open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jelmo

**Jelmo** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Libníč en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Libníč. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

**Jelmo** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,76&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* popola arkitekturo, ekz. n-ro 2 kaj 5
* dia torturo kaj kruceto ĉe ŝoseo al Libníč

## Pluaj fotoj

Jelmo čp6.jpg|Jelmo
Rybník v Jelmě.jpg|Fiŝlago en Jelmo
Jelmo - JV.jpg|Jelmo
Boží muka v Jelmě.jpg|Dia torturo

Kategorio:Libníč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Mihály Fóti

**Mihály Fóti** [mihAj fOti], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fóti Mihály** estis hungara radiologo, altlerneja instruisto. Liaj nomvariantoj estis *Fischmann Miksa* kaj *Fischmann Mihály* laŭ la hungarlingve kutima nomordo.

 naskiĝis  en Perőcsény, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Balassagyarmat en 1914, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1922, sed kun interrompoj li batalis dum la unua mondmilito. Inter 1921–1922 li estis asistanto en kliniko, poste 3 jarojn li studis radiologion en Berlino kaj Frankfurto ĉe Majno. Inter 1925-1946 li estis radiologia ĉefkuracisto en kuracejo de Békéscsaba, sed dum la nazia erao (1944) li ne rajtis labori. Post la mondmilito li estis radiologo en pluraj ĉefurbaj hospitaloj ĝis 1974. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1956 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1925 kaj 1929, sed lia edzino pereis dum la holokaŭsto, poste en 1946 Fóti denove edziniĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Fogorvosi röntgenterápia*. (1929)
* *Fogorvosi röntgentherapia*. (monografio, 1935)
* *Az uvea tuberculosisok korszerű röntgentherapiája*. (1938)
* *Röntgentherapia fokozódó adagokkal*. (1947)
* *The Effect of Certain Drugs on the Passage of the Stomach and Bowell Contents in Dogs*. (kunaŭtoro, 1954)
* *A fekélybetegségek röntgentherápiája. Kísérletes vizsgálatok a határköteg-besugárzás hatásmechanizmusának értelmezéséhez*. (disertaĵo, 1955)
* *A gyomor-relief röntgenvizsgálata spray-vel*. (1959)
* *A röntgenvizsgálat jelentősége a gyomorrákszűrésben*. (Magyar Onkológia, 1964)
* *Az orvostudomány és az élettan Nobel-díjasai*. 1901–1973. (1975)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj radiologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Marie Belloc Lowndes

**Marie Adelaide Elizabeth Rayner LOWNDES**, denaske **BELLOC** [bel'lak] (naskita la 5-an de aŭgusto 1868 en Marylebone, Londono; mortis la 14-an de novembro 1947 en Eversley Cross, Hampshire) estis angla romanistino kaj scenaristino.

Belloc Lowndes verkis librojn ĉiujare ekde 1898 ĝis sia morto, kombinante ekscitajn eventojn kun psikologiaj temoj. Ŝia romano de 1913, *The Lodger* (La Loĝanto), estis plurfoje adaptita por filmo, opero kaj radio. Ŝiaj romanoj *Letty Lynton* (1931) kaj *The Story of Ivy* (1927) ankaŭ estis adaptitaj por filmo.

## Kariero 
Ŝi publikigis biografion, *Sinjora Reĝa Moŝto La Princo de Kimrujo: Raporto pri Lia Kariero*, en 1898. Romanoj, memuaroj kaj teatraĵoj sekvis; unu jare ĝis 1946. Ŝi verkis pli ol kvardek romanojn — plejparte misterojn, bone verkitajn kaj foje bazitajn sur realaj eventoj, kvankam ŝi indignis esti etikedita kiel krimverkisto. 

Ŝia patrino, Bessie Parkes, mortis en 1925. En sia membiografio, *I, Too, Have Lived in Arcadia* (publikigita en 1924), Marie Belloc Lowndes rakontis la vivhistorion de sia patrino, uzante malnovajn familiajn leterojn kaj siajn proprajn infanmemorojn el Francio. Dua membiografio, *Where Love and Friendship Dwelt (Kie loĝis amo kaj amikeco),* estis publikigita postmorte en 1948.

Ernest Hemingway laŭdis ŝian komprenon pri ina psikologio, kiu montriĝis ĉefe en la situacio de la ordinara menso malsukcesanta trakti la efikon de la eksterordinaro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La paperoj de Marie Belloc Lowndes ĉe la Harry Ransom Center
*   
*   

Kategorio:Francdevenaj angloj
Kategorio:Anglaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Ivor Novello

**Ivor NOVELLO** (naskita kiel *David Ivor Davies;* la 15-an de januaro 1893, en Kardifo, Kimrio; mortis la 6-an de marto 1951, en Londono, Anglio) estis brita aktoro, kantisto, komponisto kaj dramisto. Novello famiĝis kiel komponisto de kantoj kaj muzikaloj, kiuj ĝuis grandan popularecon en sia tempo. En la 1920-aj jaroj, li famiĝis kiel teatra kaj kinostelulo, precipe kiel la ĉefrolulo en la suspensfilmo *The Lodger* de Alfred Hitchcock. La Premio Ivor Novello estas nomita laŭ li.

## Artaro 
### Popularaj produktaĵoj 
* *Theodore & Co* (1917)
* *The Truth Game* (1928)
* *Glamorous Night* (1935)
* *Careless Rapture* (1936)
* *Crest of the Wave* (1937)
* *The Dancing Years* (1939)
* *Arc de Triomphe* (opereto) (1943)
* *Perchance to Dream* (1945)
* *King’s Rhapsody* (1949)
* *Gay’s the Word* (1951)

### Popularaj kantoj 
* «Keep the Home Fires Burning»
* «Fold Your Wings»
* «Shine Through my Dreams»
* «Rose of England»
* «I Can Give you the Starlight»
* «My Dearest Dear»
* «When I Curtsied to the King»
* «We’ll Gather Lilacs»
* «Someday my Heart will Awake»
* «Yesterday»
* «Waltz of my Heart»
* «My Life Belongs To You»

### Filmaro 
* 1919 — *The Call of the Blood (L’Appel du Sang)*
* 1920 — *Miarka: The Daughter of the Bear (Miarka, Fille de L’Ourse)*
* 1922 — *Carnival*
* 1922 — *The Bohemian Girl*
* 1923 — *The Man Without Desire*
* 1923 — *The White Rose*
* 1923 — *Bonnie Prince Charlie*
* 1925 — *The Rat*
* 1926 — *The Triumph of the Rat*
* 1927 — *The Lodger: A Story of the London Fog*
* 1927 — *Downhill*
* 1928 — *The Vortex*
* 1928 — *The Constant Nymph*
* 1928 — *The Gallant Hussar*
* 1928 — *The South Sea Bubble*
* 1928 — *The Return of the Rat*
* 1930 — *Symphony in Two Flats*
* 1931 — *Once a Lady*
* 1932 — *The Phantom Fiend*
* 1932 — *Tarzan the Ape Man*
* 1933 — *I Lived With You*
* 1933 — *Sleeping Car*
* 1934 — *Autumn Crocus*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Ivor Novello ĉe BBC Wales
* Ivor Novello ĉe Theatricalia
* Ivor Novello ĉe Virtual History
* The Ivor Novello Appreciation Bureau
* Ivor Novello on home video ĉe Brenton Film
* Ivor Novello biography on BBC South East Wales
* 
* Collections and biography ĉe Victoria and Albert Museum
* Search Ivor Novello ĉe University of Bristol Theatre Collection
* 

Kategorio:Kimraj aktoroj
Kategorio:Kimraj kantistoj
Kategorio:Kimraj komponistoj
Aŭstria Manpilkada Asocio

La **Aŭstria Manpilkada Asocio** ( aŭ **ÖHB**) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Aŭstrio. La asocio reprezentas kaj la viran nacian teamon de manpilkado kaj la virinan nacian teamon de manpilkado, kaj ankaŭ provizas iujn naciajn teamojn de pli junaj sportistoj laŭ aĝogrupoj. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado kaj en la Eŭropa Manpilkada Federacio (EHF).

## Naciaj teamoj 
*  Aŭstria vira nacia teamo de manpilkado
*  Aŭstria virina nacia teamo de manpilkado

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 


Aŭstrio
Tim Rice

Siro **Timothy Miles Bindon "Tim" RICE** (naskita la 10-an de novembro 1944, en Amersham, Buckinghamshire, Anglio) estas brita muzikala kaj filma lirikisto. Li estas gajninto de Emmy, Grammy, Akademia Premio, kaj Tony Premio. Rice do apartenas al la malgranda rondo de homoj, kiuj gajnis ĉiujn kvar gravajn premiojn de la usona distra industrio (EGOT) en regula konkursa kategorio.

En 1993 , li gajnis Akademian Premion por Plej Bona Origina Kanto pro "A Whole New World".

Speciale notindas liaj kunlaboroj kun Andrew Lloyd Webber, Freddie Mercury, Elton John, Benny Andersson, kaj Björn Ulvaeus, inter aliaj. Li verkis la kantotekston por *La Leono Reĝo* de *Disney*.

## Muzika kariero 
Tim Rice komencis sian karieron kiel agento por la muzikfirmao EMI. Kiam lia mentoro Norrie Paramor forlasis la firmaon, Rice sekvis lin kaj baldaŭ renkontis Andrew Lloyd Webber.

La du kunlaboris – Webber verkis la muzikon, Rice la kantotekston – kaj verkis, interalie, la muzikalojn *Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat* (1968), *Jesus Christ Superstar* (1970), kaj *Evita* (1976). Li ankaŭ verkis la kantotekston por la muzikalo *Chess,* komponita de la ABBA -komponistoj.

Rice poste laboris amplekse por Disney -filmstudioj, inkluzive de la filmoj *Aladdin* (1992) kaj *La Leona Reĝo* (1994), same kiel la teatraj versioj de *Belulino kaj la Besto*, *La Leona Reĝo*, kaj muzika versio de la opero Aida de Verdi. Pro ĉi tiu verko, li estis nomita " Disney-Legendo " ĉe Disneyland Resort Paris en 2002.

Ekde la 1960-aj jaroj li ankaŭ verkis kantotekstojn por konataj komponistoj kiel Vangelis, Mike Batt, Elton John, Freddie Mercury, Burt Bacharach, Marvin Hamlisch kaj John Barry (titolmelodio de la James Bond -filmo *Octopussy* : *"All Time High"*) kaj artistoj kiel Elvis Presley, Plácido Domingo, 10cc, Gary Glitter kaj Tony Christie.

Rice estis honorita pro sia laboro per dek du Ivor Novello-premioj, kvar Tony-premioj, kaj tri Akademiaj Premioj. En 1999, li estis enkondukita en la Kantverkisto-Halon de Famo, kaj en 1994, li estis nobeligita de Reĝino Elizabeto la 2-a. En 2007, Rice ricevis stelon sur la Trotuaro de Famo en Holivudo.

## Aliaj profesiaj agadoj 
Krom sia ĉefa profesio kiel kantverkisto, Tim Rice ankaŭ aktivas kiel aŭtoro, eldonisto, radio-prezentisto, kantisto, aktoro kaj manaĝero. Krome, lia ampleksa scio pri roko kaj popmuziko ofte kondukis al tio, ke li estis invitita kiel konkursanto en kvizspektakloj, gajnante al li la titolon "Roka Cerbo de la Universo" en 1985.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* Tim Rice Songwriters Hall of Fame

Kategorio:Anglaj aŭtobiografoj
Kategorio:Tony-premiitoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Britaj kantverkistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Britaj muzikistoj
Kategorio:Homoj de Disney
Alfred Newman

**Alfred NEWMAN** (naskita la 17-an de marto 1900 en New Haven, Konektikuto; mortis la 17-an de februaro 1970 en Holivudo) estis usona komponisto. Li estis unu el la plej influaj figuroj en usona filmmuziko kaj laboris ĉefe kiel filmkomponisto kaj dirigento - kaj ankaŭ kiel influa muzikdirektoro ĉe 20th Century Fox. Newman gajnis entute naŭ Akademiajn Premiojn pro siaj filmkomponaĵoj.

Aliaj filmkomponistoj ankaŭ apartenas al lia familio; li estas la frato de Lionel Newman kaj Emil Newman, la patro de Thomas Newman, David Newman kaj Maria Newman, kaj la onklo de Randy Newman kaj Joey Newman.

## Kariero 
En kariero daŭranta pli ol kvar jardekojn, Newman komponis la muzikon por pli ol 200 filmoj. Kelkaj el liaj plej famaj muzikoj inkluzivas *Wuthering Heights*, *The Hunchback of Notre Dame*, *The Mark of Zorro*, *How Green Was My Valley*, *The Song of Bernadette*, *:en:Captain from Castile*, *All About Eve*, *Love Is a Many Splendored Thing*, *Anastasia*, *The Diary of Anne Frank*, *How the West Was Won*, *:en:The Greatest Story Ever Told*, kaj lian finan muzikon, *Airport*, kiuj ĉiuj estis nomumitaj por aŭ gajnis Akademiajn Premiojn. Li estas eble plej konata pro komponado de la fanfaro, kiu akompanas la studian emblemon komence de produktaĵoj de 20th Century Fox . Dum sia dungado ĉe 20th Century Fox, Newman komponis la fanfarojn, kiuj plej ofte asociiĝas kun produktadoj de Samuel Goldwyn kaj produktadoj de David O. Selznick.

Li estis inter la unuaj muzikistoj, kiuj komponis kaj direktis originalan muzikon dum la Ora Epoko de filmoj en Holivudo, poste fariĝante respektata kaj potenca muzikdirektoro en la historio de Holivudo. Newman kaj du el liaj kolegaj komponistoj, Max Steiner kaj Dimitri Tiomkin, estis konsiderataj la "tri baptopatroj de filmmuziko".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Alfred Newman ĉe Soundtrackguide.net
* Alfred Newman's film score to The Song of Bernadette

Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Komponistoj de blovinstrumenta muziko
Kategorio:Usonaj komponistoj de filmomuziko
La Voko de Ĥtulho

**La Voko de** **Ĥhulho** () estas unu el la plej konataj noveloj de la usona horora aŭtoro H.P. Lovecraft. La rakonto estis verkita en la somero de 1926, publikigita en la trivialmagazino *Weird Tales* en februaro 1928, kaj inkluzivita en la kolekto de Arkham House *The Outsider and Others* en 1939, sed, kiel aliaj verkoj de la verkisto, gajnis rekonon post lia morto, kiam ĝi komencis esti regule represita kaj tradukita en pli ol dekduon da lingvoj. 

Ĝi fariĝis unu el la ŝlosilaj verkoj en la mitologio rafinita de la sekvantoj de Lovecraft kaj iniciatis serion da rakontoj, kiuj formis unikan Cthulhu- mitologion. La rakonto estis sufiĉe fidele adaptita en filmon en 2005, kaj Cthulhu fariĝis tre populara rolulo en la Interreto. 

Kvankam aliaj rakontoj de Lovecraft apartenas al la Cthulhu-Mito, ĉi tiu estas la sola en kiu la ekstertera estaĵo aperas kaj la unua kiu plene disvolvis la miton.

La rakonto estas fonda dokumento de la Ktulhu-mito (Cthulhu Mythos), mitopeo (Mythopoeia) kaj komuna fikcia universo (shared fictional universe) vastigita de Lovecraft kaj posteuloj.

## Strukturo 
La rakonto estas enkadrigita de pluraj dokumentoj postlasitaj de la forpasinta Francis Wayland Thurston. Li estis la ekzekutisto de la heredo de sia forpasinta praonklo, George Gamell Angell, emerita profesoro pri semidaj lingvoj ĉe la Universitato Brown en Providence. La tri centraj dokumentoj ĉiu formas ĉapitron de la rakonto. Ili nomiĝas La Hororo en Argilo, La Rakonto de Inspektoro Legrasse, La Frenezo de la Maro.

## En Esperanto 
*La Voko de Ĥtulho* - tradukita de Charlotte Burton kaj Tim Rice, kun helpo de Tim Westover.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Plena teksto (en la origina anglalingvo) @ Projekto Gutenberg

Kategorio:Oceanio en fikcio
Kategorio:Fikciaj verkoj
Eŭropa Manpilkada Federacio

La **Eŭropa Manpilkada Federacio** aŭ *Eŭropa Manpilka Federacio* () estas la kontinenta federacio pri manpilkado en Eŭropo. La organizaĵo konsistas el naciaj federacioj kaj ne havas unuopajn lokajn klubojn aŭ individuajn membrojn. asoLa naciaj federacioj siavice reprezentas kaj viran kaj virinan naciajn teamojn de manpilkado, kaj ankaŭ provizas iujn naciajn teamojn de pli junaj sportistoj laŭ aĝogrupoj. La kontinenta federacio membras en la Internacia Federacio de Manpilkado. Ĝi interalie okazigas la viran kaj virinan eŭropajn ĉampionadojn de manpilkado, kiuj, krom determini la plej bonan eŭropan teamon, ankaŭ servas kiel kvalifikiga konkuro por la vira kaj virina monda ĉampionado de manpilkado. 

## Prezidentoj 

## Ĝeneralaj sekretarioj 

## Membraj federacioj 
## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (precipe )
* oficiala paĝo en la retejo *Facebook* (precipe )
* oficiala paĝo en la retejo *Instagram* (precipe )
* oficiala paĝo en la retejo *TikTok* (precipe )

Kategorio:Sporto en Eŭropo
+
Lienjunan

**Lienjunan,** laŭ simpligita ĉina skribo **连云港,** laŭ tradicia ĉina skribo **連雲港,** laŭ pinjino *Liányúngǎng,* laŭ poŝto *Haichow* (=Urbo de Maro) estas prefektujnivela milionurbo, grava mara havenurbo kaj universitata urbo en provinco Ĝjangsuo en Ĉina Popola Respubliko. La loknomo devenas de la mara insulo Lien kaj la monto Juntai, ilia traduko estas "Haveno Konektanta la Nubojn".
eta|maldekstra|

## Loĝantaro 
En 2020 la prefektujnivela loĝantaro estis .

## Geografio 
eta|maldekstra|
La prefektujnivela teritorio situas laŭ Flava Maro kun 205 kilometrojn longan marbordon kaj kovras areon de 7 777 km². Proksimume 33 malgrandaj insuloj kuŝas apud la marbordo. La areo administras ses distriktnivelajn dividojn.

## Historio 
Lienjunan estas unu el la unuaj 14 ĉinaj marbordaj urboj fare de la imperia registaro en 1905, kiuj malfermiĝis al la ekstera mondo, kaj estas kreskanta centro por industrio, internacia komerco kaj turismo en orienta Ĉinio. Dum la historio multe da administraj ŝanĝoj okazis, fine en 1962 estis deklarita la prefektujnivela urbego.

## Ekonomio 
Proksime funkcias nuklea centralo, preskaŭ la plej granda en Ĉinio. La areo ankaŭ estas riĉa je natura kristalo, el kio oni fabrikas produktaĵojn. La Ekonomia kaj Teknologia Evoluiga Zono de Lienjunan estis aprobita en 1984.

## Edukado 
En la prefektujnivela areo universitato kaj 2 altlernejoj funkcias.

## Trafiko 
eta|maldekstra|
eta|
Lienjunan estas la orienta finstacio de la Nova Eŭrazia Terponto kaj la proponita Norda Orienta Okcidenta Varkoridoro. La haveno havas proksimajn celojn en Sud-Koreio kaj suda Japanio, krome ĝi havas oportunan transporton inkluzive de aŭtovojoj, fervojoj, haveno kaj flughaveno.

## Klimato 
La klimato estas humida musona subtropika klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen: Cwa kun kvar apartaj sezonoj, malvarma kaj seka vintre, varma kaj pluva somere. Estas sufiĉa sunlumo kaj modera pluvokvanto. Jare pluvas po 905&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, ne nur dum musono. La pluvo kulminas julie, vintre malofte neĝas. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias .

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* strando en proksima mara insulo

## Ĝemelurboj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Anobona orelstrigo

**Anobona orelstrigo** (*Otus feae*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas kiel endemio en la insulo Anobono de Ekvatora Gvineo. 

La nuna populacio estas taksita je ĉirkaŭ 50-249 individuoj, kun la populacio malkreskanta pro ŝanĝo kaj detruo de la vivejo. Priskribante la specion en 1903, Tommaso Salvadori rimarkis, ke la birdoj abundas en arbarkovritaj areoj je altitudoj de 400-500 metroj sur la insulo. Malmultaj ekvidoj de la birdo estis raportitaj ekde tiam.

Malmultaj informoj estas konataj pri la Anobona orelstrigo. Oni konsideras, ke ĝi havas similajn karakterizaĵojn al la Afrika malgranda orelstrigo, krom pli malgranda flugillongo (ĉirkaŭ 120–135 mm).

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Lapaĉo

**Lapaĉo** aŭ **tajibo** estas herba teo farita el la interna ŝelo de la pau d'arco-arbo  *Handroanthus impetiginosus* .

Lapaĉo estas uzata en la herbokuracado de pluraj Sud- kaj Centro-amerikaj indiĝenaj popoloj por trakti kelkajn malsanojn, inkluzive de infektoj, febro kaj stomakdoloroj.   

Tajibo estas la komuna nomo por la interna ŝelo de la ruĝa aŭ purpura lapaĉo-arbo. Ĉi tiu arbo kreskas en varmaj, alt-altitudaj regionoj, ĉefe en la andaj regionoj de la Sudameriko. La purpura interna ŝelo de la ruĝa lapaĉo estis unu el la ĉefaj medikamentoj uzitaj de la inkaoj kaj estis uzata dum pli ol 1000 jaroj de la Kallawaya popolo . 

Lapaĉo estas tradicie reklamata de herbistoj kiel kuracilo por kelkaj homaj malsanoj, inkluzive de kancero, tamen multaj de ĝiaj uzoj ankoraŭ mankas sciencan subtenon.  Laŭ la Usona Kancera Societo, "la haveblaj pruvoj de bone designitaj, kontrolitaj studoj ne subtenas ĉi tiun substancon kiel efikan kuracadon kontraŭ kancero en homoj", kaj ĝia uzado riskas malutilajn kromefikojn. 

## Referencoj 
Kategorio:Herboteoj
Sokotra orelstrigo

**Sokotra orelstrigo** (*Otus socotranus*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas kiel endemio en la insulo Sokotro de Jemeno. 

## Taksonomio
La Sokotra orelstrigo antaŭe estis kunligita kun la Afrika malgranda orelstrigo (*Otus senegalensis*), sed diferencoj en plumaro kaj voĉoj kondukis al ĝia divido en apartan specion. Lastatempa genetika esplorado sugestas, ke ĝiaj plej proksimaj parencoj estas la Orienta orelstrigo kaj la Sejŝela orelstrigo (*Otus insularis*).

## Aspekto
Tre malgranda orelstrigo, kiu estas tre strieca sur siaj palsablogrizaj supraj partoj, kun pli palaj subaj partoj kun pli malhelaj ŝaftostrioj kaj fajna, malhela strieco. La senmarka vizaĝdisko havas malprecizajn randojn kaj la ŝultrostrio ne estas tiel okulfrapa kiel ĉe aliaj orelstrigoj kaj estas sablokolora. La oreltufoj estas tre malgrandaj kaj la okuloj estas flavaj. Ĝia longo estas 15–16 cm.

### Voĉo
La kanto de la Sokotra orelstrigo estas ripetata, malaltatona serio de notoj simila al tiu priskribita por la orienta orelstrigo (*Otus sunia*).

## Distribuado kaj habitato
La Sokotra orelstrigo estas endemia de la insulo de la Hinda Oceano nome Sokotro apud la Korno de Afriko, kiu estas ene de la teritorio de Jemeno. Sur Sokotro ĝi troviĝas sur pli ol 45% de la insulo, plej multnombra en areoj kie estas maturaj palmoj. Ĝia preferata vivejo estas roka duondezerto kun disaj arboj kaj arbustoj.

## Kutimaro
Tre malmulte oni scias pri la konduto de la Sokotra orelstrigo. Ĝi probable ĉefe manĝas insektojn kaj malgrandajn vertebrulojn; la stomakenhavo de unuopa specimeno enhavis akridon, centpiedulon kaj du lacertojn. Ĝi ankaŭ estis observita akcipitranta tineojn dum krepusko, simile al kaprimulgo. Tre malmulte oni scias pri ĝia reprodukta konduto, sed ino kun pligrandigitaj ovarioj estis kaptita en aprilo. Ĝi probable uzas naturajn kavaĵojn por nestado. Du 20-tagaj idoj estis registritaj sur la nesto en februaro, ilia aĝo sugestante, ke la ovoj estis demetitaj komence de januaro.

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Hungaria Manpilkada Federacio

La **Hungaria Manpilkada Federacio** ( aŭ **MKSZ**) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Hungario. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan nacian teamon de manpilkado, kaj ankaŭ provizas iujn naciajn teamojn de pli junaj sportistoj laŭ aĝogrupoj. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado (IHF) kaj en la Eŭropa Manpilkada Federacio (EHF), kaj ankaŭ proksime kunlaboras kun la Hungara Olimpika Komitato.

## Historio 
La organizaĵo estis fondita en 1933, kaj fariĝis membro de IHF en 1946.

## Prezidentoj 

## Naciaj teamoj 
*  Hungara vira nacia teamo de manpilkado
*  Hungara virina nacia teamo de manpilkado

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 


Hungario
Orienta orelstrigo

**Orienta orelstrigo** (*Otus sunia*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas en Suda kaj Sudorienta Azio.

## Aspekto
La orienta orelstrigo estas malgranda, kun varia plumaro, flavokula strigo kun oreltufoj kiuj ne ĉiam estas starantaj. Ĝi distingiĝas de la Hindia orelstrigo per sia blankeca skapola strio, klare markataj subaj partoj, kaj manko de pala kolumo. Ekzistas du kolormorfoj, griza kaj ruĝbruna; ankaŭ ekzistas mezaj formoj. Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ aspekto. Individuoj povas frostiĝi kun duonfermitaj okuloj kiam ĝenataj. La specio havas ripetan likvan krion sonantan kiel "tuk tok torok". Plenkreskuloj havas pli altatonajn kriojn ol junuloj.

## Distribuado kaj habitato
La orienta orelstrigo havas ekstreme vastan distribuon tra orienta kaj suda Azio kaj loĝas en sekaj foliarbaroj de Rusio ĝis Tajlando. La strigo nestas en truoj en arboj, precipe *Mahua*-arboj,

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Vetara orelstrigo

**Vetara orelstrigo** (*Otus tempestatis*, laŭ kio ankaŭ *Ŝtorma orelstrigo*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas kiel endemio nur en la insulo Vetaro, Molukoj, Indonezio. Ĝi estis iam konsiderita subspecio de la Moluka orelstrigo (*O. magicus*), sed ĝi estis apartigita kiel propra specio fare de la IUCN Ruĝa Listo kaj BirdLife International en 2014, kaj la International Ornithological Congress sekvis la decidon en 2022. 
## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
András Gaál (radiologo)

**András Gaál** [andrAŝ gAl], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gaál András** estis hungara radiologo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *magasi* [magaŝi].

András Gaál naskiĝis  en Zágon (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Zagon en Rumanio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
András Gaál akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1923. Post la diplomo li praktikadis 5 jarojn en kliniko, inter 1928–1937 li estis radiologia asistanto apud Nándor Ratkóczy, sed inter 1929–1930 li estis stipendiulo en Vieno. En 1937 li akiris licencon pri privatdocento, post pluraj laborlokoj ekde 1942 li estis ĉefkuracisto ĝis sia morto en Malsanulejo Rókus. Lia edzino naskis 2 filojn en 1938 kaj 1940. Li ricevis premion en 1941.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Cholesterin anyagcsere-vizsgálatok xanthomatosis essentialisnál.* (1929)
* *A koponya röntgenvizsgálata.* (1932)
* *A mellékvesetájék röntgenbesugárzásának szerepe a hypertensio csökkentésében.* (1935)
* *A belsőelválasztásos mirigyműködési zavarok röntgenkezelése.* (1939)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj radiologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Unugrada lernejo

[eta|Valapai- indiana lernejo, Kingman, [Arizono, ĉ. 1900]]
La **unugrada lernejo**, foje nomata **unuĉambra** aŭ **unuinstruista** kaj ankaŭ simple **lernejdomo**, estas speco de lernejo en kamparaj regionoj kun malgranda nombro da lernantoj, kie unu aŭ du instruistoj instruas lernantojn de diversaj aĝoj kaj klasoj, de la unua jaro de antaŭlernejo ĝis la lasta jaro de bazlernejo, kaj kie knaboj kaj knabinoj povas kunhavi la saman klasĉambron. Unuĉambraj lernejoj ofte troviĝas en kamparaj regionoj aŭ malgrandaj vilaĝoj.

Kvankam unuĉambraj lernejoj jam ne estas uzataj en la plej multaj regionoj, kelkaj restas en evolulandoj kaj en kamparaj aŭ malproksimaj regionoj, kie manko de lernantoj kaj/aŭ instruistoj malfaciligas la organizadon de la eduka procezo laŭ aliaj manieroj.

## Pedagogio 
[eta|Leciono ĉe zemstvo-lernejo en la [Rusia Imperio.]]
Tiu ĉi malpli strukturita lernejo postulis altnivelan pedagogian kapablon kaj estis plejparte bazita sur la ideoj de progresema edukado.  Diversaj formoj de interna diferencigo de instruado estis nemalhaveblaj.  Samtempe, tamen, tiu ĉi tipo de lernejo ofertis la ŝancon labori pri temoj trans klasoj kaj fakoj  laŭ semajna plano  kaj tiel krei socian medion, en kiu pli maljunaj kaj pli junaj lernantoj estis integritaj en florantan kaj organikan socian sferon. Fronta instruado estis la escepto en la unuĉambra lernejo.  Prefere, sendependa laboro, memstareco kaj agado, diversaj ekzercoj kaj ripetado, ago-orientita lernado kaj vigla kunlabora lernado estis centraj al lerneja laboro, orientitaj al la vivoj kaj interesoj de la infanoj. Fakoj ne ludis dominan rolon, ĉar lerna enhavo estis ofertita en la formo de "integra instruado", transdonita holisme kaj spertece, kaj, kie eble, evoluigita sendepende.

Vasta gamo da instrumaterialoj, plejparte faritaj de la instruisto mem uzante la plej simplajn materialojn, ebligis individuan lernadon laŭ la propra ritmo. Estis tute imageble, ekzemple, ke sesaklasano kun malbonaj matematikaj kapabloj laborus kun kvaraklasanoj, kaj inverse. Eĉ infanoj kun lernado-malfacilaĵoj ne estis ekskluditaj, sed anstataŭe integritaj en la lernejan komunumon.

Aliflanke, ĉi tiu speco de lernejo ne estu idealigita historian retrospektivon, ĉar korpa puno kaj troa disciplino estis oftaj en la ofte tre grandaj klasoj, precipe antaŭ la Dua Mondmilito, pro la dominaj pedagogiaj tendencoj de la tempo. En la tuja postmilita periodo, ĉi tiu speco de lernejo ankaŭ estis ofte necesigita pro la detruo de lernejkonstruaĵoj kaj manko de instruistoj, kaj tute ne estis idealo. Pro ĉi tiuj malavantaĝoj, la ĝeneraligita forigo de unuĉambraj lernejoj en la 1950-aj jaroj estis vidata kiel progreso.

## Referencoj 
Kategorio:Historio de edukado
Kategorio:Tipoj de lernejoj
Moluka orelstrigo

**Moluka orelstrigo** (*Otus magicus*, laŭ kio ankaŭ *Magia orelstrigo*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas en Molukoj kaj Malgrandaj Sundoj de Indonezio. Ĝi ege similas al la Lomboka orelstrigo.

Oni agnoskis la jenajn subspeciojn:

* *O. m. kalidupae* (Hartert, EJO, 1903) - Kaledupa
* *O. m. morotensis* (Sharpe, 1875) - Morotai
* *O. m. leucospilus* (Gray, GR, 1861) - Halmahera, Ternate, Kasiruta, kaj Bakanoj
* *O. m. obira* Jany, 1955 - Obi
* *O. m. bouruensis* (Sharpe, 1875) - Buru
* *O. m. magicus* (Müller, S, 1841) - Seram kaj Ambono
* *O. m. albiventris* (Sharpe, 1875) - okcident-centraj Malgrandaj Sundoj

La Vetara orelstrigo (*O. tempestatis*) estis iam konsiderata subspecio, sed poste ĝi estis apartigita kiel propra specio.

Ĝi havas spiritan signifon por la Pesaguan-Daĝaka popolo. Oni kredas, ke ĝi estas signo de malbonŝanco, ĉar ĝia sono laŭdire memorigas pri morto. Ĉi tiu kredo eble protektas la specion kontraŭ ĉasado.

Ĝi estas grizbruna strio pli malhela dorse. La vizaĝa disko estas bruneca kun blanka ikso inter la flavaj okuloj kaj ĉefe blanka zono kiel mentono. La blankeca brusto montras fajnajn vertikalajn brunajn striojn. Ĉirkaŭ la griznigra feko estas harecaj plumetoj.

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.
*BirdLife Species Factsheet - Moluka orelstrigo
* *Owl pages*

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Hořenice (Chbany)

:*Estas ankaŭ Hořenice.*

**Hořenice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chbany en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 6,5&nbsp;km okcidente de Chbany. En la jaro  ĉi tie vivis . 

Hořenice situas en katastra teritorio **Poláky** kun areo 8,83&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1391.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Akva rezervujo Nechranice

Kategorio:Chbany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Setlejoj sur Ohře
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Minado de brunkarbo en Ĉeĥio
Kategorio:Minado de fererco en Ĉeĥio
Károly Garay

**Károly Garay** [kAroj garai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Garai Károly** estis hungara radiologo, biologo. Lia familia nomvarianto estis *Garai*.

 naskiĝis  en Monor, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1928, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1935. Post la diplomo li praktikadis 3 jarojn en instituto apud Aladár Beznák, poste li estis subkuracisto en hospitala laboratorio ĝis 1945, krome inter 1943-1949 li estis radiologia ĉefkuracisto en alia simila laborloko. Li estis esplora biologo en agronomia instituto inter 1949–1960. Intertempe li akiris licencojn pri lerneja kuracisto en 1938, pri radiologio en 1942, li kandidatiĝis (CSc) el biologio en 1959 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 1939 li kreis ultrasonan generatoron. Per ultrasona radiado li produktis pli bonajn vakcinojn. Li edziĝis en 1940 kaj vidviniĝis en 1965.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ultrasonikus sugárzás hatása a glykogenolysisre.* (kunaŭtoro, 1948)
* *Az ATP reverzibilis megváltozása vizes oldatban napfény hatására.* Fehér Ibolyával. (kunaŭtoro, 1953)
* *Effect of Ultrasonic Energy on Newcastle-Disease Virus.* (kunaŭtoro, 1955)
* *Sugárzások hatása ATP-re.* (disertaĵo, 1958).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj radiologoj
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Přeskaky

**Přeskaky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chbany en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km okcidente de Chbany. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Přeskaky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,38&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1287, kiam onidire aĉetis ĝin waldsassena monaĥejo de la plej supera ĉambelano Ojíř z Lomnice.

Post la dua mondmilito sekve de ellandigo de germanoj el Ĉeĥoslovakio sinkis la nombro de loĝantoj al unu triono kaj ĝia nombro senĉese sinkis, ĝis preskaŭa senhomiĝo. 

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Akva rezervujo Nechranice

## Pluaj fotoj

Přeskaky - 2.jpg|Domo n-ro&nbsp;7
Přeskaky - zemědělský dvůr.jpg|Unu el grandaj bienoj sur orienta rando de la vilaĝo
Kaple v Přeskakách (Q94434540) 01.jpg|Kapelo en Přeskaky

Kategorio:Chbany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Rjukjua orelstrigo

**Rjukjua orelstrigo** (*Otus elegans*, laŭ kio ankaŭ *Eleganta orelstrigo*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas en Rjukjuaj insuloj kaj aliaj insuloj de Orienta Azio.

## Priskribo
Ĝi estas malgranda ruĝecbruna strigo kun bruna vizaĝdisko kaj cinamokolora vizaĝkoloro. La beko estas olivgriza kaj ĝi havas flavajn okulojn.

*Otus elegans botelensis* estas teritoriema birdo. Ĉar iliaj bekoj ne kapablas fari truojn en la arboj, iliaj nestoj estas ĉefe faritaj en nature kadukiĝintaj arbotruoj aŭ truoj faritaj de aliaj bestoj. Foje spuroj de iliaj nestoj troveblas en homfaritaj konstruaĵoj kiel drentruoj aŭ akvocisternoj de necesejoj. Ilia ĉefa dieto inkluzivas katidojn, tineojn, miriapodojn kaj aliajn senvertebrulojn. Foje ili manĝas gekojn, lacertojn aŭ eĉ japanajn blankokulojn kaj aliajn malgrandajn vertebrulojn.

## Distribuado
La distribuo de la *Otus elegans botelensis* estas limigita de la distribuo de nature okazantaj arbotruoj. La grandeco de la truoj estas kutime diametro je brustoalto (dba) de pli ol 38 cm. Diversaj specoj de arboj provizas malsamajn kvantojn de tiaj truoj por la *O. e. botelensis*. Observado rivelis, ke arbotruoj pli verŝajne formiĝas en *Pometia pinnata* kompare kun aliaj specoj de arboj, tial areoj kun multe da *P. pinnata* havas pli grandajn densecojn de la *O. e. botelensis*.

Ĝi troviĝas sur la Rjukju-insularo de suda Japanio, sur la insulo Lanju apud sudorienta Tajvano, kaj sur la insuloj Batanoj kaj Babujan Insuloj apud norda Luzono, Filipinoj, en tropikaj aŭ subtropikaj ĉiamverdaj arbaroj. Ĝi fariĝas rara pro habitatoperdo.

## Subspecioj
* *O. e. elegans* (Cassin, 1852)	
* *O. e. calayensis* McGregor, 1904 
* *O. e. interpositus* Kuroda, 1923
* *O. e. botelensis* Kuroda, 1928 - Lanjua orelstrigo

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.
*BirdLife Species Factsheet - Rjukjua orelstrigo
* Birding in Taiwan

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Nederlanda Manpilkada Asocio

La **Nederlanda Manpilkada Asocio** ( aŭ **NHV**) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Nederlando. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan nacian teamon de manpilkado, kaj ankaŭ provizas iujn naciajn teamojn de pli junaj sportistoj laŭ aĝogrupoj. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado (IHF) kaj en la Eŭropa Manpilkada Federacio (EHF), kaj ankaŭ proksime kunlaboras kun la Nederlanda Olimpika Komitato.

## Naciaj teamoj 
*  Nederlanda vira nacia teamo de manpilkado
*  Nederlanda virina nacia teamo de manpilkado

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 


Nederlando
Vikletice

**Vikletice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chbany en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordokcidente de Chbany. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Vikletice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,08&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1332.

Post la dua mondmilito la germanaj loĝantoj estis ellandigitaj.

La konservitan aspekton de Vikletice karakterize influis konstruado de akva rezervujo Nechranice, pro kiu devis esti ĝis la jaro 1966 detruitaj dek kvin domoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Anna

## Ĉirkaŭaĵo
* Akva rezervujo Nechranice

## Pluaj fotoj

Vikletice - kaple svaté Anny.jpg|Kapelo de sankta Anna
Vikletice - penzion.jpg|Pensiono

Kategorio:Chbany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kyffhäuser-gimnazio

**Kyffhäuser-gimnazio** (germane: *Kyffhäuser-Gymnasium*) estas gimnazio en Bad Frankenhausen, Germanujo. Krom ĝi estas ankoraŭ du aliaj gimnazioj je Distrikto Kyffhäuser. Lernejestro estas Silvia Exner.

Ĝi nomiĝis laŭ la tutgermanuja nacia monumento de sur Kyffhäuser-monto. Fondiĝo de ĝi estis en la 1991-a jaro. Ĝis 2019 ĝin konsistigis du unuopaj domoj; ne tute 50 instruistoj zorgas pri ne tute 600 lernantoj. Partnera lernejo troviĝas je Wingles, en la samnoma kantono (Franclando). De aŭtuno 2016 ĝi estas praktika lernejo por pedagogistudantoj de la universitato de Jena. En 2017 ĝi ricevis oficialan agnoskon kiel lernejo kun (bonvena) naturscienca fokuso (*MINT-Schule*).

En 2019 malfermeblis nova lerneja domo en la strato *Bahnhofstraße*. Transloĝiĝo efektiviĝis en julio 2019; oficiala inaŭguro okazis en la 23-a de aŭgusto 2019.

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Gimnazioj en Turingio
Kategorio:Distrikto Kyffhäuser
Kategorio:Aperis en 1991
Kor-resonanco

La **kora resonanco** (aù **kor-kohereco**) estas spira tekniko bazita kutime sur la regula praktiko de malrapida ritma spirado  (proksimume po ses spiradoj por minuto) kiu ekvilibrigas la agojn de la simpataj kaj parasimpataj branĉoj de la aŭtonoma nervosistemo sur la koro, tio kio povas alporti pozitivajn konsekvencojn al fizika aŭ mensa sano. La ekzercoj de **kor-resonanco** povas esti indikitaj kiel komplementa interveno al aliaj terapeŭtaj alproksimiĝoj aŭ en antaŭzorgo, kaj ĉefe okaze de streso

La kor-resonanco  aperis en la jaroj 2000 kadre de la sciencaj laboroj pri la varieco de la porminuta korbatado: dum la kora frekvenco kutime varias de kaosa maniero, estis rimarkita ke tiuj varioj fariĝas koheraj kaj pli ampleksaj dum la ekzercoj de kora resonanco. 

## Prezento 
La kora frekvenco ĉiam fluktuas. Tiu varieco de la porminuta korbatado estas bona indikilo de la kapablo de la koro  variigi sian ritmon laù  internaj aù eksternaj petoj  tra la aŭtonoma nervosistemo. Ĉi tiu komprenas du antagonistajn komponantojn: la simpata nerva sistemo kaj la parasimpata nerva sistemo (ago de bremso).

La sinkronigo de la simpataj sistemoj kaj parasimpata nervosistemoj generas fenomenon de «fiziologia pendolo» nomita kor-resonanco. Ĉiuj havas sian propran ritman spiron averaĝe po ses spiradoj por minuto, generante fiziologiajn modifojn kaj agante sur la interŝanĝoj inter la koro kaj la cerbo.

## Historio 
Oni scias ke la propravola malrapida spirado (ekzemple en jogo ekde pli ol 2000 jaroj) povas helpi regi la homeostazon. Meze de la 20a jarcento, la spiraj praktikoj komencis vastigi sin en okcidento kiam de la internaciaj sciencaj eldonoj apogis la fakton kiu la malrapida spirado havis profitdonajn efektojn sur la mensa sano.

Poste, la esplorado progresis, studante la variecon de la frekvenco (aŭ de la ritmo) de la koro (VFK). Ekde 1997, Vaschillo kaj Lehrer povis priskribi la fiziologiajn mekanismojn kiam la spira frekvenco estas proksime de po ses spiradoj por minuto: la VFK pasas tiam de kompleksa al sinusoida kurboj ampleksaj kaj pli regulaj, tio permesis malkovri la ekziston de la stato de kor-resonanco.

## Fonto
Laù prelego de JF dum Zamenhof-Festoj de Freiburg kaj Strasburgo en dec. 2025

Kategorio:Persona disvolviĝo
Roztyly (Chbany)

**Roztyly** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chbany en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km norde de Chbany. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Roztyly** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,27&nbsp;km².

## Historio 
thumb|left|Kapelo
Arkeologiaj esploroj faritaj en spaco de sablominejoj ĉe Soběsuky kaj pli poste ĉe Roztyly en la jaroj 1985–1992 pruvas enloĝigon de la ĉirkaŭa pejzaĝo de neolitiko ĝis tempo frumezepoka. Dum arkeologia esploro de setlejo de la ĉirkaŭa pejzaĝo el frua kaj malfrua bronzepoko estis ĉe&nbsp;Roztyly en la jaro 1996 malkovrita kaj parte traesplorita verŝajne kulta objekto de kulturo de Štítary kun entombigo de ĉevalo. La trovitaj homaj ostoj pruvas ekzistadon de rita kanibalismo.

La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1185, kiam la vilaĝo apartenis al monaĥoj el waldsassena monaĥejo

Post la dua mondmilito la germanaj loĝantoj estis ellandigitaj.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Akva rezervujo Nechranice

## Pluaj fotoj

Roztyly - pohled od vjezdu.jpg|Roztyly
Roztyly - domy na jihozápadě.jpg|Roztyly
Roztyly - pískovna.jpg|Sablominejo 

Kategorio:Chbany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Roztyly

Nomo **Roztyly** povas signifi:

* Roztyly (Prago)
** Horní Roztyly, Dolní Roztyly – eksaj domaroj sur teritorio de hodiaŭa Prago (Chodov, Záběhlice)
** Roztyly (Praga metroo) - stacio de metroo en Prago
* Roztyly (Chbany), parto de municipo Chbany en distrikto Chomutov
Poláky

**Poláky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chbany en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝas proksimume 8&nbsp;km sudoriente de Kadaň. Ĝi etendiĝas sur la dekstra bordo de akva rezervujo Nechranice ĝis fervojlinio Kadaň–Vilémov. En la jaro  ĉi tie vivis . 

**Poláky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,83&nbsp;km². En la katastra teritorio Poláky situas ankaŭ Malé Krhovice kaj Hořenice kaj situis en ĝi ankaŭ pereinta vilaĝo Dolany.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318, kiam la vilaĝo apartenis al monaĥoj el waldsassena monaĥejo, kiu ĉi tie onidire fondis unu el siaj mastrumaj kortoj, la tn. grangion.

Post la dua mondmilito la germanaj loĝantoj estis ellandigitaj.

Ekde la 4-a de aŭgusto 1958 ĝis la jaro 1968 funkciis en la vilaĝo malliberejo pro 300 viroj, kiuj devis labori en agruikulturo. Post nuligo de la malliberejo uzis ĝian areon soldata garnizono, kiu post konstruado de la rezervujo transloĝiĝis en novajn konstruaĵojn sub la digo ĉe Nechranice. Pli poste ŝtata bieno establis en parto de konstruaĵoj deponejo kaj kuirejon kun manĝejo. Post la jaro 1990 la kuirejon trafikis mallongan tempon privata posedanto, sed poste restis ankaŭ ĝi sen uzo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Poláky

## Ĉirkaŭaĵo
* Akva rezervujo Nechranice

## Pluaj fotoj

Poláky 2019-07-18 Náves.jpg|Vilaĝplaco kun kapelo kaj kolono de La plej sankta Triunuo
Poláky 2019-07-18 Hostinec.jpg|Gastejo
Poláky - nádraží.jpg|Fervoja haltejo
Poláky - zámek.jpg|Kastelo
Poláky 2019-05-26 Zemědělský areál.jpg|Areo de la eksa bovinejo ĉe vojo al Pětipsy

Kategorio:Chbany
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Chomutov
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Béla Gimes

'*** [gimeŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gimes Béla*' estis hungara radiologo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Geiger* [gejger].

 naskiĝis  en Nagyenyed (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Aiud en Rumanio), li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Kaposvár en 1931, poste li akiris an diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1941, 3 jarojn poste ankaŭ radiologian licencon. Post la gimnazio li aliĝis al la piaristoj, supozeble ĉirkaŭ la diplomo li monaĥiĝis, sed en 1944 li malmonaĥiĝis. Jam inter 1931-1935 li havis statuson en piarista hospitalo, post la diplomo li estis levita subkuracisto. Inter 1944-1946 li estis radiologia ĉefkuracisto en ŝtata hospitalo, poste en la kliniko li estis asistanto (1946–1952), lektoro (1952–1957) kaj docento (1957–1976), krome li estis radiologia ĉefkuracisto en ŝtata malsanulejo inter 1964–1976. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1957 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1944, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1946-1954, sed en 1979 li vidviĝis, poste li denove edziĝis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A csont- és ízületi gümőkór újabb gyógyítási eljárása.* (1948)
* *Contribution to the Functional X-Ray Examination of the Stomach.* (1954)
* *A pharmakoradiológia jelentősége az egészséges és a kóros gyomor vizsgálatában.* (disertaĵo, 1956)
* *A csont- és ízületi gümőkór röntgendiagnosztikai nehézségei.* (1958)
* *Az operált gyomor pseudopylorikus functioja.* (1963)
* *Az enterocolitis regionalis – Crohn- betegség – röntgen vonatkozásai.* (kunaŭtoro, 1974)
* *Operált jóindulatú nyelőcső neurinoma.* (kunaŭtoro, 1982)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj radiologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Sula orelstrigo

**Sula orelstrigo** (*Otus sulaensis*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas kiel endemio nur en la Sula-insuloj, Indonezio. Taksonomie, iuj grupoj konsideras ĝin aparta specio (*Otus sulensis*), aliaj subspecio de la Sulavesa orelstrigo, kaj aliaj subspecio de la Moluka orelstrigo. 

Temas pri tre bruna strigo, pli malhela dorse, sed la malsupraj partoj ne estas tiom blakecaj kiom ĉe parencaj samgenranoj, male estas ruĝecbruna kun malhelbrunaj vertikalaj fajnaj strioj. Ankaŭ la vizaĝdisko estas tre malhelbruna kun eĉ pli malhelbrunaj frunto kaj beko. La vosto estas mallonga kaj la okuloj flavaj.

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Manpilkada Federacio de Portugalio

La **Manpilkada Federacio de Portugalio** ( aŭ **FPA**) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Portugalio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan nacian teamon de manpilkado, kaj ankaŭ provizas iujn naciajn teamojn de pli junaj sportistoj laŭ aĝogrupoj. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado (IHF) kaj en la Eŭropa Manpilkada Federacio (EHF), kaj ankaŭ proksime kunlaboras kun la Portugala Olimpika Komitato.

## Naciaj teamoj 
*  Portugala vira nacia teamo de manpilkado
*  Portugala virina nacia teamo de manpilkado

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 


Portugalio
Sulavesa orelstrigo

**Sulavesa orelstrigo** (*Otus manadensis*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas kiel endemio nur en la insulo Sulaveso, Indonezio.

Temas pri bruna strigo, pli malhela dorse, kun blankecaj malsupraj partoj, ruĝecbruna brusto kaj markata vizaĝdisko kun malhelbruna frunto inter la oreltufoj, ne ĉiam staraj.

La Bangaja orelstrigo (*Otus mendeni*) estis iam konsiderita samspecia, sed ĝi estis disigita kiel aparta specio fare de la IOC en 2021.

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.
*BirdLife Species Factsheet - Biak Scops-owl
*Owl pages

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Sula-insuloj

La **Sula-insuloj** estas arkipelago de Nordaj Molukoj, Indonezio.

Ĝi konsistas de insuloj el la subregionoj (*kabupaten*) Taliabu kaj Sula mem.

La tri ĉefaj insuloj estas Taliabu, Mangole kaj Sanana.

## Naturo
* Sula orelstrigo (*Otus sulaensis*)

## Referencoj
Kategorio:Insularoj en Indonezio
Biaka orelstrigo

**Biaka orelstrigo** (*Otus beccarii*) estas malgranda specio de strigoj en la familio Strigedoj kaj genro *Otus*. Ĝi troviĝas kiel endemio nur en la kun-insuloj Biak-Supiori en la Golfo Sarera, Papuo, Indonezio. 

Ĝi estas klasifikita kiel Vundebla specio pro sia tre malgranda teritorio kaj detruo de sia vivejo.

Biakaj orelstrigoj longas 20–25 cm. Ili havas malhelbrunajn kaj malhelruĝajn formojn kun longaj oreltufoj kaj palblankecbruna vizaĝdisko. Ili estas tre malgrandaj estaĵoj, sed havas raŭkajn, korvecajn voĉojn. Ilia dieto plejparte konsistas el malgrandaj vertebruloj aŭ insektoj. Plej multaj troviĝas sur Biak kaj Supiori en dense arbarkovritaj areoj proksime de vilaĝoj. Ili malofte videblas, kaj malmulte oni scias pri ilia reproduktado.

## Referencoj
* Olson, Storrs L. (1985): IX.C. *Strigiformes*. En: Farner, D.S.; King, J.R. & Parkes, Kenneth C. (eld.): *Avian Biology* 8: 129–132. Academic Press, New York.
*BirdLife Species Factsheet - Biak Scops-owl
*Owl pages

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Strigedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio