open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mark Haddon

**Mark HADDON** (naskita la 28-an de oktobro 1962 en Northampton) estas brita verkisto.

Li estas plej konata pro sia romano *La kurioza incidento de la hundo en la nokto* (2003), kiu estis tradukita en multajn lingvojn, gajnis premiojn, kaj eĉ estis adaptita en teatraĵon . Ĝi temas pri kiel knabo kun la sindromo de Asperger perceptas la mondon.

## Verkaro 
### Porinfana 
* ''Gilbert's Gobstopper* (1987)
* *Toni and the Tomato Soup* (1988)
* *A Narrow Escape for Princess Sharon* (1989)
* *Agent Z Meets the Masked Crusader* (1993)
* *Titch Johnson, Almost World Champion* (1993)
* *Agent Z Goes Wild* (1994)
** *At Home*
** *At Playgroup*
** *In the Garden*
** *On Holiday*
* *Gridzbi Spudvetch!* (1992)
* *The Real Porky Philips* (1994)
* *Agent Z and the Penguin from Mars* (1995)
* *The Sea of Tranquility* (1996)
* *Secret Agent Handbook*
* *Agent Z and the Killer Bananas* (2001)
* *Ocean Star Express* (2001)
* *The Ice Bear's Cave* (2002)
* *La kurioza incidento de la hundo en la nokto* (2003)
* *Boom! (An improved version of Gridzbi Spudvetch)* (2009)

### Porplenkreska 
* *La kurioza incidento de la hundo en la nokto* (2003)
* *A Spot of Bother* (2006)
* *The Red House* (2012)
* *The Pier Falls* (2016)
* *The Porpoise* (2019)
* *Social Distance* (graphic short story, 2020)
* *Dogs and Monsters* (2024)

### Poezio 
* *The Talking Horse and the Sad Girl and the Village Under the Sea  2007*

### Teatraĵo 
* *Polar Bears* (2010)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* *La Scivola Okazaĵo de la Hundo en la Nokto-tempa'' (oficiala)

Kategorio:Anglaj scenaristoj
Kategorio:Anglaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Anglaj ateistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1962
Louis, duko de Decazes

**Louis-Charles-Élie-Amanien Decazes de Glücksbierg**, **2a Duko Decazes kaj 2a Duko de Glücksbierg** (la 29-an de majo 1819 – la 16-an de septembro 1886), estis franca diplomato kaj politikisto. De novembro 1873 ĝis novembro 1877 li estis la franca Ministro pri Eksterlandaj Aferoj.

Kategorio:Grand-oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Ministroj pri eksterlandaj aferoj de Francio
Kategorio:Orleanismo
Kategorio:Politikistoj de Parizo
Kategorio:Mortintoj en 1886
Kategorio:Naskiĝintoj en 1819
Kategorio:Francaj dukoj
Kategorio:Homoj de la tria Franca Respubliko
Guglielmo Ferrero

**Guglielmo FERRERO** ( prononco [ ɡuʎˈʎɛlmo ferˈrɛːro ], naskiĝis la 21-an de julio 1871 en Portici, Italio; mortis la 3-an de aŭgusto 1942 en Le Mont-Pèlerin, komunumo Chardonne VD, Svislando) estis itala historiisto, sociologo, ĵurnalisto kaj romanisto. 

Li estis la aŭtoro de *Grandezza e decadenza di Roma* (5 volumoj 1902–1907). Ferrero dediĉis sin al liberalismo en sia verkado.

Post studado de la historio de Romo, Ferrero revenis al politikaj eseoj kaj romanoj. Kun la leviĝo de faŝismo, kaj post kiam la liberaluloj estis devigitaj forlasi la landon, Ferrero rifuzis ekzili, estante submetita al hejmaresto. En 1929 Ferrero akceptis katedron ĉe la Universitato de Ĝenevo. Liaj sekvaj verkoj estis dediĉitaj al la Franca Revolucio kaj Napoleono Bonaparte.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Vekoj de Guglielmo Ferrero, ĉe JSTOR
* Alireblaj e-libroj de Ferrero

Kategorio:Italaj kontraŭfaŝistoj
Kategorio:Italaj eseistoj
Kategorio:Italaj ĵurnalistoj
Kategorio:Historiistoj de faŝismo
Kategorio:Historiistoj de Romio
Kategorio:Mortintoj en 1942
Kategorio:Naskiĝintoj en 1871
Funo Centergross (stacidomo)

**Funo Centergross** estas fervoja stacio sur la linio Padova-Bologna, priservanta la urbon Funo, vilaĝeto en la municipo Argelato.

## Vidu ankaŭ 
* Argelato

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Argelato
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2003
Malíkov nad Nežárkou

**Malíkov nad Nežárkou** (ĝis la jaro 1947 **Německý Malíkov**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Horní Pěna en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudokcidente de Horní Pěna. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Malíkov nad Nežárkou** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,89&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Německý Malíkov estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Deutsch-Moliken 2014-08-14 Severozapadni kout navsi Obr02.jpg|Malíkov nad Nežárkou
Deutsch-Moliken 2014-08-14 vychodni strana navsi.jpg|Malíkov nad Nežárkou
Deutsch-Moliken 2014-08-14 Dum38 Obr02.jpg|Malíkov nad Nežárkou

Kategorio:Horní Pěna
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Eugène Demolder

[eta|Portreto de Eugène Demolder fare de James Ensor (1893), en la  [Groeningemuseum.]]
**Eugène DEMOLDER** (naskiĝis la 16-an de decembro 1862 en Sint-Jans-Molenbeek apud Bruselo, Belgio - mortis la 8-an de oktobro 1919 en Corbeil-Essonnes, Francio) estis belga verkisto .

Demolder skribis rakontojn karakterizitajn per pitoreska bildigo, kiel ekzemple *Le royaume authentique du grand Saint Nicolas* (1896), ''La légende d'Yperdamme* (1896-97), kaj romanoj. La plej fama el liaj romanoj estas *La route d'émeraude* (1899), kiu prezentas Rembrandt kaj lian ĉirkaŭaĵon .

