open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Văleni (Călățele)

**Văleni** [vəlenj] (hungare: **Magyarvalkó** [madjarvalko:]) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Călățele.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 1148 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 455 (rumanoj, 74 % da hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas el 1291. De 1332 ĝi estis ekleziejo. En mezepoko ĝi estis servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs*). La reformita preĝejo havas pentritan lignan baldakenon faritan de Lorenco Umling pli maljuna kaj Lorenz Umling pli juna en 1778.

eta|300ra|Kalvinana preĝejo de Văleni

## Vidindaĵoj 
* Kalvinana preĝejo

## Fontoj 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Renomaj personoj 
* Pál Miháltz (1-a de aprilo 1899 – Budapest, 25-a de novembro 1988): pentristo, grafikisto.
* Jenő Pay (n. 22-a de aprilo 1940): inĝeniero pri mekaniko, universitata profesoro.
* András Valkai (1540? – 1586?) histotriaj kantaŭtoro.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Cluj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Dubai Ports World

**Dubai Ports World** (aŭ **DP World** mallonge) estas kompanio posedata de la registaro de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj. Ĝi estis fondita en 1999 kaj funkcias kun sidloko en Dubajo.

Ĝi mondkonatiĝis en 2006, kiam la entrepreno aĉetis funkciigajn rajtojn de 6 havenoj en Usono. DP World aĉetis tiujn rajtojn de la brita *Peninsular and Oriental Steam Navigation (P&amp;O)* je 6,8 miliardoj da usonaj dolaroj.

Ĉar la politikistoj kaj publika premo en Usono protestis kontraŭ la aĉeto kaj kongresanoj ne volis akcepti la kontrakton, DP World transdonis la funkciigajn rajtojn al usonaj entreprenoj.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 

Kategorio:Dubajo
Mera

**Mera** (hungare: **Méra** me:ra) estas vilaĝo de Baseno de Călățele en Rumanio nordokcidente de Kluĵo. Administre apartenas al Baciu.
## Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 383 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 493 (rumanoj, 83% hungaroj). 
## Historio
Ĝia unua mencio estas en 1299. De 1332 Méra estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Méra apartenis al Hungario (*Kolozs*). 
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Gravaj personoj 
* Ágota Antal (n. Miercurea Ciuc, 1986): tekstilartistino, fasonistino tie loĝas.
* Dániel Pánczél (Méra, 1759 – Vieno, 15-a de decembro 1827): hungara ĵurnalisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Domoșu

eta|dekstra|260px|Kalvinana preĝejo en Domoșu
**Domoșu** [domoŝu] (hungare: **Kalotadámos**) estas vilaĝo en Rumanio sude de Huedin. En 1910 ĝi havis 404 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 245 (rumanoj, 82 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1408 kiel hungara servutulvilaĝo. En ĝia reformita preĝejo troviĝas ligna baldakeno pentrita en 1774 de Lorenco Umling pli maljuna, de hungaroj nomata *Lőrinc Kolozsvári Asztalos Umling*, kaj János Asztalos Umling (*asztalos* estas la hungara vorto por "lignaĵisto"). Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la vilaĝo apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Sâncraiu.

## Loĝantaro 
En la censo de 2002 la 206 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn:

## Vidindaĵoj 
* Kalvinana preĝejo (Domoșu)

## Fontoj 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de la distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Cluj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Sâncraiu (Cluj)

**Sâncraiu** [sınkraju] Cluj (hungare: **Kalotaszentkirály**) estas komunumo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. Administre al ĝi apartenas Horlacea, Domoşu, Alunişu, Brăişoru, Zam. Ĝi situas ĉirkaŭ 6 km. sude de Huedin.
eta|250ra|Preĝejo de Sâncraiu

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 1 046 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 295 (rumanoj, 85% hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas en 1337 kiel ekleziejo. En 1461 jam loĝis en la komunumo ankaŭ rumanoj. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, departemento Kolozs.

## Fontoj 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Komunumoj pri Stefano la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando 
Ili manifestis kunlaboradon en 1997 en Szentkirályszabadja.

## Vidindaĵoj 
* Kalvinana preĝejo (Sâncraiu)

## Gravaj personoj 
* Ilona Csoma (1868 -?) pentristino.
* Géza Vincze (Kalotaszentkirály, 12-a de aprilo 1889 – Budapest, 3-a de junio 1964): filologo, literaturhistoriisto.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Horlacea

**Horlacea** [horlaĉa] (hungare: **Jákótelke**) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de Huedin. En 1910 ĝi havis 239 loĝantojn (hungaroj), en 1992 173 (rumanoj, 80% hungaroj). Ĝia unua mencio estas en 1393 kiel reĝbieno. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Sâncraiu (Cluj).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Inucu

**Inucu** [inuku] (hungare: **Inaktelke**) estas komunumo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Aghireşu.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 706 loĝantojn (hungaroj), en 1992 497 (hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas en 1270. De 1531 ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 

* Fotoj pri la vilaĝo 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Baciu (Cluj)

**Baciu** [baĉu] (hungare: **Kisbács** [kiŝba:ĉ]) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Cluj-Napoca. Administre apartenas al ĝi Mera, Suceagu, Corușu, Popești, Rădaia kaj Săliștea Nouă.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 1428 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 3677 (rumanoj, 33 % da hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas el 1297. Ĝia rumana loĝantaro loksidiĝis tie post 1660. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs*).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon

## Renomaj personoj 
* Sándor Csajághy: rom-katolika episkopo.
* András Fábián (n. 14-a de junio 1949): kuracisto, scienca esploristo.
* Sándor Fodor (Neti): ciganmuzikestro
* Erzsébet Zsombory (1-a de oktobro 1913 – Kluĵo, 18-a de aŭgusto 1997): pentristino, kantistino.
* Endre Túros (n. 6-a de oktobro 1949): instruisto, sociesploristo

## Eksteraj ligiloj 
* http://recensamant.referinte.transindex.ro/?pg=3&id=830  Popolnobrado 2002
* Interaga mapo de distrikto Cluj

## Referencoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Căpușu Mare

**Căpușu Mare** [kəpuŝu mare] (hungare: **Magyarkapus** [madjarkapuŝ]) estas vilaĝo kaj komunumo en Rumanio 25 km okcidente de Cluj-Napoca. Administre al ĝi apartenas Bălcești, Căpușu Mic, Dângău Mare, Dângău Mic, Dumbrava, Agârbiciu, Păniceni, Straja.

Tra Căpușu Mare iras la rumana nacia vojo DN1; 10 km oriente pasas la Transilvania Aŭtovojo. La plej proksima fervoja stacio estas en Gârbău (10 km norde).

## Loĝantaro
En 1910 la vilaĝo havis iom pli ol mil loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 940 (rumanoj, 89 % da hungaroj). La komunumo tiam havis 5.855 loĝantojn.

En la censo de 2002 la 835 loĝantoj de la vilaĝo deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn:

En la tuta komunumo la rumanoj kaj la rumana lingvo estas majoritataj; hungaroj konsistigas nur iom pli ol trionon.

## Historio
Ĝia unua dokumenta mencio estas en 1282. De 1332 ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs vármegye*). 

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Renomaj personoj 
* László Ady: reformita pastro, lokhistoriisto.
* Ferenc Szilágyi (31-a de oktobro 1925 – Kluĵo, 18-a de junio 2010): operkantisto (tenoro) en la Kolozsvári Állami Magyar Opera.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de la distrikto 

Kategorio:Komunumoj de distrikto Cluj
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Cluj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Alunișu

**Alunișu** [aluniŝu] (hungare: Mogyorókeréke [modjoro:kereke]- **Magyarókereke** [madjaro:kereke]) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Sâncraiu.

eta|260px|Panoramo kun la preĝejo en Alunișu

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 596 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 — 210 (rumanoj, 45 % da hungaroj).

En la censo de 2002 la 172 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn:

## Historio 
Ĝia unua mencio estas en 1437 kiel hungara servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Magyarókereke apartenis al Hungario (*Kolozs*). La pentrita ligna baldakeno de la reformita preĝejo estis farita en 1746 de Lorenco Umling (patro) kaj de liaj filoj.

## Vidindaĵoj 
* Kalvinana preĝejo (Alunișu)

## Fontoj 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Renomaj homoj 
* Árpád Telegdy (Koloĵvaro, 8-a de novembro 1871 – Alunișu, 4-a de oktobro 1931), pentristo
* István Tamás (14-a de marto 1940), fakverkisto pri fiziko
* Sándor Keresztes (politikisto)

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Cluj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Hasekura Cunenaga

**Hasekura Rokuemon Tsunenaga** [cunenaga] (支倉六右衛門常長; la 2-a jaro de Genki (1571) – 1-a de julio la 8-a jaro de Genna (7-a de aŭgusto 1622) estis japana samurajo. Li gvidis ambasadon al Meksiko kaj poste al Eŭropo inter 1613 kaj 1620, post kio li revenis al sia lando. Tiel li iĝis la unua oficiala ambasadoro de Japanio en Ameriko kaj la unua registrita okazo de japan-francaj rilatoj.

Li naskiĝis kiel Yoichi Rokuemon Nagatsune (与市・六右衛門長経) en Sendai-provinco (nun Mijagi-prefektujo).

En 1609, Hispana Galeono *San Francisco* renkontis malbonan veteron sur vojo de Manilo al Akapulko grundis marbordo proksima al Onĵuku(Ĉiba-prefektujo). La ŝipanoj estis savataj kaj bonvenigitaj kaj Rodrigo de Vivero y Velasco, eksa gubernatoro de Filipinoj renkontiĝis kun Tokugawa Ieyasu. Pro tio, rilato inter Japanio kaj Hispanio komenciĝis. Sub ordono de Daimio de Sendai-provinco, Date Masamune, Hasekura decidis iri al Romo kiel vica ĉefsendito por trakti komercon.

Je 15-a de septembro 1613, ili eknavigis per San Juan Bautista, atingis Akapulko, kaj tervoje atingis Veracruz, trairis Atlantikon kaj atingis Romon. Je 30-a de januaro 1615, li renkontiĝis kun Filipo la 3-a, je 3-a de novembro Paŭlo la 5-a, tamen trakto pri komerco malsukcesis. Ili revenis al Japanio en 1620.

## Referencoj 
* Boxer, C.R. *The Christian Century in Japan, 1549–1650*. Berkeley, Calif.: University of California Press, 1951. ISBN 1-85754-035-2 (1993 reprint edition).
* Marcouin, Francis and Keiko Omoto. ''Quand le Japon s'ouvrit au monde'', coll. “Découvertes Gallimard”, Paris: Gallimard, 1990. ISBN 2-07-053118-X.

Kategorio:Japanoj
Kategorio:Kristanismo
Brăișoru

**Brăișoru** [brəiŝoru] (hungare: **Malomszeg**) estas vilaĝo en Rumanio apud Huedin. En 1910 ĝi havis 481 loĝantojn (rumanoj), en 1992 166 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1519. Ĝi estis en la mezepoko rumana vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Sâncraiu.

## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de la distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Cluj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Dumbrava (Cluj)

**Dumbrava** (hungare **Gyerővásárhely**) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Kluĵo, administre apartenanta al la komunumo Căpușu Mare.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 877 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 419 (rumanoj, 51% hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas en 1288. De 1332 ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la vilaĝo apartenis al Hungario, al Kolozs.
eta|dekstra|260px|Kalvinana preĝejo de Dumbrava

## Vidindaĵoj 
* Kalvinana preĝejo (Dumbrava)

## Fontoj 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

== Komunumoj pri "vásárhely" (=bazarejo) en Hungara reĝlando ==

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Tetișu

**Tetișu** [tetiŝu] (hungare: **Ketesd** [keteĵd]) estas komunumo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi havis 318 loĝantojn (hungaroj), en 1992 398 (rumanoj, 96 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1399. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs (reĝa departemento) vármegye*). Administre ĝi apartenas al la komunumo Fildu de Jos.

En la censo de 2002 la 348 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn:

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Renomaj personoj 
* János Czondi (n. 29-a de septembro 1959): instruisto pri matematiko, lernolibroverkisto.

## Bibliografio 
* Kovács Ágnes: *A kalotaszegi Ketesd mesekincse* (1944).

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Cluj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Izvoru Crișului

**Izvoru Crișului** [izvoru kriŝuluj] (hungare: **Körösfő** [kørøŝfø:]) estas komunumo en Rumanio oriente de Huedin. Administre apartenas al ĝi Nadășu, Nearșova kaj Șaula.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 1 073 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 013 (rumanoj, 99,3 % da hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas el 1276. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs*). En 1907 kaj en 1910 Béla Bartók kolektis tie 60 tekstajn kaj instrumentajn popolmelodiojn. En la reformita preĝejo troviĝas pentrita ligna baldakeno farita en 1764 de Lorenco Umling la pli aĝa (de hungaroj nomata *asztalos* = lignaĵisto).

## Vidindaĵoj 
eta|260px|Kalvinana preĝejo de Izvoru Crișului
* Kalvinana preĝejo (Izvoru Crișului)

## Fontoj 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Renomaj personoj 
* János Kovács Kuruc (n. 13-a de marto 1951): instruisto, lokhistoriisto, redaktoro de revuo Hepehupa
* János Péntek (n. 7-a de julio 1941): lingvisto, universitata profesoro.
* Tibor Tőkés (n. 11-a de januaro 1935): inĝeniero, scienca esploristo.

## Literaturo 
* Kálmán Sebestyén: *Körösfői Riszeg alait* (historio de la vilaĝo), Akadémiai Kiadó, Budapest, 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Bicălatu

Bicălatu [bikəlatu] (hungare: **Magyarbikal**) estas komunumo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 907 loĝantojn (hungaroj), en 1992 501 (hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas el 1249. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs*). En reformita preĝejo troviĝas ligna baldakeno pentrita en 1697 de János Gyulai Asztalos. La okcidenta ĥorejo estas pentrita de Lorenz Umling pli juna kaj la orgenĥorejo de János kaj Lorenz Umling pli juna.

## Vidindaĵoj 
* Kalvinana preĝejo (Bicălatu)

## Fontoj 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Partnerkomunumoj 
*  Bikal, Hungario

Dosiero:Magyarbikal református temploma.jpg|Reformita preĝejo de Bicălatu
Dosiero:Transsylvania countryside.JPG|Ĉe Bicălatu

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Timothy Brian Carr

**Timothy Brian CARR** (naskiĝis la  aŭ en 1943 en Crewe; mortis la ) esperantistiĝis en 1969 kaj komencis verki en 1981. Li ricevis en 1982 la duan premion en la Belartaj Konkursoj de UEA, kaj en 1985 kaj 1990 la unuan premion. En la katalunaj Internaciaj Floraj Ludoj li trifoje premiiĝis kaj tiel ricevis la honoran titolon *Florluda majstro*. William Auld nomis lin "ĝisosta poeto vere dediĉita al sia arto". Li estis redaktoro de la rubriko "medio" en la magazino *Monato* de 1993 ĝis 1997. Kontribuis al *Fonto* per originalaj poemoj kaj tradukoj el la lingvoj okcitana, hispana kaj franca. Ĉe Flandra Esperanto-Ligo aperis en la jaro 1988 lia poemaro *Sur Parnaso* (21-a titolo en la Serio Stafeto, recenzita en *La Ondo de Esperanto*). En 2009 aperis ĉe Eldonejo Bero lia poemaro *Yvonne* kaj en 2020 ĉe la sama eldonejo *Bukedo por Heba*.

CARR, Timothy Brian
CARR, Timothy Brian
CARR, Timothy Brian
Petrindu

**Petrindu** (hungare: **Nagypetri**) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Huedin. En 1910 ĝi havis 748 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 597 (rumanoj, 35 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1370. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (*Kolozs vármegye*). Ĝia reformita preĝejo havas pentritan lignan baldakenon faritan de István Zilahi Asztalos en 1713 kaj renovigitan en 1769 de Lorenco Umling patro kaj de lia filo János. 
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Bologa

Bologa (hungare:Sebesvár) estas komunumo en Rumanio okcidente de Huedin. En 1910 ĝi havis 1014 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 764 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1319. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Interaga mapo de distrikto Cluj
* Popolnombrado 2002 
* Administracia mapo de distrikto 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Cluj
Almașu

**Almașu** [almaŝu] (hungare: **Váralmás** [va:ralma:ŝ]) estas komunumo en Rumanio sude de Zalău. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Jebucu, Petrinzel, Mesteacănu, Băbiu, Cutiș, Sfăraș, Stana kaj Țăudu.

La komunumo Almașu estas la plej suda en la distrikto Sălaj. Tra la suda parto de la komunumo pasas la fervoja linio inter Huedin kaj Kluĵo, kies ceteraj partoj situas en la distrikto Cluj. Estas stacioj en Jebucu (kun la nomo Jebuc) kaj Stana. Tra Almașu pasas la nacia vojo DN1G, sed ĝi tie ne havas staton konforman al unuaranga ŝoseo.

## Loĝantaro 
En 1910 Váralmás havis 1 779 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, ciganoj), en 1992 1 160 (rumanoj, 24&nbsp;% da hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas el 1234. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Váralmás apartenis al Hungario (*Kolozs*).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.

## Etimologio 
La rumana nomo de la loko rekte devenas de la dua parto de la hungara (almás), kiu signifas "poma" aŭ "pomarbaro" ("vár" signifas "kastelo"). Da tiaj nomoj estis multaj en la hungara reĝlando; ekzistas listo de hungaraj loknomoj kun "almás".

Jen superrigardo pri tiaj loknomoj en Transilvanio:

## Eksteraj ligiloj 
* Almașu ĉe dincomuna.ro 
* Popolnombrado 2002 
* Mapo de la distrikto 

Dosiero: Almasu jud Salaj.svg|Situo en la distrikto
Dosiero: RO_SJ_Almasu_2.jpg|Reform-kristanisma preĝejo en Almașu

Kategorio:Komunumoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Sălaj
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Jebucu

**Jebucu** [ĵebuku] (hungare: **Zsobok** (ĵobok) estas vilaĝo en Baseno de Călățele (Rumanio) sude de Zalău. Administre ĝi apartenas al Almaşu.

## Loĝantaro 
En 1910 ĝi havis 668 loĝantojn (hungaroj), en 1992 333 (hungaroj).

## Historio 
Ĝia unua mencio estas en 1391. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Zsobok apartenis al Hungario (*Kolozs*). Tie funkcias ĉiujare artisttendaro.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.

## Renomaj personoj 
* Erzsébet Bódis (1923 - Gödöllő, 2013): industriartistino.

## Vidu ankaŭ 
* Internacia artisttendaro de Jebucu

## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo pri artisttendaro
* Popolnombrado 2002 
* [El ekspoziciejo de Korunk(https://eo.wikipedia.org/wiki/Korunk)]
* Fotoj pri la vilaĝo

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Sălaj
Ŝibam

**Ŝibam** estas la historia ĉefurbo de la regiono Hadramaut en Jemeno.

La urbo situas en la meza valo de Hadramaut kaj havas proksimume 8.000 loĝantojn. La fama historia urbocentro ampleksas proksimume 400 oble 500 metrojn kaj enhavas pluretaĝajn domojn el adobo. Multaj konstruaĵoj altas ĝis 30 m kaj aĝas ĝis 500 jarojn (nur la lignopartoj, ĉar oni ŝanĝas la adobojn ĉiujn 10 ĝis 15 jarojn).

La historia urbocentro dum la jaro 1984 proklamiĝis Monda Kultura Heredaĵo de UNESKO.

[eta|maldekstre|Kotobrikaj [Loĝoturo|Loĝejturoj en Ŝibam.]]
Post detruo de la urbo Ŝabva dum la 3-a jarcento ties enloĝintoj migris al la meza valo de Hadramaut kaj tie fondis la urbon Ŝibam. La nomo de la urbo venas de *Ŝibam Buri Harith ibn Saba*, la pli juna, reĝo de la antikva regno Hadramaut. Ĝis la 15-a jarcento, Ŝibam estis la politika kaj ekonomia centro de la geografia kaj kultura regiono. Kiam la urbo Sajun iĝis la nova sultana rezidejo, Ŝibam malgraviĝis. La unua eŭropano eniris la urbon nur dum 1893.

Kategorio:Geografio de Jemeno
Kategorio:Historio de Jemeno
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Jemeno
Domingo Badía

**Domingo Badía Leblich** aŭ **Alí Bey** (Barcelono, 1767- Damasko, 1819) estis **fama esploristo kaj spiono hispana**. Li loĝis infane en Vera (Almería). En sia 14-a aĝo li estis jam funkciulo en granada provinco. Li geedziĝis kaj havis kvar filojn. Li neniam studentis en universitato, sed li estis sciencema kiel la kleruloj de la 18-a jarcento kaj aventurema kiel la romantistoj de la 19-a.

En 1801 sukcesis akiri dungon de Godoy, tiama ĉefministro de la hispana reĝo Karolo la 4-a, kiu kaŝe de la reĝo, havis sekretajn planojn koloniigi Marokon. Badía devus spioni por Godoy kaj eĉ klopodi malbonigi la politikan marokan situacion favore al la planoj de la koloniontoj. Li aranĝis sian sciencajn planojn en Parizo kaj Londono kaj en 1803 veturis el suda Hispanio al Maroko jam kiel araba princo edukita en Eŭropo, kompreneble islamano.

Li estis akceptita en la tiama ĉefurbo Marakeŝo kaj en la reĝa kortego. Li geedziĝis kaj havis filon. Kiel sciencisto li estis rajtigata esplori la montaron Atlason kaj la fortikajn urbojn Rabato, Uĵdao kaj Fezo -kiam neniu eŭropano rajtis esti tie. Li konspiris kontraŭ la maroka reĝo kaj eĉ interparolis kun liaj malamikoj. Sed poste li estis malkaŝita kaj forpelita el Maroko, kie li devis forlasi siajn filojn kaj edzinon en 1805.

Ĉar li jam estis sufiĉe arabigita, anstataŭ reveni en Hispanion li daŭrigis sian veturadon kaj spionan kaj scienceman unue tra Egiptio kaj Grekio -tiam turka posedaĵo- kaj en 1807 eniris en Arabio -tiam lando malpermesita al fremduloj aŭ neislamanoj- kaj en ĝia religia urbo Mekko. Tie li spionis la religiajn ceremoniojn, la urbon mem kaj la saŭdaraban socion. Post ses monatoj li daŭrigis sian veturadon tra Palestinio, Sirio kaj Turkio.

En Rumanio li forlasis sian araban personecon kaj rekristaniĝis por atingi pli facile Francion, de kie li planis veturi al Hispanio. Sed en Francio politikaj ŝanĝoj kaj surprizoj atendis lin. En 1808 la franca armeo estis enirinta en Hispanio kaj Godoy, la reĝo Karolo la 4-a kaj lia filo Ferdinando la 7-a estis devigitaj ekzilii en Bajono (Francio) kaj forlasi ĉian povon.

Badía estis dungita de Napoleono kiu havis koloniajn planojn. Nun Badía devus vojaĝi en Afriko sube de Saharo el oriento ĝis okcidento. Antaŭe li aperigis en la franca sian vojaĝlibron *Vojaĝoj de Alí Bey tra Afriko kaj Azio la jarojn 1803-1807* (1814). Tiu libro enhavas amason da mapoj kaj bildoj.

Kiam li ekis sian lastan vojaĝon -kompreneble per nova araba personeco- mortiĝis en Damasko en 1819 je sia 50-jaraĝo. Kritikistoj diros, ke li estas aventuristo; aliaj, ke serĉanto de mono kaj gloro; aliaj, ke frenezulo, ĉar li vere kredis je siaj falsaj personecoj.

B
B
Architecture in Helsinki

eta|250px|Architecture in Helsinki
**Architecture in Helsinki** (aŭ en Esperanto, Arkitekturo en Helsinko) estas Aŭstralia sendependa, avangarda rokbando de Fitzrojo, Melburno. La grupo enhavas la jenajn membranoj: Cameron BIRD, James CECIl, Gus FRANKLIN, Isobel KNOWLES, Jamie MILDREN, Sam PERRY, Tara SHACKELL, kaj Kellie SUTHERLAND. Ili uzas multe da instrumentoj, similaj ol tiuj en Aŭstraliaj gimnaziaj bandoj, enhavante blovinstrumentojn kaj bekfluton.

Fakte, la grupo havas pli da instrumentojn ol muzikistojn, uzante diversajn sintezilojn, klarneton, hobojon, bekfluton, kaj tiel plu, kaj ankaŭ pli tipaj drumon, basgitaron, kaj gitaron. Architecture in Helsinki ekludis en 2000, kreinta mikson de sendependa roko, elektra muziko, kaj popo. Ili multe turneis, nacie kaj internacie. La grupo registris ilian debutan albumon, *Fingers Crossed* (angle *Fingroj Krucintaj*), en 2002 en vario de lokoj enhavante plaĝ-domoj kaj decaj atelieroj. *Bar None * ellasis la albumon en printempo de 2003. La albumo *In Case We Die* (angle *En La Okazo Se Ni Mortas*) sekvis en 2005, sur ilia propra etikedo, *Tailem Bend*.

## Eksteraj Ligiloj 
* Oficiala grupa paĝaro (angle)

Kategorio:Aŭstralio
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2000
Hispanaj vojaĝistoj

## González de Clavijo
Ruy González de Clavijo [klabiĥo] veturis en la **15-a jarcento** (1403) por komenci la plej gravan jarcenton en la historio de la vojaĝoj. Je la nomo kaj sub la ordonoj de la kastilia reĝo -Hispanio ankoraŭ ne ekzistis- Henriko la 3-a li veturis el Hispanio al la imperio de Tamerlano en **Samarkando**, kion rakontas en sia **taglibro**, kiu estus la unua reala vojaĝlibro de la eŭropa literaturo, se vere la vojaĝo de Marko Polo ne estis reala.

## García de Silva
En la 17-a jarcento la hispana reĝo Filipo la 3-a sendis ambasadon al la **tiama Persio** -hodiaŭ Irano- por renkonti la ŝaon Abbason. Tie Don García de Silva estis la unua eŭropano kiu malkaŝis la **kojnoforman skribadon** el Sumerio.

## Gabriel de Aristizábal
Li estis maristo kaj vojaĝis dum la 18-a jarcento tra Ameriko kaj Azio. Li estis ambasadoro de Hispanio en la turka kortego de **Konstantinopolo** en 1784. Li verkis serion da **bildaj libroj** pri tiuj ĉefurboj kaj kortego.

## Domingo Badía
Alinome Alí Bey, li estis dungita komence de la 18-a jarcento de la hispana ministro Godoy por spioni kaj konspiri **kontraŭ la maroka reĝo**. Poste li spionis en **Egiptio, Arabio, Palestinio kaj Turkio**. Dum la franca reĝimo en Hispanio li kunlaboris kun ĝi kaj verkis en la franca *Vojaĝoj de Alí Bey tra Afriko kaj Azio la jarojn 1803-1807* (1814).

## Adolfo Rivadeneyra
Dum la dua duono de la 19-a jarcento li vojaĝis tra Oriento, ĉar li estis diplomato. Li verkis *Viaje de Ceylán a Damasco* (Vojaĝo el Cejlono al Damasko, 1871). Li estis ankaŭ grava eldonisto de klasikaj hispanaj libroj.
Embargo

**Embargo** estas eksporta malpermeso al unu aŭ pli da ŝtatoj aŭ (en la origina senco de la vorto) haltigo de komercaj ŝipoj por malhelpi ilian forveturon al eksterlando. Oni povas malpermesi eĉ kontinentan kaj aeran liveron de la malpermesitaj varoj.

Oni devas distingi la embargon al provizora haltigo de ŝipoj kaj aviadiloj (*arrêt de prince*), aŭ uzon de la eksterlandaj komercaj ŝipoj en escepta stato (angaria) aŭ rompon de komercaj kaj financaj rilatoj (bojkoto). 

La embargo povas estis civita aŭ militara. La civita embargo signifas retenon de propranaciaj ŝipoj, dum la militara embargo celas haltigon, okupon de alilandaj ŝipoj.

Oni uzas embargon plej ofte kiel venĝon aŭ pro politika celo.

Venĝan embargon uzis la embargo fare de Usono en 1807 kontraŭ Francio kaj Britio. Politika embargo celas plej ofte malpermeson de armil-liverado (Usono en 1937 por certigi neŭtralecon en la hispana enlanda milito). Komerca embargo (internaciaj sankcioj) okazis kontraŭ Jugoslavio kaj Irako en la 1990-aj jaroj.

## Ekzemploj 
* Usona embargo kontraŭ Kubo

Kategorio:Ekonomio
Kategorio:Internacia juro
Kategorio:Socio
Kategorio:Komerco
Mazda

eta|250px|dekstra|Mazda6 sport-kombio
**Mazda Akcia Kompanio** (; )(pli frue (1927–84) *Toyo Cork Kogyo Ltd.*) estas japana veturilprodukta entrepreno kun sidejo en Fuĉu-urbeto en Aki-distrikto en la Hiroŝima Prefektujo, kiu produktas aŭtomobilojn, ŝarĝaŭtojn, aŭtobusojn. La firmao estas ano de la Sumitomo-grupo. La nunan nomon uzas la firmao ekde 1984.

La entreprenon fondis en 1920 Matsuda Jujiro (prononco: macuda ĝuuĝiroo), por prilaboro de korko. Ekde 1931 ekproduktis la firmao la unuajn veturilojn, triradan ŝarĝaŭto-familion, el kiu ĝi produktis dum la sekvaj 25 jaroj ĉ. 200 000 ekzemplerojn. Dum la dua mondmilito, ĝi produktis similajn veturilojn kaj ankaŭ pafilojn por la japana armeo. La firmao travivis la eksplodigon de la atombombo, ĉar holmo donis ombrelon.

La nomo de la entrepreno venas de Ahura Mazda, kies prononco proksimas al la nomo de la marko.

La entrepreno ekproduktis en 1960 la personajn aŭtomobilojn kaj en 1967 decidis sin je uzado de la turn-piŝta Vankel-motoro. Komence de la 1970-aj jaroj jam pli ol duono de la Mazda-aŭtoj estis muntita per tiu motoro. Malavantaĝo de la Vankelmotoro estis la malbona efikgrado de la pelaĵoj. Kiam la benzinprezoj altiĝis komence de la 1970-aj jaroj abrupte, la vendo de Mazda-oj falis krute.

La firmao maldungis laboristojn plibonigis la produktemecon kaj revenis al la pli tradiciaj, ekonomiaj motoroj kaj evoluis al unu el la plej grandaj japanaj veturil-produktistoj. En 1981 produktis ĝi kelkajn tipojn ankoraŭ kun pli efikgrada vankelmotoro.

La refortiĝon de la Mazda helpis la kontaktoj al *Ford Motor Company*. La Mazda liveris duonaksojn al Ford kaj la aŭtojn produktitajn en Usono surmarketigis Ford. Ford ankaŭ aĉetis 33 % de Mazda-akcioj en 1996.

La entrepreno Mazda produktas ankaŭ ŝtonborajn maŝinojn, il-maŝinojn kaj instrumentojn.

## Diversaj modeloj 
Mazda 6

Mazda RX-8

Mazda RX-3 *Savanna*

Mazda MX-5 *Roadster*Mazda Carol

Mazda AZ-Wagon

Mazda Spiano

Mazda Axela

Mazda Premacy

Mazda Demio

*
Kategorio:Aŭtomobiloj
Mazda RX-8

150px|maldekstra|eta|La alidirekte malfermiĝintaj pordoj

La **Mazda RX-8** estas aŭtomobilo de la japana firmao Mazda. ĝi estas nuntempe la sola seria veturilo kun vankelmotoro sur la merkato. Ĝi posteulas la Mazda RX-7 FD, kies produktado ĉesis en aŭtuno de 2002.

La RX-8 ne havas B-kolonon, la pordoj malfermiĝas kontraŭdirekte. Tio kaj la vankelmotoro distingas ĉefe RX-8 al la kutimaj sportaŭtoj.

En 2006 aperis versio kun ebleco por hidrogena pelado (Mazda RX-8 Hydrogen RE).

Mazda RX-8
Kategorio:Japanaj aŭtomobiloj
Michiel de Swaen

**Michiel DE SWAEN** (naskiĝis en Duinkerke la , mortis en Duinkerke la ) estis ĥirurgo kaj flandra sudnederlanda poeto. Dum la 17a jarcento li estis unu el la plej famaj flandraj poetoj. En 1687 li iĝis "princo" de la poeta ĉambro *De Kersauwe* kaj menciita estas ankaŭ lia membriĝo de la ĉambro *Sint-Michiel* en Duinkerke. Liaj poemoj estas ofte religiaj kaj supozigis influon de nordaj poetoj Jacob Cats kaj Joost van den Vondel. Krom tio, De Swaen verkis okazaĵajn versaĵojn kaj komedietojn. Kun la poetino Maria Petyt kaj verkisto-muzikologo Edmond de Coussemaker De Swaen estis une el la plej gravaj historiaj ekzemploj de la nederlandlingva parolata kulturo en Francio.

La Franc-Flandra Michiel de Swaen-grupo  estas nomita laŭ li.

## Verkoj 
* Catharina
* Mauritius
* Andronicus
* De gecroonde leersse (1688)
* De menschwording (1688)
* Het leven en de dood van Jesus Christus (1694)
* Neder-duitsche digtkonde of rym-konst (ĉirkaŭ 1702)
* De zedighe doot van Carel den Vijfden (ĉirkaŭ 1704)

Kategorio:Flandraj verkistoj
Kategorio:Nederlandlingvaj verkistoj
Kategorio:Nederlandaj kuracistoj
Absoluta ablativo

En la latina gramatiko, la **absoluta ablativo** (latine **ablativus absolutus**) estas participa frazelemento kiu normale konsistas el unu participo kaj unu substantivo, ambaŭ en la ablativo. Ĝi ne havas rektan ekvivalenton en Esperanto. Oni kutime devas traduki ĝin per subfrazo. 

Ĝi estas konciza subpropozicio kun ablativa subjekto kaj kongruanta participo kiel verbo: *Iove venienti*, ...: "Dum Jupitero venas, ..."
## Vidu ankaŭ 
**Mutatis mutandis*

Kategorio:Latina gramatiko
Kategorio:Gramatiko
Vindotuko

eta|Unufoja vindotuko.

**Vindotuko**, **vindaĵo**, **kalsonvindaĵo** aŭ **vindo**  estas subvesto kun bonaj likvaĵosorbaj ecoj ĉefe por beboj, sed ankaŭ por malsanuloj kiuj ne povas regi siajn urinadon kaj/aŭ fekadon.

## Specoj 
### Teksaĵaj vindoj 
eta|Oranĝkolora lavebla porbeba vindotuko.

Teksaĵaj vindoj estas elfaritaj el teksaĵo - kotono, bambuo aŭ lino. Ili estas laveblaj kaj refoje uzeblaj.

### Unufojaj vindoj 
Unufojaj vindoj estas elfarataj el plastaj materialoj kaj estas uzeblaj nur unu fojon.

## Specoj laŭ uzantoj 
### Bebaj vindoj 
Beboj ne tute regas siajn urinadon kaj fekadon inter la aĝo de 1,5 ĝis kvar jaroj. En iuj kulturoj ili pro tio ĝis tiam portas vindotukojn en diversaj grandoj. Oni ŝanĝas la vindotukojn proksimume ĉiujn kvar horojn.

Origine, oni uzadis laveblajn ŝtofajn vindotukojn. Pli poste aperis la modernaj vindotukoj kun internaj remburaĵoj, kiuj pli bone sorbas la humidecon. Ĉar tiuj modernaj vindotukoj estas farataj parte el nenaturaj materialoj kaj estas nur unufoje uzeblaj, forĵeteblaj, ili multe poluas la medion. Tial nuntempe pli kaj pli disvastiĝas denove la uzo de laveblaj vindotukoj.

### Plenkreskulaj vindoj 
Plenkreskuloj uzas specialajn vindotukojn, se ili havas urin-retenan  aŭ fek-retenan problemon aŭ vivas en ekstremaj cirkonstancoj. Ekzemple Richard Branson uzis vindotukojn dum tritaga ĉirkaŭmonda flugado en 2005 per *GlobalFlyer*.

### Bestaj vindoj 
Specialajn vindojn uzas iuj bestoj, ekzemple hundoj por ne malpurigi herbotapiŝon.

Kategorio:Beboj
Kategorio:Higieno
Kategorio:Subvestoj
Libraro Ludovika

**Libraro Ludovika** estas privata libraro en Longejlo, fondita de Harry J. Lewis en Halifakso. Inter 1990 kaj 2008 ĝin daŭrigis kaj konstante prizorgis Stevens T. Norvell, kiu disponigis ĝin al la membroj de la Esperanto-Rondo de Halifax-Dartmouth.

En 2008 Stevens Norvell donacis la bibliotekon al Kanada Esperanto-Asocio, kaj oni translokis ĝin al Montrealo. En 2013 ĝi perdis sian hejmon en Montrealo, kaj oni translokis ĝin al Kalgario, kie ĝin prizorgis Allan Simon. En 2021 ĝi denove translokiĝis, ĉifoje al Longejlo (apud Montrealo), kie ĝin nun prizorgas Martin Morris.

## Eksteraj ligiloj 
* Esperanto-Rondo de Halifax-Dartmouth 
* Katalogo de la Libraro Ludovika

Ludovika
Pustiana

**Pustiana** (hungare: **Pusztina** pustina) estas komunumo en Rumanio okcident-nordokcidente de Bacău. 
## Loĝantaro
En 1992 ĝi havis 2 070 loĝantojn (ĉanghungaroj). 
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Renomaj personoj 
*Péter Erőss (*20-a de februaro 1955): amatora fotografisto.
*Péter Erőss, plumnomo *Ősz* (*18-a de januaro 1934): instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo, bibliotekisto, redaktoro de Csángó Újság ekde marto 1990, poste Moldvai Magyarság inter 1991 kaj 1998.
*Tinka Nyisztor (*1957) etnografo http://www.psat.hu/oreg/album/177.html
*János Petrás Ince (1813-1886), pastro en Pustiana kaj Cleja, grava informanto pri la vivo de ĉangoj de Moldavio.

## Eksteraj ligiloj 
*http://sebok1.adatbank.transindex.ro/legbelso.php3?nev=Tancoscsango  Mapo.
* Retejo angle
* Bildoj pri la komunumo 
* Popolmuziko de ĉangohungaroj 

## Vidu ankaŭ 
Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bacău
Luizi-Călugăra

**Luizi-Călugăra** -  - estas komunumo en Rumanio sude de Bacău. Ĝi apartenas al la historia regiono Moldavio kaj al la administra distrikto Bacău. En 1992  havis 5 227 loĝantojn (rumanoj, 90% ĉanghungaroj), kaj laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapeŝto.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo

Kategorio:Komunumoj de Rumanio
Kategorio:Komunumoj de distrikto Bacău
Târgu Ocna

**Târgu Ocna** [tırgu okna] (hungare: **Aknavásár**; iam germane: **Stadt Okna**) estas urbo en Rumanio nordokcidente de Adjud. Ĝi apartenas al la historia regiono Moldavio kaj al la administra distrikto Bacău. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 1930 ĝi havis 12 588 loĝantojn (rumanoj, ĉirkaŭ 600 ĉanghungaroj).

Apartenas al la urbo ankaŭ la vilaĝoj Poieni kaj Vâlcele.

## Historio 
Ĝia unua skriba mencio estas en 1783.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo

Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj de distrikto Bacău
Saint-Antoine

**Saint-Antoine** (franca prononco [sɛ̃.t‿ɑ̃twan]) estas la franca vorto pri Sankta Antonio. Ĝi aperas en pluraj francaj loĝnomoj.

## Urboj 
***Saint-Antoine (Cantal)** estas franca komunumo en la franca departemento Cantal.
***Saint-Antoine (Doubs)** estas franca komunumo en la franca departemento Doubs.
***Saint-Antoine (Gers)** estas franca komunumo en la franca departemento Gers.
***Saint-Antoine (Gironde)** estas franca komunumo en la franca departemento Gironde.

### Vidu ankaŭ 
***Saint-Antoine-de-Breuilh** estas franca komunumo en la franca departemento Dordogne.
***Saint-Antoine-du-Rocher** estas franca komunumo en la franca departemento Indre-et-Loire.

## Aliaj 
* **Saint-Antoine (stacidomo)** estas fervoja stacio en Marsejlo, Francio.

## Religio 
* **Sankta Antonio (apartigilo)**
Szinpetri

**Szinpetri** [sinpetri] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény. La loknomo venas el hungara *Péter* (=Petro).
eta|maldekstre|Panoramo de Szinpetri
eta|Akvomuelejo de Szinpetri
eta|Akvomuelejo de Szinpetri
eta|Saliko en Szinpetri

## Bazaj informoj 
* Areo: 10 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 3761
* Telefonprefikso: 48

## Situo 
Szinpetri situas rande de Nacia parko Aggtelek, en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Jósvafő troviĝas 6, Aggtelek 11, Edelény 28 km-ojn.

## Historio 
Szinpetri estas loĝata ekde la praepoko. Oni trovis en proksima kaverno pruvojn pri bronzepoka komunumo, argilaĵo-rompaĵojn kaj ilojn el ostoj. Ekde la 12-a jarcento ĝis fine de la 13-a jarcento ĝi estis reĝa posedaĵo.

Vilaĝservoj estas kuracejo, drinkejo, migra poŝto.

## Vidindaĵo 
* kalvinana preĝejo de 1793

## Eksteraj ligiloj 
* detala mapo de la vilaĝo 

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Lespezi

**Lespezi** [lespezj] () estas komunumo en Rumanio en la distrikto Iași konsistanta el ses vilaĝoj. En  en la komunumo vivis .

## Famaj komunumanoj 
* David Wechsler
 
## Fonto
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Popolnombrado 2011 
* Turismo 
* Popolmuziko de ĉangohungaroj 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo
* *Lespezi (apartigilo)*

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bacău
Cleja

**Cleja** [kleĵa] (hungare: **Klézse** kle:ĵe) estas komunumo en Rumanio sud-sudoriente de Bacău. Administre apartenas al ĝi Șomușca kaj Valea Mică. La vilaĝo Cleja situas ĉe la nacia vojo DN 2 (E 85) kaj la fervojo inter Bacău kaj Focșani. Ĝi estas subdividita en tri kvartaloj: Buda (: forno), centra Cleja kaj Alexandrina.

## Loĝantaro 
En 1992 ĝi havis 4 331 loĝantojn (rumanoj, 88 % ĉangohungaroj). En julio de la jaro 1930 kolektis popolmuzikon en tiu vilaĝo Sándor Veress.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Renomaj personoj 
* András Duma (n. 1955): poeto, verkisto
* János Petrás Ince (1813–1886): pastro en Pustiana kaj Cleja, grava informanto pri la vivo de ĉangoj.

## Eksteraj ligiloj 
* http://sebok1.adatbank.transindex.ro/legbelso.php?nev=Tancoscsango  Mapo.
* Popolnombrado 2002 
* Retejo pri la komunumo 
* Popolmuziko de ĉangohungaroj 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo

Dosiero: Cleja jud Bacau.png|Situo en la distrikto
Dosiero: RO_BC_DN2_Cleja.jpg|Enirejo al la vilaĝo

Kategorio:Komunumoj de Rumanio
Kategorio:Komunumoj de distrikto Bacău
Valea Mică (Bacău)

**Valea Mică (Bacău)** [valja mikə] (hungare: **Pokolpatak**) estas vilaĝo en Rumanio sud-suderiente de Bacău. En 1992 ĝi havis 705 loĝantojn (rumanoj, 85% ĉanghungaroj). Administre ĝi apartenas al Cleja.
## Fonto
*Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
*Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)
## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de ĉangosetlegejoj
* Mapo de distrikto 
* Popolnombrado 2002 
* Retejo pri la komunumo hungare
* Popolmuziko de ĉangohungaroj 

## Vidu ankaŭ 
Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bacău
F. X. Solis

**François Xavier Isaie SOLIS** (nask. en 1832, mortis la 29-an de majo 1903) estis kanadano, katolika pastro en seminario en Montrealo kaj rigardata kiel la unua esperantisto en Kebekio kaj Kanado. 

Solis aliĝis al Esperanto en 1895 kaj faris pioniran laboron, liaj varbitoj fondis grupon, gazetojn, kies laborojn li aktive partoprenis.

## Vidu ankaŭ
*Esperanto-movado en Kanado

Kategorio:Kanadaj esperantistoj
Kategorio:Montrealanoj
Hu Guozhu

**HU Guozhu**, esperante plumnome Miĉino, (naskiĝis la  en Uhano, mortis la  en Uhano) estis ĉina verkisto kaj tradukisto tre fekunda, unu el la plej aktivaj kaj en la verkado kaj en la movado.
  
Ekde 1955 laboris en tekstila fabriko kiel teknikisto, 1994 emeritiĝis kiel supera inĝeniero.

Komencis memlerni Esperanton 1956; debutis kiel kunlaboranto de EPĈ 1959; respondeca redaktoro de Penseo (1997~1999); membro de UEA (1984-), honora komitatano de ĈEL (1999/2004, 2005-), Prez. de Hubei-a Esperanto-Asocio (2001/2005, 2006-), membro de EVA (2004-).

## Verkoj 
### libroforme 
* Esperanta Metriko (1973, en la ĉina) 
* (lernolibro) Esperanta Elementa Kurso (1992) 
* (primovada esearo) Hushuoji (HU Parolas Mal-delire, 2001)
* (primovada esearo) Shuoxiangji (HU Laŭdas Verdakore,2003, 2-a eldono 2004)
* (rimportretoj) Ĉina galerio - 108 Rondeloj de Guozhu, 2008)

### speciala-numere 
* FONTO n-ro 266 (2003/2), la Speciala Numero de Hu Guozhu 
* FONTO N-ro 294 (2005/6), p.3~14: Kial mi amas Esperanton

## Tradukoj 
* Matenaj Floroj Kolektitaj en Vespero (eseoj de Lusin,1981，eld. EPĈ) 
* (kuntraduke) Poemoj de Li Bai (1997 eldoniĝis en Japanio) 
* (kuntraduke) Poemoj de Du Fu  (2004 eLibro)
* Triptiko de Amrakontoj de Tang-dinastio (1998) 
* La Senfina Bedaŭro kaj La Bivistino de Bai Juyi (2000) 
* la majstroverko de Pu Songling: Strangaĵoj de Liaozhai,Kompleta Esp-igo, surretiĝis ekde 2000

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
eLibroj kaj aliaj artikoloj aperis je la paĝo
 
*eLibroj de Hu Guozhu 
*Aŭguro per moneroj, de Pu Songling 
*Li Bai kaj Du Fu en Esperanto (foto) 
*LA STRANGAĴOJ DE LIAOZHAI 
*Poemoj de Li Bai,Du Fu kaj aliaj elibroj 
*Matenaj Floroj Kolektitaj en Vespero
*Enhavo de "HU laŭdas verdakore" 
*Elektitaj Artikoloj de HU Guozhu (1) 
*Elektitaj Artikoloj de HU Guozhu (2) 

Kategorio:Teknikistoj
Kategorio:Ĉinaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-verkistoj
Sascut

Sascut - jen rumane, prononco , hungare **Szászkút** - estas komunumo en Rumanio orient-sudoriente de Oneşti. Ĝi apartenas al la historia regiono Moldavio kaj al la administra distrikto Bacău. En 1992  havis 2178 loĝantojn (rumanoj, 22% ĉangohungaroj), kaj laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Fonto
* Magyar nagylexikon, 1-18., 1993-2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la distrikto 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo

Kategorio:Komunumoj de Rumanio
Kategorio:Komunumoj de distrikto Bacău
Arini

**Arini** havas diversajn signifojn:

***Arini (Măieruş)**
***Arini (Bacău)**
***Arini (tribo)** — tribo de veraj papagoj en familio Arinae
Oceanus Procellarum

eta|Mons Rümker, Norda parto de la **Oceanus Procellarum**
La **Oceanus Procellarum** (latine "Maro de la Ŝtormo") estas granda luna maro en okcidenta parto de la terproksima flanko de la Luno. Procellarum estas la plej granda luna maro kun surfaco de pli ol 400.000 km² kaj etendiĝo de 2.500 km en nord-suda direkto.

La maro de Ŝtormo estiĝis per vulkana aktivado, dum kiuj la bazalta magmo kovris la areon per dika, preskaŭ plata materialo. Procellarum situas ne en vulkana enfrapego - kiel aliaj maroj-, sed ĝi havas neregulan formon. Ĉe randoj de la maro situas malgrandaj golfoj, maroj, inter ili Mare Nubium kaj Mare Humorum sude. En nordoriento, Oceanus Procellarum estas dispartigita de Mare Imbrium per Montes Carpatus.

La senhoma lunsondilo Surveyor 1 kaj 3 same kiel Luna 9 kaj 13, surluniĝis en Oceanus Procellarum, same la homa Apollo 12-misio.

Kategorio:Lunaj maroj
Onești

**Onești** [oneŝtj] (de 1965 ĝis 1996 nomata *Gheorghe Gheorghiu-Dej*;  Onyest, aŭ Ónfalva) estas urbo en Rumanio ĉe la rivero Trotuș sudokcidente de Bacău. Ĝi apartenas al la historia regiono Moldavio kaj al la administra distrikto Bacău. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km²; en 1992 ĝi havis 60 400 loĝantojn (rumanoj, ĉirkaŭ 1 500 ĉanghungaroj).

Onești estis plane konstruita de la rumana registaro ekde 1953. En 1965 ĝi ricevis la nomon de la ŝtatestro Gheorghe Gheorghiu-Dej; en 1996 ĝi rericevis sian originan nomon. Al ĝi apartenas Borzești kaj Slobozia.

## Renomaj personoj 
* Nadia Comăneci (1961).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo

Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj de distrikto Bacău
Săbăoani

**Săbăoani** [səbəŭanj] (hungare **Szabófalva**) estas komunumo en Rumanio nord-nordokcidente de Roman. Apartenas al ĝi Satul Nou (Traian) kun 950 loĝantoj.

## Loĝantaro 
En 1992 ĝi havis 9 879 loĝantojn (rumanoj, 30% ĉangohungaroj).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon

## Renomaj personoj 
* Demeter Lakatos, familia nomo *László Demeter* (9-a de novembro 1911-21-a de aŭgusto 1974) ĉangohungara popolpoeto.Verkoj hungare

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de ĉangohungaraj setlegejoj
* Popolmuziko de ĉangohungaroj 

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Neamţ
Ploscuțeni

**Ploscuțeni** [ploskucenj] (hungare: **Ploszkucény**) estas komunumo en Rumanio 7 km oriente de Adjud. En 1992 ĝi havis 2 557 loĝantojn (rumanoj, 44 % da ĉangohungaroj). La komunumo estis formita la  el la vilaĝoj Ploscuțeni kaj Argea (sude), kiuj antaŭe apartenis al Homocea.

En la komunumo estas sufiĉe klara dislimo laŭ konfesio: En la vilaĝo Ploscuțeni laŭnombre dominas katolikoj, en Argea ortodoksuloj.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de ĉangosetlegejoj
* Popolnombrado 2002 
* Popolmuziko de ĉangohungaroj 

## Vidu ankaŭ 
Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Vrancea
Mare Humorum

eta|Mare Humorum
La **Mare Humorum** (el la latina „Maro de Humideco“) estas luna maro sur la Luno.

Ĝi situas ĉe la geografiaj koordinatoj 24° 24' S; 38° 36' U kaj havas la averaĝan diametron de 389 km. La alfrapa baseno ĉirkaŭ ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 825 km.

La ŝtonaro de la maro aĝas ĉirkaŭ 3,9 milionojn da jaroj. La bazalta tavolo dikas kelkfoje eĉ 3 km. Norde de **Mare Humorum** situas kratero Gassendi, iam konsiderata kiel surluniĝejo de Apollo 17.

Kategorio:Lunaj maroj
Șomușca

**Șomușca** [ŝomuŝka] (hungare: **Somoska** [ŝomuŝka]) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de Bacău. Administre ĝi apartenas al Cleja, kiu situas 3 km oriente.

## Loĝantaro 
En 1992 ĝi havis 1666 loĝantojn (ĉanghungaroj).

## Fonto 
* Magyar nagylexikon, 1–18, 1993–2004, Budapest.
* Loknomvortaro de Transilvanio kaj de Moldavio (Rumanio)

## Renomaj personoj 
* Márton Demse (n. 1943): aŭtobiografiisto, poeto.

## Eksteraj ligiloj 
* Popoldanc-tendaro 
* Popolnombrado 2002 
* Retejo pri la komunumo Klezse 

## Vidu ankaŭ 
Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo

Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bacău