open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aclens

**Aclens** estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 504 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Aclens situas okcidente de Gros-de-Vaud en la Vaŭda Mezlando, proksimume 15 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 7 kilometrojn nordnordoriente de la distriktĉefurbo Morges. La nordan komunumlimon formas la rivereto Venoge. La komunumo konsistas el la vilaĝo Aclens, nova industrikvartalo en la Venoge-Valo kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,90 km², de kiuj 13,3% estas kovritaj de arbaro, 69,0% servas por agrikulturo kaj 16,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Aclens limas en nordo al Gollion, en oriento al Vufflens-la-Ville, en sudoriento al Bussigny-près-Lausanne, en sudsudoriento al Bremblens, en sudo al Romanel-sur-Morges, en sudsudokcidento al Echichens, kaj en okcidento al Vullierens.

## Trafiko 
Tra Aclens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 129 de Cossonay al Morges. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 5 kilometrojn sude de la komunumo oriente de Morges. Pere de la poŝtaŭtolinio de Morges al Cossonay la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Aclens datiĝas el la jaro 1002 kiel *Astlegus*. En la loko Joux estis en 1984 trovitaj bone konservitaj muroj de romia konstruaĵo. Dum mezepoko Aclens apartenis al la Senjorujo Cossonay, de kiu ĝi estis disigita en la jaro 1410, ek de kiam ĝi ĝis 1665 al la Senjorujo Vullierens. En la jaron 1675 Aclens estis akirita de la urbo Morges. Sub la berna regado Aclens apartenis al la Voktejo Morges, el kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis la Distrikto Morges.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Aclens
Maisons-Alfort

**Maisons-Alfort** [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2010.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Maisons-Alfort en la ĉirkaŭparizaj departementoj
Maisons-Alfort situas  sudoriente de la centro de Parizo. Norde ĝin bordas la rivero Marne.

## Transporto 
En Maisons-Alfort troviĝas du stacidomoj de la linio RER D:  kaj .

Ĝi havas ankaŭ tri metrostaciojn de la linio 8: ,  kaj .

Projektita estas metrostacio sur la linio 15 de Grand Paris Express: .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Val-de-Marne
* Listo de urboj de Francio
* Metroo-viadukto de Charenton

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Maisons-Alfort
Kategorio:Komunumoj de Francilio priservataj de metroo
Echichens

**Echichens** estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 2496 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Echichens situas sur tavolo oriente de la rivero Morges en la Vaŭda Mezlando proksimume 100 metrojn super la nivelo de Lago Lemano, kiu situas 5 kilometrojn sude de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Echichens, Colombier, Monnaz kaj Saint-Saphorin-sur-Morges, kaj la vilaĝetoj Joulens kaj Le Vernay.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,25 km², de kiuj 6,3% estas kovritaj de arbaro, 82,7% servas por agrikulturo kaj 10,0% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Echichens limas en nordo al Vullierens, en nordnordoriento al Aclens, en nordoriento al Romanel-sur-Morges, en oriento al Bremblens, en sudoriento al Lonay, en sudo al Morges, en sudokcidento al Vufflens-le-Château, en okcidento al Vaux-sur-Morges, en okcidentonordokcidento al Clarmont, en nordokcidento al Appels kaj Sévery, kaj en nordnordokcidento al Cottens.

## Trafiko 
Echichens situas flanke de la gravaj trafikvojoj, tamen ĝi facile atingeblas pere de konektaj vojoj de Morges. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 2 kilometrojn sude de la komunumo apud Echichens. Pere de la poŝtaŭtolinio de Morges al Cossonay la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Echichens datiĝas el la jaro 1131 kiel *Chichens*. Apud Joulens estis trovitaj restaĵoj de romia vilao kaj moneroj. Ekde la 12-a jarcento la katedrala kapitolo de Laŭzano kaj la Abatejo de Lago de Joux posedis ampleksajn bienojn en Echinchens. Echichens estis dum mezepoko subsenjorujo de la Senjoroj de Cossonay. Sub la berna regado Echichens apartenis al la Voktejo Morges, el kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis la Distrikto Morges. Kun efiko de la 1-a de julio 2011 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Colombier, Monnaz kaj Saint-Saphorin-sur-Morges estis kunigitaj kun la komunumo Echichens.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Echichens
Gottfried August Homilius

eta|rekta|Memortabulo ĉe la naskiĝdomo de G.A. Homilius
**Gottfried August Homilius** (naskiĝinta la 2-an de februaro 1714 en Rosenthal; mortinta la 2-an de junio 1785 en Dresdeno) estis germana komponisto, kantoro kaj orgenisto.

## Vivo 
Post vizito de la gimnazio Annenschule en Dresdeno Homilius studis juron en Lepsiko. Jam tie li aktivis muzike kaj anstataŭis pretertempe la orgeniston de la Preĝejo Sankta Nikolao, Johann Schneider. Li supozeble apartenis al la rekta lernantaro de Johann Sebastian Bach. Ekde 1742 Homilius estis orgenisto ĉe la Dresdner Frauenkirche kaj ekde 1755 posteante Teodoron Kristianon Reinhold ĝis sia morto kantoro kaj muzikestro ĉe la tri ĉefaj preĝejoj de Dresdeno; ĉefa laborejo de Homilius estis la dresdena *Frauenkirche*, post kiam la Kreuzkirche en 1760 estis ruinigita per prusaj trupoj kaj sia novkonstruaĵo nur en 1792 povis esti konsekrata. Homilius mortis en 1785 je Dresdeno kaj estis entombigita sur la unua Johano-Tombejo. Lia tombo ne konserviĝis.

## Verkaro kaj graveco 
Homilius komponis plejparte eklezian muzikon: pli ol 10 pasionojn (unu en 1775 presita ĉe Breitkopf & Härtel en Lepsiko titole „Ein Lämlein geht und trägt die Schuld“), po unu oratorion kristnaskan (1777) kaj paskan, pli ol 60 motetojn, 180 kantatojn, 4 magnifikatojn, ĥoralojn, preludojn kaj ĥoralpreludojn. Krom tio li postlasis kelkajn „ kantaĵojn por framasonoj“ kaj lernolibron pri ciferigita baso. En la jaro 1776 oni diris pri Homilius, ke li estas la „nun ja evidente plej bona eklezia komponisto“. Post lia morto Ernst Ludwig Gerber sin eĉ altigis al la opinio, Homilius estas „sen kontraŭdiro nia plej granda eklezia komponisto“.

