open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aleksandr Stambolijski

**Aleksandr STAMBOLIJSKI** (bulgare Александър Стамболийски; n. 1-an de marto 1879 en Pasardŝik; m. 14-an de junio 1923 samloke (murdita); estis de oktobro de 1919 ĝis sia morto en 1923 ĉefministro de Bulgario.

## Biografio 
Stambolijski kreski en la agrikulture karakterizita provinco de Bulgario, vizitis agrikulturan lernejon de 1893 ĝis 1895 en Sadovo kaj de 1895 ĝis 1897 la altlernejon pri vinkultivado en Pleven. Tie li konatiĝis kun *Janko Sabunov*, politikisto de la kamparana movado. Stambolijski tiel konatiĝis kun la maldekstraj kaj komunistaj ideoj, kiujn li parte alproprigis. Li aliĝis al la kamparana movado kaj konatiĝis tie lian postan edzinon *Milena Daskalova*. Li vizitis en 1900 la Martin-Luther-Universitaton en Germanio pro studi filozofion. En 1901 li translokiĝis en Munkenon, kie li lernis denove agrikulturon.

Li revenis en Bulgario en 1902, en 1905 iĝis prezidanto de la kamparana ligo kaj en 1908 parlamentano. Tie li partoprenis interesojn de la kamparanoj. Li estis reelektita en 1911 kaj lia partio esti dumtempe la plej forta partio en la opozicio.

Li malbonvenigis la unuan mondmiliton kaj aliĝon al la centraj potencoj. Li postulis apogon de la entento, pro kio oni arestis lin en 1915. Li liberiĝis per amnestio en 1918 kaj en la parlamentaj elektoj de 1919, lia partio iĝis la plej forta partio de la nacia asembleo. Stambolijski estis elektita al ĉefministro kaj persone partoprenis la pactraktatojn, kiuj kondukis al traktato de Neuilly-sur-Seine, en kiu Bulgario perdis la akiritajn teritoriojn. Stambolijski devis kapjesi al la packontrakto pro la sociala kaj ekonomia mizero. Lia kapjeso al la teritoriaj perdoj igis lin propeka kapro en la naciaj rondoj.

En la novaj elektoj de 1920, lia partio iĝis denove la plej forta partio kaj povis sola regi. La registaro decidis konfiski la bienegojn kaj krei fortajn ŝtatajn organizojn.

Stambolijski regis fermane, lia opozicio akuzis lin, ke li gvidas la landon en kamparanan diktaturon. Li komencis en 1922 ekagadi kontraŭ la opozicio per arestado kaj censuro.

Li subskribis en marto de 1923 kun Jugoslavio la *traktaton de Niŝ*, en kiu ambaŭ landoj rezignis pri perforto kontraŭ la limoj. Per tio Stambolijski trafis nervon de IMRO, kiu volis akiri parton de Serbio, nome Makedonion. IMRO organizis puĉon kun oficiroj, kun kapjeso de la reĝo, kiam Stambolijski estis en libertempo. La puĉo okazis la 9-an de junio 1923 - sub gvido de Aleksandr Cankov- kaj oni transprenis samtage la regpotencon super la armeo kaj polico kaj deklaris Stambolijski abdikita.

Stambolijski kaŝis sin en la naskiĝa vilaĝo, kie trovis lin - la 14-an de junio - membroj de IMRO kaj mortpafis lin.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.mfa.government.bg/history_of_bulgaria/4.html 

Kategorio:Ĉefministroj de Bulgario
Hutong

eta|Hutong

eta|kortoeniro
**Hutong** aŭ **hutongo** estas tradiciaj mallarĝaj stratetoj en Pekino kun senetaĝaj konstruaĵoj, kun interna, fermita korto en la konstruaĵoj. Ili regis pejzaĝon de Pekino ĝis la 1990-aj jaroj.

*Hutong* estas mongola vorto (originale *hottog*), kiu signifis '**fonto**', ĉar la loĝantoj de tiuj hutongoj ofte loĝis proksime al fontoj.

En la *hutongoj* de Pekino, oni vidas tradician *Siheyuan*. En 2005 ekzistis en Pekino ankoraŭ 3.000 hutongoj, kiuj pli kaj pli malaperas pro konstruo de etaĝaj konstruaĵoj.

Lingjing hutongo (en ĉina: 灵境胡同; en pinjino: língjìng hútong) estas proksime de Ksidan, en la distrikto Ksiĉeng. Ĝi estas proksimume kun larĝo de 32 metroj, pro kio ĝi estas konsiderata la plej larĝa hutongo en Pekino.

En la malnovepoka Ĉinio, hutongoj estis stratetoj, plej ofte ne pli larĝaj ol 9 metroj.

* en Eo

Kategorio:Geografio de Pekino
Kategorio:Stratoj
Almenara (mikroregiono)

La mikroregiono **Almenara** (esperante: *Aŭmenara*) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 16 municipojn.

## Municipoj
* Almenara
* Bandeira
* Divisópolis
* Felisburgo
* Jacinto
* Jequitinhonha
* Joaíma
* Jordânia
* Mata Verde
* Monte Formoso
* Palmópolis
* Rio do Prado
* Rubim
* Salto da Divisa
* Santa Maria do Salto
* Santo Antônio do Jacinto

## Vidu ankaŭ 
* Mezoregionoj de Minas-Ĝerajso
* Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

Kategorio:Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
Araçuaí (mikroregiono)

La mikroregiono **Araçuaí** (esperante: *Arasuaij*) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 8 municipojn.

## Municipoj
* Araçuaí
* Caraí
* Coronel Murta
* Itinga
* Novo Cruzeiro
* Padre Paraíso
* Ponto dos Volantes
* Virgem da Lapa

## Vidu ankaŭ 
* Mezoregionoj de Minas-Ĝerajso
* Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

Kategorio:Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
Capelinha (mikroregiono)

La mikroregiono **Capelinha** (esperante: *Kapelija*) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 14 municipojn.

## Municipoj 
* Angelândia
* Aricanduva
* Berilo
* Capelinha
* Carbonita
* Chapada do Norte
* Francisco Badaró
* Itamarandiba
* Jenipapo de Minas
* José Gonçalves de Minas
* Leme do Prado
* Minas Novas
* Turmalina
* Veredinha

## Vidu ankaŭ 
* Mezoregionoj de Minas-Ĝerajso
* Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

Kategorio:Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
Diamantina (mikroregiono)

La mikroregiono **Diamantina** (esperante: *Diamantina*) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 8 municipojn.

## Municipoj
* Couto de Magalhães de Minas
* Datas
* Diamantina
* Felício dos Santos
* Gouveia
* Presidente Kubitschek
* São Gonçalo do Rio Preto
* Senador Modestino Gonçalves

## Vidu ankaŭ 
* Mezoregionoj de Minas-Ĝerajso
* Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

Kategorio:Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
Pedra Azul (mikroregiono)

La mikroregiono **Pedra Azul** (esperante: *Pedra Azuŭ*, kiu signifas *ŝtono blua*) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 5 municipojn.

## Municipoj
* Cachoeira de Pajeú
* Comercinho
* Itaobim
* Medina
* Pedra Azul

## Vidu ankaŭ 
* Mezoregionoj de Minas-Ĝerajso
* Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

Kategorio:Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
Três Marias (mikroregiono)

La mikroregiono **Três Marias** (esperante: *Tresmarias*) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 7 municipojn kaj situas en la mezoregiono Central Mineira.

## Municipoj 
* Abaeté
* Biquinhas
* Cedro do Abaeté
* Morada Nova de Minas
* Paineiras
* Pompéu
* Três Marias

## Vidu ankaŭ 
* Mezoregionoj de Minas-Ĝerajso
* Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

Kategorio:Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
Listo de unuformaj pluredroj

Ĉi tie estas listigitaj  kaj kahelaroj.

Estas inkluzigivaj:
* ĉiuj 75 neprismaj ;
* ĉiuj 11 unuformaj kahelaroj kun konveksaj edroj;
* kelkaj prezentantoj de la malfiniaj aroj de prismoj kaj kontraŭprismoj;
* unu speciala okazo, pluredro kun koincidantaj lateroj.

Ne estas inkluzivigitaj:
* 40 potencialaj unuformaj pluredroj kun degeneraj  kiuj havas interkovrantajn latetojn;
* 14 unuformaj kahelaroj kun nekonveksaj edroj;
* la malfinia aro de unuformaj .

## Tabelo de pluredroj 
La konveksaj formoj estas listigitaj en ordo de grado de verticaj konfiguroj de 3 edroj/vertico kaj supren, kaj laŭ ordo de plimultiĝo de lateroj por edro.

### Konveksaj formoj (3 edroj/vertico) 
### Konveksa formoj (4 edroj/vertico) 
### Konveksaj formoj (5 edroj/vertico) 
### Konveksa formoj (6 edroj/vertico) 
### Konveksa formoj (7 edroj/vertico) 
### Nekonveksaj formoj kun konveksaj edroj 
### Nekonveksaj prismaj formoj 
### Alia nekonveksaj formoj kun nekonveksaj edroj 
### Speciala okazo 
## Priskribo de la kolumnoj 
* Solidaj klasoj
** R = 5 platonaj solidoj
** R+= 4 pluredroj de Keplero-Poinsot
** A = 13 arĥimedaj solidoj
** C+= 14 ne-konveksaj pluredroj kun nur konveksaj edroj (ĉiuj de ĉi tiuj unuformaj pluredroj havi edroj kiu sekci unu la alian)
** S+= 39 ne-konveksaj pluredroj kun kompleksaj (stelaj) edroj
** P = malfinia serio de konveksaj regulaj prismoj kaj kontraŭprismoj
** P+= malfinia serio de ne-konveksaj unuformaj prismoj kaj kontraŭprismoj (ĉi ĉiuj enhavas kompleksajn (stelajn) edroj)
** T = 11 ebenaj kahelaroj
* Simbolo de Bowers - unika mallonga nomo far Jonathan Bowers
* Unuforma indekso: U01-U80 (kvaredro la unua, prismoj je 76+)
* Indekso de Kaleido: K01-K80  (prismoj 1-5, kvaredro 6)
* Laŭ listo de pluredroj de Wenninger: W001-W119
** 1-18 - 5 konveksaj regulaj kaj 13 konveksaj duonregulaj
** 20-22, 41 - 4 nekonveksaj regulaj
** 19-66 specialaj 48 steligoj/kombinaĵoj (neregulaj ne estas donitaj en ĉi tiu listo)
** 67-119 - 53 nekonveksaj unuformoj
* χ: la eŭlera karakterizo, Unuformaj kahelaroj sur la ebeno estas konformaj laŭ tora topologio, kun eŭlera karakterizo de nulo.
* Por la ebenaj kahelaroj, la nombroj donita de verticoj, randoj kaj edroj montri la rilatumon de tiaj eroj en unu punkto de la ŝablono, kiu en ĉiu okazo estas rombo (iam orta, do kvadrato).
* Noto pri bildoj de verticaj figuraj: La blankaj plurlateraj linioj prezentas la "vertica figuro" mem. La kolorigitaj edroj estas inkluzivitaj sur la bildoj por helpi vidi iliaj rilatoj. Iu de la sekcantaj edroj estas desegnitaj malĝuste, ne ĉie linioj de iliaj intersekcoj estas bone montritaj.

## Referencoj 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Stella: Pluredra Navigilo  - Programaro por generado kaj printantado de retoj por ĉiuj unuformaj pluredroj
* paperaj modeloj 

Kategorio:Unuformaj pluredroj
Kategorio:Matematikaj listoj
Galatia

[eta|dekstra|300px|la romiaj provincoj dum la jaro 116, sub imperiestro [Trajanus]]
**Galatia** dum la antikva epoko de la Helenismo, de la Romia kaj poste Bizanca Imperioj estis la regiono en la centro de Anatolio, la ne-marborda altebenaĵo centre de la hodiaŭa ŝtato Turkio. La regiono estis loĝata de keltoj, regionaj centroj estis la urboj *Gordion* kaj *Ankyra* (la hodiaŭa Ankaro).

Dum la romia epoko, la regiono ekde la jaro 25 antaŭ Kristo estis provinco de la Romia Imperio, kies ĉefurbo estis al urbo *Ankyra*. La ŝtato de la galatoj estis dividita en tri popolojn, kiuj konsistis el po kvar grandaj triboj. Inter la jaroj 44 kaj 25 antaŭ Kristo, ekzistis sendependaj reĝoj, regantaj la tutan regionon kaj do ĉiujn galatajn tribojn.

La Nova Testamento de la Biblio enhavas leteron de la apostolo Paŭlo al la kristanaj komunumoj de la provinco *Galatia*.

Kategorio:Romiaj provincoj
Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:Romia Grekio
Lycia et Pamphylia

[eta|dekstra|300px|la romiaj provincoj dum la jaro 116, sub imperiestro [Trajanus]]
**Lycia et Pamphylia** estis provinco de la Romia Imperio.

eta|maldekstra|150px|Lycia et Pamphylia, jen malhelruĝe akcentita
Ĝi ampleksis parton el la sudo de la hodiaŭa ŝtato Turkio, aŭ pli ekzakte - kiel jam videbligas la nomo - kunigis la regionojn *Lycia* (Likio) kaj *Pamphylia* (Pamfilio). La provinco instaliĝis dum la jaro 74 sub la romia imperiestro Vespasiano. *Lycia* tamen jam ekde la jaro 43 estis memstara imperiestra romia provinco. *Pamphylia* antaŭ la fondo de la komuna provinco ekde la jaro 25 apartenis al la romia provinco Galatia, parto de ĝia marbordo ekde la jaro 43 al la romia provinco Asia. Antaŭ ĉio tio, ekde la jaro 101 antaŭ Kristo la marbordo de Likio kaj Pamfilio apartenis al la romia provinco Cilicia, La ĉefurbo de Lycia et Pamphylia estis la havena urbo *Patara* ĉe la Mediteranea Maro.

Kategorio:Romiaj provincoj
Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:Romia Grekio
Sudaka municipo

**Sudaka municipo** (, , ) estas unu el la primaraj administraj unuoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio) — la teritorio, subigita al la Sudaka urba konsilantaro. La municipo troviĝas ĉe la sud-orienta bordo de la Krimea duoninsulo kaj estas fama kaj populara ripoz- kaj kurac-regiono. Administra centro de la regiono estas la urbo Sudako.

## Geografio 
La municipo troviĝas en la sud-orienta parto de la Krimea duoninsulo. Oriente ĝi limas
la Teodozian municipon, norde — la Kirovskan kaj Belogorskan distriktojn,
okcidente — la Aluŝtan municipon. Sude la municipo estas lavata de la Nigra maro.
La plej altaj pintoj de la Krimea montaro en la municipo atingas pli ol 800 metrojn super la marnivelo.

## Ekonomio 
La bazo por la ekonomio de la municipo estas ripoz- kaj kurac-industrio, turisma sfero (la plej allogaj
lokoj estas Sudako kaj Novosveto) kaj ankaŭ la vin-produktado. En la municipo estas kelkaj negrandaj
vinfarejoj, kiuj apartenas al la vinproduktejo "Masandro"; krome, en Novosveto
troviĝas fama produktejo de ŝaŭmvinoj.

## Administra konsisto de la municipo 
En la municipo estas 1 urbo (Sudako) kaj 7 komunumoj, kiuj sume havas 1 urbotipan loĝlokon (Novosveto) kaj 14 vilaĝ(et)ojn. Sube estas prezentita la listo de la komunumoj kaj de la loĝlokoj. Esperante estas prezentitaj nur la loĝlokoj, kiuj estas centroj de la koncernaj komunumoj. Parenteze aperas la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-49 post la ekzilo de la krime-tatara popolo.

