open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Brunkola korvo

La **Brunkola korvo** (*Corvus ruficollis*) estas birdospecio membro de la familio de Korvedoj aŭ korvoj.

## Aspekto 
Ĝi estas pli granda (52–56&nbsp;cm longa) ol la Nigra korniko kvankam ne tiom granda kiom la Komuna korako. Ĝi havas similajn proporciojn kun la komuna korako, sed la beko ne estas tiom granda aŭ fortika kaj la flugiloj estas iom pli pintoformaj profile. La kapo kaj gorĝo estas distinge brunnigraj havigante la birdon sian nomon, dum la resto de la plumaro estas **brilnigra kun purpura, bruneca, blueca aŭ purpurblua nuanco**. La plumoj de tiu specio estas ofte nuancaj abrupte al brunecnigraj (eĉ ĉe la veraj nigraj plumoj) kaj la birdo povas aspekti distinge bruna dum plumoŝanĝado. La piedoj, kruroj kaj bekoj estas nigraj. La Somala korvo estis iam konsiderata subspecio (*Corvus ruficollis edithae*) sed tiu birdo nune ŝajnas pli proksima al la Blankbrusta korvo (*C. albus*) ol al tiu specio kaj troviĝas ĉefe en Somalio kaj najbaraj areoj.

## Habitato 
Tiu specio havas ampleksan teritorion tra virtuale la tuton de Nordafriko, suben tiom malproksime kiom ĝis Kenjo, la Arabia duoninsulo kaj supren ĝis la Granda Mezoriento kaj suda Irano. Ĝi loĝas en medioj ĉefe de dezerto vizitantaj oazojn kaj palmejoj.

## Kutimoj 
[eta|*Corvus ruficollis * - ([MHNT)]]

Manĝo konsistas el ampleksa gamo de eroj inklude kadavraĵojn, serpentojn, saltulojn kaj aliajn arakidojn, surstranditajn fiŝojn (en marbordaj areoj), grenon ŝtelitan el sakoj, dates kaj aliajn fruktojn. Ĝi estas sufiĉe sentima se oni ne persekutas ĝin, sed rapide timidiĝas se oni atentas ĝin.

La nesto estas ege simila al tiu de la Komuna korako, kaj povas troviĝi en arboj, klifoj aŭ en malnovaj kaj ruinitaj konstruaĵoj. La Somala korvo ŝajne preferas dornarbojn por nestokonstruo. La ino demetas 4-5 ovojn kiuj estas kovataj dum ĉirkaŭ 20-22 tagoj. La idoj elnestiĝoelnestiĝas post 37 aŭ 38 tagoj kaj povas flugi bone post 42-45 tagoj.

La voĉo estas tre simila al tiu de la Komuna korako konsistanta ĉefe el krakoj, kvankam pli altatonaj kaj akra *"karr-karr-karr"* ege simila al tiu de la Korniko. Dumfluge, ĝi krias *"kerk-kerk"*.

## Bildoligoj 
* Deproksime 
* Paro de Brunkolaj korvoj 
* En cipreso 

## Filmoligoj 
* Filmoj de Brunkola korvo ĉe Interreta Birdokolekto

## Referencoj 
*  Malplej zorgiga

Kategorio:Korvedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Kategorio:Birdoj de Azio
Robert Graves

**Robert GRAVES** (n. la 24-an de julio 1895, m. la 7-an de decembro 1985) estis angla poeto, romanisto kaj tradukisto.

Li estis la filo de Alfred Perceval Graces (anglo-irlanda ŝtatoficisto kaj aŭtoro de baladoj) kaj Amalie von Ranke, nevino de la germana historiisto Leopold von Ranke.

## Vivo 
Li naskiĝis en Wimbledon (distrikto de Londono) kaj studis ĉe St John's College (Oksfordo). Komence de la unua mondmilito li eniris la britan armeon kiel oficiro. Dum la batalo ĉe la Somme (1916) li tre grave vundiĝis (la instancoj eĉ raportis lian morton) sed iom post iom resaniĝis. Estis paciento en Somerville College (Oksfordo). Krom mallonga periodo en Francio, li pasigis la reston de la milito en Anglio.

Li estis amiko de la poeto Siegfried Sassoon, kiu heroe militis sed en 1917 faris publikan kontraŭmilitan deklaron. Robert Graves timis ke estus militproceso, kaj persvadis la armeajn instancojn ke Sassoon suferas pro obus-ŝoko (pro kiu Robert Graves mem iom suferis).

En 1918 Robert Graves edziĝis al Nancy Nicholson, fratino de la angla pentristo Ben Nicholson. Post la fino de la milito li revenis al St John's College por fini siajn studojn. Poste li malsukcese estris malgrandan butikon, antaŭ iĝi instruisto ĉe la universitato de Kairo. Tie lin akompanis lia familio kaj la poeto Laura Riding. Dum mallonga loĝado en Londono li kaj sia edzino disiĝis: Robert Graves kaj Laura Riding translokiĝis al Majorko. En 1936, komence de la Hispana Enlanda Milito, ili revenis al Anglio. En 1939 ili denove translokiĝis, al Pensilvanio, Usono.

Post reveno al Anglio, Robert Graves havis am-aferon kun Beryl Hodge, la edzino de Alan Hodge kun kiu Graves kunlaboris pri du libroj. Li edziĝis al Beryl en 1946, kaj li denove translokiĝis al Majorko la saman jaron. Tie Graves pasis la plejparton de la resto de sia vivo. Li mortis post longa malsano kaj malrapida mensa malplifortiĝado. Li kaj Beryl Hodge entombiĝis en Majorko.

La 11-an de novembro 1985, en Abatejo Westminster, senvualiĝis monumento memore al dek ses militpoetoj, inter kiuj estis Robert Graves.

## Verkoj 
Li akiris fruan famon pro poemoj pri la Unua Mondmilito. Poste li verkis multajn poemarojn, kies enhavoj plejparte traktis la temon de amo. Liaopinie liaj poemoj estis la plej grava parto de lia verkaro, sed ili estas malpli konataj ol pluraj prozaj libroj. En multaj poemoj li uzis tradiciajn vers-formojn kaj li ne estis modernisma poeto.

Liaj ĉefaj prozaj verkoj estas:
* *Goodbye to All That* (1929, reviziita 1957), kontraŭmilita priskribo de vivo en la tranĉeoj de la Unua Mondmilito.
* *I, Claudius* (1934) kaj *Claudius the God* (1935), romanoj pri la romia imperiestro Klaŭdio, kiuj inspiris televidajn seriojn kaj famigis la verkiston.
* *Count Belisarius* (1938), romano pri la bizanca generalo Belisario.
* *The White Goddess* (1948), malsimpla verko pri la rilato de mitoj kaj poezio.
* *The Greek Myths* (1955), ampleksa verko pri greka mitologio.

Kategorio:Anglaj poetoj
Kategorio:Anglaj verkistoj
Kategorio:Libroj pri la Unua mondmilito
Voĉo (kontrapunkto)

La nocio **voĉo** (latine *vox*, itale *voce*, greke *φωνη*) en la muzika tonmetado signifas sekvon de tonoj. Plivastasence ĝi entenas soneventojn, kiujn produktas unuopa muzikisto aŭ voĉgrupo. Je tio tonaltoj kaj -daŭroj sin abstraktas de ĉia individua sonkoloro kaj ĉia individua interligiteco. Voĉo tiusence ne signifas sonantan voĉon, sed pli bone estas kantinstrukcio aŭ ludinstrukcio diference interpretebla.

Se voĉoj moviĝas laŭ la reguloj de la kontrapunkto, pluraj el tiaj voĉoj povas harmonie kunsoni. Pro tio oni distingas inter unuvoĉa kaj plurvoĉa muzikado (vd. polifonio) aŭ ĉefa kaj akompanaj voĉoj. Se pli ol du voĉoj kunsonas, tio kutime postulas notadon kiel notacio.

Ĉar ĉi tiu kompreno de voĉo ligiĝas ege je la skribo, oni esprimas per „voĉo“ ofte la realigitajn muziknotojn en la mano de kantisto aŭ sur pupitro de instrumentisto, kiujn oni ankaŭ nomas *orkestrovoĉo*: Dum dirigento de orkestro legas el partituro, kiu surlistigas ĉiujn voĉojn unu sub la alia, la muzikistoj bezonas nur sian proprajn *voĉojn*. Jen la nocio ne estas uzata en la senco de unuvoĉeco: La pianovoĉo de pianokonĉerto kutime estas plurvoĉa, sed ĝin realigas unuopa muzikisto. 

## Vidu ankaŭ 
* Melodio

Kategorio:Muzika teorio
Žalhostice

**Žalhostice** () estas municipo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice sur dekstra bordo de rivero Elbo troviĝanta proksimume 4&nbsp;km okcidente de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas  ().

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el jaro 1319.

## Loĝantaro 
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en PPR Bohemia mezmontaro
Židovice (distrikto Litoměřice)

**Židovice** estas municipo en Ĉeĥio, regiono Ústí nad Labem, distrikto Litoměřice sur maldekstra bordo de rivero Elbo troviĝanta 3&nbsp;km nordokcidente de Roudnice nad Labem. En la municipo vivas  ().

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1390.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Litoměřice
Wee Kim Wee

**Wee Kim Wee**, ĉine 黄金辉, (naskiĝis la 4-an de novembro 1915 - mortis la 2-an de majo 2005) estis la kvara prezidanto de Singapuro kaj oficis inter la 2-a de septembro 1985 kaj la 1-a de septembro 1993.

Wee estris eldonejon ĝis sia emeritiĝo en 1973, post kiam li fariĝis la singapura altkomisaro en Malajzio kaj konservis tiun postenon dum sep jaroj. Wee estis nomumita kiel la nova ambasadoro en Japanio en septembro 1980, kaj sekve en Sud-Koreio en februaro 1981. Fine de sia diplomata kariero en 1984, li laboris en la firmao Singapore Broadcasting Corporation (posta MediaCorp) kaj fariĝis prezidanto unu jaron poste.

Kategorio:Singapuraj politikistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1915
Kategorio:Mortintoj en 2005
The Straits Times

***The Straits Times*** (ĉine 海峡时报) estas anglalingva gazeto de Singapuro. Ĝi estas nuntempe posedita de la firmao Singapore Press Holdings (SPH). Ĝi estas la plej vendata gazeto de la tuta lando, kun proksimume 388&nbsp;500&nbsp;ekzempleroj ĉiutage en aŭgusto 2006, kaj laŭ variaj taksoj ĉirkaŭ 1,23&nbsp;miliono da legantoj en 2008.

*The Straits Times* estis fondita la 15-an de julio 1845, dum la epoko de la brita kolonia imperio, kaj estas rigardebla kiel la posteulo de pluraj aliaj gazetoj kiel la *Singapore Chronicle*. Post kiam Singapuro forlasis Malajzion en 1965, la gazeto iom pli koncentriĝis sur insulaj aferoj, tiel ke aperis aparta *New Straits Times* por malajziaj legantoj.

Kategorio:Singapuraj gazetoj
Kategorio:Anglalingvaj gazetoj
The New Paper

***The New Paper*** estas la dua plej vendata anglalingva gazeto de Singapuro. Ĝi estis unue fondita la 26-an de julio 1988 de la firmao Singapore Press Holdings (SPH). Aperas proksimume 110&nbsp;000&nbsp;ekzempleroj ĉiutage. Tiu gazeto havas formaton de anglastila *tabloid*, kaj estas eldonita ĉiutage ekde la sepa matene.

Ĝi estas ofte komparita al la senpaga singapura *tabloid* *Today*, kaj estas la tradicia rivalo de la ĉefa singapura gazeto *The Straits Times*.

## External links 
*  Oficiala retejo 

Kategorio:Singapuraj gazetoj
Kategorio:Anglalingvaj gazetoj
Medium Rare

***Medium Rare*** aŭ ***The Medium*** estis la unua singapura longa filmo en la angla lingvo, kaj estis produktita en 1987 de la singapurano Errol Pang. Ĝi estis publikigita en lokaj kinejoj fine de 1991. Oni unue esperis la singapuran reĝisoron Tony Yeow, sekve la usonanon Stan Barret. Fine reĝisoris la filmon la brita Arthur Smith.

*Medium Rare* baziĝas sur la ritaj murdoj de Toa Payoh en 1981 kaj sur ties krimulo, Adrian Lim. Lim murdis du infanojn kaj estis kondamnita je mortpuno en 1988. Tiu filmo, kvankam malsukcesa, estis unue rigardita kiel revigliĝo de la loka filmindustrio.

Kategorio:Singapuraj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1991
Zhu Houren

**Zhu Houren** estas singapura filmaktoro de la firmao MediaCorp. Li plej famiĝis pro sia rolo en la filmo *Wok of Life*.

## Filmoj 
* Oh Dad! (2004)
* House Of Harmony (2004)
* Love Concierge (2005)
* The Green Pal (2005)
* Beyond the Axis of Truth II (2005)
* The Undisclosed (2006)
* C.I.D (2006)
* Rhapsody In Blue (2006)
* Let It Shine (2006)
* Love Under The Sign Of The Dragon (2006)
* Switched! (2007)
* Dear, Dear Son In Law (2007)
* The Truth (2008)
* Genki Kids (2008)
* The Defining Moment (2008)
* By My Side (2008)
* Reunion Dinner (2009)

Kategorio:Singapuraj aktoroj
Xie Shaoguang

**Xie Shaoguang**, ĉine 谢韶光 (naskiĝis la 15-an de septembro 1960) estas eksa singapura-ĉina aktoro. Li famiĝis pro siaj roloj en la televidaj serioj de la 8-a televidkanalo de MediaCorp. Li ricevis multajn premiojn ekde sia unua apero en ''A Mother's Love''

Li decidis ne renovigi sian kontrakton kun MediaCorp en 2005. Li hodiaŭ vivas en Permas Jaya, en Malajzio.

Kategorio:Singapuraj aktoroj
Kategorio:Ĉinaj aktoroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1960
Kvaruma sistemo

**Kvaruma sistemo** estas pozicia nombrosistemo, kies bazo estas 4. La sistemo havas nur 4 signojn por skribi nombrojn, nome: 0, 1, 2, 3.

La nombro 4 (kun kutima dekuma skribo) estas skribata kiel 10 (legu: unu-nulo). Ĉiu unuo de sekva grado estas 4-oble pli granda ol la antaŭa, t.e. la uniuj de kvaruma sistemo sin prezentas vico de nombroj: 1, 4, 16, 64, 256, …, 4*n*, …

## Konvertado el dekuma al kvaruma sistemo 
Por skribi dekuman nombron al kvaruma sistemo, oni ĝin dividas konsekvence per 4 kaj skribas ricevitajn restojn 0, 1, 2 kaj 3 en ordo de la lasta ĝis la unua. Ekzemplo:

:43 = 10 · 4 + 3
:10 = 2 · 4 + 2
:2 = 0 · 4 + 2
Tiamaniere, la kvaruma skribo de la nombro 43 estas: 223

## Kalkulado per kvarumaj nombroj 
:***Adiciado***:

```
12321
+   213
---------
  13200
```

:***Multiplikado***:
Tabelo de multiplikado estas montrita sube:

Kategorio:Nombrosistemoj
Flughaveno Tenerifo Suda

**Flughaveno Tenerifo Dusa**, alinome **Aeropuerto Reina Sofía** (flughaveno Reĝino Sofia), estas hispana flughaveno sur insulo Tenerifo. Ĝi situas en la du municipoj Granadilla de Abona kaj San Miguel de Abona. Ĝi estis malfermita en 1978.

Motivoj por la konstruado de la flughaveno estis la kreskanta turisma trafiko kaj la fakto, ke la pli norda flughaveno Los Rodeos ofte havis malbonajn veterajn kondiĉojn. Decido pri la konstruado okazis en 1970; en 1973 oni decidis pri buĝeto, kaj en 1976 oni ekkonstruis la vojajn ligojn kaj la elektrejon kaj ebenigis la estontan startejon. En 1977 (kiam, pretere, okazis granda akcidento en Los Rodeos) oni finfaris la pasaĝerejon, la reg-turon kaj la startejon. La  okazis la inaŭguro; per la unua aviadilo alvenis reĝino Sofía, kies nomon ricevis la flughaveno.

La flughaveno servas precipe al eksterlanda trafiko; inter-insulaj kanariaj flugoj kutime uzas la nordan flughavenon. En 2007 estis 8.639.341 pasaĝeroj. Ĝis 2020 oni planas konstrui novan kvin-etaĝan pasaĝerejon de 100.000&nbsp;m², kiu permesos servi 7.500 pasaĝerojn ĉiuhore.

eta|Elaera vido de la flughaveno

## Surtera trafiko 
La flughaveno estas ligita per la suda aŭtovojo de Tenerifo (TF-1) al Santa Cruz de Tenerife kaj al la norda aŭtovojo (TF-5). Regulaj aŭtobusoj trafikas de kaj al ĉiuj iom grandaj urboj kaj ankaŭ al la norda flughaveno. Estas planoj pri ligo al la konstruota fervojo de Tenerifo ("Tren del Sur").

## Fontoj 
Tenerifo Suda
Kategorio:Kanarioj
Kategorio:Tenerifo
AENA

eta|Gravaj flughavenoj de Hispanio
**AENA** aŭ **Aena**, hispane **Aeropuertos Españoles y Navegación Aérea** (hispanaj flughavenoj kaj aera navigado) estas la ŝtata entrepreno, kiu zorgas la civilan flugtrafikon kaj la civilajn flughavenojn en Hispanio. Ĝi estis fondita en 1994.

En 2007 ĝi havis ĉirkaŭ 12000 dungitojn kaj zorgis pri 48 hispanaj flughavenoj. Inter ili ok estis sur la Kanarioj kaj kvar sur la Balearoj. Dudek kvar flughavenoj, inter kiuj ok insulaj, havis pli ol 1,25 milionojn da pasaĝeroj en tiu jaro. Kelkaj havas miksan civilan-armean reĝimon.

Unikaĵo estas la helikopterhaveno en Ceuta.

La filia entrepreno *Aena Internacional* partoprenas en flughavenoj en Bolivio, Britio, Kolombio, Kubo, Meksiko, Svedio kaj Usono. Danke al tio AENA nun estas la monde plej granda zorganto de flughavenoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Entreprena retejo 

Kategorio:Hispanio
Kategorio:Flughavenoj
Matematika pendolo

Pendu per longa, fleksebla ŝnuro plumban globeton. Tiel estiĝas pendolo. La ŝnuro estas la tigo de pendolo. Movu la globeton el sia ripoza pozicio tiel, ke la ŝnuro dume restu ĉiam fleksite. Lasinte la globeton ĝi movados laŭ pendola movo. Difinu la grandon de la returnanta forto! 
eta|Matematika pendolo
Se la devio ***x*** estas sufiĉe malgranda (la centra angulo  \alpha  estas tre malgranda), la longo de kordo inter la punktoj **DA** per bona alproksimigo egalas kun la **x** devio. Se la ŝnuro estas sufiĉe longa, la distanco **OA1** alproksimiĝante egalas kun la longo ***l*** de la ŝnuro. La punkto **A1** estas perpendikulara projekcio de punkto **A** al vertikala tigo de pendolo.
Kiaj fortoj efikas sur la globeton en la punkto **A** ? Pro sia maso de la plumba globeto volas tiri ĝin la gravita forto **G**. Ĉar la ŝnuro estas ĉiam streĉita, t. e. ĝi estas ĉiam rekta, oni povas dividi la forton **G** al komponentoj centrifuga forto **C**, kaj tanĝanta forto **T**.

Laŭ la similaj trianguloj oni povas skribi la rilaton:

::: \Delta OAA_1 \approx \Delta AGC

De tie:

::: \frac{T}{G}= \frac{x}{l}

kaj

:::T = \frac{x}{l}G = \frac{G}{l}x

Ĝi similas al la ekvacio dekondukita ĉe la simpla vibra movo. Tio estas, la risorta konstanto konvenas al la rilato **G/l** de la pendola movo:

:::k = \frac{G}{l}

La maso estas la frakcio de gravita forto **G** kaj la gravita akcelo **g**:

:::m = \frac{G}{g}

Se oni ilin anstataŭigas en la ekvacioj de vibra movo, ricevas la tempon de la tuta periodo:

:::T = 2 \pi \sqrt{\frac{m}{k}} >>>>>>>  2 \pi \sqrt{\frac{Gl}{gG}} = 2 \pi \sqrt{\frac{l}{g }}

Ĉe la pendola movo oni ne mezuras la tutan periodon sed nur la tempon de unu pendo:

:::T_p = \pi \sqrt{ \frac{l}{g}}

Videblas, ke la pendola tempo de matematika pendolo ne dependas de io, ol de la longo de pendolo. Tiel la pendola movo uzeblas mezuri la tempon (pendola horloĝo, metronomo) kaj difini la graviton. Laŭ ĉi tiu principo funkcias la fama pendolo de Lóránd Eötvös.
Memkompreneble, la dekondukitaj ekvacioj estus komplete validaj, se ni povus plenumi la . La realaj, praktikaj pendoloj nomiĝas fizikaj pendoloj. Al ties kalkulo oni enkondukis la tiel nomitan reduktitan longon. La reduktita longo estas la longo de tiu matematika pendolo, kies pendola tempo egalas kun la reala pendola tempo de konkreta, fizika pendolo.

Kategorio:Fiziko
Rita Montaner

**Rita Montaner** estas la artista nomo de Rita Aurelia Fulceda Montaner y Facenda (*Guanabacoa, 20an de aŭgusto 1900 - † Havano, 17an de aprilo 1958). Ankaŭ konata kiel *La Unika*, estis unu el la plej brilaj kubaj artistinoj, ŝi laboris en teatro, radio, kino kaj la televido atingante rimarkindan sukceson kaj naciskale kaj internaciskale.

Rita estis filino de blankulo kaj de mulatino, kreskis en miksita etoso de eŭropa kaj afrika kulturoj. Ŝi komencis lerni pianludadon en la Muziklernenjo Peyrellade, kie ŝi ricevis la Ormedalon kun nur 13 jaroj. Ŝi finis siajn studojn pri kantado, pinaludado kaj armonio en 1917. Post la fino de la studoj sin dediĉis al kantado kvankam multaj personoj diris ŝin ke ŝi povus havi brilan estonton pro la pianludado.

eta|maldekstra|Rita Montaner en 1923
eta|maldekstra|
Ŝi estis la unua ina voĉo de la kuba radio. Kundividis la scenejon kun prestiĝaj artistoj kaj kubaj kaj internaciaj. Kelkaj el la plej elstaraj tekstistoj de la epoko speciale verkis partiturojn por ŝi, kiel ekzemplo estas Gonzalo Roig per la muzikaĵo “Cecilia Valdés”, Moisés Simons per “El manisero”, Eliseo Grenet per “Ay Mamá Inés”, Ernesto Lecuona per “ El cafetal”, Gilberto S. Valdés per "Ogguere" inter aliaj. Ŝia arto trairis multajn lokojn de la mondo kiel Usono kaj Eŭropo.

