open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Petrovce nad Laborcom

**Petrovce nad Laborcom** (hungare *Petróc*) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
  
## Situo 
Petrovce nad Laborcom situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Laborec, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Strážske-Michalovce. La lasta troviĝas 4 km.
  
## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1254. En 1910 loĝis en Petróc 653 da homoj, (584 slovakoj, 32 hungaroj, 17 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Petróc apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Michalovce, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Petrovce nad Laborcom 933 da homoj, (758 slovakoj, 165 ciganoj, 5 rutenoj kaj aliaj).
 
## Vidindaĵo 
* katolika preĝejo omaĝe al Sankta Triunuo el la 20-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Laškovce

eta|dekstra|330px|Laškovce situas en la plej griza distrikto

**Laškovce,** hungare **Lask** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Bazaj informoj 
* Areo: 3 km²
* Supermara alteco: 116 m
* Loĝantaro: 530
* Poŝtkodo: 072 01
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Laškovce situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo preteriras, laŭ fervojo Trebišov-Michalovce. La lasta troviĝas 9 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1310. En 1910 loĝis en Lask 320 da homoj, (307 slovakoj, 13 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Lask apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihályi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Laškovce 511 da homoj, (296 slovakoj, 215 ciganoj).

## Vidindaĵo 
* greko-katolika preĝejo de 1790, renoviĝis en 1922

## Eksteraj ligiloj 
* Laškovce en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Malčice (distrikto Michalovce)

eta|dekstra|330px|Malčice situas en la plej griza distrikto

**Malčice,** hungare **Málca** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Bazaj informoj 
* Areo: 23 km²
* Supermara alteco: 120 m
* Loĝantaro: 1330
* Poŝtkodo: 072 06
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Malčice situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Michalovce troviĝas 23 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1274. Post la mongola invado en Hungarujo fortikaĵo konstruiĝis, kiun baldaŭe Matiaso la 1-a okupis kaj malkonstruis. En 1910 loĝis en Málca 1262 da homoj, (907 slovakoj, 328 hungaroj, 8 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Málca apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihályi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Malčice 1309 da homoj, (1218 slovakoj, 77 ciganoj, 5 hungaroj, 4 ĉeĥoj, 2 ukrainoj, po 1 germano, ruteno kaj polo).

## Vidindaĵoj 
* 2 klasikismaj preĝejo
* kapelo
* 3 nobeldomoj

## Famuloj 
* En Málca naskiĝis hungara verkisto János Komáromi.
* En Malčice naskiĝis hungara juristo Tibor Király.

## Eksteraj ligiloj 
* Malčice en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Pavlovce nad Uhom

**Pavlovce nad Uhom,** hungare **Pálóc** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. Ankoraŭ 2 setlejoj apartenas al la municipo.
  
## Situo 
Pavlovce nad Uhom situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Uĵ (kun ponto), laŭ flankovojoj. Veľké Kapušany troviĝas 7 km.
  
## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1334 en formo *"Palouch"* kaj tiutempe ankaŭ fortikaĵo konstruiĝis. En 1910 loĝis en Pálóc 2222 da homoj, (1903 slovakoj, 298 hungaroj, 17 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Pálóc apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Pavlovce nad Uhom 4382 da homoj, (3017 slovakoj, 1029 ciganoj, 26 hungaroj, 11 ĉeĥoj, 8 ukrainoj, 4 poloj, 2 rutenoj, 1 germano).
 
## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al Johano la Baptisto
* novklasikisma greko-katolika preĝejo de 1892
* kapelo omaĝe al Johano la Baptisto de 1899

## Famuloj 
En la iama Pálóc naskiĝis:
* hungara ministro János Hadik
* hungara politikisto Endre Hadik-Barkóczy.

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Krišovská Liesková

eta|dekstra|330px|Krišovská Liesková situas en la plej griza distrikto

**Krišovská Liesková,** hungare **Mokcsamogyorós** estas malgranda triopa vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. La hungaroj uzas ankaŭ la tro longan formon **Mokcsakerészmogyorós**.

## Bazaj informoj 
* Areo: 16 km²
* Supermara alteco: 115 m
* Loĝantaro: 870
* Poŝtkodo: 079 01
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Krišovská Liesková situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Uĵ, fine de 2 tre mallongaj sakovojoj, laŭ fervojo Michalovce-Veľké Kapušany. La lasta troviĝas 5 km-ojn.

## Historio 
En la frua historio 3 apudaj vilaĝoj formiĝis:

### Mokcsa (mokĉa) 
La unua mencio pri Mokcsa devenis de 1330 en formo *"Mokcha"*. En 1910 loĝis en Mokcsa 207 da homoj, (205 hungaroj, po 1 slovako kaj cigano). La slovaka nomo estas **Mokča**.

### Kerész (kerEs) 
La unua mencio pri Kerész devenis el la 14-a jarcento en formoj *"Kerez"* kaj *"Keris"*. En 1910 loĝis en Kerész 217 da homoj, (214 hungaroj, 3 slovakoj). La slovaka nomo estas **Krišov**.

### Ungmogyorós (ungmodjorOŝ) 
La unua mencio pri Ungmogyorós devenis de 1375 en formo *"Monyoros"*. En 1910 loĝis en Ungmogyorós 392 da homoj, (388 hungaroj, 3 slovakoj, 1 ruteno). La slovaka nomo estas **Liesková**.

### Unuiĝoj 
En 1913 Mokcsa kaj Kerész unuiĝis sub nomo **Mokcsakerész**. Ĝis Traktato de Trianon ili apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la 3 (aŭ 2) vilaĝoj rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Krišovská Liesková naskiĝis en 1960 pro unuiĝo de la menciitaj vilaĝoj. En 2001 loĝis en Krišovská Liesková 845 da homoj, (664 hungaroj, 101 slovakoj, 29 ciganoj, 4 ukrainoj 1 ruteno) kaj hungarlingva bazlernejo funkcias.

## Famuloj 
* En la iama Mokcsa naskiĝis hungara episkopo András Mokcsay. Li estas ankaŭ nomportanto de Mokcsa.
* En la iama Ungmogyorós naskiĝis hungara metalurgia inĝeniero Dániel Diószeghy.

## Eksteraj ligiloj 
* Krišovská Liesková en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Karkemiŝ

eta|maldekstra|Karkemiŝ kaj la plej gravaj setlejoj in Sirio en la 2-a jarcento antaŭ Kristo
**Karkemiŝ** estis antikva urbo apud la rivero Eŭfrato, situanta en hodiaŭa Turkio apud la landlimo al Sirio. Ĝi estis la centro de la unua novhitita reĝlando.

Antikvaj egiptiaj ekspansioj neniam transpasis tiun urbon, ĝi fariĝis la norda limo de tiuj ekspansioj. En la jaro 717 antaŭ Kristo ĝi estis okupita de la armeo de Sargon la 2-a, reĝo de la Nov-Asiria Imperio.

Kategorio:Antikvaj urboj
Kategorio:Historio de Turkio
Kategorio:Aperis en la 2-a jarmilo a.K.
Kategorio:Bibliaj lokoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Turkio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Sirio
Kategorio:Detruitaj urboj
Kategorio:Antikva Oriento
Kategorio:Hititoj
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en la 1-a jarmilo a.K.
Advanced Packaging Tool

**Advanced Packaging Tool** aŭ **APT** estas pakaĵa administrilo uzata de Debian kaj operaciumoj bazitaj sur ĝi (kiel Ubuntu).

APT-on oni komence projektis por funkcii per .deb-pakaĵoj en Debian-sistemoj, sed nun estis adaptita por funkcii per pakaĵoj Red Hat Package Manager per la ilo apt-rpm, kaj por funkcii en aliaj operaciumoj kiel Mac OS X (vidu Fink). En sistemoj havantaj pakaĵ-mastrumadon bazita sur la formato .deb, kiel Debian, APT estas interfaco por dpkg.

## Fontoj 
La deponejo de la projekto Debian enhavas pli ol dekmilon da disponeblaj pakaĵoj. Por ekhavi aliajn pakaĵojn, aliaj deponejoj aldoneblas al APT-fontoj (listigitaj en la dosiero /etc/apt/sources.list). Problemoj povas okazi, kiam pluraj fontoj ofertas samnomajn pakaĵojn. Sistemoj kun tiaj potencialaj konfliktoj povas uzi APT-markojn por kontroli, kiuj fontoj preferindas.

Aldone al retaj deponejoj, lumdiskoj kaj aliaj datumportiloj uzeblas kiel APT-deponejoj. Elŝuteblaj Debian-lumdiskoj enhavas APT-deponejojn. Tiel senretatingaj sistemoj povas ĝisdatiĝi.

## Pakaĵmastrumaj programaroj 
eta|dekstra|300px|Synaptic
Pluraj grafikaj interfacoj por APT ekzistas, interalie:
* Aptitude, kiu uzas ncurses;
* KPackage, kiu estas parto de KDE;
* Synaptic, kiu uzas GTK+.

## apt-get 
apt-get estas la pakaĵmastruma programaro en komandlinia interfaco provizita kun la pakaĵo apt de debian. Ĝi estas verŝajne la plej uzata programo.

Ekzemple, por instali pakaĵon oni tajpas apt-get install *pakaĵon*, por forigi ĝin apt-get remove *pakaĵon*, kaj por ĝisdatigi la fontojn apt-get update.

## Vidu ankaŭ 
* Synaptic
* dpkg

Kategorio:Debiano
Kategorio:Dpkg
Kategorio:Programaro de Unikso-similaj sistemoj
Pola landvojo n-ro 27

La **pola landvojo n-ro 27** (**DK27**) estas landvojo en nordokcidenta parto de Lubuŝa Provinco, je longeco 74 km. Ĝi kunigas la landliman trairejon al Germanio en Przewóz kun la urbo Zielona Góra.

## Pli gravaj urboj laŭ DK27 
* Przewóz - landlima trairejo al Germanio
* Żary () - pretervojo
* Nowogród Bobrzański - pretervojo
* Świdnica - pretervojo
* Zielona Góra (, ) - pretervojo
Inversiga formulo de Möbius

En matematiko, **inversiga formulo de Möbius** estas formulo por rea kalkulo de la fonta nombra vico. Ĝi estas uzata en nombroteorio.

Ĝi estas nomita en honoro de germana matematikisto August Ferdinand Möbius, kiu la unua prezentis ĝin.

Se *g(n)* kaj *f(n)* estas aritmetikaj funkcioj tiaj ke *g* estas donita per *f* kiel

: g(n)=\sum_{d\,\mid \,n}f(d) por ĉiu entjero *n≥1*

kie la sumo estas tra ĉiuj pozitivaj divizoroj *d* de *n*, tiam la originala *f(n)* povas esti kalkulita per *g(n)* per la inversiga formulo:

: f(n)=\sum_{d\,\mid\, n}\mu(d)g(n/d) por ĉiu entjero *n≥1*

kie μ estas la funkcio de Möbius.

En la lingvo de kunfaldaĵo de Dirichlet, la unua formulo povas esti skribita kiel

: *g=f*1*

kie *** signifas la kunfaldaĵon de Dirichlet kaj *1* estas la konstanta funkcio *1(n)=1*. La dua formulo estas tiam skribata kiel

: *f=g*μ*

## Ripetitaj transformoj 
Por donita aritmetika funkcio, oni povas generi dudirekte malfinian vicon de la aliaj aritmetikaj funkcioj per multfoja apliko de la sumado.

Ekzemple, se starti de la eŭlera φ funkcio kaj multfoje aplikas la transforman procezon, rezultiĝas:

* *φ* - la fonta funkcio
* *φ*1 = Id* kie *Id(n)=n* estas la identa funkcio
* *Id*1 = σ*, la dividanta funkcio

Se starti de la funkcio de Möbius mem, la listo de funkcioj estas:
* *μ*, la funkcio de Möbius
* *μ*1 = ε* kie \epsilon(n) = \begin{cases} 1, & \mbox{se }n=1 \\ 0, & \mbox{se }n>1 \end{cases}  estas la unuobla funkcio
* *ε*1 = 1*, la konstanta funkcio
* *1*1=τ*, kie *τ* estas kvanto de divizoroj de *n* (vidu en dividanta funkcio)

Ambaŭ el ĉi tiuj listoj de funkcioj etendas malfinie en ambaŭ direktoj. La inversiga formulo ebligas rean trairon de ĉi tiuj listoj. La generitaj vicoj povas eble esti pli facile komprenitaj per konsidero de la respektiva serio de Dirichlet: ĉiu ripetita apliko de la konverto respektivas al multipliko per la rimana ζ funkcio.

## Ĝeneraligoj 
Ekvivalenta formulaĵo de la inversiga formulo pli utila en kombinatoriko estas sekva. Estu *F(x)* kaj *G(x)* komplekso-valoraj funkcioj difinitaj sur la intervalo *[1, ∞)* tiaj ke

: G(x) = \sum_{1 \le n \le x}F(x/n) por ĉiu *x≥1*

tiam

: F(x) = \sum_{1 \le n \le x}\mu(n)G(x/n) por ĉiu *x≥1*

kie la sumoj estas tra ĉiuj pozitivaj entjeroj *n* kiu estas malpli grandaj ol aŭ egalaj al *x*.

Ĉi tiu laŭvice estas speciala okazo de pli ĝenerala formulo. Se *α(n)* estas aritmetika funkcio havanta inverson de Dirichlet *α−1(n)* kaj

: G(x) = \sum_{1 \le n \le x}\alpha (n) F(x/n) por ĉiu *x≥1*

tiam

:F(x) = \sum_{1 \le n \le x}\alpha^{-1}(n)G(x/n) por ĉiu *x≥1*

La antaŭa formulo estas la speciala okazo de la konstanta funkcio *α(n)=1*, kies inverso de Dirichlet estas \alpha^{-1}(n)=\mu(n).

## Multiplika skribmaniero 
La inversigo de Möbius povas esti aplikata al ĉiu komuta grupo, tiel ne gravas ĉu la grupa operacio estas skribita kiel adicio aŭ kiel multipliko. Ĉi tiu donas la sekvan varianton de la inversiga formulo. Se

:  F(n) = \prod_{d|n} f(d) 

do

:  f(n) = \prod_{d|n} F(n/d)^{\mu(d)} 

## Vidu ankaŭ 
* Funkcio de Möbius
* Serio de Lambert

Kategorio:Aritmetikaj funkcioj
Kategorio:Kombinatoriko
Funkcio de Gudermannian

eta|270px|dekstra|Funkcio de Gudermannian (nigra) kun ĝiaj asimptotoj *y=±π/2* (bluaj).
En matematiko, **funkcio de Gudermannian**, nomita post Christoph Gudermann (1798 - 1852), donas interrilaton inter la trigonometriaj funkcioj kaj hiperbolaj funkcioj ne engaĝante kompleksajn nombrojn.

Ĝi estas difinita kiel

: \begin{align}{\rm{gd}}(x)&=\int_0^x\frac{dp}{\cosh(p)}=\\
&=\arcsin\left(\tanh(x)\right)
 =\mbox{arccsc}\left(\coth(x)\right)\\
&=\arccos\left(\mbox{sech}(x)\right)
 =\mbox{arcsec}\left(\cosh(x)\right)\\
&=\arctan\left(\sinh(x)\right)
 =\mbox{arccot}\left(\mbox{csch}(x)\right) \\
&=2\arctan\left(\tanh\left(\frac{x}{2}\right)\right)
=2\arctan(e^x)-\frac{\pi}{2}
\end{align}\!

Jenaj identoj veras:

: \sin(\mbox{gd}(x))=\tanh(x)\!
: \csc(\mbox{gd}(x))=\coth(x)\!
: \cos(\mbox{gd}(x))=\mbox{sech}(x)\!
: \sec(\mbox{gd}(x))=\cosh(x)\!
: \tan(\mbox{gd}(x))=\sinh(x)\!
: \cot(\mbox{gd}(x))=\mbox{csch}(x)\!
: \tan\left(\frac{\mbox{gd}(x)}{2}\right)=\tanh\left(\frac{x}{2}\right)\!

eta|270px|dekstra|La inversa funkcio de Gudermannian

La **inversa funkcio de Gudermannian** *arcgd* estas donita per

: \begin{align}
\mbox{arcgd}(x)&={\rm {gd}}^{-1}(x)=\int_0^x\frac{dp}{\cos(p)}=\\
&={}\mbox{arccosh}(\sec(x))=\mbox{arctanh}(\sin(x))\\
&={}\ln\left(\sec(x)(1+\sin(x))\right)\\
&={}\ln(\tan(x)+\sec(x))=\ln\tan\left(\frac{\pi}{4}+\frac{x}{2}\right)\\
&={}\frac{1}{2}\ln \frac{1+\sin(x)}{1-\sin(x)} \end{align}\,\!

La derivaĵoj estas

:\frac{d\mbox{gd}(x)}{dx}=\mbox{sech}(x)

:\frac{d\mbox{arcgd}(x)}{dx}=\sec(x)

## Vidu ankaŭ 
* Trigonometria funkcio
* Inversa trigonometria funkcio
* Hiperbola funkcio
* Inversa hiperbola funkcio
* Eksponenta funkcio
* Logaritmo
* Eŭlera formulo
* Hiperbola sekanta distribuo
* Projekcio de Mercator
* Tangenta duono-angula formulo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Trigonometrio
Kategorio:Rudimentaj specialaj funkcioj
Pola landvojo n-ro 28

La **pola landvojo n-ro 28** (**DK28**) estas landvojo en suda Pollando, ankaŭ konata kiel "karpata ŝoseo". Ĝi estas preskaŭ paralela al  laŭ subo de Karpatoj.

## Pli gravaj urboj laŭ DK28 
* Zator ()
* Wadowice ()
* Zembrzyce
* Sucha Beskidzka
* Maków Podhalański
* Jordanów
* Skomielna Biała ()
* Rabka-Zdrój (, ) - pretervojo
* Mszana Dolna ()
* Limanowa
* Nowy Sącz (, )
* Grybów
* Gorlice - pretervojo
* Biecz - pretervojo
* Jasło () - pretervojo
* Jedlicze - pretervojo
* Krosno
* Miejsce Piastowe ()
* Rymanów
* Sanok ()
* Zagórz () - pretervojo
* Bircza
* Krasiczyn
* Prałkowce
* Przemyśl ()
* Medyka - landlima trairejo kun Ukrainio
Protozoo

**Protozooj** aŭ **uniĉelulaj eŭkariotoj** (*protozoa*) estas biologia subregno de unuĉelaj vivuloj, klorofilaj aŭ senklorofilaj, mikroskopaj, vivantaj en salaj kaj nesalaj akvoj. Multaj parazitas. Ekzemploj de protozooj estas plasmodio, babezio, giardio kaj lejŝmanio (PIV). Protozooj diferenciĝas de bakterioj per tio, ke ili havas ĉelkernon. Kune kun algoj kaj mukfungoj ili konsistigas la regnon de protistoj.

## Taksonoj 
* *Toxoplasma gondii*
* *Trichomonas gallinae*

## Notoj 
Kategorio:Zoologio
Kategorio:Eŭkariotoj
Kategorio:Protistoj
Charles Rabemananjara

**Charles RABEMANANJARA** estas generalo kaj politikisto de Madagaskaro. Li estas nomumita de prezidento Marc Ravalomanana. Li (Charles Rabemananjara) estas madagaskara ministro ekde la 20-a de januaro 2007 anstataŭ Jacques Sylla.

Li naskiĝis la 9-a de junio 1947 en Ampatsakana-Antananarivo, li estas edziĝinta kaj patro de 4 infanoj. Li ricevis la avancon de generalo de Nacia Ĝendarmejo.

Li faris militinstruadon en Madagaskaro kaj en Francio.

Post komenci sian karieron al *état-major* de Ĝendarmerio en 1970, li estis nomumita komandanto de kompanio en Antsurabe en 1975, kaj adjunkto al la Komandanto de la Ĝendarmerio de la regiono de Tananarivo en 1976.

Kategorio:Malagasaj politikistoj
Aabenraa

eta|maldekstra|200px|La urbodomo de Aabenraa
**Aabenraa** (ankaŭ *Åbenrå*, , frise *Apenrua*, sudjutlande *Affenro*) estas dana urbo en la regiono Syddanmark (germane *Nordschleswig*). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².  Ĝi situas ĉirkaŭ 30 kilometroj norde de Flensburg en Germanio apud fjordo de la Balta Maro, la *Fjordo de Aabenraa*. Aabenraa havas malnovan tradicion kiel havena, marista kaj ŝipkonstrueja urbo. Ĝis hodiaŭ ĝi estas grava haven-urbo kun vidinda malnova urbocentro.

De 1864 ĝis 1920 la urbo apartenis al Prusio kaj pro tio de 1871 ĝis 1920 al la Germana Regno. Ĝi hodiaŭ estas centro de la germana malplimulto en la regiono (kiu vivis en la plurlingva regiono ankaŭ antaŭ 1964 - kun la dana kun sia sudjutlanda dialekto kaj la altgermana paroliĝas ankaŭ la platgermana kaj la nordfrisa.

Aabenraa estas la naskiĝ-urbo de la germana politikisto Ernst Reuter (1889–1953), urbestro de Magdeburgo kaj Berlino kaj en la distrikto naskiĝis la dana pentristo Christoffer Wilhelm Eckersberg (1783–1853).

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Danio
Kategorio:Suda Danio
Phyllobius glaucus

***Phyllobius glaucus*** estas insekto de la familio de kurkulioj. Ĝi longas 5–6&nbsp;mm. Ĝi manĝas kreskaĵojn, ekzemple *Corylus avellana* (do simple avelarbo), *Quercus robur* (do simple kverko), *Epilobium angustifolium* (epilobio) aŭ *Prunus padus* (prunuso).
[eta|maldekstra|300px|*Phyllobius glaucus* (en  [Belgio|belgiaj Ardenoj)]]

## Eksteraj ligiloj 
* Fauna Europeae 

Kategorio:Koleopteroj
Rømø

eta|200ra|La nordfrisaj insuloj en Danio kaj Germanio

**Rømø** aŭ **Römö** (, frise: *Rem*) estas la plej suda dana insulo en la Norda Maro. Ĝi situas proksimume tri marajn mejlojn norde la germana insulo Sylt.

## Geografio 
eta|maldekstra|Satelita foto de Rømøeta|maldekstra|Dunoj en la okcidento de la insuloLa insulo havas areon de 128,86&nbsp;km² kaj 677 loĝantojn (stato je 1-a de januaro 2006). Per la t.n. Rømø-digo (dane: *Rømødæmningen*, germane *Römödamm*) ĝi estas ligita kun la kontinento.

Turismo estas grava faktoro en la loka ekonomio.

Kategorio:Insuloj en Danio
Kategorio:Insuloj alfabete ordigataj
Aŭstria Ligo de Blindaj Esperantistoj

La **Aŭstria Ligo de Blindaj Esperantistoj** aŭ **ALBE** (germane* Österreichische Vereinigung Blinder Esperantisten*) estas faka grupo de la aŭstria federacio de blinduloj kaj vid-handikapuloj. Nuntempe proksimume 35 personoj aliĝis. ALBE estas membro de Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj (LIBE) kaj de Aŭstria Esperanto-Federacio (AEF) kaj fundiĝis 1962.

La taskoj estas interalie la perado de la brajla gazeto Esperanta Ligilo, la subteno de membroj okaze de internaciaj kongresoj kaj informado.

## Eksteraj ligiloj 
* ALBE  en la paĝo de AEF

Kategorio:Aŭstriaj Esperanto-asocioj
Federacio
Padborg

**Padborg** (germane: **Pattburg**) estas dana loko kaj landlima fervoja stacio en Jutlando tuj apud Flensburg en Germanio. Ĝi situas en la distrikto de la regiono *Syddanmark* kaj ekde 2007 en la komunumo Aabenraa (*Apenrade*).

maldekstra|eta|Ĉefa strato en Padborg
Iam Pattburg nur estis gastejo ĉe vojo okcidente de la kirko-vilaĝo Bov (*Bau*). Erst pro la konstruo de la fervoja linio inter Flensburg kaj Fredericia en la 1860-aj jaroj la vilaĝo ekestis. Ĉar tie ĉi estis fervojo forko al la tiama Sonderburg, Padborg fariĝis grava trafika nodo norde de Flensburg en la Germana Regno. Pro la nova landlimo inter Germanio kaj Danio de 1920 Padborg fariĝis landlima loko.

En Padborg / Pattburg vivas germana malplimulto, kiu disponas pri germanan infanvartejo kaj lernejo. Krome estas tie ĉi la museo de la komunumo Bov (*Bau*).

## Trafiko 
 konektiĝas per diversaj naciaj vojoj per individua motora trafiko kaj per publika transporto. Krome la urbo ankaŭ estas parto de la longdistanca biciklada vojo ***EuroVelo 3***, nomata *Pilgrima vojo*, internacia eŭropa vojo nur por bicikloj kaj aliaj senmotoraj veturiloj (precipe vicradaj glitiloj), kiu longas entute 5 122 kilometrojn kaj vojas en la eŭropaj ŝtatoj Norvegio, Svedio, Danio, Germanio, Belgio, Francio kaj Hispanio.

Kategorio:Urboj de Danio
Kategorio:Suda Danio
Nula leĝo de termodinamiko

En fiziko, **nula leĝo de termodinamiko** (aŭ **varmodinamiko**) estas ĝeneraligita frazo pri varmeca ekvilibro inter korpoj en kontakto. Ĝi estas la rezulto de la difino kaj proprecoj de temperaturo.

Komuna frazo de la nula leĝo de termodinamiko estas:

Se du termodinamikaj sistemoj estas en termodinamika ekvilibro kun tria, ili estas ankaŭ en la ekvilibro unu kun la alia.

La leĝo povas esti esprimita en matematika formo kiel simpla transitiva rilato inter la temperaturo *T* de korpoj *A*, *B*, kaj *C*:

: Se *T(A)=T(B)* kaj *T(B)=T(C)* do *T(A)=T(C)*

Kategorio:Fiziko
Kategorio:Rilatoj
Vinkultiva regiono Mittelrhein

[eta|400ra|[vitejoj en Boppard]]
La **vinkultiva regiono Mittelrhein** ("Meza Rejno") estas unu el dek tri oficialaj vinkultivaj regionoj de Germanio. Ĝi situas borde de la rivero Rejno en la centro kaj nordo de la germania federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj entute havas vitejan areon de 464 hektaroj.

## Situo 
La vinkultiva regiono *Mittelrhein* ampleksas proksimume 110 kilometrojn ambaŭflanke de la rivero Rejno, de la enfluejo de la rivero Nahe en la Rejnon apud la urbo Bingen, norden ĝis la mezalta montaro Siebengebirge apud Bonno. Dum en la suda parto de la regiono, de Bingen ĝis Koblenz, aparte la okcidenta rivera bordo plenas je vitejoj, en la norda parto de Koblenz ĝis la montaro Siebengebirge temas aparte pri la orienta rivera bordo. La regiono havas tri vinkultivajn centrojn: sude ĉirkaŭ la urboj Bacharach kaj Oberwesel, meze ĉirkaŭ Boppard kaj norde ĉe Leutesdorf, ĉirkaŭ la ruino de la mezepoka burgo *Hammerstein*. Al la regiono ankaŭ kalkuliĝas la vitejoj en la valo de la rivero Lahn, kiuj iom distancas de la aliaj regionaj vitejoj. La plej nordaj vinkultivaj areoj ĉirkaŭ Bad Honnef kaj Königswinter, proksime de Bonno, jam apartenas al la plej suda parto de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio.

## Klimato kaj grundo 
[eta|225ra|vitejoj kaj la burgo *Katz*, fone la monto [Loreley]]
La regiono en la riverega valo havas moderan klimaton. Kompare al aliaj regionoj de Germanio estas multaj sunaj tagoj. La rivero kaj la rokaj vitejaj deklivoj dumtage stokas la sunradian varmecon, por elradii ĝin vespere, kaj evitas tro drastajn temperaturoŝanĝojn.
La rokoj estas ĉefe ardezaj kaj de vulkana deveno - taŭgaj por vinkultivado.

## Subregionoj 
La regiono dividiĝas en 11 subregionojn kaj 111 unuopajn vitejajn areojn.

La 11 subregionoj estas de sudo al nordo:
: areo Loreley:
:: burgo *Reichenstein*
:: Bacharach, burgo *Stahleck*
:: *Herrenberg*
:: Oberwesel, burgo *Schönburg*
:: roko Loreley
:: Sankt Goar, burgo *Rheinfels*
:: *Gedeonseck*
:: burgo *Marksburg*
:: Valo de la rivero Lahn
: norda parto:
:: Leutesdorf, burgo *Hammerstein*:areo Siebengebirge
:: monto *Petersberg*

La ĉefa specio de vitoj laŭ la germanlingva terminaro estas *Riesling* (ĉ. 70 % de la areo), krome interalie la specioj *Spätburgunder* (7 %), *Müller-Thurgau* resp. *Rivaner* (7 %), Kerner (5 %), plus kvar pliaj je po malpli ol 2 % de la regiona areo.

## Vinkultivistoj 
La vinkultivadon de la regiono dominas etaj privataj vinkultivaj bienoj, kiuj ne nur kreskigas kaj rikoltas la vinberojn, sed ankaŭ surloke maturigas el ili la vinon. Multaj vinoj nur aĉeblas rekte ĉe la produktisto, vinkultivistaj kooperativoj malmultas.

## Vidu ankaŭ 
* Mezrejna baseno

## Eksteraj ligiloj 
* oficialaj informoj pri la vinkultiva regiono (en la germana)

Kategorio:Vinkultivado en Germanio
Kategorio:Rejnlando-Palatinato
Semarang

dekstra|eta|La kirko Blenduk
**Semarang** estas urbo ĉe la norda marbordo de la insulo Javo, Indonezio. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Centra Javo. Ĝi havas areon de 373,67 km² kaj ĉ. 1,5 milionoj loĝantoj (la kvina plej granda urbo de Indonezio). Semarang situas ĉe . Ĝi estis grava haven-urbo dum la nederlanda kolonia epoko, kaj restis grava haveno ĝis hodiaŭ kun granda minoritato de etnaj ĉinoj (stato aŭgusto 2008).

## Historio 
La historio de Semarang reiras ĝis la 9-a jarcento, kiam ĝi estis konata kiel "Bergota". En 1678, Sunan Amangkurat la 2-a transdonis Semarang al la nederlanda VOC kiel parto de ŝuld-pago. En 1682, la ŝtato de Semarang estis fondita de nederlandanoj.

En la 1920-aj jaroj, la urbo fariĝis centro de maldekstrula kaj nacia agado, kie estis fondita la komunista Partio de Indonezio. Pro tio Semarang ricevis la kromnomon "Ruĝa Urbo".

## Administracio 
eta|260ra|*Tawang Polder* malantaŭ la malnova fervoja stacio
La urbestroj (*Walikota*) de Semarang post la sendependiĝo de Indonezio estis:
# Moch. lchsan
# Koesoebiyono (1949 - 1-a de julio 1951)
# RM Hadisoebeno Sosrowardoyo (1-a de julio 1951 - 1-a de januaro 1958)
# Abdulmadjid Djojoadiningrat (7-a de januaro 1958 - 1-a de januaro 1960)
# RM Soebagyono Tjondrokoesoemo (1-a de januaro 1961 - 26-a de aprilo 1964)
# Wuryanto (25-a de aprilo 1964 - 1-a de septembro 1966)
# Soeparno (1-a de septembro 1966 - 6-a de marto 1967)
# R. Warsito Soegiarto (6-a de marto 1967 - 2-a de januaro 1973)
# Hadijanto (2-a de januaro 1973 - 15-a de januaro 1980)
# Imam Soeparto Tjakrajoeda (15-a de januaro 1980 - 19-a de januaro 1990)
# Soetrisno Suharto (19-a de januaro 1990 - 19-a de januaro 2000)
# Sukawi Sutarip (19-a de januaro 2000 - hodiaŭ)

## Ekonomio 
Semarang estas precipe industria urbo. Ĝia haveno estas la ĉefa mar-konekto de la provinco Centra Javo.

## Ĝemelaj urboj 
Ĝemelaj urboj de Semarang estas:
*  Brisbane, Aŭstralio (januaro 1993)

## Literaturo 
* Graaf, H. J. de (Hermanus Johannes), 1899-(?), "Chinese Muslims in Java in the 15th and 16th centuries : the Malay Annals of Semarang and Cerbon / translated and provided with comments by H.J. de Graaf and Th.G.Th. Pigeaud; edited by M.C. Ricklefs. Publisher: [Melbourne] : Monash University, 1984. Description: xiii, 221 p. : folded map ; 21&nbsp;cm. ISBN 0-86746-419-4 : Series: Monash papers on Southeast Asia ; no. 12

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* Semarang Photo Archives — Arkivo de historiaj fotoj
* 
* Semarang Dugder Photoblog — fotoblogo de Semarang

Kategorio:Urboj de Indonezio
Kategorio:Milionurboj
Lohn

**Lohn** en la germana lingvo signifas salajro. La vorto ankaŭ estas uzata kiel geografia kaj individua nomo.

## Germanio 
* Lohn (Eschweiler) estas parto de la urbo Eschweiler en Nordrejn-Vestfalio.

## Svislando 
* **Lohn SH** estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo.
* **Lohn GR** estas komunumo de la komunumaro Schams en la distrikto Malantaŭa Rejno en Kantono Grizono.
* **Lohn SO** estas vilaĝo de la komunumo Lohn-Ammannsegg de la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno en Svislando.
** **Lohn-Lüterkofen (stacidomo)** estas fervoja stacio en Lohn-Ammannsegg.
Lohn SH

**Lohn** estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo, Svislando. Ĝi havis 645 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
Lohn situas sur la altebenaĵo de Reiat norde de Ŝafhaŭzo. La vilaĝo troviĝas kvazaŭ sur la suna teraso de la kantono kaj oni havas de ĝi mirindan belvidon de la tuta regiono. La vilaĝo troviĝas en kampara regiono. Proksimume triono de la areo de la komunumo estas kovrita per arbaro.

## Najbaraj komunumoj 
Lohn limas en nordokcidento al Opfertshofen, en nordoriento al Bibern, en sudoriento Thayngen, en sudo Stetten kaj en okcidento Büttenhardt.

## Trafiko 
Lohn estas atingebla ek de Ŝafhaŭzo per poŝtaŭto kaj per la loka buslino 24 de Verkehrsbetriebe Schaffhausen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Lohn datiĝas el testamento de la kavaliro *Heinrich von Liebenberg* de la 10-a de majo de 1238. En la jaro 1259 la tiama Grafo de Kiburgo donacis la setlejon Lohn al la Monaĥejo Paradies. La 14-an de aprilo 1529 la Voktejo Lohn estis vendita por 145 guldenoj al la urbo Ŝafhaŭzo.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Lohn

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Lohn
Puerta de Palmas

La **Puerta de Palmas** estas monumenta pordego devena el la murego kiu ĉirkaŭis la urbon Badajoz en Hispanio, situa antaŭ la Ponto Palmas, kiun oni devis trapasi por veturi al najbara Portugalio; ĝi estis la ununura ponto super la rivero Gvadiano en Badajoz ĝis la 1970-aj jaroj, do tiu ĉi pordego estis la plej tipa vidaĵo de la enirejo aŭ elirejo de la urbo. La fino de ties konstruo datis je 1551. Estas la plej signifa monumento de la urbo.

eta|maldekstra|270ra|Puerta de Palmas, Badajoz
Ĝi estas konsistigita de memoriga arko kaj du cilindraj turoj de fortika aspekto. En la ekstera fasado la arko estas duoncirkla, ornamita de blazono de Karlo la 1-a. En la interna fasado estas kapelo dediĉita al Nia Sinjorino de la Anĝeloj. La turoj uitlis kiel reĝa prizono ĝis fino de la 19a jarcento.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Vidindaĵoj de Badaĥozo
Calamonte

**Calamonte** [kalaMONte] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Ĝi havas iom pli da 6,000 loĝantojn.

## Situo 
La municipa domaro troviĝas nur je 4 km de la regiona ĉefurbo de Mérida (tio estas en la centro de la norda parto de la provinco, ĉe la valo de la rivero Gvadiano) kaj je 61 km de la provinca ĉefurbo Badajoz. Tiele kvankam ĝi estis nur kampara vilaĝo, nuuntempe estas ankaŭ loĝurbo por multaj funkciuloj aŭ laboristoj kiuj laboras en Mérida.

## Populacio 
Laŭ la censo de 2007 estas **6.095** loĝantoj. Estas kulturdomo kie aktivas teatra grupo dum la lastaj jaroj.

## Festoj 
*Festo de Sankta Jozefo, (19a de marto).
*Festo de la elmigrinto, (15a de aŭgusto).
*Festo de la *castañá*, (unua novembra sabato).
*Festo de kampado, (dum la sankta semajno).
*Festo de Sankta Isidro (15a de majo).

## Vidu ankaŭ 
* Calamonte (stacidomo)


Kategorio:Municipoj de Badaĥozo
Kategorio:Ekstremaduro
José Linhares Filho

**José LINHARES FILHO** aŭ Linhares Filho naskiĝis la  en Lavras da Mangabeira, municipo de Cearao; estas brazila verkisto, eseisto kaj poeto.

Liaj gepatroj estis José Linhares Gonçalves, eks-urbestro de Lavras da Mangabeira kaj la pentristino Maria da Conceição Esteves Linhares. Li diplomiĝis pri juro kaj beletro, sed nur al tiu ĉi lasta studobjekto li interesiĝis kaj profesie sin dediĉis.

## Rilato kun la Esperanto-movado 
Lia onklo Joel Linhares estis unu el la fondintoj de la Esperanto-movado en Cearao, redaktoro de Brazila Vivo (1922) kaj aŭtoro de la unua soneto originale verkita en Esperanto ĉe Cearao: "Al Nova Vivo".

Li estas unu el la plej gravaj verkistoj de la ŝtato Cearao, ano de la loka beletristika akademio, profesoro de la Federacia Universitato de Cearao.

## Grupo SIN 
En la jaro 1968 li kunfondis la Grupon SIN (mallongigita formo de Sinkretismo). Kvankam tiu grupo ne longe daŭris, ĝi efektivigis plian integriĝon inter la cearaa literaturo kaj tiu de aliaj brazilaj ŝtatoj pro la alta kvalito de ties membroj.

## Teorio de la Seksa Latento 
Li estas la kreinto de la Teorio de la Seksa Latento, per kiu li analizis, inter aliaj verkoj, la plej elstaraj romanojn de Machado de Assis. Liaj eseoj pri la literaturoj de Portugalio kaj de Brazilo famiĝis en la universitata medio pro la emo ĝisfunde analizi la problemojn de la homa ekzisto kaj la literatura stilo ĉe Machado de Assis, Fernando Pessoa kaj Miguel Torga.

## Poeziaĵoj 
* Sumos do Tempo 1968
* Voz das Coisas 1979
* Frutos da Noite de Trégua 1983
* Tempo de Colheita 1987
* Andanças e Marinhagens 1993
* Rebuscas e Reencontros 1996
* Cantos de Fuga e Ancoragem 2006
* Notícias de Bordo 2008

## Eseoj 
* A Metáfora do Mar em Dom Casmurro (eseo) 1978
* A Outra Coisa na Poesia de Fernando Pessoa (eseo) 1982
* Ironia, Humor e Latência nas Memórias Póstumas (eseo) 1992
* O Poético como Humanização em Miguel Torga (eseo) 1997
* A Modernidade na Poesia de Fernando Pessoa (eseo) 1998

## Eksteraj ligiloj 
* Linhares Filho (1939)  *(portugallingve)*

Kategorio:Brazilaj poetoj
Kategorio:Brazilaj verkistoj
Kategorio:Membroj de Cearaa Beletristika Akademio
Brazila Vivo

**Brazila Vivo**, kies unua numero aperis en la jaro 1922, estis la dua brazila periodaĵo redaktita en Esperanto. Inter ĝiaj redaktoroj troviĝas Moacir Caminha, la iniciatinto de la esperanta movado en Cearao, la ĵurnalisto Demócrito Rocha kaj la intelektulo Joel Linhares.

Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Esperanto-movado en Brazilo
Kategorio:Aperis en 1922
Kategorio:Esperanto-movado en Cearao
Agua Dulce

**Agua Dulce** estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz, olmeka regiono. La ĉefurbo de la komunumo estas Agua Dulce. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 204. Agua Dulce en la hispana signifas dolĉa akvo. Samnoma komunumo ekzistas en Almeria, Hispanio. Tiu nomo signifas en la hispana "dolĉan akvon". La ĉefaj partoj de Agua Dulce estas la urbo Agua Dulce kun 39921 loĝantoj, Tolalá kun 3500 loĝantoj, El Encanto kun 709 loĝantoj, Los Manantiales kun 545 loĝantoj kaj La Arena kun 461 loĝantoj.

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 44322 loĝantojn. El tiuj estis 21340 viroj kaj 22982 virinoj. La komunumo havas surfacon de 259 kvadratkilometroj. La komunumo situas tuj ĉe la meksika golfo kaj apud al meksika subŝtato Tabasco. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.

## Sociogeografio 
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 46404 personoj. En la jaro 2000 temis pri 44100, do temis pri kresko / malkresko je -1.01 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 39020 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 568 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.46 % de la loĝantoj.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI

## Eksteraj ligiloj 
*Agua Dulce  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()

Kategorio:Komunumoj de Meksiko
Kategorio:Komunumoj de Veracruz
Pusté Čemerné

eta|dekstra|330ra|Pusté Čemerné situas en la plej griza distrikto

**Pusté Čemerné,** hungare **Márkcsemernye** (mArkĉemernje) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Bazaj informoj 
* Areo: 7 km²
* Supermara alteco: 134 m
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 072 22
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Pusté Čemerné situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Humenné-Michalovce. La lasta troviĝas 14 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1254 en formo *"Chemernye"*. En 1910 loĝis en Márkcsemernye 339 da homoj, (316 slovakoj, 14 hungaroj, 8 germanoj, 1 ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Márkcsemernye apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihály, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Pusté Čemerné 371 da homoj, (369 slovakoj).

## Vidindaĵo 
* greko-katolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 18-a jarcento
* katolika preĝejo omaĝe al martiroj de Kassa

## Eksteraj ligiloj 
* Pusté Čemerné en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Šamudovce

**Šamudovce,** hungare **Sámogy** (ŝAmodj) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Situo 
Šamudovce situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo preteriras. Michalovce troviĝas 6 km-ojn.
  
## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1315. En 1910 loĝis en Sámogy 508 da homoj, (421 slovakoj, 60 hungaroj, 27 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Sámogy apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihály, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj estis deportitaj. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Šamudovce 525 da homoj, (471 slovakoj, 46 ciganoj, 3 ukrainoj, po 1 hungaro, ĉeĥo kaj ruteno).
 
## Vidindaĵoj 
* luterana preĝejo de 1928
* greko-katolika preĝejo de 1801
* ortodoksa preĝejo de 1994

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Södertälje

eta|dekstra|Södertälje
**Södertälje** [] estas sveda urbo ĉirkaŭ 30 km sudokcidente de Stokholmo en la provinco Stockholms län kaj la historia provinco Södermanland. Ĝi estas la ĉefa urbo de la samnoma komunumo kaj havas ĉirkaŭ 62.000 loĝantojn.

## Historio kaj enmigrado 
dekstra|eta|Piediranta zono en Södertälje
En la 18-a jarcento Södertälje havis urban statuson, sed pro la Granda Nordia Milito kaj pluraj pest-epidemioj, la loĝantaro de la urbo falis al nur iom pli ol 200.

De la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj Södertälje havas la monde plej grandan ekzilan komunumon de siriaj asiroj kun pli ol 22.000 loĝantoj, precipe en la kvartaloj Geneta, Hovsjö kaj Ronna.

De la 2000-aj jaroj, multaj irakaj fuĝintoj venis al Södertälje, kiu akceptis pli ol Usono kaj Kanado kune. En Novembro 2008 la iraka loĝantaro en la urbo nombras preskaŭ 6.000 personoj, kaj daŭre kreskas de jaro al jaro.

## Vidindaĵoj 
La S/S Ejdern, laŭaserte la plej malnova ankoraŭ funkcianta vapor-ŝipo de la mondo, troviĝas en Södertälje.

En la malnova urbo situas du muzeojn, nome *Torekällbergets Museum* kaj *Södertälje Stadsmuseum* (urba muzeo).

## Ekonomio 
Södertälje estas la sidejo de du grandaj kaj internacie gravaj entreprenoj, Scania kaj AstraZeneca.
dekstra|eta|Kluzo en Södertälje
Scania estas unu el la monde plej granda produktisto de komercaj veturiloj. En Södertalje troviĝas ĝia centra administrejo, krome centro de esplorado kaj disvolviĝo kaj produktejo. Urborande de Södertälje situas longa test-itinero de Scania.

La sveda-brita farmacia konzerno AstraZeneca kun ĉefa sidejo en Londono havas sekcion por esplorado kaj disvolviĝo en Södertälje.

## Trafiko 
Södertälje estas ligita al la eŭropa aŭtoŝoseo E4. Ekzistas fervojaj linioj al Stokholmo, Eskilstuna, Gotenburgo kaj Helsingborg/Malmö. Tra Södertälje iras kanalo, kiu ligas la lagon Mälar kun la Balta Maro.

## Personoj en rilato al Södertälje 
* Björn Borg, iama tenisisto
* Carl Lindström, industriisto
* Márton Vörös, hungara arkivisto

## Eksteraj rilatoj 
* Oficiala retejo de la komunumo (en la sveda kaj angla)

Kategorio:Urboj de Svedio
Kategorio:Sudermanio
Kategorio:Stockholms län
Trnava pri Laborci

eta|dekstra|330ra|Trnava pri Laborci situas en la plej griza distrikto

**Trnava pri Laborci,** hungare **Tarna** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Bazaj informoj 
* Areo: 16&nbsp;km²
* Supermara alteco: 176 m
* Loĝantaro: 530
* Poŝtkodo: 072 31
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Trnava pri Laborci situas sur malebenaĵo, Laborec preterfluas, fine de sakovojo. Michalovce troviĝas 8&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1249. En 1910 loĝis en Tarna 676 da homoj, (616 rutenoj, 28 hungaroj, 17 slovakoj, 15 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Tarna apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Trnava pri Laborci 516 da homoj, (493 slovakoj, 12 ciganoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* baroka greko-katolika preĝejo de 1713
* kastelo el la 18-a jarcento

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Bechlín

**Bechlín** () estas municipo en Ĉeĥio proksime de Roudnice nad Labem (6&nbsp;km) en distrikto Litoměřice. Ĝi konsistas el 2 partoj - Bechlín kun 280 domoj kaj Předonín kun 198 domoj. En la jaro  tie loĝis .

## Historio 
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1295. Arĥeologiaj trovoj tamen pruvas pli fruan ekziston de la setlejo. Nomdeveno ne estas klara. Laŭ unu supozo la nomo devenas el germana Bächlein (rojeto), laŭ la dua, pli verŝajna ĝi devenas de propra nomo Bach (Baĥ), kiu batalis en ĉirkaŭaĵo ĝis li estis mortigita de Karolo la Granda.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
maldekstra|eta|Vilao de Augustin Švagrovský
Kiel la plej malnovan memoraĵon oni rigardas preĝejon de Sankta Venceslao kun sonorilturo, kie troviĝas fundamento el 12-a jarcento. Post diversaj alikonstruoj kaj alkonstruoj kaj incendio en jaro 1666 ĝi estis denove konstruita barokstile.
Plua memoraĵo estas pseŭdorenesanca vilao de A. Švagrovský kun trabarmuro, konstruita de Jan Zeyer, frato de poeto Július Zeyer. En la vilao ofte restadis fama ĉeĥa poeto Jan Neruda, kiu tie verkis sian poemaron "Kosmaj kantoj".
Vilaĝa lernejo estas unu el la plej malnovaj en la tuta distrikto. Instruado en ĝi komenciĝis jam 1786-10-09. En la jaro 1927 ĝi estis malkonstruita kaj anstataŭita per nova konstruaĵo en alia loko en la vilaĝo, kie ĝi troviĝas ĝis hodiaŭ.

## Ĉirkaŭaĵo 
En ĉirkaŭaĵo de la municipo eblas viziti rokreliefojn nomataj Kapoj de diablo.

Kategorio:Municipoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Litoměřice
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mělník
Tušice

eta|dekstra|330ra|Tušice situas en la plej griza distrikto

**Tušice,** hungare **Tusa** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.

## Bazaj informoj 
* Areo: 6 km²
* Supermara alteco: 107 m
* Loĝantaro: 690
* Poŝtkodo: 072 02
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Tušice situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Ondava, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo preteriras. Michalovce troviĝas 15 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1221 en formo *"Tuka"*. En 1910 loĝis en Tusa 624 da homoj, (537 slovakoj, 87 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Tusa apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Gálszécs, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Tušice 712 da homoj, (666 slovakoj, 39 ciganoj kaj aliaj).

## Vidindaĵoj 
* kalvinana preĝejo
* katolika preĝejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce
Amfroipret

''''* estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france *Hainaut* respektive flandre *Henegouwen*), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento *Nord* [] (okcidentflandre *Noorderdepartement*), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* , nederlande/flandre *Noord-Nauw van Calais*). 

Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Avesnes-sur-Helpe* (france *Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe*, nederlande *Arrondissement Avenne aan de Helpe*), kaj ekde marto 2015 al la kantono **.

__TOC__

## Geografio 
Amfroipret geografie kaj historie apartenas al la franca-belga translima regiono Henegovio. Henegovio estas regiono de montetoj kaj plataĵoj, kiuj disvolviĝis sur tre diversaj grundoj : paleozoika soklo, mezozoika kreto, sed ankaŭ kenozoikaj sablo aŭ argilo plejparte kovritaj de leŭso.

La vilaĝo Amfroipret troviĝas proksime de la urbetoj Bavay kaj Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Amfroipret etendiĝas sur 1,54&nbsp;km².

## Historio 
La nomo de Amfroipret estis menciita jam en la jaro 1147, kaj verŝajne originis pro la malnomadigo de franka tribo. Ĝi estis denove menciita en 1297 en letero fare de Johano de Avesnes, grafo de Henegovio.

Laŭ bildo en la *albumoj de Croÿ'', Amfroipret posedis komence de la 17-a jarcento gravan mezepokan kastelon, kiu havis plurajn kvadratajn turojn de variaj altoj.

## Vidindaĵoj 
La preĝejo Saint-Nicolas estis konstruita en 1860. Ĝia grundo estis farita el loka blua ŝtono. Ĝi cetere entenas baptujon el la jaro 1514.

## Administrado 
Amfroipret apartenas la kantono de Bavay, kies ĉefurbo estas Bavay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono de Bavay

Kategorio:Komunumoj de Nord
Hon-Hergies

**Hon-Hergies** estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 806 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999, kaj estas landlima komunumo trafluata de la rivero Hogneau.

__TOC__

## Geografio 
Hon-Hergies geografie kaj historie apartenas al la franca-belga translima regiono Henegovio. Henegovio estas regiono de montetoj kaj plataĵoj, kiuj disvolviĝis sur tre diversaj grundoj : paleozoika soklo, mezozoika kreto, sed ankaŭ kenozoikaj sablo aŭ argilo plejparte kovritaj de leŭso.

La vilaĝo Hon-Hergies troviĝas proksime de la urbetoj Bavay kaj Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Hon-Hergies etendiĝas sur 11,02&nbsp;km².

## Vidindaĵoj 
Hon-Hergies estas ĉarma vilaĝo, kiu fakte konsistas el du apartaj vilaĝetoj, ĉiu kun preĝejo. La preĝejo de Hon datiĝas de la 17-a jarcento : ĝi posedas bulban sonorilturon de la 18-a jarcento. La preĝejo de Hergies posedas renesancstilajn altarojn de la 17-a jarcento, sed ankaŭ belan statueton de Dipatrino de la sama epoko.

Videblas en Hon-Hergies eksaj minejoj de nigra marmoro, kaj la restaĵoj de la industriaj konstruaĵoj, kiuj malnovtempe ekspluatadis tiujn minejojn.

## Turismo 
La vilaĝo disponas kampadejon nomitan "*La Joncquière*".

## Administrado 
Hon-Hergies apartenas la kantono de Bavay, kies ĉefurbo estas Bavay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord
* Kantono de Bavay

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo de Hon-Hergies 

Kategorio:Komunumoj de Nord
Herso

[eta|dekstra|Herso de la [Kastelo de Stirling en Skotlando]]
La **herso** aŭ **falkrado** estas krado uzanta por fermi pordon. Ĝi ŝoviĝas en vertikalaj foldoj, per vinĉo aŭ kontraŭpezo. Tiu ĉi aparato estis ofte uzita je la eniro de kastelo dum Mezepoko.
La malsupro de la krado estas ofte garnita de pintoj.
eta|maldekstre|kontraŭpezo de falkrado

dosiero:Fallgitter.jpg|falkrado sur Burgo Harburg, interna aspekto
dosiero:Palazzo_Comunale03.jpg| falkrado ĉe Palazzo d'Accursio, Bologna
File:Mauerrinnen des Fallgatters der Burgruine in Hastings.JPG|murfoldoj de falkrado

## Vidu ankaŭ 
* terminoj de fortikaĵkonstruo
* levponto

Kategorio:Eroj de kasteloj
Kategorio:Arkitekturaj eroj
Vysoká nad Uhom

eta|dekstra|330ra|Vysoká nad Uhom situas en la plej griza distrikto

**Vysoká nad Uhom,** hungare **Magasrév** estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis **Viszoka**. Vysoká kaj magas signifas: alta.

## Bazaj informoj 
* Areo: 15 km²
* Supermara alteco: 109 m
* Loĝantaro: 910
* Poŝtkodo: 072 14
* Aŭtokodo: MI
* Telefonprefikso: 56

## Situo 
Vysoká nad Uhom situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Uĵ, laŭ traira flankovojo. Veľké Kapušany troviĝas 9 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1214 en formo *"Vyzaka"*. Ĝis la 20-a jarcento la kampoj apartenis al abatejo de Leles. Pestoj okazis en 1709 kaj iom poste. En 1910 loĝis en Magasrév 1175 da homoj, (1035 slovakoj, 97 hungaroj, 43 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Magasrév apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj estis deportitaj. En 2001 loĝis en Vysoká nad Uhom 906 da homoj, (895 slovakoj, po 4 hungaroj kaj ukrainoj, 2 ĉeĥoj, unusola moravo).

## Vidindaĵo 
* novklasikisma kalvinana preĝejo de 1912
* katolika preĝejo omaĝe al Sepdolora Dipatrino de 1826
* klasikisma greko-katolika preĝejo omaĝe al Dipatrino el la 19-a jarcento

## Eksteraj ligiloj 
* Vysoká nad Uhom en la mapo

Kategorio:Municipoj en distrikto Michalovce