open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Produto de lineara kaj logaritma funkcio

En matematiko, **produto de lineara kaj logaritma funkcio** estas funkcio de formo *n · log n*, kio estas, produto de lineara kaj logaritma partoj.

Laŭ la ordo de kresko, produto de lineara kaj logaritma estas *ω(n)* aŭ *o(n1+ε)* por ĉiu *ε > 0*, kaj *Θ(n · log n)*. Tial, produto de lineara kaj logaritma eroj kreskas pli rapide ol lineara funkcio sed pli malrapida ol kvadrata funkcio.

Komparo (ordigo) postulas almenaŭ produtan de lineara kaj logaritma kvanton de komparoj en la plej malbona okazo ĉar

: *log(n!) = Θ(n log n)*

Produto de lineara kaj logaritma funkcio ankaŭ ofte aperas de la rekursieca rilato

: *T(n) = 2 T(n / 2) + O(n)*

Iuj algoritmoj kiuj ruliĝas en produta de lineara kaj logaritma tempo estas:

* Rapida ordigo nur en la averaĝa okazo
* Piramida ordigo, kunfanda ordigo, duuma arba ordigo, paciencluda ordigo kaj tiel plu en la plej malbona okazo
* Rapida konverto de Fourier

Kategorio:Asimptota analitiko
Kategorio:Logaritmoj
Duopa eksponenta funkcio

En matematiko, **duopa eksponenta funkcio** funkcio estas konstanto en la potenco de eksponenta funkcio. La ĝenerala formulo estas f(x) = a^{b^x}, kiu kreskas eĉ pli rapide ol eksponenta funkcio. Ekzemple, se *a=b=10*:

:*f*(−1) ≈ 1,26
:*f*(0) = 10
:*f*(1) = 1010
:*f*(2) = 10100 = guglo
:*f*(3) = 101000
:*f*(100) = 1010100 = gugloplekso

Faktorialo kreskas pli rapide ol eksponenta funkcio, sed multe pli malrapide ol duopa eksponenta funkcio. Supereksponenta funkcio kaj akermana funkcio kreskas pli rapide ol duopa eksponenta funkcio.

## Duopaj eksponentaj vicoj
Aho kaj Sloane observis ke kelkaj gravaj entjeraj vicoj kontentigas rekursiecan rilaton en kiu ĉiu membro estas konstanto plus kvadrato de la antaŭa membro, kaj montris ke ĉi tiaj vicoj povas esti formitaj per rondigo al la plej proksima entjero de valoroj de la duopa eksponenta funkcio en kiu la meza eksponento estas 2.

Entjeraj vicoj kun ĉi tiu kvadrata konduto estas ekzemple:

* Nombroj de Fermat
::F(m) = 2^{2^m}+1
* Duopaj nombroj de Mersenne
::MM(p) = 2^{2^p-1}-1
* Eroj de vico de Sylvester 
::s_n = \left\lfloor E^{2^{n+1}}+\frac12 \right\rfloor
:kie *E* ≈ 1.264084735305 estas konstanto de Vardi.

## Vidu ankaŭ 
* Supereksponenta funkcio
* Granda O

## Referencoj 
Kategorio:Asimptota analitiko
Kategorio:Rudimentaj specialaj funkcioj
Władysław Frasyniuk

[eta|250ra|maldekstra|[Prezidento de Pollando Lech Kaczyński enmanigas al Władysław Frasyniuk la Grandan Krucon de la Ordeno de Renaskiĝo de Pollando okaze de la 26-jara Jubileo de la Strikoj en la Pola Marbordo]]
[eta|maldekstra|Władysław Frasyniuk en la manifestacioj de la Komitato por Defendo de Demokratio en [Vroclavo, (2015)]]
[eta|dekstra|Władysław Frasyniuk kun [Leszek Balcerowicz (2006)]]
**Władysław FRASYNIUK** [vŭadisŭaf frasinjuk] (naskiĝis 25-an de novembro 1954 en Vroclavo) estas pola politikisto, entreprenisto, eksa prezidanto de Unio de Libereco (*Unia Wolności*) kaj Demokrata Partio, deputito de Pola Parlamento de 1-a, 2-a kaj 3-a periodo.

Edzigita, li havas kvar idojn (Joanna, Dominika, Martyna, Michał).

## Vidu ankaŭ 
* Demokrata Partio - demokratoj.pl

Kategorio:Polaj politikistoj
Kategorio:Vroclavanoj
Kategorio:Aktivuloj de Solidareco (Pollando)
Benken SG

**Benken SG** estas komunumo en la elektodistrikto See-Gaster, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 2428 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.

## Geografio 
Benken situas en la Linth-Ebenaĵo kiel ununura komunumo ambaŭflanke de la Linth-Kanalo. La formo de la limo estiĝis, ĉar ĝi sekvis la historian bordon de la iama Tuggenlago, kiu antaŭ jarmilo ankoraŭ estis parto de la Lago de Zuriko kaj finfine komplete marĉiĝis kaj malaperis. La plej alta punkto de la komunumo estas la monteto *Benkner Büchel* kun alteco de 605 m s.m., dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 415 m s.m. ĉe la bordo de la Linth-Kanalo.

## Najbaraj komunumoj 
En nordo la komunumo Benken limas al Uznach, en nordoriento al Kaltbrunn, en sudoriento al Schänis, en sudo al Bilten (GL), kiu ekde la 1-a de januaro 2010 estos parto de la nova komunumo Glaruso Nordo, en sudokcidento al Reichenburg (SZ), en okcidento al Schübelbach (SZ), kaj en nordokcidento al Tuggen (SZ).

## Trafiko 
Benken situas ĉe la trajnlinio de Rapperswil-Jona tra Uznach kaj Schänis al Ziegelbrücke kaj proksime de la komunumo en Reichenburg ankaŭ troviĝas aliro al la svisa aŭtovojo A3 de Zuriko al Koiro kaj la svisa aŭtovojo A53 de Reichenburg al la Flughaveno Zuriko.

## Historio 
La unuaj skribaj mencioj de Benken estis dokumentoj verkitaj en la tiama *Monaĥejo Babinchova* en la jaroj 741 kaj 744. La spuroj de la monaĥejo perdiĝis en la malhelo de la historio. Ĉiuj serĉadoj de ĝiaj ruinoj ĝis hodiaŭ restis sen rezulto. En la 10-a jarcento post Kristo la bienoj en Benken falis al la Monaĥinejo Schänis, kaj restis ties posedaĵo ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Dum la periodo de la Helveta Respubliko Benken apartenis al la Kantono Linth kaj ek de 1803 ĝi estas parto de la tiam fondita Kantono Sankt-Galo.

## Vidu ankaŭ 
* Benken SG (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Benken SG
* Benken en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Benken (SG) Restoracio Rössli 047.JPG|Gastejo zum Rössli
Dosiero:Benken (SG) komunuma domo 045.JPG|Komunuma domo
Dosiero:Benken preghejo 052.JPG|Katolika preĝejo Sankt-Petro kaj Paŭlo
Dosiero:Benken preghejo 056.JPG|Interno de la preĝejo Sankt-Petro kaj Paŭlo
Kamusoj

La **Kamusoj** (*Camus*, kelkfoje prononcata *Chamus* aŭ *Tiamus*, ankaŭ konata kiel *Njemps*), apartenas al la maoj, kiuj vivas sude kaj sudoriente de la lago Baringo en Kenjo. Ili estas proksimume 19.000 homoj kaj estas proksime parencaj al la samburuoj, kiuj vivas pli nordoriente en la provinco Rifta Valo. La kamusa lingvo apartenas al la maa branĉo de la orientaj nilotaj lingvoj kaj estas strete parenca kun la samburua lingvo (inter 89% kaj 94& da leksika simileco), tiel ke kelkaj prijuĝas, ke la kamusa lingvo estas dialekto de la samburua. Kune, la samburua kaj la kamusa lingvoj konsistigas la nordan subgrupon de la maaj lingvoj.

## Fontoj 
* Heine, Bernd (1980) *The Non-Bantu languages of Kenya.* (Atlaso de la lingvoj kaj dialektojLanguage de Kenjo 2.) Berlin: Dietrich Reimer.
* Vossen, Rainer (1982) *The Eastern Nilotes. Linguistic and historical reconstructions* (Kölner Beiträge zur Afrikanistik 9). Berlin: Dietrich Reimer.

## Eksteraj ligiloj 
* Ethnologue report on Camus (as a Samburu dialect).
* Samburu and Camus on The Rosetta Project

Kamusoj
Kamusoj
Émile Lahoud

La generalo **Émile Lahoud** [eMIL laHU] (اميل لحود), naskita la 12an de januaro 1936, estas militisto kaj politikisto de Libano. Li estas kristano maronito kaj estis prezidento de la Respubliko el la 24a de novembro 1998 al la 23a de novembro 2007. Maronito, li estas filo de la generalo Jamil Lahoud (unu de la estroj de la movado por la sendependigo de Libano) kaj de armena patrino. Li estis en diversaj postenoj de la libana armeo ekde 1959, inkludante tiun de komandanto de la libana armeo de 1989 al 1998; tiam li sukcesis rekonstrui la libanan armeon kiel nepartia organismo, ĉar ĝi iĝis preskaŭ detruita dum la libana enlanda milito.

Li estis dekomence ŝatata de la loĝantaro kiel naciisma estro kaj malamiko de koruptado. Dum lia prezidenteco Libano vivis sian plej malfacilan epokon ekde la enlanda milito kiu ekis en 1995 kaj post diversaj etapoj finis en 1990. Dum la regado de Lahoud okazis la mortigon de la unua ministro Rafik Hariri kiu estis kontraŭsiria kaj pro tio oni akuzis Sirion pri tiu murdo kaj la siria armeo kaj aliaj fortoj de Sirio eliris el Libano por eviti pliajn kritikojn kaj malfacilaĵojn. Poste Hezbolao entreprenis gravan militon kontraŭ Israelo kaj surprize venkis en ĝi (aŭ almenaŭ ne estis venkita) kontraŭ pli povaj armeo kaj lando. Lia prezidenteco estis antaŭplanita ĝis 2004 kaj estis plilongigita de la Parlamento kontraŭ la Konstitucio, kio okazigis polemikon kaj intervenon de Usono; ĉio plitrankviliĝis danke al interveno de Francio.

## Eksteraj ligiloj 
* ttt-ejo de la armeo 
*  ttt-ejo de la prezidanteco 

Kategorio:Libanaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Libano
FARK

**FARK** aŭ FARC estas la mallongigo de la **Fortoj Armitaj Revoluciaj de Kolombio**, gerilistaro, kiu memproklamas esti marksista-leninista. Ĝi agadas en Kolombio kaj en la najbaraj landlimaj regionoj de Venezuelo, Ekvadoro, Panamo kaj Peruo. Ĝi partoprenas en la armita konflikto kolombia ekde ties eko en 1964 kaj estas regata de sekretariaro de sep membroj kiu estis dum multaj jaroj sub la regado de Pedro Antonio Marín, konata de kromnomoj *Manuel Marulanda* aŭ *Tirofijo* (Certpafulo) ĝis ties morto en marto de 2008. Ekde tiam la ĉefkomandanto estas Alfonso Cano, ĝis novembro 2011, kiam li estis mortigita de la kolombia armeo.

La FARC estas konsiderataj kiel terorista grupo de 31 ŝtatoj (Kolombio, Peruo, Usono, Kanado kaj la Eŭropa Unio). La registaroj de aliaj latinamerikaj landoj kiel Ekvadoro, Bolivio, Brazilo, Argentino kaj Ĉilio ne aplikas tiun klasigon. La registaro de Venezuelo petis, ke oni akceptus statuson de milita grupo por la FARC kaj ĝi ne konsideras tiun terorisman.

Tiu gerila grupo ĉeestas en 24 de la 32 Departementoj de Kolombio kaj ĉefe sude kaj oriente de la lando, pli precize en Putumajo, Ujlao, Narino, Kaŭko kaj Valo de Kaŭko. Oni informis pri la ekzisto de milita agado kaj kampadejoj en la landoj kiuj landlimas kun Kolombio, kiel Venezuelo, Ekvadoro, Panamo kaj Brazilo.. En novembro 2011 estas mortigita la ĉefa gvidanto Alfonso Cano.

En septembro 2016 en Kartageno (Kolombio) Prezidanto de Kolombio Juan Manuel Santos subskribis kun komandantaro de FARK (FARC) pacan pakton en kiu dum 6 monatoj post referendumo la anoj de FARK devus senarmiĝi sub kontrolo de UNO. Por senarmiĝintaj FARKanoj estis planita amnestio, tamen la komandantoj kulpaj de milit-murdoj devus konfesi siajn kulpojn. La pakto antaŭvidas por la kulpantoj de la milit-murdoj la punon de 5 ĝis 8 jaroj en malliberejo.

La referendumo estis 51 % kontraŭ la paca interkompreniĝo inter Prezidanto de Kolombio Juan Manuel Santos kaj terorisma gerilistaro de FARK (FARC) en Kolombio.

En la jaro 2016 Prezidanto de Kolombio Juan Manuel Santos ricevis la Nobel-Premion pri Paco pro la paca interkompreniĝo kun terorisma gerilistaro de FARK (FARC) en Kolombio().

## Vidu ankaŭ 
* Clara Rojas
* Íngrid Betancourt
* Historio de Kolombio

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Ŝakon al la teroro: La jaroj hororaj por la FARK*: Esperantlingva versio (en PDF) de la hispanlingva libro *Jaque al terror* far Juan Manuel Santos.

Kategorio:Politiko de Kolombio
Antónia Pongrácz

**PONGRÁCZ Antónia** [PONgra:c] estis rumanuja hungara industriartisto, grafikisto. Ŝi naskiĝis en Bukareŝto la 1-an de junio 1935 kaj mortis en Kluĵo la 25-an de aŭgusto 1995.

## Biografio
Antónia Pongrácz inter 1957-58 studis en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo, kie ŝia majstro estis Tibor Kádár. Komence ŝi laboris kiel grafikisto, sed al kuraĝigo de Károly Fuhrmann ŝi faris metal- kaj juvelkreaĵojn. Ŝin influis forte la popolarto kaj naivisma artoj. Ŝi interesiĝis ankaŭ pri tekstilarto.

## Fonto
*Artportalo.hu
Attila Kercsó

**KERCSÓ Attila** (kerĉo:) estis rumanuja hungara kuracisto, poeto, studverkisto naskita en Gheorgheni la 20-an de marto 1939 kaj mortinta samloke la 21-an de majo 2008.

## Biografio 
La mezlernejon Attila Kercsó finis en sia naskiĝurbo (1956), la kuracistdiplomon li akiris en Târgu Mureş (1962). Unue li estis distriktokuracisto en Joseni, ekde 1965 li estis fakkuracisto de *Urba Malsanulejo* de Gheorgheni. Ekde 1977 li estas la gvidanto de la *Salamon Ernő Irodalmi Kör* (Literaturrondo Ernő Salamon).

## Verkoj 
### Poemvolumoj 
* *A kapuban* (1981);
* *Sípvásár* (porinfanaj poemoj, kun kovrilpaĝo kaj ilustracioj de Sándor Karancsi, 1983).
* *Szemlencse*, Kvár, 1984;
* *Mákfej* aforismoj, porinfanaj poemoj, Gyergyószentmiklós, 1993;
* *Csigaséta*, porinfanaj poemoj, Székelyudvarhely, 1995 [Bp., 1996];
* *Kopjafák árnyéka*, Csíkszereda, 1996;
* *Békagond*, porinfanaj poemoj, Csíkszereda, 1997.
* *Nádizenekar*, porinfanaj poemoj, Gyergyószentmiklós, 2002.

### Prozverkoj 
* *Hagyaték*. Dr. Fejér Dávid regényesített életrajza, (biografia romano) Gyergyószentmiklós, 1994;
* *Segíthetek?*, kolektaĵo de medicinpopularigaj artikoloj, Gheorgheni, 2001;
* *Népszerű járványtan*, Csíkszereda, 2004.

## Bibliografio 
* Zsehránszky István: Akik a Literánál indultak. Könyvtár 1981/3.
* Jakab Mária: Sípvásár – jó vásár? Előre 1983. nov. 2.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Edit Czirják

**CZIRJÁK Edit** (cirja:k) estas rumanuja hungara poetino naskita en Gheorgheni la 3-an de majo 1968. Ŝi estas anino de E-MIL.

## Biografio
La mezlernejon  Edit Czirják finis en sia naskiĝurbo kaj ŝi akiris bazlernejan instruistdiplomon en Odorheiu Secuiesc en 1994.

## Volumoj
**S akkor váratlanul megszólalt az isten* (Csíkszereda, Pro-Print Könyvkiadó), 1998;
**Sivatagi virágok* (Csíkszereda, Pro-Print Könyvkiadó), 2003.

## Verkoj en antologioj
*Szavakba Költözött Szívek, 1998;
*Visszhang Antológia, 1998;
*Előszoba, 2000;
*Találkozások, 2000.

## Fonto
*Erdélyi Magyar Írók Ligája 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Liam Kirk

**Liam KIRK** (aŭ irlande **Liam Ó CUIRC**; n. en 1922 – m. la 27-an de majo 2008 en Dublino), estis veterana esperantisto kaj dum multaj jaroj piliero de la Esperanto-Asocio de Irlando aŭ EAI (, ).

En la postmilitaj jaroj, kiam li loĝis en urbeto Ballina (irlande *Béal an Átha*, en la graflando Mayo), li fondis lokan esperantan klubon, priskribita kiel "certe la plej okcidenta en Eŭropo, frontante al la Granda Atlanta Oceano". Li fariĝis delegito de UEA, kaj poste Sekretario de la Esperanto-Asocio de Irlando. En 1947, li ĉeestis la unuan postmilitan UK-on en Berno. Kiam li translokiĝis de Ballina al la ĉefurbo, kie li ĉefis departementon de la Irlanda Fervojo en stacidomo Heuston, li estis elektita vic-sekretario de la Dublina Esperanto-klubo, en kiu li instruis la lingvon al multaj lernantoj.

En 2001, li estis elektita respondeculo por eksteraj rilatoj de EAI, en kiu ofico li faris dediĉitan servon. Plie, li faris kaj konservis grandan kolekton de artikoloj kaj referencoj pri la irlanda asocio kaj efektive iĝis ĝia arkivisto. Li konstante kaj diligente laboris nacie kaj internacie por la esperanta afero. Sinsekve, li estis elektita vic-prezidanto, prezidanto kaj honora prezidanto de EAI. Li kompilis valoran verkon: *Mallonga Historio de la Esperanto-Movado en Irlando*, presita kaj eldonita sur la retpaĝo de EAI. Li profunde amis Esperanton, kaj sian irlandan lingvon, pri kiu li estis UEA-fakdelegito.

Postvivis lin la edzino Marie, filino Niamh, filo Eoin kun edzino Adrienne kaj la nepo Cillian,

## Referencoj 
Fontoj: Esperanto-Asocio de Irlando, la familio Kirk, kaj la verko *Mallonga Historio de la Esperanto-Movado en Irlando* kun suplemento.

Kategorio:Irlandaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1922
Kategorio:Mortintoj en 2008
Kategorio:Esperanto-movado en Dublino
Skycar

eta|Moller Skycar M400
**Moller Skycar** estas evoluiga plano de VTOL- (el la angla *vertical take-off and landing*) veturilo: "fluganta aŭtomobilo" – nomata "volantor" de la evoluiginto Paul Moller, kiu laboras jam de 40 jaroj pri VTOL-veturiloj. La unua ŝveb-flugo kun la dusideja antaŭulo, la *M200*, okazis en 2003.

La nuntempe evoluigita kvarsideja tipo, la *M400*, kiu tutaŭtomate flugas en la programitan celon.

La veturilon pelos -laŭ la nunaj planoj - 8 Vankel-motoroj, la atingebla rapido en aero estos maks. 560 km/h (sub 3000 m, oni rajtas flugi ne pli rapide ol 450 km/h). Oni kalkulas benzinkonsumon de 10-14 l/100km.

Oni kritikas la benzinkonsumon kaj la bruon de la veturilo kaj rigardas ĝin kiel certan financan ruinon.

## vidu ankaŭ 
* transporto
* aŭtomobilo

## Eksteraj ligiloj 
* Moller International

Kategorio:Veturiloj
Juan de la Cierva

**Juan de la Cierva y Codorniu** (21-an de septembro 1895 en Murcia; 19-an de decembro 1936 en proksimo de Londono, sur aerodomo Croydon, en aera akcidento) estis hispana inĝeniero kaj avia pioniro, inventisto de la aŭtogiro, antaŭulo de la helikoptero.

## Biografio 
eta|dekstra|250px|Aŭtogiro Pitcairn PCA-2, konstruita en Usono laŭ patento de Juan de la Cierva.
Juan de la Cierva estis filo de militministro de la monarkio de Alfonso la 13-a, Juan de La Cierva y Peñafiel. Lia patrina avo estis Ricardo Codorniu, forsta inĝeniero kaj pioniro de Esperanto en Hispanio. Li edziĝis en 1918 kun María Luisa Gómez Acebo kaj iĝis patro de 6 gefiloj.

Cierva komence studis ĝeneralan inĝenieradon, sed jam junaĝe ekinteresiĝis pri la aviado. Li planis kaj konstruis glisaviojn kaj aviadilojn inter 1910 kaj 1919. Post kiam lia trimotora avio kraŝis en 1919, li evoluigis pli fideblan avion, la aŭtogiron kaj patentigis ĝin en 1920. Li flugis per ĝi unuafoje en 1923, en la hispana Getafe, sude de Madrido, poste ekde 1925 pludaŭrigis la laboron en Anglio.

## Vidu ankaŭ 
* Lian nomon portas stacidomo de la metroo de Madrido: Juan de la Cierva

Kategorio:Hispanaj inĝenieroj
Kategorio:Aviadistoj
Amazona akvalciono

**Amazona akvalciono**, **Amazona verda alciono**, aŭ pli simple **Amazona alciono** (*Chloroceryle amazona*) estas birdo de la grupo de Amerikaj verdaj alcionoj, tio estas de la genro *Chloroceryle*, subfamilio akvalcionoj, kaj familio alcededoj. 

Tiu ĉi specio estas loĝanta kaj reproduktanta en la malaltaj teroj de la amerikaj tropikoj el suda Meksiko suden tra Centrameriko al norda Argentino. 

Tiu granda alciono reproduktiĝas ĉe riveroj. La nekovrita nesto estas en horizontala tunelo elfosita en riverbordo, kaj ĝis 1.6 m longa kaj 10 cm larĝa. La ino demetas tri, foje kvar, blankajn ovojn.

La Amazona alciono aspektas simila al la Verda alciono kiu kunhavas sian teritorion, sed tiu ĉi estas multe **pli granda** ol sia parenco, kaj trioble aŭ kvaroble peza. Ĝi estas 29-30 cm longa kaj 110 g peza. Ĝi havas la tipan alcionon formon, kun mallonga vosto kaj longa beko. Ĝi estas **malhelverda supre**, kun levebla kresto kaj **blankaj gorĝo kaj kolumo**. Ĝi ne havas la blankajn markojn de la flugiloj montritajn de la Verda alciono. La kruroj estas ruĝaj kaj la fortika beko nigra.

Masklo havas blankajn subajn partojn krom larĝa **bruna brustozono** kaj kelkaj verdaj strioj en flankoj. Inoj havas blankajn subajn partojn kun verdaj makuloj brustoflanke kaj verdaj strioj flanke. Junuloj similas al inoj, sed havas blankajn punktojn en la flugiloj. Oni ne konas agnoskatajn subspeciojn de la Amazona alciono.

Tiuj birdoj ofte elsendas akran alvokon kiel *tek*. La kanto, malofte aŭdata, elsendita el arbopinto, estas fajfa *sii sii sii sii*.

Amazonaj alcionoj estas ofte vidataj ripozaj sur branĉo aŭ roko proksimaj de akvo antaŭ plonĝi kapantaŭe post sia fiŝa predo. Ili estas la plej facile videblaj inter la Amerikaj verdaj alcionoj ĉe grandaj riveroj.

## Bildaro

Chloroceryle amazona (5145728969).jpg
Female amazon kingfisher, Tarcoles river, Costa Rica, December 2014.jpg
Amazon Kingfisher - Brazil MG 8825 (16316160871).jpg
Amazon kingfisher (Chloroceryle amazona) male.jpg

## Referencoj
*  Ne minacata
* Fry, Fry kaj Harris, *Kingfishers, Bee-eaters and Rollers* ISBN 0713652063
* Hilty, *Birds of Venezuela* ISBN 0-7136-6418-5
* Stiles kaj Skutch,  *A guide to the birds of Costa Rica* ISBN 0-8014-9600-4

## Eksteraj ligiloj 
*Filmoj de Amazona alciono ĉe Interreta Birdokolekto
*Poŝtmarkoj (el Argentino, Gujano, Paragvajo, Surinamo, Venezuelo) kun teritoria mapo
*Fotaro de Amazona alciono  VIREO Photo-High Res
*Photo-Medium Res ; Artikolo  chandra.as.utexas.edu—*"Birds of Brazil"*
*Photo-Medium Res; Article world.std.com&ndaslh;"Meksikaj Birdoj: Villahermosa kaj Palenque"

Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Gorlova helica turbino

eta|dekstra|prototipo - TU Delft
La **Gorlova helica turbino** estas inventaĵo de Aleksander M. Gorlov (de la Nordorienta Universitato), kie la turbina akso estas vertikala. Gorlov ricevis en 2001 pro tiu inventaĵo la prestiĝan premion Edison (fondita en 1997).

Ĝi estis inventita por uzado en riveretoj, sed nun oni uzas ĝin kiel ventan turbinon.

Uzante ĝin en riveretoj, ĝi ne damaĝas la fiŝojn, ĉe ties pinto (super la akvonivelo) situas la generatoro kaj aliaj senzoroj. Ĝi havas povumon de kelkdekaj vattoj. Oni kalkulas efikecon de 35% por transformi energion.

## Eksteraj ligiloj 
* la teknologio 

Kategorio:Energio
Axel Danielsson

**Axel DANIELSSON** (naskiĝis la  en Värmland, mortis la  en Germanio) estis sveda socialista agitanto, ĵurnalisto, kaj verkisto. Li estis grava estro de la frua Sveda socialdemokratia partio. En 1886 li retradukis la Komunistan Manifeston de Karl Marx kaj Friedrich Engels en la svedan.

Kategorio:Svedaj socialistoj
Kategorio:Svedaj ĵurnalistoj
Kategorio:Svedlingvaj verkistoj
Erzsébet Barabássy

**BARABÁSSY Erzsébet** (baraba:ŝi) estis rumanuja hungara teatrokritikistino naskita en Gyergyószentmiklós la 20-an de junio 1914 kaj mortinta en Kluĵo la 28-an de oktobro 1973. Ŝi estis la edzino de Ernő Fodor.

## Biografio 
Ekde 1948 Erzsébet Barabássy estis helpreĝisorino de la Kolozsvári Állami Magyar Színház. Ekde 1956 ŝi laboris ĉe la *Domo de Popolkreaĵoj* en Kluĵo, ekde 1966 ŝi estis dokumenta bibliotekistino de teatro. Ŝi estis kunlaboranto de Művelődés. Ŝiajn teatrajn kritikojn publikis Utunk kaj Igazság.

## Verkoj 
* *Kék virág*, porinfana teatraĵkolekto, red. kaj antaŭparolo, 1961.

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
György Selmeczi

**SELMECZI György** (ŝelmeci) estas hungara pianisto, dirigento, komponisto naskita en Kluĵo la 8-an de marto 1952. Li estas la filo de Marcella Selmeczi kaj György Selmeczi dr. kaj frato de János Selmeczi.

## Biografio 
György Selmeczi finis siajn muzikajn studojn en Bukareŝto kaj Parizo. En 1976–77 li estis la muzika gvidanto de *25. Színház*, en 1977–78 de la *Népszínház* en Budapeŝto. En 1976 li establis la *Miskolci Új Zenei Műhely*. En 1989 li estis unu el la fondintoj de la kamerorkestro *Camerata Transsylvanica*. Ekde 1991 li estis la fondinto-direktoro de la *Budapesti Kamaraopera*. Li instruis en la Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto).

Li ricevis premion Kossuth en 2019.

## Elektitaj disĉiploj 
* Péter Ágoston (aktoro)
* Viktória Kulcsár
* Dániel Kurucz
* Gergő Mikola
* Csenge Szilágyi
* Franciska Törőcsik

## Fontoj 
* RMIL 
* Persona retpaĝohttp://www.selmeczi.hu/en/programmes
* Komponaĵoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj komponistoj kaj muzikistoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Dirigentoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Gommiswald

**Gommiswald** (prononcu *gomisvalt*) estas komunumo en la elektodistrikto See-Gaster, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 2800 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.

## Geografio 
Gommiswald situas sude de la Ricken-Pasejo en la regiono Gaster en bela monteta kaparo kun mirinda vido al la Lago de Zuriko. La komunumo Gommiswald konsistas el la vilaĝoj Gommiswald kaj Uetliburg, kaj la setlejoj Risisberg, Gütsch, Ottenhofen, Huetbach kaj Ramendingen, kaj multnombraj izolitaj bienoj. Sur monteto okcidente de Uetliburg situas la Monaĥejo Berg Sion.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,84 km², de kiuj 48,9% estas kovritaj de arbaro, 41,8% servas por agrikulturo kaj 9,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Gommiswald limas en okcidento kaj nordo al Ernetschwil, en nordoriento al Wattwil, en orientnordoriento al Ebnat-Kappel, en oriento al Rieden, kaj en sudo al Kaltbrunn.

## Trafiko 
Tra Gommiswald pasas la kantona vojo n-ro 427, kiu konektas la kantonan ĉefvojon n-ro trans Ricken-Pasejo kun la kantona ĉefvojo n-ro 17 de Uznach al Schänis en la valo. Gommiswald estas atingebla per poŝtaŭtobusoj de Ricken, Uznach kaj Kaltbrunn. Ekzistas ankaŭ poŝtaŭtolinio de Gommiswald al Rieden.

## Historio 
Gommiswald por svisaj rilatoj estas relative juna komunumo. La plej malnova dokumento, el Gommiswald mem estas sigelita letrero el la jaro 1448. Unua skriba mencio de la loko datiĝas el papa buleo de 1178, en kiu estis konfirmitaj la interezrajtoj de la Monaĥinejo Schänis pri Gommiswald (tiam skribita *Goihaim*). Ĝis 1469 Gommiswald troviĝis sub la regado de la Grafoj de Togenburgo. Tiam ĝi falis sub administrado de Ŝvico kaj Glaruso kaj inter 1798 kaj 1803 dum la Helveta Respubliko ĝi apartenis al la Kantono Linth. Ek de 1803 ĝi apartenas al la tiam fondita Kantono Sankt-Galo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Gommiswald

## Bildoj 

Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 205.JPG|Vilaĝeniro de Gommiswald
Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 202.JPG|Vilaĝeniro de Uetliburg
Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 212.JPG|Vilaĝocentro de Gommiswald
Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 219.JPG|Preĝejo de Gommiswald
Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 229.JPG|Interno de la preĝejo de Gommiswald
Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 227.JPG|Plafonfresko en la preĝejo de Gommiswald
Dosiero:Kloster Berg Sion4.JPG|Monaĥejo Berg Sion
Neded

**Neded,** hungare **Negyed** estas vilaĝo en Slovakio, en regiono Nitra, en Distrikto Šaľa. La hungara nomo signifas *kvarono*, ĉar dum la mezepoko la pagenda imposto estis tiom.
eta|maldekstre|Strato en Neded

## Bazaj informoj 
* Areo: 36&nbsp;km²
* Loĝantaro: 3080
* Supermara alteco: 111m
* Aŭtokodo: SA...
* Poŝtkodo: 925 85
* Telefonprefikso: 31

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Vah (kontraŭe ne troviĝas komunumo), laŭ traira flankovojo, fine de fervojo el Šaľa. La lasta troviĝas 16 km-ojn for.

## Historio 
La vilaĝo estis unuafoje skribe menciita en 1113 en formo *Niget*. Tiutempe la kampoj apartenis al abatejo de "Zobor". La tataroj, poste la turkoj faris senhoma la vilaĝon. La kampoj longe apartenis al episkopejo de Nyitra. Pesto okazis en 1710. Uzino pri brikoj ekfunkciis en 1871.

En 1910 loĝis en la vilaĝo 4479 da homoj (4451 hungaroj. Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Vágsellye. Poste la vilaĝo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la komunumo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 3177 da homoj, (1982 hungaroj, 988 slovakoj kaj 189 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1780
* kalvinana preĝejo de 1937
* luterana preĝejo
* katolika paroĥo de 1804

## Famuloj 
En la iama Negyed naskiĝis hungara bestokuracisto Alajos Szabó.

Kategorio:Municipoj en distrikto Šaľa
Ripetita logaritmo

En matematiko, la **ripetita logaritmo** de *n*, skribata kiel *log* n* (kutime nomata kiel "**log stelo**"), estas funkcio de unu argumento. Ĝia valoro estas la kvanto de fojoj je kiuj la logaritma funkcio devas esti ripete aplikita al la argumento por ke la rezulto estu malpli granda ol aŭ egala al 1. La plej simpla formala difino estas ĉi tiu rekursia:

:
 \log^* n :=
 \begin{cases}
 0 & \mbox{se } n \le 1 \\
 1 + \log^*(\log n) & \mbox{se } n > 1
 \end{cases}
 

aŭ, en pseŭdokodo:

 **funkcio** ripetita_logaritmo(*reela* n)
     **se** n ≤ 1
         **redoni** 0
     **alie**
         **redoni** 1 + ripetita_logaritmo(log(n))

Ekvivalenta nerekursia pseŭdokodo:

 **funkcio** ripetita_logaritmo(*reela* n)
     i = 0
     **dum** n > 1
         n = log(n)
         i = i + 1
     **redoni** i

La ripetita logaritmo akceptas ĉiun reelan nombron kaj redonas entjeron.

Por la pozitivaj reelaj nombroj, difino per la kontinua superlogaritmo (retroĵeto de supereksponento) estas ekvivalenta:

:\log^* n = \lceil \text{slog}_e(n) \rceil

sed sur la negativaj reelaj nombroj, *log** estas 0, sed \lceil \text{slog}_e(-x)\rceil = -1 por pozitivaj *x*, tiel la du funkcioj diferenciĝas por negativaj argumentoj.

dekstra|300ra|eta|**Figuro 1.**  log*4 = 2
Grafike, ĝi povas esti komprenita kiel la kvanto de zigzagoj bezonataj en la figuro 1 por atingi la intervalon [0, 1] sur la *x*-akso.

En komputiko, skribo *lg** estas ofte uzita por indiki la duuman ripetitan logaritmon, kiu ripetas la duuman logaritmon anstataŭe.

Ripetita logaritmo estas bone difinita ne nur por bazo 2 kaj bazo *e*, sed por ĉiu bazo pli granda ol

e^{1/e}\approx1.444667.

La ripetis logaritmo okazas kiel la ordoj de spaca komplikeco (uzata memoro) kaj rula tempo de iuj algoritmoj (vidu ankaŭ en granda O). Ekzemple:
* Trovo de la triangulado de Delaunay de aro de punktoj sciante la eŭklidan minimuman generantan arbon: hazardigita *O(n log* n)* tempo, (de Olivier Devillers).
* Algoritmo de Fürer por entjera multipliko: *O(n log n 2lg* n)* .

La ripetita logaritmo estas ege malrapide kreskanta funkcio, multe pli malrapide ol la logaritmo mem; por ĉiuj praktikaj valoroj de *n*, ne pli grandaj ol 265536 (kio estas multe pli granda nombro ol la kvanto de partikloj en la universo), eĉ la ripetita logaritmo kun bazo 2 estas ne pli granda ol 5.

Pli grandaj bazoj donas pli malgrandan valoron de ripetita logaritmo. La sola funkcio uzata en komplikteorio kiu kreskas pli malrapide estas la inverso de la akermana funkcio.

La ripetita logaritmo estas proksime rilatanta al la ĝeneraligita logaritma funkcio uzata en simetria nivelo-indeksa aritmetiko. Ĝi estas ankaŭ proporcia kun la adicia persisteco de nombro, la kvanto de fojoj je kiu oni devas anstataŭigi la nombron per sumo de ĝiaj ciferoj antaŭ atingi ĝian ripetitan ciferecan sumon.

## Vidu ankaŭ 
* Superlogaritmo, esence kontinua versio de ĉi tiu funkcio
* Supereksponento, esence la inverso de ĉi tiu funkcio

Kategorio:Asimptota analitiko
Kategorio:Logaritmoj
Žihárec

**Žihárec,** hungare **Zsigárd** estas vilaĝo en Slovakio, en regiono Nitra, en Distrikto Šaľa.
eta|Mezo de Žihárec

## Bazaj informoj 
* Areo: 17&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1630
* Supermara alteco: 111m
* Aŭtokodo: SA...
* Poŝtkodo: 925 83
* Telefonprefikso: 31

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Neded-Šaľa. La lasta troviĝas 10 km-ojn for.

## Historio 
La unua mencio devenis el 1251. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1849 la hungara armeo malvenkis de la aŭstroj. En 1910 loĝis en la vilaĝo 2626 da homoj (2624 hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Galánta. Poste la vilaĝo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la komunumo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe da hungaroj estis deportitaj al Sudetoj. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš.

## Vidindaĵoj 
* baroka katolika preĝejo de 1728
* kalvinana preĝejo de 1784
* monumento pri batalo

## Famuloj 
* En la tiama Zsigárd naskiĝis hungara historiisto László Gyula Erdélyi.
* En Žihárec naskiĝis hungara gobelinisto Károly Plesnivy.

Kategorio:Municipoj en distrikto Šaľa
Goldingen

**Goldingen** estas komunumo en la elektodistrikto See-Gaster, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 1044 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.

## Geografio 
Goldingen situas 5 km oriente de Wald ZH super la Linth-Ebenaĵo. Tra la komunumo fluas la rojo *Goldingerbach*, kiu formas la Valon de Goldingen. En nordoriento de Goldingen situas la monto Atzmännig, kiu estas ŝatata ekskurscelo. La komunumo Goldigen konsistas el la vilaĝoj Goldigen kaj Hintergoldigen, kaj la setlejoj Rossfallen, Vordersagen, Egligen, Hinterbergen, Echeltschwil kaj Riederen, kaj multnombraj izolitaj bienoj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Goldingen limas en nordo al Fischenthal (ZH), en nordnordoriento al Mosnang, en nordoriento en unu punkto al Wattwil, en oriento kaj sudo al Sankt-Gallenkappel, en sudokcidento al Eschenbach, kaj en okcidento kaj nordokcidento al Wald (ZH).

## Trafiko 
Goldigen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La kantona vojo n-ro SG37 kondukas de Eschenbach tra Goldigen kaj pasejo al Wald. Golgingen atingeblas per poŝtaŭtobuso ek de Uznach, Schmerikon kaj Eschenbach SG. De Goldingen seĝtelfero kondukas al la monto Atzmännig, kie somere funkcias somersledvojo kaj vintre estas skiregiono.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Goldingen sub la nomo *Goldelingin* datiĝas el la jaro 1266. En la jaro 1641 kelkaj kamparanoj en la valo konstruis kapelon, je kies loko estis konstruita preĝejo en la jaro 1679. Ĉirkaŭ la preĝejo estiĝis vilaĝo, kiu fine de la 18-a jarcento alprenis la nomon Goldingen kaj je la Helveta Revolucio fariĝis memstara komunumo de la tiama Kantono Linth. Post la fino de la Helveta Respubliko ĝis aliĝis al la nove fondita Kantono Sankt-Galo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Goldingen

## Bildoj 

Dosiero:Atzmännig-Seilbahn.JPG|Goldingen kaj seĝtelfero al Atzmännig
Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 110.JPG|Vilaĝocentro de Goldingen
Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 120.JPG|Preĝejo de Goldingen
Dosiero:2012-06-24-See-Gaster (Foto Dietrich Michael Weidmann) 129.JPG|La preĝejo de interne
Béla Pósta

**PÓSTA Béla** estis hungara arkeologo, universitata profesoro. Li naskiĝis en Kecskemét la 22-an de aŭgusto 1862 kaj mortis en Koloĵvaro la 16-an de aprilo 1919.

## Biografio 
Béla Pósta pristudis juron en Budapeŝto kaj pli poste filozofion. En 1885 oni nomumis lin al Hungara Nacia Muzeo. En 1897 li partoprenis la ekspedicion de grafo Jenő Zichy en Azio. Ekde 1899 li estis la universitata profesoro de Universitato Koloĵvaro kaj direktoro de *Medal- kaj Antikvaĵejo de Erdélyi Múzeum*. Li trairis la tutan Eŭropon kaj li partoprenis plurajn internaciajn arkeologiajn kongresojn.

## Verkoj 
* *Érmészeti bizonyítékok Magyarország történetéhez* (Bp., 1886);
* *Baranya vm. története az őskortól a honfoglalásig* (Bp., 1898);
* *Régészeti tanulmányok az orosz földön* (Bp., 1905).

## Bibliografio 
* Pósta Béla dr. halála. Ellenzék 1919. ápr. 18.
* Eltemették Pósta Bélát. Ellenzék 1919. ápr. 20. Dr. Pósta Béla. Dolgozatok az Erdélyi Nemzeti Múzeum Érem- és Régiségtárából 1919/10.
* Buday Árpád: In memoriam. Pósta Béla. 1863[!]-1919. Dolgozatok a M. Kir. Ferenc József Tudományegyetem Archeológiai Intézetéből 1925/1. 1-17.
* A szerkesztő [Roska Márton]: Elöljáróba. Közlemények az Erdélyi Nemzeti Múzeum Érem- és Régiségtárából 1941/1. 3-4.
* Schneller István: Pósta Béla. uo. 20-28.
* Sándor Imre: Pósta Béla mint heraldikus. uo. 29-32.
* Ferenczi Sándor: Dr. Pósta Béla irodalmi munkássága (1885-1919). uo. 33-40.
* Banner János: A budapesti egyetem és a kolozsvári régészeti iskola. Régészeti Dolgozatok-Dissertationes Archaeologicae 1961/3. 44-47;
* uő: Pósta Béla (1862. aug. 22. – 1919. ápr. 16.). Archaeologiai Értesítő 1962/89. 239-240;
* uő: Pósta Béla születésének százados ünnepe. 1862-1962. Bp. 1962. 148;
* uő: B. Pósta und die dritte Zichy-expedition. Acta Archaeologica Academiae Scientiarum Hungaricae 1963/15. 409-426;
* uő: Emlékezés Pósta Bélára, születése százéves fordulóján. Régészeti Dolgozatok-Dissertationes Archaeologicae 1963/5-6. 17-28.
* Soós Gyula: A Magyar Régészeti, Művészettörténeti és Éremtani Társulat 1962. évi vándorgyűlése Győrött. Arrabona 1963/5. 358-359.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj arkeologoj
Hiper

Hiper aŭ HIPER povas esti:

*HiPER, fuzia eksperimenta programo
***hiper-**, neoficiala prefikso signifanta "pli ol norme","laŭ ekscese"
**Hiperoperatoro
**Hiperpluredro
***Hiperkubo
Márton Roska

**ROSKA Márton** (roŝka) estis hungara praarkeologo naskita en Magyarköblös la 15-an de junio 1880 kaj mortinta en Budapeŝto la 16-an de julio 1961.
## Biografio
Ekde 1900 Márton Roska estis studento de Universitato de Koloĵvaro, ekde 1913 universitata privatprofesoro pri praarkeologio. Ekde 1901 li laboris kiel praktikanto en Koloĵvaro en *Medal- kaj Antikvaĵejo de Erdélyi Múzeum*, pli poste direktoro de arkeologiaj kolektaĵoj de la Erdélyi Múzeum-Egyesület, ĝis 1937 direktoro de la *Etnografia Muzeo de Erdélyi Kárpátegyesület*, ekde 1938 profesoro de arkeologio en universitato de Debreceno, direktoro de *Régészeti Intézet* (Instituto de Arkeologio). Ekde 1939 li estis redaktoro de la eldonaĵo de instituto de *Közlemények*. Ekde 1945 ĝis 1950 li instruis en universitato de Segedo.

## Verkoj
**Az ősrégészet kézikönyve* (I – II.; Kolozsvár, 1926 – 27); 
**Erdély őskora* (Asztal Miklós. A történeti Erdély c. műben, Bp., 1936); 
**A Torma Zsófia gyűjtemény az Erdélyi Nemzeti Múzeum Érem és Régiségtárában* (Kolozsvár, 1941); 
**Erdély régészeti repertoriuma* I. Őskor (Kolozsvár, 1942).

## Bibliografio
*Kerek József: R. M. (Archaeol. Ért. 1962.)
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

 

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Mária Kopacz

**KOPACZ Mária** (kopac) estas rumanuja hungara pentristino, grafikistino, verkistino naskita en Marosvásárhely la 21-an de decembro 1941.

## Biografio 
Inter 1960-67 Mária Kopacz studis en Belarta Altlernejo Ion Andreescu. Ĝis 1996 ŝi vivis en Kluĵo kaj poste en Szentendre.

## Individuaj ekspozicioj 
* 1969 • Târgu Mureş
* 1971, 1973 • Kluĵo
* 1974 • Korunk szerkesztősége, Kluĵo • Galerie Orly, Bazelo
* 1975 • Oradea • Iaşi • Kluĵo
* 1976 • Galerie Ináder Blutgasse, Vieno
* 1977, 1986, 1988 • Kluĵo
* 1979 • Kluĵo • Bukareŝto
* 1981 • Kolozsvári Kisgaléria • Bukareŝto
* 1982 • Satu Mare
* 1983 • Budapest
* 1984 • Fiatal Művészek Klubja, Budapest • Pisa
* 1991 • Minigaléria, Miskolc • Hajdúböszörmény
* 1992 • Árkád Galéria, Budapest
* 1993 • Collegium Hungaricum, Vieno.

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* 1973 • Országos Grafikai Szalon, Kluĵo
* 1974 • Kolozsvári Fiatal Művészek II. Biennáléja, Kluĵo
* 1976 • Marosvásárhelyi Galéria, Târgu Mureş
* 1978 • Korunk 101. Kiállítása, Kluĵo
* 1987, 1990 • Intergrafikai triennálé, Berlin • Romániai magyar művészek kiállítása, Budapesti Történeti Múzeum, Budapest
* 1992 • 12 erdélyi képzőművész, Erdős Renée Ház, Budapest • Déri Múzeum, Debrecen.

## Volumoj kun propraj ilustracioj 
* *A babiloni karperec*, romano (Kv. 1984)
* *Borika világkörüli sétája egy szerda délután*, porinfana libro (1985).

## Fonto 
* Virtuális szentendrei tárlat
* Artportal.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Nyctyornis

***Nyctyornis*** estas genro de abelmanĝuloj, paseroformaj birdoj de la familio Meropedoj. Estas nur du membroj de tiu grupo, kiuj loĝas en tropika suda kaj sudorienta Azio.

* Ruĝbarba abelmanĝulo, *Nyctyornis amictus*
* Blubarba abelmanĝulo, *Nyctyornis athertoni*

Kune kun la Purpurbarba abelmanĝulo, *Meropogon forsteni*,  ili formas la subfamilio *Nyctyornithinae* de **barbaj abelmanĝuloj**, kiu estis levita de Charles Sibley en ĵusaj versioj de sia komputera mondolisto al nivelo de familio kiel *Niktiornitedoj*. Ĉiuj aliaj abelmanĝuloj apartenas al la subfamilio *Meropinae* kaj genro *Merops*.

Kiel la aliaj abelmanĝuloj, la specioj de la genro *Nyctyornis* estas **kolorplenaj birdoj** kun **longaj vostoj, longaj subenkurbitaj bekoj kaj pintaj flugiloj**. Ili estas grandaj abelmanĝuloj (Bluabarba estas la plej granda inter abelmanĝuloj), ĉefe verdecaj, kun specifa vizaĝa koloro kiu indikas la specifan nomon. Tiu koloro etendiĝas iome suben el la gorĝo por formi la nomitan “barbon”, kio siavice nomigas la tri speciojn de la subfamilio.

Kiel aliaj abelmanĝuloj, ili manĝas ĉefe insektojn, ĉefe abelojn, vespojn kaj  krabrojn, kiuj estas prenataj dumfluge, sed ili havas tre diferencan strategion. Ili ĉasas solaj aŭ en paroj, pli ol en aroj, kaj sidas senmove longe antaŭ persekuti sian predon. La Blubarba abelmanĝulo ankaŭ grimpas inter foliaro serĉante insektojn, kaj foje abeloj estas allogataj de la brilblua barbo de la ripoza birdo, missupozante floron.

La grando kaj pli rondoformaj flugiloj donas al la specioj *Nyctyornis* pli pezan flugilfrapon malpli gracia ol tiu de la genro "Merops''.

Kiel aliaj abelmanĝuloj, ili nestumas en tuneloj elfositaj en sablaj bordoj, sed ne formas koloniojn.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Meropedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Magnus

**Magnus** estas ofte uzata familia kaj individua kaj honora nom, precipe ŝatata en Skandinavio.

## Deveno kaj signifo 
Magnus devenas de la latina vorto *magnus* kaj signifas *la grando* respektive *grandulo*.

## Personoj kun la nomo Magnus 
* **Magnus** estas sveda Esperanto-muzikisto.
* **Magnus** respektive Sankt-Magnus estas latina nomo de Alberto la Granda, germana filozofo kaj teologo el la 13-a jarcento, sanktigita de papo Pio la 12-a.
* **Magnus** estas pseŭdonimo de la itala bildliteraturisto Roberto Raviola
* **Magnus la 1-a** estis reĝo de Norvegio.
* **Magnus Carlsen**   estas norvega ŝakisto.
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Hiperoperatoro

En matematiko, **hiperoperatoro** estas funkcio de tri argumentoj, aŭ familio de la '*hiper-*n'''* funkcioj de du argumentoj:

\textrm{hyper}(a,n,b) = \textrm{hyper} n (a, b) = a ^ {(n)} b = a \uparrow^{n-2} b = a \to b \to (n-2) 

(Vidu supren-sagan notacion de Knuth kaj sagoĉenan notacion de Conway.)

## Disvolvo de la notacio 
La notacio povas vidiĝi kiel konforma al la demando "kio estas venonta en ĉi tiu vico?":

* adicio (+)
* multipliko (&times;)
* potencigo (^)

Notu, ke ekzistas la rikuraj rilatoj:

* a + b = 1 + (a + (b - 1))
* a \times b = a + (a \times (b - 1))
* a ^ b = a \times (a ^ {(b - 1)})

Okazo de *n=0* estas konforma laŭ la postanta funkcio (adicio de 1).

La rikura difino de la hiperoperatoro estas:

 \textrm{hyper}(a,n,b)=
 \left\{
 \begin{matrix}
 b+1, & \mbox{se }n=0 \\
 a, & \mbox{se }n=1,b=0 \\
 0, & \mbox{se }n=2,b=0 \\
 1, & \mbox{se }n\ge 3,b=0 \\
 a ^ {(n-1)} ( a ^ {(n)} (b - 1)) & \mbox{se }n\ge 1,b\ge 1,a\ge 0
 \end{matrix}
 \right.
 

Ĉi tio donas jenon:

\operatorname{hyper1} (a, b) = \operatorname{hyper}(a, 1, b) = a ^ {(1)} b = a+b

\operatorname{hyper2} (a, b) = \operatorname{hyper}(a, 2, b) = a ^ {(2)} b = ab

\operatorname{hyper3} (a, b) = \operatorname{hyper}(a, 3, b) = a ^ {(3)} b = a^b

Por *n=4* estas **hyper4** aŭ **supereksponento**, superpotencigo aŭ potenca turo:

{\operatorname{hyper4} (a, b) = \operatorname{hyper}(a, 4, b) = a ^ {(4)} b = a \uparrow\uparrow b =a\to b\to 2 = \atop {\ }} \!\!\!\!\!\!\!{{\underbrace{a^{a^{\cdot^{\cdot^{a}}}}}} \atop {b\mbox{ kopioj de }a}}

La alia notacio por supereksponento estas

\operatorname{hyper4}(a,b)={}^{b}a

Ekzemplo de uzo de la rikura difino:

:3^{(4)}3=3^{(3)}(3^{(4)}2) = 3^{(3)}(3^{(3)}(3^{(4)}1)) = 3^{(3)}(3^{(3)}(3^{(3)}(3^{(4)}0)) = 3^{(3)}(3^{(3)}(3^{(3)}1)) = 3^{3^{3^{1}}} = 3^{27} = 7625597484987

La familio ne estas etendita de naturaj nombroj al reelaj nombroj ĝenerale por *n>3*, pro neasocieco en la "evidentaj" vojoj por fari ĝin.

## Pritakso de maldekstro dekstren 
Alternativo por ĉi tiuj operatoroj estas ricevita per pritakso de maldekstro dekstren. Estu (kun subaj indicoj anstataŭ supraj indicoj)

: a_{(n+1)}b = (a_{(n+1)}(b-1))_{(n)}a
kun
: a_{(1)}b = a+b
: a _ {(2)} 0 = 0
: a _ {(n)} 0 = 1 por *n>2*

Pro tio ke
: a+b = (a+(b-1))+1
: a\times b = (a\times (b-1))+a
: a^b = (a^{(b-1)})\times a
rezultiĝas ke a^{(n)}b = a_{(n)}b por *n&le;3*.

Sed ĉi tiu formo ne donas la potencan turon tradicie atendatan de *hyper4*:
:a_{(4)}b = a^{(a^{(b-1)})}

Kial povas a^{(n)}b esti la sama kiel a_{(n)}b por *n&le;3*, sed malsama por *n>3*? Ĉi tio estas pro simetrio (asocieco) de adicio kaj multipliko, sed kiu potencigo ne estas simetria.

## Vidu ankaŭ 
* Akermana funkcio
* Supereksponento
* Supren-saga notacio de Knuth
* Sagoĉena notacio de Conway
* Notacio de Steinhaus-Moser

## Eksteraj ligiloj 
* Robert Munafo, *La Vortaro de Grandaj Nombroj''
* Studo de Lynz kaj Clarkkkkson (tre granda nombro) 

Kategorio:Aritmetiko
Kategorio:Grandaj nombroj
Manuel Marulanda

eta|250px|Manuel Marulanda
Pedro Antonio Marín, konata de kromnomoj *Manuel Marulanda* aŭ *Tirofijo* [tiroFIho] (Certpafulo) estis la ĉefa estro de la FARK, kolombia gerila grupo, dum pli da kvar jardekoj ĝis sia morto en marto de 2008; ĝis tiam li estis la plej maljuna gerilestro de la fino de la 20-a jarcento kaj de la komenco de la 21-a jarcento; ekde tiam la ĉefkomandanto de la FARK estas Alfonso Cano.

## Biografio 
Kvankam li estos komunisto, li komencos sian politikan vivon kiel membro de unu el la du tradiciaj kolombia partioj: la liberala. Li estis la filo de familio de liberalaj kamparanoj; forlasis la familihejmon kiam li estis 13jara kaj iĝis vendisto de viando, pano, dolĉaĵoj, ligno, konstruisto, ktp. Oni supozas, ke la lertecon en pafado kaj rigardo li akiris per ekzercado en skermo per maĉeto. Rapide li aliĝis al unu el la lokaj militistaj grupoj, kiuj defendiĝis el la atako de la registaro kaj la konservativuloj, ĝis kiam li iĝis estro de pli organizita gerilanaro, helpata de la atako de la registaro kiu koncentrigis ilin. En tiu komenco lia grupo enhavis unue 14 samfamilianojn kaj poste ĝis 48 homojn; poste la FARK enhavis pli da 17,000 membrojn en 70 frontoj en lando de 44 milionoj da loĝantoj (kiel Hispanio, sed en duobla amplekso).

Dum lia vivo, multfoje oni atakis kontraŭ li (15 diversaj registaroj) kaj multfoje oni informis pri lia supozata morto, kiu ĉiam iĝis malvero, ĝis 2008; tiam la deziro de la tiama registaro estas pruvi, ke Tirofijo mortis ne pro natura kaŭzo, sed pro atakoj de la armeo: tio estus venko por la registaro. Laŭ la FARK li mortis pro koratako.

## Notoj 
Kategorio:Kolombio
Kategorio:Historio de Kolombio
Konglomeraĵo

eta|300px|dekstra|Konglomeraĵo
**Konglomeraĵo** aŭ **Konglomerato** estas detrita sedimenta metro, konsistanta el minimume 50% da rondaj rokpecoj pli ol 2mm dimensiaj, kunligitaj da etgrajna cemento.

Laŭ Francisko Azorín **Konglomerato** estas *Kungluaĵo, konsistanta el nature kuniĝintaj diversaj ŝtonoj.* Li indikas etimologion el la latina *conglomeratus*, el *conglomerare* (konglomeri).

## Estiĝo 
Konglomeraĵo estiĝas el sedimentoj de riveroj, kun granda transportkapacito, glaĉeroj aŭ ĉe eroziaj bordoj. Ili kungluiĝas per ligilo, plej ofte kalko.

## Apero 
Konglomeraĵo estas vaste disvastigitaj en la tuta mondo. Ĉar por ilia estiĝo necesas pli da transporta energio ol por sabloŝtono, tamen konglomeraĵo aperas konsiderinde malpliofte ol sabloŝtono. En mezeŭropo konglomeraĵo ekzistas ekzemple en la Antaŭalpoj precipe en la Svisa Mezlando. La plej alta konglomeraĵomonto en Eŭropo estas la monto Speer en Kantono Sankt-Galo, Svislando.

## Notoj 
Kategorio:Geologio
Ruĝbarba abelmanĝulo

alternative=Red-bearded Bee-eater (Female).jpg|eta|302x302ra|Red-bearded Bee-eater (Female)
La **Ruĝbarba abelmanĝulo** *Nyctyornis amictus* estas granda specio de abelmanĝulo, tio estas birdo de la familio de Meropedoj, kiu troviĝas en la Hindomalaja subregiono de Sudorienta Azio kaj pli precize en Birmo, Tajlando kaj Indonezio. Tiu specio troviĝas en malferma kamparo en makuloj de densa arbaro.

Kiel aliaj abelmanĝuloj, ili estas kolorplenaj birdoj kun l**ongaj vostoj, longaj subenkurbitaj kaj akrapintaj bekoj kaj pintaj flugiloj**. Ili estas grandaj abelmanĝuloj, ĝenerale **verdaj**, kun **ruĝa makulo** (pli purpura en frunto) el la vizaĝo kiu etendiĝas al suba gorĝo kvazaŭ formante la “barbon”, kiu nomigas la specion. Estas iome da blueca brido ĉirkaŭ la bekobazo kaj la okulirizo estas flaveca.

Kiel aliaj abelmanĝuloj, ili manĝas ĉefe insektojn, nome abeloj, vespoj kaj krabroj, kiuj estas kaptataj dumfluge el gvatejoj kaŝutaj inter foliaro. Ili ĉasas solaj aŭ en paroj, plie ol en aroj, kaj sidas senmove dumlonge antaŭ persekuti sian predon.

Kiel aliaj abelmanĝuloj, ili nestumas en tuneloj ene de sablaj riverbordoj, sed ne formas koloniojn.

## Referencoj 
*  Ne minacata
* *The Hamlyn photographic guide to birds of the world*, enkonduka de Christopher Perrins; eldonisto: Andrew Gosler, Londono : Hamlyn, 1991, ISBN 0-600-57239-0

Kategorio:Koracioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio