open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Frazaĵo (muziko)

**Frazaĵo** (an.: **Lick**) estas en ĵazo kaj ankaŭ en rokmuziko **pontmelodio**, kiun soloisto ludas dum improvizado, ekzemple dum koncerto aŭ spontankoncerto. La soloisto uzas frazaĵon por reliefigi aŭ substreki certan punkton en kanto (ekz. transiro de strofo al rekantaĵo). La aliaj muzikistoj de la bando dum la daŭro de la frazaĵo plejofte ĉesas ludi (breĉo). La frazaĵo aperas kiel motivo nur unufojo resp. variite ene de kanto. Same kiel soloo frazaĵo povas distingiĝi de ludo al ludo, de studioregistraĵo al koncerto kaj de muzikisto al muzikisto (je kopiludado de kanto), kaj oni rigardas ĝin kiel pruvo por la virtuozeco de la muzikisto.

## Vidu ankaŭ 
* ripetfrazo
* soloo
* breĉo
* ostinato

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Muzikaj formoj
Kategorio:Muzikaj teknikoj
Ringokola frankolino

La **Ringokola frankolino** (***Scleroptila streptophora*** aŭ *Scleroptila streptophora*) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj.

Ĝi troviĝas en Burundio, Kameruno, Kenjo, Ruando, Tanzanio kaj Ugando. Pli rara ol antaŭsupozata, ĝi estis listita el specio Malplej Zorgiga al Preskaŭ Minacata en la IUCN Ruĝa Listo de 2007.

Tiu frankolino montras tre rimarkindan kapobildon konsista je ruĝeca kapo kun strieca krono kaj blankaj superokula, orelarea kaj gorĝa strioj. La kolo estas blankeca kun ruĝeca vertikala strieco kaj sube estas alia ringo de tre fajna nigra strieco: tiuj kolaj ornamoj nomigas la specion. La dorso estas malhelgriza kun iom da hela strieco. La subaj partoj estas iom pli helaj sed kun tre markataj nigraj makuloj en flankoj. La kruroj estas flavecaj kaj la beko nigreca.

## Referencoj
## Literaturo 
* 
*  (2007a): [ 2006-2007 Ŝanĝoj en la Ruĝa Listo  ]. Konsultita la 2007-AŬG-26.
*  (2007b): Ring-necked Francolin - BirdLife Species Factsheet . Konsultita la 2007-AŬG-26.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Blankagorĝa frankolino

La **Blankagorĝa frankolino** (***Peliperdix albogularis*** aŭ *Francolinus albogularis*) estas birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj grupo de afrikaj frankolinoj.

Ĝi troviĝas ĉefe en centra Afriko nome en Angolo, Benino, Burkino, Kameruno, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Gambio, Ganao, Gvineo, Malio, Niĝerio, Senegalio, Togolando kaj Zambio.

Tiu specio estas ĝenerale grizbruna, kun malhelbrunaj krono kaj orelareo, bruneca vizaĝo, pli ruĝecbrunaj kaj striecaj nuko, ŝultroj kaj flugiloj, dum la dorso estas pli malhelgriza; la subaj partoj estas sablokoloraj, sed la tuta gorĝareo estas blankeca, kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie *albogularis* estas kunmetaĵo de du radikoj kiuj signifas la unua “blanka” dum la dua aludas al la gorĝo. La kruroj estas flavecaj, dum la beko estas nigreca kun flava bazo de suba makzelo.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Francolinus albogularis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Fazanedoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Ritmosekcio

**Ritmosekcio** (aŭ ankaŭ **ritmogrupo**) estas tiu muzikistaro ene de bando, kiu respondecas la ritmon de muzikpeco. *Ritmosekcio* konsistas plejparte el frapinstrumentoj kiel frapinstrumentaro kaj/aŭ perkutinstrumentoj, kiuj ĉefe reprezentas la ritmon, basinstrumentoj kiel kontrabaso aŭ elektra basgitaro, kiu metas per la baslinio la harmonian fundamenton, kaj harmonio-instrumentoj kiel piano  aŭ/kaj gitaro. 

## Vidu ankaŭ
* ritmo (muziko)
* takto (muziko)

Kategorio:Muzikaj grupoj
1902 Shaposhnikov

'*1902 *Shaposhnikov''''' estas meze granda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Vladimir Grigorjeviĉ Ŝapoŝnikov (cirile Владимир Григорьевич Шапошников), soveta astronomo mortigita dum la dua mondmilito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
1901 Moravio

**1901 Moravio** estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al Moravio, naskiĝa regiono de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Moravio
Kategorio:Malkovrita de Luboš Kohoutek
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Agordotubo

eta|Flugilkorno kun agordotubo rekte malantaŭ la buŝaĵo
eta|Trombono, 1 = agordotubo
**Agordotubo** estas eltirebla tuboparto blovinstrumentoj. Je latunaj blovinstrumentoj la agordotubo servas por ĝustigo de la absoluta agordo de la instrumento. Por la pozicio de agordotubo ekzistas du eblecoj:
* La agordotubo troviĝas inter buŝaĵo kaj la komenco de la instrumentotubo.
* La ĉikaze plejofte U-forme fleksita agordotubo troviĝas en la instrumentotubo inter buŝaĵo kaj sonfunelo, ĉe instrumentoj kun valvomaŝino ofte inter buŝaĵo kaj valvomaŝino.

Por eviti fiksiĝon de la agordotubo, oni devas regule purigi kaj grasigi ĝin.

Je latunaj blovinstrumentoj oni ne intermiksu la agordotubon de trombono kaj trumpeto per entonigotuboj de instrumentoj kun valvoj.

eta|maldekstra|Sakŝalmo *Gaita transmontana*, la ligilo inter malsupra kaj meza bordunsekcio estas uzata kiel agordotubo

Je Sakŝalmoj la bordunfajfiloj, kiuj konsistas el almenaŭ du sekcioj, havas agordotubojn, je kio la ligiloj inter la sekcioj funkcias ankaŭ kiel agordotuboj. La agordotuboj servas por la agordado de la bordunfajfiloj kun la ludofajfilo. Je bordunfajfiloj, kiuj konsistas el pli ol du sekcioj, oni plejofte uzas nur la ligilojn inter la plej malsupra kaj la postsekva sekcio kiel agordotubo, dum kiam la ligiloj inter la supraj sekcioj estas relative fikse alĝustigataj. La ligilo de la bordunsekcio destinita kiel agordotubo havas volvaĵon, kiun oni regule devas flegi kaj eventuale anstataŭi, por teni ties funkcion.

