open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rudlov

**Rudlov** (hungare *Ércfalva*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Rudlov situas en valo, fine de sakovojo el Soľ. Vranov nad Topľou troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1402. En la 16-a jarcento rutenoj alvenis. En 1600 21 familioj pagis imposton, post jardeko 25 familioj. En la 18-a jarcento oni minadis apude feron. En 1787 420 vilaĝanoj loĝis en 55 domoj. En 1831 pro ĥolero 54 da vilaĝanoj mortis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Rudlyó*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ércfalva 290 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rudlov 648 homoj, (628 slovakoj, 11 ciganoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Lajos Jakab

**Lajos Jakab** estas la nomo de

* Lajos Jakab (aktoro) (1839–1890)
* Lajos Jakab (kantisto) (1929–2000)
Nasavrky (distrikto Ústí nad Orlicí)

Municipo **Nasavrky** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, 4&nbsp;km nordoriente de urbo Choceň. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
### Sonorilejo 
Sur vilaĝplaco troviĝas malfru-klasikisma sonorilejo el la unua duono de 19-a jarcento, duetaĝa, niĉa kun tenda tegmento.

### Evangeliana tombejo 
Sur malnova evangeliana tombejo estas sepultoj el la jaroj 1783 - 1869.

## Pluaj fotografioj 

 Nasavrky (UO), zastávka.JPG| Haltejo
 Nasavrky (UO), č. p. 37 a7.JPG| Domo n-ro 37
 Nasavrky (UO), turistické značení.JPG| Turismaj markoj

## Bibliografio 
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Orlica tabulo
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Třebovka

**Třebovka** fontas ĉe orienta rando de vilaĝo Koclířov sub deklivo de monto Hřebečov (622 m s.m.) kaj fluas okcidenten trans la vilaĝo, sed ankoraŭ antaŭ ĝia fino turniĝas norden kaj tiun direkton tenas ĝis sia maldekstra enfluo en Tichá Orlice en urbo Ústí nad Orlicí. Inter vilaĝoj Opatov kaj Třebovice parte provizas per akvo grandan fiŝlagon Hvězda *(Stelo)*.

**Třebovka** fluas trans vilaĝoj Koclířov, Opatov, Třebovice, urbo Česká Třebová, vilaĝo Dlouhá Třebová kaj urbo Ústí nad Orlicí.

## Bibliografio
* Stanislav Štefáček:Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

## Proksimaj turismaj celoj
* urbo Moravská Třebová
* vilaĝo Koclířov
* urbo Česká Třebová
* urbo Ústí nad Orlicí

## Eksteraj ligiloj
* Raportprofiloj de inundservo (ĉeĥe)
* Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR (ĉeĥe) 
* Mapo de fonta regiono apud Koclířov
* Mapo de enfluejo en Ústí nad Orlicí

Kategorio:Riveroj en distrikto Svitavy
Kategorio:Riveroj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Akvokolekta areo de Elbo
Alteo (mitologio)

Laŭ la helena mitologio, **Alteo** (el la greka *Ἀλθαία*, *alteo*) estis filino de la reĝo de Etolio, Testio, kaj de lia edzino Eŭritemiso, do gefratoj ŝiaj estis, inter aliaj, Ledo, Hipermnestro, Ifiklo kaj Evipo.[eta|300px|**Alteo** ĵetas la duon-brulintan lignon al fajro por ke [Meleagro (mitologio)|Meleagro mortu, laŭ Johann Wilhelm Baur, 1659.]]Ŝi edziniĝis al Eneo, reĝo de Kalidono, kun kiu ŝi havis multnombran idaron. Tamen, ŝi ankaŭ havis am-rilatojn kun diversaj dioj. Pro tio kelkaj versioj asertas ke Meleagro vere estis filo de Areso, kaj Dejaniro de Dionizo, anstataŭ de Eneo. Ŝi ankaŭ rilatis al Posejdono, kun kiu ŝi iĝis patrino de Anceo.

Sep tagojn post la nasko de Meleagro, la Mojroj eniris la dormoĉambron de Alteo, kaj aŭguris la estonton de la ĵusnaskito: Kloto diris ke li estos nobla; Lakeso, ke li iĝos tre kuraĝa heroo; kaj kompense, Atropo asertis ke lia vivo estos ligila al ligno kiun tiam brulis en kameno, do Meleagro mortos kiam ĝi fine for-brulos. Aŭskultante tio, Alteo rapide eltiris la lignaĵon el la fajro, estingis ĝin per akvo kaj kaŝis la reataĵon inter ŝiaj vestaĵoj aŭ en kofro.

Jarojn pasis, kaj dum la kvereloj, kiujn generis la ĉaso de la Kalidona Apro, Meleagro mortigis Pleksipon kaj Ifiklon, fratoj de Alteo. Post vidi la kadavraĵojn, ŝi alvokis la inferajn gediojn, Hadeso kaj Persefono, kaj malbenis sian filon. Pro tio, Meleagro ne volis partoprenis la militon instigitan de siaj ceteraj onkloj kontraŭ Kalidono, sed fine sia edzino konvinkis lin batali, kaj tiam lin trafis la morto. Laŭ la diversaj rakontoj, li mortis dumbatale, estis murdita de Apolono (kiu apogis liajn onklojn) aŭ la teruraj Erinioj prenis lin aŭ konvinkis Alteon ĵeti la lignaĵon denove al fajro, provokante tiel internan bruligadon de Meleagro.

Post fari tion, Alteo pendumis sin de arbo-branĉo, aŭ enpuŝis ponardon en sian koron. Ŝiaj filinoj, konataj kiel la* Meleagridoj*, estis transformitaj en numidojn fare de Artemiso, ĝenita pro tio ke ili ploradis la forpason de ilia frato. Nur Dejaniro kaj Gorgo sukcesis konservi ilian homan korpon, danke al la ĝustatempa interveno de ilia patro, Dionizo.

