open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
San Pedro (Oaĥako)

**San Pedro (Oaĥako)** povas referi al

*San Pedro Amuzgos
*San Pedro Apóstol 
*San Pedro Atoyac
*San Pedro Cajonos
*San Pedro Comitancillo
*San Pedro Coxcaltepec Cántaros
*San Pedro El Alto
*San Pedro Huamelula
*San Pedro Huilotepec
*San Pedro Ixcatlán
*San Pedro Ixtlahuaca
*San Pedro Jaltepetongo
*San Pedro Jicayan
*San Pedro Jocotipac
*San Pedro Juchatengo
*San Pedro Molinos
*San Pedro Nopala
*San Pedro Ocopetatillo
*San Pedro Ocotepec
*San Pedro Pochutla
*San Pedro Quiatoni
*San Pedro Sochiapam
*San Pedro Tapanatepec
*San Pedro Taviche
*San Pedro Teozacoalco
*San Pedro Teutila 
*San Pedro Tidaá
*San Pedro Topiltepec 
*San Pedro Totolapa 
*San Pedro Yaneri 
*San Pedro Yolox
*San Pedro Yucunama
Juan Díaz de Solís

**Juan Pedro Díaz de Solís** (Lebrija (Sevilla), 1470 aŭ Portugalio  - Punta Gorda, Urugvajo, 20-a de januaro de 1516) estis grava navigisto kaj esploristo, konsiderata la eŭropa malkovrinto de la Rivero Plata.

## Solís kaj Pinzón 
Li servis al Portugalio kaj poste al la hispana reĝo Ferdinando la Katoliko, kies konatulo li iĝis; li faris ekspediciojn al Jukatano en 1506 kaj al Brazilo en 1508 kun Vicente Yáñez Pinzón, kunulo de Kristoforo Kolumbo. Ili serĉis vojon al la
Molukoj, tra Ameriko al Pacifiko; tiele ili esploris Karibion el teritorioj de la nuna Venezuelo al la nuna Nikaragvo en la zono de Veragua. Poste ĉirkaŭ Jukatano kaj la golfo de Meksiko kie ili faras unu el unuaj kontaktoj kun la civilizo azteka. Yáñez kaj Díaz revenis al Hispanio en 1509, sed disputo inter ili finis kun Solís en prizono. Sed poste li estis liberigita.

## Admiralo 
Solís anstataŭis kiel ĉefa navigisto la faman Amerigo Vespucci (februaro de 1512). Tiele li iĝis admiralon de la hispana ŝiparo.

## Trapasi Amerikon 
Nova ekspedicio eliris el Sanlúcar de Barrameda al 8an de oktobro de 1515, preterpasis Brazilon kaj alvenis al la orienta bordo de la Rivero Plata, nomo kiun li donis en februaro de 1516 post navigi ĝin ĝis la kunfluo inter la Rivero Urugvajo kaj la Rivero Paranao kun nur 2 oficiroj kaj 7 pliaj homoj. Ili alvenis ĝis la insulo Martín García, kiun li nomis tiele ĉar tie li devis enterigi samnoman ŝipiston, kaj tiele tiu iĝis la unua eŭropana mortinta en la nuna Argentino kaj Díaz de Solís la unua eŭropano kiu estris konstite grupon kiu estis sur teritorio kiu nun estas Argentino. Poste Solís surterigis sur la orienta marbordo de la rivero, do kie nun estas Urugvajo kaj tie la grupo estis atakita, mortigita kaj eĉ manĝita de indianoj, dum el la ŝipo la resto rigardis sen povi helpi. Tiuj poste revenis al Hispanio kie ili alvenis la 4-a de septembro de 1516. Ekde tiam la estuaro de la rivero Plata estis konata en Hispanio kiel **rivero de Solís**.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* france Biografio de americas-fr.com
* hispane Biografio de Enciclopedia Católica 

## Bibliografio 
* Davies, Arthur. "The First Discovery and Exploration of the Amazon in 1498-99," *Trans. and Papers (Institute of British Geographers)* 22 (1956): 87-96. http://links.jstor.org/sici?sici=1478-4017%281956%291%3A0%3A22%3C87%3ATFDAEO%3E2.0.CO%3B2-R.

Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Historio de Urugvajo
Kategorio:Hispanaj esploristoj
Kategorio:Hispanaj maristoj
Partio de la Popolo de Barato

**Partio de la Popolo de Barato**, **Partio de la Popolo de Hindio** aŭ **Bharatiya Janata Party** estas politika partio de Hinda Unio nome Barato. Ĝi estas unu el la du ĉefaj partioj de la lando, kune kun la Barata Nacia Kongreso. Fondita kiel tia en 1980, ĝi estas la dua plej voĉdonata partio en la lastaj landaj balotoj, kaj regas en diversaj subŝtatoj.

## Prezidintoj de la partio 
Prezidintoj de BJP estis sekve :
* Atal Bihari Vajpayee - 1980-1986
* Lal Krishna Advani - 1986-1991
* Murli Manohar Joshi - 1991-1993
* Lal Krishna Advani - 1993-1998
* Kushabhau Thakre - 1998-2000
* Bangaru Laxman - 2000-2001
* Jana Krishnamurthy - 2001-2002
* Venkaiah Naidu - 2002-2004
* Lal Krishna Advani - 2004-2005
* Rajnath Singh - 2005-2009,
* Nitin Gadkari - 2010-2013

kaj de 2013, nuntempe, denove
* Rajnath Singh -2013-

Kategorio:Politikaj partioj de Barato
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1980
Kategorio:Hindutvo
10856 Bechstein

'*10856 *Bechstein''''' estas asteroido
de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana konstruisto de pianoj Carl Bechstein (1826–1900), naskiĝinta en la turingia urbo Gotha. Li fondis pianan fabrikon en Berlino en 1853. Liaj instrumentoj estis uzataj de Liszt, Bülow, Rubinstein kaj Wagner. Branĉoj de lia fabriko en Londono, Parizo kaj Sankt-Peterburgo atestas la estimon, kiun la instrumentoj de Bechstein ricevas.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
10847 Koch

'*10847 *Koch''''' estas asteroido
de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana kuracisto Robert Koch (1843–1910), ĉefa fondinto de la metodologio de la moderna mikrobiologio. En 1876, li montris, ke la bacilo de la antrakso estigas . Li malkovris la bacilojn de la tuberkulozo kaj de la ĥolero kaj studis la malarion kaj la dormomalsanon. Li ricevis la Nobel-premion pri medicino en 1905.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Cochoapa el Grande

**Cochoapa el Grande** estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas *Cochoapa el Grande*.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2010, (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

Kategorio:Komunumoj de Guerrero
10857 Blüthner

'*10857 *Blüthner''''' estas asteroido
de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana konstruisto de pianoj Julius Blüthner (1824–1910), kiu fondis fabrikon de pianoj en Leipzig en 1853. Liaj instrumentoj trovis grandan dankemon pro siaj sonoreco, sonkoloro kaj pluraj teknikaj novaĵoj. La nomo Blüthner inspirita muzikamantojn ĉirkaŭ la mondo. Spite al la elementoj de amasproduktado, ĉiu piano restas verko de arto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Acatlán

La nomo **Acatlán** havas diversajn signifojn.

Interalie temas pri
* la komunumo Acatlán (Hidalgo) kaj ties ĉefa loĝloko en la subŝtato Hidalgo de Meksiko, kaj pri
* la komunumo Acatlán (Veracruz) kaj ties ĉefa loĝloko en la subŝtato Veracruz same de Meksiko.
(10859) 1995 GJ7

**(10859) 1995 GJ7** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Pampecaj Montaroj

**Pampecaj Montaroj** aŭ **Pampaj Montaroj**, en hispana *Sierras Pampeanas* estas la nomo kiun ricevas unu el la regionoj geografiaj en kiuj troviĝas dividita Argentino.

Ties proksimuma areo estas de 300&nbsp;000&nbsp;km², koincide kelkaj okcidentaj zonoj de ĉi regiono kun kelkaj el la NOA kaj kelkaj zonoj de sudokcidento kun kelkaj zonoj de la regiono Kujo.

Ĉi regiono spite sian nomon, enhavas areojn de peneplanoj kaj altebenaĵoj kvankam ĝi ricevas tiun nomon pro la reliefoj dominaj en tiu regiono, tio estas, pro la aro de montaroj (*serranías*) kiuj etendas tra la centro-okcidento de Argentino, de nordo al sudo tra sep provincoj: nome Tukumano, Katamarko, La Rioja, Santiago del Estero, San Juan, Kordobo kaj San Luis.

## Ĝeneralaĵoj 
### Geologio 
### Klimato 
### Akvo 
## Flaŭro kaj faŭno 
## Ekonomio 
## Ĉefaj areoj 
Kategorio:Geografio de Argentino
Miklós Ajtai (matematikisto)

**Miklós Ajtai** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ajtai Miklós** estis hungara-usona matematikisto, profesoro, membro (ekstera en 1995) de Hungara Scienca Akademio. Lia samnoma patro Miklós Ajtai (kemiisto) apartenis al la plej gravaj politikistoj de la socialisma erao en Hungario.

Miklós Ajtai http://researcher.watson.ibm.com/researcher/view.php?person=us-ajtai  naskiĝis la  1946 en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Miklós Ajtai doktoriĝis el matematiko en 1976 en Universitato Eötvös Loránd kaj tiutempe li instruis samloke en la universitato. Baldaŭe li forlasis la landon kaj li iĝis scienculo ĉe firmao IBM en San Jose (Kalifornio). Li ofte kunlaboris kun János Komlós (matematikisto) kaj Endre Szemerédi por solvi diversajn matematikajn problemojn. Li okupiĝas precipe pri matematika logiko, kombinatoriko, komputilaj sciencoj. Li ricevis usonan premion en 2003.
 
## Elektitaj publikaĵoj 
* *The First and Fourth Public-Key Cryptosystems with Worst-Case/Average-Case Equivalence* (2007)
* *Secure Computation with Information Leaking to an Adversary* (2011)

## Fontoj 
* hompaĝo  
 

Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Altfrid

[eta|rekta|maldekstra|Enirpaĝo de [evangeliaro skribita proksimume 800, kiun Altfrid eble transdonis al la abatinujo Essen kiel liturgia bazekipaĵo]]
Sankta **Altfrid** (naskiĝinta proksimume 800; mortinta la 15-an de aŭgusto 874) estis kiel episkopo de Hildesheim, fondinto de la abatinejo Essen kiel genera ĉelo de la urbo Essen kaj intima konsilanto de la orientfranka reĝo Ludoviko la Germano grava persono de la 9-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* Ökumenisches Heiligenlexikon

Kategorio:Germanaj romkatolikaj sanktuloj
Kategorio:Abatinejo Essen
Kategorio:Homoj ligitaj al Essen
Kategorio:Naskiĝintoj en la 8-a aŭ 9-a jarcento
Kategorio:Episkopoj de Hildesheim
MDK (VKontakte)

eta|VKontakte - interkona retejo, surbaze de kiu funkcias MDK
**MDK** (ankaŭ cirile МДК) estas unu el la plej popularaj komunumetoj enkadre de rusia interkona retejo VKontakte kun pli ol 4,3 milionoj da subskribintoj kaj 12 milionoj da vizitantoj ĉiumonate (en 2014). Ĝi situas ĉe la adreso http://vk.com/mdk. La servilo situas en Moskvo.

La grupo estis fondita en 2011 de Dmitrij Aladiŝev, Dmitrij Traĉuk kaj Roberto Panĉvidze. Ĝi estas ruslingva okupiĝas pri regula almeto de bildetoj, plejparte rilataj al aktualaj eventoj.

La enhavo estas plejparte konsiderata kiel maltolerema kaj dekstre ekstremisma: en ĝia konsisto estas ekstrema naciismo, seksismo, ŝovinisma propagando. Vaste estas uzata obscena leksiko.

## Estraro 
La registrita marko estas posedata de **Klr "Sarafanka"**, kies ĉefgvidanto - Dmitrij Aladiŝev - estas unu el la fondintoj de MDK. Ĝia oficiala adreso: Moskvo, Astradamskij traveturejo, 3 (administra distrikto Timirjazevskij).

La komunumo akiras 1,3 mln dollaroj ĉiujare.

## Historio 
MDK estis fondita en aprilo-majo de 2011.

La  ĝi registris sian markon; Komenciĝis vendado de varoj kun la marko MDK.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* VKontakte

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo de MDK en Vkontakte (ruse)
* Vendejo de MDK  (ruse)

Kategorio:Retejoj aperintaj en 2011
Kategorio:Distrikto Timirjazevskij (Moskvo)
Kategorio:VKontakte
Károly Akin

**Károly Akin** [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Akin Károly** estis hungara fizikisto, membro (korespondanta en 1868) de Hungara Scienca Akademio.

Károly Akin http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00003/00138.htm naskiĝis la  1830 en Buda. Li mortis la  1893 en Fiume (tiam apartenaĵo de Hungara reĝlando, nun Rijeka en Kroatio).

## Biografio 
Károly Akin devenis el juda familio. Post la diplomo li okupiĝis pri fiziko kaj kemio. Ekde 1862 liaj publikaĵoj aperis en Vieno, Londono kaj en germanaj urboj, ekde 1866 jam ankaŭ en Hungario. Baldaŭe li ofte prelegis en la akademio. Li ne estis elektita parlamenta deputito, tio estis granda fiasko por li. En la 1870-aj jaroj li translokiĝis al Vieno, kie li longe vivis. Li sinmortis.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A gázok összenyomhatóságáról* (1867)
* *Ideen zur Reform des höheren Unterrichtswens* (1868)
* *A magyar bank szervezéséről* (1873)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
 

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kriolo

eta|300px|Kontraŭstaro de hispanoj (dekstre) kaj ties descendantoj naskiĝintaj en Ameriko nome *criollos*, laŭ bildo de la Perua Kroniko de la indiĝeno Felipe Guamán Poma de Ayala, 16a jarcento.
**Kriolo**, el la hispana *criollo* [krjOjo] estas amerikismo uzita ekde la epoko de la Eŭropa koloniado de Ameriko aplikita al naskiĝintoj en la amerika kontinento, sed kun eŭropa deveno. Diference de la indiĝeno, la *criollo* (el portugala vorto *crioulo*, kaj tiu de *criar*) estis loĝanto naskiĝinta en Latinameriko de eŭropaj gepatroj (kutime hispanoj), aŭ descendanto nur de ili. En aliaj kazoj la lingvo parolata en diversaj landoj (el sama etimologio deveno) miksis eŭropajn lingvajn elementojn kun aliaj de aliaj originoj kaj tiuj lingvoj nomiĝas kreolaj.

Oni uzas la terminon *kriolismo* por aludi la socian movadon de la hispandevenaj naskiĝintoj en Ameriko - kiuj serĉis propran identecon tra la indiĝena pasinteco - de propraj simboloj kaj elstarigo de ĉio rilata kun ĉio amerika. Ties identeco plifortiĝis kiel konsekvenco de la reformoj faritaj de la reĝoj de la Burbonoj kiuj marĝenigis ilin for de la ĉefaj politikaj kaj ekleziaj postenoj en Nova Hispanio, kio iĝos poste ĉefa kaŭzo de la movado por la sendependeco.

Meze de la 18a jarcento la krioloj de hispana deveno kontrolis grandan parton de la komerco kaj de la agrara posedaro, pro kio ili havis grandan povon kaj ekonomian kaj socian, sed sentis sin marĝenitaj antaŭ la rekte naskiĝintoj en Hispanio kiuj ricevis la plej altajn postenojn.

En Nova Hispanio, la leĝaro malpermesis geedziĝon inter hispana duoninsula funkciulo en posteno kaj kriolino; tio estas, blankulino naskiĝinta en Ameriko de hispana deveno. Tio ne malhelpis la faktajn pariĝojn de kriolinoj kun hispanaj funkciuloj.

## Vidu ankaŭ 
* Kreola lingvo

## Notoj 
## Bibliografio 
* Avena, Sergio A., Goicochea, Alicia S., Rey, Jorge et al. (2006). *Mezcla génica en una muestra poblacional de la ciudad de Buenos Aires*. Medicina (B. Aires), mar./abr. 2006, vol.66, no.2, p.113-118. ISSN 0025-7680.
* *Poéticas de lo criollo. La transformación del concepto ‘criollo’ en las letras hispanoamericanas (siglos XVI al XIX).* Eldono, enkonduko kaj notoj de Juan Vitulli kaj David Solodkow. Editorial Corregidor: Buenos Aires, 2009.

## Eksteraj ligiloj 
* Música Criolla Peruana
* Indicadores sociales de Brasil
* Artikolo en la *Enciclopedia Britannica* (angla)

Kategorio:Rasoj en Ameriko
Meksika Esperanto-Instituto

La **Meksika Esperanto-Instituto** kreiĝis en 2005 por plibonigi la instruadon, disvastigon de Esperanto kaj trejnadon de la meksika esperantistaro. La institucion iniciatis Vicente Valdés Bejarano, kaj ĝi havas sian sidejon en la urbo Aguascalientes.

Inter la institutaj projektoj estas
* MEI-TV: reta e-lingva meksika televido,
* ME-Informo: revuo Meksika Esperanto-Informo,
* MGS: Meksika Gasto-Servo kaj
* Tutlanda Adresaro de Meksikaj Esperantistoj kaj Nomoj (TAMEN): materialo kiu enhavu statistikon pri nia movado kaj homoj, tamen precipe estu la nacia adresaro de landaj samideanoj.

De 2007 ĝis proksimume 2010 aktivis propra instituta retejo, kies ĉefa rolulo estis la krokodileto **Agu**. De tiam la precipa reta komunikilo estas instituta paĝo en la retejo *facebook*.

## Eksteraj ligiloj 
* *facebook*-paĝo de la instituto

Kategorio:Esperanto-asocioj
Kategorio:Esperanto-movado en Meksiko
Kategorio:Esperanto-Institutoj
Argentina Patagonio

**Argentina Patagonio** (), nomita ankaŭ ''* (patagonia regiono) estas unu el ses aŭ naŭ geografiaj regionoj de Argentino, kiu enhavas la parton de Patagonio kiun enhavas tiu lando. Ĝi enhavas aron de provincoj kaj naturaj areoj unikaj en la mondo.

Laŭ la sistemo de la regiona integriĝo ĝi estas unu de la kvar regionoj kreitaj per interprovinciaj traktatoj por la integrigo regiona de la provincoj de Argentino kun bazo sur la artikolo 124 de la Argentina Konstitucio. Tiele la *Región de la Patagonia* estis kreita de la *Tratado Fundacional de la Región de la Patagonia*, de la 26-a de junio de 1996.

## Ĝeneralaĵoj 
La regiono de la patagonia Argentino subdividiĝas laŭ du kriterioj: *Norda Patagonio* (provincoj Río Negro, Neŭkeno kaj *Suda Patagonio* kiu inkludas la provincojn Ĉubutio, Santa Cruz kaj Fajrolando. La argentina Patagonio havas areon de pli ol  kaj se oni aldonas tiujn de la Argentina Antarkto kiu formas teorian departementon de la provinco Fajrolando, la areo estus ĉirkaŭ  kvankam la ĉirkaŭ  de la Argentina Antarkto kaj de la Insuloj de Suda Atlantiko estas konsiderataj kvankam argentinaj teritorioj kun ĉefurbo en patagonia argentina urbo (Ushuaia) kiel regionoj geografie ĉeantarktaj kaj antarktaj: tio estas, la  de antarktaj teritorioj argentinaj estu konsiderataj nepatagoniaj.

La ĉefaj urboj estas la jenaj: Neuquén ĉe la areo *Alto Valle del Río Negro'', Comodoro Rivadavia ĉe la maro kaj San Carlos de Bariloche en la montara zono; aliflanke Ushuaia estas unu el la plej rapide kreskantaj urboj, la urbo plej suda de la planedo kaj la argentina ĉefurbo "trans" la (okcidento aŭ sudo) de la Andoj.

Oni parolas ankaŭ pri Anda Patagonio.

## Loĝantaro 
270ra|eta|La lago Nahuel Huapi, la duoninsulo Llao Llao, kaj la montaro Andoj, ĉe Bariloche.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Navarro Floria, P. (2004). Patagonia: Ciencia y Conquista". General Roca ( R N ), Argentina: PubliFaDeCs/CE.
* Bridges, E. Lucas (1952). El último confín de la tierra. Buenos Aires, Argentina: Emecé Editores S.A.
* de Agostini, Alberto. (1956). Treinta años en Tierra del Fuego. Buenos Aires, Argentina: Ediciones Preuser.
* Emperaire, J. (2002). Los nómades del mar. Santiago, Chile: Lom Ediciones. 27.028.
* Laming, A. (1957). En la Patagonia confín del mundo. Santiago, Chile: Editorial del Pacífico S.A.

## Vidu ankaŭ 
* Patagonio
* Andoj
* Anda Patagonio

## Eksteraj ligiloj 
* Instituto Nacional de Promoción Turística de la República Argentina 
* Parlamento patagónico 

Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Integritaj regionoj de Argentino
Aleksandr Ŝevĉenko

**Aleksandr ŜEVĈENKO** (je plena nomo Aleksandr Borisoviĉ Ŝevĉenko, , naskita la ; mortinta la ) estis esperantisto kaj eldonisto de Rusio.

## Biografio 
En 1979 Aleksandr Ŝevĉenko, studento pri aerfotografio en Moskva Instituto de Geodezio kaj Kartografio, la nuna Moskva Ŝtata Universitato de Geodezio kaj Kartografio, partoprenis en Esperanto-kurso de Irina Gonĉarova en Moskvo kaj esperantistiĝis. Siajn inĝenierajn studojn li finis en 1980.

Ekde 1982 li estis redaktoro de presagentejo APN. De 1989 ĝis la disfalo de Sovetunio li laboris por la Esperanto-fako de la ŝtata Moskva eldonejo Progreso. En 1992 li kaj lia edzino Elena fondis la esperantistan eldonejon Impeto. En 1994 li finstudis ĵurnalistikon en Moskva Ŝtata Universitato kaj transprenis la taskon de Ĝenerala Direktoro de la eldonejo, kiun li plenumis ĝis la morto; li eldonis pli ol 200 librojn, plejparte en aŭ pri Esperanto.

Aleksandr estis kunredaktoro de Esperanto-ĵurnalo Moskva gazeto, kiu aperadis en 1990-1995.

Li estas kompilinto de Rusa-esperanta kaj Esperanto-rusa vortaroj, kies paperaj eldonoj nuntempe estas vaste uzataj por Esperanto-kursoj en rusparolantaj landoj. Li ankaŭ kompilis "Rusa-esperantan biblian frazaron".

En 2007 li verkis origine en Esperanto "Ilustritan enciklopedion de akvariaj fiŝoj".

En 2008 li tradukis kaj eldonis la romanon de Vladimir Varankin "Metropoliteno". Li uzis pseŭdonomon A. Aleksandrov, kiun indikis kiel tradukiston de la libro.

Lia filo Dima kaj vidvino Elena daŭrigis la eldonistan laboron. Elena Ŝevĉenko forpasis en septembro 2015.

## Referencoj 
### Bibliografio 
* Mikaelo Bronŝtejn: *20-jara Impeto: jubileo kaj funebro*. Beletra Almanako (16), februaro 2013. pp. 28-31.

## Eksteraj ligiloj 
* Mikaelo Bronŝtejn: *Impeto de Aleksandr Ŝevĉenko pluvivos*
* *Pri eldonejo Impeto*

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Rusiaj eldonistoj
10850 Denso

**10850 Denso** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al *Denso Corporation*, (japane 株式会社デンソー *Kabushiki-gaisha Densō*), la plej granda fabriko de pecoj por aŭtomobiloj en Janpanio. La malkovrinto tie laboris dum ok jaroj kiel elektra inĝeniero.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Tombejo ĉe Kettwiger Tor

eta|rekta|Familia tombejo de Krupp proks. 1900, vidate de la ĉefa stacidomo
[eta|rekta|memorkolono sur la [Orienta Tombejo de Essen – enskribo: Ĉi tie en 1955 multaj gentoj de Essen trovis post translokiĝo de la Tombejo ĉe Kettwiger Tor novan ripozejon. Ili fondis la supriĝo de Essen al grandurbo]]
La iama urba **Tombejo ĉe Kettwiger Tor** troviĝis inter 1827 kaj 1955 sude de la remparo de Essen antaŭ ties *Kettwiger Tor* (pordego al Kettwig). Ĉi tiu estis entombigitaj interalie gravaj personoj el Essen kaj aparte membroj de la familio Krupp.

La tombejo estis instalata en 1827 kiel unua tombejo de la urbo Essen ekster ĝia remparo. Kompare kun la nuna surkonstruaĵo ĝi troviĝis proksimume ĉe Freiheit antaŭ la ĉefa stacidomo.

## Rezigno kaj translokigo 
En 1955 oni rezignis la tombejon pro la komenca novkonstruo de la tunelo por la germana aŭtovojo A40. Novembron de 1954 oni komenciĝis per la multfoja translokado de tombejoj. Interalie ja estis entombigitaj eminentuloj de la urbo kiel Erich Zweigert, Heinrich Arnold Huyssen, Johann Conrad Kopstadt, Gustav Hache, Theodor Wilhelm Varnhorst, Heinrich Carl Sölling, Friedrich Grillo, Gottschalk Diedrich Baedeker, Carl Funke sasmkiel membroj de la industriisto-familio Waldthausen.

Ĉiuj tomboj de la familio Krupp nun troviĝas sur al tombejo de la urboparto Bredeney, tiuj de la plej multaj aliaj eminentuloj sur la Orienta Tombejo.

## Literaturo 
* Müller, Gerhard: Die Friedhöfe in der Entwicklung Essens; en: Vergänglichkeit und Denkmal, Bonn, 1985

Kettwiger Tor
Kategorio:Suda Kvartalo de Essen
Luterana preĝejo (Nádorváros)

La **Luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en urbo Győr, en Nádorváros laŭ la ĉefstrato.

## Historio 
En urbo Győr tiu preĝejo estas la dua aŭ pli nova luterana preĝejo. Ĝi konstruiĝis dum la 2-a mondmilito. La sonorilo ekfunkciis en 1997.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola, ŝtuparo kuras al la enirejo, kiu troviĝas en mezo sube en la fasado. Pli supre la plej okulfrapa estas la svelta turo. Interne la plej menciinda estas la marmora ujo por baptado, kiun kreis Miklós Borsos. 4 kolonoj tenas la ujon, la kolonoj prezentas la 4 evangeliistojn. Estas interese, ke la kapoj de evangeliistoj similas al hungaraj famuloj:
* Mateo: Zoltán Kodály
* Marko: Jenő Barcsay
* Luko: József Egry
* Johano: Miklós Borsos

Antaŭ la altaro reliefo situas, same farita de Miklós Borsos.

## Fontoj 
* hungare 

Gyor
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Győr
Géza Andrássy

**Grafo Géza Andrássy** [andrAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Andrássy Géza** estis hungara bienulo, politikisto, ĉasisto, membro (direktora en 1931) de Hungara Scienca Akademio. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *csikszentkirályi* kaj *krasznahorkai*. Lia patro estis Manó Andrássy.

Géza Andrássy http://www.tudosportal.hu/egy.php?id=397 naskiĝis la  1856 en Pest (urbo). Li mortis la  1938 en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Andrássy frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Ĝenevo, poste li estis oficiro en Bosnio. En 1881 li studvojaĝis al Usono. Hejmenveninta li gvidis fabrikon. Inter 1891-1897 kaj inter 1910-1918 li estis deputito de la parlamento. En 1898 li estis elektita al senato. En 1911 li ĉasadis en Sudano. Li estis ankaŭ fama sportoamanto kaj ĉevalobredisto.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Az otthont szentesítő törvények* (1883)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al literoj A, Á kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre post la 7-a punkto)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ĉasistoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sapois (Jura)

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la komunumaro Champagnole Porte du Haut-Jura, en la departemento *Jura'', nomita laŭ la montaro Ĵuraso kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Champagnole.

La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Jura

## Eksteraj ligiloj 
* informa paĝeto en la departementa retejo ()

Kategorio:Komunumoj de Jura
Cuautla

La nomo **Cuautla ** havas diversajn signifojn.

Interalie temas pri
* la komunumo Cuautla (Jalisco) kaj ties ĉefa loĝloko en la subŝtato Jalisco de Meksiko, kaj pri
* la komunumo Cuautla (Morelos) kaj ties ĉefa loĝloko en la subŝtato Morelos same de Meksiko.
Argentina Nordokcidento

**Argentina Nordokcidento**, aŭ en hispana *Noroeste argentino* (NOA) estas historia kaj geografia regiono de Argentino, integrita de la provincoj: Jujuy, Salta, Tukumano, Katamarko, La Rioja, kaj Santiago del Estero.

## Geografio 
[eta|300px|Enirejo al Kanjono Talampaja en la [Talampaya|Nacia Parko Talampaja en la sudokcidento de la La Rioja.]]
La regiono prezentas la jenajn biomojn de okcidento al oriento:

* Punao de Atakamo
* Altaj montaroj
* Fekundaj valoj kalĉakiaj
* Gorĝoj de la Orienta Montaro aŭ *Saltojujeña*
* Ĉeandaj montaroj
* Jungaoj
* La ekotono transira inter la Ĉako kaj la Jungaoj.

## Ekonomio 
[maldekstra|eta|250px|Vitejoj en [Cafayate, Salta.]]
La ekonomio dependas el la medio. La loĝantoj de la Punao grupiĝas en malgrandaj vilaĝoj, kaj praktikas agrikulturon kaj brutobredadon por vivtenado, pere de aroj de ŝafoj, alpakoj kaj lamoj. Estas ankaŭ espluatado industria, grandskala, de mineraloj kiaj plumbo, arĝento, zinko kaj salo.

La fekundaj valoj de la Orienta Montaro estas pli dense loĝataj. Tie estas agrikulturo intensiva, kun kultivoj de sukerkano, tabako, olivo kaj citrusoj, kiuj utilas por la ĉefaj industrioj de transformado de tiaj krudaj materialoj. La densa ĝangalo kiu kovras la ĉeandajn montarojn havigas arbojn de valorega ligno. Krome en tiu areo estas riĉaj kuŝejoj el nafto kaj gaso.

Tamen tiu aktivado generas mediajn problemarojn. La senarbarigo de ĝangaloj kaj arbaroj degradas tiujn biomojn kaj endanĝerigas diversajn speciojn de plantoj kaj animaloj. La unukultivo (ĉefe de la neindiĝena sojo ekde la 1990-aj jaroj krom la rapidan senarbarigon okazigas elĉerpigon kaj degradadon de la grundo. Sen la necesa "sponga efiko" de arbaroj kaj ĝangaloj (ĉefe ĉe la jungaoj) oni observas grandajn pluvegojn kiuj kaŭzas katastrofajn inundojn laŭ la riveroj, kiaj tiu kiu inundis la gravan argentinan urbon Santa Fe en 2003 kaj ankaŭ fortajn regionajn sekegojn, kaj ĉe la NOA kaj ĉe la NEA aŭ eĉ en la pampa regiono kaj ĉe Ĉako ĉar sen spongaj arbaroj la nesala akvo forvaporiĝas facilege.

## Prahistorio kaj historio 
## Eksteraj ligiloj 
* NoroesteArgentino | Retejo Turismo Argentina
* Región del Norte Grande.

Kategorio:Administraj unuoj de Argentino
Kujo

**Kujo** aŭ en hispana *Cuyo* kun sama prononco (el huarpea aŭ mapuĉa lingvo, *Cuyùm puùlli*, «saboŝtona tero» aŭ «lando de dezertoj») estas historia kaj geografia regiono situanta en la centrokcidento de Argentino, tradicie kunformata de la provincoj Mendoza, San Juan kaj San Luis, kies limoj koincidas praktike kun la geografia regiono kaj kiu kunhavas kulturan identecon kaj historian tradicion komunajn.

Hegemonias montaran reliefon de malabunda vegetaĵaro, kun karakteroj klimataj dezertaj. Kiel ekonomia agado hegemonias la agrikulturo, destacando la vinkultivado, kaj tiu zono estas la ĉefa produktanto de vino el Sudameriko, laŭ kvanto da produktado kaj laŭ kvanto de kultivita areo. Estas ankaŭ ĵusa propono de turismaj servoj, rilate al la natura beleco de la regiono, kaj gravaj (laŭ kvanto kaj laŭ kvalito) altlernejoj.

## Historio 
## Geografio 
### Limoj 
Ties tradiciaj limoj estas la jenaj: norde la regiono Nordokcidento NOA; oriente, la Pampecaj Montaroj kaj la Pampa; sude, la Argentina Patagonio, kaj okcidente la Andoj. Ĝi enhavas la provincojn Mendoza, San Juan kaj San Luis.

Laŭ reliefo la teritorio, konita akademie kiel "Cuyanía" (Kujanio) ne inkludas la tuton de la provinco San Luis, sed nur la duonon okcidentan el ties teritorio, sed inkludas la trionon sudan de la provinco La Rioja. Baze sur tiu kriterio difiniĝis la Regiono Nova Kujo en 1988.

eta|230px|Rivero San Juan, en la provinco San Juan. La plej grava el la regiono.

### Reliefo 
### Hidrografio 
Plej parto el la riveroj pleniĝas dum epoko de malfrostiĝo, do ili portas plej akvon printempe kaj somere. Oni profitas la akvon pere de akvorezervejoj. La rivero kiu portas plej da akvo estas nomita *Río Grande* (Granda Rivero). Alia grava estas la Rivero Desaguadero.

## Loĝantaro 
Ĉefaj urboj estas Mendoza kun 1.000.000 da loĝantoj ĉe 2009, kaj oficiale 848.660 loĝantoj laŭ la censo de 2001. San Juan kun sia kunurbaro ĉe Granda San Juan estas la deka setlejo en la lando kun proksimume 450.000 loĝantoj ĉirkaŭkalkulite por 2009, kaj oficiale kun 421.640 loĝantoj en la censo de 2001. La urbo San Luis kaj ties kunurbaro, nome Granda San Luis, estas la tria urbo de la regiono, kun 162.011 loĝantoj laŭ la censo de 2001, kaj aktuala ĉirkaŭkalkulo de 2009 proksima al la 200.000 loĝantoj. La loĝantaro koncentriĝas en la provincaj ĉefurboj.

## Ekonomio 
Kiel ekonomia agado hegemonias la agrikulturo, destacando la vinkultivado, kaj tiu zono estas la ĉefa produktanto de vino el Sudameriko, laŭ kvanto da produktado kaj laŭ kvanto de kultivita areo. La provinco estas kvina produktanto de la mondo kun 16 milionoj de hektolitroj jare. La provinco Mendoza estas aktuale la oka sidejo por vinkultivado plej grava en la mondo. En la provincoj Mendoza kaj San Juan koncentriĝas la 80 % el vitejoj de la lando kaj la 90 % el vinfarejoj. Oni kultivas kaj produktas ankaŭ olivoleon, tomatojn kaj terpomojn.

### Servoj 
* Nacia Universitato de Kujo

## Turismo 
Estas ankaŭ ĵusa propono de turismaj servoj, rilate al la natura beleco de la regiono, kaj gravaj (laŭ kvanto kaj laŭ kvalito) altlernejoj.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Argentino
Argentina Mezopotamio

La **Argentina Mezopotamio** aŭ en hispana *Mesopotamia* (de la grekaj vortoj *meso*: mezo kaj *potamos*: rivero) estas geografia regiono de Argentino kiu enhavas la provincojn Misiones, Corrientes kaj Entre Ríos. Ĝi estis difinita kiel geografia unuo de Martin de Moussy en 1860 en sia verko *Description géographique et statistique de la Confédération Argentine*, sed dum la 20a jarcento ĝi ne estis konsiderata kiel formala geografia regiono, konservante sian karakteron de historia grupigo de la tri menciitaj provincoj, kaj ligilon pro la fakto ke ĝi limiĝas pere de la riveroj Paranao, Urugvajo, Iguazuo, San Antonio kaj Pepirio Guazuo, kio havigis karakterojn de isolita unuo rilate al la resto de la lando ĝis la konstruo de fervojoj.

Ties teritorio enhavas 196&nbsp;781 km², prezentante diversajn aspektojn kiuj estis grupigitaj por turismaj celoj en du nomataj koridoroj: nome la Koridoro Rivero Paranao kaj la Koridoro Rivero Urugvajo. En Argentino, neniu alia geografia regiono povas montri kompareblan nombron de vegetalaj aŭ animalaj specioj. Estas en la indiĝenaj flaŭro kaj faŭno pli ol 2000 specioj konataj de vaskulaj plantoj, pli ol 400 birdoj (triono el totalo de Argentino) kaj sennombrajn insektojn, el kiuj multaj ankoraŭ neidentigitaj.

Kelkaj aŭtoroj, ĉefe geografoj, uzis anstataŭe la vorton **Megapotamia** (de la greka *Mega*: granda (j), *potamia* rivero) por aludi al la faktoj: unue por eviti konfuzojn kun la klasika Mezopotamio de Mezoriento; due: ĉar efektive tiu argentina regiono karakteriziĝas ne nur ĉar ĝi situantas inter riveroj sed ankaŭ ĉar tiuj riveroj estas gigantaj se kompari kun tiuj de la klasika Mezopotamio de Azio.

Kategorio:Administraj unuoj de Argentino
(10890) 1997 AY2

**(10890) 1997 AY2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Ĉaka Regiono

**Ĉaka Regiono**, **Argentina Ĉako** aŭ en hispana **Región chaqueña argentina** estas unu el la geografiaj regionoj de Argentino kaj formas parton de la sudamerika granda regiono Granda Ĉako. Ĝi enhavas la provincojn Formosa, Ĉako, kaj Santiago del Estero. Ties limoj estas la riveroj rivero Pilkomajo norde, Paragvajo kaj Paranao oriente, la rivero Salado sude kaj la regiono de la Nordokcidento okcidente.

Pri ekonomio menciindas ke unu el ĉefaj kultivoj enmetitaj de enmigrintoj estas kotono. 

Kategorio:Geografio de Argentino
Sep naturaj mirindaĵoj de la mondo

eta|500ra|dekstra|La landoj kie estas unu el la sep naturaj mirindaĵoj de la mondo.

La **Sep naturaj mirindaĵoj de la mondo** estas internacia konkurso inspirita en la listo de «Novaj sep mirindaĵoj de la mondo». La iniciato ekiris el svisa Bernard Weber, fondinto de la entrepreno: *New Open World Corporation* (NOWC), organizanto de la komenca evento.

La projekto, dekomence havis totalon de 454&nbsp;nomumitaj; poste oni faris duan fazon kie 261&nbsp;kandidatoj estis aprobitaj; el tiuj retis 77, inter kiuj aro da espertuloj elektislas 28&nbsp;finvenkintojn kiuj partoprenis en la lasta fazo de la konkurenco.

Tiuj 28&nbsp;finvenkintojn suferis malferman voĉdonadon pere de retejo kontrolita de la firmao new7wonders.com, kie oni deklaris la kondiĉojn kaj la evoluon de la konsulto. Fine, la 11an de novembro de 2011 oni diskonigis, unue la 14 plej voĉdonitajn, kaj post horoj jam la «Sep naturaj mirindaĵoj de la mondo», elektitaj provizore.

## La sep naturaj mirindaĵoj de la mondo 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la konkurso N7W
* Mapo de finvenkintoj

Kategorio:Kulturaj listoj
Kategorio:Naturaj lokoj
Kastelo Monaise

eta|kastelo Monaise

La **kastelo Monaise** (la nomo venas de la franca „*mon aise*“ „mia libera tempo“, „mia kontemplado“ – laŭ la latina devizo sub la blazono: ‚’’’ Otiosis locus hic non est. Discede morator.*“. En Esperanto: „Ĉi tie ne estas loko por neniofarantoj. For vi maldiligentulo!“
La kastelo troviĝas en la germana urbo Treviro, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato

## Eksteraj ligiloj 
* Monaise um 1840 aus *Panorama von Trier und dessen Umgebungen'' (um 1840) via dilibri

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
(10860) 1995 LE

**(10860) 1995 LE** estas amora asteroido: marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido la  malkovrita elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

Je la epoko de , la minimuma distanco inter ĝia orbito kaj de tiu de Tero estas 17,149 milionoj da km (0,1146 AU). Orbitaj perturboj povas modifi tiun valoron en la estonto.

* La  ĝi pasis al 0,120993AU (18,100 milionoj da km) de Tero.
* La  ĝi pasos al 0,0985745 AU (14,747 milionoj da km) de nia planedo.

Ĝi multe pli proksimas de Marso:
* La  ĝi pasis je 0,0554434 AU (8,294 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos je 0,0543452 AU (8,130 milionoj da km) de Marso.
* La  ĝi pasos je 0,0617665 AU (9,240 milionoj da km) de ĉi-tiu planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
10861 Ciske

'*10861 *Ciske'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto *Spacewatch*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Ciske Staring'', kurierino en Amsterdamo por la rezisto dum la Dua Mondmilito. Ĉi tiu nomo honoras precipe la virinojn de la Rezisto kiuj plenumis danĝerajn taskojn kaj gardis la homan spiriton spite al abomenindaj kondiĉoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Baziliko de Konstanteno

La **baziliko de Konstanteno** en la urbo Treviro () estis romia palaco. Ĝi havas la plej grandan salonon, kiu estas konservata el la romia epoko. La hodiaua preĝejo situas meze de 700 m longa malsupra teraso, kiu etendiĝis de la katedralo trans la baziliko al la imperiestraj termoj.

La eno de la konstruaĵo estas 67 m longa, 27,2 m larĝa kaj 33 m alta.

## Bildaro 
## Referencoj 
## Literaturo 
* Gerardo Brown-Manrique: *Konstantinplatz in Trier. Between Memory and Place.* In: *Places. Forum of design for the public realm.* Vol. 3, 1986, No. 1, S. 31–42 (Digitalisat) – Beitrag zu stadtplanerischen Aspekten mit zahlreichen Abbildungen
* Sabine Faust: *Basilika: Römische Palastaula.* In: Jürgen Merten (Hrsg.): (Hrsg.): *Führer zu archäologischen Denkmälern des Trierer Landes* (= *Schriftenreihe des Rheinischen Landesmuseums Trier* 35). Rheinisches Landesmuseum, Trier 2008, ISBN 978-3-923319-73-2, S.&nbsp;42f.
* Eberhard Zahn: *Die Basilika in Trier. Römisches Palatium – Kirche zum Erlöser* (= *Schriftenreihe des Rheinischen Landesmuseums Trier* 6). Rheinisches Landesmuseum, Trier 1991, ISBN 3-923319-18-5.
* Eckart Leipprand: *Der Basilika-Vorplatz in Trier. Ein Monumentalbau ohne Einbindung* in: *Neues Trierisches Jahrbuch 2001*, ISSN 0077-7765

## Eksteraj ligiloj 
* Die Konstantinbasilika 
* Konstantinbasilika Trier – interaktives 360°-Panorama, auch in großen Bildformaten
* Moseltouren-Reiseführer: Römische Palastaula/Konstantinbasilika in Trier
* Der Trierer Bachchor 
* Evangelische Kirchengemeinde 
* Bilder der Palastaula zur Römerzeit 
* Innenansicht der Basilika um 1900
* Bilder der kriegszerstörten Palastaula
* Bild des kriegszerstörten Palastkomplexes 
* Website der Basilikamusik

Kategorio:Romiaj konstruaĵoj en Rejnlando-Palatinato
Princelektista palaco (Treviro)

eta|hochkant=1.25|pricelektista palaco
La **Princelektista Palaco** aŭ en la germana **Kurfürstliche Palais** en la urbo Treviro, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, estis de la 17a jarcento ĝis 1794 rezidejo de la Treviraj Princelektistoj, kiuj samtempe estas la ĉefepiskopoj de Treviro. La renesanca kaj rokoka konstruaĵo staras parte sur la loko de la romia baziliko de Konstanteno. En la 19a jarcento la okcidenta alo estis malkonstruita por rekonstrui la bazilikon.

eta|hochkant|romia mozaiko, hodiaŭ en la enirejo de la palaco

## Antikvaj trovaĵoj 
## Konstruaĵo kaj utiligado de la Treviraj Princelektistoj 
eta|altdekstre=.9|antaŭaj kaj hodiaŭaj konstruaĵoj de la palaco kaj baziliko, en la enirejo de la palaco
[eta|orienta alo (ĉ. 1615-1635) en la stilo de [renesanco|malfrua renesanco]]
eta|maldekste|altdekstre=.7|ruĝa turo de oriento
eta|interna korto: la meza risalto de la palaco devis cedi parte al la rekonstruo de la baziliko

## Ŝanĝoj kaj utiligado post la eksproprietigo de la princelektistoj 
 [eta|altdekstre=.9|Mallongigita suda alo 1907, ankoraŭ kun [frontono ĉe la okcidento fino kaj sen palacoĝardeno]]
eta|altdekstre=.9|Hodiaŭa transirejo al la baziliko
 eta|altdekstre=.7|maldekstra|enirejo de la evangelia komunumo an la norda alo
[eta| maldekstre|[Ferdinand Tietz|Tietz-puto sen fontano en la norda palacĝardeno]]

## Palacĝardeno 
eta|orienta palacĝardeno kun Tietz-skulptaĵoj
[eta|maldekste|Suda palacĝardeno, malantaŭ la [imperiestraj termoj (Treviro)|imperiestraj termoj]]
[1000ra|la nord palacĝardeno kun skulptaĵoj de [Ferdinand Tietz]]

## Literaturo 
* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„Von den Schauern der Vorwelt umweht...“. Burgen und Schlösser an der Mosel*. 1. Aufl., Schnell & Steiner, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7954-1926-4, S. 140–143.
* Reinhold Wacker: *Das Kurfürstliche Palais in Trier und seine Vorgängerbauten: Eine Stätte herrschaftlicher Repräsentation und öffentlicher Verwaltung von der Römerzeit bis heute*. Hrsg.: Aufsichts- und Dienstleistungsdirektion Trier, Kliomedia, Trier 2007, ISBN 978-3-89890-110-9.

## Eksteraj ligiloj 
Hochschloss:
* Luftaufnahme des Hochschlosses und Palastgartens von Süden auf bwpc08.fh-trier.de
* Rokoko-Südflügel und Palastgarten – Interaktives 360°-Panorama, auch in großen Bildformaten auf stadtpanoramen.de
* Östlicher Rokoko-Südflügel mit Palastgarten sowie Rheinisches Landesmuseum – Interaktives 360°-Panorama auf redaktion.trier.de
* Palastgarten vor dem östlichen Südflügel auf pixelio.de
* Innenaufnahmen von Treppe und Rokoko-Saal  auf kongresse-trier.de
* Bild vom Treppenhaus (1)  und Bild vom Treppenhaus (2) auf konzertchor-trier.de
* Bild des kriegszerstörten Palastkomplexes  auf tiefenschaerfe.blog.volksfreund.de

Niederschloss:
* Roter Turm auf bwpc08.fh-trier.de
* Historische Ansicht des Roten Turms vor Wiederaufbau der barocken Dachhaube auf bwpc08.fh-trier.de
* Historische Aufnahmen vom Petersburg-Portal im Niederschloss auf bwpc08.fh-trier.de

## Referencoj 
Kategorio:Kasteloj en Rejnlando-Palatinato
*Treviro
Kategorio:Treviro
Marĉo Iberao

eta|*Esteros del Iberá*, la dua plej granda humidejo el la mondo, provinco Corrientes, Argentino.
La **Marĉo Iberao** aŭ en hispana *esteros del Iberá* estas ampleksa reto de marĉoj kiuj enhavas inter 15.000 kaj 25.000 km² en la provinco Corrientes, en norda Argentino. Ĝi estas superata en Ameriko laŭ etendo nur de la Pantanalo de Brazilo, kun kiu ĝi formas la duan humidejon plej grandan en la mondo, parto de sistemo hidrografia multe pli etenda — nome *macrosistema del Iberá*, de proksimumaj 1.300.000&nbsp;ha— en kiu disvolviĝas ekosistemo subtropika de grandega diverseco.
eta|350px|Satelita vido de la lagetoj *del Iberá*.

## Priskribo 
La centro proksimuma de tiu sistemo situiĝas en la koordinatoj .

## Geologio 
## Historio 
## Biologio 
## Turismo 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj de Esteros del Iberá 
* Flaŭro kaj Faŭno en Esteros del Iberá 
* Rura Turismo en Esteros del Iberá 
* Gastejoj kun aktivado en esteros del Iberá 
* Birdumado en esteros del Iberá 
* Rincón del Socorro  12.000 hektaroj ene de *Esteros del Iberá*
* Domo Santa Ana del Iberá 

Kategorio:Geografio de Argentino
Carole Bouquet

**Carole Bouquet** (naskiĝis  en Neuilly-sur-Seine) estas franca aktorino kaj fotomodelo.

## Vivo 
Ŝi estas plej konata kiel amikino de James Bond el *For Your Eyes Only* (Por viaj okuloj nur) (1981), kie ŝi rolis kun Roger Moore. Dum la postaj jaroj ŝi fariĝis la "vizaĝo" de la franca modomarko Chanel. Ŝi ankaŭ internacie konatiĝis per roloj en anglaj kaj francaj filmoj. En 1990 ŝi ricevis la Cezaron kiel plej bona aktorino por ŝia rolo en *Trop belle pour toi*. En 2004 ŝi havis roleton en la usona televidoserio *Sex and the City* (Sekso kaj la urbo).

Ŝi estas vidvino de Jean-Pierre Rassam. Kune ili havas filon Dimitri Rassam, kiu naskiĝis en 1982. Krom tio ŝi havas pluan filon nomata Louis (1987), de Francis Giacobetti. De 1996 ĝis 2005 ŝi havis rilaton kun la pli ol ok jaroj pli aĝa franca filmaktoro Gérard Depardieu. Ŝi posedas bienon sur la insulo Pantelleria kiu situas apud Sicilio.

## Filmaro 
eta|maldekstra|
eta|maldekstra|
eta|maldekstra|
* Cet obscur objet du désir (1977)
* Buffet froid (1979)
* Il Cappotto di Astrakan (1979)
* Blank Generation (1980)
* For Your Eyes Only (1981)
* Bingo Bongo (1982)
* Der Tag der Idioten (1982)
* Mystère (1983)
* Le Bon roi Dagobert (1984)
* Rive droite, rive gauche (1984)
* Nemo (1984)
* Spécial Police (1985)
* Double Messieurs (1986)
* La Coda del diavolo (1986)
* Jenatsch (1987)
* New York Stories (1989)
* Trop belle pour toi (1989)
* Bunker Palace Hôtel (1989)
* Donne con le gonne (1991)
* Tango (1993)
* A Business Affair (1994)
* Grosse Fatigue (1994)
* Poussières d'amour (1996)
* Lucie Aubrac (1997)
* Le Rouge et Le Noir (1997)
* En plein coeur (1998)
* Un pont entre deux rives (1999)
* Wasabi (2001)
* Embrassez qui vous voudrez (2002)
* Blanche (2002)
* Bienvenue chez les Rozes (2003)
* Feux Rouges (2004)
* Les Fautes d'orthographe (2004)
* Nordeste (2005)
* Travaux, on sait quand ça commence... (2005)
* L'Enfer (2005)
* Les Enfants de Timpelbach (2007)
* Si c'était lui (2008)
* Je vais te manquer (2009)
* Protéger et servir (2010)
* Le Mystère (2010)
* Libre échange (2010
* Impardonnables (2010)
* Mauvaise Fille (2012)

## Eksteraj ligiloj 
* Carole Bouquet en IMDb 

Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Francaj fotomodeloj
Kategorio:Umikinoj de James Bond
Sistemo Tandilia

[250ra|dekstra|eta|La urbo [Tandil, ĉirkaŭita de montaroj de la *Sistemo Tandilia*.]]
La **Sistemo Tandilia** aŭ en hispana **Sistema de Tandilia** estas aro de montaroj situanta en la Pampo, sudoriente de la provinco Bonaero, Argentino. Ĝi etendas sur ebenaĵo kiun formas la Malseka Pampo ekde Olavarría, nordokcidente, ĝis la marbordo de la Argentina Maro, ĉe la urbo Mar del Plata. Ĝi enhavas zonon de 340 km de longo, kun larĝo de 60&nbsp;km. Estas tie tri gravaj urboj nome Tandil, Balcarce kaj Mar del Plata.

Kategorio:Geografio de Argentino
Malseka Pampo

La **Malseka Pampo** aŭ en hispana *Pampa húmeda*, estas subregiono de 600&nbsp;000&nbsp;km² de herbejoj kiu troviĝas en tuta Urugvajo, Suda Rio-Grando, kaj parto de Argentino ene de reĝimo pluvometrika supera al la izohieto de 500&nbsp;mm/jare. Kun la Seka Pampo ĝi formas la regionon Pampo.[eta|220px|Tipa pejzaĝo de la Malseka Pampo kun kultivejoj, norde de la [Provinco Bonaero.]]La Malseka Pampo estas ankaŭ tersupraĵa ekoregiono el la sud-sudamerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj.

## Priskribo 
Escepte ĉe la nomata onda pampo proksima al la okcidenta marbordo de la riveroj Paranao kaj Rivero Plata, la reliefo estas escepte ebena. Pro produktado, klimato, kulturo, historio, kutime oni inkludas en la malseka pampo grandan parton de la provinco Entre Ríos, la tutan Urugvajon kaj la riograndan kamparon, tiukaze ĝi estas milde ondeca kun montetetoj aŭ "cuchillas" (tranĉiletoj). La malseka pampo okcidente de la rivero Paranao enhavas la preskaŭ tuton de la provinco Bonaero, la centron kaj sudon de la provinco Santa Fe, la sudan kaj centrorientan sektorojn de la provinco Kordobo, kaj la orientan trionon de la provinco La Pampa.

Estas teritorio ege taŭga por intensa agrikulturo, ĉefe de cerealoj; pro tio tiu etenda regiono de la Suda Konuso ricevas kromnomon *Granero del Mundo* (tutmonda grenejo) ĉar ties "troa produktado" ekde la 19a jarcento utilis kaj utilas por nutri grandan partoj de la homa tutmonda loĝantaro (ĝis la 1980/90-aj jaroj: Okcidenta Eŭropo; ekde la 199-aj jaroj Ĉinio kaj aliaj multaj landoj, ktp.).

## Vidu ankaŭ 
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Konservada stato de ekoregiono
* Provincoj de Argentino

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono NT0803 : Malseka Pampo (WWF)
*  Malseka Pampo (*WWF-Wildworld*)
*  Malseka Pampo (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Malseka Pampo (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Malseka Pampo (*Globalspecies*) 
*  Situo de la ekoregiono : tajpu : *Humid Pampas*
*  *Servicio Meterológico Nacional* de Argentina Mapoj de la zono de la Malseka Pampo

Kategorio:Neotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj
Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Geografio de Urugvajo
Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Pampo