open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Páramo del Sil

**Páramo del Sil** [PAramo delSIL] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco kaj en la nordo de la komarko. *Páramo del Sil* estas etimologie komprenebla al *Alta stepo de la rivero Sil*. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.

250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; El Bierzo plej okcidente, oranĝece.
250ra|eta|maldekstra|Monto Miro el Páramo del Sil.
250ra|eta|maldekstra|Monto El Catoute, la plej alta de El Bierzo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Anllares del Sil, Anllarinos del Sil, Argayo del Sil, Primout, Páramo del Sil, Salentinos, Santa Cruz del Sil, Sorbeda del Sil kaj Villamartín del Sil, okupas totalan areon de 190,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 244 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, la fino de la konstruado de akvobaraĵo kaj de hidroelektra centralo kaj precipe pro la dekadenco de la karbominado. Ĝi distas 129 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas norde kun Asturio, oriente kun Palacios del Sil, sude kun Toreno, Fabero, Noceda del Bierzo kaj Igüeña kaj okcidente kun Peranzanes.

## Historio 
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado rilate al monaĥejoj kiaj tiu de San Andrés de Espinareda el kiu venas la plej frua mencio en 1224 kiel loĝorajto. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo (provinca stabanaro en la 5a de Januaro 1809), fakte pasante la diversaj loĝlokoj el nobelo al alia. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. Meze de la jarcento pliiĝis la minado de karbo, kio altiris loĝantaron, sed el la 1980-aj jaroj tio dekadencis. Inter 1982 kaj kaj 2018 funkciis la termoelektra centralo de Anllares.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo, brutobredado kaj minado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, montara flaŭro kaj faŭno).

## Bildaro 

Vista de Páramo del Sil - Barrio de la Eras.jpg|Páramo del Sil - Barrio de la Eras.
Páramo del Sil - León- España. Barrio de Las Campas.jpg|Páramo del Sil - Barrio de Las Campas.
Panorámica de Anllares del Sil.jpg|Panoramo de Anllares del Sil.
Plan incline Santa Cruz del Sil avril 1983.jpg|Minlaboro en 1983.
Central térmica de Anllares del Sil.jpg|Termoelektra centralo de Anllares.
Escudoparamodelsil.jpg|Blazono de familio Díaz Negro de la Calzada.
Troneraparamo.jpg|Kameno.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Salaspils

**Salaspils** estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la centro de Latvio. Ĝi estas ĉefurbo de malgranda distrikto Salaspils. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 18 km de Ogre kaj 21 km de Rigo. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Historio 
La areo ĉirkaŭ Salaspils estis jam loĝita en la 9-a jarmilo a.K. (setlejo Laukskola). La Daŭgava akvavojo estis signifa en Mezepoko. Ĉe la fino de la 12-a jarcento, la Daŭgava insulo Holm (pli posta Mārtiņsala) estis signifa Daŭgava livonoj centro. En 1186, episkopo Meinard konstruis ŝtonkastelon kaj preĝejon sur la insulo, kie la baptoj de la loka livonoj okazis, kaj la insulo poste estis renomita la Preĝejinsulo (). En 1255 la kastelo iĝis posedaĵo de la Ĉefepiskopo de Rigo, sed en 1298 ĝi multe suferis en la bataloj inter la Ĉefepiskopo kaj la Livonia Ordeno. En la dua duono de la 14-a jarcento, nova Livonia Ordena kastelo estis konstruita sur la bordo de la Daŭgavo kontraŭ la Kirchholm.

Salaspils venis sub polan regon en Pārdaugava Duklando en 1561. En 1577, dum la Livonia Milito, la kastelo estis krevigita tiel ke la trupoj de caro Ivano de 4-a havus nenie por ekloĝi kiam ili alproksimiĝis al Rigo. Post tio, la kastelo ne estis reestigita. En 1603 Sigismondo la 2-a, la reganto de la pola-litova ŝtato, transdonis la Salaspils grandbienon al la grandurbo de Rigo.

Averaĝa temperaturo estas -5 - -5,5°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 700-750 mm jare.

## Transporto 
La teritorion de Salaspils trairas la fervoja linio Rigo-Daugavpils (stacioj Salaspils kaj Dole), la aŭtovojo  Rigo-Daugavpils, la urbon ĉirkaŭas la Riga pretervojo  kaj . La vojaĝo de Salaspils al Rigo, sendepende de la elektita transporto (vojo aŭ fervojo), daŭras ĉirkaŭ 25 minutojn. Pro la mallonga distanco kaj oportuna trafiko, ĉiutaga migrado estas tipa - granda parto de Salaspils-loĝantoj vojaĝas por labori aŭ studi en Rigo ĉiutage.

## Vidindaĵoj 
* Nacia Botanika Ĝardeno
* Riga HEC
* Salaspils memormuzeo
* Ruinoj de la preĝejo de Sankta Georgo

## Bildoj 

Rigas HES (10).jpg|Riga hidrelektra centralo.
Battle of Kirhholm Stone (other memorial) in Salaspils, Latvia.jpg|Unu el la monumentoj de la batalo de Kirchholm.
National Botanic Garden.jpg|Nacia Botanika Ĝardeno.
Salaspils-station.jpg|Fervoja stacidomo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
Ker-Xavier Roussel

**Ker-Xavier Roussel** (naskiĝis  en Lorry-lès-Metz, mortis  en L'Étang-la-Ville) estis franca pentristo.

## Biografio 
La influo de la franca pentristo Pierre Bonnard estas evidenta en la fruaj pentraĵoj de Roussel. Poste, sen forlasi la lumon de Impresionismo, li uzis la temojn de mitologio.

La plej famaj pentraĵoj de Roussel estas elmontritaj en la muzeoj de Parizo, Helsinko, Moskvo kaj Kopenhago.

Ĉefaj verkoj: *Venuso kaj Amo ĉe Marbordo*, *Pastoralo*, *Amikoj de Bakĥo*, *Danco* kaj *La Naskiĝo de Tragedio*.

centra|eta|280px|*Diana dormanta* (ĉ. 1924)

## Vidu ankaŭ 
* Nabis (artistoj)

Kategorio:Francaj pentristoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj pejzaĝistoj
Lorry-lès-Metz

**Lorry-lès-Metz** estas franca  situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Lorriots*.

## Famuloj 
* Ker-Xavier Roussel (1867-1944), franca pentristo

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Moselle
Csaba Mokány

**Csaba Mokány** [ĉaba mokAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mokány Csaba** estis slovakia hungara aktoro, reĝisoro.

Csaba Mokány naskiĝis la  en Fiľakovo (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio), li mortis la .

## Biografio 
Csaba Mokány apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, respektive en Slovakio. Li akiris diplomon en teatroarta altlernejo en Bratislavo en 1999, poste li komencis sian aktoran karieron en hungarlingva teatro en Komárno. Li havis rolojn ankaŭ en aliaj hungarlingvaj teatroj en Košice, Fiľakovo, eĉ en Hungario. Intertempe li iomete plustudis en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Post jaroj li ankaŭ reĝisoris.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Mihály Eisemann–István Zágon: *Fekete Péter* - titolrolo
* Iván Bradányi: (muzikalo) *A kölyök* - Ed
* Barna Szuda: *Karüsszel*

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* *PszichoAn(n)alízis* (tralaboro de Dezső Kosztolányi: *Édes Anna*)
* *Gyévocska menni Szingapúr* 
* Mihály Csokonai Vitéz: *Karnyóné*
 
## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Argo 2* (2015) - policano
* *#Jézus - Apám nevében* (2017) - Jubal

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* L' Avarulo (filma adapto, 2005) - Cléante
* *Londoni randevú* (2013) - Waiter

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Kumeno

**Izopropilbenzeno** aŭ **Kumeno** estas organika kombinaĵo ĉeestanta en la kruda rafinita nafto. Ĝia strukturo prezentas benzenan ringon ligitan al izopropila grupo. Ĝi estas aromata hidrokarbonido, kiu ĉe media temperaturo kaj premo prezentiĝas kiel senkolora brulema likvaĵo kun karakteriza odoro. Ĝi estas solvebla en alkoholo, eteroj kaj benzeno kaj estas tute nesolvebla en akvo.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **izopropilbenzeno** per kataliza interagado de **propileno** kun **benzeno**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **izopropilbenzeno** per senkarboksiligo de la **kuminata acido** :

### Reakcio 3 
* Preparado de **izopropilbenzeno** per interagado de **natrio** kun **bromobenzeno** kaj **izopropila bromido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **izopropilbenzeno** per interagado de **kuminata acido** kun **natria hidrido**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **kuminata acido** per interagado de **izopropilbenzeno** kun **karbona duoksido**:

### Reakcio 6 
* Preparado de **p-kumeno-sulfonata acido** per interagado de **izopropil-fenolo** kun **sulfonata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Alkanoj
* 1-Fenilheksano
* 1-Fenilheptano
* 1-Feniloktano

## Referencoj
Paul Ranson

**Paul-Élie RANSON** (naskiĝis  en Limoĝo, mortis  en Parizo) estis franca pentristo kaj verkisto, asociita kun .

## Bildgalerio 

Christ et Buddha by Paul Ranson 1880.JPG|*Kristo kaj Budho*, 1880
Paesaggio nabi paul ranson.jpg|*Nabis Pejzaĝo*, 1890
Les Sorcières autour du feu Paul Ranson PMD 976.3.63.jpg|*Sorĉistinoj Ĉirkaŭ Fajro*, 1891
Ranson_-_La_Sorcière_au_chat_noir_01.jpg|*Sorĉistino kun Nigra Kato*, 1893
Display image (21).jpg|*La Blua Ĉambro*, ĉ. 1900
Pommier_aux_fruits_rouges,1902,huile_sur_toile,85,1_x_118,7cm.jpg|*Pomarbo kun Ruĝaj Beroj*, 1902
Three Beeches 1905 Paul Ranson.jpg|*Tri Fagoj*, 1905

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nabis (artistoj)

Kategorio:Postimpresionismaj pentristoj
Kategorio:Francaj pentristoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento
Tymákov

**Tymákov** (en loka dialekto *Timákov*, ) estas municipo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1379.

Ĝis fino de la jaro 2006 la municipo estis konsisto de distrikto Plzeň-sudo kaj ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-urbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Voktejo (n-ro 1)
* Bieneto U Balíčků (n-ro 71)
* Bienetoj n-ro 58 kaj 69

## Pluaj fotoj 

Tymákov, park (1).jpg|Parko
Tymákov, pomník.jpg|Monumento
Tymákov, kaple.jpg|Kapelo
Tymákov, usedlost čp.1.jpg|Bieneto n-ro 1
Tymákov, usedlost čp.69.jpg|Bieneto n-ro 69
Tymákov, usedlost čp.71.jpg|Bieneto n-ro 71

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Dýšina

**Dýšina** (en loka dialekto *Dejšiná*) estas municipo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume ok kilometrojn nordoriente de Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1242.

Ĝis fino de la jaro 2006 la municipo apartenis al distrikto Plzeň-nordo kaj ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas apartenas al distrikto Plzeň-urbo.
 
## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Dýšina
* Nová Huť

## Konataj lokuloj 
*Peter Grünberg (1939–2018), germana fizikisto kaj nobelpremiito

## Rilatoj al Esperanto 
Unu el la unuaj lokaj esperantistoj estis la instruisto Bedřich Kutílek, kiu en 1903 listiĝis je la numero 8868 en la esperantista adresaro de LLZ. En la sekva jaro, do en 1904, tri knabinoj el Dýšina listiĝis je la numeroj 11048-11050 – la fraŭlinoj Anežka, Emilie kaj Marie Šaŝková probable estis fratinoj, kaj eble estis lernejanoj de la instruisto Kutílek: en la sama listo tuj poste ankoraŭ 66 (!) pliaj junuloj de la tuja proksimeco de Dýšina listigis sin kiel "ellernintaj Esperanton en 1904", inter ili almenaŭ ankoraŭ 5 aliaj knabinoj.

## Pluaj fotoj 

Dýšina, železniční zastávka.jpg|Fervoja haltejo
Dýšina, vila Marta.jpg|Vilao Marta
Dýšina, vila Zdeňka.jpg|Vilao Zdeňka
Dýšina, fara čp.1.jpg|Paroĥestrejo
Dysina kostel.JPG|Preĝejo
Dysina kostel 03.jpg|fronta fasado de la kirko


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Attila Mokos

**Attila Mokos** [mokoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mokos Attila** estas slovakia hungara aktoro.
eta|
Attila Mokos naskiĝis la  en Želiezovce (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).

## Biografio 
Attila Mokos apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, respektive en Slovakio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1984, poste li estis sendiploma aktoro en hungarlingva teatro en Košice. Li sukcese diplomiĝis en teatroarta altlernejo en Bratislavo en 1993, sed en 1991 li studis ankaŭ en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Tuj post la diplomo li aliĝis al hungarlingva teatro en Komárno, kie li estis arta gvidanto inter 1995–2001. Li ankaŭ estis gastaktoro ekzemple en la Nacia Teatro (Győr) en Hungario. Li ricevis slovakajn kaj hungarajn premiojn inter 2007-2015.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Rikardo la 3-a - titolrolo
** La Venecia Komercisto - Tubal
** Romeo kaj Julieta - monaĥo
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - klaŭno
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Luka Hlopov
* József Katona: *Bánk bán* - banuso Petur
* Anton Ĉeĥov:
** Ĉeriza ĝardeno - Gajev
** La mevo - Dorn
** Tri fratinoj - Aleksandr Ignatjeviĉ Verŝinin
* Sofoklo: Antigona - Kreon
* Jerry Bock: Violonisto sur la tegmento - Percsík
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Ferkó Kerekes

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Tájkép* (2000)
* *Pokoj v duši* (2009)
* *Učiteľka* (2016) - patro
* *Piargy* (2021) - Rohac

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Prípad na vidieku* (1993)
* *Szigetvári vértanúk* (1996) - Istvánffy
* *Kolonáda* (serio, 2013) - Imro Kis
* *O liecivej vode* (2020) - Mlynár Jan

## Fontoj 
* slovaklingva biografio kun foto
* slovaklingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Johann Poppo von Greiner

**Johann Poppo von GREINER** (naskiĝinta la  en Ilmenau, mortinta la  en Vajmaro) estis supera inspektisto de Biblioteko Dukino Anna Amalia. Gravis ankaŭ lia membreco ĉe Sekreta konsilio (Vajmaro). eta|Tomba plakedo por Johann Poppo von Greiner en la Herder-kirko vajmara

## Vivo 
Poppo von Greiner deĵoris biblioteke ekde 1757 ĝismorte. Ŝia dukina moŝto Anna Amalia de Saksio-Vajmaro-Eisenach mem priskribis lin kiel *patran amikon*: Sekve li ankaŭ iĝis ekde 1755 por kelkaj tempo edukisto de princo Ernesto Aŭgusto Konstantino. Jam en 1748 li kunlaboris en pedagogia planfaro. Lia posteulo inspektista estis Christian Friedrich Schnauß. Kiel pli poste Schnauß li anis ĉe Sekreta konsilio, kies anoj influegis politikajn decidojn. Lia nobeliĝo fariĝis en la 18-a de oktobro 1763.

Klassik Stiftung Weimar posedas (katalognumero KGe/00884) portreton de li kiun faris Johann Ernst Heinsius.

Lia tombo troviĝis ĉe Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo en Vajmaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* https://www.deutsche-digitale-bibliothek.de/person/gnd/123343437
* https://www.archivinformationssystem.at/detail.aspx?ID=2380596

Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Bibliotekistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Homoj rilataj al Ilmenau
Chrást

**Chrást** povas esti: 

;municipo
* Chrást (distrikto Plzeň-urbo) – municipo en distrikto Plzeň-urbo
* Chrást (distrikto Příbram) – municipo en distrikto Příbram
* Chrást (distrikto Nymburk) – municipo en distrikto Nymburk

;parto de municipoj
* Chrást (Křesetice) – parto de municipo Křesetice en distrikto Kutná Hora
* Chrást (Mladá Boleslav) – parto de statuta urbo Mladá Boleslav en distrikto Mladá Boleslav
* Chrást (Pivkovice) – parto de municipo Pivkovice en distrikto Strakonice
* Chrást (Tišice) – parto de municipo Tišice en distrikto Mělník
* Chrást (Kovářov) – parto de municipo Kovářov en distrikto Písek
* Chrást nad Sázavou – parto de urbo Týnec nad Sázavou en distrikto Benešov

;nomo de montoj
* Chrást (Svitava montetaro) (284 m) – monteto en Svitava montetaro sud-sudoriente de municipo Jeníkovice en distriktoj Pardubice kaj Chrudim
* Chrást (Orientelba tabulo) (280 m) – monteto en Orientelba tabulo orient-sudoriente de municipo Vrbice en distrikto Jičín

## Rilataj artikoloj 
* Chrast
* Chrastava
Chrást (distrikto Plzeň-urbo)

**Chrást** () estas municipo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 10 kilometrojn nordoriente de Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1242.

Ĝis fino de la jaro 2006 la municipo estis konsisto de distrikto Plzeň-nordo kaj ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-urbo.

## Loĝantaro 
## Personecoj 
En la municipo porokaze restadis Josef Skupa, fondinto de marioneta Teatro de Spejbl kaj Hurvínek. La marioneton de Hurvínek rememorigas monumento.

## Pluaj fotoj 

Chrást - pomník odboje.JPG|Monumento al viktimoj de la 2-a mondmilito
Chrast PM kaple.jpg|Kapelo de Virgulino Maria
Klabava reka zel most 1.jpg|Ponto trans Klabava
Chrást - pomník obětem první světové války.JPG|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Chrást - Hurvínkův pomník.JPG|Spejbl Hurvínek

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Berounka
Nemocnice Motol (Praga metroo)

**Nemocnice Motol** estas stacio de Metroo en Prago sur Linio A, malfermita en jaro 2015.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacioj de Praga metroo
Kategorio:Linio A (Praga metroo)
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2015
Kategorio:Konstruita en Ĉeĥio en 2015
Oencia

**Oencia** [oENzja] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan, kaj ĉefe la galegan.

250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; El Bierzo plej okcidente, oranĝece.
250px|eta|maldekstra|Sonorilturo de la preĝejo de Oencia.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Arnadelo, Arnado, Castropetre, Gestoso, Leiroso, Lusio, Oencia, Sanvitul kaj Villarrubín, okupas totalan areon de 98,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 273 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 300 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 169 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. Dum la Dua Mondmilito okazis minimpeto de volframo necesega por la batalantaj landoj.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo, brutobredado kaj minado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Societo por germana-sovetia amikeco (DSF)

**Societo por germana-sovetia amikeco** (, mallongigo *DSF*; ) estis politika amasorganizaĵo de GDR.

## Historio 
Fondite en 1947 fare de membroj de la *Societo de amikoj de la Nova Rusio* kaj la *Unio de amikoj de Sovetunio* ĝi helpu dispeli kontraŭsovetiajn sintenojn inter la loĝantaro. La unua prezidanto estas Jürgen Kuczynski.

Ekde 1949 dum GDR-tempo DSF kreskis kaj iĝis la dua plej granda amasorganizo post Freie Deutsche Jugend. Ĉi tio rezultis de socia premo devi aliĝi al ĝi. Se oni ne volis iĝi membro necesis klarigi la kaŭzojn por tia rifuzo. Do por multoj membreco estas ĉefe limigita al pagado de kotizoj.

DSF tenadis propran lernejon, kie ĝiaj oficialuloj estis trejnataj kaj diversajn *Kulturdomoj de Sovet-Unio* en tuta Orienta Germanio. Ejo de la erfurta Konsilantargimnazio ekzemple dum multaj jaroj estis DSF-domo. Ankaŭ la starigon de Puŝkin-monumento en Vajmaro instigis la DSF-anoj.

En 1990 DSF estis transformita en tegmentan organizon de federacia asocio subdividita en regionajn asociojn.

## Prezidantoj 
* 1947–1950: Jürgen Kuczynski
* 1950–1958: Friedrich Ebert la juna
* 1958–1962: Georg Ulrich Handke
* 1963–1968: Johannes Dieckmann
* 1968–1978: Lothar Bolz
* 1978–1989: Erich Mückenberger (ekde 1963 estrarano)
* 1990–1992: Cyrill Pech

## Literaturo 
* Jan C. Behrends, *Die erfundene Freundschaft. Propaganda für die Sowjetunion in Polen und in der DDR*, Köln 2006, ISBN 3-412-23005-7.
* Anneli Hartmann, Wolfram Eggeling, *Die Gesellschaft für Deutsch-Sowjetische Freundschaft: zum Aufbau einer Institution in der SBZ/DDR zwischen deutschen Politzwängen und sowjetischer Steuerung*. Analysen, Berlin 1993, ISBN 3-05-002466-6.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Kultur als Vehikel: Zur Geschichte der Gesellschaft für Deutsch-Sowjetische Freundschaft (1947–1953)*. (PDF) Faklaboro por magistriĝo.
* Artikolo ĉe jugendopposition.de
* Hejmpaĝo de *Bundesverbandes Deutscher West-Ost Gesellschaften*
* Privataj paĝoj pri la germana-rusia porjunularprojekto *Erdgas-Trasse*
* Katja Kuhn: *„Wer mit der Sowjetunion verbunden ist, gehört zu den Siegern der Geschichte&nbsp;…“ Die Gesellschaft für Deutsch-Sowjetische Freundschaft im Spannungsfeld von Moskau und Ostberlin*. (PDF) Disertaĵo 2002.

Kategorio:GDR
Kategorio:Politikaj organizaĵoj en Germanio
Kategorio:Komunismaj organizaĵoj
Puŝkin-monumento (Vajmaro)

eta|Busto por Puŝkin en Vajmaro, 1949
**Puŝkin-monumento** (germane: *Puschkin-Denkmal*) en Vajmaro, Germanujo, troviĝas rekte ĉe Urba turo ĉe kruciĝo inter la stratoj Puschkinstraße kaj Ackerwand kuŝante sur 1,30 metrojn alta soklo el konkokalko. Proksime troviĝas alirejo al Ilm-parko.

## Historio 
La skulptisto Johannes Friedrich Rogge reverencis per sia artaĵo, kiu inaŭguritis en la 27.11.1949 okaze de la 150-a datreveno naskiĝtaga de Aleksandr Puŝkin, ne nur elstaran rusan poeton kaj Goeto-ŝatanton sed certe ankaŭ la sovetiajn okupantojn. Temas pri monumenta bronza busto simbolante kvazaŭ rilatojn inter la kulturoj rusa kaj germana. Instiganto starigi ĝin estis Societo por germana-sovetia amikeco (DSF).

Goeto siavice (kies naskiĝdatreveno ducenta festitis samjare!) ankaŭ alte estimis la talenton de Puŝkin. Li sendis al li plumon al Ruslando. Puŝkin mem neniam venis Vajmaron. En Gera ĉe strato Schloßgasse monumento dua de Puŝkin memoras la plumo-epizodon ĉar ĉe ĝi portas la poeto grandan skribilon. Malantaŭ Princodomo (kie gastas Liszt-muzikaltlernejo vajmara) kondukas la jam menciita strato je kies finiĝo staras la monumento.

## Eksteraj ligiloj 
* Florian Russi: "Puschkin-Denkmal" ĉe Weimar-Lese
* Primonumente ĉe LiteraturLand Thüringen

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Vajmaro
Kategorio:Verkoj de 1949
Vajmaro
Sándor Monori

**Sándor Monori** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Monori Sándor** estis hungara aktoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis *Róth*.

Sándor Róth naskiĝis la  en Ungvár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio), li mortis la  en Užhorod (nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio).
 
## Biografio 
Sándor Monori maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1878, poste li studis medicinon 2 jarojn en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Tamen li aktoriĝis en migra kompanio de Endre Kőszeghy en 1880. Lia pli grava teatra stacio estis Árpád Balogh (teatrestro) inter 1881-1892 (sed estis interrompoj). En 1892 li jam estis teatrestro ekzemple en Zenta (1893), Körmend (1894), Sátoraljaújhely (1897), Balassagyarmat (1900). En 1905 pro malsano li pensiuliĝis kaj vivis plu en Ungvár. Li edziĝis trifoje.

## Kompanianoj de Monori (elekto) 
* Vilmos Földessy

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Šťáhlavy

**Šťáhlavy** () estas municipo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio proksimume 14&nbsp;km sudoriente de Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1239.

Ĝis fino de la jaro 2006 la municipo estis konsisto de distrikto Plzeň-sudo kaj ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-urbo.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Šťáhlavy**
* Šťáhlavice

## Pluaj fotoj 

Šťáhlavy žst.JPG|Fervoja stacio
Šťáhlavy - zámecká brána.JPG|Kastela pordego
Šťáhlavy - pomník padlým.JPG|Monumento
Šťáhlavy - zámek (01).JPG|Kastelo
Kozel vnitrni nadvori.JPG|Kortego de kastelo Kozel
Šťáhlavy - svatý Jan Nepomucký u lesa.JPG|Sankta Johano Nepomuka
Pohřební kaple s hrobkou rodu Černínů, Šťáhlavy.jpg|Kapelo de familio de Černínoj


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Úslava
Chválenice

**Chválenice** () estas municipo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1275.

Ĝis fino de la jaro 2006 la municipo estis konsisto de distrikto Plzeň-sudo, ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-urbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Chválenice**
* Chouzovy
* Želčany

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Marteno
* Klasicisma paroĥestrejo el la jaro 1806

## Pluaj fotoj 

Kostel sv. Martina – Kveten 2017.jpg|Preĝejo de sankta Marteno de Dientzenhofer en majo de 2017
Fara Chvalenice 2017.jpg|Paroĥestrejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Alapula

**Alapula,**   estas marhavena kaj rivera haveno, urbego, sidejo de la samnoma distrikto Alapula en subŝtato Keralo en sudokcidenta Barato. Ĝi estas konata "Venecio de Oriento" pro la sennombraj kanaloj. La loknomo estas derivita de la geografia pozicio signifanta la teron inter la maro kaj reto de riveroj fluantaj en ĝin.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Alapula situas sur ebenaĵo en la Malabara Marbordo trazigzagita per sistemo de kanaloj. Koĉi (Barato) troviĝas 53, subŝtata ĉefurbo Tiruvanantapuram 114, Mumbajo 1120, Kolkato 1940, tutlanda ĉefurbo Delhio 2131 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Demografio 
En 2011 Alapula havis . En la finaj 1940-aj jaroj Alapula jam atingis la internacian klasifikadon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Historio 
Alapula havis komercajn rilatojn kun suda Eŭropo jam dum la mezepoko. Portugaloj alvenis en 1498, ili disvastigis la katolikismon. La fama malgranda baziliko estis konstruita tiutempe. En la 17-a jarcento la nederlandanoj akiris tiu ĉi areon. Post 2 jarcentoj jam dum dominado de britoj la urbo multe evoluis en pluraj sferoj. En 1957 estis kreita la distrikto kun sidejo de Alapula.

## Ekonomio 
Alapula estis fiŝkaptista kaj agrikultura loko ĝis la 18-a jarcento. En 1859 prilaborado de kokosoj komenciĝis industrie. La rizoj estas la plej kultivata. La turismo estas grava enspezo.

## Religioj 
En 2011 hinduoj havas la relativan plimulton en Alapula kun 49.85% procentoj, ekzistas pli granda malplimulto de kristanoj (26.23%) kaj islamanoj (23.62%).

## Lingvoj 
La malajala estas la plej parolata lingvo. La hinda, angla kaj tamila ankaŭ estas vaste parolitaj en la urbego.

## Eduko 
La unua lernejo en Alapula estis establita en 1816. Nun jam politeknika altlernejo kaj multe da kolegioj funkcias.

## Klimato 
Alapula situas en tropika musonklimato (Am) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas averaĝe po 3095 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro tre ofte pluvas. La temperaturo varias averaĝe inter 24-31 °C.
eta|
eta|

## Trafiko 
Alapula havas vojan kaj fervojan kontaktojn laŭ la marborda trafiklinio. La plej proksima (ankaŭ internacia) flughaveno funkcias en Koĉi. Sur la kanaloj turistaj ŝipoj kaj domboatoj trafikas, la marhaveno supozeble estas nur fiŝkapta haveno.

## Vidindaĵoj 
* lumturo
* sablaj strandoj
* pluraj preĝejoj
* statuo

## Fontoj 
* WikiTrans

Raja Kesava Das Statue in Alleppey - Changanassery Road @ Changananassery Junction.jpg|Statuo
ആലപ്പുഴ ലൈറ്റ് ഹൗസ്.JPG|Lumturo
JainTempleAlappuzhaFrontPrd.jpg|Hindua templo

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Keralo
Losiná

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo apud Plzeň. Pri parto de municipo Chotěšov temas artikolo Losina.*

**Losiná** () estas municipo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio proksimume 12&nbsp;km sude de Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1327.

Ĝis fino de la jaro 2006 la municipo estis konsisto de distrikto Plzeň-sudo kaj ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi estas konsisto de distrikto Plzeň-urbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Anna

## Pluaj fotoj 

Kaple v Losiné (Q37469397) 01.jpg|Kapelo en Losiná
Losiná, house No 28.jpg|Domo n-ro 28
Pomník padlým v Losiné (Q66055106).jpg|Monumento al falintoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Starý Plzenec

**Starý Plzenec** (, ) estas urbo en distrikto Plzeň-urbo, regiono Plzeň en Ĉeĥio sur rivero Úslava proksimume 9&nbsp;km sudoriente de Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri Starý Plzenec (tiam ankoraŭ sen atributo *starý*) datiĝas al la jaro 976, kiam ĉe tiu ĉi burgo de la Premislidoj (*iuxta Pilisini urbem*) kníže Boleslao la 2-a venkis soldataron de germana reĝo Oto la 2-a. Post la jaro 1295, kiam reĝo Venceslao la 2-a proksime fondis *Nová Plzeň* (te. la nunan urbon Plzeň), *Stará Plzeň* malfloris.

Ekde la 1-a de januaro 2007 ĝi apartenas al la distrikto Plzeň-urbo.

## Loĝantaro
## Partoj de urbo 
* **Starý Plzenec**
# Staré město
# Malá strana
# Vilová čtvrť
* Sedlec

## Memorindaĵoj 
* Urbodomo

## Pluaj fotoj 

Stary Plzenec CZ Nativity of Virgin Mary Church 0630.jpg|Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria
Castle Radyně.jpg|Burgo Radyně


Kategorio:Urboj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Municipoj en distrikto Plzeň-urbo
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Úslava
Sławomir Bubicz

**Sławomir BUBICZ** (naskiĝis la  en Lublin, mortis la  samloke) estis pola jogano, pioniro de moderna Hatha Jogo en Pollando, eldonisto, tradukisto, vegetarano, fondinto de la Akademio de Hatha Jogo en Varsovio, Eldonejo Virya kaj restoracio Sadhu Café (m. 2021)

## Vivo
Magistro pri psikologio ĉe Katolika Universitato de Lublin. Kunlaboris kun Jerzy Grotowski.

En Barato pasigis 8 jarojn, kie vizitadis i. a. Muktananda, Nisargadatta, Goenka kaj Jiddu Krishnamurti. Li sekvis ĉefe spiritan padon de B.K.S. Iyengar. De 1984 estis populariganto de moderna Hatha Jogo.

## Publikaĵoj
* B.K.S. Iyengar: *Joga* (Jogo), tradukis el la angla Sławomir Bubicz, Państwowe Wydawnictwo Naukowe: Warszawa 1990, ISBN 83-01-09259-9; 2-a eldono, (nova redakto) *Światło jogi. Yoga dīpikā* (La lumo de jogo), tradukis kaj redaktis Sławomir Bubicz, Vīrya: Warszawa [1996], ISBN 83-903217-1-8
* B.K.S. Iyengar: *Pranajama, sztuka oddychania w jodze. prāṇāyāma dīpikā* (Pranajamo, la arto spiri en jogo), tradukis Liliana Pechal, Vīrya: Warszawa [1996], p. 277, ISBN 83-903217-2-6
* B.K.S. Iyengar: *Drzewo Jogi* (La arbo de jogo), tradukis Sławomir  Bubicz, Vīrya: 2000 (aŭ poste), p. 192, ISBN 83-903217-9-3
* Śri Pattabhi Jois: *Joga Mala*, tradukis Marcin Januszkiewicz, Vīrya: 2000 (aŭ poste), p. 167, ISBN 83-903217-4-2
* B.K.S. Iyengar: *Joga światłem życia. Wewnętrzna droga ku przemianie* (Jogo kiel viv-lumo. Interna vojo al transformo), tradukis Anna Klajs, redakto de Sławomir Bubicz, Galaktyka: Lodzo 2006, 2-a eldono: 2016, ISBN 978-83-7579-189-1
* Gita S. Iyengar: *Joga doskonała dla kobiet* (Jogo perfekta al virinoj), Vīrya: 2018 (aŭ poste), p. 382 ISBN 978-83-960035-0-8; 2- eldono, Vīrya: Warszawa 2021, ISBN 978-83-960035-0-8 (elektronika versio)

## Vidu ankaŭ
* Wincenty Lutosławski, filozofo, pioniro de jogo en Pollando
* Tadeusz Doktór, psikologo, sociologo, jogo-instruisto
* Leon Cyboran, filozofo, jogano, sanskritologo, tradukisto de  *Jogasutroj*
* Gerard Głuchowski, filozofo specialiĝinta pri la hinda filozofio, pentristo de *Jogasutroj*

## Bibliografio
* Joanna Podgórska, *Pan od jogi* (Sinjoro de jogo), p. 33-35, en: „Polityka”, 8.12-14.12.2021

## Eksteraj ligiloj
* Interreta paĝo de la Instituto pri Jogo de Sławomir Bubicz 

Kategorio:Joganoj
Kategorio:Polaj tradukistoj
Kategorio:Polaj psikologoj
Kategorio:Polaj eldonistoj
Kantono Adams (Idaho)

**Kantono Adams** (angle *Adams County* [Ædəmz kAŭnti]) estas kantono en la usona subŝtato Idaho. La kantona ĉefurbo estas ''''. La kantono estis fondita la . Ĝi  havas sian nomon honore al John Quincy Adams, la sesa ŝtata prezidanto de Usono.  

Laŭ la censo de aprilo [[]], kiu aktualiĝos nur post dek jaroj, en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Idaho
1-Heptilbenzeno

**1-Heptilbenzeno** aŭ **Fenilheptano** estas nesaturita aromata hidrokarbonido kun 13 karbonatomoj kaj 20 hidrogenatomoj. Ĝi estas senkolora, brulema kaj senodora likvaĵo uzata kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj. Kiel ĉiuj hidrokarbonidoj. 1-Fenilbenzeno estas nesolvebla en akvo sed solvebla en pluraj organikaj solvantoj tiaj kiaj kloroformo, benzeno, benzino, etanolo kaj eteroj. Fenilheptano estas produktata per alkiligo inter 1-kloroheptano kaj benzeno.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **1-fenilheptano** per reduktado de **1-Bromo-6-fenilheptano** kun **natria hidrido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **1-fenilheptano** per interagado de **fenilnatrio** kun **1-kloro-heptano**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **1-fenilheptano** per reduktado de **6-fenila-1-heptanolo** kun **natria hidrido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **1-kloro-7-fenilheptano** per interagado de **1-fenilheptano** kun **kloro**. La denseco de la **1-kloro-6-fenilheptano** estas 0,974 g/ml.:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj
* 1-Fenilheksano
* 2-Heptilbenzeno
* 1-Feniloktano

## Referencoj 
Heptilbenzeno
Heptilbenzeno
(140928) 2001 VG75

**(140928) 2001 VG75** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝia orbita periodo estas tre proksima de tiu de Marso : 683,768 tagoj kontraŭ 686,971 tagoj por Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiujn de la Tero kaj krucas tiun de Marso. Ĝia klineco tena ĝin iom malproksima de la tera orbito, kompense ĝia suprenira nodo estas danĝere proksima de la marsa orbito.

* Ĝia tera MOID estas 0,246795 astronomia unuo (36,920 milionoj da km).
* Ĝia marsa MOID estas 0,03064 astronomia unuo (4,584 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,25194 astronomia unuo (37,690 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,25207 astronomia unuo (37,709 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
140980 Blanton

'*140980 *Blanton'''* estas tre malgranda, hela, asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Sloan Digital Sky Survey* (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo kaj profesoro pri fiziko Michael Blanton, kontribuanto de la *Sloan Digital Sky Survey''. Li estas bone konata pro sia laboro pri la funkcio de heleco de la galaksioj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Kantono Adair

La nomo **kantono Adair** (angle *Adair County*) aludas al la sekvaj kantonoj de Usono: 

***Kantono Adair (Iovao)** estas kantono en la subŝtato Iovao,
***Kantono Adair (Kentukio)** kantono en la subŝtato Kentukio,
***Kantono Adair (Misurio)** kantono en la subŝtato Misurio kaj
***Kantono Adair (Oklahomo)** kantono en la subŝtato Oklahomo de Usono.

Ili havas sian nomon honore al *John Adair*, kiu soldate partoprenis en la Usona Milito de Sendependeco, batalis en kontraŭ-indiana milito en 1791 kaj 1792 sub generalo James Wilkinson, servis en la Brit-usona milito de 1812 kiel regimentestro sub generalo Andrew Jackson, paralele iĝis politikisto de Usono kaj de 1820 ĝis 1824 estis guberniestro de Kentukio.
Christian Friedrich Schnauß

**Christian Friedrich SCHNAUSS**  (naskiĝinta la  en Eisenach, mortinta la  en Vajmaro) estis germana oficisto, politikisto kaj ministra kolego de Goeto.

## Vivo 
Schnauß studis ĉe la Universitato de Jena jursciencojn sed devis akcepti ne tuj altrangen ekkarieri. En la jaro 1734 nomumis lin duko Ernesto Aŭgusto la 2-a (Saksio-Vajmaro-Eisenach) kancelariisto kun limigitaj povoj. Post 20 jaroj li iĝis registara konsilisto, en 1770 (ankoraŭ en Eisenach) kortega konsilisto. Du jarojn pli poste li fariĝis sekreta astistanta konsilisto kaj estis kiel Goeto mem membro de *Sekreta konsilio (Vajmaro)*.

En 1779 Schnauß promociiĝis je sekreta konsilisto kune kun Goeto. Post kiam Goeto eniris la ŝtatan servon en 1775 regis respektego fare de Schnauß antaŭ ties favorula rolo ĉe duko Karlo Aŭgusto. En 1786 oni komisiis Schnauß pri la inspektado de biblioteko, monerkabineto kaj desegnadinstitutoj kiel en Vajmaro tiel en Eisenach. Schnauß interesiĝis ankaŭ pri artoj kaj estis mem pejzaĝisto kio krome faris lin tre taŭga por desegnadinspektado. Ĉe la instruisto pri desegnado Georg Melchior Kraus lernantis ankaŭ la schnauß-a filino Friederike Christine.

Kaj Goeto kaj Schnauß tre alte estimis la konojn de Kraus kaj ankaŭ persone ĝuis trejniĝhorojn ĉe li. Inter Schnauß kaj Kraus ekzistis ankaŭ persona rilato ĉar la nevo de Kraus, la frankfurtano Heinrich Mylius, post nupto de la filino de Schnauß translokiĝis kun ŝi Italujon.

Schnauß ankaŭ partoprenis la kunsidoj por trovi decidon pri la sorto de la infanmurdistino Johanna Catharina Höhn kiu fine ekzekutitis en 1783. Li liveris unu el tri ekspertizoj ĉi-prie. Ŝia krimkazo estis kruca momento pri debato pri nepraj reformoj en la akuzo/kondamno pro infanmortigo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Datumbazo ĉe DDB
* Pri Schnauß en arkivoj de Klassikstiftung Weimar 

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Pejzaĝistoj
Reconquête

**Reconquête** ("Rekonkero") estas franca politika partio fondita de ekstremdekstra ĵurnalisto kaj kandidato al Prezidanteco Éric Zemmour la .

## Historio 
La partio estis fondita de ekstremdekstra ĵurnalisto, verkisto kaj polemikisto Éric Zemmour, kiu intencas kandidatiĝi al la Prezidanta baloto de 2022 en Francio. La , li oficiale konfirmis sian kandidatiĝon por la prezidanteco per video en YouTube, poste la , dum la unua balota mitingo en la komunumo , li anoncis la kreadon de nova partio kun la nomo «Reconquête».

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Politikaj partioj de Francio
* *Reconquista*

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Politikaj partioj de Francio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2021
Andrea Edenharter

**Andrea EDENHARTER** (naskiĝinta la  en Amberg) estas germana juristino kaj universitata profesorino.

## Vivo 
Edenharter studis jursciencojn ĉe Ratisbona universitato, kie ŝi doktoriĝis en la 2013-a jaro ĉe Robert Uerpmann-Wittzack kaj habilitiĝis en 2017. Esplorvojaĝoj kondukis ŝin Bernon kaj Oksfordon. Post anstataŭiga docentado ĉe la universitatoj de Heidelberg kaj Jena ŝi iĝis en 2019 profesorino pri administra juro, antaŭ ĉio ekonomie kaj ĝenerale. Kroma okupiĝfokuso kuŝis pri ŝtataj teorioj kio igis vokiĝon ŝian al la telealtlernejo je Hagen.

## Docentadtemaro 
Ŝiaj fakfokusoj kuŝas en la kadro de konstruleĝaro, eŭropunia juro, protekto de bazaj rajtoj (germanuj- kaj eŭropskale) kaj eklezia juro. En tiu ĉi kunteksto ŝi prenis klaran pozicion koncerne la konflikton inter Federacia Konstitucia Kortumo de Germanio kaj Eŭropa Kortumo pri ekleziaj dungokondiĉoj. Ŝia premiita disertaĵo pri defioj juraj pro demografiŝanĝoj en Germanujo eĉ servis kiel bazo por laboraĵo de fakulkomisiono de Bundestag en la 2016-a jaro.

Edenharter aninas en la estraro de Dimitris-Tsatsos-instituto pri eŭropaj konstitucisciencoj en Hagen.

## Verkoj (elekto) 
* *Der demografische Wandel als Herausforderung für das Raumordnungsrecht und das Baurecht.* Duncker & Humblot, Berlin 2014, ISBN 978-3-428-14294-1.
* *Grundrechtsschutz im föderalen Mehrebenensystem.* Mohr Siebeck, Tübingen 2018, ISBN 978-3-16-156013-2.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Verkara listo laŭ Germana Nacia Biblioteko
* Prezento en la paĝaro de la Teleuniversitato de Hagen
* Hejmpaĝo de la Tsatsos-instituto

Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Hagen
Gusztáv Molnár (aktoro)

**Gusztáv Molnár** [gustAv], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Molnár Gusztáv** estas slovakia hungara aktoro.

Gusztáv Molnár naskiĝis la  en Komárno (Slovakio).

## Biografio 
Gusztáv Molnár apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, pli poste en Slovakio. Li estis edukita en vilaĝo Zlatná na Ostrove, sed li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo. Li akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2008. Post la diplomo li aŭ laŭokaze havis rolojn aŭ apartenis al malgrandaj teatraj kompanioj, tamen inter 2012-2014 li estis membro de Nacia Teatro (Miskolc). Li havis vivkunulinon, kiu naskis filon, tamen li elektis alian edzinon en 2020.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta - princo
** La komedio de eraroj - 
* Mihály Eisemann-István Zágon: *Fekete Péter* - 
* Anton Ĉeĥov:
** Ĉeriza ĝardeno - Simeonov-Piŝĉik
** La mevo - Trepljov
* Molière: Georgo Dandin - Lubin
* Ferenc Molnár:
** *Az ördög* - László
** *Liliom* - István Kádár

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Drága besúgott barátaim* (2012) - 2-a kolego
* *Testről és lélekről* (2017) - Walter
* en eksterlanda filmo hungara voĉo de Philippe Grand'Henry

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Hajónapló* (serio, 2010) - kelnero
* *Baptiste* (serio, 2021) - policano

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kaj intervjuo kun fotoj 
* filmoj kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Dešenice

**Dešenice** () estas kampurbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de kampurbo 
* **Dešenice**
* Datelov
* Děpoltice
* Divišovice
* Matějovice
* Městiště
* Milence
* Oldřichovice
* Žiznětice

## Memorindaĵoj 
* Burgodomo Dešenice
* Preĝejo de sankta Mikolao
* Eksa sinagogo kaj juda lernejo

## Pluaj fotoj

Kašna v Dešenicích (Q104875253).jpg|Fontano en Dešenice
Dešenice 2018-07-31 Tvrz.jpg|Burgodomo Dešenice
Dešenice - tvrz.JPG|Burgodomo Dešenice
Dešenice - kostel sv. Mikuláše.JPG|Preĝejo de sankta Mikolao


Kategorio:Kampurboj en distrikto Klatovy
Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Úhlava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Jakob Friedrich von Fritsch

**Jakob Friedrich von FRITSCH** (naskiĝinta la  en Dresdeno, mortinta la  en Vajmaro) estis germana politikisto. Lia patro estis la grava saksia politikisto Thomas von Fritsch.

## Vivo 
Fritsch studis jursciencojn ĝis 1754. Fritsch konatiĝis pro sia rezistado al la inkludo de Goeto je Sekreta konsilio (Vajmaro) kaj kiel la arketipo de Antonio Montecatino en la goeta verko *Torquato Tasso*. Preparite fare de la eisenach-a guberniestro kaj pli posta vajmara ĉefministro Heinrich von Bünau li membriĝis al la registaro en Eisenach en 1754. Kune kun Bünau li venis en 1756 Vajmaron kie li iĝis sekretkonsilia membro (ĝis 1800: ekde 1772 kiel vera sekreta konsilisto).

Lia kariera ascendo venis dum la regado de dukino Anna Amalia de Saksio-Vajmaro-Eisenach. Ekde 1767 li estis la gvida ŝtatoficisto de lando por kies interna evoluo li tre meritis reorganizante la policsistemon, kreante fajro-asekurinstituton kaj subigante la militistaron al la civila administrado. En ekstera politiko li klopodis konservi striktan neŭtralecon en la aŭstria-prusia konflikto dum la Sepjara milito kaj krei trian forton kune kun la du grandaj potencoj laborante kune kun aliaj pli malgrandaj imperiregnaj teritorioj. Ĉar li ne kredis ke li havis la fidon de duko Karlo Aŭgusto - kiu eksuverenis en 1775 - li prenis ties decidon nomumi Goeton sekreta konsiliano ŝancon povi oferti sian eksiĝon. Sed baldaŭ reprenis li sian peton plejparte post petado de la duka patrino Anna Amalia. Tiel li dum du pluaj jardekoj ĝuis esti inter la unuaj oficistoj de la dukujo. Nur post 1790, la mortojaro de Anna Amalia, lia influo pli kaj pli malpliiĝis pro la definitiva fremdiĝo inter li kaj la duko. Tio klarigeblas per malsamopinioj pri enlandaj politikaj demandoj kaj la ŝuldsistemo de Fritsch.

Ĉar lia laborkapablo ankaŭ estis malhelpita per grava okulmalsano li ricevis la deziritan emeritiĝon en 1800.

## Graveco 
Fritsch, kvankam li havis intelektajn interesojn – li estis konsiderata bibliofilo kaj estis gvidanto en la vajmara framasonista loĝio *Anna Amalia zu den drei Rosen* - li tute ne enmiksiĝis je la intelekta vivo, kiu disvolviĝis en Vajmaro ekde 1772. Lia opinio pri la signifo de spirita edukado estis la edukado de homoj al timo de Dio kaj moralo, kio laŭ lia opinio ne korespondis al la vajmaraj modoj. Li ja preferis la ideojn de la filozofo Christian Fürchtegott Gellert al agadoj kaj laboraĵoj de Christoph Martin Wieland aŭ de Goeto.

## Fonto 
Huschke, Wolfgang, "Fritsch, Jakob Friedrich Freiherr von", ĉe: Neue Deutsche Biographie 5 (1961), p. 622-623 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Eisenach
Kategorio:Naskiĝintoj en 1731
Kategorio:Mortintoj en 1814
Kategorio:Germanaj framasonoj
Gyula Molnár

**Gyula Molnár**

* Gyula Molnár (advokato)
* Gyula Molnár (aktoro)
* Gyula Molnár (klarnetisto)
* Gyula Molnár (politikisto)
Wilhelm von Wolzogen

**Wilhelm von WOLZOGEN** (naskiĝinta la  en Bauerbach-Grabfeld, mortinta la  en Wiesbaden) estis germana oficisto administrada, diplomato, filo de Henriette von Wolzogen kaj bofrato de Ŝilero.

## Vivo 
Estante samklasano kaj amiko de Friedrich Schiller li trejniĝis pri financa kaj ĝenerala administradoj ĉe Karlo-lernejo kaj dumstaĝe dum konstrulaboroj ĉe Kastelo Hohenheim apud Stutgarto. Wolzogen nomumitis virtemberga legata konsilisto kaj fine sekreta konsilisto apud Johann Wolfgang von Goethe ĉe Sekreta konsilio (Vajmaro). Li nuptis en 1794 Caroline von Beulwitz post ties divorco de la unua edzo Friedrich Wilhelm Ludwig von Beulwitz. Kun ŝi li havis filon, Adolf von Wolzogen.

En 1804 li elektitis koresponda membro ĉe Rusia Akademio de Sciencoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio  ĉe: wiesbaden.de
* Wilhelm von Wolzogen ĉe: Literaturland Thüringen

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Friedrich Schiller
Kategorio:Germanaj diplomatoj
Kategorio:Oficistoj