open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ida Benza

**Ida Benza,** laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Benza Ida Rozália** estis hungara operkantisto (soprano). Ŝia patro estis Károly Benza, ŝia edzo estis Imre Nagy (aktoro), ŝiaj geedziĝaj nomoj estis *Nagy Imréné* kaj *Nagyné Benza Ida*.
eta|
Ida Benza naskiĝis la  (baptotago) en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ida Benza lernis kantadon de sia patro mem. En 1863 ili iris al Vieno, kie ŝi prenis lecionojn de la plej famaj kantoinstruistoj (ekzemple :ca:Anna Bochkoltz-Falconi). Ŝi debutis post 2 jaroj en la sama urbo. En 1868 ŝi kantis en Teatro alla Scala. En la sekvaj jaroj ŝi turneis en Eŭropo. Antaŭ hungara publiko ŝi debutis en 1871 en Nacia Teatro (Pest) kaj ekde la sekva jaro ŝi membriĝis. Ŝi edziniĝis en 1873, poste ŝia kantista kariero finiĝis.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Charles Gounod: Faŭsto - Siebel (debuto en 1865; baldaŭ Margit)
* Ludwig van Beethoven: Fidelio
* Giacomo Meyerbeer:
** *Die Hugenotten* - Valentine
** *Die Afrikanerin* — Selika
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Don Giovanni — Donna Anna
** Die Zauberflöte — Reĝino de Nokto
* Ferenc Erkel:
** *Bánk bán* — Melinda
** *Hunyadi László* — Erzsébet Szilágyi
* Giuseppe Verdi:
** La Traviata — Violetta
** *Un balo in Maschera* — Amalia
** La Forto de la Destino — Leonora
** *Don Carlo* — Eboli
** La Traviata — Violetta
* Richard Wagner: Lohengrin - Elza

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Staré Hobzí

**Staré Hobzí** (antaŭe ankaŭ **Stará Hobža**,  aŭ *Althart*) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1120.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Staré Hobzí konsistas el kvin partoj sur kvar katastraj teritorioj.
* **Staré Hobzí** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Janov (ĝi situas en k. t. *Staré Hobzí*)
* Nové Dvory (ankaŭ nomo de k. t.)
* Nové Hobzí (ankaŭ nomo de k. t.)
* Vnorovice (ankaŭ nomo de k. t.)

## Memorindaĵoj 
* Kastelo Staré Hobzí
* Floriana kapelo ĉe korto Veselíčko el la jaro 1721
* Statuo de Virgulino Maria Nemakulita antaŭ kastelo, devenas el preĝejo de Virgulino Maria Dolora ĉe Mutná
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Statuo de sankta Jozefo
* Preĝejo de Ĉielpreno Virgulino Maria kaj sankta Andreo
* Muelejo Loucký mlýn / Bruckmühle situas okcidente de municipo Staré Hobzí proksimume 1,5&nbsp;km sur ŝoseo n-ro 152

## Pluaj fotoj 

Starohobzská vrchovina, Staré Hobzí 01.jpg|Vido el deklivo de Montserrat, supre Staré Hobzí, jaro 2010
Stare Hobzi zamek 1.jpg|Kastelo Staré Hobzí
Stare Hobzi zamek 3.jpg|Kastelo Staré Hobzí, flanka vido
Staré Hobzí, Loucký mlýn 01.jpg|Staré Hobzí, muelejo Loucký mlýn
Staré Hobzí, Loucký mlýn, kaple 01.jpg|Staré Hobzí, kapelo ĉe muelejo Loucký mlýn/Bruckmühle (j. 2012)
Kaplička v Novém Hobzí.JPG|Kapeleto en Nové Hobzí, en fono baroka grenejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Liberbank

**Liberbank** estis hispana banko kun sidejo en Madrido konstituita en 2011 pere de ŝtatregata kunigo (*Sistema Institucional de Protección* (SIP)] de Cajastur, Caja de Extremadura kaj Caja Cantabria, al kiu ili alportis kaj aktivojn kaj pasivojn de la bankonegoco de ĉiu ŝparkaso. La 30an de julio 2021, okazis ĝian absorbon fare de Unicaja Banco. Oni antaŭvidis, ke la oficejoj devenaj de Liberbank ŝanĝu sian markon en 2022.​

Je 30a de junio 2021, la aktivoj de Liberbank estis de 46 654 milionoj de eŭroj kaj tial ĝi estis tiam la dekunua financa ento en Hispanio laŭ kvanto de aktivoj. Samdate ĝi havis 575 oficejojn kaj 3 736 dungitojn. Ĝi estis indikita en la Borso de Madrido (LBK).

Kategorio:Bankoj en Hispanio
Erzsébet Bodó

**Erzsébet Bodó** [erĵi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Bodó Erzsébet Katalin Ibolyka** estis hungara operkantisto, (soprano). Ŝia persona nomo ofte estis *Erzsi*, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Berg Ottóné*.

Erzsébet Bodó naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Erzsébet Bodó maturiĝis en muzika mezlernejo, sed pli frue ŝi jam debutis en Urba Teatrejo en 1924. Ŝia ĉefinstruisto estis Annie Rosthy. Inter 1927–1941 ŝi estis membro de Reĝa Operejo de Budapeŝto. En 1929 en Nurenbergo ŝi estis gastkantisto. Ŝi edziniĝis en 1928 kaj divorcis en 1949 de Ottó Berg.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio — Leonora
* Károly Goldmark:
** *Sába királynője* — Sulamit
** *Téli rege* — Hermione
* Giacomo Meyerbeer: *Die Hugenotten* — Valentine
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Don Giovanni — Donna Anna
** Die Zauberflöte — unua damo
** Così fan tutte — Dorabella
* Georges Bizet: Carmen – Micaëla
* Charles Gounod: Faŭsto — Margit
* Ferenc Erkel:
** *Hunyadi László* — Erzsébet Szilágyi
** *István király* – Crescimira
* Jenő Hubay: *Az álarc* – Annie
* Jenő Zádor: *A holtak szigete* – Phyllis
* Fromental Halévy: *La judino* – Recha 
* Giacomo Puccini:
** Tosca — titolrolo
** Turandot — titolrolo
* Richard Wagner:
** Der Fliegende Holländer – Senta
** Tannhäuser (opero) – Elizabeta
** Lohengrin – Elza
** La ringo de la Nibelungo – Freia; Helwige
* Giuseppe Verdi:
** Il trovatore – Leonora
** *Un balo in Maschera* – Amelia
** Aida — titolrolo
** *Don Carlo* – reĝino Elizabeta
** La Forto de la Destino — Doña Leonora di Vargas