La asteroido 119 Alteo ricevis sian nomon honore al tiu mita rolulino.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Mortemaj amantinoj de Areso
Kategorio:Mortemaj amantinoj de Dionizo
Kategorio:Mortemaj amantinoj de Posejdono
Kategorio:Filomortigo en la helena mitologio
Kategorio:Sinmortigintoj en la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de Metamorfozoj de Ovidio
Kategorio:Princinoj en la helena mitologio
Kategorio:Testiidoj
Kategorio:Reĝedzoj en la helena mitologio
Kategorio:Ĉaso de la kalidonia apro
Sačurov

**Sačurov,** hungare **Szacsúr** [saĉUr]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Sačurov situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Sečovce-Vranov nad Topľou.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1402 en formo *"Zachyur"*. En 1438 oni komputis tie 12 loĝatajn kaj 5 neloĝatajn domojn kaj muelejon. En 1831 pro ĥolero 70 da vilaĝanoj mortis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szacsúr 1144 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Varannó, poste jam kiel Sačurov al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sačurov 1962 homoj, (1278 slovakoj, 202 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Defendema Virga Maria) de 1709
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Koro de Jesuo de 1769

## Famuloj 
En la iama Szacsúr naskiĝis hungara ministro Lajos Jekelfalussy.

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Wolfwil

## Pri la komunumo 
**Wolfwil** estas komunumo en la distrikto Gäu en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 2010 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Wolfwil situas ĉe la norda bordo de Aro sur la ebenaĵo sude de la Soloturna Ĵuraso. La komunumo konsistas el la vilaĝo Wolfwil kaj la partoj Höchi, Hintre Gass, Vordere Gass, Nessihüser, Far, kaj Waldegg.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Wolfwil limas en nordo al Neuendorf, en nordoriento al Fulenbach, en oriento al Murgenthal (AG), en sudo aliflanke de la rivero Aro al Wynau (BE), en sudokcidento al Schwarzhäusern (BE), en okcidento al Kestenholz, kaj en nordokcidento al Niederbuchsiten.

## Trafiko 
La komunumo Wolfwil situas ĉe la kantona vojo n-ro 268 de Murgenthal al Oensingen. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per buslinioj al Olten kaj al Oensingen. Inter Wynau kaj Wolfwil ekzistas pramo trans Aro. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A1, troviĝas okcidente en Oensingen kaj oriente en Härkingen ambaŭ en distanco de proksimume 10 km.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Wolfwil datiĝas el la jaro 1266 kiel *Wolfwiler*. Wolfwiler kaj verŝajne ankaŭ Far kun la pramo estis partoj de la Senjorujo de la paruloj de la Senjoroj de Bechburg kaj de Falkenstein. Soloturno akiris Wolfwil kun muelejo kaj pramo en la jaro 1402 kune kun la Senjorujo Falkenstein. 

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Wolfwil

## Bildoj 

Dosiero:Aro apud Wolfwil 233.JPG|Aro apud Wolfwil
Dosiero:Wolfwil lernejo 241.JPG|Lernejo
Dosiero:Wolfwil preghejo 246.JPG|Preĝejo de Wolfwil
Dosiero:Wolfwil 239.JPG|Senjora domo en Wolfwil
Dosiero:Wolfwil tombejo komuna tombo 228.JPG|Komuna tombejo sur la tombejo de Wolfwil
Höchi

* **Höchi (Flumenthal)** estas setlejo de la komunumo Flumenthal de la distrikto Lebern en Kantono Soloturno en Svislando.

* **Höchi (Wolfwil)** estas setlejo de la komunumo Wolfwil de la distrikto Gäu en Kantono Soloturno en Svislando.
Pariĝa ceremonio

[eta|300px|Maskla kaj ina [Longbeka kurlo|longbekaj kurloj, *Numenius americanus*, dum la pariĝa ceremonio.]]
**Pariĝado** estas la periodo de la rilato de paro kiu antaŭas ties fianĉiĝo kaj geedzeco, aŭ oni certigas la rilaton. Tio validas kaj por homoj kaj por bestoj, kompreneble per diversaj karakteroj. Tiele tiu afero koncernas diversajn sciencojn kiaj zoologio, biologio, etologio, antropologio, psikologio ktp.

Amplekso aŭ **ampleksumo** (el la latina *amplexus*, signife "brakumi") estas tipo de pariĝada kutimo montrata de kelkaj ekstere fekundiĝantaj specioj (ĉefe amfibioj kaj hufokraboj aŭ Limuledoj) en kiu masklo alprenas inon per siaj antaŭaj kruroj kiel parto de la pariĝada procezo, kaj samtempe aŭ kun ioma prokrasto, li fekundas la inajn ovojn ĉar ili estis liberigitaj el la korpo.

Kategorio:Biologio
Kategorio:Antropologio
Leland Cunningham

. En 50 jaroj de kariero, li fariĝis plej fama fakulo pri kalkuko kaj preciza mezuro de la orbitoj de kometoj, planedoj, satelitoj, kaj kosmosondiloj. Li estis ankaŭ pioniro pri la komputiloj kaj partoprenis en ties konstruo kaj uzo por kalkuloj de orbitoj.

Li komencis sian karieron kiel helpanto de la astronomo Fred Whipple
en la Universitato Harvard, kie li fakuĝis en la uzo de aŭtomataj kalkulmetodoj por orbitoj.

Dum la dua mondmilito, li aniĝis la *Ballistic Research Laboratory* (BRL), aŭ
*Laboratorio pri Balistikaj Esploroj* de la armea spaco de Aberdeen en la
Marilando. La BRL bezonis kalkulforton por pliefikigi artilerion kaj bombadon,
kaj serĉis rimedoj por aŭtomatigi kalkulojn. 

Cunningham ĉeestis en la kunveno de junio 1943, dum kiu John Presper Eckert
John William Mauchly kaj Herman Heine Goldstine decidis la konstruon de ENIAC.
Tiu maŝino estis antaŭvidita kun precizeco de 5 decimaloj, Cunningham insistis, por ke tiu
precizio estu de 10 decimaloj.

En 1946, li sekvis Derrick Henry Lehmer en la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley,
kie tiu ĉi estis profesoro kaj aniĝis al la departemento pri astronomio. Lehmer kaj
Cunningham partoprenis al la konstruo de Caldic, kalkulilo de la Universitato de Kalifornio.

En la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, li laboris en la 
Observatorio Leuschner kie li kalkulis orbitojn de kometoj. Notinde, li montris, ke la
kometo Peraya kaj la kometo Ikeya-Seki estis sunrenkontaj kometoj
similaj al la kometoj viditaj en 1668, 1843, 1880, kaj 1882.

La asteroido 1754 Cunningham estis tiel nomita en lia honoro.

## Eksteraj ligiloj
* L. E. Cunningham ĉe la paĝaro de University of California
* Grosch, Herbert R.J. (1991). Computer: Bit Slices From a Life. Third Millennium Books. ISBN 0-88733-085-1.
2212 Hefesto

**2212 Hefesto** estas malgranda apolona asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 27-an de septembro 1978 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Orbito 
Ĝia orbito pasas internen de tiu de Merkuro, ĝi estas do ĉefe merkurrenkonta asteroido kaj povas proksimiĝi al 4,759 miliono da km (0,0318 astronomia unuo) de tiu planedo.

Ĝi estas ankaŭ venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido sed restas pli malproksime de Tero ol de Merkuro, ĝia tera MOID estas 17,387 milionoj da km kaj la 23-an de septembro 2166 ĝi pasos al 17,691 milionoj da km (0.118 astronomia unuo) de nia planedo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la dio forĝisto Hefesto, de la helena mitologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Merkurrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Hefesto
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Kvar famaj klasikaj romanoj

La **kvar famaj klasikaj romanoj** estas kvar gravaj romanoj de la ĉinlingva literaturo:

**Tri regnoj* (三国志演义 (三國志演義) *Sān guózhì yǎnyì*), verkita en ĉirkaŭ 1390, 120-ĉapitra historia rakonto pri la fino de la Han-epoko kaj la fino de la Tri Regnoj-periodo. Ĉi tiu libro estas ankaŭ tre populara en la moderna ĉina popola kulturo, kaj estis adaptita al populara televidserio, komputila ludo kaj eĉ mangao kaj animea serio. 
**Ĉe akvorando* (水浒传 (水滸傳) *Shuǐ hǔ Zhuàn*), verkita en ĉirkaŭ 1573, aventurromano en stilo de Robin Hood, atribuita al Ŝi Nai'an. Al Luo Guanĵong oni atribuis la verkadon de tiu verko, aŭ almenaŭ ties lastan version.
**Pilgrimado al la Okcidento* (西游记 (西遊記) *Xī Yóu Jì*), verkita en ĉirkaŭ 1590, Unu el la plej konataj libroj en la historio de literaturo en Ĉinio. La libro estas aventurvojaĝo en kiu budhana monaĥo, sabloknabo, simio kaj porkido enŝipiĝas en pilgrimado de Ĉinio al Hindio por alporti budhismajn skribaĵojn. Ĉi tiu libro, kiu estis prezentita multfoje kaj ĝiaj roluloj estas venditaj kiel statuetoj en Ĉinio, estis tradukita multlingve. 
**Ruĝdoma sonĝo* (红楼梦	 (紅樓夢) *Hóng Lóu Mèng*), verkita de 1750 ĝis 1792, Epizoda romano prezentanta la malkreskon de ĉina aristokrata familio en Pekino dum la Qing-dinastio. Tiu romano, petita en daoismaj kaj budhanaj referencoj, estas konsiderita la pinto de ĉina klasika fikcio.
 
## Eksteraj ligiloj 
*http://www.espero.com.cn/old/epch/uk2004/e10-5.htm

Kategorio:Romanoj
Kategorio:Ĉinlingva literaturo
Tri regnoj

La romano "**Tri regnoj**" estas parto de la kvar famaj klasikaj romanoj de la ĉinlingva literaturo. La romanon esperantigis Laŭlum kaj eldonis Fremdlingva Eldonejo en 2008. La traduko aperis kiel n-ro 44 de la serio Oriento-Okcidento.

La romano temas pri la leviĝo kaj pereo de la regnoj Wei, Ŝu kaj Wu. Ĝia aŭtoro estas Luo Guanĵong (1330-1400). Per priskribo de komplikaj kontraŭdiroj kaj bataloj inter regantaj klikoj la verko spegulas la tiaman socian ĥaoson kaj malkaŝas la avaremon, hipokriton kaj insidemon de la feŭda regantaro.

En modlado de roluloj "Tri regnoj" atingis tre brilajn sukcesojn. En la romano estas entute pli ol 400 personoj. Ĉiuj precipaj roloj estas vivecaj kaj profunde impresaj. La priskribo de milito estas bela. La aŭtoro priskribis en la romano serion da kampanjoj grandaj kaj malgrandaj. El tiuj kampanjoj la Kampanjo ĉe Ĉibi estas impone priskribita kun allogaj intrigoj, per kiuj montriĝas la karakteroj de la herooj. La strukturo de la romano estas grandioza, aranĝo strikta, lingvo flua kaj rafinita.

## Vidu ankaŭ 
* Tri reĝlandoj
* Recenzo de Gerrit Berveling


Kategorio:Verkoj el la ĉinlingva literaturo
Federico Mompou

**Frederic Mompou i Dancausse**, ankaŭ **Federico Mompou** (Barcelono, 16-a de aprilo de 1893 - 30-a de junio de 1987), estis komponisto hispana, konata ĉefe pro sia komponaĵoj por piano kiel soloa instrumento.

Li studis en Barcelono kaj poste en Parizo. Pro la Unua Mondmilito, li revenis al Barcelono, kie publikigis siajn unuajn komponaĵojn. Post la milito revenis al Parizo kaj tiam konis la plej gravajn muzikistojn tiuepokajn. Pro la Dua Mondmilito, li revenis denove en 1940 al Barcelono, kie plue komponis. Dum konkurso de piano, li konis la pianistinon Carmen Bravo, de kies interpretado de Schumann enamiĝis, kaj en 1957 ili geedziĝis.

Li verkis ĉefe malgrandajn muzikpecojn. Lia ĉefa inflo estis la franca impresionismo, krom Erik Satie kaj ĉefe Gabriel Fauré kaj Francis Poulenc. En multaj el tiuj malgrandaj pecoj, Mompou prenas melodiojn de la kataluna folkloro, adaptante ilin al sia muziko. Tiu ofte uzas rememorojn de la sono de la bronzaj sonoriloj, infana memoro de la fabriko de sonoriloj kie laboris lia avo.

## Selektaj verkoj 
### Komponaĵoj por piano kiel solooj 
* *Música Callada* (*Primer cuaderno* - 1959, *Segundo cuaderno* - 1962, *Tercer cuaderno* - 1965, *Cuarto cuaderno* - 1967)
* *Paisajes* (1942-1960)
* *Variations sur un thème de Chopin* (1938-1957)
* ''Souvenirs de l'Exposition* (1937)
* *Préludes* (1927-1960)
* *Cançons i danses* (1921-1963)
* *Dialogues* (1923)
* *Trois variations* (1921)
* *Charmes* (1920-1921)
* *Fêtes lontaines* (1920)
* *Cants màgics* (1917-1919)
* *Suburbis* (1916-1917)
* *Scènes d’enfants* (1915-1918)
* *Pessebres* (1914-1917)
* *Impresiones intimas* (1911-1914)
* *Canción de cuna* (1951)

### Komponaĵoj por voĉo kaj piano 
* *Cantar del alma* (1951)
* *Combat del somni* (1942-1950)
* *Comptines* (1926-1943)
* *Cuatro Melodías* (1925)
* *L'hora grisa* (1916)

### Komponaĵoj por gitaro soloista 
* *Suite Compostelana* (1962), dediĉita al Andrés Segovia

### Komponaĵoj por koruso kaj orkestro 
* *Los Improperios'' (1964)

## Eksteraj ligiloj 
* Biografieto 

Kategorio:Hispanaj komponistoj
Kategorio:Katalunaj komponistoj
2213 Meeus

'*2213 *Meeus''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la belgan meteologiiston kaj astronomon Jean Meeus.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eugène Joseph Delporte
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Urbo de Dio

**Urbo de Dio** () estas malriĉa kvartalo-favelo en la *Okcidenta Zono* de la urbo Rio-de-Ĵanejro, en Brazilo.

## Historio 
La kvartalo estis kreita en la 1960-aj jaroj cele al translokigo de la popoloj el faveloj de la kvartalo de Jacarepaguá al la okcidenta zono de Rio-de-Ĵanejro.

La *Cidade de Deus* estis starigita la  kiel unusolan *bairro* de la administra regiono 34 de la municipo de Rio-de-Ĵanejro
, .

Post tempopaso, malriĉeco kaj krimo disvolviĝis kaj ĝi nun estas unu el la plej danĝeraj kvartaloj de la urbo, kvankam kreiĝis multaj bonvolaj asocioj por helpi la enloĝantaron.

La filmo *Cidade de Deus* (2002) de Fernando Meirelles rakontas la krimagojn en tiu favelo.

La usona prezidanto Barack Obama vizitis tiun kvartalon dum sia unua vizito al Brazilo en marto 2011.

## Bibliografio 
* Vivaldo, Coarcy: *Memória da Cidade do Rio de Janeiro*, 1988, Ed. Itatiaia, Rio de Janeiro, 401 pp., ISBN 8531902215

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Paĝo de la Homa komunumo Cidade de Deus

Kategorio:Malriĉeco
Kategorio:Rio-de-Ĵanejro
Kategorio:Kvartaloj de Rio-de-Ĵanejro
Konecchlumí

**Konecchlumí** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové, proksimume 10&nbsp;km oriento-sudoriento de Jičín. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226. Sur rompo de la 16-a kaj la 17-a jarcentoj proprumis la vilaĝon Vilém Konecchlumský z Konecchlumí, unu el 27 ĉeĥaj ribeluloj ekzekutitaj en la jaro 1621 en Prago.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Konecchlumí**
* Kamenice

## Memorindaĵoj 
* Burgaro Konecchlumí
* Baroka **Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo** el la jaroj 1728 ĝis 1729, super la vilaĝo. En interno de la preĝejo estas lokigita ciklo de bildoj de pentristo Vladimír Komárek **Krucvojo**.
* monumento al Vilém Konecchlumský z Konecchlumí sur deklivo super la preĝejo. La monumenton komune kun tumulo proponis skulptisto Jedlička z Vojic kaj lasis konstrui ĝin en la jaro 1907 Družstvo.

Konecchlumí - kostel1.jpg|Fasado de la preĝejo
2021 Konecchlumí mohyla.jpg|Monumento al Vilém Konecchlumský z Konecchlumí


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Poŝtgastejo

eta|280ra|
eta|dekstra|280ra|
**Poŝtgastejo**, mallonge por **poŝtkaleŝa gastejo** aŭ **poŝtkaleŝa stacio**, en la 18-a kaj 19-a jarcentoj estis stacio aparte por poŝtkaleŝoj, kie la ĉevaloj povis esti ŝanĝitaj, povis esti flegitaj, nutritaj kaj havis okazon por ripozi, kaj la pasaĝeroj de la poŝtkaleŝo povis en gastejo vesper- kaj la sekvan tagon matenmanĝi kaj havis okazon tranokti, do temis pri specialigita gastejo, kiu servis por ripozo, refreŝiĝo kaj de homoj kaj ankaŭ de tirbestoj dum vojaĝado por pli longaj distancoj. La poŝtgastejoj estadis establitaj laŭlonge laŭ ĉefaj vojoj kaj komercaj padoj. Kutime ili servis, krom aliaj, ankaŭ kiel rejungejo por la bestoj, kie eblis ne nur tranokti kaj satmanĝi, sed aparte gravis trinkigi, nutrigi kaj laŭ bezono ŝanĝi ĉevalojn. Multaj poŝtgastejoj apartenis al la vasta tuteŭropa poŝta reto de la familio Thurn und Taxis, kiu  funkciigis la "imperian regnan poŝton" kiel hereda familia entrepreno: tiu familio ankaŭ enkondukis la lukson, havi en ĉiu stacio ekstran ĉevalaron, tiel ke kutime la ĉevaloj restis tie post streĉa tago antaŭ kaleŝo kaj atendis la venontan kaleŝon por plutiri ĝin - tio kompreneble ankaŭ donis okazon por saniĝi post etaj vundiĝoj, kaj sume kaŭzis ke la ĉevaloj antaŭ kaleŝo estis pli energioplenaj kaj la poŝtkaleŝoj povis atingi pli altajn rapidecojn. Kun ĝeneraligo de tiu servo kutimiĝis ankaŭ la kroma nomigo **ĉevalŝanĝejo**. Riĉaj nobeloj, kiuj vojaĝis per propraj kaleŝoj, por tranoktadoj kompreneble ankaŭ uzis la postkaleŝajn gastejojn. Krom la vojaĝantoj kaj siaj koĉeroj de privataj kaj poŝtkaleŝoj, la poŝtgastejoj estis ankaŭ uzataj de koĉeroj dum malpeza ŝarĝtransporto per ĉaregoj.

Kun veno de fervojo kaj pli poste de motorveturiloj la poŝtgastejoj iom post iom tute pereis kaj ili estis ŝanĝitaj en aliajn mastrum- aŭ refreŝigejajn ekipaĵojn (ekz. en ekskursajn restoraciojn, motelojn, sed ankaŭ en fabrikojn, deponejojn, laborejojn, garaĝojn kaj simile). Temis propre pri antaŭuloj de la hodiaŭaj moteloj kaj aŭtovojaj servejoj de vojaĝantoj. En la Alpoj, kiuj prezentis apartan trafikan obstaklon kaj kie bonaj montpasejoj parte nur malfermiĝis meze de la 19-a jarcento aŭ pli poste, la evoluo estis iom pli posta ol en la ebenaĵoj de Eŭropo: tiel ekzemple en la Malojopasejo nur en 1848 ekfunkciis regula servo de poŝtkaleŝoj kaj do nur ekde tiam ekzistis poŝtkaleŝaj gastejoj, kaj en la Lukomagnopasejo eĉ nur ekde 1878 estis poŝtkaleŝaj gastejoj.

Kutima konsisto de la gastejo krom la gasteja konstruaĵo estadis ĉevalejoj,  garbejoj (deponejoj de pajlo kaj foino), ofte ankaŭ enveturigpordego, kie oni pagis vojimposton.

En Hungario en tia domo funkcias Poŝta Muzeo en Balatonszemes.

Kategorio:Ŝosea transporto
Kategorio:Poŝto
Kategorio:Hoteloj
Kategorio:Restoracioj
Vilém Konecchlumský z Konecchlumí

eta|Strato de Konecchlumský, Prago 6, Břevnov
**Vilém Konecchlumský z Konecchlumí** (* 1551 – 21-a de junio 1621, Prago) estis kavaliro el familio Konecchlumskidoj el Konecchlumí kaj unu el ekzekutitaj 27 "ĉeĥaj" senjoroj, dum Ĉeĥa nobelara ribelo li plenumis funkcion de nobelara komisaro.

Kiel milita komisaro li gvidis militiron de landa preteco el čáslava kaj chrudima regiono kontraŭ Vieno. Li negocis favore al la nobelara ribelo pri subteno de la sileziaj nobelaroj.

Li estis arestita fare de regiona hetmano dum restado ekster Prago. La eksterordinara tribunalo kondamnis lin al ekzekuto en Malnovurba placo komune kun pluaj "ĉeĥaj" senjoroj. Sur eŝafodo li eniris kiel la sesa el kavalira stato kaj kiel la naŭa en la suma vico. La korpo eĉ kun la kapo ili transdonis al lia familio, kiu sepultis lin kun ĉiuj religiaj ceremonioj.

En la jaro 1907 estis ĉe Konecchlumí konstruita tumulo por memoro de tiu ĉi loka plej fama naskiĝinto.

## Referencoj 
## Literaturo 
* PETRÁŇ, Josef. Staroměstská exekuce. 4. vyd. Praha : Rodiče, 2004. 320 s. ISBN 80-86695-44-1.

Kategorio:Ekzekutitoj en Malnovurba placo en la jaro 1621
Kategorio:Konecchlumští z Konecchlumí
Kategorio:Ekzekutitoj per senkapigo
Tomasz Gollob

eta|dekstra|Tomasz Gollob
**Tomasz Robert GOLLOB** (naskiĝis la 11-an de aprilo 1971 en Bydgoszcz) – pola skoriisto. Aktuala individua kaj teama mondĉampiono. Sian karieron komencis en 1988 en Sporta Klubejo *Polonia* en Bydgoszcz (pli frue okupiĝis pri motokroso). Personeco de la Jaro 2010 de Internacia Federacio de Motorciklado. Distingita de Komandora Kruco de la Ordeno de Polonia Restituta.

Kategorio:Polaj sportistoj
Kategorio:Polaj skoriistoj
Ferenc Kövessi

**Ferenc KÖVESSI** [koeveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kövessi Ferenc** estis hungara plantfiziologo, biologo, universitata profesoro naskita en Érolaszi en 1875 kaj mortinta en Budapeŝto la 13-an de januaro 1945.

## Biografio 
Ferenc Kövessi komencis siajn studojn en la ekonomia instituto de Debreceno, li daŭrigis en Sorbono en Parizo, kie li doktoriĝis en 1901. Tie kaj en Budapeŝto li studis ankaŭ fizikon, kemion kaj matematikon. De 1904 li instruis en la katedro pri botaniko de Akademio de Selmec, poste en Sopron (1919), pli poste en la Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto palatino József (1934) plantfiziologion kaj patologion.

## Verkoj 
* *Az élőlények fejlődése szabályosságának magyarázata* (Mathem. és Term. tud. Ért. 1928);
* *Erläuterungen der Gesetzmässigkeiten im Ablaufe der Lebenserscheinungen lebender Wesen* (I–IV Mitteilung, Mathem. u. Naturw. Berichte aus Ungarn, 1929–1935): *Az aperiodusosan csillapított harmonikus rezgőmozgás szerepe az életjelenségeknél* (Erdészeti Kísérletek, 1929).

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 101-a paĝo)

Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Gábor Kövessy

**KÖVESSY Gábor** (koeveŝi) estis hungara inĝeniero pri akvo (hidrologo) naskita en Satmaro la 7-an de februaro 1904 kaj mortinta en Miskolc la 6-an de decembro 1980.

## Biografio 
Gábor Kövessy finis en la Reĝa Teknika Universitato József (1929), de 1933 li laboris ĉe la kulturinĝnieroficejo de Budapeŝto. Li laboris en 1939 en Miskolc, poste en Csíkszereda. Post la dua mondmilito li direktis la reguligon de la rivero Zagyva. De 1947 li denove laboris en Miskolc, inter 1957-1966 li estis ĉefinĝeniero de la Priakva Direktoraro de Nord-Hungario.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Menyhért Kraszner

**KRASZNER Menyhért** (krasner) estis hungara hotel- kaj kafejposedanto naskita en Satmaro la 31-an de decembro 1883 kaj mortinta en Budapeŝto la 11-an de novembro 1948. 
## Biografio
Menyhért Kraszner laboris en Berlino, Parizo, de 1902 ĉe hotelentrepreno Ritz en Londono, Romo, Napolo, Salsomaggiore. De 1913 li estis direktoro de Hotelo Ritz, de 1918 de Margitszigeti Nagyszálló. En 1928 li aĉetis la Kafejo Japán, kiun li devigis vendi pro kontraŭjudaj leĝoj en 1942. En 1945 dum kelkaj monatoj li gvidis la kafejon Japán Kávéház, de 1947 la restoracion de Vígszínház. Lia kafejo estis tre populara inter verkistoj kaj artistoj (Sándor Hunyady, Ferenc Molnár, Ernő Szép, Józsi Jenő Tersánszky, Adolf Fényes, József Koszta, Kálmán Latabár, Árpád Latabár, Mihály Székely. Lajos Kassák kaj Attila József skribis pri tiu kafejo.
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kraszner, M.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ruská Voľa

**Ruská Voľa** (hungare *Kisszabados* [kiŝsabadoŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Ruská Voľa situas fine de sakovojo el Matiaška. Vranov nad Topľou troviĝas je 34&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1357. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Orosz-Volya*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisszabados 81 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ruská Voľa 93 homoj, (75 slovakoj, 12 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Granda) de 1858

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
2211 Hanumano

**2211 Hanumano** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Leland Cunningham elde la Observatorio de Monto Wilson en la Kantono Los-Anĝeleso (Kalifornio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la simio-dio Hanumano, de la hindua mitologio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1951
Jesús Guridi

**Jesús Guridi Vidaola** (Vitoria, 25-a de septembro de 1886 - Madrido, 7-a de aprilo de 1961) estis komponisto euska, Hispanio. Inter ties verkoj elstaras *El Caserío*, *Diez melodías vascas* kaj *Amaya*.

Li estis de familio de muzikistoj. Li ricevis instruadon en religiaj lernejoj kaj poste pri violono. En 1901 li ludis sian unuan publikan koncerton en Bilbao. 18-jaraĝa li eniris en la *Schola Cantorum* de Parizo, kaj studis orgeno ĉe Abel Decaux, komponarton ĉe Auguste Sérieyx kaj ekkonis na Usandizaga, kun kiu amikiĝos.

Li loĝis en Bruselo, kie li studis ĉe Joseph Jongen, kaj en Kolonjo ĉe Otto Neitzel. En junio de 1912 li estis nomumita direktoro de la *Sociedad Coral* (Koruso) de Bilbao. Tiujare mortiĝis Usandizaga.

En 1922 li edziĝis al Julia Ispizua. La geedzoj havis ses gefilojn: María Jesús, Luis Fernando, María Isabel, Ignacio, Julia kaj Javier. En 1942 li eniris en la Konservatorio de Madrido, kies direktoro li poste estos. La 7a de aprilo de 1961 li mortis subitege 74-jaraĝa, en sia hejmo en la strato Sagasta de Madrido.

## Lia muziko 
Tre influata de Wagner kaj de la muziko de la malfrua romantismo, li trovis en la radikoj de la eŭska folkloro sian inspiron kaj la unuajn notojn kiujn poste li enmetos en siaj komponaĵoj. Guridi dediĉis sin al ampleksa gamo de ĝenroj: ĉambromuziko (kordokvartetoj), voĉaj komponaĵoj (korusoj), orkestraj, religia muziko por orgeno, operoj kaj zarzueloj. Inter liaj verkoj elstaras: *El caserío* (1926), *Diez melodías vascas* (1940), *Así cantan los niños* (1909), Amaya (1920), *Mirentxu* (1910), *Una aventura de Don Quijote* (1916), *La meiga* (1929), *Seis canciones castellanas* (1939), *Sinfonía pirenaica* (1945) kaj *Homenaje a Walt Disney* (1956).

## Katalogo de verkoj 
Kategorio:Hispanaj operkomponistoj
2215 Siĉuano

**2215 Siĉuano** estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉinaj astronomoj de la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉina provinco Siĉuano.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Siĉuano
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Purpura Monto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1964
2216 Kerĉo

**2216 Kerĉo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la "Urbo-Heroo" Kerĉo en Krimeo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kerĉo
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Testio

Laŭ la helena mitologio, **Testio** (el la greka *Θέστιος*, *devotulo de Hero*) estis la nomo de du reĝoj:

## Testio, reĝo de Pleŭrono 
[eta|Mapo de [Etolio, kie regis la familio de **Testio** dum kelkaj generacioj.]]
La unua Testio estis reĝo de Pleŭrono, en Etolio. Li estis filo de la milita dio Areso kaj de Demonico, aŭ de Agenoro (reĝo de Etolio) kaj Epikasto, laŭ malsama versio.

Testio estis fidela aliancano de la reĝoj de Lakonio, Tindaro kaj Ikario, en ilia milito kontraŭ Hipokoonto. Kiam ĉi tiu lasta kaj la Hipokoontidoj elpelis Tindaron el Sparto, Testio protektis lin en Pleŭrono, ĝis kiam Heraklo venkis la uzurpinton kaj redonis la lakonian kronon al Tindaro. Dankeme, tiu lasta edziĝis al Ledo, filino de Testio.

Testio edziĝis al Leŭkipo, aŭ al Deidamio (filino de Periero) aŭ al Eŭritemiso (filino de Kleobeo), laŭ la diversaj tradicioj. Kun iu el ŝi, li havis multnombran idaron, inter kiu elstaris Ledo, Ifiklo kaj Alteo, konataj kiel *Testiidoj* pro tio.

La filoj de Testio mortis post la ĉaso de la Kalidona Apro, en kverelo kontraŭ Meleagro pro la ĉasa trofeo. Testio mem postulis la felon kaj dentegojn de la besto, pledante ke lia filo estis tiu, kiu unue vundis la apron. Meleagro furioze reagis, pro tio ke laŭ li la venkinto estis Atalanto, al kiu li enamiĝis. El tio devenis milito, inter la kalidonanoj kaj la kuretoj, ĉefitaj de la filoj de Testio, kiun aliaj verkistoj atribuas al teritoria konflikto. En tiu milito Meleagro mortigis ĉiujn filojn de Testio, kvankam li mem trovis morton ĉe ĝi.

## Testio, reĝo de Beotio 
[eta|Bildo kaj mapo de la urbo Tespio, kiu ricevis ĝian nomon de sia [eponimo Tespio (**Testio** laŭ alternativa skribmaniero).]]
Krom la antaŭa, **Testio** (pli ofte nomata Tespio) estis filo de la atenaj gereĝoj Ereĥteo kaj Praksiteo. Ĝi estis reĝo de Tespio, en Beotio, kaj edziĝis al Megamedo. Kun ŝi (aŭ kun pliaj virinoj) li estis patro de multaj knabinoj, kiujn Heraklo amis dum sia kvindektaga restado en tiu urbo. Pro li, la filinoj kiujn Heraklo havis kun ili nomiĝis Tespiidinoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Apolodoro. *Mitologia biblioteko*, 1.7.7. kaj 3.10.5.
* Apolonio. *Pri la argonaŭtoj*, 1.261.
* Skolio pri Apolonio el Rodiso, 1.146, 201.
* Sĥilo. *Koeforinoj*, 606.
* Eŭripido. *Ifigenio en Aŭlido*, 49.
* Higeno. *Fabloj*, 14.
* Paŭzanio. *Priskribo pri Grekio*, 3.13.5.

## Eksteraj ligiloj 
*  Testio ĉe Greek Mythology Index

Kategorio:Ĉaso de la kalidonia apro
Kategorio:Eriĥtoniidoj
Kategorio:Etliidoj
Kategorio:Idaro de Areso
Kategorio:Mitaj reĝoj de Beotio
Kategorio:Mitaj reĝoj de Etolio
Taŭo (apartigilo)

La greka litero taŭo (Τ τ) havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti.

## Sciencaj uzoj 
La minuskla litero τ estadas uzata kiel simbolo por:
* La perceptis moviĝo-interspaco en ĝenerala taŭa teorio, psikologia principo de percepto.
* Momanto, la turna forto en mekaniko.
* La rudimenta taŭa leptona partiklo en partikla fiziko.
* La vivperiodo de spontana eliga procezo.
* La tempa konstanto de iu aparato, ekzemple RC-cirkvito.
* Pozitiva tempo en relativeco.
* La simbolo de kontunueco en elektro-flua resonado.
* Koeficiento de korelacio – vidu en taŭo de Kendall.
* La ora proporcio 1.618... (kvankam fio (φ) estas pli komuna por ĉi tio).
* Taŭa funkcio de Ramanujan en nombroteorio.
* Taŭo en astronomio estas mezuri de netravidebleco, aŭ je jiu kvanto sunlumo ne povas penetri la atmosferon.
* Taŭo en biokemio estas proteino asociita al mikrotubetoj.
* Ŝera ŝarĝado en kontinuaĵa mekaniko.
* Dividanta funkcio en nombroteorio (kvanto de divizoroj de entjero).
* La prefikso de nomoj multaj steloj, laŭ la nomoj de Bayer.

## Aliaj uzoj 
* En antikva tempoj simbolo por vivo aŭ reviviĝo, kun tio ke la 8-a litero de la greka alfabeto, teto, estis konsiderata kiel simbolo de morto.
* Taŭo estas kutime konsiderita kiel la simbolo de franciskanoj pro amo al ĝi de Sanktula Sankta Francisko el Asizo, simbolo de la amortizo kaj de la kruco. Preskaŭ ĉiuj franciskanaj eklezioj havis pentritan taŭon kun du krucantaj lateroj.
* Taŭa misio, propono sendi kosmosondilon al mil astronomiaj unuoj de la Tero kaj Suno.
Setubinha

**Setubinha** (prononco: *setubija*, oficiale ) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono *Vale do Mucuri* (esperante: Valo de la Rivero Mukurio) kaj en la mikroregiono *Teófilo Otoni* (prononco *Teofilŭ Otoni*). Laŭ la stato de  en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en  estis . La teritorio havas komunan limon kun Novo Cruzeiro, Minas Novas, Malacacheta, Angelândia kaj Capelinha.

La loĝloko fondiĝis kaj estis levita al la rango de municipo la . La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 580 kilometroj. 

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Minas-Ĝerajso	

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Municipoj de Minas-Ĝerajso
Cadi/Disentis (komunumaro)

La **komunumaro Cadi/Disentis** estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Surselva. Ĝi havis 8211 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Disentis/Mustér.

## Geografio
La komunumaro Cadi/Disentis konsistas el la komunumoj de la regiono Cadi kaj kongruas kun la supra parto de la valo de la Antaŭa Rejno.

## Trafiko
Tra la komunumaro pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Ilanz al Oberalppasejo kaj paralele al ĝi linio de Retia Fervojo. Trans Lukomagnopasejo la komunumaro krome estas ligita al Kantono Tiĉino en sudo. La fajna distribuo de la publika transporto okazas per multnombraj poŝtaŭtolinioj.

## Lingvoj
La oficiala kaj plej multe parolata lingvo de la komunumaro estas la sursilvana dialekto de la romanĉa lingvo. Dum la 14-a kaj 15-a jarcento en kelkaj lokoj de la hodiaŭa komunumaro setlis alemanlingvaj valzoj, sed ili estis poste romanĉigitaj. La germanlingvaj malplimultoj nuntempaj estas almigrintoj de la 19-a ĝis 21-a jarcento, ĉefe personoj laborantaj en la turisma fako. La komunumaro Cadi/Disentsis fakte estas la ununura regiono, kie la romanĉa lingvo ankoraŭ en ĉiuj komunumoj estas la ĉefa lingvo, kaj kie la lingvo ne jam estas akute minacata.

## Historio
La aktuala komunumaro Cadi/Disentis (ofte ankaŭ simple nomita nur komunumaro Disentis) estiĝis el la historia senjorujo de la Abatejo Disentis, la tiel nomita regiono Cadi, kiu kreiĝis surbaze de donaco de la episkopo Tello per lia testamento de la jaro 765. La nomo Cadi estas mallongiga de la latina esprimo *Casa Dei* (domo de dio). El la malnova regiono Cadi surbaze de la administra reformo de 1851 fariĝis la komunumaro Cadi/Disentis de la distrikto Antaŭa Rejno, kiu en la jaro 2001 estis integrita al la nova distrikto Surselva.

## Komunumoj de la komunumaro Cadi/Disentis
La komunumaro Cadi/Disentis konsistas (stato en 2009) el 7 komunumoj, el kiuj ĝia ĉefloko Disentis/Mustér estas la plej granda. Jen la listo:

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
*Oficiala retejo de la terenregistro Cadi

!
Kala-i Naŭ

**Kala-i Naŭ** (perse kaj paŝtoe قلعه نو, ankaŭ latinliterigata *Qala-i-Naw*) estas urbo en la nordo de Afganio. La urbo estas la administra centro de la provinco Badgis. Laŭ takso en la jaro 2006 Kala-i Naŭ havis proksimume 12 000 loĝantojn (laŭ la lasta oficiala censo, antaŭ jam pli ol 30 jaroj, en 1979 temis nur pri 5 340). 

Kala-i Naŭ situas proksimume 555 kilometrojn  norde de la urbo Kabulo, proksime de la limo al Turkmenio. La urbo havas malgrandan flughavenon, kiu servas por aviadiloj de proksima stacio de la hispana armeo, kaj ĝis marto 2011 ankaŭ por pasaĝeraj flugoj de la privata afgania flugkompanio *Pamir Airways* - menciindas ke la al- kaj forflugejo servas kiel aŭtovojo kiam aviadiloj ne bezonas ĝin.

Kategorio:Urboj de Afganio
2218 Wotho

'*2218 *Wotho''''' estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la pacifika atolo Wotho, el la Marŝala Insularo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1975
Pul-i Ĥomri

**Pul-i Ĥomri** (perse kaj paŝtoe پل خمري, ankaŭ latinliterigata *Pol-e Ĥomri*) estas urbo en la nordoriento de Afganio. La urbo estas la administra centro de la provinco Baglan. Laŭ takso en la jaro 2006 Pul-i Ĥomri havis proksimume 87 400 loĝantojn (laŭ la lasta oficiala censo, antaŭ jam pli ol 30 jaroj, en 1979 temis nur pri 31 101). 

La urbo situas 635 metrojn super la marnivelo, en fekunda vasta valo de la rivero Amudarjo (kiu tiuregione ankoraŭ havas sufiĉe da akvo). En la urbo situas fabrikejo de cemento, starigita helpe de sovetuniaj inĝenieroj. De 2006 ĝis 2013, hungara unuo de la Internacia Sekurec-Asista Forto lokiĝis en la urbo.

Proksimume 12 kilometrojn norde de la urbocentro situas la ruinoj de antikva antikva budhisma-helenisma templo de *Surĥ Kotal*, kiu ekestis komence de la 2-a jarcento de nia erao. 

Kategorio:Urboj de Afganio
2214 Carol

'*2214 *Carol'''* estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Carol*" en honoro de *Carol D. Valenti'', anino de la Minor Planet Center.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1953
Salvador Bacarisse

**Salvador Bacarisse Chinoria** (Madrido, 12-a de septembro de 1898 – Parizo, 5-a de aŭgusto de 1963) estis muzikisto kaj komponisto hispana.

Li studis en la Konservatorio de Madrido, ĉe Manuel Fernández Alberdi (piano) kaj Conrado del Campo (komponarto). Bacarisse estis membro de la Grupo de la Ok (fondita laŭ franca modelo de la grupo de Les Six por militi la konservatismon muzikan) kaj helpis la tiutempan muzikon kiel arta direktoro de la *Unión Radio* ĝis 1936. Kiam finis la Hispana Enlanda Milito, en 1939, Bacarisse ekziliĝis en Parizon, por eviti la diktaturon de Franco. Li estis membro de la Komunista Partio de Hispanio. De 1945 ĝis sia morto li laboris por la Radiodiffusion-Télévision Française kiel produktoro de programoj en la hispana.

Bacarisse komponis por piano, por ĉambromuziko, operojn (inklude *Charlot* [1933] kaj *El tesoro de Boabdil*, per kiu li ricevis premion de la franca radio en 1958), kaj orkestrajn verkojn, inter kiuj du koncertojn por piano kaj unu por violono.

Lia plej konata verko estas la *Concertino para guitarra y orquesta en la menor*, opus 72, komponita en 1957, laŭ stilo novromantika simila al tiu de la *Concierto de Aranjuez* de Joaquín Rodrigo (1940). Lia *Fantasía andaluza* estas mallonga peco ĵus akceptata en repertorio por harpo kaj orkestro.

## Referencoj
*Christiane Heine. «Salvador Bacarisse», *Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. L. Macy (konsultita je 3-a de januaro de 2005), grovemusic.com (postulas subskribon) (en angla)
*Enrique Franco. «Salvador Bacarisse», *Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. L. Macy (konsultita je 3-a de januaro de 2005), grovemusic.com (postulas subskribon) (en angla)

## Eksteraj ligiloj 
*Biografieto kaj registro de la *romanza* de la *Concertino para guitarra y orquestra* en *El Poder de la Palabra*
*Biografio de Salvador Bacarisse 

Kategorio:Hispanaj operkomponistoj
Kategorio:Hispanaj komponistoj
Sadová (apartigilo)

Nomon **Sadová** havas pli da sidejoj:

* Sadová – municipo en distrikto Hradec Králové
* Sadowa – pola vilaĝo en Mazovia Provinco

* Sadová (Brno-Královo Pole) – katastra teritorio en brna urba parto Brno-Královo Pole
Sečovská Polianka

**Sečovská Polianka** (hungare *Szécsmező* [sEĉmezO]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Sečovská Polianka situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Sečovce-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 12&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam antaŭ 6000 jarojn. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1272. En 1831 ankaŭ tie ribelo okazis pro ĥolero. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Szécs-Polyánka*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szécsmező 1395 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Sečovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sečovská Polianka 2642 homoj, (2602 slovakoj, 22 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1872
* grekokatolika preĝejo de 1853

## Ĝemelkomunumoj 
*  Bükkszentkereszt, Hungario

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Štefanovce (distrikto Vranov nad Topľou)

**Štefanovce** (hungare *Istvántelke* [iŝtvAntelke]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Štefanovce situas fine de sakovojo el Tovarné. Vranov nad Topľou troviĝas je 10&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1317. En 1787 273 vilaĝanoj loĝis en 38 domoj, en 1828 250 vilaĝanoj en 36 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Stefanócz*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Istvántelke 225 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Štefanovce 215 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino de 1783

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Třebůvka

Rivero **Třebůvka** ekestas nordoriente de Křenov, fluas norden al Moravská Třebová, kie per granda arko turniĝas sudorienten al Městečko Trnávka, de kie post enfluo de Jevíčka turniĝas nordorienten al Moravičany, kie ĝi dedekstre enfluas en Moravon.

La rivero komence fluas trans vasta kaldronvalo per mallarĝa fluejo. Tiu pli poste larĝiĝas kaj iom meandras. Sur tuta longo de la rivero estas nur ses kluzoj, ĉiuj nenavigeblaj. Bela riveretapo estas inter vilaĝoj Vranová Lhota kaj Kozov. Ĝis enfluo la rivero estas nur 10 m larĝa, sufiĉe pura kaj profunda. Navigebla longo estas 26&nbsp;km.

**Třebůvka** fluas trans vilaĝoj Křenov, Dlouhá Loučka, Útěchov, Boršov, Moravská Třebová, Mezihoří, Petrůvka, Plechtinec, Pěčíkov, Vranová Lhota, Kozov, Bezděkov, Doly, Jeřmaň, Loštice, Moravičany kaj Doubravice.

## Proksimaj turismaj celoj 
* urbo Moravská Třebová
* vilaĝo Městečko Trnávka
* burgo Bouzov
* urbo Loštice

## Bibliografio 
* Stanislav Štefáček:Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

## Eksteraj ligiloj 
* Raportprofiloj de inundservo (ĉeĥe)
* Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR (ĉeĥe) 
* Mapo de fonta regiono apud Křenov
* Mapo de enfluejo apud Moravičany

Kategorio:Riveroj en Suborlica montetaro
Kategorio:Riveroj en Zábřeha montetaro
Kategorio:Riveroj en Boskovica sulko
Kategorio:Riveroj en distrikto Svitavy
Kategorio:Riveroj en distrikto Olomouc
Kategorio:Riveroj en distrikto Šumperk
Kategorio:Akvokolekta areo de Moravo