Gesjo de Petra

**Gesjo de Petra ** estis araba kuracisto, pagana filozofo kaj iatrosofisto, aktiva en Aleksandrio fine de la 5-a jarcento kaj komenco de la 6-a jarcento. Gesjo gajnis renomon kiel praktika kaj teoria kuracisto kaj kiel rezulto li ricevis multe da mono. Tamen, li ankaŭ interesiĝis pri filozofio kaj studis sub Ammonius Hermiae (440-526) en Aleksandrio dumtempe. Li estis amiko de Heraiscus kiu ŝirmis lin en sia hejmo kaj flegis lin ĝis li mortis. Gesjo estis lernanto de la judo Domnus kaj de la oratoro Gaŭdenco el Nabatea.

Laŭ Damascius, kiu estas la ĉeffonto por la biografio de Gesjo en la Suido, li estis el Petra mem. Stefano de Bizanco, aliflanke, skribas ke li venis el agrikultura regiono de el-Ji (hodiaŭ Wadi Musa) ne malproksime de Petra. La nomo de lia patro estas nekonata. Li eble devenis el Gesjo kiu estis studento kaj korespondanto de Libanio kaj estis aktiva en Egiptujo en la 6-a jarcento. Li studis sub Domnus, kiu estis juda. Poste, oni rakontas ke li logis studentojn for de sia majstro.
eta|maldekstre|400px|Aleksandrio, estas la urbo kie la Empiriisma Primedicina lernejo estis fondita, kiu postulis praktikon de la kuracistoj, ne nur teorian scion.
Laŭ Zeĥarja el Mitileno, Gesjo studis filozofion sub Ammonius Hermiae en Aleksandrio. Li ankaŭ instruis medicinon en Aleksandrio kiam Zeĥarja vivis tie en la 450-aj jaroj. Damascius diras ke li komencis sian praktikon malfrue, sed estis fama kuracisto dum la regado de la Zenono (474-491). Li raportas ke li gajnis "nekutimajn honorojn de la romianoj", eble rilatante al la ofertado de titolo de la romia ŝtato.

Gesjo ricevis korespondadon de Prokopio el Gaza (465-528), kiu estis malnova amiko, kaj Eneo de Gazao (451-518). Prokopio priskribas la edzinon de Gesjo kiel barbarinon el Frigio. Ili havis plurajn infanojn. Prokopio skribis konsolleteron pri la morto de sia edzino kaj kelkaj el liaj infanoj. Gesjo ankaŭ estis amiko de la novplatonisma filozofo Heraiscus. Heraiscus kaŝis lin en sia domo kiam Zenono persekutis la novplatonistojn. Kiam Heraiscus mortis, Gesjo donis al li honoran entombigon.

Laŭ Sofronio de Jerusalemo (560-638), Gesjo ricevis bapton en kristanismon sub imperia premo sed restis pagano sekrete. Ĉar Zeĥarja en sia Ammonius kaj Damascius en sia "Vivo de Isidoro" ambaŭ traktas Gesjon kiel nenion alian ol paganan. Tiu konvertiĝo, se ĝi okazis, devis okazi post la verkado de tiuj verkoj. Laŭ Sofronio, Gesjo, leviĝante el la baptakvoj, diris "ĉi tio estas bano kiu forprenas la spiron", moka parafrazo de linio el la Odiseado kaj klara indiko de daŭraj paganaj simpatioj. Li iĝis vera kredanto nur kiam, post ĉiuj liaj kapabloj ne resanigis lin de malsano, li preĝis al Sanktuloj Ciro kaj Johano kaj estis mirakle resanigita. Edward Watts argumentas ke tiu rakonto estas literatura invento de Sofronio, sed Barry Baldwin konsideras ĝin kredinda.

Rimarko de Stefano de Ateno sugestas, ke Gesjo ankoraŭ praktikis medicinon en Aleksandrio en la 530-aj jaroj. Se la kuracisto de la Petra papiruso estas la sama Gesjo, tiam li estis morta antaŭ la 10-a de majo 538. En la papiruso, kiu estis desegnita en Gaza, li estas priskribita kiel "de klera memoro". Rilate al lia amikeco kun Prokopio kaj Eneo, ligo kun Gaza estas akceptebla. Se la identigo estas ĝusta, pluraj papirusoj havas influon sur la familiaraj rilatoj de Gesjo.

## Vidu ankaŭ
* Stefano de Bizanco (480-560)
* Ibn Butlan (1011-1066) araba kuracisto

## Referencoj 
487 A. k.
543 A. k.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 5-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Kategorio:Grekaj kuracistoj
Kategorio:Grekaj sofistoj
Kategorio:Grekaj filozofoj