open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Boyd Alexander

Leŭtenanto **Boyd ALEXANDER** (16a de Januaro 1873 – 2a de Aprilo 1910) estis angla oficiro en la Brita Armeo, kaj esploristo kaj ornitologo. 

## Biografio
Dum 1902 li vizitis la Oran Marbordon, kie li faris ornitologian esploron de tiu kolonio, kaj en septembro de tiu jaro li foriris al la Bonin-Insuloj por esplori ilian birdofaŭnon.

Alexander estis membro de ekspedicio kiu vojaĝis tra Afriko de la rivero Niĝero ĝis la Nilo, esplorante la Ĉadan Basenon. Akompanis lin lia frato Claud, kapitano G. B. Gosling kaj portugala kolektanto José Lopes. En februaro 1904 ili ekiris de la elfluejo de la Niĝero, vojaĝante supren laŭ la rivero al Lokoja. Claud mortis en oktobro pro enterika febro post esploro de la Murchison-montaro. Boyd kaj Gosling esploris la areon ĉirkaŭ la Ĉada Lago. Gosling mortis en junio 1906 ĉe Niangara (norda Kongo) pro kloakakva febro. Boyd poste sekvis la riveron Kibali, atingante Nilon malfrue en la jaro kaj revenante al Anglio en februaro 1907. La raporto de Alexander *From the Niger to the Nile* ("De la Niĝero ĝis la Nilo") estis publikigita poste tiun jaron. En 1908 li ricevis la Medalon de Fondintoj de la Reĝa Geografia Societo "pro sia trijara vojaĝo tra Afriko de la Niĝero ĝis la Nilo."

Li priskribis la specion Mielindikanto de Willcocks (*Indicator willcocksi*) sur la bazo de specimeno akirita en sia ekspedicio de 1901 laŭlonge de la rivero Volta. Lia entuziasmo por la Lago Ĉado estis tia ke li kaj lia ĝemela frato Robert havis miniaturaj kopion de la Lago Ĉado ĉe la familia hejmo, *The Swifts*, en Cranbrook.

## Referencoj
## Bibliografio
* Joan Alexander, ''Whom the Gods Love: Boyd Alexander's Expedition from the Niger to the Nile 1904-7, and His Last Journey '' (Heinemann, 1977) 

Kategorio:Britaj ornitologoj
Kategorio:Britaj militistoj
Rubem Fonseca

**José Rubem FONSECA** (n. la 11-an de majo 1925 en Juiz de Fora ; m. la 15-an de aprilo 2020 en Rio-de-Ĵanejro) estis brazila verkisto de ĉefe socie kritikaj policaj kaj krimromanoj kaj scenaristo. 

Post studado de juro en Brazilo kaj Usono, li laboris kiel direktoro de la elektrokompanio en Rio-de-Ĵanejro. Dum la milita diktaturo de la 1960-aj jaroj, liaj libroj estis malpermesitaj kiel pornografiaj.

## Verkado 
Liaj verkoj temas pri la diboĉo kaj perforto en la urboj. Fonseca skribis en sobra kaj rekta stilo pri mondo en kiu intermiksiĝas eksteruloj, murdintoj, prostituitinoj, ktp. Li publikigis sian unuan libron, *Os prisioneiros* (*La Kaptitoj),* en la aĝo de 38 jaroj. En 1975 li publikigis *Feliz Ano Novo*, kiu estis malpermesita jaron poste de la milita diktaturo kaj ne povis esti vendita denove ĝis 1985. Lia plej konata libro estas *Murder in August* (originala titolo: *Agosto),* kiu traktas la konspirojn post la sinmortigo de Getúlio Dornelles Vargas. Fonseca verkis romanojn kaj novelojn same kiel scenarojn por la filmo. Liaj verkoj estis tradukitaj en la anglan, francan kaj germanan, inter aliaj lingvoj.

## Verkaro 
### Romanoj kaj noveloj 
* *O Caso Morel* (1973)
* *A Grande Arte* (1983)
* *Bufo & Spallanzani* (1986)
* *Vastas Emoções e Pensamentos Imperfeitos* (1988)
* *Agosto* (1990)
* *O Selvagem da Ópera* (1994)
* *Do Meio do Mundo Prostituto Só Amores Guardei ao Meu Charuto* (1997, novella)
* *O doente Molière* (2000, novella)
* *Diário de um Fescenino* (2003)
* *Mandrake: A Bíblia e a Bengala* (2005, novella)
* *O Seminarista* (2009)
* *José* (2011)

### Kolektoj de mallongaj rakontoj kaj antologioj 
*  *Os Prisioneiros* (1963)
* *A Coleira do Cão* (1965)
* *Lúcia McCartney* (1967)
* *Feliz Ano Novo* (1975)
* *O Homem de Fevereiro ou Março* (1973)
* *O Cobrador* (1979)
* *Romance Negro e Outras Histórias* (1992)
* *Contos Reunidos* (1994)
* *O Buraco na Parede* (1995)
* *Romance Negro, Feliz Ano Novo e Outras Histórias* (1996)
* *Histórias de Amor* (1997)
* *Confraria dos Espadas* (1998)
* *Secreções, Excreções e Desatinos* (2001)
* *Pequenas Criaturas* (2002)
* *64 Contos de Rubem Fonseca* (2004)
* *Ela e Outras Mulheres* (2006)
* *Axilas e Outras Histórias Indecorosas* (2011)
* *Histórias Curtas* (2015)

## En Esperanto aperis 
***Vastaj emocioj kaj neperfektaj pensoj*** (Vastas emoções e pensamentos imperfeitos, 1988) trad. Rogério Ferreira, romano de 2010.

### Recenzo 
* BA15, recenzo de Júlia Sigmond, *Vastaj emocioj kaj neperfektaj pensoj*. Kie ludas gravan rolon aludo al *Ruĝa kavalerio* de Isaac Babel, juvelŝtonoj kaj virinoj allogitaj de la protagonisto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Verkisto´s oficiala retejo 
* Mallonga biografio (portugale)
* Priskriboj de la libroj de Fonseca de unu agenturo (portugale)
* Kritikantoj (hispane)

Kategorio:Brazilaj verkistoj
Wilhelm Peters

**Wilhelm Karl Hartwich** (aŭ **Hartwig**) **PETERS** (22a de Aprilo 1815 – 20a de Aprilo 1883) estis germana natursciencisto kaj esploristo.

## Kariero
Li estis helpanto de la anatomiisto Johannes Peter Müller kaj poste iĝis kuratoro de la Berlina Zoologia Muzeo. Kuraĝigita de Müller kaj de la esploristo Alexander von Humboldt, Peters veturis al Mozambiko tra Angolo en Septembro 1842, esplorante la marbordan regionon kaj la riveron Zambezi. Li revenis al Berlino kunportante enorman kolekton de naturhistoriaj specimenoj, kiujn li poste priskribis en *Naturwissenschaftliche Reise nach Mossambique... in den Jahren 1842 bis 1848 ausgeführt (1852–1882)*. La verko estis ampleksa en sia kovrado, traktante mamulojn, birdojn, reptiliojn, amfibiojn, riverfiŝojn, insektojn kaj botanikon. Li anstataŭigis Martin Lichtenstein kiel kuratoro de la muzeo en 1858, kaj en la sama jaro li estis elektita eksterlanda membro de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj. En kelkaj jaroj, li multe pliigis la herpetologian kolekton de la Berlina Muzeo al grandeco komparebla al tiuj de Parizo kaj Londono. Herpetologio estis la ĉefa intereso de Peters, kaj li priskribis 122 novajn genrojn kaj 649 speciojn el la tuta mondo.
 Peters ankaŭ priskribis almenaŭ unu novan fiŝospecion, nome la piranjo *Serrasalmus irritans*, Peters 1877, bazitan sur specimeno raportita el San Fernando de Apure, Venezuelo.

## Eponimoj
Wilhelm Peters estas memorata en la sciencaj nomoj de kelkaj specioj:

**Mamuloj**, kiel
**Rhynchocyon petersi*

**Reptilioj**, kiel
**Andinosaura petrorum*, 
**Anolis petersii*, 
**Geophis petersii*, 
**Hebius petersii*, 
**Morenia petersi*, kaj 
**Tracheloptychus petersi*.

**Fiŝoj**
*Afrika nesalakva elefantfiŝo, *Gnathonemus petersii*.
*Afrika fiŝo *Distichodus petersii* Pfeffer, 1896
**Petrocephalus petersi*, estas specio de elektra fiŝo en la familio Mormiredoj, ĝi troviĝas en la delto de la rivero Zambezi kaj en la rivero Melela.

**Plantoj**
* *Nymphaea nouchali* var. *petersiana*

## Referencoj
Kategorio:Germanaj natursciencistoj
Ruĝfrunta papago

**Ruĝfrunta papago** (*Poicephalus gulielmi*), konata ankaŭ kiel *Konga papago* kaj *Papago de Jardine*, estas papago el genro de longflugilaj papagoj, kiu reproduktiĝas en grandaj areoj de Afriko.

Ĝi estas mezgranda ĉefe verda papago distribuata tra grandaj areoj de Afriko. Ĝi havas tri subspeciojn. La etendo kaj nuanco de ruĝaj aŭ oranĝaj plumoj en iliaj kapoj, femuroj kaj kurbiĝo de flugiloj varias depende de la subspecio.

Ili estas popularaj kiel dorlotbestoj, parte pro sia kapablo imiti paroladon kaj kopii sonojn. Kaptado de naturaj birdoj por la komerco de dorlotbestoj estas ebla minaco al naturaj populacioj; tamen, ili estas protektitaj de CITES (apendico II), kio igas la komercon, importadon kaj eksportadon de ĉiuj naturkaptitaj papagoj kontraŭleĝaj.

## Aspekto
La ruĝfrunta papago estas 28 cm longa. Ĝi estas plejparte verda kaj havas mallongan nigran kvadratan voston. Nigraj plumoj sur la kapo, kolo, dorso kaj flugiloj havas pli helverdajn randojn, donante al ili aspekton kun orloformaj kadroj. La malsupra mandiblo estas malhelgriza kaj la supra mandiblo havas kornokoloran bazon kaj malhelgrizan pinton. La irisoj estas ruĝoranĝaj, la okulringoj estas rozkoloraj grizaj, kaj la kruroj estas grizbrunaj. La kvanto de ruĝo aŭ oranĝo sur la antaŭa krono, la kurbiĝo de la flugiloj kaj femuroj varias en la tri subspecioj, sed forestas en ĉiuj junaj birdoj - junuloj havas malhelfuman aspekton super pli pala beko kaj brunajn irisojn. La plenkreskaj masklo kaj ino estas identaj laŭ ekstera aspekto. Seksdeterminado de papagidoj estas normale farata de bredistoj uzante DNA-analizon de plumspecimeno aŭ per interna ekzameno de la kloako. Ĉi-lasta metodo estas pli malmultekosta kaj pli rapida, sed kaŭzas iom da aflikto al la birdo.

## Taksonomio
La unua ruĝfrunta papago science identigita nomiĝis Congo Jack. La papago estis alportita vivanta el Kongo al Britio fare de la filo de Sir William Jardine post lia reveno de trijara plezurvojaĝo per *HMS Favourite*. Congo Jack fariĝis malsovaĝa, aldomiĝis kaj fajfis kaj kriis, anstataŭ paroli. Sir William Jardine donis al la specio la dunoman nomon *Pionus Gulielmi* laŭ sia filo, William R.N. (latine: Gulielmi signifas "de Vilhelmo"), kaj publikigis la priskribon en 1849.

Oni agnoskis tri subspeciojn:

**Poicephalus gulielmi*, (Jardine 1849)
** *P. g. gulielmi*, (Jardine 1849) – oranĝruĝo en frunto ĝis antaŭkrono, flugiloj kaj femuroj. Endemia ĝis la baseno de la rivero Kongo. Tiu subspecio estis ankaŭ enkondukita en la insulo Puertoriko.

### Manĝado
Ili flugas rapide, farante bruajn kriojn super la arbaro en paroj aŭ malgrandaj grupoj inter siaj noktaj ripozejoj kaj manĝejoj. Ili manĝas trankvile en la supra kanopeo de arboj, kie ili estas bone kamuflitaj.

## Referencoj 
* *Guide to the Senegal Parrot and its family*. M.S. Allan & D. Deter. Barron's. 
* 

## Eksteraj ligiloj
* http://www.wingscc.com/aps/jardine.htm 
* http://www.parrots.org/index.php/encyclopedia/profile/jardines_parrot/ 

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Sacerdota unio Marcel Lefebvre

La **Sacerdota unio Marcel Lefebvre** (, mallongigo *USML*) estas societo de katolikaj pastroj, monaĥoj kaj laikoj taksantaj sin defendantoj de religia integrismo. Temas pri ekstremisma klubo de anoj fontantaj el ideoj de la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a.

Ĝi fondiĝis la 15-an de julio 2014 sub la gvido de episkopo Richard Williamson kiu tiutempe jam distanciĝis de la Lefebvre-anoj. Alia fratia episkopo, Bernard Fellay estis volanta formale finaranĝi akordon kun la Sankta Seĝo (i.a. pere de la kontaktpersono Vitus Huonder) pro kio kelkaj pastroj fratiaj kolektiĝis je Avrillé en julio 2014 ĉirkaŭ Williamson por fondi novan klubon. En la 19-a de marto 2015 Williamson fakte konsekris en benediktana monaĥejo de Nova Friburgo Jean-Michel Faure episkopo. Tion akre kritikis per publika komunikaĵo la superuloj de la Pio-fratio. Faure reiris Franclandon por malfermi porpastran seminarion estontan sub patroneco de Louis-Marie Grignion de Montfort kaj de Noël Pinot.
Sume Williamson kontraŭleĝe konksekris tri episkopojn ĝis 2023.

## Eksteraj ligiloj 
*hejmpaĝo 
## Notoj 
Kategorio:Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a
Marbordurbo

**Marbordurbo,** aŭ *Urbo de la Marbordo,*  origine ***Ciudad de la Costa*** estas urbego, banloko en Departemento Canelones en urbaro de Montevideo en Urugvajo. La loknomo estas ankaŭ la nomo de la municipo al kiu la urbego apartenas, sed kiu ne inkludas la areon de Barra de Carrasco.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2023 Marbordurbo havis loĝantaron de . En fino de la 2000-aj jaroj la urbo atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil)

## Geografio 
La urbego situas 17 metrojn super la marnivelo sur la marborda ebenaĵo laŭ Plata-Rivero. La abundo de sablaj grundoj ebligis la ekziston de multaj sablejoj, kiuj naskis la diversajn lagojn, kiuj karakterizas la areon. Kelkaj lagoj estas uzataj por banado kaj akvosportoj, dum aliaj ne taŭgas por ĉi tiuj aplikoj kaj anstataŭe funkcias kiel rifuĝejo por multaj specioj de birdoj kaj bestoj.  

## Historio 
Tiu areo, karakterizita per sabla bordo 16 km longa, estis konata kiel "Rincón de Carrasco" dum la 19-a jarcento. Ĝi estis loĝata iom post iom dum la 20-a jarcento, formante serion da feriejoj komencante de Barra de Carrasco okcidente ĝis El Pinar oriente. La diversaj feriejoj karakteriziĝis per alta ŝveba loĝantaro, kiu loĝis en la areo nur somere aŭ semajnfine, dum la plejparto de la konstanta loĝantaro laboris en Montevideo. Ĝis la 1970-aj jaroj la areo konsistis el ĉeno de disaj urboj kaj feriejoj, viciĝantaj dekojn da kilometroj for de la orientaj antaŭurboj de Montevideo. En la 1980-aj jaroj la procezo de Montevideo intensigis la ekonomian disvolviĝon kaj integriĝon de ĉi tiuj komunumoj. Ĝi estis deklarita urbo la 19-an de oktobro 1994 kaj ricevis sian nunan nomon.

## Ekonomio 
La ekonomion dominas servoj. Turismo restas domina, sed malpliiĝis en graveco, ĉar la urba karaktero de la urbo igis multajn urugvajanojn translokiĝi al pli malproksimaj ferioceloj. 

## Religio 
La katolikismo estas la plej ofta religio en Marbordurbo.

## Trafiko 
Ne malproksime de Marbordurbo internacia flughaveno funkcias, krome ekzistas vojaj ligiloj.

## Klimato 
Marbordurbo havas humidan subtropikan klimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun varmaj aŭ varmegaj kaj malsekaj someroj kaj mildaj vintroj. Jare averaĝe pluvas 1163 mm, en ĉiuj monatoj pluvas preskaŭ egale. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .

## Vidindaĵoj 
* plaĝoj
* preĝejoj
* muzeoj
* monumento
* pendoponto

## Ĝemelurboj
*  Hollywood (Florido), Usono, Florido

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Urugvajo
Kategorio:Banlokoj
Benjamin Spock

**Benjamin McLane SPOCK** (n. la 2-an de majo 1903 en New Haven, Konektikuto ; 15-a de marto 1998 en La Jolla, Kalifornio ) estis usona pediatro kaj psikiatro, kiu popularigis kaj aplikis la psikanalizon de Sigmund Freud al infanedukado.  Lia libro **Infant and Child Care* (Bebo kaj Infanprizorgo)* de 1946 formis la gepatradon de Bumeroj kaj vendis pli ol 50 milionojn da ekzempleroj ĝis nun kaj tiel fariĝis unu el la plej grandaj furorlibroj en la usona historio. 

Lia revolucia mesaĝo al gepatroj estis "Malstreĉiĝu, vi scias multe pli ol vi pensas ke vi scias."  Spock estis la unua pediatro, kiu studis psikanalizon por provi kompreni la bezonojn de infanoj en la kunteksto de la disvolviĝo de familiaj rilatoj. Liaj ideoj pri edukado de infanoj influis plurajn generaciojn de gepatroj, igante ilin pli flekseblaj kaj mildaj kun siaj infanoj, igante ilin trakti siajn infanojn kiel individuojn, dum la konvencia saĝo estis, ke edukado de infano devus esti fokusita sur la disvolviĝo de disciplino. 

Dum siaj studoj, Spock ankaŭ elstaris kiel remisto; ĉe la Olimpiko de 1924 en Parizo, li kaj lia teamo gajnis la oran medalon en la ok-klaso. Aldone al sia verkado, medicina laboro kaj instruado, Spock ankaŭ estis politike aktiva. 

Post spertado de mem-priskribita "konvertiĝo al socialismo ", Spock fariĝis aktivulo en la Nova Maldekstro kaj kontraŭ-Vjetnama Milito movadoj dum la 1960-aj kaj fruaj 1970-aj jaroj, kulminante per lia kandidatiĝo por Prezidanto de Usono kiel kandidato de la Popola Partio en 1972. Li kampanjis por maksimuma salajro, leĝigis aborton, kaj retiris trupojn el ĉiuj eksterlandoj. Liaj libroj estis kritikitaj de konservativuloj pro disvastigado de permisiveco kaj atendo de tuja kontentigo, akuzo kiun Spock neis. 

## Verkaro 
* *Baby and Child Care* (1946, with revisions up to tenth edition, 2018)
* ''A Baby's First Year* (1954)
* *Feeding Your Baby and Child* (1955)
* *Dr. Spock Talks With Mothers* (1961)
* *Problems of Parents* (1962)
* *Caring for Your Disabled Child* (1965)
* *Dr. Spock on Vietnam* (1968)
* *Decent and Indecent* (1970)
* *A Teenager's Guide to Life and Love* (1970)
* *Raising Children in a Difficult Time* (1974)
* *Spock on Parenting* (1988)
* *Spock on Spock: a Memoir of Growing Up With the Century* (1989)
* *A Better World for Our Children* (1994)
* *Dr. Spock's the School Years: The Emotional and Social Development of Children 01 Edition* (2001)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Benjamin Spock Paperoj ĉe Syracuse Universitato
* Fotoj de la 1a eldono de *La Ofta Senta Libro de Bebo kaj Infana Prizorgo''
* Detaloj ĉirkaŭiganta la 1968 kazo
* Fotografia portreto prenita en malnjuna aĝo

Kategorio:Nova maldekstro
Kategorio:Usonaj kontraŭimpostistoj
Kategorio:Nederlandaj usonanoj
Kategorio:Usonaj humanistoj
Kategorio:Usonaj malfikciaj verkistoj
Kategorio:Patrozorgo
Peter Mark Roget

**Peter Mark ROGET** /ˈrɒʒeɪ/ elp. Raĝet (n. la 18-an de januaro 1779 en Londono - m. la 12-an de septembro 1869 en West Malvern, Worcestershire) estis angla kuracisto, enciklopediisto, leksikografo, naturteologo kaj Inventinto.

## Biografio
Roget inventis la logaritman glitkalkulilon en 1815. Li ankaŭ evoluigis la spiralon de Roget, formon de memrompiĝanta kontakto, ĉirkaŭ 1835.

De 1834 ĝis 1837 li estis Plena Profesoro pri Fiziologio ĉe la Reĝa Institucio. En 1840 li forlasis sian kuracistan praktikon kaj komencis labori pri diversaj projektoj. Post forlaso de sia posteno kiel Sekretario de la Reĝa Societo, li dediĉis sin tute al leksikografio.

En 1852, lia *Thesaurus of English Words and Phrases* (Tezaŭro de anglaj vortoj kaj frazoj, post mallonge konata lianomo Rogeta Tezaŭro) estis publikigita, rapide akirante gravecon por la angla lingvo. La unua eldono enhavis 15 000 vortojn. La vortprovizo estas dividita en ses kategoriojn: abstraktaj terminoj, spaco, materio, intelekto, volo kaj emocio.

Fiksante la celon de sia vivo krei specialan vortaron por filozofoj, kiun li nomis la vorto "Thesaurus" de la latina "thesaurus" - "trezorejo", ekde 1805 li kompilis kaj en 1852 publikigis "Roget's Thesaurus", kiu montriĝis tre sukcesa. Antaŭ lia morto la vortaro estis represita 28 fojojn. En ĉi tiu vortaro, ĉiuj vortoj kaj konceptoj priskribantaj nian mondon estis dividitaj en 1000 semantikajn kategoriojn. 

Poste, ĉi tiu tezaŭro kaj aliaj similaj vortaroj komencis esti uzataj ĉefe de verkistoj por serĉi sinonimojn kaj vortojn kun similaj signifoj. Kaj la vorto *tezaŭro* mem fariĝis konata vorto, signifante "vortaro de sinonimoj". En nia tempo, por la taskoj de Artefarita Inteligenteco rilataj al la konstruado de logika modelo de la mondo, la originala filozofia signifo de tezaŭro ĝenerale kaj la plej unua tezaŭro aparte, denove venas al la avangardo.

Krome, Roget estis la aŭtoro de multaj verkoj pri fiziologio kaj popolsano, inkluzive de la kvina *Bridgewater Treatise, Animal and Vegetable Physiology considered with reference to Natural Theology* (1834), duvoluma verko pri frenologio (1838), kaj artikoloj por pluraj eldonoj de la *Encyclopedia Britannica*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* la spiralo de Roget ĉe YouTube

Kategorio:Francdevenaj britoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Britaj leksikografoj
Kategorio:Anglaj kuracistoj
Rick Warren

**Richard Duane "Rick" WARREN** (naskita la 28-an de januaro 1954 en San-Joseo, Kalifornio) estas usona baptista pastro kaj furoranta aŭtoro de kristanaj libroj. Lia libro *"The Purpose Driven Life" (La Celkonscia Vivo)*, unue publikigita en 2002, estis tradukita en 137 lingvojn kaj vendis ĉirkaŭ 50 milionojn da ekzempleroj tutmonde (ĝis 2021). 

Rick Warren estis la fondinto de la baptista megapreĝejo (la oka plej granda preĝejo en Usono) *Saddleback Church* en Lake Forest, Kalifornio, en 1980 kaj funkciis kiel ĉefpastro ĝis 2022.  Li ricevis sian edukadon ĉe baptistaj institucioj en Usono.  La preĝejo, kiun li fondis *(Saddleback Church)*, estas baptista preĝejo kaj apartenis al la Suda Baptista Konvencio (SBC) ĝis februaro 2023, post kio ĝi estis forpelita pro neaŭtorizita ordinado de virinaj pastroj en 2021 kaj 2022. 

Warren estis elektita de Barack Obama por paroli ĉe lia prezidenta inaŭguro.

Pli ol 400 000 pastroj ĉeestis liajn seminariojn "Cel-Movita Eklezio".  Li ankaŭ estas la aŭtoro de multaj furorlibroj pri kristanaj libroj, inkluzive de la gvidilo pri eklezia ministerio kaj evangelizado, " *La Cel-Movita Vivo* ", kiu estis tradukita en 56 lingvojn kaj vendis pli ol tridek milionojn da ekzempleroj . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La retejo de Rick Warren
* Saddleback Preĝeja retejo
* Ĉiutaga Espero kun Rick Warren – radia programo
* 
* Intervjuo pri Rick Warren kun Biografo Jeffrey Sheler sur ReadTheSpirit.com, 19a de januaro, 2010

Kategorio:Usonaj religiaj verkistoj
Kategorio:Usonaj fondintoj
Louis-Marie Grignion de Montfort

[eta|160ra|skulptaĵo de Grignion en [Ninove (Flandrujo)]] 
**Louis-Marie GRIGNION de MONTFORT** (naskiĝinta la  en Montfort-sur-Meu, mortinta la  en Saint-Laurent-sur-Sèvre) estis franca popolmisiisto, verkisto kaj ordenfondinto. Li estas sanktulo katolika.  

## Biografio
Studis Grignion inter 1693 kaj 1700 teologion en la porpastra seminario Sankta Sulpicio en la 6-a arondismento de Parizo. En la 5-a de junio 1700 estis lia sacerdota ordinacio; inter 1701-03 kaj 1704-05 li estis hospitala animzorganto en Poitiers. Tie fondis li, en la 2-a de februaro 1703, la kongregacion de la *Filinoj de la Saĝeco* (Filles de la Sagesse) por flegi malsanulojn kaj instrui malriĉajn lernantojn. En 1705 li fondis la ordenon de la Montfortanoj (latine: *Societas Mariae Montfortana,* SMM) por antaŭenigi la Dipatrinan kulton kaj la mision. 

Grignion de Montfort membris ankaŭ en la tria ordeno de la dominikanoj atakate fare de jansenismaj klerikoj. De 1704 li nelacigeble predikistis en multaj komunumoj en Okcidenta Franclando. En 1715 li fondis je La Rochelle lernejon por infanoj kun modesta sociala fono. En 1888 lia papa moŝto Leono la 13-a beatuligis lin; Pio la 12-a kanonizis lin je sankteco en la 20-a de julio 1947. 

La romkatolika mariologio ŝuldas al li la postulon ofte renovigi la bapto-promeson kaj ĉiam denove dediĉi sin al Jesuo Kristo pere de Maria (kp. la verkon *Traité de la vraie dévotion à la Sainte Vierge*). La recito de la rozario estu ŝildo edifa (kp. la verkon *Secret admirable du très saint Rosaire pour se convertir et se sauver*).

Tre ŝatis lin papo Johano Paŭlo la 2-a; modelo estas li ankaŭ por anoj de la pia internacia societo Maria Legio. 

En Germanlingvio furoris libro de Friedrich Wessely en 1950: *Eins mit Gott durch Maria* (Unu kun Dio per Maria), je honoro de Montfort. 

Festotago lia estas la 28-a de aprilo.

## Verkoj (elekto) 
*l'Amour de la Sagesse éternelle 
*le Traité de la vraie dévotion à la Sainte Vierge 
*le Secret de Marie
*la Lettre circulaire aux Amis de la Croix 
*le Secret admirable du très saint Rosaire pour se convertir et se sauver 
*la Prière embrasée, pour demander à Dieu des missionnaires pour la Compagnie de Marie 
*les Cantiques

## Literaturo 
* Augustinus Kurt Fenz: *Ich bin Dein. 33 Stufen zur vollkommenen Hingabe an Jesus durch Maria,* dua eldono, Sittendorf 2004, ISBN 3-901327-09-6
* Hermann Josef Jünemann (red.): *50 Jahre Heiligsprechung des hl. Montfort,* Marianisches Sekretariat, Elsbethen-Glasenbach 1997
* Adelheid Lichtenstein: *Ludwig Maria von Montfort,* Salterrae, Maria Roggendorf 1994

## Eksteraj ligiloj 
*elŝutebla verkaro de Montfort
* Das Goldene Buch vom hl. Ludwig Maria Grignion von Montfort als kostenloses Hörbuch, Herausgegeben von der Militia Immaculatae, 2021
* letero de Johano Paŭlo la 2-a pri la sanktulo (2003)
* hejmpaĝo de la germanlingvaj Montfortanoj

## Notoj 
Kategorio:Misiistoj 
Kategorio:Romkatolikaj pastroj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj sanktuloj
Xaviera Hollander

**Xaviera HOLLANDER** (naskita *Vera de Vries* la 15-an de junio 1943 en Surabajo, Nederlanda Hindio) estas nederlanda verkistino, aktorino kaj iama prostituitino kaj bordelestrino (*Madam*), kiu famiĝis danke al libroj, kiujn ŝi publikigis pri siaj spertoj en sia fako.

## Vivo 
Hollander naskiĝis kiel Xaviera de Vries en Indonezio, tiam nederlanda kolonio. Dum la Dua Mondmilito, Hollander pasigis la unuajn du jarojn de sia vivo en japana internigejo kun siaj gepatroj, post kio la familio de Vries revenis al Nederlando.  Kiam ŝi estis dudekjara, Hollander translokiĝis al Sud-Afriko kaj de tie al Novjorko, kie, pro la malalta salajro, ŝi komencis labori kiel prostituitino, kaj poste fariĝis bordelestrino. En 1971, Hollander estis arestita pro prostituado kaj deportita de Usono al Nederlando. 

En la sama jaro, Hollander publikigis siajn memuarojn kiel prostituitino kaj administranto de bordelo en Manhatano en la libro "The Happy Hooker" (La Feliĉa Amoristino). La libro estis granda sukceso kaj estis tradukita en multajn lingvojn. En la jaroj poste, Hollander vivis en diversaj landoj, inkluzive de Kanado, Nederlando kaj Hispanio, publikigis plurajn pliajn librojn, produktis plurajn teatraĵojn kaj eĉ verkis konsilan kolumnon por la ĉiumonata revuo "Penthouse" dum multaj jaroj.

Ekde la fruaj 1970-aj jaroj, Hollander ankaŭ aperis kiel aktorino en pluraj filmoj, inkluzive de la filmo de Larry Spangler el 1974 *The Life and Times of the Happy Hooker* kaj la komedio de 1975 *My Pleasure Is My Business*. Ŝi havis alian subtenan rolon en la nederlanda filmo de Eddy Terstall el 1992 *Transit*. Hollander verkis plurajn librojn kaj scenarojn ekde la 1970-aj jaroj, kaj produktis teatraĵojn en Amsterdamo. Ŝia plej lastatempa libro, *Child No More*, temas pri la perdo de ŝia patrino, kiu mortis en 2000.

Hollander estis edziniĝinta plurfoje. En 1997, ŝi anoncis, ke ŝi fariĝis lesbanino. Dek jarojn poste, ŝi edziniĝis al pli juna nederlanda viro, kun kiu ŝi loĝas en Amsterdamo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Francdevenaj nederlandanoj
Kategorio:Nederlandaj memoraĵistoj
James Redfield

**James REDFIELD** (naskita la 19-an de marto 1950 en Birmingham, Alabamo) estas populara usona verkisto. Li estas la aŭtoro de pluraj libroj publikigitaj tutmonde kaj la redaktisto de la ĉiumonata revuo *The Celestine Journal*. Li famiĝis post la publikigo de sia libro en 1993 *, *The Celestine Prophecy* * (Celestina profetaĵo). 

La fruaj verkoj de Redfield estas nefikciaj libroj, kiuj kovras temojn kiel interaga psikologio, orientaj kaj okcidentaj filozofioj, scienco, filozofio de la estonteco, ekologio, historio kaj mistikismo.

Kiam Redfield publikigis sian unuan romanon, * *La Naŭa Kompreno** , en 1992 , ĝi estis bone akceptita en la nova spirita ondo kaj estas konsiderata unu el la plej sukcesaj mem-eldonitaj libroj de ĉiuj tempoj.  Warner Books poste aĉetis la rajtojn kaj publikigis durkovraĵan eldonon en marto 1994. La libro rapide grimpis la furorliston de la New York Times kaj restis tie dum pli ol tri jaroj. Antaŭ majo 2005, **La Naŭa Kompreno** vendis pli ol 20 milionojn da ekzempleroj tutmonde kaj estis tradukita en 34 lingvojn. En 1996, la daŭrigo, * *La Deka Kompreno* *, estis publikigita, kiu ankaŭ fariĝis furorlibro.

*La Naŭa Kompreno* ankaŭ estis filmita kaj premieris en 2006.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo: CelestineVision.com
* *The Twelfth Insight*

Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Brunkola papago

**Brunkola papago** (*Poicephalus fuscicollis*, laŭ kio ankaŭ *Malhelkola papago*) estas papago el genro de longflugilaj papagoj, kiu reproduktiĝas en grandaj areoj de Afriko.

Ĝi konsistas el du subspecioj: nome savan-loĝanta *brunkola papago* (*P. fuscicollis fuscicollis*) kaj *grizkapa papago* (*P. f. suahelicus*) subspecioj. Ĝi iam inkludis la Kaban papagon (nune *Poicephalus robustus*) kiel subspecio antaŭ ol ĝi estis reklasita kiel aparta specio. La specinomo devenas de la latinaj vortoj *fuscus* "malhela" kaj *collum* "kolo".

La sudafrika ornitologo Phillip Clancey proponis, ke la Kaba kaj brunkola papagoj estu apartaj specioj en 1997, bazite sur la formo kaj grandeco de la beko, kapkoloraro kaj preferata vivejo. Mike Perrin observis, ke la specistatuso faciligus la protekton de la endanĝerigita Kaba papago. Genetika analizo de la tri taksonoj publikigita en 2015 subtenis la distingon de brunkolaj kaj kabaj papagoj, montrante, ke prapatroj de ambaŭ diverĝis antaŭ inter 2,13 kaj 2,67 milionoj da jaroj - en la malfrua Plioceno ĝis frua Plejstoceno. Ĉi tiu periodo estis periodo de ŝanĝoj en klimato, kie herbejoj kaj arbaroj kreskis kaj malkreskis, kio kondukis al izolado kaj fine speciiĝo de apartaj populacioj.

La malnova nomo por la tri taksonoj estis Kaba papago, kun preskaŭ ĉiuj individuoj en kaptiteco apartenantaj al tio, kio fariĝis *P. fuscicollis*. Jean Pattison nomis ilin Nekabaj papagoj pro tio.

## Aspekto
La plej granda membro de sia genro, la brunkola papago havas relative grandan kapon kaj bekon, kaj fortikan konstruon. Ĝi havas helgrizan kapon. La nomiga subspecio *fuscicollis* havas pli bluan brilon en sia plumaro ol *suahelicus*. La supraj partoj estas flavverdaj kaj la malsupraj partoj verdetaj. Subspecio *suahelicus* troviĝas en suda Afriko de suda Kongo kaj Tanzanio ĝis norda Namibio kaj sude ĝis norda Sudafriko.

## Birdobredado
La specio facile adaptiĝas al kaptiteco kaj videblas en la komerco de dorlotbestoj.

## Referencoj 
* *Guide to the Senegal Parrot and its family*. M.S. Allan & D. Deter. Barron's. 
* 

## Eksteraj ligiloj
*Parrots.org 

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Papago de Rüppell

**Papago de Rüppell** (*Poicephalus rueppellii*, laŭ kio ankaŭ *Rupela papago*) estas papago el genro de longflugilaj papagoj, kiu reproduktiĝas en grandaj areoj de Afriko. Ĝi estas birdo endemia de sudokcidenta Afriko el centra Namibio ĝis sudokcidenta Angolo. Ili vivas en savano kie estas arboj aŭ en seka arbaro. Ĝi estas pl ofta proksime de akvofluejoj aŭ riveroj. La nomo rememoras la germanan naturscienciston kaj esploriston Eduard Rüppell.

## Aspekto
La papago de Rüppell estas 22–25 cm longa kaj pezas 121–156 g. Ĝi havas ĝenerale malhelbrunan koloron kaj ĝia kapo estas malhelgrizeca. Plenkreskaj kaj masklaj kaj inaj birdoj havas kelkajn flavajn plumojn sur la antaŭa rando de la flugiloj, kaj flavajn plumojn kovrantajn iliajn suprajn krurojn; ĉe nematuraj birdoj, la flavo estas obtuza aŭ mankas. Ili estas sekse dimorfaj; plenkreskaj inaj birdoj havas bluajn plumojn sur la malsupra dorso kaj la pugo, dum masklaj birdoj perdas ĉi tiun bluan plumkoloron kiam ili maturiĝas.

## Manĝado
La papago de Ruppell manĝas ĉefe semojn, florojn, foliojn, artropodojn kaj ŝelon. Oni trovis, ke dum la pluvsezonoj ili preferas manĝi florojn kaj insektojn. Konstante ili manĝas *Terminalia pruniodies* kaj foje ili ankaŭ manĝas fruktojn, preferante pli molajn kaj delikatajn.

## Reproduktado
La papago de Rüppell nestas en arbaj kavaĵoj. La ovoj estas blankaj kaj kutime estas po tri aŭ kvar en ĉiu ovodemetado. La ino kovas la ovojn dum ĉirkaŭ 28 tagoj kaj la papagidoj forlasas la neston ĉirkaŭ 68 tagojn post eloviĝo.

## Statuso
Ĝi estas protektata specio, listita ĉe CITES en la apendico II.

## Referencoj 
* *Guide to the Senegal Parrot and its family*. M.S. Allan & D. Deter. Barron's. 
* 
* del Hoyo, J., et al., eds. (1997). *Handbook of the Birds of the World* 4: 415. Lynx Edicions.
*Photograph on CITES website
*Richard G. Selman, Mike R. Perrin, Margaret L. Hunter & W.R.J. Dean (2002) The feeding ecology of Rüppell's Parrot, Poicephalus rueppellii, in the Waterberg, Namibia, Ostrich, 73:3-4, 127–134, DOI: 10.1080/00306525.2002.11446741

## Eksteraj ligiloj
*Parrots.org 
* Papago de Rüppell – Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Flavfrunta papago

**Flavfrunta papago** (*Poicephalus flavifrons*) estas papago el genro de longflugilaj papagoj, kiu reproduktiĝas en grandaj areoj de Afriko. Ĝi estas endemio de Etiopaj Altaĵoj. Ĝi estas ĉefe verda kun flava kapo. Relative malmulte oni konas pri tiu birdo.

## Taksonomio
La germana natursciencisto Eduard Rüppell kiel unua priskribis la flavfruntan papagon en 1845. Ĝia specinomo devenas de la latinaj vortoj *flavus* "flava" kaj *frons* "frunto". Ĝi estas konata ankaŭ kiel la *flavvizaĝa papago*. Plej lastatempaj fakuloj traktas ĝin kiel monotipan, sed kelkaj agnoskis du iomete malsamajn subspeciojn, nome *P. f. flavifrons* kaj *P. f. aurantiiceps*.

## Aspekto
, Etiopio]]
La flavfrunta papago estas ĉirkaŭ 28 centimetrojn longa kaj estas plejparte verda, kun la supraj partoj pli malhelverdaj, la vosto olivecbruna, kaj la kruroj malhelgrizbrunaj. La vizaĝo estas oranĝecflava. Kiam oni rekonas du subspeciojn, oni kredas, ke la nomiga subspecio havas flavan koloron sur la kapo kaj vizaĝo, dum ĉe *P. f. aurantiiceps* iom da flavo estas anstataŭigita per oranĝkolora.

## Birdobredado
La flavfrunta papago estis nekonata en birdobredado ĝis antaŭ nelonge. Ili aperis en kelkaj slovakaj kolektoj kaj bone reproduktiĝis en kaptiteco. Ili nun troveblas en pluraj eŭropaj landoj. Ambaŭ subspecioj estas reprezentitaj.

## Referencoj 
* *Guide to the Senegal Parrot and its family*. M.S. Allan & D. Deter. Barron's. 
* 
* del Hoyo, J., et al., eds. (1997). *Handbook of the Birds of the World* 4: 415. Lynx Edicions.

## Eksteraj ligiloj
*Parrots.org 

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Orienta Afriko
Edwin Barclay

**Edwin James BARCLAY** (n. la 5-an de januaro 1882 - m. la 6-an de novembro 1955) estis liberia politikisto. Membro de la Vera Whig-Partio, Barclay estis la 18-a prezidanto de la lando de 1930 ĝis 1944. Dum sia oficperiodo, Liberio estis aliancano de Usono dum la Dua Mondmilito. La gepatroj de Barclay devenis el Karibio.

Kategorio:Prezidantoj de Liberio
Gábor Lusztig

**Gábor Lusztig** [lustig], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lusztig Gábor** estis hungara patologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Gyula, li mortis  en Kecskemét.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en katolika gimnazio en sia naskiĝurbo en 1943, poste li studis juron en Scienca Universitato Ferenc József, sed en 1944 li estis trudlaboristo, poste li eskapis kaj kaŝiĝis. Post la reĝimŝanĝo (1945) li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1951, post 3 jaroj patologian licencon. Inter 1951-1956 li estis laŭvice stipendiulo, praktikanto, asistanto kaj lektoro, poste ĝis sia morto li estis ĉefkuracisto en malsanulejo de Kecskemét. Li estis ankaŭ docento ekde 1968, profesoro ekde 1973 en Medicina Universitato de Szeged, dum en 1970 li esploris en Montrealo. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1962, li doktoriĝis en 1978 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉefa esplorkampo estis la kardiovaskula sistemo. Li edziĝis en 1953 kaj li ricevis 3 premiojn inter 1975-1990.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adatok a dextrán cholesterinsclerosist gátló hatásához* (1962)
* *Blood Coagulation Factors and Atherosclerosis* (Acta Morphologica, 1965)
* *Az emberi aorta-fal vízkötő-kapacitásának változása atherosclerosisban* (kunaŭtoro, 1974)
* *Az atherosclerosis kórfolyamatának és az aorta-adventitiának kapcsolata* (1978)

## Memorigiloj 
* memortabulo kaj reliefo en hospitalo de Kecskemét (1996)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj patologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Njamnjama papago

**Njamnjama papago** (*Poicephalus crassus*) estas papago el genro de longflugilaj papagoj, kiu reproduktiĝas en grandaj areoj de Afriko. Ĝi estas papago preskaŭ endemia de Centrafrika Respubliko, de la genro *Poicephalus*. Ĝi estas plejparte verda papago kun grizbruna kapo kaj oranĝaj irisoj. La Njamnjama papago estas unu el la plej malbone konataj papagoj de la mondo, kun malmulto konata pri ĝia konserva stato, kaj estis unu el la lastaj nefotitaj birdoj en Afriko ĝis 2017.

## Aspekto
Njamnjamaj papagoj ne estas konataj kiel sekse dimorfaj. Ĉi tiu birdo povas esti identigita per grizbrunaj kapo kaj brusto, verda ventro kaj supraj partoj, verdaj subflugiloj, pala malsupra beko kaj oranĝaj okulirisoj. Male al aliaj papagoj en la genro *Poicephalus*, Njamnjamaj papagoj ne havas flavan koloron sub siaj flugiloj. La distribuo kaj populacio de ĉi tiu papago estas nuntempe nekonataj, kaj la konserva stato de ĉi tiu birdo estas malplej zorgiga ĉar ĝi ne estas konata kiel tutmonde minacata kaj ne alproksimiĝas al sufiĉe malgranda teritorio por pli alta konservostatuso.

Plejparto de la teritorio de la Njamnjama papago estas en la Centrafrika Respubliko kaj tial la specio ĝuas kaj altebenaĵajn savanojn kaj tre diversajn arbarojn.

Papagoj de la genro *Poicephalus* tendencas esti arbaremaj, ripozante kaj nestante en arboj situantaj ene de sia teritorio.

## Vivodaŭro
Kvankam la averaĝa vivodaŭro de natura Njamnjama papago estas nuntempe nekonata, rilataj papagoj de la genro *Poicephalus*, kiaj la Senegala papago kaj la Papago de Meyer, vivas averaĝe 20–30 jarojn en naturo kaj ĝis 50 jaroj aŭ eĉ pli en kaptiteco.

## Manĝado
Papagoj de la genro *Poicephalus* manĝas vastan gamon da manĝaĵoj. Semoj, fruktoj, folioj de diversaj arboj kaj arbedoj, nektaro, insektoj, maizo kaj milio, ĉio estas parto de ilia dieto. Farmistoj povas konsideri ĉi tiujn papagojn kiel damaĝbestojn, kiuj detruas fruktoĝardenojn kaj kultivaĵojn.

## Referencoj 
* *Guide to the Senegal Parrot and its family*. M.S. Allan & D. Deter. Barron's. 
* 
* del Hoyo, J., et al., eds. (1997). *Handbook of the Birds of the World* 4: 415. Lynx Edicions.
**Parrots of Africa, Madagascar and the Mascarene Islands: Biology, Ecology and Conservation*, de Mike Perrin kaj Cyril Laubscher, Wits University Press, 2012, pp.&nbsp;451–453.

## Eksteraj ligiloj
*Parrots.org 
* http://www.wingscc.com/aps/niam.htm 
* https://www.parrots.org/encyclopedia/niam-niam-parrot
* 
* 

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Černý Most

:*Tiu ĉi artikolo temas pri kvartalo en Prago 14. Pri la samnomata stacio de metroo temas artikolo Černý Most (Praga metroo).*

**Černý Most** (popole *Čerňák*) estas urba kvartalo kaj katastra teritorio en en la nordorienta parto de Prago, sur teritorio de la urba parto Prago 14. Černý Most konsistas ekskluzive el panelaj loĝdomaroj, krom tio sur ĝia teritorio troviĝas aĉetcentro Centro Černý Most, kies konsisto estas krom alia plurkino Cinestar, hipermarketo Globus kaj preskaŭ ducent vendejoj, IKEA kaj XXXLutz. En la kvartalo situas du stacioj de metroo de linio B, nome Rajská zahrada kaj fina stacio Černý Most. Strio de verdaĵo meze de la loĝdomaro havas nomon Centralparko Černý Most. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La katastra teritorio Černý Most estis kreita en la jaro 1987 je konto de ĝisnunaj k.t. Horní Počernice, Kyje kaj Hloubětín enkadre de urba distrikto Prago 9.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Metro station Černý most.jpg|Stacio de metroo nokte
Arnošta Valenty street, middle part, Praha.jpg|Strato Arnošta Valenty sude de la loĝdomaro
Cernymost.JPG|Tubuso de metroo B, sur kiu estas konstruita vojo por piedirantoj
Bergmanova street, west part, Praha.jpg|Vilaoj en parto Čihadla
Černý Most - Albert.jpg|Albert antaŭ metroo Rajská zahrada
Dobrovolného street, south part, Praha.jpg|Konstruado sudokcidente de la loĝdomaro (2021)
Prague from air 2016 Černý Most II 1.jpg|Černý Most el helikoptero
Plan sidliste cerny most.jpg|Publika plano de loĝdomaro Černý Most II en strato Vybíralova

Kategorio:Prago 14
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kuracbanejo Gellért

La **Gellért Termikaj Banejoj**, ankaŭ konata kiel la **Gellért Banejoj** ( [ˈɡɛlːeːrt ˈɟoːcfyrdøː), estas banuja komplekso en Budapeŝto, Hungario. Ĝi estas parto de la fama Hotelo Gellért en Budao, de la dekstra (okcidenta) bordo de Danubo.

La banejoj situas en la 11-a distrikto de Budapeŝto, ĉe 1 placo Szent Gellért (1 Szent Gellért tér)

## Priskribo 
La kuracloko konservas sian originalan secesiisman meblaron, la buntajn mozaikojn de Zsolnay, marmorajn kolonojn, vitron kaj statuojn.

**Servoj** : termoizolaj naĝejoj (8), saŭnoj, artefarita onda naĝejo (ekstere), naĝejoj (endome), privata naĝejo (3 horoj).

## Historio 
maldekstre|eta|Etaĝplano de Gellért Spa, la granda leksikono de Rávai
La komplekso estis konstruita inter 1912 kaj 1918 en la Secesia stilo. Ili estis difektitaj dum la Dua Mondmilito kaj poste rekonstruitaj. Referencoj al la kuracaj aspektoj de ĉi tiuj lokoj devenas de la 13-a jarcento. Hospitalo troviĝis sur ĉi tiu loko dum la Mezepoko. Dum la otomana okupado, banejoj estis konstruitaj sur ĉi tiu loko. "Magia kuracfonto" estis la nomo uzata de la turkoj en la 16-a kaj 18-a jarcentoj. La banejo nomiĝis Sárosfürdő (kotbano), pro la minerala koto sedimentiĝanta ĉe la fundo de la lagetoj.

## Filmloko 
La banejoj Gellért estis uzitaj kiel filmloko por la jenaj artaj projektoj:

* *Baterio 1* (1994), reĝisorita de Jan Sverák
* *Cremaster 5* (1997) el la serio *The Cremaster Cycle* reĝisorita de Matthew Barney
* *Víz (Lagetoj de Deziro)* (1999) reĝisorita de Layne Derrick

## Transporto 
Ĝi atingeblas per publika transporto, tramoj 47 aŭ 49 de la placo Deák Ferenc aŭ tramo 19 de la direkto de la ponto Margareta aŭ metrolinio 4 de la stacio Keleti.

## Galerio 

Dosiero:Gellért_batzh_outdoor_staute_3.JPG
Dosiero:Civertangellertszallolegi1.jpg
Dosiero:GellertSzalloEjszaka.jpg|La kuracloka konstruaĵo nokte
Dosiero:Gellért_Gyogyfurdo_-_Budapest.jpg|La kirlobanujo de Gellert
Dosiero:Budapest_Gellértbad_Frauenthermalbad_Dusche_2.JPG
Dosiero:Budapest,_Gellért_fürdő,_hullámfürdő-medence,_9.jpg
Dosiero:Budapest_Gellértbad_Eingang.JPG
Dosiero:Budapest_Gellértbad_Männerthermalbad_2.JPG
Dosiero:Budapest,_Gellért_fürdő,_hullámfürdő-medence,_10.jpg

### Arkivo 

Dosiero:Budapest_XI.,_Gellért_gyógyfürdő_a_Kelenhegyi_út_felől_nézve._Fortepan_16084.jpg
Dosiero:Gellért_gyógyfürdő._Fortepan_674.jpg
Dosiero:Gellért_Fürdő_-_1942.tif
Dosiero:Gellért_gyógyfürdő,_fedett_medence._Fortepan_673.jpg
Dosiero:Szobrok_a_Gellért_Gyógyfürdőnél._Fortepan_28982.jpg
Dosiero:Férfi_a_lépcsőn,_Gellért_Gyógyfürdő._Fortepan_28984.jpg
Dosiero:Budapest_XI.,_Szent_Gellért_Gyógyfürdő._Fortepan_52409.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* Gellért Termika Banujo oficiala retejo
* Gellért Banujoj virtuala travojaĝo 
Kategorio:Konstruaĵoj en Budapeŝto
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1918
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Historio de Hungario
Robert James Waller

**Robert James WALLER** (n. la 1-an de aŭgusto 1939 en Rockford, Iovao ; 10-a de marto 2017 en Fredericksburg, Teksaso) estis usona verkisto, plej konata pro sia romano *The Bridges of Madison County*, kiu estis grandega sukceso post sia publikigo en 1993. Li ankaŭ estis konata pro sia laboro kiel fotisto kaj muzikisto.

Robert James Weller instruis aplikan matematikon kaj komercadministradon ĉe la Universitato de Norda Iovao dum multaj jaroj, finfine servante kiel dekano. Li forlasis la universitaton en 1986 kaj dediĉis sin al artaj okupoj.  Lia debuta romano, *The Bridges of Madison County* (*La Pontoj de Kantono Madison*), kiun li laŭdire verkis en dek unu tagoj, vendis milionojn da ekzempleroj. Kvankam malmultaj kritikistoj aprezis la verkadon de Waller,  pluraj el liaj postaj libroj atingis la furorliston de *la New York Times*.

Lia amromano BMC*,* pri mallonga sed pasia amafero de fotisto kun edziĝinta dommastrino, estis filmigita en 1995 fare de kaj ĉefrolita de Clint Eastwood. Lia romano * *Puerto Vallarta Squeeze** el 1995 ankaŭ estis adaptita por la ekrano en 2004, ĉefrolante de Scott Glenn, Harvey Keitel, kaj Jonathan Brandis. Waller loĝis longe en Cedar Falls, Iovao, sed translokiĝis al Teksaso en la 1990-aj jaroj. Li mortis pro kancero en marto 2017 en la aĝo de 77. ''''*

## Verkaro 
### Romanoj 
* *The Bridges of Madison County* (1992; original UK title *Love in Black and White*)
* *Slow Waltz in Cedar Bend* (1993); 
* *Puerto Vallarta Squeeze* (1995)
* *Border Music* (1995)
* *A Thousand Country Roads: An Epilogue to The Bridges of Madison County* (2002)
* *High Plains Tango* (2005)
* *The Long Night of Winchell Dear* (2007)

### Nefikcio 
* *One Good Road Is Enough* (1990)
* *Iowa: Perspectives on Today and Tomorrow* (1991)
* *Old Songs in a New Café* (1994)
* *Images* (1994)
* *The Summer Nights Never End... Until They Do: Life, Liberty, and the Lure of the Short-Run'' (2012)

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Malešice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri parto de Prago. Pri parto de municipo Dříteň temas artikolo Malešice (Dříteň).*

**Malešice** estas urba kvartalo kaj katastra teritorio en la orienta parto de Prago en Ĉeĥio. Plejparte ĝi estas konsisto de urba distrikto Prago 10, sole ĝardenoj sur la okcidenta deklivo de altaĵo Tábor en la areo de ĝardenista lernejo kaj en la ĉirkaŭaĵo apartenas en la urban parton Prago 9.  Vivas ĉi tie  ().

## Historio
En historiaj fontoj Malešice estas unuafoje menciata en la jaro 1309.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Malešice nové sídliště 2.jpg|Centro Malešice kaj Pensiono Malešice
Malešice, sídliště z parku 2.JPG|Malešice, loĝdomaro el parko
Zámek Malešice, čp. 1 z ulice Podle trati.jpg|Kasteleto Malešice
Usedlost čp. 11 (hotel Baroko).jpg|Bieneto n-ro 11, (Hotelo Baroko) en strato Tomsova
Malešice Milíčova modlitebna 1.jpg|Preĝdomo de Milíč en Malešice

Kategorio:Prago 10
Kategorio:Prago 9
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Alice Sebold

**Alice SEBOLD** (naskita la 6-an de septembro 1963 en Madison, Viskonsino) estas usona verkistino, aŭtorino de la internacia furorlibro *The Lovely Bones*. 

## Vivo 
Alice Sebold kreskis en antaŭurbo de Filadelfio, diplomiĝis ĉe Great Valley High School en Malvern, Pensilvanio, en 1980, kaj poste ĉeestis la Universitaton de Sirakuzo. Kiel dekok-jaraĝa unuajarulino, ŝi estis atakita, batita kaj brutale seksperfortita en parko en 1981. Kiam ŝi revenis al sia universitata dormejo, sekurgardisto alarmis la krizajn medicinajn servojn. Sebold devis resaniĝi hejme dum pluraj monatoj antaŭ ol kuraĝi reveni al la universitato kaj daŭrigi siajn studojn.

Kelkajn monatojn poste, dum ŝi promenis sur la kampuso, ŝi rekonis sian supozeblan seksperfortanton kaj aranĝis lian areston. La viro, kiun ŝi identigis, estis kondamnita al 6 ĝis 25 jaroj en malliberejo surbaze de ŝia atesto kaj rezulte pasigis 16 jarojn en malliberejo ĝis 1999, parte ĉar li daŭre asertis sian senkulpecon. Poste en novembro 2021, li estis senkulpigita surbaze de novaj pruvoj. 

Ŝi translokiĝis al la Universitato de Houston en Teksaso kaj poste translokiĝis al Manhatano dum dek jaroj, kie ŝi finance subtenis sin per pluraj kelnerinaj laboroj dum ŝi provis lanĉi sian verkistan karieron. Ŝi uzis heroinon dum du jaroj sed asertas, ke ŝi neniam estis dependa.

Sebold poste translokiĝis al Suda Kalifornio, kie ŝi estris artan kolonion. Tie, ŝi gajnis 386 dolarojn monate kaj loĝis en malgranda kabano en la arbaro sen elektro. Sebold asertas esti diplomiĝinta de la Universitato de Kalifornio, Irvine (UCI) en 1995.

Ŝi publikigis sian unuan libron en 1999. Ĝi baziĝas sur ŝia sperto pri seksperforto. La titolo *"Bonŝanca"* (originala titolo: *Lucky* ) venas de policisto, kiu diris al ŝi post la okazaĵo, ke ŝi estis *bonŝanca, ke ŝi ne estis mortigita,* ĉar baldaŭ antaŭ ŝi, alia knabino estis mistraktita kaj poste mortigita en la sama parko.

En novembro 2001, Alice Sebold edziniĝis al la scenaristo Glen David Gold.

En ŝia romano **The Lovely Bones**, ŝi priskribas la ĉasadon de seksperfortanto el la perspektivo de la 14-jaraĝa Susie Salmon, kiu estis seksperfortita kaj murdita kaj trovis sin en sanstato inter vivo kaj morto. El ĉi tiu intera stato, ŝi malestimas sian afliktitan familion, sekvas la postan vivon de la seksperfortanto, kaj rememoras sian propran mallongan vivon. La romano estis surpriza sukceso en Usono kaj estis transformita en filmon, * *In My Heaven* *, fare de reĝisoro Peter Jackson en 2009. 

## Verkaro 
* *Lucky* (memoir, 1999), Scribner, 
* *The Lovely Bones* (romano, 2002), Little, Brown, 
* *The Almost Moon* (romano, 2007), Little, Brown, 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj memoraĵistoj
Kategorio:Verkistinoj