* **Daĉna komunumo**
** Daĉno (*Daĉnoje*, krime-tatare Taraq Taş)
** *Lesnoje* (Suvuq Suv)
* **Gruŝevka komunumo**
** Gruŝevko (*Gruŝevka*, krime-tatare Salı)
** *Ĥolodovka* (Osmançıq)
** *Perevalovka* (El Buzlu)
* **Meĵdureĉa komunumo**
** Meĵdureĉo (*Meĵdureĉje*, krime-tatare Ay Serez)
** *Voron*
* **Morska komunumo**
** Morsko (*Morskoje*, krime-tatare Qapsihor)
** *Gromovka* (Şelen)
* **Novosveta komunumo**
** Novosveto (Novıy Svet)
* **Solneĉnodolina komunumo**
** Solneĉnodolino (*Solneĉnaja Dolina*, krime-tatare Qoz)
** *Bogatovka* (Toqluq)
** *Mindalnoje* (Arqa Deresi)
** *Pribreĵnoje* (Çalqa)
* **Vesela komunumo**
** Veselo (*Vesjoloje*, krime-tatare Qutlaq)

Kategorio:Sudaka municipo
Auckland Grammar School

Auckland Grammar School estas duagrada ŝtata bazlernejo por knaboj en Auckland, Novzelando. Oni instruas tie knabojn de 3-a ĝis 7-a klasoj, do tiujn inter 9-13 jaroj. La lernejo havas ankaŭ pensionejo kun limitigitaj lokoj aligita al la lernejo. Ĝi estas unu el la plej grandaj lernejoj en tiu lando.

Kategorio:Konstruaĵoj en Nov-Zelando
Africa Proconsularis

[eta|dekstra|300px|la romiaj provincoj dum la jaro 116, sub imperiestro [Trajanus.]]
**Africa Proconsularis** estis provinco de la Romia Imperio. Ĝi instaliĝis dum la jaro 146 antaŭ Kristo post la tri Punikaj Militoj, kadre de kiuj la romia armeo fine plene detruis la antaŭan regionan, komercan kaj  Kartago.

eta|maldekstra|150px|*Africa Proconsularis*, jen malhelruĝe akcentita
Ĝi ampleksis la hodiaŭan ŝtaton Tunizio kaj partojn de la hodiaŭa Libio. La pli okcidentaj teritorioj poste integritaj en la Romian Imperion administriĝis sendepende: Mauretania Caesariensis (okcidente najbare al *Africa proconsularis*) kaj Mauretania Tingitana (ankoraŭ pli okcidente) ekde la 1-a jarcento post Kristo, kaj aldone la provinco Numidia ekde la jaro 199. Oriente de la regiono najbaris la provincoj Cyrenaica respektive *Creta et Cyrene*, kaj pli okcidente Egiptio (la romia provinco Aegyptus: la provinco Africa do ampleksis nur etan parton el la tiutempe konata teritorio de la kontinento Afriko, kies nomon ĝi portis (same estas pri la romia provinco Asia, kiu ampleksis nur etan parton de la tiuepoke konata teritorio de Azio). La ĉefurbo de Africa proconsularis estis Kartago, kiun la romianoj post la detruo fine de la Tria Punika Milito rekonstruis.

La provinco konsideriĝis unu el la plej riĉaj provincoj de la Romia Imperio, kaj ĝi estis la plej fekunda regiono por kultivo de greno en la okcidenta parto de la imperio. Kartago post Romo estis la dua plej granda urbo en la okcidenta parto de la imperio, kaj ĉirkaŭ ĝi grupiĝis multaj pliaj grandaj urboj. La regiono plej floris dum la 2-a kaj 3-a jarcentoj post Kristo, kaj ankaŭ plu prosperis dum la 4-a kaj 5-a jarcentoj. La ĝermana popolo de vandaloj konkeris ĝin dum la 30-aj jaroj de la 5-a jarcento kaj tie instalis propran imperion. Tamen dum la 30-aj jaroj de la 6-a jarcento la Bizanca Imperio, kiu daŭre komprenis sin en la daŭrigo de la romiaj tradicioj, "rekonkeris" la regionon por Romio. Fine de la 7-a jarcento, kadre de la ekspansio de la religio Islamo, la araboj konkeris la regionon kaj la romia epoko de ĝi definitive finiĝis.
Monda Cionisma Organizaĵo

La **Monda Cionisma Organizaĵo** estis kreita la , en la unua Cionisma Kongreso, kiu estis tenita en Bazelo, en Svislando. En la komenco ĝi nomiĝis simple la "Cionisma Organizaĵo", sed en 1960 ĝi ŝanĝis sian nomon al la "Monda Cionisma Organizaĵo". Ĉi tiu organizaĵo komence reprezentis la Cionisman Movadon. La membreco estis malfermita al ĉiuj Judoj, kaj la delegitoj devis aĉeti sian rajton voĉdoni, aĉetante la Cionisman Ŝekelon.

Kiam oni fondis la organizaĵon, oni decidis organizi regulajn "Mondajn Cionismajn Kongresojn". De 1897 ĝis 1946 oni organizis Cionisman Kongreson ĉiun duan jaron en iu Eŭropa urbo, krom dum la du mond-militoj. De post la kreado de la ŝtato de Israelo, oni organizis la kongresojn ĉiun kvaran aŭ kvinan jaron en Jerusalemo. Dum la kongresoj oni elektas la reprezentantojn de la Monda Cionisma Organizaĵo kaj de la Juda Agentejo. Iu ajn judo pli aĝa ol 18 jaroj, kiu akceptas la "Programo de Jersualemo", povas voĉdoni.

En 2006 okazis la 35a Monda Cionisma Kongreso. Tiam la plej granda frakcio estas koalicio kiu inkluzivas Kadima, la Laboristan Partion kaj Meretz, Merkaz (kiu reprezentas konserveman judismon) kaj ARZA (kiu reprezentas reformisman judismon). Zeev Bielski el Kadima estis reelektita kiel prezidanto.

La oficiala linio de la Monda Cionisma Organizaĵo estas donita de la "Programo de Jerusalemo". En la retejo de la Usona Cionisma Movado vi povas legi la lastan version de la programo, akceptita en 2004. http://www.azm.org/2004.shtml  (en la angla).

Post la kreado de la ŝtato de Israelo, la Monda Cionisma Organizaĵo perdis multon de ĝia graveco, kaj nun ĝi ne plu ludas tiel gravan rolon por judoj trans la mondo.

## Gravuloj 
* Chaim Weizmann

Kategorio:Cionismo
Kategorio:Historio de Israelo
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1897
Sendrata telefono

eta|dekstra|250ra|Sendrata telefono
**Sendrata telefono** estas portebla telefono, uzebla sen dratoj en la loĝejo aŭ ĝardeno.

La aparato konsistas el du partoj (la bazo kaj la aŭdparolilo), same kiel la ordinaraj fiksaj telefonoj, la diferenco kuŝas en tio, ke la ligo inter ambaŭ partoj ne uzas dratojn sed ondojn, je difinita frekvenco. La aŭdparolilo, kiu preskaŭ ĉiam ankaŭ kunportas la klavaron kaj eventuale ekranon, aspektas kiel la "vera telefono", tre simila al poŝtelefono, dum la bazo aspektas nur kiel "telefoningo", tiu lasta tamen ne lokebla ie ajn, ĉar ligita al la kutima lineo.

Oni povas telefoni per tiaj aparatoj ĝis ĉirkaŭ 30 metroj for de la bazo.

Ekzistas variantoj, kunigantaj ordinaran telefonon kaj sendratan. Oni povas do telefoni jen de la bazo, jen de la kunportebla parto.

Post disetendiĝo de la poŝtelefonoj, la sendrataj telefonoj iom regresis, eĉ malaperis.
eta|maldekstre|Sendrata telefono, ambaŭ ĉefpartoj havas malgrandajn antenojn

Kategorio:Telefono
Trnávka

**Trnávka** povas esti pluraj lokoj aŭ riveretoj en Slovakio aŭ Ĉeĥio:

**En Ĉeĥio:**
*vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Nový Jičín vidu Trnávka (distrikto Nový Jičín),
*vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Pardubice vidu Trnávka (distrikto Pardubice),
*vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Svitavy, vidu Městečko Trnávka
**En Slovakio:**
*vilaĝo en Slovakio, en distrikto Dunajská Streda vidu Trnávka (distrikto Dunajská Streda), 
*vilaĝo en Slovakio, en distrikto Trebišov vidu Trnávka (distrikto Trebišov),
*urba parto de Bratislava vidu Trnávka,
*slovaka rivero alfluanto de Dudváh vidu Trnávka (alfluanto de Dudváh),
*slovaka rivero alfluanto de Ondava vidu Trnávka (alfluanto de Ondava).
Rapo

**Rapo** estas iu el la pluraj kulturataj varioj de kampobrasiko (*Brassica rapa*) kun dika manĝebla radiko. Varioj estas kampa rapo, ĝardena rapo kaj oleorapo.

Ĝi estas kultivata ofte kiel bestonutraĵo, sed foje ankaŭ uzata en pladoj kiel stufitaĵoj.

La tubera radiko de kampa rapo (*Brassica campestris var. rapigera*) estas uzata kiel furaĝo.

## Vidu ankaŭ 
* Brasiko

Kategorio:Brasikoj
Kategorio:Legomoj
Turo Montparnasse

La **Turo Maine-Montparnasse**, pli ofte nomata **Turo Montparnasse** (), estas ĉielskrapanto lokita en Parizo, je la limo inter la 14-a kaj la 6-a arondismentoj, en la samnoma kvartalo Montparnasse. Ĝi estis konstruita inter 1969 kaj 1972 de la arkitektoj Roger Saubot, Eugène Baudouin, Urbain Cassan kaj Louis Hoym de Marien. La turo estas 210 metrojn alta.

maldekstra|eta|Turo Montparnasse
Tuj post sia starigo, tiu ĉielskrapanto estis la plej alta ofickonstruaĵo de Eŭropo, kaj restis la plej alta dum preskaŭ dudek jaroj, ĝis la konstruado de la Messeturm en Frankfurto en 1990. La turo restas la plej alta ofickonstruaĵo de Francio, sed tio normale baldaŭ ŝanĝos pro la renovigo de la turo Axa (baldaŭ 225 metrojn alta).

## Vidu ankaŭ 
* Eiffel-Turo
* Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo de la turo 

Kategorio:Monumentoj de Parizo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1973
Curvelo (mikroregiono)

La mikroregiono **Curvelo** (esperante: *Kurvelo*) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 11 municipojn kaj situas en la mezoregiono Central Mineira.

## Municipoj
* Augusto de Lima
* Buenópolis
* Corinto
* Curvelo
* Felixlândia
* Inimutaba
* Joaquim Felício
* Monjolos
* Morro da Garça
* Presidente Juscelino
* Santo Hipólito

## Vidu ankaŭ 
* Mezoregionoj de Minas-Ĝerajso
* Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
* Municipoj de Minas-Ĝerajso

Kategorio:Mikroregionoj de Minas-Ĝerajso
Parko André Citroën

eta|225px|Forcejo en la parko André Citroën.
[eta|dekstra|225px|La ponto de la [RER de Francilio|RER.]]
La **parko André Citroën** () estas publika parko lokita en la 15-a arondismento de Parizo, ĉe la maldekstra bordo de la Sejno. Ĝi etendiĝas sur proksimume 13 hektaroj, kaj estis kreita sur la loko de eksa aŭtomobilfabrikejo de Citroën: la parko estas do nomata laŭ André Citroën, la fondinto de la firmao.

 metrostacio:  ''''.

## Historio 
En 1915 André Citroën konstruis sian fabrikejon ĉe la bordoj de la Sejno: la fabrikejo funkciadis ĝis la 1970-aj jaroj, kiam ĝi malaktiviĝis. Per la detruo de la konstruaĵo, 23 hektaroj fariĝis disponeblaj kaj oni decidis dediĉi tiun terenon al la nova parko André Citroën. Ĝi estis kreita en la komenco de la 1990-aj jaroj kaj oficiale malfermis en 1992. Oni ŝuldas la aspekton de la parko al la desegnistoj Gilles Clément kaj Alain Provost, sed ankaŭ al la arkitektoj Patrick Berger, Jean-François Jodry kaj Jean-Paul Viguier.

## Priskribo 
La parko etendiĝas ĉirkaŭ centra, rektangula gazono. Ĝi estas plibeligita de du forcejoj, entenantaj ekzotajn kaj mediteraneajn plantojn.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de parkoj kaj ĝardenoj de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* Parc André-Citroën sur retejo de Urbodomo de Parizo ()

André Citroën
Novosveto (Krimeo)

**Novosveto** (, , ) estas urbotipa loĝloko en la Sudaka municipo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio). La loĝloko situas en la sudorienta parto de la Krimea duoninsulo ĉe la Nigra maro kaj estas populara turisma kaj ripoza loko. En la loĝloko troviĝas la iama bieno de la princo Golicin (unu el la fondintoj de la Krimea vinprodukta industrio) kaj fama produktejo de ŝaŭm-vinoj.

## Geografio 
La loĝloko situas ĉe la t.n. Verda kreko (Sudaq Liman) de la Nigra maro, en tre pitoreska parto de Krimeo. De ĉiuj flankoj (escepte de la mara) Novosveto estas ĉirkaŭita de montetoj ĝis 474 metrojn altaj. La montetoj ĉirkaŭ Novosveto estas kovritaj de juniperaj arbaroj kaj estas gardataj kiel botanika rezervejo.

## Historio 
La loĝloko aperis fine de la XIXa jarcento danke al la klopodoj de princo Lev Golicin, kiu fondis ĉi tie la produktejon de ŝaŭm-vinoj. Komence la loĝloko nomiĝis *Paradiz* (Paradizo), tamen en la XXa jarcento ĝi estis alinomita *Novij Svet* (ruse - "la nova mondo"). Onidire, la nom-ŝanĝo okazis post la vizito de la caro Nikolao la Dua, kiu post gustumado de la lokaj vinoj deklaris, ke de nun li vidas la ĉirkaŭan mondon sub tute alia lumo (en la rusa lingvo la vortoj "lumo" kaj "mondo" estas homonimoj kaj aspektas same).

## Nuntempo 
En la XXa jarcento la loĝloko evoluas ĉefe kiel ripoz-loko. La vin-produktado daŭre restas unu el la plej gravaj branĉoj de la loka ekonomio - la ĉefa entrepreno de la loĝloko estas la vin-uzino "Novosveto", kiu produktas multajn altnivelajn specojn de ŝaŭmvinoj. Krome, Novosveto allogas multajn vizitantojn pro la ĉirkaŭa bela naturo (montoj, kelkaj pentrindaj krekoj).

## Bildoj 

Image:Noviy svet 02.jpg|La kabo *Karaul-Oba*
Image:Noviy svet 07.jpg|Junipera arbaro en Novosveto
Image:Noviy svet 03.jpg|*Golicin*a pado
Image:Noviy svet 05.jpg|Muzika kaverno
Image:Noviy svet 06.jpg|Vin-konservejo en Novosveto

Kategorio:Sudaka municipo
Kategorio:Loĝlokoj de Krimeo
Kategorio:Urbotipaj loĝlokoj de Krimeo
Hartlaŭba mevo

La **Hartlaŭba mevo**, (*Chroicocephalus hartlaubii*) estas eta mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.

## Disvastiĝo 
eta|maldekstre|250ra|Plenkreskulo.
[eta|maldekstre|250ra|[Walvis Bay, Namibio.]]
Tiu birdo estas nemigranta kaj reproduktanta kaj loĝanta endemio de la marbordo de la Atlantiko de Sudafriko kaj Namibio. Kvankam ĝi estas ĉefe marborda aŭ estuara, ĝi ne estas pelaga specio (enmara), kaj ĝi estas rare vidata en maro malproksime de la tero. Ĝi estis iam foje konsiderata kiel subspecio de la Blanka mevo (*Larus novaehollandiae*).

Ĉirkaŭ duono de la tuta populacio, lastatempe kalkulita je ĉirkaŭ 30 000 birdoj, estas en la regiono de Kaburbo. Ĝi reproduktiĝas en grandaj kolonioj, kaj la ĉefa tradicia reprodukta kolonio estas ĉe insulo Robben. Plenkreskuloj flugas teren por trovi manĝaĵojn por la idoj laŭ flugveturo de ĉirkaŭ 24 km.

## Aspekto 
Hartlaŭba mevo estas 36-38 cm longa. Ĝi estas ĉefe blanka mevo kun grizaj dorso kaj supraflugiloj, nigraj flugilpintoj kun blankaj rimarkindaj "speguloj", kaj malhelruĝaj beko kaj kruroj. Dum reproduktado ĝi havas tre helgrizan kapon, sed alisezone ĝi havas tre purblankan kapon. Ambaŭ seksoj estas similaj. Tiu specio diferenciĝas el iome pli granda Grizkapa mevo pro sia pli maldika, malhela beko, pli ruĝaj kruroj, plata kapo kaj malhelaj okuloj.

La Hartlaŭba mevo atingas maturecon post du jaroj. Junuloj havas brunan strion tra la flugiloj. Ili diferencas el samaĝaj junuloj de Grizkapa mevo pro tio, ke al ili mankas nigra fina vostostrio, havas malpli malhelajn zonojn en la flugiloj, pli malhelajn krurojn kaj blankan kapon.

## Kutimoj 
La Hartlaŭba mevo alkutimiĝis al homa apudeco kaj estas maltimida ĉe homaj loĝejoj. Ĝi estas ĉiomanĝanta, kiel plej granda parto de mevoj, kaj ili rabas, manĝas restaĵojn aŭ predas taŭgajn etajn predojn, ofte piedirante en neprofunda akvo.

Kvankam ĝi estas relative rara specio, ĉirkaŭ la deka plej rara inter la ĉirkaŭ 50 mevoj, ĝi estas ofta en sia teritorio kaj estas tre facile vidata en Kaburbo kiel plago en la konstruaĵoj aŭ naĝante en homaj naĝejoj aŭ banejoj. Foje estas eĉ danĝero en flughavenoj.

Kiel plej granda parto de la mevoj, ĝi estas tre sociema vintre, kaj dum manĝado kaj dum ripozado. Ĝi estas bruema specio, ĉefe ĉe kolonioj. La voĉo estas raŭka korveca *kaaarr*. Tiu specio ĝenas la homojn pro sia bruemo en urbaj areoj.

La nomo de la **Hartlaŭba mevo** rememoras la germanan kuraciston kaj zoologon, Gustav Hartlaub.

## Referencoj 
* Harrison, *Seabirds* ISBN 0-7470-1410-8
* Ian Sinclair, Phil Hockey kaj Warwick Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa* (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1

## Eksteraj ligiloj 
* Avian Demography Unit, Universitato de Kaburbo

Kategorio:Mevoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Arkeopterigo

**Arkeopterigo** (*Archaeopteryx* 

Kategorio:Arkeopterigedoj
Kategorio:Celurosaŭroj
Kategorio:Dinosaŭroj de Eŭropo
Kategorio:Birdogenroj
Kategorio:Birdofamilioj
Kategorio:Ĵurasiaj birdoj
Kategorio:Ĵurasiaj dinosaŭroj
Kategorio:Formortintaj birdoj
Parko Montsouris

La **parko Montsouris** () estas publika parko lokita en la 14-a arondismento de Parizo, ĉe la suda limo de la urbo. La parko etendiĝas sur 15 hektaroj kaj konformas al la anglamaniera ĝardenstilo, kiu estis tre populara en la fino de la 19-a jarcento. La parko Montsouris estis kreita de Napoleono la 3-a kaj de la barono Haussmann dum la Dua Franca Imperio, kaj estis nur parto de granda plano koncerne la aldonon de pluraj verdaj areoj en Parizo.

La parko estas bordita sude de la *Cité internationale universitaire de Paris* (CIUP) (kie loĝas kaj studas multaj el la internaciaj studantoj de Parizo). La akvujo en la nordorienta parto de la parko nun kovras unu el la plej konataj enirejoj de la katakomboj de Parizo.
eta|center|600px|Parc Montsouris

## Vidu ankaŭ 
* Listo de parkoj kaj ĝardenoj de Parizo
* Cité Universitaire (stacidomo)
* Parc de Montsouris (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo de la parko

Montsouris
Kategorio:14-a arondismento de Parizo
Erik Mongrain

[eta|300px|dekstra|Erik Mongrain en [Montréal]]
**Erik Mongrain** (naskiĝinta la 12-a de aprilo 1980 en Montréal, Kebekio, Kanado) estas gitaristo kaj komponisto. Agnoskita pro sia originala akustika stilo, li eluzas dumanan frapteĥnikon sur elektroakustika gitaro.

## Biografiaj elementoj 
Kiam 14-jara Mongrain forlasas la sporton kaj ekmuzikas. Li aŭskultadas rokgrupojn kaj artistojn kiaj Metallica, Jimi Hendrix, Kurt Cobain. Poste li ekkonatiĝis kun la verkaro de Bach; dum kvar kvar jaroj li eklernas aŭtodidakte solfegion kaj ekverkas mem akustikajn erojn. Mongrain agnoskas ke li influiĝis precipe de Michael Hedges, Preston Reed kaj Don Ross.

## Diskografio 
* *Equilibrium* (2008)
* Fates (2007)
* Un paradis quelque part (2005)
* Les pourris de talent (2005)

## Plurmedio 
* Erik Mongrain - AirTap! 
* Erik Mongrain - Fusions 
* Erik Mongrain - Timeless 
* Erik Mongrain - I Am Not 
* Erik Mongrain - PercussienFa 
* Erik Mongrain - The Silent Fool 
* Erik Mongrain - A Ripple Effect 

## Vidu ankaŭ 
### Notoj 
### Internaj ligiloj 
* Michael Hedges
* Preston Reed
* Don Ross
* Tapping

### Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de Erik Mongrain
* Erik Mongrain sur Youtube
* Erik Mongrain sur MySpace

Kategorio:Francaj kebekianoj
Kategorio:Kanadaj gitaristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Kanado
Granda dekduedro

{{Pluredro
|Schl2 = 
|hi = -6
|vbildo = Great dodecahedron vertfig.png
|duala_bildo = Small stellated dodecahedron.png
|duedra_angulo =
|grupo = Ih
|Schl = {5,5/2}
|duala = Malgranda steligita dekduedro
|Wythoff = 5/2 &#124; 2 5
|bildo3 = GreatDodecahedron.gif
|vfiguro = (55)/2
|edroj_detale = 12{5}
|CD = (o)5o5/2o
|bildo = Great dodecahedron.png
|W = 21
|speco1 = 
|U = 35
|verticoj = 12
|B = Gad
|C = 44
|lateroj = 30
|edroj = 12
|K = 40
|nomo = Granda dekduedro
|speco = Regula pluredro
}}
200px|eta|Travidebla granda dekduedro
En geometrio, la **granda dekduedro** estas unu el pluredroj de Keplero-Poinsot. Ĝi estas unu el kvar nekonveksaj regulaj pluredroj. Ĝi estas komponita de 12 kvinlateraj edroj, kaj kvin edroj kuniĝas je ĉiu vertico, sekcante unu la alian simile al lateroj de stelokvinlatero.

Ĝi komunigas la saman situon de lateroj kun la konveksa regula dudekedro.

Forigo de la konkavaj partaj rezultas je dekduedro.

Granda dekduedro estas la dua el tri steligoj de la dekduedro.

300px|eta|La steligaj facetoj

La granda dekduedro estis la bazo por la enigmo Aleksandra Stelo, simila al Kubo de Rubik .

## Vidu ankaŭ 
* Unuformaj pluredraj kombinaĵoj:
** Kombinaĵo de 2 grandaj dekduedroj
** Kombinaĵo de 5 grandaj dekduedroj

## Eksteraj ligiloj 
* MathWorld: Granda dekduedro
* MathWorld: 3 steligoj de la dekduedro

Kategorio:Unuformaj pluredroj
Kris Peeters

**Kris PEETERS** (naskiĝis en Reet la ) estis ekde la 26-a de junio 2007 ĝis la 25-a de julio 2014 la ministroprezidanto de Flandrio kaj gvidanto de la Flandra Registaro. Li estas politikisto de la partio CD&V.

Dum pli ol dek jaroj Kris Peeters estis la ĉefo de organizaĵo por sendependaj entreprenistoj, antaŭe NCMV kaj nuntempe *Unizo*.

En la jaro 2004 oni petis lin iĝi la tria CD&V-ministro en la Flandra Registaro. Kiel neelektito li respondecis pri Publikaj Laboroj, Medio, Havenoj kaj Energio. Ĉefe lia funkcio de ministro pri medio estis kritikata de la media movado.

Kris Peeters en la lastaj jaroj kune kun Bart De Wever estas la plej populara politikisto de Flandrio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Kris Peeters 

Kategorio:Flandraj politikistoj
Malgranda steligita dekduedro

{{Pluredro
|Schl2 = 
|hi = -6
|vbildo = Small stellated dodecahedron vertfig.png
|duala_bildo = Great dodecahedron.png
|duedra_angulo =
|grupo = Ih
|Schl = {5/2,5}
|duala = Granda dekduedro
|Wythoff = 5 &#124; 25/2
|bildo3 = SmallStellatedDodecahedron.gif
|vfiguro = (5/2)5
|edroj_detale = 12{5/2}
|CD = o5o5/2(o)
|bildo = Small stellated dodecahedron.png
|W = 20
|speco1 = 
|U = 34
|verticoj = 12
|B = Sissid
|C = 43
|lateroj = 30
|edroj = 12
|K = 39
|nomo = Malgranda steligita dekduedro
|speco = Regula pluredro
}}
En geometrio, la **malgranda steligita dekduedro** estas unu el pluredroj de Keplero-Poinsot. Ĝi estas unu el kvar nekonveksaj regulaj pluredroj. Ĝi estas komponita el 12 stelokvinlateraj edroj, kaj kvin edroj kuniĝas je ĉiu vertico.

Ĝi komunigas la saman situon de verticoj kun la konveksa regula dudekedro. Ĝi ankaŭ komunigas la saman situon de lateroj kun la granda dudekedro.

Ĝi estas la unua el tri steligoj de la dekduedro.

Se la stelokvinlateraj edroj estas konsiderita kiel 5 triangulaj edroj, ĝi komunigas la sama surfaca topologio kiel la kvinpiramidigita dekduedro, sed kun pli altaj izocelaj triangulaj edroj.

200px|eta|travidebla modelo de la malgranda steligita dekduedro

300px|eta|La steligaj facetoj

## Vidu ankaŭ 
* Unuformaj pluredraj kombinaĵoj:
** Kombinaĵo de 2 malgrandaj steligitaj dekduedroj
** Kombinaĵo de 5 malgrandaj steligitaj dekduedroj

## Referencoj 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* MathWorld: Malgranda steligita dekduedro
* MathWorld: Tri steligoj de la dekduedro

Kategorio:Unuformaj pluredroj
Granda steligita dekduedro

{{Pluredro
|Schl2 = 
|hi = 2
|vbildo = Great stellated dodecahedron vertfig.svg
|duala_bildo = Great icosahedron.png
|duedra_angulo =
|grupo = Ih
|Schl = {5/2,3}
|duala = Granda dudekedro
|Wythoff = 3 &#124; 25/2
|bildo3 = GreatStellatedDodecahedron.gif
|vfiguro = (5/2)3
|edroj_detale = 12{5/2}
|CD = o3o5/2(o)
|bildo = Great stellated dodecahedron.png
|W = 22
|speco1 = 
|U = 52
|verticoj = 20
|B = Gissid
|C = 68
|lateroj = 30
|edroj = 12
|K = 57
|nomo = Granda steligita dekduedro
|speco = Regula pluredro
}}
En geometrio, la **granda steligita dekduedro** estas unu el pluredroj de Keplero-Poinsot. Ĝi estas unu el kvar nekonveksaj regulaj pluredroj.

Ĝi estas komponita el 12 stelokvinlateraj edroj, kaj tri edroj kuniĝas je ĉiu vertico.

Ĝi komunigas sia situon de verticoj kun la regula dekduedro.

Forigo de la triangulaj piramidoj rezultas je dudekedro.

Se la stelokvinlateraj edroj estas disigitaj en triangulojn, la granda steligita dekduedro estas topologie rilatanta al la tripiramidigita dudekedro, kun la sama edra konekteco, sed multa pli altaj izocelaj triangulaj edroj.

200px|eta|Travidebla granda steligita dekduedro
300px|eta|La steligaj facetoj

## Vidu ankaŭ 
* Trilateropiramidigita dudekedro
* Kombinaĵo de granda dudekedro kaj granda steligita dekduedro

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* MathWorld: Granda steligita dekduedro
* MathWorld: Tri steligoj de la dekduedro

Kategorio:Unuformaj pluredroj
Downing Street

eta|775px|Downing Street
**Downing Street** estas strato en la centro de Londono, situanta en Westminster proksime al la Palaco de Westminster kaj Palaco Buckingham. Ĝi estas fama, ĉar tradicie la ĉefministro de Britio ĉiam vivas en la domo numero 10 de Downing Street, dum la ministro pri financoj ĉiam vivas en la domo numero 11. Ĉi-tiu tradicio dauras de pli ol 200 jaroj.

Nuntempe oni ne povas eniri la straton libere, sed oni devas esti kontrolita de la polico antaŭe.

Dum sia periodo kiel ĉefministro Tony Blair fakte vivis en numero 11, interŝanĝante kun la ministro pri financaj aferoj Gordon Brown, ĉar la domo numero 10 ne estis sufiĉe granda por lia tuta familio, kaj Brown ne havis familion.

Kategorio:Stratoj aŭ placoj de Londono
Kategorio:Politiko de Britio
Granda dudekedro

{{Pluredro
|Schl2 = 
|hi = 2
|vbildo = Great icosahedron vertfig.png
|duala_bildo = Great stellated dodecahedron.png
|duedra_angulo =
|grupo = Ih
|Schl = {3,5/2}
|duala = Granda steligita dekduedro
|Wythoff = 5/2 &#124; 2 3
|bildo3 = GreatIcosahedron.gif
|vfiguro = (35)/2
|edroj_detale = 20{3}
|CD = (o)3o5/2o
|nomo1 = 16-a steligo de dudekedro
|bildo = Great icosahedron.png
|W = 41
|speco1 = Trianguledra pluredro
|U = 53
|verticoj = 12
|B = Gike
|C = 69
|lateroj = 30
|edroj = 20
|K = 58
|nomo = Granda dudekedro
|speco = Regula pluredro
}}
En geometrio, la **granda dudekedro** estas unu el pluredroj de Keplero-Poinsot. Ĝi estas unu de kvar nekonveksaj regulaj pluredroj. Ĝi estas komponita el 20 triangulaj edroj, kun kvin edroj kuniĝas je ĉiu vertico simile al lateroj de stelokvinlatero.

Ĝi komunigas la saman situon de verticoj kun la regula konveksa dudekedro. Ĝi ankaŭ komunigas la saman situo de lateroj kun la malgranda steligita dekduedro.

200px|eta|Travidebla modelo de la granda dudekedro

Ĝi estas ankaŭ steligo de la dudekedro. Ĝi estas kalkulita kiel la 16-a el 17 steligoj de la dudekedro de Wenninger kaj la 7-a el 59 steligoj de Coxeter.

300px|eta|La steligaj facetoj

## Referencoj 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Unuformaj pluredraj kombinaĵoj:
** Kombinaĵo de 2 grandaj dudekedroj
** Kombinaĵo de 5 grandaj dudekedroj
* Kombinaĵo de granda dudekedro kaj granda steligita dekduedro

## Eksteraj ligiloj 
* Mathworld: 15 steligoj de la dudekedro

Kategorio:Unuformaj pluredroj
Herodo Arĥelao

**Herodo Arĥelao** naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 23 antaŭ Kristo kaj mortis dum 18 post Kristo. Li estis reganto de Judio, estante la filo de Herodo la Granda kaj *Malthake*. Lia frato estis *Herodo Antipas*. eta|300px|Monero de Herodo ArĥelaoLa testamento de sia patro heredigis al Herodo Arĥelao la regadon super la regionojn Judio, Samario kaj Idumeo. Post kiam li superis ribelon de la farizeoj, li vojaĝis al Romo, la ĉefurbo de la Romia Imperio, por ricevi imperian konfirmon de sia regorajto. Ĉar lia regado en Romo konsideriĝis tre malsukcesa, dum la jaro 6 la imperiestro Aŭgusto Cezaro maltronigis kaj ekziligis lin al la urbo Vienna en Gaŭlio. Lia regoregiono iĝis romia provinco, kiu administriĝis fare de romia prefekto.

## Fontoj 
* Flavius Josephus: Antiquitates: 17, 342-345 (pri la maltronigo kaj ekziligo)

Kategorio:Bibliaj personoj
Kategorio:Heroda dinastio
Kategorio:Naskiĝintoj en la 1-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en 18
Trafikŝtopiĝo

eta|trafiksigno 124 kiu avertas kontraŭ trafikŝtopiĝo
[eta|dekstra|250ra|Ŝtopiĝo en vojkruciĝo de [Dakaro, Senegalo en januaro 2006.]]
**Trafikŝtopiĝo** estas malrapidiĝo de la trafiko sur vojoj kaŭzita de diversaj kialoj, sed ĉefe pro la tromulteco de aŭtomobiloj je iuj apartaj horoj.
eta|hochkant=1.5|kompleta ŝtopiĝo de la trafikfluo

## Konsekvencoj 
Krom la malrapidigo de la trafiko kaj la tedigo de la ŝoforoj, trafikŝtopiĝoj estas grava kaŭzo de atmosfera poluado pro la plia konsumado de bruligaĵoj. Tiel, en Usono, 8,7 miliardoj da litroj da bruligaĵo, t.e. 20 milionoj da tunoj da karbona dioksido (skale, ĝi ekvivalentas al triono de la jara konsumado en Francio) estas elĵetitaj atmosferen rezulte de ŝtopiĝoj.

La afero multe malpliboniĝas dum la jaroj pro la plimultiĝo de la aŭtomobiloj. Oni konstatis, ke averaĝa usonano atendis 16 horojn jare en ŝtopiĝoj en 1982, kompare kun 47 horoj nuntempe.

Alia bedaŭrinda rezulto estas plioftiĝo de malfruoj en liverado, kio povas kaŭzi gravajn ekonomiajn problemojn.

## Vidu ankaŭ 
* Navedado

Kategorio:Trafiko
Ekziligo

**Ekziligo** estas la ordono al iu persono forlasi sian kutiman ĉirkaŭaĵon aŭ hejman regionon, aŭ la ordono al aliaj forpeli la ekziligitan personon de tie. Male al la *émigré*, la libervole elektita nova hejmlando de homo forlasinta sian hejmlandon, ekziligito ĉiam estas sub la premo de ekstera potenco, kaj per libervola ago. La ekziligito estas malhelpita vizite reveni al sia eksa hejmlando, kaj ne disponas pri la baza rajto decidi pri sia vivoloko. Ofte la ekziligitoj restas ene de la potencozono de tiu, kiu ordonis la ekziligon, ekzemple en malliberula kolonio de la ekziliga ŝtato, aŭ en aparte malcentra loko de ĝi. En sia historio diversaj ŝtatoj, inter ili Rusio kaj Britio amplekse praktikis la ekziligon de kondamnitoj. Parte el la malliberulaj regionoj de ekziligitoj poste iĝis "normalaj" kolonioj respektive landopartoj – ekzemploj estas Siberio kaj Aŭstralio. 

Konataj ekzemploj de ekziligoj estis
* la forsendo de Ovidio al la romia urbo Tomis (hodiaŭ Constanța en Rumanio) ĉe la Nigra Maro,
* la forsendoj de Napoleono al la insulo Elbo kaj la insularo Sankta Heleno,
* la forsendo de Lenino al *Ŝuŝenskoje* apud *Abakan*  (53°43' norde – 91°24' oriente) en Ĥakasio,
* la forsendo de Stalino al *Turuĥansk* (65°51' norde – 88°04' oriente) ĉe la rivero Jenisejo en Siberio kaj
* la forsendo de Aleksandr Solĵenicin al Kazaĥio.

Literatura verko, kiu temigas la ekziligon en faŝisma ŝtato, estas la romano de Carlo Levi "Kristo venis nur ĝis Eboli".

## Vidu ankaŭ
* Ekzilo
* Deporto
* Katorgo
* Ostracismo
* Prizontransportado

Kategorio:Internacia juro
Kategorio:Punoj
Tarapungo

eta|300ra
La **Tarapungo** aŭ **Ruĝbeka tarapungo** (*Larus scopulinus*), estas mevo de Novzelando, en la ĉefaj insuloj kaj en la aliaj kiel la Chatham, kie ĝi estas konata kiel **Jackie**, aŭ eĉ la subantarktaj insuloj. La nomo inter Maorioj estas **Tarapunga** kaj de tie la esperanta nomo, kiu klopodas ne konfuzi kun la sudamerika Ruĝbeka mevo, *Larus scoresbii* kio estas tute nerilata specio kun pli malhela dorso, ĉar tiu ĉi Tarapungo estus anglalingve "Red-billed Gull", tio estas "Ruĝbeka mevo".

La **Tarapungo** estas eta mevo kun **tutruĝaj beko, kruroj kaj piedoj**, helgrizaj flugiloj kaj nigraj flugilpintoj. Ambaŭ seksoj estas similaj. Ĝi estas la plej eta mevo en Novzelando; lastatempe kalkulado nombris **duonmilionon da birdoj** en la lando. Ĝis antaŭnelonge ĝi estis konsiderata kiel subspecio de la Blanka mevo *L. novaehollandiae* kiu troviĝas en Aŭstralio, ĉar ambaŭ specioj estas tre similaspektaj. Tamen lastatempaj pristudoj pruvis, ke ili ne estas speciale rilataj.

Laŭ kutimoj la **Tarapungo** estas tipa mevo. Ĝi estas **agresema restomanĝanto kaj kleptoparazita**. Grandaj nombroj vivas ĉe urboj, ĉar plej granda parto de la novzelandaj urboj estas marbordaj aŭ preskaŭ, manĝante ĉe rubejoj. Nestado okazas en **grandaj kolonioj**; la birdoj formas regule stabilajn parojn sed ankaŭ pariĝas eksterpare. Okazas ceremonio rilate manĝado kaj manĝofero.

## Referencoj 
* 
* Mills, J. A. (1994). Extra-pair copulations in the Red-Billed Gull: Females with high-quality, attentive males resist. *Behaviour, 128*, 41-64.
* Tasker, C. R., & Mills, J. A. (1981). A functional analysis of courtship feeding in the Red-billed Gull, *Larus Novaehollandiae scopulinus*. *Behaviour, 77*, 222ff

## Eksteraj ligiloj 
* Bildoj de **Tarapungo**

Kategorio:Mevoj
Kategorio:Ĥaradrioformaj
Tajgeto

eta|250ra|Tajgeto-montaro vidata el Sparto
La **Tajgeto**-montaro (greke Ταϋγέτος) estas montaro sur la Pelopona duoninsulo, en suda Grekio. Ĝi situas en la regiono Mani kaj dividas Lakonion disde Mesenio. Plej alta pinto estas la piramidforma *Hagios Ilias* (aŭ *Profitis Elias*) kun 2.407&nbsp;m, kiu same estas la plej alta montopinto de la Pelopoo.

La montaro konsistas ĉefe el kalkŝtono el la terciara epoko kaj el la supra kretaceo.

Tajgeto famas ankaŭ pro tio, ke la montaro servis - laŭ la legendoj - kiel tombejo por misnaskitoj (kun iaj mankoj) de Sparto: onidire la patroj de tiaj beboj devis ĵeti la bebojn en montaran fendon.

Kategorio:Montaroj en Grekio
Anasa plano

**Anasa plano** estas subportila surfaco lokita en la antaŭa parto de aerodino (aviadilo aŭ glisilo).
Ampleksige, la esprimo « anasa plano » povas montri koncepton de aviadilo portanta planon (aŭ surfacon) anasan.

[eta|dekstra|250px| Anasaj planoj (tuj post la pilotejo) sur la eksperimenta bombaviadilo [North American XB-70 Valkyrie|XB-70 Valkyrie ]]

## Ekzemploj 
Nekompleta listo de aviadiloj kun anasa plano :

* Komenco de la aviadilado :
:Wright Flyer 1903
:Santos-Dumont 14-bis
:Farman-Voisin 1908, aviadilo kun tri subportilaj surfacoj
:Le canard (Hydravion de Henri Fabre)

* Turismaj aviadiloj
:Rutan VariViggen
:Rutan VariEze
:Rutan Defiant
:Rutan Long-EZ
:Cozy MK IV
:Velocity SE
:Velocity XL
:Berkut aircraft
:Steve Wright Stagger-Ez

* Aviadiloj transportantaj pasaĝerojn
:Mig-8
:Focke Wulf F 19 *Ente* (aviadilo kun anasa plano)
:Beechcraft Starship
:Piaggio P180 Avanti : aviadilo kun tri subportilaj surfacoj

* Militaj aviadiloj
:Saab 37 Viggen
:Eurofighter Typhoon
:Saab JAS 39 Gripen
:Dassault Rafale
:Grumman X-29A
:Rockwell-MBB X-31
:Soukhoï Su-35
:Soukhoï Su-30
:Soukhoï Su-37
:Soukhoï Su-47
:Soukhoï T-4
:Tupolev Tu-144
:Atlas Cheetah
:North American XB-70 Valkyrie

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Site sur l'hydravion de Fabre *Le Canard*
* Site intéressant
* Site du club de Montpellier

Kategorio:Aviado
Blanka mevo

La **Blanka mevo** (*Chroicocephalus novaehollandiae*) konata en Aŭstralio simple kiel "mevo", tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj.

## Disvastiĝo kaj specio 
eta|maldekstre|240ra|Plenkreskulo de *C. n. novaehollandiae*, Tasmanio.
Ĝi estas la plej ofta mevo en Aŭstralio. Ĝi troviĝas tra la tuta kontinento, sed ĉefe en marbordaj zonoj, kaj ankaŭ en Tasmanio, Novzelando kaj Nov-Kaledonio. La sudafrika Hartlaŭba mevo (*Larus hartlaubii*) kaj la novzelanda Tarapungo (*Larus scopulinus*) estis iam foje konsiderataj kiel subspecioj de la Blanka mevo.

La blanka mevo, spite ties anglalingva nomo *Silver Gull* (Arĝenta mevo) ne devas esti konfuzita kun la Arĝentmevo, kiu nomiĝas tiel en multaj aliaj lingvoj (scienca latinlingva *Larus argentatus*, germanlingve *Silbermöwe*, franclingve *Goéland argenté*, nederlande *zilvermeeuw*) kaj estas multe pli granda, fortika kaj nenie koincidas teritorie kun tiu ĉi.

La Blanka mevo estas ofta specio, adaptita sukcese al urbaj medioj kie ofte ĉeestas komercejojn kaj rubejojn.

La Blanka mevo estis almenaŭ dufoje vidataj en Usono: unu ekzemplero estis mortpafita en aŭgusto 1947 ĉe la rivero Genessee, Lago Ontario. Alia estis feliĉe nur fotita en Kantono Salem, Nov-Ĵerzejo, en aŭtuno 1996. Nune oni supozas, ke ambaŭ eskapis el kaptiteco (AOU 2000).

## Aspekto 
Temas pri bela mevo kies pura blanko estas en kapo, kolo, brusto, ventro kaj vosto. La dorso kaj flugiloj estas helgrizaj, kiel ĉe tipa mevo. La beko kaj kruroj estas ruĝegaj. La okuloj estas flavaj kaj la flugilpintoj nigraj. Junuloj ne estas tiom blankaj kaj havas malhelflavajn bekon kaj krurojn.

Dosiero:Yellow legged seagull.jpg|Junulo (unuvintrulo)
Dosiero:280 Silver Gull 20040529 Darling Harbour.JPG|Plenkreskulo
Dosiero:Chroicocephalus novaehollandiae MHNT.ZOO.2010.11.125.20.jpg|Ovo de *Chroicocephalus novaehollandiae* - MHNT

## Referencoj 
* American Ornithologists' Union (AOU) (2000): Forty-second supplement to the American Ornithologists' Union Check-list of North American Birds. *Auk* **117**(3): 847–858. DOI: 10.1642/0004-8038(2000)117[0847:FSSTTA]2.0.CO;2
* 
* **Harrison**, Peter (1988): *Seabirds* (2nd ed.). Christopher Helm, London. ISBN 0-7470-1410-8
* **Pizzey**, Graham & **Knight**, Frank (1997): *The field guide to the birds of Australia*:224. Harper & Collins, Pymble, N.S.W.. ISBN 0-207-18013-X

Kategorio:Mevoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Nov-Kaledonio
Muzeo de la kajo Branly-Jacques Chirac

La **muzeo de la kajo Branly-Jacques Chirac** (), estas muzeo lokita en la 7-a arondismento de Parizo, proksime al la Eiffel-Turo, sur la loko de la eksa ministrejo pri eksterkomerco. La muzeo, inaŭgurita la 20-an de junio 2006, konsistigis unu el la gravaj projektoj de la prezidento Jacques Chirac (samkiel la renovigo de la Luvro estis grava projekto de Mitterrand).

Ĝi estas dediĉita al la artoj kaj civilizacioj de Afriko, Azio, Oceanio kaj Ameriko, tio estas ĉiuj neokcidentaj kulturoj. La konstruaĵo, tre modernaspekta, estis kreita de la arkitekto Jean Nouvel, kaj entenas interalie muron tute kovritan per plantoj.

## Publikaj transportoj 
*   ''*

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala TTT-ejo de la muzeo
*  *(blogaĵo pri vizito en 2013)''

Kajo Branly-Jacques Chirac
Kajo Branly-Jacques Chirac
Kajo Branly-Jacques Chirac
Kategorio:Jacques Chirac
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 2000-2009