Kategorio:Muzikinstrumenta konstruado
Kategorio:Blovinstrumentoj
Kategorio:Blovinstrumenta konstruado
Ilorin

**Ilorin** jam estas milionurbo, administra ĉefurbo de subŝtato Kŭara Ŝtato kaj universitata urbo en Niĝerio.

## Bazaj informoj 
* Areo:  km²
* Supermara alteco:  m
* Loĝantaro:  en 2010
* Horzono: UTC +1
* Telefonkodo: 

## Geografio 
Ilorin situas en interna parto de Niĝerio, iomete sudokcidente.

## Historio 
Joruboj fondis Ilorin-on en 1450. Longe ĝi estis ĉefurbo de diversaj dinastioj. La britoj okupis la urbon en 1897. Universitato fondiĝis en 1975.

## Trafiko 
Ilorin havas flughavenon. Fervojo inter Lagoso-Kaduno trairas la urbon. Ankaŭ voje estas kontaktoj kun la proksimaj regionoj, en la proksimo aŭtovojo estas konstruata.

## Industrio 
En Ilorin ne estas gravaj industriaĵoj, oni okupiĝas pri teksaĵoj kaj ceramikaĵoj.

## Klimato 
## Vidindaĵoj 
* moskeo de 1831
* malnova centra moskeo de 1820
* nuna centra moskeo
* nova centra moskeo de 2007
* muzeo
* islama biblioteko

## Fontoj 
* https://archive.is/20121204183538/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=&men=gcis&lng=en&des=wg&geo=-153&srt=pabn&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-158

Kategorio:Urboj de Niĝerio
Kategorio:Milionurboj
Joaquín Sorolla

[eta|maldekstre|270px|*Chicos en la playa* (Knaboj surplaĝe), 1910. [Muzeo de Prado.]]
**Joaquín Sorolla y Bastida** [ĥoakIn sorOja] (Valencio, 27-a de februaro de 1863 - Cercedilla, 10-a de aŭgusto de 1923 kiam li estis 60-jaraĝa) estis hispana pentristo de la skolo de impresionismo. Li estis unu el la plej fruktodonaj hispanaj pentristoj, kun pli ol  katalogitaj verkoj.

## Biografio 
Li edukiĝis kun geonkloj en Valencio kie li alkutimiĝis al la lumo de la orienta Hispanio (Mediteraneo). Li partoprenis en multaj konkursoj sed nur dum la 1880-aj jaroj li eklernis en la Muzeo de Prado kaj ekatingis premiojn. Kelkaj el liaj unuaj grandaj verkoj temis pri militaj scenoj. En 1885 li estis en Parizo kie li kontaktis kun la Impresionismo kaj la Naturalismo pentrartaj. Dum la 1890-aj jaroj li specialiĝis en la traktado de la lumo (lumismo), ĉefe per bildoj pri maro, plaĝoj kaj similaj.

eta|270px|maldekstre|*Promenado ĉemare*, 1909.
eta|maldekstre|270px|*Portreto de Benito Pérez Galdós (1894)*, de Joaquín Sorolla.

Komence de la 20-a jarcento li ricevis plej distingajn honorojn kaj partoprenis en gravaj ekspozicioj tutmonde. Dum la 1910-aj jaroj li verkis gravajn bildojn de ĉiuj regionoj hispanaj kaj portugalaj. Ankaŭ verkis li portretojn de famaj gravuloj kiaj Juan Ramón Jiménez, la reĝo Alfonso la 13-a, Vicente Blasco Ibáñez, Ortega y Gasset, ktp.

## Referencoj 
* Felipe Garín, Facundo Tomás. *Joaquín Sorolla (1863-1923)*, Tf. Editores. Madrid (2006).
* José Luis Díez García, Javier Barón kaj aliaj, *Joaquín Sorolla (1863-1923)*, Madrid, Museo del Prado, 2009.
* Museo Sorolla, selekto de verkoj kaj klasigo laŭ etapoj.
* *El Patio de la casa Sorolla*.  Proyecto *Tu ciudad en el Thyssen*
* Felipe Garín, Facundo Tomás. *Visión de España. Colección de la Hispanic Society of America*, Bancaja, Valencio, 2008.

## Vidu ankaŭ 
* València Joaquín Sorolla (stacidomo)

Kategorio:Hispanaj impresionismaj pentristoj

Kategorio:Valencianoj
Novmudeĥaro

200px|eta|dekstra|Iamaj Lernejoj Aguirre, nune Araba Domo de Madrido.
La **Novmudeĥaro** estas stilo kaj arta kaj precize arkitekta kiu disvolviĝis ĉefe en Iberio fine de la 19a jarcento kaj komenco de la 20a jarcento. Ĝi enkadriĝas ene de la skoloj orientismaj de la historiisma arkitekturo hegemonia en Eŭropo tiame. La nova stilo asociiĝis ĉefe al distraj konstruaĵoj kiaj hoteloj, taŭrludejoj, trinkejoj ktp., sed ankaŭ al pli praktikaj kiaj trajnstacioj, merkatoj, ktp.

En Hispanio la novmudeĥara stilo aperis kiel nacia stilo, bazata sur propre hispana stilo. Arkitektoj kiaj Emilio Rodríguez Ayuso aŭ Agustín Ortiz de Villajos vidis en la mudeĥara arto ion pure hispana kaj ekdesegnis konstruaĵojn uzante elementojn de la antikva stilo, kiaj ornamoj el briko kaj arkojn hufoferajn.

[eta|200px|dekstra|Interno de la trajnstacio de [Toledo.]]

## Notoj 
Kategorio:Mudeĥara arkitekturo
Kategorio:Hispana arkitekturo
22-a jarcento a.K.

La **22-a jarcento antaŭ Kristo** aŭ **antaŭ nia erao** komenciĝis la 1-an de januaro 2200 kaj finiĝis la 31-an de decembro 2101 antaŭ nia erao.

## Epokoj 
* Fino de la Liangzhu-kulturo en Ĉinio (komenciĝo ĉirkaŭ la jaro 3300 a.K.)
* Fino de la Ĥalkolitiko (foje ankaŭ nomata "kuproepoko", pro la malkovro de minado je kupro kaj eltrovo de bazaj teknikoj pri metalprilaboro en tiu epoko) en Mezeŭropo (komenciĝo ĉirkaŭ la jaro 4300 a.K.)

## Eventoj kaj evoluoj 
[eta|150px|statuo de la imperiestro Gudea el [Lagaŝ, ĉirkaŭ la jaro 2120 a.K., nuntempe en la pariza muzeo Luvro]]

* En la regotempo de la reĝo Ur-Nammu (ĉ. 2113 ĝis 2095 a.K.) la regno de Sumero kaj Akado estas refondata. La plurŝtupa temploturo de la luna dio Nana estas konstruata je lia ordono kaj je tiu de lia posteulo Ŝulgi. Ekestas la unua kolekto de leĝoj, la tiel nomata "kodekso Ur-Nammu".
* La setlejo Skara Brae sur la insularo Orkadoj en la nordo de Skotio estas neniigata fare de inundo.
* En -2136, en antikva Ĉinio du korteganaj astronomiistoj mortigatas ĉar ili ne antaŭdiris eklipson.

## Personaĵoj 
* Fine de la jarcento *Gudea de Lagaŝ* estas reganto de la regno Lagaŝ en Sumero.
* La reĝo Ur-Nammu fondas la 3-an dinastion de Ur (2112–2095 a.K.).
* Laŭ la legendoj en tiu jarcento vivis la budho Dipamkara.

## Unuopaj jaroj
Nechválova Polianka

**Nechválova Polianka** (hungare *Szinnamező* [sinamezO]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Nechválova Polianka situas fine de sakovojo. Humenné troviĝas je 24&nbsp;km.

## Historio 
La vilaĝon fondis ŝoltiso Nechvaľ ĉirkaŭ 1550 kaj la unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1567. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *"Nechvál-Polyánka"*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szinnamező 398 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Snina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nechválova Polianka 135 vilaĝanoj (78 slovakoj, 36 rutenoj, 21 ukrainoj).

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Nižná Jablonka

**Nižná Jablonka** [niĵnA jablonka], (hungare *Alsóalmád* [alŝOalmAd], rutene *Нижня Яблінка* [niĵnja jablinka]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Nižná, Нижня kaj alsó signifas: malsupra.

## Situo 
Nižná Jablonka situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Humenné troviĝas je 30&nbsp;km. La pola landlimo estas proksime.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1543. En 1600 oni komputis tie 14 impostantojn, templon kaj paroĥon. En 1715 14, en 1720 9 familioj pagis imposton. En 1828 loĝis tie 460 vilaĝanoj en 62 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *"Alsó-Jablonka"*, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóalmád 311 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Snina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nižná Jablonka 180 vilaĝanoj (138 slovakoj, 37 rutenoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo de 1755

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné
Izopreno

thumb|dekstra
**Izopreno** estas nesaturita, 2 metilbut-1,3 adieno bazo de arta kaŭĉuko kaj de izoprenoidoj, alinomataj izoprenoidoj, alinomataj terpenoj.

## Vidu ankaŭ 
* Pulegolo

## Fonto 
* PIV 2005

Kategorio:Terpenoj
Oyo (urbo)

**Oyo** aŭ esperante **Ojo** estas urbo en Niĝerio, en subŝtato same tiel nomata Ojo.

## Bazaj informoj 
* 
* Areo: km²
* Supermara alteco: m
* Loĝantaro: 386.723 en 2012
* Horzono: UTC +1
* Telefonkodo:

## Geografio 
Oyo situas en sudokcidenta parto de Niĝerio. Ibadano etendiĝas 52 km.

## Historio 
Joruboj fondis Oyo-n en la 1830-aj jaroj, kiel ĉefurbo de Oyo Regno. Onidire la nomo estis "Nova Oyo", ĉar pli frue pro militado "Olda Oyo" detruiĝis.

## Trafiko 
El Oyo kuras ĉefvojoj al Ibadano kaj Ilorin, krome estas 2 malpli gravaj landovojoj.

## Industrio 
En la najbareco oni minadas oron kaj stanon. Oni kulturas kotonon kaj tabakon.

## Klimato 
Oyo situas en tropika klimato. La averaĝa tutjara temperaturo estas 26&nbsp;°C. Jare pluvas 1163 mm.

## Fontoj 
* Angla kaj rusa Vikipedioj
* https://archive.is/20121204183538/http://world-gazetteer.com/wg.php?x=&men=gcis&lng=en&des=wg&geo=-153&srt=pabn&col=abcdefghinoq&msz=1500&geo=-158

Kategorio:Urboj de Niĝerio
Grüsch

**Grüsch** (en romanĉa lingvo: *Crusch en il Partenz*) estas komunumo en la kantono Grizono de Svislando. Ĝi apartenas al la distrikto Prättigau/Davos, ekde 2017 nomata regiono Prättigau/Davos; ĝis ties malfondiĝo fine de 2015 ĝi ankaŭ membris en la loka komunumaro Schiers. Ĝi havis 1826 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009; laŭ la stato fine de [[]] en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Geografio 
Grüsch situas en la suba Pretigovio (germane Prättigau) ambaŭ flanke de la rivero Landquart, ĉe la alfluo de *Taschinasbach* al ĝi lasta. La komunumo Grüsch konsistas el la tri frakcioj Grüsch, Fanas kaj Valzeina, kiuj unuiĝis je la 1-a de januaro 2011. La frakcio Grüsch siaflanke konsistas el la setlejoj Überlandquart, Patluong, Valzalum, Vagga, Cavadura kaj Pendla. Fanas, kiu situas ĉe la norda flanko de la valo ĉe la bordo de Taschinasbach, konsistas el la vilaĝo Fanas mem kaj la setlejoj Aldur, Casällas kaj Plandadain. Valzeina situas sude de Landquart ĉe la okcidenta limo de Pretigovio kaj konsistas el la vilaĝetoj Vordervalzeina, Hintervalzeina, Untervalzeina, Sigg kaj Clavadätsch.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Grüsch limas en nordokcidento kaj nordo al Seewis, en oriento al Schiers, en sudoriento al Furna, en sudo al Trimmis, en sudokcidento al Zizers, kaj en okcidento al Igis.

## Trafiko 
Tra Grüsch pasas la kantona ĉefvojo de Landquart al Davos. Grüsch disponas pri stacidomo de la linio de Retia Fervojo de Landquart al Davos respektive tra la Vereinotunelo al Engadino. De la stacidomo de Grüsch poŝtaŭtolinioj kondukas la Valzeina, Fanas, Seewies kaj Landquart.

## Historio 
Ekde la 1-a de januaro 2011 al Grüsch apartenas ankaŭ la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Fanas kaj Valzeina.

La unua dokumenta mencio de Grüsch datiĝas el la jaro 1340 kiel *Grusch*. Valzeina la unuan fojon estis menciita en la jaro 1367 kiel *Valtzennas*. La unua mencio de Fanas datiĝas el dua duono de la 12-a jarcento kiel *Phanaunes*.

La origine romanĉlingva komunumo en la 16-a jarcento estis germanigita de valzoj, kiuj almigris el oriento de Davos kaj de supre al malsupre valizgis Pretigovion. Grüsch dum mezepoko estis sub la regado de la katedrala kapitulo de Koiro, tiam sub la Baronoj de Vaz kaj la Senjoroj de Aspermont, kaj tiam ĝis 1436 sub la Grafoj de Togenburgo. Sekvis la Grafoj de Montfort kaj inter 1496 ĝis 1649 Grüsch apartenis al Aŭstrio.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Grüsch (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Grüsch
Adelilando

**Adelilando** PIV (, t.e. Tero Adelio) apartenas al Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj. Ĝi situas  km sude de Tasmanio (140°E, 68°S). Ĝia areo ampleksas ĉirkaŭ . Ĝi estas bazo de francaj esplorekspedicioj. Ĝi estis malkovrita de Dumont d'Urville en 1840.

## Bildgalerio 

File:TerreAdelie.png|Situo de Adelilando
File:Flag of the French Southern and Antarctic Lands.svg|Flago de TAAF
File:Armoiries des Terres australes et antarctiques françaises.svg|Blazono de TAAF
File:Adelie Penguin.jpg|Adelia pingveno

## Vidu ankaŭ 
* Esploraj stacioj en Antarkto
* Adelia pingveno
* Happy Feet

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.discoverfrance.net/Colonies/Terre_Adelie.shtml

## Referencoj 

Kategorio:Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj
Kategorio:Regionoj en Antarkto
Kategorio:Transmara Francio
1904 Massevitch

'*1904 *Massevitch''''' estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan matematikistinon Alla Genriĥovna Maseviĉ (cirile Алла Генриховна Масевич).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Seewis (komunumaro)

La **komunumaro Seewis** ĝis la 31-a de decembro 2015, kiam efikis organiza reformo, estis administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Prättigau/Davos. La distrikto ekde la komenco de 2017 nomiĝas regiono *Prättigau/Davos*, sed krome identas al la antaŭa distrikto. La komunumaro havis  loĝantojn la 31-an de decembro 2009 sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La komunumaro Seewis konsistis (stato en 2011) el nur unu sola komunumo, nome ĝia ĉefloko Seewis en Prättigau:

## Historio 
La komunumaro Seewis estiĝis el la malnova duontribunalkomunumo Seewis 1851 surbaze de la tiama leĝo pri la nova administra ordo de Kantono Grizono kaj estis atribuita al la distrikto Unterlandquart. La distrikto Unterlandquart estis dissolvita finde de 1986 kaj ekde la 1-a de januaro 1987 la komunumaro Seewis apartenas al la distrikto Prättigau/Davos. Ĝis la 31-a de decembro 2010 la komunumoj Fanas kaj Valzeina apartenis ankaŭ al la komunumaro Seewis. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 tiuj du iamaj komunumoj kuniĝis kun Grüsch, kaj ilia teritorio ek de tiam apartenas al la najbara komunumaro Schiers.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
!
Krozet-Insuloj

**Krozet-Insuloj** () apartenas al Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj (*TAAF*). Ili formas sub-antarktan arĥipelagon en la sudo de Hinda Oceano, sude de Madagaskaro. Ilia areo ampleksas ĉirkaŭ 352&nbsp;km². Tie troviĝas scienca bazo. La insuloj estis malkovritaj la  de franca navigisto kaj esploristo Marc-Joseph Marion du Fresne kaj nomitaj laŭ la nomo de lia vic-ŝipestro.

## Insuloj 
(1)grupo de du ĉefaj insuloj (Grande Île - Granda Insulo, kaj Petite Île - Malgranda Insulo) kaj ĉ.&nbsp;20 rok-pintoj.

## Galerio 

File:Flag of the French Southern and Antarctic Lands.svg|Flago de TAAF
File:Armoiries des Terres australes et antarctiques françaises.svg|Blazono de TAAF
File:Marion Dufresne - Crozet.jpg|Ŝipo "Marion Dufresne 2"

## Vidu ankaŭ 
* Antarkta ekozono
* Esploraj stacioj en Antarkto
* Ĉeantarkto
* Listo de maraj ekoregionoj

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Sud-Atlantikaj kaj Sub-antarktaj insuloj, paĝo pri Krozet-Insuloj

Kategorio:Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj
Kategorio:Insuloj en la Hinda Oceano
Kategorio:Insuloj en Francio
Kategorio:Maraj ekoregionoj
Kategorio:Transmara Francio
Kategorio:Insuloj alfabete ordigataj
1906 Naef

'*1906 *Naef''''' estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Vesta familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la svisan amatoran astronomon Robert A. Naef.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Atlasa cipreso

La **atlasa cipreso** (*Cupressus atlantica*), estas malofta cipreso,  endemia en la valo de alt-atlasa Nfis-Uedo sude de Marakeŝo en okcidenta Maroko. La plimulto estas maljuna, kun tre malmulte da regenerado kaŭze de kapra tropaŝtado.

Tiu palearktisa specio malsimilas la parencan mediteranean cipreson (*Cupressus sempervirens*)  pri sia multe pli blua foliaro kun blanka rezina makulo je ĉiu folio, la plej etaj ŝosoj ofte estantaj platigitaj je unu ebeno. Ĝi ankaŭ havas pli malgrandajn sferajn  strobilojn, nur 1,5-2,5  cm longajn. La sahara cipreso (*Cupressus dupreziana*) pli similas, kaj *C. atlantica* estas konsiderata kiel varion de ĝi (*C. dupreziana* var. *atlantica*) de iuj aŭtoroj. Tamen la atlasa cipreso malhavas la unikan regeneradan sistemon de maskla apomikso trovita ĉe la sahara cipreso.

## Bibliografio 
* Bellefontaine Ronald 1979 : Vigueur de croissance du cyprès de l’Atlas (*Cupressus atlantica* Gaussen) dans son aire naturelle et dans son aire d’introduction au Maroc, *Ann. Rech. For. Maroc*, 19, 235 – 272. 
* Watier Ch. 1921 : Les cupressinées dans le Maroc Méridional, *Bull. Station Rech. Nord. Afr.*, I, fasc. 6, 222-240, Alger.

## Vidu ankaŭ 
*Listo de pingloarboj 

## Eksteraj ligiloj 
* Studo pri la komponantoj de atlasa cipreso kaj aliaj marokaj koniferoj. 

Kategorio:Cipresacoj
Kategorio:Arboj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Endemiismoj
Seewis en Prättigau

**Seewis en Prättigau** (en Esperanto ankaŭ **Seewis en Pretigovio**, en romanĉa lingvo **Sievgia en il Partenz**, en germana lingvo **Seewis im Prättigau**) estas komunumo en la kantono Grizono de Svislando. Ĝi apartenas al la distrikto Prättigau/Davos, ekde 2017 nomata regiono Prättigau/Davos; ĝis kies malfondiĝo fine de 2015 ĝi ankaŭ membris en la loka komunumaro Seewis. Ĝi havis 1411 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009; laŭ la stato fine de [[]] en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².  

## Geografio 
La komunumo Seewis situas norde de la rivero Landquart ĉe la nordokcidenta flanko de Pretigovio (germane Prättigau). La komunumo konsistas el la tri frakcioj Seewis-Dorf, Seewis-Schmitten kaj Seewis-Pardisla.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Seewis en Prättigau limas en nordnordokcidento al Nenzig (Vorarlbergo, Aŭstrio), en nordo al Brand en Vorarlbergo (Vorarlbergo, Aŭstrio), en nordnordoriento al Vandans (Vorarlbergo, Aŭstrio), en nordoriento al Schiers, en oriento kaj sudoriento al Grüsch, en sudo en unu punkto aliflanke de Landquart al Igis, en sudokcidento al Malans, en oriento al Jenins, kaj en nordoriento al Maienfeld.

## Trafiko 
En la valo la komunumo estas konektita al la publika transportreto per la stacidomo ''* de la linio de Retia Fervojo de Landquart al Davos respektive al Engadino. De la komunumo ankaŭ cirkulas poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Grüsch. Paralele al la fervojlinio pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 28 de la Rejnvalo al Engadino. De la stacidomo flanka vojo kondukas al Seewis-Dorf.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Seewis datiĝas el la jaro 1224 kiel *de Sevve''.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Seewis-Pardisla (stacidomo)
* Fidelis de Sigmaringen

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Seewis en Prättigau
1908 Pobeda

'*1908 *Pobeda'''* estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 11-an de septembro 1972 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Pobeda*", (*cirile Победа'') signifas venko en rusa lingvo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Saint-Loup (Jura)

**Saint-Loup** estas komunumo en Francio. Ĝi enhavas la vilaĝon Saint-Loup kaj la vilaĝeton Villangrette.

## Geografio 
Saint-Loup estas ĉe ebeno de kulturo: tritiko, hordeo kaj kolzo. Tie la kooperativo *Interval* havas grandan grensilon.

### Demografio 
## Historio 
eta|maldekstra|Vandalismo en la groto (foto de la 13-an de februaro 2011)
La 15-an de aŭgusto 2010, ulo vandalis la groton.

## Socia vivo 
### Esperanto vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj 2009, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,93%).

## Vidu ankaŭ 
* Dole

## Eksteraj ligiloj 
* la groto 
## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Jura
1909 Alekhin

'*1909 *Alekhin'''* estas malgranda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la rusan france civitaniĝintan ŝakiston Aleksandro Aleĥin (cirile, *Александр Александрович Алехин'').

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1972
Placerado

**Placerado** (tra la angla el hispana *placer* = aluvia orejo) estas metodo akiri oron el sablo en rivero.

La placeranto per speciala pelvo elprenas orhavan sablon, malrapide movas ĝin en fluanta akvo tiel, ke la akvo forportu la malpezajn sablerojn kaj sur la pelvofundo restu pezaj grajnetoj de oro.

La loko, kie troviĝas orhava sablo, estas nomata **placero**.

Pri la placerantoj estis verkitaj multaj aventuraj romanoj (ekzemple de Jack London), precipe pri la tiel nomataj orimpetegoj (ankaŭ **orfebregoj, kuregoj al oro, deliroj pro oro**), kiam disvastiĝis famoj pri riĉeĝaj placeroj en Alasko kaj miloj da aventuristoj tien migris por riĉiĝi, sed plej ofte ili tie mortis aŭ revenis kun grandaj lezoj kaj sanproblemoj.
eta|dekstra|Pelvo por placerado
eta|dekstra|Placeranto
dekstra|eta|Placero en Alasko dum orfebro ĉirkaŭ 1900

## Eksteraj ligiloj 
La ĉeĥa urbo Písek (Sablo) ricevis sian nomon pro orhava sablo placerita el la rivero Otava

Kategorio:Minado
Kategorio:Metaloj
Kategorio:Oro
Eklektikismo (arto)

**Eklektikismo** (de greke ἐκλεκτός, *eklektos*, „elektita“) aŭ **plurstilismo** estas speco de miksita stilo en la belaj artoj, kies trajtoj estas prenitaj de pluraj fontoj kaj stiloj. Konsiderinde, la eklektikismo preskaŭ neniam konstituis specifan stilon en la arto: estas karakterizita de la fakto ke ĉi tio ne estis aparta stilo. Ĝenerale, la termino preskribas la kombinon kun sola laboro de vario de influoj - ĉefe de elementoj de historiaj malsamaj stiloj en la arkitekturo, la pentrarto, kaj la grafikaj kaj ornamaj artoj.

Tiu termino estis uzata unuafoje de Johann Joachim Winckelmann por aludi al kelkaj pentristoj de la Renesanco kaj en la 18a jarcento ankaŭ Joshua Reynolds plendis por ĝi, same kiel en la 19a jarcento John Ruskin en Britio.

La Eklektikismo estis grava koncepto en la arkitekturo de Okcidento dum mezo kaj finoj de la 19a jarcento, kaj ĉi tio reaperis en nova aspekto en la lasta parto de la 20a jarcento.

## Vidu ankaŭ
* Eklektika arkitekturo

Kategorio:Artaj skoloj
Kategorio:Arto
Giganta tridakno

alternative=Giant clam or Tridacna gigas4.jpg|eta|311x311ra|Giant clam or Tridacna gigas4
La ***giganta tridakno*** (*Tridacna gigas*) estas molusko el la familio Tridaknedoj. La plej granda duvalvulo de la mondo, kun diametro de 1,2 m kaj pezo de pli ol 200 kg. Ĝi troviĝas ĉefe en la regiono de la Hinda oceano kaj Pacifiko.

eta|maldekstra|300px|Giganta tridakno

Kategorio:Moluskoj
Vicente López

La kombino formata de la nomo **Vicente** kaj la familinomo **López** (ambaŭ oftegaj en Hispanio kaj Hispanameriko) povas aludi al multaj homoj inter kiuj famis:

* **Vicente López y Planes**, aŭtoro de la Himno Nacional Argentino kaj guberniestro de la provinco argentina de Bonaero.
* **Vicente Fidel López**, historiisto, filo de la antaŭa.
* **Lucio Vicente López**, verkisto kaj politikisto argentina, filo de la antaŭa.
* **Vicente López Portaña**, pentristo hispana.

* **Vicente López (Bonaero)**, urbo en Granda Bonaero, Argentino. 
** **Vicente López (stacidomo)**, fervoja stacio en Vicente López (Bonaero).
Madrazo

**Madrazo** estas familinomo ofta en Hispanio kaj Hispanameriko. Ĝi povas esti referenco al:
* **La Madrazo**, familio de hispanaj pentristoj de la 19a jarcento kaj komenco de la 20a (estas strato en Madrido kiu havas ties nomon honore http://maps.google.es/maps?q=Calle+de+los+Madrazo,+28014+Madrid,+Comunidad+de+Madrid&oe=UTF-8&ie=UTF8&hl=es&cd=1&geocode=FWm5aAIdwZjH_w&split=0&sll=40.396764,-3.713379&sspn=7.829737,14.985352&hq=&hnear=Calle+de+los+Madrazo,+28014+Madrid,+Comunidad+de+Madrid&z=16).
** José de Madrazo y Agudo
** Federico de Madrazo y Kuntz, filo de José.
** Pedro de Madrazo y Kuntz, filo de José.
** Luis de Madrazo y Kuntz, filo de José.
** Raimundo de Madrazo y Garreta, filo de Federico.
** Ricardo de Madrazo y Garreta, filo de Federico.
** Mariano Fortuny y Madrazo, filo de Mariano Fortuny kaj Cecilia de Madrazo, filino de Federico. 
* Roberto Madrazo; advokato kaj politikisto de Meksikio.
* Javier Madrazo; politikisto de Hispanio.
* Enrique Diego Madrazo y Azcona; kuracisto de Hispanio.
* Carlos Alberto Madrazo Becerra; politikisto de Meksikio.
* Ángel Madrazo; ciklisto de Hispanio.
* Jorge Madrazo Cuéllar; advokato kaj politikisto de Meksikio.
* Carlos Madrazo Limón; politikisto de Meksikio.
* Francisco Bernis Madrazo; ornitologo hispana.
Mariano Fortuny

eta|dekstra|230px|Mariano Fortuny.
**Mariano José María Bernardo Fortuny y Marsal** (naskiĝis la  en Reus, mortis la  en Romo) estis hispana pentristo de la 19a jarcento.

Lia avo helpis lin lerni kun metiistoj (juvelistoj) kaj pentristoj en Barcelono. En 1858 li translokiĝis unuafoje al Romo, kie kontaktis kun artistoj kaj italaj kaj hispanaj. En 1860 ekis milito de Hispanio kontraŭ Maroko, kaj la Provinca Deputitaro de Barcelono mendis al Fortuny ke li veturu tien kiel bilda kronikisto kompane de la verkisto Pedro Antonio de Alarcón. Tie li estis kiel pentristo ĉe la regimento de la generalo Juan Prim, ankaŭ devena de Reus. Tiam li enamiĝis de la lumo, la etoso kaj la marokaj kaj arabaj pejzaĝoj.

Poste li pentris siajn plej famajn pentraĵojn kiaj *La vicaría* (vikariejo). Ĉirkaŭ 1870 li translokiĝis al Parizo, kie li povis admiri la verkojn de la Muzeo de Luvro, kaj de la Muzeo de Luksemburgo, kaj interesiĝis pri artistoj kiaj Horace Vernet, Eugène Fromentin, Alexandre Decamps kaj ĉefe, Eugène Delacroix.

En 1868 la familio Fortuny instaliĝis en Granado, kaj poste ekveturis al Londono kaj al Napolo kaj al aliaj lokoj de la sudo de Italio. Fine la 9-a de novembro de 1874 li revenis al Romo, kie li mortiĝis la 21-a de novembro.

## Ĉefaj verkoj 
[eta|350px|maldekstre|*La vicaría* ([MNAC de Barcelono).]]

* *La vicaría* (Museo Nacional de Arte de Cataluña)
* *La batalla de Tetuán* (Museo Nacional de Arte de Cataluña)
* *La batalla de Wad-Ras* (Prado-Muzeo)
* *La odalisca* (Museo Nacional de Arte de Cataluña)
* *Askari* (Biblioteca-Museu Balaguer, Vilanova i la Geltrú)
* *Askari* (Hispanic Society of America, Novjorkio)
* *El condesito (Il contino)* (akvarelo; Museo Nacional de Arte de Cataluña)
* *La elección de la modelo* (The Corcoran Gallery of Art, Vaŝingtono)
* *La matanza de los Abencerrajes* (Museo Nacional de Arte de Cataluña)
* *Los hijos del pintor en el salón japonés* (Prado-Muzeo)
* *Desnudo en la playa de Portici* (Prado-Muzeo)
* *Viejo desnudo al sol* (Nuda maljunulo ĉesune) (Prado-Muzeo)
* *Fantasía sobre Fausto*
* *La Fragua del Moro* (Museo Municipal de Villadiego, Burgos)
[eta|dekstra|650px|*La batalo de Tetuano*, 1863–73 ([MNAC de Barcelono).]]

Kategorio:Hispanaj pentristoj
Vicente López Portaña

**Vicente López Portaña** (Valencio, 19-a de septembro de 1772 – Madrido, 22-a de julio de 1850). Pentristo hispano de la Novklasikismo.

Li partoprenis en premio de akademioj kiel komenco en sia kariero. Post resti en Madrido dum 13 jaroj kaj kontakti kun famaj pentristoj kiaj Francisco Bayeu, Mariano Salvador Maella kaj Mengs, revenis al Valencio en 1792 kie li pentris la reĝon Fernando la 7-a kaj nombrajn portretojn de francaj oficiroj kiuj estis okupante Hispanion dum la Hispana Milito de Sendependo.

Poste, el 1815 li estos pentristo de la kortego kaj de la nobeluloj.

En 1826 li faris sian plej konatan verkon nome la portreto de la pentristo Francisco de Goya kaj en 1831 faris la novan portreton de la reĝo Fernando la 7-a.

Li mortis la 22an de julio 1850 kiam li estis la unua kortega pentristo de la reĝino Isabel la 2-a.

Li aperis en la monbiletoj de 25 pesetoj de 1931 dum la Dua Hispana Respubliko.

[eta|maldekstra|250ra|Portreto de la pentristo [Francisco de Goya, fare de Vicente López Portaña, en la Muzeo de Prado.]]

Kategorio:Hispanaj pentristoj
1911 Schubart

'*1911 *Schubart''''' estas mezgranda, tre malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Joachim Schubart, kiu precize faris gravan laboron pri la asteroidoj de la Hilda grupo.

## Orbito 
Ĝi estas plej granda ano de la Ŝubarta familio, sub-familio de la Hilda grupo formiĝinta pro kolizio ĉ. 1,7 miliardoj da jaroj antaŭ.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Ŝubarta familio
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Kataluna modernismo

[eta|[Templo Sankta Familio en Barcelono.]]
La **Kataluna modernismo** aŭ *modernisme* en la kataluna origine estas stilo de arkitekturo disvolvigata en Katalunio kaj ĉefe en Barcelono, laŭlonge de ĉirkaŭ 50 jaroj, inter 1880 kaj 1930. Kvankam ĝi estas parto de ĝenerala tendenco de la tuta Eŭropo, en Katalunio ĝi akiras propran kaj diferencan karakteraron.

La modernismo malakceptas la allogan malmultan stilon de la industria arkitekturo de la unua duono de la 19a jarcento, kaj ĝi disvolvas novajn arkitekturajn konceptojn bazitajn sur la Naturo, kiu konsistas en la materialoj de konstruo kiun ili uzas, en la formoj de la konstruaĵoj kaj en la figuroj de ties fasadoj. La arkitektoj kaj ties skulptistoj metas sur la ekstero de la konstruaĵoj birdojn, papiliojn, foliojn kaj florojn kiel ornamaj elementoj, ĉu kiel figuroj ĉu kiel ornamo de la ŝtono aŭ ceramiko. Ili ankaŭ metas figurojn de plej grandeco, fabelaj bestoj aŭ personoj, kaj en la kornicoj elementojn de kolora ceramiko. La fenestroj kaj la balkonoj disponas de kradoj de fero forĝita, kiu estas prilaboritaj arte kaj ili enhavas motivojn inspiritajn en la Naturo.

Pli de 100 arkitektoj realigis konstruaĵojn de stilo kataluna modernisma. Ekstaras ĉefe tri: Antoni Gaudí, Lluís Domènech i Montaner kaj Josep Puig i Cadafalch.

## Monumentoj 
eta|250px|Teraso de la Casa Milà.
* Casa Amatller
* Casa Batlló
* Casa Lleó Morera
* Casa Milà
* Palaco Güell
* *Sagrada Familia*

## Pentristoj 
* Juan Brull
* Ramón Casas
* Santiago Rusiñol

## Eksteraj ligiloj 
* Réseau Art Nouveau Network
* The Vienna Secession Home
* Gaudí y el Modernismo en Cataluña
* Modernismo
* lartnouveau.com
* Art Nouveau en Bélgica
* Arxiu de Patrimoni Arquitectònic de Catalunya (EPSEB-UPC) 
* Ruta Europea del Modernismo
* Visita virtual de la cripta de la Colonia Güell 

Kategorio:Moderno
Kategorio:Secesio
Kategorio:Kulturo de Katalunio
Kategorio:Barcelono
Kategorio:Arkitekturaj stiloj
Kategorio:Kataluna modernismo
1912 Anubo

**1912 Anubo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita de Cornelis Johannes van Houten kaj Ingrid van Houten-Groeneveld, de la observatorio de Leiden, post ekzameno de fotografiaj platoj.

Ĝi estis fotita, en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*, la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar, kaj la fotografiaj platoj estis senditaj en Nederlandon.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la antikva egiptia dio Anubo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Julio González

eta|maldekstre|*La petite faucille*, de Julio González.
**Julio González Pellicer** (Barcelono, 1876 - Parizo, 1942) estis skulptisto hispana.

Li lernis la metion de forĝisto ĉe sia avo en Barcelono.

Li estis unu el multaj artistoj kiuj enmigris en Parizon komence de la 20a jarcento samtempulo kaj amiko de Pablo Picasso. Liaj novigaj skulptaĵoj de kubisma influo plejparte referencas al la homa figuro, sed tre ofte estas abstraktaj. Li dediĉis sin ĉefe al la skulptarto en fero, ofte de grandaj proporcioj.

Lia verko troviĝas en nombraj muzeoj, kiaj la Muzeo Reĝino Sofia de Madrido, la Centro Georges Pompidou de Parizo aŭ la IVAM de Valencio.

## Referencoj 
* Omaĝo de Julio González, fare de Santiago Amón
* Biografio de Julio González 
* Julio González en la Muzeo Reina Sofía

Kategorio:Hispanaj skulptistoj
Kategorio:Hispanaj pentristoj
Kategorio:Kubistoj
1913 Sekanina

'*1913 *Sekanina''''' estas asteroido de la asteroida zono, ano, laŭ ĝiaj orbitaj elementoj, de la Koronisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 22-an de septembro 1928 de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la ĉeĥan astronomon Zdeněk Sekanina (nun laboranta en Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1928
1914 Hartbeespoortdam

'*1914 *Hartbeespoortdam''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 28-an de septembro 1930 de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la sud-afrika akvobaraĵo de Hartbeespoort, (oficiala nomo: Hartbeespoort Dam), 35&nbsp;km okcidente de Pretorio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hendrik van Gent
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1930
Ignacio Zuloaga

**Ignacio Zuloaga y Zabaleta** (1870 - 1945) estis unu el la plej gravaj pentristoj hispanaj de fino de la 19a jarcento kaj komencoj de la 20a. dekstra|eta|200px|La pentristo Ignacio Zuloaga en 1925.
dekstra|eta|200px|"La Morenita con Chal Blanco" (Brunulino kun blanka ŝalo) pentrita de Ignacio Zuloaga en 1913 kaj ekspoziciita en Novjorko, Kraushaar Galleries, 1914.

## Biografio 
Li naskiĝis en provinco de Gipusko nome en Eibar (Eŭskio, Hispanio) la 20-a de junio de 1870 kaj mortiĝis en Madrido (Hispanio) la 31-a de oktobro de 1945. Li lernis artajn metiojn kun la familio kaj lia eduko kompletiĝis en Madrido, Parizo kaj Romo.

## Komencoj 
Liaj pentraĵoj kongruas kun la dramismo, la realismo kaj la intereso pri Kastilio propra de la Generacio de 1898. Li asociis kun Segovio, ties provinco kaj la temo de la torearto. En 1887 li lernis el la majstroj de la Muzeo de Prado kiaj Velázquez, El Greco, Zurbarán, Ribera kaj Goya. Li veturis al Romo en 1889, kie li lernis el la majstroj de la Renesanco.

## Sukcesoj 
En 1890 li translokiĝis al Parizo, nome al Montmartre. Kontaktis kun Toulouse-Lautrec, Jacques Émile Blanche, Degas, Maxime Dethomas kaj Gauguin. Ekspoziciis kun Gauguin, Van Gogh, Degas kaj Toulouse-Lautrec. En 1892 kaj 1893 li agadas en Sevilo kaj aliaj partoj de Andaluzio, serĉe de indiĝenaj temoj, kaj tie loĝas ĉefe ĝis 1898.

## Tutmonde 
Komence de la 20a jarcento, li ekspozicias tra la tuta Eŭropo, vendas nombrajn pentraĵojn kaj kontaktas kun gravuloj de la hispana kaj eŭropa kulturoj kiaj Albéniz, Rainer Maria Rilke, Auguste Rodin, Picasso ktp. En 1909 li komencas turniron tra Ameriko, komence tra Usono kaj venontjare tra Sudameriko. Dum la Unua Mondmilito li engaĝiĝas ĉe la aliancanoj kaj poste kunlaboras kun la reĝo Alfonso la 13-a, kiun li portretas. El Madrido li kunlaboras kun Manuel de Falla, Ortega y Gasset aŭ Enrique Larreta. Dum la Hispana Enlanda Milito li plupentras kaj ekspozicias ekstere.

Li trovas inspiron en la temoj hispanaj. Ankaŭ dediĉis sin al mutaj naturoj.

Kategorio:Hispanaj pentristoj
Kategorio:Eŭskaj pentristoj
Manĉuroj

La **manĉuroj** aŭ **manĉuoj** (manĉure: 10px Manju; ĉine: 满族; pinjine: Mǎnzú, mongole: Манж, ruse: Маньчжуры) estas etna grupo de Manĉurio, en la nuntempa nordorienta Ĉina Popola Respubliko. La manĉuroj altiĝis potencon en la 17-a jarcento en Ĉinio kaj establis la manĉuran Qing-dinastion, kiu tenis potencon ĝis la jaro 1911, kiam la monarĥio elpeliĝis por cedi la vojon al respublika registaro.

Nuntempe, manĉuroj estas la tria plej granda etna grupo en Ĉinio post la hanoj kaj ĝŭangoj. Malgraŭ ĉi tio, manĉuroj estas tre asimilitaj kun la hanoj; la plejparto el tiuj kiuj registriĝas kiel manĉuroj havas nur parte manĉuran genealogion, kaj la manĉura lingvo rezulte estas en danĝero.

## Historio 
### Antaŭ-dinastia historio 
### Qing-dinastio 
### Manĉukuo 
### Moderna historio 
## Kulturo 
### Lingvo 
La lingvo de la manĉuro estas la manĉura lingvo, ano de la Tungus-manĉura lingvaro, Altaja superlingvaro. Dum Qing-dinastio, ĝi uziĝis kiel oficiala lingvo de la registaro, do ĝi nomiĝis "la regula lingvo" aŭ la Qing-a lingvo. Dum la rego de Imperiestro Qianlong oni reguligis la lingvon kiel la "Imperia Nova Qing-a Lingvo".

Manĉura lingvo havas multe da dialektoj en diversaj lokoj, ekzemple Pekino, Ŝengkino, Ninguta, ktp.

### Skribositemo 
La prapopolo de Manĉuro, la Ĵurĉeno, foje inventis skribositemon kaj ĝin popularigis dum la Jin-dinastio. Sed poste la skribositemon malaperis pro han-iĝo de la ĵurĉenoj en mez-Ĉinio kaj mongol-igo de tiuj en la nord-oriento. Poste, Nurĥaĉi sentis maloportunon ke la lingvo ne havis sian propran skribosistemon kaj ordonis stabuloj skribi la manĉuran lingvon en la mongola alfabeto. Tiu skribosistemon oni nomis la "malnova manĉura skribo". Saĝulo Dahai plibonigis la skribosistemon kaj tio faris la "nova manĉura skribo".

### Famaj manĉuroj 
* Nurĥaĉi. Ĵurĉena ĉefulo kiu fondis la Qing-dinastion.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Manĉura lingvo
* Ĉina Popola Respubliko
* Etnoj en Ĉinio
* Manĉurio
* Manĉukuo
* Qing-dinastio


Kategorio:Etnoj en Ĉinio
Česká Rybná

Vilaĝo **Česká Rybná** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en Montetaro de Žamberk, 14&nbsp;km norde de Ústí nad Orlicí, 7&nbsp;km sudokcidente de la urbo Žamberk. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua mencio pri Česká Rybná estas el la jaro 1492. Nomo de la vilaĝo devenas verŝajne el granda nombro de malgrandaj fiŝlagoj ĉe bienoj, sed ankaŭ povis ekesti laŭ la rivereto Rybné, kiu trans la vilaĝo fluas. En blazono de Česká Rybná estas du fiŝoj.

## Loĝantaro
## Personulo 
El la vilaĝo devenas Bohuslav Tobiška (1914-1987) - ĉeĥoslovaka militaviadisto, batalanto en la 311-a bombarda skadro de RAF, konsilisto kaj persona amiko de etiopia imperiestro Haile Selassie.

## Memorindaĵo 
En Česká Rybná estas ŝtona krucifikso el la jaro 1801.

## Bibliografio 
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Municipoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Setlejoj en Suborlica montetaro
Juan Gris

[eta|maldekstra|250px|Portreto de [Picasso pentrita de Juan Gris.]]
**José Victoriano González-Pérez** (Madrido, 23-a de marto de 1887 - Boulogne-sur-Seine, Boulogne-Billancourt, Francio, 11-a de majo de 1927), konata en la artaj etosoj kiel **Juan Gris**, estis pentristo hispana kiu faris sian agadon ĉefe en Parizo kiel unu el la majstroj de la kubismo.

## Biografio 
José Victoriano González-Pérez naskiĝis en Madrido la 23an de marto de 1887, filo de komercisto kaj nepovra familio kio permesis lin eniri laŭgrade en etoso de la meza klaso.

El 1904 al 1906 li studis en la arta lernejo de Madrido kaj ĉe José Moreno Carbonero. En adolesko li estis ilustristo de publikaĵoj kiaj *Blanco y Negro* kaj *Madrid*.

En 1906 por eviti militservon kaj ekkoni la artan vivon, translokiĝis al Parizo, kie li konis artistojn kiaj Pablo Picasso kaj Georges Braque. Li malkomforte loĝis ĉe *Bateau-Lavoir* de Montmartre, dum ĉirkaŭ dek jaroj.

Dekomence li subtenis sin kiel ilustristo de ''L'Assiette au Beurre* kaj *Charivari*.

Liaj komencaj kubismaj klopodoj estas de 1910. En la hispanaj muzeoj estas malmultaj verkoj liaj.

## Pentrogalerio 

Image:Juan Gris 001.jpg|*Bodegón con persiana*, 1914, Tate Gallery, Londono.
File:Juan Gris - Guitar and Pipe.jpg|*Gitaro kaj Pipo*, 1913, Artmuzeo de de Dallas
Image:Juan Gris 002.jpg|*Stilleben mit Bordeauxflasche* (Muta naturo kun botelo de Bordozo), 1919, Werner, Berlino.
Image:Juan Gris 003.jpg|*Guitaro kaj mandolino*, 1919, Galerie Beyeler, Bazelo.
Image:Stilleben mit Gitarre, Buch und Zeitung - Juan Gris (Kunstmuseum Basel).jpg|*Stilleben mit Gitarre, Buch und Zeitung* (Muta naturo kun gitaro, libro kaj ĵurnalo), 1919, Kunstmuseum, Bazelo.
Image:25. El fumador (Frank Haviland).jpg|*La fumanto (Frank Haviland)*, 1913. Muzeo Thyssen Bornemisza.
Image:26. Bodegón.jpg|*Muta naturo*, 1913. Museo Thyssen Bornemisza.
Image:27. Mujer sentada.jpg|*Sida virino*, 1917. Kolekto Carmen Thyssen Bornemisza.
Image:28. Botella y frutero.jpg|*Botelo kaj fruktujo*, 1919. Muzeo Thyssen Bornemisza.

## Eksteraj ligiloj 
* Álvaro Delgado-Gal, «En un vaso, el mar», *ABCD las Artes y las Letras'', 27-8/2-9-2005.
* Enrique Castaños Alés, «La pureza moral e intelectual de Juan Gris. Se cumplen ochenta años de la muerte del más puro pintor cubista».
* Google Art Proyect; Museo Reina Sofía, Obras de Juan Gris. http://www.googleartproject.com/museums/reinasofia/the-bottle-of-anis-del-mono

Kategorio:Hispanaj pentristoj
Kategorio:Kubistoj
Nižná Sitnica

**Nižná Sitnica** [niĵnA sitnica], (hungare *Alsóvirányos* [alŝOvirAnjoŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis *Dolný Žitnice*.

## Situo 
Nižná Sitnica situas laŭ flankovojoj. Humenné troviĝas je 18&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408. En 1663 epidemio pri pesto okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *"Alsó-Sitnyicze"*, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóvirányos 263 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nižná Sitnica 368 vilaĝanoj (366 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo de 1768

Kategorio:Municipoj en distrikto Humenné