open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Giorgio Merula

**Georgo Merulo** (1430-1494) (n. en Alesandrio, Piemonto, , 1430 - m. en Milano, , en la 19-a de marto 1494) estis itala humanisto, filologo kaj historiisto.

## Elektita verkaro 
* Emendationes in Virgilium et Plinium, 1471
* Historia Vicecomitum, história da família Visconti até Mateo la 1-a Visconti (1250-1322)
* Editio princeps de Plaŭto (1472)
* Scriptores rei rusticae
* Comentário sobre Decius Junius Juvenalis, 1474
* Emendationes in Virgilium et Plinium, 1471
* Vidas de Nerva, Trajano e de Adriano
* Bellum scodrense, 1474 (La sieĝo de Scutari, en Albanio, en 1474, de la turkoj)
* Enarrationes vocum priscarum in Libris de Re Rustica

## Literaturo
* Personensuche
* Virtual International Authority File
* WorldCat Identities
* Bibliothèque Nationale de France
* Enciclopedia Italiana
* CERL Thesaurus
* Historische Bestände 
* Texts and Documents of Albanian History 
* Chalmers’ Biography

## Vidu ankaŭ
* Katono la pli maljuna (234 a.K. - 149 a.K.)
* Titus Maccius Plautus (230 a.K. - 180 a.K.)
* Marcus Tullius Cicero (106 a.K. - 43 a.K.)
* Francesco Filelfo (1398-1481)
* Gregorio Tifernate (1413-1469)
* Galeotto Marzio (1427-1497)
* Ludoviko Sforza (1452-1508)
* Baldassare Castiglione (1478-1529)

## Referencoj 
Kategorio:Italaj renesancaj humanistoj
Kategorio:Latinlingvaj historiistoj‎
Kategorio:Italaj tradukistoj
Kategorio:Tradukistoj el la greka lingvo
Kategorio:Tradukistoj el la latina lingvo
Kategorio:Tradukistoj al la itala lingvo
Kategorio:Italaj filologoj
Kategorio:Italaj historiistoj
Kategorio:Italaj helenistoj
Kategorio:Italaj latinistoj
Archibald Warnock

**Archibald WARNOCK** estas usona astronomo. Li estis diplomigita pri matematiko de la Universitato de Pensilvanio en 1978.

Laŭ Minor Planet Center li malkovris 7 asteroidojn, ĉiuj la  en kunlaboro kun Edward L. G. Bowell.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Archibald Warnock

Kategorio:Usonaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Leonardo Loredan

eta|Lia tombo en Venecio
**Leonardo LOREDAN** (naskiĝis la 16-an de novembro 1436 en Venecio, mortis la 21-an de junio 1521 samloke) estis doĝo de Venecio inter 1501 kaj 1521. Li estis filo de Gerolamo kaj Donata Donà, kaj estis saĝa kaj kapabla reganto, kiu sukcesis protekti Venecion dum tre malfacila periodo en la historio de la urbo. Elektita la 2-an de oktobro 1501, dum sia doĝeco li devis akcepti altkostan pacon kun la turka imperio (1503), kaj alfronti la Ligon de Kambrajo, kiu longatempe portis la militon al la veneciaj teritorioj.

## Literaturo 
* Independent.co.uk
* Calendar of State Papers and Manuscripts, Relating to English Affairs ..., Great Britain. Public Record Office
* Calendar of State Papers and Manuscripts, Relating to English ..., Volume 2, Horatio F. Brown, Allen B. Hinds, G. Cavendish Bentinck
* Revuo Life
* The Pamphleteer, Volume 12
* Konante Venecion 
* Humanists and Reformers: A History of the Renaissance and Reformation, Bard Thompson
* The Story of Civilization: The Renaissance; a history of civilization in ..., Will Durant, Ariel Durant

## Vidu ankaŭ 
* Listo de doĝoj de Venecio
* Agostino Barbarigo (1419-1501)
* Aleksandro la 6-a (1431-1503)
* Antonio Grimani (1436-1523)
* Julio la 2-a (1443-1513)
* Maksimiliano la 1-a (1459-1519)
* Ligo de Kambrajo
* Batalo de Agnadello

## Referencoj 
Kategorio:Doĝoj de Venecio
13009 Voloshchuk

'*13009 *Voloshchuk'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la radioastronomon *Jurij Ivanoviĉ Voloŝĉuk*, (cirile: *Юрий Иванович Волощук''), profesoron ĉe la Ĥarkova Nacia Universitato de Radio-Elektroniko. Li faris valorajn kontribuojn al la evoluo de scienco kaj edukado en tiu ĉi universitato kaj estas ĉefe konata pro sia esplorado pri meteoroj kaj kongruaj malgrandaj korpoj en la sunsistemo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1985
(13012) 1987 SO5

**(13012) 1987 SO5** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Poul Jensen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Hahnenbach (Nahe)

eta|Hahnenbach bei der Ruine der Schleifmühle Götzenau
eta|kanuoj en la 1970aj jaroj
La rojo **Hahnenbach** estas apenaŭ 20&nbsp;km longa maldekstra flankrivero de la rivero Nahe en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
*Idarbach* kaj *Hahnenbach* havas longecon de apenaŭ 38&nbsp;km. Kune kun la 23&nbsp;km longa rojo *Kyrbach* la *Hahnenbach* longas eĉ 43&nbsp;km.

## Rivervojo 
La rojo Hahnenbach havas sian komencon en la distrikto Birkenfeld apud Hausen, kiu situas en la mezmontaro Hunsrück inter la arbaro Idarwald en la okcidento kaj la arbaro Lützelsoon en la oriento per la kunfluo de la Kyrbach, kiu fontas apud Kappel en alteco de ĉ. 500 m super marnivelo. Ĝi ŝanĝas sur la unuaj kilometroj plurfoje sian nomon (ekszemple Kehrbach).

En la supra parto inter Hausen kaj Rudolfshaus la Hahnenbach fluas funde en pitoreska valo, kiu nur estas atingebla piede. Pluraj ne plu funkciantaj ardezaj ŝtonminejoj troviĝas tie. Supre staras la ruino Schmidtburg, iam la plej granda rejnlanda burgkomplekso. Vid-al-vide de ĝi sur la alia flanko de la rojo estas la rekonstruita kelta setlejo Altburg.

En la parto inter Rudolfshaus kaj Kirn troviĝas la turisma strato Hunsrück Schiefer- und Burgenstraße paralele al la Hahnenbach. La rojo tralfuas la vilaĝojn Hahnenbach kaj Kallenfels kaj enfluas en la rivero Nahe en la centro de la urbeto Kirn.

## Literaturo 
* Uwe Anhäuser: *Sagenhafter Hunsrück.* Rhein-Mosel-Verlag, Alf/ Mosel 1995, ISBN 3-929745-23-2.
* Uwe Anhäuser: *Schinderhannes und seine Bande.* Rhein-Mosel-Verlag, Alf/ Mosel 2003, ISBN 3-89801-014-7.

## Eksteraj ligiloj 
* Infos zum Wassererlebnispfad Hahnenbachtal
* Online-Pegel Hahnenbach in Kirn-Kallenfels

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Eŭropo
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
Pietro Mocenigo

**Pietro Mocenigo** (1406-1476) (n. en , 1406 - m. en Venecio, , en la 23-a de februaro 1476) estis doĝo de Venecio inter 1474 kaj 1476. Li estis unu el al grandaj veneciaj admiraloj, kiu rekuperis la povon de la venecia ŝiparo, post la malvenko de Negroponto, en 1470. En 1472, li kaptis kaj detruis Smirnon, kaj en la sekvanta jaro li metis Kipron sub la protektorato de Venecio. Li venkis la turkojn, en Üsküdar, sed tie li akiris malsanon, kiu vitimigis lin.

## Literaturo 
* Funebra monumento de Pietro Mocenigo
* Theodore Spandounes: On the Origins of the Ottoman Emperors, Pages 133-261 Theodōros Spandouginos
* The Art of Renaissance Venice: Architecture, Sculpture, and Painting, 1460-1590, Norbert Huse
* Venice: Lion City: The Religion of Empire, Garry Wills
* Carnevale, Michelle Lovric
* Personensuche
* WorldCat Identities
* The West: From the Advent of Christendom to the Eve of Reformation, Christopher Tadgell
* History of Old Age: From Antiquity to the Renaissance, Georges Minois

## Vidu ankaŭ 
* Listo de doĝoj el Venecio
* Tommaso Mocenigo (1343-1423)
* Andrea Vendramino (1393-1478)
* Nicolò Marcello (1399-1474)
* Giovanni Mocenigo (1409-1485)
* Pietro Lombardo (1435-1515)
* Katarina Kornaro (1454-1510)
* Andrea Mocenigo (1473–1542)
* Alvise la 1-a Mocenigo (1507-1577)
* Alvise la 2-a Mocenigo (1601-1684)
* Alvise la 3-a (1662-1732)
* Alvise la 4-a (1701-1778)

## Referencoj 
Kategorio:Doĝoj de Venecio
Kategorio:Italoj
Hotelo Chongchon

**La hotelo Chongchon** () situas en Hyangsan, Nord-Pjongan, Nord-Koreio.
Ĝi estas tradicia stila hotelo (dua klaso) por vojaĝantoj al la monto Myohyang. Estas baza hotelo situanta en la centro de malgranda vilaĝo.
En la hotelo estas 33 ĉambroj.

## Bilda galerio 

File:North Korea - Chongchon hotel (5799810794).jpg
File:Chongchon Hotel, Hyangsan-up (6073710814).jpg
File:Chongchon Hotel, Hyangsan-up (6073714562).jpg
File:Chongchon Hotel, Hyangsan-up (6073178347).jpg

Chongchon
Johan Ludvig Heiberg

**Johan Ludvig Heiberg** (1854-1928) (n. en Aalborg, , 27-a de novembro 1854 - m. en Kopenhago, , en la 4-a de januaro 1928) estis dana profesoro, filozofo, filologo kaj historiisto de la matematiko.

## Elektita verkaro 
* Geschichte der Mathematik und Naturwissenschaften im Altertum, Munkeno (Historio de matematiko kaj natursciencoj en la antikveco), Beck 1925, 1960
* Naturwissenschaften und Mathematik im klassischen Altertum (Naturaj sciencoj kaj matematiko en la klasika antikveco), Lepsiko, Teubner 1912 (angle eldono far Oxford University Press 1922)
* Beiträge zur Geschichte Georg Valla´s und seiner Bibliothek, Zentralheft für Bibliothekswesen (Kontribuaĵoj pri la Historio de Giorgio Valla kaj lia biblioteko, centra temo por bibliotekscienco, 1896
* Spredte Studier og Rejseskitser, Gyldendalske Boghandel, Kopenhago 1904
* Fra Hellas. Populaire Afhandlinger, Jesperson og Pios Forlag 1920
* Fra Hellas og Italien, 2 volumoj, Kopenhago 1929
* Archimedes Opera Omnia. Cum commentariis Eutocii, 3 volumoj, Stutgarto, Teubner 1972 (Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana, Nachdruck der 2-a eldono, Teubner, Lepsiko 1910-1915)
* Eine neue Archimedeshandschrift, Hermes: Zeitschrift für Philologie, Band 42, 1907
* Euclidis Opera omnia, Lepsiko, Teubner, 9 volumoj, 1883 bis 1916 (inkluzivante la Elementojn en 5 volumojn 1883-1888), Heinrich Menge
* Apollonii Pergaei quae Graece exstant cum commentariis antiquis, 2 volumoj, Teubner, 1891, 1893, 1974
* Claudii Ptolemaei Opera quae exstant omnia, Lepsiko, Teubner 1898 ĝis 1919
* Heron von Alexandria Opera quae supersunt omnia, 5 volumoj, Lepsiko, 1899
* Mathematici Graeci minores, Det Kgl. Danske Vid. Selsk., Historisk-filologiske meddelesler, Volumo 13, Nr.3, Kopenhago, 1927
* Serenus von Antinoupolis, Sereni Antinoensis Opuscula, Lepsiko, Teubner 1892
* Paulos von Aigina Libri tertii interpretatio latina antiqua, Lepsiko, Teubner 1912
* Paul Tannery Memoires scientifique, Toulouse 1912 (redaktoro Hieronymus Georg Zeuthen)

## Literaturo 
* [Personensuche](https://tools.wmflabs.org/persondata/p/Johan_Ludvig_Heiberg_(Philologe))
* Virtual International Authority File
* WorldCat Identities
* Bibliothèque Nationale de France

## Vidu ankaŭ 
* Arkimedo (287 a.K. - 212 a.K.)
* Apolonio de Pergo (262 a.K. - 190 a.K.)
* Giorgio Valla (1447-1500)
* Heinrich Menge (1838-1904)
* Thomas Heath (1861-1940)
* Clemens Adolf Thaer (1883-1974)

## Referencoj 
Kategorio:Danaj pedagogoj
Kategorio:Danaj filozofoj
Kategorio:Danaj filologoj
Kategorio:Danaj historiistoj
Taedonggang

dekstra|eta|Taedonggang

**Taedonggang** (koree: 대동강맥주) estas marko de biero en Nord-Koreio, preparita de la Nacia Bierfarejo Taedonggang bazita en Pjongjango. Aktuale disdonas kvar specojn de bieroj en la lando.

## Historio 
En 2000, prezidanto Kim Ĝong-il ordigis la konstruon kaj funkciigon de la bierfarejo kaj la nordkorea registaro aĉetis la tutan bierfarejan materialon de Ushers of Trowbridge (Britio) kun germana teknologio.
Taedonggang ricevas sian nomon de la Taedong Rivero kaj komencis produktadon en la jaro 2002,3

Kategorio:Nord-Koreio
Kategorio:Biero
Bartolomeo Zamberti

**Bartolomeo Zamberti** (1473-1543) (n. en Venecio, , 1473 - m. en Venecio, , en la 1543) estis itala humanisto, eldonisto, latina verkisto, tradukisto el la greka, matematikisto, profesoro pri beletro kaj venecia notario. En 1505, li tradukis La Elementojn de Eŭklido kaj gvidis Daniele Barbaro en la studo pri la perspektivo.

## Elektita verkaro 
* Elementi: Euclidis megarensis philosophi platonici mathematicarunt disciplinarum janitoris, Venezia 1505
* Isolario, Bartolommeo da li Sonetti, ‎Bartolomeo Zamberti , 1485 (Bartolommeo dalli Sonetti estas regule identigita kun Bartolomeo Zamberti, tamen la jaro de naskiĝo de Zamberti kaj la jaro de publikigado de la atlaso de insuloj ne tre kongruas... Laŭ alia hipotezo, della Sonetti = Bartolomeo Turco, amiko de Leonardo da Vinci)
* Bartholamei Zamberti veneti Comedia Dolotechne, 1504
* Bartholomei Zamberti ... Comedia quam lepidissima, Dolotechne, 1511
* Elementorum geometricorum libri XV - 1534
* In sex priores libros geometricorum elementorum Euclidis demonstrationes ..., Claudius Coelestinus - 1536
* Euclide Megarense philosopho solo introduttore delle scientie mathematice, 1543
* Orontii Finaei Delphinatis, Regii Mathematicarum Lutetiae Professoris, In sex priores libros geometricorum elementorum Euclidis Megarensis demonstrationes: recens auctae, et emendatae, una cum ipsius Euclidis textu graeco et interpretatione latina Bartholomaei Zamberti, Veneti, omnia ... per eundem Orontium recognita, 1544
* Euclidis Megarensis Mathematici clarissimi Elementorum geometricorum libri XV, Eŭklido, Bartolomeo Zamberti, Teono de Aleksandrio, mathematicus), Johannes Herwagen, la juna (Presejo, Bazelo) - 1558

## Literaturo
* Personensuche
* Virtual International Authority File
* WorldCat Identities
* Biblioteca Nacional de España
* Bibliothèque Nationale de France
* Venetian Humanism in an Age of Patrician Dominance, Margaret L. King
* The Thirteen Books of Euclid's Elements, Euclid
* A “De Divina Proportione” : de Luca Pacioli (tradução anotada e comentada), Fábio Maia Bertato
* Essays on Galileo and the History and Philosophy of Science, Volume 3, Stillman Drake
* Defending Hypatia: Ramus, Savile, and the Renaissance Rediscovery of ..., Robert Goulding

## Vidu ankaŭ
* Eŭklido (365 a.K. - 300 a.K.)
* Luca Pacioli (1445-1514)
* Giorgio Valla (1447-1500)
* Orontius Finaeus Delphinatus (1494-1555)
* Nikolao Tartalja (1499-1557)
* Johan Ludvig Heiberg (1854-1928)

## Referencoj 
Kategorio:Italaj helenistoj
Kategorio:Italaj humanistoj
Kategorio:Italaj eldonistoj
Kategorio:Italaj tradukistoj
Lóránt Hegedűs

**Lóránt HEGEDŰS** [hegedUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hegedűs Lóránt** estis hungara pastro, kalvinana episkopo.

Lóránt Hegedűs http://www.reformatus.hu/mutat/7783/ naskiĝis la  1930 en Hajdúnánás. Li mortis la  2013 en Budapeŝto.
.

## Biografio 
Lóránt Hegedűs abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li lernis teologion en Budapeŝto inter 1949 kaj 1954. Post lernado li estis vicpastro en Bicske, poste en Budapeŝto. Li partoprenis en Hungara revolucio de 1956, post falo de la revolucio li devis servi plu en diversaj vilaĝoj aŭ urbetoj. Inter 1983-1996 li estis pastro en Budapeŝto. Li estis elektita episkopo en 1991. Li strebis multe pri fondo de kalvinana universitato. Post 2 jaroj li iĝis titulara profesoro en Veszprém (urbo). Li havis edzinon, kiu naskis 4 gefilojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dalma Hámory Várnagy

**Dalma HÁMORY VÁRNAGY** [hAmori vArnadj] estis hungara verkistino, muzikkomponistino, instruistino pri muziko. Ŝi naskiĝis en Borsa la 30-an de marto 1908 kaj mortis en Mari la 30-an de marto 1981.

## Kariero 
Dalma Hámory Várnagy akiris diplomon de instruisto pri kanto kaj piano, poste ŝi studis reĝisoradon pri teatro kaj filmo. Ŝi estis kunlaboranto de pluraj budapeŝtaj gazetoj. Ŝi fondis teatrotrupon, eldonejon, koncertoficejon, kiuj funkciis ĝis 1949. Ŝi forlasis Hungarujon en 1957. En 1959 ŝi estigis Muziklaborejon. Ŝi verkis rakontojn, fabelojn, teatraĵojn kaj kreis muzikon.

## Verkoj 
* Megyki Jankó (fabelo, Klagenfurt 1957); Kék Duna (rak. Bécs 1957); Élni akarunk (rak. samloke. 1958); Feltámadunk (rak. sl. 1958); Kacagó Magyarország (rak. sl. 1958); Szabadszáj (rak. sl. 1958); Állatkertben (fabeloj, Croydon 1959); Ispiláng (ludaĵo, sl. 1960); Édesanyám (teatraĵo. Bécs 1961); Piti és Páti (fabelo, Croydon 1962); Vicc magazin (sl. 1963); Virágok vizsgája (teatraĵo. sl. 1964); Pusztai karácsony (teatraĵo. sl. 1964); Az ezüst puttony (teatraĵo. Bécs 1964); Holdrakéta (elekt. rak. Winnipeg 1974); Fecske Páni (fabeloj, Bécs 1974); Vándor darvak, hogyha errefelé szállnak... (kantoj, Mari 1975).

## Fontoj 
* Borbándi Gyula* *Nyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia'', HITEL, Budapest 1992

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Idarbach (Hahnenbach)

La rojo **Idarbach** estas flankrivero de Hahnenbach (Nahe) en la mezmontaro Hunsrück en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.

## Geografio 
La rojo estiĝas el pluraj fontrojoj en la norda parto de Idarwald apud Hochscheid. Ĝi ĉirkaŭfluas la Idarwald-on kaj unuiĝas apud Hausen kun la rojo Kyrbach al la rojo Hahnenbach.

## Flaŭro kaj Faŭno 
La rojo Idarbach trafluas ekstenzive utiligataj valherbejoj. Rojborde staras precipe salikoj kaj alnoj. Inter Krummenau kaj Rhaunen la valo fariĝas pli mallarĝa kaj arbaraj deklivoj limas tuj ĉe la rojo. Ĉi-tie oftas kverkojn kaj karpenoj. Grizaj ardeoj kaj platbekaj anasoj estas la plej oftaj akvobirdoj.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Rejnlando-Palatinato
János Kanizsai Pálfi

**János Kanizsai Pálfi** [jAnos kaniĵai pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kanizsai Pálfi János** estis hungara pastro, kalvinana episkopo.

János Kanizsai Pálfi http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/07342.htm naskiĝis en 1584? en Nagykanizsa. Li mortis la  1641 en Pápa.

## Biografio 
János Kanizsai Pálfi frekventis lernejon en Komárom, poste en 1608 li estis lernejestro en Somorja. En la sekva jaro li interrompis la postenon por unu jaro kaj li plulernis en Heidelberg. En 1611 li instruis en Komárom, poste en Pápa li iĝis pastro, en 1614 eklezia dekano. En 1629 la sinodo en Körmend li estis elektita episkopo. En  1633 la katolikoj forpelis lin, li iĝis simpla kalvinana pastro en Komárom.

## Elektitaj publikaĵoj 
* ’’De Sacramentis in genere (1609)
* ’’Sárvári konyháról Lethenyei Istvántól Pápára…’’ (1613)
* ’’Fantom Fant az az sárvári püspöknek kozmás levelére szóló választétel’’ (1632)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
 
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Nomokanono

[dekstra|eta|250px|Unua paĝo de la Nomokanono de [Sankta Sava, manuskripto, 1262]]
**Nomokanono** (en greka Νομοκανών, Nomokanōn; el la greka *nomos* - leĝo kaj *kanon* - regulo) estas kolekto de eklezia juro, konsistanta el elementoj kaj el la civila juro kaj el la kanona juro.

## Bizancaj nomokanonoj 
Kolektoj de tiu tipo troviĝas nur en la orienta juro. La Greka Eklezio havas du ĉefajn nomokanonajn kolektojn.

La unua nomokanono, en la 6a jarcento, estas atribuita, sen absoluta certeco, al Johano Skolastiko, kies kanonojn ĝi uzas kaj kompletigas.

La dua nomokanono datas el la regno de la bizanca imperiestro Heraklio (610–641), je kies epoko la latina estis anstataŭita de la greka kiel oficiala lingvo de la imperiaj leĝoj. Ĝi estis farita per fandado de la *Collectio tripartita* (nome kolekto de Justiniana imperia juro) kaj de *Kanona sintagma* (ekleziaj kanonoj). Poste, tiu kolekto estus konata kiel **Nomokanono en 14 titoloj**.

## Referencoj 
* Slavoj en Kristanio
* The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century

Kategorio:Kanona juro
Kategorio:Bizanca imperio
Béla Kató

**Béla KATÓ,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kató Béla** estas hungara pastro, kalvinana episkopo.

Béla Kató https://hu.wikipedia.org/wiki/Kat%C3%B3_B%C3%A9la naskiĝis la  1954 en Brateș.

## Biografio 
Béla Kató apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis mezlernejon (kolegion) en Kluĵo inter 1974-1979, poste li iĝis pastro en Transilvanio en malgrandaj vilaĝoj ĝis 1988. Li partoprenis ankaŭ en la municipaj taskoj. Inter 2000–2012 li estis eklezia ĉefnotario kaj vicepiskopo. En 2012 li estis elektita kalvinana episkopo de Transilvanio. Li multe agis ankaŭ pri neekleziaj aferoj, kiel medicino, skulptaĵoj, fondaĵoj. Li ricevis 5 premiojn inter 1994-2001.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Zakonopravilo

[maldekstra|eta|200ra|13ajarcenta fresko de [Sankta Sava en la Reĝa Preĝejo, Monaĥejo Studenica, Serbio]]
La ***Nomokanono de Sankta Sava*** (en serba ***Законоправило***, ***Zakonopravilo***, [zakɔnɔprâʋilɔ], *Savino Zakonopravilo*) estis la konstitucio de Serbio kaj plej alta kodo en la Serbia Ortodoksa Eklezio, finita en 1219. Tiu leĝa dokumento estis bone disvolvigita. Tiu Nomokanono de Sankta Sava estis kompilo de civila juro, bazita sur romia juro kaj kanona juro, bazita sur ekumenaj koncilioj kaj ties baza celo estis organizi funkciadon de la juna Serbia Regno kaj de la Serbia Eklezio.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 

Kategorio:Historio de Serbio
Kategorio:Konstitucioj
Seres

eta|240ra|la urbo Sereso vidata de la urba akropolo
**Seres** aŭ **Sereso** (, en katarevuso: Σέρραι, *Sérrai*) estas urbo en Makedonio, Grekio, ĉefurbo de Seresa provinco kaj dus plej granda urbo en la regiono de Centra Makedonio, post Tesaloniko. Seres estas unu el la administraj kaj ekonomiaj centroj de Norda Grekio. La urbo estas situanta en fruktodona ebenaĵo je alto de ĉirkaŭ 70 m, ĉirkaŭ 24&nbsp;km nordoriente de la rivero Strumo kaj je 69&nbsp;km nordoriente de Tesaloniko, respektive. La oficiala municipa loĝantaro de Sereso estis 76,817 en 2011 kun totala nombro de loĝantoj en la urbo kaj en ties ĉirkaŭaĵo de ĉirkaŭ 100,000. La urbo estas hejmo de Teknologia Eduka Instituto, (en greka ΤΕΙ Σερρών, *TEI Serron*), komponita de la Lernejo de Teknologiaj Aplikaĵoj, la Lernejo de Administrado kaj Financo kaj la Lernejo de Grafikaj Artoj kaj Dezajno, kun almenaŭ 10,000 kaj grekaj kaj .

## Bildaro 

File:St. Cosmas and Damian Serres.jpg|Sanktaj Kosmo kaj Damiano
File:Saint nikolas serres.jpg|Preĝejo de Sankta Nikolao
File:Memorial.Ano.And.Kato.Kerdyllia.Cross.jpg|Memormonumeto pro la Dua Mondmilito
File:Tunnel-at-E79-Greece.jpg|Konstruo de ŝosetunelo al Seres
File:Serres-Church.jpg|Preĝejo de Naskiĝo de la Dipatrino

## Referencoj 
* "Sérrai." *Encyclopædia Britannica*, 2006.
* "Sérrai, Siris, aŭ Serres." *The Columbia Encyclopedia*, 2004.

## Eksteraj ligiloj 
* Informaro pri Seres angle kaj greke
* Informaro pri Seres ĉe Municipo Seres greke
* Awarded "EDEN - European Destinations of Excellence" non traditional tourist destination 2010
Kategorio:Urboj de Grekio
Ora buleo de 1222

eta|250px|Ora buleo de 1222
La **Ora buleo de 1222** estis Ora buleo, aŭ edikto, eldonita de la reĝo Andreo la 2-a de Hungario. Tiu estis devigita fare de siaj nobeloj akcepti la Oran Buleon (*Aranybulla*), kiu estis unu el unuaj ekzemploj de konstituciaj limoj kontraŭ la povoj de eŭropa monarko. Tiu leĝo establis la rajtojn de la hungara nobelaro, inklude la rajtojn malobei la reĝon kiam li agadis kontraŭ la leĝaro (*jus resistendi*). La nobeloj kaj la eklezio estis liberaj el ĉiaj impostoj kaj ne povis esti devigitaj al milito ekster Hungario kaj ne estis devigitaj financi ĝin. Tiu estis ankaŭ historie grava dokumento ĉar ĝi starigis la principojn de egaleco por ĉiuj nobeloj de la nacio. Oni kreis sep kopiojn de la edikto, unu por ĉiu el la jenaj institucioj: por la Papo, por la Templanoj, por la Johanitoj, por la reĝo de Hungario mem, por la eklezianaro kaj de Esztergom kaj de Kalocsa kaj por la palatino.

## Vidu ankaŭ 
* Konstitucio

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Kompleta Teksto  hungare

Kategorio:Historio de Hungario
Kategorio:Konstitucioj
Kategorio:1222
Béla Kenessey

**Béla Kenessey** [keneŝei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kenessey Béla** estis hungara pastro, kalvinana episkopo, profesoro. Lia nobela antaŭnomo estis *kenesei*.

Béla Kenessey http://digit.drk.hu/?m=lib&book=3&p=1417  naskiĝis la  1858 en Szeged. Li mortis la  1918 en Kolozsvár.

## Biografio 
Béla Kenessey frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Utrecht. Post lernado li estis vicpastro kaj profesoro. En 1891 li estis eklezia vicnotario, en 1895 lernejestro de teologia akademio en Kolozsvár. En 1899 li atingis la postenon eklezia ĉefnotario. Li estis elektita kalvinana episkopo en 1908. Li ricevis premiojn unuafoje.

## Elektitaj publikaĵoj 
# ’’János evangéliumának isagogikai ismertetése’’ (1884)
# ’’A Biblia nőalakjai’’ (1894)
# diversaj artikoloj precipe en kalvinanaj periodaĵoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Esperanza Aguirre

**Esperanza Aguirre y Gil de Biedma** (n. en Madrido, la ), proedziĝa grafino de Bornos kaj *grandulino de Hispanio* estas hispana politikisto, ano de la Popola Partio, kaj estis la prezidentino de la Madrida Regiono ekde la 21-a de novembro 2003 ĝis la 26-a de septembro 2012. Diplomiĝinta pri Juro kaj teknikisto pri Informo kaj Turismo de la Ŝtato, ŝi estis ministro pri Edukado kaj Kulturo (1996-1999), prezidento de la Hispana Senato (1999-2002) kaj de la Madrida Regiono de 2003 al septembro 2012 kiam ŝi anoncis sian demision kaj forlason de la politiko, laŭ ŝi, ŝi bezonis esti pli proksime de la familio kaj tio influis en la decido. Ŝi estas la nura ino kiu iĝis Prezidento de la Senato. La politikaj oponantoj enkadrigas ŝin en la plej konservativa sektoro de la Popola Partio.

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj grafoj
Kategorio:Konservativuloj
Kategorio:Hispanaj ministroj
Kategorio:Urbestroj de Madrido
Stefan Duŝan

**Stefan Duŝan**, **Stefano Duŝano** aŭ **Stefan Dušan** (en serba Stefan Dušan/Стефан Душан, Stefan Uroš 4a de Serbio [stêfaːn ûroʃ tʃětʋr̩ːtiː dǔʃan|], komune konata kiel *Stefano Dušano* kaj *Dušan la Povega*, Dušan Silni/Душан Силни; ĉ. 1308 – 20a Decembro 1355), estis la Reĝo de Serbio (el 8a Septembro 1331) kaj Imperiestro de Serboj kaj Grekoj (el 16a Aprilo 1346) ĝis sia morto en la 20a Decembro 1355. Dušan konkeris grandan parton de Sudorienta Eŭropo, iĝante unu el plej povegaj monarkoj siatempe. Li validigis la konstitucion de la Serbia Imperio kiel *Duŝana Kodo*, eble la plej gravaj verkoj de mezepoka Serbio. Dušan altigis la Serbian Eklezion el arkiepiskopeco al patriarkeco, finigis la konstruon de la monaĥejo Visoki Dečani (Uneska loko en Kosovo), kaj fondis la Monaĥejon de Ĉefanĝeloj, inter aliaj. Laŭ lia regado Serbio atingis teritorian, ekonomian, politikan kaj kulturan pinton.

Lia morto en 1355 estis vidata kiel fino de la rezistado kontraŭ la kreskanta Otomana Imperio, kaj kiel komenco de la sekva falo de la Serbia Ortodoksa Eklezio en la regiono. Lia krono estas konservita en la Monaĥejo Cetinjo, en Montenegro.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Vizantološki institut, Zbornik radova Vizantološkog instituta, (Naučno delo, 1996), 194.
* A short history of Yugoslavia from early times to 1966, Stephen Clissold, Henry Clifford Darby, Stephen Clissold, CUP Archive, 1968 ISBN 0-521-09531-X
* Nationalism and territory: constructing group identity in Southeastern Europe, George W. White, Rowman & Littlefield, 2000 ISBN 0-8476-9809-2
* Alexander Soloviev "Selected Monuments of Serbian Law from the 12th to 15th centuries" (1926)
* Alexander Soloviev "Legislation of Stefan Dušan, emperor of Serbs and Greeks" (1928)
* Alexander Soloviev "Dušan's Code in 1349 and 1354" (1929)
* Alexander Soloviev "Greek charters of Serbian rulers" Soloviev and Makin {1936}
* Harris, Jonathan, *The End of Byzantium*. New Haven and London: Yale University Press, 2010. ISBN 978-0-300-11786-8
* Pirivatrić Srđan, Entering of Stefan Dušan into the Empire, Zbornik radova Vizantoloskog instituta 2007, Issue 44, Pages: 381-409, 

## Eksteraj ligiloj 
* Historical library: Stefan Dušan

Kategorio:Historio de Serbio
Duŝana Kodo

La **Duŝana Kodo** (en serba Душанов законик, *Dušanov zakonik*, konata historie kiel *Закон благовјернаго цара Стефана*) estas kompilaĵo de kelkaj leĝaj sistemoj kiuj estis validigitaj de Stefano Uroŝo la 4-a, Duŝano de Serbio en 1349. Ĝi estis uzata en la Serbia Imperio kaj en la sukceda Serbia Despotato. Ĝi estas konsiderata frua konstitucio, aŭ proksime al tio; nome serio de leĝoj kiuj regulis ĉiajn aspektojn de la vivo.

Ĝi estis la dua serba konstitucio, post la Nomokanono de Sankta Sava (Zakonopravilo). La Kodo estis bazita sur romi-bizanca juro. La laŭleĝa transplantado estas rimarkinda ĉe la apartaĵoj 171 kaj 172 el la Kodo de Dušan, kiu reguligis la juran sendependecon. Ili estis prenitaj de la bizanca Kodo Basilika (libro VII, 1, 16-17).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* THE CODE OF SERBIAN TSAR STEPHAN DUSHAN , de Radoman Stankovic angle

Kategorio:Historio de Serbio
Kategorio:Konstitucioj
13014 Hasslacher

'*13014 *Hasslacher'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Richard P. Binzel elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Marian Brasseau Hasslacher* (1901 — 1997) kaj
*Charles Alfred (Carl) Hasslacher'' (1897 — 1973), patrinaj geavoj de la malkovrinto, kiuj kuraĝigis kaj faciligis ties karieron de astronomo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Louis-Jacques Thénard

**Louis-Jacques Thénard** (1777-1857) (n. en La Louptière-Thénard, , 4-a de majo 1777 - m. en Parizo, , en la 21-a de junio 1857) estis franca kemiisto. Li estis profesoro en la Kolegio de Francio kaj en la Politeknika Lernejo, membro de la Akademio de Sciencoj de Parizo kaj membro de la Akademio de Medicino.

## Elektita verkaro 
* Observations sur l'acide zoonique, 1801
* Nota dei signori Thénard e Biot partecipata all'Istituto nazionale di Parigi ..., Jean Baptiste Biot - 1805
* Recherches physico-chimiques: faites sur la pile, sur la ..., Volume 2, Joseph-Louis Gay-Lussac - 1811
* Traité de chimie élémentaire, théorique et pratique. Crochard, Paris (1827)
* Rapports faits à l'Académie des sciences par Chevreul, Thenard, et Vauquelin, sur les mémoires de Bussy et Lecanu, 1829
* Tratado completo de química teórica y práctica - 1830
* Traité de chimie élémentaire, théorique et pratique - 1835
* Traité de chimie élémentaire, théorique et pratique, suivi d'un essai sur la ... - 1847
* [Les Métaux légers, aluminium, glucinium, magnésium, métaŭ alcalins, mémoires de MM. Henri Sainte-Claire Deville, Héroult, Bussy, Gay-Lussac, Thénard. Préface par M. Léon Guillet,...] - 1938

## Literaturo 
* [Catholic Encyclopedia](https://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_(1913)/Baron_Louis-Jacques_Th%C3%A9nard)
* Bibliothèque Nationale de France
* Personensuche
* Virtual International Authority File
* WorldCat Identities
* Molecular Toxicology, P. David Josephy, Bengt Mannervik
* The Oxygen Prescription: The Miracle of Oxidative Therapies, Nathaniel Altman
* Vital Forces: The Discovery of the Molecular Basis of Life, Graeme K. Hunter
* A Source Book in Chemistry, 1400-1900, Henry Marshall Leicester, Herbert S. Klickstein

## Vidu ankaŭ 
* Antimono
* Arseno
* Borio
* Etero
* Hidrogena peroksido
* Sulfuro
* Claude Louis Berthollet (1748-1822)
* Antoine-François de Fourcroy (1755-1809)
* Jean-Antoine Chaptal (1756-1832)
* Karlo la 10-a (Francio) (1757-1836)
* Louis-Nicholas Vauquelin (1763-1829)
* Alexander von Humboldt (1769-1859)
* Napoleono Bonaparte (1769-1821)
* Bernard Courtois (1777-1838)
* Joseph Louis Gay-Lussac (1778-1850)
* Pierre Louis Dulong (1785-1838)
* Eugène Chevreul (1786-1889)
* Leopold Gmelin (1788-1853)
* Jean Nicolas Gannal (1791-1852)
* Julien Desjardins (1799-1840)
* Christian Friedrich Schönbein (1799-1868)
* Jean-Baptiste Dumas (1800-1884)
* Félix Dujardin (1801-1860)
* Heinrich Gustav Magnus (1802-1870)
* Justus von Liebig (1803-1873)
* Joseph Liouville (1809-1882)
* John Percy (1817-1889)

## Referencoj 
T
T
Basilika

**Basilika** estis kolekto de leĝoj verkita ĉ. 892 en Konstantinopolo laŭ ordono de la Bizanca Imperiestro Emperor Leo la 6-a dum la Makedonia dinastio. Tio estis pluigo de la klopodoj de lia patro, Bazilo la 1-a, por simpligi kaj adaptigi la kolekton de la imperiestro Justiniano nome *Corpus Juris Civilis* nome jura kodo prilaborita inter 529 kaj 534 kiu iĝis eksdatigita. La termino "Basilika" aŭ "Basilica" ne devenas el la nomo de la imperiestro Bazilo, sed plie el la greka [τὰ βασιλικά] signife "Reĝaj Leĝoj".

## Bibliografio
*Freshfield, Edwin Hanson (1928). *The Procheiros Nomos*. Cambridge: University Press.
*Freshfield, Edwin Hanson (1931). *A Provincial Manual of Later Roman Law: The Calabrian Procheiron on Servitudes & Bye-laws Incidental to the Tenure of Real Property*. Cambridge: University Press.
*Heimbach, Gustav; Heimbach, Karl Wilhelm Ernst; Fabrot, Charles (1833). *Basilica*. Libsiae: Sumtibus J. A. Barth.

Kategorio:Bizanca imperio
(13016) 1988 DB5

**(13016) 1988 DB5** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Nukulaelae

La atolo **Nukulaelae** (tuvale *Nukulaelae*) estas en la oceania ŝtato Tuvalo. Nulukaelae havas ĉirkaŭ 15 insulojn.

Kategorio:Tuvalo
Kategorio:Insuloj en Tuvalo
Kategorio:Ĉefurboj de Oceanio
13015 Noradokei

'*13015 *Noradokei'''* estas malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en gubernio Koĉi (Japanio).

*Noradokei* (japane 野良時計) estas turhorloĝo mane konstruita de *Hatanaka Genema'' en 1897 en Aki (gubernio Koĉi), kiam la horloĝoj estis ankoraŭ raraj en Japanio. La homoj, kiuj laboris en la ĉirkaŭaj kampoj, povis precize diri la tempo pro tiu horloĝo, kiu estas konservita kiel kultura simbolo de la urbo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Jean-Louis Prévost (1838-1927)

**Jean-Louis Prévost** (naskiĝis la  en Ĝenevo, , mortis la  en Ĝenevo, ,) estis svisa kuracisto pri neŭrologio kaj fiziologio, bokuzo de Jean-Louis Prevost (1790–1850).

## Literaturo 
250px|eta|maldekstra|Jean-Louis Prévost (1838-1927), neŭrologo kaj fiziologo
* Virtual International Authority File
* Personensuche 
* WorldCat Identities
* WhoNamedIt?

## Vidu ankaŭ 
* Alfred Vulpian (1826-1887)
* Augustus Volney Waller (1816-1870)
* Moritz Schiff (1823–1896)
* Joseph Jules Dejerine (1849–1917)
* Paul Charles Dubois (1848–1918)
* Jules Cotard (1840–1887)
* Jacques-Louis Reverdin (1848–1929)
* Jean-Louis Prevost (1790–1850)

## Referencoj 
Kategorio:Neŭrologoj
Kategorio:Fiziologoj
Kategorio:Svisaj kuracistoj
Kategorio:Svisaj neŭrologoj
Kategorio:Svisaj fiziologoj
Dalmatiko

[eta|Katolika [diakono vestita per dalmatikon.]]
La **dalmatiko** estis vesto utiligita en la romia epoko kaj poste restata en uzo kiel liturgia ornato konsistanta en longa tuniko provizita per vastaj manikoj, atingantaj la genuojn. Temas pri la ornato propra de diakonoj de la Katolika Eklezio, kiuj ĝin vestas por la liturgiaj celebroj, de la Eklezio de Anglio kaj de la Prakatolika Eklezio. Same kiel ankaŭ la kazublo por presbiteroj kaj episkopoj, dalmatiko estas la vesto pli ekstera.

Laŭ Francisko Azorín **dalmatiko** estas *Luksa, senbraka survesto uzata de diakonoj, heroldoj, k.c., ofte admirinda artaĵo. La unuaj, teksitaj, en Dalmatio, estis blankaj, garnitaj per purpuraj kordonoj.* Kaj li indikas etimologion el *Dalmatia*, propra nomo de sudeŭropa urbo [tiele] kaj de tie la latina *dalmaticus*.

## Historia skizo 
Romiepoke la dalmatiko estis vesto perore brodita, teksita ankaŭ per ora filigrano, kun emajlo la perloj, kaj ankoraŭ hodiaŭ estas produktita per tiuj materialoj. La dalmatiko estis vesto de la bizancaj imperiestroj kaj estis adoptita ankaŭ de la imperiestro Paŭlo la 1-a de Rusio kiel vesto uzenda dum la kronado.

En la historio de la Eklezio, la dalmatiko estas unu el la plej antikvaj sanktaj liturgiaj vestoj kaj reiras al la 3-a jarcento, En la ortodoksa rito kaj en la katolikaj orientaj eklezioj ekzistas vesto tre simila al la dalmatiko: la *sticharion*, vestita de la diakonoj kaj subdiakonoj kaj, kiel subvesto, de la presbiteroj kaj episkopoj.

Ankaŭ la krucmilitistoj utiligis dalmatikon kiel porbatalan veston sur la armilaro, reduktitan tamen al formo de skapularo kun aperturo nivele de la kapo kaj kun du aloj refalantaj sur la brakoj.

## Liturgiaj uzoj 
La dalmatiko povas esti vestita de la episkopo sub la kazublo aŭ sub la liturgia “planeto”.
eta|upright=1.8|Liturgia “planeto” vestita por mescelebri.
eta|Moderna kazublo.

La Dalmatiko povas esti vestita de episkopo, sub la kazublo aŭ liturgia “planeto” dum la *pontifikaj* mesoj: per tiu signo estas indikate ke la episkopo posedas la plenecon de la Sankta Ordino.
La liturgia tuniko (latine: tunicella), iam rezervita por la subdiakono estas hodiaŭ uzata ankaŭ funkcie de dalmatiko, por iliaj similaj karakterizoj. La liturgia tuniko, fakte, estis dimensie malpli granda ol la dalmatiko, kaj estis provizita per malpli larĝaj manikoj.

Ĝi povas esti diverskoloraj laŭ la diversaj liturgiaj jarperiodoj.

En la ambrozia rito la dalmatiko estas anstataŭata per la stolo.
Ikonoj en bizanca rito prezentas Jesuon Kriston vestita per dalmatiko ankaŭ se en tiu kazo temas pri sakkos, vesto propra de la bizanca imperiestro kaj de la episkopoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* History of the Dalmatic in the Catholic church, to the early twentieth century
* "A dalmática" Kairo Rosa Neves de Oliveira (pt-br)

Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Katolikaj vestoj kaj ornatoj
Kategorio:Vestaro de la antikva Romo
Jean-Louis Prevost

**Jean-Louis Prevost** (naskiĝis la  en Ĝenevo, , mortis la  en Ĝenevo, ) estis svisa kuracisto pri neŭrologio kaj fiziologio, kaj aŭtoro de pli ol sesdek libroj kaj artikoloj. Kunlabore kun Jean-Baptiste Dumas, la brila pariza kemiisto, li reliefigis, en 1824, la fekundigan rolon de spermatozooj. En 1849, li identigis la strumon kiel jodomanko, li studis la sangocirkuladon kaj la reproduktiĝon en moluskoj kaj en helikoj.

## Elektita verkaro 
* Note sur la régénération du tissu nerveŭ, 1826
* De la génération chez le Sèchot (Mulus Gobio), 1828
* Des organes générateurs chez quelques Gastéropodes, 1832
* Note sur l'inflammation, Ĝenevo , 1833
* Note sur les animalcules spermatiques de la grenouille et de la salamandre, Ĝenevo , 1841?

### Kunlabore kun Jean-Baptiste Dumas 
* Examen du sang et de son action dans les divers phénomènes de la vie, 1821
* Essai sur les animalcules spermatiques de divers animaŭ, 1821
* Mémoire sur les phénomènes qui accompagnent la contraction de la fibre musculaire, [lu à l'Académie des sciences, le 18 août 1823, Imp. de Cellot, 1823
* Nouvelle théorie de la génération, 1824
* kune kun Lebert: Mémoire sur la formation des organes de la circulation et du sang dans l'embryon de poulet, Impr. Bourgogne et Martinet (Parizo), 1844
* kune kun Le Royer: Note sur l'acide libre contenu dans l'estomac des herbivores, 1826

## Literaturo 
* Historischen Lexikon der Schweiz
* Virtual International Authority File
* WorldCat Identities
* IdRef
* Congress Library
* Deutsche National Bibliothek
* Biu Santé
* CERL Thesaurus
* The Rise of Embryology

## Vidu ankaŭ 
* Paul Moultou (1731-1787)
* Jean-Baptiste Dumas (1800-1884)
* Jean-Louis Prévost (1838-1927)
* Hermann Lebert (1813-1878)

## Referencoj 
Kategorio:Svisaj kuracistoj
Kategorio:Svisaj fiziologoj
Kategorio:Svisaj neŭrologoj
Ilma Hendi

**Ilma HENDI** hungara poetino, tradukistino. Ŝi naskiĝis en Beta la 30-an de januaro 1947. Ŝi estas la edzino de verkisto D-ro Péter Hendi.

## Kariero
Ilma Hendi pristudis juron en Universitato de Budapeŝto inter 1966 kaj 1969. En 1969 ŝi loksidiĝis en Svedujo. Ŝi akiris en 1975 en Universitato de Göteborg la kandidattitolon. De 1983 ŝi estis dungito en Ĝenevo de UNO. Ŝiaj poemoj aperis ĉefe en *Új Látóhatár* kaj en *Nemzetőr*. Ŝi tradukis el germana, sveda kaj franca lingvoj. Ilma Hendi de 1980 vivis unu jaron en Munkeno, poste en Ĝenevo.

## Verkoj
*Kozmikus hő (poemoj. Ĝenevo.
*Rózsa óra, poemoj (1985, 1990, 1993, 1996, 2003)
*Kozmikus hő, poemoj (1985)
*Cédrusok közt citadella, scenarlibro (hungare, germane, france) (1995, 2012)
*Út, fényes út, rigmusmozaikok (1995, 1998, 2004)
*Szelma Lagerlöf naplója, teatraĵo (1990, 1999)

## Fontoj
*Borbándi Gyula* *Nyugati magyar irodalmi lexikon és bibliográfia'', HITEL, Budapest 1992
*Új magyar irodalmi lexikon, 1994.

## Eksteraj ligiloj
*Persona retejo

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Landlimmuzeo Eichsfeld (Teistungen)

eta|Gvatoturo en eksa muelejo.
eta|Ŝildo pri la falo de la landlimoj en 1989 en la regiono de Teistungen.
La **Landlimmuzeo Eichsfeld** (germane: *Grenzlandmuseum Eichsfeld*) troviĝas en Teistungen, Duderstädter Straße nr 5.

## Priskribo 
La Landlimmuzeo Eichsfeld volas esti loko informiga kaj memoriga pri la divido de Germanlando kaj la perforte starigita landlimo interngermana. La 700 kvadratmetroj muzeaj dokumentas la kreskantan perfektigon de la enprizonigo de la propraj loĝantoj fare de la GDR-diktaturo disde la komencoj de simpla barilo post 1945 ĝis la multekosta kaj senmanka mura Moloĥo de la 1980-aj jaroj.

La malfermo de la landlimoj en aŭtuno 1989 post la Turniĝo kaj la monatoj ĝis la Germania reunuiĝo en oktobro de 1990 estas la temo je la fino de la ekspozicio. La ĉiutaga vivo de la orientgermanoj respektive de la loĝantoj de la baritaj landlimaj zonoj de GDR, la edukado laŭ t.n. komunismaj vidpunktoj, perforta elloĝigo kaj fuĝo estas aliaj fokusoj.

## Kolektoj 
Konsistigas la muzeon la doganejo de la eksa limtransirejo Duderstadt/Worbis, la kontrolturo (restoj de iama muelejo) kaj la liberaeraj partoj kiuj viziteblas sur 4 kilometrojn longa rondirado. Tie ĉi videblas la landlimaĵoj (bariloj ktp.) ankoraŭ en originala stato.

En kunlaboro kun societoj naturprotektadaj en Turingio kaj la Fondaĵo *Heinz Sielmann* oni sukcesis meti 8 kilometrojn laŭlonge de la eksa landlimo kun siaj maloftaj faŭno kaj flaŭro sub mediprotektado. Ili invitas al belegaj rondmigradoj.

Klerigejo ĉemuzea ofertas al junuloj kaj plenkreskuloj la eblecon per kursoj kaj seminarioj plukleriĝi pri la GDR-sistemaĉo kiel ankaŭ pri ekologio kaj naturmedioj.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 161

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Muzeoj en Turingio
Kategorio:Distrikto Eichsfeld
Kategorio:Subĉielaj muzeoj en Germanio
Kategorio:Armehistoriaj subĉielaj muzeoj
Kategorio:Memoriglokoj pri komunisma teroro
Voto de ĉasteco

[eta|[Kapelo Bardi (Sankta Kruco)|Kapelo Bardi, Florenco, alegorio de la Ĉasteco (Giotto).]]
La **voto de ĉasteco** estas, en la Katolika Eklezio, la vola elekto de ĉasta stato, konfermita per religia voto al Dio konserviĝi en tiu stato laŭlonge de la tuta vivo kiel ilo de sia evangelia perfektiĝo kaj de spiritaj patriĝo kaj patriniĝo; inter la tri evangeliaj konsiloj tiu ĉi estas la precipa.

Ĝi ne estas konfuzebla kun la fraŭleco promesita de diakonoj kaj pastroj antaŭ la ordiniĝo,kvankam temas pri la sama objekto.

La voto de ĉasteco estas propra de Instituto de konsekrita vivo kaj estas mense kaj kore transformita al rezigno de la seksaj rilatoj por konservi liberon kaj orientadon al la aferoj de la disvastigo de la ĉiela regno.

Kutime kiu ligiĝas per la ĉastecvoto tion faras ankaŭ rilate la voton de malriĉeco kaj voton de obeo.

## Historio pri la voto de ĉasteco 
La vola aliĝo al tiu voto devenas el la imitado de la sinteno de Jesuo Kristo kiu, laŭ la biblia rekonstruo, vivis tian vivon por esti la amanto kaj servisto de ĉiuj homaj estuloj.

Ekde la unua disvastiĝo de kristanismo viroj kaj virinoj elektis tiun staton por pli facile atingi la celon ami kaj servi al Dio kaj al la fratoj de la Eklezio kaj de la mondo. Baldaŭ aperis ermitoj kaj monaĥoj kaj monaĥinoj praktikantaj ĉastecon- kaj- en moderna epoko- fratuloj kaj fratinoj kaj en, kaj ekstere, institutoj de konsekrita vivo. Oni vidu fraŭlecon kaj religiulojn.

## Premisoj por la sukceso de la voto de ĉasteco 
Religiaj esploristoj pri la homa psikologio konvenas en la konstato ke tiu voto postulas, krom mensa kaj kora orientiĝo al Dio, ankaŭ plenan regon super siaj sensoj kaj instinktaj impulsoj akireblaj pere de preĝo kaj asketeco. Tiu stato estas aprezata ĉe preskaŭ ĉiuj kristanaj Eklezioj, kaj fakte praktikata, krom en la Katolika Eklezio, en la orientaj katolikaj Eklezioj kaj en la Ortodoksa eklezio.
[240ra|eta|Sankta [Tomaso de Akvino, taksata la plej granda mezepoka katolika teologo, estas honorita per la mistika ĉateca zono (pentraĵo de Diego Velazquez).]]

## Voto aŭ praktiko de ĉasteco en aliaj religioj kaj kulturoj 
Vidu,ekzemple, en Budhismo, orientaj kulturoj...

## Vidu ankaŭ 
* Religia voto
* Tentoj de Jesuo
* Instituto de konsekrita vivo
* Evangeliaj konsiloj
* Voto de malriĉeco
* Voto de obeo

Fr:Vœu de chasteté

Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Religiaj konceptoj
Kategorio:Sekseco kaj religio
Vetero kaj klimato de la mondo

***Vetero kaj klimato de la mondo*** estas la titolo de faka libro. La aŭtoroj estas Denis Riley kaj Lewie Spolton (ambaŭ Britoj). Tradukis ĝin en Esperanto Kris Long. La angla originalo havas la titolon *World Weather and Climate* kaj estas eldonita de *Press Syndicate of the University of Cambrige*.
La esperanta traduko aperis en 1987 ĉe Universala Esperanto-Asocio en Roterdamo.
## Enhavo
Antaŭparolo

**Unua parto: Ĝenerala Meteologio**

1 Veter-mapoj kaj klimat-informoj

2 Strukturo de la atmosfero

3 La atmosfer-cirkulado

4 Akvo en la atmosfero

5 aer-amasoj kaj front-sistemoj

** Dua Parto: Studoj pri la Sinoptika Meteologio**

6 Tropikaj klimatoj - ĝenerale

7 Tropikaj klimatoj _ ekzemploj

8 Mez-latitudo - okcidentaj marbordoj

9 Mez-latitudo - kontinentaj internoj kaj orientaj bordoj

10 Alt-latitudaj regionoj

11 Sekaj regionoj

12 Montaj regionoj

**Tria Parto: Klimatologio**

13 Klimataj regionoj
* malsekaj tropikaj klimatoj
* sekaj klimatoj
* suptropikaj sek-someraj aŭ mediteraneaj klimatoj
* subtropikaj humidaj orient-bordaj klimatoj
* moderaj oceanaj klimatoj
* borealaj klimatoj
* polusaj klimatoj
14 Urbaj klimatoj

15 Klimat-ŝanĝiĝoj

Indekso

## Eksteraj ligiloj
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Klimatologio
Kategorio:Meteologio
Kategorio:Fakaj verkoj en Esperanto
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de la FEL-biblioteko
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto