open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Andrea Petrik

**Andrea Petrik,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Petrik Andrea** estas hungara aktoro.

Andrea Petrik naskiĝis la  en Temerin (Jugoslavio).

## Biografio 
Andrea Petrik apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. En sia aĝo 15 ŝi venis en Hungarion kaj maturiĝis en aktora gimnazio en Szentes, poste ŝi studis jaron en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto), pli poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2009. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Géza Hegedűs D kaj László Marton (reĝisoro). Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Radnóti kaj tiutempe ŝi akiris ankaŭ hungaran ŝtatanecon. Ekde 2016 ŝi estis individua aktoro kaj ne ligiĝis al teatrejo. Tiam ŝi havis rolojn en pluraj teatroj, ankaŭ en filmoj. Ekde 2019 ŝi estis membro de Gaja Teatro. Ŝi ricevis aktorajn premiojn inter 2008-2013. Ŝi edziniĝis kaj naskis filon en 2020.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Makbeto - Lady Macbeth
* Nikolaj Gogol: *Malvivaj animoj* - Sofja Ivanovna
* Anton Ĉeĥov:
** Tri fratinoj - Nataŝa
** *Platonov – Apátlanul* - Sofja Jegorovna
* Henrik Ibsen: *Hedda Gabler* - titolrolo
* Bertolt Brecht:
** *Trigroŝa opero* - Jenny/Lucy
** *Baal* - Sophie Dechant
** *Patrino Courage kaj ŝiaj infanoj* - Kattrin
* Jenő Heltai:
** *Naftalin* - Ilka
** *A tündérlaki lányok* - Manci

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Londoni Au Pair* (mallonga filmo, 2009) – Andi
* *Kincsem* (2017) – Klara von Oettingen
* *Heartsnatcher* (2020) - Klementina

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/petrik-andrea/person-265487

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Prezidanto de Israelo

La **prezidanto de Israelo** estas la ŝtatestro de Israelo. La posteno havas oficperiodon de sep jaroj kaj prezidanto unufoje reelekteblas. Ekde la 7-an de Julio 2021, la nuna prezidanto estas eksa politikisto Isaac "Bougie" Herzog.

La prezidanton elektas la israela parlamento, la Kneset, per ordinara plimulto. La rolo de la prezidanto estas ĉefe reprezenta kaj simbola, kaj li esprimas la unuecon de la landanoj.

Ekde la estiĝo de la ŝtato en 1948, la ofico estas prufigura kaj do plejparte ceremonia, kaj la plenuma povo estas en la registaro kaj la ĉefministro. Sed inter la taskoj de la prezidanto estas subskribi leĝojn, atesti ambasadorojn de Israelo, ricevi ĉartajn leterojn de eksterlandaj ambasadoroj kaj subskribi traktatojn inter Israelo kaj aliaj landoj. La prezidanto ĉeestas oficialajn ceremoniojn de la ŝtato kaj reprezentas ĝin ekstere. Tamen la prezidanto havas kelkajn praktikajn povojn, el kiuj la plej elstara estas la povo forpardoni malliberulojn kaj ĝisdatigi la punojn de dumvivaj malliberuloj. 

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Politiko de Israelo
Říčany (distrikto Brno-provinco)

:*Estas ankaŭ Říčany.*

**Říčany** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Boskovica sulko, proksimume 20 kilometrojn okcidente de Brno. Vivas ĉi tie  ().

## Situo 
Municipo Říčany situas proksimume 20&nbsp;km okcidente de Brno, apud aŭtostrado D1, en provinco Bohemia masivo sur dislimejo inter du geomorfologiaj tutaĵoj: montetriĉa Křižanova montetaro kaj malaltaĵo Boskovica sulko. Oriente la municipo preskaŭ unuiĝas kun Ostrovačice, kiu estas komune kun Podkomorské lesy konataj kiel okazejo de romano *Pohádka máje* de Vilém Mrštík.

Říčany etendiĝas en valkaldrono, en supermara alteco 330–345 metroj. La plej proksimaj montetoj estas Kaličný (431 m) nordokcidente de la municipo, Horka (399 m) sude kaj la tn. Šibeniční kopec norde.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1237.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Pluaj fotoj 

Kaplička panny Marie v Říčanech u Brna (Q38197602).jpg|Kapelo de Virgulino Maria
Boží muka severně od Říčan (Q88183418) 01.jpg|Dia torturo norde de la municipo
Boží muka v Říčanech na ulici Brněnská (Q88183422) 01.jpg|Dia torturo en Říčany
Říčany u Brna-kostel.JPG|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Boskovica sulko
Kalvinana preĝejo (Felsőgöd)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Göd, iam en Felsőgöd.

## Historio 
En Felsőgöd de la komenco ĉiam vivis kalvinistoj sporade. Ili havis eklezian grupon kune kun Alsógöd kaj Sződliget ekde la 1920-aj jaroj. La grupo apartenis al Vác. La preĝejo de Felsőgöd estis konstruita en la 20-a jarcento kaj lastfoje renovigita en 2002. En Göd ankaŭ kalvinana lernejo funkcias.

## Konstruaĵo 
La kirko situas en korto laŭ trotuaroj de stratangulo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas, sed antaŭ la turo arkado reliefas laŭ la fasado kun unu aperturo kaj flanke po unu aperturoj. Kelkaj ŝtupoj kuras al la arkado. La enirejo funkcias tra la arkado kaj turo. La turpinto estas plurlatera svelta piramido. Interne la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.

## Fontoj 
* https://honlap.parokia.hu/lap/eszakpest/cikk/mutat/felsogod-alsogod-szodliget/
* http://www.magyarharangok.hu/god.html
eta|220px|maldekstra|

God
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Göd
Bastono de Asklepio

[eta|La simbolo de la urĝaj medicinaj servoj kiel [vivostelo enhavas la bastonon de Asklepio.]]
[eta|maldekstre|[Asklepio kun sia serpento-plektita bastono; Arkeologia Muzeo de Epidaŭro.]]
En Greka mitologio, la **Bastono de Asklepio** (, , foje literumita ankaŭ **Asklepios**), konata ankaŭ kiel **Stango de Eskulapio** kaj **asklepiilo**, estas serpento-plektita bastono portita de la Greka dio Asklepio, diaĵo asocia kun sanzorgado kaj medicino. Oni proponis teoriojn pri la greka origino de la simbolo kaj ties koncernoj. En nuntempo, ĝi estas la hegemonia simbolo por medicino kaj sanzorgado kvankam pro miskompreno ankaŭ la Kaduceo (simbolo de komerco) estas foje vidita en tiu kunteksto.

## Referencoj
Kategorio:Stelaj simboloj
Kategorio:Unua helpo
Zahrada

:*Tiu ĉi artikolo temas pri vilaĝo. Pri infanteria fuorto ĉe sudmoravia municipo Šatov temas artikolo MJ-S 3 Zahrada.*

**Zahrada** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kaly en distrikto Brno-provinco. Ĝi troviĝas en Suprasvratka montetaro, proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Kaly. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 36 adresoj.

**Zahrada** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,02&nbsp;km².

En la katastro de Zahrada situas belvedero Křivoš. Ĝia fratina belvedero Babylón, ankaŭ sur la teritorio de la vilaĝo, estis post la jaro 2016 detruita.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365. Ĝis duono de la 20-a jarcento Zahrada apartenis al Štěpánovice, la konsisto de municipo Kaly ĝi estas ekde la jaro 1952.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Zahrada (Kaly), dům u potoka (0202).jpg|Domo ĉe rojo
Zahrada (Kaly), pohled na obec 02.JPG|Vido al la vilaĝo
Zahrada (Kaly), západní křižovatka (0224).jpg|Okcidenta vojkruciĝo

Kategorio:Kaly
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Bob Mendes

**Bob MENDES** (Antverpeno, 15-a de majo 1928 - 1-a de oktobro 2021) estis flandra aŭtoro de krimromanoj. Li gajnis plurajn premiojn pro siaj verkoj. Pluraj el tiuj verkoj estis tradukitaj.

## Verkoj 
### Poezio 
**Met rook geschreven* (Contramine, 1984)
**Alfa en Omega* (Contramine, 1987)
**Beste wensen * (Abimo Uitgeverij, Waasmunster 1999)

### Romanoj 
**Bestemming terreur* (Facet, Antwerpen 1986)
**Een dag van schaamte*, ankaŭ *Dag van schaamte* (Manteau, Antwerpen 1988)
**Het chunnelsyndroom* (Manteau, Antwerpen 1989)
**De vierde soera* (Manteau, Antwerpen 1990)
**De fraudejagers* (Manteau, Antwerpen 1991)
**Vergelding* (Manteau, Antwerpen 1992)
**Rassen/Rellen* (Manteau, Antwerpen 1993)
**Link* (Manteau, Antwerpen 1994)
**De kracht van het vuur* (Manteau, Antwerpen 1996)
**De kracht van het ijs* (Manteau, Antwerpen 1998)
**De kracht van het ijs* (Verdichte versie Nederland; Manteau, Antwerpen 1998)
**De smaak van vrijheid* (Manteau, Antwerpen 1999
**Twee Misdaadromans* (Het chunnelsyndroom + Rassen/Rellen; The House of Books 2000)
**Bloedrecht* (Manteau, Antwerpen 2001)
**Medeschuldig* (Manteau, Antwerpen 2003)
**De kracht van het bloed* (Manteau, Antwerpen 2005)
**Stukken van mensen* (Manteau, Antwerpen 2005)
**Vermoorde onschuld* (Manteau, Antwerpen 2006)
**Overspel* (Manteau, Antwerpen 2007)
**Vuil geld* (Manteau, Antwerpen 2009)
**Scherprechter* (Manteau, Antwerpen 2010)
**Top Secret* (Manteau, Antwerpen 2011)
**Bloed, zweet en tranen* (Manteau, Antwerpen 2013)

Kategorio:Flandraj verkistoj
Kategorio:Belgaj judoj
Kategorio:Judaj verkistoj
Vivostelo

La **vivostelo**, aŭ **stelo de vivo**, estas blua, ses-pinta stelo, konturita per blanka bordo kaj kutime enhavanta la Bastonon de Asklepio en la centro. Ĝi estas nuntempe rekonata simbolo de Krizaj medicinaj servoj, la urĝaj servoj de la sansistemo en multaj landoj.

Kvankam neniu aparta agentejo havas taskon plifortigi ties uzadon kiel marko de atestilo, la vivostelo estis tradicie uzata kiel rimedo de identigilo de la medicina personaro, ekipaĵaro, kaj vehikloj. Multaj ambulancaj servoj markas la simbolon en siaj vehikloj, kaj la ambulancanoj ofte montras la desegnon kiel parto de sia uniformo. Ĝi aperas en kelkaj medicinaj lernolibroj same kiel sur ampleksa gamo de varoj cele al la medicina merkato. En hospitalo kaj aliaj konstruaĵoj, liftoj estas markitaj pere de la simbolo, kio indikas, ke la lifto estas sufiĉe granda por enhavi brankardon.

La serpent-bastona elemento de la simbolo havas unikodan signe al la Bastono de Asklepio kaj kelkaj fontoj povas montri la vivostelo tiukadre. Unikodo ne dediĉis kodsignon por la Vivostelo (varmarka simbolo).

## Bildaro 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Wikibooks:First Aid
* Vivostelo el EMS 
* The San Diego Paramedics: Caduceus

Kategorio:Stelaj simboloj
Kategorio:Unua helpo
Kategorio:Sano
Brock Chisholm

**George Brock CHISHOLM** (18a de Majo 1896 – 4a de Februaro 1971) estis kanada psikiatro, kuracisto, veterano de la Unua Mondmilito, kaj la unua ĝenerala direktoro de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS, WHO). Li havis altajn postenojn, ricevis omaĝojn kaj premiojn, kiel la Ordeno de Kanado, la Ordeno de la Brita Imperio, la Militkruco, kaj la *Efficiency Decoration*.

En 1915 li luktis en la Unua Mondmilito, atingis rangon de kapitano, estis vundita kaj revenis hejmen en 1917. Post la milito, Chisholm pluigis sian klinon al medicino, kaj iĝis MD el la Universitato de Toronto ĉirkaŭ 1924, post kio li praktikis en Anglio, kie li specialiĝis en psikiatrio. Post ses jaroj en privata praktiko en sia naskoloko Oakville, li studis en la Yale Universitato kie li specialiĝis en mensa sano de infanoj. Dum tiu tempo, Chisholm disvolvis sian rigardon, ke infanoj estu edukitaj en "intelekte libera medio" plej eble, sendepende de la antaŭjuĝoj kaj tendencoj (politikaj, moralaj kaj religiaj) de iliaj gepatroj.

Je la Dua Mondmilito, Chisholm rapide elstariĝis en la kanadaj militistaro kaj funkciularo. Li aliĝis al la miltklopodoj kiel psikiatro kiu temis pri la psikologiaj aspektoj de la soldata trejnado, antaŭ esti Ĝenerala Direktoro de Medicinaj Servoj, nome la plej alta posteno ene de la medicinaj rangoj de la Kanada Armeo. Li estis la unua psikiatro kiu atingis la pinton de la medicinaj rangoj de iu armeo en la mondo. En 1944, la Kanada Registaro kreis la postenon de Deputita Ministro pro Sano. Chisholm estis la unua persono kiu okupis la postenon kaj tenis ĝin ĝis 1946.

En 1946, Chisholm iĝis plenum-sekretario de la Provizora Komisiono de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS, WHO), kun sidejo en Ĝenevo, Svisio. La MOS estis sukcedanto de la Sanorganizo de la Ligo de Nacioj. En Aprilo 1948, Chisholm iĝis la unua Ĝenerala Direktoro per 46–2 voĉdonado. Malakceptante re-elekton, li okupis la postenon ĝis 1953, dum kiu la MOS frontis sukcese epidemion de ĥolero en Egiptio, aperojn de malario en Grekio kaj Sardio, kaj enkondukis epidemi-avertajn servojn por ŝipoj en la maro.

## Verkoj 
* *Social responsibility, and three memorial papers by Gordon W. Allport* (New York: Association Press, 1948)
* *World health problems. Barriers to world health* (New York: Carnegie Endowment for International Peace, 1953)
* *Nations are learning to live together* (Vancouver: University of British Columbia, 1954)
* *Prescription for survival* (New York: Columbia University Press, 1957)
* *Can people learn to learn? How to know each other* (New York: Harper, 1958)

## Notoj 
Kategorio:Kanadaj militistoj
Kategorio:Kanadaj kuracistoj
Kategorio:Monda Organizaĵo pri Sano
Kategorio:Kanadaj psikiatroj
Viničné Šumice

**Viničné Šumice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono surrande de Vyškova pordego. Vivas ĉi tie  ().

Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice, vina vito estas ĉi tie kulturata en gradformaj vitejoj, kiuj apartenas inter la plej nordaj en Moravio.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1350.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Krucifikso

## Pluaj fotoj 

Viničné Šumice, obecní úřad (2017-04-10; 01).jpg|Municipa ofico
Viničné Šumice, základní škola (2017-04-10; 02).jpg|Baza lernejo
Viničné Šumice, kaple na návsi (2017-04-10; 01).jpg|Kapelo
Viničné Šumice, kříž na návsi (2017-04-10; 03).jpg|Kruco en vilaĝplaco
Viničné Šumice, pomník na návsi (2017-04-10; 01).jpg|Monumento al falintoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kultivita viando

eta|upright=1.3|La unua kultivita hamburgero antaŭ kuiro, fabrikita en Aŭgusto 2013.
**Kultivita viando** estas viando produktita per ĉelkultivaĵoj *in vitro* de bestaj ĉeloj. Ĝi estas speco de ĉelagrikulturo.

Kultivitan viandon oni produktas uzante teknikojn de hista inĝenierio tradicie uzataj en la regenera medicino. La koncepton de kultivita viando popularigis Jason Matheny en la fruaj 2000-aj jaroj, post kiam li kunaŭtoris referaĵon pri produktado de kulturita viando, kaj kreis New Harvest, la unuan ne-profitcelan organizaĵon en la mondo dediĉitan al esploroj pri viando *in-vitro*.

Kultivita viando estas potenciala kontribuonto al la solvo de grandaj tutteraj problemoj de la naturmediaj efikoj de viando-produktado, besta bonfarto, nutra sekureco kaj homa sano.

En 2013 profesoro Mark Post ĉe Universitato Maastricht pionire plenumis kontrolon pri la realigeblo de kultivita viando, kreante la unuan platan bulon por hamburgero kultivitan rekte el ĉeloj. Aliaj prototipoj de kultivita viando poste altiris atenton de la amaskomunikiloj: SuperMeat malfermis laboratorian restoracion nomitan *The Chicken* en Tel-Avivo por testi la reagon de konsumantoj je sia “kokaĵa” hamburgero, kaj la “unua en la mondo komerca vendo de ĉelkultivita viando” okazis en Decembro 2020 en la singapura restoracio *1880*, kie oni vendis kultivitan viandon fabrikitan de la usona firmao Eat Just.

La produktada procezo evoluas konstante, antaŭenigata de pluraj firmaoj kaj institucioj de esploro kaj evoluigo. La evoluigo de kultivita viando kondukis al debatoj pri rilataj etikaj, sanrilataj, naturmediaj, kulturaj kaj ekonomiaj demandoj.

## Notoj 
Kategorio:Vegana kuirarto
Kategorio:Vegetara kuirarto
*
Němčičky (distrikto Brno-provinco)

**Němčičky** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego surrande de naturparko Niva Jihlavy. Vivas ĉi tie  ().

Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Znojmo.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1354.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Naskiĝo de Virgulino Maria el la jaro 1904

## Pluaj fotoj 

Němčičky (okres Brno-venkov) - mateřská škola.jpg|infanĝardeno
Němčičky (okres Brno-venkov) - pošta.jpg|poŝto
Němčičky (okres Brno-venkov) - pomník padlým.jpg|monumento al falintoj en la mondmilitoj


Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Kategorio:Vinkultivada subregiono Znojmo
Nebovidy

**Nebovidy** povas esti:

* Nebovidy (distrikto Kolín) – municipo en distrikto Kolín
* Nebovidy (distrikto Brno-provinco) – municipo en distrikto Brno-provinco

* Nebovidy (Prago) – pereinta vilaĝo en Prago
Dado Coletti

**Dado COLETTI** (naskiĝis la  en Romo) estas itala aktoro.

## Biografio 
Riccardo Broccoletti naskiĝis en Romo. Li enskribiĝis en la lernejo de Enzo Garinei, li debutis ĉe la Teatro Sistina por daŭrigi siajn studojn ĉeestante kursojn pri mimiko kaj dublado.

Ĉefrolulo de porinfana televido, en 1991 li laboris por Disney-Klubo, kie li restis ĝis 1994 kaj poste revenis jaron poste ĝis 1999 parigita kun Francesca Barberini. En tiu jaro li ankaŭ gastigis, ĉe RaiUno, la televidan programon *BIG!* (granda!).

En 1999 lia unua sperto kiel televida aktoro, kun * Morte di una ragazza perbene * (Morto de estiminda knabino), estis reĝisorita de Luigi Perelli. Nuntempe li estas radia programestro ĉe Rai Isoradio.

## Filmaro 
* 1995: *I laureati* de Leonardo Pieraccioni
* 2001: *South Kensington* de Carlo Vanzina
* 2003: *La mia vita a stelle e strisce* de Massimo Ceccherini

Kategorio:Italaj voĉaktoroj
Kategorio:Italaj televidaktoroj
Gaspar de Faria

**Gaspar de Faria (1520-1576)** estis la 6-a episkopo de Angra do Heroismo, estinte regita la diocezon inter la 15-a de oktobro 1571 kaj 1576.

## Biografio 
Gaspar de Faria estis filo de Sebastião de Faria kaj lia edzino Grácia Machado Carmona. Li estis sekulara klerikulo el la Ordino de Sankta Petro, doktoro je Sanktaj Kanonikoj en la Universitato de Koimbro, estinte en la dato de lia prezentado al la Episkopeco de Angra, ĝenerala vikario de la Ĉefepiskopeco de Lisbono. Post konfirmado kiel episkopo de Angra, li ekoficis en siaj diocezoj en la jaro 1572. Inter siaj unuaj agadoj oni raportas pri kreado de vikariejoj kunrespondaj al la nunaj paroĥoj de Sankta Petro kaj Sankta Benedikto en la urbo Angra.

Li estis unu el la unuaj prelatoj el Angra kiu vizitis la insulojn apartenantajn al la diocezo, kie oni raportas ke li faris pontifikan meson en la Ĉefpreĝejo de Santa Sebastiano en la urbo "Ponta Delgada". Ankaŭ oni atribuas al li la kreadon ĉirkaŭ 1576 de la Paroĥo de Sankta Petro de la Ribeira Seca, en la antaŭurboj de la tiama vilao de la Ribeira Grande.

Estas novaĵoj pri la festado de la Solena Pontifika Meso en la paroĥa preĝejo de la Sankta Spirito de la paroĥo de Vila Nova en la Pentekosta tago, signo ke la Povoação do Ramo Grande jam estis en la 16-a jarcento la centro de la kulto al la Dia Sankta Spirito en la "Ilha Terceira".

Li mortis subite kiam li troviĝis en la Sidejo de la Angra. Li estis entombigita en tiu templo, ĉe la altaro de la Sankta Sakramento.

## Literaturo 
* Catholic Hierarchy
* Diocezo de Angra

## Vidu ankaŭ 
* Frei Thomé de Faria (1581-1628)
* Balthasar de Faria (m. 1584)

## Referencoj 
Kategorio:Mortintoj la 19-an de marto
Kategorio:Portugalaj episkopoj
Kategorio:Universitato de Koimbro
Omice

**Omice** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Bobrava montetaro surrande de naturparko Bobrava. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1104.

## Loĝigo 
La ĉefa konstruareo de la municipo troviĝas proksimume meze de la katastra teritorio. Sur ĝiaj randoj kreas pli signifan konstruareon domaroj Kývalka proksime de Rondo de Masaryk kaj Dvorek en valo de Bobrava.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgejo Omice (pereinta)
* Preĝejo de sankta Jakobo Pli Aĝa
* Monumento al viktimoj de la mondmilitoj kaj okupado en 1968

## Transporto 
Sur la teritorio de la municipo trafas aŭtostrado D1 kun eliro 182 Kývalka kaj ŝoseo I/23 en sektoro Rosice – D1. Plu mallonga sektoro de ŝoseo II/602 en sektoro Brno – D1 kaj ŝoseoj de la III-a klaso:
* III/3945 en sektoro Tetčice - Střelice
* III/3946 en sektoro III/3945 - Omice - Troubsko

## Pluaj fotoj 

Omice, okres Brno-venkov (1).JPG|Omice
Železniční stanice Omice.jpg|Fervoja haltejo
OMI 0021.jpg|Omice

### Panoramo 

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Bobrava montetaro
48888 REXIS

'*48888 *REXIS'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 3:7 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ *REXIS*, la Iksradia Bidiga Spektrometro por Regolito de la kosmoveturilo *OSIRIS-REx'', rezulto de la laboro de pli ol 100 studentoj de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio kaj de la Universitato Harvard kiuj elpensis, desegnis, plibonigis kaj funkciigis ĝin ĉe la asteroido 101955 Bennu.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Frédéric Passy

**Frédéric PASSY** (La ‏20-an de majo 1822 - La 12-an de junio 1912 ) estis franca ekonomikisto kaj ŝtatisto kiu subtenis la liberecon komercan kaj pacismon.

Naskita en Parizo en 1822 de Felix Passy, kiu batalis en la Batalo de Waterloo, kaj de Marie-Louise-Pauline Passy.

En 1867 li fondis la *Ligue Internationale et Permanente de la Paix*, *Société Française des Amis de la Paix,* kaj en 1870 la ''Société Française pour l'Arbitrage entre Nations'' (Asocion por Arbitracio inter Nacioj). Li laboris por la malmuntado de armilaroj kaj por internacia arbitracio. 

Sidante en la Ĉambro de Deputitoj, Passy disvolvis la Interparlamentan Konferencon (poste la Interparlamentan Union) kun brita parlamentano William Randal Cremer.

Danke al liaj agoj, Passy ricevis la Nobel-pacpremion en 1901 kune kun Henri Dunant, fondinto de Ruĝa Kruco.

## Liaj ĉefaj verkoj 
* "Maltuso kaj liaj instruoj"
* "Historio de laboro"
* "Solidareco de Kapitalo kaj Laboro"

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Francaj politikistoj
Kategorio:Francaj ekonomikistoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri paco
André de Almada

**André de Almada (1570-1642)** estis portugala sacerdoto, rektoro kaj universitata profesoro en la Universitato de Koimbro. Li apartenis al la Societo de Jesuo kaj estis kavaliro de la Ordeno de Kristo ekde la 14-a de novembro 1633. André de Almada estis filo de Antão Soares de Almada, 5-a Grafo de Abranches kaj Vicência de Castro da Silva. André de Almada estis profesoro pri teologio en la Universitato de Koimbro kaj al li oni devas la instaligon de teleskopo en Koimbro. Per ĉi tiu teleskopo eblis al la glora "Christophoro Borri" (1583-1632) plenumi la unuajn astronomiajn observaĵojn en la urbo Koimbro, kiuj estis registritaj per gravuraĵoj.

## Biografio 
André de Almada faris siajn kolegiajn studojn kiel porciisto de la Reĝa Kolegio de São Paŭlo, en Koimbro, al kiu li heredigis sian librejon en sia vivofino.

Pasinte siajn filozofiajn ekzamenojn, en 1590, Almada enskribiĝis en la teologia kurso en la universitato de la sama urbo, kaj li diplomiĝis en decembro 1595 post studi plurajn aliajn katedrojn ĝis 1605.

En la komenco de la 17-a jarcento, li estis nomumita profesoro pri la sama lernobjekto, suprenirante la akademian ŝtuparon ĝis la pozicio de profesoro pri supera teologio. Dum la 1630-aj jaroj, li funkciis plurfoje kiel vicrektoro kaj, poste, kiel rektoro inter 1638 kaj 1639.

Pro tio, li akiris la doktorajn insignojn en la jaro 1608. Jam kiel ĉiama dekano, li estis nomumita Guberniestro kaj ankaŭ Reformisto de tiu Universitato la 27-an de januaro, 1638 kaj per ĵuro la 13-an de marto de la sama jaro, dum la regado de Filipo la 3-a de Portugalio. Li direktis ĉi tiujn lernejojn dum kelka tempo kaj ĝuis ĉiam la respekton kaj estimon de la tuta korporacio.

Kaj pro lia afabla personeco kaj pro lia kultura kaj eĉ scienca scio. Ĝuste en ĉi tiu lasta kampo, pro scivolemo, venis al ni la scio, ke tie li starigis astronomian observatorion, kun moderna kaj altkvalita teleskopo, kie pluraj famaj esploristoj, inkluzive eksterlandanoj, uzis ĝin por gravaj studoj.

## Literaturo 
* Universidade de Coimbra
* Francisco Suárez Metaphysics, Politics and Ethics
* Universidade de Coimbra 
* Geni

## Vidu ankaŭ 
* Cristóvão Gil (1552-1608)
* Francisco Suárez (1548-1617)
* Diogo de Murça (1503-1561)
* Filipo la 4-a (Hispanio) (1605-1665)

## Referencoj 
Kategorio:Mortintoj la 29-an de novembro
Kategorio:Portugalaj teologoj
Kategorio:Portugalaj rektoroj
Kategorio:Portugalaj sacerdotoj
Kategorio:Universitato de Koimbro
Élie Ducommun

**Élie DUCOMMUN** (La 19-an de‏ februaro 1833 - La 7-an de decembro 1906 ) estis ĵurnalisto svisa kaj pacaktivisto. Gajnis la Nobel-premion pri paco en 1902, kune kun la advokato Charles Albert Govat.

Ducommun naskiĝis en Ĝenevo kaj laboris por vivteni sin kiel helpinstruisto, lingva instruisto, ĵurnalisto kaj redaktoro. Lia unua laboro, fininte sian mezlernejan edukadon en la aĝo de 17 jaroj, estis kiel privata instruisto en riĉa familio en la saksa regiono de Germanio, kie li ekregis la germanan lingvon. Li servis kiel interpretisto por la Federacia Prezidanteco de Svislando de 1873 ĝis 1869. En 1867 li estis unu el la fondintoj de la Ligo por Paco kaj Libereco (france: *Ligue de la paix et de la liberté*), kvankam li daŭre vivtenis sin kaj eĉ funkciis kiel sekretario de la ŝtalentrepreno Jura-Simplon ekde 1873-1891.

En 1891 li estis nomumita la unua direktoro de la Internacia Oficejo de la Paco, kiu fariĝis la unua neregistara pacorganizo. Li rifuzis esti pagita pro sia laboro en la organizo kaj asertis, ke li volas plenumi ĝin nur pro ideologiaj kialoj. Liaj organizaj kapabloj kontribuis al la sukceso de la organizo. En 1902 li ricevis la Nobel-pacpremion kaj daŭre funkciis kiel la direktoro de la organizo ĝis sia morto en 1906.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nobel-premiitoj pri paco
Kategorio:Svisaj protestantoj
Kategorio:Svisaj ĵurnalistoj
Hiroshi Nakajima

**Hiroshi Nakajima** (Ĉiba, 16-a de Majo 1928 – Poitiers, 26-a de Januaro 2013) estis japana kuracisto kiu iĝis Prezidanto de la Monda Organizaĵo pri Sano de 1988 ĝis 1998, kiu direktoris la elradikigo de la poliomjelito.

Li studis en la la Medicina Universitato de Tokio kaj poste en la Universitato de Parizo por specialiĝi en psikofarmakologio.

En 1988 li estis elektita 4a Ĝenerala Direktoro de la MOS, kvankam kaj Usono kaj aliaj okcidentaj ŝtatoj ne deziris tiun elekton. Famis lia konflikto kun la usona Jonathan Mann, direktoro de la lukto kontraŭ VIH/Aidoso, ĉar Nakajima dediĉis la disponeblajn fondusojn al la elradikigo de la poliomjelito, kiu jam estis kuracebla fakte kaj malmuntis la multekostan esploradon de Mann por tiu nova nekonata malsano, kiu tiam estis konsiderita kiel puno al riskaj homsektoroj.

## Notoj 
Kategorio:Japanaj kuracistoj
Kategorio:Monda Organizaĵo pri Sano
Tobias Michael Carel Asser

**Tobias Michael Carel Asser** (La 28-an de‏ aprilo 1838 - 29-a de julio 1913 ) estis juristo kaj ŝtatisto nederlanda de juda - sefarada deveno, gajninto de la Nobel-premio pri paco en 1911, kune kun la aŭstro Alfred Hermann Fried.

## Vivo 
Asser naskiĝis en 1838 en Amsterdamo de riĉa juda familio. Lia avo kaj patro praktikis juron kaj lia onklo estis la ministro pri justico de Nederlando. Asser akiris sian edukon en la universitatoj de Leiden kaj Amsterdamo, kie li ankaŭ servis kiel profesoro pri privata internacia juro . Samtempe li ankaŭ gvidis politikan karieron, kiu komenciĝis en 1875 per lia nomumo kiel jura konsilisto en la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj, kaj poste kiel membro de la Nacia Konsilio kaj kiel senpostena ministro en la registaro (1904).

Asser partoprenis kiel la nederlanda reprezentanto ĉe la du pacaj konferencoj en Hago (1899 kaj 1907). Krome li estis ŝlosila aktivulo en la eŭropa paca movado kaj ludis gravan rolon en fondo de la Instituto de Internacia Juro en Belgio en 1873. Li poste helpis establi la Konstantan Tribunalon de Arbitracio en Hago (fondita en 1899), kio kaŭzis la kreadon de la Akademio de Internacia Juro en Hago. En 1911 li gajnis la Nobel-premio pri packune kun Alfred Herman Fried.

La Institucio T. M. K. Asser (nederlande: T.M.C. Asser Instituut) por la studo de internacia juro en Hago (fondita en 1965 ) nomiĝas laŭ li.

Kategorio:Membroj de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Esploristoj de internacia juro
Kategorio:Nobel-premiitoj pri paco
Kategorio:Nederlandaj juristoj
Kategorio:Nederlandaj judoj
Halfdan T. Mahler

**Halfdan Theodor MAHLER** (21-a de Aprilo 1923 - 14-a de Decembro 2016) estis dana kuracisto.​ Li servis dum tri estrotempoj kiel ĝenerala direktoro de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS) de 1973 ĝis 1988, kaj estis amplekse konata pro sia klopodo por batali kontraŭ la tuberkulozo kaj pro sia rolo en la preparo de la Deklaracio de Alma-Ata kiu plendis pri "disponebleco al ĉiuj popoloj de la mondo, en la jaro 2000, pri san-nivelo permesata ĝui socie kaj ekonomie produktantan vivon".

Lia unua internacia aktiveco estis kontraŭ tuberkulozo kaj por komunuma laboro en evolulandoj. Li estris kampanjon kontraŭtuberkulozan de la Ruĝa Kruco en Ekvadoro inter 1950 kaj 1951. En 1951, Mahler aliĝis al la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS) kaj pasigis preskaŭ dek jarojn en Barato kiel Supera Funkciulo de la MOS kontraŭ la tuberkulozo. Ekde 1962, li estis estro de la Unuo de Tuberkulozo en la sidejo de la MOS en Ĝenevo. Li estis reelektita kiel ĝenerala direktoro por du sinsekvaj periodoj kvinjaraj en 1978 kaj 1983.

Dum la epidemio de Aidoso de la 1980-aj jaroj, li rekonis, ke la MOS prokrastis la reagon kontraŭ la disvastigo de la malsano.​

## Notoj 
Kategorio:Danaj kuracistoj
Kategorio:Monda Organizaĵo pri Sano
Marcolino Gomes Candau

**Marcolino Gomes Candau** (30-a de Majo 1911 - 23a de Januaro 1983) estis brazila kuracisto kaj funkciulo en Unuiĝintaj Nacioj.

Li studis en la Universitato de la Subŝtato Rio-de-Ĵanejro kaj en la Universitato Johns Hopkins.

En 1950 li eklaboris kiel funkciulo en la sidejo de la Monda Organizaĵo pri Sano en Ĝenevo, en 1952 en Vaŝingtono. En 1953, li estis elektita, estante 42-jaraĝa, la dua Ĝenerala Direktoro de la MOS.​ En 1958, 1963 kaj 1968, la Dro. Candau estis reelektita por sinsekvaj estrotempoj en tiu posteno, kiun li okupis ĝis 1973.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 2006 Bates College Alumni Directory (Lewiston, ME: Bates College 2006)

Kategorio:Brazilaj kuracistoj
Kategorio:Monda Organizaĵo pri Sano
Charles Albert Gobat

**Charles Albert GOBAT** (La 21-an de majo‏ 1843 - la 16-an de marto 1914) estis advokato kaj ŝtatisto svisa, gajninto de la Nobel-premio pri paco en 1902, kune kun la svisa Élie Ducommun.

## Vivo 
Gobat naskiĝis en la urbo Tramelan, Svislando, filo de protestanta pastro kaj nevo de Samuel Gobat, misiisto, kiu servis kiel episkopo de Jerusalemo. En sia junaĝo Gobat ricevis ampleksan edukadon kaj studis interalie en la universitatoj Bazelo, Parizo kaj Berno. Post doktoriĝo pri juro en la universitato de Hajdelbergo en 1867, Gobat praktikis juron en Berno kaj ankaŭ funkciis kiel jurpreleganto.

La oficejo de Gobat baldaŭ fariĝis unu el la ĉefaj en la lando kaj la rekono, kiun ĝi akiris, kondukis lin disvolvi politikan karieron. En 1882 li estis nomumita inspektoro pri edukado en la kantono Berno kaj tiurilate li efektivigis kelkajn gravajn reformojn. En 1890 li estis elektita membro de la Svisa Nacia Konsilio kaj komencis okupiĝi pri internaciaj organizaĵoj por antaŭenigo de paco.

En 1891 Gobat estis nomumita ĝenerala sekretario de la Internacia Oficejo de la Paco (france *Bureau international de la paix*) kaj en 1902 li ricevis la pacpremion kune kun la direktoro de la organizo, Élie Ducommun. Post lia morto en 1906, Gobat transprenis la administradon de la buroo, kiu gajnis la Nobel-pacpremion en 1910.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nobel-premiitoj pri paco
Kategorio:Svisoj
Karita Mattila

**Karita MATTILA** (naskiĝinta 1960) estas finna kantisto. Ŝia registro estas soprano. Ŝi estas unu de internacie plej sukcesantaj finnaj operkantistoj kaj ŝi vizitas regule en notindaj operdomoj. Ŝi fariĝis vere notenda internacie en 1990-aj jaroj. Mattila ricevis premion Grammy en 1998 kaj denove en 2004. Ŝi ricevis ankaŭ premion *Ordre des Arts et des Lettres* kaj medalon Finlandia.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Operkantistoj
Pasi Hyökki

**Pasi HYÓKKI** estas finna kantisto kaj ĉefo de koruso. Li estas vira soprano, kiu kantas kun falseto. Ekde aŭgusto 2008 li estas arta ĉefo de koruso *Tapiolan kuoro*. Korusoj, kiujn li ĉefis, estas ankaŭ *Akateeminen Laulu* kaj *Cantabile-kuoro*. Li ĉefis ankaŭ bandon Talla. Hyökki estis nomumita en 2010 ĉefo de koruso Ylioppilaskunnan Laulajat.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Jukka Virtanen (hokeisto)

**Jukka VIRTANEN**, naskiĝinta 15-a de julio 1959, estas finna hokeisto. Li ludis el la jaro 1979 en sportoklubo Porin Ässät. Poste li ludis en sportoklubo Turun palloseura. Li ludis en Vintra Olimpiko 1988 en Kalgario, kiam Finnlando ricevis arĝenton. Li ludis ankaŭ en monda ĉampionecoj de 1987 kaj 1988. Li finigis sian sportkarieron en 1993.

Kategorio:Finnaj hokeistoj
Pentaĥromatio

alternative=Spektra sentemo de la homa okulo|eta|Spektra sentemo de la homa okulo
**Pentaĥromatio** aŭ **kolora percepto** priskribas la kapablon por kapti, elsendi, procezi kaj percepti kvin sendependajn kanalojn de kolora informo tra la primara vidsistemo. Organismoj kun **pentaĥromatio** nomiĝas *pentaĥromatiaj*. Por ĉi tiuj organismoj, necesas almenaŭ kvin malsamaj gamoj de ondolongo laŭ la elektromagneta spektro por reprodukti ilian plenan videblan spektron.  Kompare, kombinaĵo de ruĝaj, verdaj kaj bluaj ondolongoj de lumo sufiĉas por ŝajnigi plejparton de la kutima homa triĥromatia vida spektro.

Unu proponita klarigo por pentaĥromatio estas retino enhavanta kvin apartajn tipojn de konusaj ĉeloj kun malsamaj sorbaj spektroj. En  la realeco, la nombro de konusaj ĉeltipoj povas esti pli granda ol kvin, ĉar malsamaj tipoj povas esti aktivaj ĉe specifa intenseco aŭ gamo de intensecoj por iu donita ondolongo de elektromagneta radiado.

## Bestoj kiuj eble estas pentaĥromataj 
Kelkaj specioj de birdoj kaj papilioj havas kvin aŭ pli da specoj de kolorsensiloj en iliaj retinoj, kaj tial oni kredas, ke ili estas pentaĥromatiaj, kvankam mankas psiĥofizika pruvo de praktika pentaĥromatio. Esplorado ankaŭ indikas, ke kelkaj petromizoj, membroj de la ordo *Petromyzontiformes*, eble estas pentaĥromatiaj. 
Oni suspektas, ke homa virino povus heredi plurajn alelojn por kolorblindeco, ekzemple protanomalio, deŭteranomalio kaj/aŭ tritanomalio, kiu ebligus la fenotipan esprimon de almenaŭ kvar kaj eble ĝis ses tipoj de kolorosensaj konusoj, kvankam la ruĝa-, verda- kaj blua-mankaj konusoj havus degeneran fantoman sensivon.  [Citaĵo bezonata]

## Kolora gamo en pentaĥromatiaj 
La tri oftaj tipoj de konusoj en la homa retino — por longaj, mezlongaj kaj mallongaj ondolongoj— ĉiu povas distingi proksimume 100 intensecojn de lumo tra ilia kontinuaĵo de sensivo ene de la videbla spektro. La vida kortiko en la okcipita lobo de la grandcerbo povas multipleksi ĉi tiujn diversajn intensecojn, kiu kapaligas tipan homon distingi proksimume unu milionon da apartaj kolornuancoj. Teorie,  pentaĥromatia homo, supozanta la saman spektran distingivon, po 100 intensecoj por ĉiu el kvin konusaj ĉeltipoj, kaj la sama kogna kombinatorika kapablo, eble kapablas distingi ĝis 10 miliard kolorojn.

Esplorado montras, ke bestoj sentivaj al pli ol tri koloraj kanaloj probable vidas la mondon en  tre malsama maniero ol homoj. Ĉi tiuj bestoj probable spertas malsamajn kaj pli multenombrajn apartajn kolornuancojn, kune kun plimultaj manieroj miksi ilin. [Citaĵo bezonata]

## Vidu ankaŭ 
* monoĥromatio
* diĥromatio
* triĥromatio
* tetraĥromatio
* manta salikoketo (stomatopodo)

## Referencoj 
Kategorio:Koloroj
Kategorio:Vidado
Stacioj de exo

**Stacioj de exo**

## Vidu ankaŭ 
* Exo (Montrealo)
* Exo1 - Vaudreuil-Hudson
* Exo2 - Saint-Jérôme
* Exo3 - Mont-Saint-Hilaire
* Exo4 - Candiac
* Exo5 - Mascouche
* Exo6 - Deux-Montagnes
* Korporacio de Transporto de Montrealo
* Metroo de Montrealo
* Stacioj de la metroo de Montrealo
* Réseau express métropolitain

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Exo (Montrealo)
Ida Asplund

**Ida ASPLUND** estas svedlingva finnino, kiu volas vere forte apogi svedlingvajn finnlandanojn. Ŝia patro estas svedlingva finnlandano kaj patrino svedo, sed Ida difinas sin tute svedlingva finnlandano. Asplund instruas, ke svedlingvaj finnlandanoj estas aparta popolo, ne parto de finna popolo. Sed laŭ ŝi la popolo ne inkludas ĉiujn svedlingvajn personojn, kiuj naskiĝis kaj kreskis en Finnlando sed nur personojn, kiuj havas svedlingvan finnlandan genetikan heredon. Asplund estas kolera al finnoj, ĉar iuj finnoj difinas kiel finna kulturo ekzemple literaturon, kiun skribis svedlingvaj finnlandanoj kiel Johan Ludvig Runeberg kaj Tove Jansson kaj ĉar en Finnlando oni ofte ne povas nuntempe ricevi svedlingvan servon sufiĉan laŭ ŝi. Jan-Erik Enestam diris, ke Asplund estas "la plej granda malamiko de svedlingvaj finnlandanoj." Ŝi en publiko prefere vestiĝas en la loka porvirina nacia vestaro de la vilaĝo Munsala (dizajnita laŭ la vestaĵoj portataj de bienaj majstrinoj en svedlingva Ostrobotnio en la 19-a jarcento), kaj tial tre konatigis tiun vestaron. En Svedio estas laŭ ŝi probleme, ke la svedlingvaj finnlandanoj ne havas propran minoritatstatuson.

Asplund faras kaj prezentas muzikon kaj publikigas en Jutubo muzikajn videon, kie kantas siajn kantojn. Parte Asplund uzas en siaj kantoj arkaikan ostrobotnian finn-svedan dialekton, kiu malsimilas multe el la svedia sveda kaj eĉ ekzemple el turkuana kaj helsinkiana finnlanda sveda.

## Eksteraj ligiloj 
* patriota finn-sveda kanto de 2018 de ŝi, malapoganta planojn ligi la plimulte svedlingvan komunumon Korsholm al la plimulte finnlingva urbo Vaasa en la retejo *Jutubo* ()
* Alia samtipa kanto: https://www.youtube.com/watch?v=uhNHQe1_r9g (en ostrobotniasveda dialekto por la loĝantoj de Korsholm forta peto doni ne-voĉon en popolvoĉado pri la ebla ligo)
* artikolo "Ida Asplund, provoka svedlingva finnlandanino"  en televida kanalo de la finna ŝtata televida kaj radia entrepreno YLE

Kategorio:Svedlingvaj finnlandanoj
Veraj finnoj

**Veraj finnoj** (finne *Perussuomalaiset*) estas finna politika partio. Ĝi estas centrisma konservativa partio. Ĝi havas nun 46 membrojn en finna parlamento. Ĝia prezidanto estas Riikka Purra ekde aŭgusto 2021. La partio havis ministrojn unuan fojon en 2015–2017. Tiam ĝi havis kvar ministrojn. La partio estis fondita en 1995. Ĝia populareco kreskis rapide en la 2010-aj jaroj.

En la parlamenta elekto de 2023 la partio fariĝis la dua plej granda partio. La nombro de ĝiaj membroj en la parlamento grandigis je 7 al sume 46.

De 2011 ĝis 2015 la "veraj finnoj" en la Eŭropa Parlamento kunlaboris en la eŭropa politika partio Movado por Eŭropo de Liberecoj kaj Demokratio.

## Vidu ankaŭ 
* Timo Soini
* Jari Lindström
* Ligo de finneco (asocio nur kultura)
* Deviga instruo de sveda lingvo en Finnlando

Kategorio:Politikaj partioj de Finnlando
Kategorio:Naciismo
Nebovidy (distrikto Brno-provinco)

**Nebovidy** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas surrande de Bobrava montetaro. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1104.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Kruco

## Pluaj fotoj 

Nebovidy, kostel (2).jpg|Preĝejo de sankta Kruco
Nebovidy, památník.jpg|Monumento al viktimoj de la militoj
Nebovidy, dálnice Vratislav - Vídeň (2).jpg|Nefinita aŭtostrada ponto de aŭtostrado de Hitler
Nebovidy (3).jpg|Ulice
Nebovidy, hřbitov.jpg|Tombejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Bobrava montetaro
Loděnice

**Loděnice** povas esti:

;nomoj de setlejoj
* Loděnice (distrikto Beroun) (per la devena nomo ankaŭ Lodenice) – municipo en&nbsp;distrikto Beroun
** Loděnice (kastelo)
* Loděnice (distrikto Brno-provinco) – municipo en&nbsp;distrikto Brno-provinco, antaŭe en distrikto Znojmo
** Loděnice (kastelo, distrikto Brno-provinco)
* Horní Loděnice, antaŭe Německá Loděnice – municipo en distrikto Olomouc
* Loděnice (Jedousov) – parto de municipo Jedousov en distrikto Pardubice
* Loděnice (Holasovice) – parto de municipo Holasovice en distrikto Opava
** Loděnice (kastelo, distrikto Opava)
* Moravská Loděnice – antaŭe memstara municipo, nun konsisto de municipo Bohuňovice en distrikto Olomouc

;akvaj fluantoj
* Loděnice (alfluanto de Berounka) – rojo trafluanta tra Loděnice en&nbsp;distrikto Beroun, nomata ankaŭ *Kačák*, Kačický potok aŭ Lodenice.

;similaj vortoj
* Lodenice – parto de municipo Mšecké Žehrovice en distrikto Rakovník. Laŭ ĝi estas ankaŭ nomita fiŝlago Lodenický rybník.

## Rilataj artikoloj 
* Ledenice
Jussi Halla-aho

**Jussi HALLA-AHO**, naskiĝinta 27-a de aprilo 1971 en Tampere, estas finna politikisto kaj eksa prezidanto de Bazaj finnoj. Li agis kiel parlamentano en 2011–2014 kaj agis denove ekde julio 2021 kaj agis kiel membro de Eŭropa parlamento 2014–2019. Membro de urba magistrato de Helsinko li estas ekde komenco de jaro 2009. Pri sia edukado li estas filologo kaj doktoro de filozofio.

Halla-aho fariĝis konata pri siaj kritikantaj opinioj kontraŭ multkulturismo kaj enmigradpolitiko de Finnlando.

Halla-aho estis elektita kiel prezidanto de Bazaj finnoj junie 2017. Post lia elekto parlamentgrupo de la partio rompiĝis. Li kritikas kaj judismon kaj islamon.

Kategorio:Finnaj politikistoj
Loděnice (distrikto Brno-provinco)

**Loděnice** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas nordokcidente de urbo Pohořelice en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1185. En la jaro 1185 ĉi tie okazis batalo ĉe Loděnice inter Přemysl Otakar la 1-a kaj Konrado la 2-a Oto, kiu finis kiel venko de Přemysl.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Margareta – gotika templo el duono de la 15-a jarcento
* Kastelo Loděnice – post la jaro 1784 eluzita kiel paroĥo
* Malfrue gotika kolono kun statuo de Kristo Bona paŝtisto
* Penta kruco el la 15-a aŭ la 16-a jarcento
* Baroka statuo de sankta Johano Nepomuka el la unua duono de la 18-a jarcento

## Pluaj fotoj 

Loděnice (okres Brno-venkov) - Kostel svaté Markéty, severní strana.jpg|Preĝejo de sankta Margareta
Loděnice (okres Brno-venkov) - sloup se sochou Krista obr1.jpg|Kolono kun statuo de Kristo
Loděnice sv. Jan Nepomucký.jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Dija-svratka valego
Ferenc Rajna

**Ferenc Rajna,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rajna Ferenc** estis hungara ĵurnalisto, kritikisto, scenaristo, tradukisto. Lia origina familia nomo estis *Reiner* ĝis 1900.

Ferenc Reiner naskiĝis la  en Solt, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Ferenc Rajna devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejojn en Budapeŝto kaj Vieno, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Ekde 1833 li estis ĵurnalisto en Budapeŝto, baldaŭ redaktoro, pli poste kritikisto en pluraj gazetoj. En la teatra jaro 1900 li estis teatrestro de Teatro Magyar. Li multe tradukis teatraĵojn, eĉ li verkis tekstojn de operetoj. Li kreis la unuan hungaran teatran revuon. Li edziĝis en 1911.

## Liaj scenarlibroj (elekto) 
* *A milliomos nő* (opereto kun muziko de Szidor Bátor, 1887)
* Karl Millöcker: *Boszorkányvár* (tradukaĵo, 1890)
* Robert Planquette: *A garasos kisasszony* (tradukita opereto, 1898)
* *Asszonyregiment* (muzika komedio kun muziko de Vilmos Rosenzweig, 1899)
* Émile Zola: *Raquin Teréz* (tradukaĵo, 1903)
* *A hajdúk hadnagya* (opereto, 1904)
* *Ex-lex* (teatra revuo kun poemoj de Jenő Heltai, 1905, prezentita pli ol 100-foje)
* *Rab Mátyás* (muzika komedio kun muziko de Károly Czobor, 1906)
* *Táncos huszárok* (opereto kun muziko de Albert Szirmai, 1910)
* *Szépasszony kocsisa* (opereto kun muziko de Károly Czobor, 1923, prezentita pli ol 100-foje)

## Lia volumo 
* *Budapester Theater Dekameron I-II.* (biografioj, 1925)
    
## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj scenaristoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tišnovská Nová Ves

**Tišnovská Nová Ves** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Brno-provinco en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Ĉielpreno de Virgulino Maria

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Tišnovská Nová Ves (04).jpg|Tišnovská Nová Ves
Tišnovská Nová Ves-jv okraj obce.jpg|Tišnovská Nová Ves
Tišnovská Nová Ves-ObÚ.jpg|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Brno-provinco
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Lucien-L'Allier (exo)

'''Lucien-L'Allier** estas stacio de  sur linioj exo1 - Vaudreuil-Hudson, exo2 - Saint-Jérôme kaj exo4 - Candiac, situanta en arondismento Ville-Marie de Montrealo. Ĝi estis malfermita la .

450px|centra|eta|Reto de fervojaj linioj de Montrealo

## Interkonektoj 
*   **'

## Vidu ankaŭ 
* Montrealo
* Exo (Montrealo)
* Exo1 - Vaudreuil-Hudson
* Exo2 - Saint-Jérôme
* Exo4 - Candiac
* Stacioj de exo
* Korporacio de Transporto de Montrealo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacioj de exo