open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alpnach

**Alpnach** (prononcu *alpnaĥ*) estas komunumo en Kantono Obvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis 5242 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Alpnach situas ĉe la suda flanko de la monto Pilato oriente de la Lago de Alpnach, flanka baseno de la Kvarkantona Lago. La plej alta punkto de la komunumo estas Tomlishorn kun alteco de 2128 m s.m., tio estas la plej alta pinto de Pilato, dum la plej malalta punkto troviĝas en Alpnachstad ĉe la bordo de la Lago de Alpnach. La komunumo konsistas el la tri paroj Alpnach Dorf, Alpnachstad kaj Schoried.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Alpnach limas en nordo al Schwarzenberg LU (LU), en nordoriento al Hergiswil (NW), en oriento al Stansstad (NW) kaj al Ennetmoos (NW), en sudoriento al Kerns,
en sudo al Sarno, kaj en okcidento al Entlebuch (LU).

## Trafiko 
Alpach disponas pri la du stacidomoj  kaj  ĉe la Brünig-Fervojo. En Alpnachstad troviĝas la komenca haltejo de la Pilato-fervojo, kiu kondukas al la kulmino de Pilato kaj estas la plej dekliva dentorado-fervojo de la mondo. En Alpnachstad ankaŭ estas haveno por la liniŝipoj sur la Kvarkantona Lago.

Tra Alpnach pasas la kantona ĉefvojo tra Brünig-Pasejo kaj paralele al ĝi la svisa aŭtovojo A8, al kiu Alpnach disponas pri du plenaj alveturejo (Alpnach kaj Alpnachstad) kaj unu duona sole al direkto de Brünig (Schoried).

Sur la ebenaĵo sudoriente de la lago situas la armea *Flughaveno Alpnach* (ICAO-Kodo: LSMA), kiu servas ankaŭ kiel helikoptera bazo de la Svisa Armeo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Alpnach datiĝas el la jaro 870 kiel *Alpenacho*. 

La 16-an de novembro 1315, la nokton post la Batalo de Morgarten, en Alpnach la kompanio de la *Grafo de Strasburgo* estis atakita en sia nokta bivako kaj detruita fare de la trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo.

Dum la nokto de la 27-a al la 28-a de aŭgusto 1802 untervaldaj ribeloj atakis apud Alpnachstad trupojn de la Helveta Respubliko kaj venkis ilin.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Alpnach Dorf (stacidomo)
* Alpnachstad (stacidomo)
* Alpnachstad PB (stacidomo)
* Aemsigen (stacidomo)
* Pilatus Kulm (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Alpnach
* Alpnach en la Historia Leksikono de Svislando
Derivado

**Derivado** estas procedo, kio bezonas kelkajn regulojn por plifaciligi la kalkulon de la derivaĵo

## Reguloj por derivi 
## Bazaj derivaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Malderivaĵo
* Integralado

Kategorio:Diferenciala kalkulo
Kategorio:Matematikaj identoj
Kategorio:Matematikaj formuloj
Provinco Ŝumen

La **provinco Ŝumen** (; vidu la artikolon oblast) - situas en la nordoriento de Bulgario, okcidente de la marborda provinco Varna. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 205 000 homoj, el kiuj pli-malpli 42 procentaĵoj vivas en la administra centro Ŝumen. La provinca teritorio kovras areon de 3 390 kvadrataj kilometroj.
Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo H.

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Bulgario

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|160ra|

Ŝ
Malvarma Jupitero

eta|dekstra|250px|Artista bildo de malvarma Jupitero.

**Malvarmaj Jupiteroj** (foje nomataj **Jupiter-ĝemeloj**) estas tipo de planedo kies maso estas simila aŭ pli granda ol tiu de Jupitero (1.9&nbsp;×&nbsp;1027&nbsp;kg) kaj orbitas sian stelon je simila distanco. En la Sunsistemo, Jupitero kaj Saturno estas ekzemploj de tiaj planedoj. La termino implicas ke la planedo orbitu en la ekstera kaj malvarma zono de la stelsistemo, sen konsideri la internan varmigon de la propra planedo.

## Rimarkindaj malvarmaj Jupiteroj 
* 14 Herculis c
* 47 Ursae Majoris c
* 47 Ursae Majoris d
* 55 Cancri d
* Epsilon Eridani b
* Gliese 777 b

* Jupitero
* Mu Arae e
* OGLE-2006-BLG-109L b
* OGLE-2006-BLG-109L c
* Saturno
* HD 70642 b

* Fomalhaut b
* HR 8799 b
* HR 8799 c
* HR 8799 d
* 2M1207b
* HD 154345 b

## Vidu ankaŭ 
* Varma Jupitero
* Malvarma Neptuno

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tipoj de planedoj
Minimuma maso

En astronomio, **minimuma maso** estas la suba limo kalkulita por la maso de observitaj objektoj kiel planedoj, steloj kaj kelkopaj stelsistemoj, nebulozoj, kaj nigraj truoj.  Minimuma maso estas tre ofte uzata por ekstersunsistemaj planedoj, ĉar la plejmulto el ili estas malkovritaj per la metodo radiala rapido. Per ĉi tiu metodo, kiu detektas planedojn mezurante la ŝanĝojn de la stelo estigitaj de la planedo, ne eblas scii la klinagulon de la planedo, tial ankaŭ ne eblas kalkuli ĝian veran mason.

Se poste oni kapablas scii la klinangulon, tiam la vera maso de la objekto povas esti kalkulita per la sekva ekvacio:

: M_\text{true} = \frac{M_\min}{\sin i} \, 

## Referencoj 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
*Vera maso

Kategorio:Mezurunuoj de maso
Oberdrosen

**Oberdrosen,** hungare **Rábaőr** estas iama vilaĝo, nun parto de Sankt Martin an der Raab en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en la distrikto Jennersdorf.
eta|300px|Oberdrosen en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 8383
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 260

## Situo 
Oberdrosen situas laŭ la hungara landlimo. Jennersdorf troviĝas je 7 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1387 en latina formo *"Strason superior et inferior"*, apartenanta al bieno kaj fortikaĵo de Vasdobra. Iom poste la du vilaĝetoj uzis ankaŭ hungaran formon *Alsó- és Felső-Strázsa* (=suba kaj supra Strázsa). En 1605 Stefano Bocskai bruldetruis la vilaĝojn. En 1787 vivis tie 279 homoj en 60 domoj, en 1830 330 homoj en 47 domoj, en 1857 463 homoj en 67 domoj. En 1910 vivis en la unuigita vilaĝo (havanta la loknomon Rábaőr) 486 homoj, plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Oberdrosen aliĝis al Sankt Martin an der Raab en 1971.

## Vidindaĵoj 
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1903
* ligna sonorilostablo
* monumento pri falintoj dum la mondomilitoj

== Komunumoj pri *őr* (= sentinelo) en Hungara reĝlando ==
Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj.

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Provinco Ĥaskovo

La **provinco Ĥaskovo** (; vidu la artikolon oblast) - situas en la sudo de Bulgario, lime al Grekio kaj al Turkio. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ  homoj, el kiuj pli-malpli 30 procentaĵoj vivas en la administra centro Ĥaskovo. La provinco kovras areon de  kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 11 komunumoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo X.

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Bulgario

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|200ra|

Ĥ
Alessandro Esseno

eta|280px|Alessandro Esseno 2009
**Alessandro Esseno** (Romo, Junio 27, 1969) estas Itala komponisto kaj pianisto.

Esseno komencis studantan pianon kun la vicfrato de Arturo Benedetti Michelangeli, tiam daŭr apud la konservatorio de S.Cecilia en Romo. Li kompletigis lijan studiojn kun instruistoj inter kiuj estanta Boris Porena antaŭ pren kurso en elektronika muziko kun la nuntempa komponisto Domenico Guaccero. En la 1980-aj jaroj li kunlaboris kiel pianisto pli_anto aranĝ kun kelkaj el la plej gravaj Italaj artistoj en la Rca, kaj en Usono kun la rokbando Toto. Signali ĉiame en ĉi tiuj jaroj, la porcio de Esseno konstatita albumon de populara muziko tute en lingvo Esperanto de la titolo ''Danĝera Ul'''. En 1990 li eldoniĝis liajn unuajn albumojn, sekvis de Itala travojaĝo, la eldoniĝo de ununura en 1992 kaj Eŭropa travojaĝo. En 1995 li turneis en Italio kun la Milano Concerti kaj, post multe preparo en 2003 liberigita novan albumon. En la sama jaro li komencis kunmetantan kun Rai Trade, por kiu li kre serio da labor pri la Rai retoj atinganta sukceso kun "Russicum", "Morire di politica" kaj "La santa alleanza". En 2006 Esseno eldoniĝis lian novan albumon "La terra non finisce all'orizzonte", kiu ricevitajn laŭdeĝajn recenzojn kaj multoblaj elŝutoj en iTunes. En 2007 konsci de proksimume Ministerio de Internaj Aferoj, la originala muziko de la montr Una notte di un sabato sera sur la sabato nokto amasmortigo efektive, precipe ĉe junuloj. En 2008 kunmet la originala muziko por Viaggio nel sud, punkto programo de la Rai diretk de Amedeo Ricucci, refar de la dissendo samnoma Sergio Zavoli. En 2009 kre originala muziko por filmo/dokumentario sur la cifero de la ĵurnalisto Carlo Casalegno, mortigita en 1977 de Brigate Rosse. En Aŭgusto 2009 li estis invitita por i la prestiĝa Ravello Festo apud nomoj sur la bill kiel Claudio Abbado kaj Chick Corea, kie li prezent antaŭprezento de la nova piano soloo album titol Pictures el tutmonde je la a de oktobro 6.

Kategorio:Italaj komponistoj
Kategorio:Italaj pianistoj
Kategorio:Italaj komponistoj de filmomuziko
Milisekunda pulsaro

**Milisekunda pulsaro** (**MSP**) estas pulsaro kies rotacia periodo estas proksimume 1-10 milisekundoj. Oni detektis milisekundajn pulsarojn en la radia, X-radia, kaj gamma-radia partoj de la elektromagneta spektro. La origino de milisekundaj pulsaroj restas ankoraŭ nekonata. La plej grava teorio diras ke milisekundaj pulsaroj komencis kiel longperiodaj pulsaroj, kaj poste rapidiĝis per akrecio.

Oni kredas ke milisekundaj pulsaroj havas rilaton kun sistemoj el malpezaj X-radiaj binaroj. Sciencistoj kredas ke en tiaj sistemoj la akrecia disko de neŭtrona stelo elsendas X-radiadon, produktita de la eksteraj tavoloj de stel-kunulo kiu superpasis ĝian lobon de Roche. La transdono de angula movokvanto pro ĉi tiu akrecia evento povas, teorie, pligrandigi la rotacian rapidon de la pulsaro ĝis centoj da rivoluojn en sekundo, kiel observite en milisekundaj pulsaroj.

Tamen, lastatempe aperis pruvoj ke la ĝenerala teorio pri evoluo ne kapablas ekspliki la evoluon de ĉiuj milisekundaj pulsaroj, speciale junaj milisekundaj pulsaroj kun relative altaj magnetaj kampoj, kiel PSR B1937+21. Kızıltan & Thorsett montris ke devas ekzisti almenaŭ du procezoj por ekspliki la formiĝon de milisekundaj pulsaroj. But the nature of the other process remains a mystery.

[eta|La [stelamaso Terzan 5.]]

Multaj milisekundaj pulsaroj estis malkovritaj en globaj stelamasoj. Tio kongruas kun la ĝenerala teorio pri ilia formiĝo, ĉar la ekstreme alta nombro de steloj de tiuj stelamasoj faciligas ke la pulsaroj havu (aŭ kaptu) gigantan stel-kunulon.  Ĝis nun estas konataj proksimume 130 milisekundaj pulsaroj en globaj stelamasoj. Nur la globa stelamaso Terzan 5 enhavas 33 el ili, sekve de 47 Tucanae kun 22, kaj M28 kaj M15 kun 8 pulsaroj, respektive.

## Limoj de la rotacia rapideco de pulsaroj 
La unua milisekunda pulsaro, PSR B1937+21, estis malkovrita dum 1982 de Backer. Rivoluante 641 fojojn en sekundo, ĝi estas la dua plej rapiuda pulsaro el la proksimume 180 malkovritaj pulsaroj. La pulsaro PSR J1748-2446ad, malkovrita dum 2005, estas, je 2010, la plej rapida pulsaro ĝis nun konata, kaj rotacias 716 fojojn en sekundo.

Nuntempaj teorioj pri la strukturo de neŭtronaj steloj prognozas ke pulsaroj rompiĝas se ili rotacias ~1500 aŭ pli fojojn en sekundo, kaj ke je 1000 rivoluojn en sekundo ili perdas energion per gravita radiado pli rapide ol la akrecia procezo rapidigas ilin.

Tamen, dum 2007, la misioj Rossi X-ray Timing Explorer kaj INTEGRAL malkovris neŭtronan stelon XTE J1739-285, kiu rotacias je 1122&nbsp;Hz. Ĉi tiu malkovro ne estas statistike rimarkebla. Sekve, kvankam ĝi estas tre interesa kandidato por aldonaj observoj, la nuntempaj rezultoj ne estas konkludaj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
*"Pinning Down a Pulsar’s Age ". *Science News*.
*"How Millisecond Pulsars Spin So Fast ". *Universe Today*.
*"Fast-Spinning Star Could Test Gravitational Waves ". *New Scientist*.
*"Astronomical whirling dervishes hide their age well ". *Astronomy Now*.
*Audio: Cain/Gay - Pulsars *Astronomy Cast* - Nov 2009.
Rachele Mussolini

*Donna* **Rachele Mussolini** (11-an de aprilo 1890 – 30-an de oktobro 1979) estis amatino, edzino, kaj vidvino de itala diktatoro Benito Mussolini.

## Biografio 
Rachele Mussolini naskiĝis kiel **Rachele Guidi** en Predappio, Romagna, Itala Reĝlando (''Regno d'Italia*). Ŝiaj gepatroj estis kamparanoj Agostino Guidi kaj lia edzino Anna Lombardi.

En 1910, Rachele Guidi renkontiĝis kun Benito Mussolini en urbo Forlí. En 1914, Mussolini geedziĝis kun sia unua edzino Ida Dalser. La 17-an de decembro 1915, Rachele Guidi kaj Benito Mussolini geedziĝis laŭ civila ceremonio en Treviglio, Lombardio. En 1925, ili renovigis siajn pledojn laŭ religia ceremonio (post enpotenciĝo de Mussolini).

Rachele Mussolini naskis 5 infanojn, neatentis diversajn amatinojn de Mussolini. Rachele kaj Benito Mussolini havis du filinojn, Edda (1910–1995) kaj Anna Maria (1929–1968), kaj tri filojn Vittorio (1916–1997), Bruno (1918–1941), kaj Romano (1927–2006).

Dum regado de la Nacia Faŝista Partio de Mussolini, Rachele Mussolini estis prezentita kiel modelo por la faŝisma edzino kaj patrino. Ŝi restis lojala al Mussolini ĝis ties morto. Do, la 28-an de aprilo 1945, ŝi ne estis kun Mussolini, kiam kaptis kaj ekzekutis lin kaj lian amatinon Claretta Petacci la italaj partizanoj. Rachele Mussolini forlasis Italion post la dua mondmilito, sed italaj partizanoj kaptis ŝin en 1945 en Svislando. Ŝi estis transdonita al la usona armeo kaj estis liberigita post kelkaj monatoj.

En sia posta vivo, Rachele Mussolini funkciigis restoracion. Ŝi ricevis pension de la Itala Respubliko (*Repubblica Italiana'') ĝis sia morto. Post morto de ŝia edzo, ŝi petis ties kadavron por privata entombigo.

Kategorio:Italoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Italaj faŝistoj
Kategorio:Benito Mussolini
Kategorio:Naskiĝintoj la 11-an de aprilo
Kategorio:Mortintoj la 30-an de oktobro
Margherita Sarfatti

**Margherita Sarfatti** (8-an de aprilo 1880 en Venecio - 30-an de oktobro 1961 en Cavallasca) estis itala verkistino, amatino de Mussolini kaj fondinto de la artista grupo Novecento.

## Biografio 
Margherita Grassini naskiĝis en bonhava juda advokata familio. Ŝin edukis privataj instruistoj, kaptis ŝin la socialismaj ideoj jam junaĝe. Ŝi forlasis la familian domon en aĝo de 18 jaroj al Venecio kaj geedziĝis kun Cesare Sarfatti, pli aĝan advokaton el Padovo. Post translokiĝo al Milano en 1902, ŝi iĝis redaktisto ĉe la socialisma tagĵurnalo ''Il popolo d'Italia*. Tiun partian eldonaĵon gvidis Benito Mussolini, Sarfatti iĝis lia amantino en 1912. La Milana Salono de Sarfatti iĝis renkontiĝejo de la intelektuloj kaj artistoj de la urbo en la 1920-aj jaroj.

Ŝi fondis la artistan grupon *Novecento* en 1922 kun Lino Pesaro kaj artistoj Anselmo Bucci, Leonardo Dudreville, Achille Funi, Gian-Emilio Malerba, Pietro Marussig, Ubaldo Oppi kaj Mario Sironi.

Ŝi vidviniĝis en 1924, eldonis en 1925 en Anglio biografion de Mussolini sub titolo *The life of Benito Mussolini*, kiu aperis en Italio en la sekva jaro sub titolo *Dux*. La libro iĝis venda sukceso, oni tradukis al multaj lingvoj.

Post la fortiĝo de la faŝisma politiko kaj amikiĝo de Italio kun la nazia Germanio, Margherita Sarfatti elmigris en 1938 al Argentino. Ŝi laboris ankaŭ en Montevideo kiel ĵurnalistino.

Ŝi revenis al Italio en 1947, kie ŝi vivis ĝis sia morto en Cavallasca ĉe Como.

## Verkoj 
* Kun Benito Mussolini: *The Life of Benito Mussolini*,1925
* *Dux*, Mondadori 1926
* *Storia della pittura moderna*, P. Cremonese 1930
* *Casanova contro Don Giovanni*, Mondadori 1950
* *Acqua passata'', Cappelli 1955

Kategorio:Itala faŝismo
Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
Kategorio:Italaj judoj
Clara Petacci

**Clara Petacci** (mallonge *Claretta* [klareta]) (28-an de februaro 1912 en Romo - 28-an de aprilo 1945 en Mezzegra) estis amantino de itala faŝisma diktatoro Benito Mussolini. Ŝia patro estis persona kuracisto de la papo.

Ŝi renkontiĝis en aĝo de 21 jaroj kun Benito Mussolini (en 1932) en urbeto Ostia, tiutempe ŝi estis geedziĝinta kun oficiro Riccardo Federici, de kiu ŝi oficiale divorcis en 1936. Kiam partizanoj kaptis Mussolini, oni ofertis la eblecon por Clara Petacci fuĝi, sed ŝi rifuzis tion. La partizanoj murdis ilin, mistraktis la kadavrojn, pendigis ilin piedsupren en la sekva tago sur placo Piazzale Loreto en Milano.

La murda armilo "Mas" de kalibro 7,65, troviĝas en la nacia jurista muzeo en Romo.

Filmo pri ŝia vivo estis filmigita en 1984 sub titolo "Claretta", rolante ŝin Claudia Cardinale.

## Literaturo 
* Franz Spunda: *Clara Petacci. Roman um die geliebte Mussolinis*. Zimmer & Herzog, Berchtesgaden 1952
* Hans Herlin: *Die Geliebte. Die tragische Liebe der Clara Petacci zu Benito Mussolini*. Moewig, Rastatt 1980, ISBN 3-8118-2105-9
* Antje Windgassen: *Im Bund mit der Macht. Die Frauen der Diktatoren*. Campus, Frankfurt am Main 2002, ISBN 3-593-36900-1

## Referencoj 
Kategorio:Benito Mussolini
Kategorio:Italaj faŝistoj
Kategorio:Pafekzekutitoj
Nevers

**Nevers** estas franca komunumo situa en la departemento Nièvre kaj en la regiono Burgonjo.

## Geografio 
Nevers situas ĉe la enfluejo de la rivero Nièvre en Luaron.

### Industrio 
Fajencejo fabrikas fajencon.

### Klimato 
La averaĝaj ĉiujaraj precipitaĵoj sumiĝas je 800 mm. La averaĝa ĉiujara sunumado estas 1764 horoj. La averaĝa ĉiujara temperaturo estas 10,5&nbsp;°C.

### Demografio 
## Historio 
eta|maldekstra|Kastelo
Nevers estis la ĉefurbo de grafo.

### Famuloj 
* Pierre-Auguste Adet, kemiisto, politikisto, ekspluatisto, urbestro de Nièvre, franca diplomato en Usono, kuracisto kaj reganta doktoro en la Fakultato pri Medicino de la Universitato de Parizo, asistanto de Antoine Lavoisier kaj kunlaboranto de Jean-Henri Hassenfratz (1755-1827), profesoro pri fiziko en la Politeknika Lernejo de Francio.

* La knabino Bernadette Soubirous, kiu laŭ la religiaj tradicio vidis la Virgulinon Marian en 1858, mortis en Nevers la 16-an de Aprilo 1879.

## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 19 voĉdonojn (0,19% de voĉoj) en 2004, kaj 28 voĉdonojn (0,33% de voĉoj) en 2009.

## Ĝemelurboj 
Nevers estas ĝemelurbo kun la jenaj urboj:

* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nièvre
* Nevers (stacidomo)
* Nevers-le-Banlay (stacidomo)
* Les Perrières (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Nièvre
Vera maso

La termino ***vera maso*** estas sinonimo de la termino maso, sed ĝi estas uzata en astronomio por diferenci la minimuman limon de la maso mezurita per la metodo radiala rapido. La metodoj uzataj por determini la veran mason de planedo inkludas mezuradon de la distanco kaj periodo de unu el siaj satelitoj, modernajn astrometriajn teknikojn kiuj uzas la movojn de aliaj planedoj en la sama stelsistemo, aŭ kombinadon de la metodo radiala rapido kun mezuroj de la stela paralakso (per kiu oni ankaŭ kapablas scii la klinangulon).

## Referencoj
## Vidu ankaŭ
*Minimuma maso

Kategorio:Mezurunuoj de maso
Provinco Burgas

La **provinco Burgas** (; vidu la artikolon oblast) — situas en la oriento de Bulgario, borde de la Nigra Maro. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 457 750 homoj, el kiuj pli-malpli la duono vivas en la administra centro Burgaso.

La provinca teritorio kovras areon de 7 748 kvadrataj kilometroj — laŭ areo la provinco estas la plej granda de Bulgario. La provinco konsistas el 13 komunumoj.

Veturiloj registritaj en la provinco Burgas rekoneblas per la regiona aŭtokodo AA (ĝis 2008 nur A).

La marbordo en la provinco estas grava ripozloko kun sablaj plaĝoj. Ĉiuj municipoj, speciale Nesebar kaj Sozopol, ĝuis amasan konstruadon de ripozejoj en la 2000-aj jaroj. La internacia flughaveno Burgas (BOJ) akceptas flugojn el plej diversaj landoj, aparte multaj turistoj venas somere el Britio, Germanio kaj Rusio.

eta|maldekstra|200ra|la komunumoj de la provinco

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Bulgario
* Sveti Vlas
* Sinemorec
* Emona (Burgas)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

B
Hispaniolaj pinaroj

La **hispaniolaj pinaroj** estas ekoregiono el la kariba ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj. Ĝi estas parto de la tutmondaj 200-unuo "Grand-antilaj pinaroj" kune kun la Kubaj pinaroj.eta|220px|Situo de la ekoregiono.

## Priskribo 
La ekoregiono situas en la insulo de Hispaniolo , kiun dividas Haitio kaj Domingo. Ĝi kovras areon de 11 600 kvadrataj kilometroj aŭ ĉirkaŭ 15% de la insulo. Ĝi troviĝas je altitudoj de pli ol 850 metrojn en la montaroj de Hispaniolo, etendiĝante ekde la Cordillera Central (Dominga Centra Montarĉeno) ĝis la Massif du Nord (Haitia Norda Masivo). Ĝi estas ĉirkaŭata je pli malaltaj altitudoj de du ekoreregionoj : la hispaniolaj humidaj arbaroj kaj la hispaniolaj sekaj arbaroj, kiuj okupas la reston de la insulo. La jara precipitaĵo sumiĝas je 1 000 – 2 000 mm.

## Flaŭro 
eta|220px|maldekstra|Bildo de la hispaniolaj pinaroj.
La natura vegetaĵaro de la regiono primare konsistas el arbareroj de hispaniola pino (*Pinus occidentalis*). Pinoj estas miksitaj kun aliaj pinacoj, inkluzive de *Juniperus gracilior* kaj *Podocarpus aristulatus* (syn. *P. buchii*). Sub 2 100 metroj, la pinaroj estas alternataj kun areoj de montara falfolia arbaro. Plantoj je altaj altitudoj (2 100 – 3 175 metroj) inkluzivas *Lyonia* spp. (erikacoj), *Cojoba arborea* (fabacoj ), *Oxandra lanceolata*, *Danthonia domingensis* (poacoj), *Verbena officinalis* var. *officinalis*, kaj *Weinmannia pinnata*.

## Minacoj 
Pli ol duono de la ekoregiona areo senarbarige perdiĝis por agrikulturo, tropaŝtiĝo, aŭ forsta plantado de enmetitaj arbospecioj. La haitia parto de la ekoregiono estas pli senarbarigita ol la dominga.

## Vidu ankaŭ 
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono NT0305 : Hispaniolaj pinaroj (WWF)
*  Hispaniolaj pinaroj (*WWF-Wildworld*)
*  Hispaniolaj pinaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Hispaniolaj pinaroj (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Hispaniolaj pinaroj (*Globalspecies*) 
*  Situo de la ekoregiono : tajpu *Hispaniolan pine forests* 
*  Tutmondaj 200; numero 62 : Grand-antilaj pinaroj ( WWF ) 

Kategorio:Neotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj
Kategorio:Global 200
Kategorio:Geografio de Dominika Respubliko
Kategorio:Geografio de Haitio
Provinco Dobriĉ

La **provinco Dobriĉ** (; vidu la artikolon oblast) - situas en la nordoriento de Bulgario, borde de la Nigra Maro - norde lime al Rumanio kaj sude al la provinco Varna. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 213 325 homoj, el kiuj pli-malpli 53 procentaĵoj vivas en la administra centro Dobriĉ. La provinco kovras areon de 4 720 kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 8 komunumoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo TX.

eta|maldekstra|240ra|

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Bulgario
* Balĉik

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

D
Provinco Gabrovo

La **provinco Gabrovo** (; vidu la artikolon oblast) - estas inter la plej malgrandaj el la 28 provincoj de la ŝtato kaj situas en la centro de Bulgario. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 137 460 homoj, el kiuj pli-malpli 49 procentaĵoj vivas en la administra centro Gabrovo. La provinco kovras areon de 2 023 kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 4 komunumoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo EB.

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Bulgario

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|200ra|

G
Kōfukuji

**Kōfukuji** (興福寺) estas bikŝuejo, kiu estis unu el la sep grandaj bikŝuejoj ("Nantoshichidaiji") en Nara, Japanio, kaj estas la ĉefa sidejo de la budhisma skolo *Hossō*.

## Historio 
Kōfukuji devenas de templo starigita en la jaro 669 de Kagami no Ōkimi (鏡大君), la edzino de Fujiwara no Kamatari, por preĝi pri la resaniĝo de ŝia edzo. Ĝi origine estis en la kvartalo Yanashina en la provinco Yamashiro (nun Kioto). En 672 oni translokigis ĝin al Fujiwarakyō kaj en 710 oni translokigis ĝin al ĝia nuna loko, en la orienta parto de la ĵus konstruita ĉefurbo, Heijōkyō (nun Nara).

Kōfukuji estis la bikŝuejo de la klano Fujiwara kaj ĝi ĝuis prosperon kune kun la klano. Ĝi ne nur estis grava institucio por budhismo, sed ankaŭ por la imperia registaro. Dank' al la ligo al la klano Fujiwara, la bikŝuejo restis grava kiam la ĉefurbo moviĝis al Heiankyō (nun Kioto), dum aliaj el la sep grandaj bikŝuejoj, kiel Tōdaiji, dekadencis.

La bikŝuejo estis plurfoje difektita kaj detruita de militoj kaj incendioj, kaj ĝi estis ankaŭ plurfoje rekonstruita, sed kelkaj gravaj konstruaĵoj, kiel la tri oraj haloj, Nandaimon kaj la centra pordego, ne ekzistas nun. La rekonstruado de la ĉefa ora halo finiĝis en la jaro 2018.

## Bildaro 

Dosiero:Golden Buddha in Kōfuku-ji.jpg|Ora budho ĉe Kōfukuji, ene de Tōkondō. Dosiero:Goldenbuddha.jpg|Yakushi Nyorai (grava kultura posedaĵo) ene de Tōkondō.
Dosiero:Kofukuji06s3872.jpg|Hokuendō, la plej malnova el la du oklateraj haloj.
Dosiero:Kofukuji13s5s3200.jpg|Kvinetaĝa pagodo.
Dosiero:Kofukuji03s3200.jpg|Trietaĝa pagodo malantaŭ Nan'endō.
Dosiero:Five-roof pagoda in Nara.JPG|La kvinetaĝa pagodo.
Dosiero:Kofukuji Monastery Jikokuten of Tokondo (306).jpg|Virūpākṣa.
Dosiero:ASURA Kohfukuji.jpg|Statuo de |Asuro.

## Referencoj 
Kategorio:Bikŝuejoj en Japanio
Kategorio:Gubernio Nara
Kategorio:Nara-epoko
Svojšice

**Svojšice** estas nomo de jenaj vilaĝoj en Ĉeĥio:

Municipoj:
* Svojšice (distrikto Kolín) - vilaĝo en distrikto Kolín
* Svojšice (distrikto Pardubice) - vilaĝo en distrikto Pardubice
* Svojšice (distrikto Příbram) - vilaĝo en distrikto Příbram

Parto de municipo:
* Svojšice (Petrovice u Sušice) - parto de municipo Petrovice u Sušice en distrikto Klatovy
Welten

**Welten,** slovene **Velika,** hungare **Velike** estas iama vilaĝo, nun parto de Sankt Martin an der Raab en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.
eta|300ra|Welten en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 8383
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 370

## Situo 
Welten situas en dekstra bordo de Rába laŭ la landlimo de Stirio. Jennersdorf troviĝas je 5 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1387 en latina formo *"Velyke superior et inferior"*, apartenanta al bieno kaj fortikaĵo de Vasdobra. Jam tiam estis du vilaĝetoj: *Alsó- és Felső-Velike* (=suba kaj supra Velike). En 1605 Stefano Bocskai bruldetruis la vilaĝojn. En 1787 vivis tie 492 homoj en 85 domoj, en 1830 506 homoj en 73 domoj, en 1857 640 homoj en 92 domoj. Longe doganejo funkciis en la komunumo. En 1910 vivis en Velike 661 homoj, plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Welten aliĝis al Sankt Martin an der Raab en 1971.

## Vidindaĵoj 
* kapelo omaĝe al Sankta Vito
* sonorilostablo

Kategorio:Komunumoj de Burgenlando
Krottendorf bei Neuhaus am Klausenbach

**Krottendorf bei Neuhaus am Klausenbach,** pli mallonge **Krottendorf,** hungare **Békató,** slovene **Sabjavec** estas iama vilaĝo, nun parto de Neuhaus am Klausenbach en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.
eta|300px|Krottendorf bei Neuhaus am Klausenbach en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 8385

* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 140

## Situo 
Krottendorf situas sur mildaj deklivoj laŭ landlimo de Stirio. Jennersdorf troviĝas je 14 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1387, apartenanta al bieno kaj fortikaĵo de Vasdobra. En 1787 vivis tie 213 homoj en 37 domoj, en 1830 222 homoj en 32 domoj, en 1857 250 homoj en 34 domoj. En 1910 vivis en Békató 249 homoj, plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Krottendorf bei Neuhaus am Klausenbach aliĝis al Neuhaus am Klausenbach en 1971.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Lajos Chappon

**CHAPPON Lajos** [pr. ŝapon] estis francdevena hungaro skermomajstro naskiĝinta en 1802 kaj mortinta en Koloĵvaro en 1878.

## Kariero 
Chappon en 1822 malfermis en Peŝto privatkarakteran skermejon, ekde 1825 ĝis 1848 li estis la helpmajstro de pli aĝa Ferenc Friedrich en la Nacia Skerma Instituto, konservinte ankaŭ sian skermejon. En 1873 li translokiĝis en Koloĵvaron kaj gvidis tie ĝis sia morto la skerminstituton.

## Verkoj 
* *Theoretisch-praktische Anleitung zur Fecht-Kunst* (Pest, 1839);
* *A párbaj szabályai* (Buda, 1848).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Geuensee

## Pri la komunumo 
**Geuensee** estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2294 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Geuensee situas ĉe la orienta flanko de la rivero Suro, kiun ĝi tuŝas tute en la kocidento de la komunumo, kie la vilaĝa rojo alfluas al ĝi. La vilaĝa rojo, kiu trafluas la komunumon de oriento al okcidento oriente de la vilaĝo formas profundan ravinon. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Geuensee mem ankaŭ Krummbach sur alteco de 690 m s.m. ĉe la fonto de la vilaĝa rojo kaj Hunzikon sur alteco e 729 m s.m.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,47 km², de kiuj 15,1% estas kovritaj de arbaro, 74,4% servas por agrikulturo kaj 10,3% por setlado. 

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Geuensee limas en nordoriento al Schlierbach, en oriento al Rickenbach kaj Beromünster, en sudoriento al Schenkon, en sudokcidento al Sursee, en okcidento al Knutwil, kaj en nordokcidento al Büron.

## Trafiko 
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la du poŝtaŭtolinioj de Sursee al Schöftland kaj de Sursee al Etzelwil.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Sursee al Araŭo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas en distanco de 2 kilometroj sude en Sursee.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Geuensee kiel *Geînwison* troviĝas en la urbaro de la Monaĥejo Einsiedeln, kiu estis verkita inter 1217 kaj 1222.

Dum mezepoko Geuensee apartenis al la Habsburgoj kaj estis administrata de ties vasaloj, la Senjoroj de Arburgo. En la jaro 1424 *Thürig de Arburgo* pandigis la vilaĝon al la urbo Lucerno, kiu ĝin definitive aĉetis en la jaro 1429. La komunumo ek de tiam ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 estis eksklavo de la lucerna kamparvoktejo Rothenburg. Dum la kvin jaroj de la Helveta Respubliko ĝi estis parto de la helveta distrikto Sursee, kiu fariĝis per la restaŭracio distrikto de Kantono Lucerno.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Geuensee (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Geuensee
* Profilo de la komunumo sur la kantona retejo
* Geuensee en la Historia Leksikono de Svislando
Ututo

**Ututo** estas distribuaĵo de operaciumo GNU kiu uzas la kernon Linukso-libera. La nomo referencas unu specion de lacerteto (*Homonota borelli*, de la Gekonedoj) el nord-okcidenta Argentino. Ututo estis la unua distribuaĵo kiu estas agnoskata kiel tute libera de Projekto GNU.

## Eksteraj ligiloj 
* Free GNU/Linux Distributions 

Kategorio:Linuksaj distribuaĵoj
Joachim Barrande

**Joachim Barrande** [ĵoakim barand] (11-a de aŭgusto 1799 Saugues, Francio – 5-a de oktobro 1883 Frohsdorf, Aŭstrio-Hungario
) estis franca inĝeniero kaj paleontologo, kiu fariĝis tutmonde fama eksperto pro sia esplorado de  geologiaj formacioj kaj fosilioj en meza Bohemio.

## Vivo 
Li estis Inĝeniero. Poste li devenis guvernisto de Henriko, la nepo de la rego Karlo la 10-a. Kiam la rego ekzilis en Pragon, li postiris lin tie.

Li konis Josef Dobrovský aŭ František Palacký. Li devenis paleontologo kaj studis interalie la trilobulojn.

## Verkoj 
* *Nouveaux Trilobites de Bohème*. Prago 1846
* *Notice préliminaire sur le système Silurien et les Trilobites de Bohème*. Leipzig 1846
* *Graptolytes de Bohème*. Prago 1850
* *Système silurien du Centre de la Bohème*. Prago, Parizo 1852-1881, 21 voulomoj
* *Défense des Colonies*. volumo I, Prago, Parizo 1861
* *Défense des Colonies*. volumo II, Prago, Parizo 1862

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Geologio internacia
* Jules Marcou

### Eksteraj ligiloj 
* http://joachimbarrande.pagesperso-orange.fr/

Kategorio:Ĉeĥaj paleontologoj
Kategorio:Paleontologoj
Kategorio:Barrandov
Ida Dalser

**Ida Irene Dalser** (1880 – 3-an de decembro 1937) estis amatino kaj la unua edzino de la itala faŝisma diktatoro Benito Mussolini.

## Biografio
Ida Dalser naskiĝis en Sopramonte, en vilaĝo proksime al Trento, ĉefurbo de la etne itala regiono Trentino, tiutempe en Aŭstrio-Hungario. Ŝi estis filino de la vilaĝestro, ŝi studis en Parizo kozmetikan medicinon, kaj post kiam ŝi hejmenveturis, ŝi translokiĝis al Milano, kie ŝi malfermis franc-stilan beligan salonon.

Ida Dalser geedziĝis en 1914 kun Benito Mussolini kaj naskis la filon Benito Albino Mussolini. Dum la Unua Mondmilito, Ida Dalser ricevis regulare militan pensionon kaj oni informis ŝin pri la vundiĝo de la edzo en 1917. 

Post kiam Mussolini enpotenciĝis, Ida Dalser kaj ŝia filo estis sub gardo-atento de la polico, la dokumentoj pri la fruaj rilatoj estis neniigitaj fare de registaraj agentoj. Ŝi do plu pretendis rolon de la diktatora edzino kaj eĉ publike denuncis Mussolini kiel perfidulo, asertante, ke dum la jaroj en Milano, li ricevis monon de la franca registaro por apogi, kampanji la neŭtralan Italion apud Francio. Oni perforte internigis lin en 1926 en psikiatrian hospitalon de Pergine Valsugana kaj oni transportis ŝin al insulo de *San Clemente* en Venecio, kie ŝi mortis en 1937. La kaŭzo estis "cerba sangiĝo".

## Sorto de Benito Albino
Benito Albino Mussolini estis forprenita de la patrino kaj adoptita kiel orfo fare de faŝista eks-policista ĉefo de Sopramonte. Ĉar li persiste asertis, ke lia patro estas Benito Mussolini, pro tio li estis perforte internita en pŝikiatrion en Mombello, Provinco de Milano, kie li mortigis sin en 1942, en aĝo de 26 jaroj.

Kategorio:Benito Mussolini
Kategorio:Italaj faŝistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 20-an de aŭgusto
Kategorio:Mortintoj la 3-an de decembro
Krobotek

**Krobotek,** hungare **Horvátfalu,** slovene **Hrvatski Kut** estas iama vilaĝo, nun parto de Weichselbaum (Burgenlando) en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf. En ĉiuj lingvoj en la nomo de la vilaĝo videblas la radiko koresponda al kroatoj.
eta|300px|Krobotek en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 8382

* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro: 340

## Situo 
Jennersdorf troviĝas je 8, Szentgotthárd je 6 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1698 laŭ hungara ortografio *"Horvátfalu"*, apartenanta al abatejo de Szentgotthárd. En 1787 vivis tie 430 homoj en 75 domoj, en 1830 452 homoj en 71 domoj. En 1910 vivis en Horvátfalu 216 homoj, plejparte aŭstroj). Ĝis 1921 la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio). Krobotek aliĝis al Weichselbaum en 1971.

## Vidindaĵoj 
* kapelo

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Ferenc Chorin

**CHORIN Ferenc** [pr. korin], laŭ okcidenteŭropa vortordo **Ferenc Chorin** estis hungara negoculo, politikisto. Lia samnoma filo estis Ferenc Chorin (negocisto), lia avo estis Áron Chorin.

Ferenc Chorin naskiĝis en Arad (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Arad en Rumanio) la 11-an de majo 1842 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de januaro 1925.

## Kariero 
Ferenc Chorin studis en Budapeŝto kaj ankaŭ eksterlande. Post la jura diplomo li hejmenvenis kaj estis advokato, samtempe li redaktis ĵurnalon. En 1867 li estis elektita parlamenta deputito, baldaŭ inter 1872–1903 seninterrompe parlamentano, tamen kelkfoje li ŝanĝis partiojn. Ekde 1903 li estis senatano, tiutempe li kristaniĝis. Pli frue en 1902 li fondis la Federacion Tutlandan de Fabrikinsdustriuloj (GYOSZ), kies li estis prezidanto ĝis sia morto. Li estis negocisto pri karbonminejoj.

## Memorigiloj 
* En Dorog kaj Bátonyterenye loĝkvartaloj portas la nomon Chorin

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://yivoencyclopedia.org/article.aspx/Chorin_Ferenc

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Marcell Clemens

**CLEMENS Marcell** [pr. klemens] (naskiĝis la 1-an de aprilo 1920 en Sighişoara, mortis la 27-an de junio 1989 en Budapeŝto) estis hungara kuracisto, kirurgo kaj urologiisto. 
## Kariero
Clemens laboris en la malsanulejoj de Postás Alapítvány Kórház (1947-48), en la Rókus Kórház (1949-50), poste ĝis la fino de 1959 li estis kirurgo en hungara armeo. Inter 1960 ĝis 1986 li estis ĉefkuracisto-sekciestro de kirurgio en la malsanulejo de Karcag. 
## Premioj, distingoj
*Durst János-premio (1986) 
*Kátai Gábor-memormedalo (postmorto, 1991)
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Sándor Csajághy

**CSAJÁGHY Sándor** [pr. ĉja:gi] estis hungara romia katolika episkopo, eklezia verkisto naskiĝinta en Kisbács la 6-an de aprilo 1810 kaj mortinta en Temeŝvaro la 7-an de februaro 1860.

## Kariero 
Csajághy ekde 1836 estis kapelano en Baja, poste li laboris en la porpastroeduka centro de Peŝto, en 1844 li prelegis eklezihistorion en Kalocsa. Ekde 1846 li estis ĉefepiskopa sekretario kaj titulara kanoniko, en 1851 episkopo de Csanád. Li donacis 60 000 Ft-ojn por reguligo de Tibisko.

## Verkoj 
* Vegyes művei (I-III. eldonis Csiky Gergely, Temesvár, 1870-72.:
* I. Értekezések,
* II Püspöki körlevelek,
* III. Költemények).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj episkopoj
Provinco Blagoevgrad

La **provinco Blagoevgrad** (; vidu la artikolon oblast) - situas en la sudokcidento de Bulgario, lime al Grekio kaj al Nord-Makedonio. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 323 552 homoj, el kiuj pli-malpli 20 procentaĵoj vivas en la administra centro Blagoevgrad. La provinco kovras areon de 6 449 kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 14 komunumoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo E. La provinco estas tre montara kaj interalie kovras la montoĉenojn Rila kaj Pirin, kun samnomaj naciaj parkoj.

Pirin (bulgare Пирин [pirin], greke Πιρίν [pirín], antikva nomo *orbelos*) estas altmontaro en sudokcidenta Bulgario. Ĝi situas en la provinco Blagoevgrado ĉe la limo de la regiono Makedonio de Grekio kaj iom oriente de la slava Nord-Makedonio - laŭ difino de la limoj, la montaro situas aŭ en aŭ ĉe la orienta rando de Antikva Makedonio.

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Bulgario

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|200ra|

B
Conan la 3-a (Bretonio)

'*Conan la 3-a dirata *la Dika* *' (naskiĝis en 1095, mortis la ), filo de Alano la 4-a *Fergent* kaj de Ermengarde de Anĝevio (? - 1146), estis grafo de Rennes kaj duko de Bretonio de 1112 ĝis 1148.

## Biografio 
Conan la 3-a postvenis lian patron, kiu abdikis favore al li en 1112, post progresiva klerigado pri la aferoj de la duklando. Li povis ankaŭ apogi sin sur sia patrino, respektata fortkaraktera virino, kiu certigis la daŭrecon de la duka povo dum Alano la 4-a estis for en krucmilito.

Kvankam edziĝinta al Matilda, nelegitima filino de Henriko la 1-a Beauclerc, li kunigis siajn armeojn al tiuj de Ludoviko la Dika kontraŭ sia bopatro, la reĝo de Anglio. Post la morto de tiu lasta, la bataloj por la povo, kiuj okazis en Anglio kaj en Normandio certigis relativan trankvilecon al Bretonio.

Submetante siajn vasalojn, li ediktis kelkajn novajn leĝojn por la duklando, inter ili tiu neniiganta la rajton pri rompiĝoj aŭ tiu limiganta la senjorajn rajtojn pri heredo. Tiuj reformoj estis eblaj dank' al la senmanka subteno de la eklezio.

En 1148, sur sia mortlito, li malagnoskis Hoelon la 3-an, ĉar li estus bastardo. Li tiam agnoskis sian nepon Conan la 4-a kiel heredanton por la kuratoreco de Eono de Porhoët, la dua edzo de sia filo Berta. La rifuzo de Hoel akcepti tiun flankigon estigis gravan heredan krizon.

### Edziĝo kaj idaro 
De geedziĝo kun Matilda de Anglio naskiĝis tri gefiloj:

# Konstanca, edzino de Gotfredo la 3-a de Majeno
# Berta, naskiĝinta en ĉ. 1114, edzino kaj vidvino de Alano la Nigra, unua grafo de Richmond, kaj kiu reedziniĝis en 1148 al Eono de Porhoët .
# Hoelo la 3-a.

## Notoj kaj referencoj 
## Bibliografio 
* Joëlle Quaghebeur *La Cornouaille du IXe au XIIe siècle. Mémoire, pouvoirs, noblesse* Presses Universitaires de Rennes (2002) (ISBN 2868477437)
* Etienne Gasche, *Petite histoire des Rois et Ducs de Bretagne*, éditions Yoran Embanner, 2006, ISBN 2-9521446-7-2
* André Chédeville & Noël-Yves Tonnerre *La Bretagne féodale XIe-XIIIe siècle*. Ouest-France Université Rennes (1987) .
* Arthur de La Borderie *Histoire de Bretagne*: Tome troisième *Le duc Conan III dit le Gros * (p.&nbsp;37-42). Réédition Joseph Floch Imprimeur Éditeur à Mayenne (1975).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de regantoj de Bretonio
* Abatejo Nia-Damo de Langonnet fondita de Conan la Tria.

Kategorio:Mezepoka Bretonio
Kategorio:Grafoj de Nanto
Kategorio:Bretonaj dukoj
Grabovo

eta|dekstra|Grabovo situas en la mapo en la verda municipo
eta|250px|mapo pri municipo Beočin
eta|270px|Serba ortodoksa preĝejo de Grabovo
**Grabovo,** serbe **Грабово,** hungare **Garáb** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en Srem (regiono), en distrikto **Suda** Baĉka, en municipo de Beoĉin.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: 14 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 220-280 m
* Loĝantaro: 2820
* Poŝtkodo: 26344
* Telefonprefikso: +381 13
* Aŭtokodo: NS

## Situo 
Grabovo situas en Fruŝka Gora fine de sakovojo. Danubo troviĝas 5 km-ojn.

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Habsburga Imperio, al Szerém. Post la 1-a mondmilito la loko apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. Dum la 2-a mondmilito la faŝistoj murdis 151 da loĝantoj. En 2002 loĝis en Grabovo 138 homoj, (serboj 135 (98 %), unusolaj kroato kaj slovako. Vilaĝservoj estas ambulanco, drinkejo, vendejo.

## Vidindaĵoj 
* ortodoksa serba ruina preĝejo

## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino
eta|280px|maldekstra|Ĉefplaco de Grabovo

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Maria Bild

**Maria Bild,** hungare **Máriakép** estas kermesejo, parto de Weichselbaum (Burgenlando) en Aŭstrio, en federala ŝtato Burgenlando, en distrikto de Jennersdorf.
eta|300px|Maria Bild en la mapo

## Bazaj informoj 
* 
* Poŝtkodo: 8382
* Telefonprefikso:
* Aŭtokodo: JE
* Loĝantaro:

## Situo 
Maria Bild situas sur deklivo. Jennersdorf troviĝas je 6 km-oj.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1187. Tiutempe abatejo de Szentgotthárd havis tie bienocentron. En 1739 pastro metis sanktan bildon sur kverkon, kie la arbaristaj laboristoj ofte preĝadis. Baldaŭe mirakloj okazis, tial oni konstruis tie lignan kapelon omaĝe al (Serpa) Dipatrino. La paroĥo fondiĝis en 1787, en 1793 la hodiaŭa preĝejo ekfunkciis. Ĝis 1921 la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio).

## Vidindaĵoj 
* kermesa preĝejo

Kategorio:Komunumopartoj de Burgenlando
Géza Székely (pentristo)

**SZÉKELY Géza** [pr. se:kej] estas rumanuja hungara pentristo naskiĝinta en Cernat la 3-an de februaro 1958.

## Kariero 
Székely finis 1985 en Kluĵo kaj estis desegnistruisto inter 1985-90 en Torja, ekde 1990 en Kluĵo.

## Individuaj ekspozicioj 
* 1986, 1987, 1989 • Târgu Secuiesc
* 1986 • Alsócsernáton
* 1987 • Kovászna
* 1992, 1995 • Korunk Galéria, Kluĵo
* 1994 • Tordaszentlászló
* 1996 • Kultúrpalota Kiállítóterem, Târgu Mureş.

## Elektitaj grupaj ekspozicioj 
* 1982-85 • Kluĵo
* 1985 • Sibio
* 1987 • Braŝovo • Fiatal Művészek Klubja, Budapest
* 1990, 1993 • Vármegye Galéria, Budapest
* 1992 • Varadinum, Oradea
* 1992-97 • Kőrösi Csoma Sándor-napok, Kovászna
* 1993-95 • Encs
* 1994 • 100 x Szépművészet, Târgu Mureş • Holocaust, Szekszárd
* 1995 • Rajz Biennálé, Arad
* 1996 • Etno-Art, Târgu Mureş • Művésztelep, Hortobágy
* 1997 • Őszi Tárlat, BMC, Kultúrpalota, Târgu Mureş • Nemzetközi Kisgrafikai Biennálé, Kluĵo.

## Literaturo 
* *Székely Géza*, red. István Józsa, Pallas-Akadémia Könyvkiadó, 2008.

## Fonto 
* Artportal.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Koncilio de Nantes

**Pluraj koncilioj okazis en Nantes** en 658, 1005, 1007, 1120 (sur la abatejo de Marmoutier), 1127, 1135 (favore al kelkaj monaĥejoj), 1264, 1431. Multaj regionaj sinodoj okazis ankaŭ en Nantes.

## Historio 
* 658 : Koncilio arigita laŭ ordono de la papo Vitaliano (fr: Vitalien), por reformi la klerikaron kaj detrui la restaĵojn de paganismo. Dudek kanonoj estis ediktitaj. Ili preskribis al la episkopoj detrui aŭ transportigi malproksime la ŝtonojn, kiu estis uzataj por idolkulto. La eklezianoj devis disdoni al la malriĉuloj kvaronon de la dekona imposto (dismo) kaj oferdonoj, kiujn ili ricevis.
* Oktobro 1127 : Kondamno de la rajto pri vrakoj, kiu donis al la senjoro la posedon de la restaĵoj de frakasiĝintaj ŝipoj, kaj de la kutimo en Bretonio, kiu donis al la senjoro ĉiujn meblojn de edzo aŭ edzino post la morto de unu el la du.
* 1-an de Julio 1264 : Naŭ kanonoj, el kiuj la dua malpermesis la servon de pli ol du pladoj al la prelatoj, kiuj vizitis sian diocezon. 
* 23-an de Aprilo 1431 : Malpermeso de la ridindaj ceremonioj de la 1-a de Majo, de la frenezulfesto kaj de la morgaŭo de Pasko. La morgaŭon de Pasko, estis kutimo pendigi la mallaboremajn klerikojn en ilia lito, promenigi ilin nudaj tra la stratoj, loki ilin en tiu stato sur la altaro, kaj akvumi ilin per benita akvo. La 1-an de Majo, oni postulis monon de tiuj, kiuj estis surprizitaj en la lito.

## Fontoj
* *Dictionnaire universel et complet des conciles*, de Adolphe-Charles Peltier

Nantes
Kategorio:Nanto
Provinco Karĝali

La **provinco Karĝali** (; vidu la artikolon oblast) - situas en la sudo de Bulgario, lime de Grekio, pli ekzakte lime de la grekiaj provincoj Ksantio, Rodopoj kaj Evroso. La provinco Karĝali havas loĝantaron de ĉirkaŭ 164 000 homoj, el kiuj pli-malpli 38 procentaĵoj vivas en la administra centro Karĝali. La provinco kovras areon de 3 209 kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 7 komunumoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo K.

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Bulgario

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|200ra|

K
Provinco Kjustendil

La **provinco Kjustendil** (; vidu la artikolon oblast) - situas en la okcidento de Bulgario, lime de Nord-Makedonio kaj Serbio. Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ 162 600 homoj, el kiuj pli-malpli 38 procentaĵoj vivas en la administra centro Kjustendil. La provinco kovras areon de 3 084 kvadrataj kilometroj kaj konsistas el 9 komunumoj. Veturiloj registritaj en ĝi rekoneblas per la regiona aŭtokodo KH. Parto de la provinco estas la historia Rila-monaĥejo, Monda Heredaĵo de Unesko.

## Urboj 
* Dupnico

## Vidu ankaŭ 
* Provincoj de Bulgario

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|200ra|

K
Rajto pri vrakoj

En la malnova reĝimo, la **rajto pri vrakoj**, (fr: *droit de bris* aŭ *droit de varech* aŭ de *wreccum*) estis la rajto, kiu donis la posedon de la vrakoj kaj kargoj de frakasiĝintaj ŝipoj al la sinjoro, kiu posedis la marbordon, al kiu la ŝipo frakasiĝis.

En Francio, Ludoviko la 11-a postulis tiun rajton kiel reĝan ; en Bretonio tamen, la rajto pri vrakoj estis duka prerogativo (vidi la paĝon de Conan la 3-a, duko de Bretonio). Kondamnita per la koncilio de Nantes en 1127, li estis abolita de Henriko la 2-a sur la marbordoj de Anglio, de Potevio, de la insulo de Oléron kaj de Gaskonio en 1174 kaj anstataŭigita de imposto, la sistemo de la brevoj. Sub Ludoviko la Dekkvara, tiu rajto estis limigita per la edikto de 1681 al la aĵoj ne postulataj antaŭ iu tempodaŭro.

## Referencoj 
Kategorio:Feŭdismo
Kategorio:Historio de juro
Kategorio:Juro en Francio
Kategorio:Feŭda juro
Kategorio:Mara juro
Kategorio:Malnova juro
Kategorio:Juro de la bienoj en Francio