Vojaĝis al Parizo kie prezentis sin en la Teatro Olimpia en 1928 kaj poste estas dungita por anstataŭi la aktorinon Raquel Meller en Palace. Krome, ŝi partoprenis la spektaklon de la vedeto Josephine Baker. Post mallonga paŭzo en Kubo, vojaĝis al Usono por kanti en Wonder Bar de M. Jolson.

En la jaro 1935 ĉefrolis spektaklon kreita de Gilberto Valdés en la Ĉefteatro de la Komedio. En tiu teatrejo mem ŝi interpretis temojn kiel “Sangre Africana”, “Bembo”, “Tambó ” kaj “Oggere”. Poste ŝi aktoris en la filmo “Romance en el Palmar”. Samjare estas elektita kiel Reĝino de la Radio. Aliaj filmoj kie ŝi aktoris estas "María la O" en 1949 kaj "La Única" en 1954. Kantis en la kabaredo Mulgoba kun la artisto Bola de Nieve, kaj poste en Tropikano dum naŭ jaroj.

Ŝia plej disvolviĝo estis kiel lirika kantistino kun granda lerteco kiu iris ekde Mamá Inés en 1927, ĝis La Medium kaj El teléfono, de la itala Gian Carlo Menotti interpretitaj de ŝi en 1955. Krom aktorino rimarkindas sian delikatan stilon en kanzonoj kiel “Canción azul” kaj “Siboney”, verkitaj de Lecuona, kiujn ŝi surbendigis en 1928. Forpasis pro kancero.

## Postmorta Omaĝo 
Rita Montaner aperas kiel unu el la ĉefaj ĉefroluloj en la romano *La isla de los amores infinitos* (La insulo de la senfinaj amoj) (Grijalbo, 2006), de la kuba verkistino Daína Chaviano.

Kategorio:Kubaj kantistoj
Kategorio:Artistnomoj
Listo de islandaj ministroj pri laboro

Jen **listo de islandaj ministroj pri laboro**. La ministrejo pri laboro funkciis en Islando inter 1917 ĝis 1944. La ministroj pri laboro estis:

* Sigurður Jónsson ekde 4-a de januaro 1917 ĝis 25-a de februaro 1920
* Pétur Jónsson ekde 25-a de februaro 1920 ĝis 20-a de januaro 1922
* Magnús Guðmundsson ekde 20-a de januaro 1922 ĝis 7-a de marto 1922
* Klemens Jónsson ekde 7-a de marto 1922 ĝis 22-a de marto 1924
* Magnús Guðmundsson ekde 22-a de marto 1924 ĝis 8-a de julio 1926 ĝis 28-a de aŭgusto 1927
* Tryggvi Þórhallsson ekde 20-a de aŭgusto 1927 ĝis 20-a de aprilo 1931
* Sigurður Kristinsson ekde 20-a de aprilo 1931 ĝis 20-a de aŭgusto 1931
* Tryggvi Þórhallsson ekde 20-a de aŭgusto 1931 ĝis 3-a de junio 1932
* Þorsteinn Briem ekde 3-a de junio 1932 ĝis 28-a de julio 1934
* Haraldur Guðmundsson ekde 28-a de julio 1934 ĝis 20-a de marto 1938
* Hermann Jónasson ekde 20-a de marto 1938 ĝis 2-a de aprilo 1938
* Skúli Guðmundsson ekde 2-a de aprilo 1938 ĝis 17-a de aprilo 1939
* Ólafur Thors ekde 17-a de aprilo 1939 ĝis 16-a de majo 1942
* Magnús Jónsson ekde 16-a de majo 1942 ĝis 16-a de decembro 1942
* Vilhjálmur Þór ekde 16-a de decembro 1942 ĝis 21-a de oktobro 1944
Maso de Planck

En fiziko, **maso de Planck** *mP* estas la mezurunuo de maso en sistemo de naturaj unuoj de Planck.

Ĝi egalas al

: m_P = \sqrt\frac{\hbar c}{G}

kie: *c* estas lumrapideco en vakuo;
: *G* estas gravita konstanto;
: \hbar = \frac{h}{2\pi} estas malpligrandigita konstanto de Planck.

Ĝia valoro estas

: *mP* ≈ 1,220862(61) · 1019 GeV/c2

aŭ

: *mP* ≈ 2,17645(11) · 10−8 kg

La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *mP* = 2,17645 · 10−8 kg ± 0,00011 · 10−8 kg.

Relativa necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto *G*. Relativa necerteco de *mP* preskaŭ egalas al tiu de *G* dividita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck#Necertecoj de valoroj.

La **malpligrandigita maso de Planck** estas

: \sqrt\frac{\hbar{}c}{8\pi G} ≈ 4,3414 · 10−9 kg ≈ 2,4353 · 1018 GeV/c2

La aldonita faktoro \sqrt\frac{1}{8\pi} plisimpligas iujn ekvaciojn en ĝenerala relativeco.

## Signifo 
Malsimile al la aliaj bazaj unuoj de Planck kaj plejparto da derivitaj unuoj de Planck, la maso de Planck estas makroskala kvanto, de pli-malpli praktika skalo. Ekzemple, la korpa maso de pulo estas proksimume 4000 ... 5000 *mP*.

Kondensita objekto kun maso egala al maso de Planck havas radiuson de Schwarzschild egalan al longo de Planck kaj egalan al la ondolongo de Compton de la objekto dividitan per *π*; ĉi tio estas je proksimume 1020 fojoj malpli granda ol la radiuso de protono.

La maso de Planck estas ankaŭ la maso de la partiklo de Planck, hipoteza malgrandega nigra truo.

La maso de Planck estas idealigita masa konsideranta kiel havanta specialan signifecon por kvantuma gravito; ĝi estas maso, ĉe kiu ĝenerala relativeco kaj la fundamentoj de kvantuma mekaniko iĝas reciproke gravajn por priskribo de la konduto.

## Vidu ankaŭ 
* Unuoj de Planck
* Longo de Planck
* Partiklo de Planck
* Malgrandega nigra truo
* Maso

## Eksteraj ligiloj 
* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj
* http://www.atomwave.org/rmparticle/ao%20refs/aifm%20refs%20sorted%20by%20topic/other%20rmp%20articles/CODATA2005.pdf

Kategorio:Fizikaj konstantoj
Kategorio:Naturaj unuoj
Angula frekvenco de Planck

En fiziko, la **angula frekvenco de Planck** *ωP* estas la mezurunuo de angula frekvenco en sistemo de naturaj unuoj origine proponitaj de germana fizikisto Max Planck.

Ĝi egalas al

: \omega_P = \frac{1}{t_P} = \sqrt{\frac{c^5}{\hbar G}} 

kie *c* estas lumrapideco en vakuo;
: *G* estas gravita konstanto;
: \hbar = \frac{h}{2\pi} estas malpligrandigita konstanto de Planck;
: *tP* estas tempo de Planck.

Ĝia valoro estas

: *ωP* ≈ 1,85487(9) · 1043 s−1

La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *ωP* = 1,85487 · 1043 s−1 ± 0,00009 · 1043 s−1.

Relativa necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto *G*. Relativa necerteco de *ωP* preskaŭ egalas al tiu de *G* dividita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck#Necertecoj de valoroj.

## Vidu ankaŭ 
* Unuoj de Planck
* Naturaj unuoj

## Eksteraj ligiloj 
* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj

Kategorio:Naturaj unuoj
Listo de islandaj ministroj pri financoj

Jen **listo de islandaj ministroj pri financo**. Ĝis hodiaŭ la sekvantaj homoj servis kiel financministroj en Islando:

* Björn Kristjánsson ekde 4-a de januaro 1917 ĝis 28-a de aŭgusto 1917
* Sigurður Eggerz ekde 28-a de aŭgusto 1917 ĝis 25-a de februaro 1920
* Magnús Guðmundsson ekde 25-a de februaro 1920 ĝis 7-a de marto 1922
* Magnús Jónsson ekde 7-a de marto 1922 ĝis 18-a de aprilo 1923
* Klemens Jónsson ekde 18-a de aprilo 1923 ĝis 22-a de marto 1924
* Jón Þorláksson ekde 22-a de marto 1924 ĝis 28-a de aŭgusto 1927
* Magnús Kristjánsson ekde 28-a de aŭgusto 1927 ĝis 8-a de decembro 1928
* Tryggvi Þórhallsson ekde 8-a de decembro 1928 ĝis 7-a de marto 1929
* Einar Árnason ekde 7-a de marto 1929 ĝis 20-a de aprilo 1931
* Tryggvi Þórhallsson ekde 20-a de aprilo 1931 ĝis 20-a de aŭgusto 1931
* Ásgeir Ásgeirsson ekde 20-a de aŭgusto 1931 ĝis 28-a de julio 1934
* Eysteinn Jónsson ekde 28-a de julio 1934 ĝis 17-a de aprilo 1939
* Jakob Möller ekde 17-a de aprilo 1939 ĝis 16-a de decembro 1942
* Björn Ólafsson ekde 16-a de decembro 1942 ĝis 21-a de oktobro 1944
* Pétur Magnússon ekde 21-a de oktobro 1944 ĝis 4-a de februaro 1947
* Jóhann Þ. Jósefsson ekde 4-a de februaro 1947 ĝis 6-a de decembro 1949
* Björn Ólafsson ekde 6-a de decembro 1949 ĝis 14-a de marto 1950
* Eysteinn Jónsson ekde 14-a de marto 1950 ĝis 14-a de aprilo 1954
* Skúli Guðmundsson ekde 14-a de aprilo 1954 ĝis 8-a de septembro 1954
* Eysteinn Jónsson ekde 8-a de septembro 1954 ĝis 23-a de decembro 1958
* Guðmundur Í. Guðmundsson ekde 23-a de decembro 1958 ĝis 20-a de novembro 1959
* Gunnar Thoroddsen ekde 20-a de novembro 1959 ĝis 8-a de majo 1965
* Magnús Jónsson ekde 8-a de majo 1965 ĝis 14-a de julio 1971
* Halldór E. Sigurðsson ekde 14-a de julio 1971 ĝis 28-a de aŭgusto 1974
* Matthías Á. Mathiesen ekde 28-a de aŭgusto 1974 ĝis 1-a de septembro 1978
* Tómas Árnason ekde 1-a de septembro 1978 ĝis 15-a de oktobro 1979
* Sighvatur Björgvinsson ekde 15-a de oktobro 1979 ĝis 8-a de februaro 1980
* Ragnar Arnalds ekde 8-a de februaro 1980 ĝis 26-a de majo 1983
* Albert Guðmundsson ekde 26-a de majo 1983 ĝis 16-a de oktobro 1985
* Þorsteinn Pálsson ekde 16-a de oktobro 1985 ĝis 8-a de julio 1987
* Jón Baldvin Hannibalsson ekde 8-a de julio 1987 ĝis 28-a de septembro 1988
* Ólafur Ragnar Grímsson ekde 28-a de septembro 1988 ĝis 30-a de aprilo 1991
* Friðrik Sophusson ekde 30-a de aprilo 1991 ĝis 16-a de aprilo 1998
* Geir H. Haarde ekde 16-a de aprilo 1998 ĝis 27-a de septembro 2005
* Árni M. Mathiesen ekde 27-a de septembro 2005 ĝis 1-a de februaro 2009
* Steingrímur J. Sigfússon ekde 1-a de februaro 2009

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de la Islanda financministrejo
Elektra impedanco de Planck

En fiziko, la **elektra impedanco de Planck** aŭ **elektra rezistanco de Planck** *ZP* estas la mezurunuo de elektra impedanco kaj elektra rezistanco en sistemo de naturaj unuoj origine proponitaj de germana fizikisto Max Planck.

Ĝi egalas al:

: Z_P = \frac{V_P}{I_P} = \frac{1}{4 \pi \epsilon_0 c} = \frac{Z_0}{4 \pi} \ ,

kie *c* estas lumrapideco en vakuo;
: *ε0* estas elektra konstanto;
: *VP* estas elektra tensio de Planck;
: *IP* estas elektra kurento de Planck;
: *Z0* estas karakteriza impedanco de libera spaco.

Ĝia valoro estas

: *ZP* = 29,9792458 Ω .

La valoro estas preciza, ĉar ĝi estas kalkulita nur per *c* kaj *ε0*, kiuj ambaŭ estas precizaj.

En SI-aj unuoj, la lumrapideco en vakuo estas difinita kiel

: *c = 299792458 m s−1*

kaj la magneta konstanto estas difinita kiel

: *μ0=4π · 10−7 V·s/(A·m) ,

kaj por la elektra konstanto estas idento

: *ε0 = 1/(μ0c2)* .

Tiel estas

: Z_P = \frac{1}{4 \pi \epsilon_0 c} = \frac{\mu_0 c}{4 \pi} = \frac{4 \pi 10^{-7} \cdot 299792458}{4 \pi} \Omega = 29,9792458 \; \Omega \ .

[eta|[Samaksa kablo kun karakteriza impedanco de du kaj duono impedancoj de Planck]]

La impedanco de Planck estas sufiĉe forte ligita al la reala vivo, ĉar ĝi estas ligita per malgranda koeficiento kun la karakteriza impedanco de libera spaco, kiu en sia vico estas ligita per malgranda koeficiento kun karakteriza impedanco de praktike uzataj radioteknikaj kabloj. Tiel estas ofte uzataj samaksaj kabloj kun karakterizaj impedancoj *50 Ω ≈ 1,67 ZP* kaj *75 Ω ≈ 2,5 ZP''.

## Vidu ankaŭ 
* Unuoj de Planck
* Naturaj unuoj
* Elektra rezistanco
* Elektra impedanco
* Karakteriza impedanco
* Karakteriza impedanco de libera spaco
* Elektra tensio de Planck
* Elektra kurento de Planck

## Eksteraj ligiloj 
* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj

Kategorio:Naturaj unuoj
Kategorio:Elektrotekniko
Kategorio:Elektromagnetismo
Elektra ŝargo de Planck

En fiziko, la **elektra ŝargo de Planck** *qP* estas la mezurunuo de elektra ŝargo en sistemo de naturaj unuoj origine proponitaj de germana fizikisto Max Planck.

Ĝi egalas al

: q_P = \sqrt{4 \pi\epsilon_0 \hbar c} = \sqrt{2 c h \epsilon_0} = \frac{e}{\sqrt{\alpha}}

kie *c* estas lumrapideco en vakuo;
: *h* estas konstanto de Planck;
: \hbar = \frac{h}{2\pi} estas malpligrandigita konstanto de Planck;
: *ε0* estas elektra konstanto;
: *e* ≈ 1,602176487(40) · 10−19 C estas la elementa elektra ŝargo;
: *α* ≈ 7,297352569(5) · 10−3 ≈ (137,035999084)−1 estas konstanto de maldika strukturo.

Ĝia valoro estas

: *qP* ≈ 1,875545866(47) · 10−18 kulomboj

La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *qP* = 1,875545870 · 10−18 C ± 0,000000047 · 10−18 C.

La ŝargo de Planck estas je \frac {1}{\sqrt{\alpha}} \approx 11,7062376144(22) fojoj pli granda ol la elementa elektra ŝargo *e*. Reen, la elementa elektra ŝargo mezurita en la ŝargoj de Planck estas

: e = q_P\sqrt{\alpha} \approx 0,085424543131(16) q_P 

Relativa necerteco de valoro de la ŝargo de Planck en kulomboj egalas al duono de relativa necerteco de konstanto de Planck, kaj relativa necerteco de la ŝargo de Planck en elementaj elektraj ŝargoj egalas al duono de relativa necerteco de la maldiko-struktura konstanto.

## Vidu ankaŭ 
* Unuoj de Planck
* Naturaj unuoj
* Elektra ŝargo
* Elementa elektra ŝargo
* Elektra kurento de Planck

## Eksteraj ligiloj 
* NIST pri konstantoj kaj mezurunuoj

Kategorio:Naturaj unuoj
Kategorio:Elektromagnetismo
Francis Seow

**Francis SEOW** (naskiĝis en ?) estas singapurdevena politikisto, nuntempe ekzilita el Singapuro pro pluraj procesoj iniciatitaj kontraŭ si de la eksa ĉefministro Lee Kuan Yew. Li estis edukita en la Saint Joseph's Institution de Singapuro kaj sekve en Londono. Seow estas hodiaŭ usona civitano kaj membro de la Harvard Law School.

Li rakontis sian propran vivon en sia duone membiografia verko ''To Catch a Tartar: A Dissident in Lee Kuan Yew's prison''. Tiu libro precipe raportas la periodon, dum kiu li estis enkarcerigita de la singapura Internal Security Department, kaj priskribas la registaron de Lee Kwan Yew kiel tirana.

Kategorio:Singapuraj politikistoj
Temperaturo de Planck

En fiziko, la **temperaturo de Planck** *TP* estas la mezurunuo de temperaturo en sistemo de naturaj unuoj origine proponitaj de germana fizikisto Max Planck.

Ĝi egalas al

: T_P = \sqrt{\frac{\hbar c^5}{G k_B^2}} = \frac{m_P c^2}{k_B}

kie *c* estas lumrapideco en vakuo;
: *G* estas gravita konstanto;
: \hbar = \frac{h}{2\pi} estas malpligrandigita konstanto de Planck;
: *kB* estas konstanto de Boltzmann;
: *mP* estas la maso de Planck.

Ĝia valoro estas

: *TP* ≈ 1,416785(71) · 1032 K

La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.

Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas *TP* = 1,416785 · 1032 K ± 0,000071 · 1032 K.

Relativa necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto *G*. Relativa necerteco de *TP* preskaŭ egalas al tiu de *G* dividita je 2. Vidu plu en unuoj_de_Planck#Necertecoj_de_valoroj.

## Fizika signifeco 
Laŭ kvantuma teorio, 1 temperaturo de Planck devus esti la plej granda temperatura kiun fiziko povas konsideri en signifa vojo. Je temperaturoj pli grandaj ol *TP*, la nunaj fizikaj teorioj ne taŭgas pro manko de teorio de kvantuma gravito.

Estas opinio ke je 1 tempo de Planck post la praeksplodo, universo havis temperaturon de proksimume 1 temperaturo de Planck.

## Vidu ankaŭ 
* Unuoj de Planck
* Naturaj unuoj
* Temperaturo
* Epoko de Planck
* Absoluta nulo de temperaturo
* Temperaturo de Hagedorn

## Eksteraj ligiloj 
* Valoro de temperaturo de Planck ĉe NIST-CODATA
* Kio estas la kontraŭa de absoluta nulo? 
* Absolute varma

Kategorio:Naturaj unuoj
Kategorio:Fizikaj konstantoj
Kategorio:Temperaturo
Tropikano

[eta|altdekstre=1.5|[Tropikano]]

**Tropikano (Tropicana)** estas fama kuba kabaredo kreita en 1939, en Havano, en la regiono Marianao, pli specife en la municipo Playa. Estas konata kiel "paradizo sub la steloj", ĉar estis konstruita sen plafono ĉe arbara zono profitante la freŝon de la arboj kio distingas ĝin de la tradiciaj kabaredoj.

Dum la unua periodo de la respubliko ĝi estis karakterizita de la por-mona ludado, alkoholaj trinkaĵoj kaj la duonnudaj virinoj kaj tie ofte ĉeestis la politikistoj, mafiuloj, artistoj de Holivudo kaj usonaj maristoj.

Nutriĝis de la baleto, cirko, karnavalo, de la boleroj, de ĉa-ĉa-ĉao por atingi sukcesan kaj kreivan artistan spektaklon kies famo trakuris la tutan mondon. En ĝiaj scenejoj aktoris nekalkuleblaj kubaj steluloj same kiel internaciaj. Ĝi estas nuancigita de la kuba afrikdevena folkloro, pro ĝia kolorumado, varieco de ritmoj, la beleco kaj simpatio de la dancistinoj kaj la kvalito de ĝiaj geartistoj.

Ties etoso inspiris, inter aliaj eroj de la havana "nokto", la romanon "Tres tristes tigres" (Tri tristaj tigroj) de la kuba verkisto Guillermo Cabrera Infante.

## Kelkaj artistoj kiuj aktoris en Tropikano 
[eta|175ra|[Libertad Lamarque]]
* Josephine Baker
* Bola de Nieve
* Elena Burke
* Cheo Feliciano
* Nat King Cole
* Libertad Lamarque
* Rita Montaner

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo pri **Cabaret Tropicana** en *Havana Travel Guide* 

Kategorio:Noktoklubejoj
Kategorio:Kulturo de Havano
Kategorio:Konstruaĵoj en Havano
Multkolora dikkapulo

La **multkolora dikkapulo** (***Carterocephalus palaemon***) estas tagpapilio el la familio de la dikkapaj papilioj (*Hesperiidae*).

La flugtempo estas ekde aprilo ĝis julio inkluzive. La precipaj gastigantaj kreskaĵoj estas la bromusoj.

## Priskribo 
La papilio havas flugillarĝecon de 29 ĝis 31 milimetroj. La supraj flankoj estas malhele brunaj kun ŝuto de oranĝkoloraj skvamoj ĉe la bazo de la flugiloj, kaj oraj makuloj. Similas la baza modelo je la suba flanko sed la frontflugiloj estas oranĝkoloraj kun malhelaj makuloj, kaj la malantaŭaj flugiloj estas flavruĝaj kun kremkoloraj nigre randitaj makuloj. La seksoj estas similaj kvankam la femaloj ĝenerale estas iomete pli grandaj.

## Disvastiĝo 
La multkolora dikkapulo estas holarktisa papilio. Ĝi estas vaste disvastigata en norda kaj centra Eŭropo kvankam ne ĉeestanta en Italujo, Portugalujo, Irlando, Danujo kaj nur tre loke en Hispanujo, Grekujo kaj Britujo.  En Anglujo la papilio estas formortinta ekde 1976 sed havas staremajn populaciojn en Skotlando. Klopodoj por reenmeti ĝin Angluje estas ekintaj dum la 1990-aj jaroj. Antaŭe la multkolora dikkapulo tie estis vaste disvastigita kun izolitaj populacioj ekzemple en Devon kaj Hampshire. Oni supozas ke la malapero de la kopsarbaro  malaperigis la papilion .  En Nederlando kaj Belgujo ĝi estas endanĝerigata kaj respektive vundebla.  La arealo de la multkolora dikkapulo etendiĝas tra Azio kaj Japanujo kaj ankaŭ en Nordameriko , tra suda Kanado kaj partoj de norda Usono inkluzive de Nov-Anglujo, la areo de la Grandaj Lagoj kaj nordokcidenta Usono, tiom fore suden kiom Kalifornio.

Ĝi vivas en kaj ĉirkaŭ humidaj herbejoj kaj marĉaj arbaroj kie ĝi preferas arbarajn vojojn kaj duonarbarojn. Bluaj floroj de tiaj lokoj ŝajne havas specialan altiran forton por la papilio.

## Bildogalerio 

Carterocephalus palaemon-01 (xndr).jpg
Carterocephalus palaemon-02 (xndr).jpg
Carterocephalus palaemon1.jpg
Carterocephalus palaemon-04 (xndr).jpg
Carterocephalus palaemon 002.jpg
Carterocephalus palaemon.2305.jpg

## Referencoj 
Kategorio:Papilioj
Kategorio:Holarktisa faŭno
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Palearktisa faŭno
Bürglen TG

## Pri la komunumo 
**Bürglen** estas komunumo en la distrikto Weinfelden de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 2102 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Bürglen situas ĉe la bordo de la rivero Turo inter Weinfelden kaj Bischofszell. La komunumo Bürglen konsistas el la vilaĝoj Bürglen, Leimbach, Opfershofen, Moos kaj Istighofen. La komunumparto Istighofen situas sude de Turo kaj estas ligita kun la cetera komunumo per ponto.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,68&nbsp;km², de kiuj 15,8% estas kovritaj de arbaro, 61,9% servas por agrikulturo kaj 17,5% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bürglen limas en nordo al Berg, en nordoriento al Birwinken, en oriento al Sulgen, en sudoriento al Kradolf-Schönenberg, en sudo al Schönholzerswilen, en sudokcidento al Bussnang, kaj en nordokcidento al Weinfelden.

## Trafiko 
La stacidomo situas ĉe la kurpunkto de la trajnlinioj de Romanshorn al Vinterturo, kiu estas servita de la regiona trajnlinio S7 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG, kaj de Sankt-Galo al Weinfelden, kiu estas servita de la regiona trajnlinio S5 de la sama entrepreno.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bürglen datiĝas el la jaro 1282 kiel *Burgelon*. Jam en la jaro 832 estis menciita Istighofen kiel *Justineshova*. La komunumparto Leimbach estis la unuan fojon menciita en la 1265 kiel *Lainbach* kaj Opfershofen en la jaro 1238 kiel *Opfirshofin*.

La hodiaŭa politika komunumo Bürglen estis kreita kadre de la turgovia komunumreformo la 1-an de januaro 1995 per kunigo de la iamaj lokkomunumo de la antaŭa municipkomunumo Bürglen, nome la vilaĝoj Bürglen, Leimbach kaj Opfershofen, kaj de Istighofen, kiu antaŭe apartenis al la municipkomunumo Bussnang. La lokkomunumoj Donzhausen, Hessenreuti kaj Uerenbohl, kiuj ĝis la 31-a de decembro 1994 ankaŭ apartenis al la municipkomunumo Bürglen, ek de 1995 estas parto de la politika komunumo Sulgen.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Bürglen
* Bürglen TG (stacidomo)

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bürglen
* Bürglen en la Historia Leksikono de Svislando
* Istighofen en la Historia Leksikono de Svislando
* Leimbach en la Historia Leksikono de Svislando
* Opfershofen en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:2013-04-10 Regiono Wil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 151.JPG|Moos, komunumo Bürglen
Dosiero:2013-04-10 Regiono Wil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 154.JPG|Istighofen
Dosiero:2013-04-10 Regiono Wil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 166.JPG|Ponto trans Turo de Bürglen al Istighofen
Dosiero:Schloss Buerglen.jpg|Kastelo Bürglen sur historia pentraĵo
Dosiero:2013-04-10 Regiono Wil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 207.JPG|Kastelo Bürglen
Dosiero:2013-04-10 Regiono Wil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 202.JPG|La kastelkorto
Dosiero:2013-04-10 Regiono Wil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 197.JPG|Kastelpordego
Dosiero:2013-04-10 Regiono Wil (Foto Dietrich Michael Weidmann) 210.JPG|La preĝejo de interne
Pure Pwnage

**Pure Pwnage** estas komedia serio distribuata de interreto pri la fikcia vivo kai aventuroj de Kanadano elektronika ludisto Ĵeremi (Jarett Cale). La serio estas filmata precipe en Toronto. Ĝis 2009, 18 epizodoj estis farata.

## Roluloj 
* Ĵeremi (Jarett Cale)
* Kyle (Geoff Lapaire)
* Doug (Joel Gardiner)
* Dave (Dave Lee)
* Teh_Masterer (Geoff Lapaire)
* Anastasia (Miranda Plant)
* Terence Brown (Troy Dixon)
* Kris

### Ĵeremi (Jarett Cale) 
Ĵeremi, 25 jarojn aĝa, estas la ĉefrolulo de la serio. Li vivas en Toronto kun sia frato Kyle. Ĵeremi pasigas la plejmulton de sia tempo ludante komputilajn ludojn. Ĉar Ĵeremy vivis la plejmulton de sia vivo en sia kelo, liaj socia lerteco atrofiis.

### Kyle (Geoff Lapaire) 
Kyle estas la direktoro de la serio. La tuta serio estas filmata de la vidpunkto de Kyle, kiu tenas la kameraon.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komedioj
Bürglen

**Bürglen** havas diversajn signifojn:

* **Bürglen TG** estas komunumo en distrikto Weinfelden en Kantono Turgovio en Svislando.
** **Bürglen TG (stacidomo)** estas fervoja stacio en Bürglen TG.

* **Bürglen UR** estas komunumo en Kantono Urio en Svislando.
Triuma sistemo

**Triuma sistemo** estas pozicia nombrosistemo, kies bazo estas 3. La sistemo havas nur 3 signojn por skribi nombrojn, nome: 0 kaj 1 kaj 2. Sistemo ne estas ofte uzata.

La nombro 3 (kun kutima dekuma skribo) estas skribata kiel 10 (legu: unu-nulo). Ĉiu unuo de sekva grado estas 3-oble pli granda ol la antaŭa, t.e. la unuoj de la triuma sistemo sin prezentas kiel vico de nombroj: 1, 3, 9, 27, 81, …, 3*n*, …

Krom varianto kun ĉiuj pozitivaj ciferoj 0, 1 kaj 2 ekzistas alia prezento de la triuma sistemo: ekvilibra triuma sistemo, kie uziĝas ciferoj -1, 0 kaj 1. 

## Konvertado el dekuma al triuma sistemo 
Por ŝanĝi dekuman nombron (kaj ĉiu sistemo, kies bazo estas pli granda ol 3) en triuma sistemo, oni ĝin dividas konsekvence per 3 kaj skribas ricevitajn restojn 0 kaj 1 aŭ 2 en ordo de la lasta ĝis la unua.

### Ekzemplo 
:43 = 14 · 3 + 1
:14 = 4 · 3 + 2
:4 = 1 · 3 + 1
:1 = 0 · 3 + 1
Tiamaniere, la triuma skribo de la nombro 43 estas: 1 2113

## Konvertado el triuma al dekuma sistemo 
Por ŝanĝi el triuma sistemo, ĉiu cifero de nombro devus multipliki per 3 potencigite per numero de pozicio en nombro.

: 12012_3 = 1 \cdot 3^4 + 2  \cdot 3^3 + 0 \cdot 3^2 + 1 \cdot 3^1 + 2 \cdot 3^0  = 1 \cdot 81 + 2  \cdot 27 + 0 \cdot 9 + 1 \cdot 3 + 2 \cdot 1 = 81 + 54 + 3 + 2 = 140_{10} 

## Kalkulado per triumaj nombroj 
:***Adiciado***:

```
12021
+   212
---------
  20010
```

:***Multiplikado***:
Tabelo de multiplikado estas montrita sube:

! *
! 0
! 1
! 2
|-----
| **0**
| 0
| 0
| 0
|-
| **1**
| 0
| 1
| 2
|-----
| **2**
| 0
| 2
| 11

|}

### Vidu ankaŭ 
### Eksteraj ligiloj 
* Ternary Base Conversion Konvertilo el kaj al diversaj nombrosistemoj (anglalingve).

Kategorio:Nombrosistemoj
Esperanto USA

**Esperanto USA** (aŭ **Esperanto-USA**) povas signifi aŭ

* Esperanto-Ligo por Norda Ameriko, la landa organizaĵo en Usono aliĝinta al UEA (nuna publika nomo)
aŭ
* *Usona Esperantisto*, ĝia bultena organo (antaŭa nomo)
Listo de islandaj ministroj pri justico

Jen **listo de islandaj ministroj pri justico**. Ekde 1924 estas en Islando aparta ofico de justicministro. En Islando la justicministro ankaŭ estas ministro pri ekleziaj aferoj.

La sekvantaj estis ĝis hodiaŭ justicministroj en Islando:

* Magnús Guðmundsson ekde 22-a de marto 1924 ĝis 28-a de aŭgusto 1927
* Jónas Jónsson ekde 20-a de aprilo 1931 ĝis 20-a de aŭgusto 1931
* Tryggvi Þórhallsson ekde 20-a de aprilo 1931 ĝis 20-a de aŭgusto 1931
* Jónas Jónsson ekde 20-a de aŭgusto 1931 ĝis 3-a de junio 1932
* Magnús Guðmundsson ekde 3-a de junio 1932 ĝis 14-a de novembro 1932
* Ólafur Thors ekde 14-a de novembro 1932 ĝis 23-a de decembro 1932
* Magnús Guðmundsson ekde 23-a de decembro 1932 ĝis 28-a de julio 1934
* Hermann Jónasson ekde 28-a de julio 1934 ĝis 16-a de majo 1942
* Jakob Möller ekde 16-a de majo 1942 ĝis 16-a de decembro 1942
* Einar Arnórsson ekde 16-a de decembro 1942 ĝis 21-a de septembro 1944
* Björn Þórðarson ekde 21-a de septembro 1944 ĝis 21-a de oktobro 1944
* Finnur Jónsson ekde 21-a de oktobro 1944 ĝis 4-a de februaro 1947
* Bjarni Benediktsson ekde 4-a de februaro 1947 ĝis 24-a de julio 1956
* Hermann Jónasson ekde 24-a de julio 1956 ĝis 23-a de decembro 1958
* Friðjón Skarphéðinsson ekde 23-a de decembro 1958 ĝis 20-a de novembro 1959
* Bjarni Benediktsson ekde 20-a de novembro 1959 ĝis 14-a de septembro 1961
* Jóhann Hafstein ekde 14-a de septembro 1961 ĝis 1-a de januaro 1962
* Bjarni Benediktsson ekde 1-a de januaro 1962 ĝis 14-a de novembro 1963
* Jóhann Hafstein ekde 14-a de novembro 1963 ĝis 10-a de julio 1970
* Auður Auðuns ekde 10-a de julio 1970 ĝis 14-a de julio 1971
* Ólafur Jóhannesson ekde 14-a de julio 1971 ĝis 1-a de septembro 1978
* Steingrímur Hermannsson ekde 1-a de septembro 1978 ĝis 15-a de oktobro 1979
* Vilmundur Gylfason ekde 15-a de oktobro 1979 ĝis 8-a de februaro 1980
* Friðjón Þórðarson ekde 8-a de februaro 1980 ĝis 26-a de majo 1983
* Jón Helgason ekde 26-a de majo 1983 ĝis 8-a de julio 1987
* Jón Sigurðsson ekde 8-a de julio 1987 ĝis 28-a de septembro 1988
* Halldór Ásgrímsson ekde 28-a de septembro 1988 ĝis 10-a de septembro 1989
* Óli Þ. Guðbjartsson ekde 10-a de septembro 1989 ĝis 30-a de aprilo 1991
* Þorsteinn Pálsson ekde 30-a de aprilo 1991 ĝis 11-a de majo 1999
* Davíð Oddsson ekde 11-a de majo 1999 ĝis 28-a de majo 1999
* Sólveig Pétursdóttir ekde 28-a de majo 1999 ĝis 23-a de majo 2003
* Björn Bjarnason ekde 23-a de majo 2003 ĝis 1-a de februaro 2009
* Ragna Árnadóttir ekde 1-a de februaro 2009

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de la Islanda justecministrejo
Protektita monumento

eta|100ra|maldekstra|Kutima signo por protektita monumento
eta|100ra|Pola signo pri protektita monumento

**Protektita monumento** estas loko (ekz. domo, konstruaĵo aŭ tombejo) aŭ grupo de lokoj aŭ aĵoj, kiu estas verko de homoj. Ĝi havas simbolan signifon pri pasintaj epokoj aŭ pri iu grava evento. Tial protektita dokumento estas sub protekto de ŝtatoj kaj kutime renovigita el la ŝtatbudĝeto.

## Ekzemploj de protektitaj monumentoj 

Dosiero:Egypt.Dashur.RedPyramid.01.jpg|Tombo en Egiptio
Dosiero:7 Tarlow 02.jpg|Preĝejo en Pollando
Dosiero:Oldenzaalplechelmus1.jpg|Baziliko en Oldenzaal Nederlando

Kategorio:Kulturo
Kategorio:Monumentoj
Taktabáj

**Taktabáj** (ĝis 1953 **Báj**) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Tokaj. Takta estas rojo fluanta al Tiso.

* Areo: 17 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 93 m
* Koordinatoj de Tutmonda loktrova sistemo: 48.0622/21.3137
* Loĝantaro: 640
* Poŝtkodo: 3926
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, Tiso preterfluas. Tokaj troviĝas 11, Szerencs 16, Tiszaújváros 30, Miskolc 47 km-ojn.

## Historio 
Antaŭ la hungaroj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1413 en formo *"Báy"*. En 1711 tie surskribiĝis "Paco" de Szatmár, kiu finis liberecbatalon de Francisko Rákóczi la 2-a. En 1785 oni komputis tie 54 domojn, 72 familiojn kaj 395 homojn. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, poŝto, kuracejo, klubo de maljunuloj.

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo de 1784
* kastelo kaj parko de Patay (patai) de 1726, nun lernejo
* protektataj lagoj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén
Taktakenéz

**Taktakenéz** estas vilaĝo en Hungario, en regiono **Norda Hungario**, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Szerencs. Takta estas rojo fluanta al Tiso, kenéz estis alta rango de la prahungaroj.

## Bazaj informoj 
* Areo: 20 &nbsp;km²
* Alto super marnivelo: 93 m
* Loĝantaro: 1230
* Poŝtkodo: 3924
* Telefonprefikso: 47

## Situo 
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ dekstra bordo de Tiso. Pramo funkcias al la kontraŭa Tiszadada. Szerencs troviĝas 16, Tokaj 19, Tiszaújváros 23, Miskolc 37 km-ojn.

Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario)
* kalvinana preĝejo de 1897
* monumento de falintoj dum la mondomilitoj

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj de departemento Borsod-Abaúj-Zemplén