open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mihály Gócz

﻿**GÓCZ Mihály** (go:c) estis rumanuja hungara aktoro naskita en Koloĵvaro en 1945 kaj mortinta en Târgu Mureş en 1973.
## Kariero
Mihály Gócz finis en la aktorakademio Szentgyörgyi István Színművészeti Intézet de Târgu Mureş en 1971. Li ludis po unu jarsezonon en la teatro Állami Magyar Színház de Temeŝvaro kaj en la teatro de Târgu Mureş. Li mortis pro akcidento. 
## Roloj
**Nero* (Racine: Britannicus); 
**Exton* (Shakespeare: II. Richard); 
**Moirron* (Bulgakov: Képmutatók cselszövése).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon 
Gocz, M.
1348 Michel

'*1348 *Michel'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "*Michel*", tiu de la pliaĝa filo de la malkovrinto.

*Atentu*: Oni ne konfuzu ĉi tiun asteroidon kun:
* *1045 Michela*
* *1376 Michelle''

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sylvain Arend
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1933
1349 Bechuana

'*1349 *Bechuana'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la tiama sud-afrika provinco "*Bechuana''", kiu iĝis la brita protektorato Beĉuanalando, antaŭ iĝi la nuna Bocvano.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1934
Indro

**Indro** (, ) estis la ĉefa dio de la antikva veda religio (antaŭa al hinduismo) en Barato.eta|290px|Indro kaj lia edzino sur elefanto.

## En Veda religio 
Indro estas la ĉefdio de la veda religio; li estas la plej ofte menciita dio en la Rigvedo. (La dua plej ofte menciita estas Agnio.)

En la Rigvedo, Indro estas celebrita kiel la mortiganto de Vritra, la fiserpentego kiu malhelpis pluvon. Per mortigo de tiu serpento, Indro kaŭzis pluvon kaj plenigis riverojn.

Li havas multajn epitetojn de la tre frua hinduismo.

## En malfrua hinduismo 
En la posta hindua mitologio Indro fariĝis la reĝo de la dioj kaj sinjoro de la ĉielo, kaj ankaŭ dio de la milito, la ŝtormo, kaj la pluvego. La populareco de ĉi tiu dio ege malkreskis kun la paso de la jarcentoj kaj la apero de aliaj dioj.

En la purana mitologio, Indro estas prezentita en heroa poezio kun petola kaj amorema karaktero dum longa tempo, eĉ kiam lia reputacio kaj rolo malpliiĝis en pli posta hinduismo kun la populariĝo de Trimurti.

## En aliaj religioj 
En budhismo, Indro ankaŭ estas konata kiel Śakra (), en taja พระอินทร์ kiel Phra In, kaj en la japana kiel *Taiŝakuten* ().

Indro prezentiĝas kiel la nomo de granda-demono en zaratuŝtrismo, dum Verethragna prezentas lin kiel dio de venko.

## Referencoj 
Kategorio:Hinduaj dioj
Kategorio:Militaj dioj
1350 Rosselia

'*1350 *Rosselia'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Koronisa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Marie-Thérèse Rossel*, ĉefredaktoristino de la belga taggazeto *Le Soir''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eugène Joseph Delporte
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1934
Nimrod

eta|250px|maldekstre|Gravuraĵo pri Nimrod tenante cervon.
**Nimrod** aŭ **Nemrod** estis legenda monarko de Mezopotamio, menciita en la 10-a ĉapitro de Genezo (Biblio), kiu ankaŭ aperas en multaj legendoj kaj rakontoj.

En pluraj ruinaĵoj aperas la nomo de Nemrod, kaj ankaŭ ĝi estas menciita en la *midraŝo*. La tradicio prezentas lin kie malpia tirano kiu konstruis la Babelturon.

La mencio de Nimrod en la Biblio estas tre limigita por la nuna esplorado de tiu figuro. Laŭ la dokumentita hipotezo de la origino de la Biblio, estas la verkistoj de la javea tradicio kiuj faras la plej antikvan mencion pri Nimrod konata ĝis la nuntempo (ekde 950&nbsp;a.&nbsp;K. Tamen, por tiuj kiuj konsideras ke Moseo estis la aŭtoro de Genezo, la referenco estas ankoraŭ pli antikva, inter la jaro 1480&nbsp;a.&nbsp;K. kaj 1450&nbsp;a.&nbsp;K.

Li estas priskribita kiel la filo de Kuŝ, nepo de Ĥam, pranepo de Noa; kaj kiel *"la unua kiu fariĝis potenculo en la tero"*.

Li ankaŭ estas menciata en 1-a libro de la Kroniko kaj en la libro de la profeto Miĥa, ĉapitro 5, verso 6.

Oni diras ke Nimrod estas la fondinto de la unua regno formita post la tutmonda diluvo, kaj pro tio, la unua reĝo kiu ekzistis. Laŭ Genezo, li fondis la urbojn Babel, Urhuk, Akkad kaj Kalneh en la sudo de Mezopotamio, kaj Ninivo, Reseno, Rehoboth-Ir kaj Kalaĉo en la nordo.

Armena legendo rakontas ke Hajko, la patriarko de la armenoj, venkis lin en batalo proksime de la Lago Van.


Kategorio:Reĝoj
Kategorio:Bibliaj personoj
Kategorio:Malnova Testamento
Vardavar

**Vardavar** (ankaŭ konata kiel Vardevar aŭ Vartavar, armene: վարդավառ aŭ վարդնար) estas festivalo en Armenio kie homoj de ĉiuj aĝoj verŝas akvon unu la alian. Ĝia nomo estas derivaĵo de "vard" kio signifas "rozo" en la armena.

Kvankam nun ĝi troviĝas en la kristana tradicio, la historiaj datoj pri la festivalo Vardavar perdiĝas en la paganaj tempoj. La antikva festivalo tradicie estis donita al la diino Astghik, kiu estis la diino de akvo, beleco, amo kaj fekundeco. La festadoj asociitaj kun tiu religia observo de Astghik estis nomitaj "Vartavar" ĉar armenoj ofertis ŝiajn rozojn kiel festado, ankaŭ liberigante kolombojn kaj verŝante akvon unu la alian. Vartavar estis festata dum la rikolta periodo.

Vardavar estas nuntempe celebrata 98 tagojn (14 semajnoj) post Pasko. Dum tiu tago, homoj el ĉiuj aĝoj estas permesitaj superverŝi nekonatojn per akvo. Estas kutime vidi homojn verŝi sitelojn da akvo ekde altaĵoj sur sensuspektajn homojn piedirantajn. La festivalo estas tre populara inter infanoj ĉar en tiu tago ili povas senpune verŝi akvon sur aliaj. Ĝi ankaŭ estas rimedo por refreŝigado en la kutime varmaj kaj sekaj someraj tagoj de julio.

File:Вардавар1.jpg|
File:Вардавар2.jpg|
File:Вардавар3.jpg|
File:Вардавар4.jpg
File:Вардавар8.jpg
File:Вардавар.jpg
File:Вардавар6.jpg
File:Вардавар7.jpg

Kategorio:Armena kulturo
Kategorio:Festoj en Armenio
Amas... ne amas

eta|dekstra|*La decido de la floro* (1820)
**Amas... ne amas** (originale **effeuiller la marguerite** en la franca) estas ludo de franca origino laŭ kelkaj, en kiu iu persono provas diveni amon de iu per floro.

La persono alterne elparolas la frazojn "Li (aŭ "Ŝi") amas min," kaj "Li (aŭ "Ŝi") ne amas min," dum deŝirante petalon de la floro (plej ofte de lekanto) por ĉiu frazo. La frazo elparolita dum la lasta petalo validas kiel vera sento.

La ampleksa disvastigo de tiu kutimo estas kialo por ke la popola nomo de la lekanto en la portugala estas "malmequer", tio estas "malbone ŝi amas min".

Kategorio:Floroj
Kategorio:Tradicioj
Kategorio:Francaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Kulturo de Francio
Kategorio:Ludoj
KiKA

**KiKA** (plennome *Kinder-Kanal*, do "porinfana kanalo") estas la nomo de germanlingva televida kanalo kun programo por infanoj kaj adoleskuloj.

## Karaktero 
Ĝin en Germanio kune iniciatis kaj vivtenas la du grandaj publikjuraj televidaj instancoj ARD kaj ZDF. La programo estas sen komercaj varbaĵoj, sen rasismaj aŭ kruelaĵoglorigaj enhavaĵoj kaj celiĝas unuavice al 3- ĝis 13-jaruloj.
[eta|maldekstra|Statuo de la KiKA-figuro *Tabaluga* antaŭ la gardejo ĉe [Cerva ĝardeno (Erfurt)|Hirschgarten.]]

KiKA rezignas pri reklamo kaj montro de brutalaĵoj kaj volas peri virtojn spertojn informadojn, elsendante ekde la 1-a de januaro 2003 inter la 6-a kaj la 21-a horo. Dum la pli frua antaŭtagmezo ĝi celas la amuzigon de etinfanoj per ludserioj kaj desegnofilmoj, poste ĝis vespero oni sin direktas al pli maljunaj.

La ARD- filio *Mezgermana Radio*(MDR) ĉefe engaĝiĝas en la programfarado kaj la laborantoj de KiKA estas dungitoj de MDR. Afergvidanto nomumita interkonsente de ARD kaj ZDF estras komisionon responsan por la programo; por komisiono oni elektas po 4 reprezentantojn de ARD kaj ZDF

## Serioj 
La sidejo de la kanalo estas en la urbo Erfurt. Ekzemplo konata de porjunulara serio estas *Schloss Einstein*, kies eksteraj kulisoj estas ĉe Kastelo Neideck.

Kategorio:Infanaj televidkanaloj
Kategorio:Televidkanaloj en Germanio
Kategorio:Amaskomunikiloj en Erfurto
1351 Uzbekio

**1351 Uzbekio** estas mezgranda malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas ĝian nomon al la tiama SSR de Uzbekio, nun Uzbekio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Uzbekio
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1934
1352 Vavelo

**1352 Vavelo** estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas ĝian nomon al la monteto Vavelo, en Pollando.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Sylvain Arend
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Alice in Wonderland (filmo de 1999)

***Alice in Wonderland*** (***Alico en Mirlando***) estas usona telefilmo de Nick Willing, unuafoje elsendita en 1999 en NBC. Temas pri la 12-a filmo adaptita de libroj de Lewis Carroll, *Alico en Mirlando* kaj *Trans la spegulo*.

## Temo 
En tiu filmo, Tina Majorino estas Alice, kies komenco en parko kun ties fratino estis anstataŭita de la fakto ke ŝi devis kanti antaŭ publiko ĉe si. Pro timemo, ŝi rifuĝas en ĝardeno malantaŭ la domo kaj en la momento kiam ŝi vidas pomon fali, ŝi aŭdas blankan kuniklon ektimi kiam ĝi ekkonscias ke ĝi malfruas. Ŝi postsekvas tiun strangan kuniklon ĝis Mirlando.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Alice in Wonderland*
* Reĝisoro: Nick Willing
* Scenaro: Peter Barnes laŭ romano de Lewis Carroll
* Produkto: Dyson Lovell
* Muziko: Richard Hartley
* Bildoj: Stefan Lange, Giles Nuttgens
* Muntado: Alex Mackie
* Distribuo: Hallmark Entertainment
* Ĝenro: Aventuro, fantasto
* Aperdato: 
* Daŭro: 129 minutoj
* Buĝeto: 21,000,000 USD

## Rolularo 
* Robbie Coltrane: *Tweedledum*
* Whoopi Goldberg: *Cheshire Cat* (Ĉeŝira kato)
* Ben Kingsley: *Major Caterpillar* (Raŭpo)
* Christopher Lloyd: *The White Knight* (Blanka Kavaliro)
* Pete Postlethwaite: *The Carpenter* (Ĉarpentisto)
* Miranda Richardson: *The Queen of Hearts* (Reĝino de Kero)
* Martin Short: *The Mad Hatter* (Freneza ĉapelisto)
* Peter Ustinov: *The Walrus* (Rosmaro)
* George Wendt: *Tweedledee*
* Gene Wilder: *The Mock Turtle* (Falsĥelonio)
* Tina Majorino: *Alice* (Alico)
* Ken Dodd: *Mr. Mouse* (Muso)
* Jason Flemyng: *The Knave of Hearts* (Fanto de Kero)
* Sheila Hancock: *The Cook* (Kuiristino)
* Simon Russell Beale: *The King of Hearts* (Reĝo de Kero)

## Vidu ankaŭ 
* Alice in Wonderland (filmo de 1951)
* Alice in Wonderland (filmo de 2010)

## Eksteraj ligiloj 
* Alice in Wonderland (1999) en IMDb 

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1999
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Alico en Mirlando
1353 Maartje

'*1353 *Maartje'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Maartje*", tiu de la filino de la kalkulisto *B. G. Mekking'' de la Observatorio de Leiden.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hendrik van Gent
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Ŝema Izrael

[eta|La Shema kiel [hajko: *Ŝema Jisrael / Adonaj Elohejnu / Adonaj Eĥad*]]

'''Ŝema' Izrael** (el la hebrea, **שְׁמַע יִשְׂרָאֵל**, "Aŭskultu, ho Izrael"), estas la unuaj vortoj kaj la nomo de unu el la ĉefaj preĝoj de judismo, per kiu manifestiĝas la kredo je unu sola dio. La kredantoj diras ĝin dufoje tage, frumatene kaj vespere.

## Historio 
**Ŝema' Izrael'* origine konsistis el unu sola verso kiu aperas en la kvina kaj lasta libro de la Torao, Readmono 6:4 kiu diras: "Aŭskultu, ho Izrael! la Eternulo, nia Dio, la Eternulo estas unu sola" (שְׁמַע יִשְׂרָאֵל יְהוָה אֱלֹהֵינוּ יְהוָה אֶחָֽד; *Ŝema Jisrael, Adonaj Elohejnu, Adonaj Eĥad''), konsiderita la fundamenta esprimo de la unudia juda kredo.

Tamen, la liturgia preĝo konsistas el tri eroj prenitaj de Readmono (Rea 6:4-9, 11:13-21) kaj de Nombroj (Nom 15:37-41). Ĉi tiuj tri partoj estas konsideritaj kiel rememoro de la eliro el Egiptujo.

## Vidu ankaŭ 
* Judismo
* Readmono

Kategorio:Hebreaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Preĝoj
Kategorio:Judismo
Tibor Gombás

﻿**GOMBÁS Tibor** (gomba:ŝ) estis hungara inĝeniero pri mekaniko naskita en Nagykend la 4-an de aprilo 1898 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de aŭgusto 1968.
## Kariero
Tibor Gombás abiturientiĝis en Torda kaj estis soldato en la unua mondmilito. Post havigo de sia diplomo li laboris en la fabriko Ganz Mozdony-, Vagon- és Gépgyár. Li establis la Ganz-Technikum, kies li estis instruisto kaj direktoro. Li instruis en la militinĝeniera fakultato de la teknikuniversitato ĝis 1957, poste prelegis la studobjekton Maŝinelementoj. Li partoprenis en la efektivigo de la la eldonaĵo *Műszaki Nagyjaink* (Bp., 1967) (unua tri volumoj). 
## Libro
**Géprajz* (Bp., 1950).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon 
 
Gombas, T.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Alisz Goriupp

﻿
**GORIUPP Alisz** (goriup) estis hungara bibliotekistino, preshistoriistino, bibliografino naskita en Buziásfürdő la 18-an de aŭgusto 1894 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de februaro 1979.

## Kariero 
Alisz Goriupp doktoriĝis en Koloĵvaro en 1916, poste en 1917 ŝi havigis diplomon en la fako de hungara kaj germana lingvoj. En 1916-17 po unu duonjaron ŝi estis stipendiulino en la universitatoj de Vieno kaj Lepsiko, poste ŝi studis en la universitato de Vieno. En 1917-18 ŝi instruis germanan lingvon en la Universitato de Koloĵvaro, de 1918 ŝi laboris en la Nacia Széchényi Biblioteko (*Országos Széchényi Könyvtár*, OSZK). En 1928-29 ŝi studvojaĝis Aŭstrio, en 1935 en Germanio. La novan katalogan sistemon ŝi enkondukis laŭ siaj spertoj tie. De 1946 ĝis 1954 ŝi estis fondintano-redaktorino de la *Magyar Nemzeti Bibliográfia*.

## Libro 
* *A Magyar Nemzeti Múzeum Hírlaposztálya fennállásának első fél évszázadában* (Bp., 1934);
* *A kormányzat sajtópolitikája és a magyar hírlapok a 18. század fordulóján* (Bp., 1944).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon 

Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj bibliografoj
Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj historiistoj de amaskomunikiloj
Medzibrod

**Medzibrod,** hungare **Mezőköz** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Medzibrod situas en la plej griza parto

## Situo 
Medzibrod situas laŭ dekstra bordo de Hron, laŭ traira flankovojo (sed estas ponto, kie en la alia flanko ĉefvojo estas), laŭ fervojo Brezno-Banská Bystrica. La lasta urbo troviĝas je 17&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la minovilaĝo en 1455 en formo *"Megywbrodye"*, kie oni minadis tiam oron kaj arĝenton. Ekde la 17-a jarcento oni minadis feron. En 1828 loĝis tie 1029 vilaĝanoj en 107 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Medzibrod,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Mezőköz 1094 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Breznóbánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Ekde 1946 oni minadis antimonon. En 2001 vivis en Medzibrod 1315 homoj, (1312 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuko de 1791
* 2 malnovaj loĝdomoj
* naturprotekta tereno

## Eksteraj ligiloj 
* Medzibrod sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Adeste Fideles

«**Adeste Fideles**» (esperante «Venu fideluloj») estas melodia himno uzata en la benado dum Kristnasko en Francio, Hispanio, Portugalio kaj Anglio ekde la fino de la 18-a jarcento. Ĝi estis kantita en la portugala ambasadejo de Londono en 1797, kaj pro tio ĝi ankoraŭ estas nomata en multaj landoj kiel «La portugala himno» (*Portuguese Hymn*). Vincent Novello, orgenisto de tiu loko, atribuis la plej popularan muzikan version al John Reading, kiu estis orgenisto en la katedralo de Winchester de 1675 al 1781, kaj poste en la Universitato de Winchester. La himno estis komponita en la latina kaj invitas la fidelulojn iri al Betleĥemo kaj adori la ĵusnaskitan Savinton.[eta|350px|dekstra|La unua [partituro de «Adeste Fideles»en la versio de Francis Wade]]

[eta|350px|dekstra|«Adeste Fideles» en Esperanto:[ADORU - Ekumena Diserva Libro|ADORU 214]]La esperantan tekston de ADORU 214 verkis en 1997 la redakta teamo «Kloster Kirchberg», t. e. Adolf Burkhardt, Bernhard Eichkorn kaj Albrecht Kronenberger kiel mozaikon el jam ekzistantaj versioj.

La kanto publikiĝis ankaŭ en aliaj esperantaj tradukoj ĉe YouTube, i.a. de Sylla Chaves.

## Teksto 
**Laŭvorta traduko:**

*Venu, fideluloj, gajaj, triumfantaj, venu, venu al Betleĥemo. Vidu la naskitan reĝon de la anĝeloj.

*Venu, ni adoru … la Sinjoron.

*Vidu, forlasinte la gregon, humilaj al la lulilo la vokitaj paŝtistoj rapide alproksimiĝas. Ankaŭ ni rapidu per jubila paŝo.

*La brilon eternan de la Eterna Patro ni vidos vualitan sub la karno, la Di-Infanon, envolvitan en vindoj.

*Lin, por ni malriĉan kaj kuŝantan sur fojno, ni varmigu per piaj brakumoj. Lin, kiu tiel nin amas, kiu ne re-amus lin?*

## Eksteraj ligiloj
*Alestu fidelaj en Esperanto, kantata de Miroslav Smyčka, ĉe YouTube
*Alestu fidelaj en Esperanto, kantata de Akordo, ĉe YouTube
*Ama Kristnasko en Esperanto, en traduko de Sylla Chaves, ĉe YouTube

Kategorio:Kristnasko
Kategorio:Kristanaj kantoj
Kategorio:Latinaj himnoj
Ekologia niĉo

En ekologio, **niĉo** estas termino priskribanta la interrilatan pozicion de specio aŭ loĝantaro en ĝia ekosistemo al ĉiu alia; ekz.
delfeno eventuale povus esti en alia ekologia niĉo disde de tiu kiu ekzistas en malsama delfenaro se la membroj de ĉi tiu delfenaro utiligas grave malsaman manĝaĵan rimedojn kaj manĝaĵo-trovajn metodojn. Mallonga difino de niĉo estas "kiel organismo subtenadas sin". La ekologia niĉo priskribas kiel organismo aŭ loĝantaro respondas al la disdonado de rimedoj kaj konkursantoj (ekz., de kresko kiam rimedoj estas abundaj kaj kiam predantoj, parazitoj kaj infektaj agentoj estas malabundaj) kaj kiel ĝi mem ŝanĝas tiujn samajn faktorojn (ekz., limigante aliradon al rimedoj de aliaj organismoj, agante kiel manĝaĵa fonto por predantoj kaj konsumanto de predaĵo).

## Referencoj 
Kategorio:Ekologio
Lučatín

**Lučatín,** hungare **Lucatő,** germane **Lutschetein** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Lučatín situas en la plej griza parto

## Situo 
Lučatín situas laŭ dekstra bordo de Hron, laŭ traira flankovojo, apud ĉefvojo kaj laŭ fervojo Brezno-Banská Bystrica. La lasta urbo troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1424 laŭ tiama hungara ortografio *"Luchatheu"*. En la 16-a jarcento vitrofarejo funkciis. En 1828 loĝis tie 494 vilaĝanoj en 63 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis *Lucsatin,* poste ĝi rericevis sian originan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lucatő 667 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lučatín 558 homoj, (545 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Lučatín sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Jenő Gönczi

**GÖNCZI Jenő** (goenci) estis hungara juristo, ekonomikisto, ŝtatsekretario naskita en Nagykároly la 23-an de decembro 1879 kaj mortinta en Budapeŝto la 19-an de julio 1967.
## Kariero
Jenő Gönczi havigis diplomon en Budapeŝto kaj li laboris en la Ministerio pri Religi- kaj Publikedukadafero. Li prelegis en la Orienta Akademio ekonomikon. Li publikis en la revuo *Huszadik Század*. En 1918 li estis en la registaro Károlyi ŝtatsekretario. Post la falo de la hungara sovetrespubliko oni malpermesis lin instrui kaj tial laboris kiel oficisto, lektoro kaj tradukisto. Li publikis studaĵojn literaturajn kaj sociologiajn en revuo *Századunk*. Poste 1945 li rericevis sian ŝtatsekretarian postenon. Li estis vicprezidanto de la Radikala Partio, inter 1948 kaj 1954 li estis redaktoro de la gazeto *Közgazdaság*. 
## Libro
**Németország politikai szerkezete Bismarektól Hindenburgig* (Bp., 1929)
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon 

Gonczi, J.
Gonczi, J.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Rusia Akademio de Belartoj

[eta|360 px|konstruaĵo de la Akademio en [Sankt Peterburgo|St.Peterburgo]]
**Rusia Akademio de Belartoj** () estas universitato de Rusio. Unu filio: **La Ŝtata Akademia Instituto de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo nome de Ilja Repin** funkcias en Sankt Peterburgo, la dua - **La Ŝtata Akademia Instituto de Belartoj nome de Vasilij Surikov** funkcias en Moskvo. Strukturo de la Akademio inkluzivas kelkajn ceterajn organizaĵojn (ekz. St.Peterburga Gisejo).

## Evoluado 
Ideon pri fondo de akademio de belartoj eldiris ankoraŭ caro Petro la Unua fine de la 17-a jarcento. Tamen nur la 6-an de novembro 1757, kiam reĝis imperiestrino Elizabeta aperis decido de la Senato de la Rusia Imperio pri ĝia establo. Estis akceptita iniciato de famaj rusoj - grafo Ivan Ŝuvalov kaj sciencisto Miĥail Lomonosov. I.a. ankaŭ laŭ ties iniciato estis establita antaŭe Moskva Universitato. Pro granda monofero de Ivan Ŝuvalov estis invititaj la eŭropaj profesoroj kaj luitaj necesaj ejoj por instruado. Ankaŭ la grafo donacis sian abundan kolekton de belartaĵoj.

Ekde 1764 ĝis 1788 laŭ ordono de imperiestrino Ekaterina la Dua oni konstruadis la palacon en Sankt Peterburgo por la akademio. La projekton faris kaj realigis *Jean-Baptiste Vallin de La Mothe* kaj *Aleksander Kokorinov*. Ankaŭ ili plibeligis la kajon de Neva rivero, kie situas la konstruaĵo.

Tie ĝi sukcese funkciadis ĝis 1917 kiel **Imperiestra Akademio de Belartoj**. Dum ekzistado de Sovetunio ĝi nomiĝis **Akademio de Belartoj de USSR**. Ekde 1992 ĝi nomiĝas **Rusia Akademio de Belartoj**.

## Kelkaj Diplomitoj 
### pentristoj 
* Aleksandr Ivanov
* Karl Brjulov
* Ilja Repin
* Bazilo Polenov
* Vasilij Surikov

### skulptistoj 
* Ivan Martos
* Vasilij Demut-Malinovskij
* Stepan Pimenov
* Ivan Prokofjev
* Mark Antokolskij

### arkitektoj 
* Andrej Voroniĥin
* Leon Benuis
* Konstantin Thon
* Ivan Fomin
* Vladimir Ŝĉuko

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.rah.ru  oficiala ttt-ejo de la Akademio , 
* http://www.pencil.nm.ru  La Ŝtata Akademia Instituto de Belartoj nome de Vasilij Surikov en Moskvo , 
* http://www.rah.ru/content/ru/section-museum_activity.html Muzeoj de la Akademio 

File:Medal of the Imperial Academy of Arts.jpg|la Arĝenta medalo "Pro sukcesoj en pentrarto" 1830
File:Levitsky kokrinov.jpg|Aleksander Kokorinov pentris Dm.Levickij en 1769
File:Ivan Shuvalov by A.Losenko.jpg|grafo Ivan Ŝuvalov pentris An.Losenko (sendate)
File:Council for Higher Art School at the Imperial Academy of Arts, 1913.jpg|profesoroj de la Akademio en 1913

Kategorio:Konstruaĵoj en Moskvo
Kategorio:Belartaj lernejoj en Moskvo
Kategorio:Malaperis en 1918
Kategorio:Naciaj akademioj
Béla Gnädig

﻿**GNÄDIG Béla** (gnedih) estis hungara inĝeniero pri konstruo, laŭreato de Kossuth-premio (1957) naskita en Torda la 19-an de aprilo 1906 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de januaro 1979.
## Kariero
Béla Gnädig finis la mezlernejon en Marosvásárhely, li diplomiĝis en 1929 en teknikuniversitato de Budapeŝto kaj li laboris en projektoficejoj inter 1929 ĝis 1936. Li malfermis propran oficejon. Post 1945 li partoprenis en la restarigo de la ponto Szabadság de Danubo. De 1949 li estis sekciestro de projektinstituto, inter 1950-57 ĉefinĝeniero.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon 
 
Gnädig, B.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
2083

**2083** estos normala jaro komenciĝanta vendrede (vidu ĉi tie kalendaron).

Dum la jaro 2083 post Kristo okazos, interalie:

## Eventoj 
* Parta suneklipso, la 7-an de januaro, videbla en suda Antarkto
* Parta suneklipso, la 15-an de julio, videbla en Gronlando.

## Naskiĝoj 
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...

## Mortoj 
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Libro pri Fiksitaj steloj

La **Libro pri Fiksitaj steloj** ( arabe: كتاب سور الكواكب&nbsp; */kitab suŭar al kaŭakib/* ) estas astronomia teksto  verkita de Abd al-Rahman al-Sufi ( Azofo ) ĉirkaŭ 964. La libro estis skribita en araba lingvo, kvankam la aŭtoro mem estis persa. Estis klopodo krei sintezon de la plej populara klasika verko de astronomio — la Almagesto de Ptolomeo — kun la indiĝena arab-mezepoka tradicio aŭ *Anŭa*.

La libro estis tute ilustrita kun observaĵoj kaj priskriboj de la steloj, iliaj situoj, iliaj videblaj magnitudoj (brileco) kaj iliaj koloroj. Liaj rezultoj estis montritaj konstelacio po konstelacio. Por ĉiu konstelacio, li provizis per du desegnaĵoj, unu ekde la ekstero de la ĉielosfero, kaj alia ekde la interno.

Li faris la plej malfruajn priskribojn kaj ilustraĵojn de tio kion li nomis "Eta Nubo" kiu estas nuntempe Andromeda Galaksio. Li mencias ĝin kiel troviĝante antaŭ la buŝo de Granda Fiŝo, araba konstelacio. Tiu "nubo" ŝajne estis komune sciata de la esfahanaj astronomoj, tre verŝajne antaŭ 905 AD . La unua registrita mencio de Granda Magelana Nubo ankaŭ originas de Abd Al-Rahman Al-Sufi en lia *Libro pri Fiksitaj steloj*.. Tiuj estis la unuaj galaksioj, aliaj ol la Lakta Vojo kiuj estis observitaj ekde la Tero. La Andromeda galaksio kiun li observis ankaŭ estis la unua vera nebulozo kiu estis registrita, kiel diference de stelamaso .

Li verŝajne ankaŭ enkatalogis *Omicron Velorum*  -stelamason kiel "nebulan stelon", kaj kroman "nebulan objekton" en Vulpo, amason nuntempe alterne sciata kiel Stelamaso de Azofo, la Vestarka stelaro, Stelamaso de Brocchi, aŭ Collinder 399. Plie, li mencias la Grandan Magelanan Nubon kiel *Al-Bakr*, la Blankan Okson, de la sudaj araboj ĉar ĝi estas videbla ekde Suda Arabujo, kvankam ne ekde pli nordaj latitudoj.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Kunitzsch, Paul : The Arabs and the Stars: Texts and Traditions on the Fixed Stars, and Their Influence in Medieval Europe, (Variorum Reprint, Cs307). 

## Vidu ankaŭ 
* Fiksitaj steloj

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Al-Sufi 
* Kopio ( datiĝanta de ĉirkaŭ 1730 ) el *La Libro de Fiksitaj steloj* 
* Paĝo pri Islamaj Astronomoj 

Kategorio:Astronomiaj libroj
Kategorio:Libroj aperintaj en 960-aj
Kategorio:Historio de astronomio
*
Kategorio:Konstelacioj
Hipodamo

**Hipodamo** (el la greka, *ĉeval-dresisto*) estas la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:

# Filo de la rivera dio Aĥeloo kaj de Perimedo, do frato de Oresto. Li estis patro de Eŭrito, la edzino de Portaono, reĝo de Kalidono.
# La patro de Perimedo, amantino de Aĥeloo, do avo de la antaŭa. Kiam li eksciis pri la amrilato de sia filino al la rivera dio, Hipodamo ordonis ĵeti Perimedon el klifo. Sed Aĥeloo savis ŝin kaj petegis Posejdonon transformi ŝin en insulo, de tiam ĉirkaŭbrakata de la rivera dio.
# Trojano kiun Odiseo mortigis dum la sieĝo de la urbo.
# Filo de Priamo, reĝo de Trojo. Aĥilo mortigis lin dum la milito.
# Princo de Pizo. Li estis filo de Enomao, do frato de la fama Hipodamio, edzino de la reĝo Pelopso.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Batalantoj en la Troja milito
Kategorio:Priamidoj
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de la Iliado
Odzun

**Odzun** (armene: Օձուն; ankaŭ, **Dzun**) estas historia urbo en la armena provincoLori. Ĝi situiĝas sur altebenaĵo ĉe la maldekstra flanko de la rivero Debed, kelkajn kilometrojn sude de la urbo Alaverdo. Ĝi estas fama pro la preĝejo de Odzun de la 5-a aŭ 7-a jarcentoj, unu el la plej bonaj armenaj bazilikoj kun kupolo. La urbeto havas 5,380 loĝantojn.

Kategorio:Urboj de Armenio
La Rhune

; ;  estas monto situanta en okcidentaj Pireneoj, inter la provincoj de Navaro kaj Lapurdo kaj ĉe la landlimo inter Francio kaj Hispanio. Ĝi estas 905 m-ojn alta. Larrun signifas "paŝtejo bona" en la Eŭska lingvo, verŝajne popola etimologio. En la franca, ĝis la 20-a jarcento **Larhune**, nuntempe **La Rhune**, estas notinda turisma celo, ĉefe ekde 1924, dank' al la Trajneto de La Rhune, dentorela fervojo kiu eliras de la montpasejo de Saint-Ignace (inter Ascain kaj Sare). La panoramo donas klaran elrigardon al la ĉirkaŭaĵoj, ĝis okcidentaj Landes kaj la Atlantika oceano.

La Rhune Neige.jpg|La Rhune sub la neĝo
La Rhune.JPG|Montsupro de La Rhune
Petit_train_la_rhune.jpg|La Trajneto de La Rhune

## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
* Trajneto de La Rhune

Kategorio:Montoj en Eŭskio
Kategorio:Pireneoj
Kategorio:Lapurdo
Kategorio:Landlimo de Francio kaj Hispanio
Odzun (preĝejo)

[250px|eta|Preĝejo de [Odzun]]
La **preĝejo de Odzun** (armene: Օձունի եկեղեցի) estas armena baziliko konstruita ĉirkaŭ la 5-a kaj 7-a jarcentoj en la vilaĝo Odzun de Lori en Armenio.

La unua preĝejo aperis ĉi tie en la 6-a jarcento. En la 8-a jarcento ĝi estis rekonstruita de Hovhannes la 3-a Odznetsi (armene: հովհաննես գ օձնեցի) kiu estis la Katolikoso inter 717 kaj 728 kaj estis, kiel lia nomo indikas, de Odzun.

Ekzistas multaj ĥaĉkaroj ĉirkaŭ la preĝejo kaj funebra monumento. La orienta kaj okcidenta flankoj de la monumento estas ĉizitaj kun scenoj de la Biblio kaj de la enkonduko de kristanismo en Armenio. Ĝia norda kaj suda flankoj estas ĉizitaj kun geometriaj formoj kaj floroj. Estas sugestite ke la monumento honorigas al Hovhannes Odznetsi, sed la stilo indikas ke ĝi estis verŝajne starigita pli frue, en la 6-a jarcento.

Ĝi estas unu el nur du tiaj funebraj monumentoj en Armenio. Tiu troviĝinta en Odzun estis donaco al Armenio de hinda reĝo en la 8-a jarcento. La alia troviĝas en Aghudi en suda armena provinco Sjuniko.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Kategorio:Vizitindaĵoj en Armenio
Ereruk

eta|250px|Ruinoj de la baziliko
La **Baziliko Ereruk** (armene: Երերույքի տաճար) estas frua armena preĝejo de la 4-a kaj 5-a jarcentoj en la urbo Anipemza, en Ŝirako, Armenio, nur 8&nbsp;km sudoriente de la antikva armena ĉefurbo Anio.

Ĉar la baziliko Ereruk estas unu el la plej fruaj kristanaj monumentoj en Armenio kaj en la tuta mondo, ĝi estis aldonita al la Monda heredaĵo de Unesko la 25-an de aŭgusto 1995 en la kultura kategorio. One kredas ke la baziliko venas de la 5-a jarcento eĉ eble pli frue en la 4-a jarcento kaj la stato de konservado estas malbona.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Armenio
Gndevank

**Monaĥejo Gndevank** (, signifas ronda monaĥejo) estas armena monaĥejo de la 10-a - 13-a jarcentoj situanta en Vajoco-Dzoro (Armenio), survoje al Ĝermuk.

## Galerio 

Image:Gndevank-1.JPG
Image:Gndevank-2.JPG
Image:Gndevank.jpg
Գնդեվանք, պարիսպ 3.JPG
Գնդեվանք122.jpg
Գնդեվանքի բակում.jpg
Գնդեվանքը1.jpg
Գնդեվանքը գարնանը1.jpg

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Preĝejo Sankta Johano (Mastara)

250ra|eta|Preĝejo sankta Johano en 2018
La **Preĝejo de Sankta Johano** (armene Սուրբ Յովհաննես Եկեղեցի), konata ankaŭ kiel Preĝejo Mastara, en Mastara, Armenio, venas de la 5-a jarcento. Ĝi havas dizajnon de krucplano kaj centra kupolo. La kompleksaj dizajnoj de la preĝejo estas similaj al tiuj de la preĝejo Sankta Ripsime, Eĉmiadzin. La verkoj de mezepoka arkitekturo en Mastara inkludas, inter aliaj, multajn ĥaĉkarojn.

Sankta Johano (Mastara)
Kategorio:Armena arto
1355 Magoeba

'*1355 *Magoeba'''* estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras "*Magoeba''", afrikan estron de la nordo de Transvalo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Kynceľová

**Kynceľová,** hungare **Göncölfalva** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Kynceľová situas en la plej griza parto

## Situo 
Kynceľová situas laŭ traira flankovojo.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1436 laŭ tiama hungara ortografio *"Kunzelfalva"*, en 1489 ĝi menciiĝis en germanaj formoj *"Kunczldorf, Kinczeldorf"*. En 1828 loĝis tie 107 vilaĝanoj en 14 domoj. La luterana lernejo ekfunkciis en 1840. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis *Kincelova,* poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Göncölfalva 160 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kynceľová 334 homoj, (321 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* sonorilostablo de 1870
* la plej malnova loĝdomo konstruiĝis en 1913

## Eksteraj ligiloj 
* Kynceľová sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Eghvard (preĝejo)

200px|eta 
La **Preĝejo Eghvard** (armene: Եղվարդի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի; ankaŭ Surb Astvacacin) kompletigita en 1301 situas en la centro de urbo Eghvard en la regiono Kotajko (Armenio). Proksime en la nordokcidento troviĝas la ruinoj de la preĝejo Katoghike, granda tri-nava baziliko konstruita en la 5-a kaj 6-a jarcentoj.
 
Sankta Astvacacin (sankta Dipatrino) estas malgranda krucoforma preĝejo kun rektangula sed preskaŭ kvadrata planekstero kun dua etaĝo. Centrita supre estas unu cilindra tamburo kaj konusa kupolo. Ĝi havas unikajn riĉajn ornamaĵojn kiuj  kovras grandan parton de la preĝejo. Proksime de ĝi troviĝas tomboj kaj ĥaĉkaroj.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Gharghavank

250px|eta
**Gharghavank** (ankaŭ Zoravar) armene Ղարղավանք, estas preĝejo situanta ĉe la periferio de la vilaĝo Zoravan sur malalta deklivo de altaĵoj en Kotajko, Armenio. Ĝi troviĝas maldekstre de malgranda tombejo antaŭ atingi la vilaĝon.

Laŭ la armena historiisto Vardan Areveltsi de la 13-a jarcento, Gharghavank estis konstruita inter la jaroj 661 kaj 685 fare de princo Grigor Mamikonjan. Dekoraciaĵo trovita en la preĝejo similas al tiu de Zvarnoco de la 7-a jarcento ĉe Eĉmiadzin.

Riparlaboro estis farita ĉe la norda flanko de la preĝejo en 1948 kaj denove en pli postaj jaroj. Relative lastatempaj fotoj montras nur ĉirkaŭ la duonon de la origina strukturo sendifekta.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Avan (preĝejo)

eta|dekstra|250px
La **preĝejo Avan** (armene: Ավան եկեղեցի; loke konata kiel Ciranavor) situas en la vilaĝo Avan nun ene de la limoj de la ĉefurbo de Armenio, Erevano, kaj estas la plej antikva daŭre funkcianta preĝejo en la urbo. Ĝi estis konstruita en la malfrua 6-a jarcento inter la jaroj 595-602 fare de la por-bizanca Katolikoso Hovhannes Bagavanetsi por esti lia ĉefsidejo. Li ekloĝis tie kiel prelato de Bizanca Armenio de la bizanca imperiestro Mauricius. Lia rivalo, la por-persa Katolikoso havis sian ĉefsidejon en la ne plu ekzistanta urbo Dvin. Situanta plej proksime al la preĝejo ĉe la norda flanko estas la fundamentoj de granda loĝejo de la Katolikoso Hovhannes, eble konstruita ĉirkaŭ la jaroj 581-582. Laŭ la armena historiisto Sebeos, ambaŭ strukturoj estis konstruitaj sub la gvidado de la Katolikoso. La preĝejo estis dediĉita al la apostoloj.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Artavazik

eta|dekstra|200px
**Artavazik** (armene: Արտավազիկ եկեղեցի) estas preĝejo de la 7-a jarcento situanta ĉe ŝtonkampo unu kilometron nordoriente ekster vilaĝo de  Bjurakano en Aragacotno, Armenio. La nomo de la preĝejo apartenas al armena reĝo kiu supozeble estis la fondinto.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Roberto Drummond

**Roberto Francis DRUMMOND** (Ferros, la 21-a de decembro de 1939 - Belo Horizonte, la 21-a de junio de 2002) estis brazila ĵurnalisto kaj verkisto. Li partoprenis de la literaturstilo *"popa literaturo"*, karakterizata de proksimeco kun la ĉiutagaj vortoj kaj situacioj.

La verkisto loĝis kun sia familio en la urboj Guanhães, Araxá, Conceição do Mato Dentro kaj poste li transloĝis al minasa ĉefurbo Belo Horizonte. Tie, Roberto Drummond ekĵurnalistiĝis en la ĵurnalo *Folha de Minas*. Aĝanta 28 jarojn, li gvidis la revŭon *Alterosa*, fermita pro la Militista Periodo. Poste, li laboris en Rio de Janeiro kaj en 1966 li revenis al Belo Horizonte, kiam komencis verki pri sportoj kaj kronikoj.

La famo en la literaturo komencis kiam li eldonis sian unuan libron, *A morte de DJ em Paris* (portugallingva signifo: *La morto de DJ en Parizo*), verkita en 1971. Pro tio, li gajnis la Premion Jabuti. En la 1980-aj jaroj, Roberto Drummond komencis novan fazon en sia kariero, kiam li eldonis *Hitler manda lembranças* (portugallingva signifo: *Hitler sendas memoraĵojn*). Lia plej fama libro, tamen, estis *Hilda Furacão*, kiu estis adaptata por televida dramo.

Li mortiĝis pro kormalsano. En lia memorhonoro estis kreita busto en Belo Horizonte kaj Kultura Centro en Ferros.

## Libroj 
* *A morte de DJ em Paris* (1971)
* *O dia em que Ernest Hemingway morreu crucificado* (1978)
* *Sangue de Coca-Cola* (1981)
* *Quando fui morto em Cuba* (1982);
* *Hitler manda lembranças* (1984);
* *Ontem à noite era sexta-feira* (1988);
* *Hilda Furacão* (1991);
* *Inês é morta* (1993);
* *O homem que subornou a morte & Outras histórias* (1993);
* *Magalhães: navegando contra o vento* (1994);
* *O cheiro de Deus* (2001);
* *Dia de São Nunca à tarde* (postmorta eldono);
* *Os mortos não dançam valsa* (postmorta eldono);
* *O Estripador da Rua G* (postmorta eldono per la *Kultura Fondaĵo de Belo Horizonte*);
* *Uma Paixão em Preto e Branco* (postmorta eldono el plej bonaj kronikoj pri la futbala teamo *Clube Atlético Mineiro*).


Kategorio:Brazilaj verkistoj
Kategorio:Brazilaj ĵurnalistoj
Katedralo de Talin

240px|eta|dekstra|Katedralo de Talin
La** Katedralo de Talin** (armene Թալինի Կաթողիկե եկեղեցի) estas armena katedralo de la 7-a jarcento kiu troviĝas en la centrokcidenta urbeto Talin en la provinco Aragacotno, Armenio .

## Arkitekturo 
Katoghike-preĝejo de Talin sidas centre de la urba tombejo kaj regas la ĉirkaŭan pejzaĝon. Oni supozas, ke ĝi estis konstruita dum la fino de la 7-a jarcento surbaze de la tipa armena arkitektura stilo. La konstruaĵo nuntempe ruiniĝas, kie la kupolo kaj signifa parto de la okcidenta alo poste kolapsis. Estas dekduangula tamburo, kiu estas centre poziciigita super la strukturo. Du preĝĉambroj estas poziciigitaj apud kaj ĉe ambaŭ flankoj de la absido . Ĉiu ĉambro enhavas sekretan pasejon en la dua etaĝa nivelo, turnita al la direkto de la absido. La eta pasejo supozeble kondukas al malgrandaj ĉambroj supre.

La absido enhavas la restaĵojn de multaj portretoj de la apostoloj pentritaj kiel freskoj ĉirkaŭ la duonkupolo supre.

## Galerio 

Image:Talin Cathedral Side.JPG|Okcidenta fasado parte kolapsita
Image:Talin Cathedral Close.JPG|Proksima vido de la suda fasado
Image:Talin Cathedral Sundial.JPG|Sunhorloĝo en la ekstero de la tamburo
Image:Talin Cathedral Inscription.JPG|Surmura skribaĵo
Image:Talin chapel.jpg|Interno de la tamburo de la preĝejo Sankta Dipatrino.
Image:Church complex of Talin 04.JPG
Image:Talin cathedral 1.jpg
Image:Talin Cathedral - Armenia.JPG
Image:Talin S. Astvatsatsin Pillar.JPG|Piliero de la apuda preĝejo Sankta Dipatrino, en la tombejo de Talin.

## Referencoj 
Kategorio:Armena arkitekturo
Talin
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj finitaj en la 7-a jarcento
Karmravor

**Karmravor** (armene: Կարմրաւոր Եկեղեցի; signifante "ruĝeta" pro la koloro de ĝia kupolo) aŭ Surb Astvacacin (Sankta Dipatrino) estas armena preĝejo de la 7-a jarcento konstruita de la pastroj Gregorio kaj Manas. La preĝejo situas en la  nordorienta flanko de la urbo Aŝtarako en Aragacotno, Armenio.
 
Laŭ legendo, tri fratinoj vivis en Aŝtarako, ili tri enamiĝis al la sama viro, la princo Sargis. La du pli aĝaj fratinoj decidis sinmortigi sin favore de la plej juna. Unu portanta abrikot-koloran robon kaj la alia uzante ruĝan robon, ili ĵetis sin ĉe la gorĝo de monto. Kiam la plej juna fratino vidis tion, ŝi surmetis blankan robon kaj ankaŭ ĵetis sin en la gorĝo. Tial Sargis iĝis ermito kaj tri malgrandaj preĝejoj ekaperis ĉe la limo de la gorĝo, nomita laŭ la robkoloroj de la fratinoj.
 
Aliaj preĝejoj de simila stilo atribuitaj al la 6-a aŭ 7-a jarcento estas Sankta Marine de Artik, Lmbatavank, la katedralo de Talin kaj Surp Astvatsatsin de Voskepar.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Kategorio:Armena arto
1354 Botha

'*1354 *Botha''''' estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras Louis Botha, generalon kaj unuan ĉefministron de Unio de Sud-Afriko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1935
Preĝejo Sankta Sarkis de Covinar

eta|250ra|Preĝejo Sankta Sarkis
La **preĝejo Sankta Sarkis** (armene: սուրբ սարգիս եկեղեցի) estas armena preĝejo situanta sude de lago Sevan en la regiono Gegharkuniko, Armenio. La strukturo estis konstruita inter la 12-a kaj 13-a jarcentoj kaj sidas sude de la vilaĝo Covinar sur malgrandan montgorĝo. Ĝi ne havas kupolon, kaj la plata tegmento estas preskaŭ kovrita de herbo. La preĝejo estis supozeble "rekonstruita" en la 20-a jarcento, sed plej verŝajne la tegmento kaj masonaĵo ne estis tute riparita. Ĉirkaŭa Sankta Sarkis estas malgranda tombejo de mezepokaj tomboj, kaj tuj sub ĝi en la gorĝo estas fonto kaj kaverno.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Lmbatavank

**Lmbatavank** (; ankaŭ Surb Stepanos) estas preĝejo situanta sur sudokcidenta montoflanko de la urbo Artik en Ŝirako (Armenio). Ĝi estis konstruita en la 7-a jarcento kaj estis dediĉita al Sankta Stefano. 

maldekstre|eta|200px
Inter 1955-1956 la preĝejo estis parte rekonstruita. Elfosadoj okazis dum la 1960-aj jaroj por malplenigi antaŭan areon de la preĝejo kaj tie troviĝis tombejo el la Bronzepoko kun ŝtonoj kaj ĥaĉkaroj. Kelkaj el tiuj ĥaĉkaroj daŭre videblas sur la apogmuroj plej proksime al la preĝejo.

Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Armenio
Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Guy Reiss

**Guy REISS** (naskiĝis en 1904, mortis en 1964 je aĝo de 60 jaroj) estis franca astronomo.

Li laboris de 1931 al 1935 en la Observatorio de Alĝero, kie li malkovris 5 asteroidojn, kaj en la Observatorio de Nico.

Li ricevis en 1835, kune André Patry, la *Premion Damoiseau* de la Akademio de Parizo por la tutaĵo de siaj laboroj

La asteroido 1577 Reiss
(malkovrita de Louis Boyer) estis tiel nomata en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Guy Reiss

Kategorio:Francaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Hariĉavank

**Hariĉavank** aŭ **Monaĥejo de Hariĉ** () estas armena monaĥejo de la 7-a jarcento situanta proksime de la vilaĝo Hariĉ, en Ŝirako, Armenio. La vilaĝo troviĝas je 3 km sudoriente de la urbo Artik.

eta|maldekstre|250px
Hariĉavank estas konata kiel unu el la plej famaj monaĥaj centroj en Armenio kaj ĝi estis aparte fama pro sia lernejo pri manskribado kaj bildigado dum la mezepoko. Arkeologiaj elfosadoj de 1966 indikas ke Hariĉ ekzistas ekde la 2-a jarcento a.K., kaj estis unu el la plej konataj fortikaĵurboj en Armenio.

La plej malnova parto de tiu armena monaĥejo estas la preĝejo sankta Gregorio la Iluminanto. La fonda dato de la monaĥejo estas nekonata, sed verŝajne oni konstruis ĝin post la 7-a jarcento, kiam la preĝejo Sankta Gregorio estis starigita.

La katedralo de la Sankta Dipatrino dominas la monaĥan komplekson. Ĝi estis konstruita sub la ordonoj de Zakare Zakarian, ĉefkomandanto kaj princo kiu regis en Orienta Armenio en la 13-a jarcento kune kun sia frato Ivane Zakarian.

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Kategorio:Armena arto
Monaĥejo Vanevan

La **monaĥejo Vanevan** () estas armena monaĥejo situanta ĉe kanjono sude de la vilaĝo Arcvanist iomete sudoriente de lago Sevan en Gegharkunik, Armenio. Ĝi estis la ĉefpreĝejo de sankta Gregorio, konstruita en la jaro 903 fare de la princo Ŝapuh Bagratuni kaj lia fratino Mariam, gefratoj de la reĝo Smbat la 1-a. Ĝi estis renovigita kaj reestigita fare de la reĝo Gagik la 1-a de la Bagratida dinastio en la malfrua 10-a jarcento. Dum tiu restarigo ĉirkaŭa muro estis konstruita.

Malantaŭ la monaĥejo estas fonto kaj kaverno kiu kondukas eksteren al la pinto de la interkrutejo. Estas dirite ke ĝi foje estis utiligita kiel eskapa vojo de turkaj invadantoj. En la najbareco sude de Artsvanist estas frua tombejo kaj restaĵoj de preĝejo. Je tri kilometroj sude troviĝas la preĝejo Sankta Dipatrino de la 9-a kaj 10-a jarcentoj kaj Hnevank de la 10-a jarcento. Proksime ankaŭ estas la fortikaĵo Bruti Berd.

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Hnevank

**Hnevank** (; signifas "Malnova Monaĥejo") estas armena monaĥejo de la 7-a ĝis 12-a jarcentoj apartenanta al la Armena Apostola Eklezio, situanta proksime de vilaĝo Kurtan en la provincoLori, Armenio. La monaĥejo troviĝas sur monteto ene de kanjono, proksime de la loko kie la riveroj Ĝoraget kaj Gargar interliĝas.

eta|maldekstre|250px|Hnevank
La monaĥejo estis tute rekonstruita de la senjoro Smbat de la nobeldomo Orbeljan, branĉo de la Liparitidoj kiuj estis forpelitaj al Armenio en la malfrua 12-a jarcento el Kartvelio. Liparitidoj estis branĉo de la nobela familio Mamikonjan. Smbat estis la prapatro de armenaj princoj de Sjuniko. Kartvela surskribo ĉirkaŭ la tamburo atestas lian nomon. La monaĥejo havas gaviton kaj konstruaĵojn disigitajn ĉirkaŭ la ejo por la diversaj servoj.

La registaro de Armenio ĵus komencis renovigi la monaĥejon. La kolapsinta kupolo de ĉefpreĝejo estis tute reestigita.

Kategorio:Monaĥejoj de Armenio
Das Erste

La televida kanalo **Das Erste** (do "la unua") estas la unua publikjura televida kanalo en Germanio. Ĝi estas la ĉefa kanalo de la instanco ARD („**A**rbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen **R**undfunkanstalten der Bundesrepublik **D**eutschland“, en Esperanto "Laborkomunumo de la publikjuraj sendostacioj de Federacia Respubliko Germanio"), do federacia unuiĝo de la publikaj sendostacioj de la germaniaj regionoj - de la unuopaj federaciaj landoj respektive en iuj kazoj ligoj el pluraj landoj.

La kanalo eksendis la 25-an de decembro 1952, kaj dum naŭ jaroj estis la sola televida kanalo de la tiama okcidenta Germanio, ĝis en 1963 aldoniĝis dua kanalo, nomata ZDF ("dua germana televido"). La kanalo en 1952 eksendis en Hamburgo kaj de tiam havis programerojn el ĉiuj membraj regionaj sendostacioj. Ĝis la jaro 1996 ĝi nomiĝis "Deutsches Fernsehen" ("germana televido"), sed neformale ankaŭ ofte nomatis laŭ la instanco ARD; ekde 1996 havas sian nunan nomon. Nun la programeroj el la membraj regionaj sendostacioj teknike unuiĝas al kanala programo en Frankfurto ĉe Majno.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la kanalo *DasErste.de*
* retejo de la instanco *ARD.de*

Kategorio:Televidkanaloj en Germanio