Plurpunkta turstrigo

La **Plurpunkta turstrigo** (laŭ la scienca nomo *Tyto multipunctata*) aŭ **Malgranda fulgostrigo** estas strigo de la familio titonedoj. Ĉi tiu estas unu el la du grupoj de strigoj, la alia estante *strigedoj*. Ĝi estas mezgranda masko-strigo troviĝanta en malsekaj tropikoj de Aŭstralio. Iam konsiderita subspecio de la Tenebra turstrigo, ĝi distingiĝas pro sia malhela plumaro, pli forta punkteco, kaj pli altatona alvoko. La Plurpunkta turstrigo havas limigitan teritorion ene de nordorienta Aŭstralio kaj vivas ĉefe en malhelaj, malfermaj areoj de pluvarbaroj.

## Aspekto 
La malgranda fulgostrigo estas nokta strigo kun malhelgriza plumaro kaj distingaj blankaj makuloj. Ĝia korforma vizaĝdisko estas dukolora, kun hela kornokolora beko. Ĝi averaĝe estas 32–38 cm granda, kaj inoj estas tipe pli grandaj kaj pli agresemaj ol maskloj.

Ili estas vivejaj specialistoj, kio signifas, ke ili bezonas specifan vivejon por postvivi. Rilate al dieto, ili estas ĝeneralistoj, kio signifas, ke ili havas varian dieton kaj estas flekseblaj kun la predo, kiun ili konsumas. Ĝenerale, fulgostrigoj estas maloftaj, ĉar malfacilas observi ilin en la mallumaj, densaj arbaroj, en kiuj ili vivas. Tiu ​​fulgostrigo estas la tria plej granda aŭstralia arbarstrigo post la Forta strigo (*Ninox strenua*) kaj la Rufa strigo (*Ninox rufa*). Malgrandaj fulgostrigoj estas konataj kiel tre teritoriemaj kaj eligi laŭtan fajfon por forpuŝi entrudiĝintojn. Ĉi tiuj strigoj estas aparte vundeblaj al ŝanĝoj en sia vivejo kaj resursoj, ĉar ili ĝenerale troviĝas en malmultaj nombroj kaj havas malgrandajn ovodemetaĵojn.

## Taksonomio 
Strigoj ĝenerale subdividiĝas en du familiojn: Strigedoj (akcipitrostrigoj) kaj Titonedoj (maskostrigoj). La Plurpunkta turstrigo estas parto de la familio Titonedoj, en kiu estas ankaŭ la turstrigo (*Tyto alba*), la Longkrura turstrigo (*Tyto longimembris*) kaj la Aŭstralia turstrigo (*Tyto novaehollandiae*). La Plurpunkta turstrigo estas konsiderata maskostrigo pro la maskosimila aspekto de la plumoj, kiuj konturas ĝian vizaĝon. Ĉi tiu vizaĝostrukturo permesas pli bonan ricevon de sonondoj. Strigoj en la familio Titonedoj, kiel la Plurpunkta turstrigo, havas pli longan kaj pli maldikan kranion ol strigoj en la familio Strigedoj. La fungrotendena ŝlosmekanismo, kiu helpas la birdon ripozi, estas ankaŭ pli maldika ĉe la Plurpunkta turstrigo kompare kun la plej multaj aliaj strigoj.

Kelkaj esploristoj kredas, ke la Plurpunkta turstrigo estas aparta specio disde la Tenebra turstrigo (*T. tenebricosa*) pro iliaj diferencoj en grandeco, voĉoj kaj koloro de plumaro. La Plurpunkta turstrigo estas pli malgranda ol la Tenebra turstrigo kaj havas pli helan koloron de plumaro. Tamen, aliaj esploristoj opinias, ke ĉi tiuj strigoj estas parto de ununura specio, nome fulga strigo.
  Ili konsideras la grandan fulgostrigon (*T. t. tenebricosa*) kaj la malgrandan fulgostrigon (*T. t. multipunctata*) kiel fratajn subspeciojn.

## Habitato kaj distribuado 
La Plurpunkta turstrigo estas endemia de la malsekaj tropikoj de la Aŭstralazia regiono kaj havas malgrandan teritorion kaj disan distribuon. Ĉi tiu strigo estas limigita al malsekaj eŭkalipt-arbaroj proksime de la marbordo de nordorienta Kvinslando, Aŭstralio. Ĉi tiuj strigoj ofte estas registritaj norde de la Granda Disiga Montaro. La Plurpunkta turstrigo ĝenerale okupas areojn de 200-800 hektaroj. Inaj fulgostrigoj estas 1,7 fojojn pli pezaj ol maskloj

Fulgostrigoj spontanee voĉas dum la tuta nokto sed plejparte ĉe krepusko kaj tagiĝo,

### Manĝado 
La Plurpunkta turstrigo estas ĝeneralista predanto ĉar ĝi ĉasas diversecon da predoj ene de sia limigita distribua areo.

La Plurpunkta turstrigo konsumas speciojn preskaŭ minacatajn aŭ endanĝerigitajn laŭ la leĝaro de la Kvinslanda Registaro (Naturkonservada Leĝo de 1992 kaj la Naturkonservada Faŭna Regularo de 2006) kiel la lemuroidan ringvostan didelfon (*Hemibelideus lemuroids*), la Atertonan antekinon (*Antechinus godmani*), la Herbertriveran ringvostan didelfon (*Pseudochirulus herbentensis*), la orientan pigmean didelfon (*Cercartetus nanus*), la fumplenan muson (*Pseudomys fumeus*), la larĝdentan raton (*Mastacomys fuscus*) kaj la Godman-antekinon (*Antechinus godmani*), kiu estas konsiderata inter la plej maloftaj antekinoj en Aŭstralio. Arbara predo pliiĝis de 55% al ​​81% de la dieto de la strigo ekde la eŭropa setlado. Pli ol duono de la dieto de la strigo konsistas el enkondukitaj specioj kiel la nigra rato (*Rattus rattus*) kaj la doma muso (*Mus musculus*). kaj povas reproduktiĝi iam ajn dum la jaro, nome en "nesezona reproduktado". Nestumado estas determinita de mediaj faktoroj kiel pluvo kaj disponebla predo. Oni raportis, ke Plurpunktaj turstrigoj uzas *Eucalyptus grandis*, *Syzygium paniculatum*, *Castanospermum australe*, *Ailanthus triphysa* kaj *Ficus* sp. por nesti.

Tiuj birdoj estas monogamaj kaj montras gepatran zorgadon. Gepatroj nutras siajn idojn post la 10-monata aĝo. kaj forlasas siajn gepatrojn post 6-8 monatoj. La idoj malkaŝas malhelan plumaron post 4 monatoj. La nove sendependaj strigoj foriras ĝis 10–20 km for de la nesto.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Bruce, M. D. (1999). "Family Tytonidae (Barn-owls)". En del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. (eld.). *Handbook of Birds of the World*, Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 84-87334-25-3.
* Shawyer, Colin (1994). *The Barn Owl*. Hamlyn. ISBN 0-600-57949-2.
* Svensson, Lars; Zetterström, Dan; Mullarney, Killian; Grant, Peter, J. (1999). *Collins Bird Guide*. Harper & Collins. ISBN 0-00-219728-6.
* Taylor, Iain (2004). *Barn Owls: Predator-prey Relationships and Conservation*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-54587-7.
*Wildlife-australia.com

## Eksteraj ligiloj
*https://birdsoftheworld.org/bow/species/sooowl1/cur/introduction 
*https://ebird.org/species/lesowl1

Kategorio:Strigoformaj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Birdoj de Oceanio