Enrica Bonaccorti

**Enrica BONACCORTI** ([enRIka bonaKORti] ; naskiĝis la 18-an de novembro 1949 en Savono, mortis la 12-an de marto 2026 en Romo) estis itala aktorino kaj verkistino, en 2010 ŝi ricevis la Esperantan premion "Guerriero di Capestrano", kiu estis donita al ŝi en la urbo Peskaro (Pescara),  kun la kialo: "Pro la intereso montrita pri la komunikado kaj la lingva diskriminacio", dediĉitante tutan elsendon (18-a de januaro 2010), al Esperanto kaj al la implicoj de la lingva milito.

## Biografio 
### Fruaj jaroj 
Filino de Ettore, (policisto kaj iama partizano),  kaj Tiziana, instruistino el Napolo, ŝi pasigis sian adoleskecon en diversaj urboj  inkluzive de Ĝenovo kaj Sassari pro la laborrilataj vojaĝoj de ŝia patro. Fine de la sesdekaj jaroj, ekloĝinte en Romo, Enrica alproksimiĝis al la mondo de amuziĝo, komence per la teatro. En 1969 ŝi aperis en la filmo *Metti, una sera a cena* de Giuseppe Patroni Griffi kaj la sekvan jaron en ''Belle d'amore* de Fabio De Agostini .
eta|Massimo Dapporto, Enrica Bonaccorti kaj Toni Garrani (1975)
Dum tiu periodo ŝi ankaŭ provis verki kantotekstojn, el kiuj kelkajn (kiel ekzemple *Amara terra mia* kaj *La lontananza* )  sukcesigis Domenico Modugno. En 1970 ŝi partoprenis en produktado de *Plaŭto*, kune kun, interalie, Sandra Mondaini. Ŝia teatra kariero tamen daŭris alterne, ankaŭ pro la naskiĝo de ŝia filino Verdiana (1974) unue,  kaj poste pro ŝia partopreno en la radioprogramo *L'uomo della notte*.

En la sepdekaj jaroj ŝi daŭre laboris en televido, aktorante en la dramoj *La pietra di Luna*, reĝisorita fare de Anton Giulio Majano, *Nostra dea*, *Oro matto*, ĉio de 1972, *Eleonora* (1973), kune kun Giulietta Masina, kaj *L'amaro caso della baronessa di Carini'' (1975) de Daniele D'Anza, kie ŝi ludis gravan rolon. Tamen, ŝi ne neglektis kinon kaj ŝi aperis en multaj filmoj, ankaŭ de la ĝenro seksa komedio, kiel *Jus primae noctis*, *Via malvirto estas ŝlosita ĉambro kaj nur mi havas la ŝlosilon*, *Feliĉaj estas la riĉuloj*, *Paolo la varmega*, *Il maschio ruspante*, *Filmo pri Amo kaj Anarkio* - Aŭ "Ĉi-matene je la 10a en Vojo de la Floroj en la Konata Domo de Prostituado...".

Dum tiuj jaroj ŝi estis edziniĝinta al Daniele Pettinari, kun kiu, en 1975, ŝi verkis la scenaron por la filmo *Cagliostro*. En la somero de 1978 ŝi debutis kiel televida prezentistino prezentante la ludspektaklon *Il sesso forte*, kune kun Michele Gammino.

### La televida sukceso 
Post aperado en la filmoj de 1980 **Rag. Arturo De Fanti, bancario precario** kaj **Antaŭ la longa nokto* (La faŝisma judo)*, ŝi dediĉis sin ekskluzive al televido. En julio 1982, ŝi pozis nude por la itala eldono de *Playboy* .

### Naŭdekaj jaroj 
Lia agado kiel ĉefartikolisto por diversaj gazetoj datiĝas de la dua duono de la naŭdekaj jaroj: por la ĉiumonata gazeto *Noi donne*, por la suplemento de la *Corriere della Sera*, *Sette*, por kiu ŝi verkis la kolumnon *Il francobollo* kaj por la semajna *gazeto Oggi*, por kiu ŝi verkis longan raporton el Ruando. 

### 2000-aj jaroj 
De 2000 ĝis 2006 ŝi estis regula gasto en *Buona Domenica*, kun Maurizio Costanzo, programo en kiu ŝi ankaŭ prezentis segmenton dediĉitan al bestoj, kiu poste, pro sia sukceso, fariĝis sendependa programo, elsendita dum la somera sezono en la frua dimanĉa posttagmezo, en Canale 5 (de 2001 ĝis 2003) kaj poste en Rete 4 sabatmatene (de 2004 ĝis 2006) kun la titolo *Il mio migliore amico*. En la sama periodo ŝi prezentis tri sinsekvajn eldonojn de la *Napola Festivalo* de 1999 ĝis 2001, ĉiam elsendita en Rete 4.

Samtempe, ŝi revenis al la teatro, famiĝante en ''Venditori d'anime* de Alberto Bassetti, ĉirkaŭ kvin jarojn post la sukceso de *Malemamme* de Enrico Vaime, en kiu ŝi aktoris kune kun Simona Marchini .

Ekde la 5a de novembro 2006 ŝi revenis al Rai por prezenti la programon *Ipocrity Correct* ĉe Rai Radio 1, ĉiun dimanĉon je la 13:30,  sekvata en la somero de 2007 de *Punto sette* sabatojn de la 14:00 ĝis la 19:00. De la 24a de septembro 2007 ĝis la 29a de junio 2012, de lundo ĝis vendredo, de la 17:40 ĝis la 19:00, ŝi prezentis, denove ĉe Rai Radio 1, *Tornando a casa*, programon kiu sukcesis en kvin eldonoj. En 2007 ŝi debutis kiel verkistino: ŝia unua romano, *La pecora rossa*, estis eldonita de Marsilio . 

### 2010-aj jaroj 
En 2010, denove ĉe la eldonejo Marsilio, ŝi publikigis sian duan romanon: *L'uomo immobile* . En la sekvaj jaroj ŝi estis parto de la rolantaro de komentistoj en multaj intervjuspektakloj de Rai kaj Mediaset. En 2015, por la serio "Incontri con la storia", ŝi estis la ĉefrolulo ĉe la Teatro Carcano en Milano de *Marie Curie: colpevole o innocente?.*  

Ekde la 27a de oktobro 2017 li revenas al la radio (ĉe Rai Radio 2) kiel gasto, ĉiun vendredon je la 23:33 en la programo *MeAnziano You TuberS,* kiu celas esti loko por diskuto inter la pli junaj kaj pli maljunaj generacioj.

En 2018 ŝi ricevis la premion "Ora Mikrofono" pro sia vivatingo en la radio.

### 2020-aj jaroj 
En 2021 ŝi revenis al aktorado, reĝisorita de Stefano Sardo en la filmo *Una relazione*, prezentita ĉe la 78-a Internacia Filmfestivalo de Venecio. 

En 2022 li publikigis sian kvaran romanon, *Condominio addio!,* eldonita de Baldini+Castoldi, daŭrigo de lia antaŭa romano *Il condominio*.

### Morto 
La 30-an de septembro 2025, ŝi malkaŝis, ke ŝi suferas de pankreata kancero. La 25-an de januaro 2026, en la televida programo *Verissimo*, ŝi deklaris, ke la tumoro ne estas operebla kaj ke ŝi tial estos devigita daŭrigi kemioterapiajn ciklojn. Ŝi mortis en Romo, la 12-an de marto 2026, en la aĝo de 76 jaroj. La funebro okazis, post du tagoj, ĉe la baziliko de Santa Maria in Montesanto, ankaŭ konata kiel la Preĝejo de la Artistoj, en Piazza del Popolo en Romo. La kanto de Renato Zero, *Il cielo'', akompanis la finon de la celebrado.  

## Referencoj
Kategorio:Artikoloj kun rompitaj ligiloj
Kategorio:Mortintoj en Romo