open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kriptogamoj

**Kriptogamoj** estas sporplantoj, kies seksa reproduktiĝo okazas sen floroj. Ĝi estas unu el la du subregnoj de la planta regno. Al ĝi apartenas la talofitoj, muskoj, filikoj, algoj. 

La reproduktiĝo okazas en kadro de la generacia ŝanĝo, kie la haploida generacio (la gametofita generacio) formas seksajn ĉelojn, la diploida generacio (sporofita generacio) formas nur vegetativajn (produktita dum mejozo) sporojn. Ankaŭ la fungoj kaj mukofungoj estas aldonitaj al la kriptogamoj, kvankam ĉi-kaze ne temas pri plantoj.  

La nomo de la plantogrupo reiras ĝis 1735 je sistematiko de Carl von Linné kaj signifas „kiuj pariĝas kaŝe“. Ili kontraŭstaras la fanerogamojn, kiuj do „videble pariĝas“ (florplantoj).

Hodiaŭ kriptogamoj ne plu estas vidataj kiel uniforma grupo de la moderna planta taksonomio.
Micelio

[eta|Micelioj de [fungoj]]
**Micelio** (, plurale: *mycelia*) estas funga fadenaro, maso el interplektiĝantaj hifoj, la talo de la fungo, la vegeta parto de micetoj.

## Vidu ankaŭ 
* Haŭstorio
* Mikorizo

## Eksteraj ligiloj 
* http://coto.je
* http://www.knowledgebank.irri.org/diseaseDiag/2.12._Mycelium.htm  
* http://www.fungi.com/mycotech/roadrestoration.html  

Kategorio:Funganatomio
Morkelo

**Morkelo** (*Morchella*) estas genro de grandaj askofungoj kun granda, fragile karneca fruktokorpo, havante kvazaŭ pufe kavan stipon kaj nesimetrie rondforman aŭ konusforman ĉapelon, kies surfaco havas mallarĝajn laŭlongajn kaj laŭlarĝajn listelojn, inter kiuj troviĝas kavoj. Surteraj fungoj estas manĝeblaj.

* **manĝebla morkelo** (Morchella esculenta) pinta ĉapelo kun abelĉelsimila surfaco
* **bohemia morkelo** (*Vepra bohemica*) sonorilego-simila ĉapelo, kiu nur pinte kunkreskis kun la stumpo.

maldekstra|manĝebla morkelo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Manĝeblaj fungoj

Kategorio:Fungoj
Kategorio:Manĝeblaj fungoj
Gubernio Hiroŝimo

La **gubernio Hiroŝimo** (, (Hepburn-sistemo Hiroshima; Kunrei Hirosima), ĝis 2008 en Esperanto ankaŭ **prefektejo** Hiroŝimo, estas gubernio de Japanio. Ĝi situas en la regiono Ĉugokuo, la okcidenta parto de la insulo Honŝuo. 

Laŭ la stato de  en la gubernio vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La gubernia ĉefurbo estas Hiroŝimo.

## Geografio 
### Urboj 
Necesos adapti la nomojn al transliterigo Hepburn, krome se pri transliterigo al esperantaj literoj en la paĝo notiĝis almenaŭ du ekstervikipediaj esperantlingvaj referencoj.

* Akitakata
* Etaĵima
* *Fuchū* [Fuĉu]
* Fukujama
* Hacukaiĉi
* Higaŝihiroŝimo
* Hiroŝimo (gubernia ĉefurbo)
** Aki-kvartalo
** Asakita-kvartalo
** Asaminami-kvartalo
** Higaŝi-kvartalo
** Minami-kvartalo
** Naka-kvartalo
** Niŝi-kvartalo
** Saeki-kvartalo
* Kure
* Mihara
* Mijoŝi
* Onomiĉi
* Otake
* Ŝobara
* Takehara

### Distriktoj, urbetoj kaj vilaĝoj 
* distrikto Aki
** *Fuchu* [Fuĉu] 
** Kaita
** Kumano
** Saka
* distrikto *Yamagata* [Jamagata]
** Akiota
** *Kitahiroshima* [Kitahiroŝima]
* distrikto *Jinseki* [Ĵinseki]
** Jinsekikōgen [Ĵinsekikogen]
* distrikto Sera
** Sera
* distrikto *Toyota* [Tojota]
** *Osakikamijima* [Osakikamiĵima]
&nbsp;

## Vidu ankaŭ 
* Icukuŝima

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (, sed aŭtomate ankaŭ al pliaj lingvoj)


Kategorio:Gubernioj de Japanio
Djémil Kessous

**Djémil KESSOUS** (naskiĝis en 1946) estas emerita funkciulo en la franca Konsilio de la Ŝtato kaj verkisto de sociaj kaj filozofiaj verkoj. Li estas filo de la alĝeria politikisto Mohamed El Aziz Kessous.

Li verko "La Universalismo" estas politika eseo kiu unue aperis franclingve en 1997 kaj poste en esperanta traduko, eldonita de Sennacieca Asocio Tutmonda, en 2002.

Li publikigis en la franca la librojn ''La théorie générale de l'évolution* kaj *L'Universalisme* . Tiun ĉi lastan libron esperantigis Jacqueline Lépeix sub la titolo *La Universalismo* . Esperanton li eklernis en 1997, tuj post la apero de la franca eldono de tiu libro.

Li verkis en la franca gazeto por la disdona ekonomio *La grande relève* (La granda transpreno) meze de la 1990-aj jaroj.

Li estas ĉefredaktoro de *L'Universaliste* (La universalisto), gazeto de la Universalista Kunigo.

Li estas aktiva en Sennacieca Asocio Tutmonda. Li verkis en Sennacieca Revuo, notinde en 2011, artikolon sub la titolo *Postmodernismo, postcionismo, raŭmismo, ktp.* pri postismaj ideologioj de la malfortiĝanta modernado. Tiu artikolo, publikigita en la franca sub la titolo *La modernisation... et après?* (La modernado... kaj poste?), estis publikita en bellacio.org.fr.

Li verkis leteron pri la siria milito publikigita en SAT-retejo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* *Plaro, aŭ la flava terpomo, Monato (gazeto)*, 2011, pri Megalopolo https://www.monato.be/2011/010326.php
* *L’avenir de Saint-Imier et les espérantophones*, *Le Monde libertaire*, n° 1677, la 14an de junio 2012 https://monde-libertaire.fr/?page=archives&numarchive=15793 
* *Albert Camus était-il raciste?, Le Quotidien d'Oran*, 29a de decembro 2014 http://www.lequotidien-oran.com/index.php?news=5207904&archive_date=2014-12-29
* *Raŭmismo kaj postmodernismo'' 

## Eksteraj ligiloj 
* Klasbatalo : vorto, ideo, koncepto ?
* La estonteco de Sankta-Imjero kaj la esperantlingvanoj, artikolo el Sennaciulo, majo-junio 2012
* L'Universalisme
* La laika solvo de la palestina problemo 
* http://universaliste.vocx.org/home 

Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Membroj de SAT
Kategorio:Francaj redaktoroj
Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj ŝtatoficistoj
Kategorio:Sociaj filozofoj
La Universalismo

**La Universalismo** estas politika eseo verkita de Djémil Kessous.
Ĝi aperis franclingve en 1997 kaj poste en esperanta traduko, eldonita de Sennacieca Asocio Tutmonda, en 2002.
 
" … Kvankam ege juna, (…) *tute nova* la universalismo jam havas riĉan historion; ties unua periodo estas tiu de ''l'grandaj principoj*; en la sekva multiĝas la *konkretaj provoj''… ofte fiaskaj bedaŭrinde, sed de ĉiam, tion ni povis vidi. La ekzameno de tiuj multaj jam faritaj agadoj kaj aliaj strangaj ideoj (eĉ la penso, oni agadas, aktivas), jen la celo, kiun mi provis atingi. La universalismo estas ideo ne nur interna, sed **intera**, kiu nin ĉiujn kunligas"
(el postparolo al la Esperanta eldono).
## Eksteraj ligiloj 
*La Universalismo  en la katalogo de SAT
Kategorio:Politiko
Kategorio:Eldonaĵoj de SAT
Paulo Freire

**Paulo FREIRE** /'paw.lʊ 'fɾej.ɾɪ/ (naskiĝis en Recifo (Brazilo) la 19-an de septembro 1921, mortis en San-Paŭlo la 2-an de majo 1997) estis brazila pedagogo kaj teoriisto pri edukado.

Unu el liaj precipaj verkoj estas *Pedagogio de la subpremato* (portugale: *Pedagogia do oprimido*); li distingis du tipojn de pedagogio: la unua estas pedagogio de la superregantoj, laŭ kiu edukado estas kiel praktiko de subpremo, kaj pedagogio de la subprematoj, elpensota kaj elpensenda, en kiu edukado ekestos kiel praktiko de libereco.

## Eksteraj ligiloj 
* la TTT-ejo (portugale) pri Freire 

Kategorio:Brazilaj filozofoj
Kategorio:Brazilaj romkatolikoj
Kategorio:Katolikaj filozofoj
Kategorio:Kristanaj socialistoj
Kolomboformaj birdoj

**Kolomboformaj** birdoj (*Columbiformes*) konsistas el du familioj:
* Rafedoj (*Raphidae*)
* Kolombedoj (*Columbidae*)

La ordo de birdoj **Kolomboformaj** inkludas speciojn kiel la tre disvastigitaj kaj sukcesaj kolomboj, klasitaj en la familio Kolombedoj, kaj la ekstingita Dido, la Rodrigesa ermitkolombo kaj la Reunia ermitkolombo, longe klasitaj kiel dua familio nome Rafedoj. Ekzistas **313 specioj**, troveblaj tutmonde, ene de la ordo Kolomboformaj. Kiel multaj birdoj, ĉiuj Kolomboformaj estas monogamaj; tio estas, ili havas ununuran partneron samtempe. Malkiel plej granda parto de aliaj birdoj, tamen, ili kapablas trinki suĉante rekte akvon sen bezono fortiri la kapon malantaŭen. http://museum.nhm.uga.edu/gawildlife/birds/columbiformes/columbiformes.html 

La Pterokledoj aŭ stepkokoj estis iam inkluditaj en tiu ordo; sed lastatempe ili estas konsiderataj separate en la ordo Pterokloformaj kiel pli proksimaj al la vadbirdoj. indikas, ke la Dido kaj la Rodrigesa ermitkolombo pli bone estus konsiderataj kiel subfamilio Raphinae en la familio de Kolombedoj anstataŭ kiel propra familio.

## Bildaro 

Dosiero:Caloenas nicobarica - Kragentaube2.jpg|
Dosiero:Buberel Ducula bicolor 2.jpg|
Dosiero:Tourterelle turque.jpg|
Dosiero:Sierpowka big.jpg|

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Birdoj
一

**一** estas radikalo kiu signifas **unu**. Ĝi estas la 1-a litero de 1-streka grupo en Kangxi-Vortaro.

Streko "一" en "上"(sur) aŭ "下"(sub) esprimas *nivelo*n.

* **Alterna formo**: 弌, 壹

* **Radikalo**: 一+0

* **strekoj**: 1

* **Ordo de strekoj**
*# horizontala lino de maldekstra al dekstra

* **kvar anguloj sistemo**: 10000

* **Kangjie**: 一 (M)

* **Grafika Signifo kaj origino**: Simpla formo de antikva 弌.

* **Ordinara signifo**
** Unu
** Sola
** Radikalo 一

* *Ĉina numero* **一**
** **Lasta:** 零
** **Sekva:** 二

----

## Ĉina lingvo Hanzi 
* ** latina alfabeto**
** Mandarena:
*** **Pinyin**: *yī (yi1)*
*** **Wade-Giles**: i1
*** **Yale**:
** Kantona:
*** **Jyutping**: jat1
*** **Yale**: yat1
** Tang:

* **Stilo**: Simpla kaj Tradicia

----

## Japana lingvo Kanji 
* **Legmanieroj**
** **On**: いち (ichi), いつ (itsu)
** **Kun**: ひと- (hito-) ひと{つ} (hito{tsu})
** **Nanori**: い (i), いっ (i), いる (iru), かつ (katsu), かず (kazu), かづ (kazu), てん (ten), はじめ (hajime), ひ (hi), ひとつ (hitotsu), まこと (makoto)Dosiero:不-seal.svg

----

## Korea lingvo Hanja 
* **Hangeul**: 일 (il)

* **Eumhun legmaniero**: 한 일 (han il)

* **Latina skribo**
** **Latina skribo de Korea lingvo**: il
** **McCune-Reischauer**: il
** **Korea Yale**: il

----

## Vjetnama lingvo 
* **Legmanieroj**: nhất

----

## Informo de vortaroj 
* Kanĝi: 0075.010
* Morobashi: 00001
* Dae Jaweon: 0129.010
* Hanyu Da Zidian: 10001.010

## Teknika Informo 
* **Unikodo**:
** Deksesuma: 4E00
** Dekuma: 19968
* **Big5**:
** Deksesuma: A440
** Dekuma: 42048

Kategorio:Radikalo (Ĉina skribo)
Kategorio:Ĉina skribo
Sankt Florian

**Sankt Florian** [zankt florian] estas bazara komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Supra Aŭstrio, al la regiono *Traunviertel* kaj al la distrikto Linz-Land. Laŭ stato de la jaro  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝloko situas 296 metrojn super marnivelo, 16 kilometrojn sude de Linz, la ĉefurbo de Supra Aŭstrio.

St. Florian estas konata kiel loko de unu el la plej malnovaj monaĥejoj augustenaj en Aŭstrio. La monaĥejo havas grandan orgenon, sur kiu ludis la komponisto Anton Bruckner (1824–1896). Bruckner estis entombigita sub la orgeno en la preĝejo.

St. Florian havas diversajn muzeojn kaj estas grava kultura centro de la regiono.

Dosiero:St. Florian - Stift.JPG|Monaĥejo de Sankta Floriano
Dosiero:Coat of arms St Florian.svg|La blazono de Sankt Florian

Kategorio:Komunumoj de Supra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Linz-Land
Tarokludoj

dekstra|eta|200ra|Tarokoj en la mano de ludanto.
**Tarokludoj** estas kartludoj ludataj per tarokoj, do per ludkartaro kiu havas specialan kvinan emblemon de permanentaj atutoj (krom la kutimaj kvar emblemoj). Oni inventis tarokojn en norda Italio ĉirkaŭ la jaro 1420 por ke oni uzi ilin ĉe tiaj kartludoj. Pluraj specoj de tarokoj kaj de ties ludoj ekzistas en Italio, Germanio kaj Franĉ-Konteo, kaj ili disvastiĝis antaŭnelonge en tuta Francio. Cetere, ĉefe per la tiel nomataj "tarokoj de Marsejlo", tarokoj estis tre ofte uzataj de ciganoj kaj aliuloj por diveni la estontecon.

## La kartoj 
La taroka ludkartaro konsistas el 78 tarokoj:
* 4 emblemoj (piko, kero, karoo, trefo) de po 14 rangoj: Reĝo, Damo, Kavaliro, Fanto, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, (do sume 4×14 = 56 kartoj)
* 21 atutoj, nombritaj de 1 ĝis 21 (la atuto unu nomiĝas *la malgrando*)
* La senkulpigo (ankaŭ nomata *la bufono* aŭ *la ĵokero*)

La atuto 1, la atuto 21, kaj la bufono estas speciala triopo, nomata germane *Trullstücke*, aŭ france *les bouts*. Tiuj tri tarokoj estas la plej gravaj en tarokludoj, ĉar se iu ludanto havos ĉiujn tri, tiu homo bezonos nur 36 kromajn poentojn por venki; kun du, tiu bezonos 41 pliajn poentojn; kun unu, 51 poentojn; kaj kun neniu el ili, 56.

La kartoj estas pli longaj ol ordinaraj ludkartoj (plej ofte 61×112&nbsp;mm). Komence de la ludo, oni disdonas po 18 tarokojn al la ludantoj (foje eĉ pli), do la longeco plifaciligas tion, ke oni tenu ilin en la manoj.

### La valoro de ĉiu karto 
* **Udlero**: 4½ poentoj
* **Reĝo**: 4½ poentoj
* **Damo**: 3½ poentoj
* **Kavaliro**: 2½ poentoj
* **Fanto**: 1½ poentoj
* *Ĉiuj aliaj kartoj*: ½ poento

La tuta kartaro valoras 91 poentojn.

## Vidu ankaŭ 
* Aŭgurado

## Eksteraj ligiloj 
* en/it: Tarot Museum - Contemporary art and tradition!
* en: prezento de diversaj naciaj formoj
* fr: elŝutebla programo por ludi tarokon kontraŭ komputilon 
* fr: strategiaj ludkonsiloj
* en: historio de tarokoj
* fr: refaro de la historia "Marsejla Taroko" (france)
* Taroko Sarry, 48 arcana major
* Tarot Museum
Penka Batoeva

**Penka BATOEVA ** (1898 - 1988) estis bulgara esperantlingva poetino. 

"Mi naskiĝis en urbo Razgrad (Bulgario) - 1898 j. Tie mi finis la realan gimnazion. Ankoraŭ sur la benko de la lernejo min forte allogis literaturo, pentroarto, muziko kaj teatro. En ĉiuj ĉi entreprenoj mi aktive partoprenis. Mi arde ilin sopiris, tie estis mia inklino. 

Tuj post fino de la lernado mi edziniĝis. Ege juna mi naskis tri infanojn - filon kaj du filinojn. Nun mi havas ankaŭ kvar genepojn kaj ses pragenepojn. Kiam mi estiĝis kvindekjara, mia edzo forpasis. Antaŭ lia morto mi promesis neniam plu edziniĝi kaj mi plenumis mian promeson.

En la plej gravaj momentoj de mia vivo, mi elektis lingvon esperanto kiel lumturo, kiel savboato. La lingvon mi komencis studi en 1958 j. Unua mia instruisto estis ing. Aleksander Kurtev, poste - Ivan GANEV aŭ Nano NANEV. En la plej supera grado min instruis la hungara profesoro J. Serdaheli.

Asen Grigoeov faris al mi komplezon en la versoverkado. En la literatura rondeto, kiun li gvidas, mi partoprenas jam dekkvin jarojn.

Mian unuan literaturpremion mi ricevis de redakcio de "Bulgara Esperantisto". Mi partoprenis ankaŭ tie internaciajn konkursojn en Italio kaj mi ricevis tri premiojn.

La ĉeĥa komponisto Lubomir HUB komponis muzikon al dudek miaj poemoj.

Mi dankas kore al ĉiuj miaj helpantoj."
::::::::::(Penka Batoeva)
 

Kategorio:Esperantlingvaj poetoj
Kategorio:Bulgaraj verkistoj
Kategorio:Bulgaraj esperantistoj
Hidrangeacoj

La **hidrangeacoj**.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (16 jun. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Cornales* Link - kornusaloj
****Hydrangeaceae* Dumort. - hidrangeacoj
*****Broussaisia* Gaudich. - brusaisio
*****Cardiandra* Siebold & Zucc. - kardiandro
*****Carpenteria* Torr. - karpenterio
*****Decumaria* L. - dekumario
*****Deinanthe* Maxim. - deinanto
*****Deutzia* Thunb. - deŭcio
*****Dichroa* Lour. - dikroo
*****Fendlera* Engelm. & A. Gray - fendlero
*****Fendlerella* (Greene) A. Heller - fendlerelo
*****Hydrangea* L. - hidrangeo
*****Pileostegia* Hook. f. & Thomson - pileostegio
*****Platycrater* Siebold & Zucc. - platikratero
*****Schizophragma* Siebold & Zucc. - skizofragmo
*****Whipplea* Torr. - vipleo

:*genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝian specion.
:**genro akceptita en WFO sed ne en TPL. Tamen laŭ WFO, estas neniu akceptita specio en ĝi.

## Eksteraj ligiloj 
* http://delta-intkey.com/angio/www/hydrange.htm  

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Hidrangeacoj
Kategorio:Plantofamilioj
Hortensio

**Hortensio** aŭ **grandfolia hidrangeo** (*Hydrangea macrophylla*) estas specio de hidrangeoj el la de familio de hidrangeacoj. Ĝi devenas el Japanio, kie ili de la Edo epoko (1603-1867) tre populara kiel ornamfloro. Hortensioj estis kunportitaj en Nederlandon el Japanio far germana kuracisto Von SIEBOLD en jaro 1844, kaj iĝis popularaj en ĝardenoj de Eŭropo, kie kreitis novajn varioj.

Hortensiaj floroj estas ĝenerale rozaj, sed ankaŭ bluaj, blankaj, aŭ ruĝaj, tio dependas de la kvanto da fero kaj aluminio kiun la planto prenas de la grundo: ju pli da fero kaj aluminio, des pli blua estas la floro. La kapablo ensorbi feron kaj aluminion malsamas inter la variaĵoj de hortensio. Tial, iuj hortensioj emas esti ruĝaj, kaj aliaj emas esti bluaj. Sed la kapablo ensorbi mineralojn ankaŭ dependas de la pH-valoro de la grundo. En acida grundo hortensioj emas esti bluaj, ekzemple en la franca regiono Bretonio abundas la bluaj hortensioj. En alkala grundo, la plej oftaj, ili nur rozas. En Japanio mem ili estas plejofte blankaj, bluaj aŭ purpuraj.

La hortensia floro havas du formojn: grapola kaj "punta". La originala japana floro estas la punta floro, tielnomita ĉar ĝi havas multajn fekundajn floretojn en la mezo (kiu aspektas kiel punto), kaj malfekundajn floretojn kun grandaj petaloj ĉirkaŭe. Fakte la grapola floro, kiu estas ronda grapolo de malfekundaj floretoj, estis kreita en Eŭropo. Nun ĝi "revenis" al Japanio, kie ĝi estas nun tre populara sub la nomo "okcidenta hortensio".

Dosiero:Hydrangea serrata Preziosa 2.jpg|Rozkolora eŭropa hortensio
Dosiero:Hydrangea serrata var acuminata1.jpg|Blua eŭropa hortensio
Dosiero:Hydrangea macrophylla f normalis2.jpg|Blua *punta* japana hortensio
Dosiero:Hydrangea macrophylla - Hortensia hydrangea.jpg

Kategorio:Floroj
Kategorio:Hidrangeacoj
Filadelfo

**Filadelfo** (*Philadelphus*) estas genro de falfoliaj arbustoj kun simplaj, kontraŭe duopaj folioj, kun multaj, ofte blankaj kaj odoraj floroj en apeksaj cumoj aŭ mallongaj grapoloj, kaj kun ledecaj kapsuloj. Estas ĉ. 65 specioj el la Norda hemisfero, pluraj pororname kultivataj.

(*Philadelphus coronarius*) estas arbeto, maksimume 5 metrojn alta, rimarkinda pro siaj abundaj blankaj floroj ege kaj dolĉe odorantaj. Tre uzita kiel ornamplanto. La floroj, 2-4 centimetrojn larĝaj, kuniĝintaj 5-9-ope fine de la branĉoj. Ili floras en majo aŭ junio. La frukto estas kapsulo. La interno de branĉoj entenas medolon; pasinte oni faris el tiuj enŝprucigiloj, post forigi ties medolon.
Ĝi preferas grundojn riĉajn kaj bone drenitajn kun neŭtra aŭ acida pH-valoro kaj ŝatas sunumon.

## Konsiloj pri flegado 
De julio, eltranĉi la velkintaj infloreskojn, tio ebligos la arbon pli bone reflori la postan jaron. Ne tondu la lignaĵon de la antaŭa jaro en printempo, ĉar de tiu ligno kreskos la floroj.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Floroj
Kategorio:Hidrangeacoj
Johannes Jaanisto

**Johannes JAANISTO** (naskiĝinta la  en Tartu, mortinta la  en Tartu) estis estona instruisto kaj estrarano de Esperanto-Asocio de Estonio (EAE) en 1932. 

De 1930 Jaanisto estis prezidanto de Tartua Esperanto-Societo, de 1931 landa sekretario de Internacia Cseh-Instituto kaj vicdelegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Li krome estis redaktanto de la Esperanta angulo en la gazeto "Postimees" kaj gvidis multajn kursojn en Tartu.

Kategorio:Estonaj esperantistoj
Kategorio:Estonaj instruistoj
Wayne Jackson

**Wayne JACKSON**  estis usona komercisto kaj esperantisto. Li naskiĝis la 16-an de aŭgusto 1895 en Waco (Teksaso). Wayne Jackson funkciis kiel prezidanto de la Esperanto-Grupo de Seattle (Vaŝingtonio); kiel sekretario de *Nordokcidenta Esperanto-Societo*, kiu grupigis la esperantistojn en la usonaj subŝtatoj Vaŝingtonio, Oregono, Idaho, Montano kaj Vajomingo, kun plej multaj membroj en la du marbordaj subŝtatoj, kaj kiel regiona direktoro de la Esperanto-Asocio de Norda Ameriko (EANA).

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj esperantistoj
Viktor Ĵavoronkov

**Ĵavoronkov Viktor Feodosieviĉ** (naskiĝis la  en Mologa, gubernio Jaroslavl) estis rusia kaj sovetunia esperantisto kaj radiometodisto. 

Li lernis en Rjazana gimnazio kaj studis en la jura fakultato de la Moskva universitato. Ekde la jaro 1908, do ekde la 13-a vivjaro, li estis esperantisto kaj en 1911 iĝis la unua diplomito de la Moskva Instituto de Esperanto. Ĝis 1914 li partoprenis en Moskva studenta grupo Esperantista. De 1915 ĝis 1922, laborante en sanitara vagonaro, li prelegis ĉirkaŭ 350 lekciojn pri Esperanto kaj gvidis kursojn en multaj urboj. De post 1922 li estis membro kaj kandidato de la centra komitato de Sovetrespublikara Esperantista Unio. 

En 1923 Ĵavoronkov iniciatis unuan Esperanto-radiodisaŭdigon en Sovetunio kaj de post tiam dum kelkaj jaroj gvidis Esperanto-kursojn el la moskvaj radiostacioj. Li estis aŭtoro de radiovortareto. De 1922 ĝis 1926 li estis organizanto de Esperanto-movado de sovetuniaj blinduloj kaj fondis Esperanto-bibliotekon ĉe la Sovetunia Societo de blinduloj. En 1930 li estis administranto de ŝtataj kursoj de Esperanto en Moskvo, multe propagandis Esperanton inter PTT-istoj, funkciante dum kelkaj jaroj kiel gvidanto de Esperanto-fako en centra librejo de PTT-ista sindikato.
## Traduko
*PROFESIA UNUIĜO DE POŜTO, TELEGRAFO, TELEFONO KAJ RADIO DE U. S. S. R. Eldonis Centra Oficejo de Esperantistoj de Ligilo de USSR, Parizo, 1926.

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Esperantistoj de Moskvo
Kategorio:Naskiĝintoj en Jaroslavla provinco
Kate Jahns

**Kate JAHNS** (jans) estis germana esperantistino kaj ĵurnalistino. Naskiĝis la 2-an de februaro 1881 en Wolfenbüttel. Li laboris multe por virinaj unuiĝoj kaj por ties gazetoj Kunfondintino de GEA, sekr. de la grupo en Braunschweig preskaŭ de la fondojaro. Gvidis kursojn precipe por laboristoj kaj policistoj. Verkis: Erk; Kantotrezoro.

Jahns
Jahns
Paul Jadot

**Paul	JADOT** [ĵado] (naskiĝis la  en Bas-Oha apud Liège, dato de morto nekonata) estis franca esperantisto kaj kontisto de belga deveno. De 1908 li ne ĉesis propagandi Esperanton sindoneme. Li estis sekretario kaj kursgvidanto en diversaj grupoj, komitatano de la Pariza Federacio kaj de SFPE, la ''Société Pour la Propagation de l'Espéranto'', esperante Societo por la Disvastigo de Esperanto (kiu intertempe havas la nomon Espéranto-France), kaj estis prezidanto de la propaganda komisiono de SFPE.

Kategorio:Francaj esperantistoj
Leo Jalava

**Leo JALAVA**, finno, direktoro de eldonejo "Suomen Setilas". Nask. 11 febr. 1892 en Turku. E-isto de 1906. Fondinto kaj unua prez. de "E-a Grajneto" en Turku 1908. Sekr. de "La Polusstelo" 1911, estrarano de EAF 1913-25 (?). Multaj kursoj en Turku kaj Helsinki kaj propraj artikoloj en 1908-13 kaj 1917-22. Kunfondinto de EIF. Kunlaboranto de finnaj E-gazetoj, komitatano por UK en Helsinki, 1922. Reprezentis la finnlandan ministerion por instruado dum la UK en Nürnberg, 1923. Delegito de UEA en Helsinki, 1918-25, kaj ĉefdelegito, 1928-1932.
Antonie Janalíková

**Antonie JANALÍKOVÁ** (naskita la  en Holešov; mortinta la ) estis ĉeĥa instruistino, pacifistino kaj  esperantistino.

Ŝi propagandis pacifismon, Esperantismon, liberan penson ktp. Dum la unua mondmilito ŝi estis arestita pro suspekto de nepatriota sinteno. Multe ŝi vojaĝis uzante Esperanton. Post ŝia morto por honorigi ŝian rememoron, oni eldonis broŝuron, kies kelkaj partoj propagandis Esperanton efikplene.

Ŝia patro estis advokata oficisto (notaria aktisto) en Holešov, en 1887 en Brno, kie li mortas en 1894. La 20-jara filino ricevas postenon de sub-instruistino en Bystřice pod Hostýnem. Ŝi parolis ruse, esperante, france, germane kaj angle, vojaĝis tra Svislando, Germanio, Belgio, Nederlando, Italio, Hispanio, Ruslando kaj Danlando.

En 1914 ŝi veturis kun koleginoj-instruistinoj Minaříková, Tošnarová kaj Zapletalová al UK en Parizo, kie ilin surprizis milito. Tuj ili fariĝis malamikoj kaj nur post kelkaj aventuroj ku helpo de esperantistoj kaj pentristo František Kupka ili revenis hejmen  tra Ĝenovo. Sed hejme ŝi estis suspektata pri kontraŭŝtata agado kaj travivis tri malbelajn monatojn en Brno, en la strato Cejl, en unu ĉambro kun ŝtelistinoj kaj prostituinoj.

## Verkoj
**Mia malliberigo* (La Progreso 1918, č. 3, p. 24-25, č. 5-6, p. 43-44, č. 8, p. 64-65, č. 10, p. 76-77)
**Život a práce Antonie Janalíkové* (La vivo kaj laboro de Antonie Janalíková, Brno 1924, eldonis Unuiĝo de Moraviaj Instruistinoj)
Enhavo de la broŝuro:
** Ant. Gebauerová: *Za Antonií Janalíkovou* (Postmorte pri Antonie Janalíková)
**Antonie Janalíková: *Abstinentní hnutí* (Movado por abstinado)
**Antonie Janalíková: *O významu mezinárodního jazyka* (Pri la signifo de la internacia lingvo)
**Ant. Bystřická: *Ze zajetí* (El kaptiteco - kvar ĉeĥajn esperantistinojn surprizis la milito 1914 en Parizo)
**Antonie Janalíková: *Vzpomínky z rakouského kriminálu* (Rememoroj pri la aŭstria krimulejo - ĉeĥa versio de la artikolo Mia malliberigo)
**Antonie Janalíková: *Dojmy z Dánska* (Impresoj el Danlando)
***Doslov* (Postparolo de la Unuiĝo de Moraviaj Instruistinoj)

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Joseph Jamin

eta|dekstre|La Lingva Komitato en 1907. Jamin estas la dua je la dua linio, el la supro.

**Joseph JAMIN** estis belga arĥitekto, esperantisto kaj poste idisto en Bruselo, Li estis frato de Leopold Jamin kaj membro de la Lingva Komitato en 1907.

Jamin multe akcelis la esperantan propagandon kaj verkis du broŝurojn; dum 1902-1905 li estis ĉefo-redaktoro de *Belga Sonorilo*. Poste li pasis al Ido, en 1908 proponis esperantidon nomiĝitan *Mez-Voio*. Eble estas kompromiso inter Esperanto kaj Ido. Ŝajne la projekto similas al Antido.

Jamin estis dum multaj jaroj eldonisto de idista gazeto.
## Verkoj
**Pour tes congrès futurs : l’ Esperanto*. Eld. Ferd. Ickx , Leuven, 1912, 13 paĝoj. 

## Bildaro 

Dosiero:1904 Antv Grupo Esp.jpeg|Fondo de "Antverpena Grupo Esperantisto", 1904

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/J en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).

Kategorio:Belgaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Kategorio:Idistoj
Jamin, Joseph
Fran Janjiĉ

**Fran JANJIĆ** (naskiĝis 1907 - mortis la 21-an de februaro 1992 en Zagrebo) estis kunfondinto de la kontraŭ-tuberkuloza dispensaria servo en Kroatio kaj dum longa tempo fakdelegito de UEA pri ftizologio.

Junaĝe li aperigis beletrajn tradukojn el la kroata, i.a. en Literatura Mondo, kaj la romano ''Ano de l'ringludo* de D. Šimunović povis publikiĝi en la ĉina pere de lia esperantigo. Li instruis Esperanton ĉe la Zagreba Universitato.

## Tradukoj
**Hasanagaino* (bosnia muzulmana popolbalado, 1975)
*Ŝimunoviĉ, Dinko: *Ano de l' ringludo'' (Leipzig: Hirt, Esperanto-Fako, 1926. - 85 p.)

Kategorio:Kroataj esperantistoj
Jaĉjo Holm kaj liaj amikoj

***Jaĉjo Holm kaj liaj amikoj***  estas romano de W. G. van de Hulst, tradukita el la nederlanda de Hendrick Cornelis Leeuwen, ilustrita de Johan Herman Isings. La 235-paĝa libro aperis en 1933 ĉe Callenbach en Nijkerk (Nederlando).

## Recenzoj 
## Vidu ankaŭ 
En la nederlanda Vikipedio:
* W. G. van de Hulst
* Johan Herman Isings

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/J en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Fikciaj infanoj
Kategorio:Literaturo por infanoj
Kategorio:Verkoj el la esperantigita nederlandlingva literaturo
Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Japana Esperantisto

eta|Koverto por la revuo "La Japana Esperantisto", sendita al Germanio kaj datstampita "Marunouĉi 40.3.11" (la 11-an de Marto, 1907)
**Japana Esperantisto** estis oficiala organo de Japana Esperantista Asocio (JEA), Tokio. De aŭgusto ĝis decembro 1906 ĝi estis nomata *La Japana Esperantisto*. Ĉefredaktoroj estis d-ro Kuroita kaj d-ro J. Takakusu. *Japana Esperantisto* estis riĉe ilustrita kaj enhavis krom nacia propagando kaj kroniko artikolojn pri la japana vivo, precipe pri la ĉerizflora festo, pro kio ĝi baldaŭ akceptis la subtitolon *Internacia ilustrita revuo,* konigas la mondon pri la ekstrema Oriento. De januaro 1914 ĝi aperis tre malgrandigita kaj nur por la propagando en Japanujo.

## Volumoj 
* Vol. 1: aŭg. 1906-marto 1907-8 kaj 8xIV+104 p. 
* Vol. 2: apr.-dec: 1907-9 kajeroj 9xIV+174 p. 
* Vol. 3: jan: aŭg. 1908-7 kajeroj 7xIV+112 p. 
* Vol. 4: jan.-dec. 1909-11 kajeroj. IIxIV+180 p. 
* Vol. 5. jan. apr-majo 1910-3 kajeroj. 3xIV+64 p. 
* Vol. 6: apr: okt. 1911-6 kajeroj 6xIV+60 p.&nbsp;27x20. En 1912 kaj 1913 ĝi ne aperis. Ĝi reaperis jan. 1914-10 p.&nbsp;18x12.

## Vidu ankaŭ 
* Frua Esperanto-gazetaro

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Japanaj gazetoj
Japana Esperanto-Instituto

La **Japana Esperanto-Instituto** (**JEI**; ) estas la plej granda centro de la Esperanto-movado en Japanio. En 1919, ĝin fondis precipe Ossaka Kenĵi, kaj estis gvidita de pluraj personoj. En 1926 JEI akiris la kvalifikon de fondusa jura persono, kies unua prezidanto estis (ĝis morto en 1930) Nakamura Kijoo. Ĝia centra oficejo estas en Tokio, en Ŝinĝuku. Ĝi posedas ankaŭ staĝejon nomatan Esperanto-domo en Jacugatake, en urbo Hokuto, gubernio Jamanaŝi.

La instituto eldonas monatan organon *La Revuo Orienta*.

JEI funkcias kiel la Landa Asocio de Universala Esperanto-Asocio de 1956.

En la jaro 2012 JEI akiris novan leĝan statuson kaj nova prezidanto elektiĝis.

## Bildaro 

Dosiero:1927 Danco de Skeletoj (aldono).jpg|Dokumento el la jaro 1927

## Vidu ankaŭ 
* Azia Komisiono de UEA
* Por frua historio de JEI, vidu: Esperanto-movado en Japanio (ĝis 1934)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (, )
* 
* Oficiala Kanalo ĉe YouTube


Kategorio:Japanaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Esperanto-Institutoj
Gvidlibreto por Japanlando

***Gvidlibreto por Japanlando*** estas 102-paĝa libro, kiun tradukis Japana Esperanto-Instituto kaj eldonis Japana Ministerio de Ŝtatfervojoj en 1927. Ĝi enhavas 37 ilustraĵojn kaj 9 mapojn. 

## Recenzoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/J en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de  CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*  
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Japanio
Kategorio:Verkoj el la esperantigita japanlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Sam Owen Jansson

**Sam Owen JANSSON** (naskiĝis la , mortis la ) estis sveda bibliotekisto, kultur-historiisto, muzea asistanto, esperantisto kaj vortaristo. Dum 1941–1972, li ĉefis la biblioteko de la museo Nordiska museet en Stokholmo, Svedio. Jansson estis filo de Sam Jansson (edzigita al Signe Owen, kredeble la patrino de Sam Owen Jansson). Kun du kunlaborantoj li verkis sveda-esperantan vortaron, kaj li tradukis anglan esperantan lernolibron al la sveda.

Sam Owen Jansson naskiĝis la 19-an de marto 1906 en Stokholmo, Svedio. Li iĝis filozofian magistron en 1929, kaj filozofian licenciiston en 1945 (ambaŭ specoj de ekzamenoj) ĉe Stockholms högskola. Kune kun sia patro Sam Jansson, li faris dialektesploradon en Västmanland por la dialekta arkivo en Upsalo. Poste tio li kunlaboris en kultur-historia censado komencita en 1926 ĉe Nordiska museet, ’La nordia museo’, kaj daŭris labori tie. Li komencis labori en la librejo ekde 1933, kaj iĝis librejestro en 1942. En 1945, li ankaŭ iĝis intendanton ĉe la museo.

Kiel sia patro, li laŭ EdE estis esperantisto de 1921. Li iĝis sekretario, kaj poste prezidanto, de Montagu Christie Butler, kiu aperis en tri eldonoj en 1925, 1928 kaj 1934 (entute 12&nbsp;000 ekzempleroj).

En 1934 aperis lia sveda-esperanta vortaro verkita kune kun Frits Lindén kaj Birger Gerdman.

## Fontoj 
Notu ke kelkaj partoj de la teksto ŝajne estas prenita alieloke.

* Sam Owen Jansson en la sveda enciklopedio *Nationalencyklopedin*
* *Svenska män och kvinnor,* 1942–1948
* Jansson, Sam Owen en Enciklopedio de Esperanto, 1934
* Libris: *Svensk-esperantisk ordbok*, *Måttordbok: svenska måttstermer före metersystemet*, serĉadoj: sam owen jansson, sam owen jansson esperanto

## Eksteraj ligiloj 
* [Libroj](http://search.obvsg.at/primo_library/libweb/action/search.do?dscnt=0&scp.scps=scope%3A(ONB_aleph_esperanto)&tab=onb_sondersammlungen&mode=Basic&vl(freeText0)=sam+owen+jansson&vid=ONB&fn=search) de Sam Owen Jansson en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo

Kategorio:Svedaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
V. T. Jarmaloviĉ

**V. T. Jarmoloviĉ** (? –  estis rusa esperantisto. Mortis juna en batalkampo en Bukovina. Verkis poemojn en Esperanto, kunlaboris je *La Ondo de Esperanto*, LI, *Pola Esperantisto*.

Kategorio:Esperanto-verkistoj
Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝjaro nekonata
Maurice Jaumotte

[eta|220px|Loka Kongresa Komitato; [UK 1960|UK de Esperanto 1960, Bruselo]]
**Maurice JAUMOTTE** (naskiĝis la , mortis la  en Antverpeno, distrikto Wilrijk) estis unu el la plej aktivaj antverpenaj esperantistoj de la 20-a jarcento.
## Movade
400px|eta|Letero de Jaumotte
Li esperantistiĝis en 1917 kaj en 1922 akiris sian diplomon pri instrua kapableco de Esperanto. En 1926 li eniris la unuan administrantaron de la koopera eldona societo *Belga Esperanto-Instituto*. En 1927 li ekapartenis al la unua laŭleĝa administrantaro de la Esperanto-grupo *La Verda Stelo*. En 1928 li eniris la lokan kongresan komitaton de la 20-a Universala Kongreso de Esperanto en Antverpeno. 
En 1953 li iniciatis kaj organizis la unuan Beneluksan Esperanto-Kongreson. La postan jaron li fariĝis prezidanto de *Reĝa Belga Ligo Esperantista*, kies Ora Jubileo estis solene festata en Antverpeno, en 1955.

Li ankaŭ aktivis ĉe la Ruĝa Kruco.

## Verkoj
Dum 20-a Universala Kongreso de Esperanto en Antverpeno aperis *Belga Antologio*, kies franclingvan parton li redaktis, krom traduki diversajn pecojn.

Li verkis la libron *Kompleta Esperanta Rimvortaro* (2a eld. 1930) kaj en 1932 La unua eldono aperis en 1929 en la numeroj de junio ĝis decembro de „Belga Esperantisto“. La dua eldono 1930 estas pliriĉigita je 400 pliaj vortoj. Li verkis ankaŭ la broŝuron *Historio de la Esperanto-grupo La Verda Stelo 1907-1932*, kies prezidanto li estis de 1934 ĝis 1969. En 1965-1966 li kunlaboris je la *Seslingva Aŭto-vortaro*, aperinta en la iama *Aŭto-Revuo*.

## Bildaro 

Dosiero:1960 Letero Jaumotte 2.jpeg

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Rode Kruis-krant 1990 : In memoriam M. Jaumotte, provinciaal voorzitter Antwerpen.
* Verstraeten, Jules 1964 : Toespraak bij 65e verjaardag Maurice Jaumotte, FelixArchief, Antwerpen, document 2233-152, 4 blz.
* Verstraeten, Jules 1971 : Herdenkingstoespraak Maurice Jaumotte, FelixArchief, Antwerpen, document 2233-178, 3 blz.

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/J en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Libroj  de kaj pri Maurice Jaumotte en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 
* Artikoloj  de kaj pri Maurice Jaumotte en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)

Kategorio:Belgaj ĵurnalistoj
Kategorio:Belgaj esperantistoj
Kategorio:Estraranoj de UEA
Sam Jansson

'*Samuel *”Sam”* JANSSON** (naskiĝis la  en Lindesberg, Västmanland, mortis la , Stokholmo), pseŭdonimo **SJn,*' estis sveda liceestro, esperantisto kaj vicprezidanto de Sveda Esperanto-Federacio (SEF). Li estis rektoro de la Beskowa lernejo en Stokholmo, kaj patro de la esperantisto Sam Owen Jansson.

Jansson faris filozofan licencio-ekzamenon (tiama doktor-ranga sveda ekzameno) en la Universitato de Upsalo 1905, kaj venis al la Beskowa lernejo samjare. Ekde 1913 ĝis sia morto, li estis lernejestro tie. Li havis reputadon kiel bona pedagogo disponigita al SEI de ABF la sveda laborista eduka asocio. Jansson ankaŭ verkis altan korespondan kurson de SEF

La gepatroj de Jansson estis la ministo Anders Jansson kaj Susanna Jansson. Li edziĝis en 1905 kun Signe Owen, naskiĝita 1874. Iliaj filo Sam Owen Jansson, ankaŭ esperantisto, estis naskiĝita en 1906. Sam Jansson mortis en 1939.

## Verkoj
**Oevningbok tili elemenärkurs i Esperanto (Ekzercada libro por elementa kurso en Esperanto)*. Eld. Soc. Esperanto, Stockholm, 1931.

**Texthälfte tili Grammofonkurs i Esperanto (Tekstlibro al la gramofonkurso)* Eld. Soc. Esperanto, Stockholm, 1931.

## Referencoj 
* 

Kategorio:Svedaj esperantistoj
Franz Jeitler

**Franz JEITLER** (jajtler) (ps. JoFo), naskiĝis la 17-an de marto 1895 en Zistersdorf (Malsupra Aŭstrio), estis aŭstra popollerneja instruisto kaj ŝtate diplomita instruisto de Esperanto.

Jeitler multe laboris por gepatraj unuiĝoj kaj infanliteraturo. Li estis estrarano de Aŭstria Laborista Ligo Esperantista (ALLE) de 1927 ĝis 1932. Li skribis raportojn, precipe pri la interna kaj kleriga laboro en la grupoj kaj artikolojn en "La Socialisto", organo de ALLE, kaj en Tutmonda Esperantista Pedagogia Servo (TEPS).

Jeitler, Franz
Je la nomo de l' vivo

'''''Je la Nomo de l' Vivo'''*  estas kolekto de filozofi-lirikaj fragmentoj, originale verkitaj de Elio Izgur, eldonita de SAT (1927, 214 paĝoj, multaj ilustraĵoj).

La 26-an de septembro  1934 oni malpermesis en Hungario distribuadon de tiu libro.

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/J en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto'' en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj

Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1927
Kategorio:Poezio
Kategorio:Eldonaĵoj de SAT
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Jen (gazeto)

**Jen** estis internacia gazeto por ŝerco kaj satiro, ilustrita. Ĝin redaktis Frederic Pujulà i Vallès surbaze de materialoj de la kataluna satira revuo *Papitu*, kies traduko ĝi plejparte estis. Ĝi aperis de julio 1909 ĝis majo 1910 en Barcelona. La formato estis 28 x 22 centimetroj; aperis 12 kajeroj, po 16 paĝoj.

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Humuraj gazetoj
Kategorio:Esperantistaj gazetoj de Katalunio
Jarmiloj pasas

***Jarmiloj Pasas***  estas libro pri mondhistorio, originale verkita de Hermann Häfker (aŭ Haefker). La 500-paĝa libro aperis en la jaro 1931 ĉe Heroldo de Esperanto en Kolonjo. 

En sia libro *Ĉiu Ĉiun* konfesas Teodor Jung, ke li skribis grandajn partojn de la libro mem surbaze de germanlingvaj verkoj de Häfker, ĉar tiu daŭre prokrastis la liveron de promesitaj tekstopartoj.

## Recenzoj
eta|Titolopaĝo de la libro
 

 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/J en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Libraro Ludovika 

Kategorio:Historiografio
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Katalogo de Libraro Ludovika
Adam Jodko

**Adam JODKO**, naskiĝis la 24-an de decembro 1892, mortis la 13-a de januaro 1938) estis polo, sovetiano, arĥivsciencisto kaj membro de la Lingva Komitato de 1925 ĝis 1933.

Jodko estis Esperantisto de 1910. Laŭ la Enciklopedio de Esperanto li estis "kompetenta laboranto de Centra Komitato de SEU (Moskvo kaj Minsko)".

Li tradukis "La Faktoron" de Turgenev, 1914 kaj verkis propagandan broŝuron.

En sia aŭtobiografieto li nomas sin "litovpolgermano, naskiĝinta en Belorusio, loĝanta en Rusio kaj konfesanta religion de Kalvino". Jodko estis arestita de la NKVD  kaj pafekzekutita en Mogilov la 13-an de januario 1938.

## Literaturo 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Aŭtobiografieto

## Referencoj 
Kategorio:Polaj esperantistoj
Kategorio:Sovetiaj esperantistoj
Kategorio:Mortintoj en 1937
Kategorio:Murditaj esperantistoj
Johano la Brava (esperanta traduko)

***Johano la Brava***    estas verko de Sándor Petőfi, tradukita de Kálmán Kalocsay. La originala verko, kies hungara titolo estas *János Vitéz*, aperis en 1844 aŭ 1845; ĝi havas la formon de poema fabelo kaj en Hungarujo havas preskaŭ la statuson de nacia trezoro.

Johano (*Kukorica Jancsi*) estas malriĉa paŝtista knabo, kiu perdas sian laboron, ĉar li volas defendi sian amatinon *Iluska*. Li travivas multajn aventurojn kaj sukcesas iĝi brava husaro.

## En Esperanto
*Johano la Brava* : poemfabelo de Petöfi, el la hungara trad. Kalocsay. 1923, 88 p.
Ĝi estis Kronita verko de la Akademio.

### Recenzoj
## Referencoj
## Vidu ankaŭ
* Johano la Brava (poemo)

## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/J en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Fikciaj infanoj
Kategorio:Verkoj el la esperantigita hungarlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Gustav Edvin Johansson

**Gustav Edvin JOHANSSON** (ps. Geji), svedo, librobindisto-mastro. Nask 4. nov. 1898 en Falun. Esperantisto de 1916. Prop. paroladoj, kursgvidado (laŭ Cseh-metodo), organizado. Interpretis prelegantojn. Lerta gramatikulo. Kunfondis Esperanto-distrikton en Dalekarlio kaj SLEF. Multaj artikoloj.

JOHANSSON, Gustav
Wilfred Johnson

**Wilfred B. JOHNSON** (ĝonsn) (naskiĝis la 29-an de decembro 1903 en Sheffield, mortis en 1991) estis angla arĝentometiisto kaj esperantisto.

En 1908, en aĝo de kvar jaroj, transloĝiĝis al Birmingham. Esperantisto li estis ekde decembro 1924. Multajn jarojn li instrus Esperanton sub la loka komitato de Edukado. Li estis delegito de UEA, kontrola ekzamenisto de Brita Esperanto-Asocio, kaj kunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto de 1934.

Kategorio:Britaj esperantistoj
Georgo Jameson Johnston

D-ro **Georgo Jameson JOHNSTON** [ĝonston] (mortis en oktobro 1926 en Dublin) estis irlanda esperantisto kaj profesoro pri ĥirurgio en Dublin.

Aliĝinte al BEA en 1909, li estis unu el la vicprezidantoj de IEA. En 1913 estis prezidanto de TEKA.

Johnston, Georgo Jameson
Johnston, Georgo Jameson
Ion Ionescu-Căpăţână

**Ion IONESCU-CĂPĂȚÂNA** (naskiĝinta la  en Bukareŝto, mortinta en aprilo 1942 en Soutraine apud Rantigny) estis rumana esperantisto kaj publicisto.

Li esperantistiĝis en la jaro 1931; li fariĝis sekretario de Rumana Esperanto-Societo, redaktoro kaj eldonisto de la rumanlingva "Vegetarismul" kaj de "Vegetarano", organo de Internacia Vegetarana Ligo Esperantista, kies ĝenerala sekretario li estas.
 
Căpăţână estis aŭtodidakto kaj entuziasma propagandisto de Esperanto kaj de vegetarismo, de pacismo kaj de liberpensado. Pri ĉi tio li skribis gazete kaj en diversaj broŝuroj. En 1935 li transloĝiĝis al Parizo de kie li kunordigis presad-servon por batalantoj en Hispana Enlanda Milito. En 1938 li ekloĝis en la departemento Oise, solece arbarrande en ligna kabano. En ĝi troviĝis biblioteko kaj malgranda presejo. Li mortis post manĝo de venenaj fungoj kaj neeblo ricevi tujan medicinan helpon.

Li eldonis en kvar lingvoj (Esperante de li mem; france de Gérard de Lacaze-Duthiers; hispane de Benjamín Cano Ruiz; rumane de Eugen Relgis) la kajerojn "Cahiers de l’Artistocratie" (1939-40). Li eĉ planis krei internacian renkontiĝcentron por samideanoj. La lasta de li farita verko temis pri Panait Istrati. 
## Eksteraj ligiloj
*Eugen Relgis: "Libertari şi pacifişti din România" - ĉe: *Idea*, 54 (2019), samtempe etbiografio 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1915
Kategorio:Rumanaj esperantistoj
István Joó

D-ro **István Joó** [iŝtvAn jO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Joó István,** estis hungara juristo kaj urba konsilisto en Debrecen.

István Joó naskiĝis  en Debrecen.

István esperantistiĝis en 1903 kaj estis la unua esperantisto en sia naskiĝurbo. Tie elkreskis vigla Esperanto-movado el lia amika kaj konatula rondo. Li estis la unua prezidanto de loka Esperanto-grupo, kaj ankoraŭ estis prezidanto en 1933, tiam la *Enciklopedio de Esperanto* aperis. En 1905, István tradukis poemon al Esperanto por *Lingvo Internacia*.

## Referencoj 
Joo, Istvan
Joŝino Sakuzo

**JOŜINO Sakuzo** (吉野 作造 [joŝino sakuzō]; Hepburn: *YOSHINO Sakuzo*; Kunrei: *YOSINO Sakuzo*) (naskiĝis la 29-an de januaro 1878, mortis la 18-an de marto 1933) estis japana pensulo de demokratio. Dum kaj post la unua mondmilito li multe gvidis junularon al demokratio.

Li naskiĝis en Mijagi prefektujo, en nune Furukaŭa, en Tokamaĉi. Li diplomis kiel la plej eminenta de Politikscienca Sekcio de Jura Fakultato de Imperia Universitato de Tokio. En 1905 lin interesis artikolo de W. Stead en *Review of Reviews.* Li tradukis ĝin por *Sinzin*. Li iris al Ĉinio kaj instruis plejaĝan filon de Yuan Shikai. Reveninte li iĝis asistprofesoro kaj profesoro de Jura Fakultato de Imperia Universitato de
Tókyó.

Kategorio:Japanaj verkistoj
Jovan Jovanoviĉ

**Jovan P. JOVANOVIĈ** estis serbo kaj laŭ la stato de la jaro 1934 pensiista inspektoro de ministerio por popola klerigado en Beogrado. En 1908 li eldonis la unuan serban lernolibron. Laŭ la stato de 1934 li estis retiriĝinta de la movado.

Kategorio:Serbaj esperantistoj
Jozef kaj la edzino de Potifar

***Jozef kaj la edzino de Potifar (aŭ Idoj de Merkuro kaj Eroso)***  estas 388-paĝa romano de Hendrik Bulthuis, originale verkita en Esperanto en du partoj. Ĝi aperis en 1926 ĉe Heroldo de Esperanto en Kolonjo. 

La ĉefrolulo de la romano estas Jozef-Ĉifoneto, filo de ŝtelisto kaj murdisto, dotita per nobla kaj virtema animo elkreskas inter krimuloj konservante la purecon de sia koro.

## Recenzoj
## Vidu ankaŭ
*Listo de Esperantaj romanoj
*La skandalo pro Jozefo

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/J en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo de Libraro Ludovika 
* Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
* Por elŝuti 

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Biblioteko Hippolyte Sebert
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Biblio en populara kulturo
Vlado Jukl

Prof. **Vladimir Jukl** ankaŭ konata kiel **Vlado JUKL**, naskiĝinta la 12-an de februaro 1892 en Mannheim (Germanio) kaj morta en la 1-a de majo 1949, estis ĉeĥoslovaka esperantisto kaj profesoro ĉe la Komerca Akademio en Bratislava. Li estis funkciulo de diversaj Esperanto-organizaĵoj, dum 1911-1913 ankaŭ en Rusio. Vlado Jukl instruis Esperanton dum vico de sinsekvaj jaroj en sia lernejo, kaj ekde 1933 estis kunlaboranto ĉe la Esperanto-radiodisaŭdigoj en Bratislava.

Vladimir Jukl estis profesoro de la Ĉsl. ŝt. komerca akademio en Bratislava, inspektoro de Esperanto kaj stenografio por la fakaj lernejoj en Slovakio, lektoro de stenografio ĉe la komerca kaj teknika altlernejoj en Bratislava. Ankaŭ sur la kampo de stenografado ludis li rolon kiel vicprezidanto de la Slovakia stenografia konsilantaro kaj kunredaktoro de la stenografia revuo. 

Li esperantistiĝis en la jaro 1909. Antaŭ la unua mondmilito li gvidis jam kursojn en Kievo kaj Moskvo. Jam antaŭ 27 jaroj li komencis instrui Esperanton en la komerca akademio en Bratislava, kiel oficialan, sed nedevigan lernobjekton. Li estis kunfondinto de la Esperanto-Klubo en Bratislava, vicprezidanto de SES, komitatano de EAĈSR, gvidanto de la Ekzamena komisiono de SEI. Sian E-bibliotekon li donacis al la Klubo en Bratislava.

Kategorio:Slovakaj esperantistoj
Kategorio:Mortintoj en 1949
Maria Julivert Aulés

**Maria JULIVERT Aulés**  (naskita en 1888 en El Vendrell; mortinta la 2-an de aprilo 1968) estis kataluna instruistino pri pentrado kaj desegnado, esperantistino aktiva en feminisma movado.

Ŝi esperantistiĝis en 1911 kaj dum 20 jaroj gvidis kursojn. Ŝi faris diversajn prelegojn kaj propagandajn artikolojn kaj verkis plurajn tradukojn kaj originalajn rakontojn. Faman tekston de Zamenhof, *Esenco kaj Estonteco de la ideo de Lingvo Internacia,* ŝi tradukis al la kataluna lingvo.

## Fontoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Seminario pri la vivo de Maria Julivert Aulés
* Alia retejo pri la sama aranĝo 
* Prezentado de la figuro de Maria Julivert Aulés en la Muzeo de Esperanto de Subirats okaze de la Internacia Virina Tago 2012 

Kategorio:Katalunaj esperantistoj