open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Evangeliaro de Teodolinda

[200 px|dekstre|eta|Reĝino Teodolinda en [miniaturo de la Nurenberga Kroniko.]]

De la '***Evangeliaro de Teodolinda*** oni konservas, en la Muzeo kaj Trezoro de Monza (Lombardio – Italio), nur la la bindaĵo. 

Laŭ la tradicio, ĝi estis donacita al Teodolinda de papo Gregorio la 1-a en 603, kiel dankesprimo pro ŝia engaĝiĝo en la konvertiĝo de la lombardia popolo al katolikismo. Latinlingva epigrafo, entranĉita sur la striaro de la slaboj memorigas la donacon al la Baziliko de Sankta Johano en Monza flanke de la Reĝino.

La konservita bindaĵo estas formata de du oraj pordoklapoj dekoraciitaj per emajloj, juvelŝtonoj kaj kameoj. Ĉiu pordoklapo dimensias 34,10 x 26,50 cm. La juvelŝtonoj estas senvarme muntitaj, laŭ skemo kiu memorigas la guston por la plureco de formoj de la simetriaj komponaĵoj de la malfrua-antikva epoko. La evangeliara kovraĵo montras preferon por la evidentaj polikromioj, kun tranĉadoj laŭ la sistemo *cabochon* kaj emajloj kiuj evidentas sur la dominanta oro de la fundo. 

En ĉiu pordoklapo, ene de bosita kornico kun stiligitaj floroj, estas inkluzivita kruco kiu memorigas la samtempajn pergeme aranĝitajn krucojn en ora lameno, kiel la Kruco de Agilulfo. La formo de la kruco estas tiu de la latina kruco, kun la branĉoj iomete kloŝfomaj ĉe la ekstremoj: centre ronda glata ŝtono, borderita per reliefa motivo, dum sur la branĉoj estas lokitaj la juvelŝtonoj alternigitaj kun etaj rondaj ŝtonoj. La unuaj, kvadrataj kaj ovalaj, estis elektitaj por taŭge konvene apudmeti malsamajn kolorojn, sed ĉiam konservante la simetrion de la branĉoj. 

En la kvar kvadratoj troviĝas kemeoj kaj bordo laŭforme de "L", plenigita per la tekniko de filigrano, lokita tiumaniere ke aperu retangulo sekcanta la krucon. Ankaŭ la kornico estas filigrane aranĝita.

## Bibliografio 
*Pierluigi De Vecchi ed Elda Cerchiari, ''I tempi dell'arte'', volume 1, Bompiani, Milano 1999.

Kategorio:Evangeliaroj
Kategorio:Longobardoj
Kategorio:Lombardio
Kategorio:Kristana arto
Giovanni Visconti

**Giovanni VISCONTI** (naskiĝis en Milano, 1290 - mortis en Milano, en la 5-a de oktobro 1354) estis Senjoro de Milano kaj Pavio. Li estis filo de Mateo la 1-a Visconti kaj Bonacosa Borri (1254-1321) kaj frato de Stefano Visconti. Li fariĝis milita komandanto batalante kontraŭ Florencon, kaj uzis perforton por kapti kaj konservi aliajn urbojn.

## Biografio 
Giovanni Visconti elektiĝis kiel ĉefepiskopo de la Kapitolo de Milano en 1317, tamen, la papo Johano la 22-a rifuzis la konfirmon de lia elektiĝo, kaj altrude sugestis la nomon de Aikardus el Comodeia al tiu posteno.

En 1323, Giovanni ekskomunikiĝis kaj akuziĝis pri herezo, tamen la kontraŭpapo Nikolao la 5-a lin apogis kaj lin nomumis kardinalo en 1329.

En 1331 Giovanni fariĝis episkopo kaj Senjoro de Novara, kaj okaze de la morto de Aikardo, li triumfe reiris al Milano, kie li prenis la povon kune kun sia frato Luchino Visconti, en 1341, ĉar ili aĉetis la titolon de la papo je la kosto de 500 mil florenoj. En 1342, la papo Klemento la 6-a konfirmis per speciala buleo lian episkopan titolon. En 1353, Giovanni estis ankaŭ nomumita Duko de Ĝenovo. Post unu jaro la povo de la familio Visconti etendiĝis al Bolonjo kaj Novara.

Kiam li mortis, en 1354, la milana ŝtato dividiĝis inter la tri filoj de Stefano Visconti: Mateo, Galeazzo kaj Bernabò, kiuj jam estis ligitaj kun la regado de Giovanni kiel Senjoro de Milano okaze de la morto de Luchino, lia alia frato.

## Vidu ankaŭ 
* Dinastio Visconti
* Mateo la 1-a (1250-1322)
* Galeazzo la 1-a (1277-1328)
* Luchino Visconti (1287-1349)
* Azzone Visconti (1302-1339)
* Mateo la 2-a (1319-1355)
* Galeazzo la 2-a (1320-1378)

## Literaturo 
* Storia di Milano
* Find a Grave

## Referencoj 
Giovanni
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Milano
Kategorio:Senjoroj de Milano
Kategorio:Ĝenovo
Sainte-Colombe-sur-Seine

**Sainte-Colombe-sur-Seine** estas franca komunumo lokita en departemento Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
eta|maldekstra|Loĝantaro

## Historio 
eta|Le cours Marmont: laborista domaro
Oni trovis orajn brakringojn  en tumulo, kiu datiĝas de la Hallstatt-kulturo (frua ferepoko).

Inter 1819 ĝis 1823, la marŝalo Marmont instalis tie forĝejon laŭ angla metodo. Li bankrotis  kaj en 1833 la firmao *Bazile, Louis, Maître et Compagnie* aĉetis la forĝejon. Nun restas nur laborista domaro.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or
* Sainte-Colombe-sur-Seine (stacidomo)
* Châtillon-sur-Seine (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*Paĝaro écho des communes


Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Beatrica d'Este (1268-1334)

'''Beatrica d'Este''' (naskiĝis en Ferrara, 1268 - mortis en Milano, en la 15-a de septembro 1334) estis filino de Obizzo la 2-a d'Este (1247-1293), Markizo de Este, Senjoro de Ferrara, Modeno kaj Reggio Emilja. Ŝi edziniĝis al Ugolino Visconti (1265-1296), juĝisto el Gallura, kaj ili havis unu filinon kies nomo estas Giovanna Visconti (1289-1339). En la 24-a de junio 1300, aĝante 32 jarojn, ŝi ree edziniĝas al Galeazzo la 1-a Visconti, filo de Mateo la 1-a, Senjoro de Milano. Ilia filo estis Azzone Visconti (1302-1339)

## Vidu ankaŭ 
* Mateo la 1-a Visconti (1250-1322)
* Galeazzo la 1-a Visconti (1277-1328)
* Azzone Visconti (1302-1339)

Beatrica d'Este (1268-1334)
⚭Beatrica d'Este
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Senjoroj de Milano
Sainte-Colombe-en-Auxois

**Sainte-Colombe-en-Auxois** estas franca komunumo lokita en departemento Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
eta|maldekstra|Loĝantaro

## Historio kaj vidindaĵo 
La kastelo datiĝas el 1640, tie estas muzeo.

La preĝejo Sankta-Kruco datiĝas el la 13-a jarcento kaj ĝi estas refarita dum la 17-a jarcento. La sonorilturo havas lanternon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
*Paĝaro écho des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Dresrajdo

eta|285x285ra|Supra-nivela dresada ĉevalo ĉe la plilongigita troto.
**Dresrajdo** estas rajdsporta fako, en kiu la dispozicioj naturaj de ĉevalo estas kuraĝigata kaj rafinata per gimnastikaj ekzercoj. La celo de dresrajdo estas, ke ĉevalo faru la ekzercojn de punkto al minimumaj signaloj. La trejnado dresrajda de ĉevalo estas la bazo de ĉiu rajda aktivecoj.

## Celodisvolvigoj 
Dresrajdo kiel sporto kaj trejnado kuraĝigas kaj refinas la naturajn movojn de la ĉevalo kaj ebligas ĝin optimume transporti pezon de la rajdanto. Tiel ĝi kontribuas al sano de la ĉevalo. Dreso en tiu kunteksto signifas malplie kondiĉi la ĉevalon por ordonoj, sed plie gimnastiki kaj sensivi la ĉevalon por pliigi forton kaj lertecon.

## Rilataj artikoloj
* Martinice

## Vidu ankaŭ 
* Mezsanga ĉevalo
* Irmanieroj de ĉevaloj
* Ĉevalsaltado

Kategorio:Rajdado
Kategorio:Sportoj
Kategorio:Bestobredado
Ejsleko

La **Ejsleko** (luksemburge: Éislek, germane: Oesling aŭ Ösling ) estas regiono kovranta la nordan parton de la Grandduklando Luksemburgo kaj germana distrikto Bitburg-Prüm. Ĝi estas parto de la mezmontaro Ardenoj, kiu ankaŭ kovras partojn de Belgio kaj Francio. La Oslingo kovras 32% de la teritorio de Luksemburgo. La sudo de la Oslingo nomiĝas Gutland (bona lando), kiu ampleksas la ceterajn 68% de la granddukejo.
eta|hochkant=1.4|En la Oslingo
La regiono estas karakterizita per montetoj kaj grandaj foliarbaroj. Preskaŭ ĉiuj la plej altaj montetoj de Luksemburgo estas en la Oslingo, precipe en la nordo kaj nordokcidente, proksime de la limoj kun Belgio kaj Germanio. Ĝiaj ĉefaj montetkatenoj estas distranĉitaj per pitoreskaj rivervaloj. Plej rimarkindaj estas tiuj de la Clerve, Our, supra Sauer kaj Wiltz.

La Ejsleko estas malabunde loĝita kun malmultaj pli grandaj urboj. Clerveaux, Vianden kaj Wiltz estas la plej grandaj en la luksemburga parto de la Ejsleko, de kiu nur Wiltz havas populacion de pli ol 4816 homoj. La regiono estas konata pro siaj multaj pitoreskaj montoj kaj vilaĝoj, kiuj allogas vizitantojn.

## Nomo 
La nomo Oslingo venis verŝajne de la kelta "Osninga" kiu signifas montoĉeno
eta|burgo Vianden
eta|maldekstre|burgo Bourscheid
eta|Esch ĉe Sauer kun burgo kaj preĝejo

## Vidindaĵoj 
En la maldense loĝata regiono situas kelkajn historiajn urbetojn, ekzemple Diekirch, Vianden, Clerf, Wiltz aŭ Esch-Sauer.
Vizitinda ankaŭ estas la burgoj kaj burgruinoj de la Ejsleko, ekzemple Vianden, Burscheid, Clerf kaj Brandenburg.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la komunumoj en Oslingo
* Ejfelo
* Ardenoj
* kantono Clervaux / Clerf
* kantono Diekirch
* kantono Wiltz
* kantono Vianden
* distrikto Bitburg-Prüm

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Natur, Kultur und Sport in den Luxemburger Ardennen
* Öslinger Landschaft und mehr 
* Ausflugsziele im Islek ohne Grenzen 
* Kunst, Kultur & Veranstaltungen im Dreiländereck Belgien - Deutschland - Luxemburg
* Öslinger GeoBox: Gesteine und Minerale zwischen Diekirch und St. Vith
* Landschaftssteckbrief beim Bundesamt für Naturschutz

Kategorio:Geografio de Luksemburgo
Kategorio:Ardenoj
Kategorio:Ejfelo
12610 Hãfez

'*12610 *Hãfez*** (en Esperanto **12610 *Hafizo'''*) estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la persa poeto *Ŝams-od-din Mohammed Hãfez*, aŭ Hafizo (1324–1390). *Hãfez* signifas "homo, kiu parkere konas la Koranon". Li verkis en persa kaj araba lingvoj. Kiam la Mongoloj venis en Persion, ili respektis Hafizon; liaj lirikoj estas admirataj en Eŭropo kaj influis Goethe en lia *West-östlicher Divan''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Muzeo de Jüchsen

**Regionhistoria muzeo de Jüchsen** (germane: *Museum Jüchsen*) troviĝas en Jüchsen, kvartalo Grabfeld, Germanujo (Gutstraße 2).

## Priskribo de la ejo 
La jam en la 758-a jaro dokumente menciita komunumo estas unu el la plej malnovaj urboj de Turingio. En 1997 oni instalis en la belege restaŭrita Malnova lernejo muzeon specialan. La jam ekzistanta kolekto pri la jüchsen-a historio (ekde 1983) ricevu elmontran lokon pli decan, pli efikan kaj samtempe pligrandiĝu.

Krom la ekspozicia surfaco (142 kvadratmetroj) en pli mallarĝa senco apartenas al la muzeo ankaŭ laborejoj kaj deponejoj kaj multfunkcia ĉambro kun 60 sidlokoj al la muzeo. Ĝin prizorgas science teamo de honoroficuloj.

## Enhavo de la daŭraj kolektoj 
Arkeologiaj reserĉoj longjaraj ebligis - danke ankaŭ al malavara financa subteno de la Landa ofico pri arkeologio - starigi imponan prezentadon de la praa kaj frua historioj de la regiono ĉirkaŭ Jüchsen.

Uniko koncerne la kvanton kaj kvaliton estas la elfositaĵoj de la setlejo *Widderstatt* en la unua sekcio. De la Mezolitiko ĝis la frua Mezepoko ĉiuj kulturoj surlokaj postlasis spurojn. Riĉaj trovitaĵoj de la 6-a ĝis la 1-a jarcento A.K. atestas la jam tiaman bonstaron de la enloĝintoj.

Trafiknode favora situo sude de la Turingia Arbaro estis sendube la baza fonto de tia riĉeco. Krome la vizitantoj informatas pri la laboro de arkeologoj, kiuj de 1966-81 ekzamenis areon de pli ol 11.200 kvadratmetroj. Tio ne eblus sen la sindona helpo de lernantoj kaj aliaj libervolaj helpuloj. Surloke en 1975 aranĝitis unuafoje la *Junulara tendaro pri arkeologio*.

18 tradicioj el la 8-a kaj la 9-a jc atestas la daŭrintan gravecon de Jüchsen en la kuro de la frankona pluevoluigo de Suda Turingio. Atestantaj objektoj, mapoj kaj dokumentoj montras la gravegan rolon de Jüchsen en la tuta henneberga regiono.

Nobelaro kaj kamparanaro, tutlandaj kaj vilaĝaj jurisdikcioj, kamparanaj ribeloj kaj ĉasado de la sorĉistinoj akompanas onin al la Moderna epoko kun la tipaj metioj kaj moroj.

## Nedaŭraj ekspozicioj 
Sinaktualigon kontinuan la muzeo garantias per la senĉesa aranĝo de nedaŭraj ekspozicioj pri tre diversaj temoj, ekz.: historiaj manpafiloj, fajroestingiloj, kolektademo ĉe lokaj privatuloj, aŭtoŝoseokonstruo + arkeologio, mezurado kaj pesado, ekleziaj tradicioj, surlokaj amikaroj kaj societoj.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 109-110

## Eksteraj ligiloj 
* informoj pri la muzeo en tutturingia muzea paĝaro 
Juchsen
Juchsen
Juchsen
Ferenc Fricsay

**Ferenc Fricsay** [friĉai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fricsay Ferenc** estis hungara dirigento.

Ferenc Fricsay http://fricsay.net/ naskiĝis la  1914 en Budapeŝto. Li mortis la  1963 en Bazelo.

## Biografio 
Ferenc Fricsay studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en sia naskiĝurbo, kie li lernis de Béla Bartók, Zoltán Kodály, Leó Weiner kaj Ernő Dohnányi. Li komencis sian karieron en Szeged en 1934. Post 2 jaroj li jam dirigentis en la urba teatro. Post la 2-a mondmilito li daŭris sian laboron en Budapeŝto. La internacia konateco venis post dirigentado en Festivalo de Salcburgo en 1947. Ekde la sekva jaro li ricevis dirigentajn postenojn en Okcidenta Berlino, poste en Houston kaj Munkeno, fine denove en Berlino. La lasta prezentado okazis en Londono en 1961. Li mortis pro kancero.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Szeged

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* https://portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&query=118693379
* http://www.imdb.com/name/nm4540482/

Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sámuel Tordai

**Sámuel TORDAI** hungara reformita pastro, tradukisto. Li naskiĝis en Szilágynagyfalu la 12-an de aŭgusto 1731 kaj mortis en Koloĵvaro la 12-an de julio 1801. 

## Kariero
Sámuel Tordai studis en Koloĵvaro, Berno kaj Utrecht. De 1762 li estis pastro en Kendilóna, notario de eklezidistrikto Deĵo. De printempo 1779 oni elektis lin pastro de Koloĵvaro, en 1795 oni nomumis lin dekano de eklezidistrikto  Kolozs-Kalota.

## Fonto
* Hungara vikipedio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Gyula Márfi

**Gyula MÁRFI** [djula mArfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Márfi Gyula** estas hungara pastro, ĉefepiskopo (pli frue episkopo).
eta|Gyula Márfi
eta
Gyula Márfi http://lexikon.katolikus.hu/M/M%C3%A1rfi.html naskiĝis la  1943 en Pördefölde.

## Biografio 
Gyula Márfi abiturientis en Pannonhalma en 1962, poste li lernis teologion en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1967 en Szombathely, poste li estis pastro laŭvice en Páka, Nyőgér kaj Kőszeg, dume en 1969 li doktoriĝis. Inter 1976-1978 li plulernis en Parizo helpe de stipendio Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* episkopa sekretario en 1980
* titulara episkopo kaj vicepiskopo en 1995, sed en la sama jaro jam episkopo de Eger.
* ĉefepiskopo en 1997 de Veszprém (urbo).
Lia slogano estas: Charitatis numquam excidit (Neniam forpasas la amo).

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Veszprém
Kategorio:Hungaraj episkopoj
György Verestói (pastro)

**György VERESTÓI** [vereŝtOi], (cséri, filo), hungara reformita pastro, natursciencisto. Li naskiĝis en Szilágynagyfalu la 3-an de februaro 1739 kaj mortis en Koloĵvaro la 14-an de septembro 1794. 
## Kariero
György Verestói studis en Koloĵvaro, poste de  1761 en Universitato de Franeker. Li revenis en 1764 kaj li fariĝis kaplano (1765), pastro (1767) en Koloĵvaro. Li doktoriĝis en 1772 (*Specimen annontationum Helmintologicarum quae naturalem spectant historiam lumbricorum*).
## Fontoj
*Hungara vikipedio
*Művelődés.ro

Verestoi
Verestoi
Attila Soos

**Attila SOOS** [ŝOŝ] karesnomo *Pinto*, rumania hungara fotisto. Li naskiĝis en Kluĵo en 1973. 

## Kariero
Attila Soos fotis unuafoje, kiam li estis trijara. Li ne partoprenis konkursojn kaj ne ekspoziciis ĝis nun siajn fotojn.

## Fonto
*Fejsbukpaĝo
*Fotosklub.ro 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fotistoj
Miklós Beer

eta
**Miklós Beer** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beer Miklós** estas hungara pastro, episkopo, profesoro.
eta|Miklós Beer
Miklós Beer http://www.plebania.net/vendegszoba/?op=view&vid=884  naskiĝis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Beer lernis teologion en sia naskiĝurbo, kie li doktoriĝis, sed pli frue jam en 1966 li pastriĝis en Esztergom. Komence li estis pastro laŭvice en Kőbánya, Szob, Márianosztra, fine longe en Pilismarót. Intertempe li instruis en altlernejo de Esztergom. Baldaŭe li iĝis rektoro. Ekde 1988 li laboris en kirko de Dömös, poste de Esztergom. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* vicepiskopo en 2000 en Esztergom
* episkopo en Vác en 2003.
Lia slogano estas:„Permanentes In Fide” (Permanente en la fido).

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Élet, hit, lélek’’ (Vivo, kredo, animo), (2007) – libro kun aliaj
* ’’Mindenhol pap vagyok’’ (Ĉie mi estas pastro)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Monda Infanteatra Festo

eta|300px|aktoroj el manpleno da diverslandaj teamoj dum la festo de 2014
La **Monda Infanteatra Festo** - germane ***Welt-Kindertheater-Fest*** - estas la unua tutmonda teatra festivalo de infanaj aktoroj por infana publiko. Ĝi okazas ĉiun duan jaron, el tio ĉiun duan fojon (do en ritmo de kvar jaroj) en sia urbo de fondiĝo, la urbeto Lingen en Malsupra Saksio, Germanio.

## Ideo 
La Monda Infanteatra Festo kunigas infanojn kaj adoleskulojn el diversaj kulturoj kaj nacioj, kaj invitas la infanojn kaj ties gepatrojn el la regiono de la festivalejo, en Lingen do la limregiono inter nordokcidenta Germanio kaj orienta Nederlando, al la spektakloj. La precipaj lingvoj de la infanaj aktoroj estas teatro, danco kaj muziko - komunikiloj universale kompreneblaj sendepende de la nacia kaj lingva deveno. Sekve prezentado de teatraj spektakloj de infanoj por infanoj aparte povas subteni la interŝanĝon de kulturoj. Krom la oficialaj surscenigoj de la invititaj infanaj grupoj, kutime estas vasta aldona programo el ludaj, muzikaj, aktoraj kaj alispece artaj programeroj, senkoste partoprenebla fare de la diverslandaj infanaj aktoroj samkiel de la lokaj infanoj. La venintaj infanaj aktoroj gastas en lokaj familioj kun laŭdezire samaĝaj infanoj. En ĉiutaga komunikado ja tamen bezonatas lingvoj krom la artaj komunukiloj teatro, danco kaj muziko ... ne ekzistas sistema prefero de lingvo, aparte tiuj infanaj aktoroj kiuj pli junas ol 12 jaroj kaj lerneje ankoraŭ ne spertiĝis en fremdaj lingvoj, foje en siaj gastigantaj familioj devas elturniĝi per pantomimado, kvankam preferiĝas gastigantaj familioj kiuj parolas gepatran lingvon de gastanta infana aktoro. Almenaŭ en la festivalo de 2014, kiu okazis de la 25-a de julio ĝis la 1-a de aŭgusto kaj kiun partoprenis infanteatraj grupoj el 19 landoj de 5 kontinentoj, partoprenis ankaŭ esperantistoj.

## Ĝisnunaj eventejoj 
* 1990 - Lingen / Germanio
* 1992 - Antalya / Turkio
* 1994 - Lingen / Germanio
* 1996 - Kopenhago / Danio
* 1998 - Lingen / Germanio
* 2000 - Tojama / Japanio
* 2002 - Lingen / Germanio
* 2004 - Havano / Kubo
* 2006 - Lingen / Germanio
* 2008 - Moskvo / Rusio
* 2010 - Lingen / Germanio
* (2012 - Sidnejo / Aŭstralio finfine ne okazis)
* 2014 - Lingen / Germanio
* 2016 - Stratford (Ontario) / Kanado
* 2018 - Lingen / Germanio
* (2000 - Tojama / Japanio finfine ne okazis pro la Pandemio de KOVIM-19)
* 2025 - Lingen / Germanio

## Iom da impresoj el la evento de 2014 

Lingen 2014 - la antaŭteatra kunvenejo.JPG|la antaŭteatra kunvenejo
Lingen 2014 - la rusa prezentaĵo.JPG|kiel ekzemploj la rusa,
Lingen 2014 - la litova prezentaĵo.JPG|litova (fakte ĵemajtia) kaj
Lingen 2014 - la germana prezentaĵo.JPG|germana infanaj prezentaĵoj
Lingen 2014 - multkultura infana festo 1.JPG|kaj jen iuj impresoj
Lingen 2014 - multkultura infana festo 2.JPG|el la parka
Lingen 2014 - multkultura infana festo 3.JPG|infanluda
Lingen 2014 - multkultura infana festo 4.JPG|kromprogramo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala konstanta retejo en Germanio

Kategorio:Teatro
Kategorio:Festivaloj
Kategorio:Distrikto Emsland
Kategorio:Infanaĝo
Juan Carlos Muzzio

**Juan Carlos MUZZIO** ( naskiĝis en 1946) estas argentina astronomo. Li diplomiĝis pri inĝenierarto en la 1960-aj jaroj en la Universitato de Bonaero kaj pri astronomio kaj terfiziko en la Nacia Universitato La Plata.

Li komencis sian karieron ĉe la Observatorio Steward (Arizono, Usono) antaŭ reveni ĉe la Nacian Universitaton La Plata kaj fariĝi direktoro de la Instituto de Astrofiziko de tiu-ĉi universitato. Lia ĉefa kampo de scienca esplorado estas la stela dinamiko, fako al kiu li kontribuis pli ol 100
referencaj artikoloj.

Laŭ Minor Planet Center li malkovris 2 asteroidojn la .

La asteroido 6505 Muzzio estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Argentinaj astronomoj
Márton Szilágyi Tönkő

**Márton SZILÁGYI TÖNKÖ** [silAdji toenkoe] hungara reformita episkopo, filozofo, instruisto. Li naskiĝis en Szilágyborzás la en 1642 kaj mortis en Debreceno la 3-an de januaro 1700. 
## Kariero
Márton Szilágyi Tönkő studis en Debreceno, poste en Nederlando (1666–1669 Utrecht, Franeker, Groningen, Lejdeno). Reveninte en Debrecenon, li instruis la lingvojn de Biblio kaj filozofion. Lia filozofia lernolibro aperinta en 1678 en Hejdelbergo estis uzita en kolegio de Debreceno ĝis elpaŝo de György Maróthi. En 1681 li fariĝis instruisto de dogmatiko kaj li popularigis la ideojn de Amesius (W. Ames), poste de Cocceius (R. Koch). Pro tio de lasta en 1692 oni faris akuzon kontraŭ lin, sed li igis sin klara. En 1699 oni elektis lin episkopo.

## Verkoj
**Philosophia ad usum scholarum praesentim Debrecinae applicata* (Filozofiopor lernejoj, ĉefe al debrecena uzo), Heidelberg, 1678.
**Biga pastoralis*, Debrecen, 1684.
**Triga divortialis*, Debrecen, 1690.

## Fonto
*Hungara vikipedio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Csaba Ternyák

eta
**Csaba Ternyák** [ĉaba ternjAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ternyák Csaba** estas hungara pastro, ĉefepiskopo, profesoro (pli frue episkopo).

Csaba Ternyák http://kereszteny.mandiner.hu/tag/ternyak_csaba/ naskiĝis la  1953 en Fertőszentmiklós.

## Biografio 
Csaba Ternyák abiturientis en Győr en 1972, poste li lernis teologio komence en la sama urbo en la seminario, poste en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1979, li doktoriĝis en 1984. Inter 1986-1988 li plulernis en Romo. Liaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
* posteno en diocezo de Győr en 1980
* rektoro en Papa Hungara Instituto en Romo en 1988
* sekretario de Hungara Katolika Episkopa Societo en 1992, en la sama jaro vixepiskopo en Esztergom
* titulara ĉefepiskopo en 1997
* ĉefepiskopo en Eger en 2007
* prezidanto de Hungara Katolika Episkopa Societo en 2010.
Lia slogano estas *Ipsi gloria in saecula!*.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’Századunk magyar főpapjai: Apor Vilmos püspök’’ (1993)
* ’’Il sacerdozio ministeriale. Verso il terzo millennio’’ (2000)
* ’’Az imádkozó Jézus a szinoptikus evangéliumokban’’ (2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj ĉefepiskopoj
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
12612 Daumier

'*12612 *Daumier'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca pentristo, gravuristo, skulptisto kaj karikaturisto Honoré Daumier (1808–1879). Inter liaj multenombraj satiraj kaj socie kritikaj verkoj estas "Parizanoj atendante la faman kometon" (1857). Iuj antaŭdiris, ke tiu kometo alfrapos Teron, sed tio neniam okazis.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Muzeo de Natura Historio (Lille)

eta|dekstra|Interno
La **Muzeo de Natura Historio** () de Lille, estis fondita en 1822. Ĝi entenas zoologiajn kaj geologiajn kolektojn. Ĝiaj posedaĵoj estis antaŭ nelonge ampleksigitaj per etnografiaj specimenoj el Muzeo Moillet kaj industriaj objektoj el la malnova *Muzeo Industria kaj Komerca de Lille*. La adreso de la muzeo estas N-ro 19 Rue de Bruxelles.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de naturhistoriaj muzeoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Muzeo de Natura Historio de Lille 
* Muzeo de Natura Historio kaj Etnografio 

## Tradukfonto 
Kategorio:Lille
Lille
Kategorio:Naturhistoriaj muzeoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1822
Kategorio:Muzeoj fonditaj en la 19-a jarcento
Palaco de Belartoj (Lillo)

La **Palaco de Belartoj** () de Lillo estas unu el la plej grandaj muzeoj de Francio kaj la plej granda regiona belarta muzeo rilate nombron de ekspoziciitaj verkoj. Tiritaj de fondo de ĉ. , la muzeo proponas ĉ.  al vizito. Estas interalie  de skulptaĵoj, de pentraĵoj kaj artaj objektoj de mezepoka Eŭropo kaj Renesanco, pli ol  pentritaj de la 16-a ĝis la 20-a jc., kelk- de la 19-a jc., bela kolekto de ceramikaĵoj de la 16-a ĝis frua 20-a jc. kaj  laŭ 6:100 skalo de urboj fortikitaj de Vauban. La muzeo ankaŭ posedas kabineton de desegnoj kun  de desegnoj kaj stampaĵoj de la 15-a ĝis la 20-a jc. kaj numismatikan kolekton de pluraj miloj da moneroj kaj medaloj kaj ankaŭ  de sigeloj de la 13-a ĝis la 19-a jc. Renovigita inter 1991 kaj 1997, la muzeo ankaŭ enhavas ejon por portempaj ekspozicioj, aŭditorion, bibliotekon kaj pedagogiajn atelierojn.

La Palaco de Belartoj estis enskribita kiel Monumento historia en 1975.

*  Metro-stacio:  ''*

## Bildgalerio 

Dieric Bouts - Hell - WGA02967.jpg|*La falo de damnitoj'' de Dirk Bouts
Vierge allaitant l'Enfant.jpg|*Virgulino mamnutranta la Infanon* de Majstro de mozaj Madonoj
Le festin d'Hérode Donatello.jpg|*La Festeno de Herodoto* de Donatello
Concert in the Egg.jpg|*Koncerto en ovo* laŭ Hieronymus Bosch
Le dénombrement de Béthléem Brughel le jeune.jpg|*La Nombrado de Bet-Leĥem* de Pieter Bruegel la malpliaĝa
Giordano-Philosophe-Lille.jpg|*Portreto de Filozofo* de Luca Giordano
Lille PdBA Largillierre JB Forest.JPG|*Portreto de Jean-Baptiste Forest* de Nicolas de Largillière
Las jóvenes o la carta.jpg|*La Junulinoj aŭ La Letero* de Francisco de Goya
El Tiempo, Francisco de Goya.jpg|*La Maljunulinoj aŭ La Tempo* de Francisco de Goya
Belisaire demandant l'aumone Jacques-Louis David.jpg|*Belisario almozpetanta* de Jacques-Louis David
Lille PdBA delacroix medee.JPG|*Medea* de Eugène Delacroix
Bateaux de peche rentrant à Berck Lepic.jpg|*Fiŝboatoj revenantaj al Berck* de Ludovic-Napoléon Lepic
L'aprés-dinée a Ornans Courbet.jpg|*Posttagmezo ĉe Ornans* de Gustave Courbet
Lille PdBA courbet meuse.JPG|*Mozo en Freyr* de Gustave Courbet
L'Ex-Voto Ulysse-Louis Butin.jpg|*Eksvoto* de Ulysse Butin*
Les vaches Van Gogh.jpg|*La Bovinoj* de Vincent van Gogh
Monument de la défense de Saint-Quentin Barrias.jpg|*Monumento de la defendo de Saint-Quentin* de Louis-Ernest Barrias
Le Silence - Odilon Redon (Palais des Beaux-Arts de Lille).jpg|*la silento'' de Odilon Redon

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Palaco de Belartoj de Lillo
* Muzeo de Belartoj de Lillo en datumbazo Joconde

## Tradukfonto 
Kategorio:Konstruaĵoj en Lille
Lillo
Kategorio:Historiaj monumentoj en Francio
Ŝtudo

eta|Motorbloko de Diesel-motoro ZT 303 kun ŝtudoj por fiksi kulason.

**Ŝtudo**  estas aparta speco de bolto, uzata por kunigi du pecojn de maŝino aŭ ĉarpentaĵo. Ĝenerale fiksiĝas en unu peco (per ŝraŭbado, veldado, premfiksado) kaj uzas ŝraŭbingon por kunigi la alian.

Ŝtudoj fiksitaj per ŝraŭbado estas stangetoj kun ŝraŭbaĵo je ambaŭ ekstremaĵoj. Ili estas fiksitaj al unua peco en blinda truo kun ŝraŭbinkanelo. Oni fiksas la duan pecon havante pasantan truon per ŝraŭbingo. Tiaj ŝtudoj estas kutime uzataj por fiksi la kulason de eksplodmotoro.

## Referencoj 
Kategorio:Inĝenierarto
Kategorio:Mekaniko
Härtling

**Härtling** estas la familia nomo de:
* Carl Wilhelm Härtling (1869–1920), germana muzikisto, komponisto de la nacia himno de Honduro
* Peter Härtling (1933–2017), germana aŭtoro
* Werner Härtling (1923–1955), germana luktanto

**Vidu ankaŭ:**
* Hartling
Azzone Visconti

**Azzone Visconti (1302-1339)** (naskiĝis en Ferrara, en la 7-a de decembro 1302 - mortis en Milano, en la 16-a de aŭgusto 1339) estis Li estas konsiderita la fondinto de la ŝtato de Milano, kiu pli malfrue fariĝis duklando Milano. Li estis la sola legitima filo de Galeazzo la 1-a kaj Beatrica d'Este (1268-1334).

## Biografio 
En 1322, li fariĝis Senjoro de Piacenza, tamen li estis devigata fuĝi, kune kun sia patro. En 1325, li partoprenis el na venka Batalo de Altopascio kontraŭ la gelfoj.

En 1329, li aĉetis je la kosto de 60 mil florenoj (aŭ 125 mil florenoj) la imperian titolon kiel vikario de Milano, de Ludoviko la 4-a, kontraŭante la volon de la papo, kiu leĝe havis la rajton pri tiaj nomumoj. Azzone pagis nur 12 mil el la totala kosto, kaj la malfortika reĝo Ludoviko ne sukcesis perforte ricevi la pagon. En la sama jaro, li aperas kiel unu el la murdintoj de sia onklo Marko Visconti, tamen, li neniam estis kondamnita. En la 15-a de marto 1330 li estis nomumita porĉiama Senjoro de Milano. Tiam estingiĝis la ekskomunika dekreto kiu pendis sur lian familion ekde la tempoj de sia avo Mateo.

En 1331, li edziĝis al Katerina de Savojo. En tiu sama jaro, Karlo el Bohemio, filo de Johano de Luksemburgio (1296-1346) kaj estonta reĝo de Hungario, preskaŭ mortis venenita dum bankedo en Pavio. Azzone ree estis konsiderita suspekte. En la monato de aŭgusto de la sama jaro li alianciĝis al Teodoro la 1-a, Markizo de Monferrato, ree kontraŭ Roberto de Anĵuo, por kapti siajn teritoriojn en la nordokcidenta parto de Italio. En 1332, li ankaŭ konkeris la urbojn Bergamo kaj Pizzighettone. En 1335 li sieĝis Lodion, Krema-on kaj aliaj partoj de Lombardio, kiuj estis ceditaj al la Papaj Ŝtatoj, same kiel Vercelli kaj Kremono.

Lodrisio Visconti, kiu estis fuĝinta, starigis kompanion da soldulaj trupoj kun la helpo de la Scaliger-oj el Verono, kiuj deziris venĝi la apogon de Azzone al Venecio dum la milito kun Verono. Tamen, li estis malvenkita de milanaj trupoj en la Batalo de Parabiago, al kiu Azzone, ĉar li suferis pri podagro, ne partoprenis. Lodrisio arestiĝis en la kastelo de San Colombano al Lambro.

Li mortis en 1338, kiel viktimo de la podagra atako, kaj sepultiĝis en la Preĝejo de Sankta Gotardo, kiun li estis konkerinta antaŭ kelkaj jaroj. Li ne lasis virajn heredantojn, kaj havis nur unu filinon, Luchina. Li estas memorigata dank'al siaj grandaj konstruaĵoj en Milano kaj en aliaj urboj de Lombardio.

## Vidu ankaŭ 
* Dinastio Visconti
* Galeazzo la 1-a (1277-1328)
* Luchino Visconti (1287-1349)
* Giovanni Visconti (1290-1354)
* Mateo la 2-a (1319-1355)
* Galeazzo la 2-a (1320-1378)
* Bernabò Visconti (1323-1385)

## Referencoj 
Azzone
Kategorio:Historio de Italio
Kategorio:Senjoroj de Milano
Franca Instituto pri Internaciaj Rilatoj (IFRI)

La **Franca Instituto pri Internaciaj Rilatoj** (**IFRI**) estas en Francio la ĉefa sendependa esplor- kaj debat-centro dediĉita al la analizo de la internaciaj temoj.

En 2011, por la kvara sinsekva jaro, IFRI estas la sola franca esplororganizaĵo klasita inter la 50 unuaj « pensfabrikoj » la plej influaj en la mondo, ekster Usono, kaj rangas je la 3-a prozicio en Eŭropo laŭ la lasta listo « Global Go-To Think Tanks » de la Universitato de Pensilvanio, kiu inkluzivas  institutojn el 169 landojn.

Inspirita de la angla-usona modelo, IFRI, unua franca pensfabriko aŭ « idelaboratorio », firmiĝis en la tempo, de sia kreo en 1979 fare de Thierry de Montbrial. Parto de la reto de la plej gravaj internaciaj pensfabrikoj, IFRI celas kunigi agantojn kaj analizistojn de la internacia vivo kaj konduki liberan kaj profundan pripensadon pri la gravaj nuntempaj temoj.

## Financado 
En 2011, la buĝeto de IFRI altis je 6,5 milionoj da eŭroj.

IFRI estas asocio laŭ leĝo de 1901, kies financadp venas de diversaj fontoj : subvencioj aŭ kontraktoj kun la ŝtato, privata mono, aliĝoj de juraj personoj, subtenoj de entreprenoj. La listo de ĝiaj membroj estas per interreto alirebla, rubriko "Partenaires de l'IFRI".

## Referencoj 
*  

## Fontoj 
* Plej bona franca rango inter la mondaj pensfabrikoj, publikigita de gazeto Le Figaro

## Vidu ankaŭ 
* Internaciaj rilatoj
* Internaciaj rilatoj de Francio
* Geopolitiko

Kategorio:Francaj pensfabrikoj
Kategorio:Esploraj institutoj pri internaciaj rilatoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1979
Person of Interest

La ***Person of Interest*** (Persono de Intereso; La Celpersono) estas usona televida krima serio, elsendata de CBS. La bazo de la serio estas ke John Reese (Jim Caviezel), eksoficiro de la CIA estas petata de mistera miliardulo, Harold Finch (Michael Emerson), ke li preventu perfortajn krimojn en Novjorko.

## La temo de la serio 
“Vi estas spektata. La registaro havas sekretan sistemon: maŝino, kiu spionas vin dum ĉiuj horoj de ĉiuj tagoj. Mi scias, ĉar konstruis mi ĝin. Mi desegnis la maŝinon, ke ĝi detektu la aktojn de terorismo, sed ĝi vidas ĉion. Perfortajn krimojn, kiuj engaĝas ordinarajn homojn, kiel vi. Krimojn, kiujn la registaro konsideris ’malgravaj’. Ili ne volis agi, do mi decidis sur ago. Sed mi bezonis partneron, kiu havas kapablecojn al interveno. Persekutate de la aŭtoritatoj, ni laboras sekrete. Vi neniam trovos nin, sed estu aŭ viktimo, aŭ faronto, se via nombro estas sekvanta... ni trovos vin.” (s-ro Finch)

## Ĉefaj roloj 
### Harold Finch 
Lia vera nomo ne estas konata, kaj li havas multajn aliajn kaŝnomojn (ekzemple Harold Wren). Finch havas multajn fizikajn lezojn, ekzemple rigida teniĝo, lameco, kaj li ne kapablas turni lian kapon. Li estas miliardulo, kaj konstruis li la maŝinon.

### John Reese 
Eksmembro de la Usonaj Militaj Specialaj Fortoj kaj eksoficiro de la CIA, pri kiu la registaro supozis, ke li mortis dum ago en Ĉinio. Oni ne povas koni multajn aferojn pri lia antaŭa vivo, kaj ankaŭ lia nomo estas nur unu el la multaj kaŝnomoj, kiujn li uzas. Lia amantino, Jessica Arndt, mortis antaŭ ol li renkontis Finch-on, kaj ĝi ŝajne lasis profundan markon en li. Pro lia milita pasinteco, li scias uzi diversajn armilojn.

Kategorio:Usonaj televidaj serioj
Kategorio:Detektivaj televidaj serioj
Kategorio:Televidaj programoj de CBS
Moschel

La rojo **Moschel** estas 20,4&nbsp;km longa, orografie maldekstra flankrivero de la rivereto Alsenz en Rejnlando-Palatinato, Germanio.

## Geografio 
La rojo Moschel fontas sudoriente de Dörrmoschel je la okcidenta flanko de la altaĵo Dörnbacher Höhe sur alteco de 375m super marnivelo. Ĝi fluas precipe norden. Unue fluante nordokcidenten ĝi pasas Dörrmoschel kaj Teschenmoschel. En sia parto ĝis Waldgrehweiler ĝi turnas sin nordorienten kaj pasas Gersweiler kaj Schiersfeld, por turni sin apud Sitters norden. Post ĉirkaŭ 2 kilometroj ĝi atingas Moschel Obermoschel. Ĉi-tie ĝi turnas sin orienten por post la trafluo de Niedermoschel norde de Alsenz sur alteco de 145 m enflui la samnoman rivereton Alsenz.

Sur sia 20,4&nbsp;km longa vojo la rojo superas altodiferencon de 230 m, kiu egalas al meza dekliveco de 11,3 ‰. La rivereto deakvigas 65,997&nbsp;km² grandan akvokolektan areon tra Alsenz, Nahe kaj Rejno al la Norda Maro.

### Flankriveroj 
La Moschel havas multajn mallongajn alfluantojn. La plej grava flankrivero estas la 5&nbsp;km longa rojo Ransenbach, kies akvokolekta areo estas 9,3&nbsp;km² granda.
Sekvas la flankriverojn de la Moschel en sinsekvo de la fonto al la enfluejo. Indikataj estas la orografia situo de la enfluejo, la longeco, la grandeco de la akvokolekta areo, la alteco de la enfluejo kaj la Germana Akveja Kodo.

## Medio 
### Infrastrukturo 
## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Samanta Togni

**Samanta Togni** [TOnji], naskiĝis  en Terni, estas itala dancistino. 

## Biografio
Filino de la arto, ŝiaj gepatroj Sandro Togni kaj Loredana Camilli estas du gedancantoj, nur dektri  jara ŝi sukcesis gajni la finalon de la Blackpool-Danco-Festivalo, la plej malnova danco-konkurso en la mondo.   

Ŝi estis ankaŭ finalisto en la itala konkurso *Klaso Internacia*  kaj gajnis la unuan lokon en la *Emassey Ball* en Los-Anĝeleso, Imperia kaj la Nacia Konkurso en Londono, Romo, kaj fine la Estoril Open en Portugalio. Inter aliaj titoloj, ankaŭ havas aktivojn kvinan kaj sesan lokon respektive por la Aŭstra Malfermo kaj la Bratislava Internacia Malfermo. Ŝi estis ankaŭ finalisto en la Raising Star UK 

Ankoraŭ neplenaĝa, ŝi transloĝiĝis al Usono, kie ŝi kune kun la ukraina dancisto Maksim Chmercovskiy  fariĝis la dua paro de Usono. Ŝi estis ankaŭ ĉampiono de la Miami-Open-Sub-21-ĉampioneco. 

En 2005 ŝi revenis al Italio, kie ŝi partoprenis en la unua eldono de Dancante kun la Steluloj kun la TV-anoncisto Fabrizio Frizzi. Ekde 2005 ŝi partoprenis en sep eldonoj de la programo. En 2006 kaj 2007, ŝi estis parto de la rolularo de  *La febbre del sabato sera* (sabatvespera febro), la muziko estrita de Massimo Romeo Piparo, kie ŝi laboris en la rolo de Maria Huerta.   

En 2010 ŝi havis mallongan am-aferon kun la eks-futbalisto Stefano Bettarini, konata paro en *Dancante kun la Steluloj*.

En 2013, ŝi estis parto de la programo *Dancante kun vi*, kie ŝi kaj Luko Tarquin estas klasifikitaj en la dua loko, venkita de la paro formita de Ester Condorelli kaj Raimondo Todaro.

## Televido
* 2005 – Dancante kun la Steluloj, kun la TV anoncisto Fabrizio Frizzi 
* 2006 – Dancante kun la Steluloj: kun la aktoro Biagio Izzo, forigis la oka epizodo 
* 2009 – Dancante kun la Steluloj: kun Stefano Bettarini, kvara loko 
* 2010 – Dancante kun la Steluloj: kun la aktoro Raz Degan, retirita 
* 2011 – Dancante kun la Steluloj: kun Gedeon Burkhard, klasifikita sesa 
* 2012 – Dancante kun la Steluloj, kun la aktoro Roberto Farnesi klasifikita kvara 
* 2014 – Dancante kun la Steluloj (deka eldono)

## Eksteraj ligiloj
* Dancante kun la Steluloj 

Kategorio:Italaj dancistoj
12615 Mendesdeleon

'*12615 *Mendesdeleon'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Pablo Mendes de Leon'',
estron de la Internacia Instituto de Leĝo pri Aero kaj Kosmo ekde ties kreado en 1985 kaj agnoskitan fakulon en tiu kampo. Li estis nomumita profesoro en Leĝo pri Aero kaj Kosmo ĉe la Universitato de Lejdeno kaj donis sian inaŭguran lekcion la .

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Kulaso

**Kulaso** povas esti:

* Kulaso (motoro), supera parto de eksplodmotoro
* Kulaso (pafilo), ekstrema parto de paftubo
Kulaso (motoro)

[280px|eta|Sekcio de kulaso kun duobla supra [kamŝafto.]]
La **kulaso**  estas la supra parto, ĝenerale forprenebla, de piŝtomotoro. Ĝi fermas la supron de la cilindroj. Sur kelkaj motoroj, en ĝi estas loĝigitaj la kamŝafto la valvoj por enlaso de aero kaj ellaso de brulgasoj kaj la sparkilo. Formo kaj karakterizoj de kulaso estas ĉiam intime ligitaj al la evoluo de motoroj kaj interalie dependas de la formo de la brulkamero.

## Referencoj 
Kategorio:Inĝenierarto
Kategorio:Eksplodmotoroj
Kategorio:Maŝinoj
John V. McClusky

**John V. McCLUSKY** estas usona astronomo.

Laŭ Minor Planet Center li malkovris 146 asteroidojn
inter 1998 kaj 2005.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de John V. McClusky

Kategorio:Usonaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Ravioloj

**Ravioloj** estas laŭ PIV malgranda pastaĵo farĉitaj diversmaniere per viando muelita kaj spicita, kiujn oni prezentas kun saŭco.
eta|maldekstre|Memfarataj ravioloj malfone raviol-radeto.
[eta|dekstra|[Ĝozo|Ĉina ravioloj.]]

## Vidu ankaŭ 
* Tortelinoj mankas fonto
* Pierogi respektive plene esperante pierogoj
* Risolo en PIV
* Ĝozo

Kategorio:Itala kuirarto
Kategorio:Tipoj de pasto
Ravioli (apartigilo)

**Ravioli**nomiĝas:

* Ravioloj, farĉita pastaĵo el Italio  
* Ravioli (filmo), aŭstra filmo

**Ravioli** estas la familia nomo de:
* Sandra Ravioli (* 1962), svisa publicistino kaj eldonisrino
Matton (apartigilo)

**Matton** estas la familia nomo de:

* Charles Matton (1933–2008), franca filmofaristo, pentristo kaj skulptisto
* Roger Matton (1929–2004), kanada komponisto, muzikinstruisto kaj muziketnologo

## Vidu ankaŭ
* Maton 
* Mathon
* Mattoon
* Matong
Morone (apartigilo)

**Morone** estas la familia nomo de:
*Domenico Morone (~1442–~1517), itala pentristo
*Francesco Morone (1470/2–1529), itala pentristo
* Franco Morone (* 1956), itala gitaristo, komponisto, aranĝisto kaj ĵurnalisto
*Giovanni Morone (1509–1580), itala kardinalo, eklezipolitikisto kaj konsillegato

**Morone** estas la nomo de:
*Morone (fiŝo), specio de fiŝoj
Montaro Keszthely

**Montaro Keszthely** estas malgranda montaro en okcidenta Hungario, en meza parto de Transdanubio, en departementoj Veszprém kaj Zala. La nomo venis de la proksima grava urbo Keszthely.
eta|Situo de Montaro Keszthely en Hungario

## Bazaj informoj 
* plej alta punkto: Köves-tető (444 m)
* areo: 350&nbsp;km²

## Situo 
Montaro Keszthely situas apud Bakony, Balatono, Montetaro Zala kaj Badacsony (ĉi tiun lastan monton ĉiuj fontoj traktas aparte).

## Historio 
eta|Montopinto Rezi en la montaro
Iama vulkaneco kreis la montaron. Ĝi konsistas plej ofte el dolomitoj pli malofte el kalkoŝtonoj, krome el bazaltoj. En la montaro oni malkovris multe da kavoj, kavernoj. Pri la homa agado menciindas la mezepoko, kiam oni konstruis burgojn sur montopintojn. Ili iĝis gravaj fortikaĵoj kontraŭ la turkoj.

## Priskribo 
Montaro Keszthely parte estas loĝata precipe en la valoj. Sur la sudaj deklivoj oni okupiĝas pri vinkulturo. Restis parto, kiun kovras fagoj, kaŝtanoj kaj fraksenoj. Pro la malgrandaj arbaroj nur malgrandaj bestoj vivas interne. La montaro estas ŝatata ekskursejo. Allogaĵo estas Hévíz (lago). 

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare 

Kategorio:Montaroj en Hungario
Durroka monto

[eta|[Turo de la diablo, speciale granda durroka monto]]
[eta|maldekstre | duroka monto proksime al [Sedona, Arizono]]
[eta|[Valo de la monumentoj, Arizono]]
eta|maldekstre|imponaj durrokoj en Kapodekio, Turkio
[eta|Mezepoka fortikaĵo [Kachaghakaberd, konstruita sur kalkŝtona durroko en Montara Karabaĥo, Turkio]]
[eta|maldekstre |rokoj formitaj de [erozio proksime de Göreme, Turkio]]
**Durrokao**, **durroka monto** aŭ **malmolroka monto** estas elstara solmonto, kiu estas pli rezista (dura) kontraŭ veterdisfalo kaj erozio ol la ĉirkaŭanta roko aŭ pedro. Kvarcitoj, vulkanaj rokoj aŭ duraj (malmolaj) metamorfitoj povas esti durroka monto. Laŭ la diversaj formoj oni parolas pri aro da durrokaj montoj (grupoj, ĉenoj aŭ tutaj pejzaĝoj).

Ekzemploj troviĝas ĉirkaŭ la Ŝaba vulkano, sed la bazaltkonusoj en la Mezeŭropaj Mezmontaroj estas durrokaj montoj. Speciale granda ekzemplero estas la Turo de la Diablo en Arizono, Usono.

## Vidu ankaŭ 
* insulmonto
* Tablomonto
* Fungoroko
* balancanta roko

## Literaturo 
* Dieter Richter: Allgemeine Geologie, tria eldono, de Gruyter Verlag, Berlin, Novjorko, 1985, p.&nbsp;91, ISBN= 3-110-10416-4

Kategorio:Geologio
Kategorio:Montoj
Futbala Pokalo VIVA

La **Futbala Pokalo VIVA** estas internacia futbala turniro organizita de alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster la Federacio Internacia de Futbalo Asocia (FIFA), nomata esperantlingve NF-Ligo (longigo aŭ *Nova Federacia Ligo* aŭ *Ne-FIFA-Ligo*) respektive angle *NF-Board*. La membraj naciaj aŭ regionaj futbalaj teamoj de la NF-Ligo ne estas ligitaj al la internacia federacio FIFA kutime ĉar la nacio reprezentata ne internacie konsideratas suverena ŝtato kaj ne estas membroŝtato de Unuiĝintaj Nacioj. La pokala turniro en sia nuna formo organiziĝas ekde novembro 2006, kutime ĉiun duan jaron, nur en 2009 okazis aldona turniro, tiel ke dufoje la distanco inter du pokalaj turniroj estis nur unu jaro. La literoj VIVA cetere ne reprezentas veran akronimon, nur estas neserioza variaĵo de la akronimo FIFA, variigita pro la fonetika simileco inter la sonoj "f" kaj "v", sen havi plian signifon.

## Historio 
### Fruaj jaroj 
La plej malnova antaŭaĵo de la pokala turniro estis la *Alternativa Tutmonda Pokalo* (angle *Alternative Worldwide Cup*) de 1988, organizita en Jordanio.

#### Inaŭguro 
En aprilo 2005, la NF-Ligo anoncis, ke la Turka Respubliko de Norda Kipro estis elektita kiel eventejo de la inaŭgura Futbala Pokalo VIVA, post kiam ĝi antaŭe sukcese gastigis pokalan turniron okaze de la 50-a datreveno pri starigo de la *Turka Respubliko de Norda Kipro*. Pro politike motivigitaj internaciaj protestoj kontraŭ tiu eventa neoficiala ŝtato kaj pro postaj kvereloj inter la nova registaro elektita en la Turka Respubliko de Norda Kipro kaj la estraro de la NF-Ligo, la NF-Ligo fine decidis koncedi la gastigajn rajtojn por la turniro al Okcitanio. La turniron en la urbo Hyères les Palmiers, proksime de Toulon, partoprenis ses teamoj, de Monako, Sameio, Suda Kameruno, Okcidenta Papuo, Okcitanio kaj teamo de Ciganoj. Fine la membroj de la teamo de Suda Kameruno pro fizaj problemoj ne sukcesis veni al Francio, kaj la unuan pokalon gajnis la teamo de Sameio.

### Pliaj turniroj 
Sekvis turniro de 2008, organizita en la sveda parto de Sameio, kiun gajnis teamo de Padanio, turniro de 2009 en Padanio, kiun gajnis la gastiganta teamo, kaj turniro de 2010 en Gozo, kiun triafoje gajnis la padania teamo. La ĝis nun lastan turniron, de aŭtuno 2012, en la Aŭtonoma Regiono Kurdistano, gajnis la gastiganta kurda teamo.

Kategorio:Futbalo en 2006
Episkopujo Monastero

La **episkopujo Monastero** () estas teritorie ne interligita romkatolika episkoplando en Monastera Lando kaj partoj de la Ruhr-Regiono (Vestfalujo) kaj Malsupra Rejnlando (pli malpli la distriktoj Kleve kaj Wesel kun kelkaj partoj de Duisburg) same kiel en la iama lando Oldenburgio. Ĝi estas kiel submetita episkopujo parto de la eklezia provinco Kolonjo. La episkopujon fondis Karolo la Granda, kaj ĝin organizis Ludgero, misiinto ĉe la Saksoj kaj Frisoj.

La Princepiskopa Malpaco je Monastero estis inter 1450 kaj 1457 kverelo pri la okupado de la episkopa seĝo de Monastero kaj per tio ankaŭ pri la reganteco en la princepiskopujo Monastero.

Oni ne konfuzu la episkopujon kun la princepiskoplando Monastero.

## Vidu ankaŭ 
* Abatejo Werden

## Eksteraj ligiloj 
* Episkopujo Monastero
* kirchensite.de – La novaĵretejo de la episkopujo Monastero
* Dokumentoj el la katedrala kapitulo de Monastero

*
Monastero
Kategorio:Katolikismo en Germanio
Liessem (apartigilo)

**Ließem** aŭ **Liessem** estas la nomo de jenaj lokoj:

* komunumo en la distrikto Bitburg-Prüm en Rejnlando-Palatinato, Germanio, vidu Ließem (Eifel)
* urboparto de la komunumo Wachtberg en la distrikto Rhein-Sieg en Nordrejn-Vestfalio, Germanio

**Liessem** estas la familia nomo de:

* Johannes Liessem (1637–1698), prioro de la abatejo Steinfeld kaj pastro de Marmagen
* Reiner Liessem (1890−1973), germana SS-gvidanto kaj generalleŭtnanto de la polico
* Thomas Liessem (1900–1973), kolonja karnevala prezidento
* Wera Liessem (1913–1991), germana aktorino kaj dramistino
12616 Lochner

'*12616 *Lochner'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Stephan Lochner (ĉ. 1400–1451), famkonata germana pentristo de la skolo de Kolonjo. Li pentris pentraĵojn de altaroj kaj Dipatrinojn je la sama epoko, ke la fratoj van Eyck.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960