open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Trolebusa transporto en Simferopolo

**Trolebusa transporto en Simferopolo** (, ) estas urba elektra transportsistemo de la krimea ĉefurbo Simferopolo, kiu anstataŭis la tramon.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Simferopolo
* Trolebusa transporto en Krimeo
* Tramtransporto en Simferopolo
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Simferopolo
Simferopolo
Trolebusa transporto en Jalto

**Trolebusa transporto en Jalto** (, ) estas urba elektra transportsistemo en la urbo Jalto. Trolebuslinio ligas la urbocentron kun la busstacidomo kaj la vilaĝo Masandro; ekzistas ankaŭ antaŭurbaj kaj interurbaj itineroj. Trolebusitineroj estas servataj fare de la filio de "Jaltinskij trollejbusnij park", kiu estas parto de la entrepreno GUP RK "Krimtrollejbus".

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Jalto
* Masandro
* Trolebusa transporto en Krimeo
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Jalto
Jalto
Mihály Patai

**Mihály Patai** [mihAj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Patai Mihály** estas hungara bankisto.

 naskiĝis  en Békéscsaba.

## Biografio 
 estis edukita en farmo ĝis sia aĝo 18. Li akiris diplomon en Universitato Károly Marx en 1976, post 3 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li eklaboris en la Hungara Nacia Banko, inter 1978-1988 li laboris en la financa ministerio. Intertempe li havis stipendiojn en Moskvo (1978), Vieno (1981) kaj	Londono (1985). Li estis sendita al Monda Banko (1988-1993), hejmenveninta li estis bankestro en pluraj bankoj, fine li estis vicbankestro de la Hungara Nacia Banko. Li edziĝis, tiam li estis bofilo de Béla Biszku sed divorco okazis en 1978.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nemzetközi pénzügyek aktuális kérdései* (kunaŭtoro, 1977)
* *A szocialista integrációról* (kunaŭtoro, 1982)
* *Bankkonszolidáció, 1992-1994* (1995)
* *Stabilitás Évkönyv 2008* (kunaŭtoro, 2008)
* *Magyarország a változó világban* (kunaŭtoro, 2015)
* *Age of Eurasia: future directions of knowledge, technology, money and sustainable geoeconomics* (kunaŭtoro, 2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto kaj video
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Sándor Peisch

**Sándor Peisch** [ŝAndor pejŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Peisch Sándor** estas hungara diplomato.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Universitato Károly Marx en 1972, en la sekva jaroj licencon pri traduko en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la diplomo li laboris en ministerio pri eksteraj aferoj. Inter 1974–1979 li estis ataŝeo en Berlino. Lia habilitiĝo okazis en 1981. En la sekvaj jaroj li estis ambasadoro en Bonno/Berlino aŭ Vieno, krome li havis postenon en la ministerio aŭ en la ŝtata administrado. Li ricevis premiojn inter 2002-2009.

## Kontribuo 
* *„Soha nem felejtjük el nektek…” A magyar–német kapcsolatok az elmúlt két évtizedben* (2009)

## Fontoj 
* Hungarlingva Vikipedio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Konojedy

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Prago-oriento. Pri parto de urbo Úštěk temas artikolo Konojedy (Úštěk).*

**Konojedy** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 37 kilometroj sudoriente de la centro de Prago kaj 5 kilometrojn sude de urbo Kostelec nad Černými lesy. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas soliĝinta parto Klíče, kiu troviĝas netuta kilometro malproksime.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Venceslao
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Image:Konojedy husí muka.jpg|"Ansera torturo" sub preĝejo de sankta Venceslao
Image:Konojedy (u Kostelce n. Černými lesy) - fara čp. 43 (2).jpg|Memorige protektata paroĥestrejo (n-ro 43)
Image:Konojedy (05).jpg|Popola arkitektur n-ro 29
Image:Konojedy (u Kostelce n. Čer. lesy) - kaplička sv. Jana Nepomuckého.jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
Image:Konojedy (u Kostelce n. Čer. lesy) - čp. 2 (2).jpg|Tipe ruĝa grejso el Nučice en masonaĵo n-ro 2


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Anarkio (Malatesta)

***Anarkio*** estas la titolo de eldono de du broŝuroj de Errico Malatesta, tradukitaj kaj eldonita de Carlo Minnaja ĉe SAT en 2018. La verko estas grava eseo pri la kerna bazo de anarkio, tio estas la idearo de anarkiismo.

La eldonno konsustas el tri partoj, nome:
* *Enkonduko* de Carlo Minnaja pri Malatesta, lia biografia agado, idearo, reprodukto de intervjuo, de kanto de Attilio Panizza dediĉota al Malatesta, kaj la afero de Guseppe Pinelli.
* *Anarkio* estas ĉefa broŝuro de Malatesta, en kiu li analizas la rolon de registaroj kiel ilo por ke la posedantoj retenu sian povon kaj situacion de privilegio kaj ekspluatado de malriĉuloj kaj laboristoj.
* *Nia programo* estas pli mallonga teksto en kiu Malatesta analizas strategiojn por helpi la popolon realigi insurekcion kiu rezultu en la renverso de registaro kaj kapitalismo por starigi novan pli justan socion.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* Anarkiismo en Italio

Kategorio:Politikaj verkoj
Kategorio:Anarkiismo
Tehov

Nomon **Tehov** havas pluraj setlejerjoj:

* Tehov (distrikto Prago-oriento) – municipo en distrikto Prago-oriento
** Tehov (burgo) – pereinta burgo en tiu ĉi vilaĝo
* Tehov (distrikto Benešov) – municipo en distrikto Benešov
Trolebusa transporto en Ĉerkaso

**Trolebusa transporto en Ĉerkaso** () estas unu el la specoj de publika transporto en la urbo Ĉerkaso. Ĝi estis malfermita la .

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ĉerkaso
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

Kategorio:Ĉerkaso
Cxerkaso
Veliká Ves (distrikto Prago-oriento)

**Veliká Ves** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 19 kilometrojn norde de la centro de Prago kaj 18 kilometrojn okcidente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1271.  

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Laŭrenco

## Pluaj fotoj 

Veliká Ves (u Prahy) - kostel sv. Vavřince (leden 2022) (1).jpg|Preĝejo de sankta Laŭrenco
Veliká Ves (09).jpg|Sonorilejo
Veliká Ves (u Prahy) - pohled na obec od severu, od rybníka, v pozadí kostel sv. Vavřince.jpg|Fiŝlago en la norda parto de la vilaĝo
Veliká Ves (u Prahy) - ulička V Kateřinkách (1).jpg|V Kateřinkách

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Tehov (distrikto Prago-oriento)

**Tehov** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 26 kilometrojn de la centro de Prago kaj 4 kilometrojn sudoriente de Říčany. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaroj - Lada, Hačalka, Údolí Raků kaj domaro Hajdalák.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1309.

Ĝis la jaro 1919 la municipo nomiĝis **Velký Tehov** ().

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto
* Ĉe domo n-ro&nbsp;46 konserviĝis etaj restaĵoj de burgo Tehov konstruita fine de la 13-a jarcento.

## Pluaj fotoj 

File:Tehov, kostel.jpg|Preĝejo de sankta Johano Baptisto 
File:Tehov, west.jpg|Ŝoseo de Světice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Tehov (distrikto Benešov)

**Tehov** estas municipo en Ĉeĥio, situanta en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj  Nemíž kaj Petříny.

En distanco 6&nbsp;km sudokcidente situas urbo Vlašim, 20&nbsp;km okcidente urbo Benešov, 32&nbsp;km oriente urbo Světlá nad Sázavou kaj&nbsp;34&nbsp;km nordoriente urbo Kutná Hora.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Prokopio
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Naturmemorindaĵo Na ostrově en k. t. de la municipo

## Pluaj fotoj 

Tehov (okres Benešov) (006).jpg|Domo
Tehov (okres Benešov) (012).jpg|Preĝejo
Tehov (okres Benešov) (016).jpg|Domo kun floroj


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Ildikó Pelczné Gáll

'*** [pelcnE], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pelczné Gáll Ildikó*' estis hungara altlerneja instruisto, politikisto, parlamentano. Ŝia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Gáll Ildikó*.

 naskiĝis  en Szikszó.

## Biografio 
 akiris 2 diplomojn en Pezindustria Universitato de Miskolc en 1985 kaj 1989. Post la unua diplomo ŝi laboris en pluraj lokoj, ekde 1992 ŝi instruis en la universitato, baldaŭ ŝi estis docento kaj institutestro. En 1997 ŝi doktoriĝis, en la sekva jaro ŝi atingis sciencan gradon Ph.D.. Tiutempe ŝi estis ankaŭ konsilisto en la ekonomia vivo. En 2003 kaj 2004 ŝi akiris licencojn pri librotenado kaj imposto. En 2003 ŝi aliĝis al Fidesz, post 2 jaroj ŝi estis subpartiestro, inter 2006–2010 parlamenta deputito, inter 2010-2017 deputito de la Eŭropa Parlamento, pli poste ŝi laboris en Eŭropa Revizora Kortumo. Ŝi edziĝis en 1985, ŝi naskis trifoje. Ŝi ricevis premiojn en la 2000-aj jaroj.

## Kontribuoj 
* *Üzletszervezés* (kunaŭtoro, 2000)
* *Üzleti tanácsadás alapjai* (kunaŭtoro, 2006)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Štíhlice

**Štíhlice** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 30 kilometrojn oriente de la centro de Prago kaj 10 kilometrojn oriente de Říčany. Vivas ĉi tie  (). La najbara municipo Doubravčice, kiun apartigas unu de la alia ponto, ankaŭ apartigas distrikton Prago-oriento de distrikto Kolín.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1358.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Sonorilejo

## Pluaj fotoj 

Image:Štíhlice, Municipal Office.jpg|Municipa ofico
Image:Štíhlice, north.jpg|La norda parto de Štíhlice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Sinagogo de Abaújszántó

eta|maldekstre|La sinagogo en 1919
La **sinagogo** en urbo Abaújszántó estas iama sakrala konstruaĵo, nun stokejo de poŝto.

## Datenoj 
* iama kapacito: 600 homoj
* adreso: Abaújszántó, Jászay tér 15.

## Historio 
En Abaújszántó la unuaj judoj alvenis en 1765, la juda lernejo ekfunkciis en 1787. En la 1850-aj jaroj la judoj jam havis kvaronon el la urba loĝantaro. La sinagogo estis malfermita en 1896. La judoj estis deportitaj en 1944 al Aŭŝvico. Post la 2-a mondmilito la judeco grandparte pereis, en 1950 en la urbo ĉesis funkciado de la sinagogo, poste ĝi staris malplena. En 1959 la poŝto komencis profiti ĝin, fine post 2 jaroj la poŝto aĉetis ĝin. Baldaŭe oni trakonstruis ĝin al neornamita konstruaĵo.
eta|maldekstre|La sinagogo nun

## Konstruaĵo 
La brikoforma, unuetaĝa konstruaĵo situas sola, la fasado estas simetria. Meze la enirejo funkcias. La iamaj fenestroj estis ŝanĝitaj al kvarlateraj simplaj fenestroj.

## Fontoj 
* hungare kun bildoj
* datenoj legeblaj en la 245-a paĝo

Kategorio:Sinagogoj en Hungario
Kategorio:Abaújszántó
Nacia Muzeo de Unueco ĉe Ibadano

La **Nacia Muzeo de Unueco ĉe Ibadano** () estas etnografia muzeo en Ibadano, Niĝerio. La muzeo estas dediĉita al la kulturo de la diversaj etnaj grupoj de Niĝerio.

## Historio 
La ideo krei nacian muzeon en Idabano estis proponita en 1973 . La muzeo estis kreita por stoki niĝeriajn kulturajn artefaktojn. La muzeo estis inaŭgurita en 2002 sub la inspektado de la Nacia Komisiono de Muzeoj kaj Monumentoj . En 2014, Monumenta Tago estis organizita en la muzeo kun fokuso sur la stato de monumentoj en Niĝerio . En decembro 2017, la muzeo kunlaboris kun OBAS por kultura ekspozicio . En 2018, la muzeo inaŭguris novan ekspozician centron por antaŭenigi turismon en Ojo-ŝtato, ĉi tiu ekspozicio prezentis artefaktojn kiel joruba Ŝigidi-statueto, Mumuje masko, Benina Koko el bronzo kaj Edo metalaj sonoriloj .

## Kolekto 
La kostumgalerio havas ekspoziciaĵojn pri Egungun-oj, Mmaawun, Ekpo, Egwu Atta, Dodo kaj Ekpe same kiel informojn pri la spiriteco de joruba, Igba, Efika, Ibibia kaj Ebira kulturoj de la centra regiono de Niĝerio. La muzeo ankaŭ enhavas muzikajn instrumentojn kiel ekzemple tamburoj, same kiel tamtamoj, kopifiguroj kaj maskoj de diversaj partoj de Niĝerio. La muzeo havas ceramikekranaĵon kiu inkludas bovloformajn potojn nomitajn Kula, kiuj kutimas por prepari manĝaĵon . La muzeo enhavas skulptaĵojn de Nnamdi Azikwe, Tafawa Balewa kaj Ladoke Akintola, same kiel ekspoziciaĵojn pri la haŭsa, igba kaj joruba triboj de Niĝerio. Plie, la muzeo enhavas antikvaĵojn kiel ekzemple artaj reprezentadoj de Orisa Oko, Ile Ori, Orisa Ibeji-pupoj, Amu-argilpotoj uzitaj por stoki akvon, tradiciajn lampojn konatajn de joruboj kaj Hausa kiel Fitila kaj lignaj ksilofonoj . 

La muzeo ankaŭ enhavas gongojn kaj sonorilojn, same kiel ceramikan kolekton inkluzive de tradiciaj teleroj kaj bovloj . La muzeo enhavas kolekton de ritaj ŝipoj uzitaj en la joruba religio inkluzive de Eŝuo, Oguno kaj Oŝun . La muzeo enhavas tradiciajn teksaĵojn same kiel ekspoziciaĵojn klarigantajn la historion de Aso-Oke . 

La muzeo enhavas la aŭton de la Ĉefministro de la Okcidenta Regiono, Ladoke Akintola. La muzeo ankaŭ enhavas kulturajn artefaktojn kiel ekzemple Epa-maskoj, Esie-ŝtonciferoj, same kiel kolekton de tradiciaj afrikaj instrumentoj inkluzive de Ogboni-tamburoj, Agidigbaj kaj Egun Sato-tamburoj . La muzeo enhavas galerion nomitan "Galerio de Unueco", kiu elmontras la cilindran tamburon nomitan "Joko-tofofo", uzata por kuraci senpovecon. Plie, en la ceramika galerio, ekzistas potoj kun truoj uzitaj por fritado nomitaj "Ikoko" .

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Naciaj muzeoj
Kategorio:Etnografiaj muzeoj
Kategorio:Kulturo de Niĝerio
Trolebusa transporto en Ĥimki

**Trolebusa transporto en Ĥimki** () estas antaŭurba-urba trolebusa sistemo, malfermita en la urbo Ĥimki la . Ĝi estas administrata de MUP Ĥimkielektrotrans (ĤET).

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ĥimki (Moskva provinco)
* Moskvo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Ĥimki
Kategorio:Transporto en Moskvo
Hximki
Lázně Toušeň

**Lázně Toušeň** (antaŭe **Toušeň**, ) estas kampurbo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio sur la maldekstra bordo de rivero Elbo rekte kontraŭ enfluejo de rivero Jizera, proksimume 25 kilometrojn nordoriente de la centro de Prago kaj 5 km sudoriente de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1293.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Ekskursa gastejo
* Kapeleto de sankta Floriano el la jaro 1823
* Preĝejo de sankta Floriano el la jaroj 1888-90
* Bienoj kun portalaj enveturejoj
* Urbodomo
* Konstruaĵo de stacidomo el la jaro 1902 

## Pluaj fotoj 

Radnice, Lázně Toušeň, Havní 56.JPG|Municipa ofico
Stará rychta, bývalý zájezdní hostinec.JPG|Bieno, eksa ekskursa gastejo en la centro de la kampurbo
Lázně Toušeň, Hlavní str.jpg|Centro de la kampurbo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kampurboj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Kategorio:Setlejoj sur Jizera
Doubravčice

**Doubravčice** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, distrikto Kolín 8 km sudokcidente de urbo Český Brod. En  ĝi havis . 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1331.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgejo Dolánky (ankaŭ *Starý zámek*) kun restaĵoj de mezepoka burgo Šember

## Pluaj fotoj 

Doubravčice, náves - pomník.jpg|Monumento en vilaĝplaco 

Kategorio:Municipoj en distrikto Kolín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kolín
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Zápy

**Zápy** estas kampurbo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio, proksimume 5 kilometrojn nordoriente de la rando de Prago. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ hodiaŭ jam pereinta vilaĝo Zípce.

En distanco 3&nbsp;km norde situas urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav, 5&nbsp;km oriente urbo Čelákovice, 12&nbsp;km oriente urbo Lysá nad Labem kaj 16&nbsp;km sude urbo Český Brod.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1052.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Zápy havas ununuran parton, kiu situas sur tri katastraj teritorioj:
* *Ostrov u Brandýsa nad Labem*
* *Stránka u Brandýsa nad Labem*
* *Zápy*

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa
* eksa banloko
* burgejo
* burgejo Ostrov u Záp

## Personecoj 
* Pavel Stránský ze Záp (1583–1657), ĉeĥa ekzilinta verkisto

## Pluaj fotoj 

Zápy, main street.jpg|Ĉefa strato en la centro
Zapy domky.jpg|Vilaĝplaco en Zápy
Zápy, road to Brandýs.jpg|Ŝoseo al Brandýs
Zápy, zvonice kostela.JPG|Sonorilejo de preĝejo
Zápy - Procházkův kříž (4).JPG|Kruco de Procházka
Zapy skola.jpg|Lernejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kampurboj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Káraný

**Káraný** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio situas sur la dekstra bordo de rivero Elbo kaj sur la maldekstra bordo de rivero Jizera, senpere antaŭ ilia kunfluejo, proksimume 28 kilometrojn nordoriente de la centro de Prago kaj 7 km oriente de Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La municipo estis fondita en la jaro 1777.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Obecni urad Karany.JPG|Municipa ofico, poŝto kaj fajroestingista armilejo en Káraný
Kaplicka v Karanem.JPG|Kapelo en Káraný
Úpravna vod Káraný.jpg|Reguligejo de akvo Káraný

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Kategorio:Setlejoj sur Jizera
4-Pikolino

**4-Pikolino** aŭ **4-metilpiridino** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **4-kloropiridino** kaj **metano**. Ĝi estas flava, aersensiva, higroskopa, brulema likvaĵo kun dolĉeca odoro, solvebla en akvo. 4-Pikolino posedas 6 karbonatomojn, 7 hidrogenatomojn kaj 1 nitrogenatomon. 4-Pikolino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **4-pikolino** per traktado de **4-kloropiridino** kaj **metano**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **4-Metilpiridino** per kondensado de **acetaldehido** kaj **amoniako**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **izonikotinata acido** per oksidado de **4-pikolino**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **izonikotinata aldehido** per nekompleta oksidado de **4-pikolino**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **4-Vinilpiridino** per traktado de **4-pikolino** kaj **formaldehido** sekvata per senhidratigo de la **Piridino-4-etanolo**:

## Vidu ankaŭ 
* Pirazino

## Referencoj 
Kategorio:Pirazinoj
Nicolau Nasoni

**Nicolau NASONI** (origine *Niccoló Nasoni*, 2a de junio 1691 - 30a de aŭgusto 1773) estis itala arkitekto kaj pentristo, kiu laboris preskaŭ la tuton de sia vivo en Portugalio. Ĝi estis en la 18-a jarcento unu de la plej influaj figuroj de la portugalaj baroka kaj rokoka arkitekturoj. 

## Biografio
Li naskiĝis en San Giovanni Valdarno, Toskanio, ricevis edukadon de 1713 ĝis 1720, en Sieno de la majstro Giussepe Nicola Nasini. Dum tiu frua periodo, li konstruis katafalkon de Ferdinando de Medici kaj triumfarkon en la Katedralo de Sieno, por la akcepto de la nova ĉefepiskopo. Samtempe, li studis arkitekturon kaj pentrarton laborante kun sia majstro en la Katedralo de Sieno. Li estis pentristo en Romo en 1723 kaj poste translokiĝis al Malto. Nasoni ricevis mendon de la nova Granda Superulo de la Ordeno de Malto por pentri tegmentojn kaj koridorojn de la *Palazz tal-Gran Mastru* de La Valletta. 

Pro invito de Jerónimo de Távora e Noronha, li translokiĝis al Porto en 1725, kie li restos ĝis sia morto en 1773. Liaj fruaj verkoj registritaj en Porto estis freskoj sur la muroj de la katedralo en 1725; tie li enkondukis en Portugalion la iluziismajn efektojn de tiu periodo, nome *quadratura*. Li reformis kaj modernigis tiun katedralon, tiam ankoraŭ de stilo romanika. Li aldonis la portikon el granito (1736) de la norda fasado kaj loĝion de azuleĥoj. Li desegnis ankaŭ la du orgenojn, la absidon kaj la klostron (1733-1736). 

En 1734 li desegnis la granda Episkopan Palacon de Porto, apud la katedralo, kun fasado 58 m longa. La konstruado startis nur en 1741. Nur parton de la palaco oni kompletigis dum lia vivo. En 1731 li desegnis la Turon de la Klerikoj el granito por la preĝejo de São Pedro dos Clérigos en Porto, lau fakuloj, lia plej grava verko (1732-1763). Ĝi estis ankaŭ la plej grava konstruaĵo por la renovigo de la urbo Porto dum la unua duono de la 18-a jarcento, kio igos ĝin la ĉefa urbo de la portugala baroko.

Nicolau Nasoni enkondukis en Portugalion la konkavan formon de la retablo kaj la ondecan arkon en la supra parto. Li faris grandan influon en siaj samtempuloj per siaj skulptaĵoj el ligno kovrita el orfolioj.

## Bibliografio 
* BASTO, A. de Magalhães: *Nasoni e a Igreja dos Clérigos*. Biblioteca do Porto. 1950
* BRANDÃO, Domingos de Pinho: "A obra de Nicolau Nasoni no actual concelho de Matosinhos", separata de *Revista Museu*, 2ª série, nº 7, Porto, 1964
* BRANDÃO, Domingos de Pinho: "Obra de talha dourada no concelho de Matosinhos", en *Boletim da Biblioteca Pública Municipal de Matosinhos*, nº 10, Matosinhos, 1963
* FERREIRA-ALVES, Joaquim Jaime: "Nasoni, Nicolau", en *Dicionário de Arte Barroca em Portugal*, 1989
* SMITH, Robert C.: *Nicolau Nasoni (1691-1773)*. Lisboa, Livros Horizonte, 1973
* SMITH, Robert C.: *Nicolau Nasoni, arquitecto do Porto *, 1966

## Eksteraj ligiloj
* NICOLAU NASONI, arquitecto: 1691-1773

* 

Kategorio:Italaj arkitektoj
Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Universitato de Hertfordŝiro

La **Universitato de Hertfordŝiro** (, akronime **UH**) estas publika universitato en kaj ĉirkaŭ Hatfield, en la graflando Hertfordŝiro, Unuiĝinta Reĝlando. Proksimume 25,000 studentoj studas en la universitato .

El la 25,520 studentoj en la akademia jaro 2019/2020, 14,065 estis inaj kaj 11,455 estis viroj. 18 985 venis el Anglio, 60 el Skotlando, 85 el Kimrio, 45 el Nord-Irlando, 900 el EU kaj 5425 el ne-EU-landoj. 17,805 el la studentoj celis sian unuan gradon, tiel ke ili estis studentoj. 7,715 laboris direkte al pliaj kvalifikoj; ili estis postdiplomuloj .

## Historio 
La firmao de Havilland donis teron en Hatfield al la Hertfordŝiro Gubernia Konsilio en 1951 kun la kondiĉo ke ĝi estu uzita por instruaj celoj. La konsilio konstruis la "Hatfield Technical College" tie, kie aernaŭtikaj inĝenieroj estis trejnitaj por la aviadindustrio, kiu tiam estis domina en la urbo. En 1967 ĝi iĝis politeknika kolegio. Sub la *Daŭra kaj Supera-Leĝo* en 1992 al ĝi estis koncedita plena universitata statuso kaj igita aŭtonoma.

Kio estas nekutima estas ke la universitato prizorgas sian propran buskompanion, UnoBus.

## Organizo 
Hertfordŝiro estis priskribita kiel la flagŝipo de iamaj politeknikejoj en artikolo de 2002 en The Independent. Kiel tia, ŝi estis forta en aernaŭtika inĝenierado kaj komputado. Lastatempe, fortoj en aliaj areoj kiel ekzemple apoteko ankaŭ estas evoluigitaj. La enirpostuloj lastatempe signife pliiĝis.

La universitato havas ok fakultatojn:
* Bildartoj (*Kreiva Arto*), inkluzive de muziko, dezajno kaj animacio
* Pedagogio/Edukado, trejnado de instruistoj
* Sano kaj *Socia* Laboro
* *Hertfordshire Komerca Lernejo*
* Homecscienco, inkluzive de literaturo kaj ĵurnalismo
* Juro (*Hertfordshire Law School*)
* *Vivo kaj Medicinaj Sciencoj*, inkluzive de apoteko, oftalmologio kaj psikologio
* Fiziko, Inĝenieristiko kaj Komputado

## Kampuso 
La plimulto restas en la originaj Hatfield Technical College-konstruaĵoj, kvankam multaj novaj konstruaĵoj estis alkonstruitaj ekde la fruaj tagoj. Aparte menciindas la nova "Lernado-Rimeda Centro", kombinaĵo de biblioteko kaj komputilcentro, unu el la plej grandaj tiaspecaj en Britio. Komputiko, inĝenierado kaj natursciencoj troviĝas ĉi tie, same kiel la studenta vilaĝo (por , loĝado sur kampuso estas garantiita en la unua jaro).

Proksime estas la moderna de Havilland-kampuso, kiu enhavas komercajn kaj homsciencosekciojn same kiel alian bibliotekon. La advokatoj moviĝis de St Albans al la de Havilland-kampuso en Hatfield en 2011. Malgranda branĉo enhavas la teleskopon de la universitato kaj la biologian kampostacion.

Aparta esplorado temigas komputadon, historion, inĝenieristikon kaj filozofion. Teknologia etikisto Luciano Floridi, ekzemple, instruas komputikon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Hertfordŝiro oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj en Britio
Kategorio:Hertfordshire
Škvorec

**Škvorec** estas kampurbo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio, proksimume 22 kilometrojn oriente de la centro de Prago, 10 kilometrůojn okcidente de Český Brod kaj 16 kilometrojn sude de urbo Brandýs nad Labem-Stará Boleslav. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la kampurbo estas ankaŭ vilaĝo Třebohostice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1279.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Anna el la jaroj 1759–1767
* Malnova kastelo Škvorec 
* Nova kastelo Škvorec el la jaro 1792
* Dia torturo

## Pluaj fotoj 

Škvorec nový zámek.jpg|Nova kastelo
Škvorec starý zámek 1.jpg|Malnova renesanca kastelo
Škvorec starý zámek 2.jpg|Malnova kastelo
Sokol 1908.jpg|Ekzercado de Sokol Škvorec sur korto de bierfarejo en la jaro 1908
Panorama Skvorec.jpg|Aviadila vido de Škvorec


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kampurboj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Mukařov (distrikto Prago-oriento)

**Mukařov** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 7 kilometrojn oriente de Říčany. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Srbín kaj Žernovka.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Ortodoksa templo de Ĉiuj sanktuloj

## Pluaj fotoj 

Mukařov, Charity House.jpg|Karitata domo
Mukařov, Návesní Pond.jpg|Vilaĝplaca fiŝlago
Mukařov, Lesní str.jpg|Strato Lesní
Mukařov, Municipal Office.jpg|Municipa ofico
Kostel Nanebevzetí Panny Marie v Mukařově.jpg|Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Dipsomanio

[eta|La gaja drinkemulo de [Frans Hals]]
**Dipsomanio** ( kun la signifo "soifo" kaj manio) indikas psikologian kondiĉon kiu implikas neregeblan deziron kaj altiron al alkoholaĵoj (alkohola avido).

En la deknaŭa jarcento, la esprimo dipsomanio estis uzata por rilati al gamo da alkohol-rilataj kondiĉoj, multaj el kiuj hodiaŭ kategoriiĝas sub la kategorio da alkoholismo. Dipsomanio ankaŭ kutimas foje priskribi specialan kondiĉon de periodaj kaj sindevigaj atakoj de alkoholkonsumado. La ideo de dipsomanio gravas pro sia historia rolo en antaŭenigado de malsano-teorio de kronika ebrieco.

Ĝi estas menciata en la MOS ICD-10-klasifiko kiel alternativa priskribo por alkoholdependa sindromo, epizoda uzo F10.26.

Kategorio:Alkoholo
​Kategorio:Dependeco
Christoph Gottlieb Steinbeck

**Christoph Gottlieb STEINBECK** (naskiĝinta la  en Gera-Thieschitz, mortinta la  en Gera-Langenberg) estis germana predikisto, juristo kaj verkisto raciisma.

Estante verkinto de popularsciencaj kalendaroj kaj helplibroj por la ĉiutaga vivo, Steinbeck siatempe ĝuis ŝatiĝon kaj sukceson. Li ankaŭ verkadis faklibrojn pri fajroestingado kio fascinis lin ekde la junaj jaroj kiam li okulatestis la grandan fajregon en la urbo Gera en la jaro 1780-a.

## Verkoj (elekto) 
* *Der aufrichtige Kalendermann, ein gar kurioses und nützliches Buch. Für die Jugend und den gemeinen Bürger- und Bauersmann*, 2. Auflage 1793 (interrete)
* *Frey- und Gleichheitsbüchlein für die Jugend und den deutschen Bürger und Bauersmann*, 1794 (interrete)
* *Feuersnoth- und Hülfsbuch fürs teutsche Volk und seine Freunde*, 1802 (interrete)
* *Handbuch der Feuerpolizey für Marktflecken und Dorfschaften*, 1805 (interrete)

## Literaturo 
* *Christian Gottlieb Steinbeck*. Ĉe: Johann Philipp Moser (eld.): *Deutschlands jetztlebende Volksschriftsteller*. Band 1. Nürnberg 1795 (interrete).
* Felicitas Marwinski: *Aufgeklärte Kleinstadtpublizistik im thüringischen Raum – Christoph Gottlieb Steinbeck aus Langenberg bei Gera, die Genese eines Journalisten*. Ĉe: Hans-Wolf Jäger (eld.): *„Öffentlichkeit“ im 18. Jahrhundert*. Wallstein, Göttingen 1997, ISBN 3-89244-274-6, p. 187–202.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Fajroestingado
Kategorio:Predikistoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Raciismo
Kategorio:Homoj rilataj al Gera
Světice

**Světice** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 24 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj 3 kilometrojn sude de Říčany. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

En la jaro 1950 Světice apartiĝis de municipo Všestary.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Světice, 1.jpg|Ĉefa strato
Světice, podjezd.jpg|Subveturejo sub la fervojlinio Prago – Benešov
Světice, Na Lada str.jpg|La norda parto de municipo
Světice, nádraží.jpg|Fervoja haltejo
Světice kindergarten.jpg|Infanĝardeno en Světice
Světice elementary school.jpg|La unua grado de baza lernejo en Světice

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Reĝlando Galegio

eta|dekstre|300px|Mapo de la Reĝlando Galegio.
**Regno Galegio** aŭ **Reĝlando Galegio**, en hispana *Reino de Galicia*, estis politika ento en la Mezepoko kiel por mallonge monarkio, dependa de la Reĝlando Leono, poste de la Reĝlando Kastilio kaj fine de Hispanio, kiel bazo por la moderna konsidero de la regiono Galegio.

La antaŭaĵoj de la Reĝlando Galegio datas el la 10-a jarcento, kiam Alfonso la 3-a de Asturio metis siajn filojn estre de la regado de apartaj teritorioj: nome pli aĝa García la 1-a ricevis la teritoriojn sude de la Kantabra Montaro, nome Leono; Fruela la 2-a ricevis Asturion kaj Ordoño la 2-a ricevis Galegion, kun ĉefurbo en Braga. Finfine, la tri fratoj armiĝis kontraŭ sia patro, kaj elpovigis lin sed li konservis la reĝan titolon; je lia morto en 910 sukcedis lin en la leona trono García, kiu tenis hegemoniojn super siaj reĝaj fratoj. García mortis en 914, lasante Ordoño en la leona trono, kaj tiel finiĝis la unua reĝlando Galegio. Sed ne estas interkonsento ĉu jam tiam Galegio estis regno ene de la Reĝlando Leono, nek ĉu en la regotempoj de Sancho Ordóñez, de 926 ĝis 929, kaj Bermudo la 2-a, de 982 ĝis 984.​

Ĉiuokaze ke nova dispartigo de la Reĝlando Leono, je la morto de Fernando la 1-a en 1065, kiam García la 2-a, lia pli juna filo, estis proklamita Reĝo de Galegio, en du periodoj, de 1065 ĝis 1071 elpostenigita de Sanĉo la 2-a de Kastilio kaj de 1072 ĝis 1073, ĝis li estis elpostenigita kaj malliberigita fare de Alfonso la 6-a de Leono, kiu nomumis sin mem kiel reĝo de Galegio. Je la morto de la malliberigita reĝo García de Galegio, en 1090, la regno Galegion oni dividis administracie en du graflandoj, kun referenco en la rivero Minjo, nome la graflando Galegio norde kaj la graflando Portugalio sude (kiu poste estos la ĝermo en 1139 de la sendependa regno Portugalio el Afonso Henriques).

La reĝo Alfonso la 6-a de Leono regis la regnon Galegion ĝis sia morto en 1109, kaj tiel li estis efektive la lasta reĝo de Galegio, kies teritorion oni re-aligis al la Reĝlando Leono, kiu en 1230, dum la regado de Ferdinando la 3-a de Kastilio, estis definitive aligita kun la Regno Kastilio, en la Reĝlandon Kastilion.

La nomon *Reĝlando Galegio* oni konservis dum la Antikva Reĝimo, ĝis la Teritoria divido de Hispanio de 1833, kvankam ĝi plue estis uzita honore kaj ceremonie. Kelkaj politikaj sektoroj proponis ties rekuperon kiel oficiala nomo de la nuna *Comunidad Autónoma*.

Oni uzas tiun nomon ankaŭ por la regno formita de la suevoj inter la 5-a kaj 6-a jarcentoj, sur parto de la teritorioj kiuj apartenis al la romiaj provincoj Gallaecia, kaj al la nordo de Lusitania,, kies historio formas parton de kelkaj de la historiografiaj postuloj de galegismo kaj proksimaj tendencoj.​

## Referencoj
* 

Kategorio:Galegio
Kategorio:Historio de Hispanio
Kategorio:Hispana monarkio
Galegio
Kategorio:1065
Kategorio:1109
4-Metilpirimidino

**4-Metilpirimidino** aŭ **6-metilpirimidino** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **4-kloropirimidino** kaj **metano**. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, solvebla en akvo, etanolo, etero, kloroformo, duklorometano kaj plejmulto el la organikaj nepolaraj solvantoj. 4-Metilpirimidino posedas 5 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 2 nitrogenatomojn. 4-Metilpirimidino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **4-Metilpirimidino** per traktado de **4-kloropirimidino** kaj **metano**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **4-Metilpirimidino** per traktado de **1,3-duklorobutano** kaj **dumetilamino** sekvata per oksidado de la hidrogenatomoj:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **pirimidina-karboksilata acido** per oksidado de **4-Metilpirimidino**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **pirimidina-karboksaldehido** per nekompleta oksidado de **4-Metilpirimidino**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **4-Vinilpirimidino** per traktado de **4-Metilpirimidino** kaj **formaldehido** sekvata per senhidratigo de la **Pirimidino-4-etanolo**:

## Vidu ankaŭ 
* Pirimidino

## Referencoj 
Kategorio:Pirimidinoj
Vrtěžíř

**Vrtěžíř** () estas vilaĝo de kampurbo Štěpánov nad Svratkou en distrikto Žďár nad Sázavou en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas 2,5 km okcidente de Štěpánov nad Svratkou. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 27 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Vrtěžíř** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,64&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Personecoj 
* RNDr. Metoděj Ostrý – profesoro
* Bedřich Havlík – prorektoro de JAMU
* Ing. Buršík Jiří – pentristo, grafikisto, skulptisto

Kategorio:Štěpánov nad Svratkou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Kafejo Majestic

**Kafejo Majestic** estas historia kafejo, ĉe Rua de Santa Catarina, en Porto, Portugalio.

La konstruaĵo estas de la periodo de *Art Nouveau*, rememoriga de la tiamaj parizaj kafejoj.

## Historio 
La kafejo origine malfermiĝis en 1921. Ĝi estis desegnita por ŝajni kiel pariza kafejo de la stilo Nova Arti fare de la arkitekto José Pinto de Oliveira. Ĝi estis dekomence aparta kafejo kiu funkciis kiel kunsidejo por elitaj membroj de la alta socio.

## Nuntempe 
La kafejo trairis jardekojn de dekadenco, ĝis ĝi estis konsiderata konstruaĵo de nacia historia intereso en 1983. Post restaŭrado, ĝi remalfermiĝis en Julio 1994 en la originala stilo *Belle Époque. Ekde la 1980-aj jaroj ĝi estis ikona simbolo en Porto kaj estas populara destino en la urbo.

## Referencoj
## Bibliografio 
* *Café Majestic''. Porto: Eld. Quiosque.org, 2006.
* Porto de Encontro nº 34, speciala eldono 2001, Porto municipo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Recepto
* Café Majestic, Direção-Geral do Património Cultural
* Vizito al Majestic Cafe Guide

* 

Kategorio:Kafejoj
Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Secesia arkitekturo
Ponto Maria Pia

La **Ponto Maria Pia** (en portugala: *Ponte de D. Maria Pia*) estas ponto konstruita inter januaro 1876 kaj novembro 1877 en Porto, Portugalio, super la rivero Douro. Ĝi estis la unua fervoja arkoponto kiu kunigis la du bordojn de la rivero Douro. Ĝi estis desegnita de Théophile Seyrig, partnero de Gustave Eiffel, kiu faris fakte la plej malmultekostan proponon, kaj kun kiu li kreis la konstrukompanion *Eiffel et Cie*. Ĝi estis uzata ĝis 1991, kiam ĝi estis anstataŭita per la Ponto Sankta Johano. 

La ponto fakte kunigis la municipajn teritoriojn de Porto kaj Vila Nova de Gaia en la Norda Regiono. Tie ĝi formas parton de la sistemo de la *Linha Norte* de la nacia fervojo: Ĝi konstruiĝis el Forĝita fero, kaj la lunformaj arkoj estas 353&nbsp;m longaj, kaj la ponto mem 60&nbsp;m super la rivero Douro. En la tempo de ties konstruado, ĝi estis la plej longa unuarka ponto en la mondo. Ĝi estas ofte konfuzita kun la Ponto Don Luis la 1-a, kiu estis konstruita naŭ jarojn poste kaj estas unu kilometron (0.62 mi) okcidente, sed kun simila strukturo, kvankam kun du etaĝoj. 

## Bibliografio
* Harvie, David I. (2006), Eiffel: The Genius Who Reinvented Himself, Stroud, Gloucestershire, England: Sutton, ISBN 0-7509-3309-7
* Borges, Luís, A Ponte D. Maria Pia.
* CP Ponte Maria Pia, 1877-1977, Lisbono, Portugalio: CP - Caminhos de Ferro Portugueses, 1977
* Reis, Baía (5 November 1997), "Ponte Maria Pia com futuro iluminado", Correio da Manhã 
* Guerra, Francisco Carvalho (1a de Januaro 2003), "O Porto e as suas Pontes", O Tripeiro (Série 7 eld.), Porto, Portugalio.

## Eksteraj ligiloj 
* 

* 

Kategorio:Pontoj en Portugalio
Kategorio:Porto
Ponto Arrábida

La **Ponto Arrábida** (en portugala: *Ponte da Arrábida*) estas ponto super la rivero Douro, en norda Portugalio, kiu kunigas la urbon Porto —ĉe la zono Arrábida— kun Vila Nova de Gaia. Ĝi estas unu de la ses pontoj ekzistantaj en la urbo Porto. Ekde la 1930-aj jaroj necesis krei alternativojn al la malnovaj pontoj Maria Pia kaj Don Luis por servi la kreskintan fluon de cirkulado de aŭtoj en tiu zono.

thumb|235px|maldekstre|Vidaĵo de la ponto super la rivero Douro.
En la tempo de ĝia konstruado en 1963, ĝi estis la plej granda arkoponto el ŝtalbetono de la mondo. La totala longo de ĝia platformo estas  kaj ĝia larĝo estas de . La aperturo estas de 270&nbsp;m kun 52&nbsp;m de akso.

La inĝeniero responsa pri la desegno kaj konstruado estis Edgar Cardoso Antonio Mesquita kun kiu kunlaboris la arkitekto Ignacio Fernandes Peres kaj la inĝeniero José Francisco de Azevedo e Silva. La 23an de majo 2013 ĝi estis deklarita nacia monumento.​ 

## Referencoj
* 

Kategorio:Pontoj en Portugalio
Kategorio:Porto
Ponto Sankta Johano

La *Ponte de São João* aŭ **Ponto Sankta Johano** estas fervoja ponto en Portugalio. Ĝi estis desegnita de inĝeniero Edgar Cardoso kaj anstataŭis la funkciadon de la ankoraŭ staranta ponto atribuita al Gustave Eiffel, sed fakte verko de lia partnero Théophile Seyrig, nome Ponto Maria Pia (el forĝita fero) en 1991. La fervoja *Linha do Norte* (Norda Linio) konektanta Porto kun Lisbono trairas laŭlonge de tiu ponto, fakte inter Porto kaj Vila Nova de Gaia. 

Estas tri arkoj, el kiuj tiu centra estas pli granda, kaj la totala strukturo estas  metrojn longa. Estas tri pilieroj.

## Referencoj
* 

Kategorio:Pontoj en Portugalio
Kategorio:Porto
Trolebusa transporto en Petrozavodsko

**Trolebusa transporto en Petrozavodsko** () estas la nura ekzistanta trolebussistemo en Respubliko Karelio de Rusa Federacio kaj estas unu el la plej nordaj trolebussistemoj en la mondo. Ĝi estas funkciigata de la urba publiktransporta kompanio "Gorodskoj Transport". En Aprilo 2023, la reto konsistis el 6 linioj, kun 41 funkciantaj trolebusoj kaj 24 en stokado.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Petrozavodsko

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Petrozavodsko
Petrozavodsko
Erzsébet Pogány

'*** [erĵEbet pogAnj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pogány Erzsébet*' estis ĉeĥoslovakiana hungara politikisto. Ŝia origina familia nomo estis *Hombauer*, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Pogány Tiborné*.

 naskiĝis  en Bratislavo, ŝi mortis  en Šamorín.

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, respektive en Slovakio. Ŝi estis edukita en Šamorín, kie ŝi frekventis bazlernejon kaj gimnazion, tamen ŝi maturiĝis en Banská Štiavnica en 1978. Ŝi studis iom en Universitato Lajos Kossuth, poste en Universitato Komenio en Bratislavo, kie ŝi diplomiĝis en 1987. Ŝi laboris en urbodomo de Šamorín, en 2017 ŝi doktoriĝis en la universitato. Depost fino de la socialismo ŝi havis altajn postenojn en diversaj hungaraj organizaĵoj. Ŝi edziniĝis kaj naskis 2 filinojn. Ŝi ricevis premiojn inter 2010-2018.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Együttélés öt éve* (1995)

## Memorigiloj 
* premio "Pogány Erzsébet" estis fondita en 2021

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj hungare kun foto
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Vladimir Edelŝtejn

**Vladimir Aleksandroviĉ Edelŝtejn** () (naskiĝis la  en Ĥarkov, Ukraina SSR, Soveta Unio, mortis la  en Moskvo, Rusio) - Sovetunia kaj Rusia esperantisto, tradukisto de rusa lingvo al esperanto kaj de esperanto al rusa. Li estis partoprenanto de Vintra kaj Granda patriota militoj.

En 1937 jaro Vladimir Edelŝtejn eksciis pri Esperanto en revuo «Meĵdunarodnij jazik». Tamen li ne sukcesis konatiĝi kun esperantistoj, ĉar dum periodo de «Granda purigo» estis reprezaliitoj esperantistaj organizoj kaj esperantistoj.

En 1939 jaro Vladimir Edelŝtejn lanĉis studadon en Moskva ŝtata universitato (mekanik-matematika fakultato). En novembro de la sama jaro Soveta Unio komencis militon kontraŭ Finnlando kaj Edelŝtejn estis rekrutita al la milito, kian li partoprenis kiel minpafanto. Dum la milito li estis vundita kaj militista invalido. Post la milito li daŭrigis studadon, sed komenco de Granda Patriota milito rompis ĝin.  Edelŝtejn laŭ sia volo rekrutiĝis en Moskvan popolarmeon. En 1945 jaro, post fino de Granda Patriota milito li malrekrutiĝis en militista rango ĉefserĝento. Reveninte en Moskvon Vladimir Edelŝtejn restudentiĝis kaj en 1949 jaro sukcese finis studadon. Li dum sia profesia kariero instruis matematikon en lernejoj kaj institutoj.

En 1988 jaro Vladimir Edelŝtejn rekonatiĝis kun Esperanto: li lenkontis anoncon de kurso de Esperanto, organizita en Moskva kulturdomo de konstruistoj, kian organizis fama sovetia esperantisto Anatolij Gonĉarov. Post la kurso Edelŝtejn aliĝis al Moskva Esperanto-klubo "Lev Tolstoj" kaj al Moskva klubo «Scio», kie li poste iĝis vicprezidanto.

Ek de 1997 jaro Vladimir Edelŝtejn instruis Esperanton en Rusia Kemia-Teĥnologia Universitato.

Vladimir Edelŝtejn dum multaj jaroj estis persona ano de Rusia Esperantista Unio.

Vladimir Edelŝtejn famiĝis kiel tradukisto de versoj el Esperanto al la rusa kaj el la rusa al Esperanto. Liaj tradukoj multfoje estis publikigitaj en rusiaj esperanto-periodaĵoj. Aparte menciindas liaj tradukoj de versoj de famega rusa poeto Aleksandr Puŝkin. Tradukoj faritaj de Edelŝtejn plej ofte aperis sur paĝoj de literatura revuo «Cerbe kaj Kore».

Krom Esperanto Vladimir Edelŝtejn interesiĝis pri ŝakludo kaj kolektis grandan ŝakan bibliotekon, kiun li donacis en 2000 jaro al ŝaka revuo «64».

 Vladimir Edelŝtejn laŭvoje al klubo «Lev Tostoj» trafis aŭtoakcidenton. En Sklif oni malsukcese kuracis lin, sed post enkomatiĝo  Vladimir Edelŝtejn mortis.

## Bibliografio 
* 

## Honorigoj 
* Ordeno de Popola milito la II rango (1985 jaro).

## Referencoj 
## Literaturo 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* https://klubo.jimdofree.com/1990-1997%D0%B3%D0%B3/

Edelŝtejn
Edelŝtejn
Edelŝtejn
Edelŝtejn
Edelŝtejn
Edelŝtejn
Edelŝtejn
Edelŝtejn
Edelŝtejn
Edelŝtejn
Livraria Lello

La **Librovendejo Lello** (en portugala: *Livraria Lello*), konata ankaŭ kiel **Librovendejo Lello kaj Frato** (*Livraria Lello e Irmão*) aŭ **Librovendejo Chardron** (*Livraria Chardron*), estas librovendejo en la historia urboparto de Porto, Portugalio. Ĝi estas ĉe la Rua das Carmelitas 144, proksime de la Turo de la Klerikoj (nome baroka sonorilturo, konstruita de Nicolau Nasoni).

Pro sia historia kaj arta valoro, la librejo estis agnoskita kiel unu de la plej belaj de la mondo fare de diversaj famuloj kaj entoj, kiel la hispana verkisto Enrique Vila-Matas, la brita gazeto *The Guardian*, la aŭstralia eldonejo de veturgvidiloj *Lonely Planet*, la gazeto «Time» kaj la CNN, en 2014.

La librovendejo iĝis granda turisma altiraĵo — en 2018 (kaj aliaj jaroj) ĝi ricevis unu milionon da vizitantoj — speciale post disvastiĝo de kredo ke la interna dekoracio inspiris J.K. Rowling al la sagao pri Harry Potter. Oni diris eĉ, ke la ŝtuparoj inspiris tiujn de Hogwarts. J.K. Rowling fakte iam loĝis en Porto, kie ŝi instruis anglan, sed ŝi mem dementis tiun influon tra Twitter fine de majo 2020.​ 

La abundego de turismaj vizitoj kondukis al neceso postuli enirpagon ekde 2015, ĉar foje venis eĉ 30 000 turistoj tage, kaj tio malhelpis la funkcion vendi libron kaj eĉ la proprajn vizitojn. Tamen la pago iĝas rabato en la libraĉetado, kaj krome ĝi utilas por iom redukti la alvenon de neaĉetontaj vizitantoj, kalkuli la vizitnombron kaj eĉ financi la necesojn de la eltenado. 

La fasado estas novgotika: tri ortangulaj fenestroj kontrastas kun malsupra ebenarko, kaj supra ornamita oĝivarko kun pinakloj. La tuto estas ornamita laŭ Nova Arto. La fenestroj estas inter belaj alegoriaj bildoj de Arto kaj Scienco. Ankaŭ la interno estas tre bele ornamita kaj estas skulptaĵoj de la verkistoj Antero de Quental, Eça de Queirós, Camilo Castelo Branco, Teófilo Braga, Tomás Ribeiro kaj Guerra Junqueiro.

## Referencoj
## Bibliografio 
* Cardoso, Margarida David (2016-07-21), "Livraria Lello acordou de cara lavada, como era há 110 anos", Público, p. 61
* "Livraria Lello", Público, Porto, Portugal, 1995-03-15
* "Mural de arte urbana vai "tapar" livraria Lello", Público, Porto, Portugal, 2016-04-21, p. 14

## Eksteraj ligiloj 
* *La librería más bonita del mundo* 

* 

Kategorio:Librovendejoj
Kategorio:Porto
Kategorio:Kulturo de Portugalio
Kategorio:Monumentoj en Portugalio
Kategorio:Secesia arkitekturo
2-Metilpirimidino

**2-Metilpirimidino** aŭ **2-metilpirimidino** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **2-kloropirimidino** kaj **metano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, etanolo, etero, kloroformo, duklorometano kaj plejmulto el la organikaj nepolaraj solvantoj. 2-Metilpirimidino posedas 5 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 2 nitrogenatomojn. 2-Metilpirimidino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **2-Metilpirimidino** per traktado de **2-kloropirimidino** kaj **metano**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **2-Metilpirimidino** per traktado de **1,3-dukloropropano** kaj **1,1-duaminoetano** sekvata per oksidado de la ringo:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **pirimidina-karboksilata acido** per oksidado de **2-Metilpirimidino**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **pirimidina-karboksaldehido** per nekompleta oksidado de **2-Metilpirimidino**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **2-Vinilpirimidino** per traktado de **2-Metilpirimidino** kaj **formaldehido** sekvata per senhidratigo de la **Pirimidino-2-etanolo**:

## Vidu ankaŭ 
* Pirimidino

## Referencoj 
Kategorio:Pirimidinoj