open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sassenheim

**Sassenheim** (populare ankaŭ nomata Sassem) estas loĝloko en la antaŭa municipo en Zuid-Holland. Je la 1-a de januaro 2006 la municipo kune kun Voorhout kaj Warmond kunfandiĝis al la municipo Teylingen. Sassenheim havis 14 906 loĝantojn (1-a de junio 2005) kaj la surkonstruita areo preskaŭ atingis la limojn de la municipo. Sassenheim ne havas ceterajn vilaĝokernojn sed tamen vilaĝetojn, kiel Elsgeest kaj Klinkenberg. Estas vere ke la vilaĝeto Teijlingen estas konstruita al Sassenheim, sed jam delonge estas parto de la antaŭa municipo Voorhout. En tiu vilaĝeto situas la plej konata vidindaĵo de Sassenheim, la ruino de kastelo Teijlingen kiu ankaŭ estas la nomdoninto de la hodiaŭa municipo.

## Bildaro 

Teylingen.jpg|eta|La ruino de Teylingen en 2007
Sassenheim station.JPG|eta|Stacidomo Sassenheim
Pancratiuskerk Sassenheim.JPG|eta|Pankracio-kirko Sassenheim
Sassenheim hoofdstraat nr 230.jpg|eta|Sassenheim Hoofdstraat nr 230
Oude Koningshuis, Sassenheim.jpg|eta|La Malnova Koningshuys (Reĝodomo), Sassenheim
Sassenheim Toegangshek Koningshuis.jpg|eta|Enirejo de La Malnova Koningshuys, Sassenheim
Sassenheim kerk.jpg|eta|Vilaĝa kirko Sassenheim
Sassenheim 1867.png|eta|Sassenheim en 1867
Zittende man op bollenmand.jpg|eta|Sidanta viro sur florbulba korbo
Hofstede Wiltrijk, Sassenheim.jpg|eta|Hofstede Wiltrijk, Sassenheim
Bollenstreek Bloemencorso Sassenheim 2005.jpg|eta|Florbulbeja florparado Sassenheim 2005
Sassemheim watertoren2.jpg|eta|Akvoturo Sassenheim
Sculptuur gemeentehuis Teylingen-in-Sassenheim.jpg|eta|Skulptaĵo komunumejo Teylingen en Sassenheim

## Retejoj 
*  Oficiala retejo de la municipo Teylingen
*  Fondumo Malnova Sassenheim

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Suda Holando
Kategorio:Eksaj municipoj de Sud-Holando
Borbála Fekete

**Borbála Fekete** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fekete Borbála** estis hungara pentristo, bazlerneja kaj altlerneja instruisto.

Borbála Fekete http://szoboszloihirek.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=1260:rajzverseny-fekete-borbala-emlekere&catid=1:friss-hirek&Itemid=66 naskiĝis la  en Szentpéterszeg, ŝi mortis la  en Debrecen.

## Biografio 
Borbála Fekete frekventis gimnazion en Debrecen, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Altlernejo de Eger. Post la diplomo ŝi instruis en sia naskiĝvilaĝo 2 jardekojn, poste en Hajdúszoboszló jardekon. Ŝi komencis pentradi en 1964, ŝi vizitis plurajn artistajn koloniojn aŭ tendarojn. Ekde 1980 ĝis sia morto ŝi instruis en Pedagogia Altlernejo de Debrecen en statuso docento. Intertempe en 1982 ŝi akiris skulptistan diplomon en Belarta Altlernejo (Budapeŝto). Ŝi ofte aranĝis somerajn artistajn tendarojn por lernantoj kaj somere ŝi ankaŭ studvojaĝis en Eŭropo. Ŝi ricevis premiojn ekde 1968.

## Ekspozicioj 
* ekde 1968, la lasta postmorte en sia naskiĝvilaĝo

## Memorigiloj 
* fondaĵo (2011)
* strato kaj lernejo en sia naskiĝvilaĝo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Aladár Fáy

**Aladár Fáy,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fáy Aladár** estis hungara pentristo, grafikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia onklo estis Ödön Edvi Illés.
eta|Fone estas videbla pentraĵo de Aladár Fáy
Aladár Fáy http://www.kieselbach.hu/muvesz/fay-aladar_2461 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Aladár Fáy jam dum la lernejaj jaroj ŝatis pentradi. Li akiris diplomon en Reĝa Modela Desegna Altlernejo en 1922, sed li lernis en Artistkolonio (Nagybánya) kaj Artistkolonio (Kecskemét). Liaj plej gravaj instruistoj estis István Csók kaj Imre Révész (pentristo). En la sekva jaro li edziĝis. Inter 1923 kaj 1943 li instruis en arta mezlernejo, poste li estis katedrestro en Hungara Industriarta Altlernejo. Li estis rektoro samloke inter 1943-1945. Tiutempe li partoprenis en kreo de la unua hungara desegnofilmo, sed la milito fiaskis ĝin. Dum sieĝo de Budapeŝto li sukcese kaŝis materialojn de la altlernejo. Post la mondomilito li havis postenon en ministerio, sed li ne aliĝis al la komunistoj. En 1946 li estis arestita, poste kondamnita pro falsaĵoj. Li liberiĝis en 1954, poste li povis labori en Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto) kiel helplaboristo.

## Lia libro 
* *A magyarság díszítő ösztöne* (1941, 1994)

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Ködváros* (1929)
* *Ezüstváros* (1929)
* *Keveháza* (1929)
* *Tönk* (akvaforto)
* *Madarak*
* *Musztafa*
* *Erdőbelső őzekkel „Fekete forrás”*
* *A Vihar*
* *Varjak* (la lasta pentraĵo)

## Elektitaj disĉiploj 
* Walter Madarassy

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĝenrismo

[eta|300ra|*La promenejo de Andaluzio* aŭ *La maja y los embozados*, pentraĵo de [Francisco de Goya|Goya en 1777, ene de la ĝenrisma serio de la kartonoj de Goya por murtapetoj.]]
**Ĝenrismo** estas tendenco aŭ arta movado kiu montras kutimojn kaj morojn de la socio, reference al preciza regiono aŭ lando kaj al aro de ties tradicia folkloro. Ĝi havis specialan disvolvigon el la stetikaj proponoj de la Romantismo en Eŭropo kaj tre diversan montron en literaturo kaj pentrarto de la 19a jarcento.

Mariano José de Larra situigas la originon de la moderna ĝenrisma literaturo en Anglio, jam ĉe la sojlo de la 18a jarcento pro la publikigo de la gazeto *The Spectator* (1711-1712), nome​ efemera revuo eldonita de Joseph Addison kaj Richard Steele, planita kiel montrofenestro kaj semejo de tio kion ili mem nomigis «Essay or sketch of manners» (eseo aŭ skizo de kutimoj).

La intereso el tiu arta stilo kaj movado estas duobla. Unuflanke ĝi estas montro de la estetikaj sentoj de la respektivaj epokoj. Aliflanke ĝi utilas kiel historia referenco al aferoj kiuj povas esti konataj nur aŭ ĉefe danke al tiaj manifestoj. Tre ofte ĝenrismaj aŭtoroj estis interesataj ne nur pri la tiutempaj tipaj roluloj, kutimoj, pejzaĝoj, popolaj tradicioj, ktp., sed ĉefe pri tiuj kiuj tiam jam estis perdiĝintaj. Tiele la utileco de tia konservo ege gravas por la postaj jarcentoj.

## Vidu ankaŭ 
* Hispana literaturo de la Romantismo
* Hispana literaturo de la Realismo

## Notoj 
* 

Kategorio:Literaturo laŭ skoloj
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Folkloro de Hispanio
Kategorio:Sudamerika literaturo
Kategorio:Latinamerika folkloro
Rostokino (distrikto de Moskvo)

**Rostokino** () estas distrikto de la Nord-Orienta administra arondismento de Moskvo, Rusio. Ĝia areo okupas ĉ.354.0 hektarojn, sur kiu loĝas proksimume 35000 rezidantoj (2017j).

## Historio 
Nomo de ĉi-loko estas menciata en analoj de la 15-a jarcento, kiam ĝin posedis bojaro *Miĥail Pleŝĉeev*. Etimologio de la malnova vorto Rostokino en la slava lingvaro signifas akselo, ĉar tie la riveron Jaŭza enfluis la rivereto *Gorjainka*.

Ekde 1477 la areo apartenis al la *Troice-Sergieva monaĥejo*, kiu havis preferojn pri ĝia ekspluatado kaj pagis neniujn impostojn. Por tio grave kontribuis Troickoe ŝoseo, kiu kunligis Moskvon kaj urbon Sergijev Posad. Nun ĝi estas parto de Prospekt Mira.

eta|maldekstra|240ra|
Dum la dua duono de la 19-a jarcento Rostokino iom post iom transformiĝis en industria antaŭurbo. Aperis malgrandaj entreprenoj por produktado de kotonaĵoj kaj paperaĵoj, fabrikoj produktintaj revolverajn kartoĉojn. Tamen, Rostokino restis ankoraŭ longtempe por moskovanoj kampara zono.

## Transporto 
Sur la teritorio de la distrikto funkcias la platformo "Jauza" de la Jaroslavla branĉo de la Moskva Fervojo, la platformoj de la Centra ringo de Moskvo "" kaj "" kaj la metro-stacidomo "" de la Metrolinio Kaluĵsko-Riĵskaja (Moskvo). Sur la teritorio de la distrikto estas ankaŭ deponejo de la Monorelo de Moskvo.

eta|maldekstra|240ra|

## Akvedukto en Rostokino 
Ĝis la 18-a jarcento loĝantoj de Moskvo uzis trinkeblan akvon plejparte el putoj kaj malgrandaj lagetoj. En 1778 la moskvaj scientistoj esploris la fontojn de akvo ekster Moskvo kaj kiel la plej potenca elektis Mitiŝĉi fontoj. Tie oni konstruis 28 brikajn basenojn.

Por liveri akvon al Moskvo oni aperigis 5 akveduktojn, inter kiuj plej granda estis en Rostokino super la rivero Jaŭza. Ĝi komencis funkcii en 1804.

Konstruktive ĝi estis ponto kun 21 arkoj simila al romaj akveduktoj. Blanka kalkŝtono estis uzita kiel la ĉefa materialo. La longeco de la ponto estas 356 m, la alteco atingas 15 metrojn. Fine de la 18-a jarcento la akvedukto en Rostokino estis la plej granda ŝtona ponto en Rusio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()
François Coppée

eta|François Coppée, de André Rouveyre.
**François Edouard Joachim COPPÉE** (naskiĝis la , mortis la ) estis franca poeto kaj romanisto.

Estante funkciulo en la Ministerio de Milito, li iĝis poeto de Parnasismo. En 1869 lia unua teatraĵo, nome *Le Passant*, en kiu stelulis Sarah Bernhardt kaj Madame Agar, estis prezentita sukcese ĉe la teatro Odéon, kaj poste ankaŭ *Fais ce que dois* (1871) kaj *Les Bijoux de la délivrance* (1872), nome mallongaj poeziaj dramoj inspiritaj de la Franc-Prusia Milito, estis laŭditaj.

Li estis ano de la Franca Akademio kaj ricevis la Honoran Legion.

## Verkoj 
### Poezio 
* *Le Reliquaire* (1866)
* *Intimités* (1867)
* *Poèmes modernes* (1867-9)
* *Les Humbles* (1872)
* *Le Cahier rouge* (1874)
* *Olivier* (1875)
* ''L'Exilée* (1876)
* *Contes en vers* (1881)
* *Poèmes et récits* (1886)
* *Arrière-saison* (1887)
* *Paroles sincères* (1890)
* *Dans la prière et la lutte*
* *Vers français*
* *Salut, Petit Jesus*

### Teatraĵoj 
* *Le Passant* (1869)
* *Deux Douleurs* (1870)
* *Fais ce que Dois* (1871)
* *L'Abandonnée* (1871)
* *Les Bijoux de la Délivrance* (1872)
* *Le Rendez-Vous* (1872)
* *Prologue d'Ouverture pour les Matinées de la Gaîté* (1874)
* *Le Luthier de Crémone* (1876)
* *La Guerre de Cent Ans* (1877)
* *Le Trésor* (1879)
* *La Bataille d'Hernani* (1880)
* *La Maison de Molière* (1880)
* *Madame de Maintenon* (1881)
* *Severo Torelli* (1883)
* *Les Jacobites* (1885)
* *Le Pater* (1889)
* *Pour la couronne* (1895)

### Prozaĵoj 
* *Une Idylle pendant le siège* (1874)
* *Toute une jeunesse* (1890)
* *Les Vrais riches* (1892)
* *Le Coupable* (1896)
* *Mon franc-parler* (1893–96) (artikoloj)
* *La Bonne Souffrance'' (1898)

## Notoj 
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo de Montparnasse
Kategorio:Kontraŭframasonismo
33392 Blakehord

'*33392 *Blakehord'''* estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Blake Hord*, finaliston de la *Regeneron Science Talent Search* de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri kosma scienco. Li estis lernanto ĉe la *Dobbs Ferry High School'' de Dobbs Ferry (Nov-Jorkio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Mieszko Kazimierzowic

**Mjeŝko Kazimirido** (; naskiĝis la 16-an de aprilo 1045, mortis la 28-an de januaro 1065) estis filo de Kazimiro la 1-a Renoviganto, princo de Pollando el dinastio Piastoj, supozebla princo de Kujavio de 1058.

Li naskiĝis kiel la tria el kvar filoj de Kazimiro la 1-a kaj lia edzino Maria Dobroniega, filino de Vladimiro la 1-a de Kievo, la kieva princo. La nomon ricevis de sia avo flanke de la patro, Mjeŝko la 2-a.

Laŭ hipotezo de Henryk Łowmiański en 1058 - post morto de la patro - li ricevis Kujavion. Post senida morto de Mjeŝko ĝin heredis lia pli aĝa frato Boleslao la 2-a Donacema ().

## Bibliografio
* Oswald Balzer, *Genealogia Piastów* (Genealogio de Piastoj), Krakovo 1895, p. 108
* Kazimierz Jasiński, *Rodowód pierwszych Piastów* (Genealoga nomaro de la unuaj Piastoj), Varsovio-Vroclavo 1992, p. 175-176
* Zofia Kozłowska-Budkowa, *Który Bolesław?* (Kiu Boleslao?), en: *Prace z dziejów Polski feudalnej* (Laboraĵoj el la historio de feŭda Pollando), Varsovio 1960, p. 85
* Henryk Łowmiański, *Początki Polski* (Komencoj de Pollando), 6-a volumo, parto 1, Varsovio 1985, p. 114-116

Kategorio:Piastoj
Kalvinana preĝejo (Kisléta)

La **Kalvinana kirko** estas eklezia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Kisléta.

## Historio 
Katolika kirko Sankta Johano la Evangeliisto en Kisléta estis konstruita kaj konsekrita 1336. En mezo de la 16-a jarcento ĝi estis jam kalvinisma preĝejo. En 1671 armeo de  Sofia Báthori okupis kaj redonis ĝin al la katolikoj. La parlamento en Ónod en 1707 redonis la kirkon al la kalvinanoj. Rekonstruado okazis en 1801, inter 1827 kaj  1831 la turo estis konstruita. La orgeno alvenis en 1931, ĝi renoviĝis en 2011.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola. En mezo de la fasado la kvadrata turo reliefas, ĉe la piedo la enirejo funkcias. La navo estas pli larĝa, ol la turo kaj ol la plurlatera absido. Ekstere pilieroj apogas kaj la absidon, kiu gardas la gotikon. Interne laŭ la kalvinisma kutimo la muroj estas blankaj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Kisléta
Giovanni Boldini

[eta|*Memportreto ĉe Montorsoli*, (1892), [Florenco, Uffizi, Corridoio Vasariano.]]
**Giovanni BOLDINI** (n. la 31-an de decembro 1842, m. la 11-an de julio 1931) estis itala pentristo pri ĝenrismo kaj portretoj kiu vivis kaj laboris en Parizo dum plej el sia kariero. Laŭ artikolo de 1933 en la gazeto Time, li estis konata kiel "Master of Swish" pro sia flua stilo de pentrarto.

## Vivo 
Li estis filo de pentristo de religiaj temoj. Li edukiĝis en Florenco (kie li lernis pri pejzaĝoj), kaj ekkarieris en Londono (ĉefe por portretoj de altklasuloj), kaj poste faris sian karieron ĉefe en kaj el Parizo.

## Verkoj 
## Notoj 
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Italaj pentristoj
Kategorio:Italaj ilustristoj
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Courcouronnes

**Courcouronnes** estas eksa franca komunumo en la departemento Essonne, en la regiono Francilio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Courcouronnais*.

Ĝi nun formas parton de Évry-Courcouronnes.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Essonne
* Évry-Courcouronnes (stacidomo)
* Évry-Courcouronnes (Tramtrajno en Francilio)
* Bois Briard (Tramtrajno en Francilio)
* Traité de Rome (Tramtrajno en Francilio)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Évry-Courcouronnes)


Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Essonne
Zoltán Klie

**Zoltán Klie,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Klie Zoltán** estis hungara pentristo.

Zoltán Klie http://viragjuditgaleria.hu/hu/muveszek/muveszek/K/klie_zoltan/  naskiĝis la  en Szekszárd, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Klie estis soldato inter 1915-1918, poste li studis medicinon en Scienca Universitato Péter Pázmány, fine li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo en 1925. Lia plej grava instruisto estis János Vaszary (pentristo). Post siaj studoj li vivis en Parizo 2 jarojn helpe de stipendio, li ankaŭ edziĝis. Hejmenveninta li daŭris la pentradon. En 1939 li denove ricevis stipendion ĉe Balatono, en 1942 en Transilvanio. En 1944 li soldatiĝis, poste li estis militkaptito en Sovetunio ĝis 1947. Dum la frua socialismo li estis neglektita, li kreis ilustraĵojn. Inter 1960 kaj 1963 li pentradis en Nagymaros, poste precipe en Budapeŝto. En 1987 li vidviĝis. Li ricevis premiojn inter 1923-1990.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1930, 1959, 1993, 2002)
* Pápa (1987)
* Szekszárd (1990)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1925, 1926, 1930, 1932, 1937, 1938, 1941, 1943, 1959) 
* Venecia Bienalo (1928, 1942)
* Arthalo Budapeŝto (1931, 1933, 1942, 1943)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Gyárváros (1923)
* Akt gyümölcskosárral (1923)
* Nő holddal (1926)
* Strandon (1931)
* Balatoni naplemente (1938)
* Önarckép (1941)
* Erdélyi falu (1942)
* Háborús katasztrófa (1947)
* Naplemente (1956)
* Csendélet (1962)
* Bogár III. (1970)
* Kerti virágok (farbita akvaforto)

## Elektitaj lernintoj 
* Béla Fekete Nagy

## Fontoj 
* detala hungarlingva biografio kun fotoj kaj bildoj
* hungarlingva biografio kun bildoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun bildo

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Fekete Nagy

**Béla Fekete Nagy** [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fekete Nagy Béla** estis hungara pentristo, grafikisto. Lia origina nomo estis *Fekete Béla*, lia edzino estis Éva Barta.

Béla Fekete https://www.arcanum.hu/hu/online-kiadvanyok/Lexikonok-magyar-eletrajzi-lexikon-7428D/f-7547C/fekete-nagy-bela-755AF/ naskiĝis la  en Mecsekszabolcs (nuntempe urboparto de Pécs), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Fekete Nagy akiris maŝininĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József, poste desegnopedagogian diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1933. Zoltán Klie estis lia unua konsilisto pri pentroarto. Post siaj studoj li instruis en faklernejo. Ekde 1937 li komencis krei kretajn desegnaĵojn. En la jaroj 1938 kaj 1939 li vivis en Francio. Dum la 2-a mondmilito li havis ceramikan atelieron en Budapeŝto kun sia edzino, la ateliero estis ankaŭ signifa loko por la kontraŭnaziaj homoj. Somere li ofte partoprenis en arta vivo de Artistkolonio (Szentendre). En komenco de la socialismo li tiel aprezis, ke tiu erao ne konvenas pentradi, tial inter 1949 kaj 1964 li havis gravajn inĝenierajn postenojn. En 1965 li pensiuliĝis kaj li denove pentradis.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1931, 1944, 1946, 1947, 1962, 1986, 1994) 
* Zuriko (1946)
* Szentendre (1968, 1977) 
* Szombathely (1977)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Szentendrei kőhegy (1938)
* Női akt (1939)
* Négerek (1940)
* Térkép (1947)
* Menedék III. (1949)
* A vörös gyűrű (1966)
* Kőhegy (1969)
* Fekete nap (1973)
* A Gyilkos tó lakói (1975)
* Kék-zöld táj finom struktúrákkal

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
András Felvidéki

**András Felvidéki** [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Felvidéki András** estas hungara grafikisto, pentristo, afiŝisto, ilustristo, dekoraciisto, altlerneja instruisto.

András Felvidéki http://www.kieselbach.hu/muvesz/felvideki-andras_8357 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
András Felvidéki frekventis artan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li estis dekoraciisto unu jaron en Hungara Televizio, fine soldato 2 jarojn. Li akiris grafikistan diplomon en Industriarta Altlernejo en 1972. Liaj plej gravaj instruistoj estis Pál Gerzson, János Kass kaj Sándor Ernyei. Post siaj studoj li grafikadis, li reinterpretis la malnovajn teknikojn kaj uzis komikajn kaj groteskajn elementojn sur siaj afiŝoj. Ekde la 1980-aj jaroj li okupiĝis ankaŭ pentrado, libroilustradoj, filmaj kaj teatraj dekoracioj. Inter 1982 kaj 1992 li estis ankaŭ  arta direktoro de revuo. Inter 1989 kaj 2009 li instruis en la Industriarta Altlernejo.

Li ricevis premiojn inter 1980-2010. Li edziĝis en 1978, la edzino naskis 3 gefilojn.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1975, 1980, 1989, 2006)
* Balatonboglár (1983)
* Zsámbék (1996)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Varsovio (1970, 1972, 1974, 1979)
* Arthalo Budapeŝto (1972, 1980, 1984)
* Budapeŝto (1975, 1978, 1984, 1998)
* Londono (1978, 1980)
* Parizo (1982, 1986)
* Miskolc (1996)

## Elektitaj teatraj dekoraciaĵoj 
* Bernadett Duray: A kétarcú Kishonti (1990)
* György Spiró: Káró király (2006)

## Elektitaj filmaj dekoraciaĵoj 
* Rettenetes szülők (1981)
* Irány Kalifornia! (1997)

## Elektitaj pentraĵoj, grafikaĵoj 
* Palotaforradalom (1979, zinka ĉizo) 
* Kardnyelő (pentraĵo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* anglalingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj afiŝistoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ruy Blas

**Ruy Blas** estas tragedia teatraĵo de Victor Hugo. Ĝi estis la unua teatraĵo prezentita ĉe la Théâtre de la Renaissance kaj premierita la 8an de Novembro 1838. Kvankam konsiderita de multaj kiel la plej bonkvalita teatraĵo de Hugo, la teatraĵo dekomence trafis nur mezan sukceson.
[eta|Aktorino [Sarah Bernhardt kiel la Reĝino, 1879.]]

## Agadejo 
La scenaro okazas en Madrido; la tempo 1699, dum la regado de Karlo la 2-a. Ruy Blas, nome nenobelo (kaj poeto), kuraĝigas ami la reĝinon Maria Anna  de Palatinato-Neoburgo. La teatraĵo estas iel vualita krio por politika reformo.

## Rolularo 
* Ruy Blas
* Don Salluste de Bazan, markizo de Finlas
* Don César de Bazan, grafo de Garofa
* Don Guritan
* La Grafo de Camporeal
* La Markizo de Santa-Cruz
* La Markizo del Basto
* La Grafo d'Albe
* La Markizo de Priego
* Don Manuel Arias
* Montazgo
* Don Antonio Ubilla
* Covadenga
* Gudiel
* Doña Maria de Neuburg, Reĝino de Hispanio
* La Dukino d'Albuquerque
* Casilda
* Servistoj, prizonestro, gvardianoj, paĝioj, damoj, senjoroj, konsilistoj, kaj aliaj korteganoj

Kategorio:Teatraĵoj de Victor Hugo
Kategorio:1838
Kategorio:Operoj
Kategorio:Hispanio en fikcio
Kategorio:Fikciaj hispanoj
Kategorio:17-a jarcento en fikcio
Jacques Damala

**Aristides Damalas** (en greka: Aριστεíδης Δαμαλάς, alternativa literumado Aristidis aŭ Aristide), konata en Francio laŭ aktora nomo **Jacques Damala**, (15a de Januaro 1855 – 18a de Aŭgusto 1889), estis greka milita oficiro kiu iĝis poste aktoro, kiu estas ĉefe rememorita kiel edzo de Sarah Bernhardt dum nombraj jaroj.

En 1882 ŝi edziniĝis al tiam juna oficisto de la greka ambasadejo. Li tiam taksis sin sufiĉe lerta kaj profesia por iĝi aktoro kaj sceneja partnero de sia konata edzino. Sarah malfermis por li propran teatrejon sub la gvidado de sia filo Maurice. Sed la entrepreno restis sensukcesa kaj baldaŭ bankrotis, unuflanke ĉar Damala pro sia greka akĉento sursceneje ridigis la publikon kaj aliflanke, ĉar li financis el la teatreja kaso sian pasion pri hazardludoj kaj sian dependecon je morfino.

Jam en la jaro de la geedziĝo ili disiĝis, kaj post portempa maldisiĝo kaj denova disiĝo Damala mortis en 1889, 34-jaraĝa, pro sekvoj de la morfinkonsumo.

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Grekdevenaj francoj
Kategorio:Grekaj militistoj
André Theuriet

**Claude Adhémar André THEURIET** (Franca prononco: [ɑ̃dʁe tøʁjɛ] (8a de Oktobro 1833 en Marly-le-Roi – 23a de Aprilo 1907 en Bourg-la-Reine) estis 19-a-jarcenta franca poeto kaj romanisto.

Theuriet studis juron en Parizo kaj iĝis funkciulo ĝis sia retiriĝo en 1886. Theuriet montras naturan, simplan priskribon de rura kaj ĉefe de arbara vivo. La plej bonkvalitaj el liaj romanoj estas tiuj kiuj traktas provincan kaj kamparanan vivon.

## Verkoj 
eta|maldekstre
* *Le mariage de Gérard* (1875)
* *Raymonde* (1877)
* *Le fils Maugars* (1879)
* *La maison des Deux Barbeaux* (1879)
* *Sauvageonne* (1880)
* *Reine des bois* (1890)
* *Villa tranquille* (1899)
* *Le manuscrit du chanoine* (1902)

Kategorio:Francaj dramistoj
Kategorio:Francaj poetoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
33399 Emilyann

'*33399 *Emilyann'''* estas tre malgranda, eksterordinare hela  asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Emily Ann Peterson*, finalistinon de la *Regeneron Science Talent Search* de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Ŝi estis lernantino ĉe la *Smithtown High School East'' de St. James (Nov-Jorkio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Stadiono Santiago Bernabéu

eta|dekstra|

La **Stadiono Santiago Bernabéu** ( ), en Madrido (Hispanio) estas la hejma stadiono de la futbala klubo *Real Madrid* ekde ĝia finiĝo en 1947, kun nuna kapablo de 81 044 sidlokoj.

Santiago Bernabéu estas unu el la plej famaj kaj prestiĝaj futbalaj lokoj de la mondo. Ĝi gastigis la finalon de la Ligo de Ĉampionoj de UEFA en kvar okazoj: en 1957, 1969, 1980 kaj 2010. La finaj matĉoj por la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1964 kaj la Futbala Mondpokalo 1982 ankaŭ en la stadiono, igante ĝin la unua stadio en Eŭropo kiu gastigis kaj la Eŭropan Ĉampionecon de la UEFA kaj la finalon de la Mondpokalo de FIFA

eta|maldekstra|300ra|

La stadiono portas la nomon de tiu kiu estis dum multaj jaroj la prezidanto de la klubo Real Madrid, Santiago Bernabéu.

## Vidu ankaŭ 
* Santiago Bernabéu (metroo de Madrido)

Kategorio:Sportejoj en Madrido
Kategorio:Futbalaj stadionoj en Hispanio
Kategorio:Naciaj stadionoj
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1947
Kategorio:Futbalo en 1947
Gyula Zoltán Feledy

**Gyula Zoltán Feledy** [djula feledi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Feledy Gyula Zoltán** estas hungara bestkuracisto, pentristo, vilaĝestro. Lia onklo estis Gyula Feledy.

Gyula Zoltán Feledy https://www.facebook.com/gyulazoltan.feledy naskiĝis la  en Sajószentpéter.

## Biografio 
Gyula Zoltán Feledy frekventis gimnazion en Sárospatak, poste li akiris bestkuracistan diplomon en 1969 en Veterinara Universitato de Budapeŝto. Post la diplomo li eklaboris ĉe Balatono, baldaŭe en Szentgotthárd. En 1976 li translokiĝis al Kötcse, kie li estis privata bestkuracisto. Post fino de la socialismo (en 1990) li estis elektita vilaĝestro de Kötcse. En 2004 li komencis pentradi helpe de János Megyik. Li ricevis kelkajn artajn premiojn inter 2007-2011, ŝtatan premion en 1998. Li edziĝis en 1972, la edzino naskis dufoje.

## El solaj ekspozicioj 
* Kötcse (2005)
* Siófok (2008)
* Budapeŝto (2011, 2013)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Balatonalmádi (2005, 2009, 2013)
* Kaposvár (2010, 2012)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj

Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
33402 Canizares

'*33402 *Canizares'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research'') elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la renoman fizikiston Claude R. Canizares,
profesoron pri fiziko kun la katedro Bruno Rossi ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, asociata direktoro de la Ikso-radia Observatorio Chandra kaj iama direktoro de la Centro pri Kosma esploro de la MIT. La nomo estis donita okaze de lia emeritiĝo kiel vicprezidento de la MIT

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Dalek

La ***Dalek***-oj estas fikcia ekstertera specio de mutaciuloj, ĉefe bildigataj en la brita sciencfikcia televida programo *Doctor Who.* La Dalek-oj estis konceptitaj de la sciencfikcia verkisto Terry Nation kaj unue aperis en 1963 en la seriaĵo *The Daleks,* en la ŝeloj desegnitaj de Raymond Cusick.
eta|Dalek
Inspirita de la nazioj, Nation bildigis la Dalek-ojn kiel perfortaj, sengracaj, kaj senkompataj kiborgaj eksterteranoj, kiuj postulas tutan konformadon al sia volo, fiksitaj sur la konkero de la universo kaj la ekstermado de tiuj, kiujn ili vidas kiel malsuperajn rasojn.

Ili estas la plej popularaj antagonistoj en la programo. Iliaj revenoj al la programo tra la jardekoj akiris amaskomunikilaran atenton kaj ilia ofta ordono "Ekstermu!" iĝis ofte uzata.

## Referencoj 
Kategorio:Fikciaj eksterteranaj specioj
Kategorio:Fikciaj amasmurdistoj
Kategorio:Kiborgoj en fikcio
Kastelo de Kisléta

La **kastelo de Kisléta**  (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Gencsy** [genĉi]) estas nuntempa orfejo de Kisléta en Hungario.
## Historio 
La familio Gencsy konstruis la malgrandan kastelon en Kisléta en la 18-a jarcento. Post la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon (la samo okazis kun la ceteraj hungaraj kasteloj). En la sekvaj jaroj la loka kolĥozo profitis ĝin por deponi la agrikulturajn maŝinojn. Baldaŭ orfejo ekfunkciis en la kastelo, tial aktuale la kastelo estas en bona stato.

## Konstruaĵo 
La teretaĝa konstruaĵo kun mansardoj situas sola en granda parko. La fasado estas simetria, la meza kaj ambaŭ flankaj partoj reliefas. La meza parto estas arkada. La malantaŭa fasado estas simila, sed sen enirejo.

## Parko 
La parko apartenas al la plej belaj parkoj de la regiono. Ankaŭ la infanoj zorgas pri la kreskaĵoj. En 1977 la parko estis deklarita protektata. En 2010 granda ŝtormo okazis, kiu detruis la plej grandan magnolion. En la parko kreskas fraksenoj, aceroj, piceoj, *Prunus cerasifera*-oj, ulmoj, juglandoj, platanoj, tilioj, kornusoj.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Kisléta
Kisléta
Libera kultura movado

[eta|[Lawrence Lessig, eminenta aktivisto de la libera kultura movado, en 2005.]]

La **libera kultura movado** estas socia movado, kiu antaŭigas liberecon por disdoni kaj ŝanĝi kreivaj verkaĵoj kiel libera enhavo aŭ malferma enhavo uzante la Interreton kaj aliaj formoj de amaskomunikiloj.

La movado kontraŭas tro limigan kopirajtan leĝaron. Multaj movadanoj argumentas, ke tiaj leĝoj malhelpas kreemon. Ili nomas tiun sistemon "permesa kulturo".

Creative Commons estas organizaĵo kreita de Lawrence Lessig kiu disponigas permesilojn, kiuj eblas kunhavigon kaj remikson sub pluraj kondiĉoj, kaj oferas retserĉon de multaj verkoj sub permesiloj de Creative Commons.

La libera kultura movado, kun sia etoso de libera ideo-interŝanĝo, estas laŭliniigita kun la libera programara movado.

Hodiaŭe, la vorto estas uzata de aliaj movadoj, kiel malferma aliro, la remiksa kulturo, la kodumula kulturo, la kono-aliro movado, la malfermkoda lernado, la rajtoceda movado kaj la publika havaĵo-movado.

## Vidu ankaǔ 
* Justa uzo
* Libera programaro

## Referencoj 
Kategorio:Sociaj movadoj
Kategorio:Ciferecaj rajtoj
Kategorio:Senpagaj varoj kaj servoj
Kategorio:Aktivismo pri intelekta proprieto
Kategorio:Kritiko de intelekta proprieto
Anni Gáspár Felekiné

**Gáspár Anni Felekiné** [gAŝpAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Felekiné Gáspár Anni** estis hungara pentristo. Ŝia nomvarianto estis *F. Gáspár Anny* [ani].

Gáspár Anni Felekiné http://www.kieselbach.hu/muvesz/felekine-gaspar-anni_1901 naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gáspár Anni Felekiné studis en Reĝa Industridesegna Lernejo en 1916 kaj 1917, poste ŝi laboris en kontoro dudek kvin jarojn. Inter 1943 kaj 1949 ŝi lernis pentradon en pluraj privataj lernejoj. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis komence Aurél Bernáth, poste Emil Róbert Novotny kaj József Breznay. Ŝi pentradis portretojn, ĝenrojn, aĵpentraĵojn konforme al la socialismo. Ne hazarde ŝi ricevis premion nur en 1950.

## El solaj ekspozicioj 
* Arad (urbo) (1946)
* Budapeŝto (1955, 1974)
* Nyíregyháza (1980)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1950, 1951, 1957)
* Budapeŝto (1952)

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Füttyös kalauznő* (1950, premiita)
* *Hajógyári sója* 1952
* *Nyári vasárnap a Vigadó térnél* 1953
* *Virágok vázákban*
* *Csendélet*
* *Család a pesti korzón*
* *Közért a Thököly úton*
* *Kazángyári részlet V.*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
László feLugossy

**László feLugossy** [lAslO felugoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **feLugossy László** estas hungara pentristo, fotisto, aktoro, reĝisoro, scenaristo, ŝlagrokantisto.
eta|László feLugossy
László feLugossy http://www.kieselbach.hu/muvesz/felugossy-laszlo---laca_2925 naskiĝis la  en Kecskemét.

## Biografio 
László feLugossy frekventis mezlernejon, poste li studis fotadon kaj li amatore ŝatis muzikadi. Post lernado li laboris en presejo kiel fotisto, sed li ankaŭ ŝatis pentradi, lia majstro estis Menyhért Tóth. Li debutis en ekspozicio en 1968, post 4 jaroj li fondis studion en Szentendre. Li estis aktiva en filmoj. En la 1980-aj jaroj li estis membro de pluraj slagrorkestroj, li muzikadis ankaŭ kun János Szirtes. En 1997 li translokiĝis al Sárospatak. Li ricevis 5 premiojn inter 1990-2014. Li havis edzinon.

## El solaj ekspozicioj 
* Békéscsaba (1973, 1983)
* Budapeŝto (1975, 1984, 1995, 2000, 2009)
* Szentendre (1976, 1988, 2008)
* Vieno (1985)
* Tokio (1992, 1996)
* Sárospatak (1999)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1982, 1988, 1994, 2009)
* Szentendre (1983, 1997, 2006)
* Székesfehérvár (1987)
* Zuriko (1987)
* Arthalo Budapeŝto (1990, 2000, 2008)
* Tokio (1992, 1996)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Nő és tenger (1968)
* Szenvedő bárány (1978)
* Családi kép (1995)
* Arcok kenyérrel (1998)

## Elektitaj filmaj laboroj 
* *Vajda Lajos portré* (1976, reĝisoro)
* *Kutya éji dala* (1983)
* *Jégkrémbalett* (1983–1984, aktoro, scenaristo)
* *Neoszarvasbika* (1992, reĝisoro, verkisto)
* *Tiszta lap* (2001, aktoro, reĝisoro, scenaristo)
* *Nyaralj ködben a Mirákulum szájton* (2011, aktoro, reĝisoro, scenaristo)

## Elektitaj libroj 
* *Atavisztikus levelek* (1993)
* *Kék pánik kávéház* (2006)
* *Szufla, avagy Túltermelési kísérletek a 80-as évekből* (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* anglalingva biografio 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj fotistoj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Kontraŭrimo

La **kontraŭrimo** estas kvarverso kombinanta ringajn rimojn (ABBA) kaj alternan metrikon (ĝenerale 8-6-8-6), tio faras impreson de malekvilibro.

Ĝi ŝuldas sian nomon al Paul-Jean Toulet kiu verkis sian poemaron *Contrerimes* (1921) uzante tiajn kvarversojn. Jen eltiraĵo :

*Douce plage où naquit mon âme ;*

*Et toi, savane en fleursQue l’Océan trempe de pleurs*

*Et le soleil de flamme.*

Antaŭ li, tiu strofo estis tre malmulte uzita. Oni trovas ĝin tamen en fama poemo de Leconte de Lisle, *Le Manchy* :

*Sous un nuage frais de claire mousseline,*           *Tous les dimanches au matin,Tu venais à la ville en manchy de rotin,   *

*      Par les rampes de la colline.*

Rimarkindas, ke la kvarversoj de la *Manchy* alternigas aleksandrojn kaj oksilabojn dum la kontraŭrimo de Toulet uzas pli mallongajn versojn, ĝenerale alternadojn de oksilaboj kaj sessilaboj.

Post Toulet, la fantaziemaj poetoj, kiuj rigardis lin kiel modelon, uzis tion nur tre malofte.

Kategorio:Strofo
33418 Jacksonweaver

'*33418 *Jacksonweaver'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Jackson Barker Weaver*, finaliston de la *Regeneron Science Talent Search* de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la *Dr. Ronald E. McNair Academic High School'' de Jersey City (Nov-Ĵerzejo).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Piccadilly

[eta|250px|Vidaĵo de Piccadilly ĉe la Hotelo Meriden al [Piccadilly Circus.|alt=Street picture of Piccadilly with bus lane, road signs and the Meriden Hotel. Piccadilly circus is in the background]]
**Piccadilly** (/ˌpɪkəˈdɪli/ aŭ [pikaDIli]) estas ŝoseo en City of Westminster, Londono, Britio, sude de Mayfair, inter la Angulo de Hyde Park okcidente kaj Piccadilly Circus oriente. Ĝi estas parto de la ŝoseo A4 kiu konektas centran Londonon al Hammersmith, Earl's Court, la Flughaveno Heathrow kaj la aŭtoŝoseo M4 okcidente. St James's estas sude de la orienta sekcio, kaj la okcidenta sekcio estas konstruita nur en la norda flanko. Piccadilly estas ĝuste 1 mejlon (1.6 km) longa, kaj estas unu el la plej larĝaj kaj rektaj stratoj en Centra Londono.

Kategorio:Mayfair
Kategorio:Stratoj en Londono
Ris-Orangis

**Ris-Orangis** estas franca komunumo en la departemento Essonne, en la regiono Francilio.

Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas *Rissois*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Essonne
* Grand Bourg (stacidomo)
* Orangis - Bois de l'Épine (stacidomo)
* Ris-Orangis (stacidomo)
* Bois de Saint-Eutrope (Tramtrajno en Francilio)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Essonne
Andor Endre Fenyő

**Andor Endre Fenyő** [fenjO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fenyő Andor Endre** estis hungara pentristo, instruisto. Lia origina persona nomo estis *Ármin*.

Ármin Fenyő http://mek-oszk.uz.ua/04000/04093/html/szocikk/11448.htm  naskiĝis la  en Baja, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Andor Endre Fenyő devenis el juda familio. Li frekventis belartan mezlernejon en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo en 1928. Lia plej grava instruisto estis Oszkár Glatz kaj János Vaszary (pentristo). Jam dum la studentaj jaroj li ekspoziciis. En la fruaj 1930-aj jaroj li estis fondinta membro de socialistaj pentristoj. Inter 1938 kaj 1947 li vivis en Svedio kaj Suomio. Hejmenveninta li estis kritikisto de komunista ĵurnalo, poste li instruis en pentrista lernejo, sed li estis ankaŭ lektoro de pentristoj. Post jardeko li translokiĝis al Balatonudvari, kie li pentradis pejzaĝojn pri Balatono. Li ricevis 4 premiojn inter 1959-1968.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1930, 1956, 1958, 1964, 1969)
* Pécs (1958, 1976) 
* Dunaújváros, Kaposvár (1964) 
* Stokholmo (1967)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Düsseldorf (1926)
* Budapeŝto (1926, 1928, 1936, 1947-1950, 1954, 1957, 1960, 1964-1965, 1969, 1971, 1975)
* Vieno, Stokholmo (1928)
* Antverpeno (1958)
* Székesfehérvár (1968) 
* Szombathely (1977)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Halvány arcú leány
* A fekete varrógép (1941)
* Buda
* Dunakanyar
* Kertben
* Balatoni szőlődombon
* Falusi táj
* Magányos fenyő

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto kaj bildoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Valér Ferenczy

**Valér Ferenczy** [ferenci], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ferenczy Valér** estis hungara pentristo, grafikisto, membro de Societo Szinyei Merse Pál. Lia patro estis Károly Ferenczy, lia patrino estis Olga Fialka, liaj gefratoj estis Noémi Ferenczy kaj Béni Ferenczy.
eta|Pentraĵo de Károly Ferenczy: Triopa portreto (Valér Ferenczy meze)
eta|Pentraĵo de Károly Ferenczy: Valér en lito
Valér Ferenczy https://www.arcanum.hu/en/online-kiadvanyok/Lexikonok-magyar-eletrajzi-lexikon-7428D/f-7547C/ferenczy-valer-7562D/ naskiĝis la  en Körmöcbánya (Hungara reĝlando, nuntempa Kremnica en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Valér Ferenczy studis hejme en la familio, en Artistkolonio (Nagybánya) (1896-1901), en liberlernejo de Nagybánya (1902-1906), ankaŭ en Munkeno (1903), en Berlino de Lovis Corinth (1904-1905), en Parizo (1906). Post siaj studoj li studvojaĝis al Italio. Ekde 1907 li ekspoziciis, li havis propran atelieron en Nagybánya (ĝis 1927). En la jaroj 1908 kaj 1909 li havis stipendion. En la studjaro 1911 li lernis en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto, en 1914 li lernis teknikon pri akvafortoj en Parizo. En 1927 li translokiĝis al Budapeŝto, li pentradis plej ofte pejzaĝojn. Li ricevis arĝentan medalon en 1929, premion en 1935.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1908, 1916, 1928, 1954, 1968)
* Nagybánya (1912)
* Cluj (1922)
* Arthalo Budapeŝto (1950, 1953)
* Moskvo (1970)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Korai önarckép (1900)
* Nagybányai utca (1905)
* Ruhateregetés
* Anyám és Noémi
* Parkban
* Modell
* Rózsák

## Elektitaj grafikaĵoj 
* grafikaĵo por poemo de Romain Rolland (1918)
* Ülő férfi (akvaforto)
* Egy katona portréja (krajona desegnaĵo)

## Lia libro 
* Ferenczy Károly (biografia romano, 1934)

## Elektitaj disĉiploj 
* Kálmán Kovács (pentristo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sándor Ernyei

**Sándor Ernyei** [ŝAndor ernjei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ernyei Sándor** estis hungara afiŝisto, altlerneja instruisto.

Sándor Ernyei http://www.kieselbach.hu/muvesz/ernyei-sandor_8184 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la .

## Biografio 
Sándor Ernyei studis en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto (1946-1947), poste en Belarta Altlernejo de Budapeŝto (1948-1951). Liaj plej gravaj instruistoj estis György Konecsni, György Kádár kaj Sándor Ék. Li kreis precipe afiŝojn por filmoj. Inter 1960 kaj 1988 li instruis en la Industriarta Altlernejo. Li partoprenis en ekspozicioj inter 1963-1982. Li ricevis 4 premiojn inter 1959-1992.

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1948, 1953, 1956, 1958, 1975)
* Arthalo Budapeŝto (1960, 1961, 1966, 1972, 1986)
* Varsovio (1970, 1974)
* Békéscsaba (1978, 1984, 1990, 1992)
* Székesfehérvár (1995)

## Elektitaj afiŝoj 
* A kőszívű ember fiai (1965)
* Berlinben (1966)
* Asszonyok kálváriája (1967)
* Munkahelyi románc (1977)
* Éjjeli őrszem
* Veszélyes vizek
* Egy csendes amerikai Prágában
* Balti égbolt
* Mindennapi kenyerünk

## Elektitaj disĉiploj 
* György Budapest Szabó
* András Felvideki
* István Öthö Kőmíves
* István Kulinyi

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj afiŝistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Air Itam

**Air Itam,** ĉine **亚依淡** estas urbego, antaŭurbo de Ĝorĝtaŭno (Penango) en Malajzio, en subŝtato Penango.
eta|maldekstre|Panoramo en Air Itam
eta|Mapo pri situo de Air Itam
eta|Templo en Air Itam

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 95.895 ( en 2000)
* Areo: km²
* Supermara alteco: m
* Horzono: UTC + 8 (ankaŭ somere)
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo: 11500
* Aŭtokodo:
* 

## Geografio 
Air Itam situas en nordokcidenta Malajzio en insulo (same nomata Penango) apud la Malaja duoninsulo. Gelugor kaj *Ĝorĝtaŭno* troviĝas po 5, Kuala-Lumpuro 297 km https://www.distancefromto.net/.
[eta|maldekstre|Monumento pri 800 ĉinaj viktomoj dum la [2-a mondmilito en Air Itam]]

## Historio 
La britoj establis agrikulturon en la insulo. En tiu valo, kie nun situas la urbego, oni plantadis piprojn. La britoj portis laboristojn el Indio por labori en la bienoj. Hodiaŭ, floroj, fruktoj kaj legomoj daŭre estas kultivitaj sur la ĉirkaŭaj montetoj. En 1935 granda incendio okazis. Riĉa monaĥo establis bestoĝardenon (la unuan en la lando) en la 1940-aj jaroj.

## Trafiko 
Flankovojoj ligas Air Itam-on al Ĝorĝtaŭno kaj al aliaj urbetoj.
eta|La plej granda budhisma templo en Malajzio (1930)
eta|Placo en Air Itam

## Klimato 
Air Itam havas tropikan pluvarbaran klimaton. La jara averaĝa temperaturo estas 27 °C, kiu varias inter 23-31 °C. Jare falas pli, ol 2000 mm.

## Vidindaĵoj 
* Templo Kek Lok Si
* bestoĝardeno
* ĉina monumento

eta|center|555px|La plej granda templo de Air Itam

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Malajzio
Maria Grzegorzewska

**Maria Grzegorzewska** (naskiĝis la 18-an de aprilo 1888 en Wołucza, apud Rawa Mazowiecka, mortis la 7-an de majo 1967 en Varsovio) – pola pedagogino, profesoro, kreintino de speciala pedagogio en Pollando.

## Vivo 
**Edukado**

La gepatroj de Maria Grzegorzewska farmis bienon. Oni sendis ŝin al pensiono en Varsovio, kaj poste frekventis privatan lernejon, kiun finis en 1907.

Post prepara kurso ekstudis (laboro en sekretaj okupoj), ĝustajn studojn komencis en 1909 ĉe naturscienca fakultato de Jagelona Universitato. Ŝi perlaboris por vivteno pere de kromlecionoj, ankaŭ en privataj domoj. Pro malsano rompis studojn kaj forveturis al Zakopane, kaj poste al Italio. Eniris al Internacia Pedagogia Fakultato en Bruselo (1913), amikiĝis kun Józefa Joteyko, Edward Clapared kaj Ovide Decroly. Tio influis ŝiajn pedagogiajn konvinkojn. En 1914 estis en Varsovio – eksplodo de la unua mondmilito malebligis foriron al Bruselo, sed ŝi sukcesis atingi Londonon kaj tie daŭrigis studojn. Poste studis psikologion en Sorbono, kie en 1916 akiris la titolon de doktoro pri filozofio pro la disertaĵo *Studumo pri la evolutemo de estetikaj sentoj – esploroj pri eksperimenta estetiko faritaj inter lernantoj de bruselaj lernejoj*.

## Laboraĵoj 
* *Essai sur le developpement du sentiment esthetique* (1916)
* *Metody i zakres nauczania powszechnego w Belgii* (Metodoj kaj amplekso de instruado en Belgio) (kunaŭtorino, 1922)
* *Struktura psychiczna czytania wzrokowego i dotykowego* (Psika strukturo de la vida kaj palpa legado) (1927)
* *Głuchociemni* (Surdblinduloj) (1928)
* *Psychologia niewidomych* (Psikologio de nevidantoj) (1930)
* *Opieka wychowawcza nad dziećmi niewidomymi i głuchociemnymi* (Eduka prizorgado de blindaj kaj surdblindaj infanoj (1933)
* *Listy do młodego nauczyciela* (Leteroj al la juna instruisto) Ciklo 1 (1947)
* *Zjawisko kompensacji u niewidomych i głuchych* (Fenomeno de kompenso ĉe nevidantoj kaj surduloj) (1959)
* *Listy do młodego nauczyciela* (Leteroj al la juna instruisto). Ciklo 2 (1958)
* *Listy do młodego nauczyciela* (Leteroj al la juna instruisto) Ciklo 3 (1961)
* *Pedagogika lecznicza. Skrypt wykładów* (Kuraca pedagogio. Multiplikaĵo de lekcioj)
* *Psychologia niewidomych* (Psikologio de nevidantoj)
* *Analiza zjawiska kompensacji u głuchych i niewidomych* (Analizo de la kompens-fenomeno ĉe surduloj kaj blinduloj)

## Vidu ankaŭ 
* Przemysław Paweł Grzybowski

## Bibliografio 
* Wincenty Okoń, *Wizerunki sławnych pedagogów polskich* (Portretoj de famaj polaj pedagogoj), Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Varsovio 1993, ​ISBN 83-02-05213-2​

Kategorio:Polaj pedagogoj
Kategorio:Specialaj pedagogoj
La damo kaj la unikorno

**La damo kaj la unikorno** () estas la moderna titolo por serio de ses murtapiŝoj fare en Flandrio el lano kaj silko, per desegnoj fare en Parizo ĉirkaŭ 1500. La serio, ekspoziciata en la Nacia Muzeo pri la Mezepoko en Parizo, estas ofte konsiderata unu el la plej bonegaj mezepokaj artaĵoj en Eŭropo. Kvin el la tapiŝoj estas ordinare interpretataj kiel figuraĵoj de la sensaro: la gusto, la aŭdsenso, la vidpovo, la flarado kaj la tuŝado. La sesopo elmontras la vortojn “À mon seul désir” (por mia nura deziro). La signifo de la tapiŝo malklaras, sed estas kelkfoje interpretata kiel reprezentanto de amo aŭ komprenemo. La ses tapiŝoj elmontras nobelinon kun unikorno maldekstre kaj leono dekstre; kelkaj inkludas simion. La flagetoj, ankaŭ la armaĵo de la unikorno kaj la leono en la tapiŝo montras la blazonon de la patrono, Jean Le Viste, potenca nobelo ĉe la kortego de Karlo la 7-a.

La murtapiŝoj estis kreataj en la *mille-fleurs* ("mil floroj") stilo. Ili estis reeltrovataj je 1841 fare de Prosper Mérimée en Boussac kastelo. Je 1844 la verkisto George Sand vidis ilin kaj atentigis ilin en siaj verkoj. Je 1863 ili estis elvenigataj al Thermes de Cluny en Parizo. Konservo atenta de tiam restarigis ilin.

.
(Toulouse) Le toucher (La Dame à la licorne) - Musée de Cluny Paris.jpg|La tuŝado.
(Toulouse) Le Goût (La Dame à la licorne) - Musée de Cluny Paris.jpg|La gusto.
(Toulouse) L'Odorat (La Dame à la licorne) - Musée de Cluny Paris.jpg|La flarado.
(Toulouse) L'Ouïe (La Dame à la licorne) - Musée de Cluny Paris.jpg|La aŭdsenso.
(Toulouse) Le Vue (La Dame à la licorne) - Musée de Cluny Paris.jpg|La vidpovo.
(Toulouse) Mon seul désir (La Dame à la licorne) - Musée de Cluny Paris.jpg|«À Mon seul désir»

## Vidu ankaŭ 
* Gobelino
* Teksado
* Tapiŝo

Kategorio:Gobelinoj
Kategorio:Gotiko
Kategorio:Unukornuloj
Kategorio:Leonoj en arto
Kategorio:Verkoj de la 15-a jarcento
Ditriĥo Lufo

**Ditriĥo Lufo** povas esti

* Ditriĥo Lufo la 1-a (Kleve) (proksimume 1228–1277), Grafo de Saarbrücken
* Ditriĥo Lufo la 2-a (Kleve) (proksimume 1260–1308), Grafo de Hülchrath
* Ditriĥo Lufo la 3-a (Kleve) (mort. 1332), Grafo de Hülchrath