Okulostria kukolo

La **Strinigra kukolo** *Cacomantis sonneratii* estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.  Temas pri eta kukolo kiu troviĝas en Suda Azio. La dunoma scienca nomo rememoras la francan naturaliston kaj esploriston Pierre Sonnerat.

Ĝi troviĝas kaj en la Hinda subkontinento kaj en Sudorienta Azio. Kiel aliaj en la genro, ili havas rondajn naztruojn. Ili kutime troviĝas en arbarkovritaj areoj, ĉefe en la pli malaltaj montetoj. Maskloj kantas el nudaj branĉoj dum la reprodukta sezono, kiu povas varii laŭ la regiono. Ili estas distingaj kaj pro siaj krioj kaj pro sia plumaro, kun blankaj brovoj kaj ruĝbrunaj supraĵoj kun regulaj malhelaj bendoj kaj blankecaj malsupraj partoj kun fajnaj strioj.

## Aspekto
eta|210ra|maldekstre|Flanka vidaĵo
Plenkreskuloj estas brile ruĝecbrunaj aŭ brunecruĝaj sur la kapo kaj dorso kaj estas larĝe striecaj kun malhelbruna koloro. La beko estas longa kaj iomete kurba. Blankeca superokula strio estas distingebla super malhela okullinio. La flugiloj estas pli malhelaj kaj la vosto estas laŭgrade kun malhelbruna centro. La vosto havas subfinan nigran bendon kaj blankajn plumpintojn. Ambaŭ seksoj estas similaj. La irisoj estas flavaj kaj la beko estas nigra, dum la bazo de la malsupra mandiblo estas verdetgriza. La tarsoj estas grizaj. La junulo estas simila sed havas palan malsupran mandiblon kaj blankajn franĝojn sur la plumoj de la supra korpo.

La tuta longo estas ĉirkaŭ 22 cm, kio faras ĝin proksimume samgranda kiel la sintopaj *Cacomantis merulinus* kaj *Cacomantis variolosus*. La hepataj formoj de tiuj povas esti similaj, sed supercilio, longa beko kaj strieca vosto distingas ĉi tiun specion.

## Taksonomio kaj sistematiko
La specio estis origine klasifikita en la genro *Cuculus* fare de John Latham. La tipa specimeno venis de Nordorienta Barato. La specia epiteto estas laŭ la franca natursciencisto kaj esploristo Pierre Sonnerat.

Oni agnoskis jenajn kvar subspeciojn:
* la nomiga formo el Barato, Nepalo, Tajlando, Malaja Duoninsulo
* *C. s. musicus* Ljungh, 1804 (el Javo, Bali)
* *C. s. fasciolatus* Müller, 1843 (Sumatro)
* *C. s. waiti* Baker, 1919 (Srilanko)

Kelkaj fontoj agnoskas ankaŭ *malayanus* (Chasen & Kloss, 1931) el Duoninsula Malajzio kaj *schlegeli* (Junge, 1948) el Sumatro, Borneo kaj Palavano (SOk Filipinoj).

## Ekologio kaj kutimaro
Kiel multaj aliaj kukoloj, ili estas parazitoj kaj inter gastigantoj estis registritaj la ofta iorao (*Aegithina tiphia*), ruĝliphara bulbulo (*Pycnonotus jocosus*), la erporno, la skarlata miniveto (*Pericrocotus speciosus*), bulbulojn kaj malgrandajn turdetojn (*Stachyris* spp.). La ovoj similas tiujn de la gastigantoj. La kovado kaj nestado ne estas bone dokumentitaj. Elnestiĝintoj de la gastiganto estas elmetitaj.

Ili troviĝas en arbarriĉaj arbaroj, ĉefe en montetaj regionoj. Insektoj estas ilia ĉefa dieto. Ili kaptas insektojn per plukado kaj ankaŭ per aera flugado.

La krio de ĉi tiu specio estas distinga. Ĝi estas altatona kvarnota fajfo, kiu estis transskribita kiel "ŭi-ti ŭi-tii". La frekvenco komenciĝas je 2.4 kHz kaj ĉiu noto falas laŭ tonalto, kun la strofo daŭranta unu sekundon.

## Referencoj
## Literaturo 
*  Ne minacata

## Eksteraj ligiloj
* Internet Bird Collection
* voĉo el Xeno-Canto

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Azio