open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
São João del-Rei (municipo)

eta|250ra|maldekstra|
''''* (oficiale , antaŭe sen ligostreketo *São João Del Rei*) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Campo das Vertentes* kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono *São João Del Rei''. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Șipet

**Șipet** [ŝipet] (germane: **Schipet**, hungare: **Sebed**) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 2595 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj); en 1992 856 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1462. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Tormac (germane Rittberg, hungare Végvár).

En la censo de 2002, 57 el la 856 loĝantoj deklaris sin etnaj slovakoj.

## Fontoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de la distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Timiș
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Timiș
Tancredo Neves

**Tancredo de Almeida Neves** (naskiĝis la ; mortis la ) estis brazila politikisto. Li estis ĉefministro de Brazilo en 1961/62, multajn fojojn deputito, kaj elektita prezidanto de Brazilo en 1985, sed ne enposteniĝis ĉar li mortis antaŭ tio.

Kategorio:Prezidantoj de Brazilo
Kategorio:Brazilaj advokatoj
Kategorio:Ministroj pri justico
Kategorio:Ministroj pri internaj aferoj
Zono

**Zono** povas esti:
* Zono, bendo aŭ rimeno kiun oni portas kiel vestaĵo aŭ ornamaĵo kaj laŭ PIV ĉio kio ĉirkaŭas kiel zono.
* Naturzono, geografia kaj natura divido de la Tero.
* Klimatzono, klimata divido de la Tero. Tio estas apliko al la Tero de la konsidero de zono kiel la parto de sfero inter du paralelaj linioj, pri la Tero la grandaj dividoj de la surfaco inter paraleloj.
* Zono, geometria surfaco de sfero inter du paralelaj ebenoj.
* Zontuko, tradicia vestaĵo de indiĝenuloj.
* Zono povas esti la baza ĉelo de moderna konsidero de urboplanado kiu konsistiĝas baze en la ŝanĝo de uzado kaj posedanto de la loĝejoj kaj loĝozonoj al aliaj tiuj de uzado.
* Zono povas esti parto de urbo dediĉita al specifa uzado, ekzemple piedira zono.
* Mamzono, vestaĵo por subteni la mamojn per du duonsferaj pecoj.
* Savzono estas zono por fiksi sekure veturanton al ties seĝo en aŭto, aviadilo, ktp.
* Kartoĉzono estas zono por porti kartoĉojn kiuj estu facile kaj rapide prenataj kaze de neceso.
* Selzono estas zono ligebla al ventro de bestoj por fiksi sekure la selon por rajdanto.

## Astronomio 
* La **asteroida zono** estas kolektiĝo de sunsistemaj objektoj inter la orbitoj de Marso kaj Jupitero.
* La **zono de Oriono** estas stelaro en la konstelacio Oriono.
Kodekso Ludoviko

La **Kodekso Ludoviko**, aŭ franclingve **Code Louis**, estis la nomo de pluraj francaj « ordonoj pri reformo de civila kaj krima justico » en 1666 kaj 1670. La kodekso ricevis tian nomon kiel omaĝo al la franca reĝo Ludoviko la 14-a. Ĝi estis ellaborita de Jean-Baptiste Colbert ekde 1661.

La Kodekso temas pri la reorganizo kaj la unuformigo de la leĝoj kaj tribunaloj de la reĝlando. Ĝis tiam, la suda parto de Francio strikte observis romian juron, male de la nordaj teritorioj kiuj agis laŭ kutima juro.

La ordono de 1667 ĉefe zorgas pri civila justico : la tridekkvin artikoloj temas pri la hierarkio de la tribunaloj, la disciplino de la juĝistoj kaj la reformo de la proceduro. Sama reorganizo okazis en 1670 por krima justico. Torturo, galeroj kaj mortpuno estis konservitaj.

## Vidu ankaŭ
*Ludoviko la 14-a

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Historio de juro
Civila kodekso

**Civila kodo** estas leĝlibro pri civila juro en pluraj ŝtatoj :

*Germana civila kodo
*Aŭstria civila kodo
*Belga civila kodo
*Ĉilia civila kodo
*Hispana civila kodo
*Franca civila kodo
*Irana civila kodo
*Itala civila kodo
*Japana civila kodo
*Portugala civila kodo
*Rumana civila kodo
*Svisa civila kodo
*Civila kodo de Kebekio
Nikso (luno)

**Nikso** (*Plutono II*) estas natura satelito de la nanoplanedo Plutono. Ĝi estis malkovrita, kun la alia luno Hidro, dum junio 2005, per la kosmoteleskopo Hubble. La malkovrintan teamon konsistigis Hal A. Weaver, S. Alan Stern, Max J. Mutchler, Andrew J. Steffl, Marc W. Buie, William J. Merline, John R. Spencer, Eliot F. Young kaj Leslie A. Young.

Ĝia oficiala nomo devenas el tiu de Nikso, diino de la nokto kaj malhelo laŭ la helena mitologio, kaj ankaŭ patrino de Ĥarono. La nomo estis anoncita per la cirkularo 8723 de la Internacia Astronomia Unio, per kiu la luno ankaŭ estis oficiale numerita *Plutono II*. La inicialoj de Nikso kaj Hidro memorigas pri tiuj de la usona kosmoesplorilo New Horizons, kiu vizitos la sistemon de Plutono dum 2015.

## Historio 
Nikso estis malkovrita en fotoj faritaj la 15-an kaj la ; ilin malkovris, sendepende unu de la alia, Max J. Mutchler (la ) kaj Andrew J. Steffl (la ). La malkovro estis anoncita la , kaj la du lunoj ricevis la provizorajn nomojn *S/2005 P 1* (Hidro) kaj *S/2005 P 2* (Nikso).

## Orbitaj ecoj 
La orbito de Nikso estas cirkla, kaj samebena al tiu de Ĥarono. Ĝia revolua periodo, 24,9 tagoj, estas preskaŭ kvarono de tiu de Ĥarono; la du kvantoj tamen malsamas je 2.7%, tiel ke ne eblas postuli aktivan resonancon.

## Fizikaj ecoj 
Kvankam la diametro de la luno ne rekte mezureblas, ĝi supozeble valoras inter 46 kaj 137 kilometrojn, depende de la surfaca reflektiveco - ĉu simila al tiu de Ĥarono (35%), ĉu al tiu de la plej malhelaj kujperzonaj objektoj. Nikso ŝajnas esti malpli hela ol Hidro, kio supozigas, ke ĝi estas malpli granda.

En la malkovriga foto, Nikso estis 6300-oble malpli hela ol Plutono.

## Vidu ankaŭ 
* Naturaj satelitoj de Plutono

Kategorio:Lunoj de Plutono
Michel Le Tellier

* Michel Le Tellier estis franca politikisto (1603-1685).
* Michel Le Tellier estis franca Jezuito (1643-1719).
Michel Le Tellier (1603-1685)

**Michel LE TELLIER**, markizo de Barbezieux, landsinjoro de Chaville (naskiĝis la 19-an de aprilo 1603 en Parizo - mortis la 30-an de oktobro 1685) estis franca politikisto dum la reĝadoj de Ludoviko la 13-a kaj Ludoviko la 14-a.

## Ŝtatsekretario de Ludoviko la 13-a 
Li fariĝis la ŝtatsekretario pri milito de Ludoviko la 13-a en 1643, pro premo de la kardinalo Mazarin. Dum la Frondo, li estis responsa pri la traktadoj kun la ribelaj princoj, kaj do kontribuis al la subskribo de la traktato de Rueil en 1649. Sekve, dum la ekziloj de Mazarin, li fariĝis la plejgrava konsilanto de la reĝino Anno de Aŭstrio.

## La klano Le Tellier 
Post la entroniigo de Ludoviko la 14-a, Michel Le Tellier sukcese ĉirkaŭis sin kun multaj "amikoj" aŭ aliancanoj, kaj tio ebligis plifortigi lian potencon ene de la reĝa kortego. Pro la konsilo de sia bofrato Saint-Pouange, li dungis la junan kaj kompetentan Jean-Baptiste Colbert kaj rekomendis lin al sia amiko, la kardinalo Mazarin. Antaŭ la naskiĝo de la klano de Colbert, tiu ĉi estis do si mem parto de la klano de Le Tellier.

En 1660, Madeleine, filino de Michel Le Tellier, edziĝis kun la duko de Aumont : la familio povis tiel fariĝi nobela. En 1677, Le Tellier fariĝis kanceliero de Francio kaj donis al sia filo, Louvois, la oficion de ŝtatsekretario pri milito. Arda kontraŭulo de la Hugenotoj, Le Tellier uzis sian influon sur Ludoviko la 14-a por nuligi la edikton de Nantes. Li mortis nur kelkaj tagoj poste.

Lia filo, Louvois, fariĝis unu el la plej proksimaj kunlaborantoj de la reĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Ludoviko la 14-a

Kategorio:Francaj markizoj
Ŝelko

300ra|eta|Ŝelkoj de Albert Thruston
eta|Viro kun ŝelkoj
**Ŝelkoj** estas du rimenoj, ordinare elastaj, kiujn oni portas surŝultre por malhelpi malsuprengliton de pantalono.

La rimenoj estas kutime teksitaj el elasta materialo aŭ eĉ silko kaj fiksitaj per kvar metalaj fiksiloj al la supera rando de la pantalono. De la antaŭaj fikspunktoj la rimenoj supreniras preskaŭ vertikale ĝis super la ŝultrojn de la portanto. Dorse ili kruciĝas, ofte helpe de leda peco, kunkudritaj aŭ glite kuntenitaj per metalaĵo kaj pluiras ĝis la kruckontraŭe al ilia devenpunkto situanta fiksilo. Sternitaj ŝelkoj havas do X-formon. Kudritaj ŝelkoj povas havi Y-formon, tiam la dorsrimenoj estas kunkudritaj por formi ununuran rimenon. Anstataŭ metalaj fiksiloj kelkaj ŝelkoj havas butontruojn, kiuj ebligas fikson al butonoj kudritaj sur la superan randon de la pantalono - tio estas pli eleganta specio.

## Etimologio 
La Esperanta vorto *ŝelkoj* devenas de la pola vorto *szelki*.

## Referencoj 
Kategorio:Vesteroj
Kategorio:Polaj vortoj kaj esprimoj
Fouriesburg (Sud-Afriko)

**Fouriesburg** estas urbeto en la orienta parto de Liberŝtato, Sud-Afriko. Ĝi situas nur 9 km for de la Lesota landlimo. Ĝi ricevis sian nomon laŭ Rooi Stoffel Fourie, kiu donacis la terenon por fondi provizoran registaran centron por la Libera Ŝtato dum la bura milito.

Fouriesburg estas enloĝata de ĉ. 10 000 homoj. Ĝi estas transporta centro, precipe por varkamionoj inter Sud-Afriko kaj Lesoto, kaj turisma centro. La ekonomio de la ĉirkaŭaĵo estas grandparte agrikulture bazita.

Kategorio:Urboj de Sud-Afriko
Äänekoski

**Äänekoski** estas urbo kaj komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. La areo de Äänekoski estas 763 km², el kiu 164 km² estas akvo. La plej granda lago estas Keitele (lago). Äänekoski havas 20 333 loĝantojn (31.12.2008).

La nomo de Äänekoski estas la lasta el la nomoj de finnaj komunumoj en la finna alfabeta ordo, sed en multaj aliaj lingvoj la nomo estas la unua el la nomoj de finnaj komunumoj en la alfabeta ordo (en la finna kaj la sveda, male ol en la germana, ä estas aparta litero kaj estas la dua lasta en la alfabeto).

Komunumo Äänekoski estas fondita en 1911. En jaro 1932 la komunumo estis dividita al kampurboj Äänekoski kaj Suolahti kaj al kampara komunumo de Äänekoski. Kampara komunumo estis ligita al la urbeto en 1969 kaj en 1973 ĝi fariĝis urbo. En 1993 al Äänekoski estis ligita norda najbara komunumo Konginkangas.

En jaro 2005 urboj Äänekoski kaj Suolahti kaj komunumo Sumiainen decidis formi ekde komenco de 2007 unu komunumon, kies nomo estos Äänekoski. La nova komunumo havas 20 300 loĝantojn kaj ĝia areo estos 1138 km².

Äänekoski estas industria urbo, kies ĉefaj industrioj estas ligna kaj papera industrioj.

Äänekoski estas ankaŭ notebla sporta urbo. La plej konataj lokaj sportistoj estas lancoĵetistoj Jorma kaj Kimmo Kinnunen.

eta|maldekstra|125ra|Blazono 1954–2006

## Konataj lokuloj 
* Timo Harakka
* Jorma Kinnunen
* Kimmo Kinnunen
* Mikko Niskanen.

## Vidu ankaŭ 
* Kampara komunumo de Äänekoski (kiu ekzistis de 1932 ĝis 1969 apud la kampurbo Äänekoski)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Meza Finnlando
Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Kategorio:Komunumoj de Okcidenta Finnlando
El Soplao

eta|dekstra|Kaverno El Soplao.
[eta|Helikformaj [stalaktitoj el kalcito en la kaverna plafono.]]

**El Soplao** estas stalaktita kaverno, situanta en la montoĉeno Arnero, en municipoj Herrerías, Valdáliga kaj Rionansa, en Kantabrio (Hispanio).

El Soplao situas je 540 metroj super la marnivelo, kaj ĝi longas 20 km, el kiuj nur 4 km viziteblas. La kaverno troviĝas ene de la Cavina-monto, kie malkovris ĝin la zink- kaj plumboministoj, kiuj tie minis inter 1857 kaj 1978.

La kavernaj koridoroj situas sur 6 *etaĝoj.* Allogaj estaĵoformaj stalagmitoj el aragonito estis malkovritaj sur la 2a etaĝo, komence de la 20a jarcento.

El Soplao estis malfermita por la publiko en somero de 2005, kaj, de tiam, ĝi fariĝis unu el la plej gravaj turismaj allogaĵoj de Kantabrio.

La kaverno alireblas pere de trajneto cirkulanta sur malnova mineja fervojo. La vagonaro portas po 48 turistojn tra enira tunelo ĝis la Halo de Spiritoj. Tie la vizitanto povos ĝui la vidon de la *Gorda* (Maldikulo) kaj aliaj estaĵoj el stalagmito kaj stalagtito.

En 2008 oni trovis apud El Soplao la plej grandan sukcenokampon de Eŭropo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de El Soplao

El Soplao
Nacia parko Zakouma

La **Nacia Parko Zakouma** estas nacia parko en Ĉado, fondita en 1963. Ĝi situas inter Sarh kaj Am Timan, ĉe la limo de la provintoj Guéra kaj Salamat en suda Ĉado, relative proksime al la konflikta zono de Darfuro.

Ĝi havas la areon de 4.900 (alia fonto 3000) kvadrataj kilometroj. Oni malfermis la parkon por la turiston ĉe Tinga, en 2003.

La faŭno de la parko enhavas 44 speciojn de grandaj mamuloj, kaj 25 speciojn de birdoj. Ĝis la 1970-aj jaroj, parko estis la plej bestoabunda sovaĝa areo de Afriko. Tiam vivis tie 300.000 elefantoj. En 2005 oni kalkulis nur kelkmilojn (3020-3800) da elefantoj kaj ĉ. 120 leonojn.

La Nacia Parko Zakouma estis nomumita fare de la ĉada registaro al Monda Heredaĵo de Unesko.

## Vidu ankaŭ 
* Orient-sudana savano

## Eksteraj ligiloj 
* Nacia parko de Zakouma (en la franca)

Zakouma
Zakouma
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj
Distrikto Detva

**Distrikto Detva** estas centra distrikto en Regiono Banská Bystrica.
Ĉefa urbo de distrikto estas Detva. Distrikto najbaras kun Distrikto Zvolen (okcidente), Distrikto Veľký Krtíš, Distrikto Poltár (sude), Distrikto Lučenec (oriente), Distrikto Brezno 
(norde). En historio ĝi apartenas parte al Zvolena departemento kaj Novohrad.

Detva
Detva
Karlstad

**Karlstad** estas granda komunumo kaj urbo en la moderna provinco Värmlands län de mezokcidenta Svedio. Ĝi estas la hejmo de Universitato de Karlstad kaj Flughaveno Karlstad, kaj situas ĉe la norda bordo de la sveda lago Vänern. La urbo enhavas proksime 58.055 loĝantojn, kun 82.096 en la tuta municipo.

Karlstad situas laŭ la ĉefa fervojo konektanta la urbojn Oslo en Norvegio kaj Stokholmo.

## Famuloj kiuj naskiĝis en Karlstad 
* Nils Ferlin - (1898 - 1961) estis sveda poeto
* Gustaf Fröding - (1860–1911) estis sveda poeto kaj verkisto
* Zarah Leander aŭ fakte *Sara Stina Hedberg* - (1907-1981) estis sveda aktorino kaj kantistino
* *Mary Anne MacLeod* - la patrino de Prezidento de Usono Donald Trump

## Esperanto en Karlstad 
border|maldekstra|25ra
De la 10-a ĝis 12-a de majo 2013 en la urbo okazis la jara Sveda Esperanto-Kongreso.

## Ĝemelaj urboj 
Karlstad havas la jenajn ĝemelajn urbojn:

* 20px Moss, Norvegio
* 20px Horsens, Danio
* 20px Nokia, Finnlando
* 20px Blönduós, Islando
* 20px Jõgeva, Estonio
* 20px Karlovac, Kroatio

## Eksteraj ligiloj 
* esperant-lingvaj informoj pri la urbo, arkivigitaj laŭ la stato de marto 2016

Kategorio:Urboj de Svedio
Kategorio:Komunumoj de Svedio
Kategorio:Vermlando
Kategorio:Värmlands län
Kategorio:Komunumoj de la provinco Värmlands län
Ŝelkpantalono

eta|Klasika ĝinza ŝelkpantalono
[eta|[Zina Kuprijanoviĉ en ŝorta ŝelkpantalono]]
**Ŝelkpantalono** estas specifa formo de pantalono kun alkudrita antaŭtuko kovrante la bruston. Malantaŭe estas fiksitaj ŝelkoj kiuj transiras la ŝultrojn kaj estas fiksitaj sur la antaŭtuko. Sur la antaŭtuko ofte troviĝas poŝo.

La ŝelkpantalono estis enkondukita kiel laborvesto en Usono kaj tie fabrikita ĉefe el dreliko aŭ bluĝino, unue por farmistoj kaj agrikulturaj laboristoj.

Dum la 1980-aj jaroj ĝi estis populara vestero por lesbaninoj.

## Avantaĝoj 
* Ŝelkpantalonoj protektas pli bone kontraŭ malpuro kaj malvarmo.
* Ĉemizo aŭ T-ĉemizo ne povas gliti el la pantalono.
* Ŝelkpantalonoj estas tre komfortaj. Aliaj pantalonoj estas alĝustigita ĉe la talio por malhelpi malsuprenglito, sed ĉe ŝelkpantalonoj tion faras ŝelkoj, kaj ili do estas pli larĝaj ĉe la talio.

## Malavantaĝoj 
* Vestado kaj malvestado de ŝelkpantalono estas pli malfacile ol tio de alia pantalono. Post englito en la krurumoj, necesas kapti la malantaŭe pendantajn ŝelkojn, meti ilin sur la ŝultrojn, suprenlevi la antaŭtukon kaj fiksi la ŝelkojn. Aldone la flankoj devas esti fermotaj per butonoj. Tiu malavantaĝo estas ĉefe videbla en la necesejo.
* Levante la du brakojn, povas okazi ke oni tiras la tutan pantalonon, kio povas esti malagrabla inter la femuroj. Tiu problemo ne okaziĝas kun aliaj pantalonoj.

## Vidu ankaŭ 
* pantalono
* supertuto

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo pri la "violkolora ŝelkpantalono"  

Kategorio:Vestoj
Kategorio:Pantalonoj
Mossoró

**Mossoró** estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando proksima 285&nbsp;km de Natalo kaj mezvoja inter tiu urbo kaj Fortalezo. Fondita en 1852, la municipo havas 244.287 enloĝantojn.

Ĝi estas la brazila municipo kiu plej multe produktas nafton kaj kuirsalon. Ankaŭ fruktokulturo por eksportado estas grandskala ekonomia aktivaĵo de la urbo.

En ĝi sidas la ĉefa kampuso de Universitato de la Subŝtato Norda Rio-Grando.

Ĝi estis la unua urbo kiu laŭleĝe rajtigis virinan baloton en Latinameriko.

## Esperanto en Mossoró 
La pioniro de Esperanto-movado en "Mossoró" (pere de la juna esperantisto Carlos Petinati, kiu estas lia nepo) kaj eble en la subŝtato "Rio Grande do Norte" estis, S-ro Targino Soares. Inter lia korespondaĵo troviĝas invito al la memoriga solenaĵo okazonta la 29-an de junio 1931, okaze de la 25-a Fondodatreveno de la Klubo, sub la prezido de D-ro Everardo Backheuser, fondinto kaj honora prezidanto de la Klubo en Rio de Janeiro. Targino interŝanĝis kun estraranoj de Brazila Klubo de Esperanto en la jaro 1931. Targino interŝanĝis korespondaĵon kun D-ro A. Couto Fernandes kaj eĉ kun UEA, alveninta el Ĝenevo, datumita de la 10-a de Julio 1934.

La prelego pri la lingvo Esperanto estis okazita de D-ro Mario Teixeira de Freitas, direktoro de statistiko kaj disvastigado de Ministerio pri Edukado kaj Publika Sano.

Targino en 1945 reprezentis la urba movado en la 10-a Brazila Kongreso de Esperanto.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Norda Rio-Grando

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  Municipoj-federacio 
*  Datoj

Kategorio:Municipoj de Norda Rio-Grando
Sex Pistols

eta|300ra|Sex Pistols (1977)

**Sex Pistols** [seks 'pIstolz] (angle "Seksaj Pistoloj") estas famega brita punka muzikbando.

## Membroj 
* Johnny Rotten – kantado (1975-1978, 1996, 2002, 2003)
* Steve Jones – gitaro (1975-1978, 1996, 2002, 2003)
* Glen Matlock – basgitaro (1975-1977, 1996, 2002, 2003)
* Paul Cook – drumo (1975-1978, 1996, 2002, 2003)
* Sid Vicious – basgitaro (1977-1978)

## Historio 
La bando estis fondita en 1975 sur fundamentoj de la bandoj The Strand kaj Swankers. Oni ne povus diri, ke iliaj unuaj koncertoj estis profesiaj, per tio la bando stiliĝis kaj montris sian direkton ne esti kiel la aliaj muzikistoj de sia tempo. Manaĝero Malcolm McLaren diris al la bando, por ke ili provoku kiom eble plej multe kaj li mem kun sia teamo prizorgis pri deĉenigi maltrankvilaĵoj ĉe la koncertoj. En 1976 ili plifortigis sian reputacion, kiel negativistoj de la sistemo. Medialan popularecon ili ricevadas dum televida intervjuo kun Bill Grundy, kiuj finas de vico de indignigantaj eldiroj. Ambaŭ unuaj singloj estas malpermesitaj kaj eligitaj el mendo. Pro God Save the Queen estas konsiderataj kiel ŝtatpefiduloj. Pro malkonsento kun la ceteraj membroj foriras Glen Matlock kaj estas kompensita pere de Sid Vicious. Post la turneo tra USA en 1978 foriras Rotten. Vicious revenas al Eŭropo kaj Jones kun Cook faras koncertoj en Rio de Janeiro kun traina ŝtelisto Ronaldo Biggs. Vicous post troporcio de heroino mortas en 1979. La bando en origina konsisto reagadis en 1996, ekde tiam ili debutas sporade.

## Diskografio 
* Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols (1977)
* The Great Rock´n´Roll Swindle (1978)
* Some Product (1979)
* Carry On Sex Pistols (1979)
* Flogging A Dead Horse (1979)
* Original Pistols Live (1986)
* Live At Chelmsford Top Security Prison (1990)
* Kiss This (1992)
* Filthy Lucre Live (1996)
* Jubilee (2002)

Kategorio:Britaj punkaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj en 1970-1979
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2000-2009
Kategorio:Muzikaj grupoj en 2010-2019
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1975
Oktobra krizo

:''Tiu ĉi artikolo traktas la teroristajn forŝtelojn kaj la sekvan krizon kiu okazis en Kebekio en Oktobro 1970. Por legi pri la konfrontado inter Usono kaj Sovetunio pri nukleaj armiloj en Kubo, vidu Kuba Misila Krizo.

Armita grupo, la Front de libération du Québec (FLQ) forrabis la komercan alfiksiston de Granda Britio, James Cross, la 5-an de oktobro 1970, kaj la kebekian ministron de laboro, Pierre Laporte, kvin tagoj poste. La Ĉefministro de Kebekio, Robert Bourassa kaj la Urbestro de Montrealo, Jean Drapeau, petis ke la Registaro de Kanado alvoku la Akton de mezuroj de milito - antaŭe, tiu mezuro estis rezervita nur por uzado dum la Unua mondmilito kaj la Dua. Pierre Trudeau, la tiama ĉefministro de Kanado, faris tion kaj tiel la polico ricevis grandajn povojn. La ĉefministro de Kebekio samtempe rekviziciis la armeon "por helpi la civilan povon". La civilaj liberecoj estis provizore forigitaj kaj centoj da sendependecistoj estis arestitaj kaj enprizonigitaj sen esti akuzitaj. Post la krizo, la polico devis liberigi preskaŭ ĉiujn. James Cross finfine estis liberigita, sed Pierre Laporte estis retrovita morta en aŭtomobilkofro en Montrealo.

## Faktoroj al la origino de la krizo 
### Ekonomia konjunkturo 
Al la fino de la sesdekaj jaroj Kebekio ne fartis bone ekonomie. Multaj homoj estas sen laboro, la inflacio altegas. La ekonomio de Kebekio malgrandiĝas ekde 1966. Tiuj faktoroj finfine kondukis al ĝenerala sento de malkontenteco en la loĝantaro.

### Etnika dimensio 
Dum la Trankvila revolucio la kebekoj konsciigis pri sia ekzistado kaj sia valoro kiel popolo. Dominitaj ekde kelkaj jarcentoj fare de la katolikaj ekleziuloj kaj la angla-parolanta minoritato, ili fariĝas naciista movado, kiu ankaŭ esprimas sin en la kreado de la politika partio Parti québécois. La plej granda gvidanto de tiu movado estis René Lévesque. Li kaj la plejparto de la movado serĉis / serĉas la sendependecon per popolaj balotadoj. Tamen ekzistis ankaŭ fanatikuloj kiel la FLQ kiu pretis agi kiel teroristoj.

Kategorio:Terorismo
Golfa Marfluo

eta|400ra|Skema bildo de la Golfa Marfluo
La **Golfa Marfluo** estas varma, rapide fluanta marfluo en la atlantika oceano. Pro la varmotransporto ĝi efikas kiel granda hejtilo, danke al kio grandaj partoj de okcidenta kaj norda Eŭropo, kiel Irlando, Britio kaj Skandinavio havas multe pli varman klimaton ol ilia latitudo supozebligas.

La Golfa Marfluo movas ĝis po 1,5 ⋅ 108 kubajn metrojn da akvo sekunde, tio estas pli ol 100-oble la kvanto de ĉiuj riveroj de la mondo. Ĝi transportas ĉirkaŭ 1 petavaton da energio. Tio estas la energio de ĉirkaŭ 1 miliono da nuklearaj fabrikoj.

La *Golfan Marfluon* nomis tiel Benjamin Franklin kaj temas pri la Meksika Golfo. Antaŭe oni nomis ĝin *Florida Marfluo*, kaj sur mapoj de la 16-a kaj 17-a jarcentoj troviĝas la nomo *Bahama Kanalo*.

## Vidu ankaŭ 
* Bermudaj subtropikaj koniferaroj
* Novlandaj Grandaj Benkoj
* Novlando

## Eksteraj ligiloj 
* Max-Planck-Instituto por Meteorologio: Golfa Marfluo  
* Golfa Marfluo: fono, aktualaĵoj, skemoj, lerniloj, gazetartikoloj 

Kategorio:Marfluoj
Kategorio:Atlantiko
Dorsosako

eta|240px|Moderna dorsosako.

[eta|240px|Modelo de la [Svislando|svisa armeo el la 1960-aj jaroj.]]
**Dorsosako** estas ujo el ŝtofo, mola plasto (nilono aŭ polivinil-klorido) aŭ el ledo (nuntempe nur pro modaj kialoj), kiun oni portas helpe de rimenoj sur la dorso. Malpezaj dorsosakoj estas portataj nur per ŝultraj rimenoj, plej pezaj havas aldonan talirimenon por porti ilin ne nur per la ŝultroj, sed ankaŭ per la koksoj.

La plej malnova tipo de dorsosako estis portilo, kiu konsistis nur el malferma kadraĵo ligna aŭ metala fiksita al la rimenoj.

## Historio 
La plej malnovan tian dorsosakon oni trovis kun la glacihomo Ötzi el la neolitiko (Ŝtonepoko), ĉirkaŭ la 33-a jarcento a.K. en la Alpoj.
## Vidu ankaŭ
*Dorsosakturismo
 

Kategorio:Ujoj
Kategorio:Marŝado
Anna Bijns

**Anna BIJNS**, en la malnova nederlanda lingvo ankaŭ **Anna Byns**, [bejns] (naskiĝis la  en Antverpeno, mortis la  en la sama urbo) estis flandra verkistino. La verkaro de Bijns sendube instigis la revivigon de virinaj rajtoj kaj libereco.

## Vivkuro 
Anna Bijns naskiĝis el riĉeta familio burĝa. Detalojn pri ŝia vivo ni devas precipe dedukti el ŝiaj verkoj. Kiel infano ŝi loĝis en la tajlora butiko *De Cleyne Wolvinne* (La malgranda lupino) ĉe la urbodoma placo de Antverpeno, kune kun siaj gepatroj Jan Bijns Lambertsz. kaj Lijsbeth Voochs. Dum sia junaĝo ŝi amis pasie iun, kiun ni ne konas, kaj kiu malnoble estis malfidela al ŝi. Tio rompis ŝian senteman koron: poste restis nur al ŝi moko kaj insulto por la dolĉa sento de la amo. "Pli akra ol dolĉa" estis ŝia devizo.

Anna Bijns preferis skribi laŭ la formo ĝenerale uzata de la Retorikistoj: la «Refereyn» (Refreno). Ĝi konsistas el diversaj multliniaj strofoj, finiĝantaj per verslinio, kiu ĉiam estas ripetata. En sia petola vivperiodo Anna Bijns skribis tiel laŭ la «amema» kaj la «malserioza» maniero, sed kiel pliaĝulino ŝi verkis mistikajn, memkulpigajn versojn.

Kiam ŝi vidis la spiritrevolucion, kiu okazis ankaŭ en sia urbo, ŝi vere estis konsternita. Tuj tamen ŝia iama pasia temperamento prenigis al ŝi la plumon por militiri kontraŭ «la herezuloj por protekti la religion, la aŭtoritaton kaj la moralon» laŭ ofte kruda maniero. Kaj mirige, ŝi estis preskaŭ sola por rebate respondi al la multaj poeziaĵoj kaj kantoj de la Protestantoj.

En 1528 aperis ŝia poeziaro kun longa titolo: *Dit is een schoon ende suverlick boecxken inhoudende veel scoone constige refereynen van de eersame ende ingeniose maecht, Anna Byns* (Tio ĉi estas bela kaj pura libreto enhavanta multajn belajn artajn refrenojn, faritaj de la honorinda kaj genia Virgulino Anna Bijns), unu el la plej akraj, pasiaj, meritaj verkoj de la tuta 16-a jc., vera spegulo de tiu tempo. Kiel instruistino Anna Bijns edukis la junularon "laŭ la vera katolika religio".

En Esperanto aperis de ŝi la poemo *Merten Luther kaj Merten van Rossum* (Belga Antologio, flandra parto, p. 72, en traduko de Hector Vermuyten). La plej granda malamiko de Bijns estis Merten Luther (Lutero). Ŝi preferas super li la sangeman samnoman rabistestron Merten van Rossum el Gelderlando, la teroriston de la antverpena loĝantaro.

## Ekstera ligilo 
(nederlanda) Ekzemplo de *Refereyn* 

Kategorio:Flandraj verkistoj
Kategorio:Nederlandlingvaj verkistoj
Wojciech Bartos Głowacki

**Wojciech Bartos**, ekde 1794 - **Głowacki** (naskiĝis ĉ. 1758 en Rzędowice, mortis 1794 en Kielce) - pola kamparano, heroo de insurekcio de Kościuszko, standardisto de krakovaj grenadistoj.[200ra|eta|dekstra|Wojciech Bartos en la pentraĵo de [Jan Matejko]]Dum la batalo de Racławice 4-an de aprilo 1794 li distingiĝis per granda kuraĝo (forprenis rusan kanonon estingante la meĉon per sia ĉapo). Vundita dum la batalo de Szczekociny (6-an de junio 1794) li mortis kaj estis enterigita en Kielce. Post malvenko de la insurekcio Głowacki iĝis la simbolo de kuraĝo kaj braveco.

Głowacki, Wojciech Bartos
Głowacki, Wojciech Bartos
Visací zámek

eta|300ra|dekstra|Visací zámek koncerte
**Visací zámek** () estas punkroka bando, kiu aktivas en la ĉeĥa muzika sceno jam ekde 80-aj jaroj de 20-a jarcento. Precipe dum komenco de sia kreado ili forte influis stilon de la tuta generacio de muzikaj grupoj kaj opiniojn de la tuta generacio da aŭskultantoj. Famkantoj kiel *Uniformy* (*Uniformoj*) aŭ *Dopravní značky* (*Trafikaj signoj*) metis idean fundamenton de la moderna ĉeĥa anarkopacifismo. Dum 90-aj jaroj tiu grupo malproksimiĝis de la originaj anarkiismaj idealoj kaj punka tono kaj pense proksimiĝis al nihilismo kaj muzike eble al metalroko. Nuntempe la grupo revenas al punkaj radikoj kaj klopodas ricevi favoron de plua generacio de aŭskultantoj, ekzemple pere de famkanto kaj muzikvideo *Známka punku* (*Marko de punko*).

## Membroj 
* Jan „Hony“ Haubert - kantado
* Michal „Pixies“ Pixa - gitaro, kantado
* Vladimír „Savec“ Šťástka - basgitaro
* Ivan „Iwar“ Rut - gitaro, kantado
* Jiří „Sweet P“ Pátek - drumo

## Diskografio 
* Visací zámek (1990)
* Start 02 (1991)
* Three Locks (1992)
* Traktor (1993)
* Jako vždycky (1994)
* Sex (1996)
* Visací zámek znovu zasahuje (2000)
* Punk! (2005)

## Eksteraj ligiloj 
* www.visaci.cz (oficiala paĝaro)

Kategorio:Ĉeĥaj punkaj muzikaj grupoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1982
Batalo de Racławice

La **Batalo de Racławice** [racŭavice] okazis la 4-an de aprilo 1794 ĉe la vilaĝeto Racławice (nun en distrikto Miechów) en Malgrandpollando dum la insurekcio de Kościuszko. Polaj trupoj sub komando de Tadeusz Kościuszko venkis super rusa armeo de Fjodor Denisov kaj Aleksandr Domasov.

## Polaj fortoj dum la batalo 
### Regula armeo 
* 2 batalionoj el piediranta regimento de Czapski - 400 homoj
* 2 batalionoj el piediranta regimento de Wodzicki - 400 homoj
* 2 batalionoj el piediranta regimento de Ożarowski - 400 homoj
* 1 bataliono el piediranta regimento de Raczyński - 200 homoj
* 10 eskadronoj de Madaliński - 400 homoj
* 10 eskadronoj de Manget - 400 homoj
* 4 eskadronoj de Biernacki - 160 homoj
* 2 eskadronoj de duko Wirtemberg - 80 homoj. Entute 2440 homoj en regularaj trupoj.

### Armeo de volontuloj 
2000 kamparanoj armigitaj per militaj falĉiloj kaj lancoj. Kościuszko havis ankaŭ 11 kanonojn.

### Bilanco 
Pola armeo perdis 500 homojn. Malgraŭ ke la batalo estis venkita, Kościuszko ne sukcesis tute forpeli Rusojn de Malgrandpolio. Tamen gloro de la venko iris al ĉiu regiono de Pollando, ekz. inspiris komencon de Varsovia insurekcio (17-an de aprilo 1794) kaj donis al poloj esperon je feliĉa venko de la insurekcio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Milita falĉilo
* Wojciech Bartos Głowacki
* Panoramo pri Racławice

Racławice
Kategorio:Insurekcio de Kościuszko
Racławice
Milita falĉilo

[300px|eta|dekstra|[Batalo de Racławice]]
[eta|Polaj falĉilistoj de la [Januara Ribelo]]

**Milita falĉilo** estas simila al halebardo tranĉarmilo, kiun oni konstruas per ŝanĝo de tipa agrikultura ilo - falĉilo. Pro ties bona atingodistanco kaj granda akreco, milita falĉilo estis utiligata kiel batalilo de regula armeo. Por uzi ĝin en bataloj oni devis instali la klingon laŭlonge de la stango kaj fortikigi la armilon.

Falĉilo estis uzata kiel pleba armilo dum jarcentoj, ofte de kamparanoj - pro manko de aliaj armiloj - por protekti vilaĝojn, bienojn kaj urbajn murojn. Same uzataj estis forkegoj, hakiloj ktp.

Milita falĉilo estas precipe konata kiel uzata en polaj naciaj ribeloj: dum la insurekcio de Kościuszko (1794) batalis infanterio konsistanta el 2000 kamparanoj armigitaj de falĉiloj, ankaŭ dum la Novembra, Januara kaj Sileziaj ribeloj.

Kategorio:Klingaj armiloj
František Flos

**František Flos** (naskiĝis la 27-an de julio 1864 en Přelouč - mortis la 8-an de januaro 1961 en Praha) estis ĉeĥa instruisto, dramverkisto, tradukisto (el la angla kaj germana) kaj verkisto de aventura literaturo. Li uzis plurajn pseŭdonomojn (**Brabec, F. Konopka, Filip Kos, Pěnkava, Rorejs, F. Strnad kaj F. Vrabec**)

Unue li estis instruisto (de la ĉeĥa lingvo, geografio kaj historio), ekde 1923 lerneja inspektisto. Plejparton de sia vivo li travivis en Týnec nad Labem kaj en Praha. Literature li komencis aktivi ĉirkaŭ la jaro 1900. Li multe vojaĝis, prelegis pri la porinfana literaturo, fondis kaj redaktis gazetojn por infanoj.

Li famiĝis precipe kiel aŭtoro de aventura instrua literaturo por junularo, kies fondinto en Ĉeĥio li estas kune kun Eduard Štorch. Liaj komencaj verkoj por plenkreskuloj ne sukcesis ĉe la legantoj.

## Verkoj 
* *Galerie dobráků* (**Galerio de bonuloj**, 1905)
* *Na cestách životem* (**Sur la vojoj tra la vivo**, 1908)
* *Probouzští hoši* (**Knaboj de Probouzy**, 1913)
* *Nádvorník Šibraváček* (**Vokto Šibraváček**, 1915)
* *Šlechetné slunce, Ohně na horách* (**Nobla suno, Fajroj en montaro**, 1917 - du romanoj en unu volumo)
* *Poklad v domě* (**Trezoro en la domo**, 1918)
* *Vítězná dráha* (**Venka vojo**, 1918)
* *Plavčík Frantík* (**Submaristo Franĉjo**, 1919)
* *Lovci orchidejí* (**Ĉasantoj de orkideoj**, 1920-? - tri volumoj)
* *Polda* (**Policano**, 1925)
* *Pětilístek* (**Kvinfolio**, 1925)
* *Strýcův odkaz* (**La testamento de la onklo**, 1926)
* *Supové Atlasu* (**Vulturoj de Atlaso**, 1929)
* *Vzducholodí do srdce Brazílie* (**Per aerŝipo en la koron de Brazilo**, 1929)
* *Štěstí najdeš na ulici* (**Feliĉon vi trovos surstrate**, 1932)
* *Po stopách lupičů* (**Laŭ spuroj de rabistoj**, 1929-1930)
* *Z pralesů Konga* (**El praarbaroj de Kongo**, 1932)
* *Tajemství pralesa* (**Sekreto de praarbaro**, 1932)
* *Babiččin Šmodrcha* (**La Fuŝulo de la avino**, 1932)
* *V bažinách argentinských* (**En la argentinaj marĉejoj**, 1933)
* *Lovci kožišin* (**Ĉasantoj de peltoj**, 1934)
* *Po dobré stopě* (**Laŭ bonaj spuroj**, 1934)
* *Albatros* (**Albatroso**, 1935)
* *Nad Tichým oceánem* (**Super Pacifiko**, 1938)
* *Statečný rod* (**Brava gento**, 1939)
* *Taje afrických pralesů* (**Misteroj de afrikaj praarbaroj**, 1941)
* *Za pokladem* (**Serĉante trezoron**, 1946)
* *Na Modrém Nilu* (**Sur la Blua Nilo**, 1969 - eldonita post la morto)

## Pupteatraĵoj 
* *V zajetí skalních mužíků* (**En kaptiteco ĉe rokviretoj**, 1910)
* *Vzácný kolovrat* (**Rara ŝpinilo**, 1911)
* *Kralevic v zajetí* (**Reĝido en kaptiteco**, 1912)
* *Cep a kosa* (**Draŝilo kaj falĉilo**, 1915)
* *Nanynka z Týnce* (**Nanjo el Týnec**, 1917)
* *Ferda detektiv* (**Ferda detektivo**, 1934)
* *Létající restaurace U deseti haléřů**, (**La fluganta restotacio*', 1936)

## Fakaj verkoj 
* *Vhodné typy dobrodružné literatury* (**Taŭgaj tipoj de aventura literaturo**)
* *Deset let péče o dědskou četbu*, (**Dek jaroj de flegado de infana legado**, 1910)

## Eksteraj ligiloj 
* Frantiek Flos en retejo de aventura literaturo 

Kategorio:Ĉeĥlingvaj verkistoj
Merkava

eta
**Merkava** estas israela tanko, kiun sukcese pripafis Hizbulaho per laseraj granedoj Kornet-E. Ĝi pezas 63 (I-II)-65 (III-IV) tunojn, longas 7,6m, larĝas 3,72 m, altas 2,66 m, kun sekreta kiraso. Ĝi havas la armilojn de kanonoj de 105 mm (I-II) aŭ 120 mm (III-IV) kaj unu-du maŝinpafiloj (12,7 mm aŭ 2 x 7.62 mm) kaj kirasdetruaj pafiloj. La dizela pelilo havas 900 ĈP (I, II), 1.200 ĈP(III), 1.500 ĈP (IV). Atingopovo estas 500 km.

Izraelo decidis en 1970 ellabori propran tankon, ĉar neniu volis vendi al ili tiajn.

Ili lokigis la motoron en la antaŭan parton de la tanko, uzis kavan duoblan kirasadon, efektivigis malaltan konstruon kaj deklivitan kirasadon. ĝi kapablas savi 9 soldatojn.

Tipoj estas Merkava Mk 1 (ekde 1979), Merkava Mk 2 (ekde 1983), Merkava Mk 3 (ekde 1990), Merkava Mk 4 (ekde 2004). Oni ellaboris pluajn subspecojn por urbaj bataloj, savoj, teknikaj savoj ktp.

Kategorio:Tankoj
Kategorio:Israelaj inventoj‎
Kategorio:Militaj fortoj de Israelo
Kategorio:Aperis en 1979
Donaldo Anaso

200ra|eta|maldekstra|
**Donaldo Faŭntlareĝo Anaso** (angle **Donald Fauntleroy Duck**), estas figuro de bildstrio elpensita ĉe Disney far Dick Lundy, en 1934. Li unue aperis en kino la 9-an de junio 1934. Tiu anaso grumblanta kaj kolerema komence estis kontraŭulo al la afabla Miĉjo Muso. Sed rapide li iĝas heroo de siaj propraj desegnofilmoj kaj famiĝas en siaj bildstrioj sub la plumoj de la plej grandaj desegnistoj usonaj kaj italaj.

Lia dua persona nomo (Fauntleroy) estis skribita sur mobilizaverto en desegnofilmo de 1941, kiam Usono ekpartoprenis la militon.

## Familio 
Donaldo estas filo de Hortensia MakAnaso (angle *Hortense McDuck*), fratino de Skruĝo MakAnaso (angle *Scrooge McDuck*, kreita de Carl Barks) ; Donaldo estos do ties plej proksima heredonto kun siaj nevoj Hui, Dui kaj Lui (angle *Huey, Dewey and Louie*), kun kiuj li vivas en dometo de la fikcia urbo Anasurbo. Flanke de la familio *Duck*, li estas nepo de Avino Anaso (angle *Grandma Duck*), pacamanta farmistino el la fantazia usona ŝtato Kalisoto (angle *Calisota*). Li havas fratinon, Della, kiun oni konas nur per la du leteroj, kiuj akompanis la alvenon de Hui, Dui kaj Lui ĉe Donaldo (en desegnofilmo kaj en bildstrio).

La tri kuzoj de Donaldo estas Feliĉulo Ansero (angle *Gladstone Gander*), Popop (angle *Fethry Duck*, germane *Dussel Duck*) kaj Gus Ansero (angle *Gus Goose*). La fianĉino de Donaldo sin nomas *Dezi Anaso* (angle *Daisy Duck*).

En la mondo de Disney-karikaturoj, roluloj ne maljuniĝas. Krome, tiaj vivoŝanĝoj kiel geedziĝoj, havi infanojn, translokiĝi, ŝanĝi laborpostenojn kaj eksedziĝojn nur spertas hazardaj karakteroj. En la vivoj de normaj karakteroj, tiuj aferoj ĉiam restas la samaj.

## Filmoj 
* *Silly Symphony*
* ''Der Fuehrer's Face*

## La nomo de Donaldo en diversaj naciaj lingvoj 
En pluraj lingvoj - ekzemple la germana kaj franca - Donaldo estas vokata laŭ sia angla nomo *Donald Duck'', sed en multaj lingvoj li havas sian propran nacilingvan nomon. Ekzemple li nomiĝas...

* Bosne : Paja Patak
* Ĉine : 唐老鸭
* Dane : Anders And
* Feroe : Dunnaldur Dunna
* Finne : Aku Ankka
* Hispane : Pato Donald
* Hungare : Donald kacsa
* Islande : Andrés Önd
* Indonezie : Donal Bebek
* Itale : Paperino
* Japane : ドナルドダック
* Katalune : Ànec Donald
* Litove : Antulis Donaldas
* Pole : Kaczor Donald
* Portugale : Pato Donald
* Ruse : Дональд Дак
* Samee : Vulle Vuojaš
* Serbe : Паја Патак
* Svede: Kalle Anka

## Eksteraj ligiloj 
*  (plurlingve, la retkrozilo mem elektas lingvon)

Kategorio:Fikciaj anasoj
Kategorio:Bildliteraturo
Kategorio:Disney-figuroj
Kategorio:Trotuaro de famo en Holivudo
Kategorio:Humuraj bildstrioj
AT-14 Kornet

**AT-14 Kornet** estas moderna kontraŭ-tankaj misilo, produktata en Rusio. Ĝi estis publike prezentita en oktobro de 1994 kaj estis pluevoluigita modelo de AT-4 Spigot kaj AT-5 Spandrel.

Ĝi longas 1.200&nbsp;mm, havas la diametron de 152 mm, pezon de 27&nbsp;kg. La misilo estas laserdirektita kaj havas la atingopovon de ĉ. 3,5&nbsp;km (0,1-5,5&nbsp;km).

## Eksteraj ligiloj 
* Kornet – Military-Today.com

Kategorio:Aperis en 1994
Kategorio:Armiloj de Rusio
Kategorio:Misiloj
Kategorio:Kontraŭtankaj misiloj de Rusio
Druskininkai

**Druskininkai** estas urbo kaj kuracloko en la sudo de Litovio. Ĝi troviĝas en la historia regiono Dzukio, 130 kilometrojn sudokcidente de Vilno, proksime al la limo al Belorusio.

## Politika aparteno, statistikoj 
Inter la jaroj 1995 kaj 2010 ĝi apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Alytus. Ĝi formas kun ĉirkaŭaj vilaĝoj kaj la urbeto Ratnyčia memstaran administran komunumon (*savivaldybė*). En  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio en  rezultigis loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Naturo 
Druskininkai konatas pro sia situo en bela pejzaĝo meze de arbaraj montetoj ĉe la rivero Nemunas. Nordoriente, malmulte ekster la urbo, komenciĝas la Nacia Parko Dzukio. Tuj okcidente troviĝas la lago *Druskonis*.

eta|maldekstra|300px|banloka vilao, nomata *Linksma* ("gaja")

## Turismo 
Kune kun la banlokoj ĉe la litova bordo de la Balta Maro en la urbaj komunumoj Neringa kaj Palanga, la urbo Druskininkai estas la ĉefa ferioloko de Litovio. Al tio kontribuas la kuraca infrastrukturo (sanatorioj, parkoj ktp.). Tamen nombro da vizitantoj malkreskis post disfalo de Sovetunio, do troveblas ankaŭ malplenaj domoj de eksaj sanatorioj.

En la urbocentro ekzistas muzeo memoranta pri la pentristo kaj komponisto M. K. Čiurlionis, kiu tie naskiĝis kaj certan tempon vivis.

Proksime de la urbo troviĝas:
* la Grutas-Parko, "subĉiela muzeo" kun statuoj kaj aliaj memoraĵoj el la epoko de la sovetia okupo de Litovio,
* muzeoj kun lignaj skulptaĵoj, plejparte faritaj de Antanas Česnulis (en vilaĝo Naujasodė).

## Sporto 
* golfejo
* skiareno
* sporta centro
* akva parko

## Ĝemelaj urboj 
Inter alie
* 

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj paĝoj de la urbo (litovaj)

Kategorio:Distrikto Alytus
Kategorio:Urboj de Litovio
Fabriko

**Fabriko** (el la latina: fabrica, *laborejo*) estas ejo por industria entrepreno, por produkti pogrande komercaĵojn. La produktado estas farita helpe de maŝinoj, laboristoj kaj estraro. La estro nomiĝas nuntempe entreprenisto.

Laŭ Francisko Azorín **fabriko** estas *Ejo, kie oni produktas pogrande komercaĵojn.* Kaj li indikas etimologion el la latina *fabrica* kaj siavice el *faber* (laboristo). Kaj li aldonas terminojn fabriki, fabrikado, fabrikanto.

## Historio 
[eta|250px|Fabriko de [Volkswagen en Wolfsburg, Germanio.]]
Komence la ateliero aŭ laborejo estis la unua loko por industria agado. En urboj aŭ en la kamparo ĝi estis ejo de malgrandaj familiaj kaj individuaj entreprenoj. Oni prilaboris (kaj en iuj landoj daŭre prilaboras) tie ĉefe manĝaĵoj, ŝtofoj kaj lignaĵoj. Kutime estas malmulte da laboristoj; la estro laboras kun unu aŭ du laboristoj kaj eble metilernanto.

La ateliero evoluis iom post iom al la manufakturo. Tie oni daŭre uzas neniun aŭ nur malmultajn maŝinojn, sed kuniĝas tie plej granda nombro da laboristoj. La manufakturoj aperis tre baldaŭ en la fakoj, kie tiu pligrandigo necesis: ŝipkonstruado, glasfabrikado, ŝnurfabrikado.

Ekde la industria revolucio, je la fino de la 18-a jarcento oni parolas pri fabrikoj. Kontraŭe al la manufakturo (mana fabrikado) oni tie uzas maŝinojn grandnombre.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* Antaŭfabrikado
* Cementejo
* Fabrikado
* Paperfabrikado

Kategorio:Ekonomio
Kategorio:Ekonomiko
Kategorio:Fabrikado
Kategorio:Industrio
Kategorio:Industria revolucio
Biała (rivero)

**Biała** estas maldekstra alfluanta rivero de Supraśl en Podlaĥia provinco, Pollando. Longeco: 32,7&nbsp;km. Ĉe la rivero Biała situas Bjalistoko kaj apudaj lokoj.

Kategorio:Riveroj en Podlaĥia provinco
Ĉeĥoj

**Ĉeĥoj** estas okcidentslava nacio loĝanta ĉefe en Ĉeĥio; pli malgrandaj komunumoj vivas en Slovakio, Usono, Brazilio, Kanado, Aŭstrio, Germanio, Rusio, Ukrainio kaj Rumanio.

## Mitologio 
Čech (prononco [Ĉeĥ], laŭ sistemo IFA [ˈtʃɛx], latine *Boemus*, pole *Czech*, litove *Bohemas*) estas laŭlegenda prapatro de la ĉeĥoj. Laŭ la legendo Lech, Čech kaj Rus (mitologia personaĵo) gvidis sian slavan popolon el la regiono inter supra Vistulo kaj meza Dnepro, por serĉi novan, fekundan landon. Same laŭlegende li en 644 vidis tian novan vivregionon de la monto Říp kaj sekve tie fondis la ŝtaton Bohemio, ĉeĥe nomatan *Čechy*.

## Vidu ankaŭ 
* Čech
* Slovakoj

## Referencoj 
Kategorio:Etnoj

Kategorio:Slavoj
Zoo (apartigilo)

**Zoo** havas plurajn signifojn:

***zoo** estas kodo de moderna meksikia lingvo laŭ normo ISO 639-3.
***zoo** (mallongigo de **zoologia ĝardeno**) estas kie oni kolektas kaj montras bestojn al la publiko.
Ptaho

eta|maldekstre|130ra|Ptaho
**Ptaho** estas unu el la plej malnovaj dioj de la egipta mitologio.

Apis, la sankta bovo de Memphis, estis adorata kiel lia enkarniĝo. Li estas konsiderita kiel la edzo de Seĥmeto. Imhotep, la konstruiston de la ŝtupopiramido (d:Q1456099), oni rigardis kiel unu el la filoj de la dio *Ptaho*.

## Reprezentado 
Kutime oni prezentas Ptahon kiel mumio en alĝustigita vestaĵo, kun senhara kaj senĉapa kapo. En siaj manoj li tenas bastonon, kiu estas kunmetaĵo el Ansa kruco kaj Vas-sceptro - simboloj de povo kaj forto. Ekde la meza regno li portas rigidan mentonbarbon.

## Religia evoluo 
Dum la malnova regno Ptaho kunfandiĝis kun la falkoforma Sokar, alia dio el Memphis, kaj estis nomata *Ptaho-Sokar*. La multe pli grava kunfandiĝo kun la dio de mortintoj Oziriso evoluis al la dio *Ptaho-Sokar-Oziriso*, kies bildo ofte troviĝas sur tombaldonaĵoj de privatuloj.

## Vidu ankaŭ 
* Nefertumo
* 5011 Ptaho

## Eksteraj ligiloj 
* Ptah-Hotep  (france)

Kategorio:Dioj pri arto
Kategorio:Dioj pri metiarto
Kategorio:Dioj pri postmorto
Kategorio:Egiptaj dioj
Kategorio:Fondintoj de misterecaj religioj
Kategorio:Kreintaj dioj
Kategorio:Sunaj dioj
Kategorio:Paĝoj kun uzo de vikiaj hieroglifoj
Operejo

eta|dekstra|250px|Operejo
[eta|dekstra|250px|[Teatro di San Carlo en Napolo, la plej antikva ankoraŭ funkcianta operejo kaj teatro kaj iam la plej prestiĝa en Eŭropo.]]
[eta|250px|[Viena Ŝtata Operejo, nokte]]
dekstre|eta|250px|Interno de la **La Scala**
**Operejo** aŭ **operdomo** estas preciza konstruaĵo nome teatro uzita por ludadoj de opero kiu konsistas el scenejo, orkestrofosaĵo, sidlokaro, kaj ĉambroj por kostumoj kaj aparataro. Dum kelkaj spektaklejoj estas konstruataj specife por operoj, aliaj operejoj estas parto de pli grandaj centroj por ludaj artoj enhavantaj ankaŭ teatron, muzikon ktp.

## Kelkaj operejoj 
* Teatro di San Carlo en Napolo
* Teatro Regio (Torino)
* Viena Ŝtata Operejo
* Popola Operejo Vieno
* Festivalejo de Bayreuth
* Teatro La Fenice de Venecio
* Royal Opera House de Londono
* Operejo Garnier de Parizo
* Operejo Bastille de Parizo
* Reĝa Monteatro de Bruselo
* Palaco de Kaserto en Italio
* Teatro alla Scala de Milano
* Metropola Operejo de Novjorko
* Santafea Opero en Usono
* Bolŝoj-Teatro en Moskvo
* Operejo de Sidnejo
* Aŭskultantejo de Tenerife en Kanarioj
* Ŝtata Operejo Unter den Linden en Berlino
* Teatro Colón en Bonaero
* Teatro Amazonas en Manaŭo, Brazilo
* Operejo de Montekarlo de Monako
* Damaska Operejo

## Referencoj 
**Notoj**

**Fontoj**
* Allison, John (eld.), *Great Opera Houses of the World*, supplement to *Opera* Magazine, London 2003
* Beauvert, Thierry, *Opera Houses of the World*, The Vendome Press, New York, 1995. ISBN 0-86565-978-8
* Beranek, Leo. *Concert Halls and Opera Houses: Music, Acoustics, and Architecture*, New York: Springer, 2004. ISBN 0-387-95524-0
* Hughes, Spike. ''Great Opera Houses; A Traveller's Guide to Their History and Traditions*, London: Weidenfeld & Nicholson, 1956.
* Kaldor, Andras. *Great Opera Houses (Masterpieces of Architecture)* Antique Collectors Club, 2002. ISBN 1-85149-363-8
* Lynn, Karyl Charna, *Opera: the Guide to Western Europe's Great Houses*, Santa Fe, New Mexico: John Muir Publications, 1991. ISBN 0-945465-81-5
* Lynn, Karyl Charna, *Italian Opera Houses and Festivals*, Lanham, Maryland: The Scarecrow Press, Inc., 2005. ISBN 0-8108-5359-0
* Plantamura, Carol, *The Opera Lover's Guide to Europe'', Citadel Press, 1996, ISBN 0-8065-1842-1
* Sicca, Luigi Maria, "The management of opera houses: The Italian experience of the Enti Autonomi", Taylor & Francis, International Journal of Cultural Policy, 1997, ISSN 1028-6632

## Eksteraj ligiloj 
* "The Layout of a Traditional Opera House" ĉe h2g2
* "Great Opera Houses of the World" ĉe h2g2
* Antikvaj poŝtkartaj bildoj de operejoj el historicopera.com
* "History of Opera" ĉe historyworld.net


Kategorio:Opera terminaro
Kategorio:Opera historio
Kategorio:Teatroj