open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
San Marino RTV

**San Marino RTV** estas la publika elsenda korporacio de San-Marino. Ĝi funkciigas kvar televidkanalojn kaj du radiostaciojn.

## Historio 
La eksperimentaj radioelsendoj de San Marino komenciĝis la 27-an de decembro 1992. La 28-an de februaro 1993, Radio San Marino komencis dissendi 24 horojn tage.

Eksperimentaj televidelsendoj komenciĝis la 24-an de aprilo 1993. La 28-an de februaro 1994, regulaj elsendoj estis lanĉitaj, inter la horoj de 10:00 kaj 14:00.

En julio 1995, San Marino Public Broadcasting iĝis plena membro de la Eŭropa Unio de Radio kaj Televido, kiu rajtigas ĝin por uzi la okazaĵojn produktitajn fare de la unio.

En 2007, intereso komenciĝis en San-Marino por partopreni en la Eŭrovido-Kantokonkurso, kaj la 27-an de novembro el tiu jaro, RTV sciigis ke San-Marino partoprenus la Eŭrovido-Kantokonkurso 2008 okazigitan en Beogrado, Serbio. Tio estis malgraŭ la fakto ke RAI, la italia publika dissendanto, posedas 50% de la proprieto de RTV. Ĝi retiriĝis de la konkurado en 1997 pro intereso en investado en la Sanremo Festivalo. Post tio, San-Marino retiriĝis de partopreno en la konkurso pro buĝetaj problemoj, ĝis en 2011 la lando partoprenis la konkurson por la unua fojo. Ŝi atingis la finalon unuafoje en 2014.

En 2011 San-Marino provis partopreni la Junularan Eŭrovido-Kantokonkurson sed ili rezignis en oktobro. La 25-an de oktobro 2013, estis sciigite ke San-Marino farus sian debuton tiun jaron .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kulturo de San-Marino
Kategorio:Amaskomunikiloj
Radio kaj Televido de Andoro

**RTVA** (plennomita '''Ràdio i Televisió d'Andorra,'* signifante: Radio kaj Televido en Andoro) estas la publika dissenda reto de Andoro. La reto funkciigas televidkanalon kaj radiostacion kaj ĝiaj elsendoj estas faritaj en la kataluna.

Financado: La organizo estas financita 100% el la buĝeto de la Registaro de Andoro.

## Historio 
La publika dissenda servo en la princlando komenciĝis la 26-an de oktobro 1989, post kiam estis decidite establi nacian elsendan organizon. Pro la decido estis establita OTRA, kiu respondecis pri la elsendoj kaj en radio kaj televido. En 1995, la unua televidkanalo en Andoro komencis dissendi. La tuta enhavo de RNA kaj ATV (andoriaj dissendĵoj) estis produktita fare de sendependaj firmaoj ĝis 1997 kiam OTRA komencis produkti sian tutan enhavon memstare. La 13-an de April, 2000, la dissendo estis anstataŭigita per RTVA. RTVA transprenis la elsendojn en kaj televido kaj radio. La organizo estas aktiva membro de la Eŭropa Unio de Radio kaj Televido (EBU) ekde 2002 kaj partoprenis en la Eurovision-konkuradoj en 2002-2004. En 2012, RTVA retiriĝis de la unio pro financaj kialoj.

La elsenda organizo devas konkuri kun francaj kaj hispanaj radio kaj televidstacioj.

## Dissendoj 
ATV dissendas vastan gamon de programoj, inkluzive de sportoj, muziko, filmoj kaj revuoprogramoj same kiel porinfanaj programoj. La ĉefa programo: la novaĵelsendo nomata *ATV-Notices'' estas elsendita trifoje dum la tago, kun ekbriloj je 13.45, 21.00 kaj proksime de la fino de la elsendoj. La kanalo ankaŭ dissendas vive de la Parlamento de Andoro. ATV kutime dissendas inter 7.30 a.m. kaj 11.45 p.m. Post la fino de la elsendoj, montriĝas lumbildoj montrantaj informojn pri la sekva tago de elsendoj.

La nacia radiostacio de Andoro ĉefe elsendas muzikon, kvankam fulmoj ankaŭ estas elsenditaj unufoje hore. La stacio dissendas 24 horojn tage, 7 tagojn semajne.

ATV kaj RNA estas elsenditaj senpage interrete en la retejo de RTVA. Foje ATV-elsendoj estas anstataŭigitaj per testformato pro kopirajtolimigoj en kelkaj el la programoj.

* RNA - la nacia radiostacio de Andoro
* ATV - la nacia televidkanalo de Andoro

## Eksteraj ligiloj 
* Kompania retejo (en la kataluna)
* Informatius.ad: news, weather and information site run by RTVA  (katalana)

Kategorio:Amaskomunikiloj
Kategorio:Kulturo de Andoro
Televisión Pública (Argentino)

**Argentina Publika Televido** () estas publike posedata argentina televidreto, kio estas la nacia publika elsenda organizo.

Komencis dissendi en 1951, kiam televidkanalo LR3 Radio Belgrano 7 en Bonaero kaj ĝia esenca stacio estis la unua televidstacio en la lando se temas pri dissendi.

## Dissendoj 
La reto havas varian horaron. Ĝia produktaĵo inkluzivas multajn kulturajn kaj edukajn programojn. Ĝi ankaŭ funkciigas sian propran novaĵservon, kun novaĵprogramoj kiel ekzemple *Televisión pública Noticias* (Publika Televida Novaĵo), kaj ĝia programo *Fútbol para Todos* (Piedpilko por Ĉiuj), kiu komencis dissendi de la 2009/10 sezono kaj tenas ĉiujn rajtojn al elsendoj de la Argentina Supra Ligo, la Argentina malalta ligo kaj Liga B Nacional (la tria plej grava) ĝis la fino de la sezono 2016/17. En 2013, la kanalo surprizis spektantojn kun sia unua posttagmezdramo kaj junulprogramo kaj iĝis la unua stacio se temas pri elsendi regionan programon en 2014.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* ATA (Asociación de Teleradiodifusoras Argentinas)
* Youtube kanalo

Kategorio:Konstruaĵoj en Bonaero
Kategorio:Hispanlingvaj televidkanaloj
Kategorio:Kulturo de Argentino
Kategorio:Amaskomunikiloj en Argentino
Algirdas Šemeta

**Algirdas ŠEMETA** (naskiĝis la 23-an de aprilo 1962 en Vilno) estas politikisto kaj ekonomikisto de Litovio. Li studis ekonomikon en la Universitato Vilno. De decembro 2008 ĝis junio 2009 li duafoje estis ministro pri financoj en la registaro de Litovio tiam gvidata de la ĉefministro Andrius Kubilius, post kiam li jam deĵoris en la posteno jardekon pli frue, de februaro 1997 ĝis junio 1999 - la ministerio daŭre nacilingve nomatas *Lietuvos Respublikos finansų ministerija*. Tiam en julio 2009 li iĝis membro de la Eŭropa Komisiono kiel posteulo de Dalia Grybauskaitė, kiu la 17-an de majo 2009 estis elektita ŝtata prezidantino de Litovio. De la 1-a de julio 2009 ĝis la 1-a de novembro 2014 li deĵoris en la komisiono gvidata de José Manuel Barroso, kaj tiam transdonis la bruselan postenon al la samlandano (kaj esperantisto) Vytenis Andriukaitis.

Kategorio:Litovaj politikistoj
Kategorio:Litovaj ekonomikistoj
Kategorio:Litovaj ministroj pri financoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono Barroso 1
Kategorio:Komisiono Barroso 2
Andrej Plenković

**Andrej Plenković** (naskiĝis  en Zagrebo, do nun -aĝa) estas kroata politikisto, kiu funkcias kiel la ĉefministro de Kroatio ekde la 19-a de oktobro 2016. Li antaŭe estis unu el dek unu kroataj membroj de la Eŭropa Parlamento, servante de la aliĝo de Kroatio al la Eŭropa Unio en 2013 ĝis sia eksiĝo kiel eŭropa parlamentano kiam li ekoficis kiel ĉefministro. Plenković ankaŭ funkcias kiel la prezidanto de la Kroata Demokrata Unio ekde 2016.

Sekvante lian diplomiĝon de la Fakultato de Juro ĉe la Universitato de Zagrebo en 1993, Plenković tenis diversajn burokratiajn poziciojn en la kroata Ekstera Ministerio kaj Eŭropaj Aferoj. Post kompletigado de postbakalaŭra grado en 2002 (esplormagistro en internacia juro), li funkciis kiel vicĉefo de la misio de Kroatio al la Eŭropa Unio. Inter 2005 kaj 2010, li estis la vic-ambasadoro de Kroatio en Francio, antaŭ ol forlasado de la posteno por iĝi Ŝtata Sekretario por Eŭropa Integriĝo. Li poste estis elektita al la Kroata Parlamento en 2011.

Kategorio:Ĉefministroj de Kroatio
Kategorio:Kroataj politikistoj
Kategorio:Nuntempaj naciaj ĉefministroj
Fera (III) pirofosfato

**Fera (III) pirofosfato** aŭ **fera (III) dufosfato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fera (III) hidroksido kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka aŭ flaveca, senodora, delikva solidaĵo, solvebla en koncentritaj acidoj, natria pirofosfato, fera (III) klorido, amonia hidroksido kaj amonia citrato, nesolvebla en diluitaj acidoj, acetata acido, sulfita acido, amonia klorido kaj acetono. Fera (III) pirofosfato posedas 4 feratomojn, 6 fosforatomojn kaj 21 oksigenatomojn. Fera (III) pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de feraj derivaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **fera (III) pirofosfato** per traktado de **fera (III) hidroksido** kaj **pirofosfata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **fera (III) pirofosfato** per traktado de **fera (III) hidroksido** kaj **pirofosfata anhidrido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **fera (III) pirofosfato** per traktado de **fera (III) klorido** kaj **pirofosfata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **fera (III) pirofosfato** per traktado de **fera (III) karbonato** kaj **pirofosfata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Pirofosfatoj

## Referencoj 
Kategorio:Pirofosfatoj
Pirofosfatoj
Adahuesca

**Adahuesca**  () estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la nordokcidento de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono). 

## Geografio 
eta|maldekstre|210px|Adahuesca.
Ĝia municipa teritorio estas en la nordokcidento de la komarko Somontano de Barbastro okcidente de la rivero Vero. Parto de ĝia teritorio estas okupata de la Natura Parko Sierra kaj Cañones de Guara. La municipo enhavas krom Adahuesca mem la loĝlokon     Sevil.  

Ĝi limas okcidente kun Bierge, norde kun Francio (sen ŝosea konekto), oriente kun Alquézar, kaj sude kun Abiego. 

La loĝloko Adahuesca mem (616 msm) estas je 44 km oriente de Huesca, alirebla laŭ la ŝoseo A-1229 el Abiego sudokcidente; laŭ la ŝoseo A-1222 el Alquézar nordoriente; kaj laŭ la ŝoseo A-1232 laŭ la rivero Vero oni komunikas kun Huerta de Vero, Pozán de Vero kaj Barbastro sudoriente.

## Historio
eta|maldekstre|210px|Pordego de la ermitejo.
La areo estis loĝata de araboj. En 1288 la reĝo Alfonso la 3-a de Aragono donis al Pedro Martínez de Luna Adahuesca. En 1381 la reĝo Petro la 4-a de Aragono vendis al Manuel de Entenza la kastelon de Adahuesca. Kaj en 1388 la reĝo Johano la 1-a de Aragono vendis al Bartolomé Rollán la kastelon de Adahuesca. La ekzistado de la kastelo atestas pri la defenda gravo de la loko.

Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado.

Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj al la areo de Bielsa kaj fina kontraŭatako de frankistoj. 

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Adahuesca kie oni malaltiĝis el 688 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 204 loĝantoj (2022). En la tuta municipo oni malaltiĝis el preskaŭ 700 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 251 en 2022.

## Aktualo 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo. 

Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo, du placoj kaj la romanik-gotika ermitejo (en la foto de la tabelo), krom la naturaj lokoj. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Ŭesko

## Referencoj 
## Bibliografio
* Briet, L. *Bellezas del Alto Aragón*. Huesca, Diputación, 1988, v. 2.
* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. “Personajes y Escritores de Huesca y Provincia”. Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

## Eksteraj ligiloj 
*  
* 

Kategorio:Municipoj de la provinco Ŭesko
Chéreng

''''* - prononco laŭ sistemo IFA  - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento *Nord* [], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj al la kantono *''. 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Nord
Ĝunĝunu

**Ĝunĝunu**, laŭ () estas historia urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en norda parto de subŝtato Raĝastano, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas la sidejo. En tiu urbego vivas harmonie hinduoj kaj islamanoj kune dum jarcentoj.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Ĝunĝunu havis populacion de  en 2011 kun legopovo de 74%, kiu estas signife pli alta, ol la nacia averaĝo.

## Geografio 
Ĝunĝunu situas 323 metrojn super la marnivelo sur montetaro. Ĉuru (Raĝastano) troviĝas 45, Sikar 59, Narnaul 72, Biŭani 106, Hisar 121, Alŭaro 137, subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 138 (voje 180), Nagaŭr 191, tutlanda ĉefurbo Delhio 190 (voje 240), Bikaner 202 (voje 220), Mumbajo 1049, Kolkato 1443 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
En Ĝunĝunu pluraj dinastioj regis ekde 1045. La britoj regis ĝis 1947.

## Lingvoj 
En Ĝunĝunu la oficiala lingvo estas la hindia, sed oni parolas ankaŭ kelkajn dialektojn.

## Religioj 
En Ĝunĝunu vivas hinduoj (55%) kun islamanoj (44,5%), iomete aliaj.

## Eduko 
En Ĝunĝunu lastatempe estis establita sporta universitato. Pli malnovaj altnivelaj edukejoj estas alia universitato, kelkaj altlernejoj kaj akademio.

## Klimato 
En Ĝunĝunu pluvas jere nur ĉirkaŭ 400 mm, plejparte dum la musonsezono inter junio kaj septembro. En la ceteraj monatoj apenaŭ pluvas. La temperaturo varias averaĝe inter 18-34 °C.

## Trafiko 
Ĝunĝunu havas trairan fervojon, same trairan ĉefvojon, krome kuras al la urbego 5 aliaj vojoj. Loke ekzistas flughaveno por malgrandaj aviadiloj, sed internacia funkcias en Ĝajpuro. Alternativa flughaveno funkcias en Narnaul.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* pluraj palacoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Raĝastano

Khemi Sati Mandir - panoramio.jpg
Shakti-Dham Mandir Entrance - panoramio.jpg
Prezidanto de Namibio

**Prezidanto de Namibio** estas ŝtatestro kaj registarestro de Namibio, kaj ĉef-komandanto de armeo. La unua prezidanto de Namibio estis Sam Nujoma dum 1990-2005, kaj la nuna prezidanto en 2023 estas Netumbo Nandi-Ndaitwah, ekde la 21-a de marto 2025.

Per 2021, estas limigo de du oficdaŭroj por la prezidanto en la konstitucio de Namibio. La limigo estis unue efektivigita por prezidanto Hifikepunye Pohamba en 2015.

La prezidanto estas elektata per rekta popolbaloto. La prezidantperiodo estas kvinjara. La kandidatoj povas esti minimume 35-jaraj.

## Listo 
Ĝis nun, la nura partio de la prezidantoj de Namibio estas Sud-Okcident-Afrika Popola Organizo (SWAPO) – sube en ruĝa.

### Tempolinio 
Kategorio:Prezidantoj de Namibio
Ari-Kyösti Seppo

**Ari-Kyösti "Kössi" SEPPO** (nask. 17a de majo 1965 en Joensuu) estas finna aktoro. Li rolis, interalie, en la televidserio Ansa kaj Oiva inter 1995 kaj 2001 kiel Oiva, la vira ĉeffiguro de la serio. Lia patrino estis la aktorino Maija-Liisa Ahlgren (1929-1985).

Ari-Kyösti Seppo ankaŭ fariĝis konata kiel la listigita aktoro Tapio Piirainen. Li aperis en filmoj kaj televidserioj reĝisoritaj fare de Piirainen. Ili estas ekzemple la televidserio Raid kaj la filmoj *Poliisin pojat* kaj *Siivottomat jutut*. Li ankaŭ estas aparte memorita kiel Kalle Päätalo en la filmo *Nuoruuteni savotat*, kaj kiel Ahti Saari en *Talvisota*.

Krom siaj filmaj kaj televidaj roloj, Ari-Kyösti aktoris ankaŭ en teatro, ekzemple en Teatrejo de Riihimäki kaj Group Theater. Nuntempe, li aktoras en la Urbteatro de Kuopio.

Li studis teatran edukadon ĉe Lahti Popollernejo en 1986–1987.

Kategorio:Finnaj aktoroj
Pentti Rasinkangas

**Pentti Antero RASINKANGAS** (n. la 19-an de aprilo 1955 en Rovaniemi) estas finna infanmuzikisto. Liaj konataj kantoj estas ekzemple "Kanalomamatka", "Meidän uusi vauva" kaj "Markan possu".

Rasinkangas fondis orkestron *Ohilyönti* en 1986, kiu publikigis du Balkan-influitajn unuopaĵojn kaj unu longan pecon (Himmenevä Q ), post kiu la grupo specialiĝis pri infanmuziko. Laŭ la kovrilo, la albumo ludas "Balatonian" popolan, ĵazan kaj pop-muzikon, pri perdita tero kies loko estas nekonata. Rasinkangas ankaŭ estas la fondinto de alia orkestro specialiĝanta pri infanmuziko, nome Loiskis Orkestro, kaj funkciis kiel ĝia artdirektoro. Li ankaŭ faris kantojn je Ansa kaj Oiva. Ekde la 1980-aj jaroj, li turneas prezentante precipe en lernejoj kaj infanĝardenoj, sed ankaŭ ĉe publikaj aranĝoj.

Rasinkangas aperas kun pluraj malsamaj konfiguracioj. Pentti Rasinkangas kaj Pupulaarimusiikkia triopo prezentas la infankantojn de Rasinkanka tra la jaroj. La konsisto de la triopo varias.

