open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Listo de grafoj de Tuluzo

[140 px|eta|dekstra|Blazono de Langvedoko kaj de la Ĝenerala Asembleo de Langvedoko, prenita de la mezepoka blazono de la [graflando de Tuluzo|suverenaj grafoj de Tuluzo]]
**Listo de la suverenaj grafoj de Tuluzo**.

## Karolidaj grafoj 
## Heredaj grafoj 
* 1105-1109: Bertrando († 1112) grafo de Tuluzo kaj de Tripolio, filo de la unua geedziĝo de Rajmondo la 4-a (la 6-a). En 1109, li deiris al la Sankta Lando, lasante la graflandon al Alfonso Jourdain
* :edziĝinta en 1095 al Aliksa de Burgonjo (1085 † 1142)

* 1109-1110: Alfonso Jourdain, grafo de Tuluzo kaj markizo de Provenco (1103 † 1148), filo de la tria geedziĝo de Rajmondo la 4-a (la 6-a)

* 1110-1120: Vilhelmo la 9-a (1076 † 1126), duko de Akvitanio kaj grafo de Poitiers
* :edziĝinta en 1094 al Filipo (1070 † 1117), filino de Vilhelmo la 4-a, grafo de Tuluzo.
* :Profitante la junecon de Alfonso Jourdain, li kaptis la bienojn de tiu lasta, sed devis rezigni pri ili post dekjara batalo.

* 1120-1148: Alfonso Jourdain, grafo de Tuluzo kaj de Provenco (1103 † 1148), filo de la tria geedziĝo de Rajmondo la 4-a (la 6-a)
* :edziĝinta en 1125 al Faydide de Uzès

* 1148-1194: Rajmondo la 5-a (la 7-a) († 1194) filo de la antaŭa
* :edziĝinta en 1154 al Konstanca de Francio

* 1194-1222: Rajmondo la 6-a (la 8-a) († 1222) filo de la antaŭa
* :edziĝinta en 1173 al Ermessende Pelet († 1176)
* :edziĝinta en 1178 al Beatrica de Béziers, de kiu li disiĝis en 1193
* :edziĝinta en 1193 al Burgonjo de Lusignan, de kiu li disiĝis en 1196
* :edziĝinta en 1196 al Johana de Anglio (1165 † 1199)
* :edziĝinta en 1202 al Eleonora de Aragono (1182 † 1226)

* 1222-1249: Rajmondo la 7-a (la 9-a), († 1249), filo de Rajmondo la 6-a (la 8-a) kaj de Johana de Anglio
* :edziĝinta unue al Sancie de Aragono (1186 † 1242)
* :edziĝinta due al Margerita de Lusignan

* 1249-1271: Johana de Tuluzo († 1271), filino de Rajmondo la 7-a (la 9-a) kaj de Sancie de Aragon
* :edziniĝinta en 1241 al Alfonso (Potevo) (1220 † 1271) grafo de Tuluzo, grafo de Potevio, frato de sankta Ludoviko

## Nehereda grafo 
* 1215-1218: Simono la 4-a (Montfort), 5-a grafo de Leicester, vicgrafo de Béziers kaj de Carcassonne*grafo de Tuluzo per konkero*

* 1681-1737: Ludoviko Aleksandro (Burbono) (1678 † 1737), grafo de Tuluzo, neleĝeca filo de Ludoviko la 14-a kaj de S-ino Montespan

## Notoj 
## Referencoj 
## Literaturo 
* Roger Genty, *Les comtes de Toulouse: histoire et traditions*, Ferrières, eld; "Ed. de Poliphile", 1987, 
* 
* Hélène Débax, Jean-Luc Boudartchouk, et alii, ''Vicomtes et vicomtés dans l'Occident médiéval'', 2008, http://books.google.fr/books?id=xrVKwcpupxwC&pg=PA203, paĝo 47 (les vicomtes de Narbonne), paĝoj 73-a (vicomtes en Bas-Quercy, Haut-Toulousain), paĝo 202-a (les vicomtes de Millau).

## Vidu ankaŭ 
* Graflando Tuluzo

## Eksteraj ligiloj 
*  Foundation for Medieval Genealogy: Tuluzo, kings, dukes and counts

Tuluzo
Tuluzo
listo
Tuluzo
Kategorio:Reĝaj familioj de Eŭropo
Malfrua Romia Imperio

La **Malfrua Romia Imperio** konsistigas kun la Frua Romia Imperio unu el la du historiografiaj dividoj de la Romia Imperio en la romia historiografio.
Tiuj terminoj estas kutimaj, sed iliaj tempaj limoj ne estas unuanime fiksitaj. Plej ofte tiu periodo estas inter 284 et 476.

## Frua Romia Imperio 
Tiu nomo montras al la unua periodo de la Romia Imperio, ĝi komenciĝis en 27 a.K per la princeco de Aŭgusto kaj enhavas la idealigitan regnon de la antoninoj.

## Vidu ankaŭ 
### Bibliografio 
* L'*Histoire du Bas-Empire* estis verkita de Le Beau kaj Ameilhon, Parizo, 1757, 29 volumoj, in-12.
* *Rome, Grandeur et Déclin de la République*, de Marcel Le Glay, 1990, eld. "Perrin".

### Vidu ankaŭ 
* *Dividoj de Antikva Romio*
** Angla-usona historiografio : Klasika Antikvo | Malfrua Antikvo
** Franca historiografio : Frua Imperio | **Malfrua Romia Imperio** *(Romio)*

* Historio de la Malfrua Romia Imperio :
** Anarkia periodo
** Deklino de la Romia Imperio
** Kronologio de la Okcidenta Romia Imperio
** Malfrua Antikvo

Kategorio:Historio de Antikva Romio
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Romia historiografio
Les Sablons (pariza metrostacio)

**Les Sablons** [le sablɔ̃] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo situanta en komunumo Neuilly-sur-Seine.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1937 okaze de plilongigo de la linio inter  kaj , realigita sub *Avenuo de Neuilly* fariĝinta *Avenuo Charles de Gaulle*.

La stacio eltiras sian nomon el la ebenaĵo de Sablons, kie troviĝis sablejoj uzataj por elpreni sablon necesan al konstru-laboroj de Parizo.

Nom-platoj de la stacio estas subtitolitaj «&nbsp;Jardin d'Acclimatation&nbsp;», nomo de la Ĝardeno de alklimatiĝo situanta proksime, en la Bosko de Boulogne, aneksita de urbo Parizo depost 1929.

## Alirejoj 
1. Para flanko de numeroj de Avenuo Charles de Gaulle (norde)
* 52, Avenuo Charles de Gaulle (direkte al Strato Berteaux-Dumas kaj Placo du Marché)
* 70, Avenuo Charles de Gaulle (direkte al Strato Louis-Philippe, kaj direkte al norda parto de Strato d'Orléans)
2. Malpara flanko de numeroj de Avenuo Charles de Gaulle (sude)
* 85, Avenuo Charles de Gaulle 
* 103, Avenuo Charles de Gaulle (direkte al suda parto de Strato d'Orléans, direkte al Ĝardeno de alklimatiĝo)

## Interkonektoj 
*  RATP 73
*  N11 N24

## Proksime 
* Unu el la elirejoj eliras antaŭ la sidejo de televidkanalo "M6"
* Norde de Bosko de Boulogne, la Ĝardeno de alklimatiĝo

## Vidu ankaŭ 
*Listo de metrostacioj de Parizo
*Linio 1 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 1 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Neuilly-sur-Seine
Boisredon

**Boisredon** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 713 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|upright|Preĝejo en Boisredon
Boisredon situas en la sudo de Charente-Maritime,  sude de Saintes kaj  norde de Bordeaux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Langetoj

eta|Langetoj
**Langetoj** (itale: *linguine* pluralo de *linguina*) estas longforma nudelo kun lensoforma sekcaĵo, farita el durum-tritiko, ili iom similas al *fettuccine*, sed estas malpli larĝaj kaj ankaŭ nomiĝas *bavette* aŭ *trenette*. Pli maldika versio nomiĝas *linguettine*.

*Linguine* originas el Ĝenovo kaj apartenas al la kuirarto de Ligurio. Konataj manĝaĵoj estas *Linguine alle vongole* (kun venuskonkoj) kaj *Trenette al pesto*.

Ĉar *linguine* estas pli dikaj ol spagetoj, la kuirtempo estas pli longa.

Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Itala kuirarto
Kabineto Dinnyés

**Kabineto Dinnyés** [dinjEŝ] estis nur marionetokabineto de la komunistoj en Hungario. Ĝi kreiĝis post pro skandalo kaj ĝi finiĝis pro skandalo. Ĝi gvidis la landon en la jaroj 1947 kaj 1948 proksimume 16 monatojn. La registaro dufoje signife ŝanĝiĝis, precipe pro nova prezidanto. 
eta|Ĉefministro Lajos Dinnyés

## Historio 
Pli frua ĉefministro Ferenc Nagy (politikisto) estis akuzita pri falsaĵoj, tial li abdikis kaj restis en Svislando. La sekva ĉefministro estis Lajos Dinnyés. La ŝtatiĝo senĉese daŭris, oni komencis krei la sovetan sistemon en la lando. Tamen plej signifa estis la baloto en 1947, kiun aranĝis la komunistoj. La hungaroj mencias ĝin "bluslipa baloto". Antaŭ la baloto kiu ne estos hejme, tiu ricevis permesilon baloti en alia loko. La permesilo havis bluan koloron. La sistemo ne kontrolis tiujn voĉojn, tial okazis, ke komunistoj vojaĝis per ŝarĝaŭtoj de mateno ĝis vespero al balotaj rondoj, kie ili balotis. Do komunistoj balotis eĉ 20-foje. Kiu protestis vidanta tion, post horoj li jam estis deportita al Sovetunio. Finon de la kabineto kaŭzis tio, ke ministro Miklós Nyárádi rifuĝis al okcidenta Eŭropo, tial Dinnyés devis abdiki. La sekva estis Kabineto Dobi.

## Listo de membroj 
* **Lajos Dinnyés – ĉefministro** (etbienulo)
* Mátyás Rákosi  – senpostena ministro kaj vicĉefministro (komunisto)
* Árpád Szakasits – senpostena ministro kaj vicĉefministro (socialdemokrato)
* István Dobi – senpostena ministro (etbienulo)
* Ferenc Erdei – senpostena ministro (nacikamparano)
* László Rajk  – ministro pri enlandaj aferoj (komunisto); en la lastaj 4 monatoj János Kádár (komunisto)
* Ernő Mihályfi - ministro pri eksteraj aferoj (etbienulo) 4 monatojn, poste Erik Molnár (komunisto) preskaŭ jaron; fine László Rajk (komunisto)
* Miklós Nyárádi - ministro pri financo (etbienulo); en la lasta semajno Ernő Gerő
* Lajos Dinnyés mem - ministro pri defendo (etbienulo) 4 monatojn, poste Péter Veres (nacikamparano) preskaŭ jaron, fine Mihály Farkas (komunisto)
* Gyula Ortutay - ministro pri religio kaj eduko (etbienulo)
* Károly Bárányos – ministro pri agrikulturo (etbienulo) 4 monatojn, poste Árpád Szabó (ministro) 7 monatojn (etbienulo), fine István Dobi (etbienulo)
* István Ries - ministro pri justico (socialdemokrato)
* Péter Veres - ministro pri konstruo kaj laboro (nacikamparano); poste József Darvas (nacikamparano)
* Antal Bán – ministro pri industrio (socialdemokrato) 9 monatojn, poste Árpád Szakasits 5 monatojn (socialdemokrato), fine István Kossa (komunisto)
* Sándor Rónai - ministro pri komerco kaj kooperativoj (socialdemokrato)
* Ernő Gerő - ministro pri transporto (komunisto)
* Erik Molnár – ministro pri publika bonstato (komunisto) 4 monatojn, poste Károly Olt (komunisto)
* János Erőss - ministro pri publika provizado 4 monatojn (etbienulo), poste Árpád Szabó (etbienulo)

## Fontoj 
* http://www.valasztas.hu/nepszav03/hu/06/vf2/vf9503.htm 
* http://www.ogyk.hu/e-konyvt/mpgy/alm/almanach_1947-49/1947_ngy_a_t573.htm 
* http://korok.webnode.hu/products/nepi-demokratikus-atalakulas-magyarorszagon-1945-19481/ 

Dinnyes
Usona Instituto de Elektraj Inĝenieroj

La **Usona Instituto de Elektraj Inĝenieroj** aŭ en angla *American Institute of Electrical Engineers* (*AIEE*) estis uson-bazita organizo de elektrinĝenieroj kiu ekzistis el 1884 al 1962. La 1-an de januaro 1963, ĝi merĝis kun la Instituto de Radioinĝenieroj (IRE) por formi la Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE).

## Historio 
La fondintoj en 1884 de la Usona Instituto de Elektraj Inĝenieroj (AIEE) estis kelkaj el plej elstaraj inventistoj kaj plinovigistoj en la tiam nova fako de elektrinĝenieriko, inter kiuj Nikola Tesla, Thomas Alva Edison, Elihu Thomson, Edwin J. Houston, kaj Edward Weston.

## Integro kaj evoluo 
La AIEE kaj la IRE integriĝis en 1963 por formi la Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE), por iĝi la plej granda teknika societo de la mondo.

## Literaturo 
* IEEE, retejo de Newlife International .

Kategorio:Organizaĵoj en Usono
Kategorio:Elektro
Kategorio:Inĝenieriko
Mária Fekete

**Mária FEKETE** rumania hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe en 1981. 

## Kariero
Mária Fekete studis aktorarton en UBB de Kluĵo. Ŝi estas aktorino de Teatro Tamási Áron de Sfântu Gheorghe.

## Fonto
*Biografiaj indikoj kaj roloj  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Ĝardeno de alklimatiĝo

La **Ĝardeno de alklimatiĝo** ( [ʒaʁdɛ̃ daklimatasjɔ̃]) estas 20 hektarojn vasta amuzparko por infanoj kun bestoĝardeno, kaj aliaj allogaĵoj lokita en la norda parto de la Bosko de Boulogne, en Parizo.

## Historio 
Malfermita la  de Napoleono la 3-a kaj Imperiestrino Eugenia, la *Ĝardeno de alklimatiĝo de Parizo* kaj la *Zoologia ĝardeno de Alklimatiĝo* kiel ĝi estis unue nomita estas Pariza zoo. Ĝi estis estrita de Isidore Geoffroy Saint-Hilaire, filo de naturalisto Étienne Geoffroy Saint-Hilaire, ĝis lia morto en 1861.

Dum la Sieĝo de Parizo (1870-1871), multaj el la bestoj en la zoo estis kuiritaj kaj servitaj de kuiristo Alexandre Étienne Choron.

De 1877 ĝis 1912, la Zoologia ĝardeno de Alklimatiĝo estis transformita en "Antropologian alklimatiĝon". En koloniisma tempo, la scivolemo de Parizanoj estis altirita de kutimoj kaj vivmanieroj de fremdaj popoloj. Nubianoj, Boŝmanoj, Zuluoj kaj multaj aliaj Afrikanoj estis "ekspoziciitaj" en homoĝardeno. La ekspozicioj ĝuis grandan sukceson. Nombro da vizitantoj al la ĝardeno duobliĝis, atingante milionon.,

## Allogaĵoj 
450ra|centra
La parko inkluzivas misformajn spegulojn, miniaturan golfon, trajneton kun etŝpura fervojo, rajdadon de poneoj, pupteatron, kaj artan muzeon por infanoj ("Musée en Herbe") interalie.

## Publikaj transportoj 
*  metrostacio:  *Les Sablons*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de parkoj kaj ĝardenoj de Parizo
* Bosko de Boulogne

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

## Tradukfonto 
Kategorio:16-a arondismento de Parizo
Kategorio:Parkoj aŭ ĝardenoj de Parizo
Kategorio:Bestoĝardenoj en Francio
Kategorio:Amuzparkoj
Kategorio:Amuzparkoj en Francio
Kategorio:Aperis en 1860
Kincső Nagy Lázár

**Kincső NAGY LÁZÁR** [nadj lAzAr] rumanuja hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Odorheiu Secuiesc en 1976.
## Kariero
Kincső Nagy Lázár finis en la fako pri la dramaturgio en UBB de Kluĵo. Ŝi estas aktorino de Teatro Tamási Áron de Sfântu Gheorghe.

## Fonto
*Kariertabelo 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rumanio
Strawberry Hill (vilao)

eta|300ra|
***Strawberry Hill*** (en Esperanto „fragomonteto“) estas kasteleca vilao, kiun konstruigis la verkisto kaj politikisto Horace Walpole en la jaroj 1749 ĝis 1776 ĉe la rivero Tamizo proksime de Londono (Anglujo). La konstruaĵo fariĝis modelo por granda nombro da similaj vilaoj kaj kasteloj en Eŭropo kaj iniciatis la novgotikon, kiu celis la revivigon de gotika arĥitekturo.

## Historio 
En 1748 Horace Walpole estis aĉetinta malgrandan vilaon ĉe Tamizo kaj intencis transkonstrui ĝin en sian „etan gotikan kastelon“. Ekde 1749 li pliamplekigis ĝin en plurajn konstruajn etapojn.

eta|
Arĥitekturaj modeloj estis diversaj konstruaĵoj en Anglujo kaj aliaj landoj el la epoko de la gotiko. Kapelo en la abatejo Westminster konstruita sub Henriko la 7-a liveris la modelon por krucripovolbo supre de la galerio, sed ankaŭ detaloj de tombomonumentoj en Westminster kaj Canterbury enfluis ŝanĝitaforme en la konstruaĵon. Eksterajn formojn de katedraloj Walpole uzis en la interno de la domo, ekstere la konstruaĵo estis miksaĵo el fortikaĵo kun murdentoj kaj turoj kaj gotika preĝejo kun pintarkaj fenestroj.

La unua konstruparto komenciĝis en 1749 kaj finiĝis en 1753, la dua komenciĝis en 1760. Ekde 1772 ĝis 1776 okazis pluaj ŝanĝoj kaj alkonstruoj. La jaron 1776 oni tial plejofte rigardas kiel la dislimo inter postgotiko kaj novgotiko.

*Strawberry Hill* apartenas ekde 1923 al la katolika Universitato Sankta Maria en Twickenham (Londono). Post ampleksaj riparadoj la domo estas denove vizitebla ekde 2010. Kiel vivejo de Horace Walpole la kastelo ankaŭ estas literatura memorejo unuaranga, komparebla kun *Abbotsford*, kasteleca loĝodomo de la skota verkisto Walter Scott.

## *Strawberry Hill* kaj la „gotika“ romano 
*Strawberry Hill* ankaŭ estis la modelo por *La kastelo de Otranto* (), romano, kiun Walpole en 1764 komence publikigis sub kaŝnomo kaj per kiu li fondis la  *Gothic Novel*, do „gotika romano“. Ekde tiam en ĉiu hororromano grave rolis la arĥitekturo de la okazejo. Ŝtuparoj, galerioj, kaŝitaj ĉambroj, volboj kaj kelaj karceroj sekvatempe estis ligitaj kun ĉi tiu ĝenro tre prizorgata dum la romantismo. Dum kiam tamen la literaturo de Walpole finfine estis ligita kun la klerismo, en pli malfruaj literaturaj verkoj ĉi-genraj la malracia pli kaj pli paŝas en la malfonon.

## Literaturo 
* germana traduko de la romano *La kastelo de Otranto*
* Edward Jones, Christopher Woodward: *A Guide to the Architecture of London.* Weidenfeld & Nicolson, Londono 1983, ISBN 0-297-78188-X.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo "amikoj de *Strawberry Hill*  ()

Kategorio:Muzeoj en Londono
Kategorio:Vilaoj en Britio
Kategorio:Historiaj monumentoj en Anglio
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1770-1779
Kategorio:Novgotikaj konstruaĵoj en Anglio
Geay

**Geay** povas esti:
* **Geay**, franca komunumo en Charente-Maritime,
* **Geay**, franca komunumo en Deux-Sèvres.
Folgowo

eta|200px|Folgowo

**Folgowo** estas vilaĝo en Pollando. Ĝi situantas ĉe la Distrikto Chełmno de Kujavia-Pomeria Provinco.

En jaroj 1975-1998 Folgowo estis en Toruńskie Provinco.

En la vilaĝo estas sep bienoj.

Kategorio:Kujavio-Pomerio
Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Coroiești

**Coroiești** estas la nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
* Coroiești (Alba) estas vilaĝo en distrikto Alba.
* Coroiești (Hunedoara) estas vilaĝo en distrikto Hunedoara.
* Coroiești (Vaslui) estas vilaĝo kaj komunumo en distrikto Vaslui.
* Coroiești (Bogdănița, Vaslui) estas vilaĝo  en distrikto Vaslui.
15559 Abigailhines

'*15559 *Abigailhines'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko,
Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Abigail M. Hines*, finalistino de la konkurso de sciencaj mezlernejoj *Discovery Young Scientist Challenge* (DYSC) de 2001. Ŝi estis lernantino ĉe la *Orchard Day Home School'' de Fort Wayne (Indianio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Ouges

**Ouges** [] estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis 76 loĝantojn en la jaro 2012.
maldekstra|100px|Blazono

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
La Ouges situas proksime de Diĵono (8 km) ĉe la bordo de la kanalo de Burgonjo.

## Historio 
eta|maldekstra|Lavejo
De 1914 ĝis 2014 estis tie armea aerbazo.

## Vidindaĵoj 
Tie estas muzeo pri la kanalo.

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon (0,37 %) en 2009.

## Religia vivo 
La kastelo Préville estis monaĥejo de 1990 ĝis 2011.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or
* Ouges (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Paĝaro écho des communes


Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
15516 Langleben

'*15516 *Langleben'''* estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 3:7 kun Marso.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Ian Langleben*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2019 pro sia projekto en teamo pri sistema programaro. Li lernis ĉe la *Dawson College'' de Westmount (Kebekio, Kanado).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Fuad Abdurahmanov

**Fuad Abdurahmanov** () (naskiĝis la  en Ŝekio, la Rusia Imperio (hodiaŭ Azerbajĝano) — mortis la  en Bakuo, Azerbajĝana SSR, Sovetunio) estis azerbajĝana skulptisto kaj pentristo, unu el la plej eminentaj skulptistoj kaj pentristoj de Sovetunio.

## Eksteraj ligiloj 
* Абдурахманов Фуад Гасан оглы — артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі 
* Абдурахманов Фуад Гасан оглы — скульптор  

Kategorio:Azeraj skulptistoj
Kategorio:Azeraj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Entombigoj en la Aleo de Honoro
Marc-Antoine Laugier

**Marc-Antoine Laugier** (naskiĝinta la 26-an de septembro 1713 en Manosko, Provenco; mortinta la 7-an de aprilo 1769 en Parizo) estis jezuita pastro, verkisto, historiisto kaj arĥitektura teoriisto.
eta|Fruntopaĝo de ''Essai sur l'Architecture*

## Vivo 
En la aĝo de 14 jaroj li aniĝis laŭ instigo de la gepatroj en la jezuitan kolegion je Avinjono. En la sekvaj jaroj li studis teologion en Liono, Bezansono, Marsejlo, Nimo kaj Arles. Li donis sian sanktan promeson al la ordeno kaj predikis komence en la preĝejo *St-Sulpice* en Parizo. Mallonge poste li fariĝis kortegopastro en Parizo. En 1754 li prezentis predikon antaŭ la reĝo kaj la kortego je Versajlo dum la karesmo, kiu fariĝis publika skandalo. Laugier kritikis la reĝan kortegon pro ĝia plezuravido, pro la fordiboĉado en la monarĥio kaj pro la malmorala vivokonduto de la nobelaro. Ankaŭ li akre kritikis la politikajn cirkonstancojn de sia epoko. Post sia lasta prediko paskodimanĉon de 1754 Laugier estis revokata de lia superulo en la provincon al Liono. Tie li devis toleri disciplinajn rimedojn. En la jaro 1756 li transiris al la ordeno de la benediktanoj. Pro sia antaŭhistorio li estis malligata de la pastraj taskoj, kaj li sin dediĉis al arto, arĥitekturo kaj muziko. Dum la sekaj jaroj li verkis diversajn traktaĵojn pri arĥitekturo kaj arto. La 7-an de aprilo 1769 Laugier mortis post mallonga malsano en Parizo.

## Verkoj 
* *Essai sur l’architecture.* (Eseo pri arĥitekturo) Parizo 1753 ()
* LAUGIER, Marc-Antoine, en: *Essai sur l'architecture*: http://www.archive.org/stream/surlarchitecture00laug#page/n3/mode/2up Parizo 1755
* *Jugement d’un amateur sur l’exposition des tableaŭ* (Lettre à M. le marquis de V***). Parizo 1753.
* *Observations sur l’architecture.* Parizo 1765.
* *Histoire des negociations pour la paix conclue à Belgrade, le 18. Septembre 1739 entre l’Empereur, la Russie et la Porte Ottomane, par la médiation, et sous la garantie de la France* Libra artikolo publikigita en la 2-a volumo je Parizo 1768

## Literaturo 
* Françoise Fichet: *Marc-Antoine Laugier. 1713–1769.* En: *La théorie architecturale à l’âge classique. Essai d’anthologie critique.'' (Arĥitektura teorio en la klasika epoko. Eseo pri kritika antologio) Mardaga, Bruselo k. a. 1979, ISBN 2-87009-104-4, p. 367–369.

Kategorio:Romkatolikaj pastroj
Kategorio:Francaj jezuitoj
Kategorio:Francaj verkistoj pri arkitekturo‎
Kategorio:Francaj historiistoj de arkitekturo‎
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Viroj
15512 Snyder

'*15512 *Snyder''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usonaj astronomoj Jeffrey S. Medkeff kaj David Healy elde la Observatorio Junk Bond en Sierra Vista (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona inĝeniero kaj amatora astronomo Douglas Snyder, dank'al kies senlaca laboro la luma poluo estis malgrandigita en Arizono, kaj kies edukaj streboj enkondukis multenombraj homoj al astronomio. Li estas kunmalkovrinto de la kometo C/2002 E2 (Snyder-Murakami).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de David Healy
Kategorio:Malkovrita de Jeffrey S. Medkeff
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Instituto de Radioinĝenieroj

La **Instituto de Radioinĝenieroj** aŭ en angla *Institute of Radio Engineers* (*IRE*) estis profesia organizaĵo kiu ekzistis el 1912 ĝis la 31-a de decembro, 1962. La 1-an de januaro 1963, ĝi merĝis kun la Usona Instituto de Elektraj Inĝenieroj (AIEE) por formi la Instituto de Elektrikaj kaj Elektronikaj Inĝenieroj (IEEE).

La organizahĵo fondiĝis kiel rezulto de klopodo organiziĝi praktikistoj de sendrata elektro kaj fine establiĝis en 1912 en Novjorko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Inĝenieroj
Kategorio:Teknologio
Kategorio:Ne-profitaj organizaĵoj en Usono
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1912
Viena Gaŭlio

La provinco **Viena Gaŭlio**, latinlingve *Viennensis* aŭ *Gallia Viennense*, estas malnova romia provinco de la malfrua Antikvo. Ĝi havis kiel ĉefurbon Vienno. 

Ĝi estis kreita en la 4-a jarcento, en la tetrarkio, kiam la narbona Gaŭlio estis dividita en Viena Gaŭlio kaj Narbonio 1-a kaj 2-a, ĉiuj alligitaj al la prefektolando de la pretoro de la Gaŭlioj. Viena Gaŭlio enhavis « la alobrogojn, la segovelaŭnojn, la helvienojn, la trikastenojn, la vokoncojn kaj la kavarojn », ĝi havis kiel ĉefurbon Vienne en la nuna departemento Isère. 

En la 5-a jarcento, ĝi estis siavice dividita en Viena Gaŭlio 1-a kun ĉefurbo Vienne, kaj Viena Gaŭlio 2-a kun ĉefurbo Arles.

Kategorio:Romia Gaŭlio
Kategorio:Romiaj provincoj
Kategorio:Okcitana historio
(15521) 1999 XH133

**(15521) 1999 XH133** estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la Greka Tendaro.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Hajnalka Szalma

**Hajnalka SZALMA** [salma] estas rumania hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș en 1980. 

## Kariero
Hajnalka Szalma apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi maturiĝis en 1998 en liceo de sia naskiĝurbo, poste ŝi studis aktorarton en Universitato de Kluĵo kun diplomo en 2003. Ŝi estas aktorino de Teatro Tamási Áron de Sfântu Gheorghe. Ŝi ricevis premiojn inter 2004-2008.

## Elektitaj roloj 
* Friedrich Dürrenmatt: *La Fizikistoj* (Martha Boll, ĉefflegistino)
* Alexandre Dumas (patro): Les trois mousquetaires (anĝelo)
* Ŝekspiro:
** La Venecia Komercisto (Jessica)
** Somermeznokta Sonĝo (Hippolyta)
* Anton Ĉeĥov: La mevo (Maŝa)

## Referenco 
## Fonto
*Biografiaj indikoj kaj roloj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
15553 Carachang

'*15553 *Carachang'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Cara A. Chang*, finalistino de la konkurso de sciencaj mezlernejoj *Discovery Young Scientist Challenge* (DYSC) de 2001. Ŝi estis lernantino ĉe la *St. Andrew's Priory School'' de Honolulu (Havajo, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Barlas

**Barlas** ( ; ĉagataje/en farsi برلاس *Barlās*; ankaŭ *Berlas*) estis mongola nomada konfederacio en Centra Azio.

## Timuridoj kaj mogoloj 
[eta|Mapo de [Timurida Imperio]]

Ties plej famaj reprezentantoj estis la Timuridoj, nome dinastio fondita de la konkeranto Timur (*Tamerlano*) en la 14a jarcento, kiu regis super teritorioj de modernaj Irano, Afganio, multe de Centrazio, same kiel ĉe partoj de nuntempaj Pakistano, Barato, Mezopotamio, Anatolio kaj Kaŭkazo. Unu el lia descendantoj, nome Zahir ud-Din Babur, poste fondis la Mogolan Imperion de Centra Azio kaj Suda Azio.

## Gravuloj 
Hajji Beg Barlas (m. 1361) estis estro de la tribo Barlas.

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Centra Azio
Plassay

**Plassay** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 702 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Preĝejo en Plassay
Plassay situas en la centro de Charente-Maritime,  nordokcidente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Okcidenta Ĉagataja Ĥanlando

La **Okcidenta Ĉagataja Ĥanlando** estis mongola sendependiĝa ĥanlando disde la Ĉagataja Ĥanlando. Ĥano de la Ĉagataja Ĥanlando, nome Duŭa (1282-1307) lasis malantaŭ si multajn filojn, multaj el kiuj iĝis ĥanoj mem. Inkludita inter tiuj estas Kebek (1309, 1318-1326), kiu starigis normigadon de la monerstampado kaj selektis sidejan ĉefurbon (ĉe Karŝi), kaj Tarmaŝirin (1326-1334), kiu konvertiĝis al Islamo kaj trudeniris la Sultanlandon de Delhio en Hindio. La centro de la ĥanlando ŝanĝiĝis al siaj okcidentaj regionoj, t.e. Transoksiano.

Kategorio:Historio de Centra Azio
Kategorio:Mongoloj
Kategorio:Ĥanlandoj
Porte Maillot (pariza metrostacio)

**Porte Maillot** [pɔʁt majo] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo. Ĝi situas inter la 16-a kaj 17-a arondismentoj de Parizo, proksime al "Porte Maillot". La okcidentaj elirejoj de la metrostacio ankaŭ priservas komunumon Neuilly-sur-Seine.

## Stacio 
La stacio troviĝas inter Avenuo Charles-de-Gaulle en Neuilly-sur-Seine kaj Avenuo de la Grande-Armée en Parizo, sub Placo de la Porte-Maillot.

Porte Maillot estis unu el la ok pordoj, kaj la ĉefa, el la remparo de Bosko de Boulogne konstruita sub la regno de Henriko la 2-a, kies vera nomo estis Porte Mahiaulx, poste Mahiot, eble pro la malnova ludo de maleo (kroketo) situanta transe en la bosko.

## Alirejoj 
# Palaco de kongresoj de Parizo
# Bulvardo Gouvion-Saint-Cyr
# Placo de la Porte Maillot, meza inter-ŝoseo
# Avenuo de la Grande Armée
# Avenuo de Malakoff
# Avenuo Charles de Gaulle
# Strato de Chartres

## Interkonektoj 
*    *Neuilly - Porte Maillot*
*   '**
*  RATP 73 82 244 
*  Aŭtoĉaroj Air France 2
*  Aŭtoĉaro al flughaveno de Beauvais-Tillé
*  N11 N24 N151 N153

## Proksime 
* La Palaco de kongresoj de Parizo troviĝas super la stacio. Alireblas per interkonekta koridoro inter metroo kaj RER
* Promenejo por piedirantoj inter stacidomoj **' kaj '''' (RER)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 1 de la metroo de Parizo
* Fantomaj stacioj de la metroo de Parizo
* Porte Maillot (Tramtransporto en Parizo)

Kategorio:Linio 1 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 16-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 17-a arondismento de Parizo
Kanonaj Imperioj

[eta|[Otomana armeo|Otomanarmeaj artileriistoj, 1788.]]

**Kanonaj Imperioj** aŭ **Pulvaj Imperioj** estas termino uzita por priskribi la islamajn Otomanan, Safavidan kaj Mogolajn imperiojn. Ĉiu el tiuj tri imperioj havis konsiderindan militan sukceson uzante la ĵus disvolvigitajn pafilojn, ĉefe kanonojn kaj malgrandajn armilojn, dum la daŭro de ties imperioj.

## La koncepto Hodgson-McNeill 
[eta|[Mogola Imperio|Mogolarmeaj artileriistoj dum la regado de Akbar.]]
Tiu frazo estis stampita de Marshall G.S. Hodgson kaj sia kolego William H. McNeill ĉe la Universitato de Ĉikago. Hodgson uzis la esprimon en la titolo de la Libro 5 ("The Second Flowering: The Empires of Gunpowder Times") de sia tre influa tri-voluma verko, *The Venture of Islam*. Hodgson konsideris la pulvajn armilojn kiel ŝlosilo por la "militpatronitaj ŝtatoj de Malfrua Meza Periodo" kiu anstataŭis la nestabilajn, geografie limigitajn konfederaciojn de Tjurkaj klanoj kiuj hegemoniis dum la post-mongola epoko.

## Vidu ankaŭ 
* Akbar

## Notoj 
Kategorio:Iamaj imperioj
Kategorio:Mogola Imperio
Kategorio:Otomana Imperio
Kategorio:Historio de Centra Azio
Borĝigin

[eta|La [mongola imperio ĉirkaŭ 1207.]]

La klano **Borĝigin** (, *Borjigin*), konata ankaŭ kiel **Altan urag** (, *ora parencaro*), estis la aristokrata klano de Ĝingis-Ĥano kaj de ties posteuloj. La fruaj anoj de la klano Borĝigin produktis regantaj princojn por Mongolio kaj Interna Mongolio ĝis la 20-a jarcento. La klano formis la regantan klason inter la Mongoloj kaj aliaj popoloj de Centra Azio kaj Orienta Eŭropo. Nun la anoj de la klano Borĝigin troviĝas en la plejmulto de Mongolio, Interna Mongolio, kaj Ŝinĝango, kvankam genetika esplorado montris, ke la posteularo de Ĝingis-Ĥano estas komuna en Centra Azio.

## Referencoj 
### Bibliografio 
* Wada Sei 和田清. *Tōashi Kenkyū (Mōko Hen)* 東亜史研究 (蒙古編). Tokyo, 1959.
* Honda Minobu 本田實信. *On the genealogy of the early Northern Yüan*, Ural-Altaische Jahrbücher, XXX-314, 1958.
* Okada Hidehiro 岡田英弘. *Dayan Hagan no nendai* ダヤン・ハガンの年代. Tōyō Gakuhō, Vol. 48, No. 3 pp.&nbsp;1–26 and No. 4 pp.&nbsp;40–61, 1965.
* Okada Hidehiro 岡田英弘. *Dayan Hagan no sensei* ダヤン・ハガンの先世. Shigaku Zasshi. Vol. 75, No. 5, pp.&nbsp;1–38, 1966.

Kategorio:Historio de Centra Azio
(15529) 2000 AA80

**(15529) 2000 AA80** estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la "Greka Tendaro".

## Notoj kaj referencoj 
## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
15531 Matusch

'*15531 *Matusch'''* estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono). 

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Brendon Franz Matusch*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2019 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la *Lo-Ellen Park Secondary School'', Granda Sudbury (Ontario, Kanado).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Hafiz-i Abru

**Hafiz-e Abru** (en farsi حافظ ابرو) mortinta en Junio de 1430) estis persa historiisto kiu laboris ĉe la kortegoj de timuridaj regantoj de Centra Azio. Lia kompleta nomo estas **ʿAbdallah** (aŭ **Nur-Allah**) '''ibn Lotf-Allah ibn 'Abd-al-Raŝid Behdadini**; dum lia mallongigita nomo estis transskribita en okcidenta literaturo ankaŭ kiel **Hafiz-i Abru**, **Hafez-e Abru**, **Hafiz Abru'* ktp.eta|Bildo el verko de Hafiz-i Abru nome *Majma al-tawarikh''. “Noaha Arko” Irano (Afganio), Herat.Hafiz-i Abru naskiĝis en la regiono Granda Ĥorasano kaj studis en Hamadān. Li eniris en la kortego de Timur en la 1380-aj jaroj; post la morto de Timur, Hafiz-i Abru pluis en la servo de la filo de Timur, nome Ŝaho Ruĥo, en Herat. Li interagis kun aliaj saĝuloj kunigitaj ĉirkaŭ la kortegoj de Timur kaj de Ŝaho Ruĥo, kaj iĝis agnoskita kiel bonkvalita ludanto de ŝako.

Hafiz-i Abru estis la aŭtoro kaj/aŭ kompilanto de nombraj verkoj pri la historio kaj geografio de la Timurida ŝtato kaj apudaj regionoj, komisiita de sia mastro Ŝaho Ruĥo.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Irano
Kategorio:Iranaj verkistoj
Ŝaho Ruĥo (Timuridoj)

**Ŝaho Ruĥo**, **Ŝahruĥo Mirza** aŭ **Shāhrukh Mīrzā** (en farsi شاهرخ میرزا *Šāhruĥ Mīrzā*) (20a de aŭgusto 1377 – 13a de marto 1447) estis la reganto inter Timuridoj de la orienta parto de la imperio establita de sia patro, nome fama militsenjoro de Centra Azio nome Timur (Tamerlano) kiu fondis la timuridan dinastion, regante plej el Persio kaj Transoksiano inter 1405 kaj 1447. Ŝāhruĥo estis la kvara kaj plej juna filo de Timur kaj filo de unu el liaj konkubinoj.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Irano
Kategorio:Iranaj regantoj
Kategorio:Timuridoj
Lajos Szíjártó

**Lajos Szíjártó** [lajoŝ sijArtO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szíjártó Lajos** estis hungara arkitekta inĝeniero, ministro, diplomato.

Lajos Szíjártó http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=6060&catid=87%3Asz&Itemid=67&lang=hu naskiĝis la  1896 en Szekszárd. Li mortis la  1966 en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Szíjártó eklaboris en fabriko en 1914. En la sekva jaro li aliĝis al socialdemokratoj kaj sindikato. Li estis fondinta membro de komunista partio en 1918. Dum Hungara Sovetrespubliko li estris armean taĉmenton. Post falo de la Soveto li estis kondamnita je 12 jaroj, sed en 1922 li estis ŝanĝita por militkaptito en Soveta Rusio. Tie li plulernis kaj li iĝis arkitekto, poste li laboris en konstruadoj. En 1948 li hejmenvenis kaj li ricevis signifajn postenojn en rekonstruado de la lando. Li estis subministro en 1950, inter 1951 kaj 1956 ministro pri konstruo. Post falo de Hungara revolucio de 1956 li estis ambasadoro.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero SZ, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Graflando de Foix

La **graflando de Foix** estas unu el la malnovaj provincoj de Francio kreita en la 10-a jc per parto de la graflando de Carcassonne fare de Bernardo-Roĝero de Foix.

De la franca Revolucio de 1789, la graflando troviĝas tute en la departemento Ariège.

## Historio 
La graflando de Foix estis parto de la lando de la Volques Tectosages en la romia Imperio ; ĝi dividiĝis en supra kaj malsupra lando de Foix, kaj havis kiel fortajn urbojn : en la supra lando, Foix, Tarascon, Ax ; en la malsupra lando, Pamiers, Saverdun, Lézat-sur-Lèze, Le Mas-de Azil.

La lando de Foix, estinta parto de la romia Imperio, de la reĝlando Visigota, de la merovida monarkio, de la duklando Akvitanio, de la karolida imperio, kaj fine de la *graflando de Carcassonne*, estis malligita de tiu lasta en la 11-a jarcento, kaj estis unue senjorlando, kaj poste graflando en 1050 favore al Roĝero la 1-a de Foix, filo de Bernardo-Roĝero de Couserans kaj nepo de Roĝero la 1-a la Maljuna, grafo de Carcassonne, de Comminges, kaj de Couserans.

Se ili estis unue vasaloj de la grafoj de Tuluzo, la grafoj de Foix spektis kreskon de sia povo de la 11-a ĝis la 15-a jarcento.

La graflando estis kunigita en 1290 al la vicgraflando Bearno. En 1398, Izabela de Foix, heredantino de la graflando de Foix, donis ĝin al la Domo Grailly, per sia edziniĝo al Archambaud de Grailly. En la 13-a kaj 14-a jarcentoj la grafoj de Foix estis inter la plej potencaj feŭduloj de la reĝlando Francio.

La graflando estis starigita al graflando-pajrolando en 1458.

En 1607, la graflando de Foix estis alligita al la reĝa bienaro de Francio.

## Bildaro 

Dosiero:Château de Foix Lespinet.JPG|La kastelo de Foix
Dosiero:GastonPhoebusChPau.jpg|Statuo de Gastono la 3-a Febuso
Image:Map France 1180-fr.svg|La graflando de Foix en 1180
Image:Map France 1477-fr.svg|La graflando de Foix en 1477

## Blazonoj 

Dosiero:Blason du comté de Foix.svg|Grafoj de Foix
Dosiero:Blason de Foix-Béarn.svg|Grafoj de Foix kaj vicgrafoj de Bearno

## Notoj kaj referencoj 
## Partaj fontoj 
* *Héliodore Castillon* verkis ''l'Histoire du comté de Foix'', Parizo, 1852

## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Listo de grafoj de Foix
* Listo de graflandoj de Francio
* Liceo Grafo de Foix

Foix
Kategorio:Historio de Ariège
Kategorio:Okcitana historio
Kategorio:Teritoria estiĝo de Francio
Kategorio:Grafoj de Foix
László Sándor (ministro)

**László SÁNDOR** [lAslO ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sándor László** estis hungara laboristo, politikisto, ministro.

László Sándor http://www.tortenelmitar.hu/index.php?option=com_content&view=article&id=5744&catid=86%3As&Itemid=67&lang=hu naskiĝis la  1910 en Hajdúsámson. Li mortis la  1988 en Budapeŝto.

## Biografio 
László Sándor frekventis nur bazlernejon, poste li estis helpmasonisto. En 1928 li aliĝis al la socialdemokratoj, post 2 jaroj ankaŭ sekrete al komunistoj, sed li helpis ankaŭ sindikatojn. Post la 2-a mondmilito li havis partiajn postenojn, dume li lernis en duonjara partia lernejo. En la jaroj 1950 kaj 1951 li estis ministro pri konstruo. Ĝis la pensiuliĝo en 1970 li estis fabrikestro, en la lasta periodo ministeria konsilisto.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero S, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
 

Kategorio:Hungaraj laboristoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Aubervilliers - Pantin - Quatre Chemins (pariza metrostacio)

**Aubervilliers - Pantin - Quatre Chemins** [obɛʁvilje pɑ̃tɛ̃ katʁ ʃəmɛ̃] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 7, inter komunumoj Aubervilliers kaj Pantin.

## Stacio 
La stacio estis malfermita la , okaze de plilongigo de la linio  - . 

La nomo *Quatre Chemins* () estas tiu de vilaĝeto ĉe kruciĝejo sur malnova vojo de Flandroj inter ambaŭ komunumoj Aubervilliers kaj Pantin.

## Interkonektoj 
*  RATP 150 152 170 249 330
*  N42

## Proksime 
"Quatre Chemins" estas tre animata kvartalo situanta inter Pantin kaj Aubervilliers, ne malproksime de "Porte de la Villette".

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 7 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 7 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Aubervilliers
Kategorio:Metrostacioj en Pantin
Fort d'Aubervilliers (pariza metrostacio)

'''Fort d'Aubervilliers'*  [fɔʁ dobɛʁvilje] () estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 7, situanta en komunumo Aubervilliers.

## Stacio 
La stacio, situanta sub Avenuo Jean-Jaurès inter komunumoj Aubervilliers, Bobigny kaj Pantin, estis malfermita la  okaze de plilongigo de linio 7 de  al . Ĝi eltiras sian nomon el malnova Fuorto de Aubervilliers, fortifikaĵo konstruita en 1843.

## Alirejoj 
La stacio disponas pri kvar alirejoj el kiuj du ĉe busstacio kaj la du ceteraj antaŭ n-roj 170 kaj 213 de Avenuo Jean-Jaurès.

## Interkonektoj 
*  RATP 134 152 173 234 248 250 330
*  N42

## Projekto 
*  

centra|280px|eta|Stacio *Fort d'Aubervilliers'', linio 15

## Proksime 
* Fuorto de Aubervilliers
* Pariza tombejo de Pantin-Bobigny

## Vidu ankaŭ 
* Grand Paris Express
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 7 de la metroo de Parizo
* Linio 15 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Grand Paris Express)

Kategorio:Stacioj de Grand Paris Express
Kategorio:Linio 7 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 15 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Aubervilliers
Kleopatra (mitologio)

**Kleopatra** - (helene **Κλεοπάτρα**, latine *Cleopatra*) estas en la helena mitologio nomo de du virinaj figuroj.

## Kleopatra - filino de Boreo 
Ŝia patro Boreo, dio de vento, longe svatis reĝan filinon Orition, sed ŝia patro ĉiam eviteme rifuzis lin. Fine Boreo akiris Orition perforte, forrabis ŝin kaj lokigis en lando de Kikonoj. Ili kune havis du filojn nomatajn Kalaiso kaj Zeto kaj filinojn Ĥiono kaj Kleopatra.

Dum male ŝiaj flugilhavaj fratoj famiĝis per heroaj agoj, Kleopatra fariĝis edzino de la reĝo Fineo kaj havis kun li du filojn. Sed Fineo fuĝigis ŝin, denove edziĝis kaj poste pro insistoj de sia dua edzino siajn filojn arestis en profundan prizonon kaj onidire eĉ eble blindigis ilin kaj vivantaj enterigis.

Tion aperigis ŝiaj fratoj Kalaiso kaj Zeto kiam ili alnavigis trakiajn bordojn sur ŝipo Argo, kiu  sub komando de Jazono veturis por Ora ŝaffelo ĝis fora Kolĥido. En tiu ĉi haltejo la fratoj aperigis kio okazis kaj liberigis siajn kuzojn. Ili ne volis puni sian bofraton, ĉar li agis pro intrigoj de sia dua edzino.

Sed dioj Fineon punis, nome per nekvietebla malsato. Kiam ajn Fineo sidiĝis por manĝi, alflugis teruraj Harpioj, duone virinoj, duone birdoj, la manĝaĵon forvoris kaj restaĵon surfekis. Fineo jam estis nur ostoj kaj haŭto. La fratoj flugis alten, kaŝis sin malantaŭ nubo kaj kiam Harpioj proksimiĝis okazigis kontraŭ ili tiel rapidan atakon, ke Harpioj forflugis ĝis insulojn malproksime suden. La fratoj pelus ilin ankoraŭ plu, sed diino de la ĉielarko Iriso nome de dioj  promesis, ke Harpioj jam neniam revenos ĉi tien. La insuloj estis nomataj Strofadoj kaj ili nomas tiel ĝis nun.

## Kleopatra - edzino de Meleagro 
Tiu ĉi Kleopatro estis filino de mesenia reĝo Idaso kaj fariĝis edzino de kalidona reĝo Meleagro. Kiam post okazaĵoj dum kalidona ĉaso Meleagro pro furiozo mortigis du fratojn de sia patrino Alteo, la patrino plenumis delongan orakolon. Ŝi bruligis lignon, kiun sortdiinoj donis al malgranda Meleagro kun promeso, ke li vivos ĝis kiam la ligno forbrulos.

Ĝuste tio okazis, kiam finbrulis la ligno sammomente mortis la heroo Meleagro. Kleopatra kaj Alteo poste memmortigis sin.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Sincelejo

**Sincelejo** [sinseleho] estas urbego, diocezo kaj universitata urbo en norda Kolombio, en departemento Sukreo. Ĝi estas ankaŭ departementa kaj regiona ĉefurbo.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 255,675 en 2012
* Supermara alteco: 180–240 m
* Areo: 278&nbsp;km²
* Telefonkodo: 57 + 5
* Poŝtkodoj: 
* Horzono: UTC – 5
* 

## Geografio 
Sincelejo troviĝas sur montetaro en la norda parto de la lando. Kariba Maro troviĝas 30, Monteria 81, Kartageno (Kolombio) 122, Soledad (Atlantiko) 192, Barranquilla 196, Santa Marta 253, Valledupar 269, Medeĝino (Kolombio) 336, Bucaramanga 348, Cúcuta 355, Pereira 501, Armenia (Kindio) 532, Soacha 541, Ibagué 542, **Bogoto** 543, Santiago de Cali 664, Neiva 709, San Juan de Pasto 924 km.

## Historio 
La nuna Sincelejo estis loĝata jam antaŭ alveno de hispanoj. Ĝi estis fondita en 1535 (tiam hispanoj alvenis en la indianan vilaĝon) por profiti la laborfortojn. Vera hispana fondo okazis en 1775. La konstruado de la urbo komenciĝis per kirko. En 1812 Sincelejo iĝis ŝirmejo por la revoluciemaj pastroj. En 1912 la urbo preskaŭ malaperis pro incendio. En 1966 kun la kreado de la Sukreo Sincelejo iĝis la ĉefurbo. En 1980 la stadiono kolapsis, mortigante almenaŭ 200 homojn.

## Ekonomio 
Motoro de la ekonomio de Sincelejo estas la butaro-bredado. Oni kultivas en la ĉirkaŭaĵo maizojn, maniokojn, ignamojn, bananojn. La industrioj ĵus komencas vekiĝi.

## Klimato 
Sincelejo situas en tropika klimato, tial la temperaturoj ne ŝanĝiĝas tro multe laŭ la jaro. La averaĝa temperaturo varias inter 18-. Jare pluvas po 1161&nbsp;mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo kaj oktobro pluvas pli.

## Trafiko 
Sincelejo situas laŭ la ĉefa ŝoseo, kiu ligas Barranquilla kaj Medeĝino. En la urbego mikrobusoj, taksioj kaj motorciklo-taksioj liveras la pasaĝerojn. 15 kilometrojn de Sincelejo enlanda flughaveno funkcias.

## Vidindaĵoj 
* katedralo
* teatro

## Ĝemelurboj 
* Ocala, Usono

## Fontoj 
* http://www.sincelejo-sucre.gov.co/index.shtml  
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/545632/Sincelejo 
* mapo, distancoj 
* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans

Kategorio:Urboj de Kolombio
Le Douhet

**Le Douhet** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 694 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
[eta|maldekstra|Romia [akvodukto en Le Douhet]]
Le Douhet situas  nordoriente de Saintes.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime
* Le Douhet - Écoyeux (stacidomo)


Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Graflando Aŭvernjo

Mezepoke, **Aŭvernjo** estis dividita laŭ pluraj feŭdoj, kiuj ĉiuj havis la nomon Aŭvernjo :
# la graflando Aŭvernjo
# la kronprinca lando Aŭvernjo
# la tero de Aŭvernjo aŭ la duklando Aŭvernjo
# kaj la episkopa graflando de Clermont

## La graflando Aŭvernjo 
100px|dekstra|eta|Blazono de la malnova graflando Aŭvernjo
La graflando Aŭvernjo estas unu el la plej malnovaj senjorlandoj de Francio, ĉar ĝi estis starigita fine de la romia epoko. Dum la merovida epoko, ĝi eĉ portempe fariĝis duklando.

La familio de la grafoj de Aŭvernjo regis la graflandon ekde la 10-a jarcento. Krizo eksplodis en la familio en 1155, kiam la grafo Vilhelmo la 7-a de Aŭvernjo estis devigita de sia onklo Vilhelmo la 8-a de Aŭvernjo duonigi la graflandon. Vilhelmo la 8-a reprenis la graflandon, kiam Vilhelmo la 7-a devis kontentiĝi per la titolo kronprinco de Aŭvernjo.

En 1360, la reĝo de Francio Johano la 2-a de Francio kreis, sur la malnova reĝa grundo de Aŭvernjo, la duklandon Aŭvernjo, kiu restis tra generacioj en la reĝa familio.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Grafoj de Aŭvernjo
* Historio de Aŭvernjo
* Listo de episkopoj de Clermont
* Listo de graflandoj de Francio
* Malnovaj provincoj de Francio

Kategorio:Historio de Aŭvernjo
Aŭvernjo
Kabeiroj

**Kabeiroj** (helene Κάβειροι, Kabeiroi, latine Cabeiri, Cabiri ), estas mistera malnovgreka subtera diaro, verŝajne de la fremda deveno. Ilia nomo povus konekti kun ŝemida religio. Kune kun patrino-diino ili estis adorataj jam en fruaj tempoj de la helena kulturo. Iam ili estas konsiderataj filoj de la dio Hefesto kaj tial estas ligataj kun fairo kaj metalurgio. Esĥilo laŭ ili nomis unu el siaj teatraĵoj, kiu ĝis nun bedaŭrinde ne konserviĝis. En ĝi ili estis priskribataj kiel grandaj vintrinkantoj.

Ilia kulto prezentiĝas en kontinenta Grekujo en Tebo de antaŭ la sesa jarcento a.K. plu en Trakio, (Seŭtopolo) kaj en Malgrandazio. Sed grandaj centroj de ilia kulto estis antaŭ ĉio Egeaj insuloj Samotrako kaj Lemnoso. En Ateno ili prezentiĝas de la kvina jarcento a.K. kaj unue pri ili menciis historiisto Herodoto. Grandan vastiĝon ilia kulto atingis en tempoj post regado de Aleksandro la Granda fine de la 4-a jarcento a.K. Malgraŭ tio ni pri ĝi scias nur malmulton. En pli postaj tempoj ĝi estis akceptata ankaŭ de romianoj.

## Tradukfonto 
Kategorio:Dioj de la helena mitologio