open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Araçoiaba da Serra

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun Sorocaba, Salto de Pirapora, Sarapuí, Capela do Alto kaj Iperó.

La loĝloko fondiĝis en 1857. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 123 kilometroj. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio

| datreveno            = 
| fondiĝo              = 1857
| najbaroj             = .
| al_ĉefurbo           = 123
Virginia Hudson

**Virginia Jane Hudson** [virĜINja ĜEJN HUDson] (naskita la 13-an de Aprilo, 1983) estas usona flutisto kaj instruisto. Ŝi instruas ĉirkaŭ Fort Smith, Arkansaso kaj estas la flutinstruisto ĉe la Universitato de Arkansaso ĉe Fort Smith.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj flutistoj
Hrobice (distrikto Zlín)

**Hrobice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu situas en distrikto Zlín en regiono Zlín. En  ĉi tie loĝis . Ĉi tiu aŭtonoma vilaĝo situas sur monteto inter Slušovice kaj Lukov proksime de montaro Hostýnské vrchy. Plej proksimaj gravaj urboj estas Slušovice (3&nbsp;km), Vizovice (8&nbsp;km) kaj Zlín (10&nbsp;km). Alteco de la vilaĝo fluktuas inter 350 ĝis 441 m s. m. Domareto Nové Dvory, kiu situas tuj apud la vilaĝo Březová ankaŭ apartas al Hrobice.

La nomo de la vilaĝo ne estas derivita el la ĉeĥa vorto "hrob" (tombo) sed de la familia nomo "Hrob" (kun sama signifo). ==
eta|maldekstra|Vilaĝa administrejo kun sabloŝtona kruco
La unua noto pri la vilaĝo Hrobice devenas el jaro 1446. Dum la 16-a jarcento ekvenadis koloniantoj, kiuj alportis ĉeĥfratan eklezion, al kiu aliĝis preskaŭ ĉiuj loĝantoj. En la vilaĝo ekestis ĉeĥfrata preĝejo, kiu pli poste pereis danke al katolikaj loĝantoj. En jaro 1890 estis konstruita unuklasa lernejo.

Dum jaro 1912 komencis konstruado de baraĵo, el kiu post longa paŭzo estis en jaro pli poste uzita por akva rezervujo Slušovice, kiun oni finigis en 1975. Dum 1913 oni konstruis masonitan sonorilejon.

Dum 1959 kamparistoj de Hrobice devis alligi sin al unueca terkultura kooperativo Slušovice. Dum 70-aj jaroj oni malfondis lernejon pro la alligo de Hrobice al Slušovice. Aŭtonomio restariĝis en jaro 1990. Post tiam oni riparis vilaĝan administrejon, sonorilejon, kapelon kaj konstruaĵo de lernejo, kiun oni ŝanĝis al antaŭlernejo.

## Loĝantaro 
## Nuntempo 
[eta|maldekstra|Fajrobrigadejo kun ligna skulptaĵo de la [sankta Floriano]]
En la vilaĝo ekzistas volonta fajrobrigado, asocio de hobiaj ĝardenistoj, abelista asocio kaj ĉasista asocio. Ne nur ĉi tiuj grupoj ĉiujare organizas diversajn aranĝojn. Ekzemple gustumado de prunbrando, infana kostumbalo, Nikolaa diskoteko kaj renkonto de pli maljunaj loĝantoj.

En la vilaĝo oni subtenas popolajn tradiciojn, plej gravaj estas: trireĝa kolekto, festado de Karnevala tempo, "klabání" – knaboj iradas tra la vilaĝo kaj klakas per diversaj klakiloj por anstataŭi nesonorantaj sonoriloj kaj festado de la Pasko.

La vilaĝo ankaŭ eldonas sian propran informilon, kiu estas elŝutebla el la paĝaro de la vilaĝo.

## Gravaj lokoj 
* Sonorilejo el jaro 1913, kiu estas nacia kultura memorindaĵo
* Kapelo de Virgulino Maria Sepdolora el jaro 1993
* Infana ludparko konstruita en 2003
* Sabloŝtona kruco
* Fajrobrigadejo kun ligna skulptaĵo de la sankta Floriano
* Vojranda kruco en domaro Nové Dvory konstruita en 1993

## Notoj 
Kategorio:Municipoj en distrikto Zlín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Zlín
Kategorio:Setlejoj en Vizovica montetaro
Toporec

**Toporec** (hungare *Toporc* germane *Toportz* [toporc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Toporec situas laŭ flankovojoj. Kežmarok troviĝas je 17, Podolínec je 4 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1287 en formo *"Thopricz"*. En 1787 911 vilaĝanoj loĝis en 118 domoj, en 1828 1177 vilaĝanoj loĝis en 162 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Toporc 818 homoj, (germanoj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Toporec 1622 homoj, (1110 slovakoj, 494 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika frugotika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1326, baldaŭe kelkfoje trakonstruita
* luterana klasikisma preĝejo de 1780
* kastelo de familio Görgey [gorgei] el la 13-a jarcento, en la 16-a jarcento ĝi renesanciĝis, en 1760 barokiĝis, en 1907 plene renovigita; dum la socialismo ĝi apartenis al la kolĥozo
* nova kastelo de Görgey de 1794

## Famuloj 
* hungaria slovaka juristo János Fejes
* en 1818 naskiĝis hungara ministro kaj generalo Artúr Görgey
* en 1822 naskiĝis hungara politikisto Dániel Irányi

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Vlková (distrikto Kežmarok)

**Vlková** (hungare *Farkasfalva* [farkaŝfalva], germane *Farksdorf*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La slovaka historia loknomo estis *Farkašovce*.

## Situo 
Vlková situas laŭ flankovojoj. Kežmarok troviĝas je 9 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1278 laŭ tiama hungara ortografio *"Farcasfolwa"*. En 1787 360 vilaĝanoj loĝis en 36 domoj, en 1828 448 vilaĝanoj loĝis en 62 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis *Vlkanov*, poste ĝi rericevis la originan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Farkasfalva 336 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Levoča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vlková 635 homoj, (633 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1779, interne la triptiko supozeble en 1480 estis kreita

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Vlkovce

**Vlkovce** (hungare *Kiskuncfalva* germane *Kunzendorf in der Zips*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Vlkovce situas fine de sakovojo, sed estas ankaŭ alia aĉa vojo. Kežmarok troviĝas je 15 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1268 en formo *"Vilgustorph"*. La germana formo *"Wylkosdorff"* aperis en 1312, la hungara *"Vilkfalva"* en 1349. Ekde 1317 ĝi apartenis al grupo de saksaj vilaĝoj. En 1787 114 vilaĝanoj loĝis en 15 domoj, en 1828 140 vilaĝanoj loĝis en 19 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kiskuncfalva 164 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Levoča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vlkovce 437 homoj, (434 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo de 1936

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Milano (apartigilo)

**Milano** povas signifi:

## Biografioj 
* Alyssa Milano, usona aktorino
* Ettore Milano, biciklisto
* Marco Milano, itala komika aktoro

## Lokaj institucioj 
* Provinco de Milano, itala provinco

## Muziko 
* *Milano*, unuopaĵo de Alex Britti

## Religio 
* Ĉefdiocezo de Milano, itala ĉefdiocezo

## Urboj 
* Milano, itala urbo
** Milano Affori (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Bovisa Politecnico (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Bruzzano Parco Nord (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Cadorna (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Centrale (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Certosa (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Dateo (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Domodossola (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Forlanini (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Greco Pirelli (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Lambrate (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Lancetti (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Porta Garibaldi (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Porta Garibaldi (subtera) (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Porta Romana (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Porta Venezia (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Porta Vittoria (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Quarto Oggiaro (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Repubblica (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Rogoredo (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Romolo (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano San Cristoforo (stacidomo), fervoja stacio en Milano
** Milano Tibaldi (stacidomo)
** Milano Villapizzone (stacidomo), fervoja stacio en Milano
* Milano Marittima, kvartalo de la komunumo de Cervia
* Milano, urbo en Teksaso
Cebuurbo

**Cebuurbo** estas metropolo, grava havenurbo kaj universitata urbo en la Filipinoj, kiu estas ĉefurbo de la provinco Cebuo, la plej malnova kaj la dua plej granda urbo. Ĝi apartenas al Cebua Metropolita Areo (kies centro ĝi estas) kun kvar najbaraj urboj nome Danaourbo, Lapu-Lapu, Mandaue kaj Talisay (Cebu) kaj ok aliaj municipoj.

Laŭ la stato de  en la urbo  vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La municipo havas komunan limon kun .

## Geografio 
Cebuurbo situas sur la orienta marbordo de la insulo kaj estis la unua hispana setlejo en Filipinoj.

## Historio 
En 1521 portugala esploristo Fernão de Magalhães alteriĝis en tiu loko, kie vivis indiĝenoj. La loko iĝis oficiale hispana kolonio en 1565 kaj la urbo iĝis ĉefurbo de la hispana kolonio. En 1898 la urbo estis cedita al Usono post la hispana-usona milito. Dum la 2-a mondmilito la japanoj havis la tutan insularon.
eta|maldekstra|
eta|maldekstra|
## Vidindaĵoj 
## Servoj 
* universitato de Sankta Karlo

## Trafiko 
Cebuurbo havas gravajn internacian flughavenon kaj havenon.

## Klimato 
La klimato de Cebuurbo estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1565 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, nur inter februaro-aprilo falas pli malofta. La averaĝa jara temperaturo estas , ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* kapelo de Magellán
* baziliko
* fortikaĵo
* muzeo

## Ĝemelurboj 
*  Barcelona, Hispanio
*  Josu, Sud-Koreio
*  Gvamo, Usono
*  Sankt-Petersburgo, Rusio
*  Ĉengduo, Ĉinio
*  Sjamen, Ĉinio
*  Ljubljano, Slovenio
*  Bandungo, Indonezio
*  Chula Vista, Usono

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Kategorio:Metropoloj
Kategorio:Marhavenaj urboj
Stratigrafio

**Stratigrafio** povas esti:
* Stratigrafio - en geologio, branĉo de studio kaj datigo de rokoj
** Biostratigrafio - datigo helpe de fosilioj
** Litostratigrafio
* Stratigrafio - en arkeologio, metodo de studio de la arkeologia depozito
* Stratigrafio - en radiologio, specifa tipo de tomografio

## Vidu ankaŭ 
* Tavolo (geologio)
Kmera imperio

La **Kmera imperio** estis granda reĝlando en la mezepoko, sur la teritorio de la hodiaŭa Kamboĝo, inter la 9-a kaj 15-a jarcentoj. Ĝi ofte regis aŭ vazaligis la teritoriojn de la hodiaŭa Laoso, Tajlando kaj Vjetnamio.

Oni datas ties historion tradicie ekde 802, kiam Ĝajavarman la 2-a deklaris, ke alprenas la titolon "Ĉakravartim" kaj tiel deklaris sendependecon de la teritorioj sub sia regno disde la pli norde situanta reĝlando Ĉenla.

La plej fama heredaĵo de la Kmera imperio estas Angkor Vat, kiu estis dum ora epoko de la imperio la ĉefurbo de la kmeroj kaj la plej konata ekzemplo de la Kmera arkitekturo. Angkor portas la signojn de riĉeco, potenco ŝanĝiĝinta religieco de la imperio. En la imperio estis oficiala religio la hinduismo, la mahajana budhismo, kaj en la 13-a jarcento la teravada budhismo el Srilanko.

El la epoko postrestis nur ŝton-ĉizitaj skribaĵoj. La ĉiutagan vivon en la imperio konas ni nur el tiuj, el bildoj sur la temploj kaj el notoj de ĉinaj diplomatoj, komercistoj kaj vojaĝintoj.

Ekde la 14-a jarcento, la imperion atingis fortiĝantaj atakoj fare de la tajlanda reĝlando Ajutthaja. En 1431, oni konkeris Angkor-on. Partoj de la Kmera imperio postvivis kelkajn jardekojn, la lasta konata kmera reganto estis Ponhea Jat (ĝis 1462). La urbon Angkor laŭpaŝe forlasis la loĝantoj.

## Regantoj 
* Surjavarman la 2-a

Kategorio:Historio de Kamboĝo
FLE

**FLE** povas esti:
* Federacio de Laboristaj Esperantistoj
* Flandra Ligo Esperantista
* IATA-kodo por la flughaveno de Petersburg Fort Lee AAF

Kategorio:Mallongigoj
János Pongrácz

**PONGRÁCZ János** (pro. pongra:c) hungara vojvodo de Transilvanio naskita ? kaj mortinta la 22-an de decembro 1476.
## Biografio
János Pongrácz estis filo de filino Klara de Johano Hunyadi, de 1462 vojvodo de Transilvanio. En 1464 li venkis la turkojn invadintajn en departementon Temes. En 1465 la reĝo Matiaso la 1-a eksigis lin el lia posteno, ĉar li kontraŭis sian eksteran politikon rilate al okcidenta Eŭropo. Post ribelo en Transilvanio en 1467 li denove fariĝis vojvodo kune kun Miklós Csupor (1468 – 72 kaj 1476) kaj li ricevis el bienoj de ribelintaj nobeloj. Li partoprenis en la militmarŝo kontraŭ Moldavio. Lia tombŝtono postrestis en la tombejo de Tövis.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Pongracz, J.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Vojňany

**Vojňany** (hungare *Krig* germane *Kreig*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La slovaka historia loknomo estis *Krig*.

## Situo 
Vojňany situas fine de sakovojo el Podhorany, sed estas ankaŭ aĉa vojo al la proksimeco. Kežmarok troviĝas je 14 km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1296 en formo *"Kyrig"*. En 1787 305 vilaĝanoj loĝis en 49 domoj, en 1828 342 vilaĝanoj loĝis en 47 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Krig 178 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vojňany 248 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Katerino el Aleksandrio el la 14-a jarcento, la origina gotika altaro estas videbla en muzeo en Bratislavo
* luterana preĝejo de 1871

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok
Ernest Ellis Clark

**Ernest Ellis CLARK** (Naskiĝis en 1869? en Derby, mortis en 1932 en Derby) estis artisto kiu fariĝis artisto por Crown Derby. Tri el liaj pentraĵoj troviĝas en Muzeo kaj artgalerio de Derby.

## Biografio 
maldekstra|eta|Green Street, Derby
Clark naskiĝis en Derby kaj post kiam li studis arton en vespera kurso li komencis labori ĉe Royal Crown Derby kaj poste fariĝis instruisto de arto kaj pli poste Mastro de arto ĉe Derby College of Art. Li gajnis multajn premiojn pro arto inkluzive fariĝante Nacia Arĝenta Medalito pri Ornamo kaj Desegno. En liaj kvardekaj jaroj li servis en la Royal Field Artillery dum la Unua mondmilito. Lia sola libro estis manlibro al siaj studentoj por desegni formojn laŭ plantoj. Li provizis desegnojn en la libro sed detenis sin montri kiel fari dekoraciojn el ili. Clark diris "... oni ne tro ofte avertas studentojn ke la sola ĝusta maniero por ili estas mem studi rekte el naturo." Tri el liaj pentraĵoj troviĝas en Muzeo kaj artgalerio de Derby post kiam ili estis donacitaj de Alfred Edward Goodey. La pentraĵo de Green Street montras tempon tri jarojn antaŭ la konstruo de Hippodrome Theatre maldekstre kaj dekstre troviĝas la Kolegio de arto kie Clark trejniĝis.

Clark mortis 63-jaraĝa en Derby en 1932 kaj lia verko liberiĝis el kopirajto en 2002.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Muzeo kaj artgalerio de Derby 

Kategorio:Britaj artistoj
Kategorio:Muzeo kaj artgalerio de Derby
2886 Tinkaping

'*2886 *Tinkaping''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la honkongan industriiston kaj mecenon Tin Ka Ping.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1965
Urbanice

Nomon **Urbanice** portas tri municipoj: 

* Urbanice (distrikto Hradec Králové), proksimume 7 km sudokcidente de Hradec Králové en distrikto Hradec Králové, Ĉeĥio
* Urbanice (distrikto Pardubice), proksimume 7 km sude de Přelouč en distrikto Pardubice, Ĉeĥio
* Urbanice (distrikto Gmina Wieluń), proksimume 86 km sudokcidente de Łódź en distrikto Gmina Wieluń, Pollando
2887 Krinov

'*2887 *Krinov'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan sovetan astronomon kaj geologon Jevgenij Leonidoviĉ Krinov (cirile *Евгений Леонидович Кринов'', 1906–1984).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Apelacia kortumo de Rennes

La **apelacia kortumo de Rennes** konsideras la konfliktojn juĝitajn de la tribunaloj pri sia fako en teritorio entenanta la departementojn Côtes-d'Armor, Finistère, Ille-et-Vilaine, Loire-Atlantique kaj Morbihan. La teritorio de ĝia kompetenteco, same kiel ĝia sidejo en la Palaco de la parlamento de Bretonio en Rennes, estas rekta heredaĵo de la supera justica kortumo de la malnova provinco de Bretonio, la parlamento de Bretonio.

## Tribunaloj en ĝia teritorio 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Palaco de la parlamento de Bretonio
* Parlamento de Bretonio

## Eksteraj ligiloj 
* La cour d'appel de Rennes sur le site du ministère de la justice 

Rennes
Kategorio:Juro en Francio
Kategorio:Rennes
2885 Palva

'*2885 *Palva''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku (Finnlando).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la finnan naz-gorĝ-orelan kirurgon Tauno Palva, bofilo de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yrjö Väisälä
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1939
La Kaptito (pentraĵo)

[dekstra|200px|eta|*La Kaptito*, 1778, [Joseph Wright of Derby (Muzeo kaj artgalerio de Derby)]]
[dekstra|200px|eta|*La Kaptito, el Sterne*, 1774, [Joseph Wright of Derby, 102x127,5&nbsp;cm (Artgalerio de Vankuvero)]]
***La Kaptito, el Sterne*** (: *The Captive, from Sterne*) estas pentraĵo farita de Joseph Wright of Derby kompletigita en 1774 kaj nun en la Artgalerio de Vankuvero. ***La Kaptito de Sterne*** (: ''Sterne's Captive*) estas simila pentraĵo fare de Wright en la Muzeo kaj artgalerio de Derby kaj unue ekspoziciita de la artisto en 1778. Ĉi lasta pentraĵo rezultigis tre raran gravuraĵon tial ke ĝia aĉetinto komisiis presitan eltiraĵon de nur 20 ekzempleroj antaŭ ol la prestipo estis detruita.

## Priskribo 
La pentraĵo montras la malesperon de vojaĝanto kiu troviĝas forlasita en fremda karcero. *La Kaptito* estis bazita sur samnoma ĉapitro en populara libro de Laurence Sterne. La libro de Sterne aperinta en 1768 *A Sentimental Journey Through France and Italy* priskribis imagitan sinsekvon en kiu la heroo de la rakonto, Yorick, imagas ke li estas enkarcerigita en Bastilo pro tio ke li perdis sian pasporton. Yorick estas poste liberigita ĉar oni prenas lian nomon por indiki ke li estas grava persono ĉar li estas ŝercisto de la Reĝo. (Joriko estas ŝercisto en la teatraĵo *Hamleto'' de Shakespeare. La vojaĝo estis bazita en 1762 kiam Britio batalis kontraŭ Francio en la Sepjara milito kaj enkarcerigo povus esti ebleco por vojaĝanto el malamika lando.)

## Historio 
eta|maldekstra|Etudo de John Stavely por la dua versio de Wright
La unua pentraĵo (1774) estis farita de Wright kiam li estis en Romo. Post ĝia kompletigo li devis reimporti ĝin en Brition; Llewellyn Jewitt rakontas ke li preskaŭ importis ĝin senimposte sed lasta obĵeto devigis lin pagi import-imposton. La debato fokusiĝi al demando ĉu la sidanto estas romia kaj oni argumentis ke la sidanto devus esti pli bone vestita.

La pentraĵo estis transformita en punktitan gravuraĵon fare de Thomas Ryder en 1779 kaj estis publikigita de John Boydell kaj Josiah Boydell en 1786. Ĉi tiu gravuraĵo estas nun escepte rara kaj estas nur havebla en malgranda nombro de Britaj institucioj kaj neniu ekstere.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Muzeo kaj artgalerio de Derby 

Kategorio:Pentraĵoj
Kategorio:Pentraĵoj de Joseph Wright of Derby
Kategorio:Muzeo kaj artgalerio de Derby
Kazimierz Flatau

**Kazimierz Flatau** (naskiĝis la 11-an de julio 1910 en Varsovio, tiam en la Rusia Imperio, mortis la 25-an de julio 2000 en Poznano) estis pola klavicenisto, instruisto en Ŝtata Supera Lernejo Muzika, muzika kritikisto, lekciisto de fiziko en Universitato de Adam Mickiewicz en Poznano, tradukisto kaj astrologo.

## Edukado 
Lia patro Julian Flatau estis profesoro pri kemio. Li finis en Poznano la Liceon je la nomo de Karol Marcinkowski kaj poste Matematikan-Natursciencan Fakultaton kun kemia specialiĝo. Paralele al lerneja edukado frekventis Muzikan Konservatorion en Poznano En 1931 veturis al Francio, kie studis en L'Ecole de Musique Ancienne en Saint-Leu-la-Forêt ĉe Wanda Landowska.

## Muziko 
Li estis perfekta klavicenisto kaj muzikologo, fakulo pri la baroka muziko. En 1948 establis klason de klaviceno en Ŝtata Supera Lernejo Muzika en Poznań (PWSM). Poste ĝin transprenis Zofia Brenczówna. En la jaroj 1946-1950 partoprenis en kelkdeko da disaŭdigoj tutpollandaj vive dissendataj de Pola Radio. Muzikludis kun profesoro Jan Rakowski (aldviolono), kaj kiel solisto plenumis per klaviceno verkojn de Johann Sebastian Bach kaj de aliaj komponistoj de tiu epoko. Reprezentis la poznanan PWSM en ĵurio de la 1-a kaj 2-a Internaciaj Konkursoj de la Antikva Muziko en Lodzo en 1961 kaj 1964.

## Tradukisto 
Li laboris por polaj sciencaj revuoj (por *Acta Physica Polonica* tradukis pli ol mil laboraĵojn ekde 1965) kaj eksterlandaj. Estis tradukisto dum prelegoj kaj diskutoj, tradukis monografiojn, kantojn, lernolibrojn pri muziko. Partoprenis dum kunsidoj de ĵurioj de la konkursoj je la nomo de Henryk Wieniawski (1952 kaj 1957) kaj en Internacia Piana Konkurso Fryderyk Chopin (1955), tradukis dum la monda kongreso de intelektularo en Wrocław aŭguste 1948.

## Literaturo 
Kazimierz Flatau apartenis al establita en la 1960-aj jaroj literatura grupo "Złota Mozaika" (Ora Mozaiko). En la jaroj 1946-1947 estis muzika kritikisto kaj raportanto en la muzika semajnrevuo "Zryw" (Eko). En la jaroj 1948-1949 verkis al revuo "Echo Teatralne i Muzyczne" (Teatra kaj muzika eĥo).

## Astrologo 
En la 30-aj jaroj ekinteresiĝis pri astrologio. Li estis unu el fondintoj de la Asocio de Astrologoj en Poznano, kiu fondiĝis en 1978 kun la sidejo en Baranów apud Poznań. En la 80-aj jaroj apartenis al redakta komitato de la eldonejo *Problemy Astrologii* (Problemoj de Astrologio), kien verkis plurajn artikolojn, i.a.: *Provo de figuriga teorio de horoskopo*, Recenzo pri la libro de André Barbault: *De psikoanalizo ĝis astrologio*, *Komentario al astrologia notaĵo de Koperniko, verkita surbaze de Ptolemeo*.

Kategorio:Polaj astrologoj
Kategorio:Polaj klavicenistoj
Kategorio:Polaj tradukistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Pollando
Kategorio:Mortintoj en Pollando
Kategorio:Poznananoj
László Possonyi

**POSSONYI László**  estis hungara verkisto kaj redaktoro naskita en Nadjvarado la 3-an de majo 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de julio 1987. Lia nobela antaŭnomo estis *somosdi* [ŝomoŝdi].

## Biografio
László Possonyi diplomiĝis pri ekonomiko en Budapeŝto. Iom da tempo li redaktis la gazeton *Magyar Írás* de Bp., poste li direktis la literaturan kaj kulturan rubrikon de la katolika gazeto *Korunk Szava* (1931-1938). Lia nova gazeto *Új Kor* komence malferme apogis la reformplanojn de Gyula Gömbös. En 1935 li fondis la revuon *Vigilia*, kiun ĝis 1944 li redaktis parte sola, parte kun aliaj. Post la germana okupacio en 1944 li devigis ĉesigi la aperigon de sia revuo. En 1945 li fariĝis kunlaboranto de la katolika semajngazeto *Új Ember*. En *Vigilia* li publikis spritajn kritikojn en rubriko *Színházi őrjárat*. Li reverkis la verkon de Pedro Calderón de la Barca (*A nagy világszínház*) kaj li tradukis kelkajn verkojn bonnivele (François Mauriac: *A Frontenac-misztérium*, 1934).

## Verkoj
**Üldözni fognak titeket* (romano, Bp., 1938);
**Kaleidoszkóp* (rakonto-antologio, tradukaĵoj, Bp., 1940);
**Az árnyék* (romano, Bp., 1940);
**XII. Pius* (Bp., 1941);
**Szilágyi Irma* (romano Bp., 1942);
**Játék az apostolokról* (Bp., 1947);
**Bűnbak és áruló* (Vivromano de Lajos Kuthy, Bp., 1968);
**Tettenérés* (aŭtobiografia romano, Bp., 1980).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj verkistoj
2888 Hodgson

'*2888 *Hodgson'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan profesoron pri fiziko *Richard G. Hodgson''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
2889 Brno

**2889 Brno** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Brno, dua plej granda urbo de Ĉeĥio. Tiu urbo lasis sian nomon ankaŭ al la asteroido *290 Bruna*, kiu ricevis ĝian latinan nomon: *Bruna*.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Brno
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
2890 Vilyujsk

'*2890 *Vilyujsk'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la rusa urbo Vilujsk (cirile *Вилюйск, Viljujsk''), en Jakutio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Erkki Tuomioja

**Erkki Sakari TUOMIOJA** (naskiĝis la 1-an de julio 1946 en Helsinko) estas finna politikisto de la socialdemokratia partio de Finnlando, parlamentano en la jaroj 1970–1979 kaj ekde 1991. Li sciigis, ke li ne plu kandidatos por la parlamento en 2023. En la jaroj 1999–2000 li estis ministro pri komerco kaj industrio. De 2000 ĝis 2007 kaj de 2011 ĝis 2015 li estis ministro pri eksteraj aferoj. Unuan fojon li fariĝis ministro pri eksteraj aferoj, kiam ĝis tiu ministro pri eksteraj aferoj, Tarja Halonen, fariĝis prezidanto. Li estas doktoro de sociaj sciencoj kaj docento de politika historio. Li verkis multajn librojn pri ekstera politiko kaj politika historio.

La patro de Erkki Tuomioja estis Sakari Tuomioja, politikisto kaj iama ĉefministro de Finnlando. Lia patrino estis Vappu Tuomioja, verkisto. La patro de lia patro, Walto Tuomioja, estis parlamentano ĉefredaktoro de *Helsingin Sanomat*.

Erkki Tuomioja komencis socian diskutadon en la 1960-aj jaroj en asocio de mezlernejanoj kaj en la studenta korporacio de Universitato de Helsinko. Liaj ĉefaj temoj rilatis al pedagogio kaj internaciaj rilatoj. Li estis unu el la plej elstaraj politikaj diskutantoj en Finnlando.

Tuomioja estas konsiderata ano de la maldekstra flanko de sia partio. Li defendas la socialan ŝtaton tipan al la Nordlandoj. Li estas membro de ATTAC.

Tuomioja estas ateisto. Li volas, ke teologio estu forigita el universitatoj.

## Referencoj 
Kategorio:Finnaj politikistoj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj de Finnlando
Kategorio:Finnaj ateistoj
Kategorio:Estondevenaj finnoj
Sufers

**Sufers** estas komunumo de la komunumaro Rheinwald kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 134 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Sufers estas la plej malsupra komunumo de la Valo Rheinwald. La kernvilaĝo situas norde de la Lago de Sufers, kiu estiĝis pro baraĵo supre de la Roffla-Ravino. Al la komunumo apartenas krom la kernvilaĝo la setlejoj Gul, Rüti, Glattenberg, Sufner Schmelzi kaj diversaj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Sufers limas en nordo al Casti-Wergenstein, en oriento al Andeer, en sudoriento al Ferrera, en sudo al Madesimo (Italio), en okcidento al Splugo, kaj en nordokcidento al Safien.

## Trafiko 
Tra Sufers pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 al San-Bernardino-Pasejo, sur kiu cirkulas poŝtaŭtolinio, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Tra la komunumo pasas ankaŭ la svisa aŭtovojo A13, al kiu ĝi havas propran alveturejon.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Sufers datiĝas el la jaro 831 kiel *Subere* en la karolida urbaro. En la jaro 841 Lotaro la 1-a fondis la preĝejon *Sankta Salvatoro*. Dum mezepoko setlis romanĉlingvanoj en Sufers. Ekde la jaro 1300 almigris valzoj alvenantaj el Valezo, kiuj germanigis la lokon. De 1600 ĝis la mezo de la 19-a jarcento en Sufers ekzistis ferminejoj, kaj en Sufers Schmelzi troviĝis ferfandejo. La hodiaŭa preĝejo estis konstruita inter la jaroj 1618 kaj 1625. Inter la jaroj 1959 ĝis 1962 estis konstruita la baraĵlago.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Sufers
Trajno turista Arenal

eta|Trajno turista Arenal
eta|Trajno turista Arenal
eta|Trajno turista Arenal

**Trajno turista Arenal** aŭ hispane: Tren Turistico Arenal TTA estas la unua monta fervojo en Kostariko ekde jaro 2000.

## Trako - Relo 
La relo estas 600 mm. La monta trako estas 3,5 km kaj havas altan diferencon de ĉirkaŭ 200 metroj.

La inklino estas maksimuma 73 0/00. La unua tunelo estas 43 m longa, la dua tunelo 35 m.

## Funkciado 
La fervojo havas 3 dizelajn lokomotivojn.

## Vagonoj 
Estas 5 verdaj vagonoj kun 9 seĝoj kaj 1 6-aksaj panorama vagono, kun longo da 14 m kun 30 seĝoj transportas la gastojn.

## Vidu ankaŭ 
* La malgranda Svisujo

## Eksteraj ligiloj 
* germane pri fervojo, kun bildoj 
* turista organizaĵo, hoteloj 
* pri fervojo

Kategorio:Fervojo en Kostariko
Kategorio:Turismo en Kostariko
Kategorio:Ŝpuro 600 mm
Sámuel Prepelitzay

**PREPELITZAY Sámuel** (pro. prepelicai) estis hungara advokato, verkisto, mecenato de naskiĝinta hungara teatro naskita ? 1790 kaj mortinta en Arad la 22-an de septembro 1859.
## Biografio
Sámuel Prepelitzay havis amikajn rilatojn kun aktorino Déryné. Liaj artikoloj rilate al teatro aperis en revuo *Tudományos Gyűjtemény*, kie li estis redaktoro. Lia verko restite manuskripte troviĝas en OSZK: *Nemzeti Intézet. Egy magyar színjátszó-társaság előadásairól Pesten* (1822).
## Verkoj
**A játékszínről egy szó annak idejében* (Tud. Gyűjt. 1821);
**Hazafiúi figyelmeztetés a magyar nemzeti játékszinünkre* (Tud. Gyűjt. 1822).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Prepelitzay, S.
Prepelitzay, S.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ĵazo-festivalo de Montreux

dekstra|eta|Fondinto Claude Nobs kun "Charlie Morris Bando" ĉe la Ĵazo-festivalo de Montreux, 2007

La **Ĵazo-festivalo de Montreux** estas la plej bone konata muzika festivalo en Svislando kaj unu el la plej prestiĝaj en Eŭropo; ĝi okazas ĉiujare en frua julio en Montreux VD sur la marbordoj de Lago Lemano.
En jaro 2011 oni faras la 45-an festivalon. Claude Nobs (mortinta ) kaj Quincy Jones ricevis la  premion de usona registaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.montreuxjazzfestival.com Montreux Jazz Festival
* Claude Nobs Foundation
* "Live at Montreux" en YouTube
* Claude Nobs Revealed en CNN.com International 

Kategorio:Ĵazfestivaloj
Kategorio:Muzikfestivaloj en Svislando
Kategorio:Montreux
Gyula Pungur

**PUNGUR Gyula** (pro. pungur) hungara ornitologo, entomologo naskita Erdőszengyel la 24-an de majo 1843 kaj mortinta en Zelenika (Dalmatio) la 1-an de majo 1907. 

## Biografio
Gyula Pungur preparis sin reformita pastro kaj instruisto. En 1866 – 67 li studis en la universitato Marburg. Post reveno en jaroj 1868 – 70 li estis ĉedoma instruisto ĉe la familio Ugron en Mezőzáh. Tie li konatiĝis kun Otto Herman kaj al lia influo li komencis priokupiĝi biologion. En 1870 li fariĝis reformita pastro en Szilágynagyfalu, en 1877 instruisto en Zilah. De 1896 li laboris apud Ottó Herman en la Landa Centro pri Ornotologio, poste li estis ties sekretario. Lia ne finita manuskripto (*Magyar állatnevek szótára*) estas konservita en la Instituto pri Ornitologio.

## Verkoj
* *A magyarországi tücsökfélék természetrajza* (Bp., 1891); 
* *Fauna Regni Hungariae: Orthoptera* (Bp., 1900).

## Fonto
* Magyar Életrajzi Lexikon

Pungur, Gy.

Kategorio:Hungaraj entomologoj
2891 McGetchin

'*2891 *McGetchin'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono; ano, laŭ la ecoj de sia orbito, de la Cibela grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker sur  eksponitaj far de Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus en la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan planedologon *Thomas Richard McGetchin'' (1936–1979).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Aurél Puskás

**PUSKÁS Aurél** (pro. puŝka:ŝ) estis hungara inĝeniero pri kemio naskita Vornicenii Mici la 4-an de januaro 1924 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de oktobro 1984. 
## Biografio
Aurél Puskás diplomitiĝis en 1946 en teknikuniversitato de Budapeŝto. En 1949 li estis asistanto de Agroscienca Universitato de Keszthely, de 1950 en la teknikuniversitato. Li havis licencon pri enzimologio en 1971. En 1970-1973 li estis eksperto en Havano por estigi la katedron pri farmacio. De 1982 ĝis 1984 same estis biokemia fakulo en Alĝerio por fondo de Universitato Pri Medicino de Batna.
## Verkoj
**Biokémia és enzimológia* (Bp., 1969).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon
 
Puskas, A.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
La Kaptita Reĝo

[dekstra|200px|eta|*La Kaptita Reĝo*, 1772, [Joseph Wright of Derby, 33.6x39.5&nbsp;cm, (Muzeo kaj artgalerio de Derby)]]
**La Kaptita Reĝo** (: *The Captive King*) estas skizo farita de Joseph Wright of Derby kompletigita en 1772 aŭ 1773. Ĝi bildigas la francan nobelon Guy de Lusignan faritan prizonulo de Saladino. Oni pensas ke la skizo estis preparo al la nun perdita pentraĵo *Guy de Lusignan en Prizono*.

## Priskribo 
La skizo estis titolita *La Kaptita Reĝo* kaj ĝi montras la franca nobelon Guy de Lusignan faritan prizonulo de Saladino. Lusignan batalis kontraŭ Saladino la  kaj estis farita prizonulo post la malvenko de sia armeo. Oni diras ke la relikvoj de la Vera Kruco estis ankaŭ perditaj dum tiu ĉi batalo. Lusignan, kiu venis el apud Poitiers en Francio, fariĝis Reĝo de Jerusalemo kiel sekvo de sia edziĝo kun Sibila de Jerusalemo. Fine, Lusignan estis liberigita de Saladino kaj fariĝis reganto de Kipro. La skizo farita de Joseph Wright enhavas notojn de lia amiko Peter Perez Burdett. Wright estis ricevinta lecionojn de perspektivo de Burdett kaj konsultis lin pri la konstruo de siaj pentraĵoj.

## Historio 
La skizo estis unu el almenaŭ tri kiujn Wright desegnis antaŭ ol fari du similajn pentraĵojn koncerne la kaptitan kruc-militiston. La skizoj estis senditaj al Peter Perez Burdett en Liverpool por lia komento dum la vintro 1772–1773 antaŭ ol Wright kreis la plej malgrandan el la pentraĵoj, kiujn li ekspoziciis ĉe la Societo de Artistoj en 1773 kun versio de *La forĝista forĝejo*. Wright esperis vendi version de *La Kaptita Reĝo* al Karl Friedrich, Granda Duko de Baden en 1774. Friedrich fine dungis Burdett kiam li translokiĝis al Germanio por eskapi siajn ŝuldojn&nbsp;– inkluzive monon kiun li ŝuldis al Wright.
En 1774 kaj 1778 Wright kreis pentraĵojn kun simila subjekto de homo forlasita en prizono, sed tiuj pentraĵoj koncernas eltiraĵon de samtempa novelo. La lasta el tiuj ĉi estis *La Kaptito de Sterne*, ekspoziciita en 1778.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Muzeo kaj artgalerio de Derby 

Kategorio:Pentraĵoj
Kategorio:Pentraĵoj de Joseph Wright of Derby
Kategorio:Muzeo kaj artgalerio de Derby
2892 Filipenko

**2892 Filipenko** estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo estas omaĝo al la rusa kirurgo *Aleksandr Grigorjeviĉ Filipenko*, kiu savis la vivon de la edzo de la malkovrintino.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
2893 Peiroo

**2893 Peiroo** estas meze granda, malhela troja asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la astronomoj de la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).

## Nomo 
Ĉar la asteroidoj de la punkto L5, anoj de la « Troja Tendaro », ricevu nomojn de trojaj batalintoj de la Iliado; ĝi ricevis la nomon de Peiroo, traka militestro ententa kun Priamo.

## Orbito 
Ĝi estas troja asteroido, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Observatorio Félix Aguilar
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1975
Nufenen

**Nufenen** estas komunumo de la komunumaro Rheinwald kaj la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 158 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Nufenen situas en la supra mezo de la Valo Rheinwald. La kernvilaĝo situas ĉe la norda bordo de Malantaŭa Rejno. Krom la kernvilaĝo Nufenen apartenas al la komunumo la setlejoj Alpa, Boda, Brennhof, Stutz, Höhegga (sur alteco de 2049 m s.m.) kaj diversaj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Nufenen limas en nordo al Safien, en oriento al Splugo, en sudo al Mesoko, en okcidento al Hinterrhein, kaj en nordokcidento al Vals.

## Trafiko 
Tra Nufenen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 al San-Bernardino-Pasejo, sur kiu cirkulas poŝtaŭtolinio, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Tra la komunumo pasas ankaŭ la svisa aŭtovojo A13, al kiu ĝi havas propran alveturejon.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Nufenen datiĝas el la jaro 1343 kiel *Ovena*.

## Vidu ankaŭ 
* Nufenen-Pasejo (montopasejo en Valezo sen rekta rilato al la komunumo Nufenen)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Nufenen
Stutz

**Stutz** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Stutz (Gondiswil)** estas setlejo de la komunumo Gondiswil de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno en Svislando.

* **Stutz (Mirchel)** estas setlejo de la komunumo Mirchel de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.

* **Stutz (Nufenen)** estas setlejo de la komunumo Nufenen en la komunumaro Rheinwald de la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono en Svislando.
Imita akcipitro

La **Imita akcipitro** (***Accipiter imitator***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

Temas pri tre bruneca kaj strieca birdo pli malhela supre kun horizontalaj nigrecaj strioj en dorso kaj flankoj kaj fajna strioj en longa vosto. La subaj partoj estas helaj kaj la gorĝo blankeca. La hokoforma beko estas griza (nigra pinte) kun flava vaksaĵo. Ankaŭ la irisoj kaj kruroj estas flavecaj; la ungoj nigrecaj.

Ĝi troviĝas kiel endemio en Bougainville, Papuo-Novgvineo kaj en Choiseul kaj Santa Isabel, Salomonoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj kaj arbarbordoj de malaltaj teroj (400 m) kaj montararbaroj (eble ĝis 1,000 m).

Ĝi estas minacata pro habitatoperdo (lignoproduktado) kaj degradado (ĉefe en konkurenco kun la Blankagorĝa akcipitro, *A. albogularis*). Ĝi estas rara specio, sed eble estis neatentita pro kaŝemaj arbaraj kutimoj kaj eble manko de distinga alvoko. Ĝi estas konata nur el unu specimeno el Bougainville kaj kelkaj vidaĵoj el kaj Choiseul kaj Santa Isabel. Dum multaj semajnoj de kampolaboro en ĉiuj tri insuloj en la 1980-aj kaj en la 1990-aj jaroj, ĝi estis vidata nur unufoje en Bougainville kaj kelkfoje en la vilaĝo de Tirotonga en Santa Isabel. La similo de tiu specio kun la polimorfa simpatria Blankagorĝa akcipitro, *A. albogularis*, kondukis al nombro de necertaj vidaĵoj, inklude birdojn el la malproksima insulo de Makira.

Oni ne konas multe pri ties ekologio kaj la niĉoseparo rilate al la Blankagorĝa akcipitro, sed la mallongaj flugiloj kaj pli longaj kruroj sugestas, ke ĝi estas pli bone adaptata al interna arbaro.

## Referencoj
* IUCN Ruĝa Listo
* BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Ruĝecfemura akcipitro

La **Ruĝecfemura akcipitro** (***Accipiter erythropus***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

Ĝi troviĝas en granda parto de subsahara Afriko nome en Angolo, Benino, Burkino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Gabono, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, Liberio, Niĝerio, Ruando, Senegalio, Sieraleono, Togolando kaj Ugando.

Temas pri akcipitro kun tre blankaj subaj partoj kaj malhelaj supraj partoj. La subvosto estas strieca. La kruroj oranĝecaj.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Paul Whiteman

**Paul WHITEMAN** 28-an de marto 1890 en Denvero, Koloradio; 29-an de decembro 1967 en Doylestown, Pensilvanio) estis usona orkestrodirektisto kaj bandestro.

## Vivo 
eta|maldekstre|Paul Whiteman kun sia orkestro en 1921.
Whiteman komence muzikis kiel violonisto en simfoniaj orkestroj. En 1918 li fariĝis direktisto de la orkestro de Hotelo Fairmont en San Francisco. Kun ĉi tiu orkestro li akceptis en 1920 dungitecojn en Atlantic City kaj Novjorko kaj koncertvojaĝis kun ĝi en 1923 en Eŭropo. La orkestro havis preskaŭ simfonian grandon kaj estis komerce tre sukcesa. Tio ebligis al Whiteman, dungi esencan nombron da junaj, blankulaj ĵazmuzikistojn , el kiuj multaj dum la sekvaj jaroj mem karieris kiel bandestroj aŭ soloistoj dum la svingepoko. Al tiuj apartenis aparte Jack Teagarden, Frank Trumbauer, Bunny Berigan, Joe Venuti, Eddie Lang , gefratoj Tommy Dorsey kaj Jimmy Dorsey samkiel Bix Beiderbecke kaj Bing Crosby. En 1924 la orkestro transprenis en Novjorko la unuan prezentadon de *Rhapsody in Blue* de George Gershwin, kiun instrumentigis la aranĝisto de Whiteman, Ferde Grofé. Whiteman direktis la orkestron ĝis meze de la 1940-aj jaroj kaj fariĝis poste muzikestro ĉe radiostacio „ABC“.

La sono de la orkestro de Whiteman ne estas komparebla kun tiu de la ĉefaj nigrulaj bandoj tiutempaj, precipe pro ĝiaj parte komplikaj kaj pompaj aranĝaĵoj; tamen kelkaj sondiskaj registraĵoj estas interesaj pro tio, ke ĝi multloke dokumentas la komencojn de la supre nomitaj muzikistoj kun aŭskultindaj solooj. La muzikan stilon de Whiteman oni ankaŭ nomas simfonia ĵazo. Ĉi tiu sono baldaŭ evidentiĝis kiel tre sukcesa, ĉar la unua surdiskigo de Whiteman, *Whispering* el septembro de 1920 vendiĝis preskaŭ dumilionoble kaj fariĝis per tio la unua milionvendaĵo de la populara muziko. Per 3,4 milionoj da venditaj diskoj lia titolo ''Three O'Clock In The Morning*, publikigita septembron de 1922, estis eĉ pli enspeza. Krom ĉi tiuj pecoj li sukcesis entute pluajn 29 unuajn rangojn en la furorkanta ranglisto. En 1923 "Felix Kept On Walking" temis pri la jam populara rolulo de bildstrioj kaj filmoj Kato Felikso kaj sekvis ankaŭ aliaj kantoj samtemaj.

La kvara edzino de Paul Whiteman estis filmaktorino Margaret Livingston (1900-1984).

## Literaturo 
* George T. Simon: *The Big Bands*. Antaŭparolo de Frank Sinatra. 3-a prilaborita eldono. Novjorko: Macmillan Publishing Co und London: Collier Macmillan Publishers, 1974, S. 452-455

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri Paul Whiteman kaj sia orkestro ĉe *www.redhotjazz.com'' (anglalingva) 
* Paĝo kun sonregistraĵoj de la Orkestro Paul Whiteman kiel mp3-dosieroj
* Vivhistorio ĉe retejo bigbandlibrary.com

Kategorio:Usonaj ĵazbandego-direktistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1890
Ruĝeckola akcipitro

La **Ruĝeckola akcipitro** (***Accipiter erythrauchen***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

## Distribuado 
Ĝi estas endemia de Indonezio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.

## Subspecioj 
Laŭ Alan P. Peterson, tiu specio estas konstituata de du subspecioj kiuj estus la jenaj:
* *Accipiter erythrauchen ceramensis* (Schlegel) 1862 
* *Accipiter erythrauchen erythrauchen* G.R. Gray 1861

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Aramina

'''''' (oficiale ) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Ituverava. Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de San-Paŭlio	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* Asocio de Municipoj de San-Paŭlio (same )

Kategorio:Municipoj de San-Paŭlio
Nana akcipitro

La **Nana akcipitro** aŭ Sulavesa akcipitro  (***Accipiter nanus***) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.

Ĝi estas endemia de la indoneziaj insuloj de Sulaveso kaj Buton. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj je pli malalta grado arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi ege similas al la parenco de Wallacea nome Rozbrusta akcipitro, sed oni supozas, ke ĝi estas pli proksime parenca al la Besro. Ĉio tio faras ĝin malfacile identigebla kaj eble ne ĉiam registrita. Ĝi estas unu el la plej malgrandaj membroj de sia familio (longo proksimume de 25 cm).

Ĝi ĉasas insektojn kaj malgrandajn birdojn.

Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Ne estas multaj certigitaj vidaĵoj de tiu specio, sed oni scias ke ĝi loĝas almenaŭ en la Nacia Parko Lore Lindu.

## Referencoj 
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Výborná

**Výborná,** hungare **Sörkút** [ŝorkUt], germane **Bierbrunn** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
 
## Situo 
Výborná situas laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas je 12 km.

eta|maldekstra|Preĝejo en Výborná
## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1189 en formo *"Birburn"*. la unuaj loĝantoj estis germanoj. La slava loknomo *"Viborna"* aperis en 1463. En 1770 376 vilaĝanoj loĝis en 59 domoj, en 1828 496 vilaĝanoj loĝis en 69 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Viborna*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sörkút 455 homoj, (germanoj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Késmárk, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post 1945 la germanoj estis deportitaj al Germanio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Ursula el la 14-a jarcento, baldaŭe ĝi plurfoje trakonstruiĝis
* luterana klasikisma preĝejo de 1833

Kategorio:Municipoj en distrikto Kežmarok