open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Striko (filmo)

eta|thumbtime=2|altdekstre=1.5|*Striko*.
eta|dekstre|La posedantoj studas la postulojn de la laboristoj.
***Striko*** (, translit.&nbsp;*Staĉka*) estas muta filmo de 1925 farita en Sovetunio fare de Sergej Eisenstein. Ĝi estis la unua tutlonga filmo de Eisenstein, kaj li estis faronta la fimon *Kirasŝipo Potjomkin* tiun jaron. La aktoroj estis de Proletkult Teatro, kaj komponita de ses partoj. Siavice, ĝi intencis esti unu parto de sep-parta serio, titolita *Al Diktaturo* (de la proletaro), kiu restis nefinita. La influa eseo de Eisenstein nome *Muntado de Allogoj* estis verkita inter la produktorado kaj premiero de *Striko*.

La filmo priskribas strikon en 1903 fare de la laboristoj de fabriko en antaŭrevolucia Rusio, kaj ties sekva subpremado. La filmo estas ĉefe fama pro sceno ĉe la fino en kiu la violenta subpremado de la striko estis miksita kun scenoj de buĉata gregaro, kvankam estas ankaŭ kelkaj aliaj punktoj en la filmo kie animaloj estas uzataj kiel metaforoj por la kondiĉoj de variaj individuoj. Alia temo en la filmo estas kolektivismo male al individuismo kiu estis rigardita kiel konvencio de vakera filmo. Kolektivaj klopodoj kaj kolektivigo de roluloj estis centraj kaj al *Striko* kaj al *Kirasŝipo Potjomkin.*

## Referencoj 
## Literaturo 
* .
*  origine Goskino, 1925.
* .
* .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* *Striko* kun subtekstoj en Esperanto 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1925
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Mutaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj dramaj filmoj
Kategorio:Laborista movado
Kategorio:Propagando
Kategorio:Filmoj de Sergej Eisenstein
Kolektivismo

**Kolektivismo** estas la morala sinteno, politika filozofio, ideologio, aŭ socia perspektivo kiu emfazas la signifon de grupoj aŭ komunumoj - iliaj identecoj, celoj, rajtoj, rezultoj, ktp. - kaj tendencas analizi temojn en tiuj esprimoj. Kolektivismo estas baza kultura elemento kiu ekzistas kiel la malo de individuismo (laŭ la sama maniero kiel kulturo de alta kunteksto ekzistas kiel la malo de kulturo de malalta kunteksto), kaj en kelkaj kazoj substrekas la prioritaton de grupaj celoj super individuaj celoj kaj la gravecon de kohezio ene de sociaj grupoj.

Kolektivistoj kutime emfazas komunumon, socion, aŭ nacion. Ĝi estas uzita kaj estis uzata kiel elemento en multaj malsamaj kaj diversspecaj reĝimoj kaj politikaj, ekonomiaj kaj instruaj filozofioj laŭlonge de la historio kaj ĉiuj homaj socioj en praktiko enhavas elementojn de kaj individuismo kaj kolektivismo.

Kolektivismo povas esti dividita en horizontalan kolektivismon kaj vertikalan kolektivismon. Horizontala kolektivismo substrekas kolektivan decidiĝon inter relative egalaj individuoj, kaj estas tiel kutime bazita sur malcentralizado. Vertikala kolektivismo estas bazita sur hierarkiaj strukturoj de potenco kaj sur morala kaj sur kultura konformecoj, kaj estas tial bazita sur centraligo. Koopera entrepreno estus ekzemplo de horizontala kolektivismo, dum armea hierarkio volus esti ekzemplo de vertikala kolektivismo.

## Vidu ankaŭ 
* Kolektivo
* Individuismo
*Konformismo
Oktobro: dek tagoj kiuj skuis la mondon

thumbtime=2|upright=1.5|eta|*Oktobro: dek tagoj kiuj skuis la mondon*; anglalingvaj subtekstoj.
***Oktobro: dek tagoj kiuj skuis la mondon*** (; translit.&nbsp;''Oktjabr': Desjat' dnej kotorje potrjasli mir*) estas soveta muta historia filmo de Sergej Eisenstein kaj Grigori Aleksandrov de 1928. Ĝi estas rezulto de la celebriga teatrigo de la Oktobra Revolucio de 1917 komisiita por la dekjariĝo de la evento. Origine publikigita kiel ***Oktobro*** en Sovetunio, la filmo estis reeldonita kaj publikigita internacie kiel ***Dek tagoj kiuj skuis la mondon**'', laŭ la populara samnoma verko de John Reed pri la Revolucio. En Usono ĝi estis publikigita de Amkino Corporation kaj de First National (poste ĝi estis filio de Warner Bros.).

## Aktoraro 
* Vladimir Popovic — Aleksandr Kerenskij
* Vasili Nikandrovic — Lenin
* Lajasĉenkovic — Konovalov
* Ĉibisovic — Skobolev
* Boris Livanovic — Terescenko
* Miĥoljevic — Kiŝkin
* N. Podvoiskje — Bolŝeviko
* Smelskiki — Verderevski
* Eduard Tisse — Germana soldato
* Juri Sazonoviv — Munist

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* October: Ten Days That Shook the World  ĉe MosFilm kun elekteble anglalingvaj subtekstoj
* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1927
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1928
Kategorio:Sovetiaj mutaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj propagandaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri la Oktobra revolucio
Kategorio:Sovetiaj historiaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Mosfilm
Kategorio:Filmoj de Sergej Eisenstein
Kategorio:Lenin en filmoj
Aleksandr Nevskij (filmo)

[eta|dekstre|225px|Aleksander (Nikolai Ĉerkasov) malakceptas la proponon de mongola ambasadoro kuniĝi al la [Ora Hordo.]]
[eta|250px|Teŭtonaj kavaliroj konkeras [Pskov.]]

***Aleksandr Nevskij*** () estas historia drama filmo de 1938 reĝisorita de Sergej Eisenstein. Ĝi rakontas la klopoditan invadon de Novgorod en la 13a jarcento fare de Teŭtonaj Kavaliroj de la Sankta Romia Imperio kaj ties malvenkon fare de la Princo Aleksandro, konata populare kiel Aleksandro Nevskij (1220–1263).

Eisenstein faris la filmon en asocio kun Dmitri Ivanoviĉ Vasiljev kaj kun scenaro verkita kun Pjotr Pavlenko; ili intencis certigi ke Eisenstein ne falu en "formalismon" kaj por faciligi la filmadon en akurata limdato. Ĝi estis produktorita de Goskino pere de la produktorejo Mosfilm, kun Nikolai Ĉerkasov en la titolrolo kaj muziko de Sergej Prokofjev, *Aleksandr Nevskij* kiu estis la unua kaj plej populara el la tri sonfilmoj de Eisenstein. En 1941 Eisenstein, Pavlenko, Ĉerkasov kaj Andrei Abrikosov ricevis la Stalin Premion pro la filmo.

En 1978 la filmo estis inkludita en la listo de 100 plej bonkvalitaj filmoj de la mondo laŭ la opinienketo kondukita de itala eldonejo "A. Mondadori".

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Criterion Collection, eseo de J. Hoberman 
* Alexander Nevsky  ĉe oficiala retejo de Mosfilm kun anglalingvaj subtekstoj
* Nevsky: The Graphic Novel, retejo 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1938
Kategorio:Sovetiaj historiaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj biografiaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj dramaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj militfilmoj
Kategorio:Sovetiaj epokfilmoj
Kategorio:Sovetiaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Sergej Eisenstein
Kategorio:Aleksandro Nevskij
Kategorio:Rusio en filmoj
Bet-El

**Bet-El**, en la hebrea lingvo (בית אל), *"Loĝejo de Dio"*, estas la nomo de la kanaana urbo de la antikva regiono Samario, situanta en la centro de Kanaano, nordokcidente de Ai ĉe la vojo de Sikem, je 30 kilometroj sude de Silo kaj je 16 kilometroj norde de Jerusalemo. Bet-El estas la dua urbo plej menciita en la Biblio.

En ĉi tiu loko estis tie, kie Abrahamo konstruis altaron kiam li atingis unuafoje Kanaanon (Genezo 13:3). Tie Jakobo vidis ŝtuparon en vizio kies ekstremo tuŝis la ĉielon kaj la anĝeloj supreniris kaj malsupreniris, Genezo 28:10-19.  

Bet-El estis pilgrimejo dum la vivo de la profeto Samuel, kiu tie juĝis la popolon kaj estis tie kie Debora estis enterigita, la vartistino de Rebeka, edzino de Isaak.
 

Kategorio:Bibliaj lokoj
Pedro de Valencia

**Pedro de Valencia** (naskiĝis en Zafra, la 17-an de novembro 1555 - mortis en Madrido, la 10-an de aprilo 1620), humanisto (latinisto kaj helenisto), hebreisto, literatura kritikisto, filozofo, tradukisto kaj verkisto hispana, kronikisto de la reĝo Filipo la 3-a.

Li translokiĝis (kaj tie studis) al Kordovo kaj al Salamanko, kie studis juron kaj amikiĝis kun fama poeto Luis de Góngora, kaj aliaj intelektuloj kiaj Francisco Sánchez de las Brozas kaj Benito Arias Montano, kiun li defendis kiam Inkvizicio atakis tiun.

Li publikigis *Academica, sive de iudicio erga verum ex ipsis primis fontibus* (Antverpeno, 1594) sed verkis ankaŭ multajn aliajn verkojn pri religio, filozofio, literatura kritiko (pri Góngora), socio, ekonomiko kaj historio.

## Bibliografio 
* Manuel Serrano y Sanz, *Pedro de Valencia. Estudio biográfico y crítico*, 1899.
* Gaspar Morocho Gayo, «Introducción a una lectura de Pedro de Valencia» en Pedro de Valencia, *Obras Completas*, eld. G. Morocho, vol. V.II, Relaciones de Indias, 2. México, 1995, pp. 15-64.
* John Christian Laursen, "Los academia de Pedro de Valencia y el Escepticismo en el tardo-renacimiento", en *Fragmentos de Filosofía* 7 (2009), pp. 31-47.
* Juan Luis Suárez de León, *El pensamiento de Pedro de Valencia: Escepticismo y Modernidad en el Humanismo Español*, Badajoz: Diputación provincial, 1997.
* Sama, "Trayectorias y estilo intelectual de Pedro de Valencia", en *Hispanic Review*, vol. 67, No. 1 (Winter, 1999), pp. 63-77.
* Guajardo-Fajardo Colunga, Javier, "El criterio de verdad en el pensamiento extremeño. De Pedro de Valencia a J. Justo García", "Actas de las I Jornadas de Historia de Almendralejo y Tierra de Barros", Eld. Asociación Histórica de Almendralejo, Almendralejo, 2010, págs. 81-90.
* Guajardo-Fajardo Colunga, Javier, *Pedro de Valencia y la brujería, Actas de las II Jornadas de Historia de Almendralejo y Tierra de Barro*, Eld. Asociación Histórica de Almendralejo, Almendralejo, 2011, págs.333-345.

Kategorio:Hispanaj humanistoj
Kategorio:Hispanaj historiistoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj tradukistoj
Kategorio:Hispanaj filozofoj
Kategorio:Hispanaj literaturkritikistoj
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Komisaro de la Sankta Inkvizicio

La **komisaro de la Sankta Inkvizicio** estis la ministro aŭ eklezia delegito, kiun la tribunalo de la Inkvizicio havis en la ĉefpastrejoj kaj loĝlokoj por plenumi kelkajn aferojn kiuj koncernis al li, kaj precipe, por krei la liston de deliktoj kiun tiu tribunalo jam konis.

Kreinte tiun ĉi institucion en Hispanion pere de buleo de la papo Siksto la 4-a, ekspedita en 1479, laŭ peto de la Katolikaj Gereĝoj, nur estis nomumitaj du inkvizitoroj en Reĝlando de Kastilio. Poste ĝi ampleksiĝis samkiel iliaj koncernaĵoj, pro kio ili devis nomumi delegitojn kiuj helpus ilin en la plenumado de iliaj taskoj. Pere de tio ĉi kreiĝis la komisaroj de la Sankta Inkvizicio, kiuj komence apenaŭ plenumis gravajn taskojn sed poste ili ricevis pli gravan pozicion.
Alonso de Salazar y Frías

**Alonso de SALAZAR y Frías** (Burgoso, 1564 - ? ,1636) estis pastro kaj inkvizitoro de Hispanio kiu estas konata pro sia partopreno en la tribunalo de la Hispana Inkvizicio de Logronjo kiu juĝis la kazon de la sorĉistinoj de Zugarramurdi en 1610. En la diskutado de la verdikto kaj pri la posta reviziado de la kazo ordonita de la Konsilio de la Supera Inkvizicio li elstaris pro sia pozicio kredi je la teorioj pri sorĉado. Lia ampleksa raporto sendita al la Supera Tribunalo starigis la bazon por ke la hispana inkvizicia jurisprudenco estu skeptika pri la realeco de la sorĉado kaj ke estu zorgema pri la akceptado de la denuncoj pro ĉi afero.

Kategorio:Hispana Inkvizicio
Kategorio:Sorĉado en Hispanio
Rosalie Blum (filmo)

***Rosalie Blum*** estas filmo laŭ bildstrio de Camille Jourdy. La reĝisoro estas Julien Rappeneau, kaj ĝi estis prezentita en 2015. Temo estas malfacila vivo de vendistino en provinceca urbo.

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2016
Usona Konservativa Kuniĝo

**Usona Konservativa** **Kuniĝon** (*American Conservative Union - ACU* ) estas konservativa politika grupo dediĉita fari premgrupon en Usono. Estas vaste konitaj pro premo sur politikistoj koncerne al ties formo voĉdoni en la ŝlosilaj aferoj, havigante tiel nombran indikilon koncerne al la konservativaj idealoj de la usonaj leĝdonantoj. Ĉi tiuj rezultoj estas kutime uzitaj en la esploroj de la . La ACU eldonas la revuon *Battleline* du fojojn por sesmonato por informi al siaj membroj pri la gravaj aferoj en la konservativa movado.

## Eksteraj ligiloj 
* *American Conservative Union* (en la angla lingvo)

Kategorio:Politiko de Usono
Károly Schilberszky

**Károly Schilberszky** [kAroj ŝilberski], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) **Schilberszky Károly Ferenc** estis hungara botanikisto, profesoro. Lia botanika nomo estis **Schilb**.

Károly Schilberszky http://www.mek.oszk.hu/03600/03630/html/s/s22985.htm naskiĝis la  en Buda. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Károly Schilberszky frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1886. En la sekva jaro li laboris en laborejo pri semeroj. Inter 1888 kaj 1894 li instruis en la menciita universitato. Li doktoriĝis en 1893, en la sekva jaro li ekinstruis en la hortikultuta altlernejo. Ekde 1904 li denove instruis en la reĝa universitato, ekde 1911 en Reĝa Teknika Universitato József. Li pensiuliĝis en 1934. Li okupiĝis precipe pri muskoj, fungoj kaj malsanoj de la kultivitaj kreskaĵoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyarország mohflórája, a nemek, fajok és synonymok jegyzéke* (1892)
* *Gyógyszerismeret* (1902) - studenta lernolibro
* *Adatok a Penicillium alak és élettanához* (1911)
* *A burgonyavész gombájának ökológiája* (1928)
* *Die Gesamtbiologie des Kartoffelkrebses* (1930)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ignác Schlick

**Ignác Schlick** [ŝlik], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schlick Ignác** estis hungara entreprenisto, fabrikestro pri gisoj.

Ignác Schlick http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=schlicki naskiĝis la  en Pest (urbo). Li mortis la  en Pest.

## Biografio 
Ignác Schlick post lernado en mezlernejo li plulernis la gisadon en Francio kaj Svislando dum 7 jaroj. En 1847 li establis gisejon en Buda, kiu funkciis nur efemere. Kelkajn jarojn li havis postenon en alia fabriko. Li edziĝis, poste kun sia boparenco li establis pli novan gisejon. La gisejo translokiĝis al Pest kaj prenis la nomon "Schlick". Tiu fabriko produktis pontojn, vagonojn, pumpilojn, diversajn ferajn elementojn. Post morto de Ignác lia filo gvidis la fabrikon.

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto http://www.budapest13.hu/hirek/20100528/emlektabla-az-egykori-schlick-ignac-alapitotta-vasontode-helyen

## Referencoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj entreprenistoj
Kategorio:Hungaraj fabrikistoj
Kraft Heinz

eta|Sidejo de Kraft Heinz en Northfield, apud Ĉikago
eta|Picburga sidejo de Kraft Heinz
**Kraft Heinz** (formale, ) estas mondskale aktiva nutraĵfirmao kun ĉefsidejoj en Northfield, Ilinojso, kaj Pittsburgh, Pensilvanio, ambaŭ en Usono. Laŭ grandeco ĝi rangas kvina en la mondo (kaj tria en Usono) inter nutraĵfirmaoj. Kiam ĝi estiĝis en 2015, ĝi valoris ĉ. 46 miliardojn da USD.

## Fontoj 
Bazita sur la angla Vikipedio kun bildoj el la Komunejo.

Kategorio:Nutraĵfirmaoj en Usono
Saint-Denis Pleyel (pariza metrostacio)

**Saint-Denis Pleyel** estas metrostacio en Saint-Denis sur linio 14, ĝi fariĝis ĝia finstacio la . Ĝi ankaŭ estos finstacio de linio 16 kaj linio 17 kaj ebligos interkonekton kun linio 15 de Grand Paris Express.

## Bildgalerio 

Saint-Denis - Pleyel Métro 14 2024 03.jpg|Ekstero
Saint-Denis - Pleyel Métro 14 2024 01.jpg|Enirejo
Saint-Denis - Pleyel Métro 14 2024 06.jpg|Rulŝtuparoj
Saint-Denis - Pleyel Métro 14 2024 13.jpg|Lifto
Saint-Denis - Pleyel Métro 14 2024 21.jpg|Kajo
Saint-Denis Pleyel Métro - Pleyel plan ligne 14.jpg|Linio 14

## Interkonektoj 
*   *Stade de France - Saint-Denis*

## Vidu ankaŭ 
* Grand Paris Express
* Carrefour Pleyel (pariza metrostacio)
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 14 de la metroo de Parizo
* Linio 15 de la metroo de Parizo
* Linio 16 de la metroo de Parizo
* Linio 17 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Grand Paris Express)

Kategorio:Stacioj de Grand Paris Express
Kategorio:Linio 14 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 15 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 16 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 17 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Saint-Denis (Seine-Saint-Denis)
Pfastatt

**Pfastatt** (jen germane, alzace *Pfàscht* ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur  kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de .

## Geografio 
eta|maldekstre|kirko Sankta Maŭrico
Pfastatt estas norda antaŭurbo de Mulhaŭzo kaj situas malpli ol 2 kilometrojn norde de la norda mulhaŭza stacidomo - sur mapo neniel aspektas kiel aparta loĝloko, sed kiel integrita urboparto, sed formale temas pri aparta unuo. 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haut-Rhin

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Haut-Rhin
Kategorio:Komunumoj de la aglomeraĵo Mulhaŭzo-Alzaco
Mária Lebstück

**Mária Lebstück,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Lebstück Mária** estis hungara-kroata oficiro (ĉefleŭtenanto).
eta|Memortabulo pri Mária Lebstück
Mária Lebstück http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/063/pc006342.html#2 naskiĝis la  en Kroata reĝlando en Zagrebo. Ŝi mortis la  en Újpest (nun distrikto en Budapeŝto).

## Biografio 
Mária Lebstück aĝis 13, kiam ŝi plulernis en Vieno. Dum la revolucioj en Vieno en 1848 ŝi aliĝis al la revolucia jurista taĉmento, tial ŝi prenis la nomon Karolo kaj vestiĝis kiel viro. Post falo de ambaŭ revolucioj ŝi rifuĝis al Hungara reĝlando, kie ŝi batalis plu (kiel viro) por la hungara libereco. Ŝi vundiĝis en 1849 en batalejo en Kápolna, tial ŝia virineco malkaŝiĝis. Oni taksis ŝin spiono, sed mem Lajos Kossuth defendis ŝin. Post kelkaj monatoj ŝi edziniĝis, tamen ŝi batalis plu. Post falo de la Hungara revolucio de 1848 la geedza paro estis kondamnita je prizono, krome la geedziĝo oficiale ĉesis. Maria naskis filon en la prizono, poste ŝi devis reveni al Kroatio. En 1851 ŝi revenis al Hungario, kie ŝi denove edziniĝis en Győr. En 1870 ŝi vidviniĝis, iom poste ŝi translokiĝis al sia filo al Újpest.

## Memorigiloj 
* 2 memortabuloj en Budapeŝto
* strato en Újpest
* novelo fare de Mór Jókai
* opereto fare de Jenő Huszka
* hungara filmo (la ĉefrolanto estis Zita Szeleczky)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio kun bildo
* http://www.biographien.ac.at/oebl_5/68.pdf 

Kategorio:Hungaraj oficiroj
Ribeauvillé

eta|maldekstre|la mezepoka burgo Sankta Ulriko
eta|maldekstre|... jen el birda perspektivo
eta|maldekstre|urbocentra placo (*place de la Sinne*)
eta|maldekstre|kirko Sankta Gregorio
**Ribeauvillé** (jen france, , origine germane *Rappoltsweiler*  kaj alzace *Rappschwihr* ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur  kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de .

## Geografio 
La loĝloko situas 15 kilometrojn norde de Kolmaro, en la mezalta montaro Vogezoj.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haut-Rhin

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo
* turisma retejo de Ribeauvillé kaj Riquewihr (jen , sed havebla ankaŭ angle kaj france)

Kategorio:Komunumoj de Haut-Rhin
Michel Basso

**Michel BASSO** (naskiĝis la ) estas franca esperantisto kaj profesia konstru-entreprenisto vivanta en Kolmaro, Alzaco. Post studado de matematiko kaj informadiko en la Universitato de Strasburgo, li aktivas en la regiona Esperanto-asocio "Espéranto France-Est", en 1993 estis inter la fondintoj de la organizaĵo Tutmonda Asocio de Konstruistoj Esperantistaj (TAKE) kaj daŭre aktive kontribuas al tiu faka grupiĝo. Interalie li ankaŭ kontribuas al Vikipedio. Dumviva membro de UEA kaj IKEF .

## Eksteraj ligiloj 
* intervjuo de li, fare de Cyrille Hurstel, en 2006 (sondosiero en formato mp3)

Kategorio:Francaj entreprenistoj
Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Alzacanoj
Ŝeŝonk la 1-a

**Ŝeŝonk la 1-a** estis faraono kaj la fondinto de 20-a egipta dinastio. Li reĝis Egiption en 943 – 922 a.K. Oni pensas ke li ja estis Ŝiŝak el Hebrea Biblio.

## Referencoj 
Kategorio:Faraonoj
Mundolsheim

**Mundolsheim** (jen germane, alzace *Mundelse*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur  kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de .

## Geografio 
eta|maldekstre|la luterana kirko
eta|maldekstre|trabfaka domo de 1817
Mundolsheim estas norda antaŭurbo de Strasburgo kaj situas 8 kilometrojn norde de la strasburga katedralo. 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Bas-Rhin
* Mundolsheim (stacidomo)
* Hausbergen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo


Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Kategorio:Komunumoj de la Eŭrometropolo Strasburgo
Betilo

eta|dekstra|La Emes-templo kaj la sundio Gabalo, kun la betilo "sankta ŝtono", antikva monero
**Betilo** (vorto el la hebrea *Beth-El*: *Loĝejo de Dio* aŭ *Rememoro de Dio*), estas vorto kiu indikas **sanktan ŝtonon**.

En kelkaj ŝemidaj kulturoj ĝi uziĝas ankaŭ por la restaĵoj aŭ spuroj de meteoritoj kiuj frapis la teron. Tiu ĉi nomo uziĝas por montri ajnan starantan ŝtonon kiu rememorigas la ĉeeston de la dieco kaj la situon de sankta loko. La vorto ankaŭ uziĝas kiel ĝeneralaĵo al ajna ŝtono kiu estas konsiderata sankta en iu specifa kulturo.

La plejmulto el la betiloj, verŝajne venantaj el meteoritoj, estis dediĉitaj al la gedioj aŭ estis kultitaj kiel simboloj de la dieco mem.

## Antikvaj kaj famaj betiloj 
[eta|260px|La *[Lapis Niger*.]]
* La Nigra Ŝtono de la Kaaba en Mekko.
* La *Lapis Niger* de Romo.
* *Bethel* kiu estas menciita en Genezo.
* La *Nigra Ŝtono* de Pessinonte, kun rilatoj al la kultado de la diino Cibelo.
* La greka omfalo en Delfo.
* La ŝtono *benben* de la suntemplo en la Heliopolo de Egiptio.
* Betilo de Tejada la Vieja. Ĝi troviĝas en la provinca muzeo de Onubo.

## Mitologiaj referencoj 
En la fenica mitologio rakontita de Sankuniatono, unu el la filoj de Urano estis nomita *Bet-El*. Lia kultado estis ofta en la plejmulto de la fenicaj kolonioj inkluzive de Kartago eĉ post la adoptado de kristanismo, kio estis denuncita de sankta Aŭgusteno de Hipono.

En la helena mitologio, la vorto estis speciale aplikata al la omfalo, ŝtono kiun supozeble glutis Krono kredante ke ĝi estas lia filo Zeŭso. Ĉi tiu ŝtono estis zorgata en Delfo, ĉiutage unktata per olivoleo kaj kovrata per lano dum specialaj okazaĵoj

## Referencoj 
* 
* Uta Kron: "Heilige Steine", en: *Kotinos. Festschrift für Erika Simon*, Mainz 1992, S. 56–70, ISBN 3-8053-1425-6
## Eksteraj ligiloj
*Hederich, Benjamin: "Baetulus"- ĉe: *Gründliches mythologisches Lexikon*, Leipzig 1770, kol. 522-523
Permalink:
## Vidu ankaŭ 
* Menhiro
* Ŝtuparo de Jakobo

Kategorio:Mitologiaĵoj
Fabien van Mook

**Fabien Joannes René VAN MOOK** (naskiĝis  en 's-Hertogenbosch) estas nederlanda esperantisto kaj konstruisto. En Esperantujo, li interalie kontribuas al la organizaĵo Tutmonda Asocio de Konstruistoj Esperantistaj (TAKE), post kiam li inter 1994 kaj 2000 ankaŭ estis estrarano de Nederlanda Esperanto-Junularo (NEJ).

## Eksteraj ligiloj 
* Persona retejo
* Konciza biografieto (, , )

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Lernojaro

**Lernojaro** aŭ **lerneja jaro** estas la periodo de la jaro en kiu lernantoj ĉeestas en lernejoj. Ĝenerale ĝi daŭras 8, 9 al 10 monatojn kaj tio divideblas ĉu en duonjaroj, trimonatoj aŭ kvarmonatoj depende de la lando aŭ institucio. Koresponde, en universitatoj kaj aliaj akademiaj altlernejoj post la mezlernejaj jaroj la nocio estas **akademia jaro**.

Depende de la lando, la lernojaro aŭ akademia jaro ekas kaj finas en malsamaj datoj. En la plej parto de la landoj de Sudameriko, por ekzemplo, la jaro ekas en marto kaj finas en decembro. En Eŭropo, kontraste, ĝi ekas en septembro kaj finas en junio. En universitatoj kaj aliaj akademiaj altlernejoj la akademia jaro ankoraŭ povas esti dividita en du partoj, nomataj *semestroj*, aŭ en kvar partoj, nomataj *trimestroj*, kun signifaj ferioj inter ili, kiu konsekvence nomiĝas *semestraj ferioj* aŭ *trimestraj ferioj*. En elementaj aŭ mezlernejoj aliflanke pli grandaj ferioj nur por divido de duonjaroj, trimonatoj aŭ kvarmonatoj ne estas kutimaj: Intermeze ferioj povas esti distribuitaj diversamniere. En Hispanio someraj ferioj enhavas julion kaj aŭguston, dum pli malgrandaj ferioj okazas dum Kristnasko kaj Pasko.

Plej ofte fine de la lernojaro okazas ĉu ekzamenoj ĉu ĝenerala pritaksado de la rezultoj de la lernojaro. El tio rezultos la sekva kariero de la lernanto.

## Vidu ankaŭ
* Neavanco
* Lernejaj ferioj

Kategorio:Edukado
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Kalendaro
21711 Wilfredwong

'*21711 *Wilfredwong'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Wilfred Chung-Him Wong*, kiu gajnis la duan rangon en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2006 pro sia projekto en teamo pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la *Herricks Senior High School'' en New Hyde Park (Nov-Jorkio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Ivano la Terura (filmo)

***Ivano la Terura*** (, *Ivan Grozniy*) estas duparta historia eposa filmo pri la caro Ivano la 4-a de Rusio mendita de la soveta estro Jozefo Stalino, kiu admiris lin kaj identiĝis kun Ivano, verkita kaj reĝisorita de la kinisto Sergej Eisenstein. La parto 1a estis publikigita en 1944; tamen, la parto 2a ne estis publikigita ĝis 1958, ĉar ĝi estis malpermesita pro ordono de Stalino, kiu iĝis aludita de la ties priskribo de Ivano. Eisenstein estis disvolviginta la scenaron por plenumi trian parton por finigi la historion sed, pro la malpermeso de la parto 2a, la filmado de la parto 3a estis haltigita; post la morto de Eisenstein en 1948, kio estis kompletigita estis detruita.

## Genezo 
Dum la Dua Mondmilito, kiam la germana armeo alproksimiĝis al Moskvo, Eisenstein estis unu el multaj moskvaj kinfarantoj kiuj estis translokigitaj al Alma Ato, en la Kazaĥa Soveta Socialisma Respubliko. Tie, Eisenstein unue konsideris la ideon filmi pri la caro Ivano la 4-a, alinome Ivano la Terura, kiun Jozefo Stalino admiris kiel sama tipo de brila, decida, sukcesa estro kiel Stalino mem konsideris sin. Konscia de la intereso de Eisenstein en projekto pri Ivano, Stalino ordonis la filmadon kun Eisenstein kiel aŭtoro-reĝisoro.

Stalino kaj Eisenstein renkontiĝis fine de Februaro 1947 pri Ivano la Terura Parto 2a kaj la neniam kompletigita Parto 3a.

La muziko estis verko de Sergej Prokofjev, nome *Ivano la Terura*.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Eisenstein, Mikhaiilovich, Sergeii et al.* The Film Sense*. San Diego: Harcourt Brace Jovanovich, 1975. ISBN 978-0-15-630935-6
* Eisenstein, Sergei kaj Jay Leyda. *Film Form*. San Diego: Harcourt Brace Jovanovich, 1949. ISBN 0-15-630920-3
* Ejzenstejn, Sergej et al. *The Eisenstein Reader*. London: British Film Institute, 1998. ISBN 0-85170-675-4
* Neuberger, Joan. *Ivan the Terrible*. London: I.B. Tauris, 2003.
* Nesbet, Anne. *Savage Junctures: Sergei Eisenstein and the Shape of Thinking*. City: I.B.Tauris, 2003. ISBN 978-1-85043-330-9
* Minturn, Neil. *The Music of Sergei Prokofiev*. New Haven: Yale University Press, 1997. ISBN 0-300-06366-0
* Thompson, Kristin. '' Eisenstein's "Ivan the Terrible": A Neoformalist Analysis*. Princeton: Princeton University Press, 1981. ISBN 0-69110-120-5
* Tsivian, Yuri. *Ivan the Terrible*. London: B.F.I. Publishing, 2002. ISBN 0-85170-834-X

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* *Ivan the Terrible part I and II*  ĉe oficiala retejo de Mosfilm kun anglalingvaj subtekstoj
* Criterion Collection, eseo de J. Hoberman 
* *Senses of Cinema* artikolo en *Ivan the Terrible I* kaj *II''

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1945
Kategorio:Sovetiaj epokfilmoj
Kategorio:Sovetiaj historiaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj biografiaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj dramaj filmoj
Kategorio:Sovetiaj nigrablankaj filmoj
Kategorio:16-a jarcento
Kategorio:Filmoj de Sergej Eisenstein
Kategorio:Sergej Prokofjev
Kategorio:Filmoj pri Ivano la Terura
Kategorio:Moskvo en filmoj
Kategorio:Rusio en filmoj
Arondismento Strasburgo

La **arondismento Strasburgo** (france *arrondissement de Strasbourg*, germane *Arrondissement Straßburg*, alzace *Arrondissement Strossburi*) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Bas-Rhin (historie en Esperanto Malsupra Alzaco) en la administra regiono Grand Est - historie ĝi apartenas al la kultura regiono Alzaco kaj ekde 2021 al la eŭropa kolektivumo de Alzaco. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Strasburgo ( /stʁa.sbuʁ/, origine  kaj alzace *Strossburi* /ʃtrosburi/ aŭ *Schdroosburi*). Komence de la jaro  en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².  

## Membroj 
La arondismento enhavas la komunumojn Strasburgo, Eckwersheim, La Wantzenau (*Wanzenau*), Vendenheim kaj la kantonojn Hœnheim (*Hönheim*), Illkirch-Graffenstaden, Lingolsheim kaj Schiltigheim. Sume laŭ la administra refermo de 2015 temas pri 11 kantonoj, el inter ili 6 nur urbaj kantonoj de Strasburgo.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Bas-Rhin
* Bas-Rhin

Strasburgo
Soultz-Haut-Rhin

eta|maldekstre|kirko Sankta Maŭrico
eta|maldekstre|300ra|kastelo *Bucheneck* ("fagarbara angulo")
eta|maldekstre|300ra|domo el la 16-a jarcento
**Soultz** (jen france, origine germane kaj alzace *Sulz*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur  kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de .

## Geografio 
La komunumo situas 19 kilometrojn nordokcidente de Mulhaŭzo, ĉe la orienta rando de la mezalta montaro Vogezoj.

## Famulo 
Georges-Charles de Heeckeren, kiu mortigis Puŝkino dum duelo vivis kaj mortis en Soultz.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Haut-Rhin

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Haut-Rhin
Dandelion Wine

eta|Ray Bradbury en 1975
eta|La kratero "Dandelion" sur la luna surfaco, nomita kaj fotita en 1971
***Dandelion Wine*** (*Leontoda Vino* aŭ *Taraksaka Vino*) estas la titolo de novelo verkita de Ray Bradbury, kaj de romano de la sama aŭtoro. La novelo eldoniĝis en 1953 en la gazeto *Gourmet*, kaj la romano, bazita sur tiu novelo kaj aliaj, plejparte jam eldonitaj noveloj, eldoniĝis en 1957. La rakonto temas pri nostalgia rigardo al la malgrandurba usona junaĝo de la verkinto, kaj estas iasence aŭtobiografia.

En 1971, la kosmonaŭtoj de la usona luna ekspedicio Apollo 15 nomis krateron "Dandelion" honore al tiuj verkoj. Ankaŭ pluraj muzikistaj duopoj kaj kantotitoloj uzas tiun nomon, kaj en 1997 en Rusio aperis televida programero bazita sur la romano.

## Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio, kun fotoj el la Vikimedia Komunejo.

Kategorio:Usonaj noveloj
Kategorio:Usonaj romanoj
Kategorio:Verkoj de 1953
Kategorio:Verkoj de 1957
La malbela dukino

eta|220px|dekstra
La **malbela dukino** aŭ konata ankaŭ kiel **Aĝulino** estas oleopentraĵo de la flandra pentristo Quentin Massys, realigita ĉirkaŭ 1513. Temas pri satira pentraĵo pri aristokrata virino kiu nedece intencas rekrei sian junecon per eksmoda vesto, la misformiĝoj de la virino estas la kaŭzoj de la Paĝet-malsano kiu okazigas tiajn misformojn en la ostoj. La verko estis donacita en 1947 de Jenny Louisa Roberta Blaker al la Nacia Galerio de Londono en Britio, kie ĝi troviĝas en plentempa ekspozicio.

La pentraĵo estas foje uzata kiel simbolo de malbelo kaj maloportuno.

Kategorio:Portretoj
Kategorio:Olepentraĵoj
Kategorio:Flandra pentrarto
Kategorio:1513
Reichstett

**Reichstett** (jen germane, alzace *Richstett*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur  kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de .

## Geografio 
eta|maldekstre|tipaj trabfakaj domoj
Hoenheim situas ok kilometrojn norde de Strasburgo (kalkulate ekde la katedralo) kaj apartenas al la Urbeca komunumaro Strasburgo.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Bas-Rhin

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Kategorio:Komunumoj de la Eŭrometropolo Strasburgo
Miĥail Eisenstein

[eta|Juna [Sergej Eisenstein kun siaj gepatroj Miĥail kaj Julia Ejzenŝtejn.|250ra]]
**Miĥail Osipoviĉ Eisenstein**, (, 1867 en Sankta Peterburgo – 1921 en Berlino), estis rusa arkitekto kaj civila inĝeniero de baltgermana deveno. Liaj patraj geavoj estis germanaj judoj, kiuj estis konvertintaj al Ortodoksa Kristanismo, kaj liaj patrinaj geavoj ŝajne estis svedoj. Li gradiĝis el la Instituto de Civila Inĝenierado en Sankta Peterburgo en 1893. Li estis la desegnisto de nombraj konstruaĵoj secesiaj en Rigo (nuntempe en Latvio). Li konstruis kelkajn apartamentajn konstruaĵojn por Ŝtatkonsilisto A. Lebedinskij, kiaj tiuj de *Alberta iela* 4 (1904), 6 (1903) kaj 13, kaj ĉe Elizabetes iela 10b (1903). Liaj projektoj estis karakterizitaj per ornamaj, bizaraj fenestroj, ofte kun grandaj inkapaj formoj, brilaj brikaj aŭ ceramikaj platoj, vitraj kaj metalaj tegoloj ktp.

Pro la Rusia Revolucio Miĥail Eisenstein elmigris al Berlino, kie li mortiĝis en 1921 pro koratako, aĝe 54. Li estis entombigita ĉe la rusortodoksa tombejo de Berlin-Tegel.

Lia filo Sergej Ejzenŝtejn iĝis bone konata soveta kinreĝisoro.

## Galerio 

Dosiero:Riga_-_Elizabetes_Iela_10b,_1903.JPG|Elizabetes iela 10b
Dosiero:Riga_-_Elizabetes_Iela_10b,_detail.JPG|detalo
Dosiero:Riga_-_Alberta_iela_4.JPG|Alberta iela 4a
Dosiero:Riga_-_Alberta_Iela_2a,_1906.JPG|Alberta iela 2a
Dosiero:Riga_-_Strelnieku_iela_4a.JPG|Strelnieku iela 4a
Dosiero:Riga_Jugendstil_Hausfassade.jpg|detalo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Konstruaĵoj en Rigo fare de Miĥail Eisenstein 
* Historio de Alberta iela 13 

Kategorio:Homoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Arkitektoj de secesio
Kategorio:Rusiaj arkitektoj
Kategorio:Rusiaj inĝenieroj
Kategorio:Rusiaj artistoj
Kategorio:Konvertitoj de judismo al kristanismo
Kategorio:Germanaj baltoj
Kategorio:Rusiaj judoj
Kategorio:Aŝkenazoj
Kategorio:Rusia Imperio
Kategorio:Personoj de Sankt-Peterburgo
Kategorio:Rigo
Estavana Polman

**Estavana Polman** (n. la 5-an de aŭgusto 1992 en Arnhem) estas nederlanda manpilkistino. Ŝi ludas en Danio por la klubo *Team Esbjerg*. Ekde 2010 ŝi ludas en la nederlanda nacia teamo.

## Kariero 
Estevana Polman komencis manpilkadi ĉe *AAC 1899* en sia naskiĝurbo Arnhemo. Ŝi havis manpilkadan edukon je la *Manpilka Akademio* en la sportejo *Papendal*. En 2011 ŝi kun la teamo *Jong Oranje* finiĝis sur la dua loko dum la *Eŭropa Ĉampionado* ĝis 21-jaraĝo, kiu en tiu jaro okazis en Nederlando. En tiu sama jaro ŝi interŝanĝis la nederlandan pintklubon *VOC Amsterdam* por la dana *SønderjyskE Håndbold* el Aabenraa.

Dum la unua sezono ŝi kun sia klubo promociis al la dana honora divizio. Post ŝia dua sezono en la sudo de Jutlando ŝi foriris al Esbjerg, kie ŝi ekludis por *Team Esbjerg*.

Estevana debutis en 2010 en la nederlanda nacia plenaĝula teamo. Por Nederlando ŝi partoprenis al la *Mondĉampioneco manpilkado por virinoj* en 2011, 2013 kaj 2015. En tiu de 2015 Nederlando atingis la finalon, sed perdis de la Eŭropa- kaj Olimpika ĉampiono Norvegio.

## Privata vivo 
Je la fino de marto 2016 oficiale konatiĝis ke Estevana Polman havas amrilaton kun la nederlanda futbalisto Rafael van der Vaart .

## Eksteraj ligiloj 
* Spillerprofil - Team Esbjerg (dane)

* Handball123  
* Eurohandball 

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj manpilkistoj
Sufiĉa stulteco en ĉiu saĝulo

***Sufiĉa stulteco en ĉiu saĝulo*** (; translit.&nbsp;Na vsjakogo mudreca dovolno prostoti) estas kvin-akta komedio de Aleksandr Ostrovskij. La teatraĵo montras satiran traktadon de bigoteco kaj prezentas la aperon de fripono kiu manipulas la vantecon de aliaj personoj. Ĝi estas la plej bona konata komedio de Ostrovskij en Okcidento.[eta|dekstre|250ra|[Stanislavski kaj Kaĉalov en la teatraĵo de Ostrovskij *Sufiĉa stulteco en ĉiu saĝulo*, 1910.]]

## Notoj 
## Fontoj 
* Banham, Martin, eld. 1998. *The Cambridge Guide to Theatre.* Cambridge: Cambridge UP. ISBN 0-521-43437-8.
* Benedetti, Jean. 1999. *Stanislavski: His Life and Art*. Revised edition. Original edition published in 1988. London: Methuen. ISBN 0-413-52520-1.
* Brockett, Oscar G. kaj Franklin J. Hildy. 2003. *History of the Theatre*. Ninth edition, International edition. Boston: Allyn and Bacon. ISBN 0-205-41050-2.
* Gerould, Daniel. 1974. "Eisenstein's *Wiseman*." *The Drama Review* 18.1 (Marto): 71–85.
* Kleberg, Lars. 1980. *Theatre as Action: Soviet Russian Avant-Garde Aesthetics*. Trad. Charles Rougle. New Directions in Theatre. London: Macmillan, 1993. ISBN 0-333-56817-6.
* Kolocotroni, Vassiliki, Jane Goldman, kaj Olga Taxidou, eld. 1998. *Modernism: An Anthology of Sources and Documents*. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 0-7486-0973-3.
* Leach, Robert, kaj Victor Borovsky, eld. 1999. *A History of Russian Theatre.* Cambridge: Cambridge UP. ISBN 0-521-43220-0.
* Magarshack, David. 1950. *Stanislavsky: A Life.* London and Boston: Faber, 1986. ISBN 0-571-13791-1.
* Rudnitsky, Konstantin. 1988. *Russian and Soviet Theatre: Tradition and the Avant-Garde*. Trans. Roxane Permar. Ed. Lesley Milne. London: Thames and Hudson. Rpt. as *Russian and Soviet Theater, 1905–1932*. New York: Abrams. ISBN 0-500-28195-5.
* Sealey Rahman, Kate. 1999. "Aleksandr Ostrovsky – Dramatist and Director." In Leach and Borovsky (1999, 166–181).

Kategorio:Teatraĵoj
Kategorio:Rusia teatro
Kategorio:Literaturo de Rusio
Kategorio:Libroj aperintaj en 1868
Taglibro de Glumov

***Taglibro de Glumov*** (Дневник Глумова), estas soveta mallonga muta filmo de 1923, kaj estis la unua filmo reĝisorita de Sergej Eisenstein.

La filmo havas tri partojn. En la unua Eisenstein kaj Grigori Aleksandrov montriĝas antaŭ afiŝo. En la dua la taglibro de Glumov estis ŝtelita. Sekvas grimpo laŭ la fasado al la tegmento kie la rolulo estas akceptita de aviadilo. Eventuale, li forsaltas al aŭto kiu portis lin al la ĉefa pordo de la teatro. Fine la aktoro revenas surscenejen, tenante mane filmobobenon. La tria sekvenco montras metafore la enhavon de la Taglibro de Glumov, uzante kelkajn haltotrukojn rememorigajn pri fruaj filmoj de George Méliès. Ĝi finas per la geedzeco de Glumov kaj Maŝenka kaj Glumov respondante monpostulojn el la aliaj ĉefroluloj pere de disdegnaj man-gestoj.

## Aktoraro
*Grigori Aleksandrov kiel Glumov/Golutvin  
* Aleksandr Antonov kiel Joffre  
*Sergei M. Eisenstein kiel li mem
* Miĥail Gomorov kiel Turusina
*Vera Muzikant kiel Maŝenka/Mary McLack  
* Ivan Pirjev kiel la faŝisma klaŭno  
* Maksim Ŝtrauĥ kiel Miljukov-Mamaev
*Vera Janukova kiel Mamaeva

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* 
* ''Glumov's Diary''  ĉe A Cinema History

Kategorio:Soveta kinarto
Kategorio:Mutaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Sergej Eisenstein
Kategorio:1923
Mezorienta Esperanto-Kunveno

**Mezorienta Esperanto-Kunveno** estas Esperanto-aranĝo kiu okazas unufoje jare ekde 2008 en Mezoriento.

## Okazaĵoj
* En la jaro 2008 okazis la unua Mezorienta Esperanto-Kunveno en Amano, Jordanio.
* En la jaro 2009 okazis la 2-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en İznik, Turkio.
* En la jaro 2010 okazis la 3-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Eskişehir (Eskiŝehiro), Turkio.
* En la jaro 2011 devis okazi la 4-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Irano (nuligita pro lastmomentaj politikaj problemoj)​.
* En la jaro 2012 okazis la 5-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Gaziantep, Turkio.
* En la jaro 2013 okazis la 6-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Erevano, Armenio.
* En la jaro 2014 okazis la 7-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Tbiliso, Kartvelio.
* En la jaro 2015 okazis la 8-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Hammamet, Tunizio.
* En la jaro 2016 okazis la 9-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Ürgüp (Urgupo), Turkio (24 partoprenantoj el 13 landoj).
* En la jaro 2017 okazis la 10-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Kutaiso, Kartvelio kaj en Armenio.
* En la jaro 2018 okazis la 11-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Marakeŝo, Maroko.
*En la Jaro 2019 okazis la 12-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Kaŝano, Irano
*En la jaro 2020 planiĝis okazi la 13-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en Cesme, Turkio. Cesme troviĝas apudmare apud Izmir. Ĝi finfine okazis rete pro la vojaĝaj limigoj sekve de la kronvirusa pandemio.

## MONA 
La komisiono MONA de UEA prizorgas la **Mez-Orientan Nord-Afrikan Kunvenon**. Ĝi konsistas el:
* Renato Corsetti, Italio, kunordiganto.  
* Annie Grente, Maroko. 
* Ahmed Belmiloud, Alĝerio. 
* Dorota Parzyszek, Tunizio. 
* Latif alSharif, Sirio/Svedio. 
* Taled Orabi, Sirio. 
* Ahmad Lateef, Egiptio. 
* Park Chung Kil, Kuvajto. 
* Vasil Kadifeli, Turkio
* Murat Ozdizdar, Turkio,  
* Nana Ĥizambareli, Kartvelio
* Gayane Abrahamyan, Armenio
* Stefan MacGill, antaŭa vicprezidanto de UEA kun respondeco por MONA en la estraro

Kontaktadresoj ĝeneralaj: , 

Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Afriko
Kategorio:Esperanto-renkontiĝoj en Azio
21737 Stephenshulz

'*21737 *Stephenshulz'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Stephen Schulz*, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la *Intel International Science and Engineering Fair* de 2005 pro sia projekto pri kemio. Li ricevis ankaŭ la premiojn *Achievement Award*, *Young Scientist Award* kaj *Seaborg* de la *Stockholm International Youth Science Seminar*. Li estis lernanto ĉe la *Gesamtschule Buer-Mitte'' de Gelsenkirchen (Germanio).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
LEF (gazeto)

**LEF** ("**ЛЕФ**") estis gazeto de **Maldekstra Fronto de Artoj** ("Левый фронт искусств" - *"Levij Front Iskuscv"*), nome gamampleksa asocio de avangardaj verkistoj, fotistoj, kritikistoj kaj desegnistoj en Sovetunio. Ĝi havis du periodojn, nome unu el 1923 al 1925 kiel LEF, kaj poste el 1927 al 1929 kiel *Novi LEF* ('Nova LEF'). La celo de la gazeto laŭ aserto de unu el ties unuaj numeroj, estis "re-ekzameni la ideologion kaj praktikojn de la tiel nomita maldekstra arto, kaj abandoni individuismon por pliigi la artan valoron por disvolvigi komunismon."

## Kelkaj kontribuantoj al LEF kaj al Novi LEF 
* Boris Arvatov
* Isaak Babel
* Osip Brik
* Nikolai Ĉuĵak
* Sergej Eisenstein
* Aleksei Gan
* Aleksei Gastev
* Vladimir Majakovskij
* Boris Pasternak
* Liubov Popova
* Aleksandr Rodĉenko
* Viktor Ŝklovskij
* Sergej Tretjakov
* Varvara Stepanova
* Dziga Vertov

## Fontoj 
* Victor Osipovich Pertsov (1954), 'Mayakovsky and LEF', *News of the Academy of Sciences of the USSR*, Department of Literature and Languages, 1954, Volume 8, Issue 4

Kategorio:Artaj gazetoj
Kategorio:Ruslingvaj gazetoj
Kategorio:Sovetiaj gazetoj
Kategorio:Rusa avangardo
Kategorio:Literaturo de Sovetio
Kategorio:Arta avangardo
Kategorio:Aperis en 1923
Kategorio:Malaperis en 1925
Malnova kaj nova

***La ĝenerala linio***, konata ankaŭ kiel ***Malnova kaj nova*** (, translit.&nbsp;Staroje i novoje), estas soveta filmo de 1929 reĝisorita de Sergej Eisenstein kaj Grigori Aleksandrov.

*Malnova kaj nova* ekis en 1927 kiel celebro de la kolektivigo de agrikulturo, pionirita de la malnova bolŝeviko Leono Trockij. Esperante atingi pli ampleksan publikon, la reĝisoro abandonis sian kutiman praktikon emfazi grupojn por koncentriĝi sur unusola rura heroino. Eisenstein dum mallonge abandonis tiun projekton por filmi *Oktobro: dek tagoj kiuj skuis la mondon*, honore al la 10a jariĝo de la Revolucio. Kiam li kapablis reveni al tiun filmon, la sinbtenoj de la Partio estis ŝanĝintaj kaj Trockij estis forfalinta el la povo. Kiel rezulto, la filmo estis rapide reeldonita kaj publikigita en 1929 laŭ nova titolo, *Malnova kaj nova* aŭ *Tio malnova kaj tio nova*. En postaj jaroj, arkivistoj restaŭris la filmon *La ĝenerala linio* kiel alproksimiĝo al la origina koncepto de Eisenstein. Multo el la reĝisora muntado por marki la progreson el la agra kutimaro de la 19a jarcento al la pli mekanizitaj proceduroj de la 20a estis komuna al ambaŭ versioj de la filmo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1929
Kategorio:Sovetiaj dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Sergej Eisenstein
Kategorio:Nigrablankaj filmoj
Kategorio:Mutaj filmoj
Vsevolod Pudovkin

**Vsevolod Illarionoviĉ PUDOVKIN** () (16a de februaro 1893 – 30a de junio 1953) estis rusa kaj soveta kinreĝisoro, scenaristo kaj aktoro kiu disvolvigis influajn teoriojn pri muntado. La ĉefverkoj de Pudovkin estas ofte kontrastataj kun tiuj de lia samtempulo Sergej Eisenstein, sed dum Eisenstein uzis muntadon por gloriigi la povon de homamasoj, Pudovkin preferis koncentriĝis al la kuraĝo kaj rezistemo de individuoj.

Li ekkarieris kiel inĝeniero, sed post iĝis militkaptito de germanoj dum la Unua Mondmilito aliris al kinarto. Tie ekkarieris per reklamaj filmoj, poste per mutaj filmoj kiaj *Patrino* (1926) kie li jam revoluciis la tradician muntadon. Kun postaj filmoj kiaj *La fino de Sankta Peterburgo* (1927), kaj Ŝtormo super Azio (konata ankaŭ kiel La heredanto de Gengis Ĥan) ĝi komponis trilogion je la servo de la bolŝevika revolucia politiko. En 1928, je la alveno de la sonkino, Pudovkin, Sergej Eisenstein kaj Grigori Aleksandrov subskribis la Manifeston de Sono, en kiu la oni studis la eblojn de sono kiu ĉiam estis subkomprenita kiel komplemento al la bildo. Tiu ideo aperos en liaj venontaj filmoj: nome *Simpla kazo* (1932) kaj *La dizertinto* (1933), verkoj kiuj na atingis la bonkvaliton de pli fruaj verkoj.

## Referencoj
## Publikigitaj verkoj 
* Film Technique and Film Acting Grove Press. 1958.

## Referencoj 
* *Mother* kromaj DVD, *Los Orígenes del Cine*, Suevia Films, Hispanio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Vsevolod Pudovkin ĉe Find A Grave
* The silent revolutionary: Jonathan Jones pri la verko de Vsevolod Pudovkin, ĉe Guardian Unlimited

Kategorio:Rusa kino
Kategorio:Rusiaj reĝisoroj
Kategorio:Rusiaj aktoroj