open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Chudeřín (Litvínov)

**Chudeřín** () estas eksa memstara municipo, hodiaŭ parto de urbo Litvínov kaj ĝi ligas senpere al litvinova parto Horní Litvínov, de kiu ĝi estas apartigita per stratoj Tyrše kaj Fügnera kaj U Bílého sloupu. Okcidente la konstruareo flue transiras en la lokan parton Hamr. Vivas ĉi tie  ().

Chudeřín situas en katastra teritorio **Chudeřín u Litvínova** kun areo 1,57 km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1398.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Chudeřín 2016-08-08 1 Opltova a Husova.jpg|Vojkruciĝo de stratoj Opltova kaj Husova
Chudeřín 2016-08-08 2 Partyzánská.jpg|Strato Partyzánská

Kategorio:Katastraj teritorioj en Litvínov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Chudeřín

Nomon **Chudeřín** havas pluraj setlejoj:

* Chudeřín (Nové Sedlo), parto de municipo Nové Sedlo en distrikto Louny
* Chudeřín (Litvínov), parto de urbo Litvínov en distrikto Most
* Chudeřín (Smržovka), parto de urbo Smržovka en distrikto Jablonec nad Nisou
Horní Ves (Litvínov)

**Horní Ves** () estas vilaĝo, parto de urbo Litvínov en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en Ercmontaro en supermara alteco 493 metroj, proksimume tri kilometrojn per aerlinio de Litvínov. La vilaĝo etendiĝas sur la dekstra flanko de ŝoseo II/271 el Litvínov ĝis Klíny. Vivas ĉi tie  ().

Horní Ves situas en katastra teritorio **Šumná u Litvínova** kun areo 2,46 km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1583.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Kříž na soukromé louce v Horní Vsi (Q78785588) 01.jpg|Kruco en privata herbejo en Horní Ves

Kategorio:Litvínov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Eta Mim

**Eta Mim** (svede *Lilla My*, finne *Pikku Myy*) estas figuro en libroj, televidserio, bildliteraturo kaj filmo pri Mumintroloj. Ŝi estas homfigura vere malgranda figuro, kiu loĝas kun muminoj en la Mumindomo.

Ŝi devenas el serio de libroj de la svedlingva finnlanda verkistino Tove Jansson. La rolulo aperis por la unua fojo en la kvara libro, *Muminpappans Bravader skrivna av Honom Själv* (1950). 

Kategorio:Mumin
Šumná (Litvínov)

**Šumná** () estas vilaĝo, parto de urbo Litvínov en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sur deklivoj de Ercmontaro en supermara alteco 392 metroj. Vivas ĉi tie  ().

Šumná situas en katastra teritorio **Šumná u Litvínova** kun areo 2,46 km². En la katastra teritorio Šumná u Litvínova situas ankaŭ Horní Ves kaj Písečná.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1570.

En la jaroj 1938 ĝis 1945 la teritorio de municipo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. Dum la dua mondmilito ĉi tieaj laboristoj aliĝis al la armeo kaj anstataŭigis ilin totalaj laborigitoj. Sume estis en Šumná en la jaroj 1942–1945 aktivigitaj 287 fremduloj de diversaj naciecoj. Post la dua mondmilito okazis  forŝovo de germanaj loĝantoj.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Šumná - Marbach a Riecken.jpg|Fabriko de firmao Marbach kaj Riecken ĉ. 1900
Šumná 2025-06-14 Marbach a Riecken.jpg|Fabriko de firmao Marbach kaj Riecken en 2025
Rieckenova vila, Litvínov - Šumná.jpg|Vilao de Riecken

Kategorio:Katastraj teritorioj en Litvínov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Hamr (Litvínov)

**Hamr** () estas eksa memstara municipo, hodiaŭ parto de urbo Litvínov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de la centro de Litvínov. Oriente la konstruareo flue transiras en la lokan parton Chudeřín. Vivas ĉi tie  ().

Hamr situas en katastra teritorio **Hamr u Litvínova** kun areo 1,86 km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1583.

Post fino de la dua mondmilito komencis en Hamr konstruado de loĝdomaro por loĝantoj, kies domoj estis damaĝigitaj dum aliancanaj flugatakoj kontraŭ kemiaj uzinoj en Záluží. En Hamr mem estis la 16-an de januaro 1945 bombarditaj du domoj. Per la konsruado estis egaligita manko de loĝanton post forŝovo de germanoj kaj la nombro de loĝantoj senĉese kreskis.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Mariánské Údolí

## Pluaj fotoj 

Hamr 2016-08-08 1 Mlýnská.jpg|Strato Mlýnská
Hamr 2016-08-08 4 Mládežnická.jpg|Strato Mládežnická
Hamr 2016-08-08 2 Sklářská.jpg|Strato Sklářská

Kategorio:Katastraj teritorioj en Litvínov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Nacia Universitato de Trujillo

La **Nacia Universitato de Trujillo** (, akronime **UNT** aŭ **UNITRU**) estas perua publika universitato situanta en la urbo Trujillo. Ĝi estis fondita la 13-an de majo 1824 de Simón Bolívar kaj José Faustino Sánchez Carrión, igante ĝin la kvara plej malnova universitato en la lando kaj la unua fondita dum la respublikana epoko. Ĝi situas en la ĉefurbo de la regiono La Libertad, la plej grava urbo en la regiono kaj en norda Peruo. Nuntempe, ĝi ofertas 45 studprogramojn kaj estas agnoskita kiel la plej bona universitato en norda Peruo.

UNT havas proksimume 16 000 studentojn en 13 akademiaj fakultatoj, igante ĝin unu el la plej grandaj universitatoj en la lando.

La UNT estas rangigita kiel unu el la plej bonaj universitatoj en Peruo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj en Peruo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Gergely Malomfalvay

'*** [gergej malomfalvai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Malomfalvay Gergely*' estis hungara pastro, franciskana monaĥo, abato. Lia nobela antaŭnomo estis *mártonfalvai,* liaj familiaj nomvariantoj estis *Mártonfalvay, Mártonfalvai, Malomfalvi*.

 naskiĝis 1616 en Malomfalva (Transilvanio, nuntempa Morești en Rumanio), li mortis  en Kismarton (Hungara reĝlando, Habsburga imperio, nuntempa Eisenstadt en Aŭstrio).

## Biografio 
 aliĝis al la franciskanoj en 1638, post siaj studoj en 1643 li pastriĝis, supozeble tiutempe monaĥiĝis. Pli poste li instruis kaj estis pastro-katekisto. En 1654 li estis levita abato. Jaron poste li establis franciskanan monaĥejon kun preĝejo en Győr, poste li iris al monaĥejo al Slavonio. Ekde 1667 lia tasko estis inspektoradi la franciskanajn monaĥejojn Ĉeĥio kaj Pollando. Baldaŭ la reĝo volis levi lin al episkopo, sed Malomfalvay rifuzis ĝin.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Belső-képpen indító Tudomány Melyet, némely Theologus Doctoroknak diák irásihoz...* (1653)
* *Halottas Predikatzjo. Mellyet a Tekintetes...* (1654)
* *Ének Lupu vajdáról* (poemo)
 
## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj franciskanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Universitato de Teknologio de Isfahano

La **Teknologia Universitato de Isfahano** (, akronime **IUT**‎) estas publika universitato en Irano, instrua kaj esplora centro en la kampoj de inĝenierarto kaj fizikaj sciencoj. Ĝi estas unu el la plej prestiĝaj teknikaj edukaj institucioj en Irano. Ĝi situas en la urbo Isfahano.

