open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dajsonstrukturo

**Dajsonstrukturo** estas hipoteza porloĝa megastrukturo, kiun pli progresinta civilizacio konstruus en spaco. Tia inĝenierarta civilizacio devus esti almenaŭ ĉe la Tipo II en la Kardaŝeva skalo.

Origine en la jaro 1959, Freeman J. Dyson, brit-usona teoria fizikisto kaj matematikisto, hipotezis sferan
sistemon de orbitantaj sunpovaj satelitoj komplete ĉirkaŭantaj stelon aŭ sunon. Tiu strukturo nomiĝas la **Dajsonsfero**, kiu kaptus plejparton aŭ la tuton da la energia produktokvanto de la stelo. Pri tiu koncepto, sinjoron Dyson influis la verko *Stelfaranto* (1937) de Olaf Stapledon, kaj la verkoj de John Desmond Bernal kaj de Raymond Zinke Gallun.

Ekzistas aliaj variaĵoj, tielnomataj Dajsonstrukturoj. Solida ŝelo ĉirkaŭ stelo estas la **Dajsonŝelo**. La **Dajsonringo** estas orbitanta ringo ĉirkaŭ stelo ĉe la vivebla zono, ekzemple de nia Suno ĉe radiuso de 1 AU. En la sciencfikcia romano *Ringmondo* (1970) de la usona verkisto Larry Niven, ekzistas tia solida strukturo, kaj en ĝia stelflanka parto estas vastaj kontinentoj, oceanoj, maroj, kaj tiel plu. Multopon da la Dajsonringoj ampleksas la **Dajsonsvarmo**. La **Dajsonbobelo** similas al tio, sed la elementoj ne orbitas, sed estas senmovaj rilate al la stelo.

## Bildaro 

Dosiero:Dyson Sphere Diagram-eo.svg|Dajsonŝelo
Dosiero:Dyson Ring.PNG|Dajsonringo
Dosiero:Dyson Swarm.png|Dajsonsvarmo
Dosiero:Dyson Bubble.png|Dajsonbobelo

Kategorio:Fiziko
Kategorio:Sciencfikcio
Kategorio:Kosmo
Kategorio:Futurologio
Kategorio:Fikciaj teknologioj
Thomas Middleton

**Thomas MIDDLETON** (n. ĉirkaŭ 1580, m. 1627) estis angla dramisto kaj poeto.

## Vivo 
Thomas Middleton baptiĝis en Londono la 18-an de aprilo 1580 kaj estis filo de masonisto kiu sufiĉe riĉiĝis por iĝi sinjoro. Kiam li havis kvin jarojn, lia patro mortis, kaj, post kiam lia patrino denove edziĝis, estiĝis longdaŭra disputo pri la heredaĵoj.

En 1598 Middleton eniris Queen's College (Oksfordo) sed li ne diplomiĝis. Dum li ankoraŭ studis li eldonis satiraron kiun la registaro bruligis laŭ leĝo kiu malpermesis satirojn por protekti la anglikanan eklezion. Poste li verkis pamfletojn kaj komencis verki dramojn. Li amikiĝis al la dramisto Thomas Dekker sed kverelis kun Ben Jonson (sia ĉefa rivalo) kaj George Chapman. Li kunlaboris kun aliaj dramistoj, kaj verŝajne kontribuis al *Makbeto* kaj *Timono de Ateno* de William Shakespeare, kaj reviziis ties *Mezuro por Mezuro*. Li ankaŭ verkis kortegajn spektaklojn.

En 1624 lia alegoria teatraĵo *A Game at Chess*, kiu satiris proponon edzigi la estontan Karlon la 1-an al hispana princino, estis malpermesita de la reĝa konsilio pro peto de la hispana ambasadoro.

## Verkoj 
Middleton estis inter la malmultaj anglaj dramistoj kiuj egalsukcese verkis tragediojn kaj komediojn. Pluraj liaj komedioj satiris la morojn de riĉaj londonaj komercistoj.

Pri kiu verkis iujn teatraĵojn spertuloj ne tute certas - kaj tio plikomplikas ĉar oftis ke du-tri dramistoj kunlaboris. Li estis tre fekunda aŭtoro. Liaj ĉefaj teatraĵoj estas verŝajne:
* *The Honest Whore* (*La Honesta Putino*, kunverkita kun Thomas Dekker), komedio, 1604
* *A Trick to Catch the Old One* (*Ruzo por Kapti la Maljunulon*), komedio, 1605
* *A Mad World, My Masters* (*Freneza Mondo, Sinjoroj*), komedio, 1605
* ''The Revenger's Trageder* (*La Tragedio de la Venĝanto*), tragedio antaŭe atribuata al Cyril Tourneur, 1606
* *The Roaring Girl* (*La Kverelema Ebriulino*, kunverkita kun Thomas Dekker), komedio, 1611
* *A Chaste Maid in Cheapside* (*Ĉastulino en Cheapside* - Cheapside estis Londona strato), komedio, 1613
* *Women Beware Women* (*Virinoj, Gardu Vin kontraŭ Virinoj*), tragedio, 1621
* *The Changeling* (*La Transformitino*, kunverkita kun William Rowley), tragedio, 1622
* *A Game at Chess* (*Ŝakludo''), politika satira teatraĵo, 1624

Kategorio:Anglaj dramistoj
Kategorio:Anglaj poetoj
Kategorio:Anglaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 18-an de aprilo
Kategorio:Mortintoj la 4-an de julio
Internacia Sekureca Identiga Numero

La **Internacia Sekureca Identiga Numero** - angle *International Securities Identification Number* (**ISIN**) - estas 12-karaktra kombinaĵo el literoj kaj ciferoj kaj celas klaran identigon de valorpapero aĉetata kaj vendata en borso(j). La konsisto de la kodo difiniĝas en la ISO-normo 6166.

## Fono 
Kadre de la internacia normigo de la financaj merkatoj en 2000 fiksiĝis la decido enkonduki tutmonde validan norman kodon por valorpaperoj. Valorpaperoj kun ISIN-kodo povas esti ekzemple akcioj aŭ opcioj. Ne ĉiuj produktoj komercataj en borsoj ricevis ISIN-kodon, ekzemple por var-dato-komercoj uziĝas aliaj produktaj identigiloj.

La ISIN-kodo klare identigas valorpaperon, sed ne klare precizigas la komercon kun tiu valorpapero. Ekzemple la akcioj de la germana kemia konzerno Bayer (ISIN DE0005752000) komercatas en dek kvin diversaj borsoj en kvar diversaj valutoj. Per kombino de la Merkata Identika Kodo (angle *Market Identifier Code*, mallonge *MIC*) laŭ ISO-normo 10383 kaj la ISIN-kodo eblas identigi la lokon de la valorpapera komerco.

La ISIN-kodoj iom post iom tutmonde enkondukiĝas. Laŭ la stato de 2009 plimulto de la mondaj ŝtatoj enkondukis ĝin kiel unu el pluraj ebloj por la identigo de valorpaperoj, sed nur malmultaj konsideras ĝin la unuaranga aŭ entute nura ebleco de identigo.

La aplikon de la ISO-6166-standardo kontrolas la "Asocio de Naciaj Numerigaj Agentejoj" - angle *Association of National Numbering Agencies* (ANNA) -, la tegmenta organizaĵo de ĉiuj naciaj agentejoj pri la administro de valorpaperaj numeroj.

## Konsisto de la ISIN-kodo 
La ISIN-kodo laŭ la ISO-normo 6166 strukturiĝas tiel: du literoj kiel landokodo, poste naŭcifera nacia sekureca identiga numero (NSIN, angle *National Securities Identifying Number*), kaj fine kontrolcifero. La landokodo estas la dulitera kodo laŭ la ISO-normo 3166-1 de la lando kiu difinis la ISIN-kodon por la valorpapero. Tiu povas diferenciĝi de la lando, en kiu situas la centra sidejo de la kompanio eldonanta la valorpaperon. Apartaĵo estas la mallongigo "XS" por internaciaj valorpaperoj konservitaj en la valorpaperaj konservejoj *Clearstream* aŭ *Euroclear*.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de kontrolas la "Asocio de Naciaj Numerigaj Agentejoj" - angle *Association of National Numbering Agencies* (ANNA) 
* germanlingva algoritmo por kalkulo de la ISIN-kontrolcifero 
Kategorio:Ekonomiko
Kategorio:Normoj de ISO
Seefeld-formacio

[eta|Fajne tavoligitaj petroj de la Seefeld-formacio apud la [Nördlinger Hütte (monttranoktejo) sude de la montpinto Reither Spitze]]
La **Seefeld-formacio**, ankaŭ **Tavoloj de Seefeld**, estas litostratigrafia formacio de la supera Triaso en la Nordaj Kalkalpoj kaj en la orientalpaj kovraĵoj de la Sudaj Kalkalpoj. La tiploko situas ĉe Seefeld en Tirolo.

## Eksteraj ligiloj 
Stratigrafia tabelo de Aŭstrio 2004 

Kategorio:Litostratigrafio
Kategorio:Alpoj
Kategorio:Nordaj Kalkalpoj
Kategorio:Sudaj Kalkalpoj
Orjaĥovo

**Orjaĥovo** (bulgare: Оряхово, angle: **Oryahovo**) estas havenurbo ĉe la dekstra bordo de Danubo en norda Bulgario. Ĝi situas malsupre (oriente) de la enfluo de Ogosto en Danubon. En 2022 ĝi kalkulis 4 799 loĝantojn.

Pramo konektas la urbon al la rumana urbo Bechet aliborde. Estas planoj konstrui ponton.
Arkeologiaj trovaĵoj pruvas, ke la loko estis loĝata jam en Neolitiko. En historiaj tempoj la nomoj de la urbo variis: dokumentoj mencias Vrhov, Orezov, Oreov kaj *Rahovo*, kaj ekde 1886 la moderna nomo estas Orjaĥovo. En 1886 la nuna nomo estis oficiale alprenita. La nomo *Rahov* ankoraŭ estas menciita en la Enciklopedio de Esperanto sub la gloso de insulo Esperanto.

## Situo 
Orjaĥovo situas 190 km nord-oriente de Sofio kaj 75 km norde de Vraca. Male al la aliborda rumana urbo Bechet ĝi situas rekte ĉe Danubo kaj posedas havenon. Laŭ alto la urbo etendiĝas de 30 m super marnivelo (ĉe Danubo) ĝis 226m. Je 95 km oriente estas la sekva iom granda urbo ĉe Danubo, Nikopol.

La haveno servas ne nur la pramon al la alia riverbordo, sed ankaŭ la trafikon laŭlonge de Danubo.

Al aŭta trafiko servas la bulgaraj vojoj 11 (orienten kaj sud-okcidenten) kaj 15 (okcidenten). La pramo atingas la rumanan nacian vojoj DN 55, kiu iras norden al Craiova.

## Komunumaj partoj 
Al la komunumo Orjaĥovo apartenas krom la urbo jenaj vilaĝoj: Selanovci, Leskovec, Galovo, Ostrov, Gorni Vadin kaj Dolni Vadin. Ĉiuj situas oriente de la urbo, ĉe aŭ ne tro malproksime de la Danubo.

## Insulo Esperanto 
Insulo Esperanto, granda je 180 hektaroj, situas ĉ. 5 km oriente de la urbo, proksime de vilaĝo Leskovec (survojo al Nikopol). La 1-an de septembro 1930 la urbestraro de Orjahovo oficiale nomumas la duan plej grandan insulon en Danubo je la nomo "Esperanto".

La insulo estas neloĝata, kovrita de arbaro. La rivera brako inter ĝi kaj la bulgara riverbordo estas nur kelkdek metrojn larĝa, foje malpli; la pliparto de la rivero fluas aliflanke.

Sur la vidalvida riverbordo situas loko por ripozo kun strando, parko kaj restoracio. En 1933 oni finkonstruas tie turisman domon "Esperanto". La areo ankaŭ estis nomita Esperanto, ĉar ĉi tie en 1937 okazis Universala Kongreso de Esperanto.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Esperanto (insulo en Danubo)

## Eksteraj ligiloj 
* Jutuba filmo
* 360° Panoramo
centra|eta|500x500ra|Bulgara ortodoksa preĝejo en Orjahovo

Kategorio:Zamenhof/Esperanto-Objektoj
Kategorio:Provinco Vraca
Kategorio:Urboj de Bulgario
GlaxoSmithKline

La firmao **GlaxoSmithKline** (GSK) estas entrepreno pri medikamentoj, vakcinaĵoj, higienaj produktaĵoj kun ĉefa sidejo en Londono. Laŭ la stato de 2009 ĝi estas inter la kvin plej grandaj konzernoj pri medikamentoj tutmonde. La entrepreno havas pliajn produktejojn en pluraj landoj de Eŭropo, Norda Ameriko kaj Azio.

## Produktaĵoj 
### Medikamentoj (elekto) 
substanco - komercaj nomoj - uzo
* *Aciclovir* - Zovirax - kremo kontraŭ lipa herpeto
* *Allopurinol* - Zyloric - por prevento de podagro
* *Amoxicillin* - Augmentin (UK), Amoxil - antibiotiko
* *Chlorhexidin* - Chlorhexamed - likvaĵo por buŝa higieno
* *Fluticason*/*Salmeterol* - Viani - kontraŭ astmo
* *Lamotrigin* - Bipolam, Elmendos, Lamapol, Lamictal - kontraŭ epilepsio kaj depresio
eta|350px|konzerna centralo en Londono
* *Morfino* - Kapanol - kontraŭdolorigilo
* *Naratriptan* - Formigran - kontraŭ migreno
* *Nikotino* - NiQuitin - preparaĵoj helpaj al ĉeso de fumado de nikotino
* *Paracetamol* - Panadol - kontraŭdolorigilo
* *Paroxetin* - Paxil (*Usono*), Seroxat (*Eŭropo*), Aropax (*Aŭstralio*) - kontraŭ depresio
* *Ranitidin* - Cimetag, Pylorisin, Zantac - *H2-receptora antagonisto* kontraŭ ezofaga refluo
* *Rosiglitazon* - Avandia / Avandamet - kontraŭ diabeto
* *Zanamiviro* - Relenza - *neŭraminidaso-inhibiciilo*
* *Zidovudin* - Retrovir, Retrovis - kontraŭ la pliseveriĝo de *Aidoso*

### Vakcinaĵoj 
La branĉo de la konzerno zorganta pri vakcinaĵoj nomiĝas *GSK Biologicals (GSK Bio)* kun ĉefa sidejo en Rixensart, Belgio. 30 el la kompaniaj vakcinaĵoj estas kontrolitaj kaj akceptitaj fare de la prisanaj agentejoj de grandaj ŝtatoj, kaj 20 pliaj troviĝas en esplora stato, sed ankaŭ iuj el la ŝtate akceptitaj vakcinaĵoj estas daŭre malsamopinie pridiskutataj kaj ilia uzo parte forte kritikataj fare de fakuloj kaj amaskomunikiloj.

Komercaj markoj (elekto):
* *Havrix* kontraŭ hepatito A
* *Twinrix*™ kontraŭ hepatito A kaj B
* *Fluarix* kontraŭ gripo
* *Cervarix* kontraŭ kancero de utera cerviko
* *Pandemrix* kontraŭ la viruso A H1N1 respondeca por la gripa pandemio de 2009
* *Boostrix*®kontraŭ tetanoso, difterio kaj kokluŝo
* *Boostrix®Polio* kontraŭ tetanoso, difterio, kokluŝo kaj poliomjelito
* *Priorix*®kontraŭ morbilo, parotidito kaj rubeolo

### Pliaj medicinaj kaj higienaj produktaĵoj (elekto) 
* *Abtei* - vitaminaj kaj el-herbaj produktaĵoj
* *Besser Atmen* - nazaj plastroj kontraŭ ronkado
* *Cetebe* - vitamino-C-preparaĵo
* *Corega* - higienaj substancoj por artefaritaj dentaroj
* *Dr. Best* - dentobrosoj
* *Odol* - likvaĵoj por buŝa higieno
* *Parodontax* - dentopasto
* *Sensodyne* - dentopasto
* *Settima* - dentopasto

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la tegmenta konzerno GlaxoSmithKline (angle) 
* retejo de la branĉo *GSK Biologicals* pri vakcinaĵoj (angle) 

Kategorio:Farmaciaj firmaoj
Kategorio:Kemiaj firmaoj
Kategorio:Britaj firmaoj
Leskovec (Vraca)

**Leskovec** (bulgare: Лесковец) estas vilaĝo en provinco Vraca en Bulgario. Ĝi situas proksime de Danubo, ĉ. 5 km oriente de Orjaĥovo, al kies komunumo ĝi apartenas. La rivero tie konsistigas la limon al la najbara ŝtato Rumanio.

Ĉe Leskovec Danubo disbranĉiĝas kaj kreas du insulojn, inter ili insulo Esperanto.

Kategorio:Vilaĝoj de Bulgario
Nacozari

**Nacozari de García** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Nacozari de García. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26041.

## Geografio 
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12751 loĝantojn. El tiuj estis 6575 viroj kaj 6176 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3069,5&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1100 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 517&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9080 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 8804 scipovis legi kaj skribi kaj 257 personoj estis analfabetoj. Do 2,83 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 12458 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 154 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,24 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Historio 
eta|maldekstra|Monumento al Jesus Garcia en Nacozari
La nomo Nacozari venas de la opata lingvo kaj signifas "riĉeco de nopaloj". La urbo Nacozari fondiĝis en la jaro 1660 kiam oni malkovris la minojn, kiuj ĉirkaŭas la lokon. La origina nomo estis "Nuestra Señora del Rosario de Nacozari". Pro la minoj baldaŭ venis relative multaj personoj. En la 19-a jarcento, post la jaro 1867 la minojn aĉetis la kompanio "U. B. Teader", kiu vendis ĝin poste al la "Moctezuma Copper Company". Laboristoj kaj inĝenieroj el Usono ekloĝis en Nacozari kaj oni konstruis domojn laŭ usona stilo. La ĉefa ekspluatata mineralo estis la kupro. Nacozari estis unu el la ĉefaj urboj en la nordoriento de Sonora. Post 1948 la aktivecoj malplimultiĝis, ĉar diversaj minoj ne plu estis ekspluateblaj. Post 1968 oni malkovris la minon "Mina la Caridad", ĉirkaŭ 30 kilometrojn for de la vilaĝo. Denove revenis iom da ekonomia aktiveco al la regiono. La "Mina de la Caridad" estas la tria plej granda mino de kupro.

Nacozari je la 11-a de oktobro fariĝis la ĉefurbo de la nova komunumo "Nacozari de García". Ĝis tiu momento estis parto de la komunumo de Cumpas. Origine la urbo nomiĝis "Placeritos de Nacozari", sed honore al la trajnvoja inĝeniero "Jesús García" oni ŝanĝis la nomon al "Nacozari de García". Jesús García savis la urbon de eksplodo de dinamito je la 7-a de novembro 1907. Krom en Nacozari estas monumentoj al Jesús García en multaj aliaj meksikaj urboj.

## Eksteraj ligiloj 
* Nacozari de García  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Sonora
Onavas

**Onavas** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Onavas. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26044.

## Geografio 
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 399 loĝantojn. El tiuj estis 214 viroj kaj 185 virinoj. La komunumo havas surfacon de 372,6&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 180 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 611&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 307 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 278 scipovis legi kaj skribi kaj 29 personoj estis analfabetoj. Do 9,45 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 427 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,23 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Historio 
La nomo Onavas venas de la kahita lingvo kaj ĝi signifas "sala akvo". En la teritorio en la antaŭhispanaj tempoj vivis la pimoj (Pimas bajos). La fondo okazis samtempe kun la fonde de la komunumoj Movas kaj Nuri de du jezuitaj misiistoj, la belga Diego Vandersipe kaj la hispano Blas de Paredes. Onavas fariĝis komunumo en la dua duono de la 19-a jarcento, sed ĝi poste denove perdis tiun statuson. Nur je la 11-a de oktobro 1907 ĝi fariĝis denove komunumo. La komunumo Onavas denove perdis la aŭtonomion je la 26-a de oktobro 1930 kaj ĝi fariĝis parto de la komunumo Ures, sed finfine post la 3-a de oktobro 1935 ĝi daŭre gardis tiun statuson, kvankam hodiaŭ ĝi estas unu el la plej malgrandaj komunumoj rilate al la loĝantaro.

## Eksteraj ligiloj 
*Onavas  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Sonora
Nácori Chico

**Nácori Chico** estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Nácori Chico. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26040.

## Geografio 
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2051 loĝantojn. El tiuj estis 1080 viroj kaj 971 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2748,7&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 820 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 491&nbsp;mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1487 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1390 scipovis legi kaj skribi kaj 96 personoj estis analfabetoj. Do 6,46 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1972 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 6 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,3 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Historio 
En la teritorio de la komunumo vivis la opatoj. La nomo Nácori venas de la opata lingvo kaj "naco" signifas nopalo. La "ri" estas parto de "ripa", kiu signifas "loko". Nácori, do signifas "loko de la nopalo". Nácori fondiĝis en la jaro 1665 fare de la misiisto Cristóbal García kun la nomo "Nuestra Señora de Nácori Chico". La komunumo ekzistas ekde la 21-a de februaro 1917, sed ĝi perdis sian aŭtonoman statuson je la 26-a de decembro 1930, kiam ĝi apartenis al Bacerac. Iom poste ĝi apartenis al Bacadéhuachi kaj nur post la 7a de julio 1934 ĝi denove estas sendependa.

## Eksteraj ligiloj 
* Nácori Chico  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Sonora
Hobol

**Hobol** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono *Suda* Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Szigetvár.

## Bazaj informoj 
* Areo: 18 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 990
* Poŝtkodo: 7971
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Hobol situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Szigetvár troviĝas 6, Szentlőrinc kaj Sellye po 21, Barcs 30 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1342 laŭ tiama hungara ortografio *"Hoboy"*. La komunumo dum la turkoj ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝeton. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kuracejo, interretejo, policano.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* romkatolika sonorilostablo de 2005

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Litostratigrafio

[eta|upright=1.3|Litostratigrafia profilo de [Monte San Giorgio]]
[eta|maldekstra|300px|Geologiaj tavoloj en [Provinco Salta|Salta (Argentino).]]
La **litostratigrafio** estas la spaca kaj struktura divido de petrounuoj senescepte laŭ sia petrografiaj ecoj. Ĝi apartenas al la bazaj metodoj de la stratigrafio, kiu jam en la fruepoko de la tersciencoj estis evoluigita kaj uzata. La litostratigrafio kaj la difino de la litostratigrafiaj unuoj estas sendependaj de ties kronostratigrafia klasifikado aŭ de la geokronologia aĝo.

## Literaturo 
* Amos Salvador: *International Stratigraphic Guide (A Guide to Stratigraphic Classification, Terminology and Procedures).* 2-a eldono, XIX+214 paĝoj, International Union of Geological Sciences, Geological Society of America, Washington/D.C. 1994, ISBN 0-8137-7401-2.
* Fritz F. Steininger, Werner E. Piller: *Empfehlungen (Richtlinien) zur Handhabung der stratigraphischen Nomenklatur.* Courier Forschungsinstitut Senckenberg, 209: 1-19, Frankfurt am Main 1999, .

## Eksteraj ligiloj 
* Gvidlinioj por praktikado de la stratigrafia nomenklaturo – kronostratigrafio kaj litostratigrafio  (germanlingva)
* stratigraphy.org: Lithostratigraphic Units, *International Stratigraphic Guide*, ĉapitro 5 (anglalingva)
* LithoLex: Litostratigrafiaj unuoj de Germanio
Bürüs

**Bürüs** [buruŝ], kroate **Biriš** estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.

## Bazaj informoj 
* Areo: 16 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 100
* Poŝtkodo: 7973
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 45°57′53″N 17°45'31″E

## Situo 
Várad situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Szigetvár troviĝas 12, Sellye 15, Szentlőrinc 24, Barcs 29&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1479 laŭ tiama hungara ortografio *"Bewres"*, supozante apartenanta al fortikaĵo de Barcs. La loĝantaro dum la turkoj ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Bürüs migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo el la 19-a jarcento

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Várad (Baranya)

**Várad** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.
eta|Blazono de Várad

## Bazaj informoj 
* Areo: 8 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 100
* Poŝtkodo: 7973
* Telefonprefikso: 73
* Koordinatoj: 45°58′28″N 17°44'44″E

## Situo 
Várad situas sur ebenaĵo, meze de sakovojo. Szigetvár troviĝas 12, Sellye 17, Szentlőrinc 25, Barcs 27, Pécs 46, Budapeŝto 231 kilometrojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 laŭ tiama hungara ortografio *"Vorad"*. La loĝantaro dum dominado de la turkoj senhomiĝis. En la 18-a jarcento hungaroj refondis la komunumon. En 1910 loĝis en Várad 302 hungaroj. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.

En Várad migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Zanamiviro

**Zanamiviro** – en plej multaj lingvoj nomata *Zanamivir* – estas la unua evoluigita medikamento el la grupo de la neŭraminidaso-inhibiciiloj, kiuj taŭgas por terapiado de virusa gripo (influenco). Ĝi permesatas por terapiado de infanoj ekde la aĝo de unu jaro kaj de plenkreskuloj kun simptomoj tipaj por virusa gripo, kaj same taŭgu por prevento de malsaniĝo post ebla kontakto de infektito, en la sama homgrupo de infanoj ekde aĝo de unu jaro kaj plenkreskuloj. La substanco estas variaĵo el la grupo de salivacidoj.

La medikamento estis evoluigita de la firmao *Biota* en Aŭstralio kaj ekde la jaro 1999 produktatas kaj vendatas de la kemia konzerno GlaxoSmithKline sub la komerca nomo *Relenza®*. Ĝi en plej multaj landoj nur post dono de kuracista recepto aĉeteblas en apotekoj. En la kazoj de vasta gamo de gripaj malsanoj inkluzive de la tiel nomata birda gripo kaj de la gripa pandemio de 2009, ĝi malfortigas la simptomon, de aplikate ene de la unuaj 48 horoj de la malsano, sed ne sanigas. Kaŭzo estas, ke la substanco ja malhelpas la plimultiĝon de la virusoj en la korpo, sed ne malaktivigas aŭ mortigas la virusojn.

## Apliko 
Ĉar la medikamento nur je proksimume 2 procentaĵoj tra la intestaro eniras la homan korpon, necesas inhali ĝin en pulvora formo. En unua granda studaĵo de 1994/1995 pri grupo de junaj plenkreskuloj kun averaĝa aĝo de 30 jaroj, kiuj ricevis la medikamenton ene de 30 horoj post percepto de unuaj simptomoj de virusa gripo, la averaĝa daŭro de la febra fazo reduktiĝis de 6,8 al 5,2 tagoj kaj la daŭro ĝis malapero de la lastaj simptomoj reduktiĝis de 6,3 al 4,5 tagoj. Pli postaj studaĵoj konfirmis la tendencon, ke Zanamiviro helpas mallongigi la malsanon je virusaj gripoj, sed el medicina vidpunkto ne estas esence necesa.

En mondaj pandemioj kiel la tiel nomata birda gripo kaj de la gripa pandemio de 2009, la prisanaj instancoj de pluraj grandaj ŝtatoj tamen rekomendas la aplikon de ĝi kaj la simila, pli nova substanco Oseltamiviro, por preventi komplikajn kaj pli severajn evoluojn de la malsano en iuj pacientoj.

## Nedezirataj kromefikoj 
La plej oftajn nedeziratajn kromefikojn lige al la inhala apliko de la medikamento havis pacientoj kun forta astmo aŭ kun kronika pulma obstrukco, el kiuj iuj havis fortajn bronkajn spasmojn. Ne ekzistas sufiĉe multnombraj informoj pri la apliko de la substanco al pacientoj kun nur limigita rena, hepata kaj kora funkciadoj.

## Vidu ankaŭ 
* Oseltamiviro
* Rimantadino

Kategorio:Medikamentoj
Universitato pri Medicino kaj Farmacio de Târgu Mureș

**Universitatea de Medicină și Farmacie din Târgu Mureș**, UMF de Târgu Mureș (hungare: **Marosvásárhelyi Orvosi és Gyógyszerészeti Egyetem** OGYI , esperante: **Universitato pri Medicino kaj Farmacio de Târgu Mureș**) estas ŝtata medicina universitato en urbo Târgu Mureș (Rumanujo) kun ĉirkaŭ 3.000 studentoj kaj pli ol 700 sciencaj dungitoj.

## Historio 
Ĝi estis parto ekde 1945 de Universitato Bolyai komence funkciinta en Kluĵo kaj estis nur hungarlingva ĝis 1948. Ĝia nomo longtempe estis *Medicina kaj Farmacia Instituto de Târgu Mureș*. Ĝia unua rektoro estis profesoro doktoro Lajos Csőgör. Ĝia nuna rektoro estas profesoro Constantin Copotoiu.

## Fakultatoj 
* Fakultato Ĝenerala Medicino,
* Fakultato de Dentistscienco
* Fakultato de Farmaciscienco.

## Elektitaj disĉiploj 
* István Módy
* István Kerek

## Elektitaj instruistoj 
* István Kerek

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon
* Barabás Béla, Péter Mihály és Péter H. Mária. A marosvásárhelyi magyar nyelvű orvos és gyógyszerészképzés 50 éve. ISBN 963-04-6176-5 (1995)
* Szöllősi Árpád. A Marosvásárhelyi Orvosi és Gyógyszerészeti Egyetem 1945-1995. Marosvásárhely: Mentor Kiadó. ISBN 973-97072-0-3 (1995)

Kategorio:Rumaniaj hungaraj institucioj kaj institutoj
Targu Mures
Kategorio:Târgu Mureș
Molvány

**Molvány** [molvAnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.

## Bazaj informoj 
* Areo: 14 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 200
* Poŝtkodo: 7981
* Telefonprefikso: 73

## Situo 
Molvány situas sur ebenaĵo, fine de mallonga sakovojo, ĉefvojo kaj fervojo Pécs-Barcs preteriras. Szigetvár troviĝas 6, Szentlőrinc kaj Sellye po 23, Barcs 29, Kadarkút 30&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1360 laŭ tiama hungara ortografio *"Milwan"*. La loĝantaro dum la turkoj grave malpliiĝis. En 1836 pro ĥolero tri kvarono de la vilaĝanoj mortis. En 1910 loĝis en Molvány 378 homoj (350 hungaroj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝeton.

En Molvány migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana klasikisma kaj baroka preĝejo de 1828

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Roche

**Roche** signifas en la franca lingvo *roko*. Ĝi havas jenajn signifojn:

## Geografia nomo 
* **Roche VD** estas komunumo de la Distrikto Aigle en Kantono Vaŭdo en Svislando.
** **Roche VD (stacidomo)** estas fervoja stacio en Roche VD.
* **Roche-le-Peyroux** de la Departemento Corrèze en la regiono Limoĝio en Francio.

## Nomo de entrepreno 
* Hoffmann-La Roche estas svisa ĥemiindustrigrupo.

## Vidu ankaŭ 
* **Roches**
Hoffmann-La Roche

250px| maldekstra |eta|Roche Tower en la nesto

La firmao **Hoffmann-La Roche** aŭ mallonge **Roche** [prononco "Roŝ"] estas entrepreno pri medikamentoj kaj medicinaj diagnoziloj kun ĉefa sidejo en Bazelo, Svislando. Ĝi konsideratas inter la plej grandaj konzernoj pri medikamentoj tutmonde. Aktuale la entreprenaj esploristoj aparte enketas pri diagnozado kaj terapiado de malsanoj onkologiaj, virusaj kaj pri problemoj de transplanta kirurgio. La entrepreno, krom en Svislando havas pliajn produktejojn en pluraj landoj: Laŭ la stato de decembro 2008, el la tutmonde 80 080 dungitoj pli ol 7 500 laboris en Svislando kaj pli ol 12 000 en Germanio. En 2008 la konzerno havis spezan bilancon de 45 600 000 000 svisaj frankoj kaj netan profiton de 10 800 000 000 frankoj.

## Historio 
La firmao fondiĝis en 1896 de la kemiisto *Fritz Hoffmann-La Roche* en Bazelo. La unua produktaĵo estis *Aiodin*, medikamento kontraŭ malsano de la tiroida glando. En 1898 evoluis la kontraŭtusa medikamento *Sirolin*, kiu dum pli ol 60 jaroj sukcese vendiĝis. Sukcesis ankaŭ ekde 1904 produktita digitalo-preparaĵo, celata al plifortigo de la kora funkcio. En 1919 la firmao iĝis akcia kompanio.

En la 1930-aj jaroj la firmao grandkvante produktis vitaminajn preparaĵojn. Aparte la grandkvanta produktado de vitamino C iĝis komerca sukceso. En 1952 ekproduktiĝis *Rimifon*, medikamento kontraŭ tuberkulozo.

La kemiisto *Leo Sternbach*, kiu ekde la jaro 1941 en Usono esploris por la konzerno, en 1957 malkovris la trankviligan efikon de la substanca grupo benzodiazepinoj. La substanco Klordiazepoksido (komerca nomo "Librium") en la konzerno vendiĝis ekde la jaro 1960. La substanco Diazepamo (komerca nomo "Valium"), produktita ekde la jaro 1963 fare de la konzerno, por la sekvaj jaroj iĝis la plej multe vendata medikamento tutmonde. Krom esplorado kaj produktado de medikamentoj, la konzerno ekde la jaro 1968 ankaŭ produktis medicinajn diagnozilojn. En 1971 malfermiĝis la Instituto pri Imunologio Bazelo. En 1973 sekvis *Madopar*, medikamento kontraŭ parkinsono. En 1976 en konzerna fabriko de norda Italio, 20 kilometrojn norde de Milano, okazis akcidento kiu liberigis grandan kvanton de danĝerega substanco kiu kaŭzis la malsanigon de 200 homoj kaj la morton de plurmilo da bestoj en Seveso kaj tri najbaraj komunumoj.

Ekde 1980 la konzerno esploras pri gena teknologio. En 1995 ekproduktiĝis *Saquinavir*, medikamento kontraŭ la pliseveriĝo de Aidoso. Kaj inter pliaj novaj produktaĵoj, ekde 2000 sekvis la substanco Oseltamiviro kontraŭ la pliseveriĝo de virusaj gripoj, kiu interalie vaste aplikatas en la gripa pandemio de 2009.

Kategorio:Farmaciaj firmaoj
Kategorio:Kemiaj firmaoj
Kategorio:Svisaj firmaoj
Kruringo

eta|Luksaj kruringoj
eta|207x207ra|Kruringo
**Kruringo** aŭ **streĉpantalono** estas - en moderna senco - tiu vestaĵo, pantalono el elasta materialo, kiuj kovras la malsuprajn membropartojn (krurojn) rekte sur la haŭto. Ĝi estas agrabla ĉiutaga vestaĵo kaj tre konvenas por sportado (kelkaj materialoj povas tuj absorbi kaj fordoni la ŝvitadon). Ofta baza materialo por ties produktado estas la likro aŭ nilono.

La streĉpantalonoj varias je longo de femurmezo ĝis maleolo.

## Aliaj signifoj 
La kruringo en la antikvo estis parto de la armaĵo, kiu kovris la krurojn (PIV). En tiukaze, ĝi estis el forta ledo aŭ el metalo kaj protektis kontraŭ tranĉoj, vundiĝoj.

La kruringo ankaŭ estas leda aŭ fortiktola krurovesto, por la rajdistoj, ktp. (PIV).

Krurumo estas tiu parto de la pantalono aŭ boto, kiu kovras la kruron (PIV).

Kategorio:Vestoj
Kategorio:Pantalonoj
Karaŝ

eta|300px|Rivero Caraș ĉe Dobriĉevo
**Karaŝ,** rumane **Caraș** [karaŝ], serbe **Караш**, hungare **Karas** [karaŝ] estas rivero, kiu fontas en Rumanio kaj enfluas en Serbio en la Danubon.

## Bazaj informoj 
* Longo: 110&nbsp;km (en Rumanio 50, en Serbio 60&nbsp;km)
* Akvokolekta areo: 1 400&nbsp;km²

Karaŝ estas maldekstra flankorivero de Danubo. Estas kontakto per kanalo al Timiș. En Rumanio ĉebordaj vilaĝoj estas: Giurgiova, Ticvaniu Mare, Grădinari, Vărădia, Mercina kaj Vrani. En Serbio ĉebordaj vilaĝoj estas: Kuŝtilj, Vojvodinci, Dobriĉevo, Straĵa, Jasenovo, Dupljaja, Grebenac, Kajtasovo kaj Banatska Palanka, kie la rivero enfluas la Danubon.

Kategorio:Riveroj en Rumanio
Kategorio:Riveroj en Serbio
Kategorio:Akvokolekta areo de Danubo
Kategorio:Alfluantoj de Danubo
Antaŭmanĝo

eta|Greka antaŭmanĝaĵo
**Antaŭmanĝo** (franca, *aperitivo*; foje oni uzas la francan esprimon ''hors d'œuvre;* aŭ la italan esprimon *antipasto*) estas unua parto de plurplada manĝo, antaŭ la ĉefplado, kaj **antaŭmanĝaĵa** plado servata tiuokaze. Ĝia funkcio estas veki la apetiton kaj prokrasti la malsaton. Ĝia konsisto multe diversas en diversaj landoj; ĝi povas esti malvarma, varma aŭ kombino de la du. Apetitigaĵoj ofte estas servataj kiel manĝo, ekzemple en drinkejoj kaj koktelaj festoj por akompani la likvoron.

En la klasika Okcidenta kuirarto, antaŭmanĝo ofte konsistas el salato, sala torto, kovrita rostita pano aŭ frititaj legomoj. La supon, kiun oni ofte ankaŭ manĝas antaŭ la ĉefplado, oni tradicie konsideras apartan pladon, kvankam oni povas kalkuli ankaŭ ĝin kiel antaŭmanĝon; tio okazas ekzemple ofte en Portugalio. Nuntempe oni surtabligas en restoracioj pastaĵojn por ŝmiri ilin surpane. En Hispanio la tradicio de antaŭmanĝo konsistis el olivoj aŭ fromaĝo; nun en trinkejoj la oferto de antaŭmanĝoj estas ege varia kaj la hispana vorto *tapas* iĝis internacia.

En restoracioj antaŭmanĝoj helpas al la gastoj trapasi la atendotempon al la ĉefplado.

## Rusaj antaŭmanĝaĵoj 
En Rusujo oni ofte manĝas antaŭmanĝon al la tagmanĝo, kiun oni nomas *zakuska'' (foje esperantigita kiel **zakusko**). Ĝi povas ekzemple esti:
* Kaviaro de melongeno
* Ŝinko kun pizoj
* Vinagrosaŭco: salato de legomoj kun betoj, karotoj kaj kondimentoj
* Salato de brasiko
* Salato de kukumoj kaj tomatoj
* Oliv-olea salato: miksaĵo de legomoj kun majonezo kaj viand-pecetoj
* Marinita haringo
* Galantino de bovaĵo

## Vidu ankaŭ 
* Ĉefplado
* Postmanĝo
Cyril Tourneur

**Cyril TOURNEUR** (n. 1575, m. la 28-an de februaro 1626) estis angla dramisto.

## Vivo 
Pri liaj gepatroj oni ne certas: eble li estis filo de Kapitano Richard Turner kiu servis kiel batalisto en Nederlando. Li mem ricevis pension de la nederlanda registaro.

En 1625 Edward Cecil (1-a vicgrafo Wimbledon) nomumis Tourneur sekretario de la militkonsilio sed George Villiers (1-a duko de Buckingham), la favorato de Jakobo la 1-a, nuligis la nomumadon. Tamen Tourneur partoprenis katastrofan atakon fare de Edward Cecil kontraŭ Kadizo. Revenante al Anglio li malsanis, kaj, kun aliaj malsanuloj, estis surterigata en Irlando kie li mortis.

## Verkoj 
Lia plej frua restanta verko estas alegoria poemo pri la morto de Princo Henry Frederick Stuart, filo de Jakobo la 1-a. Li verkis plurajn aliajn poemojn. Tamen estas pro siaj tragedioj kial Tourneur famas. Lia ĉefa teatraĵo estis ''The Atheist's Tragedy* (*La Tragedio de la Ateisto*, 1611). Antaŭe oni atribuis al Tourneur *The Revenger's Tragedy* (*La Tragedio de la Venĝanto'', 1607 aŭ 1608), sed laŭ lastatempaj spertuloj tiun tragedion pli verŝajne verkis Thomas Middleton.

Kategorio:Anglaj dramistoj
Pier Luigi Bersani

**Pier Luigi BERSANI** (naskiĝis la  en Bettola) estas itala politikisto, nuntempa estro de la itala Demokrata Partio kaj jam plurfoje ministro, en la registaroj de Romano Prodi, Massimo D'Alema kaj Giuliano Amato.

Li naskiĝis en Bettola, en la provinco de Piaĉenco, la , el familio de manlaboristoj. Lia patro, Giuseppe, prizorgis benzinejon. Li diplomiĝis pri filozofio en la Universitato de Bolonjo; lia diplomiĝa tezo temis pri la historio de Kristanismo, kaj aparte pri la Papo Gregorio la 1-a.

Li edziĝis en 1980 al samurbanino Daniela Ferrari; ili havas du filinojn.

## Politika kariero 
Pier Luigi Bersani unue estis elektita kiel regiona konsilanto el la balota teritoria unuo de Piaĉenco kiel ano de la Itala Komunista Partio.

La  li estis elektita prezidanto de la regiono Emilio-Romanjo. Aprile de 1995, kiam unue la nomo de la regiona prezidanto rekte aperis sur la balotiloj, li gajnis 54% el la voĉdonoj, kaj konfirmiĝis kiel prezidanto.

De la  al la  li rolis kiel ministro pri entreprenoj kaj komerco dum la unua registaro de Romano Prodi. De la  ĝis la  li estis ministro pri transportado kaj ŝipirado.

Okaze de la naciaj balotoj en 2001, li iĝis ano de la malalta ĉambro de la itala parlamento. Post la eŭropuniaj balotoj en 2004 li iĝis eŭropunia parlamentano.

De la  al la  li estis ministro pri ekonomia evoluo dum la dua registaro de Romano Prodi.

En 2008, li iĝis kaŝministro pri ekonomio en la kaŝregistaro starigita de la Demokrata Partio laŭ decido de la tiama partiestro, Walter Veltroni.

En 2009, li anoncis sian kandidatiĝon kiel estro de la Demokrata Partio. Li substrekis la gravecon unuigi la katolikajn valorojn kaj tiujn de demokrata socialismo kaj socialdemokratio. Li ankaŭ substrekis, ke laŭ li civitanoj havu la rajton nomumi unuopajn parlamentanojn (kaj ne nur voĉdoni por politikaj partioj, kiuj per si mem decidas la nomojn de la parlamentanoj laŭ la kvanto da gajnitaj postenoj).

La  Bersani gajnis la balotadon en la Demokrata Partio kontraŭ la eksiĝanta partiestro Dario Franceschini kaj senatano Ignazio Marino, kaj iĝis la tria estro de la Demokrata Partio ekde ties fondiĝo. Inter la subtenantoj de lia balotada kampanjo, menciindas la iama italia ĉefministro Massimo D'Alema kaj elstaraj demokratoj Rosy Bindi, Enrico Letta kaj Livia Turco.

En 2013 ĝi ne sukcesis elekti kiel prezidanton de la Respubliko nek Franco Marini nek Romano Prodi, pro 101 parlamentanoj, kiuj ne aŭskultis lian komandon. Sekvis al Bersani Guglielmo Epifani.

## Aliaj projektoj 
Kategorio:Italaj politikistoj
Kategorio:Liberaluloj
Ni Estas Niaj Montaroj

**Ni Estas Niaj Montaroj** (, *Menq enq mer sarerè*) estas armena monumento troviĝanta en Stepanakerto, ĉefurbo de la memproklamita Respubliko Montara Karabaĥo.

La skulptaĵo, finita en 1967 de Sargis Baghdasarjan, estis adoptata kaj agnoskata kiel la simbolo de Montara Karabaĥo. Ĝi estis farita el tofo, kaj desegnas vizaĝojn de viro kaj ino el fruaj epokoj, reprezentante la montaran popolon de tiu ĉi antikva regiono.

Ĝi ankaŭ estas konata kiel "**Tatik yev Papik**" (Տատիկ և Պապիկ) en la orient-armena kaj "**Mamig yev Babig**" (Մամիկ եւ Պապիկ) en la okcident-armena , kaj tradukata kiel "**Avĉjo kaj Avnjo**". La skulptaĵo ankaŭ aperas en la militŝildo de Montara Karabaĥo.

La bildo de *Ni Estas Niaj Montaroj* okazigis polemikaĵojn en Eŭrovido 2009: unue ĝi aperis en la antaŭfino en etfilma enkondukaĵo de Armenio kune al aliaj simboloj (Patrino Armenio, Placo de la Respubliko, Garni, Opero i.a.) de la Respubliko Armenio, kaj kiam ĝi estis forviŝita pro azeraj protestoj, Armenio reaperigis ĝin ĉi-foje en bildo malantaŭ Siruŝo dum la balotado-sesio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Montara Karabaĥo
* Stepanakerto

Kategorio:Monumentoj en Azerbajĝano
Kategorio:Kulturo de Montara Karabaĥo
Thomas Dekker

**Thomas DEKKER** (n. ĉirkaŭ 1572, m. la 25-an de aŭgusto 1632) estis angla verkisto kiu plej famas pro siaj teatraĵoj.

## Vivo 
Verŝajne li naskiĝis en Londono ĉirkaŭ 1572. Meze de la 1590-a jardeko li komencis kontribui al teatraĵoj. Tiuepoke oftis ke pluraj dramistoj kunverkis por krei teatraĵon, kaj dum la sekvaj jardekoj Dekker kunlaboris kun, inter aliaj, Ben Jonson, John Marston, Thomas Middleton, John Webster, John Ford kaj William Rowley.

La plejparton de sia vivo li spertis monproblemojn, kaj li plurfoje enkarceriĝis pro ŝuldoj.

## Verkoj 
Dekker verkis plurajn pamfletojn sed sukcesis ĉefe kiel verkisto de komedioj. La plejparto de la teatraĵoj de kiuj li estis la sola aŭ la ĉefa aŭtoro perdiĝis. Lia plej fama teatraĵo estas ''The Shoemaker's Holiday* (*La Ferio de la Ŝuisto*, 1599). En 1601 ensceniĝis *Satiromastix*, en kiu li satiris Ben Jonson, responde al ties *The Poetaster* (*La Poetaĉo*) en kiu Jonson mokis Dekker.

Inter la teatraĵoj al kiuj li kontribuis estas
* *The Honest Whore* (*La Honesta Putino*, 1604, kunverkita kun Thomas Middleton)
* *Westward Ho* (*Okcidenten*, 1604, kunverkita kun John Webster)
* *Northward Ho* (*Norden*, 1605, kunverkita kun John Webster)
* *The Roaring Girl* (*La Kverelema Ebriulino*, 1611, kunverkita kun Thomas Middleton)
* *The Witch of Edmonton* (*La Sorĉistino de Edmonton'', 1621, kunverkita kun John Ford kaj William Rowley)

Kategorio:Anglaj dramistoj
Georges Devereux

**Georges Devereux** [doevroe], originala nomo *György Dobó* (13-a de septembro 1908, Lugos, Hungarujo - 28-a de majo 1985, Parker, (Colorado, Usono), estas franca-usona psikoanalisto, antropologo deveninta el hungarjuda-germana familio.

## Biografio 
Unue li studis en Francujo fizikon kaj kemion ĉe Marie Curie kaj Jean Perrin, poste orientajn lingvojn, etnologion ĉe Marcel Mauss, Paul Rivet kaj Lucien Lévy-Bruhl kaj pli poste psikoanalizon en Usono. Li faris studojn inter la indiĝenaj popoloj de Kalifornio, Aŭstralio, Novzelando, Novgvineo kaj Vjetnamio. Li estas konsiderata unu el pioniroj de etnopsikiatrio. Li publikis pli ol 400 tekstojn.

## Plej gravaj verkoj 
* *Reality and dream: Psychotherapy of a Plains Indian*, New York: International Univ. Press, 1951
* *A study of abortion in primitive societies; a typological, distributional, and dynamic analysis of the prevention of birth in 400 preindustrial societies*, New York, Julian Press 1955
* *„From anxiety to method in the behavioral sciences*, The Hague [etc..]: Mouton, 1967
* *Ethnopsychoanalysis : psychoanalysis and anthropology as complementary frames of reference*, Berkeley : University of California Press, 1978
* *Basic problems of ethnopsychiatry* , Chicago: University of Chicago Press, 1980
* *Dreams in Greek Tragedy: An Ethno-Psycho-Analytical Study*, University of California Press, 1975
* *Mohave ethnopsychiatry and suicide : the psychiatric knowledge and the psychic disturbances of an Indian tribe*, St. Clair Shores, Mich. : Scholarly Press, 1976
* *Les Femmes et les psychotiques dans les sociétés traditionelles*, (edited by Devereŭ), Paris 1981
* *Baubo, la vulve mythique*, Paris : J.-C. Godefroy, 1983
* *Femme et Mythe*, Paris : Flammarion, 1982
* *The character of the Euripidean Hippolytos : an ethno-psychoanalytical study*, Chico, Calif. : Scholars Press, 1985.
* ''Cléomène le roi fou. Etude d'histoire ethnopsychanalytique'', Paris : Aubier Montaigne, 1998, ISBN 2-7007-2114-4

## Eksteraj ligiloj 
* Centre Georges Devereux (Université de Paris VIII)
* Vie et Œuvre de Georges Devereux de Patrick Fermi

Kategorio:Francaj antropologoj
Kategorio:Francaj etnologoj
Kategorio:Usonaj antropologoj
Kategorio:Usonaj psikoanalizistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj romkatolikoj
Kategorio:Konvertitoj de judismo al romkatolikismo
John Webster

**John WEBSTER** (n. ĉirkaŭ 1580, m. ĉirkaŭ 1634) estis angla dramisto.

## Vivo 
Pri la vivo de Webster tre malmulto certas. Verŝajne li studis juron en Londono. La 18-an de marto 1606 li edziĝis al 17-jarulino, Sara Peniall, kaj ili havis plurajn idojn. 1634-a teatraĵo de Thomas Heywood menciis lin kiel mortinto.

Ne post 1602 li komencis kontribui al teatraĵoj, kunlaborante kun aliaj dramistoj, inter kiuj estis Thomas Dekker, Thomas Middleton, William Rowley, John Ford kaj Thomas Heywood. Plejparte tiuj teatraĵoj neniam presiĝis.

## Verkoj 
Webster estas inter la plej gravaj anglaj aŭtoroj de tragedioj de la 17-a jarcento. La teatraĵoj de kiuj li estis la sola verkisto estis:
* *The White Devil* (*La Blanka Diablo*, tragedio, 1612)
* *The Duchess of Malfi* (*La Dukino de Malfi*, tragedio, ĉirkaŭ 1614)
* ''The Devil's Law Case* (*La Proceso de la Diablo*, tragedikomedio, ĉirkaŭ 1617-1619)

Inter la multaj teatraĵoj al kiuj li kontribuis estis:
* *Westward Ho* (*Okcidenten*, 1604, kunverkita kun Thomas Dekker)
* *Northward Ho* (*Norden*, 1605, kunverkita kun Thomas Dekker)

En 1604 li adaptis *La Malkontentulo* de John Marston.

## Influo 
La influo de John Webster pligrandiĝis dum la 20-a jarcento, parte pro la admiro de T. S. Eliot, kiu en sia poemo *Whispers of Immortality* (*Flustroj pri Senmorteco'') diris pri Webster, ke li ĉiam vidis "la kranion sub la haŭto".

Kategorio:Anglaj dramistoj
Kategorio:Anglaj poetoj
Stribrusta ĝangalmuŝkaptulo

La **Stribrusta ĝangalmuŝkaptulo** (***Rhinomyias additus***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas endemia de Indonezio.

Temas pri bruna birdo insektomanĝanta. Junuloj havas helbrunajn punktojn.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ montarbaroj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Rhinomyias additus. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 27an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Tektona kovraĵo

eta|Strukturoj de kovraĵsistemo kun izolitaj klipo kaj fenestro
**Tektonaj kovraĵoj**, *surŝovkovraĵoj*, estas ebenaj aŭ ondoformaj petrokorpoj en faldmontaroj, kiuj ofte dikas plurajn kilometrojn kaj povas etendiĝi ĝis pluraj miloj da kvadratkilometroj. Se montaro estas konstruita plejparte el tiaj kovraĵoj aŭ estas je vasta areo surŝovita de unu kovraĵo, la geologo parolas pri **kovraĵmontaro**.

## Strukturo 
La ŝovitaj petrokorpoj povas esti movitaj pli ol 100 km forde sia originregiono, nomata *kovraĵradiko*, ĝis al sia frunta rando, nomata *kovraĵfrunto*. Kovraĵoj, kiuj kunage de la gravito deglitis de faco iom dekliva, nomiĝas **glitkovraĵo**.

## Vidu ankaŭ 
* Insulmonto
* Fenestro (geologio)
* Klipo (geologio)

## Literaturo 
* Gerhard H. Eisbacher, Einführung in die Tektonik, 1-a eldono, Ferdinand Enke Verlag, Stuttgart, 1991, paĝoj 57 kaj sekvaj, ISBN 3-432-99251-3
* Dieter Richter, Allgemeine Geologie, 3-a eldono, de Gruyter Verlag, Berlin – New York, 1985, paĝoj 233 kaj sekvaj, ISBN 3-110-10416-4

Kategorio:Erozio
Kategorio:Platotektoniko
Ardezdorsa ĝangalmuŝkaptulo

La **Ardezdorsa ĝangalmuŝkaptulo** (***Rhinomyias goodfellowi***) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas endemia de Mindanao, Filipinoj, kie loĝas nur en ses lokoj de la centro de la insulo, nome Civoligo, ĉe Gingugurbo, Daggajano, interne el Gingugurbo, Monto Katanglado, Monto Apo, Lago Sebu kaj Monto Busa. Ili facile troveblis ĝis 1992 kaj 1993 en Monto Kitanglado, sed nur 31 specimenoj estis kolektitaj dum 22 tagoj de kampotasko en 1993. Ŝajne ili nombras malproksime en tiu teritorio.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj super 1,000 m. Ĝi iĝas rara pro to habitatoperdo. Ĝi vivas solece aŭ en paroj kaj troveblas ĉefe je 10 m supergrunde.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Rhinomyias goodfellowi . 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 27an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio