open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Senhistuloj

eta|250ra|Parazooj
La **senhistuloj** aŭ **ŝajn-histuloj** aŭ **parazooj** *(Parazoa)* estas praa subregno de la bestoj. La vorto „Parazoa” signifas laŭvorte "apud bestoj”. Ili diferencas de la antaŭuloj, de la kolumaj flageluloj *(Choanoflagellata)*, ke ili havas makroskopan grandon kaj diferenciitajn ĉelojn, sed ili ne havas verajn histojn kiel la „veraj bestoj” *(Eumetazoa)*. La solaj postrestantaj senhistuloj estas la sponguloj *(Porifera)*, sed kelkaj sciencistoj aldonas ankaŭ la tribon *Placozoa*, kiun reprezentas sola specio *Trichoplax adhaerens*; aliaj sciencistoj aldonas tiun tribon al subregno *Agnozotoa*.

La ŝajn-histuloj estas nesimetriaj (ili do ne havas iun ajn biologian simetrion), ĉiu alia besto estas simetria iuforme. Oni konas ĉ. 5000 spongospeciojn, el kiuj 150 vivas en dolĉakvo. La larvoj estas flosantaj, dum la plenkreskitaj sponguloj loksidas.

Kategorio:Bestoj
Histuloj

alternative=1-й столбец: обыкновенный кальмар, тигр 2-й столбец: Chrysaora quinquecirrha, Aphthona flava В самом низу находится Eunereis longissima|eta
La **(veraj) histuloj** aŭ **eŭmetazooj** *(Eumetazoa)* estas biologia klado (subregno), kiu entenas ĉiujn bestajn grupojn krom la sponguloj. Ilia karakterizaĵo, ke ili havas verajn histojn, kiuj formas dermojn kaj la embrio evoluas tra stato gastrulo *(gastrula)*. Oni listigas en la kladon ĉiukaze la grupojn Ctenophora, Cnidaria kaj Bilateria. La enlistigo de Mesozoa kaj Placozoa *(Trichoplax adhaerens)* estas diskutita.

La komunan originon de la sponguloj kaj la ver-histuloj montras la ĉeesto de la kolumaj flageluloj en ambaŭ grupoj.

La terhistoria elformiĝo, ekapero de la veraj histaj bestoj okazis en la periodo de ediacara, sed la plej fruaj eŭmetazooj ne postlasis spuron inter la fosilioj, tiel oni supozas ilian pli fruan originon.

La Vernanimalcula estas duflankula, triderma besto, kiu vivis ĉe fino de la cryogenium, do antaŭ la periodo de ediacara, laŭ malkovrintoj de la bestaj fosilioj.

Kategorio:Bestoj
Árpád Sata

**SATA Árpád** [pr.ŝata] estas rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Odorheiu Secuiesc la 17-an de oktobro 1950.

## Kariero 
Árpád Sata apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li finis en 1973 en Szentgyörgyi István Színművészeti Intézet de Târgu Mureş. Por du jaroj li ludis en Satu Mare kaj ekde 1975 en Kluĵo. Ekde 1993 li estis membro de Teatro Gárdonyi Géza en Eger. Li havis kaj prozajn kaj muzikajn rolojn. Li instruis ankaŭ aktorteknikon en koncerna studio. Kun sia edzino en 2012 li fondis propran teatran trupon. Li ricevis premiojn inter 1971-2005 kaj titolon "eterna membro de la testro" en 2007.

## Roloj 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Sipák
** Kiel Plaĉas al Vi - Silvius; Corinnus
** Hamleto - Laertes; Polonius
** Vintra Fabelo - paŝtisto
* Molière:
** L' Avarulo - Jakab
* Kleraj virinoj - Tüske
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - inspektoro
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Rudolf
* Ede Szigligeti:
** *Liliomfi* - Kányai
** *Fenn az ernyő, nincsen kas* - Rejtei
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Ferapont
* József Katona: *Bánk bán* - banuso Simon
* Károly Nóti: Hyppolit, la lakeo - Mátyás Schneider (ĉefrolo)
* István Örkény: *Tóték* - Cipriani (profesoro)
* Pongrác Kacsóh: *János vitéz* - 1-a kamparano
* Joseph Stein - Jerry Bock: Violonisto sur la tegmento - Jássl (ĉapelisto)

## Elektitaj filmoj 
* *Mula-tó* (televida serio) (2015) - gasto
* *A negyedik hónap* (mallonga filmo, 2016) - ĉefluanto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/sata-arpad/person-21228
* Pluaj rolojhttp://www.hamlet.ro/emberek.php?id=847 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Katla

**Katla** estas subglaĉera vulkano en Islando. Ĝi estas parto de la glaĉero Mýrdalsjökull.

En la lastaj jarcentoj Katla erupciis ĉiu 40 ĝis 80 jaroj - tamen la lasta erupcio okazis en 1918. Siaj erupcioj rezultas en grandaj akvaj inundoj kiam malsolidiĝas glacio.

Vulkanerupcioj en Eyjafjallajökull, kiel en aprilo 2010, estas multe pli maloftaj. Tamen erupcioj en Katla ofte sekvas erupcioj en Eyjafjallajökull.

Kategorio:Glaĉeroj en Islando
Kategorio:Montoj en Islando
Kategorio:Vulkanoj en Islando
Kategorio:Montoj kun alteco inter 1000 kaj 1999 m
Flavokula sturno

La **Flavokula sturno** (***Aplonis mystacea***) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas monotipa specio, indiĝena de nesekvaj areoj de okcidenta kaj sudcentra Novgvineo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Tiuj birdoj estas tre similaj al metalaj sturnoj kun okuloj blankecaj de malproksime sed palflavecaj de proksime tre diferencaj el la ruĝecaj de Metalosturno. Ili havas longan voston kaj **verdobrilan nigran plumaron** kun iom pli da bruna nuanco en kapo kaj kolo kaj malpli da purpura irizo. La junuloj estas identigeblaj nur laŭ la okulkoloro.

Ili kutime estas en aroj solaj aŭ en miksitaj kunmanĝantaroj kun metalosturnoj kaj reproduktiĝas en kolonioj de ĝis 150 nestoj en unu arbo globoformaj ĉu penditaj ĉu retenitaj foje kune.

La voĉo estas altatona babilema alvoko.

## Referencoj 
* Nestokolonio de Flavokula sturno, Aplonis mystacea
* BirdLife International 2004.  Aplonis mystacea .   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Azio
Alaquines

**Alaquines** estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500&nbsp;km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Alaquines. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24002.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7831 loĝantojn. El tiuj estis 3839 viroj kaj 3992 virinoj. La komunumo havas surfacon de 569,04&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1280 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 500,0&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 7584 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 106 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,4 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la 7584 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 7201 apartenis al la katolika religio kaj 179 al la evangelia religio. 204 personoj apartenis al aliaj religioj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Alaquines  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de San Luis Potosí
Edwin Sahlinger

**Edwin Sahlinger**,  (naskiĝis la  en Bruntál, Ĉeĥio; mortis la  en Prievidza)  – instruisto; post la Dua mondmilito gvidis E-kursojn en Svit, Kežmarok, Levoča kaj organizis E-movadon en subtatra regiono; honora instruisto de SEI (nomata 1950); en 1927 faris ŝtatan ekzamenon por E-o en Ĉeĥoslovakio; en 1968 instruis E-on dum Somera E-Seminario en Prievidza; studis psikologion en Oksfordo.

## Fonto 
Ján Vajs: 100 gravaj personoj (de slovaka E-movado), II-a eldono, por LEK eldonis Espero 2009.

Kategorio:Slovakaj esperantistoj
Duatlono

eta|Duatlono, 2014
**Duatlono** estas plursporta evento kiu kombinas kuradon kaj bicikladon. Ĝi konsistas kuran etapon, sekvatan de bicikla etapo, kaj poste finiĝas per alia kura etapo. La kuroj povas esti kaj strataj kaj transterenaj.

Tiu kiu partoprenas duatlonojn estas nomata duatleto.

Duatlono havas multon komunan kun triatlono, kaj estas ankaŭ organizata de la Internacia Triatlona Unio (ITU), la internacia triatlona federacio.  La diferenco estas la mankanta naĝada etapo. Alia variaĵo de triatlono estas la akvatlono, kiu kombinas kuradon kaj naĝadon.

Duatlonaj konkursoj okazas sur mallongaj, mezaj (normaj) kaj longaj distancoj. Sprinta duatlono konsistas el 5-km kurado, 20-km biciklado kaj 2,5-km kurado. La norma distanco estas 10-km kuro, 40-km biciklado kaj 5-km kurado. Longaj distancoj ne estas normigitaj, sed, ekzemple, la *Powerman Zofingen* estas 10-km kurado, 150-km biciklado kaj plia 30-km kurado. 

## Mensa kaj korpa efikoj 
La muskoloj de la korpo estas tre lacaj eĉ antaŭ ol la dua kurado komenciĝas. La efiko de ĉi tiu laceco, kune kun la ŝanĝo en la moviĝformo de la korpo de la monotona movado de biciklado al kurado, estas tre forta kaj estas foje priskribita de biatletoj kiel kreado de sento de ia "revkuro" - sento, ke la kruroj moviĝas sed la korpo ne progresas. Ĉi tiu sento pasas post kelkaj cent metroj da kurado, kiam la korpo kutimiĝas al la kurmovo. La unua etapo de kurado estas tial akompanata ankaŭ de mensa malfacilaĵo. Por superi ĝin, duatlonaj atletoj inkluzivas ekzercojn por ĉi tiu transiro en sian trejnadon.

## Teama 
eta|La kurada-biciklada transira zono ĉe duatlono
Ekzistas du variaĵoj de teama duatlono. En la unua, la teamo konsistas el kuristo kaj biciklanto, kiuj alterne transdonas la bastonon unu al la alia en transira zono.

En la dua variaĵo, ambaŭ teammembroj kovras la distancon kune, unu kuras kaj la alia biciklas. Ili rajtas pasi la biciklon tien kaj reen, sed ne rajtas moviĝi pli unu de la alia (ekzemple, pli ol 10 metrojn).

## Rilataj sportoj 
Duatlono estas plej proksime rilata al triatlono, la ŝlosila diferenco estas la foresto de naĝado. Aliaj sportoj kiuj evoluis el triatlono inkluzivas akvatlonon, kiu kombinas naĝadon kaj kuradon sed ne inkluzivas bicikladon, kaj akvobiciklon, kiu kombinas naĝadon kaj bicikladon sed ne inkluzivas kuradon.

Duatlono havas sian propran vintran variaĵon, nomatan vintra duatlono, kiu kombinas kuradon - skikuradon - kuradon en triparta konkurso.

## Famaj duatletoj 
### Viroj 
* Kenny Souza, 1990 ITU Mondĉampiono
* Koen Maris – Mondĉampiono de la Powerman-duatlono en 2007 (10km/150km/30km)
* Emilio Martin estas la Monda Ĉampiono pri Mallonga Distanco en 2012 en Nancio 

### Virinoj 
* Catriona Morrison, mondĉampionino en 2006 kaj 2010

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Biatlono, vintrosporta kombino de skiado kaj pafado.

## Eksteraj ligiloj 
* London Duathlon
* NI Duathlon (Norda Irlando) 
* Duathlon.ca
* Duathlon.com 

Kategorio:Sportoj
Magyarhertelend

**Magyarhertelend** [madjarhertelend] estas malgranda vilaĝo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono *Suda* Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Komló. En la loknomo magyar signifas hungare: hungaro.

## Bazaj informoj 
* Areo: 16 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 660
* Poŝtkodo: 7394
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°11′20″N 18°09'08″E

## Situo 
Magyarhertelend situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Dombóvár-Komló.

## Historio 
En 1566 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1775 germanoj apude fondis kolonion. En 1981 la najbara vilaĝeto **Barátúr** aliĝis al Magyarhertelend.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dolorplena patrino de 1777
* kampadejo
* kuracbanejo kun du fontoj (550 m-ojn profunda, 38 C grada; 1062 m-ojn profunda, 63 C grada)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Banlokoj
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Altkreska junipero

La **altkreska junipero**  (*Juniperus procera*), estas koniferarbo hejma en la montaroj de orienta Afriko ekde orienta  Sudano, suden ĝis Zimbabvo, kaj en la sudokcidenta Araba Duoninsulo. Ĝi estas karakteriza arbo de la *Afromontana  flaŭro*  kaj la plej altkreskanta  juniperospecio en la mondo.

## Priskribo 
Tiu afrotropisa mezgranda arbo atingas altecon de 20–25 m (malofte de 40 m), kun trunka diametro ĝis 1,5–2 m kaj larĝ-konusa ĝis sfera aŭ neregula arbokrono. La folioj prezentas du  formojn, junaĝajn pinglecajn 8–15&nbsp;mm longajn foliojn je ĝermoplanto, kaj plenkreskajn 0,5–3&nbsp;mm longajn skvam-foliojn je pli maljunaj plantoj, aranĝite je kontraŭstarantaj duopoj aŭ je rozete starantaj triopoj.  La altkreska junipero estas dioika, kun masklaj kaj inecaj strobiloj je apartaj plantoj, sed iuj individuoj estas monoikaj. La strobiloj estas berecaj, kun diametro de 4–8&nbsp;mm, blu-nigraj kun blankec-vaksa lanugo. Ili entenas 2-5 semojn kaj maturiĝas dum 12-18 monatoj. La masklaj strobiloj longas 3–5&nbsp;mm, kaj eligis siajn polenojn fru-printempe.

La altkreska junipero estas la sola el la genro kiu troviĝas sude de la ekvatoro, kaj oni  supozas ke ĝi relative freŝdate koloniis Afrikon; la specio montras tre malmulte da variebleco asociata kun longa periodo de evoluo . Ĝi estas tre parenca al *Juniperus excelsa* de sudokcidenta Azio, verŝajne devenanta de komuna praulo kun tiu specio en sudokcidenta Azio.

## Vidu ankaŭ 
*Albert-riftaj montarbaroj
*Etiopaj Altaĵoj
*Ĝibutia frankolino
*Somalia dikbekulo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  
* Altkreska junipero (*USDA*) 
* Altkreska junipero (*Arkive*) 
* Altkreska junipero (*NCBI*)

## Bibliografio 
* Adams, R. P.  2004 :  Junipers of the World: The genus *Juniperus*. Victoria: Trafford. ISBN 1-4120-4250-X 
*Endlicher S.L. 1847 : Synopsis Coniferarum 26.
* Farjon, A. 2005 : Monograph of *Cupressaceae* and *Sciadopitys*. Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 1-84246-068-4.

Kategorio:Cipresacoj
Kategorio:Arboj
Kategorio:Afrotropisa flaŭro
Tamás Néda

**NÉDA Tamás** [pr. ne:da] estas rumanuja hungara fizikisto naskiĝinta en Kluĵo la 3-an de majo 1969. Li estas la filo de fizikisto Árpád Néda, de matematikistino Ágnes Néda kaj la pli juna frato de fizikisto Zoltán Néda.

## Kariero
Tamás Néda estas ekde 2003 universitata adjunkto de la Sapientia EMTE en la fako de mediscienco.

## Libroj
**Környezetvédelmi laborgyakorlatok* (kunulaŭtoro), Kv., 2008;
**Radon a Kárpát Medencében* (kunulaŭtoro), Kv., 2008;
**Radon contentration levels in dry CO2 emanations Harghita Băi, Romania, used for curative purposes* (kunulaŭtoro), 2008;
**Natural Radioactivity of Biulding Materials: Indoor Air Quiality an Clima* (kunulaŭtoro), 1994;
**Ion Optical Solutions involved in forensic mass spectometry* (kunulaŭtoro, 2008.

## Fonto
*Erdélyi Magyar Ki Kicsoda 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj fizikistoj
János Borosnyai Lukács

**BOROSNYAI LUKÁCS János** [pr. boroŝnjai luka:ĉ] estis hungara reformita episkopo en Transilvanujo naskiĝinta en Feldoboly en 1694 kaj mortinta en Marosvásárhely  1760. Li estis la patro de Simon Borosnyai Lukács kaj de György Borosnyai Lukács

## Kariero
Borosnyai Lukács ekde 1716 estis ĉedoma edukisto en la familio de grafo Miklós Bethlen, poste li instruis en Nadjenjedo kaj Vízakna. Antaŭ 1726 li vivis kvin jarojn eksterlande. Hejmenveninte li estis kortega pastro de Simonné Kemény en Vécs. Ekde 1727 li estis pastro en Nadjenjedo, ekde 1735 instruisto en Székelyudvarhely. Li iĝis episkopo en 1749.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj edukistoj
László Boros

**BOROS László** [pr. boroŝ] estis hungara ĵurnalisto naskiĝinta en Koloĵvaro la 21-an de decembro 1892 kaj mortinta en Budapeŝto  la 11-an de oktobro 1948. 

## Kariero
Boros finis juron en la Universitato Koloĵvaro kaj iĝis raportisto de la gazeto Ellenzék. Li estis soldato en la unua mondmilito. Ekde la fino de la 1918 li estis kunlaboranto de la *8 Órai Újság*, poste ĝia politika rubrikestro. En la 30-aj jaroj li laboris por la *Reggeli Újság*, poste *Hétfő Reggel*. Ekde 1945 li estis ĝis sia morto rubrikestro tribunala de la *Hírlap*. Li verkis komediojn, filmscenarojn, kabaretscenetojn. 

## Verkoj
**Gyuri úrfi* (komedio, Nemzeti Színház, Bp., 1925); 
**Az új szomszéd* (komedio, 1927).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Gábor Boros

**BOROS Gábor** [pr. boroŝ] estis hungara instruisto, literatur- kaj stenografihistoriisto naskiĝinta en Nadjenjedo la 18-an de decembro 1855 kaj mortinta en Erzsébetváros la 1-an de junio 1913. 

## Kariero
Boros estis ekde 1897 ĝis 1902 direktoro de gimnazio de Deĵo, poste ĝis sia morto instruisto de gimnazio de Erzsébetváros, universitata privatprofesoro, literatur- kaj stenograihistoriisto. 

## Verkoj
**A magyar nemzeti irodalomtörténet vázlata* (Bp., 1883); 
**Útmutató a pályaválasztás megkönnyítésére* (Nagyszeben, 1889); 
**A gyorsírás történelme* (Bp., 1895).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
József Boros (kuracisto)

**BOROS József** [pr. boroŝ] (naskiĝis la 17-an de oktobro 1890 en Arado, mortis la 11-an de novembro 1962 en Saarbrücken) estis hungara-germana kuracisto, internisto, universitata profesoro. 

## Kariero
Boros sian diplomon havigis en la universitato Budapeŝto (1913). En 1938 li iĝis direktoro de la kliniko pri internaj malsanoj. En decembro 1944 li forlasis Hungarion kaj loksidiĝis en Germanio. En la universitato de Halle li estis ankaŭ rektoro. Ekde 1948 li prelegis en la Universitato Eŭropo en Saar-regiono. Ekde 1950 ĝis 1962 li estis en Saarbrücken direktoro-profesoro de la universitata kliniko de la Saar-regiono.

## Verkoj
**Haematologia* (Bp., 1935); 
**A helyes táplálkozás* (kun Ervin Kolta, Bp., 1940); 
**Lehrbuch der klinischen Hämatologie* (kun Béni Boros, Walter Franz, München-Gräfelfing, 1960).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj internistoj
Telefonnumero

[eta|Vendejo por telefonnumeroj en [Honkongo (2013)]]
**Telefonnumero** estas serio de ciferoj (plej ofte inter ili estas spaco aŭ kuniga streko), kiu identas telefonan stacion. La permesata plej longa ciferoserio povas konsisti el 16 ciferoj.

## Historio 
Tiu nocio etendiĝis post invento de telefoncentralo. Komence la telefonistoj vokis siajn telefonajn staciojn laŭ la familiaj nomoj. Baldaŭ problemo etendiĝis: en iu urbo troviĝis multe da S-roj Grand aŭ Tajlor. Tial oni ekuzis la ciferojn, kiu loke estis perfekta solvo. En tre malgrandaj vilaĝoj sufiĉis unucifera sistemo, en pli grandaj lokoj iom pli, eĉ kvarcifera sistemo.

Post evoluo de telefonio oni faris kontaktojn ne nur loke, sed inter komunumoj. Tial antaŭ la ciferserio oni devis mencii la loknomon, ekzemple Berlino 643, kie loĝis eble S-ro Ŝvarc.

Pro la tutlandaj kaj internaciaj aŭtomataj telefonadoj nuligis la loknomojn, tio ŝanĝiĝis al telefona antaŭkodo aŭ Telefona landonumero. Jen ekzemplo: Korea Esperanto-Junularo: +82-02-717-6974.

La telefonnumeroj komence listiĝis en telefonlibroj, poste oni trovis ilin en interreto.

Kategorio:Telefono
Magyarszék

**Magyarszék** [madjarsEk] estas unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló. En la loknomo magyar signifas hungare: hungaro.
eta|maldekstre|Preĝejo de Magyarszék

## Bazaj informoj 
* Areo: 14 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1130
* Poŝtkodo: 7396
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°11′48″N 18°11'48″E

## Situo 
Magyarszék situas sur deklivoj, laŭ ĉefvojo Pécs-Kaposvár, laŭ fervojo Dombóvár-Komló. Pécs troviĝas je 20 km-oj.

## Historio 
Vojo de la romianoj troviĝis ĉe Magyarszék. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 en formo *"Zeek"*. Supozeble dum regado de la turkoj la komunumo ne senhomiĝis. En la 18-a jarcento germanoj apude fondis apartan kolonion. En 1930 la najbaraj vilaĝetoj unuiĝis kun Magyarszék.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sanktaj Gardanĝeloj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Senŝuaj Fratinoj Ĉiuj Sanktuloj
* ripoza parko

## Famuloj 
En Magyarszék naskiĝis:
* astronomo Sándor Keszthelyi
* korusestroj István Forrai kaj Miklós Forrai.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Zuidermeer

**Zuidermeer** estas vilaĝo situanta en la nederlanda komunumo de Koggenland, en la provinco de Norda Holando.

En 2004, la vilaĝo kalkulis 480 loĝantojn.

## Bild-galerio 

Dosiero:zuidermeer_nl_field_and_train.jpg|Kamparo ĉirkaŭ Zuidermeer
Dosiero:zuidermeer_nl_road.jpg|Vojo de Zuidermeer

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Norda Holando
Kategorio:Polderoj
Tarrós

**Tarrós** [tarOŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd.

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 115
* Poŝtkodo: 7362
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°16′53″N 18°08'32″E

## Situo 
Tarrós situas sur deklivoj, fine de sakovojo, ĉefvojo kaj fervojo Pécs-Dombóvár preteriras. Sásd troviĝas 6, Pécs 38, Budapeŝto 182 kilometrojn http://www.tavolsag.hu/index.asp?go=tavolsag&i1=15635&i2=9566.

## Historio 
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1475 laŭ tiama hungara ortografio *"Tarhos"*. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Tarrós 121 homoj (119 hungaroj, po unu germano kaj cigano). En telefonlibro de Budapeŝto de 2008 4 Tarrósi aŭ Tarrósy familiaj nomoj listiĝis.

En Tarrós migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* lerneja kapelo

## Fontoj 
* http://foldhivatalok.geod.hu/telepules.php?page=15635 

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Aquismón

**Aquismón** estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500&nbsp;km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Aquismón. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24003.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 45074 loĝantojn. El tiuj estis 22735 viroj kaj 22339 virinoj. La komunumo havas surfacon de 785,91&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 100 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 1975,3&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 36056 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 25617 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 71,05 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.

El la 36056 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 33053 apartenis al la katolika religio kaj 2158 al la evangelia religio. 845 personoj apartenis al aliaj religioj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
*Aquismón  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de San Luis Potosí
Mecsekpölöske

**Mecsekpölöske** [meĉekpoloŝke], kroate **Pliške** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló.
eta|Blazono de Mecsekpölöske

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 450
* Poŝtkodo: 7300
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°13′25″N 18°12'37″E

## Situo 
Mecsekpölöske situas en montaro Mecsek, en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ la fervoja linio Dombóvár-Komló. La lasta urbo troviĝas 6, Mágocs 14&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 en formo *"Pyliske"*. Dum regado de la turkoj la komunumo ne senhomiĝis. En la 18-a jarcento germanoj alvenis. Ekde 1898 oni uzas la nunan loknomon. En Mecsekpölöske migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* lernejo kun kampanilo de 1911
* fiŝkaptista lago

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Blazono de la Fiĝioj

La **blazono de la Fiĝioj** estas oficiale uzata ekde la 4-a de julio 1908.

## Priskribo 
Super arĝenta, per ruĝa georga kruco kvaronigita blazonŝildo situas ruĝa ŝildosupro kun ora, brita leono, tenanta kokosnukson.

# La unua blazonoparto, supre heraldike dekstre (do el spektanta vidpunkto maldekstre), enhavas tri plantojn de sukerkano.
# La dua blazonoparto, supre heraldike maldekstre, enhavas palmon.
# En la tria blazonoparto, sube heraldike dekstre, estas bildigita blanka packolombo.
# La lasta blazonoparto, sube heraldike maldekstre, montras bananujon.

Super la ŝildo sur arĝenta-ruĝa dekoraĵo situas fiĝia balanciera boato, nomata *Takia*.

Maldekstre kaj dekstre de la ŝildo staras du lokuloj en tradiciaj militaj vestaĵoj - ili servas kiel ŝildoportantoj. La du homoj portas tradician zontukon, la heraldike dekstra persono krome lanco kaj la heraldike maldekstra klabon. Ili staras sur rubando, sur kiu estas notata la nacia moto de la fiĝiaj insuloj:
:„*Rerevaka na Kalou ka Doka na Tui.*“
:(*Timu dion kaj honorigu la reĝinon.*)

Kategorio:Naciaj simboloj de la Fiĝioj
Fiĝioj
Eyjafjöll

**Eyjafjöll** ('** „insulo” kaj **' „monto”), estas Islanda vulkano tegita de la glaĉeroEyjafjallajökull. Per metonimio, la nomo Eyjafjallajökull oni uzas por nomi kaj la vulkanon kaj la glaĉeron kiu kovras ĝin. Oni konas nur kvar erupcioj far tiu ĉi vulkano, la lasta okazinta la 20-an de marto 2010.

## Topografio 
Temas pri eroziita stratovulkano formita el bazalta kaj andesita lafo. Ĝi atingas maksimuman altecon de 1666m kaj estas kronita de kaldrono kies diametro longas inter 3 kaj 4 kilometroj. Granda parto de la monto kovriĝas glacia tavolo el la glaĉero Eyjafjallajökull, kies glaciaj langoj kovras la valojn descendantajn de la vulkano.

La ebenaĵo, kiu etendiĝas de la monto-piedo al la mar-bordo de la Atlantika Oceano, formiĝis per sinsekvaj deponadoj de materialoj trenitaj de superverŝoj kaŭzitaj de diversaj sub-glaciaj erupcioj de Eyjafjöll kaj Katla.

