open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Chavannes-près-Renens

**Chavannes-près-Renens** estas komunumo en la distrikto Okcidento Laŭzana en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 6995 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Chavannes-près-Renens situas sur altebenaĵeto inter la rojoj Sorge kaj Mèbre, proksimume 5 kilometrojn okcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 2 kilometrojn norde de la Lago Lemano.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,65 km², de kiuj 6,0% estas kovritaj de arbaro, 24,7% servas por agrikulturo kaj 65,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Chavannes-près-Renens limas en nordoriento kaj oriento al Renens, en sudoriento al Laŭzano, kaj en okcidento al Ecublens.

## Trafiko 
Tra Chavannes-près-Renens pasas konekta vojo inter la kantonaj ĉefvojoj 9 en nordo kaj 1 en sudo, kaj la svisa aŭtovojo A1, kies plej proksima alveturejo situas 1 kilometron norde de la komunumo. Pere de du haltejoj de la laŭzana metrolinio M1 la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Krome rekte apud la norda komunumlimo situas la stacidomo de Renens kaj ankaŭ lokaj buslinioj pasas tra la komunumo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Chavannes-près-Renens datiĝas el la jaro 1272 kiel *Chavanes*. En Chavannes-près-Renens estis trovitaj diversaj objektoj el la bronzepoko kaj romia epoko kaj la frua mezepoko. Dum mezepoko pluraj nobelaj familioj kaj la katedrala kapitolo de Laŭzano posedis bienojn kaj rajtojn en Chavannes. La loĝantoj de Chavannes ek de 1368 apartenis al la flago Pont de Laŭzano. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al la Voktejo Laŭzano. Ek de 1798 ĝi apartenis ĝis fine de 2007 al la Distrikto Morges. Kun efiko de la 1-a de januaro 2008 Chavannes-près-Renens estis surbaze de la administra reformo de 2006 atribuita al la nova Distrikto Okcidento Laŭzana.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Chavannes
* Metroo de Laŭzano
** Cerisaie (metrostacio)
** Crochy (metrostacio)
** UNIL-Chamberonne (metrostacio)
** UNIL-Mouline (metrostacio)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Chavannes-près-Renens
Gábor Keglevich

**Grafo Gábor Keglevich** [kegleviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keglevich Gábor** estis hungara politikisto, juristo, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1830). Lia filo estis Béla Keglevich.

Gábor Keglevich http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/07597.htm naskiĝis la  1784 en Pest (urbo). Li mortis la  1854 en *Egreskátapuszta* (nuntempa urboparto de Nagykáta).

## Biografio 
Gábor Keglevich ricevis diplomon en universitato de Pest en 1805, poste li havis postenon en la reĝa urbestraro de Pest. Inter 1827-1848 li estis departementestro. Li politikadis laŭ gusto de Habsburgoj, sed li havis ankaŭ amikajn rilatojn kun István Széchenyi. Li ricevis ankaŭ gravajn postenojn de la reĝo. Li ricevis premion en 1845. Dum la hungara revolucio de 1848 li ne politikadis, tamen li establis en sia kastelo militan hospitalon.

## Fontoj 
* biografio hungare
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Éva Semlyén

**Éva SEMLYÉN** [ŝemje:n] estis rumania hungara pedagogia verkistino, lernolibroverkistino, tradukistino. Ŝi naskiĝis en Blaj la 3-an de novembro 1917 kaj mortis en Kluĵo la 16-an de septembro 1986. Ŝi estis la edzino de István Semlyén.

## Kariero
Éva Semlyén diplomitiĝis en 1939 en Universitato de Kluĵo en la fakoj pri angla-germana lingvoj kaj estetikoj. En la 30-aj jaroj ŝi estis tradukistino ĉe rumana-usona naftentrepreno. En 1940 li translokiĝis en Koloĵvaron. En 1944 oni deportis ŝin. Inter 1948–54 ŝi instruis en porfraŭlina komerca lernejo, inter 1955–76 Universitato Bolyai, dume ŝi estis adjunktino (1955–57)en Agrikultura altlernejo.

## Verkoj
*Collection of english textes (kun Olga Berger, Kv. 1958); An English Teaching Methodology (Buk. 1967); An English Teaching Methodology Handbook (ku David J. Filimon, uo. 1973); Teaching English as a Foreign Language. A Set of Visual Aids with Teacher guide (kun David J. Filimon, uo. 1978).

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lernolibroverkistoj
WhatsApp

**WhatsApp** (elparolo *Ŭacap*, kelkfoje esperantigita kiel **Vacapo** aŭ **Ŭacapo**) estas senpaga plursistema tujmesaĝilo por saĝtelefonoj. Aldone al servo de mallongaj mesaĝoj, la uzantoj povas kundividi bildojn, filmetojn kaj aŭdvidaĵojn. La programaro de la kliento estas havebla por Android, BlackBerry Os, iOS kaj Symbian.

## Historio 
La firmao WhatsApp Inc. fondis ĝin en Santa Clara, Kalifornio en 2009, Brian Acton kaj Jan Koum, ambaŭ veteranoj de Yahoo!.

En februaro 2014 estis anoncita transpreno de la firmao fare de Facebook kontraŭ 19 miliardoj da dolaroj

En 30-a de novembro 2015, la Android-kliento de WhatsApp ekfaris ligilojn de alia tujmesaĝilo kun la nomo Telegram nealklakebla kaj nekopiebla. Ĝi estis konfirmita de multoblaj fontoj, ke WhatsApp aktive blokis domajnojn kun la vorto *telegram* en la fontkodo de la Android-aplikaĵo. WhatsApp ankoraŭ ne donis klarigon por tiu konduto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de WhatsApp

Kategorio:Tujmesaĝiloj
Jenő Silbermann

**Jenő SILBERMANN** estis rumania hungara publicisto. Li naskiĝis en Nagyvárad la 6-an de julio 1889 kaj mortis en Bukareŝto en 1946. 
## Kariero
Jenő Silbermann akiris diplomon de inĝeniero pri kemio en Zuriko, poste pristudis filozofion en francaj universitatoj. Li loksidiĝis en Oradea, kie li estis etentreprenisto kaj dume li faris eksperimentojn elektrometalugiajn kaj kemiajn. Li estis ano de Societo Sociscienca kaj de loka framasonejo. Li publikigis sociologiajn kaj ekonomikaj studaĵojn en la gazetoj Magyar Szó kaj Nagyváradi Napló.
## Volumoj
**Történelmi felfogás és relativizmus* (Nv. 1920); 
**Über einige Eigenschaften der Forma­lischen Gleichung* (samloke 1928). 
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Ligo

**Ligo** havas diversajn signifojn:

* Ligo (asocio) ekzemple 
** Ligo de Nacioj 
** Ligo de Arabaj Ŝtatoj 
** Hansa ligo 
** Ligo de Seksemdiversaj Geesperantistoj 
** Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj 
** Brazila Esperanto-Ligo 
** Flandra Esperanto-Ligo 
* Hiperligilo - kiel komputika termino
* Kemia ligo
8747 Asahi

'*8747 *Asahi''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).

La nomo *Asahi* (朝日 : japane : "matena suno") estas tiu de la montoĉeno inter la gubernioj Niigata kaj Jamagata. Tiu nomo ankaŭ estas tiu de pluraj japanaj urboj kaj vilaĝoj, kaj de alia montoĉeno.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Dániel Simén

**Dániel SIMÉN** [ŝime:n] estis rumania hungara unitariisma eklezia verkisto. Li naskiĝis en Corund (Harghita) la 13-an de februaro 1903 kaj mortis en Kluĵo la 25-an de februaro 1969.

## Kariero 
Dániel Simén diplomitiĝis en la akademio de Magyar Unitárius Egyház Teológiai Akadémiája en 1928. Post studoj en Usono li revenis en 1934. De 1940 li estis profesoro de unitariisma teologio de Koloĵvaro, en 1945 li doktoriĝis pri edukscienco kaj psikologio en la Universitato de Kluĵo. De 1947 li estis instruisto kaj ĉefnotario de la eklezio ĝis 1959, kiam oni arestis lin kaj kondamnis lin al sepjara prizono laŭ eltrovitaj akuzoj. Li liberiĝis en 1964 kaj li estis pastro ĝis sia morto en Câmpia Turzii. Liajn artikolojn, studaĵojn publikigis la revuoj Keresztény Magvető, Kévekötés, Unitárius Naptár, Unitárius Szószék. Li tradukis la verkon de Simons Minot (*Egy modern Istenhit* (Kv. 1937).

## Libroj 
* *A lélek megszólal. Beszédek és ágendák* (Székelyudvarhely 1936); *A lélek problémái* (samloke. 1939).

## Fonto 
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj politikaj malliberuloj
Kategorio:Hungaraj unitariaj pastroj
Gábor Dezső Simon

**Gábor Dezső SIMON** [ŝimon] estis rumania hungara verkisto pri muziko, kritikisto, publicisto. Li naskiĝis en Arad la 1-an de januaro 1937. 

## Kariero
Gábor Dezső Simon diplomitiĝis en la Muzika Altlernejo Gh. Dima en 1958. Li estis ano de Filharmonio Kluĵo (1957–75) paralele instruisto en Muzika Liceo (1958–71). De 1976 li vivas en Israelo, estas ano de ensemblo Simfo­nietta Beer-Séva kaj li instruas en konservatorio de Beer-Séva (1976–93) kaj de Tel-Avivo (1988–91) de 1957 precipe en Utunk, de 1976 en Új Kelet kaj Kútfő.

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj komponistoj kaj muzikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Israelaj  muzikistoj
Ermupolis

**Ermupoli** (), konata ankaŭ laŭ la formala pli aĝa nomo **Ermupolis** aŭ **Hermupolis** (en greka Ἑρμούπολις el Ἑρμοῦ πόλις nome "Urbo de Hermeso"), estas urbo kaj iama municipo de la insulo Siros, en la insuloj Cikladoj, Grekio. Ekde la loka administra reformo de 2011, ĝi estas parto de la municipo Siros-Ermupoli, el kiu ĝi estas kaj sidejo kaj municipa unuo. Ĝi estas ankaŭ la ĉefurbo de la regiono Suda Egeo.

## Historio 
**Ermupoli** estis fondita dum la Greka Revolucio en la 1820-aj jaroj, kiel etendo de la ekzista Ano Siros. Ĝi iĝis tuj ĉefa komerca kaj industria centro de Grekio, same kiel ties ĉefa haveno. La fama Greka Vaporŝipa entrepreno estis fondita en la urbo en 1856. Miloj da ŝipoj estis konstruitaj en la diversaj ŝipkonstruejoj de Siros.

Eventuale Ermupoli estis eklipsita de Pireo fine de la 19a jarcento. En la venontaj jardekoj la tuta urbo malgraviĝis. Ĵuse ties ekonomio plialtiĝis baze sur la servindustrio.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Grekio
Sukereŭkalipto

La **sukereŭkalipto**  (*Eucalyptus cladocalyx*; angle : *sugar gum*) estas eŭkalipto el  Suda Aŭstralio. Ĝi estas nature trovata en tri diferencaj populacioj – en Flinders-Montaro, Duoninsulo Eyre kaj en Kanguru-Insulo. Sukereŭkaliptoj el  Flinders-Montaro atingas altecojn de 35 m kaj havas la tipan "gum" –habiton – kun rekta trunko kaj krutaj branĉoj troviĝantaj ĉirkaŭ duonvoje supren. Ĉiu ĉefa branĉo finiĝas kun sia propra kanopeeto.  Sukereŭkalipto estas komune kultivata por farmbienaj ventoŝirmiloj kaj por konstruligno. Tamen, arboj el Duoninsulo Eyre kaj Kanguru-Insulo estas multe pli mallongaj kaj ofte havas turditajn trunkojn.

Tiu aŭstralazia specio havas neniujn konatajn proksimajn parencojn ene de la eŭkalipta genro. Ĝi estas rimarkinda pro sia makulita bunta flava al oranĝkolora arboŝelo, nebrile grizaj-verdaj folioj kaj por la infloreskoj grupigitaj sur senfoliaj branĉetoj ene de la kanopeo. 

La malnova ŝelo estas glata kaj griza, deĵetante laŭmaniere de  neregulaj pecetoj por eksponi la freŝan flavan-brunan ŝelon. 
Somere la floroj estas kreme blankaj. La kapsuloj estas barele al urne formitaj. 

## Bibliografio
* Hall, Norman; R.D. Johnston; G.M. Chippendale 1975 : Forest trees of Australia, *Australian Department of Agriculture, Forestry and Timber Bureau*, Canberra, 334 p., pp. 82-83. ISBN O 642 98480 8
* Holliday, I. 2002 : A field guide to Australian trees (3rd edition), *Reed New Holland*.
* Cronin, L. 2000 : Key Guide to Australian Trees, *Envirobook*.

## Vidu ankaŭ
*Lofti-montaraj duonarbaroj

## Eksteraj ligiloj
*  Rawlings, M. *Regional allozyme divergence in Sugar Gum, Eucalyptus cladocalyx*, 2005, Centre for Plant Biodiversity Research
* Sukereŭkalipto (*FloraBase*)
* Sukereŭkalipto (*Tropicos*)

Kategorio:Mirtacoj
Kategorio:Arboj de Aŭstralio
Kategorio:Plantoj el la Aŭstralazia ekozono
8749 Beatles

'*8749 *Beatles''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Gold Coast (Queensland, Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita rokgrupo The Beatles kreita en Liverpool en 1957. La kvar anoj de la grupo : John Lennon, Paul McCartney, George Harrison kaj Ringo Starr, ankaŭ ope lasis siajn nomojn al kvar aliaj asteroidoj, nome :
* 4147 Lennon
* 4148 McCartney
* 4149 Harrison
* 4150 Starr

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John Broughton
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Federacia Instituto de Bahio

**Federacia Instituto de Bahio** (en la portugala ***Instituto Federal da Bahia***, mallongige **UFBA**) estas publika brazila universitato, kun sidejo en Salvadoro, subŝtato Bahio. Studentoj eniras en la universitato per grandega ekzameno pri ĉiuj temoj studataj en la brazila mezlerneja sistemo.

## Eksteraj Ligiloj 
* Instituto Federal da Bahia (portugallingve)

Kategorio:Universitatoj de Bahio
Confession sexuelle d'un anonyme russe

'''''Confession sexuelle d'un anonyme russe'''* [Seksa konfeso de rusa anonimulo] estas franca erotika verko de la 20-a jarcento. La unua eldono aperis en Parizo en 1990. La intrigo, centrita sur la seksa vivo de la protagonisto, okazas en Ukrainio (tiam apartenanta al la Rusia Imperio) kaj Italio fine de la 19-a jarcento. Kvalifita "seksa membiografio" far la aŭtoro, ĝi priskribas la seksan vivon de viro principe inklina vivi konformisman vivon, kiu fine lasas sin peli de siaj erotikaj inklinoj ĝis tia grado, ke li ne kapablas kontroli siajn impulsojn. La verko estis anonime metita en la leterkesto de Havelock Ellis, unu el la pioniroj de la seksologio, kiu pro ĝia atesta intereso inkludis ĝin en la sesan volumon de la franca eldono de siaj *Studoj pri seksa psikologio'' de 1926. Dank'al tio oni scias nuntempe, ke ĝia anonima aŭtoro ja devenis de Ukrainio, sed estis elmigrinta en Italion por studi inĝenierion kaj poste instalis tie sian domicilon.

En la rakonto, kiu laŭ la aŭtoro havas la valoron esti "absolute preciza kaj vera", la protagonisto, kun rimarkeblaj vuajerismaj tendencoj kreskinta en nobela ukrainia familio, delektiĝas traserĉante en sia memoro "la plej intimajn memoraĵojn" pri sia seksa vivo ekde sia infaneco. Abundas pederastiaj rilatoj inter li kaj iuj junaj virinoj de sia medio kaj seksaj situacioj inter geinfanoj, sen flankmeti inceston. Ĉe la fino, la aŭtoro konfesas sian preferon al antaŭpuberecaj knabinoj, tendenco kiun li atribuas al siaj hastivaj seksaj spertoj, kaj manifestas sian misfarton kaj maltrankvilon pro la kreskanta ofteco de siaj masturbadoj.

Kategorio:Verkoj el la franclingva literaturo
Kategorio:Pedofilio
Summits on the Air

**Summits On The Air** (**SOTA**) (*"Montopintoj en la etero"*) estas radioamatora diplomprogramo kiu kunmetas du ŝatokupojn: montgrimpadon kaj amatoran radion. La celo de la programo estas instigi radioamatorojn fari kontaktojn de montaraj lokoj per porteblaj aparatoj.

eta|altdekstre|dekstra|Aktivigo de la monto Zuccone en Italujo
eta|altdekstre|dekstra|SOTA-aktivigo en Skotlando
[eta|SOTA-stacio en [Konektikuto, Usono]]

## Reguloj 
Laŭ la SOTA-reguloj, partoprenanto kiu funkciigas stacion desur montpinto nomiĝas "aktiviganto" kaj tiuj, kiuj kontaktas la aktiviganton uzante sian hejman stacion, estas "ĉasistoj". Do, ekzistas du specoj de premio: unu por aktivigantoj de montopintoj, kaj unu por la ĉasistoj. Oni ricevas poentojn kaj por fari kontaktojn de sur montopinto, kaj por kontakti montopintajn staciojn. Ju pli alta la monto, des pli multe da poentoj.

Partoprenantoj devas fari almenaŭ la finan parton de la vojaĝo al montopinto piede, portante ĉiujn necesajn aparatojn sur si, sen helpo de motorveturilo. Kurento por funkciigi radioaparatojn devas veni de piloj aŭ lokaj fontoj (ekz. sunĉelaro), sen konekto al generatoro aŭ elektrocentralo. Oni devas ankaŭ obei ĉiujn leĝojn kaj ekologiajn regulojn.

Ekzistas diversaj premioj por diversaj atingoj. Interalie, aktiviganto kiu ricevas mil poentojn fariĝas "montokapro", kaj ĉasisto fariĝas "bradipo".

Detalaj reguloj troviĝas (anglalingve) ĉe la TTT-ejo de SOTA.

## Historio 
Radioamatoroj en Britujo fondis la diplomprogramon en 2002. Jam en 2013, SOTA havis 78 aktivajn grupojn tra la mondo.

## Referencoj 
* malpezaj antenoj por SOTA www.hamradioforum.net/threads/2011-Moxon-AntennaDesigner-forMac-OS-X (en angla)
* Malpezaj antenoj por SOTA en CQDL 1/2017 p. 23 - 25 (en germana)
* www.dl7pe-info.de (en germana)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Sotawatch, ilo por trovi aktualajn kaj venontajn aktivigojn

Kategorio:Radioamatoraj diplomoj‎
Aŭstruja Okcidenta Fervojo

eta|Mapo de la Okcidenta Fervojo (ruĝe)
La **Okcidenta Fervojo** (germanlingve *Westbahn*) estas fervojo en Aŭstrujo. Ĝi kondukas de Vieno (stacio Wien Westbahnhof) preter Sankt Pölten kaj Linz al Salcburgo (stacio Salzburg Hauptbahnhof). Ĝi estas parto de la magistralo por Eŭropo de Parizo al Budapeŝto/Bratislavo..

Ĝi konsistas unuflanke el la malnova Okcidenta Fervojo malfermita de 1858 ĝis 1860 kaj aliflanke el la nova Okcidenta Fervojo, kiu parte ebligas rapidegajn veturojn, malfermita en la 21a jarcento.

## Referencoj 
Kategorio:Fervojoj en Aŭstrio
Béla Kellner

**Béla Kellner,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kellner Béla** estis hungara kuracisto, patologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1973).

Béla Kellner http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/07659.htm naskiĝis la  1904 en Hungario, en Dályok (nuntempa Duboševica en Kroatio). Li mortis la  1975 en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Kellner akiris diplomon en universitato de Pécs en 1929 poste li samloke eklaboris apud Béla Entz. En 1932 li plulernis en Vieno. En 1936 li habilitiĝis. Inter 1942–1944 li estis trudlaboristo, poste li estis deportita al Germana Regno. En la sekva jaro li sukcese hejmenvenis kaj plulaboris en hospitalo por judoj. En 1947 li ekinstruis en universitato de Debrecen, kie li estis katedrestro en 1951. Post 3 jaroj li translokiĝis al Budapeŝto, kie li daŭris la esplorojn pri kancero kaj tumoro. Li ricevis premiojn en 1966 kaj 1974.

## Verkaro (elekto) 
* *Rákos áttételek diagnostizálása a primaer daganat szövettani vizsgálata alapján* (1938}
* *A rák terjedése a szervezetben* (Etendiĝo de la kancero en la korpo), (1951)
* *Die Ausbreitung des Krebses* (1971}

## Fontoj 
* biografio kun foto

 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj patologoj
Kategorio:Hungaraj onkologoj
András Keller

**András Keller** [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keller András,** en Britio **Andrew Keller** [endrU] estis hungara-brita kemiisto, fizikisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1998), membro de Royal Society (1972).

András Keller http://hu.wikipedia.org/wiki/Keller_Andr%C3%A1s_(biofizikus) naskiĝis la  1925 en Budapeŝto. Li mortis la  1999 en Svislando.

## Biografio 
András Keller devenis el juda familio. Li komencis frekventi Universitaton de Budapeŝto en 1943, sed en la sekva jaro li iĝis trudlaboristo. Li sukcese rifuĝis, sed la alveninta Ruĝa Armeo kaptis kaj tuj deportis lin. Li denove rifuĝis kaj hejmenvenis por plulerni. En 1947 li diplomiĝis, sed en la sekva jaro pro la politika etoso li translokiĝis al Britio, kie li laboris en Manchester. Ekde 1955 li akiris postenon en Universitato de Bristolo, kie li doktoriĝis en 1958. Ekde 1963 li ankaŭ instruis en la universitato. En 1991 li emeritiĝis, pli frue li partoprenis en redaktadoj de fakrevuoj *Journal of Polymer Science – Polymer Physics* kaj a *Polymer*. Li okupiĝis precipe pri polimeroj kaj kristaloj. Li ricevis medalojn kaj premiojn inter 1964-1994.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio angle

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Britaj fizikistoj
Kategorio:Britaj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
János Keményfy

**János Keményfy** [jAnoŝ kemEnjfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keményfy János** estis hungara literaturhistoriisto, kritikisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1938).

János Keményfy naskiĝis http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC05727/06023.htm kiel **Hartmann János** la  1875 en Hungario, en Újsóvé (nuntempa Ravno Selo en Serbio). Li mortis la  1943 en Budapeŝto.

## Biografio 
János Keményfy frekventis universitaton en Kolozsvár, poste li plulernis en Berlino. Li komencis instrui en diversaj urboj ekde 1903. En 1918 li translokiĝis al Budapeŝto, kie li instruis en diversaj gimnazioj ĝis la emeritiĝo en 1939. Li okupiĝis precipe pri Sándor Petőfi. Liaj kritikoj aperis ĉefe en Napkelet, kie li partoprenis ankaŭ en la redaktado.

## Verkaro (elekto) 
**Élet: Keményfy dalai* (1897)
**Petőfi Sándor* (1908)
**A „Nyugat” irodalomtörténete* (Literatura historio de Nyugat, (1937)
**500 év humora: Magyar szerzők vidám írásai* (1942)

## Fontoj 
* biografio hungare

 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
István Simon (lokhistoriisto)

**István SIMON** [ŝimon] estis rumania hungara lokhistoriisto. Li naskiĝis en Lugos la 23-an de novembro 1911 kaj mortis en Lugoj la 6-an de aprilo 2006.

## Kariero 
István Simon pristudis teologion, instruis matematikon-fizikon de 1955 ĝis 1974 en Hungarlingva Liceo de sia naskiĝurbo kaj en Liceo Coriolan Brediceanu. Li diplomitiĝis en 1961 en UBB de Kluĵo. Li publikigis en Új Szó, resp. Heti Új Szó, Lugosi Híradó kaj Szekszárdi Vasárnap. Li havis lokhistorian elsendserion en Europa Nova tv de Lugoj.

## Fonto 
* RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj lokhistoriistoj
István Simon

**István Simon**

* István Simon (biofizikisto)
* István Simon (poeto)
* István Simon (lokhistoriisto)
Delmas (Haitio)

**Delmas,** (loke **Dèlma**) estas grandurbo en Haitio en departemento Ouest (Haitio). Ĝi estas antaŭurbo de Portoprinco (eĉ urba daŭrigo de la ĉefurbo) apartenanta al urbaro de Portoprinco.
eta|Vido en Delmas
## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 
* Loĝantaro:  (en 2013)
* Supermara alteco: 
* Horzono: UTC-5h
* Poŝtkodo: 
* Telefonkodo:

## Geografio 
Delmas situas sur montetoj. Portoprinco troviĝas nur 3, Carrefour (Haitio) 12 km.

## Historio 
Delmas estis reduktita en 2003 per la kreado de du novaj komunumoj. En 2010 katastrofa tertremo de magnitudo 7 sur la skalo de Richter okazis ankaŭ en tiu urbego.

## Klimato 
En Delmas la averaĝa temperaturo varias ĉ. . Jare pluvas pli, ol . En ĉiuj monatoj pluvas.

## Trafiko 
En Delmas internacia flughaveno funkcias. La urbego havas bonan vojan kontakton al la proksima Portoprinco.

## Fontoj 
* angla Vikipedio helpe de WikiTrans, franca Vikipedio helpe de Guglo
* http://www.tiptopglobe.com/city?n=Delmas&p=377194
* https://archive.is/20130709104116/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=1366025810&men=gcis&lng=en&des=gamelan&geo=-2&srt=pabn&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-99

Kategorio:Urboj de Haitio
Károly Simon

**Károly SIMON** [ŝimon] estis rumania hungara pedagogia verkisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 3-an de januaro 1913 (mortodato nekonata).
## Kariero
Károly Simon diplomitiĝis en 1937 pri filozofio-sociologio en Universitato de Kluĵo, poste pri pedagogio en Segedo en 1941. Li instruis en Kluĵo, inter 1942–46 li estis arkivisto de departemento Kolozs, poste denove instruisto.
## Libroj
*A tehetség és kiválasztásának módszere (Kv. 1945); Hogyan tanítsunk? (kun János Palkó, uo. 1946); 
*Olvasókönyv a magyar tannyelvű süketnéma iskolák IV. osztálya részére (kune kun Margit Halászné Mózes , Buk. 1960). 
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj pedagogoj
Operaco "Ostra Brama"

**Operaco "Ostra Brama"** (pole: Operacja „Ostra Brama”) – militista operaco komencita la 7-an de julio 1944 de taĉmentoj de Pola Enlanda Armeo por memstare liberigi Vilnon de la germana okupanto kaj esti mastrumanto de la teritorio kontraŭ la Ruĝa Armeo. La plano estis prilaborita marte 1944 de la stabo de vilna areo – ĝi antaŭvidis konkeron de la urbo fare de kunligitaj fortoj de la Vilno- kaj Navahrudak-areoj de la Landa Armeo.

## Premisoj
Fundamenta premiso de la operaco estis la konvinko, ke la malamiko subigita al paniko pensos nur pri rapida retiriĝo, lige al tio komandantaro de la operaco ne antaŭvidis pli gravajn batalojn pri la urbo krom konkero de gardejoj ĉefe rande de la urbo – poste partizanaj taĉmentoj estis konfome al la premisoj sen pli grandaj obstakloj penetri Mezurbon kaj okupi ties centron, kio signifus memstaran konkeron de ĝi flanke de Pola Enlanda Armeo. Tamen Vilno laŭ ordono de Hitler transformiĝis al fortikaĵo kun forta garnizono.

## Plano de la operaco
La 12-an de junio 1944 generalo Tadeusz Komorowski ordonis prepari planon liberigi la urbon antaŭ eniro de alproksimiĝanta Ruĝa Armeo. 

## Bataloj
La 2-an de julio 1944 laŭ radia signalo de Londono komenciĝis "Tempesto" en la areoj de Vilno kaj Navahrudak.

## Epilogo
Pro tio, ke la operaco "Ostra Brama" estis malkonkorda kun interaliancanaj decidoj de t.n. Granda Trio koncerne ŝtatan apartenon de Vilno kaj fikso de nova pola-soveta landlimo laŭ Curzon-linio, ministro pri informado de Britio Brendan Bracken cenzoris ĉiun informon en britaj amaskomunikiloj, pro kio ĝi estis preterrimarkita en Okcidento.

## Bibliografio
* Stefan Korboński: *Polskie Państwo Podziemne (Przewodnik po Podziemiu z lat 1939 - 1943)* (Pola Subtera Ŝtato. Gvidlibro tra la subtera movado el la jaroj 1939-1943). Bydgoszcz: Wydawnictwo Nasza Przyszłość, p. 162–163.
* Roman Korab-Żebryk: *Operacja wileńska AK* (Vilna operaco), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1985, ISBN 83-01-04946-4

Kategorio:Pola Enlanda Armeo
Kategorio:Bataloj kaj operacoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Konfliktoj en 1944
József Simonfi

**József SIMONFI** (Simonfy)  [ŝimonfi] estas rumania hungara poeto. Li naskiĝis en Zalău la 31-an de julio 1952. 
## Kariero
József Simonfi estis laboristo en sia naskiĝurbo, poste en Satmaro. Nuntempe li estas la dungito de Liceo Kölcsey de Satmaro.
## Poemvolumoj
*Hold és nap (Buk. 1992); Bánatkönyv (Buk. 2000); Égdarab (Mv. 2002); Holdkóros halak (Mv. 2004); Hogy nézek ki? (Kv. 2006); Vagonéjszakák (Mv. 2006); Kővel vetett ágy (Mv. 2008). 

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Imre Simonfi

**Imre SIMONFI** [ŝimonfi] estas rumania hungara poeto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Bordoșiu la 10-an de decembro 1930. 

## Kariero
Imre Simonfi diplomitiĝis en Moskvo pri arthistorio (1954). Li estis ĵurnalisto de Művelődési Útmutató/Művelődés (1954–66), poste de Szabad Szó (1966–69) de Temeŝvaro, de Vörös Lobogó (1969–85) de Arad. Li publikigis en gazetoj Előre, Ifjúmunkás, Pionír, Falvak Dolgozó Népe, Korunk.

## Tradukaĵo
**Eső* de Valentin Munteanu, unuakta teatraĵo (Nagybánya 1963).

## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Hortensio Felikso Paravicino

**Hortensio Felikso Paravicino**, en hispana oficiale *Hortensio Félix Paravicino y Arteaga* (12an de oktobro 1580 – 21an de decembro 1633) estis hispana predikisto kaj poeto el la nobela familio Pallavicini.

Li naskiĝis en Madrido kaj estis edukita ĉe la lernejo de Jezuitoj en Ocafra, kaj la 18an de aprilo 1600 aliĝis al la Triunuanoj. Prediko antaŭ Filipo la 3-a ĉe Salamanko en 1605 elstarigis la figuron de Paravicino, prosperis en sia ordo, kaj ricevis gravajn postenojn kiaj tiu de reĝa predikisto en 1616, kaj post la morto de Filipo la 3-a en 1621 produktis faman funebran diskurson.

Lia *Oraciones evangélicas* (1638-1641) montris siajn retorikajn kapablojn, sed li ofte degeneris al vana deklamado, kaj turnas sin al troaj metaforoj. Lia *Obras posthumas, divinas y humanas* (1641) inkludas kaj religiajn kaj nereligiojn poemojn, same kiel teatraĵon titole *Gridonia*; lia versaro, kiel lia prozo, troigas la karakterojn de Gongorismo, sed li estis bone konsiderita en sia epoko. Li estis fakulo pri pentrarto, sed defendis detruadon de ĉiuj pentraĵoj enhavantaj nudulojn, kio estis ekstrema sinteno eĉ por la 17ajarcenta Hispanio, kie kaj la reĝo kaj la ĉefaj korteganoj posedis galeriojn de tiaj artaĵoj en relative privataj areoj, kaj tiele tiu diskurso ne estis publikita en la intencita broŝuro.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* CANO NIETO, A. (eld.), *Oraciones evangélicas o discursos panegíricos y morales del M. Fr. Hortensio Félix Paravicino*, Madrid, Joachin Ibarra, 1766, 6 vols.
* CERDÁN, F. (eld.), *Honras fúnebres y fama póstuma de Fray Hortensio Paravicino*, Texto reunidos y presentados por..., Toulouse, Ed. Hélios, 1994.
* CERDÁN, F. (eld.), Fray Hortensio Paravicino. *Sermones cortesanos*, Madrid, Ed. Castalia, 1994.
* CERDÁN, F., Catálogo general de los sermones de Fray Hortensio Paravicino, Toulouse, Ed. Hélios, 1990.
* CERDÁN, F., Paravicino y Arteaga, H. F.: Dictionnaire de Spiritualité XII (1984) 295‑207;
* MILLÁN, P.G., «Paravicino y el Greco», Revista de la Universidad de Valladolid, Cast. I, 194041, págs. 119-142

Kategorio:Hispanaj monaĥoj
Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Ordeno Triunua
Marianna Biernacka

**Marianna BIERNACKA**, fraŭlina nomo **Czokało** (naskiĝis en 1888 en Lipsk en rusa aneksaĵo de Pollando, mortis la 13-an de julio 1943 en Naumowicze en Grodna regiono) estis pola kristana martirino, beatigita de la Romkatolika Eklezio.

Ŝi verŝajne devenis de grekokatolika familio. Marianna kaj ŝia edzo Ludwik Biernacki mastrumis 20-hektaran bienon. Ili havis sesopon da infanoj. Post la morto de la edzo la filino memstariĝis kaj filo Stanisław edziĝis. Marianna ekloĝis ĉe la filo kaj lia edzino Anna. Komence de julio 1943 gestapo kondamnis ŝian filon kaj bofilinon al morto. La filo jam havis dujaran filinon Genia, kaj lia edzino estis denove graveda. Tial Marianna decidis morti anstataŭ la bofilino kaj ŝia naskiĝonta infano. Oni ŝin pafmortigis la 13-an de julio 1943 en Naumowicze, apud Grodno, en grupo de 49 loĝantoj de Lipsk. Marianna havis unu peton: ke oni antaŭ la morto donu al ŝi rozarion.

Ŝi estis beatigita la 13-an de julio 1999 de papo Johano Paŭlo la 2-a en Varsovio en grupo de 108 beatigitaj martiroj de la dua mondmilito.

Aparta loko de ŝia kulto estas Lipsk.

Ŝia liturgia rememoro estas tradicie celebrata dum la tago de ŝia morto kaj ankaŭ en la grupo de 108 beatigitoj la 13-an de junio.

## Bibliografio
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Kristanaj martiroj
8751 Nigricollis

'*8751 *Nigricollis'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*

Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar. Li poste sendis la  en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj.

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ la nigrakola grebo, kies latina scienca nomo *Podiceps nigricollis''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
8958 Stargazer

'*8958 *Stargazer'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Queensland, Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo *Stargazer'' ("stela rigardanto" en la angla) honoras tiujn, kiuj de nememorebla tempo, levis miran rigardon al la nokta ĉielo. Ĝi precipe honoras la noblan esploron de la amatoraj astronomoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de John Broughton
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kampa centaŭreo

La **herbeja centaŭreo** (*Centaurea jacea*; sinonimo: *Centaurea pratensis*) estas planto el la familio de la asteracoj (*Compositae* aŭ *Asteraceae*).

Ĝi estas staŭda planto kaj fariĝas 30–70&nbsp;cm alta. La supraj folioj estas nedividitaj kaj alterne situas sur la tigo. La malsupraj folioj plej ofte estas kurbaj.

La florkapetoj estas 2–4&nbsp;cm larĝaj. Ili konsistas el rozkoloraj ĝis ruĝeviolkoloraj tubfloroj. La randfloroj de ili estas pligrandiĝintaj kaj sterilaj.

La specio kreskas sur sufiĉe humida, modere nutrariĉa grundo. La planto ofte troviĝas ĉe vojrandoj kaj aliaj pli aŭ malpli herboriĉaj lokoj. Ĝi preferas lomecan grundon. La regiono de disvastiĝo estas Eŭrazio, kun emfazo je la moderaj kaj sudaj areoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Datumbazo de specioj 

Kategorio:Centaŭreo
Kategorio:Asteracoj
Endormiĝo de la Virgulino (El Greco)

[eta|280px|*Endormiĝo de la Virgulino* (antaŭ 1567, [tempero kaj oro sur tabulo, 61,4 × 45 cm, Katedralo de la Endormiĝo de la Virgulino, Ermupolis, Siros) estis probable kreita ĉirkaŭ la fino de la Kreta periodo de la artisto. La pentraĵo kombinas postbizancajn kaj italajn manieristajn stilajn kaj ikonografiajn elementojn.]]
El Greco pentris sian *Endormiĝo de la Virgulino* proksime de la fino de sia kreta periodo, verŝajne antaŭ 1567. La signaturo de El Greco sur la fundamento de la centra kandelabro estis malkovrita nur en 1983. La eltrovo de la *Endormiĝo* kondukis al la atribuo de tri aliaj subskribitaj verkoj de "Doménicos" al El Greco (*Modena Triptiko*, Sankta Luka Pentraĵo de la Virgulino kaj la Infano, kaj *La Adorado de la Saĝuloj*) kaj poste al la akcepto kiel aŭtentaj de pli da verkoj, subskribitaj aŭ ne (kiel ekzemple La Pasio de Kristo pentrita en 1566).

Tiu eltrovaĵo konsistigis signifan antaŭenmarŝon en la kompreno de la formacio kaj frua kariero de El Greco. La pentraĵo kombinas postbizancajn kaj italajn manieristajn stilajn kaj ikonografiajn elementojn. El Greco nun estas vidita kiel artisto kun formado trejniĝinta en Kreto; serioj de verkoj prilumas la stilon de frua El Greco, el kiuj kelkajn li pentris dum li daŭre estis en Kreto, kelkaj estas de lia periodo en Venecio, kaj kelkaj de sia posta restado en Romo.

La ikono, kiu retenas sian funkcion kiel objekto de admiro en la Preĝejo de la Endormiĝo de la Virgulino en Siros, estis verŝajne alportita al la insulo dum la Greka Sendependiĝomilito. La ikono harmonias proksime kun la establita padrono por tiu subjekto, kio estis tre ofta en la Ortodoksismo per kiu El Greco estis edukita kaj el kiu estis influita. Tamen, li perdis kelkajn elementojn de la tradicia bizanca severeco, adoptante trajtojn de la Renesancaj kuprogravuroj.

La kunmetaĵo de la La entombigo de la grafo Orgaz estis proksime rilatita al la bizanca ikonografio de la Endormiĝo. La ekzemploj kiuj estis utiligitaj por apogi tiun starpunkton havis proksiman rilaton kun la ikono de la Endormiĝo de El Greco kiu estis malkovrita en 1983 en la samnoma preĝejo en Siros. Marina Lambraki-Plaka kredas ke tia ligo ekzistas. Robert Byron, laŭ kiu la ikonografia speco de la Endormiĝo estis la kompona modelo por La entombigo de la grafo Orgaz, asertas ke El Greco kiel originala bizanca pentristo laboris ĉie en sia vivo per repertuaro de komponentoj kaj ĉeftemoj, depende de la rakontaj kaj esprimplenaj postuloj de la arto.

La temo de la pentraĵo rilatas al la doktrina ero de kristanismo, ke la dipatrino ne mortiĝis, sed ascendis al la ĉielo... post ia endormiĝo.

## Notoj 
## Eksteraj referencoj 
* *The Dormition of the Virgin* ĉe Web Gallery of Art

Kategorio:Renesanca pentrarto
Kategorio:Grekaj pentristoj
Kategorio:Hispanaj pentristoj
Tramtransporto en Gmunden

eta|Tramo de la linio G en la haltejo Tennisplatz
Gmunden, urbo en Supra Aŭstrujo, havas unu **tramlinion** nomatan "G", funkciigatan de la entrepreno Stern & Hafferl. Ĝi konektas la stacion Gmunden ĉe la Fervojo de Salzkammergut al la placo Franz-Josef-Platz en la urbocentro. Ĝia traklarĝo estas 1000 milimetroj kaj ĝia longo 2,315 kilometroj; temas do pri unu el la plej malgrandaj tramretoj de la mondo.

## Historio 
La tramo estis malfermita en 1894 de la stacio ĝis la placo Rathausplatz (urbodoma placo). En 1975 la parto de la Franz-Josef-Platz ĝis la Rathausplatz estis fermita pro la pliiĝinta motora trafiko. Estas planate kunigi la tramlinion kun la Loka Fervojo de Gmunden al Vorchdorf, konstruante konekton tra la urbocentro de Gmunden kaj trans la rivero Traun. Tio inkluzivus rekonstruon de la parto fermita en 1975.

## Konduko 
eta|La strateto Kuferzeile estas la sola segmento, kie la tramo dividas sian vojon kun aŭtoj.
La tramlinio estas unutraka kun du preterpasejoj en la haltejoj Gmundner Keramik kaj Tennisplatz (tenisludejo).

Ĝi komenciĝas ĉe la stacio Gmunden kaj kondukas apud la strato Bahnhofstraße preter la haltejo Grüner Wald, ĉe kiu la tramvojo faras fortan kurbon, kaj subpasinte la landstraton B145 ĝi kondukas plu ĝis la haltejo Gmundner Keramik kun la unua preterpasejo. Tuj sude de tiu haltejo troviĝas la sola remizo. La tramvojo kondukas plu apud la stacio Alois-Kaltenbruner-Straße, preter la haltejoj Rosenkranz kaj Tennisplatz (kie troviĝas dua preterpasejo), ĝis kurbo en la mallarĝan strateton Kuferzeile. Inter la haltejoj Rosenkranz kaj Tennisplatz la tramvojo kondukas signife pli malsupre ol la strato.

En la strateto Kuferzeile, kiu por la motora trafiko estas unudirekta, sed tra kiu tamen iras tramoj sur unu trako en ambaŭ direktoj, estas samnoma haltejo. Forlasinte ĝin, la tramvojo kondukas ĉe la norda flanko de la strato Esplanade apud la Traŭnlago (*Traunsee*), preter la haltejo Bezirkshauptmannschaft (distriktadministrejo), ĝis la finhaltejo Franz-Josef-Platz.

## Vagonoj 
eta|maldekstra|Ĉiuj motorvagonoj de la tramo de Gmunden antaŭ la remizo. Sur la maldekstra trako staras GM 100 antaŭ GM 5, la aliaj estas de maldekstre al dekstre GM 8, GM 9 kaj GM 10
Por la tramtransporto en Gmunden disponeblas en 2013 tri aktualaj kaj du historiaj motorvagonoj. La aktualaj vagonoj estas GM 8 (konstruita en 1961), GM 9 (konstruita en 1952) kaj GM 10 (konstruita en 1952). La motorvagono GM 5 estis konstruita en 1911 kaj la malfermita "somera" vagono GM 100 en 1898. La vagonoj estas dudirektaj kaj havas do kondukistejon ĉe ĉiu fino, sed ili tamen havas pordojn nur en unu flanko; tio eblas, ĉar la kajoj en ĉiuj haltejoj estas sur la sama flanko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝaro de Stern & Hafferl
* UrbanRail.Net

Kategorio:Supra Aŭstrio
Gmunden
Gmunden
Gmunden
Villars-Sainte-Croix

**Villars-Sainte-Croix** estas komunumo en la distrikto Okcidento Laŭzana en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 652 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Villars-Sainte-Croix situas en la Vaŭda Mezlando sude de la regiono Gros-de-Vaud proksimume 7,5 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,65 km², de kiuj 7,2% estas kovritaj de arbaro, 55,4% servas por agrikulturo kaj 37,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Villars-Sainte-Croix limas en nordo al Mex, en oriento al Crissier, en sudokcidento al Bussigny-près-Lausanne, kaj en nordokcidento al Vufflens-la-Ville.

## Trafiko 
Tra Villars-Sainte-Croix pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Yverdon-les-Bains al Laŭzano. Sur la komunuma teritorio situas la vojnodo inter la svisa aŭtovojo A1 kaj la svisa aŭtovojo A9, kie ekzistas alvetureblo al la svisa aŭtovojo A9. Pere de lokaj buslinioj de la urbo Laŭzano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Villars-Sainte-Croix datiĝas el la jaro 1227 kiel *inter sanctam Crucem*. En 1543 aperis la mencio *Villaret*. Jam dum la La-Tène-epoko la teritorio de la komunumo estis loĝata, kiel pruvis diversaj trovitaj objektoj. Dum mezepoko la Abatejo Lago de Joux, la katedrala kapitolo de Laŭzano kaj la Subvojktejo Cossonay posedis havaĵojn en Villars-Sainte-Croix. En 1272 estis menciita hospitalo, kiu en la jaro 1458 estis submetita al la Komandorejo La Chaux. En 1546 de la hospitalo kaj preĝejo restis nur ankoraŭ ruinoj. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la teritorio apartenis al la Voktejo Laŭzano kaj estis submetita al la kapitola tribunalo. Poste ĝi aperis ĝis fino de 2007 al la Distrikto Morges. Kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis surbaze de la administra reformo de 2006 atribuita al la nova Distrikto Okcidento Laŭzana.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Villars

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Villars-Sainte-Croix
Max Dvořák

**Max Dvořák** (4a de junio 1874, Roudnice nad Labem, Bohemio – 8a de februaro 1921, Hrušovany nad Jevišovkou, Ĉeĥoslovakio) estis aŭstra Ĉeĥnaskita arthistoriisto. Li estas konsiderata membro de la Viena Skolo de Arthistorio.

En 1921, la aŭstria arkitekto Adolf Loos kompletis projekton de maŭzoleo por Dvořák.
Unu lia disĉiplo estis Josef Weingartner.

## Verkoj 
* *Idealismus und Naturalismus in der gothischen Skulptur und Malerei* (1918)
* *Das Rätsel der Kunst der Brüder van Eyck* (1904)
* *Kunstgeschichte als Geistesgeschichte* (1924)
* *Geschichte der italienischen Kunst im Zeitalter der Renaissance*, 2 Vol. (1927–28)
* *Gesammelte Aufsätze* (1929)
* *Die Gemälde Peter Bruegels des Alteren.* Wien,. Schroll, 1942,. in-4°,

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Dvořák, Max*.  ĉe *Dictionary of Art Historians* , Lee Sorensen, eld.
* Hans H. Aurenhammer, ‘Max Dvořák and the History of Medieval Art’ *Journal of Art Historiography* Number 2 June 2010

Kategorio:Aŭstriaj arthistoriistoj
Kategorio:Ĉeĥaj arthistoriistoj
Giulio Clovio

[dekstre|eta|250px|*Portreto de Giorgio Giulio Clovio*, la plej frua pluvivanta portreto de El Greco (ĉ. 1570, [Oleo-pentrado|oleo surtola, 58 × 86 cm}, Muzeo Kapodimonte, Napolo).]]
[eta|320px|*Adorado de la Saĝuloj* kaj *[Salomono adorita de la Reĝino de Ŝeba* el la *Farnesaj Horoj*]]

**Giorgio Giulio Clovio** aŭ **Juraj Julije Klović** (1498 – 5an de Januaro, 1578) estis iluministo, miniaturisto, kaj pentristo naskiĝinta en Kroatio, kiu estis aktiva ĉefe en Itala Renesanco. Li estis konsiderata la plej granda iluministo de la Itala Renesanco, kaj iel la lasta tre elstara artisto en la longa tradicio de enluminuro, antaŭ kelkaj modernaj revivigoj.

## Biografio 
## Kontakto kun aliaj artistoj 
## Ĉefaj verkoj 
## Morto kaj entombigo 
## 500a jariĝo 
## Heredo 
## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
En itala:
* Motivi disponibili Giorgio-Giulio Clovio 
* Le Vite - Edizioni Giuntina e Torrentiniana 
* Gli artisti principali citati dal Vasari nelle "Vite" (elenco) 
* Ritratto di auto del Clovio 
* Ultimo giudizio del Clovio

En kroata:
* Klovicevi Dvori 
* Juraj Julije Klović - Germane 
* Juraj Julije Klović 
* Poŝtmarko 
* Historia retejo

Kategorio:Kroataj pentristoj
Kategorio:Italaj pentristoj
8754 Leucorodia

'*8754 *Leucorodia'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la *Platalea Leucorodia'' : birdo kies komuna nomo estas : eŭrazia plataleo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
DBm

**dBm** aŭ **dBmW** (decibelo-milivato) estas mezurunuo de povumnivelo esprimita per dekbaza logaritma decibela (dB) skalo rilate al unu milivato (mW). Ĝi estas ofte uzata de teĥnikistoj kaj inĝenieroj pri radiofonio, mikroondilo kaj optika fibra komunikado por mezuri la povumon de telekomunikadaj sistemoj laŭ logaritma skalo, kiu povas esprimi kaj tre grandajn kaj tre malgrandajn valorojn en mallonga formo. dBW estas simila unuo mezurata rilate al unu vato (1000 mW) anstataŭ milivato. 
La decibelo (dB) estas sendimensia unuo, uzata por kvantigi la proporcion inter du valoroj, kiel ekzemple la signalo-bruo-proporcio. La dBm ankaŭ estas sendimensia,,  ĉar ĝi kompareblas al fiksa referenca valoro la dBm-kvanto estas absoluta.

La dBm ne estas parto de la Internacia Sistemo de Unuoj (SI) kaj tial estas malrekomendita de uzo en dokumentoj aŭ sistemoj, kiuj aliĝas al SI-unuoj (la responda SI-unuo estas la «vato»). Tamen, la unuo «decibelo» (dB) por relativaj kvantoj, sen iu ajn sufikso estas Ne-SI unuoj akceptitaj por uzado kun SI, kiu estas akceptita por uzo kune kun SI-unuoj. La nivelo de povumo *P* relative al unu milivato estas skribita *L**P*/(1&nbsp;mW)  konforme al SI. por konformiĝi al la SI.

En akustiko kaj telefonio, dBm estas tipe referencita relative al la 600-oma impedanco ofte uzata en telefonaj voĉretoj, dum en radiofrekvenca domajno dBm estas tipe referencita relative al 50-oma impedanco.

## Konverto de unuoj 
Povumnivelo je 0 dBm respondas al povumo je 1 milivato. Pliiĝo de nivelo de 10 dB estas ekvivalenta al dekobla pliiĝo de povumo. Tial, pliiĝo de nivelo de 20 dB estas ekvivalenta al 100-obla pliiĝo de povumo. 3 dB-pliiĝo de nivelo estas proksimume ekvivalenta al duobligo de la povumo, kio signifas, ke nivelo de 3 dBm respondas proksimume al povumo de 2 mW, pro la fakto ke log10 2 = 0,30103. Simile, por ĉiu 3 dB-malkresko de nivelo, la potenco estas reduktita je proksimume duono, farante ke −3 dBm respondas al povumo de proksimume 0,5 mW. 

\begin{align}
 x &= 10 \log_{10} \frac{P}{1~\text{mW}}
\end{align}
Por esprimi arbitran povumon P en mW al x en dBm, la jena esprimo povas esti uzata:
\begin{align}
 x &= 10 \log_{10} \frac{P}{1~\text{mW}}
\end{align}

Inverse, por esprimi arbitran povumnivelon *x* en dBm al *P* en mW:
\begin{align}
 P &= 1~\text{mW} \cdot 10^{{x}/{10}}
\end{align}

## Ekzemploj 
Konsideru ni tipan sendratan Wi-Fi-transsendopovumo  pri tekokomputiloj. La interŝangha povumo estas *P* = 32 mW. Sekvas ke la povumnivelo esprimata en decibelon estas : *L**P*/(1&nbsp;mW) = 10.log10 32/1 = 10.log10  25 = 50.log10 2 ≈ 15 dBm. 

Aliaj valoroj trovighas en la suba tabelo.

## Referencoj 
## Fonto 
Kategorio:Amatora radio
Kategorio:Mezurunuoj
Kategorio:Radiofrekvenca propagiĝo
Saint-Gingolph

**Saint-Gingolph** dum mezepoko estis komunumo de la Grafolando Savojo. La komunumo estis konkerita en la jaro 1536 de valezanoj kaj bernanoj. En kontrakto de 1569 la rivero Morge estis difinita kiel limo inter Savojo kaj Valezo, kio kondukis al la divido de la komunumo, kiu divido definitive konfirmiĝis post la fondo de la Kantono Valezo en la jaro 1815. Temas do pri tiel nomita duobla komunumo.
* **Saint-Gingolph (Haute-Savoie)** estas komunumo de la Departemento Haute-Savoie en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj en Francio.
* **Saint-Gingolph VS** estas komunumo de la Distrikto Monthey en Kantono Valezo en Svislando.
** **St-Gingolph (Suisse) (stacidomo)** estas fervoja stacio en Saint-Gingolph VS.
Harold Wethey

**Harold Edwin Wethey** (Port Byron, 1902 – Ann Arbor, 22-a de septembro de 1984) estis elstara arthistoriisto, fakulo pri la vivo kaj verkaro de El Greco.

Li estis profesoro en la Universitato de Vaŝingtonio kaj en la Universitato Harvard, kie li ricevis doktoriĝon. En la Universitato de Miĉigano li estis nomumita konsilisto de la departamento de belartoj.

Inter ĉefaj akademiaj studoj troviĝas *Colonial Architecture and Sculpture in Peru*, *El Greco and His School*, *Alonso Cano: a study of the 17th century Spanish painter* kaj tri volumenoj pri Tiziano. Li kontribuis ankaŭ per tri artikoloj al la Brita Enciklopedio: nome «El Greco», «Tiziano» kaj «Historio de la okcidenta arkitekturo».

Kiel fakulo pri El Greco, publikigis en 1962 *El Greco and His School*, verko kiu ege efikis sur la akademiaj etosoj tutmondaj. Li kontribuis ankaŭ al kreado de ampleksa katalogo de verkoj de la pentristo, kiun jarojn poste ampleksigos José Álvarez Lopera.

## Referencoj 
* Dictionary of Art Historians. «Wethey, Harold Edwin» . [Konsultita: 21.12.2010].
* New York Times. «HAROLD E. WETHEY: Obituary. Publikita la 28an de septembro, 1984». [Konsultita: 21.12.2010].

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj de Wethey (en Dialnet)
* Libroj publikitaj de Harold Wethey (Fonto: WorldCat)

Kategorio:Universitato Harvard
Kategorio:Usonaj arthistoriistoj
Kategorio:Usonaj universitatanoj