open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gangotri

**Gangotri** estas urbo kaj *nagar panĉaĝat* (municipo) en la distrikto Utarkaŝi de la subŝtato Utarakando, Barato. Ĝi estas loko de pilgrimejo por Hinduismo sur la bordo de la rivero Bhagirathi kaj la origino de la rivero Gango, precize en la glaĉerlango de la Glaĉero Gangotri. Ĝi estas sur la Granda Himalajo, je alto de 3 100 metroj. Laŭ populara legendo de Hinduismo, estis tie kie la diino Ganga descendis kiam Ŝivo liberigis la fortan riveron el la bukloj de sia hararo.
[centre|eta|400px|Rivero Bhagirathi kaj [Himalajo en Gangotri, Utarakando.]]
Por pilgrimado de Ĉota Ĉar Dham, Gangotri estas ofte vizitata post Jamunotri (en la okcidenta regiono de Montetoj Garhŭal). Pilgrimantoj ĝenerale faras Utarkaŝi sia bazejo. La tempo necesa el Utarkaŝi ĝis la templo de Gangotri estas de ĉirkaŭ 4 horoj ŝosee.

## Fotaro 

File:Gangotri temple.jpg|Templo de Gangotri
File:Gomukh the source of Ganga.jpg|Gaumuĥ, fonto de Gango ĉe Gangotri
File:Brahma Kamal.jpg|eta|Brahma Kamal *Saussurea obvallata*.

## Vidu ankaŭ 
* Nacia Parko Gangotri

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Pilgrimejoj
Kategorio:Urboj de Utarakando
Kategorio:Gango
Kategorio:Vidindaĵoj en Barato
Glaĉero Gangotri

**Glaĉero Gangotri** (en sanskrita kaj en hinda lingvoj: गंगोत्री) estas en distrikto Utarkaŝi, Utarakando, Barato, en regiono kiu limas al Tibeto. Tiu glaĉero, kiu estas unu el la ĉefaj fontoj de la granda rivero Gango, estas unu el la plej grandaj en Himalajo kun ĉirkaŭkalkulita volumo de 27 kubaj kilometroj. La glaĉero estas ĉirkaŭ 30 kilometrojn longa kaj 2 ĝis 4 km larĝa. Ĉirkaŭ la glaĉero estas la montopintoj de la Grupo Gangotri, kiel kelkaj pintoj famaj pro siaj tre defiaj grimpovojoj, kiel Ŝivling, Talaj Sagar, Meru, kaj Bhagirathi la 3-a. Ĝi fluas ion nordokcidenten, origininte en cirko ĉe Ĉauĥamba, nome la plej alta pinto de la grupo.

[eta|300px|maldekstra|Gomuĥ, [glaĉerlango de la Glaĉero Gangotri. La montopinto Bhagirathi staras fone.]]
Oni diras, ke la glaĉerlango de la Glaĉero Gangotri similas al buŝo de bovino, kaj la loko estas nomata Gomuĥ aŭ Gaumuĥ (gou, bovino + muĥ, vizaĝo). Gomuĥ, kiu estas ĉirkaŭ 19 km el la urbo Gangotri, estas la preciza fonto de la rivero Bhagirathi, grava alfluanto de Gango. Gomuĥ estas apud la bazo de Ŝivling; intere kuŝas la herbejo Tapovan.

La Glaĉero Gangotri estas tradicia loko de pilgrimado por Hinduismo. Devotaj Hinduistoj konsideras banadon en la glacifrostaj akvoj apud Gangotri kiel sankta rito, kaj multaj faras piediradan padoveturon ĝis Gomuĥ, kaj kelkaj pluas ĝis Tapovan. Oni bezonas padiri el Gangotri ĝis Gaumuĥ, pasante Devgadh, Ĉirbhasa, Bhojŭasa survoje. Gastado disponeblas nur en Bhojŭasa, kvankam estas arbaraj stacioj kaj en Ĉirbhasa kaj en Bhojŭasa.

## Vidu ankaŭ 
* Nacia Parko Gangotri

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retreat of the Gangotri Glacier , artikolo de la Terobservatorio de la NASA
* Gaumukh and Gangotri Art Photos
* Save Gangotri , ekologia damaĝo kaj konservadaj klopodoj en la regiono
* Geomorfologia pruvaro de la retiriĝo de la Glaĉero Gangotri, Studo de la Departemento de Geologio, HNB Garhŭal Universitato

Kategorio:Utarakando
Kategorio:Himalajo
Kategorio:Glaĉeroj
Kategorio:Geografio de Barato
Abriès-Ristolas

''''* (jen france, okcitane *Abrièrs e Ristolas*) estas komunumo de Francio, rekte ĉe la limo al Italio, kiu ekestis la 1-an de januaro 2019 el la du antaŭaj komunumoj Abriès kaj Ristolas. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france *Hautes-Alpes*, okcitane *Auts Aups*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Briançon* kaj al la kantono *''. 

La komunumo konsistigas parton de la limo inter Francio kaj Italio. Unu el la najbaraj komunumoj estas Bobbio Pellice en Italio.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Hautes-Alpes

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Hautes-Alpes
Son (rivero)

[eta|maldekstra|[Babur trapasanta la riveron Son.]]
**Son** (literumita ankaŭ *Sone*) de centra Barato estas la dua plej granda el la sudaj alfluantoj de Gango post Jamuno. Inter aliaj interesaj lokoj, *Kabra khurd* estas bela loko sur la bordoj de la rivero Son, ĉefe pro siaj piknikejoj.

La rivero Son estas 784 kilometrojn longa. Sed per Google Maps, la distanco el Amarkantak ĝis la kuniĝujo kun Gango estas de 932 kilometroj. Tiel la preciza longo de tiu rivero estas disputebla. Ĉiuokaze Son estas unu el la plej longaj riveroj en Barato. Ties ĉefaj alfluantoj estas Rihand, Banas, Kanhar kaj Norda Koel. Son havas krutan deklivon (35–55&nbsp;cm por km) kun rapida akvofluado kaj varieblaj reĝimoj, kio igas ĝin muĝanta rivero pro pluvakvo en la akvokolekta areo sed turnante rapide en vadebla rojo. Son, larĝa kaj profunda, lasas senkonektajn akvejojn en la ceteraj partoj de la jaro. La fluejo de Son estas tre larĝa (ĉirkaŭ 5&nbsp;km ĉe Dehri) sed la inundejo estas mallarĝa, nur 3 ĝis 5 kilometrojn larĝa.

## Bildaro 

File:Bateliers sur la rivière Son, Umaria district, MP, Inde.jpg|Boatistoj de Son, Umaria distrikto, MP
File:Son River at Aurangabad district, Bihar.JPG|Son, el trajnstacio de Son Nagar, Aurangabad distrikto, Biharo
File:Son River1 at Aurangabad district, Bihar.JPG|Son, el trajnstacio de Son Nagar, Aurangabad distrikto, Biharo

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Barato
Kategorio:Gango
Farakka

**Farakka** aŭ **Farako** estas urbo, kun policejo kaj poŝtoficejo, ne identigitaj en la popolnombrado de 2011, sed apartenanta al la disvolviga komunumo Farako en la Jangipura subdivizio de la distrikto Murŝidabad de la subŝtato Okcidenta Bengalio, Barato.

Estas kelkaj gravaj loĝlokoj ĉirkaŭ Farakka, nome la Urbo de la Akvobaraĵo Farakka, Nabarun, Beniagram, Srimantapur, Puran Ĉandipur kaj Sahebnagar, kiuj estas fakte kvartaloj de Farakka, sed ĉu identigitaj kiel apartaj vilaĝoj aŭ ne identigitaj aparte en la popolnombrado de 2011. Krome estas Akvobaraĵo kaj Termoelektra centralo Farakka, hospitalo kaj lernejo Saiĝid Nurul Hasan.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Akvobaraĵoj
Kategorio:Urboj de Okcidenta Bengalio
Kategorio:Gango
Kategorio:Vidindaĵoj en Barato
Kategorio:Urboj de Barato
Gandok

[eta|maldekstre|250px|Ponto super Naraĝani en distrikto Ĉitŭan, [Nepalo.]]
**Gandok** aŭ **Gandaki** (konata ankaŭ kiel *Naraĝani* kaj *Gandak*) estas unu el la plej gravaj riveroj de Nepalo kaj maldekstra alfluanto de Gango en Barato. En Nepalo, ĝi elstaras pro sia profunda kanjono tra Himalajo. Ĝi havas totalan akvokolektan areon de 46 300 kvadrataj kilometroj, plej el kiuj en Nepalo. La baseno enhavas tri el la 14 montoj super 8 000 metrojn en la mondo, nome Dhaulagiri, Manaslu kaj Annapurna 1-a. Dhaulagiri estas la plej alta pinto de la Gandaki baseno. Ĝi kuŝas inter la similaj sistemoj de la riveroj Koŝi oriente kaj Karnali okcidente.

## Vidu ankaŭ 
* Provinco Gandaki

Kategorio:Riveroj en Barato
Kategorio:Gango
Kategorio:Internaciaj riveroj en Azio
Kategorio:Riveroj en Nepalo
Huglo

eta|maldekstre|250px|Huglo el Balli, Hoŭrah.
**Huglo** aŭ **Hugli** (literumita ankaŭ angle kiel *Hooghly* kaj *Hoogli* kaj surloke kiel **Kati-Ganga**) estas grava rivero kaj alfluanto de Gango en Barato.

## Priskribo 
Ĝi estas proksimume 260 kilometrojn longa kaj fluas en la subŝtato Okcidenta Bengalio.

Gango disiĝas en Padmo kaj Huglo apud Giria, Murŝidabad. Krome estas hom-farita disigejo de la rivero supre de Farakka. Padmo fluas orienten al Bangladeŝo, dum Huglo fluas suden tra Okcidenta Bengalio. La rivero fluas tra la regiono Rarh, la plej malsupraj deltaj distriktoj de Okcidenta Bengalio, kaj finfine en la Golfo de Bengalo.

La supra riverborda zono estas nomata Bhagirathi dum la malsupra riverborda zono estas nomata Huglo. Gravaj riveroj kiuj drenas en Bhagirathi-Huglo estas Maĝurakŝi, Jalangi, Ajaj, Damodar, Rupnaraĝan kaj Haldi krom Gango. Kolkato kaj Hugli-Ĉinsura, la sidejo de la distrikto Hugli, estas sur la bordoj de tiu rivero.

## Vidu ankaŭ 
* Okcidenta Bengalio

## Notoj 
## Bibliografio 
* Chisholm, Hugh, eld. (1911). ["Hugli (river)".](https://en.wikisource.org/wiki/1911_Encyclop%C3%A6dia_Britannica/Hugli_(river)) Encyclopædia Britannica (11a eld.). Cambridge University Press.

Kategorio:Riveroj en Barato
Kategorio:Gango
Padmo

[maldekstre|eta|Mapo montranta ĉefajn riverojn en Bangladeŝo inklude en la centro de la lando apud [Dako.]]
**Padmo** aŭ **Padma** (konata ankaŭ en bengala lingvo kiel: পদ্মা Pôdda) estas unu el la plej gravaj riveroj de Bangladeŝo kaj maldekstra ĉefa alfluanto de Gango en Barato. Ĝi fluas ĝenerale sudorienten dum 120 kilometroj ĝis ties kunfluejo kun Meghna apd la Golfo de Bengalo. La urbo Raĝŝaho estas sur la bordoj de la rivero. Tamen, ĉirkaŭ 660 kvadrataj kilometrsoj de tero perdiĝis pro erozio fare de Padmo ekde 1966.

## Vidu ankaŭ 
* Jamuno

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Riveroj en Barato
Kategorio:Gango
Kategorio:Internaciaj riveroj en Azio
Kategorio:Riveroj en Bangladeŝo
Kategorio:Landlimaj riveroj
Krameriacoj

La **krameriacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo rozaloj (*Rosales*). Ĝi enhavas ununuran genron (kramerio) kaj 25 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Zygophyllales* Link - zigofilaloj
****Krameriaceae* Dumort. - krameriacoj
*****Krameria* Loefl. - kramerio

## Referencoj
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Paris-Brancion (stacidomo)

**Paris-Brancion** estis franca stacidomo por livero de brutoj de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 15-a arondismento de Parizo, Inter Stratoj Brancion, des Morillons, de Dantzig kaj des Périchaux, en regiono Francilio. La stacidomo estis detruita.

La stacidomo priservis buĉejojn de Vaugirard, fariĝintaj hodiaŭ Parko Georges-Brassens.

## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Petite Ceinture
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture

## Eksteraj ligiloj 
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Gare de Paris-Brancion

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:15-a arondismento de Parizo
(96536) 1998 SO10

**(96536) 1998 SO10** estas apolona asteroido malkovrita la  de la teamo de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Merkuro kaj krucas tiujn de Venuso, la Tero kaj Marso. Ĝi estas merkurrenkonta, venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido. Ĝi tre proksimiĝas al Merkuro, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la ceteraj planedoj.

* Ĝia merkura MOID estas 0,06453 astronomia unuo (9,653 milionoj da km).
* Ĝia venusa MOID estas 0,19719 astronomia unuo (29,499 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas 0,456324 astronomia unuo (68,265 milionoj da km).
* Ĝia marsa MOID estas 0,63171 astronomia unuo (94,502 milionoj da km).
* La  ĝi pasos al 0,0756847 astronomia unuo (11,322 milionoj da km) de Merkuro.
* La  ĝi pasis al 0,453526 astronomia unuo (67,846 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,472495 astronomia unuo (70,684 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Merkurrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Celastraloj

alternative=Euonymus europaeus (ilustração).|eta|Euonymus europaeus (ilustraĵo).
alternative=Illustration Parnassia palustris0.jpg|eta|Illustration Parnassia palustris0
La **celastraloj** () estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 2 familiojn, ĉirkaŭ 90 genrojn kaj preskaŭ 1200 speciojn.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (24 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Celastrales* Link - celastraloj
****Celastraceae* R.Br. - celastracoj
****Lepidobotryaceae* J.Léonard - lepidobotriacoj

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Nacia Parko Jim Corbett

[eta|dekstre|250px|[Bengala tigro en la Nacia Parko Jim Corbett.]]
La **Nacia Parko Jim Corbett** () estas la plej malnova nacia parko en Barato kaj estis establita en 1936 kiel *Hailey National Park* por protekti la endanĝerigata Bengala tigro. Ĝi estas en teritorioj de la distriktoj Nainital kaj Pauri Garhŭal de Utarakando kaj estis nomita laŭ Jim Corbett, bone konata ĉasisto kaj naturalisto. La parko estis la unua kiu eniris en la Projekto Tigro.

La parko havas geografiajn kaj ekologiajn karakterojn de sub-Himalaja zono. Ĝi estas grava altiro por ekoturismo, kaj enhavas 488 diferencajn speciojn de plantoj kaj diversan varion de faŭno. La pliigo de turisma agado, inter aliaj problemoj, plue okazigas seriozan defion por la ekologia ekvilibro de la parko.

Corbett estis grava altiro por turistoj kaj naturamantoj dumlonge. Turisma agado estas permesata nur en elektitaj areoj de la Tigrorezervejo Corbett por ke homoj havu oportunon vidi ties pejzaĝon kaj naturon. Pli ĵuse la nombro de vizitantoj kreskiĝis dastre. En ĉiu sezono pli ol 70 000 vizitantoj venas al la parko.

La Nacia Parko Jim Corbett enhavas 520.8 km² de areo de montetoj, riverbordaj zonoj, marĉaj depresioj, herbejoj kaj granda lago. La alto gamas el 400 ĝis 1 220 m. La vintraj noktoj estas malvarmaj sed la tagoj estas brilaj kaj sunbrilaj. Pluvas el julio al septembro.

Densaj malsekaj deciduaj arbaroj ĉefe konsistas el ŝoreo, haldu, pipal, rohini kaj mangarboj. Arbaroj kovras preskaŭ 73% de la parko, kaj 10% de la areo estas de herbejoj. Ĝi estas hejmo de ĉirkaŭ 110 arbospecioj, 50 specioj de mamuloj, 580 birdospecioj kaj 25 reptilispecioj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Pant, P.C. (1976). "Plants of Corbett National Park, Uttar Pradesh". Journal of the Bombay Natural History Society. 73: 287–295.
* Riley, Laura; William Riley (2005). Nature's Strongholds: The World's Great Wildlife Reserves. Princeton University Press. ISBN 0-691-12219-9.
* Tiwari, P. C.; Joshi, Bhagwati, eld. (Januaro 1997). Wildlife in the Himalayan Foothills: Conservation and Management. Indus Publishing Company. ISBN 81-7387-066-7.

Kategorio:Naciaj parkoj en Barato
Kategorio:Utarakando
Kategorio:Aperis en 1936
Kategorio:Tigroj
Kategorio:Elefantedoj
Kategorio:Faŭno de Barato
Alfréd Bardon

**Alfréd Bardon,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bardon Alfréd** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, pentristo (pejzaĝisto).

Alfréd Bardon naskiĝis la  en Érsekújvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Nové Zámky en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
eta|Loĝdomo fare de Alfréd Bardon
eta|Memortabulo pri Alfréd Bardon

## Biografio 
Alfréd Bardon akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1927. Li esploris en Romo helpe de stipendio inter 1928–1930. Hejmenveninta li laboris en ateliero de Dezső Hültl. Li estis privata instruisto (1940–1942), publika eksterordinara instruisto (1942–1952), katedrestro (1952–1960) en la teknikuniversitato. Dum la Hungara revolucio de 1956 li estis ankaŭ vicdekano, sed poste tiu posteno estis forprenita, fine en 1960 li emeritiĝis. Liaj pejzaĝpentraĵoj estis videblaj en ekspozicioj.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* stratangula loĝdomo en Budapeŝto (1936)
* kulturdomo de Dunaújváros (1974)

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Venus Genetrix templom Rómában* (disertaĵo, 1940)
* *Építészeti rajz* (studenta lernolibro, 1950)
* *Építészeti műszaki rajzolás alapismeretei* (studenta lernolibro, 1953)
* *Az építőművészet és a képzőművészet együttműködésének kérdéseiről* (libro, 1957)
* *Ábrázoló geometriai példatár építészmérnök-hallgatók számára* (studenta lernolibro, 1963, 1975)
* *Etruszk építőművészet, Építés-Építészettudomány* (libro, 1981)
* *A Caesar-forum Rómában* (libro, 1990)

## Memorigiloj 
* busto ĉe la teknikuniversitato (2006)
* memortabulo en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lepidobotriacoj

La **lepidobotriacoj** () estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo celastraloj (*Celastrales*). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 2 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Celastrales* Link - celastraloj
****Lepidobotryaceae* J.Léonard - lepidobotriacoj
*****Lepidobotrys* Engl. - lepidobotrio
*****Ruptiliocarpon* Hammel & N. Zamora - ruptiliokarpo

## Referencoj
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Entebbe

**Entebbe** estas urbo en Ugando kun loĝantaro de ĉirkaŭ  loĝantoj. Ĝi situas ĉe la bordo de Viktoria lago proksime al urbo Kampalo, la ĉefurbo de Ugando.

En la loka Luganda lingvo, Entebbe signifas "sidejo", kaj nomiĝis tiel probable ĉar ĝi estis la loko kie Baganda estro sidiĝis por juĝi laŭleĝajn kazojn.

Ĝi unue fariĝis komerca centro kaj brita kolonia administracio en 1893 kiam Sir Gerald Portal, kolonia komisaro, uzis ĝin kiel bazon Port Bell igante ĝin la havenon de Kampalo. Kvankam neniuj ŝipoj enŝipiĝas ĉe Entebbe nuntempe, ekzistas ankoraŭ enŝipiĝejo, kiu estis uzata de la pramoj de Viktoria lago.

La enirejo al la nacia zoo situas apud la enŝipiĝejo.

Entebbe estas konata pro Internacia Flughaveno Entebbe, la ĉefa flughaveno de Ugando, kiu malfermiĝis en 1947 kaj estis la scenejo de la tiel nomita atako de Entebbe en 1976.

Entebbe estas la centro de la Uganda Virusa Esplorinstituto (UVRI).

## Tradukfonto 
Kategorio:Urboj de Ugando
Kategorio:Viktoria Lago
Návsí

**Návsí** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri Návsí estas el la jaro 1435.

Post disfalo de Aŭstrio-Hungario fine de la unua mondmilito kreiĝis novaj sekvantulaj ŝtatoj, inter kiuj apartenis ankaŭ Ĉeĥoslovakio kaj Pollando, kiuj gvidis akran disputon je teritorio de Teŝinio, en kiu situas ankaŭ municipo Návsí.

La 1-an de septembro 1939 eksplodis la dua mondmilito, Návsí estis ankoraŭ la saman tagon sen batalo okupita de germana armeo kaj en la sekvantaj tagoj enmembrigita en Germanan imperion. La ofica lingvo fariĝis la germana. Vico da homo finis en koncentrejoj, 25 familioj estis perforte ellandigitaj, vico da homoj estis ekzekutitaj. Naziistoj klopodis per brutala timigado devigi plimulton de ĉeĥoj kaj poloj akcepti la germanan civitanecon pere de la tn. volkslistoj. Por la viroj poste rilatis soldata devo kaj ili devis ensoldatiĝi en la germanan armeon. Soldatoj el Teŝinio poste eluzis en la milito okazojn kaj transkuris al aliancanaj soldataroj. Poloj enpaŝis en armeon de Anders, ĉeĥoj en ĉeĥoslovakan eksterlandan armeon. Lastaj germanaj taĉmentoj forlasis Návsí nokte el la 1-a je la 2-a majo 1945. La renovigon de Návsí post la milito gvidis loka nacia komitato. La municipo evoluis memstare ĝis la jaro 1960, kiam okazis kunigo kun Jablunkov, kun kiu ĝi partoprenis la sorton ĝuis la jaro 1994, kiam okazis renovigo de la memstareco.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Evangelia preĝejo en Návsí el la 19-a jarcento
* eksa evangelia lernejo Emaus (n-ro 47)
* kamparana domo n-ro 148
* kamparana domo n-ro 34
* altaĵa fortikigita loko – Burgo Návsí sur promontoro super rojo Jasení kaj rivero Olše
* Naturrezervejo Filipka, loko de ordinara junipero
* Naturrezervejo Rohovec, biotopo de arbaraj formikoj

## Personecoj 
* Władysław Niedoba – ("Jura spod Grónia") - pola scenaristo, reĝisoro, teatra aktoro kaj animisto de socia agado
* Franciszek Michejda – lutera pastro
* Jan Winkler – lutera pastro, muzikisto kaj nacia renaskiĝinto
* Władysław Młynek – pola instruisto, poeto, verkisto kaj aktivisto de pola minoritato en Teŝinio

## Pluaj fotoj 

 Evangelický kostel Návsí.JPG| Evangelia preĝejo
 2013 Nawsie, Dawna szkoła ewangelicka Emaus 03.jpg| Eksa evangelia preĝejo
 Jablunkov, Masarykova základní škola.JPG| Baza lernejo de Masaryk
 2013 Nawsie, Polska szkoła podstawowa 02.jpg| Pola baza lernejo
 Jablunkov-railway-station.jpg| Stacidomo


Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Jablunkova sulko
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Zduhaĉo

[eta|Oni opinias, ke la [Montenegro|montenegra militestro Marko Miljanov estis *zduhaĉo*, kiel kelkaj aliaj historiaj agantoj.]]
**Zduhaĉo** () laŭ serbaj kaj montenegraj popolaj kredoj estas homo aŭ besto, havanta dajmonajn ecojn. Zduhaĉo povas batali kontraŭ malbona vetero, defendante sian teritorion kontraŭ atakoj de aliaj atmosferaj dajmonoj. Li (aŭ ŝi) havas du animojn; dum dormado animo de la zduhaĉo forlasas lian korpon kaj, irante al la lukton kontraŭ dajmonaj oponantoj, kondukas ventojn kaj forpelas hajlajn nubojn.

## Referencoj 
Kategorio:Protektantaj dioj
Kategorio:Slava paganismo
Kategorio:Dioj, spiritoj kaj mitaj estaĵoj
(96562) 1998 SZ138

**(96562) 1998 SZ138** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:5 kun Venuso.

Ĝia discentra orbito ekstere proksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,0588749 astronomia unuo, tie estas 8,808 milionoj da km.

La  ĝi pasas al 0,0854367 astronomia unuo (12,781 milionoj da km) de Marso.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Béla Borsos

**Béla Borsos** [borŝoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Borsos Béla Sándor** estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto, arthistoriisto, muzeestro. Lia nobela antaŭnomo estis *szentgróthi* [sentgrOti], lia frato estis József Borsos (arkitekto).

Béla Borsos naskiĝis la  en Beregszász (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Berehove en Ukrainio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Borsos frekventis bazlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Sátoraljaújhely, li maturiĝis en gimnazio en Szolnok en 1931, poste li akiris arkitekturan diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en Budapeŝto en 1936. Post siaj studoj li estis arkitekto en pluraj laborejoj. En 1948 li akiris plian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj li doktoriĝis. Plej ofte li okupiĝis pri historiaj monumentoj en Budapeŝto. Inter 1955-1962 li instruis en la teknikuniversitato, poste li estis titulara instruisto. Li instruis ankaŭ en la Arta Altlernejo Moholy-Nagy. En 1967 li kandidatiĝis, en 1986 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 1973 li fondis arkitekturan muzeon, poste li gvidis ĝin. Lia plej ŝatata esplortemo estis la vitraj artaĵoj. Li edziĝis al vidvino kun 2 infanoj en 1946, lia edzino naskis filinon en la sekvanta jaro.
 
## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* *A magyar üvegművesség története* (disertaĵo, 1948)
* *Bonyhád városképi és műemléki vizsgálata* (1953)
* *Budapest építészettörténete, városképei és műemlékei* (kunaŭtoro, 1959)
* *Régi magyar üvegművészet* (1965; ankaŭ germane kaj angle)
* *A magyarországi üvegművesség története* (disertaĵo, 1966)
* *Régi pest-budai patikák üvegedényei* (1974)
* *A magyar üvegművesség*. (libro, 1974)
* *Az üvegművesség története és szakmai esztétikája* (studenta lernolibro, 1975)
* *Anyag és technika stílusformáló szerepe az európai üvegművesség történetében* (disertaĵo, 1985)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj muzeestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Aiguilles

''''* (jen france, okcitane *Agulhas*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france *Hautes-Alpes*, okcitane *Auts Aups*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( ). Fine de  en la komunumo vivis . 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Hautes-Alpes
* Éguilles, okcitane *Agulha''

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Hautes-Alpes
Mionší

**Mionší** estas nacia naturrezervejo en Ĉeĥio etendiĝanta en distrikto Frýdek-Místek, protektata ampleksan praarbaron de koniferaj kaj foliaj arboj. La areo de rezervejo estas 169,7&nbsp;hektaroj, per kio Mionší enviciĝas inter la plej grandajn praarbarojn en Ĉeĥio.

## Situo 
Mionší etendiĝas en PPR Beskidoj proksimume unu kilometro oriente de municipo Horní Lomná. La supermara alteco de la rezervejo estas 720 ĝis 949&nbsp;metroj – la plej alta punkto estas monto Úplaz. Krom tio en la teritorion de la praarbaro situas ankaŭ montopintoj de montoj Velká Polana kaj Mionší vrch. La nordan kaj la okcidentan randojn de la rezervejo en distanco proksimume 0,5 až 1&nbsp;km ĉirkaŭfluigas rivereto Lomná. En la rezervejon mem estas eniro malpermesita, aliro al ĝi estas helpe de instrua pado establita en la jaro 2005, kiu komencas norde de la praarbaro sur bordo de Lomná.

## Alirebleco 
La teritorio de la praarbaro ne estas alirebla por publiko. En la spacon ĝis la limo de la nacia naturrezervejo kondukas markita instrua pado de informcentro nomata Matyščina louka en Dolní Lomná. Eniri en tiun ĉi padon, kio estas pagita, eblas nur kun kondukisto, nome ekde la 1-a de junio ĝis la 15-a de septembro nur dum semajnfinoj ĉiam je la 9-a kaj 30 minutoj kaj je la 13-a horo.

## Fungoj 
Praarbaro Mionší estas signifa ankaŭ kiel mikologia loko, precipe se temas pri tre ofta apero de diversaj specioj de fungoj kaj lignovoraj fungoj, kiel estas fomes fomentarius, hypholoma fasciculare, ostrofungo, ustulina deusta, gloeophyllum odoratum, kaj pluaj. En la jaro 1961 estis en praarbaro Mionší trovita ĝis nun la plej granda sporokarpo de ganoderma applanatum kun dimensioj 180 x 80 x 60 cm kaj pezo 96 kg. La trovaĵo estis metita kiel eksponaĵo en Silezia muzeo en Opava.

## Mionší en fotografio 
Praarbaro Mionší aperas en verkoj de antaŭaj fotografistoj, kiel estas: Josef Sudek, Rudolf Janda, Herbert Thiel, Jan Byrtus, Roman Burda, Vladimír Bichler kaj Petr Helbich. Kiel la unua fotografisto en la 1930-aj jaroj malkovris la sorĉon de praarbaro Mionší por publiko Rudolf Janda.

### Pluaj fotoj 

Helbich 009.jpg|**Petr Helbich**: *Praarbaro Mionší*
Helbich Prales na Mionše 2000.jpg|**Petr Helbich**: *Praarbaro Mionší*

## Referencoj 
Kategorio:Naciaj naturrezervejoj en Moraviasilezia regiono
Kategorio:Protektitaj areoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Protektitaj areoj en Moraviasileziaj Beskidoj
Kategorio:Praarbaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Arbaroj en Moraviasilezia regiono
Kategorio:Arbaroj en Moraviasileziaj Beskidoj
Kategorio:Mikologiaj lokoj en Moraviasilezia regiono
Kategorio:Dolní Lomná
Kategorio:Horní Lomná
Nýdek

**Nýdek** (, ) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek en&nbsp;Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie  (). Grandan parton de loĝantoj kreas pola minoritato. En distanco 8&nbsp;km okcidente situas urbo Třinec, 15&nbsp;km nordokcidente urbo Český Těšín, 27&nbsp;km nordokcidente statuta urbo Karviná kaj&nbsp;28&nbsp;km nordokcidente statuta urbo Havířov.

Per areo 2820 ha ĝi enviciĝas inter la plej grandaj municipoj de distrikto Frýdek-Místek. La plej alta punkto estas monto Granda Ĉantorio (Sileziaj Beskidoj) – 995 m s. m. Akvo el la municipo estas forkondukata per fluanto Hluchová. En la teritorio de la municipo estas precipe protektita areo – nacia naturrezervejo Ĉantorio kun areo 40 ha.

## Historio 
La unua mencio pri la municipo devenas el la jaro 1430.

## Loĝantaro
## Turismo 
Rilate al sia situo Nýdek estas elserĉata municipo de turistoj ne nur de la ĉeĥaj, sed ankaŭ de eksterlandaj, precipe de la polaj. Al evoluo de la turismo kontribuis ankaŭ malfermo de nova belvedero sur montopinto de mita monto Granda Ĉantorio (Sileziaj Beskidoj), al kiu ligas mito pri ĉantoriaj kavaliroj kaj kiu dum favora vetero certigas belvidon de Tatroj, profunden en enlandon de Pollando kaj Ĉeĥio.

Kavalira pado estas 10,5&nbsp;km longa instrupado tra Granda Ĉantorio, kiu komencas kaj finas en Nýdek kaj kondukas tra tre interesaj kaj valoraj lokoj de tiu ĉi montara komplekso. Ĝi enhavas 7 haltigoj, kiuj estas plenigitaj pri informtabuloj, sur kiuj la vizitantoj estas interkonatigitaj kun koloniigo de Beskidoj, loka faŭno, flaŭro kaj same pri mita legendo pri dormantaj kavaliroj en interno de la monto.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Nikolao
* kamparana domo n-ro 20
* kamparana domo n-ro 111
* Arbara preĝejo sur Zakámen, loko de sekretaj evangeliaj diservoj en tempo de kontraŭreformeco, kun monumento de Jiří Třanovský
* evangelia kapelo el komenco de la 20-a jarcento

## Personecoj 
* Karel Cieślar, arkitekto
* Pavel Fizek, juniora majstro de mondĉampioneco en skisaltado 1977
* Aniela Kupiec (1920-2019), poetino
* Ewa Milerska, (1915-1985), poetino
* Jan Rusnok, publicisto kaj historiisto

## Pluaj fotoj 

Nýdek 2.jpg|Komenco de Kavalira pado
Nydek Zakamień, leśny kościół.jpg|Arbara preĝejo en Zakámen
Nýdek náměstí.jpg|Placo en Nýdek
Dom PZKO.jpg|Domo de PZKO en Nýdek
Czantoria, Nydek 2007.jpg|Ĉantorio el Nýdek
Čantoryje, cesta z Nýdku (1).JPG|Ĉantorio, vojo el Nýdek

Kategorio:Municipoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Setlejoj en Sileziaj Beskidoj
Kategorio:Setlejoj en Teŝinio
Listo de asteroidoj (98001–99000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 98001 ĝis 99000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (98001-99000) 
### 98001-98050 
### 98051-98100 
### 98101-98150 
### 98151-98200 
### 98201-98250 
### 98251-98300 
### 98301-98350 
### 98351-98400 
### 98401-98450 
### 98451-98500 
### 98501-98550 
### 98551-98600 
### 98601-98650 
### 98651-98700 
### 98701-98750 
### 98751-98800 
### 98801-98850 
### 98851-98900 
### 98901-98950 
### 98950-99000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 95 001 - 100 000
Sharon Doorson

**Sharon Doorson** (Utrecht, 24-an de aprilo 1987), ankaŭ konata kiel **Miss Cherry** (Fraŭlino ĉerizo) , estas nederlanda kantistino kaj aktorino, kiu konatiĝis en 2004 post kiam ŝi kune kun Esri Dijkstra, Eva Simons, Lianne van Groen kaj Nora Dalal formis la knabingrupon Raffish en la programo *Popstars: The Rivals*. Post la disfalo de tiu grupo ŝi komencis soloan karieron.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Imdb

Kategorio:Nederlandaj kantistoj
Projekto Tigro

eta|Bengala tigro.
frame|Savu Tigron.

La **Projekto Tigro**, en angla *Project Tiger*, estas protektoprogramo por tigroj lanĉita en 1973 fare de la Registaro de Barato dum la permanenta ofico de Ĉefministro Indira Gandhi. Kailaŝ Sanĥala estis la unua direktoro de la Projekto Tigro.

La projekto alstrebas certigadon de realigebla populacio de bengalaj tigroj en iliaj naturaj vivejoj kaj ankaŭ protekti ilin kontraŭ formorto, kaj konservado de areoj de biologia graveco kiel natura heredaĵo eterne reprezentite same proksime kiel eblas la diverseco de ekosistemoj tra la distribuejoj de la tigro en la lando. La specialaĵo de la projekto bildigis tiujn tigrorezervejojn kiel reproduktado de nukleoj, de kiuj plusaj bestoj migrus al apudaj arbaroj. La financo kaj engaĝiĝo estis majstritaj por apogi la intensan programon de vivejprotektado kaj rehabilitado sub la projekto. La registaro starigis Tigroprotektan Forton por kontraŭbatali ŝtelĉasistojn kaj financitan translokadon de vilaĝanoj por minimumigi hom-tigrajn konfliktojn.

Dum la tigrocenso de 2006, nova metodaro estis uzita eksterpoli ejo-specifajn densecojn de tigroj, iliaj kun-predantoj kaj predoj derivita de fotilkaptiloj kaj sign-enketoj uzantaj GIS. Surbaze de la sekvo de tiuj enketoj, la totala tigropopulacio estis taksita je 1,411 individuoj intervalantaj de 1,165 ĝis 1,657 plenkreskaj kaj sub-plenkreskaj tigroj de pli ol 1.5 jaroj de aĝo. Pro la projekto, la nombro da tigroj pliboniĝis al 3000 el la plej malfrua nombradraporto fare en kvarjara periodo.

## Referencoj 
Kategorio:Tigroj
Kategorio:Mamuloj de Barato
Kategorio:Konservadismaj projektoj
Kategorio:Aperis en 1973
János Brenner

**János Brenner** [jAnoŝ brener], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Brenner János** estis hungara arkitekto, arkitekto pri eksteraj spacoj, urbanizisto, altlerneja instruisto.
eta|Parko János Brenner
János Brenner naskiĝis la  en Szombathely, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Brenner maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1945, poste li akiris arkitekturan diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en Budapeŝto en 1949 (iom poste plian diplomon en 1965. Inter 1949-1952 li havis posteneton en la universitato. Ekde 1950 li estis arkitekto en la ĉefurba municipa entrepreno, kie paŝo post paŝo li akiris pli altajn postenojn. Li okupiĝis plej ofte pri urbanizado de la ĉefurbo. Inter 1967 kaj 1976 li instruis en rango katedrestro en Teknologia universitato Dresdeno. Li doktoriĝis en 1967, akiris sciencan gradon DSc (1972) kaj plian doktoriĝon en 1984. Li ricevis premiojn en 1964 kaj 1981. Li havis edzinon, kiu naskis filon.

## Elektitaj urbanizistaj verkoj aŭ planitaj konstruaĵoj 
* loĝkolonio en Budapeŝto (1953)
* ĉefplaco de Oroszlány (1954)
* urbocentro de Ózd (kunarkitekto, 1958)
* loĝkolonio en Budapeŝto (1963)
* ambulanco de Debrecen (1966)
* stacidomo de Szolnok kaj ties ĉirkaŭaĵo (1966)
* loĝkolonio en Jena (1970)
* feriejo de Kaposvár (1980) 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Építési övezetek tervezett beépítettségének meghatározása* (1953)
* *Szombathely városépítés-története a XIX. század második felétől az első világháborúig* (1959, 2000)
* *Budapest városrendezési problémái* (1963)
* *Nagyvárosi lakóterületek szanálási feladatainak egyes elvi és meghatározási problémái, különös tekintettel az építményállomány állapotváltozási folyamatainak jellegére és értékelési kérdéseire, valamint a szanálási tervezés módszereire* (disertaĵo, 1967)
* *Városépítés és környezetalakítás* (disertaĵo, 1974)
* *Település és tervezés* (1985)
* *Budapest és a városfelújítás* (1997)

## Memorigiloj 
* parko en Budapeŝto (2018)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/brenner-janos/person-277203

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj urbanizistoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj pri eksteraj spacoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
George Lilanga

**George LILANGA** (naskiĝis en 1934 en la distrikto Masasi en la regiono Mtwara kaj mortis la 27-an de junio 2005 en Daresalamo) estis tanzania pentristo kaj skulptisto. Dum multaj jaroj li estis konsiderata unu el la plej distingaj reprezentantoj de nuntempa afrika arto. Li apartenis al la makondoj kaj vivis kaj disvolvis sian arton en Daresalamo.

## Arta kariero 
Lilanga donis la saman gravecon al skulptaĵo kiel al pentrarto, disvolvante tre homogenan kaj personan artan universon kun neelĉerpebla kapablo de inventemo kaj fantazio. Ĝiaj malgrandaj buntaj figuroj elvokas makondeajn karakterojn kaj legendojn. Lia verko estis ekspoziciita en internaciaj ekspozicioj dediĉitaj al nuntempa afrika arto en landoj kiel Duseldorfo, Parizo, Londono aŭ Tokio. George Lilanga estas internacie konata kiel "la Picasso de Afriko".

## Referencoj 
## Literaturo 
* Kamphausen, Peter-Andreas (Autor) / HMC: George Lilanga Collection (Herausgeber). George Lilanga: Rangi ya Maisha / Farben des Lebens / Colours of Life. Hamburg: Books on Demand (2005). ISBN 978-3-8334-3858-5

## Vidu ankaŭ 
* Tanzania kulturo
* Edward Saidi Tingatinga
* Omari Amonde
* Mohamed Charinda
* Maurus Malikita
* Hashim Mruta
* Damian Msagula
* David Mzuguno
* Peter Martin

## Eksteraj ligiloj 
* HMC-Trailer George Lilanga: Inside...Africa...Outside Summer 2012 | YouTube Alirita: 24 majo 2020
* HAMBURG MAWINGU COLLECTION Alirita: 24 majo 2020
* LILANGA | George LILANGA di Nyama - WORK. Alirita: 24 majo 2020
* GEORGE LILANGA . Alirita: 24 majo 2020

Kategorio:Tanzanianoj
Kategorio:Kulturo de Tanzanio
Kategorio:Naskiĝintoj en Tanzanio
Nacia Parko Gangotri

La **Nacia Parko Gangotri**,  estas nacia parko en la distrikto Utarkaŝi de Utarakando en norda Barato, kiu kovras ĉirkaŭ 2,390 km². Ties habitato konsistas el koniferaj arbaroj, alpaj herbejoj kaj glaĉeroj.

## Flaŭro 
La parko estas hejmo de Okcident-himalajaj subalpaj koniferaroj je pli malaltaj altoj kaj Okcident-himalajaj alpaj makisoj kaj herbejoj je pli altaj altoj. Vegetaĵaro konsistas el cedroj, abioj, piceoj, kverkoj kaj rododendroj.

## Faŭno 
[eta|[Moskuloj en la Nacia Parko Gangotri.]]
eta|maldekstre|Najauroj.
La Nacia Parko Gangotri estas hejmo de la Neĝleopardo. Ĝis nune, 15 mamulspecioj kaj 150 birdospecioj estis dokumentitaj en la parko, kiel la Azia nigra urso (*Ursus thibetanus*), la Bruna urso (*Ursus arctos*), la moskulcervo (*Moschus chrysogaster*), la najauro (*Pseudois nayaur*), la himalaja hemitrago (*Hemitragus jemlahicus*), la Himalaja monalo (*Lophophorus impejanus*), la Koklass-fazano (*Pucrasia macrolopha*) kaj la Himalaja neĝokoko (*Tetraogallus himalayensis*), fazanoj, perdrikoj, turtoj kaj kolomboj.

## Turismo 
En la monatoj el aprilo ĝis oktobro, turismo en la parko estas je sia pinto. Fervojo kaj flughaveno estas en Dehradun. La plej proksima trajnstacio estas je 210 kilometrojn kaj la plej proksima flughaveno estas je 220 kilometroj el la parko. Harsil estas proksima urbo (je 30 km).

## Notoj 
Kategorio:Naciaj parkoj en Barato
Kategorio:Utarakando
Kategorio:Faŭno de Barato
Kategorio:Leopardoj
Arvieux

''''* (jen france, okcitane *Arvieus*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france *Hautes-Alpes*, okcitane *Auts Aups*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( ). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Briançon* kaj al la kantono *''.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Hautes-Alpes

eta|maldekstra|300ra|la administrejo

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Hautes-Alpes
Nacia Parko Sundarbans

eta|dekstra|Mapo de la protektitaj areoj de la barata *Sunderban*, montrante la limojn de la tigrorezervejo, de la nacia parko kaj de tri naturrezervejoj, konservadaj kaj gastejaj centroj, urboj, kaj alirejoj. La arbara (malhelverde) areo konstituas la biosferan rezervejon.
eta|dekstra|Tigro en Nacia Parko Sundarbans.
La **Nacia Parko Sundarbans** () estas nacia parko, tigrorezervejo, kaj biosfera rezervejo en Okcidenta Bengalo, Barato. Ĝi estas parto de mangrovejo Sundarbans en la Ganga Delto, kaj apuda al la Sundarbana Rezervarbaro en Bangladeŝo. La delto estas dense kovrita de mangrovejoj, kaj estas unu el la plej grandaj rezervejoj por la Bengala tigro. Ĝi estas hejmo ankaŭ de vario de birdoj, reptilioj kaj senvertebruloj, kiel la Mara krokodilo. La nuna Sundarbana Nacia Parko estis deklarita kiel la kerna areo de la Sundarbana Tigrorezervejo en 1973 kaj kiel natura rezervejo en 1977. La 4an de majo 1984 ĝi estis deklarita nacia parko. Ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 1987, kaj Ramsar-loko ekde 2019.

La unua arbara administracia dividaĵo kiu havis jurisdikcion super Sundarbans estis establita en 1869. En 1875 granda parto de la mangrovejoj estis deklarita rezervarbaroj laŭ la leĝo *Forest Act*, 1865 (*Act VIII* de 1865). La ceteraj partoj de la arbaro estis deklarita rezerveja arbaro la venontan jaron kaj la arbaro, kiu estis ĝis tiam administrita de la civila administracio de la distrikto, estis metita sub la kontrolo de la Arbara Departemento. Arbardivizio, kiu estas la baza arbara administracio, estis kreita en 1879 havante sidejon en Kulno, Bangladeŝo. La unua administra plano estis verkita por la periodo 1893–1898.

En 1911, ĝi estis priskribita kiel areo de neekzamenita rubzono kaj estis ekskludita el la nombrado. Ĝi poste etendiĝis 266 kilometrojn el la elfluejo de la rivero Hugli ĝis la elfluejo de la rivero Megno kaj tiel ĝi estis bordita interne per la tri loĝdistriktoj de la 24 "pargana", Kulno kaj Barizalo. La totala areo (inklude akvon) estis ĉirkaŭkalkulita je 16 900 kvadrataj kilometroj. Ĝi estis akveja ĝangalo, en kiu tigroj kaj aliaj naturaj bestoj abundas. Klopodoj por reklamado ne estis sukcesaj. La Sundarbans estas ĉie interirita de riverkanaloj kaj rojoj, kelkaj el kiuj havigas akvajn komunikvojojn tra la tuta Bengala regiono kaj por vaporoj kaj por ŝipoj de indiĝenoj. La plej granda parto de la delto estas en Bangladeŝo.

## Notoj 
Kategorio:Naciaj parkoj en Barato
Kategorio:Okcidenta Bengalio
Kategorio:Faŭno de Barato
Kategorio:Tigroj
Kategorio:Riverdeltoj
(96609) 1999 AQ35

**(96609) 1999 AQ35** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Orlando A. Naranjo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
(96590) 1998 XB

**(96590) 1998 XB** estas tre malgranda sed neordinare hela, malrapide rotacianta atona asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).

Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 5:7 kun Venuso.

Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Venuso kaj de la Tero, ĝi estas venusrenkonta kaj terrenkonta asteroido.

* Ĝia venusa MOID estas 0,08777 astronomia unuo (13,1302 milionoj da km).
* Ĝia tera MOID estas, laǔ la fontoj, inter 0,11399 kaj 0,114151 astronomia unuo (inter 17,053 kaj 17,077 milionoj da km).
* La  ĝi pasis al 0,0878055 astronomia unuo (13,136 milionoj da km) de Venuso.
* La  ĝi pasos al 0,0882331 astronomia unuo (13,199 milionoj da km) de tiu ĉi planedo.
* La  ĝi pasis al 0,115766 astronomia unuo (17,318 milionoj da km) de la Tero.
* La  ĝi pasos al 0,111967 astronomia unuo (16,750 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Atonaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Oprechtice (Paskov)

**Oprechtice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Paskov en&nbsp;distrikto Frýdek-Místek. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km okcidente de Paskov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 80&nbsp;adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Oprechtice situas en katastra teritorio **Oprechtice ve Slezsku** kun areo 0,58&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Oprechtice (Paskov), ulice (2).jpg|Strato
Oprechtice (Paskov), trafostanice.jpg|Transformatora stacio
Oprechtice (Paskov), ulice (1).jpg|Strato

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Frýdek-Místek
Kategorio:Paskov
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Visonta)

La **preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco** (origine hungare *Szent Kereszt felmagasztalása*) estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Visonta (Hungario).

## Historio 
Laŭ eklezia listo el 1332 en la tiam nomata "Vysonta" estis paroĥo kun kirko. La nun videbla sanktejo estis konstruita en la 15-a jarcento. Laŭ priskriboj en 1720 kaj 1732 estis mencioj pri ŝtona kirko. Ĝi estis renovigita kaj sakristio estis konstruita en 1824, pli poste en 1854 turo estis konstruita, fine en 1878 pli nova fasado estis konstruita kaj renovigita en 2000. La orgeno estis farita en 1911 kaj rekonstruita en 1948. En 2006 la plena kirko renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo. Antaŭ la kirko kruco kaj statuo pri Johano Nepomuko troviĝas (1846). La fasado estas malsimetria, preskaŭ meze la kvadrata turo plene reliefas, krome sakristio dekstre estas videbla. La navo etendiĝas laŭlarĝe kaj estas apogitaj per pilieroj. La navo finiĝas en plurlatera absido, ankaŭ la absido havas pilierojn. Kontraŭ la absido la navo havas plian enirejon. Interne la ĉefaltara bildo estis pentrita en 1823.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* http://kirandulastervezo.hu/celpont/visonta/romai-katolikus-templom

Visonta
Visonta
Oprechtice

Nomon **Oprechtice** havas pluraj setlejoj:
* Oprechtice (Zahořany), parto de municipo Zahořany en distrikto Domažlice
* Oprechtice (Paskov), parto de urbo Paskov en distrikto Frýdek-Místek
Ekscepcio

En jurisprudenco, **ekscepcio** () estas rimedo, per kiu akuzito asertas ke la tribunalo ne juĝu la kazon.

## Ekscepcio en Romia juro 
La Romia juro agnoskis plurajn tipojn de ekscepcioj:
* ekscepcio pro trompo (): la akuzito asertas, ke la akuzanto trompas, kaj tiel ne rajtas juran protekton.
** ekscepcio pro aktuala trompo (): trompo okazanta dum la proceso mem.
** ekscepcio pro okazinta trompo (): trompo okazinta antaŭ la proceso mem.
* ekscepcio pro timo (): la akuzito asertas, ke ŝ/li estis perforte devigita mensogi.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Max Kaser. *Römisches Privatrecht. Ein Studienbuch.* Beck, München 2008, ISBN 978-3-406-57623-2

Kategorio:Jurisprudenco
Kategorio:Romia juro
Lina Schneider

eta|Lina Schneider, germana verkistino 1888
**Lina SCHNEIDER** (fraŭline *Weller*; naskiĝinta la  en Vajmaro, mortinta la  en Kolonjo) estis germana verkistino.

## Vivo 
Schneider jam frue faris literaturajn studojn kaj venis en 1852 pro nupto kun la operkantisto Karl Schneider (+ 1882) al Roterdamo kie ŝi aranĝis sukcesajn publikajn prelegojn pri la germana literaturo. Atentigite je la hindia literaturo ŝi eklernis la malajan lingvon. Laŭ la nederlanda versio ŝi publikigis »Aus dem indischen Leben«, »Ostindische Damen und Herren«, »Erinnerungen aus der Laufbahn eines indischen Offiziers« i.a.

Danke al la mezaltgermana lingvo ŝi malkovris la trezorojn de la meznederlanda lingvo liverante malprozan tradukaĵojn de la poemo »Beatrijs« el la 15a jarcento. Krome ŝi aperigis germanan prilaboron de la fama literaturhistorio de Willem Jozef Jonckbloet »Geschiedenis der Nederlandsche letterkunde« (sub la pseŭdonimo *Wilhelm Berg*, Lepsiko 1870–72) kaj la tekston por »Bonifacius«, oratorio de Willem Nicolaï. En Kolonjo, kien ŝi iris en 1872, ŝi estris la Viktoria-Liceon. Ŝi ankaŭ interesiĝis pri natursciencoj.

En 1872 oni nomumis ŝin honoran membron de "Maatschappij van nederlandsche letterkunde" en Leiden kaj en 1873 ŝi ricevis de la registaro la "Grandan oran meritmedalon". Nur poste aperis ankoraŭ: »Frauengestalten der griechischen Sage und Dichtung« (Leipzig 1879), nova literaturhistorio »Geschichte der niederländischen Literatur« (Leipzig 1887) sur bazo de antaŭlaborado de Ferdinand von Hellwald kaj »Großmutterlieder« (Munkeno 1903).

## Literaturo 
* *Schneider, Frau Lina*. Ĉe: Sophie Pataky: *Lexikon deutscher Frauen der Feder*. Band 2, Berlin 1898, p. 260–261, ĉe Zeno

* *Jahrbuch der Kölner Blumenspiele* 11, Agrippinae 1909, p. 326–340

* Taco H. De Beer: *Levensbericht van Lina Schneider. 15 januari 1831–1 september 1909*. Ĉe: *Jaarboek van de Nederlandse Maatschappij der Nederlandse letterkunde* (1910), p. 137–144 DBNL

* Fritz Zilcken: *Schneider, Lina*. Ĉe: *Biographisches Jahrbuch und Deutscher Nekrolog* 14, 1912, p. 163–164

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 17. Lepsiko 1909, p. 925-926 (interrete ĉi tie)

## Eksteraj ligiloj 
* Prie ĉe Vikifontaro

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj tradukistoj
Kategorio:Literaturhistoriistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Tradukistoj el la nederlanda lingvo