La universitato havas 14 fakultatojn kaj fakojn kun proksimume 11 000 studentoj kaj 600 akademiaj dungitoj, kaj ofertas kvar disciplinojn en inĝenierarto, bazaj sciencoj, agrikulturo kaj naturaj rimedoj, trans ĉiuj tri studniveloj de bakalaŭro, magistro kaj doktoreco.

La universitato estas kontrolata de la Ministerio pri Scienco, Esploro kaj Teknologio. Ĝi estas la unua irana universitato, kies sciencistoj povis aliĝi al la *CMS-Kunlaboraĵo* de CERN.

## Organizo 
En junio 2016, la ĉefa eduka procezo ĉe la universitato efektiviĝas en 15 fakultatoj  :

# Fakultato de Matematiko
# Fakultato de la Angla
# Fakultato de Minado
# Fakultato de Konstruinĝenieriko
# Fakultato de Komputila Inĝenierarto
# Fakultato de Materialscienco
# Fakultato de Mekanika Inĝenierarto
# Fakultato de Naturaj Rimedoj
# Fakultato de Industria Inĝenierarto
# Fakultato de Tekstila Inĝenierarto
# Fakultato de Agrikulturo
# Fakultato de Kemia Inĝenierarto
# Fakultato de Sporteduko
# Fakultato de Fiziko
# Fakultato de Kemio

La strukturo de la fakultatoj ĝenerale respondas al la ĉefaj edukaj agadkampoj de la universitato. La universitato ofertas bakalaŭrajn, magistrajn kaj doktorajn gradojn en sciencaj kaj teknikaj kampoj.

### Esploragadoj 
La universitato konsistas el 7 esplorcentroj:

# Instituto de Informaj kaj Komunikadaj Teknologioj (kreinto de la unua irana radaro)
# Subakva Esplorcentro (kreinto de la unua Iran-farita submarŝipo)
# Reta Sekureca Centro
# Ŝtala Esplorcentro
# Centro por Altnivela Komputika Esplorado
# Esplorcentro por Sengrunda Kultivado
# Centro por Esplorado en Aplikata Statistiko kaj Stokastikaj Sistemoj

## Rangigo 
**Times Higher Education** '***

* **2014-2015** : Nacia Rangotabelo: 2, Internacia Rangotabelo: 351-400

**Usonaj Novaĵoj** ****

* **2016** : Nacia Rangotabelo: 3, Internacia Rangotabelo: 547
* **2015*' : Nacia Rangotabelo: 3, Internacia Rangotabelo: 472

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Universitato de Teknologio Ŝarif

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Irano
Kategorio:Isfahano
Ronald Colman

**Ronald COLMAN** - je plena nomo *Ronald Charles Colman* - estis angla aktoro, kiu iam an sia kariero vokiĝis al Usono kaj karieris en multaj nigrablanke faritaj kinejaj filmoj de la filmprodikta centro Holivudo en Kalifornio. 

Li naskiĝis la 9-an de februaro 1891 en Richmond (Londono) kaj mortis en la aĝo de 67 jaroj la 19-an de majo 1958 en Santa Barbara, Kalifornio. Interalie li konatas pro la filmo *Champagne for Caesar* de 1950.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Anglaj aktoroj
Kategorio:Usonaj aktoroj
Ŝjinĝou

**Ŝjinĝou,** laŭ simpligita ĉina skribo **忻州市**, laŭ pinjino **Xīnzhōu** estas prefektujnivela milionurbo en provinco Ŝanŝio, en Ĉina Popola Respubliko. La historia loknomo estis *Ŝiurong* (秀荣).
eta|maldekstra|

## Loĝantaro 
En 2022 la prefektujnivela loĝantaro estis .

## Geografio 
La areo etendiĝas sur areo de  havanta 14 distriktonivelajn administrajn dividojn. Provinca sidejo Tajuano troviĝas 61, Ŝuoĝou 101, ĉefurbo Pekino 358, Ŝanhajo 1127 km aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
eta|maldekstra|{{centre|Granda Muro
Ŝjinĝou estis deklarita prefektujnivela milionurbo en 2000.

## Ekonomio 
La teritorio estas subevoluinta regiono, tamen la areo havas rezervojn de karboj, krome troviĝas baŭksito, fererco, oro kaj titana erco. Tio determinis la industrion: minado, metalurgio, kemiaĵoj kaj ekipaĵfabrikado. Ankaŭ la turismo estas tre grava.

## Edukado 
La prefektujnivela milionurbo funkciigas universitaton kaj altlernejojn.

## Trafiko 
eta|maldekstra|{{centre|Stacidomo
Ŝjinĝou estas bone atingebla pere de aŭtovoj, rapidvojoj kaj fervojoj, eĉ ankaŭ flughaveno servas.

## Klimato 
La teritorio havas kontinentan duonaridan klimaton kun influo de musono, laŭ klimata klasifiko de Köppen: BSk. La vintroj estas tre sekaj kaj iom longaj, la someroj varmaj, iom humidaj. Jare pluvas averaĝe 455 mm. En ĉiuj monatoj oni mezuras precipitaĵon, ĝi kulminas en julio kaj aŭgusto, dum inter decembro-februaro praktike precipitaĵo mankas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* montpasejo kun grava fortikaĵo laŭlonge de la Granda Muro
* monto Vutai estas unu el la kvar sanktaj montoj de Budhismo

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Flago kaj blazono de Monterejo

La **flago kaj blazono de Monterejo** estas la oficialaj simboloj de la urbo Monterejo, Meksiko.

## Flago 
eta|Flago de Monterejo.
La flago de la urbo Monterejo, Meksiko, estas, kun ĝia blazono, la simbolo uzata de la municipo de Monterejo kiel reprezentilo de la municipo. La flago estas de koloro blanko, nome koloro ege disvastigita inter aliaj municipaj flagoj de Nuevo León, montrante la municipan blazonon en la centro. Tiu montras kavaliron antaŭ urba murego.

## Blazono 
La blazono prezentas grafan kronon super ovala kadro, referencante Don Gaspar de Zúñiga y Acevedo, 5an Grafon de Monterejo, laŭ kiu la urbo estas nomita. Sur ĉiu flanko de la ovala kadro estas indiana subtenanto vestita per huipilo kaj kapvesto staranta sur herbo, havante tri blankajn flagojn sur ĉiu flanko. Ĉiu indiano ankaŭ havas arkon kaj sagon, same kiel sagujon. Tamburo videblas ĉe la piedo de ĉiu indiano; grupo da kuglegoj ankaŭ videblas ĉe ĉiu flanko ĉe la piedo de la kadro. Kanono elstaras el flago ĉe ĉiu flanko. Sub la kadro estas ruĝa rubando kun la skribo aŭ en hispana *CIUDAD DE MONTERREY*. Ene de la ovala kadro estas bildo de la suno brilanta malantaŭ la Cerro de la Silla. Super malferma valo, indiano pafas sagon al la suno; du arboj ankaŭ videblas en ĉi tiu sceno.

### Historio 
La blazono de Monterejo ŝajne datiĝas de la 9a de majo 1672, kiam Reĝino Mariana de Aŭstrio komisiis la guberniestron de Nuevo León, Nicolás de Azcárraga, por la adopto de municipa blazono. Li komencis intertraktadojn por ĝia adopto kvin jarojn antaŭe. Oni scias, ke ŝajne neniu priskribo iam estis rivelita per disponeblaj registroj dum tiu tempo. Notindas, ke ĝi ne sekvas la normajn hispanajn heraldikajn normojn de la tempo, sugestante, ke ĝi povus esti pli lastatempa kreaĵo. Kun la tempo, ĝi spertis negravajn modifojn; la Municipa Regularo pri la blazono estis aprobita la 14an de novembro 2007, protektante la simbolon kontraŭ misuzo kaj pluaj modifoj.

## Vidu ankaŭ 
* Monterejo

## Notoj 
Monterejo
Kategorio:Monterejo
Monterejo
Kategorio:Flagoj de municipoj de Meksiko
Universitato de Craiova

La **Universitato de Craiova** () estas ŝtata universitato en la rumana urbo Craiova kun 25 000 studentoj kaj ĉirkaŭ 2 000 akademianoj.

## Historio 
Fondita kiel la Supera Lernejo de Agrikulturo en 1947, la Agrikultura Instituto estis establita sur siaj fundamentoj en 1948. En 1951, la Teknika Instituto estis establita en Craiova, kaj en 1959, la Pedagogia Instituto.

En 1965, laŭ decido de la rumana registaro, la Universitato de Craiova estis establita. Ĝi troviĝas en la antaŭa Justeca Palaco de la urbo, en konstruaĵo konstruita en la novklasika stilo.

Dum iu tempo, la universitato estis internacie konata per sia futbala klubo, CS Universitatea Craiova.

## Organizo 
La universitato konsistas el 16 fakultatoj, 2 altlernejoj kaj pluraj esplorcentroj:

* Fakultato de Filologio
* Fakultato de Matematiko kaj Natursciencoj
* Fakultato de Kemio
* Fakultato de Fiziko
* Fakultato de Sociaj Sciencoj
* Fakultato de Teologio
* Fakultato de Sporteduko kaj Sportoj
* Fakultato de Agrikulturo
* Fakultato de Hortikulturo
* Fakultato de Juro kaj Administraj Sciencoj
* Fakultato de Ekonomiko kaj Komerca Administrado
* Fakultato de Elektrotekniko
* Fakultato de Mekanika Inĝenierarto
* Fakultato de Elektrotekniko kaj Mekanika Inĝenierarto
* Fakultato de Aŭtomatigo, Komputiligado kaj Elektroniko
* Fakultato de Inĝenierarto kaj Administrado de Teknologiaj Sistemoj.

Ĝi estas internacie konata danke al la futbala klubo Universitatea , plurĉampiono de Rumanio kaj gajninto de la Rumana Futbala Pokalo .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Medicina kaj Farmacia Universitato de Craiova (d:Q636048)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Rumanio
Kategorio:Craiova
Rašov (Klíny)

:*Estas ankaŭ Rašov.*

**Rašov** () estas vilaĝo en Ercmontaro, parto de municipo Klíny en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas kvin kilometrojn nordokcidente de Litvínov laŭlonge laŭ ŝoseo II/271 el&nbsp;Litvínov ĝis Klíny kaj plu al limpasejo Mníšek–Deutscheinsiedel. Vivas ĉi tie  ().

Rašov situas en katastra teritorio **Rašov u Litvínova** kun areo 2,19 km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1583. La loĝantoj vivtenis sin plejparte en agrikulturo kaj arbaraferoj. Ekde la 19-a jarcento kelkaj trovis vivtenadon ankaŭ en teksmanufakturo en Horní Litvínov.

La domaro servas precipe al kabanistoj kaj dometistoj por refreŝigado. Eblecojn de vintra refreŝigado donas ĉi tiea sporta areo, al kiu apartenas kvar skideglitejoj kun skiliftoj.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Rašov 2016-08-08 1.jpg|Rašov

Kategorio:Klíny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Goeta Gimnazio (Vajmaro)

La **Goeta Gimnazio** (germane: *Goethegymnasium Weimar*) estas lernejo en Vajmaro, Germanujo; ĝi portas la nomon de la poeto Johann Wolfgang von Goethe. En 2026 direktorinis Yvonne Füzi.
## Historio 
Komence estas radikoj de ĝi je latina lernejo fondita en 1561; en 1670 ĝi ricevis la unuan germanlingve redaktitan regularon kaj ŝanĝiĝis en 1712 al  Vilhelmo-Ernesto-gimnazio. Tiam ĝi translokiĝis al la ejaro de ĉe Herder-placo. En 1887 la lernantaro transloĝiĝis al ejaro je la strato *Amalienstraße*, kiun planis laŭ novrenesanca stilo Julius Bormann. Ejo ĉe *Humboldstraße 9* kreite en 1823 estis alifunkciigita en 1885/86 je loĝejo de la lernejestro. Ĉi domaro devis estiĝi pro spacomanco je Herder-placo. En 1928 estis aldonita higiena alo; en 1985 la interno moderniĝis kaj en 1998 la subtegmentejo estis pligrandigita. Post la Dua Mondmilito la ejaro iĝis lernejo por la Ruĝa Armeo; inter 1951 kaj 1991 ĝi estis politeknika supera lernejo portanta la nomon *POS Johann Wolfgang von Goethe*. En 1991 sekvis novfondo kiel gimnazio post transpreno de la uestgermana lernejsistemo.

## Lernejprofilo 
Temas pri ĝeneralkleriga gimanzio fokusiĝanta tamen je muziko, literaturo kaj artoj. La tria fremdlingvo instruata estas la hispana. Natursciencemuloj ĝuas kunlaboron kun la Ŝilera Gimnazio de Vajmaro. Multas ofertoj de posttagmezaj nedevontigaj amatorrondoj. Ankaŭ la lerneja ĥoro *Ameisenchor* kaj la dancteatro *Circus Gaudimus* ne nekonatas. 

## Lernintoj 
* Benjamin Kramme (* 1982), aktoro kaj reĝisoro 
* Anna Blässe (* 1987), piedpilkisto
* Christian Fuchs (* 1979), ĵurnalisto
* Stefanie Dreyer, aktorino kaj kantistino 
* Christoph Bernewitz, gitaristo 
* Isabell Schmidt, moderigistino radiofonia 
* Katharina Rabillon, moderigistino televida 

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
* lerneja prezento je tutturinguja edukministeria portalo *ThILLM*

## Notoj 
Vajmaro
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Kategorio:Aperis en 1887
Kategorio:Konstruaĵoj en Vajmaro
Nudkola kotingo

La **nudkola kotingo** () estas unutipa birdospecio el la familio de kotingedoj. Ĝi estas la ununura specio de la genro *Gymnoderus*. Ĝi troviĝas en Sudameriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *foetidus* estas latina vorto signifanta "fetora", aŭ figurasence "naŭza, abomeninda, malpura". Efektive la birdo eliga nenian malbonan odoron sed ĝiaj kolaj karunkloj donaj al ĝi malplaĉan aspekton

## Disvastiĝo kaj habitato
La nudkola kotingo troviĝas en la amazonia baseno, en Kolombio, suda Venezuelo, Gujanoj, eosta Ekvadoro, norda kaj eosta Peruo, norda Bolivio kaj Brazilo. Ĝi vivas plejparte en arbarkovritaj bordoj de riveroj kaj lagoj, kaj laŭsezone inunditaj arbaroj; ĝis 500 m.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Blankventra kotingo

La **blankventra kotingo** () estas unutipa birdospecio el la familio de kotingedoj. Ĝi estas la ununura specio de la genro *Porphyrolaema*. Ĝi troviĝas en Sudameriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

## Aspekto
La Blankventra kotingo estas tre sekse dimorfa, ĉar masklaj kaj inaj Blankventraj kotingoj havas malmultajn similecojn en sia plumaro. La masklo havas nigrajn suprajn partojn, inkluzive de la kapo, flugiloj kaj vosto. La plumoj sur la dorso de la birdo ĝis ĝiaj supravostaj kovriloj, same kiel ĝiaj supraflugilaj kovriloj, havas blankajn franĝojn, donante al ĝi skvamecan aspekton. Estas ankaŭ okulfrapa blanka flugilstrio kaj blankaj randoj al la triarangaj plumoj. Krome, la masklo havas profunde purpuran gorĝon kaj blankan ventron, kun iom da nigra strieco sur ĝiaj malantaŭaj flankoj.

Kontraste, la ina Blankventra kotingo estas malhelbruna kun palaj flavbrunaj randoj sur la supraj partoj. La subaj partoj estas flavbrunaj cinamokoloraj kun nigra strieco. La gorĝo estas pli profunda, senstria ruĝbruna. La vostoplumoj de la ino estas pli longaj kaj pli pintaj ĉe la pinto ol tiuj de la masklo. La juna Blankventra kotingo similas al pli pala, pli flavbruna ino; la plumaro de la nematurulo estas nepriskribita.

La plenkreska Blankventra kotingo longas ĉirkaŭ 16,5 ĝis 18,5 cm kaj pezas averaĝe 49 ĝis 60 g, kaj maskloj estas iomete pli malgrandaj ol inoj. Tiu ĉi kotingo havas tre larĝan bekon kun tre arka supra bordo kaj malforte evoluintaj bridaj harecplumetoj. La irisoj estas malhelbrunaj, dum la beko kaj kruroj estas nigraj. La vosto estas kvadratfina.

## Disvastiĝo kaj habitato
La blankventra kotingo troviĝas en suda Kolombio, eosta Ekvadoro, eosta Peruo, norda Bolivio kaj uesta amazonia Brazilo. Ĝi vivas en humidaj arbaroj, ĝis 900 m.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Meziboří (Strážek)

:*Estas ankaŭ Meziboří.*

**Meziboří** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Strážek en distrikto Žďár nad Sázavou. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sudoriente de Strážek. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Meziboří** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,04&nbsp;km². En la katastra teritorio Meziboří situas ankaŭ Krčma.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sanktaj Cirilo kaj Metodo

## Pluaj fotoj 

Meziboří 304.JPG|Meziboří
Meziboří 331.JPG|Meziboří
Meziboří 318.JPG|Meziboří
Meziboří 317.jpg|Meziboří

Kategorio:Strážek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Ilmari Hannikainen

**Ilmari HANNIKAINEN** estis finna komponisto. Li estis filo de la komponisto kaj poeto P. J. Hannikainen.

Al liaj pianaj komponoj apartenas komponoj por vere diversepokaj pianistoj, el komencantoj ĝis profesiaj. Ili havas fervoron el komponoj de ekzemple Franz Liszt, Robert Schumann kaj Claude Debussy. Liaj plej gravaj komponoj estas ekzemple *Variations fantasques*, frua pianosonato kaj malpli vastaj impresionismaj *Suihkulähteellä*, *Ensilumi ja Debussyn varjokuva* kaj *Basso ostinato ja Fuga*.

Kategorio:Finnaj komponistoj
J. V. Snellmann

**Johan Vilhelm SNELLMANN** (naskita la 12-an de majo 1806 en Stokholmo, mortis la 4-an de julio 1881 en Kirkkonummi) estis finna filozofo, verkisto, ĵurnalisto kaj ŝtatisto.

Snellman naskiĝis en Stokholmo en 1806, filo de markapitano. Li lernis en Oulu kaj komencis siajn studojn ĉe la Akademio de Turku en 1882. Li diplomiĝis kun bakalaŭro pri filozofio en 1831. Snellman verkis sian doktorIGan disertaĵon *Dissertatio academica absolutismum systematis Hegeliani defensura* en 1835, kiu traktis la pensmanieron de Friedrich Hegel. Li funkciis kiel docento ĉe la Universitato de Helsinko de 1835 ĝis 1839.

Snellman unue vojaĝis al Svedio en 1839 kaj de tie al Tübingen, Germanio. Li revenis al Finnlando en 1842 kaj jaron poste estis nomumita direktoro en lernejo en Kuopio.

Ekde 1844 li eldonis la svedlingvan semajnrevuon *Saimaa* kaj la finnlingvan semajnrevuon *Maamiehen Ystävä*. Anstataŭ la revuo *Saimaa*, kiu estis fermita de la aŭtoritatoj en 1846, li fondis la revuon *Litteraturblad för allmän medborgerlig bildning*.

Snelmann translokiĝis al Helsinko en 1854. Post kiam Aleksandro la 2-a fariĝis Grandduko en 1855, li revenis por esti la redaktoro de *Litteraturblad*. Sub Aleksandro la 2-a, la kondiĉoj fariĝis pli liberalaj kaj en 1856, al Snellmann oni ofertis la postenon de profesoro pri etiko kaj la sistemo de sciencoj ĉe la Universitato de Helsinko.

Snellman servis kiel senatano de 1863 ĝis 1868. Li havis decidan influon sur la adopto de dekreto pri la rajtoj de la finna lingvo kaj kompletigis la finnan monreformon kaj TIUKADRE Finnlando ricevis sian propran valuton en 1860.

Kategorio:Finnaj verkistoj
Kategorio:Finnaj filozofoj
Kategorio:Finnaj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1806
Kategorio:Mortintoj en 1881
Heiner Wilmer

**Heiner Wilmer** - prononco   - estas germana katolika pastro, teologo, verkisto kaj episkopo. Li naskiĝis la 9-an de aprilo 1961 en Schapen, distrikto Emsland, en la pleja okcidento de la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio, do nun estas -jara. Post instruistaj kaj teologaj laboroj en lernejo de la novjorka multetna urbodistrikto Bronkso kaj en Vatikano, ekde 2018 li funkcias kiel katolika episkopo de la diocezo Hildesheim. Ekde la 24-a de februaro 2026 li elektiĝis la nova prezidanto de la Germana Episkoparo, gvida institucio de la landaj katolikoj, kiu ofte estas opozicia al la pli konservativa internacia gvidantaro de la katolika eklezio, la Kurio en Vatikanurbo.

En ŝia unua publika komunikaĵo la 24-an de februaro 2026 li akcentis ke liaj tri fokusoj estos la plua akceptiĝo de pli da virinoj en gvidaj postenoj de la katolika eklezio, la plua travidebla malkaŝiĝo de eksaj seksaj misuzoj kadre de katolikaj institucioj kaj krome la denove pli klara poziciiĝo de katolika politika voĉo pri sociaj temoj, kontraŭo de milita agreso kaj subteno de la klimato.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la Germana Episkoparo ()

Kategorio:Germanaj romkatolikaj episkopoj
Kategorio:Germanaj romkatolikaj teologoj
Kategorio:Episkopoj de Hildesheim
Nigragorĝa ermitkolibro

La **Nigragorĝa ermitkolibro** (*Phaethornis atrimentalis*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi troviĝas en Kolombio, Ekvadoro, kaj Peruo.

## Taksonomio kaj sistematiko
La Nigragorĝa ermitkolibro estis iam konsiderata subspecio de la Nana ermitkolibro (*P. longuemareus*), sed estas pli rilata al la Ruĝeta ermitkolibro (*P. ruber*) kaj al la Grizmentona ermitkolibro (*P. griseogularis*). Ĝi havas du subspeciojn, la nomiga *P. a. atrimentalis* kaj *P. a. riojae*. Ĝi troviĝas en kelkaj protektitaj areoj.

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
* Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). *Birds of Northern South America.* Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Nigramaska kotingo

La **nigramaska kotingo** () estas unutipa birdospecio el la familio de kotingedoj. Ĝi estas la ununura specio de la genro *Conioptilon*. Ĝi troviĝas en Sudameriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

La specia epiteto *mcilhennyi* estis donita omaĝe al John Stauffer McIlhenny (1909-1997), usona komerca magnato, kemiisto kaj filantropo

## Disvastiĝo kaj habitato
La nigramaska kotingo troviĝas en sudeosta Peruo kaj apudaj norduesta Bolivio kaj uesta Brazilo. Ĝi vivas en humidaj arbaroj, precipe marĉaj aŭ laŭsezone inunditaj, ĉe lagaj kaj riveraj bordoj, ĝis 300 m, malofte 450 m. Ĝi ŝajne preferas bruligitajn arbarojn.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Xipholena

***Xipholena*** estas genro de birdoj el la familio de kotingedoj. Ĝi enhavas 3 speciojn troviĝantajn en Sudameriko.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu genro, kaj ties Esperantaj nomoj:

*Passeriformes - paseroformaj
**Cotingidae - kotingedoj
****Xipholena* Gloger, CWL, 1841
*****Xipholena punicea* (Pallas, PS, 1764) - purpura kotingo
*****Xipholena lamellipennis* (de Lafresnaye, NFAA, 1839) - blankvosta kotingo
*****Xipholena atropurpurea* (Wied-Neuwied, M, 1820) - blankflugila kotingo

## Etimologio
La scienca genra nomo *Xipholena* estas kunmetaĵo el la antikvaj grekaj *ξίφος* (*ksifos* = "spado") kaj *λαινα* (*lajna* = "mantelo"), pro la plumaro ĉe la dorso kaj flugiloj, kiu aspektas malmola, brila, kaj samtempe dentita, kiel spadoj.

## Referencoj
Kategorio:Kotingedoj
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kálmán Mészáros (verkisto)

**Kálmán Mészáros** [mEsAroŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Mészáros Kálmán István** estis hungara verkisto, sekretario. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *bodó-baári* kaj *nagy-lúcsei*.

Kálmán Mészáros naskiĝis  en Nagykáta, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Kálmán Mészáros maturiĝis en Budapeŝto, poste interrompe la plulernadon en 1884 li aliĝis al ĉefurba teatra trupo, kie li estis sekretario. Iom poste li estis teatrestro en Pécs, sed li fiaskis. Inter 1887–1895 li estis sekretario en Nacia Teatro (Kolozsvár). En 1895 li studvojaĝis al Parizo por informiĝi pri la teatra vivo. En 1896 li estis elektita direktoro de la oficejo de la Nacia Asocio de Aktoroj kaj redaktis ĝian gazeton. Dum la Hungara Sovetrespubliko (1919) li estis trudemerito, sed post du jaroj li rericevis sian statuson. Dum sia aktiva vivo li verkis aŭ tradukis teatraĵojn. Mészáros edziĝis en 1905. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *A diplóma bolondja* (muzika komedio, 1887)
* *Jolánta* (tragedio, 1888) 
* *A falu szépe* (muzika teatraĵo, 1895)
* *A selyembogár* (teatraĵo, 1904)
* *A bolygó zsidó* (traduko)

## Fontoj 
* teatrohistoria leksikono
* aktora leksikono (legebla pli malsupre)
* biografieto hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj sekretarioj
Kategorio:Budapeŝtanoj
P. J. Hannikainen

**Pietari (Pekka) Juhani HANNIKAINEN** (naskiĝis la 9-a de decembro 1854 en Nurmes, mortis la 13-a de septembro 1924 en Helsinko) estis finna poeto kaj komponisto. Li estis instruisto de muziko en instruista seminaro en Jyväskylä. Li laboris ankaŭ kiel ĉefo de koruso kaj fondis la koruson *Ylioppilaskunnan Laulajat* kaj virkoruson *Sirkat* kaj amatoran orkestron de Jyväskylä.

Li heredis muzikan talenton el sia patro kaj literaturan talenton el sia patrino. Li transloĝiĝis al Jyväskylä, kie li faris sian abituron en 1875. Poste li lernis kemion en Universitato de Helsinko. Hannikainen ĉefis korusojn, tradukis literaturon al la finna kaj ludis violonon. Li ricevis patriotan pensadon.

Hannikainen komponis pli ol ducent kantojn inspiritajn de ĥoraj agadoj. El ili estas konataj ekzemple "Karjalaisten laulu" (kanto de karelianoj), "Keski-Suomen laulu" (kanto de Meza Finnlando), "Enkeli ohjaa" (anĝelo gvidas)", "Mökin laittaja" (konstruanto de dometo), "Joulupukki" (julavo) kaj "Oravan pesä" (nesto de sciuro). Plejparto de la kantoj estas ĥoraj kantoj por miksita ĥoro, sed li ankaŭ komponis por aliaj ĥoraj formoj. La kantoj devenantaj de la periodo de la leviĝo de la nacia vekiĝo rilatas al la finna tradicio laŭ sia temo. Hannikainen estis memlerninta komponisto, escepte de kelkaj teoriaj lecionoj.

Lia edzino estis Alli Hannikainen kaj fondinto de la virinkoruso *Vaput*. Ili havis ses gefilojn, el kiuj ankaŭ Ilmari, Tauno, Arvo kaj Väinö Hannikainen estis komponistoj.

Kategorio:Finnaj komponistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1854
Kategorio:Finnaj poetoj
Kategorio:Mortintoj en 1924
Břevniště

**Břevniště** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hamr na Jezeře. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordoriente de Hamr na Jezeře. Estas ĉi tie registritaj 72 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Břevniště situas en katastra teritorio **Břevniště pod Ralskem** kun areo 6,06&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Burgodomo Útěchovice – ruinoj de devene gotika burgodomo de Blektové z Útěchovic en areo de iama senjora korto inter Útěchovice kaj Břevniště
* Popola arkitekturo – memorige protektataj plektitaj domoj

## Pluaj fotoj 

Břevniště 2021 (3).jpg|Břevniště
Břevniště 2021 (5).jpg|Břevniště
Břevniště (Hamr na Jezeře) (1).jpg|Domo en Břevniště
Břevniště - bývalý poplužní dvůr s pozůstatky tvrze Útěchovice (září 2018) (7).jpg|Eksa senjora korto kun restaĵoj de burgodomo
Břevniště 2021 (11).jpg|Břevniště
Břevniště čp. 30 (4).jpg|Memorige protektata domo n-ro 30

Kategorio:Hamr na Jezeře
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Útěchovice (Hamr na Jezeře)

**Útěchovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hamr na Jezeře. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km norde de Hamr na Jezeře. Estas ĉi tie registritaj 32 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Útěchovice situas en katastra teritorio **Hamr na Jezeře** kun areo 11,61&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Protektata areo de eksa agrikultura korto
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Hamr na Jezeře, Útěchovice 5627.jpg|Ruinoj de agrikultura korto en la jaro 2010
Hamr na Jezeře, Útěchovice 5612.jpg|Kapelo kaj domoj meze de la vilaĝo
Útěchovice 2021 (18).jpg|Replikaĵo de agrikultuta bieneto (jaro 2021)
Útěchovice 2021 (2).jpg|Hamerská strouha, branĉo de rivero Ploučnice
Útěchovice 2021 (22).jpg|Konstruaĵoj de bieno kun restaĵoj de malnova masonaĵo
Útěchovice - trojmezí (1).jpg|Enveturejo en la vilaĝon

Kategorio:Hamr na Jezeře
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Česká Lípa
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
Křížatky

**Křížatky** (parolturne ankaŭ *Křižatky*, ) estas vilaĝo, parto de urbo Litvínov en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sur deklivoj de Ercmontaro en supermara alteco 545 metroj, 2 km norde de Janov. La katastra teritorio enfalas en la administradon de urbo Litvínov. Ĝi estas kunigita kun Janov per ŝoseo, kiu kondukas en la limregionan Mníšek. Vivas ĉi tie  ().

**Křížatky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,72 km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1585.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo el la jaro 1911
* Kruco ĉe la kapelo kun dato 1884.
* Monumento al usonaj aviadistoj el dua mondmilito el la jaro 2001 en arbaro malantaŭ la vilaĝo. 

## Pluaj fotoj 

Křížatky 2016-07-04 2 Kaple.jpg|Kapelo
Křížatky 2016-07-04 1.jpg|Domo n-ro 2
Křížatky 2016-07-04 3.jpg|Domo n-ro 5

Kategorio:Katastraj teritorioj en Litvínov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Janov (Litvínov)

**Janov** () estas loka parto de urbo Litvínov en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en cismontaro de Ercmontaro en supermara alteco 286 metroj, 3,5 km okcidente de la centro de Litvínov. Tra Janov trafluas rojo Janovský potok kaj rojo Loupnice, kiu apartigas ĝin de plua loka parto Hamr. El Janov kondukas ŝoseo de la III-a klaso n-ro 2543 tra Křížatky al limpasejo en Mníšek. Tra Janov ankaŭ kondukas ŝoseo de la III-a klaso n-ro 0133 el Litvínov ĝis Horní Jiřetín (strato Podkrušnohorská ulice), kiu dividas ĝin en la pli malnovan devenan konstruareon troviĝanta sude de la ŝoseo kaj la pli nova, panelan loĝdomaron konstruita en la 1970-aj jaroj norde super la ŝoseo. Ekde la 1990-aj jaroj kreskis en la loĝdomaro koncentriĝo ciganoj, kio gvidis al malbonigo de la publika ordo kaj en aŭtuno de 2008 okazis grandaj manifestacioj de ekstremistoj kaj duraj kunpuŝiĝoj kun polico, kiuj akiris al Janov la tutnacian famecon. Vivas ĉi tie  ().

Janov situas en katastra teritorio **Janov u Litvínova** kun areo 4,57 km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1354.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Janov 2016-08-08 1 Japek.jpg|Janov
Janov 2016-08-08 Paneláky v Hamerské.jpg|Janov
20080306040DR Talsperre Janov Tschechien.jpg|Akva rezervujo Janov
20080306055DR Talsperre Janov Tschechien.jpg|Akva rezervujo Janov

Kategorio:Katastraj teritorioj en Litvínov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Mosta baseno
Kategorio:Historio de ciganoj en Ĉeĥio
Mníšek (Nová Ves v Horách)

**Mníšek** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nová Ves v Horách en distrikto Most. Ĝi situas en Ercmontaro en supermara alteco 700–765 metroj. De la germana Deutscheinsiedel ĝi estas apartigita sole de limrivereto Svídnice. Ĝis Mníšek kondukas el Litvínov tra Klíny ŝoseo II/271. Malpli grandaj komunikiloj kunigas  Mníšek de okcidento kun Nová Ves v Horách (ŝoseo de la III-a klaso n-ro&nbsp;2546) kaj de sudo kun Janov kaj Křížatky (ŝoseo de la III-a klaso n-ro&nbsp;2543). Vivas ĉi tie  ().

Mníšek situas en katastra teritorio **Mníšek v Krušných horách** kun areo 7,72 km².

## Historio
Post la dua mondmilito estis la superanta germana loĝantaro ellandigita kaj multe da forlasitaj objektoj kadukiĝis kaj estis egaligitaj kun la tero. Ekde la jaro 1961 ĝi estas domaro de Nová Ves v Horách. Mníšek fariĝis iom post iom refreŝigeja domaro.

Post longtempa intertraktado inter la ĉeĥa kaj la germana flanko en la jaro 2002 oni sukcesis malfermi limpasejon Mníšek–Deutscheinsiedel, kiu estis ununura aŭtomobila limpasejo (sole por personaj aŭtomobiloj) en distrikto Most. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Mníšek - horní část vesnice.jpg|Supra parto de la vilaĝo
Mníšek 01.JPG|Mníšek
Mníšek 03.JPG|Mníšek
Hraniční kámen u hraničního přechodu v Mníšku (Q104978381).jpg|Limŝtono ĉe limpasejo
Deutscheinsiedel Mníšek Einsiedl W 2009 b.jpg|La ĉeĥa-germana ŝtatlimo inter Mníšek kaj Deutscheinsiedel

Kategorio:Nová Ves v Horách
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj dividitaj pro ŝtatlimo
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Germanio
Max Maurey

**Max MAUREY** (naskita **Marx Rapoport**, la 9-an de aŭgusto 1866 en Parizo - mortis la 26-an de februaro 1947 en Neuilly-sur-Seine) estis franca dramisto. Li ankaŭ estis la teatra direktoro de la Théâtre des Variétés de 1914 ĝis 1940 kaj de 1944 ĝis 1947, kaj direktoro de la Théâtre du Grand Guignol de 1898 ĝis 1914.

En 1914, li fariĝis direktoro de la Théâtre des Variétés kaj restis en tiu posteno ĝis sia morto. La 9-an de oktobro 1928, *Topaze* de Marcel Pagnol estis premierita ĉe la Théâtre des Variétés (kun André Lefaur, Paul Pauley, Pierre Larquey kaj Marcel Vallée en la ĉefroloj) kaj estis renkontita kun granda sukceso.

## En Esperanto aperis 
* 1938: *Forlasita***.** Streĉa unuakta historieto. Eduard Bass. Tradukis Jiří V. Šamla. 19 p. Pokorný. Esperanto-eldonaĵoj el Brno.

Teatraĵoj prezentitaj

* Dum la UK 1906: *La letero de rekomendo*, kun Leono Zamenhof, Carlo Bourlet, Frederic Pujulà i Vallès, 

* La forlasitino/ La délaissée, prezentita de Solen' (*Solène* laŭ franca ortografio, artistnomo de Sylvie GASPARD), ĉe la La Krizalido de 1981 ĝis 1987.
* *Forlasita*, prezentita de la Teatra Trupo de Tuluzo en 2003 kaj denove en 2007.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Teatraĵoj de Max Maurey ĉe Grandmilita Teatro

Kategorio:Komandoroj de la Honora Legio
Kategorio:Francaj dramistoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Wilhelm Frerking

**Wilhelm FRERKING**, pseŭdonimo *S. Wenzl*, (naskiĝis la 6-an de septembro 1852 en Hanovro; mortis la 25-an de julio 1938 samloke) estis germana lernejestro, felietonisto, teatra kritikisto kaj verkisto.

## Vivo 
Naskita en Hanovro, la ĉefurbo de la tiama Reĝlando Hanovro, Wilhelm Frerking unue frekventis la bazlernejon de la urbo, poste la reallernejon. Post kompletigo de sia instruistara trejnado, li estis nomumita lernejestro de la hanovra bazlernejo en 1902. Krome - sed precipe post sia emeritiĝo en 1917 - Frerking, kiu aliĝis al la hanovra artista asocio en 1891, verkis felietonojn kaj laboris kiel teatra kritikisto por la Hannoversches Tageblatt, ofte sub la pseŭdonimo *S. Wenzl*. 

Wilhelm Frerking ankaŭ verkis multajn farsojn kaj komediojn. 

Lia filo estis Johann Frerking.

## En Esperanto aperis 
* Dum la UK 1906 estis prezentita la teatraĵo: *Agrabla surprizo*, kun *Karl Zacherl*, f-inoj *Stirn, A. Schmidheini, E. Schmidheini*

## Verkaro (elekto) 
* *Tri farsoj por amatora teatro. Kuratora - Sekreto - Agrabla Surprizo* (, Universala Biblioteko de Reclam, N-ro 1835), 46 paĝoj, Leipzig: Reclam, [s.d.&nbsp;D., 1890].
* *Kiel niaj knaboj ludas la "Tell" de Schiller. Por prezentado ĉe lernejaj festivaloj kaj studentaj distraj vesperoj / kun preludo de Wilhelm Frerking* (= *Junulara Scenejo de Danner*, N-ro 14), Mühlhausen en Turingio: Danner, [s.d.]&nbsp;D., 1920]
* *Kuraĝu, ĉio fuŝiĝos! Vigla kavalira komedio kun obstakloj en unu akto / de Wilhelm Frerking* (= *Ulk-Bücher*, Numero 1), 7a eldono (27 paĝoj, kun 4 [presitaj] tutpaĝaj desegnaĵoj), Berlino: Eduard Bloch, [19]25
* Karl-Friedrich Dressler, Wilhelm Frerking (red.): *Gazetara Festivalo sabate, la 7-an de marto 1925.* *Asocio de Malsuprasaksa Gazetaro* (Asocio de Redaktoroj de Hanovraj Gazetoj), memoriga publikaĵo, 96 paĝoj kun ilustraĵoj kaj bildplato, [Hanovro]: [Hartmann & Merten], 1925
* *Kuracita. Farso en 1 akto / W. Frerking. Reviziita de Wolfgang Altendorf*, Nevendebla [sceneja] specimeno (titolo por *kompletaj rolkopioj por scenejoj kaj asocioj) 12.-*, 8 paĝoj, [tajpita aŭtografo], [Bad Godesberg, Kölner Strasse 70]: W. Altendorf, [1946]

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Wilhelm Frerking en la Virtuala Katalogo de Karlsruhe

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj dramistoj
Kategorio:Dramaturgoj
Kategorio:Teatraj kritikistoj
Kategorio:Literaturkritikistoj
Strigorĝa ermitkolibro

La **Strigorĝa ermitkolibro** (*Phaethornis striigularis*) estas malgranda specio de kolibroj en la familio Trokiledoj. Ĝi vivas en Centrameriko kaj nordokcidenta Sudameriko. Ĝi estas ĝenerale ofta kaj konsiderata Malplej Zorgiga fare de BirdLife International.

## Aspekto kaj sistematiko
Kun totala longo de 9–10 cm kaj pezo de 2–3 g, ĝi estas inter la plej malgrandaj specioj de ermitkolibroj. La flugilkovriloj, mantelo, nuko kaj krono estas obtuze irizverdaj, la pugo estas palruĝbruna, la ventro kaj flankoj estas flavecbrunaj, kaj la centraj subpartoj kaj gorĝo estas palgrizecbrunaj, ĉi-lastaj kun malgrandaj malhelaj strioj, kiuj ofte estas malfortaj kaj malfacile videblaj. La vizaĝo havas nigrecan "maskan" randon supre ĉe blankec-flavbruna superokulo kaj sube per blankec-flavbruna vango. La flugilplumoj kaj vosto estas nigrecaj; ĉi-lastaj pintoj estas blankecaj ĝis okrecaj depende de la koncerna subspecio. Kiel ĉe plej multaj aliaj ermitkolibroj, ĝi havas longan, kurban bekon. La baza duono de la malsupra mandiblo estas flava, sed alie la tuta beko estas nigra.

Ambaŭ seksoj estas preskaŭ identaj. Junuloj ŝajne havas la tutan dorson palruĝeca.

## Referencoj 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (editors). (1999). *Handbook of the Birds of the World. Volume 5*: Barn-Owls to Hummingbirds. Lynx Edicions. ISBN 8487334253
* Restall, R., C. Rodner, & M. Lentino (2006). *Birds of Northern South America.* Christopher Helm, London.  (vol. 1),  (vol. 2).
* 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Apodoformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Gergely Peltzmann

**Gergely Peltzmann** [gergej pelcman], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Peltzmann Gergely** estis hungara pastro, franciskana monaĥo, predikisto. Lia familia nomvarianto estis *Pelczmann* (sama prononco).

 naskiĝis  en Veszprém (urbo), li mortis  en Pest (urbo).

## Biografio 
 lernis en sia naskiĝurbo kaj Győr, poste li aliĝis al la franciskanoj kaj studis teologion en Nagyszombat kaj Pozono. Li pastriĝis en Esztergom en 1821, supozeble tiutempe li monaĥiĝis. Laŭvice li estis predikisto en Érsekújvár, Kismarton, Németújvár, Pápa, Esztergom, Székesfehérvár, fine en Pest 25 jarojn. Poste li estis vicparoĥestro, lernejestro kaj monaĥejestro en Simontornya, fine li estis vicmonaĥejestro en Pest. Pli frue en 1857 li ricevis monaĥan titolon "Praedicator generalis".
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Lelki Kalauz. Oktató imakönyv keresztyén kath. hívek házi és templomi használatára.* (1850, poste plurfoje eldonita ankaŭ germane)
* *Marianischer Blumenkranz zur Beförderung der Verehrung Mariä.* (1856, hungare: 1862)
* *Manuale Sacerdotum pro visitatione et provisione infirmorum* (en 4 lingvoj, 1863)
* *Mennyei kegyelemvirágok, az ifjúság templomi és házi ájtatosságának nevelésére.* (1863, ankaŭ germane)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj franciskanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj predikistoj
Guy Foissy

**Guy FOISSY** (naskiĝis la 1932 en Dakaro (Senegalo) kaj mortinta la 11-an de junio 2021 en Mandelieu-la-Napoule, Alpes-Maritimes) estis franca dramaturgo kaj  teatrestro. Li estis la aŭtoro de proksimume cento da teatraĵoj, plejparte mallongaj.

## En Esperanto aperis 
* *La evento* () prezentita de Solen' kaj Arno Lagrange de "La Krizalido".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Francaj dramistoj
József Osvald Oslay

**József Osvald Oslay** [jOĵef oŝlai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Oslay József Osvald** estis hungara pastro, franciskana monaĥo, instruisto, abato. Lia monaĥa nomo estis Osvald honore al Sankta Osvaldo, lia persona nomvarianto estis *Osvát* [oŝvAt].

 naskiĝis  en Filóc (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Filovci en Slovenio), li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 aliĝis al la franciskanoj en 1895, poste la novicado okazis en Segesd, pli poste li studis filozofion en Pécs, teologion en Universitato de Zagrebo kaj Baja. Li monaĥiĝis en 1900, jaron poste pastriĝis kun pedagogia licenco. Inter 1901 kaj 1908 li ricevis koncernajn taskojn en Dunaföldvár, ekzemple li instruis novicojn. En la sekvaj jaroj li estis monaĥejestro en pluraj lokoj, aŭ li havis monaĥan, pastran aŭ pedagogian taskojn. En 1914 li iris al Gyöngyös por akiri magistran diplomon pri teologio kaj restis tie ĝis 1923 kiel spirita direktoro kaj instruisto de la teologoj. Poste li same laboris en multaj lokoj, eĉ inter 1928-1931 li estis abato. Intertempe en 1925 li establis tutlandan reton por apogi la malriĉulojn (tio ĉesis en 1950, ĉar la ŝtato malpermesis la monaĥan vivon. Frato Osvald ricevis premion en 1941.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szt Ferenc nyomdokain. 1226-1926.* (1926)
* *Az élet trubadúrjai. Prohászka - Assziszi Szt Ferenc.* (studo, 1933)
* *A Szeretet-Isten hőse az ártatlanokért és bűnösökért. Szabin testvér élete.* (kompilaĵo, 1934)
* *Morális istenszolgai érzület.*

## Fontoj 
* biografio slovene kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj franciskanaj monaĥoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
François Boyer

**François Georges BOYER** (naskiĝis la 30-an de marto 1920 en Sézanne, departemento Marne; mortis la 24-an de majo 2003 en Saint-Germain-en-Laye, departemento Yvelines) estis franca verkisto, kiu iam estis nomumita por Oskaro.

## Vivo 
Boyer publikigis la romanon *Jeux interdits* en 1947, kiu estis adaptita en filmon fare de René Clément en 1952, ankaŭ titolita *Jeux interdits* ( Malpermesitaj Ludoj), kun Georges Poujouly, Brigitte Fossey kaj Amédée. Pro ĉi tiu filmo, li estis nomumita por Akademia Premio por Plej Bona Origina Rakonto ĉe la Akademiaj Premioj en 1955. Li verkis la fontomaterialon por tridek filmoj kaj televidserioj ĝis 1983.

En *La guerre des boutons* (1962), la filmadapto de la samnoma romano de Louis Pergaud, reĝisorita de Yves Robert kaj ĉefrolita de André Treton, Jean Richard kaj Michel Isella, li ne nur ludis la subtenan rolon de la pastro, sed ankaŭ verkis la scenaran adapton de la romano.

## En Esperanto aperis 
* *Ĉu dio bojas ? (aŭ Aminda kretenino)* (Dieu aboie-t-il ?), prezentita de La Krizalido je la UK 1987

## Verkaro 
### Romanoj 
* 1947 *Les Jeux inconnus*, reeditat în 1963 sub titlul *Jeux interdits*
* 1952 ''Bébert et l'omnibus*
* 1953 *L'Émeute*
* 1954 *La Gare du ciel*
* 1970 *Le Petit Bougnat*
* 1989 *Le Match du siècle*

### Flimaro (elekto) 
* *Un singe en hiver*
* *La 25a horo''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj scenaristoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Písečná (Litvínov)

**Písečná** () estas vilaĝo, parto de urbo Litvínov en distrikto Most en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sur montrapiedo de Ercmontaro en supermara alteco 375 metroj, super la loka parto Chudeřín, netutaj 2,5&nbsp;km per aerlinio nordokcidente de la centro de Litvínov. Vivas ĉi tie  (). Tra Písečná kondukas el stacidomo en Litvínov ruĝe  markita turisma marko, kiu de ĉi tie daŭrigas al Lounice, preter Ava rezervujo Janov al belvedero Jeřabina.

Písečná situas en katastra **Šumná u Litvínova** teritorio kun areo 2,46 km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Písečná 2016-08-08 2.jpg|Domo en Písečná

Kategorio:Litvínov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Most
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio