open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jindřichův Hradec II

**Jindřichův Hradec II**, **Pražské Předměstí** () estas parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas nordoriente de Jindřichův Hradec kaj situas ĉi tie precipe stacidomo, loĝadomaro U Nádraží, loĝdomaro Pod Kasárny kaj loĝdomaro Vajgar-sever. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Jindřichův Hradec II situas en katastra teritorio **Jindřichův Hradec** kun areo 15,8&nbsp;km².

## Historio 
Jindřichův Hradec II estis domaro de urbo Jindřichův Hradec en la jaroj 1900–1920. Ĝi denove fariĝis tiel al la 1-a de januaro 1980.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Pravdova street, north part, Jindřichův Hradec.jpg|Strato Pravdova
Na Příkopech street, middle part, Jindřichův Hradec.jpg|Strato Na Příkopech
Janderova street, east part, Jindřichův Hradec.jpg|Strato Janderova

Kategorio:Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
László Bezerédj

**László Bezerédj** [lAslO bezerEdj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bezerédj László** estis hungara notario, oficisto, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis *bezerédi*, lia familia nomvarianto estis *Bezerédy* [bezerEdi], lia patro estis György Bezerédj.

 naskiĝis  en Veszprém (urbo), li mortis  en Kámon aŭ Kám.

## Biografio 
 frekventis gimnazion en sia naskiĝiurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1834, samtempe li advokatiĝis en Pozono kaj  li eklaboris en la departementa administracio en Vas (Hungario), kie li jam loĝis. En 1836 li studvojaĝis duonjaron en Eŭropo kun Antal Augusz por havi pliajn konojn pri artoj, industrioj kaj agrikulturoj. En 1838 li akiris prokuroran kaj pedagogian dilomojn en la universitaro. En 1842 li estis jam ĉefnotario. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis parlamenta deputito, krome ministeria oficisto. Dum la politika mildiĝo en 1861 kaj ekde 1865 ĝis sia morto li denove estis parlamentano. Li edziĝis en 1846, 3 gefiloj naskiĝis inter 1847-1866.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Értekezés az oldalágú rokonok örökösödéséről régiebb törvényeink szerint...* (1834)
* *Leveleket irt Brüsszelből és Münchenből* (leteroj, 1837)
* *Könyvismertetés* (1862)
* *Amerika gabonája a világpiaczon* (1863)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla ekde la 69-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj notarioj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Jindřichův Hradec IV

**Jindřichův Hradec IV**, **Nežárecké Předměstí** () estas parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas okcidente de Jindřichův Hradec sur la dekstra (okcidenta) bordo de Nežárka. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Jindřichův Hradec IV situas en katastra teritorio **Jindřichův Hradec** kun areo 15,8&nbsp;km².

## Historio 
Jindřichův Hradec IV estis domaro de urbo Jindřichův Hradec en la jaroj 1900–1920. Ĝi denove fariĝis tiel al la 1-a de januaro 1980.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Jindřichův Hradec, Na Palici street.jpg| Novaj domoj en strato Na&nbsp;Palici
Jindřichův Hradec, Mládežnická street 2.jpg| Malgranda loĝdomaro ĉe strato Mládežnická ulice
Jindřichův Hradec, Nežárecká street.jpg| Memorige protektata domo en strato&nbsp;Nežárecká ulice

Kategorio:Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Johann Knobloch (medicinisto)

**Johann KNOBLOCH** (latinigite *Ioannes Cnoblochus;* naskiĝinta la  en Frankfurto ĉe Odro, mortinta en 1599 samloke) estis germana medicinisto. 

Post studo de medicino ĉe la Frankfurta universitato (estante disĉiplo de Jodocus Willich), li iris ankoraŭ al Wittenberg kaj Padovo. Padove li doktoriĝis en la 7.7.1556. Frankfurte li iĝis la postanto de la unua katedrestro pri anatomio, Heinrich Eggeling. Dum la sekvintaj jardekoj Knobloch meritis pri repuŝo de la pestepidemio kaj taksiĝis tiufake specialisto. Kvarfoje li dekanis ĉe la fakultato de medicino, trifoje li eĉ rektoris. Oldulece li mem mortis pro la pesto. 
## Literaturo 
* Klaus Eichler: "Geschichte der Medizinischen Fakultät", ĉe: *Förderverein zur Erforschung der Geschichte der Viadrina. Jahresbericht 1,* scrîpvaz-Verlag, Frankfurto ĉe Odro 1998, p. 30 ss.

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB 

Kategorio:Germanaj kuracistoj
Kategorio:Germanaj profesoroj  
Kategorio:Naskiĝintoj en 1520
Kategorio:Mortintoj en 1599
Jindřichův Hradec V

**Jindřichův Hradec V**, kreita de baza setlejunuo **sídliště Hvězdárna** estas parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas sur promontoro sur la maldekstra bordo de rivero Nežárka kaj ĝi estas ĉirkaŭita de parto Rybnické Předměstí (Jindřichův Hradec III). En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Jindřichův Hradec V situas en katastra teritorio **Jindřichův Hradec** kun areo 15,8&nbsp;km².

## Historio 
Jindřichův Hradec V estiĝis al la 1-a de januaro 1980 kiel konsisto de urbo Jindřichův Hradec.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao

## Pluaj fotoj

Jindřichův Hradec, Saint Wenceslaus Church 2.jpg|Preĝejo de sankta Venceslao
Jindřichův Hradec, 28. října street 3.jpg|Strato 28. října
Jindřichův Hradec, Václavská street 3.jpg|Restoracio en strato Václavská ulici

Kategorio:Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Jindřichův Hradec III

**Jindřichův Hradec III**, **Rybnické Předměstí** () estas parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas sudoriente de Jindřichův Hradec sude de fiŝlago Vajgar kaj situas ĉi tie precipe malsanulejo, kazerno, loĝdomaro Vajgar-střed kaj loĝdomaro Vajgar-jih. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Jindřichův Hradec III situas en katastra teritorio **Jindřichův Hradec** kun areo 15,8&nbsp;km².

## Historio 
Jindřichův Hradec III estis domaro de urbo Jindřichův Hradec en la jaroj 1900–1920. Ĝi denove fariĝis tiel al la 1-a de januaro 1980.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Jindřichův Hradec, Kaufland.jpg|Kaufland
Jindřichův Hradec, Vídeňská street 2.jpg|Strato Vídeňská
Jindřichův Hradec, Žižka Barracks.jpg|Kazerno de Žižka
Jindřichův Hradec, swimming pool.jpg|Naĝejo

Kategorio:Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Jindřichův Hradec I

**Jindřichův Hradec I** estas parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec. Temas pri la centro de urbo limigita de urbaj remparoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Jindřichův Hradec I situas en katastra teritorio **Jindřichův Hradec** kun areo 15,8&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220. 

Jindřichův Hradec I estiĝis al la 1-a de januaro 1980 kiel parto de urbo Jindřichův Hradec

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Jindřichův Hradec, roh ulice Svatojánské.jpg|Jindřichův Hradec
Jindřichův Hradec, Svatojánská ulice II.jpg|Jindřichův Hradec
Jindřichův Hradec 3825u.jpg|Jindřichův Hradec

Kategorio:Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Cirié (stacidomo)

**Cirié** estas fervoja stacio sur la fervojo Torino-Ceres. Ĝi priservas la urbon Cirié, en la metropola urbo Torino.

Antaŭe administrita fare de Gruppo Torinese Trasporti (GTT), ekde la  ĝi estas administrata fare de Rete Ferroviaria Italiana (RFI).

centra|440ra|eta|Fervojo Torino-Ceres

## Bildgalerio 

Ciriè - stazione ferroviaria.jpg|Stacio
Ciriè station 2016.jpg|Eta parkumejo

## Vidu ankaŭ 
* Cirié

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Cirié
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1869
Michael Abel

**Michael ABEL** (naskiĝinta la  en Frankfurto ĉe Odro, mortinta en 1609 en Lepsiko) estis germana poeto latinlingva.

Post frekvento de la Konsilantargimnazio de Frankfurto li studis ĉe Viadrina. Li apartenis al rondoj de Georg Sabinus, latinlingva verkisto kaj retorikisto kiu sekvis ideojn de Ulrich von Hutten. Samo validis ankaŭ por la amiko Michael Haslob, kiu eĉ avancis Abel lirikistece. Post magistriĝo en Frankfurto, Abel dediĉis sin al pedagogio: sed la laikisman urbon Lubań li devis forlasi pro kvereloj kun la katolika pastro Siegmund Suevus ĉ. en la 1567-a jaro.

Post estado en Vieno, Abel estis lernejestro en la 1580-aj jaroj ĉe la Konsilantargimnazio de Jihlava. Pro personaj kialoj Abel fuĝis en 1590 el Frankfurto. Intertempe li fariĝis (ĉ. en 1585) sukcesa konsilantarlerneja direktoro en Frankfurto kaj kroniĝis imperiestra poeto. Fine li troviĝis Lepsike. 

En siaj poemoj la vivĝuanta Abel ofte malkaŝis patrujajn sentimentojn. Li ŝatis liutomuzikon, kion atestas epigramo de li por liutludaj notoj de Matthäus Waissel (1592). Abel krome skribis satirajn versojn, ankaŭ pri tiutempe moda literaturo. Gravis li kaj aliaj anoj de la Sabinus-cirkloj, por la poeta skolo de Silezio.
## Verkoj (elekto)
* Carminum libri quatuor, 1590
* Musae undecimae seu ineptae versificatoriae delibatio, Prago 1591
## Fonto
Grimm, Heinrich: "Abel, Michael" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 1 (1953), p. 12-13
## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
Dolní Skrýchov

**Dolní Skrýchov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordoriente de la centro de Jindřichův Hradec. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio  Havlíčkův Brod – Veselí nad Lužnicí en relplektaĵo kun mallarĝtrakaj fervojoj ĝis Nové Bystřice kaj Obrataň. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Dolní Skrýchov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,95&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Horní Skrýchov

## Pluaj fotografioj 

Dolní Skrýchov - náves (2).jpg|Dolní Skrýchov
Dolní Skrýchov - náves (6).jpg|Dolní Skrýchov
Dolní Skrýchov - náves (3).jpg|Dolní Skrýchov

Kategorio:Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Horní Žďár (Jindřichův Hradec)

**Horní Žďár** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jindřichův Hradec en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sude de Jindřichův Hradec. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Horní Žďár situas en katastra teritorio **Horní Žďár u Jindřichova Hradce** kun areo 3,23&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Dolní Žďár

## Pluaj fotografioj 

Horní Žďár, stavení II.jpg|Horní Žďár
Horní Žďár, okraj obce.jpg|Horní Žďár
Horní Žďár, silnice III.jpg|Horní Žďár
Horní Žďár, domy u Nežárky.jpg|Domoj ĉe rivero Nežárka

Kategorio:Jindřichův Hradec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kretaj hieroglifoj

**Kretaj hieroglifoj** estas hieroglifa skribsistemo uzita en la mediteranea insulo Kreto dum la epoko de la minoa civilizo en la frua Bronzepoko. Ili uziĝis proksimume de -2000 ĝis -1600, do dum la 19-a ĝis 16-a jarcentoj antaŭ nia erao. Sekve ili antaŭdatas la alternativan skribsistemon Linia skribo A je proksimume jarcento, sed la du skribsistemoj daŭre estis uzitaj paralele dum la plej granda parto de sia historio. Aktuale en 2025, la kretaj hieroglifoj estas baze neĉifritaj - nur pri iuj malmultaj signoj ekzistas nekonfirmitaj hipotezoj kiujn ili povus signifi.

## Vidu ankaŭ 
* antikvaj lingvoj 

Kategorio:Silabaro
Kategorio:Skribo
Kategorio:Antikva Grekio
Siegmund Suevus

**Sigismundus SUEVUS** aŭ *Siegmund Schwabe* (naskiĝinta la  en Fryštát, mortinta la ) estis germana-ĉeĥa teologo kaj predikisto.

## Vivo
Estante filo de urbestro li frekventis la latinan lernejon en sia naskiĝurbo. Instruisto de li estis la fama silezia humanisto Johann Hoppe kaj samklasano de la posta historiisto Joachim Cureus. Danke al municipa stipendio li povis fariĝi studento ĉe Viadrina kie li restis dum kvar jaroj. La studojn li interrompis en la aĝo de 19 jaroj por iri al Talino. Tiuurbe li estis privata instruisto por la infanoj de senatoro Bolmann, poste lernigisto ĉe publika lernejo. Poste li deĵoris en Lubeko ĉegimnazie. De Lubeko li iris al Wittenberg por aŭdi prelegojn de Filipo Melanktono. Krom teologiaĵojn li lernis en Wittenberg la predikadon kaj laŭ la volo melanktona li faris po du predikojn por semajno. 

Post eksplodo de milito inter la imperiestro  kaj Morico (Saksio) li devis forlasi la urbon Wittenberg kaj revenis Frankfurton. Tie ordinis lin superintendanto Andreas Musculus kaj komisiis lin prediki ĉe la kirko de la eksa kartuzio. Baldaŭ poste li troviĝis kiel diakono en Żary kaj ekde novembro 1553 (ĝis marto 1558) en Vroclavo kiel diakono de la preĝejo Sankta Mario Magdala. Ĝis februaro 1565 li estis eĉ arkidiakono tiuloke.

Sekve li estis denove en Fryštát por asistanti al la fama pastoro M. Johannes Gigas, sekve en Forst (vokite fare de von Biberstein). En 1566, Suevus posteŭlis paroĥestre Colerus en Lubań. Tie li estis ŝatata de multaj kaj okupiĝis ankaŭ pri establo de riĉa biblioteko. Post naŭ jaroj li sevkis vokon de la urbaj konsilianoj de Toruń por helpi la malsanan pastoron Franz Stuler. Novaj evoluoj en Lubań ebligis reenpostenigon tiean: dum tiuj jaroj estis pestepidemio tie, ĝenerala kresko de la prezoj kaj terura malsato. Helpadis tiam la predika potenco konsoli la fidelulojn. Post ok pastorale fruktodonaj jaroj li sekvis vokiĝon al Vroclavo iĝi paroĥestro ĉe la Franciskana preĝejo kaj preposto de la preĝejo Sankta Spirito.

Laŭ la kvanto da skribaĵoj (kiuj konserviĝis sed ne tro konatiĝis) li estis unu el la plej fekundaj predikantoj de la tiama Silezio. Kiel Gigas li aplikis en la predikado metodon analitikan-sintezan. Li evitis dogmatikaĵojn sed plendis ade malkredon. Kiel poste Johann Arndt li strebis atentigi pri paraleloj inter la Malnova Testamento kaj la Nova Testamento. Malposteulis li metode Valerius Herberger ornamante predikojn per ekzemploj el la profana historio. Krom la biblion li ofte uzis la skribaĵojn de Marteno Lutero. 

Lia bildo financita de la komunumanoj videblis en la granda sakristio de la Franciskana preĝejo de Vroclavo; liaj skribaĵoj troviĝas en la Urba biblioteko de Vroclavo.

## Fonto
Erdmann, Christian Friedrich David: "Suevus, Siegmund" - ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie* 37 (1894), p. 129-135
## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
*verkoj ĉe *openlibrary.org*
Fossano (stacidomo)

**Fossano** estas fervoja stacio sur la linio Torino-Savona, kaj la deirpunkto de la linio al Cuneo. Ĝi priservas la urbon Fossano.

## Bildgalerio 

Fossano stazione 01.jpg|Stacio
ItalyFossanoTogstation02.jpg|Kajoj kaj trakoj
Fossano stazione 02.jpg|Akvoturo

## Vidu ankaŭ 
* Fossano

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fossano
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1853
Karl Joseph Rabl

**Karl Joseph Rabl,** en Hungarlando laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Rabl Károly József** estis hungarlandana masonisto, arkitekto (tiam konstrumajstro).

 naskiĝis  en Frain (Moravio, Habsburga imperio, nuntempa Vranov nad Dyjí en Ĉeĥio), li mortis  en Gyöngyös (Hungara reĝlando).

## Biografio 
 profundigis siajn arkitekturajn sciojn inter 1773 kaj 1780 en metiejo de József Jung. Ili laboris unue en postsisma restaŭrado de Preĝejo Ĉieliro de Maria (Jászberény). Baldaŭ Rabl jam laboris sola en Gyöngyös, kie li estis la primara majstro. Li konstruis barokan domon, kiu nun estas paroĥo, poste laŭ plano de Mihály Péchy la Kalvinana kirkegon en Debrecen. De 1780 ĝis sia morto - en preskaŭ 50 jaroj - li planis kaj konstruis 19 pontojn kaj pli ol 10 preĝejojn. Baldaŭ lia filo daŭris la profesion.

## Elektitaj laboroj 
* preĝejo de Gyöngyöshalász (1771)
* gimnazio en Gyöngyös (1783)
* ponto en Gyöngyös (1784)
* Kalvinana preĝejo (Kisújszállás) (1788)
* Kalvinana preĝejo (Törökszentmiklós) (1789)
* Kalvinana preĝejo (Kunszentmiklós) (1791)
* Preĝejo Sankta Triunuo (Jászalsószentgyörgy) (1793)
* Ortodoksa preĝejo Sankta Georgo (Karcag) (1798)
* ponto en Pásztó (1801)
* ponto en Jászberény (1806)
* Kalvinana kirkego (Debrecen) (finaj laboroj, 1808)
* Kalvinana preĝejo (Miskolc) (1808)
* Preĝejo Naskiĝo de Maria (Kiskunmajsa) (1809)
* sinagogo en Gyöngyös (1820)
* Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Abasár) (nur pligrandigo, 1825)
* Preĝejo Elizabeto de Hungario (Kecskemét) (1826)
* Preĝejo Sankta Kruco en Szűcsi (1828)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj masonistoj
Kunšach

**Kunšach** () estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rapšach en distrikto Jindřichův Hradec en regiono de Okcidenta Vitorazio. Ĝia plejparte disigita konstruareo prenis ĉirkaŭaĵon de monteto Beníškův kopec proksime de la ŝtatlimo kun Aŭstrio. La municipo havis ĉiam nur malgrandan nombron de domoj. Ĝis nuntempo konserviĝis kruco, vico da putoj, kelke da keloj kaj multnombraj grupiĝoj de ŝtona rubo. Tra la iama interna spaco de la municipo kondukas de sudo al nordo asfalta ŝoseo, kiu estas samtempe ruĝe markita  turisma vojo kaj biciklovojo n-ro 341. La granda parto de la interna spaco de la municipo estas jam surkreskinta per arbaro. 

Kunšach situas en katastra teritorio **Rapšach** kun areo 14,06&nbsp;km².

## Historio 
Komune kun la tuta Okcidenta Vitorazio la teritorio de Kunšach apartenis ĝis la jaro 1920 al Malsupra Aŭstrio. Vilaĝo Kunšach mem estiĝis verŝajne iam en la unua duono de la 18-a jarcento.

### Ĉeĥoslovakio
Al la 31-a de julio 1920 la municipo estis alligita al teritorio de antaŭ nelonge estiĝinta Ĉeĥoslovakio.

### Post Munkeno 
Post subskribo de Munkena interkonsento la tuta teritorio de la muncipo estis aneksita de Nazia Germanio, unue kiel konsisto de Sudetgermanaj teritorioj, ekde la 15-a de aprilo 1939 poste kiel konsisto de Landa hetmanujo Malsupra Danubio (la teritorio de la eksa Malsupra Aŭstrio), kiu estis al la 1-a de majo 1939 ŝanĝita en Regnan govion Malsupra Danubio.

### Post fino de la dua mondmilito 
Kun fino de la dua mondmilito la municipo estis redonita al la renovigita Ĉeĥoslovakio. Poste funkciis ĉi tie vendejo kaj plu du gastejoj. Okazis ankaŭ forŝovo de ĉi tiea germana loĝantaro. Pro kaŭzo de establo de severe gardata limzono okazas en la jaro 1953 forloĝigo de la loĝantoj kaj la pereo de la municipo, kiu estis post la forloĝiĝo de la loĝantoj egaligita kun la tero. Plimulto de familioj estis konsiderata kiel nefidemaj, tial ili estis devigitaj transloĝiĝi en malproksimajn distriktojn en la enlando de Ĉeĥoslovakio.

## Pluaj fotoj 

Kunšach kříž 2 (Rapšach).jpg|Detalo de kruco en la pereinta Kunšach
Kunšach studna (Rapšach).jpg|Puto
Kunšach cesta (Rapšach).jpg|Asfalta vojo - biciklovojo kondukanta tra Kunšach
Kunšach pole (Rapšach).jpg|Vido direkte al Rapšach

## Eksteraj ligiloj
* Kunšach sur retejo Zanikleobce.cz

Kategorio:Rapšach
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Kategorio:Okcidenta Vitorazio
Perlo (poemo)

**"Perlo"** ( mezangle: *Perle* ) estas aliteracia poemego verkita en 14a-jarcenta mezangla. 

Tiu verko estas konsiderita unu el la plej gravaj daŭrantaj verkoj de mezepoka Anglio. Kun elementoj de mezepoka alegorio en la ĝenro de "vizioj", diverseco de la nordokcidenta Midland-dialekto, ĝi estas rimarkinda pro sia alta, kvankam ne konsekvenca, aliteracio. Inter aliaj stilaj trajtoj, ekzistas kompleksa sistemo de ligado de strofoj.

Resume, la intrigo de la poemo estas jena: patro, funebrante la perdon de sia filino (perlo), endormiĝas en la ĝardeno. En sonĝo li renkontas la "Pearl Maiden" - belan kaj neteran virinon starantan ĉe la alia flanko de rivereto en nekonata pejzaĝo. En respondo al liaj demandoj kaj provoj tuŝi ŝin, ŝi respondas per kristanaj virtoj. Fine ŝi montras al li la Ĉielan Urbon. Tamen, kiam la patro provas transiri la rivereton por alveni tien, li subite vekiĝas de sia sonĝo kaj pripensas ĝian signifon.

La poemo pluvivas en ununura manuskripto (Londono, British Library MS Cotton Nero AX/2), kiu inkludas du aliajn religiajn rakontpoemojn, *Patienco* (*Patience*) and *Pureco* (*Purity*), same kiel la faman romancon *Siro Gawayn kaj la Verda Kavaliro* (*Sir Gawain and the Green Knight*). Ili ĉiuj verŝajne estis skribitaj fare de la sama verkinto, kromnomita "la Perlo-poeto" aŭ "la Gawain-poeto", kiu indikas stilajn kaj temajn similecojn.

La unua kompleta publikigo de The Pearl, Patience, and Purity estis farita en 1864 fare de la Early English Text Society.

## En Esperanto aperis 
*Perlo*, tradukita de Marjorie Boulton, redakciita de Edmund Grimley Evans, eldonita de Mondial, Novjorko, 2019, 145 paĝoj, 978-1-595693-95-2

## Recenzo 
Traduko de "Pearl", fama mezangla poemego.

"Dum mi estis en la domo de Marjorie Boulton en Oksfordo, mi ek­vidis faskon da surtajpitaj flav-oranĝaj paperoj, kiun mi tuj rekonis kiel manuskripton de ŝia neeldonita traduko de Perlo, menciita en Concise Encyclopedia of the Original Literature of Esperanto de Geoffrey Sutton kun la informo, ke ĝi ankoraŭ atendas publikigon. Kun la manuskripto trov­iĝis libro de la originala teksto kun mul­taj krajonaj notoj kaj kvarpaĝa manskriba dokumento “Pri la traduk­ado”. La 101-strofa, 1212-versa poemo estis verkita en la malfrua 14-a jarcento de aŭtoro, kies nomon oni ne scias, en nordokcidenta dia­lekto de la mezangla. Ĝi priskribas sonĝon aŭ vizion, en kiu patro renkontas sian mortintan filinon." (Edmund Grimley Evans)

"La verko troviĝas en unusola manu­skripto en la Brita Muzeo. Marjorie Boulton, eble la plej flua poeto en la tuta Esperanto-literaturo, nomis tiun ĉi poemon “netradukebla”. Se jes, ŝi mirige bone tradukis la netradukeblon – kaj faris tion diman­ĉon post dimanĉo, irante sian propran poezian kaj spiritan vojaĝon. Por ŝi, Perlo estis kvazaŭ pilgrima celo – atingita (tiel mi kuraĝas diri) en gloro." (Humphrey Tonkin)

## Vidu ankaŭ 
* Alegorio en la mezepoko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Verkoj de nekonataj aŭtoroj
Henri t'Sas

'''Henri Sophie t' Sas'* (la 9-an de aŭgusto 1877 en Breda - 11-an de oktobro 1966, samloke) estis nederlanda dramisto, romanverkisto kaj paroladisto. Kiel verkisto li ĉefe verkis komediojn kaj teatraĵojn por la subĉiela teatro.

## Verkaro 
### Teatraĵoj 
* *Door het Donker*
* *Vluchtelingen*
* *De Ontredderden*
* *Fata Morgana*
* *Universeel*
* *Pastor Bonus*
* *Het Generaalsvrouwtje*
* *Zonde*
* *Peper*
* *De Philantroop*
* *Zand of Klei*
* *In 't Ooievaarsnest*
* *De Vuurwolf*
* *De hoefsmid van St.Saturnin*

### Romanoj 
* *Op den tweesprong* (*Ĉe la Vojkruciĝoj,'' 1922, redaktita fare de lia filo, Guido t' Sas, por republikigo)
* ''Jacob Janson's liefde* (*La amo de Jacob Janson*)
* *'t Donderbeestje (La Tondrobesto)*
Sub la pseŭdonimo Willy Wood li verkis kelkajn krimromanojn, inkluzive de *Blua sango*, *La Maŭro de Monte Madonna)* kaj *La Homo sen Memoro*.

## En Esperanto aperis 
* *Irisis''. Henri t'Sas. El la nederlanda lingvo trad. P. Ch. M. van de Vijver. - [proks. 1935]. - 194 p.

Kategorio:Nederlandaj dramistoj
Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Andreas Musculus

**Andreas MEUSEL** (latinigite: *Andreas Musculus;* naskiĝinta la  en Schneeberg, mortinta la  en Frankfurto ĉe Odro) estis germana teologo.

En Wittenberg, Musculus iĝis arda adepto de la novaj doktrinoj de Marteno Lutero. De 1540 li prelegadis ĉe la Frankfurta universitato estante katedrestro ekde 1544 ĝismorte. Li ankaŭ partoprenis la kreon de la Konkordoformulo.

Lia kulturhistoria interesega skribaĵo *Vom Hosenteufel* ĝuis novan eldonon fare de Osborn (Halle 1894).
## Verkoj (elekto) 
* *Vom Hosen Teuffel. Gedruckt zu Franckfurt an der Oder durch Johann Eichorn*, (interrete) 1555.
* *Wider den Ehteuffel. Gedruckt zu Franckfurt an der Oder durch Johann Eichorn*, (interrete) 1556.
* *Vom Gotslestern.* (interrete) 1556.
* *Beider Antichrist, des Constantinopolitanischen / vnd Römischen / einstimmig vnd gleichfoermig Leer Glauben und Religion Wieder Christum den Son deß lebendigen Gottes durch D. Andream Musculum.*  (interrete) 1557.
* *Vom jüngsten Tage.* Kolophon: *Gedruckt zu Erffurt / durch Georgium Bawman / zum bunten Lawen / bey Sanct Paul.* (interrete) 1557.
* *Wider den Fluchteufel. Von dem Unchristlichen, erschrecklichen und grausamen Fluchen und Gottslesterung, trewe und wolmeinede Vermanung und Warnung.* (interrete) 1561.
* *Von des Teufels Tyranney, Macht vnd Gewalt, sonderlich in diesen letzten tagen, vnterrichtung. Gedruckt zu Erffurdt durch Georgium Bawmann bey St. Paul.* Anno 1561 (Guglolibroj)
* *Bedencks Ende.* Kolophon: *Gedruckt zu Franckfurt an der Oder / durch Johann Eichorn 1572.* (interrete)

## Fonto
"Musculus 3" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* volumo 14, Leipzig 1908, p. 297-298

## Eksteraj ligiloj
*Grimm, Heinrich: "Musculus, Andreas" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie,* 18 (1997), p. 626-627 
*ligiloj ĉe DDB
József Agnelli

**József Agnelli** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Agnelli József** estis hungarlandana pastro, plibonigisto.

 naskiĝis  en Szakolca (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Skalica en Slovakio), li mortis  en Holíč (Ĉeĥoslovakio, nun Slovakio).

## Biografio 
 pastriĝis en Seminario de Esztergom en 1876, poste li estis pastro en Laksárújfalu, poste en Holics (1877–1883), Csári (1884–1914), fine ĝis sia morto denove en Holics (ekde 1919 en dominado de Ĉeĥoslovakio). Libertempe li plibonigis terpomojn, maizojn, melonojn. Plej ofte li plibonigis terpomojn, kiuj estis konataj eĉ en Usono. Li kultivis ankaŭ kuracplantojn. Li ricevis premion en 1896 en Budapeŝto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Über die Cultur der Arzneipflanze* (1893)
* *A gyógy- és műszaki növények termesztése.* (1915)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Mutišov

**Mutišov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Slavonice en distrikto Jindřichův Hradec situanta  proksimume 2&nbsp;km nordoriente de Slavonice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Mutišov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,26&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1904
* Domo de Doležalidoj n-ro 9

## Pluaj fotografioj 

Mutišov dům čp.12.jpg|Mutišov
Mutišov dům čp.14 06.10.2014.jpg|Mutišov
Mutišov dům čp.40 - 06.10.2014.jpg|Mutišov
Mutišovská náves - 04.03.2012 (01).jpg|Mutišov

Kategorio:Slavonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Sankt Gerold

''''''  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Vorarlbergo - la plej okcidenta parto de la ŝtato - kaj al la distrikto Bludenz. Komence de [[]] en la komunumo vivis . 

## Geografio 
La komunuma teritorio ampleksas areon de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Geologie la teritorio apartenas al la orientaj Alpoj. Averaĝa alteco de la komunumo estas  metroj super la marnivelo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Vorarlbergo
Kategorio:Distrikto Bludenz
John Gardner

Pluraj homoj estas aŭ estis **John Gardner**, inter kiuj jenaj:

* John Gardner (brita verkisto)
* John Gardner (usona verkisto)
Jean-Jacques Hublin

**Jean-Jacques HUBLIN**, naskiĝinta la 30an de novembro 1953 en Mostaganem (franca Alĝerio), estas franca paleoantropologo. De 2004 al 2021, li direktoras la departementon «Homevoluo» en la Instituto Max-Planck de Evolucia Antropologio, en Leipzig, en Germanio, kie li gvidas skipon de dekkvino da scienculoj. Li estas profesoro de la Kolegio de Francio (france, *Collège de France*) ekde 2014. 

Jean-Jacques Hublin estas precipe konata pro siaj malkovroj, inter 2007 kaj 2016, de fosilioj de *Homo sapiens* en la loko Djebel Irhoud, en Maroko. Tiuj fosilioj estas ĝis nun la plej malnovaj konataj kaj datitaj de proksimume 300 000 jaroj. Li konatiĝas fare de la publiko dank'al diversaj eldonoj pri tiu afero ekde 2017.

Kategorio:Francaj antropologoj
Kategorio:Studentoj de Universitato Pierre-kaj-Marie-Curie (Parizo)
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Vlastkovec

**Vlastkovec** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Slavonice en distrikto Jindřichův Hradec situanta  proksimume 6&nbsp;km nordokcidente de Slavonice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Vlastkovec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,06&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1459.

Post la jaro 1945 okazis forŝovo de germanoj vivantaj en la vilaĝo.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Kronado de Virgulino Maria el la jaro 1833
* Monumento al falintoj en la unua mondmilito

## Interesaĵo 
thumb|200px|Ignaz Stangl (dekstre) kun Johann Grasel

El Vlastkovec devenis Ignaz Stangl, unu el membroj de grupaĉo, gvidita de rabisto kaj murdisto Jan Jiří Grasel, ekzekutita komune kun  Grasel kaj Jakob Fähding la 31-an de januaro 1818 en Vieno.

## Pluaj fotografioj 

Vlastkovec, náves 01.jpg|Vlastkovec
Vlastkovec, náves, rybník 01.jpg|Vlastkovec
Vlastkovec, západ 01.jpg|Vlastkovec
Slavonice, Vlastkovec, Graselova trojmužná předovka (2020-08-05; 02).jpg|Fusilo de Grasel

## Referencoj
Kategorio:Slavonice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Chuck Palahniuk

**Chuck PALAHNIUK** [ ˈt͡ʃʌk ˈpɔːlənɪk ], naskita *Charles Michael Palahniuk* (naskita la 21-an de februaro 1962 en Pasco, Vaŝingtonio ), estas usona verkisto kaj ĵurnalisto. Li estas plej konata pro sia debuta romano*,* *Bataloklubo* (1996), kiu estis adaptita en filmon fare de David Fincher kun Brad Pitt kaj Edward Norton (vidu ankaŭ *Fight Club*).

La verkado de Palahniuk, simila al tiu de verkistoj kiel ekzemple Bret Easton Ellis, Irvine Welsh, kaj Douglas Coupland, igis lin unu el la plej popularaj romanverkistoj de Generacio X.

Lia specialan skribstilon estras karakterizita, antaŭ ĉio, de nelinia rakontado, marĝenaj herooj serĉantaj ilian lokon en la vivo; minimumismo, la ripeto de certaj linioj tra la romano; cinikismo, kaŭstika ironio kaj nigra humuro. Liaj libroj vendis pli ol 3 milionojn da kopioj .

## Verkaro 
* *Bataloklubo* 1996 

* *Survivor* (1999)
* *Invisible Monsters* (1999)
* *Choke* (2001)
* *Lullaby* (2002)
* *Diary* (2003)
* *Haunted* (2005)
* *Rant* (2007)
* *Snuff* (2008)
* *Pygmy* (2009)
* *Tell-All* (2010)
* *Damned* (2011)
* *Invisible Monsters Remix* (2012)
* *Doomed* (2013)
* *Burnt Tongues* (2014) (redaktisto)
* *Beautiful You* (2014)
* *Make Something Up* (2015)
* *Fight Club 2* (2015–16) (grafika romano kune kun Cameron Stewart)
* *Bait: Off-Color Stories for You to Color* (2016)
* *Legacy: An Off-Color Novella for You to Color* (2017)
* *Adjustment Day* (2018)
* *Fight Club 3* (2019) (grafika romano kune kun Cameron Stewart)
* *The Invention of Sound* (2020)
* *Not Forever, But For Now* (2023)
* *Shock Induction* (2024)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Kontraŭkonsumistoj
Kategorio:Ukrainaj usonanoj
Kategorio:Poldevenaj usonanoj
Kategorio:Francaj usonanoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj satiristoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1962
Djebel Irhoud

eta|280px|Kranio Irhoud 1
**Djebel Irhoud** aŭ **Adrar n Ighoud** (en la berbera: Adrar n Ighud, : žbel iġud. en Esperanto: Ĝebel Irhud), estas prahistoria loko en Maroko, situanta proksimume je  sud-oriente de Safi, en la administra regiono de Marrakech-Safi. La loko estis ekspluatita por minejo de barito, kiu disfosis la altaĵon kaj eltrovis iaman groton, kiu kun la tempo troviĝis tute plenigita pro amasiĝo de sedimentoj. 

Kategorio:Paleoantropologiaj lokoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Maroko
Kategorio:Homa evoluo
Germagnano (stacidomo)

**Germagnano** estas fervoja stacio de la fervojo Torino-Ceres. Ĝi priservas la municipon Germagnano, en la Metropola urbo Torino.

Antaŭe administrita fare de Gruppo Torinese Trasporti (GTT), ekde la  ĝi estas administrata fare de Rete Ferroviaria Italiana (RFI).

centra|440ra|eta|Fervojo Torino-Ceres

## Bildgalerio 

Germagnano 2016 4.jpg|Kajo
13.10.17 Germagnano ALe501.013 019 (37727450602).jpg|Insula kajo
13.10.17 Germagnano ALn668.903 (37727447262).jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Germagnano

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germagnano
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1915
Susa (stacidomo)

**Susa** estas fervoja stacio priservanta la samnoman urbon en Piemonto. Ĝi estas la finstacio de la loka fervojo kiu disbranĉiĝas de la fervojo de Frejus proksime de Bussoleno.

## Bildgalerio 

Quai et voie Gare de Suse (septembre 2024).JPG|Kajo kaj trako
Susa, 9 Dicembre 2021.jpg|Neĝa vetero
Susa - stazione ferroviaria - interno.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Susa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Susa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1854
Pál Agócsy

**Pál Agócsy** [agOĉi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Agócsy Pál** estis hungara plibonigisto, muzeologo, malakologo.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1941, poste li studis 2 jarojn en Scienca Universitato Miklós Horthy, sed pro la milito ĝi finiĝis. Li akiris biologian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1947, en la sekva jaro li finis plibonigistan kurson en kampuso de Agrarscienca Universitato en Mosonmagyaróvár. Inter 1947–1950 li esploris en agrikultura instituto en Szeged, poste en pluraj aliaj institutoj, fine li estis muzeologo de Hungara Nacia Muzeo inter 1957-1983. Li kompletigis precipe la malakologian kolektaĵon. Intertempe li doktoriĝis en Universitato de Szeged en 1962. Li havis edzinon. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Új növények a termesztésben.* (1950)
* *Néhány adat Szabolcs megye Lepidoptera faunájának ismeretéhez.* (1958)
* *A Magyar Középhegység csigafaunája és analízise.* (disertaĵo, 1962)
* *Hazai csigafajaink elterjedését megszabó klímatényezők vizsgálata.* (1965)
* *Ergebnisse der zoologischen Forschungen von Z. Kaszab in der Mongolei. 260. Mollusken.* (kunaŭtoro, 1971)
* *Kaktuszok, pozsgások.* (kunaŭtoro, 1980)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj moluskistoj
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gaschurn

''''* -  ,  - estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Vorarlbergo - la plej okcidenta parto de la ŝtato - kaj al la distrikto Bludenz. Komence de [[]] en la komunumo vivis . Sude kaj sudoriente la komunumo limas al la najbara ŝtato Svislando: tie la rekte najbaraj loĝlokoj estas Lavin kaj Guarda GR en la regiono Engiadina Bassa/Val Müstair (ĝis 2016 nomita *distrikto Inn/En'') de la germane-romanĉe dulingva kantono Grizono.

## Geografio 
La komunuma teritorio ampleksas areon de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Geologie la teritorio apartenas al la orientaj Alpoj. Averaĝa alteco de la komunumo estas  metroj super la marnivelo. La komunumo estas parto de la alpa valo Montafon, kiu sub la nomo "Silvretta-Montafon" estas signifa skiareo.

eta|maldekstra|300ra|

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Vorarlbergo
Kategorio:Distrikto Bludenz
Bardonecchia (stacidomo)

**Bardonecchia** estas fervoja stacio situanta sur la linio de Frejus, priservanta la samnoman municipon. Ĝi estas la tria plej alta stacio en la FS-reto post Brennero kaj Rivisondoli, kaj la plej okcidenta en Italio.

Situanta tuj antaŭ la enirejo de la fervoja tunelo de Frejus, ĝi estas la lasta stacio sur la itala teritorio antaŭ la franca limo; la rolo de landlima stacidomo tamen falas al la stacidomo , la unua sur la franca teritorio.

## Bildgalerio 

Rfi bardonecchia fascio.jpg|Kajoj kaj trakoj
Stazione di Bardonecchia, giugno 2016.jpg|Trajno
Rfi bardonecchia cartello.jpg|Kajo kaj trajno

## Vidu ankaŭ 
* Bardonecchia
* Fervoja tunelo de Frejus

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Bardonecchia
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1871
Alba (stacidomo)

**Alba** estas fervoja stacio sur la linio Alessandria-Cavallermaggiore, priservanta la samnoman urbon.

## Bildgalerio 

Alba - stazione ferroviaria - ALn 501-502.jpg|Kajo kaj trajno
Scorcio sulla stazione di Alba.JPG|Trakoj
08.11.97 Alba ALn663.1189 (15349698139).jpg|Insula kajo

## Vidu ankaŭ 
* Alba (Italio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Alba
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1865
Johann Eichorn

**Johann EICHORN** (naskiĝinta en 1524 en Nurenbergo, mortinta la  en Frankfurto ĉe Odro) estis germana libropresisto. Firmao lia estis inter la plej gravaj de la Sankta Romia Imperio.  

## Vivo 
Post trejniĝo en sia naskiĝurbo li enmatrikuliĝis en aŭtuno 1547 ĉe la Frankfurta universitato. Du jarojn poste li transprenis, danke al perado de Jodocus Willich, la altlernejan eldonejon de Nicolaus Wolrab situantan en la eksa monaĥejo franciskana. Tiupostene li agadis ĝis  1581. Denove laŭ instigo de profesoro Willich estis presita ĉe li en 1549 la komedio *Studentes* de Christoph Stymmelius. De tio necesis en 1550 dua kaj en 1554 tria eldono. Lukrega estis la oferto de la t.n. *diabla literaturo*, do satiraj kaj piecaj kaj moralismaj verkoj pri homaj malvirtoj. En 1555 Eichorn presis *Hosen-Teufel* de la frankfurta teologo Andreas Musculus, jaron poste ties libron *Eheteufel*. En 1557 aĉeteblis *Spielteufel* de la moralisto Eustachius Schildo kontraŭ ĉiuj distroludaj droguloj.  

De 1555 la gamo de Eichorn etendiĝis je notoj. Per la eldono de la eklezia kantolibro en 1558 li aliordigis malpostajn eldonojn enkondukante ordon laŭ sezonoj. Tion (krom kelkaj melodioj) li estis transpreninta de la Bohemiaj fratoj. Tian sistemon poste aplikis ankaŭ aliaj luteranismaj kantolibroj. En la germanlingva nordo estis lia ateliero la unua specialiĝinta je nota presado: Frankfurto iĝis la kvara plej granda eldoneja urbo de Germanujo kaj po du librofoiroj por jaro helpadis la konatigon kaj la vendadon de liaj produktoj. 

La ligna kaj kupra gravuristo Frantz Friderich kreis eĉ proprajn (dekoraciajn) alfabetojn, titol-enkadrigojn, belajn blazonreproduktojn ktp. Ĝis la 19-a jarcento oni uzis multe ties gravuritajn portretojn. En 1567 lia princelektista moŝto Joakimo la 2-a (Brandenburgio) donis al Eichorn la privilegion havi monopolon en Frankfurto ĝismorte. Por Pomerio li ricevis la saman privilegion nur por la daŭro de 12 jaroj. Filion li havis en Szczecin. La ŝtata ĉambro pagis lin tridek talerojn ĉiujare. En 1572 la ateliero estis translokita al la strato *Oderstraße*, proksime de la fakultato pri jursciencoj. Tiutempe ekzistis kvar presiloj en Frankfurto kun 18 dungitoj.

## Familio kaj honoroj
Edzigis lin en 1552 Walpurga Jenike, filo de urba konsiliano el Wriezen; en 1570 Eichorn mem fariĝis urba konsiliano. Lia filo Andreas Eichorn (1553–1615) komencis sian metion en 1575 en Tübingen antaŭ ol postanti la patron Frankfurte en la 1581-a jaro. La filino Margarethe edziniĝis al la libropresisto Andreas Kellner kiu transprenis en 1572 la filion bopatran en Szczecin. Ties filo Samuel aktivis tie ĝis 1622.  

Ekde 1991 la iama frankfurta strato *Straße des Roten Oktober* alinomiĝis por Eichorn *Johann-Eichorn-Straße*.

## Eksteraj ligiloj 
*Art. "Eichorn, Johann" de Ernst Kelchner, ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie,* volumo 6 (1877), p. 481 
*ligiloj ĉe DDB 
## Notoj 
Kategorio:Presistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1524
Kategorio:Mortintoj en 1583
Kategorio:Personoj rilataj al Frankfurto ĉe Odro
Chivasso (stacidomo)

**Chivasso** estas fervoja stacio sur la linio Torino-Milano priservanta la samnoman urbon; de ĝi disbranĉiĝas la fervojoj Chivasso-Aosta, Chivasso-Alessandria (tra Castelrosso) kaj Chivasso-Asti, ĉi-lasta uzata nur kiel turisma fervojo.

## Bildgalerio 

Stazione chivasso P1110401.jpg|Insula kajo
Deposito locomotive Chivasso.JPG|Remizo

## Vidu ankaŭ 
* Chivasso

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Chivasso
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1856
Cara Cunningham

**Cara CUNNINGHAM** (naskita **Christopher Cunningham**, la 7-an de decembro 1987, kaj profesie **Chris Crocker**) estas usona interreta famulo, bloganto, artisto- kantisto kaj pornografia aktorino .

Cunningham iĝis konata kiam ŝi afiŝis videon sur Jutubo nomitan *Leave Britney Alone* en septembro 2007, en kiu ŝi larmoplene defendis la revenon de popkantisto Britney Spears ĉe la MTV Video Music Awards, kaj petas al la amaskomunikilaro ĉesi kritiki ŝin. La video atingis spektantaron de pli ol kvar milionoj ene de du tagoj kaj ricevis internacian telefamon, centojn da parodioj, kaj ankaŭ kritikon de Crocker, ke ŝi estas aflikita de narcisismo, melodramo kaj histrioneco. . 

Ŝia laboro konsistas plejparte de mallongaj, sindirektitaj monologoj registritaj en la hejmo de ŝiaj geavoj. Ŝi priskribas sin kiel "edutaniston" kiu produktas kaj agas en pluraj videoj .​ La deveno de Crocker de Tenesio, kaj ŝia artista nomo, retenas ŝian identecon kaj precizan lokon privataj ĉar, laŭ ŝi, ŝi suferus por sia propra sekureco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Kelly Wynne: *Chris Cunningham De "Lasu Britney Sola" Virala Video por #FreeBritney Movado.* En: *Newsweek.com .* La 18-an de aprilo 2019 (angla).

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1987
Kategorio:Transgenruloj
Kategorio:Usonaj jutubistoj
Kategorio:Usonaj blogistoj
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj dancmuzikistoj
Kategorio:Pornoaktoroj
Kategorio:Interretaj memoj
Gillian Flynn

**Gillian Schieber FLYNN** (naskiĝis la 27-an de februaro 1971 en Kansasurbo, Misurio, Usono) estas usona krimverkisto kaj iama televidkritikisto por *Entertainment Weekly*. 

Ŝi estas konata pro la romano *Gone Girl* (2012)  kaj samnoma filmo reĝisorita fare de David Fincher . Ŝia verkaro estas tradukita en multajn lingvojn kaj vendis multaj milionoj da libroj .

## Kariero 
Flynn studis ĵurnalismon ĉe la Universitato de Kansaso kaj Nordokcidenta Universitato. Ŝi unue iĝis televidkritikisto por Entertainment *Weekly* antaŭ ol decidi iĝi verkisto. Ŝia debuta romano, *Sharp Objects* (2006) ricevis plurajn pli malgrandajn premiojn kiel la "CWA Ian Fleming Steel Dagger 2007" kaj la "New Blood Dagger". Sed estis *Dark Places* (2009) kaj precipe la usona furorlibro *Gone Girl* (2012) kiuj alportis la grandan sukceson . *Gone Girl* supervendis la *New York Times* furorliston dum pluraj semajnoj en 2012.

Tri verkoj estis adaptitaj en filmojn: For *Gone Girl - The Perfect Victim*, Gillian Flynn scenaris la filmon, David Fincher reĝisoris, kaj Rosamund Pike kaj Ben Affleck ludis la ĉefrolojn . La reĝisoro de *Dark Places - Dangerous Memory* (2015) estas Gilles Paquet-Brenner, kun Charlize Theron kaj Christina Hendricks prenanta la ĉefrolojn. Sharp Objects estis publikigita kiel mini-serio en septembro 2018, kie Flynn ankaŭ verkis la scenaron.

La stilo de Flynn estas konsiderita tre malhela (seriaj murdistoj, satanismo, ktp.) kaj estis laŭdita fare de Stephen King. La scenaro estas ŝia hejmo, la Mezokcidento.

Flynn identiĝas kiel feministo, kvankam kelkaj el ŝiaj kritikistoj akuzis ŝian verkadon je mizogineco pro neflataj bildigoj de virinfiguroj en ŝiaj libroj . 

## Verkaro 
* *Sharp Objects* (2006)
* *Dark Places* (2009)
* *The Grownup* (2014*)*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1971
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj kinokritikistoj
Kategorio:Verkistinoj
Pinerolo (stacidomo)

**Pinerolo** estas fervoja stacio situanta ĉe la fino de la fervoja linio Torino-Pinerolo, priservanta la samnoman municipon. La stacio ankaŭ estas la origino de la linio al Torre Pellice, suspendita al pasaĝerservo ekde 2012.

## Bildgalerio 

Stazione Pinerolo.jpg|Kajo
Pinerolo, stazione e tram.JPG|Stacio kaj tramo 

## Vidu ankaŭ 
* Pinerolo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Pinerolo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1854
Ilona Bajtay

**Ilona Bajtay** [bajtai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bajtay Ilona** estis hungara hortikultura inĝeniero, genetikisto, plibonigisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kecskemét, ŝi mortis  en Mosonmagyaróvár.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1961, poste pro nelaborista deveno ŝi ne povis plulerni, tial ŝi laboris en instituto pri legomoj apud Gyula Mészöly. Post jaroj ŝi akiris hortikulturan diplomon en Hungara Hortikultura Universitato en 1969, poste ŝi laboris plu en instituto en pli alta posteno ĝis 1990. Intertempe ŝi esploris en Vieno en 1976, ŝi 
doktoriĝis en la sekva jaro en Agrarscienca Universitato kaj ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1980 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi estis docento, ankaŭ katedrestro en fakultato de Agrarscienca Universitato en Mosonmagyaróvár ekde 1990 ĝis sia frua morto. Plej longe ŝi okupiĝis pri plibonigadoj de maizoj kaj kukumoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A kecskeméti 113 és a kecskeméti 114 uborkahibridek.* (kunaŭtoro, 1968)
* *Gazdasági tulajdonságok alakulása 9 csemegekukorica genotípus diallél keresztezésében.* (kunaŭtoro, 1976)
* *Genetikai vizsgálatok beltenyésztett csemegekukorica törzsek diallél keresztezésében.* (disertaĵo, 1977)
* *Csemegekukorica törzsek szelekciója teljes és részleges diallél keresztezésekkel.* (disertaĵo, 1980)
* *Konzerválásra alkalmas „Baby” csemegekukorica nemesítési eredményei.* (1991)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj hortikulturaj inĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj genetikistoj
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Chieri (stacidomo)

**Chieri** estas fervoja finstacio priservanta la samnoman urbon same kiel la proksiman Pino Torinese, situantan ĉe la finstacio de la mallonga fervojo Trofarello-Chieri.

## Bildgalerio 

Chieri train station (2).jpg|Kajo kaj trajno
Chieri train (night).jpg|Nokta trajno
Chieri train station (1).jpg|Trajnoj

## Vidu ankaŭ 
* Chieri
* Pino Torinese

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Chieri
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1874
Béla Barna (plibonigisto)

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barna Béla** estis hungara hortikultura inĝeniero, plibonigisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en altlernejo pri fruktoj kaj legomoj en Miĉurinsk (Sovetunio) en 1954. Hejmenveninta li praktikadis jaron, poste li estis aspiranto inter 1955-1957 en Hungara Hortikultura Altlernejo ĉe András Somos, pli poste li estis asistanto en la sama loko. Li estis levita lektoro en 1962, docento ĉirkaŭ 1970. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1962 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia laboro fokusiĝis al akvomelonoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mezőgazdasági alapismeretek az általános gimnáziumok politechnikai oktatása részére.* (1960)
* Görögdinnye [Citrullus vulgaris Schrad.] fajtáinak javítása heterózisnemesítéssel. (disertaĵo, 1962)
* *Biológia-tankönyveink húsz éve.* (1965)
* Niĉiporoviĉ, Anatolij: *A fotoszintézis és bőséges termése.* (traduko, 1967)
* *Dinnye vetőmagtermesztés.* (1975)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj plibonigistoj
Kategorio:Hungaraj hortikulturaj inĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
John Gardner (usona verkisto)

**John Champlin GARDNER** (la 21-an de julio 1933, en Batavia, Nov-Jorkio - la 14-an de septembro 1982 , proksime de Susquehanna, Pensilvanio) estis usona verkisto, tradukisto, kaj literaturakademiulo. Li estas plej konata pro sia romano *Grendel*, rerakontado de la mito de *Beowulf* de la vidpunkto de la monstro .

## Verkaro 
### Romanoj, rakontoj, noveloj 
* *The Resurrection*, 1966
* *The Wreckage of Agathon*, 1968
* *Grendel*, 1971 
* *The Sunlight Dialogues*, 1972
* *Jason and Medeia*, 1973
* *Nickel Mountain*, 1973
* ''The King's Indian*, 1974
* *October Light*, 1976
* *Freddy's Book*, 1980
* *The Art of Living and Other Stories*, 1981
* *Mickelsson's Ghosts*, 1982
* *The King's Indian: Stories and Tales*

### Infanlibroj 
* *Dragon, Dragon (and Other Tales)*, 1975
* *Gudgekin The Thistle Girl (and Other Tales)*, 1976
* *The King of the Hummingbirds (and Other Tales)*, 1977
* *A Child's Bestiary*, 1977

### Lernolibroj 
* *The Poetry of Chaucer*, 1977
* *On Moral Fiction*, 1978
* *On Becoming a Novelist*, 1983
* *The Art of Fiction*, 1983

### Biografioj 
* *The Life and Times of Chaucer*, 1977

### Eseoj 
* *On Writers and Writing*, 1994

### Aliaj 
* *The Complete Works of the Gawain Poet*, 1965
* *The Alliterative Morte Arthure and Other Middle English Poems*, 1971
* *Tengu Child*, mit Nobuko Tsukui, 1983
* *Gilgamesh'', mit John Maier, Richard A. Henshaw, 1984

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Mortintoj en 1982
Kategorio:Naskiĝintoj en 1933
Kategorio:Usonaj literaturkritikistoj
Kategorio:Usonaj porinfanaj verkistoj