## Notoj 
Kategorio:Vulkanoj en Islando
Béni Boros

**BOROS Béni** [pr. boroŝ] estis hungara inĝeniero prifervoja naskiĝinta en Arado la 7-an de aprilo 1839 kaj mortinta en Arado la 15-an de aprilo 1896.

## Kariero 
Boros studis en Vieno kaj Prago. Li estis la ĉefinĝeniro de departemento Csongrád, poste inĝeniero pri fervojo. Ekde 1875 li estis direktorarano de la Fervojo Arad-Kőrösvölgy. La fervojlinio de la asocio konstruiĝis laŭ liaj planoj kaj direktoj. Li estis ano de la parlamento.

## Verkoj 
* *Az Arad-Kőrösvölgyi vasút tervezete* (Arad, 1875).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj trafikinĝenieroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Szalatnak

**Szalatnak** [salatnak], kroate **Slatnik** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono *Suda* Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Komló.

## Bazaj informoj 
* Areo: 10 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 7334
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°17′23″N 18°16'53″E

## Situo 
Szalatnak situas en valo de rojo, meze de sakovojo, laŭ la fervoja linio Dombóvár-Baja.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1325 laŭ tiama ortografio *"Zalathna"*. En la 18-a jarcento germanoj alvenis. En 2001 la germanoj estis 8 %.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Nomo de Dipatrino
* lago

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Atolosturno

La **Atolosturno** aŭ Feada sturno (***Aplonis feadensis***) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas indiĝena de Novgvineo kaj Salomonoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.

## Priskribo 
Ĝi estas 20 cm longa birdo. Plenkreskuloj estas **brilnigraj kun flavaj okuloj**. Nematurulo estas pli palskvameca en subaj partoj kaj havas pli senkolorajn okulojn. Inter la similaj specio estas la Kantosturno, *A. cantoroides*, kiu havas diference ruĝajn okulojn kaj estas pli longeca, kun pli longa vosto kaj pli pintecaj flugiloj kaj la Metala sturno, *A. metallica*, kiu havas ruĝajn okulojn kaj estas pli svelta kun multe pli longa vosto. For de la teritorio estas la Renelinsula sturno, *A. insularis*, iam konsiderata samspecifa, sed strukture kaj laŭvoĉe distinga. 

La voĉo estas gamo de sturnecaj trilado kaj fajfado. 

## Kutimaro 
La specio troviĝas ofte ĉe ĝardenoj kaj arbarbordoj, foje en malgrandaj aroj. 

Ili manĝas ĉefe fruktojn, kutime en paroj en kanopeo, sed ankaŭ rabas en ĝardenoj bananojn kaj aliajn fruktojn. Ties dependo de naturaj arbaroj aŭ arbospecioj ne estas konataj. Ili nestumas en truoj de malnovaj kaj damaĝita arboj kaj kokospalmoj. Ankaŭ la disveturado ne estas tre bone konataj sed interinsula morfologia variado sugestas limigitan genofluon. 

## Populacio 
Estas malgranda, el 1,000 al 2,500 kaj stabila en malgranda teritorio de ĉirkaŭ 44 km² en kelkaj malgrandaj atoloj de Papuo-Novgvineo kaj Salomonoj. Ili reproduktiĝas en la insuloj Ninigo (3 km²), Hermit (8 km²), Tench (malpli da 1 km²), Nissan (37 km²), Nguria (5 km²) kaj ĉe la grupo Ontong Java (10 km²). Ĝi estas komuna en tiuj insuloj kun ĉirkaŭ 30 birdoj viditaj en Tench kaj Nissan en 1998 kaj 15 en Tench en 1999. Ne estas pli da indikoj pri ŝanĝoj en populacio. 

Ĝi estas minacata pro naturaj kaŭzoj kiaj uraganoj kaj koloniigado de ties insuloj fare de *A. cantoroides*.

La teritoriaj insuloj escepte Nissan estas malgrandaj kaj suferas grandan homan populacipremon sur la malgrandaj kaj fragmentitaj restantaj arbarhabitatoj. Tiele estas minacoj klarigado por agrikulturo kaj kokosplantejoj, ties dependo de arbotruoj por nestumado kaj ĉefe eventuala klimatoŝanĝoj, ĉar plej parto de la teritoriaj insuloj altas nur kelkajn metrojn super marnivelo. 

## Referencoj 
* Konsultita la 9a de aprilo 2010
* BirdLife International 2005.  Aplonis feadensis .   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Frigyes Boros

**BOROS Frigyes** [pr. boroŝ] estis hungara inĝeniero-hidrologo naskiĝinta en Arado en 1825 kaj mortinta en Szeged la 17-an de februaro 1892.
## Kariero
Boros studis en Vieno kaj Pest (urbo), li akiris diplomon en 1844. Dum la Hungara revolucio de 1848 li laboris en projekto de fervojo inter Szolnok-Debrecen. ekde 1857 li estis gvidanto de reguligo de Tiso ĉe Csongrád (urbo). Ekde 1874 li estis tutlanda inspektisto por publikkonstruaĵoj, li konstruis digojn por defendi urbon Szeged. Li estis kunulaŭtoro (Károly Bodoki kaj Márton Klasz) de projekto pri kanalo Felső-Tisza-Érvölgy-Hármas-Körös (1863). Li faris projekton pri kanalo Danubo-Tiso. Li estis nomumita reĝa konsilisto en 1881, en la sekva jaro li pensiuliĝis.

Hungara memorpoemeto pri Frigyes Boros:

"En loko de tiu domo estis iam dometo por inĝeniero-viro (vera heroo defendanta la urbon de la inundo), kiu loĝis iam ĉi tie kaj li tranĉis 9-foje la koleregan blondan Tison. Arad! Vidu sian filon! Popolo de Szeged benu lin!"

## Fontoj
* Magyar Életrajzi Lexikon 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a punkto)
* http://www.csmi-mernoki-kamara.hu/nagy_mernok_elodok/boros_frigyes  
* http://www.banaterra.eu/magyar/B/boros_frigyes.htm  

Kategorio:Hungaraj hidrologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Fimmvörðuháls

eta|300ra|Sur Fimmvörðuháls
eta|300ra|Erupcio sur Fimmvörðuháls en marto 2010

**Fimmvörðuháls** estas montpasejo en Islando. Ĝi estas inter la glaĉeroj Mýrdalsjökull kaj Eyjafjallajökull.

Fimmvörðuháls ligas Skógar sude kaj Þórsmörk norde, kaj estas tre ofta kaj ŝatata marŝvojo. Ĝi estas 22&nbsp;km kaj la plej alta loko estas ĉ. 1000 metroj.

Estas aktivaj vulkanoj, Eyjafjallajökull kaj Katla (sub Mýrdalsjökull) ambaŭflanke de Fimmvörðuháls, kaj en 20-a de marto 2010 komencis erupcio en Fimmvörðuháls mem, ĉ. 1&nbsp;km okcidente de la marŝvojo. La erupcio sekvis malgrandajn tertremojn en Eyjafjallajökull, kaj la kemia profilo de la erupcia lavao kaj la posta erupcio en Eyjafjallajökull supozigas ke temis pri la vulkansistemo de Eyjafjallajökull sed ne tiu de Katla.

Kategorio:Montoj en Islando
Kosma observatorio

[dekstra|300px|eta|La kosma observatorio [Kosmoteleskopo Hubble|Hubble.]]
**Kosma observatorio**, ankaŭ konata kiel **kosma teleskopo**, estas ĉiu instrumento en la kosmo uzata por observi malproksimajn planedojn, galaksiojn aŭ aliajn kosmajn objektojn. Ĉi tiu difino diferencigas ĝin de la satelitoj kiuj estas uzataj por gvatado de la Tero aŭ por komunikadoj.

Ili estas uzataj anstataŭ la surgrundaj observatorioj ĉar, pro la forigo de la influo de la atmosfero, iliaj detekt-kapabloj estas multe pli grandaj.

La plej fama kosma observatorio estas la usona Kosmoteleskopo Hubble.

## Vidu ankaŭ 
* Observatorio
* Misio Kepler
* Teleskopo

-
Kategorio:Observatorioj
Renelinsula sturno

La **Renelinsula sturno** (***Aplonis insularis***)  estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas endemio indiĝena de insulo Renelo de la Salomonoj. Ĝi povas formi superspecion kun la Atolosturno, *A. feadensis*, iam konsiderata samspecifa, sed ĝi estas strukture kaj laŭvoĉe distinga. Ĝi estas monotipa.

La plumaro de la Renelinsula sturno estas nigreca kun verdecblua brilo. Ĝi havas flavoranĝan okulon kaj mallongan voston. Ĝi estas abunda birdo de tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, duarangaj arbaroj kaj kokosplantejoj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Aplonis insularis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Vázsnok

**Vázsnok** [vAĵnok] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sásd.

## Bazaj informoj 
* Areo: 5 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 120
* Poŝtkodo: 7370
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°16′05″N 18°07'30″E

## Situo 
Vázsnok situas en valo de rojo sur deklivoj, fine de tre mallonga sakovojo, ĉefvojo Pécs-Dombóvár kaj fervojo Budapeŝto-Szentlőrinc preteriras.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko, antaŭ la hungaroj keltoj kaj romianoj vivis tie. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 laŭ tiama hungara ortografio *"Wasnuk"*. Post la mezepoko dum regado de turkoj la komunumo ne senhomiĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vázsnok 282 homoj (escepte 2 germanojn ĉiuj hungaroj). Vilaĝservoj estas vendejo, drinkejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* monumento Életfa (=vivoarbo) de 2007

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
František Révay

**František Révay**, (naskiĝis la  mortis la  ) – instruisto; ano de E-klubo Žilina; dum longaj jaroj gvidis kursojn de E-o kaj kontribuadis al diversaj E-gazetoj; kun J. Záhora tradukis en E-on la porinfanan libron Avinjo rakontas de M. Jančová; en 1983 honorigita per bronza insigno de SEA.

## Fonto 
Ján Vajs: 100 gravaj personoj (de slovaka E-movado), II-a eldono, por LEK eldonis Espero 2009.

Kategorio:Slovakaj esperantistoj
Mánfa

**Mánfa** estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló.
eta|maldekstre|Malnova preĝejo de Mánfa
## Bazaj informoj 
* Areo: 28 6&nbsp;km²
* Loĝantaro: 890
* Poŝtkodo: 7304
* Telefonprefikso: 72
* Koordinatoj: 46°09′30″N 18°14'26″E

## Situo 
Mánfa situas en montaro Mecsek, en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Pécs-Kaposvár.

## Historio 
La unuaj mencioj pri la vilaĝoj devenis en formo *"Manfa"* kaj *"Budafa"*. Dum regado de la turkoj la komunumoj ne senhomiĝis. Ili unuiĝis en 1949. Inter 1958-1991 la unuigita vilaĝo estis ekstera parto de Komló.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika Preĝejo Vizito de Maria (Mánfa) el la 12-a jarcento, post jarcento(j) pligrandiĝis kaj gotikiĝis
* romkatolika kapelo omaĝe al Reĝo Stefano la 1-a (Hungario)

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Baranya
Blazono de Kiribato

La **blazono de Kiribato** estis oficiale akceptita en la jaro 1979.

## Priskribo 
En la dividita blazono estas supre flava fregatedo super leviĝanta suno sur ruĝa blazonoparto kaj sub tio tri bluaj ondaj strioj sur heraldike arĝenta, fakte blanka, fono - simbolo de la Pacifika Oceano.

Sur la banderolo sub la blazono videblas la ŝtata moto:
:„*Te Mauri Te Raoi Ao Te Tabomoa*“
:(*sano, paco kaj prospero *)

La sama motivo - sen ŝtata moto - ankaŭ videblas sur la nacia flago de Kiribato.

## Simboleco 
La ondoj simboligas la Pacifikan Oceanon.

La suno simboligu la oran estonton de la sendependa ŝtato.

La fregatedo estas la nacia birdo de Kiribato.

## Historio 
[eta|200px|La [flago de Kiribato]]
La  la brita reĝo Georgo la 6-a donis blazonon al la tiam ankoraŭ brita "Kolonio de la Ĝilbertaj kaj Elisaj Insuloj" (*Gilbert and Ellice Islands Colony*), el kiuj poste iĝis la ŝtatoj Kiribato kaj Tuvalo.

La teksta banderolo en la kiribata kaj tuvala lingvoj videbligis la moton:
:„*Timu dion kaj honorigu la reĝon.*“

En la jaro 1979 tiu blazono kun nova moto iĝis la oficiala blazono de Kiribato.

Kategorio:Naciaj simboloj de Kiribato
Kiribato
Longvosta sturno

La **Longvosta sturno** (***Aplonis magna***) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis.

Ĝi estas endemio indiĝena de la insuloj Sĉutenoj ĉe Novgvineo norde de la okcidenta parto de la insulo apartenanta al Indonezio, grava areo de birda endemismo. Tiu specio estis iam traktata kiel parto de superspecio kun la Metalosturno. Estas du subspecioj, la nomiga raso, kiu loĝas en Biako, kaj *brevicauda*, kiu troviĝas en Numforo. Ĝi vivas en ampleksa gamo de habitatoj je ĉiuj altitudoj, inklude naturan arbaron kaj arbarbordojn, krom homomodifitaj duarangaj arbaroj kaj ĝardenoj. Spite ties malgranda tutmonda teritorio tiu specio ne estas konsiderata minacata de homa agado kaj restas komuna ene de sia teritorio kaj pro tio estas listita kiel malplej zorgiga fare de la IUCN.

## Kutimaro 
Oni scias malmulte pri la biologio de tiu specio. Ili estas rimarkindaj birdoj, sidantaj sur elstaraj malfermaj ripozejoj en arboj simile al dikruro. Ties alvokoj estis priskribataj kiel serio de laŭtaj triladoj, kaj estas ankaŭ descenda trenovoĉo "ĉiuuu". La specio loĝas en malgrandaj grupoj aŭ en paroj, kaj manĝas fruktojn en arboj kaj inter subkeskaĵaro. Oni scias nenion pri ties reprodukta biologio krom ke ili nestumas alte en arboj.

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Azio
Doggerland

eta|dekstra|250px|Mapo de la verŝajna loko de Doggerland (ĉ.8000 a. K)

**Doggerland** estas nomo de antaŭa terponto en la suda Norda Maro, kiu ligis Brition kun la eŭropa kontinento dum la antaŭa glaciepoko. Tiel la teritorio de la nuna Britio ne estis insulo sed duoninsulo. Tra tiu terkolo homoj povis trapasi piede.

Kategorio:Paleogeografio
Kategorio:Historio de Britio
Kategorio:Historia geologio
David C. Jewitt

Li ricevis sian diplomon en 1979 en la Universitato de Londono, fariĝis doktoro pri astronomio en la Kalifornia Instituto de Teknologio en 1980.

Liaj studoj temas pri la kometoj, la transneptunaj objektoj la naturaj satelitoj de Jupitero kaj la formiĝo de la sunsistemo.

Li malkovris aŭ kun-malkovris plurajn el la naturaj satelitoj de Jupitero, Saturno, Urano kaj Neptuno en kunlaboro kun Scott S. Sheppard

Li malkovris ankaŭ, kun Chadwick A. Trujillo kaj Jane X. Luu, la transneptunan objekton (19308) 1996 TO66

La asteroido 6434 Jewitt tiel nomiĝis en lia honoro.

## Naturaj satelitoj malkovritaj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de David C. Jewitt

## Eksteraj ligiloj 
*  Kariertabelo
*  Videoa intervjuvo
*  Paĝaro de David Jewitt

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Kategorio:Malkovrintoj de lunoj
Will Champion

**Will Champion**, naskita la , estas drumisto de la grupo Coldplay. Li ludas drumon, kvankam li neniam faris drumon antaūe. Li scias ludi gitaron, basgitaron, buŝharmonikon kaj pianon.

Kategorio:Anglaj drumistoj
Tanimbara sturno

La **Tanimbara sturno** (***Aplonis crassa***)  estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas endemio indiĝena de Indonezio, pli precize de insuloj Tanimbaroj en Malgrandaj Sundoj. Ĝi formas superspecion kun la Kantosturno, *A. cantoroides*. Ĝi estas monotipa. 

Ĝi estas malhelblunigreca pli hela sube. Junuloj estas sube blankecaj kun iom da griza strieco.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ manglejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Aplonis crassa.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 24an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Ebersecken

**Ebersecken** estas loĝloko kaj eksa komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando, kiu havis 425 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. La 1-an de januaro 2020, ĝi fuziis kun Altishofen.

## Geografio 
Ebersecken situas en la Svisa Mezlando en la tiel nomita *Willisauer Bergland* (Montarlando de Willisau) en flanka valeto de la valo de Wigger inter du montetoĉenoj ĉe la bordo de la rojo *Rickenbach*. Al la komunumo apartenas ankaŭ la eksklavo kun la vilaĝeto Lingi sude de la ĉefteritorio. Krome ĝi konsistas el la ĉefvilaĝo Ebersecken mem, Badachtal, Goldbach kaj Wallbrig kaj krome diversaj izolitaj bieno.

## Najbaraj komunumoj 
La loĝloko Ebersecken limas en nordo al Reiden, en nordoriento al Altishofen, en oriento al Nebikon, en sudoriento al Schötz, en sudo al Ohmstal, al eksklavo de Grossdietwil kaj al Fischbach, en sudokcidento al Grossdietwil, en okcidento al Altbüron, en nordokcidento al alia ekskalvo de Grossdietwil, kaj krome la eksklavo Lingi limas en sudo ankaŭ al Zell LU.

## Trafiko 
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la buslinio de Dagmersellen tra Nebikon kaj Schötz al Ebersecken.

La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas nordoriente en distanco de 8 km en Dagmersellen.

En la jaro 1874 estis konstruita fervojtunelo al Altbüron. La fervojlinio de Wauwil al Langenthal, kiu devintus konduki tra tiu tunelo, tamen neniam estis realigita, ĉar mankis la mono por finkustrui la tro kostan projekton.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Ebersecken datiĝas el la jaro 1274 kiel *Eberseche*. La kapelo *Sankt-Ulriko* de la kastelo de la Senjoroj de Balm jam estis menciita en la jaro 1000. Dum mezepoko Ebersecken troviĝis sub la regado de la Senjoroj de Balm, kiuj estis vasaloj de la Habsburgoj. Ili konstruis en la 13-a jarcento monaĥejon por cistercianinoj, kiu estis konsakrita la 23-an de julio 1275. En la jaro 1461 la monaĥinejo preskaŭ komplete forbruliĝis kaj malgraŭ rekonstrui ĝi en la jaro 1594 estis forlasita. En la jaro 1707 ĝi estis malkonstruita.
Ebersecken kun la cetero distrikto Willisau fariĝis en la jaro 1407 posedaĵo de la urbo Lucerno. Ĝis 1798 la komunumo apartenis al la voktejo Willisau, tiam dum kvin jaroj ĝi apartenis al la Helveta Respubliko kaj ek de 1803 ĝi estas komunumo de la distrikto Willisau en Kantono Lucerno.

## Eksteraj ligiloj 
* Ebersecken en la Historia Leksikono de Svislando
Kantosturno

La **Kantosturno** *Aplonis cantoroides* estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas indiĝena de Novgvineo kaj mezgranda (20 cm longa) sturno. Ĝi povus formi superspecion kun Tanimbara sturno, *A. crassa*. Ĝi estas monotipa. 

## Aspekto 
Plenkreskulo de Kantosturno havas brilan nigran plumaron kaj brilajn ruĝajn irisojn. Nematuruloj estas pli palaj, kun striecaj subaj partoj kaj brunaj irisoj. Ili distingeblas el la Metalosturno pro mi mallonga kaj kvadrata vosto kaj pro pli dikaj bekoj.

## Distribuado kaj habitato 
Kantosturnoj troviĝas en Novgvineo kaj kelkaj apudaj insuloj nome la Bismarkoj, Admiraltoj kaj Salomonoj. Oni vidis ilin ankaŭ ĉe la insuloj Boigu kaj Saibai, de Kvinslando, teritorioj de Aŭstralio en nordokcidenta Toresa Markolo. Ili loĝas en arbarbordoj, ĝardenoj kaj kultivataj areoj kun arboj, urbaj areoj kaj kokosĝardenoj.

## Kutimaro 
### Manĝo 
Ili manĝas figojn kaj aliajn mildajn fruktojn, kaj foje insektojn.

### Reproduktado 
Ili nestumas en arbotruoj, klifoj kaj konstruaĵoj, ofte kolonie; la ino demetas 2-3 palbluajn ovojn.

### Alvoko 
La alvoko estas ripetata, altatona, subentrenata fajfo. Ties altatoneco ĉeestas ankaŭ en aliaj sturnedoj, sed elstare ĉe tiu ĉi specio, de kio ricevas la nomon, ankaŭ en la latina scienca nomo.

## Konservado 
Kiel specio de granda teritorio kaj sen pruvo de malpliiĝo de populacio, ĝi estas konsiderata kiel Malplej zorgiga.

## Referencoj
* Beehler, Bruce M.; & Finch, Brian W. (1985). *Species Checklist of the Birds of New Guinea*. RAOU Monograph No.1. Royal Australasian Ornithologists Union: Melbourne. ISBN 0-9599823-2-9
* Beehler, Bruce M.; Pratt, Thane K.; & Zimmerman, Dale A. (1986). *Birds of New Guinea*. Wau Ecology Handbook No.9. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8
* BirdLife International. (2006). Species factsheet: *Aplonis cantoroides*. Elŝutita el http://www.birdlife.org la 4an de februaro 2007
* Coates, Brian J. (1990). *The Birds of Papua New Guinea. Vol.II: Passerines*. Dove Publications: Alderly, Queensland. ISBN 0-9590257-1-5
* Higgins, P.J.; Peter, J.M.; & Cowling, S.J. (eds). 2006. *Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds.  Volume 7: Boatbill to Starlings*. Oxford University Press: Melbourne.  ISBN 0-19-553996-6

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Sturnedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Melanezio
Anna Bornemisza

**BORNEMISZA Anna** [pr. bornemisa] estis edzino de Apafi la 1-a reganto de Transilvanujo naskiĝinta ĉirkaŭ 1630 kaj mortinta en Ebesfalva la 5-an de aŭgusto 1688.

## Kariero 
Anna Bornemisza estis la filino de kapitano Pál Bornemisza, ekde 1650 edzino de la pli posta reganto Mikaelo Apafi la 1-a. Anna Bornemisza havis gravan influon al sia edzo en liaj decidoj. Ŝiaj taglibroj pri la reganta kortego kaj mastrumado pri bienoj kunhavas gravajn datojn pri la tiama ekonomia kaj socia situacio (eldonis Béla Szádeczky, Bp., 1911)

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Ministraro dua de Alain Juppé

La **ministraro dua de Alain Juppé** estas:
* la 27-a ministraro de la Kvina Franca Respubliko
* la dua ministraro nomumita de prezidento Jacques Chirac

Ĝi oficis de la 7-a de novembro 1995 ĝis la 2-a de junio 1997.

## Konsisto laŭ la ministraj kategorioj 
### Ministroj 
* Ministro pri justico: s-ro Jacques Toubon
* Ministro pri nacia edukado, supera instruado kaj esploro: s-ro François Bayrou
* Ministro pri defendo: s-ro Charles Millon
* Ministro pri strukturoj, loĝado, transporto kaj turismo: s-ro Bernard Pons
* Ministro pri eksterlando: s-ro Hervé de Charette
* Ministro pri laboro kaj sociaj aferoj: s-ro Jacques Barrot
* Ministro pri enlando: s-ro Jean-Louis Debré
* Ministro pri ekonomio kaj financo: s-ro Jean Arthuis
* Ministro pri rilato kun la parlamento: s-ro Roger Romani
* Ministro pri medio: s-ino Corinne Lepage
* Ministro pri kulturo: s-ro Philippe Douste-Blazy
* Ministro pri industrio, poŝto kaj telekomunikado: s-ro Franck Borotra
* Ministro pri agrokulturo, fiŝkapto kaj nutrado: s-ro Philippe Vasseur
* Ministro pri teritoria aranĝado, urbo kaj integrigo: s-ro Jean-Claude Gaudin
* Ministro pri malgrandaj kaj mezgrandaj firmaoj, komerco kaj metiistaro: s-ro Jean-Pierre Raffarin
* Ministro pri publika oficistaro, ŝtata reformo kaj malcentralizo: s-ro Dominique Perben

### Subministroj 
* Ĉe la ĉefministro:
** Subministro pri eksmilitistoj kaj militviktimoj: s-ro Pierre Pasquini
** Subministro pri transmaraj teritorioj: s-ro Jean-Jacques de Peretti
** Subministro pri junularo kaj sporto: s-ro Guy Drut
* Ĉe la ministro pri strukturoj, loĝado, transporto kaj turismo:
** Subministro pri loĝado: s-ro Pierre-André Périssol
* Ĉe la ministro pri eksterlando:
** Subministro pri kunlaboro: s-ro Jacques Godfrain
** Subministro pri eŭropaj aferoj: s-ro Michel Barnier
* Ĉe la ministro pri laboro kaj sociaj aferoj:
** Subministro pri dungado: s-ino Anne-Marie Couderc
* Ĉe la ministro pri ekonomio kaj financo:
** Subministro pri budĝeto, ministrara parolisto: s-ro Alain Lamassoure
** Subministro pri financo kaj ekstera komerco: s-ro Yves Galland
* Ĉe la ministro pri industrio, poŝto kaj telekomunikado:
** Subministro pri poŝto, telekomunikado kaj kosmo: s-ro François Fillon
* Ĉe la ministro pri teritoria aranĝado, urbo kaj integrigo:
** Subministro pri urbo kaj integrigo: s-ro Éric Raoult

### Ŝtatsekretarioj 
* Ĉe la ĉefministro:
** Ŝtatsekretario pri urĝa homhelpa agado: s-ro Xavier Emmanuelli
* Ĉe la ministro pri nacia edukado, supera instruado kaj esploro:
** Ŝtatsekretario pri esploro: s-ro François d'Aubert
* Ĉe la ministro pri strukturoj, loĝado, transporto kaj turismo:
** Ŝtatsekretario pri transporto: s-ino Anne-Marie Idrac
* Ĉe la ministro pri eksterlando:
** Ŝtatsekretario pri franclingvanaro: s-ino Margie Sudre
* Ĉe la ministro pri laboro kaj sociaj aferoj:
** Ŝtatsekretario pri sano kaj sociala sekureco: s-ro Hervé Gaymard

## Vidu ankaŭ 
* Ministraroj de Francio
* Antaŭa ministraro: ministraro unua de Alain Juppé
* Posta ministraro: ministraro de Lionel Jospin

Juppe 2-a
Juppe 2-a
Juppe 2-a