open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Albert György (inĝeniero)

**Albert GyÖrGy** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **György Albert** estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia familia nomo ĝis 1898 estis **Gschwandtner** [gŝvandtner].

Albert György http://zirc.helyismeret.hu/index.php?title=Gy%C3%B6rgy_Albert naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Aknaszlatina (nuntempa Solotvino en Ukrainio), li mortis la  en Budapeŝto.  

## Biografio 
Albert György akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1884, poste samloke li estis asistanto. Ĝis 1890 li instruis en la akademio en pli altaj instruaj rangoj, poste li estis inĝeniero en Dorog, baldaŭ minejestro en Szászvár. En 1899 en Resica li uzis unua betonon por la vertikala ŝakto. Same li estis la unua, kiu uzis kurentojn por pumpi la akvojn el la minejoj. En 1910 li pensiuliĝis, sed post jardeko li ektrovis baŭksitojn en Halimba. Estis li, kiu enkondukis la hungaran saluton por ministoj: "Bonŝancon! 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tengermaradvány-e a Balaton?* (1884)
* *Mennyiségileg elemzõ vegytan különös tekintettel a fém- és vaskohó-laboratóriumban elõforduló elemzésekre* (1894, 1907) 
* *Bauxittelep Halimbán és környékén Veszprém vármegyében* (1923)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 76-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Line

Line povas referi al :
* LINE, socia reto kaj aplikaĵo
* Líně, loko en Ĉeĥio
* Line (teatraĵo de Israel Horovitz)

## The Line 
* The Line (2009), filmo el 2009
* The Line (televidserio), kanada televidserio
* The Line (Battles), kanto de la muzikgrupo Battles
* The Line (Lisa Stansfield), kanto de Lisa Stansfield

## Vidu ankaŭ 
* Linio (angle *line*)
Kasumi (Dead or Alive)

**Kasumi** (japane: かすみ, ankaŭ skribita kiel 霞, signifante nebulo) estas rolulo de *Dead or Alive* (mortinta aŭ viva), nome vidluda serio kreita de "Team Ninja". Kasumi estis la ĉefa rolulo de *Dead or Alive* ekde ties premiero en 1996. Ŝi estis la oficiala protagonisto en la unuaj du ludoj de la serio kaj estis ankaŭ ĉefa rolulo en la kvina ludo kaj en la filmo *DOA: Dead or Alive*, en kiu ŝi estis ludita de Devon Aoki.

Kategorio:Fikciaj glavobatalantoj
Kategorio:Animaciaj roluloj
Kategorio:Videoludaj roluloj
Kategorio:Fikciaj japanoj
Kategorio:Fikciaj princinoj
Kategorio:Aperis en 1996
LINE (socia reto kaj aplikaĵo)

**Line** (LINE) estas orientazia socia reto, origine kreita en Japanio, ankaŭ nomata *Line aplikaĵo*. Line estis lanĉita en 2011 kaj post kelkaj jaroj fariĝis la plej vaste uzata socia reto en Japanio. En 2014 ĝi havis 560 milionojn de uzantoj. Line estis kreita fare de Corporation, filio de la Korea Naver Corporation. Origine Line disvolviĝis kiel aplikaĵo por saĝtelefonoj kun operaciumoj Android kaj iOS, poste por BlackBerry, Nokia Asha kaj Windows Phone kaj Firefox OS. La sistemo estas ankaŭ havebla por la komputilaj platformoj Microsoft Windows kaj Mac OS.

## Eksteraj ligiloj 
* LINE 

Kategorio:Retejoj aperintaj en 2011
Kategorio:Sociaj retejoj
Kategorio:Retejoj en Japanio
Folke Wedlin

**Folke WEDLIN** estas sveda esperantisto, verkisto kaj instruisto en lernejo Lerum. Li loĝas en Mölndal. Li verkis lernolibrojn pri Esperanto. Li verkas poeziaĵojn ekzemple *Ĥodapro*, 40-paĝa longega poemo pri vivo de juna fiŝkaptisto kaj amikeco, kiu ricevis premion en Belartaj Konkursoj de UEA.

## Referencoj 
Kategorio:Svedaj esperantistoj
Jean-Marie Ries

**Jean-Marie RIES** estas esperantisto el Luksemburgio. Li verkas poeziaĵojn. Li kunlaboras en Esperanto gazetoj kiaj La Ondo de Esperanto kaj Beletra Almanako. Li ricevis premiojn kiel ekzemple Belartaj Konkursoj de UEA.

## Referencoj 
Kategorio:Luksemburgaj esperantistoj
Johannes Daniel Falk

**Johannes Daniel FALK** (naskiĝinta la  en Gdansk, mortinta la  en Vajmaro) estis germana verkisto kaj teologo.

## Vivo 
En 1792 li ekstudentis en Halle (Saale) ĉe la teologia fakultato. Ekde 1798 li estis privatulo en Vajmaro kaj iĝis en 1806, post la Batalo de Jena kaj Auerstedt, pro meritoj eksterordinaraj pri urbo kaj regiono legato-konsilisto salajrita (privilegio far la duko).
En 1813 li fondis kun Karl Friedrich Horn la karitatan fondaĵon *Gesellschaft der Freunde in der Not* por edukigi forlasitajn kaj povrigitajn infanojn. Poste liaj klopodoj ebligis la fondon de lernejo, kiu en 1829 iĝis publika instituto portante daŭre la nomon *Falksches Institut*. Ekde 1821 estis loĝejo kaj instituto liaj ĉe Lutera korto.

Falk entombigitis sur la Historia tombejo vajmara. En 1813 starigitis en Vajmaro je Graben Falk-monumento.

## Verkista graveco 
Kiel verkisto li unue skribis satiraĵojn kaj apartenis al la pli malnova skolo kiu preferis pli ĝeneralan kaj molan satiron: malavantaĝo estis - pro la ĝeneraleco kaj anonimeco - manko de akreco kaj rapidspriteco. Ekzemplo estu la verko »Taschenbuch für Freunde des Scherzes und der Satire« (1797-1803, 7 jarkolektoj). De la aliaj skribitaĵoj menciindas prilaboro de la plaŭta komedio »Amphitruo« (Halle 1804). Liaj priartaĵo »Kleinen Abhandlungen, die Poesie und Kunst betreffend« (Weimar 1803), lia gazeto »Elysium und Tartarus« (1806) kaj lia postlasitaĵo »Goethe aus näherm persönlichen Umgang dargestellt« (1832) enhavas interesajn rimarkojn pri la literatura vivo dum la goeta tempo en Vajmaro, la t.n. Vajmara Klasiko.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 6. Leipzig 1906, p. 288-289, kio legeblas tie ĉi interrete.
## Vidu ankaŭ
*Falk-bazlernejo (Vajmaro)

Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Amélie Boudet

eta|Amélie Boudet
**Amélie-Gabrielle BOUDET** (naskiĝis en Thiais la 23an de novembro 1795, mortis en Parizo la 21an de januaro 1883) estas la baptonomo de franca instruistino kaj artistino, edzino de la kodiginto de spiritismo, nome Allan Kardec. Ŝia patro estis Julien-Louis Boudet, kaj ŝia patrino Julie-Louise Seigneat de Lacombe.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de *L’Institut Amélie Boudet*  (Instituto Amélie Boudet) 

## Bibliografio 
* SOUTO MAIOR, Marcel. *Kardec - A Biografia* [Kardec - la biografio]. São Paulo: Eldonejo Record, 2013 

## Referencoj 
Kategorio:Francaj spiritistoj
Andrea Gibson

**Andrea GIBSON** (naskiĝis la ) estas poeto kaj aktivisto, kiu loĝas en Boulder, Koloradio. La poezio de Gibson ĉefe temas pri sociseksaj normoj, politiko, socia reformo kaj la problemoj de GLAT-uloj en la hodiaŭa socio.

## Persona vivo 
Gibson ekkreskis en Calais, Majno. Gibson estas la infano de Mark kaj Shirley Gibson, kaj havas unu fratinon, Laura, kiu menciiĝas en la poemo de Gibson kun la nomo 'Titanic'. Gibson ekkreskis en baptisma hejmo kaj iris al ''Saint Joseph's College of Maine*. Poste Gibson translokiĝis al Nov-Orleano kun sia koramikino. En 1999 ili translokiĝis al Boulder, Koloradio.

Gibson ankaŭ uzas la nomon Andrew. Gibson uzas seksneŭtralajn pronomojn kaj skribis multajn poemojn pri sociseksa identeco, kiel "Swing set" kaj "Andrew".

## Diskaro 
* *Bullets and Windchimes* (2003)
* *Swarm* (2004)
* *When the Bough Breaks* (2006)
* *Yellowbird* (2009)
* *Flower Boy* (2011)
* *Truce *(2013)

## Libroj 
* *Pole Dancing to Gospel Hymns* (2006)
* *The Madness Vase* (2012)
* *Pansy'' (2015)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj poetoj
Kategorio:GLAT-verkistoj
26546 Arulmani

'*26546 *Arulmani'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Dheevesh Arulmani*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2010 pro sia projekto pri energio kaj transporto. Li estis lernanto ĉe la *Gordon Graydon Memorial Secondary School'' en Misisogo (Ontario, Kanado).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Asteroido (26546) Arulmani ; de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Antal Hauch

**Antal HAUCH** [haŭĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hauch Antal** estis hungara inĝeniero, profesoro.

Antal Hauch https://www.facebook.com/dvroka/posts/1196186207082366 naskiĝis la  en Galicio en Koss, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Antal Hauch studis en Akademio de Lwow, poste inter 1844-1847 en Akademio de Selmec. Post la diplomo en 1847 li eklaboris en diversaj metalurgiaj objektoj. Inter 1851 kaj 1856 li instruis en Akademio de Selmec, poste li estis fandejestro en la regiono. Inter 1870-1884 li estis oficejestro en Zalatna, dum li eltrovis novan teknologion por akiri orojn, arĝentojn kaj kuprojn. Li ricevis Eŭropan patenton pri tio. Li projektis ankaŭ novan sistemon por havi telurojn. En 1884 li pensiuliĝis, samtempe li ricevis la titolon mineja konsilisto. Dum la aktivaj jaroj li proprakoste vizitis signifajn metalurgiaĵojn en Eŭropo, eĉ en Italio li projektis fandejon.
   
## Elektitaj kontribuoj 
* *Analytische Chemie 1–4.* (1855)
* *Schmöllmitzer Hüttenprocesse...* (1860)
* *A kohászathoz szükséges segédanyagok előjöveteléről és minőségéről* (1869)
* *A felsőmagyarországi és erdélyi sárgaérc értékesítéséről* (1876)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 79-a paĝo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj metalurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Angelica Bellonata Facius

[eta|Medalo de 1854 okaze de la datreveno 50-a de la bena agado de granddukino [Maria Pavlovna Romanova , fare de Facius]]
eta|Tomboŝtono en Vajmaro
**Angelica Bellonata FACIUS** (naskiĝinta la  en Vajmaro, mortinta la  samloke) estis germana skulptistino, medalistino kaj gemofaristino.

## Vivo 
La filino de la artisto Friedrich Wilhelm Facius sukcesis superi la patron longe. Ŝi estis adeptino de Christian Daniel Rauch en Berlino kaj ege influitis de la rondoj vajmaraj ĉirkaŭ Johann Wolfgang von Goethe.

Post kvinjara trejnado ĉe la patro kaj la frekvento de la de Goeto subtenata Duka libera desegnolernejo en Vajmaro ŝi pluse trejnitis fare de Peter Kaufmann. En 1825 ŝi prezentitis al Goeto, kiu zorge akompanis ŝian pluan evoluon artistan. Ŝia nekutima talento havigis al ŝi subtenadon de aliaj gravuloj kiel Leonhard Posch, Johann Gottfried Schadow aŭ la konata medalisto Gottfried Bernhard Loos.

## Graveco artista 
Angelica Facius apartenis al la plej gravaj germanaj skulptistinoj de la 1-a duono de la 19-a jarcento kaj estis membro de la fama Berlina skolo de skulptistoj.

Inter ŝiaj plej bonaj gravuraĵoj nombriĝas la busto de la grandduka moŝto Karolo Aŭgusto (Saksio-Vajmaro-Eisenach) en karneolo, la medalo farita okaze de la jubileafesto de la menciita grandduko (1825) kaj la sub la gvido de Rauch finfarita medalo produktita pro la funebro de la sama duko. Same elstaraj estis liaj portretoj en gemoj, ŝiaj bustoj en gipso, sigeloj kaj malaltaj reliefoj.

## Literaturo 
* Allgemeines Künstlerlexikon Band XXXVI, 2003, S. 159
* Claude Keisch und Roland März: *Deutsche bildende Künstlerinnen von der Goethezeit bis zur Gegenwart*. Berlin: National-Galerie 1975
* Peter Bloch u.a. (Hrsg.): *Ethos und Pathos, die Berliner Bildhaŭerschule 1786 - 1914*. Berlin: Dt. Verein für Kunstwiss. 1990
* Eva Wipplinger: *Medaillenkünstlerinnen in Deutschland. Kreativität in Geschichte und Gegenwart*. Halle 1992
* Ulrike Müller (Hrsg.): *Frauenpersönlichkeiten der Weimarer Klassik: der Umgang hier scheint mir sehr angenehm und gar nicht kostspielig *. Weimar 1998, 2003.
* Bärbel Kovalevski (Hrsg.): *Zwischen Ideal und Wirkliĉkeit. Künstlerinnen der Goethe-Zeit zwischen 1750 und 1850*. Ostfildern-Ruit 1999

Kategorio:Germanaj skulptistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Bruni Löbel

**Bruni LÖBEL** (naskiĝis la 20-an de decembro 1920 en Chemnitz; mortis la 27-an de septembro 2006 en Mühldorf) estis germana teatra kaj filma aktorino.

Kiel 14-jarulino, ŝi petis pri aliĝo al drama lernejo, sed ne akceptiĝis kiel lernantino. Tio ne malhelpis ŝin realigi sian vizion de aktoriĝo, al kiu ŝi alproksimiĝis persiste. La saman jaron, en 1935, ŝi havis sian unuan aktoran rolon en la urba teatro de la naskiĝurbo Chemnitz, en surscenigo de la dramo *La malsanulo pro imago* de Molière. Ŝi prenis privatajn lecionojn pri aktorado ĉe Sonja Karzau, kiu en 1938 ricevis aktoran dungiĝon en Munkeno. Bruni Löbel nepre volis sekvi la idolan instruistinon, sed ŝiaj gepatroj malpermesis al la 17-jarulino translokiĝi al la granda urbo "plena je malbonaĵoj" kaj ŝlosis ŝin en ŝian ĉambron. La filinon tio ne haltigis: ŝi grimpis el la fenestro, per ŝnuro mallevis ankaŭ la antaŭe pakitan valizon, iris al Munkeno kaj neniam revenis. La unuajn du jarojn ŝi laboris kiel sekretariino. Sed du jaroj poste, nun ŝi aĝis 19 jarojn kaj intertempe la dua mondmilito jam bolis, ŝi ricevis oferton aktori en la opereca kineja filmo *Heimatland*. De tiam ŝi ludis kaj filmajn kaj teatrajn rolojn, ekzemple en la teatra festivalo de la universitata urbo Marburgo kun la tiutempe ankoraŭ nekonata aktoro Gert Fröbe en la dramo *Somermeznokta sonĝo* de Ŝekspiro.

Ŝi definitive konatiĝis per la filmo *Wenn die Sonne wieder scheint* ("Kiam la suno denove brilas") de 1943. Post la dua mondmilito ŝi unue kun interalie la aktora kolego Heinz Rühmann turneis tra la teatroj de multnombraj germanaj urboj. En 1950, ŝi havis la virinan ĉefrolon apud la aktora kolego Paul Klinger en la filma komedio *Die Nacht ohne Sünde* ("La nokto sen peko").

Ekde 1958, ŝi konstante loĝis en Munkeno kaj ĉefe plenumis teatrajn rolojn. Gastajn rolojn ŝi ankaŭ havis en teatroj de Hamburgo, Duseldorfo kaj Vieno.

En la 1950-aj jaroj ŝi rolis en pli ol 40 kinejaj filmoj, ekzemple la filmo *Absender unbekannt*, inkluzive ankaŭ de tri usonaj produktaĵoj, inter ili la filmo *The Big Lift* pri la kadre de la malvarma milito strikte dividita urbo Berlino. Pli kaj pli ŝi ankaŭ populariĝis kiel televida aktorino kaj ricevis ĉefrolojn en televidaj filmoj kaj serioj. La lastan grandan teatran rolon ŝi plenumis en 2003, la lastan grandan televidan rolon en 2006.

Kategorio:Germanaj aktoroj
Vilmos Händel

**Vilmos Händel** [vilmoŝ hendel], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) **Händel Vilmos Pál** estis hungara luterana pastro, instruisto.

Vilmos Händel http://digit.drk.hu/?m=lib&book=3&p=1122  naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Szepesváralja (nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio), li mortis la  en Ĉeĥoslovakio en Banská Štiavnica.

## Biografio 
Vilmos Händel lernis en Nyíregyháza, Miskolc kaj Eperjes.Post la ekzameno li estis familia edukisto unu jaron, ekde 1859 li plulernis laŭvice en universitatoj de Jena, Halle an der Saale, Berlino, Bonn, Göttingen, Heidelberg, Bazelo, Zuriko kaj Munkeno. En 1861 li hejmenvenis kaj li estis vicpastro en Miskolc. En la sekva jaro li iris al Selmecbánya, kie li longe ne nur estis pastro, sed ankaŭ instruisto. Li instruis en la luterana liceo ekzemple Kálmán Mikszáth-on. Post jaroj li estis eklezia ĉefnotario kaj li havis ankaŭ luteranajn postenojn. Depost Traktato de Trianon li ne rajtis instrui plu.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *A keresztyén egyház története* (Historio de la kristana eklezio), (1877, 1878) - lernolibro
* *A nagyhonti egyházmegye községeinek rövid története* (1883–84)
* *A gyermek imái* (Preĝoj de la infano), (1890)
* *Verfassung der ev. christlichen Kirche augsb. Confession in Ungarn* (1893)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 80-a paĝo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj luteranaj pastroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Saint-Seine-sur-Vingeanne

**Saint-Seine-sur-Vingeanne** estas franca komunumo lokita en departemento Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
Saint-Seine-sur-Vingeanne etendiĝas sur  kaj havis &#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de , tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj/km².

### Najbaraj komunumoj 
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas .

## Referenco 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro écho des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Andrzej Koszewski

**Andrzej KOSZEWSKI**, naskiĝinte la 26an de julio 1922 en Poznań kaj mortinta la 17an de februaro 2015, estas komponisto kaj pola muzikologo. Lia plej konata verko estas *Muzyka fa-re-mi-do-si.* Komponita en 1960, tiu ĉi partituro por ĥoro estis verkita okaze de la datreveno de la naskiĝo de Frédéric Chopin.

Liaj studoj inkludis la muzikan teologion kaj la komponadon. Tiun ĉi disciplinon li sekvis en la nacia kolegio de muziko de Poznań en 1953. Estinta diplomita de muzikaj studoj al la nacia supera muziko-lernejo de Varsovio kaj de muzikologio al la Universitato de Poznań, li instruas la komponadon en la nacia kolegio de muziko de Poznań ekde 1957. Li atingis la titolon de profesoro en 1978.

La laboro de Andrzej Koszewski, precipe liaj pecoj por ĥoroj, estis registritaj dum festivaloj kaj internaciaj konkursoj organizitaj en Eŭropo, en Azio kaj en Ameriko.

## Verkoj 
* *Koncerto grosso* (1947) por orkestro al kordoj
* *Kashubian Suito *(1952) por miksita koruso
* *Malgrandaj bluaj okuloj* (1952) por miksita koruso aŭ por koruso de knaboj
* *Alegro simfonia* (1953) por orkestro
* *Sonata Breve* (1954) por sola piano
* Trio por piano, violono, violonĉelo (1955)
* *Sinfonietta* (1956) por orkestro
* *Muzyka fa-re-mi-do-si* (1960) por miksita koruso
* *Intermezzo* (1962) por sola piano
* *La Espero* (1963) por du miksitaj korusoj
* Zdrowaś Królewno Wyborna, adiaŭa sublima princino (1963) por miksita koruso
* Triptiko "Granda Pollando" (1964) por miksita koruso
* *Nicolao Copernico Dedicatum* (1966) por miksita koruso
* *Ludoj* (1968) por miksita koruso
* Renkontiĝo en Szczecin (1968) por miksita koruso
* *La grajnoj de pipro* (1969) por sola piano
* Mała suita nadwarciańska, malgranda suito (1969) por miksita koruso
* *Tri Lulkantoj* (1969) por soprano kaj piano
* Przystroję, Ornementations (1970) por sola piano
* *Ba-No-Sche-Ro* (1971/72) por miksita koruso
* *Da Fischiare* (1973)
* *Canzone e Danza* (1974) por koruso
* *Prologo* (1975) por miksita koruso
* *Tri kristnaskaj kantoj* (1975) por miksita koruso
* *Tri Sonatines* (1978) por sola piano
* *Ad Musicam* (1979) por voĉa orkestro
* *Campana* (1980) por miksita koruso
* Lubusz, suito (1984) por koruso

## Distingoj 
* Ministerio de Kulturo kaj Artoj en 1967, 1973, 1977 kaj 1978
* Urbo kaj Voïvodat de Poznań en 1968

## Referencoj 
Kategorio:Polaj komponistoj
Listo de studentoj, poste instruistoj en Akademio de Selmec

Jen listo de studentoj, kiuj studis en Akademio/Altlernejo de Selmec, poste ili ankaŭ instruis samloke:

*
## A 
* Kálmán Adda
* János Adriany

## B 
* József Bachmann
* István Balázs (inĝeniero)
* Béla Barlai
* Gergely Bencze
* János Bíró (inĝeniero)
* Tibor Blattny
* Vilmos Bruimann
* Lajos Burdáts

## C 
* István Csermely
* Ottó Cséti
* Lőrinc Csiby
* Imre Csik

## D 
* Mihály Dérer
* József Divald

## F 
* Gusztáv Faller (1816)
* Károly Faller
* Gyula Farbaky
* István Farbaky
* Lajos Fekete (botanikisto)
* Zoltán Fekete (inĝeniero)
* József Finkey

## G 
* Árpád Gálócsy
* Gyula Gretzmacher
* Albert György (inĝeniero)

## H 
* Antal Hauch
* Emil Herrmann
* Josef Hrabák (inĝeniero)
* József Hültl

## I 
* Nándor Illés

## J 
* Gyula Jákó
* Sándor Jankó

## K 
* Willibald Kachelmann
* Artúr Kelle
* Antal Kerpely (patro)
* Móric Krippel

## L 
* Johann Nepomuk Lang
* Gyula Lehoczky
* Jakab Lázár
* Gusztáv Liszkay
* Lajos Litschauer

## M 
* József Marschan
* János Mihalovits
* Sándor Mály
* Béla Mikó
* Albert Miller (inĝeniero)
* Johann Möhling
* Géza Muzsnay

## P 
* Dezső Pantó
* János Pauer
* Sándor Pauliny
* Mihály Patzier
* János Pauer
* János Pettkó
* Ede Pöschl
* Alfréd Probstner

## R 
* Antal Ruprecht

## S 
* Aladár Schleicher
* Rezső Schréder
* Jenő Sobó

## T 
* Károly Tavy
* János Tuzson

## V 
* Jenő Vadas

## W 
* Károly Wagner
* Vilmos Wagner
* Benő Winkler

## Vidu ankaŭ 
* Akademio de Selmec

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* La listo estas elekto el datenoj de la biografioj en Vikipedio.

Kategorio:Listoj
Kategorio:Akademio de Selmec
Ditriĥo la 2-a de Mark

**Ditriĥo la 2-a, Grafo de Mark** (naskiĝinta en 1374; mortinta la 14-an de marto 1398), vokto pri Werden kaj Essen, estis la filo de Grafo Adolfo de Kleve kaj Mark kaj de Margareta de Berg, filino de Grafo Gerhardo la 1-a de Berg-Ravensberg. Lia patro faris lin ankoraŭ je sia vivotempo en 1393 Grafo de Mark. Graflandon Kleve heredis post la morto de la patro en 1394 la pli aĝa frato de Ditriĥo, Adolfo.

Ditriĥo mortis jam en 1398 dum malpaco. Lia tombo troviĝas en la abatopreĝejo je Hörde. Lin postsekvis kiel Grafo de Mark lia frato Adolfo, kiu per tio unuigis la graflandojn Kleve kaj Mark en persona unio.

## Literaturo 
* Wilfried G. Vogt: *Graf Diderik von der Mark, 1398 vor Elberfeld gefallen? Eine kritische Untersuchung seiner Grabplatte und ein Einwand zum angeblichen Sterbeort.* En: *Beiträge zur Geschichte Dortmunds und der Grafschaft Mark.* 89. 1998.

## Eksteraj ligiloj 
* Genealogio de la mezepoko – Dietrich II. Graf von Mark

## Referencoj 
Kategorio:Dinastio Mark
Kategorio:Grafoj de Mark

Kategorio:Viroj
Olĥovaja (stacio de Moskva metroo)

**Olĥovaja** () estas stacio sur Metrolinio Sokolniĉeskaja de la Metroo de Moskvo, ĝi situas inter la stacioj '** kaj **' en Moskvo. Ĝi estis malfermita la .

## Vidu ankaŭ 
* Listo de stacioj de Moskva metroo

## Eksteraj ligiloj 
*   ()

Kategorio:Stacioj de Moskva metroo
Kategorio:Sokolniĉeskaja linio (Moskvo)
Kategorio:Nov-Moskva administra arondismento
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2019
Kategorio:2019 en Moskvo
József Hültl

**József Hültl** [hultl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Hültl József** estis hungara altlerneja instruisto. Liaj filoj estis Dezső Hültl kaj Hümér Hültl.

József Hültl http://www.npg.hu/index.php/component/jcollection/item/1150-hueltl-jozsef naskiĝis la  en Baja, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Hültl frekventis piaristan gimnazion en Pest (urbo), poste li studis en Industria Lernejo József, fine li akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1855. Post siaj studoj li estis akademia asistanto, poste li estis inspektoro en diversaj minejoj. En 1873 li ricevis la titolon mineja konsilisto, en 1881 mineja ĉefkonsilisto. En la jaro 1888 li havis postenon en la financa ministerio, en la sekva jaro li estis nomumita minejestro en Selmecbánya. Li ricevis 2 reĝajn premiojn. Li estis fondinta membro de Hungara Mina kaj Metalurgia Societo. En 1897 li pensiuliĝis. Li havis menciindan kolektaĵon pri medaloj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 85-a paĝo)
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
26549 Tankanran

'*26549 *Tankanran'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Tan Kan-Ran*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair'' de 2010 pro sia projekto en teamo pri energio kaj transporto. Li estis lernanto ĉe la Mezlernejo n° 4 de Pekino (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Ludwig Friedrich von Froriep

**Ludwig Friedrich von FRORIEP** (naskiĝinta la  en Erfurto, mortinta la  en Vajmaro) estis germana medicinisto kaj eldonisto.

## Vivo 
Froriep studis ekde 1796 en Jena kaj Vieno kaj iĝis en 1801 privata docento en Jena kaj vicdirektoro de la obstetrika instituto, en 1802 eĉ eksterordinara profesoro. En 1804 li iris al Halle (Saale) kie li tamen pli ekokupiĝis pri naturhistorio, komparita anatomio kaj kirurgio.

En 1808 li iĝis ordinara profesoro pri kirurgio kaj obstretriko en Tübingen, kie li malfermis akuŝan klinikon privatan. Estinte ekde 1814 reĝa privata kuracisto en Stuttgart, li iris en 1816 al Vajmaro (kun la titolo: Supera medicinkonsilisto) por helpi la bopatron Friedrich Justin Bertuch en la gvidado de la industria kontoro. La entreprenon li transprenis post ties morto en la jaro 1822. Li mem estis entombigita sur la Historia tombejo vajmara.

Froriep ankaŭ ludis rolon en la demando pri la sorto de la kranio de Friedrich Schiller. Li prezentitis objekton kiu evidentiĝis falsa.

## Verkoj 
Froriep skribis la manlibron »Handbuch der Geburtshilfe« (9-a eldono, Weimar 1832); en 1822 li fondis la fakgazeton »Notizen aus dem Gebiete der Natur- und Heilkunde« (Weimar 1822–36, 50 vol.), daŭrigotan ekde 1837 kune kun la filo Robert sub la titolo »Neue Notizen aus dem Gebiete der Natur- und Heilkunde«.

Krome li tradukis kun Meckel la verkon »Vorlesungen über vergleichende Anatomie« (Leipzig 1809–10, 4 vol.) de Cuvier, kaj prilaboris la manlibron de Cooper »Handbuch der Chirurgie« (2-a eldono, Weimar 1831, 2 vol.). Obstetrikajn bildojn li eldonis sub la titolo »Geburtshilfliche Demonstrationen« (1821–32, 11 kajeroj).

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 7. Leipzig 1907, p. 169-170, (tie ĉi interrete)

## Notoj 
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Homoj rilataj al Jena
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Akademianoj
Vladimir Krstić - Laci

**Vladimir Krstić**, artista nomo **Laci**, (naskiĝinta la 21-an de februaro 1959 en Niš) estas serba aŭtoro de bildrakontoj kaj pentristo.

Li estas fama pro, interalie, *Billy Wanderer*, *Il Grande Blek*, *Sherlock Holmes*, *Adam Wild* kaj *Ghosted*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Laci Lambiek Comiclopedia
* Laci, ComicBook DB

Kategorio:Serbaj bildliteraturistoj
Kategorio:Serbaj pentristoj
Porlamar

**Porlamar** estas urbo de Venezuelo. Ĝi estas la plej granda loĝloko de la Margarita Insulo, situanta ĉe la nordorienta marbordo de la lando, en la Kariba Maro kaj pli precize norde de la duoninsulo Araja de la ŝtato Sucre kaj ĉe la insuloj Coche kaj Cubagua. En 2011 la urbo havis 97 830 loĝantojn.

## Rilatoj al Esperanto 
En 1909 en la urbo fondiĝis la unua Esperanto-grupo de Venezuelo. Ĝ ricevis la nomon „Progreso“ kaj ekestis precipe pro la iniciato de *George O. Messerl*, la pionira esperantisto de la lando. 

Kategorio:Urboj de Venezuelo
Maria Pavlovna Romanova

**Maria Pavlovna Romanova** (; naskiĝis la  en Sankt-Peterburgo, mortis la  en Vajmaro) estis mecenatino rusa-germana. Ŝi estis rusa granddukino, artistino kaj filino de caro Paŭlo la 1-a kaj nepino de la carino Katerina la Granda. Por ŝi nomitis la Mariovalo (Eisenach). Portas la nomon de ŝi la Maria-Pavlovna-promenejo.

## Vivo
En 1804 ŝi edziniĝis al la tronheredanto Karlo Frederiko; la karakteroj de la geedziĝintoj tre malsamis, tamen la geedzeco bone funkciis. Kiam Maria Pavlovna venis Vajmaron la honoroj daŭris dum kelkaj semajnoj; la ĝojo restis nur ĝis la enmiksiĝo de la duklando en la militojn de Napoleono Bonaparte. Nur post la venko super Napoleono la granddukino povis bonfaradi al la lando.
Kune kun la bopatro Karlo Aŭgusto la Vienan Kongreson kaj povis influi mem kelkajn decidojn. La duklando plirangiĝis je grandduklando kaj pligrandiĝis ankaŭ. Dum multaj jaroj estis ŝia paĝio Anna Dillon kiu estis veninta kun ŝi el Sankt-Peterburgo al Turingio.

## Artista agado
Inter 1816 kaj 1828 ŝi havis kreivan fazon. La grandduko havis en sia bofilino kritikeman kaj saĝan regadpartnerinon. Ŝi partoprenis arde en liberalaj reformoj kaj ege subtenis ĉiujn kulturaĵojn kaj sciencaĵojn. En 1841 ŝi venigis Franz Liszt al Vajmaro, kiu fariĝis kortega kapelestro vajmara restonte ĝis 1858. Lia ĉeesto allogis multajn aliajn artistojn al Vajmaro: Richard Wagner, Hector Berlioz, Anton Rubinstein, Giovanni Battista Rubini. Multaj planoj de Liszt ne povis realiĝi; krome lia privata vivo ne tro deca malvarmigis la rilaton al Maria Pavlovna. En 1831 ŝi fondis por anoj de *Weimarer Lesegesellschaft* la t.n. Legadmuzeon.

## Privataĵoj
Ŝi naskis kvar infanojn, du filojn kaj du filinojn, inter kiuj Karlo Aleksandro, reganto de Saksio-Vajmaro-Eisenach. En 1807 mortis la amata avino de la edzo, la konata Anna Amalia. Ankaŭ Ŝilero mortis jam en 1805; kun li ŝi tre bone rilatis. En 1825 mortis la rusa caro Aleksandro la 1-a, baldaŭ poste la bopatro; en 1832 mortis Goeto kaj la pentristo kaj arthistoriisto Johann Heinrich Meyer.

En 1853 mortis la edzo, ankoraŭ antaŭ la datreveno 25-a de la entroniĝo. Poste ŝi ne plu politike agadis sed daŭre konsilis la filon.

Ŝi entombigitis sur la Historia tombejo vajmara. Ŝia kadavro prezentitis en la rusa-ortodoksa kapelo samloke. La vandoj inter tiu preĝejeto kaj la apuda princa kripto forigitis laŭ komisio de la filo: tiel ŝi povus dormi rekte apud la edzo, restante en la ortodoksa parto de la tombejo. Ŝia lasta konfespreninto estis Stefan Sabinin.

## Eksteraj ligiloj 
Biografio detala

Kategorio:Romanovoj
⚭Maria Pavlovna Romanova
⚭Maria Pavlovna Romanova
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Margareta de Berg

**Margareta de Berg** aŭ **Margareta de Jülich** (mortinta onidire la 10-an de oktobro 1425) estis filino de Grafo Gerhardo de Berg el la dinastio Jülich kaj de Margareta de Ravensberg-Berg same kiel edzino de Grafo Adolfo la 1-a de Kleve-Mark.

Margareta geedziĝis en 1369 kun Adolfo de Mark, la iama episkopo de Monastero kaj elektito de Kolonjo, kiu ekde 1368 regis Graflandon Kleve. En 1373 naskiĝis la plej aĝa filo de la paro, la pli posta grafo de Kleve Adolfo la 2-a, al kiu sekvis 15 pluaj gefiloj. Margareta supervivis sian edzon mortintan en 1394 je pli ol tridek jaroj kaj vivis kiel vidvino en Kastelo Monterberg. Ŝi mortis en 1425 kaj estis entombigata apud sia edzo en la kolegiata preĝejo je Kleve; tie konserviĝis la tombomonumento de la paro.

## Literaturo 
Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln NF XVIII: Zwischen Rhein und Maas, Frankfurto ĉe Majno 1998, tabuloj 17 (Kleve) kaj 29 (Jülich).

Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1425
Kategorio:Virinoj
Gerhardo de Mark je Hamm

**Gerhardo de Mark je Hamm** (naskiĝinta proksimume 1387; mortinta en 1461) regis de 1430 ĝis 1461 kiel grafo de Mark la graflandon Mark. Li estis la filo de Grafo Adolfo la 3-a de Mark-Altena kaj de Margareta de Jülich.
## Vivo 
Gerhardo komencis unue eklezian karieron. De 1403 ĝis 1417 li estis preposto de la katedralo de Ksanteno, de 1414 ĝis 1416 li krome estas dokumentebla kiel kanoniko ĉe la katedralo de Kolonjo. Li rezignis tamen la ekleziajn rangojn, por koncentriĝi plene pri profana kariero. Ekde 1409 Gerhardo postulis de sia frato Adolfo la 2-a/4-a., Grafo de Kleve kaj Mark, partoprenon je la patra heredaĵo. Komence Gerhardo ricevis Liemers, en 1413 Adolfo provizore kompensis sian pli junan fraton per partoj de sia marka Sauerland kaj la garantiejoj Kaiserswerth, Sinzig kaj Remagen.

En 1418 Adolfo, la antaŭan jaron rangaltigita al Duko de Kleve, dekretis regulon pri unuenaskiteco por siaj landoj Kleve kaj Mark. Per tio Gerhardo vidis sin prirabita pri ĉiaj perspektivoj je la postsekvo en Graflando Mark. Li ricevis subtenon de Imperiestro Sigismondo, kiu testamentis lin per la garantirajtoj pri la regna urbo Duisburg. Ankaŭ Gerhardo alianciĝis kun la kolonja ĉefepiskopo Ditriĥo la 2-a de Moers, al kiu li kompense por tio transdonis Kaiserswerth, Sinzig kaj Remagen. Finfine Gerhardo ankaŭ trovis subtenon je la statoj de Mark, kiuj ekde 1429 lin rigardis kiel sian „ĝustan naskiĝintan reganton“.

Dum la malpaco kontraŭ sia frato Gerhardo konkeris en 1427 Kastelon Hörde, kiun Adolfo tamen rekonkeris mallongan tempon poste.

En 1430 la fratoj faris pacon, kiun ili novigis en 1437. Gerhardo ricevis je la pacigo de la „Marka Fratokverelo“ sub premo de la landaj statoj grandparton de Graflando Mark. Li rajtis tamen nur titoli sin „Grafo je Mark“, dum kiam Adolfo plue restis Grafo de Mark. Gerhardo disponis pri la regecoj de Hamm, Unna/Kamen, Iserlohn, Schwerte, Lünen, Hörde, Bochum, Altena, Breckerfeld kaj Neustadt, dum kiam Wetter/Blankenstein/Volmarstein, Bilstein, Fredeburg same kiel la voktecoj pri Essen kaj Werden estis en la posedaĵo de Adolfo.

Graflandon Bilstein kaj Reglandon Fredeburg, kiujn en 1367 Gotfrido la 4-a de Arnsberg estis cedinta al la grafoj de Mark, Gerhardo cedis en 1449 al Elektoepiskopujo Kolonjo.

Ekde 1456 Gerhardo dividis la regecon en Mark kun sia nevo Duko Johano de Kleve.

Per la morto de Gerhardo 1461 la graflando Mark iris laŭ kontrakto definitive al lia nevo Duko Johano kaj estis unuigata kun Duklando Kleve en persona unio. Gerhardo neniam estis edzo, naskigis tamen plurajn eksteredzecajn gefilojn. Li estis entombigata en la kapelo de la monaĥinejo Sankta Agneta en Hamm.

Kategorio:Dinastio Mark
Kategorio:Grafoj de Mark
Kategorio:Naskiĝintoj en la 14-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1461
Kategorio:Viroj
Kategorio:Historio de Vestfalio
Kategorio:Homoj de Vestfalio
26586 Harshaw

'*26586 *Harshaw'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Richard "Rik" Hill en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Observatorio de Monto Lemmon, en la montaro *Santa Catalina*, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la usona arizona amatora astronomo *Richard Harshaw'', kiu faris mezurojn pri duopaj steloj. Li servis en multenombraj oficiaj postenoj kun astronomiaj kluboj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Richard Erik Hill
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Snæfellsjökull

eta|maldekstre|Vido al la glaĉero
'''''' estas glaĉero () surrande de la duoninsulo  en la okcidento de Islando, alta ĝis .

La situanta sub glacio vulkano estas unu el la plej eminentaj lokoj en Islando danke al tio, ke  elektis ĝin loko por aventuroj de la fikciuloj de la romano «Vojaĝo al la centro de la Tero». La verkisto sukcesis fiksi al la vulkano en la glaĉero  reputacion de «pordego al la subtera mondo».

La vulkano lastfoje erupciis en la 18-a jarcento, sed ĝis nun ne estas konsiderata kiel estingiĝinta.

Dum bona vetero oni foje povas vidi la glaĉeron el Rejkjaviko tra la golfo Faxaflói, el la distanco je .

## Eksteraj ligiloj 
* Snaefellsjokull - Iceland On The Web

Kategorio:Glaĉeroj en Islando
26592 Maryrenfro

'*26592 *Maryrenfro'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey* elde la Stacio *Catalina* de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono,
Usono). 

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Mary Renfro Reeves'', fizioterapiistino en San Antonio (Teksaso). Ŝi estas aŭtoritatulino en geriatria terapio kaj estas ankaŭ plenumiuta artistino en paŝtelaj pejzaĝoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kabo Baba

La **kabo Baba** (), estas la plej okcidenta punkto de Turkio, pro kio ĝi estas ankaŭ la plej okcidenta punkto de la tuta Azio. Sur tiu kabo estas lumturo. Tiu estis konstruita en 1756 por gvidi ŝipojn sekure.

La distanco al la kabo Deĵnjov, en la orienta pinto de Rusio kaj de kontinenta Azio, estas de  kaj konstituas la plej grandan distancon de la azia kontinento.

## Eksteraj ligiloj 
* Babakale.com  retejo dediĉita ekskluzive al la Kabo Baba kaj ĉirkaŭaĵoj.

Kategorio:Geografio de Azio
Kategorio:Geografio de Turkio
Kategorio:Kaboj
Kabo Deĵnjov

La **Kabo Deĵnjov** () estas kabo situa sur la arkta marbordo de Siberio, kiu estas la plej orienta punkto de Azio. Administre, ĝi apartenas al la Ĉukotka aŭtonoma distrikto de la Rusia Federacio. La distanco al la kabo Baba, en la okcidenta pinto de Turkio kaj de kontinenta Azio, estas de 10.050&nbsp;km kaj konstituas la plej grandan distancon de la azia kontinento.

## Bildaro 

Dosiero:Monument to Semyon Dezhnev, Cape Dezhnev.jpg|Monumento al Semiono Deĵnjov en la kabo Deĵnjov.
Dosiero:Soviet Outpost, Cape Dezhnev.jpg|Budo.
Dosiero:Soviet Ruins, Cape Dezhnev.jpg|Ruinoj.
Dosiero:Naukan.jpg|Abandonita vilaĝo de Naukan, ĉe la kabo Deĵnjov.
Dosiero:East Cape Hooper SW 1881.PNG|Skizo de la kabo Deĵnjov el nordoriento.
Dosiero:Cape Dezhnev w umiac.JPG |Indiĝenoj ĉukĉoj en Deĵnjov tirante boaton al strando. La pinto de la kabo Deĵnjov fone (1913).
Dosiero:Port Dezhnev Lagoon.JPG |Vido de parto de Haveno Deĵnjov en 1913. La kabanoj ĉe la laguno estis probable komercejo.

Kategorio:Geografio de Ĉukĉa aŭtonoma distrikto
Deĵnev
Kategorio:Ekstremaj punktoj de Rusio
Kategorio:Beringa Markolo
Kategorio:Ĉukĉa maro
Ingo Swann

**Ingo SWANN** (naskiĝis la 14-an de septembro 1933 en Telluride (Koloradio), mortis la 1-an de februaro 2013 en Nov-Jorko) − usona parapsikologo, pentristo, artisto, estinta militisto, verkisto (aŭtoro de kelkaj libroj, interalie pri parapsikologio, el kiuj la plej konataj estas "Penetrado" kaj "Super menso kaj sensoj"), ĉefe konata tamen kiel parapsikologo kaj mediumo. Laboranto de SRI International, Usona Societo pri Parapsikologiaj Esploroj (ASPR - American Society for Psychical Research), sed antaŭ ĉio gvidanto de la projekto Remote Viewing. Kreinto de fundamentoj de la nuntempa parapsikologio, kontribuinta al kreo de nova terminologio kaj esploro pri Remote Viewing.

## Verkoj
* *To Kiss Earth Good-bye. Adventures and Discoveries in the Nonmaterial*, "Recounted by the Man who has Astounded Physicists and Parapsychologists Throughout the World".
* 1979 *Star Fire. 0 7221 8303 8* (fikcio)
* 1980 *What Will Happen to You When the Soviets Take Over?*
* *Penetration. The Question of Extraterrestrial and Human Telepathy* (1998) (aŭtobiografio)

Konsultaj libroj:
* ''Everybody's Guide to Natural ESP: Unlocking the Extrasensory Power of Your Mind*
* *Your Nostradamus Factor - Accessing Your Innate Ability to See Into the Future*
* *Psychic sexuality. The bio-psychic "anatomy" of sexual energies*

## Literaturo
* Lyn Buchanan, *The Seventh Sense. The Secrets Of Remote Viewing As Told By A "Psychic Spy" for the U.S. Military*, ISBN 0-7434-6268-8
* Joseph McMoneagle, *The Stargate Chronicles. Memoirs of a Psychic Spy*, Hampton Roads 2002, ISBN 1-57174-225-5
* Jon Ronson, *The Men Who Stare at Goats Simon & Schuster*, 2004, ISBN 0-7432-4192-4. The military budget cuts after Vietnam and how it all began.
* Jim Schnabel, *Remote Viewers. The Secret History of America's Psychic Spies*, Dell 1997, ISBN 0-440-22306-7
* Paul H. Smith, *Reading the Enemy's Mind. Inside Star Gate—America's Psychic Espionage Program,* Forge Books 2005, ISBN 0-312-87515-0
* Ingo Swann, *Penetration. The Question of Extraterrestrial and Human Telepathy*, Ingo Swann Books, 1998

## Eksteraj ligiloj
*BioMindSuperPowers.com: *Superpowers of the Human Biomind'' - aŭtora paĝo
*Rviewer.com: Swann's research work 
*Ingo Swann speaks on YouTube
*BioMindSuperPowers.com  Swann's reworked (12 Sept 1996)  presentation to the Members of the Society for Enlightenment and Transformation at the United Nations. Delivered 21 Mar 1994.

Kategorio:Usonanoj 
Kategorio:Parapsikologoj 
Kategorio:Klarvidantoj
Ŝilka (rivero)

eta|dekstre|250ra|La S.S. AMUR sur la Ŝilka Rivero (ĉ. 1902).
La **Ŝilka** () estas rivero en Zabajkalskij Krai, sudorienta Rusio. Ĝi havas longon de 560&nbsp;km. Ĝi originiĝas kiel kunfluejo de la riveroj Onon kaj Ingoda. Ties kunfluo kun la Arguno ĉe la landlimo inter Rusio kaj Ĉinio naskas la elfluo de la Amuro. La rivero estas navigebla dum sia tuta longo. La nomo derivas el evenka *ŝilki* 'mallarĝa valo.'

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Siberio
Kategorio:Riveroj en Ĉinio
Tri Gorĝoj

eta|dekstre|240px|Kutang en 2009.
La **Tri Gorĝoj** (en simpligita ĉina: 三峡; en tradicia ĉina: 三峽; en pinjino: Sānxiá) estas tri apudaj kaj sinsekvaj gorĝoj laŭlonge de la mezaj fluejoj de la rivero Jangzio, en la interno de Ĉinio. Kun subtropika musona klimato, ili estas konataj pro sia spektakla pejzaĝaro.

La Tri Gorĝoj — nome Kutang, Vu, kaj finfine Ksiling — etendiĝas 311 km, starte ĉe Baidi, urbo de Ĉongĉingo, okcidente kaj fine ĉe la Nanjinga Pasejo, ĉe Jiĉang, Hubeja Provinco, oriente, inter kiuj estas la montoj Fengjie kaj Vu de Ĉongĉingo, kaj ankaŭ Badong, Zigui, kaj Jiĉang de la Hubeja Provinco. 

La Baraĵo Tri Gorĝoj (ĉine 三峡大坝 Sānxiá Dà Bà) estas akvoenergia baraĵo en Ĉinio, sur la Jangzi-rivero. Ĝi plene ekfunkcias ekde la 4-a de julio 2012, kiam la lasta turbino komencis liveri energion. Tiu estas la plej granda akvenergia baraĵo el la mondo laŭ areo (2 335 metroj longa) kaj devus fariĝi la unua laŭ produktado de elektro (kun 22 500 megavatoj), la nuna unua estas la akvobarejo de Itajpuo en Brazilo (kun 14 000 MW). 

* 
Kategorio:Jangzio
Kategorio:Vizitindaĵoj en Ĉinio
Kategorio:Kanjonoj
Kategorio:Terformoj en Ĉinio
Kabo Ĉeljuskin

La **kabo Ĉeljuskin** () estas kabo de la Arkto en Siberio (Rusio), kiu estas la plej norda punkto de la Eŭrazia kontinento, kaj samtempe estas la kontinenta loko loĝata plej norda de la planedo. Je 1.370 km el la Norda Poluso, ĝi troviĝas en la pinto de la Duoninsulo Tajmir, sude de la arkipelago Norda Lando. Ĝi estas borde de la akvoj de la Markolo Vilkickij, nome markolo kiu separas la Karaan Maron disde la Lapteva Maro.

Administre, ĝi apartenas al la Krasnojarska regiono de la Rusia Federacio.

## Notoj kaj referencoj 
* William Barr, *The Last Journey of Peter Tessem and Paul Knutsen*, 1919.

## Eksteraj ligiloj 
* 17th Century Cape Exploration note .
* Russian-Soviet polar stations and their role in the Arctic Seas exploration.
* North Pole Drifting Stations (1930s-1980s).

Ĉeljuskin
Kategorio:Lapteva maro
Kategorio:Karaa maro
Kategorio:Geografio de Krasnojarska regiono
Kategorio:Ekstremaj punktoj de Rusio
Roberto Ardigò

**Roberto ARDIGÒ** (naskiĝis la 28-an de januaro 1828 en Casteldidone, mortis la 15-an de septembro 1920 en Mantova) estis itala psikologo, filozofo kaj pedagogo.

Li estis la plej grava reprezentanto de la itala pozitivismo. Li reprenis en siaj verkoj, almenaŭ parte, la ideojn de Auguste Comte kaj konstruis sistemon koresponda al la ideoj de la eŭropa pozitivismo, tamen - laŭ la kritikoj - sen subteni ĝin per aŭtenta scienca kulturo. Komence sacerdoto kaj katolika teologo, li forlasis religion, kaj iĝis ateisto kaj pozitivisto. Instruisto de historio de la filozofio dum 28 jaroj ĉe la Universitato de Padovo, kontribuis al la konatigo de la teorioj de Darwin en la italaj lernejoj kaj ankaŭ al la tiam naskiĝanta moderna psikologio kaj al la nova pedagogio. Mortis, memmortige, je 92 jaroj, post longa periodo de fizika malboniĝado.

eta|maldekstra|*Discorso sulla difesa dalla inondazione* (1874)

## Referencoj
Gyula Jákó

**Gyula JÁKÓ** [djula jAkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete **Zágoni Jákó Gyula** estis hungara inĝeniero, akademia instruisto.

Gyula Jákó http://epa.oszk.hu/01500/01514/00088/pdf/1_evf_Joszerencset_1908_39_sz.pdf naskiĝis la  en Transilvanio en Felsődoboly (nuntempa Dobolii de Sus en Rumanio), li mortis la  en Hungara reĝlando en Abrudbánya (nuntempa Abrud en Rumanio).

## Biografio 
Gyula Jákó faris abiturienton en mezlernejo de la kalvinana kolegio de Nagyenyed en 1878, poste li akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1881. Post siaj studoj li estis devige soldato, poste li faris la necesajn praktikajn laborojn en diversaj minejaj objektoj. Inter 1885 kaj 1887 li estis asistanto en la akademio, dume li partoprenis en fondo de Tutlanda Mineja kaj Metalurgia Asocio. Depost la instruado li havis postenojn en diverdaj salaj kaj ercaj minejoj. Ekde 1904 li laboris ĝismorte en oficejo de Abrudbánya.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 90-a paĝo)

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri minejoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Afrika Akademio de Lingvoj

La **Afrika Akademio de Lingvoj** ( (**ACALAN**); ;  (ACALIN)) estas tutafrika organizo fondita en 2001 fare de la tiama prezidento de Malio nome Alpha Oumar Konaré, sub la protekto de la Afrika Unio, por la harmoniigo de multaj lingvoj parolantaj en Afriko. La unua estro de AKALIN estis la iama ministro pri Baza Edukado de Malio nome Adama Samassekou. En 2006 estis deklarita de AU kiel Jaro de Afrikaj Lingvoj, kaj la 21an de Junio okazis la inaŭguro de la provizora Stabanaro de AKALIN en Adis-Abebo, Etiopio.

Ekde Decembro 2009, Prof. Sozinho Francisco Matsinhe el Mozambiko estras AKALIN.

## Lingvolernado 
ACALAN kuraĝigis ĉiujn afrikanojn lerni almenaŭ unu alian afrikan lingvon krom sia gepatra lingvo. ACALAN celas rajtigi partoprenantojn kaj komisionojn en diversaj kapabloj por promocii siajn lingvojn en la eduka sektoro, labormedio. Ĝi alkuraĝigas krei novajn terminologiojn kaj uzi afrikajn lingvojn kune kun la koloniaj lingvoj por pli bona asimilado kaj integriĝo de Afriko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Lingvaj rajtoj

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de AKALIN 
* The Year of African Languages (2006) - Plan for the year of African Languages - Executive Summary 

Kategorio:Afrika Unio
Kategorio:Lingvoj de Afriko
Kategorio:Akademioj
Vasilij Struve

**Vasilij STRUVE** (, naskiĝis la 21-an de januaro 1889 en Sankt-Peterburgo — mortis la 15-an de septembro 1965 samloke) estis soveta historiisto kaj orientalisto, profesoro de Leningrada Universitato, kreinto de la soveta skolo pri Antikva Proksima Oriento. Membro de la Akademio pri Sciencoj de Sovetunio. Spertulo pri egiptologio kaj asiriologio.

Pranepo de Friedrich Georg Wilhelm Struve, el la balt-germana astronoma familio Struve.

## Vidu ankaŭ 
* Biblia Hebrea
* Akada lingvo
* Ŝemida lingvaro
* Bospora Imperio

Kategorio:Rusiaj historiistoj
Kategorio:Rusiaj orientalistoj
Kategorio:Sovetiaj historiistoj
Kategorio:Germanaj baltoj
Kategorio:Germanaj rusianoj
Vasilij
(26601) 2000 FD1

**(26601) 2000 FD1** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas kun sufiĉe granda klinagulo proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata "Greka Tendaro".

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
26611 Madzlandon

'*26611 *Madzlandon'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Madeline Maley Landon*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2010 pro sia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la *Friendswood High School'' en Friendswood (Teksaso, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
János Kachelmann

**János Kachelmann** [jAnoŝ kaĥelman], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kachelmann János** estis hungara advokato. Lia frato estis Willibald Kachelmann.

János Kachelmann http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/index.htm naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio), li mortis la  en Selmecbánya.

## Biografio 
János Kachelmann frekventis liceon en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Post siaj studoj li longe estis advokato en sia naskiĝurbo. Foje li estis elektita urbestro, en la studjaro 1855 li instruis en la liceo. Li okupiĝis multe pri historio de la urbo kaj ties minejoj, lernejoj. Li estis ankaŭ signifa mecenato de la urbo.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Geschichten der ungarischen Bergstädte und ihrer Umgebung 1-3.* (1857–63)
* *Das Alter und die Schichksale des ungarischen zunächst Schemnitzer Bergbaues nebst einer Erklaärung der Eigennamen des Landes* (1870)
* *Huldigung der Schemnitzer Bergregister* - sen eldonjaro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 93-a paĝo)

Kategorio:Hungaraj advokatoj