open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tamás Szabó Kimmel

**Tamás Szabó Kimmel** [tamAŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Kimmel Tamás** estas hungara aktoro, voĉoaktoro.

Tamás Szabó Kimmel naskiĝis la  en Kaposvár.

## Biografio 
Tamás Szabó Kimmel maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris muzikaktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2007. Liaj plej gravaj instruistoj estis Eszter Novák, Tamás Ascher kaj Sándor Zsótér. Li komence ludis en Teatro Szigligeti (Szolnok), Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) kaj Teatro József Attila. Inter 2008 kaj 2013 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste li estis individua aktoro. Li ricevis premiojn inter 2009-2012. Li edziĝis en 2013, 2  gefiloj naskiĝis.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - titolrolo
** Reĝo Lear - Osvald
** Somermeznokta sonĝo
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Vasilij Vasiljeviĉ Soljonij
* Róbert Koltai: Ni neniam mortos! - 
* Gergely Csiky: *Buborékok* - Hámor
* Tennessee Williams: *Orfeusz alászáll* - Val Xavier
* Friedrich Dürrenmatt: *Az öreg hölgy látogatása* - urbestro
* Sándor Weöres: *Holdbeli csónakos* - imperiestro Huang-Ti
* Mihály Eisemann-István Zágon: *Fekete Péter* - Lucien Ouvrier

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Megy a gőzös* (2007) - Kázmér Körte
* 1945 (filmo de 2017) (2017) – Jancsi
* *Nagykarácsony* (2021) - la kinostelulo
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Justin Chatwin, Frédéric Noaille, Joe Slaughter

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Mátyás, a sosem volt királyfi* (serio, 2006) - László Hunyadi  
* *Utolsó órák* (2014) - la vizitanto
* *Apatigris* (serio, 2021) - makleristo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
ETR 1000

La **ETR 1000**, ankaŭ konata kiel **V300 Zefiro** aŭ **Frecciarossa 1000** (de Trenitalia) estas altrapida itala trajno de lasta generacio. Ĝia maksimuma aprobita komerca rapido estas 360 km/h, kvankam ĝi kapablas atingi 380 km/h en komercaj operacioj kaj ĝis 400 km/h en maksimuma dezajno. Bombardier Transportation kaj AnsaldoBreda realigas kaj ekfunkciigas ĝin por la somero 2015.

## Historio 
La baza modelo estis la Zefiro V250 dezajnita fare de Pininfarina ekde 2009, kun kelkaj trajtoj de la ETR 500. En 2010, Trenitalia faris kontrakton por akiri 50 ETR 1000 (kunmetitajn el ok elementoj, kun suma longeco de 200 metroj) kiuj eniros servon en junio 2015.

Modelo de ETR 1000 estis elmontrita en Rimini en aŭgusto 2012, kun la oficiala itala nomo *Frecciarossa 1000*. Mario Monti, itala ĉefministro, deklaris tiuokaze, ke en la somero de 2014 la ETR 1000 kunligos Romon kaj Milanon en nur 2 horoj kaj 20 minutoj: tio estas, la preskaŭ 800 km inter la du ĉefaj italaj urboj estos trairitaj kun averaĝa rapideco de preskaŭ 360 km/h.

La trajno "Frecciarossa 1000" kapablas funkcii sur altrapidaj itineroj en Francio, Germanio, Hispanio, Nederlando, Belgio kaj Svislando.

## Itineroj 
La komenca projekto antaŭvidis la uzon de la ETR 1000 nur inter Romo kaj Milano, anstataŭigante la ETR 500.

Tamen ĝi estos eventuale uzata inter Romo kaj Napolo (kaj eble inter Torino / Milano kaj Venecio, kiam ĉi tiu itala altrapida itinero estos finita).

Estas studata ankaŭ estonta varianto de Frecciarossa 1000, kiu kovras la internacian itineron inter Torino kaj Liono / Parizo, kaj eventuale alvenante poste en Barcelono.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Frecciarossa
* Serio ETR 500 de FS
* Trenitalia
* Trenitalia France
* ILSA

## Tradukfonto 
Kategorio:Trajnoj
Kategorio:Fervojaj veturiloj en Italio
Kategorio:Fervojo en Italio
Römische Geschichte

eta|Kajero uzita fare de Theodore Mommsen por sia Römische Geschichte aŭ Historio de Romio.
eta|Provincoj de la Romia Imperio, 117 p.K.
**Historio de Romo** (germane: **Römische Geschichte**) estas serio de historiaj libroj studantaj antikvan Romion kaj estas la plej fama verko de Theodor Mommsen. La serio estis publikigita en kvar volumoj, en la germana, inter 1854 kaj 1885. La unuaj tri volumoj de la serio priskribas romian historion de la unuaj tagoj de latina enmigrado al Italio ĝis la regado de Julio Cezaro. La kvara volumo prezentas ampleksan historian sekcion prezentantan la romiajn provincojn en la periodo de la Romia Imperio, de la tempo de Cezaro ĝis la regado de Diokleciano. Mommsen intencis skribi kvinan volumon kiu priskribus romian historion de la tempo de Cezaro pluen, sed tiu volumo neniam estis publikigita.

Mommsen skribis la skizon de la unua volumo inter la jaroj 1851 kaj 1853 kaj ĝi estis publikigita en 1854. Laboro pri la skizo de la dua parto estis kompletigita en 1855, sed pro sia grandeco ĝi estis dividita en du partojn, la unua el kiuj estis publikigita fine de 1855 kaj la dua estis publikigita en la printempo de 1856. La lasta volumo en la serio estis publikigita en 1885.

"Historio de Romo" estas konsiderata unu el la plej grandaj klasikaj verkoj en la kampo de historia verkado kaj Mommsen gajnis la Nobel-premion pri Literaturo pro tiu ĉi verko en 1902. En gazetara komuniko eldonita de la Sveda Akademio, lia gajno estis pravigita per la sekvaj vortoj:"Ĉar estis la plej granda kreinto en la kampo de historia verkado, kaj precipe danke al lia monumenta verko "Historio de Romio".

## Vidu ankaŭ 
* *The History of the Decline and Fall of the Roman Empire*
* Historio de Romo

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Historiaj libroj
Kategorio:Verkoj el la germanlingva literaturo
Kategorio:Verkoj el la germana literaturo
Kategorio:Libroj aperintaj en 1854
Kategorio:Libroj aperintaj en 1855
Kategorio:Libroj aperintaj en 1856
Ritonavir

**Ritonavir**, vendata sub la markonomo **Norvir**, pro gramatika konveno esperantigebla al ***Ritonaviro***, estas kontraŭretrovirusa medikamento uzata kune kun aliaj medikamentoj por trakti HIV/aidoson. Ĉi tiu kombina traktado estas konata kiel tre aktiva kontraŭretrovirusa terapio. Ofte malalta dozo estas uzata kun aliaj proteazinhibitoroj. Ĝi ankaŭ povas esti uzata en kombinaĵo kun aliaj medikamentoj por hepatito C, kaj estas prenita per buŝo. La tablojdoj de Ritonavir ne estas bioekvivalentaj al kapsuloj ĉar tablojdoj povas rezultigi pli altajn pintplasmokoncentriĝojn.

Oftaj kromefikoj inkluzivas naŭzon, vomadon, perdon de apetito, diareon kaj sensentemon (fake *hipoestezion*) de la manoj kaj piedoj. Gravaj kromefikoj inkluzivas hepatajn problemojn, pankreatiton, alergiajn reagojn kaj korajn misritmojn. Gravaj interagoj povas okazi kun kelkaj aliaj medikamentoj inkluzive de Amiodarono kaj Simvastatino. Je malaltaj dozoj ĝi estas konsiderata akceptebla por uzo dum gravedeco. Ritonavir apartenas al la klaso de proteazo-inhibiciiloj. Tipe, tamen, ĝi kutimas inhibicii la enzimon kiu metaboligas aliajn proteazinhibitorojn. Tiu inhibicio permesas uzi pli malaltajn dozojn de ĉi tiuj lastaj medikamentoj.

Ritonavir estis patentita en 1989 kaj venis en medicinan uzon en 1996. Ĝi estas en la Listo de Esencaj Medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano. Ritonavir-kapsuloj estis aprobitaj kiel senmarka medikamento en Usono en 2020.

## Vidu ankaŭ 
* Nirmatrelvir

## Notoj 
Kategorio:Karbamatoj
Kategorio:Hepatotoksinoj
Kategorio:Esencaj medikamentoj
Kalvinana preĝejo (Hajdúhadház)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia monumento historia en urbo Hajdúhadház (Hungario).

## Historio 
Supozeble en la 15-a jarcento oni konstruis katolikan kirkon, kiun la alvenintaj hajdukoj riparis kaj alkonstruis turon depost 1605. Baldaŭ la kirko estis dufoje pligrandigita, tamen ne sufiĉis. En 1847 la kalvinanoj komencis konstruis pli novan preĝejon, sed tio ne sukcesis pro la Hungara revolucio de 1848. Denove oni konstruis novan kirkon inter 1870-1872. Pro la 2-a mondmilito ĝi plene bruldetruiĝis. La renovigaj laboroj plejparte finiĝis nur en la 1970-aj jaroj, la nova orgeno estis kreita en 1982. Ĝuste post jardeko ĉiuj renovigaj laboroj estis faritaj.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefplaco. La fasado estas simetria, en ambaŭ flankoj la sveltaj turoj altiĝas. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo meze, sed ankaŭ la turoj havas enirejojn ekstere.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Hajdúhadház
Hajduhadház
Nirmatrelvir

**Nirmatrelvir**, vendota sub la markonomo **Paxlovid** , pro gramatika konveno esperantigebla al ***Nirmatrelviro***, estas kontraŭvirusa medikamento evoluigita fare de la usona farmacia kompanio *Pfizer* kiu funkcias kiel buŝe aktiva 3CL-proteazo-inhibiciilo. La kombinaĵo de Nirmatrelvir kun Ritonavir laŭ la stato fine de decembro 2021 estas en fazo III-provoj por la terapio de COVID-19. La kombinaĵo estas atendita esti surmerkatigita sub la markonomo *Paxlovid*.

Esploristoj de la farmacia kompanio la 14-an de decembro 2021 asertis la altan efikecon de la nova medikamento konfirmita post fina taksado de la klinika studo. Sekve, la tablojdo montris efikecon de preskaŭ 90 procentoj en la antaŭzorgo de hospitalaj restadoj kaj mortoj en altriskaj pacientoj, kiel anoncis la farmacia kompanio. Lastatempaj laboratoriaj testoj ankaŭ indikis, ke la drogo ankaŭ konservus sian efikecon kontraŭ la rapide disvastiĝanta omikrona variaĵo de la kronviruso.

La kompanio publikigis provizorajn studrezultojn en novembro, ke la medikamento estis je 89 procentaĵoj efika por malhelpi enhospitaligojn aŭ morton kompare kun placebo. La provizoraj rezultoj baziĝis sur datumoj de ĉirkaŭ 1200 homoj, la finrezultoj inkluzivas pliajn 1000 testpersonojn. Neniu el la partoprenantoj de la studo, kiuj ricevis traktadon kun *Nirmatrelvir*, mortis - kompare kun dek du mortoj inter tiuj, kiuj prenis la placebon.

## Referencoj 
Kategorio:Medikamentoj
Proteazo

**Proteazo** (ankaŭ nomita **peptidazo** aŭ **proteinazo**) estas enzimo kiu katalizas (pliigas reagrapidecon aŭ "akcelas") proteinolizon, malkonstruante proteinojn en pli malgrandajn polipeptidojn aŭ ununurajn aminoacidojn, kaj spronante la formadon de novaj proteinproduktoj. Proteazoj faras tion fendante la peptidligojn ene de proteinoj per hidrolizo, reago kie akvo rompas ligojn. Proteazoj estas implikitaj en multaj biologiaj funkcioj, inkluzive de digestado de konsumitaj proteinoj, proteinkatabolo (rompo de malnovaj proteinoj), kaj ĉela signalado.

En foresto de funkciaj akceliloj, proteolizo estus tre malrapida, daŭrante centojn da jaroj. Proteazoj troviĝas en ĉiuj formoj de vivo kaj virusoj. Ili sendepende evoluis plurajn fojojn, kaj malsamaj klasoj de proteazo povas elfari la saman reagon per tute malsamaj katalizaj mekanismoj.
Listo de esencaj medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano

eta|alt=Mondmapo kun la vortoj "40 jaroj de la modellisto de esencaj medikamentoj 1977–2017" |2017 markis la 40-an datrevenon de la modela listo

La **Modela listo de esencaj medikamentoj de MOS** aŭ plennome **Modela listo de esencaj medikamentoj de la Monda Organizaĵo pri Sano** - angle *WHO Model List of Essential Medicines*, alinome *Essential Medicines List* aŭ *EML*, hispane *Medicamentos esenciales de la Organización Mundial de la Salud*, ruse Примерный перечень ВОЗ основных лекарственных средств, ĉine 世界卫生组织基本药物标准清单 - publikigita de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS), enhavas la medikamentojn konsideratajn kiel plej efikajn kaj sekurajn por plenumi la plej gravajn bezonojn en sansistemo. Ĝis 2016, pli ol 155 landoj kreis naciajn listojn de esencaj medikamentoj surbaze de la modelo de la tutmonda listo. Ĉi tio inkluzivas landojn kaj en la evoluinta kaj evolua mondo. La listo enhavas entute 433 medikamentojn laŭ la 20-a eldono de 2017.

## Eksteraj ligiloj 
* listo de la esencaj medikamentoj (15-a eldono 2007, formato PDF, angle)

## Referencoj
Libavské Údolí

**Libavské Údolí** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Ĝi situas en Sokolova baseno. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1829. Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Kolová (devene Kagerava), laŭ kiu ĝis la jaro 1950 nomiĝis.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
Sude de la municipo sur monteto Hradiště super kunfluejo de Malá Libava kaj Libava troviĝas restaĵoj de nesukcesa provo pri fondo de mezepoka urbo kaj eble ankaŭ burgo Kager.

## Pluaj fotoj 

Libavské Údolí textilka.jpg|Tekstifabriko en Libavské Údolí
Libavské Údolí bytovky.jpg|Loĝdomoj en Libavské Údolí

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Benzeno-propanonitrilo

**Benzeno-propanonitrilo** kies formulo estas **C6H5-CH2-CH2-C≡N** organika kunmetaĵo apartenanta al la familio de la nitriloj aŭ cianidoj. Ĝi estas senkolora likvaĵo malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholo, etero, dumetilformamido kaj aliaj organikaj solvantoj. Ĝi estas toksa substanco kaj industrie ĝi produktatas per amoniakigo de la izobutanolo en ĉeesto de oksigeno.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *benzeno-propano-nitrilo* per interagado de *fenetila klorido* kun *kalia cianido*:

### Reakcio 2 
* Preparado de *benzeno-propano-nitrilo* per senhidratigo de *fenilacetamido* kun *tionila klorido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *benzeno-propano-nitrilo* per interagado de *fenetila klorido* kun *arĝenta (I) cianido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *benzeno-propano-nitrilo* per interagado de *fenilacetamido* kun *fosfora pentaklorido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *benzeno-propano-nitrilo* per interagado de *fenilacetamido* kun *fosfora pentoksido*:

### Reakcio 6 
* Preparado de **benzeno-propano-nitrilo** per traktado de **fenetila alkoholo** kun amoniako en ĉeesto de **oksigeno**:

### Reakcio 7 
* Preparado de **benzeno-propano-nitrilo** per traktado de **stireno** kun **cianida acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Cianidoj
* Izocianidoj
* Metila cianido
* Etila cianido
* Propila cianido
* Izopropila cianido
* Fenila cianido
* Benzila cianido

## Referencoj 
Kategorio:Nitriloj
Kategorio:Cianidoj
Kategorio:Izobutilaj derivaĵoj
Preĝejo Sankta Mario (Gräfenthal)

eta|Urba kirko Sankta Mario
eta|Tombaro
La luterana paroĥuja **Preĝejo Sankta Mario** (germane: *Stadtkirche St. Marien*) en Gräfenthal, Germanujo, menciitis la unuan fojojn en 1340. Ĝi staras komunumkarakterizante sur ardeza roko malsupre de Kastelo Wespenstein.

## Historio 
La unua mencio de tiu ĉi kirko kiu iam estis pilgrimkapelo fariĝis en 1340 en indulgencletero. Contz Steinbach paroĥestris ĉ. en 1386 kaj en 1503 ekzistis enkirke kvin altaroj. En 1525 Sebastian von Pappenheim enkondukis Reformacion en Grafenthal kaj kvin jarojn poste Marteno Lutero mem predikis ĉi tie. Post incendio en 1554 la kirko rekonstruigitis; tiam ĝi estis klasika defend-preĝejo. Pro kadukiĝemo iĝis novkonstruiĝo kompleta en la nuna formo inter 1724 kaj 1731 - i.a. per bieraj impostoj. Restaŭradlaboroj sekvis en 1840 kaj 1915/16. Ĉi-lasta venigis komplete novan secesian internon anstataŭ barokaĵoj. Rekonsekro fariĝis en la 1.10.1916. Denova interna renovigo realiĝis inter 1989 kaj 1993.

## Meblaro 
eta|Altarejo
Centre de la ĥoro estas la altaro kun supra predikejo kiuj ĝis 1972 konekson inter si havis. La altarkrucifikso estas el 1716, la kandelabroj 1613. Survande pendas tabuloj de prapatroj kaj parencoj de Christoph Ullrich von Pappenheim († 1599). Li mem reprezentitis epitafe kontraŭe al la ĉefa enirejo kiel lasta reganta grafo de la gräfenthal-a linio de la Pappenheim-dinastio, kune kun sia edzino Magdalena.

Sub la altarej estas la tomboj de la Pappenheim-oj. La gotika kripto estas la plej malnova parto de la preĝejo kies volban plafonon dekoracias pentraĵoj el la 15-a kaj 16-a jarcentoj. La interno havas trietaĝan galerion kaj suprenumatas de ebena plafono kun bildo pri la transfiguriĝo de Jesuo Kristo. La 38 metrojn alta turo montras la jardaton 1518 supre de la norda fenestro de la tria etaĝo. Iam ĝi estas parto de la burga rempararo. Teretaĝe oni havas transirejon en la direkto de la urbo. Ture pendas eta baptosonorilo el 1592 kaj sonoriloj de 1923 kiuj anstataŭis por la en 1917 dummilite fanditaj antaŭuloj.

## Orgeno 
eta|Orgeno
La unuan instrumenton faris en 1726 la orgenkonstruisto Jahn el Meura. Pro iel fuŝita laboro ĝi devis anstataŭiĝi per nova jam en 1730 (fare de Johann Georg Fincke). En 1880 s-ro Loesche enmetis novan instrumenton kun 20 registroj: sed la bela sonaranĝo povis apenaŭ krei belajn efektojn pro spacmalabundo sur la galerio. Sekve la nuna instrumento venis en 1916: temis pri verko de la nurenberga firmao de Johannes Strebel. Kune kun la novkonsekro kirka ĝi ekfunkciis. La instrumento disponis ri 29 registrojn el kiuj post 1945 perdiĝis kvin kaj du klavaroj kaj pedalo. En 1992 faritis restaŭro fare de Rösel & Hercher el Saalfeld.
eta|Klavaro orgena

## Literaturo 
* Kirchenführer Gräfenthal / Großneundorf, Herausgegeben vom Orgelbauverein Großneundorf e. V.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Informoj sur la paĝaro de la eklezidistrikto

Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Sankta Maria
Kategorio:Distrikto Saalfeld-Rudolstadt
Kategorio:Protestantismaj preĝejoj en Germanio
Vysoká Pec (distrikto Karlovy Vary)

**Vysoká Pec** () estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Karlovy Vary, en Regiono Karlovy Vary proksimume 4&nbsp;km nordokcidente de urbo Nejdek. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1590.

## Minado 
En loko de subminita teritorio de minejo Jeroným konstruis lokaj entuziasmuloj "vesternan urbeton".

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Vysoká Pec**
* Rudné

## Memorindaĵoj 
* Naturmemorindaĵo Hořečková louka na Pile en suda parto de la municipo
* Viklan

## Pluaj fotoj 

Vysoká pec září 2018 (5).jpg|Vysoká Pec
Vysoká Pec westernové městečko u dolu Hieronymus (Jeroným) (4).jpg|Vysoká Pec, vesterna urbeto
Vysoká Pec westernové městečko u dolu Hieronymus (Jeroným) (3).jpg|Vysoká Pec, vesterna urbeto
Vysoká pec září 2018 (1).jpg|Vysoká Pec


Kategorio:Municipoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Geoparko Egerio
Gerard Gerritse

**Gerardus Jacobus Jan (Gerard) GERRITSE** (naskiĝis la 12-an de majo 1957 en Millingen aan de Rijn) estas nederlanda esperantisto kaj matematikisto.

Inter 1982 kaj 1987 li estis estrarano de la Nederlanda Esperanto-Junularo.

## Eksteraj ligiloj 
* Supremum self-decomposability, tezo pri suprema sinmalkomponeblo kun resumo en Esperanto

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kaceřov (distrikto Sokolov)

**Kaceřov** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1312.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Kaceřov**
* Horní Pochlovice

## Memorindaĵoj 
* Novgotika kapelo de sankta Anna el periodo ĉirkaŭ la jaro 1820
* Kulturaj memorindaĵoj:
** En la norda parto de municipo situas baroka kastelo Kaceřov. Alligas al ĝi parko kaj kastela fiŝlago.
** Baroka reliefo de La plej sankta Triunuo
** Statuo de sankta Antonio de Padovo el la jaro 1719

## Ĉirkaŭaĵo
* Hartoušov

## Pluaj fotoj 

Kaceřov Zámecká restaurace (1).jpg|Restoracio
Kaceřov zámek listopad 2018 (4).jpg|Kastelo en Kaceřov
Kaceřov statek u zámku.jpg|Bieno ĉe la kastelo en Kaceřov
Kaceřov Libocký potok listopad 2020 (1).jpg|Rojo Libocký potok en Kaceřov


Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Setlejoj en Ĥebia baseno
Ekzistada krizo

**Ekzistada krizo**, ankaŭ konata kiel ekzistada timo, estas momentoj kiam individuoj pridubas ĉu iliaj vivoj havas signifon, celon aŭ valoron, kaj estas negative trafitaj per la kontemplado. Ĝi povas esti ofte, sed ne nepre, ligita al depresio aŭ neeviteble negativaj konjektoj intence en vivo kiel ekzemple la vaneco de ĉiu fortostreĉo (ekz. "se unu tagon mi estos forgesita, kio estas la signifo de ĉiuj miaj laboroj?"). Tiu ĉi temo de la signifo kaj celo de homa ekzisto estas grava fokuso de la filozofia tradicio de ekzistadismo.

Kategorio:Anksiaj perturboj
Kategorio:Filozofio de vivo
Kategorio:Sufero
Kategorio:Ĉiutaga vivo
Friedrich Martersteig

**Friedrich MARTERSTEIG** (naskiĝinta la  en Vajmaro, mortinta samloke la ) estis germana pentristo.

## Vivo 
Martersteig faris la unuajn studojn en Vajmaro inter 1829 kaj 1834 antaů iro al Düsseldorf ĉe Theodor Hildebrandt kaj Wilhelm von Schadow. En 1838 li iris Parizon kaj iĝis disĉiplo de Paul Delaroche. Tie ĉi li pentris verkojn kun temoj el la Tridekjara milito, inter kiuj la transdono de Breisach al la vajmara duko Bernardo (nun en la Urbodomo de Vajmaro), el la svisa historio, ses bildojn el la vivo de Marteno Lutero, la transdono de la Aŭgsburga konfeso kaj la kondamno de Jan Hus.

En 1848 Martersteig forlasis Parizon kaj pentris sur Wartburg la alvenon de sankta Elizabeto. Poste li transprenis en Vajmaro en 1854 la postenon de instruisto de desegnado ĉe Sofia-fondaĵejo. Unu lia lernantino estis Auguste Ludwig. Tie estiĝis i.a. verkoj pri la lastaj tagoj de Thomas Münzer, pri scenoj el *Hermann und Dorothea*, pri la lutera alveno je Worms (1860), pri la poeta kronado de Ulrich von Hutten (1861), pri la vivo de Savonarola (sur sep bildoj), forpelo de la salcburgiaj protestantoj.

Manko de geniuleco plejparte kompensatas per konscienca strebado je perfekteco.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 13. Leipzig 1908, p. 363 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* "Martersteig, Friedrich Wilhelm" fare de Franz Vallentin, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, Band 52 (1906), p. 558–559 (tie ĉi interrete

Kategorio:Germanaj pentristoj
Auguste Ludwig

**Auguste LUDWIG**, ankaŭ *Augusta Ludwig* (naskiĝinta la  en Gräfenthal, mortinta la  en Berlino), estis germana ĝenropentristino de la Skolo de Düsseldorf.

## Vivo 
Auguste, fratino de la pentristo Karl Ludwig kaj de la verkistino Julie Ludwig kaj kuzino de la verkisto Otto Ludwig, studis pentradon unue ĉe Friedrich Martersteig en Vajmaro. Poste ŝi daŭrigis sian trejniĝon ĉe Julius Scholtz en Dresdeno. Ĉ. en 1880 ŝi ekloĝis en Düsseldorf kie ŝi pluedukitis de Rudolf Jordan kaj Gustav Stever. Intertempe ŝi vivis kaj laboris en Berlino.

eta|*Kinder und Kätzchen*, 1865
**Verkoj(elekto)**
* *Kinderfrühstück*, 1862
* *Junge Liebe*, 1865
* *Kinder und Kätzchen*, 1865
* *Die Überraschung*, 1866
* *Die Heimkehr des Studenten*, 1867
* *Der erste Gang zur Schule*, 1868
* *Mutterglück*, 1868
* *Großvater mit seinen Enkelkindern*

## Notoj 
## Literaturo 
* *Ludwig, Auguste.* Ĉe: Hermann Alexander Müller: *Biographisches Künstler-Lexikon.* Verlag des Bibliographischen Instituts, Leipzig 1882, p. 343 (retrobibliothek.de).
* "Ludwig, Auguste". Ĉe: Friedrich von Boetticher: Malerwerke des 19. Jahrhundertp. Beitrag zur Kunstgeschichte. Band 1/2, Bogen 31–61: Heideck–Mayer, Louip. Fr. v. Boetticher’s Verlag, Dresden 1895, p. 902–903
* Ludwig, Auguste. Ĉe: Hans Wolfgang Singer (eld.): Allgemeines Künstler-Lexicon. Leben und Werke der berühmtesten bildenden Künstler. Vorbereitet von Hermann Alexander Müller. 5-a eldono. Volumo 3: Lhérie–Quittry. Literarische Anstalt, Rütten & Loening, Frankfurt a. M. 1921, p. 55
* Auguste Ludwig. Ĉe: Hans Vollmer (eld.): Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. Volumo 23: Leitenstorfer–Mander. E. A. Seemann, Leipzig 1929, p. 443.

## Eksteraj ligiloj 
* *Auguste Ludwig*, datenoj ĉe la nederlanda artportalo *rkd.nl* (Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie)
* *Auguste Ludwig*, rezultoj pri aŭkcie venditaj verkoj de ŝi

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Ĝenropentrado
Kategorio:Portretistoj
Andaluzia Esperanto-Unuiĝo

La ***Asociación Andaluza de Esperanto***, do **Andaluzia Esperanto-Asocio**, tamen nun esperantlingve nomata **Andaluzia Esperanto-Unuiĝo**, estas regiona esperantista organizaĵo en Andaluzio, suda Hispanio. Ĝi estis fondita de José Garzón Ruiz en San Fernando (Provinco Kadizo) en 1910. La nuna sidejo estas en Malago kaj laŭ la stato fine de 2021 la prezidanto estas Ángel Arquillos López. La asocio eldonas la periodaĵon Gazeto Andaluzia, kies redaktoro laŭ la stato fine de 2021 estas *José María Rodríguez Hernández* - la gazeto estas presita papere (en la urbo Kordovo) kaj estas atingebla ankaŭ rete.

La unuiĝo funkcias kadre de la Hispana Esperanto-Federacio kaj proksime kunlaboras kun regionaj esperantistaj organizaĵoj en la aliaj Aŭtonomaj Komunumoj de Hispanio samkiel kun organizaĵoj en aliaj eŭropaj regionoj.

Andaluza Kongreso de Esperanto estas Esperanto-kongreso okazigita ĉiujare de la Andaluzia Esperanto-Unuiĝo, foje koincide kun la Hispana Esperanto Kongreso. 

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Andaluzia Esperanto-Unuiĝo

Kategorio:Hispanaj Esperanto-asocioj
Semeru

**Semeru** aŭ **Monto Semeru** (indonezie: *Gunung Semeru*) estas aktiva vulkano en Orienta Javo, Indonezio. Ĝi situas en zono de subdukcio, kie la Hind-Aŭstralia Plato subdukcias sub la Eŭrazia plato. La nomo "Semeru" devenas de aŭ Monto Meruo, sankta monto en religioj kiel Hinduismo, aŭ Sumeru, la loĝejo de dioj. 

eta|maldekstra|Monto Semeru en la jaro 1985
Kun alteco de 3 676 metrojn super marnivelo, Monto Semeru havas la plej superan montpinton en la insulo Javo. Proksime al la pinto lokas multaj malprofundaj krateroj, kiuj enhavas . Semeru estas unu el la plej ŝatataj montoj por marŝi en Indonezio.
Semuru erupcis almenaŭ 55 fojojn ekde la jaro 1818, 11 de kiuj kaŭzis mortojn. Ĉiu de la historiaj erupcioj havis fortecon de 2 aŭ 3 laŭ la Vulkan-eksploda indikilo. Plej aktuale Monto Semero erupcis la 4-an de decembro, 2021, kaŭzante la mortojn de 46 homoj, kaj daŭre erupciis plu dum la monato. Pli frue en tiu jaro, la vulkano erupciis en januaro.

Kategorio:Vulkanoj
Kategorio:Indonezio
Kategorio:Vulkanoj en Indonezio
Derk Ederveen

**Derk Nicolaas Marie EDERVEEN** (naskiĝis la 29-an de junio 1965) estas nederlanda esperantisto.

Inter 1983 kaj 1991 li estis estrarano de la Nederlanda Esperanto-Junularo.

En 2007 li fondis la tekstburoon Skribo.

La 20-an de julio 2009, dum la unua sesio de la TEJO-komitatkunsido de IJK 2009, li ricevis honoran membrecon en TEJO pro sia longdaŭra kaj elstara laboro por Pasporta Servo.

## Eksteraj ligiloj 
* Tekstbureau Skribo

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Internacia federacio de flagosciencaj asocioj

La **Internacia federacio de flagosciencaj asocioj** aŭ *Internacia federacio de veksilologiaj asocioj* (origine france *Fédération internationale des associations vexillologiques*, mallongigo FIAV) estas internacia federacio de 51 regionaj, naciaj kaj multnaciaj asocioj kaj institucioj tra la tuta mondo kiuj studas veksilologion (flagosciencon). Sian celon FIAV difinas en sia konstitucio kiel "la kreado kaj evoluo de sciaro pri flagoj de ĉiuj tipoj, iliaj formoj kaj funkcioj, kaj de sciencaj teorioj kaj principoj bazitaj sur tiu scio."

## Historio 
La studo de flagoj, aŭ veksilologio, estis formaligita fare de Whitney Smith en 1957. Li tiam moviĝis por organizi diversajn flagorganizojn kaj renkontiĝojn inkluzive de la unua Internacia Kongreso de Veksilologio en 1965 kaj kunkreis la Internacian federacion de flagosciencaj asocio.

La FIAV estis provizore organizita la 3-an de septembro 1967, ĉe la Dua Internacia Kongreso de Veksilologio tenita en Rüschlikon, Svislando, kaj oficiale kreita la 7-an de septembro 1969, ĉe la Tria Internacia Kongreso de Veksilologio tenita en Boston, Masaĉuseco, Usono.

## Organizado 
FIAV havas tripersonan estraron konsistantan el prezidanto, ĝenerala sekretario kaj ĝenerala sekretario por Kongresoj. La estraro administras la aktualajn aferojn de la federacio kaj kunvokas la dujarajn sesiojn de la ĝenerala asembleo, kiuj okazas dum ĉiu Internacia Kongreso de Veksilologio. La ĝenerala asembleo estas kunmetita de delegito de ĉiuj membroj de la federacio. La ĝenerala asembleo elektas la estraron kaj respondecas pri fiksado de politiko de la federacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Vento: Veksilologia revuo en Esperanto  
* Ji&#345;í PATERA: Ĉeĥa Respubliko: Tridek jaroj de la Veksilologia Klubo en Prago el Monato (gazeto) (2002/10, p. 23)
* Flags of the World *(angle)*

Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Heraldiko
Kategorio:Flagoj
Teatro de la Komedio

La **Teatro de la Komedio** - hispane *Teatro de la Comedia* - estas teatrejo en Madrido inaŭgurita en la stato *Calle del Príncipe* en 1875 kaj rekonstruita en 1915 post ruiniga incendio. En 1986 ĝi estis nomumita sidejo de la Nacia Klasika Teatrokompanio kaj en 1999 ĝi estis akirita, kun pliaj kvin etaĝoj de la sama konstruaĵo, de la Ministerio de Kulturo de Hispanio.

En oktobro 2015, post dek tri jaroj fermita por la rekonstruaj laboroj, ĝi remalfermis kun la surscenigo de la teatraĵo *La Urbestro de Zalamea*. Post la renovigo, la granda teatra salono havas sescent tridek sidlokojn; krome ĝi havas novan salonon kun cent sidlokoj, nomata "Tirso de Molina". 

Kategorio:Madrido
Kategorio:Teatrejoj
Musteloidoj

**Musteloidoj** (*Musteloidea*) estas superfamilio de karnovoraj mamuloj, kiu inkluzivas musteledojn, procionedojn, ailuredojn (malgrandajn pandojn), kaj mefitedojn.

## Kladogramo
Izocianida acido

**Izocianida acido** estas kemia kunmetaĵo kun molekula formulo **H-N≡C** estas taŭtomero de la hidrogena cianido aŭ **H-C≡N**. Ĝi estas senkolora aŭ palblua likvaĵo aŭ gaso kun odoro je amara migdalo. Ĝi estas solvebla en akvo kaj alkoholo kaj iomete solvebla en etero. Hidrogena izocianido estas toksa kaj danĝera substanco.

Hidrogenaj cianido kaj izocianido plenumas gravan rolon en kemiaj reakcioj ĉar ili hipoteze ekzistas ekde la unuaj jaroj de la tero, kaj laŭ esploroj ĝi partoprenas en aŭtokondensiĝaj reakcioj kiuj produktas kaj aminoacidojn kaj bazojn por la nukleataj acidoj. Izocianida acido estas malpli stabila ol ĝia izomero cianida acido. Izonitriloj estas saloj kaj esteroj de la izocianida acido, ili estas plej bone reprezentataj de la strukturo R-N≡C.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **izocianida acido** per senhidratigo de la **formamido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de *izocianida acido* per interagado de *formamido* kun *fosfora pentoksido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *izocianida acido* per interagado de *formamido* kun *tionila klorido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *metila izocianido* per interagado de *izocianida acido* kun *metanolo*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *fenila izocianido* per interagado de *izocianida acido* kun *fenolo*:

## Vidu ankaŭ 
* Izocianidoj
* Metila izocianido
* Etila izocianido
* Propila izocianido
* Izopropila izocianido
* Fenila izocianido
* Benzila izocianido
* Fenetila izocianido

## Referencoj 
Kategorio:Izonitriloj
Kvartalo de la Beletro

La **Kvartalo de la Beletro** (ankaŭ nomata **...de la literaturistoj** aŭ **...de la muzoj**) - hispane ***Barrio de las Letras*** respektive ***...de los literatos*** aŭ ***... de las musas*** - estas kvartalo de la urbo Madrido, situanta en la urboparto Cortes, en la urbodistrikto Centro de la ĉefurbo. La areo estas limigita, okcidente, per la strato *Calle de la Cruz* kaj la placo *Plaza de Jacinto Benavente*; oriente, de avenuo Prado (hispane nomata *Paseo del Prado*; norde, per la strato *Carrera de San Jerónimo*; kaj, sude, per la strato *Calle de Atocha*. Kelkaj el ĝiaj plej emblemaj stratoj estas *Calle de las Huertas, Calle del Prado, Calle de Echegaray,* kaj la centras la placoj *Plaza del Ángel* kaj Placo Sankta Ana.
## Historio 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la literatura agado evoluinta dum la 16-a kaj 17-a jarcentoj. Kelkaj el la plej elstaraj verkistoj de la Hispana Ora Epoko ekloĝis en tiu areo, kiel ekzemple Miguel de Cervantes, Francisco de Quevedo, Luis de Góngora y Argote (kiu vivis en la sama domo kiel sia literatura antagonisto, Quevedo), aŭ Lope de Vega kaj lia idoligita *Marta de Nevares*. Kun tiaj protagonistoj kaj en tiu ĉi kadro estis instalitaj la unuaj madridaj komediejoj, du el ili, la "Teatro de la kruco" kaj la "Teatro de la Princo", estis aparte gravaj kulturejoj en la sekvaj jarcentoj

Kvankam la plej multaj el la konstruaĵoj kiuj nun restas estis konstruitaj fine de la 19-a jarcento kaj la komenco de la 20-a jarcento, la muzea domo Lope de Vega pluvivis de la tempo de la Ora Epoko, kie la verkisto vivis inter 1610 kaj 1635, kaj ankaŭ pretervivis la monaĥejo de Sankta *Ildefonso de Toledo*, kie Cervantes estis entombigita, kaj la preĝejo de Sankta Sebastiano.

Ĉe la numero 87 de la strato *Atocha*, unu el la vojoj, kiuj limigas la kvartalon, troviĝis la presejo *Juan de la Cuesta*, kie en 1604 estis farita la precipa eldono de la unua parto de *Don Quijote de La Mancha*, konsiderata la ĉefverko de la hispana literaturo.

La Palaco de la Grafo de Tepa, la Reĝa Akademio de Historio kaj la Madrida Ĉambro de Komerco kaj Industrio respondas al la 18-a jarcento. Aliaj konstruaĵoj de arkitektura intereso estas la Hispana Teatro, la Konstruaĵo *Simeón* kaj la Madrida Ateneo.

En tiu najbareco kelkaj esencaj pecoj de 20-a-jarcenta hispana dramaturgio ankaŭ estis metitaj, kiel ekzemple la groteska esperpento *Luces de Bohemia* de la dramisto Ramón del Valle Inclán. 

 

Kategorio:Kvartaloj de Madrido
Etila izocianido

**Etila izocianido** estas kemia komponaĵo kun molekula formulo **H3C-CH2-N≡C** estas izomero de la etila cianido aŭ **H3C-CH2-C≡N**. Saloj kaj esteroj de la izocianida acido nomatas izocianidoj. Etila izocianido estas senkolora solidaĵo, danĝera kaj toksa substanco kun malaltaj fandopunkto kaj bolpunkto.

Kontraste kun la malforte dolĉa, etera odoro de acetonitrilo, la odoro de etila izocianido, kiel tiu de aliaj simplaj facilbolaj izocianidoj, estas klare penetranta kaj tranĉa. Etila izonitrilo estas kutime produktata per senhidratigo de la **etila formamido**.

La akra odoro de la rapidbolaj izocianidoj estas senkompare kompensita per la unikaj trajtoj de la izocianida grupo. Ekde ilia malkovro antaŭ proksimume 150 jaroj, izocianidoj trovas multajn aplikojn en la sintezo de nitrogenaj heterocikloj. Krom diversaj multkomponentaj procezoj, multaj aliaj alternativoj ekzistas por konstrui tiajn ringsistemojn el izocianidoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **etila izocianido** per senhidratigo de la **etila formamido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de *etila izocianido* per interagado de *etila formamido* kun *fosfora pentoksido*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *etila izocianido* per interagado de *etila formamido* kun *tionila klorido*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *etila izocianido* per interagado de *etila jodido* kun *arĝenta (I) izocianido*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *etila izocianido* per alkohola transesterigo inter *fenila izocianido* kun *metanolo*:

### Reakcio 6 
* Preparado de **etila izonitrilo** per traktado de **etilamino** kun kloroformo en ĉeesto de kalia hidroksido:

### Reakcio 7 
* Per reduktado **etila izocianido** en alkohola medio iĝas en **metila etilamino**:

## Vidu ankaŭ 
* Izonitriloj
* Metila izocianido
* Propila izocianido
* Izopropila izocianido
* Fenila izocianido
* Benzila izocianido
* Fenetila izocianido
* Etila cianido
* Etila cianato
* Etila izocianato
* Etila tiocianato
* Etila izotiocianato

## Referencoj 
Kategorio:Izonitriloj
Kategorio:Izocianidoj
Kategorio:Etilaj derivaĵoj
Máté Szabó (reĝisoro)

**Máté Szabó** [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabó Máté** estas hungara reĝisoro. Lia avo estis Károly Kazimir.

Máté Szabó naskiĝis la  en Debrecen.

## Biografio 
Máté Szabó maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1995, poste li studis 2 jarojn en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Li estis subaktoro en Teatro Csokonai (Debrecen) (1997-1999) kaj li studis filozofion en Universitato de Debrecen (1997-1998). Li akiris reĝisoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2004. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Li komencis sian reĝisoran karieron en Teatro Gárdonyi Géza, poste en Teatro Szigligeti (Szolnok). Inter 2007-2012 li estis individua reĝisoro, poste li estis reĝisoro en Nacia Teatro (Miskolc), ekde 2015 ankaŭ arta gvidanto. Li ricevis premiojn inter 2004-2016.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Anton Ĉeĥov: Ĉeriza ĝardeno 
* Ferenc Molnár:
** *Az Ördög*
** *Liliom* 
* Jenő Heltai: *Naftalin*
* Benjamin Britten: Somermeznokta sonĝo
* Richard Wagner: La fluganta Holandano
* Gaetano Donizetti: *Lucia di Lammermoor*
* Imre Kálmán:
** *Csárdáskirálynő*
** *Marica grófnő *
* Viktor Jacobi: *Sybill*
* László Dés: Ni neniam mortos! (muzikala versio)

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Veszélyes lehet a fagyi* (2021)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Milano Centrale (stacidomo)

**Milano Centrale** estas kapostacio situanta en la centro de Milano, provinco Milano, regiono Lombardio.

La stacidomo estas konektita al la rapidtrajna reto kun la ĉefaj italaj urboj kaj kun la konvencia fervoja reto kun Bolonjo, Torino, Venecio, Ĝenovo, Domodossola, Chiasso kaj Lecco.

[centra|440ra|eta|[Malpensa Express]]

## Bildgalerio 

Milano Centrale Frecciabianca.jpg|Frecciabianca
Frecciargento FS ETR.700 at Milano Centrale.jpg|Frecciargento
Milano Centrale Station on a wet Wednesday morning - 14374164827.jpg|Frecciarossa

## Vidu ankaŭ 
* Milano
* Frecciarossa
* Trenitalia France
* Metroo de Milano
* Tramtransporto en Milano
* Trolebusa transporto en Milano
* Malpensa Express

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Milano
Královské Poříčí

**Královské Poříčí** () estas municipo troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1240.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Královské Poříčí**
* Jehličná

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Kunhuta el la 13-a jarcento
* Karba minejo Marie Majerová, vapora minmaŝino (nuntempe ĝi troviĝas en muzeo en Krásno)
* Penta kruco
* Bieno Bernard – centro de tradiciaj metioj, kiujn la vizitantoj povas provi
* Vilao de Seebohm – kasteleto – sidejo de municipa ofico
* Monumento al viktimoj de la unua mondmilito

## Pluaj fotoj 

Královské Poříčí.jpg|preĝejo de sankta Kunhuta
Královské Poříčí venkovská usedlost.jpg|konstruaĵo – Dlouhá 11
Královské Poříčí smirčí kříže.jpg|pentaj krucoj ĉe la preĝejo
Královské Poříčí Statek Bernard.jpg|bieno Bernard
Královské Poříčí bývalá hornická kolonie (1).jpg|Eksa minista kolonio
Královské Poříčí zámeček Seebohmova vila (3).JPG|vilao de Seebohm
Královské Poříčí pomník svaté Barbory.jpg|Monumento de sankta Barboro
Ohře Královské Poříčí (2).jpg|Ohře en Královské Poříčí
Královské Poříčí Buštěhradská dráha (2).JPG|Restaĵoj de Fervojo Buštěhrad
Povrchový uhelný lom Jiří (3).JPG|Subĉiela minejo Jiří


Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Těšovice (distrikto Sokolov)

**Těšovice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Ĝi etendiĝas sur la dekstra bordo de rivero Ohře en la orienta najbareco de urbo Sokolov, kun municipo Královské Poříčí sur la kontraŭa bordo de Ohře kunigas ĝin ponto por piedirantoj kaj biciklistoj. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1394. Post la dua mondmilito okazis ellandigo de la germana loĝantaro. En tri transportoj de marto ĝis septembro de 1946 estis ellandigitaj 312 germanaj loĝantoj. La municipo estis iom post iom ĝisloĝigita de ĉeĥa loĝantaro.

En la jaroj 1960 ĝis 1991 Těšovice estis konsisto de urbo Sokolov, denove memstara municipo ĝi estas ekde la 1-a de januaro 1992.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Penta kruco
* Burgejo

## Pluaj fotoj 

Těšovice holubník.jpg|Konstruareo super burgejo
Těšovice venkovské stavení (2).jpg|Trabfaka objekto
Těšovice lávka přes řeku Ohři (2).jpg|Ponteto trans Ohře
Těšovice smírčí kříž (3).jpg|Penta kruco
Sokolov Těšovice řeka Ohře(03).jpg|Ohře en Těšovice
Těšovice rybník u Ohře (1).jpg|Fridiga fiŝlago
Těšovický vodopád (1).jpg|Akvofalo en Těšovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Sándor N. Szabó

**Sándor N. Szabó** [ŝAndor en sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **N. Szabó Sándor** estis hungara aktoro. Lia edzino estis Pálma Unger.

N. Szabó Sándor naskiĝis la  en Nagykőrös (laŭ hungara Vikipedio en Kecskemét), li mortis la  en Pécs.

## Biografio 
N. Szabó Sándor studis du jarojn en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, poste ekde 1964 li estis sendiploma aktoro de Nacia Teatro (Szeged). Baldaŭe li ludis en migra teatro kaj Teatro Szigligeti (Szolnok). Ekde 1973 ĝis sia morto li estis membro de Nacia Teatro (Pécs), kie li ricevis la titolon "eterna membro de la teatro". Kun sia edzino ili establis porinfanan teatron, kiun li gvidis 25 jarojn. Li akiris kulturistan diplomon en 1996 en Universitato de Pécs. Li ricevis premiojn inter 1994-2011.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Rikardo la 3-a - ĉefurbestro
** Hamleto - Claudius
* Eŭripido: Bakĥantinoj
* Viktor Jacobi: *Leányvásár* - drinkejisto
* Anton Ĉeĥov:
** *Ivanov* - Matvej Semjoniĉ Ŝabelskij
** Onklo Vanja - Serebrjakov
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Luka Lukiĉ Hlopov
* Károly Nóti-István Zágon: Hyppolit, la lakeo - ĉefkonsilisto Makáts

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Kisváros* (televizia serio, 1996-2000) - pluraj roloj
* *Tűzvonalban* (televizia serio, 2009) - Soltész
* *A Föld szeretője* (2010) - Lammel
 
## Memorigiloj 
* memortabulo en Pécs (2017) https://pecsistop.hu/kultura/emlektablat_avattak_n._szabo_sandor_szinesz_egykori_lakhelyenel/489426

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Torino Porta Susa (stacidomo)

**Torino Porta Susa**  estas subtera fervoja stacio por pasaĝeroj de la fervojo Torino-Milano. Ĝis la  ĝi nomiĝis *Torino Porta Susa sotterranea* por distingi ĝin de la historia surfaca stacio, tiam ankoraŭ funkcianta. Ĝi situas en Torino, provinco Torino, regiono Piemonto.

## Strukturo kaj instalaĵoj 
Kutime la trakoj (ĉiuj subteraj) estas administrataj laŭ la sekva maniero:
# Uzata por trajnoj de la fervoja regiona servo de Piemonto kaj trajnoj InterCity (direkto Porta Nuova)
# Uzata por trajnoj de la fervoja regiona servo de Piemonto kaj trajnoj InterCity (direkto Milano)
# Uzata por la Frecce Trenitalia, TGV, kaj trajnoj Italo (Alta Velocità) direkto Francio / Porta Nuova
# Uzata por la Frecce Trenitalia, TGV, kaj trajnoj Italo (Alta Velocità) direkto Milano - Romo
# Uzata por trajnoj de la Metropola Fervoja Servo de Torino (en direkto Pinerolo/Chieri/Asti/Fossano/Alba)
# Uzata por trajnoj de la Metropola Fervoja Servo de Torino (en direkto Chivasso / Torino Stura / Rivarolo)

## Bildgalerio 

Hall-torino-porta-susa.jpg|Interno
Tgv-reseau-direction-paris-torino-porta-susa.jpg|TGV
Etr500-torino-porta-susa-2.jpg|Frecciarossa

## Vidu ankaŭ 
* Torino
* Frecciarossa
* Trenitalia France
* Metroo de Torino
** Porta Susa (metrostacio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Porta Susa
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2008
Kategorio:2008 en Italio
Heřmanov (Jindřichovice)

**Heřmanov** (germane: *Hermannsgrün*) estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Jindřichovice, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas 2,5 km de Jindřichovice. 

Heřmanov situas en katastra teritorio **Heřmanov v Krušných horách** kun areo 5,76&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1341.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Heřmanov (Jindřichovice).jpg|Vido al la domaro
Heřmanov v Krušných horách (2).jpg|Heřmanov v Krušných horách
Heřmanov v Krušných horách (4).jpg|Heřmanov v Krušných horách

Kategorio:Jindřichovice (distrikto Sokolov)
Kategorio:Domaroj en distrikto Sokolov
Kategorio:Bazaj setlejunuoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Amfimako

**Amfimako** aŭ Amfimaĥo (greke *Ἀμφίμαχος*) estas la nomo de pluraj homoj de la helena mitologio :

* **Amfimako**, filo de Kteato kaj nepo de Aktoro, unu el la estroj de la Aĥajoj en la troja milito, mortigita de Hektoro ;
* **Amfimako**, filo de Nomio, frato de Nasteso, unu el la estroj de la trojanoj en la troja milito ;
* **Amfimako**, reĝo de Eliso.

Ankaŭ povas esti :
* **Amfimako**,  satrapo en la epoko de la Diadoĥoj.

Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Antikva Persio
Poušť

**Poušť** povas esti:
* Poušť (Záhornice) – parto de municipo Záhornice en distrikto Nymburk
* Poušť (Jindřichovice) – katastra teritorio de municipo Jindřichovice en distrikto Sokolov
* Poušť (naturmemorindaĵo) – naturmemorindaĵo en distrikto Prachatice
Familia rekunigo

**Familia rekunigo** estas enmigrado farita de familianoj por rekuniĝi kun aliaj familianoj kiuj jam estas en la cellando. Multaj landoj en la mondo permesas enmigradon per familia rekunigo sub diversaj kondiĉoj, dum ili provas konservi unuflanke la bazan rajton de la persono jam loĝanta ĉe la lando vivi kun sia familio aŭ geedzo, kaj aliflanke, la ŝtato havas la rajton limigi enmigradon al ĝi.

La disigo de familioj serĉantaj kunigon povas rezulti el la migrado de kelkaj familianoj, aŭ el limŝanĝoj. En historiaj situacioj, kie novaj ŝtatoj estas establitaj aŭ la limo inter ekzistantaj ŝtatoj ŝanĝiĝas, okazas ke la novaj limoj transiras multajn familiojn kaj apartigas gefratojn, gepatrojn kaj iliajn infanojn kaj geedzojn. La humanitara problemo pligraviĝas kiam la novaj limoj ne estas limoj de paco. Tio estis la kazo kiam Germanio estis dividita en Orienta kaj Okcidenta Germanio, kaj kiam Koreio estis dividita en Suda kaj Norda Koreio.

Kategorio:Familio
Kategorio:Enmigrado
Kategorio:Familia juro
Samuel Friedrich Diez

eta|La Diez-dometo, belvidejo
**Samuel Friedrich DIEZ** (naskiĝinta la  en Neuhaus am Rennweg, mortinta la  en Meiningen) estis kortega pentristo kaj konsilisto en la rezideja urbo Meiningen.

## Vivo 
Estante filo de la ĉefadministranto Jakob Diez li baldaŭ ekkonis sian talenton kaj ĝuis sendiĝon al la Casimirianum-gimnazio en Koburgo. En 1824 li ekstudis en Munkeno ĉe la Akademio de vidaj artoj. Baldaŭ li taksitis bonega portretisto tiel ke en 1832 lia duka moŝto Bernardo la 2-a (Saksio-Meiningen) venigis lin al Meiningen. En 1833 li oficiale nomumitis kortega pentristo. Post nelonge liaj verkoj famiĝis internacie kaj li verkadis ĉe la kortegoj de Koburgo, Vajmaro, ĉe la Reuß-oj kaj en Munkeno - sed eĉ en Bruselo, Parizo, Londono, Stokholmo kaj Sankt-Peterburgo.
En 1853 li nomumitis fare de la belga reĝo Leopoldo la 1-a *dessinateur honoraire de Sa M. le Roi des Belges*.

En 1856 Diez fonditis la societon *Marienverein*, kiu nomitis por la dukino Marie de Saksio-Meiningen kaj dediĉis sin je la plibeligo de la medioj de Meiningen. En 1858 princo Henriko la 67-a (Reuß pli juna linio) nomumis lin kortega konsilisto. Kune kun la artista grupo *Meininger Künstlerklause* li verkis en 1867 bildon de la Virgulino ĉe Haßfurt-ravino, pilgrimejo de la katolikoj de Meiningen. La lastan dekon da vivojaroj li okupiĝis ankaŭ pri ĝenropentrado kaj estis pejzaĝisto.

Lia filino Bianca Sachse ankaŭ iĝis pentristino; unu ŝia bildo pendas en la Preĝejo Nia kara Sinjorino (Meiningen). Lia nevo estis la skulptisto Robert Diez.

## Honoroj 
[eta|Duko Bernardo la 2-a kun [ordeno de la Ĝartero]]
Por li nomitis belvidejo starigita en 1868 sur Bielstein-pinto supre de la urbo Meiningen. *Marienverein* muntis tie memorigtabulon tekstantan
*Dem trefflichen Menschen und tüchtigen Künstler
*Samuel Diez,
*der uns lehrte, die Schönheit der Gegend
*zu erkennen und zu genießen
''zu dankbarer Erinnerung.

## Verkoj 
* Memportreto de 1832, Meininger Museen.
* Bildo de Heinrich Heine (1842)
* Bildo de Ritratto di Carlotta (1851)
* po unu bildo pri al bapto de princino Auguste von Sachsen-Meiningen kaj pri la edzinigo al princo Morico, Flava salonego ĉe Kastelo Elisabethenburg.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Diez, Samuel Friedrich" de Georg Brückner, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 5 (1877), p.&nbsp;218–219 (tie ĉi interrete)
* Pri Dietz-kabaneto

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Meiningen
Kategorio:Naskiĝintoj en 1803
Kategorio:Mortintoj en 1873
Kategorio:Pejzaĝistoj