Preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo (Tjumeno)

eta|Vido de sur strato Lenin
eta|La preĝejo vespere
eta|La ĉefa enirejo
eta|Memortabulo sur la preĝejo
La **preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo** (, ankaŭ konata kiel ) situas ĉe strato Lenin en Tjumeno (Rusio). La unua mencio pri ĝi datiĝas je 1616. Ĝi estas posedaĵo de la Rusa Ortodoksa Eklezio kaj funkcias kiel paroĥa preĝejo. La apuda strato Urickij ĝis 1922 nomiĝis Arĥangelskaja (Ĉefanĝela) omaĝe al la preĝejo.

## Historio 
### Konstruado 
Unuafoje preĝejo kun tiu nomo estas menciata en 1616. En 1697 ligna preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo forbrulis. Oni konstruis la novan sur la sama loko, sed en 1766 ankaŭ ĝi forbrulis. La preĝejo estis restarigita denove, sed jam la  oni petis ĉe la episkopo Tobolska kaj Siberia Varlaamo la 1-a permeson konstrui anstataŭ ĝi ŝtonan preĝejon kaj diris, ke ĉiuj materialoj jam estas aĉetitaj kaj konstruistoj trovitaj. Kiel argumenton oni menciis la fakton, ke en junio 1766 granda incendio detruis la tutan urbon (krom urbopartoj situantaj trans la riveroj Turo kaj Tjumenko), 604 kortoj pereis kaj tiam forbrulis ankaŭ tiu ĉi preĝejo. La permeso estis ricevita kaj la  sur ĝia loko estis ekkonstruita la ŝtona preĝejo. 

Unue oni planis ĝin unuetaĝa kun alkonstruaĵo honore al Johano Baptisto, sed dum la konstruado decidis krei la duetaĝan templon, kies unuan etaĝon okupos la hejtata preĝejo de Mikaelo la Ĉefanĝelo (konsekrita la  de Treadij, la estro de la Tjumena monaĥejo de la Sankta Triunio) kaj la duan — nehejtata preĝejo de la Senkapigo de Johano Baptisto (konsekrita la  de Ambrosio, la arkimandrito de la Tjumena monaĥejo de la Sankta Triunio). Longa historio de la konstruado speguliĝas en aspekto de la templo. Ĝia unua etaĝo montras stilon de la frua baroko dum en la supra parto jam senteblas klasikismo.

En 1892 ĉe la preĝejo estis malfermita la unua en la urbo paroĥa lernejo (antaŭe funkciis nur la lernejo ĉe la monaĥejo de Sankta Triunio, en kiu lernis 14 knaboj). Unue en ĝi lernis 60 knaboj kaj 21 knabinoj, sed ekde la  oni aĉetis tiucele domon en Malgranda Gorodiŝĉe kaj kreis tiel la Savinto-Ĉefanĝelan lernejon, kie lernis infanoj de la paroĥanoj de la du preĝejoj — la Savinta kaj la Ĉefanĝela. En 1898 la Savinta vira lernejo translokiĝis en novan konstruaĵon, aĉetitan por ĝi laŭ testamento de la negocisto Gavriil Molodiĥ kaj parte pagita de la paroĥanoj. La Ĉefanĝela lernejo funkciis aparte, sed havis nur la inan fakon, la vira fako aldoniĝis nur sekvan jaron. En 1904 okaze de naskiĝtago de la carido Aleksej Nikolajeviĉ estis aĉetita duetaĝa domo, kiu enhavis du klasĉambrojn, ĉambron por instruistoj kun librejo, kaj apartamentojn por la instruistoj. Pro tio la fakoj estis unuigitaj kaj formiĝis la kvarjara lernejo, kiu funkciis tiel ĝis 1908.

En 1934 la preĝejo estis rekonstruita kaj uzita kiel klubo, oficejo, garaĝo, stokejo. Samjare estis malmuntitaj la kupoloj kaj sonorilturo. En 1941 oni transdonis ĝin al garnizona lavejo, kio sekvigis plian rekonstruon. En 1945 ĝi iĝis manĝejo kaj amasloĝejo. Dum tiuj kaj postaj rekonstruoj oni malmuntis portikon de la ĉefa enirejo kaj ŝtuparon al la dua etaĝo. En 1948 ĝin okupis konstrua fako de la fabriko N 769 (Strojmaŝ), kiu tamen uzis la konstruaĵon tiom malbone, ke lua kontrakto estis nuligita. Laŭ alia versio, la ejon ne forlasis trusto *Tjumenelektrosetstroj*, do la urbestro Gennadij Rajkov sendis OMON-taĉmenton, kiu nokte forportis la meblojn surstraten, ion detruinte kaj tiel malebligis pluan uzadon de la konstruaĵo kiel oficejo. La  la preĝejo estis transdonita al la Tobolska-Tjumena eparĥio kaj subigita al la Oranta paroĥo. Tie ekfunkciis dimanĉa lernejo de la Oranta katedralo. En la dua etaĝo ekfunkciis ateliero de pentrarto kaj lignoĉizado.

En 1994 komenciĝis grava rekonstruado de la alkonstruaĵo de Simeono de Verĥoturje kie troviĝis kunvenejo kaj surloke de altaro staris scenejo kun piano kaj busto de Lenin — ĉio ĉi estis forigita. Oni faris tie baptejon kapablan enspacigi 1,5 tunojn da akvo.

En 1995 komenciĝis la rekonstruado de la apuda tereno kaj dezajnado de la dimanĉa lernejo.

Nokte al la  el la preĝejo estis ŝtelitaj tri ikonoj, inkluzive unu de la 16-a jarcento. Du estis baldaŭ trovitaj en Kurgano dum la plej malnova kaj antikva malaperis senspure.

## Kapelo 
Al la paroĥo apartenas ankaŭ la kapelo de Lazaro el Betania en la Ĉerviŝeva tombejo apud Tjumeno. Ĝi estis konsekrita en 2003. La nefinkonstruitan kapelon finis Anatolij Jevsejev, kiu decidis fari tion post sepulti en la tombejo sian filon. Ekde tiam ĉe la kapela enirejo pendas tabulo, kiu petas enirantojn preĝi por lia filo Johano. Li konstruigis ankaŭ la domon por klerikaro, ĉirkaŭbaris la kapelon kaj poste regule helpis al ĝi.

## Publika transporto 
La plej proksimaj bushaltejoj estas *Gosbank* (Ŝtata Banko) en strato Lenin kaj *Ploŝĉad Borcov Revolucii* (Placo de la Batalantoj de la Revolucio) en strato Respubliko. Tra ambaŭ haltejoj sekvas pluraj busaj kaj busetaj itineroj.

## Vidu ankaŭ 
* Preĝejo de Sankta Jozefo
* Preĝejo de la Savinto

## Referencoj 
Kategorio:Strato Lenin (Tjumeno)
Tjumeno
Mikaelo la Ĉefanĝelo
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj en Rusio
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1824
Mikaelo la Ĉefanĝelo