open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Robert Mapplethorpe

**Robert MAPPLETHORPE** /ˈmeɪpəlˌθɔːrp/ *MAY-pəl-thorp* (n. 4-a de novembro 1946 en Floral Park, Novjorko ; m. la 9-a de marto 1989 en Bostono, Masaĉuseco) estis usona fotisto kaj bildartisto, konata pro siaj homoerotikaj fotoj.

## Vivo 
Naskita la 4-an de novembro 1946. En 1963, li komencis studi ĉe la Pratt Instituto en la Fakultato de Belartoj. Mapplethorpe faris siajn unuajn fotojn per Polaroid-fotilo. La unua ekspozicio de la fotisto, kiu malfermiĝis en 1976 ĉe la Metropola Muzeo de Arto, ankaŭ nomiĝis "Polaroid". En 1968, li renkontis la kantistinon Patti Smith, kun kiu li translokiĝis al la Chelsea Hotelo en Manhatano en 1970.  Meze de la 1970-aj jaroj, Mapplethorpe komencis foti amikojn kaj konatojn. Ekde la renkontiĝo kun Benjamin Green, pornstelulo, la fotisto estas fascinita pri homoerotiko kaj fotoj de la nuda homa korpo. Dum la 1980-aj jaroj, Mapplethorpe koncentriĝis pri fotoj de nuduloj, floroj (precipe orkideoj ) kaj portretoj de famuloj."Vira membro kaj, ekzemple, floro estas same graciaj. Ekzistas homoj, kiuj ne povas konfesi tion. Por mi, ĝi estas evidenta...".Unu el la plej famaj verkoj de la fotisto estas "Viro en Poliestera Vestokompleto" (1980). Mapplethorpe prenis la plej multajn el siaj fotoj en la studio. Robert okazigis multajn ekspoziciojn, vizitis 50 urbojn sur 3 kontinentoj kaj kreis brilajn majstraĵojn, multaj el kiuj ne perdis sian valoron. Ekzemple, la portreto de Andy Warhol, kiu estis vendita kiel loto ĉe la aŭkcio de Christie's en 2006 post la morto de la fotisto por 643 200 usonaj dolaroj, estas inkludita en la listo de la plej multekostaj fotoj. Ĉe unu el la ekspozicioj, pluraj el liaj fotoj estis konfiskitaj. La kialo estis la malfermiteco, kun kiu Robert alproksimiĝis aparte al la vira sekso. Ĉi tiu malfermiteco ankaŭ rivelis liajn proprajn seksajn preferojn.

Kiam oni eksciis, ke Mapplethorpe havas aidoson, la prezo de liaj fotoj akre altiĝis. 

Ekspozicio de Mapplethorpe en 1989, nomita, *Robert Mapplethorpe*: *La Perfekta Momento*, incitis debaton en Usono koncerne al ambaŭ uzo de publikaj financoj por "obscena" artaĵo kaj la konstituciaj limoj de libera parolado en Usono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Elmontraĵo ĉe la Xavier Hufkens galerio
* 26 fotoj: Mapplethorpe, fotografio kaj skulptado
* Encyclopædia Britannica
* 

Kategorio:Cenzuro en arto
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Anglodevenaj usonanoj
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Usonaj artistoj
Kategorio:Usonaj fotistoj
Kategorio:GLAT-artistoj
La artisto en lia studio

***La artisto en lia studio*** estas pentraĵo de Rembrandt de ĉirkaŭ 1629.

La *Museum of Fine Arts* en Bostono, Masaĉuseco nuntempe tenas la pentraĵon. La pentraĵo prezentas artiston starantan maldekstre de sia studio, rigardante pentrostablon dekstre. La artisto rimarkinde staras trans la ĉambro de la pentrostablo, kiu estas turnita for de la spektanto. La studio de la artisto prezentita en la pentraĵo estas verŝajne la propra studio de Rembrandt. Fakuloj diskutis ĉu la artisto reprezentas Rembrandt mem aŭ lian studenton, Gerrit Dou. Rembrandt ne subskribis sian verkon, sed arthistoriistoj memfidas atribui ĉi tiun verkon al li ĉar ĝia kolorskemo kaj tekniko similas al tiuj de aliaj verkoj de Rembrandt dum ĉi tiu periodo.

## Referencoj
## Literaturo
* David Bomford, *Art in the making - Rembrandt*, Catalogue, The National Gallery (London 2006), p.&nbsp;54–61.

## Eksteraj ligiloj
*Museum of Fine Arts, Boston

Kategorio:Pentraĵoj de Rembrandt
Čeliv

**Čeliv** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kokašice, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 1,5&nbsp;km nordoriente de Kokašice. Vivas ĉi tie  ().

**Čeliv** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,63&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Kaplička v Čelivu (Q66050678) 01.jpg|Kapeleto
Tscheliv-2012-05-06-ByvalaHospoda.JPG|Eksa gastejo

Kategorio:Kokašice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
La blindigo de Ŝimŝono

***La blindigo de Ŝimŝono*** estas pentraĵo de Rembrandt de 1636. Ĝi estas nun en la Muzeo Städel (en Frankfurto ĉe Majno). La pentraĵo estas la unua tia en pentrarta tradicio. Neniu alia artisto tiutempe pentris ĉi tiun specifan rakontan momenton.

Ĉi tiu pentraĵo estis donaco al la familio Oranje-Nassau, la tiama mecenato de Rembrandt por kelkaj menditaj pentraĵoj, pere de ĝia sekretario Constantijn Huygens, kiel preteksto por la prokrasto de la menditaj Pasion-pentraĵoj. Poste ĝi estis akirita de Friedrich Karl von Schönborn kaj restis en la Palaco Schönborn-Batthyány en Vieno ĝis ĝi estis akirita de la Muzeo Städel en 1905.

## Priskribo 
*La blindigo de Ŝimŝono* montras epizodon el la biblia rakonto pri la juĝisto Ŝimŝono. Ŝimŝono estis Nazireo, kio donis al li specialan forton dum li tenu tri kondiĉojn, kia ne fortondi siajn barbon kaj hararon. La sceno de la pentraĵo sekvas la fortondadon de la hararo de Ŝimŝono fare de Dalila, kiu perfidis lin a la Filiŝtoj. Ĉi tiu aspekto de la intrigo ripetiĝas en ĉi tiu pentraĵo, ĉar Dalila estas montrita en la fono fuĝante kun harartufo kaj tondilo enmane.

Rembrandt ankaŭ portretis diversajn aspektojn de la intrigo kun la aliaj roluloj. Post kiam lia hararo estis fortondita, Ŝimŝono devis esti puŝluktita al la tero kaj ligita antaŭ ol liaj okuloj estis elŝiritaj. Jen kion Rembrandt transdonis per la batalantoj, el kiuj unu timeme eniras la scenon, alia tenas Ŝimŝono-n al la tero, alia ligas lin kaj alia elŝiras liajn okulojn. La tuja ago de la pentraĵo estas la kulmino de la rakonto, la blindigo per la penetranta tranĉilo kaj la ŝprucanta sango. Tamen, la spektanto povas rekonstrui la tutan agon per la bildo.

Estas pluraj barokaj detaloj en la kompono: dekomence videblas maldekstran duonon lumigitan en la enirejo al kaverno, dum la dekstra duono estas pli malhela (internode la kaverno) sed kun kontrasta figuro de lumigita Ŝimŝono en la malsupra centra parto kiel ĉarniro inter ambaŭ duonoj. La centra detalo estas la piko en la okulo de Ŝimŝono, ege tragedia. Krome la figuro de la blindigito surgrunde indikas per per la dekstra piedo al la ruĝanta Dalila, formante triopan piramidon kun minacanta halebardisto kiu kontrastas malhel en la fono de la hela grotenirejo. Dekstre estas konfuzo de ĝis kvar malamikoj, el kiuj la malplej videblas povus esti memportreto de Rembrandt, ĉar per lipharo similas al aliaj liaj portretoj.

## Referencoj
## Literaturo
* David Bomford, *Art in the making - Rembrandt*, Catalogue, The National Gallery (London 2006), p.&nbsp;54–61.

## Eksteraj ligiloj
* 
* The Blinding of Samson by REMBRANDT Harmenszoon van Rijn

Kategorio:Pentraĵoj de Rembrandt
Kategorio:Pentraĵoj pri bibliaj temoj
Kategorio:Roluloj de la Malnova Testamento
Krasíkov (Kokašice)

**Krasíkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kokašice, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume duonkilometro okcidente de Kokašice. Vivas ĉi tie  ().

Krasíkov situas en katastra teritorio **Kokašice** kun areo 8,0&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Super la korto leviĝa monto Krasíkov kun ruino de burgo Švamberk kaj preĝejo de Maria Magdalena
* Sur altaĵo Ovčí vrch situas kapelo de Kristo sur monto Olivetská. Ĝi estis konstruita fine de la 17-a jarcento en frue baroka stilo. 
* Grejsa monumento de ribelo en la jaro 1680 konstruita en la jaro 1936

## Personecoj 
* Franz Melnitzky (1822–1876), naskiĝinto, ĉeĥa-aŭstra skulptisto kaj ŝtonisto

## Pluaj fotoj

Krasíkov (Kokašice), kostel.jpg|Preĝejo
Krasíkov (Kokašice), statek.jpg|Bieno, mastruma korto
Krasíkov (Kokašice), komín.jpg|Fumtubo

Kategorio:Kokašice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Jeanne Duval

**Jeanne DUVAL** [ʒan dyˈval] (n. ĉirkaŭ 1820; m. 1862) estis haiti-franca aktorino, balerino kaj muzo de la franca poeto Charles Baudelaire dum dudek jaroj. ''''*

## biografio 
Baudelaire renkontis la aktorinon kaj dancistinon Jeanne Duval en 1842. Ŝi ludis malgrandajn rolojn ĉe la Théâtre de la Porte-Saint-Antoine de 1838 ĝis 1839. Jeanne Duval fariĝis la amatino kaj muzo de Baudelaire, kiun li nomis  *nigra Venuso* ( france: Vénus Noire),  kaj por li ŝi simbolis la danĝeran belecon, seksecon kaj misteron de la kreola virino de la mezo de la 19-a jarcento.

Jeanne estas prezentita en *La Studio de la Artisto* de Courbet ( 1855 ). Poste, Édouard Manet, amiko de Baudelaire, pentris portreton de Jeanne Duval en 1862 (ŝi estis preskaŭ blinda tiam).

Duval mortis pro sifiliso en 1862, kaj Baudelaire mortis kvin jarojn poste, ankaŭ pro sifiliso. Oni kredas, ke Jeanne Duval uzis drogojn; ĉu tio estas vera aŭ ne, estas nekonate, sed Baudelaire ŝatis opion kaj haŝiŝon. Aliaj fontoj ankaŭ asertas, ke Duval postvivis Baudelaire. Nadar asertis esti vidinta Duval por la lasta fojo en 1870, kiam ŝi estis sur lambastonoj, grave suferante pro sifiliso.

Kelkaj poemoj estis inspiritaj de ŝi, kiel ekzemple "Le Serpent qui danse", kiu estis parto de la publikaĵo de 1857 *Les Fleurs du mal'' (La Floroj de l'Malbono). Antaŭ 1858 ŝi estis paralizita kaj Baudelaire, kiu mem ne estis riĉa, pagis por ŝia flegado. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* la poemo de Baudelaire "La Balkono", estas dediĉita al Jeanne Duval

Kategorio:Francaj aktoroj
Lomy (Kokašice)

**Lomy** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kokašice, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2 km sude de Kokašice. Vivas ĉi tie  ().

Lomy situas en katastra teritorio **Lomy u Domaslavi** kun areo 3,82&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1342.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Památník v Lomech (Q66050559) 02.jpg|Lomy
Lomy, dům v obci.jpg|Lomy
Kaple v Lomech (Q66050561).jpg|Kapelo en Lomy

Kategorio:Kokašice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Klíčov

**Klíčov** (en ĥodia dialekto *Kýčovo*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kočov, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 1,5 km sudokcidente de Kočov. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

**Klíčov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,3&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Statuo de sankta Familio

Kategorio:Kočov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Mže
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Diana (apartigilo)

**Diana** estas virina persona nomo derivita el nomo de romia diino de ĉasado. Povas esti markita per ĝi:

; bazaj signifoj
* Diana – romia diino de ĉasado
* Diana (persona nomo) – virina persona nomo
** Princino Diana (1961-1997) – princino el Kimrio 

; geografio
* Diana (Rozvadov) – vilaĝo, parto de municipo Rozvadov en distrikto Tachov
** Diana (kastelo) – baroka kastelo en posedaĵo de familio Kolowrat-Krakowidoj
* Diana (naturrezervejo) – naturrezervejo en distrikto Tachov
* Diana (regiono) – regiono en Madagaskaro
* Diana, ankaŭ Výšina přátelství – monto (556 m s. m.) en Karlovy Vary
** Belvedero Diana – belvedero sur altaĵo Přátelství en Karlovy Vary
** Telfero Diana – funikularo al la altaĵo Přátelství en Karlovy Vary
** Restoracio Diana – restoracio sur altaĵo Přátelství en Karlovy Vary

; ekonomio
* Diana (fabriko) – fabriko por produktado de aviadiloj

; aliaj
* Diana (1940) – itala ŝipo
San Francisco Chronicle

La ***San Francisco Chronicle*** (esperantigita San-Franciska Kroniko) estas usona ĉiutaga gazeto kun la plej granda cirkulado en San-Francisko kaj Norda Kalifornio, legata ĉefe en la Areo de la Golfo de San-Francisko. La San Francisco Chronicle estis fondita en 1865 de la fratoj  kaj Michael de Young.  En 1880, gazeto fariĝis la plej granda publikaĵo en Usono ĉe la Okcidenta Marbordo. Ĝia nuna cirkulado estas proksimume 170 084 ekzempleroj ĉiutage, inkluzive de 220 061 ekzempleroj de la dimanĉa eldono.

La gazeto gajnis la Premion Pulitzer plurfoje. 

La gazeto funkciigas du retejojn: *SFGate,* kiu provizas aktualajn, tipajn interretajn novaĵojn, kaj *sfchronicle*, kiu provizas pli da presitaj novaĵoj.

Kompare, La *Los Angeles Times* superas la cirkuladon de la *San Francisco Chronicle* en Suda Kalifornio, dum la gazeto estis rangita numero 12 en cirkulado nacie. 

Ĝia plej granda konkuranto estas la *San Francisco Examiner*.

La 9-an de novembro 2009, la Chronicle fariĝis la unua gazeto en la lando presita sur altkvalita brila papero,  kiu estas uzata por la kovriloj de kelkaj sekcioj kaj internaj paĝoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* *And the Band Played On*

## Eksteraj ligiloj 
* 
* San Francisco publikaj bibliotekaj datumarojEnarkivigita 9a de septembro 2009, ĉe la enhavas instruojn pri serĉanta enarkivigitajn paperojn 1865–1922
* Hearst duaranga profilo de la *San Francisko Kroniko*

Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:San-Francisko
Danao (Rembrandt)

***Danao*** estas pentraĵo de Rembrandt de 1636, sed la pentristo ege relaboris ĝin ĉirkaŭ 1643. Iam parto de la kolekto de Pierre Crozat, ĝi estis en la Muzeo Ermitejo, en Sankta Peterburgo, Rusio, ekde la 18-a jarcento. 

Ĝi estas vivgranda bildigo de la rolulo Danao el la greka mitologio, la patrino de Perseo. Ŝi estas supozeble prezentita kiel bonveniganta Zeŭson, kiu gravedigis ŝin en la formo de ora pluvo. Ĉar ĉi tiu estas unu el la plej grandiozaj pentraĵoj de Rembrandt, ne estas neeble, ke li ŝatis ĝin, sed eble ankaŭ estis malfacile vendi ĝin pro ĝia grandeco. Kvankam la edzino de la artisto, Saskia, estis la originala modelo por Danao, Rembrandt poste ŝanĝis la vizaĝon de la figuro al tiu de sia amantino Geertje Dircx.

La reverkado ŝanĝis la poziciojn de, interalie, la kapo, etendita brako kaj kruroj de Danao. La pentraĵo estis konsiderinde mallongigita. Ĝi havas malfacile legeblan subskribon kun dato finiĝanta per "6", sed tio eble ne estas aŭtenta.

Ĝi estis grave vandaligita en 1985, sed estis restaŭrita.

La bildo montras klarajn kontrastojn, tipe en la baroka pentrarto kun tre hela centro por la figuro de Danao sur la lito (nudaĵo), ĉirkaŭita de ornuancaj ornamaĵoj, kaj rompanta tiun simplan geometrion estas diagonalo formita el ruĝa tablotuko en malsupra dekstro al hela ekstera sceno (supra maldekstra angulo), kie iu spionas: fakte la sekva momento estos la seksuma orpluvo, kiun ŝajne Danao bonvenigas.

## Referencoj
## Literaturo
* David Bomford, *Art in the making - Rembrandt*, Catalogue, The National Gallery (London 2006), p.&nbsp;54–61.
* "Corpus", *A Corpus of Rembrandt Paintings: 1635–1642*, Volumo 3a de Rembrandt Research Project Foundation, Editors: J. Bruyn, B. Haak, S. H. Levie, P. J. J. van Thiel, E. van de Wetering, 2013, Springer Science & Business Media, ISBN 978-9400908116, Google Books

## Eksteraj ligiloj
*Pri restaŭrado 
*X-radioj de la *Danao* de Rembrandt

Kategorio:Pentraĵoj de Rembrandt
Kategorio:Grek-romia mitologio en arto kaj kulturo
Kategorio:Mitologio en belartoj
Lomnička (Kšice)

**Lomnička** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kšice, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2,5 km nordoriente de Kšice. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

**Lomnička** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,61&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Kšice, Lomnička, house No 26.jpg|Domo ĉe ŝoseo
Kšice, Lomnička, train stop.jpg|Haltejo
Kšice, Lomnička, bell tower.jpg|Sonorilejo

Kategorio:Kšice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Portreto de Jacob de Gheyn III

***Portreto de Jacob de Gheyn III*** estas pentraĵo de Rembrandt de 1632. Temas pri oleo sur kverko fare de Rembrandt pri la gravuristo Jacob de Gheyn III, nune en *Dulwich Picture Gallery*. Ĝi estas pli malgranda ol plej multo de la verkoj de Rembrandt, nome 29.9 por 24.9 centimetroj. Ĝi estis ŝtelita odte kaj ĝis grando estas unu el la faktoro kiu kontribuis al nombraj ŝteloj.

## La komisio
Maurits Huygens kaj de Gheyn komisiis Rembrandt-on por pentri ilin en identaj formatoj, kaj li faris tion sur la sama kverka panelo. La amikoj konsentis, ke la unua el ili, kiu mortos, ricevos la pentraĵon posedatan de la alia, kiel pruvas la surskriboj sur ilia dorso. Ili reunuiĝis kiam de Gheyn mortis. Maurits Huygens tamen postvivis De Gheyn malpli ol jaron, kaj lia frato Constantijn Huygens estis tiel korŝirita, ke li ĉesis skribi dum longa periodo. Dendrokronologia esplorado rivelis, ke Rembrandt faris ankaŭ memportreton en la sama jaro sur panelo el la sama ligno:

File:Rembrandt Self-portrait 1632.jpg|Memportreto sur la sama lignaĵo
File:Portrait of Maurits Huygens.jpg|Portreto de Maurits Huygens

## Referencoj
## Literaturo
* David Bomford, *Art in the making - Rembrandt*, Catalogue, The National Gallery (London 2006), p.&nbsp;54–61.
* "Corpus", *A Corpus of Rembrandt Paintings: 1635–1642*, Volumo 3a de Rembrandt Research Project Foundation, Editors: J. Bruyn, B. Haak, S. H. Levie, P. J. J. van Thiel, E. van de Wetering, 2013, Springer Science & Business Media, ISBN 978-9400908116, Google Books

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Pentraĵoj de Rembrandt
Kategorio:Grek-romia mitologio en arto kaj kulturo
Kategorio:Mitologio en belartoj
Jacob de Gheyn III

**Jacob de Gheyn III**, konata ankaŭ kiel **Jacob&nbsp;III de Gheyn** (1596–1641), estis gravuristo de la Ora jarcento de Nederlando, filo de Jacob de Gheyn&nbsp;II, kanoniko de Utreĥto, kaj temo de olepentraĵo de 1632 de Rembrandt. La portreto estas duono de paro de pendantan portretoj. La alia peco estas portreto de amiko de Gheyn nome Maurits Huygens, kiu vestas simile (krispo kaj nigraj kamizoloj) kaj frontas al mala direkto.

## Biografio
De Gheyn lernis gravurarton de sia patro, kiu estis ŝatata reĝa artisto, kiu desegnis ĝardenon en Hago por la reĝa familio. Ĉi tio estis komuna intereso kun la familio Huygens, kiu loĝis proksime (Christiaan Huygens Sr estis ŝtata konsilisto). La pli juna De Gheyn studis en Leiden kun Constantijn kaj Maurits Huygens, kiuj restis dumvivaj amikoj. Krom turneoj tra Londono en 1618 kun la fratoj Huygens kaj Svedio en 1620, De Gheyn loĝis en Hago ĝis 1634, kiam li translokiĝis al Utreĥto por iĝi kanoniko de la preĝejo Sankta Maria (malkonstruita en la 19-a jarcento). Liaj gravuraĵoj fariĝis konataj per la skribaĵoj de Aernout van Buchel, kiu admiris lian verkaron.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Nederlandaj pentristoj
Gibraltar Chronicle

La ***Gibraltar Chronicle*** estas eldonita en Ĝibraltaro ekde 1801 kaj kiel ĉiutaga gazeto ekde 1821. Ĝi estas la plej malnova ĉiutaga gazeto de Ĝibraltaro kaj la dua plej malnova kontinue eldonita gazeto en la angla lingvo en la mondo. 

La redakcio de la gazeto situas en Watergate House, la presejo estas en la industria areo de New Harbours.

## Historio 
La gazeto *Gibraltar Chronicle* komenciĝis kiel novaĵletero por la garnizono de Ĝibraltaro. La 4-an de majo 1801, kvarpaĝa bulteno en la angla kaj franca lingvoj estis presita por vendo al la publiko ĉe la presejo de la garnizono, raportante pri novaĵoj el Egiptujo, de kie kvin regimentoj de Ĝibraltaro foriris, kaj la venko de Admiralo Nelson en Kopenhago. La 8-an de majo, dua eldono de la bulteno aperis. La unua novaĵredaktisto estis franco, Charles Boisson, kiu ekloĝis en Ĝibraltaro en 1794.  La ĉefsidejo de la gazeto estis en la loka biblioteko. 

Sub la nomo *Gibraltar Chronicle,* la gazeto unue aperis la 15-an de majo 1801. Ĝis numero 160, ĉiu numero estis numerita per romiaj ciferoj, poste, post kvinmonata paŭzo pro epidemio de flava febro, la sekva numero estis publikigita per arabaj ciferoj. La unuaj 160 numeroj inkluzivis laŭvortajn eltiraĵojn el artikoloj *de The London Gazette*, materialojn en la hispana, franca kaj rusa lingvoj, novaĵojn el la kortumo kaj parlamento. Ankaŭ komercaj resumoj kaj raportoj pruntitaj de la eksterlanda gazetaro estis publikigitaj. Foje leteroj, anoncoj kaj kelkaj notoj pri sociaj temoj estis publikigitaj. Lokaj novaĵoj preskaŭ ne estis reflektitaj en la gazeto. La ĉefaj legantoj de la publikaĵo estis ĝibraltaraj oficistoj. 

Ĝis la frua 20-a jarcento, *la Gibraltar Chronicle* restis ĉefe garnizona gazeto. Ĝin nun posedas loka sendependa trusto.

### La Raporto pri la Batalo de Trafalgar 
La 23an de oktobro 1805, *la Gibraltar Chronicle* raportis la venkon de la angla floto ĉe la Batalo de Trafalgar. Ĉi tio estis la unua publikigita novaĵo pri la venko, aperante nur du tagojn post la batalo. La artikolo inkluzivis leteron de Admiralo Collingwood al la Guberniestro de Ĝibraltaro, Henry Edward Fox, priskribante la batalon. La novaĵo atingis la urbon nur du tagojn poste, danke al tio, ke la angla floto renkontis fiŝkaptistan boaton el Ĝibraltaro survoje. Kvin tagojn post la batalo, Admiralo Collingwood sendis vorton pri la venko al Anglio, kie ĝi ne estis konata ĝis la 6a de novembro, kaj *The Times* ne publikigis la novaĵon ĝis la 7a de novembro 1805.  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Ĝibraltara Kroniko oficiala retejo
Kategorio:Anglalingvaj gazetoj
Kategorio:Ĝibraltaro
San Francisco Examiner

La [***The***] ***San Francisco Examiner*** estas usona ĉiutaga gazeto en San-Francisko, Kalifornio, kiu estas eldonata tie ekde 1863. 

La gazeto origine nomiĝis *The Daily Examiner*. William Randolph Hearst transprenis la gazeton de sia patro, George Hearst, en 1887 kaj donis al ĝi ĝian nunan nomon. Hearst Jr. signife pliigis la eldonkvanton de la *Examiner*, ne malpleje ĉar li sukcesis allogi gravajn aŭtorojn kiel Ambrose Bierce, Mark Twain kaj Jack London al la gazeto. Li ankaŭ aldonis grandan dozon de klaĉgazeta ĵurnalismo. Hearst ankaŭ donis al la *Examiner* grafikan tuŝon per pliigo de la uzo de ilustraĵoj, karikaturoj kaj bildstrioj. 

En 2000, Ted Fang akiris la *Examiner* de la Hearst Corporation. Ekde tiam, la gazeto forigis multajn poziciojn kaj malpligrandigis sian presgrandecon. En 2004, Philip Anschutz aĉetis la gazeton kaj ĝian presejon. Ekde tiam, la *Examiner* estas distribuata kiel senpaga gazeto. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* Gvidilo al la Fang Familio *San Francisco Examiner* foto arkivo, c. 1930–2000, ĉe La Bancroft Biblioteko
Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:San-Francisko
Dulwich Picture Gallery

La **Dulwich Gallery** estas muzeo de arto en Dulwich (loĝloko ene de la distrikto Granda Londono). Ĝi inaŭguriĝis en 1817 en galerio tiuintence dezajnita, kio estis novaĵo tiam, ĉar preskaŭ ĉiuj ĝistiamaj muzeoj (Luvro, Uffizi, Muzeo Prado, Muzeo Ermitejo, ktp) reuzis konstruaĵojn jam ekzistintajn.

La muzeo aŭ galerio Dulwich estis la unua pentromuzeo malfermita en la grandurbo Londono, ĉar la National Gallery estas iom posta. Ĝia kolekto, ne tro ampleksa, inkludas gravajn pentraĵojn de Rembrandt, Rubens, Van Dyck, Poussin kaj Murillo. 

## Galerio 

Image:Guido Reni 041.jpg|Guido Reni, *Sankta Johano Baptisto*
Image:Peter Paul Rubens - Venus. Mars and Cupid.jpg|Rubens, *Venuso, Marso kaj Kupido*
Image:Rembrandt Harmensz. van Rijn 116.jpg|Rembrandt, *Portreto de Tito* (?)
Image:Karel Dujardin - A Smith Shoeing an Ox.jpg|Karel Du Jardin, *Laboranta forĝisto*
Image:Gerard Dou, Woman at the Clavicord.jpg|Gerard Dou, *Virino ludanta klavikordon*
Image:Dolci Santa Caterina da Siena.JPG|Carlo Dolci, *Sankta Katerino de Siena*
Image:Sebastiano Ricci 058.jpg|Sebastiano Ricci, *La ĉefanĝelo sankta Gabriel forpelanta la ribelemajn anĝelojn*
Image:Antoine Watteau 001.jpg|Watteau, *La dancplezuroj*
Image:La Virgen del Rosario (Bartolomé Esteban Murillo).jpg|Bartolomé Esteban Murillo (1675-1680)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la Dulwich Picture Gallery

Kategorio:Muzeoj pri arto
Kategorio:Muzeoj en Londono
La juda novedzino

***La juda novedzino*** (en nederlanda: *Het Joodse bruidje*) estas pentraĵo de Rembrandt de ĉirkaŭ 1665–1669.

La pentraĵo ricevis sian nunan nomon komence de la 19-a jarcento, kiam amsterdama artkolektanto identigis la temon kiel tiun de juda patro donacanta kolĉenon al sia filino je ŝia geedziĝtago. Ĉi tiu interpreto jam ne estas akceptita, kaj la identeco de la paro estas necerta. La ambigueco estas pliigita per la manko de anekdota kunteksto, lasante nur la centran universalan temon, tiun de paro kunligita en amo. Konjektaj sugestoj pri la identeco de la paro variis de la filo de Rembrandt, Tito kaj lia novedzino, aŭ la amsterdama poeto Miguel de Barrios kaj lia edzino. Ankaŭ konsiderataj estas pluraj paroj el la Malnova Testamento, inkluzive de Abrahamo kaj Sara, Boaz kaj Rut, aŭ Isaak kaj Rebeka, kion subtenas desegnaĵo de la artisto de pluraj jaroj antaŭe.

Kvankam teknikaj pruvoj sugestas, ke Rembrandt komence antaŭvidis pli grandan kaj pli kompleksan komponaĵon, la lokigo de lia subskribo malsupre maldekstre indikas, ke ĝiaj nunaj dimensioj ne signife diferencas de tiuj dum ĝia kompletigo. Laŭ la biografo de Rembrandt nome Christopher White, la finita komponaĵo estas "unu el la plej grandaj esprimoj de la delikata fuzio de spirita kaj fizika amo en la historio de pentrarto."

La pentraĵo estas nun en la permanenta kolekto de la Rijksmuseum en Amsterdamo.
 
## Referencoj
* 

## Literaturo
* David Bomford, *Art in the making - Rembrandt*, Catalogue, The National Gallery (London 2006), p.&nbsp;54–61.
* "Corpus", *A Corpus of Rembrandt Paintings: 1635–1642*, Volumo 3a de Rembrandt Research Project Foundation, Editors: J. Bruyn, B. Haak, S. H. Levie, P. J. J. van Thiel, E. van de Wetering, 2013, Springer Science & Business Media, ISBN 978-9400908116, Google Books

## Eksteraj ligiloj
**The Jewish Bride* ĉe Rijksmuseum Amsterdam.
* *Portrait of a couple as Isaac and Rebeccah*, konata kiel *The Jewish Bride* en  RKD 

Kategorio:Pentraĵoj de Rembrandt
Kategorio:Geedzoj
Harper's Magazine

'''''Harper's Magazine'''* estas la dua plej malnova kontinue eldonata revuo en Usono (ekde 1850) post *Scientific American'' . Ĝi estas eldonata ĉiumonate.

La revuo pri literaturo, politiko, kulturo, ekonomiko kaj arto.  La tuta eldonkvanto estas 220 mil ekzempleroj. Harper's Magazine plurfoje ricevis diversajn premiojn. 

La revuo estis eldonita de junio 1850 ĝis novembro 1900 sub la titolo ''Harper's New Monthly Magazine,* kaj de decembro 1900 ĝis majo 1939 sub la titolo *Harper's Monthly Magazine*. Ekde junio 1939, la revuo estas eldonita sub la nuna nomo*.*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala arkiva ()
* Gvidilo al *Harper’s Magazine* sur la Interreto (de la Enreta Libra Paĝo)
* *Harper’s Magazine* ĉe la Interreta Arkivo
* *Nova Ĉiumonata Revuode Harper'' diĝita arkivo ĉe Hathi Trusto
*  

Kategorio:Politikaj gazetoj en Usono
Harper's Bazaar

'''Harper's Bazaar** (foje nomata **Harper's Bazar**, kaj foje nur " **Bazaar'* ") estas internacia modmagazeno el Usono, nuntempe (aktuale de septembro 2023) kun 32 eldonoj publikigitaj en 50 landoj. Ĉiumonate, elstaraj fotistoj, artistoj, dizajnistoj kaj aŭtoroj estas invitataj dividi siajn perspektivojn pri la mondo de modo, beleco kaj popkulturo. La revuo estas eldonita de la Hearst Corporation kaj estas konsiderata la plej furioza konkuranto de *Vogue* ekde la fino de la 19-a jarcento. 

Ĝenerale temas pri porvirina *revuo'' pri modo, stilo kaj socio, eldonita en Usono ekde 1867,  kaj tiutempe estis la unua modmagazeno en Usono.

Ekde 1901, Harper's Bazaar komencis esti eldonita ĉiumonate en albuma formato. En 1913, ĝin aĉetis la amaskomunikila magnato William Randolph Hearst, fondinto de la holdingo Hearst Corporation. 

Ĝi estas publikita ĉiusemajne fare de Harper and Brothers.

Kun la tempo, la revuo fariĝis gvidanto en la modmondo kaj inter ĝiaj verkistoj kaj fotistoj estis Andy Warhol, Diana Freeland, Diane Arbus, Patrick Demarchelier kaj Richard Avedon. La revuo fariĝis unu el la plej malnovaj kaj plej elstaraj modmagazenoj en la mondo, kune kun *Vogue* kaj *Elle*. 

Post ĝia sukceso, internaciaj versioj estis fonditaj, inkluzive de Aŭstralio, Rusio, kaj Britio (kie ĝi ankaŭ estis publikigita sub la nomo *Harpers & Queen* post kunfandiĝo kun la revuo *Queen*), kio estis la komenco de la kariero de la fama modredaktorino Anna Wintour.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 

Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Modo
The Boston Globe

La ***The Boston Globe*** estas liberala ĉiutaga gazeto bazita en Bostono, Masaĉuseco. Ĝi estas konsiderata la plej grava gazeto en Nov-Anglio kaj unu el la plej respektataj gazetoj en Usono. 

Ĝia ĉefa konkuranto estas la Boston Herald. 

La gazeto fondiĝis en 1872 kaj funkciis kiel privata kompanio dum 100 jaroj. En 1973, ĝi transformiĝis al publika kompanio kaj fariĝis publika sub la nomo *Affiliated Publications*. En 1993, ĝi estis akirita de The New York Times Company. En 2013, la gazeto kaj ĝiaj filiigitaj retejoj estis akiritaj de la usona komercisto kaj financisto John W. Henry II, konata aparte kiel la posedanto de la basbalklubo *Boston Red Sox* kaj *Liverpool Football Club*. 

Ekde 1966, ĵurnalistoj de la Boston Globe gajnis 23 Pulitzer-premiojn.  La Boston Globe ludis gravan rolon en la malkovro de la seksskandalo de la Romkatolika Eklezio en 2001–2003 (d:Q7458730). Tio okazaĵo fariĝis fama per la filmdramo *Spotlight*.

La gazeto havas du ĉefajn retejojn, retan eldonon ĉe bostonglobe.com, kiu enhavas pagitan enhavon de la presita gazeto, kaj la novaĵretejon boston.com, kiu celas larĝan publikon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Boston.com
Kategorio:Usonaj gazetoj
Kategorio:Bostono
Vincenzo Gonzaga

**Vincenzo GONZAGA** en itala *Vincenzo I Gonzaga* (Mantovo, 22-a de septembro 1562 - Mantovo, 18-a de februaro 1612), estis duko de Mantovo kaj de Monferrato (1587-1612). 

eta|maldekstre|Vincenzo Gonzaga la 1-a de Mantovo.
## Biografio
Vincenzo estis unu de la plej reprezentaj tiamaj gravuloj, unu de la grandaj princoj de la Itala Renesanco. Dum lia regado. Mantovo iĝis centro de arto en Italio. Vincenzo estis malavara amanto de luksoj, bankedoj kun belulinoj kaj noktaj ekskursoj kun amikoj, kiuj foje rezultis en kvereloj, en unu el kiuj li eĉ iĝis murdisto.

Li organizis ekspedicion en Hungarion kontraŭ la Otomana Imperio.

Unu de la arkitekturaj verkoj realigitaj danke al la duko Vincenzo estis la konstruado de la fortikaĵo de Casale Monferrato, kiel protektejo kontraŭ la atakoj de siaj rivaloj.

Li liberigis Torquato Tasso el prizono kaj gastigis en sia kortego la junan Claudio Monteverdi. Vincenzo konis dum vojaĝo al Flandrio la junan Peter Paul Rubens kaj invitis lin al Mantovo.

## Bibliografio 
* Bourne, Molly (2016). «Vicenzo Gonzaga and the Body Politic: Impotence and Virility at Court». En Matthews-Grieco, Sara F., eld. *Cuckoldry, Impotence and Adultery in Europe (15th-17th century)*. Routledge. pp. 35-58.
* Bowers, Roger (2007). «Monteverdi at Mantua, 1590-1612». En Whenham, John; Wistreich, Richard, eld. *The Cambridge Companion to Monteverdi*. Cambridge University Press.
* Finucci, Valeria (2015). ''The Prince's Body: Vincenzo Gonzaga and Renaissance Medicine*. Harvard University Press.
* Harrán, Don (1999). *Salamone Rossi: Jewish Musician in Late Renaissance Mantua*. Oxford University Press.
* Parrott, David (1997). «The Mantuan Succession, 1627–31: A Sovereignty Dispute in Early Modern Europe». *The English Historical Review* (Oxford Academic) CXII (445, Februaro): 20-65. doi:10.1093/ehr/CXII.445.20.
* Vermeylen, Filip (2004). «Antwerp Beckons». *Netherlands Yearbook for History of Art / Nederlands Kunsthistorisch Jaarboek'' Online 55 (1): 16-33. doi:10.1163/22145966-90000103.

Kategorio:Italaj nobeloj
Kategorio:Mantovo
Janov (Kočov)

**Janov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kočov, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2,5 km sudoriente de Kočov. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Janov situas en katastra teritorio **Kočov** kun areo 7,67&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1748.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Janov2.jpg|Janov
Janov.jpg|Janov

Kategorio:Kočov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Alberto la 7-a (Aŭstrio)

**Alberto la 7-a de Aŭstrio** (Wiener Neustadt, 15-a de novembro 1559 - Bruselo, 13-a de julio 1621) estis arkiduko de Aŭstrio, suvereno de la Habsburga Nederlando kaj grafo de Burgundio inter 1598 kaj 1621 kun sia edzino Izabela Klara Eŭgena de Aŭstrio. 

## Biografio 
[thumb|200ra|La arkiduko Alberto de Aŭstrio, fare de Frans Pourbus la Juna. ĉirkaŭ 1599. ([Monaĥejo de la Reĝaj Senŝuistinoj de Madrido).|maldekstre]]
Li estis filo de la imperiestro Maksimiliano la 2-a de Habsburgo — siavice filo de la imperiestro Ferdinando la 1-a de Habsburgo— kaj de Maria de Aŭstrio - filino de Karolo la 1-a de Hispanio—. 

Li estis nomumita vicreĝo de Portugalio kaj ĝenerala inkviziciestro de Portugalio (el 1583 ĝis 1594). Iĝinta kardinalo, li estis nomumita arkiepiskopo de Toledo post la morto de Gaspar de Quiroga en 1594. 

En 1596 li estis nomumita generala guberniestro de Nederlando. En 1598 li rezignis pri la arkiepiskopeco kaj la pastreco kaj unu jaron poste li edziĝis (18a de aprilo 1599) al sia kuzino Isabel Clara Eugenia, filino de la reĝo Filipo la 2-a de Hispanio; kiu transigis la suverenecon de Nederlando al la geedzoj.

[thumb|160px|maldekstre|Alberto de Aŭstrio kaj lia edzino [Izabela Klara Eŭgena de Hispanio|Isabel Clara Eugenia, suverenoj de la Hispana Nederlando portretoj de Otto van Veen, 1615]]

## Referencoj
Kategorio:Aŭstriaj nobeloj
Kategorio:Habsburgoj
Rubenshuis

La ***Rubenshuis*** (nederlande por "Rubens-domo") estas la iama hejmo kaj metiejo de Petro Paŭlo Rubens (1577–1640) en Antverpeno. Aĉetita en 1610, Rubens renovigis kaj pligrandigis la flandran urbodomon laŭ projektoj de Rubens mem. Post la renovigoj, la domo kaj ĝia kortoĝardeno havis la aspekton de itala palaco, kiu reflektis la artajn idealojn de Rubens. La aranĝa plano inkluzivis lian hejmon, studion, monumentan portikon kaj internan korton. La korto malfermiĝas al baroka ĝardeno, kiun li same planis.thumb|maldekstre|La interna korto.La ensemblo nun estas muzeo dediĉita ĉefe al la verko de Rubens kaj liaj samtempuloj.

En la apuda studio, li kaj liaj studentoj plenumis multajn el la verkoj, pro kiuj Rubens estas fama. Li establis bone organizitan laborejon, kiu plenumis la postulojn de lia aktiva studio, inkluzive de grandaj mendoj el Anglio, Francio, Hispanio kaj Bavario kaj aliaj lokoj. Li fidis je studentoj kaj kunlaborantoj por granda parto de la efektiva laboro. Rubens mem, tamen, garantiis la kvaliton kaj ofte finis pentraĵojn per sia propra mano. En aparta privata studio li faris desegnaĵojn, portretojn kaj malgrandajn pentraĵojn sen la helpo de siaj studentoj kaj kunlaborantoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*360°-panoramo de *Rubenshuis*

Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Konstruaĵoj en Antverpeno
Kategorio:Muzeoj en Belgio
Dezső Radetzky

**Dezső Radetzky** [deĵO radecki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Radetzky Dezső** estis hungara ornitologo, instruisto, muzeologo. Lia konata filo estis Jenő Radetzky.
eta|

 naskiĝis  en Kishegyes (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Mali Idjoŝ en Serbio), li mortis  en Nádasdladány.

## Biografio 
 finis pedagogian lernejon en Kalocsa, poste supozeble li instruis en Ada. Ekde 1905 li instruis en Tárnok, krome li faris valorajn birdobserojn en la proksimeco pri specialaj sturnoj kaj aliaj birdoj. Ottó Herman nomumis lin ordinara birdobservanto en 1911. Li kolektis signifan kolektaĵon pri ovoj kaj nestoj. Pro konduto dum la Hungara Sovetrespubliko poste li ne rajtis instrui 2 jarojn. Tiam li estis migranta vendisto pri vinoj. En 1926 li translokiĝis al Székesfehérvár, kie li instruis loke, krome li estis ankaŭ muzeologo same loke. En 1928 li partoprenis en establo de la unua hungara birdobservejo en ekstera parto de Gárdony. Ĉirkaŭ 1940 li pensiuliĝis nur kiel pedagogo. En 1945 pro la milito la birdobservejo neniiĝis. Lia edzino naskis 3 filojn.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Tárnok (1980)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Edward Hopper

**Edward HOPPER** (22a de Julio, 1882 – 15a de Majo, 1967) estis pentristo kaj gravuristo de usona realismo. Li estas unu el la plej famaj usonaj artistoj kaj konata pro sia kapablo montri la usonajn vivon kaj pejzaĝojn.

Naskiĝinta en Nyack, Novjorkio, en mezklasa familio, la frua intereso de Hopper por arto estis eltenita de siaj gepatroj. Li studis en la *New York School of Art* kun William Merritt Chase kaj Robert Henri, kie li disvolvis propran stilon karakterizitan per emfazo al soleco, lumoj kaj mallumoj.

La verkaro de Hopper, ampleksante olepentraĵojn, akvarelojn kaj akvafortojn, ĉefe esploras temojn de soleco kaj izoliteco ene de usonaj kaj urbaj kaj kamparaj medioj. Lia plej fama pentraĵo, *Nighthawks* (laŭvorte Noktofalkoj, laŭsence Noktemuloj, 1942), ekzempligas lian fokuson al trankvilaj, introspektivaj scenoj el la ĉiutaga vivo. Kvankam lia kariero progresis malrapide, Hopper atingis rekonon antaŭ la 1920-aj jaroj, kaj liaj verkoj estis montrataj en gravaj usonaj muzeoj.

La tekniko de Hopper, markita per komponado de formoj kaj uzo de lumo por elvoki etoson, influis la artan mondon kaj popolan kulturon. Liaj pentraĵoj, ofte lokitaj en la arkitekturaj pejzaĝoj de Novjorko aŭ la serenaj medioj de Nov-Anglio, transdonas senton de rakonta profundo kaj emocia resonanco, igante lin pivota figuro en usona realismo. Hopper kreis moderan dramon el ordinaraj temoj tavoligitaj kun poezia signifo, invitante al rakontaj interpretoj. Li estis laŭdata pro "kompleta vereco" en la Usono, kiun li portretis.

En 1924, Hopper edziĝis al kolega artistino Josephine Nivison, kiu ludis gravan rolon en la administrado de lia kariero kaj modelado por multaj el liaj verkoj. La paro vivis modeste en Novjorko kaj pasigis somerojn en Kabo Cod, kio influis multon el la pli posta arto de Hopper. Malgraŭ kritika laŭdo, Hopper restis privata kaj introspektiva, dediĉita al esplorado de la subtilecoj de homa sperto kaj la usona pejzaĝo. Lia bildigo de la usona vivo, kun sia emfazo de izoliteco kaj kontemplado, restas difina aspekto de lia allogo kaj signifo en la historio de usona arto.

## Eksteraj ligiloj 
*Edward Hopper ĉe National Gallery of Art, Washington
**An Edward Hopper Scrapbook* ĉe Smithsonian
*Intervjuo kun Edward Hopper, 17a de Junio, 1959 el Smithsonian Archives of American Art

Kategorio:Usonaj pentristoj
Bezděkov (Třemešné)

**Bezděkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třemešné, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume duonkilometro okcidente de Třemešné. Estas ĉi tie registritaj 44 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Bezděkov situas en katastra teritorio **Bezděkov u Třemešného** kun areo 11,98&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1594.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

BezděkovTřemešné 06.jpg|Bezděkov
BezděkovTřemešné 08.jpg|Bezděkov
BezděkovTřemešné 09.jpg|Bezděkov
BezděkovTřemešné 21.jpg|Bezděkov

Kategorio:Třemešné
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Nová Ves (Třemešné)

**Nová Ves** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třemešné, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 4 km okcidente de Třemešné. Estas ĉi tie registritaj 31 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Nová Ves situas en katastra teritorio **Nová Ves pod Přimdou** kun areo 28,91&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1497.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Diana

## Pluaj fotoj

Nová Ves pod Přimdou 08.JPG|Nová Ves
Nová Ves pod Přimdou 05.JPG|Nová Ves

Kategorio:Třemešné
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Dubec

**Dubec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Třemešné, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2 km nordokcidente de Třemešné. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Domažlice – Planá u Mariánských Lázní. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

**Dubec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,0&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1357.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉefanĝelo Mikaelo
* Agrikultura korto n-ro 6

## Pluaj fotoj

Dubec 24.jpg|Dubec
Dubec 01.jpg|Dubec
Dubec 32.jpg|Dubec
Dubec 39.jpg|Dubec

Kategorio:Třemešné
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Jadruž

**Jadruž** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stráž, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2,5 km sudokcidente de Stráž. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

**Jadruž** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,57&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1344. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la vilaĝo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Venceslao
* Preĝejo detruita en la jaro 1953

## Pluaj fotoj

Jadruž, náves, čp. 4, 3 a 2.jpg|Jadruž
Jadruž, čp. 17 s Jadružským jasanem.jpg|Jadruž
Jadruž, dům.jpg|Jadruž
Jadruž, náves, ruiny vedle čp. 4, 1.jpg|Ruinoj do domo en Jadruž

Kategorio:Stráž (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Horní Jadruž

**Horní Jadruž** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chodský Újezd en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km oriente de Chodský Újezd. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Horní Jadruž** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,61&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la vilaĝo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Bienetoj n-ro 11, 12 kaj 1
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Statuo de sankta Vendelino

## Pluaj fotografioj 

Horní Jadruž 1.jpg|Horní Jadruž
Kaple u Horní Jadruži (Q66052551) 02.jpg|Horní Jadruž
Horní Jadruž 14.jpg|Horní Jadruž

Kategorio:Chodský Újezd
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Žďár (Chodský Újezd)

**Žďár** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chodský Újezd en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km okcidente de Chodský Újezd. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Žďár situas en katastra teritorio **Žďár u Tachova** kun areo 18,19&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1727. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la vilaĝo (sub la nomo *Brand*) estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Naturrilatoj 
Surrande de la vilaĝo troviĝas naturmemorindaĵo Louky u Prostředního Žďáru. Plu okcidenten, en proksimeco de la ŝtatlimo kun Germanio, estas du naturrezervejoj: Bučina u Žďáru kaj Tišina.

## Rilataj artikoloj
* Landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio

## Pluaj fotografioj 

Žďár, silnice V.jpg|Ŝoseo en Žďár
Žďár, zastávka.jpg|Haltejo en Žďár
Žďár, dům VII.jpg|Domo en Žďár

Kategorio:Chodský Újezd
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Bohemia arbaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Ústí (Kočov)

**Ústí** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kočov, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2 km oriente de Kočov. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

Ústí situas en katastra teritorio **Ústí nad Mží** kun areo 1,49&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
En la jaro 1921 vivis en Ústí en 13 domoj sume 79 loĝantoj, ĉiuj de germana nacieco.

## Pluaj fotoj

Truss-2012-05-06-JedenZDomu.JPG|Domo en Ústí
Truss-2012-05-06-ZeleznicniMost.JPG|Fervoja ponto

Kategorio:Kočov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Mže
Zoltán Siroki

**Zoltán Siroki** [ŝiroki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Siroki Zoltán** estis hungara botanikisto, ornitologo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Schmitt* [ŝmit] ĝis 1932.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Agrarscienca Universitato de Budapeŝto en 1938. Post la diplomo li instruis en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), post jaro en simila instituto de tiam hungara urbo Kassa. Depost fino de la hungara erao (1945) la alvenintaj ĉeĥoslovakianoj forigis lin. En rest-Hungario li instruis en mezlernejo en Debrecen, ekde 1950 li estis docento en la ĉefurba fakultato de Agrarscienca Universitato de Gödöllő. Post 3 jaroj li partoprenis en reestablado de la agronomia akademio en Debrecen, poste li instruis, eĉ li estis katedrestro. En 1970 li rericevis sian rangon docento. En sia aĝo 63 li emeritiĝis, tamen li restis tie plu, kiel konsilisto. Lia sekplantaro (20 mil specoj) estas signifa parto de la universitata kolektaĵo. Li edziĝis en 1942, lia edzino naskis 3 filinojn. Li ricevis universitatan memormedalon en sia aĝo 80.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ritkább madarak hazai előfordulása. – Kócsag* (1931)
* *Adatok a Tiszántúl és a Nyírség flórájához.* (1954)
* *A gatyáskuvik előfordulása a Kárpát-medencében.* (1957) 
* *Növényrendszertan a 2. féléves levelező hallgatók részére.* (studenta lernolibro, 1960) 
* *A hajdú-löszhát rét- és legelőállományának növényszociológiai feldolgozása.* (1967)
* *Költésparazitizmusra való hajlam a Napóleon szövőpintynél (Euplectes afra) fogságban.* (1974)
* *Trópusi madárfajok tojásaiból álló gyűjtemény a Déri Múzeumban.* (1984) 
* *Díszmadarak a lakásban* (furora libro, 1976; 5-a pligrandigita eldono: 2005) 
* *The vascular plants of the Hortobágy National Park.* (kunaŭtoro, 1982)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* rememoro kun fotoj
* biografieto hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Očín

**Očín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Kozolupy en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordoriente de Horní Kozolupy. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Očín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,57&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1237.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotografioj 

Horní Kozolupy, Očín, north part.jpg|Očín
Horní Kozolupy, Očín, chapel.jpg|Haltejo kaj kapelo
Horní Kozolupy, Očín, wayside cross.jpg|Kruco

Kategorio:Horní Kozolupy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Slavice

Nomon **Slavice** portas pluraj setlejoj:

* Slavice (Horní Kozolupy) – parto de municipo Horní Kozolupy en distrikto Tachov
* Slavice (Licibořice) – parto de municipo Licibořice en distrikto Chrudim
* Slavice (Třebíč) – parto de urbo Třebíč en distrikto Třebíč
Slavice (Horní Kozolupy)

**Slavice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Kozolupy en distrikto Tachov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Slavice situas en katastra teritorio **Slavice u Horních Kozolup** kun areo 6,93&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1329.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo
* Kastelo Slavice
* Preĝejo de sankta Laŭrenco

## Pluaj fotografioj 

Horní Kozolupy, Slavice, old school.jpg|Eksa lernejo
Slavice Castle, back view.jpg|Kastelo
Horní Kozolupy, Slavice, St. Laurence's church.jpg|Preĝejo de sankta Laŭrenco

Kategorio:Horní Kozolupy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
India Today

***India Today*** (signifante Barato Hodiaŭ) estas unu el la plej vaste legataj kaj furorantaj semajnaj revuoj en Barato.  Ĝi estas eldonita en la angla kaj hinda lingvoj, same kiel en la tamila, telugua, malajala kaj bengala lingvoj.

La revuo fondiĝis en 1975 kaj hodiaŭ ankaŭ inkluzivas tri radioprogramojn, du televidprogramojn, gazeton, libroeldonejon kaj libroklubon, kiu estas konsiderata la ununura tia en Barato. 

En marto 2009, *India Today* organizis viziton al Barato de la pakistana prezidanto Pervez Muŝaraf. En 2011, Sarah Palin vizitis Baraton laŭ invito de *India Today*.

En 2014, *India Today* lanĉis novan opini-orientitan retejon nomatan *DailyO.* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Revuoj
Kategorio:Barato