open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Flago de Egiptio

[eta|250px|[Dosiero:FIAV 110110.svg|23px]]
La **nacia flago de Egiptio** (arabe: علم مصر) estas trikoloro konsistanta el la tri samlarĝaj horizontalaj strioj el ruĝa, blanka, kaj nigra koloroj de la tut-arabismo. Ĝi venas de la Egipta Revolucio de 1952. La flago portas la nacian emblemon de Egiptio, kun la Aglo de Saladino centrita en la blanka bendo. La nuna formo de la flago estis adoptita la 4-an de oktobro 1984.

La uzo de Egiptio de la koloroj de tutarabismo ankaŭ inspiris sian adopton de kelkaj aliaj arabaj ŝtatoj. La sama horizontala trikoloro estas uzita de Irako, Sirio, kaj Jemeno (kaj antaŭe Libio), la nura diferenco inter ĉi tiuj flagoj estas la ĉeesto (aŭ foresto) de distingiloj de naciaj emblemoj en la blanka bendo.

Egiptio
Kategorio:Naciaj simboloj de Egiptio
Flago de Tunizio

[eta|250px|[Dosiero:FIAV 111111.svg|20px2:3]]
La **nacia flago de Tunizio ** estas ruĝa tuko kun blanka cirklo en ĝia centro kiu enhavas la duonlunon kaj ruĝan kvinpintan stelon.

La nacia flago de Tunizio ne suferis multajn ŝanĝojn ekde ĝia adoptado en la jaro 1831 de la tunizia monarko Hasino la 1-a. La duonluno kaj la stelo estas tradicia simbolo de la Otomana Imperio kaj poste de Islamo. Tio signifas ke Tunizio apartenis al la otomana regado. La ruĝa koloro ankaŭ estis prenita de ili. La flago estis rekuperita per la sendependeco disde Francio (20-an de marto 1956), kiu estis ŝanĝita en 1881 pro la franca koloniado.
 
La Flago de Tunizio ludis gravan rolon dum la Tunizia ribelo en 2010-2011.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Tunizio

Tunizio
Kategorio:Naciaj simboloj de Tunizio
Linnaea borealis

**Lineo-kloŝo**, aniz-kloŝo (*Linnaea borealis*) estas planta specio el la familio *Kaprifoliacoj* laŭ la klasika klasigo. La filogenetiko unue enmetis ĝin en la familio el *Lineacoj*, sed la lasta eldono (APG III) ree metas ĝin ĉe la *Kaprifoliacoj*. Tiu estas la sola specio en la genro *Linnaea*. La fama naturisto Karolo Lineo elektis tiun planton kiel simbolon.

## Priskribo 
Lineo-kloŝo estas herbeca kaj rampa planto kun tutjara foliaro. La floroj, helruĝaj, kloŝformaj, klinaj kaj odoraj, estas duope sur tigetoj de 15 ĝis 60 cm alte. Ĝi floriĝas somere.

[eta|maldekstra|200px|Portreto de [Karolo Lineo tenante lineo-kloŝon en sia dekstra mano.]]

## Disvastiĝo 
La lineo-kloŝo estas specio ĉirkaŭnorda. Ĝi estas tipa de la kanada tajgo (nordaj arbaroj), kie ĝi kreskas en vasteco, precipe en la strobilarboj. Ĝi estas sufiĉe komuna en Sameio kaj Suomio. Dum glaciepoko, ĝi plisudiĝis, kaj ankoraŭ ĝi ĉeestas en iuj montaroj el Eŭropo ekde tiu tempo. Tiu planto estas malofta kaj protektita en Francujo, nur kelkloke en la Alpoj.

eta|dekstra|200px|Lineo-kloŝo

## Subspecioj 
* *Linnaea borealis* subsp. *americana* (Forbes) Hultén ex Clausen
* *Linnaea borealis* subsp. *borealis* L.
* *Linnaea borealis* subsp. *longiflora* (Torr.) Hultén

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kaledoniaj koniferaroj
* Novanglaj-akadiaj arbaroj

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kaprifoliacoj
Kategorio:Holarktisa flaŭro
Kategorio:Nearktisa flaŭro
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Karolo Lineo
Flago de Somalio

[eta|250px|[Dosiero:FIAV 111111.svg|23px~2:3]]
La **nacia flago de Somalio** (somale: Calanka Soomaaliya) estis adoptita la . Ĝi estis dizajnita de Mohammed Awale Liban, kaj intencita servi kiel reprezenta flago de la tut-somaliaj teritorioj. Post la reunuigado de la Itala Somalio kaj Brita Somalilando, la flago estis uzita de la Somalia Demokratia Respubliko. La flago estas la nura ŝtata flago, kies antaŭbildo estas flago de Unuiĝintaj Nacioj.

La flago konsistas el helblua koloro kun sola blanka stelo en la centro. La kvinpinta stelo reprezentas la kvin regionojn en la Korno de Afriko kie la somalia popolo historie loĝas: Ogadeno (ekde 1897 orienta regiono de Etiopio), la Nordorienta provinco de Kenjo, Ĝibutio, kaj la antaŭaj Itala Somalilando kaj Brita Somalilando. La helbluo estas simbolo de Hinda Oceano ĉe Somalio. Ĝi tre similas al la flago de Vjetnamio, temas pri la sama dizajno sed kun flava koloro.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Somalio

Somalio
Kategorio:Naciaj simboloj de Somalio
Kategorio:Flagoj de Somalio
Ginesa Ortega

**Ginesa ORTEGA CORTÉS** (Metz, 1967) estas hispana kantistino de flamenko.

## Diskaro 
* *Siento* (1997).
* *Oscuriá* (1999).
* *Por los espejos del agua* (2002).
* *Flamenca* (2006).
* *El amor brujo* (2011).

## Eksteraj ligiloj 
* www.myspace.com

Kategorio:Naskiĝintoj en 1967
Kategorio:Ciganaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Katalunaj kantistoj
Flago de Ĝibutio

La **nacia flago de Ĝibutio** (: ''''), adoptita en 1977, havas du egalajn horizontalajn striojn el blua kaj verda koloroj kun blanka triangulo surbaze de la hisflanko havanta ruĝan kvin-pintan stelon (reprezentante la areojn kie somaloj loĝas en la regiono) en la centro. Tiuj kvin lokoj estas Brita Somalilando, Itala Somalio, Franca Somalilando (Ĝibutio), Ogaden, kaj la Nordorienta Provinco (Kenjo). Pri la simbola signifo de la koloroj uzitaj estas du klarigoj: Laŭ unu la verda koloro simbolu la teron, la helblua la maron kaj ĉielon kaj la blanka la pacon; laŭ alia La malpeza bluo reprezentu la somalajn isaojn, kaj la verda reprezentu la arabaron - laŭ ambaŭ klarigoj la ruĝa stelo reprezentu unuecon. 

La nacia flago estis adaptiĝo de la flago de la Afrika Popola Ligo por la Sendependeco kiu kondukis Ĝibution al sendependeco. La flago de tiu ligo konsistis el blanko, verdo kaj malhelbluo, kaj havis ruĝan triangulon kun blanka stelo. Por la nacia flago, adoptita post sendependiĝo, la stelo estis poziciigita en vertikala pozicio, kaj la proporcioj de la flago estis plilongigitaj. 

La flago unue estis hisita en la tago de la sendependeco de Ĝibutio, la .

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Ĝibutio

Ĝibutio
Kategorio:Naciaj simboloj de Ĝibutio
Eduarda fazano

eta|* Lophura edwardsi*

La **Eduarda fazano**, *Lophura edwardsi*, estas birdo de la familio de Fazanedoj kiu estas endemia de la pluvarbaro de Vjetnamio.

## Aspekto 
Ĝi estas 58–67&nbsp;cm longa, kun ruĝaj kruroj kaj tre rimarkinda etenda nuda **vizaĝa haŭtaĵo ĉirkaŭokula** kaj ĝis la beko. La masklo estas ĉefe **bluecnigra birdo** kun kresto, kaj la ino estas senkoloreca bruna birdo. La alarmalvoko estas *puk-puk-puk*.

## Subspecioj 
Tiu specio havas du variaĵojn. La nomiga formo *L. e. edwardsi* havas blankan kreston kaj supran voston, dum la norda formo *L. e. hatinhensis* havas varian nombron de blankaj vostoplumoj. Tiu diferenco en la du formoj povas havi kialon je interna reproduktado ĉe limigita fragmenta populacio tie, kaj estis vidata ankaŭ en kaptiteco ĉe *L. e. edwardsi*. La norda formo foje ricevas statuson de separata specio el kelkaj fakuloj, kiel Vjetnama fazano, *Lophura hatinhensis* (Vo Quy, 1975).

## Statuso 
Ambaŭ formoj de Eduarda fazano estas nune listitaj kiel endanĝerita specio, ĉar suferis pro senarbarigo, ĉasado kaj uzado de senfoliilo dum la Vjetnama Milito.

Oni supozas ke tiu specio havas nombrojn nur de **1000-3000 birdoj** en naturo, ĉefe de la nomiga formo, sed ĝi estas sufiĉe sekura en kaptiteco, kie ĝi estas subjekto de forloka konservado.

Tiu birdo ricevas sian nomon el la ornitologo Sir Edward Woolridge.

## Referencoj 
*  Endanĝerita
* *Pheasants, Partridges and Grouse* de Madge kaj McGowan, ISBN 0-7136-3966-0

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Ildikó Ungvári Zrínyi

**UNGVÁRI ZRÍNYI Ildikó** (ungva:ri zrinji) estas rumanuja hungara estetikistino, antropologino pri teatro, teatra fakverkistino naskita la 20-an de junio 1959 en Târgu Mureș.

## Biografio
Ildikó Ungvári Zrínyi havigis diplomon pri fako hungara-angla lingvoj en la UBB de Kluĵo en 1982. Ŝi estas universitata docentino en la aktorakademio Szentgyörgyi István de Târgu Mureș.

## Verkoj
**A látott lét dramaturgiája*, Mentor Kiadó, 2000.
**Látványolvasás: színházi tanulmányok*, Mentor Kiadó, 2004;
**Bevezetés a színházantropológiába*. Színháztudományi tankönyv.Marosvásárhelyi Színművészeti Egyetem Kiadója, 2006.

## Fonto
*[http://www.libri.hu/szerzok/ungvari_zrinyi_ildiko.html ]
*iwiw.hu

Kategorio:Rumanujaj hungaraj estetikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj antropologoj
Ana Belén

**Ana Belén**, laŭ vera nomo **María del Pilar CUESTA ACOSTA** (Madrido, 27-a de majo 1951) estas hispana kantistino kaj aktorino.

Ŝi komencis kiel artisma infano, de tre juna, kaj poste daŭrigis prestiĝan aktoran karieron. Ŝi estas ankaŭ tre konata en Hispanio kaj Hispanameriko kiel kantisto, interalie kunlabore kun sia edzo Víctor Manuel. Ŝi ankaŭ reĝisoris unu filmon.

Ŝi estis kvarfoje nomumita por la Goja-premio por plej bona aktorino. En 2016 ŝi ricevis la Honoran Premion al sia tuta kariero. Ŝi ankaŭ ricevis multnombrajn aliajn premiojn, pri kino kaj pri muziko.

Ŝi ricevis la Ormedalon de la Kinakademio de Hispanio en 1995.

## Filmaro 
* 1965: *Zampo y yo*
* 1971: *Españolas en París*
* 1971: *Aunque la hormona se vista de seda*
* 1972: *Morbo*
* 1973: *Separación matrimonial*
* 1973: *Al diablo, con amor*
* 1974: *Tormento*
* 1974: *A flor de piel*
* 1974: *Vida conyugal sana*
* 1974: *El amor del capitán Brando*
* 1975: *Jo, papá*
* 1976: *La petición*
* 1976: *Emilia... parada y fonda*
* 1977: *La criatura*
* 1978: *La oscura historia de la prima Montse*
* 1978: *Sonámbulos*
* 1979: *Jaque a la dama*
* 1979: *El Buscón*
* 1980: *Cuentos eróticos*
* 1982: *La colmena*
* 1982: *Demonios en el jardín*
* 1985: *La corte de Faraón*
* 1985: *Sé infiel y no mires con quién*
* 1986: *Adiós pequeña*
* 1987: *La casa de Bernarda Alba*
* 1987: *Divinas palabras*
* 1988: *Miss Caribe*
* 1989: *El vuelo de la paloma*
* 1992: *Después del sueño*
* 1993: *Rosa rosae*
* 1993: *El marido perfecto*
* 1993: *Tirano Banderas*
* 1994: *La pasión turca*
* 1996: *Libertarias*
* 1996: *El amor perjudica seriamente la salud*
* 1999: *Cada día hay más besos*
* 2001: *Antigua vida mía*
* 2004: *Cosas que hacen que la vida valga la pena*
* 2016: *La reina de España*
* 2019: *Historias de Nuestro Cine*
* 2020: *La Piedad*

### Kiel reĝisorino 
* 1991: 'Cómo ser mujer y no morir en el intento*

## Diskaro 
* 1965: *Zampo y yo*
* 1973: *Al diablo con amor*
* 1975: *Calle del Oso*
* 1976: *La paloma del vuelo popular*
* 1977: *De paso*
* 1979: *Ana*
* 1980: *Con las manos llenas*
* 1981: *Ana Belén*
* 1982: *Ana el Río*
* 1983: *Victor y Ana en vivo*
* 1984: *Géminis*
* 1985: *BSO La corte de faraón*
* 1986: *Para la ternura siempre hay tiempo* (kun Víctor Manuel)
* 1987: *BSO Divinas palabras*
* 1988: *A la sombra de un león*
* 1989: *26 grandes canciones y una nube blanca*
* 1991: *Como una novia*
* 1993: *Veneno para el corazón*
* 1994: *Mucho más que dos*
* 1996: *20 éxitos*
* 1997: *Mírame*
* 1998: *Lorquiana. Canciones populares de Federico García Lorca*
* 1999: *Cantan a Kurt Weill* (kun Miguel Ríos)
* 2001: *Peces de ciudad*
* 2003: *Viva L`Italia*
* 2006: *Una canción me trajo aquí* kun Víctor Manuel
* 2007: *Anatomía*
* 2011: *A los hombres que amé*
* 2018: *Vida''

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 
* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj aktoroj
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Senfoliilo

[eta|Helikoptero disigas senfoliilon sur densa ĝangala areo de la delto de la rivero [Mekongo dum la Vjetnama Milito (07/26/1969).]]
**Senfoliilo** (aŭ kiel neologismo defolianto) estas ajna kemiaĵo ŝprucita aŭ senpolvigita sur plantoj por kaŭzi ke ĝiaj folioj forfalu. Klasika ekzemplo de tre toksa senfoliilo uzita por taktikaj celoj estas Oranĝa Agento, kiu estis uzita ĝenerale de la usona militistaro dum la Vjetnama Milito de 1961 al 1970.

**Senfoliiloj** malsamas de herbicidoj pro tio ke la unua celas plejparte malkovri foliojn de plantoj dum la lasta estas uzata por detrui aŭ malhelpi la kreskon de plantoj. Senfoliado ne estas ĉiam kaŭzita de senfoliiloj. Povas esti multaj malsamaj ekologiaj faktoroj kiuj kaŭzas ke la folioj de planto forfalu.

Kategorio:Herbicidoj
Kategorio:Ekologio
Angy Fernández

**Ángela María FERNÁNDEZ GONZÁLEZ**, **Angy FERNÁNDEZ** (Majorkurbo, 5-a de decembro 1990) estas hispana kantistino kaj aktorino.

Ŝi studis en la Mezlernejo Josep María Llompart en Palma, kie ŝi ankaŭ prenis kursojn de piano kaj danco. En 2005, ŝi estis membro de la konkurso '' Cami De L'Exit * en Majorko kaj laboris por la programo de la loka kanalo IB3 programo * Pedikaj ovoj d'Exit *.

En 2007, ŝi partoprenis Hispanan *X Factor*, kie ŝi estis unu el la finalistoj kaj kiu liverigis ŝian unuan albumon * Sola en el silencio *.

## Diskaro 
* *Sola en el silencio* (2007)
* *Física o Química* (2010)

## Filmaro 
* *Cami De L'Exit*, 2005
* *Factor X*, 2007
* *Física o Química'' (2008-2011) Paola Blasco

## Eksteraj ligiloj 
* persona retejo 
* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Victoria Ocampo

eta|maldekstre|Victoria Ocampo
**Victoria OCAMPO AGUIRRE** (Bonaero, 7-a de aprilo 1890 -Bonaero, 27-a de januaro 1979) estis argentina elstara poetino kaj eldonistino.

Kategorio:Argentinaj verkistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Jorge Luis Borges
Kategorio:Verkistinoj
Rio Vermelho

**Rio Vermelho** (prononco:*hjuvermeljo*; esperante: *Ruĝa Rivero*, oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Metropolitana de Belo Horizonte* (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono *Conceição do Mato Dentro*. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Alejandra Pizarnik

eta|170 px|Alejandra Pizarnik
**Alejandra PIZARNIK** (Avellaneda, 29-a de aprilo 1936 – Bonaero, 25-a de septembro de 1972) estis argentina elstara poetino.

Naskiĝinta en familio de judaj enmigrintoj rusaj, ŝi studis filozofion en la Universitato de Bonaero kaj pentradon kun Juan BATLLE PLANES.

De 1960 ĝis 1964, ŝi vivis en Parizo, kie ŝi laboris por la eldonaĵo *Cuadernos* kaj sekvis diversajn kursojn en la Sorbonne.

Ŝi memmortigis sin kiam ŝi estis nur 36-jaraĝa.

## Libroj 
* *La tierra más ajena* (1955)
* *La última inocencia* (1956)
* *Las aventuras perdidas* (1958)
* *Árbol de Diana* (1962)
* *Los trabajos y las noches* (1965)
* *Extracción de la piedra de locura* (1968)
* *El infierno musical* (1971)
* *La condesa sangrienta* (1971).

## Eksteraj ligiloj 
* Alejandra Pizarnik/*Obrapoética*

Kategorio:Sinmortigintoj
Kategorio:Argentinaj verkistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
María Elena Walsh

eta|María Elena Walsh, 1971.
eta|María Elena Walsh and Leda Valladares, 1960
**María Elena WALSH** (Villa Sarmiento, 1-a de januaro de 1930-Bonaero, 10-a de januaro de 2011) estis argentina elstara poetino, virkistino de porinfana literaturo kaj kantistino.

## Libroj 
* *Otoño imperdonable* - 1947
* *Apenas viaje* - 1948
* *Baladas con Ángel* - 1951
* *Casi milagro* - 1958
* *Tutú Marambá* - 1960
* *El reino del Revés* - 1964
* *Zoo loco* - 1964
* *Hecho a mano* - 1965
* *Dailan Kifki* - 1966
* *Cuentopos de Gulubú* - 1966
* *Aire libre* - 1967
* *Juguemos en el mundo* - 1970
* *El diablo inglés* - 1974
* *Angelito* - 1974
* *El país de la Geometría* - 1974
* *La Sirena y el Capitán* - 1974
* *Cancionero contra el mal de ojo* - 1976
* *Chaucha y palito* - 1977
* *Desventuras en el País-Jardín-de-Infantes* - 1979
* *Novios de antaño* - 1990
* ''Hotel Pioho's Palace* - 2002

### Diskaro 
* *Canciones para mirar*
* *Canciones para mí*
* *El País del Nomeacuerdo*
* *El País de la Navidad*
* *Cuentopos*
* *Cuentopos para el recreo*
* *Juguemos en el mundo*
* *Juguemos en el mundo* II
* *El sol no tiene bolsillos*
* *Como la cigarra*
* *El buen modo*
* *De puño y letra''

## Eksteraj ligiloj 
*  Biografía del Ministerio de Educación de Argentina 
*  Obituario
* 

Kategorio:Argentinaj verkistoj
Kategorio:Argentinaj kantistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Flago de Sud-Afriko

eta|250px
La nuna **flago de la Respubliko Sud-Afriko** estis adoptita la 27-an de aprilo 1994, dum la parlamenta balotado. Nova nacia flago estis adoptita por reprezenti la novan demokration.

La flago havas samlarĝajn horizontalajn striojn el ruĝo (supre) kaj bluo (malsupre), apartigitaj de centra verda strio kiu disfendiĝas en horizontala "Y" formo, kies brakoj finiĝas ĉe la anguloj de la his-flanko (kaj sekvas la diagonalojn de la flago). La Y ampleksas nigran triangulon de kiu la brakoj estas apartigitaj de mallarĝaj flavaj strioj. La ruĝaj kaj bluaj strioj estas apartigitaj de la verda strio kaj ĝiaj brakoj per mallarĝaj blankaj strioj. 

Laŭ oficialaj sudafrikaj registaraj informoj, la sudafrika flago estas "resumo de ĉefelementoj de la historio de la lando". Tri el la koloroj - nigra, verda kaj flava - estas trovitaj en la flago de la Afrika Nacia Kongreso. La aliaj tri - ruĝa, blanka kaj blua - estas uzitaj en la moderna flago de Nederlando kaj la flago de Britio. La koloroj blanka kaj blua ankaŭ estis trovitaj en la malnova flago de Sudafriko. 

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Sud-Afriko

Sud-Afriko
Kategorio:Naciaj simboloj de Sud-Afriko
Flago de Ugando

eta|dekstra|220px
La** nacia flago de Ugando** estis adoptita la 9-an de oktobro 1962, la dato kiam Ugando iĝis sendependa de Britio. Ĝi konsistas el ses egalaj horizontalaj strioj nigra (supro), flava, ruĝa, nigra, flava, kaj ruĝa. Blanka disko estas supermetita ĉe la centro kaj prezentas la nacian simbolon, griza kronogruo, turniĝante al la hisflanko. La tri koloroj reprezentas la kolorojn de la ŝtato kaj popolo. La flago estis dizajnita de la uganda ministro de justico, Mr. Grace Ibingira.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Ugando

Ugando
Kategorio:Naciaj simboloj de Ugando
Imperia fazano

La **Imperia fazano**, *Lophura* × *imperialis* estas birdo de la familio de Fazanedoj. Ĝi estas malhelblua, mezgranda, ĝis 75 cm longa, fazano kun nuda ruĝa vizaĝa haŭtaĵo, blua kresto, ruĝaj kruroj kaj brila plumaro. Ino estas bruna kun levebla mallonga plumokresto, nigrecaj vosto kaj unuarangaj flugilplumoj.

La Imperia fazano troviĝas en la arbaroj de centra Vjetnamio kaj eble en Laoso. Ties aspekto similas al alia vjetnama enigma birdo, nome la Vjetnama fazano, sed ĝi estas pli granda, havas pli longan voston, malhelbluajn kreston kaj ĉiujn vostoplumojn. Dume tiu laste menciita specio havas blankajn kreston kaj centrajn vostoplumojn.

Antaŭe konata nur el paro alportita viva al Eŭropo de Jean Théodore Delacour en 1923, tiu specio estis remalkovrata en 1990, kiam nematura masklo estis kaptata de rikoltisto de rotango. Alia nematura masklo estis kaptata en februaro de 2000.

Tiu rara birdo finfine rezultis ne esti vera specio, sed nature vivanta hibrido de Vjetnama fazano kaj de la subspecio *annamensis* de la Arĝenta fazano.

Ĝi estis iam situa en genron *Hierophasis*. La taksonomia statuso de la tri vjetnamaj endemiaj formoj de la genro *Lophura* nome, *L. e. edwardsi*, *L. e. hatinhensis* kaj tiu ĉi specio estas necerta. Ĝi estas monotipa, tio estas sen subspecioj.

## Eksteraj ligiloj 
* Red Data Book 

## Referencoj 
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Mohamed Ghannouchi

**Mohamed GHANNOUCHI** (arabe محمد الغنوشي, latinliterigite Muhamad al-Ganuŝi, naskiĝis  en Sousse, Tunizio, do nun -jara) estas tunizia ekonomikisto kaj politikisto.

En 1966 li diplomiĝis pri ekonomiko en la Universitato de Tunizo. En 1975 li iĝis direktoro de la ŝtata ministerio pri planado, kaj en 1982 ties ĝenerala direktoro, kaj en 1987 ŝtata ministro de tiu fako. Post la senbatala puĉo de tiu jaro, li ankaŭ gvide de la nova ŝtata prezidanto Zine El Abidine Ben Ali restis ministro. En 1989 li aldone transprenis la ministerion pri financoj, kaj sekvajare iĝis ministro pri financoj kaj ekonomio. En 1992 li transprenis la titolon de ministro pri internacia kunlaboro kaj en tiu funkcio respondecis pri la kontaktoj al la Eŭropa Unio, la Internacia Monunua Fonduso kaj la Monda Banko. Ekde la jaro 1999 li estas ĉefministro de Tunizio.

Ekde 2008 li kiel vicprezidanto kungvidas la nacian socialisme aŭtoritatan politikan partion Konstitucia Demokratia Kolektiĝo, dum multaj jaroj la gvida partio de la lando. Inter la 14-a kaj 15-a de januaro 2011 li aldone al sia ĉefministra posteno por unu tago ankaŭ plenumis la funkcion de ŝtata prezidanto, ĉar la antaŭa prezidanto Ben Ali pro amasaj perfortaj civitanaj protestoj devis haste forlasi la landon.

## Vidu ankaŭ 
* Tunizia ribelo en 2010-2011

Kategorio:Tuniziaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Tunizio
Kategorio:Prezidantoj de Tunizio
Kategorio:Tuniziaj ministroj pri financoj‎
Kategorio:Tuniziaj ekonomikistoj
Kategorio:Homoj de la Tunizia revolucio
Paule Baillargeon

**Paule BAILLARGEON** (naskiĝis en Rouyn-Noranda la 19-an de julio 1945) estas kanada aktorino, scenaristino kaj reĝisorino.

De 2009, ŝi estas scenerastino en restadejo de la National Film Board of Canada.

## Filmaro 
### Aktorino 
* *Entre tu et vous*, 1970
* *Le Grand film ordinaire*, 1971
* ''Ô ou l'invisible enfant* : *L'amante*, 1972
* *Montréal blues*, 1972
* *Et du fils*, 1972
* *Louise Thibaudeau*, 1973
* *Gina* : *Rita John*, 1975
* *Le Temps de l'avant* : *Monique, Helene's sister*, 1975
* *Confidences de la nuit* (*L'Amour blessé*) (voix) , 1975
* *La Piastre* : *Mireille, maîtresse de Robert*, 1976
* *Le Soleil se lève en retard* : *Ginette*, 1977
* *Monsieur Zéro* (TV) : *Marie*, 1977
* *Panique* : *Françoise Gélinek*, 1977
* *Vie d'ange* : *Star Morgan*, 1979
* *Albedo*, 1983
* *La Femme de l'hôtel* : *Andrea Richler*, 1984
* *La Dame en couleurs* : *Sister Gertrude*, 1985
* *Sonia* : *Roxanne*, 1986
* *Les Voisins* (TV) : *Lorette*, 1987
* *I've Heard the Mermaids Singing* : *Gabrielle St. Peres*, 1987
* *L'Héritage* (TV) : *Maggie Caillouette*, 1987
* *Trois pommes à côté du sommeil* : *Madeleine*, 1989
* *Les Heures précieuses*, 1989
* *Jésus de Montréal*, 1989
* *La Conquête de l'Amérique II*, 1990
* *Montréal vu par...* : *La femme du consul (segment "Vue d'ailleurs")*, 1991
* *Love-moi* : *Louise*, 1991
* *L'Assassin jouait du trombone* : *Irène Ingerstein*, 1991
* *La Conquête de l'Amérique I*, 1992
* *Un 32 août sur terre* : *Doctor in hospital*, 1998
* *Rue l'Espérance* (TV) : *Louise Béliveau*, 1999
* *Destinées* (TV) : *Claire Pellerin*, 2009-2010

### Reĝisorino 
* *La Cuisine rouge*, 1980
* *Sonia*, 1986
* *Solo*, 1991
* *Le Complexe d'Édith*, 1991
* *Le Sexe des étoiles*, 1993
* *Claude Jutra, portrait sur film*, 2002

### Scenaristino 
* *Vie d'ange*, 1979
* *La Cuisine rouge*, 19830
* *Sonia*, 1986
* *Le Petit cheval* (TV) , 1990
* *Montréal vu par...'', 1991

### Premioj 
* Prix Gémeau, 1983

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Kanadaj aktoroj
Kategorio:Kanadaj reĝisoroj
Kategorio:Kanadaj scenaristoj
Kategorio:Kebekianoj
Griza kronogruo

La **Griza kronogruo** (*Balearica regulorum*) estas birdo de la familio Gruedoj. 

## Priskribo
Ĝi troviĝas en seka savano en Afriko sude de Saharo, kvankam ĝi nestas en iom pli malsekaj vivejoj. Tiu besto ne migras, tio estas, temas pri specio de loĝantaj birdoj.

Ekzistas du subspecioj. La orientafrika *B. r. gibericeps* (kresta kronogruo) troviĝas de orienta Demokratia Respubliko Kongo al Ugando, de kiu ĝi estas la nacia birdo, kaj de Kenjo ĝis orienta Sudafriko. Ĝi havas pli grandan areon de nuda ruĝa vizaĝhaŭto sur la blanka peceto ol la pli malgranda subspecio, *B. r. regulorum* (sudafrika kronogruo), kiu troviĝas ekde suda Angolo ĝis Sudafriko.

maldekstre|eta|
eta|300px|
[eta|300px| *Balearica regulorum gibbericeps* [MHNT]]
Tiu specio kaj la parenca nigra krongruo estas la nuraj gruoj kiuj povas supreniri arbojn, pro longa malantaŭa piedfingro kiu povas kapti branĉojn. Tiu kutimo, inter aliaj, estas kialo por kredi ke ili proksimas al similaj praaj membroj de la Gruoj.

La nesto estas platformo de herbo kaj aliaj plantoj en alta malseka regiono kun vegetaĵaro. La griza kronogruo donas inter 2-5 ovojn. Idoj pretas flugi post 56-100 tagoj.

La griza kronogruo estas proksimume 1 m alta kaj pezas 3,5 kg. Ĝia korpa plumaro estas plejparte griza. La flugiloj ankaŭ estas blankaj, sed havas plumojn kun vico de koloroj. La kapo havas kronon de rigidaj oraj plumoj. La flankoj de la vizaĝo estas blankaj, kaj ekzistas helruĝa plenblovebla gorĝosaketo. La gamboj estas nigraj. La virseksaj kaj inseksaj kronogruoj estas similaj, kvankam virseksuloj tendencas esti iomete pli grandaj. Junaj birdoj estas pli grizaj ol plenkreskaj, kun plumumita ledkolora vizaĝo. Kiel ĉiuj gruoj, ĝi manĝas insektojn, reptiliojn kaj malgrandajn mamulojn.

La griza kronogruo estas la nacia birdo de Ugando kaj ĝi aperas en la flago kaj blazono de la lando.

Kategorio:Naciaj simboloj de Ugando
Kategorio:Gruoj
Flago de Etiopio

1:2]]
La **nacia flago de Etiopio** estis adoptita la 6-an de februaro 1996. La tradicia trikoloro (verda, flava kaj ruĝa) venas de la imperiestro Meneliko la 2-a (1889-1913) kaj estis unuafoje uzita sur flago en 1895. La nuna flago kaj emblemo estis adoptitaj post la malvenko de la marksista Mengistu-reĝimo (en povo de 1974-1991). La emblemo estas celita reprezenti kaj la diversecon kaj unuecon de la lando. Blua reprezentas pacon, la stelo reprezentas diversecon kaj unuecon, kaj la sunradioj simbolas prosperon. La verda simbolas la teron, flava strio por paco kaj espero, kaj ruĝa estas simbolo de forto.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Egiptio

Etiopio
Kategorio:Naciaj simboloj de Etiopio
Flago de Maroko

[eta|250ra|[Dosiero:FIAV 111000.svg|20ra2:3]]
[eta|250ra|[Dosiero:FIAV 000100.svg|20ra2:3]]
[eta|250ra|[Dosiero:FIAV 000001.svg|20ra2:3]]
La **nacia flago de Maroko** () konsistas el ruĝa tuko kun nigrolima verda intertplektita stelo. Ruĝo havas konsiderindan historian signifon en Maroko, proklamante la devenon de la reĝa familio de la Profeto Mohamedo tra Fatima, la edzino de Ali ibn Abi Talib, la kvara kalifo. Ruĝa ankaŭ estas la koloro kiu estis uzita de la ŝerifoj de Mekao kaj la imamoj. De la 17-a jarcento kiam Maroko estis regita de la Alavita dinastio, la flagoj de la lando estis simple ruĝa. En 1915, dum la regado de Mulay Yusuf, la verda Sigelo de Salomono estis aldonita al la nacia flago. La sigelo estas interplektita neplenumita angulo, uzita kiel simbolo en juro por jarcentoj. Origine uzatis la kutima sesangula sigelo de Salomono, kiu baze estas la simbolo de judismo, sed jam en 1915 la sultano Jusef en dekreto precizigis ke la nacia flago enhavu verdan kvinpintan variaĵon de la sigelo de Salomono, kun unu pinto direktata ekzakte supren. Dum Maroko estis sub franca kaj hispana kontrolo, la ruĝa flago kun la sigelo en la centro restis en uzo sed nur enlanda. Ĝia uzo ĉe maro estis malpermesita. Kiam sendependeco estis restigita en 1956, ĝi denove iĝis la nacia flago.

eta|maldekstra|150ra|

La 6-pinta stelo uzita en la origina maroka flago valida ekde 1915 ankaŭ estas konata kiel la Sigelo de Salomono aŭ la stelo de Davido. Ĝi estis elektita sur la maroka flago ĉar la 6-pinta stelo estas simbolo de vivo, saĝeco kaj bona sano, kutima por ĉiuj tri gravaj unudiaj religioj. La Sigelo de Salomono ankaŭ estis stampita sur la moneroj de 100 kaj 200 frankoj same kiel sur kelkaj Maĥzen-poŝtmarkoj ĝis 1954.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* blazono de Maroko
* Kropswolde (Kirko)

Maroko
Kategorio:Naciaj simboloj de Maroko
Nacia Parko Garajonay

**Nacia Parko Garajonay** () estas parko situanta en la centro kaj nordo de la insulo La Gomera, unu el la Kanariaj Insuloj (Hispanio). Ĝi estis deklarita nacia parko en 1981 kaj Monda heredaĵo de Unesko en 1986. Ĝi okupas 40 km² etendiĝas al ĉiuj municipoj sur la insulo.

La parko estas nomita pro la rokformacio Garajonay, la plej alta pinto de la insulo, je 1,484 m. Ĝi ankaŭ inkludas malgrandan altebenaĵon kies alteco estas 790-1,400 m sur marnivelo.

File:Alone in the dark - WLE Spain 2015.jpg|«Roque Ojila»
File:WIKI 559 MmoramoraleS.JPG|«Roque de Agando»
File:Roque de La Zarcita - WLE Spain 2015.jpg|«Roque de La Zarcita»

La parko disponigas la plej bonan ekzemplon de laŭrisilvaj arbaroj , humida subtropika arbaro de la Terciaro kovrinta grandajn partojn. Ĝi ankaŭ troviĝas en Azoroj kaj Madejro. Acora laŭro, aŭ sub la portugalaj nomoj Louro, Loureiro, Louro da terra, kaj Louro de cheiro, povas esti trovata en la parko, same kiel kanaria laŭro. Kvankam nomita kiel ununura speco de arbaro, la Nacia Parko ampleksigas plurajn diversecojn de arbaroj. Plej humidaj kaj protektitaj valoj orientitaj en la nordo havas la plej riĉajn kaj kompleksajn arbarojn. Ĝi estas nomita laŭrisilva valo, vera subtropika pluvarbaro kie la plej grandaj laŭrarboj troveblas. Ĉe la sudo la arbaro estas plejparte miksaĵo de fago kaj eriko, specioj adaptitaj al malpli humida medio.

Alia allogaĵo de la Nacia parko estas la masivaj ŝtonoj kiuj estas troveblas en la insulo. Tiuj estas iamaj vulkanoj kies formo estis akrigita per erozio. Iu el ili, nomia "fortikaĵo" estis konsiderita sankta de la aborigenoj. La parko estas transirita kun granda reto de trotuaroj, estante unu el ĉefaj turistaj agadoj en la insulo.

Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Hispanio
Kategorio:Naciaj parkoj de Hispanio
Kategorio:La Gomera
Kategorio:Guanĉoj
Fläsch

## Pri la komunumo 
**Fläsch** estas komunumo de la komunumaro Maienfeld kaj la distrikto Landquart en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 590 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Fläsch situas en nordo de la koira Rejnvalo ĉe la orienta bordo de Rejno, ĉe la piedo de la monto de Fläsch sur alteco de 528 m s.m. En oriento krome ekzistas eksklavo, la alppaŝtejo de Fläsch kun tri lagetoj, kiu ĝis la 23-a de oktobro 1977 estis parto de la komunumkomunaĵo Fläsch-Maienfeld.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Fläsch limas en nordo al Balzers (Liĥtenŝtejno), en oriento kaj sudoriento al Maienfeld, en sudokcidento kaj okcidento al Bad Ragaz (SG), en nordokcidento al Vilters-Wangs (SG), kaj en nordnordokcidento al Sargans (SG). La Alppaŝtejo de Fläsch limas en nordo al Triesen (Liĥtenŝtejno), kaj en la ceteraj flankoj al Maienfeld.

## Trafiko 
Fläsch situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto ĝi estas konektita per la poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Landquart. En Bad Ragaz kaj en Maienfeld troviĝas en malgranda distanco la plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A13.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Fläsch datiĝas el la jaro 831 kiel *Villa Flasce*. En frua mezepoko Fläsch apartenis al la Grafejo Suba Retio. En malfrua mezepoko ĝi formis kune kun Maienfeld la Tribunalejon Maifenfeld/Fläsch, kiu aliĝis en la jaro 1436 al la Dektribunala Federacio. En la jaro 1524 Fläsch kiel unua grizona komunumo akceptis la reformitan kredon. En la jaro 1569 la paroĥo de Fläsch sendependiĝis de la paroĥo Sankt-Amandus de Maienfelod. Ek de 1803 ĝis 1851 Fläsch estis komunumo de la grizona komunumaro Fläsch-Maienfeld, kiu tiam estis kunigita kun Jenins kaj Malans al la distrikto Suba Landquart, kiu en la jaro 2000 estis transformita al la komunumaro Maienfeld kaj aldonita al la distrikto Landquart.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Fläsch
Domo Vicens

eta|230ra|Casa Vicens, Barcelono
**Domo Vicens** (hispane kaj katalune Casa Vicens) estas familia loĝejo en Barcelono (Hispanio), dezajnita de Antoni Gaudí kaj konstruita de Manuel Vicens. Ĝi estis la unua grava laboro de Gaudí. Ĝi estas aldonita al la Monda heredaĵo de Unesko "Verkoj de Antoni Gaudí" en 2005.

Ĝi estis konstruita en la periodo 1883-1889 kaj situas ĉe Carrer de Les Carolines 24, en la distrikto Gràcia de Barcelono. La ejo estas malgranda komparita al similaj strukturoj en la areo. Tamen, la domo estas ampleksa, proksimume 1,160 m² sur kvar niveloj. La plano estas nesimetria kun elstaraj gabloj kaj murapogiloj. Galerioj projekcias eĉ pli for ĉe la pinto. Tegmentoturoj estas rememorigaj pri Maŭra arkitekturo. Ĉar la domo estas privata loĝejo, ĝia interno ne povas esti vizitata.

Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Hispanio
Kategorio:Konstruaĵoj de Gaudí
Kategorio:Konstruaĵoj en Barcelono
Flago de Liberio

eta|250px
La **nacia flago de Liberio** proksime similas al la flago de Usono, montrante la eks-amerikajn sklavoriginojn de la lando. La liberia flago havas similajn ruĝajn kaj blankajn striojn, same kiel bluan kvadraton kun blanka stelo en la kantono.

En 1827, la liberiaj kolonioj adoptis flagon kiu estis derivita de la amerika flago, kun blanka kruco anstataŭe de la stelo, simbolante la kristanan fonon de la kolonia asocio. La nuna flago estis desegnita fare de komisiono de sep Monrovianaj virinoj. La stelo prezentas Liberion hele brilantan kontraŭ la malhelblua ĉielo de Afriko.

La dek-unu strioj simbolas la subskribintojn de la liberia Deklaracio de Sendependeco, ruĝa kaj blanka simbolante kuraĝon kaj moralan plejbonecon. La blanka stelo reprezentas la liberecon kiun la eks-sklavoj ricevis , super la blua kvadrato reprezentante la Afrikan kontinenton.

La flago vidiĝas sur multaj ŝipoj ĉirkaŭ la mondo kiam Liberio ofertas registradon sub ĝia flago. Kargokompanioj faras tion por eviti impostojn kaj restriktojn kiujn aliaj landoj observigas.

Estas taksite ke 1600 ŝipoj hisas la liberian flagon kiel oportunflago, tio alportas enspezon en multaj landoj.

## Vidu ankaŭ 
* blazono de Liberio

## Notoj
Liberio
Kategorio:Naciaj simboloj de Liberio
Péter Hatala

**HATALA Péter** estis hungara orientikisto, universitata profesoro naskita en Tótmegyer la 17-an de februaro 1832 kaj mortinta en Marosvásárhely la 17-an de februaro 1918.
## Biografio 
Péter Hatala pristudis filozofion en Reĝa Universitato de Pest. En la hungara revolucio de 1848 li estis soldato, tial poste oni malliberigis lin. En 1855 oni ordinis lin pastro, en 1856 li doktoriĝis pri teologio. En jaroj 1857–1860 li estis misiisto en Palestino. Hejmenveninte li instruis en la porpastra edukejo de Esztergom. Li instruis de 1861 teologion, inter 1873–1905 ŝemidajn lingvojn en la fakultato de filologio en la Reĝa Universitato de Budapeŝto. En 1874 li elpaŝis el la romia katolika eklezio kaj li iĝis unitariismulo. Li redaktis interalie la gazetojn *Szabad Egyház*, *Szabad Sajtó*. Li estis membro de la Societo Petőfi.

## Verkoj 
* *Arab nyelvtan* (Bp., 1877);
* *Mohamed élete és tana* (Bp., 1878);
* *A felekezetnélküliség és a felekezeti kényszer* (Bp., 1894);
* *A jogos szocializmus* (Bp., 1898).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj orientalistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj misiistoj
Kriváň (distrikto Detva)

**Kriváň** hungare **Krivány** aŭ *Kriványgyetva* [krivAnjdjetva], germane **Bergmünnich** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
eta|maldekstre|

## Situo 
Kriváň situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Zvolen-Lučenec. Detva troviĝas je 5, Zvolen je 28, Lučenec je 31&nbsp;km.

## Historio 
Dum la mezepoko ne estis tie domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro menciis tie unusolan gastejon. En 1852 mapo montras tie nenion. La loko menciiĝis unuafoje en 1860. En 1871 nova fervojo Salgótarján-Losonc-Ruttka pretiĝis, kiu havis tie fervojan haltejon. Tio portis prosperon. Komence de la 20-a jarcento jam poŝtoficejo funkciis. Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszalatna, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. La memstara vilaĝo Kriváň fondiĝis en 1955. Tiam vivis tie 2135 vilaĝanoj en 420 domoj, en 1993 1630 vilaĝanoj en 480 domoj. Kolĥozo formiĝis en 1959. En 2001 vivis en Kriváň 1650 homoj, (1640 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Kirilo kaj Metodo de 1989

## Famuloj 
En la iama Kriványgyetva naskiĝis hungara naĝisto Géza Szigritz.

Kategorio:Municipoj en distrikto Detva
Hospitalo de Sant Pau

eta|240px
La nuna **Hospitalo de la Santa Creu i Sant Pau** en El Guinardó, Barcelono (Hispanio), estas komplekso konstruita inter 1901 kaj 1930, dizajnita de la kataluna modernisto kaj arkitekto Lluís Domènech i Montaner. Kune kun Palau de La Música Catalana, ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko. Ĝi estis tute funkcia hospitalo ĝis junio 2009. Ĝi nuntempe spertas restarigon por uzo kiel muzeo kaj kultura centro.

Kvankam la nunaj konstruaĵoj de la hospitalo originas de la 20-a jarcento, la Hospitalo de Sant Pau estis fondita en 1401 kiam ses malgrandaj mezepokaj hospitaloj kunfalis. La iamaj konstruaĵoj de la hospitalo proksime de la centro de Barcelono datas de la 15-a jarcento, kaj nun gastigas artlernejon kaj Bibliotekon (Nacia Biblioteko de Katalunio)

## Transporto 
*  metrostacio  
*  metrostacio  

Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Hispanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Barcelono
Kategorio:Malsanulejoj en Hispanio
Sándor Hatvany Deutsch

**HATVANY DEUTSCH Sándor**, barono [hatvani dajĉ] estis hungara fabrikposedanto, vicprezidanto de la Landa Unuiĝo de Fabrikposedantoj naskita en Arado la 17-an de novembro 1852 kaj mortinta en Nagysurány la 18-an de februaro 1913. Liaj filoj estis Ferenc Hatvany kaj Lajos Hatvany.

## Biografio 
Barono Sándor Hatvany Deutsch devenis el juda familio. Post siaj studoj en 1873 li enpaŝis la firmaon fonditan de sia avo en 1822 (Deutsch I. és Fia). En 1881 kune kun aliaj firmaoj li aĉetis la sukerfabrikon de Nagysurány. Li estigis modernajn sukerfabrikojn en Hatvan, Sárvár, Oroszka kaj Sarkad. Li havis gravan rolon en la akirado de merkatoj transoceanaj por sukereksporto. De 1894 li estis prezidanto de la Magyar Cukorgyárosok Országos Egyesülete (Unuiĝo Landa de Hungaraj Sukerfabrikistoj), kiun li mem fondis. De 1903 li estis ĉambrano supera de la landkunveno. En 1908 li ricevis la rangon de barono. Li havis rolon ankaŭ en la evoluigo de la hungara muelejindustrio.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Aktivula TrejnSeminario de SEJM

**Aktivula TrejnSeminario** (**ATS**) estis aranĝo de SEJM-2. Celo de la seminarioj estis plialtigi organizajn kapablojn de aktivuloj.

## ATS-3 
En 1992 (ekde la 2-a de februaro ĝis la 7-a de februaro) estis organizita ATS-3 por Esperanto-instruistoj: lekcioj pri Ĉe-metodo (A- kaj B-seminarioj), metodoj de sovetiaj E-instruistoj.

## ATS-4 
dekstra|eta|La informletero pri ATS-4
En Moskvo en 1993 (ekde la 6-a de februaro ĝis la 13-a de februaro) okazis ATS-4 dediĉita al intensa instruado. Dum la seminario partoprenantoj spertiĝis pri adaptado de la intensa metodo al instruado de Esperanto. Dum libera tempo la seminarianoj partoprenis rolludon "Kiel funkcias sukcesa E-klubo". Ĉeforganizanto Irina Gonĉarova.

## Kiel aranĝi renkontiĝojn 
"Kiel aranĝi renkontiĝojn" 30.04-02.05.1995 en Minsko, Belorusio; ĉeforganizantoj: Vladimir Perepelica (de SEJM), Alla Fridman (loka organizanto).

Dosiero:SEJM 019.jpg|La invitilo al la ATS "Kiel aranĝi renkontiĝojn" (la unua paĝo)

Dosiero:SEJM 020.jpg|La invitilo al la ATS "Kiel aranĝi renkontiĝojn" (la dua paĝo)

Kategorio:Historio de SEJM
Kategorio:Esperanto en Moskvo
Podkriváň

**Podkriváň** (hungare *Divényoroszi* [divEnjorosi]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Podkriváň situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Detva troviĝas je 28&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1742. En 1840 loĝis tie 585 da vilaĝanoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Divényoroszi 1546 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Halič, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Podkriváň 630 homoj, (624 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Marteno de 1803

Kategorio:Municipoj en distrikto Detva
Slatinské Lazy

**Slatinské Lazy** (hungare *Szalatnairtvány* [salatnairtvAnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Slatinské Lazy situas laŭ traira flankovojoj. Zvolenská Slatina troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
Dum la hungara dominado estis tie nur kelke da domoj. La vilaĝo fondiĝis en 1930 en la tiama Ĉeĥoslovakio. Ekde 1993 ĝi apartenas al Slovakio. En 2001 vivis en Slatinské Lazy 546 homoj, (543 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* ligna sonorilostablo el la 19-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Detva
1540 Kevola

'*1540 *Kevola'''* estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la vilaĝo *Kevola'' apud Paimo, kie estis konstruita la Observatorio de Kevola en 1963.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Liisi Oterma
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1938
Fouad Mebazaâ

**Fouad Mebazaâ**, ankaŭ literumata *Foued Mebazaa* (arabe ‏فؤاد المبزع, latinliterigite Fu'ad al-Mabaza, naskiĝis  Tunizo, Tunizio kaj mortis la 23-an de aprilo 2025) estas Tunizia politikisto. Ekde la jaro 2009 li estas la prezidanto de la ĉambro de deputitoj de la tunizia duĉambra parlamento, kaj la 15-an de januaro 2011 la *Konstitucia Konsilio de Tunizio* nomumis lin portempa ŝtata prezidanto, post kiam la antaŭa prezidanto Zine El Abidine Ben Ali pro amasaj perfortaj civitanaj protestoj devis haste forlasi la landon.

## Kariero 
Post la lernejaj jaroj en gimnazio en Tunizo, Fouad Mebazaâ studis juron kaj politikajn sciencojn en Parizo, finante la studon per diplomoj en ambaŭ fakoj. Post li laboris en diversaj privataj entreprenoj kaj ŝtataj institucioj, interalie li inter 1965 kaj 1967 gvidis la ŝtatan oficejon pri nacia sekureco. En 1954 li iĝis membro de la tunizia politika grupiĝo Néo-Destour ("nova konstitucio") en suda Francio, en 1955 ties ĝenerala sekretario kaj en 1956 prezidanto de la grupo en Montpellier. En 1964 la partio ŝanĝis sian nomon al "Socialista Destour-Partio" (france Parti Socialiste Destourien, arabe الحزب الاشتراكي الدستوري), kaj li iĝis membro de ties centra komitato, de 1975 ĝis 1981 ankaŭ membro de la partia "politburoo" (politika estraro). En 1988 la partio denove ŝanĝis sian nomon kaj ĝis nun nomiĝas Konstitucia Demokratia Kolektiĝo; Fouad Mebazaâ ekde 1988 estas membro de la centra komitato de la partio, en 1993 reelektiĝis, kaj ekde 1997 ree estas membro de la partia "politburoo". Krome ekde la jaro 1964 li estas membro de la nacia parlamento kaj ekde 1997 estas la prezidanto de la *ĉambro de deputitoj* de la tunizia duĉambra parlamento.

Inter la jaroj 1969 kaj 1973 li estis urbestro de Tunizo, kaj tiam iĝis ministro pri sporto kaj junularo en la registaro de la prezidanto Habib Burgiba. Post kvin jaroj, en 1978, li iĝis ministro pri sano, kaj jaron poste, en 1979, pri kulturo kaj informado. Inter 1981 kaj 1986 li estis ambasadoro de Tunizio ĉe la Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo, kaj de 1986 ĝis 1987 krome ambasadoro en Maroko. Paralele al tiuj registaraj kaj diplomatiaj postenoj, li inter 1975 kaj 1980 estis la urbestro de La Marsa kaj de 1995 ĝis 1998 de Kartago.

## Eksteraj ligiloj 
* biografio franclingva de Fouad Mebazaâ en la retejo *apf.francophonie.org* (formato PDF) 
* *"Stütze der bisherigen Gesellschaft - Im Porträt: Fouad Mebazaâ"* ("apogilo de la ĝisnuna socio - portreto de Fouad Mebazaâ"), artikolo germanlingva de la gazeto "Frankfurter Allgemeine Zeitung" la 17-an de januaro 2011

## Vidu ankaŭ 
* Tunizia ribelo en 2010-2011

Kategorio:Naskiĝintoj en Tunizo
Kategorio:Tuniziaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Tunizio
Kategorio:Tuniziaj ambasadoroj en Maroko
Kategorio:Tuniziaj juristoj
Kategorio:Tuniziaj ekonomikistoj
Kategorio:Homoj de la Tunizia revolucio
Kategorio:Ministroj pri junularo kaj sportoj
Kategorio:Tuniziaj ministroj pri sano‎
Kategorio:Tuniziaj ministroj pri informado
Kategorio:Tuniziaj ministroj pri kulturo‎
Kategorio:Konstantaj reprezentantoj en Unuiĝintaj Nacioj
Jenins

**Jenins** (en la romanĉa lingvo: **Gianin**) estas komunumo de la komunumaro Maienfeld kaj la distrikto Landquart en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 858 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Jenins situas sur la flotaĵkeglo de la sovaĝrivero *Teilerrüfi*, ĉe la okcidenta flanko de la monto Vilan en distanco de proksimume 3 kilometroj oriente de Rejno. Supre de Jenins situas la ruino de la Burgo Nov-Aspermont. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,5&nbsp;km², de kiuj 40,1% estas kovritaj de arbaro, 48% servas por agrikulturo kaj 3,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Jenins limas en okcidento kaj nordo al Maienfeld, en oriento al Seewis en Prättigau, kaj en sudo al Malans.

## Trafiko 
Jenins situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio de la stacidomo de Maienfeld al la stacidomo de Landquart. Dum malparaj horoj la buso cirkulas ankaŭ ĝis al Bad Ragaz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A13 situas 3 kilometrojn nordokcidente en Maienfeld.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Jenins datiĝas el la jaro 1139 kiel *Uienennes*. Jenins apartenis dum mezepoko al la Burgo Nov-Apsermont. Dum malfrua mezepoko Jenins formis kune kun Malans malaltan tribunalon de la Senjorujo Maienfeld. Ek de 1436 Jenins membris en la Dektribunala Federacio. En la jaro 1536 la Tri Federacioj akiris la rajtojn pri Jenins. Per la Mediacia Akto en la jaro 1803 Jenins fariĝis memstara komunumo de la Alta Tribunalo Maienfed, el kiu fariĝis en 1851 la distrikto Suba Landquart kaj en la jaro 2000 la Komunumaro Maienfeld de la distrikto Landquart.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Jenins

## Bildoj 

Dosiero:Kirche Jenins 10.jpg|Preĝejo de Jenins
Konstitucia Demokratia Kolektiĝo

La partio **Konstitucia Demokratia Kolektiĝo** ( (RCD), , estas politika partio en Tunizio, kiu ricevis sian nunan nomon la 17-an de februaro 1988, sed jam ekzistas ekde la jaro 1934.

Partiestro ĝis la 14-a de januaro 2011 estis la eksa ŝtata prezidanto Zine El Abidine Ben Ali. La partio havas socialisme aŭtoritatan orientiĝon kaj praktikas dividon de ŝtataj kaj religiaj (islamaj) funkcioj, do ne estas aparte islamisma. Ĝi estas plena membro de la Socialista Internacio.

## Historio 
La partio estas la rekta sekvanto de du pli aĝaj partioj: la politika grupiĝo Néo-Destour ("nova konstitucio") fondiĝis la 2-an de marto 1934 fare de la posta ŝtata prezidanto Habib Bourguiba, agis komence aparte inter tunizianoj en suda Francio kaj luktis por la ŝtata sendependiĝo de Tunizio disde la kolonia potenco Francio, kaj la "Socialista Destour-Partio" (france *Parti Socialiste Destourien*, arabe الحزب الاشتراكي الدستوري), kiu havis tiun nomon inter 1964 kaj 1988. Sud tiuj tri diversaj nomoj la partio ekde la ŝtata sendependiĝo de Tunizio disde la kolonia potenco Francio en 1956 estas la gvida politika forto de la lando.

Laŭ la stato de januaro 2011, kiam el sia posteno de ŝtata prezidanto forpeliĝis la partiestro Zine El Abidine Ben Ali, la partio havis 152 el la sume 189 seĝoj en la *ĉambro de deputitoj* de la tunizia parlamento. Krome la partio tiumomente havis ĉiujn parlamentajn seĝojn en la alia ĉambro de la nacia parlamento, nomata *ĉambro de konsilistoj* (*Chambre des conseillers*). La 15-an de januaro la parlamenta prezidanto Fouad Mebazaâ transprenis la dumtempan ŝtatan prezidantecon kaj ankaŭ nomumiĝis partiestro.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la partio (france) 

Kategorio:Politikaj partioj de Tunizio
Kategorio:Socialismaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1988
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 2011
Abelisto

eta|200ra|Abelisto laboranta.
**Abelisto** aŭ **abelbredisto** estas homo kiu laboras kun abeloj.

Por abelbredado la abelistoj konstruas specialajn abelujojn kie la abeloj loĝas. La laborabeloj serĉas nektaron en floroj ĉirkaŭ la abelujo kaj portas ĝin al la abelujo kie ili konservas ĝin en sesedraj ĉeloj faritaj el vakso. En moderna abelkesto la abelisto aranĝas forpreneblajn kadrojn. La laborabeloj konstruas ĉelojn en ili kaj enmetas mielon en la ĉelojn.

## Vidu ankaŭ 
* Abeloj
* Abelejo
* Abelujo

Kategorio:Abelkulturo
Pál Haszmann (1902-1977)

**HASZMANN Pál** (hasman) estis rumanuja hungara esploristo pri etnografio kaj lokhistorio, instruisto naskita en Kommandó la 20-an de majo  1902 kaj mortinta en Cernat la 13-an de septembro 1977. Li estis la patro de Pál Haszmann, József Hasznann kaj Lajos Haszmann.

## Biografio
Pál Haszmann finis porinstruistan lernejon en Sepsiszentgyörgy, Székelykeresztúr kaj Ĉikŝomjo en 1921. Li instruis en 1921-22 en Sânzieni, de 1922 ĝis 1934 en Zăbala. Inter 1934-1966 li estis instruisto, lernejestro en Cernatu, lernejinspektisto. 

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lokhistoriistoj