open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barreiro (stacidomo)

**Barreiro** () estas fervoja stacio sur la Linio de Alentejo, kiu funkcias kiel platformo inter la fervojaj servoj de la Suda bordo de Taĵo kun la rivertransportoj de Soflusa ĝis Lisbono, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Barreiro DBD DSC 7365 (12161630365).jpg|Ekstero
Barreiro train station 04.jpg|Kaheloj
Flickr - nmorao - Estações do Barreiro, 2008.12.13.jpg|Malnova stacidomo

## Vidu ankaŭ 
* Barreiro
* Barreiro-A (stacidomo)
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Barreiro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Barreiro-A (stacidomo)

**Barreiro-A** () estas fervoja stacio de la Linio de Alentejo, kiu priservas la urbon Barreiro, en la Distrikto Setúbal, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Apeadeiro de Barreiro-A, edifício. 01-20.jpg|Ekstero
Barreiro-A, panorama. 01-20.jpg|Haltejo

## Vidu ankaŭ 
* Barreiro
* Barreiro (stacidomo)
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Barreiro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Nacia Muzeo de la Indiano

eta|389x389ra|Centro George Gustav Heye, Novjorko
eta|Ene de la muzeo, 2015.
[eta|[Korbo taksita de Miwok-Mono Paiute artisto Lucy Telles]]
La **Nacia Muzeo de la Indiano** (**NMI**, , akronime **NMAI**) estas usona nacia etnografia, arta kaj historia muzeo kiu temas la indiĝenoj de Ameriko kaj specife la indiĝenoj de Usono. Ĝi estis malfermita la 21-an de septembro 2004, sekve leĝon de la Usona Kongreso de 1989.

La NMI estas parto de la Smithsonian Institucio kaj havas filiojn en Novjorko, Marilando kaj Vaŝingtono, la ĉefurbo de Usono .

La muzea konstruaĵo en Vaŝingtono estis dezajnita fare de la arkitekto Douglas Cardinal. La muzeokonstruaĵo en Novjorko estis establita en 1907, kaj estis dezajnita fare de la arkitekto Cass Gilbert. Ĝi situis en la loko kie troviĝis la origina sidejo de fortikaĵo Nov-Amsterdamo, kie troviĝis la domo de la guberniestro, armeaj bazoj, magazenoj, preĝejo kaj doganejo. 

La NMI elmontras objektojn rilatajn al la socia vivo, lingvo, literaturo, historio kaj arto de la indianoj tra la Amerikoj, kaj specife Usono. La muzeo estas funkciigita sub la aŭspicioj de la Smithsonian Instituto. La muzeo inkluzivas tri kompleksojn: la NMI sur la National Mall en Vaŝingtono, kiu malfermiĝis en 2004 ĉe Fourth Street kaj Independence Avenue Southwest; la George Gustav Heye Center en Novjorko; kaj la Kultura Rimedo-Centro en Suitland-Silver Hill, Marilando, kiu estas la esplorada kaj stokada konstruaĵo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Fota travojaĝo de la Nacia Muzeo de la Indiano
* La Sperto de Vizitanto: La Nacia Muzeo de la Indiano
* Nacia Muzeo de la Indiano: Centro George Gustav Heye

Kategorio:Etnografiaj muzeoj
Kategorio:Naciaj muzeoj en Usono
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Historiaj muzeoj en Usono
Kategorio:Muzeoj en Novjorko
Ĝermolisto de filipinaj esperantistoj

## G
### Felicidad Zamora de Garcia
**Felicidad Zamora de Garcia** ( mortis la 12-a de februaro 1925) estis esperantistino en Manilo dum la unua duono de 20-a jarcento. Fratino de Maria Zamora. Ŝi mortis en Barcelono.

## Z
### Maria Zamora
**Maria Zamora**  estis esperantistino en Manilo dum la unua duono de 20-a jarcento. Fratino de Felicidad Zamora de Garcia.

Esperantistoj
Kategorio:Esperanto-movado en Filipinoj
!
Filipinaj
Filipinaj
Mondmuzeo de Roterdamo

maldekstre|eta|Wereldmuseum Rotterdam
eta|maldekstre|Etnologiaj ekspozicioj
La **Mondmuzeo de Roterdamo** (, antaŭe konata kiel la  **Muzeo de Geografio kaj Etnologio,** ) estas etnografia muzeo de mondkulturoj de la pasinteco. Ĝi troviĝas ĉe Willemskade en Roterdamo, Nederlando.

La muzeo estis fondita en 1883 kaj montras proksimume 2000 etnografiaj objektoj de diversaj kulturoj en Azio, Oceanio, Afriko, Ameriko kaj heredaĵo la islama mondo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nationaal Museum van Wereldculturen
* Redonoj de kultura posedaĵo de kolonia origino

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Roterdamo
Kategorio:Etnografiaj muzeoj
Kategorio:Muzeoj fonditaj en la 19-a jarcento
Horoušany

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Prago-oriento. Pri parto de urbo Hostouň temas artikolo Horoušany (Hostouň).*

**Horoušany** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 25 kilometrojn oriente de la centro de Prago kaj 11 kilometrojn sudoriente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Horoušánky.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1238. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* sonorilejo el la 19-a jarcento 
* ŝtona kruco el la jaro 1812

## Pluaj fotoj 

File:Slepicarna_Horousany.JPG|Grandnutrigejo de kortbirdaro surrande de la municipo
File:Dul_Horousany-Vysehorovice.JPG|Minada spaco de ceramika argilo inter Horoušany kaj Vyšehořovice
File:Keramost Horousany businesstrack 2005.JPG|Nostalgia trajno sur branĉtrako Mstětice - Horoušany (2005)


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kalvinana preĝejo (Dunaharaszti)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala konstruaĵo en urbo Dunaharaszti (Hungario).

## Historio 
La tiam vilaĝo Haraszti la kalvinismo disetendiĝis en la 16-a jarcento. En 1686 pro la kontraŭturka batalo la vilaĝo senhomiĝis. Post la rehomiĝo daŭre alvenis nur katolikoj, sed en la frua 20-a jarcento venis ankaŭ kalvinanoj. En 1921 oni fondis kalvinanan grupon kiel filion de Szigetszentmiklós. La diservoj okazis en la lernejo. En 1928 la grupo aĉetis parcelon por estonta kirko, kie oni konstruis nur sonorilostablon. Post 3 jaroj oni aĉetis tajloran metiejon, kiu trakonstruiĝis al preĝdomo kun komuna ĉambro kaj pastra loĝejo. Tiuj agoj rezultigis la memstarecon kun paroĥa rango en 1934. En fino de la 2-a mondmilito la preĝdomo parte estis detruita, sed poste ĝi rekonstruiĝis. La sismo denove detruis ĝin, post la rekonstruo la denova konsekro okazis en 1958. La menciita parcelo estis vendita en 1983 kaj el la mono estis konstruita sonorilturo al la preĝdomo.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas malsimetria, ĉar la sonorilturo maldekstre plene reliefas. La kvadrata turo rekte atingas la trotuaron, tie estas enirejo. Interne la seĝoj estis ŝanĝitaj al benkoj en 1995. 

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun foto 

Reformed Church, tower, 2019 Dunaharaszti.jpg|Sonorilturo
Reformed Church, 2019 Dunaharaszti.jpg|Dekstra alo
Reformierte Kirche, 2019 Dunaharaszti.jpg|Maldekstra alo kun turo

Dunaharaszti
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Dunaharaszti
Oplany

**Oplany** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento (ĝis la 31-a de decembro 2006 en&nbsp;distrikto Kolín), en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 40 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj 19 kilometrojn sudoriente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Oplany, communite centre.jpg|Kultura centro
Oplany, municipal office.jpg|Municipa ofico
Oplany, lower part.jpg|Domo ĉe rojo
Oplany, bus stop.jpg|Aŭtobusa haltejo
Pohled na Oplany od jihu zimní.jpg|Vintra vido
Oplany, upper common 2.jpg|Konstruaĵo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Goran Petrović

**Goran PETROVIĆ** (1a de Julio 1961 – 26a de Januaro 2024) estis serba verkisto kaj akademiano.

## Biografio 
Goran Petrović naskiĝis en Kraljevo, Serbio. Li studis jugoslavian kaj serban literaturon en la Fakultato de Filologio de la Universitato de Beogrado. Li ricevis la plej elstaran premion en serba literaturo, nome la premio NIN, en 2000, pro sia romano Ситничарница „Код срећне руке". Antaŭ sia morto, li laboris kaj vivis en Beogrado. Petrović estis membro de la Serba Literatura Asocio, de la Serbia PEN Centro kaj de la Serbia Akademio de Sciencoj kaj Artoj.

## Verkoj 
* *Saveti za lakši život* (1989)
* *Atlas opisan nebom* (1993)
* *Ostrvo i okolne priče* (1996)
* *Opsada crkve Svetog Spasa* (1997)
* *Sitničarnica Kod srećne ruke* (2000)
* *Bližnji* (2002)
* *Sve što znam o vremenu* (2003)
* *Skela* (2004)
* *Razlike* (2006)
* *Pretraživač* (2007)
* *Ispod tavanice koja se ljuspa* (2010)
* *Matica* (2011)
* *Unutrašnje dvorište* (2018)
* *Papir sa vodenim znakom* (2022)
* *Ikonostas* (2022)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Marta Carnicero, ‘Papel con marca de agua’, de Goran Petrović: una fábula para hurgar en las miserias de la humanidad El País 29a de januaro 2024 - Alirita la 29an de januaro 2024. Pri la verko ‘Papero akvomarkita’, de Goran Petrović: en hispana

* 

Kategorio:Serbaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Guarda (Portugalio) (stacidomo)

**Guarda** () estas fervoja stacio de la linioj de Beira Alta kaj Beira Baixa, kiu priservas la Urban Konsilion Guarda, en Portugalio. Ĝi estis malfermita, kadre de la linio de Beira Alta, la  kun ligo al la linio de Beira Alta kompletigita la .

## Bildgalerio 

Estação Ferroviária da Guarda.jpg|Ekstero
Previna-se dos fogos... (4036996836).jpg|Stacio
Portuguese Railways 2004 EMU at Guarda Railway Station.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Guarda (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Guarda (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
José María Carrascal

**José María CARRASCAL Rodríguez** (El Vellón, Madrido, 8a de decembro 1930 - Madrido, 3a de novembro 2023) estis hispana verkisto kaj ĵurnalisto.

## Biografio
Li ekkarieris en Berlino, Germanio, en 1957, kiel tradukisto kaj instruisto de hispana, kaj kiel korespondanto de *Pueblo* kaj *Diario de Barcelona*. En 1966 li translokiĝis al Novjorko kaj laboras kiel korespondanto de *Pueblo* dum dek jaroj. Paralele li ekkarieris kiel verkisto, kaj tiukadre li ricevis en 1972 la Premion Nadal, per sia romano *Groovy*. Li restis en Novjorko kiel korespondanto de la ĵurnalo ABC, de Radio Televisión Española kaj de la radio Antena 3.​

En 1989 li revenis de Usono kaj setliĝis denove en Hispanio kie li laboris por la televida kanalo Antena 3 kaj estris la novaĵojn el 1990 ĝis 1997.​ Fine de la 1990-aj jaroj, Carrascal malaperis iom post iom de la ĵurnalisma kariero. Li verkis artikolojn por la ĵurnaloj *La Razón* kaj *ABC*.

## Verkoj 
**El capitán que nunca mandó un barco* (1971).
**Groovy* (1972).
**Mientras tenga mis piernas* (1975).
**USA Super star* (1975).
**La aventura norteamericana* (1982).
**Comentarios* (1994).
**La agonía del felipismo* (1995).
**Nunca volverás a casa* (1997).
**Cartas españolas a mi mujer* (1998).
**Franco. 25 años después* (1999).
**La era Aznar* (2000).
**Jubilación, la vida sigue* (2002).
**La Batalla de Gibraltar* (2012).
**La historia de España que no nos contaron* (2015).
**El Mundo visto a los 80 años* (2016)
**Todavía puedo* (2018)

## Referencoj
## Bibliografio 
*LEZCANO, Margarita M., *Las novelas ganadoras del Premio Nadal 1970-1979*, Madrid, Editorial Pliegos, 1992.
*PEÑA RODRÍGUEZ, Francisco José, "“Nueva York en la narrativa de José María Carrascal”, en *Campus Stellae. Haciendo camino en la investigación literaria* (Dolores Fernández López kaj Fernando Rodríguez-Gallego, kunord.), Santiago de Compostela, Servizo de Publicacións de la Universidade de Santiago de Compostela, 2006, pp. 181-187.

## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Régua (stacidomo)

**Régua** () estas fervoja stacio sur la Linio de Doŭro, kiu priservas la urbon Peso da Régua, en la Distrikto Vila Real, en Portugalio. Ĝi malfermiĝis en 1879, kaj funkciis kiel krucvojo kun la Linio de Corgo, kiu funkciigis inter 1906 kaj 2009.

## Bildgalerio 

Regua Railway Station.jpg|stacidomo
Régua railway station 2.jpg|Nomo
Portugal no mês de Julho de Dois Mil e Catorze P7190028 (14563371249).jpg|Muzikistoj
CP 4-6-0 286 Regua.jpg|Vaporlokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Peso da Régua

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Peso da Régua
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
José María Requena

**José María REQUENA Barrera** (Carmona, provinco Sevilo, 18a de aprilo 1925 - Sevilo, 13a de julio 1998) estis hispana romanisto, poeto, eseisto kaj ĵurnalisto.

## Biografio
Li gradiĝis en juro en la Universitato de Sevilo kaj en ĵurnalismo en la Oficiala Altlernejo de Ĵurnalismo de Madrido. Li estis fondinto, kun grupo de junaj sevilaj poetoj, de la revuo *Guadalquivir*, pionira post la Hispana Enlanda Milito. En 1955, per *La sangre por las cosas*, sukcesas iĝi finalisto de la Premio Adonais de poezio kaj tiu verko publikiĝis en la prestiĝa kolekto Agora. Lia unua ĵurnalista laboro estis por *La Gaceta del Norte*, de Bilbao, kiu retenis lin en Eŭskio ĝis 1964, kiam li revenis al Sevilo, unue kiel subdirektoro de *El Correo de Andalucía* kaj inter 1975 kaj 1978 kiel direktoro, dum la Hispana Transiro al la demokratio. El 1978, for de la aktiva ĵurnalismo, li dediĉis sin tute al la literatura produktado.

Antaŭe, en 1972, venis al li la Premio Nadal pro sia unua verko, *El cuajarón*. Al tiu premio aldoniĝis aliaj, kiel la Premio *Aljarafe de Cuentos* pro sia verko *La cuesta y otros cuentos*, en 1979. En 1981 li ricevis la Premion *Villa de Bilbao* pro sia romano *Pesebres de caoba*, kaj en 1983 la Premio Luis Berenguer de romano per *Las naranjas de la capital son agrias*. En 1985, li ricevis la Premion *Ciudad de Granada*, per sia novelo *Agua del sur*. En 1992 li ricevis la ĵurnalisman premion *Ciudad de Sevilla de Periodismo*.

## Referencoj
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Pocinho (stacidomo)

**Pocinho** () estas fervoja stacio de la Linioj de Sabor kaj Doŭro, kiu priservas la urbon Pocinho, en la municipo Vila Nova de Foz Côa, en la Nordo de Portugalio.

## Bildgalerio 

0600 en Pocinho (3440956419).jpg|Stacidomo
Relógio na Estação do Pocinho.jpg|Horloĝo
Station Pocinho.jpg|Azuleĥo

## Vidu ankaŭ 
* Vila Nova de Foz Côa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vila Nova de Foz Côa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Aveiro (stacidomo)

**Aveiro** () estas fervoja stacio de la Linio de Nordo, kiu priservas la urbon Aveiro, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Flickr - nmorao - Estação de Aveiro, 2008.06.18.jpg|Ekstero
BahnhofAveiro 07.JPG|Interno
Estacao aveiro.jpg|Kahela panelo

## Vidu ankaŭ 
* Aveiro
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aveiro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Katinka Andrássy

Grafino '*** [andrAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Andrássy Katinka*' estis hungara memuaristo. Ŝiaj nobelaj antaŭnomoj estis *csíkszentkirályi kaj krasznahorkai* [ĉIksentmihAji krasnahorkai], ŝia origina persona nomo estis *Katalin,* ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Károlyi Mihályné*. Ŝi estis konata kiel "ruĝa grafino". Ŝiaj gepatroj estis Tivadar Andrássy kaj Eleonóra Zichy, ŝia edzo estis Mihály Károlyi. 
eta|

 naskiĝis  en Tiszadob, ŝi mortis  en Antibes.

## Biografio 
 estis edukita hejme. Ŝi edziniĝis frue al Mihály Károlyi en 1914 kaj ŝi trovis sin en politika etoso. Post 4 jaroj ŝi iĝis edzino de ĉefministro, poste mallonge ŝtatestro. Pro politika ŝanĝo ili forlasis la landon kaj vivis en Aŭstrio, Svislando, Britio, Francio, krome ili vizitis ekzemple Sovetunion. Ŝi simpatiis kun la komunismo, eĉ ŝi helpis politikon de Stalino. En 1946 ili hejmenvenis kaj ŝia edzo iĝis ambasadoro en Parizo. La diplomata vivo ne daŭris longe, la geedza paro denove vivis en ekzilo. Károlyi mortis en 1955, baldaŭ Katinka hejmenvenis, ĉar ilia politiko estis plene akceptita en 1963. Ŝi ricevis kompletan ĉambron en iama propra palaco Károlyi, tamen ŝi ofte vojaĝis eksterlande. Ŝi naskis kaj edukis 3 gefilojn, krome ŝi ricevis 2 hungarajn premiojn en 1977 kaj 1982.

## Ŝiaj kontribuoj 
* *Együtt a forradalomban* (memuaro, 1967)
* *Együtt a száműzetésben* (memuaro, 1969)
* *Otthonaim* (1978)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj kaj video
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 

Andrássy Katinka.jpg|Katinka Andrássy ĉirkaŭ 1920
Countess Katinka Andrassy Karolyi (1924).jpg|Katinka Andrássy en 1924
John Quincy Adams Countess Michael Karolyi 1918.jpg|Portreto

Kategorio:Hungaraj memuaristoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Muzeo de Arto Gansong

La **Gansong Arta Muzeo** (, antaŭe konata kiel **Bohwagak** () estas privata sudkorea muzeo, kiu troviĝas en Seongbuk-dong, Seongbuk-gu, Seulo, Sud-Koreio.

Ĝi estis fondita en 1938 fare de Jeon Hyeongpil (1906-1962), kolektanto kaj edukisto kiu uzis la pseŭdonimon Gansong kaj laŭ kiu la muzeo estas nomita . La muzeo havas areon de 13 223 m² . La Bohwagak Konstruaĵo enhavas la kulturajn trezorojn kiujn Jeon Hyeong-pil kolektis, kie la plej multaj el la restaĵoj estas naciaj trezoroj. 

La celo de la muzeo estis konservi koreajn artaĵojn por malhelpi senposedigon de eksterlandanoj, aparte la Imperio de Japanio, dum la japana okupo de Koreio . En tiu tempo, multaj koreaj kulturaj trajtoj estis prirabitaj fare de Japanio, kiel ekzemple Goryeo-porcelano, Budho-statuoj faritaj dum la Silla-regno, aŭ dokumentoj kaj libroj faritaj en la Joseon- dinastio. Jeon Hyeongpil kontribuis je sia propra elspezo al la elspezoj por protekti korean arton kaj kulturon .

La muzeo havas kelkajn el la plej prestiĝaj koreaj artaĵoj kiel la Hunminjeongeum (Nacia Trezoro n-ro 70 de Koreio), la libro de Donggukjeongun parto 1 kaj 2 (Nacia Trezoro n-ro 71 de Koreio), Geumdong gyemimiyeong samjonbul (Nacia Trezoro n-ro 71 kaj 72 de Koreio) kaj Hyewon pungsokdo.

Ekde ĝia remalfermo en oktobro 1971, ĝi bonvenigas la publikon nur 4 semajnojn jare, 2 en majo kaj 2 en oktobro por temaj ekspozicioj. La alta kvalito de ĝiaj kolektoj signifas, ke ĉiujare ĝi bonvenigas kelkcent milojn da vizitantoj . Vizitantoj povas vidi provizorajn ekspoziciojn de korea arto sur la dua nivelo de la muzeo ĉe Dongdaemun Design Plaza (DDP).

## Referencoj 
## Galerio 

Dosiero:Goryeo_Celadon.jpg|alternative=Cheongja unhak sanggam mun maebyeong, the 68th   national treasure|Cheongja unhak sanggam munmaebyeong, la 68anacia trezoro
Dosiero:Hunmin_jeong-eum.jpg|Hunmin Jeongeum
Dosiero:Hyewon-Miindo.jpg|alternative=A portrait of a beauty painted by Hyewon|portreto de belulino pentrita de Hyewon
Dosiero:Miindo-Yun.family.of.Haenam.jpg|alternative=A portrait of a beauty handed down to Haenam Yun family|portreto de belulino de la Haenam Yun familio
Dosiero:Kim_Deuksin_-_Pajeokdo.jpg|alternative=Pajeokdo drawn by Kim Deuksin|*Pajeokdo* dezgnita de Kim Deuksin
Dosiero:Hyewon-Jusa.geobae.jpg|alternative=Holding a drinking party from Hyewon pungsokdo drawn by Hyewon|*trinkfesto* de Hyewon pungsokdo dezagnita de Hyewon
Dosiero:Chusa-Susik.deukgyek-Nanmaengcheob.jpg|alternative=Susik deukgyek (수식득격 瘦式得格) painted and written by Chusa|*Susik deukgyek* (수식득격 瘦式得格) pentrita kaj skribita deChusa
Dosiero:Jeong_Seon-Guirae.jeong.jpg|*Gwuiraejeong* (귀래정 歸來亭)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Sud-Koreio
Kategorio:Artmuzeoj en Azio
Kategorio:Sud-Koreio
Klára Andrássy

Grafino '*** [andrAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Andrássy Klára*' estis hungara flegisto, politikisto. Ŝiaj nobelaj antaŭnomoj estis *csíkszentkirályi* kaj *krasznahorkai* [ĉIksentmihAji krasnahorkai], ŝiaj gepatroj estis Tivadar Andrássy kaj Eleonóra Zichy, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Odescalchi Károlyné* [kArojnE].

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Dubrovnik.

## Biografio 
 estis edukita hejme, krome ŝi maturiĝis en gimnazio kaj en 1909 ŝi akiris flegistan-ambulancan licencon. Dum la 1-a mondmilito ŝi estis flegisto de vunditaj soldatoj. Ekde la 1920-aj jaroj ŝi politikadis, krome ŝi estis filantropo. Ŝi rifuzis la komunismon kaj naziismon. En 1938 ŝi longe vojaĝis en Hispanio kiel ĵurnalisto, poste jam hejme ŝi estis elstara figuro en 1939 por savi la polajn rifuĝintojn. Ŝi sciiĝis, ke ŝi estos arestita fare de nazioj, tial ŝi volis rifuĝi al Britio, sed dumvoje ŝi estis trafita per bombo fare de itala aviadila atako. Ŝi edziĝis en 1921, ŝi naskis filon, en 1929 ŝi divorcis.

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
eta|maldekstre|

Kategorio:Hungaraj flegistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Nacia Muzeo de Gyeongju

La **Kjonĝu Nacia Muzeo** (, hanja  國立慶州博物館) estas muzeo en Kjonĝu, Nord-Gjeongsang, Sud-Koreio. Ties ekspoziciaĵoj estas plejparte dediĉita al restaĵoj de la Silla reĝlando, de kiu Gyeongju estis la ĉefurbo.

La muzeo havas pli ol 4,500 erojn, inkluzive de la Sonorilo de Reĝo Seongdeok, artefaktojn de Hwangnyongsa, kronoj de Silla, kaj 730 restaĵojn de lageto Anapji .

La pezo de la sonorilo estas 19 tunoj, ĝia alteco estas pli ol 3 metroj, kaj ĝia diametro estas pli ol 2 metroj . 

La muzeo estas proksima al Gyeongju Nacia Parko, Cheomseongdae Observatorio, la Namsan Montoj, lageto Anapji, kaj Banwolseong. Multaj ekspoziciaĵoj estas elmontritaj ekstere, ofta praktiko en koreaj muzeoj.

La originoj de la muzeo devenas de 1913, kiam ĝi estis komencita en registarkonstruaĵo de la  Joseon-dinastio. La arkitektura stilo de la ĉefa konstruaĵo de la muzeo estas stiligita simile al Gyeongbokgung, laŭ la oficiala retejo de la muzeo. La muzeo estas la dua plej granda en Koreio, post la Nacia Muzeo de Koreio. La muzeo estas malferma al publiko kaj havas arkeologian esplorsekcion.

## Galerio 

Dosiero:Korea-Gyeongju.National.Museum-02.jpg|Gyeongju Nacia Muzeo
Dosiero:Korea-Gyeongju.National.Museum-08.jpg|Budhismaj statuoj sen kapoj
Dosiero:BellofKingSeongdeok.jpg|Dia Sonorilo de Reĝo Seongdeok la Granda
Dosiero:Korea-Gyeongju.National.Museum-09.jpg
Dosiero:Korea-Gyeongju.National.Museum-14.jpg
Dosiero:Bangudae_Petroglyphs.jpg|Bangudae Petroglifoj
Dosiero:Korea-Gyeongju.National.Museum-15.jpg
Dosiero:Ornamented_Sword_from_Gyerim-ro,_Gyeongju.jpg|alternative=Ornamented Sword from Gyerim-ro, Gyeongju|Ornamita glavo de Gyerim-ro, Gyeongju
Dosiero:Korea-Gyeongju.National.Museum-12.jpg
Dosiero:Group_of_gilt-bronze_Buddhist_plaques_from_Anapji.jpg
Dosiero:Constantin6.jpg
Dosiero:Silla_gold_4.jpg|Ora dekoracio en formo de papilio
Dosiero:Silla_gold_5.jpg|Ora dekoracio en formo de birdo
Dosiero:GyeongjuHorseBuckles.jpg
Dosiero:GyeongjuGoldEarrings.jpg
Dosiero:Bifyu_7.jpg
Dosiero:Standing_Gilt-bronze_Bhaisajyaguru_Buddha_of_Baengnyulsa_Temple(백률사_금동약사여래입상).jpg
Dosiero:Gyeongju_National_Museum_-4.JPG
Dosiero:Gold_crown_from_Cheonmachong.jpg|Unu el la reĝaj kronoj de Silla, elmontrita en la muzeo
Dosiero:Silla_Kingdom-Golden_hat_at_Cheonmachong_in_Gyeongju,_Korea.jpg|Ora kapvestaĵo de la Ĉiela Ĉevala Tombo
Dosiero:금관총_금제_허리띠.jpg|Ora zono kaj pendoj de la Tombo de la Ora Krono
Dosiero:Wise_Man_Figurine,_Gyeongju_Museum.jpg|alternative=Wise Man Figurine|Statueto de saĝulo  
Dosiero:Ancient_Korean_jugs.JPG|alternative=Ancient Korean jugs|Antikvaj koreaj kruĉoj
Dosiero:GyeongjuStatue.jpg
Dosiero:Long-necked_jar_with_figurines_(토우장식_장경호)_03.jpg
Dosiero:Long-necked_jar.Silla._Gyeongju_National_Museum.jpg
Dosiero:Baekje_Smile_(Lynne.remix).jpg|
Dosiero:Korea-Gyeongju.National.Museum-07.jpg|

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Naciaj muzeoj
Kategorio:Historiaj muzeoj
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Elvas (stacidomo)

**Elvas** () estas fervoja stacio de la Linio de Oriento, kiu priservas la urbon Elvas, en la Distrikto Portalegre, en Portugalio; Ĝi estis malfermita la .

## Bildgalerio 

Estação de Elvas (5012340070).jpg|Ekstero
Chefe da Estação Canino (5012339432).jpg|Hundo, staciestro
Lançando o trigo ao vento, painel de azulejos da estação de Elvas.jpg|Azuleĥo

## Vidu ankaŭ 
* Elvas

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Elvas
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Entroncamento (stacidomo)

**Entroncamento** () estas fervoja stacio de la linioj de Nordo kaj Beira Baixa, kiu priservas la urbon Entroncamento, en la Distrikto Santarém, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Entroncamento station (2025).jpg|Stacidomo
Estação do Entroncamento 2014.jpg|Ponteto
Entroncamento de 4700 (3392254630).jpg|Lokomotivo
Comboios em Portugal DSC 3109 (18735853700).jpg|Fervoja muzeo

## Vidu ankaŭ 
* Entroncamento

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Entroncamento
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Internacia Komerca Centro

eta|282x282ra|Internacia Komerca Centro komparita kun aliaj plej altaj konstruaĵoj en Azio.
La **Turo de la Internacia Komerca Centro** (, , akronime **ICC**) estas 108- etaĝa nubskrapulo kiu altiĝas al 484 metroj kaj situas en la Tsim Sha Tsui kvartalo sur la Koŭluno Duoninsulo en Honkongo. 

Ĝi situas sur la metrostacio de la sama nomo ( MTR Kowloon Station ). La posedanto de la Internacia Komerco-Centro kaj la aliaj konstruaĵoj en Union Square estas Sun Hung Kai Properties Ltd (SHKP). La hongkonga metrokompanio MTR Corporation Ltd. estis partposedanto de ĉi tiu posedaĵo ĝis 2005. La turo estis konstruita laŭ planoj fare de Kohn Pedersen Fox kaj *Wong Ouyang* kaj estis kompletigita en 2010 . 

En la momento de ĝia kompletigo en 2010, ĝi estis la kvara plej alta konstruaĵo en la mondo kaj la tria plej alta en Azio. Aktuale en 2022 ĝi estis la 13-a plej alta konstruaĵo en la mondo kaj la kvina en la nombro da etaĝoj super grundnivelo, kaj la plej alta konstruaĵo en Honkongo. 

## Referencoj 
## Galerio 

Dosiero:Union_square.svg|alternative=A simplified map of Union Square showing the location of the International Commerce Centre| Simpligita mapon de Unia placo montranta la lokon de la Internacia Komerca Centro
Dosiero:International_Commerce_Centre_201008.jpg|alternative=Tower in August 2010|La turo en aŭgusto 2010
Dosiero:International_Commerce_Centre_Lift_Lobby_Overview_2008.jpg|alternative=Office lobby in November 2008|Oficeja akceptejo en novembro 2008
Dosiero:International_Commerce_Centre_Lift_Lobby_Overview1.jpg|alternative=Office lobby void in November 2008|Oficeja akceptejo en novembro 2008
Dosiero:Elements_Access_to_International_Commerce_Centre_2013.jpg|alternative=Access from Elements shopping mall in August 2013|Aliro de butikcentro Elementoj en aŭgusto 2013
Dosiero:The_Cullinan.jpg|alternative=Residential complex The Cullinan and W Hong Kong hotel are located alongside the ICC. Taken in April 2007.|Loĝdoma komplekso *La Cullinan* kaj *W Hong Kong hotelo* estas trovita apud la ICC. Foto prenita en aprilo 2007.
Dosiero:International_Commerce_Centre_7484.jpg|alternative=Viewed from Victoria Peak, with the Yau Ma Tei Typhoon Shelter visible.|Vidita de Viktoria Pinto, kun la Yau Ma Tei tajfuna ŝirmejo videbla.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Artikolo pri la Internacia Komerca Centro en *Building Journal*, aprilo 2011.
* Elements butikcentro oficiala retejo
* Wong & Ouyang (HK) Ltd., "Pli da ol duona-jarcento de arkitektura desegna sperto en Hongkongo", sekcio "Internacia Komerca Centro kaj La Cullinan", pp. 31–33, septembro 2009

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Honkongo
Kategorio:Nubskrapuloj en Ĉinio
Somerset House

[dekstra|eta|250x250ra|La centra korto de [Somerset House en Londono. La fontanoj estis instalitaj en la 1990-aj jaroj]]
[eta|250x250ra|Malnova Somerset House. Pentraĵo de Jan Kip el [1722. La malsamaj aloj de la nesimetrie konstruita strukturo estas konstruitaj en malsamaj stiloj]]
[eta|250x250ra|Somerset House en 1817, la Rivero- [Tamizo|Temizo pasis proksime de la Palaca Teraso.]]
[eta|248x248ra|La sketejo en la interna korto ĉe [Kristnasko 2004]]
**Domo Somerset** () estas granda konstruaĵo situanta sur la suda flanko de la Strand en centra Londono, sur la norda bordo de la Rivero Tamizo, kontraŭe al la Nacia Teatro. La centra parto de la konstruaĵo konstruita en novklasika stilo estis konstruita inter 1776-1796. La nordaj kaj sudaj aloj de la konstruaĵo estis konstruitaj en viktorina stilo . La konstruaĵo estas nomita laŭ konstruaĵo de tiu nomo kiu staris sur la sama loko antaŭe, du jarcentojn pli frue.

Tiu estas unu el la grandaj historiaj konstruaĵoj de Britio. Ĝi estis konstruita en la 18-a jarcento fare de Siro William Chambers, sur Tudor- epoka palaco, ĝi origine gastigis registarajn oficejojn, klerajn societojn kaj la Ŝiparmean Oficejon .

En 1604, la Traktato de Londono estis subskribita en la origina Tudor- palaco, finante la Anglo-Hispanan Militon de 1585-1604. La kondiĉoj de la traktato estis favoraj al la Hispana Imperio, kontraŭ la devontigo ne provi restarigi Katolikismon en la Regno de Anglio.

Lastatempe, danke al investo de 48 milionoj £, Somerset House fariĝis hejmo de kelkaj muzeoj, restoracioj kaj kafejoj. Du el la plej konataj muzeoj estas la Courtauld Instituto de Arto kaj la Gilbert Collection of Decorative Arts. Ĝi ankaŭ estas la ĉefsidejo de la Reĝa Societo de Literaturo. La orienta alo de la konstruaĵo estas parto de King's College London.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Somerset Domo

Kategorio:Konstruaĵoj en Londono
Kategorio:Artmuzeoj en Londono
Abrantes (stacidomo)

**Abrantes** () estas fervoja stacio de la Linioj de Beira Baixa kaj Oriento, kiu priservas la urbon Abrantes, en la Distrikto Santarém, en Portugalio.

## Bildgalerio 

NINJA EuroTour • Lisboa (PT) • 08 12 a 13 12 2021 (52030301560).jpg|Nomo
Automotora 2242 da CP em Abrantes.jpg|Pasaĝera trajno
Somafel 1562 (52685409719).jpg|Vartrajno

## Vidu ankaŭ 
* Abrantes

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Abrantes
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Tridekanoduata acido

**Tridekanoduata acido** aŭ **1,13-undekametileno-dukarboksilata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,13-tridekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas blanka aŭ flava, lumsensiva solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en DMSO kaj metanolo. Tridekanoduata acido posedas 13 karbonatomojn, 24 hidrogenatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Tridekanoduata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

Tridekanoduata acido havas larĝan gamon de aplikoj en scienca esplorado, inkluzive de en vivo kaj en vitro studoj, pro siaj unikaj trajtoj. Krom tio, Tridekanoduata acido montris kontraŭmikozan agadon antaŭ diversaj dermatofitoj en vitro, sugestante sian potencialon kiel kontraŭfunga agento (Brasch & Friege, 1994).

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,13-tridekanoduata acido** per oksidigo de **1,13-tridekanoduolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,13-tridekanoduata acido** per oksidigo de **1,13-tridekanodualdehido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,13-tridekanoduata acido** per traktado de **1,13-tridekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,13-tridekanoduata acido** per traktado de **natria 1,13-tridekanoduato** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1,13-dumetila tridekanoduato** per traktado de **metanolo** kaj **1,13-tridekanoduata acido**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **1,13-duetila tridekanoduato** per traktado de **etanolo** kaj **1,13-tridekanoduata acido**:

## Vidu ankaŭ
* Karboksilata  acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
27-a Volinia Divizio de Infanterio

**27-a Volinia Divizio de Infanterio** (pole: 27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej, 27 DP AK) — taktika unuo de la infanterio de Pola Enlanda Armeo, establita en Areo Volinio kadre de Operaco Tempesto. Dum mobilizo ĝi nombris de 6000 ĝis 7000 soldatoj.

## Genezo 
Reage al la Volinia masakro la komandantaro de Pola Enlanda Armeo decidis direkti konspirajn fortojn por batali kontraŭ Ukraina Ribela Armeo. La 20-an de julio 1943 Komandanto de Areo Volinio ordonis krei partizanajn taĉmentojn, kies celo estis protekto de pola loĝantaro antaŭ URA. Estis fonditaj 9 taĉmentoj sume kun ĉ. 1 200 soldatoj. La dua pola batalforto en Volinio estis memdefendaj taĉmentoj nombre de ĉ. 3 600 homoj, rezidantaj en ĉ. 100 lokoj. La soldatoj de tiuj ĉi formacioj estis kerno de la 27-a Volinia Divizio de Infanterio.

La 4-an de januaro 1944 trupoj de 1-a Ukraina Fronto de Ruĝa Armeo transpaŝis landlimon de Sovetunio kun Pollando en la regiono de Rokitna. En tiu ĉi situacio komandejo de la Areo de Landa Armeo Wołyń decidis realigi la operacon Tempesto en Volinio. Komandanto de la Areo Kazimierz Bąbiński "Luboń" planis krei batalunuon egalan al korpuso, kies celo estus batalo kontraŭ retiriĝantaj germanoj kaj rolo de mastrumanto de Volinio kontraŭ Ruĝa Armeo.

## Bibliografio 
* Józef Turowski: *Pożoga. Walki 27 Wołyńskiej Dywizji AK* (Grandaj incendioj. Bataloj de la 27-a Volinia Divizio de Landa Armeo), Wydawnictwo Naukowe PWN, Varsovio 1990. ISBN 83-01-08465-0.
* Władysław Filar, *27 WDP AK Fenomen Polskiego Państwa Podziemnego* Fenomeno de Pola Subtera Ŝtato

## Eksteraj ligiloj 
* Strona 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK

Kategorio:Militaj organizaĵoj
Kategorio:Aperis en 1944
Kiota Urba Arta Muzeo

La , aŭ simple nomata **Arta Muzeo de Kioto**; antaŭe nomita  estas unu el la malnovaj artaj muzeoj en Japanio . Ĝi estas trovita en Okazaki Parko en Sakyō-ku, Kioto.

Dezajnite en 1928 por la memorceremonio de la kronado de imperiestro Hirohito, ĝi origine nomiĝis *Shōwa Imperia Kronada Arto Muzeo de Kioto*.

Okaze de la renovigo de la muzeo en 2020, japana transnacia firmao Kyocera, kiu estas fabrikisto de ceramiko kaj elektroniko, akiris la nomigajn rajtojn kaj la muzeo estis renomita Kioto Urbo KYOCERA Muzeo de Arto.

## Kolekto 
La Kiota Artmuzeo estis malfermita fare de la grandurbo en 1933. Ĝi estas ĉefe celita aranĝi provizorajn ekspoziciojn, sed ankaŭ havas sian propran kolekton de 20-ajarcentaj japanaj pentraĵoj. La kolekto inkludas pentraĵojn, skulptaĵojn kaj dekoraciajn artojn, kun fokuso sur pentraĵoj en la "japana stilo" de la Kiota skolo.

Tio havas, inter aliaj, verkojn de la sekvaj artistoj:

**Nihonga stilo-pentraĵo:**

* Shiokawa Bunrin (塩川文麟; 1808-1877)
* Kono Bairei (1844-1895)
* Imao Keinen (今尾景年; 1845-1925)
* Takeuchi Seihō (1864-1942)
* Tsuji Kakō (1871-1931)
* Yamamoto Shunkyo (1872-1933)
* Uemura Shōen (1875-1949)
* Nishimura Goun (1877-1938)
* Konoshima Okoku (1877-1938)
* Kikuchi Keigetsu (1879-1955)
* Nishiyama Suishō (1879-1958)
* Hashimoto Kansetsu (1883-1945)
* Kobayashi Kokei (1883-1957)
* Tsuchida Bakusen (1887-1936)
* Murakami Kagaku (1888-1939)
* Fukuda Heihachirō (1892-1974)
* Uda Tekison (1896-1980)
* Itō Hakudai (1896-1932)
* Gotō Teinosuke (後藤 貞之介; 1905-1958)

**Joga stilo-pentraĵo:**

* Asai Chū (1856-1907)
* Itō Yasuhiko (伊藤快彦; 1866-1943)
* Kanokogi Takeshirō (1874-1941)
* Ōta Kijirō (太田喜二郎; 1883-1951)
* Hasegawa Yoshio (長谷川良雄; 1884-1942)
* Kitawaki Noboru (1901-1951)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:Muzeoj en Japanio
Kategorio:Kioto
Internacia Centro por la Studo de Konservado kaj Restarigo de Kulturaj Propraĵoj

La **Internacia Centro por la Studo de Konservado kaj Restarigo de Kulturaj Propraĵoj** (, akronime konata **ICCROM**) estas sendependa scienca interregistara organizaĵo kun sidejo en Romo kiu estas dediĉita al la konservado de mondaj kulturaj heredaĵoj per programoj de trejnado, informado, esplorado, kunlaboro kaj financado. La celo estas antaŭenigi monumentkonservadon kaj pliigi konscion pri la graveco kaj malfortikeco de kultura heredo.

Ĝi estas la ununura organizaĵo tiaspeca, kun mandato antaŭenigi la konservadon de ĉiuj specoj de kultura heredaĵo, kaj movebla kaj nemovebla.

La studcentro estis fondita surbaze de propono dum la Ĝenerala Asembleo de Unesko kiu okazis en Nov-Delhio en 1956. Tri jaroj poste ŝi estis loĝigita en Romo. Aktuale de 2022, la ICCROM nuntempe havas 137 membroŝtatojn . 

La ĝenerala asembleo de la organizaĵo konsistas el reprezentantoj de ĉiuj membrolandoj. Ili fiksas la strategion por la laboro, adoptas la buĝeton por dujaraj periodoj, dungas direktoron kaj elektas konsilianojn. La konsilio konsistas el ekspertoj en iliaj kampoj el malsamaj mondopartoj. La nomo ICCROM estis kreita en 1978 kaj estas kombinaĵo de la Roma Centro, kiu estis la mallonga nomo kiu estis ofte uzita anstataŭe de la longa, kaj "La Internacia Centro por Konservado" kiu estis alia mallonga formo kiu estis uzita.

La organizaĵo aljuĝis la ICCROM-premion ĉiujn du jarojn ekde 1979. La konsilio nomumas kaj voĉdonas pri unu aŭ du kandidatoj, kiuj tiam ricevas la premion ĉe la ĝenerala asembleo la sekvan jaron.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1959
Kategorio:Konservaj kaj restaŭraj organizaĵoj
Kategorio:Internaciaj kulturaj organizaĵoj
Sahibzada Ajit Singh Nagar

**Sahibzada Ajit Singh Nagar,** panĝabe: **ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ,** mallonge **SAS Nagar** estas planita urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en orienta parto de subŝtato Panĝabo (Barato), en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas. La loknomo estas oficiale nomita pri la plej aĝa filo de guruo Gobind Singh. Ĝis 2012 la oficiala loknomo estis **Mohali** (panĝabe **ਮੋਹਾਲੀ**).
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 SAS Nagar havis  (kun la aglomeraĵo ) da loĝantoj kun legoscio 93%, signife pli alta, ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
SAS Nagar situas en montaro en averaĝa alteco de 324 metrojn laŭ la marnivelo kontaktiĝanta kun la subŝtata ĉefurbo Ĉandigaro. Urbomezo de Ĉandigaro troviĝas 7, Ambala 44, Ĥanna 47, Patiala 51, Malerkotla 82, Ludiana 85, Saharanpur 116, tutlanda ĉefurbo Delhio 237, Mumbajo 1363, Kolkato 1470 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Jam antaŭ 8 mil jaroj tiu areo estis loĝata. Baldaŭe la vilaĝo Mohali estis parto de la Sika Imperio. En 1967 la areo estis evoluigita kiel industria konstruaĵo; tio tiris eventuale konstruadojn de loĝkvartaloj. La urboplano estis prezentita en 1975, poste komenciĝis konstruado de la planita urbo. Mohali evoluis rapide per informa teknologio. Ekde 2006 la distrikto memstariĝis. En la 1960-aj jaroj ĉe alia flanko de Ĉandigaro alia planita urbo Panĉkula naskiĝis, ilia komuna nomo estas **Triopo Ĉandigaro.**

## Ekonomio 
En SAS Nagar oni produktas traktorojn, krome ĝi estas komerca centro kaj signifa loko de informa teknologio.

## Lingvoj 
En SAS Nagar la oficiala lingvo estas la panĝaba lingvo, tamen la urbego estas multlingva pro la alvenintoj.

## Religioj 
En SAS Nagar vivas ĉefe sikoj (51,5%), poste hinduoj (45,5%), islamanoj (preskaŭ 2%), kristanoj (preskaŭ 1%), iomete ankaŭ aliaj.
eta|maldekstre|

## Eduko 
En SAS Nagar la plej altnivela eduko okazas en 2 universitatoj, pluraj altlernejoj kaj instituto.

## Klimato 
La klimato en SAS Nagar estas subtropika kontinenta kun influo de musono. Dum decembro kaj januaro frosto foje okazas. Jare pluvas averaĝe po 617 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, tamen pro la musono tre ofte. La jara meza temperaturo estas 24 °C.
eta|

## Trafiko 
SAS Nagar havas stacidomon. Aŭtobusoj trafikas en Triopo Ĉandigaro, krome loke aŭtorikiŝoj. La internacia flughaveno troviĝas tuj apud Ĉandigaro.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Gurdwara Bibi Bhani.jpg|Sika sanktejo
Shiv Temple Phase 1 Mohali.jpg|Templo

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Panĝabo (Barato)
Kategorio:Planitaj urboj
Vida resumo

eta| Siiri Taimla-Rannala desegnante vidan resumon ĉe la konferenco "Interesa lernejo".|330x330ra
**Vida resumo** (angle: *graphic facilitation (**grafika faciligo**)*, *graphic recording* (***grafika registrado** aŭ visual facilitation **(vida faciligo),** visualising **(videbligo),** visual note taking **(vida protokolado)** aŭ infodoodle)* estas bildiga metodo, kie dum evento (konferenco, seminario, laborrenkontiĝo, ktp.) kreiĝas mane desegnita granda bildo de la plej gravaj ideoj en reala tempo. 

La celo de vida resumo estas helpi partoprenantojn vidi la grandan bildon de la tuta diskuto, elstarigante la plej gravajn ideojn kaj la ligojn inter ili. Ĉi tio ebligas al la partoprenantoj pli bone okupiĝi pri la temo, moviĝi al komuna celo kaj pli bone memori gravajn informojn. 

## Metodo 
Vida resumado okazas en reala tempo ĉe evento (ekz. konferenco, seminario, laborrenkontiĝo) kaj ĝenerale antaŭ ĉiuj partoprenantoj. La bildilo aŭskultas tre atente la prezenton de la parolanto aŭ la diskuton de la partoprenantoj, rapide distingas la gravan de la malpli gravan kaj notas la plej gravajn mesaĝojn tuj kaj desegnas pliajn bildojn. Ĉi tiu kombinaĵo de bildoj kaj ŝlosilvortoj en la desegno provizas la plej precizajn eblajn informojn. 

Vida resumo povas esti uzata en diversaj eventoj, kiel seminarioj, konferencoj, laborrenkontiĝoj, lernejaj klasoj.

## Referencoj 
Kategorio:Prezento de scio
Kategorio:Grafika fasonado
Kategorio:Ilustraĵoj
Kategorio:Renkontiĝoj
Kategorio:Infografiko
Gianni Vernetti

**Gianni VERNETTI**, (naskiĝis  en Torino, estas itala ĵurnalisto kaj politikisto.  Li estas edziĝinta al Laura De Donato, ĵurnalistino. 

## Biografio 
Ĝi estis en 2001 en la Deputitinstanco de la Ulivo-listoj  . Li estas la gvidanto de la Margherita grupo kiel parto de la Komisiono por Produktivaj Agadoj de la Ĉambro de Deputitoj, reklamante diversajn leĝdonajn iniciatojn koncerne renovigeblajn energiojn. Li estas membro de la Nacia Estraro de Demokratio kaj Libereco-La Margherita kaj respondeca por la Sekcio de Energio, same kiel la Sekcio de Internaciaj Rilatoj de la Partioj.

### Senatano de la Olivarbo (2006-2008) kaj Vicsekretario por Eksterlandaj Aferoj 
En 2006, li estis elektita al la Senato de la Respubliko  Li respondecas pri duflankaj rilatoj inter Italio kaj la aziaj kaj pacifikaj landoj same kiel pri homaj rajtoj. Vernetti reklamis la unuan Itali-Centrazian konferencon en septembro 2007 kaj reklamis plurajn ekonomiajn, sciencajn kaj universitatajn kunlaborajn projektojn kun Hindio, Ĉinio, Koreio, Vjetnamio, Sri-Lanko kaj Pakistano. Intertempe Italio eniris dialogon kun la Pacifika Insula Forumo. Vernetti ankaŭ reprezentis Italion ĉe la Konsilio de Homaj Rajtoj de la Unuiĝintaj Nacioj kaj ĉe la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj. La itala kampanjo kunordigis la universalan moratorion pri mortintoj, ankaŭ kunordigante la agadon de konsenta esplorado en la Unuiĝintaj Nacioj ĉi tie por konduki al la aprobo de la rezolucio en decembro 2007.

### Demokrata (2008-2013) 
En 2008, li estis elektita al la Ĉambro de Deputitoj en la listo de Demokrataj Partioj. Li estas membro de la Komisio de Eksterlandaj Aferoj de la Deputitarejo kaj de la itala delegitaro en la Parlamenta Asembleo de NATO.

Gianni Vernetti estas direktoro de eksteraj aferoj de la Eŭropaj Demokrataj Partioj kaj kunordiganto de la Alianco de Demokratoj. Post 2008, la prezidanto de la itala grupo de la Internacia Liberala Partio. En 2008, li fondis la Ital-Tibetan Parlamentan Asocion kaj ankaŭ estis la vicprezidanto de la Ital-Israelan Parlamentan Asocion. En 2009, li deklaris sin favora inviti iranan prezidanton Ahmadinejad reveni al la FAO en Romo, kaj li estis konsiderata *persona non grata*.

### Kolumnisto kaj verkisto (2013- ...) 
Vernetti decidis ne prezentiĝi en la politikaj elektoj de februaro 2013 kaj denove en 2013, por realiĝi al la Demokrataj Partioj. Li deklaris sin favora al internacia interveno en la siria enlanda milito, eĉ en foresto de UN-mandato.

Ekde 2020, li iĝis kronikisto en La Repubblica  kie li verkis raportojn kaj intervjuojn priskribantajn la ĉefajn tutmondajn krizojn, la polemikan konfrontiĝon inter demokratio kaj aŭtoritataj reĝimoj, la novajn minacojn al internacia sekureco, la aliajn defiojn alfrontatajn de Okcidento, kaj la reĝimojn de Rusio kaj Ĉinio.

En marto 2022, la volumo *Dissidenti* estis publikigita por Rizzoli .

## Referencoj 
Kategorio:Italaj politikistoj
Mira Sintra-Meleças (stacidomo)

**Mira Sintra-Meleças** () estas fervoja stacio situanta en la urbo Sintra, Portugalio. Ĝi estas servita fare de Linha do Oeste kaj mallonga branĉo de Linha de Sintra. Ĝi estas funkciigata fare de CP Urbanos de Lisboa kaj administrata fare de Infraestruturas de Portugal.

## Bildgalerio 

Mira Sintra-Meleças Train Station Entrance.jpg|Enirejo
Estação ferroviária Mira Sintra-Meleças 09.jpg|Interno
Plataformas 1 e 2 de Mira Sintra-Meleças. 2012.jpg|Insula kajo

## Vidu ankaŭ 
* Sintra
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sintra
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Pentadekanoduata acido

**Pentadekanoduata acido** aŭ **pentadekanoduata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta er traktado de **1,15-pentadekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en dumetilformiamido, metanolo, malmulte solvebla en glacia acetata acido kaj nesolvebla en kloroformo. Pentadekanoduata acido posedas 15 karbonatomojn, 28 hidrogenatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Pentadekanoduata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,15-pentadekanoduata acido** per oksidigo de **1,15-pentadekanoduolo**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,15-pentadekanoduata acido** per oksidigo de **1,15-pentadekanodualdehido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,15-pentadekanoduata acido** per traktado de **1,15-pentadekanoduoila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **natria klorido** per traktado de **natria 1,15-pentadekanoduato** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1,15-dumetila pentadekanoduato** per traktado de **metanolo** kaj **1,15-pentadekanoduata acido**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **1,15-duetila pentadekanoduato** per traktado de **etanolo** kaj **1,15-pentadekanoduata acido**:

## Vidu ankaŭ
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
Gyula D. Schmidt

**Gyula D. Schmidt** [djula dE ŝmit], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun komplete **Schmidt Dezső Gyula** estis hungara arkitekto, instruisto. Lia filo estis Ádám Schmidt.
eta|

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris an diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1901. Post 3 jaroj li studvojaĝis kun Pál Horti al Ameriko, poste al Japanio, Cejlono kaj Hindio. En la lasta kolonio lia akompananto mortis, tial li revenis hejmen en 1907 kaj eklaboris kiel instruisto. Li ricevis sian unuan arkitekturan komisionon kadre de la ĉefurba lerneja konstrukampanjo, poste li planis plurajn konstruaĵojn kaj ankaŭ li verkis raportojn pri siaj vojaĝoj. Dum la 1-a mondmilito li malsaniĝis en la batalkampo en la aĝo de 36, fine li mortis jam en Budapeŝto. Pli frue en 1908 li edziĝis.

## Elektitaj konstruaĵoj 
* bazlernejo en Budapeŝto (1910–1911)
* bazlernejo en Kiskunhalas (1913)
* orfejo kaj hospitalo en Pozono (1913–1914)

## Fontoj 
* biografio hungare
* informoj
* datenoj hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj