open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tombejo de Zell am See

eta|La tombejo de Zell am See, dekstre estas la lago Zeller See.
La **Tombejo de Zell am See** troviĝas je la nordo de la urbo Zell am See kaj konatatas ankaŭ sub la nomo *Bergfriedhof / Monta tombejo* pro sia dekliva situo.

## Historio 
La iama tombejo troviĝis, kiel kutime, ĉirkaŭ la kirko Sankta Hipolito. Ĉirkaŭ ĝi estis muro el ŝtono kiu ankoraŭ ĝis la 1945-a jaro videblis. Pli malnovaj tomboŝtonoj ankoraŭ estas ene de la kirko kiel ankaŭ ĉe la kirkovando. En 1925 trovitis trezoro kun 40 moneroj el arĝento, enfosita ĉ. la jaro 1380. Temis pri heleroj el Schwäbisch Hall kaj denaroj el Gorizia dume salcburgiaj moneroj ne troviĝis en ĝi.

En 1907 aĉetis la urbo la bienon *Einödgut* norde de la urbo (en la direkto al Saalfelden), sed prokrastiĝis la ekfunkcio ĝis 1908 pro kverelo kun la urbestro s-ro Müller, kiu intencis permesi la uzon por ĉiuj konfesioj.

## Komplekso 
La tombejo troviĝas ĉe la norda rando de la lago *Zeller See*. De ĝi oni havas belegan belvidon sur la lagon kaj la montoj de ĉiuj direktoj (ekz. Steinernes Meer, Hundsteingruppe, Hahneckkogel, Schwalbenwand, Hohe Tauern). La tomban areon kiu havas plurajn terasojn ĉirkaŭas muro kun enirejoj norde kaj sude. Ĉe la eosta muro troviĝas la kadavrejo kaj oriente la urara sekcio.

## Famuloj enterigitaj surloke 
Menciindas la tomboj de jenaj famaj personoj:
* Nikolaus Gassner, fremdultrafikpioniro
* Franz Linher, glisflugpioniri
* Fidelius Schmid, arkitekto
* Josef Salzmann, urbestro
* Josef Wisgrill, urbestro
* Anton Werber, urbestro
* Sebastian Hörl, urbestro

## Specialaĵoj 
En la suda parto tombeja troviĝas tri vicoj da soldataj tomboj prizorgitaj fare de la organizo *Schwarzes Kreuz*. Okulfrapas ke ĉiuj tiuj soldatoj mortis aŭ je la fino de la Dua mondmilito aŭ dum la monatoj sekvintaj. Ili ĉiuj apartenis de pacientoj el barako sub kvaranteno kiu troviĝas tre proksime de la tombejo. Proksime estas ankaŭ monumento pri la falintoj kaj ne plu hejmenvenintoj el ambaŭ mondmilitoj.

## Fonto 
Germanlingva artikolo ĉe SalzburgWiki.

Kategorio:Tombejoj en Aŭstrio
Kategorio:Konstruaĵoj en Zell am See
Agoj de Petro kaj Andreo

[eta|[Kodeksoj de Nag Hammadi|Ero de Mnustripto de Nag Hammadi en kiu estas entenataj multaj apokrifaj tekstoj.]]
La **Agoj de Petro kaj Andreo** estas mallonga apokrifo de la Nova Testamento koncernanta la apostolojn Petron apostolon kaj Andrean apostolon, greklingve verkitan post la 5-a jarcento. Temis pri apendico de la apokrifo Agoj de Mateo kaj Matiaso, poste kondensita kiel aŭtonoma rakonto

La teksto rakontas miraklojn koncernantajn la du apostolojn: interalie Andreo rajdas nubon kaj Petro sukcesas enirigi kamelon tra kudriltruo! Tiu lasta fabela miraklo referencas al la subaj tekstoj

*"24 Kaj cetere mi diras al vi: Estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riĉulo eniri en la regnon de Dio. (Mateo 19,24).”*

*””Estas pli facile por kamelo iri tra trueton de kudrilo, ol por riĉulo eniri en la regnon de Dio. (Marko 10,25)."*

Esploristoj taksis de tuj malrealisma la rakontaro, siavice impregnita de gnostikeco.

## Vidu ankaŭ 
* Apokrifoj de la Nova Testamento
* Petro apostolo
* Agoj de Petro
* Agoj de Petro kaj Paŭlo
* Agoj de Petro kaj de la Dekdu
* Ago de Petro

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.newadvent.org/fathers/0821.htm Anglalingva teksto de la Adoj de Petro kaj Andreo
* Traduzione inglese  a cura di M.R. James el la retejo Wesley Center Online

Kategorio:Gnostikaj agoj
Kategorio:Apokrifoj de la Nova Testamento
Bruce Dickinson

**Bruce DICKINSON** (naskiĝis  en Worksop, Nottinghamshire, Anglio, Britio, do nun -aĝa) estas brita rokmuzikisto, kantisto kaj radio-parolisto. Li plej konatas kiel gvida kantisto de la metalroka muzikgrupo *Iron Maiden*. Kiel profesia kantisto li aktivas ekde la jaro 1976. La 19-an de februaro 2015 anonciĝis ke li havas langan kanceron. 

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (angle)

Kategorio:Britaj rokmuzikistoj
Kategorio:Rokkantistoj
Kategorio:Britaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Britio
Stacio Keihan-Yamashina

**Stacio Keihan-Yamashina** (japane: 京阪山科駅 [Kejhan-Jamaŝina-eki], angle: *Keihan-Yamashina Station*) estas fervoja stacio en Kvartalo Jamaŝina, Kioto, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Keishin.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Keihan**:
*** Linio Keihan-Keishin

## Historio 
* 15-a de aŭgusto 1912: Malfermiĝis la stacio de Tramvojo Keishin kiel **Stacio Bishamon-michi** (毘沙門道駅).
* 13-a de aŭgusto 1921: Estis renomita al **Stacio Yamashina-ekimae** (山科駅前駅).
* 1-a de februaro 1925: Iĝis la stacio de Elektra Fervojo Keihan.
* 1-a de oktobro 1943: Iĝis la stacio de Fervojo Keihanshin Kyūkō.
* 1-a de decembro 1949: Iĝis la stacio de Elektra Fervojo Keihan.
* 1-a de aprilo 1953: Estis renomita al **Stacio Keihan-Yamashina**.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Kejhan 
## Sekvaj stacioj 
## Apudaj stacioj 
* Stacio Yamashina:
**  Tōkaidō (Biwako) (JR)
**  Kosei (JR)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Kioto
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Keihan
Universitato János Neumann

**Universitato Pallasz Athéné** formiĝis el *Altlernejo de Kecskemét* [keĉkemEt], (origine hungare *Kecskeméti Főiskola*) kaj el Altlernejo de Szolnok en jarmezo de 2016. En la iama altlernejo instruis 176 pedagogoj pli ol 4000 studentojn (en Szolnok lernis same 4000 studentoj). Ĝi estis la plej granda lernejo de departemento Bács-Kiskun, nun la sola universitato.

## Historio de la altlernejo 
En 2000 oni establis tiu ĉi altlernejon el 3 funkciantaj altlernejoj:
* Faklernejo pri maŝinindustrio estis establita en 1964. Ĝi ricevis altlernejan statuson en 1969.
* La agrikultura lernejo estis fondita en 1872, kie oni lernis ĉefe vitistoj ekde 1921. La lasta studjaro okazis en 1959. Pli frue en 1936 oni fondis ankaŭ agrikulturan faklernejon (foje gimnazion). Ekde 1960 dujara altlerneja eduko okazis. En 1971 ĝi estis integrita al ĝardenista universitato.
* La pedagogia mezlernejo baldaŭe iĝis altlernejo. Nuntempe la ĉefa profilo estas eduko por infanĝardenistoj.
Ĉiuj 3 fakultatoj, biblioteko, 2 kolegioj, bieneto, lernejo kun infanĝardeno troviĝas en Kecskemét.

## Historio de la universitato 
La universitato faris starton en 2000 kun 4 fakultatoj. Ĝi prenis pli novan nomon János Neumann en 2017.

## Profesoroj (elekto, ankaŭ en la altlernejoj) 
* Sándor Doubravszky
* János Varró

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* http://www.szolfportal.hu/juliustol-negy-karral-kezdi-meg-mukodeset-a-pallasz-athene-egyetem

Pallasz Athéné
Kategorio:Kecskemét
Kabineto Münnich

**Kabineto Münnich** estis la dua registaro dum la erao Kádár en Hungario. Tiu kabineto gvidis la landon inter 1958 kaj 1961 preskaŭ 3  jarojn. Notu bone, ke la partiestro estis samtempe János Kádár, do li havis la plenan potencon! 
eta| Ferenc Münnich

## Historio 
En la frua 1958 firmiĝis potenco de János Kádár, tial li transdonis gvidadon de la ministroj al Ferenc Münnich, tamen li tenis postenon en la nova kabineto. En la frua 1958 la kabineto permesis funkcii la privatan sektoron tiel, ke la privatulo povas havi ne pli, ol 3 dungitojn. Dum periodo de Kabineto Münnich daŭre okazis mortpunoj por la revoluciuloj. Jam en somero de 1958 okazis mortkondamno de Imre Nagy (politikisto) spite la tutmondan proteston. Tamen la socialistaj landoj firme apogis la tiutempan hungaran politikon. Fine Kádár en 1961 reprenis la gvidadon de ministroj kaj li kreis Duan Kabineton Kádár.

## Listo de membroj 
* **Ferenc Münnich – prezidanto de ministera konsilio** (komprenu kiel ĉefministro)
* Antal Apró – primara vicprezidanto de ministera konsilio
* **János Kádár** kaj Gyula Kállai – ŝtatministroj
* Béla Biszku – ministro pri enlandaj aferoj
* Endre Sík - ministro pri eksteraj aferoj
* Imre Dögei – ministro pri agrikulturo; komence, poste Pál Losonczi
* Valéria Benke – ministro pri eduko
* Sándor Czottner – ministro pri peza industrio
* Géza Révész - ministro pri defendo, poste Lajos Czinege
* Frigyes Doleschall  – ministro pri sano
* János Tausz  – ministro pri enlanda komerco
* Jenő Incze  – ministro pri ekstera komerco
* Ferenc Nezvál - ministro pri justico
* Imre Kovács (ministro) - ministro pri nutro
* Józsefné Nagy (Jolán Szarka) – ministro pri malpeza industrio
* János Csergő - ministro pri metalurgio kaj maŝinindustrio 
* István Antos - ministro pri financo, poste Rezső Nyers
* Rezső Trautmann - ministro pri konstruo
* Ödön Kisházi - ministro pri laboro
* István Kossa - ministro pri transporto

## Fontoj 
* http://www.valasztas.hu/nepszav03/hu/06/vf2/vf9503.htm 
* http://beszelo.c3.hu/cikkek/kronologia-%E2%80%93-1958 
* http://osszefogas.lapunk.hu/?modul=oldal&tartalom=1152623  
* http://allamszocializmus.lapunk.hu/tarhely/allamszocializmus/dokumentumok/kormanyok.pdf 

Munnich
József Festetics

**Grafo József Festetics** [jOĵef feŝtetiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Festetics József** estis hungara militestro, altranga oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis *tolnai*.

József Festetics http://www.fgyvk.hu/eletrajzilexikon/?dir=F#F/026_Festetics_József naskiĝis la  1691 en Hungara reĝlando en Ság (nuntempa Sasinkovo en Slovakio). Li mortis la  1757 en Keszthely.

## Biografio 
József Festetics lernis juron, poste li partoprenis en la ŝtata administrado, eĉ li helpis la parlamentan laboron inter 1712 kaj 1715. En la sekva jaro li soldatiĝis, inter 1716 kaj 1719 li estis militkaptito de la turkoj. Liberiĝinta li edziĝis baldaŭe havanta 3 gefilojn. En 1733 li forlasis la armeon kaj daŭris la juran lernadon, dume li partoprenis en la ŝtata administrado. En la sekva jaro li denove soldatiĝis, kiel majoro li batalis kontraŭ francoj inter 1733-1735, kontraŭ la turkoj inter 1737 kaj 1739, kontraŭ prusoj en 1741. En la sekva jaro li aĉetis grandan bienon en Tolna (urbo). En 1749 li grafiĝis kun la nobela titolo "tolnai". Li estis entombigita en kirko de Bérbaltavár. 

## Fontoj 
* hungarlingva biografio  

Kategorio:Hungaraj militestroj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Worksop

**Worksop** estas la plej granda urbo de la distrikto *Bassetlaw*, la norda parto de la provinco Nottinghamshire en meza Anglio, Britio. Ĝi situas borde de la rivero *Ryton* ĉe la norda rando de la arbarego *Sherwood Forest*, kiu konatiĝis kiel loko de la legendo de *Robin Hood*. La urbo situas 31 kilometrojn sudoriente de la urbo Sheffield kaj kalkuliĝas parto de la urba regiono Sheffield de Anglio. Meze de la jaro 2012 en Workop vivis 44 970 homoj. Partneraj rilatoj ekzistas al la urbo Garbsen en Germanio.

eta|maldekstra|300ra|

Kategorio:Urboj de Anglio
Kategorio:Nottinghamshire
Benjamin Banneker

[eta|200px|[Lignogravurado|Lignogravura portreto de Benjamin Bannaker (Banneker) en titolpaĝo de la Baltimore eldono de lia verko de 1795 *Pennsylvania, Delaware, Maryland, and Virginia Almanac*]]
**Benjamin Banneker** (9a de novembro 1731 - 9a de oktobro 1806) estis libera negro sciencisto, terenmezuristo, almanakisto kaj farmisto. Naskiĝinto en la Kantono Baltimore (Marilando), el libera afrikusona virino kaj iama sklavino, Banneker havis malmulte formalan edukon kaj estis ĉefe memlernanto. Li formis parton de grupo kondukita de Andrew Ellicott kiu terenmezuris la bordojn de la origina Distrikto Kolumbio, nome la federaciĉefurba distrikto de Usono.

La scio de Banneker pri astronomio helpis lin kiel aŭtoro de komerce sukcesa serio de almanakoj. Li korespondis kun Thomas Jefferson, redaktinto de la Usona Deklaro de Sendependeco, pri la temoj de sklaveco kaj rasa ekvaleco. Aboliciistoj kaj defendantoj de la rasa ekvaleco disvastigis kaj propagandis liajn verkojn.

Parkoj, lernejoj, stratoj kaj aliaj omaĝoj rememoris Banneker laŭlonge de la jaroj ekde lia vivo. Tamen, multaj rakontoj pri lia vivo troigis aŭ false atribuis al li verkojn.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Afrik-usonanoj
Kategorio:Usonaj astronomoj
Kategorio:Usonaj sciencistoj
Libera negro

En Usono, *free negro* aŭ *free black* (libera negro) estis la laŭleĝa statuso en la teritorio de Usono de Afrikusonanoj kiuj ne estis sklavoj. La termino estis jam uzata antaŭ la sendependo de la Dektri Kolonioj kaj aliloke en Brita Nordameriko ĝis la abolo de sklaveco en 1865, kio faris tiun distingon banala, spite la fakton ke sklaveco pluis laŭ tri diversaj manieroj en Usono ĝis eĉ 1966.

Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Sklaveco
Stacio Ōtani (Ŝiga)

**Stacio Ōtani** (japane: 大谷駅 [Ōtani-eki], angle: *Ōtani Station*) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Keishin.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Elektra Fervojo Keihan**:
*** Linio Keihan-Keishin

## Historio 
* 18-a de aŭgusto 1879: Malfermiĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 15-a de aŭgusto 1912: Malfermiĝis la stacio de Tramvojo Keishin.
* 1-a de aŭgusto 1921: Fermiĝis la stacio de Japana Nacia Fervojo.
* 1-a de februaro 1925: Stacio de Tramvojo Keishin iĝis la stacio de Elektra Fervojo Keihan.
* 1-a de oktobro 1943: Stacio de Elektra Fervojo Keihan iĝis la stacio de Fervojo Keihanshin Kyūkō.
* 1-a de decembro 1949: Stacio de Fervojo Keihanshin Kyūkō iĝis la stacio de Elektra Fervojo Keihan.

## Kajoj 
### Elektra Fervojo Kejhan 
## Sekvaj stacioj 
Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Ŝiga
Kategorio:Stacioj de Elektra Fervojo Keihan
15908 Bertoni

'*15908 *Bertoni'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la svisdevena paragvaja plantsciencisto, antropologiisto kaj verkisto Moisés Santiago Bertoni (aŭ Mosè Giacomo Bertoni, 1857–1929). Li malkovris kaj karakterigis multenombrajn milojn da plantoj, precipe de Paragvajo dum sia vivo, inklude la  (aŭ matean herbon) kaj *Stevia Rebaudiana Bertoni''. Li estis entombigita en Puerto Bertoni, Paragvajo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Saksio-Römhild

**Saksio-Römhild** (germane: *Herzogtum Sachsen-Römhild*) estis Ernesta duklando  en la sudaj antaŭlandoj de la Turingia Arbaro kiu ekzistis nur tri jardekojn, de 1680 ĝis 1710.

## Historio
Saksio-Römhild estiĝis en la jaro 1680 ĉe la hereda divido de Saksio-Gotha por Heinrich, la kvara filo de duko Ernesto la 1-a (Saksio-Gotha-Altenburg). Ĝi ampleksis la Princolandon Römhild kun la sekcioj Römhild, Königsberg in Bayern (tio jam en 1683 venis al Saksio-Hildburghausen) kaj Themar, Oficejo (Kellerei) Behrungen, la korto ĉe Milz (Turingio) kaj la feŭdoj de Echtern. 

Post la morto de Heinrich (1710) la duklando estis nuligita kaj kunfandita al: 
* Saksio-Gotha-Altenburg (7/12 de Themar),
* Saksio-Coburg-Saalfeld (1/3 de Römhild kaj 5/12 de Themar),
* Saksio-Meiningen (2/3 de Römhild) 
* Saksio-Hildburghausen (Kellerei Behrungen, Milz kaj la feŭdoj de Echtern)

## Statuso de la duko 
La duko de Saksio-Römhild restis sen propra suvereneco: por tio responsis la duko de Saksio-Gotha-Altenburg (t.n. "Nexus Gothanus"). Ekde la novordigo de la Ernestaj duklandoj en 1826 la tuta iama teritorio de Römhild apartenis al Saksio-Meiningen.

 

Kategorio:Historiaj germanaj teritorioj
Kategorio:Germanaj duklandoj
Kategorio:Ernestaj duklandoj
Kategorio:Historio de Turingio
Kategorio:Historio de Germanio
Échebrune

**Échebrune** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 490 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Preĝejo en Échebrune
Échebrune situas  sudokcidente de Cognac.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Adam Drese

**Adam DRESE** (ankaŭ: *Dreße*; naskiĝinta ĉ. 1620, mortinta la 15-an de februaro 1701 en Arnstadt) estis germana komponisto.[eta|Memorigtabulo pri la loĝado de Drese en la [Romantikula domo (Jena).]]

## Vivo 
Drese, la plej grava reprezentanto de la en Turingio dum la tempo de Johann Sebastian Bach vivanta muzikista klano, estis de 1637-46 kunlaboranto, en 1643 katedralkapelano en Merseburg kaj ekde 1652 Kortega kapelestro en Vajmaro. Li maldungitis en 1667 kiel "meritplena servinto de la Kortego". En 1662 li estis jam kapelestro kaj Ĉambra sekretario ĉe la kortego de Schwarzburg en Arnstadt. Kun la arnstadt-aj Bach-klananoj kaj verŝajne ankaŭ kun Johann Sebastian mem li estis en familiara kontakto.

Pro instigo de duko Vilhelmo la 4-a de Saksio-Vajmaro Drese trejnitis en Varsovio ĉe Marco Scacchi. En 1652 kaj 1656 li havis kontaktojn kun Heinrich Schütz kaj eble ankaŭ kun Johann Rosenmüller favore al la vajmara kortega orkestro (kp. la de Drese en 1662 verkitan katalogon kun pluraj verkoj de H. Schütz!).

En Vajmaro li flegis amikan kunlaboron kun Georg Neumark. Same lia influo sur la kortegan orkestron de Rudolstadt ŝajnis esti grava kaj sur la kortegan teatron de la eta Duklando Saksio-Römhild ankaŭ. Tiel Drese estis unu el la plej elstaraj muzikuloj de la 17-a jarcento en Turingio kaj peranto kaj preparinto de grandaj majstroj de mezgermana muzikkulturo.

## Du gravaj fazoj 
Lia vivo kaj karaktero multajn trajtojn gajnis unue per kreiva agado kun ĉefe sekularaj komponaĵoj (instrumentalaj suitoj, entradoj kaj arioj, muzikdramaĵoj) dum la tempo en Vajmaro kaj Jena. Dum dua fazo li dediĉis sin al eklezia muziko (Jena, Arnstadt, Rudolstadt). Tiu ĉi lasta epoko rezultiĝis el okupiĝo pri pietismo (Spener). Ankoraŭ nuntempe kantatas liaj kantoj ekleziaj kiel *Seelenbräutigam: Jesu, geh voran*, *Seelenweide* kaj diversaj himnoj de li.

En la domo de Drese en Arnstadt okazis rondoj muzikaj, pri kiuj antaŭ mallonge trovitaj raportoj (el la Ŝtata arkivo de Rudolstadt) atestas la nekonsteblan aŭtoritaton de Drese super ĉiuj eklezipolitikaj kontroversioj. Mire, ĉar Drese apartenis al la - de multaj oficialuloj ne ŝatata - pietismaj cirkloj. La rondon de Dresler gvidis lia bofilo Ehlers (Oehlers). Drese devis defendi pietismaĵojn ankaŭ ĉe la unverstitato de Wittenberg.

Fortaj folkloraj kaj melodiozaj elementoj unuiĝas en sia stilo al ritme profiligitaj, recitativaj bazaj trajtoj kaj praformoj de orkestraj kantoj. Kiel Heinrich Bach ankaŭ Dreser estis kvazaŭ patriarko gvidonta onin en la mezgermanan muziktradicion ekflorinta kun la geniulo Johann Sebastian Bach.

## Eksteraj ligiloj 
* Notoj kaj aŭdeblaj datenoj de Drese
* 
* Presitaj verkoj de Drese surrete
* Drese ĉe operone.de 
* Drese ĉe *BMLO*
* Pri Drese ĉe *Oberpfälzer Kulturbund* 
* Biografio ĉe *NDB*.

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Arnstadt
Kategorio:Pietismo
Linio Keihan-Keishin

**Linio Keihan-Keishin** ( [Kejhan-Kejŝin sen], ) estas linio de la fervojo reto Elektra Fervojo Keihan en Kinki-regiono, Japanio. La okcidenta parto de linio situas en Kioto kaj ĝia orienta parto situas en Ocu, Gubernio Ŝiga.

## Stacioj 
* Ĉiuj trajnoj haltas ĉe ĉiu stacio.

Keishin
Keihankeishin
Keihankeishin
(15909) 1997 TM17

**(15909) 1997 TM17** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Flughaveno Zell am See

eta|Flugkampo Zell am See La **Flughaveno Zell am See** en la ĉefurbo de Pinzgau ekfunkciis en 1928 kiel substitua flugkampo. Ekde 2001 posedis ĝin la familio Porsche. Adreso: Kapruner Straße nr 15.

## Kroniko 
Jam en la jaro 1924 servis la glacia surfaco de la kunfrostiĝinta Zeller-lago kiel alteriĝplaco. Unu flugminuto kostis 1 ŝilingon.
* En 1927 Georg Oberschneider, konate pro sia flugentuziasmo, dungis la piloton Hans Guritzer por rondflugoj ĉe Zeller-lago.
* En 1928 Oberschneider petis de la urba administrato herbejon pruntepreneblan en la regiono *Zeller Moos*. Tiel estiĝis eta provizora flugkampo.
* En 1931 Johann Genser el
Piesendorf suferis akcidenton kaj mortis stirinte memkonstruitan glisflugmaŝinon dum provflugo. Lia starto faritis de sur Schmittenhöhe. El alteco de 50 m li kraŝis teren.
* En 1936 farigis la komunumo drenadejon.
* En 1937 raportis la gazeto *Salzburger Volksblatt*: "Dimanĉe, la 18-an de julio, flugis al la flugkampo en Zell am See unuafoje antaŭanoncita pasaĝeravidilo por surteriĝi tie."
* En 1939 konstruitis pro tre favoraj metologiaj kondiĉoj propra glisfluglernejo.
* En 1941 flugmaŝino startinta el la Zell-a flughaveno kaj fluganta trans la montaron unuafoje atingis la stratosferon.
* En 1945 la kampo uzitis alimaniere kaj estis onidiroj pri vendo.
* En 1950 iĝis unuaj provoj reekfunkciigi la flughaveneton.
* En 1952 fonditis la glisfluglernejo *Alpine Segelflugschule Zell am See* kiel la unua siaspece en Aŭstrio post la Dua mondmilito. Konstruitis flugdirektejo kaj hangaro kaj okazis la unuaj tutnaciaj konkursoj de glisflugado.
* En 1953 okazis ankaŭ la 2-a tutnacia konkurso surloke kaj la lokuloj gajnis kelkajn ormedalojn.
* En 1955, post vizito de kanceliero Julius Raab, la flugkampo dediĉitis al la trejnado de junaj flugistoj: sekve la federacia administrado pri nemoveblaĵoj transprenis la prizorgon de la kampo kaj de la konstruaĵoj sur ĝi.
* En 1957 rekonstruitis la flugareo tiel, ke oni ricevis la oficialan aprobon kiel publika flughaveno. Poste senchavis grandstile fare novi planojn kaj alikonstrui al tuton.
* En 1959 okazis la solena inaŭguro de flugkampo kaj porflugista domo (en la kadro de *Alpine Segelflugsĉule*). Samjare okazis ankaŭ la 5-aj tutnaciaj konkursoj en Zell am See.
* Ekde tiam la areo plie modernigitis, konstruaĵoj grandparte nove konstruitis kaj la direktejo adaptigitis je novaj standardoj.
* 2001: Kontrakto kun la Porsche-Piech-klano kaj unua tranĉo per la ŝpato por konstrui tute novan flugkampon.
* 2002: Finkonstruo kaj ekfunkciigo de la novaj konstruaĵoj de *Flugplatzbetriebsgesellschaft Zell am See* en julio 2002. Oficiala inaŭgurfesto en la 14-a kaj 15-a de septembro.
* 2011: En la 28.8. estis akcidento grava rekte super la flugkampo. Du surteriĝontaj etflugmaŝinoj koliziis kaj kraŝis poste en herbaron apud la flugkampo. Tio kostis la vivo al ĉiuj kvar pasaĝeroj.

## Eksteraj ligiloj 
Hejmpaĝo de la flughaveno.

## Fonto 
Traduko de la artikolo *Flugplatz Zell am See* el la germanlingva SalzburgWiki.

Kategorio:Konstruaĵoj en Zell am See
Zell
Kategorio:Glisflugado
15911 Davidgauthier

'*15911 *Davidgauthier'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Spacewatch'' elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada politika filozofo David Gauthier, kiu ricevis sian Ph D. ĉe la Universitato de Oksfordo, poste estis instruisto ĉe la Universitato de Toronto kaj, ekde 1980, ĉe la Universitato de Pitsburgo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Asteroido (15911) Davidgauthier, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Stacio Nishinokyō

**Stacio Nishinokyō** (japane: 西ノ京駅 [Niŝinokjō-eki], angle: *Nishinokyō Station*) estas fervoja stacio en Nara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kashihara.

## Linioj 
* **La fervoja reto**:
** **Kintetsu**:
*** Linio Kintetsu-Kashihara

## Historio 
* 1-a de aprilo 1921: Malfermiĝis la stacio de Elektra Fervojo Ōsaka.
* 15-a de marto 1941: Iĝis la stacio de Fervojo Kansai-Kyūkō.
* 1-a de junio 1944: Iĝis la stacio de Kintetsu.

## Kajoj 
### Kintetsu 
## Sekvaj stacioj 
## Ĉirkaŭaĵo 
* Yakushi-ji
* Tōshōdai-ji

Kategorio:Fervojaj stacioj en Gubernio Nara
Kategorio:Stacioj de Kintetsu
Krejo

Titano **Krejo** aŭ **Krijo** (helene Κριως, latine *Crius*) estis laŭ la pelasga mito pri kreado de la mondo filo de diino Eŭrinomo kaj serpento Ofiono. Krejo estis kune kun Titanino Diono disponigita al planedo Marso.

Laŭ Olimpia mito pri kreo de la mondo estis Krejo unu el originaj Titanoj, filo de dio de la Ĉielo Urano kaj diino de la Tero Gaja. Li partoprenis flanke de Titanoj la dekunujaran ribelon kontraŭ Olimpanoj. Post kiam estro de Olimpanoj Zeŭso sekvante konsilon de Gaja liberigis Ciklopojn kaj centmanajn gigantojn Hekatonkirojn estis Titanoj faligitaj kaj Krejo kune kun la ceteraj ĵetita en eternan mallumon de Tartaro.

Krejo kun sia edzino Eŭribio, kiu estis filino de la dio de maraj profundaĵoj Ponto, al li naskigis:

* Astraion, patron de la steloj kaj ventoj. El lia edzeco kun diino de ventoj Eoso naskiĝis filoj:
** Eŭro nomata ankaŭ Argestoo (laŭ Heziodo) - dio de la orienta aŭ sudorienta vento
** Zefiro - dio de kvieta okcidenta vento
** Boreo - dio de norda vento
** Noto - dio de suda vento

* Palaso, edzo de la diino Stikso, patro de posteuloj:
** Niko (Venko)
** Krato (Forto)
** Bia (Perforto)
** Zelo (Penado, Strebado)

* Perseso - Titano, lia edzino estis Asterio, filino de Titano Koio; kun ŝi li havis filinon
** Hekaton, diinon de la Submondo

Kune kun Japeto ili estis ununuraj titanoj, kiuj ne havis kiel edzinojn siajn fratinojn.

## Krejo en fikcio 
Krejo estas unu el tri Titanoj, kiujn Kseno renkontas en epizodo "Titanoj".

## Eksteraj referencoj 
http://www.theoi.com/Titan/TitanKrios.html - Eltiroj el la originalaj grekaj fontoj 

## Tradukfonto 
Kategorio:Titanoj
Linio Kintetsu-Kashihara

**Linio Kintetsu-Kashihara** ( [Kintecu-Kaŝihara-sen], ) estas linio de la fervoja kompanio Kintetsu en Kinki-regiono, Japanio.

## Tipoj de trajnoj 
Estas 2 tipoj de trajnoj kaj Super-Ekspreso:
* (L) **Loka trajno** (普通 [fucū]):
* (E) **Ekspreso** (急行 [kjūkō])

## Stacioj 
* Ĉiuj stacioj lokiĝas en Gubernio Nara.

; Markoj por la rapidaj linioj:
* ●: haltas ĉiuj trajnoj
* ▲: haltas iuj trajnoj
* ｜: preterpasas ĉiuj trajnoj

Kashihara
Kintetsukashihara
Ksenokrato

eta|
**Ksenokrato** (), konata ankaŭ kiel **Ksenokrato de Kalcedono** (proks. 398 a.K., Kalcedono – proks. 314 a.K., Ateno) estis (helena filozofo kaj matematikisto, disĉiplo de Platono.

## Vivo 
Ksenokrato naskiĝis en Kalcedono. La nomo de lia patro estas aŭ Agatono () aŭ Agatanoro (). Li transloĝiĝis al Ateno kaj disĉipliĝis sub Esĥino de Sfeto (), sed poste aliĝis al Platono. Li akompanis Platonon al Sicilio en 361 a.K.

Post la morto de Platono, li vizitis Aristotelon. En la jaroj 339–314 a.K. li estris la (Malnovan) Akademion, kiam li anstataŭis Speŭsipon.

En 314 (aŭ 313) a.K., li mortis pro vundo en kapo, post kiam bronza vato faligis lin en lia hejmo.

## Verko 
Li klopodegis kunligi pitagorisman instruon pri nombroj a Platonan instruon pri ideoj, kaj esprimis opinion, ke nombroj kaj ideoj devenas el unu komuna prabazo. Li diferencigis tri specoj de ekzisto: pensado, kredado kaj sentuma perceptado. Oni atribuatas al li disdividon de filozofio en logikon, (retorikon, gramatikon kaj dialektikon), fizikon kaj etikon, sed preformitaj jam de Platono. Liaj verkoj ne konserviĝis ĝis nun.

## Tradukfonto 
Kategorio:Helenaj filozofoj
15910 Shinkamigoto

'*15910 *Shinkamigoto''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la urbeto Ŝinkamigoto en la nordo de la insuloj Goto, grupo da 140 insuloj en la okcidento de la gubernio Nagasaki.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
(15912) 1997 TR26

**(15912) 1997 TR26** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de SCAP
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Andrew Ellicott

dekstra|eta|upright=1.2|Presaĵo fare de Thackara & Vallance de Marto 1792 pri la verko de Ellicott "Plan of the City of Washington".
**Andrew ELLICOTT** (24a de januaro 1754 – 28a de aŭgusto 1820) estis usona termezuristo kiu helpis mapigi multon el la teritorioj okcidente de la Apalaĉaj Montoj, terenmezurante la limojn de la Distrikto Kolumbio. Li pluigis kaj kompletigis la verkon de Pierre (Peter) Charles L'Enfant pri la plano por Vaŝingtono, kaj estis instruisto pri termezuradaj metodoj por Meriwether Lewis.

## Referencoj
## Literaturo 
* Bedini, S. *Andrew Ellicott, Surveyor of the Wilderness,* Surveying and Mapping (Junio 1976): 113–135.
* Crim, R. D.: *Andrew Ellicott and the North Georgia Boundary of 1811*, paper submitted to the ACSM/FIG Conference in April 2002 in Washington, D.C. Alirita la 10an de Aŭgusto, 2005.
* Davis, N.M.: *Andrew Ellicott: Astronomer, mathematician, surveyor *, Lewis and Clark Trail Heritage Foundation, Philadelphia Chapter, 2001. Alirita la 10an de Aŭgusto, 2005.
* Davis, N.M.: *Andrew Ellicott and Meriwether Lewis *, Discovering Lewis & Clark, May 2005. Alirita la 10an de Aŭgusto, 2005.
* 
* 
* Nolan, A. (revised by Kerwin, P.), [*Andrew Ellicott: An Register of His Papers in the Library of Congress*](http://memory.loc.gov/cgi-bin/query/h?faid/faid:@field(DOCID+ms006045)), Manuscript Division, Library of Congress, Washington, D.C. 2003, *in* official website of U.S. Library of Congress Alirita la 13an de Februaro, 2009.
* Spies, G.C.: *Major Andrew Ellicott, Esq. — Colonial American Astronomical Surveyor, Patriot, Cartographer,Legislator, Scientific Instrument Maker, Boundary Commissioner & Professor of Mathematics*, presented at the FIG XXII International Congress, Washington, D.C., April 19–26, 2002, *in* retejo de la Internacia Federacio de Geodeziistoj FIG Alirita la 13an de Februaro, 2009.
* Toscano, P.: *Book Review: Andrew Ellicott, His Life and Letters*, Professional Surveyor Magazine **17**(6), Septembro 1996.
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Ia informaro pri la limo Florido-Alabamo(  2009-10-25).
* National Surveyors Hall of Fame .
* Article and portrait at "Discovering Lewis & Clark" 
* Bildo de Andrew Ellicott, 1809 de pentristo Jacob Eichholtz de Lancaster, Pennsylvania.
* A surveying instrument  de Andrew Ellicott, kun bildoj.

Kategorio:Historio de Usono
Kategorio:Usonaj teknikistoj
Kategorio:Vaŝingtono
Speŭzipo

eta|Speŭzipo.
**Speŭzipo** (eble 407 a.K. Ateno –339 a.K. samloke) estis Greka filozofo, nevo de Platono kaj post lia morto la dua sĥolarĥo (institutestro) en Akademio de Platono.

Lia unua instruisto estis Izokrato (436 a.K. - 338 a.K.), sed kiam Platono en la jaro 387 a.K. revenis en Atenon, fariĝis Speŭzipo akademiano kaj en la jaro 361 a.K. akompanis Platonon en lia tria vojaĝo Sicilion. Sur la mortlito Platono proponis lin esti sia sekvanto kaj la skolo aprobis tion. Li gvidis Akademion dum ok jaroj, ĝis sia morto en la jaro 339 a.K. Lia posteulo fariĝis Ksenokrato.

El Speŭzipo, verŝajne vasta verkaro konserviĝis nur frakcio de verko *Pri pitagorecaj numeroj*. El disaj notoj de aliaj aŭtoroj ŝajnas, ke Speŭzipo diferencigis Individuaĵon, kiel komencon de la aferoj, dum Bono venas pli malfrue, ke li havis pli grandan komprenon por studado de la naturo, precipe kreskaĵoj kaj animaloj, ke en perdita verko *Quota* proponis klasifikadon de vivanta naturo kaj ke ĝuaĵon ne konsideris bono. Aristotelo kelkaj liaj opinioj evidente kritikas, ekzemple en la 7-a kaj 12-a libro de *Metafiziko* kaj en *Nikomaĥa etiko*. Do eble oni povas juĝi, ke jam Speŭzipo turniĝis al empiria esplorado kaj observado de individuaĵo kaj do faris paŝon de filozofio al scienco.

## Koneksaj artikoloj 
* Platono
* Platonismo

## Notoj 
## Eksteraj referencoj 
* (en la angla)
* Temvorto Speusippos v *Encyclopedia Britannica 1911*
* Temvorto Speusippos ve *Stanford Encyclopedia of Philosophy*
* Diogeno Laertio, *Life of Speusippus* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Antikvaj grekoj
Kategorio:Helenaj filozofoj
Ŝtoneto

[eta|400x400px|Ŝtonetoj sur la strando de Broulee, [New South Wales, Aŭstralio]]
**Ŝtoneto** estas peco de klasto kiuj plejofte mezuras inter 4 ĝis 64 milimetroj. Ĝi ofte estas el siliko.

Strando kiu ekzistas ĉefe el ŝtonetoj ĝenerale nomiĝas ŝtonetstrando anstataŭ sablostrando.
Tiaj strandoj rezistas ondan erozion, kaj havas ekologiajn niĉojn kiuj povas estis habitato por bestoj kaj plantoj.

## Migraj ŝtonetoj kun tekst-arto 
alternative=Tekstero el poemo de Zamenhof: Eĉ guto malgranda|maldekstra|eta|Eĉ guto malgranda
Dum la KOVIM-19-pandemio pentritaj migraj ŝtonetoj iĝis popularaj inter artemuloj kiuj ŝatas pentri pozitivajn, kuraĝigajn vortojn sur ĝojaj, kolorriĉaj ŝtonetoj, ofte ŝtonetoj kiuj kuŝis en riveroj kaj kiuj estas poluritaj de la akvo kaj tial pli facile por tekst-arto. Iuj ŝtonartemuloj metas la ŝtonetojn en publikaj lokoj tra la mondo dum promenadoj, dum homoj kiuj trovas tian ŝtonon povas alporti ĝin hejmen aŭ meti ĝin en alian publikan lokon. Dorsflanke de la ŝtonoj iuj metas informon pri FB-paĝon (ekz. "Caminostones", "*Happy* *stones*", ...) kie eblas kunhavigi fotojn de la vojaĝantaj ŝtonetoj.

## Vidu ankaŭ 
Roka arto

## Eksteraj ligiloj 
Caminostones

Happy Stones

## Referencoj 
Kategorio:Sedimentaj rokoj
15913 Telemaĥo

**15913 Telemaĥo** estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la Greka Tendaro.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Uppsala-DLR Trojan Survey* elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Telemaĥo, filo de Odiseo kaj Penelopo en la helena mitologio. Li ĵus naskiĝis antaŭ la komenco de la troja milito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Uppsala-DLR Trojan Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
(15914) 1997 UM3

**(15914) 1997 UM3** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Psikiatria hospitalo

[eta|*Turo de la frenezuloj* en [Vieno|251x251ra]]
**Psikiatria hospitalo** estas specialigita malsanulejo por la kuracado de psikmalsanuloj. Ĝis la mezo de la 19-a jarcento la psikiatriaj hospitaloj estis nomataj **frenezulejoj** 

La malsanoj, kiuj estas kuracataj en psikiatria hospitalo estas psikozoj, gravaj depresioj kun risko de memmortigo, neŭrozoj kaj aliaj psikaj malsanoj.

Nuntempe ekzistas fermitaj kaj malfermitaj kuracsekcioj. En multaj landoj, la pacientoj estas kutime akceptataj sur libervola bazo, sed la paciento povas esti enhospitaligita ankaŭ kontraŭ sia volo, kiam li povas konsistigi signifan danĝeron al si aŭ al aliaj.

La traktado de pacientoj en la fruaj frenezulejoj estis kelkfoje senkompata kaj enfokusigita al limigo kaj moderigo de la konduto. La laŭgradaj reformoj en multaj landoj, kun la enkonduko de pli efikaj traktadoj, kondukis al la apero de modernaj psikiatriaj hospitaloj. Kun la uzo de kombinaĵo de medikamentoj kaj psikoterapio, oni provas precipe helpi la pacientojn atingi la kapablon, kontroli la propran vivon en la ekstera mondo.

La kuracisto Philippe Pinel, konata kiel la patro de la moderna psikologio, kiu unue starigis metodojn de kuracado kaj humana traktado de la mensmalsanaj prizorgatoj. Li demonstris ke liberigi pacientojn de ĉenoj kaj homa kuracado povas atingi bonajn terapiajn rezultojn.

## Vidu ankaŭ
* Sanatorio, paciento, laŭindikaĵa medicino
* skizofrenio, dupolusa perturbo, psikoterapio
* Aranĝo T4

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* : Psychiatric hospitals Psikiatriaj hospitaloj

Kategorio:Psikaj malsanoj
Kategorio:Malliberejoj
15916 Shigeoyamada

'*15916 *Shigeoyamada'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Sajtama, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la areospaca inĝeniero *Shigeo Yamada'' (1942–2002) de la Nacia Kosma Disvolviĝa Agentejo de Japanujo (NASDA). Li sukcesigis la lunan kosmosondilon Kaguja kaj la satelitojn por inĝenieria provo ETS-VII. Oferema kaj afabla, li dediĉis sin labori por la projektoj de la NASDA, ĝis kiam la "brulaĵo" de lia vivo estis fine elĉerpita.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Naoto Sato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
Korbiniano

eta|maldekstra|La tiel nomata "ursa miraklo", dum episkopo Korbiniano pasas la Alpojn survoje al Romo en 710 - pentraĵo de *Jan Polack* el 1489
La sankta **Korbiniano** (naskiĝis inter 670 kaj 680 en Arpajon sude de Parizo; mortis la 8-an de septembro inter 724 kaj 730 en Freising) estis kristana misiisto kaj estas konsiderata la unua episkopo de la diocezo Freising en Bavario. Li en la Romia Katolika Eklezio kaj la Ortodoksaj Eklezioj adoriĝas kiel Sanktulo. La jarindikoj tiom malprecizas, ĉar en tiu epoko en la orienta Franka Imperio apenaŭ fariĝis skribaj notoj, kaj la datoj tial nur proksimume fikseblas.

## Ikonografio 
[130px|eta|maldekstra|La blazono de [papo Benedikto la 16-a en la supra dekstra angulo bildigas la urson]]

Korbiniano en la kristana ikonografio estas prezentita en la kompanio de urso portanta ŝarĝan pakaĵon. Tiu kutimo baziĝas je tradicio laŭ kiu sovaĝa urso dum pilgrimado de Korbiniano al Romo en la Alpoj disŝiris ŝarĝobeston de la episkopo. La sanktulo laŭ la legendo kiel puno trudis al la urso porti liajn posedaĵojn kaj estis akompanata per la urso la tutan piediran vojon al Romo. La urso kiel la sankta atributo de Sankta Korbiniano ne nur aperas en kristanismaj artaĵoj, sed ankaŭ ekzemple la blazono de la urbo Freising en sia centra parto aŭ la blazono de la papo Benedikto la 16-a, kiu inter la jaroj 1977-1982 estis ĉefepiskopo de Munkeno kaj Freising, en la supra dekstra angulo bildigas la "korbinianan" urson.

Kategorio:Sanktuloj
Kategorio:Episkopoj de Freising
Kategorio:Ursoj en populara kulturo
Kompromiso de 1790

La **Kompromiso de 1790** (en angla *Compromise of 1790*) aludas al politikaj aferoj en Usono kiuj kondukis al aprobo de leĝoj *Acts* pri *Residence* kaj *Assumption* en Julio de 1790, supere de leĝofaraj malebloj en Usona Kongreso. La kompromiso avertis pri politika krizo, kiu, laŭ samtempuloj, kontraŭstaras la ĵus organizitan novan usonan nacion kaj kondukus al la disigo. Centre de la polemiko kuŝis la kontraston inter la interesoj kaj komercaj kaj agraraj kiel fontoj de riĉo, kaj la aŭtoritato de la nova centra registaro por helpi la urban kaj industrian disvolvigon je malprofito de la etendo de agrikulturo okcidenten. Ŝtatestroj de kaj federaciaj kaj de ŝtataj niveloj serĉis rompi la leĝofaran malhelpon pri “assumption” kaj “residence” tra neoficiala negocado. Tiele oni organizis mombrajn sekretajn kunvenojn kaj politikajn vespermanĝojn en Novjorko - tiam funkciante kiel provizora ĉefurbo de la lando en la somero de 1790 kiam ankoraŭ ne estis decidita la solvo pri Vaŝingtono.

## Organizantoj 
* Alexander Hamilton - Ministro pri Trezoro
* James Madison - Kongresano
* Thomas Jefferson - Usona ministro pri eksteraj rilatoj
* George Washington - Prezidento de Usono

## Notoj 
## Referencoj 
### Citoj 
* Brock, W.R. 1957. *The Ideas and Influence of Alexander Hamilton* in Essays on the Early Republic: 1789-1815. Ed. Leonard W. Levy and Carl Siracusa. New York: Holt, Rinehart and Winston, 1974.
* Burstein, Andrew and Isenberg, Nancy. 2010. *Madison and Jefferson*. New York: Random House
* Ellis, Joseph J.2000. *[Founding Brothers: The Revolutionary Generation.* Alfred A. Knopf. New York. ISBN 0-375-40544-5
* Malone, Dumas and Rauch, Basil. 1960. *Empire for Liberty: The Genesis and Growth of the United States of America*. Appleton-Century Crofts, Inc. New York.
* Staloff, Darren. 2005. *Hamilton, Adams, Jefferson: The Politics of Enlightenment and the American Founding*. Hill and Wang, New York. ISBN 0-8090-7784-1

## Bibliografio 
* Cooke, Jacob E. "The Compromise of 1790." William and Mary Quarterly 27 (Oktobro 1970): 523–545.
* Risjord, Norman K. "The Compromise of 1790: New Evidence on the Dinner Table Bargain." William and Mary Quarterly 33 (Aprilo 1976): 309–314.

## Eksteraj ligiloj 
* Compromise of 1790
* Answers.com article

Kategorio:Historio de Usono
Nikolao la 5-a (kontraŭpapo)

**Pietro Rainalducci**, franciskana monaĥo estis **Nikolao la 5-a kontraŭpapo** ekde la 12-a de majo 1328 ĝis la 25-a de julio 1330, dum la papa regado de Johano la 22-a (1316–34) en Avinjono. Li estis la lasta “imperia” kontraŭpapo, establita de la Sankta Romia Imperiestro.

## Biografio 
Rainalducci naskiĝis en Corvara, monta landeto en la provinco de Peskaro, en Abruco Italio. Edziniginte Giovanna di Matteo, post la disvolvo de la geedziĝo, en 1285, membriĝis en la franciskana ordeno, kaj fariĝis fama predikanto.

### Elektiĝo al kontraŭpo 
Li estis surronigita papo per la decido de la ekskomunikita imperiestro Ludoviko la 4-a de la Sankta Romia Imperio en asembleo de sacerdotoj kaj laikoj, kaj konsekrita en la Antikva baziliko de Sankta Petro en Vatikano, la 12an de majo 1328, de la episkopo de Venecio.

Post kvar monatoj pasintaj en Romo, li retiriĝis kun Ludoviko la 4-a en Viterbo, kie restis kelkajn monatojnpartoprenis en la sieĝo de Grosseto, kaj do atingis Pizon, kie estis kontrolita de la imperia vikario.

La 19-an de februaro 1329 la kontraŭpapo prezidis bizaran ceremonion en Katedralo de Pizo, en kiu pajla pupo figuranta Johanon la 22-an pape vestitan, estis formale kondamnitaj, degradita kaj liverita al la civila juĝpovo.

### Ekskomunikita kontraŭpapo 
Tiu Nikolao la 5-a, kontraŭpapo,  estis ekskomunikita en la aprilo de 1329 kaj, post la foriĝo el Italio de la imperiestro kiu lin forlasis al sia destino (aprilo de 1329) serĉis rifuĝon ĉe la grafo Bonifaco de la Gherardesca najbare de Piombino. Certigite pri pardono, li prezentis konfeson pri siaj pekoj, antaŭe al la ĉefepiskopo de Pizo, kaj poste al Avinjono, nome al papo Johano 22-a, la 25an de aŭgusto 1330, kiu lin absolvis. Li restis en honora mallibereco en la Papa Palaco de Avinjono ĝis la morto okazinta en oktobro de 1333.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Alessandro Cutolo, «[NICCOLÒ V, antipapa](http://www.treccani.it/enciclopedia/niccolo-v_res-f9704936-8bb1-11dc-8e9d-0016357eee51_(Enciclopedia-Italiana)/)», en *Enciclopedia Italiana*, Romo, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1934.
* Amedeo De Vincentiis, «[NICCOLÒ V, antipapa](http://www.treccani.it/enciclopedia/antipapa-niccolo-v_(Dizionario-Biografico)/)», en*Dizionario Biografico degli Italiani*, Volumo 78, Romo, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2013.
* Kardinaloj nomumitaj de Nikolao la 5-a kontraŭpapo
*  The Cardinals of the Holy Roman Church-Concistories 

Kategorio:Kontraŭpapoj
Kategorio:Franciskanoj
Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Sankta Romia Imperio
Kategorio:Homoj ekskomunikitaj de romkatolika eklezio
Pierre Charles L'Enfant

**Pierre** "**Peter**" '''Charles L'Enfant''' (franca prononco [pjɛʁ ʃɑʁl lɑ̃fɑ̃|], en Esperanto Petro Karlo La Infano; 9-a de aŭgusto 1754 - 4-a de junio 1825) estis francdevena usona arkitekto kaj civila inĝeniero plej bone konata pro sia desegno de la plano por la stratoj de Vaŝingtono, nome laŭ la Plano L'Enfant.

Li estis farinta studojn pri arto kaj pentrado eĉ ĉe Luvro. Li alvenis en 1777 en Usonon aliĝinta al la Usona Revolucio. Li militservis sub estrado de La Fayette kaj kun George Washington. Post la milito li plenumis diversajn komisiojn.

## Notoj 
## Referencoj 
* 
* 
**Sterling, Christopher H. (2003). *Revisiting an Old Controversy*. Review of Bowling, Kenneth R. (2002), ''Peter Charles L'Enfant: vision, honor, and male friendship in the early American Republic*. H-DC, H-Net Reviews. *In* H-Net Reviews of the Humanities and Social Sciences *in'' website of H-Net Humanities and Social Sciences Online by The Center for Humane Arts, Letters, and Social Sciences Online, Michigan State University. Retrieved August 20, 2009.
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* L'Enfant Plaza (Metroo de Vaŝingtono)

## Eksteraj ligiloj 
* Ovason, David, ''The Secret Architectpre of Our Nation's Capital: the Masons and the building of Washington, D.C.*, New York City: Perennial, 2002. ISBN 0-06-019537-1 ISBN 978-0060195373
* Mann, Nicholas, Sacred Geometry of Washington, D.C.: The Integrity and Power of the Original Design*, Green Magic 2006. ISBN 0-9547230-7-4, ISBN 978-0-9547230-7-1

Kategorio:Usonaj arkitektoj
Kategorio:Usonaj militistoj
Kategorio:Francdevenaj usonanoj
Kategorio:Usonaj inĝenieroj
Kategorio:Urboplanado
Kategorio:Usona Sendependeco
Kategorio:Vaŝingtono
Józef Kostrzewski

eta|Jozef Kostrzewski, Poznan, 1924r
**Józef Kostrzewski** (naskiĝis la 25-an de februaro 1885 en Węglewo, proksime al Gniezno, mortis la 19-an de oktobro 1969 en Poznań) - pola arkeologo, muzeologo, profesoro de Universitato Adam Mickiewicz, kreinto de arkeologia skolo de Poznań, interalie esploris arkeologian lokon Biskupin (distrikto Żnin).

## Biografia skizo 
Józef Kostrzewski lernis en gimnazio en Ostrovo, kie partoprenis patriotajn organizaĵojn kaj poste en Gniezno. En 1903 ligis kontakton kun profesoro Wincenty Lutosławski. En 1907 abiturientiĝis en Poznań. Doktoriĝis en Humboldt-Universitato en Berlino. Post la unua mondmilito kunorganizis Universitaton de Poznań.

Unu el kunkreintoj de indiĝena teorio en pola arkeologio, kiu premisis historian daŭrigon de slava setlado sur la teritorio de Pollando de prahistorio. Pri tio disputis kun germanaj arkeologoj, pro kio dum la dua mondmilito estis enskribita liston de malamikoj de Nazia Germanio. Post la germana invado en Pollandon en la universitato de Poznań aperis arkeologoj en uniformoj de SS. La profesoro nur danke al helpo de amikoj kaj rapida fuĝo savis sian vivon. Dum la germana okupado devis ŝanĝi sian nomon ĉar estis serĉata de gestapo.

Post la milito de 1957 reala membro de Pola Scienca Akademio. En 1965 ricevis honoran doktorecon de sia universitato. La saman titolon ricevis ankaŭ de Jagelona Universitato aŭ ekzemple de Humboldt-Universitato en Berlino.

## Sciencaj atingoj 
Li aktivis en multaj fakoj de arkeologio, sed antaŭ ĉio okupiĝis pri bronzepoko kaj frua mezepoko. Adepto de ĉeesto de slavoj ankoraŭ antaŭ periodo de la frua mezepoko. Lia verkaro ampleksas pli ol 900 laboraĵoj, en tio 11 monumentaj sintezoj kaj monografioj pri prahistorio kaj la frua mezepoko de la polaj teroj.

## Pli gravaj publikaĵoj 
* Józef Kostrzewski: "Wielkopolska w czasach przedhistorycznych" (Grandpolujo en prahistoria tempo; 1913, 3-a eldono 1955)
* Józef Kostrzewski: "Die ostgermanische Kultur der Spätlatenezeit" (1919)
* Józef Kostrzewski: "Kultura prapolska" (Prapola kulturo; 1947, 3-a eldono 1962)
* Józef Kostrzewski: "Pradzieje Polski" (Prahistorio de Pollando; kune kun W. Chmielewski kaj K. Jażdżewski, 1965).

## Bibliografio 
* Hieronim Kaczmarek, Kostrzewski Józef, [en:] *Polski słownik biograficzny konserwatorów zabytków* (Pola biografia vortaro de la monumento-konservistoj), redaktis Henryk Kondziela, Hanna Krzyżanowska, kajero 2, Wydawawnictwo Poznańskie, Poznań 2006, ISBN 83-7177-416-8

Kategorio:Polaj sciencistoj