La kantkomponaĵoj de Homilius estis treege popularaj ĝis en la 19-a jarcento. Granda nombro de ĝis nun konserviĝintaj kopiaĵoj atestas la disvastiĝon de liaj verkoj. Kadre de la remalkovro de Homilius dum la lastaj jaroj oni publikigis multajn unuajn sonregistraĵojn de la supozebla Bach-lernanto kaj kantoro.

## Literaturo 
* Friedrich Wilhelm Bautz: Homilius, Gottfried August. En: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Vol 2, Bautz, Hamm 1990, ISBN 3-88309-032-8, kol. 1017–1018.
* Lothar Hoffmann-Erbrecht: Homilius, Gottfried August. En Neue Deutsche Biographie (NDB), vol. 9, Duncker & Humblot, Berlino 1972, ISBN 3-428-00190-7, p. 590 sj.
* Philipp Spitta: Homilius, Gottfried August. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 13, Duncker & Humblot, Lepsiko 1881, pj. 53–57
* „Homilius, Gottfried August“. En: Don Michael Randel eld.): *The Harvard Biographical Dictionary of Music*. Harvard University Press, Kembriĝo 1996, p. 392. Rete
* Hans John: *Der Dresdner Kreuzkantor und Bach-Schüler Gottfried August Homilius. Ein Beitrag zur Musikgeschichte Dresdens im 18. Jahrhundert*. Schneider, Tutzing 1980. ISBN 3-7952-0292-2
* Uwe Wolf: Gottfried August Homilius. Studien zu Leben und Werk. Mit Werkverzeichnis (kleine Ausgabe). Stutgarto, Carus 2009. ISBN 3-89948-090-2

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Motetoj ĉe kantoreiarchiv.de 

Kategorio:Klasikepokaj komponistoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Komponistoj (eklezimuziko)
8852 Buxus

'*8852 *Buxus'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la planta familio de la Buksacoj, kiu entenas 60 speciojn de ĉiamverdaj arboj kaj arbustoj el kiuj *Buxus Sempervirens'' (komuna bukso), ŝatata por fari heĝojn kaj bedajn randojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Paimpol

**Paimpol** (jen france, prononco [], bretone *Pempoull*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Guingamp kaj al la kantono *''. La teritorio havas komunan limon kun . 
 
## Geografio 
Paimpol situas en la nordo de Bretonio, borde de la Manika Markolo de la Atlantiko. Ĝi havas stacidomon, kiu estas finhaltejo de TER-linio ĝis Guingamp.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor
* Paimpol (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Alĝeria Komunista Partio

eta|dekstra|Afiŝo de la AKP.

La **Alĝeria Komunista Partio** (**AKP** aŭ **PCA**), estis komunista partio en Alĝerio.

## Historio 
### Branĉo de la Komunista Partio de Francio 
La AKP aperis en 1920 kiel filio de la Franca Komunista Partio (PCF). Ties ĉeloj estis ĉefe komponataj de ekzilaj laboristoj, ĉefe multnombraj eŭropanoj forpelitaj el metropolo, kelkaj post kiam la gepatroj estis ekzilitaj al la kolonioj post la Pariza Komunumo kaj postaj movadoj.

### Memstara organizo 
La AKP iĝis fine separita ento en 1936 kaj malfermiĝis al indiĝenoj. El la konstitua kongreso okazinta la 16-a de oktobro 1936, grupiginte la delegitojn de diversaj devenoj, eliris sekretarion, nome Kaddur Belkaim', nome konstrulaboristo kiu mortiĝos ekzile en 1940.

## Vidu ankaŭ 
* Komunista partio

## Eksteraj ligiloj 
* komunista alĝeriano nome Maurice Laban (1914-1956)

Kategorio:Komunistaj partioj
Kategorio:Alĝerio
Alkmano

**Alkmano** (helene Ἀλκμάν [Alkmán]), estas greka ĥorala lirika poeto de la 7-a jarcento a.K. el Sparta. Li inventis la amajn poemojn. En antikva epoko ekzistis ses libroj de la poeto sed oni konas liajn verkojn nur de fragmentoj tra citaĵoj de aliaj grekaj verkistoj aŭ parto de papiruso. Li skribis himnojn, unu el la plej konataj nomiĝas *Parteneia* (el la greka παρθένος signifas singulare "juna virino" aŭ "virgulino").[eta|dekstra|Portreto de Alkmano (*oni povas legi lian nomon sur la bildo*); romania mozaiko el la malnova urbo [Gerasa (Γέρασα) en Jordanio, ŝtonaj aroj kun mortero, dua-tria jarcento p.K.; Parto el larĝa mozaiko kie estas bildoj de Muzoj, Horoj (Sezonoj) kaj aliaj grekaj aŭtoroj ĉirkaŭ bildo pri la dio Dionizo (dio pri vino interalie), tute dekorante probable manĝoĉambron.]]

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Fragmentoj
*    Die Sprache Alkmans 

Kategorio:Helenaj poetoj
Israelaj mezklasaj protestoj de 2011

**Israelaj mezklasaj protestoj de 2011** povus aludi al:

*La kabanfromaĝa bojkoto – grandega konsumbojkoto okazinta en Israelo junie de 2011 por protesti pri la altigado de manĝoprezoj, kiu kondukis al signifoplena preza reduktado de kabanfromaĝo kaj kazeo.

*Israelaj soci-justecaj protesto de 2011j – serio de daŭraj manifestacioj en Israelo, kiu komencis julie de 2011 engaĝantaj centojn de miloj da protestantoj de varieco de sociekonomiaj kaj religiaj fonoj kiu estis kontraŭ la daŭra altigado de la kosto de vivado en Israelo, kaj speciale la relative altaj loĝadaj prezoj en Israelo, ankaŭ kontraŭ la manko de atingeblaj loĝadaj solvaĵoj en la lando.

2011
Kategorio:Protestoj en 2011
Kategorio:2011 en Israelo
Paracuellos de Jarama

266px|eta|dekstre|Placo kaj urbodomo

[eta|dekstre|400px|Vido el la rigardejo de Paracuellos del Jarama. Fone, la nordo de la urbo [Madrido, kun karakteraj nubskrapuloj, kaj pli antaŭe la Flughaveno Madrido-Baraĥo.]]
**Paracuellos de Jarama** [parakŭEjos de Ĥarama] estas municipo de Hispanio, situanta en la regiono Madrido, je ĉirkaŭ 20 km nordoriente de ĉefurbo Madrido.

Ĝi apartenas al la Komarko de Alkalao, kvankam tre proksima al ĉefurbo Madrido kaj al la Flughaveno Madrido-Baraĥo. Ties municipa teritorio estas formata de ses ĉefaj domaroj kaj loĝokernoj: nome Paracuellos de Jarama, La Granja/El Cruce, Los Berrocales del Jarama, Belvis De Jarama, INTA kaj El Avalón. En tiu municipo oni instalis la unuajn komunikadcentrojn de la sistemo de kontrolo de civila aertrafiko en Hispanio, post la subskribo de la traktato inter Franko kaj Usono en la 1950-aj jaroj.

Inter allogaĵoj estas distrozono de la rivero Ĥaramo kaj la praktiko de la glisparaŝutado.

Gravaj monumentoj estas preĝejo de Sankta Francisko, palaco de Medinaceli, kun origina strukturo, blazono kaj korto kun ŝtonaj kolonoj por memorigi la ligon de la vilaĝo kun tiu duka palaco, la kastelo Malsobako estis simpla araba konstruaĵo ortangula kun murego sur monto sudoriente de Paracuellos kaj la tombejo kie oni enterigis mortpafitajn prizonulojn dum fuĝo el la ĉefurbo pro minaco de alveninta armeo de Franko dum la Hispana Enlanda Milito novembre de 1936.

## Vidu ankaŭ 
* Mortigadoj de Paracuellos

## Eksteraj ligiloj 
* Informo pri Paracuellos de Jarama 
* Municipo de Paracuellos 
* Historio de Paracuellos
* Vilaĝoj de Hispanio

### Statistiko 
* *Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid* &gt; municipa ŝlipo
* *Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid* &gt; statistikoj de la municipo 

### Strataro, maparo kaj elaera fotaro 
* *Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid* &gt; Oficialaj nomaro kaj strataro 
* Vido en Google Maps

Kategorio:Regiono Madrido
Tapo

[eta|Tapoj akompanataj de [Ŝereo .]]

**Tapo** en hispana kuirarto estas esence aperitivo kiun oni servas en plej de la trinkejoj aŭ restoracioj akompanante la trinkaĵojn (ĉu alkohola aŭ ne), Tiu survoja konsumo (trinkejo, konsumo kaj nova trinkejo) estas nomata *tapeo*, aŭ *ir de tapas* (tapumi). En multaj regionoj de Hispanio oftas tagmanĝo aŭ vespermanĝo semajnfine surbaze de *tapoj*, manĝostilo ege populara.

La tapoj iĝis simbolo de hispana identeco konata kaj aprezata ankaŭ de eksterlandanoj kiuj eksportis tiun terminon eksterlanden kaj popularigis kaj la terminon kaj la kutimon ie ajn.

## La Monda Tago de..."Tapo"  
Preskaŭ kiel la famaj kastanjetoj kaj la flamenko (unu plia nePIVa vorto), tapoj bildigas la hispanan etoson. Kiel ĉiuj scias, temas pri negrandaj porcioj da bongustaĵoj, plej variaj bongustaĵoj: olivoj, terpomoj, paneroj, spicaĵoj. La eblecoj estas multaj. Ekzistas tamen ia filozofio en la kultivado de tapoj. Ili signifas inviton al interparolo, al amikeco, al babilado, al amuziĝo kaj renkontiĝo inter amikoj. Tapoj perfekte sugestas la amikeman, komunikeman animon de la hispana popolo.

La 15-an de junio oni festas la Mondan Tagon de Tapo. Ĉi tiu dato validas ekde la jaro 2010, kreita de la gastronomia Asocio “Saborea España”, kun apogo de la registaro. Nuntempe, la afero evoluas al la tendenco konsideri tapon kiel manifestaĵon de loka Nemateria Kulturriĉaĵo.

Plej konata versio pri la origino de tapo en Hispanujo diras, ke en la 13-a jarcento, reĝo Alfonso la 10-a, la Saĝa, volis moderigi la teruran ebriiĝadon de siaj subuloj, kaj ordonis, ke popularaj restoracioj ĉiam proponu drinkaĵojn kune kun etaj nutraĵoj, por mildigi la krudecon al la stomako.

De kio devenis la nomo “tapa”? Jen alia kurioza rakonto. Oni diras, ke la teleretoj kun nutraĵoj estis metitaj sur la glasoj kun alkoholaĵoj, kaj tio evitis, ke muŝoj falus en la trinkaĵojn. Kompreneble, la vorto “tapa” signifas ankaŭ “kovraĵo“.

Ekzistas aliaj versioj por la deveno de la hispana tapo. Normala afero, se temas pri malnovaj tradicioj, kio faras la aferon eĉ pli amuza.

## Referencoj 
Kategorio:Hispana kuirarto
Kategorio:Trinkejoj
(8851) 1990 XB

**(8851) 1990 XB** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Toshimasa Furuta
Kategorio:Malkovrita de Yoshikane Mizuno
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
8853 Gerdlehmann

'*8853 *Gerdlehmann'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana amatora astronomo Gerhard Lehmann, kiu kun Jens Kandler mezuris ĉirkaŭ 70 precizajn poziciojn de asteroidoj kaj kometoj elde fotografiaj platoj eksponitaj en Drebach. Lehmann estas ankaŭ instruisto pri fiziko kaj astronomio, popularigisto pri astronomio kaj estro de la sekcio pri malgrandaj planedoj de la amatora astronoma asocio *Vereinigung der Sternfreunde''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Ricinoleo

eta|Ricinoleo
[eta|Bildo de la [ricino, laŭ Koehler (1887)]]
**Ricinoleo** estas planta oleo kiu estas uzata por diversaj aplikoj. En anglosaksaj landoj la oleo estas havebla sub la nomo **Castor oil**.

## Konsisto 
Ricinoleo estas farita el la fruktoj de la ricino (*Ricinus communis*). La oleo estas produktata per platigado kaj elpremado de la fruktoj. Ĝi konsistas el trigliceridoj de kiuj la grasacidoĉenoj por proksimume 90% devenas el ricinoleata acido. La pulpo kiu restas estas tre venena por homoj kaj bestoj. La celata veneno nomiĝas en pura formo ricinino.

## Aplikoj 
Ricinoleo estas aplikata dum la produktado de kelkaj lubrikiloj, hidraŭlikaj kaj bremsolikvaĵoj, farbo, inko, malvarmrezistaj plastoj, nilono, polurvakso, sapo, banoleo, kaj parfumo. Ricinoleo ankaŭ estas uzata por harfiksado.

Medicine ĝi povas esti aplikata en la formo de volvaĵoj, gutetoj kaj pli grandaj perbuŝaj dozoj. Kiel laksigilo ĝi estas libere aĉetebla en drogistejoj. Ĝi stimulus la digestan sistemon kaj la fekadon. Jam delonge ricinoleo estas uzata por instigi la akuŝon de fingravedaj virinoj.

Kategorio:Oleoj
Joachim a Burck

**Joachim a Burck** (naskiĝinta en 1546 je Burg; mortinta la 24-an de majo 1610 en Mühlhausen; ankaŭ: *Joachim von Burgk*, verdire *Joachim Moller*) estis germana komponisto.

## Vivo 
Burck ricevis sian muzikan edukadon supozeble en Magdeburgo. Li aliĝis la 11-an de aprilo 1561 al la universitato je Wittenberg kaj fariĝis en 1563 kantoro ĉe la latinlernejo kaj en 1566 orgenisto ĉe la preĝejo Divi Blasii en Mühlhausen. En la libera regna urbo li fondis la elstaran muzikan kulturon, kiu estas interligita kun la nomoj Johann Rudolph Ahle, Johann Eccard, Johann Georg Ahle kaj Johann Sebastian Bach. Krom tio li laboris kiel kronikisto kaj publika notario. En 1583 li estis nomumata senatoro, kaj post lia morto la konsilantaro decidis publikigi lian kompletan verkaron.

## Verkaro 
Burck validas kiel pioniro de la evangela eklezia muziko de la 17-a jarcento. Krom latinaj komponaĵoj kiel motetoj, odoj, liturgioj de la horoj, himnoj kaj unu pasiono estas precipe nomendaj liaj germanlingvaj verkoj: unu Johano-Pasiono, en kiu li kiel unua trakomponis la germanan pasionan tekston plurvoĉa, unu pasiono pri kvarevangelia kunmetaĵo same kiel *tridek religiaj kantoj pri la festotagoj de la jaro* kaj *germanaj kristanaj kantetoj*. Johann Sebastian Bach uzis lian ĥoralon ''Es steh'n vor Gottes Throne'' en BWV 309.

## Literaturo 
* Arrey von Dommer: Burck, Joachim von. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) vol. 3, Duncker & Humblot, Lepsiko 1876, p. 607 sj
* Adam Adrio: Burck, Joachim von. En: Neue Deutsche Biographie (NDB) vol. 3, Duncker & Humblot, Berlino 1957, ISBN 3-428-00184-2, S. 33 f.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Die Deutsche Passion nach Johannes  (Partituro kiel PDF-dosiero; 281&nbsp;kB)

Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Renesancaj komponistoj
Kategorio:Komponistoj (eklezimuziko)
(8854) 1991 HC

**(8854) 1991 HC** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nobuhiro Kawasato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Orschwiller

**Orschwiller** (jen france, origine germane kaj alemane *Orschweiler*, prononco  - *"Weiler"* estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Bas-Rhin*, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Fine de  en la komunumo vivis .

## Historio 
La vilaĝo kaj la kastelo Haut-Kœnigsbourg apartenis al lorena duklando ĝis 1369. Tiam juĝo donis la vilaĝon kaj la kastelon al la episkopo de Strasburgo sed la najbara vilaĝo Saint-Hyppolyte restis lorena.

La  dum la tridekjara milito, Svedoj kaptis kaj detruis la kastelon.

La , la kastelo, tiam ruina, kaj la supraj grundoj ĉirkaŭ ĝi estis donacitaj de la municipo Sélestat al la germana imperiestro Vilhelmo la Dua de Hohenzollern. La restaŭrado daŭris de 1901 ĝis 1908.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
La komunumo enhavas la vilaĝon Orschwiller kaj la vilaĝetojn Köpfel, Hinterwald kaj Saarbachwald.
En la komunumo staras ankaŭ la kastelo Haut-Kœnigsbourg.

### Demografio 
## Esperanta vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon en 2004 (0,55%) sed 0 voĉdonon en 2009.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Universidade Federal do Recôncavo da Bahia

dekstra|eta|240ra
**Federacia Universitato de Recôncavo da Bahia** (en la portugala ***Universidade Federal do Recôncavo da Bahia***, mallongige **UFRB**) estas publika brazila universitato, kun sidejo en Cruz das Almas, subŝtato Bahio. Studentoj eniras en la universitato per grandega ekzameno pri ĉiuj temoj studataj en la brazila mezlerneja sistemo.

## Eksteraj Ligiloj 
* Universidade Federal do Recôncavo da Bahia (portugallingve) 

Kategorio:Universitatoj de Bahio
8857 Cercidiphyllum

'*8857 *Cercidiphyllum'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la planta familio de la Cercidifilacoj, kiu entenas nur unu specion: *Cercidiphyllum japonicum* aŭ *Kacura''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Flughaveno San-Diego

La **Internacia Flughaveno San-Diego** (angle *San Diego International Airport*), ankaŭ nomata **Lindbergh Field** situas nordokcidente de San-Diego, Kalifornio. Ĝi proponas flugojn al multaj celoj en Usono, Meksiko, Kanado, Britio, kaj Japanio.

San-Diego
Imre Klauzál

**Imre Klauzál,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Klauzál Imre** estis hungara agronomo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1833).

Imre Klauzál http://akademikusok.tudomanytortenet.hu/?page=1&sub=4&xid=134  naskiĝis la  1799 en Szeged. Li mortis la  1847 en Vieno.

## Biografio 
Imre Klauzál lernis en tiam hungara urbo Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio), poste li eklaboris en la ŝtata administrado, baldaŭe li havis agronomiajn taskojn en grafa bieno. En 1838 li fondis agronomian lernejon en Rohonc. Ĝi baldaŭe fiaskis, tial poste li posteniĝis en grafa bieno en Borostyánkő. Intertempe li laboris private kun Ede Egan, foje kun Róbert Czilchert. Post kelkaj jaroj li fondis agrarian instituton (tiam unika en Hungara reĝlando) en Oroszvár.

## Verkaro (elekto) 
Liaj verkoj aperis en periodaĵo *Gazdasági Tudósítások*:
* *Néhány tekintet Magyarország földművelésére* (1837)
* *Saját jószágkezelés, haszonbér és száztóli* (1841)
* *Juh és növény-tenyésztés* (ŝafobredado kaj kreskaĵkultivado'', (1845)

## Fontoj 
* biografio hungare (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero K kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Golfo de San-Diego

La **Golfo de San-Diego** () estas golfo de Pacifiko, kaj situas en la usona ŝtato Kalifornio. Inter la plej grandaj urboj proksime de la golfo estas San-Diego kaj Chula Vista.

La golfon transiras la San-Diego–Coronado Ponto.

Kategorio:Golfoj
Kategorio:Geografio de Usono
Johannes-Passion (Schütz)

La **Johannes-Passion (SWV 481)**, eo: Johano-Pasiono, plena titolo: *Historia des Leidens und Sterbens unseres Herrn und Heilands Jesu Christi nach dem Evangelisten St. Johannes*, estas religia ĥorverko, kiun komponis Heinrich Schütz. Frua versio ekestinta proksimume 1665 havas en la Schütz-Werke-Verzeichnis (registro de la verkaro de Schütz) la numeron 481a. La nun kutima fina versio devenas el la jaro 1666, kiam Schütz ankaŭ komponis la pasionon laŭ Mateo.

La dum pli ol 200 jaroj ne plu estis prezentata. Nur komence de la 1880-aj jaroj Arnold Mendelssohn laŭ instigo de Friedrich Spitta denove prezentis ĝin en Bonn.

La muzikantaro estas, malsame al la pli konataj pasionoj de Johann Sebastian Bach, pure kanta. Ekzistas tamen priverkaĵo de Arnold Mendelssohn kun akompano de orgeno aŭ piano.
## Literaturo 
* Friedrich Spitta: *Die Passionen nach den vier Evangelisten von Heinrich Schutz*, 1886, Noveldono: Kessinger Publishing (2010), ISBN 978-1-168-86359-1
## Vidu ankaŭ 
* Johannespassion (Bach)
## Eksteraj ligiloj 
* [Publikhavaĵa notoj de la Johannes-Passion](http://www1.cpdl.org/wiki/index.php/Johannespassion_(Heinrich_Sch%C3%BCtz)) 

Kategorio:Verkoj de Heinrich Schütz
Kategorio:Eklezia muziko
Zoltán Klement

**Zoltán Klement,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Klement Zoltán** estis hungara agronomo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1983).

Zoltán Klement http://www.matud.iif.hu/06mar/17.html  naskiĝis la  1926 en Budapeŝto. Li mortis la  2005 en Budapeŝto.

## Biografio 
Zoltán Klement frekventis ĉeflernejon en Gödöllő inter 1945-1949, poste li havis postenon en agronomia esplora instituto. Li ricevis diplomon en 1953. Baldaŭe li estis gastoprofesoro en Bari kaj Göttingen. En 1976 li iĝis titulara profesoro jam en universitato de Gödöllő. En 1979 li doktoriĝis antaŭ MTA. Ekde 1987 li instruis en Universitato de Budapeŝto. Li partoprenis en redaktadoj de *Acta Phytopathologica* kaj *Acta Microbiologica*. Li okupiĝis precipe pri bakteriaj malsanoj de la kreskaĵoj. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1973-2000.

## Verkaro (elekto) 
**Rapid Detection of the Pathogenicity of Phytopathogenic Pseudomonads* (1963)
**A téli fagy és a lombhullás utáni állapot szerepe a baktériumos kajszi gutaütésben* (1972)
**Methods in Phytobacteriology* (1990)
**Baktérium és növény kölcsönhatása: patogén kapcsolat* (1999)

## Fontoj 
* biografio kun foto 

 
Kategorio:Hungaraj agronomoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Francesco Feo

**Francesco Feo** (naskiĝinta en 1691 je Napolo; mortinta la 28-an de januaro 1761 en Napolo) estis itala komponisto.

## Vivo 
Francesco Feo, filo de tajloristo, komencis sian kvinjaran edukadon la 3-an de septembro 1704 kiel kotiza lernanto ĉe la „*Conservatorio della Pietà dei Turchini*“ en Napolo. Lia unua instruisto estis la dua majstro Andrea Basso kaj pli malfrue la unua majstro Nicola Fago. Li studis kune kun Leonardo Leo, Giuseppe de Majo (1697–1771) kaj Niccolò Jommelli.

En 1713 lia unua opero li unuafoje prezentis *L’amor tirannico, ossia Zenobia*. Karnavalon de 1714 li prezentis la oratorion *Il martirio di Santa Caterina*. Konatiĝis Feo per sia operserio *Siface, re di Numidia* por la Teatro San Bartolomeo je Napolo en la jaro 1723.

Post tiuj ĉi sukcesoj Feo ricevis dungitecon ĉe *Conservatorio di Sant’Onofrio* en Capuana. Al liaj lernantoj apartenis Nicola Sabatino, Niccolò Jommelli kaj Gennaro Manna. En la jaro 1739 Feo postsekvis en la posteno de Francesco Durante ĉe la *Conservatorio dei Poveri di Gesù Cristo*, kie lie restis ĝis 1743.

Feo ne nur ricevis mendojn el Italujo, sed ankaŭ el Madrido kaj Prago. Lia lasta opero, *Arsace*, estis unuafoje prezentata en Torino okaze de la remalfermo de la Teatro Regio en 1740. Lia lasta manskribaĵo estas *Quoniam tu solus sanctus* por tenoro kaj arĉinstrumentoj el 1760. Feo mortis je la aĝo de 70 jaroj en 1761 je Napolo.

## Verkaro 
Francesco Feo estis unualinie konata per siaj operoj, oratorioj kaj religiaj dramoj. La plej multaj de ĉi tiuj verkoj devenas el la tempo inter 1720 kaj 1745. krome li komponis multajn kantatojn, ariojn kaj alian religian muzikon, ekzemple multajn mesojn, pasionojn, „Stabat Mater“ kaj la rekviemon „Missa defunctorum“ (1718). La remalkovron kaj rean prezentadon meritoplene de la Johano-Pasiono okazigis Lorenzo Ghielmi.

### Operoj 
* „L’amor tirannico, ossia Zenobia“ (Napolo, 1713 kaj Innsbruck, 1716)
* „Lucio Papirio“ (Napolo, 1717)
* „La forza della virtù“ (Napolo, 1719)
* „Teuzzone“ (Napolo, 1720)
* „Siface, re di Numidia“ (Napolo, 1723)
* „Morano e Rosina“ (1723)
* „Don Chisciotte della Mancha e Coriando lo speciale“ (Romo, 1726)
* „Ipermestra“ (Romo, 1728)
* „Arianna“ (Torino, 1728)
* „Il Tamese“ (Napolo, 1729)
* „Andromaca“ (Romo, 1730)
* „L’Issipile“ (Torino, 1733)
* „Oreste“ (Madrido, 1738) en Palaco Bona Ripozo
* „Polinice“ (Madrido, 1738)
* „Arsace“ (Torino, 1740)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Biografio de Feo kaj verklisto 

Kategorio:Italaj komponistoj
Kategorio:Operkomponistoj
Kategorio:Komponistoj (eklezimuziko)
Gyula Lipót Klein

**Gyula Lipót Klein** [djula klejn], germane **Julius Leopold Klein**, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Klein Gyula Lipót** estis juda-hungardevena-germana dramisto, literaturhistoriisto, ĵurnalisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1869).

Gyula Lipót Klein http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/k/k11376.htm naskiĝis kiel *Klein Gyula* en 1804 en Miskolc. Li mortis la  1876 en Berlino.

## Biografio 
Gyula Lipót Klein devenis el juda familio. Li frekventis universitaton en Vieno nur dum unu jaro. Post vojaĝado en Italio li kristaniĝis kaj li estis edukisto en grafaj familioj, dume li verkis kritikojn, foje poemojn. En 1830 li translokiĝis al Berlino, kie li iĝis kuracisto, tamen neniam li kuracadis. Li 2 jarojn estis diplomato en Ateno. Reveninta al Berlino li ĵurnaladis. Ekde la 1840-aj jaroj liaj dramoj estis prezentitaj kun sukcesoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Auf den Tod meiner Mutter, Barbara Klein* (1830) - (sonetoj)
* *Maria von Medici* (1848) - (tragedio)
* *Ein Schützling* (1850) - (komedio)
* *Heliodora* (1867) (tragedio)
* *Dramatische Werke I–VII.* (1871–1872)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Germanaj dramistoj
Kategorio:Germanaj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kalvinana ĉefabrika preĝejo (Diósgyőr)

La **Kalvinana ĉefabrika preĝejo** estas unu el la 3 religiaj konstruaĵoj en la fabrika kolonio en Hungario, en urbo Miskolc, en loĝkvartalo Diósgyőr.

## Historio 
En Diósgyőr la unua kalvinana preĝejo ekfunkciis en 1771. La metalurgia fabriko ekfunkciis en 1868, apude por la laboristoj aparta kolonio konstruiĝis. Ili volis proksimajn, apartajn preĝejojn. La kalvinanoj komence uzis la foran kalvinanan preĝejon de Diósgyőr ĝis 1908, poste la proksiman lernejon. En 1926 oni konstruis novan preĝejon helpe de laboristoj, fabrikanoj, eĉ la ŝtato finance helpis. Post 2 jaroj oni uzis la preĝejon. En 1956 la tegmento difektiĝis, la rekonstruo okazis en 1959. En 1978 plena renovigo okazis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en korto. Ĉe la ĉefenirejo kruco etendiĝas. En la mezo de la fasado malsupre impona enirejo estas videbla, pli supre la turo altiĝas. Post la turo la longa navo etendiĝas. Interne la orgeno dekomence funkcias.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare

Dosiero:Vasgyar RefChurch 1927.jpg|La preĝejo en 1927
Dosiero:Vasgyar RefChurch 1928.jpg|La preĝejo en 1928

Miskolc
Miskolc

Kategorio:Diósgyőr
8862 Takayukiota

'*8862 *Takayukiota'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo *Takayuki Ota''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Satoru Otomo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Tramtransporto en Parizo T5

**Tramtransporto en Parizo T5**, pli simple nomita **T5** , estas la unua tramvojo sur pneŭoj de Francilio. Ekspluatita de RATP, ĝi kunigas '** (Vendoplaco de Saint-Denis) al **' (Stacidomo ) ekde la , post ses jaroj da konstrulaboroj kaj multe da malfruo, , .

La linio **T5** estas  longa. Ĝi estas ekipita de 15 vagonaroj de tramoj sur pneŭoj Translohr de tipo *STE3*, prizorgataj de atelieroj de Pierrefitte-sur-Seine.
__TOC__

## Bildgalerio 

T5 - Signal station Marché de Saint-Denis 01.jpg|T5 - Semaforo
Tramway T5 - Aiguillage système Lohr.jpg|T5 - Trakforko *Lohr*
TranslohrGuideRail.svg|T5 - Gvidsistemo de Translohr

## Linio 
700ra

## Haltejoj 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Tramtransporto en Parizo
* Haltejoj de Tramtransporto en Parizo
* Kronologio de tramtransporto en Parizo
* RATP

## Eksteraj ligiloj 
*  T5 RATP
* Paĝo de la retejo de Plaine Commune


T05
Sceaux (Hauts-de-Seine)

**Sceaux** - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine - prononco laŭ sistemo IFA [] - kaj en la regiono Francilio - france *Île-de-France* [iːl dəˈfʁɑ̃s], laŭvorte "insulo de Francio") aŭ Pariza Regiono. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Antony kaj al la kantono ''''.

## Geografio 
eta|maldekstra|
Sceaux situas  sudokcidente de la centro de Parizo. La teritorio havas komunan limon kun , kiuj dividiĝas al la sekvaj direktoj:

eta|maldekstra|
## Transporto 
Sceaux havas du stacidomojn en la linio RER B:  kaj .

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Hauts-de-Seine
* Linio de Sceaux
* Lycée Lakanal

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
8858 Cornus

'*8858 *Cornus'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la Kornusacoj : planta familio, kiu entenas ĉirkaŭ 12 genrojn kaj 100 speciojn, el kiuj *Cornus Sanguinea* (ruĝa kornuso) kaj *Cornus Florida'' (floranta kornuso).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Aubonne VD

**Aubonne** estas historia urbeto kaj komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 3015 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Aubonne situas 8 km okcidente de la distriktĉefurbo Morges apud la samnoma rivero Aubonne. La komunumo Aubonne konsistas el la malnova urbeto Aubonne kun nova loĝkvartalo, la vilaĝo Pizy kaj la vilaĝetoj Trévelin kaj Bougy-Saint-Martin kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,38 km², de kiuj 14,7% estas kovritaj de arbaro, 66,3% servas por agrikulturo kaj 17,9% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Aubonne limas en nordo al Montherod, en nordnordoirento al Saint-Livres, en oriento al Lavigny, en sudoriento al Etoy, en sudsudoriento al Allaman, en sudo al Féchy, en sudokcidento al Bougy-Villars, en okcidento al Essertines-sur-Rolle, kaj en nordokcidento al Gimel.

## Trafiko 
Tra Aubonne pasas la kantona ĉefvojo de Cossonay al Mont-sur-Rolle. Konekta vojo kondukas de la urbocentro al la alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 ĉe la suda komunumlimo. Pere de la buslinio de Allaman al Gimel, kiu anstataŭis traman fervojon funkcianta ĝis 1952, la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Aubonne datiĝas el la jaro 1177 kiel *Albona*. La unuaj dokumentoj, kiuj pruvas la ekziston de setlejo en Aubonne datiĝas el la jaro 1189. En la jaro 1226 la unuan fojon estis menciita civitano de Aubonee kaj el la jaro 1234 datiĝas arbitra kontrakto inter tri fratoj, kiuj estis senjoroj de Aubonne kaj en kiu la rajtoj de la urbaj civitanoj estis fiksitaj. En tiu tempo jam ekzistis defendomuro ĉirkaŭ la urbo. En la jaro 1255 Aubonne venis sub la regado de la Grafoj de Savojo. En tiu tempo la liberecoj de la urbanoj estis pli konkrete formulitaj. En la jaro 1701 Aubonne estis submetita al berna regado kaj fariĝis la ĉefurbo de la berna Voktejo Aubonne. En 1798 Aubonne estis unu el la centroj el kiuj eliris la Helveta Revolucio, kiun iniciatis subtenantoj de la Franca Revolucio. Ek de 1798 ĝis la fino de 2007 Aubonne estis ĉefloko de la Distrikto Aubonne, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la Distrikto Morges.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Aubonne

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Aubonne

Kategorio:Urboj de Svislando
OCA-DLR Asteroid Survey

La ***OCA-DLR Asteroid Survey** (ODAS)* (angla por "Enketo pri Asteroidoj de OCA kaj DLR") estis eŭropa astronomia kampanjo por serĉi asteroidojn kaj kometoj . Ĉi tiu kampanjo estis kunlaboro inter la Observatorio de la Côte d'Azur (OCA) en Francio kaj la Germana Centro pri Aera kaj Kosma Flugado (*Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt*, DLR) en Germanio . Ili laboris kun la tutmonda strebo pri la apudteraj objektoj, komencita de
la *Working Group on Near-Earth Objects* (Laborgrupo pri Apud-Teraj Objektoj)
komponanto de la Internacia Astronomia Unio.

Tiu projekto komencis en oktobro 1996 kaj ĝiaj observoj ĉesis en aprilo 1999 por renovigo. Tamen, la teleskopo de tiam ne plu funkciis.

La observoj estis faritaj dum po 15 noktoj ĉiu monato, kiam la lunlumo estis minimuma, de lasta ĝis la unua kvaronlunoj. Ili uzis Schmidt-teleskopon de 90 cm lokita proksime de Nico (*Alpes-Maritimes*, Francio).
CCD-lumkaptilo , kombinata kun programaro, estis uzitaj por aŭtomate malkovri movantajn objektojn.

Dum sia aktiva tempo, la projekto permesis la malkovron de 1089 numerotitaj asteroidoj kaj de la kometo 198P/ODAS. Kvin el la malkovritaj asteroidoj estas terrenkontaj, inter kiuj 16912 Rhiannon kaj 189011 Ogmios ; kaj ok estas marsrenkontaj.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey

## Eksteraj ligiloj 
*  *O.D.A.S.* Oficiala TTT-paĝaro 

Kategorio:Astronomiaj kampanjoj
Kategorio:Kosmoesploroj en Francio
Kategorio:Kosmoesploroj en Germanio
8860 Rohloff

'*8860 *Rohloff'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana inĝeniero *Ralf-Rainer Rohloff*, de la estraro de la *Max-Planck-Institut für Astronomie* (MPIA) en Heidelberg. Estro de la teamo de konstruo, li ludis gravan rolon en la disvolviĝo de sistemoj de adaptiĝema optiko por la teleskopoj de la MPIA kaj de la *United Kingdom Infrared Telescope'' (UKRIT)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
La Question (libro)

***La Question*** estas aŭtobiografia libro de Henri Alleg, eldonita en la franca lingvo en 1958 kaj anglalingve. En ĝi, li priskribis kaj denuncis la torturon de la civiluloj dum la milito de Alĝerio.

Henri Alleg estis arestita en la , tio estas en la tago kiu sekvis la areston de Maurice Audin, fare de la soldatoj de la 11-a paraŝutista brigado. Li estis enŝlosita dum unu monato en El-Biar, kie li estis torturita kaj submetita al multaj pridemandadoj, el kiuj unu post injekto de pentotalo. Li estis poste movita al la kampadejo de Lodi, kie li restis dum unu monato, poste al Barberousse, la civila malliberejo de Alĝero. Tie li verkis *La Question*, kaŝante la skribitajn paĝojn kaj sendante ilin al siaj advokatoj.

La libro komenciĝas per la formulo : « Atakante la koruptitajn francojn, Francion mi defendas. » En ĝi li akuzis nome Philippe Erulin kiel la ĉefan torturiston, kaj ties subajn komplicojn. Ankaŭ Roger Faulques ĉeestis en iu momento de liaj pridemandadoj, fanfaronante esti « la fama kapitano SS ». Jacques Massu, per sia ajutanto, la leŭtenanto Mazza, estas citita, sed ne ĉeestis.

Henri Alleg dirigas al unu el tiuj oficiroj :

## Cenzurita libro 
En *La Question*, li priskribis sian enŝlosan periodon kaj la perfortaĵojn, kiujn li suferis, meze de la milito de Alĝerio. Unue eldonita en Francio de "éditions de Minuit", la verko estis tuj cenzurita. La vendotaj ekzempleroj estis konfiskitaj en la 27-a de marto malgraŭ la intervenoj de André Malraux, Roger Martin du Gard, François Mauriac kaj Jean-Paul Sartre al la prezidanto René Coty. Nils Andersson reeldonis ĝin en Svislando, dek kvar tagojn post la malpermeso en Francio. Malgraŭ sia malpermeso en Francio, tiu libro forte kontribuis al la malkaŝo de la torturo en Alĝerio plifortigante la atestojn, kiuj multiĝis en la gazetaro en 1957. Malgraŭ sia cenzuro, la libro kaŝe disvendiĝis je .

## Adapto por la ekrano 
*La Question* de Laurent Heynemann, surekranigita en 1977, estas adapto de la libro, kun Jacques Denis en la rolo de Henri Charlègue, Nicole Garcia en tiu de lia edzino, kaj aparte Jean Benguigui. La filmo ne montras surekrane ĉiujn terurajn priskribojn de Henri Alleg, sed eliris kun malpermeso al la junuloj malpli ol 18-jaraj.

Laurent Heynemann gajnis en 1977 la specialan premion de la ĵurio de la internacia filmfestivalo de Saint-Sébastien.

## Eldono 
* *La Question*, Éditions de Minuit, 1958. ISBN 2-7073-0175-2 (eldonita por la unua fojo en la , konfiskita la , reeldonita en 1961 kaj en 2008).
La reeldono en 2008 estis sekvata de artikolo de Jean-Pierre Rioux « La torture au cœur de la République » publikigita en *Le Monde* en la 26-a kaj 27-a de aprilo 1998.

* Reeldono fare de "éditions Rahma", Alĝero, en 1992.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Torturo dum la milito de Alĝerio
* Cenzuro en Francio

Kategorio:Milito de Alĝerio
Kategorio:Cenzuro en Francio
Kategorio:Cenzuritaj libroj
Kategorio:Torturo
Tagoj de Petljura

**Tagoj de Petljura** (pole: Dni Petlury) – arestoj kaj mortigoj de judoj en Lvovo dum aneksado de la urbo flanke de Wehrmacht, post atako de Germanio al Sovetunio, ligita kun rabo de iliaj loĝejoj. Planita kaj organizita de germanaj okupadaj regopovoj kun partopreno de ukraina milico kaj civilaj ukrainaj batalantoj de apudurbaj vilaĝoj. Farita en la tagoj de la 25–a ĝis la 27-a de julio 1941. Slanga difino de la eventoj kreita en 1941 devenas de la nomo de estinta prezidento de Ukraina Popola Respubliko - Simon Petljura, murdita en 1926 de juda atencinto, inpirita de OGPU (Unuigita Ŝtata Politika Estraro).

## Historio
Grandan rolon en realigo de la planoj de pogromoj ludis propagando de ukrainaj naciistoj de OUN-B, kiuj lerte instigis kontraŭjudan animstaton en Ukrainio. La operaco mem, nomata slange de la loĝantaro de Lvovo "Tagoj de Petljura", estis organizita agado de germanaj regopovoj kaj laŭ ilia permeso batado, rabado kaj murdado de judoj fare de preparitaj al tio grupoj de ukrainoj. Parto de reprezentantoj de juda intelektularo estis murdita surbaze de pli frue preparitaj listoj. Rezulte de la pogromo daŭranta 3 tagojn oni murdis de 1,5 ĝis 2 mil homojn.

En arestado de judoj, farita en iliaj loĝejoj, partoprenis ukraina milico kaj ukrainaj batalantoj — kamparanoj alvenintaj de ĉirkaŭaj vilaĝoj, gastigitaj de germanaj regopovoj per tutnokta alkohola manĝado, por ke je la  5:00 horo komenci la pogromon. Dum eniro de ekstermistoj al loĝejoj okupataj de juda popolo, krimintoj prirabis loĝejojn kaj  viktimojn forpelis al stratoj, direktante ilin al malliberejo ĉe strato Łąckiego. Poste la arestitoj estis deportataj al trudlaboroj aŭ, laŭ alia versio plimulte murdataj en arbaroj apud Lvovo (sur tiel nomataj sabloj). En la pogromo verŝajne partoprenis ankaŭ sociaj marĝenuloj devenantaj de poloj, kvankam la tuta agado estis preparita de germanoj — "estas neniu dubo, ke la agado de la komenco ĝis la fino estis reĝisorata de germanoj". Tio estis konforma kun direktivoj de Reinhard Heydrich pri la militado sur teritorio de Sovetunio, ordonantaj instigon kaj inspiron de kontraŭjudaj pogromoj al loka loĝantaro.

En arkivoj troviĝas parto de fotoj kaj filmaj kronikoj faritaj de germanoj mem dum la pogromo en Lvovo en 1941.

## Vidu ankaŭ
* banderanoj
* Pogromoj de judoj en Lvovo
* Masakro de Lvovaj Profesoroj

## Bibliografio
* Eliyahu Jones, *Żydzi Lwowa w czasie okupacji 1939–1945* (judoj de Lvovo dum okupado 1939-1945), Łódź 1999, Eldonejo Oficyna Bibliofilów, ISBN 83-87522-20-1
* Grzegorz Mazur, Jerzy Skwara, Jerzy Węgierski, *Kronika 2350 dni wojny i okupacji Lwowa 1 IX 1939 - 5 II 1946* (Kroniko de 2350 tagoj de la milito kaj okupado de Lvovo, la 1-a de septembro 1939 - la 5-a de februaro 1946) , Katowice 2007, Eldonejo Unia Katowice, ISBN 978-83-86250-49-3
* Grzegorz Motyka *Ukraińska partyzantka 1942–1960* (Ukrainaj partizanoj 1942-1960)

## Eksteraj ligiloj
* United States Holocaust Memorial Museum, fotoj kaj priskribo de la pogromo

Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Holokaŭsto en Pollando
Kategorio:1941
Kategorio:Historio de Lvivo
8861 Jenskandler

'*8861 *Jenskandler''''' estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astronomo Jens Kandler kiu, ekde la aĝo de 14 jaroj, observis elde la observatorio de Drebach. Komencinte en 1993, li estis observanto de asteroidoj kaj kometoj per fotado kaj poste per ŝargkuplita aparato.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
(8863) 1991 UV2

**(8863) 1991 UV2** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Aubonne

**Aubonne** estas la nomo de la sekvantaj geografiaj objektoj:
* **Aubonne (Doubs)** estas komunumo de la Departemento Doubs en la regiono Franĉkonteo en Francio.
* **Aubonne VD** estas komunumo de la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo en Svislando.
* **Aubonne (rivero)** estas alfluanto de Lago Lemano en Kantono Vaŭdo en Svislando.
8865 Yakiimo

'*8865 *Yakiimo''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj A. Natori elde la Stacio de Jakiimo en Ŝizuoka (gubernio Ŝizuoka, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la stacio de Jakiimo en la gubernio Ŝizuoka, elde kiu la asteroido estis malkovrita. La stacio de Jakiimo estis tre aktiva en malkovro de asteroidoj kaj kometoj de 1975 ĝis 1993.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Akira Natori
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Pierre Gamarra

**Pierre GAMARRA** (naskiĝis je la 10-a de julio 1919 en Tuluzo, mortis je la 20-a de majo 2009 en Argenteuil), estis franca poeto kaj romanisto.
eta|dekstra|Pierre Gamarra (2008)

## Eksteraj ligiloj 
* Encylopedia Universalis

Kategorio:Francaj verkistoj
Kategorio:Francaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Tuluzo
Kategorio:Argenteuil
8866 Tanegashima

'*8866 *Tanegashima''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Masaru Mukai kaj Masanori Takeishi elde la observatorio de Kagoŝima en la insulo Kiuŝuo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Tanegaŝima, (japane: 種子島), longforma insulo en sudo de Kjuŝu. Tie estas la centro de kosma lanĉo Tanegaŝima-Kosmocentro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Masanori Takeishi
Kategorio:Malkovrita de Masaru Mukai
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992