open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sulavesa lilarbalciono

**Sulavesa lilarbalciono** (*Cittura cyanotis*) estas specio de arbalcionoj el genro *Cittura*, trovebla en malaltaĵaj partoj de Indonezia insulo Sulaveso kaj en Lembeh-insulo.

## Taksonomio
]]
La specion unue priskribis nederlanda zoologo Coenraad Jacob Temminck en 1824 sub dunomo *Dacelo cyanotis*.
Nun al genro *Dacelo* apartenas nur kukabaraoj, kaj lilarbalcionoj estas movigitaj al genro *Cittura*.

La genra nomo devenas de  vortoj kitta ("pigo") kaj oura ("vosto"), kaj la specia nomo *cyanotis* de klasikaj grekaj *kuanos* ("malhele blua" aŭ "cejana") kaj *-ōtis* ("orelo").
La tuta latina nomo do povas esti tradukita kiel "bluorela pigvostulo".

## Priskribo 
Sulavesa lilarbalciono havas stereotipe alcionan formon, kun mallonga vosto kaj grandega, relative al la resto de korpo, beko. En kolorigo de plumaro estas ioma seksa duformismo. Plenkreskaj iĉoj havas brunecan kapon kaj rufan voston, sed ĝiaj flugiloj estas bluaj kaj dorso pale lilkolora. Inoj havas neniun bluan nuancon en plumaro, anstataŭe iliaj flugiloj estas rufaj kaj la dorso griza. Ambaŭ seksoj havas blankajn malsuprajn partojn de la plumaro, nigran aŭ tre malhele bluan "maskon" tra la okuloj kaj blankajn "brovojn" super ĝi. Iliaj bekoj estas ruĝaj kun ioma lilkolora nuanco. Rigardate de malsupre dum flugo, la flugiloj ankaŭ estas blankaj kun nigra strio.

La voĉo estas rapida *ku-ku-ku-ku*.

## Konduto
Sulavesa lilarbalciono renkonteblas en malaltaĵaj pluvarbaroj kaj en pli sekaj arbaroj sur altaĵoj ĝis 1000&nbsp;m super marnivelo.

Samkiel plimulto de aliaj alcionoj, ĝi ĉasas per embusko. La birdo sidas senmove sur malalta branĉo atendante predon, kiu konsistas plejparte je teraj insektoj, kaj vidinte ĝin plonĝas al ĝi kaj kaptas ĝin. Pri la socia kaj reprodukta konduto de tiu ĉi specio nenio estas konata, kaj neniu ĝis nun trovis kaj priskribis ĝian neston.

## Statuso
Ĵus nun IUCN listis tiun ĉi specion malplej zorgiga en sia listo de jaro 2021. Tamen pro tio, ke la specio havas limigitan kaj disan arealon, ekzemple, ĝi estis neniam observata en sudaj partoj de Sulaveso, ke ĝi estas relative nekutima, kaj ankaŭ pro habitatdetruo pro senarbarigo en malaltaĵa Sulaveso dum lastaj jardekoj, lastajn jarojn aperis signaloj reklasi ĝin preskaŭ minacata.

## Bildaro

File:Raja-udang Pipi-ungu.JPG| En arbaro sur monto Mahawu (ĉirkaŭ 1100&nbsp;m super marnivelo)
File:Lilac Kingfisher.JPG| En Norda Sulaveso
File:Sulawesi trsr DSCN0215.JPG|En naturrezervejo Tangkoko, Sulaveso

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Filmoj de alcionoj ĉe Interreta Birdokolekto

Kategorio:Alcededoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Koracioformaj
Konsilio de Alteduko en Israelo

La **Konsilio de Alteduko en Israelo** (; akronime konata מל"ג **MaLaG**) estas kontrola establo pri universitatoj kaj altlernejoj en Israelo . Ĝi estas la unusola organizaĵo kun la aŭtoritato establi akademian edukan akrediton. La estro de la konsilio estas la ministro de edukado kaj almenaŭ du-trionoj de ties membroj estas docentoj.

La Konsilio funkcias laŭ la Leĝo de la Kneset pri la Konsilio Supera Eduka, de 1958, laŭ kiu estas malpermesite limigi liberecon de opinio kaj konscienco, enmiksiĝi en la determino de studprogramoj kaj enmiksiĝi en la nomumon de akademia personaro kaj instrumetodoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Edukado en Israelo
El florido pensil

***El florido pensil*** (La florplena pendoĝardeno, kompleta titolo *El florido pensil. Memoria de la escuela nacionalcatólica*) estas eseo de 1994, kies aŭtoro estas Andrés Sopeña Monsalve (profesoro pri juro de la Universitato de Granado kaj fakulo pri socia komunikado), kun prologo de Gregorio Cámara Villar (profesoro pri Konstitucia Juro de la sama universitato).​

Ĝi konsistas en trairado de la eduka sistemo de la epoko post la Hispana Enlanda Milito, identigita kun la ideologio de la "nacikatolikismo" ĉefe de la unua epoko de frankismo, kaj kun tradicia metodologio, bazita sur dogmismo, la supermetado de la aŭtoritato pere de disciplino kaj la rutina akiro de sciaro pere de parkerado, ne permesante minimuman ŝancon por pridemandado aŭ kritiko; ankaŭ ne gravis ĉu la kompreno de la lernitaro reale gravas (la titolo mem referencas esprimon nekompreneblan por la infanaj lernantoj).

La verko estis adaptita al teatro -fare de la eŭska trupo Tanttaka, 1996-​ kaj al kino (El florido pensil, Juan José Porto, 2002).

## Signifo de "florido pensil" 
La titolo estas inspirita en verso de vortumado de la Himno de Hispanio (kiu fakte ne havas oficialan vortumadon) tia kiel ĝi aperas en la Enciklopedio Álvarez, laŭ vortumado de nekonata aŭtoro:

"Pensil" aŭ "pénsil" (el latina *pensĭlis*, pendanta) aplikeblas speciale al ĝardenoj (kiel historia referenco al Pendoĝardenoj de Babilono).

## Notoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1994
Kategorio:Hispanaj libroj
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Kategorio:Hispanaj teatraĵoj
El florido pensil (filmo)

***El florido pensil*** (La florplena pendoĝardeno) estas hispana filmo de 2002, reĝisorita de Juan José Porto, laŭ scenaro de Juan José Porto, Roberto Oltra kaj Roberto Vera. 

## Intrigo 
La filmo rakontas la vivon de grupo de bazlernejanoj en la epoko de frankismo reference al la eduka sistemo nomita de "nacikatolikismo", kiu miksis konservativan katolikismon kun naciisma diktatoremo, kun aprono de la oficiala katolika hierarkio tiam reganta. La epizodoj fokusas al aŭtoritatismo de la instrumetodoj, kaj la malfacilon kompreni diversajn studobjektojn, kiel ekzemple kelkajn pri religio kaj teologio, kiel la afero de la Sankta Triunuo. Ĉio estas rakontata por okazigi amuzon kaj humoron el la perspektivo de la publiko de la fino de la 20-a jarcento, ĉar la filmo estas bazita sur la samnomaj teatraĵo kaj antaŭa eseo nome *El florido pensil*, de Andrés Sopeña Monsalve (1994).​ 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Fernando Guillén 	... 	Don Julián
* El Gran Wyoming 	... 	Don Secundino
* Natalia Dicenta 	... 	Patrino de Sopeña
* Emilio Gutiérrez Caba 	... 	Sopeña plenkreska
* María Isbert 	... 	Doña Paquita
* Chus Lampreave 	... 	Doña Pepa
* Francis Lorenzo 	... 	Roberto Alcázar
* Jorge Sanz 	... 	Pedrín
* Agustín González 	... 	Parolanto

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2002
Kategorio:Historiaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Filmoj pri edukado
Trolebusa transporto en Sibiu

La **Trolebusa transporto en Sibiu** () provizis elektran transporton en la urbo. La reto estis malfermita la  kaj fermita la .

centra|280ra|eta|Trolebuso kaj tramo

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Sibiu
* Tramtransporto en Sibiu
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Sibiu
Sibiu
Tramtransporto en Sibiu

La **Tramtransporto en Sibiu** () estis trama sistemo funkciinta en la rumana urbo Sibiu.

centra|280ra|eta|Trolebuso kaj tramo

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Sibiu
* Rășinari
* Trolebusa transporto en Sibiu
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Sibiu
Sibiu
Sibiu
Sibiu
Enciklopedio Álvarez

La **Enciklopedio Álvarez** estis unu de la plej konataj enciklopedioj uzitaj dum la reĝimo de la diktatoro Francisco Franco, el 1954 ĝis 1966. Antonio Álvarez Pérez, ties aŭtoro, estis instruisto kiu laboris en Zamoro (Hispanio).

## Historio
El la 1940-aj jaroj li vere ordigis la studobjektojn kaj liaj kolegoj instigis lin aranĝi la materialon. En 1951 li jam havis prilaborita la unuan volumon, por infanoj de 6 ĝis 8 jaroj, kiu superis la diversajn tiaman cenzurojn de Hispanio (politika kaj eklezia), kaj sekvajare li sukcesis eldoni ĝin en Zamoro en la eldonejo ELMA. Post sukceso, publikigis ĝin ankaŭ la eldonejo de Valadolido nome Miñón, kiu plue sukcesigis la vekon.

Oni ampleksigis la diversajn librojn, tri versiojn de "Mi cartilla" kaj "El parvulito", la librojn korespondajn al "unua grado" (por lernejanoj de ĝis 7 jaroj), "dua grado" (de 7 ĝis 12 jaroj) kaj "tria grado" (de 12 ĝis 15 jaroj) kaj la enciklopedion de "Profesia Enkonduko", krom kajerojn de ekzercoj kaj libroj por instruistoj.​ La Enciklopedio Álvarez atingis la 80% de la merkato de la tiamaj lernolibroj, kaj oni ĉirkaŭkalkulas, ke oni vendis ĝis 22 milionojn da ekzempleroj en Hispanio kaj inter 33 kaj 34 milionojn se aldonita la cetero de la materialo, kajeroj, libroj por instruistoj ktp. En 1973 je la aprobo de Ĝenerala Leĝo de Edukado, pli kongrua kun la fina epoko de frankismo, la enciklopedio Álvarez ĉesis esti uzata. 

## Eldonoj
La enciklopedio enhavis studobjektojn kiel Historio de Hispanio, Sankta Historio, Evangelioj, Hispana Lingvo, Aritmetiko, Geometrio, Geografio, Naturaj Sciencoj, Familia kaj Socia Edukado, Higieno, Rememorigaj Lecionoj, Politika Edukado ktp. Ĝenerala edukado kaj historio estis la studobjektoj kiuj estis pli manipulitaj kongrue kun la ideologio de la frankisma reĝimo. 

Ekde la unuaj eldonoj de la 1950-aj jaroj ĝis la lastaj de 1966 okazis ŝanĝoj kaj reformoj, kaj pri la enhavo kaj Pri la kvalito de la libroj, kun pli bonaj desegnoj el nigrablanka al koloro. En 1997, la eldonejo EDAF faris faksimilan eldonon de la plej popularaj eldonoj:

* *El parvulito*. ISBN 844140299X ISBN 978-84-414-0299-7

**Enciclopedia Álvarez de Primer Grado*. ISBN 8441405271 ISBN 978-84-414-0527-1

**Enciclopedia Álvarez de Segundo Grado*. ISBN 8441404194 ISBN 978-84-414-0419-9

**Enciclopedia Álvarez de Tercer Grado*. ISBN 8441402442 ISBN 978-84-414-0244-7

**Enciclopedia Álvarez. Iniciación Profesional*. ISBN 8441410003 ISBN 978-84-414-1000-8

Ili ne celis la instruadon en bazlernejoj, sed la memoron de tiuj kiuj uzis la enciklopediojn estante infanoj.

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
* *Tal como éramos*, artikolo de Miguel G. Vázquez kaj Pedro Simón.
* perso.wanadoo.es Enciclopedias Álvarez
* La enciclopedia Álvarez: una cincuentona de muy buen ver
* La enciclopedia Álvarez y su autor

Kategorio:Libroj aperintaj en 1954
Kategorio:Hispanaj libroj
Kategorio:Enciklopedioj
Kategorio:Didaktiko
Kategorio:Frankismo
Trolebusa transporto en Suceava

La **Trolebusa transporto en Suceava** () estas fermita trolebusa sistemo en la rumana urbo Suceava.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Suceava
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* trolley:motion (plurlingva)

Kategorio:Suceava
Suceava
Béla Balogh (geografo)

**Béla Balogh** [balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Béla,** estis hungara geografo, ŝtatoficisto.

 naskiĝis  en Nagyiván, li mortis en decembro de 1986 en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en Budapeŝto en 1952, poste li akiris geografian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1956. Post la diplomo li estis oficisto en pluraj laborejoj, poste inter 1959-1986 li havis postenojn en ministerio. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1958, li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1972. Li traktis regionan esploradon, ĉefe kun la geografia kaj ekonomia analizo de la konstru- kaj konstrumateriala industrio, krome li estis unu el la unua en Hungario, se temas pri industria geografio. Li ricevis premion en 1983.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Iparföldrajzi vizsgálatok a Délkelet-Alföldön.* (1961)
* *Az építő- és építőanyagipar területi elhelyezkedése és kapcsolata a fogyasztókkal.* (disertaĵo, 1971)
* *Magyarország építő- és építőanyagiparának szerkezete.* (monografio, 1977)
* *A falvak jövője.* (1986)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Despicable Me

***Despicable Me*** estas usona media franĉizo kreita de Sergio Pablos, Cinco Paul kaj Ken Daurio. Ĝi centras sur iama superfiulo fariĝinta sekreta agento nomita Gru, liaj adoptfilinoj, Margo, Edith, kaj Agnes, kaj liaj flavkoloraj *Minions*. La franĉizo estas produktita fare de *Illumination* kaj distribuita de ĝia tegmentofirmao Universal Pictures.

La franĉizo komenciĝis per la filmo de la sama nomo de 2010, kiu estis sekvita per tri daŭrigoj, *Despicable Me 2* (2013), *Despicable Me 3* (2017), kaj *Despicable Me 4* (2024) kaj de du kromproduktaj prekveloj, *Minions* (2015) kaj *Minions: The Rise of Gru* (2022). La franĉizo ankaŭ inkludas multajn mallongajn filmojn, televidspecialaĵon, plurajn videoludojn, kaj plezurparkalogaĵon.

## Plongaj filmoj
## Notoj 

Kategorio:Usonaj animaciaj filmoj
Kategorio:Filmaj serioj
Kategorio:Animaciaj serioj
Kategorio:Fikciaj krimuloj
Kategorio:Fikciaj orfoj
Año mariano

***Año mariano*** (Maria jaro) estas hispana filmo de 2000, reĝisorita de Karra Elejalde kaj Fernando Guillén Cuervo, laŭ scenaro de ili mem kaj protagonistigita de ii mem inter aliaj. 

## Intrigo 
Mariano suferas trafikakcidento en plantejo de mariĥuano kiu estas bruligita fare de la Civilgvardio. Duonkonscia kaj toksiĝinta je kanabo li suferas halucinon en kiu li kredas esti vidinta la virgulinon. Homoj kredas tion kaj pere de la zorgoj de monaĥino kaj de la servoj de Toni Towers, ruza promociisto de spektakloj por malkleruloj, Mariano tuj iĝas iluminita viziulo. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Karra Elejalde (Mariano Romero); estas vortoludo inter la nomo de la protagonisto, Mariano, kun la samnoma vorto de la titolo kun la signifo Maria, de Maria, alude al la dipatrino kaj ankaŭ al la popola karesnomo de mariĥuano, nome "maría".
* Fernando Guillén Cuervo (Tony Towers)
* Manuel Manquiña (Talavera)
* Sílvia Bel (Máría Vélez)
* Pepín Tre (Hoper)
* Karlos Arguiñano (Viriato)
* Gorka Aguinagalde (kaporalo Alcázar)
* Paco Sagarzazu (episkopo)
* Ángel Castilla (Esperanza)

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2000
Kategorio:Filmoj pri drogoj
Ana Álvarez

**Ana Teresa ÁLVAREZ Páez** (Jerez de la Frontera, Kadizo, 19a de novembro 1969), konata kiel **Ana Álvarez**, estas hispana aktorino kun ampleksa kariero en kino kaj televido. Ŝi laboris en pli ol kvin dek titolon de kino kaj televido, krom en teatro. Pro ili ŝi ricevis plurajn premiojn kaj naciajn kaj internaciajn.

## Kariero
Ŝi ekkarieris kiel internacia manekeno. En 1988 ŝi debutis filme en Jarrapellejos de Antonio Giménez-Rico. En 1991 Ana Álvarez partoprenis en *Don Juan en los infiernos*, reĝisorita de Gonzalo Suárez kaj en 1992 la aktorino ludis duarangan rolon de naiva maliculino en la filmo de Jaime Chávarri nome *Tierno verano de lujurias y azoteas*. 

alt=Ana Álvarez en Pasapalabra. 2021|eta|maldekstre|Ana Álvarez, 2021.
En 1993, Ana Álvarez kunprotagonistis —kun Karra Elejalde— la filmon de Juanma Bajo Ulloa, nome *La madre muerta*, en kiu la aktorino ludis la rolon de junulino kiu, atestinte la murdon de sia patrino kaj ricevinte pafon en la atako, suferas mensan misordon, pro kio Ana Álvarez ricevis la rekonon de kelkaj festivaloj. En 1995, Ana Álvarez partoprenis en la filmo de Manuel Gutiérrez Aragón nome *El rey del río*, kun Alfredo Landa kaj Carmen Maura. En 1996, Ana Álvarez kunprotagonistis *Brujas*, kun Penélope Cruz kaj Beatriz Carvajal, reĝisorita de Álvaro Fernández Armero, pri la aventuroj de tri virinoj tre diferencaj kiuj vagadas solaj tra senhoma somera Madrido.

Ekde tiam ŝi plue partoprenis en filmoj, laboris en kelkaj landoj de Hispanameriko, kaj laboris por teatro kaj televido, inter aliaj aferoj. En la 21-a jarcento ŝi laboris ĉefe por televido.

## Filmoj 
* 1988 	Jarrapellejos 	
* 1989 	Soldadito español 	
* 1990 	Aquí huele a muerto 	
** El tesoro 	
** 1991 	Don Juan en los infiernos 	
** Solo o en compañía de otros 	
* 1992 	Yo me bajo en la próxima, ¿y usted? 	
* 1993 	La madre muerta 	
** Tierno verano de lujurias y azoteas 	
* 1994 	Enciende mi pasión 	
** Los peores años de nuestra vida 	
** El baile de las ánimas 	
* 1995 	Dile a Laura que la quiero 	
** ¡Oh, cielos! 	
** El rey del río 	
** Vivir al límite 	
* 1996 	Best-seller: El premio 	
** Geisha 	
** Brujas 	
** Robo en el cine Capitol 	
* 1997 	Igual caen dos 	
* 1998 	Mátame mucho 	
** Cha-cha-chá 	
* 1999 	Cosas nuestras 	
** Un dulce olor a muerte 	
* 2000 	A galope tendido 	
* 2002 	Cuba 	
* 2003 	Alas rotas 	
* 2004 	La mirada 	
* 2005 	Sinfín 	
* 2006 	GAL 	
* 2008 	Prime Time 	
* 2010 	Suspicious Minds 	
* 2016 	Minotauro 	
* 2019 	Rocambola 
** El sueño de Malinche 	
* 2021 	Alas de Tiniebla

## Eksteraj ligiloj
* oficiala retejo
* en imdb

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Frie Leysen

**Frie Leysen** estis laŭ kulturo flandra kaj laŭ nacieco belga ekspozicia kuratoro kaj precipe okazistino kaj direktorino de teatraj festivaloj - ŝi naskiĝis la 19-an de februaro 1950 en Haselto kaj mortis 70-jaraĝa la 22-an de septembro 2020 en Bruselo. En 2014 ŝi honoriĝis per la Erasma premio, ĉiujara premio donita de la estraro de la fondaĵo *Praemium Erasmianum* en Nederlando al individuoj aŭ institucioj kiuj faris esceptajn kontribuojn al kulturo, socio aŭ socia scienco en Eŭropo kaj la resto de la mondo. Ĝi estas unu el la plej eminentaj premioj de Eŭropo. La premio estas nomita laŭ Erasmo de Roterdamo, siatempe ofte latine nomita *Desiderius Erasmus*, nederlanda renesanca humanisto.

## Referencoj 
Kategorio:Flandraj artistoj
Jenő Bársony (ginekologo)

**Jenő Bársony** [bArŝonj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bársony Jenő,** estis hungara ginekologo, obstetrikisto, altlerneja instruisto. Lia familia nomo estis *Bornstein* ĝis 1906.

Jenő Bársony naskiĝis  en Miskolc, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Bársony devenis el juda familio. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato, tamen li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1918. Post la diplomo li estis subkuracisto en Budapeŝto, poste inter 1930-1948 ĉefkuracisto en juda hospitalo. Li ekinstruis en la universitato en 1946, inter 1948–1962 li estis docento, inter 1962–1969 li estis katedrestro en medicina instituto. Intertempe li akiris ginekologian licencon en 1926, li kandidatiĝis en 1952 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1954-1969. Pro divorco li edziĝis dufoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A méhfüggelékek endometriosisáról*. (1935)
* *A női ivarmirigy- működés aktuális állapotának vizsgálatára irányuló kísérletek.* (1938)
* *A petefészek-működés elégtelenségének gyógyítására irányuló újabb törekvések.* (1953)
* *Obesitas és terhesség.* (1957)
* *A terhesség szövődése belgyógyászati betegségekkel.* (kunaŭtoro, 1962; 2-a eldono: 1965)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ginekologoj
Kategorio:Hungaraj obstetrikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ernő Gebauer

**Ernő Gebauer** [ernO gebaŭer], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Gebauer Ernő Gusztáv Antal,** estis hungara pentristo, grafikisto.

 naskiĝis  en Hartberg (Aŭstrio-Hungario, Stirio), li mortis  en Pécs.
eta|

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Pécs en 1901, poste tuj li ekspoziciis. Li akiris pentroartistan-pedagogian diplomon en Hungara Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1905, poste li studis en majstrolernejo de Bertalan Székely (1906-1910), dum kaj poste li studvojaĝis al Italio. Ekde 1912 ĝis sia morto li pentradis en Pécs, respektive en Baranya. Dum la 1-a mondmilito li soldatiĝis, sed li estis milita pentristo (tiam ne estis militaj fotistoj). Inter 1919-1962 li havis pentristan lernejon, foje kun Ferenc Martyn. En 1925 li partoprenis en la UK 1925, kaj la Esperantaj poŝtkartoj, kiujn li faris por tiu ĉi okazo, vojaĝis tra la tuta mondo. Krom la ĝenropentraĵoj, pejzaĝoj, grafikaĵoj, ilustraĵoj li kreis 60 murbildojn en preĝejoj kaj dek murbildojn en profanaj konstruaĵoj. Li edziĝis en 1934 kaj li ricevis 4 premiojn inter 1928-1936.

## Elektitaj murpentraĵoj 
* kinejo en Pécs: sekpentraĵo (1911-1912)
* Preĝejo Sankta Francisko el Asizo (Pécs): fresko sur ekstera muro (1926, vidu la bildon!)
* Kapelo Dolora Sankta Maria (Mohács) murpentraĵo (1928)
* hospitalo en Mohács (1936)
* Preĝejo Aŭgusteno de Hipono (Pécs) (1940)
* Etnografia Muzeo en Pécs (1948)
* Preĝejo Prezento de Jesuo (Pécs) (1951)
* mezlernejo en Pécs: „Zrinyi Miklós költő és hadvezér” kaj pluraj aliaj sekpentraĵoj (1955)
* Preĝejo Stefano la 1-a (Nagydorog) (ĉefaltara fresko)

## Elektitaj pentraĵoj 
* A pécsi székesegyház
* Apokalipszis lovasai (1960)
* Férfiportré
* Ház a kert végéből
* Kacérkodás
* Kint az utcán (1946)
* Nagy tájkép
* Pécs, Jókai tér
* Pécs látképe a Hotel Kikelet irányából
* Régi pécsi emlék
* Római-part
* Vacsora

## Elektitaj ekspozicioj 
* Pécs, 1901 (debuta)
* Pécs, 1966 (rememora)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Pécs (2012)
* strato en Pécs

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kastelo de Nagyrábé

La **kastelo de Nagyrábé** (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj **Kastelo de Des Echerolles**) estas neuzita konstruaĵo en grandvilaĝo Nagyrábé (Hungario).

## Historio 
Origine en tiu areo estis vilaĝo Rétszentmiklós (nun parto de Nagyrábé) kun nobeldomo de Kruspér. Tiu nobela familio kontaktiĝis kun Des Echerolles pro geedziĝo. Ili konstruis la kastelon videblan nun en loko de la nobeldomo en 1909. Tamen la kapelo restis netuŝita, jam kiel parto de la kastelo. En 1927 la kastelo estis trakonstruita. Dum la 2-a mondmilito la posedantoj vivis en kelo de la kastelo, sed poste la grafa familio devis forlasi Hungarion pro la komunisma erao. Dum la socialismo agrikulturaj lernejo aŭ kooperativo uzis la kastelon kun la aldonaĵoj. En 1983 ĝi estis renovigita, depost la socialismo la posedanto estas privata firmao. En la 2010-aj jaroj la apudaj stalo, kovrita rajdejo, subĉiela rajdejo kaj farmo estis renovigitaj, sed la kastelo ne.

## Konstruaĵo 
La kastelo kun keloj kaj mansardoj situas sola. La grafa familio loĝis en la teretaĝo, en la mansardoj la servistoj. Interne nur la muroj estas videblaj dum verko de tiu ĉi artikolo. La kastelo longas 69 m.

## Aliaj partoj 
Nur parto de la parko restis origina en bona stato, same la kastela ĝardeno. Impona estas stato de la stalo, ĉevalejo kaj rajdejo, ili servas por la fremdultrafiko. Krom la ĉevaloj kiel allogaĵo, kelkaj lamoj kaj similaj estas videblaj.

## Referencoj 
## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto kaj video

Nagyrabé
Tramtransporto en Satu Mare

La **Tramtransporto en Satu Mare** () estis tramsistemo de la urbo Satu Mare, kiu hodiaŭ apartenas al Rumanio kaj tiutempe apartenis al Hungara reĝlando sub la nomo Szatmárnémeti. La kvin kilometrojn longa fervojo, kiu estis komence elektrizita per 550 volta kontinua kurento, funkciis de la  ĝis 1920.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Satu Mare
* Trolebusa transporto en Satu Mare
* Listo de urboj kun tramtransporto

Kategorio:Satu Mare
Satu Mare
Satu Mare
Satu Mare
Primuso

eta|Primuso. Reklama afiŝo, ĉ. 1921|144px
**Primuso** estas negranda senmeĉa kuiraparato funkcianta per bruligo de vaporigita petrolo (keroseno aŭ benzino) inventita en 1892 de svedo *Frans Wilhelm Lindqvist* .

Primusoj estis uzataj en la kuirejoj de urbaj multloĝejaj domoj ĝis la mezo de la 20ª jc, antaŭ la disvastiĝo de gasaj retoj, vendado de likvigita gaso en gasujoj kaj elektraj forneloj.

## Konstruo 
eta|Skemo de la primusa brulilo Premate de aerpremo, estigata unue per la mana piŝta pumpilo, kaj poste de la varmego, la likva brulaĵo leviĝas el la petrolujo per la tuboj *A* kaj *B* en la vaporigejon *C;* de tie la vaporiĝinta brulaĵo malsupriĝas per la tubo *D* kaj eliras tra la ajuto *E*. Poste la vapora brulaĵo miksiĝas kun la aero kaj forbrulas.

Por la normala iro de la procezo necesas ke la tuboj *BCD* estu varmegaj, tial por la komenca ekstera varmegigo kutime sub ili situas speciala telereto en kiu oni antaŭe bruligas iom da seka aŭ likva brulaĵo.

Antaŭ la apero de la primusoj la petrolaj kuiraparatoj funkciis simile al la olelampoj, en kiuj la petrolo el la petrolujo estis levata en la brulilo per meĉo. La flamo estis malforta kaj fulga (sekve de nekompleta forbrulo). La primusoj funkciantaj per vaporo kaj premo estas kuiraparatoj pli varmegaj kaj senfulgaj.

## Deveno de la nomo 
Baldaŭ post sia invento F.W. Lindqvist fondis la firmaon *Primus AB*, kiu komencis produkti primusojn sub la varmarko *Primus* (latine tiu vorto signifas «la unua»). Tiuj kuiraparatoj baldaŭ disvastiĝis internacie, kaj ankaŭ aliaj firmaoj komencis produkti similajn. Tamen komunlingve oni kutimis ilin ĉiujn nomi «primusoj».

La firmao plu ekzistas, kaj produktas diversajn varojn; ili portas la varmarkon *Primus*, tamen plejparte ne estas *primusoj*.

Svea fotogenkök.jpg|Anonco pri primuso de *Svea* (1925; la brulilo estas montrita dekstre)
Primus Stove.jpg|Komponantoj de primuso (angle)
USSR primus rekord-1 1984.jpg|Sovetia primuso «Rekordo-1» (1984)
Kerosene stove.jpg|Ankoraŭ unu primuso
PikiWiki Israel 50967 transit camp.jpg|Primuso en akcepta tendaro Israela, ĉ. 1950

## Referencoj 
Kategorio:Brulo
Kategorio:Varmotekniko
Kategorio:Hejmo-maŝinoj
Kastelo Seidingstadt

**Kastelo Seidingstadt** (germane: *Schloß Seidingstadt*) estis ĉaskastelo de la dukoj de Saksio-Hildburghausen je Seidingstadt, urbokvartalo de Straufhain. Estante somera rezidejo de la dukaj familianoj ĝi nomiĝis ankaŭ *Schloß Landséjour*. 

Temis pri duetaĝa centra konstruaĵo kun du flankaj aloj, pavilonoj, parko, kariolejo, ĝardenistejo kaj gvardiejo. Ĝi ampleksis 40 ĉambrojn kaj la ĉasadĉambro havis bildojn da ĉasad-scenoj kaj grandan hejtejon el la 1694-a jaro. La centran enirejon ornamis du kornarojn de cervoj kiujn mortpafis en 1757 dukino Christiane Sophie (Saksio-Hildburghausen). 

## Historio 
Samgrunde jam duko Johano Kazimiro (Saksio-Coburg) starigis kasteleton kiun alifarigis depost 1690 je fortimpona ĉasadkastelo kun parko kaj biendomo. Pro utiligo kastela somere oni instalis propran paroĥon en la jaro 1717-a. Forpasis enkastele dukino Christiane Sophie Charlotte (Brandenburg-Kulmbaĉ) en 1757 kaj duko Ernesto Frederiko la 3-a Karolo (Saksio-Hildburghausen) en 1780. En 1792 naskiĝis ĉi tie princino Therese (Saksio-Hildburghausen), la posta reĝino de Bavarujo. Ŝi heredis la kastelon kun la frato Eduardo (Saksio-Altenburg).

Post pluraj posedantaj ŝanĝoj kadukis la konstruaĵo ĝis 1914. Post akiro fare de dentista familio ĝi estis restaŭrita kaj uzita kiel somera domicilo ĝis la Dua mondmilito. Sekvis diversaj utiligoj kiel oldulejo, loĝejo de anoj de la Ruĝa Armeo] kaj diversaj komunumaj kialoj. Post tempestaj damaĝoj en 1958 kaj brulo fine de la 1970-aj jaroj ĝi malkonstruiĝis. Kastelparke okazas eĉ hodiaŭ oftaj koncertoj. 

Seidingstadt estis la plej grava ĉasadkastelo de la dukoj de Hildburghausen. La arkitekturo estis - kiel dedukteblas de konserviĝintaj planoj kaj fotoj - relative luksa.

## Literaturo 
* Dr. Rudolf Armin Human: *Chronik der Stadt Hildburghausen.* Kesselringsche Hofbuchhandlung, Hildburghausen 1886.
* Norbert Klaus Fuchs: *Das Heldburger Land – Ein historischer Reiseführer.* Verlag Rockstuhl, Bad Langensalza 2013, ISBN 978-3-86777-349-2
* Hans Löhner: *Das Bimmelbähnle von Hildburghausen nach Lindenau-Friedrichstal: Eine Thüringer Schmalspurbahn ins Heldburger Land.* Verlag Michael Resch, Neustadt/Coburg 2000, ISBN 3-9805967-5-3

## Eksteraj ligiloj 
*eklezia paĝaro 

## Notoj 
Seidingstadt
Seidingstadt
Johann Werner Krauß

**Johann Werner KRAUSS** (naskiĝinta la  en Königsberg, mortinta la  en Eisfeld) estis germana teologo, superintendanto, instruisto kaj historiisto.
## Vivo
Estante filo de samnoma diakono de Königsberg li studis teologion en Halle (Saale) kaj instruistis ĉe Franckesche Stiftungen. La patron posteulis Krauß samdeĵore en 1713 antaŭ ol esti sendita al Eisfeld en la jaro 1731-a. Inter 1750 kaj 1753 li eldonis siajn ĉefverkojn, multflankan historion eklezian, lernejan kaj landan de Saksio-Hildburghausen, en pluraj volumoj. En ili ankaŭ enhaviĝas nomoj de kantoroj kaj orgenistoj. Krauß mem ankaŭ muzikojn tiel kantan kiel instrumentan flegadis: la orgenludadon li estis ellerninta ĉe Valentin Geheben.

## Honoroj
En Eisfeld estas muntita memortabulo por li ĉe la apudkirka paroĥestrejo.

## Verkoj (elekto)
**Beyträge zur Erläuterung der Hochfürstl. Sachsen-Hildburghäusischen Kirchen- Schul- und Landes-Historie: Aus bewährten Urkunden gesammlet und nebst einer Vorrede und der Einrichtung des gantzen Wercks, wie auch am Ende mit beygefügten dreyfachen Register über die in allen Theilen fürkommende Personen, Oerter und Sachen*, eldonejo Hanisch, Hildburghausen 1752
**Antiquitates et memorabilia historiae Franconicae*, pluraj volumoj pri diversaj duklandaj urboj, eldonejo Hanisch, Hildburghausen 1753

## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB 
## Notoj
Baba (Benešov)

**Baba** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Benešov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas nordoriente de Benešov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Baba situas en katastra teritorio **Benešov u Prahy** kun areo 40,24&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio devenas el la jaro 1886.

## Loĝantaro
Kategorio:Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Tramtransporto en Reșița

La **Tramtransporto en Reșița** () ekzistis inter 1988 kaj 2011. En 2019, la renovigado, vastiĝo kaj remalfermo de la trako estis sciigitaj, same kiel la aĉeto de 13 novaj tramoj, kun almenaŭ 92 sidlokoj, kaj duobla mendo.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Reșița
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Reșița
Resita
Resita
Resita
Eta Turingia Arbaro

**Eta Turingia Arbaro** (germane: *Kleiner Thüringer Wald*) nomiĝas kelkaj montaj kaj montetaj teritorioj en Turingio kiuj situas sudokcidente de Suhl kaj nordokcidente de Schleusingen eteniĝante ĝis linio je Schmeheim–Bischofrod–Gethles–Rappelsdorf.

Ĉi nomon unue uzis geologoj por pli restrikta areo similanta al Turingia Arbaro. En la kuro de la tempo la termino ja ŝanĝiĝis je geografia nomilo por teritorio ene de la triangulo Suhl, Schmeheim/Dillstädt kaj Schleusingen.

Fakte, geologie temas nur pri du kilometrajn larĝa strio konsistanta el tipegaj ŝtonoj de Turingia Arbaro: en la distrikto Hildburghausen kun komenco en Rappelsdorf (Schleusingen) tra Gethles, Ahlstädt, Bischofrod, Keulrod, Eichenberg ĝis la monto *Sandberg* apud Grub.

## Ekspluatadoj agrikultura/mina 
La terenkvalito permesas lukran kulturon: sekve supre menciitaj komunumoj estis tute agrikulturaj (kio eĉ hodiaŭ ne komplet ĉesis). Inter la 17-a kaj la 20-a jarcento plurfoje ekis provoj instali krudmaterialan ekspluatadon (fluorito kaj limonito) kio evidentiĝis ne sufiĉe enspezige, ankaŭ pro malfacilaj grundakvaj kondiĉoj. Por tio estis centroj la eosta deklivo de monto *Steinberg* apud Ahlstädt, *Ahlstädter Grund*, monto *Kuhberg* apud Gethles kaj inter Bischofrod kaj Eichenberg. En la valofundo *Ahlstädter Grund* gangaj alirejoj eĉ hodiaŭ trafeblas. Inter 1956 kaj 1959 estis konstatita fare de geologoj ke ekzistas kuŝoj grandaj da bonkvalita barito.  

Malgraŭ intertempa diro ne ekzistas ia oficiale protektata pejzaĝo *Kleiner Thüringer Wald*.
## Notoj 
Kategorio:Arbaroj de Turingio

Kategorio:Mezaltaj montaroj
Kategorio:Montaroj en Germanio
Lajos Károlyi (pentristo)

**Lajos Károlyi** [lajoŝ kAroji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Károlyi Lajos,** estis hungara pentristo.

Lajos Károlyi naskiĝis  en Szeged, li mortis  (laŭ alia informo la mortotago estas la 20-a) en Budapeŝto.
eta|maldekstre|Legomĝardeno de Károlyi
eta|Sen impreso de Károlyi
eta|Portreto fare de Károlyi

## Biografio 
Lajos Károlyi maturiĝis en sia naskiĝurbo en 1925, poste li lernis la pentroarton en Munkeno de Simon Hollósy. Post jaro li studvojaĝis al Venecio, sed li vizitis iam ankaŭ Artistkolonion en Nagybánya. En 1896 li studis en Romo, en la sekva jaro denove en Munkeno ĉe Hollósy. En 1899 li vizitis Lev Tolstoj en Rusio. Ekde 1902 li denove vivis kaj pentradis en Szeged, en 1918 li estis loka membro de la esperantistoj. Liaj pentraĵoj konsistis el pejzaĝoj, floraj aĵpentraĵoj, memportretoj. Li edziĝis en 1926.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (ekzemple 1898, 1918)
* Szeged (plurfoje)

## Elektitaj kontribuoj 
* Házikó (1915)
* Kertben
* Önarckép
* Parasztudvar
* Rózsák
* Tájkép kastéllyal
* Tanya (1915)
* Templom belseje
* Vizimalom
* Vízparti házak

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare kun bildo
* biografio kaj aprezo
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sigmar Polke

**Sigmar POLKE** (la 13-a de februaro 1941, Oleśnica, Malsupra Silezio - la 10-a de junio 2010, Kolonjo, Germanio), estis germana pentristo kaj postmoderna fotisto, ene de Poparto.

## Biografio
Polke estis naskita en Oels, en Malsupra Silezio. Li elmigris kun sia familio al Okcidenta Germanujo en 1953, vojaĝante unue al Okcidenta Berlino kaj tiam al Duseldorfo. Li laboris kiel metilernanto pentrante sur vitro en metiejo en Duseldorfo. De 1961 ĝis 1976 li studis ĉe la Akademio de Arto en Duseldorfo, kie liaj instruistoj estis Karl Otto Götz, Gerhard Hoehme kaj Joseph Beuys.

En 1963 li fondis, kun Gerhard Richter kaj Konrad Lueg, kapitalisman realismon, bildan tendencon ene de pop-arto. Ĝi estis kontraŭ-arta stilo kiu alproprigis la lingvon de reklamado. Tiu ĉi titolo rilatas al socialisma realismo. Ĝi traktas ironie la artan doktrinon de okcidenta kapitalismo, ligita al konsumsocio.

Liaj verkoj estas la ironia reflektado de amaskomunikila manipulado. Ĝi uzas elementojn de moderna pentrarto sed ankaŭ de amaskulturo, kiel reklamado. Li faris pentraĵojn en kiuj, kun spaca traktado, ili ŝanĝas koloron kiam ili reagas al media poluado. Ekde 1965 li faris variaĵojn de verkoj de aŭtoroj kiel Albrecht Dürer aŭ Vasilij Kandinskij, imitaĵoj de malriĉaj kaj koncipaj artaĵoj.

Lia malrespekto direkte al tradiciaj bildaj teknikoj kaj materialoj kaj lia manko de lojaleco al iu formo de reprezentantaro kontribuis al lia reputacio kiel vida revoluciulo.

Li estis profesoro ĉe la Belarta Lernejo en Hamburgo (1970-1971, 1977-1991). Li laboris pri la documenta de Kassel V-VII (1972-1982).

En 1987 li ekloĝis en Kolonjo, kie li laboris ĝis sia morto en 2010, pro kancero.

## Eksteraj ligiloj 
* Sigmar Polke ĉe Artikoloj (angla)

Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Germanaj fotistoj
Tramtransporto en Lipova

La **Tramtransporto en Lipova** () estis tramo en la malgranda rumana urbo Lipova. Ĝi funkciis de 1911, kiam la urbo ankoraŭ estis parto de Aŭstrio-Hungario sub la nomo *Lippa*, ĝis 1936 kaj funkciis kiel ĉevaltira tramo. La  kilometrojn longa mallarĝŝpura interurba tramo havis vojlarĝon de 700 milimetroj kaj ligis Lipova-n kun la periferia kuracloko *Băile Lipova*.

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Lipova
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* Historia ()

Kategorio:Lipova
Lipova
Lipova
Tramtransporto en Brașov

La **Tramtransporto en Brașov** () estas fermita tramsistemo en la rumana urbo Brașov.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Brașov
* Trolebusa transporto en Brașov
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (RATBV) (/)

Kategorio:Braŝovo
Brasov
Brasov
Brasov
Blosio Palladio

**Biagio PALLAI** (pseŭdonime: *Blosio Palladio* kaj *Blosius Palladius*; naskiĝinta en Collevecchio, mortinta la  en Romo) estis itala poeto, arĥitekto kaj episkopo de Foligno.  

## Biografio 
Inter 1518 kaj 1519 Pallai estis sekretario de la papa nuncio kaj ĉefepiskopo Franciotto Orsini. En 1524 li publikigis latinlingvan poezian antologion *Coryciana* por honori la germanan mecenaton Johannes Goritz. Kunlaboranto por tio estis i.a. Petreius Aperbacchus. Krome li verkis en 1512 la versaĵon *Suburbanum Augustini Chisii* por festi rezidejon Agostino Chigi, bankisto el Sieno. 

Amiko lia estis la arĥitekto kaj pentristo Baldassarre Peruzzi, kiu planis por li la enroman vilaon *Monte Mario*. Pallai poste estis hejma sekretario sub la regado de la papoj Klemento la 7-a, Paŭlo la 3-a kaj Julio la 3-a (mallonge). Lia papa moŝto Paŭlo la 3-a nomis lin en 1540 episkopo de Foligno; konsekriĝo tamen neniam okazis. Tombo lia troviĝas en la roma Preĝejo Sankta Mario je Aquiro.

## Literaturo 
*Enzo Bentivoglio: *Blosio Palladio di Collevecchio in Sabina nella Roma tra Giulio II e Giulio III*, Collevecchio 1990

## Eksteraj ligiloj 
* Giada Carboni, "Blosio Palladio, l'architetto e poeta inventore dei turundalia" (2022) 
*Stefano Benedetti: [Treccani-biografioj](https://www.treccani.it/enciclopedia/blosio-palladio_(Dizionario-Biografico)/)
Petreius Aperbacchus

**Petreius APERBACCHUS** (naskiĝinta *Peter Eberbach* ĉ. 1480 en Rothenburg ob der Tauber, mortinta en 1531 en Heidelberg) estis germana humanisto kaj juristo.

## Vivo 
Estante filo de Georg Eberbach, posta medicinprofesoro kaj rektoro ĉe la universitato de Erfurto, li ekstudentis en Erfurto. Tie li renkontis anojn de la erfurtajn rondojn humanismajn ĉirkaŭ Mutianus Rufus kaj Eobanus Hessus. Post ekapero de pesto en 1505 li fuĝis al Strasburgo, kie li ankaŭ kontaktis samideanojn humanismajn de la Supra Rejnlando.

En Vieno li ekkonis en 1510 Ulrich von Hutten kaj Joachimus Vadianus kun kiuj li loĝis. Tie li skribis en 1511 porgermanuja verko (exhortatio) por imperiestro Maksimiliano. En 1514 troviĝis Aperbacchus en Romo kunlaborante ĉe la poema antologio *Coryciana* (de Blosio Palladio). Tio ŝanceligis lian pozitivan bildon pri Romo. Favorante la ideojn de Johano Reuchlin li aperis nome kaj ĉe *Illustrium virorum epistolae ad Reuchlinum* kaj ĉe Epistolae obscurorum virorum. Kun Hutten li interŝanĝis epigramojn kaj flegis korespondandon.

Verkis Aperbacchus latinlingvajn lirikaĵojn kaj pamfletojn taksite firma kolono de la poeta regno de Hessus. Ankaŭ liaj juristaj konoj estis ŝatataj kaj ebligis ensocian karieron en Erfurto. En diversaj skribaĵoj li favoris naciemon kaj volegon pri memstareco de germanlingvanoj.

## Verkoj (elekto)
* *De generibus ebriosorum et ebrietate vitanda*, Erfurto 1515 kaj Nurenbergo 1516 (ŝerca parolado pri la danĝeroj de alkoholo)
* *In Eduardum Leeum quorundam e sodalitate literaria Erphurdiensi. Erasmici nominis studiosorum epigrammata*, eldonejo Schöffer, Majenco 1520

## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
*Grimm, Heinrich: "Aperbacchus, Petreius" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 1 (1953), p. 324

Kategorio:Renesancaj humanistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en 1531
Boušice

**Boušice** (ankaŭ *Bohušice*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Benešov en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas oriente de Benešov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Boušice situas en katastra teritorio **Benešov u Prahy** kun areo 40,24&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Myslíč

## Pluaj fotoj 

Boušice, stavení.JPG|Konstruaĵoj
Boušice, vjezd do statku.JPG|Enveturejo en bienon

Kategorio:Benešov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Červený Dvůr

Nomon **Červený Dvůr** aŭ **Červený dvůr** havas pluraj setlejoj aŭ memorindaĵoj:
* Červený Dvůr (Benešov), parto de distrikta urbo Benešov
* Červený dvůr (České Budějovice), pereinta bieneto en České Budějovice
* Červený Dvůr (Hradec Králové), antaŭe domaro, hodiaŭ nur baroka kamparana korto en Hradec Králové
* Červený Dvůr (Chvalšiny), parto de municipo Chvalšiny en distrikto Český Krumlov
* Červený Dvůr (kastelo), kastelo sur teritorio de municipo Chvalšiny
* Červený dvůr (Jenišovice), solejo en katastro de municipo Jenišovice en distrikto Jablonec nad Nisou
* Červený Dvůr (Krnov), loko de parto de municipo Pod Cvilínem de urbo Krnov en distrikto Bruntál
* Červený Dvůr (Sezimovo Ústí), solejo sur teritorio de urbo Sezimovo Ústí en distrikto Tábor
Červený Dvůr (Chvalšiny)

**Červený Dvůr** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chvalšiny en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas apud ŝoseo el Chvalšiny ĝis Český Krumlov. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Červený Dvůr situas en katastra teritorio **Chvalšiny** kun areo 20,13&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1600.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Červený Dvůr

## Pluaj fotoj 

Chvalšiny ,Červený dvůr, silnice.jpg|Ŝoseo
Chvalšiny, Červený dvůr, statek.jpg|Červený Dvůr
Červený Dvůr (6).jpg|Červený Dvůr

Kategorio:Chvalšiny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Blanska arbaro
Johannes Goritz

**Johannes GORITZ** (latinigite: *Corycius* kaj *Coritius* laŭ persono el la vergilia Georgiko; naskiĝinta ĉ. 1455 en Luksemburgo, mortinta en aŭtuno 1527 en Verono) estis germana ekleziulo, kuria juristo kaj mecenato. Amiko lia estis kardinalo Adriano Castellesi.
## Vivo
Goritz fariĝis en 1498 papa notaro kaj kelkajn jarojn poste ricevisto de petleteroj. En julio 1503 li estiĝis apostola sekretario. Monojn siajn li utiligis por apogi italajn kaj germanajn klerulojn, poetojn kaj artistojn. Li eĉ fondis liberan akademion laŭ modelo de Pomponio Leto, kiun kontaktis ne nur Goritz mem sed ankaŭ Johano Reuchlin. La ĉiujarajn festojn de la akademimembraj poetoj okazis en la festotago de Sankta Anno en vitejo post celebro de sankta meso en Anno-kapelo apud la preĝejo Sankta Aŭgusteno: ĉi kapelon Goritz mem ornamigis i.a. per artaĵo pri Anno Triopa de Jacopo Sansovino el la 1512-a jaro. Blosio Palladio eldonis en 1524 en Romo antologion kun pli ol 120 elegioj, epigramoj, himnoj pri la enkapela altaro: la aferojn verkis italaj kaj germanaj humanistoj (i.a. Petreius Aperbacchus). Fakte temis pri la unua roma muza almanako sed ĝi taksatas altvalora fonto pri la germanlingvaj renesanc-humanistoj. En ĝi kolektiĝis kvazaŭ ĉiuj gravaj romaj poetoj de la du unuaj jardekoj de la 16-a jarcento.

Sed ankaŭ ekstere de Romo aperis antologioj poemaj sub la nomo de Goritz, ekz. en Venecio en la 1520-a jaro. Okaze de la disrabado de Romo (1527) perdis li ĉiujn havaĵojn kaj mortis dum fuĝo al sia hejma diocezo trevira. Tri jarojn antaŭe li ankoraŭ estis kaj notaro kaj ŝatata sprita konversacianto de papo Klemento la 7-a.

## Graveco
La porĉiama merito de Goritz estis la antaŭenpuŝado de ĉiuj germanaj kaj humanismaj temoj en Romo kaj la malavara subteno de germanlingvaj verkistoj vivantaj en la Eterna Urbo. Li klopodis esti peranto inter la mensaj malsimilecoj de italaj kaj germanaj humanistoj. La verkisto Arthur de Gobineau priskribis en la proza dramo *La Renaissance. Scènes historiques* fikcian cirklon de adeptoj-profitantoj de Goritz.

## Fonto
Grimm, Heinrich: "Corycius, Johannes" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 3 (1957), p. 372-373
## Eksteraj ligiloj
*Massimo Ceresa: ["Goritz, Johann, detto Coricio"](https://www.treccani.it/enciclopedia/goritz-johann-detto-coricio_(Dizionario-Biografico)/) - ĉe: *Dizionario Biografico degli Italiani*, vol. 58 (2002)

## Notoj
Walt Disney Animation Studios

**Walt Disney Animation Studios** (**WDAS**), foje mallongigita al **Disney Animation**, estas usona animacia studio kiu kreas viglajn funkciojn kaj mallongajn filmojn por The Walt Disney Company. La nuna produktadlogo de la studio prezentas scenon de sia unua sinkronigita sonbildstrio, *Steamboat Willie* (1928). Fondita la 16-an de oktobro 1923, fare de fratoj Walt Disney kaj Roy O. Disney post la fermo de Laugh-O-Gram Studio, ĝi estas la plej longdaŭra animacia studio en la mondo. Ĝi estas nuntempe organizita kiel divizio de Walt Disney Studios kaj havas ĉefsidejon ĉe la Roy E. Disney Animation Building ĉe la Walt Disney Studios en Burbank, Kalifornio. Ekde sia fondo, la studio produktis 62 plenlongaj filmoj, de *Snow White and the Seven Dwarfs* (1937) al *Wish* (2023), kaj centoj da mallongaj filmoj.

## Filmoj 
* *Snow White and the Seven Dwarfs* (1937)
* *Pinocchio* (1940)
* *Fantasia* (1940)
* *Dumbo* (1941)
* *Bambi* (1942)
* *Saludos Amigos* (1942)
* *The Three Caballeros* (1944)
* *Make Mine Music* (1946)
* *Fun and Fancy Free* (1947)
* *Melody Time* (1948)
* *The Adventures of Ichabod and Mr. Toad* (1949)
* *Cinderella* (1950)
* *Alice in Wonderland* (1951)
* *Peter Pan* (1953)
* *Lady and the Tramp* (1955)
* *Sleeping Beauty* (1959)
* *One Hundred and One Dalmatians* (1961)
* *The Sword in the Stone* (1963)
* *The Jungle Book* (1967)
* *The Aristocats* (1970)
* *Robin Hood* (1973)
* *The Many Adventures of Winnie the Pooh* (1977)
* *The Rescuers* (1977)
* *The Fox and the Hound* (1981)
* *The Black Cauldron* (1985)
* *The Great Mouse Detective* (1986)
* *Oliver & Company* (1988)
* *The Little Mermaid* (1989)
* *The Rescuers Down Under* (1990)
* *Beauty and the Beast* (1991)
* *Aladdin* (1992)
* *The Lion King* (1994)
* *Pocahontas* (1995)
* *The Hunchback of Notre Dame* (1996)
* *Hercules* (1997)
* *Mulan* (1998)
* *Tarzan* (1999)
* *Fantasia 2000* (1999)
* *Dinosaur* (2000)
* ''The Emperor's New Groove* (2000)
* *Atlantis: The Lost Empire* (2001)
* *Lilo & Stitch* (2002)
* *Treasure Planet* (2002)
* *Brother Bear* (2003)
* *Home on the Range* (2004)
* *Chicken Little* (2005)
* *Meet the Robinsons* (2007)
* *Bolt* (2008)
* *The Princess and the Frog* (2009)
* *Tangled* (2010)
* *Winnie the Pooh* (2011)
* *Wreck-It Ralph* (2012)
* *Frozen* (2013)
* *Big Hero 6* (2014)
* *Zootopia* (2016)
* *Moana* (2016)
* *Ralph Breaks the Internet* (2018)
* *Frozen 2* (2019)
* *Raya and the Last Dragon* (2021)
* *Encanto* (2021)
* *Strange World* (2022)
* *Wish* (2023)
* *Moana 2* (2023)
* *Zootopia 2'' (2025)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Animaciaj filmoj
Kategorio:Filmoj
Kategorio:Disney
Tramtransporto en San-Diego

La **Tramtransporto en San-Diego** () estas sistemo de Malpeza fervojo en la urbo San-Diego, Kalifornio, Usono.

centra|400ra|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* San-Diego
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (MTS) (, tradukebla)
* UrbanRail.Net

Kategorio:San-Diego
San-Diego
San-Diego
San-Diego
Tokia Instituto de Scienco

La **Tokia Instituto de Scienco** (, transliterumo : **Tōkyō Kagalu Daigaku**, ankaŭ konata kiel **Science Tokyo**) estas esplora universitato situanta en la Tokia metropola areo en Japanio. La Tokia Instituto de Scienco estas la plej granda scienc-teknologia altlernejo en Japanio, kaj estas konsiderata unu el la plej prestiĝaj edukaj kaj esploraj institucioj en la lando. La Instituto de Teknologio estas membro de RU11 kaj membro de la Asocio de Esploraj Universitatoj en Orienta Azio.

Ĝi estis establita la 1-an de oktobro 2024 per la fuzio de Tokia Instituto de Teknologio (Tokyo Tech) kaj Tokia Universitato de Medicino kaj Dentokuracado (TMDU).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Honŝuo
Kategorio:Universitatoj en Tokio
Kategorio:Teknologiaj universitatoj