open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hůrka Kapinos

**Hůrka Kapinos** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Neveklov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km sude de Neveklov.  En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hůrka Kapinos situas en katastra teritorio **Zádolí u Neveklova** kun areo 4,64&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1563.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Hůrka Kapinos, čp. 5.jpg|Hůrka Kapinos
Hůrka Kapinos, čp. 11.jpg|Hůrka Kapinos
Hůrka Kapinos, če. 6.jpg|Hůrka Kapinos
Hůrka Kapinos če. 7, Zárybnice.jpg|Hůrka Kapinos ĉe Zárybnice

Kategorio:Neveklov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Erzsébet Györkös

'*** [erĵEbet djorkoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Györkös Erzsébet,*' estis hungara geografo, statistikisto, altlerneja instruisto. Ŝia geedziĝa nomo estis *Ferencné Koch* [koĥ].

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1932. Post la diplomo ŝi estis senlaborulo 4 jarojn. Inter 1936-1950 ŝi laboris en la ĉefurba statistika oficejo, poste 2 jarojn en la municipo, dum ŝi akiris statistikajn licencojn en 1938 kaj 1948, filozofian diplomon en 1942. Ŝi estis asistanto (1952–1954), lektoro (1954–1962), fine docento (1962–1970) en la universitato. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1962 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi edziniĝis en 1961, naskis 5 gefilojn, fine ŝi vidviniĝis en 1974.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A visszacsatolt Felvidék mezőgazdasága és a budapesti piac.* (1939)
* *Magyarország tájbeosztása a budapesti élelmiszerpiac szempontjából.* (disertaĵo, 1942)
* *Homokvidékeink mezőgazdasági súlyának főtényezői.* (1944)
* *A belterjes gazdálkodás vonásai Budapest környékén.* (1947)
* *A termelési viszonyok agrogeográfiai szerepe és jelentősége Fejér megye tervgazdálkodásában.* (1954)
* *Budapest zöldség- és virágkertészete.* (ankaŭ disertaĵo, 1961)
* *A budapesti zöldségkertészetek jelentősége a városellátó övezet termelésében.* (1962).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Hungaraj statistikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Leila Abouzeid

**Leila Abouzeid**, ankaŭ kiel **Layla Abu Zayd** (, naskiĝinta en 1950 en Rabato) estas maroka  ĵurnalistino kaj verkistino. Si verkas en la araba kaj estas la unua maroka verkistinino kies verkoj estis tradukitaj kaj publikigitaj en la angla. Ŝi estas la plej fama maroka verkistino.

## Biografio 
Leila Abouzeid skribis ke ŝi vidintis lian patron, kiam ŝi estis infano, arestita kaj torturita de la francaj aŭtoritatoj. Ŝi nutris ekde tiam forta abomenon por la franca, la lingvo de la eksa kolonia potenco. Anstataŭe ŝi ekuzis la anglan, pli neŭtralan lingvon en la historio de Maroko, kiun ŝi lernis poste por traduki ŝiajn librojn kaj komuniki kun la okcidenta mondo. Ŝi interalie studis ĉe la *London School of Journalism*.

Abu Zeid, kiu parolas la araban, la anglan kaj la francan, preferas uzi la araban ĉefe ĉar ŝi ne volas konformiĝi al la fremda kulturo, kiu transprenis ŝian landon. 

## Verkaro 
Ŝi verkis novelojn kaj diversajn librojn. En 2003, ŝia tria publikigita libro, "La Lasta Ĉapitro", estas duonaŭtobiografia verko dediĉita al sekso, la la rilato inter viroj kaj virinoj kaj la lukto de la maroka virino por trovi sian identecon en la dua duono de la 20-a jarcento. 

La unua libro kiun ŝi publikigis en 1980 titolas  *Am Al-Fiil* () (eo: Jaro de la elefanto). Ĝi estis tradukita al la angla en 1990 kaj sole en 2005 en la franca. Tiu romano rakontas la vivon de virino en la jaroj laŭ la sendependeco. Ŝia verkaro pritraktas ĉefe la demandojn pri la kondiĉo kaj la emancipiĝo de la virinoj en Maroko.

### Tradukoj 
Ŝiaj verkoj estis tradukitaj al la angla, germana, nederlanda, itala, hispana, franca, malta kaj urdua.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1950
Kategorio:Marokaj verkistoj
Kategorio:Araba lingvo
Tramtransporto en Kuenko

La **Tramtransporto en Kuenko** () estas la plej granda publiktransporta sistemo en Kuenko kaj la unua moderna malpeza trajno en Ekvadoro. Ĝi transportas ĉirkaŭ  pasaĝerojn tage, kvankam ĝi estas ankoraŭ malproksima de la celo transporti almenaŭ  homojn tage. Ĝi komencas sian itineron en la sudo de la urbo, proksime de la vojo al Baños, sektoro Control Sur, kaj finas en la nordo, en la sektoro de la Industria Parko.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Kuenko (Ekvadoro)
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Kuenko (Ekvadoro)
Kuenko
Kuenko
Kuenko
Metropola Trajno de Cochabamba

La **Metropola Trajno de Cochabamba** aŭ **Mi Tren** () estas malpeza fervojo aŭ tramsistemo, situanta en la metropola regiono de Cochabamba, en la centro de Bolivio, kiu ligas la administrajn centrojn de Sacaba, Cochabamba, Colcapirhua, Quillacollo, Vinto kaj Sipe Sipe. Ĝi estas la dua ŝtata metropola publika transporta kompanio en Bolivio.​

La  inaŭguriĝis la Ruĝa kaj Verda linioj de la Metropola Trajno de Cochabamba.​ La Flava Linio estas nuntempe konstruata.​

Ĝi estas la unua nuntempa publiktransporta sistemo de trajno en Bolivio, kaj la unua urba transportsistemo funkciigata fare de la Ŝtato en Cochabamba ekde la "privatigo" kiu okazis kiel sekvo de Supera Dekreto 21060.

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Malpeza trajno
* Cochabamba (urbo)
* Stadler Rail
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Cochabamba
Cochabamba
Cochabamba
Cochabamba
Lajos Szentgyörgyvári Gyenes

**Lajos Szentgyörgyvári Gyenes** [lajoŝ sentdjordjvAri djeneŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Szentgyörgyvári Gyenes Lajos Sándor,** pli simple *Gyenes Lajos* estis hungara pentristo, grafikisto, instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *szentgyörgyvári*.

 naskiĝis  en Szentgyörgyvár, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Keszthely, poste li akiris pedagogian diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Ekde 1912 li trejnadis en Artistkolonio (Szolnok) de Adolf Fényes kaj Lajos Szlányi, poste li instruis en pluraj urboj, dum ekde 1913 li ekspoziciis siajn pentraĵojn kaj akvafortojn. Li studvojaĝis en Italio. Li longe gvidis asocion de la artistoj.

## Elektitaj pentraĵoj, grafikaĵoj 
* Halászbástya
* Buda Gül Baba utca
* Tabán
* Régi Tabán
* Vársétány
* Tabáni emlék
* Tabán az Erzsébet híddal
* Tabáni panoráma
* Venezia, Canal Grande
* Venezia, gondola kikötő
* Velence
* Velencei látkép
* Firenze - Ponte Vecchio
* Cineák (paŝtelo)

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
György Hajós (maŝininĝeniero)

**György Hajós** [djordj hajOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hajós György,** estis hungara maŝininĝeniero, altlerneja instruisto.

György Hajós naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Hajós maturiĝis en gimnazio en Vieno en 1925, poste li studis lernojaron en Teknika Universitato (Vieno), pli poste li akiris inĝenieran diplomon en Teknikuniversitato palatino József en 1931. Post la diplomo li estis inĝeniero en uzino, inter 1945–1947 li estis laboratoriestro, poste li havis statusojn en pluraj ministerioj, fine inter 1963–1980 li estis postenulo en nacia teknika komitato. Li ankaŭ instruis en Ekonomia Universitato de Budapeŝto ekde 1948 kaj inter 1949-1977 en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Li traktis metalan teknologion, komercan ekonomion kaj teknikan evoluon. Lia edzino neniam naskis. Li ricevis premiojn inter 1948-1978.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Racionalizálási kérdések precíziós csövek gyártásánál.* (1947)
* *A gyártástervezési iroda általános helyzete.* (1950)
* *Fémek technológiája.* (2 volumoj, lernolibro, 1964–1965; 13-a eldono: 1986)
* *Az ipari termelés termelőeszköz-igényességének néhány kérdése.* (disertaĵo, 1969)
* *A gépi állóeszköz-igényesség alakulása a feldolgozóiparban.* (2 volumoj, 1979–1980)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sestrouň

**Sestrouň** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlčany en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 3&nbsp;km nordoriente de Sedlčany. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

**Sestrouň** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,46&nbsp;km². En la katastra teritorio Sestrouň situas ankaŭ Hradišťko kaj Zberaz.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1545.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de oktobro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Road in Sestrouň, Sedlčany, Příbram District.JPG|Ŝoseo en Sestrouň
House in Sestrouň, Sedlčany, Příbram District.JPG|Domo en Sestrouň
Mastník river with forest near Sestrouň, Sedlčany, Příbram District.JPG|Rivereto Mastník proksime de Sestrouň
Bakeries 2 in Sestrouň, Sedlčany, Příbram District.JPG|Sestrouň

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Sedlčany
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
László Gyetvai (ekonomikisto)

**László Gyetvai** [lAslO djetvai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gyetvai László,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

László Gyetvai naskiĝis  en Tiszaeszlár, li mortis  (laŭ alia informo la mortotago estas la 3-a) en Budapeŝto.

## Biografio 
László Gyetvai maturiĝis en ekonomia mezlernejo de Nyíregyháza en 1959, poste li akiris pedagogian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1964. Post la diplomo li estis asistanto en Kemiindustria Universitato de Veszprém (1964–1969), poste lektoro de Universitato Károly Marx (1969–1974), pli poste li laboris en instituto. Intertempe li doktoriĝis en universitato en 1970, li kandidatiĝis en 1985 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia instrua ĉeftemo estis la marksismo, sed li okupiĝis pri strukturo de laborforto kaj ekonomiaj aferoj de la edukado. Li edziĝis en 1970, lia edzino naskis gefilojn en 1972 kaj 1973. Li ricevis 2 premiojn en 1974 kaj 1975.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A technikai fejlődés hatása a munkaerő-struktúra változására hazánkban.* (disertaĵo, 1970)
* *A munkaerő mobilitás és a gazdasági hatékonyság.* (1976)
* *A munkaerő-struktúra változásának főbb társadalmi- gazdasági összefüggései, különös tekintettel a szelektív fejlesztésre és a munkaerő-struktúra alkalmazkodó-képességére.* (disertaĵo, 1984)
* *Az egészségügy anyagi érdekviszonyai.* (1988)
* *A foglalkoztatáspolitika változó rendszere.* (1997)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Malpeza trajno de Ora Marbordo

La **Malpeza trajno de Ora Marbordo** aŭ **G:link** () estas sistemo de malpeza fervojo priservanta Oran Marbordon en Kvinslando, Aŭstralio, kaj estas la sola sistemo de malpeza fervojo en Kvinslando. La sistemo formas parton de la Sudorienta Kvinslanda publiktransporta reto de Translink kaj konsistas el ununura 20&nbsp;km longa linio de dek naŭ stacioj. Stacidomo Helensvale estas la norda finstacio de la sistemo, dum Broadbeach South funkcias kiel la suda finstacio. La linio komence malfermiĝis la  kaj poste estis plilongigita nordokcidenten de Gold Coast University Hospital ĝis Helensvale la .

centra|400ra|eta|Diagramo

## Vidu ankaŭ 
* Malpeza trajno
* Ora Marbordo (Aŭstralio)
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (, tradukebla)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Ora Marbordo (Aŭstralio)
Ora Marbordo
Ora Marbordo
Ora Marbordo
Alketo la 2-a (Makedonio)

**Alketo la 2-a de Makedonio** estis reĝo de Makedonio kiu regis inter 454 a. K. kaj 448 a. K. Li iĝis reĝo de Makedonio post la morto de sia patro Aleksandro la 1-a. Lia frato estis Perdiko la 2-a (Makedonio) (467 a. K. - 413 a. K.) kaj li estis nepo de Aminto la 1-a (Makedonio) (557 a. K. - 498 a. K.) kaj lia edzino Eŭridico. Alketo estis konata pro sia alkoholismo. Post ses jarojn kiel reĝo li estis perfide murdita de la nevo Arkelao el Makedonio (467 a. K. - 399 a. K.).

Perdiko la 2-a, pli juna frato de Alketo kaj patro de Arkelao ekregis la Makedonian tronon. Tamen, la makedona regno kiu estis formita de Aleksandro komencas diseriĝi sub liaj posteuloj. La alkoholismo de Alketo, kaj la internaj bataloj inter Perdiko kaj Filipo permesas al la makedonaj kaj aliaj submetataj triboj reakiri aŭtonomion. Nek Eŭzebio de Cezareo, nek Diodoro Sicilia listigas Alketon kiel reĝo de Makedonio.

## Vidu ankaŭ
* Filipo la 1-a (Makedonio) (624 a. K. - 593 a. K.)
* Aminto la 1-a (Makedonio) (557 a. K. - 498 a. K.)
* Aleksandro la 1-a (498 a. K. - 454 a. K.)
* Sitalko (Trakio) (485 a. K. - 424 a. K.)
* Perdiko la 2-a (Makedonio) (467 a. K. - 413 a. K.)
* Arkelao el Makedonio (467 a. K. - 399 a. K.)
* Platono (428 a. K. - 347 a. K.)
* Klaŭdio Eliano (175-235)
* Eŭzebio de Cezareo (260-340)
* Walter Raleigh (1552-1618) brita verkisto kaj poeto
* Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond (1907-2001) brita historiisto
* Hermann Bengtson (1909-1989) germana klasika historiisto
* Eugene N. Borza (1935-2021)

Kategorio:Naskiĝintoj en 475 a. K.
Kategorio:Mortintoj en 448 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Makedonaj reĝoj
Kategorio:Makedonaj regantoj
Itami

**Itami,** () estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en Regiono Kansajo, en Gubernio Hiogo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2022 Itami havis populacion de . En la 1960-aj jaroj la urbo atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
Itami situas sur ebenaĵo kaj sur tre mildaj deklivoj. Takarazuka troviĝas nur 4, Amagasaki 8, Niŝinomija 10, Aŝija 11, Osako 14, gubernia sidejo Kobeo 22, ĉefurbo Tokio 392 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/itami_japan/kobe-shi_japan .
eta|

## Historio 
La areo de nuna Itami estis loĝita jam dum la paleolitiko. Ŝtonaj iloj, tumuloj kaj ceramikaĵoj estis trovitaj en pluraj lokoj ene de la urbolimoj. En la konataj tempoj fortikaĵo (konata ankaŭ kastelo) defendis la lokon kaj la komunumo estis fama bieroproduktejo. En 1889 Itami estis kreita moderna municipo kaj estis levita urbo en 1940. Grandaj partoj de la urbego estis difektitaj en sismo de 1995, sed ĝi estis rapide rekonstruita.

## Ekonomio 
Ekonomio de Itami konsistas el komerco, industrio kaj agrikulturo, krome la urbego estas signifa navedurbo de Osako. La historia okupiĝo estis produktado de sakeoj, hortikulturoj, kaj aparte de ĉerizoj.
eta|maldekstre|

## Eduko 
En Itami la plej altnivela eduko okazas en kampuso.

## Klimato 
Itami situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1475 milimetrojn, signifa neĝado ne okazas.
eta|

## Trafiko 
Itami havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn por helpi la navedantojn. Flughaveno de Osako funkcias ĝuste ĉe Itami.

## Vidindaĵoj 
* fortikaĵruino
* muzeoj
* preĝejoj
* rozparko  
* biblioteko 
* festivalo

## Ĝemelurboj 
*  Belgio, Haselto
*  Ĉinio, Foŝan

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Diogeno de Smirno

**Diogeno de Smirno** (greke: *Διογένης ὁ Σμυρναῖος*) estis greka filozofo de la Eleata Skolo, lernanto de Metrodoro de Ĥio kaj Protagoro, majstro de Anaksarĥo el Abdero kaj sekvanto el la Skolo de Demokrito.

## Vidu ankaŭ
* Protagoro (485 a. K. - 411 a. K.)
* Metrodoro de Ĥio (380 a. K. - 325 a. K.)
* Anaksarĥo (380 a. K. - 320 a. K.)
* Hermipo de Smirno|Έρμιππος ο Σμυρναίος (290 a. K. - 230 a. K.)
* Klemento de Aleksandrio (150-215)

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 430 a. K.
Kategorio:Mortintoj en 350 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj filozofoj
Domo je Bauhausstraße 12 (Vajmaro)

**Domo je Bauhausstraße 12** en Vajmaro, Germanujo, nomiĝas nuntempe hotelo *Villa Hentzel*.

## Historio 
Starigis ĉi konstruaĵon en 1873/74 ĉefkonstruisto Karl Eduard Kurth post kiam estis farita peto pri senjora vilaokonstruo. Cetere, la tuta strato iam nomiĝis laŭ Kurth. Nur tri jarojn post la starigo la konstrukomisiinta profesoro Wolff forlasis la urbon. 

Nova posedanto iĝis la bankisto Arnold Callmann, kiu bankrotis en 1889 kaj sekve la respondeca sindiko aljuĝis la tuton al la kortega bakisto Hermann Türk. Tiam ordoniĝis plialtigo de la tuto je du etaĝoj. En la 1910-a jaro la grandduka landtribulanestro Ernst Obbarius akiris la domon: gastis tie krome la filologo Rudolf Steiner kaj la vidvino de la teatrodirektoro August von Loën.

En la kuro de la tempo kaduko senteblis, kaj bombatakoj de la Aliancanoj ege damaĝis la komplekson.

## Arkitekturo
La pluretaĝa konstruaĵo estas klasikisma. Tipas por tio la avankorpo kun balkono kaj korinta ordo de kolonoj. 
## Notoj
Bauhausstrasse
Vajmaro
Caroline Junot

**Caroline Henriette Luise JUNOT** (naskiĝinta *Caroline Schiller* la  en Jena, mortinta la  en Würzburg) estis germana edukistino kaj la pli maljuna filino de Ŝilero. Baptopatro ŝia estis Goeto. 

## Vivo
Post trejniĝo kiel edukistino en Stutgarto ŝi deĵoris ekde 1826 en Pokój (Distrikto Namysłów) por eduki filinon de duko Eŭgeno (Virtembergo); poste ŝi revenis al Rudolstadt, la naskiĝurbo de ŝia patrino. En Rudolstadt ŝi fondis lernejon por burĝaj knabinoj en la 1832-a jaro: el privataj havaĵoj ŝi zorgis pri ties moderna ekipado de ĝi. Tiu ĉi lernigejo nomiĝis *Schillerschule*. Schiller mem instruis tie la francan lingvon. Inter 1831 kaj 1835 ŝi frekventis la reformpedagogian instituton *Allgemeine Deutsche Erziehungsanstalt* en Keilhau (nun kvartalo de Rudolstadt; tie aktivis i.a. Johannes Arnold Barop). La iniciatinto Friedrich Fröbel tiutempe troviĝis en por plukleriĝo kaj varbado en Svisujo; en letero adresita al Schiller (14.6.1840) li konfesis voli fondi *infanĝardenon*. Jam fine de junio 1840 fakte fondiĝis tia novstila vartejo en Bad Blankenburg. Franziska Junot, lernantino ĉe *Schillerschule* en Rudolstadt, konatigis Caroline kun sia patro, la minada konsilisto Franz Junot kiu estis vidvo de 1833. Post leterinterŝanĝo Caroline edzigis lin en julio 1836 kaj ŝi ekloĝis en fortimpresa domo meze de Katzhütte. 

Ilia filo Felix naskiĝis en la 1.4.1839 en Katzhütte; post kariera promociiĝo de Junot en 1840 je komisaro de la Princa ĉambro, la familio transloĝiĝis al Rudolstadt. La eta Felix mortis en aprilo 1844, ŝia edzo en januaro 1846. Post tiaj sortobatoj, Caroline retiriĝis de la publika vivo kaj ŝia lernejo en Rudolstadt elportis deklinon. Post la morto de Caroline oni eĉ neniigis ĝin.

## Honoroj
*En 1930 oni malfermis memorlokon pri la Schiller-oj je la monteto *Kieslerstein* en Katzhütte. Eksplicite legeblas tie pri la geedziĝo Junot/Schiller.
*Post finrestaŭrado de la Senjora domo de Katzhütte oni nomis festsalonon en ĝi por ŝi *Carolinenzimmer*. 
## Fonto
Martina Walther: "Caroline von Schiller und der Bergrat Junot" - ĉe: *gemeinde-katzhütte.de*, 9.9.2015 (regionhistoria rondo *Historischer Zirkel Katzhütte-Oelze*)
Malpeza trajno de Novkastelo

La **Malpeza trajno de Novkastelo** () estas sistemo de malpeza fervojo en Novkastelo, Novsudkimrio, Aŭstralio, veturanta de Newcastle Interchange tra la centra komercdistrikto al Pacific Park. Grava konstruado komenciĝis en septembro 2017 kaj la linio estis malfermita la . Ĝi estas funkciigata fare de Newcastle Transport por Transport for NSW.

centra|400ra|eta|Diagramo

## Vidu ankaŭ 
* Malpeza trajno
* Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles
* Novkastelo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Novkastelo
Novkastelo
Novkastelo
Novkastelo
Chvojínek

**Chvojínek** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Neveklov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2,5 km nordoriente de Neveklov.  En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Chvojínek situas en katastra teritorio **Neštětice** kun areo 6,59&nbsp;km². Al Chvojínek apartenas ankaŭ eksa gastejo Roháč sur vojkruciĝo direkte al Neštětice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj 

Chvojínek, cesta II.jpg|Ŝoseo en vilaĝplaco
Chvojínek, domy II.jpg|Domoj
Chvojínek, dům II.jpg|Domo ĉe vojo
Church of Saint Wenceslaus in Chvojinek (1).jpg|Preĝejo de sankta Venceslao

Kategorio:Neveklov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Ferenc Koch (geografo)

**Ferenc Koch** [koĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Koch Ferenc,** estis hungara geografo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia edzino estis Erzsébet Györkös.

Ferenc Koch naskiĝis  en Budafok, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Koch akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1923 kiel disĉiplo de Pál Teleki. Inter 1924–1925 li plustudis en Berlino, en 1926 li doktoriĝis en la universitato, dum ĝis 1934 li estis asistanto en la universitato. Inter 1934–1949 li instruis en lernejoj en Budapeŝto, samtempe en Reĝa Teknikuniversitato palatino József, Ekde 1951 li establis kolektaĵon pri geografiaĵoj en la Hungara Scienca Akademio. De 1953 ĝis la emeritiĝo en 1966 li estis katedrestro en Scienca Universitato Loránd Eötvös kiel docento (1953–1956), poste profesoro. Dum la frua socialismo li estis pioniro por verki socialismajn geografiajn lernolibrojn. Lia edzino naskis 5 gefilojn. Li ricevis premiojn en 1955 kaj 1967. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tengeráramlások emberföldrajzi hatása. – Az energiafogyasztás 1922-ben.* (1925)
* *Szászország iparföldrajza.* (disertaĵo, 1926)
* *A Zuider-Zee kiszárítása. – Éghajlati szélsőségek.* (1931)
* *A nehézipar földrajzi tényezői.* (1939)
* *A Dél-afrikai Unió.* (1942)
* *A hazánkkal szomszédos államok gazdasági földrajza.* (1948)
* *Földrajzi zseblexikon.* (poŝleksikono, kunaŭtoro, 1955)
* *Teleki Pál gazdaságföldrajzi munkásságának bírálata.* (ankaŭ disertaĵo, 1956)
* *Az európai tőkés országok gazdaságföldrajza.* (studenta lernolibro, 1958)
* *Észak-Amerika gazdaságföldrajza.* (studenta lernolibro, 1969).

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramvojo Adelajdo-Glenelg

La **Tramvojo Adelajdo-Glenelg** () estas tram/malpeza fervojlinio en Adelajdo. Krom mallonga surstrata sekcio en Glenelg, la linio havas sian propran koridoron, kun minimuma interfero kun strattrafiko.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Adelajdo
* Glenelg (Suda Aŭstralio)
* Alstom Citadis
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (Torrens Connect) (/////)
*  (Adelaide Metro) ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Adelajdo
Adelajdo
Adelajdo
Adelajdo
Neštětice

**Neštětice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Neveklov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 3,5 km oriente de Neveklov.  En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Neštětice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,59&nbsp;km². En la katastra teritorio Neštětice situas ankaŭ Doloplazy kaj Chvojínek.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1310.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Neštětice čp. 23 a 26, od severu.jpg|Domoj n-ro 23 kaj 26
Neštětice, okály.jpg|Domoj
Neštětice, od severu (04).jpg|Neštětice de nordo
Neštětice, rozcestí k Černíkovicím, zastávka.jpg|Disvojiĝo al Černíkovice, haltejo

Kategorio:Neveklov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Johannes Arnold Barop

**Johannes Arnold BAROP** (naskiĝinta la  en Dortmund, mortinta la  en Rudolstadt-Keilhau) estis germana pedagogo kaj teologo.

## Vivo
Studinte teologion de 1821 ĉe la universitato de Halle li vizitis en 1823 la onklon Wilhelm Middendorff en Keilhau: ĉi viro sep jarojn pli malfrue fariĝis adepto de Friedrich Fröbel. Intertempe estiĝis en Keilhau memstara edukadinstituto *(Allgemeine Deutsche Erziehungsanstalt)*. Barop restis ne tute unu jaron fascinite de la pedagogiaj ideoj de Fröbel. Antaŭ dungiĝo en Keilhau en printempo 1826 li devis ankoraŭ pasigi tri monatojn en karcero en Wittenberg pro kontraŭleĝaj agoj kiel ano de studenta korporacio. Interrompojn kaŭzigis ankoraŭ la finekzameniĝo altlerneja kaj deviga soldata jaro ĝis finfina reveno al Keilhau en 1829. En junio 1831 li edziĝis al Emelie Fröbel. 

En Keilhau, aktivis, krom Barop, Wilhelm Middendorff kaj Heinrich Langethal, iamaj kamaradoj de Friedrich Fröbel ene de la libera korpuso de Lützow. 

Barop ĉefis de novembro 1853 kaj la renomo lerneja re-floris. Barop estis talenta koncerne financan mastrumadon, organizmodernigon kaj dungon de kapablaj kunlaborantoj. La instruantoj estu fake specialiĝintaj kaj ĉiujare ekde aŭtuno 1853 skribiĝis preciza horartabulo kun enhavo de la lernigotaĵoj.

## Honoroj
*Kiam la universitato de Jena festis sian 300-an datrevenon fondiĝan, Barop deklariĝis honora doktoro. 
*Okaze de la 50-a datreveno de la fondo de la edukejo en Keilhau la princo de Schwarzburg-Rudolstadt decidis honori kaj Barop kaj la intertempe blindiĝintan sed aktivan Langethal. 
*Turokonstru-plano de 1876 estis prokrastita pro monkolektaj problemoj. Membroj de la turkonstrukomitatoj estis gravuloj, estante eksaj lernantoj (ekz. la egiptologo Georg Ebers). La konstruadon gvidis la eksa institucifrekventanto Louis Junot. Post la ekposedanteco de la turo fare de Barop mem en la 1878-jaro, li ĉiutage vizitis ĝin kaj ricevis tie gastojn. Hodiaŭ ĝi estas ŝatata ekskursocelo en relativa proksimeco de Burgo Greifenstein.  
## Fonto
Alexander Hübener: "Johannes Arnold Barop - ein würdiger Nachfolger Friedrich Fröbels" 
## Eksteraj ligiloj
historia biblioteko en Keilhau - prizorgas *Fröbelverein Keilhau*
## Notoj
Tamizdato

**Tamizdato** (ruse: *Тамиздат*) estas faktermino por malpermesita literaturo el socialismaj ŝtatoj de Orienta Bloko kiu presiĝis en nekomunismaj, okcidentaj landoj. La verkistoj daŭre vivis hejmlande; iliaj ekzilaj eldonejoj havis sidejon en aliaj landoj, inkluzive de Francio, Usono, Okcidenta Germanio kaj Kanado. La tempa amplekso iris de la fino de la 1950-aj jaroj ĝis la fino de la 1980-aj jaroj.  

Kontraŭe al samizdato, oni ne private eldonadis sed eksportis la verkojn kontraŭbande: reimporto kontraŭleĝa de kelkaj ekzempleroj normalis. Ne samas *tamizdato* al ekzila literaturo, do de aŭtoroj jam mem aliloke en ekzilo vivantaj. Tamen de tempo al tempo konfuzo estiĝis: la verkoj de Aleksandr Solĵenicin estis publikigitaj tiel per *tamizdato* kiel per *samizdato*, triono ĉe normalaj eldonejoj dum la verkisto vivis en kontraŭvola ekzilo en nesocialisma medio. 

## Tamizdat je GDR  
Germana Demokratia Respubliko havis specialan statuson ĉar ĉi tie tamizdato ĉiam pli gravis ol samizdato, ĉar aŭtoroj nekonformaj havis la eblecon publikigi aferojn en samlingva Okcidenta Germanio, kie vivis legantaro aĉetonta la verkojn. Ekzemple, de 1964 publikigis Robert Havemann aĵojn siajn en Okcidenta Germanio. La tie aperintaj verkoj *Dialektik ohne Dogma? Naturwissenschhaft und Weltanschaŭung* (“Dialektiko sen dogmo? Naturscienco kaj mondkoncepto,” 1964), *Fragen Antworten Fragen* (“Demandoj respondas demandojn,” 1970) aŭ *Rückantworten an die Hauptverwaltung „Ewige Wahrheiten“* (“Respondoj al la ĉefsidejo ‘Eternaj Veroj',” 1971) estis kontraŭbande eksportitaj al la GDR. Tie ili de multaj estis legataj aŭ originalverke aŭ kopie (samizdate). Alia ekzemplo estas Rudolf Bahr kaj lia libro *Die Alternative: zur Kritik des real existierenden Sozialismus* (“La alternativo: Kritiko de reala estanta socialismo,” 1977). Eĉ Stefan Heym, ekde 1976 ĝis la pacema turniĝo, ne povis eldoni siajn kreitaĵojn en GDR. 

Aerostato en 1969 estis flugigataj 50 miloj da ekzempleroj de germana traduko de tekstoj de la sovetiano Jevgenija Ginzburg disde Okcidenta Germanio al GDR: la kovrilpaĝoj kamufle similis al servadaj identigiloj de la deĵorantaj GDR-landlimprotektantoj. Tiel la milicanoj senprobleme povis kolekti, legi aŭ transdoni ilin. Dum la regado de Erich Honecker, la havo de neplaĉaj publicitaĵoj estis persekutitaj kiel krimo kontraŭ devizaj leĝoj. 

## Literaturo 
* Wolfgang Kasack: *Lexikon der russischen Literatur des 20. Jahrhunderts* (“Enciklopedio de rusa literaturo de la 20-a jarcento,”) Volumo 1: *Vom Beginn des Jahrhunderts bis zum Ende der Sowjetära*, Arbeiten und Texte zur Slavistik, (“De la komenco de la jarcento ĝis la fino de la soveta epoko, Verkoj kaj tekstoj pri slavaj studoj,“ paĝo 52). Dua eldono. Otto Sagner, Munkeno 1992, ISBN 3-87690-459-5.
* Manfred Quiring: "Verlorene Brüder" - ĉe: *Die Welt*, 14.10.2005  (pri la rusia centro pri ekzilliteraturo kaj tamizdato en Moskvo) 

## Eksteraj ligiloj 
* "Die Bedeutung des politischen Samisdat in der DDR"  
* С. В. Кекова:  "Поэзия “Второй культуры”: “Самиздат” и “Тамиздат”" 

## Notoj 
Kategorio:Historio de literaturo
Kategorio:Cenzuro en Sovetunio
Glenelg (Suda Aŭstralio)

**Glenelg** () estas marborda antaŭurbo de la sudaŭstralia ĉefurbo Adelajdo. Situanta ĉe la marbordo de Holdfast Bay en Gulf St Vincent, ĝi fariĝis turisma loko pro sia strando kaj multaj allogoj, hejmo de pluraj hoteloj kaj dekoj da restoracioj.

Establita en 1836, ĝi estas la plej malnova eŭropa setlejo sur kontinenta Suda Aŭstralio. Ĝi estis nomita laŭ Lord Glenelg, membro de la Kabineto de Britio kaj ministro por eksteraj aferoj por Milito kaj la Kolonioj. Tra Lord Glenelg la nomo venas de Glenelg, Highland, Skotlando.

## Vidu ankaŭ 
* La Arbara Bazlernejo de St Peter
* Tramvojo Adelajdo-Glenelg

## Eksteraj ligiloj 
* Glenelg Shire Council 
* Glenelg  South Australia

Kategorio:Adelajdo
Kategorio:Suda Aŭstralio
Benice (Chrášťany)

**Benice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chrášťany en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 2 km okcidente de Chrášťany. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Benice situas en katastra teritorio **Chrášťany u Benešova** kun areo 11,54&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Benice (Chrášťany), cesta a přísavník.jpg|Benice
Benice (Chrášťany), dům na rozcestí.jpg|Domo en Benice

Kategorio:Chrášťany (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Koloměřice

**Koloměřice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chrášťany en distrikto České Budějovice. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Chrášťany. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Koloměřice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,3&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Chrášťany, Koloměřice, house No 9.jpg|Domoj en vilaĝplaco
Chrášťany, Koloměřice, playground 01.jpg|Infana ludejo 
Koloměřice (2).JPG|Vido de sudo
Chrášťany, Koloměřice, Chapel of St John of Nepomuk 01.jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
Chrášťany, Koloměřice, bell tower, front 01.jpg|Sonorilejo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Chrášťany (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Borovka (rivero)

**Borovka** () estas rivero en Orenburga provinco en Rusio. Ĝi estas 167&nbsp;km longa. La akvokolekta areo havas areon 2140&nbsp;km².

## Paso de la fluo 
Ĝi fontas sur altaĵaro Obŝĉij Syrt. Ĝi fluas al okcidento kaj ĝia riverfluo estas tre membrigita Ĝ enfluas de maldekstre en riveron Samara (akvokolekta areo de Volgo).

## Akva stato 
La fonto de la akvo estas plejparte neĝa.

## Uzo 
En la akvokolekta areo de la rivero troviĝas naturrezervejo Buzuluckij bor.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Riveroj en Orenburga provinco
Kategorio:Akvokolekta areo de Volgo
Trolebusa transporto en Velingtono

La **Trolebusa transporto en Velingtono** () estis parto de la publiktransporta sistemo de Velingtono de 1924 ĝis 1932 kaj denove de 1949 ĝis 2017. Ĝi estis la lasta trolebussistemo funkciinta komerce en Oceanio kaj la lasta grava sistemo funkciinta en lando kie veturado estas sur la maldekstra trafikflanko.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Velingtono
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Go Wellington Bus) ()

Kategorio:Velingtono
Velingtono
Listo de funikularoj

**Listo de funikularoj**

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Listo de metrooj en la mondo
* Listo de telferoj
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* UrbanRail.Net
* Urban Electric Transit (plurlingva)


Kategorio:Listoj pri urboj
Funikularoj
Sándor Halász (bankisto)

**Sándor Halász** [ŝAndor halAs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Halász Sándor,** estis hungara ĵurnalisto, bankisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomo estis *Fischer* [fiŝer] ĝis 1881, lia nobela antaŭnomo estis ekde 1909 *dunaföldvári*.

Sándor Halász naskiĝis  en Dunaföldvár, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Sándor Halász maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Jam dum la studentaj jaroj li estis ankaŭ ĵurnalisto, iom poste li estis sendita en eŭropajn urbojn. Ekde 1885 li laboris en banko, paŝo post paŝo li estis levita, fine ekde 1907 li estis bankestro ĝis sia morto. Tiutempe lia rango estis ministeria konsilisto. Ekde 1892 li ankaŭ instruis en Reĝa Universitato palatino József. Lia edzino naskis 2 filojn en 1891 kaj 1893. Li ricevis reĝan premion en 1911.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mit akar a Schulverein?* (1882, ankaŭ germane)
* *A postatakarékpénztárak fejlődésének története.* (1891)
* *Közgazdasági lexikon.* (3 volumoj, kunredaktoro, 1898–1901)
* *A pénzintézeti betétek biztonsága, különös tekintettel a takarékpénztárakra.* (1904)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Heroutice

**Heroutice** estas solejo en Ĉeĥio, parto de urbo Neveklov en distrikto Benešov. Kiel registra parto ĝi estiĝis al la 1-a de januaro 2014. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Heroutice situas en katastra teritorio **Mlékovice u Neveklova** kun areo 9,71&nbsp;km². 

## Historio 
Troviĝis ĉi tie kavalira burgodomo, en kiu regado de Karolo la 4-a kaj Venceslao la 4-a havis sidejon vladiko Dětřich z Heroltic, kiu donacis unu sesdekon da groŝoj por datrevena meso al preĝejo en Chvojen. Lia sekvanto Čejchan z Heroltic estas menciata en dokumentoj el la jaro 1404.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

Post la milito estis ĉiuj nemoveblaĵoj ŝtatigitaj kaj Heroutice estis aldonitaj al du familioj de etaj kamparanoj, do la bieno estis dividita en du duonojn. Ĝis la jaro 1992 ne estis al la bieno alkondukita elektro, kio savis uzo de la bieno al socialisma agrikultura grandproduktado, do en la malbona stato de la bieno komence de la 1990-aj jaroj subskribis sin sole negletita reteniĝo. En la jaro 1991 la bieno estis aĉetita de la nunaj posedantoj kaj komenciĝis konstruado de moderna farmo por bredado de ĉevaloj kaj agroturismo, kiu hodiaŭ servas al publiko.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Heroutické nádvoří.jpg|Kortego en Heroutice
Venkovní velkokapacitní přístřešek - grillhouse.jpg|Ekstera tegmentejo
Venkovní "bílá jízdárna".jpg|Ekstera "blanka rajdejo"

## Referencoj
Kategorio:Neveklov
Kategorio:Solejoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Aurél Hajtó

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hajtó Aurél,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Balatonalmádi (laŭ alia informo en Budapeŝto).

## Biografio 
 akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1951. Ekde 1955 li estis simpla uzina laboristo 2 jaroj, poste en alia uzino li havis postenon ĝis 1976, pli poste li gvidis diversajn organizaĵojn. Inter 1978–1982 li estis lektoro, inter 1982–1989 docento, poste profesoro en la universitato. Intertempe li finis komputilan kurson en Londono en 1971, en la sekva jaro li doktoriĝis en la universitato, en 1979 li kandidatiĝis en la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 3 filojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gyártmányok korszerűségének vizsgálata.* (kunaŭtoro, 1963)
* *A művezető feladata a termelés szervezésében.* (monografio, 1966)
* *A dinamikus termelésirányítás modulrendszere.* (monografio, kunaŭtoro, 1974)
* *Rugalmas termelésirányítás a gépiparban.* (monografio, 1979)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Olivia Chow

**Olivia Chow** (*ĉine*, 鄒至蕙 *Zōu Zhìhuì*, la 24-an de marto 1957), estas kanada politikisto kiu estis la 66-a urbestro de Toronto, ekde la 12-a de julio 2023. Antaŭe, Chow funkciis kiel Nov-Demokratia parlamentano en la kanada Ĉambro de Deputitoj el la Trinity–Spadina elektodistrikto ekde 2006 ĝis 2014, kaj estis ano de la urbokonsilio de Metropola Toronto — ekde 1992 ĝis Toronto kombiniĝis en 1998 kun multaj apudaj municipoj — kaj poste estis konsiliano de le unuiĝinta urbo Toronto ĝis 2005.

Chow naskiĝis en Brita Honkongo kaj estis unue elektita en 1985 kiel lernejara estrarano de Toronto. Ŝi konkuris en la 1991 Toronta balotado, kiam ŝi estis elektita al konsilio de Metropola Toronto kaj restis aktiva en loka politiko de Toronto ĝis sia elekto al la Ĉambro de Deputitoj en la 2006 federala balotado. Ankaŭ ŝia edzo, Jack Layton, estis deputito, kiu estis Gvidanto de Opozicio en 2011 kaj Gvidanto de la NDP de 2003 ĝis sia morto en 2011. Chow eksiĝis sian seĝon en la Ĉambro de Deputitoj en 2014 por konkuri por urbestro en 2014, sed John Tory gajnis la plejmulton de voĉdonoj. Post sia 2014 kampanjo, ŝi aliĝis al Toronto Metropola Universitato kiel vizitanta profesoro. En la 2015 federala balotado, ŝi sensukcese konkuris en Spadina–Fort York.

Chow estis elektita kiel la urbestro en 2023 post la eksiĝo de John Tory, kontraŭ la eksa vicurbestro Ana Bailão kaj eksa polica ĉefo Mark Saunders. Chow estas la unua ĉin-kanada urbestro de Toronto, la tria virina urbestro de la urbo post June Rowlands kaj Barbara Hall, kaj ties unua virina urbestro post la kombiniĝo de Toronto.

## La frua vivo kaj kariero 
La gepatroj de Chow estis Ho Sze, bazlerneja instruisto, kaj Wilson Wai Sun Chow, intendanto de lernejoj. Ŝi kreskis en etburĝa familio kaj elmigris al Kanado kun sia familio en 1970 je la aĝo de 13. Ili ekloĝis en Toronto, unue loĝinte sur la tria etaĝo de loĝdomo, antaŭ ol ili transloĝiĝis al domturo en la urbeta kvartalo Sankta James ([Ĝemz], la angla nomo de S-kta Jakobo). Oni ekspluatis ŝian patron por liverado de ĉinaj manĝaĵoj kaj veturado de taksioj por subteni la familion. Ŝia patrino iĝis kudristino kaj servistino, kaj laboris en hotellavejo.

Chow estis edukata en ĉina baptista hejmo. Kiel juna knabino ŝi malrapide akiris la anglan kaj devis ripeti la trian klason; tamen, ŝi baldaŭ komencis akademie elstari, kaj ŝi poste ellasis la okan klason. Ŝia mezlernejo estis Jarvis Collegiate Institute. Poste ŝi studis belartojn ĉe la Ontario Universitato de Arto kaj Dezajno, kaj filozofion kaj religion ĉe la Universitato de Toronto. En 1979, ŝi diplomiĝis kun honora bakalaŭro pri belartoj ĉe la Universitato de Gelfo. Poste, dum kvin jaroj, ŝi instruis en la programo de konsilado kaj advokateco al la viktimoj de perforto kontraŭ virinoj kaj infanoj ĉe George Brown College.

## Referencoj 
Kategorio:Kanadaj memoraĵistoj
Kategorio:Kanadaj urbestroj
Kategorio:Kanadaj parlamentanoj
Kategorio:Kanadaj artistoj
Kategorio:Kanadaj skulptistoj
Kategorio:Kandidatoj por la Kanada Ĉambro de Deputitoj
Kategorio:Kanadaj protestantoj
Kvadrata ekvacio

**Kvadrata ekvacio** estas ekvacio de la formo:

ax^2 + bx + c = 0

kie a, b, kaj c estas konstantaj koeficientoj kaj x estas la nekonata variablo. En kvadrata ekvacio, la plej alta potenco de x estas du, tial ĝi estas nomata kvadrata.

## Solvo de kvadrataj ekvacioj 
eta|300px|Pozicio de la paraboloj kaj efikoj al la nombro da solvoj
Ekzistas pluraj metodoj por solvi kvadratajn ekvaciojn, inkluzive de faktorigo, kompleta kvadratigado, kaj la aplikado de la kvadrata formulo. La plej ĝenerala metodo estas uzi la **kvadratan formulon**, kiu estas:

x = \frac{-b \pm \sqrt{b^2 - 4ac}}{2a}

Per ĉi tiu formulo, oni povas trovi la valorojn de x kiuj solvas la ekvacion. La esprimo sub la kvadrata radiko, b^2 - 4ac, estas nomata la *diskriminanto*. Ĝi determinas la naturon de la solvoj:
* Se la diskriminanto estas pozitiva, ekzistas du malsamaj realaj solvoj.
* Se la diskriminanto estas nula, ekzistas unu duobla reala solvo.
* Se la diskriminanto estas negativa, ekzistas du kompleksaj solvoj.

## Historio 
La solvo de kvadrataj ekvacioj estis konata jam en la antikva epoko. En la 9-a jarcento, la persa matematikisto al-Ĥorezmi prezentis sistemajn metodojn por solvi kvadratajn ekvaciojn en sia verko '''', kaj lia laboro influis la disvolviĝon de algebra teorio en Eŭropo.

## Grafika reprezentado 
Grafike, kvadrata ekvacio de la formo y = ax^2 + bx + c estas parabolo. La direkto de la parabolo dependas de la signo de a: se a estas pozitiva, la parabolo malfermiĝas supren; se a estas negativa, ĝi malfermiĝas malsupren. La radikoj de la kvadrata ekvacio estas la punktoj kie la parabolo krucas la x-akson, se tiaj ekzistas.

## Aplikoj 
Kvadrataj ekvacioj aperas en diversaj sciencaj kaj inĝenieraj aplikoj, kiel la priskribo de projektila movo, optiko, kaj financaj modeloj.

## Fontoj 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Kvadrata funkcio
* Kvadrata formo
* Kuba ekvacio

## Eksteraj ligiloj 
* Kvadrata ekvacio solvilo kalkulilo  

Kategorio:Rudimenta algebro
Kategorio:Ekvacioj
Kategorio:Kvadrataj formoj
Harderbahn

**Harderbahn** (, HB) estas funikularo en la Berna Oberlando en Svislando. Ĝi kondukas de Interlaken al Harder Kulm. La fervojo estis malfermita en 1908. Jungfraubahn Holding AG tenas 88.7% investon en Harderbahn AG.

La valstacio je 567&nbsp;m super la marnivelo situas en la komunumo Interlaken, proksime de la fervoja stacidomo . Alpenwildpark Harder situas proksime de la valstacio.

La montstacio je 1322&nbsp;m super la marnivelo estas en la municipo Unterseen; Tio igas ĝin la nura fervoja stacidomo en Unterseen.

Harderbahn funkcias nur dum somero. La vojaĝo daŭras ok minutojn kaj trairas tunelon. Kio estas nekutima estas ke la itinero ne estas rekta, kiel kutimas por funikularoj, sed prefere preskaŭ duonronda sur la monto. Sur traklongo de  metroj, la fervojo venkas altdiferencon de 755 metroj, kun maksimuma dekliveco de 64%.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Interlaken
* Unterseen
* Juna virina fervojo
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* Jungfrau.ch
* Funimag

Kategorio:Funikularoj en Svislando
Kategorio:Interlaken
Kategorio:Metra ŝpuro
Preĝejo de Keilhau

La **Protestantisma preĝejo de Keilhau** estas defendkirko en Rudolstadt, Germanujo.

La dikaj vandoj de la turo klare atestas la defendfunkcion. Unue havas la dia domo nur defendturon kun volbon kaj lignan alkonstruaĵon. Oni scias ke en la 1509-a jaro altiĝis la turo kaj ke en 1759 la baroka formo kun spajro aldoniĝis. Sude ankoraŭ ekzistas bovokulo kaj embrazuro. Kiam en la 1844-a jaro malfermiĝis la moderna eduka instituto en Keilhau (laŭ instigo de Friedrich Fröbel) estis uesten alkonstruita longa navo. Poste oni malkonstruis la malnovan lignan konstruaĵon. La baroka triptiko de Hans Gottwald von Lohr (1507, Skolo de Saalfeld) estis vendita en 1842 troviĝante nun en la erfurta Anger-muzeo. Du sonoriloj estas de 1598 (muldis Jacob König) kaj de 1837.

La retablon pentris la desegnada instruisto Friedrich Unger laŭ la Nazaretanoj: videblas Jesuo kaj infanoj. La lernejo treege influis la kirkon: kelkiuj ĝin eĉ nomis lernejan kirkon. La farbadon datumas de 1921. Restaŭrado finis en la 1994-a jaro post refaroj en 1991/92.  
Laŭ instigo de la ornitologoj Benno Ausmeier kaj Ralf Hiller de naturprotekto-grupo *Unteres Schwarzatal* oni turen enmetis nestojn por turfalkoj, ordinaraj apusoj, turstrigoj, vespertoj kaj monedoj. Ili ĉiuj sukcese kovadas.
## Eksteraj ligiloj
* prikirkaj informoj sur la paĝaro de Evangelia Eklezio en Meza Germanujo (EKM)

## Notoj
Kategorio:Rudolstadt
Keilhau
Bošovice (Čížová)

:*Estas ankaŭ Bošovice.*

**Bošovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Čížová, kiu troviĝis en distrikto Písek proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Čížová. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Bošovice situas en katastra teritorio **Bošovice u Čížové** kun areo 5,55&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1323.

## Loĝantaro
## Fotogalerio 

Bošovice (Čížová) (4).jpg|Bieno en Bošovice
File:Bošovice (Čížová) (3).jpg|Vilaĝplaca kapelo
File:Bošovice (Čížová) (09).jpg|Niĉa kapeleto de sankta Anna
File:Bošovice (Čížová) (6).jpg|Vido al ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo
File:Bošovice (Čížová) - okres Písek (006).jpg|Krucŝtono

Kategorio:Čížová
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Gérard Pirès

**Gérard PIRÈS** (Parizo, 31a de aŭgusto 1942) estas franca kina reĝisoro.

## Biografio
Li debutis en kino kiel helpanto de la reĝisoro Michel Deville en la filmo *Martin soldat* (1966). Li reĝisoris sian unuan longan filmon en 1969, *Erotissimo*, kun Annie Girardot. En la 1970-aj jaroj, li reĝisoris diversajn sukcesajn komediojn, kiuj montras modojn kaj kutimojn. Li alternis sian laboron inter malpezaj komedioj kaj . En 1975, elstaris lia filmo ''L'agression*, nigra verko en kiu Jean-Louis Trintignant estis la protagonisto. La sekvan jaron li premierigis *Attention les yeux!*, malpeza komedio pri la mondo de la pornografio. 

## Filmoj
* 1968 : *Je ne sais pas* (kurto), kun Jean-Pierre Kalfon kaj Bernadette Lafont
* 1968 : *Erotissimo*, kun Jean Yanne, Annie Girardot, Francis Blanche
* 1969 : *L'art de la turlute* (kurto)
* 1969 : L*a fête des mères* (kurto)
* 1971 : *Fantasia chez les ploucs*, kun Lino Ventura, Mireille Darc, Jean Yanne
* 1973 : *Elle court, elle court la banlieue*, kun Marthe Keller, Jacques Higelin
* 1974 : *L'agression*, kun Jean-Louis Trintignant, Catherine Deneuve, Claude Brasseur
* 1975 : *Attention les yeux!*, kun Claude Brasseur
* 1976 : *L'ordinateur des pompes funèbres*, kun Jean-Louis Trintignant, Mireille Darc
* 1980 : *L'entourloupe*, kun Jean-Pierre Marielle, Jacques Dutronc
* 1981 : *Rends-moi la clé*, kun Jacques Dutronc, Jane Birkin
* 1998 : *Taxi*, kun Samy Naceri, Frédéric Diefenthal
* 2001 : *Riders*, kun Stephen Dorff
* 2004 : *Double Zéro*, kun Éric kaj Ramzy
* 2005 : *Les chevaliers du ciel'', kun Benoît Magimel, Clovis Cornillac

Kategorio:Francaj reĝisoroj