open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zdeněk Hršel

**Zdeněk HRŠEL** (naskiĝis la 19-an de septembro 1928 en Hradec Králové, mortis la 3-an de junio 2014 en Brno) estis ĉeĥa esperantisto, filologo, bibliotekisto kaj honora membro de ĈEA.

Li naskiĝis kiel filo de muzikisto-esperantisto en Hradec Králové, kie li konatiĝis dum siaj gimnaziaj studoj kun profesoro Miloš Lukáš. Pro lia influo li ekde sia junaĝo eklaboris en la Esperanto-movado, unue en sia naskiĝurbo Hradec Králové, poste en Brno. Multajn jarojn li estis sekretario de la Esperanto-Klubo en Brno, kie li estis la plej grava kunlaboranto de Josef Vondroušek. Inter la jaroj 1988 kaj 2009 li funkciis kiel prezidanto de la klubo, post kio li estis nomumita honora prezidanto.

Gravan spuron li faris en la Esperanto-kulturo. Informiloj "Hradecano" kaj "Bulteno de EK Brno" estis multfoje ne nur preparitaj de li, sed eĉ tajpitaj. Kunlabore kun la Moravia landa biblioteko li ellaboris katalogon de Esperanto-verkoj. En 1984 li iniciatis kaj gvidis laborojn pri la novaj Esperanto-ĉeĥa kaj ĉeĥa-Esperanta vortaroj kaj restis unu el la kunlaborantoj, kiam la vortaroj estis preperataj por preso. Grave li kontribuis ankaŭ dum la redaktado de *Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio* de Stanislav Kamarýt, *Propra biografio de Karolo la Kvara* (glosaro) kaj *Cent jaroj de Esperanto-Klubo en Brno*. Plurajn jarojn li kolektis bibliografion de la tutviva verkaro de Miloš Lukáš.

## Verkoj 
**Seznam zahraničních dokumentačních a knihovnických časopisů* (Listo de eksterlandaj dokumentaj kaj bibliotekaj gazetoj, ČSTV Hradec Králové)
**Apliko de Esperanto en la laboro de informcentroj* (En: Apliko de Esperanto en scienco kaj teĥniko: kolekto de seminariaj referaĵoj;  p.18 - 24 : bibliogr. p. 24)
**Esperanto: soupis literatury z fondu Státní vědecké knihovny v Brně* (Listo de E-literaturo en la Ŝtata Scienca Biblioteko de Brno, 1981 - kun Božena Kyjovská)
**Cent jaroj de Esperanto en Brno* (2001, kun Miroslav Malovec)
**Bibliografio de la verkaro de Miloš Lukáš* (manuskripto)
**Rudná (distrikto Svitavy)* (priskribo de vilaĝo, 2003)
**Urbo Brno - ĝusta direkto* – traduko de prospekto pri la urbo Brno
* Traduko de la oficiala retejo de la urbo Moravské Budějovice
*Jaroslav Hašek: *La Amsterdama hom-negocisto* (Internacia Kata Gazeto, 1/1969, Hradec Králové)

## Artikoloj
**Al plia precizeco* (Starto 3/1977, p. 8-9)
**Helpu konservi valoraĵojn* (Starto 2/1979, p. 14)
**Kion signifas "ne devi"?* (Starto 4/1997, p. 15)  
**Miloš Lukáš (1897-1976) kiel Esperanto-tradukisto* (In: Klaro kaj elasto, Festlibro por la 80a naskiĝ-tago de Fernando de Diego, p. 343-356)

## Referencoj 
*Aktuala loko de la prospekto pri Brno

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Ĉeĥaj filologoj
Kategorio:Ĉeĥaj bibliotekistoj
Kategorio:EK Brno
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Kategorio:Prezidantoj de la Esperantista klubo en Brno
Stanislava Chrdlová

eta|dekstra|Stanislava Chrdlová
**Stanislava** aŭ Stanjo **CHRDLOVÁ** (1-an de oktobro 1954 en Vracov - 28-a de januaro 2000 en Prago) estis ĉeĥa esperantistino, edzino de esperantisto kaj eldonisto Petr Chrdle.

Ŝi naskiĝis en Vracov sub familia nomo Moresová, en la unua edzineco ŝi estis Vrbová (du infanoj), en la dua edzineco Chrdlová. La infanaĝon ŝi travivis en Vlkoš, post studado de pedagogio en Olomouc ŝi fariĝis instruistino. Ŝi mortis pro kancero en sia 45-a jaro.

En 1969 ŝi esperantistiĝis, sukcesis en la ekzameno de ĈEA pri kapablo instrui en 1972. Ŝi instruis Esperanton precipe en la formo de mallongaj intensaj kursoj ne nur en Ĉeĥio, sed per Ĉe-metodo ankaŭ eksterlande, interalie en San Marino kaj ankaŭ interalie en Koreio (post sia tuttaga instruado de la ĉeĥa lingvo al universitataj studentoj).

Kunverkinto de la *Baza ĉeĥa konversacio* (konversacia parto, dum Miroslav Malovec verkis gramatikaĵojn kaj ĉapitron pri la prononco) kaj de lernolibro de Esperanto por Ĉeĥoj *Esperantem za tři měsíce* (ankaŭ en ĝi ŝi verkis la konversaciajn partojn).

Al ŝia Esperanto-agado apartenis prelegoj en Esperanto ĉe AIS (en San Marino) pri sia fako pedagogio, dum UK en Prago ŝi gvidis la kurson de la ĉeĥa eksprese, prelegis pri Prago kaj memstare preparis la nacian folkloran vesperon. En 1999, jam sciante pri sia sorto kaj malesperiga prognozo ŝi prelegis pri Historio de kuracado en okcidentbohemiaj banlokoj dum la SAT-kongreso en Karlovy Vary kaj partoprenis la organizajn laborojn de SAT-kongreso kaj ILEI-konferenco. Ekde la jaro 1995 ŝi plenumis taskon de ĉefdelegito de UEA kaj UK-peranto por Ĉeĥio.

## Verkoj 
* *Esperantem za tři mêsice* (Esperante en tri monatoj, kun Petr Chrdle - KAVA-PECH, 1995,)
* *Baza ĉeĥa konversacio* (kun Miroslav Malovec - KAVA-PECH 1996)
* *Kantoj por ĝojo* (KAVA-PECH)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:AIS
Josef Hradil

**Josef HRADIL**, MUDr. (naskiĝis la 22-an de novembro 1924, mortis la 26-an de oktobro 2008) estis ĉeha esperantisto, kuracisto, honora membro de ĈEA kaj honora prezidanto de la Esperanto-klubo en Mladá Boleslav kaj Mnichovo Hradiště.

Dum multaj jaroj li estis motoro de la Esperanto-movado en Mnichovo Hradiště (redaktis la bultenon *Verda Familio*), kaj de iama medicinista sekcio de ĈEA (redaktis la bultenojn Medicinistaj Novaĵoj, Sano). Same li estis grava membro de Universala Medicina Esperanto-Asocio (UMEA), por kiu li prilaboris medicinistan terminaron (1979).

En la 1-a internacia medicinista Esperanto-konferenco inter la 13-a kaj 17-a de julio 1977 en Medicina Akademio de Jagelona Universitato en Krakovo d-ro Josef Hradil transprenis de la rektoro de la medicina akademio prof. T. Popiela la jubilean medalon Kopernik pro sia multjara redakta laboro kaj klopodo disvastigi la Internacian Lingvon en medicinaj rondoj.

Dum 16 lastaj jaroj de sia vivo li en sia pensiono *Espero* en Skokovy helpadis al Asocio de Esperantistoj-Handikapuloj (AEH) aranĝi kursojn.

Doktoro Hradil mortis la 26-an de oktobro 2008 posttagmeze. La entombigo okazis la 3-an de novembro 2008. Laŭ lia nekrologo li dum sia vivo instruis pli ol 400 esperantistojn.

Ĉiuj aŭtoraj verkoj de Josef Hradil estas liberigitaj sub la permesilo Krea Komunaĵo 3.0 (*Creative Commons Uveďte autora-Zachovejte licenci 3.0 Česko*), kion pruvas la rikordo . La subskribita deklaro troviĝas en la arkivejo de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

## Verkoj 
* ***Mezinárodní jazyk pro zdravotníky. Přehled esperantské mluvnice se zaměřením pro potřebu zdravotníků*** (Internacia lingvo por medicinistoj. Supervido de Esperanto-gramatiko konsidere bezonojn de la medicinistoj, 1969, 8 p.)
* **Medicina Terminaro** de UMEA, aktuala versio en formato PDF
** [la unua eldono **Esperanta Medicina Vortaro** de 1979 (Medicinista Sekcio de Ĉeĥa Esperanto-Asocio) arkivigite el Vikifontaro en marto 2012, kie ĝi nun ne plu estas](https://web.archive.org/web/20120318170300/http://eo.wikisource.org/wiki/Esperanta_Medicina_Terminaro_(Hradil_1979))

## Artikoloj 
* *Ĉu ni zorgas pri nia estonteco?* (Starto 6/1971)
* *La movado estas universala, sed ni pensas kaj agas Eŭrope* (Starto 1/1981)
* *Esperanto a medicína* (Esperanto kaj medicino, Starto 1/1983)

## Fontindikoj 
Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Ĉeĥaj kuracistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Kategorio:Esperantistaj kuracistoj
Drahomír Kočvara

**Drahomír KOČVARA**, (naskiĝis la 29-an de januaro 1929 - mortis la 20-an de novembro 2003) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

Laŭ profesio li estis aŭtomekanikisto kaj metia instruisto; funkciulo de preparkomitato por la Somera Esperanto-Lernejo en Rožnov pod Radhoštěm (1949), ĉefpersono de vigla junularo en Ostrava (unue regiona gvidanto, poste membro de gvidantaro de Esperanto-junularo de Ĉeĥoslovakio). Li partoprenis la eldonadon de la junulara bulteno Tagiĝo, poste Junularo agu, instruis Esperanton en lernejoj, uzinaj kluboj en Ostrava, sed dum militservo ankaŭ en Valašské Meziříčí kaj Přerov. Post malapero de SEL en Rožnov li organize kunlaboris ĉe preparoj de Someraj Esperanto-tendaroj en Chvaletice, Lančov kaj aliaj kun diversaj funkcioj (instruisto, programestro, tendarestro ktp.). En 1959 li fariĝis vicprezidanto de la Ĉeĥoslovaka Esperanto-Komitato kaj tiun funkcion li plenumis ĝis 1970. Enkadre de ĈEA li fariĝis prezidanto de Porpaca sekcio de ĈEA, ankaŭ membro de Internacia komitato de MEM kaj ĝia ĝenerala sekretario (1973-1975). Membro de CK ĈEA, gvidanto de komisiono por informado, aŭtoro de broŝureto pri E-monumentoj en Ĉeĥio.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Kategorio:Pacmovado
Karel Janouš

Inĝ. **Karel JANOUŠ** , (naskiĝis la 4-an de februaro 1916 en Čekanice - mortis la 21-an de marto 1996) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

Li estis oficisto, poste konstru-inĝeniero; post oktobro 1946 redaktis bultenon "Informilon" en Ostrava, instigis renovigon de renkontiĝoj de ĉeĥaj kaj polaj esperantistoj sur la monto Čantoryja en Beskidoj, kiuj daŭras ĝis nun. Li plenumis diversajn funkciojn en Esperanto-kluboj en Ostrava, en la jaro 1981 li fondis kaj prezidis la regionan Esperanto-komitaton en Nordmoravia regiono, kiu estis la plej bone funkcianta regiona gvi-dorgano de ĈEA. En 1982 li estis elektita kiel komitatano de ĈEA kaj la funkcion li plenumis ĝis la jaro 1987. Li ankaŭ publikigis en la internacia lingvo, pli vigle en lastaj jaroj. Li multon meritis por vigla Esperanto-movado en Ostrava regiono, kiu estas la plej tiudirekte aktiva en Ĉeĥa Respubliko.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Kategorio:Naskiĝintoj la 4-an de februaro
Kategorio:Mortintoj la 21-an de marto
Jiří Laube

**Jiří LAUBE** (naskiĝis la 19-an de januaro 1923 - mortis la 18-an de septembro 2009) estis ĉeĥa esperantisto, multjara aktivisto de scienc-teknika sekcio, honora membro de ĈEA. 

En 1942 li abiturientiĝis. Post la milito li enskribiĝis en la universitaton, sed en la jaro 1948 li estis el la studado eksigita pro sia malkontento pri komunisma ŝtatpotenco. Pro ĝi li estis en kvindekaj jaroj areste punita, post elarestigo li laboris kiel laboristo. En la movado li ekaktivis en 1970 membriĝinte al ĈEA. 

Li fondis la Esperanto-klubon en la urbo Roudnice, kie li loĝis. Al liaj ĉefaj intereskampoj en la movado apartenis religia agado – aparte la ekumena penado – kaj organiza kaj faka laboroj en scienco kaj tekniko. Dudek jarojn li plenumis funkcion de sekretario de scienc-teknika sekcio de ĈEA. En tiu periodo la sekcio atingis bonajn rezultojn kaj realigis altnivelajn fakajn seminariojn, kunsidojn kaj renkontiĝojn. Jiří Laube ankaŭ instigis aperon de kelkaj fakaj eldonaĵoj. Notindas ankaŭ liaj klopodoj utiligi Esperanton en internaciaj interurbaj kontaktoj kaj ankaŭ en diversaj neesperantistaj movadoj en Ĉeĥio.

## Verkoj
***Ĉu kultura integriĝo de Eŭropo? Jes, sed nur per demokratia simbiozo de la kulturoj** (KAVA-PECH, 2007)
***Kulturní integrace Evropy? Ano, ale jen cestou demokratické symbiózy kultur** (la samo ĉeĥlingve)

## Eksteraj ligiloj 
*Jiří Laube en la projekto Memoro de la nacio de la Ĉeĥa Radio - son-registrado
*Jiří Laube en la projekto Memoro de la nacio de la Ĉeĥa Radio - biografio

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Antonín Odehnal

**Antonín ODEHNAL** (naskiĝis la 15-an de februaro 1903, mortis en 1985) estis ĉeĥa esperantisto kaj aktivisto en Městec Králové. 

Li estis esperantisto ekde 1915. Post la unua mondmilito li fariĝis sekretario de ER en Slezská Ostrava. Poste li vivis en Městec Králové, organizis esperantajn aranĝojn, instruis en Set Lančov ktp.

La 3-a asocia kongreso de ĈEA en 1979 distingis liajn meritojn per honora membreco.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Miloslav Pastrňák

**Miloslav Pastrňák** (naskiĝis la 12-an de oktobro 1919 en Dolní Suchá - mortis la 31-an de januaro 2014 en Jablunkov) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

## Vivo
Li naskiĝis 12.10.1919 en Dolní Suchá, studis en gimnazio en Český Těšín kaj ĉe filozofia fakultato de Karola universitato, filozo­fion kaj ĉeĥan lingvon. Post eventoj de 17.11.1939 li estis deportita kun aliaj studentoj al la koncentrejo Sachsenhausen, de tie liberigita en 1942 laŭ interveno de svisa Ruĝa Kruco. Ĝis fino de la milito li devige laboris en la minejo Suchá kiel surtera laboristo. Ĉe la filozofia fakultato li finis siajn studojn sukcese en 1947 kaj komencis instrui kiel mezlerneja profesoro en Místek kaj Český Těšín. Rifuzinte eniri en la komunistan partion post 1948, li devis transiri al elementa lernejo. Per telestudado ĉe naturscienca fakultato en Brno li akiris rajton instrui ankaŭ matematikon.  Li transiris al pedagogia gimnazio en Orlová, poste al gimnazio en Český Těšín. En 1949 li edziĝis, havis du infanojn. Post ideologia purigado en 1958 li kiel kristano estis eksigita el la eduka sistemo kaj trovis lokon de korektisto en presejo en Český Těšín. En 1965 li akiris postenon de analizisto de la unua komputilo en Nova Altforno Klement Gottwald, kie li restis ĝis emeritiĝo en 1977. 

Li longe laboris en la „subtera eklezio“, kateĥizis studentojn en privataj loĝejoj, kion li daŭrigis eĉ post 1990, kiam li estis rehonorigita pro persekutoj. En 2001 forpasis lia edzino, en 2003 lia filino. En 2008 li trovis lokon en emeritejo en Jablunkov, kiel legis kaj prelegis por la ceteraj emeritoj.

## Esperantista agado
Li konatiĝis kun Esperanto dum siaj gimnaziaj studoj ĉirkaŭ 1936, li lernis kiel memlernanto laŭ la lernolibro de T. Kilian. La ekzamenon pri la kapablo instrui Esperanton li faris kun eminenta rezulto en 1977. Li gvidis vicon da kursoj por komencantoj kaj por progresintoj, nun gvidas la konversacian rondeton de la klubo. Ekde la 1979 li laboras en la komitato de la Klubo de esperantistoj en Havířov. Plurajn jarojn li prizorgas kulturajn aferojn en la Klubo kaj protokolas klubajn kunvenojn. Li ofte prelegis - pri siaj vojaĝoj, pri Esperantaj eminentuloj, pri ĉeĥaj verkistoj. Li, kun sia edzino, grave kontribuis al la sukceso de entreprenoj de ĈEA organizataj en Havířov - precipe "Festotagoj okaze de la 20-a datreveno de ĈEA" aŭguste 1989, la 8-a kongreso de ĈEA aŭtune 1996, 40-jariĝo de la Esperantista Klubo en Havířov. S-ano Pastrňák eksterordinare zorgis pri la blindaj esperantistoj, por kiuj ekz. surbendigis Ĉeĥan-Esperantan Vortaron, trifoje instruis dum la someraj tendaroj por nevidantoj.
Kiel akurata kaj zorgema lingva spertulo estas ofte petata pri la lingvaj korektoj de la tekstoj preparataj por la publikigo. Ĉi tiu laboro, krom la zorgado pri la glata funkcio de la Klubo, estas nun lia ĉefa agado.

## Fontoj
*Starto 4/2002, p. 104-105 (Novaj honoraj membroj)
*Starto 2/2003, p. 37-38 (nekrologo de Jarmila Wiatrová, filino de M. Pastrňák)
*Starto 1/2014, p. 29 (nekrologo)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Vladimír Mohapl

**Vladimír Mohapl**, (naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1919 - mortis la 6-an de aŭgusto 2012) estis ĉeĥa esperantisto, aktivulo en Olomouc, honora membro de ĈEA kaj honora membro de Esperanto-klubo en Olomouc.

Doktoro pri juro. La studadon de juro li komencis antaŭ la 2-a mondmilito, sed ĉar la ĉeĥajn universitatojn la okupaciantoj fermis, li povis finstudi nur post la milito.

Esperantisto ekde 1936 kiel lernanto de Henrik Seppik. Li fariĝis membro de studenta esperantista grupo ĉe Studenthejmo en Olomouc. Post la milito li denove aktivis en Esperantujo. La unua postmilita kunveno (19.9.1946) lin elektis kiel prezidanton de la klubo en Olomouc. Tiun funkcion li plenumis ĝis 1973 kaj poste denove post 1983 kiel pensiulo. Li laboris ankaŭ kiel regiona komisiito, redaktoro de Informilo (Olomouc). En tiu funkcio li organizis dekon da regionaj kunvenoj kun prelega programo.

En 1952 estis la esperantista organizo en Ĉeĥoslovakio likvidita. D-ro Mohapl sukcesis envicigi la esperantistan rondeton sub la aŭspicion de Kultura Societo de Nacia Komitato, kie la klubo funkciis ĝis 1990. Por 20-21 oktobro 1956 li aranĝis tutlandan kongreson, kiu klopodis refondi la asocion, sed la ŝtata polico en lasta momento malpermesis okazigo. 

Post revivigo de organizita movado li fariĝis membro de revizia kaj kontrola komisiono de ĈEA.

## Verkoj
**90 jaroj de la Esperanto-movado en Olomouc* (2001)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Jiří Patera

**Jiří PATERA** (naskiĝis la 18-an de aŭgusto 1935 - mortis la 6-an de junio 2015) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

Unue membro de la klubo en Most, poste multajn jarojn en la Esperantista Klubo en Praha, kie li nun funkciis kiel prezidanto ĝis 2002 kaj ekde 2010 denove. Lia merito estas, ke regule aperadas Bulteno de la praga klubo. Kelke da jaroj li estis ankaŭ membro de la komitato de ĈEA. Ses jarojn li redaktis la asocian revuon "Starto". Liaj leteroj ofte aperas ankaŭ en alilandaj revuoj (Monato, La Gazeto kaj aliaj).

Krom la menciitaj funkcioj en la Klubo kaj la Asocio, ludas s-ano Patera gravan rolon sur la kampo de tradukado el kaj en Esperanton. En 1983 li gajnis la 1-an premion en konkurso ĉe la Esperantista Kultura Festivalo en Opava per traduko de rakonto "Inter bibliofiloj" de Jaroslav Hašek, kiun oni publikigis en la ĉeĥoslovaka numero de Paco 1985. Ekde tiam liaj tradukoj aperas tre ofte en diversaj gazetoj. Oni povas mencii tradukon de la duono de rakontoj el la libro "Ne nur soldato Švejk" kaj longan vicon da tradukaĵoj aperigataj ekz. en la praga Bulteno kaj aliloke.

## Verkoj 
* *Pri unu pioniro* (Starto, 3/1980)
* *La nomoj kaj simboloj de diverslandaj valutoj* (En: Fakaj aplikoj de Esperanto, KAVA-PECH, Dobřichovice 2001, p.&nbsp;43-49)
* *Centjariĝo de la Esperantista klubo en Praha* (Esperantista klubo en Praha, 2002)
* *Kelkaj problemoj de la ekonomika terminologio* (En: Fakaj aplikoj de Esperanto, KAVA-PECH, Dobřichovice 2003, p.&nbsp;64-67)

## Tradukoj 
* Jaroslav Hašek: *Ne nur soldato Švejk* (KAVA-PECH, Dobřichovice 1994 - kune kun aliaj tradukintoj)
* Roman Dobrzyński: *Zamenhofova ulice* (KAVA-PECH, Dobřichovice 2005)
* Božena Němcová: *Pri virkato, virkoko kaj falĉilo - Fabelo pri mielkuka dometo - Pri malsaĝa Hanĉjo - Fabelo pri la koketo kaj la kokineto - Diablo kaj Kaĉa - Saĝa oraĵisto* (fabeloj aperintaj en Bulteno de la Esperantista klubo en Praha)
* Jaroslav Hašek: *Joĉjo Nový rakontas pri la fianĉiĝo de sia fratino - Supo por malriĉaj infanoj - Psikiatria mistero* (rakontoj aperintaj en Bulteno de la Esperantista klubo en Praha)
* Zdenka Bergrová: *Nigra reĝidino - Bobelo - Kolrimeno de Bariko - Feliĉo, aŭdigu vin - Ĉio flugas - Ŝimmi - Fontano ne estas lavabo - La malnovmoda pentristo Marteno - La fratoj de Krakonoŝo* (fabeloj aperintaj en Bulteno de la Esperantista klubo en Praha)
* **Laskavá fantazie - Karesa fantazio** de Čestmír Vidman (tr. Jaroslav Krolupper, Jiří Patera, Margit Turková, Praha 2010, p.&nbsp;117)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Zdeněk Pluhař

**Zdeněk PLUHAŘ**

estas nomo de pluraj personoj:

*Zdeněk Pluhař (esperantisto)
*Zdeněk Pluhař (verkisto)
Linhart Rýznar

**Linhart RÝZNAR** (naskiĝis 5-an de novembro 1921  en Šternberk, Moravio - mortis la 9-an de junio 2009 en Sallgast, Germanio) estis ĉeĥa esperantisto, iama ĉefdelegito de UEA por Ĉeĥio kaj Cseh-metoda instruisto, "magiisto", honora membro de ĈEA.

Li estis unusola filo de patro Leonard, muelisto, kaj patrino Anna, dommastrino. La familio ofte transloĝiĝis. La fundamentan lernejon, kiun li tre malamis, li vizitis en Čejč, la fakan muelistan lernejon en Pardubice.  

Por Kristnasko 1936 li ricevis ĉapelon kaj lernolibron de Esperanto kaj de tiu tempo li eklernis kaj ekamis Esperanton. 

Parton de la dua mondmilito li travivis kiel ne bonvola laboristo dum devigas laboroj en Vöklabruk, Aŭstrio. 

Li okupiĝis kiel muelisto, poste estro de grenprovizejo en agrikultura kooperativo.

Post la dua mondmilito la familio transloĝiĝis en la urbon Svitavy, kie la juna Linhart fondis sian familion (du infanoj - filino Leonarda kaj filo Jan). Tie li iniciatis fondiĝon de loka Esperanto-klubo, kies unua estro li estis, post kelka tempo li helpis fondi E-rondeton ankaŭ en la najbara urbo Polička. Li estis iniciatinto de komunaj kunvenoj de proksimaj E-rondetoj - Svitavy, Litomyšl, Polička kaj Česká Třebová. La esperantistoj de tiuj rondetoj kunvenadis dimanĉe, unufoje en monato, ĉiam en alia urbo. Oni preparis distran, amuzan programon.

En la jaro 1951 li ricevis aprobon por instrui Esperanton, kiun li multfoje poste instruis en someraj kursoj kaj tendaroj en Ĉeĥoslovakio kaj danke al uzo de Ĉe-metodo ankaŭ eksterlande (Hungario, Pollando, Germanio). 

Post fondiĝo de ĈEA en 1969 li fariĝis ĝia komitatano, poste ankaŭ estrarano aŭ membro de kontrola komisiono. Dum dudek jaroj li tre zorge kaj modele plenumis funkcion de ĉefdelegito de UEA en Ĉeĥa Respubliko. Li ofte vojaĝis, informis pri ĉeĥa Esperanto-movado kaj multfoje ankaŭ kontribuai al artaj kaj distraj programoj dum Esperanto-renkontiĝoj kiel magiisto.

Krom Esperanto li havis multajn hobiojn - vojaĝado, historio, muziko, bildoj de malnovaj majstroj k.a.

Li trifoje edziĝis, lastan fojon al germana esperantistino, kun kiu li vivis en kontenta, feliĉa rilato en Sallgast, Germanio, ĝis sia morto. Inter liaj edzinoj estis ankaŭ grava ĉeĥa esperantistino Jarmila Rýznarová.Lia filino Leonarda Chaloupková estas ekde 2016 vicprezidantino de Ĉeĥa Esperanto-Asocio.

## Eksteraj ligiloj 
*http://www.esperanto.webz.cz  Paĝaro de Esperanto en Svitavy.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Jaromír Řebíček

**Jaromír ŘEBÍČEK**, Inĝ. (naskiĝis la 20-an de marto 1908 - mortis la 29-an de aŭgusto 1995 en Havlíčkův Brod, Ĉeĥio) estis ĉeĥa esperantisto, fervojisto, honora membro de ĈEA. Lia patro estis grava esperantisto Josef Řebíček.

Jam kiel 12-jarulo en 1920 li aktivis en la movado, en 1929 li ekzameniĝis pri Esperanto ĉe teknika universitato en Praha. Li partoprenis multajn kongresojn, preparis ekspoziciojn pri Esperanto kaj okupiĝis pri faka terminologio.

Post la 2-a mondmilito li estis regiona reprezentanto de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Asocio. Por la evoluo de Esperanto li vigle laboris eĉ en la jaroj, kiam Esperanto ne estis favorata.

En la j. 1959 li iniciatis fondon de la Esperanto-rondo en Havlíčkův Brod. Tamen la ĉefa merito de inĝ. Řebíček estas, sendube, lia laboro kaj verko en la sfero de la fervojista terminologio, pro kio li ricevis la titolon honora membro de ĉs. sekcio de IFEF ĉe la Ministerio por trafiko kaj komunikado (kiu ekde la j. 1969 apartenas al ĈEA kiel ties fervojista sekcio) kaj en la j. 1979 li estis nomita honora membro de IFEF.

## Verkoj 
* **Eĥoj pri Ĝenevo** (Pacdefendanto 34/1954)
* **Militinstigantoj meditu!** (Pacdefendanto 34/1954)
* **Fervoja terminaro: Esperanto-Ceský, Ceský-Esperanto** (UIC Railway Dictionary 1997 - la ĉeĥaj terminoj estas merito de Jaroslav David kaj Jaromír Řebíček)

## Honorigoj 
* Honara membro de komitato de Esperanto-rondeto Havlíčkův Brod
* Honora membro de fervojista sekcio de ĈEA
* Honora membro de IFEF
* Honora membro de ĈEA

## Fontoj 
* Pacdefendanto 34/1954
* Petr Chrdle: **Esperanto kaj fervojo** (En: AEST 1989, Strážnice, p. 11-16)
* Propono nomumi inĝenieron Jaromír Řebíček honora membro dum ĈEA-festotagoj 1989 en Havířov (subskribita estraro de ĈEA)
* Starto 5/1991, p. 10 - prezento de honoraj membroj, inter ili Jaromír Řebíček
* Starto 5/1995, p. 21, nekrologo verkita de Vlad. Mašita

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Kategorio:Ĉeĥaj fervojistoj
Alena Růžičková-Pavlínová

**Alena RŮŽIČKOVÁ-PAVLÍNOVÁ** (naskiĝis la 8-an de julio 1910 en Holešov - mortis la 19-an de julio 2003 en Brno), aktorino de la teatro "Fratoj Mrštík" en Brno kaj profesorino de JAMU. Honora membrino de ĈEA.

Ŝi preparadis kulturajn vesperojn en la E-klubo en Brno, prezentadis poezion kaj ankaŭ prozon, ekzemple la apokrifojn de Karel Čapek en la traduko de Josef Vondroušek. Ŝia deklamado kompletigadis koncertojn de la artistoj de Janáček-operejo kaj konservatorio por klubanoj. En sia aktora kaj pedagogia laboro ŝi disvastigadis la ideojn de la esperantismo, eĉ de la scenejo antaŭ la publiko ĉe specialaj spektakloj okaze de siaj vivjubileoj.

Ŝia voĉo estis magnetofone registrita kun esperantlingvaj prezentoj el Emilia Marty, Morto de Arĥimedo kaj Ĉeĥa balado.

Antaŭ ol ŝi venis al Brno en 1949 ŝi aktoris en Moravia-Silezia teatro en Opava, en Honzl-studio, Akropolis, Urania en Prago, Sudbohemia teatro en České Budějovice kaj Beskida teatro en Hranice. Ŝiaj plej gravaj roloj Vojnarka (Jirásek), Kostelnička (Preissová), Patrino (Čapek), sinjorino Dulska (Zapolska), sinjorino Warren (Shaw), Stranga sinjorino Savage (Patrick), Avino (Cason - Arboj mortas starante), Panjo (Williams), Ludmila (Tyl), Aurelia (Giradoŭ), Gizela (Örkeny).

## Eksteraj ligiloj 
* Ŝia voĉo deklamanta el Karel Čapek kaj Jan Neruda

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Vilibald Scheiber

**Vilibald SCHEIBER** (naskiĝis la 19-an de decembro 1904 en České Budějovice - mortis la 2-an de aŭgusto 1974 en Brno) estis ĉeĥa komponisto kaj muzika pedagogo. Honora membro de ĈEA.

Lia patro post transiro al Brno estis ĥorestro en la kvartalo Královo Pole kaj violonisto de Nacia Teatro en Brno.

Vilibald Scheiber volis fariĝi profesia muzikisto. Li studis harpo-ludadon, komponadon kaj muzikan direktadon. Dum certa tempo li estis ĉefo de la operejo de Silezia Nacia Teatro en Opava. Kiam li revenis al Brno kiel privata pedagogo, li instruis ankaŭ en konservatorio kaj kiel repetitoro ĉe Janáček-Akademio de Muzaj Artoj. En la jaroj 1926-1942 li estis membro de Landa Teatro en Brno. Li komponis dudekon da opusaj verkoj (kantojn, ĥorojn, pian- kaj violonkomponaĵojn, arĉkvarteton, du simfoniajn poemojn, scenejan muzikon). Gravaj estas liaj pianverkoj por komencantoj.

Por ni gravas lia membreco en Esperantista Klubo de Brno ekde 1945 kun la funkcio de ĉefo de artismaj muzikprogramoj. Okaze de gravaj datrevenoj de la Esperanto-movado kaj aliaj li organizis publikajn artprogramojn, pli ol 60, kiuj altigis la prestiĝon de la esperantistoj ankaŭ en la ekstermovada medio. Li muzikigis poemojn de Jaroslav Křička, Viktor Fischl kaj Julio Baghy. Multe li kunlaboris kun poeta tradukisto Jiří Kořínek - tiu esperantigis famajn ariojn de gloraj komponistoj kaj Vilibald Scheiber muzike adaptis la verkojn por modestaj kondiĉoj de kluba koncertado.

En la kluba arkivo de KE Brno restis muziknotaj adaptoj skribitaj per propra mano de V. Scheiber el la famaj verkoj de Beethoven, Bendl, Bizet, Brahms, Blodek, Borodin, Balakirev, Ĉajkovskij, Dargomyžskij, Donizetti, Dvořák, Fibich, Foerster, Friml, Glinka, Godard, Gounod, Greĉaninov, Grieg, Händel, Haydn, Held, Hurník, Chopin, Chvála, Janáček, Klika, Křička, Lehár, Leoncavallo, Loewe, Mascagny, Mendelsson-Bartholdy, Mozart, Musorgskij, Novák, Picka, Ponchielli, Puccini, Raĥmaninov, Rimskij-Korsakov, Rossini, Rubinŝtejn, Saint-Saens, Schubert, Suk, Schumann, Smetana, Strauss, Thomas, Verdi, Wagner, Weber, Wolf kaj kelkaj propraj komponaĵoj de V. Scheiber.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
František Sedláček

**František SEDLÁČEK** (1909 - mortis la 10-an de aŭgusto 1991) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de ĈEA.

Inspektoro de kulturo de la distrikta nacia komitato en Třebíč (ekde 1948). Kiel tiu funkciulo li ĉiam intense subtenadis la Esperanto-klubon en Třebíč, kies membro li estis. Dum la kvindekaj jaroj li defendis la interesojn de la klubo kaj iniciatis ties enigon en la Domon de Kulturo. Pli poste li mem fariĝis direktoro de la Domo de Kulturo kaj ebligadis al la klubo ricevi subvenciojn. En la jaroj, kiam estis minacata SET en Lančov, li faris ĉion eblan, por ke la tendaro ne malestiĝu kaj ke ĝi povu plenumi siajn taskojn ĝis nun. Ekde sia pensiiĝo li aktive partoprenis en la preparoj de Somera Esperanto-Tendaro en Lančov kaj poste kiel instruisto de Esperanto. Li estis kunlaboranto de Th. Kilian kaj sugestis al li la ideon verki la tendaran lernolibron "ABC" kaj aliajn publikaĵojn. En la tempo, kiam la eldonado de Esperantaj publikaĵoj ne estis facila afero, li prizorgis, ke ĉiuj publikaĵoj de la klubo estu eldonitaj.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Otto Sklenčka

**Otto SKLENČKA** (naskiĝis la 2-an de novembro 1891 en Zbraslav n. Vl. - mortis la 4-an de majo 1962 en Praha) estis ĉeĥa esperantisto, honora membro de UEA.

Li estis bankoficisto en Hradec Králové, lerta organizanto, tradukis por *Ĉeĥoslovaka Antologio*. Patro de grava ĉeĥa aktoro Ota Sklenčka, bofrato de Ota Ginz kaj onklo de Petr Ginz.

E-isto de 1908. Ĉefdelegito de UEA por Ĉeĥoslovakio depost 1923. Estas lia merito, ke laŭproporcie UEA-anoj en Ĉeĥoslovakio superis ĉiujn landojn. Daŭre estis komitatano de ĈAE de 1930, ĝia kasisto. Sukcesega interna organizanto.

En 1930 aperis en lia traduko turisma broŝureto **Vizitu Hradec Králové**.

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Pavel Sittauer

**Pavel SITTAUER** (naskiĝis la 4-an de januaro 1934 - mortis la 31-an de marto 2018) estis ĉeha esperantisto, honora membro de ĈEA.

Multjara ĉefa organizanto de Set Lančov, zorganto pri eldonado de lerniloj de Theodor Kilian kaj Josef Vondroušek, gvida persono en EK Třebíč. Lia organiza, ekonomia, kaj ankaŭ permana laboro rezultigis administran konstruaĵon, kuirejon, lavejon kaj kabanojn en Set Lančov, klubejon en Kilian-domo en Třebíč, la nomon de ties strato "de esperantistoj" ("esperantistů"). 

Danke lian eldonan agadon aperis verkoj: 

**ABC de Esperanto* de Theodor Kilian
**La mondo rakontas* de Theodor Kilian
**808 nejpoužívanějších kmenů* de Theodor Kilian (808 plej uzataj radikoj)
**La Blanka Malsano* (Karel Čapek, tr. Theodor Kilian)
**Konstruado en altoj* (Otokar Březina, tr. Theodor Kilian)
**Historio kaj biografioj / Historie a spisovatelé* (Josef Vondroušek)
**El mia vivo* (Vítězslav Nezval, tr. Josef Vondroušek)
**Ondro kaj drako* (Viktor Dyk, tr. Josef Vondroušek)
**Gramatiko de Esperanto* (Miroslav Malovec)
**La Knaboj de la Kastora Rivero* (Jaroslav Foglar, tr. Dieter Berndt).

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Eva Seemannová

**Eva SEEMANNOVÁ**, (naskiĝis la 21-an de marto 1920 - mortis la 21-an de januaro 1999) estis ĉeĥa esperantistino kaj aktorino, honora membrino de UEA kaj de ĈEA.

Ŝi naskiĝis en Prago kaj la tutan vivon aktivis en ĉeĥa teatra arto.

Ŝia fraŭlina nomo estis Schubertová, edziniĝinta kiel Vinařová, poste Suchardová kaj fine Seemannová, do trifoje ŝi edziniĝis.

Unue ŝi lernis en „Gymnase real france prague“, poste en Knabina realgimnazio Krásnohorská, kie ŝi abiturientiĝis. Poste ŝi aliĝis al la jura fakultato de Universitato de Karolo en Prago, sed tiun ŝi ne finis, ĉar ŝin logis teatro kaj ĉar naskiĝis filino Jana.

Ĉirkaŭ 1944-1945 ŝi estis dungita kiel aktorino ĉe Valden-teatro kaj poste ŝi transiris al teatra kompanio de Anna Sedláčková.

Post sia esperantistiĝo en 1946 ŝi dediĉis gravan parton de sia arto ankaŭ al Esperantujo. Ŝi komencis per verkado de poemoj (plurfoje premiitaj en Belartaj Konkursoj de UEA). Tamen ŝiaj plej gravaj meritoj ligiĝas al Esperanto-teatro. En 1954 ŝi kun Antonín Seemann fondis ĉe Praga Esperanto-klubo artisman kolektivon, subtenatan de Julio Baghy, kies nomon ĝi poste transprenis kiel "Verda Ĉaro de Julio Baghy". Kun pluraj membroj ĝi komencis sian agadon per deklamado kaj mallongaj teatraĵoj, kiuj poste maturiĝis en tutvesperaj prezentoj de famaj dramaj verkoj:
* *Maryŝa* de fratoj Mrštík
* *Pigmaliono* de G. B. Shaw
* *Nora* de Henrik Ibsen
* *Legendo pri amo* de Nazim Hikmet, kiu la prezenton eĉ mem ĉeestis kaj alte aprezis.

La grupo surscenigis la verkojn en la praga teatro *Malá scéna* (= Malgranda scenejo), kiu tiam fariĝis renkontejo de esperantistaj teatro-amantoj. La verkojn ŝi ankaŭ tradukis. La sukcesojn de la teatra grupo ĉesigis perdo de la scenejo kaj posta disiĝo de la membroj. Sed ankaŭ poste Eva Seemannová ne laciĝis kaj preparis kaj mem prezentis nekalkuleblan nombron de artaj programoj, kiujn ŝi prezentis multfoje dum enlandaj renkontiĝoj, sed ankaŭ eksterlande pere de vojŝnuro tra Esperantaj kluboj. Ankaŭ en 1999 oni kredis vidi ŝin en programo de la 9-a kongreso de ĈEA ŝi jam ne plu povos regali esperantistojn per sia arto.

Ŝiaj poemoj aperis en Esperantaj gazetoj, ŝi plurfoje ricevis premiojn en Belartaj Konkursoj, kaj du el ili troviĝas en Esperanta antologio.

Kategorio:Esperanto-aktoroj
Kategorio:Ĉeĥaj aktoroj
Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
František Slavík

**František SLAVÍK** (naskiĝis la 11-an de aŭgusto 1900 en Bystrá -?) librotenisto, respondeca redaktoro de Bulteno antaŭ Dua Mondmilito, ĉefdelegito de UEA, estro de Libro-Servo

Ĉeĥoslovako, fabrika oficisto en Praha. Tre aktiva administra funkciulo de ĈAE depost 1928.

Slavik, Frantisek
Božena Sklenčková

**Božena SKLENČKOVÁ** (naskiĝis la 18-an de aprilo 1897 en Číbuz, mortis la 15-an de septembro 1983) estis ĉeĥa esperantistino, citita en Enciklopedio de Esperanto EdE-S.

Ŝi estis edzino de Otto Sklenčka, ĉefdelegito por Ĉeĥoslovakio, kaj fratino de esperantistino Marie Ginzová, sekve bofratino de Ota Ginz kaj onklino de Petr Ginz kaj izraela pentristino Chava Pressburger. Ŝia filo Ota Sklenčka fariĝis grava, tutnacie konata aktoro rolinta en 85 filmoj. 

Esperantistino de 1919, ŝi kunlaboris en Teritoria Oficejo de UEA (librotenado, administrado de membroj de UEA, ĈAE), do ŝi helpis al sia edzo, kiu estris la oficejon. 
Ŝi kontribuis ankaŭ al *Ĉeĥoslovaka Antologio*.

## Tradukoj 
*Karel Nový: *Vizaĝo kontraŭ vizaĝo* (*Ĉehoslovaka Antologio*, 1935, p. 362-367)

## Bibliografio 
* *Enciklopedio de Esperanto*, Budapest 1933
*Stanislav Kamarýt: Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio, Praha 1983
*Chava Pressburger: Deník mého bratra, Trigon 2004
*Chava Pressburger: Taglibro de mia frato, KAVA-PECH 2005 (noto sur p. 42 informas, ke aktoro Ota Sklenčka estas kuzo de Petr Ginz kaj Chava Pressburger)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
František Staněk (esperantisto)

**František STANĚK** (naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1905 - mortis la 24-an de februaro 1990) estis ĉeĥa esperantisto, arĥitekto, honora membro de ĈEA.

Li kontribuis al Ĉeĥoslovaka antologio, postmilite li partoprenis asociajn kongresojn kiel delegito de ÚRO (sindikatoj).

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Antonín Slavík

**Antonín SLAVÍK** (naskiĝinta la 20-an de januaro 1893 en Karlín (Prago); ekzekutita la 27-an de oktobro 1942 en Berlino) estis ĉeĥa esperantisto kaj direktoro de la Verda Stacio en Brno. Lia stacio estis la unua, kiu disaŭdigis Esperanto-radion. Slavík regis sep fremdlingvojn - la germanan, la francan, la polan, la anglan, la italan, Esperanton kaj la rusan.

Li estis arestita la  de nazioj, kiuj okupis Ĉeĥion tiam, kaj mortpunita la . En la jaro 1970 oni inaŭguris memortabulon honore al li en la konstruaĵo de la Ĉeĥa radio en Brno en strato Beethovenova 4/1.

[eta|maldekstre|Vilao de Antonín Slavík en [Brno]]

## Eksteraj ligiloj 
* Encyklopedie Brna pri Antonín Slavík  

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Homoj el Brno
Kategorio:Verda Stacio
Václav Špůr

**Václav ŠPŮR** (naskiĝis la 13-an de julio 1915 - mortis la 15-an de julio 1996) estis ĉeĥa esperantisto, administrinto de la Somera Esperanto-Kolegio en Doksy, honora membro de ĈEA.

Laŭprofesie ekonomo, direktoro de Ŝta-ta Ŝparkaso en Poděbrady kaj Doksy, ĉefa ekonomo de Ŝtata Bieno Dubá kaj ĝis 1980 vicdirektoro de Distrikta Terkultura Administracio (Česká Lípa). 

Li aktivis en kelkaj sportbranĉoj, ankaŭ kiel trejnisto en teniso, gvidis kursojn de la angla kaj germana lingvoj kaj servis al filatelistoj kiel tradukanto. 

En 1946 li kun Karel Šolc, Ĉe-instruisto, fondis Someran Lernejon de Esperanto en Doksy, kun 4 ĝis 5 gradoj. Post kelkaj jaroj la titolo "Lernejo" estis laŭdeve forlasita kaj anstataŭe akceptita "Kolegio". Krom Doksy Špůr kunorganizis SKE en Slovakio: 1950 en Svit, 1952 Poprad. Li iniciatis prezenti en Doksy la dramon de J. Vrchlický "Noc na Karlštejně" (Nokto en Karlův Týn) fare de teatra Societo K. H. Mácha enkadre de ĝia festivalo. Pro sia laboremo kaj kompetento Václav Špůr fariĝis membro de Ĉeĥoslovaka Esperanto-Komitato (ĈSEA, 1959-1968) poste komitatano de ĈEA, prezidanto de ĝia kontrola kaj revizia komisiono, membro de la ekzamena komisiono, kaj gvidis, sub komisio de ĈEA, korespondajn kursojn de Esperanto en ses lokoj.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Adolf Staňura

**Adolf STAŇURA** (naskiĝis la , mortis la ) estis ĉeĥa esperantisto kaj komercisto.

En 1933 li kunfondis la Esperanto-societon *Nova Vivo* en Radvanice. Li verkis paroladojn por Esperanto-elsendoj en radio Ostrava, gvidis la ĉeĥan Lingvan Komitaton, kreis krucenigmojn, adaptis stenografion al Esperanto kaj tradukis *La perdita vizaĝo* de Josef Nesvadba. En 1959 Staňura transloĝiĝis al Ostrava-Poruba kaj tie fariĝis klubestro en 1967. En 1979 estis Staňura nomumita prezidanto de lingva komisiono; samjare li transloĝiĝis al Havířov. Ekde 1983 li komencis laŭ deziro de redaktoro de asocia gazeto Starto verki recenzojn pri esperantaj libroj. Li estis honora membro de ĈEA.
eta|220px|Kovrilpaĝo de La perdita vizaĝo, ĈEA, 1974

## Tradukoj de Adolf Staňura 
* Josef Nesvadba **La perdita vizaĝo** (Ĉeĥa Esperanto-Asocio, 1974)
 
* **Meze de Eŭropo... skize pri la historio de Ĉeĥoslovakio** (esperantigis E. Seemannová; O. Kníchal; A. Staňura. - Praha: [Panoramo], 1980. - 99 p. : ilustr.)
* Augustin Pitlík **Esperanto kaj Ido** (el la ĉeĥa gazeto "Národní obzor", 20. feb. 1914, Havířov, 1987. - 5 folioj)
* Karel Čejka **Afero "La vizito"** (En: Orbito nula 1 : sciencfikcio kaj fantasto, p.115 - 116)
* Jaroslav Konáš **Deĵora vojaĝo** (En: Orbito nula 1 : sciencfikcio kaj fantasto, p. 55 - 60)
* Vladimir Páral **Verdikto en 2300** (En: Sferoj: sciencfikcio kaj fantasto, p. 23 - 33, vol. 4)
* Hana Pechulová **La koncerto** (En: Sferoj : sciencfikcio kaj fantasto, p. 33 - 34, vol. 5)
* Jaroslav Veis **Duplikataparato de Henderson** (En: Sferoj : sciencfikcio kaj fantasto, p. 31 - 35, vol. 1)
* Jaroslav Veis **La renkontiĝo** (En: Sferoj: sciencfikcio kaj fantasto, p. 27 - 30, vol. 2)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de ĈEA
Karel Traxler

**Karel TRAXLER** (naskiĝis la 19-an de junio 1914 - mortis la 30-an de majo 2012 en Příbram) estis ĉeĥa juristo kaj esperantisto, JUDr., aŭtoro de Esperanta-ĉeĥa jura vortaro kaj Ĉeĥa-esperanta jura vortaro.

Li studis la juran fakultaton de Universitato de Karolo en Prago. Ĝis 1980 laboris kiel profesia juĝisto en la sfero civiljura. En 1978 emeritiĝis kaj laboris en Příbram kiel jurkonsilanto en Konsultejo por Familio, Geedzeco kaj Interhomaj Rilatoj.

Kun Esperanto li konatiĝis jam kiel gimnaziano, sed detale komencis okupiĝi pri ĝi nur post 1970 kiel membro de Esperanto-Klubo en Příbram, kie li gvidis kurson de Esperanto. Dum sia restado en Kanado (Calgary) li vizitadis lokan Esperanto-klubon, kie li kunlaboris pri la Esperanta kaj ĉeĥa partoj de plurlingva sporta vortareto, eldonita okaze de Vintraj Olimpikoj 1988 en Calgary. Antaŭ la 81-a UK en Prago 1996 li verkis por la revuo *Naše rodina* (Nia familio) artikolon *"Úvahy o mezinárodním jazyku"* (Rezonoj pri la internacia lingvo) kun precipa prezento de Esperanto. En tiu fako liaj ĉefaj verkoj estas juraj vortaroj ĉeĥa-esperanta (1986) kaj esperanta-ĉeĥa (1986), pri kiuj li povis labori danke al kompreno kaj subteno de la edzino Olga kaj filo Jiří (Georgo).

## Verkoj
***La fonemo ĥ kaj ties transformoj en la internacia scienca leksikologio** (En: AEST 1980, Ústí nad Labem)
***Právnický slovník česko-esperantský - Jura vortaro ĉeĥa-Esperanta** (Praha, Ĉeĥa Esperanto-Asocio, 1986, 137 p.)
***Právnický slovník esperantsko-český - Jura vortaro Esperanta-ĉeĥa** (Praha, Ĉeĥa Esperanto-Asocio, 1986, 164 p.)

## Eksteraj ligiloj 
*Retejo de Karel Traxler

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Štěpán Urban

**Štěpán Urban** (aŭ **Stefo Urban**) (naskiĝis la 4-an de oktobro 1913 en Bořanovice, mortis la 4-an de majo 1974 en Prago) estis ĉeĥa komponisto, instruisto de muziko kaj esperantista poeto.

Li laboris kiel muzika pedagogo en konservatorio kaj komponisto, verkis plurajn lernolibrojn pri muziko. Unu el liaj lernantinoj estis lia posta unua edzino, esperantista poetino Eli Urbanová.

Li esperantistiĝis en 1950 kaj baldaŭ verkis novelojn, artikolojn, satirajn versaĵojn, komponis por versaĵoj de konataj esperantistoj. Liaj poemoj estis plurfoje premiitaj en la Belartaj Konkursoj. Plue li verkis aŭ tradukis pli ol cent satirajn poemojn. 

Lia verkaro estis prezentita kadre de la tutjara ekspozicio *"Esperanto kaj muzoj"* en la Esperanto-Muzeo en Svitavy (2013-2014) 
[, p. 38].
## Eldonitaj verkoj
**La sorĉisto* (1954. En: 33 rakontoj: p. 203)
**Nova Ezopo* (Antaŭparolo de Poul Thorsen. Ilustr. de Jaromir Skřivánek. La Laguna: Régulo, 1961. 127 p.)
**La forlasita gitaro / Tragedio sur la kajo*. (1989. En: Trezoro: la Esperanta novelarto; p. 419-426, vol. 1)
**Guto* (1991. En: Nova Esperanta krestomatio; Red. William Auld; p. 427)

## En manuskripto 
***Taglibro de Esperantisto**
*'''Don Q de l' Espero**
***Kolumbiado** (satiroj)
***La Serĉado** (poemciklo)
***Hirtaj Kantoj** 
***Tra l' Pordotruo**

## Ĉeĥlingve
***Abeceda hudby. Obecná hudební nauka** (Aboco de la muziko. Ĝenerala muzika scienco, 1944)
***Na kytaru bez not** (Gitarludado sen muziknotoj, pluraj eldonoj)
***O kytaře. Dějiny, vývoj, význam nástroje** (Pri la gitaro. Historio, evoluo, signifo de la instrumento, 1944)
***Přípravná škola hry na kytaru; melodie, akordy, písně s doprovodem sólové kytary** (Prepara lernolibro de gitarludado; melodioj, agordoj, kantoj akompanataj de solgitaro)

## Sonregistraĵoj
* **Black Fan** - surgitare interpretas Martin Mysliveček https://www.youtube.com/watch?v=WY_MHzVbxSI 
* **Impromptus'* - surgitare interpretas Josef Mazan https://www.youtube.com/watch?v=oKRQRYRsD_I

### Registraĵoj de la esperantlingvaj verkoj 
* Atlantis (origina rakonto) - laŭtlegas Miroslav Smyčka (2014) http://www.ipernity.com/doc/esperanto-muzeo-svitavy/32521323
* Spegulo (origina poemo) - laŭtlegas Miroslav Smyčka (2014)  http://www.ipernity.com/doc/esperanto-muzeo-svitavy/32773749

## Literaturo 
* NOVOBILSKÝ, Vlastimil. *Štěpán (Ŝtefo) Urban (4.10.1913-4.5.1974)*. En: Starto, 2013, n-ro 4, p. 123 http://www.literatura.bucek.name/starto/starto_2013-4_249.pdf

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* Verkoj de kaj pri Ŝtepán Urban en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo  
* Pri Štěpán Urban en la retejo de lia edzino Jaroslava Urbanová  (*ĉeĥlingve'')

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Behounek

**Behounek** havas diversajn signifojn:

***Sanatorio Běhounek** estas la plej nova ĉeĥa sanatorio nomata laŭ la akademiano pri sciencoj, František Běhounek, kaj finkonstruita en la jaro 1975.
***František Běhounek** (1898-1973) estas fondinto de la ĉeĥa nuklea fiziko kaj konata kiel polus-esploristo.
Antonín Slanina

**Antonín SLANINA** (naskiĝis en 1905; mortis la 26-an de septembro 1980 post longa malsano en Prago) estis ĉeĥa esperantisto, unu el la plej konataj Esperanto-instruistoj en Ĉeĥoslovakio, aŭtoro de rektmetoda lernolibro.

Antaŭ la dua mondmilito li organizis plurajn E-klubojn. Li helpis organizi la famajn radio-elsendojn de la praga Verda Stacio kaj kunfondis la Someran Kolegion de Esperanto en Doksy, kiu siatempe ĝuis internacian renomon. Li estis redaktoro de Ligilo, aktoris en Verda Ĉaro de Julio Baghy.

## Verkoj 
* **Esperanto per intermetodo** (kserokopiita manuskripto, 180 p.)
* **La maskoj** (elsendis Verda Stacio)

## Tradukoj 
* Olga Horáková: **Epizodo komencas** (elsendis Verda Stacio la 2-an de novembro 1949)

## Programoj en Verda Stacio 
* 15. 10. 1945 Forge-Slanina: **Intervjuo kun franco**
* 5. 11. 1945 Ivone de Petry-Slanina: **Intervjuo kun franca dancistino**
* 8. 11. 1945 Slanina: **Filma industrio en ŝtatan posedon.**
* 6. 12. 1945 Slanina kaj trupo: **Sankta Nikolao,**
* 20. 12. 1945 Slanina-Eliášová: **Interparolo kun partizanino**.
* 3. 1. 1946 Slanina, Eliášová, Valeš: **Novjara sceno**
* 4. 3. 1946 Slanina (kaj aliaj): **Karnavala sceno**
* 1. 4. 1946 Slanina-Valeš: **Gaja sceno aprila**
* 13. 6. 1946 Slanina-trupo: **Majo 1945 en Ĉeĥoslovakio**.
* 17. 6. 1946 Slanina-Šolc: **Intervjuo pri la someraj kursoj en Doksy**
* 26. 9. 1946 Slanina: **Kio estas URO-labor-lernejoj**
* 7. 10. 1946 Šimon (Slanina): **Ĉekoslovakaj lernejoj**
* 30. 12. 1946 Eliášová-Valeš: Intervjuo kun Sta Silvestro (verkis. A. Slanina)
* 6. 12. 1947 **La plej eta postsigno**, detektivkomedio de Ed. Fikar en traduko de Slanina kaj Nývlt, reĝisoris Dal. Chalupa.
* 14. 4. 1949 **Konversacio kun la aŭskultintoj respondante al iliaj demandoj kaj deziroj**. La tekstaron verkis kaj aranĝis Ant. Slanina kaj Miloš Nývlt.
* 2. 5. 1949 Populara ĉeĥa unuakta komika opero de Blodek **En la puto**. Enkondukajn vortojn parolis Ant. Slanina.
* 2. 11. 1949 **Epizodo komencas**, radio-dramo de Olga Horáková, tradukita de Ant. Slanina, kun reĝisoro Dalibor Chalupa.
* 6. 9. 1950 radio-filmo **Ĉeĥoslovaka junularo**. En la komenco s-o Slanina salutis la aŭskŭltintojn ĉe la komenco de la aŭtuna sezono kaj respondis al diversaj korespondintoj. Poste eksonis VIII-a slava danco de Dvořák kaj post ĝi voĉoj de s-oj Slanina, Nývlt, Bobek, Neuman, Mařík skizis sintenon de ĉeĥoslovaka junularo al samtempaj problemoj kulturaj kaj politikaj

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Jiří Menzel

**Jiří MENZEL** (naskiĝis la 23-an de februaro 1938 en Prago, mortis la 5-an de septembro 2020) estis ĉeĥa reĝisoro, scenaristo kaj aktoro.

En 1967 li gajnis premion Oskaro pro la filmo "Severe gardataj trajnoj" laŭ rakonto de Bohumil Hrabal. Laŭ la sama aŭtoro li kreis ankaŭ filmojn "Alaŭdetoj sur fadeno" kaj "Hartondado". Por Oscar estis nomumita (sed ne ricevis ĝin) lia alia komedia filmo "Vilaĝeto mia integrita". Grava filmo estas komedio "Kaprica somero" laŭ bonhumora rakonto de Vladislav Vančura, pri kiu oni kredis, ke ĝi estas nefilmebla pro speciala lingvaĵo de la aŭtoro. La reĝisoro kun la aktoroj sukcesis kapti la etoson de la verko ĝuste per konservo de la lingva ĵonglado. En la filmo la reĝisoro ludis unu el la ĉefaj roloj de komedianto Ernestĉjo. De la sama aŭtoro li filmigis romanon "Fino de malnovaj tempoj". Kiel aktoro li aperis ankaŭ en televidaj enscenigoj.

Liajn paĝojn kun portreto vi trovos je la adreso:
http://www.artfilm.sk/jury96/s_menzel.html

Filmoj, kiujn li reĝisoris:

:1963 - Umřel nám pan Foerster (Mortis al ni s-ro Foerster)
:1965 - Zločin v dívčí škole (Krimo en knabina lernejo), Perličky na dně (Perloj surfunde)
:1966 - Ostře sledované vlaky (Severe gardataj trajnoj)
:1968 - Rozmarné léto (Kaprica somero), Zločin v šantánu (Krimo en kantejo) (en ambaŭ filmoj la reĝisoro ankaŭ mem aktoris)
:1969 - Skřivánci na niti (Alaŭdetoj sur fadeno)
:1974 - Kto hledá zlaté dno (Kiu serĉas oran fundon)
:1976 - Na samotě u lesa (En solejo ĉe arbaro)
:1978 - Báječní muži s klikou (Bravaj viroj kun filma kranko) (ankaŭ aktoris)
:1980 - Postřižiny (Hartondado)
:1983 - Slavnosti sněženek (Festenoj de neĝboruloj)
:1985 - Vesničko má středisková (Mia vilaĝeto integrita)
:1989 - Konec starých času (Fino de malnovaj tempoj)
:1990 - Žebrácká opera (Almozula opero)
:1994 - Život a neobyčejná dobrodružství vojáka Ivana Čonkina (Vivo kaj neordinaraj aventuroj de soldato Ivan Ĉonkin)

Li aktoris ankaŭ en filmoj de aliaj reĝisoroj:
:1964 - Obžalovaný (Akuzito), Každý den odvahu (Ĉiutage kuraĝon), Kdyby tisíc klarinetů (Se mil klarnetoj), Místo v houfu (Loko en homamaso)
:1965 - Bloudění (Celserĉa vagado), Nikdo se nebude smát (Neniu ridos)
:1966 - Flám (Diboĉa noktumado), Hotel pro cizince (Hotelo por fremduloj), Návrat ztraceného syna (Reveno de perdita filo)
:1967 - Dita Saxová, Soukromá vichřice (Privata uragano)
:1968 - Spalovač mrtvol (Bruligisto de kadavroj)
:1970 - Nevěsta (Fianĉino)
:1973 - 30 panen a Pytagoras (30 virgulinoj kaj Pitagoro)
:1976 - Hra o jablko (Vetludo pri pomo)
:1979 - Hra na tělo (Ludo je korpo), Modrá planeta (Blua planedo),
:1981 - Buldoci a třešně (Buldogoj kaj ĉerizoj)
:1982 - Srdečný pozdrav ze zeměkoule (Korsaluto el la terglobo), Upír z Ferratu (Vampiro el Ferrato)
:1983 - Fandy, ó Fandy (Fandy, ho Fandy)
:1986 - Utekajme, už ide (Ni forkuru, li jam iras)
:1989 - Něžný barbar (Tenera barbaro)
:1990 - Zvláštní bytosti (Specialaj estaĵoj), Marta a já (Marta kaj mi)
:1992 - Das Lange Gespraech mit dem Vogel /TV/
:1993 - Petite Apocalypse
:1994 - Joint Venture
:1996 - Draculův švagr (bofrato de Drakulo)

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĥaj aktoroj
Kategorio:Ĉeĥaj reĝisoroj