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Samoo en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|
Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 partoprenis en 11 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis samoaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri 18ra arĝenta medalo en la Somera Olimpiko 2008 en halterlevo de virinoj de pli ol 75 kilogramoj de korpopezo (*Ele Opeloge* fakte mem pezis 123 kilogramojn kaj levis pezon de maksimume 150 kilogramoj).

eta|maldekstra|300ra|
160ra|eta|dekstra|

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )
* bilda prezenteto de ĉiuj pacifikaj teamoj en la somera Olimpiko 2020 jen en *Jutubo*

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Senegalo en la Olimpikoj

350ra|eta|maldekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1964 ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 partoprenis en 16 **someraj** eldonoj de la sporta evento. En **vintraj** olimpikoj jam kvinfoje estis senegalaj partoprenantoj, kvankam ili ne ricevis medalon: en 1984, 1992 and 1994 la tropikan landon tie reprezentis la alpa skiisto *Lamine Guèye*, kaj en 2006 kaj 2010 *Leyti Seck*. *Lamine Guèye*, naskiĝinta en 1960, en aĝo de ok jaroj estis sendita al lerneja internulejo en Svislando - jam kiam li estis 17 jaraĝa, li prezentis planojn pri fondo de senegala federacio de skiado, kiujn en la hejmlando oni konsideris ŝerco, aparte konsiderante la aĝon de la proponinto. Guèye insistis, verkis statutojn en tri lingvoj, la senegala prezidanto Léopold Sédar Senghor akceptis ilin favore, ĝis 1984 la federacio estis fondita, kaj la intertempe 24-jara skiisto *Lamine Guèye* povis oficiale reprezenti sian landon en la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo.

La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri 18ra arĝenta medalo en la Somera Olimpiko 1988 pri la 400-metra hurda kuro.

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
* Senegalo en la Somera Olimpiko 2024

centre|100ra
centre|100ra
Sudano en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|
160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1960 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 13 someraj eldonoj de la sporta evento, maktrafante la eventojn de 1964, 1980 kaj 1984. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis sudanaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri 18ra arĝenta medalo en la Somera Olimpiko 2008 pri la vira kuro de 800 metroj.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Togolando en la Olimpikoj

maldekstre|50ra

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** unufoje en 1972 kaj kontinue ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 11 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj en 2014 kaj 2018 estis togolandaj partoprenantoj: dum unu el la du reprezentantinoj de 2014, la skikuristino *Mathilde Petitjean*, estis denaske togolanda, kiu nur kiel infano translokiĝis al Francio, la dua sportistino, *Alessia Dipol*, kiu same kvalifikiĝis en 2018 nome de Togolando, estis denaske itala kaj daŭre vivanta en Italio, sen familiaj rilatoj al Togolando, kiu arbitre petis togolandan pasporton kaj civitanecon, por povi konkuri sub la flago togolanda. Ŝi argumentis ke la patro posedas firmaon pri vestaĵoj en Togolando kaj ŝi sentus sin emocie ligata al la lando. Tiu surpriza ago estis tre konflikte diskutita en Togolando. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri 18ra bronza medalo en la Somera Olimpiko 2008 pri unuopa vira kajako.

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

## Referencoj 
160ra|centra|
Obrataň

**Obrataň** () estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  (). Obrataň estas fina stacio de mallarĝtraka fervojo Jindřichův Hradec – Obrataň. Tra la municipo trafluas rojo Kejtovský potok, kiu estas dekstraflanka alfluanto de rivero Trnava.

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1365.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Obrataň**
* Bezděčín
* Hrobská Zahrádka
* Moudrov
* Šimpach
* Sudkův Důl
* Údolí
* Vintířov

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Naskiĝo Virgulino Maria
* Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Obratan kostel1.jpg|Preĝejo de Naskiĝo Virgulino Maria kun arboj
Obrataň kostel 02.jpg|Preĝejo de Naskiĝo Virgulino Maria nove sen arboj
Obratan kostel2.jpg|Preĝejo de Naskiĝo Virgulino Maria
Obratan pomnikobetem1.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Obrataň-JHMD 01.jpg|haltejo de mallarĝtraka fervojo


Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Dolores Gorostiaga

**María Dolores GOROSTIAGA Saiz** (Vioño de Piélagos, 24a de februaro 1957), konata kiel Dolores aŭ Lola Gorostiaga, estas hispana historiadisto kaj politikisto de la socialisma partio PSC-PSOE kiu inter 2015 kaj 2019 servis kiel prezidanto de la Parlamento de Kantabrio, estante la unua edzino kiu okupis tiun postenon. Antaŭe, inter 2003 kaj 2011, ŝi estis vicprezidanto, konsilisto kaj proparolanto de la Registaro de Kantabrio.

Laŭlonge de sia politika kariero, ŝi okupis tre diversajn postenojn. Ŝi estis skabenino de la municipo Piélagos de 1983 ĝis 1997, regiona deputito el 1991 ĝis 1993, tutlanda deputito inter 1993 kaj 1996, senatano inter 1996 kaj 2000.

Kategorio:Hispanaj politikistoj
Kategorio:Hispanaj socialistoj
154005 Hughharris

'*154005 *Hughharris'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de orbita resonanco 1:4 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Sloan Digital Sky Survey*, elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon *Hugh Harris*, kontribuanton de la *Sloan Digital Sky Survey'', bone konatan pro la identigo de  en SDSS kaj la mezuro de paralaksoj de proksimaj steloj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Bid

**Bid,** marate **बीड** estas urbego, ankaŭ municipo en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Maharaŝtro, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas la sidejo.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Bid situas en Dekkana Altebenaĵo laŭ malgranda rivero en alto 515 metrojn super la marnivelo. Osmanabad troviĝas 95, Ahmednagar 106, Latur 109, Aŭrangabado (Maharaŝtro) 111, Nanded 165, Puneo 207, Pimpri-Ĉinĉvad 210, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 308, tutlanda ĉefurbo Delhio 1083, Kolkato 1370 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Demografio 
Bid havis populacion de  en 2011.
eta|

## Historio 
Bid estis fondita en la 12-a jarcento kaj regita fare de pluraj dinastioj. La aktuala imperiestro en 1341 konstruis citadelon. En 1703 nova citadelo konstruiĝis. Inundoj okazis en 1835 kaj 1989. La distrikto estis formale fondita en 1883. Inter 1898–1900 granda malsato okazis, mortis centoj da homoj kaj miloj da brutaro.

## Ekonomio 
Bid estas agrikultura urbo kun serva sektoro. Manko de naturresursoj, oftaj sekecoj kaj manko de bonaj transportinstalaĵoj nivelo de la ekonomio estas malalta, ja Bid apartenas al la malriĉak partoj de la subŝtato.
 
## Lingvoj 
La oficiala lingvo estas la marata lingvo.

## Religioj 
En Ĝalna vivas majoritate hinduoj 56%, krome minoritate islamanoj 30%, budhanoj 8,5%, ĝainistoj 3,5%, kristanoj 1,5%.

## Klimato 
Bid situas en varma semi-arida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BSh). Jare pluvas po 720 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter junio-oktobro pli ofte pluvas (pro la musono), dum inter januaro-marto apenaŭ pluvas. La meza ĉiujara temperaturo varias inter 19-33&nbsp;°C.

## Trafiko 
En Bid renkontiĝas 2 gravaj ĉefvojoj, krome alvenas 2 flankovojoj.

## Vidindaĵoj 
* temploj, granda moskeo kun 10 kupoloj kaj 4 minaretoj
* fortikaĵo
* 2 maŭzoleoj
* statuo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Maharaŝtro
Kategorio:Urboj de Barato

India2012 Maharashtra Bid Khandoba Tempel.jpg|Templo
Shivaji Maharaj statue.jpg|Statuo
Syed Sulaiman.JPG|Maŭzoleo
154006 Suzannehawley

'*154006 *Suzannehawley'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 4:9 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Sloan Digital Sky Survey*, elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon *Suzanne Hawley*, kontribuantinon de la *Sloan Digital Sky Survey'', bone konata pro ŝia studoj pri  kaj steloj de febla maso en la lokala galaksia najbararo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sloan Digital Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Tongo en la Olimpikoj

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1984 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 11 someraj eldonoj de la sporta evento.
150ra|eta|maldekstra|
En vintraj olimpikoj nur dufoje estis tongaj partoprenantoj: en 2010 la tongano Fuahea Semi, kiu longe trejniĝis en vintra Germanio kun la ormedala germana kvaropa teamo de bobado, aliĝis pri unuopa bobado, sed malgraŭ la sukcesaj kuntrejnantoj en 2010 ne kvalifikiĝis, en 2014 tamen jes, sed ankaŭ tie ne sukcesis konkurse. Sekve elektiĝis sportema tekvondisto de la tonga teamo de la somera Olimpiko 2016 por reprezenti Tongon en la vintra Olimpiko 2018 - en skikurado. Tia plurdisciplina konkursado memorigas pri la plej unuaj olimpikoj, kie ofte sportemuloj konkursis en du aŭ pli da disciplinoj.

La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri 18ra arĝenta medalo de la boksisto *Paea Wolfgramm*, infano de konata german-tonga familio el la 19-a jarcento, en la somera Olimpiko 1996.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (arkivigite laŭ stato de marto 2022)
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato (} kaj )
* bilda prezenteto de ĉiuj pacifikaj teamoj en la somera Olimpiko 2020 jen en *Jutubo*

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

140ra|centra|
Senreligio

eta|Landoj de la mondo laŭ procento de loĝantaro sen religia aparteno. Grize: Malpli ol 10% aŭ nuntempe neniu informo
**Nereligio**, **Senreligio** aŭ **manko de religio** (en la angla: **Nonreligion** aŭ **Irreligion**) estas la stato de foresto, indiferenteco al aŭ malakcepto de religio. Nereligio povas esti senkiala, aŭ bazita sur ideologio, kiel ekzemple malteismo, ateismo, agnostikismo, praktika ateismo, deismo, skeptiko, aŭ "malmola" sekularismo. Nereligio povas esti akompanata de negativa, pozitiva aŭ indiferenta sinteno al religioj.

Esploristoj kiuj serĉis difini la fenomenon en tutmondaj esprimoj kaj ĝian demografian amplekson, esence difinas ĝin kiel tenante al naturalisma mondkoncepto sen rilato al supernaturaj kaj spiritaj konceptoj. Ĉi tio diferencas de iu ajn alia fenomeno, kiel tiuj kiuj estas relative malpli religiaj.  Por distili la datenojn rilatigantajn al objektiva senreligio, granda kultura sentemo estas necesa, kaj konscio pri la baza okcidenta biaso koncerne la koncepton de "religio" (fakte okcidenta kristanismo, ĉu katolika aŭ protestanta) asociita kun institucioj, teologiaj kredoj kaj bone-difinitaj areoj de vivo kiuj povas esti relative facile apartigitaj de la "sekulara" ĉiutaga vivo en la mondo. En orientazio, ekzistas akra distingo inter popularaj kredoj je dioj kaj la esprimo "religio", kiu rilatas al instituciigitaj religioj kiel ekzemple budhismo kaj kristanismo, kaj kredantoj en ŝintoismo en Japanio aŭ ŝamanismo en Koreio ofte difinos sin kiel "sen religiaj".

En kontrasto, ekzistas multe da informoj pri la malkresko de supernaturaj kredoj kaj ritaj tradicioj inter la urba kaj klera populacio. Inter judoj en Israelo, kromnomoj kiel "sekulara" rilatas al iu ajn kiu ne estas relative strikta ortodoksa, kvankam multaj el la "sekularaj" estas karakterizitaj per sufiĉe ampleksaj religiaj praktikoj kaj kredoj; En kontrasto, en usona judaro, apartaj karakterizaĵoj de ne-religieco estas ĝeneraligitaj multe preter la 25% kiuj ne estas oficiale religiemaj. En la landoj de Mezoriento, la registaro postulas ke ĉiuj civitanoj estu religiaj aŭ registri ilin laŭ religio, do la datumoj akiritaj en studoj kaj enketoj ne estas nepre reflektaj.  Kelkaj el tiuj kiuj identiĝas kiel ne-religiaj en la mondo ankaŭ difinas sin kiel "spiritajn".

Laŭ demografiaj taksoj de 2016, kiuj konsideras la plej larĝan difinon (manko de identigo kun aŭ apartenado al iu ajn religio) kaj la plej mallarĝan difinon (pozitiva ateismo), la tutmonda amplekso de nereligio varias de 450 milionoj ĝis 1,6 miliardoj da homoj, kaj certe inkluzivas kelkcent milionojn. 

## Vidu ankaŭ 
* Kritiko de religio
* Laikismo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Samira Shackle, ‏ Kion signifas esti nereligia en la moderna epoko ? ‏ Humanisto, ‏ januaro 2017.
* Lois Lee, ‏Sekulara aŭ ne-religia? Esplorado kaj interpretado de ĝeneralaj "ne religiaj" kategorioj kaj populacioj‏, volumo 44, numero 3. oktobro 2013.
* Understanding Unbelief (Kompreno de nekredeco) esplorprojekto ĉe la Universitato de Kent.

Kategorio:Religio
Kategorio:Sekularismo
Kategorio:Laikeco
Tupou la 6-a

**Tupou la 6-a** (tonge ʻAhoʻeitu ʻUnuakiʻotonga Tukuʻaho; naskita la 12-an de julio 1959) estas la Reĝo de Tongo. Li estas la pli juna frato kaj posteulo de la forpasinta reĝo Georgo Tupou la 5-a. Li estis oficiale konfirmita fare de lia frato la 27-an de septembro 2006 kiel la supozebla heredanto de la Trono de Tongo, ĉar lia frato, fraŭlo, havis neniujn legitimajn infanojn. Li funkciis kiel la Alta Komisaro de Tongo en Aŭstralio kaj loĝis en Kanbero ĝis 2010, de tiam kiel ambasadoro de Tongo en Japanio vivis en Tokio ĝis la morto de reĝo Georgo Tupou la 5-a la 18-an de marto 2012, kiam *ʻAhoʻeitu ʻUnuakiʻotonga Tukuʻaho* iĝis reĝo de Tongo, kun la regna nomo Tupou la 6-a.

Kategorio:Tongo
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
124450 Shyamalan

'*124450 *Shyamalan'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan kinfariston kaj aktoron Manoj Nelliyattu “M. Knight” Shyamalan. plejparte el liaj filmoj havas elementojn de sciencfikcio kaj fantasto, kiel *The Sixth Sense* (1999) kaj *Signs* (2002). Li estis rekompensita per la *Padma Shri'' de la barata registaro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Kategorio:Malkovrita de Roy A. Tucker
Ĉitonga lingvo

La **tonga** aŭ prefere **ĉitonga lingvo** de Mozambiko (literumita *Chitonga* kaj *iSitonga*, ankaŭ konata je la nomo *Zambezi*) estas bantua lingvo parolata en la sudaj kaj okcidentaj provincoj de Zambio kaj en la norda parto de Zimbabvo. Ĝia ISO 639-3-kodo estas `toi`. Laŭ la 18-a eldono de la faka publikaĵo *Ethnologue* de 2015, 1 500 000 homoj parolis ĝin denaske laŭ ciferoj de la nacia censo 2010.

Kategorio:Lingvoj de Mozambiko
Gitonga lingvo

La **tonga** aŭ prefere **gitonga lingvo** de Mozambiko (literumita *Guitonga* en la portugala, sialingve *Xitonga*) estas bantua lingvo parolata laŭ la suda marbordo de la lando. Ĝia ISO 639-3-kodo estas `toh`. Ofte supozate esti plej proksima al la ĉopia lingvo en ĝia sudo, la du lingvoj havas nur 44% leksikan similecon. Laŭ la 18-a eldono de la faka publikaĵo *Ethnologue* de 2015, 380 000 homoj parolis ĝin denaske en la jaro 2006.

Kategorio:Lingvoj de Mozambiko
Mi estas la pordo

***Mi estas la pordo*** () estas sciencfikcia novelo de la usona verkisto Stephen King, publikigita unue en la numero de marto 1971 de la revuo *Cavalier*, kaj poste en la novelaro *Nokta deĵoro*.

## Intrigo
La rakontanto estas Arthur, paralizita eksastronaŭto, kiu suferis terurajn ŝanĝojn post vojaĝo al Venuso, kie li ŝajne estis trafita de eksterplaneda kontaĝo. Liaj fingroj komencas juki kaj estas surkreskitaj de svarmo de okuletoj. La okularo iĝas la titolklariga "pordo" de aliplaneda civilizacio, per kiu ĝi alrigardas la Teron, sed laŭ Arthur la aliplanedanoj timas kaj malamegas homojn kiel malbelegajn monstrojn.

Baldaŭ la aliplanedaj rigardantoj povas ne nur trarigardi la portalon de la korpo de Arturo, sed movi ĝin - malgraŭ ĝia frakaso - kaj uzi ĝin por mortigi. Arthur trempinte per keroseno siajn manojn bruligas ilin en malespera provo konservi sian homecon. Dum sep jaroj li sukcesas. Tamen li fine konstatas, ke la pordon malfermitan ne eblas tiel simple refermi, kiam la aliplanedaj okuloj reelkreskas sur lia brusto. Li deklaras, ke li mortigos sin per kartoĉa fusilo por malebligi, ke ili krimu plu.

## Filmaj versioj
"Mi estas la pordo" estis adaptita al filmo en la ĉeĥa de Robin Kašpařík en 2017, kun Radim Vizváry en la ĉefrolo. En la angla ĝi estis adaptita de Matthew J. Rowney en 2015 kun Greg Patmore kaj Luke Brandon Field kiel aktoroj,, kaj en 2018 de Simon Pearce.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*Reta Spekulativafikcia Datumaro

Kategorio:Sciencfikcia literaturo
Kategorio:Verkoj adaptitaj al kino
Kategorio:Rakontoj
Kategorio:Eksterteranoj en fikcio
Valo Cabuérniga

eta|250ra|Malsupra zono de la Valo. Fone estas la *Hoz de Santa Lucía*.
La **Valo Cabuérniga** [kaBŬERniga], en hispana *Valle de Cabuérniga*, estas en la regiono Kantabrio (Hispanio) kaj pli precize sur la meza kaj supra fluejo de la rivero Saja, orientita de sudo norden. La valo estas ampleksa kaj enhavas etendan terenon, sed ĝi estas tro interkruta geografie. Ĝi havas etendon de 340,54 kvadrataj kilometroj.

La ĉefa alirejo estas norde laŭ la gorĝo de Sankta Lucia, kiu estas natura trapasejo de la montaro Escudo de Cabuérniga. Pro tiu malfacile geografia alireblo la valo estas ekzemplo de konservado de la tradiciaj kulturo kaj vivmaniero.

Administracie, la teritorio de la valo estas kunhavata de la municipoj Cabuérniga (escepte la zono de Carmona), Ruente kaj Los Tojos, la komuna teritorio de la municiparo *Mancomunidad Campoo-Cabuérniga*, krom zono de tereno apartenanta al la nordo de la municipoj Campoo de Suso kaj Campoo de Enmedio. La areo perdis loĝantaron ekde la komenco de la 20-a jarcento, kio akceliĝis el 1960. En la du postaj jardekoj ĝi perdis pli ol 30% de la censo kio koincidis kun la rura amasmigrado el kamparo al urboj, kiu okazis tiutempe en Hispanio. Ekde tiam la loĝantaro restis stabila ĉirkaŭ 2500 loĝantoj.

La valo Cabuérniga konsistaa el dek ok vilaĝoj: nome Bárcena Mayor, Barcenillas, Colsa, Correpoco, El Tojo, Fresneda, Lamiña, Llendemozó, Los Tojos, Renedo, Ruente, Saja, Selores, Sopeña, Terán, Ucieda, Valle kaj Viaña.

Kiel kuriozaĵo, en 1871 la fama kantabra romanisto José María de Pereda estis elektita deputito el la distrikto Cabuérniga kaj en la karlisma partio.

Kategorio:Geografio de Kantabrio
Usonaj Virgulininsuloj en la Olimpikoj

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1968 partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento krom tiu de 1980 bojkotita pro la sovetunia invado de Afganio, kaj krome ekde 1988 ĝis 2022 ankaŭ partoprenis en 8 vintraj eldonoj de la evento (en ĉiuj krom en 2010 kaj 2018). La teamo ĝis la stato de 2022 sume atingis ekzakte **unu** medalon: Temis pri 18ra arĝenta medalo pri velado (de la velŝipa klaso *Finno*) en la Somera Olimpiko 1988.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo () 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato  (} kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Siaosi Sovaleni

**Siaosi ‘Ofakivahafolau Sovaleni** (naskiĝis la 28-an de februaro 1970, do nun -jara) estas tonga politikisto, kiu funkciis kiel ĉefministro de Tongo ekde decembro 2021 ĝis la 9-a de decembro 2024, kiam li rezignis. Li antaŭe funkciis kiel kabinetministro, kaj de 2014 ĝis 2017, li estis vic-ĉefministro de Tongo.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉefministroj de Tongo
Los Tojos

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Los Tojos, okcidente de Kantabrio.
**Los Tojos** [losTOĥos] estas municipo en centra Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa, kie ĝi estas unu el la tri municipoj kiuj formas parton el la Valo Cabuérniga, en la okcidenta zono de la regiono. 

## Geografio
eta|maldekstre|250px|Tradicia arkitekturo ĉe Bárcena Mayor.
eta|maldekstre|250px|Preĝejo de Santa Águeda en Saja.
eta|maldekstre|250px|Saja.
eta|maldekstre|250px|Rivero Saja en Saja.
eta|maldekstre|250px|El Tojo.
Ĝi limas norde kun la municipoj Cabuérniga kaj Ruente, oriente kun Molledo kaj Bárcena de Pie de Concha, okcidente kun Cabuérniga kaj la Mancomunidad Campoo-Cabuérniga kaj sude kun la Mancomunidad Campoo-Cabuérniga kaj kun la Hermandad de Campoo de Suso. 

La maksimuma altaĵo, sude de la municipo, estas de 1320,7 metroj kaj, la plej malalta punkto apenaŭ superas 340 metrojn s.m.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Los Tojos. Ĝi distas 62 km disde la regiona ĉefurbo, . 

## Demografio
Por areo de 89,5 km² estas 397 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 400 loĝantojn dum la 20-a jarcento.

La 397 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Bárcena Mayor (historia komplekso), 86 loĝ., el kiuj 17 loĝas dise.
* Correpoco, 51 loĝ.
* Saja, 104 loĝ., el kiuj 1 loĝas dise.
* El Tojo, 88 loĝ., el kiuj 45 loĝas dise.
* Los Tojos (ĉefurbo), 120 loĝ., el kiuj 17 loĝas dise.

## Historio
La plej fruaj mencioj al loĝlokoj de tiu teritorio estas dokumentoj rilataj al ekleziaj institucioj. Tiel, en la 9-a jarcento oni menciis la preĝejon de Santa Águeda de Bárcena Mayor, apartenanta al la monaĥejo de Sankta Maria de Yermo.

En dokumento de la reĝo Alfonso la 8-a el Monzón, de 4a de julio 1168, aperas donaco de la senjorlando de «Bárcena la Mayor» al la Monaĥejo de Sankta Petro de Kardenjo, pro kio oni mencias starigon de limoj. 

Los Tojos estis zono de *behetría* (ili rajtis nomumi siajn senjorojn) kiu iĝis poste parto de la senjorlando de la Casa de la Vega. Tiuj sukcesis haltigi la senjorecon per la nomita Proceso de la Kvin Vilaĝoj. Tra la areo pasis la tradicia vojo el la Kantabra Maro al Reinosa kaj Kastilio, kiu laŭiris la fluejon de la rivero Saja, el kiuj unu el plej gravaj veturantoj estis la imperiestro Karolo la 5-a reveninte el Flandrio. Poste dekadencis kiam oni malfermis en la 18-a jarcento la Reĝan Vojon laŭ la valo de la rivero Besaya.

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado de bovinoj, sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la loĝloko Bárcena Mayor, kiu estas Havaĵo de Kultura Intereso kun kategorio de historia komplekso. 

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Lamothe (stacidomo)

**Lamothe** estas fermita franca stacidomo sur linioj  -  kaj Lamothe - , situanta en  Le Teich, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Bordeaux-St-Jean - Irun (655000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Lamothe - Arcachon (657000).

## Vidu ankaŭ 
* Le Teich

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gironde
Kategorio:Le Teich
Róza Bogya

**Róza Bogya** [bodja], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bogya Róza,** ekster Hungarlando **Rosa de Ruda** estis hungara operkantisto, (soprano), muzikinstruisto. Ŝia familia nomvarianto estis *Bogyai*.

Róza Bogya naskiĝis supozeble en 1835 en Transilvanio (Aŭstra Imperio), ŝi mortis supozeble en oktobro de 1919 en Berlino (Germanio).

## Biografio 
Róza Bogya prenis kantolecionojn en Vieno kaj Italio de Catalano kaj Arlet. Inter 1854–1857 ŝi estis membro de Nacia Teatro (Pest), poste pro persona konflikto kun Ferenc Erkel ŝi kantis en Vieno. Ŝiaj sekvaj stacioj estis pluraj italaj urboj, Arad (urbo), Győr, Parizo, Berlino kaj Londono. Fininta la kantadon ŝi instruis operkantadon en Berlino.

## Ŝia repertuaro (elekto) 
* Michael William Balfe: *Les Quatre fils Aymon* — Hermine
* Vincenzo Bellini:
** Norma (opero) – Adalgisa
** *I Capuleti e i Montecchi* - Julia
* Gioachino Rossini: La barbiro de Sevilo – Rosina
* Giuseppe Verdi:
** Il trovatore – Azucena
** La traviata — Violetta Valéry
** Makbeto (opero) – Lady Macbeth
** I due Foscari — Lucrezia Contarini
** :en:Ernani - Elvira

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Germanaj instruistoj
Rionansa

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Rionansa, okcidente de Kantabrio.
**Rionansa** [rjoNANsa] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa. La loknomo *Rionansa* signifas Rivero Nansa.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|Preĝejo de San Sebastián de Garabandal.
[eta|maldekstre|250ra|Helikformaj [stalaktitoj el kalcito en la kaverna plafono de El Soplao.]]
eta|maldekstre|250ra|Celis.
eta|maldekstre|250ra|Cosío.
Ĝi limas norde kun la municipoj Herrerías kaj Valdáliga; sude kun Cabezón de Liébana, Polaciones kaj Tudanca; oriente kun Cabuérniga kaj Tudanca kaj okcidente kun Lamasón.

La tuta areo apartenas al Ĉasrezervejo Saja.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Puentenansa. Ĝi distas 73 km disde la regiona ĉefurbo, .

## Demografio 
Por areo de 118,02 km² estas 1 042 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 500 loĝantojn dum la 20-a jarcento.

La 1 042 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: Arenas, Las Bárcenas, Cabrojo, Celis, Celucos, Cosío, La Cotera, La Herrería, Obeso, Pedreo, Los Picayos, Puentenansa (ĉefurbo), Riclones, Rioseco, Rozadío, kaj San Sebastián de Garabandal.

## Historio 
La homa loĝado en tiu teritorio estas atestita ekde la prahistorio, kiel evidentas ĉe la grotoj de Chufín, Micolón kaj Porquerizo, kie oni trovis restaĵojn de okupado el Paleolitiko.

En la Frua Mezepoko, kelkaj lokoj kiel tio kio estas nun Rioseco, kreskiĝis kaj reloĝiĝis helpe de ekleziaj institucioj. Poste, la kvin loĝlokoj formis la valon de Rionansa, kiu siavice formis parton de la komunumaro *Merindad de las Asturias de Santillana*.

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado de bovinoj, sed translokiĝis al turismo, kiu temas unuflanke pri religia turismo rilata al Mariaj aperoj, kiuj okazis dum la 1960-aj jaroj ĉe San Sebastián de Garabandal, kaj duaflanke pri natura turismo cele al la Groto El Soplao.

Aliaj altiraĵoj estas aliaj grotoj, defenda turo, preĝejoj kaj blazondomoj.

Krome menciindas la dungoj fare de la elektrocentralo Saltos del Nansa.

## Bildoj 

Herrería de Moredo - Puente de la Herrería.jpg|Ponto de La Herrería.
Obeso-.JPG|Obeso.
03-pedreo.JPG|Pedreo.JPG
Puentenansa.jpg|Puentenansa.
Riclones - Ermita de San Antonio.jpg|Riclones, Ermitejo de Sankta Antonio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Mihály Meixner

**Mihály Meixner** [mihAj mejksner], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Meixner Mihály** estis hungara redaktoro. Lia avino estis Gizella Blätterbauer.

Mihály Meixner naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Meixner maturiĝis en muzika gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplometon en konservatorio. Liaj plej gravaj instruistoj estis Endre Szervánszky kaj Ervin Major. Li prenis private dirigentajn lecionojn de Viktor Vaszy. Ekde 1957 li ricevis statuson en la Hungara Radio, kie li estis signifa figuro de la muzikaj programoj dum duoncent jaroj. Li ricevis premiojn inter 1964–2000. Li edziĝis en 1971.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* koncerna teksto kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Niĝero en la Olimpikoj

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1964 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 13 someraj eldonoj de la sporta evento - dufoje, en 1976 kaj en 1980, la teamo pro politikaj bojkotoj ne partoprenis, unufoje temis pri la apartismo de Sud-Afriko, kaj alian fojon pri la invado de la sovetunia armeo en Afganion. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis niĝeraj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **du** medalojn: Temis pri  bronza medalo en la olimpiko de 1972 fare de la en boksisto *Issaka Daborg* kaj pri  arĝenta medalo en la Somera Olimpiko 2016 fare de la tekvondisto * Abdoul Razak Issoufou*. 

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato (} kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Mozambiko en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|
250ra|eta|maldekstra|
Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1980 ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 partoprenis en ĝis nun 12 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis mozambikaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **du** medalojn: Temis pri 18px bronza medalo en la Somera Olimpiko 1996 kaj pri 18px ora medalo en la Somera Olimpiko 2000 - ambaŭ atingitaj per la atletino *Maria Mutola* en la virina 800-metra kuro.

192ra|eta|dekstra|

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo  ()
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato (} kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

160ra|eta|centra|
(154007) 2002 BY

**(154007) 2002 BY** estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 1:4 kun Venuso.

Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero.

* Ĝia marsa MOID estas 0,10981 astronomia unuo (16,427 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,178613 astronomia unuo (26,720 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,18249 astronomia unuo (27,300 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,17874	 astronomia unuo (26,739 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,17834 astronomia unuo (26,679 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Kalvinana preĝejo (Mohács)

La **kalvinana  preĝejo** estas sakrala historia monumento en urbo Mohács (Hungario).

## Historio 
La unua mencio okazis pri kirko en Mohács en 1332. Iam post 1526 Mohács apartenis al la Osmana Imperio. En Mohács la hungaraj loĝantoj rifuĝis, poste turkoj kaj sudaj slavoj alvenis, baldaŭ ankaŭ hungaroj, sed ili estis kalvinanoj. La regantaj turkoj iomete favoris la kalvinanojn, ĉar ili ne uzis skulptaĵojn kaj bildojn en la kirkoj. Alvenis kalvinanaj predikistoj kaj supozeble en Mohács jam ekzistis grupo en la 1570-aj jaroj eble kun kaduka preĝdomo. Depost dominado de turkoj la Habsburgoj komence malpermesis la kalvinanajn preĝejojn, ja tiam estis kontraŭreformacio. Ekde la jaro 1681 jam laŭleĝe venis permesoj pri konstruadoj de protestantaj kirkoj. La nun videbla kirko en Mohács estis konstruita inter 1787-1790, pligrandigita en 1922, renovigita en 1978 kaj 2013. La orgeno estis kreita en 1940, trakonstruita en 2013.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, sed en la korto estas ankaŭ monumento pri viktimoj dum la mondmilitoj. La tura fasado estas nevidebla, ĉar post breĉo domo etendiĝas. En la turo 2 sonoriloj loĝas, la turpinto estas bulba. La navo havas imponan krucnavon, tie estas la ĉefenirejo. La navo finiĝas en duonronda absido. Interne la predikejo estas masonaĵo.

La paroĥo estis kunigita kun Kölked.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* hungare kun foto
* https://honlap.parokia.hu/lap/baranyai-reformatus-egyhazmegye/cikk/mutat/tortenetunk-1/

Kategorio:Mohács
Mohacs
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Mohács
Haitio en la Olimpikoj

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1900 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, kun kvar interrompoj partoprenis en 17 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ĝis nun nur en 2022 estis unusola haitia partoprenanto. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **du** medalojn: Temis pri  bronza medalo de la sep-membra vira sportpafa skipo en la Somera Olimpiko 1924 kaj pri  arĝenta medalo pri vira longosalto en la Somera Olimpiko 1928. Ekde tiam atingiĝis neniuj pliaj medaloj.

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

## Referencoj
Bassens-Appontements (stacidomo)

**Lormont** estas franca varstacidomo sur linio Voies du port de Bassens, situanta en la komunumoj Lormont kaj Bassens, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Voies du port de Bassens (570511).

## Vidu ankaŭ 
* Lormont
* Bassens (Ĝirondio)
* Lormont (stacidomo)

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gironde
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Lormont
Aŭtoŝoseo de la Altebenaĵo

eta|dekstre|230px|Túnelo Las Caldas ĉe Los Corrales de Buelna-Torrelavega (Cantabria).
La **Aŭtoŝoseo de la Altebenaĵo** aŭ **Aŭtoŝoseo Kantabria-Altebenaĵo**, en hispana *Autovía Cantabria-Meseta* aŭ *A-67*,​ konata ankaŭ kiel *Autovía de la Meseta*, estas surtera vojo de duoblaj reloj kaj sencoj, kiu komunikas Kantabrion kun la nordo de la Centra Altebenaĵo, tio estas kun Kastilio kaj Leono, Hispanio, precize kun la provinco Palencio.

Ĝi trairas la Kantabran Montaron, tiel ludante gravan rolon por Kantabrio, ĉar ĝi estas la ĉefa kaj nura alirejo de granda kapacito kiu la regiono havas por aliro al Kastilio kaj Leono kaj siavice, al la centro de la Iberia Duoninsulo.

Aparte ĝi estas fundamenta por la komerco de la Haveno de Santandero kaj por veturoj le Kantabrio al ajna loko de Hispanio trapasante tra Valadolido, aŭ tra Madrido, centro de la hispana sistemo de aŭtoŝoseoj kaj aŭtovojoj.

Krome ĝi aligas sektoron konsideratan senpaga, nome el Torrelavega (Autovía A-8) -  (Autovía S-10), pro la malfermo de tria relo en la sektoro inter Santa Cruz de Bezana kaj ties fino ĉe la Haveno de Santandero.

Gravaj trairataj lokoj kaj urboj estas Venta de Baños, Calabazanos, Los Olmillos, Palencia, Villalobón, Fuentes de Valdepero, Monzón de Campos, Amusco, Piña de Campos, Frómista, Marcilla de Campos, Santillana de Campos, Osorno la Mayor, Espinosa de Villagonzalo, Santa Cruz de Boedo, Calahorra de Boedo, Herrera de Pisuerga, Alar del Rey, Villela, Puebla de San Vicente, Olleros de Pisuerga, Lomilla, Aguilar de Campoo, Cabria, Quintanilla de las Torres, Canduela, Villanueva de Henares, Mataporquera, Fombellida, Hoyos, Cervatos, Matamorosa, Reinosa, Cañeda, Lantueno, Santiurde de Reinosa, Rioseco, Montabliz, Bárcena de Pie de Concha, Molledo, Santa Cruz de Iguña, Arenas de Iguña, Villayuso de Cieza, Collado de Cieza, Los Corrales de Buelna, San Mateo, Barros, Las Caldas de Besaya, Riocorvo, Cartes, Torrelavega, Barreda, Polanco, Mar, Gornazo, Boo de Piélagos, Mompía, Santa Cruz de Bezana, Cacicedo, Muriedas kaj .

Kategorio:Ŝoseoj en Hispanio
Kategorio:Aŭtovojoj
Kategorio:Transporto en Hispanio
Ambès

''''* - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo (france *Bordeaux*, okcitane *Bordeus*), la centra parto, kaj al la kantono **. Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas *ambésiens''.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Ĝirondio
* Le Bec-d'Ambès (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Komunumoj de Gironde
Bocvano en la Olimpikoj

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1980 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 11 someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis bocvanaj partoprenantoj. La teamo ĝis la stato de 2024 sume atingis ekzakte **kvar** medalojn: Temis pri unua 18px ora medalo en la Somera Olimpiko 2024, pri 18px 2 arĝentaj medaloj, la unua el tiuj en la vira 800-metra kuro de la Somera Olimpiko 2012, kaj 18px bronza medalo pri la vira stafeto de 4x 400 metroj en la Somera Olimpiko 2020.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato (} kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Bocvano en la Somera Olimpiko 2012
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Aŭtoŝoseo de la Kantabra Maro

alt=|eta|186x186px|Kilometra signalo de la AP-8.
[eta|La AP-8 ĉe [Zarauz.]]
La **Aŭtoŝoseo de la Kantabra Maro**, en hispana *Autovía del Cantábrico (A-8)/Autopista del Cantábrico (AP-8)*​ estas surtera vojo de duoblaj reloj kaj sencoj, kiu etendiĝas laŭlonge de la nordo de Hispanio, paralele al la Kantabra Marbordo, kaj kiu estas dividita fakte en du apartaj sinsekvaj ŝoseoj, el kiuj la unua estas paga aŭtoŝoseo (AP-8), kiu laŭiras Eŭskion el la franca landlimo ĝis Bilbao, kaj la alia senpaga aŭtoŝoseo (A-8) el Bilbao kiu laŭiras la ceteron de la Kantabra Marbordo ĝis Galegio. 

Gravaj trairataj lokoj kaj urboj estas Irún, San Sebastián, Éibar, Durango, Bilbao, Castro Urdiales, Laredo, Solares, Torrelavega, Cabezón de la Sal, Unquera, Llanes, Ribadesella, Villaviciosa, Gijón, Avilés, Luarca, Navia, Ribadeo, Mondoñedo, Villalba kaj Baamonde.

## Eksteraj ligiloj 
* Kronologio (el 1976 ĝis 2014).
* Cuarenta años de obras para culminar la autovía del Cantábrico. El Correo (3a de Majo 2009)
* Interbiak - Biskaja sektoro
* Bidegi - Gipuska sektoro

Kategorio:Ŝoseoj en Hispanio
Kategorio:Aŭtovojoj
Kategorio:Transporto en Hispanio
Bermudo en la Olimpikoj

160ra|eta|dekstra|
160ra|eta|dekstra|

Sportista **teamo de  en la Olimpikoj** ekde la jaro 1936 ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento krom en tiu de 1980, kiam la teamo aliĝis al la bojkoto gvidita de la usona teamo pro la sovetunia invado de Afganio fine de 1979. En vintraj olimpikoj ankaŭ inter 1992 kaj 2018 estis po unu simbola bermuda partoprenanto. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte **du** medalojn: Temis pri 18px bronza medalo pri vira boksado en la Somera Olimpiko 1976 kaj pri 18px ora edalo pri virina triatlono en la Somera Olimpiko 2020.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
LD Lines

eta|240px|*Norman Voyager* ĉe Rosslare.
***LD Lines*** estis franca ŝipkompanio, kiu funkciis per pramoj por Ro-ro kargo kaj pasaĝeroj. Ĝi estis filio de *Louis Dreyfus Armateurs* (LDA), kiu engaĝiĝis en konstruado, posedo, funkciado kaj administrado de ŝipoj. LD Lines funkciis ĉe la Manika Markolo, la Biskaja Golfo kaj la Mediteranea Maro.

Ĝi estis fondita en 2005 kaj malfondita en 2014. Ĝi havis sidejon en Suresnes, Francio.

Iamaj itineroj estis Saint-Nazaire–Gijón, Poole-, Poole-Gijón, Rosslare-Saint-Nazaire, Ramsgate–Ostend, Le Havre–Rosslare, Dover–Dieppe kaj Dover–Boulogne.

## Bibliografio 
* Holland, George (2016). The LD Lines Story. Ramsey, Isle of Man: Ferry Publications. ISBN 9781911268048.

Kategorio:Navigaciaj kompanioj
Kategorio:Akva transporto en Eŭropo
Kategorio:Akva transporto en Francio
Kategorio:Publika transporto en Francio
Kategorio:Pramoj
Tudanca

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Tudanca, okcidente de Kantabrio.
**Tudanca** [tuDANka] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Saja-Nansa kaj pli precize en la Valo Nansa.

## Geografio 
eta|maldekstre|250ra|*Casona de Tudanca*.
Ĝi limas norde kun Rionansa, sude kun Polaciones, oriente Cabuérniga kaj Mancomunidad Campoo-Cabuérniga (de nordo suden) kaj okcidente Rionansa kaj Polaciones (de nordo suden). Plej alta altaĵo estas je 1815 metroj de altitudo kaj la plej malalta punkto estas iom malsupre al 244 metroj.

La municipa ĉefurbo estas loĝloko Santotís. Ĝi distas 96 km disde la regiona ĉefurbo, . Tudanca estas unu de la loĝlokoj kiuj komponas la municipon. Ĝi estas la plej loĝata kaj estas je 3,3 km sude de Santotís.

## Demografio 
Por areo de 52,44 km² estas 148 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 600 loĝantojn dum la 20-a jarcento.

La loĝantoj (2016) estas distribuataj en:​
* La Lastra, 39 loĝ.,
* Santotís (ĉefurbo), 13 loĝ.,
* Sarceda, 35 loĝ. kaj
* Tudanca, 60 loĝ.

Fonto: INE

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed translokiĝas al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas el la urba kerno de Tudanca deklarita Havaĵo de Kultura Intereso, kun kategorio de historia komplekso. La domego nomita *Casona de Tudanca* estas muzeo-biblioteko en tiu loĝloko, kiu iam estis la loĝejo de fama verkisto José María de Cossío ĝis lia morto en 1977.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio