open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lina Llubera

**Lina LLUBERA**, artistnomo de Carolina Codina, (naskiĝis en Madrido la 21-an de oktobro 1898. mortis en Londono la 6-an de januaro 1989) estis sopranulo, kaj edzino dum dek ok jaroj de la rusa komponisto Sergej Prokofjev. Llubera, kiu prenis la muzikan nomon de sia patra avino naskita en Badalona, estis filino de la kataluna kantisto Joan Codina i Llubera.

En la infanaĝo ŝi vojaĝis de lando al lando kun siaj gepatroj, ambaŭ dediĉitaj al la kanto. Joan Codina posedis agrablan, kvankam ne tre potencan, tenoran voĉon kaj koncertis en Rusio, kie li gajnis la ŝaton de la publiko, ne nur pro siaj interpretadoj, sed ankaŭ pro sia impresa liphararo. Oni nomis lin afable Ivano Ivanoviĉ.

## Kono de Prokofjev 
Lina pasis la jarojn de sia juneco en Usono kaj tie sin inicis kiel kantisto. Tie, la 1918an, ŝi ankaŭ konis la monde faman Sergej Prokofjev okaze de algratuli lin post koncerto. La juna majstro frue sentis specialan korinklinon por ĉi tiu admirantino. La 16an de decembro 1919, deprimita pro la malfacilaĵoj premieri sian operon La amo de la tri oranĝoj, Prokofjev skribis: "Mia anima stato pliboniĝas danke al la ĉeesto de Linette. Linette estas tio kion mi serĉadis multan tempon kaj kion ĝis nun mi ne kapablis trovi. Mi provas rezoni tiel: la operon oni ne premieras, sed vi havas Linette-on, tiel vi estu feliĉa!". ﻿Li eĉ ŝanĝis la nomon de unu el la princinoj de La amo de la tri oranĝoj al "Linetta" por pruvi al ŝi sian admiron.

Pere de Prokofjev, Lina Llubera eniris en la cirklon de la plej spritaj personecoj el la epoko: Stravinski, Rachmaninoff kaj Ravel, Koussevitzky kaj Toscanini, Picasso kaj Sert, la granda ŝaka majstro Capablanca, amiko kaj kontraŭulo de Prokofjev. Per siaj allogaj okuloj lignit-koloraj kaj ondumita hararo, Lina ĉarmis la homojn en la supeoj kaj amuzvesperoj, kie ŝi gracie kaj ĉarme elturniĝis. En tiu internacia etoso oni povis ŝati ŝian fajnan humuran senton kaj ŝian sin agrabligon al ĉiu danke al ŝia facileco esprimi sin en ses lingvoj.

Ili geedziĝis la 1923an jaron en Ettal, en la distrikto de Garmisch-Partenkirchen (Germanio), kie Sergej vivis supozante ke li povus trovi la sufiĉan trankvilecon por komponi kaj uzi la lokon kiel bazo de kie vojaĝi al la cirkvito de fremdaj koncertoj. Ili tiam komencis la plej agrablajn jarojn el la vivo de Lina, per la kreskanta sukceso de ŝia edzo, kies moketa kaj dolĉamara muziko esprimis admirinde la humoron de la jaroj 20, akompanita de socia vivo kiun ŝi ĝuis kaj danke al tio ke ŝia beleco, ŝia ĉarmo kaj ŝia lingva scipovo donis apartan brilon. Ili loĝis dum kelkaj jaroj en Parizo kaj ili havis du filojn, Oleg kaj Sviatoslav.

La 1925an-1926an la paro faris turneon en Usono, de oriento al okcidento; la 1927an koncertis en Sovetio, inkludante Leningrado, Moskvo, Kíevo kaj Odeso (kie pasis la infaneco de Lina). La 1930an, de refreno de Usono, ili vizitis ankaŭ Kubon, kie ili konatiĝis kun Federico García Lorca.

## Tradukfonto 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Katalunaj kantistoj
7899 Joya

'*7899 *Joya'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Masanori Joya'', (1940–1967). Frua ano de la Japana Reto de Lunaj kaj Planedaj Observantoj, li ludis gravan rolon en ties frua evoluo. Li estis la unua malkovrinto en Japanio de la perturbo de la Sud-Ekvatoria Bendo de Jupitero en 1962. Li mortis tragike, perdinte sian vojon en subita perforta neĝofalo sur la Monto Asama.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
7895 Kaseda

'*7895 *Kaseda''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Fumiaki Uto elde sia propra observatorio en Kaŝihara (gubernio Nara).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Kaseda en gubernio Kagoŝima, kie la malkovrinto naskiĝis. Tiu urbo ĝuas naturan belecon kaj relativan foreston de luma poluo. Ĝi ricevis la plej altan rekompencon pro la plej bela stelhava ĉielo en Japanio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Fumiaki Uto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Sándor Szabó (akvopilkisto)

**Sándor SZABÓ** [sabo:] estis rumania hungara akvopilkisto. Li naskiĝis en Braŝovo la 20-an de januaro 1937. Li estas la edzo de rapiristino Olga Szabó Orbán

## Kariero
Sándor Szabó disvolviĝis en klubo de teamo Progresul de Kluĵo. En 1954 li jam gajnis landan junularan ĉampinecon. En 1955 en Junulara Mondrenkontiĝo de Varsovio li elstariĝis kaj de tiam li fariĝis ano de rumana selektita teamo. De 1990 en Hungario li iĝis trejnisto la dua de hungara selektitaro, kies sekvo en 1990 la teamo en mondĉampioneco de Perth gajnis bronsmedalon kaj en olimpio de 1992 en Barcelono la sesan lokon.

## Fonto
*szabadsag.ro 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Nelikeniĝintaj Fungoj Likenloĝaj

***Nelikeniĝintaj Fungoj Likenloĝaj*** estas  scienca ilustrita determinlibro pri certaj likenoj. Ĝin estas verkintaj G. Clauzade, P. Diederich kaj  C. Roux. La libro estas originale Esperante verkita kaj estas laboraĵo de la Akademio Internacia de Sciencoj de San-Marino. Estas eldoninta ĝin la Provenca Linea Societo (*Société linnéenne de Provence*) en 1989.

La verko estas alte aprezata de la sciencistaro, eĉ ne-Esperanta.

## Vidu ankaŭ 
*Fakverko:Botaniko

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Likenoj
Kategorio:Fakaj verkoj en Esperanto
Kategorio:Scienca literaturo
Kategorio:Sciencaj libroj
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Santa Maria (Kalifornio)

**Santa Maria** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Santa Barbara (Kalifornio).eta|Situo de Santa Maria en Kalifornio kaj en la kantono
## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 61&nbsp;km²
* Loĝantaro: 100.062 (en 2010)
* Supermara alteco: 67 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h) 
* Poŝtkodoj: 93454-93458  
* Telefonkodo: 805 

## Geografio 
eta|maldekstre|Montoj ĉe Santa Maria
eta|maldekstre|ĉeflernejo en Santa Maria
Santa Maria situas sur montetaro en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Limo de Los-Anĝeleso troviĝas 120, la urbocentro 150 mejlojn.

## Historio 
En la nuna Santa Maria la plej frue indianoj vivis. En 1769 hispanoj alvenis, misio estis establita en 1772. En 1850, kiam Kalifornio akiris ŝtatiĝon la riĉa grundo de la areo altiris usonajn terkultivistojn. En 1875 oni fondis setlejon nomatan "Santa Barbara", poste "Grangerville", fine Santa Maria. En 1901 oni trovis petrolojn en la komenco.

## Ekonomio 
Agrikulturo ludas gravan rolon en ekonomio de la grandurbo. Multe laboras en vitejoj, vinfarejoj. Aliaj kultivas fragojn, celeriojn, pizojn, florbrasikojn, spinacojn, brokolojn kaj fabojn. La petrolindustrio ankaŭ nun funkcias. 

## Trafiko 
El Santa Maria aŭtoŝoseoj kuras al Los Anĝeleso kaj San Francisko. Fervojo same trafikas en la najbara urbeto. En la urbego (kaj al la fervoja stacidomo) aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
 
## Klimato 
En Santa Maria regas mediteranea klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 8-21 °C. La malvarmo kulminas en decembro averaĝe 3 °C. Jare pluvas po 356 mm. preskaŭ neniam neĝas. 

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio
eta|dekstre|Mapo pri Kalifornio, kie estas trovebla Santa Clarita en la sudokcidenta parto

Kategorio:Urboj de Kalifornio
Joachim Kaiser

**Joachim Kaiser** (naskiĝinta la 18-an de decembro 1928 en Milken, Orienta Prusujo) estas ekde 1959 ĉefredaktisto de la *Süddeutsche Zeitung* kaj estis ekde 1977 ĝis 1996 profesoro pri historio de muziko ĉe la Ŝtata Altlernejo por Muziko kaj Bildaj Artoj je Stutgarto. Li apartenas al la internacia Salcburgo-Seminaro. Kaiser apartenas al la plej influaj germanlingvaj recenzistoj de muziko, literaturo kaj teatro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* „Kaisers Klassik-Kunde“
* AudioVideo: Pri variacioj de Bach (Goldberg-variacioj) kaj Beethoven (Diabelli-variacioj)
* Artikolo en la, *Frankfurter Allgemeine Zeitung* de la 24-a de oktobro 2005

Kategorio:Germanaj muziksciencistoj
Kategorio:Germanaj muzikhistoriistoj
Kategorio:Germanaj literaturkritikistoj
Kategorio:Germanistoj
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
7904 Morrow

'*7904 *Morrow'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  dum la esplor-kampanjo LINEAR elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Walter W. Morrow Jr.'', elstara direktoro de la Laboratorio Lincoln de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio dum 20 jaroj, okaze de lia emeritiĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Kaboverda pufino

La **Kaboverda pufino** (*Calonectris edwardsii*), aŭ surloke **Cagarra**, estas mezgranda pufino, nome marbirdo de la petrela familio de Procelariedoj. Ĝi estas reproduktanta endemio de la insularo de Kaboverdo el Makaronezio en Atlantika Oceano, ĉe la marbordo de Okcidentafriko.

## Taksonomio 
La Kaboverda pufino estis origine priskribita en 1883 de Émile Oustalet kiel plena specio. Ĝi estis poste disigita kiel subspecio de la Flavbeka pufino sed poste ĝi iĝis denove separata, fare de Cornelis Hazevoet en 1995, kiel distinga specio.

## Aspekto 
La Kaboverda pufino havas sveltan, malhelan bekon, kun kapo kaj supraj partoj pli malhelaj ol tiu de la Flavbeka pufino. Ties flugmaniero estas pli tipe pufineca ol tiu de la Flavbeka, kun pli rigida kaj pli rapida flugilfrapado. La ĝenerala aspekto, kompare kun la Flavbeka, estas de pli malgranda, pli svelta kaj pli anguleca birdo.

## Distribuado 
La Kaboverda pufino reproduktiĝas nur ene de la insularo de Kaboverdo. La plej grandaj kolonioj estas sur la insuloj Brava, Branco kaj Raso, kvankam la specio reproduktiĝas ankaŭ laŭ pli malgrandaj nombroj sur aliaj insuloj de la arkipelago.

## Kutimaro 
### Reproduktado 
Post trimonata forestado, la maturaj birdoj alvenas al la reproduktaj kolonioj de iliaj insuloj fine de februaro al marto, kie ili nestumas en klifaj truoj, sur marbordaj rokoj, kaj sub grandaj rokegoj. La ino demetas ununuran ovon kaj la kovado okazas el majo al julio, kaj la idoj elnestiĝas el fina septembro al novembro. Post elnestiĝo ĉiuj birdoj restas mare ĝis la venonta reprodukta sezono. Nombroj suferis malpliiĝon pro troekspluatado de junuloj kaj la specio estis konsiderata Preskaŭ Minacata.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Magikbirds: Kaboverda pufino 
* New England Seabirds: Cory’s Shearwater complex 
* Avibase: Kaboverda pufino
* ARKive: Kaboverda pufino 

Kategorio:Pufinoj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Atlantiko
Malgranda Sovaĝa

La **Malgranda Sovaĝa**, portugale *Selvagem Pequena* (800 x 500 m) estas insulo de la Sudorienta Grupo de la Sovaĝaj Insuloj, Madejro, Portugalio. Ties faŭno kaj flaŭro estas bone konservita danke al manko de homa interferado.

En libro de 1890 nome *The Cruise of the Alerte*, tiu insulo estis nomata 'Great Piton'.

Ĝi havas aktivan lumturon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Granda Sovaĝa

Kategorio:Insuloj en Portugalio
Josef Rattner

**Josef RATTNER** (naskiĝinta la 4-an de aprilo 1928 en Vieno, mortis la 29-an de oktobro 2022 en aĝo de 94 jaroj) estis aŭstra psikologo, doktoriĝinta filozofo kaj kuracisto same kiel verkisto. Li loĝis, terapiis kaj instruis en Berlino. Rattner validas kiel pioniro de la grandgrupo-terapio.

Josef Rattner studis filozofion, psikologion, pedagogion, germanistikon kaj arthistorion ĉe la universitato je Zuriko (finiĝo per la doktortezo *La prihoma bildo en la filozofio de Martin Heidegger*), poste medicinon (finiĝo: doktortezo *La esenco de la skizofrena reago*).

Bazo de la formo de profunda psikologio, kiun Rattner disvolvis, estas la individua psikologio de Alfred Adler, kiun instruis al li Friedrich Liebling, pli malfrua fondinto de la Zurika Lernejo por Psikoterapio.

Post malsaniĝo en 1994 Rattner retiriĝis el la terapia praktiko. Ekde tiam li plue laboris kiel verkisto. Estis la intenco de Rattner, disvastigi humanisman etikon kaj instigi homojn al libera pensado sen ŝtata kaj religia kuratoreco, t.e. transformo de la „stulta homo“ en „saĝan homon“.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Laŭdado de profesorino d-ro Jutta Menschik-Bendele okaze de la honordoktorigo fare de la Universitato je Klagenfurt 
* Hejmpaĝo de Josef Rattner
* Biografieto de Josef Rattner 
* Humanisma profunda psikologio de Josef Rattner – novembron de 2008 

Kategorio:Berlinanoj
Kategorio:Aŭstraj psikoterapiistoj
Kategorio:Germanaj psikoterapiistoj
Kategorio:Aŭstraj psikologoj
Kategorio:Germanaj psikologoj
Brava (Kaboverdo)

eta|maldekstra|250ra|La neloĝataj insuletoj *Ilhéus Secos* aŭ *Ilhéus do Rombo* kun partoj de la urbo Nova Sintra.
**Brava** (en portugala “sovaĝa”) estas insulo de Kaboverdo. Ĝi estas la plej malgranda loĝata insulo, sed samtempe la plej verda, de Kaboverdo, en la grupo Sotavento. Loĝata ekde la 1540-aj jaroj, ties populacio kreskiĝis post kiam la Monto Fogo de la najbara insulo Fogo erupciis en 1675. Ties ĉefa industrio estis dumlonge balenkaptado, sed la insulo vivtenas sin nune ĉefe el la agrikulturo.

## Geografio 
## Transporto 
## Historio 
## Populacio 
Kategorio:Kabo-Verdo
Hemono

**Hemono** (helene *Αἵμων*, eblas traduki "sanga", latine *Haemon*) estis en la helena mitologio filo de la teba reĝo Kreono kaj de lia edzino Eŭridiko.

Li estis fianĉo de Antigona, filino de la teba reĝo Edipo. Tiu estis pro du teruraj, per orakolo antaŭdiritaj kulpoj, ekzilita el Tebo. Li senkonscie mortigis sian patron, la reĝon Laion kaj edziĝis kun sia propra patrino Jokasta. Antigona sian patron akompanadis kaj flegadis en la ekzilo, ĝis lia morto.

Ŝiaj fratoj Eteoklo kaj Polineiko klopodis pri regado en Tebo kaj fariĝis malamikoj. Polineikon lia frato helpe de la onklo Kreono forpelis. Polineiko en Ateno kolektis armeon kaj atakis Tebon. En fratmortiga batalo unu la alian morte vundis. Kreono decidis, ke kadavro de Eteoklo estu honore sepultita, la morta korpo de Polineiko devis ne esti entombigita.

Ununura, kiu tiun ĉi surteran malpermeson kontraŭstaris, estis Antigona. Ŝi obeis la pli altajn leĝojn kaj korpon de sia frato sepultis, por ke lia animo povu foriĝi la korpon kaj trovi la eternan trankvilon. Kreono decidis Antigonan puni per murdo antaŭ rigardoj de sia filo kaj ŝia fianĉo Hemono. Fine li ordonis, ke ŝi estu "nur" masonita viva en la reĝa kripto.

Hemono starigis sin kontraŭ sia patro, petis kaj konvinkis. Nur timo pro venĝo de dioj por tiel kruela faro devigis la reĝon nuligi siajn ordonojn. Li volis ĉion rebonigi kaj Antigonan liberigi. Sed kiam li venis en kripton, Antigona estis morta, ŝi pendigis sin.

Hemono pro ĉagreno trapikis sin per glavo antaŭ rigardoj de sia patro.

## Rebrilo en arto 
* Sofoklo: Antigona - ĉirkaŭ la jaro 442 a.Kr.

## Tradukfonto 
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Olga Szabó Orbán

**Olga ORBÁN**, SZABÓ estas rumania hungara rapiristino, mondĉampionino. Ŝi naskiĝis en Koloĵvaro la 9-an de oktobro 1938 kaj mortis la 5-an de januaro 2022. Ŝi estas la edzino de akvopilkisto Sándor Szabó.

## Kariero 
Olga Szabó Orbán komencis sian sportistan karieron kiel gimnastikistino. Kiel rapiristo en 1954 ŝi iĝis junulara ĉampinino de Rumanio, kaj tiun plenumaĵon ŝi ripetis tri foje. Ŝi akiris titolon de tutlanda ĉampiono inter plenkreskuloj sep foje. En 1956 ŝi gajnis olimpian arĝentmedalon individue, en 1962 mondĉampiontitolon en teamo, ties sekvo du foje ŝi estis la dua (sola kaj en teamo: Parizo, 1965). Inter 1956 kaj 1972 ŝi partoprenis 5 olimpiojn, en 1968 kaj 1972 kiel anino de rumana rapiristteamo ŝi gajnis du bronzajn medalojn. En 1969 la rumana teamo de nove iĝis mondĉampiono, en 1970 arĝentmedala. En la sama jaro ŝi gajnis en soleca konkurso mondĉampiona bronsmedalon. De 1990 ŝi vivas kune kun sia edzo en Hungario.

## Fonto 
* Hungara vikipedio

## Eksteraj ligiloj 
* sports-reference.com 
* article,PArticleScreen.vm/id/18890 szabadsag.ro 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj skermistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
James Bulwer

Pastro **James Bulwer** (21a Marto 1794 – 11a Junio 1879) estis angla kolektisto, naturalisto kaj konkologo.

Bulwer naskiĝis ĉe Aylsham en Norfolk kaj studis ĉe la Jesus College (Kembriĝo). Dum sia vivo ĉe Kembriĝo li eklernis pentradon el fama pejzaĝa artisto John Sell Cotman, kaj iĝis membro de Linea Societo pro sia intereso pri moluskoj, kaj unu el liaj tri proponintoj estis William Elford Leach.

En 1818 li iĝis diakono kaj en 1822 pastro. En 1823 li iĝis parokestro de Booterstown en Dublino, kaj moviĝis al Bristol en 1831 kaj al St James's Chapel, Piccadilly en 1833. Li pasis kelkajn vintrojn veture en Hispanio, Portugalio kaj en Madejro, foje akompane de la filozofo kaj veturisto Alfred Lyall. Printempe de 1825 Bulwer kolektis specimenon de nekonata petrelo en Madejro. Tiu estis priskribita de Sir William Jardine kaj de P. J. Selby en 1828 kaj ricevis la nomon de Bulvera petrelo. Ankaŭ la petrela genronomo *Bulweria* ricevis tiun saman nomon.

Bulwer lasis Londonon en 1839 kaj removiĝis al Norfolk, iĝante pastro de Blickling kaj poste de Hunworth. Li renovigis sian rilaton al Cotman kiam siaj filoj ĉeestis al la King's College School, kaj kelkaj el liaj rakontoj pri Hispanio kaj Madejro inspiris akvarelojn de Cotman.

## Referencoj 
* Barbara kaj Richard Mearns - *Biographies for Birdwatchers* (1988) ISBN 0-12-487422-3

Kategorio:Anglaj natursciencistoj
Ronco sopra Ascona

**Ronco sopra Ascona** estas komunumo de la Komunumaro Isole kaj la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 664 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Ronco sopra Ascona situas okcidente de Ascona sur deklivo super la Majora Lago kun bela vido al la lago, Ascona, Locarno kaj la Insuloj de Brissago. La plej alta punkto de la komunumo estas en nordo kun alteco de 1293 m s.m. la monto *Corona dei Pinci*. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Ronco sopra Ascona sur la deklivo de la monto la frakcioj Fontana Martina kaj Porto Ronco apud la lagobordo, la vilaĝo Corafora super la lago apud la limo al Ascona, kaj sur la montodeklivo la setlejoj Porcedi, Porera, Crumiaga, Sciavard, Calzo, Gruppaldo, Livurcio kaj Purán.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,02 km², de kiuj 74,5% estas kovritaj de arbaro, 2,4% servas por agrikulturo kaj 13,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Ronco sopra Ascona limas en nordo kaj oriento al Ascona, en sudo al la Majora Lago, kiu samtempe estas landlimo al Italio, kaj en okcidento al Brissago.

## Trafiko 
Tra Ronco sopra Ascona pasas laŭlonge de la lago la kantona ĉefvojo n-ro 13 de Ascona al Brissago. Pere de buslinio de Ascona al Brissago kaj la liniŝipoj sur la Majora Lago la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Ronco sopra Ascona datiĝas el la jaro 1264 kiel *Roncha*. Ĝis 1641 Ronco apartenis al la Najbarara Ascona, tiam ĝi sendependiĝis de ĝi kaj fariĝis aparta komunumo en la Voktejo Lugano.

## Personecoj 
En ronco sopra Ascona precipe dum la terura epoko de la hitlera imperio multaj gravaj personecoj trovis azilon. Vivis en Ronco sopra Ascona inter aliaj:
* Erich Maria Remarque (verkisto)
* Paulette Goddard (aktorino, la edzinon de Remarque)
* Kurt Hoffmann (filmreĝisoro, 1910–2001)
* Edwin Frey (citrusobredisto, 1911–2000)
* Richard Seewald (grafikisto kaj verkisto, 1889–1976)

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Ronco

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Ronco sopra Ascona
7908 Zwingli

'*7908 *Zwingli'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) en kunlaborado kun la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando), en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (angle: *Palomar-Leiden Trojan Survey'').

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa religia reformaciisto Ulrich Zwingli (1484–1531). Li estis origine katolika pastro, sed sub la influo de la libroj de Erasmo kaj Lutero li sentis la bezonon de reformo. En 1523 li deiris de la episkopo, edziĝis kaj fariĝis fervora puritano. Por li la sankta komunio estis nur simbola festo, kaj pri tio li ne konsentis kun Lutero. Zwingli mortis dum milito kontraŭ la katolikaj kantonoj kiel sacerdoto de la reformaciaj soldatoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Jouanina petrelo

La **Jouanina petrelo** (*Bulweria fallax*) estas specio de marbirdo de la petrela familio Procelariedoj.

Ĝi troviĝas en Ĝibutio, Indonezio, Pakistano, Kenjo, Maldivoj, Mozambiko, Omano, Saŭdarabio, Sejŝeloj, Somalio, kaj Jemeno. Ĝi estis registrita kiel reproduktulo en Sokotra. Ties natura habitato estas malfermaj maroj kaj neprofundaj maroj. 

Tiu birdospecio estas 31 cm longa kun enverguro de 79 cm. Ĝi ne estas kazo de seksa dimorfismo. Ties plumaro estas tute malhelbruna. Ties flugiloj estas longaj, pintecaj. Ties vosto estas longa kaj kojnforma sed aspektas ofte pinteca de malproksime. Ĝi estas simila al la Bulvera petrelo sed ĝi distingiĝas pro plia grando, beko pli forta kaj foresto de helaj markoj ĉe subflugiloj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Bulweria fallax .   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 24an de Julio 2007.

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Bulvera petrelo

La **Bulvera petrelo** aŭ **Pintvosta petrelo** (*Bulweria bulwerii*) estas malgranda petrelo de la familio Procelariedoj, kaj estas unu el la du specioj de la genro *Bulweria* (Bonaparte, 1843). Tiu birdo estas nomata laŭ la skota naturalisto James Bulwer.

## Aspekto 
eta|maldekstra|250ra|Tiu Bulvera petrelo ripozas ĉe la mara bordo.
Tiu tre longflugila petrelo estas 25–29&nbsp;cm longa kun enverguro de 78–90&nbsp;cm, tio estas tiom granda pli malpli kiel malgranda pufino, sed iom pli granda ol hidrobatedoj. Ĝi havas ĉefe malhelbrunan plumaron (kvankam deproksime povas videbli pli hela stribendo ĉe subflugiloj) kaj longan pintecan voston: fakte ĝi estas kojnforma sed de malproksime aspektas pinteca. Ankaŭ la flugiloj estas longaj kaj pintecaj. Ĝi havas flosantan ondecan flugmanieron dum ĝi plukas manĝerojn el la planktono el la oceana surfaco.

Tiu birdospecio ne prezentas kazon de seksa dimorfismo.

## Reproduktado kaj habitato 
eta|Bulvera petrelo *Bulweria bulwerii*
Tiu marbirdo reproduktiĝas en la norda Atlantiko en kolonioj aŭ insuloj en Kaboverdo, Azoroj, Desertas-insuloj, Sovaĝaj Insuloj, Kanarioj kaj Madejro (nome Makaronezio). La Bulvera petrelo reproduktiĝas ankaŭ sur insuloj tra la norda Pacifiko el orienta Ĉinio al Havajo kaj en la Hinda Oceano (Maŭricio). Post reproduktado, tiuj birdoj disiĝas por pasi la reston de la jaro mare, ĉefe en tropikaj akvoj ekzemple ĉe Maŭritanio al la Golfo de Gvineo.

Tiu specio estis registrita en Eŭropo kiel rara vaganto en Irlando, Granda Britio, Portugalio, Hispanio, Francio kaj Nederlando. Ĝi aperis ankaŭ kiel vaganto en Nordameriko, kun raraj vidaĵoj tre for ĉe la marbordoj kaj de Kalifornio kaj de Nordkarolino.

Tiu birdospecio povas vivi ĝis 22 jarojn en naturlibero.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BTO BirdFacts - Bulvera petrelo
* Filmeto de Bulvera petrelo ĉe Internet Bird Collection
* Oiseaux Teksto, mapo, foto.
* VIREO  Fotoj

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Pacifiko
7905 Juzoitami

'*7905 *Juzoitami'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen (gubernio Ehime).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana aktoro kaj reĝisoro Juzo Itami (japane 伊丹 十三 *Itami Jūzō*, 1933–1997). Lia lasta verko: *Shizukana Seikatsu'' (Trankvila vivo) estas bazita sur romano verkita de lia bofrato Oe Kenzaburo, Nobel-premio pri literaturo en 1994.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Cadogno

**Cadogno** estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Cadogno (Brissago)** estas setlejo de la komunumo Brissago de la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino en Svislando.
* **Cadogno (Minusio)** estas setlejo de la komunumo Minusio de la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino en Svislando.
7970 Lichtenberg

'*7970 *Lichtenberg'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels en kunlaborado kun la
nederlandaj geastronomoj
Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden
(Nederlando), en la kadro de la *Palomar–Leiden survey''.

Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de la
Observatorio de la Monto Palomar. La fotaj platoj estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj
Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana natursciencisto kaj verkisto Georg Christoph Lichtenberg (1742–1799), unu el la plej konataj eksperimenta fizikistoj de Eŭropo. Li laboris en Göttingen, Germanio, kaj en Brighton, Anglio. Li estas ankoraŭ hodiaŭ konata pro sia aforismoj, kiel: "estas preskaŭ neeble porti la torĉon de la vero tra amaso sen bruli ies barbon",
"La sana klerulo estas la homo, por kiu pensado ne estas malsano" kaj
"Mi ĉiam sentas doloron, kiam talenta persono mortas ... la tero havas pli grandan bezonon de tiu ol la ĉielo".

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Corte

**Corte** [] (korsike: *Corti* []) estas franca komunumo en Korsiko. Ĝi estas subprefektejo de la departemento Haute-Corse. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

Corte estas la historia ĉefurbo de Korsiko.

## Geografio 
[eta|maldekstra|upright|La [citadelo de Corte]]
Corte situas en la centro de Korsiko,  nordoriente de Ajaccio kaj  sudokcidente de Bastia.

## Edukado 
En Corte troviĝas la Universitato de Korsiko, kiu estas la sola universitato en la tuta insulo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Corte (stacidomo)
* Komunumoj de Haute-Corse

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo


Kategorio:Komunumoj de Haute-Corse
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Malgranda sanktahelena petrelo

alternative=Elterjedési területe|eta|Arealo
La **Olsona petrelo** (*Bulweria bifax*), konata ankaŭ kiel **Malgranda sanktahelena petrelo** aŭ **Sanktahelena bulvera petrelo** estis specio de marbirdo de la familio Procelariedoj. Ĝi estis endemia de Sankta Heleno.

## Fonto
* BirdLife International 2012.  Bulweria bifax .   2012 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 23an de februaro 2013.

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Formortintaj birdoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Atlantiko
Porta

**Porta** estas ĉeĥa konkursa muzika festivalo, fondita en la jaro 1967 en Ústí nad Labem. Nomo de la festivalo estas inspirita de valo de rivero Elbo  "Porta Bohemica – Pordego de Bohemio", situanta en lokoj, kie la rivero kondukas tra Bohemia mezmontaro.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiální stránky finále v Řevnicích
* Oficiální stránky mezinárodního festivalu v Ústí nad Labem
* ePortýr

Kategorio:Muzikaj festivaloj en Ĉeĥio
Kategorio:Ĉeĥaj muzikaj konkursoj
Kategorio:Trampa muziko
Kategorio:Muziko en Ústí nad Labem
Kategorio:Kulturo en Řevnice
Kategorio:Eventoj en Ústí nad Labem
Kategorio:Aperis en 1967
Kategorio:Muziko en 1967
Kategorio:20-a jarcento en Ĉeĥio
Insuleto Branco

**Insuleto Branco**, en la portugala *Ilhéu Branco* (signife "blanka insuleto") estas insuleto de la insularo Barlavento de la arkipelago Kaboverdo. Branco estas flanke de la insulo Santa Luzia nordokcidente kaj ĉe la insuleto Raso sudoriente.

Ĝi estas neloĝata escepte de birdoj kaj estas konata pro ĝia produktado de guano kaj ĉirkaŭa marvivo. Ĝi estas ankaŭ unu el nur du insuloj kie la Kaboverda skinko estis observata kiel loĝanto, kaj estis iam hejmo ankaŭ de la draste endanĝerita Raza kampalaŭdo.

Kategorio:Kabo-Verdo
Brissago

**Brissago** estas komunumo de la Komunumaro Isole kaj la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1852 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Brissago situas ĉe la nordokcidenta bordo de la Majora Lago okcidentsudokcidente de Ascona kaj Locarno apud la landlimo al Italio. En Brissago situas ekde la 19-a jarcento tabakfabriko. La komunumo konsistas el la vilaĝo Brissago kaj la setlejoj Bassuno, Caccio, Cadogno, Cartogna, Corte, Gadero, Incella, Madonna di Ponte, Nevedone, Noveledo, Piazza, Piodina, Porta, Rossorino kaj Tecetto kaj la Insuloj de Brissago sur la Majora Lago. Sur la insuloj de Brissago situas fama botanika ĝardeno.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 17,79 km², de kiuj 70.0% estas kovritaj de arbaro, 5,6% servas por agrikulturo kaj 7,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Brissago limas en nordokcidento kaj nordo al Centovalli, en nordoriento al Ascona, en oriento al Ronco sopra Ascona, en sudo al la Majora Lago, kaj en sudokcidento al Canobbio (VB, Italio).

## Trafiko 
Tra Brissago pasas la kantona ĉefvojo n-ro 13 de Ascona al Verbano, kiu ek de la itala landlimo estas la vojo n-ro SS34. Pere de buslinio al Locarno, buslinio al Pallanza en Italio kaj la liniŝipoj sur la Majora Lago la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Brissago datiĝas el la jaro 1289 kiel *Brixago*. Pro ĝia izolita situo Brissago dum mezepoko ĉe la limo inter la influsferoj de la Duklando Milano kaj la Episkopolando Como Brissago estis dum mezepoko komunumo kun granda aŭtonomio, kiu estis rekte submetita al la imperio. Sub la regado de la Svisa Ĵurkomunumo ĝis 1798 Brissago apartenis al la Voktejo Lugano sed restis aparta tribunaldistrikto kun propra konsilio.

## Eventoj 
En 2004 en la Dannemann-Centro en Brissago okazis la monda ĉampionado en ŝako inter Vladimir Kramnik kaj Péter Lékó.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Brissago

## Bildoj 

Dosiero:Brissago DSC 6711.jpg|Vido al la Majora Lago
Dosiero:Brissago P1130153.jpg|Brissago vidita de la Lago
Bulweria

***Bulweria*** estas genro de marbirdoj de la familio procelariedoj, nome laŭ la angla naturalisto James Bulwer. Tiu genro havas du vivantajn speciojn, nome la Bulvera petrelo (*B. bulwerii*) kaj la Jouanina petrelo (*B. fallax*). Tria specio, nome malgranda sanktahelena petrelo (*Bulweria bifax*), iĝis formortinta komence de la 16-a jarcento; ĝi estas konata nur el skeletaj restoj.

La petreloj de la genro *Bulweria* estis dumlonge konsiderataj rilataj al la burdopetreloj de la genro *Pterodroma*, sed ĵusaj analizoj pere de DNA montris, ke ili estas proksime rilataj al la pufinoj de la genro *Puffinus* kaj ĉefe al la petreloj de la genro *Procellaria*.

## Referencoj 
Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Pacifiko
Insuleto Raso

**Raso**, Esperantigite **Razo** laŭ la portugala elparolo, estas insuleto de 8 km² en la insularo Barlavento de la arkipelago Kaboverdo. Raso estas flanke de la pli malgranda Branco okcidente kaj de São Nicolau oriente. Raso estas neloĝata kaj estas nun la ununura hejmo de la Raza kampalaŭdo. La Bruna naivulo kaj la Ruĝbeka tropikbirdo vizitas la insulon por reproduktiĝi. Ĝi estas krome unu el nuraj du insuloj kie estis observata la Kaboverda skinko, specio kiu estas nun konsiderata formortinta. La Kaboverda giganta geko, *Tarentola gigas*, kaj skinko *Mabuya stangeri* ankoraŭ loĝas en la insulo.

La insulo estas proksimume 123 milionjaraĝa kaj estis formata el pli malnova oceana elstaraĵo.

La insulo kun Santa Luzia kaj Ilhéu Branco estis deklarita protektita areo en 1990.

## Bildaro 

File:Razo_lark.jpg|Raza kampalaŭdo
File:Brown_booby.jpg|Bruna naivulo
File:Phaethon_aethereus_Little_Tobago.jpg|Ruĝbeka tropikbirdo
File:Chioninia_coctei.jpg|Kaboverda giganta geko
File:View_from_Raso.jpg|Montoj en la norda parto de la insulo
File:RasoIsland.jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Faŭno kaj flaŭro de Kaboverdo
* Ilhéu Raso  (BirdLife International)
* « Étude de cas : Ilhéu Raso » (Biosfera I)
* Áreas protegidas, Cabo Verde (Cape Verde, Protected Areas) 

Kategorio:Kabo-Verdo
Tiradentes do Sul

**Tiradentes do Sul** estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 6.461 loĝantojn en 2010 .

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Insuloj de Brissago

La **Insuloj de Brissago** estas du insuloj sur la Majora Lago, kiuj apartenas al la komunumo Brissago.

## Geografio kaj geologio 
La insuloj situas oriente de la komunumo Ronco sopra Ascona. La pli granda de la du insuloj nomiĝas *San Pancrazio* aŭ *Grande isola* Ĝi havas areon de 25568 m². Sur ĝi situas botanika ĝardeno. La malgranda insulo nomiĝas *Isolina*, *Piccola isola* aŭ ''Isola di Sant'Apollinare''. Ĝi estas naturrezervejo kaj havas areon de 8186 m². La insuloj fakte estas la pintoj de du sublagaj montoj de la insubra alpoĉeno, kies plej norda punkto ili estas. La insuloj konsistas el grenat-gnejso..

## Trafiko 
La Insuloj de Brissago atingeblas pere de la liniŝipoj sur la Majora Lago de Locarno, Ascona, Porto Ronco kaj Brissago kaj pere de pramŝipeto de Brissago.

## Historio 
Unuaj setloŝpuroj sur la insuloj datiĝas el la romia epoko. Dum mezepoko sur la insulojn troviĝis du preĝejoj kaj iliaj loĝantoj ĝuis pri certa aŭtonomio de la Dukoj de Milano. En 1875 ekzistis plano konstrui sur la insulo dinamitfabrikon por la konstruo de la gotarda tunelo. Post ekkonstruo tamen la projekto ne realiĝis. De 1885 ĝis 1927 la insuloj estis havaĵo de la rusa baronino Antoinette de Saint Léger, kiu tie posedis grandan bienon. 1928 Max Emden akiris la insulojn kaj komencis konstrui la belajn ĝardenojn. Post la morto de Max Emden liaj heredantoj proponis al Kantono Tiĉino aĉeton de la insuloj kun la kondiĉo instali sur la insulo botanikan ĝardenon.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la botanika ĝardeno de la Insuloj de Brissago

## Bildoj 

Dosiero:Anlegestellebrissagoinsel.jpg|Ŝiphaltejo Insuloj de Brissago
Dosiero:Isole_di_Brissago_park.jpg|Botanika ĝardeno sur la granda insulo
Dosiero:Villabrissagoinsel.jpg|Vilao sur la granda insulo

Kategorio:Locarno (distrikto)
Brissago
Kategorio:Isole (komunumaro)
Kategorio:Kantono Tiĉino
Kategorio:Setlolokoj de Svislando
7909 Ziffer

'*7909 *Ziffer'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Julie Ziffer'', profesorino pri fiziko ĉe la Universitato de Suda Majno, Portland. Ŝia esploroj inkludas la spektroskopia studo de la primitivaj karbonecaj asteroidoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1975
Carl Tausig

**Carl TAUSIG** (vere *Karol Tausig*; naskiĝinta la  en Varsovio; mortinta la  en Lepsiko) estis pola pianisto, komponisto kaj muzikinstruisto.

## Vivo 
Carl Tausig ricevis unuan muzikan edukadon de sia patro Aloys T. Tausig (1820-1885), komponisto kaj lernanto de Sigismund Thalberg. En la aĝo de 14 jaroj li iris al Vajmaro, por sekvi lecionojn de Liszt, kies plej favorigita lernanto li baldaŭ fariĝis.

Tausig prezentis sian unuan koncerton en la jaro 1858 en Berlino kaj li komencis post tio dujaran koncertvojaĝon tra tuta Germanujo. En Zuriko li konatiĝis kun Richard Wagner kaj apartenis baldaŭ al ties anoj. Post stacio en Dresdeno en 1862 li iris al Vieno, kie li tamen ne trovis rekonon. Tie li unuafoje prezentis kune kun Johannes Brahms ties *sonaton por du pianoj* la 17-an de aprilo 1864.

En la jaro 1865 li geedziĝis kun Seraphine von Vrabely kaj ekloĝis en Berlino, kie li malfermis sian *Lernejon de la Altgrada Pianludo*. Komence de la jaro 1871 sin deklaris ema, aktive subteni la festivalideon de Wagner, kaj fondis kune kun sia lernantino Marie Grafino Schleinitz la patronan asocion je Bayreuth, kies aferdirektadon li ankaŭ transprenis. Ankoraŭ mallonge antaŭ sia morto li realigis plurajn festatajn koncertvojaĝojn tra Germanujo kaj Rusujo. Li mortis la 14-an de julio 1871 en la aĝo de 29 Jahren pro tifofebro. Li estis entombigita sur la Berlina tombejo Jerusalem kaj Neue Kirche III.

Tausig precipe renomiĝis kiel aranĝisto de multaj pianopecoj de famaj komponistoj.

## Verkoj 
* Valsokapricoj laŭ J. Strauß
* Deux Etudes de Concert
* La fantomŝipo
* Hungaraj ciganmelodioj
* Pianoaranĝoaĵoj de la simfoniaj poemoj de Franz Liszt (nepublikigitaj)

## Literaturo 
Robert Eitner: Tausig, Karl. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Volumo 37, Duncker & Humblot, Lepsiko 1894, p. 473 sj.

Kategorio:Polaj muzikistoj
Kategorio:Polaj komponistoj
Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Klasikaj pianistoj
7924 Simbirsk

'*7924 *Simbirsk'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusaj geedzoj kaj geastronomoj Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ kaj Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo *Simbirsk'' (cirile Симби́рск), renomita Uljanovsk en 1924. Granda industria kaj kultura centro ĉe la rivero Volgo fondita en 1648, ĝi rilatas kun pluraj grandaj eventoj kaj homoj de la rusia historio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
7976 Pinigin

'*7976 *Pinigin'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa astronomo Gennadij Ivanoviĉ Pinigin (cirile *Геннадий Иванович Пинигин''), direktoro de la Observatorio de Mikolajivo. Elstara fakulo pri fundamenta astrometrio kaj konstruisto de astronomiaj instrumentoj, li kontribuis al la kreado de novaj tipoj de meridianaj instrumentoj en la observatorioj de Pulkovo kaj Mikolajivo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
7912 Lapovok

'*7912 *Lapovok'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Yakov Semenovich Lapovok'' radioinĝeniero kaj inventisto, scienca sekretario de la "Muzeo A. S. Popov" en la Ŝtata Elektroteknika Universitato de Sankt-Peterburgo. Liaj nomo kaj voĉo estas konataj de la radioamatoroj ĉirkaŭ la mondo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Seestadt Aspern

eta|Stato en septembro 2012: videblas la lago kaj, en la fono, unu el la estontecaj metrostacioj
**Seestadt Aspern** (*Seestadt* = lag-urbo; propraskribe ***aspern** Die Seestadt Wiens*) estas planita kaj de 2009 konstruata urba kvartalo en Aspern, Vieno, ĉirkaŭ 2,5 kilometrojn for de la urblimo. Ĝia areo estas 2,4 milionoj da kvadratkilometroj, kaj ĝi provizos loĝejojn por 20000 homoj., kaj same multajn laborejojn.

Ĝi situas sur la iama tereno de la Flughaveno Aspern,

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝaro

Kategorio:Donaustadt
Tulica

**Tulica** () estas rivero situanta meze de la centra parto de Rusio, dekstra alfluanto de Upa. La tuta rivero situas en Tula provinco.

Tulica komenciĝas apud loĝloko Revjakino kaj alfluas riveron Upa en la urbo Tula. Ĝia longeco - 41 km, areo de baseno - 285 kv. km.

Kategorio:Riveroj en Tula provinco
Upa

:*Pri rivero en Ĉeĥio temas artikolo Úpa.*

eta|Rivero Upa en Tula
eta|Mateniĝo ĉe Upa

**Upa** () estas rivero meze de la centra parto de Rusio, dekstra alfluanto de Okao. La tuta rivero situas en Tula provinco. Ĝia longeco - 345 km, areo de baseno - 9510 kv. km .

La nomo Upa verŝajne devenas de la balta vorto kiu signifas "rivero". Baltaj popoloj loĝis tie dum la 1-a jarmilo p.K.

La rivero komenciĝas je 3 km norde de loĝloko Volovo. Ĝis Tula plejparte fluas norden, poste okcidenten kaj alfluas al Okao apud vilaĝo Kuleŝovo. Kutime ĝi glaciiĝas en fino de novembro aŭ decembre, malglaciiĝas fine de marto aŭ komence de aprilo.

Upa estas populara loko de fiŝkaptado.

La rivero estas forte malpuligita de tulaj fabrikoj ("Tulaĉermet" kaj aliaj).

## Alfluantoj 
Alfluantoj de Upa kun longeco pli ol 20 km :

La plej grandaj alfluantoj (laŭ ilia longeco) estas Plava (89 km), Upjorta (63 km), Solova (52 km). En Tula ĝin alfluas Tulica kaj Voronka.

eta|Sovetsk, apud Ŝĉjokinskoje baraĵlago

## Loĝlokoj 
Urboj ĉe Upa:
* Tula;
* Sovetsk (ĉi tie situas baraĵlago Ŝĉokinskoje).

Aliaj gravaj loĝlokoj ĉe Upa:
* Verĥoupje;
* Lomincevskij;
* Pleĥanovo;
* Krapivna;
* Kuleŝovo.

eta|Superakvo en Tula (2013)

## Alta akvo 
Preskaŭ ĉiujare ĉe la rivero okazas superakvo kaj kelkaj vilaĝoj fariĝas inunditaj. Ĝi inundas ankaŭ kajojn centre de Tula. Granda inundo en Tula okazis en 1970.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Okao
* Tulica
* Sovetsk (Tula provinco)
* Tula (Rusio)

## Eksteraj ligiloj 
Regionografia artikolo pri Upa kun multaj fotoj ''''''

Kategorio:Riveroj en Tula provinco
Porto Rico

**Porto Rico** havas diversajn signifojn:

***Porto Rico (Paranao)** estas municipo de la brazila subŝtato Paranao.
***Porto Rico do Maranhão** estas municipo de la brazila subŝtato Maranhão.

## Vidu ankaŭ 
* Porto-Riko dependa teritorio de Usono.
Károly Koppi

**Károly KOPPI** [kAroj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Koppi Károly** estis hungara piarista monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto, framasono. Lia origina persona nomo estis *József* [jOĵef].

 naskiĝis  en Vác, li mortis  en Nagykároly (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nuntempa Carei en Rumanio).   

## Kariero
Károly Koppi aliĝis al la piaristoj en 1759 en Privigye. Post novicado en 1762 li instruis en Korpona, poste li plustudis en Kecskemét kaj akiris filozofian licencon en 1764. Post la licenco li instruis jaron en Vác, 2 jarojn en Nitro. En 1774 li akiris filozofian diplomon en Reĝa Universitato de Nagyszombat, poste li estis guvernanto en Vieno. Li instruis universalan historion en Kassa, Koloĵvaro, poste en Reĝa Universitato de Pest (1784‒1796), fine ĝismorte en Nagykároly. Li estis framasono ĉirkaŭ ekde 1775.

## Verkoj
**Prolegomena Historiae ecclesiasticae* (Viennae, 1786); 
**Jus electionis quondam ab hungaris exercitum* (Pestini, 1790).

## Fontoj
* *Magyar Életrajzi Lexikon*
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Antal Károlyi

**Antal KÁROLYI** [kAroji], grafo estis hungara generalo, juĝisto. Lia nobela antaŭnomo estis *nagykárolyi* [nadjkAroji], lia patro estis Ferenc Károlyi, lia filo estis József Károlyi.

Antal Károlyi naskiĝis en Nagykároly la 25-an de oktobro 1732 kaj mortis la 24-an de aŭgusto 1791 en Penzing.

## Kariero 
Grafo Antal Károlyi en 1758 fariĝis eterna departementestro de Szatmár, samjare generalo. Li partoprenis la sepjaran militon. En 1760 li iĝis ano de seppersona reĝa tribunalo, en 1766 sekreta konsilanto, de 1787 feldzeugmeister, kapitano de hungara nobela reĝa gardistaro. Li sekigis la marĉon de Ecsed.

## Fontoj 
* *Magyar Életrajzi Lexikon*

Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
István Ambrózy-Migazzi

**Grafo István Ambrózy-Migazzi** [iŝtvAn ambrOzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ambrózy-Migazzi István** estis hungara botanikisto, juristo.
eta|busto de István Ambrózy-Migazzi
eta|Skulptaĵo de István Ambrózy-Migazzi
István Ambrózy-Migazzi http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1869 en Nico. Li mortis la  1933 en Tana.

## Biografio 
István Ambrózy-Migazzi studis juron kaj botanikon en Vieno, Löwen kaj Budapeŝto, dume li multe vojaĝis al Mediteraneo. En 1892 li edziĝis. Inter 1922-1933 en Kám li establis arboreton, kiu estas lia ĉefverko, sed li fondis ankaŭ alie arboretojn. Li sukcese plantis diversajn arbojn kaj kreskaĵojn, ekzemple Pinacojn, Buksacojn, Verajn filikojn, Betulojn, Rododendrojn. Sur lia tombo estas legebla lia slogano latine: *Semper vireo* (Mi eterne verdas).

## Memorigiloj 
* diversaj skulptaĵoj
* lernejo de Vasszécseny

## Fontoj 
* biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero A kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Dieter Borchmeyer

**Dieter Borchmeyer** (naskiĝinta la 3-an de majo 1941 en Essen) estas germana literatursciencisto kaj prezidanto de la Bavara Akademio de la Belaj Artoj.

Borchmeyer estas pensiiĝinta profesoro ĉe la universitato de Hajdelbergo. Li estas prezidanto de la Bavara Akademio de la Belaj Artoj , honoraria profesoro ĉe la universitato je Graz kaj pluinstruas kadre de la “Hajdelbergaj prelegoj pri la kulturteorio” ĉe la universitato de Hajdelbergo. Lia laborkampo estas precipe la germana literaturo de la 18-a ĝis la 20-a jarcentoj kaj la muzikteatro kun traktaĵegoj pri Goethe, Schiller, Mozart, Richard Wagner, Nietzsche kaj Thomas Mann.

Borchmeyer estas krom tio eldonanto de la libroserio „Heidelberger Beiträge zur deutschen Literatur“ (ekde 1998), kuneldonanto de la libroserio „Theatron. Studien zur Geschichte und Theorie der dramatischen Künste” (ekde 1988), de la revuo „Wagnerspectrum“ kaj de la libroserio „Wagner in der Diskussion” (ekde 2005). Proks. 300 liaj kontribuaĵoj en kolektverkoj kaj traktaĵoj okupiĝas ĉefe kun germana literaturo kaj la teatrohistorio ekde la 18-a ĝis la 20-a jarcentoj. Li verkas la programkajerojn i.a. por la festivalo de Bayreuth kaj por la Bavara Ŝtata Opero. Liaj ĵurnalismaj verkoj aperas en *Frankfurter Allgemeine Zeitung*, *Süddeutsche Zeitung*, *Die Zeit* kaj aliaj gazetoj resp. revuoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Retpaĝo de Dieter Borchmeyer
* »Rapidkurso pri Goethe« de Dieter Borchmeyer

Kategorio:Germanaj literaturkritikistoj
Kategorio:Germanistoj
Kategorio:Richard Wagner
Kategorio:Homoj ligitaj al Essen