open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento

La ***listo de la ĵurnalo «El Mundo» de la 100 plej bonaj romanoj*** estas listo, neklasigita, de la cent plej bonaj romanoj en hispana lingvo en la 20-a jarcento.

Faris ĝin en 2001 tiu ĵurnalo pere de la Projekto Millenium. La elekton oni faris atentante kaj la opinion de kritikistoj kaj de 20 000 legantoj de la ĵurnalo. Ĉiuokaze la kriterioj iomete dependas de la tendenco de la ĵurnalo, pro kio kelkaj titoloj de la unua duono de la jarcento eniris laŭ tiu kondiĉo; dum la dua duono estas pli senduba pro la inkludo de hispanamerikaj verkistoj, la pli malferma elektado kaj la pli klara klino al estetika bonkvalito anstataŭ al la ideologia kongruo. Krome kelkaj elektitoj estas ne precize romanoj, sed romanaroj, novelaroj aŭ eĉ en la kazo de Juan de Mairena nur fikcia rolulo al kiu oni atribuas serion da diversaj verkoj. 

Estas ses verkistoj kiuj havas tri verkojn en la listo: nome Pío Baroja, Camilo José Cela, Miguel Delibes, Gabriel García Márquez, Francisco Umbral kaj Mario Vargas Llosa.

## La 100 plej bonaj romanoj 
## Referencoj
*Listo de la 100 plej bonaj romanoj

Kategorio:Literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Tirano Banderas (filmo)

***Tirano Banderas*** estas hispana filmo premierita en 1993 kaj reĝisorita de José Luis García Sánchez.

## Intrigo
​
Bazita sur la samnoma romano de Ramón María del Valle-Inclán, la filmo temas pri la diktatoro de imagita hispanamerika lando, nome Santos Banderas (Gian Maria Volonté), kiu sola kaj acid-karaktera homo devos fronti la kolerojn de sia popolo. 
​

## Geaktoraro kaj roluloj
* Gian Maria Volonté 	... 	Tirano Banderas 
* Ana Belén 	... 	Lupita
* Juan Diego 	... 	Nacho Veguillas
* Ignacio López Tarso 	... 	Kolonelo de la Gándara
* Javier Gurruchaga 	... 	Barono de Benicarlés
* Fernando Guillén 	... 	Quintín Pereda
* Patricio Contreras 	... 	Zacarías
* Enrique San Francisco 	... 	Doktoro Polaco
* Gabriela Roel 	... 	Chinita
* Manuel Bandera 	... 	Currito mi alma
* María Galiana 	... 	Cucarachita

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1993
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Cañas y barro

***Cañas y barro*** (Kanoj kaj koto) estas romano verkita de la hispana verkisto Vicente Blasco Ibáñez en 1902 kaj enkadrita en movado konata kiel "naturalismo". Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​ La titolo aludas al la du bazaj konstrumaterialoj uzitaj por la tipaj kampardomo de kamparanoj en Valencilando nome "barraca".

## Intrigo
*Cañas y barro* centriĝas ĉe familio de El Palmar, nome Paloma, kaj al protagonista lasta membro de tiu sagao, nome Tonet. Tonet vivas intensan amhistorion kun Neleta, kiun ŝi konas ekde la infanaĝo. Pro diversaj tialoj, la protagonisto estas devigata eliri el la amata areo Albufera por militservi en la Milito de Kubo. Dum lia foresto, Neleta edziniĝas al la riĉa drinkejestro Canyamel, akirante prestiĝan socian rangon en la Albufera abandonante la malriĉon  kiun ŝi estis suferinta. Reveninte de la milito de Kubo, Tonet sekvas sian rilaton kun Neleta kaj la adolto rezultos en katastrofo. 

## La verko
Pri la historio oni kreis faman televidan serion en 1978 kun geaktoroj José Bódalo kaj Victoria Vera.

## Referencoj
* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1902
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Valencilando
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Trolebusa transporto en Sizranj

**Trolebusa transporto en Sizranj** () estis metita en funkciadon la . Ĝi estis la plej juna trolebussistemo en Rusio. En la kreado de trolebusa trafiko, signifa sponsorado estis disponigita fare de la firmao Jukos, kiu en tiu tempo estis la posedanto de la Nafta rafinejo de Sizranj.

La , trolebusservo en Sizranj estis ĉesigita. Tiel, la daŭro de funkciado de la trolebusa sistemo rezulte estis la plej mallonga en Rusio.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Sizranj
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Sizranj
Sizranj
András Béla Kiss

**András Béla Kiss** [andrAŝ kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kiss András Béla,** estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Liaj nomvariantoj estis *Kiss A. Béla kaj Kiss B. András*.

 naskiĝis  en Gyöngyös, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1948, poste li akiris kemian diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1955. Post la diplomo li laboris en pluraj uzinoj, fabrikoj, institutoj, laboratorioj, pli longe en instituto pri aluminio (1974–1992). Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1968, kandidatiĝis en 1974, doktoriĝis en 1987 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2003. Li estis docento en la universitato ekde 1979, en Nacidefenda Universitato Miklós Zrínyi ekde 2003. Lia laboro fokusiĝis pri aluminio kaj volframo. Li edziĝis dufoje, lia dua edzino naskis 2 filojn en 1960 kaj 1966.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az urán kolorimetriás mikromeghatározása aktivált reakcióval.* (kunaŭtoro, 1958)
* *Indium és gallium extrakciója és elválasztása di-n-butilfoszfáttal.* (1964)
* *A molibdén, titán, indium és gallium di-n-butil-foszfáttal alkotott komplexeinek extrakciós reakciói. Vizsgálatok az extrakciós-reakciómechanizmusok tisztázására, valamint az elválasztások analitikai alkalmazására.* (disertaĵo, 1967)
* *Az infravörös spektrofotometria alkalmazása termikus folyamatoknál keletkező gázok mérésére, valamint az elektronikai ipar molibdenát és volframát vegyületeinek szerkezetvizsgálatára.* (disertaĵo, 1973)
* *Anódos oxidációval előállított alumínium-oxid rétegekben végzett infravörös spektrofotometriás vizsgálatok.* (kunaŭtoro, 1976; ankaŭ angle) 
* *Szilárdtestkémiai kutatások a volfrámipar és az alumíniumipar technológiai vegyületei köréből.* (disertaĵo, 1985)
* *Thermoanalytical Study of the Composition of Beta-tungsten.* (1998) 

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Trolebusa transporto en Ivanovo

**Trolebusa transporto en Ivanovo** () estas trolebusa transportsistemo en la urbo Ivanovo (unu el la itineroj ankaŭ pasas tra la urbo Koĥma) kaj la nura speco de urba publika transporto kiu uzas grandkapacitajn veturilojn. Funkciado malfermiĝis la .

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ivanovo
* Koĥma
* Tramtransporto en Ivanovo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Ivanovo
Ivanovo
Daleké Popelice

**Daleké Popelice** estas solejo en Ĉeĥio, parto de municipo Benešov nad Černou en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas en Naturparko Soběnovská vrchovina, 4 km nordokcidente de Benešov nad Černou. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Daleké Popelice situas en katastra teritorio **Dluhoště** kun areo 7,42&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1541. 

En la jaroj 1869–1950 la vilaĝo estis konsisto de municipo Dluhoště kaj ekde la 1-a de januaro 2003 ĝi fariĝis konsisto de municipo Benešov nad Černou.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Daleké Popelice, No 42+37 (01).jpg|Daleké Popelice
Daleké Popelice.jpg|Daleké Popelice
Daleké Popelice kaple.jpg|Kapelo en Daleké Popelice

Kategorio:Benešov nad Černou
Kategorio:Solejoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Trolebusa transporto en Saratov

**Trolebusa transporto en Saratov** () estas trolebussistemo en la urbo Saratov. La malfermo de trolebusservo okazis la . Pasaĝertransportado estas aranĝita fare de Urba Entrepreno Saratovgorelektrotrans.

Ĝi estas ligita per linio sur la vojponto trans Volgo kun la trolebuso de Engelso. De 2004 ĝis 2021, ambaŭ trolebussistemoj estis sendependaj.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Saratov
* Tramtransporto en Saratov
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Saratovo
Saratov
Trolebusa transporto en Engelso

**Trolebusa transporto en Engelso** () estas trolebusa transportsistemo en la urbo Engelso, Saratova provinco. La funkciado komenciĝis la . Funkciado estas farita per transportado kaj farita de MUP "Engelselektrotrans".

La trolebuso de Saratov estas ligita per linio sur la vojponto trans Volgo kun la trolebuso de Engelso. De 2004 ĝis 2021, ambaŭ trolebussistemoj estis sendependaj.

centra|450ra|eta|Mapo de Saratov

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Engelso
* Trolebusa transporto en Saratov
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

## Fonto 
* cyclowiki.org: Энгельсский троллейбус ()

Kategorio:Engelso
Engelso
Ferenc Koch (kemiisto)

**Ferenc Koch** [koĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Koch Ferenc,** estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Lia frato estis Antal Koch, lia filo estis Sándor Koch, lia nobela antaŭnomo estis *bodrogi* ekde 1916.

Ferenc Koch naskiĝis  en Zombor (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Sombor en Serbio), li mortis  (aliaj leksikonoj havas aliajn mortotagojn) en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Koch frekventis gimnaziojn en Eperjes, Baja, Budapeŝto kaj Kolozsvár ĝis 1873, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1878, dum li pasis jaron en universitata laboratorio de Károly Than en Budapeŝto. Post la diplomo li estis asistanto ĝis 1884 en la universitato, poste 2 jarojn li studis la organikan kemion en Erlangen kaj Munkeno helpe de stipendio. Li doktoriĝis en Universitato Ferenc József en 1885, lia habilitiĝo okazis post 2 jaroj. Inter 1887–1898 li estis titulara profesoro en la universitato, ankaŭ katedrestro inter 1889–1898, poste li instruis en pedagogia altlernejo en Budapeŝto ĝis 1927. Lia edzino naskis 3 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A rakováczi dolerites phonolith teljes vegyelemzése.* (1883)
* *Tanulmányok zsírsorozatbeli diazolvegyületekről.* (ankaŭ disertaĵo, 1885)
* *A vizelet redukáló képességének meghatározásáról.* (kunaŭtoro, 1894)
* *Kémia és ásványtan tanító- és tanítónőképzők számára.* (kunaŭtoro, 1905; 4-a tralaborita eldono: 1928)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 151-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Trolebusa transporto en Podolsko

**Trolebusa transporto en Podolsko** () estas speco de publika transporto en la urbo Podolsko, Moskva regiono. La trolebussistemo malfermiĝis la . Ĝi estas la plej juna funkcianta en Rusio (se oni ne konsideras la trolebuson de Sizranj, malfermitan en 2002 kaj fermitan en 2009, kaj la trolebuson de Kerĉo en Krimeo, funkciantan ekde 2004). Ĝis marto 2023, funkcias 44 pasaĝeraj trolebusoj kaj 6 trolebusitineroj.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Podolsko
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Podolsko
Podolsko
Valtéřov (Benešov nad Černou)

**Valtéřov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Benešov nad Černou en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordoriente de Benešov nad Černou. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Valtéřov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,14&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360. 

En la jaroj 1869–1890 la vilaĝo estis konsisto de municipo Hartunkov, en la jaroj 1900–1930 memstara municipo kaj ekde la jaro  1950 la vilaĝo fariĝis konsisto de municipo Benešov nad Černou.

## Loĝantaro 
Kategorio:Benešov nad Černou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Valtéřov

Nomon **Valtéřov** havas pluraj setlejoj:

* Valtéřov (Benešov nad Černou), parto de municipo Benešov nad Černou en distrikto Český Krumlov
* Valtéřov (Kraslice), parto de urbo Kraslice en distrikto Sokolov

## Simila nomo
* Valtířov
Děkanské Skaliny

**Děkanské Skaliny** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Benešov nad Černou en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas en Naturparko Soběnovská vrchovina, 4,5 km okcidente de Benešov nad Černou. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Děkanské Skaliny** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,63&nbsp;km². En la katastra teritorio Děkanské Skaliny situas ankaŭ Pusté Skaliny.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1475. 

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Hradiště
* Velké Skaliny

## Pluaj fotoj 

Děkanské Skaliny (11).JPG|Děkanské Skaliny
Lípa ve Skalinách (03).jpg|Děkanské Skaliny
Děkanské Skaliny No 10+20 (02).jpg|Děkanské Skaliny
Děkanské Skaliny, bridge over the Černá 01.jpg|Ponto trans rivereto Černá

Kategorio:Benešov nad Černou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Blansko (Kaplice)

**Blansko** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Kaplice en distrikto Český Krumlov. Ĝi situas proksimume 1,5 km oriente de Kaplice. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Blansko situas en katastra teritorio **Blansko u Kaplice** kun areo 6,13&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Blansko estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Georgo kun tombejo
* kamparanaj bienetoj en la vilaĝplaco
* memoriga arbo 
* dia torturo kun Pietato en la vilaĝplaco
* dia torturo okcidente de la vilaĝo
* kapeleto norde de la vilaĝo

## Pluaj fotoj 

Blansko náves.jpg|Blansko
Blansko - domy čp. 37, 48 a 38 (zleva).JPG|Blansko
Blansko - památný strom dub letní.jpg|Blansko
Blansko (Kaplice), hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Blansko (Kaplice) - kostel svatého Jiří obr1.jpg|preĝejo de sankta Georgo

Kategorio:Kaplice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Malše
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Albert Kocsis (kemiisto)

**Albert Kocsis** [koĉiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kocsis Albert,** estis hungara kemiisto.

Albert Kocsis naskiĝis  en Budapeŝto aŭ en Újpest, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Albert Kocsis maturiĝis en 1942, poste li eklaboris en laboratorio de porcelana uzino, dum li ankaŭ instruis en mezlernejo inter 1953–1956. Iom poste li estis laboratoriestro. Ekde 1958 li laboris en ceramika instituto, inter 1959–1964 li estis institutestro, poste konsilisto ĝis 1970, krome ekde 1965 li estis ekstera fakulo de polica instituto. Inter 1970–1983 li havis altan postenon en alia instituto, poste 2 jarojn li respondecis pri tekniko de gipsa uzino en Egiptio. Intertempe li kandidatiĝis en 1971 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, iam li havis la instruan rangon titulara docento en Kemiindustria Universitato de Veszprém. Li ricevis unufoje ŝtatan premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A híradástechnika kerámiai anyagai. I. Kis veszteségi tényezőjű kerámia szigetelőanyagok.* (1956)
* *A CaO–MgO–SiO2-rendszer kristályos vegyületeinek vizsgálata kerámiai dielektrikumok előállítása céljából.* (disertaĵo, 1960)
* *Kerámiai mázak és festékek.* (1969)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Zalacaín el aventurero

***Zalacaín el aventurero*** [zalakaIN elabentuREro] (Zalacaín la aventurema) estas romano de la hispana verkisto Pío Baroja. La unua eldono aperis en 1908 kaj ĝi estis  adaptita al kine, jam en 1928 kaj en 1955 fare de la reĝisoro Juan de Orduña. Ĝi apartenas al tetralogio «Tierra vasca» (Eŭska tero), en kiu estas ankaŭ *La casa de Aitzgorri* (1900), *El mayorazgo de Labraz* (1903) kaj *La leyenda de Jaun de Alzate* (1922).

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo
La verko rakontas el infanaĝo aventurojn kaj malfacilaĵojn de eŭska junulo, nome Martín Zalacaín, naskiĝinta en imagita vilaĝo Urbía aŭ Urbide, edukita de maljuna parenco, Tellagorri, cinikulo de la drinkejo de Arkale. Lia fratino, Ignacia aŭ «la Iñasi», estas pretendita de la riĉa sinjoreto Carlos de Ohando, lia malamiko kaj frato de Catalina de Ohando, kiun Zalacaín amas. Por eviti, ke Carlos trompu sian fratinon Ignacia, Martín edzinigas ŝin al sia amiko, nome Bautista Urbide, helpanto de la loka panbakisto. La geedzoj translokiĝas al Zaro, en francia Eŭskio, sed poste Bautista akompanos Martín Zalacaín en pluraj agadoj dum la komenco de la Tria Karlisma Milito. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Resumo (Gizapedia)
* Audiolibro *Zalacaín el aventurero*   (Euskomedia Fundazioa)

* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1908
Kategorio:Romanoj
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Kategorio:Politikaj romanoj
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Hradiště (Kaplice)

**Hradiště** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Kaplice en distrikto Český Krumlov. Ĝi situas proksimume 3 km oriente de Kaplice. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Hradiště situas en katastra teritorio **Hradiště u Kaplice** kun areo 5,01&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1400. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Hradiště estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
En la vilaĝo situas kolono kun statuaro de La plej sankta Triunuo. La alia kultura memorindaĵo estas restaĵoj de remparejo Hradec sur montopinto de Hradišťský vrch, kie ankaŭ situas belvedero Hradišťský vrch.

## Ĉirkaŭaĵo
* Blansko
* Ličov
* Děkanské Skaliny

## Pluaj fotoj 

Hradiště trojiční sloup 2024.jpg|Triobla kolono
Hradiště u Kaplice - čp. 3.jpg|Hradiště
Hradiště (Kaplice) čp17.jpg|Hradiště
Hradiště (Kaplice) čp29b.jpg|Hradiště

Kategorio:Kaplice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Lon Chaney

[eta|240ra|maldekstre|Lon Chaney kaj [Mary Philbin en *La Fantomo de la operejo*.]]
**Lon CHANEY** (naskiĝinta la 1-an de aprilo 1883 al Colorado Springs kaj mortinta la 26-an de aŭgusto 1930 en Los-Anĝeleso), kromnomita « la viro al la mil vizaĝoj », estas usona mutkina aktoro. Konita kiel unu el la plej grandaj aktoroj de terurfilmoj, li estis unu el la plej ĝeneralvalidaj aktoroj kaj la plej imponaj de la komenciĝoj de la kino. Oni memoras lin precipe pro liaj komponoj de roluloj torturitaj, ofte groteskaj kaj afektitaj, same kiel pro lia noviga talento en la kampo de la ŝminko.
maldekstra|eta|265x265ra|Ethel Grey Terry kaj Lon Chaney en *Satan*.

## Notoj kaj referencoj 
### Referencoj 
### Eksteraj ligiloj 
* Historio de Chaney 
* Bach Filmoj studio eldonas la Kolekton Lon Chaney 
* 
* 

  

Kategorio:Trotuaro de famo en Holivudo
Kategorio:Mortintoj en Los-Anĝeleso
Kategorio:Mortintoj en 1930
Kategorio:Naskiĝintoj en 1883
Kategorio:Mortintoj la 26-an de aŭgusto
Kategorio:Naskiĝintoj la 1-an de aprilo
Kategorio:Usonaj aktoroj
Trolebusa transporto en Majkopo

**Trolebusa transporto en Majkopo** () estas trolebusa transportsistemo en la ĉefurbo de Adigeio, Majkopo. Funkciado komenciĝis la . La trolebuso estas la ĉefa kaj plej grava transportmaniero en Majkopo, transportanta proksimume 60 procentojn de pasaĝeroj.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Majkopo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Majkopo
Majkopo
Fiakro (sanktulo)

**Fiakro** aŭ **Fiacre** (irlande: Fiachra, latine: Fiacrius) estas la nomo de tri malsamaj irlandaj sanktuloj, la plej fama el kiuj estas **Fiacre de Breuil** (ĉ. 600 p.K. - 18a de aŭgusto 670 ), la pastro, abato, ermito kaj ĝardenisto de la sepa jarcento kiu estis fama pro sia sankteco kaj lerteco en kuracado de tumoroj. Li elmigris de sia indiĝena Irlando ĝis Francujo, kie li konstruis por si mem ermitejon kune kun legom- kaj herb-ĝardeno, oratorio, kaj hospico por vojaĝantoj. Li estas la patronsanktulo de ĝardenistoj.

"Kvankam ne menciite en la pli fruaj irlandaj kalendaroj, Fiacre estis naskita en Irlando ĉe la fino de la sesa-jarcento p.K. Li estis kreskigita en monaĥejo, kie li iĝis monaĥo kaj akiris scion pri herbokuracado. Fiacre estis ordinita. pastro en tiu momento, kaj levita al la rango de abato 

Li alvenis en Meaux, Francujo en p.K. 628.[1] Por Sankta Faro, la iama episkopo de Meaux, Fiacre estis "bon-disponita pro bonkoraĵoj. kiujn li kaj la domo de lia patro ricevis de la irlanda misiisto Sankta Kolombano", kaj tiel "koncedis al li ejon ĉe Brogillum (Breuil), en la provinco de Brie (nuntempe Saint-Fiacre, departemento Seine-et-Marne, Francujo) kiam Fiacre kontaktis lin kaj manifestis sian deziron vivi iun vivon de soleco en la arbaro. Tie Fiacre konstruis ermitejon por sia loĝejo, legom- kaj herb-ĝardenon, oratorion honore al la Sankta Virgulino Maria, kaj hospicon en kiu li zorgis pri vojaĝantoj. Li vivis vivon de granda asketismo dediĉita al preĝado, fastado, konservado de vigiloj (vola sendormeco) kaj mana kultivado de sia ĝardeno. "Lia famo pri mirakloj estis ĝeneraligita. Li kuracis ĉiajn malsanojn surmetante siajn manojn. 

Li mortis la 18an de aŭgusto p.K. 670, kaj lia korpo estis enterigita en la loka preĝejo de la loko de sia ermitejo, kiu preĝejo iĝis lia origina sanktejo. La loko de lia ermitejo evoluis en vilaĝon, kiu poste estis nomita *Saint-Fiacre* kaj estas aktuale en la franca departemento Seine-et-Marne 10 kilometrojn sudoriente de Meaux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Fiakro, veturilo
* Saint-Fiacre, apartigilo

## Fonto 
Kategorio:Irlandaj sanktuloj
Kategorio:Naskiĝintoj en Irlando
Trolebusa transporto en Armavir

**Trolebusa transporto en Armavir** () estas trolebusa transportsistemo en la urbo Armavir (Krasnodara regiono). Funkciado malfermiĝis la .

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Armavir
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Armavir
Armavir
Nacia Teatro Claudio Santoro

La **Nacia Teatro Claudio Santoro** () estas teatro en Braziljo, nomita laŭ la fama dirigento kaj komponisto kiu fondis la teatran orkestron en 1979 kaj gvidis ĝin ĝis sia morto en 1989.

Kiel multaj aliaj konstruaĵoj en la ĉefurbo de Brazilo, la konstruaĵo estis projektita de Oscar Niemeyer en la modernisma stilo. Konstruado de la teatro daŭris de julio 1960 ĝis fino de 1966, sed dek jarojn post la malfermo komenciĝis rekonstruo, kiu daŭris ĝis 1981.

Konstruita en la formo de  stumpigita piramidon, ĝi estas la plej granda konstruaĵo en Brazilio desegnis de Niemeyer specife por la artoj.

La teatra konstruaĵo havas tri salonojn. La Malgranda *Nepomuceno* Halo estas nomita laŭ Alberto Nepomuceno, komponisto kaj dirigento, kaj sidigas nur 60 personojn. La dua salono, kun kapacito de 407 spektantoj, estas nomita *Martins Pena* en honoro de la fama dramisto Martins Pena. La plej granda salono, kun 1,407 sidlokoj, estas nomita *Villa-Lobos* en memoro de Heitor Villa-Lobos, unu el la plej famaj klasikaj komponistoj de Latin-Ameriko ..

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 360 grada interaktiva panoramo de ĉefa enirejo kaj interesgrupo de la Villo-Lobos teatro

Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1966
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Brazilo
Kategorio:Braziljo
Iván Korcsmáros

'*** [korĉmAroŝ aŭ koĉmAroŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Korcsmáros Iván,*' estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kisszeben (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sabinov en Slovakio), li mortis  en Keszthely (Hungario).

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Keszthely en 1931, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1937, post jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li instruis en instituto, foje en gimnazio, ekde 1950 ĝis la pensiuliĝo (1976) en Pedagogia Altlernejo de Pécs, kie li estis ankaŭ katedrestro. Lia edzino naskis filon. Li ricevis solan premion en 1974.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A keszthelyi halomgerinc balatoni színlői.* (ankaŭ disertaĵo, 1939)
* *Általános és szervetlen vegytan.* (studenta lernolibro, 1950 kaj represoj ĝis 1959)
* *Kémia.* (studenta lernolibro, 1958 kaj represoj ĝis 1962)
* *Általános és fizikai kémia.* (studenta lernolibro, 1967; 8-a eldono: 1978)
* *A szervetlen kémia korszerűsítésének elvei és tapasztalatai a tanárképző főiskolákon.* (1976)
* *Szervetlen kémia.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1980)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ronny Someck

**Ronny SOMEK** (; naskita 1951, en Bagdado) estas israela verkisto kaj poeto de iraka-juda deveno .

Li venis al Israelo kiel infano, studis hebrean literaturon kaj filozofion en Universitato Tel- Avivo kaj arton ĉe la *Avni Akademio de Arto* .

Li nun publikigis pli ol dek volumojn de poezio kaj infanlibroj. Partoj de liaj verkoj, poeziaĵoj kaj antologioj kompilitaj de ili estis tradukitaj en pli ol 30 lingvojn.

## Verkaro 
### Poezia 
* *Ĉevalforto* (2013)
* *Alĝerio* (2009)
* *Dairy Underground* (2005)
* *Tamburisto de la Revolucio* (2001)
* *Rizo-Paradizo* (1996)
* *Bloody Mary* (1994)
* *Gepardo* (1989)
* *Sep Linioj pri la Mirakloj de Yarkon* (1987)
* *Asfalto* (1984)
* *Solo* (1980)
* *Eksterterano* (1976)

### Proza 
*  *fire*  (2024)
* *The Offside of love* (2023)
* *Hermes* (2022)
* *So much god* (2020)
* *Revenge of the Stuttering Child* (2017)
* *Horse power* (2013)
* *Algeria* (2009)
* *The Milk Underground* (2005)
* *The Revolution Drummer* (2001)
* *Rice Paradise* (1996)
* *Bloody Mary* (1994)
* *Panther* (1989)
* *Seven Lines on the Wonder of the Yarkon* (1987)
* *Asphalt* (1984)
* *Solo* (1980)
* *Exile* (1976)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.ronnysomeck.com/
* 
* La Imperiestro de Emocioj, de Yuyutsu RD Sharma, Himalaya Times, 2004-08-05, Kathmandu
* http://israel.poetryinternationalweb.org/piw_cms/cms/cms_module/index.php?Obj_identigaĵo=6347(http://israel.poetryinternationalweb.org/piw_cms/cms/cms_module/index.php?obj_id=6347) 

Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Irakaj judoj
Kategorio:Israelaj verkistoj
Kategorio:Israelaj poetoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1951
Kategorio:Ordeno de Artoj kaj Literaturo (Francio)
Dvora Omer

**Dvora OMER** (; la 9an de oktobro 1932 – la 2an de majo 2013) estis israela verkistino . Ŝi estas konsiderita unu el la plej grandaj porinfanaj verkistoj de Israelo .

Omer komencis verkadi dum ŝi estis instruistino kaj daŭris kun multaj verkoj kiu reflektas la evoluigantan staton kaj kulturon de Israelo, kaj dediĉis kelkajn rakontojn, rolulojn kaj okazaĵojn al la historio de Cionismo. Plejparto de ŝiaj verkoj estas por junaj plenkreskuloj kaj estis tradukitaj en multajn lingvojn.

## Referencoj 
Kategorio:Israelaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Hebrelingvaj verkistoj
Agi Mishol

'''Agi MIŜ'OL''' (; naskita la 20an de oktobro 1947, en Cehu Silvaniei, Sălaj, Transilvanio, Rumanio) estas israela poeto , kiu estas konsiderita unu el la plej popularaj kaj gravaj poetoj de sia generacio en Israelo.

La verkado de Miŝ'ol estis eldonita en pluraj lingvoj kaj gajnis diversajn premiojn inkluzivanta la Zbigniew Herbert Internacia Literatura Premio kaj la Yehuda Amichai premio por literaturo.

## Verkado 
Entute, Agi Miŝ'ol publikigis pli ol dek volumoj de poezio. Ŝia unua poemaro estis publikigita en 1968, sekvita per tri pli en la 1970-aj jaroj, antaŭ sepjara paŭzo. La ​​literatura sukceso de Miŝ'ol venis relative malfrue kun la kolekto *Yoman Mata* (angle *Plantation Notes)*, publikigita en 1986.

La fama Bialik Institute publikigis kolekton de ŝiaj kompletaj verkoj en 2003, kaj alia retrospektivo aperis en 2015.

Tradukoj de ŝia laboro aperis en multaj antologioj tutmonde, kaj verkaĵoj estis publikigitaj en Francio, Britio, Rumanio, Ĉinio kaj Argentino. Volumo de poezio estis publikigita en traduko en 2006 sub la angla titolo *Look There.*

La poemoj de Miŝ'ol kombinas ŝian personan, privatan medion - amon kaj erotismon, la "mirindaĵojn de la naturo", homojn kaj la medion - kun pripensado pri israela socio. Ŝi ne estas konsiderita politika verkinto, kvankam ŝiaj verkoj ankaŭ rilatas al sociaj aŭ politikaj temoj. Ŝia opinio, ekzemple de la "cionisma sanktigo de agrikultura laboro", ofte estas ironia, sed ŝi evoluigas sian propran rilaton al la tero, kiu estas formita per ŝia ina rigardo. Ŝiaj poemoj "ĉiam serĉis [...] la ekvilibron inter sereneco kaj ravo, ĉi tiu "densa materialo de alĥemio" en kiu "proksimiĝo" kaj "distanco" ekvilibrigas unu la alian"

Miŝ'ol estis implikita en la literatura festivalo Poetica en Kolonjo en 2019 kaj 2020. Ŝi priskribis sian labormanieron kiel serĉon de "stato de 'dormado kaj rigardado', en kiu oni *neintence volas esti* 'malstreĉa kaj streĉita samtempe ' ". Verki eblas nur en ĉi tiu stato.

 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Profilo de Poezio Internacia Rotterdam
* Agi Miŝ'ol: Čipka na železu - Revizio kaj profilo en sloveno
* israela poeto Agi Miŝ'ol evitas varbado por politikaj aferoj, Al-Monitoro
* Poeto Agi Miŝ'ol estas surprizita ke ŝi fariĝis varmaĵo, Haaretz
* Muziko De Ŝia Propra Menso, revizio de la laboro de Agi Miŝ'ol
* Intervjuo kun Agi Miŝ'ol
* Hononra Doktoro de Universitato Tel-Avivo – plena teksto

Kategorio:Israelaj judoj
Kategorio:Israelaj poetoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1946
Rulseĝa teniso

**Rulseĝa teniso** estas unu el la formoj de teniso adaptita por uzantoj de rulseĝo. La grandeco de la ludejo, reta alteco kaj rakedoj estas la samaj, sed ekzistas du gravaj diferencoj de "piedira" teniso: atletoj uzas speciale dizajnitajn rulseĝojn, kaj la pilko povas resalti ĝis du fojojn, kie la dua resalto ankaŭ povas okazi ekster la ludejo.

Rulseĝa teniso estis ludita ĉe ĉiuj kvar gvidaj turniroj de Grandŝlemo ekde 2007 kaj estas unu el la sportoj luditaj ĉe la Someraj Paralimpikoj. Estas tri kategorioj, viroj, virinoj kaj "tetra"; ĉiu kategorio havas unuopaĵojn kaj duoblajn turnirojn. La kategorio "tetra", la plej nova dividaĵo, estas por ludantoj kiuj aŭ havas tetraplegion, do paralizon de ĉiuj kvar membroj (la brakoj kaj gamboj) pro lezoj de pli supraj partoj de la mjelo, aŭ almenaŭ havas grandan perdon de funkcio en almenaŭ unu supra membro, do povas inkluzivi diversajn handikapojn krom tetraplegio. La dividado foje estas nomita "miksita", precipe ĉe la Paralimpikaj Ludoj. Tenisistoj de la kategorio "tetra" ofte glubendas la rakedojn al sia mano, por kompensi por perdo de funkcio, kaj kelkaj ludantoj rajtas uzi elektran rulseĝon.

## Referencoj 
Kategorio:Paralimpikoj
Aleixo de Abreu

**Alexis de Abreu** estis portugala kuracisto, tropika patologo, kaj persona kuracisto de Afonso Hurtado de Mendonça (1561-1630), la guberniestro de la portugalaj kolonioj sur la marbordo de Angolo.

## Biografio 
Li naskiĝis en Viana do Alentejo en la provinco de la Alentejo, en Portugalio, ĉirkaŭ la jaro 1568. Li pasigis naŭ jarojn en Evora, en la studo de literaturo, kie li akiris tiel altan reputacion, ke liaj elspezoj, en la Universitato de Koimbro, kie li establiĝis kun la celo kultivi medicinon, estis pagitaj de la reĝo Filipo la 3-a el Portugalio. El Angolo, li moviĝis al Salvador por preni supren nomumon kiel kuracisto al la ĝeneralgubernatoro, Diogo Botelho. De 1604 ĝis 1606 Abreu estis en Brazilo kun la guberniestro, Diogo Botelho, kaj funkciis kiel kirurgo dum la nederlanda atako sur Bahia de Todos os Santos. Dum sia tropika restado li kontraktis amebiazon kaj flavan febron. Post dujara loĝado en la brazila ĉefurbo, Abreu revenis al Lisbono (1606).

Post ricevado de sia licenco kun granda distingo, li estis vokita al la kortego de Lisbono, kaj baldaŭ poste ricevis la nomumon kiel kuracisto de Afonso Hurtado de Mendonça, la guberniestro de la portugalaj kolonioj sur la marbordo de Angolo. Ankoraŭ en Afriko, li akiris grandan reputacion, ne nur kiel lerta kuracisto kaj faka kirurgo, sed ankaŭ kiel aŭdaca kaj sukcesa soldato. Post naŭjara restado en tiu lando, li revenis al Lisbono, en 1606, kaj tuj estis nomumita konsilanta kuracisto al Filipo la 3-a de Hispanio.

La resto de lia vivo estis pasigita en Lisbono, kie li mortis en 1630, kaj estis entombigita en la Monaĥejo de Kapucinoj de Sankta Antonio en tiu grandurbo. Lia nura verko estas disertaĵo, nun tre malabunda, titolita "Traktato de la universalaj infektoj de inflamo de la hepato, iktero, febro, kaj renoj, obstrukco, satiriazo, kaj maligna febro, kaj hipokondriaka pasio", Lisbono, 1622. Li estis la unua kiu studis la skorbuton (kiu siatempe estis nomita "Angola malsano" aŭ "virusa malsano") kiu aperis en lia "Traktaĵo pri la sep malsanoj", eldonita en Lisbono, en 1623.

## Vidu ankaŭ
* Filipo la 3-a el Portugalio (1605-1665)
* Afonso Furtado de Mendonça (1561-1630)

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1568
Kategorio:Mortintoj en 1630
Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 17-a jarcento

Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
La tía Tula

***La tía Tula*** (La onklino Tula) estas romano verkita de la hispana verkisto Miguel de Unamuno en 1907, publikigita en 1921. 

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​

## Intrigo
Tiu romano rakontas la vivo de Gertrudis, nomita ankaŭ "la Tía Tula", kaj la memoferojn kiun ŝi faras dum sia vivo por kontentigi siajn aspirojn al patrineco. Kiam ŝia fratino mortas, ŝi zorgas pri la bofrato kaj lia familio. Kvankam ŝi estas nur onklino, ŝi kondutas kiel vera patrino. Tamen la bofrato enamiĝas je ŝi kaj deziras geedziĝon, sed ŝi deziras plue resti nur onklino kaj "falsa patrino". La kerno de la intrigo estas la deziro de virino iĝi patrino, sed ankaŭ komplikita kun la seksa subpremado, kiu malhelpas Tula iĝi vera edzino de sia bofrato.  

## Adapto
En 1964 la reĝisoro Miguel Picazo adaptis ĝin al kino, kun Aurora Bautista en la ĉefa rolo kun Carlos Estrada kaj Irene Gutiérrez Caba.​ 

## Referencoj
* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1921
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj
Distrikto Wayanad

**Distrikto Wayanad** - , malajala prononco de la distriktonomo  - estas unu el 14 distriktoj de Keralo, Barato, kiu ekestis kiel administra unuo la 1-an de novembro 1980. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La distrikta sidejo estas la urebo *Kalpetta*. Ĝi estas la nura altebenaĵo en Keralo.

## Vidu ankaŭ 
* Terglitoj de distrikto Wayanad en 2024

## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )

Kategorio:Distriktoj de Barato
Municipa Biblioteko Castro Alves (Votuporango)

[eta|300x300ra|Konstruaĵo ĉe [Parque da Cultura, kie situas la biblioteko.]]
La **Municipa Biblioteko Castro Alves** estas publika biblioteko en la brazila urbo Votuporango.
La kolekto de la biblioteko konsistas el pli ol 14 000 eroj en diversaj formatoj: tradiciaj libroj, en brajlo, parollibroj, aŭdlibroj, DVD-oj, ludoj, ludiloj, revuoj, gazetoj kaj komiksoj.
eta|300x300ra|Interno.
 

## Historio 
La biblioteko estis kreita en la 2-a de junio 1951 de la Leĝo n-ro 74, kiu tiam priskribis, ke la kolekto estos loĝigita en la ĉefhalo de la Urbodomo ĝis ĝi havos proprajn instalaĵojn.

Ekde 2016 ĝi troviĝas ene de areo de Parque da Cultura, ĉe la konstruaĵo de *Centro de Informações Culturais e Turísticas “Marão Abdo Alfalgali”*, kiu enhavas bibliotekon, muzeon, kinejon, ekspoziciejon, malferman aŭditorion, metiejon, kafejon kaj, krome, la strukturo de la urba departemento pri kulturo kaj turismo.

## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Parque da Cultura
* FLIV

## Referencoj 
## Ekstera ligilo 
* Informpaĝo en la oficiala retejo de la plenuma povo de Votuporango portugale

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Bibliotekoj
Municipa Biblioteko Castro Alves (Votuporango)
Dorit Rabinyan

**Dorit RABINJAN** (; la 25an de septembro 1972) estas israela verkisto kaj scenaristo.

## Vivo 
La gepatroj de Dorit enmigris al Israelo de Irano kaj ekloĝis en Kfar Saba, kie ŝi estis naskita en 1972   En la familio, Dorit estis la plej aĝa filino inter kvar infanoj. Ŝia patrino, Yaffa, estis vendistino en vestaĵbutiko por infanoj, kaj ŝia patro, Zion, posedis teksaĵfabrikon.

Ŝia unua libro, "*Simtat Ha-Ŝkedijot En Oumrijan*" (aŭ "Persian Brides" en angla traduko), estis verkita en la aĝo de 22 kaj iĝis furorlibro, rezultigante ke ŝi estas premiita la Jewish Quarter-Wingate Prize en 1999 .

Ŝia dua libro, *Nia Geedziĝo*, estis publikigita en 1999. Ĝi ankaŭ estis granda sukceso kaj estis tradukita en 18 lingvojn. En Londono, la libro ricevis la Charles Ord Wingate Prize. En 2000, al ŝi estis premiita la " Kreiveco-Premio por Aŭtoroj de Hebrea Literaturo " kaj en 2009 ŝi ricevis la ACUM Premion por la Instigo de Kreivo.

Ŝi estis proksima amiko de palestina artisto Hasan Hourani kaj skribis elogion por li en *The Guardian* post lia morto en 2003 .

Ŝia romano *Gader Ĥaja* (2014), kiu rakontas amrakonton inter israela virino kaj palestina viro, fariĝis la centro de malkonsento kaj konflikto . La romano estis ĝenerale bone ricevita fare de literaturrecenzistoj kaj ricevis la Berstein Premion por Literaturo . En 2015, komisiono de instruistoj petis ke la verko estu aldonita al la rekomendita instruplano por hebreaj literaturklasoj. Komitato de la israela Edukministerio konsideris la verkon malkonvena kaj rifuzis aldoni ĝin sur la ekskuzo ke, laŭ *The Economist*, ĝi antaŭenigis intergeedziĝon kaj asimiladon . Dalia Fenig, gvida membro de la komitato, argumentis ke la libro "povas fari pli da damaĝo ol bono" dum tiu tempo de pliigita streĉiteco, kvankam ŝi notis ke la libro ne estis malpermesita kaj povus esti aldonita venontjare. Tiu decido kaŭzis protestojn de instruistoj kaj lernejestroj, same kiel de opozicia politikisto Isaac Herzog . Post tiu ĉi decido pliiĝis librovendado .

Rabinyan verkis la scenaron por la filmo Shuli's Boy, kiu gajnis la 1997-datita Israelan Akademian Premion.

## Verkaro 
* Jes, Jes, Jes (poezio), 1991 [כן, כן, כן Ken, Ken, Ken],
* *Persaj Edzinoj* (romano), 1995 [סמטת השקדיות בעומריג'אן *Simtat Ha-Ŝkedijot En Oumrijan]*
* Nia Geedziĝo (romano), 1999 [החתונות שלנו *Ha-Ĥatunot Ŝelanu]*, tradukita en angloj, 2001,
* *Kaj Kie Estis Mi?* (bilda libro), 2006 [אז איפה הייתי אני *Az Eifo Hayiti Ani?]*
* *Gader Ĥaja* "Heĝa Barilo" (romano), 2014 [גדר חיה *Gader Ĥaja]*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Akvo Fendado ĉe La Mallonga Rakonta Projekto, plena teksta rakonto
* oficiala retejo, la israela aŭtoro Dorit Rabinyan 
* Arkiva paĝo de Judaj Virinoj

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1972
Kategorio:Israelaj verkistoj
Kategorio:Hebrelingvaj verkistoj
Trolebusa transporto en Berezniki

**Trolebusa transporto en Berezniki** ()  estas trolebusa transportsistemo en la urbo Berezniki (Permja regiono), uzata kiel publika transporto kune kun busoj. Ekde la , post la fermo de trolebusa trafiko en Permjo, ĝi estas la sola trolebuso en la Permja regiono.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Berezniki
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Berezniki
Berezniki
Trolebusa transporto en Ĉeboksari

**Trolebusa transporto en Ĉeboksari** () estas trolebusa sistemo de la urbo Ĉeboksari. La malfermo de trolebusservo okazis la . Post la fermo de la Moskva trolebusa sistemo, la sistemo de Ĉeboksari iĝis dua en ĉiuj rilatoj - la nombro da veturanta materialo, la nombro da itineroj kaj la longeco de la kontakta lineo - post la Sankt-Peterburga trolebuso.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ĉeboksari
* Trolebusa transporto en Novoĉeboksarsk
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Ĉeboksari
Ĉeboksari
István Kósa Somogyi

**István Kósa Somogyi** [iŝtvAn kOŝa somodji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kósa Somogyi István,** estis hungara kemiisto.

 naskiĝis  en Székesfehérvár, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949, poste 2 jarojn li estis librotenisto, pli poste li akiris kemian diplomon en Kemiindustria Universitato de Veszprém en 1954. Post la diplomo li estis aspiranto en Leningrado, kie li kandidatiĝis en 1958. Hejmenveninta li laboris en akademia instituto, ekde 1976 kun konsilista posteno. Intertempe en la jaroj 1962 kaj 1963 li estis esploristo kun stipendio en Leeds. Li doktoriĝis en 1973 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Kun fizika kaj radia kemioj li okupiĝis en nukleaj reaktoroj. Lia rusa edzino naskis filon en 1959.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az alumínium elektrolitikus oxidációja.* (disertaĵo ruse, 1958)
* *Az atomenergia közvetlen átalakítása elektromossággá.* (1959)
* *Ionic Processes in Organic Glasses Irradiated at Low Temperatures.* (1967)
* *Ionos folyamatok besugárzott szerves folyadékokban és üvegekben.* (disertaĵo, 1971)
* *Félvezető polimerek.* (1974)
* *Amorf félvezetők hibahelyei és adalékolhatósága.* (1987)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bedřichov (Horní Stropnice)

**Bedřichov** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Stropnice en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume unu kilometro okcidente de Horní Stropnice. En jaro  en la vilaĝo vivis .

Bedřichov situas en katastra teritorio **Bedřichov u Horní Stropnice** kun areo 2,1&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1262. En la jaroj 1869–1930 Bedřichov estis domaro de municipo Chlupatá Ves.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo
* Duobla dia torturo
* Naturmemorindaĵo Bedřichovský potok
* Privata fervojo Bedřichov – mallarĝtraka fervojo 600 mm

Kategorio:Horní Stropnice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Ada Palmer

**Ada Palmer** (naskiĝis la 9-an de junio 1981) 
estas usona historiisto kaj verkisto kaj gajninto de la 2017-a Premio Astounding pri Plej Bona Nova Verkisto. 
Ŝia unua romano, *Too Like the Lightning*, eldoniĝis en majo 2016.
 
La verko estas bone akceptata de kritikistoj kaj estis finalisto por la Premio Hugo pri Plej Bona Romano.

## Frua vivo kaj edukado
La filino de komputila inĝeniero Douglas Palmer kaj artisto Laura Higgins Palmer, Ada naskiĝis en Washington, D.C. sed kreskis en Annapolis, Marilando, kie ŝi ĉeestis Key School. Ŝi tiam akiris magistrecon kaj doktorecon pri historio de Harvard University en 2003 kaj 2009,  respektive.

## Akademia kariero
Post deĵoro ĉe Texas A&M University de 2009 ĝis 2014, Palmer komencis instrui en la Universitato de Ĉikago.  
Ŝi estis lektoro ĉe la Universitato de Ĉikago de 2014 ĝis 2018, kaj estas profesoro tie ekde 2018.En intervjuo, Palmer diskutis ŝian sperton kun la klaso, sugestante ke studentoj havas multajn favorajn antaŭjuĝojn pri ĉi tiu periodo malgraŭ ĝia pli malluma subflanko.

Palmer kunverkis *The Recovery of Ancient Philosophy in the Renaissance: A Brief Guide* (Esperante: *La Reakiro de Antikva Filozofio en la Renesanco: Mallonga Gvidilo*) kun James Hankins en 2008. Ŝia propra unua libro, *Reading Lucretius in the Renaissance* (Esperante: *La Legado de Lukrecio en la Renesanco*), eldoniĝis en 2014. Palmer asertas ke la Lukrecia poemo *De rerum natura*, remalkovrita en la Renesanco, povus esti la unua dokumento proponanta profana mondkoncepton; tio estas, la eblo priskribi kiel la universo funkcias sen ia dia influo. 
Tiu teorio havas implicojn por la evoluo de politika scienco same kiel aliaj sekularaj mondkonceptoj. Palmer kaj Hankins ankaŭ argumentas ke la ideoj de Lukrecio rekte influis Niccolò Machiavelli kaj utilismon, pro la manieroj en kiuj liaj teorioj helpis ilin krei etikon funkciantan per si mem, sen iu ajn ekstera, dieca influo.

## Literatura kariero
La debuta romano de Palmer, *Too Like the Lightning*, la unua el la *Terra Ignota* serio, eldoniĝis en 2016, kaj estis finalisto por la Premio Hugo en 2017.
verko influita kaj de sciencfikcia kaj historia ĝenroj,

fakto kiun la aŭtoro konfirmis. La romano gajnis la Premion Compton Crook 2017 por la plej bona debuta romano en sciencfikcio aŭ fantasto eldonita dum la antaŭa jaro.
 Tri pliaj romanoj sekvis.

Palmer anoncis plurajn venontajn projektojn, inkluzive de *Hearthfire*, la unua romano en nova historifikcia serio pri Vikinga mitologio; kaj *The Wrath of Abaia*, kunskribita kun Jo Walton.
Oni planas eldoni ĉi tiuj romanoj 
en 2027 kaj 2025, respektive.

## Referencoj
Kategorio:Sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj akademianoj
Trolebusa transporto en Ĉeljabinsk

**Trolebusa transporto en Ĉeljabinsk** () estas Trolebusa sistemo malfermita en Ĉeljabinsk la . Kronologie, ĝi estas la sesa trolebusa sistemo en Rusio kaj la deka en la antaŭa Sovetunio (post Moskvo, Kievo, Rostovo ĉe Dono, Sankt-Peterburgo, Tbiliso, Ĉernivco, Ĥarkivo, Donecko kaj Samara).

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Ĉeljabinsk
* Tramtransporto en Ĉeljabinsk
* Metroo de Ĉeljabinsk
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Ĉelabinsko
Ĉeljabinsk
Rychnov u Nových Hradů

**Rychnov u Nových Hradů** (ĝis la jaro 1948 **Německý Rychnov**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Stropnice en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas en Novohrada cismontaro. La vilaĝo situas sur limo de Naturparko Novohrada montaro. En jaro  en la vilaĝo vivis .

**Rychnov u Nových Hradů** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 10,21&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1261. Ĝis nuntempo konserviĝis precipe en la norda parto de la vilaĝo devenaj kaparanaj kvarflankaj kortoj, kiuj borderas rojon Svinenský potok. Ĉar temas pro limregiona setlejo en la eksa Sudetio, devis de ĉi tie post la dua mondmilito foriri germane parolantaj civitanoj, pro kio la vilaĝo perdis plimulton de la devenaj loĝantoj. Vico de la malplenaj bienetoj kaj domoj estis poste ruinigita.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Egidio
* dia torturo
* bienoj

## Pluaj fotoj

Rychnov u NH 03.jpg|Rychnov u Nových Hradů
Rychnov u Nových Hradů - pohled na ves s kostelem sv. Jiljí (2).jpg|Rychnov u Nových Hradů
Rychnov u NH 04.jpg|Rychnov u Nových Hradů

Kategorio:Horní Stropnice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Novohrada cismontaro
Cyclos

**Cyclos** estas enreta bankada programaro por mikrofinancaj institucioj, lokaj bankoj (en evoluigantaj landoj) kaj kompletigaj valutaj sistemoj kiel Loka interŝanĝa sistemo (LETS), interŝanĝaj retoj kaj tempaj bankoj.

Ĝi estis evoluigita de la Socia Komerca Organizaĵo,  (kunlaboraĵo de la institucioj *STRO* en Nederlando kaj *Instrodi* en Brazilo).

Cyclos havas la jenajn funkciojn:

* Enretaj bankadaj iloj
* E-komerca platformo
* Komerca adresaro
* Plu-gvidoj kaj transakciaj kvalifikoj
* Mesaĝa kaj sciiga sistemo
* ensalutado helpe de telefona kaj reta subteno-centro 
* Integra administrada informo sistemo

Cyclos povas esti alirita tra la reto sed ankaŭ subtenas saĝtelefonojn kaj punktojn de vendaj aparatoj (ekzemple supermerkatajn kasojn), ebliganta SMS-komunikadon kaj kartajn pagojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
### Gazetaraj artikoloj pri la projekto 
* artikolo *Battered by Economic Crisis, Greeks Turn to Barter Networks* de la 2-a de oktobro 2011 en *The New York Times* ()
* artikolo *Greece on the breadline: cashless currency takes off* de la 16-a de marto 2012 en *The Guardian* ()

Kategorio:Ekonomio
Trolebusa transporto en Tbiliso

**Trolebusa transporto en Tbiliso** (, ) estas fermita trolebusa sistemo en Tbiliso, la ĉefurbo de Kartvelio.

La trolebuso en Tbiliso ekfunkciis la . La trolebusreto atingis sian maksimuman grandecon en 1986. En tiu tempo, la urbo havis 21 liniojn kun longo de 215&nbsp;km kaj 225 trolebusoj. Ekde 1999, 37 trolebusoj ZiU-9 alvenis al Tbiliso de Ateno. Pluraj itineroj estis rekomencitaj.

La kvar lastaj trolebusitineroj en Tbiliso estis eliminitaj la . Ĉiuj trolebusitineroj estis anstataŭigitaj per busitineroj.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Tbiliso
* Metroo de Tbiliso
* Tramtransporto en Tbiliso
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

## Fonto 
* cyclowiki.org: Тбилисский троллейбус ()

Kategorio:Transporto en Tbiliso
Kategorio:Trolebusa transporto en Kartvelio