open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Juwata Jazz

**Msondo Ngoma** (antaŭe konata kiel **NUTA Jazz Band**, alinomita **Juwata Jazz Band**, kaj poste **OTTU Jazz Band**) estas influa kaj longdaŭra tanzania muziki wa dansi bando. Establita en 1964, ĝi estas la plej malnova aktiva danc-bando en Tanzanio.

## Historio 
La bando komencis en 1964 kaj estis originale nomita NUTA Jazz Band, laŭ ties sponsoro, *National Union of Tanganyika* (NUTA), kiu estis la ĉefa tanzania sindikato. En la fruaj jaroj de dansi, la NUTA Jazz Band estis tre influa kaj arta kaj rilate financan organizadon; nome, ĝi estis unu el la unuaj dansi bandoj kiuj konsistigi sin mem en kooperativon de salajrataj muzikistoj (modelo kiu fariĝos vasta en la 1970aj jaroj).

En la 1960aj jaroj, NUTA Jazz Band estis gvidita de trumpetisto kaj kantisto Joseph Lusungu kaj saksofonisto Mnenge Ramadhani, kiu difinis la latunan sonon de la bando.

NUTA Jazz Band okupis sian pozicion kiel unu el la plej gravaj tanzaniaj dansi-grupoj tra la lasta duono de la 1960-aj jaroj kaj la plej multaj el la 1970-aj jaroj. En 1977 ĝi spertis gravan ŝanĝon en personaroj, kun multaj el ties plej talentaj muzikistoj, inkluzivantaj Muhiddin Maalim kaj Hassani Bitchuka, lasantaj la bandon por formi novan ensemblon, Mlimani Parka Orkestro. En 1977, la bando ŝanĝis ties nomon al Juwata Jazz, laŭ la svahila nomo de ties sponsoro (NUTA), *Jumuiya ya Wafanyakazi Tanzania*. Preskaŭ samtempe, gitaristo Saidi Mabera fariĝis la nova gvidanto de la bando. Li skribis plurajn el la sukcesaj kantoj de Juwata de la 1980aj jaroj. Post Mabera, ambaŭ Maalim kaj Bitchuka (kiuj aliĝis al la bando en 1991) fariĝis gvidantoj. Maalim estas kreditita kun unu el la gravaj sukcesoj de Juwata en la 1990aj jaroj, «Usia kwa watoto».

La bando ŝanĝis ties nomon denove en 1991 de Juwata Jazz al OTTU Jazz, kiam la organizo kiu sponsoris ĝin estis alinomita al *Organization of Tanzanian Trade Unions*. La bando estas ankoraŭ aktiva kiel Msondo Ngoma, ludanta regule ĉe la "TCC Club" en Temeke ekzemple kaj estas la plej malnova aktiva dansi bando en Tanzanio. Tio ĉi estas respegulita de ties devizo *baba ya muziki*, "patro de muziko".

## Notoj 
## Referencoj 
* 

## Vidu ankaŭ 
* International Orchestra Safari Sound
* DDC Mlimani Park
* Maquis Original
* Vijana Jazz

## Eksteraj ligiloj 
* Msondo Ngoma Music Band : Kaza Moyo | YouTube. Alirita: 26 majo 2020

Kategorio:Kulturo de Tanzanio
Kategorio:Tanzania muziko
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1964
Zoltán Farkasdi

**Zoltán Farkasdi** [farkaŝdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Farkasdi Zoltán** estis hungara arkitekto. Lia origina familia nomo estis *Reichard* [rejĥard] ĝis 1942.

Zoltán Reichard naskiĝis la  en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Farkasdi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato en Budapeŝto en 1935. Post siaj studoj li laboris en ateliero de Endre Kotsis ĝis 1940, sed li ankaŭ instruis en la teknikuniversitato ĝis 1948. Li estis ĉefarkitekto en agrikultura ŝtata entrepreno (1948-1953) kaj konstrua oficejo (1953-1957) poste en alia ŝtata firmao. Li pensiuliĝis en 1970. Li specialiĝis pri agrikulturaj konstruaĵoj. Li ricevis premion Kossuth en 1952.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* uzinaj haloj en Székesfehérvár (1942)
* renovigita domo en Budapeŝto (kunarkitekto, 1946)
* 15 etaĝa loĝdomo en Budapeŝto (1970-1973)

## Lia libro 
* *Mezőgazdasági Építészet* (1955)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Unnao

**Unnao** estas grava urbo en Barato. Ĝi estas sidejo de la distrikto Unnao en Utar Pradeŝo, inter Kanpur kaj Laknaŭo. Unnao estas granda industria urbo kun tri industriaj kvartaloj ĉirkaŭ ĝi. La urbo estas fama pro sia produktado de ledo, kontraŭkulaj retoj, brodaĵoj Zardozi kaj kemia industrio. Unnao estas krome historia urbo kun multaj historiaj konstruaĵoj kaj strukturoj. **Transgangurbo**, nome *Trans Ganga City*, nova satelita urbo de Unnao estas disvolvigita por ampleksigi Unnao kiel grava industria kaj infrastruktura kerno de la regiono kiel Kanpur-Laknaŭa Magnetareo. La distrikto Unnao estas parto de la Centra Ganga Ebenaĵo de la ŝtato kovranta areon de 4558 km². La urbo estas enlistigita kiel municipo de la Kanpura Metropola Areo kaj tie estas la dua plej granda urbo ene de la metropola areo, post Kanpur.

En antikvaj epokoj, la areo en kiu estas Unnao formis parton de Kosala Mahajanapada. Tiu regiono estis loĝata ekde antikveco kiel pruvas restaĵoj el praaj epokoj en kelkaj lokoj de la distrikto. Post la Unua Milito por Hindia Sendependigo de 1857, la povo estis transigita el la Brita Orienthindia Kompanio al la Brita Krono, pere de la Reĝina Proklamo de 1858. La distrikto kun sidejo en Unnao havas sian nunan grandon ekde 1869. 

Kategorio:Urboj de Utar-Pradeŝo
Kategorio:Urboj de Barato
Nacia Parko Dudhŭa

eta|dejstre|250px|Cervedoj en la Nacia Parko Dudhŭa.
**Nacia Parko Dudhŭa** estas nacia parko kaj tigro-rezervejo de Barato kiu estas en la teraja zono de marĉaj herbejoj de norda Utar Pradeŝo, Barato. Ĝi ampleksas en areo de ĉirkaŭ 490.3 km², kun kroma zono de 190 km². Ĝi estas parto de la Dudhŭa Tigrorezervejo en la distrikto Ĥeri-Laĥimpur. Ĝi estas ĉe la landlimo inter Barato kaj Nepalo en la distrikto Ĥeri-Laĥimpur, kaj havas kromajn areojn de rezervejaj arbarareoj en la norda kaj suda flankoj. Ĝi estas unu el malmultaj restantaj areoj de diversa kaj produktiva teraja ekosistemo, subtenante multajn endanĝeritajn speciojn.

## Notoj 
Kategorio:Aperis en 1977
Kategorio:Naciaj parkoj en Barato
Kategorio:Utar-Pradeŝo
Kategorio:Protektitaj areoj kreitaj en 1970-1979
Josefovice

Nomon **Josefovice** havas pluraj setlejoj:

* Josefovice (Hrabyně), parto de municipo Hrabyně en distrikto Opava
* Josefovice (Klimkovice), parto de urbo Klimkovice en distrikto Ostrava-urbo
Karl Eduard von Bülow

**Karl Eduard von BÜLOW** (naskiĝinta la  sur la bieno Berg en Eilenburg, mortinta la  en Hohentannen) estis germana verkisto kaj la patro de la famega muzikisto Hans von Bülow.

## Vivo 
En Leipzig li studis ĉefe la klasikajn lingvojn, kaj vivis ekde 1828 en Dresdeno. Ekde 1842 li plurfoje vojaĝis al Italujo troviĝante ankaŭ en Stuttgart kaj Berlino. Sed la politika situacio en 1849, post la Revolucio de 1848 en Germanio, preferigis lin la vivi en Svisujo. Li aĉetis la malnovan Kastelon Oetlishausen en la Kantono Turgovio kie li vivis ĝismorte.

## Graveco 
eta|Kastelo Oetlishausen en Svisujo kie mortis Bülow en 1853
Sian literaturan renomon li ekigis per la altvalora novelo-libro »Novellenbuch« (Lepsiko 1834–36), kie troviĝas cent noveloj prilaboritaj laŭ malnovaj fremdlandaj kaj germanaj modeloj, krome per »Neues Novellenbuch« (Brunsviko 1841). Inter la propraj aĵoj, en kiuj li ofte kaj sukcese orientiĝis je la stilo de Ludwig Tieck, kiujn li publikigis, jenas: »Eine Frühlingswanderung durch das Harzgebirge« (Lepsiko 1836); »Jahrbuch der Novellen und Erzählungen« (Brunsviko 1840; kun la interesa rakonto »Die Jugend des armen Mannes in Tockenburg« laŭ la membriografio de U. Bräker); »Novellen« (Stuttgart 1846-1848); »Eine allerneueste Melusine« (Frankfurto 1849) kaj aliajn pli etajn novelojn diversloken enŝovitajn.
eta|1836: *Simplicissimus* en la prilaboro de Karl Eduard de Bülow

Krome li eldonis prilaboron de »Simplicissimus« (Lepsiko 1836) de Grimmelshausen, tradukon de »La gefianĉoj« de Manzoni (dua eldono, Lepsiko 1837), »Dramatische Werke« de Friedrich Ludwig Schröder (Berlino 1831), kune kun Tieck trionon de la verkoj de Novalis (Berlino 1848), krome »Heinrich v. Kleists Leben und Briefe« (Berlino 1848), »Anthologie auf das Jahr 1782« de Friedrich Schiller (Heidelberg 1850) kaj »Militärische und vermischte Schriften« de Heinrich Dietrich von Bülow (kune kun W. Rüstow, Lepsiko 1853).

La germanlingvan rememor-literaturon li pliriĉigis per la eldono de la surpaperigitaj memoroj de palatgrafo ĉe Rejno Frederiko la 2-a (»Ein Fürstenspiegel«, Vroclavo 1849).

## Verkaro 
* 
* Hans-Joachim Böttcher: Bülow, Carl Eduard von, che: *Bedeutende historische Persönlichkeiten der Dübener Heide*, AMF - Nr. 237, 2012, p. 16–17.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 3. Leipzig 1905, p. 595-596 (interrete tie ĉi)

## Eksteraj ligiloj 
* Aferoj ĉe Vikifontaro

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Nacia Parko Bandipur

eta|dekstre|250px|Tigro en la Nacia Parko Bandipur.
eta|dekstre|250px|Elefanto kun intenco trapasi la ŝoseon NH 67.
La **Nacia Parko Bandipur**, , establita en 1974 kiel tigrorezervejo en la Projekto Tigro, estas nacia parko en la subŝtato Karnatako, Barato, kiu estas la subŝtato kun la dua plej granda tigro-populacio en Barato. Kun la apuda Nacia Parko Nagarhole ĝi estas unu el la plej gravaj tigrorezervejoj en la lando. Ĝi estis iam privata ĉasrezervejo por la Maharaĝo de la Misora regno, sed poste ĝi estis suprengradigita kiel Bandipur tigrorezervejo. Bandipur famas pro sia naturo kaj havas multajn tipojn de biomoj, sed sekaj foliarbaroj estas dominantaj.

La parko ampleksas en areo de 874 kvadrataj kilometroj, protektante kelkajn speciojn el la endanĝerita naturo de Barato. Kun la enjalkuleblaj Nacia Parko Nagarhole (643 km²), Nacia Parko Mudumalai (320 km²) kaj Naturrezervejo Ŭaĝanad (344 km²), ĝi estas parto de la Nilgiria Biosfera Rezervejo kun totalo de 2,183 km²) kio faras ĝin la plej granda protektita areo en suda Barato kaj la plej granda habitato de naturaj elefantoj en Suda Azio.

La parko estas je ĉirkaŭ 80 kilometroj el la urbo Majsuro survoje al grava turisma destino de Ooty. Kiel rezulto, en Bandipur estas multaj turistoj kaj okazas multaj akcidentaj mortigoj de naturaj animaloj okazigitaj de rapidaj vehikloj. Estas malpermeso por trafiko el la 9a vespere al la 6a matene el noktiĝo al mateniĝo por helpi la malpliigon de la mortindico de naturaj animaloj.

## Bildaro 

Image:Gopala Swamy Temple in Bandipur National Park.jpg|Templo de Himavad Gopalasŭami Betta temple
File:Gaur bandipur.jpg|Gaŭro
File:2012-bandipur-dhole-chital.jpg|Aro da kuonoj manĝanta aksocervon
File:Elephas maximus (Bandipur).jpg|Masklo de elefanto
File:Bandipur 2.jpg|Gaŭro
File:2012-bandipur-chital.jpg|Masklo de aksocervo
File:2012-bandipur-dhole-sambar.jpg|kuonoj klopodantaj ĉasi masklon de akvocervo
File:Peacock At Bandipur National park.jpg|Pavo
File:Red pierrot.jpg|Papilio *Talicada nyseus*
File:Red headed vulture in Bandipur.jpg|Ruĝkapa vulturo en Bandipur

## Notoj 
Kategorio:Protektitaj areoj kreitaj en 1974
Kategorio:Naciaj parkoj en Barato
Kategorio:Karnatako
Kategorio:Biosferaj rezervejoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj
Kategorio:Orientalisaj ekoregionoj
Kategorio:Geografio de Barato
Hýlov

**Hýlov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Klimkovice en distrikto Ostrava-urbo. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordokcidente de Klimkovice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 60 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la vilaĝo troviĝas jodaj Sanatorioj Klimkovice.

Hýlov situas en katastra teritorio **Klimkovice** kun areo 14,63&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Hýlov, U Hasičů.jpg|Hýlov
Hýlov, č. p. 1.jpg|Hýlov
Hýlov, č. p. 31.jpg|Hýlov

Kategorio:Klimkovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ostrava-urbo
Kategorio:Setlejoj en Moravia pordego
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Josefovice (Klimkovice)

**Josefovice** estas parto de urbo Klimkovice en distrikto Ostrava-urbo en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sudokcidente de Klimkovice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/647. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 91 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Josefovice situas en katastra teritorio **Klimkovice** kun areo 14,63&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Josefovice (Klimkovice), hospoda.jpg|Josefovice, gastejo
Josefovice (Klimkovice), hasičská zbrojnice.jpg|Josefovice, fasjroestigista arilejo

Kategorio:Klimkovice
Kategorio:Setlejoj en Moravia pordego
Kaviturbo

**Kaviturbo** - , en alia loka lingvo *Ciudad de Cavite* - estas kvinaklasa urbego kaj mara havenurbo en Filipinoj, en regiono CALABARZON, en provinco Kavito. Ŝajnas, la loknomo devenis el la tagaloga vorto "Tangway" (duoninsulo, el tio la hispanoj formis nomon signifanta hoko, ĉar la duoninsulo estas hokforma).    
eta|maldekstre|
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 4100, 4101, 4125   
* telefonkodo: +63 (0)46 
* Supermara alteco: 7 m
* Areo: 10,89 km²

## Geografio 
Kaviturbo kuŝas sur hokforma duoninsulo laŭ la marbordo https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.42681736348687%2C120.86896423417969&z=11. Laŭjure provinca ĉefurbo Imuso troviĝas nur 8, Tanza 10, Las Piñas 11, Pasay 13, Paranjako, General Trias kaj Manilo po 15 (sed laŭvoje Manilo 35), Dasmariñas 17, Kezonurbo 31 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Arkeologoj trovis en tiu ĉi loko prahistoriajn homajn restaĵojn. Laŭ etnografoj la plej fruaj migrantoj venis de Borneo. Hispanoj alvenis kaj ekloĝis en 1571. En 1590 ili konstruis fortikaĵon kaj defendan muron. La oficiala fondo okazis nur en 1614, ekde tiam ĝi estis provinca ĉefurbo. San Roque estis fondita kiel aparta municipo ankaŭ en 1614. La haveno de Kaviturbo estis ligita al la internacia komerco. Ofte pezaj oceanaj ŝipoj ne povis atingi Manilon, tial Kaviturbo estis rigardita, kiel la ĉefhavenurbo de Manilo. Inter 1609 kaj 1616 oni konstruis ŝipkonstruejon. Usono akiris la marhavenan urbeton en 1898 kaj establis ĝin kiel sidejo de la Usona Mararmeo en Filipino. San Roque kaj aliaj similaj municipoj aliĝis al Kaviturbo en 1903. Kaviturbo urbiĝis en 1940. Dum la 2-a mondmilito en 1941 la japanoj bombardis la urbon kaj detruis usonajn marameajn instalaĵojn. En 1945 jam la usonanoj bombardis tute detruante la malnovan historian havenurbon. En 1954 la ĉefurba statuso estis transdonita al Trece Martires. En la fruaj 2000-aj jaroj Kaviturbo laŭ nombro de loĝantaro atingis la internacia klasifikon grandurbo kaj nun ĝi havas kvin distriktojn.
eta|maldekstre|
eta|maldekstre|
## Ekonomio 
Kaviturbo havas vendejegojn kaj marbordajn plaĝojn.

## Eklezioj kaj eduko 
En Kaviturbo vivas romkatolikoj plejparte. En la urbego funkcias kampuso.

## Trafiko 
Laŭ la marbordo kuras ĉefvojo el Manilo, al tio aliĝas vojo el le duoninsulo. Kaviturbo havas armean flughavenon (ĝis 1971 ĝi apartenis al Usono). Pramo trafikas al Pasay.

## Klimato 
La klimato de Kaviturbo estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 2078 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-novembro estas la pluva sezono kun oftaj pluvoj. La averaĝa jara temperaturo estas 28 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
eta|
* preĝejoj
* horloĝa turo
* monumento

## Ĝemelurboj 
 San-Diego, Kalifornio, Usono

## Fontoj 
* WikiTrans

8879Manila Cavite Road 04.jpg|Kampuso
9707Barangays of Cavite City 11.jpg|Monumento
San Roque Parish Church in Cavite City.jpeg|Preĝejo
CaviteCityjf5369 07.JPG|Vojo

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Severo Ochoa

**Severo OCHOA de Albornoz** [oĉOa] (Luarko, 24-an de septembro 1905 - Madrido, 1-an de novembro 1993) estis hispana sciencisto, ŝtatigita usonano en 1956. En 1959 li ricevis la Nobel-premion pri fiziologio aŭ medicino, kune kun la usonano Arthur Kornberg.

Li interesiĝis por biologio, kaje centriĝis en la studo de la energia metabolo, kun speciala atento al la fosforiligitaj molekuloj. Li studis en Glasgovo kaj Berlino.

En 1930 li revenis al Madrido por finigi sian doktorigan disertacion, kiun li defendis samjare. En 1931 li edziĝis al Carmen García Cobián kaj estis nomumita helpoprofesoro de Juan Negrín, sia ĉefa apogo antaŭ la scienceduka instanco *Junta de Ampliación de Estudios* por kompletigi sian postdoktorigan edukon. En la *London National Institute for Medical Research*,li laboris kun sir Henry Dale en la studo de la vitamino B1, de la enzimo glioksalazo. Tiuj studoj estis la eko de grava intereso al la studo de la enzimoj kiu pluis ĉe dum lia tuta vivo, kaj okazigis revolucion en la studo de la intermeza metabolo kaj biosintezo. 

Asteroido 117435 Severochoa estis en lia memoro nomita. 
## Referencoj 
## Bibliografio
* Gómez-Santos, Marino. Severo Ochoa. La emoción de descubrir. Madrid, Ediciones Pirámide, 1994.
* Gómez-Santos, Marino. Carta a Severo Ochoa. Madrid, Editores Médicos SA, 1997
* Gómez-Santos, Marino. Severo Ochoa (La enamorada soledad). Barcelona, Plaza-Janés, 2003.
* Gómez-Santos, Marino. Severo Ochoa y España. Madrid, Editorial Trotta-Fundación Alfonso Martínez Escudero, 2005.
* Gómez-Santos, Marino. Severo Ochoa. Biografía esencial. Madrid, Laboratorios Lilly, 2005.

Kategorio:Hispanaj sciencistoj
Kategorio:Membroj de la Papa Akademio de la Sciencoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri fiziologio aŭ medicino
Kategorio:Membroj de la Nacia Akademio de la Sciencoj Leopoldina
Kategorio:Biokemiistoj
Kategorio:Usonaj Nobel-premiitoj
Kategorio:Komplutensa Universitato de Madrido
Barasingo

**Barasingo** (*Rucervus duvaucelii*), nomata ankaŭ **marĉocervo**, estas specio de cervoj kiu loĝas en la Hinda subkontinento. Populacioj de norda kaj centra Barato estas fragmentataj, kaj krome estas du izolataj populacioj en sudokcidenta Nepalo. Ĝi formortis el Pakistano kaj Bangladeŝo.

La specia nomo memorigas pri la franca naturalisto Alfred Duvaucel.

eta|maldekstre|Bildo de barasinga kornaro.
Tiu marĉocervo diferencas el aliaj hindiaj cervospecioj en tio ke iliaj kornoj portas pli ol tri pintoj. Pro tiu distinga trajto ĝi estas nomita bārah-singgā, kun la signifo "dekdu-kornoj" en Hindustana lingvo. Maturaj maskloj kutime havas 10 ĝis 14 kornopintojn, kaj kelkaj havis ĝis 20.

En Asama lingvo, barasingo estas nomata *dolhorina*; el kiu *dol* signife marĉo, kaj de tie la nomo *marĉocervo*.

## Notoj 
## Bibliografio 
* M. Acharya, M. Barad, S. Bhalani, P. Bilgi, M. Panchal, V. Shrimali, W. Solanki, D.M. Thumber. Kanha Chronicle. Centre for Environment Education, Ahmadabado, kunlabore kun la usona Nacia Parka Agentejo.

## Eksteraj ligiloj 
* Animal Info: *Barasingo*
* World Association of Zoos and Aquariums: *Barasingha – Cervus duvaucelii*

Kategorio:Cervedoj
Kategorio:Mamuloj de Barato
Vijana Jazz

**Vijana Jazz Orchestra**, ankaŭ nomata **Vijana Jazz Band** aŭ simple **Vijana Jazz**, estas muziki wa dansi muzikbando el Tanzanio, kiu atingis sian maksimuman popularecon en la jaroj 1980. Kiel multaj aliaj dansi-grupoj de la tempo, ĝi estis sponsorita de institucio registara, nome la *Umoja wa Vijana*, tio estas la junula fako de la reganta partio de Tanzanio, la Tanganjikia Afrika Nacia Unio (TANU), alinomita *Chama Cha Mapinduzi* en 1977.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* DDC Mlimani Park
* Juwata Jazz
* Maquis Original
*International Orchestra Safari Sound

## Eksteraj ligiloj 
*Vijana Jazz Band - Tambiko (Rough Guide To The Music Of Tanzania) | YouTube. Alirita: 26 majo 2020

Kategorio:Kulturo de Tanzanio
Kategorio:Tanzania muziko
Le Bersac

''''* (jen france, okcitane *Lo Bersac*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france *Hautes-Alpes*, okcitane *Auts Aups''), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( ). Fine de  en la komunumo vivis . 

La teritorio havas komunan limon kun . Ĝi estas parto de la Regiona natura parko Baronnies Provençales, kreita en 2015.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Hautes-Alpes

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Hautes-Alpes
La Bâtie

**La Bâtie** povas rilati al la jenaj komunumoj en Francio.
En la departemento Hautes-Alpes (Altaj Alpoj):
* La Bâtie-Montsaléon,
* La Bâtie-Neuve kaj
* La Bâtie-Vieille
En la departemento Drôme:
* La Bâtie-des-Fonds kaj	
* La Bâtie-Rolland
En la departemento Isère (Izero):
* La Bâtie-Montgascon.

Krome ankaŭ temas pri parto de la nomo de iuj eksaj komunumoj en Francio.
Afranko

En poŝto, **afranko** estas markado sur poŝtaĵon, kiu certigas ke postulata poŝta antaŭpago estas fakte pagita, kaj tial la poŝtaĵo estas liverebla. En kelkaj landoj se la afranko ne estas sufiĉa, ekzemple se la sendaĵo pezas tro aŭ mankas iom en la prezo, la leterportisto postulas de la ricevonto la duoblon de la manko; se tio ne estas plenumita, tiu forportas la sendaĵon kaj ne liveras ĝin. En multaj landoj la kosto de afranko estas plialtigita por la novjaro.

## Priskribo 
Oni povas afranki poŝtaĵon diversmaniere. 
* Poŝtmarkoj: la plej ofta formo de afranko estas per poŝtmarkoj. La sendanto aĉetas la poŝtmarkon, kaj gluas ĝin sur la poŝtaĵon.
* Stampoj: Oni kelkfoje afrankas poŝtaĵon per stampado. La stampo ofte montras la lokon kaj daton de afrankado. 
* Pluma skribado: Oni kelkfoje afrankas simple per surskribo per skriboplumo.

Freimachung-IND.jpg | Afranka stampo en Barato, de 45 Barataj rupioj, en 2011
D-LZ127 First South America Flight 1934.jpg | Diversmaniere afrankita koverto, sendita el Germanio al Bonaero per zepelino
Ukraine PO Script Franking with CDS.jpg | Plume afrankita poŝtaĵo, sendita el Ukrainio al Usono
Liverpool Ship Letter Phila 1832.jpg | Plume afrankita letero, sendita el Filadelfio, Usono, al Liverpolo, Anglio per ŝipo, 1832
WWI Pen Franked "Soldier Mail" Cover.jpg | Letero de Usona soldato sendita al Ĉikago, sendita senkoste, afrankita per la surskribo “soldata poŝto” (). La stampo ne estas afranko, sed certigas ke la letero estis cenzurita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Poŝto
Champoléon

''''* (jen france, okcitane *Champolion*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france *Hautes-Alpes*, okcitane *Auts Aups*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Gap* kaj al la kantono **. 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Hautes-Alpes

eta|maldekstra|300px|la montomasivo *Les Ecrins*
eta|maldekstra|300px|la vilaĝo *Gondoins''
eta|maldekstra|300px|vala kapelo

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Hautes-Alpes
Châteauvieux

La toponimo *Châteauvieux* (jen france, "kastelo malnova", okcitane *Castèuvièlh*) povas aludi al 
* Châteauvieux (Hautes-Alpes),
* Châteauvieux (Loir-et-Cher) kaj al
* Châteauvieux (Var).
Humiriacoj

La **humiriacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malpigialoj (*Malpighiales*). Ĝi enhavas 8 genrojn kaj ĉirkaŭ 60 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Malpighiales* Juss. ex Bercht. & J.Presl - malpigialoj
****Humiriaceae* A.Juss. - humiriacoj
*****Duckesia* Cuatrec. - dukezio
*****Endopleura* Cuatrec. - endopleŭro
*****Humiria* Aubl. - humirio
*****Humiriastrum* (Urb.) Cuatrec. - humiriastro
*****Hylocarpa* Cuatrec. - hilokarpo
*****Sacoglottis* Mart. - sakoglotido
*****Schistostemon* (Urb.) Cuatrec. - skistostemono
*****Vantanea* Aubl. - vantaneo

## Referencoj
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Ora ŝakalo

**Ora ŝakalo** aŭ **orŝakalo** (*Canis aureus*) estas specio de kaniso kiu estas indiĝena de Sudorienta Eŭropo, Sudokcidenta Azio, Suda Azio, kaj de regionoj de Sudorienta Azio. Kompare kun la araba lupo, kiu estas la plej malgranda el la grizaj lupoj (*Canis lupus*), tiu ŝakalo estas pli malgranda kaj havas pli mallongajn krurojn, pli mallongan voston, kaj pli longan dorson, malpli elstaran frunton, kaj pli mallarĝan kaj pli pintecan muzelon. La mantelo de la orŝakalo povas varii en koloro el palkreme flava en somero al malhela grizflava vintre. Ĝi estas listita kiel Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj pro sia disvastigita distribuado kaj tre alta denseco en areoj kun multa disponebla manĝaĵaro kaj optimuma ŝirmejaro.

Genetikaj studoj indikas, ke la orŝakalo etendiĝis el Hindio antaŭ 20 000 jaroj je fino de la lasta glaciepoko. La plej antikva fosilio de orŝakalo, trovita je rokŝirmejo de Ksar Akil proksime al Beirut, Libano, estas 7 600 jarojn aĝa. La plej antikvaj fosilioj de orŝakalo en Eŭropo estis trovitaj en Grekio kaj estas 7 000 jarojn aĝa. Estas sep subspecioj de orŝakalo. La orŝakalo estas pli proksime rilata al la griza lupo, al kojoto, al la afrika orlupo, kaj al la etiopia lupo ol al la nigradorsa ŝakalo aŭ al la striflanka ŝakalo. Ĝi estas kapabla produkti fekundajn hibridojn kaj kun la griza lupo kaj kun la afrika orlupo. Hibridoj de ŝakalo kaj hundo nome Sulimov-hundoj estas uzataj en la Internacia flughaveno Ŝeremetjevo apud Moskvo fare de la rusa flugkompanio Aeroflot por flar-detektado.

Oraj ŝakaloj estas abundaj en valoj kaj ĉe riveroj kaj ties alfluantoj, kanaloj, lagoj kaj marbordoj. Ili estas raraj en montetoj. La ora ŝakalo estas socia specio, kies baza socia unuo konsistas el reprodukta paro kaj kelkaj junaj idoj. Ĝi estas tre adaptebla, kun la kapablo ekspluati monĝon el fruktoj kaj insektoj ĝis malgrandaj hufuloj. Ili atakas hejmajn kortobirdojn kaj mamulojn ĝis la grando de idoj de hejmigitaj akvobubaloj. La rivaloj de la ora ŝakalo estas la ruĝa vulpo, la lupo, la ĝangala kato, la sovaĝa kato, en Kaŭkazo la lavurso, kaj en Centra Azio la Azia sovaĝa kato. La ora ŝakalo estas etendante sin trans siaj indiĝenaj teritorioj en Sudorienta Eŭropo al Centra kaj Nordorienta Eŭropo, okupante areojn kie estas malmultaj aŭ neniomaj lupoj.

## Bibliografio 
* Heptner, V. G.; Naumov, N. P. (1998). Mammals of the Soviet Union Vol. II Part 1a, Sirenia and Carnivora (Sea cows; Wolves and Bears). Science Publishers, Inc. USA. ISBN 978-1-886106-81-9.

## Eksteraj ligiloj 
* Ora ŝakalo uzta por flar-detektado

Kategorio:Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj
Kategorio:Mamuloj de Eŭropo
Kategorio:Mamuloj de Okcidenta Azio
Kategorio:Mamuloj de Centra Azio
(97514) 2000 DL1

**(97514) 2000 DL1** estas malgranda malhela marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:3 kun Marso.

Ĝia tre discentra klinata orbito krucas tiun de Marso kaj proksimiĝas ĉi tiun ĉe sia malsuprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,0122709 astronomia unuo, tie estas 1,8357 miliono da km.

* La  ĝi pasos al 0,02996 astronomia unuo (5,037 milionoj da km) de Marso.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
International Orchestra Safari Sound

La **International Orchestra Safari Sound** (IOSS) estis renoma tanzania muzika grupo aktiva de 1985 ĝis 1992, fondita de komercisto Hugo Kisima. Muzikistoj kiel Milmani Park, Muhiddin Maalin, Abel Balthazar aŭ Hassan Bitchuka kunlaboris en la muzikbando, kelkaj el ili membroj de aliaj konataj muzikgrupoj dansi.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* DDC Mlimani Park
* Juwata Jazz
* Maquis Original
* Vijana Jazz

## Eksteraj ligiloj 
* Likembe: International Orchestra Safari Sound. Alirita: 26 majo 2020
* Shukrani Kwa Mjomba. Alirita: 26 majo 2020

Kategorio:Kulturo de Tanzanio
Kategorio:Tanzania muziko
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1985
Kategorio:Muzikaj grupoj malfonditaj en 1992
Maquis Original

**Orchestra Maquis Original** aŭ **Maquis Original** estas muziki wa dansi bando el Tanzanio, origine el Demokratia Respubliko Kongo. Fondita en 1970 kaj ankoraŭ aktiva, ĝi estas unu el la plej daŭrantaj dansi-grupoj.

Muzikistoj de la grupo Super Teo fondis la muzikbandon. En 1972 ili estis invititaj ludi en Ugando kaj Tanzanio. Ĉi tiu sperto ekigis lian decidon translokiĝi al Kinondoni, distrikto de Daresalamo. Kiel plej multaj tanzaniaj bandoj de la tempo, Orchestra Maquis Original estis sponsorita de la tanzania registaro kaj komerce administris kiel kooperativo. La kooperativo havis aliajn kompaniojn krom muziko, ekzemple: bieno. Orkestro Maquis Original esploris grandan diversecon de stiloj: *kamanyola bila jasho*, *sanifu*, *ogelea piga* *mbizi* kaj *zembwela*.

La gvidantoj de la muzikbando estis sin sekve saksofonisto Chinyama Chianza, gitaristo Nguza Mbangu, kantisto Mbuya Makonga kaj fine Thsimanga Assosa kaj Ilunga Mbanza. Assosa verkis iujn el la plej novaj kantoj de Maquis, kiel «Makumbele» kaj «Ngalula. Tiuj kantoj ankaŭ montris la talenton de gitaristo Dekula Kahanga, kiu poste fariĝus sukcesa gitaristo memstare.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* International Orchestra Safari Sound
* DDC Mlimani Park
* Juwata Jazz
* Vijana Jazz

## Eksteraj ligiloj 
*Orchestra Maquis Original - Niweve Pekee | YouTube. Alirita: 26 majo 2020

Kategorio:Kulturo de Tanzanio
Kategorio:Tanzania muziko
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1970
Preĝejo de Laŭdego de la Sankta Kruco (Karviná)

eta|Vido de la preĝejo el la parko
La **Preĝejo de Laŭdego de la Sankta Kruco** estas la paroĥopreĝejo en paroĥo Karviná en Karviná dekanujo en Ostrava-opava diocezio dedikata je Laŭdego de la sankta Kruco. La preĝejo estas kun la kastelo la plej malnova konstruaĵo en urbo Karviná, kaj unu de la plej malnovaj konstruaĵoj en Teŝina Silezio.

## Historio 
La preĝejo estis konstruita antaŭ la jaro 1288, kune kun la Fryŝtata burgo el kiu ĝi estas parto, dum la reĝado de Mieŝko la 1-a de Teŝino. Ĝi estas origine ŝtona gotika konstruaĵo, ekde 1420 kun etaĝa plano de latina kruco, poste modifita en la renesanca kaj baroka stiloj. Ĝi estas protektita kiel kulturmonumento de Ĉeĥio ekde 1958.

Apud la ĉefa enirejo staras statuoj de sankta Johano Nepomuka kaj Dolora Virgulino, ambaŭ el la 18-a jarcento, kaj la fera kruco de la komenco de 20-a jarcento. De la flanko de la placo staras statuo de sankta Patriko de 1740.
eta|La konekto de preĝejo kun kastelo

## Interesaĵoj 
* la preĝejo estas konektita kun kastelo tra speciala pasejo
* en la preĝejo situas la mirakla pentraĵo de Fryŝtata Virgulino

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de paroĥo (ĉeĥe )

Kategorio:Preĝejoj en Karviná
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Karviná
Kategorio:Preĝejoj de Ostrava-opava diocezo
Imre Francsek

**Imre Francsek** [franĉek], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Francsek Imre Ferenc** estis hungara arkitekto.

Imre Francsek naskiĝis la  en Gödöllő, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Francsek akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1888. Li tre longe laboris en la ĉefurba arkitektura oficejo, tamen li projektis konstruaĵojn ne nur por Budapeŝto. En la komenciĝanta 20-a jarcento li konstruis propran vilaon en Pécel, kie lia familio pasis la somerojn. Li edziĝis dufoje pro vidviĝo en 1909, la dua edzino edukis 5 gefilojn el la pli frua geedziĝo de Francsek. Unu el ili estis la samnoma Imre Francsek, same arkitekto.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* konstruaĵo por la subĉiela glitejo en Urba bosko (Budapeŝto) (1894)
* Luterana nova preĝejo (Szarvas) (1895)
* rando kun ŝtuparoj ĉe Monto Gellért
* propra vilao (Pécel)
* Luterana preĝejo (Szentes) (1904)
* Joda Spa Novi Sad (1910)

Budapest Stadtpark 7.JPG|Konstruaĵo por la subĉiela glitejo
Szarvas 03civertanlegi.jpg|Luterana preĝejo (Szarvas)
Budapest I., Szent Gellért rakpart - 2009 BudapestDSCN3909.jpg|Rando de Monto Gellért
Lutherische Kirche, 2019 Szentes.jpg|Luterana preĝejo (Szentes)
Kompleks objekata "Jodna Banja" u Novom Sadu 01.jpg|Joda Spa Novi Sad

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* http://albi2.uw.hu/index.html
* http://www.pecelinfo.hu/index.php/raday300/104-ilyen-volt-ilyen-lett-francsek-david-kuria

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dezső Freund

**Dezső Freund** [deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Freund Dezső** estis hungara arkitekto, framasono. Lia frato estis Kálmán Zátony.
eta|Iama banko en Gyöngyös fare de Dezső Freund
Dezső Freund naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Dezső Freund devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en sia naskiĝurbo. Post siaj studoj li laboris en komuna ateliero de Marcell Komor kaj Dezső Jakab. En 1908 li malfermis propran atelieron. Post la 1-a mondmilito li projektis plej ofte loĝdomojn en Budapeŝto. Dum la socialismo li laboris en ŝtata arkitektura entrepreno. Li havis edzinon inter 1910-1946, ŝi naskis filon en 1910, la paro eksedziĝis en 1946.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* pluraj loĝdomoj en Budapeŝto
* iama banko en Gyöngyös
* sinagogo de Józsefváros
* panproduktejo en Újpest
* uzino en Dunakeszi
* renovigo de framasona loĝio (1946)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Irvingiacoj

La **irvingiacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malpigialoj (*Malpighiales*). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 11 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Malpighiales* Juss. ex Bercht. & J.Presl - malpigialoj
****Irvingiaceae* Exell & Mendonça - irvingiacoj
*****Desbordesia* Pierre & Tiegh. - debordezio
*****Irvingia* Hook. f. - irvingio
*****Klainedoxa* Pierre ex Engl. - klainedokso

## Referencoj
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
97582 Hijikawa

'*97582 *Hijikawa'''* estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma, Japanio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Rivero Hiji (japane : 肱川, *Hiji-kawa*), rivero longa de 103&nbsp;km, kiu havas sian foņton proksime de la montpasejo *Tosaka'' en Seijo kaj alfluas en la internan maron de Seto. Kun pli ol 470 alfluantoj, la rivero Hiji alportas abundan akvon al la loĝantoj de la suda parto de Ehime, notinde por irigacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Virgulino de Fryštát

eta|244x244ra
**Fryŝtata Virgulino** estas Dipatrino, Virgo Maria, adorata en Fryŝtato en formo de baroka pentraĵo.

## Historio 
La pentraĵo estas pentrita en 1694 de nekonata pentristo. Ĝi estis en la posedo de loka paroĥestro Jan Buček, kiu en 1698 grave malsaniĝis kaj perdis la konscion. Liaj amikoj metis la pentraĵon sur la bruston de pastro, kaj oni diras, ke miraklo okazis. La pastro vekiĝis, povis konfesi kaj akcepti la lastan unkton kaj la 26-an de aprilo 1698, li mortis trankvile. Post lia morto la fideluloj transdonis la pentraĵon al la preĝejo. 

Antaŭ la pentraĵo okazas laŭdire multaj mirakloj, ekzemple miraklaj resanigoj, sed pli ofte malpli spektaklaj mirakloj, kiel ordigi sian vivon aŭ konvertiĝon.

La graveco de la bildo en la pieco de la loka loĝantaro estas evidentigita per tio, ke oni adoris kopion de la bildo eĉ en la preĝejo de sankta Judaso Tadeo kaj sankta Simono en Lískovec (Frýdek-Místek).

## Priskribo 
En la pentraĵo estas sidanta Virgulino Maria brakumanta la Infanon Jesuo, kiu dormas sur ŝia brako. Virgulino rigardas onin kun milda rideto.

## Eksteraj ligiloj 
* Mirindaj kaj graciaj pentraĵoj de Virgulino Maria en Silezio (ĉeĥe)
* Priskribo kaj foto de pentraĵo (ĉeĥe)
*Pri fryŝtata pilgrimloko (ĉeĥe)

Kategorio:Kultado de Maria
Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Maria en pentraĵoj
Lajos Frey

**Lajos Frey** [lajoŝ frej] aŭ **Ludwig Frey**, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Frey Lajos** estis aŭstrohungara arkitekto.

Lajos Frey naskiĝis la  en Vieno (Aŭstra Imperio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).

## Biografio 
Lajos Frey studis en sia naskiĝurbo. Dum la Hungara revolucio de 1848 li venis al Baja, kie li edziĝis al fratino de István Türr. Ŝi naskis filinon. Li projektis en la urbo novajn konstruaĵojn anstataŭ tiuj, kiuj neniiĝis dum la incendio. Lia loĝejo estis sekreta renkontejo de amikaro de Türr. Baldaŭ li iris al Pest (urbo) kaj inter 1856-1867 li projektis kun Károly Gerster, poste plej ofte kun Lipót Kauser (arkitekto). Li ricevis reĝan premion kaj medalon.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Sinagogo de Baja (1842–1845)
* teatro en Buda (kun Gerster, 1861)
* domo de Lahner (kun Gerster, 1870)
* hotelo en Buda (kunarkitekto, 1868–1870, neniiĝis en 1945)
* hotelo en Kassa (en 1963 malkonstruita)

Zsinagóga (2113. számú műemlék).jpg|Sinagogo de Baja
Fiume Szálloda.jpg|Hotelo en Buda
Lahner house, 11 B Váci Street, 2017 Budapest.jpg|Domo Lahner
Fő utca (Hlavná), jobbra a Schalkház szálloda. Fortepan 71241.jpg|Hotelo en Kassa
Eclectic corner house. Listed ID 1040. Gönczy Pál Street side. By Lajos Frey & Lipót Kauser, 1870. - 1-3, Gönczy Pál, 7, Lónyay Street, Csarnok Square, Budapest District IX.JPG|Duetaĝa domo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vulpes

***Vulpes*** estas genro de la subfamilio *Caninae*. La membroj de tiu genro estas populare referencata kiel veraj vulpoj, kun la signifo ke ili formas propran kladon. Tiel la vorto "vulpo" estas en la komuna nomo de kelkaj aliaj specioj. Veraj vulpoj estas distingataj disde membroj de la genro *Canis*, kiel disde domigitaj hundoj, lupoj, ŝakaloj kaj kojotoj, pro siaj pli malgranda grando (5–11 kg) kaj pli senpinta kranio. Ili havas nigrajn, triangulajn markojn inter siaj okuloj kaj nazo, kaj la pinto de ilia vosto estas ofte de diferenca koloro el la cetero de ilia mantelo. La tipa vivodaŭro de tiu genro estas inter du kaj kvar jaroj, sed ili povas atingi ĝis unu jardeko.

Por animaloj ofte konataj kiel "vulpoj", sed kiuj ne estas veraj vulpoj de la genro *Vulpes*, vidu artikolon Vulpo.

## Specioj 
## Vidu ankaŭ 
* Vulpoĉasado

## Notoj 
Kategorio:Kanisedoj
Kategorio:Genroj de mamuloj
97631 Kentrobinson

'*97631 *Kentrobinson'''* estas malgranda, malhela kaj tre rapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Lawrence Harvey Wasserman elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝia rotacia periodo ŝajnas nenormale malgranda. Estas tre malofte, ke asteroido rotacias kun periodo de malpli ol 2,4 horoj. Tiu mezuro baziĝas sur nekompletaj kaj nekonkludivaj observoj.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Ernest Kent Robinson'', ano de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell, kiu entuziasme gvidis kernan kampanjon por kolekta centro kaj biblioteko por protekti, konservi kaj disponigi la historiajn arkivojn de tiu institucio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Lawrence Harvey Wasserman
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kunlabora Arta Societo Tinga Tinga

**Kunlabora Arta Societo Tinga Tinga** (TACS) () estas kooperativo de tanzaniaj artistoj de la pentra stilo konata kiel tingatinga. La kooperativo funkcias kiel lernejo de pentrarto sed ankaŭ antaŭenigas vendojn de arto internacie por ke ĝiaj membroj povu perlabori vivon.

La kooperativo estis fondita post la tragika morto de la kreinto de la tingatinga stilo, Eduardo Saidi Tingatinga, kun la celo doni kontinuecon al tiu stilo. Ĝi estis formale registrita la  en Daresalamo. La familio kaj amikoj de Tingatinga adoptis lian artan stilon, transdonis ĝin kaj enkondukis novajn ideojn tiel, ke tingatinga arto fine fariĝis la propra kultura identeco de Tanzanio.

La kooperativo arigas preskaŭ cent pentristojn, virojn kaj virinojn. Multaj el tiuj pentristoj konsideras sin posteuloj de Tingatinga, aliaj eksperimentas per novaj formoj kaj motivoj.

Meze de la 1990-aj jaroj la svisa disvolva asocio Helvetas antaŭenigis ekspozicion de tingatinga arto, kiu travojaĝis diversajn svisajn urbojn. Per la enspezo, konstruaĵo estis konstruita por la kooperativo en Daresalamo. Helvetas ankaŭ subtenis la kooperativon en aferoj de administrado, organizado kaj merkatado. Ekde 2007 la celo de la kooperativo estas sendependiĝi de ekstera financa kaj administra helpo, kaj ankaŭ antaŭenigi la viglan kulturon de Tanzanio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Tanzania kulturo
*Omari Amonde
*Mohamed Charinda
*Maurus Malikita
*Hashim Mruta
*Damian Msagula
*David Mzuguno
*Peter Martin
*George Lilanga

## Eksteraj ligiloj 
*Tingatinga Arts Cooperative Society (Dar es Salaam) | Tripadvisor. Alirita: 28 majo 2020

Kategorio:Tanzaniaj asocioj
Kategorio:Kulturo de Tanzanio
Kategorio:Tanzania muziko
97637 Blennert

'*97637 *Blennert'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, plenumita elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *John Blennert*, ĉasisto de meteorŝtonoj en Tucson (Arizono). Kun *Ingrid Monrad* kaj *Jim Kriegh* , li estas unu el la tri kunmalkovrintoj de la kampo de meteorŝtonoj de *Gold Basin''.

