open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Martin Vahl

**Martin Henrichsen VAHL** (10a de Oktobro 1749 – 24a de Decembro 1804) estis dan-norvega botanikisto, herbisto kaj zoologo.

## Biografio
Martin Vahl naskiĝis en Bergen, Norvegio kaj studis en la Bergena Katedrala Lernejo. Li studis botaniko ĉe la Universitato de Kopenhago kaj en la Upsala Universitato kun Carl Linnaeus. Li eldonis *Flora Danica* fasc. XVI-XXI (1787–1799), *Symbolæ Botanicæ* I-III (1790–1794), *Eclogæ Americanæ* I-IV (1796–1807) kaj *Enumeratio Plantarum* I-II (1804–1805). Li prelegis en la Botanika Ĝardeno de la Universitato de Kopenhago el 1779 ĝis 1782.

Vahl faris plurajn esplorvojaĝojn en Eŭropon kaj Nordafrikon inter 1783 kaj 1788. Li fariĝis profesoro ĉe la Societo por Naturhistorio ĉe la Universitato de Kopenhago en 1786 kaj estis plena profesoro pri botaniko de 1801 ĝis sia morto. En 1792, li estis elektita eksterlanda membro de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj. Li mortis en Kopenhago, Danio, en la aĝo de 55 jaroj. Ankaŭ lia filo Jens Vahl fariĝis botanikisto.

## Referencoj
## Aliaj fontoj
* Christensen, Carl (1932) Martin Vahl, pp.&nbsp;85–88 en: Meisen, V. Prominent Danish Scientists through the Ages. University Library of Copenhagen 450th Anniversary. Levin & Munksgaard, Copenhagen.

## Eksteraj ligiloj
* Faksimilo de *Enumeratio plantarum*, Hauniae, 1805–1806.

Kategorio:Danaj sciencistoj
Sulavesa kukolo

La **Sulavesa kukolo** (*Cacomantis virescens*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Cacomantis*. Ĝi troviĝas en Sulaveso kaj kelkaj najbaraj insuloj: Banggai Insuloj, Sula Insuloj, Butunga Insulo kaj Tukangbesi. Iliaj naturaj habitatoj estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj de montararbaroj. Ĝi estas minacataj pro habitatoperdo.

## Taksonomio
La Sulavesa kukolo estis formale priskribita en 1876 fare de la germana zoologo Friedrich Brüggemann laŭ la dunoma nomo *Cuculus virescens*. Li specifis la lokon kiel Celebeso (nun Sulaveso). La specia epiteto estas Latina kun la signifo "verdeca". 

Ĝi estas nun metita en la genron *Cacomantis*, kiu estis enkondukita en 1843 fare de la germana natursciencisto Salomon Müller. La genronomo devenas el la greka κακομαντις (*kakomantis*) kun la signifo "profeto aŭ devinisto". La Sulavesa kukolo estis iam traktita kiel subspecio de la Ruĝbrusta kukolo (*Cacomantis sepulcralis*). La kombinitaj taksonoj estis konata laŭ la angla nomo "rusty-breasted cuckoo". La Sulavesa kukolo estis altigita al specia statuso baze sur gravaj diferencoj en la morfologio kaj voĉo. La specio estas monotipa: oni ne agnoskis subspecion.

## Referencoj
Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Lajos Duró

**Lajos Duró** [lajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Duró Lajos** estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.
eta|

 naskiĝis  en Püspökladány, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 studis en pedagogia altlernejo de Debrecen poste li akiris pedagogian diplomon pro translokigo de la altlernejo al Eger en 1951. Inter 1953-1957 li estis aspiranto en Leningrado, kie li kandidatiĝis. En 1959 li ekinstruis en pedagogia-psikologia instituto en Szeged, jaron poste li doktoriĝis en Scienca Universitato de Szeged, krome li estis levita docento. Inter 1970 kaj 1990 li estis katedrestro en la universitato. Li studvojaĝis en la socialismajn landojn kaj li partoprenis en redaktoj de psikologiaj revuoj. Liaj esplorkampoj estis evolua kaj eduka psikologioj, krome eduka socia psikologio. En 1993 li pensiuliĝis. Li edziĝis en 1961. Li ricevis premiojn inter 1967-2008.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A középiskolai kollégiumi nevelőtanár-képzés néhány kérdése* (1962)
* *Fejlődés és neveléslélektan* (kunaŭtoro, 1965)
* *A személyiség és tanulmányozásának módszerei* (1972)
* *Az értékorientáció pedagógiai pszichológiai vizsgálata* (1982)
* *A pedagógiai gyakorlat pszichológiája: nevelés és értékkutatás* (kunaŭtoro, 2005)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto (legebla en la 11-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Károly Eke

**Károly Eke** [kAroj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Eke Károly** estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, parlamentano.

 naskiĝis  en Csongrád (urbo), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1959, medicinan diplomon en Medicinscienca Universitato en 1967, psikologian diplomon en Universitato Loránd Eötvös en 1973. Menciindas, ke depost fino de la Hungara revolucio de 1956 li estis jaron en prizono. Jam dum la studentaj jaroj li faris programojn al Hungara Radio, en 1967 li ricevis tie statuson, en 1989 li estis levita redaktoro. Inter 1985 és 1994 li estis parlamenta deputito. Li ricevis premiojn inter 1982-1999, li estis entombigita en kripto de Preĝejo Koro de Jesuo (Szentes).

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto (legebla dekstre)
* parlamenta paĝo kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Shimon Adaf

**Shimon ADAF** (; naskiĝis 1972 en Sderot, Israelo) estas israela poeto kaj verkisto.

## Vivo 
Li naskiĝis al gepatro de maroka deveno en religia medio. Dum sia militservo, li komencis publikigi siajn poemojn. Li poste translokiĝis al Tel-Avivo kaj aliĝis al rokmuzika bando kiel kantoteksto kaj gitaristo. Adaf ankaŭ estis fondinto de literatura klubo, kies celo estis trovi novan poezian intersekciĝon inter klasika kaj moderna hebrea. En 1996, lia bando publikigis sian unuan albumon, kaj en la sama jaro, li ricevis premion de la Israela Ministerio pri Edukado. De 1996 ĝis 2000, li studis ĉe la Universitato de Tel-Avivo. Dum ĉi tiu tempo, li ankaŭ verkis artikolojn pri literaturo, filmo kaj rokmuziko por ĉefaj revuoj kaj daŭrigis siajn muzikajn agadojn.

En 2013, lia romano *Mox Nox* ricevis la Premion Sapir, la plej prestiĝan literaturan premion de Israelo.  Adaf ankaŭ ricevis la Premion de la Ĉefministro (2007), la Premion Jehuda Amiĥai por Poezio (2010), kaj la Premion Neuman (2017). 

## Verkado (elekto) 
Ŝimon Adaf publikigis tri volumojn de poezio kaj dek romanojn:

; Poeziokolektoj

* *La Monologo de Ikaro* (1997)
* *Mi pensis, ke la ombro estis la vera korpo* (2002)
* *Aviva - Ne* (2009)

; romanoj

* *Unu Mejlo kaj Du Tagoj Antaŭ Sunsubiro* (2004)
* *La Entombigita Koro* (2006)
* *Sunbruligita vizaĝo* (2008)
* *Frosto* (2010)
* *Mox Nox* (2011)
* *Malsupraj Urboj* (2012)
* *Plendo de detektivo* (2015)
* *Granda Leĝo* (2017)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Israelaj poetoj
Kategorio:Israelaj verkistoj
Kategorio:Israelaj literaturkritikistoj
Kategorio:Israelaj muzikistoj
Svika Pick

**Tzvika (Henrik) PICK** (; naskiĝis la 3-a de oktobro 1951  aŭ 1949, Vroclavo, Pollando - mortis la 14-a de aŭgusto 2022 en Ramat HaSharon) estis israela pop- kaj rok-kantisto, komponisto kaj poeto. Li estas la aŭtoro de pluraj israelaj sukcesoj, inkluzive de la kanto " Diva ", kiu venkis en la Eŭrovido-Kantokonkurso 1998.

Pick estis priskribita de kolegoj kaj kritikistoj kiel la israela Reĝo de Popmuziko, kaj la Majstro.

Li fariĝis israela popstelulo en 1970 kiam li ricevis la ĉefrolon en la muzikalo "Hair". Li poste famiĝis pro pluraj sukcesoj. En la 1990-aj jaroj li revenis per koncertturneo kun la bando "Nosséy hamigbáat" (La Ĉapelistoj), poste havis internacian sukceson per la furoraĵo "Diva", kiu gajnis la Eŭrovido- Kantokonkurson en 1998, prezentita de Dana International. Bazita sur liaj malnovaj sukcesoj, la muzikalo "Mary Lou" estis kreita kaj estis en la repertuaro de la Teatro Habima en Tel-Avivo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Israelaj komponistoj
Kategorio:Israelaj muzikistoj
Kategorio:Israelaj kantistoj
T-St-S 73 Polom

**T-St-S 73 Polom** estis projektita kaj konstruita kiel fuortara infanteria fuorto de pezaj fortikaĵoj de fuortaro Stachelberg en Trutnovio. La fuorto estis konstruita kiel konsisto de fortikaĵoj de Ĉeĥoslovakio antaŭ la dua mondmilito.

La celo de fuorto estis doni pafdefendon de la fuortaro en direkto al fuortoj T-St-S 72 (dekstre) kaj T-St-S&nbsp;74 (maldekstre), sed ankaŭ lokigo de gvatkloŝo en antaŭŝovita pozicio. En tiu ĉi pozicio povis la ĉefaj armiloj pafade kovri spacon de kontraŭtankaj obstakloj en ambaŭ direktoj.

## Situo 
La fuorto estas lokigita en la meza maldekstra parto de la fuortaro en antaŭŝovita situo direkte al atendata antaŭaniro de malamiko en alteco 624  m s. m. Malantaŭ tiu ĉi fuorto en la centron de fuortaro devis esti konstruita artileria turo T-S 75.

## Armilaro 
La fuorto estis sub betono armigita per kontraŭtankaj kanonoj kun kunligitaj maŝinpafiloj en du pafejoj, al ĉiu direkto po unu. Por kovro de la spaco de fuortaro kaj la propra fuorto estis sub betono uzitaj malpezaj maŝinpafiloj. La spaco de profunda valo inter Malý Kořenov kaj Prkenný Důl estis kovrata per peza maŝinpafila duopo lokigita en kupolo. La senpera ĉirkaŭaĵo de la fuorto poste estis pafade sekurigita per du malpezaj maŝinpafiloj en kloŝoj.

T-ST-S 73 view.png|La infanteria fuorto T-St-S 73 Polom
Image:T-ST-S 73 plan G.png|**Supra etaĝo de la fuorto**LK – malpeza maŝinpafiloLKZ – malpeza maŝinpafilo kloŝoD4-K – kanono + malpeza maŝinpafiloK2K – peza maŝinpafilo, duopo, kupolo0 – diamanta fosaĵoS – pafejoSAS – transira ĉambroM – MunicioN – rezervujojSV – posteno de komandantoV – lifto kaj ŝtuparejoU – loĝigejoT – telegrafo.
Image:T-ST-S 73 plan U.png|**Suba etaĝo de la fuorto**SAS – transira ĉambroH – savelirejoŽ – ŝtupetaroF – filtrilejoU – loĝigejoR – radiostacioV – lifto kaj ŝtaparejoL – lavejoW- necesejoM – municioP – nutraĵoY – laborilaro

## Pluaj fotoj

T-S 73 Polom.jpg|T-St-S 73 Polom
Trutnov, Babí, T-S 73 (rok 2012; 07).jpg|T-St-S 73 Polom
T-S 73 Polom 03.JPG|T-St-S 73 Polom

## Konstruado 
Al la 1-a de oktobro 1938 farita kompleta betonado en volumeno 3177 m3, rilate al potenco de la objekto estis necese dum betonado krei ekspansian junton. Faritaj eksteraj ŝtukaĵoj. La fuorto parte armigita sole per maŝinpafiloj. Ne estis masonitaj internaj vandoj, instalita pordo de SAS de savelirejo, kloŝoj kaj kupolo ne estis ekipitaj, la interna elektroinstalaĵo, akvoinstalaĵo kaj aertekniko ne estis faritaj, la eksteraj reguligoj de tereno ne estis faritaj.

## Literaturo 
* Jiří Novák: *Opevnění na Stachelbergu*, Jiří Novák, Jablonné na Orlicí 1998, 
* Zdeněk Komanec, Michal Prášil: *Tvrze československého opevnění 1935-1938 1.díl*, Společnost přátel československého opevnění, s.r.o., Brno, 1998

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Fortikaĵoj en Stachelberg - T-St-S 73
* Listo de objektoj de PO en sektoro PGK Trutnov
* Elektronická databáze Československého opevnění

Kategorio:Infanteriaj fuortoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Trutnov
Kategorio:PGK VI Trutnov
Yorgos Lanthimos

**Giorgos LANTHIMOS**  (  [ˈʝorɣos ˈlanθimos], ankaŭ *Georgios* aŭ *Yorgos*; naskiĝis la 23-an de septembro 1973 en Ateno) estas greka film- kaj teatra reĝisoro, scenaristo kaj filmproduktanto, konata pro sia distinga aliro al nuntempa kino. Lian verkon karakterizas unika kaj ofte superreala stilo.

## Kariero 
Lanthimos studis ĉe la Filmlernejo Stavrakos, antaŭ ol transiri al videoproduktado por danco kaj teatro. En 1995, li komencis reĝisori reklamvideojn.

Li debutis en plenlonga filmo per *O kalyteros mou filos* (2001), antaŭ ol reĝisori la premiitan filmon *Kinetta* (2005).

Lanthimos estis nomumita por Akademia Premio por Plej Bona Fremdlingva Filmo pro *Dogtooth* (2009), Plej Bona Origina Scenaro por *The Lobster* (2015), kaj Plej Bona Filmo kaj Reĝisoro por kaj *The Favourite* (2018) kaj *Poor Things* (2023). Ekde ilia unua kunlaboro en *The Favourite* (2018), li laboris kun Emma Stone pri ĉiuj liaj plenlongaj filmoj, kaj ŝi gajnis Akademian Premion por Plej Bona Aktorino pro *Poor Things* (2023).

## Filmaro 
* *O kalyteros mou filos* (2001)
* *Kinetta* (2005)
* *Dogtooth* (2009)
* *Alps* (2011)
* *The Lobster* (2015)
* *The Killing of a Sacred Deer* (2017)
* *The Favourite* (2018)
* *Poor Things* (2023)
* *Kinds of Kindness* (2024)
* *Bugonia* (2025)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Yorgos Lanthimos de Peter Strickland *Bombo*
* 
* Yorgos Lanthimos ĉe retejo de la Greka Filma Centro

Kategorio:Grekaj reĝisoroj
Rob Jetten

**Rob Arnoldus Adrianus JETTEN** (naskita la 25-an de marto 1987 en Veghel, Nord-Brabanto) estas nederlanda politikisto de la social-liberalaj Demokratoj 66 (D66). Li estas la nuna ĉefministro. Ekde la 12-a de aŭgusto 2023, li estas la partiestro de la D66 kaj membro de la Reprezentantĉambro. En la 4-a kabineto Rutte, li funkciis kiel la unua Ministro pri Klimato kaj Energio kaj, en la unua duono de 2024, kiel Unua Vicĉefministro.  

31 jaraĝa, Jetten fariĝis la plej juna parlamenta gvidanto en la historio de D66. Post sia elekto, Jetten alfrontis kritikon en la nederlandaj amaskomunikiloj pro sia relativa juneco por la posteno.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Drs. R.A.A. (Rob) Jetten, Parlement.com (nederlande)
* Jetten R.A.A. (D66), Tweede Kamer der Staten-Generaal (nederlande)

Kategorio:Indonezidevenaj nederlandanoj
Kategorio:Nederlandaj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Nederlando
Hezy Leskly

**Yehezkel Hezi LESKLY** (, ankaŭ konata kiel Leskeli, naskiĝis la 28-an de julio 1952 en Rehovot, Israelo - mortis la 26-an de majo 1994 en Givatajim) estis israela poeto, artisto kaj koreografo.

Leskeli estis unu el la unuaj israelanoj kiuj identigis sin kiel gejo, kaj aktivis en multaj GLAT-organizaĵoj. La poezio de Leskeli fokusiĝis al samseksema vivo kaj danco. 

Leskeli mortis pro aidos-rilataj komplikaĵoj. Li estis entombigita en la tombejo Kiryat Shaul. 

## Postmorte 
Baldaŭ post lia morto, lia kvara poemaro, *Sotim Yekarim* ('Karaj Perversuloj'), estis publikigita. Du jarojn poste, reĝisoro Yair Lev publikigis la dokumentan filmon *Yakantalisa* (יקנטליסה). Ĉi tiu filmo, kiu konkuris ĉe la Jerusalema Filmfestivalo tiun jaron, estis malkvalifikita de elsendo en israela televido pro ĝia temo. Ĝi fine estis montrita en 2002.

En 2009, la kolekto ''Be'er chalav be'emtza ha'ir'' ('Laktoputo Meze de la Urbo') estis publikigita. Ĝi inkluzivas la kvar antaŭe publikigitajn kolektojn, plus elekton de pli fruaj poemoj, skribitaj ekde 1968. En 2020, la albumo ''Ha'meshorer'' (המשורר; 'La Poeto') estis publikigita, prezentante diversajn israelajn artistojn prezentantajn la poezion de Leskly, gvidatajn de komponisto Dori Parnes. Parnes ankaŭ komponis la muzikon por *Yakantalisa.*

## Verkaro 
* 1986: ''Ha'etzba* (האצבע; "La Fingro")
* 1988: *Chibur ve'chisur'' (חיבור וחיסור; 'Aldono kaj subtraho')
* 1992: ''Ha'achbarim ve'Leah Goldberg* (העכברים ולאה גולדברג; "La Musoj kaj Leah Goldberg")
* 1994: *Sotim yekarim* (סוטים יקרים; "Karaj Perversuloj")
* 2009: *Be'er chalav be'emtza ha'ir'' (באר חלב באמצע עיר; "Laktoputo en la mezo de la urbo")

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj poetoj
Kategorio:Israelaj artistoj
Meir Ariel

**Meir ARIEL** (מאיר אריאל; naskiĝis la 2-an de marto 1942 - mortis la 18-an de julio 1999) estis israela poeto, kantisto kaj komponisto.

La kantoj de Ariel estas verkitaj en lingvo kiu miksas altan literaturan hebrean lingvon laŭ la tradicio de Solomon ibn Gabirol, Nathan Alterman, S. J. Agnon, kaj Haim Nahman Bialik, kun moderna hebrea lingvo kaj la influoj de usonaj folkrokaj artistoj kiel Bob Dylan. Kvankam li publikigis multajn albumojn de siaj propraj kantoj dum sia vivo kaj verkis multajn furoraĵojn por aliaj artistoj: Shalom Hanokh, Arik Einstein, Akhinoam Nini (Noa), David Broza, Rita kaj aliaj.

Post lia neatendita morto en 1999, lia populareco kreskis kaj liaj kantoj estis reprezentitaj de multaj artistoj. En sia unika poezia stilo, li miksis la hebrean lingvon de ĉiuj periodoj  kaj uzis elementojn de kaj la klera kaj la parollingva registroj. En siaj sociaj kaj politikaj vidpunktoj, li interplektis israelan patriotismon kaj malkonsenton kun militismo; sekularismon kaj grandan respekton por la tradicioj de judismo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (hebree)
* *Jerusalem de Fero*, kantoteksto kaj analizo

Kategorio:Israelaj rokkantistoj
Kategorio:Israelaj muzikistoj
Moluka makiskukolo

La **Moluka makiskukolo** (*Cacomantis aeruginosus*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Cacomantis*. Ĝi troviĝas en insuloj Molukoj, Indonezio.

Ĝiaj naturaj vivejoj estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltebenaĵaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montaraj arbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatperdo.

Temas pri malgranda kukolo, ĝenerale tre malhelbruna kun mezlonga vosto laŭgrade kun blankaj puntoj en flankoj. Ankaŭ la irisoj estas malhelbrunaj, ĉirkaŭitaj de fajna flava okulringo. La beko estas nigreca kaj iom subenkurba pinte. sub malhela vango estas pli hela gorĝo kun nuancoj blankaj kaj helbrunaj. La malsupra dorso estas pli malhelbruna kun nigrecaj kaj malhelverdaj nuancoj.

## Referencoj
Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Milda kukolo

La **Milda kukolo** (*Cacomantis blandus*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Cacomantis*. Ĝi troviĝas en insuloj Ninigo kaj Admiralitato kiuj kuŝas norde de Nov-Gvineo. La specio estis iam konsiderata samspecia kiel subspecio de la Makiskukolo (*Cacomantis variolosus*).

## Takaonomio
La Milda kukolo estis formale priskribita en 1914 fare de la angla zoologo Water Rothschild kun la germana ornitologo Ernst Hartert laŭ la dunoma nomo *Cacomantis blandus*. Ili specifis la tipan lokon en la insulo Manus de la Insuloj Admiralitato. 

La genronomo devenas el la Antikva greka κακομαντις (*kakomantis*) kun la signifo "profeto aŭ devinisto". La specia epiteto *blandus* estas Latina kun la signifo "flata", "flegema", "alloga" aŭ "agrabla". Tiu specio estis iam konsiderata subspecio de la Makiskukolo (*Cacomantis variolosus*). Ĝi estis altigita al specistatuso baze sur gravaj diferencoj en morfologio kaj voĉo. La specio estas monotipa: oni agnoskis neniun subspecion.

## Referencoj
Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Ferenc Erős

**Ferenc Erős** [erOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Erős Ferenc** estis hungara psikoanalizisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Zalaegerszeg, li mortis .

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1964, poste li akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1969, poste li laboris en instituto pri publika opinio-enketo de Hungara Radio. 3 jarojn poste li doktoriĝis. Ekde 1973 li esploris en akademia psikologia instituto. Li kandidatiĝis (CSc) en 1982, lia habilitiĝo okazis en 1996 en la universitato, li doktoriĝis en 2002 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En tiuj tempoj li ankaŭ instruis en universitatoj de Budapeŝto, Szeged kaj Pécs, krome li studvojaĝis eksterlande. Lia esplora tereno estis historio de la psikanalizo en Hungario; antaŭjuĝo kaj socia diskriminacio. Li ricevis premiojn en 2006 kaj 2013.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Pszichoanalízis, freudizmus, freudomarxizmus.* (1986)
* *Filozófusok Sigmund Freudról* (kunredaktoro, 1993)
* *Goffman meséi* (poemaro, 1996)
* *Sándor Ferenczi (psikiatro)* (kompilaĵo, 2000)
* *Szágundelli csodái* (kvazaŭ membiografio, 2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikoanalizistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Ŝkedej marak

**Ŝkedej-marak** ( signifante supaj migdaloj, , signifante migdaletoj,  ĉefe en Usono ) estas populara supo-garnaĵo en Israelo, simila al krutonoj, kiu estas uzata por doni al supoj specialan guston kaj teksturon.

Ili havas malgrandan, kvadratan, kusen-similan formon, estas faritaj el premita tritika faruno kaj oleo, kaj ankaŭ estas familiare nomataj krutonoj. Kiel kutime en Israelo, ili estas koŝeraj kaj parve (neŭtralaj) kaj ankaŭ estas manĝataj sekaj kiel manĝeto. Origine, ilin ofertis ekskluzive la nutraĵproduktanto Osem, sed nuntempe ankaŭ haveblas produktoj de aliaj fabrikantoj.

Kvankam *ŝkedei marak* nun estas industrie fabrikataj, ili baziĝas sur la memfaritaj krustecaj frititaj pastokvadratoj konataj kiel *mandlach* (mallongigo por *mandel*, kiu signifas "migdalo" en la germana kaj la jida lingvoj), tradicie servataj kun kokaĵosupo fare de la Aŝkenazoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Osem retejo
Kategorio:Israelaj inventoj
Kategorio:Manĝetoj
Kategorio:Israela kuirarto
Kokaĵosupo

**Kokaĵa supo** estas supo farita per boletado de kokaĵaj partoj en akvo kun diversaj legomoj kaj spicoj. Klasika kokaĵa supo estas klara buljono enhavanta malgrandajn pecojn de kokaĵo kaj/aŭ legomoj. Varioj inkluzivas supon kun nudeloj, pastogloboj, rizo aŭ aveno. Kokaĵa supo havas reputacion kiel hejma kuracilo kontraŭ malvarmumoj kaj estas konsiderata klasika manĝaĵo por tiuj resaniĝantaj de malsano.

**Koka supo** estas ofte konsiderita komfortan manĝaĵon. En Bolivio, kokaĵa supo estas tradicie preparata por Kristnasko.

## Referencoj 
Kategorio:Aŝkenaza kuirarto
Kategorio:Tradicia medicino
Kategorio:Supoj
Kategorio:Kokaĵoj
Orna Barbivai

**Orna BARBIVAI** (; naskiĝis la 5-a de septembro 1962 en Ramlo, Centra Distrikto, Israelo)  estas israela politikistino de la partio Jeŝ Atid kaj iama oficiro. Ŝi estas la unua virino en la IDF kiu atingis la rangon de generalmajoro (*aluf*). 

Orna Barbivai ankaŭ estis la unua virino kiu funkciis kiel prezidantino de la parlamenta Komitato pri Eksterlandaj Aferoj kaj Defendo. Ŝi funkciis kiel Ministro pri Ekonomio kaj Industrio de Israelo de junio 2021 ĝis decembro 2022.  

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Krutono

**Krutonoj** (/ˈkruːtɒn/) estas frititaj kaj spicitaj pankuboj aldonitaj al salatoj (kiel ekzemple cezara salato) aŭ supoj. La nomo "krutono" devenas de la angla vorto **Crouton**, kiu devenas de la franca **Croûte** /kʁutɔ̃/ (la malmola parto de la pano).

Krutonoj ankaŭ povas esti uzataj en salatoj kaj supoj. Ili kutime estas formitaj en malgrandajn unu-centimetrajn kubojn kaj frititaj en butero aŭ oleo, ofte kun aldono de ajlo.

Krutonoj estis uzataj kiel maniero konservi kaj eluzi malfreŝan panon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rostpano
* Paneroj
* Ŝkedej marak

Kategorio:Panoj
Kategorio:Kondimentoj
Noĉbastono

**Noĉbastono** aŭ  **Noĉostango** estis rimedo por registri ŝuldojn aŭ aliajn devontigojn por ambaŭ partioj sen ebleco de falsado. 
[eta|Noĉbastonoj el la muzeo de ([Kastelo Zerbst)]] 
## Uzado
Taŭga longforma ligna bastono estis markita per noĉoj. Poste la bastono estis distranĉita laŭlonge. Ambaŭ partioj konservis duonon de la noĉbastono. Se la noĉoj de du bastonoj precize kongruas, la aŭtenteco de la noĉbastono estas garantiita. Se necese, pliaj markoj povus poste esti metitaj per ambaŭ partoj denove kunpremitaj. Se la ŝuldoj estas pagitaj, la noĉoj estas forigitaj per raspado de la bastono, tiel ĝi povas esti reuzata. Se parto de la ŝuldo estis pagita, tio povus esti registrita sur la flanko de la bastono. Krom duoblaj, oni ankaŭ uzis ununurajn bastonojn, per kiuj nur la pruntedonanto registris la ŝuldojn kiel memorigilon. La kutimo ankoraŭ ekzistas en la esprimo "havi ion sur la noĉbastono", laŭlitere: ankoraŭ havi ŝuldojn. Metafore la esprimo signifas, ke la koncernato faris ion malbonan.

Kategorio:Ŝuldo
Ljangĝou

**Ljangĝou,** per simpligita ĉina skribo **连州,** per tradicia ĉina skribo **連州,** per pinjino *Liánzhōu,* laŭ poŝto *Linhsien* estas distriktonivela urbego ene de la prefektej-nivela urbego de Qingyuan en provinco Gŭangdongo en Ĉina Popola Respubliko. Ĝi estas konata kiel la gastiganta urbo de la Internacia Fotografia Festivalo kaj kiel historia kaj kultura orientilo de la provinco.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 la distriktonivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
eta|maldekstre|
La areo kuŝas sur areo  km² kaj administras 12 dividojn. Ŝaoguan troviĝas 121, provinca sidejo Kantono (Ĉinio) 204, Ŝanhajo 1142, ĉefurbo Pekino 1719 km laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/meizhou_china/zhangzhou_china.

## Historio 
Jam antaŭ Kristo la areo estis loĝita apartenanta al pluraj administraj dividoj. La 8-an de decembro 1949 la Komunista Popola Liberiga Armeo transprenis Ljangĝoun de la Kuomintango. En 1994 oficiala nomo de la areo estis Ljangĝou kaj en 1996 ĝi ricevis la titolon nacia fama historia kaj Kultura urbo.

## Ekonomio 
La klimato estas bona por kultivaĵokresko kaj la kvarsezona terkultivado, precipe la pluvo estas abunda.

## Trafiko 
Ljangĝou estas atingebla tre bone ĉefvoje, sed la mapo prezentas nek fervojan linion, nek flughavenon.

## Klimato 
La klimato estas humida subtropika klimato kun musona influo laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cfa. De oktobro ĝis marto daŭras la nordorienta musono kaj de aprilo ĝis septembro la somera musono ĉefe kun sudokcidenta vento. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1696 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed la precipitaĵo estas pli inter februaro-aŭgusto.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeo
* pagodo Huiguang (慧光塔) estas en la listo de monumentoj ekde 2006

## Fontoj 
* WikiTrans

Hospital 201004.jpg|Hospitalo
Lienchow 20140617 4.jpg|Statuo
Lienchow Library 20140617.jpg|Biblioteko
Lienchow Museum 20140617.jpg|Muzeo

Kategorio:Distriktonivelaj urboj de Ĉinio
Noa Yedlin

**Noa JEDLIN** (, naskita la 23-an de decembro 1975 en Tel-Avivo) estas israela verkisto.

Yedlin publikigis multajn opiniajn artikolojn kaj publicaĵojn, estis televida kaj radia prezentisto, kaj instruas kreivan verkadon. 

Noa Yedlin verkas romanojn kaj novelojn. Ŝiaj verkoj estas adaptitaj por filmo, plej laste ŝia romano *Stokholmo. Ŝia plej nova romano, Homoj kiel ni),* kiu estis laŭdita de la kritikistoj, fariĝis furorlibro en Israelo. 

## Verkaro (elekto) 
* שאלות קשות לאללה : אתם שואלים - אלוהים משיב. Xargol, Tel Aviv 2005.
* חיי מדף. Zmora Bitan, Or Jehuda 2010.
* בעלת הבית. Zmora Bitan, Or Jehuda 2013.
* שטוקהולם. Zmora Bitan, Chevel Modiʿin 2016.
* אנשים כמונו. Zmora Bitan, Chevel Modiʿin 2019.
*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la literatura agento de Yedlin
* 

Kategorio:Israelaj ĵurnalistoj
Kategorio:Israelaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
La Part-Dieu

**La Part-Dieu** - prononco laŭ la sistemo IFA  - estas kvartalo de Liono. Ĝi apartenas al la tria urba arondismento, la aparte dense konstruata centra urboparto oriente de la rivero Rodano, kaj gastigas precipe komercajn konstruaĵojn. Laŭ publika transporto, la teritorio konektiĝas kun aliaj urbopartoj per la linio B de la Metroo de Liono kaj per diversaj busaj linioj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Lyon-part-dieu-2023.jpg|
Lyon part dieu.JPG|

Kategorio:Kvartaloj de Liono
T-St-S 74 U silnice

**T-St-S 74 U silnice** estis projektita kaj parte konstruita kiel fuortara infanteria fuorto de pezaj fortikaĵoj de fuortaro Stachelberg en Trutnovio. La fuorto estis konstruita kiel konsisto de fortikaĵoj de Ĉeĥoslovakio antaŭ la dua mondmilito.

La celo de tiu ĉi fuorto estis bari atendatan antaŭeniron de malamiko sur ŝoseo de Žacléř direkte al Trutnov en kunagado kun pafado el memstara fuorto T-S 81a. Al tiu respondis ankaŭ maldekstraflanka projekto de la fuorto kun koncentriĝinta pafforto direkte al la ŝoseo.

## Situo 
La fuorto estis lokigita sur la nura rando mem de la maldekstra alo de fuortaro Stachelberg, en alteco 643 m s. m., kun ĉefaj paf-aerumiloj direktataj al la ŝoseo. Tiuj ĉi paf-aerumiloj estis reciproke deklinitaj ĉirkaŭ je 10° por plialtigi de la suman angulon de la pafado, sed ankaŭ pro la kaŭzo de mema kovrado de randa pafejo, kiu alie elstarus el defenda fokuso de la flanka alo direkte al la ŝoseo.

## Armilaro 
La fuorto devis havi sub betono armigita en direkto al la ŝoseo per duopo de kontraŭtankaj kanonoj mod. 36 de kalibro&nbsp;4,7cm kun kunligitaj pezaj maŝinpafiloj mod. 37. Por kovri la defendlinion de la fuortaro poste per mestara malpeza maŝinpafila duopo lokigita en kupolo, pafade direktata al fuorto T-St-S 73. Per malpeza maŝinpafilo mod. 26 sub betono direktata al T-St-S 77 kovranta spacon antaŭ la pafefoj kaj duopo de maŝinpafiloj en du kloŝoj por kovrado de la spaco ĉirkaŭ la fuorto.

Image:T-ST-S 74 plan G.png|**Supra etaĝo de la fuorto**LK - malpeza maŝinpafiloLKZ - malpeza maŝinpafilo kloŝoD4-K - kanono + úeza maŝinpafiloK2K - peza maŝinpafilo, duopo0 - diamanta fosaĵoS - pafejoSAS - transira ĉambroM - MunicioN - rezervujojSV - posteno de komandantoV - lifto kaj ŝtuparejoT - telegrafoU - loĝigejo.
Image:T-ST-S 74 plan U.png|**Suba etaĝo de la fuorto**F - filtrilejoU - loĝigejoR - radiostacioV - lifto kaj ŝtuparejoL - lavejoW - necesejoM - municioP - nutraĵoY - laborilaro

## Pluaj fotoj

Trutnov, Babí, T-S 74 (rok 2012; 03).jpg|Fundamenta tabulo de T-St-S 74 U silnice
Trutnov, Babí, T-S 74 (rok 2008).jpg|Fundamenta tabulo de T-St-S 74 U silnice

## Konstruado 
Al la 1-a de oktobro 1938 farita sole betonado de la fundamenta tabulo, lifta kaj ŝtupareja ŝakto, eksteraj reguligoj de tereno ne faritaj.

## Literaturo 
* Jiří Novák: *Opevnění na Stachelbergu*, Jiří Novák, Jablonné na Orlicí 1998, 
* Zdeněk Komanec, Michal Prášil: *Tvrze československého opevnění 1935-1938 1.díl*, Společnost přátel československého opevnění, s.r.o., Brno, 1998

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Fortikaĵoj en Stachelberg - T-St-S 74
* Listo de objektoj de PO en sektoro PGK Trutnov
* Elektronická databáze Československého opevnění

Kategorio:Infanteriaj fuortoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Trutnov
Kategorio:PGK VI Trutnov
Kategorio:Proponitaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Ĉildeberto la 4-a

**Ĉildeberto la 4-a** alnomata **la Justa** estis merovida reĝo de Aŭstrazio inter 694 kaj 711. Li estis filo de Teodoriko la  3-a kun Klotilda de Herstal (650-669), frato de Klodvigo la 4-a kaj patro de Dagoberto la 3-a (699-715), kiu sukcedis lin.

En 694, li sukcedis sian fraton Klodvigo la 3-a sur la trono, kvankam la potenca urbestro de la palaco kaj franka princo, Pepino el Herstal, dominis ŝtatajn aferojn. Male al siaj antaŭuloj kaj posteuloj, Ĉildeberto estis entombigita en Ŝoazi-o-Bako, proksime de Compiègne, kaj ne en la Baziliko de Sankta Denizo, la kutima tomboloko de la merovidoj.

Baldaŭ antaŭ ol fariĝi 16-jara, li edziĝis kun virino de franka origino, repudiita de la duko Adalriko (aŭ Etiko?) "pro ŝia troa manko de ĉasteco". Nenio pli estas konata pri ĉi tiu virino, la patrino de liaj infanoj (vidu ankaŭ: Falsaj merovidoj).

Nenio konkreta estas konata pri la politikaj agadoj de Ĉildeberto. Tamen, la "Liber Historiae Francorum" ("Kroniko de la Frankoj") de 727 nomas lin *vir inclytus* ("fama viro") kaj "bonae memoriae gloriosus dom(i)nus Childebertus rex iustus" ("la glora sinjoro de bona rememorigo, Ĉildeberto, la justa reĝo"). Kiel tiu ĉi nekutima takso ekestis — la aliaj malfruaj merovidoj neniam estas priskribita kompareble en la "Liber Historiae Francorum" — restas tute obskura. La samo validas por la demando pri kial la reĝo ne estis entombigita en Sankta Denizo.
eta|maldekstre|300px|Kolora bildo de Ĉildeberto la 4-a (678-711), alnomata la Justa.
Laŭ iuj akademiuloj, Ĉildeberto ribelis kontraŭ la palaca prefekto, en 698, dum la festadoj kiuj sekvis la venkon de Pepino super la frisa Ratbodo (680-719). Tiu ĉi provo de emancipiĝo ŝajne malsukcesis, kaj Ĉildeberto poste estis enfermita ĝis sia morto en la loĝejo de nobelo proksime de Compiègne, kio klarigas la nekutiman elekton de lia tomboloko.

En 1825, Auguste Trognon tradukis antikvajn latinajn manuskriptojn el la Abatejo de Sankta Juliano, en Brioude, en Francio. Unu el ili temas pri la kompleta vivo de Ĉildeberto la 3-a.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 678
Kategorio:Mortintoj en 711
Kategorio:Naskiĝintoj en la 7-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 8-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Francio
Kategorio:Mortintoj en Francio
Kategorio:Francaj regantoj
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj reĝoj
Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Mortintoj la 14-an de aprilo 
Kategorio:Mortintoj la 23-an de aprilo
T-St-S 75

**T-St-S 75** estis projektita kiel fuortara artileria turo de pezaj fortikaĵoj lokigita en maldekstra parto de fuortaro Stachelberg en Trutnovio. La fuorto devis esti konstruita kiel konsisto de fortikaĵoj de Ĉeĥoslovakio antaŭ la dua mondmilito.

La celo de tiu ĉi fuorto estis gvidi la artilerian pafadon en la tuta amplekso 360° (angulaj gradoj). La direkto de la pafado devis esti gvidita al la ŝoseo Žacléř – Babí, la sudorientaj deklivoj de montodorso Žacléřský hřbet, nivellinio 685 m "Na popravišti" kaj tra spaco "U křížku". La nerekta pafado devis esti gvidita ankaŭ al ŝoseoj kaj vojkruciĝoj tra okcidenta direkto en la orientan regionon de Gigantmontaro.

## Situo 
La fuorto estis projekte lokigita en la maldekstra parto de fuortaro sur nivellinio en alteco 641 m (resp. 636 m), el direkto de antaŭenpaŝo de malamiko kovrita de fuorto T-St-S 73, pluan sekurigon devis krei maŝinpafila pafado el fuortoj T-St-S 74 kaj T-St-S 77 de maldekstre, de dektre T-St-S 72 kaj T-St-S 78. La perimetro de la fuorto devis esti pasive sekurigita per kontraŭinfanteriaj obstakloj. Krom la turo por haŭbizoj kaj la kloŝo por malpeza maŝinpafilo ĝi havis neniajn pafejojn kaj ĝi estis tute enprofundigita en la teron.

## Armilaro 
La ĉefa armilaro de la artilerias turo devis esti du 10cm haŭbizoj mod. 38 kun pafdistanco 11.950 metroj en amplekso 360°. Por kovri la ĉirkaŭaĵon devis esti uzita malpeza maŝinpafilo lokigita en la kloŝo.

Image:T-ST-S 75 plan G.png|**Supra etaĝo de la fuorto**VD10 – haŭbizojLKZ – malpeza maŝinpafilo kloŝoŽ – ŝtrupetaroM – municioSV – posteno de komandantoV – lifto kaj ŝtuparejoZH – rezervaj paftubojP – nutraĵoN – rezervujoj
Image:T-ST-S 75 plan U.png|**Suba etaĝo de la fuorto**V – lifto kaj ŝtuparejoF – filtrilejoU – loĝigejoSV – poste de komandantoM – municioL – lavejoW – necesejo

En la spaco de ŝakto sub la suba etaĝo estis planita ĉambro por elpafitaj kartoĉoj.

## Konstruado 
Al la 1-a de oktobro 1938 estis farita sole elfosaĵo kaj elrompo de ŝakto en subterejon de la fuortaro.

## Literaturo 
* Jiří Novák: *Opevnění na Stachelbergu*, Jiří Novák, Jablonné na Orlicí 1998, 
* Zdeněk Komanec, Michal Prášil: *Tvrze československého opevnění 1935-1938 1.díl*, Společnost přátel československého opevnění, s.r.o., Brno, 1998

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Fortikaĵoj en Stachelberg - T-St-S 75
* Listo de objektoj de PO en sektoro PGK Trutnov
* Elektronická databáze Československého opevnění

Kategorio:Artileriaj turoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Trutnov
Kategorio:PGK VI Trutnov
Kategorio:Proponitaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Serin-Gillet

**Serin** aŭ ''''* - prononco laŭ la sistemo IFA  aŭ  - estas kvartalo de Liono. Ĝi situas tute okcidente de la kvara urba arondismento, la norda centra urboparto inter la rivero Saono okcidente kaj la la rivero Rodano oriente, kaj situas tute okcidente de la arondismento, borde de la rivero Saono - oriente de ĝi leviĝas la monto *La Croix-Rousse'' en la centro de la arondismento, kiu videblas en praktike la tuta urbo. Laŭ publika transporto, la teritorio konektiĝas kun aliaj urbopartoj per la linio C de la Metroo de Liono kaj per diversaj busaj linioj.

Kategorio:kvartaloj de Liono
Klodvigo la 4-a

**Klodvigo la 4-a** estis reĝo de la merovidaj frankoj, kiu regis inter 682 kaj 695 la teritoriojn de Neŭstrio, Burgonjo kaj Aŭstrazio. Li estis filo de Teodoriko la 3-a kaj lia edzino Klotilda (651-691) kaj frato de Ĉildeberto la 3-a.

Membro de la Merovida dinastio, Klodvigo estis filo de la Reĝo Teodoriko la 3-a kaj la Reĝino Krodokilda (651-691). Li naskiĝis ĉirkaŭ 677 aŭ eble ĉirkaŭ 682. Li sukcedis sian patron kiel la sola reganto de la Frankoj post la morto de ĉi-lasta en 690 aŭ 691. Li regis nedividitan regnon inkluzive de Aŭstrazio, Burgonjo kaj Neŭstrio. Laŭ la Analoj de Meco, por-Pepinida fonto, li estis nomumita de Pepino el Herstal, la urbestro de la palaco de Aŭstrazio, kaj regis kvar jarojn.

Klodvigo estis neplenaĝa ĉe sia surtronigo, kaj la vera potenco estis en la manoj de Pepino. Lia minoritato, okazinta post la klopodoj de lia patro plifortigi la reĝan potencon, estis grava faktoro en la malkresko de la Merovida dinastio. Klodvigo loĝis ĉefe en Kompienjo (la tradicia loko de la Markokampo) kaj Monmako.

Naŭ el la ĉartoj de Klodvigo estis redaktitaj kaj publikigitaj. Kvar el ili estas registroj de "placitum" (publikaj juraj asembleoj) okazigitaj en la ĉeesto de la reĝo. Malgraŭ la ascendo de Pepino kaj lia familio, kiu estas grava temo de la Analoj de Meco, la reĝa kortego ankoraŭ estis grava dum la regado de Klodvigo. Dum unu "placitum" (asembleo) en Valenciennes en 693, Klodvigon kalkulis je la ĉeesto de dek du episkopoj, dek du "viri Illustres" (inkluzive de Nordeberto, la neŭstria urbestro de la palaco), naŭ grafoj kaj diversaj aliaj oficistoj.
[eta|maldekstre|260px|Klodvigo la 4-a (ankaŭ nomata Klodvigo la 3-a pro la mallongdaŭra regado de sia antaŭulo) kaj [Pepino el Herstal, la prefekto de la palaco.]]
La estonta neŭstria urbestro de la palaco, Raganfredo (715-731), komencis kiel "domestikus" sub Klodvigo. Duko Varno, la neŭstria kortego de Ĉilperiko la 2-a, ankaŭ komencis sian karieron ĉe la kortego de Klodvigo.

En 692, Klodvigo konfirmis al la Abatejo de Sankta Denizo la rajton pagpostuli certajn doganimpostojn en Marsejlo, rajton, kiun Dagoberto la 1-a estis doninta al ĝi. Li ankaŭ donis al la Abatejo de Sankta Medardo la ĉefan loĝejon de la antaŭa urbestro de la palaco, Ebroino, en Soissons.

La anonima daŭriganto de la Kroniko de Fredegaro dediĉas du frazojn al Klodvigo la 4-a: "Reĝo Teoderiko mortis ... kaj lia malgranda filo Klodvigo estis elektita por sukcedi lin kiel reĝon. Sed ne daŭris longe antaŭ ol la reĝo Klodvigo malsaniĝis kaj mortis, post reĝi kvar jarojn." Li mortis aŭ en 694 aŭ 695. Lin sukcedis lia frato, Ĉildeberto la 3-a. Klodvigo ŝajne ne kaŭzis grandan impreson sur siajn samtempulojn; lia frato estis pli alte estimata.

[eta|dekstre|400px|Mapo de la ascendo de [Franca imperio|franka imperio inter 481 kaj 814..]]

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 677
Kategorio:Mortintoj en 695
Kategorio:Naskiĝintoj en la 7-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 7-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Francio
Kategorio:Mortintoj en Francio
Kategorio:Francaj regantoj
Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj reĝoj
Kategorio:Historio de Francio
Hildebrand Dezső Várkonyi

**Hildebrand Dezső Várkonyi** [deĵO vArkonji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Várkonyi Hildebrand Dezső** estis hungara benediktana monaĥo, psikologo, altlerneja instruisto. Lia familia nomo estis *Czernil* [cernil] ĝis 1890, ekde 1948 la personan nomon Hildebrand li forĵetis (pro la socialismo). Li estis membro de Societo Dugonics.

 naskiĝis  en Kéménd (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Kamenín en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|

## Biografio 
 maturiĝis en benediktana gimnazio en Esztergom en 1906, tuj poste li aliĝis al la benediktanoj. Li akiris pedagogian diplomon en benediktana teologia altlernejo en 1911, en la sama jaro li monaĥiĝis kaj pastriĝis. Post la diplomo li instruis en mezlernejo de Győr 2 jarojn, poste li doktoriĝis en Scienca Universitato de Budapeŝto. Ekde 1913 li estis privata instruisto en Scienca Universitato Erzsébet, ekde 1925 li estis ankaŭ bibliotekestro de la universitata biblioteko, sed en la jaroj 1928 kaj 1929 li studis en Sorbonne per stipendio. Lia habilitiĝo okazis en 1929, poste li estis estro de psikologia instituto de Szeged, krome inter 1937-1939 li estis fakultatestro de Scienca Universitato Ferenc József (Kolozsvár). Li sekvis la translokigitan universitaton al Kolozsvár, kie inter 1940–1945 li instruis kaj estis institutestro. Lia sekva stacio estis Scienca Universitato Péter Pázmány kune kun la komenciĝanta socialismo. En 1947 li abrupte ekamis sian studentinon, li tuj forlasis la monaĥecon kaj edziĝis. En 1952 li kandidatiĝis (CSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio, tiam lia instruado jam estis malpermesita, fine en 1954 li trudemeritiĝis. Lia vidvino postmorte zorgis pri la restintaj manuskriptoj.
eta|

## Elektitaj disĉiploj 
* Pál Rókusfalvy (psikologo)
* Julianna Sáray

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tudat fogalmáról. Filozófia-történeti és ismerettani tanulmány.* (studo, 1912)
* *Tér és térszemlélet.* (1925)
* *Bevezetés a neveléslélektanba.* (1937)
* *A gyermek testi és lelki fejlődése.* (1942)
* *A cselekvéstan vezető gondolatai* (1947)
* *Felfogás és absztrakció* (1961)
* *Naplótöredékek* (1973)
* *A cselekvés lélektana* (1993)
* *Pascal-értelmezések* (2003)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Szeged
* memortabulo en Kamenín (2008)
* memormedalo 2008

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* katolika leksikono (legebla en la 2-a alineo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj benediktanaj monaĥoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Forkovosta drongokukolo

La **Forkovosta drongokukolo** (*Surniculus dicruroides*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Tiu ĉi specio similaspektas kun la Nigra drongo (*Dicrurus macrocercus)*. Ĝi troviĝas ĉefe en montetaj arbaroj en duoninsula Barato kaj Srilanko kvankam kelkaj specimenoj devenas el la Himalajaj montetoj. 

Ĝi identigeblas per sia metalecnigra plumaro, rekta beko, blanka strieca pugareo, forkoforma vosto kaj blanka makulo sur la malantaŭo de la kapo. La kanto de la forkovosta drongokukolo estas priskribita kiel serio de 5 aŭ 6 fajfonotoj "pip-pip-pip-pip-" altiĝantaj laŭte kun ĉiu "pip". Ili ankaŭ estas konataj pro siaj drongo-similaj voĉoj, kiel ekzemple "ŝercecaj" vokoj dumfluge kaj "ŭip-ŭip" voko kun pli alta dua noto. En Srilanko, la forkovosta drongokukolo ankaŭ havas similajn vokojn al la Srilanka drongo (*Dicrurus lophorinus*).

Ĝi estas nestoparazito por malgrandaj turdoj. Oni ne scias kiel aŭ ĉu la drongo-simila aspekto utilas al ĉi tiu specio, sed oni suspektas, ke ĝi helpas en nestoparazitado same kiel akcipitro-kukoloj aspektas kiel akcipitroj.

## Aspekto 
Tiuj drongokukoloj estas rekoneblaj pro sia brilblua ĝis viola aŭ verdetnigra plumaro, sia forkoforma vosto kun iometaj mallarĝaj blankaj strioj, sia blanka makulo ĉe la bazo de la plumoj kaj sia maldika horizontala blanka strio en la subflugiloj, kiu videblas nur dumfluge. La specio ne montras ian seksan dimorfismon. La beko estas nigra kun oranĝkolora buŝlinio, la tarsoj kaj piedfingroj estas nigraj, bluetgrizaj kaj foje rozkolorecaj. Ĝi poste estis lokita kiel subspecio de *Surniculus lugubris*. Ĝi poste estis metita, en 1862, kune kun *Cuculus lugubris*, kiel aparta specio, en la genron *Cuculus*. Oni trovis, ke tra la Hinda Subkontinento la Kvadravosta drongokukolo havas pli malaltfrekvencan kanton ol la Forkovosta drongokukolo.

Estas nun du subspecioj:

* *Surniculus dicruroides dicruroides* (Hodgson,1839)*-* Forkovosta drongokukolo, Hindia Subkontinento

## Rilato al homoj kaj statuso 
Laŭ la Ruĝa Listo de IUCN, ĉi tiu specio estas kategoriigita kiel Malplej Zorgiga. Tamen, ili estas komercataj loke kiel dorlotbestoj kaj ĉasataj por manĝaĵo. Nuntempe ne ekzistas grandaj konservadaj agadoj krom la protekto de identigitaj lokoj tra ilia tuta arealo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Kategorio:Endemiismoj
Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Barato
Kategorio:Birdoj de Azio
Péter György

**Péter György** [pEter djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **György Péter** estis hungara estetikisto, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Mária Neményi, lia filino Eszter György (historiisto).

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis .

## Biografio 
 akiris estetikan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1979. Post la diplomo li instruis estetikon ĝis sia morto en la sama loko, tamen ekde 1989 li graviĝis en instruado de amaskomunikiloj. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1985, jardekon poste li akiris sciencajn gradojn Ph.D. kaj en 2006 DSc. Tio signifis, ke li doktoriĝis en 2005 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2006. Li instruis ankaŭ en Novjorko, Londono, Manĉestro kaj Krakovo. Lia esplora tereno estis artaj stiloj de la 20-a jarcento, precipe la avangardo, krome kulturaj rilatoj de la aktualaj amaskomunikiloj. Iam li estis ankaŭ institutestro. Li edziĝis en 1982, lia edzino naskis filinon en la sama jaro, sed pli frue en 1971 kaj 1973 ŝi naskis filinojn en sia unua geedziĝo.  ricevis premiojn inter 1984-2010.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az Európai Iskola és az Elvont Művészek Csoportja* (kunaŭtoro, monografio, 1990)
* *Művészet és média találkozása a boncasztalon. Művészeti tanulmányok a művészet (története) után* (1995)
* *A Kalinyingrád-paradigma. Múzeumföldrajz* (2009)
* *Apám helyett* (2011)
* *Az ismeretlen nyelv. A hatalom színrevitele* (2016)
* *Lépcsőházi katarzis* (2024)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
T-St-S 77

**T-St-S 77** estis projektita kiel fuortara artileria fuorto lokigita maldekstre de la mezo de fuortaro Stachelberg en Trutnovio. La fuorto devis esti konstruita kiel konsisto de fortikaĵoj de Ĉeĥoslovakio antaŭ la dua mondmilito.

La celo de tiu ĉi fuorto devis esti pafade kovri la sudorientan spacon direkte al fuortaro Poustka (Grünwald). La rando de paf-aerumilo trafis al okcidentaj kaj sudaj deklivoj de monto Jánský vrch (697m) kaj male al ĉefa vojkruciĝo en Poříčí. Plu por bari kunigvojon Bernartice-Zlatá Olešnice, Albendorf (Okrzeszyn)-Poříčí kaj Slavětín-Markoušovice.

## Situo 
La projekto de fuortaro planis kun konstruado de fuorto sur deklivo forturnita de malamiko en arko de ŝoseo Žacléř-Babí tiel, por ke ĝi estu kovrita de tereno antaŭ rekta pafado. La grandeco kaj maso de betono de tiu ĉi fuorto postulis dividon de la fuorto en du partojn per ekspansia junto.

## Armilaro 
La fuorto estis armigita simile kiel la dua artileria fuorto de la fuortaro T-St-S 78. La ĉefaj pafarmiloj devis esti 3 pecoj de 10cm haŭbizo mod. 38 kun pafdistanco 11 950 metroj lokigitaj sub betono. Por la propra defendo de la fuorto estis instalitaj 3 pecoj de malpezaj maŝinafiloj mod. 26, du lokigitaj en kloŝoj kaj unu samtempe kun pafejoj por kovri kantilevron antaŭ ili. La savelirejo mem en diamantan fosaĵon estis sekurigita per pafejo por permana pafarmilo. Kvankam la haŭbizoj destinitaj precipe por longdistanca pafado, eblis pripafadi per ili ankaŭ la internan spacon de la fuortaro.

Dosiero:T-ST-S 77 plan G.png|**Supra etaĝo de la fuorto**D10 – haŭbizojLKZ – maŝinpafila kloŝoŽ – ŝtupetaroM – municioV – lifto kaj ŝtuparejoN – rezervujojSAS – transira ĉambro0 – kantilevro
Dosiero:T-ST-S 77 plan U.png|**Suba etaĝo de la fuorto**V – lifto kaj ŝtuparejoF – filtrilejoSV – posteno de komandantoON – forfalintaj kartoĉojU – loĝigejoL – lavejoW – necesejo

## Konstruado 
Al la 1-a de oktobro 1938 farita sole betonado de la fundamenta tabulo kaj elrompo de ŝakto kaj ĝia suba betonado, kiu estis pli poste surŝutita.

## Literaturo 
* Jiří Novák: *Opevnění na Stachelbergu*, Jiří Novák, Jablonné na Orlicí 1998, 
* Zdeněk Komanec, Michal Prášil: *Tvrze československého opevnění 1935-1938 1.díl*, Společnost přátel československého opevnění, s.r.o., Brno, 1998

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Fortikaĵoj en Stachelberg - T-St-S 77
* Listo de objektoj de PO en sektoro PGK Trutnov
* Elektronická databáze Československého opevnění

Kategorio:Artileriaj fuortoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Trutnov
Kategorio:PGK VI Trutnov
Kategorio:Proponitaj konstruaĵoj en Ĉeĥio