open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
József Horváth (aktoro, 1924)

**József HORVÁTH** [jOĵef horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horváth József** estis hungara aktoro.

József Horváth http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz10/309.html naskiĝis la  1924 en Zsédeny. Li mortis la  2004 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Horváth frekventis aktoran ĉeflernejon en Budapeŝto ricevanta diplomon en 1955. Li komencis tuj sian karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto), kie li ricevis rolojn dum 27 jaroj. Li apartenis al tiu grupo, kiu fondis Teatro Katona József, kie li ĝismorte ludis. Li ricevis premion Kossuth en 1992, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.

## Liaj roloj (elekto) 
* en teatrejoj, ekzemple
** József Katona: Bánk (banuso) - (Tiborc)
** William Shakespeare: Hamlet - 1-a tombofosisto
* en 60 kinejaj filmoj, ekzemple *Egy pikoló világos* 1955, Dudek horoj (filmo) 1965, La atestanto 1969, *Hoppá* 1992
* en 21 televiziaj filmoj inter 1965-1997, ekzemple *Patika* 1995

## Fontoj 
* biografio hungare
* hungare

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jenő Miklós

**Jenő MIKLÓS** [miklo:ŝ] estas rumania hungara kemiisto, parapsikologo. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 15-an de februaro 1945. 

## Kariero
Jenő Miklós diplomitiĝis pri kemio en UBB de Kluĵo (1969). Li doktoriĝis pri imunkemio (1982). Li priskribis liajn esploraĵojn faritaj en Publiksanafera kaj Medicina Esplorcentro de Temeŝvaro en fakrevuoj *Revue Roumaine de Biochimie*, *Studia Biophisica*, *Analele Universităţii Timişorene*, *Tetrahedron* kaj en aliaj. Li estas redakcimitatano de revuoj *Psychoenergetic Systems* kaj *International Journal of Paraphysics*.

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kemiistoj
Kategorio:Parapsikologoj
Albrechtice (Sušice)

**Albrechtice** (jen ĉeĥe, historie ankaŭ ) estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sušice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km sudoriente de Sušice. Estas ĉi tie registritaj 40 adresoj. En  ĉi tie vivis .

Albrechtice situas en katastra teritorio **Albrechtice u Sušice** kun areo 4,44&nbsp;km².

Konstruareo havas plilongigitan bazplanon, la norda parto de municipo ĉirkaŭas ĉefan ŝoseon, la suda parto de municipo kun preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo kaj penziono tiriĝas sur la norda deklivo de monteto Sedlo. Ĉe la preĝejo kreskas memoriga tilio, en la jaro 2006 estis hakita memoriga poplo. Proksimume 1&nbsp;km norde de la vilaĝo etendiĝas nacia naturmemorigaĵo Pastviště u Fínů. Sur la montopinto de Sedlo konserviĝis restaĵoj de kelta burgejo.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1305. En la jaroj 1869–1961 la municipo estis memstara, ekde la jaro 1961 ĝi falas sub municipo Sušice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* kelta remparburgo sur monto Sedlo (*Hradiště na Sedle*)
* Domo n-ro o. 40

## Galerio 

Albrechtice-kostel sv. Petra a Pavla.jpg|Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
Albrechtice (001).jpg|Ŝoseo
Albrechtice (011).jpg|Domo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Sušice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Debrník (Železná Ruda)

**Debrník** estas domaro en Ĉeĥio, parto de urbo Železná Ruda en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sude de Železná Ruda, etendiĝante en selo sub norda deklivo de monto Strahov (870&nbsp;m). Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Debrník situas en katastra teritorio **Debrník u Železné Rudy** kun areo 15,91&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1840.

Debrník esgtas ekde la 1980-aj jaroj kreata fakte nur de kazerno de limgardistaro (nun ne uzata) kaj de kelke da konstruaĵoj en valo de rivero Řezná en konstruita areo de Železná Ruda.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Abioj kaj piceoj sub Strahov, grupo de memorindaj arboj

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Železná Ruda
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Csaba Miklósi-Sikes

**Csaba MIKLÓSi-SIKES** [miklo:ŝi-ŝikeŝ] estis rumania hungara popolkutivanto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Aghireșu la 20-an de oktobro 1947 kaj mortis la 27-an de novembro 2023. 

## Kariero
Csaba Miklósi-Sikes diplomiĝis en supergrada tekniklernejo (1969). Li estis dungito de distrikta Esplor- kaj Projekinstituto de Kluĵo (1971-89). Li fakuliĝis pri artmonumentdefendado kaj publikigis en *Igazság*, *Korunk*, *Utunk*, *Református Szemle*, *A Hét*, *Művelődés*. De 1989 li loĝas en Hungarujo kaj laboras en urba muzeo de Sümeg. 

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
S-Bahn de Berlino

**S-Bahn de Berlin** estas S-Bahn de la germana ĉefurbo Berlino kaj de kelkaj ĉirkaŭantaj urboj. Ĝi konsistas el 15 linioj, kiuj havas entutan longecon de  kaj 185 staciojn. Krome ĝi estas ligata je diversaj stacioj kun la tramo, busolinioj kaj kun la metroo de Berlino.

centra|eta|450ra|U-Bahn kaj S-Bahn de Berlino

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Berlino
* Tramtransporto en Berlino
* Tramtransporto en Schöneiche bei Berlin
* Tramtransporto en Woltersdorf
* Listo de metrooj en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* UrbanRail.Net

Berlino
Berlino
Kategorio:Transporto en Berlino
Juan Pablo Forner

**Juan Pablo Forner y Segarra** (Merido, Ekstremaduro, 17-a de februaro de 1756 - Madrido, 16-a de marto de 1797), verkisto klerisma hispana.

## Biografio 
Li studis juron en la universitatoj de Madrido kaj Toledo kaj estis profesoro de juro en Salamanko. La protektado de Manuel Godoy utilis pos esti nomumita akuzisto en Sevilo (1790) kaj poste de la Konsilio de Kastilio (1796). La Real Academia Española premiis sian verkon *Sátira contra los vicios introducidos en la Poesía por los malos poetas* (satiro kontraŭ malvirtoj enmetitaj en poezio fare de malbonaj poetoj) en 1782. Li estis saĝulo, polemikulo kaj amanto de satiro, ekzemple kontraŭ Tomás de Iriarte, Vicente García de la Huerta, Francisco Sánchez Barbero, José de Vargas Ponce, Cándido María Trigueros kaj León de Arroyal, sed la polemikoj iĝis tiom akraj, ke rezultis en reĝa malpermeso publikigi.

Li estis ege naciista kaj pro tio akre defendis la hispanan kulturon responde al malapreza eseo de Masson de Morvilliers en la *Enciclopédie Méthodique* (1782): "¿Qué se debe a España?" (kion oni ŝuldas al Hispanio?). Li realiĝis ĝin laŭ mendo de la Grafo Floridablanka, laŭ titolo *Oración apologética por la España y su mérito literario* (1786); ĝi okazigis la parodion *Pan y Toros* de León de Arroyal kaj la mokadon de aliaj kleristoj kiuj akuzis lin pro troa serĉado de la protekto de la povuloj. Li mortiĝis en 1797, kiam li estis nomumota prezidento de la Reĝa Akademio pri Jurscienco kaj Leĝaro.

## Verkoj 
* *Obras de don Juan Pablo Forner recogidas y ordenadas por D. Luis Villanueva*, Madrido: Imp. La Amistad, 1843.
* *Sátira contra los vicios introducidos en la poesía castellana, premiada por la Real Academia Española*, Madrido: Ibarra, 1783.
* *Oración apologética por la España y su mérito literario* (1786)
* *Discurso sobre el modo de escribir y mejorar la historia de España*
* *Exequias de la lengua castellana*.
* *El asno erudito. Fábula original, obra póstuma de un poeta anónimo. Publicada por Pablo Segarra* Madrido: Imprenta del Supremo Consejo de Indias, 1782. Kontraŭ Tomás de Iriarte.
* *Los gramáticos. Historia chinesca* (1782), Clásicos castellanos, 1970, enkonduko de José Jurado. Kontraŭ Tomás de Iriarte.
* *Discurso sobre la tortura*, eldono de Santiago Mollfulleda. Barcelono: Crítica, 1990.
* *La corneja sin plumas* (1795), kontraŭ Vargas Ponce.
* *Carta de don Antonio de Varas*, kontraŭ Trigueros.
* *Reflexiones sobre la "Lección crítica" que ha publicado don Vicente García de la Huerta. Las escribía en vindicación de la buena memoria de Miguel de Cervantes Saavedra Tomé Cecial, ex-escudero del bachiller Sansón Carrasco*. Madrido: Imprenta Real, 1786.

## Bibliografio 
* François Lopez, *Juan Pablo Forner et la crise de la conscience espagnole au XVIIIè siècle* (1976). Tr.: *Juan Pablo Forner y la crisis de la conciencia española en el siglo XVIII*, Valadolido, Junta de Castilla y León, 1999 (versio de Fernando Villaverde).
* José Antonio Maravall, *Estudios de Historia del pensamiento español. Siglo XVIII* (Mondadori, 1991), artikolo "La obra de Forner".

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Hojsova Stráž

**Hojsova Stráž** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Železná Ruda en distrikto Klatovy. La vilaĝo situas en supermara alteco 890 metroj sur okcidenta deklivo de monto Můstek super valo de supra fluo de rivero Úhlava kaj ĝi estas malproksima de Železná Ruda proksimume 9&nbsp;km tra norda direkto. Parto de Hojsova Stráž estas ankaŭ montara domaro Prenet kun kapelo de sankta Kunhuta, kiu situas sur vojo de historia pado nomata Světelská stezka. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1614. La devene adomaro estis fondita apud minejoj por fererco. En la jaro 1850 ĉi tie estis fondita bierfarejo, sed kiu estis en la jaro 1946 nuligita.

La vilaĝo fariĝis pli konata nur en la 20-a jarcento dank' al evoluo de turismo en Šumava. Hodiaŭ Hojsova Stráž estas signifa centro de vintra kaj somera refreŝigadoj, troviĝas ĉi tie ankaŭ skitreniloj.

## Loĝantaro 
## Protekto de la naturo 
Hojsova Stráž troviĝas en Protektata pejzaĝa regiono Šumava kaj ties katastro estas tre riĉa je malgrand-areaj teritorioj kaj memorindaj arboj.

## Fotoj 

Hojsova Stráž - centrum s kostelem, obr01.jpg|centro kun la preĝejo
Hojsova stráž, hřbitov 09.jpg|preĝejo de Nemakulita koncipo de Virgulino Maria
Hojsova Stráž, fara.jpg|paroĥestrejo
Hojsova Stráž - hasičská zbrojnice, obr01.jpg|fajroestingista armilejo
Hojsova Stráž - bývalý pivovar, obr04.jpg|eksa bierfarejo
Hojsova Stráž - orloj, obr02.jpg|Šumava astronimia horloĝo
Kaple svate Kunhuty.jpg|kapelo de sankta Kunhuta
Hojsovka-nadrazi Hamry.jpg|fervoja stacio Hamry-Hojsova Stráž

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Železná Ruda
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Nicolás Fernández de Moratín

**Nicolás Fernández de MORATÍN** (naskiĝis en Madrido la 20-an de julio 1737, mortis samloke la 11-an de majo 1780) estis hispana poeto, prozisto kaj dramaturgo, patro de la ankaŭ dramaturgo Leandro Fernández de Moratín.

Naskiĝis en Madrido, el familio de asturia deveno. Li studis ĉe la jezuitoj en Calatayud kaj poste en la Universitato de Valadolido. Li iĝis advokato en Madrido kaj membro de la babilrondo *Fonda de San Sebastián*, kie ĉeestis ankaŭ José Cadalso, Tomás de Iriarte kaj Ignacio López de Ayala. Li estis membro ankaŭ de la Reĝa Ekonomika Societo de Amikoj de la Lando de Madrido, kaj de la Roma Akademio Arkadoj. Ekde 1773 li profesoris pri Poetiko en la Imperia Lernejo de Madrido.

En 1764, por publikigi siajn versojn, aperigis la gazeton *El poeta* (la poeto). Venontjare publikis etendan pedagogian poemon pri ĉastemaro titolita *La Diana o arte de la caza*. Probable komence de la venonta jardeko li komponis alian pedagogian poemon, de satiraj nuancoj, nome *Arte de las putas* aŭ *Arte de putear* (arto pri ĉiesulinoj aŭ de ĉiesuli), kiu cirkulis manuskripte, kaj estis publikita la unuan fojon en 1898, pli ol cent jarojn post lia morto.

Liaj teatraĵoj estas komedio, *La petimetra* (1762), kaj tri tragedioj: *Lucrecia* (1763), *Hormesinda* (1770) kaj *Guzmán el Bueno* (1777). Lia koncepto pri teatro, ene de la idealoj de la novklasikismo, estis lernejo de etika formado, kaj li partoprenis en la tiamaj polemikoj pri la hispana klasika teatro per tri broŝuroj nome *Desengaños al teatro español* (1762–3).

Li verkis pri taŭrludado kaj epigramojn.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Arte de las putas* (kompleta teksto en la hispana) ĉe Biblioteca Virtual Cervantes
* *La petimetra* (kompleta teksto en la hispana) ĉe Biblioteca Virtual Cervantes

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Vilmos Miklóssy-Vári

**Vilmos MIKLÓSSY-VÁRI** [miklo:ŝi-va:ri] estis rumania hungara botanikisto, redaktoro. Li naskiĝis en Sângeorgiu de Pădure la 21-an de marto 1947 kaj mortis la 2-an de januaro 2007. Li estis entombigita en sia naskiĝurbo. 

## Kariero
Vilmos Miklóssy-Vári diplomitiĝis en UBB de Kluĵo kaj li instruis en Bordoșiu (1968), Firtănuș (1971) poste li estis muzeologo en Miercurea Ciuc (1972-88) Li estis unu el iniciatoroj kaj organizintoj de malnomuzika festivalo en Miercurea Ciuc. Li estis fondintano-redaktoro de la revuo de muzeo Acta Hargitensia. Li doktoriĝis laŭ la disertaĵo *Kájoni János Herbáriumának összehasonlító vizsgálata*. En 1989 li translokiĝis en Hungarujon.

## Studaĵoj ĉefaj
* Miklóssy Vári Vilmos (1980): *Kájoni János hasznos orvoskönyve és forrásai*. Gyógyszerészet. 24: 63-68.
* Miklóssy Vári Vilmos (1980): *Kájoni János Herbáriumának összehasonlító vizsgálata*. Doktori disszertáció. MTA Ökológia és Botanikai Kutatóintézete. Vácrátót.

## Fonto
* RMIL  

## Eksteraj ligiloj
* Erdőszentgyörgyi Figyelő 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj botanikistoj
8525 Nielsabel

'*8525 *Nielsabel'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la norvega matematikisto Niels Henrik Abel (1802–1829). En 1824 li provis la neebleco de la solvo per radikoj de ĝenerala ekvacio de kvina grado. Tra lia amikeco kun la matematikisto Crelle, kiu kuraĝigis lin en lia laboro, li verkis sian ĉefverkon *Recherches sur les fonctions elliptiques'' (1827), de kiu li povis pruvi, ke la laboro de Jacobi pri  estis konsekvencoj de sia propra laboro. Estas interese noti, ke nek Gauss nek Cauchy montris intereson por la laboroj de Abel.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
8541 Schalkenmehren

'*8541 *Schalkenmehren''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la germana vilaĝo Schalkenmehren, nemalproksima de Daun en distrikto Vulkaneifel. Malgranda vojo gvidas de tie al la Observatorio Hoher List.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
8550 Heziodo

**8550 Heziodo** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Orbito 
Ĝi sufiĉe proksimiĝas al la orbito de Jupitero por esti rigardita kiel .

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la greka poeto Heziodo (ĉ. -700). Li verkis la rakonto pri Pandora, kiu pro scivolemo, malfermis skatolon, ellasante malbonon por la homaro. En la eposo "Laboroj kaj Tagoj", Heziodo diras sian kredon je justico kaj sian senton por la ritmo de la vivo kaj naturo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Jupiterrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Ŝubarta familio
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
István Mikó (geodeziisto)

**István MIKÓ** [miko:] , oroszfáji estas rumania hungara geodeto, fakverkisto pri ĉasado. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 9-an de julio 1929. 
## Kariero
István Mikó diplomitiĝis pri geodezio en Agrikultura Altlernejo de Kluĵo (1951). Li laboris en Salonta (1951-57), poste en Distrikto Bihor (1957-62), pli poste li estis geodeto de ĉe la akvocentralo en Distrikto Argeș (1962-66), priakvumada inspektisto en Distrikto Bihor (1966-72), dungito de akvoafera direktoraro de Târgu Mureș (1973-83), inĝeniero ĉe la humpliboniga entrepreno de Distrikto Mureș (1983-89). Li estis ankaŭ tribunala fakulo. De 1990 li vivas en Hungarujo.
## Libro
**Vadászkönyv* (Kriterion Kiskalauz, 1984)
## Fonto
*RMIL 

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri geodezio
Miklós Miriszlai

**Miklós MIRISZLAI** [mirislai] estas rumania hungara poeto, grafikisto. Li naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la 2-an de majo 1957. 

## Kariero
Miklós Miriszlai diplomitiĝis en Temeŝvaro en Teknikuniversitato Traian Vuia (1982). Li laboris en Satmaro (1982-88), poste translokiĝis en Hungarujon. Li publikigis de 1978 en *Igaz Szó*, *Ifjúmunkás* kaj en aliaj gazetoj. 

## Poemvolumo
**Sajátidő* (Tv. 1982).

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Albert Minier

**Albert MINIER** [minier] estas rumania hungara ĵurnalisto. Li naskiĝis en Szépvíz la 1-an de majo 1914 kaj mortis ?. 
## Kariero
Albert Minier pristudis teologion en Alba Iulia (1937) kaj li estis pastro en Plăieşii de Jos. Li estis maldungita kaj kondamnita, ĉar li instruis la hungaran lingvon en ŝtata lernejo. Li estis studinspektisto en Therezianum de Sibio, poste li doktoriĝis pri juro en Universitato de Koloĵvaro (1943). Post la dua mondmilito li estis raportisto, popolkutura redaktoro de gazeto *Világosság* de Kluĵo (1945-53). Li estis kunlaboranto pri etnografio de Géza Vámszer.

## Studaĵo
**Feljegyzések Orbán Balázsról* (A Hét 1981/13).

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Carcans

''''* - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone *Carcan*, prononco ] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france *Gironde* [] respektive okcitane kaj gaskone *Gironda*), en la administra regiono Nova Akvitanio (france *Nouvelle-Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Nòva Aquitània*) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france *Aquitaine* [], okcitane kaj gaskone *Aquitània*). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono *''. 

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Geografio 
eta|maldekstra|300ra|
Carcans situas en la okcidento de la duoninsulo Médoc. Ĝia komunuma teritorio estas granda kaj ĝi inkluzivas duonon de la lago de Hourtin kaj Carcans. Ĝi konsistas el pluraj vilaĝoj: la urbocentro Carcans troviĝas oriente de la lago, la banurbo Carcans-Plage estas ĉe la oceano kaj Maubuisson ĉe la suda bordo de la lago.

Hourtin najbaras kun Hourtin, Saint-Laurent-Médoc, Listrac-Médoc, Brach kaj Lacanau.

## Vidu ankaŭ 
* Arbaro de Landes
* Komunumoj de Ĝirondio
* Lago de Hourtin kaj Carcans

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Gironde
Kategorio:Médoc
Elberfeld

eta|180px|Situo de la distrikto Elberfeld en Wuppertal
**Elberfeld** estis ĝis sia unuiĝo kun kvar aliaj urboj al nuna Wuppertal la 1-an de aŭgusto 1929 urbego en la regiono *Bergisches Land* en la orienta Rejnlando. Nun Elberfeld etendiĝas kiel urboparto de Wuppertal sur la urbodistriktojn Elberfeld, Elberfeld-Okcidento kaj Uellendahl-Katernberg. Ekde 1975 al la urboparto apartenas kelkaj anektaĵoj el la iama urbo Neviges (kies resto iĝis parto de la najbara urbo Velbert).

## Famuloj 
* Armin T. Wegner, verkisto
* Else Lasker-Schüler
* Ferdinand Schrey

## Rilatoj al Esperanto 
En la norda urboparto *Uellendahl* estas strato nomata *"Zamenhofstraße"*. Certe tio estas indiko pri tio, ke en la urbo iam ekzistis forta Esperanto-grupo, probable laborista.

## Eksteraj ligiloj 
* Vidindaĵoj en Elberfeld
* Urba historio de Elberfeld
* Ampleksa kaj riĉe ilustrita natur- kaj kulturhistorio de la Bergisches Land
* http://www.bergische-geschichte.de/ 

Kategorio:Regionoj en Eŭropo
Kategorio:Regionoj en Nordrejn-Vestfalio
Indiĝenaj lingvoj

**Indiĝena lingvo** aŭ **aŭtoĥtona lingvo** estas lingvo, kies parolantoj ekde multaj generacioj vivas en sama regiono, do apartenas al indiĝenaj popoloj, sed kiu estis reduktita al la statuso de minoritata lingvo. Indiĝena lingvo ne nepre devas esti nacia lingvo kaj inverse. Multaj indiĝenaj lingvoj iĝis endanĝerigitaj pro "lingvomorto" kaŭzita de koloniismo, en kiu la originala lingvo estas anstataŭita per tiu de la koloniantoj. Ĝuste pro ilia vundebleco, Unuiĝintaj Nacioj deklaris la jaron 2019 Internacia jaro de indiĝenaj lingvoj, "por tiri atenton al la kritika perdo de indiĝenaj lingvoj kaj la urĝa bezono protekti, revigligi kaj antaŭenigi indiĝenajn lingvojn."

## Malapero 
Lingvoj malaperas ĉar ne plu estas homoj kiuj parolas tiujn lingvojn.

Ekde la jaro 1600 nur en Nordameriko malaperis 52 indiĝenaj amerikaj lingvoj. Sume eble pli ol 7000 lingvoj ekzistas en la hodiaŭa mondo, kvankam multaj el ili ne estis skribe dokumentitaj ĉar ili apartenas al kompare tre malgrandaj triboj en kamparaj areoj de la mondo aŭ aparte malfacile atingeblaj. Oni taksas, ke el tiuj proksimume 7000 "vivaj" lingvoj en la hodiaŭa mondo, 90 procentaĵoj estas parolataj de malpli ol 100 000 homoj. Kelkaj lingvoj estas tre proksimaj al malapero.

## En Esperanto 
Unesko-Kuriero dediĉis sian numeron n-ro 1 de januaro-marto 2019 al la temo de indiĝenaj lingvoj okaze de la proklamo de 2019 kiel Internacia Jaro de Indiĝenaj Lingvoj. Kelkaj el ties artikoloj temas pri kiel la diversaj indiĝenaj komunumoj frontas la minacojn de la klimata ŝanĝo pere de tradicia sciaro.

## Vidu ankaŭ 
* Indiĝenaj lingvoj de Ameriko
* Lingvonesto
* Translingvado
* María Sumire
* Kola Tubosun
* Lingva justeco

## Eksteraj ligiloj 
(eo) 

## Referencoj 
Kategorio:Lingvoj
Saint-Vivien (Charente-Maritime)

**Saint-Vivien** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
Saint-Vivien situas en la nordo de Charente-Maritime,  sudoriente de La Rochelle. Ĝi najbaras kun Salles-sur-Mer, Thairé, Yves kaj Châtelaillon-Plage.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Gopinath Kaviraj

**Gopinath Kaviraj** (naskiĝis la  en Dhamrai, Orienta Bengalo, mortis la  en Varanasio) estis barata sciencisto, jogano kaj filozofo. En 1934 barata registaro atribuis al li, aprobe al grandioza scio, titolon mahamahopadhjaja.

## Scienco 
En gepatra vilaĝo frekventis anglalingvan lernejon, kaj poste edukiĝis en Dako. En 1906 daŭrigis studojn en Ĝajpuro (Raĝastano), elektante por si la lokon liberan de malario, je kiu li pli frue ekmalsanis. Post kvar jaroj iris al Varanasio, kie studis en Queens College (Sanskrita Universitato) sub gvido de d-ro Artur Venis, ĉe kiu pasigis ekzamenojn i.a. pri paleografio, numismatiko kaj fonetiko. Ĉe profesoro Norman studis prakritan kaj palian literaturon kaj ankaŭ gramatikon, krome lernis la germanan kaj la francan. Ĉe pandito Vamaĉarana Bhattaĉarja studis filozofion de njaja kaj vedanton. Dum postdiplomaj studoj specialiĝis pri rokaj surskriboj de Aŝoko kaj en skribo de Guptoj.

## Laboro 
Post fondo de scienca biblioteko Sarasvati-Bhavan en 1914 iĝis ĝia direktoro, kie ankaŭ instruis sanskriton. Li verkis artikolojn en nove fondita Historia Societo en Utar-Pradeŝo. Kune kun d-ro Venis komencis eldoni du seriajn publikaĵojn: *Sarasvati Bhavan Texts* kaj *Sarasvati Bhavan Studies*. En 1924 iĝas direktoro de Government Sanskrit College (Sanskrita Universitato). En 1937 maldungiĝis pro ekmalsaniĝo je beribero. Kiel guruo grihastho en propra domo transdonis spiritan sciencon kaj kulturon kun veda scio. Li mem la plej valoran inicon pri suna scio ricevis de Ŝri Visiuddhananda Paramahansa, ĉe kiu pli frue ekkonis jogon. Siajn instruistoj priskribis en libro *Renkontoj kun sadhuoj kaj ĉeesto kun sanktuloj*. Enamiĝinta en sankta urbo Varanasio en postaj jaroj de sia vivo iĝis adepto de Anandamaji Ma.

## Publikaĵoj 
Ekster sanskrito ofte verkis bengale, en hindi kaj en la angla, kiel ekz. ĉapitron pri filozofio de ŝaktoj en *History of Philosophy Eastern and Western*, *Bibliography of Nyaya Vaisheshika Literature* kaj *The Aspects of Indian Thought*. Premion de Sahitya Akademi en 1965 ricevis pro la libro *Tāntrik vānmay mem śākta drsti*.

## Bibliografio 
* Gopinath Kawiradż, *Pogląd siaktyjski w literaturze tantrycznej* (Ŝakta vidpunkto en tantrisma literaturo), traduko de Anna Rucińska, Warszawa 2014, p. 433 ISBN 978-83-938477-3-0
* Manishi ki Lokyatra - Dr Bhagavati pandit Singh, 3-a eldono 1987 en Vishvavidyalaja Prakashan Varansi - modela biografio en hindi

Kategorio:Barataj filozofoj
Kategorio:Joganoj
Aigle (distrikto)

La **distrikto Aigle** estas administra unuo de Kantono Vaŭdo. Ĝi havis  loĝantojn la 31-an de decembro 2012. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Aigle.

## Geografio 
La Distrikto Aigle etendiĝas de la sudorienta bordo de la Lago Lemano de la nordorienta brodo de Rodano al la Vaŭdaj Alpoj.

## Komunumoj de la distrikto Aigle 
La distrikto Aigle konsistas (stato en 20013) el 15 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Aigle estas la plej granda. Jen la listo:

## Historio 
Dum mezepoko la regiono de la hodiaŭa Distrikto Aigle estis savoja vicsenjorujo. De 1475 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 ĝi estis berna senjorujo, poste ĝi dum kvin jaroj estis distrikto de Kantono Lemano kaj ek de 1803 surbaze de la Mediacia Akto de Napoleono distrikto de la nove fondita Kantono Vaŭdo. La Distrikto Aigle restis senŝanĝa kadre de la granda teritoria reformo de 2006.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

!
Esperanto 100 jaar

***Esperanto 100 jaar*** (Esperanto 100 jaroj), estas  nederlandlingva libreto verkita de G.F. Makkink kaj eldonita de *Stichting IVIO* el Lelystad en 1986, okaze de la 100-a datreveno de la kreado de la lingvo Esperanto.

## Enhavo
#Konkludo je la komenco (pri la funkciado de Esperanto)
#La vivo de centjarulo (historia aspekto)
#Lingvo por nia specio (socia aspekto)
#Kiom universala estas Esperanto? (lingva aspekto)
#La literaturo de la homaro (filologia aspekto)
#Precizeco (scienca aspekto)
#Plia lingvo en la lernejo (instruada aspekto)
#Ĉu finance senvalora ? (ekonomia aspekto)
#Sentoj pri lingvoj (psikologia aspekto) 
#Efektivigindeco kaj efektivigebleco (politika aspekto)
#Opinio de kelkaj gravuloj (citaĵoj)
 
## Eltiraĵo : scienca aspekto

Dosiero:1986 Esperanto 100-jara 36.jpg
Dosiero:1986 Esperanto 100-jara 38.jpg
Dosiero:1986 Esperanto 100-jara 39.jpg

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing* 

Kategorio:Esperanto-movado en Nederlando
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Aigle

**Aigle** havas en la franca lingvo la signifon de aglo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
* **Aigle VD** estas urbeto kaj komunumo de la Distrikto Aigle en Kantono Vaŭdo en Svislando.
** **Aigle (stacidomo)** estas fervoja stacio en Aigle VD.
** **Aigle-Château (stacidomo)** estas fervoja stacio en Aigle VD.
** **Aigle-Dépôt (stacidomo)** estas fervoja stacio en Aigle VD.
** **Aigle-Hôpital (stacidomo)** estas fervoja stacio en Aigle VD.
** **Aigle-Parc Aventure (stacidomo)** estas fervoja stacio en Aigle VD.
** **Aigle-Place-du-Marché (stacidomo)** estas fervoja stacio en Aigle VD.
* La **Distrikto Aigle** estas administra uno de Kantono Vaŭdo en Svislando.
* '''L'Aigle (Orne)** estas urbo de la Departmento Orne en Normandio en Francio.
** **L'Aigle (stacidomo)''' estas fervoja stacio en L'Aigle (Orne).
Transporta ponto

[eta|[Animacio]]
**Transporta ponto** estas ponto, ĉe kiu parto de la vojo en horizontala direkto movas de unu bordo al la alia. La ponto konsistas el granda portalo trans la superspanita rivero, kie kruciĝanta ŝiptrafiko facile povas pasi sub ĝi. Je la portalo estas per fiksitaj kabloj ligita gondolo kiu iras tien kaj reen kaj tiel transportas veturilojn kaj personojn de unu bordo al la alia. La gondolo mem ŝvebas iom super la akvosurfaco, sed ne tuŝas ĝin. La kapacito de la ponto estas komparebla kun riverpramo kun maksimume 10 personaŭtoj

La unua transporta ponto estis konstruita en Portugalete (Hispanio) en 1893 laŭ plano de Ferdinand Arnodin.

Unu el la plej grandaj ankoraŭ uzataj pendantaj pontoj situas en Middlesbrough Anglio. Tiu *Transporter Bridge* superspanas la riveron Tees.

## Konstruitaj pendantaj pontoj
Kastelo Trauttmansdorff

**Kastelo Trauttmansdorff** (, ) troviĝas en la orienta parto de *komunumo* (municipo) de Merano, en la Burgraviato, distrikto de Sudtirolo, Italio. Ĝi estas sidejo de turisma muzeo Touriseum kaj situas meze de botanika ĝardeno de Merano kiu estas malfermita en 2001. La kastelo estas fama precipe ĉar la imperiestrino Elizabeto de Aŭstrio-Hungario feriis en ĝi.

## Historio 
eta|maldekstra
Dum la 14-a jarcento en la loko, kie nuntempe troviĝas la kastelo estis konstruita kasteleto nomata *Neuberg*. La familio Trauttmansdorff aĉetis ĝin en la jaro 1543. Franz, la filo de la aĉetanto, pligrandigis ĝin. Poste la branĉo de la familio estingiĝis kaj la kastelo komencis ruiniĝi. Inter la jaroj 1777 kaj 1778 kunfalis la turo kaj la kapelo.

En la jaro 1846 Joseph von Trauttmansdorff, grafo de Stirio, translokiĝis al Merano, kaj li aĉetis la kastelon 150 jaroj post la abandono fare de siaj prauloj. Li pligrandigis la konstruaĵon kaj aldonis multajn elementojn novgotikajn.

En la jaro 1870 la tiama imperiestrino Elizabeto de Aŭstrio-Hungario, nomata Sissi, dum sia kuraca feriado en Merano loĝis en la kastelo. Pro tiu vizito la urbo Merano iĝis fama kiel kuraca loko. Elizabeto revenis por viziti la renovigitan kastelon en 1889.

Gastiganto de Elizabeto estis Moritz von Leon, kiu vendis pli poste la kastelon al Friedrich von Deuster el Bavario. Li bele renovigis la tutan kastelon dum la jaroj antaŭ la unua mondmilito.

Post la unua mondmilito Sudtirolo iĝis parto de Italio kaj dum la faŝismo la kastelo estis eksproprietigata, kaj nomata **Castel di Nova**. Ĝi fariĝis sidejo de la nacia asocio de batalantoj (Opera Nazionale Combattenti).

En 1977 tiu asocio estis likvidata kaj la kastelo fariĝis propraĵo de la provinco Sudtirolo, kiu en 1990 adaptigis ĝin kiel sidejo de turisma muzeo Touriseum, malfermita en 2003. En 2001 estis malfermata ankaŭ la botanika ĝardeno ĉirkaŭ la kastelo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo de turisma muzeo
* Bildoj de la botanika ĝardeno 

Trauttmansdorff
Kategorio:Merano
Le Cloître

**Le Cloître** - france por "la monaĥejo" povas rilati interalie al

* la komunumoj Le Cloître-Pleyben kaj Le Cloître-Saint-Thégonnec en Bretonio, Francio, al
* parto *Le Cloître* de la komunumo Aigle VD en Svislando, aŭ al
* samnoma opero de la franca komponisto *Michel-Maurice Lévy*.
Novgotiko

[eta|maldekstre|250px|Gravaj novgotikaj konstruaĵoj: supre: [Palaco de Westminster, Londono; maldekstre: Katedralo de Learning, Pittsburgh; dekstre: La kirko Sanktaj Petro kaj Paŭlo, Ostendo.]]
[eta|dekstre|[Urbodomo de Vieno konstruata 1872–1883]]
[eta|dekstre|[Universitato de Kopenhago]]

**Novgotiko** estas stilodirekto de la 19-a jarcento ene de arkitekturo kaj artmetio, kie oni provis iamaniere daŭrigi gotikon. Ĝi povas esti rigardata kiel fazo de historiismo.

La stilo estiĝis dum la 1740-a jaroj en Anglio, kie oni intencis revivigi la mezepokan gotikan stilon por kontrasti la tiam tre uzatan novklasikan stilon. Konstruaĵoj en novgotika stilo estas interalie la brita parlamentejo kaj ankaŭ la tura ponto (Tower Bridge) en Londono.

En Francio kaj Germanio la stilo estis ofte aplikata por preĝejoj. Ĝi estas rekonebla ankaŭ en pluraj de la pli aĝaj nubskrapuloj en Novjorko kaj Ĉikago.

La plej frua konstruaĵo en Danio, kie videblas la stilo estas la nova ĉefkonstruaĵo de la universitato de Kopenhago, kie klasikismo en kurioza maniero miksiĝas kun gotiko.

## Ekzemploj 
* Paroĥopreĝejo de Weistrach
* Katedralo Sankta Patriko (Novjorko)


Kategorio:Arkitekturaj stiloj
8529 Sinzi

'*8529 *Sinzi'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Akira M. Sinzi'', (1922 – ? ), direktoro de la astronomia divido de la Departemento pri Hidrografio de Japanio kaj prezidanto de la Komisiono 4 de IAU de 1979 ĝis 1982. Kvankam lia morto ne estis konfirmita, li malaperis dum soleca montogrimpo en regiono Kanto en 1995.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Orelkovrilo

dekstra|eta
eta|dekstra|Du homoj kun termikaj orelkovriloj.
[eta|dekstra|Paro de akustikaj orelkovriloj de marko [Husqvarna AB|Husqvarna.]]

**Orelkovriloj** estas iloj aranĝitaj por kovri orelojn de persono por ties protekto kaj sekureco. Ili konsistas el termoplasta aŭ metala kapo-bendo, kiu kongruas kun la pinto aŭ malantaŭo de la kapo, kaj kuseneto ĉe ĉiu pinto, por kovri la eksterajn orelojn.

## Variantoj 
Modernaj orelkovriloj aperas en du bazaj tipoj:
* **Termikaj orelkovriloj **, uzataj en malvarmaj lokoj por havi la orelojn varmaj per kusenetoj aŭ tolo aŭ ledo.
* **Akustikaj orelkovriloj **, konataj ankaŭ kiel **oreldefendiloj**, **orelŝirmiloj** kaj **kontraŭbrua kapilo**: tasoj kovritaj per sonprotekta materialo, kiel termikaj orelkovriloj kaj kapaŭskultiloj laŭ aspekto, kio estas portata kiel aŭdoprotektado. Tiuj devas esti uzataj en lokoj kie estas laŭtaj sonoj pro industriaj maŝinoj, konstruado ktp. Kelkaj produktantoj kombinas kapaŭskultilojn kun oreldefendiloj, permesante la uzanton aŭskulti muzikon, komunikadon aŭ aliajn aŭdofontojn kaj krome havigas protekton aŭ izoladon el la etosa bruo. Por eksterordinara sono oni povas uzi orelŝtopilojn, kombine kun orelkovriloj.

## Notoj 
Kategorio:Sekureco
Kovrilo
Loka formorto

[eta|dekstra|230px|Sudafrikaj [ĝirafoj estis translokigitaj al Senegalio, kie ĝirafoj suferis lokan formorton pro ĉasado kaj habitatoperdon.]]
**Loka formorto**, aŭ **surloka formorto**, estas la kondiĉo de specio (aŭ alia taksono) kiu ekforestis el difinita geografia areo de studo, kvankam ĝi povas ankoraŭ ekzisti aliloke. Lokaj formortoj kontrastas kun tutmondaj formortoj.

Lokaj formortoj povas esti sekvataj de anstataŭo de la specio uzante ekzemplerojn prenitajn el aliaj lokoj; konata ekzemplo estas la reenmeto de lupoj en diversaj lokoj, kio preterdire starigas kontraŭstaron de oponantoj, kiuj profitis el la loka formorto.

## Konservado 
Lokaj formortoj markas ŝanĝon en la ekologio de difinita areo.

## Taksado fare de IUCN 
## Lokaj okazintaĵoj 
Katastrofoj, kiaj gravaj ŝtormoj, vulkanaj eruptoj, incendioj de limigitaj teritorioj kiaj insuloj, ktp., ofte okazas lokajn formortojn.

## Notoj 
Kategorio:Ekologio
Kategorio:Endanĝeritaj specioj
8531 Mineosaito

**8531 Mineosaito** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Mineo Saito*, (1952–2000), fondinto kaj aktiva gvidanto de la Astronomia Klubo "*Ohkuma *" en urbo Kakuda, gubernio Mijagi. Li dediĉis sin al la popularigo de astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Bolotnaja placo (Moskvo)

eta|Panoramo
**Bolotnaja placo** (; en 1962 - 1993 estis nomata Placo de Repin ) estas placo en Centra administra arondismento de Moskvo (distrikto Jakimanka) sur insulo inter la rivero Moskva kaj kanalo. Ĝi estas unu el plej grandaj placoj de Transmoskvoriverejo (historia loko situanta trans la rivero Moskva de la Kremlo).

## Historio 
La nomo "Bolotnaja" devenas de la loko Boloto ("marĉo"). Tiu urboparto estas malalta; ĝi havis marĉojn kaj multe suferis pro moskvaj inundoj.

Dum la 15-a-17-a jarcentoj ĝi fariĝis granda komerca placo. Tie okazis diversaj popolaj amuzaĵoj. Unu el popularaj amuzigoj estis popolaj interbatadoj (unu serio da viroj kontraŭ la dua). Krome, kiel en ajna komerca placo de Moskvo ĉi tie pasis publikaj mortpunoj kaj aliaj punoj; la lasta mortpuno sur la placo estis mortpunigo de Emeljan Pugaĉov la .

En 1958 sur la placo aperis monumento de fama rusia pentristo Ilja Repin. En 1962 - 1993 la placo estis nomata Placo de Repin, poste oni revenigis al ĝi la historian nomon Bolotnaja.

## Politikaj protestoj sur Bolotnaja 
eta|La 10-a de decembro 2011: amasa mitingo
eta|La 6-a de majo 2012: Granda Ŝtona ponto trans la rivero Moskva ĝis Kremlo blokita de polico

### Unuaj aranĝoj 
Ekde 2011 Bolotnaja fariĝis loko de amasaj politikaj protestoj kiuj komenciĝis decembre de 2011 pro (laŭ asertoj de opozicio) malhonestaj balotoj al la Ŝtata Dumao. La unua amasa mitingo de unuiĝinta opozicio (maldekstra kaj dekstra) kun dekmiloj da homoj estis organizita sur Bolotnaja la . Samloke pasis la amasa mitingo la .

### Demonstracio la 6-an de majo 2012 
La  unu tagon antaŭ la enposteniĝo de la nuna Prezidanto Vladimir Putin tie estis kruele dispelita oficiale permesita opozicia demonstracio ("Marŝo de milionoj"), multaj estis vunditaj kaj arestitaj. Post tiu evento estis enprizonigitaj kelkdekoj da partoprenantoj kiujn oni kulpigis pri organizado de amasaj surstrataj senordigoj; samtempe la opozicio asertis ke kulpas nur polico organizinta provokon.

### Postaj aranĝoj 
La sekvaj opoziciaj mitingoj sur Bolotnaja okazis post unu jaro, la  (antaŭ ĝia komenco okazis tragedio: unu laboristo pereis dum konstruado de sceno) kaj la . Poste okazis kelkaj aranĝoj, organizitaj de la subtenantoj de Aleksej Navalnij.

## Nuna stato 
Sur la placo situas parko. Pro tio Bolotnaja estas bona loko por ripozo. Tie kolektiĝas junularo de neformalaj subkulturoj. Krome, tie oni ofte pasigas nuptajn ceremoniojn.

La placo estas tre oportuna loko por komenco de diversaj tiristaj marŝrutoj.

## Vidindaĵoj 
* Pontoj: Malgranda Ŝtona ponto, Granda Ŝtona ponto, ponto Luĵkov
* Monumento de Repin (centre de la placo, skulptisto Matvej Manizer), aperis en 1958
* Skulptaĵa grupo "Infanoj - viktimoj de malbonkondukoj de plenaĝuloj" (en la orienta parto, skulptisto Miĥail Ŝemjakin), aperis en 2001

Apud la placo (trans la kanalo) situas Tretjakova galerio.

## Vidu ankaŭ 
* Maneĝa placo (Moskvo)
* Ruĝa Placo (Moskvo)

## Eksteraj ligiloj 
* Bolotnaja: informo kaj fotoj  ()

Kategorio:Placoj de Moskvo
Kategorio:Distrikto Jakimanka (Moskvo)
Aigle VD

**Aigle** estas historia urbo, komunumo kaj ĉefloko de la Distrikto Aigle en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis  loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Aigle situas ĉe la orienta bordo de la rivero Rodano en la flotebenaĵo sudoriente de la Lago Lemano. La komunumo konsistas el la urbo Aigle kaj la vilaĝoj Le Cloître, Vers Pousaz kaj Fontanney.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 16,41 km², de kiuj 36,3% estas kovritaj de arbaro, 34,3% servas por agrikulturo kaj 25,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Aigle limas en nordnordokcidento al Yvorne, en nordnordoriento al Leysin, en nordoriento al Ormont-Dessous, en sudoriento al Ollon, en okcidento al Collombey-Muraz (VS), kaj en nordokcidento al Vouvry (VS).

## Trafiko 
En Aigle kruciĝas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 9 kaj 11, kaj pasas la svisa aŭtovojo A9, al kiu la komunumo disponas pri propra alveturejo. Aigle disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Laŭzano al Brigo. De la stacidomo de  eliras tri etspuraj fervojlinioj, nome al Leysin, al Champéry kaj al Sepey-Diablerets. Krome Aigle disponas pri loka busreto.

## Historio 
La unuaj dokumentaj mencioj de Aigle datiĝas el la jaro 1150 kiel *Alium* kaj el la jaro 1152 kiel *Aleo*. El la malfrua bronzepoko en Aigle estis trovitaj restaĵoj de ceramikaĵoj kaj el la romia epoko vilao kaj restaĵoj de akvokondukilo. En la jaro 1231 Aigle ricevis merkatorajtojn kaj en la 1314 per liberecletero de la princo Amadeo la 5-a de Savojo la urborajton.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj signifoj de Aigle
* Aigle (stacidomo)
* Aigle-Château (stacidomo)
* Aigle-Dépôt (stacidomo)
* Aigle-Hôpital (stacidomo)
* Aigle-Parc Aventure (stacidomo)
* Aigle-Place-du-Marché (stacidomo)
* Fontanney (stacidomo)
* Plambuit (stacidomo)
* Pont-de-Drapel (stacidomo)
* Tramvojo Aigle CFF-Aigle Grand Hôtel
* Transports publics du Chablais

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Aigle

## Bildoj 

Dosiero:Aigle-Eglise.jpg|Pastra preĝejo Sankta Maŭrico
Dosiero:Aigle Schloss2-1.png|Kastelo Aigle
Dosiero:Aigle03.JPG|Stacidomo de 


Kategorio:Urboj de Svislando
Humpolec (Sušice)

:*Ekzistas ankaŭ urbo Humpolec.*

**Humpolec** () estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sušice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 6&nbsp;km sudoriente de Sušice. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre neniu vivis, la domaro havas refreŝigejan karakteron.

Humpolec situas en katastra teritorio **Humpolec u Sušice** kun areo 2,99&nbsp;km².

La vilaĝo troviĝas en mallarĝa strio de herbejoj inter arbaroj kovrantaj ĉirkaŭaĵon de monteto Sedlo, sur teritorio de naturparko Kašperská vrchovina. Humpolec situas ekster ŝosea reto (ekde la plej proksima asfalta ŝoseo ĝi estas malproksima proksimume 2 kilometroj), en la vilaĝon kondukas sole gruzaj kaj argilaj vojoj en direkto oriento-okcidento. Da simile izolitaj domaroj inter Sušice kaj Kašperské Hory estas kelke. Inter lokaj memorindaĵoj apartenas rekonstruita kapelo kaj fontano en vilaĝplaco.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1319.

## Loĝantaro 
## Galerio 

Humpolec-kaple.jpg|Kapelo
Humpolec (Sušice) (009).jpg|Vido al la vilaĝplaco de kapelo
Humpolec (Sušice) (007).jpg|Unu el la domoj en la vilaĝplaco

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Sušice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
József Elek Horváth

**József Elek HORVÁTH** [jOĵef horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horváth József Elek** estis hungara poeto, dramisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1833).

József Elek Horváth http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC05727/06560 naskiĝis la  1784 en Szombathely. Li mortis la  1835 en Kaposvár.

## Biografio 
József Elek Horváth frekventis lernejojn en sia naskiĝurbo, poste en Győr, kie li iĝis prokuroro. Tamen li ekinstruis en 1927 kaj li iĝis direktoro de gimnazio en Kaposvár. Liaj poemoj kaj diversaj artikoloj aperis precipe en Erdélyi Múzeum.

## Verkaro (elekto) 
* diversaj poemoj inter 1806-1833
* *Németújvár ostroma* dramo prezentita en 1831
* *Batthyáni és fiai* (teatraĵo) 
* *Nevelés formálja az embert* (tradukita komedio)
* *Szombathely története* (Historio de Szombathely)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj dramistoj
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Mixco

**Mixco** estas metropolo kaj municipo en Gvatemalo. Mixco apartenas al urbaro de Gvatemalurbo. La loknomo signifas: "Loko kovrita per nuboj".   
eta|Blazono de Mixco
eta|Panoramo en Mixco

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 132&nbsp;km²
* Loĝantaro: 688.124 (en 2010)
* Supermara alteco: 1600 m
* Horzono: UTC-6h
* Poŝtkodoj:  
* Telefonkodoj: 

## Geografio 
Mixco situas en la meza kaj suda landparto de Gvatemalo. Gvatemalurbo troviĝas 19 km. En la plej granda parto de Mixco troviĝas  kanjonoj, super ili amaso da pontoj estis konstruitaj. Menciindas, ke Mixco havas protektitajn areojn, kie estas malpermesita la senarbarigo.

## Historio 
En tiu areo indiĝenoj vivis jam en 13-a jarcento. Mixco estis fondita fare de hispanoj en 1526. Nun la urbego famas pri ĉokolado, unu el la plej bonaj en la lando.

## Klimato 
Mixco situas en tropika klimato. La temperaturo varias inter 18-24 C. La varmo kulminas en majo, la malvarmo kulminas en januaro. La precipitaĵoj jare estas po 1115 mm. Inter majo-oktobro ofte pluvas, en la ceteraj monatoj preskaŭ ne pluvas.

## Fontoj 
* Anglalingva Vikipedio helpe de WikiTrans, hispanlingva Vikipedio helpe de Guglo
* http://www.tiptopglobe.com/city?i=878645&n=Mixco 
* http://www.gaisma.com/en/location/mixco.html

Kategorio:Urboj de Gvatemalo
Kategorio:Metropoloj
Zalán Horváth

**Zalán Horváth** [horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Horváth Zalán** estis hungara fizikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).

Zalán Horváth https://fizika.elte.hu/en/index.php?page=hir&id=78  naskiĝis la  1943 en Debrecen. Li mortis la  2011 en Budapeŝto.

## Biografio 
Zalán Horváth abiturientiĝis en 1961, poste li laboris laŭ la tiutemnpa kutimo unu jaron. Li frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1962-1967, poste li ekinstruis en universitato de Miskolc, ekde 1971 jam en ELTE. Inter 1995-2001 li estis katedrestro. al Parizo. Ekde la 1970-aj jaroj li instruis ankaŭ en Munkeno, Durham, Tours. Li okupiĝas precipe pri kvantuma mekaniko. Li ricevis premiojn en 1976 kaj 1985.

## Verkaro (elekto) 
* *A kvantumelektrodinamika kísérleti bizonyítékai* (1978)
* *Topology and Saddle Point in Field Theories* (1984)
* *Quantum Corrections of Abelian Duality Transformations* (1996)
* *Noncommutative Instantons via Dressing and Splitting Approaches* (2002)

## Fontoj 
* biografio hungare 
* biografio hungare

Kategorio:Hungaraj fizikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
8530 Korbokkur

'*8530 *Korbokkur'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio).

Ĝi ŝuldas sian nomon al la legendaj *Koropokkuru* (japane コロポックル), koboldoj de la ajnua mitologio : altaj je 3 al 6 centimetroj, ili tiel rapide moviĝus, ke ili estus malfacile videblaj. *Satoru Sato* komencis eldoni rakontojn pri *Koropokkuru'' en 1959. Ili estas tre popularaj en Japanio, ne nur por la infanoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Koboldoj
Kategorio:Malkovrita de Masanori Hirasawa
Kategorio:Malkovrita de Shohei Suzuki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
8551 Daitarabochi

'*8551 *Daitarabochi''''' estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la legenda giganto Daitaraboĉi (japane ダイダラボッチ), de la japana mitologio. Laŭ legendo, li konstruis la monton Fuĝi, kaj la loko el kiu li prenis la teron iĝis la lago Biŭa. Multe da lagoj en Japanio estus la piedsignoj de Daitaraboĉi.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Masanori Hirasawa
Kategorio:Malkovrita de Shohei Suzuki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Ildikó Mócsy

**Ildikó MÓCSY** [mo:ĉi] estas rumania hungara fizikistino. Ŝi naskiĝis en Koloĵvaro la 15-an de oktobro 1943. Ŝi estas la filino de juristo János Demeter.

## Kariero
Ildikó Mócsy diplomitiĝis en UBB de Kluĵo (1967). Ŝi estis la ĉefesplorfizikistino de la radihigiena laboratorio de la Publiksanafera kaj Medicina Esplorinstituto de Kluĵo, la sola anino el Rumanio de la internacia organizo Indoor Air International. Ŝi publikigis en pluraj enlandaj kaj eksterlandaj revuoj (Igiena, Clujul Medical, Radiologia, Studii şi Cercetări de Fizică, en kajeroj Caiet Metodologic, en volumoj Simpozion, en La Santé Publique (1987) kaj Revue de Physique (1990)).

## Libroj
**Radiation Protection Desymetry*, kunulaŭtorino, Kanado (1984), 
**Indoor Air Quality* kunulaŭtorino, Berlino (1987) Kanado (1990).

## Fonto
*RMIL  

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fizikistoj