open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
114023 Harvanek

'*114023 *Harvanek'''* estas 
asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Sloan Digital Sky Survey* (SDSS), elde la Observatorio de *Apache Point* en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 3:7 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo *Michael J. Harvanek*, signifa kontribuanto al la *Sloan Digital Sky Survey''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Strukov

**Strukov** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Ĝi situas en Hanakio, proksimume meze de triangulo kreata de urboj Šternberk, Uničov kaj Litovel. Trafluas tra ĉi tie rivereto Teplička. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1789, kiam ĝi estiĝis kiel domaro de municipo Žerotín sur loko de sekigita fiŝlago. En la jaro 1868 ĝi forŝiriĝis kaj ĝi estis memstara municipo en politika kaj juĝeja distrikto Šternberk, dum kio ĝis la jaro 1880 ĝi nomiĝis **Strokanice** (*Strokowitz*). Ĝi estis denove alligita al Žerotín en la jaroj 1960–1990, poste ĝi denove memstariĝis.

## Loĝantaro 
## Famaj naskiĝintoj 
* František Hrubý, historiisto, direktoro de Moravia landa arkivo en Brno

Kategorio:Municipoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Sukura Akvobaraĵo

eta|dekstre|250ra|Sukura Akvobaraĵo.
La **Sukura Akvobaraĵo** (en sinda: سکر بئراج‎, en urdua: سکھر بیراج‎) estas akvobaraĵo sur la rivero Induso apud la urbo Sukuro en la provinco Sindo de Pakistano. Tiu akvobaraĵo estis konstruita dum la epoko de la Brita Hindio el 1923 ĝis 1932 kaj estis tiam nomita "Lloyd Barrage". La Sukura Akvobaraĵo, estas mejloŝtono de la sistemo por irigacio en Pakistano kaj ĝi estas la plej granda unusola irigacia reto siatipa en la mondo. Ĝi irigacias el la Sukura distrikto norde, ĝis la distriktoj de Mirpur Ĥas/Tharparkar kaj Hajderabado en la sudo de Sindo, preskaŭ ĉiuj partoj de la provinco. Ĝi estas je ĉirkaŭ 500 kilometroj nordoriente de Karaĉi, 5 kilometrojn malsupre de la fervoja ponto, aŭ de la Sukura Gorĝo. La enkonduko de akvobaraĵ-kontrolita irigacia sistemo rezultis en daŭra akvoliverado por la ekzistintaj kultivitaj areoj de la Sinda provinco de Pakistano.

## Notoj 
Kategorio:Sindo
Kategorio:Akvobaraĵoj en Pakistano
Kategorio:Akvobaraĵoj sur Induso
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1932
Sivalikoj

[eta|La Sivalikoj kaj la rivero [Gango.]]
eta|Mapo de la Sivalikaj Montoj.
**Sivalikoj**, **Ŝivalikoj** aŭ **Ĉurja**, estas montaro de ekstera Himalajo kiu etendas el la Indusa rivero ĉirkaŭ 2400 km orienten proksime al la Bramaputra rivero, etende tra la nordaj partoj de la Hindia subkontinento. Ĝi estas 10–50 km larĝa kun averaĝa alto de 1500–2000 m. Inter la riveroj Tista kaj Raidāk en Asamo estas valo de ĉirkaŭ 90 km. En kelkaj sanskritaj tekstoj, la regiono estas nomita Manak Parbat. Sivalik laŭvorte signifas 'haroj el Ŝivo’. La regiono Sivaliko estas hejmo de la Soania arkeologia kulturo.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Barato
Kategorio:Geografio de Pakistano
Kategorio:Geografio de Nepalo
Kategorio:Geografio de Butano
Kategorio:Montaroj en Azio
Kozlov

Nomo **Kozlov** estas aŭ estis nomo de setlejoj:

* Kozlov (distrikto Žďár nad Sázavou) – municipo en distrikto Žďár nad Sázavou
* Kozlov (distrikto Havlíčkův Brod) – municipo en distrikto Havlíčkův Brod
* Kozlov (distrikto Jihlava) – municipo en distrikto Jihlava
* Kozlov (distrikto Olomouc) – municipo en distrikto Olomouc

* Kozlov (Mladějov) – parto de municipo Mladějov en distrikto Jičín
* Kozlov (Bochov) – parto de municipo Bochov en distrikto Karlovy Vary
* Kozlov (Střelské Hoštice) – parto de municipo Střelské Hoštice en distrikto Strakonice
* Kozlov (Bystřice nad Pernštejnem) – parto de municipo Bystřice nad Pernštejnem en distrikto Žďár nad Sázavou
* Kozlov (Česká Třebová) – parto de urbo Česká Třebová en distrikto Ústí nad Orlicí
* Miĉurinsk – urbo en Rusio ĝis la jaro 1932 nomata Kozlov

;pereintaj setlejoj
* Kozlov (armea spaco Hradiště) – pereinta vilaĝo en armea spaco Hradiště en distrikto Karlovy Vary

;familia nomo de personoj
* Alexej Kozlov (* 1935) – rusa ĵazulo
* Stefan Kozlov (* 1998) – usona tenisisto
* Viktor Kozlov (* 1975) – rusa hokeisto
* Viktor Kozlov (sporta grimpisto) (* 1990) – rusa sporta grimpisto
* Vjaĉeslav Kozlov (* 1973) – rusa hokeisto
Preĝejo Sankta Eĉmiadzin (Tbiliso)

250ra| thumb|Preĝejo Sankta Eĉmiadzin.
La **Preĝejo Sankta Eĉmiadzin** (armene: Էջմիածնեցոց Սուրբ Գևորգ եկեղեցի; kartvele: წმინდა ეჯმიაწინის ეკლესია) estas unu el la du funkciantaj armenaj preĝejoj apartenantaj al la Armena Apostola Eklezio. La preĝejo estis konstruita en la 18-a jarcento, en la tiama armena kvartalo Avlabari, distrikto de la malnova Tbiliso, Kartvelio. La preĝejo estis tute renovigita en 2011 kaj situas apud la Placo Avlabari.

## Referencoj 
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Tbiliso
Kategorio:Armenaj preĝejoj en Kartvelio
Preĝejo Sankta Johano Baptisto (Abovjan)

250px |eta|Preĝejo Sankta Johano Baptisto.
La **Preĝejo Sankta Johano Baptisto** (armene: Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ Եկեղեցի, *Surp Hovhannes Mkrtiĉ* ) estas monumenta preĝejo de la Armena Apostola Eklezio en la urbo Abovjan, provinco Kotajko, Armenio.

## Superrigardo 
La konstruo estis lanĉita en aŭgusto 2006 kaj financita de la armena komercisto Gagik Carukjan. Post 7-jara daŭro de konstrulaboroj, la preĝejo estis finfine konsekrita en majo 2013 de Katolikoso Garegino la 2-a, kun la ĉeesto de tiama prezidento de Armenio Serĵ Sargsjan, prezidento de Belorusio Aleksandro Lukaŝenko kaj eksa prezidento de Armenio Robert Koĉarjan.

La ĉefa arkitekto de la preĝejo estas Artak Ghuljan, kaj la konstru-inĝenieroj estas Hovhannes Mejrojan kaj Tigran Dadajan. La internaj pentraĵoj estas verkoj de Abraham Azarjan kaj Hajk Azarjan. Tamen la arkitektura teamo de la preĝejo grupigis ĉirkaŭ 40 pentristojn, skulptistojn kaj arkitektojn
.

## Referencoj 
Kategorio:Preĝejoj de la Armena Apostola Eklezio
Kategorio:Abovjan
Preĝejo Bet-Leĥem (Isfahano)

250ra|eta|Preĝejo Bet-Leĥem.
**Preĝejo Sankta Bet-Leĥem de Nov-Ĝulfo** aŭ **Preĝejo Bedĥem** , (armene: Նոր Ջուղայի Սուրբ Բեթղեհեմ Եկեղեցի, perse: کلیسای بیت لِحِم مقدس ), estas preĝejo de la Armena Apostola Eklezio en la kvartalo Nov-Ĝulfo de Isfahano, Irano. Unu el la plej gravaj historiaj preĝejoj de la urbo, ĝi apartenas al la epoko de la persa reĝo Abaso la 1-a. La preĝejo situas en la placo Ĝulfo proksime al preĝejo Sankta Maria. La preĝejo Bedĥem estis konstruita de armena komercisto nomata Ĥaje Petros. Estas ornamoj kaj pentraĵoj sur ĝiaj muroj prezentantaj la vivon de Jesuo. La 72 delikataj pentraĵoj, pentritaj de armenaj artistoj, estas prezentitaj en du vicoj.

La preĝejo havas tri partojn:
* La enirejo kun balkono, kiu ŝajnas esti speciala loko por fianĉinoj.
* La kapelo, super kiu estas la kupolo .
* La absido

La preĝejo havas rektangulan planon. La pordoj longas 31 m kaj altas 14 m. Ĝia kupolo altas 26. Kontraŭ la preĝejo estas korto kun du enirejoj.

## Bildaro 

Bedkhem Church, Isfahan, Iran.jpg|
Սբ․ Բեթղեհեմ և Սբ․ Աստւածածին.jpg|Preĝejo Bedĥem kaj Sankta Maria dekstre.
Jolfa Maryam.jpg|
Bedkhem Church 11.jpg|
Սուրբ Բեթղեհեմ եկեղեցի-1 (Նոր Ջուղա).jpg|
Bethlehem Church-one.jpg|

## Referencoj 
Kategorio:Armenaj preĝejoj en Irano
Kategorio:Isfahano
Mangla Akvobaraĵo

eta|dekstre|250px|Mangla Akvobaraĵo.
La **Mangla Akvobaraĵo** (en urdua: منگلا بند‎) estas multcela akvobaraĵo super la rivero Ĝelumo en la distrikto Mirpur de Azad Kaŝmiro en Pakistano. Ĝi estas la sepa plej granda akvobaraĵo en la mondo. La akvobaraĵo ricevis sian nomon el la vilaĝo Mangla. Majoro Nasrullah Ĥan de la Pakistana Armeo rivelis por la unua fojo en 2003, ke la projekto estis desegnita kaj superrigardita de "Binnie & Partners" de Londono (teamo estrita de partnero Geoffrey Binnie), kaj ĝi estis konstruita de Mangla Dam Contractors, entreprenaro de ok usonaj konstrufirmaoj, sponsoritaj de *Guy F. Atkinson Company of South San Francisco*.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Pakistano
Kategorio:Akvobaraĵoj en Pakistano
Kategorio:Akvobaraĵoj sur Induso
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1965
Preĝejo Sankta Maria (Isfahano)

La **Preĝejo Sankta Maria de Nov-Ĝulfo** , (armene: Նոր Ջուղայի Սուրբ Աստվածածին Եկեղեցի, perse: کلیسای مریم مقدس ), estas historia armena preĝejo en Isfahano (kvartalo Nov-Ĝulfo), Irano, finita en 1613.

## Historio 
En la 17-a jarcento la armenaj loĝantoj de Nov-Ĝulfo konstruis preĝejeton nomatan Preĝejo Sankta Jakobo. La preĝejo Sankta Jakobo estas la plej malnova pluvivanta preĝejo de Nov-Ĝulfo. Ĝi estis konstruita strikte por la religiaj bezonoj de la homoj kaj ne havis ajnajn ornamojn. Tamen, ĉar la armena loĝantaro en Nov-Ĝulfo pliiĝis, la preĝejo fariĝis senfunda. Tial Ĥoja Avedik, riĉa silkkomercisto, iris al la preĝejo kaj decidis pligrandigi la preĝejon kiam li ne povis ĉeesti religian ceremonion ĉar la preĝejo estis plena. Li ornamis la preĝejon per lumaĵoj, arĝentaj kaj oraj lustroj, kaj valoraj kanvasoj kaj pentraĵoj. Li rekonstruis la tutan preĝejon per siaj propraj personaj financoj kaj nomis ĝin preĝejo Sankta Maria. Ĥoja Avedik tiam estis entombigita en la preĝejo post sia morto. Du grandaj pentraĵoj pentritaj de eŭropaj artistoj estis aĉetitaj de armena komercisto kaj donacitaj al la preĝejo.

## Referencoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Irano
Kategorio:Armenaj preĝejoj en Irano
Kategorio:Isfahano
Ŝtata Medicina Universitato de Erevano

250ra|eta|Medicina Universitato.
**La Mĥitar Heraci Ŝtata Medicina Universitato de Erevano** (armene: **Երեվանի Մխիթար Հերացու անվան Պետական ​​Բժշկական Համալսարան**) estas universitato en Erevano, Armenio.

En januaro 1920, dum la Unua Respubliko de Armenio, inaŭguriĝis la Erevana Ŝtata Universitato en Aleksandropolo. Poste tiun jaron fondiĝis la medicina fakultato de la universitato. Ĝi fariĝis sendependa universitato en 1930.

En majo 1989, la universitato estis renomita laŭ la poeto de la 12-a jarcento Mĥitar Heraci.

Ĝia kampuso situas sur strato Korjun en la distrikto Kentrono. Ĝi estas ligita al la du hospitaloj "Heraci N1" kaj "Muracan".

La Ŝtata Medicina Universitato de Erevano Mĥitar Heraci havas ses fakultatojn: medicino, dentokuracado, farmacio, farmakologio, milita medicino kaj publika sano.

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Erevano
Preĝejo Surb Giragos

eta|250ra|Interno de restaŭrigita preĝejo forira en 2012
La **Preĝejo Surb Giragos** estas preĝejo de la Armena Apostola Eklezio en Diyarbakır, Turkio, kiu estis konfiskita de la turka registaro en 2016. En la 2000-aj jaroj ĝi estis parte renovigita kiel signo de repaciĝo kun la kristana komunumo. Ĝi estis remalfermita la 23-an de oktobro 2011 kiel "la unua preĝejo de Turkio revivigita kiel permanenta didomo". Ĝi estis forte damaĝita dum armitaj kolizioj inter la Kurdistana Laborista Partio kaj la Turka Armeo en februaro 2016, kune kun la cetero de la historia distrikto Sur, Diyarbakır.

Ĝi estis vidita kiel unu el la plej grandaj kaj plej gravaj armenaj preĝejoj en la Proksima Oriento, kun sep altaroj. Ĝi estis fermita dum la Armena genocido en 1915-1916, kaj estis redonita al la loka armena komunumo en 1960, kvankam pro elmigrado en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj la loka armena komunumo multe malpliiĝis. Laŭ iuj arthistoriistoj, la preĝejo estas la plej granda en Mezoriento. La komplekso etendas pli ol 3200 kvadratajn metrojn kaj inkluzivas pastrajn domojn, kapelojn kaj lernejon. La preĝejo estis kaptita de la Imperia Germana Armeo en 1913 kaj funkciis kiel ilia loka ĉefsidejo dum la unua mondmilito ĝis 1918, kiam ĝi estis transformita en ŝtofan magazenon .

La 26-an de marto 2016 la turka registaro konfiskis Surb Giragos, laŭ Artikolo 27 de la Leĝo pri elproprietigo. Najbaraj asiriaj, ĥaldeaj kaj protestantaj preĝejoj ankaŭ estis elproprietigitaj kiel parto de la sama decido, kiu konsistis el la elproprietigo de ĉirkaŭ 6,300 terpecoj en la distrikto Sur (ĉirkaŭmurita urbo) de Diyarbakir, ĉirkaŭ 80% de la posedaĵo en tiu distrikto. La Trinkejo-Asocio Diyarbakir publikigis deklaron dirante, ke "ĉi tiu decido malobservas la proprietrajton kaj kontraŭas turkan Konstitucian juron".

## Referencoj 
Kategorio:Armenaj preĝejoj en Turkio
Tarbela Akvobaraĵo

eta|dekstre|Lago Tarbela formita kiel akvorezervejo fare de la Tarbela Akvobaraĵo.
La **Tarbela Akvobaraĵo** () estas teramasa akvobaraĵo je la Indusa rivero en la provinco Ĥajber-Paŝtulando, Pakistano, fakte ĉefe en la distrikto Haripur kaj en ioma parto de la distrikto Sŭabi, la akvobaraĵo estas je ĉirkaŭ 30&nbsp;km el la urbo Sŭabi, je 105&nbsp;km nordokcidente de Islamabado, kaj je 125&nbsp;km oriente de Peŝavaro. Ĝi estas la plej granda teramasa akvobaraĵo en la mondo, kaj ankaŭ la plej granda akvobaraĵo laŭ la struktura volumeno.

La akvobaraĵo estis kompletita en 1976 kaj la rezulta baraĵlago estis desegnita por stoki akvon el Indusa rivero por irigacio, inundokontrolo kaj generado de hidroelektra energio. La akvobaraĵo estas 143 m alta super la riverfundo. La baraĵlago, nome Tarbela Lago, havas surfacan areon de proksimume 250&nbsp;km².

La unuaranga celo de la baraĵlago estis havigi akvon por irigacio pere de stokado de la fluaro dum la sezono de la musono kaj poste liveri akvon dum la periodo de malmulta fluaro vintre. La instalita kapacito de 4888 MW de la Tarbela hidroelektraj energiaj stacioj pliiĝos ĝis 6298 MW post la kompletigo de la planit kvina etendo financita de la Azia Infrastrukturinvesta Banko kaj de la Monda Banko.

## Referencoj 
Kategorio:Ĥajber-Paŝtulando
Kategorio:Akvobaraĵoj en Pakistano
Kategorio:Akvobaraĵoj sur Induso
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1976
Ĉaŝma Akvobaraĵo

La **Ĉaŝma Akvobaraĵo** (en urdua: چشمہ بیراج) estas akvobaraĵo sur la rivero Induso en la distrikto Mianvali de la Panĝaba provinco de Pakistano, 304 km nordokcidente de Lahore kaj je 56 km rivermalsupre de la Ĝinnah Akvobaraĵo. La kontrakto por la laboroj por la Ĉaŝma Akvobaraĵo estis atribuita la 10an de februaro 1967 al la Franca Entreprenaro *Société Dumez* kaj al la *Société Borie* kaj estis sukcese finkompletigita la 25an de marto 1971. La totala kosto de la laboroj por la Ĉaŝma Akvobaraĵo estis de 399 milionoj da rupioj sed la generado de elektra energio startis poste en 2001.

La **Ĉaŝma Akvobaraĵo** estas uzata por irigacio, inundokontrolo kaj generado de elektra energio. Estas loko de Ramsar-Interkonsento por protektado de la malsekejo.

## Notoj 
Kategorio:Panĝabo (Pakistano)
Kategorio:Akvobaraĵoj en Pakistano
Kategorio:Akvobaraĵoj sur Induso
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1971
József Orosz

**József Orosz** [jOĵef oros], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Orosz József** estis hungara redaktoro. Lia nobela antaŭnomo estis *balásfalvi* [balAŝfalvi].

József Orosz naskiĝis la  en Kőszeg (Hungara reĝlando), li mortis la  en Versailles (Francio).

## Biografio 
József Orosz akiris advokatan diplomon, poste li vivis en Pozono. Plej ofte li okupiĝis pri literaturo. En la parlamenta sesio de 1843 li estis jura helpanto en Pozono. Li ne apogis la reformojn de István Széchenyi. Li redaktis kaj eldonis plurajn revuojn hungare kaj germane. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis ofocisto en la ministerio pri eksteraj aferoj. Depost la revolucio fiasko li rifuĝis al Francio, kie li vivis en mizero. Fine li mortpafis sin.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ungarns gesetzgebender Körper auf dem Reichstage zu Pressburg im Jahr 1830* (1831-1832, 2 volumoj)
* *Gróf Széchenyi István mint iró* (1832, ankaŭ germane)
* *Terra incognita. Notizen über Ungarn.* (1835, 1860)
* *Gesetzartikel des ungarischen Reithstages 1832. bis 1836.* (1836-1837)
* *Gesetzartikel des ungarischen Reichstages 1839-40. nebst dem Wechselrecht und den übrigen Creditgesetzen für das Königreich Ungarn* (1840)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Listo de asteroidoj (115001–116000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 115001 ĝis 116000**. La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Ne estas kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.

## Plena listo 115001-116000 
### 115001-115050 
### 115051-115100 
### 115101-115150 
### 115151-115200 
### 115201-115250 
### 115251-115300 
### 115301-115350 
### 115351-115400 
### 115401-115450 
### 115451-115500 
### 115501-115550 
### 115551-115600 
### 115601-115650 
### 115651-115700 
### 115701-115750 
### 115751-115800 
### 115801-115850 
### 115851-115900 
### 115901-115950 
### 115951-116000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 115 001 - 120 000
Sinagogo de Vacha

[eta|Schul-strato en Vacha: maldekstre troviĝis la sinagogo, dekstre staras la Vitus-[elementa lernejo|bazlernejo kun kela mikveo]]
La **Sinagogo de Vacha** (germane: *Synagoge Vacha*) troviĝis en Vacha, Germanujo.

## Komunumo juda 
Juda komunumo *(kehilla)* jam pro la jaro 1323 atesteblas. Ĝi ekzistis ĝis 1349. Verŝajne jam tiam oni havis kaj sinagogon kaj mikveon. Ĉirkaŭ la jaro 1630 vivis dek judaj familioj enurbe, en 1652 ankoraŭ unusola. En 1777 iĝis vera, organizita komunumo fidelulara kiu daŭris ĝis 1938. En la 21.8.1903 la lastaj anoj de la malfondita komunumo kulta de Völkershausen aliĝis al la vacha-a fratio.

## Sinagogo 
Sinagogo starigitis eble en 1786 kune kun la juda lernejo ĉe la strato Schulstraße 22-24. Ĝi pligrandiĝis post kresko fidelulara. La interno forigitis en la 10.10.1938 kaj la ejo venditis al la municipo. En junio 1948 redonitis la tuto al la juda landa komunumo de Turingio. Ties manaĝeroj vendis la posedaĵon en la 1954-a jaro al privatulo; ĝi malkonstruitis kaj parte la grundo servis kiel placo por novaj surkonstruadoj.

## Memoroj 
Dum restaŭradlaboroj en 1998 malkonvritis en kontraŭa ejo ŝajne private uzita, rita banejo. Oni do muntis tie (ĉe la nuna Vitus-lernejo) memorigtabulo kiu rakontas kaj pri la sinagogo kaj pri la mikveo. Sur la parte konserviĝinta juda tombejo senvualigis en la 17.11.1998 memorsthono. En novembro 2013 la urba konsilantaro de Vacha jesis la meton de stumbligaj ŝtonetoj por forpelitaj/murditaj judaj samurbanoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Juda vivo en Turingio
* Informoj ĉe alemannia-judaica.de

## Notoj 
Vacha
Kategorio:Distrikto Wartburg
Juda tombejo de Vacha

La **Juda tombejo de Vacha** (germane: *Jüdischer Friedhof Vacha*) troviĝas en Vacha, Germanio. Ĝi estas monumentprotektotaĵo.

## Priskribo 
La de ligna bariletoj ĉirkaŭata juda tombejo situas ĉe la sudorienta vilaĝorando en la direkto de Völkershausen, eoste de la Landa ŝoseo L 2601 sur malgranda altebenaĵo. Sur la ĉ. 5000 m² granda areo staras ankoraŭ 64 ŝtonoj, grandparte malnovaj.

La fotoj tombeja atestas la situacion en la 17.8.2012:

WAK Vacha 163.jpg|Situo sur altebenaĵo sudeoste en Vacha
WAK Vacha 165.jpg|
WAK Vacha 166.jpg|
WAK Vacha 167.jpg|

## Historio 
Certaj atestoj pri tombejekzisto estas ne antaŭ la 18-a jarcento. La plej malnova konserviĝinta ŝtono estas en 1718 (por la filo de Jehuda Abraham, Isaak). Endokumenta mencio unua estis en la 1732-a jaro. En 1771 rakontatas pri ĉekampa vojeto apud la tombejo kiu necesis modernigon. Por pligrandigo tombejo aĉetis la judkomunumaj responsuloj grundon apudan. Ĉar en 1830 la tuto jam de nove tro malgrandiĝis alvenis areo apuda. Financis la tuton ankaŭ familioj el Völkershausen kaj Heringen (Werra). La lasta tombejgrandigo estis en 1882. Dum la nazia tempo ĝi iĝis posedaĵo urba. En 1934 okazis la lasta entombigo (de Meier Baumgardt, 1855–1934). Post la Dua mondmilito la tombejo restaŭritis; tamen iĝis poste oftaj blasfemiaj agoj. Tiaj aĉaĵoj ankaŭ pli malfrue faritis ekz. en decembro 1929 (ŝtonĵetoj al slaboj) aŭ en majo 1932 (meto de mortinta porko surtomben).

En konekso kun la tombejo konsiderotas la historio de la Sinagogo de Vacha.

## Eksteraj ligiloj 
* Prie ĉe *Alemannia Judaica*, kun fotoj
* Israel Schwierz: *Zeugnisse jüdischer Vergangenheit in Thüringen. Eine Dokumentation unter Mitarbeit von Johannes Mötsch.* , Landeszentrale für politische Bildung Thüringen, Erfurt 2007; ene: Vacha (p. 253–256)

Vacha
Kategorio:Distrikto Wartburg
114025 Krzesinski

'*114025 *Krzesinski'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Sloan Digital Sky Survey* (SDSS), elde la Observatorio de *Apache Point* en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo *Jurek Krzesinski*, kiu signife kontribuis al la *Sloan Digital Sky Survey''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
József Osztróvszky

**József Osztróvszky** [jOĵef ostrOvski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Osztróvszky József** estis hungara juĝisto, parlamenta deputito, urbestro. Lia familia nomo malĝuste estis *Osztrovszky*.

József Osztróvszky naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|Busto pri József Osztróvszky
eta|Strato Osztróvszky en Szeged 
## Biografio 
József Osztróvszky maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris advokatan diplomon en Reĝa Jura Akademio (Pozono) en 1840. Post la diplomo li malfermis advokatan atelieron en Szeged. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis parlamentano kaj havis ankaŭ aliajn postenojn. Post fiasko de la revolucio li estis kondamnita, depost prizono li ricevis amnestion en 1855. Tamen li ne povis esti advokato, tial li laboris en asekura societo en Pest (urbo). Post kelkaj jaroj li revenis al Szeged kaj li estis advokato sub falsa nomo. En la jaro 1861 (tiam ne estis politika subpremo) li estis urbestro de Szeged, ekde 1867 li estis ĉefjuĝisto. Li pensiuliĝis en 1897. Li ricevis unufoje premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az elemi biztosítás Magyarországon* (1858)
* *Alkotmány-zsebkönyv magyar publicisták számára* (1861)

## Memorigiloj 
* busto en Szeged fare de Jenő Ferenc Kiss (vidu la foton!)
* strato en Szeged (vidu la foton!)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio
* koncerna teksto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj urbestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Felix Frommelt

**Felix FROMMELT** (naskiĝinta la  en Eisenberg, mortinta la  en Roda) estis germana konsuleja oficisto.

## Vivo 
Liaj gepatroj estis la krimtribunalkonsilisto Eduard Ludwig Frommelt kaj de Alwina Muntz. Li frekventis la gimnazion en Eisenberg kaj la Friedrich-liceon en Altenburg. Post trapasto de la abiturekzameno li ekstudentis en 1862 en Jena pri jurscienco. En 1863 li anis al la studenta korporacio *Guestphalia Jena*. Post la somera semestro 1863 li iris al Leipzig. Tie li trapasis sukcese la staĝanta ekzameno. En la 1.1.1867 li ekdeĵoris en la justica kaj administra servoj de la Duklando Saksio-Altenburg. Ekde 1869 li estis ekzamenita asesoro.

Sub la regado de kanceliero Otto de Bismarck li laboris en la konsula servado de la ministerio pri eksteraj aferoj. En la 27.10.1869 li venis al la konsulejo de la Nordgermana Federacio en Bejruto. Kanceliero li iĝis en la 18.12.1871 en Bejruto. Kiel vickonsulo en Moskvo en la 9.10.1872 li eklaboris. Inter julio kaj novembro 1874 oni komisiis lin la provizoran manaĝeradon de la konsulejo en Sankt Peterburgo. Denove vickonsulece li venis en la 30.11.1874 al Trabzon. Promociiĝo lia jurscience estis en 1875. La sekva deĵorloko estis Sarajevo. Estante konsulo tie li honoritis en 1878 per la Ordeno de la Ruĝa aglo de 4-a klaso. Malsaniĝinte ekde 1883 li rajtis iri formpermesen kaj retiriĝis en la 30.1.1885. Li mortis en la aĝo de nur 44 jaroj.

## Verkoj 
* *Florilegium latinum*
* *Regulae iuris*

## Notoj 
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj diplomatoj
Valzer

**Valzer** (***Valso***) estas itala filmo de Salvatore Maira aperinta en 2007, premierita ĉe la 64-a *Venecia Internacia Filmfestivalo*.

Ĝi havas la distingon esti filmita en ununura 90-minuta sekvenca filmado en la hotelo *NH Santo Stefano* en Torino.

## Temo 
Assunta laboras en luksa hotelo; ŝia kolegino, Lucia, forlasis sian laboron en la hotelo por provi labori en la distra mondo, sen informi sian patron, kiu estas en malliberejo en Argentino. Dum jaroj Assunta, ŝajnigante sin Lucia, restas en kontakto kun ŝia patro. Kiam li eliras el malliberejo, li iras al hotelo por renkonti sian filinon kaj anstataŭe trovas Assunta, kiu ne plu povas mensogi. La komparo inter ambaŭ estas tre forta.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Gli angeli di Borsellino*
* Lingvoj: itala
* Reĝisoro: Salvatore Maira
* Scenaro: Salvatore Maira
* Muziko: Nicola Campogrande
* Devenlando: Italio
* Filmado: en Torino
* Formato: Kolora
* Ĝenro: Drama komedio
* Daŭro: 90 minutoj
* Aperdato: 2007

## Rolularo 
* Maurizio Micheli: La patro de Lucia
* Valeria Solarino: Assunta
* Marina Rocco: Lucia
* Graziano Piazza: La kuiristo
* Eugenio Allegri: La instruisto
* Zaira Berrazouga: Fatima
* Cristina Serafini: Juna administranto
* Giuseppe Moretti: Vittorio
* Francesco Feletti: La asistanto de la kuiristo
* Francesco Cordio: Juna trejnisto
* Benedicta Boccoli: Maria
* Rosaria Russo: Sinjorino Hammam

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Valzer en IMDb

Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2007
Kategorio:Dramaj filmoj
Mateo la 2-a Izmirljan

**Mateo la 2-a Izmirljan** (armene: **Մատթէոս Բ. Կոնստանդնուպոլսեցի** (**Իզմիրլեան**), aŭ *Mateo la 2-a de Konstantinopolo*; n. la 22-an de februaro 1845 - m. la 11-an de decembro 1910) estis la Katolikoso de Ĉiuj Armenoj de la Armena Apostola Eklezio ĉe la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin en 1908-1910. Li sukcedis la katolikoson Mkrtiĉ la 1-a Ĥrimjan, kiu regis kiel Katolikoso de 1892 ĝis 1907.250px| thumb|Mateo la 2-a, *Katolikoso de Ĉiuj Armenoj*.Mateo la 1-a naskiĝis en 1845 en Istanbulo kiel Simeon Martirosi Izmirlian (Սիմէոն Մարտիրոսի Իզմիրլեան). Li estis ordinita pastro en 1869 kaj servis kiel persona sekretario al patriarko Mkrtiĉ Ĥrimjan kiam ĉi tiu ankoraŭ estis armena patriarko de Konstantinopolo en la fruaj 1870-aj jaroj. Li estis elektita en 1872 kiel sekretario de la armena religia konsilio de Konstantinopolo, kaj altigita al nivelo de "dzajrakujn vardapet" aŭ supera arkimandrito en 1873 kaj episkopo en 1876.

Post mallonga periodo kiel Episkopo de Egiptio por la Armena Apostola Eklezio de 1886 ĝis 1890, li estis elektita kiel Patriarko de Konstantinopolo en 1894. Lia insisto pri demokrataj reformoj kaj rajtoj de la armenoj en la Otomana Imperio same kiel lia protesto kontraŭ la Hamidaj masakroj kontraŭ la otomanaj armenoj en 1894–1896 gajnis al li la titolon "Fera Patriarko"..

Pro lia aktivismo, en 1896 la otomanaj aŭtoritatoj detronigis lin kiel armena patriarko de Konstantinopolo kaj ekziligis lin al Jerusalemo. Li revenis nelonge de ekzilo en 1908 post kiam la Komitato Unio kaj Progreso deklaris la restarigon de la konstitucio en 1908 kaj estis reelektita kiel Patriarko de Konstantinopolo dum kelkaj monatoj. Post la morto de Katolikoso Ĥrimjan, Izmirljan estis elektita kiel *Katolikoso de Ĉiuj Armenoj* kiel Mateo la 2-a kaj foriris al Eĉmiadzin por sia konsekro. Li posedis la postenon de Katolikoso de Ĉiuj Armenoj dum tri jaroj antaŭ ol li mortis. Dum lia permanenta ofico, li iĝis la unua Katolikoso pilgrimanta al Anio, la ruinigita ĉefurbo de mezepoka Armenio.

## Scienca heredaĵo 
Li ankaŭ estis fekunda aŭtoro kaj multe eldonis, inkluzive grandan volumon en 1881 pri la historio de la Armena Apostola Eklezio kaj la Katolikosejoj de Siso kaj Aĥtamar. En 1911, kolekto de liaj leteroj (Նամականի) estis publikigitaj en Kairo.

## Referencoj 
Kategorio:Armenaj katolikosoj
101810 Beiyou

'*101810 *Beiyou'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato de Poŝto kaj Telekomunikoj de Pekino (ĉine : 北京邮电大学, *Beijing Yóudiàn Dàxué* aŭ *Beiyou''), ŝlosila plurfaka universitato de esploro en Ĉinio, kun programoj pri inĝenierarto, administrado, homa scienco, scienco kaj teknikoj de informo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Indiĝeniĝo

**Indiĝeniĝo** estas termino el la teoria antropologio, indikanta lokajn tendencojn al kultura izoliĝo kaj civiliza sendependeco. Indiĝenigo estas la malo de tiaj integrigaj procezoj kiel asimilado, tutmondiĝo, okcidentiĝo, prozelitismo ktp. Historie, ĝi estis konstante ligita al imperioj kaj ŝtatoj. Unu el la ekzemploj de indiĝeniĝo estas afrikiĝo (antaŭenigo de afrikaj kulturoj).

El historia kaj psikologia vidpunktoj, la termino povas esti uzata ankaŭ por personaj kazoj de neindiĝenoj en konkerataj kaj koloniigataj landoj, kiuj kontraŭis la ĝeneralan tendencon al asimilado al la alveninta potenco kaj asimiliĝis al indiĝena popolo. Tio povis okazi ĉu por persona konveno aŭ oportuna (bona vivkondiĉo aŭ geedzeco) ĉu pro ideologia aŭ cirkonstanca malakcepto de la metropolo.

Ekzemploj ne mankis dum la konkero de Ameriko, ekzemple kiam Jerónimo de Aguilar, unu el la soldatoj de Hernán Cortés, perdiĝis, indiĝeniĝis kaj aperis poste al hispanoj kun ampleksa sciaro pri la vivo de indianoj. Simile okazis foje en Nordameriko. Tiaj okazoj eĉ eniris en fikcio, ekzemple en vakera filmoj, kiel *A Man Called Horse* kaj *Little Big Man* (ambaŭ de 1970) kaj *Dances with Wolves* (190). En literaturo indiĝeniĝo estas la temo de la romano *Los pasos perdidos* de la kuba verkisto Alejo Carpentier.

Kategorio:Kultursciencoj
Kategorio:Kultura asimilo
Kategorio:Tutmondiĝo
Carlos Pesquera Alonso

**Carlos PESQUERA ALONSO** (ofte en Esperanto: **Karlos**' aŭ **Karlos**), naskiĝis la 1-an de oktobro 1988 en Santandero, Hispanio kaj estas hispana esperantisto. Li estis la ĉeforganizanto de IJK 2018 okazinta en Badaĥozo, Hispanio kaj de la IJK 2021 en la reto. Ekde KAEST 2018, li laboras en la teamo de la jutuba kanalo Scivolemo kiel produktoro kaj muntisto de videoj. De 2020 ĝis 2021 li estis en la estraro de TEJO kiel unua vicprezidanto kaj ekde septembro 2021 estas subvencipetisto de TEJO. Aldone, Karlos produktis la muzikalojn 'June kaj Kune', 'Petveturaj aventuroj' kaj 'La sorto gvidos vin' kaj la video-serion Esperanto Senlime.

Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Kategorio:Jutubistoj
Valencia (Bukidnon)

**Valencia,** [valensia] -  - estas kvaraklasa komponenta urbego en Filipinoj, en insulo Mindanao, en regiono Norda Mindanao, en provinco Bukidnon.
eta|maldekstre|Parko en Valencia

## Geografio 
Valencia situas en meza parto de la insulo laŭ rivero plejparte sur ebenaĵo kaj montetoj (la foraj distriktoj sur vulkano) https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=7.9141378045745%2C125.06286615&z=9. Provinca ĉefurbo Malaybalay troviĝas 28, regiona ĉefurbo Cagayan de Oro 79, Tagum 94, Davao 110, Butuan 126, ĉefurbo Manilo 868, Kvezono 872 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La loĝloko estis "Panglibatuhan" (kiel ekstera parto de Malaybalay), ĉar la areo estis dense arbarkovrita de arbospecioj nomitaj de la indiĝenoj kiel "Malibato-arboj". En 1911 (dum dominado de Usonoj) malfermiĝis unuĉambra lernejo. Tiutempe jam disetendiĝis la loknomo Valencia. La japanoj regis en Valencia inter 1942-1945. Valencia fondiĝis kiel municipo en 1961 kaj kaj atingis la internacian klasifikadon grandurbo en la 1980-aj jaroj, fine en 2000 ekhavis la urban statuson laŭ la filipina klasifikado, eĉ en 2001 oficiale iĝis komponenta urbo. En 1988 loka politikisto estis mortpafita de nekonata murdisto antaŭ sia loĝejo.

## Ekonomio 
Valencia estas komerca centro de la provinco pro sia centra loko en Mindanao kaj ĝia rapida ekonomia kresko. Ĉinaj kaj koreaj enmigrintoj ankaŭ helpas la komercon. Ekzistas publika kaj agrikultura merkato. En la kamparoj oni kultivas ĉefe rizojn.
eta|maldekstre|Paroĥa preĝejo en Valencia

## Religio kaj eduko 
Plimulto de la loĝantoj estas katolikoj, krome estas pluraj sektoj. Valencia ankaŭ havas 5 islamajn moskeojn ĉirkaŭ la urbo.

En Valencia pluraj kolegioj funkcias.

## Trafiko 
Al Valencia kuras 3 ĉefvojoj. Enurbe ĉefe tricikloj trafikas. La plej proksimaj flughavenoj kaj havenoj estas en Cagayan de Oro City kaj Davao.

## Klimato 
Valencia situas en la ekvatora klimato. Jare pluvas po 2001&nbsp;mm. Inter februaro kaj aprilo iomete pluvas malpli, ol en la ceteraj monatoj. La averaĝa temperaturo varias inter 22-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* festivaloj

## Fontoj 
* WikiTrans

ITTC in Valencia City.jpg|
Valencia City - Street scene 02.jpg|Strata trafiko

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Daniel Bañuls Martínez

**Daniel BAÑULS Martínez** (Alakanto, 28-a de aprilo 1905 - 20-a de aŭgusto 1947) estis hispana artisto, desegnisto kaj skulptisto.

## Biografio 
La 25an de novembro 2011, la alakanta urbestraro donis al Daniel Bañuls Martínez la postmortan titolon de Favorata Filo de menciita urbo, titolon, kiun oni ankaŭ donis al lia patro, Vicente Bañuls Aracil.
[eta|Levanta Fonto en la Placo de la Steloj en [Alakanto, de Daniel Bañuls (1930)]]
1- Levanta Fonto ( 1930 ). Situante en la Placo de la Steloj en Alakanto.

2- Monumento al Doktoro Antonio Rico Cabot (1930). Emeritiĝis en 1939 kaj translokiĝis en 1971.

3- Monumento al la Falintoj de la Vega Baja (1941). Situanta ĉe la enirejo al Alakanto, en la areo konata kiel Agua Amarga. En 2009 la falangisma simbolismo estis forigita kaj dediĉita al ĉiuj falintoj.

4- Monumento al Carlos Arniches (1948). Situanta en la Parko Canalejas. Postmorta verko.

Sendube, la Monumento al la Falintoj de la Vega Baja estas lia plej kritikata kaj polemika laboro. La Monumento memorigas la heroaĵon de pluraj falangistoj de la Vega Baja, kiuj venis la 19an de julio 1936 por liberigi José Antonio'n, pensante, ke Alakanto ribelis. La grupo gvidata de José María Maciá estis kaptita en la areo konata kiel Los Doce Puentes fare de la Ataka Gardistaro, kiu ricevis informon. Tiuj, kiuj ne mortis en la batalo, estis juĝitaj kaj 52 el ili estis mortpafitaj la 12-an de septembro de la sama jaro. Post jaroj da neglekto, kiuj kaŭzis gravan difekton, en 2009 ĝi estis restarigita, forigante la falangisman simbolismon kaj dediĉante ĝin al la falintoj de ĉiuj flankoj.

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj skulptistoj
Michael Witney

**Michael WITNEY** estas plumnomo de **Whitney Michael Armstrong** (1931 – 30an de novembro, 1983). Li estis usona aktoro. Li edziĝis al famega brita fotmodelo Twiggy en 1977.

## Kariero 
Li komencis sian karieron per famega televidserio The Untouchables en 1962 kaj daŭris ĝin per televidaĵoj kiel *The Travels of Jaimie McPheeters*, Gunsmoke, The Fugitive, Gilligan's Island, Tarzan, Iron Horse, The Way West, Daniel Boone kaj Star Trek.

En 1970-aj jaroj li debutis en kino per filmo Darling Lili (1970) kaj aktoris ankaŭ en W. Krome li partoprenis televidaĵojn Bonanza, The Sixth Sense, Night Gallery, Cannon, Kojak, Charlie's Angels, ktp.

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Aktoroj de Star Trek
114026 Emalanushenko

'*114026 *Emalanushenko'''* estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Sloan Digital Sky Survey* (SDSS), elde la Observatorio de *Apache Point* en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ukraina-usona astronomino *Elena Malanushenko*, signifa kontribuantino al la *Sloan Digital Sky Survey''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Nancy Kovack

**Nancy KOVACK** estas usona aktorino. Ŝi naskiĝis en Flint, Michigan. Ŝi komencis studi en Universitato de Miĉigano kiam ŝi estis nur 15-jaraĝa kaj diplomiĝis je 19-jaraĝa. Ŝi partoprenis multajn beleckonkursojn el kiuj ŝi gajnis 8 antaŭ ŝi estis 20-jaraĝa. Ŝi estas vidvino de Zubin Mehta.

## Kariero 
Ŝi komencis sian karieron per televidserio *The Verdict Is Yours* en 1958 kaj debutis en kino per filmo Strangers When We Meet.

En 1960 jaroj ŝi aktoris en kinfilmoj Cry for Happy, The Wild Westerners, Diary of a Madman, Jason and the Argonauts, The Outlaws Is Coming, Sylvia, The Great Sioux Massacre, The Silencers, Frankie and Johnny, Tarzan and the Valley of Gold, Almaas 33 kaj Marooned. Krome ŝi aperis en televidaĵoj kiel The Alfred Hitchcock Hour, Voyage to the Bottom of the Sea, Burke's Law, I Dream of Jeannie, Batman, The Wackiest Ship in the Army, The Man from U.N.C.L.E., I Spy, The Invaders, Star Trek, The Name of the Game, Get Smart, Bewitched, Hawaii Five-O, It Takes a Thief.

Dum 1970-a jardeko ŝi partoprenis televidaĵojn Love, American Style, Mannix, The Invisible Man, Cannon, ktp.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Aktoroj de Star Trek
Slavkov (Kozlov)

**Slavkov** () estas eksa moravia municipo kaj malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kozlov. Ĝis fino de la jaro 2015 ĝi estis konsisto de armea spaco Libavá, ĝi situis sude en la armea spaco. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 8 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri Slavkov devenas el la jaro 1447, kiam ĝi apartenis al senjorujo de burgo Helfštýn. La germana nomo estas indikata ekde la jaro 1628.

Post forŝovo de germanoj la tuta katastro de la municipo kun areo 1398,14 ha estis fine enmembrigita en la armean spacon Libavá. En la jaroj 1960–1965 estis preskaŭ la tuta ties devena konstruareo detruita kaj anstataŭigita de loĝdomoj. Restis stari nur lernejo kaj preĝejo, alikonstruita en fermitan kulturdomon.

Al la 20-a de decembro 2002 okazis karakteriza ŝanĝo de la katastra membrigo de la armea spaco Libavá, dum kio karakterize ŝanĝiĝis limoj de la katastra teritorio Slavkov mem, oficiale nomata **Slavkov u Města Libavá**. La norda kaj la nordorienta rando de la katastro estis enmembrigita en k. t. Čermná u Města Libavá, alie estis k.t. de Slavkov u Města Libavá karakterize disvastigita je la tuta nun nuligata k. t. Ranošov, suda duono de nuligata Kozlov, plimulto de k. t. Loučka kaj Staměřice, proksimume duono de k. t. Velký Újezd, okcidenta triono de Středolesí, nordokcidenta parto de k. t. Podhoří, sudo de k. t. Nová Ves nad Odrou, sudokcidento de k. t. Boškov, malgranda parto de k. t. Daskabát, Varhošť kaj Uhřínov. La disvastigita katastro havis areon 48,08&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Slavkov , Libava - panoramio.jpg|Slavkov
Slavkov, Libavá - panoramio (5).jpg|Slavkov
Slavkov, Libavá - panoramio.jpg|Slavkov

Kategorio:Kozlov (distrikto Olomouc)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Armea spaco Libavá
Opština Krivogaštani

maldekstra|eta|Tabako kampo
**Opština Krivogaštani**  (Makedona:  *Општина Кривогаштани* ) estas unu el 80 komunumoj en norda Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 5 167 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas de la vilaĝo Krivogaštani.

## Loko, priskribo 
eta|Opština Krivogaštani|maldekstra
Opština Krivogaštani situas en la centro de regiono Pelagon. Ĝia suma areo estas 93,57 km².

La komunumo situas en la malaltaj teroj de la rivero Blato, kiu fluas de nordo al sudo, kie ĝi enfluas en la riveron Nigra Rivero. La alteco de la areo estas ĉirkaŭ 590 m ĝis 900 m en la norda parto de la montoj Buševa.

La komunumo konsistas el entute 13 vilaĝoj:

Krivogaštani, Vrbjani, Slavej, Obršani, Krušeani, Pašino Ruvci, Podvis, Bela Crkva, Vogjani, Korenica, Godivje, Borotino kaj Mirče Acev.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Dolneni en la nordo, Opština Prilep en la oriento, Opština Mogila en la sudo kaj Opština Kruševo en la okcidento.

## Loĝantaro 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 6.150 homoj.

El la suma nombro estis 5.983 makedonoj (99,61 %) kaj 117 aliaj.

Laŭ religio: 6.130 ortodoksaj kristanoj kaj 20 aliaj.

La ĉefa ekonomia sektoro en la komunumo estas agrikulturo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Ligo aĥea

eta|Mapo de la antikva pejzaĝo Achaea, el la historia atlaso de William Shepard de 1926
eta|La romia provinco Achaea (verde) en la tempo de imperiestro Aŭgusto
La **Ligo aĥea** (greke: *Αχαϊκή Συμπολιτεία / Aĥajki Simpolitia*, latine: *Foedus Achaicum*) estis federacio de peloponezaj ŝtatoj ekde 208 a.K.

## Historio 
Kune kun la Aitolia Ligo (ekde 370 a.K.) ĝi estis politika kaj milita rezistilo kontraŭ la makedonia regado. La federacia konstitucio estis demokratia-timokratia (civitanaj rajtoj, aŭtonomioj; kuna politiko pri eksteraj kaj ekzekutivaj aferoj, strategio; ĉiujara elekto de ŝiparĉefo/naŭarĥo). Sub la regado de Aratos el Sikiono la Aĥea Ligo sukcese batalis kontraŭ la makedonoj. Batalalianco kun Sparto malbone evoluis pro sparta potencavido.

Filipojmen, la posteulo de Arato, klopodis plifirmigi la ligon. Sed ĝi rompiĝis fakte pro malkonsentemo ankoraŭ antaŭ la venko de la romianoj ĉe Pydna kontraŭ Perseus en la jaro 168 a.K. Milo da aĥajoj, ĉefe anoj de la romi-malemaj superaj klasanoj, forrabitis en Italion (i.e. Polybios). En 146 a.K. la romianoj venkis kontraŭ la liganoj (detruo de Korinto) kiam ili atakis la de Romo protektita Sparto (fino de la politika memstareco de Grekujo). La distrikto Achaea venis sub la administradon romian de la Provinco Makedonio (ekde 27 a.K. memstara senatora provinco).

## Literaturo 
* Andreas Bastini: *Der achäische Bund als hellenische Mittelmacht. Geschichte des achäischen Koinon in der Symmachie mit Rom.* (= *Europäische Hochschulschriften.* Reihe 3: *Geschichte und ihre Hilfswissenschaften.* Bd. 335). Lang, Frankfurt am Main u. a. 1987, ISBN 3-8204-9193-7
* Thomas Corsten: *Vom Stamm zum Bund. Gründung und territoriale Organisation griechischer Bundesstaaten.* Oberhummer Gesellschaft, München 1999, p. 160–176
* Kaja Harter-Uibopuu: *Das zwischenstaatliche Schiedsverfahren im achäischen Koinon. Zur friedlichen Streitbeilegung nach den epigraphischen Quellen.* Böhlau, Köln 1998.
* Jakob Aall Ottesen Larsen: *Greek Federal States. Their Institutions and History.* Clarendon Press, Oxford 1968, p. 215–240.
* Yves Löbel: *Rom und die „Flüchtlinge“. Zum Umgang Roms mit griechischen Verbannten aus dem Achaiischen Bund.* Ĉe: *Gymnasium.* Band 124, 2017, p. 225–246.
* Athanasios Rizakis: *The Achaian League.* Ĉe: Hans Beck, Peter Funke (eld.): *Federalism in Greek Antiquity.* Cambridge University Press, Cambridge 2015, p. 118–131.
* James Roy: *The Achaian League.* Ĉe: Kostas Buraselis (eld.): *The Idea of European Community in History. Conference Proceedings.* Band 2. Nationale und Kapodistrias-Universität Athen, Greek Ministry of Education and Religious Affairs, Athen 2003, p. 81–95.
* Ralf Urban: *Wachstum und Krise des Achäischen Bundes. Quellenstudien zur Entwicklung des Bundes von 280 bis 222 v. Chr.* (= *Historia. Einzelschriften.* Heft 35). Steiner, Stuttgart 1979, ISBN 3-515-02861-7.
* Thomas Schwertfeger: *Der Achaiische Bund von 146 bis 27 v. Chr.* (= *Vestigia. Beiträge zur Alten Geschichte.* Band 19). C. H. Beck, München 1974.

Kategorio:Historio de Grekio
Taunsa Akvobaraĵo

eta|Taunsa Akvobaraĵo nokte
La **Taunsa Akvobaraĵo** (en urdua: تونسہ بیراج) estas akvobaraĵo sur la rivero Induso en la Taunsa "tehsilo" de la distrikto Dera Ghazi Ĥan de la Panĝaba provinco de Pakistano. Ĝi estas je 20 kilometroj sudoriente de Taunsa Ŝarif kaj je 16 kilometroj el Kot Adu. Tiu akvobaraĵo kontrolas akvofluon de la rivero Induso por irigacio kaj inundokontrolaj celoj. La Taunsa Akvobaraĵo estis deklarita Ramsar-loko la 22an de marto 1996.

Tiu akvobaraĵo servas 951 400 hektarojn de tero krom la translokigo de akvofluo el Induso al la Ĉenabo tra la Kanalo Taunsa-Panjnad. La akvobaraĵo servas ankaŭ kiel arteria ŝoseponto kaj kiel fervoja ponto, kaj por duktoj por transporto de nafto kaj gaso, por telefonlinio kaj transmitaj linioj de alta voltaro.

## Notoj 
Kategorio:Panĝabo (Pakistano)
Kategorio:Akvobaraĵoj en Pakistano
Kategorio:Akvobaraĵoj sur Induso
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1958
Capablanca in Memoriam

***Capablanca in Memoriam*** estas internacia ŝakturniro organizita en Kubo ekde 1962 omaĝe al José Raúl Capablanca y Graupera (1888-1942) fama kuba ŝakisto, kiu estis mondĉampiono de 1921 ĝis 1927. La turniro estas la plej malnova el la kontinento, ĝi estis organizita laŭ ideo de Che Guevara.

La unua venkinto esti la argentina poldevena ŝakisto Miguel Najdorf, li finis kun 16.5 ponetoj el 21, la dua estis la sovetunia Boris Spasskij kun 16 poentoj kaj Eldis Cobo el Kubo finis en la 20a pozicio.

La gajninto de la lastaj turniroj estis la ukrainia ŝakisto Vassily Ivanchuk, li gajnis okfoje la turniron (2005, 2006, 2007, 2010, 2011, 2012, 2016 kaj 2019).

## Rezultoj 
## Referencoj 
Kategorio:Sporto en Kubo
Kategorio:Ŝako en Kubo
Kategorio:Ŝak-konkursoj
Kategorio:Ŝako en 1962
Kotri Akvobaraĵo

eta|dekstre|250px|Kotri Akvobaraĵo.
La **Kotri Akvobaraĵo** (en urdua: کوٹری بیراج) estas akvobaraĵo sur la rivero Induso inter Ĝamŝoro kaj Hajderabado en la provinco Sindo de Pakistano. Ĝi estas 915 m longa kaj havigas aldonajn akvoliveradojn por Karaĉi. Tiu akvobaraĵo estis finkompletigita en 1955. La Kotri akvobaraĵo estas uzata por kontrolo de akvofluo en Induso, por irigacio kaj inundokontrolo.

Ĝi havas elflukapaciton de 24 800 kubaj metroj por sekundo. Ĝi estas pordo-kontrolita digotipa akvobaraĵo kun fermejo de navigado. La akvobaraĵo havas 44 platformojn, de po 18 metroj de larĝo. La maksimuma inundonivela alto de la Kotri akvobaraĵo estas 13.1 metroj. Ĝi nutras la kanalojn Fulleli, Pinyari, kaj Kalri Baghar.

## Notoj 
Kategorio:Sindo
Kategorio:Akvobaraĵoj en Pakistano
Kategorio:Akvobaraĵoj sur Induso
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1955
Skardu

**Skardu** (en urdua: سکردو‎, IPA: [skərduː]; en balta lingvo: སྐར་དོ་་) estas urbo en la regiono Gilgit-Baltilando de Pakistano, kaj servas kiel ĉefurbo de la distrikto Skardu. Skardu estas sur la valo Skardu 6 kilometrojn larĝa por 23 kilometroj longa, je la kunfluejo de la riveroj Induso kaj Ŝigar je alto de preskaŭ 2500 metroj. La urbo estas grava enirejo al la ok-miluloj de la proksima Karakorumo. La urbo estas ĉe la rivero Induso, kiu separas la Karakorumon disde Himalajo.
[eta|maldekstre|290ra|[Moskeo de Skardu.]]

## Notoj 
Kategorio:Urboj de Pakistano
Unuanimeco

eta|450ra|Unuanima voĉdonado.
La **unuanimeco** (de la latina *unanimitate, unanimĭtas* kaj de la radikoj unu kaj animo) estas interkonsento farita kaj akceptita de ĉiuj personoj al kiuj koncernas la decido sen ajna malkonsento. La grupoj povas konsideri unuanimajn decidojn kiel montro de konkordo, de solidareco kaj de unueco. La unuanimeco povas esti eksplicite akceptita post unuanima voĉdonado aŭ implicite pro manko de objektoj. Tio ne nepre estas sinonimo de uniformeco. Estas okazoj en kiuj estas unuanimeco de voĉdonoj esprimitaj subite ofte kontentige, kio foje okazas en institucioj, konsilantaroj, en la akademioj, sciencaj kaj literaturaj organismoj, kaj malpli ofte en parlamentaj entoj. **Unuanima** estas "havanta unu saman volon, opinion, montranta tian samvolecon, samopiniecon".

## Notoj 
## Bibliografio 
* Jacobsohn, Gary J. (1977). «The Unanimous Verdict Politics and the Jury Trial». Washington University Law Quarterly 1977 (1): 39-57.

Kategorio:Rekta demokratio
Kategorio:Baloto
Kategorio:Decida teorio
114094 Irvpatterson

'*114094 *Irvpatterson'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo John V. McClusky elde la Observatorio *Kingsnake* en Seguin (Teksaso, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *W. Irwin Patterson'', emerita profesoro pri biologio kiu instruis dum pli ol 30 jaroj ĉe la Luterana Universitato de Teksaso kaj helpis disvolvi fortajn programojn pri biologio kaj scienco. Lia pasio por la biologio inspiris multenombrajn studentojn por karieri en saneco kaj scienco.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John V. McClusky
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002