open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
3-Metila-4-penten-2-ono

**3-Metila-4-penten-2-ono** aŭ **3-metila-4-penten-2-ono** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **etileno** kaj **3-kloro-2-butanono**. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, solvebla en akvo, acetono kaj etanolo. 3-Metila-4-penten-2-ono posedas 6 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 3-Metila-4-penten-2-ono uzatas en kemiaj sintezoj, tiel kiel solvanto, kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromataĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **3-metila-4-penten-2-ono** per traktado de **etileno** kaj **3-kloro-2-butanono**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **3-metila-4-penten-2-ono** per traktado de **3-kloro-1-buteno** kaj **acetaldehido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **3-metila-4-penten-2-ono** per traktado de **3-chloro-4-penten-2-ono** kaj **metano**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **3-metila-4-penten-2-ono** per senhalogenigo kaj senhidratigo de la **3-metila-5-kloro-2-pentanono**:

## Vidu ankaŭ 
* Ketono

## Referencoj 
Kategorio:Ketonoj
Akvoskilifto

[eta|Akva skiinstalaĵo ĉe lago en [Weimar (Lahn) iom sude de Marburgo, Germanio]]
[eta|Akva skilifto – akvoskiado sur la insulo [Krk proksime de la samnoma urbo Krk, Kroatio]]
**Akvoskilifto** aŭ **akva skilifto** estas instalaĵo sur akvoareo kiu povas esti uzata por akva skiado. La termino estas derivita de tiu de la skilifto kaj teknike funkcias simile. Male al skilifto, la celo de akva skilifto estas ne akiri altecon, sed prefere movi la personon estantan tirita horizontale super la surfaco de la akvo kun la rapideco necesa por akvoskiado.

## Historio
La akvoskilifta instalaĵo estis inventita en la fruaj 1960-aj jaroj fare de germana inĝeniero Bruno Rixen (1931-2020) kaj evoluigita por matura surmerkatigo. Tiam jam 40 jarojn oni praktikis akvoskiadon, en kiu la skianto estis movita per ŝnuro de motorboato - tiun originan vojon inventis en la 1920-aj jaroj la usonano *Ralph Samuelson*. La inventaĵoj de Bruno Rixen inkluzivas la komencon je rekta angulo al la cirkulanta kablo, kiu milde akcelas la komencan kuriston, sen redukti la rapidecon de la cirkuladŝnuro, same kiel la duoblan cirkuladŝnuron. Ĉi tio estas la nura maniero renkonti la postulojn de akvoskiado, kiel ekzemple alta rapido kaj altaj flankaj fortoj kiam praktikiĝas slaloma skiado. La unua komerce funkciigita akvoskilifto estis konstruita en 1966 borde de la Mediteraneo ĉe Benidorm en Hispanio, Unu el la unuaj instalaĵoj estis la instalaĵo en Estavayer-le-Lac sur la lago de Neŭŝatelo en Svislando, kiu malfermiĝis en 1965. Hodiaŭ en  estas tutmonde iom pli ol 360 akvoskiliftaj instalaĵoj.
​
## Referencoj 
Kategorio:Akvaj sportoj
Monda Revuo : ilustrita

***Monda Revuo***, subtitolita ***ilustrita*** estas periodaĵo aperinta neregule 5-numere dum la jaro 1946, eldonita kaj redaktita de Carlo Pedersen . 

Ties OCLC-numero estas: 901031508.

## Referencoj 
## Eksteraj Ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo *WorldCat*

Kategorio:Esperanto-movado en Danio
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience (Esperanto-gazetoj)
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Adriano del Valle

**Adriano del Valle Rossi** (Sevilo, 19a de januaro 1895 - Madrido, 1a de oktobro 1957) estis hispana poeto, artikolisto, verkisto kaj pentristo. Oni enkadrigas lin plej ofte en la Generacio de la 27-a, modernisto, proksima al ultraismo kaj kreadismo, dum plimulto de liaj verkoj, nome lirika poezio kaj poezia prozo, publikiĝis dise en gazetoj. Li ricevis diversajn premiojn.

## Biografio
En 1912 li entuziasmiĝis por poezio leginte *Cantos de vida y esperanza* de Rubén Darío, kiu ege influis lin. En 1916 li ekkonis Federico García Lorca, kaj kontaktis kun la *neopopularismo*, de *Romancero Gitano* kaj de *Marinero en tierra,* de Alberti. Du jarojn poste, en 1918, li fondis la revuon *Grecia*, organo de ultraismo en Sevilo, kun sia amiko Isaac del Vando-Villar kaj Luis Mosquera. En tiu epoko li konis ankaŭ Eugenio d’Ors, kiun li konsideris majstro.

En 1923, li edziĝis en Onubo al Pepita Hernández kaj nuptoveturis al Lisbono, kie li kontaktis kun diversaj artistoj, inter kiuj Judith Teixeira, Raúl Leal kaj Fernando Pessoa. Kun tiu lasta li ektradukis samjare verkoj de Mário de Sá-Carneiro, kiu estis memmortigita.

En 1927 li fondis en Onubo, kun sia amiko Fernando Villalón kaj Rogelio Buendía, la revuon *Papel de Aleluyas* - en kiu kunlaboris, inter aliaj, Alberti, Cernuda, Ramón Pérez de Ayala, Altolaguirre, Gerardo Diego, Gómez de la Serna kaj Eugenio d’Ors — kaj en Madrid *Santo y Seña*. Li amikiĝis aŭ kontaktis kun pentristoj kiel Daniel Vázquez Díaz, José Caballero, Francisco Mateos, Salvador Dalí, Joan Miró, Cristino de Vera kaj Rafael Canogar. Li ankaŭ amikiĝis kun muzikistoj kiel Joaquín Turina, Miguel Fleta, Manuel de Falla, Jacinto Guerrero, Joaquín Rodrigo kaj Ernesto Halffter, kaj kun toreistoj kiel Ignacio Sánchez Mejías, Luis Miguel Dominguín, Manolete...

En 1933, li ricevis la Nacian Premion de Literaturo pri Poezio pro sia veko *Mundo sin tranvías* (poste en la unua eldono de *Primavera portátil*). Je la Hispana Enlanda Milito, Adriano del Valle partianis favore al la tendaro de Francisco Franco kaj aktive kunlaboris en la revuo *Vértice*, de la faŝisma partio Falange.

Li plue publikigis poeziajn librojn kaj en la 1940-aj jaroj li aktivulis ankaŭ en la etoso de kino kaj kinfestivaloj. Li ankaŭ partoprenis en kongresoj kaj ekspozicioj. En 2006 lia filo, Adriano del Valle Hernández, publikigis *Adriano del Valle, mi padre*, nome biografio de la poeto kaj tradukisto, en la eldonejo Renacimiento.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj tradukistoj
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Rafael Laffón

**Rafael LAFFÓN Zambrano** (Sevilo, 1895 - samloke, 1978) estis hispana verkisto kaj membro de la Generacio de la 27-a, dediĉita al poezio kaj kritiko.

## Biografio
Li studis juron kaj beletrojn, sed gradiĝis nur en juro. Li loĝis ĉiam en Sevilo, iom for de la tumulta moderna vivo kiel rutina oficisto. Li kunlaboris en nombraj hispanaj kaj hispanamerikaj ĵurnaloj kaj gazetoj kaj lian poezion oni tradukis al diversaj lingvoj. Kun Alejandro Collantes, Joaquín Romero Murube, Eduardo Llosent, Juan Sierra kaj Rafael Porlán, li fondis en 1926 en Sevilo la grupon kaj revuon *Mediodía*. Li ricevis la nacian premion de poezio en 1959 pro *La rama ingrata*.

Lia lasta etapo startis per *Vigilia del jazmín* (1952), nome poezio de persona kaj ekzistadisma atestado, for de la facila retorikismo antaŭa. Tiu fazo pluis per *La cicatriz y el reino* (1964), *A dos aguas* (1962) kaj *Sinusoides y puzzle* (1970).

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Isaac del Vando Villar

**Isaac del Vando Villar** (Albaida del Aljarafe, 29a de novembro 1890 - Sevilo, 4a de novembro 1963) estis hispana ĵurnalisto kaj poeto de la movado ultraismo, kaj tiukadre foje enkadrigita en la Generacio de la 27-a,​ direktoro de la avangardista literatura gazeto *Grecia*, publikigita en Sevilo kaj Madrido inter 1918 kaj 1920.

## Biografio
Li kreskiĝis ĉe avo, sed en 1906 je ties morto, li estis sendita al Meksiko ĉe onklo, kaj revenis post unu jaro.​ En 1911 li estis prezidante de respublikana junularo de Sevilo.​ En tiu epoko li kontaktis kun Adriano del Valle, kiu enkondukis lin en literaturon, kaj kuraĝigis lin veturi al Madrido en 1912. Tie li laboris en ministerio kaj kunlaboris en la revuo *Nuevo Mundo*, oftulo en la avangarda etoso ĉirkaŭ Rafael Cansinos Assens en la kafejo Colonial. Veturon al Parizo malhelpis la eksplodo de la Unua Mondmilito. Isaac suferis fortan deprimon, revenis al Sevilo, kaj estis metita en frenezulejo Miraflores. Helpe de Del Valle, li engaĝiĝis en la kreado de la revuo *Grecia* (1918-1920), kaj iĝis aktiva ultraisto. Krome li kunordigis la publikigon de la same ultraista revuo *Tableros* (1921-1922). Jam en Madrido, li kunlaboris en ĵurnaloj kiel *La Tribuna*, *El Parlamentario* kaj *El Porvenir de España*.

En 1924, kvar monatojn post la dediĉo de *La Sombrilla Japonesa* al sia fianĉino Teresa, li edziĝis al Margarita Martínez, vidvino kun du filoj posedanta de hostalo en Madrido.​ En 1926, li premierigis en la teatro Reina Victoria de Sevilo *Rompecabezas* verkita kun Luis Mariani. El 1933, Del Vando Villar seniluziigita abandonis la literaturon kaj administris vendejon de antikvaĵoj en la sevila “Corral de los Artistas”. Tuŝita de la morto de sia edzino en 1951 kaj de sia amiko Adriano del Valle en 1957, kaj suferinta portempajn mensajn malordojn, Isaac mortis estante 72-jaraĝa, kaj estis entombigita en la tombejo San Fernando de Sevilo.

## Referencoj 
## Bibliografio
* Carande, Ramón (marto 1964). «Isaac del Vando-Villar (galería)». Ínsula (208). ISSN 0020-4536.
* Pineda Novo, Daniel (31-X-1985). «En recuerdo de Isaac del Vando-Villar». El Correo de Andalucía.

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Újkígyós)

La **paroĥa preĝejo Nomo de Sankta Maria** origine hungare *Szűz Mária Neve* estas sakrala konstruaĵo en Újkígyós (Hungario).

## Historio 
En 1814 amase alvenis katolikaj kamparanoj, ili fondis paroĥon post 2 jaroj. Ŝajnas - tie estis malnova kirko. Fakte kirko konstruiĝis inter 1856-1858. Interne la orgeno funkcias dekomence. La freskoj estis pentritaj en 1901. Károly Fischer pentris la ĉefaltaran bildon. La 3 sonoriloj estis kreitaj en 1853, 1924 kaj 1994. En la jaroj 2008 kaj 2009 la preĝejo plene estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola, sed antaŭe kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, pli supre malgranda ronda fenestro estas videbla, la plej supre la kvadrata turo altiĝas. Apud la enirejo pordo estas po unu niĉoj, ene statuoj pri Sanktaj Francisko kaj Vendelo. La navo finiĝas en arka absido.

Kermeso okazas en la 12-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* datenoj
* datenoj

Ujkigyos
Ujkigyos
Ventes-Saint-Rémy

'''** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr* ()

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Coupelle-Neuve

**Coupelle-Neuve** estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. Ĝi havis  laŭ censo plenumita en [[]].

## Geografio 
Coupelle-Neuve etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La teritorio havas komunan limon kun . Coupelle-Neuve cetere situas en la influareo de Fruges, de kiu ĝi estas ĉirkaŭkomunumo.

Coupelle-Neuve situas en kampara areo : ĝi apartenas al la kategorio de « maldensaj aŭ tre maldensaj » komunumoj laŭ la difino de la denseca komunuma tabelo de la nacia instituto de statistiko kaj ekonomiaj studoj (Insee). Ĝi havas minimuman altecon de 113 metroj kaj maksimuman altecon de 157 metroj : malaltaj reliefoj kaj ebenaĵoj plejparte karakterizas la departementon Pas-de-Calais.

## Administrado 
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montreuil kaj al la kantono Fruges. Ĝi cetere estas membro de la komunumaro Haut Pays du Montreuillois.

La municipa konsilio de Coupelle-Neuve konsistas el 11 membroj. Ĝi administras lokajn aferojn kaj elektas la urbestron de la komunumo post ĉiu municipa baloto.

## Demografio 
||
|| Eblas koni la historian evoluon de la loka loĝantaro de Coupelle-Neuve pro oftaj oficialaj censoj plenumitaj ekde la jaro 1793. Koncerne malgrandajn francajn komunumojn kun malpli ol 10 000 loĝantoj, censaj enketoj pri la tuta loĝantaro daŭre okazas je ĉiu kvinjara periodo. La loĝantaron de la intercensaj jaroj oni sekve kalkulas per interpolo aŭ eksterpolo. Tiu nova popolnombrada sistemo estis uzita en Coupelle-Neuve por la unua fojo en la jaro 2008. En , la komunumo havis .
|}

## Kulturo kaj vidindaĵoj 
*Preĝejo Saint-Antoine (18-a jarcento)
*Memormonumento pri militmortintoj

Dosiero:Coupelle-Neuve église2.jpg|Preĝejo Saint-Antoine
Dosiero:Coupelle-Neuve monument aux morts.jpg|Memormonumento pri militmortintoj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kantono Fruges
* Komunumoj de Pas-de-Calais

## Eksteraj ligiloj 
* () [Publikaj statistikoj pri Coupelle-Neuve (Insee(https://eo.wikipedia.org/wiki/INSEE_%28Francio%29))

Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Křížkový Újezdec

**Křížkový Újezdec** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 23 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj naŭ kilometrojn sudokcidente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Křížkový Újezdec
* Čenětice

## Pluaj fotoj 

Křížkový Újezdec, Common.jpg|Vilaĝplaco
Křížkový Újezdec, from Sulice.jpg|Alveturo de Sulice
Křížkový Újezdec, Čenetice, bus stop.jpg|Haltejo en Čeněticíe – parto de Křížkový Újezdec


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Torcy-le-Petit

La loknomo **Torcy-le-Petit** povas rilati al du komunumoj de .

* Torcy-le-Petit (Aube) en la departemento Aube kaj
* Torcy-le-Petit (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime.
Varneville

La nomo Varnéville povas interalie aludi al
* Varneville-Bretteville en la departemento Seine-Maritime de Francio kaj al
* Varnéville, fakte skribita per akcento, en la departemento Meuse, same de Francio.
3-Metila-3-penten-2-ono

**3-Metila-3-penten-2-ono** aŭ **3-metila-3-penten-2-ono** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **acetaldehido** kaj **2-kloro-2-buteno**. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, solvebla en akvo, acetono, etero, kloroformo kaj etanolo. 3-Metila-3-penten-2-ono posedas 6 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 3-Metila-3-penten-2-ono uzatas kiel solvanto, en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromataĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **3-metila-3-penten-2-ono** per traktado de **acetaldehido** kaj **2-kloro-2-buteno**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **3-metila-3-penten-2-ono** per traktado de **acetila klorido** kaj **2-buteno**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **3-Metila-3-penten-2-ono** per traktado de **acetila klorido** kaj **2-Kloro-2-buteno** en ĉeesto de zinko:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **3-Metila-3-penten-2-ono** per senhalogenigo kaj senhidratigo de la **4-kloro-3-metila-2-pentanono**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **3-metila-3-penten-2-ono** per senhidratigo de **acetaldehido** kaj **butanono**:

## Vidu ankaŭ 
* Ketono

## Referencoj 
Kategorio:Ketonoj
Trolebusa transporto en Mariupolo

**Trolebusa transporto en Mariupolo** () estas trolebussistemo detruita de la rusaj okupantoj. Ĝi aktivas ekde la  en la urbo Mariupolo, Donecka provinco de Ukrainio. La trolebusreto estis funkciigata fare de la komunuma entrepreno "Marіupolske tramvajno-trolejbusne upravlіnnja". La totala longo de la kontakta lineo de la trolebuso de Mariupolo estis .

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Mariupolo
* Tramtransporto en Mariupolo
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Троллейбус Мариуполя ()

Kategorio:Transporto en Mariupolo
Mariupolo
Little Drummer Boy

***Little Drummer Boy*** („Eta tamburisto“) estas usona kristnaska kanto. Ĝi temas pri knabo, kiu estas tro malriĉa por fari donacon al la novnaskita Jesuo. Sekve tiu knabo ludas por la infaneto (kun konsento de la Dipatrino Maria) per sia tamburo. 

La tekston kaj muzikon de la kanto kreis, kun origina titolo *The Carol of the Drum*, Katherine K. Davis en la jaro 1941.

## Esperanta versio
Esperantan version de la kanto publikigis la nederlanda muzikgrupo Akordo en sia kompaktdisko Kristnaska kordo en 2003. Tiu versio aperis ĉirkaŭ 9 jarojn poste ankaŭ ĉe YouTube.

## Eksteraj ligiloj 
* La eta tamburisto en la esperanta versio de Akordo

Kategorio:Kristana muziko
Kategorio:Kristnasko
Kategorio:Kantoj
Čenětice

**Čenětice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Křížkový Újezdec situanta en Mezbohemia regiono, en&nbsp;distrikto Prago-oriento. Ĝi situas proksimume 1,5&nbsp;km norde de Křížkový Újezdec. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis . En la katastro de Čenětice proksimume 1 km oriente de la vilaĝo en arbaro Okrouhlík fontas rivereto Botič.

**Čenětice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,60&nbsp;km².

## Historio 
Vilaĝo Čenětice estas unuafoje menciita en la jaro 1088.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

 File:Křížkový Újezdec, Čenetice, old school.jpg| Eksa lernejo
 File:Křížkový Újezdec, Čenetice, south part.jpg| Alveturo el sudo de Křížkový Újezdec
 File:Křížkový Újezdec, Čenetice, small pond.jpg| Fiŝlago sur Botič

Kategorio:Křížkový Újezdec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
David Crosby

**David Crosby** (14-an de aŭgusto 1941 - 18-an de januaro 2023) estis usona gitaristo kaj kantisto. De 1965 ĝis 1968 li estis membro de The Byrds kaj poste de Crosby, Stills, Nash & Young.

Kategorio:Usonaj gitaristoj
Varneville-Bretteville

'''** estas komunumo de Francio, konsistanta el la du historie sendependaj loĝlokoj Varneville kaj Bretteville. Ĝi situas en la departemento Seine-Maritime, en la regiono Normandio. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dieppe kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* bazaj informoj en la retejo *seine76.fr* ()

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Kamenice (distrikto Prago-oriento)

**Kamenice** (, *Kamenich*) estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 8 kilometrojn sude de la limo de Prago kaj 26 kilometrojn sudokcidente de la centro de Prago. Vivas ĉi tie  (), temas pri la kvara plej granda municipo en Ĉeĥio sen statuso de urbo.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1266.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Kamenice**
* Ládeves
* Ládví
* Nová Hospoda
* Olešovice
* Skuheř
* Struhařov
* Štiřín
* Těptín
* Všedobrovice

## Memorindaĵoj
* Baroke alikonstruita, devene verŝajne romanika, preĝejo de sankta Francisko el Asizo
* Kripto de Ringhoffer – monumentala monumento de familio de industriistoj Ringhofferidoj 
* Kastelo Kamenice – ŝatata somera restadejo de pragaj ĉefepiskopoj, hodiaŭ privata posedaĵo, al publiko nealirebla

## Pluaj fotoj 

 Image:Kamenice, Ringhofferova str.jpg| Strato Ringhofferova en la centro 
 Image:Kamenice, Olešovice, Millhouse.jpg| Forlasita muelejo en parto Olešovice
 File:Kamenice, Nová Hospoda, Pub.jpg| Gastejo Nová hospoda en Nová Hospoda
 File:Kamenice, Elementary School.jpg | Baza lernejo
Kamenice zamek od sv.jpg|Kastelo Kamenice


Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Canlers

**Canlers** estas franca komunumo en la departemento Pas-de-Calais kaj en la regiono Hauts-de-France. Ĝi havis  laŭ censo plenumita en [[]].

## Geografio 
Canlers etendiĝas sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La teritorio havas komunan limon kun . Canlers cetere situas en la influareo de Fruges, de kiu ĝi estas ĉirkaŭkomunumo.

Canlers situas en kampara areo : ĝi apartenas al la kategorio de « maldensaj aŭ tre maldensaj » komunumoj laŭ la difino de la denseca komunuma tabelo de la nacia instituto de statistiko kaj ekonomiaj studoj (Insee). Ĝi havas minimuman altecon de 117 metroj kaj maksimuman altecon de 142 metroj : malaltaj reliefoj kaj ebenaĵoj plejparte karakterizas la departementon Pas-de-Calais.

## Historio 
La loko sinsekve havis la nomojn *Canletum* (1123), *Canlers* (1218), *Camlers* (1297), *Canllers* (1345), *Canlers* (1789), *Caulers* (ekde 1793). La nuntempa nomo datiĝas de 1801.

## Administrado 
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montreuil kaj al la kantono Fruges. Ĝi cetere estas membro de la komunumaro Haut Pays du Montreuillois.

La municipa konsilio de Canlers konsistas el 11 membroj. Ĝi administras lokajn aferojn kaj elektas la urbestron de la komunumo post ĉiu municipa baloto.

## Demografio 
||
|| Eblas koni la historian evoluon de la loka loĝantaro de Canlers pro oftaj oficialaj censoj plenumitaj ekde la jaro 1793. Koncerne malgrandajn francajn komunumojn kun malpli ol 10 000 loĝantoj, censaj enketoj pri la tuta loĝantaro daŭre okazas je ĉiu kvinjara periodo. La loĝantaron de la intercensaj jaroj oni sekve kalkulas per interpolo aŭ eksterpolo. Tiu nova popolnombrada sistemo estis uzita en Canlers por la unua fojo en la jaro 2007. En , la komunumo havis .
|}

## Kulturo kaj vidindaĵoj 
*La preĝejo Notre-Dame-du-Rosaire estis rekonstruita en la 17-a jarcento. Restas nur portalo el la malnova preĝejo de la 15-a jarcento.
*Kapelo Dipatrino de la Sep Doloroj, konstruita en 1818.
*La domego Canlers ( *manoir de Canlers*) datiĝas de la 17-a aŭ 18-a jarcentoj. Ĝi hodiaŭ estas privata bieno.
*Memormonumento pri militmortintoj

Dosiero:Canlers église.jpg|Preĝejo
Dosiero:Canlers niche 8 rue principale.jpg|Religia niĉo
Dosiero:Canlers calvaire.JPG|Kalvaria kruco

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kantono Fruges
* Komunumoj de Pas-de-Calais

## Eksteraj ligiloj 
* () [Publikaj statistikoj pri Canlers (Insee(https://eo.wikipedia.org/wiki/INSEE_%28Francio%29))

Kategorio:Komunumoj de Pas-de-Calais
Amado Alonso

**Amado ALONSO García** (Lerín, Navaro, 13a de septembro 1896 - Arlington, Masaĉuseco, 26a de majo 1952) estis hispana filologo, fonetikisto, lingvisto kaj literatura kritikisto, kiu poste ŝtataniĝis kiel argentino, unu de la fondintoj de la stilistiko, kiel fako de lingvistiko.

## Biografio 
Li devenis de familio kaj etoso de karlistoj. Studante en Madrido li kunlaboris kun Ramón Menéndez Pidal kaj Tomás Navarro Tomás. Inter 1922 kaj 1924 instruis la hispanan en la Universitato de Hamburgo, kie li pluis siajn studojn de fonetiko. Poste li plenumis saman laboron en la *Institución Libre de Enseñanza* kaj en la *Centro de Estudios Históricos* de Madrido.

Inter 1927 kaj 1946 li instruis en la Universitato de Bonaero kaj en tiu epoko li helpis samgeneraciajn rifuĝintojn el la Hispana Enlanda Milito. En 1941 li ricevis honoran doktorigon de la Universitato de Ĉikago. Li suferis malfacilaĵojn je la enpovigo de Perón kaj translokiĝis al Arlington, Masaĉuseco, Usono, kie li restis la ceteron de sia vivo. Ankaŭ tie li ricevis samgeneracianojn kiel Pedro Salinas, Jorge Guillén, Rafael Lapesa, Dámaso Alonso, Carlos Clavería kaj Juan Marichalar.

## Verkoj 
* *Estructura de las sonatas de Valle-Inclán* (1928).
* *El problema de la lengua en América* (1935).
* *Castellano, español, idioma nacional. Historia espiritual de tres nombres* (1938).
* *Gramática castellana* (unua kurso, 1938; dua kurso, 1939) kunlabore kun Pedro Henríquez Ureña.
* *Poesía y estilo de Pablo Neruda* (1940).
* *Ensayo sobre la novela histórica: El modernismo* (1942).
* Traduko kaj prologo de la *Curso de Lingüística General* de F. de Saussure (1945).
* *Estudios lingüísticos. Temas españoles* (1951).
* *Estudios lingüísticos. Temas hispanoamericanos* (1953).
* *Materia y forma en poesía* (1955).
* *De la pronunciación medieval a la moderna en español* (1955).

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj filologoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Metila izopropila ketono

**3-Metila-2-butanono** aŭ **metila izopropila ketono** estas organika kombinaĵo rezultanta per redukta kondensiĝo de la formaldehido kaj butanono. Ĝi estas brulema, senkolora likvaĵo kun karakteriza odoro, iomete solvebla en akvo kaj solvebla en acetono, kloroformo, eteroj, kaj metanolo. 3-Metila-2-butanono posedas 5 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon.

3-Metila-2-butanono, ankaŭ konata kiel metila izopropila ketono (MIPK), estas organika kombinaĵo, kiu havas ampleksan gamon de aplikoj en industriaj, sciencaj kaj medicinaj medioj. MIPK estas senkolora, brulema likvaĵo kun intensa, dolĉa odoro. Ĝi estas multflanka solvanto kaj estas vaste uzata en kovraĵoj, presinkoj, gluaĵoj kaj purigiloj. En la scienca kaj medicina kampoj, MIPK estas uzata kiel solvanto por biokemiaj kaj fiziologiaj eksperimentoj, same kiel reakciaĵo en la sintezo de diversaj kombinaĵoj. Ĉi tiu artikolo diskutos la sintezan metodon de MIPK, ĝiaj sciencaj esploraj aplikoj, mekanismo de ago, biokemiaj kaj fiziologiaj efikoj, avantaĝoj kaj limigoj por laboratorioeksperimentoj.

## Sciencoesploraj aplikoj
3-Metila-2-butanono, ankaŭ konata kiel metila izopropila ketono (MIPK), estas kemia kombinaĵo uzata en diversaj sciencaj kaj industriaj aplikoj. En esplorado, ĝi ofte estas utiligata kiel solvanto pro sia kapablo solvi larĝan gamon de substancoj. Tio igas ĝin utila en la eltiro de certaj kunmetaĵoj kaj en kromatografio, tekniko uzata por apartigi miksaĵojn.

MIPK ankaŭ estas implicata en studoj ligitaj al kemia sintezo kaj reakcioj. Ĝi servas kiel komenca materialo aŭ meza en la sintezo de aliaj kemiaĵoj. Plie, ĝiaj trajtoj estas de intereso en esplorado ligata al organika kemio kaj materialsciencoj, precipe en la studo de polimeroj kaj kovraĵoj. 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-metila-2-butanono** per traktado de **butanono** kaj **formaldehido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-metila-2-butanono** per traktado de **2-kloropropano** kaj **acetaldehido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-metila-2-butanono** per traktado de **3-kloro-butanono** kaj **metano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-metila-2-butanono** per traktado de **izobuterila klorido** kaj **metano**:

## Vidu ankaŭ
* Ketono

## Referencoj 
Kategorio:Ketonoj
Benzoilacetono

**Benzoilacetono** aŭ **1-fenilbutano-1,3-duono** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetono kaj benzoila klorido. Ĝi estas brulema, senkolora aŭ flava solidaĵo kun karakteriza odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en acetono, etero, kloroformo kaj etanolo. Benzoilacetono posedas 10 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Benzoilacetono uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromataĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **benzoilacetono** per traktado de **benzoila klorido** kaj **acetono**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **benzoilacetono** per traktado de **benzaldehido** kaj **kloroacetono**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **benzoilacetono** per traktado de **acetofenono** kaj **acetila klorido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **benzoilacetono** per traktado de **3-okso-buterila klorido** kaj **benzeno**:

## Vidu ankaŭ 
* Ketono

## Referencoj 
Kategorio:Ketonoj
Mary Donaldson

**Mary Donaldson** (naskiĝis la  en Hobarto) ekde la 14-a de majo 2024 estas la edzino de la dana reĝo Frederiko la 10-a, reĝino de Danio, kaj grafino de Monpezat.

Ŝi naskiĝis kiel Mary Elizabeth Donaldson en Hobarto, Aŭstralio, kiel la kvara kaj plej juna infano de la matematikisto John Dalgleish Donaldson kaj lia edzino Henrietta Clark Horne. Ŝi havas du fratinojn kaj unu fraton.
Carlos Kleiber

**Carlos Kleiber**, naskita sub la nomo **Karl Ludwig Bonifacius Kleiber** (n. la 3-an de julio 1930 en Berlino - m. la 13-an de julio 2004 en Konjšica), estis german-aŭstria dirigento. Li estas konsiderita de liaj kolegoj kiel unu el la plej grandaj dirigentoj de ĉiuj tempoj laŭ la rezulto de la enketo publikigita en Italio per la revuo *Classic Voice* (decembro 2011) kiu rilatis al listo de cent famaj nomoj.  Ekzistas multaj atestiloj pri admiro de aŭtoritataj personecoj en la muzika mondo.

Timema figuro, rezervita kaj malproksima de la *stelisma sistemo*, li estis interpretisto karakterizita de mania perfektismo kun repertuaro kiu iĝis tre limigita en la lastaj jaroj de lia agado, precipe en la dua parto de lia kariero, en kiu Kleiber ĉiam pli limigis siajn scenejojn. Multfoje li anoncis pli-malpli oficiale ke li volas ĉesi direkti orkestron, por poste reveni denove preni la bastonon, okaze de memorindaj prezentadoj, kiuj ofte okazis kiel lastminuta anstataŭaĵo de nedisponeblaj dirigentoj. Li emis daŭre profundiĝi en la esploron de la samaj pecoj, tre ofte la samaj, kiuj estis direktitaj de lia patro Erich.

## Diskaro 
* L. van Beethoven, Sinfonio n-ro. 5, 7 - Kleiber/WPO - 1974/1976, Deutsche Grammophon
* Brahms, Sinf. n-ro. 4 - Kleiber/WPO - 1980 Deutsche Grammophon
* Schubert, Sinf. n-ro. 3, 8 - Kleiber/WPO - 1978 Deutsche Grammophon
* Strauss, J. - La Vesperto - Kleiber/Varady/Prey - 1975 Deutsche Grammophon
* Verdi, Traviata - Kleiber/Cotrubas/Domingo - 1976 Deutsche Grammophon
* Wagner, Tristan und Isolde - Kleiber/Price/Kollo/Moll/Götz - 1981 Deutsche Grammophon
* Weber, La Franka Ĉasisto - Kleiber/Janowitz/Mathis/Crass - 1973 Deutsche Grammophon
* Carlos Kleiber direktas Johann Strauss, 1989 SONY BMG
* Kleiber, Orkestraj Registradoj + Dokumenta filmo "A Memoro" - Kleiber/WPO, 1974/1980 Deutsche Grammophon
* Novjara Koncerto poe la 150-a jubilea jaro de la Wiener Philharmoniker, Sony, 1992

## Eksteraj ligiloj 
* Brahms, Simfonio n-ro 4 (lasta parto), dirigento Kleiber, YouTube

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj dirigentoj
Kategorio:Aŭstraj dirigentoj
Universitato de Bordozio

La **Universitato de Bordozio** () estas publika universitato bazita en Nova Akvitanio en Sudokcidenta Francio.

Ĝi havas plurajn universitatejojn en la urboj kaj urbetoj Bordozo, Dax, Gradignan, Périgueux, Pessac kaj Talence. Estas ankaŭ pluraj malgrandaj instruaj ejoj en diversaj aliaj urbetoj en la regiono, inkluzive en Bajono.

La Universitato de Bordozio pli ol 50,000 studentoj, pli ol 6,000 el kiuj estas internaciaj.

Ĝi estas membro de la universitata grupo ComUE d'Aquitaine .

## Vidu ankaŭ 
* UFR (france: *Unité de Formation et de Recherche*, Unuejo de Instruado kaj Esploro)

## Referencoj 
Kategorio:Lernejoj fonditaj en la 15-a jarcento
Kategorio:Supera instruado en Bordeaux
Kategorio:Universitato de Bordeaux
Frederiko la 10-a

**Frederiko la 10-a** (,
plennome *Frederik André Henrik Christian*;
naskiĝis la  en Kopenhago) estas la reĝo de Danio. Li iĝis la reĝo post la abdiko de sia patrino Margareta la 2-a je la 14-a de januaro 2024. Frederiko studis politikan sciencon en Universitato de Arhuzo en 1986–1991 kaj en 1994-1995, en la intertempo li studis la saman fakon en la Universitato Harvard (1992–1993).

Lia edzino ekde la 14-a de majo 2024 estas la aŭstraliodevena Mary Donaldson, kiu en tiu jaro demetis la aŭstralian kaj britan ŝtatanecojn kaj alprenis danan civitanecon. 

Infanoj estas 

Vincento (Vincent) kaj Josefina (Josephine) evidente estas ĝemeloj - ambaŭ naskiĝis la 8-an de januaro 2011.

Kategorio:Danaj reĝoj
Kategorio:Dinastio Glücksburg
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Trolebusa transporto en Ivano-Frankivsko

**Trolebusa transporto en Ivano-Frankivsko** () estas sistemo de publika transporto en Ivano-Frankivsko, kiu estis malfermita la  (Ivano-Frankivsko iĝis la antaŭlasta regiona centro en kiu trolebusa trafiko estis malfermita). La urba entrepreno "Elektroavtotrans" certigas la cirkuladon de trolebusoj en la urbo Ivano-Frankivsko.

centra|450px|eta|Mapo

## Itineroj 
## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ivano-Frankivsko
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Ivano-Frankivsk
Ivano-Frankivsko
Trolebusa transporto en Ĥersono

**Trolebusa transporto en Ĥersono** () estas unu el la specoj de publika transporto en Ĥersono.

## Itineroj 
## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ĥersono
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

Kategorio:Ĥersono
Hxersono
Trolebusa transporto en Baĥmuto

**Trolebusa transporto en Baĥmuto** () estas speco de publika transporto en la urbo Baĥmuto. Malfermita la , en 2021 ekzistis 6 itineroj,  da reto kaj 29 trolebusoj.

Ekde la , trolebusa servo estas ĉesigita pro daŭraj malamikecoj en la urbo kaj ĝia ĉirkaŭaĵo.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Baĥmuto
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

Kategorio:Baĥmuto
Bahxmuto
Lili Hatvany

Barono (de 1910) '*** [hatvani], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hatvany Lili*' estis hungara ekonomikisto, instruisto. Ŝiaj familiaj nomoj estis *Deutsch* ĝis 1897 kaj *Hatvany-Deutsch* ĝis 1917, ŝiaj personaj nomvariantoj estis *Lilli* kaj *Lilly*. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Madarassy Beck Gyuláné* kaj *Tószeghy Lilly*. Ŝiaj parencoj estis Anna Lesznai kaj Sándor Hatvany Deutsch.

 naskiĝis  en Hatvan (Hungara reĝlando), ŝi mortis  en Manhatano (Novjorko, Usono) (la datenoj estas kontraŭdiraj).

## Biografio 
 devenis el riĉa juda familio. Ŝi unue estis kritikisto en Budapeŝto en la 1920-aj jaroj ĉe pluraj gazetoj (ekzemple Képes Világkrónika). En ŝiaj kontribuoj ŝi ĉefe priskribis vivon de la riĉuloj kaj kvankam ŝiaj herooj estas precipe internaciaj figuroj, tamen speguliĝas vivo de Budapeŝto post la unua mondomilito. La temoj estis aŭdacaj kaj tre popularaj. En la 1930-aj jaroj ŝi translokiĝis al Usono kun la dua edzo, kie ŝi estis ĉefe nur simpla edzino. Ŝia unua geedziĝo kun Gyula Madarassy-Beck daŭris inter 1913–1925.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Noé bárkája* (teatraĵo, 1918)
* *Az az ember* (romano, 1926)
* *Ma este vagy soha* (komedio, 1931, tradukita ankaŭ al la angla: *Tonight or Never*)
* *Egy jósnő és hét áldozat* (romano, 1934)
* *My kingdom for a cook* (1943)

## Fontoj 
* aprezo hungare kun foto
* datenoj angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
SAVIEM

**SAVIEM**, plennome '''Société anonyme de véhicules industriels et d'équipements mécaniques** estis fabrikisto de ŝarĝaŭtoj kreita la  per la kunfandiĝo de firmao Latil, ŝarĝaŭtoj Renault kaj Somua, sub la marko **Saviem LRS** (LRS por Latil-Renault-Somua) poste **Saviem**.

Antaŭ ĉi tiu dato, ekzistis oficiale dek du markoj de ŝarĝaŭtoj en Francio kun produktado de  veturiloj jare.

La , same kiel Berliet, Saviem vidis sian nomon malaperi el la markoj favore al la komuna marko **RVI - Renault Véhicules Industriels'''.

## Bildgalerio 

Saviem SG2 MB 35, 1973 (1).jpg|Saviem SG2 MB 35
Transports Galopin 1963 - camion Saviem JL20.jpg|Saviem JL20
Saviem SC 10 (Grenoble, 1975).jpg|Saviem SC 10 en Grenoblo
TRM-4000 010 FR.JPG|Saviem TRM-4000

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Renaultoloog (///)

Kategorio:Francaj aŭtomobilfabrikoj
Kategorio:Ŝarĝaŭtomobiloj
Kategorio:Aŭtobusfabrikoj
Kategorio:Suresnes
József Nagy (politikisto)

**József Nagy** [jOĵef nadj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Nagy József** estas slovakia hungara ekonomo, politikisto, ministro, membro de slovaka kaj Eŭropa Parlamento.

József Nagy naskiĝis  en Dunajská Streda.

## Biografio 
József Nagy apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, post ties ĉeso en Slovakio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1986, poste li akiris ekonomikan diplomon en :en:University of Economics in Bratislava en 1991. Post la diplomo li havis postenojn en la slovaka ekonomia vivo, sed en 2010 li estis elektita parlamenta deputito. Post monatoj li estis levita subministro, pli poste jam ministro. Inter 2014-2019 li estis deputito en Eŭropa Parlamento. Lia edzino naskis kvinfoje.

## Elektitaj kontribuoj 
*  *A vak komondor országa. Terikétől Lajosig, 2010–2015. Interjúk* (2015)

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* [datenoj](https://hu.unionpedia.org/Nagy_J%C3%B3zsef_(politikus,_1968))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Slovakaj politikistoj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento 2014-2019
Trolebusa transporto en Severodonecko

**Trolebusa transporto en Severodonecko** () estas speco de publika transporto en la urbo Severodonecko. Ĝi estis malfermita la , ĝi estas la 201-a en la mondo, la 129-a en Sovetunio kaj la 36-a en Ukrainio. Ĝis la , Severodoneckaj trolebusoj funkciis sur 6 urbaj itineroj, kovrante ĉiujn partojn de la urbo. Tamen ekde la , kiel rezulto de malamikecoj, trafiko estis tute ĉesigita por nedifinita periodo, kaj la trolebusa infrastrukturo estis grave difektita.

## Vidu ankaŭ 
* Severodonecko
* Transporto en Ukrainio

Kategorio:Severodonecko
Severodonecko
Beaurepaire

La nomo **Beaurepaire** - prononco laŭ sistemo IFA [] - signas plurajn komunumojn de :

* Beaurepaire (Isère) en la departemento Isère
* Beaurepaire (Oise) en la departemento Oise
* Beaurepaire (Seine-Maritime) en la departemento Seine-Maritime
* Beaurepaire (Vendée) en la departemento Vendée
* Beaurepaire-en-Bresse en la departemento Saône-et-Loire
* Beaurepaire-sur-Sambre en la departemento Norda

Krome, kiel kutime ĉe multaj loknomoj, ankaŭ povas temi pri familia nomo.
Esteban Salazar Chapela

**Esteban SALAZAR Chapela** (Malago, 24a de oktobro 1900 - Londono, 19a de februaro 1965) estis hispana ĵurnalisto kaj verkisto.

## Biografio
En 1919 li translokiĝis al Barcelono por studi Historion, sed en 1925 kaj ne fininte la karieron li translokiĝis al Madrido, kie li loĝis kelkajn jarojn kaj kunlaboris en diversaj publikaĵoj kie *El Sol*, *La Voz*, *La Gaceta Literaria* kaj *Revista de Occidente*. Aparte li publikigis en 1931 la romanon *Pero sin hijos*.

Je la eksplodo de la Hispana Enlanda Milito li laboris por la propagando de la respubliko, kaj tiukadre, en januaro 1937 sekvis la registaron al Valencio, tiam *de facto* ĉefurbo de la respubliko, kio rezultis en lia romano *En aquella Valencia* (1995). Suferinte problemojn kun kelkaj membroj de la Partio Komunista, speciale kun José Renau, pro sia kunlaborado kun *Hora de España*, li iĝis diplomato kaj en junio 1937 li iĝis konsulo de Hispanio en Skotlando. En februaro 1939 li translokiĝis al Londono kun sia brita edzino.

En 1941 li eklaboris por la BBC, kaj inter 1941 kaj 1943 instruis en la Universitato de Kembriĝo. Ekde ĝis kreo en 1944 li estis sekretario de la *Instituto Español* de Londono, financita de la registaro de la Respubliko en la ekzilo.

En 1947 li publikigis *Perico en Londres*, pri la respublikana ekzilo en Granda Britio. *Desnudo en Picadilly* aperis en 1959. Liaj *Cartas de Londres*, artikoloj pri kultura, socia kaj politika vivo de la Unuiĝinta Reĝlando kaj pri aliaj hispanaj kaj hispanamerikaj temoj en tiu lando, publikiĝis en la ĉefaj gazetoj de Meksikurbo, Karakaso, Bonaero, Santiago de Chile kaj Havano. Li kunlaboris ankaŭ en literaturaj kaj kulturaj gazetoj kiel *Cuadernos Americanos* (México), *Asomante* (Puerto Rico) kaj *Cuadernos del Congreso por la Libertad de la Cultura* (Parizo), en kiuj li publikigis rakontojn kaj novelojn. En 1966, unu jaron post lia morto, oni publikigis lian romanon *Después de la bomba*.

## Verkoj
* 1931 Pero sin hijos
* 1947 Perico en Londres
* 1959 Desnudo en Picadilly
* 1966 Después de la bomba
* 1995 En aquella Valencia (postmorte)

## Bibliografio
* *Reseñas, artículos y narraciones* en la retejo de la Instituto Cervantes.
* Ana María López Mancebo: *Esteban Salazar Chapela. Un español en Londres (Literatura del exilo, 1936-1965)*. Doktoriga disertacio, Facultad de Filología Española II (Literatura Española), Universidad Complutense de Madrid, 1994, T19845.
* Ana María López Mancebo: "El humor en la obra narrativa de Esteban Salazar Chapela", en: Manuel Aznar Soler (ed. lit.), *El exilio literario español de 1939. Actas del Primer Congreso Internacional 1995*, 1998, vol. 2, pp. 145-150. isbn 84-87478-27-1
* Trapiello, Andrés: *Las armas y las letras. Literatura y guerra civil (1936-1939)* Barcelona, Círculo de Lectores, 2011. p. 241.

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Hispanaj eseistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Kategorio:Ekzilitoj dum la frankismo
José María Luelmo

**José María LUELMO Soto** (Valadolido, 12a de julio 1907 - samloke, 18a de aprilo 1991), konata kiel **José María Luelmo**, estis hispana poeto de la Generacio de la 27-a kaj de la Generacio de la 36-a.

Antaŭ la Hispana Enlanda Milito li publikigis *Inicial (1928-1929)* (Valladolid, Meseta, 1929), *Sencilla canción* (Valladolid, 1931) kaj *Ventura Preferida* (Madrid, 1936), libroj enkadrigitaj en la generacia klimato de la 27a kaj en kiuj videblas la influo de la *neopopularismo* kaj de la purismo je stilo de Jorge Guillén. Li estis redakciano sinsekve, kun Francisco Pino, de la revuoj *Meseta*, *Ddooss* kaj *A la Nueva Ventura*, kaj kunlaboris en la ĵurnalo *El Norte de Castilla*. Li estis en kontakto kun la redakcianoj de la tenerifa *Gaceta de Arte*, en kiu li kunlaboris. La nura grava antologio kiu aperigis lin estas tiu de Giacomo Prampolini (1934).

Post la milito, jam en 1939 lin kundirektoris, ĉiam kun Francisco Pino, la nuran numeron dum la frankismo de la valadolida poezia revuo *Meseta*. En la postmilito li publikigis kelkajn pluajn librojn, eĉ unu pri birdobredado.

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo en ABC
* *Hemeroteca literaria española: 1924-1931*.  Rafael Osuna. Editorial Renacimiento. ISBN 9788484729457

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Generacio de la 27-a
Trolebusa transporto en Poltavo

**Trolebusa transporto en Poltavo** () estas unu el la specoj de publika transporto en la urbo Poltavo. La trolebuso funkcias en Poltavo ekde la . La entuta longo de la kontakta lineo estas .

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Poltavo
* Transporto en Ukrainio
* Trolebusa transporto en la mondo

Kategorio:Poltavo
Poltavo
1,2,3-Trimetila-5-benzoata acido

**3,4,5-Trimetilbenzoata acido** aŭ **1,2,3-trimetil-5-fenilmetanata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per oksidado de **1,2,3,5-tetrametilbenzeno**. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. 3,4,5-Trimetilbenzoata acido posedas 10 karbonatomojn, 12 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. 3,4,5-Trimetilbenzoata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromataĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **3,4,5-trimetilbenzoata acido** per oksidado de **1,2,3,5-tetrametilbenzeno**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la ** ** per traktado de **3,4,5-trimetilfenolo** kaj **natria formiato**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **3,4,5-trimetilbenzoata acido** per traktado de **3,4,5-trimetilanilino** kaj **kloroformiata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **3,4,5-trimetilbenzoata acido** per traktado de **3,4,5-trimetilbromobenzeno** kaj **formiata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
Reĝo Laŭrin

, *König-Laurin-Straße*]]

**Laŭrin** (ankaŭ: *Luaran, Luarin*) estis ene de la germana heroa legendaro nomo de nana reĝo kies sidejo troviĝis en Tirolo. Li havis batalojn kun Teodoriko el Bern.

Rakontiĝas tiuj ĉi bataloj antikva germana epopeo el la 13-a jarcento: »Laurin oder: Der kleine Rosengarten«. Verkiston taksis malfrua prilaborado Heinrich von Ofterdingen. Kvazaŭ kontinuigo estas »Walberan«, nebrila poeziaĵo kies ĉefa protagonisto estas Walberan, onklo de Laŭrin. Ankaŭ li luktas kun Teodoriko. 

## Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 12. Leipzig 1908, p. 250-251 (tie ĉi interrete)
## Eksteraj ligiloj
*la teksto de la legendo - de Bruno Mahlknech: *Südtiroler Sagen*, Bozen 1981, p. 121
Ferber-turo

**Ferber-turo** (germane: *Ferberturm*) estas 21 metrojn alta belvidejo sur la altebenaĵo *Ronneburger Höhe* en Gera, Germanujo.

## Historio 
eta|la turo kun la ne plu ekzistanta, ruina alkonstruitaĵo (1902)
Starigis ĝin inter 1874 kaj 1875 la surloka komercisto kaj mineralogo Moritz Rudolf Ferber sur la plej alta punkto de Gera (300 metrojn supre de la marnivelo). Samtempe oni kreis flankan ejon en formo de ruino kiu servu kiel loĝejo al la burgadministranto. Materialo por la ronda turo estis kvadroj el zechstein el Leumnitz (nun urbokvartalo de Gera). La kostoj estis de 15.800 markoj Ricevis la tuton en februaro 1876 la urbo de Gera kiu decidis uzi ĝin ankaŭ kiel veterobservejon.

La unua administranto estis la grumblema originalulo Gottlieb Krieg, kies moroj estis iel krudaj.

Por havigi spacon por restoracio oni forigis en 1946/46 la ruinan parton, dume la turo pro kaduko restaŭriĝis en 1989. La monumentprotektita turo kaj la manĝejo estas ĝis hodiaŭ ŝatata ekskursocelo. Eĉ bushaltejo troviĝas apude. Eteĝardenparcelaro nomiĝis por la turo ankaŭ.

## Notoj 
## Literaturo 
* Siegfried Mues: *Gera um die Jahrhundertwende. Ein historischer Spaziergang.* Geiger-Verlag, Horb (Neckar) 1996, ISBN 3-89264-694-5.
* Ulla Spörl, Frank Rüdiger: *Geheimnisvolles Gera.* Wartberg-Verlag, Gudensberg-Gleichen 2002, ISBN 3-8313-1250-8.

## Eksteraj ligiloj 
* manĝkarto de la restoracio de ĉe Ferber-turo

Kategorio:Konstruaĵoj en Gera
Gera
Kategorio:Belvederoj en Germanio
Kategorio:Aperis en 1875
Kategorio:Restoracioj
Wintergarten (Gera)

**Wintergarten** (germane: *Gesellschaftshaus Wintergarten*) estis balejo kaj multfunkcia okazigejo en Gera, Germanujo. Ĝi ekzistis - almenaŭ konstruaĵe, se ne funkcie! - inter 1910 kaj 2021.

## Historio
Post la forigo de la lokalo *Zum Lindethal* en la urbokvartalo Pforten oni konstruis novan domon kun salonegoj kaj restoracio. Okazis tie multo da karnavalaĵoj, koncertoj, baloj, maskobaloj, konferencoj. Inter 1924 kaj 1925 ĝi havis eĉ propran orkestron. 

Post Turniĝo la serĉado pri privata proprietulo komenciĝis. De 2000 posedis la tuton Alfred Rührer; fondiĝis la societo *Gerarer Parkhausgesellschaft* kaj ja ekzistis planoj revivigi la lokon. La urba konsilantaro en la jaro 2013 eĉ permesis novan surkonstruplanon, dume parto estis liberigita por forigo jam en 2001. Ankaŭ aĉethalfaro tiea pripensiĝis. 

En januaro 2020 la okazigejo estis parte trafita de brulkrimo. En 2020 ekzistis novaj planoj establi vendejon pri biologiaj nutraĵoj aŭ benzinstacio. En februaro 2021 la tegmento teren kunfalis. En aŭgusto 2021 ekis la malkonstruiĝo.

## Eksteraj ligiloj
*diskutforumo pri la forigo de la komplekso
*André Winternitz: "Gesellschaftshaus Wintergarten."  - Rottenplaces.de, 25.3.2012

## Notoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Gera
3,4,5-Trimetoksobenzoata acido

**3,4,5-Trimetokso-benzoata acido** aŭ **3,4,5-trimetilgajlata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per oksidado de la **3,4,5-Trimetoksotolueno**. Ĝi estas senkoloraj aŭ flavaj kristaloj, malmulte solveblaj en akvo, sed solveblaj en etanolo, etero, acetono kaj kloroformo. 3,4,5-Trimetokso-benzoata acido posedas 10 karbonatomojn, 12 hidrogenatomojn kaj 5 oksigenatomojn. 3,4,5-Trimetokso-benzoata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj aromataĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **3,4,5-trimetoksobenzoata acido** per oksidado de **1,2,3,5-tetrametoksobenzeno**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la ** ** per traktado de **3,4,5-trimetoksofenolo** kaj **natria formiato**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **3,4,5-trimetoksobenzoata acido** per traktado de **3,4,5-trimetoksoanilino** kaj **kloroformiata acido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **3,4,5-trimetoksobenzoata acido** per traktado de **3,4,5-trimetoksojodobenzeno** kaj **formiata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj