Remiĝo de Reims

'*Sankta *Remigius***, laŭ PIV **Remiĝo*' (naskiĝis ĉ. 437, mortis la 13-an de januaro 533/535), naskiĝinta en tio kio ankoraŭ ne estis la diocezo de Laon, estis episkopo de Reims dum sepdek kvar jaroj, se oni fidas la skribon *ekde 459-462 ĝis sia morto* kiun metigis sur lia tombo la ĉefepiskopo *Hincmar* de Reims en 852. Tiu, kiu estos honorita per la titolo apostolo de la frankoj de tiu sama Hincmar, baptis la reĝon Klodvigo la 1-a, la 25-an de decembro de jaro inter 496 kaj 506, kaj  frankajn militistojn el lia armeo. Li verŝajne kontribuis al la organizado de sia klerika provinco, sed oni ne povas aserti ke li estis la fondinto de la episkopujoj de Thérouanne aŭ de Arras, eĉ malpli de tiu de Laon.

Sankta Remiĝo estas unu el la katolikaj patronoj de la ĉefdiocezo de Reims.

**Festo** : la 15-an de januaro en Francio, la 13-an de januaro en la roma martirologio. En la diocezo de Reims, oni festas lin la 1-an de oktobro, laŭ loka tradicio, kiu originis fine de la 6-a jarcento.

[eta|maldekstra|Sankta Remiĝo kaj Klodvigo la 1-a. [Jakobo de Voragine, Ora legendo (*Legenda aurea*), 14-a jarcento.]]

[eta|Sankta Remiĝo [Bapto|baptas Klodvigon la 1-an la tagon de kristnasko, inter 496 kaj 506 - Vitralo de la preĝejo Sankta Bonaventuro, en Liono, Francio]]
[eta|Tombo de sankta Remiĝo en la ĥorejo de la [baziliko Sankta Remiĝo de Reims]]

Remiĝo estis entombigita en la preĝejeto Sankta Kristofo, fariĝinta baziliko Sankta Remiĝo. En 852, Hincmar starigis relikvojn, el kiuj malgranda parto estis movita al Sankta-Maria de Reims. La relikvujo estis ŝirmita en 882 (vikingaj invadoj) en Épernay, poste solene rekondukitaj en junio 883 al Sankta-Maria. En 900, la ĉefepiskopo Herveo remetigis la relikvojn de Sankta Remiĝo tien kie ili estis kultataj ĝis la Franca Revolucio. La korpo de sankta Remiĝo estis sendifekte konservita.

## Bibliografio 
* Marie-Céline Isaia, *Remi de Reims*, Parizo, eld. "Editions du Cerf", 2010
* *Les plus grands saints. Leur vie et leur portrait.* eld. "France Loisirs". Parizo 1994 (verko eldonita kun la originala titolo *One Hundred Saints, Little Brown and Company (Inc.), Boston, 1993*)
* *Extraits de la vie des saints de Butler, 1956, 1985, 1991*.
* Jakobo de Voragine, *La Ora legendo*, Biblioteko de la Plejado, eld. "Gallimard", 2004, eldono kondukita de Alain Boureau.
* Patrick Demouy, *Petite Vie de saint Remi*, Parizo, eld. "Desclée de Brouwer", 1997
* *Documents sur le règne de Clovis*, traduko de Nathalie Desgrugilliers, eld; "éditions Paleo", kol. *encyclopédie médiévale*. Enhavas la leterojn de Sankta Remiĝo, la diplomojn de Klodvigo, la aktojn de koncilioj... (ISBN 978-2-84909-604-8).

## Diversaĵoj 
La kutimo en Reims postulas ke oni prononcu R**e**mi (eĉ R'mi, kio nuligas la akcenton super la litero « e »).

## Diverslingve 
En multaj lingvoj nomportantoj nomatas laŭ la latina formo *Remigius*. Iomajn variaĵojn havas la litova lingvo, kie konatas kaj vira persona nomo Remigijus  kaj virina formo Remigija , kiun interalie havas la esperantistino *Remigija* aŭ malpli longe *Remi Rudaitytė*. En multaj romanidaj lingvoj (ekzemple la hispana, itala kaj portugala) viraj nomportantoj baptiĝis *Remigio*, kio tamen hispane prononciĝas , itale  kaj portugale . En la pola temas pri *Remigiusz*, kaj en la bretona pri *Remig*.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* baziliko Sankta Remiĝo
* Hagiografio
* La *Ora legendo*
* sankta Tjerio: tiu sanktulo vivis en la regiono de Reims kaj estis edukita de sankta Remiĝo.
* Koncilio de Majenco (813)
* Saint-Rémy-de-Provence

## Eksteraj ligiloj 
* La Ora Legendo de Jakobo de Voragine  : vivoj de gravaj sanktuloj rakontitaj de Jakobo de Voragine, 13-a jarcento, rekta aliro al la interretejo de la abatejo de Sankta-Benedikto de Port-Valais (ciferecigo en 2004)
* Cerny-en-Laonnois, supozata naskiĝloko de sankta Remiĝo

Kategorio:Homoj de la romia Gaŭlio
Kategorio:Katolikaj kaj ortodoksaj sanktuloj
Kategorio:Ĉefepiskopoj de Reims
Kategorio:Historio de katolikismo en Francio
Kategorio:Sanktuloj de la Ora Legendo