open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kvartalo Tennoĵi

La **kvartalo Tennoĵi** aŭ **Tennoĵi-ku** (天王寺区 [tennōĵi-ku], Hepburn:*Tennōji*, Kunrej: *Tennôzi*) estas kvartalo en la urbo Osako. Kiel la tuta urbo ĝi situas en la samnoma gubernio Osaka kaj en la administra regiono Kansajo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon interalie kun . 

## Industrio 
* Aigan (, d:Q4696820), japana kompanio de okulvitroj
* Akanemaru Honpo (, d:Q11617250), japana entrepreno
* Descente (, d:Q11320384), japania sporta vestaĵa kaj akcesoraĵa kompanio
* Kintetsu, privata fervoja kompanio 
* Kongo Gumi, familia konstruada entrepreno, la en la mondo plej malnova kaj longdaŭra familia firmao
* Shinko Shuppansha Keirinkan, laŭ la titolo estus libroeldonejo kaj vendejo de brokantaj libroj, sed tute ne estas konata en vikidatumoj 
* Zett (, d:Q11314927), japania publika kompanio

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Ringlinio de Osaka: Stacio Tennōji - Stacio Teradachō - Stacio Momodani - Stacio Tsuruhashi - Stacio Tamatsukuri
* Kintetsu:
** Linio Kintetsu-Ōsaka: Stacio Ōsaka-Uehommachi - Stacio Tsuruhashi
* Osaka Urba Subtera Fervojo:
** Linio Tanimachi: Stacio Tanimachi-Kyūchōme - Stacio Shitennōji-mae Yūhigaoka - Stacio Tennōji
** Linio Sennichimae: Stacio Tanimachi-Kyūchōme - Stacio Tsuruhashi

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo de Hanshin
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 25
** Nacia vojo 308

## Turismo 
### Famaj ejoj 
* Isshin-ji
* Parko Tennōji
** Arta Muzeo de Osako
** Keitaku-en
** Zoologia ĝardeno de Tennōji
* Sanktejo Ikukunitama
* Shitennō-ji

File:Osaka municipal museum of art01s3200.jpg|
File:Isshinji-hondo1.jpg|
File:090822 Keitakuen Osaka Japan01b5s9.jpg|
File:Tennoji park05s3200.jpg|
File:Ikukunitama-jinja Haiden.jpg|
File:Shitennoji03s3200.jpg|
File:Tennoji-Zoo1.jpg|

## Lernejoj en la kvartalo 
* Elementaj lernejoj: 8 (publikaj: 8)
* Mezlernejoj: 9 (publikaj: 4, privataj: 5)
* Superaj mezlernejoj: 12 (publikaj: 5, privataj: 7)

### Universitatoj 
* Universitato Ōsaka-Kyōiku (publika)

Tennoĝi
Tennoĝi
Kategorio:Municipoj de Japanio
Industrial and Mining Water Research Unit

La **Industrial and Mining Water Research Unit** (mallongige *Water Research Unit*) (mallongigita IMwARU) estas unu el pluraj esplorunuoj bazitaj en la Altlernejo de Kemio kaj Metalurgia Inxĝnierado ĉe la Universitato de Witwatersrand (Johanesburgo). Ĝi disponigas esploradon same kiel konsiladon al majstroj kaj doktorecstudentoj ene de la universitato.

## Unua strukturo
La stabanaro traktas transversajn disciplinajn akvotemojn. Kiel tia la grupo inkludas ekspertojn en Kemia inĝenierado, Mikrobiologio kaj aliaj sciencoj.

## Kunlaboro
La stabanaro aktive kunlaboras kun Juro, Kemio, Civila kaj Mina Inĝenieradoj en la universitato. Ili ekspoziciis kun pluraj aliaj grupoj en Mine Closure 2014.

## Loko
La stabanaro estas gastigita en pluraj konstruaĵoj tra la universitato, plej precipe en la Richard Ward Building de orienta kampuso.

## Esplorado
* Konstruitaj malsekregionoj - kloakaĵsolvado tra naturaj biologiaj procezoj.
* Akvopiedsignado - Kvantoro kaj minimumigo de akvoforuzo sur, inter aliaj, mino kaj paper-/pulk-ejoj.
* Acida Mindrenado - metodoj de malgrasigo, traktado kaj administrado AMD.
* Vivciklotaksado - Kvantoro kaj minimumigo de likvid/solid/gasa ruboj en lokoj kiuj inkludas nutraĵprilaboradon, biopretigon kaj aliajn ejojn.

Kategorio:Eduksistemo en Sudafriko
Kategorio:Johanesburgo
Pierre Leroux

**Pierre Henri LEROUX** (7-a de aprilo 1797 – 12-a de aprilo 1871), franca filozofo kaj politika ekonomikisto, naskiĝis en Bercy, nune parto de Parizo, la filo de metiisto.

## Biografio 
Lia edukado estis interrompita pro la morto de lia patro, kio devigis lin vivteni siajn patrinon kaj familion. Li eklaboris unue kiel masonisto kaj poste komponisto; li aliĝis al P. Dubois en la fondo de *Le Globe* kiu iĝis en 1831 la oficiala organo de la komunumo de sansimonianoj, kies elstara membro li iĝis. Novembre samjare, kiam Prosper Enfantin iĝis estro de sansimonianoj kaj predikis la liberigon de virinoj kaj la funkciojn de *couple-prétre*, Leroux separiĝis el la organizo. En 1834 li publikigis eseon titole "Individuismo kaj socialismo" kiu, spite ties mesaĝo de skeptikismo al ambaŭ tendencoj, enkondukis la terminon *socialismo* en la franca politika diskurso. En 1838, kun Jean Reynaud, kiu estis separinta kun li, li fondis la *Encyclopédie nouvelle* (eld. 1838-1841). Inter la artikoloj kiujn li enmetis estis ''De l'egalité* kaj *Refutation de l'éclectisme*, kiuj poste aperos kiel separataj verkoj.

## Pensaro 
## Bibliografio 
* J. Maîtron (eld. de), *Dictionnaire biographique du mouvement ouvrier français. Première partie: 1789-1864* (Paris, 1964): t. II, pp.&nbsp;501–503.
* Jack Bakunin, *Pierre Leroux and the birth of democratic socialism, 1797-1848* (New York, 1976)
* Jacques Viard, *Pierre Leroux et les socialistes européens* (Arles, 1982)
* Armelle Le Bras-Chopard, *De l'égalité dans la différence : le socialisme de Pierre Leroux* (Paris, 1986)
* Marisa Forcina, *I diritti dell’esistente. La filosofia della “Encyclopédie nouvelle” (1833-1847)* (Lecce, 1987)
* Barbel Kuhn, *Pierre Leroux: Sozialismus zwischen analytischer Gesellschaftskritik und so-zialphilosophischer Synthese: ein Beitrag zur methodischen Erforschung des vormarxistischen Sozialismus* (Frankfurt am Main, 1988)
* Miguel Abensour, *Le Procès des maîtres rêveurs* (Paris, 2000)
* Bruno Viard, *Pierre Leroux, penseur de l’humanité* (Aix-en-Provence, 2009)
* Andrea Lanza, *All'abolizione del proletariato! Il discorso socialista fraternitario. Parigi 1839-1847* (Milano, 2010)

## Referencoj 
** Célestin Raillard, *Pierre Leroux at ses œuvres* (Paris, 1899)
** Pierre-Félix Thomas, *Pierre Leroux: sa vie, son œuvre, sa doctrine* (Paris, 1904)
** Louis Reybaud, *Études sur les réformateurs et socialistes modernes'' (Bruxelles, 1842)

## Eksteraj ligiloj 
* Biografia skizo  
* Biographical sketch   Pri intelekta fono de George Sand.
* http://www.amisdepierreleroux.org 

Kategorio:Francaj filozofoj
Kategorio:Francaj socialistoj
Kategorio:Utopia socialismo
Étienne-Gabriel Morelly

eta|250ra|Kovrilpaĝo de "Code de la Nature, ou le véritable Esprit de ses Loix." (1755)
**Étienne-Gabriel Morelly** (franca prononco mɔʁɛli; 1717, Vitry-le-François – 1778) estis franca utopiisma pensulo kaj romanisto. Krom esti "obskura impost-funkciulo", Morelly verkis du librojn pri edukado kaj kritiko de Montesquieu. Tamen, li estas plej bone konata kiel aŭtoro de *The Code of Nature,* publikigita anonime en Francio en 1755. Tiu libro akre kritikis la socion tiutempan kaj proponis konstitucion intencitan al konduko al egalisma societo sen posedrajto, geedziĝo, eklezio aŭ polico.

## Verkoj 
* ''Essai sur l'esprit humain*, 1743
* *Essai sur le coeur humain*, 1745
* *Le Prince, les délices des coeurs, ou traité des qualités d'un grand roi et système d'un sage gouvernement* [La Princo, la koraj plezuroj, aŭ, Teaktaĵo pri kvalitoj de granda reĝo kaj sistemo de saĝa regado], 1751
* *Code de la nature, ou de véritable esprit de ses lois*, 1755

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Elprenaĵoj el *Code de la nature''

Kategorio:Francaj filozofoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj socialistoj
Kategorio:Utopiaj socialistoj
Kategorio:Klerismaj filozofoj
Kategorio:Klerismo
Charles Hall

**Charles Hall** (1740–1825) estis brita kuracisto, socikritikisto kaj rikarda socialisto kiu publikigi *The Effects of Civilization on the People in European States* (La efikoj de civilizo sur la popolo en la eŭropaj ŝtatoj) en 1805, kondamnante kapitalismon pro ties malkapablo por havigi al la malriĉuloj. En la libro, Hall asertas, ke la malegalecoj laŭ riĉo kaj la produktado de varoj kondukas al ekspluatado de malriĉuloj, kaj ties suferado. Hall fame proklamis, ke la ekspluatado de malriĉuloj estas tiom akra ke ili "retenas nur la produkton de unu laborhoro el ĉiu ok".

Kiel solvo por la problemoj de la socio, Hall proponis agraran reformon kaj progresivan impostadon. Liaj konsideroj kaj ekonomika teorio, ĉefe lia rigardo al akra ekspluatado de malriĉuloj, estis gravaj por la disvolviĝo de marksismo, kaj kondukis al multaj konsideri lin unu el la plej fruaj socialistoj.

## Notoj 
## Verkoj 
* Charles Hall, ''Effects of Civilization on the People in European States, with Observations on the Principal Conclusions in Mr Malthus's Essay on Population'', Routledge/Thoemmes Press, 1994 ISBN 0-415-10503-X
* Charles Hall, The effects of civilisation on the people in European states (1849) http://archive.org/details/effectsofciviliz00hallrich

Kategorio:Naskiĝintoj en 1740
Kategorio:Mortintoj en 1825
Kategorio:Utopia socialismo
Kategorio:Britaj socialistoj
Kategorio:Britaj ekonomikistoj
Thomas Spence

eta|Kolono de Monumento al Reformistoj, Tombejo Kensal Green, montranta la nomon de Spence
**Thomas SPENCE** (21a June Malnovastilo/2a Julio Nova Stilo, 1750 – 8a de Septembro, 1814) estis angla maldekstrulo kaj defendanto de la komuna posedo de la tero.

## Vivo 
Spence estis unu el ĉefaj anglaj revoluciuloj de la fino de la 18a jarcento kaj komenco de la 19a jarcento. Spence naskiĝis en malriĉeco kaj same mortiĝis, post longaj periodoj de enprizonado, en 1814.

La minacata fermo de la komunejo Town Moor en Newcastle en 1771 ŝajne estis la ŝlosilo de la intereso de Spence por la tera afero kaj lia aliro al ultra-radikalismo. Lia plano ne estis por tera ŝtatigo sed por la establado de memregaj paroĥaj komunumoj, en kiuj la lupago pagita al la paroĥo (nome absoluta posedanto de la tero) estu la ununura imposto ia ajn. Liaj ideoj kaj pensaro tiurilate devenis el vario de ekonomikaj pensuloj, inter kiuj lia amiko Charles Hall.

La plano de Spence havis kelkaj postulojn nome la jenaj:
# Fino de aristokrataro kaj terposedantoj;
# Ĉiu tero estu publike posedata de 'demokrataj paroĥoj', kiuj estu ege memregaj;
# Lupagoj por tero en paroĥoj estu kunhavataj egalece inter paroĥanoj;
# Universala balotrajto (inklude inojn) kaj ĉe paroĥa nivelo kaj pere de sistemo de deputitoj elektitaj de paroĥoj por landa senato;
# 'Sociala garantio' etenda por havigi enspezon al tiuj nekapablaj labori;
# La 'rajtoj de infanoj' esti liberaj el ekspluatado kaj malriĉeco.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *The Real Rights of Man* (1793)
* *End of Oppression* (1795)
* *Rights of Infants* (1796)
* *Constitution of Spensonia* (1801)
* *The Important Trial of Thomas Spence* (1807)

## Referencoj 
* Bonnett, Alastair (2007) The Other Rights of Man: The Revolutionary Plan of Thomas Spence. *History Today* 57(9):42–48.
* Bonnett, Alastair & Armstrong, Keith (eld), Thomas Spence: ''The Poor Man's Revolutionary'' Breviary Stuff Publications, 2014 ISBN 978-0-9570005-9-9
* Malcolm Chase, The People's Farm, *English Radical Agrarianism 1775–1840* Breviary Stuff Publications, 2010 ISBN 978-0-9564827-5-4
* O. Rudkin, Thomas Spence and His Connections (1927).
* T. M. Parssinen, "Thomas Spence and the Spenceans: a Study of Revolutionary Utopianism in the England of George III" (unpublished Ph.D. dissertation, Brandeis University, 1968).
* T. M. Parssinen, "The Revolutionary Party in London, 1816–20", *Historical Research* **45** (2007) 266–282 

## Eksteraj ligiloj 
* The Thomas Spence Society
* Thomas Spence, *The Real Rights of Man*, 1775.
* M. Beer, ed., *The Pioneers of Land Reform: Thomas Spence, William Ogilvie, Thomas Paine*, 1920.

Kategorio:Britaj liberaloj
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Britaj politikistoj
Kategorio:Newcastle upon Tyne
Kristana socialismo

**Kristana socialismo** estas formo de religia socialismo surbaze de la instruo de Jesuo. Multaj kristanaj socialistoj kredas ke kapitalismo estas idol-kulto kaj fiksiĝintaj en avideco, kaj kelkaj kristanaj konfesioj konsideras ĝin mortan pekon. Kristanaj socialistoj identigas la kialon de malegaleco ĉar estas asociita kun la avideco kiun ili asocias kun kapitalismo.

La esprimo ankaŭ apartenas al pli fruaj figuroj kiel la deknaŭjarcentaj verkistoj Frederick Denison Maurice (*The Kingdom of Christ*, 1838), John Ruskin (*Unto this Last*, 1862), Charles Kingsley (*The Water-Babies*, 1863), Thomas Hughes (''Tom Brown's Schooldays*, 1857), Frederick James Furnivall (kunkreinto de la *Oxford English Dictionary*), Adin Ballou (*Practical Christian Socialism*, 1854), kaj Francis Bellamy (baptisma ministro kaj aŭtoro de la usona Ĵuro pri fideleco).

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Teologio de liberigo

### Bibliografio 
**Unuarangaj fontoj**
* Gray, John. *The Life of Frederick Denison Maurice: Chiefly Told in His Own Letters* (1885) online edition
* Kingsley, Charles. *The Works of Charles Kingsley* (1899) online edition
* Kingsley, Frances Eliza Grenfell. *Charles Kingsley: His Letters and Memories of His Life* (1877) online edition
* Leno, John Bedford. *The Aftermath with Autobiography of the Author*, Reeves & Turner, London 1892

**Duarangaj fontoj**
* Bissett, Jim. *Agrarian socialism in America: Marx, Jefferson, and Jesus in the Oklahoma Countryside, 1904-1920* University of Oklahoma Press, 1999
* Boyer, John. *Culture and Political Crisis in Vienna: Christian Socialism in Power, 1897-1918* (1995)
* Cort, John C. *Christian Socialism: An Informal History* (1988)
* Hopkins, Charles Howard. *The Rise of the Social Gospel in American Protestantism, 1865-1915* (1940) (Chap. X "Christian Socialism")
* Phillips, Paul T. *A Kingdom on Earth: Anglo-American Social Christianity, 1880-1940.* (1996)
* Young, Shawn David. "From Hippies to Jesus Freaks: Christian Radicalism in Chicago’s Inner-City ." *Journal of Religion and Popular Culture''. Vol 22(2) Summer 2010.

## Eksteraj ligiloj 
* Christians on the Left (UK) - formerly the Christian Socialist Movement
* Religious Socialists Vision Statement of the Religion and Socialism Commission of the Democratic Socialists of America
* Socialism and Faith Commission of the Socialist Party USA 
* Spartacus Educational on nineteenth-century Christian socialism
* New Testament Supports Socialism 
* Anglo-Catholic Socialism 
* The Bible on the Poor: Or Why God is a Liberal
* Christian Socialist Party USA  Right-wing Christian socialism movement

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Socialismo
(14773) 4264 T-1

**(14773) 4264 T-1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (angle :
*Palomar-Leiden Trojan Survey*).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Charles Kingsley

**Charles Kingsley** (12a Junio 1819 – 23a Januaro 1875) estis pastro de la Eklezio de Anglio, universitata profesoro, historiisto kaj romanisto. Li estas ĉefe asociata kun la areo de la nuna Sud-okcidenta Anglio kaj nordorienta Hampshire. Li estis amiko kaj korespondanto kun Charles Darwin.

La intereso de Kingsley en historio montriĝas en kelkaj verkoj, kiaj *The Heroes* (1856), porinfana libro pri Greka mitologio, kaj kelkaj historiaj romanoj, el kiuj la plej bone konataj estas *Hypatia* (1853), *Hereward the Wake* (1865) kaj *Westward Ho!* (1855, kiu grandparte disvolviĝas en la eta fiŝista vilaĝo Clovelly).

## Bibliografio 
[eta|dekstra|Statuo de Charles Kingsley ĉe [Bideford, Devon (UR)]]
* *Yeast*, novelo (1848)
* ''Saint's Tragedy*, teatraĵo
* *Alton Locke*, novelo (1849)
* *Twenty-five Village Sermons* (1849)
* *Cheap Clothes and Nasty* (1850)
* *Phaeton, or Loose Thoughts for Loose Thinkers* (1852)
* *Sermons on National Subjects* (1a serio, 1852)
* *Hypatia*, novelo (1853)
* *Glaucus, or the Wonders of the Shore* (1855)
* *Sermons on National Subjects* (2a serio, 1854)
* *Alexandria and her Schools* (I854)
* *Westward Ho!*, novelo (1855)
* *Sermons for the Times* (1855)
* *The Heroes, Greek fairy tales* (1856)
* *Two Years Ago*, novelo (1857)
* *Andromeda and other Poems* (1858)
* *The Good News of God*, predikoj (1859)
* *Miscellanies* (1859)
* *Limits of Exact Science applied to History* (Inaugural lectures, 1860)
* *Town and Country Sermons* (1861)
* *Sermons on the Pentateuch* (1863)
* *The Water-Babies* (1863)
* *The Roman and the Teuton* (1864)
* *David and other Sermons* (1866)
* *Hereward the Wake: "Last of the English"*, novelo (London: Macmillan, 1866)
* *The Ancient Régime* (Lectures at the Royal Institution, 1867)
* *Water of Life and other Sermons* (1867)
* *The Hermits* (1869)
* *Madam How and Lady Why* (1869)
* *At Last: a Christmas in the West Indies* (1871)
* *Town Geology* (1872)
* *Discipline and other Sermons* (1872)
* *Prose Idylls* (1873)
* *Plays and Puritans* (1873)
* *Health and Education* (1874)
* *Westminster Sermons* (1874)
* *Lectures delivered in America'' (1875)

## Notoj 
## Referencoj 
*  2nd edition. Retrieved on 20 July 2007
* Dawson, William James. "Charles Kingsley", in Dawson's *The Makers of English Fiction*, 2a eld., (New York: F.H. Revell Co., 1905), on p.&nbsp;179-190.
* Kingsley, Charles. *Charles Kingsley: His Letters and Memories of His Life*, ed. by his wife. Tenth ed. Longon: C. Kegan, Paul & Co., 1878. 2 vol.

## Eksteraj ligiloj 
* Famaj citaĵoj de Charles Kingsley 
* A painted bollard based on a water fairy  unveiled in Whitchurch, Hampshire (foto ene de artikolo)
* Works by Charles Kingsley ĉe Internet Archive (skanitaj libroj)
* Index entry for Charles Kingsley at Poets' Corner
* 

Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Anglikanismo
Kategorio:Universalismo
Kategorio:Britaj historiistoj
Kategorio:Britaj romanistoj
Planita ekonomio

**Planita ekonomio** aŭ **planekonomio** estas la ekonomia sistemo en kiu decidoj koncerne produktadon kaj investadon estas farataj surbaze de plano formulita de centra aŭtoritato, kutime de publika instanco kiel ekzemple registara agentejo. Tiel ĝi povas esti nomita "komandekonomio". Planekonomio estas nocio kontraŭ merkata ekonomio. Kontra Kvankam planekonomio povas esti bazita sur aŭ alcentrigitaj aŭ malcentraj formoj de ekonomia planado, ĝi kutime rilatas al centrite planekonomio. Centra planado planas plibonigi produktivecon kaj kunordigon de ebligaj planistoj por ekspluati pli bonajn informojn realigitan per la firmiĝo de ekonomiaj resursoj dum farado de decidoj koncerne investon kaj la asignon de ekonomiaj enigaĵoj.

Planekonomioj estas kutime klasifikitaj kiel speciala variaĵo de socialismo, kaj estis historie apogitaj per kaj efektivigoj fare de marksism-leninismaj socialismaj ŝtatoj. Analizistoj argumentas ke soveti-speca centrita planado ne fakte konsistigis planekonomion en tio ke ampleksa kaj deviga plano ne gvidis produktadon kaj investon; tial la esprimo *administra komandekonomio* aperis kiel pli preciza nomo por la ekonomia sistemo kiu ekzistis en la iama Sovetunio kaj orienta bloko, elstarigante la rolon de alcentrigita hierarkia administra decidiĝo en la foresto de populara kaj demokrata sur loka merkato bazita decidigo kiel la esenca kunordiga kvalito de tiuj ekonomioj.

## Vidu ankaŭ 
* Ekonomio de Sovetunio
* Ekonomio de Ĉinio
* Kvinjarplanoj de la Ĉina Popola Respubliko
* Komunismo
* Orienta Bloko
* Ekonomio en transiro
* Merkata ekonomio
* Demokrata socialismo

## Notoj
## Bibliografio
* Michael Ellman (2014). *Socialist Planning.* Cambridge University Press; 3a eldono. ISBN 1107427320
* Gregory Grossman (1987): "Command economy," *The New Palgrave: A Dictionary of Economics*, v. 1, pp.&nbsp;494–95.
* Carl Landauer (1947): *Theory of National Economic Planning*. University of California Press. Berkeley and Los Angeles, Second edition.
* Alec Nove (1987): "Planned economy," *The New Palgrave: A Dictionary of Economics*, v. 3, pp.&nbsp;879–85.
* 

## Eksteraj ligiloj
* An article against "The myth of the permanent arms economy" 
* The Stalin Model for the Control and Coordination of Enterprises in a Socialist Economy 

Kategorio:Ekonomiko
Kategorio:Socialismo
Kategorio:Komunismo
Stacio Fuminosato

**Stacio Fuminosato** (japane: 文の里駅 [Fuminosato-eki], angle: *Fuminosato Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Abeno, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Tanimachi.

## Linioj 
* **Metroo:**:
** **Osaka Urba Subtera Fervojo**:
*** Linio Tanimachi

## Historio 
* 27-a de novembro 1980: Malfermiĝis la stacio de la Linio Tanimachi.

## Kajoj 
### Osaka Urba Subtera Fervojo 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de Linio Tanimachi
Kategorio:Stacioj de Osaka Urba Subtera Fervojo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1980
Kategorio:1980 en Japanio
Imre Hideghéthy

**Imre Hideghéthy** [hideghEti], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hideghéthy Imre** estis hungara-kroata politikisto, ministro, parlamentano.

Imre Hideghéthy http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC05727/06326.htm naskiĝis la  1860 en Hungara reĝlando en Bogdanovci (nuntempe en Kroatio). Li mortis la  1920 en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Hideghéthy lernis juron en Bonn kaj Lejpcigo, poste li lernis ekonomikon en Proskau. Inter 1888 kaj 1891 li estis deputito en la kroata parlamento. Inter 1903 kaj 1906 li estis ĉefdepartementestro de Szerém. En la jaroj 1916 kaj 1917 li estis senpostena ministro pri Kroatio-Slavonio-Dalmatio en Dua Kabineto István Tisza.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj senpostenaj ministroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Károly Unkelhäusser

**Károly Unkelhäusser** [kAroj unkelheuser], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Unkelhäusser Károly** estis hungara-kroata politikisto, ministro.
eta| Károly Unkelhäusser
Károly Unkelhäusser http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC16127/16199.htm naskiĝis la  1866 en Hungara reĝlando en Vukovar (nuntempe en Kroatio). Li mortis la  1938 en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Unkelhäusser akiris diplomon en Universitato Kolozsvár en 1888, poste li eklaboris en la ŝtata administrado. Inter 1892 kaj 1895 li faris la samon en sia naskiĝurbo. En la sekva jaro li estis sekretario en ministerio. Interrompo okazis inter 1901 kaj 1904, tiam li estis vicdepartementestro en Szerém. En 1912 li estis subbanuso, poste li ricevis signifan postenon en Bosnio. En la jaroj 1917 kaj 1918 li estis senpostena ministro pri Kroatio-Slavonio-Dalmatio.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Kroataj ministroj pri kroataj aferoj de Hungario
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mu (kanao)

**む** (hiragana) aŭ **ム** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [mu] Tiu litero estas 33-a litero de Goĵūon, 23-a litero de Iroha.

## Variantoj 
### Malgranda Mu 
**ㇺ** estas uzata por Ajnua lingvo kaj Koreaj kanaoj. Tiu litero havas [-m] sonon.

## Origino 
* Hiragana: 
* Katakana: Supro de 

## Transliterumoj 
* Latinigo
** Esperanto: mu
** Transskribado Hepburn: mu
** Kunrei-siki: mu
** Ĉeĥa/ Slovaka: mu
** Hungara: mu
* Ciriligo
** Rusa: му
** Ukraina: му

## Aliaj informoj 
* Brajlo:Dosiero:Braille_Y.svg
* Morsa kodo: -
* Literuma alfabeto: 無線のム [musen no mu] (Mu en Radio-trafiko)

## Komputilaj kodoj 
### Hiragana 
* Unikodo: U+3080
* JIS X 0213: 1-04-64

### Katakana 
* Unikodo:
** Mu: U+30E0
** Malgranda: U+31FA
* JIS X 0213:
** Mu: 1-05-64
** Malgranda: 1-06-89

Kategorio:Kanaoj
Strimo

Laŭ la helena mitologio, **Strimo** (el la greka *Στρυμώ*, «aspra») estis akvonimfo, filino de la riverdio Skamandro, kiu fluadas tra la ebenaĵo sur Monto Ido. Oni ankaŭ nomas ŝin Roeo aŭ Rojo, el *Ροιω*, greka vorto signifanta «fluanta».[eta|250ra|Ruinoj de [Trojo, kun la Monto Ido kaj la rivero Skamandro, laŭ gravuraĵo en *Das Karlsruher Unterhaltungsblatt* (1835). En tiu loko naskiĝis kaj loĝis **Strimo**, filino de la troada rivero.]]Kiel ĉiuj najadoj, Strimo estis ligita al fonto aŭ puto, ĉi foje al iu troviĝanta proksime al Trojo, en Troado. Laomedono, reĝo de tiu ĉi urbo, edziĝis al ŝi, kaj kune havis multnombran idaron: Lampo, Klitio, Hicetaono, Timeto, Titono kaj Podarko, kiu poste ŝanĝis sian nomon al Priamo kaj sukcedis sian patron en la trono de Trojo. Ili havis ankaŭ filinojn, inter kiuj elstaris Hesiono, Astioĥo, Etilo, Klitodoro, Kilo kaj Prokleo.

Tamen, la diversaj fontoj mencias aliajn virinojn kiel edzinoj de Laomedono, kiaj Placio, Reo, Leŭkipo, Tooso aŭ Zeŭksipo. Do, ne troviĝas unuanimeco pri kiu estis la reĝino de Trojo kaj patrino de Priamo. Tamen, la tri lastaj aperas en la mitaj genealogioj ankaŭ kiel parulinoj de Skamandro, do iu el ili povis esti la patrino de Strimo, krom Ideo, la plej menciita en la diversaj rakontoj. Fratinoj ŝiaj estis pliaj najadoj, nomiĝintaj Kaliroo, Glaŭkio kaj la Troadaj nimfoj. Ŝi havis ankaŭ fraton, la fama Teŭkro.

## Eksteraj ligiloj 
*  Strimo ĉe Theoi.com

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Najadoj
Kategorio:Reĝedzoj en la helena mitologio
Fernand Roose

**Fernand Roose** (naskiĝis la  en Bruĝo, mortis samurbe la ) estis belga historiisto kaj aktivulo de la Flandra Movado kaj de la Esperanto-movado.

Li studis ĉe la Genta Universitato kaj tie en 1938 akiris la diplomon de licenciulo pri historio.

Li instruis historion en mezlernejoj de Aalst (1939), Mechelen (1940), Hasselt (1940, ĝis la germana invado) kaj Bruĝo (1945). Poste li ĝis la pensiiĝo en 1978 plu instruis historion en Ateneo kaj Provinca Teknika Instituto, ambaŭ en Eeklo.

En la Flandra Movado li interalie aktivis en la AKVS (Algemeen Katholiek Vlaams Studentenverbond, Ĝenerala Katolika Flandra Studenta Asocio).

En 1937 Fernand Roose estis kunfondinto de Paco kaj Justeco. De 1946 ĝis 1957 li estis vicprezidanto de Flandra Ligo Esperantista kaj de 1962 ĝis 1974 redaktoro de Sonorilo, bulteno de Belga Esperanto-Federacio. Li ankaŭ partumis/faris aranĝojn de ĉe Kastelo Greziljono.

Arĥivaĵoj liaj konserviĝas en ADVN (Dokumentadcentro de la Flandra Movado) kaj en la urba arĥivo de Bruĝo.

## Bildaro 

Dosiero:Voĉdonilo Roose (1961).jpg|Subskribo de Fernand Roose, 1961 (Arĥivaĵo 2233#470 en la FelixArchief)
Dosiero:Slipo Fernand Roose.jpeg|Slipo pri Fernand Roose (proks. 1960, arĥivaĵo 2233#267 en la FelixArchief) 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Arĥivo de Fernand Roose ĉe ADVN (ref. BE ADVN AC62)

Kategorio:Belgaj esperantistoj
Kategorio:Historiistoj de studenta kulturo
Stacio Yao

**Stacio Yao** (japane: 八尾駅 [Jao-eki], angle: *Yao Station*) estas fervoja stacio en Jao, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kansai (ĉefa).

## Linioj 
* **Fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Kansai (ĉefa) (Linio Yamatoji)

## Historio 
* 14-a de majo 1889: Malfermiĝis la stacio de Fervojo Ōsaka.
* 6-a de junio 1900: Iĝis la stacio de Fervojo Kansai.
* 1-a de oktobro 1907: Iĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de aprilo 1987: Iĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
(14775) 1139 T-2

**(14775) 1139 T-2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" ().

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Ĉefministro de Irano

**Ĉefministro de Irano** () estis politika posteno en Irano kiu ekzistis dum pluraj malsamaj tempoperiodoj ekde la dinastio de Kaĝaroj (kiam la lando estis internacie konata kiel Persio aŭ Persa Imperio) ĝis plej laste la epoko de 1979 ĝis 1989 sekve de la Irana Revolucio. La nuntempe lasta ĉefministro de Irano estis Mir Hosejn Musavi.

## Ĉefministroj de la kaĝara epoko 
En la kaĝara epoko, ĉefministroj estis konataj sub malsamaj titoloj. La posteno mem estis ĉefe konata kiel *ataabak* aŭ ''ataabak-e a'zam* (granda *ataabak*), aŭ kelkfoje komence *sadr-e a'zam* (ĉefministro aŭ unua ministro), sed fine fariĝis *ra'is ol-vozaraa* (estro de ministroj). La titolo *naĥost vazir* (ĉefministro) malofte uziĝis. La ĉefministro estis kutime nomata per la honora titolo * Hazrat-e Aŝraf*. Reza Ŝaho Pahlavi iĝis la lasta ĉefministro de la kaĝara dinastio en 1923.

## Ĉefministroj de la epoko *Pahlavi* 
En 1925, Reza Pahlavi igis ŝaho de Irano. Li instalis *Mohammad-Ali Forughi* kiel la ĉefministro. En 1941 lia filo Mohammad Reza Pahlavi iĝis ŝaho. Li same instalis Mohammad-Ali Forughi kiel la ĉefministro. En 1951, *Mohammed Mosaddek* iĝis ĉefministro sed estis senpostenigita per puĉo en 1953. *Amir-Abbas Hovejda* iĝis ĉefministro de Irano en 1965 kaj restis en ofico ĝis 1977. *Ŝapur Baĥtiar* estis la lasta ĉefministro de la epoko *Pahlavi*.

## Ĉefministroj de la Islama Respubliko de Irano 
Post la Irana Revolucio de 1979, Ajatolo Ĥomejni instalis *Mehdi Bazargan* kiel la ĉefministro de provizora registaro, kiu oficis ĝis novembro 1979. La registaro demisiis dum la Irana ostaĝo-krizo, sed oficiale menciiĝis ke tiu evento ne estis la sola kialo, kaj la decido por amaso demisio estis atingita unu tagon antaŭ la invado de la usona ambasado fare de iranaj studentoj.

La posteno restis malplena ĝis Abolhasan Banisadr iĝis prezidanto en januaro 1980 kaj elektis Mohamed Ali Raĝai kiel lia ĉefministro, ĉefe pro premoj fare de reprezentantoj de la parlamento de Irano, precipe tiuj proksime al la Islama Respublika Partio. Raĝai servis en la posteno ĝis Banisadr estis senpostenigita en junio 1981, kaj mem estis elektita prezidanto de Irano en la elektoj de la 24-a de julio 1981. Raĝai elektis *Mohamed Ĝavad Bahonar* kiel lia ĉefministro, sed ili kune estis murditaj en la ĉefministra oficejo nur kelkajn semajnojn poste, la 30-an de aŭgusto 1981.

Kiam Ali Ĥamenei iĝis prezidanto en la elektoj de oktobro 1981, li unue prezentis la dekstreman *Ali Akbar Velajati'' al la parlamento de Irano kiel sia ĉefministro, sed ne ricevis la aprobon de la tiam maldekstrema plimulto de la parlamento, kiu tiam devigis sian propran preferatan ĉefministron al Ĥamenei, nome Mir Hosejn Musavi. La disputo finiĝis per enmiksiĝo de la Supera Gvidanto, Ajatolo Ĥomejni, kiu konsilis al la prezidanto akcepti la kandidaton Musavi.

Musavi utilis sub la titolo ĝis 1989, kiam la konstitucio estis amendita por forigi la titolon de ĉefministro kaj dividi liajn respondecojn inter la prezidanto kaj nove kreita titolo de unua vicprezidanto.

Kategorio:Politiko de Irano
Kabineto Hadik

**Kabineto Hadik** estis la dudeka (aŭ la lasta en Aŭstrio-Hungario) (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon en 1918 nur 17 horojn.
eta|Ĉefministro János Hadik

## Historio 
Historio de Aŭstrio-Hungario finiĝis post efemera regado de  Kabineto Hadik. Post la senefika Tria Kabineto Wekerle oni supozis, ke la nova ĉefministro estos Mihály Károlyi, tamen la reĝo elektis János Hadik. Li oficiale faris la kutimajn ceremoniojn kaj li komencis elekti la ministrojn. Tiuj ministroj jam ne havis tempon por la ceremonio, ĉar la Kalistefa revolucio forbalais la landoduopon. Tiu kabineto estis la mallonga reganta hungara registaro. La sekva kabineto iĝis Kabineto Mihály Károlyi.

## Listo de la kandidataj membroj 
* **János Hadik – ĉefministro**
* Lajos Návay ministro pri enlandaj aferoj
* János Grünn – ministro pri financo
* kandidato de ministro pri justico petis pensotempon
* kandidato de ministro pri defendo oficiale mankis 
* István Rakovszky (pli juna) - ministro pri reĝaj aferoj
* Károly Huszár – ministro pri religio kaj eduko
* István Szabó Nagyatádi – ministro pri agrikulturo
* Miksa Fenyő – ministro pri komerco

## Fontoj 
* http://www.valasztas.hu/nepszav03/hu/06/vf2/vf9503.htm 
* http://blog.xfree.hu/myblog.tvn?n=jjanosne&pid=47916 

Hadik
Vladslo

**Vladslo** estas vilaĝo en la belga provinco Okcidenta Flandrio. Ekde 1977 ĝi estas parto de la urbo Diksmuide. Ĝi havas areon de 17,33 km² kaj loĝantaron de ĉirkaŭ 1200 personoj.

eta|Blazono de Vladslo

## Historio 
Fine de la deka jarcento jam estas mencio de paroĥo kun romanika kapelo, patronita de la genta Sankta Petro-monaĥejo.

Ekde 1119 la paroĥoj Beerst, Leke, Keiem (Diksmuide), Schore (Middelkerke) kaj Vladslo kune estis la distrikto *Vladslo-Ambacht*. La kvin turoj en la blazono de Vladslo memorigas tion.

Dum la 19-a jarcento estis konstruitaj lernejoj, monaĥinejo kaj maljunulejo.

[eta|dekstra|La Afliktitaj Gepatroj de Käthe Kolwitz en la tombejo de [Vladslo]]

## Unua Mondmilito 
Vladslo dum la Unua Mondmilito komplete detruiĝis. Ĝi troviĝis apud la fronto, je la germana flanko. En loko sufiĉe for de la fronto (nomita *Praetbos*) estis milithospitalo kaj ripozejo por soldatoj. Tie nun estas germana milittombejo kun la bildaro *La afliktitaj gepatroj* de Käthe Kollwitz.

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de Vladslo

Kategorio:Geografio de Belgio
Kategorio:Flandrio
Stacio Tsurugaoka

**Stacio Tsurugaoka** (japane: 鶴ケ丘駅 [Curugaoka-eki], angle: *Tsurugaoka Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Abeno, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **JR Okcidenta**:
*** Linio Hanwa

## Historio 
* 22-a de majo 1938: Malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Hanwa kiel **Stacio Hanwa-Tsurugaoka** (阪和鶴ケ丘停留場).
* 1-a de decembro 1940: Iĝis la stacio de Fervojo Nankai kaj estis renomita al **Stacio Nankai-Tsurugaoka** (南海鶴ケ丘停留場).
* 1-a de majo 1944: Iĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo kaj estis renomita al **Stacio Tsurugaoka**.
* 1-a de aprilo 1987: Stacio de Japana Nacia Fervojo iĝis la stacio de JR.

## Kajoj 
### JR 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Nishitanabe:
** 25ra Linio Midōsuji (Osaka Urba Subtera Fervojo): **M25**

## Ĉirkaŭaĵo 
* Parko Nagai
** Stadiono Nagai
** Kincho Stadium
* Ĉefa sidejo de Sharp

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Osaka
Kategorio:Stacioj de JR en Gubernio Osaka
Feliĉaj estas la pacigantoj, ĉar filoj de Dio ili estos nomataj

[eta|upright=1.4|[Preĝejo de la Beatecoj, en la laŭtradicia loko kie Jesuo anoncis la Surmontan Paroladon.]]
**Feliĉaj estas la pacigantoj, ĉar filoj de Dio ili estos nomataj**. Nur Mateo (5, 9) raportas pri tiu beateco; Luko pri ĝi silentas dum post liaj kvar beatecoj sekvas longa parolado pri la amo al la malamikoj kio estas, praktike, kio devas plenumi la pacigantoj (Luko 6, 20-23) de la Evangelio laŭ Mateo.

## Nuna kunteksto 
Eble en neniu historia epoko, kiel la nuna, konsciaj pri la riskoj ligitaj al armiloj ĉiam pli rafinitaj kaj amasdetruaj, signitaj per la sperto de du mondaj militoj, homoj serĉas la pacon. Ĝin oni postkuris,sin streĉante por elpensi la manieron superi naciismojn, ilin konverĝigante en pozicio en kiu ili povas konfrontiĝi kaj mildiĝi kun tiuj de la monda komunumo; sed la rezultoj estas ĉiam nekontentigaj, eĉ ĉiam preskaŭ senrezultaj. Tio memorigas alian informon de Jesuo laŭ kiu la paco estas frukto de la amo kiu superas ĉiun limojn kiel estas dirite en en Luko 6, 27-38. 

Tial, la paco estas ja jes objekto ĉiuforte postulenda kaj celinda, sed kontentige akirebla nur per la amo kaj per amo igita ebla de Jesuo: **Tia estas la senco de tiu beateco.**
[eta|173x173ra|Plato de la ok beatecoj. Preĝejo de Sankta Kajtano (Lindavista, [Meksiko).]]

## Plia ekspliko 
Por pli bone kompreni la sencon de tiu beateco utilas elstarigi alian diron de Jesuo (Jo 14, 27): “27 Pacon mi lasas al vi; mian pacon mi donas al vi; ne kiel la mondo donas, mi donas al vi…”.
Do bonvenu “pacismaj movadoj”, publikaj iniciatoj por la paco, konscie tamen ke ilia efiko (eĉ de tiuj kristanaj) dependas de la akcepto kaj ekesto de la evangelia beateco, laŭ kiu paco estas dia donaco, akceptita flanke de la homaro. Paco, do, kreiĝas kiam oni fariĝas kaj agadas kiel filoj de Dio, ĝuste kiel diras la beateco.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Evangelio laŭ Mateo
* Evangelio laŭ Luko
* Surmonta Parolado
* Beatecoj
* Literatura ĝenro
* Paco

## Eksteraj ligiloj 
* http://web2py.dli-info.net/urban/es/artikel?id=913&schlagwort=Biblio  Esperanta Biblio
* http://la.wikipedia.org/wiki/Pacem_in_terris Latinlingva encikliko de [[Pacen in terris http://la.wikipedia.org/wiki/Pacem_in_terrisJohano la 23-a]].

## Bibliografio 
* Katolikaj enciklopedioj:
** http://letterepaoline.net/progetto-ec/ Enciclopedia_Cattolica
** Cathopedia 
** http://www.newadvent.org/cathen/ Catholic_Encyclopedia
* http://la.wikipedia.org/wiki/Pacem_in_terris Pacen in terris.

Kategorio:Bibliaj esprimoj
Kategorio:Evangelio laŭ Mateo
14789 GAISH

'*14789 *GAISH'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la Astronomia Instituto Ŝternberg de la Moskva Ŝtata Universitato (ruse *Государственный астрономический институт им. П. К. Штернберга*, akronime *ГАИШ'' : "GAIŜ" (H-sisteme "GAISh"). Tiu instituto estis fondita en 1931 ĉe la loko de la Observatorio establita de la Moskva Universitato en 1831 ; ĝi estas gvidanta astronomia instituto en Rusio kaj unu el la ĉefaj lokoj por la instruo de profesiaj astronomoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1969
Gu Hongzhong

[800px|eta|dekstre|Duono de la versio de la verko de la 12a jarcento de la Suda Dinastio Tang en [Ĉinio nome *Noktaj plezuroj de Han Ksizai*, originalo de Gu Hongzhong. La pentraĵo portretas servistojn, muzikistojn, monaĥojn, infanojn, gastojn, kaj gastigantojn ĉion en ununura socia medio. Ĝi funkcias kiel profunda rigardo en la ĉinan socian strukturon de la tempo.]]

**Gu Hongzhong** (en ĉina 顾闳中 Gù Hóngzhōng) (937–975) estis ĉina pentristo dum la periodo nome de la Kvin Dinastioj kaj Dek Regnoj de la historio de Ĉinio.

Gu estis aktiva ĝis 960 kaj ĉefe kiel kortega pentristo de la imperiestro de Suda Tang nome Li Ju. Lia plej bone konata verko estas *Noktaj plezuroj de Han Ksizai* (韩熙载夜宴图). La originalo de Gu jam ne plu ekzistas, sed la pentraĵo survivas kiel 12a-jarcenta kopio farita dum la venonta Dinastio Song (960–1279). Tiu pentraĵo estas hejmenigita en la Palaca Muzeo de Pekino.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Kurz, Johannes L. (2011). "Han Xizai (902-970): An Eccentric Life in Exciting Times", in Peter Lorge (ed.), *The Five Dynasties and Ten Kingdoms*. Hong Kong: Chinese University Press.
* Lee, De-nin Deanna (2010). *The Night Banquet: A Chinese Scroll through Time*. Seattle, University of Washington Press, 2010.

Kategorio:Ĉinaj pentristoj
Maurice Godelier

**Maurice Godelier** (naskiĝinta la 28an de Februaro, 1934) estas franca antropologo kiu laboras kiel Direktoro de Studoj ĉe la *École des hautes études en sciences sociales*. Li estas unu el plej influaj francaj antropologoj kaj estas plej bone konata kiel unu el pli fruaj defendantoj de la marksisma aligo al antropologio. Li estas konata ankaŭ pro sia kampolaboro inter la popolo de la Barujoj en Papuo-Novgvineo el la 1960-aj al la 1980-aj jaroj.

## Publikaĵoj 
* Rationalité et Irrationalité en Economie – 1969 (2 volumoj) (Racieco kaj neracieco en ekonomiko, Londono : NLB, 1972)
* La production des Grands Hommes. Pouvoir et domination masculine chez les Baruya de Nouvelle Guinée, Eld. Fayard (1982). (La produktado de la Grandaj Viroj. Maskla dominado kaj povo inter la novgvineanoj Barujoj, Cambridge University Press, 1986). Premio de la Franca Akademio.
* L’idéel et le matériel, Eld. Fayard (1984). (LA idealo kaj la materialo. Pensaro, ekonomio kaj socio, Verso, 1986).
* L’énigme du don, Eld. Fayard (1996). (La enigmo de la donaco, Chicago, Cambridge; Chicago University Press, Polity Press, 1998, ISBN 978-0-226-30045-0).
* Meurtre du Père, Sacrifice de la Sexualité, 1996
* La Production du corps. Approches anthropologiques et historiques and Le Corps humain, supplicié, possédé, cannibalisé. Tekstoj kolektitaj kaj eldonitaj de Maurice Godelier kaj Michel Panoff. Amsterdam, Archives contemporaines (1998).
* Godelier, Maurice (2004). Métamorphoses de la parenté. Paris: Fayard.ISBN 2-213-61490-3. OCLC 61137773.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo kun Godelier
* Generation Online, prezento de Godelier
* Jack Goody, librorevizi de la verko de Godelier nome *Métamorphoses de la parenté*

Kategorio:Francaj antropologoj
14792 Tiesto

**14792 Tiesto** estas troja asteroido orbitanta ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la mita reĝo Tiesto, filo de Pelopso kaj frato de Atreo. Atreo mortigis la filojn de Tiesto kaj donis ilin kiel manĝaĵo al Tiesto. Pro tio, Tiesto malbenis la familion de Atreo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Morton Fried

**Morton Herbert Fried** (21a Marto, 1923, en Bronx, Novjorko – 18a Decembro, 1986, en Leonia, Nov-Ĵerzejo), estis elstara Profesoro de Antropologio ĉe la Universitato Kolumbio en Novjorko el 1950 ĝis sia morto en 1986. Li faris konsiderindan kontribuon al kampoj de socia teorio kaj de politika teorio. Li post la Dua Mondmilito specialiĝis en Ĉinaj kulturo kaj antropologio.

## Elektita bibliografio 
* Fried, Morton H. 1959. *Readings in anthropology.* New York: Crowell.
* Fried, Morton H. 1960. *On the evolution of social stratificiation and the state.* Indianapolis: Bobbs-Merrill.
* Fried, Morton. 1965. "A Four Letter Word that Hurts." SATURDAY REVIEW, October 2,. 1965
* Fried, Morton H. 1967. *The evolution of political society an essay in political anthropology.* Random House studies in anthropology, AS 7. New York: Random House.
* American Anthropological Association, Morton H. Fried, Marvin Harris, and Robert Francis Murphy. 1968. *War: the anthropology of armed conflict and aggression.* Garden City, N.Y.: Published for the American Museum of Natural History [by] the Natural History Press.
* Fried, Morton H. 1969. *Fabric of Chinese society; a study of the social life of a Chinese county seat.* New York: Octagon Books.
* Fried, Morton H. 1975. *The notion of tribe.* Menlo Park, Calif: Cummings Pub. Co.
* Fried, Martha Nemes, and Morton H. Fried. 1980. *Transitions: four rituals in eight cultures.* New York: Norton.
* Fried, Morton H. 1987. *Reflections on Christianity in China.* AMERICAN ETHNOLOGIST 14:1, Frontiers of Christian Evangelism, (Feb., 1987): 94-106.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj antropologoj
Metaetiko

**Metaetiko** estas la parto de etiko kiu strebas kompreni kaj ekspliki la esencon de etikaj ecoj, sintenoj, prijuĝoj, kaj paroloj. Metaetiko malsamiĝas de normiga etiko per tio, ke ĝi ne penas decidi pri la etikeco aŭ maletikeco de apartaj agoj aŭ situacioj (kio sekvigus aprobon de kelkaj etikaj juĝojn kaj malaprobo de aliaj), sed anstataŭe penas malkovri la trajtojn de etikaj ecoj mem.

Kelkaj el la plej bazaj demandoj estigitaj de metaetiko estas la jenaj:

* Kion signifas "moraleco" kaj "morala ago" aŭ male, "malmoraleco" kaj "malmorala ago"?
* Kio estas la esenco de etikaj prijuĝoj?
* Kiel oni povas defendi moralajn prijuĝojn?

Kelkaj el la plej oftaj metaetikaj skoloj:
* Morala realismo, kiu asertas ke vere ekzistas moralaj normoj sendepende je la kredoj aŭ opinio de iu menso - la normoj estas objektivaj trajtoj de la vera mondo.
* Morala kontraŭrealismo, kiu iel neas la ekziston de objektivajn moralajn normojn.
* Morala neniismo, kiu tute neas, ke io ajn povas esti pli morale preferinda ol io alia.

## Vidu ankaŭ 
* Priskriba etiko
* Metafilozofio
* Normiga etiko
* Aplikata etiko
* Adiaphora
Gerhard Lenski

**Gerhard Emmanuel Lenski** (naskiĝis  en Vaŝingtono, mortis ) estis usona sociologo konata pro siaj kontribuoj al la sociologio de religio, socia malegaleco, kaj pro la enkonduko al la teorio ekologia-evolucia. Li laboris kiel kriptografiisto ĉe la Usona Aerarmeo en Anglio dum la Dua Mondmilito, studis ĉe la Universitato Yale kie li ricevis gradojn BA en 1947 kaj FD en 1950. Li estas nun emerita profesoro de la Universitato de Norda Karolino ĉe Chapel Hill, kie li iam laboris kiel estro de la katedro de la Departamento de Sociologio, 1969–72, kaj de la katedro de la Divizio de Sociaj Sciencoj, 1976-78. Li ricevis premiojn antaŭ-doktorigan ĉe la *Social Science Research Council*, 1949–50, kaj poste kiel *Senior Faculty Fellowship*, 1961–62; stipendion Guggenheim, 1972–73; kaj IREX por vizitanta profesoro por Pollando, 1978, kaj Hungario, 1988. Li laboris kiel Vicprezidento de la *American Sociological Association*, 1969–70, kaj estis nomumita por Prezidento en 1972. Li estis ankaŭ Prezidento de la *Southern Sociological Society*, 1977–78, kaj elektita membro de la *American Academy of Arts and Sciences*, 1976. En 2002, li ricevis premion *Career of Distinguished Scholarship Award* de la *American Sociological Association*. Kelkaj liaj verkoj estis tradukitaj al la germana, sveda, hispana, pola, kaj ĉina (kaj al kontinenta kaj al tajvana). Li edziĝis al Jean Cappelmann en 1948, kiu mortiĝis en 1994, kaj edziĝis al Ann Blalock en 1996. Liaj gefiloj estas Jean, Robert, Katherine, kaj Richard, kaj nepoj, Susan, Kathleen, kaj James.

## Referencoj 
*  
*  

Kategorio:Usonaj sociologoj
Kvartalo Mijakoĵima

La **kvartalo Mijakoĵima** aŭ **Mijakoĵima-ku** (都島区 [mijakoĵima-ku], Hepburn:*Miyakojima*, Kunrej: *Miyakozima*) estas kvartalo en la urbo Osako de Japanio. Kiel la tuta urbo ĝi situas en la samnoma gubernio Osaka kaj en la administra regiono Kansajo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon interalie kun . 

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Ringlinio de Osaka: Stacio Sakuranomiya - Stacio Kyōbashi
** Linio JR Tōzai, Linio Katamachi: Stacio Ōsakajō-kitazume - Stacio Kyōbashi
* Elektra Fervojo Keihan:
** Linio Keihan (ĉefa): Stacio Kyōbashi
* Osaka Urba Subtera Fervojo:
** Linio Tanimachi: Stacio Miyakojima - Stacio Noe-Uchindai
** Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi: Stacio Kyōbashi

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo de Hanshin
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 1
** Nacia vojo 163

## Turismo 
### Famaj ejoj 
* arta muzeo Fujita
* parko Sakuranomiya

dosiero:Fujita Museum under reconstruction 20201006 12.jpg|arta muzeo Fujita [Fuĵita]
dosiero:Fujita museum05s3072.jpg|tradicia alo de la arta muzeo 
dosiero:Sakuranomiya-Park 02.jpg|parko Sakuranomiya

## Lernejoj en la kvartalo 
* Elementaj lernejoj: 9 (publikaj: 8)
* Mezlernejoj: 5 (publikaj: 5)
* Superaj mezlernejoj: 4 (publikaj: 4)

Mijakojxima
Mijakojxima
Kategorio:Municipoj de Japanio
Kvartalo Hirano

**Kvartalo Hirano** aŭ **Hirano-ku** (平野区 [hirano-ku]; Hepburn/Kunrej: *Hirano*) estas kvartalo en la urbo Osako de Japanio. Kiel la tuta urbo ĝi situas en la samnoma gubernio Osaka kaj en la administra regiono Kansajo. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La teritorio havas komunan limon interalie kun . 

## Industrio 
* Dijet Industrial
* Icom Incorporated
* Japan Cash Machine

## Transporto 
### Fervojoj 
* JR Okcidenta:
** Linio Kansai (ĉefa) (Linio Yamatoji): Stacio Kami - Stacio Hirano (JR)
** Linio Ōsaka-Higashi: Stacio Shin-Kami
* Osaka Urba Subtera Fervojo:
** Linio Tanimachi: Stacio Hirano (Osaka Urba Subtera Fervojo) - Stacio Kire-Uriwari - Stacio Deto - Stacio Nagahara
** Linio Sennichimae: Stacio Minami-Tatsumi

### Vojoj 
* Aŭtovojoj
** Aŭtovojo de Hanshin
** Aŭtovojo Kinki
* Naciaj vojoj:
** Nacia vojo 25
** Nacia vojo 309
** Nacia vojo 479

## Turismo 
### Famaj ejoj 
* Dainembutsu-ji

image:Dainenbutsuji01s2048.jpg|Dainembutsu-ji

## Lernejoj en la kvartalo 
* Elementaj lernejoj: 24 (publikaj: 24)
* Mezlernejoj: 12 (publikaj: 12)
* Superaj mezlernejoj: 6 (publikaj: 5, privata: 1)

### Universitatoj 
* Universitato Tokiwakai-Gakuen (privata)
* Kolegio Tokiwakai (privata)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Hirano
Hirano
Kategorio:Municipoj de Japanio