open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kumbhamela

maldekstre|eta|250px|Kumbhamela en la jaro 2001
[eta|maldekstre|250px|dekstra|Kumbhamela en [Haridvar]]
**Kumbhamela** (en nagario कुम्भ मेला) estas hinduista pilgrimo, kiun partoprenas grandega kvanto de homoj. Ĝi okazas kvarfoje dum dek du jaroj kaj loko de ties okazado alternas en kvar urboj: en Ilahabad, Haridvar, Uĝain kaj Nasik. 

En 2007 partoprenis ĝin pli ol 70 milionoj da hinduistoj. En 2010 ĝi okazis en Haridvar.

Kumbhamela estas propre kunigo de du sanskritaj vortoj *khumba* kaj *mela*, dum kio la unua signifas kruĉon kaj la alia renkontiĝon, tiu ĉi parolturno devenas el hinda mitologio.

## Vidu ankaŭ 
* Jamuna
* Prajagraĝo

Kategorio:Hinduismo
Kategorio:Pilgrimado
Izamal

**Izamal** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Izamal. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31040.
maldekstra|eta|300px|La situo de la regiono 4 en Yucatán

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24334 loĝantojn. El tiuj estis 12079 viroj kaj 12255 virinoj. La komunumo havas surfacon de 275,9&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 13 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 58,9&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas . Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 15178 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 12088 scipovis legi kaj skribi kaj 3082 personoj estis analfabetoj. Do 20,31% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 23006 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 10514 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 45,7% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Izamal  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
* Izamal  en ''Nuestros municipios” (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) ()

Kategorio:Komunumoj de Yucatán
Domo de artoj (Ostrava)

eta|250px|Domo de artoj
**Domo de artoj** en Ostrava estas unuetaĝa konstruaĵo en spirito de funkcionalisma kaj konstruktivisma stiloj. Ĝi estas sidejo de Galerio de belartoj en Ostrava.

## Historio 
La konata ostrava konstruisto kaj kolektanto de artoj František Jureček malfacile portis, ke Ostrava ĝis nun ne havas propran artan ĉambregon por ekspozicioj. Li tial iniciatis estiĝon de *Societo por konstruo kaj retenado de ekspozicia pavilono en Moravia Ostrava*, kiu estis fondita la 24-an de januaro 1923. Tiu poste proklamis arkitekturan konkurson por la nova ekspozicia ĉambrego. Juĝantoj, inter kiuj apartenis ekz. Václav Vilém Štech, František Váhala aŭ Bohuslav Fuchs, elektis proponon de duopo František Fiala kaj Vladimír Wallenfels. La venkan projekton poste realigis Rudolf Kaulich. La konstruaĵo de purisma aspekto kun akcentaj grandaj areoj de brikaj muroj estis solene malfermita la 13-an de majo 1926. Ties unika konstruo en laŭtempa arkitekturo substrekas precipe laterna lumigo de grandaj ĉambregoj, kiu certigas idealan alireblon de taga lumo al la ekspoziciataj bildoj.

## Ligiloj 
### Vidu ankaŭ 
* Galerio de belartoj

### Eksteraj ligiloj 
* Galerio de belartoj en Ostrava 

Kategorio:Kulturo en Ostrava
Kategorio:Domoj en Ostrava
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Ostrava-urbo
Kategorio:Moravia Ostrava
Giganta skolopendro

eta
**Giganta skolopendro** (*Scolopendra gigantea*, ankaŭ **amazonia giganta centpiedulo**) estas la plej granda reprezentanto de genro *Scolopendra*, plej ofte atingante la longon de 26&nbsp;cm, malofte eĉ 30&nbsp;cm. Ĝia korpo estas segmentumita je 21 ĝis 23-oble, en ruĝa-bruna koloro. La piedoj havas flavajn makulojn (striojn) kaj evoluis al rapida moviĝo.

Ili povas kapti eĉ malgrandajn vertebrulojn.

Kategorio:Miriapodoj
Néoux

**Néoux** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 300&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__
## Geografio 
Néoux etendiĝas sur 23,81&#160;km², kaj havis 300&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 12&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Néoux situas je alteco de 688&#160;metroj.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Néoux apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-François Ruinaud, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Néoux apartenas al la kantono de Aubusson, kies ĉefurbo estas Aubusson. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Aubusson

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Fiñana

**Fiñana** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Filabres-Tabernas en la centro de la provinco.
La areo de la municipo estas 134 km2 kie loĝas 2426 geloĝantoj, do loĝdenso estas 18.1 loĝ./km2.
Fiñana situas je 74 km de la provinca ĉefurbo Almería.

Ĉefa ekonomia rimedo estas la agrikulturo kaj precize de kultivoj de cerealoj, migdalarboj, olivarboj kaj beto; krome estas nutrindustrio kaj minoj de fero.

Estas alkazabo, kastelo, kaj preĝejoj. Moderne oni instalis ankaŭ Etnologian Muzeon.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2426 geloĝantoj de la municipo **Fiñana** estas 1207 inoj kaj 1219 viroj. En la 134-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 2333 geloĝantoj, kaj aliaj 93 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 12, 8 inoj kaj 4 viroj, kaj mortis 21, 11 inoj kaj 10 viroj. Tiel la natura kresko estis -9 (-0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 931 homoj (38.4%).

Meze de la 20a jarcento oni atingis pinton de pli ol 5000 loĝantoj; poste oni falis, ĉefe pro la elmigrado de la 1960-aj jaroj. Tiel en la 1990-aj jaroj estis nur 1600 lokanoj; poste oni rekuperis iom al la 2000 personoj.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería
* Fiñana (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Fiñana - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Saint-Amand

**Saint-Amand** estas la nomo de pluraj geografiaĵoj.

***Saint-Amand (Creuse)** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
***Saint-Amand (Manche)** estas komunumo en la franca departemento Manche.
***Saint-Amand (Pas-de-Calais)** estas komunumo en la franca departemento Pas-de-Calais.
***Saint-Amand** estas parto de la municipo Fleurus en la provinco Henegovio de Belgio, kaj
***Sint-Amands** nederlandlingva municipo en la provinco Antverpeno de Belgio.

* **Saint-Amand-Longpré** estas komunumo en la franca departemento Loir-et-Cher.
** **Saint-Amand-de-Vendôme (stacidomo)** estas fervoja stacio en Saint-Amand-Longpré.
Bruna centpiedulo

eta
La **bruna centpiedulo** *(Lithobius forficatus)* estas specio en klaso centpieduloj *(Chilopoda)*, ordo Lithobiomorpha, familio Lithobiidae.

## Disvastiĝo 
La bruna centpiedulo vivas en Eŭropo, norda Afriko kaj Norda kaj Suda Amerikoj.
eta|suba flanko

## Aspekto 
La bruna centpiedulo longas 3&nbsp;cm, la plenkreska insekto havas 15 parojn da piedoj. La piedoj estas pli longaj ĉe la malantaŭa korpoparto. Ĝis atingo de la plena longo, ĝi ŝanĝas kelkfoje la haŭton. La unua pieda paro modifiĝis al pika, hoka organo, kun venenglando sur la fino. Ĝi ne uzas la du lastajn piedparojn dum antaŭenirado. Se la insekto perdas piedon, kreskas alia anstataŭ ĝi. La nova piedo kreskas dum ĉiu haŭta ŝanĝo pli longen. Ĝia koloro - kiel montras la nomo - estas bruna.

## Vivmaniero 
La bruna centpiedulo aktivas nokte kaj serĉas nutraĵon sub malsekaj folioj. Matene ĝi kaŝas sin en sekuran rokan fendon. Ĝia nutraĵo estas la insektoj, vermoj, limakoj. Vintre ĝi fosas sin profunde en la grundon.

## Reproduktiĝo 
La bruna centpiedulo demetas la ovojn unuope kaj forlasas ilin.

Kategorio:Centpieduloj
Aubusson (Creuse)

**Aubusson** (*Le Buçon* : Aŭverna lingvo) estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse havis 4 239&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

__TOC__

## Geografio 
La komunumo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Aubusson situas je alteco de 608&#160;metroj. Aubusson etendiĝas sur 19,21&#160;km². La rivero *Creuse* kaj ĝia enfluo *Beauze* trairas la urbon.

## Historio 
Historie, la urbo ĉefe famiĝis pro siaj belaj, altkvalitaj gobelinoj ekde la 15a jarcento. Ĝi ankaŭ fariĝis la ĉefurbo de la mezepoka vicgraflando Aubusson.

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Aubusson apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

## Administrado 
Aubusson estas la ĉefurbo de la kantono de Aubusson. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Bildaro 

Image:Aubusson pont terrade.JPG|Ponto Terrade
Image:Aubusson grande rue.JPG|Ĉefstrato
Image:Aubusson fontaine.JPG|Fontano ĉe la ĉefstrato
Image:Aubusson vierge.JPG|Virgulino kun infano, nura restaĵo de la kapelo Notre-Dame
Image:Aubusson hotel de ville.JPG|Urbodomo kaj la horloĝturo
Image:Aubusson tour de l horloge.JPG|La horloĝturo
Image:France Summer 2008 070.JPG|Preĝejo Sainte-Croix
Image:France Summer 2008 068.JPG|Ĉapitro

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Aubusson
* Aubusson (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Aubusson

[300ra|maldekstra|eta|*Le Buçon*, [Limoĝio kaj limoĝa lingvo.]]


Kategorio:Komunumoj de Creuse
Aubusson

**Aubusson** estas la nomo de pluraj geografiaĵoj.

***Aubusson** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
***Aubusson** estas komunumo en la franca departemento Orne.

## Vidu ankaŭ 
* **Vicgraflando Aubusson** (''Vicomté d'Aubusson*)
* *'Aubusson-d'Auvergne''' estas komunumo en la franca departemento Puy-de-Dôme.
Arthur Stoll

.
Li malkovris ergotaminon en 1918 kaj pli poste aliaj ergotoalkaloidojn kiel ergocristine kiu nomis laŭ ulino Cristine. Li studis ankaŭ *Claviceps purpurea.*

Lia filio Werner Arthur Stoll studis la ago de LSD kaj en 1951 venis al Pont-Saint-Esprit por la afero de la plagata pano.

Li posedis multajn pentraĵojn de Ferdinand Hodler.

## Notoj kaj referencoj
Jelena Isinbajeva

eta|dekstra|200px|Jelena Isinbajeva en 2007
**Jelena Gaĝijevna Isinbajeva** (, ŝi skribas sian nomon per latinaj literoj mem ** Yelena Isinbaeva**) estas rusia atletikistino, kiu saltis mondrekordon (preter 5,05 metroj) en stangoaltsaltado la 28-an de aŭgusto 2009 en Letzigrund en Zuriko. Je tio la kvanto da ŝiaj mondrekordoj atingis 27.

Ŝi naskiĝis la 3-an de junio 1982 en Volgogrado en la tiama Soveta Unio en interetna familio de tabasarana patro kaj rusa patrino. En la jaroj 2004 kaj 2008 ŝi gajnis la olimpikajn ludojn en la stangoaltsaltado kaj fariĝis eŭropa ĉampionino en la jaroj 2006, kaj monda ĉampionino en la jaroj 2005 kaj 2007.

eta|maldekstra|Jelena Isinbajeva
Jelena Isinbajeva havas altecon de 1,74 m kaj konkurspezon de 65 kg.

Laŭ informoj de la jaro 2008 la sportistino konstante loĝas en Monako.

## Eksteraj ligiloj 
* Persona retejo  , 

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Rusiaj stangosaltistoj‎
Kategorio:Naskiĝintoj en Volgograda provinco
Frutigen

**Frutigen** estas komunumo en Kantono Berno en Svislando. Ĝis al 31-a de decembro 2009 ĝi estis la ĉefloko de la samnoma distrikto. Ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la nove kreita administra distrikto Frutigen-Suba Simme-Valo kaj estas ties ĉefloko. Je la 31-a de decembro 2009 la komunumo havis  loĝantojn.

## Geografio 
La komunumo Frutigen troviĝas en Berna Oberlando en valo de la bernaj Alpoj. Ĝi situas ĉe la kunfluejo de rivero Kander kun ĝia maldekstra alfluanto rivero Engstlige

La komunumo konsistas krom el la ĉefvilaĝo mem el la vilaĝoj Kanderbrück, Hasli, Innerschwandi, Ladholz, Oberfeld-Prasten, Reinisch kaj Winklen, kiuj en la loka alemana dialekto estas nomitaj *Bäuerte*.

## Najbaraj komunumoj 
La najbaraj komunumoj estas:
Okcidente: Diemtigen (en Kantono Berno)
Norde: Reichenbach en Kander-Valo;
Oriente: Kandergrund;
Sud-oriente: Kandersteg;
Sude: Adelboden.

## Trafiko 
Ekde 2007 la baza tunelo de Lötschberg fervoje ligas Frutigen al Raron en Valezo. La unua kontakto tra la tunelo okazis la . Kiam oni konstatis, ke la tunelo ĉiusekunde elfluigas 100 litrojn da akvo, ekestis entrepreno por bredi en ĝi sturgojn kaj kultivi per ĝi fruktojn (*Tropenhaus Frutigen*).

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Frutigen datiĝas el la jaro 1234 kiel *Frutingen*.

Jam en la jaro 1260 la loĝantoj de la valo de Frutigen agadis kiel vala komunumo. Tiu kamparasocio ek de 1263 posedis propran landosigelon kaj kontraktis memstare pacon kun la Supra Simme-Valo. Kiam la Senjorujo Frutigen en la jaro 1400 estis vendita al Berno la vilaĝanoj liberaĉetis sin, kaj tiel liberiĝis de la interezdevoj kaj servutŝarĝoj, kion atestis la liberecletero de 1445. Ek de 1400 Frutigen estis ĉefloko de la berna voktejo Frutigen, el kiu post la Helveta Revolucio fariĝis la helveta distrikto Frutigen. Per la restaŭracio en la jaro 1803 la iama voktejo fariĝis ĉefdistrikto kaj ek de 1831 distrikto de Kantono Berno, kies ĉefloko Frutigen daure estis kaj estas.

## Vidu ankaŭ 
* Iama distrikto Frutigen
* Administra distrikto Frutigen-Suba Simme-Valo
* Frutigen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Frutigen
* La komunumo Frutigen en la Historia Leksikono de Svislando
Martinvelle

**Martinvelle** (prononco []) estas franca komunumo situanta en la departemento Vosges, en la regiono Loreno. Ĝi havis 128 loĝantojn en la jaro 2009.

## Geografio 
La areo de Martinvelle estas 24,7 km², la popoldenseco estas 5,2 loĝantoj por 1 km².

## Demografio 
Suba figuro montras la ŝanĝiĝon de la loĝantaro (fonto: INSEE nombradoj).

ImageSize  = width:250 height:200
PlotArea   = left:40 right:10 top:10 bottom:20
TimeAxis   = orientation:horizontal
AlignBars  = justify
Colors = 
  id:gray1 value:gray(0.9)

DateFormat = yyyy
Period     = from:1960 till:2010
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:1960

PlotData = 
  bar:330 color:gray1 width:1
  from:start till:end
  bar:220 color:gray1
  from:start till:end
  bar:110 color:gray1
  from:start till:end
  bar:0 color:gray1

LineData = 
  layer:front
  points:(48,137)(84,128) color:blue  width:2 #1962 tot 1968. Inwonertal 1962: 228 1968: 209
  points:(84,128)(100,121)    color:blue    width:2 #1975: 196
  points:(100,121)(128,111)   color:blue    width:2 #1982: 176
  points:(128,111)(160,107)   color:blue    width:2 #1990: 168
  points:(160,107)(196,90)   color:blue    width:2 #1999: 135

## Eksteraj ligiloj 
* Situo de la komunumo (mapo kun skalo 1:100.000) sur Mapquest
* Pli da statistikaj informoj pri la komunumo je www.insee.fr

Kategorio:Komunumoj de Vosges
Urbanización Club de Tenis

**Urbanización Club de Tenis** estas loĝloko en Huércal de Almería, municipo de Andaluzio. 

En 2008 loĝis 115 homoj, 55 viroj kaj 60 inoj. 

Alinome, *Paraje del Club de Tenis*.
Ĝi situas je koordinatoj .

## Referencoj
Kategorio:Vilaĝoj de Andaluzio
Letzigrund

[eta|dekstra|300px|Stadiono Letzigrund dum la atletika renkontiĝo [Weltklasse Zürich en 2007]]
**Letzigrund** estas kombinita sportstadiono por futbalo kaj atletiko. La stadiono servas ankaŭ por koncertoj kaj kulturaj eventoj. En la stadiono Letzigrund ĉiu jare regule okazas la atletika renkontiĝo *Weltklasse Zürich* *Monda Klaso Zuriko*, kiu apartenas al la ses renkontiĝoj de la *Ora Ligo*. La stadiono estas la hejma stadiono de la du urbaj futbalkluboj FC Zürich kaj GC Zürich.

La malnova stadiono estis konstruita en la jaro 1925 kaj servis ĝis 2006. La nuna stadio estis novkonstruita en la jaro 2007 okaze de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008. La ludokampo de la stadiono mezuras 105 x 68 m. La nova stadiono disponas ekskluzive pri sidlokoj. Depende de la uzo la kapacito de la stadiono varias. Por koncertoj kun scenejo estas lokoj por ĝis 50,000 personoj. Por atletikaj eventoj estas 26,000 sidlokoj, por futbalo 23,333 sidlokoj. Por la eŭropa ĉampionado estis grandigita la kapacito al 30,500 sidlokoj.

Dum la atletika renkontiĝo Weltklasse Zürich la 28-an de aŭgusto 2009 Jelena Gaĝijevna Isinbajeva kun salto super 5,06 m atingis novan mondan rekordon en la stangoaltsaltado.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la stadiono Letzigrund

Kategorio:Zuriko
Kategorio:Stadionoj
Kategorio:Futbalo en Svislando
Huércal de Almería

**Huércal de Almería** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 21 km2 kie loĝas 12757 geloĝantoj, do loĝdenso estas 607.5 loĝ./km2.
Huércal de Almería situas je 5 km de la provinca ĉefurbo Almería, ene de ĝia urba aglomeraĵo sed je altitudo de 69 msm. La proksimeco al Almerio triobligis la loĝantaron en la lastaj du jardekoj.

Ene de la municipo estas la jenaj kvartaloj: Los Callejones, El Mirador, La Fuensanta, Villa Inés, Las Mascaranas, Las Zorreras, Buenavista, Visiedo, Urb. Club de Tenis, El Huevo, El Cercado, El Bulevar, Los Pinos, La Lustra, El Palomar, Las Cumbres, El Carmen, La Peinada kaj Zamarula. 

## Geografio

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 12757 geloĝantoj de la municipo **Huércal de Almería** estas 6228 inoj kaj 6529 viroj. En la 21-kvadratkilometra teritorio estas 8 setlejoj, kie loĝas 12529 geloĝantoj, kaj aliaj 228 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 263, 135 inoj kaj 128 viroj, kaj mortis 34, 20 inoj kaj 14 viroj. Tiel la natura kresko estis 229 (1.8%). La laborkapabla loĝantaro estis 4174 homoj (32.7%).

## Vilaĝoj kaj komunumoj
En **Huércal** loĝis 5.492 homoj en 2007. Aliaj vilaĝoj, loĝlokoj kaj komunumoj en la municipa teritorio estas la sekvantaj:
*Callejones-San Silvestre, 14 loĝ.
*El Carmen, 255 loĝ.
*La Fuensanta-Villa Inés, 4.955 loĝ.
*Las Glorias, 1.623 loĝ.
*Las Cumbres, 74 loĝ.
*Urbanización Club de Tenis, 116 loĝ.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería
* Huercal-Viator (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj
*Huércal de Almería  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj

Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Ferden

**Ferden** estas komunumo de la Distrikto Okcidenta Rarono en
alta Valezo, la germanlingva parto de Kantono Valezo. La komunumo havis 303 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro malkreskis al 262 ĝis la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
La komunumo situas en aera distanco de proksimume 128&nbsp;km oriente de Ĝenevo kaj proksimume 67&nbsp;km sude de Berno. Tra la komunumo fluas lar rivero Lonza, kies akvo estas sude de la vilaĝo retenita per baraĵo, kiu formas la Lagon de Ferden. Al Ferden apartenas ankaŭ la vilaĝo Goppenstein.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 27,92&nbsp;km², de kiuj 16,3% estas kovritaj de arbaro, 19,0% servas por agrikulturo kaj 0,8% por setlado. La ceteraj preskaŭ du trionoj de la komunuma teritorio konsistas el altmontara dezerto kaj glaĉeroj.

## Najbaraj komunumoj 
Ferden limas en okcidento al Erschmatt kaj Guttet-Feschel, en nordo al Leukerbad kaj Kandersteg, en nordoriento al Kippel, en sudoriento al Niedergesteln, kaj en sudo al Steg-Hohtenn kaj Gampel.

## Goppenstein 
[eta|250ra|maldekstra|[Goppenstein (stacidomo)|Stacidomo de Goppenstein: Aŭtomobiloj ŝarĝitaj sur vagonoj]]
En la vilaĝo **Goppenstein** (en la komunumo Ferden) situas stacidomo de la fervoja linio Brig-Glis - Berno de la BSL (Lötschberg Fervojo). Tiu-ĉi stacidomo estas ŝarĝejo por aŭtomobiloj al vagonaroj por la transporto tra la tunelo de Lötschberg al Kandersteg.

Apud la stacidomo de Goppenstein troviĝas la *Fenestro de Ferden* de la baza tunelo de Lötschberg. La akvo de la Lago de Ferden estas utiligata por malvarmigi tiun tunelon.

De la 15-a jarcento ĝis 1750 kaj de 1896 ĝis 1913 oni ekspluatis en Goppenstein minejojn de plumbo. Krom kelkaj abortitaj provoj inter 1939 kaj 1953, la ekspluatado estis ĉesigita pro manko de rentodono.

Goppenstein en la aliaj vikipediaj projektoj:
* Artikolo pri Goppenstein en la germanlingva vikipedio
* Artikolo pri Goppenstein en la franclingva vikipedio

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Ferden datiĝas el la jaro 1380 kiel *Verdan*. Apud la Lötschen-Pasejo estis trovita pafarko el la bronzepoko. La historio de la komunumo estas komplete ligita kun la historio de la tuta valo. Sur la centra placo de la vilaĝo troviĝas kapelo konsekrita al Sankta Barbara el la jaro 1685 kaj diversaj reprezentaj lignodomoj el la malfrua mezepoko. Dum la konstruado de la Lötschberg-Tunelo inter 1906 kaj 1913 la vilaĝeto Goppenstein dum sep jaroj pro la laboristaj loĝejoj fariĝis la plej popolriĝa setlejo de la tuta kantono.

## Monda naturheredaĵo 
Granda parto de la komunuma teritorio apartenas ed de 2007 al la regiono Jungfrau-Aleĉ-Bieĉhorno (germane: Jungrau-Aletsch-Bietschhorn), kiu estis la 13-a de decembro 2001 akceptita kiel unua alpa areo kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.

## Notoj kaj referencoj 
 

## Vidu ankaŭ 
* Goppenstein (stacidomo)
* Goppenstein Autoverlad (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la akvobaraĵo de Ferden (de, en, fr)
* Retejo de Goppenstein
Galerio de belartoj (Ostrava)

eta|250px|Domo de artoj
**Galerio de belartoj en Ostrava** estis kiel regiona galerio fondita en la jaro 1952 kaj ĝi estas tiel la plej malnova galerio en Ostrava. Ĝi ligas al tradicioj de *Societo por konstruo kaj retenado de ekspozicia pavilono en Moravia Ostrava* el la jaro 1923. Ties sidejo estas Domo de artoj. La unua fonduso estis kolekto de la ostrava konstruisto kaj kolektanto de artoj František Jureček (la t.n. Galerio de Jureček). Ekde la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento la galerio komencis ampleksan akvizician agadon kaj ampleksigis siajn kolektojn de belartoj. Nuntempe estas en la galerio lokigitaj precipe ekspozicioj de kolektoj de la ĉeĥa pentradaferoj de la 19-a kaj la 20-a jarcentoj. Plu poste grafikaj kolektoj de malnova kaj novepoka eŭropa artoj. Kvalito de la kolektoj vicigas la galerion al kvin plej signifaj ĉeĥaj kolektokreigaj institutoj. La galerio proprumas krom aliaj unu el la plej signifajn bildojn de la 20-a jarcento, Juditon, la verko de Gustav Klimt.

## Ligiloj 
### Vidu ankaŭ 
* Belarto
* Domo de artoj

### Eksteraj ligiloj 
* Galerio de belartoj en Ostrava 

Ostrava
Kategorio:Kulturo en Ostrava
Kategorio:Moravia Ostrava
Kaua

**Kaua** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Kaua. La komunumo situas en la sudorienta parto de Yucatán en la regiono 2 "Oriente", kiu limas al la federacia subŝtato Quintana Roo en la oriento kaj sudo, al la regiono 1 "Litoral Oriente" en la nordo, al la regiono 4 "Centro" en la nordoriento kaj al la regiono 5 "Centro Sur" en la okcidento. Eta parto en la sudo krome limas al la regiono 9 "Sur". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31043.
maldekstra|eta|300px|La situo de la regiono 2 en Yucatán

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2556 loĝantojn. El tiuj estis 1318 viroj kaj 1238 virinoj. La komunumo havas surfacon de 214,6&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 26 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 82,9&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas . Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1374 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1069 scipovis legi kaj skribi kaj 299 personoj estis analfabetoj. Do 21,76% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2248 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1800 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 80,1% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Kaua  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
* Kaua  en ''Nuestros municipios” (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) ()

Kategorio:Komunumoj de Yucatán
Preĝejo de Sankta Jozefo (Silezia Ostrava)

**Preĝejo Sankta Jozefo**, kies kunpatrono estas Sankta Maria de Karmelio, situas en Ostrava urboparto Silezia Ostrava. Ĝi estiĝis en la jaroj 1780-1783 sur loko de devena ligna Preĝejo Sankta Georgo. Temas pri malfrue baroka konstruaĵo influita de klasikismo. Sur ĉefa altaro troviĝas ligna bildo de Sankta Maria kun sankta Jesuo. En la jaro 1913 ĝi devis esti pro sekvoj de subminado, kaŭzita pro profunda minado de nigra karbo en karbominejoj de Wilczekidoj, fermita (ĝi sinkis je 8 metroj), tial en la jaroj 1913-1928 okazis ties firmigado. Por tio estis uzitaj: ferbetona murkronaĵo, ŝnuregoj kaj fera skeleto. La nove konstruita turo estis ankaŭ el fero, sed pro la aspekto ĝi estis ĉirkaŭmasonita per kavaj brikoj. La preĝejo estis redonita al la kredantoj por uzado en la jaro 1929. La uzita teknologio de la savo farigas el la preĝejo teknikan apartaĵon.

## Fontoj 
* JUŘICA, Martin. Ostravské svatostánky. Ostrava : Repronis, 2006. ISBN 80-7329-116-9. p.&nbsp;11–13

Jozefo
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Jozefo
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Ostrava-urbo
Kategorio:Silezia Ostrava
Florkrono

eta|dekstra|180px|Ekzemplo de flora ornamaĵo en formo de florkrono
**Florkrono** estas plej ofte materia objekto en formo de toroido aŭ ringo. La vorto estas uzata ankaŭ en metafora signifo por pluaj objektoj, kiuj per sia formo rememorigas toroidon aŭ ringon.

Ili estas uzataj en landoj de Orienta Eŭropo kiel tradicia ornamaĵo por virinoj kaj knabinoj.

En landoj de Okcidenta Eŭropo por omaĝi mortintojn. La funebra florkrono (ankaŭ: mortokrono) estas elemento de la funebra kulturo. Kiel simbolo de la mortotradicio ĝia cirkloformo esprimas la eternecon simbolante nek komencon nek finon.

## Rilataj konceptoj 
* Civila krono
* Florkroneto
* Florkrono en konstruaferoj

Kategorio:Objektoj
Kategorio:Persona vivo
Kategorio:Floristiko
Kategorio:Ornamaĵoj
Kategorio:Kovriloj de kapo
Kategorio:Paganismo
Károly Bérczy

**Karolo BÉRCZY** [bErci], hungare **Bérczy Károly** (naskiĝis la 2-an de marto 1821, en Balassagyarmat) estis verkisto, ĵurnalisto tradukisto, ano de Societo de Dekopo kune kun Sándor Petőfi, ano de Hungara Scienca Akademio, fine ano de Societo Kisfaludy.

## Biografio 
Post la lernejaj jaroj li iĝis diplomita juristo kaj laboradis en la ŝtata administracio inter 1842-1849. Poste pro malsano li iĝis ĵurnalisto. En 1857 li fondis la unuan hungarlingvan sportan periodaĵon, kies temoj estis la ĉasado kaj la rajdado. Li amikiĝis kun Imre Madách kaj li mem verkis pri la dramisto la unuan bibliografion. Li mortis en Pest (urbo), la 11-an de decembro 1867.

## Verkoj 
Liaj plej gravaj verkoj estas la tradukaĵoj de Charles Dickens kaj de Aleksandr Puŝkin.

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Saint-Amand (Creuse)

**Saint-Amand** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 527&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__

## Geografio 
Saint-Amand etendiĝas sur 8,05&#160;km², kaj havis 527&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 65&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Amand situas je alteco de 641&#160;metroj.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Amand apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Marie Le Guiader, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Lokaj famuloj 
Pierre Mazière naskiĝis en 1847 en Saint-Amand kaj mortis en 1928 à Moutier-Rozeille. Li estis unue masonisto de Creuse, antaŭ ol komenci politikan karieron kaj fariĝi senatano de Creuse.

## Administrado 
Saint-Amand apartenas al la kantono de Aubusson, kies ĉefurbo estas Aubusson. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Aubusson

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Károly Obernyik

**OBERNYIK Károly** [obernjik karoj] estis hungara verkisto, ano de Societo de Dekopo kune kun Sándor Petőfi naskiĝinta la 22-an de oktobro 1814, en Kömlőd kaj mortinta en Peŝto la 17-an de aŭgusto 1855.

## Biografio 
Li frekventis lernejon en Debrecen, poste diplomiĝis el juro en Peŝto. Tie li konatiĝis kun kremo de la junaj hungaraj literaturistoj. En 1843 li sukcese debutis je dramoverkado. Ekde 1851 li instruadis en Keĉkemeto ĝis sia morto. Li mortis en Peŝto, la 17-an de aŭgusto 1855 pro ĥolero.

## Verkoj 
Liaj plej gravaj verkoj estas diversaj dramoj, teatraĵoj, kiuj nuntempe jam forgesiĝis. Tiuj verkoj ne tradukiĝis al aliaj lingvoj.

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Domenico di Michelino

**Domenico di Michelino** (nask. 1417 en Florenco; mortis 1491 samloke) estis itala pentristo de la Florenca Skolo kaj lerninto de la fama Fra Angelico.

La kromnomo de Domenico aludas sian unuan instruiston, eburskulptiston nomitan *Michelino*. Domenico estis elektita en 1442 membro de la *Compagnia di San Luca* kaj aliĝis en 1444 al la *Arte dei Medici e degli Speziali*.

Michelino precipe pentris scenojn el la Biblio. Lia plej konata verko troviĝas en la katedralo de Florenco, nomita Santa Maria del Fiore, i.a. *Dante kaj la tri regnoj* kun Dante Alighieri. La pentraĵo montras historian panoramon de la urbo Florenco ĉirkaŭ la jaro 1465 kaj scenojn el la *Divina Commedia* (Dia Komedio) de Dante: la infero, la monton de la purgatorio kaj la surtera paradizo (Edeno) kun Adamo kaj Eva.

Kategorio:Italaj pentristoj de la 15-a jarcento
Albert Pálffy

**Albert Pálffy**, hungare **Pálffy Albert** estis hungara verkisto, ĵurnalisto, politikisto, membro de Societo de Dekopo, membro de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy, membro de Societo Petőfi. En hungaraj fontoj lia nomo aperis ankaŭ en formoj *Pálfi* kaj *Pálffi*.
eta|dekstra|250px|Albert Pálffy

## Biografio 
Li naskiĝis en Gyula la 20-an de aprilo 1820. Lia patro estis oficisto pri salaj liveradoj. Li studis komence teologion, poste juron (el kio li diplomiĝis). Tamen li iĝis elstara ĵurnalisto en Pest. Post la revolucio en 1848 li redaktis revolucieman periodaĵon. Post unu jaro li atakis eĉ la hungaran kabineton, tial li arestiĝis. Post la senarmigo ĉe Világos li kaŝvagadis ĝis la ektrovo, rezulte li deportiĝis en 1953 al Budweis. En 1856 li edziĝis kaj revenis al Pest por daŭrigi la verkadon. Ekde 1867 li iĝis ano de la *Societo Kisfaludy*. Dum lasta periodo de sia vivo li verkis precipe romanojn. Li mortis en Budapeŝto, la 22-an de decembro 1897.

## Verkoj 
Liaj verkoj ne tradukiĝis al aliaj lingvoj, la originalaĵoj nuntempe forgesiĝis.

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Hungara Nacia Muzeo

La **Hungara Nacia Muzeo** estas la plej grava hungara muzeo en centro de Budapeŝto, kiu kolektadas historiajn objektojn de la hungareco.
eta|maldekstre|Aerfoto pri la Hungara Nacia Muzeo

## Historio 
La klasikisma konstruaĵo konstruiĝis en 1837 (fare de Mihály Pollack) tiam ekster de urbomuroj de Pest (urbo), sed mem la muzeo fondiĝis en 1802, tiam la 3-a en Eŭropo. La unua loko estis en iama abatejo, poste en universitato ĝis pretiĝo de la impona konstruaĵo.

Komence de la revolucio en 1848 antaŭ la muzeo granda amaso kunvenis, kie oni deklaris poemon de Petőfi kaj la postulatojn. Poste la muzeo ankaŭ estis parlamentejo.

Apartenaĵo de la muzeo estas la ĝardeno, finfarita en 1879. Inter la arboj multe da skulptaĵoj troviĝas, inter ili János Arany kaj Giuseppe Garibaldi.

En 1919 dum la rumana okupado la rumanoj volis forrabi la kolektaĵon, sed angla generalo persone kontraŭstaris. En 1956 pro la bataloj la muzeo grave vundiĝis, multe da objektoj neniiĝis. En 1968 junulo verŝis sin per benzino kaj brulmortis por protesti kontraŭ okupado de Ĉeĥoslovakio.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo estas tipa klasikismo. La muzeo formas kvarangulon, interne estas 2 internaj kortoj. La konstruaĵo havas etaĝon kaj kelojn.

## Elektitaj muzeaj laboristoj 
* Pál Agócsy, malakologo
* László Barkóczi, muzeologo
* Éva Bónis, muzeologo
* István Boros (biologo), muzeestro
* Ilona Csepreghyné Meznerics, paleontologo
* István Dienes, arkeologo
* Gizella Erdélyi, muzeologo
* György Gábry, muzikologo
* Sándor Gallus, arkeologo
* Ödön Gohl, numismatikisto
* József Höllrigl, muzeologo
* Kálmán Isoz, sekretario
* Dénes Jánossy (paleontologo)
* Elemér Jónás, numismatikisto
* Attila Kiss (arkeologo)
* József Korek, vicmuzeestro
* Ida Kutzián, arkeologo
* Lajos Márton (arkeologo)
* Gyula Mészáros (turkologo)
* Hiador Sztripszky, etnografo
* Károly Vigh, historiisto

## Fontoj 
* hungare kun fotoj

Festetics, Gschwindt and Odescalchi Mansions, Sandor Kisfaludy monument and Pulszky-Rómer-Hampel stele, 2016 Budapest.jpg|Angulo de la ĝardeno
Hall under the dome of the National Museum-2.jpg|Halo
Hungarian National Museum DSCF8119-83.JPG|Ŝtuparejo

Kategorio:Muzeoj en Budapeŝto
Kategorio:Naciaj muzeoj
Huércal-Overa

**Huércal-Overa** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 318&nbsp;km2 kie loĝas 16360 geloĝantoj, do loĝdenso estas 51.4 loĝ./km2.
Huércal-Overa situas je 115&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería en la komarko *Levante Almeriense*.

## Geografio 
Ĝi estas en la akvokolekta baseno de la rivero Almanzora, kaj estas iel konsiderata ĉefurbo de la komarko *Levante Almeriense*, lime kun la Regiono Murcio.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 16360 geloĝantoj de la municipo **Huércal-Overa** estas 8224 inoj kaj 8136 viroj. En la 318-kvadratkilometra teritorio estas 28 setlejoj, kie loĝas 14533 geloĝantoj, kaj aliaj 1827 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj por jaro estis 240, 134 inoj kaj 106 viroj, kaj mortis 178, 84 inoj kaj 94 viroj. Tiel la natura kresko estis 62 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 6839 homoj (41.8%).

## Ekonomio
Huércal-Overa estas loko ĉefe dediĉita al sektoro servoj, en kiu staras hospitalo por la tuta komarko, same kiel la juĝejoj, oficejoj (Trezoro, Sociala Sekureco, INEM kaj aliaj).

Huércal-Overa ricevis lastatempe enmigradon de eksterlandanoj (1941 nombritaj en 2005) devenaj el Latinameriko, Bulgario kaj Britio. La ekonomia agado dependas de la brutobredado de porkoj, agrikulturo de migdalarboj kaj citrusoj, konstruado kaj tradicie ankaŭ la produktado de punto.

## Vilaĝoj kaj loĝlokoj
* Almajalejo
* Los Carmonas
* La Concepción
* Huércal-Overa, 11.911 loĝ. en 2007.
* La Fuensanta
* Fuente Amarga
* Gibiley
* Goñar
* El Gor
* La Hoya
* Las Labores
* La Loma
* Los Menas
* Las Minas
* Los Navarros
* Las Norias
* La Parata
* Los Pedregales
* La Perulera
* Pedro García
* Las Piedras
* El Pilar
* El Puertecico
* El Saltador
* San Francisco
* Santa Bárbara
* Santa María de Nieva
* Urcal

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Huércal-Overa  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Ŝvaboj

[eta|250ra|Mapo de la "[Imperia cirklo|Ŝvaba Cirklo" de la Sankta Romia Imperio, 1572]]
La **Ŝvaboj** () estas germana popolgrupo, hejma en sudokcidenta Germanio. Ilia historia hejmregiono, **Ŝvabio** aŭ **Ŝvabujo** estas hodiaŭ dividita inter Bavario (distriktaro Ŝvabio) kaj Baden-Virtembergo (proksimume la regiono de iama Virtembergo). Historie ili devenas de la antikva etno "sueboj" (, ).

Inter 911 kaj 1313 ekzistis ankaŭ **duklando Ŝvabio** ene de la Sankta Romia Imperio.

Parto de la ŝvaboj migris al la Hungara reĝlando, kie ili formis komunumojn. Aparte forta kultura komunumo estis la banataj ŝvaboj de la regiono Banato en la orienta parto de la reĝlando. Tiuj kulturaj komunumoj frakasiĝis post la 2-a mondmilito, ĉar granda parto deportiĝis al Germanio.

En Budapeŝto granda monto havas la nomon "Ŝvab", ĉar dum sieĝo de Buda la ŝvaboj kanonadis la fortikaĵon desur tiu monto.

La ŝvaba dialekto apartenas al la alemana dialektaro.

## Vidu ankaŭ 
* Supra Ŝvabio

Kategorio:Etnoj
Kategorio:Germanio
Kategorio:Baden-Virtembergo
Kategorio:Ŝvabio
Luiza de Meklenburgo-Strelitz

eta|La princino kun sia fratino (monumento de Schadow)
**Luiza, princino de Meklenburgo**, germane *Luise, Prinzessin zu Mecklenburg(-Strelitz)*, plena nomo *Luise Auguste Wilhelmine Amalie, dukino de Meklenburgo* (nask. la 10-an de marto 1776 en Hanovro; mortis la 19-an de julio 1810 en kastelo Hohenzieritz) estis kiel edzino de reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a de Prusio reĝino de Prusio.

Laŭ samtempuloj ŝi estis bela kaj gracia, ŝiaj kondutmanieroj ŝajnis al ili pli burĝaj ol aristokrataj. Ŝia vivo intime rilatas al la dramaj okazaĵoj ligitaj al la lukto de Prusio kontraŭ Napoleono 1-a. Ĉar ŝi june mortis, ŝi restis juna kaj bela en la kolektiva memoro de la postaj generacioj. Jam dumvive ŝi fariĝis objekto de preskaŭ kulta honorigo. Post ŝia morto tiu tendenco eĉ plifortiĝis. Ŝi fariĝis simbolo por la restarigo de Prusio kaj la evoluo al la Germana Imperiestra Regno. Tiumaniere ŝia historia graveco forte superis la faktan influon, kiun ŝi dumvive havis kiel reĝino de Prusio.

## Bildaro 

Dosiero:Tischbein, Johann Friedrich – Kronprinzessin Luise in einer antikisierenden Landschaft.jpg|Luise 1796
Dosiero:Queen_Luise_of_Prussia,_by_Johann_Friedrich_August_Tischbein.jpg|Luise 1798
Dosiero:Louise, Queen of Prussia by Vigee-Lebrun (1801, Schloss Charlottenburg).jpg|Luise 1801

## Eksteraj ligiloj 
* [Reĝino Luiza de Prusio en la oficiala retejo de la Hohencolernoj(https://eo.wikipedia.org/wiki/Hohencolernoj)] (en la germana)
* Patricia Drewes: *Königin Luise von Preußen - Geschichte im Spiegel des Mythos* en la Digitale Bibliothek de la Friedrich-Ebert-Fondaĵo 
* Königin Luise von Preussen - Hans Dieter Mueller.
* Luise von Mecklenburg-Strelitz „Reĝino de la Koroj“  (en la germana)
* Hohenzieritz 

Kategorio:Prusio
Kategorio:Reĝedzinoj de Prusio
Kategorio:Germanaj nobeloj
∞
Kategorio:Dukoj de Meklenburgo 
Kategorio:Historio de Meklenburgo-Antaŭpomerio
Hungara reĝlando (1920-1946)

:*Eble vi serĉas Hungaran reĝlandon, ŝtatan formon ekzistanta en la jaroj 1000–1918.*

**Hungara reĝlando**, (), ekzistanta en la jaroj 1920 ĝis 1946 (escepte de la jaroj 1944 – 1945), estis
konstitucia monarkio sen reĝo, gvidata de regento - admiralo Miklós Horthy.

## Historio 
### Dua Mondmilito 
## Administradaj subdividoj 
## Regorganoj 
## Ekonomio 
## Armeo 
## Referencoj 
Kategorio:20-a jarcento en Hungario
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Eksaj reĝlandoj en Eŭropo
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1920
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1946
Íllar

**Íllar** [Iĝar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria sur la meza fluejo de la rivero Andarax, en valo inter la montaroj Sierra de Gádor kaj Sierra Nevada, je altitudo de 425 msm. Ĝia municipa teritorio limas kun Huécija kaj Bentarique oriente, kun Instinción okcidente, Alboloduy norde kaj sude kun enklavo de la teritorio de Bentarique.

La areo de la municipo estas 19 km2 kie loĝas 434 geloĝantoj, do loĝdenso estas 22.8 loĝ./km2.
Illar situas je 34 km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Historio 
Estis aktiva agado en epoko de Al Andalus. Post la ribelo de la moriskoj en la 16a jarcento la areo senhomiĝis.

En la 1990-aj jaroj la urbestro estis socialisto, poste de la dekstra PP.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 434 geloĝantoj de la municipo **Illar** estas 212 inoj kaj 222 viroj. En la 19-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 399 geloĝantoj, kaj aliaj 35 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, 0 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 6, 3 inoj kaj 3 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-1.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 152 homoj (35.0%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Illar  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Laroya

**Laroya** [laROĝa] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 21 km2 kie loĝas 138 geloĝantoj, do loĝdenso estas 6.6 loĝ./km2.
Laroya situas je 75 km de la provinca ĉefurbo Almería je altitudo de 860 metroj super marnivelo.

Temas pri urba kerno plus kelkaj disaj loĝejoj, nome kampardomoj. Ĝi estas en la montaro Sierra de los Filabres, je 8 km de Macael, en la foje nomita Komarko de la Marmoro, sed oficiale en la komarko Valo de Almanzora. 

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 138 geloĝantoj de la municipo **Laroya** estas 57 inoj kaj 81 viroj. En la 21-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 129 geloĝantoj, kaj aliaj 9 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 0 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 1, 0 inoj kaj 1 viroj. Tiel la natura kresko estis 1 (0.7%). La laborkapabla loĝantaro estis 38 homoj (27.5%).

## Ekonomio
La ekonomio estas bazata ĉefe sur la rura turismo, same kiel sur la agrikulturo (ĉefe ne de irigacio: migdalarboj kaj olivarboj) kaj la brutobredado (ŝafoj kaj kaproj). 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Laroya - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
La Maldekstro - la Ĉielarko

**la Maldekstro - la Ĉielarko** (itale: '''la Sinistra - l'Arcobaleno**, mallongigo: **SA''') estis grupo de italaj politikaj partioj, gvidataj de Fausto Bertinotti. La partio fiaskis dum itala politika voĉdonado en 2008.

La partioj kreis Maldekstro kaj Libereco, por la Eŭropaj balotoj 2009.

Kategorio:Komunismaj partioj
Armstrong (Iovao)

**Armstrong** estas urbo de Usono, en la ŝtato Iovao. Laŭ la popolnombrado de aprilo , en la urbo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Geografio 
Armstrong situas je koordinatoj  (43.395722, -94.480750).

[eta|maldekstra|350px|Situo en la [kantono Emmet (Iovao) kaj la kantono en la ŝtato Iovao]]

Kategorio:Urboj de Iovao
Instinción

**Instinción** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 33 km2 kie loĝas 510 geloĝantoj, do loĝdenso estas 15.5 loĝ./km2.
Instinción situas je 37 km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Ekonomio kaj historio
En la epoko de Al Andalus estis industrio de silko kaj agrikulturo por produktado de sekaj vinberoj kaj olivoleo. En la 19a jarcento oni enkondukis la kultivon de portabla vinbero (por manĝo, ne por vinproduktado). Poste en la 1960-aj jaroj oni enkondukis la kultivon de citrusoj. La kultivoj estas ĉefe sur la bordoj de la rivero Andarax, kaj estas malgranndaj fruktoĝardenoj por hortikulturo kaj fruktarboj, sed ankoraŭ la ĉefa kultivo de Instinción estas vitejoj, kaj duarange citrusoj.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 510 geloĝantoj de la municipo **Instinción** estas 258 inoj kaj 252 viroj. En la 33-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 493 geloĝantoj, kaj aliaj 17 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 2, 0 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 8, 5 inoj kaj 3 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-1.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 205 homoj (40.2%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Instinción  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Auzances

**Auzances** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 1 371&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

maldekstra|100px|Blazono de Auzances.
__TOC__

## Geografio 
Auzances etendiĝas sur 7,08&#160;km², kaj havis 1 371&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 193&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Auzances situas je alteco de 624&#160;metroj.

## Historio 
Auzances estis historie grava urbo, eble ekde la romia periodo. Ĝi nomiĝis *Ausancia* en Mezepoko. La loka kastelo estis detruita en 1830.

Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Auzances apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro André Vénuat, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Auzances estas la ĉefurbo de la kantono de Auzances. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Auzances

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Auzances

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Brousse

**Brousse** estas la nomo de pluraj geografiaĵoj.

***Brousse** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
***Brousse** estas komunumo en la franca departemento Puy-de-Dôme.
***Brousse** estas komunumo en la franca departemento Tarn.
***Brousse-le-Château** estas komunumo en la franca departemento Aveyron.

## Vidu ankaŭ 
***Brousse** estas franca fromaĝo de la regiono Provenco.