open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Csaba Ecsedy

'*** [ĉaba eĉedi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ecsedy Csaba*' estis hungara etnografo, muzeologo, lingvisto, etnologo. Lia avo estis Antal Margittai.

 naskiĝis  en Munkács (Hungara reĝlando, nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 estis edukita en sia naskiĝurbo, sed en 1945 la familio translokiĝis al Budapeŝto pro alveno de la Ruĝa Armeo. Li maturiĝis en gimnazio en 1960, poste li akiris pedagogian-etnografian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1967, en la sekva jaro li doktoriĝis. Inter 1967–1979 li estis muzeologo en etnografia muzeo, kie li specialiĝis pri Afriko, sed ekde 1976 li ankaŭ prelegis en la universitato. En la 1970-aj jaroj li kolektis materialojn en Sudano kaj Ganao. Ekde 1979 li laboris en lingvistika instituto ĝismorte. Lia kandidatiĝo (CSc) estis akceptita jam postmorte en 1996. Li specialiĝis pri la antaŭkolonia periodo de Afriko. Li ricevis premion inter 1974.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A tradicionális állam sajátosságai Fekete-Afrikában.* (disertaĵo, 1968)
* *An Unknown People of The Sudan.* (1973)
* *Termelési viszonyok és tradicionális állam Fekete-Afrikában.* (disertaĵo, 1973)
* *Magyra László. – Teleki Sámuel. – Torday Emil.* (2 volumoj, 1978)
* *Hagyományos kultúra a mai Fekete-Afrikában.* (1985, angle post 2 jaroj)
* *A szudáni burun nyelv rendszeréről.* (1992)
* *Burun tanulmányok. Fejezetek egy szudáni törzs néprajzából.* (disertaĵo, 1994)
* *A díszítés, a zene és a tánc jelentése egy afrikai népnél. A szudáni burunok gondolkodásáról.* (2001)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Malinowski, Bronislaw: *Baloma.* (kuntradukisto, 1972)
* Garlake, Peter: *Afrikai királyságok.* (1988)
* Dahrendorf, Ralf: *A modern társadalmi konfliktus.* (1994)
* Josikava Eidzsi: *Muszasi. A szamuráj útja.* (4 volumoj, kuntradukisto, 1993–1995, 2-a eldono: 2006–2008).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj etnologoj
Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vacarisses

**Vacarisses** (, ) estas municipo de la komarko de Vallès Occidental en Provinco Barcelono, Aŭtonoma Komunumo de Hispanio Katalunio. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Vacarisses (stacidomo)
* Vacarisses-Torreblanca (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la Provinco Barcelono
Urtx-Alp (stacidomo)

**Urtx-Alp** () estas fervoja haltejo posedata de Adif situanta inter la municipoj de Alp kaj Fontanals de Cerdanya en la komarko Baixa Cerdanya. La stacidomo  apartenas al la linio - kie cirkulas trajnoj de la linio R3 de Rodalies de Catalunya.

## Vidu ankaŭ 
* Fontanals de Cerdanya
* Alp (Hispanio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fontanals de Cerdanya
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Instituto Ejnŝtejno de Matematiko

La **Instituto Ejnŝtejno de Matematiko** () estas centro por scienca esploro en matematiko ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo, fondita en 1925 samtempe la malfermo de la universitato . Ĝi estas konsiderata antaŭeniga esplora instituto, kaj la fakultato de la instituto inkluzivis ricevintojn de la Nobel-premio, Medalo Fields, Premio Wolf kaj Premio Israelo . 

Ekde 1963 la instituto eldonas la matematikan revuon *Israeli Mathematical Journal*. En 1969, la instituto malfermis komputikan fakon, kiu en 1992 iĝis sendependa Instituto de Komputika Scienco, kiu iĝis parto de la Benina Lernejo de Komputika kaj Inĝenierado.

## Historio 
Proksimume jaron antaŭ la oficiala malfermo de la Hebrea Universitato, usona filantropo Philip Wattenberg, donacis $190,000 ($3.2 milionoj en 2022) al la universitato por la malfermo de la Esplorinstituto laŭnome de la fizikisto Alberto Ejnŝtejno .  
Edmund Landau, matematikisto kaj specialisto pri nombroteorio, faris la unuan prelegon okaze de la malfermo de la instituto, kaj tiu estis la historie unua prelego pri matematiko donita en la moderna hebrea. Li ankaŭ estis nomumita la unua profesoro de la universitato pri matematiko kaj negocis la translokigon de la persona biblioteko de Felix Klein de Göttingen al Jerusalemo. La profesoro havis grandan rolon en establado de nova matematika biblioteko en Jerusalemo . 

Aliaj fruaj fakultataj membroj inkluzivis Binyamin Amirà, Abraham Fraenkel kaj Mikaelo Fekete . Kelkaj esploristoj alvenita ĉe la instituto fuĝante de Nazia Germanio, kiel Issai Schur kaj Otto Toeplitz . 

## Literaturo 
* Katz, Shaul (2004). "Berlin Roots Zionist Incarnation: The Ethos of Pure Mathematics and the Beginnings of the Einstein Institute of Mathematics at the Hebrew University of Jerusalem". *Science in Context*. Cambridge University Press (CUP). **17** (1–2): 199–234. doi:10.1017/s0269889704000092. ISSN 0269-8897.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Matematiko
Kategorio:Israelo
Kleraj virinoj

***Kleraj virinoj*** () estas komedio de Molière en kvin aktoj, verkita en versoj. Satiro pri akademia pretendo, ina edukado, kaj *préciosité* (la franca por preciozeco), ĝi estis unu el liaj plej popularaj komedioj kaj la lasta el liaj bonegaj teatraĵoj en versoj. Ĝi premieris ĉe la Théâtre du Palais-Royal la . La rolulo Trissotin, la ĉefa antagonisto, estas karikaturo de Charles Cotin, kontraŭulo de Nicolas Boileau kaj Molière, kiuj ambaŭ vidis lin kiel perfektan ekzemplon de pedanta akademiulo kaj mezbona skribaĉisto.

## Roluloj 
* Chrysale (Krizal), bonhava burĝo.
* Philaminte (Filaminta), edzino de Krizal.
* Armande (Armanda), filino de Krizal kaj Filaminta.
* Henriette (Henrieta), filino de Krizal kaj Filaminta.
* Ariste (Arist), frato de Krizal.
* Bélise (Beliza), fratino de Krizal.
* Clitandre (Klitandro), amanto de Henrieta.
* Trissotin (Trisoteno), beletristo.
* Vadius (Vadius), scienculo.
* Martine (Martina), kuiristino.
* L'Épine (Lepin), servisto de Krizal.
* Julien (Juliano), servisto de Vadius.
* Unu notario.

## Temo 
Du gejunuloj, Henriette kaj Clitandre, estas enamiĝintaj, sed por geedziĝi, ili devas venki malhelpon: la sintenon de la familio de Henriette. Ŝiaj prudentaj patro kaj onklo estas favoraj al la geedziĝo; sed bedaŭrinde ŝia patro estas sub la dependeco de sia edzino, Philaminte. Kaj Philaminte, apogita de la onklino kaj fratino de Henriette, deziras ke ŝi edziniĝu kun Trissotin, "akademiulo" kaj mezbona poeto kun altaj aspiroj, kiu tenas tiujn tri virinojn tute en sia povo. Ĉar ĉi tiuj tri sinjorinoj estas "kleraj"; ilia obsedo en la vivo estas lernado kaj kulturo de la plej pretenda speco, kaj Trissotin estas ilia speciala protektito kaj gasto de ilia literatura salono.

## Esperanta traduko 
* *Kleraj virinoj*, Molière, UFE, Parizo, 1992, tradukis H. Boucon.

## Referencoj 
Kategorio:Teatraĵoj de Molière
Fontanals de Cerdanya

**Fontanals de Cerdanya** estas hispana municipo en la komarko Baixa Cerdanya, en la provinco Ĝirono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi situas oriente de la komarko. Ĝi havas populacion de  loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Urtx-Alp (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la Provinco Ĝirono
Mário Augusto Teixeira de Freitas

**Mário Augusto Teixeira de Freitas** (naskiĝis la 31-an de marto 1890 en São Francisco do Conde, mortis la 22-a de februaro 1956 en Rio-de-Ĵanejro), estis brazila esperantisto, matematikisto, statistikisto kaj advokato.

Li diplomiĝis kun distingo ĉe la Juro-Kurso, en 1911, ĉe la Fakultato de Juraj kaj Sociaj Sciencoj de Rio-de-Ĵanejro. Li en 1934 estis fondanto kaj la unua ĝenerala sekretario de la Brazila Instituto pri Geografio kaj Statistiko, kiu, pro lia influo, publikigis multajn verkojn en Esperanto.

## Omaĝoj
Omaĝe al li ekzistas en Brazilo la urbo Teixeira de Freitas kaj la futebolteamo *Associação Atlética Portela Teixeira de Freitas*.

## Verkoj
**La Nova Eraro, la erao de tutmondeco kaj de Esperanto*. Rio de Janeiro, IBGE, 1948.
**Urbo Belo Horizonte*. Rio de Janeiro, IBGE, 1949.
**Por iu pli bona mondo*. Rio de Janeiro, IBGE, 1950.

### Recenzoj
Pri *Por iu pli bona mondo*

Kategorio:Brazilaj statistikistoj
Kategorio:Brazilaj matematikistoj
Miklós Baranyai

**Miklós Baranyai** [miklOŝ baranjai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Baranyai Miklós** estis hungara okulkuracisto, anestezisto, parlamentano.

 naskiĝis  en Gödöllő, li mortis  en Hatvan.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1953, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1959, baldaŭ okulkuracistan (1970) kaj oftalmologian (1974) diplomojn. Kiel studento li helpis al la vunditoj dum la hungara revolucio de 1956. Post la unua diplomo li kuracis en hospitalo, poste en vilaĝa kuracejo. Ekde 1966 li vivis en Hatvan kaj kuracis jaron en uzino, poste en hospitalo. En 1977 li estis levita ĉefkuracisto. Ekde 1988 pro agonio de la socialismo li ankaŭ politikadis, inter 1990 kaj 1994 li estis parlamenta deputito. Tamen li elfalis de la fenestro en 1990, poste li vivis plu en komato.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Látóélesség-vizsgálat optokinetikus nystagmus kiváltásával.* (1975)
* *Bosch és az emberi szem.* (1978)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj okulkuracistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj anestezistoj
István Kiss (algologo)

**István Kiss** [iŝtvAn kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kiss István** estis hungara botanikisto, algologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Pusztaföldvár, li mortis  en Szeged.
 
## Biografio 
 maturiĝis en agrikultura mezlernejo en Orosháza en 1929, poste li akiris pedagogian diplomon en altlernejo en Szeged en 1933, post 3 jaroj similan diplomon en Pedagogia Altlernejo de Szeged, en 1939 filozofian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József. En la lernojaro 1935 li estis asistanto en Szeged, poste li instruis laŭvice en Kőszeg, Léva kaj Pápa, poste li estis katedrestro inter 1949–1976 en Pedagogia Altlernejo de Szeged. Tamen en 1944 li estis soldato, inter 1945–1948 militkaptito. Inter 1952–1972 li estis ankaŭ inspektoro pri medioprotektado. Li kandidatiĝis (CSc) en 1959 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 1976 li pensiuliĝis, tamen poste li prelegis en la altlernejo. Li edziĝis en 1942, lia edzino naskis dufoje. Li ricevis premiojn en 1951 kaj 1973.

Lia esplora kampo estis la algoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Békés vármegye szikes vizeinek mikrovegetatioja.* (disertaĵo, 1938)
* *Bioklimatológiai megfigyelések az Eudorina elegans vízvirágzásában.* (1942)
* *Alkati és fejlődéstörténeti vizsgálatok a Phacus genusban.* (1950)
* *A Balatonból 1934-ben leírt vízvirágzás meteorobiológiai elemzése.* (1957)
* *Alkalmazott növénytan.* I–II. köt. Főisk. jegyz. (2 volumoj, studenta lernolibro, 1962)
* *Magyarország szikes tavainak áttekintése szikes tájcsoportok szerint.* (1976)
* *Növényszervezettan és növényélettan.* (lia ĉefverko, 1981, 5a eldono: 1991)
* *The Development of Striking Algal Mass Productions at the Alpár Basin Region of Tisza Valley.* (1985)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj algologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Israela Instituto por Biologia Esploro

La **Instituto por Biologia Esploro de Israelo** (**IBEI**, , ; akronimo **IIBR**), estas ŝtatinstituto en Nes Ciona, Israelo, kiu faras esploradon en la kampoj de biologio, farmacia kemio kaj mediaj sciencoj. Ĝi estis establita en 1952 kaj funkciigas sub la oficejo de la israela ĉefministro .  

La instalaĵo situas en Nes Ciona, proksimume 20 km sude de Tel-Avivo. Estas ĉirkaŭ 370 dungitoj, inkluzive de 160 sciencistoj kaj 170 teknikistoj. Sponsoroj inkludas agentejojn de Usono, Germanio kaj la MOS. 

Ĝi estas ĝenerale kredita esti okupita en la fabrikado de biologiaj kaj kemiaj armiloj . Israelo ne subskribis la Konvencion pri Biologiaj Armiloj, kaj subskribis sed ne ratifikis la Konvencion pri Kemiaj Armiloj. 

## Historio 
Kiam El Al flugo numero 1862 kraŝis en Amsterdamo la 4-an de oktobro 1992, la instituto ankaŭ havis 240 kilogramojn da la kemia dimetilmetilfosfonato, kiu povas esti uzata, interalie, kiel komenca materialo por la nerva agento sarino . 

Interalie, la IBEI respondecas pri la disvolviĝo kaj klinika testado de vakcino kontraŭ KOVIM-19 nomita BriLife (IIBR-100), kunlaborante kun Malsanulejo Hadassah en Jerusalemo. Fazo 2 de la klinikaj provoj de la israela vakcino estas atendita esti finita antaŭ frua majo 2021. La plano estas fari la Fazon 3-provo en Argentino, kiu postulus 24,000 ĝis 30,000 volontulojn . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Israela Instituto por Biologia Esploro  - oficiala retejo
* Nes Ziyyona - GlobalSecurity.org
* Israelo Biologiaj Servoj - Atoma Minaca Iniciato, informo pri IIBR-a fondanta
* israela WMD - la Armiloj de Israelo de Amasa Detruo, ZNet, 11a de oktobro, 2002
* LSRI jara raporto, 2000 (en la hebrea)

Kategorio:Esploraj institutoj pri biologio
Kategorio:Israelo
(5-Metila-2-furanila)metanotiolo

**(5-Metila-2-furanila)metanotiolo** aŭ **(2-furanila-5-metila)metanotiolo** estas organika kombinaĵo rezultanta per reduktado de **5-metila-furfuralo** kaj **sulfida acido** en ĉeesto de hidrogeno. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. (5-Metila-2-furanila)metanotiolo posedas 6 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. (5-Metila-2-furanila)metanotiolo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **(5-metila-2-furanila)metanotiolo** per reduktado de **5-metila-2-furfuralo** kaj **sulfida acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **(5-metila-2-furanila)metanotiolo** per traktado de **5-metila-2-furanilmetanolo** kaj **sulfida acido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **(5-metila-2-furanila)metanotiolo** per traktado de **5-kloro-2-furanila-metanotiolo** kaj **metano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **(5-metila-2-furanila)metanotiolo** per traktado de **2-klorometila-5-metilfurano** kaj **sulfida acido**:

## Vidu ankaŭ
* Tiolo

## Referencoj 
Kategorio:Tioloj
Sinagogo de Barcs

La **sinagogo** en Barcs estas neuzita konstruaĵo de la urbo.

## Historio 
De la 1860-aj jaroj la judaj loĝantoj de Barcs festis siajn feriojn en najbara Virovitica, ĉar mankis preĝdomo loke. Ekde 1883 oni luis domon, kie estis establitaj judaj bazlernejo kaj preĝhalo. En 1892 la domo estis donacita al la juda grupo. Post jaroj domo de la kapacito ne sufiĉis, tial lernejo en 1895, impona sinagogo post 4 jaroj estis konstruita. La prototipo de la sinagogo estis la sinagogo de Leopoldstadt. Ĝi estis uzata laŭkutime ĝis la holokaŭsto, poste la konstruaĵo estis prirabita, eĉ la mondomilito faris difektojn. Pli poste ĝi estis forlasita. En 1967 la loka komerca kooperativo aĉetis kaj establis ĝin al vendejo pri mebloj. Post jardekoj la konstruaĵo - inda je pli bona sorto - estis denove neuzita kaj malplena. Ĉirkaŭ 2016 la urbo aĉetis la iaman sinagogon.

## Konstruaĵo (laŭ origina stato) 
La sinagogo situis en korto laŭ strato. La fasado estas simetria, meze estis la ĉefenirejo. La tabeloj de Moseo, kiuj staris sur supro de la fasado, post la neuzado estis metitaj en la judan tombejon.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* informoj kun foto 

Barcs
Kategorio:Barcs
Radarinstalaĵo Dimona

La **Radarinstalaĵo Dimona** () estas aerspaca gvatinstalaĵo en la Negeva Dezerto, proksime de la urbo Dimona, Israelo, sed, posedita kaj funkciita de Usono .

La instalaĵo estas celita averti Israelon pri misilatakoj de Irano. Ĝi konsistas el du 400 metrojn altaj turoj, kies konstruado komenciĝis fine de 2008. La turoj laŭdire estas la plej altaj strukturoj en Israelo kaj ankaŭ la plej altaj radaraj gvatturoj en la mondo .

## Referencoj 
Kategorio:Militaj fortoj de Israelo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Radaro
Kategorio:Negevo
Sils (Hispanio)

**Sils** estas hispana municipo en la komarko Selva, en la provinco Ĝirono, Katalunio, situanta en areo plejparte okupita de la antikva Lago Sils, drenita en la 19-a jarcento. Ĝi havas populacion de  loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Sils (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la Provinco Ĝirono
Sils (stacidomo)

**Sils** () estas fervoja stacio situanta en la hispana komunumo Sils, en la provinco Ĝirono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas ampleksajn servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Sils, Bahnhof.JPG|Ekstero
Sils, Fußgängerbrücke über die Eisenbahn.JPG|Ponteto
Estació Sils 01 2019.jpg|Trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Sils (Hispanio)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sils (Hispanio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Nuklea Esplorcentro Soreq

La **Nuklea Esplorcentro Soreq** (, mallongigite **Sorek**) estas israela esplorinstituto situanta proksime de la kibuco Palmachim kaj la urbo Javne ĉe la rivero Sorek. Ĝi estas unu el la du nukleaj esplorinstitutoj en Israelo. Esplorado kaj evoluo por civilaj celoj estas aranĝitaj en tiu ĉi centro.

Kontraste al la dua instituto, la Nuklea Esplorcentro - Negev, tiu ĉi instituto estas sub la inspektado de la Internacia Atomenergia Agentejo .

## Priskribo 
maldekstre|eta|225x225ra|Poŝtmarko prezentanta la atoman esploran centron Soreq, 1960
Konstrulaboroj de la atoma esplorcentro komenciĝis en 1958. La reaktoro estis funkciigita en 1960. Tio estis 5 MW malpeza akvoreaktoro kiu estis liverita fare de Usono en la 1950-aj jaroj kiel parto de la programo  *Atoms for Peace* kaj ne estis taŭga por la produktado de nukleaj armiloj .

Ekzistas ankaŭ 10 MeV protonciklotrono kaj 40 MeV linia akcelilo.

Jam la 1970-aj jaroj, la atomesplorcentro deturnis sin de pura nuklea esplorado kaj dediĉis sin al aliaj interfakaj areoj de fiziko, medicino, astronaŭtiko, nuklea sekureco, atmosfera esplorado kaj nuklea medicino. 

La instituto estas aligita kun la Israela Atomenergia Komisiono (IAEC) 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nuklea Esplorcentro Negev

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Soreq Atoma Esplora Centro (SNRC), NTI
* La Radiologia Akcidento en Soreq, Internacia Atoma Energio Agentejo, majo 1993

Kategorio:Konstruaĵoj en Israelo
Kategorio:Nukleaj reakciujoj
Javne

**Yavneh** (‎) estas urbo en la Centra Distrikto de Israelo, 24 km sude de Tel-Avivo kaj kelkajn kilometrojn de la marbordo .

Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

Javne estas menciita en la Biblio kaj aliaj antikvaj tekstoj . Post la falo de Jerusalemo en 70 p.K Javne iĝis la centro de la religia reorientiĝo el kiu rabena judismo formiĝis .  Do estas kredite ke la unua versio de la Tanaĥo, redaktita kiel estas kanata nuntempe, venis de ĉi tie.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Urboj de Israelo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Instituto Stephen Roth

La **Instituto Stephen Roth**, plennomata **Instituto Stephen Roth por la Studo de Nuntempa Antisemitismo kaj Rasismo** (, ) estas, kiel diras ĝia plena nomo, esplorinstituto por la studo de nuntempa antisemitismo kaj rasismo de Universitato de Tel-Avivo en Israelo . 

Ĝi kolektas kaj disponigas informojn pri manifestiĝoj kaj teorioj de antisemitismo kaj rasismo. La ĉefa agado de la instituto estas la socia kaj politika ekspluato de tiuj fenomenoj en la periodo post la fino de la Dua Mondmilito kaj la influo de la historia fono sur ili. Ĝi ankaŭ servas kiel informrimedo, forumo por scienca diskuto, kaj scienca fundamento por promocio de esplorado pri temoj ligitaj al antisemitaj kaj rasismaj teorioj kaj manifestiĝoj. 

La Instituto estas loĝigita en la Fakultato de Filozofia en Tel-Aviva Universitato kaj estas aligita kun la Wiener Biblioteko por Nazismaj kaj Holokaŭsto-Studoj en Tel-Avivo, kiu enhavas unu el la plej riĉaj kolektoj en la mondo de dokumentoj ligitaj al faŝismaj kaj antisemitaj registaroj kaj movadoj.

La instituto estas malfermita al vizitantoj kaj konservas kunlaborojn kun eksterlandaj universitatoj kaj esplorinstitutoj.

## Agado 
* La prizorgado de aŭtoritata kaj libere alirebla datumbazo por la tutmonda registrado de antisemitaj okazaĵoj.
* La organizo de akademiaj konferencoj por prezenti esplorraportojn kaj diskuti individuajn temojn - kaj sendepende kaj kunlabore kun eksterlandaj universitatoj.
* La publikigo de ĉiujara superrigardo de antisemitaj okazaĵoj kaj tendencoj ĉirkaŭ la mondo.
* La publikigo de temo-rilataj detalaj studoj.
* La efektivigo de respondaj esplorprojektoj per interfaka kunlaboro kun aliaj institutoj en la universitato.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* **Hejmpaĝo**
* "Roth Instituta Informilo 2018"
* "Roth Instituta Informilo 2017"
* "Roth Instituta Informilo 2016"

Kategorio:Religio kaj politiko
Kategorio:Socia scienco
Kategorio:Antisemitismo
Kategorio:Kontraŭfaŝismaj organizaĵoj
Lysá nad Labem

**Lysá nad Labem** () estas urbo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta en fekunda malaltebenaĵo apud rivero Elbo proksimume 14 kilometrojn okcidente de Nymburk. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1291.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo
La urbo dividiĝas en partojn, el kiuj la propra Lysá nad Labem kaj Litol havas siajn katastron kaj Dvorce kaj Byšičky situas en la katastro Lysá nad Labem. La partoj plu dividiĝas en bazajn setlejunuojn. La bazaj setlejunuoj Na Kačíně kaj U dvorecké silnice estas konsisto de du partoj de la municipo:

## Memorindaĵoj
Kastela areo:
* Kastelo Lysá
* Kastela parko
* Eksa monaĥejo de nudpiedaj aŭgustinianoj de sankta Johano Nepomuka

Urbanaj domoj kaj vilaoj:
* Vilao de Benies
* Urbana domo n-ro 319
* Urbana domo n-ro 177
* Naskodomo de profesoro MUDr. Rudolf Jedlička
* Urbodomo

Statuoj:
* Multe da statuoj

Teknikaj memorindaĵoj:
* Gustav Wantoch, fabriko por vinagroj kaj likvoroj
* Litola ponto
* Detruita bierfarejo de Jan Slunečko
* Detruita socia kamparana sukerfarejo (Litol)

## Signifaj personecoj 
* Matyáš Bernard Braun (24. 2. 1684 Sautens ĉe Innsbruck – 15. 2. 1738 Prago), aŭstra skulptisto kaj ĉizisto, laboranta por grafo František Antonín Špork.
* Bedřich Hrozný (6. 5. 1879 Lysá nad Labem – 12. 12. 1952 Prago), ĉeĥa lingvisto, orientalisto, kiu deĉifris la hititan lingvon kaj metis fundamentojn de fako hititologio.
* František Antonín Špork (9. 3. 1662 Lysá nad Labem – 30. 3. 1738 Lysá nad Labem), ĉeĥa nobelo, signifa mecenato de arto, al kiu Lysá dankemas por vico da barokaj memorindaĵoj.

## Pluaj fotoj 

Zamek v Lyse nad Labem.jpg|Kastelo Lysá nad Labem
Kostel sv. Jana Křtitele (Lysá nad Labem).jpg|Preĝejo de sankta Johano Baptisto
Klášter (Lysá nad Labem).jpg|Eksa monaĥejo de nudpiedaj aŭgustinianoj de sankta Johano Nepomuka
Lysá nad Labem muzeum B. Hrozného.jpg|Muzeo de Bedřich Hrozný
Litolska vila.jpg|Vilao de Benies
Radnice (Lysá nad Labem), Husovo nám. 1, Lysá nad Labem.JPG|Urbodomo
Lysa nad Labem stary farni kostel 3.JPG|Bazoj de pereinta preĝejo de sankta Johano Baptisto 
Lysá nad Labem Castle Park (36).jpg|Statuoj sur teraso ĉe orienta alo de la kastelo


Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Urboj en distrikto Nymburk
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Jizera tabulo
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
Montblanc

eta|Montblanc
eta|Montblanc
**Montblanc** (, ) estas hispana municipo kaj urbo en la provinco Taragono, en la aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĉefurbo de la komarko Conca de Barberà, ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023). Ĝi havas la titolon de duka urbo kaj ĝia malnova urbo estis deklarita histori-arta loko.

## Vidu ankaŭ 
* Montblanc (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Montblanc (stacidomo)

**Montblanc** (, ) estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Taragono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

Estació Montblanc 4.jpg|Kovrita kajo
Estació Montblanc 3.jpg|Kajoj kaj trakoj
Estació de Montblanc 1.JPG|Nomo

## Vidu ankaŭ 
* Montblanc

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Montblanc
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Zoltán Bárdosi

**Zoltán Bárdosi** [bArdoŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bárdosi Zoltán** estis hungara kirurgo, anestezisto.

 naskiĝis  en Szolnok, li mortis  en Budapeŝto.
   
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Gyöngyös en 1952, poste li studis 2 jarojn en Medicina Universitato de Debrecen, fine li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1958. Li kompletigis la diplomon per kirurgio en 1962, per anestezio post 4 jaroj. Post la unua diplomo li estis praktikanto en la kliniko en Budapeŝto, inter 1961–1974 asistanto, inter (1974–1985) lektoro. En hospitalo li estis altigita ĉefkuracisto en 1985, en la sekva jaro li kandidatiĝis (CSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1966, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1969 kaj 1971.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Összefüggések a gyomorrák kórelőzményének időtartama, a műtéti radikalitás és a túlélés között.* (kunaŭtoro, 1964)
* *A fej általános sebészeti szempontból jelentősebb betegségei.* (studenta lernolibro, 1977)
* *A műtét közbeni vérnyomás-változások és az általános érzéstelenítés összefüggései.* (disertaĵo, 1985).

## Fontoj 
* biografio hungare
* mencio dufoje 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj anestezistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bell-lloc d'Urgell

'''Bell-lloc d'Urgell''' (, ) estas hispana komunumo apartenanta al la provinco Ilerdo, en la kataluna komarko Pla d'Urgell, situanta en la sudokcidenta parto de ĝi, ĉe la limo kun tiu de Segrià. Ĝi havas populacion de  loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Bell-lloc d'Urgell (stacidomo)

## Eksteraj ligilioj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la provinco Ilerdo
Bříství

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Nymburk. Pri domaro en distrikto Kolín temas artikolo Bříství (Křečhoř).*
:*Eble vi serĉas: Obříství.*

**Bříství** (, inter la jaroj 1939–1945 *Ulmenau*) estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk ĉe samnomata deveturejo el aŭtostrado D11 troviĝanta proksimume 7&nbsp;km norde de urbo Český Brod. Ĝi havas  (). Bříství estas historia mezepoka vilaĝo kun devena konstruareo lokigita laŭlonge laŭ ĉefaj ĉefaj veturejoj. Tradician konsiston de domoj rompas kaj konstruaĵoj de urba karaktero kaj setlejkaĉo sur ĝiaj randoj.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Trovo de sankta Kruco
* Pordego de bieno n-ro 7
* Pordego de bieno n-ro 26
* Muelejo de Bendl – Ĉasarbaro n-ro 36

## Pluaj fotoj 

Kostel v Bristvi2.jpg|Preĝejo de Trovo de sankta Kruco
Schody na hrbitov v Briství.jpg|Ŝtupoj al tombejo ĉe la preĝejo de Trovo de sankta Kruco

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
István Harkányi

**István Harkányi** [iŝtvAn harkAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Harkányi István Pál** estis hungara kirurgo, anestezisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1930, poste li akiris medicinan diplomon en 1937 en Universitato de Sieno. Post la diplomo li laboris jaron en hospitalo de Groseto. Hejmenveninta li estis praktikanto en hospitalo de Kaposvár, sed en 1943 li estis trudlaboristo, en la sekva jaro deportito pro sia judeco. Inter 1945-1951 li laboris en pluraj malsanulejoj en Budapeŝto, inter 1951–1954 li estis asistanto, inter 1954–1959 lektoro, inter 1959–1977 docento en universitata kliniko. Intertempe li kompletigis sian diplomon kun kirurgio en 1949, kun anestezio post jardeko. Li kandidatiĝis (CSc) en 1974 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Dufoje li edziĝis en 1939 kaj 1949. Li ricevis premiojn inter 1951-1982.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Felszerelés korszerű vércsoportmeghatározáshoz*. (1950)
* *Az anaesthesiologia, mint tudomány*. (1958)
* *Steroid-készítmény alkalmazása az anaesthesiológiában*. (kunaŭtoro, 1965)
* *A császármetszés érzéstelenítésének új módszere. Ezer klinikai eset ismertetése és értékelése*. (disertaĵo, 1970)
* *Leonardo da Vinci és a kortárs orvosok*. (1988)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj anestezistoj
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Universitato de Brajtono

La **Universitato de Brajtono** () estas angla universitato. Proksimume 18,000 studentoj studas ĉe la lokoj en Brajtono kaj Eastbourne. La 2,400-dungitaro de la universitato estas gvidita fare de vicrektoro Debra Humphris.

## Historio 
La universitato, fondita en 1992, vidas sin en tradicioj de la mezo de la 19-a jarcento. La artlernejo estis fondita en januaro 1859 en la kuirejo de la Reĝa Pavilono () kaj nun estas la plej malnova parto de la nuna universitato .

## Organizo 
La universitato plejparte ofertas profesiajn aplikatajn edukprogramojn . Trejnado estas ofertita en programoj en farmacio, inĝenieristiko, ekologio, komputiko, matematiko, arkitekturo, geologio, flegado, instruado, sportscienco, ĵurnalismo, kriminologio kaj komerca administrado .

Entute, ĝi havas ĉirkaŭ 18,000 studentojn kaj 2,400 dungitojn.

La universitato estas dividita en:
* Lernejo de Aplikataj Sciencoj
* Lernejo de Arkitekturo, Teknologio kaj Inĝenieristiko
* Lernejo de Arto kaj Amaskomunikilaro
* Lernejo de Komerco kaj Juro
* Lernejo de Edukado
* Lernejo de Homeco kaj Sociaj Sciencoj
* Lernejo de Sporto kaj Sansciencoj
* Brighton Doctoral College
* Brajtono kaj Sussex Medicina Fakultato (kun Universitato de Sussex )
* Brighton Student Skills Hub (preparaj lingvokursoj)

## Rangigoj 
La QS Mondaj Universitataj Rangotabeloj vicigas la universitaton ene de la supro 100 internacie por Arto kaj Desegno .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Brighton
* Studenta Unio 

Kategorio:Universitatoj en Anglio
Mihály Boros

**Mihály Boros** [mihAj boroŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Boros Mihály** estis hungara kirurgo, anestezisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Szeged.
  
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Szeged en 1953, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato Albert Szent-Györgyi en 1959. Li kompletigis sian diplomon per kirurgio (1964) kaj anestezio (1968). Jam ekde 1957 li estis praktikanto en la universitata instituto, post la diplomo en la kliniko, poste li estis asistanto (1961–1969), lektoro (1969–1974), docento (1974–1983), profesoro kaj institutestro (1983–1986). Li estis partoprenanto de Intertempe en 1963 li studvojaĝis en Britio, en 1972 en Usono. Li estis la unua en Szeged, kiu faris malferman korkirurgion sub anestezo. Li kandidatiĝis (CSc) en 1971, li doktoriĝis (DSc) en 1985 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1959 kaj 1963. Li ricevis premiojn en 1969 és 1979.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vér fibrinogénszintje és értékelése a sebészi tüdőmegbetegedésekben, különös tekintettel a bronchuscarcinomára.* (kunaŭtoro, 1961)
* *A fibrinolysis és a fibrinolysisen alapuló vérzések a sebészetben.* (disertaĵo, 1970)
* *Újraélesztés.* (studenta lernolibro, 1979, 1982, 1988)
* *A neurolept anaesthesia farmakodinámiás és kísérletes vizsgálata, klinikai alkalmazása.* (disertaĵo, 1984)

## Memorigiloj 
* en la kliniko kalkŝtona memortabulo (2001)
* stipendio fondita en 2007

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj anestezistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
La mokindaj preciozulinoj

***La mokindaj preciozulinoj*** () estas unuakta satiro de Molière en prozo. Ĝi celas la preciozulinojn, la spritegajn sinjorinojn, kiuj indulgis sin en viglajn konversaciojn, vortludojn kaj, unuvorte, *préciosité* (preciozeco). Ĝi estis adaptita en lirikan komedion kaj filmon.

## Roluloj 
* La Grange — unu el la malakceptitaj svatantoj
* Du Croisy — la alia malakceptita svatanto
* Gorgibus — bona burĝo
* Magdelon — filino de Gorgibus kaj unu el la *mokindaj preciozulinoj*
* Cathos — nevino de Gorgibus kaj la alia el la *mokindaj preciozulinoj* 
* Marotte — servistino de la *mokindaj preciozulinoj* 
* Almanzor — lakeo de la *mokindaj preciozulinoj*
* "Marquis" de Mascarille — la ĉambristo de La Grange
* "Vicomte" de Jodelet — la ĉambristo de Du Croisy
* Du portistoj de portseĝo
* Najbaroj

## Temo 
Magdelon kaj Cathos estas la aspirantaj preciozulinoj, du junaj virinoj el la provincoj kiuj venis al Parizo serĉante amon kaj spritajn vortludojn.

Gorgibus, la patro de Magdelon kaj onklo de Cathos, decidas ke ili devus edziniĝi kun paro da elstare elekteblaj junaj viroj sed la du virinoj trovas la virojn nerafinitaj kaj ridindigas ilin. La viroj ĵuras venĝi kontraŭ la preciozulinoj.

Sur scenejon venas Mascarille, juna viro kiu ŝajnigas esti sofistika viro de la mondo. Magdelon enamiĝas al li. Denove sur la scenejon venas alia juna viro, Jodelet, al kiu Cathos enamiĝas.

Estas rivelite ke tiuj du viroj, Mascarille kaj Jodelet, estas trompantoj kies realaj identecoj estas kiel ĉambristoj de la unuaj du viroj kiuj estis malestimitaj kaj malaprobitaj.

Kiam la kurteno falas, Gorgibus kaj la preciozulinoj estas hontaj pro falo en la insidon. En la provincoj, la parizaj pretendoj de la fraŭlinoj altiris mokon, dum en Parizo, ilia ŝvelinta provinca naiveco kaj memestimo montriĝis ridindaj.

## Esperanta traduko 
* *Mokindaj preciozulinoj, La*, Molière, IEI, Hago, 1958, tradukis A. Ribot.

## Referencoj 
Kategorio:Teatraĵoj de Molière
Christine Marie Berkhout

**Christine Marie Berkhout** (naskiĝis la 13-an de julio 1893 en Malang, nuna Indonezio, mortis la 18 novembro 1932) estis nederlanda esploristino, biologo, botanikisto kaj mikologo (fungosciencisto). Ŝi priskribis la genron *Candida* en sia doktoriga disertacio por la Universitato de Utrecht en Nederlando en 1923. Ĉi tiu evento estis poste priskribita kiel "la komenco de la racia sistematiko de la potenciale malsanigaj gistoj".

Kategorio:Nederlandaj sciencistoj
Une saison en enfer

***Une saison en enfer*** ("Sezono en infero") estas kolekto de prozpoemoj de Arthur Rimbaud, publikigita liapage en oktobro 1873 ĉe *Alliance typographique* (M.-J. Poot kaj kompanio), 37 rue aux Choux, en Bruselo (Belgio).

Ĝi estas la nura verko publikigita de Rimbaud persone kaj eĉ, pro la malampleksa disvastigo de lia verkaro kaj posta abandono de literaturo, oni supozas, ke li verkis ĝin por si mem. Li turnis sin al angla presisto por publikigi cent ekzemplerojn de kiuj li disdonis ĉirkaŭ ses inter amikoj (inter kiuj Verlaine) kaj la cetero restis en la kelo de la eldonejo, kie trovis ĝin komence de la 20-a jarcento franca kritikisto. 

## Enhavo 
* «Jadis, si je me souviens bien...»
* *Mauvais sang*
* ''Nuit de l'Enfer*
* *Délires'' I
** Vierge folle. L'époux infernal
* *Délires* II
** Alchimie du verbe
* ''L'impossible*
* *L'éclair*
* *Matin*
* *Adieu*

Kritikistoj kutime asertas, ke la halucina tono de la tekstoj rilatas al konsumado de haŝiŝo kaj eĉ de opio. Estas forta kontrasto inter la halucina nivelo de la dua ĉapitro, nome *Mauvais sang* (Malbona sango), kaj ajna poemo de Rimbaud, eĉ en tiuj derivitaj de la haŝiŝkonsumado. La tria ĉapitro, nome *Nuit de l'Enfer* (Infera nokto), montras pli rafinitan sentemon. La du partoj de la kvara ĉapitro celas personajn kaj profesiajn konfesojn. Finfine (estante nur 19-jaraĝa), Rimbaud ekpensas pri estonteco; la enkonduka ĉapitro kongruas tiukadre.

## Eldonoj
* Claude Jeancolas, *Rimbaud. L'Œuvre intégrale manuscrite*, 2 vol., Éditions Textuel, 2004, (ISBN 9782845971165), en 1 vol. en 2012 (ISBN 978-2-84597-447-0). 
* Pierre Brunel, *Rimbaud: Une saison en enfer*, Paris, José Corti, 1987.
* Yoshikazu Nakaji, *Combat spirituel ou immense dérision? Essai d'analyse textuelle d'"Une saison en enfer"*, Paris, José Corti, 1987.
* Yann Frémy, *"Te voilà, c'est la force". Essai sur "Une saison en enfer"*, Paris, Classiques Garnier, 2009.
* Yann Frémy (dir.), *Résistances d'"Une saison en enfer"*, Paris, Classiques Garnier, 2010.
* Yann Frémy (dir.), *Enigmes d'"Une saison en enfer"'', Revue des Sciences Humaines, n° 313, 1/2014.

* 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1873
Kategorio:Novelaroj
Kategorio:Franclingva literaturo
Kategorio:Poezio
Muzeo Rimbaud

La **Muzeo Arthur-Rimbaud** estas dediĉita al la poeto Arthur Rimbaud, en sia naskurbo Charleville-Mézières. Ĝi estas instalita en historia monumento de Charleville, nome iama muelejo situa borde de la rivero Mozo. 

## Historio
La kreado de municipa kolekto ligita al Arthur Rimbaud startis en 1927 per la heredo de kelkaj objektoj fare de parenco de la poeto, nome profesoro A. Gilbert. Tiam temis nur pri aparta fako ĉe la muzeo de Charleville, tiam en iama kapelo Sacré-Cœur (nune ĉe "rue du musée"). La fina demarŝo estas la kreado de muzeo Rimbaud en 1954, simbola dato de la centjariĝo de la naskiĝo de la poeto, pere de donaco de kolekto de Henri Matarasso, librovendisto, granda kolektisto kaj pasiulo de Rimbaud. Li ekzemple posedis originan eldonon de "Une saison en enfer", la valizon kiun Rimbaud kunportis el Afriko, same kiel leterojn. 

## Bildoj

Dosiero:Grenier Musée Rimbeau 04046.JPG|*Grenier*.
Dosiero:Musee-Rimbaud-Reveries.jpg|*Rêveries*.
Dosiero:Musee-Rimbaud-Revolutions.jpg|*Révolutions*.
Dosiero:Musee-Rimbaud-manuscrits.jpg|*Manuscrits*.
Dosiero:Musee-Rimabud-Afrique.jpg|''Vers l'Afrique''.

## Portempaj ekspozicioj 
alt=|eta|dekstre|Flanko de la muzeo.
* 2016 : «Alfred Ilg, un Suisse en Abyssinie»
* 2017 : «Isabelle, de l'ombre à la lumière»
* 2018 : «Rimbaud, Verlaine, parallèlement»
* 2019 : «Rimbaud photographe»

## Bibliografio
* Yanny Hureaux, Un Ardennais nommé Rimbaud, La Nuée bleue/L'Ardennais, 2003 
* Patrick Le Chanu, Christophe Mahy et al., Invitation aux musées en Champagne-Ardenne, Bouvellemont, Éditions Terres noires, 2014 (ISBN 9782915148657, OCLC 902792190) 
* Le Musée Arthur Rimbaud, le Musée de l'Ardenne : Charleville-Mézières, Issy-les-Moulineaux, "Beaux-arts" éditions, 33 p. (ISBN 979-10-204-0333-9, OCLC 1007536153)  

## Referencoj 
* 
Kategorio:Muzeoj en Francio
Pátek

:*Estas ankaŭ Páteček.*

**Pátek** estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 4&nbsp;km nordoriente de urbo Poděbrady. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1345.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Muelejo de Lazar – n-ro 47 

## Pluaj fotoj 

Obec Pátek (2018) 05.jpg|Municipo Pátek
Bus shelter Pátek, Středočeský, Czech Republic.JPG|Aŭtobusas haltejo en municipo Pátek
Obec Pátek (2018) 02.jpg|Municipo Pátek

Kategorio:Municipoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Nymburk
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Castellnou de Seana

**Castellnou de Seana** estas komunumo en Katalunio, Hispanio. Ĝi apartenas al la provinco Ilerdo, en la komarko Pla d'Urgell, situanta en la orienta parto de ĝi, ĉe la limo kun tiu de Urgel kaj akvumata de la kanalo Urgel. Ĝi havas populacion de  loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Castellnou de Seana (stacidomo)

## Eksterajligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la provinco Ilerdo
Castellnou de Seana (stacidomo)

**Castellnou de Seana** () estas fervoja haltejo situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Ilerdo, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco.

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Castellnou de Seana

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Castellnou de Seana
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Charles-Philippe Robin

**Charles-Philippe Robin** (naskita la 4-an de junio 1821, mortinta la 6-an de oktobro 1885) estis franca anatomo, biologo kaj histologo naskita en Jasseron, departemento Ain, Francio.

Li studis medicinon en Parizo, kaj dum ankoraŭ studento faris sciencan vojaĝon kun *Hermann Lebert* al Normandio kaj la Kanalinsuloj, kie ili kolektis specimenojn por la historia anatomia muzeo *Orfila* de la universitato de Parizo. En 1846 li ricevis sian medicinan doktorecon, kaj en malsamaj stadioj de lia kariero li estis profesoro pri naturhistorio, anatomio kaj histologio. Li estis membro de la Académie Nationale de Médecine (1858) kaj Franca Akademio de Sciencoj (1866). En 1873 li estis nomumita direktoro de la mara zoologio laboratorio ĉe Concarneau.

La kontribuoj de Robin al medicino estis multaj kaj diversaj. Li estis inter la unuaj sciencistoj en Francio, kiuj uzis la mikroskopon en normala kaj patologia anatomio. Li estis la unua kiu priskribis la specion *Candida albicans* (diploida fungo), kaj li kontribuis novajn informojn pri la mikrostrukturo de ganglioj kaj de gliaj ĉeloj. Li ankaŭ priskribis la rolon de *osteoklastoj* en ostoformado, kaj li faris originalajn studojn pri la elektraj organoj de *Rajidae* (elektraj fiŝoj el la zoologia superordo de rajoj).

Kun *Pierre François Olive Rayer*, Claude Bernard, kaj *Charles-Édouard Brown-Séquard*, li en 1848 establis la francian societon de biologio (*Société de biologie*).

Robin estis produktiva verkisto, estante la verkinto de pli ol 300 skribaj artikoloj dum sia vivdaŭro.

Kategorio:Francaj anatomoj
Kategorio:Francaj biologoj
Kategorio:Histologio
Universitato Ave Maria

La **Universitato Ave Maria** (, akronime **AMU**) estas privata katolika universitato en la usona ŝtato Florido . Ĝi estis fondita en aŭgusto 2003 fare de la fondinto de la firmao Domino's Pizza, la milionulo Tom Monaghan . La universitato havas provizoran *kampuson* en Napolo en sudokcidenta Florido, sed ĝi estas intencita esti establita konstante en la laŭplana urbo de Ave Maria, iom oriente de Napolo.

Ĝi estas la unua katolika universitato fondita en Usono ekde 1966. La universitato havas striktan katolikan honorkodon. Aktuale en 2006, estis planite ke la universitato instruus proksimume 6,000 studentojn en 2020 .  La nombro da studentoj superis 1,000 por la unua fojo en 2014 kaj pliiĝis al 1,260 antaŭ 2021 .

## Organizo 
En 2009, la universitato ofertis dek gradojn en bakalaŭraj studoj ("studento") kaj tri gradojn en la bakalaŭrulo ("diplomiĝinto") same kiel doktorecojn en teologio (" PhD ").

### Fakultatoj 
* biologio kaj kemio
* Klasika kaj frua kristana literaturo
* Ekonomiko
* literaturo
* matematiko kaj fiziko
* filozofio
* Politika scienco
* Muziko (eklezia muziko)
* Katolika teologio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo ()
* Oficiala atletika retejo ()
* Patrino Teresa Muzeo ()
* La Postkuro de Saĝeco ()

Kategorio:Universitatoj en Florido
Kategorio:Katolikaj universitatoj kaj altlernejoj
Mahadevapura

**Mahadevapura,** estas urbego kaj municipo en suda Barato, en sudorienta parto de subŝtato Karnatako, en distrikto de Bengaluro. Ĝi estas antaŭurbo kaj navedurbo de Bengaluro.
eta|maldekstre|Stacio de metroo en Mahadevapura

## Demografio 
Mahadevapura en 2011 havis  (laŭ hispana Vikipedio) da loĝantoj kun legopovo 73% (en 2001), pli alta, ol la meza landa averaĝo.

## Geografio 
Mahadevapura situas en montaro 893 m super la marnivelo. Subŝtata kaj distrikta sidejo Bengaluro troviĝas 14, Kolar 49, Tumakuru 76, Mumbajo 845, Kolkato 1551, tutlanda ĉefurbo Delhio 1740 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Historio de Mahadevapura dum la historio ligiĝis ĉiam al la proksima Bengaluro.

## Ekonomio 
Mahadevapura fariĝis grava informa teknologio-centro en la komenciĝanta 21-a jarcento. La urbego enhavas plurajn signifajn kompaniojn. Gravas ankaŭ la komercado.

## Lingvoj 
La oficiala lingvo estas la kanara, sed pro la altnivela ekonomio oni multe uzas ankaŭ la anglan.

## Klimato 
Mahadevapura situas en savanoklimato laŭ klimata klasifiko de Köppen Aw kun influo de musono. La meza ĉiujara temperaturo estas 25&nbsp;°C kaj varias inter 19-30&nbsp;°C. Jare pluvas averaĝe 1078&nbsp;mm, en ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed tre ofte inter majo kaj oktobro.
eta|Vendejego en Mahadevapura

## Trafiko 
Kiel antaŭurbo, Mahadevapura havas tre bonajn vojan kaj fervojan ligilojn al Bengaluro, same al la proksimaj komunumoj. Metroo de Bengaluro havas tie haltejon. La plej proksima flughaveno funkcias ĉe Bengaluro.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Karnatako
Figaró (stacidomo)

**Figaró** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo El Figueró i Montmany, en la provinco Barcelono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi estas parto de la linio R3 de Rodalia de Barcelona.

## Bildgalerio 

Estació del Figueró - P1070965.jpg|Ekstero
Estació de Figaró 01 2019.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* El Figueró i Montmany

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:El Figueró i Montmany
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Sveda Teologia Instituto

eta|Enireja signo ĉe Tabor
La **Sveda Teologia Instituto** (akronime **STI**) estas sveda teologia studinstituto en Jerusalemo.

La Sveda Teologia Instituto estis fondita en 1947 de la Sveda Israela Misio kaj estas posedata ekde 1976 de la Eklezio de Svedio. Ĝia ĉefa celo estas disvastigi scion pri la tri monoteismaj tradicioj, kontraŭstari religiajn stereotipojn, kaj tiel konstrui pontojn de kompreno inter judoj, kristanoj kaj islamanoj. La instituto organizas kursojn, seminariojn kaj prelegojn.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Edukado en Israelo
Kategorio:Jerusalemo
Franca Biblia kaj Arkeologia Lernejo de Jerusalemo

eta|281x281ra|Alia vido de la konstruaĵo
La **Franca Biblia kaj Arkeologia Lernejo de Jerusalemo** (**FBAL**, , akronime **EBAF**, mallonge konata kiel **École biblique**) estis fondita en 1890 sub la nomo **Praktika Lernejo por Bibliaj Studoj** () fare de la dominikana Patro Marie-Joseph Lagrange en la monaĥejo Sankta Étienne en Jerusalemo . Ĝi situas proksime de la Damaska ​​Pordego de la Malnova Urbo de Jerusalemo, sed ĵus ekstere de ĝi.

## Agado 
Establita kun la aprobo de papo Leono la 13-a, la FBAL estas dediĉita al scienca esplorado pri la Sankta Lando kaj la bibliaj tekstoj. Ĝi iĝis ŝia specialaĵo prilumi la raportojn de la Biblio uzante arkeologiajn, etnologiajn, historiajn kaj ekzegetikajn metodojn en la specifa kunteksto de la bibliaj lokoj. Esploristoj ĉe la FBAL estis instrumentaj en la eldono de la Volvlibroj de la Morta Maro.

Ekde ties establo, la lernejo estis okupita en la ekzegezo de biblia teksto kaj efektivigis arkeologian esploron, en kompletiga maniero kaj sen sekreteco, en Palestino kaj la apudaj teritorioj. Ties ĉefaj disciplinoj estas Epigrafio, la Ŝemida lingvaro, Asiriologio, Egiptologio, aliaj studkampoj de antikva historio, geografio kaj etnografio. Ĝi havas la potencon aljuĝi oficialajn kanonajn doktoriĝojn en *Sankta Skripturo*.

La plej fama eldonaĵo de la esplorinstitucio, kiu ankaŭ estis agnoskita de la franca ŝtato en 1920, estas la Jerusalema Biblio, eldonita en la franca en 1956, Biblia traduko kiu daŭre ricevas grandan internacian atenton hodiaŭ pro sia literatura kvalito kaj teksto- kritika rigoro. La FBAL eldonas ekde 1892 la fakan revuon *Revue Biblique*. Aliaj publikaĵoj inkluzivas la revuojn "Jerusalemaj Novaĵoj" (Nouvelles de Jérusalem) kaj "Bibliaj Studoj" ( Les ​​Études Bibliques).

La FBAL ankaŭ konservas ampleksan foto-arkivon. Ĝi ciferecigas historiajn registraĵojn, kiel ekzemple la verkoj de Khalil Raad.

## Famaj eks-studentoj 
Unu el la diplomiĝintoj de la lernejo estas Giuseppe Girotti.

## Literaturo 
* P. Benoit, Activités archéologiques de l'École Biblique et Archéologique Française à Jérusalem depuis 1890, *Revue biblique* 94/3 (1987), pp.&nbsp;397–424.
* Bendict T. Viviano, Profiles of Archaeological Institutes: École Biblique et Archéologique Française de Jérusalem, *The Biblical Archaeologist* 54, The American schools of Oriental Research, 1991

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Edukado en Israelo
Kategorio:Biblio
Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Manuskriptoj de la Morta Maro
Kategorio:Dominikanoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Jerusalemo