open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Okramakula konuro

**Okramakula konuro** (*Pyrrhura cruentata*) estas specio de malgrandaj papagoj el genro *Pyrrhura*, indiĝena de Brazilo. Ĝi estas konata ankaŭ kiel **blugorĝa konuro** kaj **ruĝorela konuro** kah surloke en portugala kiel ***tiriba-grande***, ***tiriba***, ***cara-suja*** (malpura vizaĝo) kaj ***fura-mato-grande***. Ĝi estas listita kiel Vundebla (VU) en la Ruĝa Listo de IUCN.

## Aspekto
Tiu ĉi bunta papago estas ĉefe verda birdo kun okulfrapaj ruĝaj makuloj sur sia ventro, pugo kaj ŝultro kaj antaŭ, sub kaj malantaŭ la okulo. La krono estas malhelbruna ĝis nigreca, fariĝante makuleca sur la nuko, kaj estas larĝa, brile blua makuleto ĉe la brusto, kiu etendiĝas fajne ĉirkaŭ la nuko por formi malfortan kolumon. La eksteraj unuarangaj flugilplumoj estas bluaj, kaj la vosto estas olivecverda supre kaj brunruĝa malsupre.

## Habitato
Ĝi loĝas ĉe la kanopeo de humidaj arbaroj kaj randoj de malaltaj teroj, foje ĝis 960 metroj. Ĝi ankaŭ estis registrita en malgrandaj maldensejoj kaj elektite dehakitaj arbaroj, kaj persistas (aŭ almenaŭ daŭris) en agrikulturaj areoj kie multaj arbaraj arboj estas konservitaj (kiel ekzemple ĉe ombro-kakaoplantejoj). Ĝi manĝas semojn kaj fruktojn de duarangaj arboj kiel ekzemple *Trema micrantha* kaj *Cecropia*. Manĝado per agrikulturaj kultivaĵoj ne estis observita en naturo. Reproduktado ŝajne okazas en la aŭstrala printempo, kiam 2-4 ovoj estas demetitaj en arbokavaĵo.

## Distribuado
*Pyrrhura cruentata* antaŭe estis ofta tra granda parto de sudorienta Bahio, Espírito Santo, orienta Minas Gerais kaj Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Ĝia nuna distribuo estas tre fragmentita kaj nun plejparte limigita al izolitaj rezervejoj. La ĉefa areo estas la Biologia Rezervejo Sooretama kaj apuda Arbara Rezervejo Linhares, Espírito Santo. Ĝi restas ofta en Estação Vera Cruz (antaŭe la Rezervejo Porto Seguro), Bahio. Aliloke ĝi povas esti relative ofta, sed la nombroj en la grandaj Naciaj Parkoj Chapada da Diamantina kaj Monte Pascoal, Bahio, ŝajnas malaltaj.

## Populacio
La populacio estas taksita je po 4,8 ĝis 41 individuoj por kvadrata kilometro, oble ĉe 1030 kvadrataj kilometroj, do totalo inter 4944 kaj 42 230 individuoj. Ĝi plej bone lokiĝas ene de la bendo 2500–9999 individuoj. 

## Minacoj
Ampleksa kaj daŭra senarbarigo respondecas pri ĝia nuna fragmentita distribuo. Ĝia ŝajna toleremo al ombraj kakaoplantejoj donas malmultan esperon, ĉar ombraj teknikoj ekde la 1980-aj jaroj implikis la uzon de bananarboj kaj eritrinoj, anstataŭ starantaj arbaroj, kaj malstabilaj prezoj rezultigis konvertiĝon al paŝtejoj. Multaj restantaj populacioj nun estas trafitaj de lokspecifaj minacoj kiel konfliktoj inter viveja konservado kaj la rajtoj de lokaj komunumoj en Nacia Parko Monte Pascoal. Kaptado por la kaĝbirda komerco estas relative nova fenomeno, sed la specio estas malofta en naciaj kaj internaciaj merkatoj.

## Referencoj 
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Konuro de Deville

**Konuro de Deville** (*Pyrrhura devillei*) estas specio de malgrandaj papagoj el genro *Pyrrhura*, konata ankaŭ kiel *Flamflugila konuro*. Ĝi troviĝas en Brazilo, Bolivio, Paragvajo, kaj eble Argentino.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Konuro de Deville estas tre proksime rilata al la maronventra konuro (*P. frontalis*) kaj ili eble estas samspeciaj. La Konuro de Deville hibridiĝas kun *P. f. chiripepe* kie iliaj teritorioj koincidas en Paragvajo. La Konuro de Deville estas monotipa.

## Distribuado kaj habitato
La Konuro de Deville troviĝas en la brazila ŝtato Mato Grosso do Sul kaj en la departementoj Alto Paraguay kaj Concepción de nordorienta Paragvajo. Kvankam la tipa specimeno estas notita kiel kolektita en Bolivio, la areo nun supozeble estas parto de Paragvajo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Karmezinventra konuro

**Karmezinventra konuro** (*Pyrrhura perlata*) estas specio de malgrandaj papagoj el genro *Pyrrhura*, konata ankaŭ kiel *Karmezinventra papageto*. Ĝi troviĝas en Bolivio kaj Brazilo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La taksonomia historio de la Karmezinventra konuro estas iom konfuza. Ĝi estis atribuita al kelkaj genroj ekde ĝia origina aspekto. Ekde la mezo de la 1800-aj jaroj ĝi estis konata kiel *Pyrrhura rhodogaster* (rozventra), sed post revizio de 1983 oni malkovris, ke la tipa specimeno por *P. perlata*, delonge supozita apartenanta al la proksime rilata Perla konuro, fakte estis junulo de Karmezinventra konuro. Sekve, *P. perlata* estis transigita al tiu specio, dum *P. rhodogaster* iĝis juna sinonimo laŭ la principo de prioritato.

La Karmezinventra konuro estas monotipa.

File:Pyrrhura perlata - Karlsruhe Zoo 01.jpg
File:Pyrrhura perlata - Karlsruhe Zoo 02.jpg

## Distribuado kaj habitato
La Karmezinventra konuro troviĝas en la Amazona baseno ekde la rivero Mamoré en nordorienta Bolivio orienten en Brazilon sude de la rivero Amazono en la ŝtatoj Mato Grosso, Rondonio, Amazonio kaj Parao. Ĝi plejparte loĝas en la kanopeo kaj randoj de humidaj surteraj arbaroj kaj sekundaraj arbaroj, kaj troviĝas ankaŭ en pli sekaj malaltebenaĵaj arbaroj. En alteco ĝi atingas altecon de 600 m.

### Manĝado
La Karmezinventra konuro manĝas ĉefe fruktojn, sed inkludas ankaŭ florojn en sia dieto.

### Reproduktado
La Karmezinventra konuro reproduktiĝas inter aŭgusto kaj novembro, kaj eble de aprilo ĝis junio. Oni supozas, ke ĝi nestas en arbaj kavaĵoj kiel aliaj *Pyrrhuraj* papagoj. Ilia ovodemetado estas kvar ĝis ses ovoj. La kovado estas de 25 tagoj kaj elnestiĝo okazas sep ĝis ok semajnojn post eloviĝo.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Vida novelo

eta|180ra|
**Vida novelo** (, en transliterigo Hepburn *bijuaru noberu*), ofte mallongigita kiel **VN**, estas interaga, tekst-bazita komputila ludo aŭ videoludo, kiu kutime venas el Japanio. Vidaj noveloj rakontas rakontojn akompanatajn de senmovaj aŭ elfo-bazitaj bildoj, kutime en la stilo de mangao, kaj kelkfoje ankaŭ de filmetoj. La nomo sugestas, ke ĝi estas komunikilo, kiu kombinas diversajn amaskomunikilajn tipojn en verkon kompareblan al novelo.

En japana terminologio de komputilaj ludoj, oni ofte distingas inter "vidaj noveloj", kiuj ĉefe ofertas rakonton pri la eventoj, havas malmultajn interagajn elementojn, kaj kies tekstkesto okupas la tutan ekranon, kaj "aventuraj ludoj", kiuj plejparte havas problemsolvajn ludmekanikojn kaj kies tekstkesto okupas la malsupran parton de la ekrano. Ĉi tiu distingo malofte aŭ tute ne estas ofta ekster Japanio; ŝatantoj kutime nomas ambaŭ formojn "vidaj noveloj". Vida novelo fakte priskribas la eksteran formon prefere ol la faktan ĝenron.

Vidaj noveloj kaj aventuraj ludoj estas aparte disvastigitaj en Japanio, kie ili  en 2006 reprezentis proksimume 70% de komputilaj ludoj publikigitaj.

Tiuspecaj komputilaj ludoj malofte estas produktitaj ekskluzive por videoludkonzoloj, sed la pli popularaj titoloj ankaŭ estis publikigitaj, interalie, sur komputiloj, portitaj al sistemoj kiel ekzemple *Sega Saturn, PlayStation Portable* aŭ *Xbox 360*. Pli famaj vidaj noveloj ofte estas ankaŭ adaptitaj kiel mangao-ilustritaj romanoj, mangao aŭ animeo. La merkato por vidaj romanoj ekster Orienta Azio estas ankoraŭ malgranda, kvankam kelkaj animeoj bazitaj sur vidaj romanoj estas tre popularaj inter anime-adorantoj en la okcidenta mondo kaj atingis kultan statuson.

## Vidu ankaŭ 
* Mangailustrita romano
* Novelo
* Horora fikcio
* Sciencfikcio

## Fonto 
Kategorio:Videoludoj
Kategorio:Komputila grafiko
Listo de instruistoj en Juda Universitato (Budapeŝto)

Jen listo de **pli gravaj instruistoj en Juda Universitato (Budapeŝto)** (dekomence):

*

## A 
* Emil Ádám

## B 
* Vilmos Bacher
* József Bánóczi
* Lajos Blau
* Mózes Bloch
* Sámuel Lőw Brill

## E 
* Bertalan Edelstein

## F 
* Mózes Feldmann
* Gyula Fischer (rabeno)

## G 
* György Gábor (filozofo)
* Ignác Goldziher
* Mihály Guttmann

## H 
* Bernát Heller
* Ferenc Hevesi
* Simon Hevesi
* Ármin Hoffer

## K 
* Arnold Kiss
* Miksa Klein (rabeno)
* György Kozma
* Ármin Kecskeméti
* Sámuel Krausz

## L 
* Sámuel Löwinger

## N 
* Ede Neumann
* Gergely Nógrádi

## O 
* János Oláh (hebreisto)

## P 
* János Pelle (verkisto)

## R 
* Tamás Raj

## S 
* Alfréd Schőner

## U 
* Judit Ungárné Komoly

## V 
* Károly Vajda (filologo)
* Lajos Venetianer

## W 
* Miksa Weisz

## Vidu ankaŭ 
* Listo de studentoj en Juda Universitato (Budapeŝto)

## Fontoj 
* La listo estas elekto el datenoj de la biografioj en Vikipedio.

Kategorio:Listoj de homoj
Soma (Turkio)

**Soma** estas urbego kaj municipo (komprenu: distrikto) en la Provinco Manisa en la Egea regiono en Turkio.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2022 loĝantaro de Soma estis . La urbo abrupte iĝis urbego en 2013 (pli granda, ol cent mil), tiam validiĝis la urba leĝo, laŭ tio la proksimaj vilaĝoj fariĝis kvartaloj. Ili ĉiuj aliĝis al Soma.

## Geografio 
Soma situas sur la promontoroj de la montaro Yunt 161 metrojn super la marnivelo. Ĝia areo estas 820 km². 71 kvartaloj apartenas al la urbo.

## Historio 
De 1867 ĝis 1922 Soma estis parto de la kantono (origine vilayet) Aidin de la Otomana Imperio. Dum la unua mondmilito la karbonminejoj estis malfermitaj. La 13-an de majo 2014 rezulte de eksplodo kaŭzita de mineja incendio en la loka karbominejo 301 ministoj mortis.

## Ekonomio 
Oni minadas ligniton kaj plejparte oni uzas ĝin en termoelektra centralo en Soma. Komence tiu lignito estis bruligita kun germana karbo por trajnoj en la regiono. Malgranda parto estis eksportita al Izmiro. Por verdigi la regionon ventoturbinaro estis instalita en la urbo. Funkcias 119 ventoturbinoj kun kapacito de 140,4  MW, tio estas unu el la plej grandaj ventoturbinaroj de Turkio. La agrikulturo produktas olivojn, juglandojn kaj migdalojn.

## Trafiko 
La nove konstruita aŭtovojo İzmir-Balıkesir-Istanbulo tuŝas Soma-n, krome estas vojo al la maro. La urbo estas ligita al la tutlanda fervoja reto.

## Klimato 
La someroj estas varmaj kaj sekaj, la vintroj estas mildaj kaj pluvaj.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Turkio
Elke Kahr

**Elke KAHR** (naskita la 2-an de novembro 1961 en Graz) estas aŭstra politikisto de la Komunista Partio de Aŭstrio (KPÖ). Ekde la 17-a de novembro 2021, ŝi estas urbestro de la stiria ĉefurbo Graz, la dua plej granda urbo en la lando.  Ricevante la subtenon de la Socialdemokratoj kaj la Verduloj, tiel fariĝante la unua virino kaj la unua komunisto en tiu ĉi posteno. 

La elekto de komunista reprezentanto al ĉi tiu posteno fariĝis evento de nacia signifo kaj estis vigle diskutita en la aŭstraj kaj eksterlandaj amaskomunikiloj.  

Premio Monda Urbestro 2023 (Urbestro de la Jaro 2023); aljuĝita de la Fonduso Urbestroj.

## Vivo 
Ŝi estis adoptita en la aĝo de tri jaroj. Ŝi estis edukita en laborista familio. Ŝi laboris kiel sekretariino en banko, poste diplomiĝis ĉe vespera metilernejo.

En 1983, ŝi aliĝis al la Komunista Partio de Aŭstrio ĉar, kiel ŝi deklaris, ŝin altiris la internaciismo, kontraŭfaŝismo kaj sindonemo, kiujn ŝi vidis en la partianoj. Ŝi priskribas siajn vidpunktojn kiel marksismajn sed emfazas, ke ŝi ne sentas nostalgion pri Sovetunio. 

En 1993, ŝi unue estis elektita kiel urba konsiliano de Graz kaj ekde tiam ŝi kontinue estis membro de la urba konsilio, akirante mandatojn en postaj lokaj elektoj. En 1998, ŝi fariĝis la estro de la partia klubo en la urba konsilio.

De 2016 ĝis 2017 ŝi estis vicurbestro de Graz. 

## Referencoj 
Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Aŭstraj politikistoj
Kategorio:Graz
Premio Monda Urbestro

La **Premio Monda Urbestro** estas dujara premio organizita de la Fondaĵo Urbestroj (angle City Mayors Foundation (d:Q5123300)) ekde 2004.

Ĝia celo estas levi la profilon de urbestroj tra la mondo, kaj ankaŭ honori tiujn, kiuj bone servis siajn komunumojn kaj kontribuis al la bonfarto de urboj, kaj nacie kaj internacie. La organizantoj intencas certigi, ke ĉi tiu premio havu neniun rilaton al iu ajn urbo aŭ organizo kaj restu strikte nekomerca.

## Priskribo 
La premio estas prezentita post du-faza voĉdonado. Dum la unua raŭndo, urbestroj povas sin mem nomumi. La organizaĵo City Mayors elektas liston de 50 urbestroj el ĉi tiu listo, kiuj procedos al la dua raŭndo. En la dua raŭndo, homoj povas voĉdoni por urbestro el ĉi tiu listo per prezento de pravigo pri kial ĉi tiu urbestro meritas la Mondan Urbestro-Premion. Fine, City Mayors elektas, kiu urbestro ricevos la premion. La *dualokuloj* ricevas atestilon.

Antaŭ 2008, eblis nur voĉdoni, sed ekde 2008, necesas pravigo kaj la premio estas aljuĝata surbaze de la enhavo kaj pasio de la argumentoj. La celo de ĉi tio estas ebligi al urbestroj de malgrandaj urboj konkuri kun urbestroj de grandaj urboj, sed ankaŭ ebligi al balotantoj pripensi kion la urbestroj signifas por sia urbo.

## Historio 
La 2018 Monda Urbestra Projekto estis dediĉita al virinaj urbestroj. La 2020 Monda Urbestra Projekto estas dediĉita al urbestroj kiu faris la malpliigon de malriĉeco unu el iliaj pintaj prioritatoj. La gajninto de la 2021 Monda Urbestra Premio Ahmed Aboutaleb estis prezentita de la premio en ceremonio kiu estis okazigita en la nederlanda Senato de ties Prezidanto Jan Anthonie Bruijn.

## Gajnintoj 
## *City Mayors Foundation* 
La City Mayors Foundation, ankaŭ konata kiel City Mayors, estas internacia pensfabriko dediĉita al urbaj aferoj.  Ĝi funkcias ekde 2003 kaj administras la dujaran Mondan Urbestran Premion, tiel kiel provizante profesian konsultservon. Malkiel Eurocities kaj Unuiĝintaj Komunumoj kaj Lokaj Registaroj, ĝi estas tute sendependa de ajna urbo. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Urbestroj
Kategorio:Ĝemelurboj
Kategorio:Honoraj titoloj
Kategorio:Listoj de urbestroj
László Csanády (kulturhistoriisto)

**László Csanády** [lAslO ĉanAdi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Csanády László Sámuel** [ŝAmuel] estas hungara kulturhistoriisto, altlerneja instruisto.

László Csanády naskiĝis  en Székesfehérvár.

## Biografio 
László Csanády maturiĝis en cisterciana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teologia Monaĥa Altlernejo Sapientia en Budapeŝto. Ekde 2010 li havis postenon en urbestraro de Székesfehérvár, dum ekde 2018 li gvidis esplorcentron, same ekde 2018 li prelegis en pluraj universitatoj, poste en 2020 li akiris magistron en Scienca Universitato de Szeged. Li okupiĝis pri religioj en la kulturo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Ortodox zsidó reflexiók a II. Vatikáni Zsinat Nostra aetate című dokumentuma kihirdetésének ötvenedik évfordulóján: Between Jerusalem and Rome* (2018)
* *Az andalúziai aranykor irodalmának recepciója a magyar neológ tudománytörténetben, különös tekintettel Steinherz Jakab munkásságára* (2020)

## Fontoj 
* membiografio angle 
* datenoj hungare kun foto
* propra paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kulturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Akvario Gotaa

**Akvario Gotaa** (germane: *Aquarium Gotha*) estis iam en Germanujo la unua liberaera aranĝo de akvario kiu troviĝas en Gotao (Riedweg), granda 1,3 hektarojn; la inaŭguron en 1882 ebligis la engaĝiĝo de la instruisto Jakob Schäffer kaj en 2023 ĝi remalfermiĝis post kvinjara restaŭrado. Apudas la aperta naĝejo *Südbad*.

Starigite fare de la akvari-amikaro *Aquarianerverein* ĝi havis post bombado fare de la Aliancanoj post la Dua Mondmilito diversajn funkcojn. Temas pri malsekejo nutrata de la Königsbrunnen-fonto. Ĝiaj tri lagoj nomiĝas *Kleeblatteich,*  *Röhrenteich* (la plej malnova) kaj *Schäferteich*. La foso de *Königsbrunnen* estas en la suduesta parto de al akvario. La hodiaŭa funkcio kombinas revivigon de historia komplekso kun moderna ripozum-areo.

## Historio
La instruisto Heinrich Jakob Schäffer (1846-1919) el Mandern ekdeĵoris pedagogie en Gotao jam en aprilo 1867; en oktobro 1892 li estis ĉefinstruisto ĉe la gotaa Löffler-lernejo kaj inter 1898 kaj 1914 direktoro de popola altlernejo je Gotthard-lernejo.

En 1882 kolektiĝis ĉirkaŭ li akvari- kaj terari-amikoj sub la nomo *Aquarium* por krei subĉielan akvarion. Kun mona apogo fare de la eldonistoj Perthes kaj politika manaĝerado de la senatano Ehrenfried Freund estis al ili disponigita en la gotaa sudo jam ne funkcianta lageto kie oni malsekigis arbotrunkojn por lignaj tubaroj. La dua lageto estiĝis post 1895, la tria ĉirkaŭ la jaro 1900. Se komence plej gravis fakulaj interŝanĝoj de observadoj, la tuto pli kaj pli evoluis al ŝatata ekskursocelo kun ne tute 500 specoj da kreskaĵoj kaj elegantaj pavilonoj kaj promenejoj. Klubanoj originis ne nur el la regiono sed el tuta Germanujo kaj eĉ Hungarujo, Danujo, Nederlando kaj Ameriko. Inter 1922 kaj 1936 lerneja naturscienca ĝardeno uzis la akvarion kiel pluan biologian demonstrejon. 

Splitiĝo de la societo estigis novajn klubojn *Nymphaea* (1913) kaj *Danio* (1922); ĉi lasta luprenis en 1926 teritoriojn ĉe la posta Gotaa zoologia ĝardeno. Novaj dometoj konstruita post 1974 ricevis la adreson *Am Aquarium*. En 1975 birdobredistoj ekaktivis post kiam en la 1970-aj jaroj publika akvaria zorgo tute ĉesis. Post Turniĝo finiĝis la unuaj beligoj kiel verda zono. En 1962 oni metis memorŝtono kiun kompletigas de 2019 tabulo por Jakob Schäffer. Rande troviĝas restoracio nomiĝanta *Speisegaststätte Am Aquarium*.

## Fonto
Matthias Wenzel: "Schöpfer des ersten Freilandaquariums" - ĉe: *Thüringer Allgemeine,* 20.11.2021
## Notoj
Pentrita konuro

**Pentrita konuro** (laŭ la latina scienca nomo *Pyrrhura picta*) estas specio de malgrandaj papagoj el genro *Pyrrhura*, konata ankaŭ kiel *Pentrita papageto*. Ĝi troviĝas en Brazilo, Kolombio, Franca Gujano, Gujano, Panamo, Surinamo, kaj Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La taksonomio de la Pentrita konuro ne estas definitiva. La Internacia Ornitologia Komitato (IOK) atribuas al ĝi tiujn kvar subspeciojn:

Krome, ankaŭ tio kio estas nun la Konuro de Hellmayr (*P. amazonum*), la Konuro de Bonaparte (*P. lucianii*) kaj la Rozfrunta konuro (*P. roseifrons*) estis arigitaj kiel subspecioj de la Pentrita konuro. Ili estis apartigitaj kiel rezulto de studoj publikigitaj en 2002 kaj 2006. Dua studo de 2002 sugestis traktadon de ĉiu subspecio kiel specio, kion HBW plenumis. La studo de 2006 starigis dubojn pri la valideco de tiu traktado.

Subspecio *P. p. caeruleiceps* similas al la nomiga specio sed kun blua antaŭa krono kiu fariĝas bruna kun blua nuanco sur la malantaŭa krono, palaj irisoj, palgrizbrunaj orelkovriloj, malhelruĝa ventromakulo, kaj kaŝtanbruna ruĝa vosto. *P. p. subandina* diferencas de la nomiga subspecio per senbrile bluecruĝa frunto, brile kaŝtanbruna ruĝa vizaĝo, sablokolora kaj griza skvameca brusto, verda karpala areo (foje kun kelkaj ruĝaj plumoj), kaj intense ruĝa vosto. *P. p. eisenmanni* havas fulgan kronon sen bluo kaj malmulte da ruĝo, iom malpli ruĝan sur sia vizaĝo ol la nomiga subspecio, palajn okrajn irisojn, kaj fulgajn okulringojn.

## Distribuado kaj habitato
La subspecioj de la pentrita papago troviĝas jene:

## Kutimaro
### Movoj
Neniu movpadrono estas konata por la Pentrita konuro, sed *eisenmanni* povas fari kelkajn malgrandajn altecŝanĝojn.

### Manĝado
La Pentrita konuro manĝas fruktojn, semojn kaj florojn de tre vasta gamo da plantoj kaj arboj. Ĝi tipe manĝas en grupoj de ĝis ĉirkaŭ 30 individuoj.

### Reproduktado
La reprodukta biologio de la Pentrita konuro estas preskaŭ nekonata. La nomiga subspecio reproduktiĝas inter decembro kaj februaro en Gujano; ĝia sezono ne estis difinita aliloke. Ĝi nestas en arbaj kavaĵoj, kaj ĝia ovodemetado en kaptiteco estas de kvar aŭ kvin ovoj. La subspecio *P. p. caeruleiceps* ŝajne reproduktiĝas inter marto kaj septembro, sed ĉi tiu periodo eble havas du pintajn periodojn. *P. p. eisenmanni* ŝajne reproduktiĝas inter januaro kaj marto kaj *P. p. subandina* inter marto kaj junio.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Foto de *P. p. picta*.. Pascal Dubois.
* Foto de *P. p. eisenmanni*. Jose García.

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Perla konuro

**Perla konuro** (*Pyrrhura lepida*) estas specio de malgrandaj papagoj el genro *Pyrrhura*, konata ankaŭ kiel *Perla papageto*. Ĝi troviĝas kiel endemio en Brazilo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La taksonomia historio de la Perla konuro estas iom konfuza. Ĝi estis iam konata kiel *Pyrrhura perlata*, sed post revizio oni malkovris, ke la tipa specimeno, delong supozita apartenanta al tiu specio, fakte estis junulo de la tre proksime rilata Karmezinventra konuro. Sekve, *P. perlata* estis transigita al tiu specio, dum laŭ la principo de prioritato *P. lepida*, iĝis valida scienca nomo.

Oni agnoskis tri subspeciojn de la Perla konuro, nome la nomiga *P. l. lepida* (Wagler, 1832), *P. l. anerythra* (Neumann, 1927), kaj *P. l. coerulescens* (Neumann, 1927).

## Aspekto
La perla konuro estas 24 ĝis 25 cm longa kaj pezas 70 ĝis 80 g. Ambaŭ seksoj estas similaj. Plenkreskuloj de la nomiga subspecio havas malhelbrunan kronon kaj flavbrunajn orelkovrilojn; la cetero de ilia vizaĝo estas senbrile bluecverda kun blankeca nuda haŭto ĉirkaŭ la okulo. Iliaj supraj partoj estas verdaj kun blueta nuanco. Ilia supra brusto kaj la flankoj de ilia kolo estas brunaj kun flavecbruna skvameco; la brusto havas bluan nuancon. La cetero de iliaj malsupraj partoj estas verdaj kun blua nuanco. Iliaj flugiloj estas plejparte verdaj, kun nigraj kaj kobaltbluaj unuarnagaj flugilplumoj kaj ruĝaj subflugilaj kovriloj. La supra surfaco de ilia vosto estas ruĝecbruna kaj la malsupra surfaco estas nigrecbruna. Iliaj irisoj estas malhelbrunaj, ilia beko brunecnigra, kaj iliaj kruroj ardeznigraj. Nematuruloj similas al plenkreskuloj. Subspecio *P. l. coerulescens* havas pli palan kapon ol la nomiga, pli grizan gorĝon kaj supran bruston, kaj pli fortan bluan nuancon en la malsupra brusto. *P. l. anerythra* havas ruĝan nuancon anstataŭ bluan sur la brusto kaj ventro kaj neniun ruĝon sur la flugiloj.

## Distribuado kaj habitato
La perla papago troviĝas nur en nord-centra Brazilo. La nomiga subspecio troviĝas en nordorienta Pará kaj nordokcidenta Maranhão. *P. l. coerulescens* troviĝas en orienta Pará inter la riveroj Ŝinguo kaj Tocantins. *P. l. anerythra* troviĝas en centra kaj nordorienta Maranhão, kaj kelkaj estis registritaj en Mato Grosso. La specio loĝas en la interno kaj randoj de humidaj arbaroj de firma tero, sekundaraj arbaroj, kaj foje en maldensejoj proksime de la arbaro.

## Kutimaro
### Movoj
La movojn de la Perla konuro, se vere ili ekzistas, oni ne determinis.

### Manĝado
Oni scias, ke la Perla konuro manĝas fruktoj, sed mankas pliaj detaloj pri ilia dieto.

### Reproduktado
Oni konas nenion pri la reprodukta biologio de la Perla konuro.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Konuro de Todd

**Konuro de Todd** (*Pyrrhura caeruleiceps*) estas malgranda papago el genro *Pyrrhura*, konata ankaŭ kiel *Perija konuro* aŭ *Blukapa konuro*, laŭ la latina scienca nomo, estas specio de papago en la familio *Psittacidae*. Estas ĉirkaŭ 1000 ĝis 2499 vivantaj individuoj kun malpliiĝanta populacitendenco. En 2001 la Perija konuro estis reklasita el subspecio de la Pentrita konuro ĝis aparta specio. Estas du subspecioj de la Perija konuro, *P. c. caeruliceps* kaj *P. c. pantchenko*. *P. c. caeruliceps* vivas en la montaro *Serranía del Perijá* de la nordo de la limo inter Kolombio kaj Venezuelo. *P. c. pantchenko* vivas en la Perijá Montoj.

La nomo *Konuro de Todd* honoras ĝian priskribinton Walter Edmond Clyde Todd.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Pálava

**La Protektata Pejzaĝa Areo Pálava,** estis deklarita per dekreto de la Ministerio pri Kulturo de la Ĉeĥoslovaka Respubliko la 19-an de marto 1976, sur areo de 83 km², inkluzive de la krestoj de la Pavlovské vrchy (Pavlov-montetoj), la Arbaro Milovice kaj la malaltiĝinta teritorio sude de ĝi ĝis la ŝtatlimo kun Aŭstrio.  

La regiono estas celo de unu el la kongresaj ekskursoj de la 110-a Universala Kongreso de Esperanto en 2025.

Pálava protektas la plej valorajn biotopojn (mediojn) de specioriĉaj rokaj, gazonaj kaj herbejaj stepoj, arbar-stepoj, varmon amantaj foli-arbaroj kaj surdeklivaj arbaroj, kiuj disvolviĝis sur la kalkŝtonaj  Pavlov-montetoj (nomo laŭ civito Pavlov). La arbara komplekso de Milovice konsistas el termofilaj foli-arbaroj kaj panoniaj kverkaj-karpenaj arbaroj kun du rezervejoj por bredado de ĉasbestoj. 

En la baseno de la rivero Dyje inter la civitoj Nové Mlýny kaj Bulhary, la ĉeriveraj arbaroj alternas kun aliaj malsekaj aŭ akvaj arbaraj komunumoj. 

En 1986, Pálava estis inkludita de UNESKO en la internacian reton de biosferaj rezervejoj protektantaj ekzemplojn de la plej signifaj ekosistemoj de la mondo. 

En la jaro 2004 estis en Pálava deklarita sur birda teritorio. La protektitaj areoj inkluzivas la populaciojn de la blanka cikonio, blankavosta maraglo, vespobuteo, siria buntpego, mezgranda buntpego, nizosilvio, blankakola muŝkaptulo, kaj ruĝdorsa lanio.

## Malgrandaj speciale protektataj areoj
Sur la teritorio de la protektita pejzaĝa areo situas la sekvaj aparte protektitaj areoj: 

**Nacia Natura Rezervejo** 
*Děvín, Křivé jezero (Kurba lago), Lednické rybníky (fiŝlagetoj de Lednice), Slanisko u Nesytu, Tabulová 

**Naciaj Naturaj Monumentoj 
* Kalendář věků (Kalendaro de la Epokoj) 

**Natura Rezervejo** 
*Liščí vrch (Vulpa monteto), Milovická stráň (Deklivo de Milovice), Svatý kopeček (Sankta monteto), Žibeničník, Turold 

**Naturaj Monumentoj''' 
*Anenský vrch (onteto Anna), Kienberg, Kočičí kámen (Kata ŝtono), Kočičí skála (Kara roko), Lom Janičův vrch (Ŝtonminejo de Janič-monteto), Na cvičišti (Sur ekzercejo), Růžový kopec (Roza monteto).

## Fonto
* Ĉeĥa Vikipedio

Kategorio:Protektitaj areoj en Ĉeĥio
Venezuela konuro

**Venezuela konuro** (*Pyrrhura emma*) estas malgranda papago el genro *Pyrrhura*, konata ankaŭ kiel *Konuro de Emma* estas specio de papago en la familio *Psittacidae*. Ĝi estas endemio de Venezuelo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La taxonomio de la Venezuela konuro estas nedefinitiva. Iam ĝi estis konsiderata subspecio de tio kio estas nun la Blankorela konuro (*P. leucotis*). La *International Ornithological Committee* (IOC) kaj la verko de BirdLife International nome *Handbook of the Birds of the World* (HBW) traktas ĝin kiel plena specio. La IOC konsideras ĝin monotipa, sed HBW atribuas al ĝi du subspeciojn, *P. e. emma* kaj *P. e. auricularis*. La Sudamerikan Klasigkomitato de la Usona Ornitologia Societo kaj la Taksonomio Clements konsideras ĝin subspecio de la Pentrita konuro (*P. picta*).

Tiu artikolo sekvas la traktadon de IOK.

## Aspekto
La Venezuela konuro estas 22 ĝis 23 cm longa. Ambaŭ seksoj estas similaj. Plenkreskuloj havas bluan kronon, prunruĝan vizaĝon, grizbrunan nukon kaj blankecajn orelkovrilojn. Iliaj supraj partoj estas plejparte verdaj kun ruĝbruna pugo. Ilia mentono, gorĝo kaj la flankoj de ilia kolo estas grizolivaj kun pala skvameco. La centro de ilia ventro estas ruĝbruna kaj la cetero de iliaj malsupraj partoj estas verdaj. Iliaj flugiloj estas plejparte verdaj kun ruĝecbrunaj ŝultroj kaj bluaj unuarangaj flugilplumoj. Ilia vosto estas ruĝbruna. Ilia beko estas malhelbruna kaj iliaj okuloj oranĝkoloraj ĝis flavaj kun nuda malhelgriza haŭto ĉirkaŭ ili. Nematuruloj similas al plenkreskuloj.

## Distribuado kaj habitato
La venezuela papago troviĝas en du apartaj areoj de la venezuela marborda montaro. Unu populacio troviĝas inter Yaracuy kaj *Miranda (subŝtato)|Miranda* kaj la alia de Anzoátegui ĝis Sukro kaj norda Monagas. Ĝi loĝas en la interno kaj randoj de humida kaj malseka arbaro kaj ankaŭ en maldensejoj kun disaj arboj. Laŭ alteco ĝi ĉefe varias inter 250 kaj 1 700 m, sed troviĝas ĝis marnivelo en Sukro.

## Kutimaro
### Movoj
La venezuela papago ne estas konata kiel havanta ian ajn movopadronon.

### Manĝado
La manĝokonduto kaj dieto de la venezuela papago ne estas bone konataj. Ĝi kutime vojaĝas en grupoj de ĝis ĉirkaŭ 30 individuoj, kaj estis registrita manĝante fruktojn, florojn kaj nektaron.

### Reproduktado
La reprodukta sezono de la venezuela papago supozeble estas de majo ĝis julio, sed nenio alia estas konata pri ĝia reprodukta biologio.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Venezuelo
Konuro de Eisenmann

**Konuro de Eisenmann** (*Pyrrhura eisenmanni*) estas malgranda papago el genro *Pyrrhura*, konata ankaŭ kiel *Konuro de Azuero* aŭ *Papago de Azuero*, estas specio de papago en la familio *Psittacidae*. Ĝi vivas en la duoninsulo Azuero de centra suda Panamo. Iam klasita kiel subspecio de la Pentrita konuro, ĝi estas nun konsiderata sia propra specio. La Konuro de Azuero preferas malsekajn, montetajn kaj arbarajn areojn. Ili manĝas fruktojn, florojn, semojn, algojn kaj senvertebrulojn. La konuro de Azuero preferas resti en birdaroj de ĉirkaŭ 20 individuoj. Ili preferas resti alte en la arbaraj kanopeoj.

La nomoj Konuro de Eisenmann (*Pyrrhura eisenmanni*) honoras la ornitologon Eugene Eisenmann (1906-1981). 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Panamo
Gábor Lengyel

**Gábor Lengyel** [lendjel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lengyel Gábor,** jude, sed latinlitere ''Yitzhak ben Baruch Moshe Ha'Levi* estas hungardevena germana rabeno, inĝeniero, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li postvivis la holokaŭston kaŝe en la Budapeŝta geto. Post la hungara revolucio de 1956 la 15-aĝa Lengyel fuĝis sola al Aŭstrio kie kun la helpo de ĉefrabeno ili elmigris al Israelo, unue en junulara vilaĝo, poste en Jerusalemo kaj Tel-Avivo ĝis 1965. En tiu periodo li frekventis teknikan altlernejon por iĝi preciza mekanikisto, poste li servis en la armeo, pli poste li kompletigis sian altlernejan diplomon. Post siaj studoj li laboris en elektro-optika fabriko en Tel-Avivo. Lengyel iris al Okcidenta Germanio en 1965 por plustudi. Inter 1972 kaj 2003 Lengyel estis inĝeniero en diversaj internaciaj industriaj kompanioj.

Intertempe li estis fondinta membro de la Germana-Israela Societo en 1966. Ekde 1978 li pli kaj pli engaĝiĝis en la juda vivo kaj en la kristana-juda dialogo en Malsupra Saksio, poste li studis en Juda Universitato (Budapeŝto) (2003-2007) kaj :de:Abraham Geiger Kolleg (2005-2008). Li iĝis rabeno en Hanovro kaj en Göttingen en 2009, krome li doktoriĝis en 2011. Ekde la sekva jaro Lengyel instruis en la Universitato de Hanovro. En lia fokuso estis la interreligia kaj interkultura komunikado kaj kompreno, tial li ricevis premiojn. Lia edzino naskis kvarfoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Moderne Rabbinerausbildung in Deutschland und Ungarn. Ungarische Hörer in Bildungsinstitutionen des deutschen Judentums...* (2011)
* *Betrachte nicht den Krug, sondern dessen Inhalt.'' (2016)

## Fontoj 
* datenoj germane kun foto
* biografio germane kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungardevenaj germanoj
Kategorio:Germanaj rabenoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Germanaj altlernejaj instruistoj
Leonhard Kaiser

**Leonhard KAISER** (naskiĝinta ĉ. 1480 en Raab, mortinta la  en Schärding), estis luterana teologo kaj reformisto kiu bruligita estis pro herezo. 

Originante la riĉa familio el Innviertel li studis de 1502 en Lepsiko kaj bakalaŭriĝis. En 1517 li ek-vikariis je Waizenkirchen. Ĝis denunco en 1524 li propagandis por novaj animzorgantaj ideoj proksimaj al tiaj de la Reformacio. Samjare li forlasis la patrujon ironte al Wittenberg por studado. Kontakton intelektan kun siaj enpatrujaj amikoj li flegis letere. Por vidi ankoraŭfoje la malsaniĝintan patron li reiris al Innviertel rekontante ankaŭ la sampensanton Michael Stifel. La nepardonema guberniestro de Passau, Ernst von Bayern pretis rekte agadi kontraŭ luter-ŝatantojn kaj en marto 1527 oni arestis ankaŭ Kaiser. Petoj de Marteno Lutero mem, ekz. ĉe margrafo Kazimiro (Brandenburg-Kulmbach), ne helpis. Komisiono, kiun anis ankaŭ la profesoro kaj akra kontraŭluteranismulo Johannes Eck, esplordemandis Kaiser. Danke al raportoj de Eck en leteroj adresitaj al siaj parencoj, detaloj estis konatigitaj ankaŭ al Lutero. Pro ne-cedovolo kaj obstineco kreda, Kaiser estis finfine enmanigita al la sekularaj instancoj.

Baldaŭa legendaro ĉirkaŭ la morto de Kaiser estigis pamfletojn popularajn kaj Lutero mem publikigis en 1528 la skribaĵon *Von Herrn Lenhard Keiser, in Bayern um des Evangeliums Willen verbrannt*, kiu ĝuis naŭ eldonojn. Katolika historiografio longan tempon asertis ke Kaiser favoris la anabaptismon, kio historie neniam povis firmiĝi. Okaze de la 400-a datreveno naskiĝtaga de Kaiser oni senvualigis en Schärding memorŝtonon por li. Kai en aŭgusto 1977 okazis granda simpozio. 

La germanaj protestantoj memoras lin eklezie en la 16-a de aŭgusto.
## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
*Eckert, Alfred: "Käser, Leonhard" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie,* 10 (1974), p. 733 
* Albert Strohm: *Leonhard Kaisers (Käsers) Ketzertod in neuem Licht*  
* informoj ĉe *maertyrerspiegel.de*: Leonhard Kaiser, 1527 
## Notoj 
Kategorio:Germanaj reformistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
 
Kategorio:Mortintoj en  1527
Kategorio:Ekzekutitoj
Kategorio:Historio de Supra Aŭstrio
Mózes Bloch

'*** [mozeŝ bloĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bloch Mózes*' estis rabeno en Ĉeĥio, altlerneja instruisto en Hungarlando.

 naskiĝis  en Ronsperg (Aŭstra imperio, nuntempa Poběžovice en Ĉeĥio), li mortis  en Budapeŝto (Aŭstrio-Hungario, Hungara reĝlando).

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li komence lernis en jeŝivo en sia naskiĝurbo, poste en jaŝivo de Nagytapolcsány, pli poste en 1840 li studis en gimnazio en Pilsen, fine en Universitato de Karolo-Ferdinando. Li akiris rabenan licencon de Solomon Judah Loeb Rapoport, poste li estis rabeno en pluraj komunumoj en Ĉeĥio (1841–1877), poste li estis instruisto, eĉ rektoro en Tutlanda Rabena Instituto ĝis la retiriĝo en 1907.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *A Mozaiko-Talmudi rendőri jog* (1879, ankaŭ germane kaj angle)
* *A polgári perrendtartás a mozaiko-rabbinikus jog szerint* (1882, ankaŭ germane)
* *A mozaiko-talmudikus örökösödési jog* (1890, ankaŭ germane) 
* *A szerződés a mózesi talmudi jog szerint* (1893, ankaŭ germane)
* *A mózesi talmudi birtokjog* (1897, ankaŭ germane)
* *A gyámság a mózesi talmudi jog szerint* (1904, ankaŭ germane)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* juda leksikono
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 2-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Rabenoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Arĝenta

La koloro **arĝento** (adjektivo: **arĝenta**) rilatas al metala nuanco de grizo. La kolorpriskribo estas *grizeca nuanco, kiu similas al nepolurita arĝento post longatempa efiko de oksigeno kaj sulfura dioksido triviĝantaj en la aero*.

Komputilaj ekranoj ne povas montri arĝenton kiel unuopan koloron ĉar kolorreproduktado dependas de la lumfonto kaj la surfaca materialo. Tial, la koloro arĝenta estas montrata kiel klare difinita, helgriza.

Ekde versio HTML 3.2, "arĝenta" estas la nomo de unu el la 16 VGA-koloroj, vidu la kadron dekstre por ĝiaj koordinatoj.

En heraldiko, arĝento estas tinkturo, kiu estas farita per blanka farbo. En nigraj kaj blankaj reprezentaĵoj, arĝento estas farita kiel sendesegnita/blanka surfaco. Heraldike, arĝento, kiel oro, estas "metalo" kaj ne "koloro".

Oftaj konotacioj: Dua loko en konkurso, Riĉeco.

## Kelkaj nuancoj de "arĝenta koloro" 
## Referencoj 
Kategorio:Arĝento
Kategorio:Koloroj
Sinú-vala konuro

**Sinú-vala konuro** (*Pyrrhura subandina*) estas malgranda papago el genro *Pyrrhura*, konata ankaŭ kiel *Sinú-vala papageto*. La verko de BirdLife International nome *Handbook of the Birds of the World* agnoskas ĝin kiel plena specio. La Internacia Ornitologia Komitato (IOK), la Sudamerika Klasigkomitato de la Usona Ornitologia Societo, kaj la Taksonomio Clements traktas ĝin kiel subspecio de la Pentrita konuro (*P. picta*).

Ĝi estas konata kun certeco nur el la Sinú Valo en norda Kolombio. BirdLife International taksas, ke se la birdo ne jam estas formortinta, ne pli ol 50 verŝajne ekzistas. Malgraŭ ampleksaj serĉadoj, ne ekzistas konfirmitaj registroj pri la papago ekde 1949. Sciencistoj scias tre malmulte pri la reprodukta fiziologio, manĝobezonoj, ekologio aŭ kutimaro de la Sinú-papago. Estas 18 specimenoj konataj el kvar lokoj en Kolombio, el kiuj du estis jam senarbarigitaj. La papago estas inter la 25 "plej serĉataj perditaj" specioj, kiuj estas la fokuso de la iniciato "Serĉado por Perditaj Specioj" de Re:wild.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Sámuel Lőw Brill

**Sámuel Lőw Brill** [ŝAmuel lOv], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Brill Sámuel Lőw** estis hungara rabeno, altlerneja instruisto. Lia persona nomvarianto estis *Lőb* (anstataŭ Lőw).

 naskiĝis  en Pest (urbo), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en jeŝivoj en Kismarton kaj Pozono. En la lasta jeŝivo li instruisto estis Moses Schreiber. Poste li estis edukita en privata familio, pli poste li studis de rabeno en Prago, samtempe en la universitato. Post siaj studoj hejmenveninta li estis subrabeno ĉe sia patro. En 1853 pro morto de la patro li estis altigita rabeno, eĉ en 1874 li estis prezidanto de la juda komunumo en Pest. Ekde 1877 jardekon li instruis en Tutlanda Rabena Instituto. Li neniam kontribuis, postmorte lian bibliotekon la instituto heredis.

## Fontoj 
* juda leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj rabenoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Instituto por Oficialaj Lingvoj kaj Dulingvismo

La **Instituto por Oficialaj Lingvoj kaj Dulingvismo** (, ) estas lingva instituto aligita kun la Universitato de Otavo, en Otavo, Kanado. Ĝia misio estas antaŭenigi plejbonecon kaj novigadon en la kampoj de dulingvismo kaj lingvolernado  por helpi la universitaton "kreskigi la disvolviĝon de dulingvismo kaj dukultureco, kaj konservi kaj disvolvi la francan kulturon en Ontario." 

## Referencoj 
Kategorio:Lingvoj de Kanado
Kategorio:Politiko de Kanado
Kategorio:Dulingveco
Kategorio:Dulingvismo
Onze Taal

***Onze Taal*** (eo: *Nia Lingvo*) estas popularscienca revuo ekdonita de la societo *Onze Taal* (nl: Genootschap Onze Taal). La revuo provizas al siaj legantoj informojn pri ĉiuj aspektoj de lingvo, precipe pri la nederlanda lingvo. Ĝi inkluzivas artikolojn pri lingvoŝanĝiĝo, klara verkado, novaj vortoj, lingvonovaĵojn, lingvokonsilojn kaj librorecenzojn. Ankaŭ la signifo de vortoj kaj esprimoj serĉeblas en la retejo *de Onze Taal.* Unufoje ĉiun duan jaron la societo ankaŭ organizas publikan kongreson.

## Historio 
La asocio "Genootschap Onze Taal" estis fondita la 16-an de majo 1931 fare de tridek lingvopuristoj. Ili maltrankviliĝis pri la kreskanta nombro da germanaj vortoj kaj konstruoj ('germanismoj') en la nederlanda lingvo. La  unua numero  de la revuo *Onze Taal*  aperis en marto 1932. En 1997 retejo estis lanĉita  kun lingvaj konsiloj, lingvaj novaĵoj kaj dosieroj pri lingvaj aferoj. 

La asocio *Onze Taal* intertempe pli kaj pli evoluis de asocio por lingvopuristoj al ĝenerala platformo por lingvo-entuziasmuloj.

## Eldonaĵoj 
### Revuo *Onze Taal* 
Ĝi aperas entute ses fojojn jare. La abono estas ligita al membreco de la *Genootschap Onze Taal*. En 2008, la revuo aperis en cifereca formo por la unua fojo. Estis lanĉita ankaŭ podkasto. La jarkolektoj ĝis kaj inkluzive de 2014 estas elŝuteblaj de la retejo de la Cifereca Biblioteko por Nederlanda Literaturo.

### Aliaj eldonaĵoj (elekto) 
* En 1998 aperis ortografia gvidilo Onze Taal ("*Het witte boekje*").
* *Taalkalender (Lingvokalendaro)*, ĉiujaran deŝireblan kalendaron kun amuzaj kaj surprizaj lingvaj faktoj ĉiutage. 
* *En wel hierom* (eo:*Tiukiale*), ĉefa parto estas leksikono de vortoj kaj esprimoj, kiujn inventis Van Kooten kaj De Bie (nl) aŭ kiuj aliel famiĝis per iliaj klopodoj) kaj kiuj ankaŭ ĉefrolis en la lingvokurso Esperanto, eldonita de TELEAC (1972).

* *De toekomst van het Nederlands* (La estonteco de la nederlanda - 2007), antaŭdiroj de legantoj pri la estonteco de la nederlanda, kolektitaj okaze de la 75-a datreveno de la *Genootschap Onze Taal*
* *Onze Taal! Zestig jaar strijd en Liefde voor het Nederlands* (Nia lingvo! Sesdek jaroj da lukto kaj amo por la nederlanda - 1991), libro okaze de la 60-a datreveno de la societo.
* *Spellingwijzer Onze Taal* (Ortografia gvidilo Onze Taal  - 2015), ortografiaj reguloj kaj vortlisto kun 70 000 malfacilaj vortoj, vortformoj kaj propraj nomoj de homoj, institucioj, urboj kaj landoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Nederlanda lingvo

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo de *Onze Taal*.

Kategorio:Nederlanda lingvo
Guberniestro de Nov-Jorkio

La **guberniestro de Nov-Jorkio** () estas la plej alta administra aŭtoritatulo en la registaro de la subŝtato. Inter ties respondecoj estas farado de ĉiujara adreso pri la "stato de la subŝtato" al la ŝtata parlamento, donado de la buĝeto, fortigado de la leĝoj, kaj glata funkciigo de la ŝtata registaro.

La guberniestro rajtas vetoi novfaritajn leĝojn, kiun povas superi la parlamento per majoritato de du trionoj. La vetoo povas forpreni iujn erojn da elspeza leĝo sen tuŝi aliajn ("line-item veto"). Ĉe la leĝobeigado, la guberniestro rajtas limigi aŭ nuligi kondamnojn, kaj estas la ĉefordonanto de la militinstanco de la subŝtato (kf: Nacia Gvardio).

La guberniestro estas elektita de la civitanoj de Novjorko por kvarjara oficperiodo; male al multaj aliaj subŝtatoj, reelekto teorie eblas senfine. La nuna oficanto kaj 57-a guberniestro, ekde la 24-a de aŭgusto 2021, estas la demokrato Kathy Hochul. Ŝi antaŭe funkciis kiel vicguberniestro kaj sukcedis Andrew Cuomo post lia eksiĝo. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Novjorkia Ŝtata Kapitolo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* [Ofico de Guberniestro](https://govt.westlaw.com/nycrr/Browse/Home/NewYork/NewYorkCodesRulesandRegulations?guid=I6c8dba80b72a11ddba5e846354f3a78d&originationContext=documenttoc&transitionType=Default&contextData=(sc.Default))  en la Nov-Jorkaj Kodoj, Reguloj kaj Reguligoj
Blankorela konuro

**Blankorela konuro** (*Pyrrhura leucotis*) estas malgranda papago el genro *Pyrrhura*; konata ankaŭ kiel *Blankorela papago* estas specio en la familio *Psittacidae*. Ĝi troviĝas kiel endemio en Brazilo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Blankorela konuro estas monotipa.

## Aspekto
La blankorela konuro estas 23 ĝis 25 cm longa. Ambaŭ seksoj estas samaj. Plenkreskuloj havas helbrunan kronon, bluecan frunton kaj malantaŭan kolon, kaŝtanbrunan vizaĝon kaj blankecajn orelkovrilojn. Iliaj supraj partoj estas plejparte verdaj kun ruĝeca pugo. Ilia mentono, gorĝo kaj la flankoj de ilia kolo estas verdaj kun helflava skvameco. La centro de ilia ventro estas brunruĝa kaj la cetero de iliaj malsupraj partoj estas verdaj. Ilia flugilo estas plejparte verda kun ruĝa ŝultro kaj bluaj flugilplumoj. Ilia vosto estas brunruĝa kun pli senbrila malsupra flanko. Nematuruloj similas al plenkreskuloj.

## Distribuado kaj habitato
La blankorela papago troviĝas en orienta Brazilo, kie ĝi loĝas de Bahio suden ĝis la ŝtato Rio-de-Ĵanejrio. Ĝi loĝas en la interno kaj randoj de tropika ĉiamverda arbaro, maldensejoj kun disaj arboj, kaj ankaŭ ombrecaj kakao-plantejoj. Laŭ alteco ĝi varias de marnivelo ĝis ĉirkaŭ 600 m.

## Kutimaro
### Movoj
La blankorela papago estas plejparte sidlokema sed oni supozas, ke ĝi faras kelkajn disigajn movojn.

### Manĝado
La blankorela papago manĝas ĉefe semojn kaj fruktojn, sed ankaŭ inkluzivas berojn, nuksojn, kaj eble insektojn kaj florojn en sia dieto.

### Reproduktado
Nenio estas konata pri la reprodukta biologio de la blankorela konuro en naturo. En kaptiteco ĝi demetas kvin ĝis naŭ ovojn; la ino sole kovas dum 27 tagoj kaj elnestiĝo okazas ĉirkaŭ kvin semajnojn post eloviĝo.

## Referencoj
* Arndt, T. (2008). *Anmerkungen zu einigen Pyrrhura-Formen mit der Beschreibung einer neuen Art und zweier neuer Unterarten.* Papageien 8/2008.
* Joseph, L. (2002). *Geographic variation, taxonomy and distribution of some Amazonian Pyrrhura parakeets.* Ornitologia Neotropical 13(4): 337–363.
* Juniper, T., kaj M. Parr (1998). *A Guide to the Parrots of the World*. Pica Press, East Sussex. 
* Remsen, J. V., Jr., C. D. Cadena, A. Jaramillo, M. Nores, J. F. Pacheco, M. B. Robbins, T. S. Schulenberg, F. G. Stiles, D. F. Stotz, kaj K. J. Zimmer. Versio 6a de Septembro 2007. ''A classification of the bird species of South America. American Ornithologists' Union.*
* Ribas, C. C., L. Joseph, C. Y. Miyaki (2006). *Molecular systematics and patterns of diversification in *Pyrrhura* (Psittacidae), with special reference to the *picta-leucotis* complex.* *Auk'' 123(3): 660–680.

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Brazilo
Yu

La literkombino **Yu** havas plurajn signifojn:

* Landa kodo de Jugoslavio
* .yu estis nacia domajno de la alta nivelo de de Jugoslavio ĝis 2009
* **Yu** estas **nomo**, ekzemple de
** Yu Yangyi
** Yu Hua
***YU** povas esti mallongigo de
****Universitato Yale**
****Universitato Yeshiva**
****Universitato de York**

## Vidu ankaŭ 
* JU
Parko Grenviĉo

La **Grenviĉa Parko** () estas unu el la Reĝaj Parkoj en Londono. En 1997, Grenviĉa Parko kaj ĝiaj ĉirkaŭaj konstruaĵoj estis deklaritaj Monda Heredaĵo de UNESKO. 

Ĝi estas iama ĉasparko en Greenwich kaj unu el la plej grandaj verdaj areoj en sudorienta Londono. La enirejo estas tra pordego kun du kolonoj ornamitaj per orumitaj globoj prezentantaj la Teron.

La parko estas krona posedaĵo, dum la regado de Jakobo la 1-a ĝi estis ĉirkaŭita de muro kaj restis nealirebla por ordinaraj vizitantoj dum longa tempo. La granda pejzaĝa arkitekto André Le Nôtre, la aŭtoro de la ĝardeno kaj parka komplekso en Versajlo, proponis sian propran projekton por la parko en 1662, sed ĉu ili estis efektivigitaj restas nekonate.

Sur Greenwich Hill staras la Reĝa Observatorio. La fama Grenviĉa Meridiano, kiu dividas la Teron en la okcidentan kaj orientan hemisferojn, trairas rekte la korton ĉi tie kaj estas markita per brila strio.

En 2012, Parko Grenviĉo gastigis la rajdantajn kaj modernan pentatlonajn eventojn ĉe la Somera Olimpiko kaj la rajdantajn eventojn ĉe la samjara Londona Paralimpiko. 

https://uea.facila.org/loke/londono-r97/

## Galerio 

Dosiero:Conduit_Head_at_One_Tree_Hill_(01).jpg|Malfrua 17-a aŭ frua 18-a-jarcenta akvokonduktildomo
Dosiero:The_Henry_Moore_Sculpture_in_Greenwich_Park.jpg|Skulptaĵo de Henry Moore 
Dosiero:GreenwichParkTree_GS.jpg|Unu el la antikvaj dolĉkaŝtanarboj, kun karakteriza spirala ŝelo
Dosiero:Closeup_of_the_Statue_of_William_IV_in_Greenwich.jpg|*Statue of William IV* de Samuel Nixon
Dosiero:Wolfe_statue.jpg|James Wolfe de Robert Tait McKenzie
Dosiero:View_of_London_City_and_The_Shard_from_Greenwich_Park,.jpg|Vido de la City de Londono (dekstre) kaj La *Shard*  (maldekstre) de Greenwich Park
Dosiero:West_Face_of_the_Lodge_at_the_Southern_End_of_Greenwich_Park_(01).jpg|Loĝejo ĉe la suda enirejo
Dosiero:Early_Medieval_Tumulus_in_Greenwich_Park.jpg|Frue mezepokaj tumuloj en Greenwich Park
Dosiero:Motherstone_Fountain_in_Greenwich_Park.jpg|La Patrinŝtono, font-nutrita trinkfontano en Greenwich Park
Dosiero:Queen_Elizabeth's_Oak_in_Greenwich_Park_(04).jpg|"Queen Elizabeth's Oak"
Dosiero:Greenwich_park_flower_garden.jpg|Florĝardeno de Greenwich Park
Dosiero:Acer_Palmatum,_Japanese_Maple_in_Greenwich_Park.png|*Acer Palmatum*, Japana Acero
Dosiero:Greenwich_Park_Pond.jpg|Greenwich Park lageto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Parkoj aŭ ĝardenoj de Londono