open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Waldegg

**Waldegg** signifas en la alemana lingvo *arbaro-angulo*. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Waldegg (Malsupra Aŭstrio)** estas komunumo en Malsupra Aŭstrio.

* **Waldegg (Beatenberg)** estas setlejo de la komunumo Beatenberg de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno en Svislando.

* **Waldegg (Biberist)** estas kvartalo de la komunumo Biberist de la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno en Svislando.

* **Waldegg (Düdingen)** estas vilaĝo de la komunumo Düdingen de la distrikto Sense en Kantono Friburgo en Svislando.

* **Waldegg (Hasliberg)** estas setlejo de la komunumo Hasliberg de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno en Svislando.

* **Waldegg (Horw)** estas setlejo de la komunumo Horw de la
en Kantono Lucerno en Svislando.

* **Waldegg (Rickenbach)** estas setlejo de la komunumo Rickenbach de la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara en Svislando.

* **Waldegg (Uitikon)** estas setlejo de la komunumo Uitikon de la distrikto Dietikon en Kantono Zuriko en Svislando.

* **Waldegg (Schönbühl)** estas kvartalo de la komunumo Urtenen-Schönbühl de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.

* **Waldegg (Wolfwil)** estas parto de la komunumo Wolfwil de la distrikto Gäu en Kantono Soloturno en Svislando.

distrikto Lucero
Balbutosturno

La **Balbutosturno** (***Neocichla gutturalis***) estas specio de sturno en la familio de Sturnedoj. Ĝi estas monotipa en la genro ***Neocichla***. La nomo de la specio kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo devenas el tre partikulara voĉo.

Tiu specio montras eksterordinaran aspekton inter sturnoj, ĉar ĝi havas cindrogrizan kapon (kun rimarkinda hela iriso), pli brungrizajn flugilojn (kun blankaj makuloj), dorson kaj voston. La plej karaktera eco estas **oranĝecaj subaj partoj kun centra vertikala malhela brustomakulo**. La beko estas nigra kaj la kruroj nigrecaj.

Ĝi troviĝas en Angolo, Malavio, Tanzanio kaj Zambio.

Oni agnoskas du subspeciojn kiuj estas la jenaj:
* nomiga *gutturalis* (Bocage, 1871) – suda kaj centra Angolo. 
* *angusta* (Friedmann, 1930) – okcidenta kaj centra Tanzanio, nordokcidenta kaj orienta Zambio kaj nordokcidenta Malavio. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Neocichla gutturalis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

## Eksteraj ligiloj 
*Bildo ĉe ADW 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Manru

**Manru** estas opero komponita de Ignacy Jan Paderewski. Ĝi unue estis prezentita en Dresdeno (kantita en la germana) je la 29-a de Majo 1901, kaj post tio sekvis la pollingva prezentaĵo en Lvovo je la 8-a de Junio 1901 kaj en Usono en 1902. La opero temas pri pola cigano.

## Referencoj 
* "Opera Guide" de Jozef Kanski, PWM 1978

## Eksteraj ligiloj 
* *Metropolitan Opera* 
* Stanford University: Manru: Resumo kaj prezentaĵoj
* Revizio de la unua surbendigo de "Manru" ĉe *Naxos Music Library*
* Mr. Paderewski's Opera; The New York Times, 1902
* Opera Today: Paderewski: Manru

Kategorio:Pollingvaj operoj
Nikos Gacos

**Nikos GACOS** (; naskita la  en Kato Asea, Arkadio; mortinta la ) estis greka verkisto kaj poeto.

Nikos Gacos finis la elementan lernejon (greke: δημοτικό) en Kato Asea. Li studis en gimnazio en Tripolo, kie li konatiĝis kun literaturo kaj fremdaj lingvoj. Poste, li transloĝiĝis al Ateno, kie li studis literaturon, filozofion, kaj historion ĉe la Universitato de Ateno. Lia kono de la angla kaj franca estis tre bona kaj li estis jam familiarigita kun grekaj poetoj Kostis Palamas, Dionisios Solomos, la grekaj popolkantoj, kaj lastatempaj tendencoj en Eŭropa poezio. En Ateno, li ekkontaktis la literaturajn cirklojn tiutempajn fariĝanta unu el la dumvivaj amikoj de samranga poeto Odiseo Elytis kaj li eldoniĝis liajn poemojn, malgrandajn en etendo kaj en klasika stilo, en la revuoj *Nea Estia* (1931) kaj *Rythmos* (1933). Dum tiu periodo li ankaŭ eldonis kritikon en "Makedonikes Imeres" (Μακεδονικές Ημέρες), "Rythmos" (Ρυθμός), kaj "Nea Grammata" (Νέα Γράμματα) (por Kostis Bastias, Myrtidiotissa, kaj Thrasos Kastanakis, respektive). En 1935 li ekloĝis en Francio, en Parizo kaj la sudo de la Francio.

Kategorio:Grekaj tradukistoj
Kategorio:Grekaj poetoj
Kategorio:Greka literaturo
Badličan

**Badličan,** hungare **Zalabárdos** [zalabArdoŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Gornji Mihaljevec.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 100
* Poŝtkodo: 40 306
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 

## Situo 
## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon Zalabárdos apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Gliese 581 d

**Gliese 581 d** estas ekstersunsistema planedo kiu orbitas ĉirkaŭ la stelo Gliese 581 je 20 lumjarojn en la konstelacio Pesilo. Pro ĝia maso, inter 6 kaj 14 Termasoj, la planedo estas klasifikita kiel supertero. Ĝi troviĝas en la enloĝebla zono de sia stelo, kie povas ekzisti likvan akvon. Fakte ĝi estas la unua vera kandidato esti oceana planedo.

## Malkovro 
Skipo gvidita de Stéphane Udry el la Observatorio de Ĝenevo uzis la instrumenton HARPS por malkovri la planedon dum 2007. Ili uzis la metodon radiala rapido, per kiu oni konas la mason de la planedo pro la perturboj kiujn ĝi kaŭzas al la movo de sia stelo.

La movo de la stelo indikas ke la minimuma maso de Gliese 581 d estas 7,09 termasoj. Dinamikaj simuladoj de la planeda sistemo Gliese 581, supozante ke la orbitoj de la planedoj estas samebenaj, montras ke la sistemo fariĝas nestabila se la masoj de la planedoj estas pli grandaj ol 1.6 ĝis 2-oble la minimuma maso. Ĉi tio implicas ke la supra limo por la maso de Gliese 581 d estas 13,8 termasoj. Laŭ Stéphane Udry, "Ĝi eble estas kovrita per likva kaj profunda oceano''; fakte ĝi estas la unua vera kandidato esti oceana planedo."
[200px|eta|maldekstra|La orbito de Gliese 581 d kompare al la orbito de [Merkuro (planedo)|Merkuro (0,38AU).]]
Averaĝe, Gliese 581 d ricevas el sia stelo 30% el la lumo kiun la Tero ricevas el la Suno. Kompare, la kvanto de lumo atingita estas 40% por Marso. Tio signifas ke eble Gliese 581 d estas tro malvarma por teni likvan akvon kaj do, ĝi ne estas kandidato teni vivon. Tamen, se ekzistas grandan forcejan efikon, tio povus plialtigi ĝian temperaturon. Ekzemple, la temperaturo sur la Tero estus -18&nbsp; sen iu ajn forceja efiko. Se la atmosfero de Gliese 581 d estigus sufiĉe grandan forcejan efikon, tiam la temperaturo povus ebligi la ekziston de likvan akvon.

Gliese 581 d tre eble estas tro maso por konsisti nur el rokaj materialoj, sed oni sugestas ke ĝi povas esti glacia planedo kiu migris pli proksimen al sia stelo.
La kalkuloj de Barnes sugestas ke la tajda varmigo de la planedo estas tro malrapida por teni aktivajn tektonajn platojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* National Science Week 2009 - Send A Message To Gliese 581d

Kategorio:Superteroj
Kategorio:Ekstersunsistemaj planedoj malkovritaj en 2007
Kategorio:Ekstersunsistemaj planedoj detektitaj per radiala rapido
Ĵamestaŭno

**Ĵamestaŭno** (angle *Jamestown*) estas ĉefurbo kaj havenurbo de dependa insulolando Sankta Heleno.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
300ra|eta|Panoramo de Ĵamestaŭno
220ra|eta|Situo de Ĵamestaŭno sur la insulo
300ra|eta|Aerfoto de Ĵamestaŭno

## Bazaj informoj 
* Areo: 4 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: m
* Loĝantaro: 1000
* Horzono:
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo:
* Aŭtokodo:
* 

## Situo 
Ĵamestaŭno situas inter maro kaj krudaj montoj en strikta valo.

## Historio 
Britoj fondis la urbon en 1659.

## Vidindaĵoj 
* Ŝtupetaro de Jakobo havanta 699 ŝtuparojn, en 1829 kaj en 1871 renoviĝis; ĉiujare konkurso okazas tie

Kategorio:Sankta Heleno
Kategorio:Ĉefurboj de Afriko
Kategorio:Marhavenaj urboj
Hebron

**Hebron**, esperante **Hebrono**, estas urbo situa en Cisjordanio ĉirkaŭ 30&nbsp;km sude de Jerusalemo.

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Klimato 
La averaĝa ĉiujara pluvokvanto sumiĝas je 502 mm. La averaĝa ĉiujara temperaturo estas .

## Historio 
Hebrono estas urbo de eksterordinara graveco por judoj, kristanoj kaj islamanoj, pro la situo de la historie sankta tombejo, kiu ankaŭ estas nomata Groto de Makpela en la biblio, de la bibliaj patriarĥoj, kaj de Rut kaj Jesajo, en ĝia centro. Antaŭ la masakro de 1929, ĉiuj tri loĝantaroj vivis kune en la urbo. En la urbo troviĝis multaj antikvaj judaj kaj islamaj preĝejoj. En la biblio troviĝas alia nomo por Hebrono, Kirjat Arba, kiun la israelanoj uzis por nomi la grandan judan setlejon apud Hebrono.

En 1099, Gotfredo de Bouillon elokupis la urbon kiu iĝis "Castellion Saint Abraham". En 1168, la romanika preĝejo sankta Abraham estis konstruita. Saladino rekaptis Hebronon en 1187.

Ĉirkaŭ la fino de la kristana dominado, en 1166, Maimonido vizitis Hebron kaj povis preĝi en la Groto de Makpela. El tio dedukteblas ke dum la krucmilita dominado la aliro al la groto estis permesita al ĉiuj.

En 1260 Sultano Baibars starigis la regadon de mamlukoj; tiuepoke oni konstruis la minaretojn sur la strukturo de la groto de Makpela, kiu fariĝis Moskeo de Ibrahami. Tuj post la sama sultano, pilgrimanta al la sankta loko, dekretis malpermeson por judoj kaj kristanoj eniri la groton. Tiu malpermeso, fakte, ĉesis kun la Israela konkero en la sestaga milito (1967).

Epoke de la Otomana Imperio la judoj povis preĝi ekstere de la strukturo, al ili malpermesita.

En aŭgusto 1929, 67 judoj estis mortigitaj de araboj okaze de publika manifestacio, La ago eniris historion kiel masakro de Hebron de 1929. Tiam la urbo estis parto de Palestino sub brita mandato.

En 1968, okazis atenco per lanĉo de grenado kontraŭ judoj preĝantaj en la sankta loko kaŭzante 47 vunditajn kaj gravegajn damaĝojn al la strukturo.

En 1994 okaze de la Purim festotago, la fundamentalista juda loka setlejisto Dro Baruch Goldstein eniris soldate vestita la preĝsalonon de islamanoj kaj mortige aŭtomate pafis masakrante tridek personojn kaj vundante aliajn 125. La ago eniris historion kiel masakro de Hebron de 1994. Li subtenanto de Kahane. Post ĉi tiu terorisma ago, la partio popolisma partio Kaĥ estis deklarata kontraŭleĝa.

Hodiaŭ la urbo vivas sub la trudado kaŭze de militista israela okupacio.

## Vidindaĵoj 
[eta|maldekstra|Preĝejo [Abraham en Hebrono]]
* La Tombo de Abraham estas grotoj. Herodo la Granda ĉirkaŭe konstruigis konstruaĵon. Krucmilitistoj konstruis preĝejo kiu iĝis poste moskeo.
* La Kverko de Mamre estas tre malnova arbo, menciita en la Malnova Testamento, ligita al pluraj patriarkoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Jerusalemo
* Jerusalema reĝlando
* Balata

## Eksteraj ligiloj 
*  Hebrono

Kategorio:Urboj de Palestino
Kategorio:Urboj de Cisjordanio
Bona vacantia

**Bona vacantia** (en Esperanto eble *bona restaĵo*) estas posedaĵo de restinto, kiu havis neniajn heredontojn el la leĝo eĉ ne el testamento. La heredaĵo do transiras al ŝtato (laŭ jura reguligo pri heredaĵo).

## Mezepoko kaj frua novepoko en Ĉeĥio 
En periodo de mezepoko kaj frua novepoko la formortintan rajton (*bona vacantia* aŭ *hereditas caduca*) pretendis ĉeĥa reganto, nome jam en la 10-a jarcento. Tiun ĉi praktikon transprenis ankaŭ nobelaro kaj superularo ĉe siaj feŭdantoj (la feŭdoj, kiujn poste la superularo akiris, estis enskribitaj en librojn pri formortintaĵoj), Fakte do ĉies posedaĵo, kiu mortis sen viraj heredantoj, falis al la reganto (resp. al la superularo okaze de subulaj bienoj).

La formorto estis tre malagrabla afero, ĉar dinastio (aŭ familio) povis perdi la posedaĵon konstruita laboreme dum kelke da generacioj. Tial en la praktiko ekzistis klopodoj, kiel la formorton ĉirkaŭiri (ekz. familia neparto) aŭ la rajton al formorto de superularo (reganto) foraĉeti. En kelkaj urboj aŭ ankaŭ en ties ĉirkaŭaĵoj ekzistis eĉ hereda rajto de virinoj (ekz. Cheb, Žatec). 

Ekde la 14-a jarcento la superularo komencis rezigni pri tiu ĉi rajto, ĉefe tial, por ke ili malebligu estiĝon de mizeriĝontaj lokoj. La ĉeĥa reganto rezignis pri la formorta rajto rilate al nobelaraj posedaĵoj en la jaro 1497 por Bohemio kaj en la jaro 1587 por Moravio. En kelkaj senjorujoj tiu ĉi praktiko konserviĝis ĝis tempo de regado de Jozefo la 2-a.

Kategorio:Hereda juro
Kategorio:Historio de juro
Kontraŭstaro inter Civilizacioj

**Kontraŭstaro inter Civilizacioj** estas teorio, proponita de politika sciencisto Samuel P. Huntington, ke popolaj kultura kaj religia identeco fariĝos ĉeffonto por konfliktoj en la post-malvarmmilita mondo.

La teorio unue formiĝis en 1992-a prelego ĉe American Enterprise Institute, de kio poste li ellaboris artikolon aperintan en *Foreign Affairs* en la jaro 1993 kaj titolitan "La Kontraŭstaro inter Civilizacioj?" kiel respondon al la libro de Francis Fukuyama *La Fino de Historio kaj la Lasta Homo* publikigita en la jaro 1992. Huntington pliposte larĝigis sian tezon en la libro *Kontraŭstaro inter Civilizacioj kaj Refaro de Monda Ordo* (1996).

La terminon mem kreis Bernard Lewis en sia artikolo titolita "La Radiko de Islamana Furiozeco", kiu aperis en Septembro 1990 en gazeto *The Atlantic Monthly*.

## Superrigardo 
Huntington komencis sian teorion kontrolinte diversajn aliajn teoriojn pri naturo de tutmonda politiko post la malvarma milito. Iuj verkantoj argumentis, ke nur homaj rajtoj, liberalismo, demokratio kaj kapitalisma merkata ekonomio estas la unusola ebla ideologio por ŝtatoj dum la post-malvarmmilita periodo. Precipe, Francis Fukuyama argumentis, ke la mondo proksimiĝis al la "Fino de Historio", je hegela senco.

Huntington kredis, ke dum la batalo inter ideologioj ja finiĝas, la mondo tamen simple revenos al normala stato, kie konfliktas la kulturoj. En sia tezo, li argumentis ke la ĉeffonto de estonta konflikto okazos por kulturaj aŭ religiaj kaŭzoj.

Krome, li kredis la koncepto de diversaj civilizacioj, la plej altnivelaj klasoj de kultura identeco, utilus pli kaj pli por analizi la eblon de konfliktoj.

## Proponitaj civilizacioj 
eta|center|750px|Civilizacioj laŭ Huntington

## Huntington-a tezo pri civilizacia kontraŭstaro 
## Modernigado, okcidentigado, kaj "ŝiritaj landoj" 
## Kritiko 
Malo de tiu teorio estus la Renkonto inter Civilizacioj kiu defendus la nepron alproksimigi civilizaciojn per interkomprenigo de ĉiuj ĉirkaŭaj por eviti kontraŭstarojn, miskomprenoj kaj sekvaj konfliktoj. Multaj registaroj tutmondaj apogas almenaŭ diplomatie tiun eblon.

## Vidu ankaŭ 
* Geopolitiko
* Batalo de Tours

Kategorio:Ideologioj
Kategorio:Civilizacioj
Kategorio:Geopolitiko
Kategorio:Libroj aperintaj en 1996
Tramoj Tatra

**Tatra** - serio tramoj fabrikataj de kompanio ČKD en Prago en Ĉeĥoslovakio.

## Modelo de tramoj Tatra 
eta|Tatra T1 en Prago
eta|Tatra T5C5 en Budapeŝto
eta|Tatra T6B5 en Niĵnij Novgorod
eta|Tatra K2 en Brno
eta|Tatra KT8D5 en Prago
Vidringtonio

**Vidringtonio** (*Widdringtonia*) estas afrotropisa genro de koniferaj arboj en la familio de la cipresacoj.

La nomo estas dediĉita de aŭstra botanikisto Stephan Endlicher al frua spertulo pri la koniferaj arbaroj de Hispanujo, Samuel Edward Cook aŭ Widdrington (1787-1856).

Estas kvar specioj, ĉiuj hejmaj en suda Afriko, kie ili estas nomataj **Afrikaj cipresoj**.
Ili estas arboj aŭ grandaj arbedoj atingante altecon de 5-20 m ( ĝis 40 m ĉe *W. whytei*). La folioj estas ĉiamverdaj kaj skvamecaj, escepte de ĉe ĝermoplantoj, kiuj havas pinglecajn foliojn kiuj longas 1-1.5 cm.

## Specioj 
Unu specio estas larĝe disvastigita en suda Afriko, dum la tri aliaj havas limigitajn arealojn, ofte troviĝante kun aŭ apud la larĝe disvastigita specio.

* *Widdringtonia cedarbergensis* aŭ Cedarberga vidringtonio : endemia en la Cedarberga Montaro ( nordoriente de Kaburbo, Okcidenta Kablando, Sud-Afriko );
* *Widdringtonia nodiflora* aŭ montara vidringtonio : vaste disvastigita, ekde suda Malavio suden ĝis Okcidenta Kabolando en Sud-Afriko;
* *Widdringtonia schwarzii* aŭ ŝvartzia vidringtonio : endemia en Baviaanskloof kaj Kuga-Montaro (okcidente de Port Elisabeth, Orienta Kablando, Sud-Afriko);
* *Widdringtonia whytei* aŭ Mulanĝe-montara vidringtonio : endemia en Mulanĝe-Montaro, Malavio.
La plej proksimaj parencoj de *Widdringtonia* estas *Callitris* kaj *Actinostrobus* el la Aŭstralazia ekozono, kiuj diferencas pri iliaj strobiloj kaj folioj estante en triopaj rozetoj, ne en kontraŭaj paroj.

## Uzadoj 
La ligno estas leĝera, nedura kaj aroma.

## Vidu ankaŭ 
* Afromontano

## Eksteraj ligiloj 
*  Pauw, C. A. & Linder, H. P. 1997 : Widdringtonia systematics, ecology and conservation status. *Bot. J. Linn. Soc.* 123: 297-319.
*  Recommended English names for trees of Southern Africa (archive)
*  Arboretum de Villardebelle - Photos of cones

Kategorio:Cipresacoj
Kategorio:Arboj
Kategorio:Afrotropisa flaŭro
Mangaloro

**Mangaloro** (en tulua: *Kudla*, ಕುಡ್ಲ; kanara: ಮಂಗಳೂರು, *Mangalūru*; konkana: *Kodial*, ಕೊಡಿಯಾಲ್; ĉe Bearoj: *Maikala*, ಮೈಕಾಲ) estas la ĉefa havenurbo de la barata subŝtato de Karnatako. Bordita de la Araba Maro kaj la montoteritorioj de la Okcidentaj Ghatoj, Mangaloro estas la administra sidejo de la distrikto de Dakŝina Kanara en sudokcidenta Karnatako.

En la urbo vivas  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Mangaloro ricevas sian nomon el loka hindua diaĵo Mangaladevi.

Mangaloro estas demografie diversa kaj en ĝi oni uzas komune diversajn lingvojn, nome tulua, konkana, kanara, kaj la dialekto de la Bearoj; ĝi estas la plej granda urbo de la regiono de Tulu Nadu. La pejzaĝo de la urbo karakteras pro montetaj deklivoj, kokonuspalmoj, riveretoj kaj konstruaĵoj de tre ruĝaj tegmentoj. Laŭ ŝtata disvolviga projekto, Mangaloro estis lokita kiel la 8a plej pura urbo en la lando. En Karnatako estus la 2a post Misoro.
## Historio 
Mangaloro longe apartenis al Majsura reĝlando.

## Notoj 

Kategorio:Marhavenaj urboj
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Karnatako
Kategorio:Portugalaj kolonioj
Île Illiec

**Île Illiec**, aŭ Insulo Ilijeko en Esperanto, estas malgranda insulo situa fronte al Port-Blanc, Bretonio, Francio.

En 1876, Ambroise Thomas konstruis la trietaĝan domon, kapelon kaj konusan turon kiuj daŭre ĉeestas en la insulo.

Tiu insulo estas nun private posedita de la familio de Heidsieck.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Elaviadila foto  ĉe LesIlesDeFrance.com

Kategorio:Côtes-d'Armor
Kategorio:Privataj insuloj
Kategorio:Insuloj en Francio
Kategorio:Insuloj alfabete ordigataj
Patrick Tally

**Patrick Tally** estas franca verkisto, kiu verkis ok krimromanojn, unu *blankromanon* kaj du sciencfikciajn romanojn.

Li kelkafoje uzas la pseŭdonimon **Francis Péhot**.

Li ankaŭ kontribuis al la libro *Faux et usage de faux* kun Sylvain R:é.

## Verkoj 
* **Krimromanoj**
** Manigance
** la Piste
** Double Sang
** Tandis que sur la Route
** En Fumée
** Assassinat place Masséna
** Quatre
** Pleure et Meurs à Plœmeur
** Faux et usage de faux *(kun Sylvain R:é)*

* **Sciencfiktio**
** Machineries *(les Archives lumière 0)*
** Mécaniseum *(les Archives lumière 1)*

* **Alia**
** Spetsaï
** les Chemins de traverse
** l'Etrange Cas de monsieur Okio par le professeur To *(kurta rakonto)*

### Eksteraj ligiloj 
* La Lulu-a butiko de FANG Eldonoj *Franca lingvo*
* Faux et Usage de Faux, kun Sylvain R:é *Franca lingvo*

Kategorio:Francaj verkistoj
Weymouth (Dorset)

**Weymouth** [weɪməθ] estas granda urbo en Dorset, Anglio, ĝi situas je golfeto ĉe la estuaro de la rivero Wey je la bordo de la Manika Markolo. Ĝi situas 13&nbsp;km sude de Dorchester kaj 8&nbsp;km norde de la Insulo Portland. Ĝi havis 52 950 loĝantojn en (2006).

maldekstra|eta|Weymouth esplanado
eta|maldekstra|Weymouth kaj Portland en Dorset
eta|300ra|Grundspecoj de Dorset
[eta|maldekstra|[Nothe Fort estas unu el la marrilataj muzeoj de la urbo]]
eta|maldekstra|La tramvojo aŭ *Quay Branch*

## Fotaro 
* Fotoj de Weymouth 
* Fotoj de Weymouth 
* Weymouth Galerio de sablo-skulptaĵoj 
* Weymouth vidaĵoj 

Kategorio:Urboj de Dorset
Valverde de la Vera

250ra|eta|Loko de la municipa teritorio de Valverde de la Vera en la nordokcidenta pinto de sia provinco
**Valverde de la Vera** (Verda valo) estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres *(Kacereso)*, regiono Ekstremaduro.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Valverdanos*. La censita populacio en 2009 estis 588 loĝantoj.

## Situo 
Valverde de la Vera estas situa en la plej nordorienta parto de Ekstremaduro en la orienta pinto de la komarko aŭ distrikto La Vera, je altitudo de 509 m; je 156&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 216&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 47&nbsp;km².

## Demografia evoluo 
## Historio 
Fine de la 13a jarcento la reĝo Sanĉo la 4-a de Kastilio donis la vilaĝon kiel senjorlandon al Nuño Pérez de Monroy kaj restis en manoj de tiu familio *Monroy* kiu fine de la 14a jarcento estis en milito kontraŭ la familio Almaraz. Dum la 15a jarcento la senjorlando pasis al manoj de aliaj nobeluloj kaj poste al familio *Zúñiga* kiu havis ĝin ĝis la 19a jarcento.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo. Famega festo dum la Sankta Semajno de la *Empalaos* (Palisumitaj) kiu pentofaras surstrate ligitaj al kruco kaj portante damaĝilojn. Vidindaĵoj estas kastelo iom ruina kaj preĝejo.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo kun Informo 
* Turisma retejo 

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Akacuki (Planedo C)

**Akacuki** aŭ **Akatsuki** estas japana senhoma kosmoveturilo, kiu estas desegnita por science arigi sciigojn pri la planedo Venuso. Oni ankaŭ vokas la senhoman kosmoveturilon **Klimata Kosmorondilo de Venuso** aŭ **Planedo-C**. La kosmoveturilo lanĉiĝis per la fusaĵo H-IIA 202 Fusaĵo en 20-a de Majo, 2010. Laŭ la kosmosciencistoj, la kosmoveturilo alvenos al la planedo je decembro, 2010.

La kosmoveturilo pezas 640 da kilogramojn; el tiu pezo, 320 kg estas la maso de kosmobrulaĵo, kiun la kosmoveturilo uzos. La iloj sciencaj pezas 34 kg.

La baza strukturo de kosmoveturilo estas kiel skatolo, kiu mezuras 1.6 m x 1.6 m x 1.25 m. La areo de la ĉiu flanko de la skatolo estas 1.4 m². La sunaj ŝarĝiloj produktos proksimume 1200 W da elektra forto, kiam ĝi estos en la Venusa kosmorondo.

La kosmoveturilo veturas per fortigaĵoj, kiuj uzas duazota-oksigenan kemiaĵon. Per tiu ĉi kosmobrulaĵo, la fortigaĵoj (motoroj) produktas proksimume 500 N da forto.

## Iloj Sciencaj 
La iloj sciencaj sur la Akacuki kosmoveturilo konsistas el antaŭviola elektromagnetonda fotilo (MEF), transruĝa fotilo (TF). Ankaŭ estas du aliaj fotiloj kiuj mezuras nur 1-μm kaj 2-μm kaj scienca radio eksperimento.

## Pri la scienca veturo 
La kosmoveturilo faros eksperimentojn certigi la staton de fulmoj je Venuso. Ĝi ankaŭ penos trovi, ke, ekzistas vulkanoj sur la supraĵo de la planedo aŭ ne. La veturo scienca kostos entute proksimume ¥25 mil-milionoj.

## Eksteraj Ligiloj 
* Pliaj sciigoj pri la veturo de la Japana Kosmtrova Asocio, JAXA (1) **En la japana**
* Pliaj sciigoj pri la veturo de la Japana Kosmtrova Asocio, JAXA (2)  **En la japana**
* Paĝo oficiala pri la kosmoveturilo **En la angla**
* Novaĵoj pri la kosmoveturilo  **En la franca**
* Artikolo pri la kosmoveturilo de la Franca Eksterlanda Ministerio  **En la franca**
* Reta taglibro de Juan Carlos Jiménez pri la japana kosmoveturilo **En la hispana**
* Pliaj sciigoj sur la paĝo pri scienco je la retejo de hispana gazeto El Mundo **En la hispana**
* Japanujo intencas lanĉi kosmoveturilon al la planedo Venuso **En la rusa**
* Al la Venuso **En la rusa**

Kategorio:Nehomportaj kosmoveturiloj
Kategorio:Japaniaj kosmosondiloj
Meggen LU

## Pri la komunumo 
**Meggen** estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 6474 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Meggen situas ĉe la bordo de la Kvarkantona Lago inter ties brakoj Lago de Lucerno kaj Lago de Küssnacht.

La teritorio de la komunumo etendiĝas en la lago sur areo de 7,26 km², de kiuj 23,7% estas kovritaj de arbaro, 47,7 servas por agrikulturo kaj 28,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Meggen limas en okcidento al la kantonĉefurbo Lucerno, en nordo al Adligenswil, en nordoriento al Küssnacht (SZ), aliflanke de la Kvarkantona Lago en oriento al Greppen kaj Weggis, en sudo al Stansstad (NW), kaj en sudokcidento al Horw.

## Trafiko 
Meggen disponas pri du stacidomoj ĉe la fervojlinio de Lucerno al Arth-Goldau, kie krom la regionaj trajnoj ankaŭ haltas la eksprestrajno de Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Lucerno tra Rapperswil al Sankt-Galo. En Meggenhorn troviĝas ankaŭ haltejoj de la liniŝipoj sur la Kvarkantona Lago.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Lucerno al Küssnacht. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A4 situas nordoriente en Küssnacht en distanco de 8 kilometroj kaj al la svisa aŭtovojo A2 okcidente en Emmenbrücke ankaŭ den distanco de 8 kilometroj.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Meggen datiĝas el la jaro 1160 kiel *Meken* el la Acta Murensia.

Dum mezepoko Meggen troviĝis sub la regado de la Habsburgoj. En la jaro 1352 la trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo detruis la Kastelon Neuhabsburg. En la jaro 1406 la urbo Lucerno akiris la regadon pri la loko.

## Vidindaĵoj 
eta|maldekstra|150px|Kastelo Meggenhorn
Vidindaĵoj en Meggen estas la novgotika *Kastelo Neuhabsburg*, la novrenesanca *Kastelo Meggenhorn* kaj la *Pius-Preĝejo*.

Kastelo Meggenhorn, kiu situas sur deklivo ĉe la lagobordo, konsistas el la efektiva kastelo kaj la kastela kapelo kaj vastaj ĝardenoj, kiuj ĉirkaŭas la tuton. Ĝi unue menciiĝis kiel *Mekkenhorn* en la jaro 1240. En la jaroj 1674 kaj 1675 estis konstruita kampardomo kun sonorilturetoj. En la jaro 1803 ĝi estis transformita al senjora kastelo. En la jaro 1886 la kastelon akiris Grafino Amélie Celeste Marie Heine-Kohn, kiu konstruigis la kapelon malfermitan en la jaro 1886.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Meggen
* Meggen (stacidomo)
* Meggen Zentrum (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Meggen
* Profilo de la komunumo sur la kantona retejo
* Meggen en la Historia Leksikono de Svislando
Horw

**Horw** estas urbo kaj komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 12986 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Horw situas sudoriente de la monto Pilato ĉe la bordo de la *Golfo de Horw* kaj de la Lago de Lucerno, tio estas flankaj brakoj de la Kvarkantona Lago. La komunumo konsistas el la ombra deklivo de Pilato, la duoninsulo de Horw kaj la flotebenaĵo inter la du. La komunumo estas antaŭurbo de Lucerno, kun kiu ĝi komplete kunkreskis. Al Horw apartenas krom la vilaĝo Horw, kiu konsistas el la setlejo Horw, Althof, Rank kaj Waldegg, la partoj Biregg, Ennethorw, St. Niklausen, Kastanienbaum kaj Winkel.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sen la lago sur areo de 12,87&nbsp;km², de kiuj 42,4% estas kovritaj de arbaro, 32,5% servas por agrikulturo kaj 24,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
Horw limas en nordo al la urbo Lucerno, en oriento aliflanke de la Kvarkantona Lago al Meggen, en sudoriento alliflanke de la lago al Stansstad (NW), en sudo al Hergiswil (NW), kaj en okcidento al Kriens.

## Trafiko 
Tra Horw pasas la mallarĝŝpuraj fervojlinioj de Lucerno al Engelberg kaj de Lucerno tra Brünig-Pasejo al Meiringen kaj Interlaken, kaj la komunumo estas plene integrita al la urba busreto de Lucerno.

Tra Horw pasas la kantona ĉefvojo al Stans kaj al la Brünig-Pasejo kaj la svisa aŭtovojo A2, al kiu la urbo havas propran alveturejon.

## Altlernejo Lucerno 
En Horw troviĝas la departemento pri tekniko kaj arkitekturo de la Altlernejo Lucerno, kiu ofertas studojn en la fakoj konstruaĵtekniko, konstrutekniko, elektrotekniko, maŝintekniko, arkitekturo, informatiko kaj ekonomio.

## Famaj personecoj 
En Horw loĝas la fame konata svisa muzikisto *Peter René BAUMANN* konata kiel DJ BoBo, naskiĝinta la 5-an de januaro 1968.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Horw datiĝas el la jaro 1231 kiel *Horwe*.

Dum mezepoko en Horw regis la Habsburgoj. Post la Batalo de Sempach en la jaro 1386, la Habsburbgoj perdis la kontrolon pri la regiono kaj en la jaro 1395 la urbo Lucerno formale akiris la altan jurisdikcion kaj en la jaro 1425 ankaŭ la malaltan.

Dum la Kamparana Milito de 1653 en Winke okazis batalo inter la ribeloj kaj la senjoroj de Lucerno. Ĉar Horw luktis flanke de la ribeloj, la komunumo estis kondamnita al alta punpago post la milito.

Ĝis la Helveta Revolucio Horw apartenis al la lucerna voktejo Kriens, ek de tiam ĝi estis parto de la distrikto Lucerno.

En la jaro 1798 en Horw estis lokigitaj francaj kaj helvetaj trupoj, kies tasko estis la lukto kontraŭ la nidvaldanoj, kiuj rifuzis submetiĝi al la konstitucio de la nova Helveta Respubliko.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Horw (stacidomo)
* Trolebusa transporto en Lucerno

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Horw
* Horw en la Historia Leksikono de Svislando
* Profilo de la komunumo sur la kantona retejo

Kategorio:Urboj de Svislando
Palovec

**Palovec,** hungare **Felsőpálfalva** [felŝOpAlfalva] estas ne memstara vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Mala Subotica.

## Bazaj informoj 
* Areo: &nbsp;km²
* Loĝantaro: 1120
* Poŝtkodo: 40 321
* Aŭtokodo: ČK
* Telefonprefikso: +385 040
* 

## Loknomo 
La historia hungara loknomo estis Pálovec. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la komunumo ricevis pli hungarecan nomon kaj pro peto de poŝto aldoniĝis ankaŭ felső (=supra).

## Situo 
Palovec situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, preter ĉefvojo Budapeŝto-Zagrebo.

## Historio 
Ĝis Traktato de Trianon Felsőpálfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.

Kategorio:Vilaĝoj de Kroatio
Meggen

**Meggen** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Meggen LU** estas komunumo de la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno en Svislando.
** **Meggen (stacidomo)** estas fervoja stacio en Meggen LU.
** **Meggen Zentrum (stacidomo)** estas fervoja stacio en Meggen LU.

* **Meggen (Lennestadt)** estas parto de la urbo Lennestadt de la distrikto Olpe en Nordrejn-Vestfalio en Germanio.

* **Kastelo Meggenhorn** estas kastelo en Meggen, Kantono Lucerno, Svislando.
Monda ĉampioneco en glacihokeo

La **monda ĉampioneco en glacihokeo** estas konkurso de reprezentaroj de membraj ŝtatoj de la Internacia glacihokea federacio (IIHF). La unua ĉampioneco okazis jam dum la Somera Olimpiko 1920 en Antverpeno, oficiale ĝi estis rekonita en la jaro 1982.

[maldekstre|eta|La matĉo inter Kanado kaj Svedio dum olimpikaj ludoj en [1928]]
De la jaro 1924 la monda ĉampioneco en glacihokeo estis parto de la vintraj olimpikoj, de jaro 1972 la ĉampioneco okazas aparte, sed en 1980, 1984, 1988 ĝi ne okazis, ĉar samjare okazis vintraj olimpikoj. En 2013 la monda ĉampioneco de la ĉefdivizio en glacihokeo okazis en Helsinko (Finnlando) kaj Stokholmo (Svedio) laŭ nova ludomodelo.

## Listo de la mondaj ĉampionecoj de la viroj en glacihokeo 
!
G
Konservativa Partio (Sud-Afriko)

La **Konservativa Partio de Sud-Afriko** () estis konservativa kaj apartisma politika partio en Sud-Afriko, aktiva ekde 1982 ĝis 2004.

Ĝi naskiĝis en 1982 kiel apartiĝo de parto de la tiam reganta Nacia Partio, kaj gajnis apartan subtenon inter blankhaŭtuloj kaj kamparanoj, ĉar ĝi kontraŭis la klopodojn de la registaro mildigi apartismon. Okaze de la naciaj balotoj en 1987, ĝi iĝis la ĉefa opozicia partio; en 1989, ĝi gajnis 31,52% el la voĉdonoj (sed tiam, kompreninde, rajtis voĉdoni nur blankuloj).

En 1992, okaze de la referendumo kiun la tiama registaro organizis por mezuri subtenon al siaj projektoj pri socia reformo, la Konservativa Partio estris la nean kampanjon; 68% el la blankula voĉdonantaro tamen jesis la referendumon.

Dum la ĉesigo de apartismo, la Konservativa Partio atingis la maksimuman influon en la sudafrika politika scenejo; tamen, ĝia subteno rapide forfalis ekde 1994, kiam ĝi rifuzis partopreni la unuajn balotojn kie ankaŭ nigruloj rajtis ĝui voĉdonrajton. Pluraj el ĝiaj poruloj tiam transiris al la ĵus starigita Freedom Front.

En 2003, la Konservativa Partio oficiale kuniĝis al Freedom Front; la kuniĝo alprenis la nomon Freedom Front Plus.

## Eksteraj ligiloj 
* Flago de la sudafrika Konservativa Partio

Kategorio:Konservativaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1982
Kategorio:Politikaj partioj malfonditaj en 2004
Flava treskilingo

[200px|eta|dekstra|La plej kosta poŝtmarko de la mondo nome *Flava treskilingo* de [Svedio]]
eta|maldekstra|Normala koloro verda de la *Treskilingo*
**Flava treskilingo**, en angla **Treskilling Yellow**, aŭ *3 skilling banco error of color*, en sveda **Gul tre skilling banco**, Gul=flava), estas poŝtmarko de Svedio, kiu havas la mondan rekordon laŭ kosteco en aŭkcio por poŝtmarko. En 1996 ĝi estis vendita kontraŭ 2 875 000 svisaj frankoj.

La 22an de majo 2010 la poŝtmarko estis denove aukciita fare de la vendisto David Feldman en Ĝenevo, Svisio, kontraŭ "almenaŭ 2.3 milionoj da usonaj dolaroj" (tio estas ĉirkaŭ 1,8 milionoj da eŭroj). La preciza prezo kaj la idento de la aĉetinto ne estis diskonigita pro la sekreto je tiaj vendoj.

La kialo de ties rareco kaj sekva multekosteco estas ke la pretendita koloro estus verda dum pro eraro je la presado oni presis ĝin flave. Estas nur ununura konata ekzemplero kaj tute oni ne scias kiom da similaj poŝtmarkoj estis presitaj. En la poŝtmarko aperas la blazono de Svedio.

La presado okazis en 1855 aŭ iom poste kaj estis trovata sur koverto kiun oni uzis en 1857. Jam fine de la 19a jarcento okazis la unuaj vendoj kaj plialtigoj de la prezo.

Kategorio:Poŝtmarkoj de Svedio
Konservativa Partio (Kartvelio)

**Konservativa Partio de Kartvelio** (kartvele *საქართველოს კონსერვატიული პარტია* ) estas dekstrema politika partio en Kartvelio, ema al konservativismo kaj naciismo. Ĝi fondiĝis en 2001.

La partio estis unue aliancano al la Unuiĝinta Nacia Movado de la prezidanto Miĥail Saakaŝvili, sed en majo 2004 ili malalianciĝis. Kun aliaj opoziciaj partioj, ĝi partoprenis la kontraŭregistarajn manifestadojn en 2007 kaj subtenis la prezidentan kandidaton Levan Gachechiladze en la nacia baloto en 2008, kiun tamen denove gajnis Saakaŝvili.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Konservativa Partio de Kartvelio 

Kategorio:Konservativaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2001
Larnaka

eta|centra|775px|Panorama vido de plaĝo Phoinikoudes.

**Larnaka,** (, ) estas urbo, havenurbo, feriejo kaj banloko en Kipro.

## Bazaj informoj 
* Areo:
* Alto super marnivelo: m
* Poŝtkodo:
* Telefonkodo: +357 24
* Aŭtokodo:
* Loĝantaro: 72&nbsp;000

## Historio 
Larnaka estas la plej malnova urbo de la lando, onidire la fondinto estis nepo de Noah. Same, kiel en la insulo, okazis longaj regadoj de grekoj, romianoj, turkoj, fine britoj. Nuntempe la urbo estas grava turisma centro. En 1974 ĝi funkciis kiel unusola internacia flughaveno de Kipro (post la fermo de la Nikozia Internacia Flughaveno) ĝis la malfermo de la alia pafosa internacia flughaveno en 1984.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo omaĝe al Sankta Lazaro
* 6 muzeoj
* apudmara fortikaĵo ekde 1625
* akvedukto dum dominado de turkoj
* kermesejo kaj turka preĝejo
* sala lago

## Ĝemelurboj 
*  Glifada, Grekio
*  Ajaccio, Francio
*  Bratislavo, Slovakio
*  Larissa, Grekio
*  Novosibirsk, Rusio
*  Szeged, Hungario
*  Sarandë, Albanio
*  Piraeus, Grekio
*  Leros, Grekio
*  Ilioupolis, Grekio
*  Marrickville, Aŭstralio

## Galerio 

Dosiero:Larnaca 01-2017 img14 Finikoudes.jpg|Promenejo *Finikoudes* en Larnaka
Dosiero:St. Lazarus Church in Larnaka, Cyprus.jpg|Kirko en Larnaka
Dosiero:Finikoudes.jpg|Larnaka dumnokte

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

eta|centre|778x778ra|Panorama vido de la marfronto de Larnaca je 2012.

Kategorio:Urboj de Kipro
Snow White (2001)

***Snow White***, ankaŭ ***Snow White: The Fairest of Them All*** (***Neĝblankulino: La plej bela el ĉiuj***) estas usona filmo de Caroline Thompson aperinta en 2001.

## Temo 
Naskita de guto de sango kaj de flirto de pomarbaj floroj, kaj enkadrita de ebono, juna knabino nomita **Neĝblankulino** fariĝas la beno de paro de amantaj kamparanoj, John kaj Josephine. Tamen kun la nasko venas la malbeno kaj la morto de la patrino. Lasita sola kun suĉinfano, John alfrontas teruran vintron serĉante nutraĵon por sia malsata anĝelo. Saviĝo neatendite alvenas kiam la larmoj de la patro fandas la frostan tombon de sorĉisto, la Verd-Okululo. Kiel dankon, la sugesta ulo plenumas la tri dezirojn de John: nutraĵon por Neĝblankulino, reĝlandon por vivigi lian familion kaj reĝinon ĉe lia flanko. Tamen la motivo de John por festadi estas mallongdaŭra. Ĉar la Verd-Okululo ellaboras ruzan planon por la bonfaro de sia propra familio. Ŝuldante al sia malvolonta sorĉista filino, Elspeth, antaŭlongan deziron, li kuraĝigas ŝiajn dezirojn por enposteniĝi al la trono. Regota reĝlando atendas ŝin, nova reĝo John estas submetota de ŝi kaj belega eta kromfilino nomita Neĝblankulino estas laŭplaĉe perludota kaj detruota de ŝi. Kastelo atendas. Spegulo estas alvokanta. Kaj fe-rakonto kiel neniu alia komenciĝas...

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Snow White*
* Usona titolo: *Snow White: The Fairest of Them All*
* Reĝisoro: Caroline Thompson
* Scenaro: Caroline Thompson kaj Julie Hickson
* Produktoroj: Matthew O'Connor, Caroline Thompson
* Ekzekutivaj produktoroj: Robert Halmi, Sr., Robert Halmi, Jr.
* Film-kompanio: Hallmark Entertainment
* Foto-direktoro: Jon Joffin
* Muziko: Michael Convertino, Robert Muzingo
* Dekoroj: David Brisbin
* Muntado: Margie Goodspeed
* Daŭro: 93 minutoj

## Rolularo 
* Miranda Richardson: Reĝino Elspeth
* Kristin Kreuk: Neĝblankulino
* Karin Konoval: Crone
* Tom Irwin: Reĝo John
* Vera Farmiga: Reĝino Josephine
* Tyron Leitso: Princo Alfred
* Clancy Brown: Plenumanto de deziroj
* Michael Gilden: Lundo
* Mark J. Trombino: Mardo
* Vincent Schiavelli: Merkredo
* Penny Blake: Ĵaŭdo 
* Martin Klebba: Vendredo
* Warwick Davis: Sabato
* Michael J. Anderson: Dimanĉo
* José Zúñiga: Hector

## Vidu ankaŭ 
* Neĝblankulino
* Snow White and the Seven Dwarfs
	
## Eksteraj ligiloj 
* Snow White: The Fairest of Them All en IMDb

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2001
Kategorio:Filmoj laŭ fabeloj de fratoj Grimm
Avifaŭno

**Avifaŭno**, aŭ **birdaro**, povas esti:

* ĉiuj specioj troviĝantaj en preciza geografia regiono (ekzemple "la birdaro de Barato");
* ĉiuj specioj troviĝantaj en preciza medio (ekzemple "la arbara birdaro");
* libro pri la statuso de birdospecioj en preciza geografia regiono (vidu artikolon Listo de landaj kaj regionaj avifaŭnoj). Vidu ankaŭ artikolon Ornitologia manlibro.
Léon (filmo)

***Léon*** (ankaŭ nomata : *Léon, la profesiulo*) estas franca filmo kies filmadlingvo estis la angla kaj kies filmadloko estis Novjorko. Reĝisorita de Luc Besson, la filmo aperis en 1994 kaj diskonatigis tutmonde unu el la plej famaj francaj reĝisoroj. La filmo povas ankaŭ esti konsiderata kiel ia refariĝo en la angla de la antaŭa filmo de Besson, *Nikita*, kiu same temas pri murda profesio kvankam la du scenaroj draste diferencas.

## Komenco 
Léon vivas en Novjorko. Inter siaj multrasaj kaj multnombraj loĝantoj, la urbego ankaŭ kaŝas apartajn ulojn, kiel Léon : Li ne scias legi, nek skribi. Li loĝas en konstruaĵo kie li zorge strebas eviti ĉies atenton. Lia unika amiko estas verda planto kiun li ĉiutage metas sub la sunradiojn. Li trinkas glason da lakto ĉiumatene antaŭ iri labori... sed fakte, kion faras Léon? Li estas dungita murdisto. Diligentege, organizite, profesie, malvarme, kviete, li plenumas tagon post tago sian taskon, sen ia ajn malglataĵo ekde sia alveno de Italio.

Sed iam, malglataĵo okazas. Revenante de komisio, Léon interŝtupare renkontpasas Mathilda, sametaĝa najbarino kiu aĝas 14. Ŝi fumas sekrete kaj demandas al Léon ne denunci ĝin al sia patro. Tion Léon rapide promesas antaŭ peli sin al sia apartamento. Léon rapide malkovras ke la familia situacio de Mathilda ne estas laŭreva : la patro batadas siajn infanojn kaj evidente implikiĝas en suspektinda afero kun la ĉefa policisto, Stansfield. Iun matenon, Stansfield alvenas kun sia teamo kaj pro narkota malkonsento, amasbuĉas la tutan familion per pafilegoj. Mathilda, kiu dumtempe butikumis ekstere revenas kiam la policistoj estas ĉe la freŝa faro. Sen alia elekto sub minaco de morto, ŝi frapas la pordon de Léon...

## Ĉefrolantoj 
* Jean Reno : Léon
* Natalie Portman : Mathilda
* Gary Oldman : Norman Stansfield
* Dany Aiello : Tony
* Peter Appel : Malky
* Michael Badalucco : La patro de Mathilda
* Ellen Greene : La patrino de Mathilda
* Elizabeth Regen : La fratino de Mathilda
* Carl J. Matusovich : La eta frato de Mathilda
* Frank Senger : Fatman
* Lucius Wyatt Cherokkee : Tonto

## Anekdotoj 
* La filmo lanĉis la fruan karieron de Natalie Portman kiu poste rolos en Star Wars.
* La aktoro Samy Naceri kiu poste fariĝis fama danke al la komedia trilogio *Taxi* havis etan rolon en la filmo kiel maskita policisto de la SWAT.
* Mathilda enskribiĝas en la hotelo laŭ la pseŭdonimo MacGuffin. Ĝi estas evidenta referenco al la koncepto uzata de Alfred Hitchcock.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.natalieempire.com
* http://uk.imdb.com/title/tt0110413/trivia
*  IMDb
*  Allô Ciné

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1994
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Francaj trileraj filmoj
Kategorio:Filmoj de Luc Besson
Kategorio:Fikciaj murdistoj
Kategorio:Novjorko en filmoj
Rabdismo

eta|dekstra|250ra|Rabdisto en Francio dum la 18-a jarcento
**Rabdismo** estas divenado per rabdo, aŭ divenvergo, cele al malkovro de grundakvo, enterigitaj metaloj aŭ erco, gemoj, subgrundaj tombejoj aŭ aliaj diversaj kaŝitaj objektoj sen uzo de sciencaj aparatoj aŭ iloj.

## Historio 
Dum antikveco, rabdoj estis uzataj por pridemandi diojn. Oni scias ke rabdismo por trovi akvon aŭ metalojn estis praktikata en Germanio ekde la 15-a jarcento. Alĥemiistoj atribuas al tiuj praktikoj magiajn povojn. Marteno Lutero kondamnas rabdismon ĉar ĝi estus okultisma kaj tiel oponus la unuan ordonon. Rabdismo, kiel aliaj divenartoj estis malpermesitaj dum la inkviziciaj procesoj (1701). La kutimo estas komuna dum la 18-a kaj 19-a jarcento en Eŭropo, sed malkutimiĝas dum la 20-a jarcento. Disponi pri puto estis la ĉefa rimedo por certiĝi pri akvoprovizo, kaj rabdismo estis la plej komuna tekniko por determini kie la puto estos fosita. En la 1960-oj, la marista infanterio de Usono uzis rabdojn en Vietnamio por trovi armilojn kaj subgrundajn tunelojn.

## Klarigo 
Moderna scienco taksas rabdismon kiel pseŭdosciencon kaj asertas ke akvotrovado estas pura hazardo. Tiu aserto baziĝas sur multnombraj, duoble blindaj sciencaj eksperimentoj.

Por la franca fizikisto Yves Rocard, aŭtoro de verko eldonita en 1962 *Le signal du sourcier* (La signalo de la rabdisto), rabdoj rolas kiel detektilo de nekonscia manotremblado kaŭzita far geofizikaj variadoj de la tera magneta kampo. Ĉeesto de subgrundaj akvoj sufiĉe modifus magnetan kampon por ebligi sensivajn personojn ilin percepti. Li eldonis en 1989 sian lastan prian verkon : *La Science et les sourciers* (Scienco kaj rabdistoj).

## Iloj 

File:Allemanswiro.jpg|Metalaj L-formaj stangoj
File:Curious Myths p 81 rod.jpg|Y-forma divenvergo el ligno (ĝenerale de avelarbo)

Kategorio:Divenarto
Kategorio:Aŭgurado
Kategorio:Folkloro
Kategorio:Pseŭdoscienco
Biafro

**Biafro** estis sendependa lando dum 3 jaroj en Afriko.
eta|330ra|Mapo pri Biafro
eta|280ra|Etnoj de Niĝerio

## Situo 
Biafro estis parto de Niĝerio, situante oriente kaj sude laŭ la marbordo kaj ĉe elfluejoj de la riveroj Niĝero kaj Kroso.

Tiu areo estas riĉa ekzemple pro kuŝejoj de nafto kio vekis la atenton de aliancanoj kiuj apogis la respektivajn partiojn por poste profiti pli favoran sintenon de la registaroj, ĉefe okcidentaj landoj apogis la centran niĝerian registaron dum socialismaj landoj apogis la partion de la separatistoj.

## Historio 
Biafro deklaris sian sendependecon de Niĝerio. En 1966 oficiroj faris puĉon. Enugu iĝis ĉefurbo. La loĝantoj estis precipe igboj. Nur 4 afrikaj landoj kaj Haitio agnoskis la landon. En 1967 Niĝerio atakis Biafron. Dum la militado la loĝantoj ne ricevis manĝaĵojn; la malsato ŝokis la mondon, kiam disvastiĝis kaj populariĝis fotoj de nudaj geinfanoj havantaj ŝvelajn ventrojn. Pro la konstanta militado mortis pli ol 1 miliono da personoj. En 1970 la ŝtato ĉesis kaj iĝis parto de Niĝerio.

## Vidu ankaŭ 
* Niĝeria Enlanda Milito

Kategorio:Historio de Niĝerio
Kategorio:Afrikaj militoj
Kategorio:Eksaj landoj de Afriko
Kategorio:Neaperintaj ŝtatoj
Root

**Root** havas diversajn signifojn:

## Programaro 
* **ROOT** estas programaro kreita fare de CERN.
* **Malŝlosigo**, konata angle kiel *rooting*.

## Geografia nomo 
* **Root LU** estas komunumo de la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno en Svislando.
** **Gisikon-Root (stacidomo)** estas fervoja stacio en Root LU.
** **Root D4 (stacidomo)** estas fervoja stacio en Root LU.

## Persona nomo 
* **Elihu Root** (1845-1937), usona politikisto kaj juristo, ricevis la Nobel-premion pri paco en la jaro 1912.

## Vidu ankaŭ 
* Rot
Root LU

**Root** estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 4212 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Root situas ĉe la suda flanko de la rivero Reuss. La komunumo apartenas al la aglomeraĵo de la urbo Lucerno.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,65 km², de kiuj 27,9% estas kovritaj de arbaro, 51,1% servas por agrikulturo, kaj 16,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Root limas en nordokcidento al Inwil, en nordoriento al Gisikon, en nordnordoriento al Honau, en orientnordoriento al Risch (ZH), en oriento al Meierskappel, en sudoriento al Udligenswil, en sudo al Dierikon, kaj en okcidento al Buchrain.

## Trafiko 
Root disponas pri stacidomo ĉe la fervojlinio de Zugo al Lucerno. La komunumo ankaŭ estas konektita al la loka busreto de Lucerno.

Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Zugo al Lucerno, kaj ĝi disponas kune kun la najbara komunumo Gisikon propran alveturejon al la svisa aŭtovojo A14, kiu situas 1 km nordoriente de la vilaĝocentro.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Root datiĝas el la jaro 1236 kiel *Rota*.

Dum mezepoko Root apartenis al la Grafoj de Kiburgo kaj poste al la Habsburgoj. Post la Batalo de Sempach en la jaro 1386 Habsburgo perdis sian influon en la regiono al la urbo Lucerno, kio estis en la jaro 1394 provizore kaj 1474 definitive rekonita. Ĉar Root ne partoprenis dum la Kamparana Milito de 1653, la vilaĝo ricevis impostajn privilegiojn. La komunumo multe suferis de la Apartfederacia Milito de 1447 precipe dum la Batalo de Gisikon.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo kaj esprimoj kun la literumo Root
* Gisikon-Root (stacidomo)
* Root D4 (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Root
* Profilo de la komunumo en la kantona retejo
* Root en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2013-09-04 Root (Foto Dietrich Michael Weidmann) 035.JPG|Grejnejo apud la Preĝejo Sankt-Marteno
Dosiero:2013-09-04 Root (Foto Dietrich Michael Weidmann) 007.JPG|Poŝtoficejo, Lucenro-Strato
Dosiero:2013-09-04 Root (Foto Dietrich Michael Weidmann) 021.JPG|Ostejo de la Preĝejo Sankt-Marteno
Dosiero:2013-09-04 Root (Foto Dietrich Michael Weidmann) 026.JPG|Preĝejo Sankt-Marteno
Dosiero:2013-09-04 Root (Foto Dietrich Michael Weidmann) 014.JPG|Preĝejo Sankt-Marteno interne
Dosiero:Michaelskreuz.jpg|Kapelo Miĥaela Kruco