Nico Brina

**Nico BRINA** (naskiĝis la 29-an de septembro 1969 en Bielo) estas svisa pianisto, kantisto, drumisto kaj komponisto. Li specialiĝas pri bugio, rokenrolo kaj bluso.

## Vivo 
Kiel infano, Nico Brina prenis pianolecionojn dum kelkaj monatoj en 1978. Poste, ĉirkaŭ 1990, li studis dum jaro ĉe la Swizz Jazz School en Berno. Tamen, li lernis multon el ĝi aŭtodidakte.

Li debutis en 1984. Tiutempe li estis unu el la fondintoj de la bando "Jive Boys", kiu ekzistis ĝis 1989 kaj kun kiu li ankaŭ faris siajn unuajn sonregistraĵojn. La bando disiĝis en 1989 kaj Nico Brina fariĝis memdungita muzikisto.

Ĝis 1993 li ludis en diversaj aliaj bandoj, ekzemple en la kontreo-bando "Buddy Dee and the Ghostriders" kiel pianisto kaj en la rokabilio-bando "Fishnet Stockings" kiel drumisto. Kiel pianisto, li ankaŭ ludis por la "Claudia Stevanon Band", kiu ĉefe prezentis bluson.

Ekde 1993, li prezentis sin kaj kiel solisto kaj en diversaj ensembloj. Kune kun la drumisto Thomas Fahrer, li gajnis la Kleiner Prix Walo en 1995.

Li tenas mondan rekordon ekde 1996 kaj estas listigita en la Guinness-libro de rekordoj: Nico Brina estas la plej rapida bugi-vugi-pianisto en la mondo.

En 2001, li fondis la spektaklon "Tap and Boogie" kun klakdancisto kaj ĵonglisto Lukas Weiss.

En 2022, li publikigis sian unuan aŭtobiografian libron. Ĝi traktas, interalie, lian vivon kiel muzikisto dum la izolado pro la koronavirusa krizo. Dua aŭtobiografia libro sekvis en 2024. Ĝi titoliĝas "Boogiemania".

En 2023, li estis invitita al Londono por la unua fojo de Jutubisto Brendan Kavanagh, ankaŭ konata kiel "Dr K", kie li koncertis ĉe la stacidomo St. Pancras sur la publika piano donacita de Elton John. De tiam, li regule vojaĝis al Londono por ludi pianon kun Dr. K kaj artistoj kiel Terry Miles, Jared Nandra kaj aliaj. En Svislando, li ankaŭ ofte prezentas ekstere kun siaj propraj pianoj, en haloj de fervojaj stacidomoj kaj aliaj nekutimaj lokoj. Li uzas pianojn de la fabrikantoj Burger & Jacobi kaj Sauter.

En 2026, li publikigis la albumon "Ska beatin' boogie", en kiu li kombinis la dancritmojn de jamajka skao kun bugio-vugio, asignante al la piano la rolon de ĉefa instrumento. Brendan Kavanagh klarigis, ke tio estis preskaŭ neebla tasko. La rezulto, li diris, estis albumo kun la potencialo fariĝi estonta klasikaĵo.

## Diskografio 
* *Just a Little Bit* (1993)
* ''Blues'n'Boogie* (1994)
* *Jump to the Boogie* (1996)
* *Mundart Boogie* (1997)
* *Let's Boogie!* (1999 – blue martin records)
* *Tap And Boogie* (2001)
* *Born To Be A Boogieman* (2003 – brina music)
* *King of Boogie* (2008 – dcmci records)
* *25 Years Live On Stage 1984-2009* (2009 – brina music)
* *Who Cares, Just Boogie* (2010 – brina music)
* *The Blues Will Help You Survive* (2012 – brina music)
* *Flight 6024* (2013 – stormy monday records)
* *That's My Way – 30 years the jubilee sessions* (2015 – stormy monday records)
* *The B'day Session* (2016 – stormy monday records)
* *25/8 - 25 Hours 8 Days A Week* (2016 – stormy monday records)
* *Boogieful* (2018 – stormy monday records)
* *Boogie Me Up* (2019 – stormy monday records)
* *Lucky Blues Travelers'' (2020 – stormy monday records)

## Premioj kaj atingoj 
* 1995 – Prix Walo en la kategorio "Speciala Ago"
* 1996 – Guinness Monda Rekordo por la plej rapida bugio-vugio
* 2014 – Nomumo de la albumo "Flight 6024" por la Premio de Germanaj Diskkritikistoj
* 2018 – Numero 1 en la Norvegaj Blusfurorlistoj kun la originala komponaĵo "Barrel of Monkeys"

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Nico Brina
* StormyMonday Records - Nico Brina