open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Péter Rudas

**Péter Rudas** [rudaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rudas Péter** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.

Péter Rudas naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Ercsi.
 
## Biografio 
Péter Rudas maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto en 1974. Post la diplomo li estis praktikanto kaj asistanto, poste lektoro (1979–1986), docento (1986–1991), fine profesoro. Ekde 1990 li estis ankaŭ katedrestro ĝis sia morto. En la fiziologia katedro li prezentis la plej modernan instrumetodon kun komputiloj. Dum la longa instrua periodo li instruis ankaŭ en :en:Rutgers University kaj Katolika universitato de Loveno. Li kandidatiĝis en 1983, doktoriĝis en 1996 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis kelkajn medalojn. Li mortis pro aŭtoakcidento.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az állatorvosi élettan alapjai* (1995, kunaŭtoro)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* http://konyvtar.univet.hu/panteon/pantr.htm#ruda

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Novgvinea bronzflugilulo

**Novgvinea bronzflugilulo** aŭ **blankafrunta bronzflugilulo** laŭ la scienca nomo *Henicophaps albifrons* estas specio de birdoj de la familio Kolombedoj, kiuj estas endemiaj de Nov-Gvineo. Tiuj estas fortikaj kolomboj kun maloftaj longaj fortaj bekoj kiuj vivas en humidaj arbaroj kaj manĝas ĉefe surgrunde.

eta|maldekstre|190ra|
La Novgvinea bronzflugilulo estis priskribita kaj ricevis la dunomon *Henicophaps albifrons* fare de la angla zoologo George Robert Gray en 1862 el specimeno kiu estis kolektita fare de la natursciencisto Alfred Russel Wallace en la insulo Vaigeo, nordokcidenta Nov-Gvineo. La specifa epiteto kombinas la latinajn vortojn *albus* signife "blanka" kaj *frons* signife "frunto". Fakte la ĉefa trajto estas rimarkinda blanka areo en frunto kaj super okuloj iom svaga en kapoverto. La cetero de la plumaro estas malhelbruna pli malhela en flugiloj kaj vosto, La longa beko kaj kruroj estas flavecaj.

Du subspecioj estas agnoskitaj:
* *H. a. albifrons* Gray, GR, 1862 – okcidentaj Papuaj insuloj, Nov-Gvineo, Japen (ĉe nordokcidenta Nov-Gvineo)
* *H. a. schlegeli* (von Rosenberg, HKB, 1866) – Aru Insuloj (sudokcidenta Nov-Gvineo)

## Notoj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Haiku (operaciumo)

**Haiku** estas senpaga, libera kaj malfermitkoda operaciumo, kongrua kun la nun ne plu evoluigita BeOS, kiu celas specife personan komputadon kaj plurmedion. Haiku celas iĝi rapida, efika, facile lernebla kaj uzebla sistemo, zorgante sian potencon por uzantoj ĉiunivelaj. Ĝi estas nuntempe en beta-fazo: ĝi enhavas havenojn de la vasta plimulto de aplikoj por BeOS, multajn grafikajn aplikaĵojn, GNU/Linukso kaj BSD kaj denaskitajn ĝeneraluzeblajn programojn, kiel oficejan aŭtomatigon, vidbendon, aŭdion, bildredaktistojn, retumilon, kaj tiel plu.

La unua alfa-eldonoestis en septembro 2009 kaj la lasta en novembro 2012; la unua beta-versio estis eldonita en septembro 2018, sekvita de beta 2 en junio 2020 kaj beta 3 en julio 2021. La projekto estas direktorita de Haiku, Inc., negajncela organizo kun sidejo en Novjorko, fondita en 2003 fare de Michael Phipps, iama BeOS-projektestro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Produkta evoluigado
Kategorio:Liberaj operaciumoj
Kategorio:Libera programaro
Akademio de sinjoro Makulo (filmo)

**Akademio de sinjoro Makulo** (pole: *Akademia pana kleksa*) estas pol-sovetia muzika, fantasta filmo farita en 1983 kaj reĝisorita de Kĵiŝtof Gradovski, kiu estas adapto de libro de Jan Bĵehva. Ĝi estis elsendita televide per la kanaloj TVP1, TVP HD. 

 filmiĝis la scenaro]]

## Rilataj filmoj
* Podróże pana Kleksa (1986)
* Pan Kleks w kosmosie (1988)
* Tryumf pana Kleksa (2001)
Bayavan

**Bayavan,** [bajavan] -  - estas kvinaklasa komponenta universitata urbego en Filipinoj, en insulo Negroso, en regiono Centraj Bisajoj, en provinco Orienta Negroso. Bayavan havas 28 distriktojn. 
eta|maldekstre|Preĝejo en Bayavan
## Geografio 
Bayavan situas en la suda parto de la insulo, urbocentro Bayavan troviĝas 15 kilometrojn de la marbordohttps://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=9.508619286723624%2C122.82156945000001&z=9. Provinca ĉefurbo Dumaguete troviĝas 55, Kabankalan 70, Bacolod 143, regiona ĉefurbo Cebuurbo 161, Davbao 401, General Santos 446, Puerto Princesa 448, Batangas 525, ĉefurbo Manilo 613, Kvezono 621, Laoag 1013 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Hispanaj monaĥoj establis komunumon en 1751 sub nomo Tolong Nuevo (=Nova Tolong). Ekde 1872 ĝi estis indiĝena vilaĝo. En unua duono de la 20-a jarcento Usono dominis, inter 1942-1945 la japanoj regis. La nuna loknomo estas uzata ekde 1953. En la malfruaj 1990-aj jaroj Bayavan atingis la internacian kriterion urbego (pli granda, ol cent mil) kaj en 2000 ricevis la titolon sendependa komponenta urbo laŭ la filipina kriterio. 

## Ekonomio 
Bayavan estas agrikultura urbego kun mara fiŝkaptado kaj brutbredado. La industrio estas malgrava kun pluraj muelejoj. Oni proponas fiŝkaptan havenon.  

## Eduko 
En Bayavan universitato kaj 2 kolegioj funkcias.

## Trafiko 
Ĉe Bayavan forestas ĉefvojoj. En la urbo motortricikloj, busetoj kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La plej proksima internacia flughaveno funkcias en Davao.

## Klimato 
Bayavan situas en la tropika klimato. Jare pluvas po 1677 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo kaj novembro pli ofte. La averaĝa jara temperaturo varias inter 24-. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Oksirinĥa papiruso 5101

eta|P.Oxy.5101
La **Oksirinĥa papiruso 5101**, (**P.Oxy.LXXVII 5101**; **Rahlfs 2227**) - estas malgranda fragmento de la Greka Septuaginto (LXX) verkita sur papiruso. Ĝi estas volvolibro. Ĉi tiu manuskripto estis malkovrita ĉe Oksirinĥo, ĉirkaŭ 160 kilometrojn (99 mejl.) sude de Kairo. Ĝi estis katalogita kun la numero 5101. Estis paleografie datite kiel skribita inter 50 kaj 150 p.K.

Ĉi tiu fragmento enhavas la tetragramon en pra-hebrea (15px15px15px15px).

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Bibliaj manuskriptoj
Kategorio:Manuskriptoj de la Malnova Testamento
Kategorio:Oksirinĥo
Kategorio:Papirusoj de Oksirinĥo
(124329) 2001 QU98

**(124329) 2001 QU98** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,24754 astronomia unuo, tie estas 37,031 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Ĥalkogenido

eta|220ra|Kadmia sulfido, prototipa metala ĥalkogenido, uzata kiel flava pigmento.
**Ĥalkogenido** estas ĥemiaĵo, kiu konsistas el almenaŭ unu ĥalkogena anjono kaj almenaŭ unu elektropozitiva elemento. Eĉ kvankam ĉiuj elementoj de grupo 16 estas difinitaj kiel ĥalkogenoj, la termino ĥalkogenido estas kutime uzata por sulfidoj, selenidoj, teluridoj, polonidoj, anstataŭ oksidoj. Multaj metalaj ercoj ekzistas kiel ĥalkogenidoj.

## Referencoj
Heimersdorf

**Heimersdorf** (jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haut-Rhin*, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haut-Rhin

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Haut-Rhin
Jesús Miguel García Iturrioz

**Jesús Miguel GARCÍA ITURRIOZ** (naskiĝis en Portugalete (Biskajo) en 1955) estas hispana esperantisto.

Li lernis Esperanton en 1980 kaj lia agado rilate al la lingvo disvolviĝis ĉefe en la E-grupo de Bilbao, en kiu li okupis diversajn postenojn, kiel prezidanto, sekretario, kasisto, bibliotekisto kaj aliaj.
Li estis ĉeforganizanto de la 49-a Hispana Kongreso de Esperanto de 1989 kaj 6-a Eŭropa Esperanto-Kongreso de 2004, ambaŭ okazintaj en tiu urbo.

De antaŭ multe da jaroj li estas la redaktoro de "Nia Ponto", oficiala organo de la E-grupo de Bilbao, kaj aŭtoro de diversaj skribaĵoj kaj artikoloj. Li estis kunordiganto de la traduko al la hispana lingvo de "La Zamenhof-strato" de Roman Dobrzynski. Li estas aŭtoro de "Historio de la internacia lingvo Esperanto en Bizkajo" (en la hispana)

Profesie li estis instruisto pri matematiko en la Vaska Universitato ĝis sia emeritiĝo en 2016. Dum pluraj jaroj li gvidis kurson de Esperanto agnoskita de tiu universitato kiel oficiala studobjekto.

De 2017 li estas kasisto de Hispana Esperanto-Federacio.

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Kategorio:Eŭskaj esperantistoj
Boris Kondratjev

**Boris KONDRATJEV** (; naskiĝis la 1-an de majo 1960) estas rusa esperantisto. Li ekstudis Esperanton aŭtodidakte en 1974 kaj ekde 1982 li aktive partoprenas Esperantujon.

Li estas la aŭtoro de Esperanto-rusa vortaro de Kondratjev.

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Châtillon (Rhône)

**Châtillon** - france, prononco laŭ sistemo IFA [], iam '''Châtillon-d'Azergues'* - estas franca  situanta en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *châtillonnais''.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Rhône
* Châtillon-d'Azergues (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Rhône
Viŝpapero

alternative=Naztukoj en papero (poŝtuketoj)|eta|Naztukoj en papero (poŝtuketoj)
**Viŝpapero** () estas formo de papero, kiu estas plejparte uzata por higienaj celoj kaj inkluzivas necesejan paperon, kuirejan paperon, paperajn buŝtukojn, paperajn naztukojn kaj simile.

Dosiero:Toiletpaper03.jpg|alternative=Rulo de neceseja papero|Tualetpapero
Dosiero:Paper_towel.png| Histpaperaĵo en formo de kuireja rulo.

## Vidu ankaŭ 
* Naztuko
* Buŝtuko

Kategorio:Paperaj produktoj
Citrusa rustiga akaro

*Phyllocoptruta oleivora*, la **citrusa rustiga akaro**, estas serioza plago de citrusoj en plej humidaj regionoj de la mondo surbaze de kaŭzitaj damaĝoj kaj jara kosto por ĝia regado. Ĝi infestas branĉetojn, foliojn kaj fruktojn de ĉiuj citrusaj specioj, sed ĝia ordo de preferoj estas citronoj, grapfruktoj, oranĝoj kaj mandarinoj.

La citrusa rustiga akaro estas tre malgranda, ĉirkaŭ 0,1 ĝis 0,2mm laŭlonge. Ĝia korpo estas pli longa ol larĝa prezentante kojnan formon kaj flavecan koloron. Ĝi havas je ĝia antaŭa ekstremaĵo kvar krurojn ĉar du aliaj estas maldisvolviĝintaj. En ĝia kompleta elvolviĝo estas du nimfaj stadioj antaŭ la plenkreska.

## Taksonomio
La citrusa rustiga akaro (CRA) apartenas al familio Eriofiedoj. Ĝia nuna scienca nomo estas *Phyllocoptruta oleivora*, Ash., tamen estas diversaj sinonimoj.

## Disvastiĝo 
La CRA prezentiĝas en ĉiuj mondaj regionoj en la mondo en kiuj citrusoj estas kultivataj, ĉefe en Brazilo, Usono, Ĉinio, Argentino, Aŭstralio, Egiptio, inter la gravaj citrusoj produktantaj landoj. Nur Hispanio estas libera el ĝi pro mediaj kondiĉoj.

## Kampaj priserĉoj 
Por la malgrandeco de tiu akaro, oni ne povas vidi ĝin sur la planto sen uzo de speciala vidaparato. Prefere oni uzu poŝlupeon kun 20-obla pligrandigo tamen 10 estas sufiĉa se la onia vidkapablo estas bona. Uzante la aparaton sur la surfaco de branĉoj, folioj, kaj fruktoj oni povas taksi la populacian nivelon de la akaro sur tiuj plantaj partoj.

Kiam la populacia nivelo de tiu akaro estas tre alta oni povas vidi senaparate blankecan tavolon sur la ŝelo de la fruktoj. La evoluo de populacia denseco estas tre rapida ĉar ĝia vivociklo ovo-plenkreskulo estas nur en 7 ĝis 10 tagoj kaj la reprodukto okazas per partenogenezo.

## Prilukto 
La unua rekomendo por ne suferi damaĝojn kaŭzitaj de CRA estas la adopto de kultivaj metodoj malfavoraj al la ĝia populacia kreskigo, ekzemple la ne uzado de agrokemiaĵaj produktoj kiuj mortigas la naturajn malamikojn, teni la spacojn inter plantoj kovrita per herboj, dum nepraj agrokemiaĵaj spruĉigadoj elektu elektivajn produktojn kaj elektivajn aplikadajn teknikojn. La plej efika natura malamiko de CRA estas la fungo *Hirsutella thompsonii* do la uzo de fungicidaj produktoj devas esti tre bone taksita. La konstanta kontrolo de populacio per sinsekvaj kampaj inspektadoj estas la unuaj paŝoj por agadaj decidoj.

eta|Foto kaj detala vido de la Eriofieda akaro Citrusa rustiga akaro

## Referencoj 
Kategorio:Akaroj
Kategorio:Agrikulturo
Kategorio:Eriofiedoj
Kategorio:Citrusoj
Saint-Germain-au-Mont-d'Or (stacidomo)

'''Saint-Germain-au-Mont-d'Or''' estas franca stacidomo sur linioj Paris-Lyon -  kaj  - Saint-Germain-au-Mont-d'Or, situanta en  Saint-Germain-au-Mont-d'Or, departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Le Coteau - St-Germain-au-Mont-d'Or (783000).

## Interkonektoj 
*  21 96
* Saônibus 3

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Germain-au-Mont-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Stacidomoj en Metropolo Liono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Saint-Germain-au-Mont-d'Or
Badan (stacidomo)

**Badan** estas franca fervoja ranĝadstacio kaj varstacidomo sur linio  - , situanta en Grigny-sur-Rhône, en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Raccordement de Badan (poste 3) à Badan (poste 1) (775311).

## Vidu ankaŭ 
* Grigny-sur-Rhône

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Metropolo Liono
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Grigny-sur-Rhône
Givors-Canal (stacidomo)

**Givors-Canal** estas franca stacidomo sur linioj  - , Givors-Canal - Grezan,  - Givors-Canal kaj Givors-Canal - , situanta en  Givors, en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Givors-Canal - Grezan (800000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Givors-Canal - Chasse-sur-Rhône (906000).

## Interkonektoj 
*  78 80
* Les cars du Rhône 120, 133, 154

## Vidu ankaŭ 
* Givors
* Givors-Ville (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Metropolo Liono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Givors
Emil Raitsits

**Emil Raitsits** [rajĉiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Raitsits Emil** estis hungara bestokuracisto, kinologo, altlerneja instruisto.
eta|
Emil Raitsits naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Emil Raitsits maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto en 1904. Ekde la sekvanta jaro li estis praktikanto, baldaŭ asistanto en la altlernejo. Li estis gvidanto de la ambulanco pri pli malgrandaj bestoj kaj ties laboratorio inter 1908-1934. Post 2 jaroj li estis ankaŭ estis bestokuracisto de Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto), inter 1914–1930 li redaktis la bestoĝardenan gazeton. Dum la 1-a mondmilito li laboris civile en hospitalo pri ĉevaloj. En 1923 li doktoriĝis, post 2 jaroj li atingis la instruan rangon eksterordinara instruisto. En 1930 li fondis, poste redaktis gazeton pri hundoj. Li plej detale okupiĝis pri la hungaraj hundorasoj. Li edziĝis en 1917, idoj neniam naskiĝis. En 1933 li travivis plurajn tragediojn, fine li mortigis sin.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar eb* (1916)
* *A magyar juhászebekről* (1926)
* *A kuvasz ősi jellegű kutyafajta* (1931)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto (la koncerna teksto estas legebla en la 16-a paĝo)
* hungarlingva biografio
* http://konyvtar.univet.hu/sirok/node106.html

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj kinologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Johann Friedrich Oberlin

**Johann Friedrich OBERLIN** (naskiĝinta la  en Strasburgo, mortinta la  en Waldersbach) paroĥestro luterana el Alzaco estis, sociala reformanto kaj verkinto de edifaj verkoj.

## Vivo 
Estante filo de la instruisto Johann Georg Olberlin li studis teologion en Strasburgo kaj magistriĝis en la jaro 1736-a. En la jaro 1766 li iĝis paroĥestro en Waldersbach en la Ŝtona valo *(Ban de la Roche)* proksime de la Vogezoj. Tie li modernigis agrikulturajn kaj hortikulturajn praktikojn kaj konstruigis kaj pontojn kaj stratojn. Krome li malfermis uzinetojn (por ŝpinado, teksado ks.) en tiu malriĉa regio por kio li ade ricevis helpon fare de la amiko bazela Johann Lukas Legrand.

Oberlin por la infanoj elpensis bazlernejsimilan kunvenejon ''(salle d'asile)* kiun estris Louise Scheppler: sekve kelkaj taksas lin iel antaŭulo de Friedrich Froebel. Ĝenerale kreskegis danke al Oberlin la vivkvalito kaj la nombro de la enloĝantoj en la de li prizorgataj teritorioj kio impresis multajn homojn en tuta Eŭropo. Kiam multaj lokuloj suferis pro malsato en la jaroj 1816 kaj 1817 Oberlin organizis efikan helpon. Rilate al siaj teologiaj vidpunktoj li sekvis ideojn de mistikismo laŭ pietismaj ideoj. La tiam jam freneza Jakob Michael Reinhold Lenz trovis por kelke da tempo hejmon en la paroĥejo de Oberlin pri kio raportis kortuŝe la psiĥologia novelo *Lenz* de Georg Büchner.

Verkaron lian eldonis Burckhardt en Stuttgart en 1843 en kvar volumoj. Tombo lia troviĝas en Fouday kaj la enskribaĵo surtomboŝtonkruca estis *Por la patro Oberlin*. Fratro lia Jeremias Jakob Oberlin estis fama verkisto, filologo, eldonisto kaj bibliotekisto.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 14. Lepsiko 1908, p. 866 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Oberlin-Muzeo en Waldersbach
* La novelo *Lenz'' de Georg Büchner kie rolis ankaŭ Oberlin

Kategorio:Francaj teologoj
Kategorio:Alzacanoj
Kategorio:Socialaj programoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Pastoroj
Heiwiller

''''* (jen france, origine alemane, prononco , germane *Heiweiler*, prononco  - *"Weiler"* estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Haut-Rhin*, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est'' ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de  en la komunumo vivis . 

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haut-Rhin

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Haut-Rhin
László Sárosi (akvopilkisto)

**László Sárosi** [lAslO ŝAroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sárosi László** estas hungara akvopilkisto, bestokuracisto.

László Sárosi naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
László Sárosi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1965, sed jam 1958 li estis naĝisto kaj akvopilkisto en Újpest. Inter 1966 kaj 1976 li apartenis al la nacia akvopilka teamo 181-foje. En tiu periodo li akiris oran olimpikan medalon en Somera Olimpiko 1976, pli frue arĝentan kaj bronzan medalojn. Li estis monda ĉampiono en 1973 en Beogrado. Lia sporta kariero finiĝis en 1980, sed en 1975 li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto. Ekde 1980 li havis lektoran statuson en la universitata kuracejo. En 1995 li malfermis privatan kuracejon por bestoj.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.olympedia.org/athletes/54207

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj akvopilkistoj
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj olimpikaj ĉampionoj
Géza Semsey

**Géza Semsey** [ŝemŝei], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Semsey Géza** estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, higienisto. Lia origina familia nomo estis *Burghoffer* ĝis mezo de la 1930-aj jaroj.

Géza Burghoffer naskiĝis la  en Versec (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Vršac en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Géza Semsey maturiĝis en gimnazio en Gyöngyös en 1913, poste li studis en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato, tial li akiris bestokuracistan diplomon poste en 1921 (en 1932 li doktoriĝis). Post la diplomo li laboris en la ĉefurba buĉejo, ekde 1929 li ankaŭ instruis en la altlernejo. En 1933 li atingis la instruan rangon privata instruisto, en 1941 li estis altrangigita al publika eksterordinara instruisto kaj li estis ankaŭ laboratoriestro pri laktoj. Depost la 2-a mondmilito li laboris en uzino pri vakcinoj de Békéscsaba. Lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj libroj 
* *Piaci és laboratóriumi húsvizsgálat* (1940)
* *Hushygiene* (1941)
* *Piaci (széki) húsvizsgálat* (1943)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* hungarlingva biografieto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj higienistoj
Jiří Rada

**Jiří RADA** (naskiĝis 19.05.1943 – trovita morta en sia loĝejo 1.2.2021 en Most) estis ĉeĥa esperantisto, pioniro de nefumismo en Esperantujo.

Li kiel ministo pulme malsaniĝis pro malbona mineja aero kaj lian malsanon ankoraŭ pligravigis fumantaj kolegoj. Tial li fariĝis oponanto de fumado kaj kiel la unua alvokis por fondo de Tutmonda Agado de Esperantistaj Nefumantoj (TADEN), elpensis nomon „Puraj Pulmoj“ por la organo de TADEN kaj la unuajn numerojn eĉ redaktis, poste li estis indikata kiel pioniro. La fondo realiĝis dum la Praga UK 1996. 

## Artikoloj
*Rememore pri UK (Starto, 4/2003, p. 122)
*Iom pri komenco de Esperanto (maje 2013, manuskripto)
*Něco o větném členu přívlastek v esperantu (Iom pri frazelemento epiteto en Esperanto, februare 2014, manuskripto)

## Traduko el Esperanto
*Clelia Conterno Guglielminetti: Skon malíře (Forpaso de pentristo, gazeto "Ahoj na sobotu" 33/1975, orig.: Vivo kaj morto de Wiederboren)

## Fontoj
*Starto, organo de Ĉeĥa Esperanto-Asocio, 4/2003
*TADEN 25-jara, artikolo de Rob Moerbeek en la revuo Esperanto 9/2020.
*Pragaj Sonoriloj, kongresa kuriero de UK 1996 en Prago, n-roj 4, 6 kaj 11 informas pri la fondo de TADEN

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Grek-katolika preĝejo Sankta Georgo (Baktalórántháza)

La **preĝejo Sankta Georgo** estas grek-katolika konstruaĵo en urbo Baktalórántháza (Hungario).

## Historio 
En 1630 estis menciita rutena loĝantaro en la iama *Bakta*. Ekzistis ankaŭ hungaroj apartenantaj al la grek-katolika paroĥo en Petneháza. Ili komune konstruis lignan kirkon en 1693, samtempe ili fondis paroĥon. En 1806 la kirko estis renovigita, sed la posta sorto ne estas konata. Ŝtona sentura preĝejo estis konstruita inter 1833-1842, la turo estis konstruita en 1905. En la jaroj 2005 kaj 2006 plenaj renovigaj laboroj okazis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en mezo de la urbo en korto, sed en la korto estas videbla ankaŭ ŝtona kruco. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. La plej supre la turo altiĝas. La navo finiĝas en duonronda absido. La originaj instalaĵoj jam perdiĝis, interne nuntempaj mebloj videblas.

Kermeso okazas en la 23-an de aprilo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* https://www.nyirgorkat.hu/?q=parokia&id=9

Baktalorant
Baktalorant
Baktalorant
(124499) 2001 RK46

**(124499) 2001 RK46** estas tre malgranda, hela marsrenkonta asteroido malkovrita la 12-an de septembro 2001 de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio *Desert Eagle* en Benson (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,20887 astronomia unuo, tie estas 31,247 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de William Kwong Yu Yeung
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Sten Liljedahl

**Sten LILJEDAHL** (1871-1924), vivinta en Stokholmo, estis sveda dentisto, internaciisto kaj idisto. Li de 1921 ĝis 1923 funkciis kiel trezoristo kaj de 1923 ĝis 1925 estis elektita kiel prezidanto de la Unio de la lingvo internacia Ido, sialingve nomita *Uniono di la Linguo Internaciona Ido*, kvankam lia morto pli frue finigis la prezidantecon. Plej konata li tamen probable estas pro verkado de la teksto de la Ido-himno, kantita laŭ la melodio de la Esperanto-himno *La Espero* de Félicien Menu de Ménil el 1909, kaj pro iuj pliaj modelaj poeziaj verkaĵoj en Ido.

## Referencoj 
Kategorio:Idistoj
Kategorio:Svedaj kuracistoj
Vasilij Tatiŝĉev

**Vasilij Nikitiĉ TATIŜĈEV** (; la  — la ) estis elstara rusa politikisto, historiisto, filozofo, kaj etnografo, plej bone memorata kiel aŭtoro de la unua kompleta Historio de Rusio kaj fondinto de tri gravaj urboj de Rusio: Stavropol-ĉe-Volga (nuntempe Toljatti), Jekaterinburgo, kaj Permjo.

Li gradiĝis el la Inĝeniera Altlernejo en Moskvo, li partoprenis en la Granda Nordia Milito de 1700-1721 kontraŭ Svedio. Je la servo de Petro la Granda li ricevis altan postenon en la Eksterlanda Servo, kion li uzis por opozicii kontraŭ la politikojn de la Suprema Privata Konsilantaro kaj subteni la ascendon de Anna Ivanovna al la trono de Rusio en 1730. Tiel li ricevis el Anna gravan postenon por la administrado de fabrikoj en Uralo. Tiukadre li fondis la urbojn Jekaterinburgo kaj Permjo kiel fabrikoj, kiuj poste kreskis kiel veraj ĉefurboj de Uralo.

Li malkovris kaj publikigis kelkajn gravajn jurajn dokumentojn, ekz., Ruskaja Pravda kaj *Sudebnik* de 1550. Lia ĉefverko estis la unua skizo de Historio de Rusio, titolita *Rusia Historio el la plej antikvaj tempoj* kaj publikigita en 5 volumoj post sia morto. Li kompilis ankaŭ enciklopedian vortaron de la rusa lingvo. Tamen multaj el liaj asertoj estis pridubitaj dum multe da tempo.

## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj geografoj
Kategorio:Rusiaj politikistoj
Kategorio:Rusiaj militistoj
Kategorio:Rusiaj verkistoj
Kategorio:Rusiaj historiistoj
Kategorio:Rusiaj nobeloj
Kategorio:Urbofondintoj
Kategorio:Guberniestroj
Všelibice

**Všelibice** () estas vilaĝo kaj komune kun pluaj 12 partoj ankaŭ municipo en nordo de Ĉeĥio, en&nbsp;Regiono Liberec, en&nbsp;distrikto Liberec. Tiu ĉi municipo en Podještědí situas proksimume 4&nbsp;km sudokcidente de Český Dub en&nbsp;valo de rivereto Malá Mohelka sub&nbsp;Ještěda-kozákova montodorso. En la municipo vivas  ().

## Historio 
La unua mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1419. Superularajn rajtojn al la municipo tenis en tiutempe komandorlando en&nbsp;Český Dub.

En la jaroj 1976 ĝis 1990 sekve de administra dispono konsisto de municipo Všelibice estis ankaŭ Cetenov, surbaze de loka referendumo en Cetenov tiu denove memstariĝis.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Statuo de La plej sankta Triunuo en Budíkov devenas el la jaro 1865.
* Malfrue mezepoka penta kruco en Všelibice
* Kapeleto en Všelibice el la jaro 1840.

## Partoj de municipo 
* Benešovice
* Březová
* Budíkov
* Chlístov
* Lísky
* Malčice
* Nantiškov
* Nesvačily
* Podjestřábí
* Přibyslavice
* Roveň
* Vrtky
* **Všelibice**

## Pluaj fotoj 

Všelibice - če. 2 (1).jpg|Všelibice
Všelibice - čp. 26 (2).jpg|Všelibice
Všelibice - čp. 36.jpg|Všelibice
Všelibice, kaplička.jpg|Všelibice, kapeleto


Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Zakupa montetaro
(124695) 2001 SR136

**(124695) 2001 SR136** estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la 16-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Heterodokseco

La termino **heterodokseco**, de greka deveno, referencas al la kvalito de la heterodoksulo aŭ mal-"[k]onforma al la tradicia doktrino", nome "malkonforma kun la dogmo de religio". Por **heterodokseco** estas komprenata ankaŭ la doktrino aŭ opinio kiu ne akceptas tiun subtenitan de la plej parto de grupo (kio konstituus la dogmon, *statu quo* aŭ sintenon ortodoksan) kaj, speciale, tiu kiu aperas antaŭ la granda majoritato kiel disidenta, hereza, stranga aŭ malkutima, aŭ eĉ aparta disde tio akceptebla kaj proskribita.

En la maltoleremaj socioj, kun pli malgranda pensolibero, en kiuj ekzistas opinioj devigaj aŭ dogmoj, la heterodokseco estas punata kaj kiuj subtenas ĝin estas malaprezataj, silentitaj, marĝenitaj, elpelitaj de la socioj kaj pli malpli malferme eliminitaj. Laŭ la sociologo Zygmunt Bauman, tio okazas pli en tiuj kiujn li nomas *kultivataj kulturoj* kaj la taktikoj kiuj estis uzataj estas la jenaj:

* Separ-strategio: Separado de la aliulo per ekskludo.
* Gluto-strategio: Asimilado de la aliulo senigante lin el lia alieco.
* Nevidebligo de la aliulo por ke tiu malaperu for de la propra mensa mapo.

Ties opinioj estas ignorataj, forgesataj aŭ cenzuritaj. En la religia medio dogmema, tia opinio estas nomata herezo, kaj tiel la termino estas uzata de la fama hispana pensulo kaj erudiciulo katolika de la 19-a jarcento Marcelino Menéndez Pelayo en sia verko *Historia de los heterodoxos españoles*, en kiu li analizas la doktrinon kaj ideologion de la pensuloj kaj herezuloj kiuj apartiĝis el la hispana kultura tradicio, kiun tiu aŭtoro identigas kun tiu postulita de la la katolika eklezio.

Aliflanke, en sociologio, la heterodokseco estas konsiderata faktoro riĉiga, moviga kaj plinoviga de la socio kaj posedas konstruan valoron tute diferencan al tiu de la detrua konsidero de la heterodokseco kiu malhelpas la interkonsenton, la regeblecon kaj la socian koherecon.

## Notoj 
Kategorio:Sociologio
Kategorio:Religiaj konceptoj
Kategorio:Teologio
Dura Europos

eta|dekstra|Ĉefa enirejo al la urbo Dura Europos.
eta|dekstra|Fresko de la Bona Paŝtisto en la preĝejo.
**Dura Europos** (en greka: Δοῦρα Εὐρωπός), literumita ankaŭ Dura Europus, estis grava urbo en Helenisma Epoko sur landlimo inter Partia Imperio kaj Romia Imperio konstruita sur elstaraĵo 90 metrojn super la dekstra bordo de la rivero Eŭfrato. Ĝi estas proksime al la vilaĝo Salihija, en nuntempa Sirio. En la jaro 113 a.K., Partianoj konkeris la urbon, kaj tenis ĝin, kun unu mallonga romia intertempo (114 p.K.), ĝis 165 p.K. Dum la partia regado, ĝi iĝis grava provinca administracia centro. La Romianoj definitive konkeris Dura Europos en 165 p.K. kaj ege pligrandigis ĝin kiel sia plej orienta loko en Mezopotamio, ĝis ĝi estis siavice konkerita fare de la Sasanida Imperio post sieĝo en 256–257 p.K. Ties populacio estis deportita, kaj poste la urbo estis abandonita, estis kovrita je sablo kaj koto kaj malaperis el la vido.

Dura Europos estas tre grava por la arkeologio. Ĉar ĝi estis abandonita post sia konkero en 256–257, nenio estis konstruita super ĝi kaj neniu konstruaĵo malhelpis la arkitekturajn trajtojn de la iama urbo. Ties loko sur la bordo de imperioj faris ĝin miksejo de kulturaj tradicioj, multaj el kiuj estis konservitaj sub la ruinoj de la urbo. Kelkaj rimarkindaj trovitaĵoj estis elfositaj, kiel nombraj temploj, murornamoj, surskribaĵoj, militekpaĵaro, tomboj, kaj eĉ mirinda pruvaro de la sieĝo farita de Sasanidoj.

La loko estis rabita kaj grandparte detruita inter 2011 kaj 2014 fare de la Islama Ŝtato dum la Siria enlanda milito.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Dirven, L.A. 1999 The Palmyrenes of Dura-Europos : a study of religious interaction in Roman Syria (Leiden: Brill).
* Hopkins, C, 1979 The Discovery of Dura Europos, (New Haven and London).
* Rostovtzeff, M.I., 1938. Dura-Europos and Its Art (Oxford University Press).
* Cumont, Franz; Francis, Eric David, ed., trans. (1975), "The Dura Mithraeum", in Hinnells, John R. (ed.), Mithraic studies: Proceedings of the First International Congress of Mithraic Studies, Manchester UP, pp. I.151–214.
* Francis, Eric David (1975b), "Mithraic graffiti from Dura-Europos", in Hinnells, John R. (ed.), Mithraic studies: Proceedings of the First International Congress of Mithraic Studies, Manchester UP, pp. II.424–445.
* Young, Penny, 2014 Dura Europos A City for Everyman, Twopenny Press

Kategorio:Geografio de Sirio
Kategorio:Eksaj loĝlokoj de Azio
Kategorio:Loĝlokoj de Okcidenta Azio
Kategorio:Parta imperio
Kategorio:Syria
Kategorio:Historio de Sirio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Sirio
Kategorio:Romiaj lokoj
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en la 4-a jarcento a.K.
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en la 3-a jarcento
Pierre-Bénite (stacidomo)

**Pierre-Bénite** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Pierre-Bénite, en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).

## Interkonektoj 
*  17

## Vidu ankaŭ 
* Pierre-Bénite

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Metropolo Liono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Pierre-Bénite
Dlouhý Most

**Dlouhý Most** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Kreas ĝin du vilaĝoj, nome Dlouhý Most kaj sude malpli granda Javorník (k. t. Javorník u Dlouhého Mostu). En la municipo vivas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1547. Ekde la jaro 1869 temis pri memstara municipo en diskrikto Liberec, kiu en la jaro 1986 aliĝis al Liberec kaj ekzistis kiel urba kvartalo **Liberec XXXVI-Dlouhý Most**, sed la 1-an de januaro 1993 Dlouhý Most denove memstariĝis.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Laŭrenco

## Pluaj fotoj 

Dlouhý Most - celkový pohled od Pilínkova (1).JPG|Suma vido de Pilínkov
Dlouhý Most - pomník před bývalou farou a školou (3).JPG|Monumento antaŭ eksa paroĥo kaj lernejo
Obecní úřad, Dlouhý Most.JPG|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Jizera montaro
Kategorio:Setlejoj en Ĵitava baseno
Bulovka (apartigilo)

Nomon **Bulovka** havas:
* Bulovka – municipo en distrikto Liberec
* Bulovka (strato en Prago) – strato en Prago-Libeň
* Bulovka – haltejo de urba amasa transporto (UAT) en strato Zenklova apud strato Bulovka
* Fakultata malsanulejo Bulovka – en Prago-Libeň
Bulovka

:

**Bulovka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Ĝi situas en Fridlanta terlango proksimume 5,5&nbsp;km nord-nordoriente de urbo Frýdlant ĉe ŝoseo n-ro 13 kondukanta al limpasejo Habartice–Zawidów. La hodiaŭan municipon kreas tri vilaĝoj: Bulovka, Arnoltice kaj Dolní Oldřiš. Trafluas tra ĝi rojo Bulovský potok. Vivas ĉi tie  ().

En la municipo estas aŭtobusa haltejo, kien alveturas aŭtobusoj de ČSAD Liberec el&nbsp;Frýdlant, la plej proksima fervoja haltejo estas en Krásný Les.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mikaelo Ĉefanĝelo

## Partoj de municipo 
* **Bulovka**
* Arnoltice
* Dolní Oldřiš

## Pluaj fotoj 

Bulovka (okres Liberec), škola.jpg|Lernejo
Bulovka (okres Liberec), stodola.jpg|Garbejo
Bulovka (okres Liberec), věž.jpg|Turo
Bulovka (okres Liberec), křížek.jpg|Kruceto
Bulovka (okres Liberec), fara.jpg|Paroĥo
Bulovka (okres Liberec), obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Bulovka (okres Liberec), dům číslo 115.jpg|Konstruaĵo n-ro 115


Kategorio:Municipoj en distrikto Liberec
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Fridlanta montetaro
Péter Szakáts

**Péter Szakáts** [sakAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szakáts Péter** estis hungara ekonomikisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *szenterzsébeti* [senterĵEbeti], lia familia nomvarianto estis *Szakács*.

Péter Szakáts naskiĝis la  en Nyitraszőlős (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Vinodol en Slovakio), li mortis la  en Târgu Mureș (Rumanio). (Kelkaj fontoj mencias ankaŭ aliajn datenojn!)
 
## Biografio 
Péter Szakáts studis juron en la Reĝa Universitato, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Instituto de Budapeŝto. Li estis asistanto en ekonomia instituto en Kolozsmonostor (1877-1879), poste same 2 jarojn en simila edukejo en Debrecen, pli poste li havis postenojn en Nyitra (historia departemento) kaj Kolozsvár, fine en Marosvásárhely. En 1918 li pensiuliĝis, poste li okupiĝis pri la familia bieno jam en Rumanio. En 1927 li estis elektita senatano en Bukareŝto. Li ricevis rumanan kaj hungaran premiojn. Li havis edzinon, kiu naskis 3 filojn inter 1884-1992.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az iparosok nyugdíjügye* (1900)
* *A Székelyföld ipara. Története, eseményei.* (kunaŭtoro, 1929, 1989)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 267-a paĝo)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 485-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Sikuloj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Dolní Oldřiš

**Dolní Oldřiš** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bulovka en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km nordoriente de Bulovka kaj 7&nbsp;km oriente de Zawidów. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Dolní Oldřiš** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,74&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1417. En la jaro 1845 vivis en la municipo 550&nbsp;loĝantoj en 90&nbsp;domoj, en la jaro 1935 221&nbsp;loĝantoj (ambaŭkaze el granda plimulto de germana nacieco). Post la milito venis ellandigo de la devenaj germanaj loĝantoj, la vilaĝo tute senhomiĝis kaj en la jaro 2001 ĉi tie vivis nur 26 loĝantoj en 9&nbsp;domoj. La municipo fariĝis konsisto de Bulovka la 22-an de julio 1950.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Marteno
* Penta kruco
* Domo n-ro 3

## Pluaj fotoj 

Dolní Oldřiš, domy číslo 4 a 84.jpg|Dolní Oldřiš
Dolní Oldřiš, dům číslo 1.jpg|Dolní Oldřiš
Dolní Oldřiš, dům číslo 12.jpg|Dolní Oldřiš

Kategorio:Bulovka
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Fridlanta montetaro
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Ĉeĥio kaj Pollando
Arnoltice (Bulovka)

**Arnoltice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bulovka en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km okcidente de Bulovka. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/13. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 76 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Arnoltice situas en katastra teritorio **Arnoltice u Bulovky** kun areo 6,1&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Maria Magdalena
* Domo n-ro 48
* Ponteto en Arnoltice
* Krucifikso

## Pluaj fotoj 

Arnoltice, dům čp. 90.jpg|Arnoltice
Arnoltice, památník padlým ve světových válkách (1).jpg|Monumento al falintoj en mondmilitoj
Arnoltice (u Bulovky) - historická hájovna u Poustecké obory (če. 11) (4).jpg|Historia arbarista domo en Arnoltice

Kategorio:Bulovka
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Fridlanta montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Jean de Heinzelin de Braucourt

**Jean de Heinzelin de Braucourt** ( – ) estis belgia geologo kaj paleontologo, kiu laboris en multaj landoj de Afriko, Eŭropo, okcidenta Azio kaj ankaŭ en Usono. Jean de Heinzelin de Braucourt prelegis en la universitatoj de Gento kaj de Bruselo (en ULB, sed ankaŭ en VUB).

En 1960 li trovis la faman oston de Iŝango.

## Referencoj 
Kategorio:Geologoj
Kategorio:Belgaj sciencistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1920
Kategorio:Mortintoj en 1998
Klamorna (Bílá)

**Klamorna** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bílá en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sude de Bílá, dismetita laŭlonge laŭ dekstra bordo de rivereto Mohelka. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.

Klamorna situas en katastra teritorio **Chvalčovice** kun areo 3,67&nbsp;km². Statistike Klamorna estas administrata kiel 2. díl baza setlejunuo de Dehtáry.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Klamorna (obec Bílá) - chalupa čp. 20 (1).jpg|Domo en Klamorna
Klamorna (obec Bílá) - chalupa čp. 20 (2).jpg|Domo en Klamorna
Klamorna (obec Bílá, okres Liberec) - jižní svahy návrší Slavíkov (381 m) s pozůstatky hradiště (2).jpg|Sudaj deklivoj de monteto Slavíkov en Klamorna

Kategorio:Bílá (distrikto Liberec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Vénissieux (stacidomo)

**Vénissieux** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Vénissieux, en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).

## Interkonektoj 
*   ''''
*  
*  35 39 54 62 87 93 Zi1

## Vidu ankaŭ 
* Vénissieux
* Vénissieux-Nord (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Metropolo Liono
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Vénissieux
Vlčetín

Nomon **Vlčetín** havas pluraj setlejoj:
* Vlčetín (Bílá), parto de municipo Bílá en distrikto Liberec
* Vlčetín (Žirovnice), parto de urbo Žirovnice en distrikto Pelhřimov
* Vlčetínec, antaŭe Vlčetín
Vlčetín (Bílá)

**Vlčetín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bílá en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Bílá. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/278. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 66 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vlčetín situas en katastra teritorio **Vlčetín u Bílé** kun areo 4,15&nbsp;km². En la katastra teritorio Vlčetín u Bílé situas ankaŭ Domaslavice kaj Luhov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1547.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto en vilaĝplaco

## Pluaj fotoj 

Vlčetín - čp. 2.jpg|Vlčetín
Vlčetín - čp. 41.jpg|Vlčetín
Vlčetín - pomník padlým.jpg|Monumento al falintoj en Vlčetín

Kategorio:Bílá (distrikto Liberec)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Liberec
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Dénes Szeghő

**Dénes Szeghő** [dEneŝ segO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szeghő Dénes** estis hungara bestokuracisto, instruisto, redaktoro.

Dénes Szeghő naskiĝis la  en Szeged, li mortis en nekonataj cirkonstancoj.
 
## Biografio 
Dénes Szeghő akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝto. Post la diplomo li estis bestokuracisto en provinco, plej longe inter 1918–1928 en Deta jam dum dominado de Rumanio. Baldaŭ li estis inspektoro pri bredado. Inter 1933 kaj 1938 li instruis en ekonomia lernejo en Ciumbrud. Depost 1948 li laboris en hungarlingvaj redaktorejoj en Transilvanio. Li estis kunlaboranto precipe en Erdélyi Gazda (Kluĵo) kaj Falvak Népe.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Okszerű takarmányozás* (1939)
* *A nyúltenyésztés haszna* (1946)
* *Két tanulmány* (1946)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://lexikon.kriterion.ro/szavak/4327/ 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bestokuracistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
(124729) 2001 SB173

**(124729) 2001 SB173** estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la 16-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
(124791) 2001 SP261

**(124791) 2001 SP261** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Sibelin (stacidomo)

**Sibelin** estas franca fervoja ranĝadstacio kaj varstacidomo sur linio Paris-Lyon - , situanta en  Solaize, en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).

## Vidu ankaŭ 
* Solaize

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Metropolo Liono
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rhône
Kategorio:Solaize
Rankovce (Makedonio)

maldekstra|eta|Ĉefkonstruaĵo de la bazlernejo en Rankovce
**Rankovce** (makedone Ранковце) estas vilaĝo situanta en la nordoriento de Norda Makedonio, en la Nordorienta Regiono. Ĝi estas la administra centro de la Opština Rankovce. Laŭ la censo de 2002 loĝas ĉi tie entute 1 192 homoj.

## Loko, priskribo 
maldekstra|eta|Panorama vido de la vilaĝo Rankovce
eta|Rankovce en la Opština Rankovce
La vilaĝo kuŝas en valo nomata Slaviste. De nordo ĝis sudo, la rivero Rankovačka Reka fluas tra la centro de la vilaĝo, kiu enfluas en la riveron Kriva Reka ĉe la suda rando de la vilaĝo. La alteco estas ĉirkaŭ 460 - 550 m.

### Transporto 
La ĉefa vojo A2 / E871 pasas tra la vilaĝo, kiu ligas la urbojn Kumanovo kaj Kriva Palanka. La flanka vojo R2214 turniĝas norden de ĝi, kiu finiĝas en la vilaĝo German.

### Loĝantaro 
La vilaĝo estas plejparte loĝata de makedonoj.

La loĝantaro ĉefe okupiĝas pri agrikulturo - do kultivado de cerealoj (precipe tritiko kaj maizo) kaj legomoj (tomatoj, faboj, kukurboj, pipro). Malpli amplekse estas bredado de porkoj, kortobirdoj. Kaproj kaj bovinoj ĉefe por persona konsumado.

### Civitaj agrablaĵoj      
En la vilaĝo estas bazlernejo kaj infanĝardeno, kiu servas ankaŭ por aliaj vilaĝoj en la komunumo. Ekzistas ankaŭ poŝtejo, polico, fajrobrigado, medicina instalaĵo, veterinara stacio, sportejo, publikaj servoj.

Ekzistas ankaŭ la preĝejo St. Patrino de Dio.

## Tradukfonto 
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php

Kategorio: Komunumo de Nord-Makedonio
Péter Széky

**Péter Széky** [sEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Széky Péter** estis hungara kuracisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis *Stulfa* [ŝtulfa] ĝis 1817.

Péter Széky naskiĝis la  en Nitro (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempe en Slovakio), li mortis depost 1831 en Pest (urbo).

## Biografio 
Péter Széky maturiĝis en urbo Pest en 1890, poste li studis filozofion, pli poste medicinon en Reĝa Universitato de Pest. Li akiris medicinanan diplomon en 1800. Dum la studentaj jaroj li estis edukisto en familio de József Ürményi. Inter 1799–1803 li estis asistanto en Malsanulejo Rókus, sed interrompe li estis armea kuracisto dum milito kontraŭ Napoleono (1800-1801). Inter 1803 kaj 1810 li estis lektoro en Veterinara Instituto apud Sándor Tolnay. En 1810 li revenis al la universitato, kie li estis ordinara instruisto en la terapia katedro. En 1821 apopleksio malsanigis lin, tial li estis emeritita. Intertempe en 1817 li ricevis nobelecon. En 1831 li estis konsilisto kontraŭ la pestoepidemio. Li neniam verkis artikolojn.

## Memorigiloj 
* memormedalo farita en 1992

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la pli malsupre) 
* (la koncerna teksto estas legebla post klako al majuskloj SZ, poste serĉu la nomon)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj