open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Magliasina (komunumaro)

La **komunumaro Magliasina ** estas administra unuo de Kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Lugano. Ĝi havis 8483 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Caslano.

## Geografio
La komunumaro Magliasina konsistas el ses komunumoj sur la duoninsulo en okcidento de la Lago de Lugano. En ĝia sudo situas la dividita komunumo Ponte Tresa, kies suda parto apartenas al Italio.

## Trafiko
Tra la komunumaro Magliasina pasas la kantona ĉefvojo n-ro 398 kaj la etspura trama fervojo de Lugano al Ponte Tresa.

## Komunumoj de la komunumaro Magliasina 
La komunumaro Magliasina  konsistas (stato en 2013) el 6 komunumoj, el kiuj Caslano estas la plej granda. Jen la listo:

## Konataj lokuloj 
* Werner von der Schulenburg

## Eksteraj ligiloj

!
Magliaso

**Magliaso** estas komunumo de la Komunumaro Magliasina kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1450 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Magliaso situas ĉe la okcidenta bordo de la Lago de Lugano, proksimume 10 kilometrojn sudokcidente de la distriktĉefurbo Lugano, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. La sudan komunumlimo formas la rivereto Magliasino. En nordo de la komunumo troviĝas zoparko. La komunumo konsistas el la vilaĝo Magliaso kaj la kvartalo Castellaccio 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,09&nbsp;km², de kiuj 6,4% estas kovritaj de arbaro, 19,1% servas por agrikulturo kaj 70,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Magliaso limas en nordo al Agno, en oriento aliflanke de la Lago de Lugano al Collina d'Oro, en sudo al Caslano, en okcidento al Pura, kaj en nordokcidento al Neggio.

## Trafiko 
Tra Magliaso pasas la kantona ĉefvojo n-ro 398 kaj la etspura trama fervojo de Lugano al Ponte Tresa, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto. La komunumo disponas ankaŭ pri haltejo por la liniaj ŝipoj sur la Lago de Lugano. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Lugano-Sudo, kiu situas proksimume 8 kilometrojn nordoriente de la komunumo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Magliaso datiĝas el la jaro 769 kiel *de Maliacis*. Dum frua mezepoko la Monaĥejo San Pietro en Ciel d'Oro de Pavia posedis bienon en Magliaso. La burgo San Giorgio estis menciita la unuan fojon en la jaro 1033. Tie okazis la kapto de la episkopo Landolfo Carcano, kio kaŭzis la dekjaran militon inter Milano kaj Como de 1118 ĝis 1127. El tiu epoko datiĝas la fresko sur la turo. En la jaro 1688 la kamparvokto de Lugano akiris la rajtojn pri Magliaso.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Magliaso (stacidomo)
* Magliaso Paese (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Magliaso
Pikrofta petrelo

La **Pikrofta petrelo** (*Pterodroma pycrofti*) estas specio de marbirdo de la familio de Procelariedoj.

Ĝi troviĝas en Japanio, Novzelando, Norfolkinsuloj, Usono, Usonaj Malgrandaj Insuloj, kaj Valiso kaj Futuno. Sed ili reproduktiĝas nur en Novzelando, nestumante nur sur insuloj Stephenson, Poor Knights, Hen and Chickens, kaj Mercury. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj, arbustaroj, kaj malfermaj maroj. Minacoj estas ratoj kaj kelkaj reptilioj.

Ili reproduktiĝas en nestotruoj sur ĉemarbordaj deklivoj de ĝis 150m foje inter kolonioj de aliaj petreloj. La ovodemetado okazas novembre al decembro kaj la elnestiĝo ĉirkaŭ marto kaj aprilo. 

Ili manĝas kalmarojn kaj krustulojn.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004. Pterodroma pycrofti . 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Elŝutita la 24an de Julio 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Vekaralo

**Vekaralo**, **Weka** aŭ **Aŭstrala ralo** (*Gallirallus australis*) estas nefluga birdospecio de la familio de la raloj. Ĝi estas endemia de Novzelando, kaj kelkaj fakuloj konsideras ĝin kiel la nura vivanta membro de la genro *Gallirallus*. Oni agnoskis kvar subspeciojn, sed nur du (norda/suda) estas subtenita per genetila pruvaro.

Ili estas fortikaj diketaj brunaj birdoj, de grando simila al tiu de koko. Kiel ĉiomanĝantoj, ili manĝas ĉefe senvertebrulojn kaj fruktojn. La ino demetas ovojn inter aŭgusto kaj januaro; ambaŭ seksoj helpas al la kovado.

## Aspekto
eta|maldekstre|Okcidenta Weka
alternative=SI Weka.jpg|maldekstre|eta|Okcidenta Weka
Vekoraloj estas grandaj raloj. Ili estas ĉefe riĉe brunaj kun makuloj nigraj kaj grizaj; la bruna nuanco varias de pala al malhela depende de subspecioj. La masklo estas pli granda je 50-60 cm en longo kaj 532-1,605 g en pezo. Inoj estas 46-50 cm longaj kaj pezas 350-1,035 g. La reduktita enverguro varias de 50 ĝis 60 cm.

La relative granda, ruĝetbruna beko estas proksimume 5 cm longa, fortika kaj pintigita, kaj uzata kiel armilo. La pinta vosto estas preskaŭ konstante batata, signo de maltrankvilo karakteriza por la familio de Raledoj. Vekaralo havas fortikajn krurojn kaj reduktitajn flugilojn.

## Referencoj
Kategorio:Raledoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Poor Knights

La insuloj **Poor Knights** (malriĉaj kavaliroj) estas grupo de insuloj ĉe la orienta marbordo de Nordia Regiono de la Norda Insulo de Novzelando. Ili kuŝas je 50 km nordoriente de Whangarei, kaj je 22 km mezvoje inter Bream Head kaj Kabo Brett. Ili estas neloĝataj ekde la 1820-aj jaroj, kaj estas naturrezervejo kaj populara loko por subakvado. La Marrezervejo Poor Knights ĉirkaŭas la insulojn. La insulara grupo ŝajne derivas el ties similo al samnoma panbaza populara plado dum la epoko de la malkovro fare de eŭropanoj.

Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Kategorio:Insuloj en Nov-Zelando
Kokin-kokidoj

La **Kokin-kokidoj** aŭ en angla **Hen and Chicken Islands** (kutime konataj kolektive kiel la *Hen and Chickens*) estas insuloj kiuj kuŝas oriente de la Nordaŭklanda Duoninsulo ĉe la marbordo de norda Novzelando. Ili kuŝas 12 km oriente de Bream Head kaj je 40 km sudoriente de Whangarei.

