open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Janov (Staré Hobzí)

**Janov** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Staré Hobzí en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudokcidente de Staré Hobzí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Janov situas en katastra teritorio **Staré Hobzí** kun areo 16,7&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1787.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Bike trail in Janov, Staré Hobzí, Jindřichův Hradec District.jpg|Biciklovoj en Janov
Hejnický potok in Janov, Staré Hobzí, Jindřichův Hradec District.jpg|Rojo Hejnický potok en Janov
Light pillbox 1 1101 A-160Z near Janov, Staré Hobzí, Jindřichův Hradec District.jpg|Malpeza fortikaĵo proksime de Janov

Kategorio:Staré Hobzí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Mazir (stacidomo)

**Mazir** (, ), ĝis 2024 **Kozjenki** (, ) estas stacio de la Homel-filio de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Mazir de la Homela regiono. Ĝi situas ĉe la okcidenta periferio de la urbo Mazir, la norda periferio de la vilaĝo Kozjenki.

Ĝis 2024 la stacio estis nomita "Kozjenki", sed poste la stacio "Kozjenki" estis alinomita "Mazir", kaj la antaŭa stacio "Mazir" estis alinomita "Mazir-Paŭnoĉni".

## Vidu ankaŭ 
* Mazir
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Mazir en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Mazir
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Kalvinana preĝejo (Monorierdő)

La **kalvinana preĝejo** estas religia konstruaĵo en vilaĝo Monorierdő (Hungario).

## Historio 
En tiu areo estis neloĝata depost dominado de turkoj. La baldaŭaj sporadaj loĝantoj apartenis al Monor. En la 20-a jarcento unue feriaj domoj konstruiĝis, iom poste ankaŭ loĝdomoj. La kalvinanoj ricevis religiajn servojn en Monor. En 2013 ili aĉetis konvenan areon en 2013, en la sekva jaro arkitekto kreis planon pri loka kirko. Didoma-paroĥa-komuna triopo konstruiĝis kune inter 2015-2019, poste la didomo ricevis tuj la paroĥan rajton. La unusola sonorilo alvenis en 2019, sed 9 benkoj el Újszász pli frue en 2011.

## Konstruaĵo 
La triopa konstruaĵo situas sola en korto ĉe stratangulo. Dekstre troviĝas la kirko, kies fasado estas simetria. Meze tre granda triopa fenestro videblas. La navo kovriĝas per sela tegmento. En la maldekstra flanko reliefas la kvarangula turo ĉirkaŭ duono de la navo. La turo havas enirejon por la navo, la turpinto estas piramida. La aliaj du konstruaĵoj aliĝas al maldekstra flanko de la turo. Ĝuste ĉe la turo estas 2 arkadaj truoj, poste granda fenestro estas videbla. Post la fenestro la konstruaĵo turniĝas rektangule kaj sekvas jam la alian straton. Tiu parto estas simetria kun meza enirejo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

Monorierdő
Avenir Suisse

***Avenir Suisse*** estas pensfabriko laŭ usona stilo financata de pluraj svisaj multnaciaj kompanioj. La fondaĵo, kun sidejo en Zuriko kaj aldona oficejo en Laŭzano, publikigas analizojn pri ekonomikaj kaj socipolitikaj temoj kaj disvastigas sian enhavon per eventoj kaj en la amaskomunikiloj. La studoj aperas en la germana kaj en la franca, malofte ankaŭ en la angla.

*Avenir Suisse* (france por: Estonteco Svis(land)a) estas subtenata de ĉirkaŭ 150 svisaj kompanioj kaj privatuloj. La pensfabrikon estras ekonomikisto kaj iama NZZ-ĵurnalisto Jürg Müller. Michel M. Liès estas prezidanto de la kuratoraro ekde majo 2020.

## Celoj kaj agoj 
La pensfabriko funkcias laŭ la anglosaksa modelo. Ĝi alprenas decide merkat-liberalan vidpunkton. Sekve, ĝi alprenas la pozicion, ke la problemoj de la nuntempo kaj la estonteco ne povas kaj ne devus esti solvitaj ĉefe de la ŝtato. Prefere, ĝi devus krei kadron en kiu iniciato kaj persona respondeco, konkurenco kaj privata proprieto povas prosperi.

Male al interesgrupo, la organizo ne aktive partoprenas en konsultaj proceduroj aŭ voĉdonaj kampanjoj. Pli ĝuste, la pensfabriko celas kontribui al la formado de ekonomia kaj socipolitika opinio kaj tiel meti la intelektan fundamenton por reformoj.

La ideoj lanĉitaj de *Avenir Suisse* ofte estas polemikaj kaj provokemaj. La celo estas enkonduki temojn en la tagordon kaj en la amaskomunikilojn kaj ŝanĝi la diskuton en la deziratan direkton – kutime ne por atingi efektivigon de la prezentitaj planoj. Ekzemploj ekde 2006 inkluzivas proponojn signife plialtigi la emeritiĝan aĝon, kritikon de mediprotektaj organizaĵoj, la uzon de la rajto de asociiĝo por apelacii, la proponon reformi la edukan sistemon (inkluzive de multe pli altaj instrukotizoj) aŭ la proponon anstataŭigi la 26 kantonojn per kelkaj gravaj regionoj.

## Historio 
En julio 2000, 14 internaciaj svisaj firmaoj, ABB, Credit Suisse Group, Groupement des Banquiers Privés Genevois, Jacobs Holding, Kuoni Holding, McKinsey Svislando, Nestlé, Novartis, Hoffmann-La Roche, SAirGroup, Sulzer AG, Swiss Re, UBS kaj Zurich Financial Services, fondis la «Stiftung Zukunt Schweiz» (Fondaĵo Estonteco Svislando). La funkciado komenciĝis en januaro 2001 sub la nomo *Avenier Suisse* sub la administrado de Thomas Held. En 2005, la estraro decidis daŭrigi la agadojn senfine. Por tiu celo, la origine fermita rondo de donacantoj estis malfermita por daŭripove plilarĝigi la ideologian kaj financan bazon de la fondaĵo. Hodiaŭ, Avenir Suisse estas subtenata de ĉirkaŭ 150 kompanioj kaj individuoj el tuta Svislando. En novembro 2010, Gerhard Schwarz transprenis la postenon de direktoro de Thomas Held. Li tenis tiun postenon ĝis la fino de marto 2016. Ekde aprilo 2016 ĝis la fino de julio 2023, Peter Grünenfelder estis direktoro de Avenir Suisse. Aŭguston 2023, Jürg Müller, iama ekoredaktoro de la NZZ, estas la direktoro de Avenir Suisse.

## Eksteraj ligiloj 
Retejo de Avenir Suisse

Kategorio:Fondaĵoj
Kategorio:Ekonomio de Svislando
Kategorio:Zuriko
Biaka fruktokolombo

La **Biaka fruktokolombo**, *Ptilinopus richardsii*, konata ankaŭ kiel *Geelvinka fruktokolombo*, estas mezgranda, verdec-bunta fruktokolombo. Ĝi estas endemio de insuloj ĉe Nov-Gvineo, nome Biak, Supiori, Numfor, kaj la pli malgrandaj insuloj Padaido, are konataj kiel Biakoj, Schouten aŭ Geelvink, norde de Nov-Gvineo.

Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi troviĝas ankaŭ en degraditaj iamaj arbaroj.

Tiu fruktokolombo estis iam konsiderata samspecia kun la Flavbenda fruktokolombo (*P. solomonensis*), sed estis agnoskita kiel aparta specio fare de la IOC en 2021.

## Aspekto 
La masklo havas malhelverdajn kapon kaj suprajn partojn, malvan ventron, helflavan brustobendon borditan per blanka strio malsupre, kaj tre kalkflavan nudan haŭtaĵon ĉirkaŭ la okuloj. La ino kaj junuloj estas preskaŭ tute verdaj kun flavaj franĝoj en la ventraj plumoj. Ĉiuj havas malhelajn bekojn kun helflava bekopinto kaj ruĝajn krurojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Poplito

**Poplito** aŭ **genukavo** estas parto de la gambo, kiu estas malantaŭ la artiko de la genuo.

Kategorio:Homa anatomio
Kaverno Arago

250px|eta|La caune de l'Arago fotita el la alia flanko de la Verdoubla valo
La Kaverno Arago (en franca: ''La caune de l'Arago*, en kataluna: *cauna de la Aragó* — *cauna* signifanta kaverno) estas prahistoria loko, kiu troviĝas sur la komunumo Tautavel, en la franca departemento Pyrénées-Orientales, en vasta kavo superstaranta ĉiusezonan rivereton, Verdouble. Ĝi liveris homajn restaĵojn atribuitajn al Homo de Tautavel (*Homo heidelbergensis*) kaj ŝtonajn vestiĝojn de la Malfrua Paleolitiko.

## Provizora bildaro

arago02.jpg|La Verdouble interkrutejo proksime de *La caune de l'Arago''. La kavernon oni atingas suprengrimpante vojeton laŭlonge la rokon, kiu videblas dekstre sur la foto.
Homme de Tautavel.jpg|Kranio de Taŭtavel (Arago 21) malkovrita en 1963.
Caune de l'Arago 005.jpg|Vido de la ebenaĵo kaj de la rivero Verdouble el la kaverna enirejo.

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Francio
Edit Hexendorf

'*** [heksendorf], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hexendorf Edit*' estis hungara lingvisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1950. Post la diplomo ŝi instruis en ĉefurba bazlernejo lernojaron, poste en la universitato ŝi estis asistanto (1951–1956), lektoro (1956–1959), poste ŝi laboris en la Universitata Biblioteko (Budapeŝto) ĝis 1963, fine en akademia instituto ĝis 1993. Intertempe ŝi estis aspiranto (1952–1955) ĉe Dezső Pais kaj ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1957 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ricevis premiojn inter 1952-1996.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kérdő-felkiáltó fordulat az Ómagyar Máriasiralomban?* (1949)
* *A hallgató szempontjának érvényesülése a beszédben.* (1953)
* *A szellemi műveltségre vonatkozó magyar nyelvi kifejezéskészlet kialakulásának kezdetei.* (disertaĵo, 1956)
* *Szótanulmányok a szellemi élet középkori magyar kifejezésanyagának köréből.* (1958)
* *Helyesírási tanácsadó szótár.* Többekkel. (ortografia vortaro, kunredaktoto, 1961; 9-a eldono: 1983)
* *A könyv szó élete középkori nyelvemlékeinkben.* (1963)
* *A szótörténeti tanulságok általánosításának lehetőségeiről és korlátairól.* (1976)
* *A régebbi, régibb típusú alakpárokról.* (1980)
* *A hagyományos stílusértékek védelmében.* (1997)
* *„Valahol minden emberi lényben van valami örökkévaló.” Mensáros László élete és pályafutása. 1926–1993.* (kunredaktoro, 2001)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lucas David

**Lucas DAVID** (naskiĝinta en 1503 en Olsztyn, mortinta en aprilo 1583 en Kenigsbergo) estis germana historiisto. Edzigis lin en Lepsiko, malpost 1544, la vidvinon de la libropresisto Jakob Tanner († 1583).

Post studoj en Lepsiko (1526-32), li samloke lektoris ĝis 1539. Inter 1540 kaj 1549 estis li - malgraŭ lia protestanta konfesio! - kanceliero de Tiedemann Giese, la episkopo de Chełmno. De 1549 li deĵoris kiel duka konsilisto ĉe la Kortega tribunalo je Kenigsbergo. Plurfoje li akompanis senditarojn. Lia ĉefa intereso estis tamen pri la historio de la prusoj kion la prusaj politikistoj ne malfavoris. Dum kvar jardekoj li kolektis pli ol 2000 dokumentojn kun permeso libere uzi aĵojn el la  Duka arkivo. Ne antaŭ 1575 ekis la surpaperigo de ampleksega *Kroniko*. Ĝin li kondukis de la komencoj ĝis 1410. 

Rimarkindas en ĝi liaj teoriaj proponoj pri vere scienca laborado: ĉar ĉi verko mem restis parte fragmento liaj postuloj (pri senriproĉa surfonta baziĝo) de li mem ne ĉiam aplikatas. Sed li kie ajn en la rakontado bone montris la motivojn de historisignife agantoj kaj sukcese serĉis historiajn originojn de aktualaj problemoj. Do temas pri frua provo defendi sole valida la moderna, kritikan historiesploradon.

Por studentoj el Olsztyn de ĉe la universitato de Lepsiko, David kreis stipendion kiu funkciis ĝis la Dua Mondmilito. 
## Verkoj (elekto)
**Preußische Chronik,* eldonis Abraham Ernst Hennig kaj D. F. Schütz, ok volumoj, 1812-17
## Fonto
*Hubatsch, Walther: "David, Lucas" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie,* 3 (1957), p. 537
## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
Vnorovice

**Vnorovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Staré Hobzí en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2,8&nbsp;km norde de Staré Hobzí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Vnorovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,2&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sanktaj Anĝeloj en vilaĝplaco

## Pluaj fotoj

Spálený mlýn.jpg|Melejo Spálený (de Hard) mlýn
Vnorovice 3.JPG|Vnorovice
Vnorovice 4.JPG|Vnorovice

Kategorio:Staré Hobzí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Abraham Ernst Hennig

**Abraham Ernst HENNIG** (naskiĝinta la  en Tharau en Orienta Prusio, mortinta la  en Zanzhausen (Santoczno;  Lubuŝa provinco) estis germana historiisto kaj evangelia pastoro. Edzigis lin en 1801 Karoline Friederike Lenz.

## Vivo
Hennig studis ekde 1787 ĉe la Kenigsberga universitato kaj fariĝis eduka akompananto de princo Frederiko Vilhelmo (Holstinio-Beck). La Seefeld-oj el Paplacken (Gnanino) dungis lin kiel privatan instruiston en 1792. Revenis Hennig en 1796 al Orienta Prusio antaŭ estado en 1797 en Silezio.

Jaron poste li troviĝis ĉe diversaj germanaj universitatoj antaŭ ol ekdeĵori en 1799 ĉe Frederika Kolegio de Kenigsbergo. En 1800 li fariĝis paroĥestro en Schmauch (Skowrony; Distrikto Elbląg). Doktoriĝo sukcesis Kenigsberge en 1805. Inter 1806 kaj 1808 li estis instruisto ĉe la Distrikta lernejo de Kuldīga. Tie ĉi estiĝis liaj plej gravaj kolektoj pri la historio de Baltio, filologiaĵoj pri la latva lingvo kaj raportoj pri antikvaĵoj de Livlando: ekz.  *Collectanea zur kurländischen Geschichte* kaj *Geschichte der Stadt Goldingen*.

Ekde 1809, Hennig denove troviĝis en Kenigsbergo, kie jaron poste oni nomumis lin estro de la Sekreta ŝtata arkivo kaj en 1811 profesoro pri historiaj helpsciencoj ĉe la Kenigsberga altlernejo. Menciindas ankaŭ lia bibliotekisteco je la Reĝa biblioteko/Biblioteko Wallenrodt. Hennig ordonis la kopiadon de dokumentoj rilataj al la Ordeno de germanaj kavaliroj.

## Verkoj (elekto)
* (eldonistece) *Die Statuten des Deutschen Ordens,* Kenigsbergo 1806
*(eldonistece ĝis vol. 7) *Preußische Chronik,* ok volumoj, Kenigsbergo 1812-17 (de Lucas David)
**Geschichte der Stadt Goldingen,* Jelgava 1809

## Literaturo
*biografio - ĉe: *Baltia Biografia Leksikono* (BBLD)

## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
Ministraro de Friedrich Merz

La **ministraro de Friedrich Merz** estas la federacia registaro de Germanio, kiu oficas ekde dua parlamenta baloto posttagmeze de la 6-a de majo 2025, dum la 21-a parlamenta periodo de la nacia asembleo *Bundestag* sekve de la parlamenta baloto en Germanio 2025. Ĝi sukcedas la antaŭan ministraron de Olaf Scholz, kiu oficis ekde decembro 2021.

Al la registaro apartenas tri partioj: Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU), Kristan-Sociala Unio en Bavario (CSU) kaj Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD).

## Konsisto 
Kanceliero: Friedrich Merz (CDU)

Ministroj:

* Lars Klingbeil (SPD), financoj, vickanceliero
* Alexander Dobrindt (CSU), internaj aferoj
* Johann Wadephul (CDU), eksteraj aferoj
* Boris Pistorius (SPD), defendo
* Katherina Reiche (CDU), ekonomio kaj klimato
* Dorothee Bär (CSU), esploro, teknologio kaj kosmoscienco
* Stefanie Hubig (SPD), justico
* Karin Prien (CDU), eduko, familio, maljunuloj, virinoj kaj junularo
* Bärbel Bas (SPD), laboro kaj socialaj aferoj
* Karsten Wildberger (CDU), ciferecigo kaj ŝtata modernigo
* Patrick Schnieder (CDU), trafiko
* Carsten Schneider (SPD), klimato, naturprotekto, nuklea sekureco kaj konsumantprotekto
* Nina Warken (CDU), sano
* Alois Rainer (CSU), agrikulturo kaj nutrado
* Reem Alabali-Radovan, (SPD), ekonomia kunlaboro kaj evoluo
* Verena Hubertz (SPD), loĝado, urba evoluo kaj konstruado
* Thorsten Frei (CDU), specialaj taskoj, estro de la kanceliera oficejo


Kategorio:Registaro de Germanio
Jemčina

**Jemčina** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hatín en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Hatín. En la vilaĝo troviĝas ĉasista kastelo Jemčina, la loko de  parforsa ĉasado de membroj de familio Černínský. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Jemčina situas en katastra teritorio **Hatín** kun areo 28,11&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Jemčina
* Statuo de sankta Sebastiano
* Statuo de sankta Tekla
* Kamparana bieneto n-ro 13
* Kastela parko Jemčina

## Pluaj fotografioj 

Jemčina, okres JIndřichův Hradec (2).JPG|Jemčina
Zámek Jemčina L.JPG|Kastelo Jemčina
Zámek Jemčina, park.JPG|Kastelo parko Jemčina
Černínská kaple - Hatín - Jemčina.jpg|Kapelo de familio Černínský

Kategorio:Hatín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Vladimirovo

**Vladimirovo** (cirile: *Владимирово*; germane: *Tharau* kaj *Ernsthof*) estas vilaĝo en la Kaliningrada provinco de Rusujo kun 1009 enloĝantoj (stato de oktobro 2021). 

## Historio
eta|maldekstre|eksa protestantisma kirko en Vladimirovo (2022)
Tharau fondiĝis sur eksa prusa setlejo ĉe la rivero *Proĥladnaja* kaj ĝuis unuan mencion en 1315. Ĉirkaŭ la 1320-a jaro komenciĝis la konstruo de la longa navo de la gotika kirko; fine de la 14-a jarcento estiĝis la turo kaj la sakristio. Ĝi estiĝis protestantisma en 1525. Du maŭzoleoj alkonstruitaj al la turo estis forigitaj. Post brulo oni rekonstruis la preĝlokon ĝis 1918. Malantaŭ la forpelo de la germanoj oni uzis la kirkon kiel societan domon kaj staplejon, ĝis neplua utiliĝeblo pro kadukeco. En 1990 estis planoj ŝanĝi ĝin en ortodoksan preĝejon. En 2005 oni metis novan tegmenton sur ĝin kaj riparis la turon. Paroĥestrejo datumas de 1771. 

Tharau famiĝis danke al Anna Neander (1615–1689), filino de lia pastora moŝto, kies belecon kaj bonan karakteron laŭdis la poeto Simon Dach. Liajn versojn i.a. Friedrich Silcher muzikigis en 1827: estiĝis tiel la en Germanlingvio tre konata popolkanto *Ännchen von Tharau ist die mir gefällt*.

## Trafiko
Etŝpura fervojlinio kondukis ĝis la urbo Slavskoje (Kreuzburg). Fakte troviĝis la stacidomo de Vladimirovo en la najbara setlejo Nivenskoje (Wittenberg). Post enmilitaj detruoj ĉi linio ne estis refunkciigita.

## Gravuloj
*Abraham Ernst Hennig, historiisto

## Eksteraj ligiloj
*historio de Vlarimirovo - ĉe: *Informationszentrum Ostpreußen*
*bildoj pri la kirko kaj la vilaĝo - ĉe: *ostsicht.de*
## Notoj
Stajka

**Stajka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Hatín en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km oriente de Hatín. Estas ĉi tie registritaj 37 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Stajka** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,78&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Hatín, Stajka, fire station.jpg|Fajroestingista armilejo
Stajka, okres Jindřichův Hradec.JPG|Alveturo de sudo
Hatín, Stajka, middle part.jpg|Stajka
Hatín, Stajka, bus stop.jpg|Aŭtobusa haltejo

Kategorio:Hatín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Hachee

eta|dekstre|220ra|*hachee* kun terpomoj.
La nederlanda nomo ***hachee*** (skribita sen akuta akcento) devenas de la franca «viande hachée» (kun la signifo "hakita viando". Temas pri stufaĵo verŝajne originita de reuzado de viando kuirita en nederlanda forno kun disponeblaj legomoj. Vino aŭ vinagro estas aldonitaj por fari la viandon pli mola.

Hakita bovaĵo, cepoj kaj vinagro (aŭ vino) estas tipa ekzemplo de tradicia nederlanda kuirarto. Laŭrofolioj estas aldonitaj al la dika saŭco. La hakaĵo estas kutime servata kun farunecaj terpomoj aŭ rizo, aŭ kun ruĝa brasiko kuirita kun pomoj. La nederlandanoj ofte asocias hakitan viandon kun la legoma plado nomita *hutspot*.

Kategorio:Kuirarto laŭ landoj
Kuirarto
Lars Klingbeil

**Lars KLINGBEIL** (naskiĝis  en Soltau, do nun -jaraĝa) estas germana politikisto. Lia partio estas la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD), kies ĝenerala sekretario li estas ekde 2017. Ekde la  li estas la ministro pri financoj kaj vica federacia kanceliero de Germanio, en la ministraro de Friedrich Merz, kiu laŭplane oficos ĝis 2029.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj socialdemokratoj
Kategorio:Ministraro de Friedrich Merz
Stefanie Hubig

**Stefanie HUBIG** (naskiĝis  en Frankfurto ĉe Majno, do nun -jaraĝa) estas germana politikisto. Ŝia partio estas la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD). Ekde la  ŝi estas la ministro pri justico de Germanio, en la ministraro de Friedrich Merz, kiu laŭplane oficos ĝis 2029.

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj socialdemokratoj
Kategorio:Ministraro de Friedrich Merz
Gramatika nazio

La termino **gramatika nazio** () estas interreta esprimo, kiu priskribas personon, kiu troe korektas gramatikajn, ortografiajn aŭ stilajn erarojn en skribita aŭ parola lingvo, ofte en agresema aŭ pedanta maniero. Kvankam la termino originis kiel humura priskribo, ĝia uzo de la vorto "nazio" igis ĝin kontestata pro la historiaj konotacioj de Naziismo. 

## Difino kaj origino 
Gramatika nazio estas individuo, kiu insistas pri lingva precizeco, ofte interrompante konversaciojn aŭ interretajn diskutojn por indiki erarojn, kiel misuzon de "ili" anstataŭ "ili estas" aŭ konfuzon inter "afekti" kaj "efekti". La vorto "nazio" estis aldonita por emfazi la perceptitan rigidecon, aludante al la aŭtoritatisma bildo de la Tria Regno, kvankam en humura kunteksto. Ekzemplo de frua uzo troveblas en Usenet-grupoj en 1998, kie uzantoj nomis lingvokorektantojn "gramatikaj nazioj" por iliaj pedantaj komentoj.

En kelkaj kazoj, la etikedo estas mem-aplikita humure, kie individuoj fiere nomas sin gramatikaj nazioj por montri sian lingvan kompetentecon.

Plue, la termino povas kontribui al negativa stereotipado de lingvaj entuziasmuloj, malinstigante konstruktivajn diskutojn pri lingvoscienco. En kelkaj kuntekstoj, ĝi estas uzata por silentigi minoritatajn voĉojn, precipe en interretaj spacoj, kie lingva precizeco estas postulata por establi kredindecon.

## Vidu ankaŭ 
* Reductio ad Hitlerum

## Referencoj 
Kategorio:Gramatiko
Kategorio:Interreta kulturo
Kategorio:Lingvoscienco
Kategorio:Sociaj fenomenoj
Kategorio:Kontestataj terminoj
Hakilumo

[250ra|eta|Hakilumo Frua Paleolitiko - Sud-Afriko - [Naturhistoria Muzeo de Tuluzo|Muzeo de Tuluzo]]
**Hakilumo** estas ilo el ŝtono, kiu rezultas de zorgema metodo, por atingi post la fina bato maldikan akran pecon en la dezirata formo. Ĝi estas karakterizata de la malnovaj periodoj de prahistorio, aparte de Aĉeŭleŭ.

Kategorio:Paleolitiko
Kategorio:Prahistorio
Kategorio:Arkeologio
Pioppe di Salvaro (stacidomo)

**Pioppe di Salvaro** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Pistoia. Ĝi priservas la urbon Pioppe di Salvaro, situanta en la municipa areo de Grizzana Morandi, en la metropola urbo Bolonjo.

La vojaĝservo estas funkciigata fare de Trenitalia Tper.

## Vidu ankaŭ 
* Grizzana Morandi

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Grizzana Morandi
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1927
Grizverda fruktokolombo

La **Grizverda fruktokolombo**, *Ptilinopus purpuratus*, laŭ kio ankaŭ *Purpura fruktokolombo*, estas mezgranda, verdeca fruktokolombo. Ĝi estas endemio de Societa Insularo en Franca Polinezio. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. 

## Taksonomio
La Grizverda fruktokolombo estis formale priskribita en 1789 fare de la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin en lia reviziita kaj etendigita eldono de la verko de Carl Linnaeus nome *Systema Naturae*. Li metis ĝin kun ĉiuj aliaj kolomboj en la genron *Columba* kaj stampis la duvortan nomon *Columba purpurata*. La priskribo de Gmelin estis bazita sur la "purple-crowned pigeon" el Otaheite (nuna Tahitio) kiu estis priskribita en 1783 fare de la angla ornitologo John Latham en lia *A General Synopsis of Birds*. La Grizverda fruktokolombo estas nun metita kun ĉirkaŭ 60 aliaj fruktokolomboj en la genron *Ptilinopus* kiu estis enkondukita en 1825 fare de la angla natursciencisto William Swainson. La genronomo kombinas la radikon de la Antikva greka  kun la signifo "plumo" kun  kun la signifo "piedo". La specia epiteto *purpuratus* estas el la Latina kaj signifas "purpurŝirmita".

Oni agnoskas du subspeciojn, nome la jenaj:

## Distribuado
La grizverda fruktokolombo estas endemia de la franca polinezia insuloj de Tahitio kaj Moorea. Estas laŭtaksa populacio de 2 500 ĝis 10 000 maturaj individuaj birdoj sur la du insuloj, el kiuj 5 000 - 6 000 loĝas sur Mooreo, je laŭtaksa denseco de 2-3 birdoj je hektaro.

## Aspekto
La grizverda fruktkolombo estas proksimume 20 cm en totala longo kaj pezas 95 g. Ĝi estas malgranda kaj diketa kaj havas mallongan voston. La supraj partoj estas olivverdaj, la krono kaj frunto estas helpurpuraj. La kolo kaj brusto estas grizaj kaj la ventro estas palflava. Estas helgriza bendo ĉirkaŭ la vosto. La beko estas flaveca aŭ verdecflava kun oranĝa vaksaĵo. La seksoj estas similaj sed la ino havas verdecan nuancon al la grizaj kapo kaj kolo. Al la junulo mankas la helpurpura krono kaj estas pli senkolora.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Anjo el Tharau

]]
, kun germana enskribo]] 

**Anjo el Tharau** (germane: *Ännchen von Tharau*) estas titolo de orientprusa popolkanto de Simon Dach el la 17-a jarcento, en kiu temas (en 17 strofoj!) pri la nesuperebla gracieco kaj bonkoreco de Anna Neander, filino de la protestantisma paroĥestro de Tharau. 

## Anna Neander 
Anna Neander (* 1615 aŭ 1619 en Tharau, mortinta la  en Insterburg) pasigis la junulajn jarojn en paroĥestrejo. Dum la Tridekjara Milito perdis ŝi la gepatrojn, en 1629, tiel ke ŝi transloĝiĝis Kenigsbergon al la domo de la baptopatro, onklo kaj bierfaristo Caspar Stolzenberg. En 1636 ŝi edziniĝis fare de la pastoro Johannes Portatius, kiu deĵoris unue en Trempen (Novostrojevo) kaj poste en Laukischken (Saranskoje). Tie Anna estis restonta dum ĉ. 35 jaroj, malgraŭ forpaso de la edzon jam en 1646. Sevkas geedziĝon kun ties posteulo paroĥestra, Christoph Grube. Pro ke li post ses jaroj mortis, Anna edzinigis ties postanton Johann Melchior Beilstein. Sume naskis ŝi 11 infanojn. Post la morto de la tria edzo ŝi transloĝiĝis en 1676 al Insterburg, kie deĵoris ŝia plej aĝa filo kiel paroĥestro de la Luterkirko. Cetere, nova animzorganto en Laukischken iĝis en 1691 ŝia plej juna filo el la tria geedzeco.

## Furorkanto *Anjo el Tharau* 
La kanto, verkita origine en orienta platgermana dialekto, aperis okaze de la unua nupto en 1636. Tekstofaranto estis Simon Dach, pri kies aŭtoreco jam ne ekzistas duboj. Unua muzikigo estis en 1642 fare de Heinrich Albert baziĝante sur diversaj versioj de la seridanco *Ännerlein von Torgen* de nekonata komponisto el la jaro 1590. En 1827 kreis Friedrich Silcher novan melodion. Ĝi troviĝas en la populara kolekto *Des Knaben Wunderhorn*.

En 1878 estis la premiero de la opero *Ännchen von Tharau* ĉe Urba Teatro de Hamburgo (libreto de Roderich Fels; muziko de  Heinrich Hofmann).  En 1933 premieron sian havis samnoma opereto de Heinrich Strecker. En 1954 estiĝis filmo sub la reĝisorado de Wolfgang Schleif. Eĉ roza speco portas ŝian nomon.

## Literaturo 
* Ines Finsterbusch: *Simon Dachs »Ännchen von Tharau«.* Ĉe: Peter Zimmermann (eld.): *Deutsche Literatur im früheren Preußen und im Baltikum. Beiträge dreier Studentenkonferenzen an der Pädagogischen Hochschule Riga, der Staatlichen Universität Kaliningrad und der Universität Gdańsk zwischen dem 6. und dem 19. Oktober 1996.* Dresden 2001, p. 11–27
* Raimund Lang: *Zarteste Berührung: Ännchen von Tharau ist’s …* Ĉe: *Intonas II. Von studentischen Texten und Weisen.* Österreichischer Verein für Studentengeschichte, Wien 1998  
* Roman Luckscheiter: *Tragikomik einer preußischen Dichterliebe: Dramatisierungen von Simon Dachs »Ännchen von Tharau«-Lied seit Anfang des 19. Jahrhunderts.* Ĉe: Axel E. Walter (eld.): *Simon Dach (1605–1659). Werk und Nachwirken*. Niemeyer, Tübingen 2008, p. 411–422

## Eksteraj ligiloj 
* *Ännchen von Tharau* - ĉe: *Liederprojekt* (Carus-eldonejo kun SWR2)
* pri la rozo 'Ännchen von Tharau'
* MIDI/MP3 *Liederarchiv* (kun notoj) 

## Notoj 
Kategorio:Germanaj folkloraj kantoj
Salihorsk (stacidomo)

**Salihorsk** (, ) estas fervoja stacio de la Mahilova filio de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Salihorsk de la Minska regiono. ĝi situas en la urbo Salihorsk sur la linio Salihorsk - Sluck.

Stacio Salihorsk estas sakvojo, uzata nur por persona trafiko.

## Bildgalerio 

Солигорск, Солигорский район, Минская область, Беларусь 11.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Солигорск, Солигорский район, Минская область, Беларусь 10.jpg|Stacio
Солигорск, Солигорский район, Минская область, Беларусь 15.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Salihorsk
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Salihorsk en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Salihorsk
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Vilmos Zolnay

**Vilmos Zolnay** [vilmoŝ zolnai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun la ceteraj personaj nomoj **Zolnay Vilmos József Károly** [jOĵef kAroj] estis hungara vortaristo.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis .

## Biografio 
 akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto, poste inter 1907-1925 li havis postenon en la ŝtata tabakindustrio, pli poste li laboris liberprofesie: li verkis artikolojn kaj librojn. Dum sieĝo de Budapeŝto li konatiĝis kun Mihály Gedényi, poste ili laboris kune. Ekde 1952 Zolnay laboris en akademia instituto por okupiĝi pri slango. Lia edzino naskis filon en 1913.

## Elektitaj libroj 
* *Magyar történelmi anekdóták* (kompilaĵo, 1927)
* *A kártya története és a kártyajátékok* (1928)
* *A bridge-rummy szabályai* (1929)
* *A magyar fattyúnyelv szótára* (slanga vortaro en 20 volumoj kun Mihály Gedényi, 1945-1962)
* *A magyar fattyúnyelv szótára.* (aldonoj kun Mihály Gedényi, 1967)
* *A régi Budapest a fattyúnyelvben* (kun Mihály Gedényi, 1996)
* *A művészetek eredete* (2001)
* *Járom a pesti utcát* (2008)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj vortaristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Molodeĉno (stacidomo)

**Molodeĉno** - jen esperantlingve, , ) estas fervoja stacio de la Minska branĉo de la Belorusiaj fervojoj en la Molodeĉna distrikto de la Minska regiono. Ĝi situas en la urbo Molodeĉno.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Molodeĉno
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* la fervoja stacio Molodeĉno en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Maladzeĉna
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Miklós György Hutterer

**Miklós György Hutterer** [miklOŝ djordj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hutterer Miklós György,** germane **Claus Jürgen Hutterer** estis hungara germanisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Graz.
 
## Biografio 
 apartenis al la germana minoritato de la lando. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1953, poste li estis aspiranto de :en:Viktor Zhirmunsky en Moskva Ŝtata Universitato (1955–1958), dum li lernis armene en Erevana Ŝtata Universitato. Li kandidatiĝis en 1958 en Moskvo, kiun akceptis oficiale la Hungara Scienca Akademio. Hejmenveninta li estis lektoro (1958–1966), docento (1966–1970) kun habilitiĝo en 1968, profesoro (1970–1997), ankaŭ katedrestro ekde 1975 en Universitato Loránd Eötvös. Ekde 1972 li instruis ankaŭ en Universitato de Graz. Lia laboro fokusiĝis al la ĝermanaj lingvoj, precipe la germanan lingvon en Hungarlando. Li edziĝis en 1943 kaj li ricevis akademian premion en 1977.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Középbajor nyelvjárások.* (disertaĵo ruse, 1958)
* *A germán őstörténeti kutatások újabb eredményei.* (1959)
* *Az angol nyelvtudomány alapjai.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1963; 3-a eldono: 1967)
* *A lovari cigány dialektikus leíró nyelvtana. Hangtan, szóképzés, alaktan, szótár.* (kunaŭtoro, 1967)
* *Bevezetés a germanisztikába.* (monografio, parte studenta lernolibro, 1968; 14-a eldono: 1993)
* *A gót nyelv. Grammatika, szövegek, szótár.* (studenta lernolibro, 1973 3-a eldono: 1992)
* *Die germanische Sprachen. Ihre Geschichte in Grundzügen.* (monografio, 1975; 4-a eldono: 2008)
* *A germán nyelvek.* (monografio, 1986)
* *Aufsätze zur deutschen Dialektologie.* (1991)
* *A Vértes hegységben levő Várgesztes német nyelvjárása.* (2001)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Várgesztes (2020)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj germanistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungariaj germanoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lida (stacidomo)

**Lida** (, ) estas fervoja stacio de la filio de Baranaviĉi de la Belorusiaj fervojoj en la distrikto Lida de la Hrodna regiono. Ĝi situas en la urbo Lida. Ĝi estas fervojkruciĝo al Vilno, Baranaviĉi, Hrodno, kaj Maladzeĉna.

## Bildgalerio 

4287 Lida railway station Belarus May 2019.jpg|Ĉirkaŭaĵo
На чыгунцы па Беларусі. IMG 20191005 153106 (49415700511).jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Lida
* Listo de fervojaj stacioj en Belorusio

## Eksteraj ligiloj 
* Lida en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Lida
Kategorio:Fervojaj stacioj en Belorusio
Adrian Zandberg

eta| Adrian Zandberg (dua de dekstre en la supra vico) kun parlamentanoj de Razem elektitaj en la balotoj de 2023
**Adrian Tadeusz Zandberg** (nask. la 4-an de decembro 1979 en Aalborg) – pola politikisto, historiisto, programisto kaj altlerneja instruisto, doktoro pri humanismaj sciencoj, membro de Sejmo de la 9-a kaj 10-a oficperiodoj (ekde 2019), kunfondinto de la partio Razem kaj ĝia kunprezidanto ekde 2022. Kandidato por la ofico de Prezidanto de Pollando en la prezidantaj balotoj de 2025.

## Biografio 
### Junaĝo kaj edukado 
Li naskiĝis la 4-an de decembro 1979 en Aalborg, Danio, kien liaj patro kaj patrino elmigris el Pollando en 1969 kaj en la 1970-aj jaroj, respektive.

Adrian Zandberg studis juron kaj historion ĉe la Universitato de Varsovio. Li ne finis siajn jurajn studojn. En 2007 li doktoriĝis pri la humanismaj studoj ĉe la Fakultato de Historio de la Universitato de Varsovio surbaze de la disertaĵo titolita *Organizoj kaj sociaj movadoj ĉirkaŭ socialdemokrataj partioj en Germanio kaj Britio antaŭ la unua mondmilito*, verkita sub la gvido de Anna Żarnowska.

### Profesia agado 
Li laboris kiel akademia instruisto ĉe la Fakultato de Japana Kulturo de la Pola-Japana Altlernejo de Komputiko, kaj ankaŭ ĉe la Altlernejo pri Komunikado, Politika Scienco kaj Internaciaj Rilatoj en Varsovio. Kadre de sia propra komerca agado, li partoprenis en programado de poŝtelefonaj aplikaĵoj por usonaj kompanioj de la telekomputika sektoro. Li ankaŭ publikigis en la revuoj *Meander*, *Przegląd Historyczny* kaj *Dzieje Najnowsze*.

### Politika agado 
[eta| Adrian Zandberg omaĝas la 103-an datrevenon de establo de la Provizora Popola Registaro de la [Dua Pola Respubliko|Respubliko Pollando (2021)]]
Li heredis siajn politikajn simpatiojn por Labor-Solidareco de siaj patrino kaj avino, kun kiuj li vivis post la divorco de la gepatroj

Kategorio:Naskiĝintoj en 1979
Kategorio:Polaj politikistoj
Kategorio:Polaj marksistoj
Kategorio:Polaj socialistoj
Kategorio:Polaj historiistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Danio
Muffa (stacidomo)

**Muffa** estas fervoja stacio sur la linio Casalecchio-Vignola administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna. Ĝi priservas la loĝlokon Muffa, proksime de Crespellano, parto de la komunumo Valsamoggia.

## Vidu ankaŭ 
* Crespellano
* Valsamoggia

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Valsamoggia
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1938
Stacidomo de Kunowice

La **stacidomo de Kunowice** (germane: *Bahnhof Kunersdorf*) estas haltejo en Kunowice, kvartalo de Słubice (Polujo). Malfermite en 1870 kaj situante ĉe la fervojlinio inter Frankfurto ĉe Odro kaj Poznano ĝi plej gravis de 1945 ĝis la fino de la 1990-aj jaroj, kiam ĝi estis pola landlima stacidomo. Por tio oni plibeligis lin konstrue; nuntempe ĝi jam ne havas funkcion.m

Ĝi situas ĉ. unu kilometron sude de la vilaĝokerno de Kunowice. Okaze de la inaŭguro ĝi nomiĝis *Blankensee*, de 1898  *Blankensee bei Frankfurt (O)*; de 1902 *Kunersdorf (Kr West-Sternberg)*, de 1910 *Kunersdorf (Kr Weststernberg)* kaj de 1940 nur *Kunersdorf*. Post poligo de la areo ĝi eknomiĝis *Kunowsko* kaj de 1947 *Kunowice*. 

Kiam jaroj post la Dua Mondmilito kreskis la persona trafiko inter GDR kaj Polujo, ankaŭ la rolo de ĝi pligraviĝis. En 1966 ĉesigis tamen la persona trafiko en la direkto de Cybinka. En 1964 oni planis eĉ konstrui komunan eostgermanan-polan doganstacidomon sur iama flugkampo ueste de la haltejo, En 1988 venis la elektrizo; de 1992 kelkaj rapidegaj trajnoj inter Varsovio kaj Berlino ne plu haltis en Kunowice. La lastaj neregionaj vagonaroj haltis en 1999. Ĝis membriĝo de Polujo al la traktato de Schengen (2006) oni kontrolis aŭ en Frankfurto aŭ en Rzepin aŭ surtrajne. Post 2000 kaj modernigo de trakoj la stacidomo perdis sian funkcion komplete. En 2013 gastis ene transportofirmao; la fervojlinio al Cybinka fariĝu ciklovojo. En 2015 la renovigita ejo malfermiĝis kiel loĝistika centro. 

Iam ekzistis disde Kunowice rektaj koneksoj ĝis Moskvo, Leningrado, Kievo, Parizo kaj Hoek van Holland. 

 Konserviĝis el fruaj tempoj domo de fervojlinia flegisto kun apenaŭ jam legebla germana haltejnomo. 

Inverse, oni malfermis en 2003 propran haltejon en industrizono de Słubice mem; proksime estiĝis en 1938 nepublika haltejo por aerodrometo kiu fermiĝis ĉ. la jaro 1950 pro troa distanco de la loĝadaj zonoj. En decembro 2018 haltis tie ĉiutage ok vagonaroj. 

## Eksteraj ligiloj 
*"Neuer Haltepunkt bei Słubice" - ĉe: *Signal*, 2/2004
*informoj ĉe *bazakolejowa.pl*

## Notoj 
Kunowice
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Nagyvenyim)

La **paroĥa preĝejo Ĉieliro de Maria** estas sakrala konstruaĵo en vilaĝo Nagyvenyim (Hungario).

## Historio 
Tiu areo estis longe ekstera parto de la nuna Mezőfalva, kie la servoj funkciis. Tamen en 1737 cistercianoj konstruis monaĥejon en tiu parto, krome ĝis 1744 franciskanoj servis al la sporadaj loĝantoj, poste la aktuala pastro venis el Perkáta. Ekde 1752 tiu areo estis filio de Pentele, inter 1784-1792 la cistercianoj zorgis ĉi tie, poste denove estis filo de Mezőfalva, tiam sub nomo Hercegfalva. Oficiale Nagyvenyim estis establita en 1947, sed la paroĥo estis fondita jam en 1944, samtempe kirko konstruiĝis. La matrikulo ekfunkciis en 1945. La iama monaĥejo iĝis paroĥejo.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola apud parko komence de la iama monaĥejo. Antaŭ la kirko metala sonorilostablo videblas. La fasado estas simetria, meze nur iomete la tre malalta turo reliefas. La fasado ne havas fenestron. La enirejo estas tra la turo, la turpinto estas piramida. Oni volis konstrui altan turon, sed tio ĝis tiam ne realiĝis. La navo ambaŭflanke (laŭlonge) havas apogpilierojn inter la fenestroj. La absido estas kvarangula, iomete pli mallarĝa kaj malalta, ol la navo. Sakristioj aliĝas ambaŭflanke al la absido.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.
eta|

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* katolika leksikono

Nagyvenyim
Nagyvenyim
Senkulpeco de la iĝado

La **senkulpeco de la iĝado** estas filozofia koncepto elpensita de Friedrich Nietzsche. Ĝi esprimas la rezulton de metoda kaj malmoralisma senjuĝigo de la homo, kiun atingas saĝulo, kiu kunigas la principojn *amor fati* (amo al la fatalo) kaj senfina reveno. Ĝi estas difinebla kiel "estmaniero en kiu la kaĝo de lingvo-teologio-moralaj principoj estas trapasita kun rigardo al ekzisto dediĉita al la senfina neantaŭvidebleco kaj mirindeco de la kosmo". 

Laŭ la kritikoj de Nietzsche kontraŭ religio kaj moralo, ili mise dividas la homaron de la naturo, kredigante ke tiu estas libera kaj ĉi tiu regiĝas de la neceso. Saĝulo, kiu malakceptas tiajn erarojn, "kuraĝ[as] esti malmorala kiel la naturo" kaj spertas la veran liberon ne plu juĝi siajn agojn kiel kulpajn aŭ senkulpajn. Li pensis ke la tuta distingo inter la mio kaj la universo estas eraro estigita de la lingvo. 

La termino "senkulpeco de la iĝado" referencas al Heraklito, laŭ kiu la tempo estas senkulpa kiel ludanta infano.. Ĝi reinterpretas doktrinojn pri anima sano devenintajn de la antikva epoko kaj oftegajn en eŭropa filozofio. Siavice, ĝi fariĝis grava koncepto por nehomcentraj filozofioj inspiritaj de Nietzsche.

## Referencoj
Kategorio:Friedrich Nietzsche
Kategorio:Metafiziko
Sándor Károly (lingvisto)

**Sándor Károly** [ŝAndor kAroj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Károly Sándor** estis hungara lingvisto, altlerneja instruisto.

Sándor Károly naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Károly akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Miklós Horthy en 1943, en la sekva jaro ankaŭ filozofian diplomon. Inter 1945–1950 li estis oficisto en la ĉefurba municipo, poste jaron en la edukministerio, pli poste 3 jarojn li estis aspiranto ĉe Dezső Pais. Inter 1954-1978 li laboris en akademia instituto, poste li estis profesoro (1978–1990), ankaŭ katedrestro en Scienca Universitato Attila József, sed li instruis du jarojn ankaŭ eksterlande. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1956, li doktoriĝis en 1968 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li multe okupiĝis pri la historia hungara gramatiko. Li ricevis 2 premiojn en 1964 kaj 1973.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Jókai-kódex mondattana.* (monografio kaj disertaĵo, 1944; apero: 1947)
* *A ‘szórendi szimmetria’ a Jókai-kódex nyelvében.* (1953)
* *Az értelmező és az értelmezői mondat a magyarban.* (1958, denove 1977)
* *A magyar nyelv történetének főbb szakaszai.* (1964)
* *Bevezetés az általános és magyar jelentéstanba.* (disertaĵo, 1967)
* *Általános és magyar jelentéstan.* (monografio, 1970; itale: 1970)
* *A huszitizmus és a magyar bibliafordítás.* (1972)
* *Fejezetek a magyar nyelv történetéből.* (1978)
* *Meaning and the Changes of Morphological Articulation of Words and Construction.* (1984)
* *Kései ómagyar kori emlékek szöveggrammatikája.* (1995)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Historio de la senlaboreco en Francio

La **historio de la senlaboreco en Francio** indikas la evoluon de la franca senlaboreco, de la priaj politikoj kaj de la difinoj de la senlaboreco en Francio.

## Eksa reĝimo 
La senlaboreco ne aperas, sub la Malnova Reĝimo, kiel specifa fenomeno, kaj ne estas "solvita" per publikaj politikoj. La senlaboruloj estas parto de la senhavuloj. La laboristoj al la senlaboreco devas trovi la rimedojn de iliaj vivrimedoj per si mem, aŭ peti helpon al la religiaj institucioj kiuj akceptas la mizeruloj. Ekzistas same sezona senlaboreco.

La senlaboreco pliiĝis je la antaŭaĵo de la Franca Revolucio. En la jaroj 1780, la teksistoj de kotono konas anglan konkuradon, kie la mekanizado estas pli forta; ankaŭ, la rikolto de la silko estis malbona en 1787, kaj Liono kalkulis tiam proksimume 30 000 senlaborulojn. Iuj taksadoj indikas ke estis procento de senlaboreco de 50 % en la industrio en 1789. estas taksate ke je tiu dato, 10 % proksimume de la kampara loĝantaro almozis, do ĉirkaŭ 2 milionoj da personoj estis sen laboro.

## Franca Revolucio kaj Unua Respubliko 
La sinsekvaj revoluciaj registaroj serĉis malaperigi la senlaborecon, ĉefe en Parizo, kie ĝi estas perceptita kiel faktoro de politika malstabileco. La senlaboreco malaltiĝis danke al varbado kadre de la revoluciaj militoj. 

## Unua Imperio 
La senlaboreco fluktuas sub la Unua Imperio. Ĝi pliiĝis pro la napoleonaj militoj. El la 60 000 parizaj laboristoj en 1811, 12 000 estis senlaboraj. Tamen, Napoleono la 1a subtenis la lionajn ŝpinejojn, kiuj pliiĝis de 37 en 1799 al 272 en 1814, per triobligo en Liono. La senlaboreco estis traktita de Napoleono kiel problemon de publika ordo. 

## Restarigo kaj Monarkio de Julio 
Sub la monarkio de Julio, la senlaboreco pliiĝis en la grandaj industriaj urbaj centroj  kiel Liono.

## Tria  Respubliko 
La senlaboreco estas enskribita en konton statistike nur ekde 1896. En 1894, enketo gvidita de la Internacia Organizo de la Laboro indikas, ke la senlaboreco (totala aŭ parta) tuŝas proksimume 10% de la manlaboristoj.

La Granda Depresio, kaŭzita de la borsa kraŝo de 1929, kaŭzis recesion en Francio. Ĝi estis tamen pli malforta ol ĉe la okcidentaj landoj, ĉar la franca ekonomio restis kampara kaj protektita per doganimpostoj. La senlaboreco pliiĝis tamen ekde 1931. Li tuŝis forte la sektoron de la lukso, kiu konas en tiu epoko kreskon de 10 000 senlaboruloj. Oni nombris oficiale 426 500 senlaborulojn en 1935, sed la cifero estas probable sub-taksita. Ĝi kaŝis la eliĝo de 1,7 miliono da laboristoj de la profesiularo. Jean Lhomme ĉirkaŭkalkulis tiel la nombron de senlaboruloj en 2 milionoj el 12,5 milionoj da laboristoj. Gérard Noiriel ĉirkaŭkalkulis, ke 330 000 virinoj estis maldungitaj inter 1931 kaj 1936, precipe en la teksa kaj metalurgia sektoroj.

## Referencoj
Kategorio:Laboro en Francio
Kategorio:Senlaboreco
Bor (Suchdol nad Lužnicí)

**Bor** (**Bor u Suchdola nad Lužnicí**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Suchdol nad Lužnicí en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas okcidente de Suchdol nad Lužnicí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Bor** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 9,22&nbsp;km².

## Historio 
La vilaĝo estis fondita en la jaro 1560 de Vilém z Rožmberka.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Suchdol nad Lužnicí, Bor, restaurant.jpg|Restoracio
Suchdol nad Lužnicí, Bor, side street.jpg|Domoj apud ŝoseo
Suchdol nad Lužnicí, Bor, memorial.jpg|Monumento al viktimoj de la unua mondmilito
Suchdol nad Lužnicí, Bor, chapel.jpg|Kapeleto

Kategorio:Suchdol nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Bazzano (stacidomo)

**Bazzano** estas fervoja stacio situanta sur la linio Casalecchio-Vignola, administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna (FER). Ĝi priservas la urbon Bazzano, la ĉefurbon de la municipo Valsamoggia.

## Bildgalerio 

Bazzano railway station 4.jpg|Nomo
Bazzano railway station.jpg|Kajoj kaj trakoj
Bazzano railway station 3.jpg|Insula kajo

## Vidu ankaŭ 
* Valsamoggia

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Valsamoggia
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1938
Carbona (stacidomo)

**Carbona** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Pistoia. Ĝi priservas la lokon Carbona, vilaĝeto de la municipo Vergato, en la metropola urbo Bolonjo.

## Vidu ankaŭ 
* Vergato

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vergato
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1949
Raiatea fruktokolombo

La **Raiatea fruktokolombo**, *Ptilinopus chrysogaster*, laŭ kio ankaŭ *Flavventra fruktokolombo*, estas mezgranda fruktokolombo de la genro *Ptilinopus*. Ĝi estas endemio de Societa Insularo en Franca Polinezio. Kvankam dekomence ĝi estis nomita science en 1853, tiu fruktokolombo estis evidente malkovrita 30 jarojn antaŭe, fare de René Primevère Lesson (1794–1849), dum li servis kiel natursciencisto surŝipe de La Coquille. Ĝi estis iam konsiderita subspecio de la Grizverda fruktokolombo sed estis disigita kiel aparta specio fare de la IOC en 2021. Ilia natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Distribuado kaj populacio 
La Raiatea fruktokolombo estas endemia de insuloj de Franca Polinezio nome Huahine, Raiatea, Tahaa, Bora Bora, kaj almenaŭ iam, Maupiti. Estas ĉirkaŭkalkulita populacio de 1000 ĝis 2500 maturaj individuoj. Pli bona populacitakso post 2001 estas nekonata.

## Aspekto
Temas pri mezgranda kolombo, kun helgrizaj kapo, kolo kaj brusto, verdaj flugiloj kaj tre flavaj ventro kaj pugo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono
Gerzson Ádám

'*** [gerĵon], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ádám Gerzson*' estis hungara instruisto. Liaj pseŭdonimoj estis *Földi N.* kaj *Mihályfi*.

 naskiĝis  en Izsák, li mortis  en Nagykőrös.
 
## Biografio 
 maturiĝis en kalvinana gimnazio en Nagykőrös, sed interrompe li batalis dum la hungara revolucio de 1848. Inter 1850–1853 li studis juron kaj teologion en Kalvinana Kolegio de Debrecen, poste li estis familia edukisto en Felka, dum li lernis germane. En 1855 li akiris licencon kaj li estis kalvinana vicpastro en 1855 en Köröstarcsa por unu jaro. Inter 1856–1874 li instruis en la menciita kalvinana gimnazio en Nagykőrös, dum inter 1867-1901 li estis gimnaziestro kun interromoj, fine li pensiuliĝis en 1902. En tiu longa instrua periodo en 1857 li finis pedagogian kurson en Vieno, poste li studis en universitatoj de Tübingen kaj Zuriko, en 1862 li akiris pastran licencon en pli alta grado, en 1871 li akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Pest. Ekde 1875 li havis postenojn en la kalvinana eklezio. Lia edzino naskis filinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Debreczeni kalendárium az 1630. évről.* (1890)
* *A nagykőrösi ev. református főgimnázium története.* (kunaŭtoro, 1896, denove: 2012)
* *Nagykőrösi Athenás, vagy a nagykőrösi írók élete.* (1904)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj