open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
39529 Vatnajökull

'*39529 *Vatnajökull''''' estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la ESO-a Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Vatnajökull, plej granda glaĉero de Islando, kiu kovras 8 % el la lando, kaj sub kies surfaco estas pluraj vulkanos. Dum la lasta glaciepoko, multenombraj vulkanerupcioj okazis sub la glaĉero. Freŝdate, la areo estis denove loko de gravaj erupcioj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Libroj de la Biblio

La **Libroj de la Biblio** estis skribitaj de diversaj personoj de la historio, kaj en la hebrea lingvo en la Malnova Testamento, kaj en la greka lingvo en la Nova Testamento.

La **Malnova Testamento** estas komponita de la sekvanta maniero:

* 39 libroj por la Protestantoj, Anglikanoj, Restaŭristoj kaj Judoj.
* 46 libroj por la Katolikoj (aŭ 49 se oni kalkulas aparte la 6-an Ĉapitron de la Libro de Baruĥ, kaj la Ĉapitrojn 13 kaj 14 de la Libro de Danielo).
* 52 libroj por la Ortodoksoj (aŭ 55 se oni kalkulas aparte la 6-an Ĉapitron de la Libro de Baruĥ, kaj la Ĉapitrojn 13 kaj 14 de la Libro de Danielo).

La **Nova Testamento**, kiu ne estas trovita en la Judaj Skriboj, estas komponita de 27 libroj por ĉiuj kristanaj grupoj.

Tiel, la tutaĵo de la libroj de la Biblio varias laŭ la kanono:

* La **Aleksandria kanono**, estis uzita por la unuaj kristanoj, ĝi estas traduko de la hebrea al la greka, kiu inkludis grupon de libroj kiuj estis malakceptitaj por la juda kanono de la Tanaĥ, sed estis akceptitaj de la Kristanismo de la unuaj jarcentoj. En la Katolika Eklezio tiaj libroj estas nomitaj «dua-kanonaj». La Protestanta Eklezio nomas ilin «apokrifaj». La Orientaj Kristianaj Eklezioj kaj Ortodoksaj inkludas en siaj Biblioj kvar al ok tekstoj krom al ĉi tiuj kaj ili malakceptas la okcidentan distingon de la prakanonaj.
* La **Hebrea Kanono** estas uzita de la Judismo kaj de la Protestanta Kristanismo, Anglikana kaj Restaŭrismo.

## Libroj de la Malnova Testamento 
La tekstoj de la originala en la hebrea uzis nur la konsonantojn. La libroj de la Torao (kiel la judoj konas la Pentateŭĥon) ĝenerale havas nomojn bazitaj en la unuaj eminentaj vortoj de ĉia libro. Tamen, la nomoj en kelkaj lingvoj ne estas tradukoj de la hebrea, sed ili estas bazitaj sur la nomoj en la greka kreitaj de la traduko nomita Septuaginto, bazitaj sur la rabenaj nomoj kiuj priskribas la teman enhavon de ĉia libro.

Tiaj estas la libroj de la Malnova Testamento, ordinitaj laŭ la okcidenta kutimo:

## Libroj de la Nova Testamento 

## Vidu ankaŭ 
* Judismo
** Tanaĥ
*** Torao
*** Nevi'im
*** Ketuvim

* Kristanismo
** Biblio
*** Pentateŭĥo
*** Historiaj Libroj
*** Libroj de saĝecoj
*** Profetaj libroj
** Biblia católica
*** Dua-kanonoj
** Apokrifaj tekstoj
Géza László Udvary

**Géza László Udvary** [lAslO udvari], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Udvary Géza László** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto, membro de Societo Benczúr. Lia nobela antaŭnomo estis *óhidi*.

Géza László Udvary  naskiĝis la  en Perbenyik (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Pribeník en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|Memportreto de Udvary (1915)
eta|Ripozantoj

## Biografio 
Géza László Udvary frekventis mezlernejojn en Kassa kaj Debrecen, poste li lernis pentradon en privata lernejo de Bertalan Karlovszky, Reĝa Modela Desegna Lernejo, Akademio de Belartoj de Vieno, artaj akademioj en Munkeno kaj Parizo. Li studvojaĝis al Romo, Florenco kaj Venecio. Hejmenveninta li studis freskoteknikon 7 jarojn en majstrolernejo de Károly Lotz. En 1901 li estis nomumita subinstruisto en Industriarta Lernejo, post du jaroj li atingis la rangon ordinara instruisto. Li instruis ĝis 1931. Lia pentraĵo ricevis premion en 1917. Lia filo estis ankaŭ pentristo.

## Ekspozicioj 
* Budapeŝto (1917, 1918)
* Arthalo Budapeŝto (1932)

## Elektitaj egaj pentraĵoj 
* freskoj *Hunyadi Nándorfehérvár falai előtt* kaj *Mátyás király bevonulása Budavárába* en Parlamentejo (Budapeŝto)
* sekpentraĵoj en urbodomo en Oradea (1904, restaŭrita en 2004) https://www.kozterkep.hu/~/25258/A_nagyvaradi_varoshaza_seccoi_Nagyvarad_2004.html

## Elektitaj pentraĵoj 

Udvary Udvary Courting A.jpg|Amindumado
Udvary Géza Colourful spots - East Slovak Museum, 2018-05-24.jpg|Koloraj makuloj (1914)
Udvary Postman 1918.jpg|Poŝtisto (1918)
Udvary After the Bath.jpg|Post la banado
Udvary The Slave Trader.jpg|La sklavkomercisto

## Elektitaj disĉiploj 
* Mária Barta (pentristo)
* Sári Somló
* István Takács (pentristo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la meza alineo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ferenc Újházy

**Ferenc Újházy** [UjhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Újházy Ferenc** estis hungara pentristo, instruisto.
eta|Ferenc Újházy: Antaŭ juĝisto
Ferenc Újházy  naskiĝis la  en Szolnok, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Újházy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste en 1843 studis pentradon de Jakab Warschag, ekde 1846 en Jakab Marastoni en Pest (urbo). Li interrompis la lernadon kaj li batalis por la Hungara revolucio de 1848, poste en Vieno li studis pentraĵojn en muzeoj. Baldaŭ li revenis al Pest kaj Buda, kie li establis atelieron. Inter 1860 kaj 1870 li havis privatan pentristan lernejon. En 1868 li ekinstruis ankaŭ en lernejo de Buda, en la sekva jaro li akiris pedagogian diplomon. Lia pentraĵo ricevis premion en 1911 en Budapeŝto. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filinojn.

## Ekspozicioj 
* Pest (1847, 1851, 1856, 1861, 1864)
* Parizo (1867)
* Arthalo Budapeŝto (1922)

## Elektitaj ĝenroj kaj pejzaĝoj 

Ujházy In the Storm.jpg|En ŝtormo
Ujházy Roisterers 1860.jpg|Diboĉantoj, (1860)
Ujházy Shepherd in Landscape before the Storm.jpg|Paŝtisto antaŭ ŝtormo (1870)
Ujházy Pig slaughter 1878.jpg|Porkobuĉado (1878)
Ujházy Traveller in front of the Inn 1890.jpg|Vojaĝanto antaŭ la gastejo (1890)
Ujházy Landscape with the Lake Balaton 1860.jpg|Pejzaĝo kun Balatono
Ujházy Romantic Landscape with Figures.jpg|Pejzaĝo kun figuroj
Alnoch halottan-1.jpg|Kolonelo Alois Alnoch von Edelstadt kiel kadavro

## Elektitaj aĵpentraĵoj 

Ujházy Still Life of Fruit with Grapes and Melon 1862.jpg|(1862)
Ujházy Still Life with Ham 1870.jpg|(1870)
Ujházy Still Life 1881.jpg|(1881)
Ujházy Still Life 1885.jpg|(1885)

## Fontoj 
* [hungarlingva biografio](https://galeriasavaria.hu/muveszek/ujhazy-ferenc-(1827-1921)/)
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ioannis Ikonomou

**Ioannis IKONOMOU** (, naskiĝis en Iraklio, Kreto en 1964) estas tradukisto kiu laboras por la Eŭropa Komisiono en Bruselo ekde 2002. Konsiderata kiel rimarkinda nuntempa ekzemplo de poligloto, li scias 32 lingvojn: la grekan, la anglan, la germanan, la italan, la hispanan, la francan, la finnan, la danan, la rusan, la svahilan, la hebrean, la araban, la ĉinan kaj la bengalan. Laŭdire li iel scipovus eĉ 47 lingvojn inkluzive de mortintaj lingvoj kiel la malnovslava lingvo. Li parolas 21 de la 24 oficialaj EU-lingvoj. Li konsideris la ĉinan lingvon kiel la plej komplikan lingvon por lerni. La ĉina estas ankaŭ lia preferata lingvo. Li estus la nura tradukisto ene de la Eŭropa Komisiono kiun oni fidus por traduki ĉinajn dokumentojn.

## Edukado 
Inspirita de fremdaj turistoj kiuj vizitis lian hejmurbon en Kreto, li komencis studi fremdajn lingvojn je tre juna aĝo: la anglan kiam li kvinjariĝis kaj translokiĝis al Ateno kun sia familio, la germanan je la aĝo de sep, italan je tiu de 10, la rusan je tiu de 13, la orient-afrika svahilan en la aĝo de 14 kaj la turkan en tiu de 16. Li jam estis lerninta 15 lingvojn antaŭ ol esti 20-jarulo.

Li studis lingvistikon ĉe la Universitato de Tesaloniko antaŭ ol plustudi MA en mezorientaj lingvoj kaj kulturoj ĉe Universitato Kolumbio en Usono. Li daŭris per PhD en hind-eŭropa lingvistiko ĉe la Universitato Harvard. La temo de lia disertacio en Harvard estis teksto de Zaratuŝtro verkita en la avesta, lingvo parenca al la malnovpersa lingvo.

## Persona vivo 
Li geedziĝis al Tomek kiu estas polino. Li ŝatus konversacii enrete kun indiĝenaj parolantoj el la tuta mondo por konservi lian lingvan kapablecon. Lia preferata ŝatokupo estas noti kaj legi ĉinajn librojn

## Vidu ankaŭ 
* Poligloto
* Poliglota vortaro
* Listo de poliglotoj

## Referencoj 
Kategorio:Eŭropa Komisiono
Kategorio:Ĝermoj pri grekoj
Kategorio:Grekaj tradukistoj
Kategorio:Studentoj de universitato Harvard
Kategorio:Poliglotoj
Indabo

**Indabo** (en la originalo, *in-da-ba*) estas grava kunveno de ĉefoj kiel kutimo komuna por zuluoj kaj kosoj en Sud-Afriko. La termino fontas el la zulua vorto por "afero". La indaboj povas esti kunveno de loka komunumo aŭ kun reprezentantoj de aliaj komunumoj.  La vorto estas vaste uzata en tuta Suda Afriko por simpla kunveno aŭ kunsido, en diversaj fakoj, kiel turismo, minado, impostokolektantoj ktp.

Ĝi eksterkontinente disvastiĝis ankaŭ pro sia sistema uzado en la Skolta Movado, kun la signifo "kunveno de skoltestroj". La iniciatinto, Baden-Powell, portis plurajn aspektojn de la zulua kulturo en Skoltismon, pro sia plurjara servado en Afriko. 

Kategorio:Zuluaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Kulturo de Sud-Afriko
Kategorio:Kulturo de Svazilando
Kategorio:Renkontiĝoj
Sukerkabano

[eta|250ra|Sukerkabano, kie fabrikiĝas [acerosiropo.]]
**Sukerkabano** (; ) estas duonkomerca entrepreno ofta en Orienta Kanado kaj en la nordo de Nov-Anglio. La sukerkabanoj estas lokoj, kie kolektiĝas kaj boliĝas la sevo de acero por produkti acero-siropon.

La kabanoj devenas de indiĝena kaj eŭropa elpenso. Franca esploristo Pierre Boucher priskribis la indiĝenajn popolojn en la produktado de acersukero en sia ''"L'histoire veritable et naturelle des moeurs et productions du pays de la Nouvelle-France, vulgairement dite le Canada"'' (1664). La fabrikado de sukero el acero fariĝis tradicio enkondukita de svisaj kaj normandaj kolonianoj tra la 17-a jarcento. Post la brita konkero en 1763, la tradicio disvastiĝis en la provincoj de Ontario, New Brunswick kaj Nov-Skotio sed restis familia tradicio en Kebekio

La nuntempaj sukerkabanoj oferas lokon por kunvenoj kaj eksteraj aktivaĵoj por la publiko. Tio inkluzivas sledrajdadon, esploradon de la ĉirkaŭaĵoj kaj manĝadon de receptoj preparataj antaŭ la klientoj.

La plej vizitata tempo por sukerkabanoj estas inter la fino de Oktobro kaj la fino de Aprilo, kiam la acerosevo estas disponebla. Sub nulgrada temperaturo estas neeble elpreni la sevon, do tio okazas kutime dum la du unuaj semajnoj de Aprilo kaj tio markas la printempon kaj alvenon de Pasko.

## Referencoj 
Kategorio:Agrikulturaj konstruaĵoj
Kategorio:Dolĉigaĵoj
Kategorio:Kulturo de Kebekio
Kategorio:Konstruaĵoj en Kebekio
Claire Bloom

**Patricia Claire BLUME**, OBI (naskiĝis la ), pli bone konata laǔ aktorina nomo **Claire BLOOM**, estas angla kina kaj teatra aktorino kies kariero daǔris ĉirkaǔ ses jardekojn. Ŝi estas konata pro ĉefaj roloj en teatraĵoj kiel *A Streetcar Named Desire*, ''A Doll's House*, kaj *Long Day's Journey into Night*, kaj ŝi stelulis en preskaǔ sesdek filmoj.

## Biografio 
Post infanaĝo en militfrapita Anglio, Bloom studis teatron. Ŝi ekkarieris en la Londona teatraro kiam ŝi estis nur deksesjaraĝa kaj tuj havis rolojn en kelkaj teatraĵoj de Shakespeare, ekzemple Hamlet, en kiu ŝi ludis la rolon de Ofelia apud Richard Burton. Pri ŝia Julieta en Romeo kaj Julieta, la kritikisto Kenneth Tynan asertis, ke temas pri "la plej bonkvalita Julieta kiun mi iam vidis". Post ŝi ludis la rolon de Blanche DuBois en *A Streetcar Named Desire*, ties aŭtoro, Tennessee Williams, asertis, "Mi deklaras min absolute enamiĝinta al Claire Bloom".

maldekstra|eta|Kun Charlie Chaplin en *Limelight* (1952).
En 1952, Bloom estis malkovrita de la Holivuda kinisto Charlie Chaplin por kunsteluli kun li en *Limelight*. Dum sia kinkariero, ŝi aktorinis kun multnombraj ĉefaj aktoroj, kiel Richard Burton, Laurence Olivier, John Gielgud, Paul Scofield, Ralph Richardson, Yul Brynner, George C. Scott, James Mason, Paul Newman kaj Rod Steiger.

En 2010, Bloom ludis la rolon de la Reĝino Mary en la brita filmo *The King's Speech*. Ŝi estis nomumita *Commander of the Order of the British Empire'' (CBE = OBI) en 2013 pro servoj al teatro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
*  ricevante premion Lifetime Acting Award en la Fort Lauderdale International Film Festival, 2010, video 9 min.
* 
* Selected performances in University of Bristol Theatre Archive
* Jean Simmons kaj Claire Bloom ĉe aenigma

Kategorio:Britaj aktoroj
Kategorio:Britaj voĉaktoroj
Kategorio:Britaj judoj
Kogo

[eta|Bildo de Kogo sur [sigelo de la urbo Stralsund.]]
[eta|Modelo de Kogo en [Bremeno.]]
[eta|:La Kampena Kogo, rekonstruaĵo konstruita en [Kampen inter 1994 kaj 1998.]]
[eta|Hansa kogo en [Bremerhaven.]]

**Kogo** (pole: Koga) estis mezepoka ŝipo. Ĉirkaŭ la jaro 1200 tiu ŝiptipo disvolviĝis el la vikingŝipo.
Ĝi estis uzata ĉefe por komercado de la Hansa ligo.

Diversaj urboj ĉe la Balta maro havas kogon en la blazono.

Kategorio:Hanso
Kategorio:Velŝipoj
Kategorio:Ŝipspecoj
Kategorio:Mezepokaj ŝipoj
The Freak

***The Freak*** estis nefinita drama filma komedio de Charles Chaplin. La historio temas pri sudamerika junulino kiu neatendite kreskigas paron de flugiloj. Ŝi estas kidnapita kaj portita al Londono, kie ŝiaj kaptintoj enspezas ŝajnigante ŝin anĝelo. Poste ŝi fuĝas, nur por esti poste arestita pro sia aspekto. She is further dehumanized by standing trial to determine if she is human at all.

Chaplin eklaboris en kaj ĉirkaǔ 1969 havante sian filinon Victoria en la menso por la ĉefa rolo. Tamen, la subita geedziĝo de Victoria kaj lia maljunaĝo ege malhelpis la projekton kaj finfine la filmo neniam estis farita.

Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Nefinitaj filmoj
Kategorio:Mallongaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Charlie Chaplin
Funikularo de Budapeŝto

La **Funikularo de Budapeŝto** (, kiu signifas glitanta aŭ kolubro, kiu nature glitas) estas speciala trafikilo (kablotramo, pli precize funikularo) en Budapeŝto. Ĝi funkcias el supro de Monto Vár al bordo de Danubo.
eta|maldekstre|Funikularo de Budapeŝto

## Historio 
Ödön Széchenyi ekvidis en Lyon similan veturilon, poste li iniciatis kreon de vapormaŝinan kablotramon en Buda. Ĝi estis konstruita inter 1868 kaj 1870. Dum la inaŭguro tiu funikularo estis la dua en Eŭropo kaj unusola en Hungara reĝlando, same la unusola publika trafikilo en Monto Vár. La pasaĝeroj estis precipe oficistoj, kiuj laboris en la proksimaj ministerioj. En 1873 estis 1,5 da pasaĝeroj. Nur en 1928 komencis trafiki ankaŭ aŭtobuso al tiu monto, sed tiutempe jam multe da turistoj uzis la funikularon, tial ties trafiko ne malpliiĝis. Dum sieĝo de Budapeŝto (1945) bombo detruis la funikularon, poste okazis longa trafikpaŭzo.

La dua periodo komenciĝis en 1986 jam per elektromotoroj. Ambaŭ vagonoj estas novaj, tamen ili imitas la malnovajn. Ili havas personajn nomojn: Margit kaj Gellért. Ekde 1987 la funikularo apartenas al monda heredaĵo de Budapeŝto. Nuntempe nur turistoj uzas tiu ĉi funikularon. La trafikilo funkcias per aparta bileto (en 2016 1200 HUF).

Du piedirantaj pontoj krucas la relojn, kiuj estas videblaj sur la fotoj.
eta|Mallonga video pri la funikularo

## Teknikaj parametroj 
* Longo: 95 metroj
* Alteco: 51 metroj
* Gradiento: 31.75°
* Vagonoj: 2
* Kapacito: po 24 pasaĝeroj
* Konfiguracio: Dutrako
* Maksimuma rapideco: 1.5 metroj je sekundo
* Trako: 1,435 mm (normala ŝpuro)
* Vojaĝtempo: origine 3m/min, ekde 1988 nur la duono ambaŭdirekte pro peto de turistoj
* Funkcia sistemo: ambaŭ vagonoj trafikas kune, unu supren, la alia malsupren
* Haltejoj: nur 2 finstacioj

## Vidu ankaŭ 
* Listo de funikularoj

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* http://nol.hu/kultura/tisztelet_a_siklonak-1087631

Budapest Funicular R01.jpg|Vagono „Margit” kun urbopanoramo
Budapest-castle-hill-funicular.jpg|Ambaŭ vagonoj
Castle Hill Fun1.jpg|La malsupra finhaltejo
Budapest 2010-04-03, Teleferico sube - panoramio.jpg|Vido al la malsupra finhaltejo
Lascar Budavári Sikló (The Budapest Castle Hill Funicular) (4543608961).jpg|Maldekstre la malsupra finhaltejo, dekstre la tunelo, supre la supra finhaltejo kaj Palaco Sándor

Budapeŝto
Kategorio:Fervojo en Hungario
Kategorio:Transporto en Budapeŝto
Larĝa ekrano

**Larĝekranaj bildoj** estas bildoj kiuj estas montrataj ene de serio de aspektaj proporcioj (rilato de la bildolarĝo kun la alto) kio estas uzata en ekranoj de kino, televido kaj komputiloj. En kino, larĝekrana filmo estas ajna filmobildo kun aspekta proporcio larĝo-al-alto pli granda ol la normiga 1.37:1, kio estas la akademia aspekta proporcio havigita por la filmoj de 35mm. 

Ĉe televido, la origina ekrana proporcio por elsendoj estis en plena ekrano 4:3 (1.33:1). Ege multe inter la 1990-aj jaroj kaj komenco de la 2000-aj jaroj, en variaj epokoj en diferencaj landoj, televidaj larĝaj ekranoj 16:9 (1.78:1) iĝis pli kaj pli de ofta uzado. Ili estas tipe uzataj kun alt-difinaj televidriceviloj (HDTV), aǔ de Normiga Difino DVD-iloj (SD) DVD kaj aliaj ciferecaj televidaj fontoj. 

Ĉe komputiloj, aspektaj proporcioj pli larĝaj ol 4:3 estas ankaŭ referencataj kiel larĝaj ekranoj. Larĝaj ekranoj de komputiloj estis dekomence de aspekta proporcio de 16:10 aspect ratio, sed nuntempe estas kutime de 16:9. 

Kategorio:Kinindustrio
Kategorio:Videa kaj kina teknologioj
Kategorio:Televido
Kategorio:Komputilo
Granodiorito

[alternative=|eta|Granodiorita peco el Parko "Stone Mountain", [Usono]]
**Granodiorito** (el *grajno* kaj *diorito*) estas plutona roko simila al granito. Ĝi konsistas ĉefe el kvarco kaj feldspato, sed malsame ol granito, ĝi enhavas pli da plagioklazoj (oblikvaj tranĉoj) ol ortoklazoj (rektaj tranĉoj).

Distingiĝas pluraj tipoj de granodioritoj:

* granodiorito, kiu fontas de granitoj (aŭ de monzonitoj), kun malmulta nigra mineralo;
* granodiorito, kiu fontas de dioritoj pro kresko de la kvanto de kvarco; nigraj mineraloj atingas ĝis 40%.

[eta|Rozeta Ŝtono, en la [Brita Muzeo]]
La fama Rozeta Ŝtono, kiu ebligis la komprenon pri hieroglifoj, estas el granodiorito.

Kategorio:Magmorokaĵoj
Neologa judismo

[eta|300x300ra|La neologa [Granda Sinagogo de Budapeŝto|Granda Sinagogo de Budapeŝto, la plej granda sinagogo en Eŭropo.]]
La** neologoj** () estas unu el la du grandaj komunaj organizaĵoj inter la hungara judaro. Sociale, la liberalaj kaj modernistaj neologoj pli tendencis al integriĝo en la hungaran socion ekde la Epoko de Emancipiĝo en la 19-a jarcento. Tio estis ilia ĉefa kvalito kaj ili estis plejparte la reprezentaĵo de la urbaj, asimilitaj mezklasaj kaj altklasaj judoj. Religie, la neologa rabenaro estis influita unuavice de la pozitiva-historia skolo de Zacharias Frankel, de kiu evoluis ankaŭ la konservema judismo, kvankam la formala rabena gvidantaro havis malmultan influon al la plejparte asimilemaj komuna establo kaj kongregacianoj. Ilia skismo kun la tradiciistaj ortodoksaj judoj iĝis institucia post la Hungara Juda Kongreso de 1868-1869 kaj ili fariĝis aparta konfesio  *de facto*. La neologoj restis organize sendependaj en tiuj teritorioj ceditaj sub la kondiĉoj de la Trianona Traktato de 1920, kaj ili estas ankoraŭ la plej granda grupo inter la hungara judaro.

Kategorio:Judaj religiaj movadoj
Kategorio:Judismo en Hungario
39536 Lenhof

'*39536 *Lenhof'''* estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Helmut Lenhof*, iaman profesoron pri fizikio. Li estis unu el la fondintoj de la Astronomia Asocio de Karintio (germane : *Astronomische Vereinigung Kärntens'' en Klagenfurt, Aŭstrio, kaj dediĉis sian tempon al la astronomio. Li longtempe kontribuis al ĉiumonata kolumno en la gazeto de la asocio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
René Clair

**René Clair** (11a de Novembro 1898 – 15a de Marto 1981) denaske **René-Lucien Chomette**, estis franca filmofaristo kaj verkisto. Li dekomence establis sian reputacion en la 1920-aj jaroj kiel reĝisoro de mutaj filmoj en kiuj komedio estis ofte miksita kun fantasto. Li plue faris kelkajn el la plej plinovigaj fruaj sonfilmojn en Francio, antaŭ iri eksterlanden por labori en UR kaj Usono dum pli ol unu jardeko. Reveninta el Francio post la Dua Mondmilito, li plue faris filmojn kiuj estis karakterizataj pere de lia eleganteco kaj ingenio, ofte prezentante nostalgian rigardon al la franca vivo en pli fruaj jaroj. Li estis elektita por la Franca Akademio en 1960. La plej bone konataj filmoj de Clair estis ''Un chapeau de paille d'Italie* (Itala pajlĉapelo, 1928), *Sous les toits de Paris* (Sub la parizaj tegmentoj, 1930), *Le Million* (La miliono, 1931), *À nous la liberté* (1931), *I Married a Witch* (1942), kaj *And Then There Were None'' (1945).

Kategorio:Francaj scenaristoj
Kategorio:Francaj reĝisoroj
Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Aktoroj de mutaj filmoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Kategorio:Prezidantoj de la ĵurio de la Festivalo de Cannes
Kategorio:Francaj ĵurnalistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Dadaistoj
Kategorio:Francoj de la Unua Mondmilito
Zacharias Frankel

**Zacharias Frankel** (naskiĝis la 30-an de septembro 1801, mortis la 13-an de februaro 1875) estis bohem-germana rabeno kaj historiisto, kiu studis la historian evoluadon de judismo. Li naskiĝis en Prago kaj mortis en Vroclavo. Frankel estis la fondinto kaj la plej eminenta membro de la skolo **historia judismo**, kiu rekomendas esplorliberecon sed konfirmas la aŭtoritaton de la tradicia juda kredo kaj praktiko. Ĉi tiu skolo estis la intelekta naskiginto de konservema judismo.

Frankel estis, tra sia patro, posteulo de vienaj ekzilitoj el 1670 kaj de la fama rabena familio Spira, kaj flanke de sia patrino li devenis de la familio Fischel, kiu donis al la komunumo de Prago plurajn distingindajn talmudistojn. Li ricevis sian fruan judan edukadon en la jeŝivo de Bezalel Ronsburg (Daniel Rosenbaum). En 1825 li iris al Budapeŝto, kie li preparis sin por la universitato, de kiu li diplomatiĝis en 1831. En la sekva jaro li estis nomumita kiel distrikta rabeno ("Kreisrabbiner") de Litoměřice fare de la registaro, estante la unua rabeno en Bohemio kun moderna eduko. Li igis Teplice lia sidejo, kie la kongregacio, la plej granda en la distrikto, elektis lin kiel rabenon. Li estis vokita al Dresdeno en 1836 kiel ĉefrabeno kaj konfirmita en tiun pozicion de la saksa registaro. En 1843 li estis invitita al la ĉefrabeneco en Berlino, kie la posteno estis vaka ekde 1800, sed post longa korespondado li malakceptis tion, ĉefe ĉar la Prusia registaro, laŭ sia fiksita politiko, rifuzis oficiale rekoni la oficon. Li restis en Dresdeno ĝis 1854, kiam li estis vokita al la prezidanteco de la vroclava seminario, kie li restis ĝis sia morto.

Kategorio:Germanaj judaj teologoj
Kategorio:Germanaj rabenoj
Kategorio:Germanaj verkistoj de la 19-a jarcento
Svami Purnananda

eta|250ra|Svami Purnananda
**Svami Purnananda**, svamia guruo Purnananda Paramahamsa (devanagara alfabeto स्वामी गुरु पूर्णानन्द परमहंस, transliterumo svāmī guru pūrṇānanda pāramahaṃsa, traduko pūrṇānanda=tuta feliĉo) (naskiĝis la 14-an de septembro 1834 en Orienta Bengalo, mortis la 29-an de aprilo 1928 apud Ĉitagongo) – barata guruo el la joga tradicio nomata Aĝapa Jogo. Fondinto kaj la unua guruo de tiu ĉi tradicio.

## Vivo 
**Periodo antaŭ vizito en la aŝramo de sidhoj**

Patro de Purananda estis Sanaram Das, bienulo kaj kuracisto praktikanta ajurvedon, kaj lia patrino estis Alka Sundari. Li naskiĝis en malgranda vilaĝo Maligram en la distrikto Faridpur, nuntempa Bangladeŝo. Tiutempe en Barato finiĝas musono, tial li ricevis la nomon Basanta. Basanta (aŭ Vasanta) signifas unu el 6 sezonoj, ekvivalenta al la eŭropa printempo. Post studoj en universitato en ĉefurbo de la distrikto, trovis postenon de lerneja direktoro en Raĝŝaho. Serĉante spiritecan scion aliĝis al hinduisma movado de reformistoj Brahma Dharmo. Kiel persono bone edukita kaj tre elokventa iĝis tre populara ene de la movado. Dum unu renkonto, en kiu krom granda kvanto de aŭskultantoj partoprenis grupo de saduoj, Basanta renkontis sanktulon nomatan Urd Bahu, kiu siajn manojn tenis ĉiam super la kapo. Basanta estis grande impresita pro lia spirita scio. Petis lin pri inico, sed Urd Bahu rifuzis indikante Svamion Brahmanandaĝi el Sundarbans en Bengalio, kiel la homon, kiu kapablos doni al li la inicon. Basanta atinginte la urbon petis tiun ĉi realiĝintan guruon pri ĝi, sed tiu instruis lin, ke se li serĉas la veran kvieton povas tion trovi nur en la granda, legenda, kaj samtempe sekreta aŝramo de sidhoj en la tibeta parto de Himalajo.

## Vidu ankaŭ 
* Hariharananda Giri

## Eksteraj ligiloj 
* Oficjalna Strona Związku Wyznaniowego Ajapa Yogi Oficiala paĝo de la homa komunumo Aĝapa Jogo

Kategorio:Barataj joganoj
39539 Emmadesmet

'*39539 *Emmadesmet'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Emma de Smet* (naskiĝis en 2005) dua nepino de la malkovrinto kaj filino de *Mayré* kaj *Robby''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Palaco Blenheim

eta|dekstra|500px|alt=Exterior of a large English Baroque palace fronted by lawns|Palaco Blenheim.
eta|500x500ra|La fasado de la palaco
eta|367x367ra|Palaca Plano: A: Halo, B: Salono, C: La Verda Skribĉambro, L: La Ruĝa Salono, M: La Verda Salono, N: La Granda Ŝranko, H: Biblioteko, J: La Endoma Verando, K : La Ĉambro en kiu Winston Churchill naskiĝis , H2: Kapelo, O: La Arka Ĉambro
La **Palaco Blenheim** (prononcita /ˈblɛnɪm/ BLEN-im) estas monumenta palaco aŭ kampardomego en Blenheim, Oxfordshire, Anglio. Ĝi estas la ĉefa rezidejo de la Dukoj de Marlborough, kaj la nura ne-reĝa, ne-episkopa kampardomego en Anglio kiu tenas la titolon *palaco*. La palaco, unu el la plej grandaj domoj de Anglio, estis konstruita inter 1705 kaj 1722, kaj deklarita de Unesko kiel Monda heredaĵo en 1987.

La palaco estis nomita laŭ Batalo de Blenheim de 1704, kaj tiu el Blindheim (konata ankaŭ kiel Blenheim) en Bavario. Ĝi estis origine intencita kiel premio al John Churchill, 1a Duko de Marlborough pro sia militaj venkoj kontraŭ la Francoj kaj Bavaroj en la Milito de hispana sukcedo, fine en la Batalo de Blenheim. Tuj post la ekkonstruo, ĝi iĝis celo de politika konflikto, kio kondukis al la ekzilo de Marlborough, la falo el la povo de lia duklando, kaj laste al la damaĝo de la reputacio de la arkitekto Sir John Vanbrugh.

Desegnita en la rara, kaj mallongdaŭra angla Baroko, la arkitektura aprezo de la palaco estas dividita nuntempe same kiel en la 1720-aj jaroj. Ĝi estas unika en sia kombina uzado kiel familia hejmo, maŭzoleo kaj nacia monumento. La palaco elstaras kiel naskoloko kaj praula hejmo de Sir Winston Churchill.

Pri la historio de la palaco, ĝi estis hejmo de la familio Churchill, poste Spencer-Churchill, dum la venontaj 300 jaroj, kaj tiel variaj membroj de la familio entreprenis ŝanĝojn en la interno, parkoj kaj ĝardenoj. La ununureco de la palaco kompare kun aliaj grandaj loĝejoj estas, ke ĝi ankaŭ inkluzivas maŭzoleon kaj estas konsiderata nacia monumento. Fine de la 19-a jarcento, la palaco estis savita el ruiniĝo pere de fondusoj akiritaj pro la edziĝo de Charles Spencer-Churchill, 9-a Duko de Marlborough kun la usona fervoj-heredantino Consuelo Vanderbilt.

## Notoj 
Kategorio:Oxfordshire
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj en Anglio
Kategorio:Barokaj palacoj
Kategorio:Ĝardenoj en Anglio
Kategorio:Historiaj muzeoj en Anglio
Kategorio:Palacoj en Anglio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Anglio
Kategorio:Winston Churchill
Kategorio:Spencer-Churchill-familio
Bakaŭreo

La **bakaŭreo** () estas plantogenro ene de la familio filantacoj *Phyllanthaceae*. La ĉ. 51 *Baccaurea*-specioj estas disvastigitaj de la tropika Azio ĝis Ĉinujo kaj ĝis la sudokcidenta Pacifiko. La fruktoj de ĉiuj specioj povas esti manĝataj.

## Priskribo 
[eta|lmaldekstre|ilustraĵo de *[Baccaurea motleyana*]]
[eta|floraroj de la trunkfloraj floraroj *[Baccaurea courtallensis*]]

### Vegetalaj karakteroj 
*Baccaurea*-specioj kreskas kiel arbustoj aŭ arboj. La indumento konsistas el simplaj haroj.

La folioj havas tigon kaj foliplaton. La simplaj foliplatoj havas glatan aŭ noĉitan randon. La stipuloj defalas frue.

### Generaj karakteroj 
*Baccaurea*-specioj estas diokaj. Multaj specioj estas trunkfloraj. La aliaj havas multflorajn spikojn kaj grapolojn kiel floraroj.
Ĉe la unuseksaj floroj mankas la petaloj. Ĉe la masklaj floroj ekzistas kvar ĝis ok sepaloj tegole aranĝitaj (imbrikataj). La fruktoj estas beroj. La semoj estas ĉirkaŭitaj de manĝebla arilo. La endospermo estas karneca kaj dika.

## Sistematiko kaj disvastigo 
La genro *Baccaurea* estis starigita 1790 fare de João de Loureiro en *Flora Cochinchinensis*, paĝo 641, 661. Etimologie la genra nomo konsistas el la latinaj vortoj *baca*, *bacca* por bero kaj *aureus* por flavora kaj celas la dolĉajn berojn. Sinonimoj por *Baccaurea* LOUR. estas: *Adenocrepis* BLUME, *Calyptroon* MIQ., *Coccomelia* REINW., *Everettiodendron* MERR., *Gatnaia* GAGNEP., *Hedycarpus* JACK, *Microsepala* MIQ., *Pierardia* ROXB.. La genro *Baccaurea* apartenas al la tribo Scepeae HORAN. en la subfamilioj Antidesmatoideae HURUSAWA ene de la familio Filantacoj.

## Literaturo 
* R. M. A. P. Haegens: *Taxonomy, phylogeny and biogeography of Baccaurea, Distichirhops, and Nothobaccaurea (Euphorbiaceae).* In: ''Blu, Supplent 12, 2000, S. 1–218.

Kategorio:Filantacoj
Kategorio:Fruktoj
Philip Snowden

**Philip Snowden**, 1a Vicgrafo Snowden (/ˈsnoʊdən/; 18a de Julio 1864 – 15a de Majo 1937) estis brita politikisto. Lerta retorikisto, li iĝis populara en la etoso de la sindikatoj pro sia denunco de kapitalismo kiel neetika kaj sia promeso de socialisma utopio. Li estis la unua Ministro de Financoj de la Brita Laborista Partio, posteno kiun li tenis en 1924 kaj denove inter 1929 kaj 1931. Li rompis kun la politiko de la Laborista Partio en 1931, kaj estis ekpelita el la partio kaj denoncita kiel parti-ŝanĝemulo, kiam la Partio estis superita tiun jaron fare de la koalicio de Nacia Registaro kiun Snowden subtenis. Li estis sukcedita kiel Ministro de Financoj fare de Neville Chamberlain.

Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Britaj nobeloj
Kategorio:Anglaj memoraĵistoj
Kategorio:Membroj de la brita parlamento
Kategorio:Anglaj metodistoj
Kategorio:Winston Churchill
Herbert Gladstone

**Herbert John Gladstone**, 1a Vicgrafo Gladstone, OBI (7a de Januaro 1854 – 6a de Marto 1930) estis politikisto de la Liberala Partio de Britio. Li estis la plej juna filo de William Ewart Gladstone, kaj iĝis Ministro de Enlando el 1905 al 1910 kaj Guberniestro de la Unio de Sud-Afriko el 1910 al 1914.

Aliĝinta konservativulo en 1899, Gladstone estis plinoviganto kiu havigis longdaŭran strategion, tenis la partion for el disigo pro la Dua Bura milito, enkondukis pli modernajn konstituajn strukturojn; kaj kuraĝigis laboristklasajn kandidatojn. En sekretaj kunsidoj kun la estroj de la Laborista Partio en 1903 li forĝis la pakton Gladstone–MacDonald. Per du-membraj kandidatiĝoj, ĝi aranĝis, ke la kandidatoj Liberalaj kaj Laboristoj ne disigu la voĉdonojn. Historiistoj interkonsentas ke li faris multon por la Liberala venko de 1906, kun 400 MP kaj majoritato de 243.

Li iĝis Ministro de Internaj Aferoj en 1906-8, kaj estis responsa por diversaj leĝoj kiel la Leĝo por Kompenso de Laboristoj, Leĝo por Fabrikoj kaj Atelieroj, kaj en 1908 por la okhora labortago subgrunde pere de la Leĝo de Regularo de Karbominoj. Historiisto John Grigg asertas, ke kvankam lia nomo ne estas ofte inkludita en listo de radikaluloj, lia radikala kontribuo estis dua en la registaro Campbell-Bannerman. Li estis ne ĉefa instigisto, sed bona partiano kies komuna sento klinis lin esti malpli 'Gladstona' en aferoj de ŝtata interveno tiam ol estis lia fama patro. Kun sia kapabla sub-sekretario, Herbert Samuel, li sponsoris ne malpli ol 34 parlamentaj leĝoj dum sia regotempo en la Ministerio de Internaj Aferoj.

Gladstone estis la plej juna filo de la Ĉefministro William Ewart Gladstone kaj de lia edzino Catherine.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Lloyd, T. O. "The whip as paymaster: Herbert Gladstone and party organization." English Historical Review 89.353 (1974): 785-813. en JSTOR Alirita la 15an de Septembro 2018.
* Machin, Ian. entry in Dictionary of Liberal Biography, Brack et al. (eds.) Politico's, 1998
* Magnus, Philip (1964), King Edward The Seventh, London: John Murray, ISBN 0140026584
* Matthew, H. C. G. "Gladstone, Herbert John, Viscount Gladstone (1854–1930)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; reta eldono, Sept 2010 Alirita la 15an de Septembro 2018.​ doi:10.1093/ref:odnb/33417

Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Britaj ministroj
Kategorio:Ĝeneralaj guberniestroj de Sud-Afriko
Kategorio:Skotdevenaj angloj
Kategorio:Gladstone-familio
Kategorio:Winston Churchill
Bruyères-sur-Oise (stacidomo)

**Bruyères-sur-Oise** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Bruyères-sur-Oise, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de SNCF priservata de trajnoj de linio H de Transilien.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Pierrelaye - Creil (329000).

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien H
* Stacidomoj de Transilien
* Bruyères-sur-Oise

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien H
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-d'Oise
Kategorio:Bruyères-sur-Oise
Saint-Denis-sur-Sarthon

**Saint-Denis-sur-Sarthon** estas franca  situanta en departemento Orne, regiono Normandio.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Orne

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Orne
Lajos Ujváry

**Lajos Ujváry** [lajoŝ ujvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ujváry Lajos** estis hungara pentristo, instruisto. Lia filo estis Gábor Ujváry.

Lajos Ujváry  naskiĝis la  en Kaposvár, li mortis la  en Budapeŝto (la fontaj datenoj estas malsamaj!).

## Biografio 
Lajos Ujváry frekventis katolikajn gimnaziojn en Veszprém (urbo) kaj Dombóvár, poste li estis trudlaboristo en Sovetunio. Fine li akiris diplomon en Reĝa Belarta Akademio en 1951. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Szőnyi kaj Bertalan Pór. Inter 1952 kaj 1985 li instruis en la belarta gimnazio en Budapeŝto, poste li pensiuliĝis. En tiu periodo li pentradis pejzaĝojn kaj kamparanajn vivojn. Li ricevis signifan premion en 2005.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1953, 1960, 1983, 1990, 1999)
* Szekszárd (1962, 1976)
* Dombóvár (1977, 1980, 1988)
* Simontornya (2000)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Budapeŝto (1974, sekpentraĵo)
* Hőgyész (1979, sekpentraĵo en geedziĝa halo)

## Elektitaj disĉiploj 
* Júlia Albrecht
* Tibor Bráda

## Memorigiloj 
* memortabulo en Újbuda
* konstanta ekspozicio en Hőgyész ekde 2005

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ferenc Ujváry

**Ferenc Ujváry** [ujvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ujváry Ferenc** estis hungara naturalisma pentristo, fotisto. Lia patro estis Ignác Ujváry.
eta|Korto de vidvino pentrita de Ferenc Ujváry
Ferenc Ujváry  naskiĝis la  en Kisoroszi, li mortis en 1971 en Kisoroszi.

## Biografio 
Ferenc Ujváry komence lernis pentradon en la familia ateliero, poste en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Li edziĝis en 1923, en la sekva jaro li debutis en ekspozicio. Li pentradis pejzaĝojn pri Kisoroszi en la heredinta ateliero. Li establis tie ankaŭ fotoatelieron.

## Ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (ekde 1924)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Leánderes udvar
* Falusi utca
* Libák a folyóparton

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj fotistoj
Reginald McKenna

**Reginald McKenna** (6a de Julio 1863 – 6a de Septembro 1943) estis Brita bankisto kaj politikisto de la Liberala Partio. Lia unua kabinetposteno ĉe Henry Campbell-Bannerman estis kiel Ministro pri Edukado, post kio li servis kiel Unua Lordo de la Admiralitato. Liaj plej gravaj roloj estis kiel Ministro de Enlando kaj kiel Ministro de Financoj dum la registaroj de H. H. Asquith. Li estis studema kaj detalema, sed ankaŭ burokratema kaj partiana.

## Notoj 
## Bibliografio 
* McKenna, Stephen (1948). Reginald McKenna, 1863-1943. Eyre & Spottiswoode.
* Jenkins, Roy (1998). The Chancellors. London: Macmillan. ISBN 0-333-73057-7.

Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Britaj ministroj
Kategorio:Winston Churchill
Kategorio:Lernantaro de Trinity College
Chartwell

eta|dekstra|250px|Chartwell - Clementine Churchill maldekstre.
**Chartwell** estas kampardomego proksima al la urbo Westerham, Kento, en Sud-orienta Anglio. Dum ĉirkaŭ kvardek jaroj ĝi estis la hejmo de Winston Churchill. Li aĉetis la posedaĵon en Septembro 1922 kaj loĝis tie ĝis tuj antaŭ sia morto en Januaro 1965. En la 1930-aj jaroj, kiam Churchill estis elpostenigita, Chartwell iĝis la centro de sia mondo. Por vespermanĝo, li arigis tiujn kiuj povas helpi en sia kampanjo kontraŭ la Germana re-armado kaj la reago fare de la Brita registaro de cedo; en sia studio, li verkis diskursojn kaj librojn; en sia ĝardeno, li konstruigis murojn, lagojn kaj pentris. Dum la Dua Mondmilito Chartwell apenaŭ estis uzata, sed la familio Churchill revenis post la perdo de la balotado de 1945. En 1953, denove ĉefministro, la hejmo iĝis la rifuĝejo de Churchill kiam li suferis detruan atakon. Oktobre 1964, li lasis ĝin por la unua fojo, kaj mortis en sia Londona hejmo, 28, Hyde Park Gate, la 24an de Januaro 1965.

Kategorio:Winston Churchill
Kategorio:Kampardomegoj
Kategorio:Palacoj en Anglio
Kategorio:Biografiaj muzeoj en Anglio
Kategorio:Ĝardenoj en Anglio
Kategorio:Kent
Westerham

**Westerham** estas urbo en Kento, Anglio, je 5 mejloj (8 km) okcidente de Sevenoaks.

Ĝi estis menciita tiom frue kiom je la 9a jarcento, kaj en la Domesday Book en Normanda, kiel Oistreham (komparu Ouistreham en Normandio, Oistreham en 1086). Hām estas malnovangla por vilaĝo, domaro aŭ bieno, kaj tiele Westerham signifas bienon en okcidento. La Rivero Darent fluas tra la urbo, kaj iam havigis energion por tri akvomuelejoj. 

Proksime estas Chartwell, la hejmo de Winston Churchill.

## Bildaro

Image:Westerham green.jpg|Westerham.
Image:Westerham.jpg|Alia vidaĵo de Westerham, kun la statuo de la Generalo Wolfe.
Image:Westerham church.jpg|Preĝejo de Sankta Maria.
Image:Westerham Churchill statue.jpg|Statuo de Churchill.
Image:Westerham 1912.jpg|Westerham Muelejo ĉ. 1912.

Kategorio:Urboj de Kent
Kategorio:Vilaĝoj de Kent
Kategorio:Winston Churchill
Endre Vadász

**Endre Vadász** [vadAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vadász Endre** estis hungara pentristo, grafikisto, instruisto.

Endre Vadász  naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Endre Vadász frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis pentradon de Ödön Heller, pli poste de Adolf Fényes, fine li akiris diplomon en Reĝa Belarta Akademio (1922-1927 http://www.mke.hu/about/hallgatoi_adatbazis.php/v ). Liaj plej gravaj instruistoj estis Oszkár Glatz, István Zádor kaj Viktor Olgyai. En 1926 li estis gvidanto de studenta somera kolonio en Mohács. Li edziĝis en 1928, tiutempe li estis instruisto en Debrecen. Li studvojaĝis al Parizo en 1929 helpe de stipendio. En 1933 kaj post 2 jaroj li pentradis en Artistkolonio de Baia Mare. Ekde 1936 la geedza paro vivis en Budapeŝto. En 1943 li estis trudlaboristo en Szajol, poste en Gödöllő. En la lasta urbeto li mortigis sin, sed li mortis jam en hospitalo en Budapeŝto.

Li aŭ liaj pentraĵoj, grafikaĵoj ricevis kelkajn premiojn inter 1924-1931.

## Ekspozicioj 
* Barcelono (1929)
* Budapeŝto (1929, 1931, 1982)
* Szeged (1971)

## Elektitaj pentraĵoj 

Vadász - Bathing houses.jpg|Bandomoj
Vadász - Main square of a small town.jpg|Ĉefplaco de urbeto

## Elektitaj grafikaĵoj 
* Itáliai táj (ksilografiaĵo)
* Pihenõ (ksilografiaĵo)
* Mátyás templom (akvaforto)
* Halászok (akvaforto, 1929)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun memportreto 
* hungarlingva aprezo 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
39540 Borchert

'*39540 *Borchert'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la germana verkisto Wolfgang Borchert (1921–1947), unu el la pioniroj de la postmilita literaturo. En poezio kaj prozo, li priskribis kun granda patoso la efikojn de la milito. La vivo de milita repatriigito estas tragike elmontrita en *Draußen vor der Tür'' (Ekstere antaŭ la pordo, 1947).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Militaviado

La **Militaviado** estas la speco de armitaj fortoj, kiuj enhavas materialajn kaj homajn rimedojn kiuj kunformas la aerforto de lando aŭ ŝtato. La koncepto *militaviado* postulas la uzadon de flugmaŝinoj (aviadiloj kaj helikopteroj) por militaj celoj, ĉu por ataki la malamikon ĉu por helpi la proprajn fortojn, ene de difinita taktika kaj strategia kadro.

La militaviado enhavas ankaŭ ĉion kio rilatas kun la flugoj kaj de atako kaj de defendo, de rekognosko kaj skoltado, de transporto, de elaĉeto kaj aliaj similaj, same kiel la sistemoj por kontrolo kaj spurado de tiuj, apogite de aliaj taktikaj militrimedoj.

## Tipoj 
* Aerarmeo
* Armea aviado
* Mararmea aviado
* Aerdefenda forto
* Strategia atakforto

## Vidu ankaŭ 
* Militaviadilo

Militaviado
Randolph Churchill

*Lord* **Randolph Henry Spencer-Churchill** (13a de Februaro 1849 – 24a de Januaro 1895) estis brita politikisto. Churchill estis radikala *Tory*, kiu fakte stampis la terminon 'Tory Demokratio'. Li inspiris generacion de partiestroj, kreis la Nacian Union de la Konservativa Partio, kaj faris revolucion en la modernaj prezentoj de buĝetoj, altirante kaj admiron kaj kritikojn el la tuta politikista gamo. Liaj plej akraj kritikistoj estis en sia propra partio inter siaj plej proksimaj amikoj; sed lia malfidelo al Lord Salisbury estis la komenco de la fino de kio devus esti glita kariero. Lia filo, Winston Churchill, verkis biografion pri li en 1906.

## Notoj 
Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Winston Churchill
Kategorio:Anglaj framasonoj
Kategorio:Spencer-Churchill-familio
Ujĝonbu

**Ujĝonbu** (, laŭ ĉinaj literoj **議 政 府 市**) estas universitata urbego kaj grava usona armea garnizono en Sud-Koreio.
eta|Urbodomo en Ujĝonbu

## Bazaj informoj 
* Areo: 81,59&nbsp;km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 436,527 (2016)
* Poŝtkodo:
* Telefonprefikso: +82 31
* Horzono: UTC+9
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Urbopanoramo en Ujĝonbu
eta|maldekstre|Poŝtejo en Ujĝonbu
Ujĝonbu situas en la nordokcidenta parto de la lando laŭ rivero inter montoj norde de la ĉefurbo Seulo. La distanco estas inter la du urboj 20 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Nomo de Ujĝonbu devenis el la historiaj epokoj, ĝi signifas, ke la ŝtata konsilanto de la lando estis sendita ĉi tien (komprenu: provizora loko de la kabineto). Tamen, sur mapoj, la loknomo aperis nur en 1912. La urba statuso estis ricevita en 1963.

## Ekonomio 
Ujĝonbu antaŭe estis merkata centro por agrikulturaj produktoj kreskitaj en la ĉirkaŭa regiono. La urbo evoluis rapide post la Korea milito, kiel serva centro por proksimaj militaj instalaĵoj. Baldaŭ la urbego iĝis ankaŭ industria satelito de Seulo. En Ujĝonbu oni okupiĝas precipe pri kotonoj, paperoj.

## Klimato 
Ujĝonbu havas musonan klimaton. La mezuma temperaturo de julio estas 27 °C, la averaĝa temperaturo de januaro estas -5 °C. La somero estas humida, pli ol duono de la jara pluvokvanto falas dum la pluva sezono de junio ĝis septembro. La vintro estas relative seka.
eta|Universitato en Ujĝonbu

## Vidindaĵoj 
* budhismaj temploj el la 7-a jarcento
* Kultura Festivalo ekde 1986
* Arta Centro (inkluzive du teatrojn, ekspoziciejon, konferencan halon kaj parkon)

## Ĝemelurboj 
*  Ŝibata, Japanio
*  Richmond (Virginio), Usono (1995)

## Vidu ankaŭ 
* Linio U (Metroo de Seulo)

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Uijongbu

Kategorio:Urboj de Sud-Koreio
Fajron sentas mi interne

***Fajron sentas mi interne***, eldonita en 1990 de Pro Esperanto, estas romano verkita de Ulrich Matthias originale en Esperanto.

Tiu libro konstituas parton de la Baza legolisto kiun William Auld kompilis en 1988 kaj ĝisdatigis en 1997. 

## Enhavo 
La verko rakontas la historion de Manfred Brinkmann dum la lernejaj jaroj.

La rakonto komenciĝas dum la adoleskaĝo de la protagonisto, Manfred Brinkmann. Malfacilas por li dormi, kiu malbonas pro tio, ke li estas lernanto ĉe alta lernejo en Germanio. Li penas endormiĝi malgraŭ siaj sinmortigemaj pensoj. Finfine li povas ekdormi pensante pri Martina, knabino, kiun li amas. Manfred biciklas al la lernejo, kie li havas problemojn pro lia anksio. Kvankam li estas sufiĉe inteligenta, li ne parolas ofte en la klasoj. Manfred revenas hejmen kaj lia patro batas lin pro tio, ke li rifuzis tuj meti sian biciklon en la kelo. Manfred ŝanceliĝas, sed rezolucias ne sinmortigi por tio, ke li povu plibonigi la mondon. Li verkas artikolon, kiu titoliĝas "Inter aliuloj" kaj aldonas ĝin al la redaktaro de la lernejana gazeto. Manfred sentas triumfon pro la pozitiva ricevo de la artikolo de la redaktaro. Tamen, multe da liaj samklasanoj ne tiom ŝatas ĝin. Martina, al kiu li sendis leteron konfesantan sian amon, respondas riproĉnte lin pro tio, ke li prijuĝas siajn kunhomojn kaj nomas ilin bagatelemaj. Manfred malpliamas Martinan kaj miras, kial neniom da liaj samklasanoj alparolas lin.

Manfred iras al la kinejo kaj renkontas mezaĝan viron, kiu nomiĝas Erik. Erik parolas al Manfred afable kaj aĉetas biletojn por si ambaŭ. Ili spektas filmon kune kaj Erik metas sian manon inter la gamboj de Manfred. Manfred sentas sin nekomforta. Erik ofertas monon al Manfred, kaj li rifuzas.

Manfred abiturientiĝas kaj iras al universitato por studi matematikon. Ĉe la universitato, li aranĝas rendevuon kun psikoterapiisto por helpi al li pli facile konatiĝi kun aliaj homoj. La interparolo ne estas sukcesa.

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Lougé-sur-Maire

**Lougé-sur-Maire** estas franca  situanta en departemento Orne, regiono Normandio.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Orne

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Orne
Ministro de financoj

**Ministro pri financoj** estas ministro, nome posteno de kabineto aǔ ministraro zorge de unu aǔ pliaj taskoj inter registaraj financoj, ekonomia kaj imposta politiko kaj financa regulado. Ĝi povas esti juna ministro en la financa departemento, de la Brita Trezoro, por ekzemplo havas kvar junajn ministrojn.

La taskaro de ministro pri financoj havas grandan varion de nomoj tra la mondo, tiel kiel "trezoro", "financo", "financaj aferoj", "ekonomio" aǔ "ekonomiaj aferoj". La posteno de la ministro pri financoj povus esti nomita laǔ tiu taskaro, sed ĝi povas havi ankaŭ alian nomon, kiel "Trezoristo" aǔ, en Unuiĝinta Reĝlando, "Chancellor of the Exchequer".

La taskoj de ministro pri financoj malsamas inter landoj.



Financoj