## Historio 
eta|maldekstra|240px|La planto Puka estas distinga parto de la flaŭro de tiuj insuloj.
Tiuj insuloj ricevis nomon el la kapitano James Cook, kiu unue el eŭropanoj vidis la insulojn en 1769. Oni sugestis, ke tiu nomo estis inspirita de malnova nomo por la stelaro kutime konata kiel Plejadoj (kaj nome *Matariki* inter Maorioj).

Kategorio:Insuloj en Nov-Zelando
Mercury

:Vidu ankaŭ: Mercury (Savojo).
La insuletoj **Mercury** kuŝas ĉe la nordorienta marbordo de la Norda Insulo de Novzelando. Ili situantas je 8&nbsp;km ĉe la marbordo de la Koromandela Duoninsulo, kaj je 35&nbsp;km nordoriente de la urbo Whitianga. La insuletaro estas foje menciita laŭ ties frua nomo ''Iles d'Hausse''.

Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
Kukpetrelo

La **Kukpetrelo** (*Pterodroma cookii*), unu el plej malgrandaj petreloj, estas specio de marbirdo kaj membro de la genro de la burdopetreloj. La birdo estas 25–30&nbsp;cm granda kun enverguro de 65–66&nbsp;cm. Ĝi estas membro de la subgrupo de petreloj konataj kiel petreloj 'Cookilaria', kio inkludas la tre similan specion de la Longbeka petrelo.

[eta|250px|maldekstra|Kukpetrelo fotita ĉe Golfo Hauraki, [Novzelando.]]
Tiu specio estas tre pelaga, escepte dum la reprodukta sezono, kiu okazas sur ĉemarbordaj insuloj, arbarbordoj, aŭ krutaj deklivoj. La Kukpetrelo reproduktiĝas nur en Novzelando sur tri malgrandaj insuloj: nome Insulo Malgranda Bariero, Insulo Granda Bariero, kaj Codfish. Ĝi migras al la Pacifika Oceano el Novzelando kiam ĝi ne reproduktiĝas. Ĝi foje povas esti facile vidata ĉe la okcidenta marbordo de Usono kaj ĉe la okcidenta marbordo de tropika Sudameriko. La Kukpetrelo manĝas ĉefe fiŝojn kaj kalmarojn, kaj ankaŭ iome da krustuloj.

Inter karakteroj de Kukpetrelo elstaras, ke la beko estas longa kaj nigra kun tuboformaj naztruoj ambaŭflanke. Kiel ĉe ĉiuj membroj de la ordo Procelarioformaj, tiu naztrua formo permesas tre akran flarsenton, kiun la birdoj uzas por lokigi manĝon kaj nestolokojn en malhelo.

Kukpetreloj uzas nestotruojn kaj rokfendojn kie nestumi, prefere lokojn sur tre densaj arbaraj kornicoj. La specio estis iam pli nombra; la nuna populacio ĉirkaŭkalkule estas 1,258,000 kaj malpliiĝas. Ĝi estas klasita kiel vundebla ĉar ĝi reproduktiĝas nur sur tri malgrandaj insuloj. Dum la populacio de Insulo Malgranda Bariero restas stabila, la aliaj du populacioj estas malpliiĝantaj. En insulo Codfish estis enmetitaj ratoj kaj ekzempleroj de Vekaralo (nome surgrundoloĝanta membro de la Raledoj), ambaŭ el kiuj predas ovojn kaj idojn de Kukpetrelo, kio malpliigis la populacion el 20,000 al 100. Ĉe Insulo Granda Bariero, ankaŭ enmetitaj porkoj, hundoj, ratoj, kaj katoj atakis la nestotruojn, kio malpliigis la populacion tie.

## Referencoj 
http://www.arkive.org/cooks-petrel/pterodroma-cookii/#text=FactsStatus  Rayner, Matthew. 7a Julio 2007 "Cook’s Petrel - Pterodroma Cookii." ARKive - Discover the World's Most Endangered Species. Web. .

*  Kriterioj kial tiu specio estas endanĝerita
* "National Geographic" *Field Guide to the Birds of North* *America* ISBN 0-7922-6877-6
* * Seabirds, an Identification Guide* de Peter Harrison, ISBN 0-395-60291-2
* *Handbook of the Birds of the World Vol 1*, Josep del Hoyo editor, ISBN 84-87334-10-5
* "National Audubon Society" *The Sibley Guide to Birds*, de David Allen Sibley, ISBN 0-679-45122-6

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Histoire de la sexualité

***Histoire de la sexualité*** estas  tri-voluma franclingva studo pri la sekseco en la okcidenta mondo, verkita de la franca filozofo kaj historiisto  Michel Foucault. La unua volumo, *La volonté de savoir* [La volo scii], estis unuafoje publikigita en 1976 de la eldonejo Gallimard. Sekvis ĝin ''L'usage des plaisirs* [La uzo de la plezuroj] kaj *Le souci de soi* [La zorgo de si mem].

La unua volumo analizas la ideojn de Foucault rilate al la "subprema hipotezo", la ideo, ke la okcidenta socio estus aboliciinta la seksecon ekde la 17a jarcento ĝis la mezo de la 20a. Li argumentas, ke ĉi tiu hipotezo estas fakte iluzio kaj ke la debatoj pri la sekseco abundis dum tiu periodo. Li plu argumentas, ke en tiu tempo la specialistoj komencas science studi seksecon, klasifikante la diversajn tipojn de sekseco kaj kuraĝigante la homojn konfesi siajn sentojn kaj kondutojn, ĉio ĉi kun la deziro koni la "veron" rilate la sekson.

Foucault interesiĝis pri la kreo de la subjekto kaj la maniero kiel stariĝas la individuo. En *Histoire de la sexualité'' li argumentas, ke en la okcidenta mondo, dum la 18a kaj 19a jarcentoj, la identeco de la homoj iĝas pli kaj pli ligita al sia sekseco .

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj pri filozofio
Kategorio:Libroj
Kategorio:Sekseco
Uhuru Kenyatta

**Uhuru Muigai KENYATTA** (naskiĝis la  en Najrobio) estas kenja kikuja politikisto kaj la filo de la unua prezidanto de Kenjo, Jomo Kenyatta. Dum la ŝtatprezidanta elektado de marto 2013 li gajnis 50,03 % el la balotoj post longdaŭra voĉdonnombrado.

Li eniris la Parlamenton en 2001 kaj fariĝis la ministro pri loka regado. Prezidanto Daniel arap Moi nomis lin kiel posteulon, sed Kenyatta malvenkis kontraŭ Mwai Kibaki dum la elektado de decembro 2002, kaj li iĝis gvidanto de la opozicio en la Parlamento. Li subtenis Mwai Kibaki'n en 2007 kaj nomumiĝis ree ministro pri loka regado en januaro 2008, kaj poste vicĉefministro kaj ministro pri komerco en la koalicio de aprilo 2008.

En julio 2013 li frontos proceson ĉe la Internacia Puna Kortumo pro akuzo (je 15 dec. 2010) de krimoj kontraŭ la homeco, pro kio li demisiis kiel ministro pri financo la 26-an de januaro 2012. La afero estas la perforto post la balotado en 2007–2008, dum kiu 800–1500 homoj mortis kaj ĉirkaŭ 200.000 rifuĝis.

En oktobro 2021, li estis citita en la skandalo de pandora papers.

Kategorio:Kenjaj politikistoj
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Kategorio:Prezidantoj de Kenjo
Attila Dobozy

**Attila DOBOZY** [dobozi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Dobozy Attila** estas hungara kuracisto, haŭtkuracisto, imunologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2004).

Attila Dobozy http://mta.hu/koztestuleti_tagok?PersonId=18990 naskiĝis la  1939 en Szeged.

## Biografio 
Attila Dobozy frekventis universitaton en Szeged inter 1957-1963, poste li eklaboris samloke. Li parte instruis, parte kuracadis, inter 1997-2000 li estis rektoro. Li partoprenis en redaktado de fakrevuoj *Orvostovábbképző Szemle*, *Zeitschrift für Hautkrankheiten,* *Archives of AIDS Research,* *Bőrgyógyászati és Venerológiai Szemle*. Li ricevis premiojn, medalojn inter 1987-2009.

## Verkaro (elekto) 
* *Immune Deficiencies Kaposi’s Sarcoma* (1973)
* *Az egérvörösvértestekkel rozettát alkotó humán lymphocyták* (1990)
* *Herpesviruslike DNA Sequence in Angiosarcoma in a Patient without HIV Infection* (1996)
* *Klinikai immunológia* (2000)

## Fontoj 
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj imunologoj
Sinagogo en Mátészalka

La **Sinagogo** en Mátészalka estas historia monumento, nuntempe bildgalerio aŭ koncertejo.
eta|La sinagogo en Mátészalka

## Historio 
La judoj alvenis al Mátészalka en la 18-a jarcento. Ili konstruis la unuan sinagogon en 1828. La nun videbla malfruklasikisma sinagogo en 1857 konstruiĝis. En 1944 la germanaj kaj hungaraj faŝistoj deportis la judojn al Aŭŝvico. Ili grandparte pereis, la sinagogo ne plu estis uzata kaj ĝi ruiniĝis. Dum la socialismo la sinagogo rekonstruiĝis. En la konstruaĵo funkcias ekspozicioj aŭ koncertoj.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ strato kaj formas ortogramon. En mezo de la fasado la ĉefenirejo situas, pli supre estas stelo de Davido. Interne laŭ la kutimoj oni konstruis galerion por la virinoj. Sur la fasado estas 3, sur la flankomuro estas 4 fenestroj.

En la korto estis iam domo por la rabeno.

## Tabernaklo 
La pompa tabernaklo 5 metrojn alta fariĝis en 1875. Oni malkovris ĝin en la forlasita sinagogo, Israelo aĉetis ĝin kaj metis ĝin en muzeon post renovigo.

## Fontoj 
* hungare

Mateszalka
Kategorio:Mátészalka
Ferenc Gyarmati

**Ferenc GYARMATI** [djarmati] estis rumania hungara redaktoro, poeto, verkisto, pentristo. Li naskiĝis en Körösbánya la 2-an de aprilo 1894 kaj mortis la 12-an de julio 1980 en Deva.

## Biografio 
Ferenc Gyarmati post reveno el unua mondmilito estis respondecredaktoro de semajngazeto *Hunyad vármegye*. En 1919 li publikis poemojn en literaturaj revuoj *Magyar Szó* kaj *Tavasz* de Oradea. Li estis kunlabotanto de *Pásztortűz*, *Déva és Vidéke*. Li redaktis kun titolo *Színház* (1922) periodaĵon por teatrotrupo de Imre Kovács . En 1924 li fariĝis ano de Artistkolonio de Baia Mare de Baia Mare. En 1939 li partoprenis tie en grupa ekspozicio.

## Kolektvolumo 
* *Szerencse fel*, verkistoj kaj artistoj de Departemento Hunedoara, kunulaŭtoro, 1933.

## Memstaraj volumoj 
* *Muzsika* (etaj skribaĵoj, Déva 1923);
* *Fekete orgonák* (poemoj, Déva 1923);
* *Marosi csönd* (poemoj, Déva 1924).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pentristoj kaj grafikistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Adorján Divéky

**Adorján DIVÉKY** [divEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Divéky Adorján** estis hungara historiisto, instruisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1930).

Adorján Divéky http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1880 en Hungara reĝlando, en Alsókubin (nuntempa Dolný Kubín en Slovakio). Li mortis la  1965 en Budapeŝto.

## Biografio 
Adorján Divéky frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li ekinstruis en diversaj gimnazioj. Inter 1909–1911 li plulernis en universitato de Krakovo. En 1917 li iris al Varsovio por esplori en arĥivo, baldaŭe li instruis la hungaran historion en la universitato. En 1939 li hejmenvenis kaj instruis en universitato de Debrecen. En 1950 li emeritiĝis. Li konstante okupiĝis pri polaj-hungaraj rilatoj en la historio.

## Verkaro (elekto) 
* *Felső-Magyarország kereskedelmi összeköttetése Lengyelországgal főleg a XVI.-XVII. században* (1905)
* *Magyarok és lengyelek a XIX. században* (Hungaroj kaj poloj en la 19-a jarcento) (1919)
* *A Lengyelországnak elzálogosított XVI szepesi város visszacsatolása 1770-ben* (1929)

## Fontoj 
* biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Andebu

**Andebu** estas eksa komunumo kaj urbo en la provinco *Vestfold* de Norvegio - inter 2020 kaj 2023 ĝi apartenis al pli vasta provinco Vestfold og Telemark, kiu post nur 4 jaroj estis remalfondita. La komunuma ĉefloko estas samnoma loĝloko . Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La komunuma teritorio limas norde al Lardal kaj Re, oriente al Stokke, sude al Sandefjord kaj okcidente al Larvik. La areo grandparte konsistas el arbaroj. Komence de 2017 ĝi aliĝis al la najbara komunumo Sandefjord.

eta|maldekstra|la urbodomo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumopartoj de Vestfold
Hippolyte Taine

**Hipolito Adolfo TAINE** (naskiĝinta en Vouziers (Ardennes) la 21-an de aprilo 1828, mortinta la 5-an de marto 1893 en Parizo) estis franca kulturkritikisto, historiisto kaj filozofo.

Dum 1864-1884 li estis profesoro universitata en Parizo, estante ekde 1878 membro de la Franca Akademio (same membro de Hungara Scienca Akademio). Li aplikis la pozitivismon de Auguste Comte en la kadro de filozofio kaj literaturo kaj evoluigis medio-teorion de fenomenoj sociaj kaj intelektaj.

## Verkoj 
* 1853 De personis Platonicis. Essai sur les fables de La Fontaine
* 1854 Essai sur Tite-Live
* 1855 Voyage aux eaux des Pyrénées
* 1856 Les philosophes français du XIXe siècle
* 1857 Essais de critique et d’histoire
* 1860 La Fontaine et ses fables
* 1864 Histoire de la littérature anglaise, 4 vol. L’idéalisme anglais, étude sur Carlyle. Le positivisme anglais, étude sur Stuart Mill
* 1865 Les écrivains anglais contemporains. Nouveaux essais de critique et d’histoire.
* 1866 Philosophie de l’art en Italie. Voyage en Italie, 2 vol.
* 1867 Notes sur Paris. L’idéal dans l’art
* 1868 Philosophie de l’art dans les Pays-Bas
* 1869 Philosophie de l’art en Grèce
* 1870 De l’intelligence, 2 vol.
* 1871 Du suffrage universel et de la manière de voter. Un séjour en France de 1792 à 1795. Notes sur l’Angleterre
* 1875–1893 Les origines de la France contemporaine (vol. I: L’ancien régime; II à IV: La Révolution; V et VI: Le Régime moderne)
* 1894 Derniers essais de critique et d’histoire
* 1897 Carnets de voyage: Notes sur la province 1863-1865

## Literaturo 
* Alphonse Aulard: *Taine, historien de la Révolution française.* Colin, Paris 1901.
* Marie Guthmüller: *Hippolyte Taine als Initiator der „critique scientifique“ und der „psychologie expérimentale“.* En: Marie Guthmüller, Wolfgang Klein (Eld.): *Ästhetik von unten. Empirie und ästhetisches Wissen.* Francke, Tübingen 2006, ISBN 3-7720-8121-5, p.&nbsp;169–192.
* Dirk Hoeges: *Literatur und Evolution: Studien zur französischen Literaturkritik im 19. Jahrhundert. Taine – Brunetière – Hennequin – Guyau.* Winter, Heidelberg 1980, ISBN 3-533-02857-7.
* Jean-Paul Cointet,*Hippolyte Taine. Un regard sur la France*, Perrin, 2012
* François Léger, *Monsieur Taine*, Critérion, 1993 ISBN 978-2741300373
* Jean-Thomas Nordmann, *Taine et la critique scientifique*, Presses universitaires de France, 1992.
* Marshall Brown, Why Style Matters: The Lessons of Taine’s 'History of English Literature', en: *Turning Points: Essays in the History of Cultural Expressions*, Stanford, Stanford University Press, 1997, p.&nbsp;33-87.
* Paul Bourget, ''Le Centenaire d'Hippolyte Taine*, extr. de *la Revue des deux Mondes'', 15 mars 1928, p.&nbsp;241-257.

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj en la franca kaj la angla surrete.
* La placo d'Ajaccio en Parizo kun memorigilo de Taine.

Kategorio:Francaj filozofoj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Membroj de la Franca Akademio
Elk Grove (Kalifornio)

**Elk Grove** estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Sakramento.       
eta|Situo de Elk Grove en Kalifornio kaj en la kantono
## Bazaj informoj 
* Areo: 109&nbsp;km²
* Loĝantaro: 155.937 (en 2012)
* Supermara alteco: 14 m
* Horzono: UTC-8h (en somero UTC-7h) 
* Poŝtkodoj: 95624, 95757-95759 
* Telefonkodo: 916

## Geografio 
eta|maldekstre|Malnova urboparto de Elk Grove
Elk Grove situas en la sudokcidenta landparto de Usono, en mezo de la subŝtato sude de la subŝtata ĉefurbo Sakramento (Kalifornio) (15 km).

## Historio 
Elk Grove estis fondita en 1850 ĉe vojkruciĝo kiel komerca loko kaj poŝta stacio. Komence oni okupiĝis pri agrikulturo, krome ĝi funkciis kiel hejmbazo por orministoj. Baldaŭe la trajno kuris preter Elk Grove, tial la urbeto iomete translokiĝis al la nuna loko. Elk Grove iĝis urbego en 2000 kiel antaŭurbo de Sakramento. 

## Klimato 
Elk Grove situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La temperaturo averaĝe varias inter 9-23 °C. La varmo kulminas en junio kun rekordo 46 °C, la malvarmo kulminas en januaro kun rekordo -8 °C. Jare pluvas po 470 mm. La pluvo kulminas januare, neniam pluvas julie.
eta|dekstre|Nokto en Elk Grove

## Fontoj 
* Képes Világatlasz ISBN 963 8475 38 2
* Tiu ĉi artikolo tradukiĝis helpe de WikiTrans, estis prenitaj nur tiuj frazpartoj, kiuj estis sencohavaj el anglalingva Vikipedio
eta|maldekstre|Malnova hotelo en Elk Grove

Kategorio:Urboj de Kalifornio
Defilipia petrelo

La **Defilipia petrelo** aŭ **Masatierra petrelo** (*Pterodroma defilippiana*) estas specio de marbirdo de la familio de Procelariedoj. Ĝi estas endemia de Ĉilio kie ĝi nestumas nur ĉe la insularoj Juan Fernández kaj Malfeliĉaj. Ties natura habitato estas malfermaj maroj kaj rokaj bordoj. Post la reprodukta sezono ili disiĝas maren ĉe la marbordoj de Peruo ĝis suda Ekvadoro.

Tiu petrelo estas 26 cm longa nome malgranda, tipa burdopetrelo kun marko kun formo de "M". La supraj partoj estas malgrizaj kaj en ties bordoj videblas malhela marko kun formo de litero "M". La frunto estas blanka sed la krono kaj la masko estas malhelgrizaj, etende al griza duonkolumo sur la supra brusto. La pugo estas malhelgriza kaj same la supra vosto kun pli palaj eksteraj vostoplumoj. Estas blankaj la gorĝo kaj la suba brusto kaj ventro. La subfugiloj estas blankaj, kun nigraj pinto kaj mallarĝaj bordoj.

Ili reproduktiĝas sur ŝirmaj klifokornicoj, fendoj, kavetoj kaj inter truoj ĉe lafoklifoj. Ili nestumas kolonie, ovodemetado ŝajne okazas inter julio kaj septembro, elnestiĝo okazas oktobre kaj la kolonioj estos abandonitaj en decembro al januaro. Tamen, oni registris reproduktadon ankaŭ en februaro en San Félix (Malfeliĉaj). Katoj kaj ratoj estas ĉefaj minacoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Longbeka petrelo

La **Longbeka petrelo** (*Pterodroma longirostris*) estas specio de marbirdo kaj membro de la genro de burdopetreloj. La latina scienca nomo por la specio nome *longirostris* estas kunmetaĵo de du radikoj signife respektive "longa" kaj "beka", el kio derivas la komuna nomo.

Tiu birdospecio estas 26–31&nbsp;cm longa, kun enverguro de 53–66&nbsp;cm. 

Tiu specio estas tre pelaga, kaj rare alproksimiĝas al tero, escepte por la reprodukta sezono kaj la idozorgado. Ili loĝas en la Pacifika Oceano, kaj reproduktiĝas nur en la insularo Juan Fernández ĉe Ĉilio. Ĝi estas transekvatora migranto, kiu faras veturadojn al subtropikaj akvoj ĉe Japanio antaŭ reveni al siaj nestolokoj. Oni registris ĝin ankaŭ ĉe la okcidenta marbordo de Usono.
 
La Longbeka petrelo uzas nestotruojn por nestumi. Ili preferas deklivojn kaj kornicojn en areoj de densaj arbaroj de filikoj. La populacio de tiu birdospecio estas malpliiĝanta pro enmetitaj katoj en ties reproduktaj insuloj. Ĝi estas konsiderata vundebla specio pro ties limigita reprodukta teritorio.

## Referencoj
*  Kriterioj kial tiu specio estas vundebla
* "National Geographic" *Field Guide to the Birds of North* *America* ISBN 0-7922-6877-6
* * Seabirds, an Identification Guide* de Peter Harrison, (1983) ISBN 0-7470-1410-8
* *Handbook of the Birds of the World Vol 1*, Josep del Hoyo editor, ISBN 84-87334-10-5

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Stacio Tamagaŭa (Iŭate)

eta|dekstre|Stacio Tamagaŭa

**Stacio Tamagaŭa** estas stacio de Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi lokiĝas en Hirono, Japanio.

## Linio 
* Linio Haĉinohe

Kategorio:Fervojo en Japanio
7754 Gopalan

'*7754 *Gopalan'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro *Gopalan Srinivasan'', profesoro ĉe la departemento de geologio de la Universitato de Toronto. Lia esploras pri la formiĝo kaj la evoluo de la sunsistemo per kemiaj kaj izotopaj studoj de meteorŝtonoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (7754) Gopalan, de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Lajos Rafi

**Lajos RAFI** estis rumania hungara cigandevena poeto. Li naskiĝis en Târgu Mureș en 1970 kaj mortis la 24-an de junio 2013 en Lăzarea.

## Biografio 
Lajos Rafi devenas el familio de ciganforĝisto. Li faris siajn studojn en Lăzarea kaj Gheorgheni. Li maturekzameniĝis en 1989. Li havis ses infanojn. Li laboris kiel ladisto. Lia familio vintre vivas el socia helpo. Li loĝis en Lăzarea. Li memmortigis.

## Volumo 
* *Földhöz vert csoda*, L'Harmattan Kiadó, 2007. En Svedujo kun titolo *Ett under, slaget till marken*http://kafe.hhrf.org/?p=11707
* *Az élet számlája*, kun ilustraĵoj de Zoltán Ferencz, Mark House Könyvkiadó, Gheorgheni, 2012.

## Fonto 
* Biografio kaj poemoj

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la morto de poeto
* Poemoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Nigraflugila petrelo

eta|maldekstra|El pramo el Savusavu al Taveuni, Vanua Levu, Fiĝioj
La **Nigraflugila petrelo** (***Pterodroma nigripennis***) estas specio de marbirdo de la familio Procelariedoj. La latina scienca nomo por la specio nome *nigripennis* estas kunmetaĵo de du radikoj signife respektive "nigra" kaj "plumo", el kio derivas la komuna nomo.

Ĝi troviĝas en Aŭstralio, Franca Polinezio, Japanio, Novkaledonio, Novzelando, Norfolkinsulo, kaj Usono.

Brooke (2004) ĉirkaŭkalkulis la tutmondan populacion je 8,000,000-10,000,000 individuoj.

Tiu specio estas mara kaj tre pelaga, kaj evitas veni al tero for de la reprodukta sezono. Oni konas malmulte pri ties dieto, sed certe ĝi inkludas cefalopodojn kaj salikokojn kiujn ili kaptas ĉefe el la surfaco. Ĝi estis ofte registrita dummanĝe en asocio kun aliaj Procelarioformaj. Ili reprodultiĝas en kolonioj en oceanaj insuloj, kutime en nestotruoj de alta grundo interne inter arbustaro aŭ herbotufoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet. 

Kategorio:Petreloj
Kategorio:Procelarioformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Rochefourchat

**Rochefourchat** [] estas franca komunumo en la departemento Drôme, en la regiono Rodano-Alpoj. Laŭ la oficialaj datumoj de 2010, ĝi havas nur unu loĝanton, kaj pro tio estas la malplej loĝata komunumo en Francio (escepte de ses vilaĝoj “mortintaj por Francio” kun neniu loĝanto).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Drôme

## Eksteraj ligiloj 
*  Rochefourchat en la retejo de la loka turisma agentejo

Kategorio:Komunumoj de Drôme
Nøtterøy

**Nøtterøy** estas eksa komunumo kaj samtempe ankaŭ ties centra insulo en la provinco *Vestfold* de Norvegio - inter 2020 kaj 2023 ĝi apartenis al pli vasta provinco Vestfold og Telemark, kiu post nur 4 jaroj estis remalfondita. La komunuma ĉefloko estis samnoma loĝloko . Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio konsistas precipe el la insulo *Nøtterøy* kaj la pli malgrandaj insuloj *Føynland* kun la loĝloko *Husøy* nordoriente proksime de la kontinenta parto de Norvegio, kaj *Veierland* sudokcidente - vidalvide al la loĝloko *Tevik* de la insulo *Nøtterøy*. Krome tamen ankoraŭ proksimume 175 pliaj insuletoj ĉirkaŭaj kompletigas la teritorion. Plejparto de la komunumanoj vivas en la loĝloko *Teie* sur la insulo *Nøtterøy*. La 1-an de januaro 2018 Nøtterøy fuziis kun la antaŭe najbara komunumo Tjøme al nova komunumo Færder.

eta|maldekstra|

Kategorio:Komunumopartoj de Vestfold
Kategorio:Insuloj en Norvegio
Attila Székely, S.

**Attila SZÉKELY, S.** [se:kej] estas hungara psikologo, filozofo, pedagogo. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 23-a de julio 1959.

## Biografio 
Attila Székely, S. diplomitiĝis en Universitato de Bukareŝto pri angla-rumana lingvoj (1982), poste en 1991–92 pristudis teologion en Wellington (Anglio). En 1998 li akiris diplomon en UBB de Kluĵo pri psikologio kaj speciala pedagogio. Li doktoriĝis en Universitato de Pécs en 2003. De 1998 li estas psikologo en la Psikologia Esplorinstituto de MTA.

## Libroj 
* *Moartea ca o problemă a psihologiei* (tanatológiai és szociálpszichológiai tanulmány, Mv. 1998);
* *Az Fk-modell* (interdiszciplináris elmélet – logika, lingvisztika, episzte­mológia, pszichológia, kozmológia). I. Egzafilologika, II. Az Fk-modell, III. Struktúraelmélet (samloke. 1999).

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Horten (Vestfold)

**Horten** estas komunumo kaj urbo en la provinco *Vestfold* de Norvegio - inter 2020 kaj 2023 ĝi apartenis al pli vasta provinco Vestfold og Telemark, kiu post nur 4 jaroj estis remalfondita. La komunuma ĉefloko estas samnoma loĝloko . Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Temas pri marborda urbo inter Holmestrand norde kaj Tønsberg sude. La komunumo limas al Re kaj Tønsberg, kiu situas rekte ĉe la Oslo-fjordo. La teritorio ampleksas la urbon Horten kaj la loĝlokojn *Kirkebakken* (*Borre*), *Nykirke*, *Åsgårdstrand* kaj *Skoppum*. Al la urba teritorio apartenas la insuloj *Bastøy* (mallibereja insulo), *Løvøya, Mellomøya* kaj *Østøya*.

eta|maldekstra|pordego de la ŝipfarejo *Karljohansvern* en Horten

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Vestfold
Lardal

**Lardal** estis komunumo en la provinco *Vestfold* de Norvegio, nun parto de la komunumo Larvik - inter 2020 kaj 2023 ĝi apartenis al pli vasta provinco Vestfold og Telemark, kiu post nur 4 jaroj estis remalfondita. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² Ĝi kovris areon de 278 kvadrataj kilometroj kaj fine de  havis . La komunuma teritorio limis norde al Kongsberg kaj Hof, oriente al Re kaj Andebu, sude al Larvik kaj okcidente al Siljan. 

eta|maldekstra|150px|La akvofalo *Trollfoss*.
La administra centro estis en la loĝloko *Svarstad*, kaj la dua plej grava loĝloko nomiĝis *Steinsholt*. La plej granda punkto de la komunumo estis la monto *Vindfjell*, 619 metrojn alta. Tra la komunumo de nordo al sudo fluis la rivero *Lågen*, en kiu grandkvante troveblis salmoj.

Kategorio:Komunumopartoj de Vestfold
Holmestrand

**Holmestrand** estas komunumo en la provinco *Vestfold* de Norvegio - inter 2020 kaj 2023 ĝi apartenis al pli vasta provinco Vestfold og Telemark, kiu post nur 4 jaroj estis remalfondita. La komunuma ĉefloko estas loĝloko . Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . Ekde la komenco de 2018 ankaŭ la antaŭe najbara komunumo Hof kaj ekde la komenco de 2020 ankaŭ la antaŭe najbara komunumo Sande apartenas al la komunumo Holmestrand.

eta|maldekstra|komunumocentra impreso kun la haveno kaj la fjordo
eta|maldekstra|Johan Christian Dahl: olea pentraĵo "fjordo ĉe Holmestrand"

## Partneraj urboj 
*  Herning, Danio
*  Kangasala, Finnlando
*  Fjallabyggð-Siglufjörður, Islando
*  Vänersborg, Svedio
*  Åland, Finnlando
*  Husby, Germanio
*  Arsuk, Gronlando
*  Eiði, Ferooj

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Vestfold
7736 Nizhnij Novgorod

'*7736 *Nizhnij Novgorod''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (nun, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la malnova urbo Niĵnij Novgorod, fondita en 1221 ĉe la alfluejo de rivero Okao al Volgo. La urbo estas nun grava industria, scienca kaj kultura centro, konata pro siaj monumentoj kaj la fama Foiro de Niĵnij Novgorod.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Leonhard Hess Stejneger

**Leonhard Hess Stejneger** (30a Oktobro 1851 - 28a Februaro 1943) estis norvegdevena usona ornitologo, herpetologo kaj zoologo. Stejneger specializiĝis en studoj de natura historio pri vertebruloj. Li akiris grandan reputacion pri reptilioj kaj amfibioj.

Stejneger publikis pli ol 400 sciencajn verkojn pri birdoj, reptilioj, fokoj, herpetologio de Porto-Riko, kaj aliaj temoj.

La Stejnegera mezoplodo estis nomita laŭ li.

## Elektita verkaro 
* *Results of Ornithological Explorations in the Commander Islands and in Kamtschatka* (1885)
* * Birds of Kauai Island, Hawaiian Archipelago / collected by Mr. Valdemar Knudsen, with description of new species* (1887)
* *Notes on a third collection of birds made in Kauai, Hawaiian Islands* (1890)
* *The Poisonous Snakes of North America* (1895)
* *The Russian Fur-Seal Islands* (1896)
* *Herpetology of Porto Rico* (1904)
* *Herpetology of Japan and Adjacent Territories* (1907)
* *A new Gerrhonotine Lizard from Costa Rica* (1907)
* *Three new species of lizards from the Philippine Islands* (1908)
* *A new genus and species of lizard from Florida* (1911)
* *A new Scincid Lizard from the Philippine Islands* (1911)
* *Results of the Yale Peruvian Expedition of 1911. Batrachians and Reptiles* (1913)
* *A Check List of North American Amphibians and Reptiles* [with Thomas Barbour] (1917)
* *A chapter in the history of zoological nomenclature* (1924)
* *Fur-seal industry of the Commander Islands: 1897-1922* (1925)
* ''Identity of Hallowell's snake genera, Megalops and Aepidea* (1927)
* *The Chinese lizards of the genus Gekko* (1934)
* *Georg Wilhelm Steller, the pioneer of Alaskan natural history* (1936)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Leonhard Stejneger Papers, 1867-1943* (de William R. Massa, Jr., kaj Linda Elmore. Smithsonian Institution Archives)
* *Leonhard Hess Stejneger 1851-1943* (de Alexander Wetmore. Prezentita ĉe la *National Academy of Sciences'' de Usono ĉe Aŭtuna Konferenco. 1945) 

Kategorio:Usonaj ornitologoj
Kategorio:Usonaj zoologoj
Kategorio:Usonaj herpetologoj
Kategorio:Usonaj biografoj
Foucherans (Jura)

**Foucherans** (proksimuma  prononco "Fuŝerãn") estas komunumo de Francio, rekte okcidente de la pli granda urbo Dole. Ĝi situas en la departemento *Jura*, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Dole* kaj al la kantono '''' (ĝis 2015 en la kantono Dole-Nord-Est). Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.

## Demografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo

fonto: Insee

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la komunumo
* Priskribo de la germana soldatejo en la arbareto de Chevanny
* oficiala retejo de la sporta asocio de Foucherans 

Kategorio:Komunumoj de Jura
Malliberejo de Spandau

dekstra|eta|300px|Malliberejo de Spandau, 1951.
**Malliberejo de Spandau** estis fama prizono en Spandau, Germanio, fama pri tio, ke ĉe ĝi malliberis Rudolf Hess, Albert Speer kaj aliaj kvin kondamnitaj nazioj post la Dua Mondmilito, precize pro ties kulpoj rilate al la homarkatastrofo kiu iĝis la milito. Ĝi estis konstruita en 1876 el ruĝa briko, por hejmi 500 prizonulojn. Dum la epoko de kaj post la Nurenbergaj procesoj oni malpermesis foti ĝin.

Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Geografio de Germanio
Kategorio:Malliberejoj
Spandau
Mungidoj

eta|Mungidoj
**Mungidoj** estas la ĝermoj de la mungofabo (Phaseolus aureus). Ili ofte estas uzataj en la ĉina kuirarto, inter aliaj en lumpioj. Mungidoj estas riĉaj je vitamino B, interalie vitamino B17, vitamino C kaj fero.

Freŝaj mungidoj iom kraketas. Oni povas prepari ilin per lavado en malvarma akvo kaj poste per brogado. Ili ankaŭ povas esti kirlofritataj en oleo. Mungidoj havas spican nuksecan guston.

Oni akiras mungidojn per ĝermigo de mungofaboj en akvo, la unuaj 4 horoj en taglumo kaj la resto de la tago en mallumo.

Kategorio:Manĝaĵoj
Kategorio:Ĉina kuirarto
7735 Scorzelli

'*7735 *Scorzelli'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Rosa Scorzelli*, fakulino pri meteorŝtonoj ĉe la *Centro Brasileiro de Pesquisas Físicas''. Ŝi studas per spektroskopio Mössbauer la ferometeoritojn por klarigi la malsimplan historion de ties malvarmiĝo dum la formiĝo de la kerno de la malgrandaj planedoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Lenin estis fungo

**Lenin estis fungo** ( Ленин — гриб) estis televida eksperimento de la muzikisto Sergej Kurjoĥin kaj la ĵurnalisto Sergej Ŝolohov, elsendita unuafoje kadre de la elsendaĵo "La kvina rado" *(Пятое колесо)* la  de la leningrada televido. La temo estis traktata kvazaŭ per intervjuo, kiun donis Kurjoĥin.

## Enhavo 
eta|140px|En 1917 Lenin paroladis starante sur tanko.
Sergej Kurjoĥin evoluigis miton, laŭ kiu Lenin grandkvante konsumis halucinogenajn fungojn kaj transformiĝis al fungo. Ĉi tiu absurda tezo ne estis tuj malkaŝita al la televidantoj. Kreiĝis iom post iom la iluzio de logika diskuto kun citaĵoj el pluraj fontoj. Efekto de aŭtentikeco estis kreita helpe de manipulado de faktoj kaj konfuzaj deklaroj, kiuj ne havis ajnan sencon, tamen estis inĝenie prezentataj de la aŭtoroj kiel "science apogataj".

Oni precizigis, ke Lenin vere estis fungo kaj direktata per radiaj ondoj el Meksiko (kiu ne nur estas najbara al Usono, sed ankaŭ estis rifuĝejo de Lev Trockij). Kiel pruvilojn oni prezentis argumentojn evidente absurdajn aŭ mistikajn, ekzemple:
* Post sia reveno rusien en aprilo 1917 Lenin en Sankt-Peterburgo parolis publike starante sur la tegmento de kirasita armea veturilo (de tipo Ostin-Putilovec, "bronevik"). Tiu parolado iĝis simbolo de la posta bolŝevika revolucio. La aŭtoroj de la televida elsendaĵo prezentis mem faritajn skizojn pri simileco inter la formoj de la tanko kaj de la subtera micelio de amanitoj, halucinogenaj fungoj tradicie uzataj en kelkaj partoj de Rusio.
* La elsendaĵo menciis, ke ekzistas franca plado nomata "ninel" ("lenin" inverse legita), kiu estas preparata el fungoj.

## Ideoj 
La vidvino de Kurjoĥin atestis en intervjuo donita al la gazeto *Komsomolskaja Pravda*:

## Sekvoj 
En intervjuo donita de Sergej Ŝolohov kaj publikigita en la revuo *Krestjanka* li atestas, ke la tagon post la elsendo delegacio de bolŝevikaj veteranoj deziris klarigon, ĉu vere Lenin estis fungo. Galina Barina, funkciulo de la partio, neis tiun fakton dirante *"Ĉar mamulo ne povas esti planto"*.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kompleta versio de "Lenin estis fungo" – «Ленин-гриб» ĉe YouTube
* Kompaktigita versio de 30 minutoj ĉe Google Video 
* Kompaktigita versio de 30 minutoj ĉe YouTube
* Parta transskribaĵo de la elsendo, mp3.
* Peco de la grupo **De Kop’ren Pomp** – *Lenin estis fungo* «*Ленин был гриб*», dediĉita al Kurjoĥin, kiu mortis en 1996
* Intervjuo de Sergej Ŝolohov por la revuo Krestjanka, publikigita en decembro 2008 

Kategorio:Televido
Kategorio:Psikologiaj eksperimentoj
Rangatira

**Sudorienta Insulo** ( ) estas la tria plej granda insulo en la Chatham-insularo, kaj kovras areon de 218 ha. Ĝi kuŝas je 800 km oriente de la Suda Insulo de Novzelando ĉe la sudorienta marbordo de la insulo Pitt, 55 km sudoriente de la ĉefa setlejo nome Waitangi, en la insulo Ĉatham.

## Historio 
## Flaŭro kaj faŭno 
## Notoj 
Kategorio:Geografio de Nov-Zelando
B4U-ACT

**B4U-ACT** (la siglo en la angla prezentas vortludon kun la frazo «antaŭ ol vi agos») estas usona neprofitcela organizaĵo kun la sidejo en Marilando, fondita en 2003 kaj formita de pluraj libervolaj bonreputaciaj profesiistoj pri mensa sano, kelkaj memdifinitaj kiel pedofiloj, kies ĉefa celo estas psikologie kaj emocie helpi la homojn sekse altiritaj al infanoj, kaj ankaŭ batali kontraŭ la sociaj antaŭjuĝoj rilate al pedofilio.

Bazante sin sur humaneca filozofio kaj el renoviganta medicina vidpunkto, la profesiistoj kiuj formas la organizaĵon ne rigardas la pedofilojn (vorto kiun la organizaĵo preferas eviti por aludi ilin) kiel malsanuloj, perversiuloj aŭ krimuloj, sed kiel tute respektindaj homaj estuloj kapablaj honeste kontribui al la socio. El tiu ĉi perspektivo, iliaj klientoj estas ĉiam traktataj en delikata maniero kaj sen antaŭjuĝoj.

Inter ĝiaj aktivaĵoj, B4U-ACT donas konferencojn por eduki la profesiistojn pri mensa sano rilate al la pli taŭgaj alproksimiĝoj al pedofiloj kaj aranĝas seminariojn, unikaj en sia speco, en kiuj homoj sekse kaj emocie altiritaj al infanoj povas dialogi kaj diskuti sur sama nivelo, kun respekto kaj kompreno, kun psikiatroj kaj aliaj specialistoj kiuj ĝenerale traktas aŭ esploras la temon. En tiuj seminarioj oni diskutas pri la problemoj kaj suferoj kaŭzataj de la antaŭjuĝoj kaj de la socia infamiado sur tiuj homoj kaj precipe pri la maniero atingi, ke ili povu digne vivi.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Attempts to Normalize & Decriminalize Pedophilia *The David Pakman Show*, FoxNews (YouTube).

Kategorio:Artikoloj aperintaj en Vikipedio unue en Esperanto
Kategorio:Pedofilio
7737 Sirrah

'*7737 *Sirrah'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita astronomo *Alan William Harris*, nun en la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado de Berlino. Harris faris kaj elde Tero kaj elde kosmo (per la kosma observatorio ISO), radiometrikajn observojn de malgrandaj planedoj precipe apudteraj objektoj, kaj li malvolvis plibonigitajn taŭgajn teknikojn por kongruigi la observitajn diametrojn kaj albedojn. La nomo elektita estas "Harris" skribita inverse, por distingigi lin de alia Harris, kiu havas ekzakte la saman nomon. Nomo sugestita kaj citaĵo preparita de la alia *A. W. Harris*. (*Vidu asteroidon 2929 Harris'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Cigana Romancaro

***Cigana Romancaro*** (en hispana *Romancero gitano*) estas kolekto de dek ok poemoj fare de la mondfama hispana poeto Federico García Lorca, tradukitaj kaj enkondukitaj de Fernando de Diego. William Auld skribis antaŭparolon en kiu li ege laŭdis la tradukon.

Okaze de la apero de la esperanta traduko, la eminenta poeto kaj ano de la Reĝa Akademio Hispana Gerardo Diego publikigis en ABC, unu el la ĉefaj ĵurnaloj de Hispanio, de la 17-a de oktobro 1972 favoran recenzan artikolon tut-paĝan hispanlingve.

## Temo 
Multaj (plej) el la poemoj temas pri geciganoj, ofte konflikte kun membroj de la Civila Gvardio, sed ankaŭ inter ili mem. Ĉiukaze oni ne komprenu la libron kiel antropologia studo sed pri poezia kontemplo de la prafortoj homaj konflikte kun la moderna vivo. La etoso (olivarbaroj, andaluziaj urboj ktp) ripetiĝos en la ruraj tragedioj de Lorca, sed jam sen la konstanta apero de la ciganismo. Multaj simboloj ilustras la poemojn kiaj la nokto, la morto, la ĉielo, la luno, la ĉevaloj, la metaloj ktp.

## Recenzoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Kategorio:Eldonaĵoj de Eldonejo Stafeto
Kategorio:Fikciaj ciganoj
Kategorio:Poeziaj kolektoj
Kategorio:Verkoj el la esperantigita hispanlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
7747 Michałowski

'*7747 *Michałowski''''' estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la pola astronomo Tadeusz Michałowski, de la observatorio de la Universitato de Adam Mickiewicz en Poznań. Michałowski malvolvis la matematikajn ilojn por kalkuli la orientiĝon de la polusoj, la formon kaj la sideran  de la asteroidoj per kombino de la magnitudo kaj tempaj informoj de la luma kurbo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1987
Caslano

**Caslano** estas komunumo de la Komunumaro Magliasina kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 4090 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Caslano situas sur orienta duoninsulo de la Lago de Lugano, proksimume 10 kilometrojn sudokcidente de la distriktĉefurbo Lugano. En sudo de la komunumo sur la duoninsulo situas la Monto Caslano, kies kulmino kun alteco de 526 m s.m. estas la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Caslano kun la kvartalo Campagna norde de la komunumo kaj la setlejoj Torazza, Piatta kaj Stremadone ĉirkaŭ la Monto Caslano aŭ Sassalto, kiel ĝi ankaŭ nomiĝas.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,84 km², de kiuj 39,1% estas kovritaj de arbaro, 7,7% servas por agrikulturo kaj 48,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Caslano limas en nordo al Neggio, en nordoriento al Magliaso, en oriento aliflanke de la Lago de Lugano al Collina d'Oro, en sudo al Lavena Ponte Tresa (Provinco Varese, Italio), en okcidento aliflanke de la Lago de Lugano al Ponte Tresa, kaj en nordokcidento al Pura.

## Trafiko 
Tra Caslano pasas la kantona ĉefvojo 398 de Lugano al Ponte Tresa. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Lugano-Sudo proksimume 10 kilometrojn nordoriente de la komunumo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de la etspura trama fervojlinio de Lugano al Ponte Tresa kaj la liniŝipoj sur la Lago de Lugano.

## Historio 
La komunumo nomiĝis ĝis en la 18-a jarcento *Castellano*. Magliasina estis atribuita post batalo inter la Duklando de Milano kaj la Svisa Ĵurkomunumo en la kontrakto de Varese de 1604 al Caslano.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Caslano (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Caslano

## Bildoj 

Dosiero:Caslano Villa Ferretti 1.jpg|Vilao Feretti en Caslano
Dosiero:Villa carolina.jpg|Vilao Carolina, sidejo de la fiŝkaptista muzeo
Dosiero:Caslano San Cristoforo 1.jpg|Preĝejo Sankta Kristoforo en Caslano
7740 Petit

'*7740 *Petit''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo Jean-Marc Petit, fama pro lia laboro pri la dinamiko de la . J.-M. Petit ankaŭ studis la kolizian evoluon de la asteroidoj kaj la dinamikan evoluon de la sistemo 243 Ida - Daktilo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1983