open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Betrachtung

**Observado, kontemplado** aŭ **reflektado** (originale en la germana : **Betrachtung**) estas kolekto de dek ok noveloj kaj pripensoj de Franz Kafka, verkita inter 1904–1912. Tio estis la unua publikigita publikaĵo de Kafka, ĝi estis presita en 1912.

## La rakontoj 
* "Infanoj sur la ĉefŝoseo" - origine germane: "Kinder auf der Landstraße".
* "Malkovrante la vizaĝon de fripono" - origine en la germana: "Entlarvung eines Bauernfängers".
* "Subita eliro" - origine en la germana: "Der plötzliche Spaziergang".
* "Decidoj" - origine en la germana: "Entschlüsse".
* "Montraketo" - origine en la germana: "Der Ausflug ins Gebirge".
* "La Malriĉeco de la Fraŭlo" - Origine en la germana: "Das Unglück des Junggesellen".
* "La Komercisto" - Origine en la germana: "Der Kaufmann".
* "Distro rigardante tra la fenestro" - origine en la germana: "Zerstreutes Hinausschaun".
* "La hejmenvojo" - origine en la germana: "Der Nachhauseweg".
* "Tiuj, kiuj kuras" - Origine en la germana: "Die Vorüberlaufenden".
* "La Vojaĝanto" - Origine en la germana: "Der Fahrgast".
* "Vestaĵoj" - Origine en la germana: "Kleider".
* "La malakcepto" - origine en la germana: "Die Abweisung".
* "Pensmaterialo por amatoraj rajdantoj" - origine en la germana: "Zum Nachdenken für Herrenreiter".
* "La fenestro al la strato" - origine germane: "Das Gassenfenster".
* "Deziru esti hindo" - Origine en la germana: "Wunsch, Indianer zu werden".
* "La Arboj" - Origine en la germana: "Die Bäume".
* "Malfeliĉo" - origine germane: "Unglücklichsein".

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Romanoj de Franz Kafka
Kategorio:Novelaroj
Kategorio:Germanlingva literaturo
Kategorio:Literaturo de Ĉeĥio
Ein Hungerkünstler

***Malsata artisto*** () estas la kolekto de kvar mallongaj rakontoj de Franz Kafka. La kolekto estis eldonita en la dua duono de 1924 en eldonejo de Berlino. Temas pri la lasta kolekto kiun Kafka mem preparis por eldono. Kafka estis kapabla ĝustigi la pruvojn dum lia fina malsano, sed la libro estis eldonita plurajn monatojn post lia morto la 3-an de junio 1924. 

## Enhavo 
* "Erstes Leid" ("Unua malĝojo")
* "Eine kleine Frau" ("Malgranda virino")
* "Ein Hungerkünstler" ("Malsata artisto")
* "Josefine, die Sängerin oder Das Volk der Mäuse" (Josephine la Kantisto, aŭ la Popolo de la Muzoj")

Kategorio:Germanlingva literaturo
Kategorio:Verkoj de Franz Kafka
Kategorio:Novelaroj
Podivice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Vyškov. Pri parto de municipo Kaliště temas artikolo Podivice (Kaliště).*

**Podivice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

La municipo estadis tute ĉirkaŭita de armea spaco Březina, sed ekde la 1-a de januaro 2016 al la ĝisnuna katastra teritorio *Podivice na Moravě* estis alligita *Cihelny u Podivic* kaj en la oriento ĝi tiel jam najbaras kun municipoj Ondratice, Otaslavice kaj Brodek u Prostějova.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1143. En la jaro 1757 en proksimaj arbaroj lasis episkopo Ferdinand Julius Troyer z Troyersteinu konstrui ĉasistan kasteleton Ferdinandsruhe aŭ Ferdinandsko, kiu apartenis al katastro de la municipo ĝis la jaro 1977, kiam ĝi estis enmembrigita en unun el la katastroj kreantaj armean spacon Březina.

Dum la Dua Mondmilito en la jaro 1941 la tuta municipo estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo - TÜP Wischau", sed post fino de la Dua Mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita. El parto de la municipo estis kreita artileria pafekzercejo de la germana armeo. Por tiuj ĉi celoj estis en la ĉirkaŭaĵo de la municipo konstruitaj ferbetonaj kaŝejoj, el kiuj plej signifa estas maŝinejo nomita Gastejo Ĉe Verda florkrono (la kaŝejoj estis maskitaj kiel mastrumaj konstruaĵoj).

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Objektoj de ekzercejo de la germana wehrmacht
* Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo el la jaro 1911
* Monaĥejo Leopoldeum el la jaro 1932

## Pluaj fotoj 

Podivice, fara.jpg|Paroĥo
SkolaPo.JPG|Lernejo
Hasičská zbrojnice Podivice.jpg|Fajroestingista armilejo
ObecPo.JPG|Municipa ofico
SousosiP.JPG|Statuaro antaŭ la preĝejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Cihelny u Podivic

**Cihelny u Podivic** estas malgranda, preskaŭ tute arbarigita katastra teritorio kun areo 1,316659 km² etendiĝanta en Drahana montetaro sude de ŝoseo kuniganta Podivice kaj Sněhotice. La katastra teritorio Cihelny u Podivic estiĝis, enkadre de preparoj por optimaligo de armea spaco Březina, al la 31-a de oktobro 2013 elmembrigita el la katastra teritorio *Kotáry* kaj ĝis la 31-a de decembro 2015 ĝi apartenis al la armea spaco Březina. Al la 1-a de januaro 2016 poste estis tiu ĉi katastra teritorio surbaze de leĝo n-ro 15/2015 Sb., pri limoj de la armeaj spacoj, almembrigita al municipo Podivice.

## Historia resumo 
Preskaŭ la tuta moderna k. t. Cihelny u Podivic estis devene konsisto de nun jam neekzistanta katastra teritorio *Horní Otaslavice*, malgranda parto apartenis al k. t. *Sněhotice*. Post estiĝo de la armea spaco Březina la parceloj de la moderna k. t. Cihelna u Podivic al la 1-a de junio 1977 apartigita de ambaŭ katastraj teritorioj kaj enmembrigita enkadre de la armea spaco en nove kreitan k. t. Kotáry, el kiu ĝi estis poste elmembrigita al la 31-a de oktobro 2013.

## Referencoj 
Kategorio:Podivice
Kategorio:Katastraj teritorioj en Sudmoravia regiono
Kategorio:Drahana montetaro
Hodějice

:*Eble vi serĉas: Staré aŭ Nové Hodějovice.*

**Hodějice** (antaŭe ankaŭ Hodějovice) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1464.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Filia preĝejo de sankta Bartolomeo

## Pluaj fotoj 

Hodějice, OÚ.jpg|Municipa ofico
Hodějice, sokolovna.jpg|Sokol-domo

Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vinkultivada subregiono Velké Pavlovice
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Arbaro Ždánice
Ikigajo

**Ikigajo** (, 'kialo por vivi') estas japana koncepto pri io kiu donas al homo celon, rezonon por vivi plene.

## Signifo kaj etimologio 
eta|Diagramo de Ikigajo
La vorto estas kunmetaĵo de du japanaj vortoj:  (*iki)*, signifanta 'vivo; viva', kaj  (*kai)*, signifanta 'valoro, efiko; rezulto; frukto; valoro; uzo; utilo'. Kunmete, tio iĝas 'kialo por valora vivo, por esti vivplena; signifodono al propra vivo; tio kio igas la vivon valora; rezono esti'.

Neformale eblus diri, ke temus pri "la sento havi ion por kiu matene indas leviĝi".

En japana kulturo, la ofte longa kaj ĝisfunda memekzameno en la strebado kaj serĉado de ikigajo havas gravan signifon. Ĝi estas tre persona procezo kaj la rezulto povas do multe varii de individuo al individuo. Se persono trovas aŭ havas sian ikigajo, ĝi kaŭzas al li senton de vivĝojo kaj tiel internan kontenton.

Lige kun la memkompreno de la kultura identeco de la japana socio, en la lokaj amaskomunikiloj okazas diskutoj pri la demandoj pri kiuj sociaj idealoj devus servi kiel bazo por ikigajo, kio povas esti konsiderata ikigajo (kaj kio ne) kaj ĉu oni organizite subtenu homojn en ilia serĉado pri ikigajo.

### Evoluo de la termino 
Kun la tempo, la termino *ikigajo* travivis malsamajn signifojn. Ĝi aperas en la historia epopeo *Taiheiki* (, do "historio de la granda paco") jam en la 14-a jarcento, tiam estis uzita en la rakonto *Kōjin* (, 1912) fare de Natsume Sōseki kaj estis uzita ĝis la fino de la 2-a Mondmilito plejparte sinonima kun *Ŝinigaj* (, "tio por kio indas morti"). Nur meze de la 1960-aj jaroj, kiam la vivnivelo en Japanio spertis pliboniĝon kiel rezulto de la ekonomia eksplodo, komenciĝis "eksplodo pri artikoloj pri Ikigajo" en libroj kaj revuoj, kiu daŭras ĝis hodiaŭ. Unuflanke estas la specifa objekto de tie intereso, agadoj aŭ specialaj cirkonstancoj kiuj igas vivon vidinda (, *ikigaj taiŝō*); en la sekvaj vidaj ekzemploj menciitaj lige kun *ikigajo*:

Sanzen'in 02.JPG|
Japanese family 01.jpg|
Japanese traditional furry art1.jpg|
Earth-Erde.jpg|
Playing Gate Ball.jpg|
Tsugaru-jamisen Kaisenkaku Asamushi Onsen Aomori Japan06s5.jpg|
It's all about love.jpg|

Aliflanke, *ikigajo* ankaŭ priskribas la senton de esti atinginta ĉi tiun staton de vivĝojo (, *ikigaj kan*). En ĉi tiu signifo, el okcidenta vidpunkto, ĝi respondas al subjektiva sento de bonfarto, kiu inkluzivas la senton de signifo en vivo (*celo*) kaj per tio inkluzivas "la ĝojon vivi". Tio iom similas al la stato kiun okcidentaj psikologoj nomas *sana pasio* ("viva fervoro") - ekzemple germane *„gesunde Leidenschaft“ aŭ „Lebensinbrunst“* - aŭ tio kion en la franca lingvo oni priskribas per la vortoj *"la joie de vivre"*, do "vivĝojo" kaj ''"raison d'être"'', "kialo de estado".

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Esperantigo de vortoj el japana fonto

Kategorio:Sociologia terminologio
Kategorio:Egoo
Kategorio:Japanaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Kulturo de Japanio
Milonice (distrikto Vyškov)

**Milonice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Rošťoutky.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Paroĥa preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Pluaj fotoj 

Milonice 05 2018.jpg|Suma vido
Milonice (VY), hasičská zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo
Milonice (VY), hospoda.jpg|Gastejo Pod Lipou
Milonice (VY), OÚ.jpg|Municipa ofico


Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Szláven Vidákovics

**Szláven Vidákovics** [slAven vidAkoviĉ], kroate **Slaven Vidaković**, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vidákovics Szláven** estas hungara aktoro, teatrestro. Lia edzino estis Barbara Vlasits.

Szláven Vidákovics naskiĝis la  en Pécs.

## Biografio 
Szláven Vidákovics devenis el kroata-bulgara familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Teatra Altlernejo de Zagrebo. Ekde 2000 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs). Ekde 2009 li estis ankaŭ teatrestro de Kroata Teatro de Pécs, ekde 2021 li estis ankaŭ arta gvidanto de la menciita Nacia Teatro. Li ricevis premion en 2015.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - Von Walter
* Molière: *La Nobela Burĝo* - grafo Dorante
* Bertolt Brecht: *La Bonulo de Siĉŭano* - Jang Sun
* Ferenc Molnár: *A doktor úr* - Bertalan
* Peter Shaffer: *Black Comedy* - Brindsley Miller
* Lajos Zilahy: Printempo de morto (teatra versio) - Pista
* Anton Ĉeĥov: Ĉeriza ĝardeno - Jaŝa
* Mór Jókai: *A kőszívű ember fiai* - Ottó Palwitz

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Crvena prasina* (1999) - Dilkan (koramiko)
* *Tűzvonalban* (televizia serio, 2008) - legiano
* *Géniusz, az alkimista* (televizia serio, 2008) - Milán

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.bama.hu/kultura/hires-parok-vlasits-barbara-es-vidakovics-szlaven-632739/ 
* https://port.hu/adatlap/szemely/vidakovics-szlaven/person-107824
* https://www.pnsz.hu/tarsulat/vidakovics-szlaven/21

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungariaj kroatoj
Kategorio:Hungariaj bulgaroj
Rošťoutky

**Rošťoutky** (ankaŭ *Rozčoutky, Rosčoutky, Roščoutky*) estas domaro en Ĉeĥio, enfalanta sub municipo Milonice. La setlejo kun statuso de baza setlejunuo situas en kampoj apud ŝoseo el Kozlany ĝis Nesovice, proksimume 5 km nordoriente de Bučovice kaj proksimume 14 km sude de Vyškov. Daŭre ĉi tie vivas 19 loĝantoj.

Rošťoutky situas en katastra teritorio **Milonice** kun areo 4,99 km2.

## Historio 
eta|maldekstra|Domaro Rošťoutky proksime de municipo Milonice, orienta vido
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353, kiam ĉi tie skribiĝis certa Eva z Rozčútek. En la jaro 1498 la domaro estas gvidita jam kiel dezerta. En la jaro 1873 ĉi tie situadis senjora korto, gastejo kaj muelejo. En la jaro 1900 ĉi tie vivis 30 loĝantoj. La domaro etendiĝas sur parceloj de hodiaŭ jam pereinta UAK. En la jaro 2011 ĝi havis 19 loĝantojn.

## Literaturo 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Milonice (distrikto Vyškov)
Kategorio:Domaroj en distrikto Vyškov
Kategorio:Setlejoj en Litenĉica montetaro
Friedrich Theodor Vischer

**Friedrich Theodor Vischer** (prononco , naskiĝis la 30-an de junio 1807 en Ludwigsburg; mortis la 14-an de septembro 1887 en Gmunden en Supra Aŭstrio) estis germana protestanta teologo, verkisto, politikisto kaj profesoro pri filozofio kaj estetiko.

## Biografio 
Naskita en Ludwigsburg kiel filo de kleriko, Vischer estis edukita en la klerika seminariejo de Maulbronn, poste de 1825 ĝis 1832 studis en la Universitato de Tubingeno, vivante en la tiuurba klerika seminariejo, kaj post tio komencis vivon en la profesio de sia patro. Li iĝis privata docento pri estetiko kaj germana literaturo en la klerika seminariejo de Tubingeno en 1835, estis progresinta al eksterordinara profesoro du jarojn poste, kaj estis nomumita al plena profesoro en 1844. Pro al lia sincera inaŭgura parolado li estis suspendita dum du jaroj fare de la Virtemberga registaro. En ĉi tiu deviga libertempo li skribis la unuajn du volumojn de sia verkaĵo *Aesthetik, oder Wissenschaft des Schönen* (1846), kies kvara kaj lasta volumo aperis nur en 1857.

Vischer ĵetis sin plenpasie en la grandan germanan politikan movadon de 1848-49, kaj dividis la seniluziiĝon de patriotaj demokratoj pro ĝia fiasko. En 1855 li iĝis profesoro de Zuriko. En 1866, lia famo estante nun establita, li estis invitita reen al Germanio kun profesoreco ĉe universitato de Tubingeno kombinita kun posteno ĉe la politeĥnikumo de Ŝtutgarto. Li mortis en Gmunden la 14-an de septembro 1887, survoje al Venecio.

Kategorio:Ludwigsburg
Kategorio:Virtembergo
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Biontech

**Biontech** SE (propra literumo ***BioNTech***, formita el la angla *Biopharmaceutical New Technologies*, prononco:  aŭ ) estas germana bioteknologia firmao kiu estas bazita en Majenco kaj estas listigita en la borso NASDAQ en Novjorko ekde la fino de 2019. Ĝi koncentriĝis pri la evoluo kaj fabrikado de aktivaj imunoterapioj por pacient-specifa aliro al la terapio de kancero kaj aliaj gravaj malsanoj, same kiel koronavirus-preventado. Biontech temigas esploradon en medikamentojn bazitajn sur mRNA. Ĉi tiuj povas esti uzataj kiel individuigitaj kanceraj imunoterapioj, kiel vakcinoj kontraŭ infektaj malsanoj kaj kiel proteinaj anstataŭigaj terapioj por maloftaj malsanoj. Krome, la firmao estas aktiva en la esplorado de programeblaj ĉelterapioj ("inĝenierita ĉelterapio"), novaj antikorpoj kaj malalt-molekulaj imunomodulantoj ("malgrandaj molekuloj") kiel terapielektoj por kancero.

Biontech estas la unua firmao se temas pri evoluigi mRNA-bazitan homan terapian agenton por intramuskola administrado, por alporti individuigitan mRNA-bazitan kancerimunoterapian en klinikajn studojn, kaj por establi sian propran produktadprocezon por tia produktokandidato. Dum la pandemia Kronvirusa malsano de 2019, la kompanio komencis partnerecon kun la internacia farmacia konzerno Pfizer por produkti kaj provizi vakcinon kontraŭ *SARS-CoV-2*. En decembro 2020, la *BNT162b2*-vakcino (ankaŭ nomata *"Tozinameran"*) estis la unua *KOVIM-19*-vakcino ricevinta aprobon en Usono, Eŭropa Unio kaj multaj aliaj landoj. La vakcino estas interalie fabrikata de la fabrikejoj de Pfizer. Ĝi estas la unua aprobita produkto de la firmao *Biontech* - laŭ la firmao, ĉirkaŭ 20 eblaj medikamentoj estas en la evolufazo

## Historio 
En aŭgusto 2018, la kompanio anoncis, ke ĝi subskribis interkonsenton kun la farmacia kompanio Pfizer por evoluigi mesaĝistan RNA-bazitan vakcinon kontraŭ la gripo . Laŭ la interkonsento, post kiam "Biontech" kompletigos la fazon 1 de klinika provo de la vakcino, Pfizer daŭrigos kun la ceteraj provaj kaj komercfazoj.

En septembro 2019, la kompanio subskribis interkonsenton kun la Fondaĵo Bill kaj Melinda Gates por programo por batali tuberkulozon kaj HIV .

En decembro 2019, la kompanio ricevis financadon en la kvanto de 50 milionoj da eŭroj de la Eŭropa Investa Banko .

En januaro 2020 kun la eksplodo de la koronvirusa pandemio, ĉirkaŭ 500 el la dungitoj de la firmao estis asignitaj por evoluigi vakcinon kontraŭ la korona virusa malsano de 2019, bazita sur teknologio evoluigita en la firmao por trakti aliajn malsanojn. La klopodoj de la firmao estis aligitaj fare de Pfizer, kiu verŝis centojn da milionoj da dolaroj en la evoluprocezon,kaj distribuis la vakcinon post ĝia aprobo en decembro 2020. La du kompanioj subskribis interkonsentojn kun pluraj landoj por provizi centojn da milionoj da vakcinoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )

Kategorio:Farmaciaj firmaoj
Kategorio:Germanaj firmaoj
Kategorio:Majenco
Kategorio:KOVIM-19
Ein Landarzt

***Kampardoktoro*** aŭ **Kamparkuracisto** (germane: ***Ein Landarzt***) estas kolekto de mallongaj rakontoj skribita plejparte en 1917 de Franz Kafka, enhavanta la rakonton de la sama nomo. Kurt Wolff eldonis ĝin en 1919 kiel la dua kolekto de rakontoj de Kafka, post *Betrachtung* (*Kontemplado*, 1912).

Kafka dediĉis la kolekton al sia patro. Li ofte rakontis al sia amiko Max Brod la reagon de lia patro kiam li prezentis ĝin al li: "Metu ĝin sur mia noktostango."

La rakontoj en si mem havas unu aferon aparte komuna: ie, ĉu ĉe la komenco aŭ poste en la kurso de la teksto, maltrankviliganta momento, kiu estas foje nomita la "Kafka paradokso", okazas.

* *Der neue Advokat* (La nova advokato)
* *Ein Landarzt* (Landa doktoro)
* *Auf der Galerie* (Supre en la galerio)
* *Ein altes Blatt* (Malnova manuskripto)
* *Vor dem Gesetz* (Antaŭ la leĝo)
* *Schakale und Araber* (Jackals kaj araboj)
* *Ein Besuch im Bergwerk* (Vizito al la mino)
* *Das nächste Dorf* (La sekvanta vilaĝo)
* *Eine kaiserliche Botschaft* (Mesaĝo de la Imperiestro)
* *Mortas Sorge des Hausvaters* (La prizorgoj de familia viro)
* *Elf Söhne* (Dek unu filoj)
* *Ein Brudermord* (Fratmortigo)
* *Ein Traum* (Revo)
* *Ein Bericht für eine Akademie* (Raporto al Akademio)

Origine la mallonga rakonto "Der Kübelreiter" (La sitelrajdanto) estis inkluzivita ankaŭ, sed ĝi estis retirita de Kafka antaŭ ol la libro estis presita.

## Eksteraj ligiloj 
* Franz Kafka, "revo" ("Ein Traum") mallonga rakonto de: "landa doktoro". Plena teksta (EN DEa FR ITa ES CH)

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj de Franz Kafka
Housko

:*Ne konfuzu ĉi tiun artikolon kun Houska.*

**Housko** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vysočany en distrikto Blansko. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 78 adresoj.

**Housko** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,99&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.

Dum la Dua Mondmilito Housko estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la Dua Mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita.

En la jaro 1964 Housko unuiĝis kun vilaĝo Molenburk kaj nove estiĝinta municipo ricevis nomon Vysočany.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Památník obětem světové války, Housko, Vysočany, okres Blansko (02).jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito

### Panoramo 
Kategorio:Vysočany (distrikto Blansko)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Firozabad

**Firozabad** (komprenu: Firoz-urbo; ; ) estas metropolo, ankaŭ administra centro de distrikto en subŝtato Utar-Pradeŝo en norda-centra Barato.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Firozabad etendiĝas sur averaĝa alteco de 164 m ĉe la norda rando de altebenaĵo. Ŝikohabad troviĝas 20, Agra 35, Aligarh 87, Bharatpur (Barato) 89, ĉefurbo Delhio 200, Kanpur 201, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 256, Ĝajpuro 258, Mumbajo 1074, Kolkato 1128 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
 

## Demografio 
En 2011 Firozabad havis 603,797 da loĝantoj.

## Historio 
La nomo Firozabad aperis en 1566. La nomdonanto estis persono Firoz (urbo de Firoz). Komercisto de Nederlanda Orienthinda Kompanio vizitis Firozabad en 1632 kaj trovis la urbon en bona stato. En 1794 franca armeestro establis fabrikon. Firozabad-distrikto estis establita en 1989.

## Ekonomio 
De la fruaj tempoj tiu loko estis fama pro vitroprodukto. Dum antikvaj tempoj invadantoj alportis multajn vitrajn objektojn. Ili estis kolektitaj kaj fanditaj loke en fornegoj. Oni produktis botelojn kaj brakringojn. Firozabad iĝis hejmo de la vitroindustrio de Hindio. Ekde 1989 oni produktis artajn vitrovarojn en malsamaj koloroj. 

Firozabad ankaŭ estas grava komerca centro.

## Trafiko 
Firozabad havas bonajn kontaktojn voje kaj fervoje al la landa reto. La plej proksima flughaveno funkcias en Agra.

## Religio 
La loĝantoj estas hinduoj (62%), islamanoj (33%) kaj aliaj.

## Klimato 
La plej malsupra registrita temperaturo en Firozabad estis −1 °C; la plej alta estis 48 °C. La averaĝa pluvo jare estas 696 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen tre ofte inter julio-septembro. La temperaturo varias inter 19-32 °C.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Firozabad UP 1.jpg|

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Metropoloj
Kategorio:Urboj de Utar-Pradeŝo
Ivanovice na Hané

**Ivanovice na Hané** () estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas 8&nbsp;km nordoriente de urbo Vyškov sur rivero Haná apud aŭtostrado D1 kaj fervojlinio el Brno ĝis Přerov. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la urbo estas ankaŭ vilaĝo Chvalkovice na Hané.

## Historio 
Ivanovice na Hané estis verŝajne fondita en la jaro 950 kaj ĝis la jaro 1302 ĝi restis malgranda vilaĝo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Andreo
* Kastelo Ivanovice na Hané - renesanca kastelo el la jaro 1608.
* Historia urbodomo el la 17-a jarcento
* Statuo de Dolora Viergulino Maria el la jaro 1778
* Statuaro de sankta Floriano el la jaro 1721
* Tombeja kapelo de sankta Jozefo konstruita en la jaro 1824
* Grejsa kruco el la jaro 1753.
* Juda tombejo
* Dia torturo kaj monumentoj de falintoj el napoleonaj militoj, rememoro al batalo de Tri imperiestroj en la jaro 1805 ĉe Slavkov u Brna.
* Korpuso de Hus – sinagogo uzita kiel korpuso de Eklezio de ĉeĥoslovaka husana

## Pluaj fotoj 

Historická radnice Ivanovice na Hané.jpg|Historia urbodomo
Základní škola Ivanovice na Hané.jpg|Baza lernejo
Vlakové nádraží Ivanovice na Hané.jpg|Trajna stacidomo en Ivanovice na Hané
Synagoga Ivanovice na Hané.jpg|Sinagogo en Ivanovice na Hané
Hřbitovní kaple svatého Josefa.jpg|Tombeja kapelo de sankta Jozefo


Kategorio:Urboj en distrikto Vyškov
Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Kategorio:Setlejoj en Supramoravia valego
Rogalo

eta|Rogalo
**Rogalo** estas ekipaĵo ebliganta gliseman flugon sen helpo de motoro. Trarompan konstrukcian solvon de la rogalo proponis en la jaro 1948 kaj pli poste enkadre de projekto de NASA perfektigis Francis M. Rogallo kaj lia edzino Gertrude Rogallo. Sed la unua provo pri konstruo kaj flugo sur rogalo laŭ historiaj fontoj povis efektiviĝi jam en la 9-a jarcento. La rogaloj pase de la tempo pliperfektigis tiom, ke eblas per ili eluzi termajn ascendajn fluojn kaj en la konvena vetero flugi ĝis preskaŭ centojn da kilometroj. La altecajn ascendojn en kutimaj kondiĉoj moviĝas ĉirkaŭ 2000 - 3000 m. La transflugon trans Ĉomolungmo, kiun per la rogalo en la jaro 2004 faris Angelo d'Arrigo, eblas konsideri kiel ekstremo.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Glisiloj
Mogila

**Mogila**(makedone Могила) estas vilaĝo situanta en la regiono Pelagono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Mogila. En 2002 loĝis ĉi tie 1526 loĝantoj.
## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas ĉe la suda rando de la Opština Mogila.

La vilaĝo situas preskaŭ sur la ebenaĵo ĉe ambaŭ bordoj de la rivero Šemnica , kiu enfluas en la riveron Nigra rivero ĉe la orienta rando de la vilaĝo.

La alteco estas ĉirkaŭ 579 m kaj la areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 27 km².

Ĉe la okcidenta rando de la vilaĝo pasas la regiona vojo R1101 kaj paralele al ĝi la fervoja linio. Ambaŭ vojoj kondukas de la urbo Bitola al la nordo al la urbo Prilep. La distanco al la centro de Bitola estas ĉirkaŭ 11 km.
### Loĝantaro, ekonomio 
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 1526 homoj.

Esence ĉiuj loĝantoj estas ortodoksaj makedonoj.

La loĝantoj laboras ĉefe en agrikulturo.
## Pluaj fotoj 

Dosiero:Могила во Општина Могила.svg|eta|Loko en municipo Mogila
Dosiero:Општина Могила 08.JPG|eta|La sidejo de la Opština Mogila
Dosiero:Камбанарија Могила 09.JPG|eta|Belfrido
Dosiero:Парк во Могила 01.JPG|eta|Vilaĝa parko
Dosiero:Црква „Св. Архангел Михаил“ - Могила 3.jpg|eta|Preĝejo "Skt. Ĉefanĝelo Mikaelo"

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Kategorio:Loĝlokoj de Nord-Makedonio
Al Wakrah

**Al Wakrah** (ankaŭ literumita "Al Wakra") () estas la ĉefurbo de la Municipo Al Wakrah en Kataro. La orienta rando de Al Wakrah estas la marbordoj de la Persa Golfo kaj la ĉefurbo de Kataro, Doho situas en la nordo de la urbo. Regata fare de ŝejĥo Abdulrahman bin Jassim Al Thani, ĝi estis origine malgranda fiŝkaptista kaj perla vilaĝo. Tra la jaroj, ĝi evoluis al urbo de pli ol  loĝantoj kaj estas nuntempe konsiderata la dua plej granda urbo en Kataro.

Ĝi estas unu el la proponitaj lokoj por la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro.

[centra|280px|eta|[Stadiono Al Janoub]]

## Vidu ankaŭ 
* Al Wakra (metroo de Doho)
* Free Zone (metroo de Doho)
* Listo de urboj de Kataro

Kategorio:Urboj de Kataro
Vor dem Gesetz

**Antaŭ la leĝo** (germane: *Vor dem Gesetz*) estas novelo de Franz Kafka, kiu aperas en la romano "Der Proceß" ĉe la fino, kiel rakonto rakontita de la pastro al la ĉefrolulo Jozefo K. La rakonto aperis kiel sendependa historio en la novjara eldono de 1915 de la juda semajnaĵo *Selbstwehr,* kaj poste en 1919 Kampara kuracisto aperis en la kolekto de rakontoj, kaj estis publikigita kiel parto de la romano "Der Proceß" nur kiam la romano estis eldonita, en 1925.

Antaŭ la leĝo estas parabolo, kiu traktas ekzistecan demandon, kiun homo devas trakti en sia vivo.

La temo de la rakonto estas la deziro akiri permeson eniri la leĝon, aspiro kiu ne realiĝas ĝis la morto de la vilaĝano. Ĝi montras vilaĝanon sidantan antaŭ la leĝo kaj atendanta, ke la gardisto ĉe la pordego donu al li permeson eniri. La vilaĝano sidas kaj atendas la permeson de la gardisto, kredante, ke liaj ŝancoj trapasi la pordegon sen tia permeso estas malgrandegaj, konsiderante la fizikan avantaĝon de la gardisto kaj la fakto ke laŭ la gardisto, ekzistas eĉ pli fortaj gardistoj laŭ la vojo. La vilaĝano provas kaĵoli la gardiston por permesi lin enen, sed ne provas pasi tra la pordego laŭ aliaj manieroj. Manke de permeso li sidas kaj grumblas dum jaroj. Je la fino de sia vivo li mobilizas ĉiujn siajn intelektajn povojn kaj demandas la gardiston kiel eblas ke kvankam ĉiuj homoj volas eniri la leĝon neniu krom li mem venis al la pordego dum ĉiuj tiuj jaroj. La gardisto respondas, ke la pordego estis destinita sole por la vilaĝano kaj ke ĝi nun devus esti fermita.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Fabloj
Kategorio:Romanoj de Franz Kafka
Kategorio:Literaturo de Ĉeĥio
Kategorio:Rakontoj
Gyula Vikidál

**Gyula Vikidál** [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vikidál Gyula** estis hungara ŝlagrokantisto, muzikalkantisto.

Gyula Vikidál naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Vikidál estis simpla ferlaboristo, sed li lernis ankaŭ kantadon, eĉ li kantis amatore ŝlagrojn ekde 1965. Paŝo post paŝo tre malfacile li atingis la tutlandan konatecon, spite tion, ke li ne apartenis al ŝatatoj de la oficiuloj. En 1992 li membriĝis en Teatro Madách, kie li kantis muzikalojn, sed li daŭre estis ankaŭ ŝlagrokantisto. En 2004 li konfesis, ke li estis sekreta informisto inter 1981-1986. Li ricevis premiojn inter 1979-2000. Li edziĝis en 1975, lia edzino naskis filinon.

## Liaj muzikalaj roloj (elekto) 
* Levente Szörényi–János Bródy: *István, a király* - Koppány (lia furora rolo)
* Kálmán Mikszáth: *Beszterce ostroma* - Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio)
* Géza Gárdonyi–Mátyás Várkonyi: *Egri csillagok* - István Dobó, Bálint Török
* Joseph Stein–Jerry Block: Violonisto sur la tegmento - Lázár Wolf
* Victor Hugo–Claude-Michel Schönberg: Les Misérables - Jean Valjean (ĉefrolo); Javert
* Andrew Lloyd Webber–Tim Rice:
** *Evita* - Peron
** Jesus Christ Superstar - Pilátus

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *István, a király* (muzikala transpreno, 1983) - Koppány
* *A Napba öltözött leány* (2006) - Márton

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Erdély aranykora 1-2.* (1989)
* *Julianus barát 1-3.* (1991) - Paulus
* *Atilla, Isten kardja* (1993) - titolrolo
* *A Hortobágy legendája* (2008)

## Elektitaj ŝlagroj 
* Dinamit a vérem
* Kétforintos dal
* Szállj fel szabad madár

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* Vikidál kantas post la reklamo

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungarlingva biografio kun fotoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/vikidal-gyula/person-6830

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzikalkantistoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Normal People

***Normalaj Homoj*** estas romano de 2018 de la irlanda aŭtoro Sally Rooney. *Normalaj Homoj* estas dua romano de Rooney, eldonita post *Conversations with Friends* (2017). Ĝi estis unue eldonita de Faber & Faber en la 30a de aŭgusto 2018. La libro fariĝis plej bone-vendita en Usono, vendanta preskaŭ 64 000 ekzemplerojn en durkovraĵo en ties unue kvar monatoj de surmerkatigo. Kritike aklamita kaj Emmy nomumita televida adapton de la sama nomo estis elsendita de aprilo 2020 de BBC Tri kaj Hulu. Iuj eldonejoj rangis ĝin unu el la plej bonaj libroj de la 2010-aj jaroj.

## Sinoptiko 
La romano sekvas la kompleksan amikecon kaj interrilaton inter du adoleskantoj, Connell kaj Marianne, kiuj ĉeestas la saman mezlernejon en Gubernio Sligo, Irlando kaj, poste, en Triunua Altlerneja Dublina (TCD). Ĝi estas fiksita dum la post-2008 irlanda ekonomia malaltiĝo, daŭranta de 2011 tra 2015. Connell estas populara, bonaspekta kaj tre inteligenta mezlerneja studento kiu komencas interrilaton kun la nepopulara, timiganta sed ankaŭ egale inteligenta Marianne, kies patrino laborigas la patrinon de Connell kiel puristino. Connell tenas la aferon en sekreto de lernejaj amikoj pro honto, sed finĉeestis en Triunua Kolegio kun Marianne post la somero kaj estas repaciĝanta. Bonstata Marianne floras ĉe universitato, fariĝanta bela kaj populara, dum Connell luktas por la unua fojo en sia vivo taŭgiĝi konvene kun siaj samuloj. La paro teksas enen kaj eksteren de la vivo de unu la alia dum siaj universitataj jaroj, evoluiganta intensan ligon kiu lumigas la traŭmatojn kaj sensekurecojn kiuj faras ilin ambaŭ kiuj ili estas.

## Referencoj 
Kategorio:Anglalingvaj romanoj
Oficejo Franc-Germana pri Junularo

La **Oficejo Franc-Germana pri Junularo** (  (OFAJ),  (DFJW)) estas ŝtate financita organizaĵo servanta al la german-franca kunlaboro kaj havas la taskon intensigi la rilatojn inter gejunuloj en Germanio kaj Francio aparte per intensaj interŝanĝoj inter lernejanoj kaj studentoj de ambaŭ landoj, profundigi reciprokan komprenon kaj tiel proksimigi ilin al la kulturo de la najbara lando.

## Historio 
eta|la sidejo en Berlino
La germana kanceliero Konrad Adenauer kaj la franca prezidento Charles de Gaulle metis la fundamentan ŝtonon por la establado de la Franc-Germana Junulara Oficejo kun la subskribo de la Elizea Traktato la 22-an de januaro 1963. En interregistara interkonsento la 5-an de julio de la sama jaro estis interkonsentita la fondo de "organizaĵo por la akcelo de rilatoj inter germana kaj franca junularo". Artikolo 2 (1) de la fondinterkonsento tekstis:

La 29-an de julio 1963 malfermiĝis la unua sidejo de la oficejo en Rhöndorf, urboparto de Bad Honnef apud Bonn - tiutempe loĝloko de Konrad Adenauer -, la 9-an de oktobro 1963 aldoniĝis plia sidejo en Parizo. La Ĝenerala Sekretariejo de la Franc-Germana Junulara Oficejo baziĝis en Rhöndorf ĝis decembro 2000 kun 44 dungitoj, en la dua loko en Parizo kun 26 dungitoj tiutempe. Ekde tiam Parizo estas la ĉefsidejo de la oficejo. En 2014 plia branĉoficejo en Saarbrücken (Sarbruko) estis malfermita, ĉefe por la organizado de la franc-germana libervola servo.

En 2004, la junulara organizo ricevis sponsoran premion de la fondaĵo *Carlo Schmid* kune kun la *German-Pola Junulara Oficejo*, kiu post 1990 fondiĝis laŭ modelo de la sukcesa german-franca projekto. Okaze de la 50-a datreveno de la Elizea Traktato kaj la fondo de la oficejo, la servoj estis honoritaj per la premio *Adenauer-De Gaulle*.

## Rilatoj al Esperanto 
En la 1980-aj jaroj la oficejo finance subtenis plurajn internaciajn renkontiĝojn de JEFO kaj GEJ, kvankam oni principe celas reciproke altigi la fremdlingvan konon de la franca kaj germana lingvoj, kaj en la eventoj de JEFO kaj GEJ evidente temis pri alia interlingva koncepto. Kiam en 1988 en la vasta baroka parko de la sudokcidentgermana urbo Ludwigsburg okazis granda festo celebranta la 25-jariĝon de la oficejo, tie ankaŭ amplekse prezentiĝis komuna informstando de JEFO kaj GEJ, prezentanta la internaciajn renkontiĝojn kaj interŝanĝojn de la Esperanto-Junularo per informiloj aparte kreitaj du-lingve en la franca kaj germana por tiu evento. Tiu stando tre kontrastis al ĉiuj aliaj, kiuj celis altigi francajn lingvokonojn ĉe germanaj junuloj kaj iom ankaŭ germanajn lingvokonojn ĉe francaj junuloj per komunaj eventoj - kaj vekis tre pozitivajn reagojn kaj france kaj germane ĉe multaj lernejanoj kaj studentoj tie kunvenintaj. La forta partopreno de la junaj esperantistoj en tiu granda festo iusence ankaŭ estis esprimo de danko pro la financa subteno.

## Vidu ankaŭ 
* Traktato de Elizeo

## Eksteraj ligiloj 
* ofaj.org ()
* dfjw.org ()

Kategorio:Junularaj organizaĵoj
Kategorio:Junularaj organizaĵoj en Francio
Kategorio:Junularaj organizaĵoj en Germanio
Kategorio:Berlino
Kategorio:Parizo
Beautiful World, Where Are You

**Bela mondo, kie vi estas** estas romano de irlanda aŭtoro Sally Rooney. Ĝi estis publikigita la 7-an de septembro 2021.

## Sinoptiko 
La verko rakontas la rakonton de Alice Kelleher, irlanda romanisto; la amanto de Kelleher Felix Brady; Eileen Lydon, la amiko de Kelleher; kaj Simon Costigan, la amiko de Lydon. En *The Guardian*, Anthony Cummins priskribas la strukturon de la romano kiel "amafera kvarangulo" inter Kelleher kaj Brady, unuflanke; kaj Lydon kaj Costigan, sur la alia.

Temoj de *Beautiful World* inkluzivas enamiĝon, amikecon, malfortikecon kaj aferojn pri socia klaso. La titolo venas de poemo de Friedrich Schiller kiun Franz Schubert fiksis al muziko en 1819. La romano inkluzivas sufiĉe pezajn leternovelajn elementojn, kiel retmesaĝoj inter Kelleher kaj Lydon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Anglalingvaj romanoj
Conversations with Friends

***Konversacioj kun amikoj*** estas la debuta romano de 2017 de la irlanda aŭtoro Sally Rooney. La romano estis eldonita de Faber kaj Faber.

## Fono 
La libro estis kompletigita dum Rooney estis ankoraŭ studanta por skribi kaj kompletigi la gradon de ŝia mastriĝo en usona literaturo.
La libro estis submetata al sep-partia aŭkcio por la eldonaj rajtoj.

## Intrigo 
La libro detalas la interrilatojn inter kvar homoj – Frances (la rakontanto), Bobbi (ŝia plej bona amiko) kaj Melissa kaj Nick (edzita paro)  kaj specife detale priverkas la kontraŭleĝan aferon teksitan inter Frances, poetino pripensema 21-jara, kaj Nick, plenkreskulo pli aĝa ol ŝi de 11 jaroj kaj edzo al ŝia amiko.

## Referencoj 
Kategorio:Anglalingvaj romanoj
Kategorio:Literaturo de la 21-a jarcento
Kaatsheuvel

'''''' estas urbo de Nederlando. Ĝi situas en la municipo Loon op Zand kaj en la provinco Nord-Brabanto. Komence de 2021 en la loĝloko vivis 16 605 loĝantoj. Internacie konata pri la urbo estas aparte la fantastotema amuzparko Efteling, kies atrakcioj estas bazitaj sur elementoj de praaj mitoj, legendoj, fabeloj, fabloj kaj folkloroj..

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Referencoj 
eta|maldekstra|300px|

Kategorio:Loĝlokoj en Norda Brabanto
Nicolas Fatio de Duillier

**Nicolas Fatio de Duillier** MRS (literumita ankaŭ kiel **Faccio** aŭ **Facio**; 16-a de Februaro 1664 – 10-a de Majo 1753) estis matematikisto, naturfilozofo, astronomo, inventisto, kaj religia kampanjisto. Naskiĝinta en Bazelo, Svisio, Fatio edukiĝis en la tiam-sendependa Respubliko Ĝenevo, antaŭ pasigi multon de sia vivo de plenkreskulo en Anglio kaj en Nederlando. Fatio estas konata pro sia kunlaborado kun Giovanni Domenico Cassini por la ĝusta klarigo de la astronomia fenomeno de la zodiaka lumo, pro la invento de la teorio de la gravito de Le Sage, pro sia forta asocio kun kaj Christiaan Huygens kaj Isaac Newton, kaj pro sia rolo en la kalkulpolemiko inter Leibniz kaj Newton. Li ankaŭ inventis kaj disvolvigis la unuan metodon por fabrikado de juvelmekanismoj por mekanikaj horloĝoj.

Elektita kiel Membro de la Reĝa Societo de Londono je aĝo de 24, Fatio neniam atingis la postenon kaj reputacion kiujn liaj fruaj atingoj kaj konektoj estis promesintaj. En 1706 li implikiĝis kun jarmilisma religia sekto, konata en Londono kiel la "francaj profetoj", kaj la venontan jaron li estis kondamnita al pilorio pro ribelo pro sia rolo en la publikigo de la profetaĵoj de Élie Marion, nome la estro de tiu sekto. Fatio veturis kun la francaj profetoj kiel misiisto, irante tiom for kiel Smirno antaŭ reveni al Nederlando en 1713, kaj finfine setliĝis en Anglio. Liaj ekstremaj religiaj kredoj damaĝis lian intelektulan reputacion, sed Fatio plue entreprenis teknologiajn, sciencajn kaj teologiajn esplorojn ĝis sia morto estante 89-jaraĝa.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Wolf, R. (1862), "Nicholas Fatio van Basel.", Biographien zur Kulturgeschichte der Schweiz, 4: 67–86
* Domson, C. (1972), Nicolas Fatio de Duillier and the Prophets of London, Ayer Publishing, ISBN 0-405-13852-0

Kategorio:Svisaj matematikistoj
Kategorio:Svisaj astronomoj
Kategorio:Svisaj inventistoj
Kategorio:Svisaj filozofoj
Kategorio:Anoj de la Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Svisaj protestantoj
Simon Stevin

**Simon STEVIN** (en nederlanda prononco: [ˈsimɔn ˈsteːvɪn]; 1548–1620), foje nomita **Stevinus**, estis flandra matematikisto, fizikisto kaj militinĝeniero. Li faris variajn kontribuojn en multaj areoj de scienco kaj inĝenierado, kaj teoria kaj praktika. Li ankaŭ tradukis variajn matematikajn terminojn en nederlandan, kio faras ĝin unu el la malmultaj eŭropaj lingvoj en kiuj la vorto por matematiko, nome *wiskunde* (*wis* kaj *kunde*, t.e., "la kono pri tio kio estas certa"), ne estis lingva prunto el la greka sed paŭso. Li ankaŭ anstataŭis la vorto *kemio*, per *scheikunde* ("arto separi"), farita analogie kun *wiskunde*.

Oni konas malmulte certe pri lia ekvivo. Ŝajne li foriris el sia hejma Bruĝo por eviti politikan persekutadon fare de katolikoj kaj partianoj de Hispanio, estante li kalvinisto. Ŝajne li veturis en Prusion, Pollandon, Danion, Norvegion kaj Svedion kaj en aliaj partoj de Norda Eŭropo, inter 1571 kaj 1577. Poste li revenis al Bruĝo kaj okupis altajn postenojn kiam la urbo estis regata de kalvinistoj. En 1583 li aliĝis al la Universitato de Lejdeno, sed ne gradiĝis. Tie li amikiĝis kun Maurits van Oranje kaj danke al tio li okupis altajn postenojn en Nederlando. Li loĝis en Hago.

Al Stevin oni atribuas multajn malkovrojn kaj inventojn. Li estis pioniro de la disvolvigo kaj la praktika aplikado al inĝenierado de diversaj sciencoj kiel matematiko, fiziko kaj aplikita scienco kiel hidraŭlika inĝenierado kaj termezurado. Oni supozis, ke li estis inventinta ankaŭ la dekumajn frakciojn ĝis la mezo de la 20-a jarcento, kiam esploristoj malkovris, ke fakte la dekumaj frakcioj estis jam enkondukitaj de la mezepoka islama fakulo al-Uklidisi en libro verkita en 952. Krome, sistema disvolvigo de la dekumaj frakcioj aperis antaŭ Stevin en la libro *Miftah al-Hisab* verkita en 1427 de Al-Kaŝi.

Liaj samtempuloj multe gapis pro la invento de nomita terboato, nome ĉaro movita per veloj, kies modelo estis konservita en Scheveningen ĝis 1802. La ĉaro mem perdiĝis antaŭlonge. Ĉirkaŭ la jaro 1600 Stevin, kun Maurits van Oranje kaj aliaj dudek ses, uzis la ĉaron sur strando inter Scheveningen kaj Petten. Tiu ĉaro superis rapidon de ĉevaloj.

Aliaj malkovroj liaj rilatis al administrado de akvovojoj, la filozofio de scienco, geometrio, fiziko kaj trigonometrio, muzikteorio, librotenado, matematiko kaj neologismoj.

## Notoj 
Kategorio:Belgaj matematikistoj
Kategorio:Flandraj inventistoj
Rousínov

**Rousínov** (devene *Nový Rousínov*, ) estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en&nbsp;Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas 12&nbsp;km sudokcidente de Vyškov sur dekstra bordo de rojo Rakovec apud ŝoseo el Brno ĝis Olomouc. Vivas ĉi tie  (). La urbo estas konata ĉefe pro produktado de meblaro, ankoraŭ antaŭ la Dua Mondmilito ĉi tie estis 72 lignaĵistaj uzinoj kun 1200 okupitoj.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1222.

## Loĝantaro 
## Membrigo de urbo 
Rousínov membriĝas en sep partojn, kiuj situas sur kvin katastraj teritorioj:
* k. t. *Rousínov u Vyškova* – partoj Rousínov, Rousínovec kaj Slavíkovice
* k. t. *Čechyně* – parto Čechyně
* k. t. *Královopolské Vážany* – parto Královopolské Vážany
* k. t. *Kroužek* – parto Kroužek
* k. t. *Vítovice* – parto Vítovice

## Memorindaĵoj 
* Filia preĝejo de sankta Maria Magdalena el la jaroj 1696–1717
* Urbodomo kun baroka fasado
* Kapelo de sankta Floriano
* Kruco de František Sušil – Placo de Sušil
* Statuo de sankta Jonaho Nepomuka el la jaro 1772
* Naskodomo de František Sušil
* Sinagogo ekde la jaro 1591 ĝi servis al religia celo
* Juda tombejo
* Preĝejo de sankta Venceslao
* Sonorilejo
* Poŝta stacio Stará pošta – apud ŝoseo al Holubice
* Busto de Pankrác Krkoška

## Personecoj 
* František Sušil – nacia vekanto, kolektanto de kantoj kaj dancoj kaj pastro (1804)

## Pluaj fotoj 

Rousínov 1827.gif|Rousínov 1827
Základní umělecká škola Františka Sušila.jpg|Baza artista lernejo de František Sušil
Synagoga Rousínov 02.jpg|Sinagogo en Rousínov


Kategorio:Urboj en distrikto Vyškov
Kategorio:Municipoj en distrikto Vyškov
Kategorio:Urboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Vyškova pordego
Qatar Airways

**Qatar Airways Company Q.C.S.C.** (, *al-Qaṭariya*), funkcianta kiel **Qatar Airways**, estas la ŝtata flugkompanio de Kataro. Kun ĉefsidejo en Turo Qatar Airways en Doho, la flugkompanio funkciigas reton kun nabo kaj spokoj, flugante al pli ol 150 internaciaj cellokoj en tuta Afriko, Azio, Eŭropo, Ameriko kaj Oceanio de sia bazo en Internacia Flughaveno Hamad, uzante aron da pli ol 200 aviadiloj. Grupo Qatar Airways havas dungitaron de pli ol  homoj. La flugkompanio estas membro de Oneworld Alliance ekde oktobro 2013, la unua flugkompanio en Persa Golfo kiu aliĝis al unu el la tri ĉefaj flugkompaniaj aliancoj.

[centra|280ra|eta|"[Futbala Mondpokalo 2022|FIFA World Cup Qatar 2022"]]

## Referencoj 
[150ra|maldekstra|eta|Suvenira [pluŝa urso "Qatar Airways"]]

## Vidu ankaŭ 
* Internacia Flughaveno Hamad
* Flugkompania alianco
* Oneworld

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Qatar Executive

Kategorio:Kataraj flugkompanioj
Kategorio:Transporto en Kataro
Péter Vida

**Péter Vida,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vida Péter** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Péter Vida naskiĝis la  en Miskolc.

## Biografio 
Péter Vida maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1991, dum li estis amatora aktoro en malgrandaj scenejoj. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1996. Lia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc) (1996-1998), poste li estis membro de Teatro Szigligeti (Szolnok) (1998-2002), Nacia Teatro (Budapeŝto) (2002-2008), pli poste denove de Teatro Miskolc, ekde 2012 de Teatro Thália (Budapeŝto). Li havis ankaŭ filmajn kaj radiajn taskojn. Li ricevis premiojn inter 1997-2018. Li edziĝis kaj 2 gefiloj naskiĝis en 2002 kaj 2008.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - 
** Reĝo Lear - princo de Burgundio
** La Ventego - Caliban
* Károly Nóti: Hyppolit, la lakeo (teatra versio) - Tóbiás
* Imre Kálmán:
** *Marica grófnő* – barono Kálmán Zsupán
** *Csárdáskirálynő* - grafo Bóni Kaucsiánó
* Ferenc Lehár: *A víg özvegy* - Sebastian Cascade
* Jenő Huszka: *Lili bárónő* - Frédi
* Miklós Vitéz: Sonĝoaŭto (teatra versio) - Aladár Halmos (vira ĉefrolo)
* Ferenc Molnár: *Liliom* - Ficsúr

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Én, a kém* (2002) - Vespa Guy
* *Sorstalanság* (2005) - Lénárt
* *Pappa Pia* (2017) - viro
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Adeel Akhtar, Michael Kostroff, Josh Pais

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Offenbach titkai* (1996) - sekretario
* *Szörnyek ebédje* (2005) - kolego
* *Rövid a póráz* (2016) - Bouzin
* *Airies* (serio, 2021) - Gizda
 
## Fontoj 
* oficiala paĝo
* https://port.hu/adatlap/szemely/vida-peter/person-20727

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Bence Vaszkó

**Bence Vaszkó** [vaskO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vaszkó Bence** estas hungara aktoro, futbalisto.

Bence Vaszkó naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Bence Vaszkó studis en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto) (2005-2006), poste li akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2009, sed li studis ankaŭ en Gimnastika Universitato de Budapeŝto. Lia ĉefinstruisto estis János Mohácsi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Nyíregyháza. Interrompe en la teatra jaro 2013 li estis membro de Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 2016-2020 li ludis en Teatro József Attila. Intertempe li ankaŭ futbalis en malgravaj kluboj.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - Ábrahám (servisto)
* Sofoklo: Antigona - Haimon
* Béla Zerkovitz: *Csókos asszony* Pista Dorozsmay
* Zsigmond Móricz-Tibor Miklós: *Légy jó mindhalálig* (muzikala versio) - János Török
* Ferenc Molnár: *Az ördög* - János
* Andor Gábor: Dolarpaĉjo (teatra versio) - Jenő Szekeres
* Mihály Eisemann-István Zágon: *Fekete Péter* - Benetti
* Ernő Szép: *Lila ákác* - Lali

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Ede megevé ebédem* (2006)
* *A rögöcsei csoda* (televizia filmo, 2014) - kuracisto

## Fontoj 
* https://port.hu/adatlap/szemely/vaszko-bence/person-227728
* https://www.jegy.hu/person/vaszko-bence-491
* https://szon.hu/kozelet/helyi-kozelet/a-rossz-fiut-is-jol-alakitja-2965186/ 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Afrique 50

***Afrique 50***  estas franca dokumenta filmo de la jaro 1950, direktita de René Vautier. La unua franca anti-koloniisma filmo, derivaĵo de la produktaĵo, en kiu la direktoro estis taskigita prilumi edukajn aktivecojn de la Franca Ligo de Instruado en Okcident-Afriko. Vautier poste filmis, kion li vidis, „mankon de instruistoj kaj doktoroj, la krimojn fare de la franca armeo en la nomo de Francio, la instrumentigon de la koloniigita loĝantaro“. Pro sia rolo en la filmado, Vautier estis malliberigita dum kelkaj monatoj. La filmo ne estis permesita por esti montrita dum pli ol 40 jaroj.

## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Francaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1950