Heinrich Christoph Kolbe

**Heinrich Christoph KOLBE**, ankaŭ *Heinrich Christian Kolbe* (naskiĝinta la  en Duseldorfo, mortinta la  samloke) estis germana portreta kaj historia pentristo de klasikismo kaj Bidermajro. En 1806 edzigis lin Marie Therèse Planchon (1786-1870) naskonta filon kaj filinon.

## Vivo 
Estante filo de arĝentisto li trejniĝis ĉe la malnova Duseldorfa Akademio ĉe Johann Peter Langer. Paralele laboris li en la vandtapiŝa fabriko *Langer*. En 1801, kiam ĝi estis alilokita al Parizo (pro ke en Franclando estis pli multaj klientoj), Kolbe ankaŭ iris Francujon por studi. Instruisto lia iĝis François-André Vincent ĉe la Akademio de Belartoj.     Kolber ĉeestis en rondoj ĉirkaŭ Friedrich Schlegel kontribuante por ties periodaĵo "Europa". Poste laboris li en la ateliero de François Gérard. En printempo 1811 li revenis Duseldorfon ekloĝante en la patra domo en la kvartalo Carlstadt (Hohe Straße 20). Tie li iĝis ŝatata portretisto: ses dekoj da portretoj estiĝis nur en Barmen kaj Elberfeld. Montratas anoj de la entreprenista supera klaso kun interesaj deduktoj, ankaŭ koncerne la vivan perlaboron de la artistoj. Inter 1818 kaj 1820 li denove estadis Parize. Unu lia bildo, kiu tiam admireblis Parize je *Salon de Paris*, baldaŭ poste videblis en Lillo gajnante arĝentan medalon. En Vajmaro li partoprenis konkursojn kaj portretis Goeton kaj la granddukon Karlo Aŭgusto, po du fojojn. Tie estiĝis ankaŭ portreto de la grandduka amatino Caroline Jagemann.

Sub direktoro Peter von Cornelius li estis en 1822 profesoro ĉe la Duseldorfa Artakademio (gipsa klaso, dua pentra klaso). Dum la vintra semestro 1831 li ade instruis en la prepara klaso la kopiadon de oleaĵoj, dum Wilhelm von Schadow (nova estro de 1826) lernigis al la praktikaj lernejanoj komponadon kaj pentradojn portretan kaj historian. Post longa kverelado kun Schadow oni cedis forpermeson al Kolbe, komence por du jaroj kun duonigita salajro, poste kun pluraj plilongigoj. Kaŭzo por tio estis la aserto de Schadow ke Kolbe tute ne submetiĝas al la principoj de lia instituto kaj eĉ atakas ĝin.

Kolbe konsideratas reprezentanto de reala portretinterpreto laŭ la franca klasikismo, do vere kontraŭe al la ideoj de Schadow. Tamen la kolbe-a ondo ankaŭ estis daŭrigita Duseldorfe, ekz. danke al la filo Étienne Kolbe aŭ Peter Schwingen. Kolbe mortis post longa malsano en 1836; li havis multajn talentitajn disĉiplojn.

## Disĉiploj de Kolbe (elekto)
* Adolf Höninghaus
* Adolph Wegelin
* Alfred Rethel
* Andreas Achenbach
* August Gustav Lasinsky
* Carl Clasen
* Carl Ludwig Scheins
* Carl Wingender 
* Christian Grabau
* Eduard Johann Nikolaus Istas
* Friedrich Hasenkox (* um 1810)
* Gustav Adolf Koettgen
* Gustav Lange
* Gustav Preyer
* Johann Velten
* Johann Wilhelm Schirmer
* Joseph Anton Nikolaus Settegast
* Joseph Wilms
* Lambert Hastenrath
* Lorenz Clasen
* Peter Heinrich Happel
* Theodor Franken
* Wilhelm Joseph Heine

## Literaturo 
* Carl Theodor Gaedertz: *Goethe und Maler Kolbe.* Dua eldono, Leipzig 1900. 
* Wolfgang Hütt: "Die Affäre Kolbe" - ĉe: Wolfgang Hütt: *Der Einfluß des preußischen Staates auf die Entwicklung von Inhalt und Form in der bildenden Kunst des 19. Jahrhunderts,* VEB Verlag der Kunst, Dresden 1955.
* Hackmann, Lisa: "Kolbe, Heinrich Christoph" - ĉe:  Bénédicte Savoy, France Nerlich (eld.): *Pariser Lehrjahre. Ein Lexikon zur Ausbildung deutscher Maler in der französischen Hauptstadt*. Volump 1: *1793–1843*. de Gruyter, Berlin/Boston 2013, p. 149–152.

## Eksteraj ligiloj 
*bildo de Goeto malpost Vesuvio
*bildoj de Kolbe ĉe *Artnet.de*

## Notoj 
Kategorio:Duseldorfo
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Portretistoj
Kategorio:Historia pentrado 
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Kategorio:Naskiĝintoj en 1771
Kategorio:Mortintoj en 1836