open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tibor Tánczos

**Tibor Tánczos** [tAncoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tánczos Tibor** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia edzino estis Mária Medgyesi.

Tibor Tánczos naskiĝis la  en Szentgotthárd, li mortis la  en Veszprém (urbo).

## Biografio 
Tibor Tánczos komencis sian amatoran aktoran karieron en 1946 en Szombathely. Liaj sekvaj stacioj estis Sopron, Győr, Nacia Teatro (Miskolc) (1949), Pécs, Debrecen, Kecskemét. Intertempe li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1954. Lia ĉefinstruisto estis Magda Olthy. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis denove province en Nacia Teatro (Pécs) (1954-1957, 1960-1962), Teatro Csokonai (Debrecen) (1957-1958), Teatro de Kecskemét (1958-1960), Teatro Petőfi (Veszprém) (1962-1964), Teatro Kisfaludy (1964-1966). Ekde 1970 ĝis sia morto li ludis denove en Veszprém. Li ricevis premiojn en 1963 kaj 1970.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Demetrius; Zuboly
** Hamleto - Claudius
** Othello - doĝo
** Romeo kaj Julieta - grafo Paris
** Makbeto - Duncan
* Anton Ĉeĥov:
** Tri fratinoj - Ivan Romaniĉ Ĉebutikin
** Onklo Vanja: - Aleksandr Vladimiroviĉ Serebrjakov
* Imre Dobozy: La kaporalo kaj la aliaj (teatra versio) – Ferenc Molnár
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* – kanceliero 

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Az ígéret földje* (1961)
* *Hószakadás* (1974)
* *Kentaurok* (1979) – Aususto
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Jean Gabin, Roger Hanin, Philippe Noiret

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *A Hanákné ügy* (1969)
* *Sztrogoff Mihály* (serio, 1977) - Tzar

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
József Tamássy

**József Tamássy** [jOĵef tamAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tamássy József** estis hungara aktoro, kantisto (baritono). Lia nobela antaŭnomo estis *izsapi* [iĵapi].

József Tamássy naskiĝis la  en Veszprém (urbo), li mortis la  en Újpest.

## Biografio 
József Tamássy provis plurajn metiojn, fine li estis migra aktoro en 1856 en Marcali en teatra trupo de Károly Szuper. En la sekvaj jaroj li estis videbla-aŭdebla ekzemple en trupoj de Elek Hidassi (1859–1860), Imre Szigeti (1860–1862), György Molnár (1863), Endre Latabár (1811 - 1873) (1864), István Bényei (1866). Inter 1869–1876 li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto), inter 1876–1892 de Népszínház, sed inter 1881–1883 li denove ludis province. Ekde 1871 lia konstanta aktorpartnero estis Lujza Blaha. En 1887 li abrupte paraliziĝis kaj neniam li resaniĝis. Tamássy rolis plej ofte en popolaj teatraĵoj, kiuj estis popularaj verkoj kun kantoj.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Ede Szigligeti:
** *Csikós* - Andris
** *A szökött katona* - Gergely Korpádi
** *A strike* - Jenő Kovács
* Ede Tóth:
** *A tolonc* - Miklós Vágó
** *A falu rossza* - Sándor Göndör
* Ferenc Csepreghy: *A piros bugyelláris* - Pál Csillag
* József Szigeti: *A vén bakancsos és fia, a huszár* - Laci Sugár
* Lajos Abonyi: *A betyár kendője* - Bandi
* Károly Gerő: *Túri Borcsa* - Ferenc Gombos
* :fr:Adolphe d'Ennery: *A két árva* - Jacques
* József Gaál: *Peleskei nótárius* - Gazsi Baczúr
* :hu:Papp Dániel (író): *Tündérlak Magyarhonban* (teatra versio) - Gyuri

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj kantistoj
Nová Ves (Stříbrná)

**Nová Ves** (germane: *Neudorf*) estas pereinta municipo en Ĉeĥio, parto de municipo Stříbrná, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas 2 km sudoriente de Stříbrná sur montara plataĵo de Ercmontaro en supermara alteco ĉirkaŭ 850 metroj. 

Nová Ves situas en katastra teritorio **Nová Ves u Kraslic** kun areo 9,6&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1631. En la jaro 1869 Nová Ves estas indikata kiel domaro de municipo Hochgarth (Obora) en distrikto Kraslice. Ĉe la norda rando situadis proksime de fonto de rojo Novoveský potok pli granda brikfarejo.

Post la dua mondmilito okazis forŝovo de la germana loĝantaro kaj Nová Ves fakte pereis, pli poste ĝi fariĝis loko de kabanistoj kaj dometistoj. En la loko de la eksa vilaĝo elkreskis nova kabana domaro.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Nová Ves stará cesta do Stříbrné srpen 2021.jpg|Vojo al Nová Ves (aŭgusto de 2021)
Nová Ves pomník zaniklé obce srpen 2021.jpg|Monumento al pereinta municipo Nová Ves (aŭgusto de 2021)
Nová Ves zaniklá obec srpen 2021 (2).jpg|Pereinta municipo Nová Ves (aŭgusto de 2021)
Nová Ves zaniklá obec srpen 2021 (4).jpg|Pereinta municipo Nová Ves (aŭgusto de 2021)
Nová Ves zaniklá obec srpen 2021 (5).jpg|Pereinta municipo Nová Ves (aŭgusto de 2021)

Kategorio:Stříbrná
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Polenaktion

[eta|Memorplakedo ĉe la antaŭa pola [Konsultejo|konsulejo en Leipzig, kie 1 300 polaj judoj trovis rifuĝon en 1938.]]
**La deportado al Zbąszyń** (Zvonŝin) okazis en oktobro 1938, kiam la nazia reĝimo komencis deporti el Germanio ĉiujn judojn kiuj ne estis civitanoj de la ŝtato, kaj precipe polojn. La germana kodo de la operacio estas *Polenaktion*, kaj en multaj lingvoj la okazaĵoj tiel nomiĝas.

En la lastaj tagoj de oktobro 1938, la nazioj rondigis pli ol 18 000 judojn kiuj vivis en Germanio, kaj kiuj iame posedis la polan civitanecon. Multaj el tiuj judoj vivis la plej multon el sia vivo en Germanio, kaj ili ankaŭ inkluzivis germanaj veteranoj de la Unua Mondmiliton. Ĉi tiuj judoj estis deportitaj el Germanio kaj metitaj en nenies tero apud la pola urbeto Zbąszyń ĉe la pola-germana landlimo. La pola registaro rifuzis akcepti ilin, laŭ la Civitaneco-Leĝo de marto 1938, en kiu la polaj aŭtoritatoj decidis elproprigi polan civitanecon de tiuj vivantaj ekster Pollando dum pli ol 5 jaroj.

La judoj restis en la limregiono, sen ŝirmejo kontraŭ la malvarmo, kaj suferis de malsano kaj malsato. La tendaro de la deportitoj enfokusigis la atenton de la tutmondaj amaskomunikiloj. Post mobilizado de la tutmonda publika opinio la deportitoj ricevis manĝaĵojn kaj medicinajn provizojn de Usonjuda Kundistribua Komitato (UJKK), la pola Ruĝa Kruco kaj de polaj judaj organizoj. Ĉe la fino de intertraktadoj inter la pola kaj germana registaroj estis interkonsentita ke la pola registaro enmetu la deportitojn.

Inter la ekzilitaj judoj estis Marcel Reich-Ranicki, same kiel la familio Greenspan de Hanovro. Familiano Bertha rakontis pri la deportado al sia pli juna frato, Herschel Grynszpan, kiu vivis en Parizo tiutempe. Greenspan sturmis pro kolerego, prenis pafilon kaj alproksimiĝis al la germana ambasado en Parizo kie li pafis proksime al oficisto ĉe la ambasado, Ernst vom Rath. Rath estis grave vundita kaj du tagojn poste mortis. Greenspan estis arestita kaj pridemandita fare de polico. Sur la ordoj de Propaganda ministro Josef Goebbels, la atenco akiris ĝeneraligitan raportadon en la frontoj de ĉiuj nazi-germanaj gazetoj. La nazia reĝimo utiligis la murdon por organizi la ŝajne spontanean eksplodon de perforto en la nokto de la 9-a de novembro 1938, konata kiel **Kristalnokto** .

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Holokaŭsto en Pollando
Kategorio:Holokaŭsto en Germanio
Kategorio:Rilatoj de Germanio kaj Pollando
Kategorio:Dua Pola Respubliko
Kategorio:Judoj kaj judismo en Pollando
Johan Duinker

**Johannes Marinus (Johan) DUINKER** (naskiĝis la 16-an de aŭgusto 1904 en Den Helder, mortis la 6-an de aprilo 1945 en Texel) estis nederlanda esperantisto.

Li iniciatis la konstruon de monumento honore al L. L. Zamenhof en Texel, Nederlando. La monumento estis inaŭgurita en 1935. La germanaj okupaciantoj ordonis ĝian detruon en 1941. Post la milito, en 1950, ĝi estis rekonstruita.

Li estis ekzekutita fare de la germanaj okupaciantoj.

## Galerio

Image:Esperanto monument - Den Burg - Texel 2017 - 1.jpg|La monumento en Texel
Image:Esperanto monument - Den Burg - Texel 2017 - 3.jpg|Bildo de Zamenhof
Image:Esperanto monument - Den Burg - Texel 2017 - 5.jpg
Image:Esperanto monument - Den Burg - Texel 2017 - 6.jpg
Image:Esperanto monument - Den Burg - Texel 2017 - 2.jpg

## Eksteraj ligiloj 
*  Den Burg - Texel - historio de la monumento ĉe la retejo de Esperanto Nederland

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kloroetanosulfonila klorido

**2-Kloroetano-sulfonila klorido** aŭ **C2H4Cl2O2S** estas organosulfura kemia komponaĵo, organika klorido konsistante je unu grupo sulfonilo (-SO2), unu grupo kloroetila (-C2H4Cl) kaj alia kloratomo ligita al la sulfuratomo. Ĝi estas senkolora, toksa, koroda likvaĵo solvebla en polaraj organikaj solvantoj, sed reakciema rilate al akvo, alkoholoj kaj aminoj. Ĝi estas konstrubloko de multaj kloroetanosulfonataj derivaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per traktado de **2-kloroetano-sulfonata acido** kaj tionila klorido:

### Sintezo 2 
* Preparado per interagado de *etanotiolo*, klorgaso kaj akvo:

### Sintezo 3 
* Preparado per reakcio de etano, sulfurila klorido kaj klorgaso:

### Sintezo 4 
* *Etano* reakcias kun sulfura duoksido por formi *kloridon de 2-kloroetano-sulfonilo* kaj karbonan duoksidon:

### Sintezo 5 
* Sintezo ekde interagado de etano kaj sulfurila klorido:

### Sintezo 6 
* Etila tiocianato reakcias kun kloro kaj akvo por doni *2-kloroetano-sulfonilan kloridon*, HCN kaj HCl:

## Vidu ankaŭ 
* Sulfonila klorido
* Metano-sulfonila klorido

## Referencoj
Staré Sedlo (distrikto Tachov)

**Staré Sedlo** (, arĥaike *Alt Sattl*) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria el periodo ĉirkaŭ la jaro 1300
* Statuo de sankta Johano Nepomuka sur ponto

## Partoj de municipo 
* **Staré Sedlo**
* Darmyšl
* Racov

## Pluaj fotoj 

Křížový kámen v lese nad Starým Sedlem (Q66056733).jpg|Kruca ŝtono en arbaro super Staré Sedlo
Altsattel 1918.jpg|Malnova bildkarto (1918)


Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Staré Sedlo

**Staré Sedlo** estas nomo de pluraj municipoj:

* Staré Sedlo (distrikto Tachov), municipo en distrikto Tachov
* Staré Sedlo (distrikto Sokolov) municipo en distrikto Sokolov
* Staré Sedlo (Teplá), parto de urbo Teplá en distrikto Karlovy Vary
* Staré Sedlo (Orlík nad Vltavou), parto de municipo Orlík nad Vltavou en distrikto Písek
* Staré Sedlo (Stádlec), parto de municipo Stádlec en distrikto Tábor
Loni

**Loni**  () estas metropolo en distrikto de Gaziabad en subŝtato Utar-Pradeŝo en norda-centra Barato. Ĝi apartenas al urbaro de Gaziabad.

## Geografio 
Loni situas sur averaĝa alteco de 283 m. La tutlanda ĉefurbo Delhio troviĝas 15, Merath 47, Agra 190, Ĝajpuro 251, Kanpur 386, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 417, Mumbajo 1178 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Demografio 
En 2011 Loni havis 516,082 da loĝantoj.

## Historio 
Loni estas historia urbo havanta brikan fortikaĵon tiutempe. Timur faris grandan masakron en la 14-a jarcento.

## Trafiko 
Loni estas atingebla voje, rele kaj aere. Loni voje estas bone ligita al Delhio kaj aliaj proksimaj urboj. Loni ankaŭ estas ligita al la tutlanda fervoja reto. Ekzistas ankaŭ kvar interurbaj trajnoj, se ne paroli pri la Metroo de Delhio. La plej proksima flughaveno funkcias en Gaziabad (11 km), internacia flughaveno en Delhio (35 km).

## Religio 
La loĝantoj de Loni estas plejparte hinduoj, poste islamanoj kaj aliaj.

## Klimato 
Temperaturo kaj pluvokvanto similas al Delhio. La musono alvenas fine de junio kaj normale pluvas ĝis oktobro.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Metropoloj
Saŭnokonkurso en Heinola

En la jaroj 1999–2010 en Heinola oni aranĝis ĉiujare konkurson, kie venkis la partoprenanto, kiu estis la lasta, kiu foriris el saŭno sen helpo en finalo. Viroj kaj virinoj konkursis aparte. En finalo estis ses partoprenantoj, kiuj sukcesis bone en antaŭa periodo.

Unue la temperaturo estis 110 °C. La saŭno iĝis pli kaj pli varma dum la konkurso. La partoprenantoj devis sidi dorsrekte sur saŭnobenkoj. Falis akvo sur saŭnaforno (finne *kiuas*) ĉiun 30an sekundon.

En 2010 la vira finalo finiĝis tragike. Rusa partoprenanto Vladimir Ladiĵenskij mortis. Unu el la finnaj partoprenantoj Timo Kaukonen ricevis komaton kaj estis en malsanulejo dum pli ol unu jaro. Post la jaro 2010 oni ne aranĝis la konkurson, kaj la lasta vira venkinto Ilkka Pöyhiä rakontis, ke li kredas, ke la konkurso estas finita por ĉiam. Finna grandvendisto, posedanto de aĉetcentro *Veljekset Keskinen*, Vesa Keskinen planis, ke li aranĝos samidean konkurson en 2011 sed ricevis kritikon do forte, ke la nova konkurso ne realis.

Kategorio:Finnlando
Kiokuŝinkaj

eta| Kyokushinkai-kan aŭ la ĉefsidejo de kyokushin en Tokio, Japanio.
maldekstra|eta|379x379ra|Kyokushin Kaikan en kaligrafio
**Kiokuŝinkaj**, ankaŭ kiel ***Kyokushinkai*** (japane: 真 会館; *Kyokushin-karateo)* estas japanstila karateo, fondita en 1964 inventita de majstro Masutatsu Oyama, koreo vivanta en Japanio. Kun la tempo, ĉi tiu stilo kreskis kaj nun havas ĉirkaŭ 12 milionojn da praktikantoj tutmonde. La unua Eŭropa Ĉampioneco okazis en Belgio.

## Stilo 
Kyokushinkai estas konata kiel la plej malfacila kaj praktike la nura oficiala formo de "plena kontakto-" karateo, kio signifas ke plenaj fortopiedbatoj estas permesitaj kaj batalantoj ne portas ajnan protekton. Ĝi estas plentaŭga karateostilo en kiu la karateo-elementoj kihon (bazo), kumite, katao kaj tameshiwari (rompiga testo) estas ĉiuj devigaj partoj en ekzamenoj, kvankam tameshiwari estas malproksima de esti praktikita en ĉiuj kyokushinkai-lernejoj.

## Referencoj 
Kategorio:Karateo
Kategorio:Japanaj batalartoj
22480 Maedatoshihisa

'*22480 *Maedatoshihisa'''* estas malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Toshihisa Maeda*, altlernejan instruiston kaj prezidenton de la *Kagoshimaken Tenmon Kyoukai'' (Astronomia Societo de Kagoŝimo). Li interesiĝas pri la radioobservo de .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Du-plus-kvar-traktato

eta|
La **Du-plus-kvar-traktato** (germane *Zwei-plus-Vier-Vertrag*, angle *Two Plus Four Agreement*, ruse *Договор 2+4*, france *traité deux plus quatre*), germanlingva plena oficiala titolo: *Vertrag über die abschließende Regelung in bezug auf Deutschland*; mallonge *Regelungsvertrag*, do "Kontrakto pri la fina regularo koncerne Germanion"; mallonge "Reguliga kontrakto", estas interŝtata traktato inter la registaroj de la Federacia Respubliko de Germanio kaj la Germana Demokratia Respubliko ("du") unuflanke kaj de Francio, Sovetunio, Britio kaj Usono ("kvar") aliflanke. Ĝi liberigis la vojon por la reunuiĝo de Germanio, estis subskribita en Moskvo la 12-an de septembro 1990, kaj trapasis la 15-an de marto 1991, la dato en kiu la lasta ratifika dokumento estis deponita.

Kategorio:Germana reuniĝo
Kategorio:Rilatoj de Germanio kaj Sovetunio
Dasnice

**Dasnice** () estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio en Regiono Karlovy Vary en distrikto Sokolov. Vivas ĉi tie  (). Estas ĉi tie fervoja stacio sur fervojlinio Chomutov – Cheb.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1370.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Chlumek, devene nomata *Perglas*, laŭ ĝi estas nomata ankaŭ loka domaro Chlumek
* Penta kruco
* Grenejo – eksa burgejo (n-ro 97)

## Pluaj fotoj 

Dasnice červenec 2020 (1).jpg|Dasnice
Dasnice hospůdka U bobra (1).jpg|Dasnice, gastejeto U bobra
Dasnice hospůdka u Šabalků.jpg|Dasnice, gastejeto U šabalků
Dasnice roubenka č.p. 10.jpg|Dasnice


Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Grafena oksido

eta|
**Grafena oksido** (GO) estas karbono-bazita dudimensia nanomaterialo, kiu estas kutime produktita per la reago de grafito kun forta oksidiga ĥemiaĵo kaj posta akva prilaboro. Ĝi konsistas el ampleksa sesangula karbonskeleto, kiu havas varian kvanton da punktoj kaj ampleksajn truodifektojn ene de la karbona ebeno. Tiu ĉi karbona krado estas ornamita per oksigen-enhavantaj funkciaj grupoj ambaŭflanke kaj ĉe la rando. Ĉi tiu materialo estas promesplena komenca materialo por la amasproduktado de grafeno. La nomo "grafenoksido" estas la baza esprimo por ĉiuj monotavolaj grafen-derivaĵoj kun oksigen-enhavantaj funkciaj grupoj, dum plurtavola grafenoksido estas referita kiel "grafitoksido".

En la 2000-aj jaroj, grafitoksido iĝis interesa kiel ebla antaŭulo por la produktado de grafeno grandskale. Pro siaj hidrofilaj trajtoj, grafitoksido dissolviĝas facile en akvo, disrompiĝante en mikroskopajn grafenoksidajn flokojn, kiuj estas kutime unu tavolo dikaj. Per kemia redukto eblas akiri metastabilan suspendon de grafenaj flokoj, kiu tamen havas fortan tendencon al agregado, sed tio grandparte povas esti malhelpita per la antaŭa aldono de surfaktantoj.

Parta ĝis kompleta redukto de la grafena oksido povas esti atingata en multaj malsamaj efikaj manieroj. Por kemia redukto estas uzataj natria borohidrido, glutationo, askorbata acido (vitamino C), hidrazino (24 horojn je 100°C) aŭ hidrogena jodido. Krome, redukto ankaŭ eblas per mallonga traktado kun plasmo el hidrogena gaso dum kelkaj sekundoj, forta lumpulso, kiel tiu de ksenona fulmlumo aŭ ultraviola radiado. La reduktanta efiko de ultraviola lumo povas esti grandege pliigita per 1- aŭ 2-procenta miksaĵo de acetono kaj izopropanolo en akvo. La metodo de "redukto" ofte priskribita en la literaturo per la ago de natria aŭ kalia hidroksida solvaĵo aŭ traktado ĉe altaj temperaturoj baziĝas sur misproporcia reago kaj la rilata parta detruo de la karbona krado per formado de CO/CO2.

Kompare kun la aliaj konvenciaj metodoj de produktado de grafeno, kiel ekzemple mekanika eksfoliado aŭ kemia vapordemetado, produktado je gram- aŭ kilograma skalo facile eblas kaj ne limigitas al individuaj karbonfilmoj. 

## Vidu ankaŭ 
* Nanoteknologio

Kategorio:Grafeno
Tilaberi

**Tilaberi** aŭ **Tillabéri** (literumita ankaŭ *Tillabéry*) estas loĝloko en la nordokcidente de Niĝero. Ĝi estas je 120 km nordokcidente de la ĉefurbo, Niameo, ĉe la rivero Niĝero.​ Ĝi estas grava bazarurbo kaj administracia centro de la Distrikto Tilaberi kaj de la Regiono Tilaberi. La urbo havas loĝantaron super  loĝantoj en la censo de 2001.​

En la areo estis gravaj populacioj de ĝirafoj ĝis la 1980-aj jaroj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Decalo, Samuel (1997). Historical Dictionary of the Niger (3a eld.). Boston & Folkestone: Scarecrow Press. ISBN 0-8108-3136-8.
* Geels, Jolijn (2006). Niger. Chalfont St Peter, Bucks / Guilford, CT: Bradt UK / Globe Pequot Press. ISBN 978-1-84162-152-4.

Kategorio:Urboj de Niĝero
Josef Hörl

**Josef HÖRL** (naskiĝinta la  en Saalfelden mortinta la  estis aŭstra kamparano, salcburgia parlamentano (1964-1984) kaj tria prezidanto de la landa parlamento de Salcburgio (1979-1984).

## Vivo 
Post fino de la deviga lernejtempo en Saalfelden li frekventis post la Dua mondmilito la agrikulturan faklernejon je Bruck an der Großglocknerstraße. Ekde 1957 li farmistece memstaris *(Hanslbauer)* en sia naskiĝurbo.

Sian politikan karieron li komencis sur lokala nivelo estante inter 1969 kaj 1977 ano de la urba konsilantaro saalfelden-a. Sed jam ekde 1959 li aktivis komunumpolitikiste. Inter 1977 kaj 1989 Hörl estis vicurbestro. Ekde la 19.6.1964 li ankaŭ membris ĉe la Landa parlamento salcburgia por Aŭstra Popola Partio (ÖVP). Inter 1977 kaj 1979 li estis partikluba vicestro kaj elektitis en la 15.5.1979 tria prezidanto parlamenta. Tiafunkcie li retiriĝis ekzakte kvin jarojn poste. Enpartie Hörl estis inter 1959 kaj 1972 partiĉefo por Pinzgau, krome inter 1963 kaj 1979 distrikta estro de la porfarmista unuiĝo *Salzburger Bauernbund*, unu el kvar klasaj organizaĵoj de ÖVP.

Hörl krome inter 1958 kaj 1998 agis kiel kontrolkomisionprezidanto de la distrikta lakteja kooperativo *Pinzgauer Molkereigenossenschaft* estante inter 1970 kaj 1995 konsilisto de la Salcburgia agrikultura ĉambro. Inter 1983 kaj 1995 finfine li grivis la laborrondojn de la brutbredistoj *ARGE Pinzgauer Rinderzüchter*.

## Honoroj 
* Goldenes Ehrenzeichen der Republik Österreich (1974)
* Ernennung zum Ökonomierat (1980)
* Goldenes Ehrenzeichen des Landes Salzburg (1985)
* Ehrenobmann der ARGE Pinzgauer Rinderzüchter (1995)
* Goldener Ehrenring der Gemeinde Saalfelden
* Ritterorden vom Heiligen Grab zu Jerusalem (Ritter)

## Literaturo 
* Richard Voithofer: Politische Eliten in Salzburg. Ein biografisches Handbuch 1918 bis zur Gegenwart (= Schriftenreihe des Forschungsinstitutes für Politisch-Historische Studien der Dr.-Wilfried-Haslauer-Bibliothek, Salzburg. Bd. 32). Böhlau, Vieno 2007, ISBN 978-3-205-77680-2.

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo

Kategorio:Homoj rilataj al Saalfelden
Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Kamparanoj
Kategorio:Konservativistoj
Carl Peter Lepsius

**Carl Peter LEPSIUS** (naskiĝinta la  Naumburg, mortinta samloke la ) estis germana historiisto, verkisto kaj politikisto.

Lepsius anis inter 1789 kaj 1810 magistrate estonte ekde 1816 direktoro de la Landa konsilantaro kaj inter 1817 kaj 1841 landa konsilisto. Li retiriĝis kiel sekreta registarkonsilisto ekdediĉonte sin tute al la sciencoj.

Li verkis: Über die Sage von den Hussiten vor Naumburg, 1811; Über das Altertum und die Stifter des Doms zu Naumburg, 1822; Beschreibung der Schlösser Rudelsburg und Saaleck, 1824; Das Moritzkloster in Naumburg, 1835; Die Stadtkirche und Schloßkapelle zu Freiburg, 1839; Über den Dom zu Naumburg, 1841; Geschichte der Bischöfe des Hochstifts Naumburg, 1846.

Unu lia filo estis la fama egiptologo Karl Richard Lepsius.

## Fonto 
*Pierers Universal-Lexikon*, volumo 10. Altenburg 1860, p. 291 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Naumburg (Saale)
Infana kaj junulara sportlernejo (GDR)

La **Infanaj kaj Junularaj Sportlernejoj** de la socialisma Germana Demokratia Respubliko - germane nomataj **Kinder- und Jugendsportschulen** , en singularo *Kinder- und Jugendsportschule*, mallonge **KJS** - estis specialaj lernejoj por sporte talentaj infanoj kaj junuloj de la socialisma ŝtato. Granda parto de la GDR-aj partoprenantoj en la Olimpikoj kaj aliaj internaciaj konkursoj, kiel ekzemple  Atletikaj Mondaj kaj Eŭropaj Ĉampionecoj kreskis en tiuj lernejoj. Ĉiu, kiu deziris esti akceptita en KJS, devis trapasi ekzamenadon normigitan sportan taŭgecan teston.

## Origino 
Baldaŭ post la fondo de la GDR, la politika gvidado rekonis la interagojn inter konkurenca sporto kaj la sportumado de infanoj kaj junuloj kaj rigardis ĝin kiel la bazon de konkurenca sporto. La sperto de kolektiva sportado en Sovetunio kun ĝiaj Infanaj kaj Junularaj Sportlernejoj (ruse ***детские и юношеские спортивные школы***) lanĉitaj en la 1930-aj jaroj formis la bazon por la enkonduko de la sportlernejoj en la GDR.

La unuaj sportlernejoj de GDR estis kreitaj en la lerneja jaro 1952/1953 fare de la Ministerio por Popola Eduko kunlabore kun la centra ŝtata amasorganizaĵo pri sportado, nomita *Deutscher Turn- und Sportbund* (DTSB). Ili situis en Berlino, Brandenburg an der Havel, Halberstadt kaj Leipzig, sed diferencis en siaj strukturoj de la sovetiaj modeloj. La teoria bazo estis metita de *Günter Thieß*, kiu estis skeptika pri la teorioj de Ivan Pavlov ĉar li neglektis la rolon de talento. Kiun oni akceptas en sportan lernejon, estu ankaŭ denaska talento.

Ĝis la lerneja jaro 1953/1954 estis ok lernejoj, en 1959/1960 jam estis 23. Komence, la sportlernejoj estis desegnitaj kiel lernejoj kun plilongigita fizika edukado, ambaŭ en la fako de korpa edukado sume tri ĝis kvar horoj semajne kaj aldone sportdisciplina trejnado de du horoj semajne. La fokuso estis sur la sportaj disciplinoj arta gimnastiko kaj gimnastiko, atletiko, naĝado kaj plonĝado same kiel la sportludoj. Estis registritaj
* laŭ atletika talento
* lernejanoj kiujn oni juĝis kapablaj poste atingi la gimnazian finekzamenon abituro, kiuj do konsideriĝis estontaj universitataj studentoj.

## Referencoj 
Kategorio:Sporto en GDR
Pirazolosulfonila klorido

**Pirazolo-3-sulfonila klorido** estas organika-sulfura funkcia grupo apartenanta al la familio de la sulfonilaj kloridoj. Ĝi estas senkolora substanco tre sensebla al akvo, bazoj, aminoj, fortaj oksidigagentoj. La sulfuro de la molekulo okupas la centron de la strukturo ĉirkaŭita de la kloro, du oksigenatomoj kaj la Pirazolo. Sulfonilaj kloridoj hidroliziĝas al la ekvivalenta sulfonata acido. Kun amoniako ĝi donas sulfonamidon kaj kun hidroksidoj ĝi produktas la respektivan salon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *pirazolo 3-sulfonamido* per interagado de *pirazolo-3-sulfonila klorido* kun *amoniako*:

### Reakcio 2 
* Kun hidroksidoj sulfonilaj kloridoj donas salojn de la respektiva sulfonato en akva medio:

### Reakcio 3 
* Preparado de *pirazolo-fenil-sulfono* per interagado de *pirazolosulfonila klorido* kun *benzeno*:

### Reakcio 4 
* Per hidrolizo de la **pirazolo-3-sulfonila klorido** oni produktas **pirazolo-3-sulfonatan acidon**:

### Reakcio 5 
* Preparado de *pirazola 3-klorido* per sensulfurigo de *pirazolo-3-sulfonila klorido*

### Reakcio 6 
* Preparado de *fenila pirazolo-3-sulfonato* per interagado de *pirazolo-3-sulfonila klorido* kun *fenolo*:

### Reakcio 7 
* Kun alkoholoj sulfonilaj kloridoj donas esterojn:

## Vidu ankaŭ 
* Sulfonila klorido

## Referencoj
Elke Austenat

**Elke Austenat** (naskiĝis la 23-an de marto 1945 en Halle/Saale) estas germana kuracistino, internistino kaj verkistino.

## Vivo 
Austenat frekventis la infanan kaj junularan sportlernejon kaj la Kant-mezlernejon en Berlin-Lichtenberg. Post la mezlerneja finekzameno Abituro en 1963, ŝi trejniĝis kiel flegistino. De 1966 ĝis 1972 ŝi studis homan medicinon en la Humboldt-Universitato en Berlino. En 1966 ŝi trapasis la ŝtatan ekzamenon kaj doktoriĝis en 1972. De 1972 ĝis 1980 ŝi laboris en la Kliniko pri Diabeto kaj Metabolaj Malsanoj de la Urba Hospitalo Berlin-Kaulsdorf. En 1977 Austenat estis rekonita kiel specialisto pri interna medicino, kaj en 1979 sekvis rekono de la sub-specialiĝo pri diabeto. De 1979 ĝis 1980 ŝi laboris kiel vicĉefkuracisto en la kliniko kaj estis medicina direktoro de la centro pri peritonea dializo en Orienta Berlino.

De 1980 ĝis 1982 Austenat estis en politika antaŭprocesa aresto de la Ministerio pri Ŝtata Sekureco en Berlin-Pankow kaj en la "puna institucio" *Hoheneck* (Stollberg). En 1982 la registaro de Federacia Respubliko Germanio elaĉetis ŝin kaj ŝi translokiĝis al Okcidenta Berlino. En 1982 kaj denove post reunuiĝo en 1990, ŝi estis rekonita kiel viktimo de politika persekuto fare de la GDR-reĝimo.

De 1984 ĝis 2007 ŝi estis private praktikanta internisto en Okcidenta Berlino. En 1985 ŝi malfermis kaj prizorgis la unuan dumnoktan klinikon por diabetaj malsanuloj por Germanio en Okcidenta Berlino kaj gvidis tiun klinikon ĝis 2007. Austenat prenis la vizion de sia diabetologia instruisto Volker Schliack, pioniro de sia fako en GDR. Restrukturante la organizadon de la principo de nokta kliniko pri diabeto disvolvita de li, ŝi atingis la inkludon de la nokta kliniko pri diabeto en la "hospitalan planon" de Berlino - tio signifis pli da subteno por la institucio. En 1994 la ŝtata Orientberlina Instituto pri Diabeto kaj Metabolaj Malsanoj (antaŭe la Centra Oficejo de GDR por Diabeto) estis transprenita fare de ŝi. La translokiĝo de la tradicia Orientberlina kliniko al okcidenta Berlino okazis per oficiala rezolucio de la urba senato. En 2006 la financa distribuejo de malsanasekura mono al la kuracistoj kontraŭis la translokiĝon de antaŭ dek du jaroj - tio signifis forprenon de ĉiuj paĝoj, kio senigis la dumnoktan klinikon kaj sian ĉefkuracistinon de la ekonomia bazo. De 2007 ĝis 2013 Elke Austenat vivis en Francio, Anglio kaj Aŭstrio. Ŝi revenis al Berlino en 2014. Dum sia restado eksterlande, Elke Austenat laboris kiel internacia konsilisto pri diabeto.

Ekde kiam la politikaj reguligoj lige al la kronvirusa malsano de 2019 iĝis pli politikaj ol medicinaj, ŝi engaĝiĝas en socia asocio pri tiu temo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj internistoj
AstraZeneca

''''* estas internacia farmacia firmao bazita en Kembriĝo, Britio. Ĝi estas unu el la plej grandaj farmaciaj kompanioj en la mondo. Enspezo en 2020 estis 26,6 miliardoj da usonaj dolaroj.

Dum la pandemia Kronvirusa malsano de 2019, la firmao estis unu el pluraj kiuj produktis kaj provizis vakcinon kontraŭ *SARS-CoV-2*. En januaro kaj februaro 2021, ilia *KOVIM-19*-vakcino *"Vaxzevria"'' ricevis aprobon en Usono, Eŭropa Unio kaj multaj aliaj landoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Farmaciaj firmaoj
Kategorio:Kemiaj firmaoj
Kategorio:Britaj firmaoj
Kategorio:KOVIM-19
Sankarani (rivero)

La rivero **Sankarani** estas alfluanto de la rivero Niĝero.

Ĝi ekfluas en Gvineo sur la montoj Futa Ĝalon. Ties longo estas pli malpli de 400 km. Ekde sia ekfluo, la rivero fluas norden, kaj tuj venas al la landlimo de Eburbordo, kiun ĝi ne trapasas, sed ĝi estas unu el ties partoj, kaj sekve, ĝi revenas al la teritorio de Gvineo kie ĝi fluas ekskluzive. 

eta|maldekstra|180ra|
dekstre|eta|270ra|Supra Niĝero en Gvineo kun la Sankarani laŭ la tuta dekstra bordo.
Ĝi trapasas la landimon kun Malio en la lasta parto de sia fluejo. Ĝi poste sekvas dum cento da kilometroj - inklude sektoron kie ĝi formas la landlimon inter Gvineo kaj Malio. Tuj antaŭ sia kunfluejo kun Niĝero, ĝi alvenas al la konstruita granda Akvorezervejo Selingeo. Finfine ĝi enfluas en la riveron Niĝero, ĉe la dekstra bordo, inter la urbetoj Kangaba kaj Kenieroba. La akvokvanto de la rivero estis observata dum 27 jaroj (1964-1990) en Selingeo, situa proksime de la kunfluejo de Sankarani kun la Niĝero. En Selingeo, la averaĝa jara fluo nome "modulo" observita en tiu periodo estis de 286 m³/sekundo por zono konsiderata pli malpli de 34 200 km², nome preskaŭ la tuta drenbaseno de la rivero. La akvokvanto laŭlonge de la tuta baseno atingis la ciferon de 264 mm jare. Sankarani estas rivero abunda kaj tre bone nutrita dum la tuta jaro. La monata averaĝo observita en marto (kiam la akvo malaltiĝas ĝis minimumo) alvenis al 53 m³/sekundo, tio estas 18 fojojn malpli ol la mediana akvokvanto de septembro, kio estas sufiĉe klarigebla. En la periodo de observado de 27 jaroj, la minimuma monata akvokvanto estis de 14 m³/sekundo, dum la maksimuma monata akvokvanto estis de 1800 m³/sekundo.

## Notoj 
Kategorio:Niĝero (rivero)
Kategorio:Riveroj en Gvineo
Kategorio:Riveroj en Malio
Kategorio:Internaciaj riveroj en Afriko
Kategorio:Riveroj en Ebur-Bordo
Kategorio:Landlimaj riveroj
New Brunswick (Nov-Ĵerzejo)

'''''' estas urbo de Nov-Ĵerzejo, ŝtato de Usono - la nomo estas referenco al la platgermana nomo de la urbo Brunsvigo en Germanio. Laŭ la popolnombrado de aprilo 2020, la urbo havas  loĝantojn  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².  La loĝloko estas internacie aparte konata pro la ĉefoficejo de la farmacia firmao Johnson & Johnson.

eta|maldekstra|200px|

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Nov-Ĵerzejo
Baro (Gvineo)

**Baro** estas urbo kaj sub-prefektejo en la Kouroussa Prefektejo, regiono Kankan, de orient-centra Gvineo. En 2014 ĝi havis 15 578 loĝantojn.

Baro estas la familia naskoloko de Alpha Condé, prezidento de Gvineo depost decembro 2010.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Gvineo
Selingeo

eta|dekstre|210ra|Ĝanfolila aŭ Yanfolila, areo de Selingeo.
**Selingeo** aŭ *Sélingué* estas urbo en la areo Ĝanfolila, Regiono Sikasso, Malio. Ĝi estas sur la norda bordo de la Lago Sélingué, ĉe la Akvorezervejo Sélingué super la rivero Sankarani. La ĉefaj ekonomiaj aktivecoj en Sélingué estas agrikulturo, fiŝkaptado, kaj komerco. Estas ankaŭ branĉo de la Malia elektro-kompanio "Énergie du Mali" kaj la oficejo de la institucio (ODRS) *Office de développement rural de Sélingué*.

Kategorio:Geografio de Malio
Vřesová

**Vřesová** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1492. Post la dua mondmilito la loka germana loĝantaro estis ellandigita kaj la nombro de loĝantoj abrupte sinkis.

## Loĝantaro
## Industrio 
En la jaro 1950 estis komencita minado de brunkarbo kaj en la jaro 1958 la municipo pereis je konto de konstruado de industria areo. Hodiaŭ sur la loko de devena municipo troviĝas ampleksa industria komplekso Vřesová Sokolovská uhelná.

## Pluaj fotoj 

Sokolovská uhelná - Vřesová (1).jpg|Sokolovská uhelná

Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Rovná

Nomon **Rovná** havas pluraj municipoj:
* Rovná (distrikto Pelhřimov) – municipo en&nbsp;distrikto Pelhřimov
* Rovná (distrikto Sokolov) – municipo en&nbsp;distrikto Sokolov
* Rovná (distrikto Strakonice) – municipo en&nbsp;distrikto Strakonice

* Rovná (Strážov) – parto de municipo Strážov en distrikto Klatovy
* Rovná – pereinta vilaĝo, konsisto de Stříbrná Skalice en distrikto Prago-oriento
* Rovná (Petrovice u Sušice) – parto de municipo Petrovice u Sušice en distrikto Klatovy
* Rovná (Zajíčkov) – parto de municipo Zajíčkov en distrikto Pelhřimov
* Velká Rovná – parto de urbo Pacov en distrikto Pelhřimov

pluaj signifoj:
* Rovná (nacia naturmemorindaĵo) – protektita areo en distrikto Strakonice
* Rovná hora – rezervejo en distrikto Uherské Hradiště
Ferenc Táray

**Ferenc Táray** [tArai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Táray Ferenc** estis hungara aktoro, reĝisoro, teatrestro. Lia origina familia nomo estis *Bundialek*.

Ferenc Bundialek naskiĝis la  en Tápiószele, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Táray studis 2 jarojn en Reĝa Akademio pri Teatro, sed li ne akiris diplomon. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Győr en 1909. Inter 1911-1912, 1919-1924 kaj en 1927 li estis membro de teatro en Kolozsvár. En 1912 li ricevis filman rolon en Berlino, poste li ludis en Teatro Magyar. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato. En la 1920-aj jaroj plej ofte li apartenis al Teatro Renaissance aŭ Teatro Belvárosi, sed inter 1927-1929 li denove filmis en Berlino. Inter 1929-1933 li apartenis al Nacia Teatro (Szeged), poste al Nacia Teatro (Budapeŝto), inter 1941-1944 denove al Kolozsvár (tiam denove hungara urbo) kaj li estis ankaŭ teatrestro. Depost la 2-a mondmilito li havis rolojn en Teatro Madách, en 1948 li pensiuliĝis. Li edziĝis dufoje en 1911 kaj 1958.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Hamleto - titolrolo
** La Ventego - Alonso
* Ferenc Herczeg: *Bizánc* - imperiestro Konstantin
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám; Lucifer (ĉefroloj)
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - titolrolo
* Henrik Ibsen: *Kísértetek* - Manders
* Károly Berczeli Anselm: *Fekete Mária* - Márton (ankaŭ reĝisoro)

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Henrik Ibsen: *A tenger asszonya*

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Éjféli találkozás* (1915) - Gábor Majthényi
* *A Két árva* (1920) - markizo de Presles
* *Szerelmi álmok* (1935) - Ferenc Liszt (ĉefrolo)
* *Európa nem válaszol* (1941) - kapitano Nemo
* *Mezei próféta* (1947) - Ambrus
* *Déryné* (1951)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Staré Sedlo (distrikto Sokolov)

**Staré Sedlo** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Ĝi etendiĝas proksimume 4 kilometrojn oriente de Sokolov super la dekstra bordo de rivero Ohře direkte al montarpiedo de Slavkova arbaro. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1249.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Kulturaj memorindaĵoj 
* Kastelo Staré Sedlo
* Hereda galerio de Johano Baptisto de profunda karbominejo Michal.
* Statuo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1819

### Aliaj memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Tombeja pordego kun antaŭmetita ŝtuparejo
* Statuo de sankta Floriano el la jaro 1810

## Famaj naskiĝintoj 
* Anton Schobloch, ĉeĥa entreprenisto

## Pluaj fotoj 

Pohled z mostu na dálnice D6 na Staré Sedlo duben 2020 (1).jpg|Vido el ponto sur aŭtostrado D6 al Staré Sedlo
Sokolov Transmotel září 2020.jpg|Staré Sedlo, motelo Transmotel ĉe ponto sur aŭtostrado D6
Staré Sedlo Hřbitovní ulice červenec 2021 (1).jpg|Tombeja strato en Staré Sedlo
Staré Sedlo květen 2020.jpg|Staré Sedlo
Staré Sedlo zeď bývalého hřbitova.jpg|Muro de eksa tombejo
Staré Sedlo kostel Nejsvětější Trojice (4).jpg|Preĝejo de La plej sankta Triunuo
Dědičná štola Jana Křtitele.jpg|Hereda galerio de Johano Baptisto
Staré Sedlo zámek (3).jpg|Kastelo – Municipa ofico
Staré Sedlo svatý Florián (2).JPG|Statuo de sankta Floriano
Staré Sedlo socha sv. Jana Nepomuckého říjen 2020 (1).jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Stavba mostu u Sokolova.jpg|Rekonstruo de aŭtostrada ponto en 2010

Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Kategorio:Geoparko Egerio
Csatár Tar

**Csatár Tar** [ĉatAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tar Csatár** estis hungara aktoro, infanĝardenisto.

Csatár Tar naskiĝis la  en Nagyvárad (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Oradea en Rumanio), li mortis la  en Kaposvár.
eta|

## Biografio 
Csatár Tar lernis en sia naskiĝurbo kaj Debrecen. Inter 1857–1862 li estis aktoro, poste pro gorĝa malsano li devis forlasi la scenejon. En 1871 li translokiĝis al Kaposvár kaj establis modelan infanĝardenon. Li verkis kaj tradukis teatraĵojn. Lia edzino estis kunulo ne nur en la aktorado, sed ankaŭ en zorgado de la infanĝardeno.

## Liaj teatraĵoj 
* *Ahogy az asszony akarja* 
* *A falu legénye* 
* tradukaĵoj el la franca
 
## Memorigiloj 
* infanĝardeno de Kaposvár portas la nomon "Tar Csatár"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* http://www.somogyitemetkezes.hu/elodeink/nev-szerinti-lista/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj infanĝardenistoj
Piperidinosulfonila klorido

**Piperidino-1-sulfonila klorido** estas organika-sulfura funkcia grupo apartenanta al la familio de la sulfonilaj kloridoj. Ĝi estas senkolora aŭ bruna likvaĵo tre sensebla al akvo, bazoj, aminoj, fortaj oksidigagentoj. La sulfuro de la molekulo okupas la centron de la strukturo ĉirkaŭita de la kloro, du oksigenatomoj kaj la Piperidino. Sulfonilaj kloridoj hidroliziĝas al la ekvivalenta sulfonata acido. Kun amoniako ĝi donas sulfonamidon kaj kun hidroksidoj ĝi produktas la respektivan salon.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *piperidino sulfonamido* per interagado de *piperidino-1-sulfonila klorido* kun *amoniako*:

### Reakcio 2 
* Kun hidroksidoj sulfonilaj kloridoj donas salojn de la respektiva sulfonato en akva medio:

### Reakcio 3 
* Preparado de *piperidino-fenil-sulfono* per interagado de *piperidinosulfonila klorido* kun *benzeno*:

### Reakcio 4 
* Per hidrolizo de la **piperidino-sulfonila klorido** oni produktas **piperidinosulfonatan acidon**:

### Reakcio 5 
* Preparado de *piperidina klorido* per sensulfurigo de *piperidino-1-sulfonila klorido*

### Reakcio 6 
* Preparado de *fenila piperidino-1-sulfonato* per interagado de *piperidino-1-sulfonila klorido* kun *fenolo*:

### Reakcio 7 
* Kun alkoholoj sulfonilaj kloridoj donas esterojn:

## Vidu ankaŭ 
* Sulfonila klorido
* Sulfinila klorido

## Referencoj
Rovná (distrikto Strakonice)

**Rovná** estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Strakonice. Ĝi etendiĝas en Blatna montetaro, proksimume 5&nbsp;km nordoriente de urbo Strakonice. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1319. Ekde la 1-a de aprilo 1976 ĝis la 23-a de novembro 1990 la municipo estis konsisto de urbo Strakonice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo en vilaĝplaco
* Nacia naturmemorindaĵo Rovná, herbejo sur nordokcidenta bordo de fiŝlago Rovenský rybník okcidente de la municipo
* Naturmemorindaĵo Sedlina, proksimume 1½&nbsp;km nordokcidente de la municipo

## Personecoj 
* Miloš Smatek (1895–1974), ĉeĥa muzika komponisto kaj dirigento

Kategorio:Municipoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Rovná (distrikto Pelhřimov)

**Rovná** () estas municipo de Ĉeĥio, en regiono Vysočina, en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Marteno

## Pluaj fotoj 

Rovná (Pelhřimov District), kostel sv. Martina II.jpg|Preĝejo de sankta Marteno
Rovná (Pelhřimov District), příjezdová cesta.jpg|Bieno
Rovná (Pelhřimov District), dům.jpg|Domo

Kategorio:Municipoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Pelhřimov
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Tramvojo de Msheireb

La **Tramvojo de Msheireb** () konsistas el senpagaj tramoj veturantaj en kvartalo Msheireb, en la urbocentro de Doho, la ĉefurbo de Kataro. La tramvojo estis malfermita la .

La tramoj veturas laŭ fermita linio de .

## Haltejoj 
# Sahat Al Nakheel (projektita)
# Wadi Msheireb
# Galleria
# Msheireb Prayer
# Heritage Quarter
# Al Baraha
# Sahat Al Masjid
# Al Kahraba Street
# Al Mariah Street

## Interkonektoj 
* Wadi Msheireb   ''''  

## Veturanta materialo 
Tri aŭtonomaj tramoj produktitaj de la kalifornia kompanio TIG/m funkcias per hidrogeno kaj enhavas po 33 sidlokojn. Ili disponas pri klimatizilo, videomonitorado kaj Wi-Fi.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Doho
* Metroo de Doho
* Tramtransporto en Lusail
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* SILA - Msheireb Tram
* Streetcars TIG/m
* SNC-Lavalin
* Msheireb Tram guide

Msheireb
Msheireb
Kostelní Bříza

**Kostelní Bříza** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Březová, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas 2,5&nbsp;km sude de Březová. Estas ĉi tie registritaj 18 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Kostelní Bříza** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5&nbsp;km². Kostelní Bříza situas ankaŭ en katastraj teritorioj *Bystřina*, *Krásná Lípa u Březové*, *Ostrov u Březové*, *Smrkovec u Březové* kaj *Žitná u Březové*.

## Historio 
eta|maldekstra|Gastejo de Zartner
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.

### Historio post la dua mondmilito 
Post ellandigo de la germana loĝantaro la ŝtato klopodis enloĝigi la municipon. Sed en la jaro 1946 la municipon troviĝis sur teritorio de nove estiĝinta armea ekzercspaco Prameny. Sed la municipo ne estis fare de la armeo tute neniigita, en la jaroj 1947 ĝis 1953 ĝi servis kiel enloĝiga spaco por la soldatoj.

Sed el 613 domoj en Kostelní Bříza kun apudaj domaroj dum la tempo de daŭrado de la armea spaco estis da ili detruitaj 560.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo (kultura memorindaĵo)
* La plej malnova senjora sidejo en la vilaĝo estis bříza burgejo, kies ekzistado estis arkeologie pruvita en la 14-a kaj la 15-a jarcentoj. Pli poste anstataŭigis ĝin ĉi tiea kastelo fondita surrande de korto verŝajne en duono de la 17-a jarcento. En la dua duono de la 20-a jarcento la kastelo kadukiĝis, ke restis stari nur perimetraj muroj kaj parto de internaj vandoj. Al la ruino de la kastelo ligas memorige protektata parko.
* Kolona dia torturo el la jaro 1875 (kultura memorindaĵo)
* Gastejo de Zartner, n-ro 16 (de tempo al tempo malĝuste nomata *Senjora domo*), ekde la jaro 2011 stila restoracio *U bílého koníka* (kultura memorindaĵo)
* Kapeleto el la 18-a jarcento proksime de tombejo (kultura memorindaĵo)

## Pereintaj municipoj en ĉirkaŭaĵo de Kostelní Bříza 
* Bystřina
* Dolní kaj Horní Lazy
* Dolní kaj Horní Žitná
* Krásná Lípa
* Studánka

* Lobzy – pli poste konstruita sur nova loko
* Čistá
* Milíře
* Ostrov
* Paseka

* Rovná – pli poste konstruita sur nova loko
* Smrkovec
* Třídomí
* Týmov
* Vranov

Kategorio:Březová (distrikto Sokolov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Rovná (distrikto Sokolov)

**Rovná** (devena nomo *Ebnode*, ) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1370. Post la dua mondmilito la loka germana loĝantaro estis ellandigita kaj la teritorio de la municipo, komune kun pluaj en la ĉirkaŭaĵo, estis enmembrigita en nove establitan armean ekzercspacon Prameny en spaco de Slavkova arbaro. La vilaĝo, portanta ekde la jaro 1947 ĉeĥan nomon *Rovná*, sufiĉis esti dum mallonga agado de la armeo komence de la 1950-aj jaroj en la fundamentojn neniigita.

Post nuligo de la armea spaco en la jaro 1954 la katastro de Rovné estis alligita al Kostelní Bříza kaj nur en la 1960-aj jaroj estis decidite pri ekkonstruo de nova setlejo en tiuj ĉi lokoj. La gvidantaro de la ŝtato venis kun ideo konstrui ĉi tie "socialisman vilaĝon" laŭ modelo de tiama Sovetunio. La nova municipo el paneldomoj estiĝis sur monta plataĵo super loko de la pereinta municipo. Municipo Rovná tiel estis renovigita en la jaro 1969. Sed en la novan municipon loĝantoj ne rapidis kaj pro kaŭzo de allogado de junularo ĉi tie estiĝis en la 1980-aj jaroj studiga centrejo de FF UK por . La neintereso de homoj pri ĉi tiea kruda klimato kaŭzis sinkon de nombro de loĝantoj. La sinkado haltis nur post la revolucio en la jaro 1989, kiam la ŝtato en la liberajn loĝejojn transloĝigis Voliniajn ĉeĥojn el la eksa Sovetunio.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Rovná** (katastra teritorio (k. t.) *Rovná u Sokolova*, *Bystřina u Rovné* kaj *Krásná Lípa u Rovné*)
* Podstrání (k. t. *Čistá u Rovné*, *Milíře u Rovné* kaj *Vranov u Rovné*)

## Kampa flughaveno Rovná 
Sudoriente de la municipo troviĝas kampa flughaveno ULROVN kun areo 600 x 12 m (proksimume okcidento – oriento) kiel labora glughaveno por LCHČ Rovná. Nun ĝi estas en posedaĵo de la municipo kiel firmigita savalterigejo.

## Pluaj fotoj 

Rovná Slavkovský les.jpg|Vido trans valo de Velká Libava

## Rilataj artikoloj 
* Kostelní Bříza

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Geoparko Egerio
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Slavkova arbaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Slavkova arbaro
Vilmos Tarján

**Vilmos Tarján** [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tarján Vilmos** estis hungara ĵurnalisto, kabaredisto. Lia origina familia nomo estis *Klein* ĝis 1900.
eta|

Vilmos Klein naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Vilmos Tarján devenis el juda familio. Li frekventis komercan lernejon, ekde 1903 li estis ĵurnalisto en signifaj gazetoj. En 1907 li aranĝis kabaredan trupon kaj ili prezentis kabaredon en suda parto de Hungara reĝlando. En la sekva jaro li aliĝis al kabaredo en Budapeŝto, sed li estis ankaŭ daŭre ĵurnalisto. Dum la 1-a mondmilito li estis bataleja raportisto, poste li estis partoposedanto de elita kafejo. En 1924 li estis kabaredestro. Li edziĝis en 1922, lia edzino naskis filon.

## Elektitaj membroj de lia kabareda trupo 
* Ilona Kökény
* Nusi Somogyi
* Jenő Virágh

## Liaj libroj (elekto) 
* *A terror. 1. r.* (1919)
* *T. V.-től a Tarjánig* (1937)
* *Pesti éjszaka* (1940)
* *Riporteri titkaimat nem viszem sírba* (1943)
* *A bedeszkázott riporter* (2007)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj kabaredistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj