open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Béla Radics (gitaristo)

**Béla Radics** [radiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Radics Béla** estis hungara legenda virtuoza ŝlagromuzikisto (gitaristo, kantisto, komponisto, tekstopoeto). Liaj epitetoj estis hungara gitarreĝo kaj la plej granda hungara gitaristo (vidu la memortabulon). Radics neniam estis konforma al la socialistaj instancoj, tial li neniam estis aŭdebla en Hungara Radio, Hungara Televizio kaj filmo, li povis eldoni nur muzikdisketojn.

Béla Radics  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|160px|Memortabulo pri Béla Radics
eta|Statuo pri Béla Radics

## Biografio 
Béla Radics devenis el malriĉa laborista (proleta) familio. Li ricevis gitaron en 1959, poste li estis memlernanto. Post 3 jaroj li estis gitaristo de fabrika orkestro. En 1964 li jam estis gitaristo en pli konata ŝlagrorkestro. Li plej ofte ludis ŝlagrojn de Jimi Hendrix kaj Cream. En la sekvaj jaroj li muzikadis en pluraj ŝlagrorkestroj (resume en 14 orkestroj). En 1968 li gitarludis ekzemple super la kapo aŭ per dentoj. Iom poste li rifuĝis al alkoholo, kiu kaŭzis la fruan morton. Li neniam ricevis premion, datenoj pri eksterlandaj koncertoj ne estis trovitaj. Postmorte memorsocieto kaj memororkestro formiĝis. Oni kolektas kaŝe registritajn magnetofonajn muzikaĵojn dum koncertoj de Radics por plibonigi, poste eldoni ilin.

## Elektitaj koncertoj 
* Budapeŝto (1968, 1969, 1972, 1977)

## Elektitaj ŝlagroj 
* Csodálatos utazás, Királyi madár, Napfényes napok (komponisto, tekstopoeto)
* Tovább (komponisto)
* Zöld csillag (komponisto, tekstopoeto kun aliaj)

## Memorigiloj 
* statuo en Budapeŝto (2005)
* memortabulo en Budapeŝto (2000)
* strato en Budapeŝto (2013)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* http://www.rbke.eoldal.hu/cikkek/radics-bela-eletrajz.html 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ŝlagrogitaristoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokantistoj
Kategorio:Hungaraj ŝlagrokomponistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj tekstopoetoj
Esperanza (metroo de Madrido)

**Esperanza** () estas stacio sur  de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato Andorra, en kvartalo Canillas, distrikto Hortaleza.

La stacio estis malfermita la .

## Vidu ankaŭ 
* Linio 4 (metroo de Madrido)
* Stacioj de la metroo de Madrido
* Manu Chao (pro la disko *Próxima estación: Esperanza*)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacioj de la metroo de Madrido
Kategorio:Linio 4 de la metroo de Madrido
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1979
Kategorio:1979 en Hispanio
ILERA-bulteno

**ILERA-bulteno** estas la oficiala organo de Internacia Ligo de Esperantistaj Radio-Amatoroj (ILERA), la unuaj eldonistoj estis Ed W2CIL kaj Ken G4MR. La revuo nuntempe havas 8 paĝojn en malgranda formato plenkolora kaj estas eldonata 4-foje jare, ĝi aperas ĉefe en PDF formato. La enhavo de la bulteno temas pri la agadoj de ILERA kaj ties membroj, (kongresoj, kongresaj stacioj, radiaj skedoj, ILERA-konkurso, vikipedio, fakverkoj, radioamatoraj vortaroj kaj pri teknikaj aspektoj kiel antenoj, sendriceviloj, telegrafio, radioamatoraj konkursoj, radiostacioj, konfirmkartoj ktp.).

## Historio 
### Antaŭaj radioamatoraj bultenoj 
Antaŭaj revuoj pri la temo aperis jam en la sesdekaj jaroj. De 1963 ĝis 1968 Edward Lindberg, W2CIL, eldonis la bultenon Esperanto-Radio, por la tuta mondo. La eldonaĵo informis ĉiujn radioamatorojn, kiuj interesiĝis pri Esperanto. De 1968 ĝis 1973 aperis Esperantista Radioamatora Bulteno farita de Nid Dutra D’Amorim, PY6JZ. Esperanta Ondo organo de I.L.E.R.A. estis eldonita de 1967 ĝis 1970. Poste en Japanio la radioamatora klubo JA1YAR eldonis la revuon EKAROj (1963) kaj funkciigis radiorondon en la pacifika areo (la pacifika rondo). Ĝia gvidanto estis Buno Chambers, KH6GT. La grupo aperigis la bultenon OSCILILO de 1970.

### ILERA-bulteno 
Unuaj eldonistoj estis Ed, W2CIL kaj Ken, G4MR kiuj startis la eldonon en 1970. Laci, HA7PW, eldonis dudek bultenojn. De 1994 ĝis 1997 nur kvin bultenoj aperis. Eldonis ilin pluraj landaj reprezentantoj, laŭvice DJ4PG, DL6UDX, F9ED, SM5DAD, PT2CA. En Montpellier (UK 1998) Jean-Jacques, F6ILR entreprenis la eldonadon de la bulteno, kiu pli regule aperis ĝis lia forpaso. Poste diversaj eldonistoj prizorgis ilin. La lastaj bultenoj ne aperis sur papero, sed en la interreto. Bulteno 76, 77 kaj 78 estis eldonitaj de Javier Ramos, CO2MM.

## Redaktoroj kaj kunlaborantoj 
La revuo estas eldonata danke al la volontula laboro kaj kontribuo de la ILERA-membroj kaj esperantistaj radioamatoroj el la tuta mondo. Ĉiu ILERA-membro rajtas ricevi paperan version de la bulteno.
Listo de redaktoroj:
* Edward Lindberg, W2CIL
* Ken Sly, G4MR 
* Laci, HA7PW
* Hans B. Welling, DJ4PG, ekde 1977
* Wolf Krüger, DL6UDX (nun DL1CC)
* Jean-Jacques Noël, F6ILR 
* lan Mac Dowallrc, SWL
* Lenio Marobin, PY3DF (69-75)
* Henri Chaisnot, F9ED
* Kaj Stridell, SM5DAD
* Enivaldo Alves Silva, PT2CA
* Javier Ramos Nistal, CO2MM

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de radioamatoraj revuoj
* 73 (revuo)
* Fakverko:Amatora radio

## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Radioamatoraj revuoj
‎Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Aperis en 1970
Kategorio:Internacia Ligo de Esperantistaj Radio-Amatoroj
Kategorio:Esperanto en 1970
Buko

eta|100px|Arĝenta buko
eta|100px|Bronza buko

**Buko** estas fermilo en la formo de metala ringo kun stifto, nomata la dorno, per kio oni povas fermi vesteron, zonon, ŝuon aŭ valizon. La dorno povas ĉarniri ĉirkaŭ akso kio estas muntata en la mezo de la ringo. La ringo povas havi multajn formojn, rektangula, ronda aŭ ovala plej ofte aperas.

## Vidu ankaŭ 
* Fibolo

Kategorio:Iloj
Kategorio:Vesteroj
Zoltán Pongrácz

**Zoltán Pongrácz** [pongrAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pongrácz Zoltán** estis hungara komponisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto, pioniro de la hungara elektronika muziko, membro de Hungara Arta Akademio (1992).

Zoltán Pongrácz  naskiĝis la  en Magyardiószeg (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario) nuntempa urboparto de Sládkovičovo en Slovakio, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Pongrácz maturiĝis en 1930, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1935. Lia ĉefinstruisto estis Zoltán Kodály. Li plulernis en Vieno de Rudolf Nilius, en Salzburg de Clemens Krauss, en Humboldt-Universitato en Berlino, fine en Universitato Utrecht de Gottfried Michael Koenig. En la jaroj 1940 kaj 1941 li estis helpekzercisto en Operejo de Budapeŝto, iom poste li estis dirigento kaj muzika reĝisoro de Hungara Radio. En tiu periodo li estis membro de Sagokruca Partio . Post la 2-a mondmilito li instruis en muziklernejo de Debrecen, poste en la Muzikarta Altlernejo (1975 - 1995). Li ricevis ĉefe hungarajn premiojn inter 1939-2000. Li havis kunulinon, kiu naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj komponaĵoj 
* Kryptothesiphon (1966, la unua elektronika komponaĵo)
* Odysseus és Nausikaa (opero) 
* A Teknőkaparó legendája (oratorio) 
* Út omnes unum simt (oratorio) 
* Kossuth (kantato) 
* Szaxofonverseny (elektronika konĉerto) 

## Liaj filmaj komponaĵoj 
* *Uz Bence* (1938)
* *Semmelweis* (1940)
* *És a vakok látnak* (1942)
* *A két Bajthay* (1944)

### Liaj libroj 
* Népzenészek könyve 
* Mai zene, mai hangjegyírás (1971) 
* Az elektronikus zene (1980)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Adolfo de Nassau

**Adolfo de Nassau** (naskiĝis antaŭ 1250; mortis la  ĉe Göllheim) el la dinastio  Nassau (Walram-a branĉo) estis de 1292 ĝis 1298 rom-germana reĝo. Li estis la dua el la tiel nomataj "grafaj reĝoj".
Li neniam estis kronita de la papo, kaj tial ne akiris la titolon de imperiestro de la Sankta Romia Imperio.

Li mortis en la batalo ĉe Göllheim kontraŭ sia posteulo Albrecht de Aŭstrio.

Kategorio:Dinastio Nassau
Kategorio:Imperiestroj de la Sankta Romia Imperio
Celso Emilio Ferreiro

**Celso Emilio FERREIRO Míguez** (Celanova, 6a de januaro 1912 - Vigo, 1979) estis verkisto kaj politikisto de Galegio, Hispanio.

En la 1930-aj jaroj li jam aktivulis en la galegismaj junularoj. Dum la Hispana Enlanda Milito, li estis rekrutita (kontraŭvole) de la flanko de Francisco Franco. Poste li studis juron. En la 1960-aj jaroj li publikigis la poemaron *Longa noite de pedra* (Longa nokto el ŝtono, 1962) alude al la diktatoreca epoko de la Frankisma Hispanio kaj fakte inspirita de prizona sperto.

En 1964 li partoprenis en la fondo de la komunisma partio Unión do Povo Galego. En 1966 li elmigris al Venezuelo, kie li kunlaboris kun diversaj galegaj iniciatoj kaj laboris por la ministraro de la prezidento Rafael Caldera.

## Poezio 
* *O soño sulagado* (1955).
* *Longa noite de pedra* (1962).
* *Viaxe ao país dos ananos* (1968).
* *Cantigas de escarnio e maldicir* (1968).
* *Paco Pixiña* (1969)
* *A fronteira infinida* (1972).
* *Ceminterio privado* (1973).
* *Onde o mundo se chama Celanova* (1974).
* *A taberna do galo* (1978).

## En Esperanto 
* Celso Emilio Ferreiro: *Naŭ poemoj* (trad. Suso Moinhos). El kiuj sep el libro *Longa nokto el ŝtono*. Beletra Almanako (31) februaro 2018. pp. 56-65.

Kategorio:Galeglingvaj verkistoj
Kategorio:Hispanlingvaj verkistoj
Kategorio:Galegaj verkistoj
Kavaliro, Morto kaj Diablo

[eta|320px|*Kavaliro, Morto kaj Diablo*, 1513, [gravuraĵo, 24.5 x 19.1 cm.]]
**Kavaliro, Morto kaj Diablo** () estas granda gravuraĵo de 1513 fare de la germana artisto Albrecht Dürer, unu el la tri *Meisterstiche* (majstroverkaj presaĵoj) finkompletigita dum periodo kiam li preskaŭ ĉesis labori por pentrarto aŭ lignogravuraĵoj por fokusi al gravuraĵoj. La bildo estas plenplena per komplika ikonaro kaj simbolismo, kies preciza signifo estis pridisputita dum ĉirkaŭ jarcentoj.

Kirasita kavaliro, akompanata de sia hundo, rajdas tra mallarĝa gorĝo flankigita de kapro-kapa diablo kaj Mortofiguro kiu rajdas sur pala ĉevalo. La putriĝanta kadavro portas sablohorloĝon, kiel rememorilo de la mallongeco de la vivo. La rajdanto moviĝas tra la sceno ŝajne tro for el la kreitaĵoj kiuj ĉirkaŭas lin, kaj li aspektas preskaŭ prifajfa pri la minacoj, kaj estas tiele ofte vidita kiel simbolo de kuraĝo; la kavalira armaĵo, la ĉevalo kiu estas preskaŭ turo laŭgrande super la aliaj bestoj, la kverkaj folioj kaj la fortikaĵo sur la montopinto estas simboloj de la valoro de fido, dum la peno de la kavaliro povus reprezenti la fruan veturon de kristanoj al la Ĉiela Regno.

La verko estis menciita de Giorgio Vasari kiel unu el "kelkaj bildoj de tia elstareco ke nenio pli fajna povas esti atingata". Ĝi estis amplekse kopiita kaj havis grandan influon sur postaj germanaj verkistoj. Filozofo Friedrich Nietzsche referencis la laboron en sia verko pri drama teorio nome La naskiĝo de la tragedio el la spirito de la muziko (1872) por ekzempli pesimismon, kvankam ĝi estis poste idealigita en la 20a jarcento fare de Nazioj por reprezenti la rase purajn Arjojn, kaj estis foje uzataj en ilia propaganda bildaro.

## Notoj 
Kategorio:Albrecht Dürer
Kategorio:Simboloj
Kategorio:Hundoj en arto
Kategorio:Ĉevaloj en arto
Kategorio:Kranioj en arto
Kategorio:Morto en arto
Kategorio:Demonoj en arto
Kategorio:Diablo en fikcio
Kategorio:Fikciaj kavaliroj
Kategorio:Verkoj de 1513
Kategorio:Germana Renesanco
Karbodesegno

[eta|dekstra|200px|Portreto de [August Strindberg fare de Carl Larsson (1899). Karbodesegno kaj oleo sur tolo 56&nbsp;×&nbsp;39&nbsp;cm.]]
eta|maldekstre|Elektitaj karbokrajonoj.
**Karbodesegno** estas termino uzata en arto, kaj ĉefe en desegno aŭ pentrarto, por verko farita per «bastoneto el eriko, saliko aŭ alia malpeza ligno», kiel el olivarbo aŭ betulo, karbigita, uzata por apliki la liniojn kaj ombrojn de la desegno. Tiu ilo kaj tekniko estas tipe uzata por fari la skizon, sed ankaŭ povas la karbodesegno estis prezentata kiel finkompletigita verko, ofte kune kun aliaj materialoj kiel sangvino aŭ krajono, kaj ĝi estas speciale aprezata por fari portretojn.

Tiu materialo estas pli mola ol multaj aliaj artaj materialoj kaj pro tio tre facile forviŝebla.

## Historio 
Karbo estis ofte ŝlosila komponanto de Prahomaj pentraĵoj, kaj ekzemploj datas el almenaŭ antaŭ 28,000 jaroj.

Unu el la plej antikvaj karbopentraĵoj estas bildo de zebro, trovita en la kavo Apolo en Namibio.

## Galerio 

File:A charcoal sketch (Boston Public Library).jpg|Karboskizo (Boston Public Library)
File:Pivoines 1989.jpg|*Pivoines* de Jean-Max Albert 1989
File:Franz Skarbina Porträt-Zeichnung.jpg|1910
File:Bjork charcoal.jpg|Nuntempa desegno de kantistino Björk farita per karbo

## Notoj 
Kategorio:Desegnado
Kategorio:Pentrado
Kategorio:Pentristaj teknikoj
Kategorio:Artaj materialoj
Kategorio:Artaj rimedoj
Apokalipso (Durero)

La **Apokalipso**, pli ĝuste **Apokalipso per bildoj** (en latina: *Apocalypsis cum Figuris*) estas fama serio de dekkvin lignogravuraĵoj de Albrecht Dürer de scenoj el la Apokalipso de Johano, publikigita en 1498, kiu rapide alportis al li famon tra Eŭropo. La serio estis probable eltranĉita el ligno el pirarbo kaj fokusas al teologia enhavo, partikulare el Johannes Pirckheimer, nome la patro de la amiko de Durero nome Willibald Pirckheimer. La laboro por la serio startis dum la unua veturo de Durero al Italio (1494–95), kaj la serio estis publikigita samtempe en Latino kaj germana en Nurembergo en 1498, en momento kiam multo de Eŭropo antaŭvidis eblan Lastan juĝon por 1500. La plej fama presaĵo en la serio estas *La kvar kavaliroj de la Apokalipso* (ĉirkaŭ 1497–98), reference al Apokalipso 6:1–8. La plano de la ciklo kun la ilustraĵoj en la *recto* kaj la teksto en la *verso* sugestas la privilegion de la bildoj super la teksto. La serio alportis al Durero kaj famon kaj riĉon same kiel iom da libero el la patrona sistemo, kiu, siavice, permesis al li elekti siajn proprajn temojn kaj dediĉi plian tempon al gravurado. En 1511, Durero publikigis la duan eldonon de Apokalipso en kombinita eldonaĵo kun sia *Vivo de la Virgulino kaj Granda Pasio*; ankaŭ unuopaj presaĵoj estis produktitaj kaj venditaj.

## Galerio 

File:Dürer Apocalypse 1.jpg|1. La martirado de Sankta Johano
File:Dürer Apocalypse 2.jpg|2. Vizio de Sankta Johano de sep kandelingoj
File:Dürer Apocalypse 3.jpg|3. Sankta Johano surgenue antaŭ Kristo kaj la dudek kvar aĝuloj
File:The Four Horsemen (CBL WEp 0021).jpg|4. La kvar kavaliroj de la Apokalipso
File:Dürer Apocalypse 5.jpg|5. La malfermo de la kvina kaj sesa sigeloj
File:Dürer Apocalypse 6.jpg|6. Kvar anĝeloj retenas la ventojn, kaj la markigo de elektitoj
File:Dürer Apocalypse 7.jpg|7. La himno en adorado de la ŝafo
File:Albrecht Dürer, The Seven Angels with the Trumpets, probably c. 1496-1498, NGA 52559.jpg|8. La malfermo de la sepa sigelo kaj la aglo krianta 'malbono'
File:Dürer woodcut series - Apocalypse 9.jpg|9. La kvar anĝeloj de Morto
File:Dürer Apocalypse 10.jpg|10. Sankta Johano manĝanta la libron
File:Dürer Apocalypse 11.jpg|11. La virino de Apokalipso kaj la sepkapa dragono
File:Dürer Apocalypse 12.jpg|12. *Sankta Mikaelo luktanta kontraŭ la drako*
File:Dürer Apocalypse 13.jpg|13. La putino de Babilono
File:Dürer Apocalypse 14.jpg|14. La bestio kun ŝafaj kornoj kaj la bestio kun sep kapoj
File:Dürer Apocalypse 15.jpg|15. La anĝelo kun la ŝlosilo de la senfunda truo. La arkitektura stilo de Nova Jerusalemo (fone maldekstre) estis influita de la hejmurbo de Durero nome Nurembergo.

## Notoj 
Kategorio:Albrecht Dürer
Kategorio:Biblio en arto
Kategorio:Verkoj de 1498
Kategorio:Germana Renesanco
Lista (metroo de Madrido)

**Lista** estas stacio sur  de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato del Conde de Peñalver, en distrikto Salamanca. Ĝi ŝuldas sian nomon al Alberto Lista, kiu donis sian nomon al la strato kiu ekde 1955 portas la nomon de José Ortega y Gasset.

La stacio estis malfermita la  kiel parto de .

## Vidu ankaŭ 
* Linio 4 (metroo de Madrido)
* Stacioj de la metroo de Madrido

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacioj de la metroo de Madrido
Kategorio:Linio 4 de la metroo de Madrido
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1932
Kategorio:1932 en Hispanio
Alfonso XIII (metroo de Madrido)

**Alfonso XIII** () estas stacio sur  de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato de López de Hoyos ĉe la kruciĝo kun Strato de Clara del Rey, tre proksime al la komenco de Avenuo Alfonso XIII, en kvartalo Prosperidad (distrikto Chamartín).

La stacio estis malfermita la .

## Vidu ankaŭ 
* Linio 4 (metroo de Madrido)
* Stacioj de la metroo de Madrido

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacioj de la metroo de Madrido
Kategorio:Linio 4 de la metroo de Madrido
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1973
Kategorio:1973 en Hispanio
Kategorio:Alfonso la 13-a (Hispanio)
Sankta Hieronimo en sia studejo (Dürer)

eta|dekstre|280ra|*Sankta Hieronimo en sia studejo*.
**Sankta Hieronimo en sia studejo** (en germana: *Der heilige Hieronymus im Gehäus*) estas gravuraĵo de 1514 fare de la germana artisto Albrecht Dürer. Sankta Hieronimo estas montrita sidanta ĉe sia skribotablo, koncentrita en laboro. La tablo, sur kies angulo staras kruco, estas tipa de la Renesanco. Imagebla linio el la kapo de Hieronimo pasanta tra la kruco alvenus al kranio sur la fenestrorando, kvazaŭ kontrastante morton kaj Resurekton. La leono en antaŭfono estas parto de la tradicia ikonaro de Sankta Hieronimo, kaj proksime estas dormanta hundo, animalo ofte trovebla en la verkoj de Durero, simboligante fidelecon. Ambaŭ kreitaĵoj estas parto de la historio de Hieronimo en la Ora Legendo (ĉirkaŭ 1260), kiu enhavas fantaziemajn hagiografiojn de sanktuloj.

*Sankta Hieronimo en sia studejo* estas ofte konsiderata kiel parto de grupo de tri gravuraĵoj de Durero (nome liaj *Meisterstiche*), el kiuj la aliaj estus la bone konataj Kavaliro, Morto kaj Diablo (1513) kaj *Melankolio 1a* (1514). Kune ili estis viditaj kiel reprezentantaj la tri sferojn de aktiveco agnoskitaj en mezepoko: *Kavaliro, Morto kaj Diablo* apartenus al la morala sfero kaj al la "aktiva vivo"; *Melankolio 1a* reprezentus la intelektan sferon; kaj *Sankta Hieronimo* la teologian kaj kontempleman vivon.

Kategorio:Albrecht Dürer
Kategorio:Leonoj en arto
Kategorio:Hundoj en arto
Kategorio:Kranioj en arto
Kategorio:Libroj en arto
Kategorio:Sankta Hieronimo
Kategorio:Verkoj de 1514
Lajos Rajter

**Lajos Rajter** [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rajter Lajos,**  **Ľudovít Rajter** estis hungaria-ĉeĥoslovakia-slovakia komponisto, dirigento, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (2000). La familio de Rajter parolis tri lingvojn: hungara, germana, kaj slovaka kaj Rajter konservis tiun kutimon ĝis la fino de sia vivo.

Lajos Rajter  naskiĝis la  en Bazin (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Pezinok en Slovakio), li mortis la  en Bratislavo (Slovakio).

## Biografio 
Lajos Rajter ricevis la unuajn muzikajn lecionojn hejme de sia patro, inter 1915-1920 (intertempe kiel ĉeĥoslovakiano) en la muziklernejo en Prešporok. Li maturiĝis en 1924 en protestanta liceo, poste li studis muzikon en Muzikakademio de Vieno (1924 – 1929) de Franz Schmidt (komponisto), Joseph Marx kaj Clemens Krauss. Li daŭris la lernadon samtempe en muziklernejo de Bratislavo (1929–1933) kaj en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt de Budapeŝto (1930–1932). En la lasta loko lia majstro estis Ernő Dohnányi. Somere en Salzburg li estis asistanto de Clemens Krauss (1929-1933). Inter 1934 kaj 1945 li estis dirigento de Hungara Radio, samtempe li instruis en la menciita Muzikarta Altlernejo. Dum tiu tempo Rajter ricevis multajn invitojn de gravaj eksterlandaj orkestroj. Inter 1946-1949 (ankaŭ inter 1968–1977) li estis dirigento de Radio Bratislavo, inter 1949–1976 li dirigentis la filharmonian orkestron en la sama urbo, eĉ li ankaŭ instruis inter 1949–1976 en la Drama kaj Muzika Altlernejo de Bratislavo. Li emeritiĝis en 1976 en Bratislavo, sed kiel komponisto li restis aktiva. Li mortis en Bratislavo, sed li estis entombigita en sia naskiĝurbo. Dum kariero daŭranta pli ol 70 jarojn Rajter akiris internacian reputacion. Li ricevis premiojn inter 1936 - 2011.

## Elektitaj komponaĵoj 
* Der Blumen Rache (baleto)
* Quattro pezzi (por simfonia orkestro)
* Ländler B dur (1914, por citro kaj piano)
* Organ Preludes (1917, por orgeno)
* Gyermekbál-Keringő (1917, por ĉambra muziko)
* Tavaszi muzsika (1926)
* Symphonic Suite (1932-1933)
* Boldog, kinek a béke minden vágya (1941, por triopo)
* Utazások (1942, por kantvoĉo kaj orkestro)
* Névnapi muzsika. Little Suite in Old Style (1949, por piano)
* Pastoral Suite (1951)
* Rapsodie pour arpe (1998)

## Elektitaj disĉiploj 
* László Hara (pli aĝa)

## Fontoj 
* https://www.operamusica.com/artist/ludovit-rajter/#biography
* http://old.hc.sk/src/osobnost.php?lg=en&oid=25&show=cv 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Slovakaj komponistoj
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Slovakaj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Colón (metroo de Madrido)

**Colón** () estas stacio sur  de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato Génova, apud la samnoma placo, inter la kvartaloj Justicia (distrikto Centro) kaj Almagro (distrikto Chamberí), kvankam ĝi ankaŭ priservas la kvartalon Recoletos (distrikto Salamanca).

La stacio estis malfermita la .

## Vidu ankaŭ 
* Linio 4 (metroo de Madrido)
* Stacioj de la metroo de Madrido
* Madrid-Recoletos (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacioj de la metroo de Madrido
Kategorio:Linio 4 de la metroo de Madrido
Kategorio:Kristoforo Kolumbo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1944
Kategorio:1944 en Hispanio
Róbert Rátonyi (pianisto)

**Róbert Rátonyi** [rAtonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rátonyi Róbert** estas hungara ĵazmuzikisto, (komponisto, pianisto, instrumentadisto, muziklerneja kaj altlerneja instruisto). Lia patro estis la samnoma Róbert Rátonyi, lia fratino Hajnal Rátonyi.

Róbert Rátonyi  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Róbert Rátonyi komencis lerni muzikon en la aĝo de 6. Li maturiĝis en gimnazio, poste li studis ĵazon en muziklernejo, kie li ricevis diplometon en 1977 de János Gonda. Jam ekde 1975 li muzikadis kune kun kremo de hungaraj ĵazistoj (ekzemple László Dés, Aladár Pege). Ekde 1994 li estas ano de orkestro de Hungara Radio. Li pianadis aŭ instrumentadis en pluraj studioj, radioj, televizioj, filmoj, teatroj. Iom poste li koncertis jam kun eksterlandanoj (ekzemple Nigel Kennedy). Inter 1990-1994 li instruis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, pli antaŭe kaj poste en pluraj muziklernejoj.

## Elektitaj koncertoj 
* Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt (ekde 1980)
* Palma de Mallorca (1990)
* Por (1991)
* Bazelo, Berno (2000)

## Elektitaj filmaj komponaĵoj 
* Gyuszi ül a fűben (1990, televizia serio, 2 epizodoj)
* Az álommenedzser (1994)
* Gálvölgyi Show (2005-2011, televizia serio, 21 epizodoj)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* anglalingva biografio
* https://upclosed.com/people/robert-ratonyi/
* http://www.zeneszoveg.hu/szemely/47063/ifj-ratonyi-robert-ratonyi-robert-jr-dalszoveg-lyrics-bio-adatlap.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵazkomponistoj
Kategorio:Hungaraj ĵazpianistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instrumentadistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Reinitz

**Béla Reinitz** [rejnic], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Reinitz Béla** estis hungara komponisto, pianisto, kritikisto, framasono http://www.galilei.hu/hires/hires.html http://szabadkomuvesseg.hu/page/magyar-szabadkomuvesek.

Béla Reinitz  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|Memortabulo pri Béla Reinitz

## Biografio 
Béla Reinitz devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en Szabadka, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1908. Dum la lernojaroj li estis memlernanto pri piano, dum la studentaj jaroj li private lernis de Albert Siklós. Li neniam estis juristo, sed li estis fidelulo de Endre Ady kaj Béla Bartók. Inter 1906 kaj 1917 li verkis kritikojn en Népszava. Tiutempe li komponis kantojn ĉefe por kabaredo de Endre Nagy (verkisto), ankaŭ kantojn por poemoj de Ady. En 1910 li framasoniĝis. Dum la Hungara Sovetrespubliko li havis postenon, li atingis grandan influon en la direktado de la muzika politiko en la lando. Post falo de la respubliko li rifuĝis al Vieno. Iom poste li koncertis piane en aŭstraj, germanaj kaj svisaj urboj. En 1931 li hejmenvenis, sed li estis neglektita.

## Elektitaj komponaĵoj 
* Idegenben (kabareda skeĉo, 1914)
* Vidéki koncert (opereto, 1917)
* Háztűznéző (opereto, 1918)
* kantoj pri poemoj de Ady, Robert Burns, Mihály Babits, Dezső Kosztolányi

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (1969)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* aŭdebla muziko de Reinitz

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1919
Kategorio:Budapeŝtanoj
Efiko de Bruselo

La **Efiko de Bruselo** estas la procezo de unupartia reguliga tutmondiĝo kaŭzita de la Eŭropa Unio *de facto* (sed ne nepre *de iure*) eksterigante ĝiajn leĝojn ekster ĝiaj limoj tra merkatmekanismoj.

## Kialo 
La kombinaĵo de merkatgrandeco, merkatgraveco, relative rigoraj normoj kaj reguliga kapacito de la Eŭropa Unio povas havi la efikon ke firmaoj trovas ke ne estas ekonomie, leĝe aŭ teknike praktika por konservi pli malaltajn normojn en ne-EU merkatoj. Ne-EU firmaoj eksportantaj tutmonde povas trovi ke estas utile adopti normojn metitajn en Bruselo unuforme dum sia komerco.

## Nomo 
La esprimo *Efiko de Bruselo* estis elpensita en 2012 fare de Profesoro Anu Bradford de Columbia Law School kiu nomis ĝin post la simila Efiko de Kalifornia kiu povas esti vidita ene de Usono.

## Referencoj 
Kategorio:Monda regado
Kategorio:Tutmondiĝo
Kategorio:Ekonomio de la Eŭropa Unio
64070 NEAT

'*64070 *NEAT'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona amatora astronomo Charles W. Juels kaj de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la astronomia programo *Near Earth Asteroid Tracking*, komuna entrepreno inter la Usona Aerarmeo kaj la *Jet Propulsion Laboratory'', kiu komencis en decembro 1995. La programo uzas teleskopojn de 1,2 metroj kun ŝargkuplitaj fotiloj, elde du ejoj de observo : la Monto Palomar kaj la Sistemo de Kosma Superrigardo de Maui.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Near-Earth Asteroid Tracking
Kategorio:Malkovrita de Charles W. Juels
Kategorio:Malkovrita de Paulo R. Holvorcem
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Gipopinto

eta|Gipopinto de supre.

**Gipopinto** (, ) estas malalta monto proksime de *Rājagṛha*, la ĉefurbo de la raĝlando Magado (nun *Rajgir* en la ŝtato Biharo, Barato), ofte vizitita de la budho Gotamo, kiu faris tie multajn el siaj prelegoj laŭ la *Palia kanono* de Teravado kaj sutroj de Mahajano. Inter la prelegoj faritaj tie estas la *Korsutro*, la *Lotusa sutro*, la *Śūraṅgama Samādhi Sūtra* kaj la sutroj de Prajñāpāramitā. Ĝi estas speciale menciita en la ĉapitro 16 de la *Lotusa sutro* kiel la purlando de la budho Gotamo.

## Bildaro 

Dosiero:Monk in the hills around Vulture Peak Rajgir, Bihar, India.jpg|Bikŝuo en la montetoj ĉirkaŭ Gipopinto. 
Dosiero:Meditation area, Griddhakuta Hill, Rajgir.jpg|Kaverno por meditado.
Dosiero:Rajgir - 035 Gijjhakuta from Above (9242176293).jpg|La pinto vidita de supre.
Dosiero:Mulagandhakuti in Vulture Peak.jpg|*Mūlagandhakuṭī*, la ruinoj de la kabano kie loĝis la budho Gotamo kiam li vizitis Gipopinton.
Dosiero:Rajgir - 037 Chanting (9242149699).jpg|Aro da bikŝuoj ĉe *Mūlagandhakuṭī*.

## Referencoj 
Kategorio:Budhismaj pilgrimejoj
Kategorio:Biharo
Kategorio:Montoj en Barato
Cerkvenjak

**Cerkvenjak** estas vilaĝo en la Regiono Podravska de Slovenujo. Ĝi estas administra centro de la Občina Cerkvenjak. En la vilaĝo komence de 2018, tuta de 164 loĝantoj vivis.
## Loko, priskribo 
La vilaĝo situas en iomete monteta tereno kun alteco de ĉirkaŭ 340 m. La vilaĝa centro estas ĉirkaŭ 2 km de la aŭtovojo A5 / E653.

La vilaĝo havas bazlernejon kaj infanĝardenon. Mezo de la vilaĝo staras la preĝejo de Sankta Antono la Ermito. La vilaĝo havas plenajn civitajn agrablojn - poŝtejon, bankon, butikumadon, restoracion, benzinejon, ktp.

eta|Cerkvenjak de bird's-okulo vido de okcidento|alternative=|maldekstraeta|Preĝejo|alternative=|centra
## Tradukfonto 
Kategorio:Vilaĝoj de Slovenio
Nízký Jeseník

**Nízký Jeseník** (germane: *Niederes Gesenke*) estas geomorfologia tutaĵo kaj plata montetaro troviĝanta norde de Moravio kaj en suda parto de Silezio. Temas pri aree entute la plej ampleksa montaro en Ĉeĥio (2876 km2). Ĝi etendiĝas en Moravio kaj en Siezio en Moraviasilezia regiono kaj en Regiono Olomouc (en distriktoj Bruntál, Nový Jičín, Olomouc, Opava, Ostrava-urbo kaj Přerov).

## Geologio 
La montaro estas unu el la plej maljunaj geologiaj tutaĵoj de Mez-Eŭropo kun restaĵoj de vulkanismo. Ĝi estas kreita precipe de paleozoikaj, sedimentitaj rokaĵoj, situantaj sur antaŭaj sedimentaĵoj kaj vulkanitoj, estiĝintaj per intensa vulkana agado sur fundo de devonia maro. La regiono de Nízký Jeseník estis ĉiam konata pro minado de nefermetaloj kaj valormetaloj.

### Vulkana agado sur teritorio de Nízký Jeseník 
Dum terciaro Nízký Jeseník estis sekve de montokreaj procedoj levita, dume regiono de Hornomoravský úval kaj Kladsko trafalis. La estiĝintaj rompoj de terkrusto poste ebligis la vulkanismon kaj tiel kreiĝis la plej maljunaj vulkanoj en Ĉeĥio.

* Červená hora
* Velký Roudný
* Malý Roudný
* Uhlířský vrch
* Venušina sopka

La lastaj du estis en agado ankoraŭ en periodo de plejstoceno.

## Geomorfologio 
Ties meza alteco estas ĉirkaŭ 480 m. La plej alta parto de Nízký Jeseník estas okcidente, direkte al orientoties alteco sinkas ĝis 205 metrů (apudrivera ebenaĵo de Odro). Ĝi ligas al orienta parto de montaro Hrubý Jeseník, ĝi etendiĝas inter norda Silezia ebenaĵo kaj suda Supramoravia valego. Oriente ĝi transiras en Moravian pordegon kaj Ostravan basenon.

### Geomorfologiaj subtutaĵoj 
Nízký Jeseník konsistas el geomorfologiaj subtutaĵoj Brantická vrchovina, Bruntálská vrchovina, Domašovská vrchovina, Odra montetaro, Slunečná vrchovina, Stěbořická vrchovina, Vítkovská vrchovina kaj Tršická pahorkatina.

## Pluaj fotoj

Nízký Jeseník.Moravskoslezský Kočov.jpg|Vido al Moravskoslezský Kočov en Nízký Jeseník

## Eksteraj ligiloj 
* Historia minado de ardezo en Moravio


Kategorio:Jesenikoj
Kategorio:Montaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Geografio de distrikto Bruntál
Kategorio:Geografio de distrikto Nový Jičín
Kategorio:Geografio de distrikto Olomouc
Kategorio:Geografio de distrikto Opava
Kategorio:Geografio de distrikto Ostrava-urbo
Kategorio:Geografio de distrikto Přerov
Niva (distrikto Prostějov)

**Niva** (antaŭe **Hartmanice**) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc en regiono de Drahana montetaro en okcidenta direkto de urbo Prostějov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
Vilaĝo Hartmanice estiĝis ĉirkaŭ la jaro 1260, sed la unua skribmencio pri la municipo devenas nur el la jaro 1347.

Dum la Dua Mondmilito la municipo estis en listo al forloĝigo. Ĝi estis envicigita en la 2-an etapon de la transloĝigo de 33 municipoj de Drahana montetaro. La limdato estis la 30-a de novembro 1942. La loĝantaro estis perforte forloĝigita kaj germanoj uzis la municipon kiel ekzercan pafekzercejon. Post la Dua Mondmilito (en la jaro 1949) la municipo estis alinomita je Niva.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Výklenková kaplička s krucifixem, Niva, okres Prostějov (02).jpg|
Polní cesta z Nivy na Repechy - součást cyklostezky K-M-W a cyklostezky číslo 5, Niva, okres Prostějov (02).jpg|
Pohled na rybník před bouří, Niva, okres Prostějov.jpg|
Přírodní památka Nivské louky, okres Prostějov (03).jpg|
Přírodní památka Nivské louky, okres Prostějov (05).jpg|
Přírodní památka Návesní niva, okres Prostějov (09).jpg|

## Panoramo 
Kategorio:Municipoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prostějov
Kategorio:Hanakio
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Borová Lada

**Borová Lada** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Prachatice en Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Borová Lada**
* Černá Lada
* Knížecí Pláně
* Nový Svět
* Paseka
* Šindlov
* Svinná Lada
* Zahrádky

## Rilataj artikoloj
* Monumento al reĝoj de Šumava
* Chalupská slať - torfejo

## Pluaj fotoj 

Borová Lada - Radnice.jpg|
Vltava in Borová Lada.jpg|
Borová Lada, main street.jpg|


Kategorio:Municipoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Setlejoj en Nacia parko Šumava
David Howell Evans

**David Howell Evans**, kromnomata "The Edge" (*"la rando"*), naskiĝinta  en Barking, Londono, estas irlanda muzikisto kaj kantisto. Li estas la gitaristo, pianisto kaj dua kantisto de la fama rokgrupo U2. Li registris 14 studiajn albumojn kun la bando kaj ankaŭ unu soloan diskon.

Kategorio:Britaj rokgitaristoj
Kategorio:Irlandaj rokgitaristoj
Kategorio:Britaj kantistoj
Kategorio:Irlandaj kantistoj
Kategorio:Premiitoj de Ora Globo
Karĉak

**Karĉak,** persalingve **قرچک‎** estas urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Teherano, en norda Irano. Loknomo de Karĉak originis el la 2-a mondmilito, kiam ekzistis sovetia kontrolpunkto por varoj forirantaj al Sovetunio.

## Bazaj informoj 
* Areo: 90&nbsp;km²
* Supermara alteco: 945 m
* Loĝantaro: 231,075 en 2016
* Horzono: UTC+3:30; somere UTC + 4:30
* Telefonkodo: (+98) 21

## Geografio 
Karĉak situas sur altebenaĵo. Teherano troviĝas 35 km https://www.distancefromto.net/, alia proksima urbego iom sude estas Varamin.

## Historio 
En Karĉak oni produktis brikojn por konstruadoj. Ili estis bezonitaj al Teherano, tial estis allogitaj laboristoj el la plena Irano, kiuj multobligis la brikokvantojn. La loĝantaro de la urbo iĝis etne ege bunta, 98 % estas enmigrantoj, tial oni diras, ke Ĥarĉak estas "malgranda Irano". Karĉak estis deklarita urbo kun municipo en 1977. Dum tempoj de nestabileco en Afganio kaj Irako la urbo ricevis ankaŭ afganojn kaj irakanojn.

## Ekonomio 
Pro la bonkvalita grundo Karĉak estas ĉiam konsiderata pri brika kaj ceramika industrioj, estas grandegaj truoj en nordo de la urbo pro elfosaĵoj. Karĉak pro proksimeco al Teherano sorbas la superfluon de la ĉefurbo, kies ĉefa kialo estas la pli malmultekostaj loĝejoj en Kharĉak ol en Teherano.  

## Trafiko 
Karĉak havas stacidomon kaj kuras kvarstria aŭtoŝoseo al Teherano. Alia grava vojo kuras al Varamin.

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* ponto konstruita el brikoj

## Fontoj 
* interalie WikiTrans

Kategorio:Urboj de Irano
(64270) 2001 TA197

**(64270) 2001 TA197** estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

Ĝi orbitas, kun iom granda klinangulo, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas, en la tiel nomata « Troja Tendaro ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Horská Kvilda

**Horská Kvilda** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Korýtko.

## Historio 
La unua skribmencio pri loĝigo de tiu ĉi loko (Horská Kvilda) datiĝas al la jaro 1577.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Horská Kvilda**
* Korýtko

Ekde la 1-a de januaro 1955 ĝis la 30-a de junio 1960 apartenis al la muncipo ankaŭ Filipova Huť.

## Vidu ankaŭ 
* Kvilda
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj
* Malý Kozí Hřbet

## Pluaj fotoj 

Horská Kvilda.jpg|Horská Kvilda
Hamerský potok pod Horskou Kvildou.jpg|Rojo Hamerský potok
Hamerske.Domky.Horska.Kvilda.pred.1949.gif|Laŭtempa fotografio de Hamerské Domky en Horská Kvilda (jaro 1949)
Horska.Kvilda.Sumava.Hamerske.Domky.jpg|Nuntempa fotografio de Hamerské Domky en Horská Kvilda (jaro 2019)
Pollaufuv_Hostinec_Hotel_Rankl_Leto_2020.jpg|Gastejo de Pollauf (datita de 1680) en Horská Kvilda, ekde la jaro 2004 hotelo Rankl (somero 2020)


Kategorio:Municipoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Tool

[eta|Tool koncertante en [Barcelono en 2006.]]
**Tool** estas usona rokgrupo de progresiva metalroko devenanta de Los Anĝeleso, Kalifornio, kunfondita en 1990 de la kantisto Maynard James Keenan, la gitaristo Adam Jones, la drumisto Danny Carey kaj la basgitaristo Paul D'Amour, ĉi-lasta anstataŭita de Justin Chancellor el la brita rokgrupo Peach ĵus antaŭ ilia dua albumo *Ænima*.
Ĉi-tiu grupo alpruntas al ŝtonroko ĝian potencon, al progresiva roko ĝian afekcion, kaj al psikedela rokmuziko ĝian povon krei plenan kaj envultan etoson. Ili publikigis sian unuan albumon *Undertow* en 1993, poste duan *Ænima* en 1996, kiu famigos la grupon ĉe la alternanta-ŝtonroka medio. Ili plue famiĝis per la sekvantaj albumoj *Lateralus* (2001) kaj *10,000 days* (2006).

## Diskaro 
* 1992: *Opiate* (EP)
* 1993: *Undertow*
* 1996: *Ænima*
* 2000: *Salival*
* 2001: *Lateralus*
* 2006: *10,000 Days*
* 2019: *Fear Inoculum*

## Bildaro 

Dosiero:Justin chancellor tool roskilde festival 2006 cropped.jpg|Justin Chancellor en 2006
Dosiero:Adam jones tool roskilde festival 2006.jpg|Adam Jones en 2006

Kategorio:Kvartetoj
Kategorio:Usonaj progresivmetalrokaj muzikaj grupoj
Kategorio:Grammy-laŭreatoj
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 1990
Azenstacio ĉe Wartburg

eta|Ĉe la azena stacio en Eisenach
La **Azena stacio** (germane: *Eselstation*, *Eselei*) ĉe Wartburg en Eisenach, Germanujo, estis ĝis 2022 la tradicia atendejo de azenoj kiu dum la printempa kaj somera sezonoj servis kiel grava turisma allogaĵo ĉe la ĉefa alirejo al Wartburg-kastelo. Tre proksimas ankaŭ la Elizabetputo.

Jam ekde la 1900-aj jaroj turistoj, normale infanoj, rajtis rajdi ĉ. 400 metrojn supren; al ilia dispono estas inter 8 kaj 10 azenoj.

## Historio 
eta|Bildkarto (ĉ. 1920).
eta|La t.n. ĉambro de la *azenpelisto* en la kastelo.
eta|Ĉe la turniĝplaco de la fiakroj, 1960.
La prapatroj de la nunaj vartburgaj azenoj servis dum pli ol 800 jaroj kiel vartransportiloj je provizo de la burgo per trinkakvo, brulligno, nutraĵoj kaj konstrumaterialoj.

Apud la studadĉambro de Marteno Lutero estas enburge la ĉambro de la azenpelanto, tre eta loko kun lito por la propra azentransportulo de la burgo. Delonge ankaŭ la apudloĝantoj de la pado *Ehrensteig* en la ajzenaĥa okcidenta urbo responsis pri la ĉiutagaj servoj disde kaj al Wartburg. Rekompence ili ĝuis liberiĝon de impostpaga devo.

Sed ĉ. la jaro 1880-a la kulmino de la azentransportoj jam komencis malgravi kaj anstataŭ utiligitis droŝkoj, ĉaroj kaj persontransportiloj trenitaj per ĉevaloj. Por povi mastri la kreskantan nombron da vizitantoj vartburgaj kaj iliajn dezirojn pripensitis eĉ la instalo de funikularo ĝis la hotelo je la pinto. Tiam la ajzenaĥaj urbgvidantoj ofertis azenojn por rajdado disde la valo mem ĝis la burgopinto. La gastoj bezonis por tia komforta veturo surazendorsa ne tute 30 minutojn. Startoj estis ekz. disde la ĉefa bazarplaco apud la Georgo-kirko aŭ disde la Kartuziaj ĝardenoj.

## Nuntempo 
Post la sukceso de kaleŝoj, fiakroj kaj aŭtomobiloj, la longa versio de transporto perazena disde la valo ĝis Wartburg-kastelmonto ĉesis. Ja restis la preno de azeno fare de infanoj, kiun metion la familio Hölzer el Ehrensteig-regiono organizis dum kvar generacioj; sekve ili iĝis tre konata ajzenaĥa entrepreno vole nevole.

La nomoj tradiciaj por la azenoj estis: Moritz, Liesel, Moni, Lore, Rosi, Anja, Sonja, Conny kaj Peter. Ili pacience atendas sian deĵoron sub latapartaĵo ĉe Warburg-aleo. 

Ĉe la informejo vartburga oni eĉ povis aĉeti al si propran grizan vartburgan azenon el pluŝo kiu perfektas ankaŭ kiel vojaĝmemoraĵo aŭ donaco. Ekde 2020 ne plu estis servoj kaj post damaĝoj per falinta arbo la azenstaleto estis malkonstruita en 2022 kaj la tuto ĉesis. Oni planas alternativojn (bicikle, aventurpade).

## Literaturo 
* Petra Schall: *Eselei. Die Wartburgesel und ihre Geschichte*. Ĉe: *Kleine Schriftenreihe der Wartburgstiftung*. Nr. 2. Druckhaus Dierichs Kassel, Eisenach, p. 32
* Ulrike Frank: *Mit dem Esel auf die Wartburg. Geschichten und Anekdoten aus dem alten Eisenach*. Wartberg, 2007, ISBN 978-3-8313-1803-2, p. 79
* Heinrich Weigel: "Wanderungen um Eisenach". Ĉe: Eisenach Information (eld.): *Eisenacher Schriften zur Heimatkunde*. Kajero 7. Eisenach 1979, p. 88

## Notoj 
## Fonto 
Kategorio:Azenoj
Kategorio:Eisenach
Kategorio:Turismo en Turingio
Barbara Dürer

**Barbara DÜRER** (naskita en 1452 kiel **Barbara Holper**; mortinta la 16an de majo 1514 en Nurenbergo, Germanio) estis la patrino de la fama pentristo kaj gravuristo Albrecht Dürer.

Barbara Holper estis la filino de Hieronymus Holper, oraĵisto de Nurenbergo. La 8an de junio 1467, ŝi edziniĝis al Albrecht Dürer (nomita poste «la pli aĝa»), disĉiplo de sia patro, origina de Hungario, kiu loĝis pli ol dek jarojn en Nurenbergo kaj estis metilernanto en la ateliero de Hieronymus dum ses jaroj. Albrecht malfermis sian propran atelieron en la tereno de juristo kaj advokato Johannes Pirckheimer. Edzino nur 15-jaraĝa de Albrecht kiu estis jam 40-jaraĝa, ŝi havis kun li dekok gefilojn el kiuj nur tri survivos. La plej aĝa, naskita la 21an de majo 1471, estis nomita kiel sia patro, nome Albrecht. La du pli junaj estis Endres, naskita en 1484, kaj Hans, naskita en 1490.

Albrecht filo priskribis sian patrinon kiel pian virinon, ofte en la preĝejo, kiu edukas siajn filojn «zorge» kaj punas ilin ofte. Malfortiĝinta pro siaj nombraj gravedigoj, ŝi ofte malsaniĝis.

Probable tuj antaŭ sia eliro al lernoveturado en la regiono Supra Rejno kiam Albrecht filo faris diptikon kiu reprezentas siajn gepatrojn. Temas pri unu el du konataj portretoj de Barbara Dürer.

Albrecht patro mortis en 1502, kiam Albrecht filo konstruis sian atelieron. Barbara helpis sian filon kaj Agnes Dürer kiun li edzinigis, vendi iliajn gravuraĵojn sur la bazaroj kaj foiroj. En 1504, tute malriĉa, ŝi enfremiĝis en ĉambro de la domo de sia filo kie ŝi dediĉas sin al preĝado. En 1513, Dürer devis perforti la pordon por aliri al ŝia ĉambro kie ŝi estis tute malsana, kaj li instalis ŝin pli komforte. La malsano daŭris unu jaron antaŭ ŝia forpaso la nokton de la 16a al la 17a de majo 1514.

eta|maldekstre|*Portreto de la mortonta patrino* (''*), desegnita de Dürer en 1514.
Dürer faris de ŝi portreton kiel karbodesegno en 1514 ĉirkaŭ du monatojn antaŭ ŝia morto. Temas pri la plej antikva portreto realisma de tuj mortonta persono. La reprezento de la velkado de pasinta belo, poste ofta en la 17a jarcento, estis malofta en la epoko de Albrecht Dürer.

## Bibliografio 
* Michael Roth et al.: *Dürers Mutter: Schönheit, Alter und Tod im Bild der Renaissance*, Berlin, 2006. (ISBN 3-89479-333-3).
* Marianne Fleischhack: *Barbara Dürer: Die Mutter*, Zeulenroda, 1943. Parto de serio *Deutsche Mütter''.

Kategorio:Albrecht Dürer
Kategorio:Germanoj de la 15-a jarcento‎
Kategorio:Germanoj de la 16-a jarcento‎
Moaba lingvo

La **moaba lingvo** estas formortinta kanaana lingvo, antaŭe parolata en Moabo (la hodiaŭa centra-okcidenta Jordanio) dum la frua 1-a jarmilo a.k.e.. Ĝi estis skribata per varianto de la fenica alfabeto.

La plejparto de scio pri la moaba venas de la Meŝa-steleo, kiu estas la sola konata vasta teksto en la lingvo. Krome estas la tri-linia Skribaĵo de El-Kerak kaj kelkaj insignoj. La ĉefaj kvalitoj, kiuj distingas la moaban de aliaj kanaanaj lingvoj kiel la hebrea, estas: pluralo *-în* anstataŭ *-îm* (ekz. *mlkn* "reĝoj" por la hebrea *məlākîm*), kiel en la aramea kaj araba; retenado de la virina fino *-at*, kiun la hebrea reduktas al *-āh* (ekz. qiryat, "urbo" anstataŭ la hebrea qiryāh) sed retenas en la konstru-stata nominala formo (ekz. *qiryát* *yisrael* "urbo de Israelo"); kaj retenado de verba formo kun enfiksita *-t-*, ankaŭ trovata en la araba kaj akada (''w-'ltḥm* "mi komencis batali", el la radiko *lḥm'').
## Ekzemplo
El la Meŝa-steleo:

## Referencoj
Kategorio:Aperis en la 1-a jarmilo a.K.
Kategorio:Hebrea lingvo
Kategorio:Kanaanaj lingvoj
Anton Koberger

**Anton KOBERGER** (ĉirkaŭ 1440/1445 – 3a de oktobro 1513) estis germana oraĵisto, presisto kaj publikigisto kiu presis kaj publikigis la Nurembergan Kronikon, nome mejloŝtono de inkunabloj, kaj estis sukcesa librovendisto de verkoj de aliaj presistoj. Li establis en 1470 la unuan presejon en Nurenbergo.

Anton Koberger naskiĝis en establita familio de Nurenbergo de bakistoj, kaj faris sian unuan aperon en 1464 en la Nurenberga listo de civitanoj. En 1470 li edziĝis al Ursula Ingram kaj post ŝia morto li reedziĝis kun alia membro de la Nurenberga alta klaso, nome Margarete Holzschuher, en 1491. Entute li arigis 25 gefilojn, el kiuj dektri survivis al maturiĝo.

Koberger estis la baptopatro de Albrecht Dürer, kies familio loĝis en la sama strato. En la jaro antaŭ la nasko de Dürer en 1471 li ĉesis oraĵadon por iĝi presisto kaj publikigisto. Li tuj iĝis la plej sukcesa publikigisto en Germanio, absorbante siajn rivalojn laŭlonge de la jaroj por iĝi granda kapitalisma entrepreno, kun dudek kvar presmaŝinoj funkciantaj, presante nombrajn verkojn samtempe kaj uzante en sia pinto 100 laboristojn: presistoj, tiparistoj, tiparfondistoj, iluminaciistoj kaj tiel plu. Konstante plibonigante sian negocajn projektojn, li sendis veturagentojn kaj establis ligilojn kun librovendistoj tra tuta Okcidenta Eŭropo, ekzemple al Venecio, nome la alia granda centro de presado de Eŭropo, Milano, Parizo, Liono, Vieno kaj Budapeŝto. Por la paperliverado, li akiris du papermuelejojn.

Lia preskompanio supervivis sian morton nur ĝis 1526, kaj la familio plue estis oraĵistoj kaj juvelistoj.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj oraĵistoj‎
Kategorio:Germanaj presistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Librovendistoj
Barbet Schroeder

**Barbet SCHROEDER**, naskiĝinta  en Teherano, Irano estas svislanda reĝisoro, produktoro kaj aktoro. Li startigis sian karieron en la franca kinarto en la 1960-aj jaroj, laborante kun reĝisoroj kiel Jean-Luc Godard kaj Jacques Rivette. Ekde la fino de la 1980-aj jaroj, li reĝisoris multajn grandbuĝetajn filmojn de Holivudo, ofte miksante melodramojn kun la trilera ĝenro en filmoj kiel *Single White Female*, *Kiss of Death*, kaj *Murder by Numbers*. Li estis nomumita por Oskar-premio por Plej Bonkvalita Reĝisoro, kaj por ''Palme d'Or* pro sia filmo *Barfly'' (1987).

Kategorio:Germandevenaj francoj
Kategorio:Svisdevenaj francoj
Kategorio:Teherananoj
Kategorio:Svisaj reĝisoroj
Kategorio:Svisaj aktoroj
Kategorio:Svisaj produktoroj
64288 Lamchiuying

'*64288 *Lamchiuying'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio *Desert Eagle* en Benson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Lam Chiu-ying (ĉine : 林超英, *Lam Chiu Ying''), departementan estron de la Observatorio de Honkongo kaj iaman prezidenton de la Honkonga Societo de Birdumo. Li faris grandajn strebojn por averti la publikon kontraŭ la tutmonda varmiĝo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de William Kwong Yu Yeung
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001