## Vidu ankaŭ 
*92297 Monrad
*149244 Kriegh

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Žabeň

**Žabeň** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Frýdek-Místek de Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  (). Preskaŭ la tuta katastro de la munucicipo, inkluzive de la tuta konstruareo, situas en Moravio, sed malgrandaj randaj partoj de la katastro trafas en Silezion.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1460.

La municipo ne havas preĝejon, sed en la unua duono de la 19-a jarcento ĉi tie estis konstruita kapelo kiel dankotago pro repuŝo de pesto, inicita al sanktaj Fabiano kaj Sebastiano. Pri la kapelo ĉiam zorgis la municipo.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Žabeň, kaple sv. Fabiána a Šebestiána.jpg| Kapelo de sanktaj Fabiano kaj Sebastiano
Žabeň, OÚ.jpg| Municipa ofico
Žabeň, Žabeňský dub.jpg| Kverko en Žabeň
Žabeň, Olešná (2).jpg| Rivero Olešná


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Kategorio:Municipoj en dislimejo de Moravio kaj Silezio
Nacia Muzeo de Tanzanio

La **Nacia Muzeo de Tanzanio** () estas konsorcio de kvin tanzaniaj muzeoj, kies celo estas konservi kaj aperigi ekspoziciojn pri la historio kaj natura medio de tiu afrika lando.

La konsorcio disvolviĝis el la Nacia Muzeo Daresalamo, kreita en 1934 de Harold MacMichael, kiu estis guberniestro de Tanganjiko. Poste, la konsorcio pligrandiĝis kun aldono de kvar pliaj muzeoj, nome: la Popola Muzeo en Daresalamo, la Nacia Muzeo de Historio kaj la Muzeo de la Deklaracio de Arusha en Arusha, kaj la Memormuzeo Mwalimu Julius K. Nyerere en Butiama.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Muzeologio
* Muzeo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kulturo de Tanzanio
Kategorio:Butiama
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Váraszó)

La **preĝejo Patrono de Hungaroj** (hungare *Magyarok Nagyasszonya-templom*) estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Váraszó (Hungario). La origina titolo estis Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo, sed intertempe la nova preĝejo konstruita en 1966 ricevis tiun titolon, tial la mezepoka preĝejo ricevis pli novan titolon Patrono de Hungaroj. La sentura mezepoka kirketo havas apartan lignan sonorilostablon.

## Historio 
En tiu loko estis konstruita romanika kirko supozeble en la frua 13-a jarcento. El la gotiko restis kelke da freskofragmentoj. Sakristio kaj ĉambro por ostoj estis alkonstruitaj en la 16-a jarcento. Ĉirkaŭ kaj en la kirko okazis entombigoj inter la 14-a kaj 16-a jarcentoj. En 1787 ĝi estis pligrandigita kaj trakonstruita. En 1850 ĝi estis iomete denove pligrandigita. En 1909 la plafono iĝis vivdanĝera, ekde 1912 la kirko forlasiĝis. En la preĝejo infanoj kaŭzis fajron en 1948, tial la konstruaĵo ruiniĝis. Plena restaŭrado okazis en 1964 fare de Ferenc Erdei (arkitekto), pli frue arkitektoj esploris. Ili trovis la jam malaperintan muron (ĉirkaŭ la konstruaĵo), ĉambron por ostoj, sakristion kaj la cetarajn alkonstruitajn partojn. Inter 1998-2000 la kirko estis renovigita, poste konsekrita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo sur monteto en herbejo. La kirko konsistas el navo kaj pli granda duonronda absido. La muroj estas 1 metron larĝaj kaj la restaĵo el la mezepoko estas tre altnivela. La enirejo estas nekutime en flanko de la navo.

Kermeso okazas en la 8-an de oktobro.
eta|Aerfoto

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/varaszo/arpad-kori-romai-katolikus-muemlek-templom-22592
* http://varaszo.hu/new/index.php?option=com_content&view=article&id=91&Itemid=53 

Varaszó
Varaszó
Vělopolí

**Vělopolí** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  (). Grandan parton de la loĝantoj kreas pola minoritato. Superduonan plimulton de la loĝantoj kreas protestantoj.

## Historio 
La unua mencio pri la municipo devenas el la jaro 1448.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* kamparana domo n-ro 7

## Personecoj 
* Stanislav Kaczmarczyk (*1936), evangelia predikisto

## Pluaj fotoj 

Velopoli.JPG|Vělopolí
Velopoli 36 (Gabrysiowka).jpg|1950-aj jaroj
Vělopolí pohled k Třinci.JPG|Vělopolí, vido al Třinec

Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Vyšní Lhoty

**Vyšní Lhoty** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua mencio pri la municipo devenas el la jaro 1305, sed ĝi verŝajne estiĝis jam antaŭ la jaro 1292, ĉar el tiu ĉi jaro devenas dokumento, kie estas indikita Pašek el Warmunthovicz, kaj precize tiel sonas la nomo de domaro menciita en la jaro 1305. Laŭ aŭstria popolnombrado Vyšní Lhoty havis 1 145 loĝantojn.

## Loĝantaro
## Rifuĝejo 
En Vyšní Lhoty troviĝis kaptiga rifuĝejo de Ministerio de enlando de Ĉeĥio. La rifuĝejo havas areon proksimume 75 000 m².

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Antonio de Padovo el la jaro 1640 sub monto de Malá Prašivá
* Statuo de sankta Antonio
* Sonorilejo kun kapelo ĉe Stříž

## Vidu ankaŭ 
* Nižní Lhoty

## Pluaj fotoj 

Vyšní Lhoty, okres Frýdek-Místek (10).JPG|Vyšní Lhoty
Vyšní Lhoty, malá kaplička (2).JPG|Vyšní Lhoty
Vyšní Lhoty, okres Frýdek-Místek (7).JPG|Vyšní Lhoty
Vyšní Lhoty, okres Frýdek-Místek (6).JPG|Vyšní Lhoty
Vyšní Lhoty, kříž na křižovatce U kříže (3).JPG|Vyšní Lhoty


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Kategorio:Setlejoj en Subbeskida montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota