open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tramtransporto en Orjolo

**Tramtransporto en Orjolo** () estas sistemo de urba trama pasaĝertransporto en la urbo Orjolo. Regula trafiko malfermiĝis la . Ĝi estas unu el la tri plej malnovaj elektraj tramsistemoj en Rusio (kune kun la tramsistemoj de Niĵnij Novgorod kaj Kursk).

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Orjolo
* Trolebusa transporto en Orjolo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Neoficiala retejo ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Orjolo
Orjolo
Orjolo
Orjolo
Tvera Centro por Dokumentado de Nuntempa Historio

La **Tvera Centro por Dokumentado de Nuntempa Historio** () estas historia arkivo en Tver en la Rusia Federacio. Dum la soveta epoko, ĝi funkciis kiel arkivo de la provinca sekcio de la Komunista Partio de Sovetunio kaj nomiĝis *Partiinji arĥiv Kalinskoj oblasti*.

La arkivo posedas centojn da miloj da antaŭe sekretaj dokumentoj pri ĉiu aspekto de la vivo en Kalinina provinco (nun Tvera provinco), per kiuj la provincaj aŭtoritatoj informadis sin kaj la Centran Komitaton. Relative al la oficiala Ŝtata Arkivo, ili estas honestaj kaj bone organizitaj.

## Referencoj
Kategorio:Historio de Tvera provinco
Kategorio:Organizaĵoj en Tver
Kategorio:Historio de Tver
Johann Sigmund von Kuenburg

**Johann Sigmund von KUENBURG** (naskiĝis la  en Graz, mortis la ) estis inter 1704 kaj 1708 princepiskopo de Lavant kaj inter 1709 kaj 1711 episkopo de Chiemsee. 

## Vivo 
Estante filo de imperiestra politikisto li estis de 1675 katedralkapitulano en Salcburgo; la saman jaron li enmatrikuliĝis pri jursciencoj. En 1679 studis li ĉe la universitato de Sieno. En 1682 li estis preposto ĉe la kolegiato *Schneeherren*. De 1681 li estis kapitulano en la episkoplando de Eichstätt. De tie li retigriĝis por aktivi en Passau. En 1686 nomumiĝis li kortega ĉambra konsilisto en Salcburgo kie li ricevis la ordinacion en marto 1687. 

Post la morto de Franz Caspar von Stadion li nomumiĝis en februaro 1704 fare de Johann Ernst von Thun episkopo de Lavant. Enkonduko ofica estis en majo 1704. En aprilo 1708 li nomumiĝis posteulo de Sigmund Carl von Castel-Barco en Chiemsee kaj sekve abdikis pri Lavant. En la 25-a de julio 1708 li ekfunkciis por Chiemsee. Antaŭe li ankoraŭ inspektis (en majo 1708) la klostron je Herrenchiemsee kaj invitis al la dioceza sinodo de 1709 al St. Johann (Tirolo). Tie la kunvenintoj permesis statutojn respektantajn la decidojn de la koncilio de Trento kaj de salcburgiaj provincsinodoj. 

En 1710 Kuenburg estiĝis ankoraŭ kortega ĉambro-prezidanto. La entombigo estis en la katedralo de Salcburgo. Lia posteulo por Chiemsee estis Franz Anton Adolph von Wagensperg.

## Literaturo 
* Erwin Naimer: "Kuenburg, Johann Sigmund Freiherr (seit 1665 Reichsgraf) von (1656–1711)." Che: Erwin Gatz (eld.): *Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches. 1648 bis 1803. Ein biographisches Lexikon.* Duncker & Humblot, Berlin 1990, ISBN 3-428-06763-0, p. 245–246.

## Eksteraj ligiloj 
* Kuenburg ene de la katolika hierarkio 
 
## Notoj 
Kategorio:Episkopoj de Chiemsee
Kategorio:Episkopoj de Lavant
Kategorio:Aŭstraj juristoj
Universitato de la Valo de Gvatemalo

La **Universitato de la Valo de Gvatemalo** (, akronime **UVG**) estas laika privata kaj neprofitcela universitato situanta en Gvatemalurbo, Gvatemalo. Ĝi estis fondita en 1966 fare de privata fonduso, kiu antaŭe kontrolis la Colegio Americano de Guatemala (angle: American School of Guatemala). Ĝi estis la unua privata universitato se temas pri doni fortan emfazon al la teknika kaj teknologia kadro en la lando.

La .gt landkoda domajna nomo estas operaciita de ĉi tiu universitato.

## Organizo 
La universitato havas 7 malsamajn fakultatojn: Inĝenieristiko, Edukado, Sociaj Sciencoj, Sciencoj kaj Homaj Sciencoj, Dezajno-Novigado kaj Arto, Tutmonda Administrado kaj Komerca Inteligenteco kaj Universitata kolegio.
* Inĝenieristiko
* Edukado
* Sociaj Studoj
* Scienco kaj Homecoj
* Desegna Novigado kaj Arto
* Tutmonda Administrado kaj Komerca Spionado
* Universitata Kolegio (Colegio Universitario)

## Rangigoj 
En la jaro 2021, UVG okupas la 175-an lokon en la *QS Latin American University Rankings* de la akademia klasifiko de universitatoj en Latinameriko, kaj unua loko en Gvatemalo antaŭ de la Universitato de San Carlos de Gvatemalo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Universitato de la Valo de Gvatemalo 
* Oficiala retejo de la fonduso de la Universitato de la Valo de Gvatemalo

Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1966
Kategorio:Gvatemalo
Kategorio:Universitatoj en Ameriko
Tramtransporto en Magnitogorsk

**Tramtransporto en Magnitogorsk** () estas sistemo de publika transporto en Magnitogorsk. La malfermo de tramservo okazis la . La tramo de Magnitogorsk estas la 27-a tramo konstruita en Sovetunio.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Magnitogorsk
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Magnitogorsk
Magnitogorsk
Magnitogorsk
Tramtransporto en Ĥabarovsko

**Tramtransporto en Ĥabarovsko** () estas tramsistemo en Ĥabarovsko. La Ĥabarovska tramo ekfunkciis la . La sistemfunkciigisto estas MUP "GET".

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ĥabarovsko
* Trolebusa transporto en Ĥabarovsko
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Ĥabarovsko
Hxabarovsko
Hxabarovsko
Hxabarovsko
Nacia Universitato de Lesoto

eta|281x281ra|Elaera vido de la Universitatejo
eta|Gradoj aljuĝitaj fare de la tiama kanceliero, reĝo Moshoeshoe la 2-a (1988)
La **Nacia Universitato de Lesotho** (, akronime **NUL**) la ĉefa kaj plej malnova universitato en Lesotho , troviĝis en Roma, 34&nbsp;km. sudoriente de Maseruo, la ĉefurbo de Lesoto.

## Priskribo 
La Roma valo estas larĝe kaj estas ĉirkaŭigita de baro de fortikaj montoj kiu provizas imponegan pejzaĝon. La areo tial ĝuas mildan klimaton kun kvar klaraj sezonoj. La reganta korpo de la universitato estas la Konsilio, kaj akademia politiko estas direktita de la Senato, ambaŭ Konsilio kaj Senato establitaj perleĝe .

La reprezenta pozicio de la kanceliero kiel kapo de la NUL estas tenita fare de reĝo Letsie la 3-a de Lesoto. Nuna administrado estas farita de la Vickanceliero .

## Historio 
La universitato estis establita de la Katolika Eklezio la 8-an de aprilo 1945 kiel la " *Pius XII Catholic University College "* . Ĝi estis komence asociita kun la Universitato de Sud-Afriko en Sud-Afriko. La 1an de januaro 1964, la kolegio iĝis la *"Universitato de Basutoland, Bechuanaland kaj Svazilando"* , kaj post sendependeco en 1966, ĝi estis renomita la Universitato de Bocvano, Lesoto kaj Svazilando .

La 20an de oktobro 1975, la Nacia Asembleo decidis establi sendependan nacian universitaton sur la Lesota kampuso (la Universitato de Bocvano kaj la Universitato de Svazilando estis establitaj surbaze de la kampusoj en Bocvano kaj Svazilando en 1982).

## Organizo 
La universitato inkluzivas sep fakultatojn kaj tri institutojn:
* fakultato de Agrikulturo
* fakultato de Medicino
* fakultato de Juro
* fakultato de Sociaj Sciencoj
* fakultato de Edukado
* fakultato de Homaro
* fakultato de Scienco kaj Inĝenierio
* Instituto de Distanca Eduko
* Instituto de Postbakalaŭra Eduko
* Instituto de Sudafrika Studoj

Ankaŭ, ekde 1962, la *Nacia Universitato de Lesotho Internacia Lernejo* (akronime NULIS) funkcias en la universitato .

## Membrecoj 
* Asocio de Ŝtatkomunumaj Universitatoj
* Asocio de Afrikaj Universitatoj
* Internacia Asocio de Universitatoj
* Sudafrika Regiona Universitato-Asocio

## Famaj eks-studentoj 
* Reĝo Letsie la 3-a de Lesoto
* Reĝino 'Masenate Mohato Seeiso, Reĝino Edzo de Lesoto
* Tito Mboweni, Guberniestro de la Sudafrika Rezerva Banko
* Phumzile Mlambo-Ngcuka, Vicprezidanto de Sudafriko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Suda Afrika Universitato 

Kategorio:Universitatoj en Afriko
Kategorio:Lesoto
Tramtransporto en Novosibirsko

**Tramtransporto en Novosibirsko** () estas tramsistemo en la urbo Novosibirsko malfermita la . En 2022 funkcias 10 tramlinioj en Novosibirsko, kiuj estas servataj de du deponejoj.

centra|450px|eta|Mapo

## Itineroj 
* **№ 2** Метро «пл. Маркса» — улица Вертковская — мкр. «Чистая Слобода»
* **№ 3** Метро «пл. Маркса» — Молкомбинат (la itinero estis restarigita la , ĝi antaŭe estis fermita la , sed estis resendita en 2020 pro la likvidado de itinero 9)
* **№ 8** Мкр. «Чистая Слобода» — улица Титова (Площадь Маркса) (ĝis la  мкр. «Чистая Слобода» — ТЭЦ-2)
* **№ 10** Бугринская роща — Хлебозавод (cirkla itinero)
* **№ 11** Сосновый бор — Золотая горка (ĝis la  пл. Калинина — Золотая горка) nuntempe, pro la proprecoj de la horaro, iuj veturiloj faras vojaĝojn «Сад мичуринцев-Сосновый бор» kaj «Сад Мичуринцев-Золотая горка»
* **№ 13** Ул. Писарева — Гусинобродское шоссе
* **№ 14** Пл. Калинина — Сад Мичуринцев (ĝis la  Сосновый бор — Сад Мичуринцев)
* **№ 15** Бугринская роща — Юго-Западный жилмассив
* **№ 16** Метро «пл. Маркса» — Юго-Западный жилмассив (antaŭe ПКиО «Берёзовая роща» — Сад Мичуринцев)
* **№ 18** Ул. Петухова (Пос. Чемской) — Юго-Западный жилмассив

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Novosibirsko
* Metroo de Novosibirsko
* Trolebusa transporto en Novosibirsko
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Novosibirsko
Novosibirsko
Novosibirsko
Novosibirsko
Miksa Havas

'*** [mikŝa havaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Havas Miksa*' estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Heller* ĝis 1882.

 naskiĝis  en Székesfehérvár, li mortis (laŭ la tribunalo)  en nekonata loko.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en en Győr, poste li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato palatino József en 1883. Jam inter 1882-1885 li instruis en Komerca Akademio, poste en ĵus fondita simila akademio en Pozono ĝis la pensiuliĝo, pli poste li havis altan postenon en asekura firmao. Li estis ankaŭ revizoro kaj li ankaŭ kontribuis. Dum la nazia erao (1944) li estis viktimo de la holokaŭsto. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kereskedelmi irodai munkálatok* (kunaŭtoro, 1887)
* *Kereskedelmi és politikai számtan* (3 volumoj, 1888-1890, denove 1895)
* *Pénz és valuta* (1898)
* *Politikai számtan* (1907)
* *1-től 100.000-ig terjedő számok hétjegyű logarithmusai és táblák a politikai számtanhoz* (kunaŭtoro, 3-a eldono, 1911)
* *Mérleg- és adómérleg* (1928)
* *A pénz tragédiája* (1939)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare legebla en la 3-a punkto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Sára Hegmanné Nemes

'*** [neneŝ ŝAra], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hegmanné Nemes Sára*' estis hungara librotenisto, subministro. Ŝia origina nomo ĝis la geedziĝo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Nemes Sára*.

 naskiĝis  en Szolnok.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1981, poste ŝi akiris ekonomian diplomon en Universitato Károly Marx en 1985, post 2 jaroj ankaŭ fremdultrafikan diplomon. Post la unua diplomo ŝi laboris en hotelo, inter 1988-1993 ŝi estis librotenisto en firmao, poste en alia loko ŝi havis altan postenon. Inter 2006-2010 ŝi estis vicurbestro en Szolnok, poste ŝi estis levita subministro. Ekde 2018 ŝi gvidis la Hungaran Poŝton. Ŝi ricevis premion en 2022.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Tramtransporto en Iĵevsko

**Tramtransporto en Iĵevsko** () estas tramsistemo de urbo Iĵevsko, Udmurtio, Rusio. Ĝi havas dek unu itinerojn, el kiuj kvar funkcias nur dum pinthoroj.

centra|450px|eta|Mapo

## Itineroj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Iĵevsko
* Trolebusa transporto en Iĵevsko
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Iĵevsko
Iĵevsko
Iĵevsko
Iĵevsko
Žebrák

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Beroun. Pri parto de municipo Nečín temas artikolo Žebrák (Nečín).*
:*Eble vi serĉas: Žebráky.*

**Žebrák** () estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en distrikto Beroun, en Mezbohemia regiono, 16 kilometrojn sudokcidente de Beroun. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1280.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
Urbo Žebrák konsistas el du partoj sur du katastraj teritorioj:
* Žebrák (ankaŭ nomo de k. t.)
* Sedlec (k. t. *Sedlec u Žebráku*)

## Memorindaĵoj 
* Burgo Žebrák (sed ĝi troviĝas sur teritorio de la najbara municipo Točník)
* Preĝejo de sankta Roĥo 
* Baroka preĝejo de sankta Laŭrenco
* monumento de Jan Hus
* Biefarejo Žebrák
* Planetario Žebrák

## Pluaj fotoj

017 Žebrák před kostelem náměstí JZ.jpg|Antaŭ la preĝejo
Žebrák Dům čp. 54 1.JPG|Domo n-ro 54
040 Žebrák u odbočky silnic hospoda JJZ.jpg|Žebrák
037 Žebrák na náměstí fara SZ.jpg|Paroĥestrejo


Kategorio:Urboj en distrikto Beroun
Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křivoklata montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Křivoklátsko
Universitato Iberamerika de Meksikurbo

eta|Signo de la 80-jaraĝa Ibero
La **Universitato Iberoamerika de Meksikurbo** (, akronime **UIA** aŭ mallonge **La Ibero**) estas privata universitato en Meksiko fondita en 1943 de la jezuitoj sub la nomo *Centro Cultural Universitario* (CCU). Ĝi estas unu el la elitaj universitatoj de la lando .

## Historio 
eta|Universidad Iberoamericana
Post ĝia fondo, la UIA estis komence situanta en konstruaĵo ĉe *Avenida Hidalgo 120* (San Ángel-kompromiso) de Meksikurbo, kiu hodiaŭ enhavas la restoracion "San Angel Inn". La UIA Lernejo de Filozofio kaj Homarscienco estis komence situanta sur la kampuso de la Universidad Nacional Autónoma de México (UNAM). Instruado komenciĝis kun sep profesoroj kaj 13 studentoj; La unua rektoro estis Gabriel García Rojas. En 1952 la universitato ricevis sian nunan nomon. Ĝi estas sendependa de UNAM ekde 1974.

La plej granda kampuso kaj ĉefsidejo daŭre estas en Meksikurbo, aliaj lokoj inkluzivas Gvadalaharon, León, Torreón, Pueblan, Tijuanan kaj Akapulkon.

La arkitekto Augusto H. Álvarez estis la respondeca de planado de la campus de Meksikurbo en la *disvolviĝo de Campestre Churubusco*. Post kiam la kampuso estis detruita en sismo en 1979, la nunaj konstruaĵoj estis konstruitaj kaj la arkitektoj J. Francisco Serrano Cacho.

## Organizo 
* arkitekturo
* Komerca Administrado
* Kemio
* dezajno
* Edukaj sciencoj
* Sciencoj pri Sano
* Homaj Sciencoj
* historiaj sciencoj
* Internaciaj Studoj
* juraj Sciencoj
* Sciencoj de komunikado
* Arto
* Inĝenieristiko
* filozofio
* Fiziko kaj matematiko
* psikologio
* Religiaj Studoj
* Sociaj kaj politikaj sciencoj
* Ekonomiko
[eta|250x250ra|[:en:Biblioteca Francisco Xavier Clavigero|Biblioteko Francisco Xavier Clavigero]]
La ĉefa biblioteko de la UIA, la "Biblioteca Francisco Xavier Clavigero ", estas nuntempe la plej granda privata biblioteko en Latinameriko kaj tenas pli ol 280,000 librojn kaj revuojn, inkluzive de specialaj malnovaj, plejparte historiaj kopioj kiel ekzemple: la kolekto de Porfirio Díaz .

La universitato funkciigas lokan radiostacion en Meksikurbo nomita *Ibero 90.9*.

Ibero ankaŭ konservis fortajn ligilojn kun indiĝenaj komunumoj kaj kun sociaj organizaĵoj kiel ekzemple "Cáritas, IAP", kaj aliaj ligitaj al Teologio de liberigo, same kiel kun sociaj organizaĵoj kiuj batalas por liberecoj kaj homaj rajtoj kiel ekzemple la "Fundación Prensa kaj Demokratio".

## Fontoj 
* Espinosa, David. *Jesuit Student Groups, the Universidad Iberoamericana, and Political Resistance in Mexico.* Albuquerque: University of New Mexico Press 2014 
* Meneses Morales, Ernesto. *La Universidad Iberoamericana en el Contexto de la Educación Superior Contemporanea*. Mexico City: UIA 1979.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Meksikurbo
Kategorio:Universitatoj en Meksiko
Theodor Hirsch

**Theodor HIRSCH** (naskiĝinta la  en Dancigo, mortinta la  en Greifswald) estis germana historiisto.
## Vivo
Post studo de teologio, historio kaj geografio li estis instruisto ĉe *Friedrich Wilhelm-Gymnasium* en Berlino. En 1833 li fariĝis gimnaziinstruisto je Gdansko kie li restis historidocentante dum 32 jaroj. Krome li dediĉis sin al la gdanska historio. Li ankaŭ estris la urban arkivon, kaj ordigis tie ĉion laŭ nova sistemo (ekde 1850).

Krom pluraj verkoj pri Dancigo kaj la najbaraj klostroj je Oliva (nun pole Oliwa) kaj Zuckau (nun pole Żukowo) li ankaŭ esploradis pri la komercaj rilatoj inter danciganoj kaj italaj urboj en la 16-a jarcento. Li verkis ankaŭ la verkon »Danzigs Handels- und Gewerbegeschichte unter der Herrschaft des Deutschen Ordens« (Lepsiko 1858) kiun premiis la lepsika erudiciula klubo *Societas Jablonoviana*. Kun Strehlke kaj Töppen li eldonis la antologion »Scriptores rerum prussicarum« (Lepsiko 1861–74, 5 volumoj). 

En 1865 li fariĝis orda profesoro ĉe la universitato de Greifswald. Paralele li estris la reĝan universitatan bibliotekon. En 1880 li eldonis la sesan volumon pri politikaj interparoladoj de la dokumentkolekto »Urkunden und Aktenstücken zur Geschichte des Großen Kurfürsten«.

## Fonto
*Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol. 9. Leipzig 1907, p. 367 (tie ĉi interrete)
## Eksteraj ligiloj
*Vikifontaro
*Art. „Hirsch, Theodor“ fare de Eduard Winkelmann. Ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, volumo 13 (1881), p. 506–509 (tie ĉi interrete)
Balázs Heidrich

'*** [balAĵ hejdriĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Heidrich Balázs*' estas hungara altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kazincbarcika.

## Biografio 
 akiris ekonomikan diplomon en Universitato de Miskolc en 1993, post 6 jaroj li ekhavis sciencan gradon Ph.D. samloke. Post la diplomo li estis asistanto en la universitato (1993-1998), lektoro (1998-2000), docento (2000-2010), dum lia habilitiĝo okazis en 2007. Li prelegis ankaŭ en Universitatea Babeș-Bolyai ekde 2005 kaj :en:Université catholique de Lille ekde 2011. Inter 2009-2016 li estis institutestro jam en Budapeŝto, inter 2010-2016 li estis dekano de Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto), poste rektoro (tiam la altlernejo estis levita universitato). Li edziĝis en 1971. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj libroj 
* *Szervezeti kultúra és interkulturális management*
* *Szolgáltatás menedzsment*
* *Vezetési ismeretek* (kunaŭtoro)

## Fontoj 
* dateno kun foto 
* biografio hungare kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Bubovice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Beroun. Pri parto de municipo Volenice temas artikolo Bubovice (Volenice).*

**Bubovice** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun, situanta proksimume 11&nbsp;km oriente de Beroun. Vivas ĉi tie  (). En la katastra teritorio de la municipo troviĝas flughaveno Bubovice. La municipo en Bohemia karsto estas turisma elirpunkto por viziti de Minejoj de Solvay.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1333.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Adalberto

## Pluaj fotoj 

Pohostinství U Kosů, Na Návsi 18, Bubovice, okr. Beroun, Středočeský kraj 04.jpg|Gastejo
140 Bubovice Obecní úřad SZ 1.jpg|Municipa ofico


Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia karsto
Tramtransporto en Vladivostoko

**Tramtransporto en Vladivostoko** () estas la plej malnova tramsistemo en la azia parto de Rusio, la unua tramo eniris la stratojn de Vladivostoko la .

Ekde la  en Vladivostoko funkcias nur unu tramvojo - n-ro 6: "Минный городок — Сахалинская".

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Vladivostoko
* Funikularo de Vladivostoko
* Trolebusa transporto en Vladivostoko
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Vladivostoko
Vladivostoko
Vladivostoko
Vladivostoko
Universitato de Atlantiko

La **Universitato de Atlantiko** (, mallongigite **Uniatlántico**) estas publika esplora universitato situanta en Barranquilla, Atlántico, Kolombio. La universitato estis fondita en 1941 kiel la Teknologia Instituto de Atlántico kaj ricevis sian nunan nomon en 1946.

Ĝi estas la plej granda altlernejo laŭ studentaro en la kolumbia kariba regiono kun 24,113 studentoj kaj fakultato de 656 plentempaj ekvivalentaj profesoroj.

## Organizo 
maldekstra|eta|Lernejo de belartoj, Universitato de Atlántico
La universitato ofertas edukado al bakalaŭraj kaj postbakalaŭraj niveloj, inkluzive diversan gamon de inĝenieristikaj programoj, tiel kiel komerca administrado, juro, edukado, belartoj kaj pluraj aliaj areoj de studo.

La universitato havas tri kampusojn. Ĉefa kampuso, konata kiel Norda Kampuso, kaj du pli malgrandaj kampusoj; la Urbocentro-Kampuso kaj la Lernejo de Arto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universidad del Atlántico  oficiala retejo (hispane)

Kategorio:Universitatoj en Kolombio
Tramtransporto en Moloĉno

**Tramtransporto en Moloĉno** (, , ) estas malfunkcia tramsistemo de la vilaĝo Moloĉno (AR Krimeo), kiu funkciis inter 1989-2014. Ĝi estis la plej malgranda en Ukrainio kaj en la postsovetia areo, same kiel unu el la plej malgrandaj tramsistemoj en la mondo. Ĝi estis kreita de la pensiono "Bereg" por transportado de feriantoj, sed ĉiuj povis uzi la tramon, do ĝi estis plenrajta publika transporto.

Post la katastrofo de Ĉernobilo en 1986, la administrado de la filio Korosten de la Suda-Okcidenta Fervojo serĉante manierojn plibonigi la sanon de dungitoj (pli ol  homoj) elektis la pensionon Bereg proksime de Eŭpatorio. La direktoro de la pensiono proponis al la fako skemon de komuna partopreno: la pensiono situas  de la maro - feriantoj estis kondukitaj al la maro per buso, kio kaŭzis malfacilaĵojn. Estis proponita eksterordinara solvo - lanĉi tramon - kiu en tiuj jaroj, en la kondiĉoj de la benzina krizo, estis savo.

La projektlaboro estis efektivigita komence de 1989 fare de la fortoj de la Korosten branĉo de la vojo, kaj la laboro komenciĝis en marto de la sama jaro. Materialoj estis liveritaj de Korosten, la kontaktlineon kaj la vojon konstruis entreprenoj de la filio Korosten.

La linio estis konstruita kaj ekfunkciigita kun la tuta necesa infrastrukturo: elektra substacio, deponejo, kajoj en rekorda tempo, en aŭgusto 1989.

Antaŭ la aneksado de Krimeo fare de Rusio, la tramo veturis ĉiun someron. En 2014 pro manko de turistoj (la pensiono "Bereg" apartenis al la Korosten-Direkto de la Sud-Okcidenta Fervojo), trama trafiko estis rekomencita nur komence de aŭgusto.

Ekde la somero de 2015, la tramo estas elservigita. La sistemo estis oficiale fermita en 2016. Ankaŭ, ekde 2014, la pensiono ne plu funkciis.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Moloĉno (Saka distrikto)
* Transporto en Ukrainio
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Parovoz IS

Molocxnoje
Molocxnoje
Molocxnoje
Ĉerjomuŝki (Ĥakasio)

**Ĉerjomuŝki** estas urbotipa loĝloko en Respubliko Ĥakasio, Rusio. Ĝi estas inkludita en la urba distrikto de Sajanogorsk. Loĝantaro: 7382 homoj (2021).

La loĝloko de hidraŭlikaj konstruistoj kaj funkciigistoj de la plej granda hidroelektra centralo Sajano-Ŝuŝenskaja en Rusio situas 32 kilometrojn de la urbo Sajanogorsk. La oficiala statuso de urbotipa loĝloko estis ricevita en 1974.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto en Ĉerjomuŝki

Kategorio:Urboj de Ĥakasio
Tramtransporto en Irkutsko

**Tramtransporto en Irkutsko** () estas speco de publika transporto en Irkutsko, kunliganta plurajn distriktojn de la urbo: Sverdlovskij, Pravobereĵnij, Oktjabrskij. Tramservo estis malfermita la .

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Irkutsko
* Trolebusa transporto en Irkutsko
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Irkutsko
Irkutsko
Irkutsko
Irkutsko
Tramtransporto en Ĉerjomuŝki

**Tramtransporto en Ĉerjomuŝki** () estas tramsistemo en la vilaĝo de akvoenergiolaboristoj Ĉerjomuŝki en la Respubliko Ĥakasio. Ĝi estas unu el la plej malgrandaj tramsistemoj en Rusio kaj la lasta kreita en Sovetunio kaj Rusio. Ĝi estas la sola tramo en Rusio kie vojaĝado estas senpaga.

Ĝi estis malfermita la , igante ĝin la plej juna tramsistemo en Rusio. Malgraŭ la malfermo de la tramo de Verĥnjaja Piŝma la , ĝi ne perdis ĉi tiun statuson, ĉar la tramo de Verĥnjaja Piŝma ne estas sistemo, sed unu el la multaj linioj de la tramo de Jekaterinburgo.

La sistemo havas unu linion servantan ununuran itineron: Саяно-Шушенская ГЭС — Вторая терраса.

La linio estis konstruita por transporti laboristojn de SŜGES vivantaj en Ĉerjomuŝki, sed ĝi ankaŭ iĝis populara por ordinaraj loĝantoj de la vilaĝo. De 2020 ĝis 2022, dum la epidemio de COVID-19, ĝi servis nur laboristojn de la akvocentralo, sed nun ĉiuj povas denove uzi ĝin.

Ĝi estas posedata kaj servata fare de unu el la sekcioj de OAO "Sajano-Ŝuŝenskij gidroenergoremont".

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Ĉerjomuŝki (Ĥakasio)
* Listo de urboj kun tramtransporto

Cxerjomuŝki
Cxerjomuŝki
Cxerjomuŝki
Tramtransporto en Omsko

**Tramtransporto en Omsko** () estas tramsistemo de la urbo Omsko, malfermita la .

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Omsko
* Metroo de Omsko
* Trolebusa transporto en Omsko
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Omsko
Omsko
Omsko
Omsko
Duhidrokalkono

**Duhidrokalkono** aŭ **Benzilacetofenono** estas organika kombinaĵo rezultanta per reduktado de la kalkono. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Duhidrokalkono posedas 15 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon.

Duhidrokalkono apartenas al la klaso de organikaj substancoj konataj kiel retro-duhidrokalkonoj. Tiuj estas formo de normalaj duhidrokalkonoj kiuj estas strukture distingitaj per la manko de oksigenfunkcioj ĉe la C2'- kaj C6'-pozicioj. Tiel, duhidrokalkono estas konsiderata kiel flavonoida lipidmolekulo. Duhidrokalkono ekzistas kiel solidaĵo kaj estas konsiderata kiel praktike nesolvebla (en akvo) kaj relative neŭtrala.

Ene de la ĉeloj, duhidrokalkono situas ĉefe en la membrano (antaŭdirata de logP). Duhidrokalkono ankaŭ estas devena kunmetaĵo por aliaj transformproduktoj, inkluzive de sed ne limigitaj al, davidigenino, 2', 6'-duhidrokso-4'-metoksoduhidrokalkono, kaj 2', 4', 6'-trihidrokso-3'-formiilduhidrokalkono. Ekster la homa korpo, duhidrokalkono troveblas en fungoj. Tio igas duhidrokalkonon eblan biosignon por la konsumo de ĉi tiu nutraĵo.

Duhidrokalkono estas membro de la klaso de duhidrokalkonoj kiu estas acetofenono en kiu unu el la hidrogenoj de la metilgrupo estas anstataŭigata per benzilgrupo. Ĝi havas rolon kiel planta metabolito.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **duhidrokalkono** per reduktado de la kalkono:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **duhidrokalkono** per traktado de **fenetila klorido** kaj **benzaldehido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **duhidrokalkono** per traktado de **fenilpropanalo** kaj **klorobenzeno**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **duhidrokalkono** per traktado de **benzoila klorido** kaj **etilbenzeno**:

## Vidu ankaŭ 
* Ketono

## Referencoj 
Kategorio:Ketonoj
Jivina (distrikto Beroun)

**Jivina** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun, situanta proksimume 7&nbsp;km sudokcidente de Hořovice. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Kaplička na Jivině (Q66564883) 02.jpg|Kapeleto
Kaplička na Jivině (Q66564883) 03.jpg|Kapeleto

Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Železná (distrikto Beroun)

**Železná** estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun, situanta proksimume 6&nbsp;km norde de Beroun. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1292.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Železná, church.jpg|Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
Železná, common 2.jpg|Domo en la vilaĝplaco

Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Křivoklata montetaro
Hořovice

**Hořovice** (, hebree הורוביץ *Horovic,* jidiŝo הורוויץ *Hurwitz*) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, en distrikto Beroun, proksime de aŭtostrado D5, preskaŭ precize inter Prago kaj Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

Devenas de ĉi tie aŝkenaza familia nomo Horowitz.

Laŭ la urbo portas nomon ankaŭ Hořovica montetaro.

## Historio 
La teritorio, sur kiu la urbo hodiaŭ troviĝas, estis loĝigita jam en la&nbsp;10-a jarcento.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Nova kastelo kun la kastela parko
* Malnova kastelo
* Preĝejo de sankta Egidio
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Urbodomo en Hořovice

## Pluaj fotoj

Nový zámek, Hořovice.jpg|Nova kasteo, vido el parko
Starý zámek, Hořovice.jpg|Malnova kastelo, Vrbnovská 27/5, Hořovice
Hořovice.jpg|Trajna stacidomo en Hořovice

## Referencoj
Kategorio:Urboj en distrikto Beroun
Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Preĝejo Dia Mizerikordo (Győr)

La **preĝejo Dia Mizerikordo,** hungare *Isteni Irgalmasság-templom* estas romkatolika konstruaĵo en urbo Győr, en urboparto *Kismegyer,* kiu estis memstara vilaĝo ĝis la unuiĝo en 1954.

## Historio 
Kapacito de la malgranda kirko (videbla sur la foto) estis nur 60, tial oni planis pli grandan inter 2004-2007. Nova moderna kirko estis konstruita en fino de la 2000-aj jaroj. La orgeno ekfunkciis en 2019.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, sed en la sama areo etendiĝas ankaŭ tombejo kun malgranda preĝejo. La fasado estas malsimetria, la pilieroj viciĝas laŭ komenco de Fibonaĉi-nombroj. La turo estas kaŝita en la pilono en la dekstra flanko, plej supre kruco estis metita. Maldekstre koridoro kuŝas laŭ flanko de la konstruaĵo. La moderna konstruaĵo estas kovrita interne per ruĝaj brikoj. La benkoj faritaj el lignoj estas helbrunaj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj

Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Mizerikordo
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Győr
Hostomice (distrikto Beroun)

**Hostomice** (ankaŭ *Hostomice pod Brdy*, ) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Mezbohemia regiono, en distrikto Beroun, proksimume 10 km oriente de urbo Hořovice kaj 10 km nordokcidente de Dobříš en larĝa valkaldrono sur rojo Chumava sub nordokcidenta deklivo de Hřebeny. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1343.

## Loĝantaro 
## Lokaj partoj 
Urbo Hostomice konsistas el kvar partoj sur tri katastraj teritorioj:
* **Hostomice** (k. t. *Hostomice pod Brdy*)
* Bezdědice (k. t. *Bezdědice u Hostomic)*
* Lštěň (ĝi situas en k. t. *Hostomice pod Brdy*)
* Radouš (k. t. *Radouš*)

Ekde la 1-a de januaro 1986 ĝis la 23-a de novembro 1990 apartenis al la urbo ankaŭ Běštín.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo 
* Mariana kolono en la placo el la jaro 1714
* Niĉa kapeleto apud ŝoseo ĝis Bezdědice
* Niĉa kapeleto apud vojo al Skřipel
* Statuo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1871
* Juda tombejo en Hostomice

## Vidu ankaŭ
* Smeralda lageto

## Pluaj fotoj

Hostomice - čp. 64 (3).JPG|Domo n-ro 64 en Hostomice
Hostomice (okres Beroun), pošta na návsi.JPG|Poŝto
Hostomice - čp. 71 (1).JPG|Domo n-ro 71


Kategorio:Urboj en distrikto Beroun
Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Industria Universitato de Santandero

La **Industria Universitato de Santandero** (, akronime **UIS** ) estas universitato en la Departemento Santandero en Kolombio. Ĝi havas kampusojn en Bucaramanga, Barrancabermeja, es:Socorro, es:Malago kaj es:Barbosa.

La universitato malfermiĝis en 1948. Studentprotestoj okazis en la 1960-aj jaroj kaj 70-aj jaroj.

## Organizo 
### Fakultato de Sciencoj 
* Biologio
* Fizika
* Bakalaŭro pri Matematiko
* Matematiko
* Kemio

### Fakultato de Homaj Sciencoj 
* Ĝuste
* Ekonomio
* Filozofio
* Historio kaj Arkiva Scienco
* Bakalaŭro pri Baza Eduko kun emfazo pri Natursciencoj kaj Media Eduko
* Bakalaŭro pri Baza Eduko kun emfazo pri Hispana Lingvo
* Licencio en Primara Baza Eduko
* Licencio pri Hispana kaj Literaturo
* Bakalaŭro en Fremdlingvoj kun emfazo pri la angla
* Bakalaŭro en la angla
* Licencio pri Literaturo kaj Hispana Lingvo
* Bakalaŭro pri Muziko
* Socia laboro

### Fakultato de Fizikomekanika Inĝenierado 
* Industria dezajno
* Civila inĝenierado
* Elektra inĝenierado
* Elektronika Inĝenierado
* Industria inĝenierado
* Mekanika Inĝenierado
* Sisteminĝeniero

### Fakultato de Fizikokemia Inĝenierado 
* Geologio
* Metalurgia Inĝenierio
* Nafta inĝenierado
* Kemia inĝenierado

### Fakultato pri Sano 
* Mikrobiologio kaj Bioanalizo
* Flego
* Fizioterapio
* Medikamento
* Nutrado kaj dieto

## Rangigoj 
UIS estas regule rangigita kiel unu el la plej bonaj universitatoj en Kolombio kaj Latin-Ameriko .

## Galerio 

Dosiero:UIS_-_Facultad_de_Ciencias_Humanas.jpg|alternative=Social Science Faculty|Socia Scienca Fakultato
Dosiero:UIS_-_Auditorio.jpg|alternative="Agora" Auditorium|"Agora" Aŭditorio
Dosiero:UIS_-_Campo_de_fútbol.jpg|alternative=Soccer field|Futbala kampo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universidad Industria de Santander oficiala retejo (hispane)
* FAVUIS
* UIS fondusa lernejo

Kategorio:Universitatoj en Kolombio
Nova Israela Fonduso

La **Nova Israela Fonduso** (, , akronime **NIF**) estas fonduso kaj neprofitcela organizaĵo kun israelaj, nordamerikaj kaj eŭropaj membroj, kiu subvencias kaj subtenas organizaĵojn en Israelo kiuj antaŭenigas demokratan evoluon en la lando kaj certigas liberecon, justecon kaj egalecon por ĉiuj civitanoj de la lando. Establita en 1979, la organizaĵo temigas precipe civitanrajtojn kaj homajn rajtojn, religian toleremon  kaj plurismon, same kiel egaligi sociajn kaj ekonomiajn diferencojn en israela socio, precipe  antaŭenigante kunekzistado inter judoj . Ĝi ankaŭ subtenas israelaj organizaĵoj kiuj okupiĝas pri la GLAT-komunumo, ina povigo kaj mediaj aferoj.

Kiel signo de la mano etendita de la organizaĵo al la palestinanoj, ĉiuj tekstoj de la organizaĵo estas trilingvaj, en la hebrea, araba kaj angla .

La NIF diras ke dum la unuaj tri jardekoj en ĝia laboro ĝi provizis $300 milionon al pli ol 900 israelaj civil-sociaj progresivaj organizaĵoj. Ĝi priskribas ĝin mem kiel aktiva sur la aferoj de civilaj kaj homaj rajtoj, la rajtoj de virinoj, religia statuso, homaj rajtoj por palestinanoj en la israela-okupaciataj teritorioj, la rajtoj de araba malplimulto de Israelo kaj libereco de parolo. La NIF estas la plej granda fremda donacanto al progresaj aferoj en Israelo .

Iuj dekstruloj en Israelo akuzas la organizaĵon havi kontraŭcionisman tagordon. Ĉi tio estas refutita de la gvidanto de la organizaĵo, profesoro ĉe la Universitato Georgetown Law Center, Peter Edelman, kiu priskribas la kritikon kiel "nedemokratian kaj nejudan" .

Daniel Sokatch, CEO, diras ke en linio kun iliaj "kernaj "valoroj de demokratio kaj egaleco, ni subtenas du ŝtatojn por du loĝantaj popoloj kaj ni oponas la okupacion kaj la judan setlejan entreprenon" .

Interaline, ties financa subteno por Ŝovrim Ŝtika, Adalah, B'Tselem, Jeŝ Gvul, Rabenoj por Homaj Rajtoj kaj aliaj grupoj kiuj supoze estas malamikecaj al Cionismaj valoroj aŭ al la nuntempa politika tagordo en Israelo kaj ties nacieca registaro, tiris multe da kritiko .

En januaro 2006, la nova fonduso gajnis rekono de Unuiĝintaj Nacioj kiel organizaĵo kiu funkcias en la spirito de la Ĉarto de Unuiĝintaj Nacioj kaj antaŭenigas ĝiajn valorojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1979
Kategorio:Internaciaj organizaĵoj
Kategorio:Politiko de Israelo
Kategorio:Fondaĵoj
Kategorio:Neprofitcelaj organizaĵoj
Hlásná Třebaň

**Hlásná Třebaň** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Beroun, situanta sur la maldekstra bordo de Berounka, 2 km sudoriente de Karlštejn, proksimume 24&nbsp;km sudokcidente de Prago kaj 10 km sudoriente de Beroun. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1000.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
* **Hlásná Třebaň**
* Rovina

## Memorindaĵoj 
* Kapeleto

## Pluaj fotoj 

498 Hlásná Třebaň od kapličky chalupa SSZ.jpg|Domo en Hlásná Třebaň
Zadni Treban-most.jpg|Ponteto trans Berounka inter Zadní kaj Hlásná Třebaň


Kategorio:Municipoj en distrikto Beroun
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Beroun
Kategorio:Setlejoj en Hořovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia karsto
Kategorio:Setlejoj sur Berounka
Kinpremioj BAFTA

(elsendisto de la premiceremonio ekde 1956).]]
**Kinpremioj BAFTA**, en angla *The British Academy Film Awards*, pli ofte konataj kiel *BAFTA Film Awards*, estas ĉiutaga premiceremonio gastigita de la *British Academy of Film and Television Arts* (BAFTA) por honorigi la plej bonajn britajn kaj eksterlandajn kontribuojn al kino. 

La ceremonioj okazis dekomence en la ikona Odeon Cinema ĉe Leicester Square en Londono, antaŭ ili ekokazis ĉe la Royal Opera House el 2007 ĝis 2016. El 2017 ĝis 2022, la ceremonio okazis en la Royal Albert Hall en Londono antaŭ translokiĝi al la Royal Festival Hall por la ceremonio de 2023. La statuo kiu utilas kiel premisimbolo priskribas teatran maskon.

La unua ceremonio de Premioj BAFTA okazis en 1949, kaj la ceremonio estis por la unua ofjo elsendita de BBC en 1956 kun Vivien Leigh kiel gastiganto. La ceremonio dekomence okazis en Aprilo aŭ Majo; ekde 2001, ĝi tipe okazas en Februaro. 

Rekordaj ricevintoj estis kun kvin premioj Peter Finch (aktoroj) kaj Judi Dench kaj Maggie Smith (aktorinoj). Inter reĝisoroj rekorda nombro estas nur de 2 premioj, nome  ĉe Woody Allen, Joel Coen, Alfonso Cuarón, Louis Malle, Ang Lee, Alan Parker, Roman Polanski, John Schlesinger kaj Peter Weir.

Inter premiitaj plej bonaj filmoj menciendas Annie Hall, The Best Years of Our Lives, Butch Cassidy and the Sundance Kid, Goodfellas, The Graduate, Midnight Cowboy, S.O.S. Lutezia, Schindler's List, Slumdog Millionaire, The Artist, The Third Man ktp.

## Eksteraj ligiloj
* 
* BAFTA Awards database 
* Museum of Broadcast Communications: BAFTA
* IMDB: BAFTA

* 
Kategorio:Premio BAFTA por plej bona filmo
Kategorio:Aperis en 1949
Kategorio:Brita kino
Kategorio:Kino-premioj
La Suno en la fikcio

[dekstra|eta|200px|"Worlds of Science Fiction". [Librokovrilo|Kovrilo de la revuo "If". Novembro de 1953.]]
**La Suno en la fikcio** kvankam la Suno estis uzata kiel sciencfikcia medio ekde la klasika antikva epoko, ĝi delonge ricevis relative malmulte da atento.

## Enkonduko 
En la plej multaj reprezentadoj de la Suno, ĝi estis reprezentita kiel loĝebla stelo kaj ĉiela korpo simila al la Tero, la estaĵoj kiuj supozeble vivis tie estis priskribitaj laŭ la kredo ke ekzistis vivo en la ĉielaj korpoj. Kun la evoluo de astronomio kaj pli granda scio pri la Suno, precipe ĝia temperaturo, la supozitaj loĝantoj de la Suno ne plu estis konsiderataj vivantaj estaĵoj, krom en la kazo de tre ekzotikaj vivoformoj. Anstataŭe, la intrigo temigis pli la neeviteblan morton de la Suno kaj la katastrofojn, kiujn ĝi alportus al vivo sur la Tero. Sunmakuloj estis la temo de malmulto de verkoj. La Suno reprezentas danĝeron por kosmoveturiloj kiuj tro proksimas, ĉu per neceso aŭ intence. Kvankam la Suno foje estas prezentita en sciencfikcio, ĝi aperas malpli ofte ol aliaj steloj. Ĝenerale, la Suno estas nekutima loko en sciencfikcio, precipe kiam estas komparite kun la planedoj Marso kaj Venuso.

## Historio 
Antaŭ ol estis komprenite ke la energifonto de la Suno estis nuklea fuzio, la primara supozo inter verkintoj estis ke la fonto de varmo kaj lumo estis bruligado kaj ke la Suno elĉerpigus fuelon en relative mallonga tempodaŭro. Eĉ post kiam la vera fonto de sunenergio estis malkovrita en la 1920-aj jaroj, la malkresko aŭ kompleta formorto de la Suno estis ofta temo en la post-apokalipsa sciencfikcia ĝenro, kie provoj estis faritaj por revigligi la Sunon por malhelpi eblajn katastrofojn. Ofta maniero kiel la Suno kaŭzis katastrofojn estis se ĝi eksplodis aŭ iĝis supernovao, aliaj mekanismoj, kiel ekzemple sunaj flamlumoj, ankaŭ estas foja temo. Krom esti fonto de detruo, la Suno ankaŭ estis utiligita en la fikcio kiel fonto de sunenergio kaj povumo. Plie, la suna vento povas esti uzata kiel kosmoŝipo propulssistemo per la uzo de sunaj veloj. La suna eklipso ofte estis uzita en multaj rakontoj. La Suno komencis aperi malpli ofte en la fikcio en la 1930-aj jaroj kaj 1940-aj jaroj, ĉar la legantoj komencis perdi intereson en la temo.

## Referencoj 
Kategorio:Suno
Kategorio:Sunsistemo en fikcio
Kategorio:Steloj en fikcio
Tu scendi dalle stelle

eta|dekstra|Alfonso Maria de' Liguori |150ra
***Tu scendi dalle stelle*** , en Esperanto *Vi subeniras de la steloj*, estas la plej konata kristnaska kanto en Italio. Ĝin verkis ĉirkaŭ la jaro 1750 la teologo kaj posta episkopo Alfonso Maria de Liguori.

Kvankam ĝia originalo ampleksas sep strofojn, oni plej ofte kantas nur la unuajn du aŭ tri strofojn.

Kelkajn tagojn antaŭ Kristnasko 2023, Clarissa Sabatini publikigis ĉe YouTube esperantlingvan version de la kanto, surbaze de traduko de Ulrich Matthias.  

## La teksto de la kanto
;**itale:**

Tu scendi dalle stelle,
O Re del Cielo,
e vieni in una grotta,
al freddo al gelo.

O Bambino mio Divino
Io ti vedo qui a tremar,
O Dio Beato
Ahi, quanto ti costò
l'avermi amato!

A te, che sei del mondo
il Creatore,
mancano panni e fuoco;
O mio Signore!

Caro eletto Pargoletto,
Quanto questa povertà
più mi innamora!
Giacché ti fece amor
povero ancora!

;**esperante:**

Vi subeniras de la steloj,
ho reĝo de la ĉielo,
kaj venas en groton,
ĉe malvarmo kaj glacio.

Ho mia dia infaneto,
mi ĉi tie vidas vin tremi.
Ho mia sankta Dio
Ho, tiom kostis al vi,
ami min!

Al vi, kiu estas de la mondo
la kreinto,
mankas vestaĵoj kaj fajro,
ho mia sinjoro!

Kara elektita infaneto,
kiom igis min via malriĉo
ami vin pli!
Ĉar amo igis vin
ankoraŭ malriĉa!

## Eksteraj ligiloj 
* Esperanta versio, kantata de Clarissa Sabatini
* Itala originalo kantata de Andrea Bocelli

## Referencoj 
Kategorio:Kristanaj kantoj
Kategorio:Kristnasko
Ciklamata acido

**Ciklamata acido** aŭ **cikloheksilsulfamata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **cikloheksilamino** kaj **sulfonata acido** en oksida medio. Ĝi estas blanka, senodora solidaĵo kun amareca gusto, tridekfojoj pli dolĉa ol sukero, tre solvebla en akvo. Ciklamata acido posedas 6 karbonatomojn, 13 hidrogenatomojn kaj 1 nitrogenatomon.

Ciklamata acido estas cikla, hidrosolvebla, organika acido. Ĝi estas blanka, kristala solidaĵo, kiu estas senodora kaj iomete amargusta. Ciklamata acido estas multflanka kombinaĵo, kiu estas uzata en multaj industrioj, inkluzive de manĝaĵoj, farmaciaĵoj kaj kosmetikaĵoj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la sintezo de aliaj kombinaĵoj, kiel ciklamataj saloj kaj ciklamataj esteroj.

Ciklamata acido estas uzata en vivaj studoj por esplori la efikojn de ciklamataj saloj sur la centra nervosistemo. Ĝi estas konsiderata sekura kaj efika kunmetaĵo por tiu celo.

Ciklamata acido ankaŭ estas uzata en vitraj studoj por esplori la efikojn de ciklamataj saloj sur ĉelkulturoj. La acido estas konsiderata ne-toksa al ĉeloj kaj povas esti uzata por studi la efikojn de ciklamataj saloj sur ĉelmultobliĝo kaj diferencigo.

Ciklamata acido verŝajne agas sur la centra nervosistemo malhelpante la resorbadon de serotonino kaj norepinefrino. Ĉi tiu inhibicio de rekaptado kondukas al pliigo de la niveloj de ĉi tiuj neŭrotransmisiiloj en la cerbo, kiuj povas havi pozitivan efikon sur humoro kaj konduto.

Ciklamata acido estas konsiderata efika inhibicianto de la enzimo acetilkolinesterazo. Ĉi tiu enzimo respondecas pri malkonstruo de la neŭrotransmisiilo acetilkolino en la cerbo, kaj ĝia inhibicio povas konduki al pliigo de acetilkolino-niveloj. Ĉi tio povas havi pozitivan efikon al memoro, lernado kaj aliaj kognaj funkcioj.

Ciklamata acido estas konsiderata havi gamon da biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj. Oni trovis, ke ĝi estas inhibilo de la enzima ciclooksigenazo, kiu povas konduki al kontraŭinflama efiko. Ĝi ankaŭ estas konsiderata inhibicianto de la enzimo monoaminoksidazo, kiu povas konduki al kontraŭdepresia efiko.

Ciklamata acido havas plurajn avantaĝojn por laboratoriaj eksperimentoj. Ĝi estas netoksa kaj povas esti uzata en diversaj ĉelkulturoj. Ĝi ankaŭ estas relative malmultekosta kaj povas esti facile sintezita. La ĉefa limigo de Ciklamata acido estas ĝia malstabileco en solvaĵo, kiu povas konduki al malkresko de la koncentriĝo de la kunmetaĵo laŭlonge de la tempo.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **ciklamata acido** per traktado de **cikloheksilamino** kaj **sulfonata acido** en oksida medio:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **ciklamata acido** per traktado de **klorocikloheksano** kaj **sulfamata acido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **ciklamata acido** per traktado de **cikloheksilamino** kaj **sulfura trioksido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **ciklamata acido** per traktado de **cikloheksanono** kaj **aminosulfonata acido** en redukta medio:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **ciklamata acido** per traktado de **cikloheksila izocianato** kaj **sulfonata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
Daŝa Drndich

**Dasha Drndich** (propralingve: **Daša Drndić**) n. la 10-an de aŭgusto 1946 en Zagrebo - m. la 5-an de junio 2018 en Rijeka) estas kroata verkistino, literaturrecenzistino, literatura tradukistino.

## Biografio 
Ŝi diplomiĝis ĉe la Fakultato de Filozofio de la Universitato de Beogrado. Kun Fulbright-stipendio, ŝi sudis en Southern Illinois University kaj Universitato Case Western Reserve. Ŝi defendis sian disertaĵon en Rijeka pri feminismo kaj politika engaĝiĝo en literaturo. Ŝi instruis modernan britan literaturon kaj literaturajn artojn en la Universitato de Rijeka. Krom prozo ŝi verkis teatraĵojn por radio. Ŝi interalie tradukis Borges, Gombrowicz, Auden, Dalton Trumbo, Thomas Berger kaj aliajn.

## Verkaro (elekto) 
* Ŝtono de la ĉielo/la ĉielo de Kamen (1984)
* Marija Częstochowska još uvijek roni suze ili Umiranje u Torontu (1997)
* Canzone di guerra (1998; slovena traduko 2011)
* Totenwande, Zidovi smrti (2000)
* Doppelgänger (2002)
* Leica formato, romano (2003; slovena traduko 2011)
* After Eight, artikoloj pri literaturo (2005)
* Feministički rukopis ili politička parabola: dramo Lillian Hellman (2006)
* Sonnenschein - romano (2007, *Cyclops* Prize of the Poole Book Festival , prioritatita por la Sendependa Premio por tradukita prozo, 2013; slovena traduko 2009, nederlanda kaj pola tradukoj 2010, angla traduko 2011, franca traduko 2013)
* Aprilo en Berlino / April u Berlinu (2009)
* Belladonna, romano (2012)

## Tradukoj 
La verkoj de Drndich estis tradukitaj en kelkajn eŭropajn lingvojn. Ŝiaj romanoj kaj radiodramoj gajnis naciajn kaj internaciajn premiojn.

## Referencoj 
Kategorio:Historiaj romanistoj
Kategorio:Kroataj dramistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Kroataj tradukistoj
Tramtransporto en Talino

**Tramtransporto en Talino** () estas tramo funkcianta en Talino, Estonio. Ĝi konsistas el kvar linioj, kvina linio al la flughaveno estas planita.

centra|450px|eta|Linioj

## Itineroj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Talino
* Trolebusa transporto en Talino
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Talino
Talino
Talino
Talino
Vysoký Újezd (distrikto Benešov)

**Vysoký Újezd** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Větrov kaj solejoj Tuchyňská Lhota, Pexův Luh kaj Faberka.

En distanco 16&nbsp;km oriente situas urbo Benešov, 18&nbsp;km sude urbo Sedlčany, 22&nbsp;km okcidente urbo Dobříš kaj&nbsp;24&nbsp;km nordoriente urbo Říčany.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Devene gotika preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Vysoky_Ujezd_(Benesov)_2.jpg|Municipa ofico
Vysoky_Ujezd_(Benesov)_1.jpg|Direkte al Teletín
Vysoky_Ujezd_(Benesov)_3.jpg|Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria
Vysoký Újezd, domy.jpg|Meza parto de la municipo


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945