open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mozarta platano

eta|Mozarta platano en Vieno
eta|memorŝtono „Jacquin-platano“
La **Mozarta platane** estas orienta platano (*Platanus orientalis*), nome specio de platano, en la 3a Viena distrikto. Ĝi staras en la Listo de la Naturmonumentoj en Vieno ekde la 22a de decembro 1936. 

## Historio 
La aĝo de la tiel nomata Mozarta platano ne estas ekzakte konata. Oni taksas ĝin je ĉirkaŭ 230 jaroj. Laŭ onidiroj la nomo venis ĉar Wolfgang Amadeus Mozart, kiu instruis en la domo de la botanikisto Nikolaus Joseph von Jacquin pianon, regule preterpasis la arbon.

Tamen la memorŝtono apud la arbo nomas ĝin „*Jacquin-Platane*“, kiu estis plantata de Nikolaus Jacquin, direktoro de la botanika ĝardeno, proksimume ĉirkaŭ la jaro 1780.

La trunko havas prerimetron de ĉirkaŭ 6 m, altecon de ĉirkaŭ 20 m kaj estas parte kava.

## Literaturo 
* Kronen-Zeitung (Wiener Ausgabe), 14. Februar 2009: *Rettung für die Mozart-Platane*
* *Die Landstraße in alter und neuer Zeit, Ein Heimatbuch herausgegeben von Landstraßer Lehrern*, Verlag von Gerlach & Wiedling, Wien, 1921

## Eksteraj ligiloj 
* Naturdenkmal 9
* Naturdenkmal – Die Wiener Naturdenkmäler (pdf-Datei; 823&nbsp;kB) 
* Musiker im 3. Bezirk 

## Referencoj 
Kategorio:Landstraße (Vieno)
Kategorio:Famaj arboj
Kategorio:Naturmemorindaĵoj en Aŭstrio
Platano
Kategorio:Platanoj
Étréchy (stacidomo)

**Étréchy** estas franca stacidomo sur linio C (branĉo **C6**) de RER, situanta en komunumo , en departemento Essonne, regiono Francilio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).

## Interkonektoj 
*  Essonne Sud Ouest 323 330 68-09 68-14 68-16 913-50
*  Lardy-Étréchy

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio C
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Étréchy (Essonne)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio C
Kategorio:Fervojaj stacioj en Essonne
Kategorio:Étréchy (Essonne)
Alajos Kiss

**Alajos Kiss** [alajoŝ kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss Alajos** estis hungara pentristo, instruisto.

Alajos Kiss https://www.biralat.hu/muveszek/kiss_alajos_kiss_alois.9969.html?pageid=56  naskiĝis la  en vilaĝo *Felnémet* (nuntempa urboparto de Eger), li mortis la  en Eger.

## Biografio 
Alajos Kiss studis en belarta akademio en Munkeno inter 1880–1884. Hejmenveninta li instruis en pluraj lernejoj en Eger. Li ankaŭ pentradis portretojn kaj altarajn bildojn. Li malofte ekspoziciis.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1913, 1915)

## Elektitaj pentraĵoj 
* altara bildo Sankta Kruco en Preĝejo Sankta Antonio (Eger) (1884)
* Sankta Maria (1884)
* fresko en preĝejo de Felnémet (1888)
* portreto pri Endre Tariczky (1892)

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Bouray-sur-Juine

**Bouray-sur-Juine** [buʁɛ syʁ ʒyin] estas franca  situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Bouraysiens*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Essonne
* Bouray (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Essonne
35265 Takeosaitou

'*35265 *Takeosaitou''''' estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Takeo Saitou*, kiu fariĝis ano de la Astronomia Societo de Jamagata en 1994 kaj aktive popularigas astronomion.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Ádám Kéri

**Ádám Kéri,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kéri Ádám** estis hungara pentristo, skulptisto, altlerneja instruisto.

Ádám Kéri https://www.biralat.hu/muveszek/keri_adam.1369.html  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ádám Kéri frekventis artan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris pentristan diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1967, poste li plulernis 2 jarojn samloke, fine denove 2 jarojn grafikon. Liaj plej gravaj instruistoj estis Aurél Bernáth kaj János Kmetty. Ekde 1971 li ekspoziciis, sed post 3 jaroj la ŝtato malpermesis lian partoprenon. Li plulernis skulptoarton en la lernojaro 1976 en la  Kungliga Konstakademie en Stokholmo helpe de sveda stipendio. Ekde 1980 li instruis en arta mezlernejo, inter 1983-1994 li estis lernejestro. Tiutempe somere li estis en grafika artistkolonio de Makó. En 1990 li estis nomumita titulara instruisto de la Belarta Altlernejo, en 1992 ordinara instruisto, en 1999 vicrektoro, en 2005 katedrestro. Inter 2000-2003 li havis stipendion. Li ricevis 3 premiojn inter 1984-1999.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1972, 1975, 1984, 1990, 1993, 2001, 2004)
* Hajdúszoboszló (1977) 
* Makó, Dunaújváros (1981) 
* Hamburg, Paks (1985) 

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1971, 1975, 1985, 1993, 1997)
* Bonaero (1973) 
* Antverpeno (1974) 
* Miskolc (1983, 1994)
* Szeged, Pécs (1995)
* Vieno (1999)
* Arthalo Budapeŝto (2000)

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Egy 1848-as ágyúgolyó a falban* (1973)
* *Elektromos doboz*
* *”Forradalom* (1972)
* *Bunkerajtó* (1974)
* *Akt* (1982)

## Elektitaj publikaĵoj 
* Magyar és Nemzetközi KIKICSODA (1994-98)
* Budapest Kézikönyve I.kötet munkásság ismertetése (1998)
* Rapporti artistico- culturali tra l’Italia a l’Unhógheria, docente di pittura Maya Nagy
 
## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva membiografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
35239 Ottoseydl

'*35239 *Ottoseydl'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Otto Seydl'' (1884–1959), ĉeĥa populariganto de astronomio, kiu laboris pri stela statistiko kaj pli malfrue pri la historio de astronomio en Bohemio. Li estis direktoro de la Ŝtata Observatorio en la Clementinum de Prago (1939 - 1942 kaj 1945 - 1948). Li estis ano de la IAU kaj de la Ĉeĥa Astronomia Societo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Zdeněk Moravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Odrisia regno

250px|eta|Oraj krono kaj ringo el la tombo de Odrisia aristokrato el tombejo de Golĝamata Mogila.
La **Odrisia regno**; en Antikva greka: Βασίλειον Ὀδρυσῶν; en Latino: *Regnum Odrysium*) estis ŝtata unio de ĉirkaŭ 40 Trakaj triboj kaj 22 regnoj kiuj ekzistis inter la 5-a jarcento a.K. kaj la 1-a jarcento p.K. Ĝi konsistis ĉefe el nuntempa Bulgario, etende al partoj de Sudorienta Rumanio (Norda Dobruĝo), partoj de Norda Grekio kaj partoj de nuntempa Eŭropa Turkio.

Oni sugestis ke la regno ne havis ĉefurbon. Anstataŭe, la reĝoj eble povis translokiĝi inter rezidejoj. Ĉefurbo estis Odriso (ŝajne Uskudama, nuntempa Edirne), kiel aperas surskribite sur moneroj. Alia reĝa rezidejo ŝajne estis konstruita de Kotis la 1-a (383-358 a.K.) en la vilaĝo Starosel, dum en 315 a.K. Seŭtopolo estis konstruita kiel ĉefurbo. Alia frua ĉefurbo estas Vize. La regno disrompiĝis kaj Kabile estis kun-ĉefurbo ĉirkaŭ la fino de la 4a jarcento a.K.

## Notoj 
Kategorio:Eksaj reĝlandoj en Eŭropo
Kategorio:Romiaj klientaj reĝlandoj
Kategorio:Historio de Balkanio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en la 1-a jarcento a.K.
35268 Panoramix

'*35268 *Panoramix'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rolulo *Panoramix'' (ankaŭ konata kiel Miraklomiks), druido de vilaĝo en la bildserio "La aventuroj de Asteriks" far' Uderzo kaj Goscinny. Li ĉiam havas oran falĉileton por rikolti viskon. Li faras la magian trinkaĵon, kiu donas superhoman forton al Asterix kaj aliaj keltaj herooj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Asteriks
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Preĝejo Marteno de Tours (Tótszentmárton)

La **Preĝejo Marteno de Tours** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Tótszentmárton. La vilaĝo ricevis la nomon pri patrono de la preĝejo.

## Historio 
La gotika kirko estis konstruita en la 14-a jarcento, en 1374 dokumento menciis ĝin. Dum la kontraŭturkaj bataloj ĝi ruiniĝis. En la fruaj 1700-aj jaroj ĝi estis iom riparita, poste en 1777 oni konstruis pli novan konstruaĵojn, tamen el la malnova konstruaĵo oni profitis la uzeblajn partojn. La turo estis renovigita en 1947. La orgeno alvenis en 1965. La plena preĝejo estis restaŭrita en 1977, ekde tiam kelkaj mezepokaj partoj estas videblaj.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola sur monteto en mezo de la vilaĝo en korto. En la preĝeja korto estas videbla ankaŭ kruco kaj monumento pri falintoj dum la 2-a mondmilito (depost 1990). En mezo de la simetria fasado altiĝas la reliefanta turo kun la enirejo meze. En ambaŭ flankoj de la navo po unu duonronda kapelo aliĝas, iom poste ankaŭ sakristio. La absido estas plurlatera. Interne estas vidindaĵo la statuo pri Sankta Jozefo. La altara bildo estis pentrita en la 1949.

Kermesoj okazas en la 13-an de junio kaj en la 11-an de novembro. La preĝejo apartenas al pilgrimvojo pri Marteno de Tours (Via Sancti Martini). Teorie la preĝejo havas rangon paroĥa kirko, tamen la zorgado okazas el Tótszerdahely.

## Fontoj 
* http://miserend.hu/templom/2120
* http://lexikon.katolikus.hu/T/T%C3%B3tszentm%C3%A1rton.html
* hungare kun fotoj

Tótszentmárton
Totszentmarton
Kategorio:Tótszentmárton
Imre Schrammel

**Imre Schrammel** [ŝramel], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schrammel Imre** estas hungara ceramikisto, skulptisto, altlerneja instruisto, fondinta kaj ordinara membro de Hungara Belarta Akademio, membro de Internacia Ceramika Akademio (1981).
eta|Karnavala figuro kreita de Imre Schrammel
Imre Schrammel http://www.sulinet.hu/oroksegtar/data/telepulesek_ertekei/hodmezovasarhely/hodmezovasarhely_kepzomuveszete/pages/074_schrammel_imre.htm naskiĝis la  en Szombathely.

## Biografio 
Imre Schrammel akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1957. Liaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Borsos kaj István Gádor. En 1958 li ekinstruis en la Altlernejo kiel asistanto, baldaŭ li akiris pli altajn instruajn rangojn, inter 1993-1999 li estis rektoro. En 1969 li aranĝis la unuan hungaran simpozion pri porcelanoj en Siklós. Krom la instruado li estis arta konsilisto en porcelana uzino de Hollóháza. En 1991 li akiris sciencan gradon DLA. Li instruis ankaŭ en Universitato janus Pannonius, same eksterlande (Usono (1983), Innsbruck (1987), Haifa (1989). Li ricevis premion Kossuth en 1991, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Li edziĝis en 1958, post 3 jaroj filo naskiĝis.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1969, 1990, 1999, 2004, 2008)
* Arthalo Budapeŝto (1974)
* Düsseldorf (1976)
* Kolonjo, Amsterdamo (1981)
* Prago (1986)
* Szombathely (1994, 2015)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (1971, 2001)
* Frankfurto ĉe Majno (1977)
* Bruselo (1981)
* Bostono (1985)
* Montrealo (1991)
* Budapeŝto (1994, 1997, 2008)

## Elektitaj skulptaĵoj (kaj similaj artaĵoj) 
* terakota reliefo (1966, Budapeŝto)
* ceramika reliefo (1966, Budapeŝto)
* ceramika reliefo (1977, Balassagyarmat)
* monumento pri falintoj dum la 2-a mondmilito (1994, Vasvár)
* *Lőtt oszlopok* 1-8. (1981-85)
* *Karnevál* (serio, 1995-98)
* ornamskulptaĵoj sur eksteraj muroj de Nacia Teatro (Budapeŝto) (vidu la bildon malsupre!)
* memortabuloj (vidu la bildon malsupre!)

## Elektitaj disĉiploj 
* Éva Ambrus
* Gábor Keményffy
* Éva Kun (ceramikisto)
* Etelka Meixner
* Gábor Rácz (emajlisto)
* Teréz Szemereki
* Pál Szinvai
* Anna T. Surányi

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Izsák Lőwy by Imre Schrammel (2009), 2018 Újpest.jpg|Memortabulo fare de Schrammel
Mihály Babits plaque Bp04 Tavasz1.jpg|Memortabulo fare de Schrammel
Schrammel Imre Kerámia dombormű 2004.jpg|Reliefo fare de Schrammel
King and Comedy sculptures, New National Theatre, 2016 Budapest.jpg|Ornamskulptaĵoj fare de Schrammel

Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Auctoritas

[eta|300px|Reprezentaĵo de kunsido de la Roma Senato: [Cicerono atakas Katilino-n, laŭ fresko de la 19-a jarcento. Oni disputis pri *Auctoritas*.]]
***Auctoritas*** estas Latina vorto kaj la origino de la vorto "aŭtoritato". Kvankam historie ĝia uzado estis limigita al studo de la politika historio de Romo, la apero de la fenomenologia filozofio en la 20a jarcento etendigis la uzadon de la vorto en la latinlingva literumado por aludi al klasika koncepto de *aŭtoritato*.

En antikva Romo, *Auctoritas* aludis al la ĝenerala nivelo de prestiĝo kiun persono havis en la Romia socio, kaj, kiel konsekvenco, lia influpovo kaj kapablo koncentri subtenon ĉirkaŭ sia intencaro. *Auctoritas* ne estis simple politika, tamen; ĝi havis kvazaŭreligian enhavon kaj simbolis la misteran "estropovon" de heroaj Romiaj figuroj.

Ankaŭ nobelaj virinoj povis atingi ian gradon de *Auctoritas*. Por ekzemplo, edzinoj, fratinoj kaj patrinoj de la Juli-Klaŭdia familio havis enorman influon super la socio, la amasoj, kaj eĉ super la politika maŝinaro. Ilia *Auctoritas* estis plenumita malpli malferme ol tiu de iliaj masklaj samfamilianoj pro la Romsociaj reguloj, sed tamen ili estis ankaŭ povegaj.

Kategorio:Latinaj esprimoj
Kategorio:Latinaj juraj esprimoj
Kategorio:Romia juro
Kategorio:Filozofio de juro
Alhambra (Erfurto)

eta|La fasado de la iama Alhambra-kinejo en Erfurto, 2014
**Alhambra** estas iama kinejo en Erfurto, Germanio, kiu funkciis inter 1924 kaj 1997.

## Historio 
En junio 1922 la entreprenisto Karl Liebrich kaj lia arkitekto Max Bischoff, kiu mallonge antaŭe planis la Alhambra-filmteatron ĉe Kurfürstendamm en Berlino en malnova konstruaĵo, petis ĉe la magistrato ekigi konstruon de nova kinejo en Erfurto. Ĝi estu en malplena loko en Johannes-strato nr 164 kaj superu danke al ne tute 1200 sidlokoj ĉiujn aliajn filmteatrejojn ĉi-urbe. Post kromaj planoj fare de Karl Zöll la kinejo finitis en la jaro 1924-a kaj nomitis *Alhambra*. Laŭ tiutempaj gazetaropinioj temis pri la plej granda kaj nobla kinejo de tuta Turingio. En 1931 transprenis la kinejon la kompanio "Thüringer Lichtspiele GmbH"; gvidanto tiama estis Valentin Widera el Jena. Inter 1937 kaj 1941 direktoris Gustav Schneider.

Post la estiĝo de GDR ĝi alinomitis *Alhambra-Lichtspiele*. La sidloknombro reduktitis je 988, la strato iĝis Lenin-strato. La filmteatra nomo inter 1985 kaj 1990 estis *Alhambra Theater*.

En 1991 la nova gvida kompanio estis *Filmtheater Betriebs GmbH Erfurt* kiu gvidis ankaŭ la kinejon ĉe Anger 57. Dividitis tiam la kinejo en du projekcisalonojn je 420 respektive 35 sidlokoj. La malgranda salono nomitis *Intimkinejo Love in*. La tutan firmaon transprenis en 1992 Cinestar (Kieft & Kieft) de Lübeck. Kinejfunkcio restis ĝis 1997 kiam la konstruaĵo venditis al privatulo kiu malkonstruigis la konstruaĵon (krom la fasado). Post la fasado oni starigis modernan buroejon kie estas i.a. administrada filio de la sanasekurkompanio *Barmer GEK*.

## Fonto 
* http://filmtheater.square7.ch/wiki/index.php?title=Erfurt_Alhambra-Lichtspiele 

## Notoj 
Kategorio:Kinejoj en Erfurto
Kanaletto

**Kanaletto** (por eviti konfuzo kun *kanaleto*) estas la kromnomo de **Giovanni Antonio CANAL** [ĝoVANni anTOnjo kaNAL] (18a de Oktobro 1697 – 19a de Aprilo 1768), pli bone konata kiel **Canaletto** (en itala prononco: [kanaˈletto]), estis itala pentristo de urbaj pejzaĝoj aŭ vidaĵoj, en itala *vedute*, de Venecio, Romo kaj Londono. Li ankaŭ pentris imagajn vidaĵojn (referencataj kiel *capricci* (kapricoj), kvankam la limo en siaj verkoj inter realo kaj imago neniam estas tre klara. Li estis poste grava presisto kiu uzis la teknikon de akvaforto. En la periodo el 1746 al 1756 li laboris en Anglio kie li pentris multajn vidaĵojn de Londono. Li estis tre sukcesa en Anglio, danke al la Brita komercisto kaj artokolektanto Joseph Smith, kies granda kolekto de verkoj el Kanaletto estis vendita al la reĝo Georgo la 3-a en 1762.
maldekstre|eta|350px|*La enirejo al la Granda Kanalo, Venecio*, ĉirkaŭ 1730.

## Notoj 
Kategorio:Italaj pentristoj de la 18-a jarcento
Bálint Kiss (pentristo)

**Bálint Kiss** [kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss Bálint** estis hungara pentristo, grafikisto. Lia patro estis la samnoma Bálint Kiss.
eta|Bálint Kiss: Lasta adiaŭo en prizono
Bálint Kiss http://www.kieselbach.hu/muvesz/kiss-balint_2875 naskiĝis la  en Szentes (Hungara reĝlando), li mortis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando).

## Biografio 
Bálint Kiss frekventis lernejojn en sia naskiĝurbo kaj ekde 1819 en Debrecen, poste li studis pentroarton en Akademio de Belartoj de Vieno (1827-1830). Dum la studentaj jaroj li konatiĝis kun Miklós Barabás. Hejmenveninta li estis portretisto en Szentes. Inter 1830-1832 li studvojaĝis al la tiamaj Italio, Svislando, Germanio, poste li pentradis en Debrecen 3 jarojn, ekde 1837 en urbo Pest. En 1843 li ricevis postenon en Hungara Bildgalerio. Lia tasko esis zorgadi pri pentraĵoj. En 1850 li estis forigita el la muzeo pro apogo de la Hungara revolucio de 1848, li reposteniĝis en 1861. En tiu periodo li ofte kreis litografiaĵojn.

## Elektitaj ekspozicioj 
* ekde 1840 en Pest

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Hunyadi a rigómezei csata után* (1838)
* *Tisza Lajos és családja* (1840)
* *István Dobó* (1841)
* *Csillagász fiú portréja* (1842)
* *Eltévedt huszár őrszem* (1851)
* *Dobó Katica* (1858)
* skizoj pri aktoroj de Nacia Teatro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
35269 Idefix

'*35269 *Idefix'''* estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rolulo *Idefix'' (ankaŭ konata kiel Snufiks), malgranda blanka hundo apartenanta al Obeliks en la bilda serio "La aventuroj de Asteriks" far'de Uderzo kaj Goscinny. Malkiel sia enorma mastro, Idefix estas tre eta, sed inteligenta, maltima, kaj havas flamiĝeman temperamenton.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Asteriks
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Jana Tichá
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Pejzaĝarkitekto

[eta|[Verda tegmento, tasko de ĝardenisto kaj tegmentisto laŭ ideoj kaj permesoj de la urboplanisto, statiko de statikisto kaj planado de pejzaĝarĥitekto]]

**Pejzaĝarkitekto** estas profesio de kiu planas pejzaĝojn, publikajn verdejojn, parkojn kaj ĝardenojn kaj aliajn areojn subĉielajn.

## Taskoj 
La pejzaĝarĥitekto okupiĝas pri la planade kaj formado de la pejzaĝo respektive parkoj kaj ĝardenoj. LI ellaboras planojn kaj gvidas la konstrulaborojn

### Koncepta planado de parkoj kaj aliaj publikaj verdejoj 
eta|plano de parko en Glienicke / Germanujo

Eblaj taskoj estas la ellaborado de urboplanaj konceptoj de verdejoj, planoj por parkoj kaj aliaj verdejoj. La pejzaĝarĥitekto kaj laboras por privatuloj kaj publikaj instancoj.

## Vidu ankaŭ 
* pejzaĝarkitekturo
* ĝardenarto
* listo de famaj ĝardenplanistoj
* golfarĥitekto

## Literaturo 
* Dieter Hennebo: *Gartenkünstler - Gartenarchitekt - Landschaftsarchitekt: Versuch einer Übersicht über die Entwicklung des Berufes und Berufsstandes in Deutschland von den Anfängen bis zur Neugründung des BDGA im Jahre 1948*. In: Der Landschaftsarchitekt (1973), Sonderheft, S. 16
* Clemens Alexander Wimmer: "Der Garten- und Landschaftsarchitekt in Deutschland ab 1800," in: Der Architekt : Geschichte und Gegenwart eines Berufsstandes. Bd. 2, München 2012, S. 745–751

## Eksteraj ligiloj 
* Internetauftritt Bund deutscher Landschaftsarchitekten
* DGGL - Deutsche Gesellschaft für Gartenkunst und Landschaftskultur
* Internetauftritt Bund Schweizer Landschaftsarchitekten und Landschaftsarchitektinnen
* Internetauftritt Österreichische Gesellschaft für Landschaftsplanung und Landschaftsarchitektur
* Internetauftritt International Federation of Landscape Architects (IFLA) (engl.)
* Internetauftritt European Landscape Architecture Students Association (ELASA) (engl.)
* Internetauftritt Bundesfachschaft Landschaft e.V. (BuFaLa) (deutschsprachige Organisation der Landschaftsarchitekturstudierenden)
* Internetauftritt Thematic Network in Landscape Architecture Europäisches Netzwerk (engl.)


Kategorio:Teritoria dispozicio
Kategorio:Arkitektoj
Kategorio:Arkitekturaj profesioj
Sukcena Ĉambro

[eta|[Sukcena Ĉambro unika, nekomparebla ĉefverko kun muroj kovritaj de elementoj faritaj el aŭtenta sukceno, kiun donacis la Prusa reĝo Frederiko Vilhelmo al la Rusa caro Petro la Granda en 1716.]]

**La Sukcena Ĉambro** () estas unika, nekomparebla ĉefverko kun muroj kovritaj de elementoj faritaj el aŭtenta sukceno, kiun donacis prusa reĝo Frederiko Vilhelmo al rusa caro Petro la Granda en 1716.

Ĝi havis surfacon de 55 kvadrataj metroj kaj enhavis pli ol ses tunojn da sukceno.

En 1717 ĝi ornamis la personan apartamenton de la caro en la Somera ĝardeno de Sankt-Peterburgo.

En 1743 la imperiestrino Elizaveta Petrovna ordonis "ripari" la kabineton. La ĉefa arkitekto Bartolomeo Francesco Rastrelli aldonis oran lignan tranĉadon, spegulojn kaj mozaikajn bildojn el agato kaj jaspero. En 1770 ĝi transformiĝis en la fama Sukcena Ĉambro de la Katerina Palaco en Carskoje Selo, kreskinte en grandeco kaj lukso.

En 1941 la germanaj konkerintoj okupis la areon de la palaco kaj ŝtelis multajn valoraĵojn inkluzive la Sukcenan Ĉambron. Ĝi estis demuntita dum du tagoj kaj translokigita al Kenigsbergo (nun Kaliningrado), ĉefurbo de Orienta Prusio. Dum du jaroj 1942 - 1944 ĝin oni remuntis en halo de tiea Reĝa kastelo, kiu estis malpli ampleksa ol halo de la palaco en Carskoje Selo. Tiel kelkaj partoj restis en kestoj.

La kastelo estis okupita de la Ruĝa Armeo la 9-an de aprilo 1945, sed la Sukcena Ĉambro tiam ne estis trovita. Ĝia posta sorto ankoraŭ restas mistero.

Identa rekonstruado de la Sukcena Ĉambro estis inaŭgurita en 2003 en Carskoje Selo en Palaco de Katerina post preskaŭ tridek jaroj de laboro.

## Libroj 
* *"Serĉante la Sukcenan Ĉambron"* far rusa verkisto Julian Semjonov eldonita en 2009 (ISBN: 978-5-271-20305-3). 
* *"The Amber Room (novel)"* far usona aŭtoro Steve Berry verkia en 2003 (ISBN 0-345-46003-0) 

## Filmoj 
* Jantarnaja Komnata https://www.youtube.com/watch?v=5TdvclMO6Co
* Aleksandr Mosjakin opinias pri malapero de la Sukcena Ĉambro https://www.youtube.com/watch?v=ZgTWzaXcMEQ

## Vidu ankaŭ
* Trezoro de Štěchovice

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.tzar.ru/museums/palaces/c_atherine/amber_room  oficiala retejo , 
* https://www.youtube.com/watch?v=dIiaS0YthB0 video
* http://www.duda.news/wissen/bernsteinzimmer/ 
* https://www.independent.co.uk/news/world/europe/amber-room-nazis-russian-catherine-palace-st-petersburg-tsar-second-world-war-stolen-treasure-a8008526.html 

Kategorio:Artaĵoj rabitaj de nazioj
Kategorio:Palacoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Sovetunio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Leningrada provinco
Ĉambro
Kategorio:Individuaj ĉambroj
Kategorio:Malaperintaj verkoj
Kategorio:Mozaiko
Kategorio:Petro la Granda
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj en Rusio
Kategorio:Barokaj konstruaĵoj en Germanio
Kategorio:Verkoj de 1709
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1700-1709
Boigneville

**Boigneville** [bwaɲøvil] estas franca  situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Boignevillois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Essonne
* Boigneville (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Essonne
Legato (Romio)

***Legatus*** (adaptita kiel **legato**) estis alta rango de Romia militista oficiro en la Romia Armeo, ekvivalento al moderna alta rango de generala oficiro. Dekomence uzita por delegita povo, la termino iĝis formaligita sub Aŭgusto Cezaro kiel la oficiro en komando de legio.

El la epoko de la Romia Respubliko, legatoj estis ricevintaj grandaj militajn premiojn fine de sukcesa militkampanjo, kio faris tiun postenon tre enspeza, kaj tiele ĝi povis ofte allogi eĉ elstarajn konsulojn aŭ aliajn altrangajn politikajn figurojn ene de la Romia politiko (ekz., la konsulo Lucio Julio Cezaro volontulis fine de la Gaŭlaj Militoj kiel legato sub la estreco de sia kuzo, Gajo Julio Cezaro).

## Vidu ankaŭ
* Legato

Kategorio:Romiaj titoloj
Kategorio:Armitaj fortoj de Antikva Romio
Walther Kabel

eta|*Erlebnisse einsamer Menschen: Amitabhas Geheimnis* de la furorverkisto germana Walther Kabel, 1916
**Walther August Gottfried KABEL** (naskiĝinta la  en Dancigo, mortinta la  en Kleinmachnow) estis germana distra verkisto. Li taksatas esti unu el la plej ofte legitaj germanlingvaj popularaj verkistoj de la 1920-a jaroj. Dum 15 jaroj li publikigis po unu novan historion ĉiusemajne. Liaj pseŭdonimoj estis Walter Kabel, Max Schraut, Olaf Karl Abelsen, W. Belka, Walther Neuschub, William Käbler, M.E. Schugge, Waltraud Kebla, Wally Lebka, Swea von Münde, K. Walter, W. i. Zehlen, W. K. Leba, Walther Bekal, W. von Neuhof, W. K. Abel, Karla Walther, Helene Fromm, Theodor Kabelitz kaj Rudolf Berg.

## Vivo 
Lia patro estis soldato profesia sendanta la filon ĉe gimnazion. Post la abiturienta ekzameno Walther studis jursciencon kaj iĝis jurista helpanto. Post la rekrutiĝo (ekde 1906) li kontaktis la eldoniston Max Lehmann gvidantan la eldonejon berlinan "Berliner Druck- und Verlagsgesellschaft". Ekde 1909 ĝi alinomitis je "Verlag moderner Lektüre" iĝonte unu el la plej sukcesaj eldonejoj pri triviala literaturo en Germanlingvio. Por la etformata kajerserio "Männe und Max" Kabel prenis la pseŭdonimon *Walther Neuschub* skribonte pli ol 50 titolojn plurfoje represotajn.

Kabel partoprenis la Unuan mondmiliton ĉefronte skribante sub la pseŭdonimo *W. Belka* 11 titolojn por la de Lehmann elpensita serio *Das Eiserne Kreuz*. Postmilite Kabel publikigis ankaŭ erotikaĵojn en la serio *Intime Geschichten* de la menciita eldonejo. Por tio li elektis la pseŭdonimon *M.E.Schugge*.

Lia unua longa krimromano *Das Haus am Mühlengraben* tiom furoris ke Lehmann ofertis iĝi ĉefskribisto de ĉiusemajna kaŝpolica-romanserio kiun li editoris sub la titolo *Der Detektiv*; ties titolo ŝanĝitis ekde 1921 je *Harald Harst - Aus meinem Leben*. La ĉi tiea pseŭdonimo estis Max Schraut, kiu samtempe aperis kiel rakontisto en la mi-formo. Ĝis 1933 aperis de ĉi tiu serio ne malpli ol 396 romankajeroj. Alia ampleksa serio iĝis *Olaf K. Abelsens Abenteuer abseits vom Alltagswege*. Ĝi realiĝis per 50 poŝlibroj inter 160-190 paĝojn dikaj ĉe "Verlag moderner Lektüre". Tie temis pri travivaĵoj de persono senkulpe ĉasata tra la tuta mondo.

Post la potencakiro de la nazioj en 1933 la verkoj de Kabel malpermesitis pro laŭdire malpuraj enhavoj malgraŭ lia membreco ĉe NSDAP. Krome li ne plu rajtis verki. Kabel eksmembriĝis el la partio nacisocialisma kaj mortis pro pafvundo, verŝajne post sinmortigprovo.

La Germana Nacia Biblioteko listigas hodiaŭ 495 kajerojn kaj librojn de Kabel.
eta|*Das Eiserne Kreuz* - serio romana

## Fonto 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Vikifontaro prie
* Verkoj legeblej interrete ĉe gutenberg.spiegel.de
* Paĝoj pri Kabel ĉe la paĝaro "Laptop-Krimis"
* Paĝo pri Walther Kabel

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Viktimoj de la naziismo
Kategorio:Germanoj de la unua mondmilito
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Membroj de NSDAP
Romia konkero de Italio

dekstra|eta|300ra|La etendo de Romia povo en Italio.
La **Roma etendo en Italio** kovras serion de konfliktoj en kiuj la urbo-ŝtato Romo kreskiĝis el stato esti la dominanta ŝtato en Latio ĝis iĝi la reganto de la tuta Italio. La unua ĉefa Romia konkero en historia epoko venis ĉe la fina malvenko de ties najbara Vejoj en 396 a.K. En la dua duono de la 4a jarcento a.K. Romo luktis ripete kontraŭ la Samnitoj, povega triba koalicio. Fine de tiuj militoj Romo iĝis la plej pova ŝtato en Italio. La lasta minaco al la Roma hegemonio venis kiam Taranto enlistiĝis helpe de Pirho de Epiro dum la Pirha Milito (282–273 a.K.). Ĉirkaŭ 218 a.K. Roma konkero de Italio estis kompletigita. Konkeritaj teritorioj estis aligitaj en la kreskanta Romia ŝtato diversmaniere: terkonfisko, establado de kolonioj, garantiado de kompleta aŭ parta Romana civitaneco kaj militaj aliancoj kun teorie sendependaj ŝtatoj. La sukcesa konkero de Italio havigis al Romio aliron al laborforto senrivala en ajna samtempa ŝtato kaj pavis la vojon al la eventuala Romia dominado de la tuta Mediteranea mondo.

## Vidu ankaŭ 
* Historio de Romo

Kategorio:Historio de Romo
Kategorio:Romia Respubliko
Kategorio:Militoj de Romia Respubliko
Kategorio:Milita historio de Italio
Kategorio:3-a jarcento a.K.
Kategorio:4-a jarcento a.K.
(35272) 1996 RH10

**(35272) 1996 RH10** estas troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata "Greka Tendaro", grupo da korpoj, kiuj orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Rektoroj de la Erfurta universitato

eta|La sigelo de la Malnova altlernejo erfurta
**Rektoroj de la erfurta universitato**: la renomita Universitato de Erfurto, Germanio, havis la jenajn rektorojn. Ili, kiel ĉe aliaj mezepokaj universitatoj, elektitis je la komenco de la vintraj kaj de la someraj semestroj. Sume temis ĝis 1816 pri ĉ. 400 personoj estrintaj.

La en 1992 novfondita universitato kontraŭe gvidatas fare de prezidanto elektita por la daŭro de 6 jaroj. Se li aŭ ŝi estas ankaŭ profesor(in)o koncedatas la rajto nomiĝis pluse "rektoro".

## Listo (malkompleta) de la oldaj gvidantoj 
### 14-a jarcento 
:28-a de aprilo 1392 - M. Ludwig Mulner de Arnstete
:5-a de majo 1394 - Amplonius Rating de Berka
:1-a de februaro 1395 - Johannes de Eimbecke
:18-a de oktobro 1395 - Lic. Johannes Ryman
:30-a de aprilo 1396 - M. Nicolaus Humleven
:18-a de oktobro 1396 - M. Hermannus Lurtz de Nurenberga
:1-a de majo 1397 - Christianus Praepositus Verdensis
:18-a de oktobro 1397 - Conradus de Dryborg
:1-a de majo 1398 - Heinricus de Gotha
:18-a de oktobro 1398 - M. Conradus de Geysmaria
:30-a de novembro 1398 - M. Christianus Vornczyn Mulhusensis
:1-a de majo 1399 - M. Johannes de Vockenbeke
:18-a de oktobro 1399 - Otto de Falkinberg
:1-a de majo 1400 - M. Heinrich de Munden
:18-a de oktobro 1400 - Theodoricus de Issa

### 15-a jarcento 
* Johannes Voß (1408 kaj 1431)
* Jakob Rodewitz (juristo), 1410
* Arnold Westphal (juristo), 1428–1432
* Simon Batz (juristo), 1457
* Henriko la 27-a de Schwarzburg
* Friedrich la 2-a de Zollern (teologo), 1470
* Johannes Bonemilch (teologo), inter 1487 kaj 1500 (tri fojojn)
* Hartmann la 2-a de Kirchberg
* Henning Göde (juristo), la vintrajn semestrojn 1486 kaj 1489
* Hermann Serges (teologo), la someran semestron 1489

### 16-a jarcento 
* Paulus Huthenne, la vintran semestron 1511 
* Herbord von der Marthen (juristo), 1515
* Justus Jonas la Maljuna (teologo), SS 1519
* Johannes Gallus (teologo), VS 1569

### 17-a jarcento 
* Johann Matthäus Meyfart (teologo), inter 1634 kaj 1636
* Bartholomäus Elsner (teologo), inter 1642 kaj 1662

### 18-a jarcento 
* Johann Hieronymus Kniphof (kuracisto kaj botanikisto), 1761–1763

### 19-a jarcento 
* Franz Mauritius Bachmann (juristo), 1800-majo 1802
* Placidus Muth (abato de la benediktana monaĥejo de la Petromonteto erfurta), 1803-1812
* Johann Gottlieb Erhard (medicinisto kaj filozofo), 1813-1816

## La prezidantoj post refondiĝo 
### 20-a jarcento 
* Peter Glotz (komunikadscienculo), 1996–1999

### 21-a jarcento 
* Wolfgang Bergsdorf (politikfakulo), 2000–2007
* Kai Brodersen (antikvo-historiisto), 2008–2014
* Gerd Mannhaupt (psikologo), provizore 2014
* Walter Bauer-Wabnegg (komunikadilfakulo), ekde 2014

## Literaturo 
* *Grundordnung der Universität Erfurt*. In: *Amtsblatt des Thüringer Kultusministeriums*. Heft 6/2008.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Listo kompleta sur la universitata retpaĝaro


Erfurto
Kategorio:Homoj rilataj al Erfurto
János Kléh

**János Kléh** [jAnoŝ klE], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kléh János** estis hungara pentristo.
eta|Artistkolonio de Szolnok pentrita de János Kléh
János Kléh http://www.kieselbach.hu/muvesz/kleh-janos_668 naskiĝis la  en Makó, li mortis la  en Budakeszi.

## Biografio 
János Kléh akiris diplomon en Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1903. Liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Székely, Ede Balló kaj László Hegedűs (pentristo). En 1908 li membriĝis al Artistkolonio (Szolnok) helpe de stipendio. Li pentradis tie ĝis sia morto, li pentradis plej ofte pejzaĝojn kaj aĵpentraĵojn. Li frue mortis pro ftizo.

## Ekspozicioj 
* ekde 1906 en Budapeŝto

## Elektitaj pentraĵoj 
* portreto pri Gizella Kléh (1900)
* Memportreto (vidu la bildon supre!)
* Artistkolonio de Szolnok (vidu la bildon dekstre!)
* Ősz a ligetben
* Téli táj
* Hóolvadás
* Bordo de Zagyva (vidu la bildon malsupre!)
* Tago de merkato (vidu la bildon malsupre!)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio kun bildoj 
* hungarlingva biografio

János Kléh Markttag.jpg|Tago de merkato
Kléh János Egy jó nap a piacon 1900 után.jpg|Bona tago en la merkato
Kléh János (1881-1919) Zagyvapart2 c. 1910.jpg|Bordo de Zagyva

Kategorio:Hungaraj pentristoj
35274 Kenziarino

**35274 Kenziarino** estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Kenzi Arino*, kiu fariĝis ano de la Astronomia Societo de Jamagata en 1998 kaj aktive popularigas astronomion.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tomimaru Okuni
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
(35276) 1996 RS25

**(35276) 1996 RS25** estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata «Greka Tendaro».

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking* (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Bai Xingjian

**Bai Xingjian** (ĉine: 白行簡 (tradicia) 白行简 (simpligita); pinjine: Bái Xíngjiǎn aŭ Bó Xíngjiǎn; Wade-Giles: Pai Hsing-chien aŭ Po Hsing-chien; Esperante: Baj Ŝjingĝjan, 776–826) estis verkisto de fikciaj rakontoj kaj poeto en Imperia Ĉinio. Li estis pli juna frato de la fama poeto Bai Juyi

Li trapasis siajn oficialajn ekzamenojn en 807, kaj poste fariĝis registara funkciulo.

Malmultaj el liaj verkoj restas, krom du verkoj, kiuj troviĝas inter la plej famaj de la Tang-dinastio: *La rakonto de Li Wa* (ĉine: 李娃傳, Li Wa zhuan), kaj *La diro de tri revoj (Sanmeng ji)*.

Baj ankaŭ povas esti la verkinto de *fu* (proza poemo) erotika, kiu retroviĝis ĉe Dunhŭango, sed tiu atribuo estas dubinda.

Tradukoj de Li Wa Zhuan:
En la anglan:
* de Arthur Waley en *More Translations from the Chinese* (1919) — kiel "The Story of Miss Li".
* de Yang Xianyi kaj Gladys Yang en ''The Dragon King's Daughter: Ten T'ang Dynasty Stories* (1962) — kiel "Story of a Singsong Girl".
* de Glen Dudbridge en *The Tale of Li Wa: Study and Critical Edition of a Chinese Story from the Ninth Century* (1983).

En la francan de André Lévy.

En la germanan de Franz Kuhn.

## Eksteraj ligiloj 
* Bai Xingjian ĉe la ĉin-lingva Vikifontaro

## Literaturo 
* Zhongguo gudian xiaoshuo yanjiu zilao (T: 中國古典小說研究資料), ed., *Bo Xingjian yu "Li Wa zhuan"'' (T: 白行簡與李娃傳). Taipei: Tianyi chubanshe, 1982.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinaj poetoj
Navabganĝ

**Navabganĝ,** bengale **নবাবগঞ্জ)** estas urbego en Bangladeŝo en Raĝŝaho (regiono).
eta|maldekstre|Stacidomo de Navabganĝ

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 142,361 (en 2013)
* Areo: 46 km²
* Supermara alteco: 28 m
* Horzono: UTC + 6
* Telefonkodo:
* Poŝtkodoj:
* 

## Geografio 
Navabganĝ situas en nordokcidenta parto de la lando. La teritorio ĉirkaŭ la urbego estas sufiĉe ebena. Raĝŝaho troviĝas 54, Dako 239 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La komunumo Navabganĝ estis establita en 1903. Ĝi estis tiam parto de la distrikto Malda, kiu estis la plej granda urbo laŭ nombro de la loĝantoj.

## Trafiko 
Navabganĝ havas fervojan stacidomon kaj forkuras nur flankovojoj.

## Klimato 
Navabganĝ situas en la tropika klimato kun indluo de musonoj. Jare pluvas averaĝe po 1371 mm, inter majo-oktobro daŭras la pluva sezono. Decembre pluvas nur unu mm, en la restintaj monatoj en akceptebla kvanto. La averaĝa temperaturo estas 23 °C. La plej varma estas aprilo (27 °C), la plej malvarma januaro (17 °C).

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Bangladeŝo
35270 Molinari

'*35270 *Molinari'''* estas malgranda, malhela
asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la italaj astronomoj Valter Giuliani kaj Paolo Chiavenna elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la italan astronomon *Emilio Molinari'', kiu disvolvis sian astronomian karieron ĉe la Observatorio de Brera, Milano, komence kun studo pri la malproksimaj galaksiamasoj, poste pasante en teknologian grupon. Li poste servis kiel direktoro de la Nacia Teleskopo Galileo kaj de la Teleskopo de Monto Rapid Eye.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Valter Giuliani
Kategorio:Malkovrita de Paolo Chiavenna
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
József Litkei

**József Litkei** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Litkei József** estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto.
eta|Memortabulo pri József Litkei
József Litkei https://artportal.hu/lexikon-muvesz/litkei-jozsef-jm-768/  naskiĝis la  en Jászberény, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Litkei akiris pedagogian diplomon, poste pentristan diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1951. Liaj plej gravaj instruistoj estis Aurél Bernáth, László Bencze kaj Bertalan Pór. Jam en 1947 li partoprenis en fondo de popola kolegio, tio estis sub influo de la komunistoj. Li studvojaĝis en Sovetunio kaj Italio. Post la diplomo li ekinstruis en la Industriarta Altlernejo de Budapeŝto, kie li restis ĝis la emeritiĝo. Li konatiĝis en 1958 pro ekslibriso, kiu atingis la unuan lokon en konkurso, en 1972 lia reliefo el ledo denove atingis la unuan lokon. Li ricevis ankaŭ ŝtatan premion. En 1979 li aĉetis domon en Kőbánya, kie li establis atelieron. Li havis edzinon.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1956, 1964)
* Jászberény (1965)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1949, 1954, 1961)
* Arthalo Budapeŝto (1950–1965, 1977, 1981)
* Miskolc (1965, 1971)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Tanya a Körösnél (1965)
* Szekeres (1972)
* Bányató (1974)
* Csendélet (1976)
* Táj (1978)
* A Virágok (1978)
* Kis liget (1982)

## Aliaj artaĵoj 
* grafikaĵoj
* vitraloj de Departementa domo (Veszprém) (1984) https://www.kozterkep.hu/~/20643/A_veszpremi_Megyehaza_lepcsohazanak_szines_uvegablakai_Veszprem_1984.html

## Elektitaj disĉiploj 
* Gábor Keményffy
* József Kótai
* Éva Kun (ceramikisto)
* Katalin M. Kiss
* Teréz Szemereki

## Memorigiloj 
* memortabulo en Kőbánya (2009)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva teksto kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kastelo Krölpa

eta|Kastelo Krölpa 2012
**Kastelo Krölpa** () estas kastelo en Krölpa, Germanio, Raniser-strato 17. Ĝi estas memkompreneble monumentprotektita kaj servas kiel bazlernejo.

## Konstruaĵo 
La kastelon konsistigas triala komplekso kun mansardaj tegmentoj. Ĉe la ĝardena flanko estas meze elstaranta ŝtonaĵego. En la supera etaĝo troviĝas ĉ. 100 m² granda baroka salonego kun ornamaĵoj. En Turingio ĝi estas la ununura kastelo uzata kiel bazlernejo. Krome ĝi servas al la komunumo kiel kulturdomo. Eblas ankaŭ lupreni ĝin por privataj eventoj.

## Historio 
eta|La kastelo ĉ. la jaro 1920-a
La kastelo konstruitis ĉ. 1730 anstataŭ iama kavalirbieno de la dinastio de la Brandenstein-oj. En 1888 posedantis baronoj Gleichen gen. von Rußwurm, kiuj vendis la tuton je grundmakleristo el Lepsiko. En la 12.10.1890 akiris ĝin la porlernejana asocio Schulverband Krölpa je la kosto de 19000 markoj faronte ene tri klasĉambrojn. Lerneja kampano estis iama kampano de Monakejo Zella (apud Lengenfeld unterm Stein). En aŭtuno 1891 komenciĝis la instruado. En 1944 gastigis onin surloke translokiĝantojn el eosta Eŭropo. Krome ĝi servis por Volkssturm.

Post la Dua mondmilito rekomenciĝis uzo lerneja ĝia. Inter 2004 kaj 2007 iĝis restaŭradlaboroj internaj. Ĝis 2018 finfaratas eksteraj restaŭradoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la kulturloko 

## Notoj 
Krolpa 
Krolpa
Union-kinejo (Erfurto)

eta|La interno kineja ĵus post la finkonstruo
**Union-kinejo** () estis filmteatro en la erfurta urbokvartalo Ilversgehofen (Germanio), en Magdeburga Avenuo nr 144-146. Ĝi ekzistis inter 1928 kaj 1998.

## Historio 
Konstruinto de Kinejo Union estis Karl Liebrich, kiu en Erfurto posedis jam Alhambra-kinejon (1922) kun 1200 sidlokoj, Kammer-kinejon kun 384 sidlokoj kaj Anger 57-kinejon kun 1000 sidlokoj.. Kune kun Gustav Schneider li gvidis pluse tri filmteatrojn en Vajmaro: *Zentral-Palast*, Hummel-strato 4, kun 1100 sidlokoj, *Scherffs Lichtspiele*, Markt-strato 20, kun 650 sidlokoj kaj *Kammerlichtspiele*, Marien-strato 1, kun 400 sidlokoj.

Tamen Liebrich kaj Schneider ekiris novajn vojojn ĉe la kreado de Union-kinejo. Ĉar unue ĝia situo estu for de la centro en kvartalo kiu tiutempe estis tre industria kaj enloĝita de laboristoj. Krome la planado faritis fare de kinejkonstruspecialisto Carl Fugmann en radike moderna stilo laŭ impona ekspresionismo trovante modelojn kaj en Nederlando kaj ĉe Bauhaus. Tipis por li malsimetriaj faroj el kiuj rezultis konstruaĵeroj inter si transirantaj, kun kornicoj, kun lumreklamo, kun ebenaj tegmentoj kaj horizontalaj fenestraj rubandoj. Post la komenco de la konstrulaboroj en aprilo 1929 oni nur poste akiris la permeson je konstruo en la 12.5.1929. Inaŭguro eblis jam en la 7.9.1929. La domo povis gastigi pli ol 900 spektantojn.

En la lingvo de ĉiutaga vivo la filmteatrejo nomitis *Unne*. Post la estiĝo de GDR ĝi nomitis *Theater der Jugend - Teatro de la junuloj*. Post la Turniĝo ĝi venditis kune kun aliaj 15 turingiaj kinejoj fare de Treuhandanstalt al la Ufa-kinejĉeno. En marto 1998 la komplekso bedaŭrinde malkonstruitis. Oni anstataŭe planis starigi loĝejojn de *Gemeinnütziges Siedlungswerk* el Frankfurto ĉe Majno.

## Literaturo 
* Thüringer Allgemeine (Steffen Raßloff): *Kinos in der Weimarer Republik.* Erfurt 27. 12.2008
* Marc Escherich: *Städtische Selbstbilder und bauliche Repräsentation, Architektur und Städtebau in Erfurt 1918-1933.* Lukas Verlag, Erfurt 2010, ISBN 978-3-86732-062-7
* Thüringer Allgemeine (Holger Wetzel): *Auf der Unne-Brache in Ilversgehofen entstehen Wohnungen und Geschäfte*, Erfurt, 15. 1.2016

## Notoj 
## Fonto 
Union
Listo de instruistoj en Hungara Belarta Universitato

Jen listo de **pli gravaj instruistoj en Hungara Belarta Universitato** (ekde Hungara Reĝa Modela Desegna Lernejo):

*
## A 
* Béla Abodi Nagy
* Károly Andreetti

## B 
* István B. Szőnyi
* Andor Bánhidi
* Jenő Barcsay
* Alajos Baumgartner
* Ágost Benkhard
* Róbert Berény
* Aurél Bernáth
* Ákos Birkás
* János Blaski
* István Bóna (restaŭristo)
* Sándor Bortnyik
* Jenő Bory
* Ferenc Botka
* Tibor Bráda
* Rezső Burghardt

## C 
* Mária Chilf
* Judit Csanádi
* András Csanády
* György Csík
* Klára Királyné Csilléry
* István Csók 
* Tibor Csorba

## D 
* Gábor Dienes
* Endre Domanovszky

## E 
* Aladár Edvi Illés (pentristo)
* István Eigel
* Jenő Elekfy
* Ágnes Eperjesi

## F 
* Ádám Farkas (skulptisto)
* Béni Ferenczy
* Károly Ferenczy
* Ernő Fóth

## G 
* Gedeon Gerlóczy
* Oszkár Glatz
* Katalin Görbe
* Tamás Gyenes

## H 
* Adolf Huszár

## I 
* Miklós Izsó (skulptisto)

## J 
* György Jovánovics

## K 
* László Kandó
* Zoltán Karmó
* Gusztáv Kelety
* Ádám Kéri
* Csörsz Khell
* László Kisbali
* Jenő Kismarty-Lechner
* István Kiss (skulptisto)
* Károly Klimó
* János Kmetty
* Ignác Kokas
* Frigyes Kőnig
* Róbert König
* Tamás Körösényi
* Péter Kőszeghy (literaturisto)
* Attila Kotányi
* Attila Kovács (pentristo)
* Tibor Kovács

## L 
* László L. Menyhért
* András Lengyel
* Ildikó Lőkös
* Antal Lórántfi
* Károly Lyka

## M 
* Antal Megyer-Meyer
* György Molnár (reĝisoro)
* Kálmán Molnár (grafikisto)
* Sándor Molnár (pentristo)
* Gusztáv Morelli

## N 
* Róbert Nádler
* Gábor Nagy (pentristo)
* Sándor Nagy (pentristo)
* Antal Neogrády (1861)

## O 
* György Oláh (grafikisto)

## P 
* Gyula Pap
* Gábor Pásztor
* Pál Pátzay
* Dezső Pécsi-Pilch
* Frigyes Pogány

## R 
* Béla Radnai (skulptisto)
* Erzsébet Rátkai
* Lajos Rauscher
* Imre Révész (pentristo)
* István Réti
* Gyula Rudnay

## S 
* Simon Sarkantyu
* György Segesdi
* Ferenc Sidló
* Sándor Sólymos
* József Somogyi
* Tibor Somorjai Kiss
* Lajos Sváby
* Árpád Szabados (pentristo)
* Iván Szabó (skulptisto)
* Ernő Szakál
* Tibor Szántó
* Bertalan Székely
* István Szentgyörgyi (skulptisto)
* Pál Szinyei Merse
* István Szőnyi
* József Szurcsik

## T 
* Hajnal Tordai
* Péter Török (pejzaĝarkitekto)
* György Tverdota

## U 
## V 
* Dezső Váli
* Nándor Lajos Varga
* János Vaszary (pentristo)
* Lajos Végvári
* Sándor László Veress

## Z 
* Tivadar Zemplényi

## Fontoj 
* La listo estas elekto el datenoj de la biografioj en Vikipedio.

Hungara Belarta Universitato
Nichita Stănescu

**Nichita Stănescu** (niˈkita stəˈnesku; denaske **Nichita Hristea Stănescu**) (31a de marto, 1933 – 13a de decembro, 1983) estis rumana poeto kaj eseisto.

Li studis rumanajn lingvon kaj literaturon en Bukaresto, kaj diplomiĝis en 1957. Dum multo de sia kariero, Stănescu estis kontribuanto kaj eldonisto de la gazetoj *Gazeta Literară*, *România Literară* kaj *Luceafărul*. Li ricevis kelkajn premiojn ĉefe en la 1970-aj jaroj.

## Verkoj 
* 1960 - *Sensul iubirii* ("La signifo de amo")
* 1964 - *O viziune a sentimentelor* ("Sentorigardo")
* 1965 - *Dreptul la timp* ("Rajto je tempo")
* 1966 - *11 elegii* ("11 Elegioj")
* 1967 -
** *Roşu vertical* ("Vertikala ruĝo"),
** *Alfa*,
** *Oul şi sfera* ("La ovo kaj la sfero")
* 1968 - *Laus Ptolemaei*
* 1969 -
** *Necuvintele* ("La nevortoj"),
** *Un pământ numit România* ("Lando nomita Rumanio")
* 1970 - *În dulcele stil classic* ("Laŭ dolĉa klasika stilo")
* 1972 -
** *Cartea de recitire* ("La re-relega libro")
** *Belgradul în cinci prieteni* ("Kvin amikoj en Belgrado")
** *Măreţia frigului* ("La grando de malvarmo")
* 1978 - *Epica Magna*
* 1979 - *Opere imperfecte* ("Neperfektaj verkoj")
* 1980 - *Carte de citire, carte de iubire* ("Legolibro, amolibro")
* 1982 - *Oase plângând* ("Kriantaj ostoj")
* 1982 - *Noduri şi semne* ("Nodoj kaj markoj")
* 1982 - *Respirări* ("Spiroj")

### En Esperanto 
Poemoj de Stănescu aperis en Rumana Antologio kaj Beletra Almanako n-ro 10.

Kategorio:Rumanaj eseistoj
Kategorio:Rumanaj poetoj
Kategorio:Rumanaj verkistoj
Kategorio:Membroj de la Rumana Akademio
(35363) 1997 TV28

**(35363) 1997 TV28** estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Uppsala-DLR Trojan Survey* (UDTS), elde la La Silla (Ĉilio).

Ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata «Greka Tendaro».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Uppsala-DLR Trojan Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997