open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Irano en la Olimpikoj

Unu princa skermisto de persa deveno partoprenis la historian Someran Olimpikon 1900 en Parizo, tiam preskaŭ duonjarcenton neniu de la persa aŭ irana regno konkuris en olimpiko, ĝis instaliĝis la dinastio Pahlavi, finiĝis la Dua Mondmilito kaj en 1948 unuafoje **irana teamo** de 36 sportistoj partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala irana teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en 1980 kaj 1984, kiam la lando skuiĝis pro la Irana revolucio, iom poste per la erupcio de la Iran-Iraka Milito kaj nur flanka kialo estis bojkoto de Sovetunio en 1980 proteste al la invado de armeaj unuoj de Sovetunio en la najbaran Afganion kulture tre proksiman al Irano fine de 1979. En vintraj olimpikoj ekde 1956 estis malgrandaj teamoj de iranaj partoprenantoj, kiuj ankoraŭ neniam sukcesis atingi medalon. Tamen en la someraj olimpikoj la iranaj teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 20px 24 orajn, 20px 23 arĝentajn kaj 20px 29 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **43**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Olimpika Komitato de Irano (formale la *Nacia Olimpika Komitato de la Islama Respubliko de Irano*) kunordigas la teamojn - ĝi estas posteulo de organizaĵo de la dinastio Pahlavi kreita en 1947 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (, ,  kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Tera tago de trokonsumo

** Tera tago de trokonsumo**, ankaŭ alternative skribebla per tri majuskloj **Tera Tago de Trokonsumo**, estas la dato sur kiu resursa konsumo de la homaro por la jaro preterpasas la kapaciton de la Tero pri regeneri tiujn resursojn de la jaro. La vorteto "tro" reprezentas la nivelon de kiu postulo de homa loĝantaro superas la daŭrigeblan kvanton
de biologiaj resursoj regenerita sur Tero. Kiam vidita tra ekonomia perspektivo, la ĉiujara tago de trokonsumo reprezentas la tagon de kiu la ĉiujara regenerativa planeda buĝeto estas elspezita kaj homeco eniras ekologian deficitan elspezon. La tago de trokonsumo estas kalkulita de disiganta la mondan bio-kapacito (la kvanto de naturaj resursoj produktita de Tero en unu jaro), de konsumo (de la monda ekologia premsigna homeco de naturaj resursoj de la Tero por tiu jaro) kaj multobliganta de 365 (366 en saltegaj jaroj), la nombro de tagoj en jaro:

:  \frac{ \text{Tera bio-kapacito}}{\text{Tera ekologia premsigno}} \times 365 = \text{Tera tago de trokonsumo}

ligilo=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Earth_Overshoot_Day_graph.svg/360px-Earth_Overshoot_Day_graph.svg.png|eta|360x360ra|Progresio de la datoj de la tera tago de trokonsumo
En 2020 la kalkulita ekscesa tago falis la 22-an de aŭgusto (pli da ol tri semajnoj poste ol 2019) pro kronvirusa kvarantenoj ĉirkaŭ la mondo. La prezidanto de la Tutmonda Piedsigna Reto asertas ke la Kronvirusa pandemio 2019 de ĝi mem estas unu el la manifestadoj de "ekologia misekvilibro".

La Tera tago de trokonsumo estas kalkulita de *Tutmonda Piedsigna Reto* (angle: *Global Footprint Network*) kaj estas kampanjo subtenita de dekduoj de aliaj neprofitocelaj organizoj. Informo pri kalkuloj de Tutmonda Piedsigna Reto kaj naciaj Ekologiaj Piedsignoj estas haveblaj enreta.

## Referencoj 
Kategorio:Homa ekologio
Minskaj interkonsentoj

eta|La gvidantoj de Belorusio, Rusio, Germanio, Francio kaj Ukrainio en Minko en februaro 2015
La **Minskaj Interkonsentoj** estis serio de internaciaj interkonsentoj kiuj celis fini la militon en la Donbasa regiono de Ukrainio. La unua, la tiel nomita *Minska Protokolo*, estis redaktita en 2014 fare de la *Triflanka Kontakta Grupo* pri Ukrainio, konsistante el Ukrainio, Rusio, kaj la Organizaĵo pri Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo (OSKE), kun mediacio de la gvidantoj de Francio kaj Germanio en la tielnomita Normandia Formato. Post ampleksaj interparoladoj en Minsko, Belorusio, la interkonsento estis subskribita la 5an de septembro 2014 fare de reprezentantoj de la Triflanka Kontakta Grupo kaj, sen agnosko de ilia statuso, de la tiamaj gvidantoj de la memproklamita Donecka Popola Respubliko (DPR) kaj Luganska Popola Respubliko (LPR). Tiu interkonsento sekvis multoblajn antaŭajn provojn ĉesigi la bataladon en la regiono kaj celis efektivigi tujan batalhalton.

La interkonsento fiaskis ĉesigi bataladon, kaj estis tiel sekvita de reviziita kaj ĝisdatigita interkonsento, *Minsk II*, kiu estis subskribita la 12an de februaro 2015. Tiu interkonsento konsistis el pakaĵo da rimedoj, inkluzive de batalhalto, retiro de pezaj armiloj de la frontlinio, liberigo de militkaptitoj, konstitucia reformo en Ukrainio donanta aŭtonomion al certaj areoj de Donbaso kaj restarigo de la kontrolo de la ŝtatlimo fare de la Ukraina registaro. Kvankam batalado malpliiĝis post la subskribo de la interkonsento, ĝi neniam finiĝis tute, kaj la eroj de la interkonsento neniam estis plene efektivigitaj. La partioj de la Normandia Formato konsentis ke Minsk II plurestas la bazo por iu estonta rezolucio de la konflikto.

Meze de altiĝantaj streĉitecoj inter Rusio kaj Ukrainio komence de 2022, Rusio oficiale rekonis la Luganska kaj Donecka popolaj respublikoj la 21an de februaro 2022. Sekvante tiun decidon, la 22an de februaro 2022, rusia prezidanto Vladimir Putin deklaris ke la Minskaj interkonsentoj *"ne plu ekzistis"*, kaj ke Ukrainio, ne Rusio, kulpis pro ilia kolapso. Rusio tiam invadis Ukrainion la 24an de februaro 2022.

## Referencoj 
Kategorio:Donbasa milito
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Ukrainio
Kategorio:Internaciaj traktatoj de Rusio
Kategorio:Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio
Kategorio:Organizaĵo pri Sekureco kaj Kunlaboro en Eŭropo
Kategorio:2014 en Belorusio
Nová Včelnice

**Nová Včelnice** (ĝis la jaro 1950 **Nový Etynk-Včelnice**, ) estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec sur rivero Kamenice 12&nbsp;km nordoriente de Jindřichův Hradec En la jaro [[]] ĉi tie vivis . Komunikon kun la mondo sekurigas krom aŭtobusoj ankaŭ mallarĝtraka fervojo Jindřichův Hradec – Obrataň.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1360.

En la 17-a jarcento grafino el familio de Paradiesidoj ĉi tie lasis pro dankemo konstruigi kapelon, en kiu estis lokigita kopiaĵo de statueto el la germana Altötting, do en traduko Starý Etynk.

## Loĝantaro 
## Membrigo de urbo 
La urbo en la pasinteco membriĝis en la jenajn domarojn:
* Brabec
* Karlov
* Nový Etynk
* Pýchov, iam ankaŭ Pejhov (1890)
* Včelnice

Ankaŭ plu temas pri memstara urbanisma tutaĵoj, dum kio la nomoj Včelnice kaj Nový Etynk estis en la pasinteco nuligitaj. Pluu estas sur la katastro de la urbo disigitaj diversaj solejoj. La municipo ja devene nomiĝis Včelnice, sed ĉiuj oficoj havis sidejon en Nový Etynk, kiu kreas la plej signifan kaj urbanisme ankaŭ plej gravan parton de la urbo.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Mariana kolono en Placo de Masaryk
* Mallarĝtraka fervojo Jindřichův Hradec – Obrataň
* Baroka kastelo el fino de la 18-a jarcento
* Monumento al falintaj soldatoj en 1813
* Juda tombejo en Nová Včelnice

## Naskiĝintoj 
* Rudolf Hrušínský pli aĝa (1920–1994), aktoro; sur lia naskodomo estas lokigita memortabulo
* Luděk Munzar (1933–2019), aktoro
* JUDr. Jan Slavík (1846–1910), batalanto por ĝenerala balotrajto
* Emanuel Truhlář (1903–1942), rezistmovadano
* Miloslav Topinka (* 1945), poeto kaj eseisto
* Kamil Mařík (* 1946), poeto kaj ministeria prezidanto

## Pluaj fotoj 

Nová Včelnice - zámek.jpg|Kastelo Nová Včelnice
Nová Včelnice - židovský hřbitov - staré náhrobky 2.jpg|Malnovaj tomboŝtonoj en juda tombejo

Kategorio:Urboj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
(45721) 2000 GZ42

**(45721) 2000 GZ42** estas  malgranda, malhela, asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 8:5 kun Jupitero kaj proksima de la resonanco 1:4 kun Marso

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Kvankam ĝi ne estas ekzakte en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, ĝi estas sufiĉe proksima de ĉi tiu resonanco por esti rigardita kiel ano de la Hilda grupo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Indonezio en la Olimpikoj

eta|maldekstra|200ra|

**Indoneziaj sportistoj** unue en 1952 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala indonezia teamo regule partoprenas la somerajn olimpikojn kaj ne maltrafis eventon, krom la Somera Olimpiko 1964 pro konflikto pri la indonezie iniciatinta Ludoj de la Novaj Aperantaj Fortoj kaj krom la Somera Olimpiko 1980, kiam la teamo aliĝis al bojkoto de la ludoj en Moskvo proteste pri la invado de sovetuniaj armeaj unuoj en Afganion fine de 1979.

En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis indoneziaj partoprenantoj. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 20px 8 orajn, 20px 14 arĝentajn kaj 20px 15 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **60**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Indonezia Olimpika Komitato (indonezie *Komite Olimpiade Indonesia*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1946 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1952.

eta|maldekstra|330ra|

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
* Ludoj de la Novaj Aperantaj Fortoj (Ganefo)

centra|100ra
Montaro de Cordel

eta|dekstre|300px|Montaro de Cordel.
La **Montaro de Cordel** [korDEL], en hispana *Sierra del Cordel*, *de Isar*, aŭ de la *Puertos de Sejos* (Montopasejoj de Sejos) estas montaro inter la komarkoj Saja kaj Campoo, Kantabrio, norda Hispanio. Ĝi havas longon de 14 kilometroj en direkto O-E, el la loĝloko Soto (en municipo Hermandad de Campoo de Suso) ĝis la montopinto Tres Mares. El tiu montopinto ĝi etendiĝas okcidenten laŭ la Serrata de Peña Labra, nome montsprono de la montaro kiu aldonas pliajn 2 600 metros de longo al la totalo de la montoĉeno. Ties maksimuma altaĵo staras ĉe la montopinto Cornón (2125 m s.m.). La nomo devenas de la Monto Cordel, kiu ne estante la plej alta de la montaro, ja estas la plej videbla kaj karaktera el la valo. 

Kategorio:Geografio de Kantabrio
Kategorio:Montaroj en Hispanio
Emiliano de la Cogolla

**Emiliano de la Cogolla** [koGOlja] (en latino foje *AEmilianus*, konata en hispana ankaŭ kiel Millán, Berceo,​ 473 - Monaĥejo de Suso, 574) estis ermito, disĉiplo de Felices de Bilibio, konsiderata sanktulo. La relikvoj de ambaŭ sanktuloj estas konservitaj en la Monaĥejo de Suso.

Li retiriĝis al la orienta deklivaro de la Sierra de la Demanda, kiu separas la Centran Altebenaĵon de la valo de la rivero Ebro. En la rokaro de la monto li mem elfosis sian propran ĉelon. Li estis pastrigita fare de la episkopo de Tarazona nome Dídimo por la vilaĝo Berceo en la jaro 560. Poste li iĝis kerno de la ermitarejo kiu poste estos la Monaĥejo de Suso, kie li mortis estante 101-jaraĝa.

## Vidu ankaŭ 
* Monaĥejo de San Millán de la Cogolla

## Bibliografio 
* ASENSIO JIMÉNEZ, Nicolás: *Libro de la traslación y milagros de san Millán*, Logroño, Ediciones Emilianenses, 2016.
* GONZALO DE BERCEO: *Obra completa.* Dirección de Isbel Uría Macua, Madrid, Espasa Calpe, 1992.
* FONTAINE, Jacques: *El Mozárabe*. Volumen 10 de la serie *La España románica*. Encuentro, 1978. Madrid.
* GRANDE QUEJIDO, Francisco Javier: «Hagiografía y difusión en la *Vida de San Millán de la Cogolla* de Gonzalo de Berceo», en *IER*, Centro de Estudios Gonzalo de Berceo, n.º 18. ISBN 84-89362-81-5
* MINGUELLA, Toribio: *Estudios histórico-religiosos acerca de la patria, estado y vida de San Millán*, Madrid, 1883.
* MONREAL JIMENO, Alberto: *San Millán de Suso. Aportaciones sobre las primeras etapas del cenobio emilianense*. Príncipe de Viana, Año n.º 49, Nº 183, 1988, pp. 70-96. ISSN 0032-8472
* OROZ, José: *Sancti Braulionis caesaraugustani episcopi Vita Sancti Aemiliani*, Salamanca, Perficit, 1978.
* PEÑA, Joaquín: *Páginas emilianenses*, 2a eld., San Millán de la Cogolla, Monasterio de Yuso, 1980.

## Eksteraj ligiloj 
* *Vida y milagros de san Millán* de san Braulio.
* emiliano-de-la-cogolla-santo
* El Sennor Sant Millán. Biografio de San Millán en la retejo de la episkopeco de Sigüenza-Guadalajara.

Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Hispanio
Kategorio:Hispanaj sanktuloj
Kategorio:Visigota Hispanio
Irlando en la Olimpikoj

**Irlandaj sportistoj** unue en 1924 partoprenis **olimpikon** en propra "irlanda teamo" - kvankam jam antaŭe sportistoj formale konkurantaj en britaj, kanadaj aŭ usonaj teamoj klare montris sian patriotismon esti irlandaj, ekzemple en la Somera Olimpiko 1904 per memfaritaj sportaj ĉemizoj kun granda verda trifolio, simbolo de Irlando - same ankaŭ *Billy Sherring*, la irlanddevena kanada ormedalinto en maratono de la Inter-Olimpiko 1906, havis tian trifolian ĉemizon. 

Ekde 1924 oficiala irlanda teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom unufoje en 1936. En vintraj olimpikoj irlandaj partoprenantoj teste ĉeestis en 1992, kaj ekde 1998 same kontinue partoprenas, kvankam en malgranda teamoj de maksimume 6 membroj, kaj ĝis nun sen atingo de medalo. 

Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 la teamo sume atingis  15 orajn,  10 arĝentajn kaj  17 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **42**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Olimpika Federacio de Irlando (ekde 2018  aŭ OFI, , ĝis tiam ekde 1952 , ) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1922 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare. 

## Vidu ankaŭ 
* Irlando en la Somera Olimpiko 2024
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()
Israelo en la Olimpikoj

**Israelaj sportistoj** unue en 1952 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala israela teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom en la Somera Olimpiko 1980, kiam la teamo aliĝis al bojkoto de la ludoj en protesto pri la invado de armeaj unuoj Sovetunio je Afganion fine de 1979. En vintraj olimpikoj malgrandaj israelaj teamoj ankaŭ partoprenas ekde 1994, sed ĝis nun ne akiris medalon. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis  3 orajn,  1 arĝentajn kaj  9 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **82**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Israela Olimpika Komitato (, '''') kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1933 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1952, ĝustatempe por ke israelateamo ankoraŭ povis havi sian debuton en la Somera Olimpiko 1952 en Helsinko. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (, iom ankaŭ )
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )

## Vidu ankaŭ 
* Israelo en la Somera Olimpiko 2020
* Israelo en la Somera Olimpiko 2024
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Emőke Baráth

**Emőke Baráth** [barAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Baráth Emőke** estas hungara operkantisto, oratorikantisto (soprano).

Emőke Baráth naskiĝis en 1985 en Kerepestarcsa (iam unuigita Kerepes kaj Kistarcsa).

## Biografio 
Emőke Baráth krom la bazlernejo lernis pianadon en Gödöllő, poste ŝi maturiĝis en muzika gimnazio en Budapeŝto, fine ŝi akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2012. Ŝia ĉefinstruisto estis Júlia Pászthy. Helpe de stipendio ŝi perfektigis sian kantoscion de Leonardo de Lisi en :en:Conservatorio Luigi Cherubini de Florenco, krome ŝi frekventis majstrokursojn de Éva Marton, Klára Kolonits, Ferenc Rados, Sylvia Sass, Andrea Meláth kaj aliaj. Ŝi specialiĝis pri baroka muziko kaj ŝi ne ligiĝis al operejoj, teatroj, sed ŝi estis liberprofesiulo. Ŝia edzo estis franco, tial ŝi vivis alterne en Hungario kaj Francio. Ŝi ricevis premiojn inter 2011-2021.

## Ŝia repertuaro (elekto) 
* Georg Friedrich Händel:
** *Alcina* - Morgana
** *Amadigi di Gaula* - Oriana
** *Arianna in Creta* - Alceste
** *Giulio Cesare* - Sesto
** *Partenope* - Armindo
* Claudio Monteverdi:
** ''L'incoronazione di Poppea* - Poppea
** *Orfeo* - Euridice
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Così fan tutte - Despina
** Don Giovanni - Zerlina
** La geedziĝo de Figaro - Susanna
** *Idomeneo* - Ilia
** *Il re pastore'' - Tamiri
** Falstaff - Nannetta
 
## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=liurK9NkyMM

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* franclingva koncerna teksto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj oratorikantistoj
Dominika Respubliko en la Olimpikoj

Post partopreno de unusola atleto en la somera Olimpiko 1964 en Tokio, **sportistoj de la Dominika Respubliko** (neformale adjektive "domingaj sportistoj") ekde la somera Olimpiko 1968 en Meksik-Urbo teame partoprenas **olimpikon**. 

En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis domingaj partoprenantoj. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2024 la teamo sume atingis  4 orajn,  5 arĝentajn kaj  6 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **75**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Nacia Olimpika Komitato de la Dominika Respubliko (hispane *Comité Olímpico Dominicano*, mallongigite *COlimDo*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1946 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1954. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
Ugando en la Olimpikoj

**Ugandaj sportistoj** unue en 1956 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala uganda teamo partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj ne maltrafis eventon ekde tiam, krom krom en la Somera Olimpiko 1976, kiam la teamo protestis kontraŭ nekompleta izoliĝo de sud-afrikaj sportistoj antaŭ la olimpiko, kvankam laŭplane sportistoj de tiu lando komplete bojkotiĝu, ĝis la socia sistemo de apartismo tie estos komplete forigita.

eta|maldekstra|300ra|
En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis ugandaj partoprenantoj. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis 2021 la teamo sume atingis 20ra 4 orajn, 20ra 4 arĝentajn kaj 20ra 3 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **73**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Uganda Nacia Olimpika Komitato kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1950 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1956, ĝustatempe antaŭ la unua apero de uganda teamo en la olimpiko de Melburno.

## Eksteraj ligiloj 
* paĝo en la retejo de la Internacia Olimpika Komitato ( kaj )
* malnova oficiala retejo, arkivigita laŭ la stato de marto 2012 ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
* Ugando en la Somera Olimpiko 2024
Serbio en la Olimpikoj

**Serbaj** aŭ pli ekzakte **serbiaj sportistoj** unue en 1912 kiel teamo partoprenis **olimpikon** - post tio daŭris preskaŭ jarcenton, ĝis kiam denove oficiala nur-serba teamo partoprenis la somerajn olimpikojn en 2008, sed intertempe serbaj sportistoj kontinue partoprenis en la teamoj de Jugoslavio de 1920 ĝis la vintra Olimpiko 1992, kiel sendependaj olimpiaj partoprenantoj en la vintra Olimpiko 1992 kaj en teamoj de Serbio kaj Montenegro de 1996 ĝis 2006.

eta|maldekstra|150ra|
Tamen la serba olimpika historio jam komenciĝas en la plej unua moderna olimpiko, la legenda Somera Olimpiko 1896. Tie la 24-jara *Momčilo Tapavica* (naskita en la hodiaŭa serba provinco Vojvodino), kiu konkuris por Hungara reĝlando, fariĝis la unua atleto el la hodiaŭa teritorio de Serbio kaj la unua etna serbo, kiu gajnis olimpikan medalon, bronzon en teniso. Kutimo en la plej fruaj olimpikoj, li ankaŭ partoprenis en du pliaj disciplinoj, halterlevo, kie li vundiĝis, kaj luktado du tagojn pli poste, kie li fine malvenkis en egalforta matĉo pro sia vundiĝo el la halterleva konkurso. Krome dua serbo partoprenis la eventon kiel honora gasto: la 20-jara serba reĝo spektis la konkursojn je invito de la olimpike entuziasma dandevena greka reĝo Georgo la 1-a. En vintraj olimpikoj puraj serbaj teamoj partoprenas ekde la Vintra Olimpiko 2010 - antaŭe ekde 1924 ili partoprenis en la samaj teamaj grupiĝoj kiel la someraj sportistoj.

Kvankam tio signifis partoprenon en kompare malmultaj eventoj, kaj kvankam en vintraj olimpikoj ĝis nun ne atingiĝis medaloj, en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo en la kvin someraj olimpikoj atingis 20ra 6 orajn, 20ra 7 arĝentajn kaj 20ra 11 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **67**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Serbia Olimpika Komitato (serbe *Олимпијски комитет Србије, Olimpijski komitet Srbije*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1910 je la nomo Serbia Olimpika Klubo, ŝanĝis sian titoligon al la nuna nomo en 1912 kaj estis rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj

eta|maldekstra|350ra|

centra|100ra
(45850) 2000 SH209

**(45850) 2000 SH209** estas malgranda, malhela, asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
(51865) 2001 PR2

**(51865) 2001 PR2** estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, do ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Valdeprado del Río

eta|maldekstre|210ra|Municipa teritorio de Valdeprado del Río, sude de Kantabrio.
**Valdeprado del Río** [baldePRAdo delRIo] (Valo de la Paŝtejo de la Rivero) estas municipo en suda Kantabrio, Hispanio, en la komarko Campoo-Los Valles.

## Geografio 
Ĝi limas norde kun Campoo de Enmedio kaj Las Rozas de Valdearroyo, sude kun Valderredible (kiu limas kun nur ĉi tiu municipo en Kantabrio), okcidente kun Valdeolea kaj la provinco Palencio kaj oriente kun la provinco Burgoso, ambaŭ provincoj estas parto de la regiono Kastilio kaj Leono.

## Demografio 
Por areo de 89,33 km² estas 316 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Komence de la 20-a jarcento la municipo superis 2 500 loĝantojn. Ekde tiam ekokazis iompostioma demografia malaltiĝo, akcelita en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj kiel rezulto de la rura amasmigrado okazinta en granda parto de la hispana ruro en tiu epoko. Ĉirkaŭ 1990 la loĝantaro restis en malaltaj ciferoj de ĉirkaŭ 300 loĝantoj, fakte ĉe municipo kun konsiderinda etendo. Ĝi estas la sepa municipo de Kantabrio kun malpli da loĝantaro.

La municipo estas komponita per tre malgrandaj loĝlokoj. Nur la ĉefurbo, Arroyal de los Carabeos, superas la 50 loĝantojn. Estas kelkaj loĝlokoj kiuj eĉ havas malpli ol 10 censitaj loĝantoj kaj kelkaj fakte estas senhomaj grandan parton de la jaro. Tiukadre estas vojo por piedirado nomita PRS-34 *Ruta de los Pueblos Abandonados* (de la forlasitaj vilaĝoj), tra kelkaj loĝlokoj de la municipo.

La 316 loĝantoj (2017) estas distribuataj jene:​

## Ekonomio 
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed pro la industria kerno de Reinosa kaj pro la pli ĵusa turismo, la agado translokiĝis al la sektoroj de industrio kaj servoj. En la areo estas multaj atestiloj de historio kaj pri naturo la ĉefa altiraĵo estas la Akvorezervejo de Ebro.

## Aktualo 
Inter vidindaĵoj estas montroj de tradicia arkitekturo, de ŝtonaj domoj, kelkaj preĝejoj kaj ermitejoj. Aparte menciindas:
* La romanika ensemblo de Aldea de Ebro, formata de preĝejo (en la foto de la tabelo), ermitejo, muzeo en kroma preĝejo kaj aparta sonorilmuro.
* La preĝejoj de Arcera, Barruelo, Malataja ktp.
* Ermitejo de Bustidoño.

## Bildoj 

Aldeadeebro.jpg|Aldea de Ebro
Iglesia de Aldea del Ebro Cantabria.jpg|Sonorilmuro de Aldea de Ebro
Iglesia de Santa Cruz de Arcera.jpg|Preĝejo de Arcera.
Sotillo.jpg|Sotillo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de Kantabrio
* Los Carabeos (stacidomo)
* Montes Claros (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Vittorina Bartolucci

**Vittorina Bartolucci** [bartoluĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio **Bartolucci Viktória** estis itala-hungara operkantisto (mezosoprano, pli malofte aldo). Ŝia edzo estis Gyula Pártos (ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Pártos Gyuláné*).

Vittorina Bartolucci naskiĝis la  en Florenco (estas konataj malsamaj datenoj), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Vittorina Bartolucci jam en la lernejo en Ferrara havis tre belan kantovoĉon, tial ŝi iĝis operkantisto. Ŝi debutis en 1877 en Pesaro, poste ŝi turneis en ĉiuj gravaj italaj urboj, poste en eŭropaj urbegoj. Ankaŭ ŝia turneo en Budapeŝto estis sukcesa en 1881, tial ŝi membriĝis en la Nacia Teatro (Budapeŝto), nature post malfermo de Budapeŝta Ŝtata Operejo ŝi estis fondinta mebro en 1884. Ŝi lernis la hungaran lingvon, eĉ ŝi kantis hungare. En 1886 ŝi forlasis la Operejon pro geedziĝo, tamen kelkfoje ŝi revenis. Ŝi naskis filinon en 1898.

## Ŝia repertuaro (elekto) 
* Giuseppe Verdi:
** Aida - Amneris
** Il Trovatore - Azucena
* Georges Bizet: Carmen - titolrolo 
* Ferenc Erkel: *Bánk bán* (opera adapto) - Gertrúd

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* https://www.whomarried.com/vittorina-bartolucci-28359135

## Referencoj 
Kategorio:Italaj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungariaj italoj
Toribio de Astorgo

**Toribio de Astorgo** (Astorgo, 402? – samloke, 476), konata ankaŭ kiel *Toribio de Liébana*, estis hispana religiulo, episkopo de Astorgo.

Li pilgrimis al Jerusalemo, kie laŭdire li akiris relikvojn, inter kiuj elstaras la *Lignum Crucis*, nome unu de la pecoj de la kruco sur kiu Kristo estis krucumita. Reveninta al Iberio, li pasis tra Romo, kie interkonatiĝis kun la papo Leono la 1-a. Tie li estis nomumita ĉefdiakono de Tuy, kie poste li pastriĝis. En 444, li estis nomumita episkopo de Astorgo, el kiu li sendis leteron al la papo pri plifortiĝo de doktrino kiun li konsideris formortinta: nome la Priscilianismo. Kiel rezulto, la papo ordonis koncilion kies historia konfirmo mankas (kelkaj fakuloj datigas ĝin ĉirkaŭ la jaro 447), cele al ekskomuniko de la episkopoj kiuj ne kondamnu tian herezon. Tio kolerigis la popolon kaj la pastraron, kaj li devis retiriĝi denove al Tuy.

Poste, li mem suferis la persekutadon fare de Teodoriko la 2-a, kaj li devis rifuĝiĝi en la asturia areo de la monto Monsacro. Reveninte al Astorgo, li mortis en la jaro 476. Liaj restaĵoj estis translokigitaj ĉirkaŭ la 8-a jarcento al la Monaĥejo de Sankta Toribio de Liébana (Kantabrio).

Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Hispanio
Kategorio:Hispanaj sanktuloj
Kategorio:Visigota Hispanio
Horní Meziříčko

**Horní Meziříčko** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro [[]] ĉi tie vivis . La historia teritorio de la municipo estas devene sur Moravio, sur landa limo kun Bohemio. En la katastro de municipo apud ĉefa ŝoseo, estas lokigita memoriga lima triflanka koloneto, la landa ŝtono, kiu difinas la historian limon inter Bohemio kaj Moravio.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1361.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Horní Meziříčko, most přes Hamerský potok.jpg|Horní Meziříčko, ponto trans rojo Hamerský potok

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Tour de France Femmes 2022

La ***Tour de France Femmes 2022*** estas la 1-a *Tour de France Femmes* ("Rondiro de Francio por Virinoj").

## Vidu ankaŭ 
* Tour de France
* Tour de France 2022

2022
Kategorio:2022 en Francio
Kategorio:Sporto en 2022
Komentarioj pri Apokalipso

*Commentarium in Apocalypsin* (**Komentarioj pri Apokalipso**) estas la ĉefa verko de Beato de Liébana. Li dediĉis ĝin al Eterio de Osma, alia religiulo kiu rifuĝiĝis en Liébana, Kantabrio, Hispanio, fuĝinta el la suda islama invado. La atribuo de la verko al Beato estas konsiderata certa, kvankam oni ne havas rektan ateston prie. La verko generis unu de la plej gravaj kolektoj de iluminitaj manuskriptoj, nome "Beatus".

La *Commentarium* konsistas de dek du libroj kaj oni supozas, ke ĝi havis kelkajn redaktojn. La kalkulo de la eraoj de la mondo en el libro 4a tion sugestas. La unua redakto estus de la jaro 776 kaj la dua de 786, dum la polemiko de la adoptismo.

Pro sia gravo kaj grafika bonkvalito, tiuj komentarioj formas parton de la Programo Memoro de la Mondo de la Unesko ekde 2015, en kuna kandidatiĝo de Hispanio kaj Portugalio.

Kategorio:Apokalipsa literaturo
Kategorio:Literaturo de la 8-a jarcento
Kategorio:Libroj aperintaj en la 8-a jarcento
Kategorio:Latinlingva literaturo
Kategorio:Mezepoka literaturo
Kategorio:Memoro de la Mondo
Ludoj de la Novaj Aperantaj Fortoj

eta|dekstra|300ra|
La **Ludoj de la Novaj Aperantaj Fortoj** ( (**Ganefo**), ,  kaj ) estis iniciato de la registaro de Indonezio establi pli socialisman kontraŭ-Olimpikon en 1963 kaj 1966.

## Historio 
eta|maldekstra|150ra|
La iniciato estis celitaj kiel kontrapunkto al la Olimpikoj. La fono estis skandalo ĉirkaŭ la partopreno de Israelo kaj Tajvano en la Aziaj Ludoj de 1962 gastigitaj en Indonezio. La reĝimo de prezidanto Aĥmed Sukarno pro politikaj motivoj ne donis enirpermesojn al la atletoj de Israelo kaj Tajvano. Tio kontraŭis la doktrinon de la Internacia Olimpika Komitato (IOK), kiu klopodis apartigi politikon de sporto. La protesto de la barata IOK-membro *Guru Dutt Sondhi* kontraŭ tio estis malsukcesa. Indonezio poste estis malmembrigita el la IOK laŭ iniciato de *Guru Dutt Sondhi* kaj de la IOK-prezidanto *Avery Brundage*. La sekvan jaron, la registaro de Indonezio tial kreis la novan iniciaton, kiu estis intencita formi anstataŭan Olimpikojn.

eta|dekstra|200ra|
La ludoj estis okazigitaj en Ĝakarto en 1963 kaj en Pnom-Peno en 1966 (la dua eldono estis unue planita por 1967 en Kairo, Egiptio, sed ĉar la egiptia registaro forturnis sian subtenon, oni rangaltigis la eventon de Pnom-Peno de azia al tutmonda "Ganefo"). La Kultura Revolucio en Popola Respubliko Ĉinio malhelpis trian eventon en 1969. En la unua "Ganefo" partoprenis 51 nacioj kun ĉirkaŭ 2 700 atletoj el ĉiuj kontinentoj. La IOK deklaris ke atletoj partoprenantaj tiujn ludojn estus malpermesitaj de la venontaj Olimpikoj. Sovetunio tial sendis teamon de malpli talentaj sportistoj, orienta Germanio konkuris en ne-olimpikaj sportoj kiel ekzemple badmintono kaj teniso. Kvankam la Indonezia Olimpika Komitato estis reakceptita al la IOK ĝustatempe antaŭ somero 1964, indonezia teamo ne povis partopreni en la Somera Olimpiko 1964.

Ĉirkaŭ 2 000 sportistoj el 17 aziaj landoj partoprenis en la dua "Ganefo" en Pnom-Peno. Kvalifika futbala turniro antaŭe estis okazigita en Pjongjango en aŭgusto 1965. Partoprenis ankaŭ afrika teamo, Gvineo. Tamen, ĉar la gvinea teamo ne sukcesis kvalifikiĝi, restis pure azia futbala turniro.

Pro tio, ke la registaro de Popola Respubliko Ĉinio ankaŭ forturnis sian subtenon de tria "Ganefo" planita por 1969 en Ĉinio, indonezia teamo tamen estis sendita al la Somera Olimpiko 1968 kaj la projektoj pri "Ganefo" ne estis revivigataj.

## Vidu ankaŭ 
* Indonezio en la Olimpikoj

Kategorio:Sporto en Azio
Kategorio:Politiko de Indonezio
Kategorio:Soekarno
2-Acetilfenila benzoato

**2-Acetilfenila benzoato** aŭ **2-acetilfenila benzenometanato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj **2-hidrokso-acetofenono**. 2-Acetilfenila benzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Acetilfenila benzoato prezentas benzoatan grupon ligitan al 2-acetilfenila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **2-acetilfenila benzoato** per traktado de **2-hidrokso-acetofenono** kun **benzoata acido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **2-acetilfenila benzoato** per traktado de **benzoata anhidrido** kun **2-hidrokso-acetofenono**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **2-acetilfenila benzoato** per traktado de **benzoata acido** kun **2-acetilfenila klorido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **2-acetilfenila benzoato** per traktado de **natria benzoato** kun **2-acetilfenila klorido**:

## Vidu ankaŭ 
* Benzoatoj

## Referencoj 
Kategorio:Benzoatoj
Horní Němčice

:*Tiu ĉi artikolo estas pri municipo en ĉirkaŭaĵo de Dačice. Pri parto de urbo Strážov temas artikolo Horní Němčice (Strážov).*

**Horní Němčice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec proksimume 13,5&nbsp;km sudokcidente de Telč. En la jaro [[]] ĉi tie vivis . La municipo situas sur Moravio, senpere apud la historia limo inter Bohemio kaj Moravio.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1368.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Ĉe domo n-ro 5 situas kruceto kaj metala sonorilejeto
* Norde situas niĉa kapeleto

## Vidu ankaŭ 
* Dolní Němčice
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Horní Němčice (JH) čp1 (01).jpg|Horní Němčice
Horní Němčice (JH), jižní okraj 01.jpg|Horní Němčice

Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
(99300) 2001 RV52

**(99300) 2001 RV52** estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la 12-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas sufiĉe proksima de la orbita resonanco 3:2 kun Jupitero por esti rigardita kiel ano de la Hilda grupo, tamen, ĝia orbita  discentreco estas relative malgranda : 0,03228 kiam la tipaj discentrecoj de la Hildaj asteroidoj estas inter 0,07 kaj 0,3.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Shayan Javadi

**Shayan Javadi** (; ) estas irana tradukisto, esperantisto, Nartologisto, kaj lingvisto specialiĝanta pri la oseta lingvo. Ĝis nun, li tradukis multajn literaturajn verkojn de la oseta al la persa kaj la angla.

Li ankaŭ tradukis la sagaon de Nart en la persan lingvon en la formo de Shahnameh de Ferdowsi.

## Referencoj 
Kategorio:Iranaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la oseta lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la angla lingvo‎
Kategorio:Tradukistoj al la persa lingvo
Kolombio en la Olimpikoj

maldekstra|200ra|eta|
eta|maldekstra|300ra|
**Kolombiaj sportistoj** unue en 1932 partoprenis **olimpikon** - ekde tiam oficiala kolombia teamo regule partoprenas la somerajn olimpikojn, kaj nur maltrafis la eventon de 1952. En vintraj olimpikoj ankoraŭ ĝis nun nur en 2010, 2018 kaj 2022 estis kolombiaj partoprenantojmalgrandaj teamoj de maksimume kvar sportistoj, kiuj sekve ankoraŭ neniam atingis vintran medalon. Tamen en la someraj olimpikoj la teamoj ne estas sensukcesaj: ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, la teamo sume atingis 20px 5 orajn, 20px 13 arĝentajn kaj 20px 16 bronzajn medalojn. Fine ĝi havis la **69**-an rangon inter ĉiuj partoprenintaj teamoj.

La Kolombia Olimpika Komitato (hispane *Comité Olímpico Colombiano – COC*) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1936 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato en 1948.

centra|200ra

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo ()

## Vidu ankaŭ 
* Suma medaltabelo de ĉiuj olimpikoj
(104876) 2000 HH98

**(104876) 2000 HH98** estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Pesaguero

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Pesaguero, okcidente de Kantabrio.
**Pesaguero** [pesaGEro] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Liébana. 

## Geografio
Ĝi limas norde kun Cabezón de Liébana, oriente kun Polaciones, okcidente kun Vega de Liébana kaj sude kun la provinco Palencio (Kastilio kaj Leono). 

## Demografio
Por areo de 70 km² estas 294 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis preskaŭ 1 000 loĝantojn el la 1900-aj jaroj.

eta|maldekstre|250px|Vendejo.
eta|maldekstre|250px|Dosamantes.
La 294 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Avellanedo, 18 loĝ.
* Barreda, 38 loĝ.
* Caloca, 56 loĝ.
* Cueva, 25 loĝ.
* Lerones (en la foto de la tabelo), 40 loĝ.
* Lomeña, 48 loĝ.
* Obargo, 12 loĝ.
* Pesaguero (ĉefurbo), 50 loĝ.
* Valdeprado, 41 loĝ.
* Vendejo, 32 loĝ.
* La Parte, 20 loĝ.

Fonto: INE

Pesaguero estas siavice la municipa ĉefurbo. En 2006 ĝi havis 50 loĝantoj (INE). Ĝi estas je distanco de 129 km de la kantabra ĉefurbo, , kaj je altitudo de 614 metroj super la marnivelo. El Pesaguero ekas vojo por piedirado, nome *sendero de pequeño recorrido PR-S.5*, ĝis la Monaĥejo de Sankta Toribio de Liébana, kun totala longo de 23,5 km, kion oni faras dum ĉirkaŭ ses horoj. 

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la apuda Nacia Parko Picos de Europa kaj la ermitejo de Caloca. Krome, en Valdeprado estas nobela domo de la 17-a jarcento. 

## Bildoj

Obargo.jpg|Obargo.
Valdeprado (Cantabria).jpg|Valdeprado.
Torre de Vendejo.jpg|Blazondomo de Vendejo.

eta|750px|centro|La Parte.

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Nacia Parko Fiordland

La **Nacia Parko Fiordland** () estas la plej granda nacia parko en Nov-Zelando, kaj ekde 1990 ĝi estas deklarita kiel Monda Heredaĵo nomata Ta Wahipuunmu, kune kun tri aliaj naciaj parkoj. La parko kovras areon de 12 500 kvadrataj kilometroj en la sudokcidento de la suda insulo en la geografia areo ankaŭ konata kiel Fiordlando. La parko kovras la plej grandan parton de la areo de la monda heredaĵo Te Wahipunamu. La areo estis deklarita nacia. parko en 1952.

La nomo de la parko, Fiordland (laŭvorte - la tero de fjordo) estas derivita de la norvega vorto "fjordo" kiu indikas mallarĝan valon kiu estis profundigita per glaĉero kaj inundita fare de la maro, kaj efektive tiu estas unu el la karakterizaĵoj de la parko. Estas multaj profundaj fjordoj kreitaj de glaĉeroj dum la lasta glaciepoko kaj  inunditaj de la tasmana maro poste. Inter la famaj fjordoj en la parko estas Milford Sound, Dusky kaj Doubtful Sound. En la sama maniero, multaj lagoj estis kreitaj kaj granda nombro da malgrandaj insuloj estis apartigitaj de la suda insulo, la du plej grandaj insuloj en la parko estas Secretary Island kaj Resolution Island. Inter la multaj lagoj en la parko elstaras lago Te Anau, lago Manapuri kaj lago Hauroko.

En de la parko estas nur unu pavimita vojo (Milford Road - SH 94) kiu kondukas de Te Anau ĝis Milford Sound, same kiel proksimume 500 km da migrovojoj por piedirantoj kiuj permesas aliron al tre malgranda parto de la areo de parko. Plejparto de la areo de la parko estas alirebla nur per aero aŭ maro. Aliro al la sudaj partoj de la parko estas precipe malfacila, kaj krom kelkaj esplorekspedicioj kaj serĉoj por formortintaj specioj, estas neniuj vizitantoj.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Sudlando Regiono (Nov-Zelando)
Kategorio:Naciaj parkoj en Nov-Zelando
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Cabezón de Liébana

eta|maldekstre|210px|Municipa teritorio de Cabezón de Liébana, okcidente de Kantabrio.
**Cabezón de Liébana** [kabeZON deLJEbana] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Liébana. 

## Geografio
Ĝi limas sude kun Pesaguero, oriente kun Polaciones kaj Rionansa, okcidente kun Potes kaj Vega de Liébana kaj norde kun Lamasón kaj Cillorigo de Liébana. 

## Demografio
Por areo de 81,43 km² estas 580 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 1 600 loĝantojn el la 1950-aj jaroj.

[eta|maldekstre|250px|Preĝejo de [Sankta Maria de Piaska.]]
eta|maldekstre|250px|Plurkolora kapitelo de la preĝejo de Sankta Maria (Piasca).
La 580 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
* Aniezo, 32 loĝ.
* Buyezo, 37 loĝ.
* Cabariezo, 12 loĝ.
* Cabezón de Liébana (ĉefurbo), 96 loĝ.
* Cahecho, 50 loĝ.
* Cambarco, 34 loĝ.
* Frama, 161 loĝ.
* Lamedo (foto de la tabelo), 31 loĝ. 
* Luriezo, 47 loĝ.
* Perrozo, 59 loĝ.
* Piasca, 75 loĝ.
* San Andrés, 36 loĝ.
* Somaniezo
* Torices, 27 loĝ.
* Ubriezo 5 loĝ.

Cabezón de Liébana estas siavice la municipa ĉefurbo. En 2008 ĝi havis 96 loĝantoj (INE). Ĝi estas je distanco de 122 km de la kantabra ĉefurbo, , kaj je altitudo de 363 metroj super la marnivelo.

## Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la apuda Nacia Parko Picos de Europa kaj la preĝejo de Sankta Maria (Piasca), kies fasado estas la ĉefa motivo de la municipa blazono.

## Bildoj

Cabezón de Liébana.jpg|Cabezón de Liébana.
Aniezo. Batan.jpg|Fulejo ĉe Aniezo.
2020 Frama 03.jpg|Frama.
Piasca1.jpg|Enirejo de la Preĝejo de Sankta Maria (Piasca).

## Vidu ankaŭ
* Listo de municipoj de Kantabrio

Kategorio:Municipoj de Kantabrio
Preĝejo Stefano la 1-a (Mohács)

La **franciskana preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas sakrala historia monumento en urbo Mohács (Hungario).
eta|maldekstre|
## Historio 
La unua mencio okazis pri kirko en Mohács en 1332. Pro batalperdo en 1526 la loĝantoj (ĉiuj hungaroj) rifuĝis, poste turkoj kaj sudaj slavoj alvenis, baldaŭ ankaŭ hungaroj alvenis, sed ili estis kalvinanoj. La turkoj konstruis 2 moskeojn. La unua franciskano (same rifuĝinto el Srebrenica) alvenis en 1686. Li aĉetis domon, kiu iĝis ejo por franciskanoj. La monaĥoj konstruis propran kirkon kune kun monaĥejo inter 1724-1771, sed komence la patrono estis Sankta Antonio el Padovo. Baldaŭ la turo estis plialtigita. La orgeno estis kreita en 1920. En 1950 la franciskanoj estis forigitaj, poste la urba paroĥo transprenis la taskojn. En 1993 la kroatoj metis memortabulon sur la eksteran muron (vidu la foton).

## Konstruaĵoj 
eta|
### Kirko 
La konstruaĵo situas en korto duope kun la monaĥejo, kiu etendiĝas en dekstra flanko. Antaŭ la kirko en la korto ŝtona kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. Krom la pordo la fasado havas 3 fenestrojn. Super la pordo granda franciskana blazono estas videbla. Interne la ĉefa vidindaĵo estas la ĉefaltara bildo pentrita de unu el la du István Dorfmeister kaj ĝi prezentas la nunan patronon.

Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.

### Monaĥejo 
La monaĥejo estas simpla unuetaĝa domo. La enirejo troviĝas tuj apud la preĝejo. Depost 1950 ĝi estis foje lernejo, foje dormejo de flegistinoj, nuntempe sakrala lernejo kun infanĝardeno.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a punkto)
* hungare kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a punkto)
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/mohacs/ferencesek-szent-istvan-zardatemploma-es-kolostora-23205

Mohacs
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Mohács
Mohacs
Budeč (distrikto Jindřichův Hradec)

**Budeč** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec proksimume 10,5&nbsp;km oriente de Dačice. En la jaro [[]] ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1251.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Budeč konsistas el du partoj, kiuj situas en la katastra teritorio *Budeč*.
* **Budeč**
* Borová

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Anunciacio
* Kastelo Budeč
* statuo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1727
* ĉe ŝoseo ĝis Jemnice baroka kapeleto el la jaro 1722
* paroĥestrejo n-ro 33

## Pluaj fotoj 

Budeč (11).jpg|Monumento al falintoj
Budeč (12).jpg|Vilaĝplaco
Budeč (19).jpg|Ŝoseo


Kategorio:Municipoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Johann Nepomuk Beck

**Johann Nepomuk Beck** [bek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beck János Nepomuk** estis hungaria (praktike germana) operkantisto, (baritono).
eta|
Johann Nepomuk Beck naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Pozono (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).

## Biografio 
Johann Nepomuk Beck devenis el juda familio. Li studis juron, samtempe kantoteknikon. Li debutis en 1846 en Germana Teatro (Pest). En la sekva jaro li apartenis al Hofoper kaj li prenis pliajn kantolecionojn. Inter 1848–1853 li kantis en Hamburgo, Wiesbaden, Bremeno, Kolonjo, Duseldorfo, Majenco, Würzburg, Wiesbaden kaj Frankfurto ĉe Majno, fine li revenis al Vieno. Li kantis 3 jardekojn en la Hofoper, dum li estis gastkantisto de Nacia Teatro (Pest) en 1857 kaj 1862. Lia lasta operprezento okazis en 1885. En la malfruaj 1880-aj jaroj Beck komencis montri signojn de mensa malstabileco kaj estis metita en frenezulejon en Inzersdorf. Baldaŭ lia filo flegis lin, sed la filo mortis pli frue en 1903. Nepomuk Beck ricevis la titolon "imperiestra kaj reĝa ĉambela kantisto" en 1862.

## Lia repertuaro (elekto) 
* Ludwig van Beethoven: Fidelio — Don Pizarro
* Gaetano Donizetti:
** *Lucia di Lammermoor* — Lord Henry Ashton
** *Lucrezia Borgia* — Alfonso
** *Belisario* — titolrolo
* Károly Goldmark: *Sába királynője* — reĝo Salamon
* Giacomo Meyerbeer:
** *Die Afrikanerin* — Nelusko
** *L’Étoile du Nord* — Petro la Granda
* Wolfgang Amadeus Mozart:
** Don Giovanni — titolrolo
** Die Zauberflöte — maljuna pastro
* Gioachino Rossini: *Guillaume Tell* — titolrolo
* Luigi Cherubini: *Les deux journées, ou Le porteur* — Mikheli (lia lasta rolo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 5-a punkto)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* germanlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operkantistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Germanaj operkantistoj