open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mértola

**Mértola** estas portugala urbeto kaj municipo apartenanta al distrikto Beja, regiono Alentejo, kun pli ol  loĝantoj (2021). Ĝi estas la sesa municipo plej etenda de Portugalio, kun 1 292,87 km² de areo.

Ĝi estas subdividita en sep fregezioj. La municipo limas en la nordo kun la municipoj Serpa kaj Beja, oriente kun Hispanio, sude kun Alcoutim kaj okcidente kun Almodôvar kaj kun Castro Verde. 

La sidejo estas en la loĝloko Mértola, kiu havas ĉirkaŭ 6 205 loĝantojn (2021), nome en la samnoma *freguesia* Mértola. 

## *Freguesias* 
eta|maldekstre|190px|La kastelo.
* Alcaria Ruiva 	
* Corte do Pinto 	
* Espírito Santo 	
* Mértola 	
* Santana de Cambas 	
* São João dos Caldeireiros 	
* São Miguel do Pinheiro, São Pedro de Solis e São Sebastião dos Carros

## Historio
Estas restaĵoj eĉ el Paleolitiko kaj ĉefe estis loĝado en la epoko de la Romia Imperio, kun la nomo Mírtilis Júlia. 

Poste ŝajne okazis loĝigo fare de visigotoj ĝis la epoko de Al Andalus kun la nomo Martulá (Mārtulah), favorita de rivera haveno al Gvadiano, kaj ĝi eĉ iĝis ĉefurbo de la tajfo de Mértola.

Tio pluis ĝis la rekonkero de la zono fare de kristanoj post la Batalo de Ourique en 1139, nome en 1238 fare de Paio Peres Correia, superulo de la Militordeno de Sant'Iago da Espada.

Fine de la 19-a jarcento la historia mino disvolviĝis kaj okazis ekonomia kaj loĝantara pliiĝo. Tamen meze de la 20-a jarcento okazis krizoj mina, ekonomia kaj loĝantara, kaj sekve la mino fermiĝis en 1965 definitive. Eĉ la ŝipo kiu turismis laŭ la rivero ĉesis dum tempo sian funkciadon, ĉar la minentrepreno ĉesis sian zorgadon de la fluejo. Granda parto de lokanoj elmigris al la areo de Lisbono. 

## Vidindaĵoj
* Festivalo Islamico  (kutime en majo) ne maltrafinda pro la riĉa islama kultura heredaĵo.
* Kastelo de Mértola
* Preĝejo de Mértola
* Restaĵoj de la Ponto de Mértola (Torre do Rio)
* Arkeologiejo de Mértola
* Municipa Muzeo de Mértola — islama kerno
* Romia domo
* Minista domo

## Bildaro

Mina de São Domingos - Lagoa ácida.JPG|Iama mino
Igreja Matriz de Mértola.jpg|Preĝejo de Mértola
Igreja de Nossa Senhora da Anunciação - Mertola.jpg|Islamdevena pordo en la preĝejo
MertolaCastle1-CCBY.jpg|Kastelo kaj panoramo
MertolaCastle2.jpg|Statuo de Ibn Kasar antaŭ la ĉefturo de la kastelo
MertolaCastle-Church-CCBY.jpg|Kastelo kaj maldekstre preĝejo, iam moskeo
Interior da Basílica Paleocristã de Mértola.jpg|Prakristana baziliko en la arkeologiejo
Cine Teatro Marques Duque, Mértola, 23 July 2016.JPG|Teatrokinejo
Igreja Corte do Pinto.jpg|Corte do Pinto
Espirito Santo (2407638668).jpg|Espirito Santo 
Ponte sobre o Guadiana em Mértola.JPG|Ponto sur la rivero Gvadiano
Mertola (Portugal) (3100059036).jpg|Horloĝturo
Pulo Do Lobo 2.jpg|Akvofalo Pulo do Lobo
MertolaCCBY.jpg|Panoramo de Mértola kaj la preĝejo malfone

## Eksteraj ligiloj 
* Birdobservado en la areo de Castro Verde

Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Beja
Alvito (stacidomo)

**Alvito** () estas fervoja stacio sur la Linio de Alentejo, kiu priservas la urbon Alvito, en la distrikto Beja, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Alvito Halt Linha do Alentejo.jpg|Stacio
Apeadeiro de Alvito 2.jpg|Horloĝo
Apeadeiro de Alvito.jpg|Trako
 

## Vidu ankaŭ 
* Alvito (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Alvito (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Vila Nova da Baronia (stacidomo)

**Vila Nova da Baronia** () estas fervoja stacio de la Linio de Alentejo, kiu priservas la urbon Vila Nova da Baronia, en la municipo Alvito, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Vila Nova da Baronia railway Station.jpg|Stacio
Vila Nova de Baronia (24571310254).jpg|Trajno
Flickr - nmorao - Estação de Vila Nova da Baronia, 2009.04.05.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Alvito (Portugalio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Alvito (Portugalio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Neveklov

**Neveklov** () estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Benešov. Ĝi havas  (). En distanco 12&nbsp;km oriente situas urbo Benešov, 14&nbsp;km sudokcidente urbo Sedlčany, 25&nbsp;km okcidente urbo Dobříš kaj&nbsp;27&nbsp;km norde urbo Říčany.

## Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1285.

Dum la dua mondmilito la urbo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo
La urbo dividiĝas en 23 partojn kaj 20 bazajn setlejunuojn, kiuj situas sur 9 katastraj teritorioj:

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Galo
* Kapelo de Virgulino Maria
* Juda tombejo en Neveklov
* Dia torturo en la placo
* Dia torturo ĉe ŝoseo
* Mejloŝtono
* Dekanujo
* Sinagogo

## Pluaj fotoj 

Neveklov, Tloskovská, z Rákosníkovy přes Husovu.jpg|Neveklov
Neveklov, Rákosníkova 162, sokolovna.jpg|Neveklov
Neveklov, cesta.jpg|Neveklov


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Philibert Vrau

**Philibert VRAU**, (naskiĝinta la  en Lillo, mortinta la  samloke) estis komercanto kaj organizanto de la unua Internacia Eŭkaristia Kongreso. 
## Vivo 
La industriulo Vrau dum la industria revolucio engaĝiĝis pri la disvastigado de la katolika kredo en sia naskiĝurbo. La francuja nordo estis tiam centro de ekonomio kun ĉiuj kulturaj, socialaj kaj religiaj kromefektoj. Li helpis fondi katolikajn bazajn kaj metiajn lernejojn. Krome li apogis la kreon de porpastra seminario kaj de katolika altlernejo *(Institut catholique de Lille)*.

 
Helpite de papo Leono la 13-a li sukcesis okazigi la unuan Eŭkaristian Kongreson en la jaro 1881-a; ĉeestis tri centoj da fideluloj. En Lille li subtenis la konstruon de ne malpli ol ses preĝejoj: tiam pro industriigo Lillo treege kreskis. La plej grava el ili estis la preĝejo *Notre-Dame-de-la-Treille*.

Dum tempo de grandaj kvereloj inter la katolikoj kaj liberaluloj/kontraŭklerikuloj li estis posedanto de du katolikaj gazetoj, nome de *La Croix* kaj *La bonne Presse*. Ekde 1930 estas beatiga proceso por li en Romo. 

## Literaturo 
* Ferdinand Holböck: *Das Allerheiligste und die Heiligen. Eucharistische Heilige aus allen Jahrhunderten der Kirchengeschichte.* Christiana-Verlag, Stein am Rhein 1979, ISBN 3-7171-0753-4, p. 379–381.
*Johannes Madey: "VRAU, Philbert." Ĉe: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Volumo 13, Bautz, Herzberg 1998, ISBN 3-88309-072-7, kol. 107 
* Xavier Théry: *Le commis-voyageur de Dieu. Philibert Vrau 1829–1905.* Grimbert Impression, Ronchin 2006, (PDF

## Eksteraj ligiloj 
* biografio ĉe *New Advent*
* paĝaro rilate al la beatigproceso

Kategorio:Francaj katolikoj
Kategorio:Industriistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Lille
Kategorio:Naskiĝintoj en 1829
Kategorio:Mortintoj en 1905
Puerto Lumbreras (stacidomo)

**Puerto Lumbreras** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Puerto Lumbreras, en la Murcia Regiono. Ĝi estas parto de la linio C-2 de Cercanías Murcia/Alicante.

## Vidu ankaŭ 
* Puerto Lumbreras

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Puerto Lumbreras
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Lajos Lazarovits

**Lajos Lazarovits** [lajoŝ lazaroviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lazarovits Lajos** estis hungara haŭtkuracisto, venerologo.

 naskiĝis  en Tokaj, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el ortodoksa juda familio. Li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1911. Post la diplomo li estis asistanto en la universitata kliniko, sed dum la 1-a mondmilito li kuracadis en la armeo. Inter 1920-1946 li estis ĉefkuracisto kaj institutestro en hospitala instituto en Budapeŝto (supozeble kun paŭzo dum la nazia erao), inter 1946–1952 li esploris en alia instituto, poste ĝis 1960 li estis ĉefo en venerologia instituto. Intertempe li kandidatiĝis en 1960. Lia edzino naskis filojn en 1920 kaj 1925.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A gombamérgezésekről.* (1919)
* *Új eljárás az enuresis nocturna kezelésében.* (1926)
* *Das Klinische Bild der Aortitis bei den spätluetischen Erkrankungen des Zentralnervensystems.* (1935)
* *A syphilis fertőzési útjai. A syphilis terjedése a házassági törvény védelme ellenére.* (1947)
* *Májsérülések értékelése arsenobensol-kezelések alatt és kísérletek azok elhárítására.* (kunaŭtoro, 1953)
* *A syphilis katamnesztikus vizsgálata.* (disertaĵo, 1959)
* *A syphilis korai szakaszában arzenobenzollal kezelt betegek vizsgálata 10–30 év után.* (1963)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj venerologoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vojkov

**Vojkov** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). En distanco 8&nbsp;km okcidente situas urbo  Sedlčany, 18&nbsp;km nordoriente urbo Benešov, 26&nbsp;km sudokcidente urbo Milevsko kaj&nbsp;26&nbsp;km oriente urbo Vlašim.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1350.

## Loĝantaro 
## Membrigo de municipo 
Vojkov dividiĝas en naŭ partojn, kiuj situas sur tri katastraj teritorioj:
* *Vojkov u Votic* – partoj Vojkov kaj Podolí
* *Bezmíř* – partoj Bezmíř, Křenovice, Lhotka, Voračice kaj Zahrádka
* *Minartice* – partoj Minartice kaj Sledovice

## Memorindaĵoj
* Kastelo Vojkov
* Preĝejo de sankta Jakobo pli Aĝa kaj paroĥestrejo en la vilaĝplaco
* Kapeleto de sankta Johano Nepomuka
* Grenejo en Vojkov

## Interesaĵoj 
* En municipo Vojkov estis filmita unu el la partoj de serio *30 kazoj de majoro Zeman*, la parto  (Murdisto kaŝas sin en kampo). La municipo Vojkov ĉi tie prezentigis municipon Plánice, en la municipo estis uzitaj filmeroj de la vilaĝplaco, la paroĥestrejo, la preĝejo kaj la lernejo.

* En la loka kastelo estis filmitaj scenoj de serio Život na zámku.

## Pluaj fotoj 

Lavičky, pohled na Vojkov II.jpg|Vido al Vojkov
Vojkov, obecní úřad a pošta.jpg|Municipa ofico kaj poŝto
Vojkov, náves, od kostela.jpg|La vilaĝplaco de la preĝejo
Vojkov, čp. 21.jpg|Domo en Vojkov


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Lajos Szodoray

**Lajos Szodoray** [lajoŝ sodorai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szodoray Lajos** estis hungara haŭtkuracisto, venerologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Debrecen.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1922, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1928, sed en 1925 li studis en Universitato de Vieno. Post la diplomo li praktikadis jaron en instituto, inter 1929–1943 li estis asistanto, inter 1943–1950 lektoro, inter 1943–1949 docento. Intertempe li akiris dermatologian kaj venerologian licencojn en 1931. Depost 1949 li laboris en kliniko de Medicina Universitato de Debrecen ĝis la emeritiĝo en 1972 plejparte kiel profesoro kaj klinikestro. En la studjaro 1952 li estis ankaŭ fakultatestro. Li kandidatiĝis (CSc) en 1952, li doktoriĝis (DSc) en 1955 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis la psoriazo kaj li establis ilojn por la laboratorio. Li edziĝis en 1937, poste 4 gefiloj naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1953-1976.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A bőrgyógyászat haladása az 1938. évben.* (1939)
* *A későn felfedezett syphilis-esetek gyakoriságáról.* (1942)
* *A penicillin és az antibioticumok felfedezésének története. A penicillin előállítása, kémiája és hatástana.* (1947)
* *Bőr- és nemibetegségek.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1951, 1953, 1960, 1962)
* *Collagen betegségek.* (kunaŭtoro, 1963)
* *Iconographia selecta dermatohistologica. Ein dermatologischer Atlas.* (kunaŭtoro, 1975)

## Memorigiloj 
* busto en Debrecen (2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj venerologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vidigueira

**Vidigueira** estas portugala urbeto kaj municipo apartenanta al distrikto Beja, regiono Alentejo, kun ĉirkaŭ  loĝantoj (2021).

Ĝi estas subdividita en kvar fregezioj. La municipo limas en la nordo kun la municipo Portel, oriente kun Moura, sudoriente kun Serpa, sude kun Beja kaj okcidente kun Cuba. 

La sidejo estas en la loĝloko Vidigueira, kiu havas ĉirkaŭ 2 660 loĝantojn (2021), nome en la samnoma *freguesia* Vidigueira. 

## *Freguesias* 
eta|maldekstre|190px|Placo de Vidigueira.
* Pedrógão
* Selmes
* Vidigueira
* Vila de Frades

## Historio
Estas restaĵoj ĉefe de la epoko de la Romia Imperio, sed ankaŭ estas dolmeno ĉe Herdade de Corte Serrão. 

## Vidindaĵoj
* Dolmenoj en Herdade de Corte Serrão
* Preĝejo de Santa Maria de Marmelar 
* Ermitejo de Santa Clara
* Kastelo de Vidigueira
* Romiaj ruinoj de Villa Áulica kaj Konvento de São Cucufate
* Menjiro de Mac Abraão
* Vinkelo de Vila de Frades
* Du muzeoj

## Bildaro

BarragemPedrogao.JPG|Akvobaraĵo de Pedrogao
Cucufate3.jpg|Romiaj ruinoj de São Cucufate
The Roman ruins of São Cucufate, with the principal elevation of the villa Áulica, Portugal (16179026424).jpg|Romiaj ruinoj de São Cucufate
Fresques de Saint Cucufat (407748065).jpg|Freskoj en la interno de la ermitejo de São Cucufate
Vidigueira - Vasco da Gama (13541301203).jpg|Statuo de Vasco da Gama, grafo de Vidigueira 
Pedrógão - Portugal (7401185788).jpg|Pedrógão 
Igreja Matriz de Selmes - Portugal (3651138143).jpg|Selmes
Igreja da Misericórdia - Vidigueira - Portugal (3309438777).jpg|Preĝejo de Vidigueira
Ermida de Santa Clara - Vidigueira - Portugal (7401184654).jpg|Ermitejo de Santa Clara 
Vila de Frades.jpg|Vila de Frades
Torre do relogio.JPG|Horloĝturo en Vila de Frades
Igreja matriz de Vila de Frades.jpg|Preĝejo en Vila de Frades

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Birdobservado en la areo de Castro Verde

Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Beja
Wouter Kusters

**Wouter KUSTERS** (Geldermalsen, la 23-an de novembro, 1966) estas nederlanda filozofo, lingvisto kaj verkisto. Li estas konata ĉefe pro sia filozofumado pri frenezo, en kiu li uzas ankaŭ siajn memorojn pri du periodoj de psikozo dum sia propra vivo.

Kusters studis unue psikologion en la Universitato de Utrecht, Nederlando. En 1987 li travivis sian unuan epizodon de psikozo. Poste, li studis lingvistikon en la sama universitato, kaj doktoriĝis en 2003 pri tiu fako en la Universitato de Leiden. 

Post tio li publikigis kelkajn verkojn pri sia unua epizodo de psikozo (kiel *Pure waanzin* 'pura frenezo'  en 2004 kaj *Alleen, berichten uit de isoleercel* 'Sole, mesaĝoj el la izolejo' en 2008), kaj studis filozofion en la Universitato de Utrecht. 

Tuj post kiam li finstudis, li travivis duan epizodon de psikozo. Pri tiu li verkis *Filosofie van de waanzin* 'Filozofio de frenezo' (2014 tradukita anglen kiel *A Philosophy of Madness*, MIT Press, 2020).

Nuntempe, Kusters estas konata filozofo ankaŭ ekzemple pri la mensa reago al klimatŝanĝo.

Kategorio:Nederlandaj filozofoj
Bílkovice

**Bílkovice** () estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov. Vivas ĉi tie  (). En distanco 7&nbsp;km sude situas urbo Vlašim, 12&nbsp;km okcidente urbo Benešov, 29&nbsp;km nordokcidente urbo  Říčany kaj&nbsp;33&nbsp;km okcidente urbo Sedlčany. Apud sudorienta rando de la municipo trafluas rivereto Chotýšanka, kiu estas dekstraflanka alfluanto de rivero Blanice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1420.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
La municipo situas sur la katastra teritorio Bílkovice kaj ĝi konsistas el tri lokaj partoj: Bílkovice, Moravsko kaj Takonín.

## Pluaj fotoj 

Bílkovice, chapel.jpg|Kapelo en vilaĝplaco
Bílkovice, house No 18.jpg|Domo n-ro 18
Bílkovice, road No 113.jpg|Ŝoseo II/113
Bílkovice, příjezd do obce II.jpg|Alveturejo al la municipo de oriento


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Týnec nad Sázavou

**Týnec nad Sázavou** estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Benešov. Ĝi havas  (). Konsisto de la urbo estas ankaŭ vilaĝoj Brodce, Čakovice, Chrást nad Sázavou, Krusičany, Pecerady, Podělusy kaj Zbořený Kostelec. En distanco 9&nbsp;km sudoriente situas urbo Benešov, 18&nbsp;km norde urbo  Říčany, 23&nbsp;km sudokcidente urbo Sedlčany kaj&nbsp;26&nbsp;km sudoriente urbo Vlašim.

## Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1318.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Turo de romanika burgo kun apuda rotondo 
* Preĝejo de sanktaj Simono kan Judaso 
* Socia domo - eksa fabriko por ŝtona varo
* Urbana domo U Micků
* Paroĥestrejo
* Naturrezervejo Čížov norde de la urbo
* Burgo Zbořený Kostelec

File:Týnec nad Sázavou6.JPG|Preĝejo de sanktaj Simono kan Judaso
File:Dům U Micků.jpg|Urbana domo U Micků
File:Nature reserve Čížov in spring 2017 (15).JPG|Naturrezervejo Čížov
File:Opěrné pilíře zdí starého paláce hradu Zbořený Kostelec.jpg|Burgo Zbořený Kostelec en Zbořený Kostelec

## Turismo 
* Turismo por piedirantoj – Tra la urbo kondukas turismaj vojoj  Davle – Kamenný Přívoz – Zbořený Kostelec – Čerčany – Sázava,  Neštětice – Chrášťany – Týnec nad Sázavou kaj  Týnec nad Sázavou – Úročnice – Konopiště.

## Pluaj fotoj 

Hrad s rotundou, část stojící a archeologické stopy (Týnec nad Sázavou) (3).jpg|Burgo kun rotondo
Společenský dům - bývalá továrna na kameninu (Týnec nad Sázavou)1.jpg|Socia domo – eksa fabriko por ŝtona varo
Týnec nad Sázavou Vila 02.jpg|Vilao de fabrikisto Janeče de arkitektoj Kohnidoj
File:Hrad Týnec nad Sázavou, z nádvoří (00).jpg|Burgo en Týnec nad Sázavou
File:Týnec nad Sázavou, kostel sv. Šimona a Judy.jpg|Preĝejo de sanktaj Simono kaj Judaso
File:Nádraží Týnec nad Sázavou, z kolejiště.jpg|Stacidomo Týnec nad Sázavou
File:Jawa Týnec (02).jpg|Fabriko Jawa en Brodce
File:Hotel Nad řekou.jpg|Hotelo Nad řekou


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en distrikto Benešov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj sur Sázava
Almodôvar

**Almodôvar** estas portugala urbeto kaj municipo apartenanta al distrikto Beja, regiono Alentejo, kun ĉirkaŭ  loĝantoj (2021).

Ĝi estas subdividita en ses fregezioj. La municipo limas en la nordo kun la municipo Castro Verde, oriente kun Mértola, sudoriente kun Alcoutim, sude kun Loulé, sudokcidente kun Silves kaj okcidente kaj nordokcidente kun Ourique. 

La sidejo estas en la loĝloko Almodôvar, kiu havas ĉirkaŭ 3 000 loĝantojn (2021), nome en la *freguesia* Almodôvar e Graça dos Padrões. 

## *Freguesias* 
eta|maldekstre|190px|Preĝejo.
La municipio estas dividita en jenaj submunicipoj:
* Aldeia dos Fernandes
* Almodôvar e Graça dos Padrões (sidejo)
* Rosário
* São Barnabé
* Santa Clara-a-Nova e Gomes Aires
* Santa Cruz

## Historio
Estas restaĵoj eĉ el epoko de megalito, nome dolmenoj en Santa Clara-a-Nova kaj Gomes Aires, krom trovo en Rosário de la Steleo de Monte Gordo. El Ĥalkolitiko restis funebraj strukturoj de falsa kupolo en São Barnabé. Kaj pli gravaj kaj abundaj estis restaĵoj de la Bronzepoko kaj de la Ferepoko (steleoj kun tre frua praskribaĵo, 8-a ĝis 5-a jarcento a.n.e.). Prie estas muzeo nome *Museu da Escrita do Sudoeste*.

De romia epoko restis kasteloj laŭlonge de Ribeira de Oeiras, akvobaraĵo kaj nekropolo ĉe Monte Novo do Castelinho, mino ĉe Brancanes, kaj la setlejo de Mesas do Castelinho, kun ortangulaj stratoj kaj gravaj konstruaĵoj. La strategia loko proksime de Mértola ĉe la rivero Gvadiano kaj la mina zono de Aljustrel favoris la loĝadon en la epoko de la Romia Imperio. 

Poste okazis loĝigo fare de visigotoj ĝis la epoko de Al Andalus, en kiu abundis ruraj setlejoj (aldeia) kaj estis eĉ fortikaĵo aŭ *almudaûár* (rondoforma domo aŭ kastelo), vorto kiu estas la etimologia deveno de la nuna loknomo. La rekonkero de la zono fare de kristanoj okazis inter 1238 (konkero de Mértola) kaj 1245 (konkero de Marachique). Fine de la 13-a jarcento la teritorio apartenis al la Militordeno de Sant'Iago da Espada. En la 16-a jarcento okazis disvolviĝo, konstruado de urbodomo, de konvento de franciskanoj kaj eĉ ĝia lernejo pro teologio.

Krom regionaj agrikulturo kaj brutobredado estis granda aktiveco pri diversaj metioj, ekzemple pri ledo, ŝufabrikado, lano, fromaĝo, mielo, arbutalkoholaĵo ktp.

## Vidindaĵoj
* Kapelo de Santo António
* Ponto super Ribeira de Cobres 
* Preĝejo de São Francisco
* Preĝejo de Rosário
* Setlejo de Mesas do Castelinho
* Preĝejo de Santa Cruz
* Muzeo Escrita do Sudoeste
* Etnografia Muzeo Manuel Vicente Guerreiro - Santa Clara a Nova
* Muzeo Severo Portela

## Bildaro

Ponte da Ribeira dos Cobres - Almodôvar - Portugal (51900963772).jpg|Ponto super Ribeira de Cobres
Mesas do Castelinho, Almodôvar.JPG|Setlejo de Mesas do Castelinho

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Portalo de la municipo Almodôvar

Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Beja
György Justus

**György Justus** [djordj justus], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Justus György** estis hungara komponisto, korusestro, estetikisto. Lia parenco estis Jakab Justus, lia dua (lasta) edzino estis Kató Ács.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li frue lernis violonadon private, poste li studis komponadon de Albert Siklós, pli poste en Universitato de Artoj Berlino. En Berlino li konatiĝis ankaŭ pri la laborista movado. En 1927 li hejmenvenis kaj fondis laboristan koruson, kie li komponadis kaj estis korusestro, eĉ li kontribuis kritikojn. En 1943 li iĝis trudlaboristo, sed post jaro li rifuĝis. Post longa kaŝado li estis trovita kaj murdita. Li edziĝis dufoje pro divorco.

## Elektitaj komponaĵoj 
* *Játék, amelyben még egy herceg is elkallódik* (3-akta muzikaĵo, 1932; la verko perdiĝis)
* muzikoj por poemoj de Endre Ady, Lajos Kassák, Attila József, François Villon kaj aliaj
* kantato memore al laborista ribelo en Vieno (1934)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio angle kun foto
* biografio hungare kun bildo legebla pli malsupre
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj korusestroj
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bukovany (distrikto Benešov)

**Bukovany** () estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov 6 km nordokcidente de Benešov kaj 2 km oriente de Týnec nad Sázavou. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
En la jaroj 1869–1890 apartenis al la municipo Úročnice kaj en la jaroj 1869–1950 ankaŭ Buková Lhota kaj Vidlákova Lhota.

## Pluaj fotoj 

 Bukovany, petrol station.jpg| Benzinĉerpejo
 Bukovany, common 2.jpg| Domo en vilaĝplaco
 Bukovany, main street.jpg| Ŝoseo II/106 direkte al&nbsp;Týnec nad Sázavou

Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
1-Butino

**1-Butino** aŭ **etilacetileno** estas alkina hidrokarbonido rezultanta per traktado de **kloroacetileno** kaj **etano**. Ĝi estas senkolora, brulema, reakciema gaso, malmulte solvebla en akvo kaj malpli densa ol la aero. 1-Butino formas eksplodajn miksaĵojn kun aero aŭ oksigeno en granda koncentriĝo. Ĝia molekulo konsistas je acetilena grupo ligita al etila grupo. 1-Butino posedas 4 karbonatomojn  kaj 6 hidrogenatomojn. 1-Butino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. En pli altaj koncentriĝoj, 1-butino havas narkotan efikon.
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-butino** per eliminigo de du molekuloj de bromida acido el la **1,2-dubromobutano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-butino** per reduktado de **1-buteno**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-butino** per forigo de unu molekulo de klorida acido el la **1-kloro-1-buteno**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-butino** per traktado de **kloroacetileno** kaj **etano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **1-butino** per traktado de **etila klorido** kaj **acetileno**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **1-butino** per traktado de **propargila klorido** kaj **metano**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Preĝejo Anunciacio (Kondoros)

La **preĝejo Anunciacio** hungare *Gyümölcsoltó Boldogasszony-templom* estas religia konstruaĵo en urbo Kondoros (Hungario).
eta|maldekstre|Altaro kaj predikejo

## Historio 
En 1880 oni metis krucon en tiun lokon, kie nun la sakristio videblas. Tiutempe la katolikoj havis katolikan servon en Csorvás. Inter 1883-1884 kapelo estis konstruita apud la kruco. Katolika grupo formiĝis en 1892, post jaro ĝi estis levita paroĥo. En 1894 la kapelo estis trakonstruita kaj pligrandigita jam kirko. En 1900 la internaj muroj estis pentritaj, en la sekva jaro pro la orgeno la galerio estis pligrandigita. En 1913 sakristio kaj moŝta kapelo estis alkonstruita. La orgeno estis trakonstruita en 1927. Renovigaj laboroj kaj freskopentroj okazis en 1937, post 5 jaroj ankaŭ la eksteraĵo renoviĝis, same en 1998 kaj 2011. 

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas. La enirejo funkcias meze tra la turo. Super la enirejo granda ronda fenestro, apud la enirejo po unu malplenaj niĉoj estas videblaj. Interne pentraĵoj kaj skulptaĵoj videblas el la 18-a jarcento, kiuj venis el Preĝejo Ĉieliro de Maria (Belváros).

Kermeso okazas en la 25-a de marto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* historio kun fotoj
* datenoj

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* prezento kaj sonorado

Kondoros
Kondoros
Ekzercspaco Waffen-SS ĉirkaŭ Benešov

eta|Ekzercspaco de taĉmentoj SS en meza Bohemio 1942–45.
**Ekzercspaco Waffen-SS Bohemio** (, ekde la 1-a de septembro 1943 ), estis establita en maerto de 1942 en spaco proksimume de Vultavo, Sázava, fervojlinio Prago-Tábor (sektoro Čerčany-Olbramovice), fervojlinio Olbramovice–Sedlčany kaj plu de hodiaŭa ŝoseo I/18 el Sedlčany direkte al Příbram ĝis rivero Vultavo. La komandantejo havis sidejon unue en Benešov, ekde aŭtuno de 1943 en kastelo Konopiště. La funkcio de komandanto de la preparata ekzercspaco estis establita la 1-an de novembro 1941. En kvin fazoj okazis forloĝigo de plimulto de devenaj loĝantoj (cca 30 000 personoj) el proksimume 65 municipoj, la malpli granda parto de la loĝantaro (proksimume 40 %) estis okupita en la tn. SS-Hof, sekurigantaj provizadon de la ekzercejo per agrikultura produkto. En la spaco validis germanaj regnaj leĝoj. Iom post iom ĉi tie estis establitaj artileria lernejo, lernejo de tankaj grenadistoj, pionirara lernejo, lernejo de ĉastankoj kaj lernejo de atakantaj kanonoj. En Hradištko estis en la jaro 1943 establita filio de koncentrejo Flossenbürg. La ekzercejoj ne estis plenamplekse ĝis fino de la milito finiogotaj.

Similan ekzercspacon de SS kun nomo Heidelager (*SS-Truppenübungsplatz Heidelager*) estis ankaŭ en Pollando ĉe urbo Dębica.

## Referencoj 
## Rilataj artikoloj 
* Forloĝigo de ĉirkaŭaĵo de Benešov, Neveklov kaj Sedlčany
* Fina solvo de ĉeĥa demando

### Eksteraj ligiloj 
* 
* Jan Vajskebr, Petr Kaňák: Waffen SS v Protektorátu Čechy a Morava, web Ze světa detektorů kovu
* Helmut Gaensel: Proč právě Štěchovice a Hradištko?  
* Ekzercejo de soldataroj SS en retejo de Úročnice, la loka parto de Benešov, administrantoj de paĝaro: Čestmír kaj Josef Velíškovi

Kategorio:Protektorato Bohemio kaj Moravio
Kategorio:Armeaj spacoj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Geografio de distrikto Benešov
Kategorio:Geografio de distrikto Příbram
Benešov
Librilla (stacidomo)

**Librilla** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo, en la Murcia Regiono. Ĝi estas parto de la linio C-2 de Cercanías Murcia/Alicante.

## Vidu ankaŭ 
* Librilla

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Librilla
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Propino

**Propino** aŭ **metilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **acetileno** kaj **metila klorido**. Ĝi estas senkolora, brulema gaso kun dolĉa odoro, nesolvebla en akvo. Propino posedas 3 karbonatomojn kaj 4 hidrogenatomojn. Propino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **propino** per traktado de **acetileno** kaj **metila klorido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **propino** per traktado de **kloroacetileno** kaj **metano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **propino** per kataliza forigo de unu molekulo de klorida acido el la **1-kloro-1-propeno**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **propino** per traktado de **1,1,2,2-tetrakloropropano** kaj **zinko**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **propino** per traktado de **1,1,2,2-tetrakloropropano** kaj **natrio**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Krňany

**Krňany** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov sur montodorso inter kuniĝanta Vultavo kaj Sázava, proksimume 30 kilometrojn sude de Prago. Vivas ĉi tie  (). Al la municipo apartenas krom la vilaĝo Krňany ankoraŭ vilaĝoj Teletín kaj Třebsín, samkiel ankaŭ vico da malpli grandaj domaroj kaj solejoj, el kiuj rekte al Krňany apartenas Hubičkův Luh, Slapnice, Suchá Louka kaj Šejtovka, kies norda parto apartenas en katastron de Hostěradice, do al la municipo Kamenný Přívoz. La ceteraj domaroj kaj solejoj apartenas aŭ al Třebsín (Závist kaj Norbertinka), aŭ al Teletín (Chlístov, Bučina kaj Marš).

En distanco 18&nbsp;km sudoriente situas urbo Benešov, 21&nbsp;km sude urbo Sedlčany, 22&nbsp;km nordoriente urbo Říčany kaj&nbsp;22&nbsp;km okcidente urbo Dobříš. 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1061.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 15-an de septembro 1942 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Naturparko Mezo de Bohemio

## Pluaj fotoj 

Krňany, domy.jpg|Domoj en Krňany
Krňany, obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Kaple v Krňanech (Q66565246) 01.jpg|Kapelo en Krňany


Kategorio:Municipoj en distrikto Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Pekka

**Pekka** estas finna vere ordinara vira antaŭnomo. Antaŭe ĝi estis populara precipe en orienta Finnlando, sed Pehr Evind Svinhufvud ricevis kromnomon "Ukko-Pekka" kaj tial la populareco de la nomo kreskis en la tuta Finnlando. Pekka estas la plej ordinara finna varianto av Petero.

*Pekka* estas ankaū ia apelativa parollingva nomo prio finna viro en najbarlandoj de Finnlando. En Norvegio aperas finna *Pekka* en multaj ŝercoj, kaj en Estonio *pekka* estas iomete insulta parollingva nomo pri tipa finna viro.

## Konataj Pekka-j 
*Pekka Haavisto, politikisto
*Pekka Halonen, pentristo
*Pekka Leimu, hokeisto
*Pekka Ruuska, kantisto
*Pekka Turpeinen, politikisto.

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Konsekrita vivo

La termino de **konsekrita vivo** (latine: *Vita consecrata*) estas, aparte en kristanismo, aro da formoj de religia vivo kun originoj tre fruaj.

En multaj konfesioj ekzistas tiaĵoj, en la katolika, la ortodoksaj kaj la anglikana. Kelkaj tiaj vivomanieroj estas praktikataj en monaĥejo, konvento aŭ komunumejo, sed eĉ de soluloj, ekz. ermitoj aŭ (laikaj) virgulinoj benitaj.

La agoj de personoj de konsekrita vivo estas reglamentitaj de la kanona juro, de ordenregularo aŭ de alia ordaro. La plejparto de ili orientiĝas pri la evangeliaj konsiloj kun propono/postulo ampleksi malriĉecon, senedz(in)econ kaj obeon. 
## Vidu ankaŭ
*Instituto de konsekrita vivo
*Religia instituto
*Sekulara instituto
*Societo de apostola vivo

## Postsinoda apostola instigo (1996) 
En la 26-a de marto 1996 estis publikigita postsinoda apostola instigo de lia papa moŝto Johano Paŭlo la 2-a kun la titolo *Vita consecrata*. Krome la sama papo deklaris en januaro 1997 kaj estonte la festo de la prezentado de Jesuo (2-a de februaro) ankaŭ funkciu kiel tago de la konsekrita vivo.
## Notoj
## Vidu ankaŭ 
* Konsekrita virgineco

## Eksteraj ligiloj 
* kateĥizmo katolika (1983), § 914 ss.

Kategorio:Kristanaj terminoj
Kategorio:Fraŭleco
Kontinenta Alando

**Kontinenta Alando** (svede *Fasta Åland*, finne *Manner-Ahvenanmaa* aŭ *Ahvenanmanner*) estas la plej granda insulo de Alando kaj la plej granda mara insulo de Finnlando. Tie situas ekzemple la ĉefurbo de Alando, Mariehamn. Areo de la insulo estas 685 kvadrokilometroj kaj loĝantaro proksimume 27 000. Krom Mariehamn, ekzistas komunumoj de la insulo Finström, Geta, Hammarland, Jomala, Saltvik kaj Sund.

## Bildgalerio 

Dosiero:LocationÅland.svg|
Dosiero:Mariehamn maj 2018 19.jpg|
Dosiero:Segelpaviljongen, 2019 (02).jpg|
Dosiero:Tiny Island (37038433464).jpg|

Kategorio:Alando
Kategorio:Insuloj en la Balta maro
Kategorio:Maraj insuloj en Finnlando
Sveda kalendaro

**Sveda kalendaro** estis la kalendaro uzata en Svedio de la 1-a de marto 1700 ĝis la 30-a de februaro 1712.

En Svedio (inkluzive de Finnlando kaj la svedaj baltaj provincoj) estis decidite ĉe la fino de la 17-a jarcento ŝanĝi al la gregoria kalendaro transsaltante 11 supertagojn inter 1700 kaj 1740. Tiu ĉi decido signifis, ke dum 40 jaroj inter la 1-a de marto 1700 kaj la 28-a de februaro 1740, la kalendaro uzata de Svedio diferencus de ĉiuj aliaj kalendaroj en la mondo. Krome, la devio ne estus konstanta, sed ŝanĝiĝus je unu tago ĉiun kvaran jaron. Tamen, la decido estis farita kiam Karlo la 12-a estis reĝo. Ekzistis tiel neniu supertago en Svedio en 1700, sed post tio la sveda kalendaro estis unu tagon antaŭ la julia kalendaro kaj dek tagojn malantaŭ la gregoria kalendaro. Malgraŭ la decido, supertagoj estis aldonitaj al la kalendaroj de 1704 kaj 1708. La kialo povus estinti la daŭranta Granda Nordia Milito.

Post ekkomprenado ke la land-specifa kalendaro estis fiasko, Karlo la 12-a ordonis ke Svedio revenus al la malnova julia kalendaro aldonante la 30-an de februaro al la 1712-datita kalendaro. La 30-an de februaro 1712 estas markita en la kalendaro kiel "tilökelsedag". Tio verŝajne signifis ke Svedio iĝis la lasta lando se temas pri adopti la Julian kalendaron.

Svedio finfine ŝanĝis al la gregoria kalendaro en 1753 preterlasante 11 tagojn de februaro, kaj tiel en 1753 la 17-an de februaro estis sekvita de la 1-a de marto. Komence en Svedio oni uzis germandevenan version de gregoriana kalendaro plibonigita kalendaro, kiu deviis de la normala gregoria kalendaro en tio ke la loko de pasko estis determinita per la vera printempa ekvinokso kaj la vera plenluno.

## Vidu ankaŭ 
* 30-an de februaro

Kategorio:Kalendaroj
Kategorio:Historio de Svedio
Historio de Finnlando
Koivisto (kampurbo)

**Koivisto** (jen finne, svede *Björkö*) estas eksa kampurbo de Finnlando borde de la Finna golfo en Karelio, post la vintra kaj daŭriga militoj devige cedita al Sovetunio. Ĝi estis fondita en 1927. La eksa kampurbo apartenis al la gubernio Viipuri. Ĝi havis antaŭ la area cedo 2272 loĝantojn, kaj ĝia terareo estis 23,30 km². En la kampurbo estis multe komercaj kaj industriaj entreprenoj, kaj plu en Finnlando ekzistas konata koivisto-devena entrepreno, aŭtobusa entrepreno *Koiviston auto* ("aŭto de Koivisto").  Post la daŭriga milito la loĝantaro de la komunumo estis movita plejparte al la finna provinco Uusimaa. Nuntempe en la areo estas urbo Primorsk (Приморск), kun tia nomo ekde 1948.

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
2-Pentino

**2-Pentino** aŭ **metila etilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **2-butino** kaj **jodometano**. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Pentino posedas 5 karbonatomojn kaj 8 hidrogenatomojn. 2-Pentino apartenas al la familio de la alkinaj hidrokarbonidoj, kie unu acetilena grupo ligiĝas al metila kaj etila grupoj. 2-Pentino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2-butino** per molekula rearanĝo de la **1-pentino** en alkala medio:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2-butino** per traktado de **2-butino** kaj **jodometano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2-butino** per traktado de **propinila natrio** kaj **jodoetano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2-butino** per traktado de **2-butino** kaj **klorometano**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Castro Verde

**Castro Verde** estas portugala urbeto kaj municipo apartenanta al distrikto Beja, regiono Alentejo, kun ĉirkaŭ  loĝantoj (2021).

Ĝi estas subdividita en kvar fregezioj. La municipo limas en la nordo kun la municipoj Aljustrel kaj Beja, oriente kun Mértola, sude kun Almodôvar kaj okcidente kun Ourique. 

La sidejo estas en la loĝloko Castro Verde, kiu havas ĉirkaŭ 5 200 loĝantojn (2021), nome en la *freguesia* Castro Verde e Casével. 

## *Freguesias* 
eta|maldekstre|190px|Baziliko.
* Castro Verde e Casével
* Entradas
* Santa Bárbara de Padrões
* São Marcos da Ataboeira

## Historio
Estas restaĵoj eĉ el Paleolitiko kaj ĉefe poste de opidumoj de la kastruma kulturo. Ĉefa frua restaĵo estis la Silabaro de Espança, nome frua montro de praiberia aŭ tarteza lingvo. La strategia loko inter Mértola ĉe la rivero Gvadiano kaj la mina zono de Aljustrel favoris la loĝadon en la epoko de la Romia Imperio. 

Poste ŝajne okazis loĝigo fare de visigotoj ĝis la epoko de Al Andalus, kaj ĝis la rekonkero de la zono fare de kristanoj post la Batalo de Ourique en 1139. En la Baziliko konstruigita el 1573 estas azuleĥoj kiuj montras la batalon. Fine de la 13-a jarcento la teritorio apartenis al la Militordeno de Sant'Iago da Espada.

## Vidindaĵoj
* Romiaj kasteloj, romiaj vilaoj, muzeoj, preĝejoj, ermitejoj, pilorioj, minoj, ventomuelejo, megalitaj monumentoj, arkeologiejoj, 

## Bildaro

Câmara Municipal de Castro Verde - Portugal (11186023486).jpg|Urbodomo
Castro Verde (33296594764).jpg|Interno de la Baziliko
Royal Basilica of Castro Verde.jpg|Memormonumnto pri la Batalo de Ourique
Colaço Palace.png|Casa Dona Maria, nome Palacete Colaço
S. Pedro das Cabeças2.JPG|Ermitejo de S. Pedro das Cabeças
Igreja das Chagas do Salvador ou da Senhora dos Remédios - Castro Verde - Portugal (10251302004).jpg|Preĝejo Chagas do Salvador
Casével Mother Church.jpg|Preĝejo de Casével
Working Windmill.png|Ventomuelejo
Commemorative Pillory.jpg|Memormonumenta pilorio
Castro-verde janela 2.jpg|Salutejo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* Birdobservado en la areo de Castro Verde

Kategorio:Urbetoj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Beja
Izopropilacetileno

**Izopropilacetileno** aŭ **3-metilbutino** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **izopropila klorido** kaj **acetileno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla etanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izopropilacetileno posedas 5 karbonatomojn kaj 8 hidrogenatomojn. Ĝi konsistas je unu grupo izopropila ligita al unu grupo acetilena. Izopropilacetileno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **izopropilacetileno** per traktado de **izopropila klorido** kaj **acetileno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **izopropilacetileno** per traktado de **izopropila klorido** kaj **kloroacetileno**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **izopropilacetileno** per traktado de **3,3-dukloro-1-propino** kaj **metano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **izopropilacetileno** per senhidrogenigo de la **izopenteno**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **izopropilacetileno** per traktado de **1,1-Dukloro-3-metilbutano** kaj **natria hidroksido**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
1-Pentino

**1-Pentino** aŭ **pentilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **pentila klorido** kaj **acetileno**. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, solvebla en akvo. 1-Pentino posedas 5 karbonatomojn kaj 8 hidrogenatomojn. 1-Pentino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1-pentino** per traktado de **propila klorido** kaj **acetileno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1-pentino** per traktado de **propano** kaj **kloroacetileno**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1-pentino** per oksidado de la **1-penteno**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1-pentino** per forigo de du molekuloj de bromida acido el la **1,2-dibromopentano**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **pentino** per traktado de **1,1,2,2-tetrakloropentano** kaj **natrio**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **pentino** per traktado de **1,1,2,2-tetrakloropentano** kaj **zinko**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
Ainola

**Ainola** estas la loĝejo de komponisto Jean Sibelius kaj lia edzino Aino Sibelius, kiu funkciis kiel dommuzeo ekde 1974. Ĝi situas en la Lepola distrikto de aktuala Järvenpää proksime de la norda fino de la Tuusulanjärvi strandvojo. La konstruaĵo dezajnita fare de arkitekto Lars Sonck estis kompletigita en 1904, kaj ĝi estis parto de la Tuusulanjärvi artistkomunumo.

La intrigo de Ainola estas proksimume kvar hektaroj en grandeco, kaj aldone al la ĉefkonstruaĵo, ĝi inkludas lignoŝedon, stalon, saŭnkonstruaĵon, grandan ĝardenon kaj naturan miksarbaron, kaj funkciservan konstruaĵon dezajnitan fare de Aulis Blomstedt dezajnitan por muzeo. agadoj. En la suda parto de la korto, aliflanke, ekzistas la tombo de Sibelius, kies bronza tomboŝtono ankaŭ estis dezajnita fare de Blomstedt. La ĉefkonstruaĵo de Ainola ankaŭ havas rimarkindan artaĵkolekton, inkluzive de verkoj de Akseli Gallen-Kallela, Oscar Parviainen, Albert Edelfelt kaj la frato de Aino Sibelius, nome Eero Järnefelt.

Ainola estis kaj la hejmo de la Sibelius-familio kaj la laborejo de Jean. Kiam Sibelius kunmetis, kompleta silento estis postulata en Ainola, kaj tial neniuj akvotuboj estis instalitaj en la konstruaĵo dum la vivdaŭro de Jean. Vivante en Ainola, li komponis grandan nombron da siaj plej konataj verkoj, kaj la konstruaĵoj jam iĝis vizitloko por multaj eminentaj muzikistoj en la 1920-aj jaroj.

Kategorio:Muzeoj en Finnlando
Internacia Eŭkaristia Kongreso

**Internacia Eŭkaristia Kongreso** (latine: *Congressus eucharisticus internationalis*) estas kunveno dum pluraj tagoj de romkatolikoj. Per ĝi la ŝato de eŭkaristio pliiĝu en la tuta mondo kaj ĝuu pliprofundiĝon. Gvidis ĝin aŭ papo aŭ kardinalo komisiita.

Fine de la 19-a jarcento francaj katolikoj iniciatis la tuton. La unua monda kongreso estis organizata fare de Philibert Vrau kun bonvola apogo de lia papa moŝto Leono la 13-a, okazante en Lille. Daŭra komitato ĉe Sankta Seĝo moderigas la kongresojn kiuj nun okazas en la tuta mondo. Partoprenas ilin klerikoj kaj homoj de konsekrita vivo, sed ankaŭ laikoj. La kongreso havas ĉiam certan ĉeftemon rilate al eŭkaristio: la slogano povas esti en kunteksto kun la gastiganta lando aŭ aktualaj, la homaron premantaj temoj. 

La kongresoj estas numeritaj; inter ili estas paŭzoj de unu ĝis tri jaroj. Dum la du mondmilitoj kaj ĝis 1952 ili tute ne okazis. 
## Gastigantoj
En Germanujo ĝis nun dufoje oni kongresis, somere de 1909 en Kolonjo kaj somere de 1960 en Munkeno. Jen listo de ĉiuj kongresaj urboj (el kiuj kelkaj plurfoje) ĝis 2024: Amsterdamo, Angers, Angoulême, Antverpeno, Avinjono, Barcelono, Bogoto, Bonaero, Bruselo, Budapeŝto, Cebuurbo, Ĉikago, Dublino, Filadelfio, Friburgo, Gvadalaharo, Jerusalemo, Kartago, Kebekurbo, Kito, Kolonjo, La Valeto, Lieĝo, Lillo, Londono, Lourdes, Madrido, Manilo, Melburno, Metz, Montrealo, Mumbajo, Munkeno, Najrobio, Namur, Paray-le-Monial, Parizo, Reims, Rio-de-Ĵanejro, Romo, Seulo, Sevilo, Sidneo, Tournai, Tuluzo, Vieno, Vroclavo.

## Eksteraj ligiloj 
* papa komitato por la mondaj eŭkaristiaj kongresoj
*pri la munkena kongreso kun la temo *Pro mundi vita/por ke vivu la mondo* - ĉe: *Historia Leksikono de Bavarujo* 
*listo de la kongresoj kun ĝiaj temoj (ĝis 2008)

## Notoj
Kategorio:Kongresoj
Kategorio:Katolika Eklezio
Xeraco (stacidomo)

**Xeraco** (, valencie *Xeraco*) estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo de la provinco Valencio, Valencia Komunumo. Ĝi havas trajnohaltejon sur linio C-1 de Cercanías Valencia.

## Bildgalerio 

Estació de ferrocarril de Xeraco.JPG|Ekstero
Interior de l'estació de Xeraco.JPG|Interno
Vies de l'estació de Xeraco.JPG|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Xeraco

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Xeraco
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Valencio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Alice Károlyi

'*** [kAroji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Károlyi Alice*' estis hungara pulmonologo, altlerneja instruisto. Ŝia patro estis István Károlyi (venerologo), ŝia geedziĝa nomo estis *Czapek Béláné* [capek].

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1955, poste ŝi akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1961, kiun ŝi kompletigis per licenco pri pulmonologio. Post la diplomo ŝi praktikadis en la pulmonologia instituto, post la licenco jam kiel lektoro kaj ĉefkuracisto ĝis 1980, pli poste en kliniko. Inter 1983-1997 ŝi prelegis en Universitato Semmelweis aŭ en tiam ties memstara Medicina Edukcentro. Ŝi esploris la pulmoflamojn kaj tuberkulozojn. Ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1975, ŝi doktoriĝis (DSc) en 1994 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi edziĝis en 1965 kaj ŝi ricevis premion en 1997.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tüdőgümőkóros betegek nikotinelvonó kezelésének módszere.* (1962)
* *Az epidemiológiailag súlyos tüdőgümőkór kialakulása és felkutatása Magyarországon.* (disertaĵo, 1974)
* *A tüdő gyulladásos betegségei.* (redaktaĵo, 1987)
* *A felnőttkori közösségben – területen – szerzett pneumóniák diagnózisa és etiológiája.* (disertaĵo, 1992)
* *A környezeti ártalom szerepe a légzőszervi megbetegedésekben. Realitások és elképzelések.* (kunaŭtoro, 1997).

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pulmonologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
2-Heksino

**2-Heksino** aŭ **metila propilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1-kloro-1-propino** kaj **propano**. Temas pri alkina hidrokarbonido kaj ĝia molekulo konsistas je unu grupo acetilena ligita al metila kaj propila grupoj respektive en la 1-a kaj 2-a karbonatomo de la acetilena grupo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Heksino posedas 6 karbonatomojn kaj 10 hidrogenatomojn kaj uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **2-heksino** per traktado de **1-kloro-1-propino** kaj **propano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **2-heksino** per traktado de **1-kloro-2-butino** kaj **etano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **2-heksino** per traktado de **2-butino** kaj **kloroetano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **2-heksino** per traktado de **5-Kloro-2-pentino** kaj **metano**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj
3-Heksino

**3-Heksino** aŭ **duetilacetileno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1-kloro-1-propeno** kaj **zinko**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Temas pri acetilena grupo ligita al du etilaj grupoj respektive en la 1-a kaj dua pozicioj de la acetilena grupo. 3-Heksino estas alkina hidrokarbonido posedas 6 karbonatomojn kaj 10 hidrogenatomojn. 3-Heksino uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **3-heksino** per traktado de **1-kloro-1-propeno** kaj **zinko**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **3-heksino** per traktado de **1-kloro-1-propeno** kaj **natrio**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **3-heksino** per traktado de **1,2-dukloroacetileno** kaj **etano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **3-heksino** per traktado de **1-kloro-1-butino** kaj **etano**:

## Vidu ankaŭ
* Hidrokarbonido

## Referencoj 
Kategorio:Hidrokarbonidoj