Kategorio:Finnaj muzikistoj
Kesko

**Kesko Oyj** estas finna komerca servofirmao kaj listigita firmao. La industrioj kaj ĉenoj de Kesko laboras en proksima kunlaboro kun komercentreprenistoj kaj aliaj partneroj. Kesko havas tri branĉojn: nutraĵkomerco, konstruo kaj konstruteknologia komerco, kaj aŭtokomerco. La ĉenoperacioj de Kesko inkludas ĉirkaŭ 1 800 butikojn en Finnlando, Svedio, Norvegio, Estonio, Latvio, Litovio, Pollando kaj Belorusio. Mikko Helander estas la ĉefoficisto de Kesko ekde 2015.

Kesko Oyj kun ĝiaj filioj kaj sendependaj K-komercistoj kune formas la K-grupon. La K-grupo havis 36,1% merkatparton en finna nutraĵkomerco en 2018. Laŭ raporto de la konsultfirmao Deloitte, en 2013 Kesko estis la 121-a plej granda podetala ĉeno de la mondo laŭ spezo. En 2018, Kesko estis la sesa plej granda firmao en Finnlando laŭ spezo.

Kategorio:Finnaj firmaoj
Ansa kaj Oiva

**Ansa kaj Oiva** estas paro kreita de finna verkinto Timo Parvela, kiuj havas aventurojn en siaj propraj televidserioj kaj du infanlibroj.

La titola televidserio de Ansa ja Oiva estis produktita inter 1995 kaj 2001, kaj en la fruaj jaroj ĝi estis montrita lige kun la Veturi programo. En la serio, Ansa (Mari Vainio) estas la trejnistogastigantino kaj Oiva (Ari-Kyösti Seppo) estas la direktisto. Fortigitaj de ilia populareco, ili finfine ricevis sian propran televidspektaklon, kie la du starigis relevidstacion. Preskaŭ 300 epizodoj estis akumulitaj ĝis la serio estis maldaŭrigita kun la televidrenovigo de Yle.

Timo Parvela verkis du librojn de Ansa ja Oiva. La unua el ili, Ansa ja Oiva, publikigita en 1999, estis nomumita por la Finlandia Award.

Ankaŭ estis faritaj du registradoj de Ansa ja Oiva, Ansa ja Oiva kun lokomotivaj orkestroj kaj Ansa ja Oiva: Hej Kelaa! Ansa kaj Oiva: Saluton Kelaa! estas registrado produktita fare de Edel Records en 2001, kie Mari Vainio kaj Ari-Kyösti Seppo kantas kantojn skribitajn fare de Timo Parvela kaj Pentti Rasinkangas, kunmetitan fare de Rasinkangas.

## Eksteraj ligiloj 
* Ansa kaj Oiva renkontas la unuan fojon ()
* 

Kategorio:Finnaj televidaj programoj
Péter Sárfalvi

**Péter Sárfalvi** [ŝArfalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sárfalvi Péter** estas hungara moderna pentatlonisto, dufoja olimpiano, kvarfoja mondĉampiono, prezentisto-redaktoro, politikisto-oficisto.

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1998, alian diplomon en 2003 en Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto). Krom la sportado inter 1988-2003 estis havis postenon en sportklubo, inter 2003–2016 li estis prezentisto-redaktoro en pripolitika televido, poste li havis ministerian postenon, sed ekde 2022 li havas neinstruan postenon en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Lia edzino naskis tri gefilojn en 2007, 2010 kaj 2017. 

### Sporta kariero 
 inter 1979-2003 estis moderna pentatlonisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 14-foje inter 1993-2002 unuoble, teame aŭ stafete. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 sen medalo, sed en mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje en 1995, 1997 kaj 1999 teame aŭ stafete. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2003.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio legebla pli malsupre
* rezultoj
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj modernaj pentatlonistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj prezentistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Szvetiszláv Sasics

'*** [svetislAv ŝaŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sasics Szvetiszláv*' estis hungara moderna pentatlonisto, olimpiano, mondĉampiono, altlerneja instruisto.

 naskiĝis la  en Sátoraljaújhely.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto. Li akiris trejnistan diplomon en 1977, pedagogian diplomon en 1981 en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Ekde 1980 li instruis akrobatikon, rajdadon kaj skermadon en Teatra kaj Filma Altlernejo. Li pensiuliĝis en 2008. 

### Sporta kariero 
 provis plurajn sportojn en Budapeŝto, poste li estis moderna pentatlonisto en diversaj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono dufoje en 1976 kaj 1978 teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ekde 1973. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 sen medalo, sed en mondĉampionumo li estis la unua en 1975 teame. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1980.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 
* rezultoj kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj modernaj pentatlonistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Le Maisnil

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento *Nord* [], nederlande/flandre *Noorderdepartement*, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Lille* (france *Arrondissement Lille*, nederlande *Arrondissement Rijsel* respektive okcidentflandre *Arroundissement Rysel*), kaj al la kantono *''. 
 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Nord
Jean Petit

**Jean PETIT** (latine: *Ioannes Parvus*; naskiĝinta ĉ. 1364, mortinta la  en Hesdin) estis franca juristo kaj teologo.

maldekstre|eta|mortigo de duko Ludoviko kion tribunale defendis Petit
## Vivo 
Veninte el Suda Normandio li magistriĝis *in artibus* en 1385 antaŭ studi jursciencon en Parizo kaj Orléans, poste teologion. Ĉi-lastan fakon li finis per magistriĝo en la 1402-a jaro.

Li estis ĉefa figuro ĉe Sorbono se temi pri la sekvoj de la granda okcidenta skismo partopreninte la senrizultajn interparoladojn kun Benedikto la 13-a. En 1406 dum kunveno de klerikoj li ege engaĝiĝis malpor la prebenda sistemo kaj la papa imposto-enkasigado.

Aliĝinte al la korteganaro de Johano la 1-a (Burgonjo) li ricevis la komision defendi lin en 1408 pro ties mortigo-mendo de Ludoviko de Valois. Tiu ĉi pledo konatiĝis sub la titolo *Apologie du tyrannicide*; li mem kariere promociiĝis je ĉefkonsilistaj honoroj *(maître des requêtes)* sed ankaŭ iĝis malfavoratulo de pli moderaj cirkloj, ŝatintoj de Ludoviko kaj (antaŭ ĉio) de Jean de Gerson. Gerson en la 1414-a jaro (do jam post la morto de Petit) atingis publikan kondamnon de tiaj tezoj pri tiranomurdo fare de anoj de la Koncilio de Konstanco.

Tamen Jean Petit ne nur gravis pro juraj kaj teologiaj laboraĵoj sed ankaŭ pro verkado de poemoj kaj rakontoj.

## Literaturo 
* Ansgar Frenken: *Johannes Parvus (Jean Petit).* Ĉe: *Lexikon für Theologie und Kirche* vol. 5, kol. 956
* Dégert, A. (1910): "John Parvus". Ĉe: *The Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company (tie ĉi interrete)

Kategorio:Francaj teologoj
Kategorio:Francaj juristoj
Kategorio:Mortintoj en 1411
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Franciskanoj
Elemér Somfay

**Elemér Somfay** [ŝomfai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Somfay Elemér** estis hungara klasika pentatlonisto, moderna pentatlonisto, dekatlonisto, olimpiano, trejnisto, oficiro. Lia origina familia nomo estis *Stromfeld,* lia parenco estis Aurél Stromfeld.

 naskiĝis la  en Budapeŝto? laŭ alia informo en Nagybecskerek (nuntempa Zrenjanin en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Nagybecskerek en 1915, poste li studis en militakademio en Wiener Neustadt. Jam kiel oficiro li batalis en lasta periodo de la 1-a mondmilito, li vundiĝis kaj ricevis armeajn medalojn. Ekde 1920 li estis instruisto pri skermado en instituto, kie lia plej lasta rango estis kolonelo. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1941.

### Sporta kariero 
 nur en la pacaj tempoj ekde 1920 li estis atleto en Budapeŝto. Inter 1922-1930 li estis hungara ĉampiono 19-foje, dum li tenis dekfoje hungaran rekordon kaj li apartenis al la hungara nacia teamo kvarfoje inter 1924-1929, eĉ en 1925 ankaŭ angla ĉampiono en trisalto. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1924, Hungario en la Somera Olimpiko 1928 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1932 kun arĝenta medalo (1924, klasika pentatlono). Depost fino de sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto.

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio kun foto](https://www.nemzetisport.hu/rio-2016/somfay-elemer-olimpiai-bajnok-2521081#:~:text=Somfay%20(Stromfeld)%20Elem%C3%A9r%20k%C3%BCl%C3%B6nleges%20figur%C3%A1ja,Atl%C3%A9tikai%20Club%20(MAC)%20versenyz%C5%91je.)
* [hungarlingva biografio kun rezultoj](https://www.magyarszo.rs/hu/2997/sport/142861/D%C3%A9lvid%C3%A9ki-vajdas%C3%A1gi-magyar-olimpikonok-(1896%E2%80%932016).htm)
* rezultoj

## Lia libro 
* *M. Atlétika és tréningje* (1929)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj klasikaj pentatlonistoj
Kategorio:Hungaraj modernaj pentatlonistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj dekatlonistoj
Courtételle (stacidomo)

**Courtételle** estas fervoja stacidomo en Courtételle, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Courtételle
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Delemonto (distrikto)
Alcázar

**Alcázar**  estas hispanlingva termino uzita por aludi al Alkazaro, tio estas kastelo aŭ palaco fortikaĵa kie rezidas reĝo. Ĝi devenas de la araba vorto القصر -al qaçr-, kiu siavice estas disformigaĵo de la latina vorto *castrum* (kastrumo, kastelo aŭ militistejo) kaj de ties pluralo *castra* (kampadejo aŭ kazerno).​ Tiu kunteksto estas kelkaj la palacoj kiuj ricevis tiun nomon en Hispanio, sed pli ĝuste nur tiuj reĝaj rezidejoj devas esti konsiderataj alkazaroj. Tiukadre eble nur jenaj:
* Alkazaro de Segovio, en hispana *Alcázar de Segovia*, kaj
* Alkazaro de Sevilo, en hispana *Real Alcázar de Sevilla*.

Aliaj ne tiom gravaj alkazaroj estas:
* Alkazaro de la Kristanaj Reĝoj, hispane *Alcázar de los Reyes Cristianos*, en Kordovo. 
* Alkazaro de Toledo.
* Malaperinta Reĝa Alkazaro de Madrido.

Aparte multaj loĝlokoj en Hispanio, Portugalio kaj hispanlingvaj landoj havas loknomojn kun tiu termino, ekzemple jenaj.
* Alcázar del Rey en la Provinco Kvenko, regiono Kastilio-Manĉo.
* Alcázar de San Juan en la Provinco Reĝurbo de la regiono Kastilio-La Manĉo.
* Los Alcázares en Murcia Regiono.
* Alcocer en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono Kastilio-Manĉo.
* Alcàsser, en la Provinco Valencio.
* Alcácer do Sal en la regiono Alentejo, Portugalio.
* *Alcazarquivir* estas la hispanlingva nomo de la urbo Ksar el-Kebir, en Maroko.

Aliaj uzoj estas jenaj:
* Sieĝo de la Alkazaro
István Szondy

**István Szondy** [iŝtvAn sondi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szondy István** estis hungara moderna pentatlonisto, skermisto, rajdisto, olimpiano, olimpika kaj dufoja monda ĉampiono, trejnisto, sportinstruisto.

 naskiĝis la  en Berettyóújfalu, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1950. Inter 1952-1956 li estis ankaŭ trejnisto en Budapeŝto. En 1956 post la Olimpiko li disidis al Okcidenta Germanio, kie li estis trejnisto ĝis 1999, poste li pensiuliĝis. Ekde 2000 li vivis denove en Hungario. Li havis edzinon. Li ricevis hungarajn premiojn en la fruaj 1950-aj jaroj kaj en 2016.

### Sporta kariero 
 estis naĝisto en Cegléd inter 1946-1947, poste pentatlonisto kaj rajdisto en Budapeŝto ĝis 1957. Li estis hungara pentatlona ĉampiono kvinfoje inter 1949-1954 escepte unu unuoble, ankaŭ hungara skerma ĉampiono en 1951 teame. Li estis pentatlona olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kun ora medalo teame, krome en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 rajdista olimpiano sen rezulto. En mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 1954 kaj 1955 en moderna pentatlono teame.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2022)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj modernaj pentatlonistoj
Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj rajdistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Germanaj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Hungardevenaj germanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj mondĉampionoj
Azlor

**Azlor**  () estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono). 

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro ĉe valo nomita Val de Alferche, oriente de la rivero Alcanadre. 

Ĝi limas okcidente kun Lascellas-Ponzano, norde kun Abiego, oriente kun Santa María de Dulcis, kaj sude kun Azara. 

La loĝloko Azlor mem (496 msm) estas je 44 km oriente de Huesca, komunikata laŭ la ŝoseo A-1231 kun Abiego nordokcidente, kaj Azara kaj Peraltilla sudoriente kaj tie kun la aŭtoŝoseo A-22.

## Historio
La areo estis loĝata de araboj, kiu lasis inter alia la loknomon "Azlor". La ebla ekzistado de kastelo atestas pri la defenda gravo de la loko. Tiukadre la municipa blazono estas bildo de kastelo. Pri la kristana mezepoka historio estas multaj dokumentoj.

La loko estis de reĝlando (ne de senjorlando) ĝis 1137, almenaŭ, kiam ĝi havis tenantojn.  En 1200 la reĝo Petro la 2-a de Aragono donis al Miguel de Resún Azlor kontraŭ aliaj havaĵoj. En 1326 la reĝo Jakobo la 2-a de Aragono vendis Azlor.  En 1518-1519 Azlor estis domaro de Barbastro.  Kaj same en 1610. 

Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj al la areo de Bielsa kaj fina kontraŭatako de frankistoj. 

Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Azlor kie oni malaltiĝis el 494 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 148 loĝantoj (2022).

## Aktualo 
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo. 

Ĉefaj vidindaĵoj estas la tuta urba kerno; la preĝejo (aragona gotiko); la Ermitejo de Sankta Jozefo; la *Pantano de los moros* (akvorezervejo Fondota (fino de la 18-a jarcento); fontano kaj lavujo de Labanera; blazondomoj Casa Palacio, Casa Barón, Casa Turia, Casa Zamora ktp., krom la naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokon.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco Ŭesko

## Referencoj 
## Bibliografio
* Briet, L. *Bellezas del Alto Aragón*. Huesca, Diputación, 1988, v. 2.
* *Aragón constante histórica*. Publicaciones de la Caja de Ahorros de Zaragoza, Aragón y Rioja. 1979.
* Ubieto Arteta, Antonio (1981-1989). *Historia de Aragón*. 6 vol. Zaragoza: Anubar.
* Ubieto Arteta, Antonio, "Historia de Aragón". Los pueblos y los despoblados 1 (Eld. Anubar. Zaragoza, 1984)
* CONTE OLIVEROS, Jesús. “Personajes y Escritores de Huesca y Provincia”. Eld. Librería General (Zaragoza 1981)

## Eksteraj ligiloj 
*  
* 

Kategorio:Municipoj de la provinco Ŭesko
Akademio de Sciencoj de GDR

La **Akademio de Sciencoj de GDR** - , ĝis 1972 la *Germana Scienca Akademio en Berlino* - estis akademio de sciencoj fondita en 1946 kaj ekzistinta ĝis 1991. 

La institucio komprenis sin kiel daŭriganto de la tradicio de la Prusa Akademio de Sciencoj, kiu en 1700 fondiĝis danke al forta engaĝiĝo de Gottfried Wilhelm Leibniz. La centra akademia konstruaĵo troviĝas je la adreso *Jägerstraße 22-23*, eksa banka konstruaĵo, kiu ĝis la jaro 1945 estis sidejo de la prusa markomerca societo, en la historia urbokerno de Berlino. La konstruaĵo ekde 1992 estas la sidejo de la Akademio de Sciencoj de Berlino kaj Brandenburgio.

[eta|maldekstra|300px|centra sidejo de la akademio, nun sidejo de la [Akademio de Sciencoj de Berlino kaj Brandenburgio]]

## Vidu ankaŭ 
* Ronald Lötzsch
* soraba instituto

Kategorio:Akademioj
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Germanio
Kategorio:Edukado en Berlino
Kategorio:GDR
Bismuta (III) pirofosfato

**Bismuta (III) pirofosfato** aŭ **bismuta (III) dufosfato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la bismuta (III) hidroksido kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, acetata acido, natria citrato kaj natria pirofosfato, sed solvebla en klorida kaj nitrata acidoj. Bismuta (III) pirofosfato posedas 4 bismutatomojn, 6 fosforatomojn kaj 21 oksigenatomojn. Bismuta (III) pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de bismutaj derivaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **bismuta (III) pirofosfato** per traktado de **bismuta (III) hidroksido** kaj **pirofosfata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **bismuta (III) pirofosfato** per traktado de **bismuta (III) hidroksido** kaj **pirofosfata anhidrido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **bismuta (III) pirofosfato** per traktado de **bismuta (III) klorido** kaj **pirofosfata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **bismuta (III) pirofosfato** per traktado de **bismuta (III) karbonato** kaj **pirofosfata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Pirofosfatoj

Pirofosfatoj
Kategorio:Pirofosfatoj
Instituto por Sorabistiko

La **Instituto por Sorabistiko**, **...pri Sorabistiko** aŭ **Instituto por Sorabaj Studoj** (sorabe *Institut za sorabistiku*, germane *Institut für Sorabistik*) estas instalaĵo de la filologia fakultato de la Universitato de Lepsiko (Leipzig). Ĝi instruas la soraban lingvaron, literaturon kaj kulturon kaj estas unika en tiu ĉi formo tutmonde.

La ĉefa fokuso estas pri esplorado kaj trejnado de instruistoj por la suprasoraba kaj malsuprasoraba lingvo. La instituto laboras kune kun la neuniversitata soraba instituto en Bautzen.

## Rakonto 
En la aŭtuno de 1951, la *Sorabia Instituto* estis fondita en la Universitato de Leipzig laŭ iniciato de la verkisto *Michał Nawka*. *Pawoł Nedo* iĝis la unua direktoro. Unue oni instruis soraban historion kaj soraban lingvon kaj literaturon. En 1964 *Heinz Schuster-Šewc* transprenis la administradon. En 1968 ĝi estis renomita la *Instituto por Sorabistiko*.

Post la restrukturado komencita post la politika ŝanĝo en 1990, la lingvisto kaj esperantisto Ronald Lötzsch estis la instituta gvidanto de 1993 ĝis 1995. Tiam la instituto plue reduktiĝis "kiel parto de plia restrukturado", sed ekde 2003 denove ekzistas plena profesoreco por sorabistiko. Estro de la Instituto por Sorabaj Studoj ekde 2003 estas la lingvisto kaj esperantisto Eduard Werner.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la Instituto por Sorabaj Studoj

Kategorio:Universitato de Lepsiko
Kategorio:Soraba lingvaro
Kategorio:Slavistiko
Nikela (II) pirofosfato

**Nikela (II) pirofosfato** aŭ **nikela (II) dufosfato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la nikela (II) hidroksido kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en mineralaj acidoj, etanolo kaj amonia hidroksido. Nikela (II) pirofosfato posedas 2 nikelatomojn, 2 fosforatomojn kaj 7 oksigenatomojn. Nikela (II) pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de nikelaj derivaĵoj.  

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **nikela (II) pirofosfato** per traktado de **nikela (II) hidroksido** kaj **pirofosfata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **nikela (II) pirofosfato** per traktado de **nikela (II) hidroksido** kaj **pirofosfata anhidrido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **nikela (II) pirofosfato** per traktado de **nikela (II) klorido** kaj **pirofosfata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **nikela (II) pirofosfato** per traktado de **nikela (II) karbonato** kaj **pirofosfata acido**:

## Vidu ankaŭ
* Pirofosfatoj

## Referencoj 
Pirofosfatoj
Kategorio:Pirofosfatoj
Inhulec (stacidomo)

**Inhulec** () estas fervoja stacio en  (Dnipropetrovska provinco), urbo en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Krivij Rih
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Inhulec en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj en Krivij Rih
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1964
Inhulec (Krivij Rih)

**Inhulec** () estis urbo en Dnipropetrovska provinco, Ukrainio, kiu ekzistis inter 1956-2002. En oktobro 2002, ĝi estis inkludita en la urbon Krivij Rih. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2005.

## Vidu ankaŭ 
* Inhulec (stacidomo)
* Krivij Rih
* Listo de urboj en Ukrainio
* Dnipropetrovska provinco

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Krivij Rih
Kategorio:Urboj en Dnipropetrovska provinco
Upside Down

**Upside Down** () estas kanada-franca anglalingva romantika sciencfikcia kaj fantazia filmo de 2012 verkita kaj reĝisorita de Juan Diego Solanas kun ĉefroloj de Jim Sturgess, Kirsten Dunst kaj Timothy Spall.

## Intrigo 
Adam rakontas la historion de sia duplaneda hejma mondo, unika kun "duobla gravito", ĝi ebligas al la du planedoj orbiti unu la alian treege proksime. Tri neŝanĝeblaj leĝoj de gravito ekzistas por tiu ĉi duplaneta sistemo:
# Ĉiu materio estas tirata nur de la gravito de la mondo, el kiu ĝi venas.
# Pezo de objekto povas esti kompensita uzante materion de la kontraŭa mondo (inversa materio).
# Post kelkaj horoj da kontakto, materio en kontakto kun inversa materio brulas.

La du societoj estas apartigitaj per leĝo. Dum la supra mondo (Supre) estas riĉa kaj prospera, la malsupra (Sube) estas malriĉa. Supre aĉetas malmultekostan petrolon de Malsupre kaj vendas elektron reen al Sube je pli altaj prezoj. Kontakto de homoj el malsupre kun supraj homoj estas strikte malpermesita, puninda per malliberigo aŭ morto. La sola oficiala fizika ligo inter la du mondoj estas kompanio "TransMondo".

Adam (Jim Sturgess) estas orfo, ordinara ulo en eksterordinara universo. Li vivas humile per tio, kion li gajnas, sed lia romantika spirito tenas en sia memoro knabinon, kiun li iam renkontis en alia mondo. Lia infaneca flirtado estas neebla amo, sed kiam li vidas tiun saman knabinon, Eden (Kirsten Dunst), en televido, neniu leĝo aŭ scienco malhelpos lin trovi la manieron esti kun ŝi.

## Rolularo 
* Jim Sturgess kiel Adam
* Kirsten Dunst kiel Eden
* Timothy Spall kiel Bob Boruchowitz
* Jayne Heitmeyer kiel ĉefo en TransMondo
* Blu Mankuma kiel Albert

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2012
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Kanadaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Fantastaj filmoj
Kategorio:Sciencfikciaj filmoj‎
Kategorio:Malutopiaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Warner Bros‎
Radiotelevizija Slovenija

**RTV Slovenija** estas la publika elsenda korporacio de Slovenio. Ĝi funkciigas televidkanalojn kaj radiostaciojn. 73% de la financado de la korporacio venas de la ŝtata kotizo por radio kaj televido.

## Historio 
Radioelsendoj en Ljubljano komenciĝis la 1-an de septembro 1928 kiel prova elsendoj kaj fine de oktobro estis jam komerca elsendo. En aprilo 1949, preparoj por televidaj elsendoj komenciĝis en laboratorio. Oficialaj elsendoj komenciĝis en novembro 1958. En tiu tempo, la elsendo de Ljubljano estis proksimume 30% de la ĉiuj elsendoj kaj la cetero estis de aliaj stacioj en Jugoslavio. En 1960, unuafoje, elsendo ekster la landlimoj estis aranĝita en serio de sportelsendoj. Kolorelsendoj komenciĝis en 1966. En 1968 komenciĝis la elsendoj de la novaĵprogramo en la slovena. En 1991 la nomo de la organizo estis ŝanĝita de RTV Ljubljana al Radiotelevizija Slovenija. En 1993, la organizo membriĝis en la Eŭropa Unio de Radio kaj Televido kaj slovenaj reprezentantoj komencis partopreni la Eŭrovido-Kantokonkurson.

Aktuale en 2020, la servo dissendas sur 3 naciaj radioretoj kaj 4 regionaj retoj. Krome funkcias 3 naciaj televidkanaloj, kanalo en la itala kaj slovena kaj kanalo en la hungara kaj slovena el Mariboro.

En 1970, diskokompanio estis establita apud la organizo. Tiu firmao daŭre estas aktiva nuntempe kaj slovenaj kantistoj kaj muzikgrupoj estas registritaj en ĝi, inkluzive de la muzikgrupo Orlak. Ankaŭ, apud la korporacio kaj laŭ ĝia buĝeto, funkcias simfonia orkestro kaj ĵazbandego.

## Eksteraj ligiloj 
* RTV Slovenija (en la slovena)
* Spored za **televido Slovenija 1**
* Spored za **televido Slovenija 2**
* 

Kategorio:Kulturo de Slovenio
Kategorio:Amaskomunikiloj en Slovenio
Hidrarga (II) fosfato

**Hidrarga (II) fosfato** aŭ **hidrarga (II) ortofosfato** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la hidrarga (II) hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj varma nitrata acido, sed solvebla en klorida acido kaj varma amonia hidrogena fosfato. Hidrarga (II) fosfato posedas 3 hidrargatomojn, 2 fosforatomojn kaj 8 oksigenatomojn. Hidrarga (II) fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de hidrargaj derivaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **hidrarga (II) fosfato** per traktado de **hidrarga (II) hidroksido** kaj **fosfata acido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **hidrarga (II) fosfato** per traktado de **hidrarga (II) hidroksido** kaj **fosfata anhidrido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **hidrarga (II) fosfato** per traktado de **hidrarga (II) klorido** kaj **fosfata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **hidrarga (II) fosfato** per traktado de **hidrarga (II) karbonato** kaj **fosfata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Fosfatoj

## Referencoj 
fosfatoj
Kategorio:Fosfatoj
Preĝejo Sanktaj Justino kaj Laŭrenco (Ettersburg)

eta|la kirko kun la monumento por falintaj soldatoj malposte
eta|ligna altaro
**Preĝejo Sanktaj Justino kaj Laŭrenco** (germane: *St. Justinus und St. Laurentius*) troviĝas en Ettersburg, Germanujo, apud la iama monaĥeja kaj kastela areo norde de la monto Ettersberg.

## Historio 
La kirka konstruaĵo deiris el la ĥorejo de la iama kolegiata kirko de konvento de aŭgustenanoj. Ĝi neniiĝis en 1525 ŝanĝiĝota en bienon. Detruiĝo estis dum la Germana Kamparana Milito kaj la muroj ankaŭ estis forigitaj. Sed en 1865 Karlo Aleksandro (Saksio-Vajmaro-Eisenach) kaj lia edzino engaĝiĝis pri rekonstruo laŭ novgotika stilo.

## Kirko 
La monaĥejo fondiĝis en 1085 kaj la altarejon romanikdevenon uzis la aŭgustenanoj por siaj ĉiutagaj diservoj. De ĉi-tie ili iris en la apudan vilaĝaron por animzorgado. Kelkaj eksaj monaĥoj ankaŭ post 1525 restis surloke kaj konvertiĝis al la doktrinoj de Marteno Lutero. La klostro kaj la loĝejoj kadukis pro neplua utiligo kaj sekve nur la altarejo konserviĝis.

Krome ekzistas el antaŭreformaciaj tempoj baptujo de 1487 kaj presbitera seĝaro. Inter 1863 kaj 1865 alvenis pro ebena trabartegmentaĵo ligna volbo novgotika. La tri fenestroj eostvandaj kaj la rozforma vitralo en la okcidenta muraro supre de la orgeno ankaŭ gotikas. Du malnovaj tomboslaboj (i.a. de grafo Berno) estis restarigitaj. La marmora predikejo estis altransportita el alia kirko turingia.

Sciencaj esploroj historiaj komenciĝis en 1782 post publikigo de tri dokumentoj el la grandduka arkivo de Vajmaro; arkivkonsilisto Mitschke prezentis en 1893 la kromajn datenojn.

Plafonoj kaj muroj restaŭriĝis inter 1986 kaj 1989 laŭ la rezultoj de la lasta alikonstruado de 1873. La tegmento estis nove farita kaj la suda vando estis kalfatrita. Farbe la tuto ankaŭ adaptiĝis. La tura tegmento finitis en 1985.

## Orgeno 
Konstruis la romantikisman orgenon la inĝenieroj Carl Friedriĉ kaj Aŭgust Peternell el Seligenthal laŭ planoj de Johann Gottlob Töpfer. En 1917 necesis fordoni la fajfojn por armilfabrikado kiujn anstataŭis zinkaj; novbaroke aliaranĝis la tuton inter 1937 kaj 1938 la vajmarano. Dum al 1980-aj jaroj fondis Michael von Hintzenstern koncertserion kiu ekzistas ĝis hodiaŭ. En 2011 restaŭriĝis la instrumento fare de la fimao Hermann Eule el Bautzen.

La iama kastela preĝejo kune kun la kastelo kaj ĝia parko apartenas al la monda heredaĵo de Unesko.

## Literaturo 
* Michael von Hintzenstern: *Kirchen im Weimarer Land – 22 Porträts*, p. 86 ss., Rudolstadt 1999, ISBN 978-3-930215-84-3

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* informoj sur la ekleziaraj paĝoj oficialaj
* 
Ettersburg
Ettersburg
Ettersburg
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
22397 Minobe

'*22397 *Minobe'''* estas malgranda, tre hela, asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).

Ĝi estis nomita en honoro de *Tatsuo Minobe*, japana amatora astronomo kaj direktoro de la Observatorio *Tachibana'' en Mijakonoĵo, gubernio Mijazako. Li estas bona popularigisto de astronomio, bone konata en sia loĝa provinco. Liaj ĉefaj interesoj inkludas la observon de kometoj kaj planedoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994