open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Panĉaratro

eta|Vaikuntha Ĉaturmurti de la 11-a jarcento. Ĝi estas unu el la ikonaj reprezento de la teorio de Panĉaratraj Vjuhoj troveblaj en kelkaj mezepokaj Hinduaj temploj.
**Panĉaratro** aŭ *Pancharatra* (IAST: *Pāñcarātra*) estis religia movado en Hinduismo kiu originiĝis fine de la 3-a jarcento a.n.e. ĉirkaŭ la ideoj de Naraĝano kaj la variaj avataro de Viŝnu kiel ties centraj diaĵoj. Tiu movado poste kuniĝis kun la antikva Bagavata tradicio kaj kontribuis al la disvolvigo de Vajŝnavismo.

Laŭvorte kun la signifo *kvin noktoj* (*pañca*: kvin, *rātra*: noktoj), la termino *Panĉaratra* estis varie interpretita. La termino estis atribuita al saĝilo Naraĝano kiu plenumis oferon por kvin noktoj kaj iĝis transcenda estaĵo kaj unu kun ĉiuj estaĵoj. La Panĉaratraj Agamoj konstitutas kelkajn el la plej gravaj tekstoj de multaj Vajŝnavismaj filozofioj kiel la Madhva Sampradaĝa aŭ la Brahma Sampradaĝa de Madhvaĉarja kaj la Sri Vaiŝnava Sampradaĝa de Ramanuĝa. plej verŝajne komponitaj inter la jaroj 600 ĝis 850 n.e. estas la plej frua konata teksto kiu sistemigis la adoran "Bhakti" panĉaratran doktrinon kaj surskribaĵoj de la 2-a jarcento en Suda Barato sugestas, ke Panĉaratraj doktrinoj estis jam konataj tie tiam. La filozofo de la 11-a jarcento Ramanuĝo, influa Vajŝnavisma fakulor, disvolvigis bonkvalitan monisman doktrinon kiu kunigis ideojn de la Panĉaratra movado kun tiuj de monismaj ideoj en Vedoj. La Panĉaratra teologio estas fonto de unuarangaj kaj duarangaj avatar-rilataj doktrinoj en tradicioj de Hinduismo.

## Notoj 
Kategorio:Viŝnuismo
Urubhanga

**Urubhanga** aŭ *Urubhangam*, (en nagario: ऊरुभङ्गम्), (tradukebla al: La rompo de la femuroj) estas teatraĵo en Sanskrito verkita de Bhasa en la 2-a aŭ 3-a jarcento. Bazita sur la bone konata eposo, la Mahabarato, de Vjaso, "Urubhanga" fokusas al la historio de la rolulo Durjodano dum kaj post lia lukto kontraŭ Bhima. Kvankam "Urubhanga" enhavas la saman kernan historion kiel en Mahabarato, la ŝanĝo de kelkaj aspektoj fare de Bhasa rezultis en diferenca prezentado de la historio. La plej rimarkinda el tiuj ŝanĝoj estas la portreto fare de Bhasa de Durjodano, kiu, en la Mahabarato, aperas kiel maliculo, sed en "Urubhanga" ricevas pliajn humanajn kvalitojn. Kvankam tragedio estas rara inter teatraĵoj en Sanskrito, la prezento de Bhasa de la flanko de Durjodano en la rakonto aldonas kelkajn tragediajn elementojn al la teatraĵo.eta|200ra|Durĝodano en la java ombroteatro.

## Notoj 
Kategorio:Teatro en Barato
Kategorio:Sanskrita literaturo
Kategorio:Literaturo de Barato
Kategorio:Hindua mitologio
Kategorio:Mahabarato
Henry Bugalho

**Henry** Alfred **BUGALHO** [*bugaljo*] (Kuritibo, la ) estas brazila filozofo, verkisto, tradukisto, cifereca influanto kaj jutubisto.

Bugalho diplomiĝis pri Filozofio ĉe Federacia Universitato de Paraná, kun faka emfazo pri Estetiko. Li postdiplomiĝis pri Literaturo kaj Historio.

## Kariero 
Bugalho estis eldonisto de la gazeto SAMIZDAT kaj unu el la fondintoj de Eldonejo Oficina. Li estas aŭtoro de la furorlibro *Guia Nova York Para Mãos-de-Vaca* (Gvidilo pri Novjorko por Avaruloj), kiun li prilaboris kun sia edzino, Denise Nappi. La gvidlibro donas indikojn pri bonprezaj muzeoj, butikumado, manĝado kaj gastigado. Krom gvidlibrojn por vojaĝantoj, Bugalho verkas ankaŭ fikciajn librojn, kiel *O Rei dos Judeus* (La Reĝo de la Judoj), *O Covil dos Inocentes* (La Rifuĝejo de la Senkulpuloj), *The Parallel Life of Your Dog* (La Paralela Vivo de via Hundo), i.a. Antaŭ elmigri, li laboris kiel instruisto pri Filozofio en Brazilo.

Bugalho havas kanalon ĉe YouTube kun pli ol 630 mil abonantoj. La komenca propono de la kanalo estis fondi beletran komunumon, tamen ekde la federaciaj balotoj de 2018, la filozofo ekkritikis la regadon de la brazila prezidanto Jair Bolsonaro kaj de la dekstrula eseisto Olavo de Carvalho. Kiel cifereca influanto, li okazigas politikajn diskutojn en siaj videoj kaj interrilatas kun aliaj influantoj. Januare de 2020, li lanĉis la libron *Meu Pai, o Guru do Presidente* (Mia Patro, la Guruo de la Prezidanto), kune kun Heloisa de Carvalho, filino de Olavo de Carvalho. En tiu verko Heloisa rivelas intelektajn malkongruecojn de sia patro kaj pri la t.n. "Olavismo". Laŭ Bugalho, oni provis cenzuri la libron kaj la brazila Ministerio pri Edukado minacis eldonejon, kiu intencis lanĉi la libron sed rezignis pro minacoj. Hakeroj agis por malhelpi la vendojn. Olavo de Carvalho minacis persekuti la filinon. Bugalho spertis atakojn en sociaj retoj post la diskonigo de la verko.

## Persona vivo 
Bugalho naskiĝis en familio sen multaj rimedoj. Post la universitataj studoj, li lasis Brazilon en 2006 kaj dum 4 jaroj li kun la edzino loĝis en Novjorko, kie li laboris kiel kelnero, stratvendisto kaj hundpromenigisto antaŭ dediĉi sin al la verkado, kiu montriĝis sukcesa. Poste li du jarojn ekloĝis en Argentino, en Italio, Portugalio, Britio kaj restis en Hispanio, kie naskiĝis lia filo.

## En Esperanto 
En 2021 li jam havis 27 librojn publikigitajn. Unu el ili estis tradukita en Esperanto kaj aperis kuneldonita de Monda Asembleo Socia (MAS) kaj SAT.

* *Mia Fako estas Mortigi: Kiel Bolsonarismo akaparis Brazilon* (2020), artikol-kolekto

## Eksteraj ligiloj (portugallingve) 
* 
* 
* 

Kategorio:Brazilaj filozofoj
Kategorio:Brazilaj verkistoj
Plasmodesmo

alternative=Apoplasta kaj Simplasta vojoj|eta|Apoplasta kaj Simplasta vojoj
**Plasmodesmo** estas speco de interligo inter membranoj de najbaraj ĉeloj, kiuj kreas citoplasmajn pontojn. Ili okazas nur en plantaj ĉeloj. La membranecaj mikrotubetoj trapasas la ĉelajn parietojn tra poroj, en kiuj estas nenia materialo. Ili estas la sola maniero transdoni substancojn kaj stimulojn (nutrante la ĉelon) kaj estas citoplasmaj ligoj, kiuj transiras la ĉelan parieton inter apudaj ĉeloj. Kiam ili estas unuigitaj per plasmodesmoj, la protoplastoj de vivaj ĉeloj konsistigas ununuran simplaston. La moviĝo de substancoj tra plasmodesmoj nomiĝas simplasta transporto. La ĉelaj parietoj, la kavoj de la mortaj ĉeloj kaj la interĉelaj spacoj, kiuj ĉirkaŭas la simplaston, ankaŭ formante kontinuaĵon, estas konataj sub la nomo de apoplasto; la moviĝo de substancoj en ĝi estas konata kiel aplopasta transporto. Ili estas formitaj de ligiloj (6 molekuloj de koneksino), kiuj permesas la paŝon de jonoj kaj malgrandaj molekuloj. Plasmodesmoj formiĝas ĉe la fino de ĉeldividiĝo inter frataj ĉeloj. La parietoj de apudaj plantĉeloj havas porojn, lokojn kie ne estas celulozo aŭ iu ajn alia speco de materialo. Ĉi tiuj poroj estas trairitaj de treege maldikaj membranaj tuboj, kiuj metas la citoplasmojn de najbaraj ĉeloj en senpera kontakto. Ĉi tiuj citoplasmaj pontoj, kiuj komunikas apudajn plantajn ĉelojn, nomiĝas plasmodesmoj.

En ĉi tiu teksto estis uzita la traduko de la teksto Plasmodesmo en la portugala vikipedio.

Kategorio:Plantanatomio
Kategorio:Ĉelbiologio
La Roche-en-Brenil (stacidomo)

**La Roche-en-Brenil** estas franca varstacidomo sur linio  - , situanta en  La Roche-en-Brenil, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Cravant-Bazarnes - Dracy-St-Loup (755000).

## Vidu ankaŭ 
* La Roche-en-Brenil

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Côte-d'Or
Kategorio:La Roche-en-Brenil
Miklós Domahidy

**Miklós Domahidy** [miklOŝ domahidi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Domahidy Miklós** estis hungara-svisa verkisto. Lia nobela antaŭnomo estis *domahídi*, lia pseŭdonimo estis *Szatmári György,* lia frato estis András Domahidy.

Miklós Domahidy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la .

## Biografio 
Miklós Domahidy akiris vinistan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1942. Dum la nazia erao (1944) li kaŝiĝis. En la sekva jaro rusaj soldatoj kaptis lin kaj iĝis trudlaboristo en Sovetunio ĝis 1948. Hejmenveninta li laboris en vinkultura centro, inter 1952–1956 en vinesplora instituto. Libertempe li verkis teatraĵojn. Depost la hungara revolucio de 1956 li disidis al Svislando kaj li loĝis en Laŭzano. Liaj kontribuoj aperis en multaj lokoj (Radio Libera Eŭropo, svisaj, okcidentgermanaj radioj, hungarlingvaj gazetoj okcidenta Eŭropo, ktp). Li ricevis premiojn en 1992 kaj 1999. Li edziĝis en 1950, eksedziĝis en 1958, 3 gefiloj naskiĝis en 1951, 1978 kaj 1983.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Die Tasse mit dem Sprung* (romano, germane 1962, france kaj nederlande 1964, hispane 1966, hungare 1988)
* *Sechzehn Schlösser* (romano, germane 1964, france 1966, hungare 1988)
* *Die Schule des Kneifens* (romano germane 1968, hungare 1988)
* *Az osztrák vádlott. Regény egy tárgyalásról, amelyen nem derült ki, hogy a vádlottat Pöltenberg Ernőnek vagy Ernest Pölt Ritter von Pöltenbergnek hívják* (romano, germane 1985, hungare 1990)
* *Patkolni kell a Bársonyt* (dramo, 1991)
* *Könyörtelen idők* (etromano, 1992)

## Liaj scenarlibroj 
* *Die Tasse mit dem Sprung* (1964)
* *Könyörtelen idők/A lapítás iskolája* (1992)
* *Vigyázók/Csorba csésze* (1993)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* https://mek.oszk.hu/00000/00019/html/d/i003054.htm
* https://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb12574705c
* https://www.imdb.com/name/nm0231274/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Svisaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sho Madjozi

**Maya Christinah Xichavo Wegerif** (9-a de majo 1992), konata profesie kiel **Sho Madjozi** (/ʃɒˈmɑːdjɔːrzɪ/ ŝo maĝozi), estas sudafrika repisto, kantisto, kantoverkisto, aktoro kaj poeto. Madjozi kunigas la kulturon de congoj tra sia muziko kaj la publikan bildon. En 2019, Madjozi estis nomumita de Forbes Afriko unu el la 30 Sub 30 pro sia kontribuo en muziko kaj distro.

## Premioj kaj kandidatiĝoj 
## Muziko 
### Studia albumo 
### Unuope 
### Unuope varbe 
## Referencoj 
Kategorio:Sudafrikaj muzikistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Sudafrikaj poetoj
Kategorio:Sudafrikaj repkantistoj
Jenő Grőber

**Jenő Grőber,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Grőber Jenő** estis hungara vitisto, vinfaristo.

Jenő Grőber naskiĝis la  en Eger, li mortis la  en Eger.
 
## Biografio 
Jenő Grőber post la maturiĝo laboris en la familia vitejo. Li mendis vitojn kun speco "medoc noir" el Francio kaj ne nur hejme, sed ankaŭ tutlande li disetendigis ilin. Li faris novajn teknikojn ne nur en la vitkulturo, sed ankaŭ en la vinfarado. Li estis la unua hungaro, kiu irigaciis la vitojn, li kreis permanan maŝinon por rastri. Li miksis la francan kaj hungaran mostospecojn, kio rezultis novan vinon "Egri Bikavér", kiu estis deklarita hungaraĵo en 2017. Li kontribuis en vitaj kaj vinaj gazetoj.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majuskloj G, GY, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj vitistoj
Kategorio:Hungaraj vinfaristoj
Bhasa

**Bhāsa** estas unu el la plej fruaj kaj plej celebrataj hindiaj dramaturgoj en Sanskrito, antaŭ Kalidasa. Liaj teatraĵoj estis perditaj dum jarcentoj ĝis manuskriptoj estis remalkovritaj komence de la 20-a jarcento. Bhāsa estis antaŭe konataj nur el mencioj en aliaj verkoj, kiel la "Kavyamimamsa" pri poezio el 880–920. En "Kavjamimamsa", Rajaŝeĥara atribuas la teatraĵon Sŭapnavasavadattam al Bhāsa.

En la enkonduko al sia unua teatraĵo Malavikagnimitram, Kālidāsa verkis: "Ĉu ni povas forgesi la verkojn de elstaraj verkistoj kiel Bhāsa, Saumilla, kaj Kaviputra? Ĉu povas la publiko senti respekton por la verko de moderna poeto, Kālidāsa?"

Urubhanga aŭ *Urubhangam*, (en nagario: ऊरुभङ्गम्), (tradukebla al: La rompo de la femuroj) estas teatraĵo en Sanskrito verkita de Bhasa en la 2-a aŭ 3-a jarcento. Bazita sur la bone konata eposo, la Mahabarato, de Vjaso, "Urubhanga" fokusas al la historio de la rolulo Durjodano dum kaj post lia lukto kontraŭ Bhima. Kvankam "Urubhanga" enhavas la saman kernan historion kiel en Mahabarato, la ŝanĝo de kelkaj aspektoj fare de Bhasa rezultis en diferenca prezentado de la historio. La plej rimarkinda el tiuj ŝanĝoj estas la portreto fare de Bhasa de Durjodano, kiu, en la Mahabarato, aperas kiel maliculo, sed en "Urubhanga" ricevas pliajn humanajn kvalitojn.

Madĝamavĝaĝoga fokusas al la nomkonfuzo inter la mezfilo de la pastro Keŝav Das kaj la mez-Pandava princo Bimo. Ankaŭ la kunigo de Bimo kaj Gatotkaĉo kiel patro kaj filo okazas simile. Kvankam la roluloj en tiu rakonto devenas el la Mahabarato, tiu partikulara afero estas nur produkto de Bhasa.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Thirteen Trivandrum plays ascribed to Bhāsa (2 Vol), tradukita de H.C.Woolner, Lakshman Sarup, 193
* Māni Mādhava Chākyār (1975), Nātyakalpadruma, Kerala Kalamandalam, Vallathol Nagar
* Dharwadker, Aparna Bhargava (2005). Theatres of independence: drama, theory, and urban performance in India since 1947. University of Iowa Press. ISBN 0-87745-961-4.
* Encyclopaedia of Indian Theatre: Bhasa, de Biswajit Sinha, Ashok Kumar Choudhury. Raj Publications, 2000. ISBN 81-86208-11-9.

Kategorio:Sanskritaj verkistoj
Kategorio:Antikvaj barataj poetoj
Kategorio:Antikvaj barataj verkistoj
Kategorio:Barataj dramistoj
129985 Jimfreemantle

'*129985 *Jimfreemantle'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Jim Freemantle*, Direktoro de Projekto por la Scienca Teamo pri la Lasera Altimetro de *OSIRIS-REx* (OLA). Li estis ankaŭ Direktoro de Projekto por la kanada veterstacio *MET* de la marsa misio *Phoenix''. Li havis longan karieron, uzante  por superrigardi la mediajn ŝanĝojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
László Láczay Szabó

**László Láczay Szabó** [lAslO lAcai sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Láczay Szabó László** estis hungara departementa oficisto, vitisto, vinfaristo. Lia nobela antaŭnomo estis *láczay*.

László Láczay Szabó naskiĝis la  en Sárospatak, li mortis la  en Erdőbénye.

## Biografio 
László Láczay Szabó akiris juran diplomon en akademio, poste li laboris en la departementa administracio kiel oficisto en Zemplén (historia departemento). Ekde 1890 ĝismorte li okupiĝis pri plibonigado de vitoj ĉefe per greftado laŭ lia nova sistemo en Sárospatak. Li havis patentojn pri greftadoj. Li estis elstara figuro de la vita plibonigado post damaĝoj de filokseroj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A metszés kérdése Tokaj-hegyalja szempontjából* (1898)
* *Útmutató hézagos oltványok készítésére* (1901)
* *A tokaji borvidék részére alkotandó rendszabályok tervezete* (1904)

## Memorigiloj 
* strato en Sárospatak

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj vitistoj
Kategorio:Hungaraj vinfaristoj
Civilizo de pentrita griza ceramiko

[eta|dekstre|Pentrita griza ceramiko - Sonĥ ([Utar-Pradeŝo) - 1000-600 a.n.e. Muzeo de la Registaro, Mathurā.]]
[dekstre|eta|Fragmentoj de Pentrita griza ceramiko, ĉirkaŭ 1000 a.n.e., el [Hastinapur ĝis Radhakund, Utar-Pradeŝo, kaj el Panipat kaj Tilpat, Harjano. Brita Muzeo.]]
La **Civilizo de pentrita griza ceramiko** (PGC) estas kulturo de la Ferepoko en Hindio en la okcidento de la Ganga Ebenaĵo kaj en la valo de la rivero Gaggar-Hakra en la Hinda subkontinento, konvencie datata ĉirkaŭ 1200 ĝis 600–500 a.n.e., kvankam ĵusaj publikaĵoj sugestis gamon de 1500 ĝis 700 a.n.e., aŭ el 1300 ĝis 500–300 a.n.e. Tiu kulturo estas posteula de la kulturoj de la Tombejo H kaj de la ceramiko ruĝ-nigra, ene de tiu sama mondoregiono, kaj samtempa kun la pluigo de la kulturo de la ceramiko ruĝ-nigra en la oriento de la Ganga Ebenaĵo kaj en Centra Hindio.

Karakterizita per stilo de fajna, griza ceramiko pentrita de nigraj geometriaj bildoj, la kulturo de PGC estas asocia kun setlejoj de vilaĝoj kaj de urboj, aldomigitaj ĉevaloj, ebur-laborado, kaj alveno de la metalurgio de fero. Ĝis 2014, pli ol 1 100 kuŝejoj de PGC estis malkovritaj. Kvankam plej el la kuŝejoj de PGC estis malgrandaj farmovilaĝoj, "kelkaj dekoj" da kuŝejoj de PGC estis aperintaj kiel relative grandaj setlejoj kiuj povas esti karakterizitaj kiel urboj; la plej granda el tiuj estis fortifikitaj per elfosejoj kaj digoj faritaj el amasigita tero kun lignaj palisoj, kvankam pli malgrandaj kaj pli simpla ol la prilaboritaj fortikaĵoj kiuj aperis en grandaj urboj post 600 a.n.e.

La kulturo de PGC probable korespondas al la mezo kaj fino de la Veda Civilizo, t.e., la Kuru-Panĉala regno, nome unua granda ŝtato en la Hinda subkontinento post la dekadenco de la Induso-civilizacio. La posta veda literaturo havigas amason de informaro pri la vivo kaj kulturo de tiu tempo. Ĝi estis sukcedita de la Norda Nigra Polurita Ceramiko el ĉirkaŭ 700-500 a.n.e., asocia kun la apero de grandaj mahaĝanapadaj ŝtatoj kaj de la Magada Imperio.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Bryant, Edwin (2001). The Quest for the Origins of Vedic Culture. Oxford University Press. ISBN 0-19-513777-9.
* Chakrabarti, D.K. 1968. The Aryan hypothesis in Indian archaeology. Indian Studies Past and Present 4, 333–358.
* Jim Shaffer. 1984. The Indo-Aryan Invasions: Cultural Myth and Archaeological Reality. In: J.R. Lukak. The People of South Asia. New York: Plenum. 1984.
* Kennedy, Kenneth 1995. “Have Aryans been identified in the prehistoric skeletal record from South Asia?”, in George Erdosy, ed.: The Indo-Aryans of Ancient South Asia, p.&nbsp;49-54.

Kategorio:Ferepoko en Azio
Kategorio:Arkeologiaj kulturoj de Azio
Kategorio:Historio de Pakistano
Kategorio:Historio de Barato
Kategorio:Ceramiko
B. B. Lal

**Braj Basi LAL** (naskiĝis la , mortis la ), plej bone konata kiel **B. B. Lal**, estis barata arkeologo.

Li estis la Ĝenerala Direktoro de Arĥeologia Servo de Barato (*Archaeological Survey of India*, ASI) el 1968 ĝis 1972 kaj Direktoro de la Barata Instituto de Progresa Studado. Lal servis ankaŭ en variaj komitatoj de UNESKO. Liaj lastaj publikaĵoj estis kritikitaj pro sia historia reviziismo, kun polemika

## Notoj 
## Bibliografio 
* Ahmed, Mukhtar (2014), Ancient Pakistan – An Archaeological History: Volume IV: Harappan Civilization – Theoretical and the Abstract, Foursome Group
* Bhan, Suraj (1997), "Recent Trends in Indian Archaeology",  Social Scientist. V 25, No. 284-285 (Jan–Feb 1997), 25 (1/2): 3–15, JSTOR 3517757
* Coningham, Robin; Young, Ruth (2015), The Archaeology of South Asia: From the Indus to Asoka, c.6500 BCE–200 CE, Cambridge University Press, ISBN 9780521846974, Alirita la 21an de Majo 2021
* Droogan, Julian (2012), Religion, Material Culture and Archaeology, A&C Black
* Hole, Brian (2016), "A Many-Cornered Thing: The Role of Heritage in Indian Nation-Building", en Jenkins, Tiffany (eld.), Political Culture, Soft Interventions and Nation Building, Londono: eldonejo *Routledge*
* Romey, Kristin M. (2006), "Flashpoint Ayodhya", in Vitelli, Karen D.; Colwell-Chanthaphonh, Chip (eld.), Archaeological Ethics, Rowman Altamira
* Thapar, Romila (2006). India: Historical Beginnings and the Concept of the Aryan. National Book Trust. ISBN 9788123747798.
* Witzel, Michael E. J. (2001). "Autochthonous Aryans? The Evidence from Old Indian and Iranian Texts" (PDF). Electronic Journal of Vedic Studies. 7 (3): 1–115.
* Witzel, Michael (2006), "Rama's realm. Indocentric rewritings of early South Asian archaeology and history", in Fagan, Garrett G (ed.), Archaeological Fantasies: How Pseudoarchaeology Misrepresents the Past and Misleads the Public, Routledge

Kategorio:Barataj centjaruloj
Kategorio:Barataj historiistoj
Kategorio:Barataj arkeologoj
Varahamihira

**Varahamihira** aŭ **Varahamihiro**, ankaŭ *Varāhamihira* (ĉirkaŭ 505 – ĉirkaŭ 587), **Varāha** aŭ **Mihira**, estis Hindua astrologo, astronomo, kaj plursaĝulo kiu loĝis en Ujjain (Madja-Pradeŝo, Barato). Li naskiĝis en la Avanti regiono, iom koresponda al nuntempa Malŭa parto de Madja-Pradeŝo, nome al Aditĝadasa. Laŭ unu el liaj propraj verkoj, li estis edukita en Kapitthaka. La hindia tradicio kredas lin unu el la "Naŭ Juveloj" (Navaratnoj de la kortego de la reganto Ĝaŝodharman Vikramaditja de Malŭa. Tamen, tiu postulo aperis por la unua fojo en multe pli posta teksto kaj la fakuloj konsideras tiun postulon dubinda ĉar nek Varahamihira nek Vikramaditja vivis en la sama jarcento nek Varahamihira vivis en la sama jarcento as some of the other names in the "nine jewels" list such as the much older Kalidasa.

## Verkaro 
eta|maldekstre|250ra|Teksto el la Brihat Samhita de Varahamihira sur palmofolioj.
La plej elstara verko de Varāhamihira estas la *Brihat Samhita*, nome enciklopedia verko pri arkitekturo, temploj, planedaj movoj, eklipsoj, tempoprecizigo, astrologio, sezonoj, nuboformado, pluvo, agrikulturo, matematiko, gemologio, parfumoj kaj multaj aliaj temoj. Laŭ Varahamihira, en kelkaj versoj li estis simple resumante pli fruajn sciarojn de la ekzistinta literaturo pri astronomio, nome *Ŝilpa Sastra* kaj templarkitekturo, kvankam lia prezentado de diversaj teorioj kaj modeloj de desegno estas inter la plej fruaj tekstoj kiuj estis survivintaj. La ĉapitroj de la *Brihat Samhita* kaj versoj de Varahamihira estis cititaj de la persa veturisto kaj fakulo Al Biruni.

Varāhamihira estas ankaŭ konsiderata kiel verkinto de kelkaj aŭtoritataj tekstoj pri astronomio kaj astrologio. Li lernis la grekan lingvon, kaj laŭdis la greklingvajn (*Ĝavanojn*) en sia teksto ĉar ili estis "bone trejnitaj en sciencoj". Kelkaj fakuloj konsideras lin la plej taŭga kandidato por esti la unua kiu komprenis kaj enkondukis la zodiakajn signojn, antaŭdirajn kalkulojn por aŭspiciaj ceremonioj kaj astrologiaj komputoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* The Brihat-samhita; kompleta traduko de N. Chidambaram Iyer Reta eldono kun vortareto
* Pancasiddhantika, Brihat Jataka, Brihat Samhita and Hora Shastra Variaj eldonoj en angla kaj Sanskrito. (PDF)
* The Brihat Jataka (1905) Pdf Eldono en internet archive

Kategorio:Barataj matematikistoj
Kategorio:Barataj astrologoj
Kategorio:Barataj astronomoj
Kategorio:Mezepokaj sciencistoj
Kategorio:Antikvaj barataj verkistoj
Konscia Ligo

La **Konscia Ligo** ( **AL**) estis niĝeria anarkiisma organizo aktiva ekde 1991 ĝis 1999. La Konscia Ligo iris tra pluraj periodoj de subpremado, faranta ties proprajn organizajn penojn kaj kontinueco sporada, tiel kiel komunikadoj kun la cetero de la anarkiisma movado. AL estis konata kiel anarki-sindikatisma en orientiĝo, aliĝis la IWA–AIT ĉe ties Madrida kongreso en decembro, 1996.

La membraro de la AL estis unuavice de studentoj, profesoroj, universitataj instruistoj, ĵurnalistoj kaj aliaj aktivuloj sur la niĝeria maldekstro. Ties radikaluloj estis aktivaj en pluraj publikaj servaj sektoroj.

Sam Mbah, aŭtoro de *Afrika anarkiismo: Historio de movado* (kune kun kunaŭtoro I.E. Igariwey), estis aktiva membro en AL.

## Vidu ankaŭ 
* Anarkiismo
* Anarkiismo en Afriko
* Internacia Laborista Asocio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Konscia Liga (AL) arkivo ĉe RevoltLib.Com
* Konscia Ligo arkivo ĉe TheAnarchistLibrary.Org
* Intervjuo kun ĝenerala Sekretario de Konscia Ligo, 1994

Kategorio:Internacia Laborista Asocio
Kategorio:Anarki-sindikatismo
Kategorio:Niĝerio
Kocsis (familia nomo)

La familia nomo **Kocsis** [koĉiŝ] apartenas al la oftaj familiaj nomoj en Hungario. La nomo signifas: koĉero. Oni uzas ankaŭ la nomon laŭ malnova ortografio: **Kotsis**. Menciindas, ke origine la vorto devenas el hungara vilaĝo Kocs, kie dum la mezepoko produktis famajn koĉerojn.
eta|

## Kelkaj nomoj Kocsis 
* József Karger-Kocsis, kemiisto
* Ágnes Kocsis, reĝisoro
* Albert Kocsis, violonisto

* András Kocsis, skulptisto
* Antal Kocsis, aktoro
* Antal Kocsis (boksisto)
* Árpád Kocsis, grafikisto
* Elemér Kocsis, futbalisto
* Elemér Kocsis (episkopo)
* Éva Kocsis, ekonomikisto
* Ferenc Kocsis, luktisto
* Előd Kocsis, skulptisto
* Gergely Kocsis, aktoro
* György Kocsis, pentristo
* Gyula Kocsis, aktoro
* Ilona Szalay-Kocsis, aktoro
* Imre Kocsis, pentristo
* István Kocsis, verkisto
* Judit Kocsis, aktoro
* Károly Kocsis (geografo)
* Károly Kocsis (inĝeniero)
* Lajos Kocsis, historiisto
* Lajos Kocsis (futbalisto)
* László Levente Kocsis, aktoro
* Lászlo Homokay Kocsis, aktoro
* Mariann Kocsis, voĉoaktoro
* Mihály Kocsis, juristo
* Miklós Barabás Büszke Kocsis, kantisto
* Pál Kocsis, vitisto
* Pál Kocsis (aktoro)
* Péter Fülöp Kocsis, pastro
* Rózsi Kocsis, verkisto
* Rudolf Kocsis, skulptisto
* Sándor Kocsis, futbalisto
* Sándor Kocsis (agronomo)
* Sándor Kocsis (kameraisto)
* Zoltán Kocsis, pianisto

## Kelkaj nomoj Kotsis 
* Endre Kotsis, arkitekto
* Iván Kotsis, arkitekto
* Margit Kotsis-Nagy, skulptisto

## Kelkaj similaj nomoj Kocsis 
* János Kótsi Patkó, aktoro
* Bálint Kocsi Csergő, verkisto
* János Kocsi Csergő, episkopo

## Fontoj 
* kolektaĵo el Vikipedio

Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
Kalhana

**Kalhana** (foje literumita **Kalhan** aŭ '''Kalhan'a'*) (ĉirkaŭ la 12-a jarcento), kaŝmirano, estis la verkisto de *Rajatarangini* (*Rivero de reĝoj*), nome rakonto pri la historio de Kaŝmiro. Li verkis tiun libron en Sanskrito inter 1148 kaj 1149. Ĉiu informo pri lia vivo estas deduktita el lia propra verko, kies plej grava fakulo estas Mark Aurel Stein. Robin Donkin argumentis, ke kun la escepto de Kalhana, "ne estas [inter baratanoj] literaturaj verkoj kun disvolvigita senco de la kronologio, aŭ kun multa senco de loko, antaŭ la 13-a jarcento".

## Notoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Dhar, K. N. *Kalhana - The Chronicler'' . Alirita la 15an de Novembro 2008.

Kategorio:Barataj historiistoj
Kategorio:Mezepokaj sciencistoj
Kategorio:Antikvaj barataj verkistoj
Pulakeŝin la 2-a

**Pulakeŝin la 2-a** aŭ **Pulikeŝi la 2-a** (IAST: Pulakeśin, regis ĉirkaŭ 610–642 n.e.) estis la plej fama reganto de la Ĉalukja dinastio de Vatapi (nuntempa Badami en Karnataka, Barato). Dum sia regado, la Ĉalukja regno etendiĝis ĝis kovri plej el la Dekkana regiono en duoninsula Barato.

Filo de la Ĉalukja reĝo Kirttivarman la 1-a, Pulakeŝin elpostenigis sian onklon Mangaleŝa por akiri kontrolon de la trono. Li subpremis ribelon de Appaĝika kaj Govinda, kaj definitive venkis super la dinastio Kadamba de Banavasi en la sudo. La Alupa dinastio kaj la dinastio Gangas de Talakadu agnoskis lian suverenecon. Li plifirmigis la Ĉalukjan kontrolon super la okcidenta marbordo subigante la Maŭrjojn de Konkan. Lia surskribo Aĝole konsideras lin subiganto de Lata, Malavoj kaj Gurjaroj en la nordo.

La plej elstara milita atingo de Pulakeŝin estis lia venko super la pova norda imperiestro Harŝavardhana, kies malsukceso konkeri la Ĉalukjan regnon estis atestita de la ĉina pilgrimanto Xuanzang. Oriente, Pulakeŝin subigis la regantojn de Dakŝina Kosala kaj Kalinga. Venkinta super la reganto de la dinastio Viŝnukundina, li nomumis sian fraton Kubja Viŝnuvardhana kiel la guberniestro de orienta Dekkano; tiu frato poste establis la sendependan dinastion de Orientaj Ĉalukjaj de Vengi. Pulakeŝin atingis ankaŭ kelkajn sukcesojn kontraŭ la dinastio Palavoj sude, sed li estis finfine venkita, kaj probable mortigita, dum invado fare de la Palava reĝo Narasimhavarman la 1-a.

Pulakeŝin estis Viŝnuisma, sed estis toleranto de aliaj religioj, kiel Ŝivismo, Budhismo, kaj Ĝainismo. Li estis patrono de kelkaj saĝuloj, kiel Ravikirtti, kiu komponis lian surskribon Aĝole.

Kategorio:Barataj hinduistoj
Kategorio:Regantoj de Hindio
Kategorio:Milita historio de Barato
Kategorio:Monarkoj de Azio
Abdias do Nascimento

[eta|Abdias do Nascimento en [1954.]]
**Abdias do NASCIMENTO** (naskiĝis la 14-an de marto 1914 en Franca, mortis la 23-an de majo 2011 en Rio-de-Ĵanejro) estis aktoro, poeto, verkisto, dramisto, bildartisto, profesoro, politikisto kaj aktivulo por la civilaj kaj homaj rajtoj de nigraj brazilanoj.

Konsiderita unu el la plej grandaj reprezentantoj de la nigra kulturo kaj de la homaj rajtoj, en Brazilo kaj en la mondo, li estis oficiale proponita por la Nobel-premio pri paco en 2010. Li fondis pionirajn instituciojn kiel Teatro Experimental do Negro (TEN, "Eksperimenta Teatro de la Negro"), Museu da Arte Negra (MAN, "Muzeo de la Nigrula Arto") kaj Instituto de Pesquisas e Estudos Afro-Brasileiros (IPEAFRO, "Instituto por Afrik-brazilaj Esploroj kaj Studoj"). Li estis la kreinto de la Unuiĝinta Movado de la Nigruloj (en la portugala *Movimento Negro Unificado*, MNU) kaj laboris en naciaj kaj internaciaj movadoj kiel *Frente Negra Brasileira* ("Brazila Nigrula Fronto") kaj Panafrikanismo. Li eniris la politikan vivon en 1936, en kiu ĝi restis ĝis sia morto.

Li estis Profesoro *Emeritus* ĉe la Ŝtata Universitato de Nov-Jorko de Bufalo, en kiu, dum ekzilo pro la militista reĝimo de Brazilo, li instruis dum dek jaroj. Li ankaŭ estis vizitanta profesoro en la Lernejo de Dramartoj de la Universitato Yale. Invitita de Universitato Wesleyan en Ohio, li partoprenis kiel vizitanta profesoro, kun kelkaj el la plej elstaraj tiutempaj intelektuloj, en la seminario "Homaro en Ribelo". Li ankaŭ estis vizitanta profesoro en la Departemento pri Afrikaj Lingvoj kaj Literaturoj ĉe la Universitato de Ife, Niĝerio. Reveninte el la ekzilo, li estis elektita kiel federacia deputito kaj senatano de la respubliko kaj same kiel sekretario de la registaro de la provinco (sub-ŝtato) Rio-de-Ĵanejro.

## Filmaro 
* *O Homem do Sputnik* ("La viro de la Sputniko") (1959)
* *Cinco Vezes Favela* ("Kvinfoje favelo") (1962)
* *Terra da Perdição* ("Tero de Pereo") (1962)
* *Cinema de Preto* ("Kinarto de Nigrulo") (2005)
* *Abdias Nascimento: memória negra* ("Abdias Nascimento: nigra memoro") (2008), de Antonio Olavo
* *Abdias Nascimento* (2011), dokumenta filmo por TV Câmara, de Fernando Bola
* *Abdias: raça e luta* ("Abdias: raso kaj lukto") (2012), dokumenta filmo por TV Senado, de Maria Maia
* *Abdias Nascimento* (2013), de Aída Marques

Kategorio:Mortintoj pro kardiovaskulaj malsanoj
Kategorio:Kontraŭrasismaj aktivuloj
Kategorio:Homrajtaj aktivuloj
Kategorio:Brazilaj aktivuloj
Kategorio:Brazilaj aktoroj
Aihole

eta|dekstre|300px|Templo de la 7-a aŭ 8-a jarcentoj.
**Aĝole** aŭ **Aihole** (prononce "Eye-hoḷé"), referencata ankaŭ *Aivalli*, *Ahivolal* aŭ *Aryapura*, estas historia loko de antikvaj kaj mezepokaj monumentoj de Budhismo, Hinduismo kaj Ĝainismo en Karnataka, Barato kiuj datas el la 6-a jarcento ĝis la 12-a jarcento n.e. Plej el la survivantaj monumentoj en la loko datas el la 7-a ĝis la 10-a jarcentoj. Situa ĉe samnoma malgranda vilaĝo ĉirkaŭita de farmoj kaj sabloŝtonaj montetoj, Aihole estas grava arkeologia loko en kiu estas ĉirkaŭ cent kaj dudek temploj el ŝtono kaj en kavoj dise laŭlonge de la valo de la rivero Malaprabha, en la distrikto Bagalakote.
eta|300px|Reliefo de dormanta Viŝnu, nune en Mumbajo.

Aihole estas proksime de Hunagunda, Badami kaj Pattadakal, nome gravaj centroj de historie gravaj monumentoj de Ĉalukja arkitekturo. Aihole, kun najbara Badami (Vatapi), aperis ĉirkaŭ la 6-a jarcento kiel lulilo de eksperimentado por templa arkitekturo, ŝtona arto, kaj konstruteknikoj. Tio rezultis en 16 tipoj de liber-staraj temploj kaj 4 tipoj de rok-ĉizitaj sanktejoj. La eksperimentado en arkitekturo kaj arto kiu startis en Aihole kondukis la grupon de monumentoj de Pattadakal al nomumo kiel Monda heredaĵo de Unesko.

Ĉirkaŭ cento da temploj de Aihole estas de Hinduismo, kelkaj estas de Ĝainismo kaj unu estas de Budhismo. Tiuj estis konstruitaj kaj kunekzistis tre proksime. La loko etendiĝis al ĉirkaŭ 5&nbsp;km². La Hinduismaj temploj estas dediĉitaj al Ŝivo, Viŝnu, Durga, Surja kaj aliaj Hinduismaj diaĵoj. La Ĝainismaj temploj de Basadi estas dediĉitaj al Mahavira, Parshvanatha, Neminatha kaj aliaj ĝainismaj Tirtankaroj. La Budhisma monumento estas templo kaj malgranda monaĥejo. Hinduismaj kaj Ĝainismaj monumentoj inkludas monaĥejojn, same kiel sociajn instalaĵojn kiel akvujoj kun ŝtuparputoj kaj artaj ĉizaĵoj apud la ĉefaj temploj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Temploj de Aihole
* Oficiala retejo de distrikto Bagalkot
* Sacred Landscapes in Early Medieval South India: the Chalukya state and society (550–750) – Aihole 
* Fotoj de Aihole British Library Collection

Kategorio:Iamaj ĉefurboj
Kategorio:Turismo en Barato
Kategorio:Arto de Barato
Kategorio:Ŝivaismo
Kategorio:Hinduismo en Barato
Kategorio:Budhismo en Barato
Kategorio:Ĝajnismo
Kategorio:Religia arkitekturo
Kategorio:Karnatako
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Barato
Kali (demono)

Por Hinduoj, **Kali** (en nagario: कलि, IAST: kali, kun ambaŭ vokaloj mallongaj; el la radiko "kad", 'sufero, damaĝo, timo, konfuzo') estas la reganta senjoro de la Kaliĝuga epoko kaj nemezo de Kalki, la 10a kaj fina avataro de la Hinduisma Dio Viŝnu. [eta|dekstre|220px|Kali, pentrita de [Raja Ravi Varma.]]Laŭ la Mahabarato, la gandharva Kali iĝis ĵaluza kiam li venis malfrue al la nupto de la Princino Damajanto kaj malkovris, ke ŝi estis malatentinte la diaĵoj Indro, Agnio, Varuno kaj Ĝama (kaj laste lin mem) por elekti Nala kiel sia edzo.

Kali veturis al la regno de Nala kaj tie atendis dekdu longajn jarojn por la taŭga momento. Ĉar Nala estis iĝanta nepura ĉar ne lavis siajn piedojn antaŭ siaj preĝoj, Kali povis sorĉi sian animon. Kali tiam aperis antaŭ Puŝkaro kaj invitis lin ludi je ĵetkuboj kun sia frato.

Kategorio:Demonoj en hinduismo
Kategorio:Budhismaj demonoj
Apoplasto

La **apoplasto** estas eksterĉela spaco ekstercentra (periferia) al la plasma membrano (plasmaleno) de plantaj ĉeloj tra kiuj fluas akvo kaj aliaj substancoj; ĉi tiu transporto laŭdire okazas per la apoplasto. En la radikoj ĝi reprezentas 10% de ilia volumeno. En la menciitaj radikoj, la apoplasta vojo tra la endodermo estas malhelpita ĉar la bendo de Caspari, impregnita per lignino kaj suberino (nepenetrebla), igas la fluon iri tra la citoplasmo de la ĉeloj (tio estas, tra la simplasto). La apoplasta vojo transportas tre diversajn substancojn, kiel karbondioksido (kiu estas kaptita de la atmosfero kaj devas esti transportita al la kloroplasto por interveni en karbonfiksado dum la fotosintezo), mineralaj saloj (prenitaj el la grundo tra la radikoj) kaj eĉ komponaĵoj por respondi al streso (ekzemple, ĝi intervenas en la akirita sistema rezisto al fitopatogenoj).

## Referencoj 
En ĉi tiu teksto estis uzita traduko de la teksto Apoplasto en la hispana vikipedio.

Kategorio:Plantanatomio
Raja Ravi Varma

[maldekstra|eta|200ra|[Ŝantano kaj Satjavati, la fiŝkaptistino. Pentraĵo de Raja Ravi Varma.]]
**Raja Ravi Varma**[raĝa ravi varma]  (29-a de aprilo 1848 – 2-a de oktobro 1906) estis fama barata pentristo kaj artisto. Li estas konsiderata inter la plej grandaj pentristoj en la historio de la barata arto. Liaj verkoj estas kelkaj el la plej bonaj ekzemploj de la fuzio de eŭropa akademia arto kun pure barata sentemo kaj ikonaro. Aldone, li estis elstara pro la faro de litografioj de siaj pentraĵoj disponeblaj al la publiko, kiu ege plibonigis siajn atingojn kaj influon kiel pentristo kaj kiel publika figuro. Liaj litografioj pliigis la eniron de la normaluloj en la fajnaj artoj kaj difinis artajn gustojn inter normaluloj. Krome, liaj religiaj priskriboj de hinduismaj diaĵoj kaj verkoj el barata eposa poezio kaj el Puranoj ricevis profundajn laŭdojn. Li estis parto de la reĝa familio de tiama Parapanado, Malapurama distrikto.

Raja Ravi Varma estis tre rilata al la reĝa familio de Travankore en la nuntempa Kerala ŝtato en Barato. Poste en sia vivo, du el liaj nepinoj estis adoptitaj en tiu reĝa familio, kaj iliaj posteuloj estas la totalo de la nuntempa reĝa familio de Travankore, inklude la lastajn tri Maharaĝojn (Balarama Varma la 3-a, Marthanda Varma la 3-a kaj Rama Varma la 7-a).

## Galerio 

File:Murugan by Raja Ravi Varma.jpg|Sri Ŝanmuĥa Subramania Sŭami
File:Half-clothed Tilottama flying in the sky playing with a red Wellcome V0045104.jpg|Tilottama, kromolitografio, 1896
File:Raja Ravi Varma, Goddess Saraswati.jpg|Sarasvatio
File:Ravi Varma-Princess Damayanthi talking with Royal Swan about Nala.jpg|Damajanto kun la cigno el Mahabarato
File:Ladies in the moonlight by RRV.jpg|Sinjorinoj je lunlumo
File:Kali by Raja Ravi Varma.jpg|Diino Kali

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kolekto de kromolitografioj el Ravi Varma Press
* Ciferecaj Presaĵoj de Raja Ravi Varma 
* Pli ol 100 Ligiloj al novaĵoj kaj artikoloj pri Raja Ravi Varma kaj ekspozicioj el 2005 ĝis 2015 .
* Raja Ravi Varma Art Gallery 
* kolekto
* Pentraĵoj de Ravi Varma

Kategorio:Barataj pentristoj
Drupado

**Drupado** aŭ *Drupada* (en Sanskrito: द्रुपद, laŭvorte "firm-pieda" aŭ "piliero"), konata ankaŭ kiel *Ĝajnasena* (en Sanskrito: यज्ञसेन, laŭvorte "kies armeo estas ofera), estas rolulo en la Mahabarato. La filo de la reĝo Priŝata, li estis la reĝo de la lando de Suda Panĉalo. Lia ĉefurbo estis konata kiel Kampilĝo.

Amba renaskiĝis al la reĝo Drupado kiel Ŝiĥandi kaj okazigis la falon de Biŝmo, kun helpo de Arĝuno, en la batalo de Kurukŝetro.

## Notoj 
Kategorio:Mahabarato
Kategorio:Hindua mitologio
129988 Camerondickinson

'*129988 *Camerondickinson'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Cameron S. Dickinson*, Teknika Gvidanto  pri la Lasera Altimetro de *OSIRIS-REx*. Antaŭ tio, Cameron estis Gvidanto  pri Operacioj por la Veterstacio de la marsa misio *Phoenix''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Svajamvaro

[eta|Svajamvaro de [Damajanto.]]
**Svajamvaro** aŭ *svayamvara* (en Sanskrito: स्वयंवर, ISO: svayaṁvara), en antikva Barato, estis praktiko laŭ kiu junulino de edzinebla aĝo elektis edzon el grupo de kandidatoj. En tiu kunteksto, "svayaṁ" en Sanskrito signifas 'mem' kaj "vara" signifas 'fianĉo'. Junulino kiu deziris edziniĝi elektus aŭspiciajn tempon kaj lokon kaj poste diskonigis siajn intencojn. Reĝoj tipe sendis mesaĝistojn eksterlanden, dum normaluloj simple diskonigis siajn novaĵojn ene de la loka komunumo. Je la rendevua tago, la junulino florkronis la elektitan homon kaj la nupto okazis tuje.

Kategorio:Antikva Barato
Kategorio:Geedzeco
Kategorio:Familio en Barato
Kategorio:Barata socio
Ŝiĥandi

**Ŝiĥandi** aŭ *Shikhandi* (en Sanskrito: शिखण्डी, Śikhaṇḍī) estas rolulo de la Hindua eposo, la Mahabarato. Ŝi naskiĝis kiel bebino, nome Ŝikandini, al Drupado, la reĝo de Panĉalo. Ŝiĥandi luktis en la Milito de Kurukŝetro por la Pandavoj kun sia patro Drupado kaj frato Dhristadĝumna.

En la majoritato de versioj de la Mahabarato, estas la historio de Ŝiĥandi estante Amba en sia antaŭa vivo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Resumo kaj kompleta traduko de Mahabarato 
* Ŝiĥandi sur la ĉaro de Kriŝna 
* Vivo de Ŝiĥandi, libro de Ashwini Shenoy
* Shikhandini

Kategorio:Mahabarato
Kategorio:Hindua mitologio
Gandari

**Gandari** (en Sanskrito: गांधारी, laŭvorte "junulino el Gandaro") estas elstara rolulo de la hindia eposo Mahabarato. Ŝi estis princino de Gandaro kaj edzino de Dritaraŝtro, la blinda reĝo de Hastinapuro, kaj la patrino de cent filoj kaj unu filino. Ĉi tiuj filoj estis konataj kiel kaŭravoj. Durĝodano kaj Duŝasano estis iliaj unuaj filoj. Gandari uzis okulvindaĵojn por senti la doloron kiun ŝia edzo sentas. Ŝia frato Ŝakuno koleriĝis pro tio kaj ĵuris venĝi ŝin kontraŭ la kurua familio. Unu tagon, kiam Panduo ripozis en la arbaro, li aŭdis sonon de sovaĝa besto. Li pafis sagon en la direkto de la sono. Tamen la sago atingis la saĝulon Kindamo, kiu malbenis lin dirante, ke se li okupiĝus pri amorado, li mortus. Tial, Panduo retiriĝis al la arbaro kun siaj du edzinoj, kaj lia frato Dritaraŝtro regis poste, malgraŭ sia blindeco. eta|desktre|210px|Gandari uzis okulvindaĵojn por senti la doloron kiun ŝia blinda edzo sentas.

## Notoj 
Kategorio:Hindua mitologio
Kategorio:Mahabarato
Seurre (stacidomo)

**Seurre** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Seurre, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Dijon-Ville - St-Amour (860000).

## Vidu ankaŭ 
* Seurre

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Côte-d'Or
Kategorio:Seurre
Noviny pod Ralskem

**Noviny pod Ralskem** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Ĝi troviĝas sub monto Ralsko, nordoriente de Mimoň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1504.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Trinuo el la jaro 1786
* Iom flanke de la municipo mem troviĝas iama senjora mastruma korto n-ro 46, devene baroka objekto el komenco de la 19-a jarcento

## Sur la katastro de municipo 
Al la sudan flankon de la katastra teritorio de Noviny trafas monto Ralsko kun samnomata burgo kaj naturrezervejo Ralsko.

Tra la municipo fluas rivero Ploučnice. Breĉo Ploučnice estas ĉi tie por turistoj kutima celo. El&nbsp;Noviny kondukas tien ruĝe  markita turisma vojo, kiu poste daŭrigas ĝis urbo Mimoň, aŭ norden ĝis Stráž pod Ralskem.

## Pluaj fotoj 

Noviny p. Ral. kostel celek.jpg|Preĝejo de La plej sankta Trinuo
Noviny p. Ralskem dvůr č. 46.jpg|Iama baroka senjora korto
Noviny p. Ralskem roubenka č. 141.jpg|Tipa domo en Noviny pod Ralskem

### Panoramo 

Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Ploučnice
Courban

**Courban** estas franca  situanta en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Courbanais*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or
* Communauté de communes du Pays Châtillonnais
* Kantono Châtillon-sur-Seine
* Kantono Montigny-sur-Aube

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Ede László

**Ede László** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **László Ede Dezső** estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Lőwy* [lOvi] ĝis 1883.

Ede Lőwy naskiĝis la  en Simontornya, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Ede László devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejojn en Székesfehérvár kaj Budapeŝto, poste li studis en Teknikuniversitato palatino József kaj en simila universitato en Munkeno. Post la kemia diplomo en 1881 li estis asistanto en universitato József. Inter 1884-1886 li studvojaĝis helpe de stipendio en Francio. Hejmenveninta li estis altrangigita lektoro (en 1890 jam privata instruisto, en 1905 titulara eksterordinara instruisto) kaj instruis plu. Intertempe en 1889 li akiris pedagogian diplomon. En 1923 li emeritiĝis. Li plej multe okupiĝis pri kemiaj rilatoj de vinoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyarországi agyagok chemiai és mechanikai elemzése, tekintettel ipari alkalmazhatóságukra* (premiita, ankaŭ germane, 1886)
* *A bor extrakt tartalmának gyors meghatározása* (1890)
* *A természetes és gyártott bor felismerése* (1893)
* *A bortőrvény ügyéről* (1895)
* *Borászatunk fejlődése* (1920)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo L, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Maxov (Radvanec)

**Maxov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Radvanec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudoriente de Radvanec. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Maxov situas en katastra teritorio **Radvanec** kun areo 8,83&nbsp;km².

Tra la vilaĝo kondukas blue  markita turisma vojo de Česká Lípa kaj Sloup v Čechách al Cvikov.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Maxov A.JPG|Suda parto de Maxov

Kategorio:Radvanec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Radvanec

**Radvanec** () estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa sur suda cismontaro de Luzacia montaro, proksime de Nový Bor kaj municipo Sloup v Čechách. Ĝia loĝzono situas laŭlonge rojo Dobranovský potok, kiu enfluas ĝis Radvaneca fiŝlago. Sur la granda katastro de municipo estas vico da rokturoj, montetoj, valoj. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Radvanec**
* Maxov

## Memorindaĵoj 
La plej interesa dominaĵo de la municipo estas kapelo de sankta Antonio de Padovo, kies konstruado estis finita en la jaro 1818, sed ankaŭ vico da reliefoj, kiuj estas hakitaj en rokgrejsaj formacioj rekte en la municipo, sed ankaŭ en ĉirkaŭaj arbaroj.

## Interesaĵoj 
* Interesaĵo estas, ke arbara tombejo en Nový Bor situis sur parceloj apartenantaj al Radvanec. Ankaŭ ĉi tiea granda fiŝlago estas el flanko de Sloup konata kiel *Baniĝejo Sloup*.
* Sur la katastro de Radvance estas por turistoj alirebligitaj rokoj Havraní skály, 492 metroj alta monteto Strážný kaj nealtaj montetoj Pomahačův vrch kaj Špaččí vrch.

## Famaj naskiĝintoj 
* Ludvík Gerthner – komercisto, vitraj teknologioj (1724–1800)
* Antonín Hoffmann – vitrogravuristo (1799–1889)

## Pluaj fotoj 

Radvanec U mlejna.JPG|Radvanec
Radvanec 3.jpg|Radvanec
Radvanec 4.jpg|Radvanec
Radvanec úřad.JPG|Municipa ofico en Radvanec
Havranky 7.JPG|Havraní skály


Kategorio:Municipoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Horní Prysk

**Horní Prysk** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Prysk. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km oriente de Prysk. Estas ĉi tie registritaj 69 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Horní Prysk** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,02&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1460.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* kamparana domo n-ro 55
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* statuo de sankta Johano Nepomuka
* super la municipo sur la orienta deklivo de Šenovský vrch estas en eksa grejsominejo roka teatro Prysk
* super la municipo sur la sudorienta deklivo de bazalta monto Lipka (510 m s.m.) troviĝas malgranda kaverno Lipka
* super la municipo troviĝas belvideja turisma ŝirmejo – Altano Rudolfinum

## Pluaj fotoj 

Prysk 2017-06 08.jpg|Vido al Horní Prysk kun baniĝejo kaj preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo en 2017
Horní Prysk, dům číslo 48.jpg|Domo n-ro 48 en Horní Prysk

Kategorio:Prysk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Luzacia montaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Luzacia montaro
Ferenc Mayerffy

**Ferenc Mayerffy** [majerfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Mayerffy Xavér Ferenc** estis hungara bierfaristo, vitisto. Lia familia nomo estis *Mayer* ĝis 1796, ĝuste tiam li ricevis nobelecon.

Ferenc Mayerffy naskiĝis en 1776 en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  same urbo Pest.

## Biografio 
Ferenc Mayerffy heredis profesion de la patro kaj ankaŭ li estis bierfaristo. Inter 1805-1809 li laboris en la familia bierfarejo en Buda, poste li establis bierfarejon en urbo Pest. Pli frue en 1799 li parte luis, parte aĉetis bienon en nuna loko de Pestszentlőrinc, kie li produktis plantajn konsistaĵojn de la biero. Baldaŭ li havis bienojn en diversaj lokoj. Li plantis ankaŭ vitojn kaj persikarbojn. Li bredadis ĉevalojn kaj aliajn bestojn. En 1814 Francisko la 1-a (Aŭstrio), Frederiko Vilhelmo la 3-a (Prusio) kaj Aleksandro la 1-a (Rusio) kune vizitis imponan bienon de Mayerffy. Li estis ne nur riĉa, sed ankaŭ bonkora, li donacis sumojn ekzemple Hungara Scienca Akademio, Hungara Teatro, senhejmuloj pro inundo de Danubo (1838). Li apartenis al amika rondo de István Széchenyi. Li edziĝis dufoje.

## Memorigiloj 
Tiu areo, kie kuŝas Internacia Flughaveno Budapeŝto de Ferenc Liszt havas la nomon "Ferihegy". Ene Feri estas karesnomo de Francisko, ja iam tie estis bieno de Ferenc Mayerffy.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo M, poste serĉu la nomon)
* https://web.archive.org/web/20080527162512/http://www.krepuska-feszt.hu/telepulestorteneti_erdekessegek.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bierfaristoj
Kategorio:Hungaraj vitistoj
Kategorio:Hungaraj bredistoj