open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Yamaha Corporation

La entrepreno **Yamaha Corporation** (japane , *Yamaha Kabuŝiki Gajŝa*; []), enlistigita en Nikkei 225, estas japana akcia kompanio kun ĉefrezidejo en Hamamatsu, kiu ofertas multajn produktojn kaj servojn, precipe tamen el la fakoj elektroniko, muzikinstrumentoj kaj sonreproduktiloj.

## Historio 
La historio de la japana konzernego komenciĝis en la jaro 1887, kiam la entreprenofondinto Torakusu Yamaha, naskiĝinta en 1851, konstruis sian unuan harmoniumon kaj sekve ricevis mendojn pri pluaj harmoniumoj. Poste sekvis la konstruado de pianoj (pianegoj kaj pianetoj kaj de multaj aliaj muzikiloj.

## Vidu ankaŭ 
* piankonstruisto

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de Yamaha Corporation
* kronologia entrepreno-historio (pdf-dosiero) 

Kategorio:Firmaoj
Kategorio:Piano
Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
Pányok

**Pányok** [pAnjok] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc.

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 246 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.5292/21.3516
* Loĝantaro: 100
* Poŝtkodo: 3898
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Pányok situas en valo de rojo (Hernád fluas en la proksimeco), fine de sakovojo. Gönc troviĝas 16, Miskolc 74 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1263 en formo *"Pank"*. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. En la 18-a jarcento okazis la rehomiĝo. En 1910 dum la popolnombrado vivis en Pányok 420 homoj (417 hungaroj). Vilaĝservoj estas klubo de maljunuloj, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1874, turo 25 m-ojn alta alkonstruiĝis en 1901
* sonorilostablo

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.vendegvaro.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Röschenz

**Röschenz** estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1823 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Röschenz situas en flanka valo de Laufenvalo ĉe la bordo de la rivero *Lützel*, alfluanto de Birs.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Röschenz limas al Burg im Leimental, Metzerlen, Kleinlützel, Dittingen, Laufen kaj Liesberg.

## Trafiko 
La komunumo Röschenz situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas atingebla per la poŝataŭtolinio 112 ek de Laufen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Röschenz datiĝas el la jaro 1290 kiel *Roeschentzo*.

En mezepoko Röschenz apartenis al la Baronejo Zwingen, la regejo de la baronoj de Ramstein. Post ties formorto ĝi kun la baronejo transiris al la Princepiskopejo Bazelo, kies voktoj ĝin regis ĝis la Franca Revolucio en la jaro 1792. Röschenz nun fariĝis parto de la Raŭraĥa Respubliko kaj poste kun la Kantono Laufen estis integrita en la franca departemento Mont-Terrible. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la vilaĝon Röschenz al Kantono Berno. En la jaro 1994 ĝi kun la tuta distrikto Laufen aliĝis al Kantono Bazelo Kampara.

En la jaro 2005 la komunumo Röschenz trovis mencion en la gazetaro pro kverelo inter la loka pastro Franz Sabo kun la episkopo de Bazelo, Kurt Koch, kiu kondukis preskaŭ al skismo. Post kiam Sabo kritikis la eklezion kaj la episkopon, la episkopo deprenis al Sabo la kanonikan mision, sed lia komunumo defendis lin kaj longigis sian kontrakton kiel pastro. En printempo 2009 Sabo kaj Koch povis interkonsiliĝi, kion ili demonstraciis al la publiko per komuna celebrado de la unua komunio.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Röschenz
Markkina

**Markkina** (Samee: *Markan*) estas vilaĝeto ĉ. 10 km norde de Kaaresuvanto en la komunumo Enontekiö Finnlando.

La vilaĝeto nur estas atingebla pere de la E8 kaj situas ĉe la sablecaj bordoj de la neŝipveturebla rivero Könkämä. Apud ĝi estas feriejo, kiu servas kiel forirejo/alvenejo/tranoktejo por piedirantoj, sovaĝakvaj kanuantoj kaj flosantoj.

Oblikve je la alia flanko de la rivero situas la sam(mal)granda sveda vilaĝeto Maunu; inter ambaŭ vilaĝetoj oni devas vojaĝi distancon de 20 km, ĉar la nura interborda ligo estas en Kaaresuvanto/Karesuando.

eta|maldekstra|300px|Markkina (1819)

Kategorio:Vilaĝoj en Finnlando
Teocaltiche

**Teocaltiche** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Teocaltiche. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 091.

## Geografio 
**Teocaltiche** apartenas al la regiono Altos Norte kiu situas en la nordoriento de la subŝtato Jalisco (nordoriente de la regiono Altos Sur). Al tiu regiono apartenas 8 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 36976 loĝantojn. El tiuj estis 17055 viroj kaj 19921 virinoj. La komunumo havas surfacon de 913,77&nbsp;km². La meza alteco estas 1740 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 18,6 C. En la komunumo estas 647,7&nbsp;mm da precipitaĵo jare. eta|maldekstra|270ra|Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

## Sociogeografio 
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10836 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9624 scipovis legi kaj skribi kaj 1194 viroj estis analfabetoj. Do 11.02 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 12783 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 11128 sciis legi kaj skribi kaj 1633 virinoj estis analfabetoj. Do 12,77 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Teocaltiche vivis 32956 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 17 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,052 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Teocaltiche  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Jalisco
Pusztaradvány

**Pusztaradvány** [pustaradvAnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Encs.
eta|Kastelo de Pusztaradvány

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 214 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4674/21.1378
* Loĝantaro: 210
* Poŝtkodo: 3874
* Telefonprefikso: 46

## Situo 
Pusztaradvány situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo, proksime de slovaka landlimo. Encs troviĝas 18, Miskolc 55&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis el la 13-a jarcento. Dum la turka erao la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis. En 1828 loĝis en Pusztaradvány 152 homoj en 22 domoj. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj kaj migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Anna
* Kastelo de Pusztaradvány iam de Pallavicini, nun hotelo

## Famuloj 
Diplomato János Pallavicini mortis en Pusztaradvány.

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.vendegvaro.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Prügy

**Prügy** [prudj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Szerencs. La vilaĝnomo devenas de iama departementestro "Prud".

## Bazaj informoj 
* Areo: 31 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 95 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.083/21.2452
* Loĝantaro: 2630
* Poŝtkodo: 3925
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
Prügy situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, Tiso preterfluas. Szerencs troviĝas 10, Miskolc 43&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Dum la turka erao la loĝantoj rifuĝis al la marĉo. En 1753 incendio okazis. En 1944 akraj bataloj okazis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.

## Famulo 
* kiel infano, vivis tie verkisto Zsigmond Móricz

## Vidindaĵoj 
eta|220ra|Pentraĵo pri Zsigmond Móricz
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj el la 20-a jarcento
* kalvinana preĝejo de 1810, baldaŭ turo 32 m-ojn longa alkonstruiĝis
* monumentoj pri falintoj dum la mondmilitoj
* statuo kaj muzeeto pri Zsigmond Móricz de 1999

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.vendegvaro
* w.nagyvofely.hu
* w.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Radostyán

**Radostyán** [radoŝtjAn] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Miskolc.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 165 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.1785/20.6549
* Loĝantaro: 670
* Poŝtkodo: 3776
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Radostyán situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Sajószentpéter troviĝas 7, Miskolc 21 km-ojn.

## Historio 
Pli frue keltoj vivis tie. La unua mencio devenis el la 14-a jarcento. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. Vilaĝservoj estas lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Triunuo
* kalvinana preĝejo de 1784
* ligna kampanilo de 1762

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.vendegvaro.hu
* w.nagyvofely.hu
* w.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Ragály

**Ragály** [ragAj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok. La loknomo signifas: infekto.

## Bazaj informoj 
* Areo: 16 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 231 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4033/20.5269
* Loĝantaro: 690
* Poŝtkodo: 3724
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Ragály situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Aggtelek troviĝas 9, Rudabánya 12, Putnok 21, Kazincbarcika 25, Miskolc 46 km-ojn.

## Historio 
Ragály havis preĝejon jam en la 13-a jarcento. En 1558 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Francisko
* Kalvinana preĝejo (Ragály) el la 13-a jarcento, post 5 jarcentoj barokiĝis
* baroka-klasikisma Kastelo de Balassa (Ragály) de 1743, en la 19-a jarcento trakonstruiĝis, nun vilaĝdomo (administrejo), kulturdomo kaj muzeeto
* klasikisma kastelo el la 1820-aj jaroj

## Famuloj 
En Ragály naskiĝis:
* aktoro Katalin Várnagy
* kuracisto Kálmán Király.

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.vendegvaro.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Abatejo Gilling

**Abatejo Gilling** estis anglosaksa abatejo en North Yorkshire.

La abatejo estis fondata de Eanflaed, edzino de Oswiu, reĝo de Northumbria. Ŝi persvadis sian edzon doni la bienon por la abatejo ĉe la loko kie, en 651 aŭ 652, li mortigis Oswin, reĝon de Deira, de kiu ŝi estis kuzo. La unua abato estis Trumere, kiu estis parenco de Oswin. Tiel oni evitis revenĝon. La abatejo antaŭenigis la adoradon de Oswin kiel sanktulo.

La dua abato estis Cynefrith, kiu poste iris al Irlando. Alia abato estis Trumbert, kiu de 681 al 685 estis episkopo de Hexham, kaj kiu instruis la historiiston Bede.

Ĉirkaŭ 669 la abatejo ege suferis pro pesto, kaj multaj monaĥoj mortis. El tiuj kiuj postvivis, Ceolfrith iris al la abatejo de Ripon pro peto de Sankta Wilfrid antaŭ ol iĝi abato de Wearmouth.

Kategorio:Abatejoj en Britio
Kategorio:North Yorkshire
Hlothere

**Hlothere** (m. la 6-an de februaro 685) estis anglosaksa reĝo de Kent, Anglio ekde 673. Li sekvis sian fraton Ecgberht la 1-an.

En 676 Aethelred la 1-a (Mercia) invadis Kent. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, Aethelred rabis kaj preĝejojn kaj monaĥejojn, kaj tute disrabis Rochester.

Ŝajne dum iom da tempo Hlothere regis kune kun sia nevo kaj sekvanto Eadric: estas leĝoj eldonitaj je ambaŭ iliaj nomoj. Tamen en 685 Hlothere ekzilis Eadric, kiu iris al Sussex, kie li kunigis armeon: Eadric venkis Hlothere, kiu mortis pro vundoj.

Hlothere estas la plej frua reĝo de Kent de kiu ankoraŭ restas ĉartoj.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Reĝoj de Kent
Kategorio:Mortintoj en 685
Plena poemaro

***Plena Poemaro***  estas la plena poezia verkaro de Eŭgeno Miĥalski, kiun forte influis la komunisma idearo. Editoris ĝin William Auld kaj ampleksan enkondukon al ĝi verkis Krys Ungar.

La poemaro aperis kiel n-ro 18 en la Serio Stafeto kaj estis menciita de William Auld en lia Baza legolisto.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*Recenzo pri la verko de Boris Kolker en *Monato*.
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
*Katalogo de Libraro Ludovika

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Libroserio Stafeto de FEL
Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de la FEL-biblioteko
Kategorio:Katalogo de Libraro Ludovika
Ripon

eta|dekstra|Katedralo Ripon
**Ripon** estas katedrala urbo en North Yorkshire, Anglio. En 2001, laŭ la censo, ĝi enhavis ĉirkaŭ 16 mill loĝantojn.

## Katedralo 
La katedralo (*Ripon Minster*) fondiĝis sur la ruinoj de antaŭaj grandaj preĝejoj. La unua estis konstruita de Sankta Wilfrid dum la 670-a jardeko: nur la kripto restas. Ĝi eble estis la dua ŝtona konstruaĵo de la anglosaksoj en Northumbria. Edred, reĝo de Anglio, detruis ĝin en 948 kiel averto al la ĉefepiskopo de Jorko dim li militis kontraŭ la vikingoj. En 1069 Vilhelmo la Konkerinto detruis duan preĝejon dum subpremo de ribelo en norda Anglio. Tomaso de Bayeux, normanda ĉefepiskopo de Jorko de 1070 al 1100, iniciis la konstruadon de tria preĝejo, kiu iĝis kolegiata preĝejo, kaj el kiu partoj enkorpiĝis en la kononikejo de la kvara (kaj nuna) konstruaĵo, komencita kiam Roger de Pont L'Evêque estis ĉefepiskopo de Jorko (1154-1181) kaj poste pligrandigita.

La 14-jarcenta ĥorseĝoj havas belajn ĉizaĵojn de naturaj kaj imagaj bestoj.

La preĝejo iĝis katedralo en 1836, kiam estiĝis la diocezo de Ripon.

## Monaĥejo 
Laŭ iuj fontoj, Alchfrith, reĝo de Deira de 656 al 664, donis bienon por monaĥejo ĉe Ripon al Eata, abato de Melrose, sed antaŭ la fino de la konstruado Eata estis senpostenigata de Sankta Wilfrid ĉar li kalkulis la daton de Pasko laŭ la kelta, ne la roma, maniero. La monaĥejo estis tre ŝatata de Wilfrid, kiu uzis ĝin kiel bazo dum multe de sia vivo, kaj kiu enkondukis tien la arton ĉanti antifone kaj en harmonio, kun duobla ĥoro.

En 937 Adelstano eble donis al la monaĥejo la rajton de azilejo, kaj liberigon de impostoj, kvankam la ĉartoj registrintaj la donon estas verŝajne falsa. Kiel la preĝejo, la monaĥejo estis detruata de Edred en 948, kaj denove de Vilhelmo la Konkerinto en 1069. Poste ĉefepiskopoj de Jorko restaŭris ĝin.

## Invado de la skotoj 
En 1318 la skotoj invadis nordan Anglion kaj atingis Ripon, kiu estis savita nur per pago de la tiutempe grandega sumo de mil markoj.

## Kutimoj 
Ekde probable ĉ. 700, ĉiun vesperon je la naŭa horo estas blovado de korno: eble unue tio estiĝis por kunigi la loĝantaron se estus minaco, sed poste ĝi estis signalo ke la noktgardistoj ekdeĵoru.

## Antaŭaj industrioj 
Dum la mezepoko gravis la tolindustrio, sed ĝi preskaŭ tute ĉesis antaŭ ol John Leland (antikvisto) vizitis la urbon dum la frua 16-a jarcento. Poste oni fabrikis spronojn, kaj estis proverbo, "tiom vera kiom spronoj de Ripon", sed tiu industrio ankaŭ velkis dum la 18-a jarcento.

Kategorio:Urboj de North Yorkshire
Tizapán el Alto

**Tizapán el Alto** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Ĥalisko. La ĉefurbo de la komunumo estas Tizapán el Alto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 096.

## Geografio 
**Tizapán el Alto** apartenas al la regiono Ciénega kiu situas en la centra parto de la subŝtato Ĥalisko. Multaj komunumoj en tiu regiono sude limtuŝas Ĉapalaan Lagon aŭ la meksikan subŝtaton Miĉoakano. Al la regiono Ciénaga apartenas entute 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19076 loĝantojn. El tiuj estis 9104 viroj kaj 9972 virinoj. La komunumo havas surfacon de 273,32 km². La meza alteco estas 1550 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,5 C. En la komunumo estas 720,8 mm da precipitaĵo jare. eta|maldekstra|270ra|Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Ĥalisko.

## Sociogeografio 
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5924 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5020 scipovis legi kaj skribi kaj 898 viroj estis analfabetoj. Do 15.16 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 6428 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5641 sciis legi kaj skribi kaj 786 virinoj estis analfabetoj. Do 12,23 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tizapán el Alto vivis 17505 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 16 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,091 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Tizapán el Alto  en *Enciclopedia de los Municipios de México*

Kategorio:Komunumoj de Jalisco
King Kong

**King Kong** estas nomo de fikcia figuro de grandega simio el Insulo de Kranioj, kiu estis de la jaro 1933 multfoje filmita. Plej multe pionira por tiu ĉi nomo estas filmo el 1933, filma refaro estas el la jaroj 1976, 2005 kaj aliaj.

En la origina verko la simio nomiĝas Kong - ĝi ricevis la nomon de loĝantoj de Insulo de Kranioj en Hinda oceano, kie Kong vivis kun aliaj same superkreskintaj bestoj kiel ekz: pleziosaŭro, pterosaŭro kaj dinosaŭro. Aldonan nomon *King* (reĝo) ĝi ricevis de usona filma ekspedicio gvidita de Carl Denham, kiu ĉasis Kongon kaj alveturigis ĝis Novjorko al ekspozicio. Kong forkuris kaj grimpis sur Empire State Building (en refilmigo el 1976 ĝi grimpis sur World Trade Center), kie ĝi estis pafmortigita per aviadiloj, kvankam eksonis "tio estis belulino, kiu mortigis la monstron" - Kong nome grimpis tien sole tial, ke ĝi savu aktorinon Ann Darrow (Dwan en la refilmigo el 1976). Eĉ kiam fakte mortigis ĝin Carl Denham, kiam li alveturigis ĝin Novjorkon.

## Filmografio 
* King Kong (1933). La origina filmo estas menciata pro siaj fruaj specialaj efektoj dum uzo de truko *haltu-movu* modelojn, animatronike kaj evokativa okazintaĵo.
* Filo de Konga (1933) (Son of Kong). Daŭrigo estis la saman jaron, la konzerno denove sendas ekspedicion al Insulo de Kranioj, kie la ekspedicio trovas filon de Kong.
* King Kong vs. Godzilla (1962) - Filmo produktita de Toho Studios en Japanio. Ili vivigis la figurojn dum uzo de teknikoj kun farboj. La versio de Kong de Toho estas unu el kvin plej bonaj refilmigoj de la origina filmo.
* Eskapo de King Kong (1967) (King Kong Escapes) - Alia filmo de Toho, kie Kong estas mekanika.
* King Kong (1976). La refarita refilmigo de filma produktoro Dino De Laurentiis, eldonita de Paramount Pictures, kaj reĝisorita de John Guillermin. Rolas Jessica Lange, Jeff Bridges kaj Charles Grodin. La filmo akiris malunuecan kritikon, sed ĝi estis komerce sukcesa kaj ties reputacio post kelkaj jaroj pliboniĝis. La kunvenkinto de Oskaro pro specialaj efektoj (komune kun Logan's Run).
* King Kong vivas (1986) (King Kong Lives) - Eldonita de De Laurentiis Entertainment Group (DEG). Tie rolis Linda Hamilton.
* King Kong (2005) - Universal Pictures faris refilmigon de la originalo (sed ili lokigis la okazintaĵon en la saman tempan periodon) reĝisoritaj de venkinto de Academy Awards de Nov-Zelanda reĝisoro Peter Jackson, kiu estas plej multe konata pro reĝisorado de filma trilogio La Mastro de l' Ringoj. La plej bona interpretado de Kong estas ankaŭ la plej longa. Ĝi gajnis tri premiojn de Academy Awards pro vidaj efektoj, miksado de sonoj kaj sonredaktoj.

## Vidu ankaŭ 
* Godzilo


Kategorio:Filmaj roluloj
Kategorio:Fikciaj simioj
Egitaloj

***Aegithalos*** estas genro de birdoj de la familio de Egitaledoj, iom parenca al la familioj de Paruedoj kaj Remizedoj. 

La genro enhavas la jenajn speciojn:
* Genro de Egitaloj (*Aegithalos*)
** Egitalo aŭ Longvosta paruo (*Aegithalos caudatus*)
** Nigravanga egitalo (*Aegithalos leucogenys*) 
** Maskegitalo (*Aegithalos concinnus*) 
** Blankagorĝa egitalo (*Aegithalos niveogularis*) 
** Rustovanga egitalo (*Aegithalos iouschistos*) 
** Fulgegitalo (*Aegithalos fuliginosus*) 
** Nigrabrova egitalo (*Aegithalos bonvaloti*)
** Birma egitalo (*Aegithalos (bonvaloti) sharpei*)

Kategorio:Egitaledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Les Keufs (filmo)

***Les Keufs*** (slangaĵo por: "**La Policistoj**") estas franca filmo de Josiane Balasko, aperinta en 1987.

## Temo 
Mireille Molineux, polic-inspektoro, persekutas protituistojn. Helpita de Yasmina, prostituitino, ŝi arestas Charlie, ŝian prostituiston. Por venĝi sin de Mireille, alia prostituisto akuzas ŝin pro korupto. Ŝi tiam estas prienketata de du inspektoroj de "Ĝenerala Inspekto de Servoj" (familiare nomata "la bovoj-karotoj"): Blondel kaj Lacroix. Iom poste, Charlie estas liberigita, pro manko de pruvoj. Por gardi Yasmina-n, li kidnapas ŝian filon kaj minacas mortigi lin.

## Teĥnikaĵoj 
*Titolo: *Les Keufs*
*Reĝisoro: Josiane Balasko
*Scenaro: Josiane Balasko, Christian Biegalski kaj Jean-Bernard Pouy
*Produktado: Jean-Claude Fleury
*Muziko: Francis Agbo, Raoul Agbo, Manu Dibango kaj Stéphane Sirkis
*Foto: Dominique Chapuis
*Muntado: Catherine Kelber
*Dekoroj: Carlos Conti
*Kostumoj: Sophie Breton
*Devenlando: Francio
*Formato: Kolora
*Ĝenro: Komedio
*Daŭro: 93 minutoj
*Aperdato: 1987

## Rolularo 
*Josiane Balasko sub pseŭdonimo Sylvie Balaskovic: *Inspektoro Mireille Molineux*
*Isaac de Bankolé: *Inspektoro Blaise Lacroix*
*Jean-Pierre Léaud: *Komisaro Bouvreuil*
*Ticky Holgado: *Inspektoro Blondel*
*Jean-Marie Marion: *Charlie*
*Patrick Pérez: *Jeannot*
*Florent Pagny: *Jean-Pierre*
*Dora Doll: *Sinjorino Lou*
*Marie-France Garcia: *Blondulino ĉe S-ino Lou*
*Véronique Barrault: *Brunulino ĉe S-ino Lou*
*Jacques Delaporte: *Inspektoro*
*Marie Pillet
*Fred Romano

## Eksteraj ligiloj 
*Les Keufs en IMDB

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1987
Eŭropa ŝoseo 8

La **Eŭropa ŝoseo 8** estas Eŭropa ŝoseo kiu iras de Tromsø, Norvegio al Turku, Finnlando. La longo de la itinero estas 1410 km.

* **E&nbsp;8**: Tromsø – Nordkjosbotn – Skibotn – Kilpisjärvi – Kaaresuvanto – Muonio – Tornio – Keminmaa – Kemi – Oulu – Liminka – Raahe – Kalajoki – Kokkola – Vaasa – Pori – Rauma – Turku

En Finnlando, la vojo E&nbsp;8 sekvas:
*Aŭtovojo 21, Kilpisjärvi–Tornio
*Aŭtovojo 29, Tornio–Keminmaa
*Aŭtovojo 4, Keminmaa–Liminka
*Aŭtovojo 8, Liminka–Turku

[eta|maldekstra|250px|Finna landlima signo sur la E&nbsp;8 ŝoseo apud Kilpisjärvi ([finne, svede kaj samee)]]

008
Kategorio:Transporto en Norvegio
Kategorio:Transporto en Svedio
Kategorio:Transporto en Finnlando
Méry-sur-Seine

**Méry-sur-Seine** estas franca komunumo en la departemento Aube en la regiono Champagne-Ardenne. Fine de la 20-a jarcento ĝi havis iom pli da 1,300 loĝantojn. Gravulo estis ginekologo Adolphe PINARD.

Kategorio:Geografio de Francio
Salon (Aube)

**Salon** estas franca komunumo en la departemento Aube en la regiono Grand Est. Ĝi havis fine de la 20-a jarcento ĉirkaŭ 150 loĝantojn. Estas preĝejo de la 12-a jarcento kun partoj de la 16-a jarcento.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Aube

Kategorio:Komunumoj de Aube
Maskegitalo

La **Maskegitalo**, Brunkrona egitalo aŭ Nigragorĝa egitalo, ***Aegithalos concinnus***, estas tre eta paserina birdo de la familio de Egitaledoj. Tiu specio havas ses subspeciojn nuntempe agnoskitajn, kaj kelkajn aliajn sugestitajn. Genetikaj studoj sugestis, ke tiuj subspecioj povus reprezenti separatajn speciojn, sed necesas pli da studoj.

La **Maskegitalo** estas eta paserino, ĉirkaŭ 10.5&nbsp;cm longa kaj 4-9 g peza. Estas konsiderinda rasa variado en la plumaro, sed ĉiuj subspecioj havas mezlongan voston (male kiel la longa vosto de la rilata Longvosta paruo), tre bone limigitajn '''nigrajn gorĝon kaj 'maskon' ĉirkaŭ la okuloj kaj al la nuko**, kio nomigas la specion. La nomiga raso havas **helbrunajn kronon**, kio nomigas la specion, brustozonon kaj flankojn kaj malhelgrizajn dorson, flugilojn kaj voston kaj blankan ventron. La aliaj subspecioj havas ĝenerale la saman bildon (escepte la brustostrio) sed kun grizaj kronoj aŭ tutgrizaj ventroj kaj flankoj. Ambaŭ seksoj estas similaj. Temas pri specio kio montras tre **buntan bildon''' el krono al brusto laŭ 6 sinsekvaj zonoj de diversaj koloroj alterne inter bruna, blanka kaj nigra, nome bruna krono, nigra masko, blankaj mentono kaj subvizaĝo, nigra gorĝo, blanka supra brusto kaj bruna brusto.

La teritorio etendas el Himalajo en Pakistano kaj norda Barato tra grandaj areoj de suda Ĉinio, norda Birmo kaj Vjetnamo, kaj Tajvano. Estas disaj populacioj ankaŭ en suda Vjetnamo kaj la insulo de Hainan. Ili loĝas en malferma arbaro de larĝa folio kaj de pinoj, ĝenerale en mezaj altitudoj.

Tiu specio manĝas etajn insektojn kaj araneojn, kaj etajn semojn, fruktojn kaj berojn (ĉefe raspberries). La specio Maskegitalo estas tre sociema kaj moviĝas en grandaj aroj de ĝis 40 birdoj. Tiu nombro malpliiĝas dum la nereprodukta sezono, sed pli malgrandaj grupoj ekzistas la tutan jaron. Tiuj grupoj ofte kuniĝas al miksitaj aroj. La nesto estas konstruita el musko kaj likenoj kaj pendas el branĉo de arbo.

## Referencoj
## Bildaro 

Image:Black-throated Tit on Picea smithiana I IMG 6786.jpg| Ĉe okcidenta Himalaja Fir manĝigante idojn en Kullu-Manali Distrikto de Himaĉal Pradeŝ, Barato.
Image:Black throated Tits- Bathing I3- Himachal- IMG 2987.jpg|Bano en Kullu-Manali Distrikto de Himaĉal Pradeŝ, Barato.
Image:Black-throated Tit.jpg|Ripoze sur branĉo

Kategorio:Egitaledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Brislach

## Pri la komunumo 
**Brislach** estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1592 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Brislach situas ĉe la suda flanko de la Laufenvalo. Ĝian nordan limon formas la rivero Birs. La areo de la komunumo etendiĝas sura 9,39 km², de kiuj servas 53% al agrikulturo, 39% estas kovritaj de arbaro, kaj 8% servas por setlejoj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo limas en sudo al Breitenbach, en oriento al Himmelried, en nordoriento al Grellingen, en nordo aliflanke de la rivero Birs al Nenzlingen, en nordokcidento al Zwingen, en okcidento al Laufen, kaj en sudokcidento al Wahlen.

## Trafiko 
Brislach situas flanke de la ĉefaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas ek de Zwingen per poŝtaŭto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Brislach datiĝas el la jaro 1144 kielo *Brislacho*.

En mezepoko Brislach apartenis al la Baronejo Zwingen, la regejo de la baronoj de Ramstein. Post ties formorto ĝi kun la baronejo transiris al la Princepiskopejo Bazelo, kies voktoj ĝin regis ĝis la Franca Revolucio en la jaro 1792. Brislach nun fariĝis parto de la Raŭraĥa Respubliko kaj poste kun la Kantono Laufen estis integrita en la franca departemento Mont-Terrible. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis Brislach al Kantono Berno. En la jaro 1994 ĝi kun la tuta distrikto Laufen aliĝis al Kantono Bazelo Kampara.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Brislach
* Brislach en la Historia Leksikono de Svislando
Nana psaltriparuo

La **Nana psaltriparuo**, **Nana psaltriparo** aŭ simple psaltriparo (*Psaltriparus minimus*) estas birdospecio de la familio de Egitaledoj kiu troviĝas en Nordameriko. Ĝi estas la ununura specio de tiu familio en Ameriko, kaj la ununura membro de la genro *Psaltriparus*.

La Nana psaltriparuo estas unu el la plej malgrandaj paserinoj de Nordameriko, 11&nbsp;cm longa kaj 5.3 g peza. Ĝi estas ĝenerale grizbruna, pli hela sube, kun **granda bruna kapo, mallonga kolo**, longa vosto kaj mallonga fortika beko. La masklo havas malhelajn okulojn kaj la ino flavajn. Ankaŭ la beko estas malhelgriza aŭ nigra.

La Nana psaltriparuo loĝas en miksitaj malfermaj arbaroj, ofte enhavantaj kverkojn kaj makisan plantetaron. Ili estas loĝantaj birdoj de okcidenta Usono kaj altaj partoj de Meksiko, kun teritorio el Vancouver tra la Granda Baseno kaj la malaltaj teroj kaj montetoj de Kalifornio al suda Meksikio kaj Gvatemalo.

maldekstra|eta|La prilaborita pendanta nesto el musko kaj likeno kunigita per araneretoj kaj kovrita el plumoj pendas el branĉo.

La Nana psaltriparuo estas aktiva kaj gregema, manĝas etajn insektojn kaj araneojn en miksitaj aroj kun aliaj specioj por nutriĝi, kiel paruoj kaj paruliedoj, de 10 ĝis 40 individuoj. La membroj de la grupo konstante kontaktas unu la alian per alvoko kia mallonga *cit*.

Ĉar la Nana psaltriparuo malhavas identigajn markojn, ĝi estas ofte identigita pro la formo, alvoko kaj kutimo.

## Nigrorela psaltriparuo 
La Nigrorela psaltriparuo estis iam konsiderata separata specio (*P. melanotis*).  Ĝi povas esti identigita pro la **malhela orelmakulo**. Tiu polimorfismo ne okazas en la norda parto de la teritorio de la Nana psaltriparuo, sed oni konstatis ĝin unue ĉe la meksikia landlimo, ĉefe en Teksaso. Plej parto de individuoj kun la nigra orelmakulo en tiu areo estas junaj maskloj, kaj neniu estas inaj plenkreskuloj – kelkaj havas nur unu aŭ du malhelajn liniojn en la vizaĝo anstataŭ kompleta makulo. La Nigrorela formo iĝas pli komuna suden en la nordorientaj (sed ne en la nordokcidentaj) altaj teroj de Meksikio el centra Meksikio suden, kie ĉiu masklo havas kompletan nigran orelmakulon kaj eĉ inaj plenkreskuloj havas nigran arkon superokulan kaj kutime nigran linion tra la okulo.

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Detalo de plenkreskulino de Nana psaltriparo
* Filmetoj de Nana psaltriparo  ĉe Interreta Birdokolekto
* Fotaro de Nana psaltriparo VIREO

Kategorio:Egitaledoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Nero Claudius Drusus

**Nero Claudius Drusus** ( —  en aĝo de 29 jaroj), ankaŭ nomita „la pli aĝa Druso“ (lat. *Drusus maior*) aŭ simple **Drusus**, esperante **Klaŭdio Druzo**, estis romia politikisto kaj militisto, duonfilo de imperiestro Aŭgusto Cezaro.
__NOTOC__
[eta|maldekstra|[Cenotafo de Druso (Citadelo Majenco).]]
## Familio 
Li estis filo de Livia, edzino de Aŭgusto, el ŝia unua geedzeco kun *Tiberius Claudius Nero*. Lia pli aĝa frato estis Tiberius (Tiberio), kiu poste fariĝis imperiestro.

Drusus edziĝis al Antonia Minor (Antonia la juna), filino de Marcus Antonius (Marko Antonio) kaj *Octavia Minor*, fratino de Aŭgusto. Iliaj gefiloj estis Germanicus (Germaniko), *Livilla* kaj - posta imperiestro - Claudius (Klaŭdio).

Drusus kreskis en la domo de Aŭgusto (falsa onidiro vidis lin kiel filon de Aŭgusto - certe maltrafe). Jam en frua aĝo li komencis politikan kaj militistan karieron samkiel lia frato. En jaro 15 a.K. la du fratoj gvidis militiron kontraŭ Raetia kaj faris ĝin romian provincon. Depost 13 a.K. Druso estis prefekto de la tri gaŭliaj provincoj. En 12 a.K. li inaŭguris altaron por diino Roma kaj Aŭgusto en *Lugdunum*, la hodiaŭa Liono.

## Militiroj kontraŭ la ĝermanoj (12 ĝis 9 a.K.) 
eta|maldekstra|280px|Militiroj de Druso en Ĝermanio
Druso entreprenis kelkajn militirojn kontraŭ la ĝermanoj, parte esplorcele, parte konkercele. En la jaro 12 a.K. li atingis la Nordan Maron kaj konstruigis kanalon *fossa Drusiana* inter Rejno kaj Zuiderzee.

En 11 a.K. li batalis ĉe rivero Lippe kontraŭ la sikambroj kaj konstruis du fortikaĵojn, unu supozeble ĉe Bergkamen-Oberaden la alia eble en Hedemünden ĉe rivero Werra, krome plurajn sur romia teritorio ĉe Rejno en Neuss (*Castrum Novaesium*) kaj Bonn.

En 10 a.K. li batalis kontraŭ la ĥatoj, sukcesinte li fariĝis konsulo en 9 a.K. kaj daŭrigis la bataladon kontraŭ la ĥeruskoj, sed dum retromarŝado mortis pro vundo de rompita kruro. Lia frato Tiberius reportis la kadavron al Romo.

Pri la konkeroj de Druso raportas la romiaj historiistoj Cassius Dio, Floruso kaj Velleius Paterculus.

## Literaturo 
* Karl Christ: *Drusus und Germanicus: der Eintritt der Römer in Germanien*. Schöningh, Paderborn 1956. 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Konsuloj
Kategorio:Militistoj
Kategorio:Majenco

Kategorio:Mortintoj en -9 
Kategorio:Militoj
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Naskiĝintoj en la 1-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 1-a jarcento a.K.
Blankagorĝa egitalo

eta|maldekstra|*Acanthiparus Niveogularis Gould*
La **Blankagorĝa egitalo** (***Aegithalos niveogularis***) estas specio de birdo de la familio de Egitaledoj kiuj konstruas pendantajn nestojn.

Temas pri ĝenerale **grizeca birdo** kun nigraj frunto kaj krono, kaj tre rimarkindan **blankecan kolon**, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo ĉar *niveogularis* signifas “kun neĝokolora gorĝo”.

La specio troviĝas en Barato, Nepalo kaj Pakistano. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de montetoj.

[eta|maldekstra| en okcidenta [Uttaraĥando, Barato.]]

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Aegithalos niveogularis. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 25an de julio 2007.

Kategorio:Egitaledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Violette Nozière (filmo)

***Violette Nozière*** estas franca filmo de Claude Chabrol aperinta en 1978.

## Temo 
La filmo estas inspirita de reala okazintaĵo en 1933 kaj 1934 koncerne junulinon **Violette Nozière**, akuzitan pro mortigo de sia patro. Dum la 1930-aj jaroj, Violette Nozière estas adoleskantino kiu sekrete prostituas sin; ŝiaj gepatroj, ĉe kiuj ŝi vivas, nenion rimarkas, nek ŝia patro Baptiste Nozière, nek ŝia patrino Germaine Nozière. Ribelante kontraŭ ili pro ilia etburĝa karaktero, ŝi enamiĝas al juna senmonulo, kiun ŝi praktike vivtenas dank'al etaj ŝteloj ĉe siaj gepatroj kaj enspezoj eltiritaj el prostituado.

Dume, ŝiaj gepatroj estas informitaj de la kuracisto de Violette, ke ŝi suferas sifilison. Violette sukcesas pli-malpli konvinki sian patrinon, kvankam suspekteman, kaj sian patron, pli indulgeman, ke iamaniere ŝi heredis la malsanon de ili. Dank'al tiu preteksto, ŝi sukcesas sorbigi al ili kuracilon, kiu riveliĝos venenaĵo. Ŝia patro mortas sed la patrino pluvivas, kaj Violette estas arestita kaj akuzita pro murdo. Por defendi sin, ŝi deklaras, ke ŝia patro sekse atencis ŝin; per abrupta uzo de revenoj en la pasinton, Chabrol konfuzas la spektantojn, kiuj ne plu scias ĉu temas pri mensogo de Violette aŭ pri duon-vero. Konvinkita pro murdo, ŝi estas kondamnita al gilotino, tamen ekstera voĉo sciigas nin, ke iom post iom ŝia puno estos ŝanĝita kaj reduktita ĝis finfine ŝi estos liberigita, ŝi edziniĝos kaj naskos kvin infanojn.

## Teĥnikaĵoj 
*Reĝisoro: Claude Chabrol
*Muziko: Pierre Jansen
*Ĝenro: Dramo
*Formato: Kolora
*Lando: Francio
*Daŭro: 124 minutoj

## Rolularo 
*Isabelle Huppert: Violette Nozière
*Stéphane Audran: Germaine Nozière
*Jean Carmet: Baptiste Nozière
*Jean-François Garreaud: Jean Dabin
*Lisa Langlois: Maddy
*Bernadette Lafont: Kun-kaptitino
*Guy Hoffmann: Juĝisto
*Jean Dalmain: Émile 
*François Maistre: S-ro Mayeul 
*Philippe Procot: Mastro Vésine-Larue 
*Bernard Alane: Filo Pinguet 
*Mario David: Direktoro de karcero
*Henri-Jacques Huet: Komisaro Guillaume
*Fabrice Luchini: Camus, studento 
*Greg Germain: Nigra muzikisto (sub la nomo "Grégory Germain") 
*Zoé Chauveau: Zoé 
*Maurice Vaudaux: Willy 
*Dora Doll: S-ino Mayeul
*Bruno Rozenker: Studento en kafejo
*Jean-Pierre Coffe: Doktoro Déon 
*Jean Parédès: Surstrata kantisto
*Dominique Zardi: Kelnero
*Henri Attal: Pasanto

## Eksteraj ligiloj 
*Violette Nozière en IMDB

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1978
Kategorio:Biografiaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Claude Chabrol
Tolimán (Jalisco)

**Tolimán** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Tolimán*. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 099.

## Geografio 
**Tolimán** apartenas al la regiono Sur kiu situas en la centra suda parto de la subŝtato. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. Ĝi limas norde al la komunumoj Tuxcacuesco kaj San Gabriel, oriente al la komunumoj San Gabriel kaj Zapotitlán de Vadillo, sude kun la federacia ŝtato Colima kaj en la okcidento al la komunumoj Cuautitlán de García Barragán kaj Tuxcacuesco.

La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8756 loĝantojn. El tiuj estis 4187 viroj kaj 4569 virinoj. La komunumo havas surfacon de 491,26 km². La meza alteco estas 740 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 24,9 C. En la komunumo estas 513,1 mm da precipitaĵo jare. eta|maldekstra|270ra|Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

## Sociogeografio 
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2766 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2230 scipovis legi kaj skribi kaj 535 viroj estis analfabetoj. Do 19.34 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2801 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2269 sciis legi kaj skribi kaj 532 virinoj estis analfabetoj. Do 18,99 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tolimán vivis 8214 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 0 indiĝenoj. Tio signifas ke 0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Tolimán  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Jalisco
Tlaquepaque

**Tlaquepaque** estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas same tiel nomata Tlaquepaque, sed oni uzas la formojn ankaŭ San Pedro Tlaquepaque kaj San Pedro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 098.

## Geografio 
**Tlaquepaque** apartenas al la regiono Centro kiu situas, kiel jam diras la nomo, en la centro de la subŝtato Jalisco (la ĉefa urbo estas Guadalajara). Al tiu regiono apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 563006 loĝantojn. El tiuj estis 276892 viroj kaj 286114 virinoj. La komunumo havas surfacon de 270,88&nbsp;km². La meza alteco estas 1570 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 20,7 C. En la komunumo estas 919.00&nbsp;mm da precipitaĵo jare. eta|maldekstra|270ra|Situo de la koncerna regiono en la subŝtato Jalisco.

## Sociogeografio 
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 134327 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 125724 scipovis legi kaj skribi kaj 8389 viroj estis analfabetoj. Do 6.25 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 140201 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 127543 sciis legi kaj skribi kaj 12414 virinoj estis analfabetoj. Do 8,85 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tlaquepaque vivis 387722 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 1628 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,42 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Ĝemelurboj 
*  Glendale, Usono 1978
*  Oaxaca de Juárez, Oaxaca, Meksiko 1999
*  Cancún, Meksiko 2001
*  Metepec, Meksiko 2001
*  Zapotiltic, Meksiko 2001
*  Antigua, Gvatemalo 2002
*  Springfield, Usono 2003
*  Atwater, Usono 2007
*  Cozumel, Meksiko 2010

## Vidu ankaŭ 
* SITEUR (Gvadalaharo)

## Eksteraj ligiloj 
* Tlaquepaque  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
eta|250ra|maldekstra|Preĝejo en Tlaquepaque

Kategorio:Komunumoj de Jalisco
Ĥojnikia distrikto

eta|Blazono de Ĥojnikia distrikto
**Ĥojnikia distrikto** (, ) estas administra subdivido en sudorienta parto de Homela regiono. La distrikto estis fondita en jaro 1926, de jaro 1954 estis inkludita en Homelan regionon (antaŭ ĉi tiu eniris en aliajn regionojn). Areo estas 2.000 km2. La administra ĉefurbo estas Ĥojniki. En la distrikto estas eldonata gazeto "Lenina flago".

## Naturo 
La areo de la distrikto estas malalta. Arbaro okupas 26 % de areo. Tra la distrikto fluas Pripjac kaj ĝia flankrivero Vicj; Nesviĉ (flankrivero de Brahinka). En la distrikto situas parto de Palesjea radiadaĵa kaj ekologia rezervejo.

## Loĝlokoj kaj administra subdivido 
Post la Ĉernobila katastrofo en 1986 jaro pro radioaktivaĵa malpurigado estis evakuita 40&#160; % de la loĝantaro kaj estis likviditaj 48 vilaĝaj lokoj kaj parto de la vilaĝaj sovetoj. Nuntempe en la distrikto estas 7 vilaĝaj sovetoj kaj 50 loĝataj lokoj. La plej granda estas Ĥojniki.

## Agrokulturo 
En la distrikto estis disvastigitaj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, linplantado, furaĝplantado, terpomplantado. Nuntempe ĉi-tio estas tre ŝrumpinta. Efektiviĝas eksperimentoj pri pliefikigo de agrokulturo je malpurigitaj per radioaktivaĵo lokoj.

## Industrio 
## Elfosaĵoj 
Torfo, sablo, argilo.

## Komunikado 
En la distrikto situas fervojo inter Vasileviĉi kaj Ĥojniki, aŭtovojoj inter Kalinkaviĉi kaj Kamarin, inter Reĉica kaj Ĥojniki. Funkcias ŝipnavigado tra Pripjac.

Kategorio:Distriktoj de Belorusio
Kategorio:Homela regiono
Tuxpan

**Tuxpan** estas la nomo de diversaj lokoj:

* komunumo Tuxpan (Jalisco) kaj ties ĉefa urbo
* komunumo Tuxpan (Michoacán) kaj ties ĉefa urbo
* komunumo Túxpan (Veracruz) kaj ties ĉefa urbo
* komunumo Tuxpan (Nayarit) kaj ties ĉefa urbo
Arroyomolinos (Cáceres)

200px|eta|Loko de la provinco de Cáceres en Hispanio 250px|eta|Loko de la municipa teritorio de Arroyomolinos en sia provinco
**Arroyomolinos** aŭ **Arroyomolinos de Montánchez** (Rojo de muelejoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

La loĝantoj nomiĝas *molineros*. La censita populacio en 2007 estis de 977 loĝantoj.

## Situo 
Arroyomolinos estas situa en la centra parto de Ekstremaduro kaj plej suda parto de la provinco de Cáceres en la komarko aŭ distrikto Sierra de Montánchez, je altitudo de 400 m; je 50&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 115&nbsp;km².

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
Ĝi estis fondita en 1228 de la reĝo Alfonso la 9-a de Leono, sed ties teroj estis loĝtaj ekde la neolitiko. Jam en tempoj de la romianoj oni konstruis la muelejojn kiuj nomigas la vilaĝon. Ankaŭ la araboj konstruis tiun tipon de muelejoj.

La 28an de oktobro de 1811 okazis la plej grava evento en la historio de Arroyomolinos. Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo en Arroyomolinos okazis unu de la plej gravaj venkoj sur la franca armeo. La batalo estis konata kiel Batalo de Arroyo de los Molinos kaj ankaŭ kiel la Surprizo de Arroyomolinos. En tiu alianca britia-hispania-portugala armeo, sub la ordonoj de la Generalo Hill, venkis la francajn trupojn de la Generalo Girard.

### Demografia evoluo 
Fonto: INE

## Monumentoj kaj vidindaĵoj 
### Preĝejo de *Nuestra Señora de la Consolación* 
Estas la monumento plej grava de la vilaĝo. La unua ekkonstruo estas de la 16a jarcento, sed ĝi estis finita dum la 17a jarcento. Organizita interne en unusola navo de kvar eroj kun volbo kaj poligona kupolo. Ĉe la flankoj de la templo estas du pordegoj, el kiuj la norda estas elstara montro de elementoj de gotiko kaj renesancaj. Estas riĉega tombo de stilo plateresko.

### Ermitejo de Sankta Sebastiano 
Tiu ermitejo havas unusolan navon de tri eroj. La altaro estas konkoforma, kaj inter aliaj skulptaĵoj elstaras tiu de San Sebastiano, dokumentita kiel verko de la skulptisto de la renesanco de Sevilo Roque Balduque, de flandra deveno (?-1561). LA pordo estas de stilo gotiko, ornamita de doveloj. La konstruaĵo estas protektita de abutmentoj.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Rakacaszend

**Rakacaszend** [rakacasend] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény.
eta|300ra|Preĝejo en Rakacaszend

## Bazaj informoj 
* Areo: 16 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 173 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.4623/20.8404
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 3826
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Rakacaszend situas sub monto 339 m-ojn alta en valo de rojo (same tiel nomata Rakaca), laŭ traira flankovojo. Szendrő troviĝas 18, Edelény 33, Miskolc 56, Budapeŝto 223 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=16133&i2=9566.

## Historio 
La unua mencio devenis en formo *"Zenth"* en 1274. Post la mezepoko la turkoj detruis la vilaĝon. Vilaĝservo estas migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* parte romanika Kalvinana preĝejo (Rakacaszend) el la 12-a jarcento, post jarcento pli nova preĝejo alkonstruiĝis
* grekokatolika preĝejo

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Ĵitkaviĉia distrikto

**Ĵitkaviĉia distrikto** (, ) estas administra subdivido en okcidenta parto de la Homela regiono. La distrikto estis fondita en 1924, kaj en 1954 eniris en konsisto de Homela regiono (antaŭ ĉi tio eniris en konsiston de aliaj subdividaĵoj). La areo de la distrikto estas 2900 da km2. Administra centro estas urbo Ĵitkaviĉi. En la distrikto estas eldonata gazeto "Nova Palesje"

## Naturo 
La areo de la distrikto estas nealta: mezaj altaĵoj estas inter 140 kaj 150 da metroj. Tra la distrikto fluas la rivero Pripjac kaj ĝiaj flankriveroj: Sluĉ, Skripica kaj aliaj. Pli grandaj lagoj estas Ĉirvonaje lago kaj Belaje lago. En la distrikto situas Pripjaca pejzaĝa kaj hidrologia rezervejo.

## Loĝlokoj kaj administra subdivido 
En la distrikto estas ĉirkaŭ 100 da loĝlokoj, pli grandaj el kiaj estas Ĵitkaviĉi kaj Turaŭ. La distrikto estas subdividita je 13 vilaĝaj sovetoj.

## Agrokulturo 
En la distrikto estas disvastiĝita bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĝplantado.

## Industrio 
## Elfosaĵoj 
En la distrikto estas mintavoloj de torfo, kaolino, bruna karbo, argilo, bruleblaj skistoj.

## Komunikado 
Tra la distrikto trairas fervojo kaj aŭtovojo inter Homel kaj Brest, ŝoseo inter Ĵitkaviĉi kaj Stolin. Ŝipnavigado tra Pripjac.

Kategorio:Homela regiono
Kategorio:Distriktoj de Belorusio
Rakaca

**Rakaca** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Edelény.
eta|300ra|Ruino en Rakaca
eta|300ra|Telekomunukada turo en Rakaca

## Bazaj informoj 
* Areo: 19 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 212 m
* Loĝantaro: 900
* Poŝtkodo: 3825
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Rakaca situas en valo de rojo (same tiel nomata Rakaca), laŭ flankovojoj. Szendrő troviĝas 24, Miskolc 67 km-ojn.

## Historio 
En la 15-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis tie. Baldaŭe la alvenintaj rutenoj trakonstruis ĝin preĝejo, kiu funkciis ĝis la malkonstruo en 1920. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika (ankaŭ latinkatolika) pilgrimloka preĝejo omaĝe al (Granda) Dipatrino sur elstaraĵo 222 m-ojn super la marnivelo de 1921
* akvorezervujo

## Fontoj 
* hungara kaj germana Vikipedioj
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Jelska distrikto

**Jelska distrikto** (, ) estas administrada subdivido en sudorienta parto de Homela regiono. La distrikto estis fondita en 1928a jaro, en 1955a jaro estis inkludita en Homelan regiono (antaŭe eniris en konsisto de aliaj administradaĵoj). La areo de la distrikto estas 1400 da km2. Administrada centro estas urbo Jelsk. En  la distrikto estas eldonada gazeto "Popola voĉo".

## Naturo 
La areo de la distrikto estas ĉefe ebena, nordorienta kaj nordokcidenta partoj estas pli altaj. Tra la distrikto fluas la rivero Slaveĉna kun flankriveroj. Arbaro okupas 51 % de la distrikto.

## Loĝlokoj kaj administrada subdivido 
Post Ĉernobila katastrofo loĝantaro de parto de tiatempaj loĝlokoj estis elmigrita pro forta radioaktivaĵa malpurigado. La distrikto estas dividita je 9 vilaĝaj sovetoj, kaj nuntempe en la distrikto situas 74 da loĝlokoj, pli granda el kiaj estas Jelsk.

## Agrokulturo 
En la distrikto estas disvastiĝitaj bovbredado, porkbredado, ŝafbredado, cerealplantado, terpomplantado, furaĝplantado. Pro Ĉernobila katastrofo ĉi-tio estas iagrade ŝrumpita.

## Industrio 
## Elfosaĵoj 
Torfo, argilo.

## Komunikado 
Tra la distrikto trairas fervojo kaj aŭtovojo inter Kalinkaviĉi kaj Ovruĉ.

## Aliaj projektoj 
Kategorio:Distriktoj de Belorusio
Kategorio:Homela regiono