open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pieter Coecke van Aelst

**Pieter COECKE van Aelst** (14a de aŭgusto 1502 – 6a de decembro 1550) estis flandra pentristo nomumita kortega pentristo de Karlo la 5-a (Sankta Romia Imperio), en 1534. 
[eta|290px|[Sankta Hieronimo en sia studio. The Walters Art Museum.]][eta|dekstra|290px|*Adorado de la Magiuloj*, [Museo del Prado, 1530]]Studis ĉe Bernaert van Orley kaj poste loĝis en Italio antaŭ eniri en la gildo de pentristoj de Antverpeno en 1527. En 1533, li veturis al Konstantinopolo dum unu jaro kiel malsukcesa klopodo establi negocajn konektojn por sia tapiŝa negoco. Van Aelst establis studion en Bruselo en 1544, kie li kreis pentraĵojn kaj produktis *ontwerpen* (malgrandskalajn pentraĵojn) kaj tutgrandaskalajn kartunojn por tapiŝoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Pieter Coecke rete http://architectura.cesr.univ-tours.fr/Traite/Auteur/Coeke.asp?param=en 
* Kolekto de verkoj de van Aelst
* *Pieter Bruegel the Elder: Drawings and Prints*, ekspozicia katalogo el The Metropolitan Museum of Art

Kategorio:Flandraj pentristoj
(14144) 1998 SQ22

**(14144) 1998 SQ22** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Višnjan
14119 Johnprince

'*14119 *Johnprince'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  dum la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *John E. Prince*, mentoron de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj *Discovery Channel Young Science Challenge*. Li estis instruisto ĉe la *Keystone Junior High School'' de San Antonio (Teksaso, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Diplomata donaco

[eta|dekstra|La [Vinĉestera Trezoro (Ferepoko) eble estis jam diplomata donaco.]]
**Diplomata donaco** aŭ **diplomatia donaco** estas donaco donita fare de diplomato, politikisto aŭ gvidanto dum vizitado al eksterlanda lando. Kutime la donaco estas reciprokata de la gastiganto. La uzo de diplomatiaj donacoj devenas de la praa mondo kaj donantoj konkuris por superatuti unu la alian en la malŝparemo de iliaj donacoj. Ekzemploj inkludas silkojn donitajn al la okcidentanoj fare de la bizancanoj en la frua Mezepoko, luksajn librojn, kaj pandan diplomation fare de la ĉinoj en la 20a jarcento. En la pasinteco, medaloj menditaj de individuo, tipe kun lia portreto, estis ofte utiligitaj kiel formo de diplomatia aŭ persona donaco, kun neniu senco esti premio pro la konduto de la ricevanto.

Diplomatiaj donacoj havas la potencialon sigeli internaciajn amikecojn, por esti repuŝitaj, por ŝajni misagorditaj, aŭ por hazarde sendi la malĝustan mesaĝon. Tajvano malaprobis la oferton de la Ĉina Popola Respubliko de pando kaj la donacoj donitaj fare de brita ĉefministro Gordon Brown al usona prezidanto Obama en 2009 estis vaste viditaj kiel pli pripensemaj ol tiuj donitaj fare de Obama al Brown. Donaco de "brita" tablotenisa tablo al prezidanto Obama (2012) ŝajnis ideala ĝis estis rivelita ke ĝi estis dizajnita en Britio sed farita en Ĉinio, elvokante zorgojn pri la malkresko de brita industrio.

## Vidu ankaŭ 
* Andaluza ĉevalo
* Panda diplomatio

## Notoj 
## Bibliografio 
* Jacoby, D. "Silk economics and cross-cultural artistic interaction: Byzantium, the Muslim World, and the Christian West", *Dumbarton Oaks Papers* 58 (2004:197–240).

Kategorio:Diplomatio
Slovaka Esperanto-Instituto

**Slovaka Esperanto-Instituto** estis fondita en 1947 en Turčiansky Svätý Martin, ekde 1950 nur Martin. 

La ĉefa tasko de la instituto estis eldonado de esperantistaj lernolibroj, vortaroj kaj gazeto, regula propagando kaj disvastigado de Esperanto kaj aranĝado de kursoj kun esp. ekspozicioj. Kunlabore kun Slovaka Esperanto Societo kaj ceteraj esp. organizaĵoj enlande kaj eĉ eksterlande, la nove fondita SEI intencis helpadi al plifortigo de esperantista movado kaj al enkonduko de Esperanto en praktikan vivon.

Pri la fondo de la instituto informis artikolo de Ján Lamačka en Esperantisto Slovaka, n-ro 17-18, Novembro-Decembro 1947, sur p. 139. Poste estis la gazeto eldonata kiel organo de la instituto ĝis 1952, kiam ĝi ne plu ricevis paperon por presado. 

*Esperantisto Slovaka* denove fariĝis organo de la instituto en 1968 kaj en 1973 ĝi estas ŝanĝita al Slovaka Esperanto-Instituto de J. V. Dolinský.

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Slovakaj Esperanto-asocioj
Duklando Bavario

La **Duklando Bavario** aŭ **Duklando Bavarujo**, , estis historia teritorio, antaŭulo de la hodiaŭa Bavario.

## Eta kronologio 
* ĉirkaŭ 548-788 Triba duklando (unua), regata de la dinastio Agilulfidoj (*Agilolfinger*). Lasta duko estis Tasilo la 3-a.
* 788-907 Reĝlando de Karolidoj en Bavario. Karolidoj ekde Karolo la Granda ĝis Ludoviko la Infano regis Bavarion kiel reĝoj aŭ subreĝoj de la Orientfranka imperio.
* 907 Margrafo Arnulf ekhavas titolon de duko
* 907-1180 Bavario iĝis unu el la kvin germanaj "tribaj duklandoj" (*Stammesherzogtümer*) de la Orientfranka imperio (la aliaj estis Saksio, Frankonio, Ŝvabio kaj Loreno). La duklandon regas sinsekve diversaj dinastioj: Luitpoldidoj, Liudolfidoj, Luksemburganoj, Salioj, *Ezzonen*, *Northeimer*, Velfoj, Babenbergoj. La lasta velfa duko, Henriko la Leono, estis venkita de imperiestro Frederiko Barbarossa, kiu donis Bavarion al la Vitelsbaĥa dinastio. La Vitelsbaĥoj ekde tiam regis Bavarion de 1180 ĝis 1918.
eta|maldekstra|Duklando Bavario dum sia plej granda etendiĝo, 952 ĝis 976
* 976 Imperiestro Oto la 2-a detronigis la bavaran dukon Henriko la 2-a, nomata "Henriko la Kverelanto", kaj samtempe apartigis la markion Karantanio de Bavario kaj levis ĝin al propra duklando Karintio. Ankaŭ la markio de Verono kaj Friuli estis apartigitaj de Bavario, kiu fariĝis je triono malpli granda. Memstara parto, sed ankoraŭ ligita al Bavario, fariĝis la Orienta Markio, kiun donacis imperiestro Oto la 2-a al la babenbergano Leopoldo la 1-a. Tiu markio nomitis ekde 996 *Regio Ostarricchi*, ekde 1130/1135 *Marchio Austriae*. En 1156 ĝi estis efektive apartigita de Bavario kaj plialtigita al **duklando Aŭstrio**; ĝi iĝis poste arkiduklando Aŭstrio kaj kerno de la nuna Aŭstrio. - De 1027 ĝis 1180 ankaŭ Tirolo apartenis al Bavario.

* 1180-1623 Duklando en la Sankta Romia Imperio
** 1255-1340 Divido en du partojn: Supra kaj Malsupra Bavario
** 1349-1508 Denove dividita: Kvar partoj estis regataj kiel memstaraj duklandoj de diversaj vitelsbaĥaj familio-branĉoj, kiuj ofte militis unu kontraŭ la alia. Ili estis:
*** **Bavario-München**
*** **Bavario-Ingolstadt** (ĝis 1447, tiam aligita al Bavario-Landshut)
*** **Bavario-Landshut**
*** **Bavario-Straubing**

* 1623-1806 Elektoprinclando en la Sankta Romia Imperio
* 1806-1918 Reĝlando
** 1871-1918 parto de la Germana Imperiestra Regno

## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio: Dukoj de Bavario


Kategorio:Historio de Bavario
Kategorio:Historiaj germanaj teritorioj
Kategorio:Eksaj landoj de Eŭropo
Kategorio:Teritorioj de la Sankta Romia Imperio
Kategorio:Frua mezepoko
Kategorio:Germanaj duklandoj
Kafosurogato

eta|pakaĵo de kafsurogato marko „Koff“ de la firmao J.J.Darboven el la mezo de la 20a jarcento
**Kafsimila trinkaĵo** aŭ **kafsurogato**, ofte ankaŭ nomata **maltokafo**, estas plej ofte el diversaj cerealoj kun aldono de amara cikorio farita trinkaĵo kiu similas al kafo. Male al vera kafo la trinkaĵo ne entenas kafeinon.

## Ingrediencoj 
La kafsurogato estas farata el malto, hordeo, sekalo, spelto, glanoj, fagopiro, figo au la radikoj de la amara cikorio. Malofte oni uzas aliajn plantojn kiel kafvicio, lupenoj, rustitaj kaj muelitaj karotoj, daktilaj kernoj, vinberkernetoj, grundmigdaloj, asparagoj, rozfruktoj, ĉerizaj kernoj, terpomoj, migdaloj, maizo, radikoj de oficina taraksako, sukerbetoj kaj kaŝtanoj.

## Historio 
eta|hochkant|la germana firmao *Kathreiners Malzkaffee-Fabrik* ricevas la titolon *kortega liveranto“ (1906)

Jam en Babilono kaj en la antikva Egiptio oni uzis rostitajn semojn por fari trinkaĵojn. Kiam Frederiko la 2-a malpermesis la konsumadon de kafo por la ordinara popolo aŭ kiam dum la napoleona kontinenta blokado de 1806 ĝis 1812 la kafo estis malabundega, la mezeŭropaj popoloj serĉis alternativon por la transmara kafo. La unua cikoria fabriko ekestis en Germanio fine de la 18a jarcento.

La inventintoj de la cikoria kafo estis laŭdire majoro Christian von Heine el Holzminden kaj la gastejestro Christian Gottlieb Förster (m. ĉ. 1801) el Brunsvigo. Ambaŭ ricevis en 1769/70 koncesion por la produktado de cikoria kafo en Brunsvigo kaj Berlino. La urbo Brunsvigo rapide evoluiĝis al frua centro de la produktado de cikoria kafo. Jam ĉ. 1795 tie ekzistis 22 ĝis 24 tiuspecaj entreprenoj. La produktado ŝanĝiĝis ekde 1781 de metia produktado al grandskala industria produktado. 

La fama mirakla resaniganto Arthur Lutze el Köthen inventis en la mezo de la 19a jarcento la unuan „sanec-kafon“. Ĝia ingredienco estis ĉefe hordeo. Tie la produkto estis produktata ĝis la komencaj jaroj de la 20a jarcento laŭ la nomo „Wittigs Gesundheits-Kaffee“ (sanec-kafo de Wittig). Dum la „Tria Regno“ (1933–1945) ekestis en Germanujo la esprimo Kafo-surogat-ekstrakto. La ŝtato administris tiun produkton ĝis la komencaj jaroj de la Federacia Respubliko Germanujo. En tiu tempo kafo estis raraĵo. En la gastejo oni tiam ofertis ankaŭ „Germanan Kafon“, plibeliga vorto por kafsurogato. La plej granda produktanto tiam estis la firmao „Gebr. Linde G.m.b.H.“, ekde 1973 Nestlé Food Service).

Ekde kelkaj jaroj „cereala kafo“ aŭ „fruktkafo“ estas ŝatataj de la naturnutraĵa movado, ĉar tiuj surogatoj havas la reputacion esti pli sana ol vera kafo. Gravas ankaŭ, ke ili ne enhavas kafeinon.

## Sanaj riskoj 
La probabla kancerogena akrilamido, kiun oni trovis ankaŭ en kafosurogato, damaĝas la reputacion de tiu trinkaĵo por esti sana.

## Eksteraj ligiloj 
* *Sparkaffee und Franck-Aroma'' - Spurensuche in einem fast vergessenen Industriezweig, NZZ, Zürich 25. Januar 2003

## Referencoj 
Kategorio:Kafo
Kategorio:Surogatoj
Kategorio:Trinkaĵoj
Ján Lamačka

**Ján LAMAČKA** (naskiĝis la 16-an de novembro 1919 en Opatová nad Váhom – mortis la 2-an de decembro 1994) estis slovaka esperantisto, redaktoro, kursestro, preleganto, publicisto, gvidanto de gazetaj rubrikoj.

Li fariĝis la dua redaktoro kaj eldoninto de Esperantisto Slovaka (ES) post la fondinto Ernesto Váňa. En 1955 li eldonadis en Trenčín bultenon "Nia spegulo". Merite de Ján Lamačka ekestis en Trenčín la unua Esperanto-muzeo en Ĉeĥoslovakio (1950-05-21).

## Artikoloj
***Ĉu vi konas Trenčín?** (ES 3-4/1946, p. 5)
***Esperantisti trienčianského obvodu!** (ES 3-4/1946, p. 10)
***Slovena – naciaj teksaĵ-entreprenoj** (ES 3-4/1946, p. 13)
***Esperantista grupo "Antaŭen" 25-jara ** (ES 12/1947, p. 60)
***El Sovetunio** (ES 7-8/1947, p. 66)
***El Rumanio** (ES 7-8/1947, p. 66)
***Belarta E-Sekcio (BES) en Prago** (ES 3-6/1981, p. 22)
***Aŭskultu la voĉon de historio** (ES 1993 daŭrigata)
***Tra kvin landoj per Esperanto** (ES 4/1974, p. 3)

## Fontoj
*Stanislav Kamarýt: Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio (Praha 1983)
*Ján Vajs – Ľubomír Fajth: Esperantisto Slovaka – bibliogradio kaj historio 1946-2000 (2012)

L
L
L
Gyula Décsi

**Gyula Décsi** [djula dEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Décsi Gyula** estis hungara politikisto, ministro, polica oficiro.

Gyula Décsi http://www.mszp007.hu/modules.php?name=Encyclopedia&op=content&tid=1381  naskiĝis la  1919 en Szentgotthárd. Li mortis la  1990 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Décsi akiris juran diplomon en 1940, poste li laboris en la ŝtata administrado. Inter 1945 kaj 1950 li apartenis al la sekreta polico en rango majoro, li havis taskon ekzemple en akuzo de József Mindszenty. En 1950 li iĝis subministro, post 2 jaroj ministro pri justico. En 1953 li estis kondamnita pro kreoj de falsaj depozicioj. Li liberiĝis dum erao de János Kádár, poste li laboris en eldonejo.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri justico
Kategorio:Budapeŝtanoj
Slovaka Esperanto Societo

La **Slovaka Esperanto Societo** (**SES**) () estis fondita la 5-an de majo 1946 kun la sidejo en Bratislavo.

La unua prezidanto fariĝis Pavel Rosa. Ĝia organi­za fako en Trenčín eldonadis por la Societo la oficialan bultenon "Informoj de SES“, kiuj poste aperadis ankaŭ en Esperantisto Slovaka.

La movado promesplene evoluis, la eldona agado estis rimarkinda, novaj grupoj formiĝis, la membro-nombro de SES kreskis ĝis 665 en 1948. La 1-a Slovakia Esperanto­-kongreso okazis en Martin (1947-97-12/13) - 130 parto­prenintoj), la 2-a en Koŝice (1948-0S-21/23 - 250 parto­prenintoj), la 3-a en Bratislava (1949-07-30/0S-0l - 300 partoprenintoj). Merite de Ján Lamačka ekestis en Trenčín la unua Esperanto-muzeo en Ĉeĥoslovakio (1950-05-21).

Kiam ekestis utile adaptiĝi al aliaj tutŝtataj organizaĵoj, oni povis uzi la statuton de la antaŭmilita Asocio kaj SES en 1950 eniris en EAĈSR kiel Slovakia sekcio, konservante komplete sian aŭtonomecon, eĉ la nomon, tamen estante regula parto de la unueca tutŝtata organizaĵo.

La *Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio* de Stanislav Kamarýt aldonas:

Post la dua mondmilito en Ĉeĥoslovakio agis du esperantistaj orga­nizaĵoj: EAĈSR agade ampleksanta la tutan ŝtaton kaj SES agade etendanta sin nur en Slovakio. La statuto de SES estis aprobita de la komisiitejo por internaj aferoj en Bratislava (1946-04-24) per la dekre­to 14 599/6-III/3-1946. La konvencio farita en Brno (1946-10-28) inter repre­zentantoj de ĉeĥaj kaj slovakaj esperantistoj taskis, ke por Slovakio restu SES kaj la tiama EAĈSR fariĝu Ĉeĥa Esperanto-Asocio por la ĉeĥaj landoj kaj ili kune formu novan EAĈSR, kiu estu tegmenta organizaĵo. La ĝenerala kunveno de SES en 1947 akceptis la konvencion, iom poste, nur en la 7-a kongreso de EAĈSR (Liberec, 1949-06-4/6), en la ĝenerala kunveno de EAĈSR estis la konvencio akceptita ankaŭ, sed jure ĝi ne ekvalidis. La kongreso ne pritraktis la koncernan sta­tut-ŝanĝon de EAĈSR, kiu estis jure necesa por validigi la menciitan konvencion - (A. d. l. red.)
 

## Fonto 
* Stanislav Kamarýt: **Historio de la Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio**

Kategorio:Esperanto-asocioj
Kategorio:Esperanto-movado en Slovakio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1946
Kategorio:Esperanto en 1946
Kategorio:Bratislavo
Kategorio:Historio de Ĉeĥoslovakio (1945–1948)
Teofil Fabiny

**Teofil Fabiny** [fabini], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Fabiny Teofil** estis hungara politikisto, ministro, juĝisto, luterana inspektoro.
[eta| Teofil Fabiny en [1886]]
Teofil Fabiny http://www.ogyk.hu/e-konyvt/mpgy/alm/al897_01/231.htm naskiĝis la  1822 en Pest (urbo). Li mortis la  1908 en Budapeŝto.

## Biografio 
Teofil Fabiny ricevis juran diplomon en Universitato de Budapeŝto, poste li laboris en la departementa administrado. En 1850 li iĝis juĝisto, en 1881 jam en la supera juĝejo. Inter 1880 kaj 1898 li havis altan postenon en la luterana eklezio. Inter 1887–1892 li estis parlamentano, dume inter 1886 kaj 1889 ministro pri justico.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero F, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 2-a punkto)
* http://www.ogyk.hu/e-konyvt/mpgy/alm/al897_01/231.htm

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri justico
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Portreto de la papo Julio la 2-a (Rafaelo)

eta|dekstre|250px|Portreto de la papo Julio la 2-a
***Portreto de la papo Julio la 2-a*** estas olepentraĵo de 1511–1512 fare de la itala renesanca pentristo Rafaelo. La portreto de la papo Julio la 2-a estis rara ĉe sia tempo kaj lasos longdaŭran influon sur papa portretaro. Dekomence, ĝi estis speciale pendigita ĉe la pilieroj de la preĝejo de Santa Maria del Popolo, sur la ĉefa vojo el la nordo al Romo, dum festoj kaj markitaj tagoj. Giorgio Vasari, verkante multe post la morto de la papo Julio, diris, ke "ĝi estis tiom reala kaj veraspeta ke ĝi timigis ĉiun kiu vidis lin, kvazaŭ ĝi estus la propra vivanta homo".

La pentraĵo ekzistas en multaj versioj kaj kopioj, kaj dum multaj jaroj, versio de la pentraĵo kiu nune pendas en la Uffizi de Florenco estis supozata la originalo aŭ [unua versio, sed en 1970 la opinio ŝanĝis. La originalo estas nune supozata la versio posedata de la Nacia Galerio, Londono.

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Famaj pentraĵoj
Kategorio:Pentraĵoj de Raffaello Sanzio
Kategorio:Itala Renesanco
Portreto de la papo Leono la 10-a (Rafaelo)

eta|dekstre|250px|Portreto de la papo Leono la 10-a
La ***Portreto de la papo Leono la 10-a kun du kardinaloj*** estas pentraĵo fare de la itala renesanca majstro Rafaelo, ĉirkaŭ 1517. Ĝi estas hejmigita en Uffizi Galerio de Florenco.

Kontraste al verkoj pentrantaj klasikajn, idealigitajn madonojn kaj figurojn el antikveco, tiu portreto montras la sidanton laŭ realisma maniero. La papo estas pentrita havante la pezon de la meza aĝo, dum lia rigardo ŝajnas streĉita. La pentraĵo formas parton de serio de vidaj kontraŭdiroj inter aspekto kaj realeco, intencitaj de Rafaelo por respeguli la maltrankvilecon de periodo de tumulto por la papeco. Marteno Lutero ĵus defiis la papan aŭtoritaton, inter aliaj malfacilaĵoj, pro la metodo de Leono la 10-a por vendi indulgencojn por financi la verkon de Sankta Petro.

La tenilo pinte de la seĝo de la papo elvokas la simbolajn pilketojn de la Mediĉoj, dum la ilustraciita Biblio maslferma surtable estis identigita kiel la Hamiltona Biblio.

La kardinaloj estas kutime identigitaj kiel Giulio di Giuliano de' Medici kaj Luigi de' Rossi.

## Notoj 
Kategorio:Famaj pentraĵoj
Kategorio:Pentraĵoj de Raffaello Sanzio
Kategorio:Itala Renesanco
Katin (apartigilo)

**Katin** havas kelkajn signifojn:
* **Katin** - pola aktorfilmo de Andreo Vajdao
* **Katin** - vilaĝo en Rusio, en Smolenska provinco

## Vidu ankaŭ 
* **Masakro de Katin** - amasa ekzekuto de polaj oficiroj en 1940
* **Pola Milita Tombejo en Katin** - tombejo konstruita en la jaroj 1999–2000
* Katino (apartigilo)
Katino (apartigilo)

**Katino** havas kelkajn signifojn:
* **Katino** - besto, ino de kato (ekzemple hejma kato aŭ ĉina dezerta kato)
* **Katino** - rivero en Belorusio, alfluanto de Vedriĉ

## Vidu ankaŭ 
* Koŝka (apartigilo)
* Katin (apartigilo)
* Kato (apartigilo)
Rafaelaj Kartunoj

eta|*La mirakla fiŝkapto*
[eta|*[Sankta Paŭlo predike en Ateno*]]
[eta|*[Kristo komisias Sanktan Petron*]]
eta|*La resanigo de la lamulo*
[eta|*La konverto de la [prokonsulo*]]
[eta|*La [bestofero en Lystra*]]
[eta|*La morto de [Ananias de Damasko|Ananias*]]
[eta|La sama sceno en la [Vatikano|Vatikana tapiŝaro.]]

La **Rafaelaj Kartunoj** estas sep grandaj kartunoj por tapiŝoj, apartenantaj al la Brita Royal Collection sed ekde 1865 pruntedonitaj al la Muzeo Viktoria kaj Alberto en Londono, desegnitaj de la renesanca pentristo Rafaelo en 1515–16 kaj kiuj montras scenoj el la Evangelioj kaj el la Agoj de la Apostoloj. Ili estas la nuraj survivintaj membroj de serio de dek kartunoj komisiitaj de la papo Leono la 10-a por tapiŝoj por la Siksta Kapelo en la Vatikana Palaco, kiuj estas ankoraŭ (en specialaj okazoj) pendigitaj ĉe la fama verko de Mikelanĝelo nome la plafonoj de la Siksta Kapelo. Reproduktitaj laŭ la formo de presaĵoj, ili rivalis kun la plafono de Mikelanĝelo kiel plej famaj kaj influaj desegnoj de la Renesanco, kaj estis bone konataj al ĉiuj artistoj de la Renesanco kaj de la Baroko. Admirado al ili atingis ties plej altan pinton en la 18a kaj 19a jarcentoj; ili estis priskribitaj kiel "la partenonaj skulptaĵoj de moderna arto".

## Notoj 
## Ĉefaj referencoj 
**Kartunoj**
* Roger Jones kaj Nicholas Penny, *Raphael*, Yale, 1983, ISBN 0-300-03061-4
* Lucy Whitaker kaj Martin Clayton, *The Art of Italy in the Royal Collection; Renaissance and Baroque*, Royal Collection Publications, 2007, ISBN 978-1-902163-29-1
**Presaĵoj**
* David Landau & Peter Parshall, *The Renaissance Print*, 1996, Yale UP, ISBN 0-300-06883-2
* Lisa Pon, *Raphael, Dürer, and Marcantonio Raimondi, Copying and the Italian Renaissance Print*, 2004, Yale UP, ISBN 978-0-300-09680-4

## Bibliografio 
* Campbell, Thomas P., *Tapestry in the Renaissance: Art and Magnificence*, 2002, New York: Metropolitan Museum of Art
* Evans, Mark, and Browne, Clare, eds., *Raphael: Cartoons and Tapestries for the Sistine Chapel*, 2010, Victoria and Albert Museum
* John Shearman, *Raphael’s Cartoons in the Collection of Her Majesty the Queen and the Tapestries for the Sistine Chapel*, Oxford: Clarendon 1972
* John Pope-Hennessy, *The Raphael Cartoons*, London, 1950
* Sharon Fermor, *The Raphael Tapestry Cartoons: Narrative, Decoration, Design*, 1996, Scala Books / Victoria & Albert Museum, London

## Eksteraj ligiloj 
* Raphael Cartoons Royal Collection Web Exhibition
* Raphael Cartoons V&A Official Site 
* this article, contains a good account of tapestries in general, and the Sistine set in particular
* Australian National University, sections 98-101 cover the cartoons
* The Vatican: spirit and art of Christian Rome, el The Metropolitan Museum of Art Libraries (dispoenbla rete kiel PDF) (pp. 265)

Kategorio:Tapiŝoj
Kategorio:Renesanco
Kategorio:Pentraĵoj de Raffaello Sanzio
Johann Crause

**Johann CRAUSE** (latinigite *Johannes Crausius*; naskita la 25-an de junio 1640 en Thum proksime de Annaberg, mortinta la 6-an de februaro 1676) estis germana pedagogo kaj orientalisto.

Li studis orientajn lingvojn en Jena kaj estis lernejestro en Annaberg, Arnstadt kaj Zeitz. Krom kelkaj etaĵoj menciindas: "De sectionibus Pentateuchi", 1667 (kp. Rosenmüller, Handbuch für d. Litteratur der biblischen Kritik. II, 74).

## Eksteraj ligiloj 
Biografio ĉe *NDB*.

Kategorio:Homoj rilataj al Arnstadt
Kategorio:Germanaj orientalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj la 25-an de junio
Kategorio:Mortintoj la 6-an de februaro
Kategorio:Germanaj hebreistoj
Kategorio:Germanaj leksikografoj
Kategorio:Lernejestroj
Hi (kanao)

**ひ** (hiragana) aŭ **ヒ** (katakana) estas litero de la japana kanao. Prononcata kiel [ĥi, IFA:çi]. Antaŭ Nara-epoko, estis legita kiel [pi], ekde Heian-epoko, estis legita kiel [fi, IFA:φi]. Tiu litero estas 27-a litero de Goĵūon, 44-a litero de Iroha.

## Variantoj 
### Bi 
**び** (hiragana) aŭ **ビ** (katakana) estas prononcata kiel [bi]. Tiu litero estas signifata Hi kun Dakuten, Sekve voĉa [pi] en pre Nara-epoko.

### Pi 
**ぴ** (hiragana) aŭ **ピ** (katakana) estas prononcata kiel [pi]. Tiu litero estas signifata Hi kun Han-dakuten.

### Malgranda Hi 
**ㇶ** estas uzata por Ajnua lingvo. Tiu litero havas [-h] sonon poste vokalo [-i]

## Origino 
* Hiragana: 比
* Katakana: Dekstro de 比

## Transliterumoj 
### Hi 
* Latinigo
** Esperanto: hi/ĥi (malofte)
** Transskribado Hepburn: hi
** Kunrei-siki: hi
** Ĉeĥa/ Slovaka: hi
** Hungara: hi
* Ciriligo
** Rusa: хи
** Ukraina: хі

### Bi 
* Latinigo
** Esperanto: bi
** Transskribado Hepburn: bi
** Kunrei-siki: bi
** Ĉeĥa/ Slovaka: bi
** Hungara: bi
* Ciriligo
** Rusa: би
** Ukraina: бі

### Pi 
* Latinigo
** Esperanto: pi
** Transskribado Hepburn: pi
** Kunrei-siki: pi
** Ĉeĥa/ Slovaka: pi
** Hungara: pi
* Ciriligo
** Rusa: пи
** Ukraina: пі

## Aliaj informoj 
* Brajlo:Dosiero:Braille_V.svg
* Morsa kodo: - - • • -
* Literuma alfabeto: 飛行機のヒ[hikōki no ĥi] (Hi en avio)

## Komputilaj kodoj 
### Hiragana 
* Unikodo:
** Hi: U+3072
** Bi: U+3073
** Pi: U+3074
* JIS X 0213:
** Hi: 1-04-50
** Bi: 1-04-51
** Pi: 1-04-52

### Katakana 
* Unikodo:
** Hi: U+30D2
** Bi: U+30D3
** Pi: U+30D4
** Malgranda: U+31F6
* JIS X 0213:
** Hi: 1-04-50
** Bi: 1-04-51
** Pi: 1-05-52
** Malgranda: 1-06-84

Kategorio:Kanaoj
Teknologia Universitato Hamburgo

La **Teknologia Universitato Hamburgo** – germane *Technische Universität Hamburg* aŭ mallonge *TUHH*, oficialas ankaŭ la angla nomigo *Hamburg University of Technology* - estas ŝtata universitato en Hamburgo. Ĝi fondiĝis nur en 1978 kaj estas inter la plej junaj teknologiaj universitatoj de Germanio. La institucio situas en la urbokvartalo *Harburg*, centro de la pli granda samnoma urbodistrikto *Harburg*, en la sudo de la urba teritorio, sude de la pli suda branĉo de la rivero Elbo. La tria kaj kvara litero de la universitata mallongigo TUHH povas esti interpretataj kiel mallongigo de la urbokvartala nomo ***H**amburg-**H**arburg*, sed la du literoj *HH* ankaŭ estas la regiona aŭtokodo de la tuta urbo Hamburgo (plene **H**ansa urbo **H**amburgo), kaj tial ankaŭ povas signi la tutan urbon Hamburgo.

Preskaŭ 100 profesoroj instruas la pli ol 6000 studentojn en 42 bakalaŭraj kaj magistrigaj studfakoj. En la vintra semestro 2013-14 la nombro de novaj studentoj atingis rekordan nombron de pli ol 1 400, dum ankaŭ en la antaŭaj jaroj la nombro konstante kreskis. Universitata prezidanto ekde la 1-a de april 2011 estas la biologo *Garabed Antranikian*.

Inter la studentoj estis kaj estas pluraj aktivaj esperantistoj - ekzemplo estas la komputikisto Aleksandro Galkin.

## Vidu ankaŭ 
* Hamburga universitato

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Hamburgo
Kategorio:Hamburgo
Unu etaĝo pli alte

**Unu etaĝo pli alte** (pole: *Piętro wyżej*) estas filma komedio reĝisorita en 1937 de Leon Trystan. La filmo estis la antaŭlasta de Tristano (li mortis en Odeso en 1941), kaj sukcesis dank' al stela aktoraro, i.a. Eugeniusz Bodo.

## Eksteraj ligiloj 
* Informo ĉe filmpolski.pl (pole)

Kategorio:Pollingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1937
Preĝejo Koro de Jesuo (Pécs-Somogy)

**Kirko Koro de Jesuo** estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en ekstera urboparto de Pécs (en iam aparta vilaĝo Somogy [ŝomodj]).

## Historio 
En vilaĝo Somogy jam en la 15-a jarcento funkciis preĝejo, kiu travivis eĉ la turkan dominadon. En 1829 ĝi estis malkonstruita pro la kaduka stato. En 1903 pli nova kirko estis konstruita. La orgeno alvenis en la sekva jaro. En 1979 plena renoviĝo okazis.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola sur monteto inter arboj. En mezo de la fasado malsupre estas la enirejo, antaŭe larĝa ŝtuparo etendiĝas. La unusola turo altiĝas en mezo de la fasado. Post la fasado la navo etendiĝas, kiu finiĝas en kvarangula absido.

Kermeso okazas en dimanĉo post festo de Sankta Koro.

## Fontoj 
* hungare
* hungare kun 2 fotoj

Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de Koro de Jesuo
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Pécs
14120 Espenak

'*14120 *Espenak'''* estas malhela malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de Fred Espenak Jr,
de la NASA-a *Goddard Space Flight Center*. Li estas larĝe rekonita pro siaj kalkuloj de , sia belegaj mapoj pri tiuj fenomenoj kaj sia libro *Totality: Eclipses of the Sun''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Heroa (apartigilo)

**Heroa** havas kelkajn signifojn:
* Heroa - kromnomo (itale: 'Eroica') de 3-a simfonio de Ludoviko Betoveno
* La heroa - pola nigra-blanka filmo milita el 1957 reĝisorita de Andreo Munko

## Ankaŭ rigardu 
* Ludoviko Betoveno - germana komponisto
* Andreo Munko - pola reĝisoro
La heroa (filmo)

**La heroa** (origine: *Eroica*), kun subtitolo *Simfonio heroa en du partoj* estas aktorfilma el 1958 reĝisorita de Andrzej Munk. La filmo fakte refutas mitojn de milita pasto, en kiu ĉiuj estis herooj, kaj neniu poltrona. Ĝi estas la ĉefa el tiel nomata *pola lernejo filma*. La filmo enhavas tri filmnovelojn baze de rakontoj de Jerzy Stefan Stawiński.

## Eksteraj ligiloj 
* *La heroa* ĉe filmpolski.pl (pole)

Kategorio:Pollingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1958
14122 Josties

'*14122 *Josties'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estis nomita en honoro de *F. Jerry Josties'', kiu laboris ĉe la Mararmea Observatorio de Usono dum pli ol kvar jardekoj Li plenumis la programon de fotografio de duopaj steloj de la Mararmea Observatorio kaj kontribuis al laboro de tre long-baza interferometrio pri la determino de la polusa movoj, de la tera rotacio kaj de la nutacio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Wilhelm Lachnit

eta|Verko *Sinnendes Mädchen - pensanta knabino* de Lachnit sur GDR-poŝtmarko (1974).
**Wilhelm LACHNIT** (naskita la 12-an de novembro 1899 en Dresden-Gittersee, mortinta la 14-an de novembro 1962 en Dresdeno) estis germana artisto.

## Vivo 
Post fino de la bazlernejo li eklernis de 1914-18 la metion de skribaĵpentristo frekventante la Artmetian lernejon de Dresdeno. De 1921-23 li studis samloke ĉe la Arta akademio (disĉiplo de Richard Dreher). Poste li setlis samloke kiel liberprofesia artisto. Komence mankis la mendoj kaj li vivis de etaj mendoj kaj senlaborula subvenciado. La impresionismon de sia instruisto Lachnit ne tro ŝatis, li preferis pli realan modernan pentradon, novan realismon laŭ la modelo de Otto Dix, Otto Griebel, Hans Grundig kaj Bernhard Kretzschmar. Inter 1922-25 iĝis granda nombro da akvafortoj. De liaj pentraĵoj la Urba muzeo de Dresdeno aĉetis jam en 1922 bildon kun knabo, la Moskvaj Kolektoj en 1923 pejzaĝon kun fervoja ponto, la Ŝtata Pentraĵgalerio de Dresdeno en 1926 la verkon *Mädchen im Pelz*.
Lachnit estis pentra lirikisto kun deziro je harmonio kaj beleco; la agresemo kaj dureco de Dix fremdis al li. La verkaron konsistigas portretoj, komponaĵoj, aĵpentraĵoj kaj pejzaĝoj faritaj en tre malsamaj teknikoj (inkluzive la vandpentradon). Kiel membro de la Dresdena Secesio 1932 li montris en la 1933-a jaro sian plej gravan pentraĵon de la unua kreiva periodo, *Der traurige Frühling* (Nat.-gal. Berlin), kio estis opozicia al nacisocialismo. Malliberigite mallongan tempon en 1933 li retiriĝis el la publika vivo ĝis la fino de la Dua mondmilito. Li plejofte verkis bukolikajn impresojn kaj arkadiajn pejzaĝon, kies plejmulto detruitis en dum la bombardo de Dresdeno en 1945.

## Kariero post la milito 
En 1947 oni vokis lin kiel profesoron ĉe la nove fonditan Altlernejon pri plastikaj artoj de Dresdeno. Ĝin li forlasis seniluziiĝinte en 1954 por relabori kiel liberprofesiisto. Liaj verkoj nun evoluis grandformata kaj prezentiĝis en pluraj koloroj. Inter la plej gravaj temoj nombriĝas krom la pejzaĝoj klaŭnaĵoj kaj pajacaĵoj. Ĉirkaŭ la pentritaĵaro estiĝis ampleksa kolekto da desegnoj kaj grafikaĵoj en ĉiuj reproduktoteknikoj. Dum la lastaj vivojaroj Lachnit verkis serion da etformataj unupresaĵoj kiuj superas ne malofte multajn aliajn verkojn de li.

## Literaturo 
* Kat. Gedächtnisausst. W. L., Dresden, 1965 (P)
* J. Uhlitzsch, Farbige Gem.wiedergaben, 1968
* J. Uhlitzsch, Der Maler W. L., in: Zs. f. Bildende Kunst 8, 1965;
* W. K., Faltbl. d. Kunst d. Dt. Ak. d. Künste 18, o. J. (mit 7 Abb.)
* Diether Schmidt, in: Wegbereiter, 25 Künstler d. DDR, 1976, S. 218-33
* Schönheit u. Bedrohung im Werk W. L., Kat., Nat.gal. Berlin, 1979/80

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala hejmpaĝo.
* Pri la verkaro de Lachnit. 
* Biografio ĉe *NDB*.

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Lignogravuristoj
Kategorio:Germanaj desegnistoj‎
14149 Yakowitz

'*14149 *Yakowitz'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Sidney Yakowitz'' (1937–1999), profesoro ĉe la departemento pri sistemoj kaj industria inĝenierarto fako de la Universitato de Arizono de 1966 ĝis 1999. Li verkis librojn pri la adapta regado, la simulado kaj la ciferecaj metodoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
14121 Stüwe

'*14121 *Stüwe'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Joachim A. Stüwe'', de la Astronomia Instituto de la Ruhr-Universitato de Bochum. Li katalogis  kaj globetojn en la suda Lakta Vojo kaj iniciatis en la disvolvo de algoritmoj por determini la distancojn de la interstelaj nuboj bazitaj sur la aŭtomata komputo de steloj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Cindro kaj diamanto

**Cindro kaj diamanto** havas kelkajn signifojn:
* **Cindro kaj diamanto** - romano de Jerzy Andrzejewski
* **Cindro kaj diamanto** - aktorfilmo el 1958 reĝisorita de Andreo Vajdao

## Vidu ankaŭ 
* **Jerzy Andrzejewski** - pola verkisto
* **Andreo Vajdao** - pola reĝisoro
14145 Sciam

'*14145 *Sciam'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la scienca populariga revuo *Scientific American'', fondita en 1845; la plej malnova revuo kontinue eldonita en Nordameriko. De ties kreo, tiu revuo celas senmitigi la sciencon kaj la teknikon por la interesitaj ordinaraj homoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Cindro kaj diamanto (filmo)

[250px|eta|maldekstra|Afiŝo de la filmo de [Andrzej Wajda "Cindro kaj diamanto" el la jaro 1958]]

**Cindro kaj diamanto** (pole: *Popiół i diament*) - aktorfilma adapto de romano de Jerzy Andrzejewski (kunaŭtoro de scenaro de ĝi) reĝisorita de Andreo Vajdao (Andrzej Wajda) en 1958. Granda kariero de Zbigniew Cybulski kaj Bogumił Kobiela komenciĝis ĝuste de ĉi-filmo.

## Eksteraj ligiloj 
* Informo ĉe filmpolski.pl (pole)

Kategorio:Pollingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1958
Castellane

**Castellane** [] (jen france, okcitane *Castelana*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france *Alpes-de-Haute-Provence*, okcitane *Aups de Provença Auta*), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura ( , okcitane ''Provença-Aups-Còsta d'Azur''). Kun nur  fine de ,  fine de 2011, ĝi estas la malplej loĝata subprefektejo en Francio.

## Geografio 
eta|maldekstra|La lago de Chaudanne
Castellane situas supre de la Verdon-kanjono,  sudoriente de Digne-les-Bains.

eta|maldekstra|300ra|el birda perspektivo

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence

## Referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
14267 Zook

'*14267 *Zook'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell (Flagstaff, Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Herbert A. ("Herb") Zook* (1932–2001), planedosciencisto, kiu progresigis la komprenon pri la komplekso da interplaneda polvo per siaj studoj ĉe la NASA-a *Lyndon B. Johnson Space Center'', pri la orbita evoluo de la meteoroido pro ties kolizioj, resonancaj orbitaj interagoj, premo de radiado kaj elektromagnetaj efikoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Klein

**Klein** estas la nomo por:
* Klein (biciklo), usona bicikloproduktisto
* Klein (familio), malnova aŭstria familio de entreprenistoj
* Klein (familia nomo), personoj kun la familia nomo "Klein" 
* Klein (luno), lunkratero nomita laŭ Hermann Joseph Klein
* Klein (Ohm), alfluanto de la rivero Ohm en meza Hesio, Germanujo
* Klein (Teksaso), loko en Teksaso, Usono
* Lütten Klein kaj Groß Klein, urboparto de la urbo Rostock, Germanujo 
* Klein Berßen, komunumo en Germanujo en la distrikto Emsland, Malsupra Saksio
* 12045 Klein, asteroido

## Vidu ankaŭ 
* Cline
* Felix Klein Prize
* Klein-Gordon-ekvacio
* Palasto Klein
Ursula Meisterernst

**Ursula MEISTERERNST** (fraŭlina nomo: *Schöny*; naskiĝinta la 15-an de aprilo 1920 en Potsdam) estis germana politikistino.

## Biografio 
La doktorino (pri filozofio) kaj filino de la registaro konsilisto Stephan Joseph Otto Schöny loĝis en Hajdelbergo. En 1945 ŝi edziniĝis al Walter Meisterernst. En la 12-a de aprilo 1945 ŝi estis dungita kiel interpretistino en Arnstadt ĉe la urba administrejo por la usonaj trupoj de la Aliancanoj. Laŭ komisio de la komandanto de la usona registaro ŝi ricevis la plenpovon de urbestro; ŝia dua vicurbestro estis la juristo Karl Konrad August Elbracht. Dum tiu tempo ŝi loĝis en Fuhrmanns-strateto nr 6 ĉe d-ro Karl Keil. 

La 22-an de junio 1945 ŝi devis demisii kaj transloĝiĝis antaŭ la 29-a de junio 1945 al Kaselo, kaj Benedetto Rudolf Peters denove iĝis urbestro.

## Bibliografio
*König, Hans-Joachim: "Arnstadts einzige Oberbürgermeisterin: Frau Dr. phil. Ursula Meisterernst", en: *Arnstädter Stadt-Echo*, 170/2014, p.18
*Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt*. Kirchschlager, Arnstadt 2003, ISBN 3-934277-07-1, p. 360.

## Eksteraj ligiloj 
*Pri Karl Konrad Elbracht, kiu estis vicurbestro dum la ofica periodo de Meisterernst
*Artikolo gazeta de marto 2015 pri imponaj virinoj de Arnstadt
Hopfengrund

eta|apuda kegloludejo (nun malkonstruita), norde de la gastejo
**Hopfengrund** (laŭvorte: *Valo lupola*) estas regiono en la sudo de Arnstadt ĉe la piedo de la altaj fagoj kaj de la Walpurgis-monto. La nomo datumas jam de 1602. Do temas pri la lasta ĝis hodiaŭ ekzistanta tradicia ekskursgastejo en Arnstadt.

## Historio 
### Gastejo (1877-1920) 
De 1877-80 konstruiĝis ejo uzata ĝis 1920 kiel gastejo.
Alternativa nomo de la gastejo estis *Restauration Zum Hopfengrund(e)*: ĉ. la 1878-a jaro ĝi nomiĝis *Schellhorns Sommerwirthschaft* sub la luprenanto Louis Schellhorn. Ĉirkaŭ 180 estis gastejestro Karl Albrecht kaj en 1894 G. Eichhorn. En 1895 posteulis Max Althans ĝis 1898 nur, ĉar post li transprenis la restoracion *Wolfschlucht*: Althans posedis gajan antikvaĵkabineton kiun li volonte montris al gastoj. Ekde aŭgusto 1899 luprenis la tuton Otto Busch transloĝiĝonte fine de 1901 Erfurton kie li ĉefis en la lokalo *Zur Milchinsel*. Lian foriron bedaŭris multaj.

Ekde oktobro 1908 gastejestris Ferdinand Lindenlaub, kiun la arnstadt-anoj jam konis kiel kelneron ĉe *Kurhaus*. En septembro 1919 posteulis lin Willy Hamann.

### Multfunkcieco 
Poste la urbo aĉetis ĝin. En 1922/23 iĝis alikonstruado kaj instalo de ripozumhejmo por per tuberkulozo minacataj infanoj. De 1945-48 ĝi servis kiel orfejo kaj ripozdomo por infanoj. De 1949-55 ĝi servis kiel Tb-sekcio de la malsanulejo (kun 45 litoj). Ekde la 8.9.1955 ĝi estis metilernejo por metilernantoj oraĵistaj el tuta GDR - trejnadejo fakteoria. Depost la 1.9.1977, post la malfermo de la nova Komunuma Metilernejo (Karl-Liebknecht-strato 27) restis surloke nur la internejo de la metilernantoj (sen kursoĉambroj).

Ekde 1994 ĝi estis la sidejo de la Turingia Instituto por porinstruista pluklerigado, horartabula ellaborado kaj amaskomunikiloj. Ekde la 1.5.1997 la tuto estis renkontiĝloko de la societo *Volkssolidarität* (germana nomo de la oldulejo: *Begegnungsstätte Hopfengrund*), poste troviĝis tie ĉi pensiono (en la posedo de la maljunula hejmo de ĉe Lessing-strato). En niaj tagoj ĝi estas pensiono kaj ŝatata gastejo estante elirpunkto de sanigaj migradekskursoj arbaren. De oktobro 1999 ĝis 2013 gastejestris Hans-Jürgen Gerber. Poste transprenis la tuton Rico Seeber kaj Ralf Hübner el Ilmenau.

## Literaturo 
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt*. Kirchschlager, Arnstadt 2003, ISBN 3-934277-07-1, p. 292.

## Eksteraj ligiloj 
* Fejsbukpaĝoj de la gastejo
* Hejmpaĝo gasteja
*"Der Hopfengrund" - ĉe: *Blog-Arnscht,* novembro 2025

## Notoj 
Kategorio:Arnstadt
Kategorio:Gastejoj en Germanio
Günter Merbach

'**Günter MERBACH** (naskiĝinta la 4-an de septembro 1928 en Elbląg-Elbing, mortinta la 16-an de julio 2003 en Arnstadt) estis germana historiisto, verkisto kaj literaturscienculo.[eta|La Marlitt-monumento en Arnstadt antaŭ la [Preĝejo de Ĉieliro (Arnstadt)|Kirko Ĉieliro.]]

## Biografio 
Merbach pasigis parton de la tempo de junaĝo en Konstanz kien lia familio fuĝis post 1945. En 1958 ĝi transloĝiĝis el Butzbach en la GDR; li vivis en Halle (Saale) kaj poste en Lepsiko. Li iĝis membro en la Rondo de skribantaj verkistoj. Ekde 1976 li estis en Arnstadt kie li ege meritis pri la memoro je E. Marlitt.

En 1990 li kunfondis kaj estris la societon *Interessengemeinschaft Marlitt e.V.* kaj iniciatis la en 1991 malfermitan verkistan kabineton ene de la urbohistoria muzeo. Li engaĝiĝis pri la restarigo de la en 1951 forigita Marlitt-monumento ĉe la malnova tombejo, faris multajn prelegojn kaj voĉlegadojn pri la vivo kaj la verko de marlitt. Li kontaktis scienculojn el Eŭropo kaj Usono kaj ĉeforganizis internacian simpozion okaze de la 115-a datreveno mortotaga de la verkistino (22.6.2002). Li estis membro de la Literaturhistoria asocio de Turingio kaj loĝis ekde 2001 en la Marlitt-vilao.

## Literaturo 
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt*. Kirchschlager, Arnstadt 2003, ISBN 3-934277-07-1, p. 361.

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1920
Kategorio:Homoj rilataj al Arnstadt
Galatea (Rafaelo)

eta|dekstre|250px
La ***Triumfo de Galatea*** estas fresko kompletita ĉirkaŭ 1514 fare de itala pentristo Rafaelo por la Villa Farnesina en Romo de la siena bankisto Agostino Chigi. La fresko estas mitologia sceno de serio por la malferma koridoro de la konstruaĵo, nome serio neniam kompletita kiu estis inspirita por la "Stanze per la giostra" de la poeto Anĝelo Poliziano. En Greka mitologio, la bela nereidino Galatea enamiĝis el la kamparana paŝtisto Aciso. La ĵaluza unuokula ciklopo Polifemo, post surprizi la kunajn geamantojn, ĵetis enorman rokon kaj kraŝis Acis.

Rafaelo ne pentris la ĉefajn eventojn de la historio. Li elektis la scenon de la nimfa apoteozo (*Stanze*, I, 118-119). Galatea aperas ĉirkaŭata de aliaj mar-entoj kies formoj estas iome inspiritaj de la stilo de Mikelanĝelo, dum la brilaj koloroj kaj dekorado estas supozeble inspiritaj de antikv-roma pentrarto. Maldekstre, tritono (parte viro, parte fiŝo) rabas mar-nimfon; malantaŭ ili, alia tritono uzas konkon kiel trumpeton. Galatea rajdas konko-ĉaron tiratan de du delfenoj.

## Referencoj 
Kategorio:Mitologio
Kategorio:Famaj pentraĵoj
Kategorio:Pentraĵoj de Raffaello Sanzio
Kategorio:Itala Renesanco
14124 Kamil

'*14124 *Kamil''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov ; en la vilaĝo Ondřejov (distrikto Prago-oriento, Ĉeĥa Respubliko).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan amatoran astronomon Kamil Hornoch, elstaran observanton de kometoj kaj de , kaj amikon de la malkovrintino. La ekzakteco de lia astronomia laboro estas aprezita de profesiaj astronomoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Lenka Kotková
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Santa Maria della Pace

**Santa Maria della Pace** (Sankta Maria de la Paco) estas preĝejo de Romo, centra Italio, ne tre for el Piazza Navona. Rafaelo ekis freskon *Kvar Sibiloj ricevas anĝelajn instruojn* (1514) super la arko de la Kapelo Chigi, komisiita de Agostino Chigi, la papa bankisto. La *Elposteniĝo* super la altaro estas de Cosimo Fancelli kaj "Madono kun Sanktuloj" de Baldassare Peruzzi. Krome estas klostro fare de Bramante.

## Bildaro 

Dosiero:2013-06-04 ROMA S. MARIA DELLA PACE.JPG|Kupolo
Dosiero:ChioscoBramante.jpg|Bramante klostro
Dosiero:Santa maria della pace, chiostro del bramante 01.JPG|Bramante klostro
Dosiero:Santa Maria della Pace Chigi Chapel by Rafael.jpg|*Kvar Sibiloj ricevas anĝelajn instruojn* de Rafaelo, 1514

## Referencoj 
## Literaturo 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Pietro da Cortona urbanistic plan of Santa Maria della Pace 

Kategorio:Monumentoj en Romo
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Italio
Kategorio:Itala Renesanco
Kategorio:Preĝejoj en Romo
La ekstazo de Sankta Cecilia (Rafaelo)

eta|dekstre|250px|La ekstazo de Sankta Cecilia
**La ekstazo de Sankta Cecilia** aŭ ***La altaro de Sankta Cecilia*** estas olepentraĵo fare de la itala renesanca pentristo Rafaelo. Kompletita en liaj lastaj jaroj, ĉirkaŭ 1516-1517, la pentraĵo prezentas la centran figuron de Sankta Cecilia, nome patrona sanktulino de muzikistoj kaj de la eklezia muziko, aŭskultantan koruson de anĝeloj en akompano de Sankta Paŭlo, Sankta Johano la Evangeliisto, Sankta Aŭgusteno kaj Maria Magdala. Komisiita por preĝejo en Bolonjo, la pentraĵo nun pendas tie sed en la Pinacoteca Nazionale, aŭ Nacia Pinakoteko. Laŭ Vasari la muzikaj instrumentoj surgrunde ĉe la piedoj de Cecilia ne estis pentritaj de Rafaelo, sed de lia studento, Giovanni da Udine.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Bolton, Sarah Knowles (1890). Famous European artists. T. Y. Crowell & co. Konsultita la 4an de julio 2010.
* Champlin, John Denison; Charles Callahan Perkins (1913). Cyclopedia of painters and paintings. Scribner's. Konsultita la 4an de Julio 2010.
* D'Anvers, N. (1882). Raphael. Sampson Low, Marston, Searle, & Rivington. Konsultita la 4an de Julio 2010.
* Gardner, Lawrence (31 March 2007). The Magadalene Legacy: The Jesus and Mary Bloodline Conspiracy. Weiser. ISBN 978-1-57863-403-3. Konsultita la 5an de julio 2010.
* Lowrie, Walter (March 2007). Art in the Early Church. READ BOOKS. ISBN 978-1-4067-5291-5. Konsultita la 5an de Julio 2010.
* Müntz, Eugène (1882). Raphael; his life, works and times. Chapman and Hall, limited. Konsultita la 4an de Julio 2010.
* Nici, John (1 January 2008). Barron's AP Art History. Barron's Educational Series. ISBN 978-0-7641-3737-2. Konsultita la 5an de Julio 2010.
* Scott, Leader (1883). The renaissance of art in Italy: an illustrated history. Scribner and Welford. Konsultita la 4an de Julio 2010.
* Singleton, Esther (14a de Novembro 2008 (origine publikigita en 1899)). "St. Cecilia". Great Pictures: As Seen and Described by Famous Writers. Dodo Press. pp. 287–288. ISBN 978-1-4099-4570-3. Konsultita la 4an de Julio 2010.

Kategorio:Religia pentrado
Kategorio:Famaj pentraĵoj
Kategorio:Pentraĵoj de Raffaello Sanzio
Kategorio:Itala Renesanco
Bazo de homoj mortaj

**Bazo de homoj mortaj** (pole: *Baza ludzi umarłych*) – aktorfilma adapto de romano de Marek Hłasko (aŭtoro de scenaro de ĝi) reĝisorita de Czesław Petelski en 1958.

## Eksteraj ligiloj 
* Informo ĉe filmpolski.pl (pole)

Kategorio:Pollingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1958