open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ekonomio en transiro

La **Transir-ekonomio** aŭ **ekonomio en transiro** estas ekonomio kiu ŝanĝiĝas de centra planita ekonomio al libera merkato. La ekonomioj en transiro spertas ekonomian liberaligon, kie merkatfortoj metas prezojn prefere ol centra planita organizo kaj komercaj baroj estas forigitaj, privatigo de registar-posedataj entreprenoj kaj rimedoj, kaj la kreado de financa sektoro por faciligi la makroekonomian stabiligon kaj la movadon de privata kapitalo. La procezo estis uzita en Ĉinio, la antaŭa Sovetunio kaj komunismaj landoj de Eŭropo, kaj multaj triamondaj landoj.

La transiroprocezo estas kutime karakterizita de la ŝanĝiĝado kaj kreado de institucioj, precipe privataj entreprenoj; ŝanĝoj en la rolo de la ŝtato, kiel la kreado de ĝisfunde malsamaj registaraj institucioj kaj la apogo al privat-posedataj entreprenoj, merkatoj kaj sendependaj financejoj. Resume, transiro implikas la funkcian restrukturadon de ŝtataj institucioj esti provizanto de la kresko kun la privata sektoro ĝia motoro.

Kategorio:Ekonomio
3531 Cruikshank

'*3531 *Cruikshank''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologo Dale Cruikshank.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Alagoa (Minas-Ĝerajso)

''''* estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Sul e Sudoeste de Minas* kaj en la mikroregiono *São Lourenço''. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun .

La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1962. 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
3532 Tracie

'*3532 *Tracie'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usonaj astronomoj Kenneth E. Herkenhoff kaj Gregory Wayne Ojakangas elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Tracie*" en omaĝo al *Tracie Lynn Rosberg Ojakangas'', edzino de Gregory W. Ojakangas.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983
Imre Hajós

**HAJÓS Imre** ankaŭ **Imre László Hajós** (hajo:ŝ) estis rumania hungara pentristo, artverkisto naskita en Újvidék la 24-an de septembro 1905 kaj mortinta en Arado la 8-an de aprilo 1977. 
## Kariero
Imre Hajós estis studento de Catul Bogdan kaj Aurel Ciupe en artlernejo de Kluĵo (1928–32). Li debutis kiel ekspozicianto en 1930 en Temeŝvaro en *Bánsági Művészeti Szalon*, pli poste regule en Bukareŝto, Kluĵo, Temesvár kaj Arado, kie li loksidiĝis. Li estis desegninstruisto, grafikredaktoro kaj ilustraciisto de gazeto Vasárnap. Li gvidis la rubrikon "A magyar művészetért" (Por la hungara arto) en gazeto Erdélyi Hírlap kaj li publikis arthistoriajn, artkritikajn artikolojn en gazetoj Reggel, Havi Szemle, Jövő, Vörös Lobogó.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon
## Eksteraj ligiloj
*Memorekspozicio 

Hajos, I.
Alhambra (Ciudad Real)

250px|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio 
**Alhambra ** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo. La municipo de Alhambra estas unu de la plej etendaj de la provinco de Ciudad Real memore al sia historia gravo dum la Mezepoko; al ĝi apartenas la submunicipo de Pozo de la Serna.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *alhambreños*. La censita populacio en 2010 estis de 1.114 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,92 loĝ/km².

## Situo 
Alhambra estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la orienta parto de la provinco de Ciudad Real. La areo de ties teritorio estas de 580.25&nbsp;km².

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio
## Vidindaĵoj 
* Kastelo de Alhambra, konstruita dum la hegemonio de umajadoj, sur antaŭa konstruaĵo araba. La definitiva formo poligona nune videbla ŝuldiĝas al grafo Álvaro Núñez de Lara.
* Preĝejo de Sankta Bartolomeo, konstruita el 1214, sur restoj de iama templo romia. Latinkruca, de unusola navo, kun du flankaj kapeloj. Estas kripto sub la altaro. La retablo estas moderna, anstataŭe de la antaŭa bruligita dum la Hispana Enlanda Milito.
*Popola arkitekturo, natiraj ĉirkaŭaĵoj.

## Notoj
## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Albana Reĝlando (1928–1939)

La **Albana Reĝlando** (geg-albane: Mbretnija Shqiptare, standarda albana: Mbretëria Shqiptare) estis la konstitucia monarkio de Albanio inter 1928 kaj 1939. Dum tiu periodo Albanio estis fakta protektorato de la Itala reĝlando. Albanio estis deklarita monarkio fare de la Konstitucia asembleo, kaj Zog la 1-a estis kronita reĝo. La reĝlando estis restarigo de la reĝa identeco dum la regado de Skanderbeg en la 15-a jarcento. Ĝi ankaŭ certigis la konstantecon de demokratio kaj ordo en Albanio, kiu havis ĵuse reakiritan sendependecon de la Otomana Imperio en 1912. La reĝlando estis apogita de la faŝisma reĝimo en Italio kaj la du landoj konservis proksimajn rilatojn ĝis la subita invado de Italio al la lando en 1939. Ĝi estis la nura eŭropa lando gvidita de islama monarko post la disiĝo de la Otomana Imperio en 1922.

Post la invado pere de la armeo de faŝisma Italio, la reĝlando formale inter la jaroj 1939 kaj 1943 pluekzistis en persona unio kun la Itala Reĝlando.

Kategorio:Historio de Albanio
Kategorio:Eksaj reĝlandoj en Eŭropo
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1928
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1939
Lonely Planet

dekstra|eta|230px|Kunfondintoj de Lonly Planet.
**Lonely Planet** estas la plej granda gvidlibro kaj bita amaskomunikilo en la mondo. La firmao estas posedaĵo de BBC Worldwide, kiu aĉetis 75% parton de la fondintoj Maureen kaj Tony Wheeler en 2007 kaj la ceteran 25% en februaro 2011. Originale nomita *Lonely Planet Publications*, la firmao ŝanĝis sian nomon al Lonely Planet en julio 2009 por reflekti la larĝan vojaĝindustrion kaj la emfazon sur bit-produktoj.

Post Let's Go Travel Guides, ĝi estis unu el la unuaj serioj de vojaĝpriskriboj direktitaj al dorsosakuloj kaj aliaj malalt-kostaj vojaĝantoj. En 2010, ĝi publikigis proksimume 500 numerojn en 8 lingvoj, same kiel televidoprogramoj, revuo, poŝtelefonaj aplikaĵoj kaj retejoj.

Lonely Planet ankaŭ havas sian propran kompanion kiu produktas multajn televidseriojn: *Lonely Planet Six Degrees*, *The Sport Traveller*, *Going Bush*, *Vintage New Zealand*, *Bluelist Australia kaj Lonely Planet: Roads Less Travelled*. Lonely Planet ĉefsidejas en Footscray, antaŭurbo de Melburno, Aŭstralio, kun branĉaj oficejoj en Londono kaj Oakland, Kalifornio. En 2009, ĝi pliigis la retan ĉeeston kaj  komencis publikigi ĉiumonatan vojaĝrevuon nomita Lonely Planet Magazine en Britio, kaj en 2010 ĝi lanĉis la baratan kaj argentinan eldonojn.

Kategorio:Gvidlibroj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1972
Kategorio:Retejoj
Kategorio:Aŭstraliaj firmaoj
Neumatt

**Neumatt** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:

* **Neumatt (Bätterkinden)** estas setlejo de la komunumo Bätterkinden de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno en Svislando.

* **Neumatt (Diemerswil)** estas setlejo de la komunumo Diemerswil de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.

* **Neumatt (Hessigkofen)** estas setlejo de la komunumo Hessigkofen de la distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno en Svislando.

* **Neumatt (Lurtigen)** estas vilaĝo de la komunumo Lurtigen de la Lagodistrikto en Kantono Friburgo en Svislando.

* **Neumatt (Subingen)** estas setlejo de la komunumo Subingen de la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno en Svislando.
Dois Riachos

**Dois Riachos** estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 10.880 loĝantojn en 2010 .

La municipo emancipiĝis en 1960.

Tie naskiĝis Marta Vieira da Silva, fama brazila futbalistino.

*Dois Riachos* signifas en la portugala "du rojetoj".

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Alagoaso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  WikiAlagoas

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Alagoaso
Karlovĉicj

**Karlovĉicj,** serbe **Карловчић,** slave **Karlovčić** estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Pecjinci.
eta|250px|Loko de la municipo en Serbio
eta|250px|Mapo pri la municipo

## Bazaj informoj 
* Areo: 31 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 44°49′14″N 20°03'02″E
* Supermara alteco: 60 m
* Loĝantaro: 1243 en 2002
* Poŝtkodo: 22443
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: RU

## Geografio 
Karlovĉicj situas laŭ flankovojoj.

## Historio 
Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Karlovĉicj 1112 serboj (90 %), 26 ciganoj (2 %), 10 jugoslavianoj, 2 kroatoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Karlovĉicj

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio
Mária Halmágyi

**HALMÁGYI Mária** (halma:dji), G. Halmágyi, familinomo Hirschhorn  estis rumanihungara poetino, ĵurnalistino naskita en Halmágy la 27-an de decembro 1898 kaj mortinta en Braŝovo la 22-an de oktobro 1972. 

## Kariero
Mária Halmágyi finis en porknabina lernejo de Fogaraŝo (1913). Kune kun sia edzo Dávid Génádt pro politika persekuto ili fuĝis Francion (1933), kaj ili partoprenis en la kontraŭfaŝisma movado. Post 1945 ili fariĝis partiaktivistoj. Ŝi estis raportistino de gazeto *Vörös Zászló* (1951–52).

## Verkoj
**Fehér virágok* (poemoj, az Erdélyi Magyar Lányok kiadása, Kv. 1923); 
**Versek* (Gyergyószentmiklós 1928).

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Samu Halmágyi

**HALMÁGYI Samu** (halma:dji) estis rumania hungara poeto, publicisto naskita en Alsószentmihály en 1880 kaj mortinta en Arad la 31-an de decembro 1962. 
## Kariero
Samu Halmágyi estis instruisto en Dicsőszentmárton kaj redaktoro de fakrevuo *Kisküküllőmegyei Tanügy*. En *Vármegyei Hírlap* li publikigis felietone la studon *Ady Endre magyarsága és magyarossága*. En la 1920-aj jaroj li estis direktoro de la Fraŭlinlernejo, poste licea instruisto en Odorheiu Secuiesc. Li apartenis al amikrondo de László Tompa, kunlaboranto de porinfana revuo *Cimbora*. Post 1937 li loksidiĝis en Arad.

## Poemvolumoj
**Még egyszer és mindig* (Dicsőszentmárton 1914); 
**Hadak útján* (Dicsőszentmárton 1916); 
**Utam* (Székelyudvarhely 1923).
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Halmagyi, M.
Halmagyi, M.
Urso-langusto

**Urso-langusto** (*Scyllarus arctus*) estas mara krustulo apartenanta al la familio *Scilaredoj*, de la ordo dekpieduloj, grupo de langustoj.

## Priskribo 
Ĝi mezuras inter 5 kaj 14 cm kaj havas abdomenon kaj cefalotorakon; ĉi lasta estas rektangula kaj kovrita de pluraj tuberoj kaj skvamoj formantaj neregulajn desegnojn. Ĝia koloro estas malhel-bruna sed la pintoj de la tuberoj estas blankecaj. En ĉiu abdomena prasegmento ĝi posedas oranĝ-koloran strion kaj la naĝkruroj havas bluan ringon en ĉiu segmento. La okuloj staras alĝustigitaj en la antaŭa rando de la karapaco. Ĝi posedas antenetojn kun tre mallongaj flageloj. La torako-piedoj estas mallongaj kaj finiĝas per ungo. Ĉe in-seksaj individuoj la lasta krurparo finiĝas per etaj pinĉiloj.

Tipa trajto de ĉi tiu familio estas dua paro da antenoj larĝaj kaj plataj, ŝovelil-formaj. La besto uzas ĝin por fosi kaj formovi ŝtonojn aŭ sablojn por nutri sin, ĉar ĉefe ĝi estas kadavro-manĝa. Tamen, ĝi ankaŭ manĝas moluskojn kaj malgrandajn vertebrulojn.

## Areo 
Urso-langusto vivas en la orienta Atlantiko (de Skotlando ĝis la Gvinea Golfo, insuloj Madejro, Kanarioj kaj Mediteraneo) kaj en la okcidenta Atlantiko (de Nord-Karolino ĝis Brazilo). Tamen, la specio fariĝas tre malofta norde de la Biskaja Golfo. Ĝis la publikigo de la esploroj de Forest kaj Holthuis (1960), oni taksis urso-languston la sola specio de sia genro vivanta en Mediteraneo, sed ili pruvis la kunekziston de alia specio, *Scyllarus pygmaeus*, ĝis tiam nur konita en Atlantiko. Ĉar ili kaptis tri ekzemplerojn en la orienta Mediteraneo ili deduktis ke la specio devas ekzisti laŭlonge de tiu ĉi maro.

## Vivo 
Ĝi vivas inter 3 kaj 50 m de profundeco, ĉefe en rok-truoj, sed ankaŭ sur sedimentaj fundoj kaj, en Mediteraneo, en kreskejoj de *Posidonia oceanica*.

En Acoroj, ekde oktobro, ĝi forlasas la marbordon kaj migras en zonojn profundajn pli ol 100 m, kie ĝi restas ĝis la sekva aprilo. Tiam ĝi revenas en marbordon por la reprodukto okazanta dum junio kaj aŭgusto.

Urso-langusto povas infektiĝi de la *sindromo de la blanka makulo*, grava virusa malsano precipe tuŝanta salikokojn.. Cetere, multaj fiks-loĝaj fiŝoj postĉasas ilin kiel manĝaĵon.

## Kaptado kaj kuirado 
En Galegio oni kaptas ĝin per nasoj, sed ĝi estas ĉiam pli malofta specio, ĝis tiu punkto ke ĝi iĝis tre malofte videbla en restoracioj kaj bazaroj. Kun la celo restarigi la specion, oni nur permesas kapti ĝin dum julio kaj aŭgusto, laŭ protekto-plano de 2001. En Acoroj, tamen, oni malpermesas la kaptadon de urso-langustoj inter la 1a de majo kaj la 31a de aŭgusto.

En la galega kuirarto ĝi estas tre ŝatata kaj havas famon de bongusta frandaĵo, kio ne malhelpis la jenan rifuzan komenton de la verkisto Álvaro Cunqueiro:

::"*Restas por mencii kelkaj bagateloj, etvaloraj, kiel urso-langustoj, iom sekecaj, kvankam kelkaj ŝatas manĝi ilin en omleto, kun petroselo hakita aŭ en marisko-koktelo, kaj aliaj eksterordinaraj aferoj, fajna-gustaj, kiel salikokoj*".

eta|maldekstra

## Notoj 
Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Krustacoj
Bätterkinden

**Bätterkinden** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Fraubrunnen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 3054 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Bätterkinden situas en Svisa Mezlando ĉe la okcidenta bordo de la rivero Emme en nordo de la administra distrikto Emme-Valo. La komunumo troviĝas proksimume 10 kilometrojn sude de Soloturno kaj 20 kilometreojn norde de Berno. En okcidento al komunumo etendiĝas en la ebenaĵo de la Valo de Limpach. La rivereto Limpach formas la nordokcidentan komunumlimon kaj ankaŭ la kantonlimon al Soloturno, dum Emme formas la limon en okcidento. Sude de la komunumo situas arbaraj montetoj. La komunumo konsistas el la vilaĝo Bätterkinden kaj la setlejoj Kräiligen, Alp, Holzhäusern, Berchtoldshof, Buuchi, Studenacher, Oberer Löffelhof, Unterer Löffelhof, Neumatt, Niedermatt kaj Rütti.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bätterkinden limas en nordo al Lohn-Ammannsegg (SO), en nordoriento al Wiler ĉe Utzenstorf, en oriento al Utzenstorf, en sudo al Fraubrunnen, en sudsudokcidento al Schalunen, en sudokcidento al Limpach, en okcidento al Buchegg (SO), kaj en nordnordokcidento al Lüterkofen-Ichertswil (SO).

## Trafiko 
Tra Bätterkinden pasas de nordo al sudo la kantona ĉefvojo n-ro 12 de Berno al Soloturno, kiu kruciĝas en la centro de la komunumo kun la kantona ĉefvojo n-ro 251 de Koppigen tra la Valo de Limpach al Grossaffoltern. La komunumo disponas pri stacidomo de la trama mallarĝspura fervojlinio de Soloturno al Berno. En la komunumo ekzistas loka buslinio inter la vilaĝo Kräiligen en nordo kaj la ĉefvilaĝo Bätterkinden kaj ankaŭ estas poŝtaŭtolinio tra la Valo de Limpach al Messen. Dum la noktoj de vendredo kaj sabato ankaŭ estas lokaj busoj al Berno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bätterkinden datiĝas el la jaro 1261 kiel *Beturchingen*. En la jaro 1261 Bätterkinden formis parton de la kiburga voktejo Utzenstorf. En la jaro 1406 iu Henriko de Ringoltingen aĉetis Bätterkinden, kiu estis pandigita fare de la kiburgoj. Bätterkinden ek de tiam formis kune kun Utzenstorf la Senjorujon Landshut. En la jaro 1510 la urbo Berno aĉetis la vilaĝon Bätterkinden.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bätterkinden (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bätterkinden
Preĝejo Sankta Kruco (Mór)

**Preĝejo de Sankta Kruco** estas romkatolika, kapucena preĝejo en Hungario, en Mór (urbo), en la urbocentro. La placo, kie ĝi troviĝas, havas la nomon "kapucena".

## Historio 
Dum dominado de romianoj tie estis gardoturo, kie la hungaroj konstruis preĝejon. Dum dominado de turkoj kalvinanoj uzis la preĝejon, sed poste kapucenoj alvenis. Ili parte malkonstruis la kirkon kaj en la 1880-aj jaroj parte pli nova preĝejo konstruiĝis, kiel novgotika kirko.

## Konstruaĵo 
La preĝejo kontaktiĝas kun monaĥejo. La preĝejo havas unusolan turon kaj navon, sed estas 2 sakristioj. Ekstere estas videblaj skulptaĵoj pri ermito Sankta Guntero kaj Sankta Francisko el Asizo. La ĉefaltara pentraĵo pretiĝis en 1765 kaj prezentas la Sanktan Triunuon kun Kristo kaj Dipatrino. Apude estas memortabulo pri grafo Lamberg, kiu estis murdigita en 1848 pro politikaj kaŭzoj. La flankoaltaro pri Sankta Maria havas barokan altaron kaj lignajn skulptaĵojn pri Kristo, Sankta Francisko el Asizo kaj Sankta Tereza el Avilo.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare
* hungare

Mor
Kategorio:Kapucenaj preĝejoj
Mor
Árpád Halmay

**HALMAY Árpád** (halmai) estis rumanihungara ĵurnalisto naskita en Kassa la 15-a de decembro 1900 kaj mortinta en Budapeŝto printempo de 1945. 
## Kariero
Árpád Halmay dum siaj teknikuniversitataj studoj estis raportisto el Parizo, Berlino kaj Prago de hungaraj gazetoj de Transilvanio. En 1924 li alvenis al Nagyváradi Napló, de 1925 li estis kunlaboranto de la gazeto Nagyváradi Friss Újság, pli poste ĝia respondecredaktoro, samtempe raportisto de Ellenzék de Kluĵo, de 1930 kunlaboranto de ĵurnalo Magyar Szó. Kiel desegninta raportisto li estis ununura en Transilvanio. Li mortis okaze de sieĝo de Budapeŝto.

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Halmay, A.
3533 Toyota

'*3533 *Toyota'''* estas duopa asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki (astronomo) kaj Takeŝi Urata elde la "*JCPM Oi Stacio''", nemalproksime de Tojota.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Tojota, en Gubernio Aiĉi, proksima de la observatorio kaj loĝloko de Kenzo Suzuki.

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 kun Marso.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de B. D. Warner kaj R. D. Stephens, per observoj de  elde la Centro por Sun-Sistemaj Studoj de Landers, anoncita en decembro 2022

Tiu satelito havas orbitan  estimata je 13 km kaj  de 0,6696 ± 0,0001 tago (16,0704 ± 0,0024 horoj). Ĝia diametro kaj rotacia periodo estas ankoraŭ nekonataj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (3533) Toyota; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Kenzo Suzuki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
Veronika Ĉerkasova

**Veronika Ĉerkasova** (, ; naskiĝis la 12-an de januaro 1959 en Minsko, murdita la 20-an de oktobro 2004 samloke) – belorusa ĵurnalistino.

Ŝi estis ĵurnalistino de opoziciaj gazetoj – "Belorusskaja Delovaja Gazeta" (90-aj jaroj), "Belorusskaja Gazeta" (1995–2003), "Salidarnasc" (de 2003). Specialiĝis pri esploranta ĵurnalismo kaj estis aŭtorino de serio da artikoloj pri kontraŭleĝa vendo de armiloj fare de belorusaj regopovoj al Saddam Hussein. Ankaŭ okupiĝis pri socia problemaro, verkis pri religiaj sektoj kaj pri ciganoj en Belorusio.

Ŝi estis murdita en sia loĝejo de nekonataj farintoj; la murdo okazis dum streĉa interna situacio lige al parlamenta balotado kaj konstitucia referendumo. Oni ekskludis raban motivon de la murdo (nenio perdiĝis de la loĝejo).

## Vidu ankaŭ
* Anastasija Baburova
* Natalia Estemirova
* Anna Politkovskaja

Kategorio:Murditoj
Kategorio:Nesolvitaj murdoj
Kategorio:Belorusaj ĵurnalistoj
Ferenc Csomafáy

**CSOMAFÁY Ferenc** (pr. ĉomafa:i) estis rumanihungara fotisto naskita en Kluĵo la  kaj mortis la 6-a de oktobro 2021.

## Biografio 
Csomafáy diplomiĝis en 1962 en UBB de Kluĵo kaj inter 1964-1974 li estis fotoraportisto de gazeto Igazság de Kluĵo, inter 1980-1985 fotisto de Historia Muzeo de Transilvanio.

## Eksteraj ligiloj 
* Portretoj pri dekkvar famaj transilvananoj

## Fonto 
* *Ki kicsoda Aradtól Csíkszeredáig*, Pallas-Akadémia Könyvkiadó, Csíkszereda, 1997.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fotistoj
3534 Sax

'*3534 *Sax''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la belgan muzikinstrumentan fabrikanton Adolphe Sax (1814–1894), inventiston de la saksofono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eugène Joseph Delporte
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1936
Sándor Hamvai

**HAMVAI Sándor**, (familinomo Hegedűs) estis hungara/rumanihungara verkisto naskita en Szilágysomlyó la 18-an de marto 1861 kaj mortinta en Șimleu Silvaniei la 31-an de januaro de 1925.
## Kariero
Hamvai Sándor laboris en publikadministracio. Li estis fondinto de *Szilágysági Újság* (1910–19), ano de Szigligeti Társaság.
## Verkoj
**Apró emberek*, noveloj, Szilágysomlyó 1885;
**Fövényszemek*, noveloj, Budapeŝto. 1892;
**A jó vidékiek*, noveloj, Bp. 1898;
**A szent hazugság*, romano, Braŝovo 1925.
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon
Hamvai, S.
Hamvai, S.
Béla Hankó

**HANKÓ Béla** estis hungara zoologo, iĥtiologo naskita en Poprad la 5-a de julio 1886 kaj mortinta en Toronto la 16-an de novembro de 1959.

## Kariero 
Hankó diplomitiĝis kaj doktoriĝis en Universitato de Budapeŝto. Inter 1941 kaj 1944 li estis gvidinto de la instituto pri bestsistemscienco kaj muzeo de la Universitato de Koloĵvaro. Li estis kunlaboranto de Erdélyi Tudományos Intézet.

## Verkoj 
* *A hucul ló és tenyésztése Turjaremetén* (Kv. 1942);
* *Székely lovak* (Kv. 1943).

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Hungaraj zoologoj
Kategorio:Hungaraj iĥtiologoj
3535 Ditte

'*3535 *Ditte'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la eponima rolulino de la romano *Ditte, infanino de homoj'' de la dana verkisto Martin Andersen Nexø (1869–1954).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1979
Huangŝi

**Huangŝi,** ĉine **黄石** / **黃石** estas prefektujnivela milionurbo en centra Ĉinio kiu estas la dua plej granda urbo en Hubejo post Vuhano kaj havas pli ol 2,5 milionojn da loĝantoj. Ĝi situas ĉirkaŭ 100 kilometrojn sudoriente de la provinca ĉefurbo Vuhano.  

La municipo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn kaj la apartenaĵojn.  
   
## Geografio 
Huangŝi etendiĝas en centra parto de la lando laŭ Jangzio. Vuhano troviĝas 100 km.

## Ekonomio 
En Huangŝi okupiĝas pri metalurgioj, teksaĵoj, elektronikoj, medikamentoj, kemiaĵoj kaj nutraĵoj. La norda parto de la distrikto estas unu el la centroj de la mineja industrio (fero kaj ŝtalo) en Ĉinio. La suda distrikto Yangxin estas pli kampara.

## Klimato 
Huangŝi havas subtropikan klimaton kun influo de musono. En la urbo la averaĝa jara temperaturo estas 17 °C. Jare pluvas po 1400 mm. Inter decembro kaj februaro neĝas.

## Trafiko 
Huangŝi estas ligita al aŭtovojo kaj fervojo. 

Aŭtovoje necesas unu horo inter Huangŝi kaj Wuhan kaj ok horoj por atingi Ŝanhajon.

La fervoja sistemo Huangŝi estas ligita oriente kun la linio Pekino-Honkonga, kaj okcidente kun la linio Pekino-Kantono. 

La haveno Huangŝi, ĉe Jangzio estas nacia haveno de kategorio A, malfermita al eksterlandaj ŝipoj.

## Turismo 
maldekstra|eta|Nova pagodo en Daye Hubei
Huangŝi havas belajn naturajn pejzaĝojn kun rimarkindaj lagoj kaj montoj. La urbo estas ĉirkaŭita de montoj kaj limas al la rivero Jangzio. Inter la plej famaj lokoj menciindaj estas la Kaverno Feiyun kaj Lago Cihu.

La malnova orienta kavo de la ferminejo Daye funkcianta ĝis 2000, estis transformita en nacian parkon (黄石国家矿山公园), kie vizitantoj povas malkovri diversajn minejajn metodojn kaj ekipaĵojn​​.

## Kulturo 
Hubeia Esperanto-Asocio anoncis sian pretecon gastigi la 15-an tutlandan kongreson en la urbo Huangŝi.

## Bildaro 
maldekstra|eta|800x800ra|Panoramo de la urbo Huangshi.
maldekstra|eta|800x800ra|Panorama foto de Luzhang-monto en Tieshan Distrikto, urbo Huangshi.

## Referencoj 
* Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tuta traduko de la artikolo Huangshi en la angla vikipedio, listo de aŭtoroj.

## Eksteraj ligiloj 
(zh, en) Oficiala retejo 

Kategorio:Urboj de Hubejo
Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Miron

**Miron**, laika nomo: **Mirosław Chodakowski** (naskiĝis la 21-an de oktobro 1957 en Bjalistoko; mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – pola ortodoksisma ĉefepiskopo, brigada generalo. Doktoro pri teologio.

Li finis ortodoksisman animzorgan seminarion en Varsovio. En 1979 votis eterne monaĥiĝi en la monaĥejo al Sankta Onofrio en Jabłeczna (Distrikto Bialski). Samjare iĝis spirita majstro de la monaĥa komunumo, kion plenumis dum kvin jaroj. De 1984 ĝis 1998 gvidis monaĥejon pri Anunciacio en Supraśl, kiun li rekonstruadis post detruoj de la dua mondmilito kaj restarigis tie viran monaĥan komunumon. En 1998 ordinita kiel helpa episkopo de la varsovia-bielska diocezo kun titolo de la episkopo de Hajnówka. Samjare ekservis kiel kapelano en Pola Armeo ĝis sia morto en katastrofo de pola aviadilo Tu-154M apud Smolensk la 10-an de aprilo 2010.

## Memorigo 
La 27-an de aprilo 2010 Urba Konsilio de Hajnówka nomumis trafikrondon je la nomo de Miron, kiu troviĝas ĉe vojkruciĝo de la stratoj al Stefan Batory, al pastro Antoni Dziewiatowski kaj al Sporto. Urba Konsilio de Supraśl per decido la 25-an de majo nomumis parton de la strato al Stanisław Konarski, kiu apudas al la muroj de monaĥejo, kie agis tragike mortinta ĉefepiskopo.
La 19-an de novembro 2010 Publika Gimnazio en Narew ricevis la nomon de ĉefepiskopo, generalo de divizio Miron (Chodakowski).

En la unua mortodatreveno de la ĉefepiskopo en ortodoksisma katedralo al la Sankta Triunuo en Hajnówka estis malfermita memortabulo.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Bjalistokanoj
Kategorio:Viktimoj de la kraŝo de la pola prezidenta aviadilo en 2010
3536 Schleicher

'*3536 *Schleicher''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la usona astronomo David Glenn Schleicher.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Tioloj

eta|200ra|La **metanotiolo** estas la plej simpla de la merkaptanoj
**Merkaptanoj**, aŭ **tioloj** aŭ **tioloalkoholoj**, estas kombinaĵoj organikaj simileblaj al alkoholoj en kiuj la atomo de oksigeno estis anstataŭita per atomo de sulfuro, havantaj, tial, la ĝeneralan formulon R-SH, kie R estas alifata kombinaĵo. Karaktero komuna al preskaŭ ĉiuj merkaptanoj estas emanado de intensa malplaĉa odoro. Simplaj merkaptanoj aldoniĝas al metano kiel “odorigantoj”, por povi malkaŝi ĝiajn eventualajn eskapojn.

## Sintezo 
Merkaptanoj estas sintezitaj traktante halogenidoj aliciklaj per jonoj hidrogena sulfido:
HS− ekscesaj: R-X&nbsp;+&nbsp;HS−&nbsp;→&nbsp;R-SH&nbsp;+&nbsp;X−.

## Reakcio 
La oksidado de tiolo estas inversigebla procezo kiu fontas al formiĝo de dusulfuroj R-S-S-R: la dusulfura ligo multe gravas en iuj proteinoj: oni vidu ekzemple ke kapharoj estas glataj aŭ ondoformaj pro rezulto de strukturaj ŝanĝiĝoj ŝuldeblaj al dusulfuraj pontoj.

Same kiel la alkoholaĵoj, iliaj anionoj R-S− produktas reakciojn de nukleofila adicio kaj nukleofila anstataŭo, sed la tiolaĵoj estas nukleofiloj pli taŭgaj por certaj celoj, ĉar la pligrandaj dimensioj de la sulfuro kompare kun tiuj de oksigeno konsentas delokigi la negativan elektran ŝargon sur pliampleksa surfaco. Pro la plejbona elektronika distribuo de la tiola jono, tiolaĵoj rezultas pli acidaj ol la respektivaj alkoholoj.

Pro tiu motivigo la merkaptanoj estas pli reakciaj en la nukleofilaj reakcioj. Signifa ekzemplo estas la uzo de **1,2-etanodutiolo** por la protekto de la karbona grupo de aldehidoj kaj ketonoj en la organikaj sintezoj.

## Analizo 
La merkaptanoj povas esti identigitaj per metodaj spektroanalizoj kiel per Mas-spektrogramo aŭ kromatografio, aŭ per metodoj de la kemia reakcio el kiu devenas kombinaĵoj distingeblaj per kemiaj kaj fizikaj karakteroj.

## Kelkaj ekzemploj de tioloj estas 

Dosiero:Methanethiol 3D.png|50px|Tiometanolo
Dosiero:Ethanethiol 3D.png|50px|Etanotiolo
Dosiero:Thiopropanol3D.png|50px|Propanotiolo
Dosiero:Isopropanethiol 3D.png|50px|Izopropanotiolo
Dosiero:1-Butanethiol 3D.png|50px|Butanotiolo
Dosiero:2-Butanethiol 3D.png|50px|2-Butanotiolo
Dosiero:T-Butanethiol 3D.png|50px|t-Butanotiolo
Dosiero:Furan-thiocarbinol 3D.png|50px|Furanil-metanotiolo
Dosiero:Crotyl mercaptan 3D.png|50px|Krotila merkaptano
Dosiero:Thiopentanol 3D.png|50px|Tiopentanolo
Dosiero:Thioisopentanol 3D.png|50px|Tioizopentanolo
Dosiero:Thiohexanol 3D.png|50px|Tioheksanolo
Dosiero:Thioheptanol 3D.png|50px|Tioheptanolo
Dosiero:Thiooctanol 3D.png|50px|Tiooktanolo
Dosiero:Thiodecanol 3D.png|50px|Tiodekanolo
Dosiero:Thiononanol 3D.png|50px|Tiononanolo
Dosiero:Thiophene-CRC-MW-3D-balls-B.png|50px|Tiofeno
Dosiero:Thiophenol molecule ball.png|50px|Benzeno merkaptano

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Selenio-merkaptanoj
* Acidoj
Apolona asteroido

dekstra|eta|150px|Zono de la Apolonaj asteroidoj (verde)

La **apolonaj asteroidoj** estas klaso da terrenkontaj asteroidoj, kiuj ŝuldas sian nomon al 1862 Apolono, la unua apolona asteroido malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth

## Ecoj
Iliaj orbitoj havas grandajn duonaksojn, pli grandajn, ol unu astronomia unuo (t.e. la granda duonakso de la orbito de Tero), kaj periapsidojn (aŭ  periheliojn) malpli grandajn, ol 1,017 astronomia unuo.

Iuj el ili povas tre proksimiĝi al Tero, kaj pro tio estas potenciale danĝeraj.

La plej granda apolona asteroido estas 1866 Sizifo kun diametro de ĉirkaŭ 8,5&nbsp;km. (Ĝi ankaŭ  estas duopa asteroido). Ĝi povas proksimiĝi ĝis ĉirkaŭ 15 milionoj da km al Tero.

La plej malgranda konata apolona asteroido estas la meteoroido 2008 TC3, de kelkaj metroj de diametro, kiu falis en Sudanon la .

## Listo
## Vidu ankaŭ 
*Atona asteroido
*Amora asteroido

## Eksteraj kigiloj 
*  Listo de apolonaj asteroidoj Paĝaro de *Minor Planet Center*

#
Kategorio:Grupoj kaj familioj de asteroidoj
Albanopolo

**Albanopolo** (,  [Albanopolis]) estis urbo en la antikva Romia Makedonio specife en Epirus Nova, la urbo de la albanojoj, kiu estis ilira tribo. La eldonantoj de la Atlaso Barrington pri la Greka kaj Romia Mondo lokigas ĝin en la nuna vilaĝo Zgërdhesh, proksime al Krujë, Albanio.

Kategorio:Historio de Albanio
3537 Jürgen

'*3537 *Jürgen'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 15-an de novembro 1982 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "*Jürgen''" en omaĝo al la germana planedologo Jürgen Rahe (1939–1977).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Belarta Altlernejo de Kluĵo kaj Temeŝvaro

**Belarta Lernejo de Kluĵo kaj Temeŝvaro**, rumane **Şcoala de arte frumoase**, publikuznomo **Belle-Arte de Kluĵo** estis porartist- kaj pordesegninstrua altlernejo fondita en Kluĵo en 1925. Tiu estis la unua belarta altlernejo de Transilvanio.

## Gvidantaro 
Ĝia unua direktoro estis Alexandru Popp (Sándor Papp), kiu de studjaro 1935–1936 retiriĝis el la posteno de direktoro. La nova direktoro fariĝis la inĝeniero pri konstruado Victor Vlad kaj vicdirekroro Ştefan Gomboşiu. De 1938 la direktoro fariĝis Romulus Ladea.

## Historio 
Dum 16 jaroj inter 1925 kaj 1940 enskribiĝis 1 059 studentoj 296 en Kluĵo, 122 en Temeŝvaro. La instruado komenciĝis en januaro 1926. Ĝia artistinstruistaro estis ekluzive rumanaj artistoj, sed ili ĉiuj estis transilvananoj kaj ili bonege konis la hungaran lingvon. La studentoj por studi la teoriajn studobjektojn frekventis la kursojn de la universitato (arthistorio Coriolan Petranu; anatomio Victor Papilian; stereografio kaj perspektivo Atanase Popa, pedagogio Gh. Bogdan-Duică, Liviu Rusu). La sidejo de la lernejo estis en la Promenadplaco de Kluĵo en glitkurejpavilono projektita de Lajos Pákey en la 19-a jarcento. En la studjaro 1927–1928 la instituto havis 120 studentojn. La proporcio de hungaraj studentoj estis meznombre 40%. En studjaro en 1927–1928 la nombro de hungaroj atingis kvardek.

## Remomaj studentoj en Kluĵo 
Tie studis interalie Sándor Mohy, Piroska Makkai, Ferenc Gáll, Jenő Szervátiusz, Zoltán Andrásy, Antal Andor Fülöp, Imre Hajós, János Incze, Júlia Tollas, István Incze, István Moldován, Béla Simon, Júlia Ferenczy, András Kós, Tasso Marchini, István Buda (pentristo). La plej gravaj rumanaj strudentoj estis Petre Abrudan, Eugen Gâscă, Teodor Harşia, Virgil Fulicea, Letiţia Munteanu, Ion Vlasiu. La subtenado fare de ŝtato de la fino de la 1920-aj estis pli kaj pli malmulta, sed en novembro de 1930 ĝi ricevis la staton de la ŝtata lernejo. La ministerio la 4-an de januaro 1932 ĉesigis la instituton en Kluĵo kaj post de la mezo de oktobro 1933 ĝi rekomencis sian agadon en Temeŝvaro en Karklubo. La instituto ĉesis definitive en 1940.

## Instruistaro en Temeŝvaro 
Ricevis katedron tie Aurél Popp, Ion Vlasiu, de 1934 Gyula Podlipny la ununura hungara instruisto.

## Remomaj studentoj en Temeŝvaro 
Tie studis Júlia Ferenczy, Erzsébet Erdei, András Kós, Júlia Tollas, Tasso Marchini, István B. Szőnyi, Artúr Vetró, Ferenc Kósa Huba, István Olajos kaj interalie la rumana Lucia Piso-Ladea.

## Fontoj 
* Jenő Murádin: *Erdélyi művészképzés* http://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=1925%20belle%20arte%20de%20cluj&source=web&cd=6&sqi=2&ved=0CEAQFjAF&url=http%3A%2F%2Fwww.rmpsz.ro%2Fweb%2Fimages%2Fmagiszter%2F2007_tavasz%2F17.pdf&ei=FTigTrCZCM_Osgb_6qGlAw&usg=AFQjCNHvtPYLKsL7MDQNhvdjp95nGAEQtg&cad=rja
* Zoltán Banner: *Erdélyi magyar művészet a XX. században*, Képzőművészeti Kiadó, Budapest, 1990.

Kategorio:Rumanaj institutoj kaj institucioj
Kategorio:Altlernejoj en Rumanio
Klujo
Kategorio:Kluĵo
Buuchi

**Buuchi** estas la nomo de la sekvantkaj lokoj:

* **Buuchi (Bätterkinden)** estas setlejo de la komunumo Bätterkinden de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno en Svislando.

* **Buuchi (Etzelkofen)** estas setlejo de la komunumo Etzelkofen de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno en Svislando.

* **Buuchi (Rüti ĉe Büren)** estas vilaĝo de la komunumo Rüti ĉe Büren de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno en Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* **Buchi**
Universitato de Tirano

La **Universitato de Tirano** (*Universiteti i Tiranës*), estis la unua universitato de Albanio. Ĝi estis fondita en oktobro 1957 per la nomo **Ŝtata Universitato de Tirano** (*Universiteti Shtetëror i Tiranës*), kaj konsistas el la kunigo de kvin grandaj institutoj. Inter 1985 kaj 1991, omaĝe al Enver Hoĝa, ĝi portis lian nomon. Komence ĝi havis 10 fakultatojn, sed en 1991 ĝi estis dividita en la Politeknika Universitato de Tirano kaj la ĉefa Universitato de Tirano.

Pli ol 14.000 studentoj ĉeestas ĝin kaj ĝi havas pli ol 600 profesoroj.

## Honoraj doktoroj 
* Hermann Ölberg, aŭstra albanologo

## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Tirano

Tirano
Kategorio:Tirano
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1957
Kyburg-Buchegg

**Kyburg-Buchegg** estas urbo kaj iama komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2014 parto de la komunumo Buchegg en la distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 348 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Kyburg-Bucheggberg situas en la Svisa Mezlando ĉe la sudorienta flanko de la montoĉeno Bucheggberg. La komunumo etendiĝas al la ebenaĵo en la Valo de Limpach. La rivereto Limpach formas la sudan limon de la iama komunumo, kiu samtempe estas la limo inter la kantonoj Berno kaj Soloturno. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Buchegg en nordokcidento sur la deklivo de la monto Buchegg kaj Kyburg en sudoriento en la ebenaĵo. Inter la du setlejo leviĝas sur arbara monteto la rekonilo de la iama komunumo, la karcera turo, kiu estis starigita en la jaro 1546 anstataŭ la grafa kastelo Buchegg. La teritorio de la iama komunumo etendiĝas sur areo de 1,61 km², de kiuj 24% estas kovritaj de arbaro, 62% servas por agrikulturo, kaj 12% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La iama komunumo Kyburg-Buchegg limis en nordo al Küttigkofen, en oriento kaj sudoriento al Bätterkinden (BE), en sudokcidento al Aetingen, kaj en okcidento al Brügglen.

## Trafiko 
Kyburg-Buchegg situas ĉe flanka vojo de Bätterkinden al Mühledorf. Krome tra la komunumo pasas vojo de Küttigkofen al Aetingen. Per du poŝtaŭtolinioj (al Messen, Bätterkinden kaj Lohn) kaj la taksibuso de Bucheggberg la iama komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Kyburg-Buchegg datiĝas el la jaro 1175 kiel *Ernaldus de Boucecca*. En la
jaro 1314 la regantoj de Aŭstrio donis al la Grafoj de Kiburgo la kamparan grafejojn Eta Burgonjo, en kiu situas Kiburgo. En la jaro 1391 la senjorujo fariĝis havaĵo de Soloturno.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2014 la iamaj komunumoj Aetigkofen, Aetingen, Bibern, Brügglen, Gossliwil, Hessigkofen, Küttigkofen, Kyburg-Buchegg, Mühledorf kaj Tscheppach estis kunigitaj al la nova komunumo Buchegg.

## Vidu ankaŭ 
* Kiburgo

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Kyburg-Buchegg 

## Bildoj 

Dosiero:2011-11-11-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 296.JPG|Kastelo Buchegg
Dosiero:2011-11-11-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 283.JPG|Vilaĝeniro de Kyburg
Dosiero:2011-11-11-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 289.JPG|Gastejo Bad Kyburg
Dosiero:2011-11-11-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 315.JPG|Kyburg, vidita de la Kastelo Buchegg
Dosiero:2011-11-11-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 321.JPG|Buchegg vidita de la kastelo
Dosiero:2011-11-11-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 310.JPG|Malnova grejnejo
Dosiero:2011-11-11-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 307.JPG|Turo
Dosiero:2011-11-11-Mezlando (Foto Dietrich Michael Weidmann) 311.JPG|Ruino de la malnova kastelo
Buchegg

**Buchegg** havas en la germana lingvo la signifon de *fago-angulo* (alemane *Buechegg* aŭ Buächegg) kaj estas la nomo de diversaj geografiaj lokoj.
* **Buchegg SO** estas komunumo de la Distrikto Bucheggberg en Kantono Soloturno en Svislando.
* **Buchegg** estas setlejo kaj kastelo en la iama komunumo Kyburg-Buchegg, kiu ekde la 1-a de januaro 2014 apartenas al la komunumo Buchegg en Kantono Soloturno en Svislando.
* **Bucheggberg** estas monto en Kantono Soloturno en Svislando.
* **Buchegg-Placo** estas placo en la urbo Zuriko en Svislando.
Terrinches

250ra|eta|Loko de la provinco de Ciudad Real en Hispanio
**Terrinches** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝantoj nomiĝas *Terrinchosos*. La censita populacio en 2010 estis de 925 loĝantoj kaj la denseco estas de 16,66 loĝ/km².

## Situo 
Terrinches estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Montiel en la sudorienta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 978 m, ĉe la limo kun la provinco de Ĥaeno inter montaroj. La areo de ties teritorio estas de 55.52&nbsp;km². La geografiaj koordinatoj estas 38°36′36″ N 2°50′29″ Ok.

Ĝi limas oriente kun Albaladejo, norde kun Santa Cruz de los Cáñamos je 5&nbsp;km, okcidente kun Puebla del Príncipe je 9&nbsp;km kaj fine sude kun la ĥaenaj lokoj de Villarrodrigo kaj Génave.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado.

## Historio 
Estas restaĵoj kaj prahistoriaj kaj romiaj. La plej antikvaj referencoj aludas al reloĝigo fare de la Ordeno de Santiago, inklude en la traktato farita en 1245, inter la Arkiepiskopo de Toledo kaj la Ordeno religia-milita. Pro tio la kruco de Santiago aperas en la heraldika blazono de la municipo.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Ciudad Real

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Ciudad Real
Kategorio:Provinco de Ciudad Real
Blankagorĝa buteo

La **Blankagorĝa buteo**, *Buteo albigula,* estas amerika rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ aglojn kaj vulturojn. Kiel membro de la genro *Buteo*, ĝi ne estas akcipitro spite komunaj nomoj en kelkaj lingvoj.

maldekstra|eta|Ilustraĵo de masklo de *buteo albigula* en "Figuras i descripciones de aves chilenas", Anales del Museo Nacional de Chile, 1902
La Blankagorĝa buteo estas malgranda membro de la genro *Buteo*, nome 42 al 45 cm longa. Ĝi loĝas en Andoj de Sudameriko kaj subaj teritorioj al la marbordoj de la regiono O'Higgins de Ĉilio, preferante arbarajn areojn. Ĝi estas proksime rilata al pli amplekse distribuata Mallongvosta buteo kaj estis iam konsiderata samspecifa kun ĝi.

La Blankagorĝa buteo diferencas je tio ke ĝi havas pli longan voston kaj ne havas malhelan morfon. Ĝi montras ankaŭ plumardiferencojn kiaj malhelbrunaj strioj en brusto kaj ventro, kiuj ne atingas la blankan gorĝon kiu nomigas la specion, kaj nigreca vosto kun apenaŭ videblaj malhelaj zonoj. La vizaĝo estas preskaŭ nigreca. La supraj partoj estas nigrecaj al malhelbrunaj. La beko estas nigreca kun flavaj vaksaĵoj. Ankaŭ la kruroj estas flavaj.

## Referencoj
*  Kriterioj kial ĝi estas Malplej Zorgiga.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo en hispana el *Aves de Chile*, kun fotoj

Kategorio:Buteoj
Kategorio:Akcipitredoj
Kategorio:Akcipitroformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
3540 Protesilao

**3540 Protesilao** estas meze granda troja asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la greka heroo Protesilao, batalinto kaj unua mortinto de la Troja milito.

## Orbito 
La asteroido estas troja asteroido orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel-nomata "Greka Tendaro".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
3538 Nelsonia

'*3538 *Nelsonia'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 1960 per la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geedzoj kaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.

Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiajn plakoj eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego, Kalifornio).
Tiuj plakoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlandon), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.

## Nomo 
Ĝia nomo estas omaĝo al *Elizabeth Nelson'', sekretariino en la Observatorio de Hejdelbergo kaj en la Max-Planck Instituto pri astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Malkovrita de Palomar–Leiden survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
São José da Tapera

**São José da Tapera** estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 30.088 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Alagoaso

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala paĝo
*  WikiAlagoas 

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Alagoaso
Princlando Arbanono

eta|230ra|dekstra
La **Princlando Arbanono** aŭ **Arberio** (1190-1255) estis la unua albana ŝtato dum la Mezepoko. La proklamo de la feŭda ŝtato Arberio, en norda Albanio, kun Kruja kiel ĉefurbo okazis en 1190. La fondinto de tiu ŝtato estas konata kiel Progoni kaj poste Gjini kaj Dhimiter. Nderfandina estas konata kiel la plej grava centro de la princlando. Pri tio oni scias pro trovita emblemo de Arberio ĉizita sur ŝtono en la katolika preĝejo Sankt Mario. Post falo de la Progona dinastio, la princlando estis sub Grigor Kamonas kaj Gulam de Albanio. Finfine la Princlando estis disigita en 1255. La plej bona periodo de la princlando estis sub Dhimiter Progoni.

## Vidu ankaŭ 
Aglo

Kategorio:Historio de Albanio
Géza Hanzéros

**HANZÉROS Géza** (hanze:roŝ) estis rummanihungara apotekisto, poeto naskita en Alvinc la 16-an de februaro 1875 kaj mortinta en Hălmagiu la 1-an de marto  1935. 

## Kariero
Hanzéros Géza akiris diplomon de apotekisto en la Universitato de Budapeŝto en 1897. Li estis apotekisto en Gurahonț, poste en Hălmagiu. Li estis kunlaboranto de gazeto *A Hírnök*, en kiu li publikis siajn poemojn kaj  Eminescu-tradukaĵojn. 

## Verkoj
**Gainobihariász*,  (Kv. 1923)'' (Kv. 1943).

## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon

Hanzeros, G.
Hanzeros, G.
Batrovci

**Batrovci,** serbe **Батровци** estas malgranda vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Ŝid.
eta|250px|Loko de la municipo en Serbio

## Bazaj informoj 
* Areo: 30 &nbsp;km²
* Koordinatoj: 45°03′06″N 19°07'34″E
* Supermara alteco: 82 m
* Loĝantaro: 320 en 2002
* Poŝtkodo: 22251
* Telefonprefikso: 22
* Aŭtokodo: ŠI

## Geografio 
Batrovci situas laŭ rojo, laŭ la kroata landlimo (kontraŭe Lipovac etendiĝas), laŭ aŭtovojo **E-70**, kie estas limpasejo.

## Historio 
Post la mezepoko la loko longe apartenis al Osmana Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, fine al Serbio. En 2002 loĝis en Batrovci 217 serboj (68 %), 91 kroatoj, 4 rutenoj, 3 jugoslavianoj kaj aliaj.

## Vidindaĵoj 
## Vidu ankaŭ 
* Strukturo de Vojvodino

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio
* Mapo pri Batrovci

Kategorio:Vilaĝoj de Serbio