open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dekliveco

**Dekliveco** nomiĝas la kliniĝangulo inter deklivofaco kaj la geoido. La deklivecon oni ordinare indikas per grado (°). Ĝi estas la plej grava kodgrando

* por analizoj de la terformo,
* por priskribo de la erozio aŭ de
* geoteknikaj danĝeroj kiel terglitoj, sedimenttorentoj aŭ montfaloj.

Same grava - precipe por la geomorfologio, la botaniko kaj por la kultivado - estas la tielnomata alpozicio, kio estas la direkto de la deklivo. Suden direktita alpozicio de kruta deklivo ekzemple kaŭzas longdaŭran, intensan sunalradiadon en la supera deklivoparto, ligite kun alte situanta klimata neĝolinio, sed ofte ankaŭ kun ŝanĝiĝanta grundhumideco.

La du grandoj: dekliveco kaj alpozicio, en la landformo (pejzaĝo) estas percepteblaj ankaŭ sen fajnaj mezurinstumentoj. Ili, kune kun aliaj parametroj kiel vegetaĵaro, tipo kaj profundeco de la grundo, la petrospecoj, la poreco aŭ la akvobilanco, estas la laborbazo por orografiaj analizoj kaj por laboroj de hidrologio kaj geologio, de pedologio kaj naturprotektado.

## Vidu ankaŭ 
* Montarlando
* Montbienulo
* Pedologio
* Topografio

Kategorio:Geomorfologio
Ruĝkapa najtingalo

La **Ruĝkapa najtingalo** (***Luscinia ruficeps***) estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro *Luscinia* kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo (*Muscicapidae*). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj.

Temas pri malgranda najtingalo 15 cm longa kun tre **oranĝaruĝa kapo** (kio estas ĉefa karaktero de la specio kaj nomigas ĝin en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *ruficeps* signifas precize “kun ruĝa kapo”), **nigra vizaĝo kaj nigrebordata blanka gorĝo**. Estas grizaj supraj partoj, supra brusto kaj flankoj, blanka resto de subaj partoj, nigreca vosto kun ruĝecaj bazoflankoj (kiel ĉe aliaj najtingaloj) kaj nigrecaj pintoj en vostobordo. 

La kanto estas laŭta kaj melodia kun frazoj kiel ''ĉo ĉak'ak'ak ti cc-vr'rr'rr ti ĉi-vra-v'r'r'r'r ti ĉr'r'r'r ti ĉr'riu'iu'iu*. La alvoko estas profunda *tak* aŭ *tok* kaj milda *zin si''. 

Ĝi troviĝas en Ĉinio en la regiono de Siĉuano kaj en Malajzio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj kaj arbustejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Laŭ BirdLife International la populacio estas kalkulata inter 2,500 kaj 10,000, sed malpliiĝanta pro malpliiĝo de habitato ĉirkaŭkalkulata je 46,600 km2. Oni scias, ke la specio reproduktiĝas nur en kvar lokoj en nordo kaj centro de Siĉuano kaj suda Ŝaanksi, en sudokcidenta Ĉinio. En la Nacia Parko Jiuzhaigu oni aŭskultis 6 kantantajn masklojn laŭlonge de 3-4 km de la valo ĉe Nuorilong en 1991, kaj 4 kantantaj maskloj kaj 2 inoj estis vidataj laŭlonge de ĉ. 400 m de pado en la valo ĉe "akvofalo Perlejo" en junio de 1995. Oni vidis ilin vintre en duoninsula Malajzio. La malmultaj vidaĵoj sugestas, ke probable havas lokigitan distribuadon kaj malgrandan populacion. 

## Referencoj 
* En la angla 
* BirdLife International 2004. Luscinia ruficeps. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Fajrgorĝulo

La **Fajrgorĝulo** (***Luscinia pectardens***) estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro *Luscinia* kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo (*Muscicapidae*). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj. 

Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Ĉinio, Barato kaj Birmo. Ties natura habitato estas moderklimata arbaro. Ĝi estas minacata de habitatoperdo. Ili reproduktiĝas en densa makiso kaj arbustejo en valfundoj kaj laŭlonge de riveroj, en montarbaroj je 2,800-3,700 m. Laŭ BirdLife International la populacio estas kalkulata inter 10,000 kaj 20,000, sed malpliiĝanta pro malpliiĝo de habitato. Tiu specio reproduktiĝas en Siĉuano, Junano kaj sudorienta Tibeto, en Ĉinio, kaj estas nereproduktanta vizitanto ĉe la montoj de Arunaĉal Pradeŝ kaj Meghalajo, Barato, norda Birmo kaj Bangladeŝo. Ŝajne estas tre rara, kun la nuraj ĵusaj vidaĵoj en la reproduktaj teritorioj de la Rezervejo de Biosfero de Volongo en Siĉuano, kvankam tre verŝajne la malmultaj vidaĵoj estas kaŭzataj de malproksimeco de la teritorio kaj malmulteco de vizitoj de ornitologoj. 

Ili manĝas artropodojn sur arbara grundo. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Luscinia pectardens. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Senato de Belgio

La **Senato** (, , ) kune kun la Ĉambro de Reprezentantoj konsistigas la federacian parlamenton de Belgio. Kaj la Senato kaj la Ĉambro de Reprezentantoj havas sian sidejon en la la Palaco de la Nacio en Bruselo.

Prezidanto de la senato ekde la 13-a de oktobro 2020 estas Stephanie D’Hose.

## Membroj kaj elektiĝo 
La Belga Senato konsistas el 60 senatanoj. 50 estas nomumitaj fare de la parlamentoj de la tri lingvaj komunumoj, la ceteraj 10 senatanoj estas alelektitaj de la aliaj 50.

## Kompetentecoj 
Pro ŝanĝo de la konstitucio de la jaro 1993, Belgio estas federacia ŝtato. Ĉiu el la tri lingvaj komunumoj (nederland-, franc- kaj germanlingva) kaj de la same tri regionoj (Flandrio, Valonio kaj Brusela Ĉefurba Regiono) havas propran, rekte de la civitanoj elektitan parlamenton kaj propran registaron: ili kreas proprajn leĝojn konsidere al multaj temaroj kaj zorgas pri la plenumo de tiuj leĝoj.

Al la kompetentecoj de la komunumoj apartenas interalie la lerneja kaj universitata sistemo, kulturaj institucioj kaj "persone ligitaj temoj" (ekzemple la flegado de malsanuloj). La regionoj respondecas pri la tiel nomataj "teritoriaj temoj", kiel ekonomio, publika servo, trafiko, medioprotekto kaj agrikulturo.

La restaj kompetentecoj estas de la federacia registaro. Ĝi do respondecas pri ĉiuj temoj ne eksplicite atribuitaj al la komunumoj kaj regionoj.
maldekstre|eta|Senate diagram Belgium 2014
[eta|250ra|la [Palaco de la Nacio (Bruselo)|Palaco de la Nacio en Bruselo]]

## Aktuala disdivido de la parlamentaj seĝoj 
Aktuala divido laŭ partioj (post la baloto de 2019)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la Belgia Senato (nederlande, france kaj germane)
* oficiala retejo de la registaro

Kategorio:Politiko de Belgio
Belgio 2
Blua siberia najtingalo

La **blua siberia najtingalo**, *Luscinia cyane*, estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro *Luscinia* kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo (*Muscicapidae*). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj.

Tiu palearktisa specio estas pli granda ol la Eŭropa ruĝgorĝulo. La reprodukta masklo estas nekonfuzebla kun **bluaj supraj partoj kaj blankecaj subaj partoj** kaj blunuancaj ventroflankoj; krome estas **nigreca masketo** el la beko al la okulo kaj suben limigante la vizaĝon disde la blanka gorĝo kaj al ŝultroj. La femuroj estas bluecaj kaj la kruroj rozkoloraj. La ino estas multe pli senkolora, ĉar ŝi havas brunajn suprajn partojn kaj blankecajn subajn partojn. Ŝia malhela okulo elstaras en ŝia pli palbruna vizaĝo. Estas klara ekzemplo de seksa duformismo.

Ĵusa serĉado sugestas, ke tiu specio estas unu de kelkaj orientaziaj membroj de *Luscinia* kiu estu klasita kiel nova genro kune kun la Japana kaj la Rjukjua ruĝgorĝuloj.

Ĝi estas migranta insektomanĝanta specio kiu reproduktiĝas en orienta Azio ĝis Japanio. Ili vintrumas en sudorienta Azio kaj Indonezio.

La reprodukta habitato estas arbaro de koniferoj kun densa subkreskaĵaro, ofte ĉe riveroj aŭ arbarbordoj. Ili manĝas surgrunde, sed estas tre timida. Vintre tiu birdo tendencas ankaŭ resti inter densa vegetaĵaro.

Tiu specio estas tre rara vaganto en Eŭropo, kaj havas vagantan statuson eĉ tiom oriente kiom ĝis Barato.

## Vidu ankaŭ 
* Orient-siberia tajgo

## Referencoj 
Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
Kávás

eta|center|500px|Iama loĝdomo, nun muzeeto
**Kávás** [kAvAŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
eta|La muzeeto interne

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 km²
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 8994
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°51′54″N 16°42'42″E

## Situo 
Kávás situas en valo de Zala (rivero) (kiu preterfluas), laŭ flankovojoj (ĉefvojo kaj fervojo inter Zalaegerszeg kaj Őriszentpéter preteriras). Zalaegerszeg troviĝas 13, Körmend 23, Nova 24, Vasvár 27 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1330 laŭ tiama hungara ortografio *"Kawas"*. La turkoj ne povis atingi tiun vilaĝon. En 1945 oni disdonis parcelojn el la grandbieno al la malriĉaj vilaĝanoj. En 1960 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas kuracejo, migra poŝto.

## Religio 
* romkatolika mesĉambro

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Ozmánbük

**Ozmánbük** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 km² 
* Loĝantaro: 190
* Poŝtkodo: 8998
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°55′27″N 16°40'13″E

## Situo 
Ozmánbük situas sur deklivoj, laŭ ĉefvojo inter Szombathely kaj Zalaegerszeg. Körmend troviĝas 14, Zalaegerszeg 19, Vasvár 22 km-ojn.

## Historio 
Oni supozas, ke Ozmánbük estis loĝata dum la mezepoko. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis, sed tio ne daŭris longe. Tiutempe la vilaĝo disiĝis je 2 partoj:
* Egyházasbik, kie la preĝejo funkciis
* Ozmánbük, tiu parto prenis la nomon de bejo.
En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Ozmánbük 234 homoj, (escepte 2 germanojn ĉiuj hungaroj. En Ozmánbük migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ĉieliro de Nia Sinjoro

## Famuloj 
En Ozmánbük naskiĝis Ferenc Benedek (juristo).

## Fontoj 
* oficiala paĝo

Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Norda najtingalo

[eta|ovoj de *Luscinia luscinia* - [Muzeo de Tuluzo]]
La **Norda najtingalo**, *Luscinia luscinia*, estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro *Luscinia* kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo, (*Muscicapidae*). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj.

*Luscinia* estis vorto jam uzita por najtingaloj kaj similaj birdoj en Klasika latino (ekz. en la verko de la 70-aj jaroj *Naturalis Historia* de Plinio la Maljuna). Etimologie ĝi povus deveni el *luscus* (Latina vorto por "duonblinda", "duonkomprenita" ktp.) aŭ el *clueō* (latina por "bonekonota") + (probable) latina *canō* "kanti". Tiele ĝi povus esti tradukita kiel "malmulte vidata kantisto" aŭ "fama kantisto". Ĉar tiu specio estas la tipa kaj nomiga de la genro ricevas dufoje la saman vorton.

Ĝi estas migranta insektovora specio kiu reproduktas en arbaroj de Eŭropo kaj Azio. Ĝia distribuado estas pli norda ol tiu de la tre proksima rilata Komuna najtingalo, *Luscinia megarhynchos*. Ili nestumas malalte en densa arbustejo. Ili vintrumas en Afriko.

Tiu palearktisa specio estas simila laŭ grando al la Eŭropa ruĝgorĝulo. Ĝi estas tute **grizbruna supre kaj griza al blankeca sube** kun brusto tre punktita je bruno. La pli grizaj tonoj, kiuj aperas kiel nubeca aspekto sube kaj vosto ne tiom ruĝeca kiel tiu de la najtingalo estas la plej evidentaj plumardiferencoj disde tiu specio. Ambaŭ seksoj estas similaj.

La  de la masklo estas laŭta, kun serio de fajfoj, triloj kaj klikoj. Ĝi ne havas la laŭtan fajfan plialtiĝon (kresĉendo) de la najtingalo.

thumbtime=10|300px|maldekstra| Rijad, Saŭda Arabio

## Referencoj 
## Literaturo 
*  Malplej zorgiga

## Vidu ankaŭ 
* Orient-siberia tajgo

## Eksteraj ligiloj 
* Avibase

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Palearktisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Afriko
La Celle-Dunoise

**La Celle-Dunoise** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 598&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__

## Geografio 
La Celle-Dunoise etendiĝas sur 29,11&#160;km², kaj havis 598&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 20&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de La Celle-Dunoise situas je alteco de 392&#160;metroj.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, La Celle-Dunoise apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Marie Sachet, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
La Celle-Dunoise apartenas al la kantono de Dun-le-Palestel, kies ĉefurbo estas Dun-le-Palestel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Dun-le-Palestel

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de La Celle-Dunoise 

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Vaspör

**Vaspör** [vaŝpor] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
eta|300ra|Preĝejo en Vaspör

## Bazaj informoj 
* Areo: 14 km²
* Loĝantaro: 390
* Poŝtkodo: 8998
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°55′05″N 16°38'52″E

## Situo 
Vaspör situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Körmend troviĝas 14, Zalaegerszeg 21, Vasvár 23, Őriszentpéter 24 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio okazis en la 16-a jarcento. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Vaspör 419 homoj, (escepte 5 germanojn kaj unusolan kroaton ĉiuj hungaroj. Vilaĝservoj estas migra poŝto, turisma domo.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kermesa Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vaspör) en iama vilaĝo Pusztacsatár
* lerneja kapelo omaĝe al Koro de Jesuo

## Fontoj 
* oficiala paĝo
Gadmeso

eta|Du gadmesoj
**Gadmeso** aŭ  **dildo** estas artefarita, longa kaj glata objekto, plej ofte en la formo de homa peniso. Ĝi povas esti uzata kiel erotika helpilo metante ĝin en la vaginon aŭ anuson kaj movante ĝin internen kaj eksteren. Ĝi ofte estas farita el vitro, plasto, latekso aŭ ligno.

## Historio 
Gadmesoj estas uzataj jam dumlonge. Ekzistas pruvo, ke ili jam estas uzataj dum pli ol 2000 jaroj. Teamo de germanaj sciencistoj de la Universitato de Tubingeno en 2005 malkovris fragmentojn de ŝtona faluso, kiu verŝajne aĝas 28 000 jarojn.

## Referencoj 
Kategorio:Erotikaj helpiloj
Saint-Sébastien

**Saint-Sébastien** estas la nomo de pluraj artikoloj.

***Saint-Sébastien (Creuse)** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
****Saint-Sébastien (stacidomo) estas fervoja stacio en Saint-Sébastien (Creuse).
***Saint-Sébastien (Isère)''' estas komunumo en la franca departemento Isère.
Villard

**Villard** estas la nomo de la sekvantaj lokoj.

* **Villard (Creuse)** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
* **Villard (Haute-Savoie)** estas komunumo en la franca departemento Haute-Savoie.
* **Villard (Saint-Martin)** estas vilaĝo de la komunumo Saint-Martin de la distrikto Vevejso en Kantono Friburgo en Svislando.

* **Grandvillard** estas komunumo de la distrikto Grejerco en Kantono Friburgo en Svislando.
Zalaháshágy

**Zalaháshágy** [zalahAŝhAdj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
eta|Interno de katolika kirko en
 Zalaháshágy
## Bazaj informoj 
* Areo: 12 km² 
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 8997
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°53′12″N 16°37'48″E

## Situo 
Zalaháshágy situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo (ĉefvojo kaj fervojo inter Zalalövő-Körmend preteriras). La lasta urbo troviĝas 17, Zalaegerszeg kaj Őriszentpéter po 21, Vasvár 27, Nova 28 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1328 en formo *"Hassagh"*. Iam fortikaĵo konstruiĝis, kies remparo ankaŭ nun videblas. En Zalaháshágy migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika nmezepoka Preĝejo Sankta Triunuo (Zalaháshágy)
* kapelo de Sibrik [ŝibrik]
Zalaboldogfa

**Zalaboldogfa** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.

## Bazaj informoj 
* Areo: 11 km²
* Loĝantaro: 360
* Poŝtkodo: 8992
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°53′53″N 16°46'08″E

## Situo 
Zalaboldogfa situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Zalaegerszeg troviĝas 11, Vasvár 21, Körmend 22, Zalaszentgrót 29, Nova 30, Budapeŝto 223 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=28495&i2=9566 .

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1411 en formo *"Bodogazonfalua"*. En 1428 la komunumo ricevis la titolon kampurbo. En 1910 vivis en Zalaboldogfa 561 homoj, (555 hungaroj kaj aliaj).

En Zalaboldogfa migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Eta) el la 18-a jarcento

## Famuloj 
En Zalaboldogfa naskiĝis:
* Imre Farkas (nobela juĝisto)
* István Farkas (nobela juĝisto)
* János Farkas (notario)
* János Nepomuk Farkas.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Pierrefitte

**Pierrefitte** estas la nomo de pluraj artikoloj.

***Pierrefitte** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
***Pierrefitte** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
***Pierrefitte** estas komunumo en la franca departemento Deux-Sèvres.
***Pierrefitte** estas komunumo en la franca departemento Vosges.
***Pierrefitte-sur-Seine** estas komunumo en la franca departemento Val-d'Oise.
***Pierrefitte-sur-Sauldre** estas komunumo en la franca departemento Loir et Cher.
Govio

**Govio** (de france *-govie*, germane *Gau*, malnovaltgermane *gouwe*, *gouwi*) estis la nomo de regione limigebla setlejo de ĝermanoj. La vorto ĝis hodiaŭ estas uzata kiel ĝenerala termino de regionoj aŭ administraciaj unuoj. Plej ofte ĝi estas uzata kiel vortero aŭ ŝajnsufikso en geografiaj nomoj, i.a. en: 
* Algovio (germane *Allgäu*)
* Argovio (germane *Aargau*, france *Argovie*, itale *Argovia*)
* Brisgovio (germane *Breisgau*)
* Hegovio (germane *:de:Hegau*, d:Q692712)
* Henegovio (germane *Hennegau*, nederlande *Henegouwen*)
* Regovio (germane *:de:Regau*)
* Sargovio (germane *Saargau*)
* Sundgovio (germane *Sundgau*, malnovfrance *Sundgow*, d:Q108564999)
* Vasgovio (germane *Wasgau*, france *Vasgovie*)

La distriktoj de la nazia partio NSDAP en la Germana Regno de 1925 ĝis 1945 estis dividitaj en govioj (*Gaue*) kun goviestro (*Gauleiter*) ĉe la pinto. Same la administraj distriktoj en la Germana Regno de 1939 ĝis 1945 nomiĝis "regnaj (aŭ imperiaj) govioj" (*Reichsgaue*). Tiu uzo iom la vorton en la moderna germana lingvouzo, kvankam klaras ke la ĝermanoj de antaŭ kaj post la epoko de la Migrado de nacioj en la 1-a jarmilo ne havis ajnan rilaton al la faŝistoj, kiuj pli ol mil harojn pli poste mise akaparus ilian heredaĵon.

## Vidu ankaŭ
* Regna govio Sudetio

## Notoj
Kategorio:Landnomoj
Kategorio:Nazia Germanio
Saint-Silvain-sous-Toulx

**Saint-Silvain-sous-Toulx** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 163&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__

## Geografio 
Saint-Silvain-sous-Toulx etendiĝas sur 14,57&#160;km², kaj havis 163&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 11&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Silvain-sous-Toulx situas je alteco de 625&#160;metroj.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Silvain-sous-Toulx apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Lesage, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Saint-Silvain-sous-Toulx apartenas al la kantono de Jarnages, kies ĉefurbo estas Jarnages. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Jarnages

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Németfalu

**Németfalu** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. La loknomo signifas: germana-vilaĝo.
eta|maldekstre|Preĝejo en Németfalu
eta|Monumento en Németfalu
eta|Vojo en Németfalu

## Bazaj informoj 
* Areo: 9 km²
* Loĝantaro: 180
* Poŝtkodo: 8918
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°48′58″N 16°41'09″E

## Situo 
Németfalu situas ĉe monto 308 m-ojn alta, fine de sakovojo. Zalaegerszeg troviĝas 15, Nova 18, Őriszentpéter 25, Körmend 28, Lenti 30 km-ojn.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1266. En Németfalu migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Serpa)
* romkatolika kapelo
* nobeldomo
* monumento pri falintoj

== Komunumoj pri *német* (=germano) en Hungara reĝlando ==

Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala
Orimpetego

[eta|350ra|Orimpetego: survoje al la orkampoj, [Ĉilkot-intermonto, Alasko, 1898]]
**Orimpetego** (angle: ***Gold Rush***) estas periodo de forta enmigrado de laboristoj en regionon, en kiu ekzistas industrie uzeblaj kvantoj de oro aŭ almenaŭ onidiroj pri tia ekzisto.

La orimpetegoj de la 19-a jarcento igis milojn da laboristoj el la tuta mondo ĉesi sian ĉiutagan laboron en fabrikoj kaj veturi al orkampoj - foje kun la tuta familio - por serĉi riĉecon tie.

## Famaj orimpetegoj 
* Kalifornia orimpetego, 1848
* Orimpetego de Brathurst, 1851
* Kolorada orimpetego, 1858
* Novzelanda orimpetego, 1861
* Sudafrika orimpetego, 1886
* Alaska orimpetego, 1896

## Vidu ankaŭ 
* *The Gold Rush*
* *The Spoilers (filmo, 1942)*

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo pri orimpetegoj en la pacifika nordokcidento (angle)
* http://www.wilder-westen-web.de/gr-vor.htm

Kategorio:Minado
Kategorio:Oro
Kategorio:19-a jarcento
Bonanza Creek

[eta|dekstra|240px|Bonanza Creek, *discovery claim* (malkovra pretendaĵo), [2009]]
**Bonanza Creek** aŭ **Bonanza-rojo** estas rivereto, rojo en Kanado, en la okcidenta parto de Jukonio. Ĝi originas proksime de la urbo Dawson, longas 32 km, fluas nordokcidenten kaj enfluas en la riveron Klondike.

George Washington Carmack trovis en ĝia riverlito oron (la 17-an de aŭgusto 1896). Tiu evento ekigis orimpetegon al la valo de Klondike. La rojo nomiĝis pli frue *Rabbit Creek*, la nuna nomo devenas de Carmack.

## Vidu ankaŭ 
* Alaska orimpetego

Kategorio:Riveroj en Jukonio
Lili Elbe

**Lili ELBE** (1882 - 1931) estis la unua transvirino kiu estis operaciita. Ŝi naskiĝis kiel viro en Danio kiel **Einar Mogens Wegener**. Estante sukcesa artisto, post la unuaj operacioj 1930 ŝi formale alprenis la nomon Lili Elbe, kvankam jam antaŭe en la 1920-aj jaroj Einar prezentis kaj vestis sin kiel virino.

## Einar kaj Gerda 
Einar konatiĝis kun Gerda Gottlieb, poste Gerda Wegener, ĉe la Kopenhaga Artista Akademio kaj ili geedziĝis en 1904. Einar kaj Gerda laboris kiel ilustriistoj, Einar specialiĝis pri pejzaĝa pentrado. Ili travojaĝis Italion kaj Francion kaj setlis en Parizo en 1912, kie Einar/Lili jam malferme montris sin kiel virino kaj Gerda kiel aktiva lesbiano.

## Lili 
Lili Elbe "naskiĝis" post kiam Gerda petis ŝin vestiĝi en virinaj vestoj por modeli ilin. Einar sentis sin komforta en tiu stato. En ĉ. 1913 malkaŝiĝis por la publiko, ke la inspira modelo estis fakte Einar.

Post tio, Einar prezentis, vestis sin kiel virino en la 1920-aj kaj 30-aj jaroj kaj gastigis en sia domo kiel Lili Elbe.

Einar/Lili vojaĝis en 1930 al Germanio por operaciumado. La unua operacio forigis la testikojn, la dua de majo 1930 la penison kaj oni samtempe transplantis ovariojn de 26-jara virino. La 3-a kaj 4-a operacioj forigis la ovariojn. La 5-a operacio transplantis al ŝi uteron de virino. Ŝi mortis tri monatojn poste pro imuneca komplikaĵoj de la lasta operacio. Ŝi estas entombigita en Dresdeno.

## Filmo
Pri la historio de Lili Elbe, David Ebershoff verkis romanon kiu poste kiniĝis en la filmo *The Danish Girl*.

## Eksteraj ligiloj 
*  *(pri la filmo «Dana junulino», bazita sur la vivhistorio de Lili Elbe)*

Kategorio:Danoj
Kategorio:GLAT-personoj
Kategorio:Transgenruloj
Muskolĉelo

[eta|300px|Skemo de neŭro-muskola junto:1. [Aksono2. Neuromuskola plato3. Muskola fibro4. Muskola fibreto]]

La **muskolĉeloj**, aŭ **muskolaj fibroj** aŭ **miocitoj**, estas **muskolaj ĉeloj**, kapablaj kontrahiĝi dank'al elementoj
de sia ĉelskeleto.

Oni distingas la **striajn muskolĉelojn**, la **glatajn muskolĉelojn** kaj la **korajn muskolĉelojn**. La striaj muskolĉeloj havas grandan nombron da ĉelkernoj.

La kuntiremaj elementoj de la ĉelskeleto estas fadenetoj da aktino kaj aliaj da miozino. Kiam la koncentro da kalcio kreskas en la interĉela likvaĵo, la miozinaj fadenetoj disgluiĝas kaj regluiĝas al la aktinaj fadenetoj, tielmaniere ke tio kuntrenas mallongiĝon de la fasko da fadenetoj. Tiu aktiveco akompanas hidrolizon de adenozina trifosfato, kiu provizas energion.

Muskola kontrahiĝo estas la aktivigo de streĉ-generaj lokoj ene de muskolaj fibroj. En fiziologio, muskola kontrahiĝo ne nepre signifas muskolan mallongigon ĉar muskola streĉiĝo povas esti produktita sen ŝanĝoj en muskola longeco kiel tenado de peza libro aŭ haltero ĉe la sama pozicio. La finaĵon de muskola kontrahiĝo sekvas muskola malstreĉiĝo, kiu estas reveno de la muskolaj fibroj al ilia malalta tensi-generiga stato.

## Vidu ankaŭ 
* Hipertrofio

## Eksteraj ligiloj 
*  Muskolĉelo, el "Musclomedia" 
*  El la kurso de Sro Gérard Chevrier 

Kategorio:Muskoloj
Kategorio:Ĉeloj
Divenu do, kion mi faras!

**Divenu do, kion mi faras!: Bildlibro por infanoj eldonita okaze de la Internacia Alfabetiga Jaro**

* kurta skizo: Bildlibro de Unesko pri alfabetigo. Oni renkontas dek unu geknabojn el diversaj mondopartoj.
* aŭtoro: Matsuoka Kuôko
* tradukisto: Izumi Yukio
* eldonejo: Libroteko Tokio, Universala Esperanto-Asocio (Tokio, Japanio)
* jaro de kompono kaj unua eldono: 1990
* jaro de la reeldono: 
* presejo: 
* formato: 48 paĝoj, 21x30 cm 
* recenzoj:
* situo:
* situo: RŜBEL Всемирная литература-Литература на языке эсперанто; УДК: 821.922(100); ĉifro de depono: 1001702X, 99.C 1291/56380; inventara numero: 2409854 (X)

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj

Kategorio:Esperanto-lernolibroj
Kategorio:Bildliteraturo en Esperanto
Kategorio:Eldonaĵoj de Libroteko Tokio
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de RŜBEL
Movado Reformista (Belgio)

La **Movado Reformista** – france *Mouvement Réformateur* (MR), germane *Reformbewegung*) estas franclingva liberalisma politika partio en Belgio, kiu ekestis el kvar franclingvaj kaj unu germanlingva belgaj partioj. Ĝi balote kandidatas nur en Valonio inkluzive de la 9 germanlingvaj belgaj komunumoj, kaj en la Brusela Ĉefurba Regiono.

La partio en la jaro 2002 ekestis per la unuigo de kvar ĝis tiam ekzistintaj politikaj partioj:
* La "Partio Reformista Liberala" *(Parti Réformateur Libéral, PRL)* estis la plej malnova politika partio de Belgio. Ĝi fondiĝis en 1846 sub la nomo *parti libéral*, do "partio liberala". La ĉefaj partiaj valoroj estis libereco, humanismo kaj egaleco.
* La germanlingva "Partio por Libereco kaj Progreso" *(Partei für Freiheit und Fortschritt, PFF)* estis germanlingva liberala partio. Ĝi kandidatis en la 9 germanlingvaj belgaj komunumoj de Belgio.
* La "Fronto Demokratia de Franclingvanoj" *(Front démocratique des francophones, FDF)* aparte engaĝiĝis por al rajtoj kaj liberecoj de la franclingvaj belgoj. Ĝi fondiĝis en 1964.
* La "Movado de Civitanoj por Ŝanĝado" *(Mouvement des Citoyens pour le Changement, MCC)* estis centrisma, tendence iom dekstra movado, kiu en 1998 deflankiĝis el la tiama partio PSC *(Parti social chrétien)* (nun *Centre Démocrate Humaniste*).
* La "Movado Reformisma de Liberaluloj Bruselaj" *(Mouvement réformateur des libéraux bruxellois, MRLB)* estis partio de la Brusela Ĉefurba Regiono.

La 18-an de majo 2003 la partio unuafoje partoprenis en la baloto por ambaŭ ĉambroj de la belga parlamento.

Per 11,4 % de la voĉoj, kio korespondas proksimume al kvarono de la voĉoj el la Franclingva Komunumo de Belgio, ĝi iĝis la sepa plej granda belgia partio, atingis 24 el la entute 150 seĝoj en la Ĉambro de Reprezentantoj (sekve iĝis la dua plej granda frakcio post la flandraj liberaluloj) kaj 10 seĝojn en la Senato de Belgio.

Momente la partio estas parto de transregiona kristandemokrata-liberala alianco sub la flandra kristandemokrato Herman Van Rompuy, kaj en tiu alianco estas registara partio.

Je eŭropa nivelo, la partio membras en la Eŭropa Liberala, Demokrata kaj Reforma Partio kaj en la Eŭropa Parlamento, kie ĝi inter la jaroj 2009 kaj 2014 reprezentiĝas per tri deputitoj kaj estas parto de la frakcio Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la partio (france)
* oficiala retejo de la eŭropa ligo ELDR (angle) 

Belgio
Kategorio:Politikaj partioj de Belgio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2002
Mongolia vizo

Eksterlandanoj kiuj volas viziti Mongolion ĝenerale bezonas mongolian vizon, se ne ekzistas oficiala interkonsento pri senviza vizitado (nur tre malmultaj landoj). Por ekscii ĉu oni bezonas vizon oni kontaktu la mongolan ambasadejon aŭ konsulejon. Sube estas listigitaj landoj kiuj en 2009 havis interkonsenton kun Mongolio pri vizo.

## Eksteraj ligiloj 
*Ligo al la mongola ambasadejo en Germanio () 
*[Ligo al la mongola ambasadejo en Usono(https://eo.wikipedia.org/wiki/Usono)] () 
*[Ligo al la mongola ambasadejo en Britio(https://eo.wikipedia.org/wiki/Britio)] () kaj en mongola lingvo 

*
Nigragorĝa najtingalo

La **Nigragorĝa najtingalo** (***Luscinia obscura***) estas birdo el muŝkaptuledoj kiu apartenas al la genro *Luscinia* kune kun la Blugorĝulo kaj la aliaj najtingaloj. Ĝi estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata muŝkaptuledo (*Muscicapidae*). Ili, kaj similaj malgrandaj specioj, formas la grupon de la Saksikolenoj.

Ĝi estas 12.5-14.5 cm longa, malgranda, diketa najtingalo. Masklo havas **nigrajn gorĝon kaj bruston** (kio estas ĉefa karaktero de la specio kaj nomigas ĝin en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie *obscura* signifas precize “malhela” kaj aludas al la nigra brusto) kaj blankan reston de la subaj partoj, tre malhelbluaj supraj partoj, blankajn du trionojn de la eksteraj vostoplumoj kaj malhelajn krurojn kaj piedojn.

Ino havas skvamecajn subajn partojn, blankan subvoston, pli sablokoloran voston kaj pli palajn rozkolorecajn krurojn. 

La kanto estas stridaj frazoj vhr'ri-vhr'ri kaj ĉu'ti-ĉu'ti alterne kun ronrona trilado ''hdrriiii-ju'ju* kaj *uu ji'uu''. Ankaŭ mildaj, mallaŭtaj kontaktilaj notoj. 

Tiu orientalisa specio troviĝas en Ĉinio kaj Tajlando. Ties natura biotopo estas moderklimataj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj noderklimataj arbustaroj. Ĝi estas minacata de habitatoperdo. Laŭ BirdLife International la populacio estas kalkulata inter 2,500 kaj 10,000, sed malpliiĝanta pro malpliiĝo de vivejo ĉirkaŭkalkulata je 59,300 km2. Oni scias, ke la specio reproduktiĝas nur en montaro de sudokcidenta Ĉinio, kie oni konas ĝin nur pro kelkaj disaj vidaĵoj el Siĉuano, Gansu kaj Ŝaanksi, kune kun kelkaj aliaj vidaĵoj supozeble nereproduktantaj el suda Ĉinio kaj norda Tajlando. La malmultaj vidaĵoj sugestas, ke probable havas lokigitan distribuadon kaj malgrandan populacion, tre verŝajne malpliiĝanta pro habitatoperdo. Ĵusaj serĉadoj en suda Siĉuano malsukcesis trovi tiun specion. La supozataj habitatoj estas altaj en reproduktejoj ĉe bambuarbaroj kaj arbarbordoj de 3,050-3,350 m kaj pli malaltaj en vintrejoj je 400 m en Tajlando.
 
## Referencoj 
* Pri la specio 
* BirdLife International 2004. Luscinia obscura. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Orientalisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Azio
La Chapelle-Saint-Martial

**La Chapelle-Saint-Martial** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse, ekde 2016 en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia, kultura regiono Limoĝio. Ĝi havis 92&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.

__TOC__

## Geografio 
La Chapelle-Saint-Martial etendiĝas sur 10,12&#160;km², kaj havis 92&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 9&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de La Chapelle-Saint-Martial situas je alteco de 606&#160;metroj.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, La Chapelle-Saint-Martial apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Isabelle Coulon, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
La Chapelle-Saint-Martial apartenas al la kantono de Pontarion, kies ĉefurbo estas Pontarion. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Creuse
* Kantono de Pontarion

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Bettwil

## Pri la komunumo 
** Bettwil** estas komunumo en la distrikto Muri de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 561 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La komunumo Bettwil situas sura altebenaĵo ĉe la okcidenta flanko de la montoĉeno *Lindenberg* tri kilometrojn oriente de la Lago de Hallwil. La komunumo konsistas el sia ĉefvilaĝo Bettwil, kiu situas tute en la okcidento de la komunuma teritorio kaj el la setlejoj Königsberg, Brandholz kaj Guggibad. La du lastaj fakte situas oriente de la Lindenberg-kresto kaj tial jam apartenas al la valo de la rivero Bünz.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bettwil limas en nordo al Sarmenstorf, en nordoriento al Kallern, en oriento al Boswil, en sudoriento al Buttwil, en sudo al Schongau, kaj en okcidento al Fahrwangen.

## Trafiko 
eta|maldekstra|150ra|Vilaĝalverturejo Bettwil, alvenante de Brandholz trans Lindenberg
Bettwil situas flanke de la ĉefaj trafikvojoj. Al la publika trafikreto la komunumo estas konektita per buslino de Bettwil al Lencburgo.

En Lencburgo en distanco de proksimume 20 km troviĝas ankaŭ la plej proksima aŭtovojalveturejo, nome al la svisa aŭtovojo A1.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bettwil datiĝas el la jaro 924 kiel *Petiwilare*.

Dum mezepoko en Bettwil la Monaĥejo Einsiedeln kaj la *Hospitalo Bremgarten* posedis bienojn kaj poduone la rajton enkasigi la interezojn. De la jaro 1200 ĝis la jaro 1412, kiam la civitanoj de la komunumo liberaĉetis sin, la Senjoroj de Heidegg regis en Bettwil. Post la konkero de la Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo la komunumo formis sub ĵurkomunuma suvereneco propran jurisdikcion kaj voktejon.

En marto 1798 francaj trupoj liberigis Argovion de la ĵurkomunuma servuteco kaj kreis la Helvetan Respublikon. Dum ties kvinjara daŭro Bettwil formis kune kun la vilaĝo Niesenberg komunumon en la distrikto Sarmensdorf de la tiama Kantono Baden. En 1803 la Kantono Baden estis integrita al la nova Kantono Argovio kaj Niesenberg samtempe de nove disigita de Bettwil kaj atribuita al Kallern. Ek de tiam Bettwil apartenas al la argovia distrikto Muri.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bettwil
* Bettwil en la Historia Leksikono de Svislando
Saint-Éloi

**Saint-Éloi** estas la nomo de pluraj artikoloj,  rilatante al Sankta Eligio de Noyon (france: *Saint Éloi*):

* **Saint-Éloi (Ain)** estas komunumo en la franca departemento Ain.
* **Saint-Éloi (Creuse)** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
* **Saint-Éloi (Nièvre)** estas komunumo en la franca departemento Nièvre.
* **Saint-Éloi (stacidomo)** estas fervoja stacio en Saint-Éloi (Nièvre).

## Vidu ankaŭ
* Saint-Éloy
Eritakoj

La **Eritakoj** (konata almenaŭ ĉe du el la tri specioj kiel Ruĝgorĝuloj) estas malgranda genro de paserinaj birdoj nome ***Erithacus***, iam klasita kiel membroj de la familio de Turdedoj, sed nuntempe konsiderata kiel membro de la Muŝkaptuledoj kiel la aliaj Saksikolenoj.

La tri specioj estas la jenaj:

* Eŭropa ruĝgorĝulo, *Erithacus rubecula*
** Tenerifa ruĝgorĝulo, *Erithacus (rubecula) superbus*
* Japana ruĝgorĝulo, *Erithacus akahige*
* Rjukjua eritako, *Erithacus komadori*

La du specioj de Azio estis iam konsiderataj kiel membroj de la genro *Luscinia*; ŝajne, ambaŭ genro bezonas disiĝi kaj rearanĝiĝi. La eŭropaj specioj estus la ununuraj restantaj en *Erithacus*, dum la orientaziaj specioj estas proksime rilataj al kelkaj specioj de la regiono nuntempe klasitaj kiel *Luscinia*, ekzemple la Blua siberia najtingalo (*Luscinia cyane*) kaj formus novan genron.

La genro *Erithacus* estis kreata de la franca naturalisto Georges Cuvier en 1800, donante al la birdo ties nunan sciencan nomon de *E. rubecula*.

La tri specioj estas fortikaj malgrandaj birdoj kun rekta stareca sinteno kaj mallonga ofte skuata vosto. Ili havas **brunan dorson, kaj ruĝaj aŭ nigraj vizaĝo kaj brusto** kontraste kun blankecaj aŭ grizaj subaj partoj. La inoj de la aziaj specioj estas multe pli senkoloraj ol la maskloj, sed ĉe la Eŭropa ruĝgorĝulo la diferencoj inter seksoj estas malgrandegaj kaj limigitaj al la formo de la limo inter la ruĝa kaj bruna plumaro en la frunto. La Eŭropa ruĝgorĝulo kaj la Japana ruĝgorĝulo ja havas **ruĝajn brustojn** kaj meritas ĉu la nomon de Eritakoj ĉu la nomon de Ruĝgorĝuloj, sed, kvankam la plej konata specio de la Eŭropa ruĝgorĝulo preskaŭ nomigas la genron, la Rjukjua eritako havas **nigran bruston** kaj ne povas esti nomata ruĝgorĝulo, sed nur laŭ la scienca nomo *eritako*.

La specioj de la genro *Erithacus* estas teritoriemaj arbaraj birdoj kiuj konstruas tasforman neston en truo aŭ surgrunde, kaj havas vivesperon de nur unu jaro. Ili serĉas insektojn, vermojn kaj aliajn senvertebrulojn el malalta ripozejo, kaj manĝas ĉefe surgrunde, saltetante sur siaj fortaj kruroj kun oftaj haltoj.

## Referencoj 
* **Seki**, Shin-ichi; Sakanishi, Masahiko; Kawaji, Noritomo; Kotaka, Nobuhiko. (2007): Phylogeography of the Ryukyu robin (Erithacus komadori): population subdivision in land-bridge islands in relation to the shift in migratory habit. Molecular Ecology 16 (1), 101–113.  Plena teksto PDF
* **Svensson**, Lars; Zetterström, Dan; Mullarney, Killian & Grant, P. J. (1999): *Collins bird guide*. Harper & Collins, London. ISBN 0-00-219728-6

Kategorio:Muŝkaptuledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Proklo

Li estas kromnomita "Proklo la Diadoĥo" (διάδοχος: postanto, subkomprenite, de Platono).

Li naskiĝis en riĉa familio de Bizanco, kaj estis edukata en Ksanto, en Likio. Lia naskiĝdato estas konata danke al horoskopo pri li, kiun faris lia disĉiplo Marinus de Neapolis.

Li ekdecidis studi filozofion, vidinte Atenan en sonĝo.

Li fariĝis, en filozofio, la disĉiplo de Olimpiodoro la Peripatetikano (495-570), kaj en matematiko, tiu de Herono (verŝajne ne estis Herono de Aleksandrio, sed samnomulo).

20-jaraĝe, li iris al Ateno por sekvi kursojn de la novplatona skolo de Ateno, en 438 li iĝis la tria skolarko (rektoro) de tiu skolo.

Li sindetenis manĝi karnon de bestoj, li gardis dum sia tuta vivo grandan piecon por la diino Atena (eble pro tio li restos fraŭlo). Kritikata fare de la kristanoj, li ekziliĝis dum unu jaro en Likio.

Mortinta en 485, 73-jaraĝa, li estis entombigita proksime de monto Likabeto, apud la tombo de lia mastro Siriano.

## Eksteraj ligiloj 
*  Biografio de Proklo
*  El la biografia leksikono 

Kategorio:Helenaj filozofoj
Kategorio:Vegetaranoj de Antikva Grekio
Kategorio:Historio de Grekio
Popola Partio de la Poloj de Litovio

La organizaĵo **Lietuvos lenkų liaudies partija** (LLLP, en Esperanto "Popola Partio de la Poloj de Litovio", pole *Polska Partia Ludowa*) estas politika partio en Litovio, kiu tendencas reprezenti la polan malplimulton en la lando. La partio membras en la Eŭropa Libera Alianco. La partia prezidantino estas *Antonina Połtawiec*. Tamen en la parlamentaj balotoj de 2004 kaj 2008 la partio ne atingis signifan procentaĵon da voĉoj. Fakte pli sukcesa reprezentanto de la pola malplimulto de la lando nun estas la partio Balota Kampanjo de la Poloj de Litovio.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 

Kategorio:Politikaj partioj de Litovio
Kategorio:Poloj en Litovio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2002
ProDG

**ProDG** (germane plennome *Pro Deutschsprachige Gemeinschaft*, en Esperanto "Por la Germanlingva Komunumo") estas regiona politika partio en la teritorio de la Germanlingva Komunumo de Belgio. La partio ekestis en 2008 per fuzio de la antaŭaj partioj *Partei der deutschsprachigen Belgier* (PDB, "Partio de la germanlingvaj belgoj") kaj *Parteilose Jugendliche Unabhängige* (PJU, "Senpartiaj Adoleskaj Sendependuloj"). En 2009 la partio unuafoje partoprenis en la belgaj balotoj por la parlamento de la Germanlingva Komunumo de Belgio kaj por la Eŭropa Parlamento. Sekve la partio reprezentiĝas per kvar membroj en la komunuma parlamento kaj per du ministroj en la registaro de la Germanlingva Komunumo de Belgio.

## Historio 
La *Partei der deutschsprachigen Belgier* (PDB) fondiĝis en decembro 1971 kiel regiona partio el kristane sociala tradicio. La ĉefa fokuso estis la defendo de identeco de la germanlingva loĝantaro de Belgio. La partio komprenis sin kiel demokratie pluralisma, federaciisma kaj sociala. Ĝi alstrebis la kompletan sgalrajtigon de la germanlingvaj teritorioj de Belgio en politika, socia, ekonomia, administra kaj kultura vidpunktoj. En tiu strebo ĝi neniam pridubis la apartenon de la germanlingva teritorio al Belgio, sed konsideris la apartenon de la germanlingva teritorio al la laŭdifine franclingva Valonio kaj al la same laŭdifine franclingva provinco Lieĝo nur leĝa fiksiĝo sen kultura pravigo, kaj do luktis por la ŝanĝo de la koncernaj leĝoj.

La partio komprenis sin por-eŭropa, tamen postulis pli demokratiajn strukturojn de la Eŭropa Unio kaj same postulis "Eŭropon de la Regionoj", kontraŭe al la modelo pri "Eŭropo de naciaj ŝtatoj". La partio estis membro de la Eŭropa Libera Alianco kaj de la *Federacia Unio de Eŭropaj Naciecoj*. Post kiam ĝi en la komunumaj balotoj de 2006 draste perdis voĉojn kaj nur tenis unu solan reprezentanton en la komunumaj konsilioj de la germanlingva teritorio (en la urbo Eupen), partiaj aktivuloj proponis partian novfondiĝon kaj alianciĝon kun la similtema partio *Parteilose Jugendliche Unabhängige* (PJU, "Senpartiaj Adoleskaj Sendependuloj"), gvide de la komunuma ministro *Oliver Paasch*. La posteula partio plu komprenas sin sendependa regiona partio kaj luktanto por la interesoj de la Germanlingva Komunumo de Belgio – tial la nova nomo.

La 14-an de novembro 2009 la malnova partio PDB kadre de solenaĵo en Eupen estas oficiale adiaŭata.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la partio ProDG

## Referencoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Belgio
Kategorio:Regionaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 2008
Balota Kampanjo de la Poloj de Litovio

La **Balota Kampanjo de la Poloj de Litovio** - litove *Lietuvos lenkų rinkimų akcija* (LLRA), pole *Akcja Wyborcza Polaków na Litwie* (AWPL) - estas politika partio en Litovio. Ĝi estas la precipa reprezentanto de la pola malplimulto en la lando. 

La partio havas la plejparton de siaj subtenantoj en la tradiciaj setlaj teritorioj de la pola malplimulto en Litovio, do la la ĉirkaŭaĵon de Vilno kaj la sude limaj teritorioj ĉirkaŭ la komunumo Šalčininkai, kaj la litovia ĉefurbo Vilno mem. La loĝantaro estas plejparte malurba kaj malprospera, kion respegulas tendence maldekstra partia programo kun fokuso pri sociala postulo pri laborpostenoj, minimumaj salajroj kaj pli altaj pensioj, helpo al kamparanoj kaj al familioj kun multaj infanoj. Krome la partio komprenas sin kiel advokato de la lingvaj malplimultoj de la regiono, krom poloj ĉefe rusoj kaj belorusoj. Aparte ĝi akcentas la lernejan kaj lingvan politikon: La partio postulas pli bonan financadon de malurbaj lernejoj kaj la rekonon de eksterlandaj lernejofinaj diplomoj en Litovio, kaj la oficialan dulingvecon en ĉiuj litoviaj komunumoj kun pli ol 10 procentaĵoj da nelitovoj. Krome la partio postulas pli da kompetentecoj por la administraj komunumoj en Litovio. 

Principe la partio kapablas koalicii kun ĉiuj litoviaj partioj, pro la distanceco de la nacie konservativa litova partio Tėvynės Sąjunga de la pola malplimulto kaj la tendence malriĉa partia subtenantaro tamen la partio tendencas proksimiĝon al pli maldekstraj partioj kun tamen iom da konservativismo, ekzemple la partioj Tvarka ir Teisingumas, la liberal-demokratoj, aŭ Lietuvos valstiečių liaudininkų sąjunga, la partio de kamparanoj. En la Eŭropa Parlamento ĝi aliĝis al la en julio 2009 fondita frakcio de Alianco de Eŭropaj Konservativuloj kaj Reformistoj.

La partio, kiu en sia nuna formo ekzistas ekde la jaro 1994, ekde la unuaj liberaj parlamentaj elektoj en Litovio post la sendependiĝo de la lando el Sovetunio ĉiam reprezentiĝis per du membroj en la nacia parlamento Seimas (rektaj parlamentaj lokoj en la balotaj distriktoj 55, Vilno-Širvintos, kaj 56, Vilno-Šalčininkai). En la unua libera baloto, en oktobro 1992, la partio de la pola malplimulto (tiam ankoraŭ "Pola Unio de Litovio") eĉ reprezentiĝis per kvar parlamentanoj. En la parlamenta baloto en Litovio 2008 la partio atingis 4,8 procentaĵojn de ĉiuj voĉoj en Litovio, kaj preskaŭ atingis la limon de 5 procentaĵojn, kies supero permesas proporcian reprezentiĝon en la parlamento. Ĝi havas tri rektajn parlamentajn lokojn, krom en la supre menciitaj distriktoj ankaŭ en numero 57, Vilno-Trakai). En la Eŭropaj balotoj 2009 la partio plufortiĝis kaj atingis eĉ 8,4 procentaĵojn de ĉiuj voĉoj en Litovio. Ekde nun la partia prezidanto Valdemar Tomaševski respektive Waldemar Tomaszewski estas membro de la Eŭropa Parlamento. 

Fine de la jaro 2008 la partio havis 1.100 membrojn.

Kategorio:Politikaj partioj de Litovio
Kategorio:Poloj en Litovio
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1994
Kerkafalva

**Kerkafalva** estas tre malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
eta|Blazono de Kerkafalva

## Bazaj informoj 
* Areo: 19 km²
* Loĝantaro: 120
* Poŝtkodo: 8973
* Telefonprefikso: 92
* Koordinatoj: 46°46′23″N 16°28'52″E

## Situo 
Kerkafalva situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Őriszentpéter troviĝas 12, Lenti 20, Nova 21, Zalaegerszeg 41, Budapeŝto 253 km-ojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=15112&i2=9566 .

## Historio 
La unua skriba mencio pri *Kerkapéntekfalu* devenis proksimume el 1290 en formo *"Penetekfolua"*, pri *Kerkanémetfalu* el 1387 en formo *"Nemetfalu"*. En 1943 la du proksimaj vilaĝoj unuiĝis. En Kerkafalva migra poŝto servas, la municipa administracio funkcias en Csesztreg.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1913

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Zala