Café Filho

João Fernandes Campos Café Filho (3-a de februaro 1899 - 20-a de februaro 1970) estis brazila ĵurnalisto, advokato kaj politikisto, kiu fariĝis la 18-a prezidanto de Brazilo, post memmortigo de eksprezidento Getúlio Vargas.

## Biografio 
**Frua vivo kaj kariero**

Café Filho naskiĝis en Natalo, Rio Grande do Norte, la 3an de februaro 1899. Dum sia junaĝo, li estis ĵurnalisto, verkante artikolojn kontraŭ milita enmiksiĝo en la movado "Coluna Prestes". Pro mobilizado kontraŭ enmiksiĝo de armeo en "Coluna Prestes", li estis kondamnita al tri monatoj en malliberejo. Li fuĝis al la ŝtato Bahio en 1927, sed finis kapitulaci.

En 1933, li helpis fondi la Socialan Naciisman Partion, per kio li estis elektita federacia deputito inter 1935-1937. Li estis ekzilita du jarojn en Argentino, post kritikado de la puĉo de "Estado Novo". Reen en Brazilo, li fondis la Progresan Respublikanan Partion kun sia amiko Ademar de Barros, estante elektita deputito denove inter 1946-1950. La PRP kunfandiĝis kun alia partio kaj formis la Socialan Progreseman Partion.

## 1950 Elektoj 
Dum la elektoj de 1950, la guberniestro de San-Paulo, Ademar de Barros, petis, ke Café Filho estu vicprezidanto kiel kondiĉo por subteni la elekton de Getúlio Vargas. Vargas rezistis, ĉar Café ĉagrenis kaj la militistaron kaj la katolikan eklezion, kaj estis akuzita kiel komunisto.

Post kiam Ademar premis Vargas, la Brazila Laborista Partio (PTB) formaligis sian kandidatecon kiel malvirto, eĉ kun la Vicprezidanto de Vargas.

Vargas estis elektita per 3 849 040 voĉoj kaj Café ricevis 2 520 790.

## Vicprezidanto 
Kun Brazilo en krizo, Café Filho sugestis al Getúlio Vargas, ke ili ambaŭ rezignu samtempe. Vargas devis konsulti amikojn kaj sian oficejon, kiuj konsilis lin ne akcepti ĉi tiun proponon. Rakontinta Vargas al Café sian decidon ne rezigni, Café Filho rompis kun Getulio.

## Prezidanteco 
Post kiam Getulio Vargas faris memmortigon, Café Filho transprenis la postenon kiel prezidanto.

Dum la registaro de Café Filho, la ununura imposto sur elektro estis kreita, generante la Federacian Elektrifuĝan Fonduson, kaj la retenan imposton sur la enspezoj el laboristaj salajroj. La kreado de la Federacia Komitato pri Nova Capital, la inaŭguro, en januaro 1955, de la hidroelektra centralo Paulo Afonso kaj la instigo por eksterlanda kapitalo eniri la landon, kio influus la industrian procezon sekvis.

Li demisiis la 3an de novembro 1955 pro kardiovaskula malsano, la 8an de novembro li estis anstataŭita de Carlos Luz, prezidanto de la Ĉambro de Deputitoj. Kiam li forlasis la hospitalon, Café Filho provis rekomenci la prezidantecon, sed lia restado estis aprobita de la Kongreso la 22an de novembro 1955 kaj konfirmita de la Federacia Supera Kortumo en decembro.

## Post la prezidanteco 
Post la prezidanteco, Café Filho estis nomumita konsilisto de la ŝtato de la Kortumo pri Kontoj de Guanabara (1961-1970).

Li mortis en Rio-de-Ĵanejro la 20-a de februaro 1970.

## Honoroj 
**Fremdaj Honoroj**

  ligilo=https://en.wikipedia.org/wiki/File:PRT_Military_Order_of_the_Tower_and_of_the_Sword_-_Grand_Cross_BAR.png|alternative=|80x80ra Grandkruco de la Ordeno de la Turo kaj Glavo, Portugalujo (20 septembro 1951)

## Notoj 
Kategorio:Brazilaj politikistoj