ankaŭ en aliaj filmoj kiel *La morto en Venecio* (1971), *Barry Lyndon* (1975), *S.O.B.* (1981) kaj ''Io sono l'amore* (2009). En tute ŝi aperis en almenaŭ kvardek kinfilmoj.

En 2001, ŝi debutis en Broadvejo per ludado en *Design for Living* de Noël Coward, sed ankaŭ ludis por Romeo kaj Julieto de William Shakespeare. Ŝi ankaŭ partoprenis en nombraj televidaj filmoj, epizodoj de serioj ktp.

## Filmoj
* *La morto en Venecio* (1971)
* *Barry Lyndon* (1975)
* *S.O.B.* (1981)
* *L'Arbalète* (1984)
* *Io sono l'amore'' (2009)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Italaj usonanoj
Kategorio:Usonaj fotomodeloj
Parfinskij (distrikto)

La **distrikto de Parfino** aŭ **Parfina distrikto** aŭ **Parfinskij distrikto** () estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbotipa loĝloko Parfino. La distrikto estis fondita en 1968 el parto de la distrikto de Staraja Russa de la Novgoroda provinco. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 12 220 homoj.

## Geografio 
200px|eta|maldekstra|La rivero Pola en la distrikto
La distrikto de Parfino situas en meza parto de la Novgoroda provinco, en la Ĉeilmena malaltaĵo. La areo de la distrikto estas 1591,12 km².

Arbaroj kovras 71,4 procentojn de la distrikta areo. En la distrikto multas marĉoj, riveroj kaj lagoj (ĉirkaŭ 100). La plej grandaj riveroj de la distrikto estas Lovatj kaj Pola. La teritorio de la distrikto apartenas al la baseno de la Balta Maro.

## Referencoj 
Kategorio:Distriktoj de Novgoroda provinco
Saint-Pierre-d'Aurillac (stacidomo)

'''Saint-Pierre-d'Aurillac''' estas franca stacidomo sur linio  - Sète-Ville, situanta en  Saint-Pierre-d'Aurillac, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Nova Akvitanio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Pierre-d'Aurillac

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gironde
Kategorio:Saint-Pierre-d'Aurillac
Lizergata acido

**Lizergata acido**, ankaŭ konata kiel d-lizergata acido kaj (+) - lizergata acido, estas antaûvenantaĵo por vasta gamo de ergolino-alkaloidoj, kiujn produktas la ergot-fungo kaj troviĝas en la semoj de Turbina corymbosa *(Korimba ipomeo),* *Argyreia nervosa* **(Laneca ipomeo**), kaj *Ipomoea trikolora* (Trikolora ipomeo). Amidoj de lizergatacido, lizergamidoj, estas vaste uzataj kiel medikamentoj kaj kiel psikedelaj drogoj (LSD). Lisergata-acido ricevis sian nomon, ĉar ĝi estis produkto de la lizo de diversaj ergotoalkaloidoj.

## Totala sintezo 
Lisergata acido estas ĝenerale produktita per hidrolizo de naturaj lizergamidoj, sed ankaŭ povas esti sintezita en la laboratorio per kompleksa totala sintezo ekzemple  tiu de la teamo de Robert Burns Woodward en 1956 . Iu enantioselektiva totala sintezo bazita sur paladio-katalizita domena cikliga reago estis priskribita en 2011 de Fujii kaj Ohno..  Lizergata-acida monohidrato kristaliĝas en tre maldikaj sesangulaj folioj kiam rekristalizita el akvo. Lizergatacida monohidrato, se sekigite ( je 2 mmHg aŭ 270 Pa) formas nehidratan lizergatan acidon.

La biosintezo vojo baziĝas sur la alkaliigo de la aminoacido triptofano kun dimetilalil-difosfato (izopreno derivita de 3R-mevalonata acido) donanta 4-dimetilalil-l-triptofanon kiu estas N-metilatan kun S-adenosil-l-metionino.Oksidiga ringofermado sekvita de malkarboksiligo, redukto, cikligo, oksigenado kaj alila izomerigo donas d - (+) - lizergatan acidon.

## Izomeroj 
Lizergata acido estas ĥiraleca komponaĵo kun du stereocentroj. La Izomero kun inversa figuro ĉe karbona atomo 8 proksime al la karboksila grupo nomiĝas Izolizergata acido. Inversigo ĉe karbono 5 proksima al la nitrogena atomo kondukas al l-lizergata acido kaj l-isolizergata acido, respektive. Lizergata acido estis listigita  kiel antaŭvenantaĵo en la Tabelo I dum la Unuiĝintaj Nacioj-Kongreso Kontraŭ Kontraŭleĝa Trafiko de Drogoj kaj Psikotropaj Substance

## Vidu ankaŭ 
* Ergino
* Ergozino
* LSD Lizergata acido dietilamido

## Referencoj 
En tiu ĉi artikolo estis uzita traduko de la artiokolo Lysergic acid en la angla vikipedio

Kategorio:Karboksilataj_acidoj

Kategorio:Ergozino

Kategorio:Triptamino

Kategorio:Sintezo
Carbon-Blanc

**Carbon-Blanc** estas franca  situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Carbonblannais*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Gironde
* Sainte-Eulalie - Carbon-Blanc (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Gironde