## Verkaro 
* 1889 - *Impressions d'art, études, critiques, transpositions'', critique d'art
* 1891 - ''Contes d'Yperdamme*
* 1891 - *Le Massacre des innocents*
* 1891 - *Les Matines de Marie-Madeleine, conte de Pentecôte*
* 1893 - *Récits de Nazareth*
* 1894 - *Félicien Rops, étude patronymique*
* 1896 - *La Legende d'Yperdamme*
* 1896 - *Le Royaume authentique du grand Saint Nicolas*
* 1897 - *Quatuor*
* 1897 - *Sous la robe, (under the robe)*
* 1899 - *La Mort aux berceaux*
* 1899 - *La Route d'émeraude*, ("The Emerald Road")
* 1901 - *Le Cœur des pauvres*
* 1901 - *Constantin Meunier*
* 1901 - *Les Patins de la reine de Hollande*
* 1901 - *Trois contemporains: Henri de Brakeleer, Constantin Meunier, Félicien Rops*
* 1901 - *L'Agonie d'Albion*
* 1904 - *L'Arche de Monsieur Cheunus*
* 1904 - *Le jardinier de la Pompadour*
* 1906 - *L'Espagne en auto'', ("Spain by car")

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Eugène Demolder ĉe Feedboks (en la franca)
* Korespondado de Eugène Demolder al Edmond Dèman ĉe Monto Holyoke Altlernejo

Kategorio:Naskiĝintoj en 1862
Kategorio:Mortintoj en 1919
Kategorio:Belgaj verkistoj
Alexandre Vinet

**Alexandre Rodolphe VINET** (n. la 17-an de junio 1797, en Ouchy - m. la 4-an de majo 1847, en Clarens) estis svisa teologo, filozofo, ĵurnalisto, literaturkritikisto kaj historiisto.

Li estas konsiderata klasika defendanto de la apartigo de eklezio kaj ŝtato.

Alexandre Vinet estas konsiderata la plej grava franclingva protestanta teologo de la 19-a jarcento. Samtempe, li preskaŭ ne lasis longajn tekstojn, kiuj sistemigus liajn vidpunktojn, kutime limigante sin al sufiĉe mallongaj eseoj. Kiel teologo, li estis proksima al la reviviĝisma movado laŭ ĝia anglo-usona kompreno, celante kombini la ideojn de la klerismo, precipe liberecon, kaj kristanismon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1797
Kategorio:Mortintoj en 1847
Kategorio:Svisaj teologoj
Borová (Budeč)

**Borová** (antaŭe **Rabštejn**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Budeč en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sude de Budeč. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Borová situas en katastra teritorio **Budeč** kun areo 5,12&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1786. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kruco

## Pluaj fotoj 

Wayside cross in Borová, Budeč, Jindřichův Hradec District.JPG|Kruco

Kategorio:Budeč (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Bonifiko

**Bonifiko** (aŭ **bonuso**) estas aldono al salajro, kiun dungitoj ricevas de sia dunganto.

ReVo difinas bonifikon tiel "Ekstra pago aŭ donaco ordinare kalkulata laŭ interkonsento; kontraste al libervola gratifiko", kaj bonuson estas difinita kiel "Krompago libere donata pluse al regula pago", kaj figurative kiel "Kromaĵo donacata kun liverata afero".

Firmaoj pagas bonifikojn al dungitoj por instigi ilin labori pli efike kaj por konservi sian reputacion. La rekompenco igas la dungiton pli fidi sian dunganton kaj ne pensi pri ŝanĝo de laborpostenoj aŭ firmaoj. Firmaoj pagas bonifikojn pro diversaj kialoj, ekzemple se dungitoj superas la preskribitan laborkvanton, se la firmao pliigis profitojn, aŭ se dungitoj evitis danĝerajn situaciojn por si mem, kolegoj aŭ la enspezo de la firmao.

Pagi bonifikojn estas pli utila por la kompanio longtempe, ĉar dungitoj estas instigitaj labori pli forte kaj, rezulte, la kompanio kapablas vendi pli da produktoj aŭ servoj. 

La uzo de bonusoj en formo de pliaj poentoj aŭ altniveligo estas disvastigata en videoludoj. 

## Referencoj 
Kategorio:Regado de homaj rimedoj
Kategorio:Mono
János Böhm

**János Böhm** [jAnos bOm], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Böhm János** estis hungara pastro, altlerneja instruisto, kanoniko, preposto.

 naskiĝis  en Alsómecenzéf (Hungara reĝlando, Aŭstra imperio, nuntempa Medzev en Slovakio), li mortis  en Eger.
 
## Biografio 
 frekventis mezlernejojn en Rozsnyó, Kassa kaj Eger, poste li akiris teologian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1874, samtempe li pastriĝis. Dum la sekva jaro li estis pastro en Erdőtelek kaj Kerecsend, sed en 1875 li doktoriĝis en seminario de Eger, poste li restis tie por instrui. Inter 1884–1902 li estis vicseminariestro, poste li estis levita kanoniko (1902) kaj preposto (1906).

## Elektitaj kontribuoj 
* *Commentarius historico-logicus capitis quinti S. Evangelii secundum Matthaeum.* (1880)
* *A katolikus egyház és feje, XIII. Leó pápa.* (1888)
* *A liturgikus nyelvekről.* (1897)
* *A mitra.* (1905)
* *A főkegyúri jog és országos törvényeink. Tekintettel a készülő autonómiára.* (1918)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj kanonikoj
Kategorio:Hungaraj prepostoj
Béla Büky (bibliotekisto)

**Béla Büky** [buki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Büky Béla** estis hungara bibliotekisto. Lia patro estis la samnoma Béla Büky (pentristo).

Béla Büky naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Büky maturiĝis en cisterciana gimnazio en sia naskiĝurbo en 1947, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1952. Jam ekde 1951 li estis bibliotekisto en la Hungara Scienca Akademio ĝis 1974, poste li havis statuson en la akademia instituto ĝis 1995. Inter 1990–1998 li estis katedrestro en asocio en Miskolc (komprenu: neakceptita altlernejo). Li longe ekzamenis la hungarajn personajn nomojn, faris lingvajn esplorojn kaj okupiĝis pri la hungara parolo. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1977 antaŭ la akademio. Li estis edzo ekde 1961 kaj li ricevis solan premion en 1996.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A fővárosi keresztnévadás tanulmányozásának főbb kérdései.* (1960)
* *A Calepinus-szótár – 1585, 1607 – magyar orvosi szókincse.* (2 volumoj, 1967–1968)
* *A beszédtanítás pszichológiája.* (1973; 4-a plibonigita eldono: 1982)
* *A pszichikumra és elemeire vonatkozó szókészlet kritikai vizsgálata a ránk maradt első magyar bibliafordítás adatai alapján.* (disertaĵo, 1977)
* *Nyelvi képességek, fogalomkincs, megértés. A pszicholingvisztika gyakorlati lehetőségei.* (kunaŭtoro, 1984)
* *A pszichikumra vonatkozó szókincs korai rétege a magyarban.* (monografio, 1986)
* *A magyar pszicholingvisztika főbb kérdéseinek történeti és kritikai bemutatása.* (disertaĵo, 1988)
* *A magyar nyelvtudomány főbb kérdéseinek pszichológiai-pszicholingvisztikai összefüggései. 1900–1991.* (disertaĵo, 1992)
* *A magyar nyelvtudomány és pszichológia tudományközi kapcsolatai századunkban.* (1996)

## Fontoj 
* biografio hungare
* (legu antaŭlaste!)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Uruma

**Uruma** () estas urbego, ankaŭ havenurbo en Okinavaj insuloj, en Gubernio Okinavo, en regiono Kiuŝuo en Japanio. La Mezmara Vojo - kiu transiras la oceanon - nun estas simbolo de Uruma.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2020 Uruma havis populacion de .

## Geografio 
Uruma situas en meza parto de la Okinava insulo 204 metrojn de la marnivelo laŭ la marbordo.

## Historio 
En la epoko inter 1322–1429 multe da fortikaĵoj estis konstruitaj en la insulo. Apude urbetoj kreskiĝis. Tutmonde konata la batalo en Okinava kun multe da mortintoj en 1945. La moderna urbo Uruma estis establita la 1-an de aprilo 2005, kiam du urboj estis kunfanditaj kun 2 urbetoj. Usono konservas kvar militbazojn en Uruma.

## Ekonomio 
Uruma malgraŭ sia malgranda kvanto de plugtero estas konata pro pluraj agrikulturaj produktoj. En la antaŭmilita periodo Uruma havis la plej produktivan sukerkanindustrion en Okinava pro fontoj de irigacio kaj fekunda grundo, krome la terplibonigo ebligis malgrandskalan rizproduktadon. Nuntempe la urbego produktas ankaŭ plurajn specialaĵajn agrikulturajn produktojn. La tranĉitaj floroj, precipe krizantemoj estas relative nova agrikultura produkto, krome speciale algoj aldoniĝas al la produktaĵoj. Porkoj estas bredataj ekde la fino de la dua mondmilito.

## Edukado 
En Uruma 17 bazlernejoj kaj pluraj mezlernejoj funkcias.

## Trafiko 
Uruma aŭtovoje estas ligata al ceteraj urboj en la insulo. Ponto servas al la proksime insulo, krome el la insulo la aliaj du insuloj estas alireblaj tra ponto. La haveno akceptas milithavenojn.

## Klimato 
Uruma situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen, tamen iomete en tropika pluvarbara klimato (Af) - kun varmaj someroj kaj mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas ĉirkaŭ . La jarpluvo averaĝas pli, ol 2000 milimetrojn. En ĉiuj monatoj pluvas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* 2 fortikaĵoj
* mara strando
* muzeo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Marie Koenen

**Maria Hubertina Jacoba Isabella ("Marie" aŭ "Mies") KOENEN** (n. la 19-an de januaro 1879, en  's-Hertogenbosch - m. la 11-an de julio 1959, en Mastriĥto ) estis nederlanda verkisto.

## Verkado 
Koenen estas konsiderata reprezentanto de nov-romantikismo en la romkatolika literaturo. Ŝia pli posta verkado estas pli realisma. La vivo kaj pejzaĝo de Sud-Limburgo ofte ludas gravan rolon en ŝia verko. Koenen atingis grandan popularecon per siaj regionaj rakontoj kaj noveloj, precipe en la katolika Nederlando. Pro ŝia malmoderna proza ​​stilo kaj la mondkoncepto, kiu nun estas apenaŭ rekonebla, ŝia populareco akre malpliiĝis post ŝia morto. 

## Verkaro 
* 1903 - *Het hofke*
* 1912 - ''Henric van Veldeke's Sint Servatius legende*
* 1912 - *De Witte Burcht. Zeven verhalen*
* 1913 - *Van wenschen en wonderen. Sprookjes en legenden*
* 1916 - *Drie vertellingen,* traduko de Gustave Flaubert.
* 1916 - *Sproken en Legenden*
* 1916 - *De wegen*
* 1917 - *De Moeder*
* 1918 - *De Wilde Jager*
* 1918 - *Vertelsels van Yperdamme,* traduko de *Contes d'Yperdamme* de Eugène Demolder, 1891
* 1919 - *De Andere*
* 1919 - *De Redder*
* 1920 - *Parcival*
* 1921-1924 - *Het koninkje*
* 1922 - *Limburgse Verhalen*
* 1923 - *Verzen*
* 1934 - *Het Nieuwe Begin*
* 1941 - *De Korrel in de Voor*
* 1947 - *Wassend Graan''

## En Esperanto Aperis 
* **La Sunkrono**. Tradukis Pierre Charles Maria van de Vijver, Eld. Malnova Turo, Eindhoven, 1938(?);

Recenzoj pri **La Sunkrono**
Marzabotto (stacidomo)

**Marzabotto** estas fervoja stacio sur la fervojo Porrettana. Ĝi priservas la municipon Marzabotto, en la metropola urbo Bolonjo.

centra|280ra|eta|Ŝirmejo

## Vidu ankaŭ 
* Marzabotto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Marzabotto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1927
Pian di Venola (stacidomo)

**Pian di Venola** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Pistoia. Ĝi priservas la lokon Pian di Venola, vilaĝeto de la municipo Marzabotto, en la metropola urbo Bolonjo.

## Vidu ankaŭ 
* Marzabotto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Marzabotto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2004
Zola Centro (stacidomo)

**Zola Centro** estas fervoja stacio sur la linio Casalecchio-Vignola, administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna. Ĝi priservas la centran areon de la municipo Zola Predosa, en la metropola urbo Bolonjo.

## Bildgalerio 

Stazione di Zola Centro 2020-01-01 3.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Stazione di Zola Centro 2020-01-01 2.jpg|Alirejo

## Vidu ankaŭ 
* Zola Predosa

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Zola Predosa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1938
Preĝejo Sankta Gertrudo (Frankfurto ĉe Odro)

**Preĝejo Sankta Gertrudo** (germane: *St.-Gertraud-Kirche*) estas protestantisma kirko en novgotika stilo en Frankfurto ĉe Odro, Germanujo. Ĝi apartenas al la distrikto *Oderland-Spree* de la Evangelio eklezio de Berlino-Brandenburgio-Silezia Supra Luzaco. 

## Historio 
### Antaŭulaj domoj 
En 1368 konstruiĝis Kapelo Sanktaj Gertrudo, Urbano kaj Teobaldo, financite fare de la tajlora gildo, por la anoj de la kvartalo *Gubener Vorstadt*. Ĝin malkonstruis marodoj de la husitoj en 1432; post rekonstruo ĝi fariĝis paroĥa en 1539 pro aliaranĝoj  reformaciaj. En aprilo 1631 imperiestraj trupoj bruligis la menciitan antaŭurbon kio neniigis ankaŭ la kirkon. Ĝi rekonsekriĝis en aprilo 1662 barokigite. En 1670 estiĝis la malfrugotika altara ujo. En 1820 ĝin posedis la municipo; la antaŭaj posedantoj tajloristaj donacis ankoraŭ baptajn ilojn. Kiam inter 1822 kaj 1824 fariĝis renovigoj, la diservoj okazis en la Mario-kirko. Sama solvo estis en 1856 pro necesaj restaŭradoj de la interno. 

### Estiĝo de la nuna ejo 
En 1865 la magistrato kreis komisionon kun la tasko organizi novkonstruon de la kirko. Komenciĝis do en 1873, post faro de arkitekta konkurso kaj preno de obligacioj, konstruadlaboroj, laŭ novgotiko. Planojn por la nova baziliko liveris Carl Christ kaj Wilhelm Kinzel. En decembro 1878 estis solena malfermo de ĝi. La konsekron ĉeestis multaj kaj fakte temis pri la unua novkonstruo de kirko en Frankfurto post la Mezepoko. La orgeno (de Wilhelm Sauer; kun 36 registroj, pedalo kaj tri klavaroj) ludeblis ekde 1879 kaj nova turpinto kreiĝis inter 1882 kaj 1885. Ĉirkaŭ 1930 oni forprenis multajn troajn dekoraciojn. Post damaĝo artileria en printempo 1945 kaj riparoj eblis provizora reutiligo ekde majo 1949. En 1975 kunfandiĝis la Gertruda kaj la Maria komunumoj. Danke al GDR-kirkkonstrua programo okazis inter 1978 kaj 1980 internaj alikonstruoj kun enmeto de plua plafono, do partigo de la tuto, kaj kreo de administraj ĉambroj (malsupre) kaj diserva spaco (supre). La paroĥestrejo de la Maria komunumo iĝu lernejo. Post 1980 ĉiuj mezepokaj mebloj (altaro, bronza baptopelvo, sepflama kandelabro, epitafoj el la Mario-kirko) estis lokitaj en la supran sekcion de Gertruda Kirko. 
## Eksteraj ligiloj 
*protektotaj monumentoj/ejoj en Brandenburgio
* hejmpaĝo 

## Notoj 
Frankfurto
Frankfurto
Odra Turo

eta|buroa-konsumada komplekso *Odra Turo* en la brandenburgia Frankfurto
**Odra Turo** () estas buroa nubskrapulo kun 25 etaĝoj en Frankfurto ĉe Odro (Germanujo), konstruite inter 1968 kaj 1975. Alteco ĝia estas 88,95 metroj. 
## Historio 
Konstruis ĉi turon laborkolektivo sub la gvidado de la arĥitektoj Hans Tulke kaj Paŭl Teichmann, parte kun dezajna kaj realiga helpado de junulaj brigadoj. La konstruoj daŭris ne tute 8 jaroj; ĝi estis planata kiel buroa komplekso. En la tempo de ĝia inaŭguro estis ene 274 litoj por dungitaoj *VEB Halbleiterwerk Frankfurt,* uzino de duonkonduktantoj, kaj 160 litoj por porjunula hotelo. Aldone troviĝis en ĝi parto de la datarpritraktadejo *DVZ Frankfurt* kaj teretaĝe librejo *Ulrich-von-Hutten,* vendejo *Delikatladen* (400 m²) kaj memservrestoracio *Schnell-Gastronom*. La 23-a etaĝo gastigis la kafejon *Panorama-Café*. La celo pretigi altkvalitajn manĝad-lokojn estis, por GDR-cirkonstancoj, ege ambicia. 

Post Turniĝo okazis (inter 1992 kaj 1994) restaŭrado kaj multekosta alikonstruado laŭ plnaoj de a arĥitektino Monika Krebs. En aŭgusto 1993 estis reinaŭguro kun malfermo de moderna aĉethalaro kaj aldono de lumreklamoj. Eĉ hodiaŭ temas pri urba emblemo kaj grava dunganto por Frankfurto (ĉ. 1400 homoj laboras ĉi tie). En 1999 la 24-a etaĝo ekgastis restoracion; la lasta etaĝo estas teknika estante iom pli malalta ol la aliaj.

Surtegmente troviĝas eta sendoturo por disaŭdigi (de aprilo 2021) la programon de la frekvencmodulada loka radifonia kanalo *Oderwelle*.

## Literaturo 
**Architekturführer DDR: Bezirk Frankfurt (Oder)*. Unua eldono, fare de Ingrid Halbach k.a., VEB Verlag für Baŭwesen, Berlino 1984

## Eksteraj ligiloj 
*hejmpaĝo

## Notoj 
Kategorio:Konstruaĵoj en Frankfurto ĉe Odro
Frankfurto
Kategorio:Nubskrapuloj 
Kategorio:Aperis en 1976
Veclov

Nomon **Veclov** havas pluraj setlejoj:

* Veclov (Svojetín), parto de municipo Svojetín en distrikto Rakovník
* Veclov (Staré Město pod Landštejnem), parto de kampurbo Staré Město pod Landštejnem en distrikto Jindřichův Hradec
Veclov (Staré Město pod Landštejnem)

**Veclov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Staré Město pod Landštejnem en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudokcidente de Staré Město pod Landštejnem. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. Vivas ĉi tie  (). 

**Veclov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,28&nbsp;km². Veclov situas ankaŭ en katastraj teritorioj *Rajchéřov* kun areo 4,68&nbsp;km², *Romava* kun areo 4,41&nbsp;km² kaj *Staré Hutě u Veclova* kun areo 7,05&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1487.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Staré Město pod Landštejnem, Veclov, east part.jpg|Domoj en la orienta parto de la vilaĝo
Staré Město pod Landštejnem, Veclov, common pond.jpg|Fiŝlago en la vilaĝplaco
Staré Město pod Landštejnem, Veclov, west part.jpg|Alveturo de Návary
Bizoni u Veclova.jpg|Bizonoj ĉe Veclov

Kategorio:Staré Město pod Landštejnem
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Malá Rosička

**Malá Rosička** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Žďár en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudoriente de Žďár. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Malá Rosička** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,83&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1549. 

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Pond in Malá Rosička, Žďár, Jindřichův Hradec District.jpg|Fiŝlago en Malá Rosička

Kategorio:Žďár (distrikto Jindřichův Hradec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Musiano-Pian di Macina (stacidomo)

**Musiano-Pian di Macina** estas fervoja stacio sur la linio Bologna-Firenze. Ĝi priservas la urbojn Musiano kaj Pian di Macina, vilaĝetojn de la municipo Pianoro, en la metropola urbo Bolonjo.

## Vidu ankaŭ 
* Pianoro

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Pianoro
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Staré Hutě (Staré Město pod Landštejnem)

**Staré Hutě u Veclova**, antaŭe nur **Staré Hutě** () estas nomo de katastra teritorio kaj pereinta domaro de kampurbo Staré Město pod Landštejnem en distrikto Jindřichův Hradec.

Staré Hutě situis en katastra teritorio **Staré Hutě u Veclova** kun areo 7,05&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381. Estadis ĉi tie vitrofarejo. En la jaroj 1869 ĝis 1930 Staré Hutě estis memstara municipo. En la jaro 1921 ĉi tie situis 38 domoj kaj vivis ĉi tie 194 loĝantoj, el tio 184 germanoj. En pluaj jaroj Staré Hutě estis konsisto de kampurbo Staré Město pod Landštejnem.

## Ĉirkaŭaĵo
* Romava
* Rajchéřov 
* Návary

## Referencoj
Kategorio:Staré Město pod Landštejnem
Kategorio:Pereintaj domaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Károly Czeglédy

**Károly Czeglédy** [kAroj ceglEdi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Czeglédy Károly** estis hungara arabisto, altlerneja instruisto.
eta|

 naskiĝis  en Pápa, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 studis en Scienca Universitato István Tisza inter 1932–1934, poste en Belfasto kaj Utrecht (1934–1939), fine li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1942. Post la diplomo li instruis en tiu lasta universitato, samtempe li estis kalvinana pastro en Cegléd, poste li estis docento (1950–1960), pli poste profesoro ĝis la pensiuliĝo en 1984, dum li estis katedrestro (1963-1985). Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1953, li doktoriĝis en 1976 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis pri la prahungaroj, araboj, sirianoj, persoj, armenoj kaj bizancanoj. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1950 kaj 1953. Li ricevis premiojn inter 1949-1985.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A zöngés velaris spirans az ugariti sémi feliratokban.* (ankaŭ disertaĵo, 1940)
* *A magyarság Dél-Oroszországban.* (1943; denove: 1986)
* *A kunok eredetéről.* (1949)
* *A magyar népnév legrégibb előfordulásai a forrásokban.* (1956)
* *A korai kazár történelem forrásainak kritikájához.* (1959)
* *Nomád népek vándorlása Napkelettől Napnyugatig.* (1969; angle tralaborite, 1983)
* *Az arab filológia, a kaukazológia, a török népek és a magyar nép őstörténete köréből.* (disertaĵo, 1974)
* *Die spätassanidisichen und schiitischen Mahdi-Erwartungen.* (1988)
* *Turan Kavimlerinin Göcü.* (1999)
* *Collected Papers of Károly Czeglédy.* (elektitaj artikoloj, 2014)

## Memorigiloj 
* busto en Piliscsaba (2019)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* universitata paĝo
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arabistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Silla (Italio) (stacidomo)

**Silla** estas fervoja stacio sur la fervojo Bologna-Pistoia. Ĝi situas en la municipa areo de Castel di Casio, priservante interalie al la loĝareo *Silla*, parto de la municipo Gaggio Montano, sed tre proksime al la limo de Alto Reno Terme sude kaj Castel di Casio sudoriente, en la metropola urbo Bolonjo. Tamen la stacio malgraŭ sia nomo ekzakte situas en la frakcio *Prati* de la komunumo Castel di Casio, kaj la loĝareo *Silla* situas ankoraŭ duonkilometron pli norde, dividite de la stacio kaj de la fervojo per la rivero *Reno* kaj per aldona malgranda torento *Silla*. Do la stacidomo "Silla" apartenas al la komunumo  Castel di Casio, kaj la samnoma loĝareo *Silla* apartenas al la municipo Gaggio Montano. Tial nomi la stacidomon "Castel di Casio" estus multe pli logika, sed pri logikeco ĉi tie ne temas - la stacio kaj la stacia konstruaĵo ĉiukaze nomiĝas "Silla".

## Vidu ankaŭ 
* Castel di Casio, sudoriente de la rivero *Reno*
* Alto Reno Terme, nordokcidente de la rivero *Reno* kaj sude de la torento *Silla*, kiu fluas de okcidento orienten kaj tie enfluas la riveron *Reno*

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Castel di Casio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1927
Rajchéřov

**Rajchéřov** () estas pereinta vilaĝo sur teritorio de kampurbo Staré Město pod Landštejnem en distrikto Jindřichův Hradec.

**Rajchéřov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,68&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1487. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Rajchéřov estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. En la jaro 1939 ĉi tie vivis 241 loĝantoj en 49 domoj, plimlte germanoj. Post la dua mondmilito kaj forŝovo de germana loĝantaro oni ne sukcesis alloĝigi la vilaĝon. Je kelke da jaroj pli poste ĝi estis likvidita en konekso kun konstruado de malpermesita limzono post la jaro 1945. En la 1990-aj jaroj ekzistis projekto or konstrui grandegan referŝigejan centron por kelke da miloj da personoj sur la teritorio de eksa vilaĝo, sed en konekso kun protekto de la naturo ĝi ne estis realigita.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* kapelo de sankta Mikaelo el la jaro 1714
* Hadí vrch – naturrezervejo kun kreskaĵoj de junipero
* Fiŝlago Walden – naturmemorindaĵo kun apero de *Coleanthus subtilis*
* Fiŝlago Kačer
* Romava, Staré Hutě – proksimaj pereintaj vilaĝoj

## Ĉirkaŭaĵo
* Návary

## Referencoj

## Eksteraj ligiloj 
* Rajchéřov sur retejo Zaniklé obce

Kategorio:Staré Město pod Landštejnem
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Pereintaj setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Dobrotín

**Dobrotín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Staré Město pod Landštejnem en distrikto Jindřichův Hradec. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Staré Město pod Landštejnem. Vivas ĉi tie  (). En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 21 adresoj. 

**Dobrotín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,4&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1487.

Post tio, kiam Germanio estis malvenkita en la dua mondmilito, la granda plimulto de germanoj estis ellandigita kaj la forlasita regiono estis alloĝigita plejparte de slovakaj alloĝintoj. Pluan falon por la vivo en tiu ĉi limreiono:limregiona municipo havis alvenon de komunismo kaj levigo de fera kurteno. Ĉirkaŭ la 1950-aj jaroj ŝanĝiĝis la nomo de vilaĝo el Dobraten en Dobrotín.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotografioj 

Dobrotín 01.JPG|Dobrotín

Kategorio:Staré Město pod Landštejnem
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Javořica montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Béla Büky (infankuracisto)

**Béla Büky** [bEla buki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Büky Béla** estis hungara infankuracisto, neonatologo. Lia konata filino estis Dorottya Büky.

Béla Büky naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Büky akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1953, sed en la lasta jaro li jam estis ambulancisto. Post la diplomo li estis subkuracisto en hospitalo, poste li estis asistanto en kliniko (1958–1964), lektoro (1964–1979), docento (1979–1985), profesoro (1985-1998), poste li pensiuliĝis, tamen li restis en statuso konsilisto. Intertempe li akiris licencojn pri pediatrio en 1957, anestezologio en 1964, neonatologio en 1979, en la jaroj 1972–1973 li esploris en Universitato Johns Hopkins, li kandidatiĝis (CSc) en 1978, li doktoriĝis en 1990 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 2 filinojn kaj li ricevis kelkajn premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Hypervolaemia és hypersalaemia cyanotikus, congenitalis vitiumos gyermekeken.* (kunaŭtoro, 1962)
* *Újszülöttek légzési zavarában észlelt szövődmények röntgentünetei.* (kunaŭtoro, 1975)
* *Respiratios zavarok kialakulása és kezelése újszülöttkorban.* (disertaĵo, 1976)
* *A közvetlen colostrum és anyatejtáplálás jelentősége.* (1985)
* *Előzetes eredmények a természetes surfactans alkalmazásáról bronchopulmonalis dysplasiában.* (kunaŭtoro, 1999)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pediatroj
Kategorio:Hungaraj neonatologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Epifanio (Környe)

La **paroĥa preĝejo Epifanio** estas sakrala monumento historia en vilaĝo Környe (Hungario).

## Historio 
En proksimo de la nuna Környe arkeologoj trovis rotondon el la 13-a jarcento. Dum dominado de turkoj la vilaĝo longe senhomiĝis. En 1650 kalvinanaj hungaroj, en 1700 katolikaj slovakoj alvenis, la katolikoj apartenis eklezie al Bánhida. La loka grafo forigis la kalvinanojn kaj invitis katolikajn germanojn, poste li fondis paroĥon kaj konstruis katolikan kirkon en 1746 laŭ plano de Jakab Kutner. En 1774 Jakab Fellner trakonstruis, kiu bruldetruiĝis en 1857. En la jaroj 1865-1866 ĝi plene rekonstruiĝis la plano de Miklós Ybl. La orgeno estis kreita en 1878, trakonstruita en 1938. Ambaŭ sonoriloj estis faritaj en 1922. La didomo estis renovigita en 1955 kaj 1966.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en parko ĉe la ĉefvojo. La fasado estas simetria, meze la ornamriĉa pordo videblas. Pli supre estas granda fenestro, la plej supre la kvarangula turo altiĝas. La navo finiĝas en rektangula absido, dekstre etaĝa  sakristio aliĝas. Interne la plej menciinda estas la baroka altaro el la 18-a jarcento.

Kermeso okazas dum Epifanio.

## Fontoj 
* katolika leksikono
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Kornye
Kornye
Kondutisma moderneco

[eta|320px|[Prahomaj pentraĵoj de la Malfrua Paleolitiko (16 000 jaroj AP), Groto Lascaux en Francio.]]
**Kondutisma moderneco** estas aro de kognaj kaj kondutismaj trajtoj, kiuj distingas la modernajn homojn vidalvide disde la aliaj prahistoriaj homaj specioj kaj konataj populacioj, kiujn oni nomas arkaikaj. 

Kvankam la difino estas ofte diskutata, multaj esploristoj konsentas pri la fakto, ke pri la Moderna homo la konduto estas karakterizata per la asocio de abstrakta penso, kapablo por planado, etendo de la homa reto de la individuoj, simbola penso (arto, ornamado, muziko, ktp.), entombigo aŭ ritoj ĉirkaŭ la mortintoj, la fabrikado de altnivelaj ŝtonaj iloj, ekzemple el la ŝton-tranĉado en striojn, la evoluo de industrio sur bestaj ostoj, kornaro de cervedo, eburo, ktp. Tiuj kondutoj kaj teknologiaj inventoj estas en rilato kun kognaj fundamentoj, kiuj estis akiritaj dum Prahistorio.

Hodiaŭ, la homaj universalaĵoj estas kultura aparteno, aliĝo al sociaj normoj, lingvo, helpo kaj kunlaboro inter parencoj (familio, klano), ktp. Multaj esploristoj opinias, ke la evoluo de tiuj modernaj kondutismaj trajtoj estis la faktoro ebliganta la anstataŭigon de aliaj homaj specioj kaj populacioj dum Malfrua Pleistoceno, kiel ekzemple Neandertala homo en Eŭropo aŭ Denisova homo en Azio, fare de la modernaj homoj, kiam ĉi lastaj disvastiĝis tra ĉiuj kontinentoj ĝis migrado en la tuta planedo.

Kategorio:Paleolitiko
Kategorio:Paleoantropologio
Kategorio:Konduto
Béla Büky (pentristo)

**Béla Büky** [bEla buki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Büky Béla Gyula** estis hungara pentristo, instruisto, pupteatristo. Lia filo estis la samnoma Béla Büky (bibliotekisto).

Béla Büky naskiĝis  en Juta, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Büky maturiĝis en Kaposvár, li finbatalis la unuan mondmiliton, poste li akiris pedagogian (1921) kaj pentristan (1925) diplomojn en Hungara Belarta Altlernejo. Liaj majstroj estis János Vaszary (pentristo) kaj Andor Dudits. Jam ekde 1920 li ekspoziciis ĝis 1977 kun pejzaĝoj, aĵpentraĵoj kaj fabelaj temoj. Ekde 1924 li instruis en lernejoj desegnadon, dum li ofte pentradis somere ĉe la Balatono. Krom la instruado li okupiĝis ankaŭ pri pupteatraj prezentoj, ankaŭ kun ombrotekniko ofte kune kun Sándor A. Tóth. Mem Büky kreis la pupojn kaj la dekoraciojn. Li havis 5 geidojn kaj li ricevis ordinaran premion en 1941, ankaŭ kelkajn ekspoziciajn premiojn.

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Csendélet háttérben a Badacsonnyal* (1932)
* *Fekvő női akt* (akvarelo)
* *Tihanyi visszhang (Balatoni mese)* ĉirkaŭ 1932 (akvarelo)

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyar Játék* (1936)
* *Bábjátékkönyv* (1947)
* *Árny- és bábjátékok* (sen eldonjaro)

## Elektitaj pupteatraj spektakloj 
* *A tücsök és a hangya* (fabelo)
* *Egyszer egy királyfi* (fabelo)
* *Kitrákotty mese* (fabelo)
* Mihály Fazekas: *Lúdas Matyi*
* János Arany: *A fülemile*; *A bajusz*; *Jóka ördöge*
* Sándor Petőfi: *János vitéz*
* parto el Kalevala
* Béla Balázs: *A halász és a hold ezüstje* (teatraĵo de Alice Madzsar (1929), Büky kreis la dekoraciojn)
 
## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* teatra leksikono
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj pupteatristoj
Maskirovko

***Maskirovko*** (, laŭvorte: kamuflado) estas rusa ruslingva termino, kiu indikas la arton de milita misinformado. Sekve, tiu termino estas ofte aplikita al la rusaj kondutoj pri kaŝemo en la militaj aferoj.

Tiu tekniko povas konsisti de kamuflimito pere de militlogiloj kaj imitaĵoj, manovroj cele al konfuzigo, devojigo kaj misinformado. La "Soveta Militenciklopedio" de 1944 priskribis tiujn teknikojn. Postaj priskriboj de la doktrino inkludis ankaŭ strategiajn, politikajn, kaj diplomatajn rimedojn kiel manipuladon "de faktoj", de situacio, kaj perceptoj kiuj tuŝas la amaskomunikilojn kaj opinion tra la tuta mondo, por atingi aŭ faciligi taktikajn, strategiajn, naciajn kaj internaciajn celojn.

Tiuj teknikoj kontribuis al gravaj sovetaj venkoj kiel ĉe la Batalo de Stalingrado, la Batalo de Kursk, kaj la Operaco Bagration (en Belarusio): en tiuj okazoj, oni atakis surprizavantaĝon spite tre grandajn koncentrojn de forto, kaj atake kaj defende. Tiu doktrino plenumiĝis ankaŭ ekstermilite, kiel ekzemple ĉe la Kariba krizo, la Praga Printempo, kaj la Aneksado de Krimeo al Rusio (2014). 

Kategorio:Militaj doktrinoj
Kategorio:Historio de Sovetunio
Kategorio:Historio de Rusio
FRUITS ZIPPER

**FRUITS ZIPPER** (japane フルーツジッパー, Furŭc-Ĝipper) estas japana virina idolgrupo. Ĝi formiĝis en 2022 kaj apartenas al la Asobi-sistemo. Ĝia kromnomo kaj tiu de ĝiaj ŝatantoj estas *Furuppar*. Ĝi gajnis la Premion por Plej Bona Nova Artisto ĉe la 65-a okazo de Premioj *Japan Record*.

## Superrigardo 
Ĉi tiu idolgrupo naskiĝis el "KAWAII LAB.", nova projekto lanĉita de Asobisystem en 2022. La produktoro estis Misa Kimura (eksa gvidanto de Musubizm), eksa modelino por la revuo *Zipper*  kaj ĝenerala produktoro de la projekto. La nomo "Fruit Zipper" venas de la kombinaĵo de "frukto", kio signifas "porti fruktojn", kaj "zipper", kiu signifas "doni energion."

Ilia publikigita kanto, "*Watashi no Ichiban Kawaii Tokoro*", iĝis populara plejparte ĉe SNS, kaj antaŭ marto 2025, la kanto estis ludita entute 3 miliardojn da fojoj ĉe TikTok.

## Membraro 
## Referencoj 
Kategorio:Muzikaj grupoj fonditaj en 2022
Kategorio:Japanaj muzikaj grupoj
Kategorio:Kulturo de Tokio
Antaŭ la nuntempo

La esprimo «**antaŭ la nuntempo**», mallongigita **AN**, aŭ foje «**antaŭ la prezenco**» **AP** estas uzata en Prahistorio, Paleontologio, Geologio kaj Klimatologio, por indiki aĝojn esprimitajn kiel la nombro da jaroj nombritaj el la nuntempo ĝis la pasinteco. La deirpunkto povas esti — depende de la kazo — la jaro 1950, la jaro 2000 aŭ la kuranta jaro. Malsamas al Antaŭ nia erao (**n.e.**)

## Datado-metodoj
Pri Absoluta kronologio disponeblas multaj metodoj hodiaŭ, kiel radiokarbona datado, termofosforesko, urani-toria datado, ktp. Ili estas adaptitaj al tempotranĉaĵoj kiuj varias de unu metodo al alia.

Ĉefaj nunaj datado-metodoj:
* Radiokarbona datado (aĝoj de antaŭ kelkaj centoj da jaroj ĝis ĉirkaŭ 50 000 jaroj); 
* Elektrona paramagneta resonanco (de ĉirkaŭ 20 000 jaroj ĝis unu miliono da jaroj); 
* Termofosforesko (de ĉirkaŭ 100 jaroj ĝis 800 000 jaroj); 
* Optike stimulita fosforesko-datado (de proksimume 100 jaroj ĝis 350 000 jaroj); 
* Datado per uranio-torio (de ĉirkaŭ 1000 jaroj ĝis 500 000 jaroj); 
* Kali-argona datado (de ĉirkaŭ 100 000 jaroj ĝis pluraj miliardoj da jaroj); 
* Argon-argona datado (de ĉirkaŭ 100 000 jaroj ĝis pluraj miliardoj da jaroj).

Por la plej multaj metodoj, la kruda datado akirita postulas korektojn ankaŭ nomitajn "kalibrado" (pri kiu ĉiu el ili dependas de la metodo uzita). Kiam la dato estas kalibrita, oni ofte havas la mencion kalAP aŭ kalAN (en esplorartikoloj), la mencion de la kalibrado-metodo aŭ programaro, same kiel la konfidan intervalon (en % aŭ en σ).

Kategorio:Datigo (arkeologio)
Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Prahistorio
Horse Racing Classic

***Horse Racing Classic*** estas vetkura videoludo por Apple II, publikigita de Tazumi Software en 1982.

## Ludomaniero
*Horse Racing Classic* estas ludo en kiu ĉevalvetkuro estas simulata.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
**Horse Racing Classic* ĉe MobyGames ()
*1984 Software Encyclopedia el Electronic Games ()
*Recenzo en Softalk ()

Kategorio:Videoludoj aperintaj en 1982
Kategorio:Videoludoj ludeblaj per Apple II
Kategorio:Ĉevalvetkuraj videoludoj
Kategorio:Vetkuraj videoludoj
Kategorio:Videoludoj kreitaj en Usono
MicroProse

**MicroProse** estas usona videoluda eldonisto kaj programfirmao fondita de Bill Stealey, Sid Meier kaj Andy Hollis. Ĝi estis kreita en 1982 cele al la vendado de la unua videoludo fare de Meier, *Hellcat Ace*. Ĝi disvolvis kaj eldonis multajn ludojn, inkluzive de la komencoj de la serioj *Civilization* kaj *X-COM*. La plej multaj el ĝiaj interne disvolvitaj titoloj estis simuladaj kaj strategiaj videoludoj.

En 1993, la kompanio perdis la plej grandan parton de sia personaro en Britio kaj fariĝis filio de Spectrum HoloByte. Sekvaj elspezo-reduktoj kaj entreprenaj politikoj kondukis al la foriro de Sid Meier, Jeff Briggs kaj Brian Reynolds, kiuj kunfondis Firaxis Games en 1996, post kiam MicroProse fermis sian antaŭan oficejon en Aŭstino (Teksaso). En 1998, post malsukcesa provo de akiro fare de GT Interactive, la malfortiĝanta MicroProse (Spectrum HoloByte) fariĝis plene posedata filio de Hasbro Interactive, kaj ĝiaj programaj studioj en Alameda (Kalifornio kaj Chapel Hill (Norda Karolino) estis fermitaj la sekvan jaron. 

En 2001, MicroProse ĉesis ekzisti kiel ento, kaj Hasbro Interactive vendis la intelectajn havaĵojn de MicroProse al Infogrames. La antaŭa ĉefa oficejo de MicroProse UK en Chipping Sodbury estis fermita en 2002, sekvita de la iama ĉefsidejo en Marilando en 2003.

La marko estis revivigita en 2007 kiam Interactive Game Group aĉetis ĝin de Atari Interactive, antaŭe Infogrames. La marko MicroProse estis licencita al Legacy Engineering Group por konsumantaj elektronikaj produktoj. Cybergun posedis la markon MicroProse inter 2010 kaj 2018, post kio ĝi estis akirita de David Lagettie en kunlaboro kun Stealey.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*Oficiala retejo ()

Kategorio:Videoludaj firmaoj
Molinella (stacidomo)

**Molinella** estas fervoja stacio priservanta la municipon Molinella. Ĝi situas sur la fervojo Bologna-Portomaggiore. La stacio, malfermita en 1887, situas ĝuste en la urbocentro, en la norda parto de la urbo, proksimume 700 metrojn de la historia centro.

## Vidu ankaŭ 
* Molinella

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Molinella
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1887
Budrio (stacidomo)

**Budrio** estas unu el la plej gravaj fervojaj stacioj sur la linio Bologna-Portomaggiore. Ĝi estis malfermita en 1887 kaj nun estas administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna (FER).

Ĝi estas unu el la du stacioj kiuj priservas la urbon Budrio, kune kun la stacio .

Ĝis la 1960-aj jaroj, la fervojo Budrio-Massalombarda originis de la stacio.

## Vidu ankaŭ 
* Budrio

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Budrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1887
Budrio Centro (stacidomo)

**Budrio Centro** estas fervoja stacio priservanta la municipon Budrio, situanta sur la fervojo Bologna-Portomaggiore.

La stacidomo, malfermita en 1887, situas je mallonga distanco de la historia centro de la urbo kaj la hospitalo de Budrio.

## Vidu ankaŭ 
* Budrio
* Budrio (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Budrio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1887
Eliščiná

**Eliščiná** (**Eliščino**, germane ***Liselsberg*** aŭ ***Lieselsberg***) estas pereinta domaro en armea spaco Libavá en Odra montetaro en distrikto Olomouc en Regiono Olomouc.

Eliščiná situis en katastra teritorio **Čermná u Města Libavá**.

## Historio
La unua skribmencio pri degejo estas el la jaro 1713 kaj la domaro poste estis fondita en la jaro 1793. En la domaro estis akva segejo, kiu estis la unua kaj la plej alte situanta per akvo movigata establo sur fluo de rivero Odro. Pereo de la municipo estas kunigita kun forŝovo de germana loĝantaro en la jaro 1946 kaj la sekva estiĝo de Armea spaco Libavá. Hodiaŭ jam estas nur iom videblaj fundamentoj de konstruaĵoj kaj mueleja movigilo.

## Pluaj informoj 
La loko estas al publiko nealirebla pro kaŭzo de la armea spaco. La elektitaj vojoj en la teritorio de armea spaco Libavá estadas unu-kaze alirebligitaj enkadre de agado Blanka ŝtono (*Bílý kámen*), sed Eliščiná kutine situas sur neniu el permesitaj vojoj.

Proksimume 1,1 km oriente troviĝas naturrezervejo Smolenská luka kun bunteco de humil-amaj kreskaĵoj kaj animaloj.

Proksimume en distanco 2,3 km sudoriente troviĝas monto Fidlův kopec (la plej supera punkto de Odra montetaro) kaj Fonto de rivero Odro.

## Pluaj fotoj 

Eliščiná,Zaniklá osada,Oderské vrchy.jpg| Sur deklivo super la muelejo 
47 Eliščiná mlýn 2.jpg|Akva muelejo
Odra pod mlýmen,Eliščino (Liselsberg).jpg|Rivero Odro sub la muelejo

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Zanikleobce.cz

Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Olomouc
Kategorio:Armea spaco Libavá
Kategorio:Pereintaj domaroj en Ĉeĥio
Kategorio:Kozlov (distrikto Olomouc)
Kategorio:Setlejoj en Nízký Jeseník
Kategorio:Setlejoj sur Odro
Dorottya Büky

**Dorottya Büky** [dorotja buki], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Büky Dorottya Sára** [ŝAra] estis hungara bibliotekisto, instruisto, politikisto. Ŝia persona nomvarianto estis *Dorka,* ŝia patro estis Béla Büky (infankuracisto), ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Toma Imréné*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1979, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1984. En la sama jaro ŝi atingis bibliotekistan licencon en Ĉefurba Biblioteko Ervin Szabó. Post la diplomo ŝi laboris 2 jarojn en alia biblioteko, poste ŝi instruis en bazlernejo de  Tényő. Dum agonio de la socialismo (1989) ŝi revenis al la ĉefurbo kaj komencis politikadi. Ŝi estis parlamenta deputito inter 1990–1998, dum en 1996 ŝi establis komunikadan firmaon kaj depost la politika periodo ŝi estis profesia komunikadisto. Ekde 2002 ŝi laboris kun András Feldmár, ilia ĉeftemo estis helpi la malliberulojn. Ŝi edziniĝis en 1985 kaj naskis 2 filinojn en 1988 kaj 1991.

## Elektitaj libroj 
* *Angyalboksz. Nehézfiúk a börtönéletről* (2017)

### Komune kun András Feldmár 
* *Küszöbgyakorlatok. Evocation 23* (hajkoj, 2007)
* *Útmutató tévelygőknek* (2013)
* *Másfél méter. Beszélgetések a szeretetről* (2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Consandolo (stacidomo)

**Consandolo** estas fervoja stacio priservanta la distrikton Consandolo de Argenta. Ĝi situas sur la fervojo Bologna-Portomaggiore.

Malfermita en 1887, ĝi estas administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna (FER).

## Vidu ankaŭ 
* Argenta

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Argenta
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1887
Guarda (Italio) (stacidomo)

**Guarda** estas fervoja stacio priservanta la urbon Guarda de Molinella kaj la vilaĝeton San Pietro Capofiume. Ĝi situas sur la fervojo Bologna-Portomaggiore kaj estas administrata fare de Ferrovie Emilia Romagna (FER).

centra|280ra|eta|Kajo kaj trako

## Vidu ankaŭ 
* Molinella

## Eksteraj ligiloj 
*  (FER - Ferrovie Emilia-Romagna)

Kategorio:Molinella
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1887