open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Donát Bonifert

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bonifert Donát,** estis hungara ekonomikisto.

 naskiĝis  en Dunabogdány, li mortis  en Vác.
 
## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en Vác en 1960, poste li laboris en ŝipfabriko en Budapeŝto ĝis 1971 (ekde 1967 kiel statistikisto). Li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1971. Post la diplomo li laboris en pluraj laborejoj, ekzemple en planada instituto (1972–1978), esplora instituto (1978–1982), industria instituto (1982–1990). Depost fino de la socialismo li estis suburbestro de Vác (1990–1994). Intertempe li kandidatiĝis en 1985 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1972, lia edzino naskis trifoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A lakás- és kommunális szolgáltatások műszaki-gazdasági fejlődésének nemzetközi témafigyelése. 1–4.* (kompilaĵo, 1974)
* *Pénzügyi szabályozási rendszerünk néhány elméleti és gyakorlati kérdése.* (1979)
* *Gazdasági szabályozás és vállalati érdekeltség.* (ankaŭ disertaĵo, 1982)
* *Gazdasági mechanizmusunk problémái és továbbfejlődési lehetőségei.* (1987)
* *A vállalkozásokat támogató adórendszer kimunkálása.* (kunaŭtoro, 1992)
* *A kis- és középvállalkozások külpiacra jutásának helyzete, problémái, a továbblépés feltételei.* (kunredaktoro, 1997, angle: 1998)
* *A külkereskedelmi és fizetési mérleg hiányának okai és következményei.* (2005)

## Fontoj 
* biografio hungare
* aprezo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Luterana preĝejo (Nagyszénás)

La **luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en grandvilaĝo Nagyszénás (Hungario).

## Historio 
En tiu areo arkeologoj trovis mezepokajn restaĵojn de granda komunumo, historie estis menciita inter 1403-1579, fine pro la kontraŭturkaj bataloj la areo senhomiĝis en 1595. Luteranoj alvenis en neloĝatan areon en 1744 el Zomba, ili tuj konstruis didomon el lomoj. En 1818 en proksiman lokon plia luterana grupo alvenis el Orosháza, ili ricevis diservojn en la lernejo kaj kreis sonorilostablon. La kirko videbla nun estis finkonstruita en 1900. La orgeno estis kreita en 1943. Plena interna renovigo okazis en 2013. Nuntempe Gádoros kaj Nagyszénás havas komunan paroĥon.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, kiu havas 3 sonorilojn.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* datenoj 
* datenoj 
* sonoriloj 

Nagyszenás
Le fate

***Le fate*** (La feinoj, alinome *Sex Quartet* (Seksa kvarteto), *The Queens* (La reĝinoj)) estas ital-franca komedia filmo de 1966, reĝisorita de Mario Monicelli, Mauro Bolognini, Antonio Pietrangeli kaj Luciano Salce. En ĝi stelulas Capucine, Claudia Cardinale, Monica Vitti kaj Raquel Welch. 

## Intrigo
Kvar senrilataj mallongaj segmentoj de kvar diversaj reĝisoroj. "Reĝino Sabina" kronikas la seksajn misaventurojn de adoleskulino survoje hejmen. "Reĝino Armenio" centras sur memserva oportunisma cigana infanvartanto kiu uzas la infanojn de ŝia dunganto por sia propra gajno. La tria epizodo, "Reĝino Elena" centras sur edzo kiu lernas lecionon pri la danĝeroj de malfideleco post kiam li estas venkita de la ruzoj de la deloga edzino najbara. La lasta vinjeto, "Reĝino Marta" centras sur riĉa virino kiu, kiam drinkinte, utiligas sian ĉefserviston kiel ellasejon por sia volupto.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Monica Vitti kiel Sabina (segmento "Fata Sabina")
* Enrico Maria Salerno kiel Gianni (segmento "Fata Sabina")
* Claudia Cardinale kiel Armenia (segmento "Fata Armenia")
* Gastone Moschin kiel Dro. Aldini (segmento "Fata Armenia")
* Raquel Welch kiel Elena (segmento "Fata Elena")
* Jean Sorel kiel Luigi (segmento "Fata Elena")
* Alberto Sordi kiel Giovanni (segmento "Fata Marta")
* Capucine kiel Marta (segmento "Fata Marta")
* Olga Villi kiel Grafino Rattazzi (segmento "Fata Marta")
* Anthony Steel kiel Profesoro (segmento "Fata Marta")
* Renzo Giovampietro kiel dua ŝoforo (segmento "Fata Sabina")
* Corrado Olmi kiel amiko de Aldini (segmento "Fata Armenia")
* Gigi Ballista kiel Pastro (segmento "Fata Marta")
* Clotilde Sakaroff kiel dommastrino (segmento "Fata Elena") (kiel Clothilde Sakharoff)
* Nino Marchetti kiel la gasto (segmento "Fata Marta")
* Franco Morici (segmento "Fata Elena")

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1966
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Italaj komediaj filmoj
Kategorio:Italalingvaj filmoj
Saint-Nicolas-de-la-Taille

''''* - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Seine-Maritime* - jen france, prononco [] , borde de la Manika Markolo - kaj en la regiono Normandio (france *Normandie* []). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Le Havre kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

eta|maldekstra|250ra|

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Komunumoj de Seine-Maritime
Châlons

***Châlons*** (franca prononco [ʃɑlɔ̃] ) povas rilate al :
* **Châlons-en-Champagne**,  franca komunumo de la departemento Marno en la regiono Granda Oriento (iame regiono Ĉampanjo-Ardenoj) ;
** **Châlons-sur-Marne**, malnova nomo de la franca komunumo Châlons-en-Champagne ĝis la 6-a de decembro 1995 ;
* **Châlons-du-Maine**, franca komunumo de la departemento Mayenne  en la regiono Luarlandoj ;
* **Châlons-sur-Vesle**, franca komunumo de la departemento Marno et la région Ĉampanjo-Ardenoj ;
* ***Châlons***, iama nomo ĝis la 1-a de augusto 2012 pri **Chalon (Isère)**, franca komunumo de la departemento *Isère* et la région Rodano-Alpoj.

## Vidu ankaŭ 
* ***Chalon*** 

Kategorio:Geografio de Francio
Don't make waves

'''''Don't make waves'''* (Ne faru ondojn) estas usona priseksa komedia filmo (kun elementoj de la ĝenro de strandodistrado) de 1967, en kiu stelulis Tony Curtis, Claudia Cardinale, Dave Draper kaj Sharon Tate. Distribuita de Metro-Goldwyn-Mayer, la filmo estis reĝisorita de Alexander Mackendrick kaj bazita sur la romano de 1959 nome *Muscle Beach'' (Muskolostranco) de Ira Wallach, kiu same kunverkis la scenaron. 

## Intrigo
La filmo prezentas serion de amaferaj trianguloj inter diversaj grupiĝoj de la ĉefroloj kaj duarangaj roloj inter pluraj fonoj en kiuj gravas elementoj de la kulturo de Suda Kalifornio (naĝejoj, korpokulturado, strandovivo, mirindaj domegoj, terglitoj, metafizikaj guruoj, ktp.).

Carlo Cofield, turisto vizitanta la okcidentan marbordon de Kalifornio, eĉ ne aranĝis loĝejon, kiam lia aŭto estas frakasita fare de malzorgema ŝoforo. Ŝi estas senzorga, alloga itala artisto nomita Laura Califatti, kiu ofertas ŝian sofon por ke Carlo tranoktu tiun nokton.

Tiu aranĝo malkontentigas Rod Prescott, riĉan naĝejkonstruiston, ĉar Laura estas lia amantino. Estinte forpelita el Laura, Carlo provas dormi sur la strando kaj preskaŭ dronas. Li vekiĝas kaj trovas belegan surfanton, multajn jarojn pli juna ol li, savantan lin kovrante siajn naztruojn per sia vango por administri buŝ-al-buŝan spiradon. Ŝi nomiĝas Malibu. Carlo komencas amaferon kun Malibu.

Post luado de domo proksime de la oceano, Carlo trompas dolĉan sed naivan korpotrejniston Harry, la koramikon de Malibu, per kredado ke seksumado estas damaĝa al lia korpo. Li ankaŭ subaĉetas sinjorinon Lavinia, falsan metapsikistinon, kiu estas fakte viro, por malinstigi Harry revidi Malibu.

Rod decidas doni al la persista Carlo taskon kiel naĝejvendisto. La amafero kun Laura estas malkovrita fare de la edzino de Rod Diane, kiu postulas eksgeedziĝon. Ĉar kverelo formiĝas kun ĉiu ĉeestanta, terglito kaŭzita de subita ŝtormo igas la domon de Carlo gliti laŭ klifo. Kiam ĉiu estas savita, ĉiu pariĝas kun la ampartnero, kiun tiu meritas.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Tony Curtis, 	Carlo Cofield 	
* Claudia Cardinale, 	Laura Califatti 	
* Sharon Tate, 	Malibu 	
* David Draper, 	Harry Hollard 	
* Joanna Barnes, 	Diane Prescott 	
* Robert Webber, 	Rod Prescott 	
* Reg Lewis, 	Monstro 	
* Mort Sahl, 	Sam Lingonberry 	
* Edgar Bergen, 	Madame Lavinia 	
* Dub Taylor, 	Elektrissto 	
* Mary Grace Canfield, 	Seamstress 	
* Holly Haze, 	Myrna 	
* Sarah Selby, 	Ethyl 	
* Julie Payne, 	Helen 	
* Douglas Henderson, 	Henderson 	
* Chester Yorton, 	Ted Gunder 	
* Ann Elder, 	Millie Gunder

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1967
Kategorio:Seksaj komediaj filmoj
Kategorio:Usonaj komediaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Erotikaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Ernst Wilhelm Hengstenberg

**Ernst Wilhelm HENGSTENBERG** (naskiĝinta la  en Fröndenberg, mortinta la  en Berlino) estis la plej grava antaŭenpuŝanto de luterana ortodoksimo en la 19-a jarcento.

Ĉe la Bonna universitato li studis filozofion kaj orientalajn lingvojn publikigante kiel 22 jaraĝulo tradukon de Metafiziko (Aristotelo) (Bonn 1824) kaj prilaboraĵojn de *Muʿallaqāt* de Imru' al-Qais (496-565; Bonn 1823). Dum sia akademia vivo li ŝatis la ideojn de la studentaj korporacijoj kaj ĉi-rilaten engaĝiĝis. En Bazelo, kie li estis privata instruisto en 1823/24, li konvertiĝis je tradiciega luteranismo. Tuj habilitiĝis li en 1824 ĉe la filozofia kaj en 1825 (tiam jam kontraŭbatalante raciismon kaj hegelanismon) ĉe al teologia fakultato de Berlino.

Berline li estiĝis en 1826 eksterorda, en 1828 orda profesoro pri teologio. Inter liaj sciencaj laboraĵoj servantaj  dogmatikon menciindas: *Christologie des Alten Testaments* (Berlino 1829–35); *Beiträge zur Einleitung ins Alte Testament* (Berlino 1831–39); *Kommentar über die Psalmen* (Berlino 1842–47); *Das Hohelied Salomonis* (Berlino 1853); *Das Evangelium Johannis* (Berlino 1861–64); *Die Offenbarung Johannis* (Berlino 1849–1851; *Die Weissagungen des Propheten Ezechiel* (Berlino 1867–68). 

Kiam en 1827 fondiĝis de li la periodaĵo "Evangelische Kirchenzeitung" (vera organo de neindulgemo!) lia rigore konservativa influo entendiĝis ankaŭ al eksterakademianoj. 

## Fonto
"Hengstenberg" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 9. Leipzig 1907, p. 167 

## Nexus externi
*ligiloj ĉe DDB
Amikeca braceleto

eta|Amikecaj ligoj en malsamaj ŝablonoj.
eta|Amikeca braceleto – ekzemplo de simpla stria formo
**Amikecaj braceleto** (foje **Amikecrubandoj** aŭ **amikecbrakringoj**) estas manfaritaj teksitaj rubando fadenstiriitaj kaj buntaj kiuj estas portitaj sur la pojno (la manartiko) aŭ maleolo (la piedartiko) en multaj kulturoj kiel signo de reciproka amikeco kaj amo, en okcidentaj kulturoj precipe fare de junularoj.

Tiuj ligaj simbolaĵoj de amikeco unue disvastiĝis inter hipioj kiel modo de Latinameriko ĝis Usono ekde la 1970-aj jaroj. Ili estas unisex, do ili estas ofte portita de ambaŭ viraj kaj virinaj adoleskantoj kaj infanoj . Ili estas nuntempe popularaj tra la mondo . Krom amikeco, ili ankaŭ estis simboloj de apudaj temoj, kiel paco, evoluhelpo kaj subteno por samseksemuloj . Nature ili ankaŭ povus servi kiel eleganta akcesoraĵo aŭ multkoloreca kaj moda ornamaĵo .

Laŭ tradicio, oni devus porti amikecan ligon ĝis ĝi fariĝis tiel eluzita ke ĝi defalas. Ĉi tio honoras la laboron kaj amon kiun la amiko kiu faris ĝin metis en la fabrikado de la rubando. Alia tradicio diras, ke se vi portas la braceleton tiel longe, vi ricevas deziron plenumita.

## Fabrikado (permana teksado) 
maldekstre|eta|La komenco de ligo de amikeco en plektado.
eta|Paŝ-post-paŝa skemo de baza nodo asociita kun diversaj tipoj de amikecaj braceletojAmikecaj braceletoj estas faritaj el ĉiaj materialoj, ekzemple lano aŭ fadeno, uzante diversajn teknikojn. La profesia "nodisto" nomas ĉi tiun manlaboron kun diversaj nodaj *tegaĵoj* .

Tiuj rubandoj estas faritaj per ligado de du aŭ pli da fadenoj kune. La nodoj kreas implikitan, mallarĝan bandon, kiu havas karakterizan ŝablonon. La plej simpla ŝablono estas zigzagaj strioj, kiujn vi ricevas se vi ĉiam prenas la fadenon de unu flanko kaj ligas ĝin en ĉiu el la aliaj antaŭ ol komenci la sekvan rondon. Aliaj ŝablonoj povas esti akiritaj uzante malsaman ordon.

Variaĵo kiu uzas horizontalajn kaj vertikalajn ripnodojn en fadeno ktp estas aparte populara por esti uzata. Por ligi vian propran nomon aŭ tiun de via koramiko aŭ amatino en la rubandon, specialaj krucaj ŝablonoj estas uzataj. Normale la literoj estas faritaj per la vertikalaj ripnodoj. Supermana nodo estas ligita ĉe la komenco kaj fino por fiksado.

Foje la braceletoj enhavas bidojn kaj butonojn, kaj foje aliaj produktoj kiel ŝlosilingoj, sakoj kaj zonoj estas kreitaj surbaze de la ligteksaj metodoj tipaj de braceletoj.

## Vidu ankaŭ 
* Plektaĵo
* Makramo
* Raksha Bandhan

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Amikeco
Francis turbino

eta| Skizo de Francis-turbino.
eta||Principo de Francis turbino kun cirkulado de fluaĵo: radiusa enirado kaj aksa elirado
eta| Francis-turbino.
**Francis-turbino** estas radial-aksa akvoturbino de la reagspeco evoluigita fare de James B. Francis en 1848. Ĝi estas la plej ofta tipo de akvoturbino hodiaŭ kaj estas plejparte uzita por elektroproduktado en hidrelektraj centralo . Ĝi estas ĉefe utila ĉe niveldiferenco de ĉirkaŭ 10 metroj ĝis 500 metroj. Ĉe pli malaltaj niveldiferencoj oni ofte uzas Kaplan-turbinojn anstataŭe kaj ĉe pli altaj diferencoj estas ĉefe uzataj Pelton-turbinoj . 

## Funkciprincipo 
La Francis-turbino  estas reagoturbino, kio signifas, ke la premo de la laborfluido estas reduktita survoje tra la rado de la turbino.

Premtubo transportas akvon al la turbino, kie ĝi fluas sub granda premo tanĝe al padelrado en helika tubo. Gvidpadeloj kondukas la akvon radiuse al padelrado, kie, kaj per la potenciala kaj la kineta energio de la akvo, estas farata laboro.

La akvo forlasas la padelrado en aksia direkto.

La modernaj Francis-turbinoj atingas rendimenton ĝis 95% , sed nur kiam la turbino laboras kun la tuta akvokvanto, por kiu ĝi estis projektita.

Francis-turbinoj ankaŭ povas esti realigitaj kiel pumpiloturbinoj.

## Vidu ankaŭ 
* Hidraŭlika turbino
* Kaplan-turbino
* Pelton-turbino
* Kavitacio

## Referencoj 
Kategorio:Turbinoj
Kategorio:Anglaj inventoj
Kategorio:Usonaj inventoj
Universitato de Lodzo

La **Universitato de Lodzo** () estas unu el plej grandaj altlernejoj en Pollando. Ĝi troviĝas en Lodzo kaj estis fondita en 1945.

Nuntempe en la Universitato en Lodzo studas ĉirkaŭ 23 000 studentoj kaj en ĝi laboras preskaŭ 4 000 lekciistoj.

## Historio
La Universitato de Lodzo estis fondita 24-an de majo 1945 kiel posteula instituto de la Scienca Instituto de Lodzo (1921–1928), kiu estis aktiva en la 1920-aj jaroj, la Universitato de Ekonomiaj kaj Sociaj Sciencoj (1924–1928) kaj fako de la “Libera Universitato” de Pollando (1928–1939).

En 1950 la medicinaj fakoj estis turnitaj en la sendependan "Medicinan Akademion de Lodzo", kiu en 2002 plu transformiĝis en "Medicinan Universitaton de Lodzo". La universitata biblioteko enhavas proksimume 2,8 milionojn da volumoj, igante ĝin unu el la plej grandaj en Pollando.

La universitato ankaŭ inkluzivas studentajn loĝejojn kun spaco por pli ol 4 200 studentoj. La dormejoj estas preskaŭ ekskluzive situantaj proksime de la centro en la tielnomita kampuso "Lumumbowo", nomita laŭ Patrice Lumumba. Studentoj ricevas 50% rabaton sur publikaj transportaj biletoj. 

La universitato havas multajn internaciajn kunlaborajn programojn, precipe kun Germanio, Francio, Brazilo, la Popola Respubliko Ĉinio kaj Meksiko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Teknika Universitato de Lodzo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro *(pole, angle)*

## Fontoj 
* Bazaj faktoj el la koncerna pola versio de la artikolo, la ĉapitro pri la institucia historio el la germana versio, ambaŭ de la 12-a de oktobro 2024.

Lodzo
Kategorio:Lodzo
Unuseksa

eta|Signa ŝildo de uniseksa necesejo
**Unuseksa** rilatas al aĵoj kiuj ne estas specife rilataj al **certa** sekso, kaj taŭgas por ĉiuj seksoj. La termino povas esti rilatita al seksa blindeco aŭ seksa neŭtraleco.

Neformale, la unua fojo la esprimo estis uzita estis en la 1960-aj jaroj. Kvankam la prefikso de la termino, "Uni", devenas de la latina vorto *unus* (unu), ŝajnas ke la termino estis influita de vortoj kiel *unuiĝinta* kaj *universala,* kie la prefikso, "Uni", alprenas la signifon de komuna. En ĉi tiu signifo, la signifo de la termino povas esti vidita kiel signifo komuna al ĉiuj seksoj.

Kiam temas pri instalaĵoj, la malo de "unuseksa" estas instituciigita seksapartigo; kiam temas pri produktoj, ĝi estas referita kiel seksa dezajno.

## Ekzemploj 
eta|Unuseksaj pisejoj kiuj laŭdezajne povas esti uzataj egale de ĉiuj seksoj
La hodiaŭaj ekzemploj de tio estas ĉefe ĉemizoj, ĝinzo kaj sneakers, same kiel ŝtrumpoj, sportaj subvestoj kaj aliaj libertempaj, funkciaj kaj sportaj vestaĵoj same kiel certaj parfumoj, horloĝmodeloj aŭ sunokulvitroj. La klasifiko de modaj objektoj kiel unuseksaj dependas de kulturaj kaj historiaj kondiĉoj kaj dependas de la kompreno de roloj, la formado de gusto kaj praktikaj konsideroj. Vestaĵoj kiuj estis origine seksspecifaj povas iom post iom esti adoptitaj de aliaj seksoj, kiel estas la kazo kun ĝinzo, ekzemple.

Ekzistas unuseksaj necesejoj, unuseksaj tarifoj en asekuro aŭ seksneŭtralaj unuseksaj nomoj. Uniseksa vestaĵo rilatas al vestaĵoj kaj akcesoraĵoj kiuj povas esti portitaj de ĉiuj seksoj. 

En la 1960-aj jaroj, la termino estis plejparte uzita por frizistoj, kosmetikaĵoj, korpoflegproduktoj, vestaĵo, juvelaĵo kaj alia modo.

## Vidu ankaŭ 
* Seksa rolo
* Seksegaleca Konsiderado

## Referencoj 
Kategorio:Sekseco kaj socio
Kategorio:Socia sekso
Kategorio:Genra egaleco
Pelton-turbino

**La Pelton-turbino** estas impulsturbino, kiu funkcias laŭ la dua leĝo de Neŭtono por ĉerpi energion de moviĝanta fluido uzante ties  kinetan energion . La turbino estis inventita de Lester Allan Pelton en 1879. 

La Pelton-turbino estas utiligata por grandaj niveldiferencoj (minimume 15 m sed kutime > 300 m ĝis 1800 m) kaj relative malgrandaj kvantoj da akvo. 

La Pelton-turbino estis granda sukceso, kiam ĝi unue venis en uzo kaj estas unu el la tri plej vaste uzitaj akvo-turbinoj hodiaŭ.

## Funkciprincipo 
Akvo el baraĵlago en granda altitudo estas transportata per premdukto al ajuto de la turbino, kie la potenciala energio (nivel­energio) transformiĝas en kineta energio (movenergio). La akvoŝpruco atingas  la trogojn de la rado kun tre granda rapido (500 km/h ĉe niveldiferenco de 1260 m).

La trogoj de la rado estas formitaj de paroj da bovloj.  Kiam la akvoŝpruco trafas la eĝon inter la bovloj formantaj padelon, ĝi dividiĝas kaj ĝies fludirekto estas inversigata. Sekvas forto sur la padelo, kiu produktas laboron sur la ŝafto de la maŝino.
[eta|maldekstre|200ra|US [patento, oktobro 1880 : Pelton-turbino kun du ajutoj]]
eta|centra|Skizo de la akvofluo tra la padeloj, la fina rapido v 2 kun kiu la akvo forlasas la padelradon estas tre malgranda
## Vidu ankaŭ 
* Akvoenergio
* Hidraŭlika turbino
* Francis turbino
* Kaplan-turbino

Kategorio:Turbinoj
Kategorio:Usonaj inventoj
Cérilly (Allier)

**Cérilly** - jen france kaj okcitane - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Allier, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montluçon kaj al la kantono ''''. 

La teritorio havas komunan limon kun .

eta|maldekstra|250ra|
 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Allier

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Komunumoj de Allier
C'era una volta il West

'''''C'era una volta il West'''* (en angla *Once Upon a Time in the West* (Iam estis la Okcidento) estas epika itala vakera filmo de 1968 reĝisorita de Sergio Leone, kiu kunverkis ĝin kun Sergio Donati bazite sur historio de Dario Argento, Bernardo Bertolucci kaj Leone mem. En ĝi stelulas Henry Fonda, kiel escepta maliculo, kaj Charles Bronson kiel lia malamiko, Jason Robards kiel bandito kaj Claudia Cardinale kiel ĵusa vidvino. La muziko estas de Ennio Morricone.

Post reĝisori *Il buono, il brutto, il cattivo*, Leone decidis retiriĝi el vakeraj filmoj kaj celis produkti filmon bazitan sur la romano *The Hoods*, kiu finfine iĝos *C'era una volta in America* / *Once Upon a Time in America''. Tamen, Leone akceptis proponon de Paramount Pictures havigante Henry Fonda kaj buĝeton por produkti alian vakeran filmon. Li rekrutis Bertolucci kaj Argento por skizi la intrigon de la filmo en 1966, laborante por aliaj vakeraj filmoj en la procezo.

## Intrigo
Harmoniko (Bronson) estas silentema kaj mistera viro (laŭlonge de plejmulto de la filmo li ludas harmonikon anstataŭ paroli) kiu serĉas Frank (Fonda), senpia pafisto kiu estas je la ordoj de la milionulo Morton (Ferzetti). Aliflanke, Cheyenne (Robards) estas konatulo de Harmoniko kiu ĵus fuĝis el prizono kaj kiu helpos Harmonikon en lia serĉado de Frank, ĉar li estis akuzita de la masakro de la familio McBain. Aliflanke, devena de bordelo de Nov-Orleano estas Jill McBain (Cardinale), ĵus vidviniĝinta kaj posedanto de granda tereno heredita de sis mortinta edzo kaj trs kiu devas trairi fervojo. Tio rezultos en la fakto ke ĉiuj luktos por atingi saman celon. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Claudia Cardinale kiel Jill McBain
* Henry Fonda kiel Frank
* Jason Robards kiel Manuel "Cheyenne" Gutiérrez
* Charles Bronson kiel "Harmonica"
* Gabriele Ferzetti kiel Mr. Morton
* Paolo Stoppa kiel Sam, ĉaristo
* Marco Zuanelli kiel Wobbles
* Keenan Wynn kiel Sheriff de Flagstone
* Frank Wolff kiel Brett McBain
* Lionel Stander kiel kelnero
* Woody Strode kiel Stony, unua pafisto
* Jack Elam kiel Snaky, dua pafisto
* Al Mulock kiel Knuckles, tria pafisto

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1968
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Italalingvaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Vakeraj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Zoltán Bors

**Zoltán Bors** [borŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bors Zoltán,** estis hungara librotenisto, ekonomikisto, partilaboristo.

 naskiĝis  en Petőháza, li mortis en januaro de 2004 en Szombathely.
 
## Biografio 
 maturiĝis en mezlernejo en Sopron, ekde 1946 li estis statistikisto en sukerproduktejo en sia naskiĝvilaĝo. Ekde 1951 li estis librotenisto, ekde 1957 ĉeflibrotenisto, inter 1964-1974 li gvidis la tutan sukerproduktejon. Tiun impetan karieron helpis aliĝo al la komunistoj en 1948. Intertempe li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1965, post 4 jaroj li doktoriĝis. Li estis partilaboristo ekde 1974 ĝis fino de la socialismo (1990) en Vas (Hungario). En la 1980-aj jaroj li kampanjis por savi la kastelojn en Vas. Li edziĝis en 1953, post 2 jaroj filo naskiĝis. Li ricevis premiojn en 1994 kaj 2004 (la lastan jam postmorte).

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vas megye építőipara.* (1978)
* *Vas megyei falvak és városok.* (1986)
* *Vas megye településszerkezetéről.* (1988)
* *Tények az osztrák–magyar határterületi együttműködésről.* (1990)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj partilaboristoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Antaŭa stirado

eta|Skema illustraĵo de aŭto kun antaŭa stirado kaj motoro.
[eta|La historia [Citroën Traction Avant de 1934. La modelnomo laŭvorte signifas antaŭradan stirado, unu el la teknologiaj trarompaj novaĵoj de tiu ĉi aŭtomodelo.]]
**Antaŭa stirado kaj transmisio** estas ofta tekniko por motorveturilpropulso kie la antaŭaj radoj propulsas la aŭton antaŭen.

Unu el la avantaĝoj de antaŭrada transmisio kompare kun postrada transmisio estas pli kompakta instalaĵo, ĉar la motoro, rapidumujo kaj diferencialo estas kombinitaj en kompakta unuo. La plej multaj aŭtoj hodiaŭ havas la motoron ĉe la fronto kaj ekzistas tiel neniu bezono de akso de transmisio por potencotranssendo al la malantaŭaj radoj. Veturiloj kun antaŭa stirado estas tiritaj, ne puŝitaj, kaj tio donas en la plej multaj situacioj pli stabilan rilaton inter la movaj fortoj kaj la inercio de la aŭto, kio rezultigas pli bonan direktan stabilecon. En multaj kazoj, aŭtoj kun antaŭradmovilo ankaŭ havos pli bonan trapaseblecon pro pli da pezo super la veturradoj.

Unu el la malavantaĝoj de antaŭradtransmisiaj veturiloj estas ke antaŭradmovila aŭto tendencos "ŝanceli" sur la stirilo dum forta akcelado (tielnomita "tordmomanta stirado"). Pli novaj antaŭradaj traktoroj havas pli bonan radpendon, kio faras tion malpli problemo. Ĉi tio ankaŭ kaŭzos grandan pezŝanĝon al la malantaŭo kaj tiel donos malpli da alligiteco al la stiraj radoj. Sekve, la antaŭa stirado estas malpli taŭga sur tre potencaj aŭtoj, sed la malavantaĝoj ne estas pli grandaj ol tio, ke ĝi estas plej grava ĉe certaj specoj de konkuraj veturiloj (sportaŭtoj).

## Vidu ankaŭ 
* malantaŭa stirado
* kompleta transmisio
* perkabla stirado 

## Referencoj 
Kategorio:Stirado
Kategorio:Transmisio
Kategorio:Propulso
Kategorio:Aŭtopartoj
Malantaŭa stirado

eta|Skema skizo montranta tradician dezajnon kun motoro ĉe la antaŭo kaj veturrado ĉe la malantaŭo (norma stirado)
eta|Malantaŭradmovilo kun meze situanta motoro
eta|Malantaŭradtransmisiado kun malantaŭa motoro ( malantaŭradmovilo )
**Malantaŭa stirado** aŭ **postrada transmisio** signifas ke veturilo havas sian movan forton direkte al la grundo transdonita per la malantaŭaj radoj. Praktike ĉiuj duradaj veturiloj - kiel ekzemple bicikloj, skoteroj kaj motorcikloj - uzas la malantaŭan radon kiel la veturradon, dum aŭtoj kaj kamionetoj ankaŭ povas havi antaŭ-radon aŭ kvarradan transmision. Malantaŭradtransmisiaj veturiloj estas puŝitaj antaŭen per la postradoj, dum antaŭradtransmisiaj veturiloj estas tiritaj .

Antaŭa suspendo kaj potencdissendoj kiuj povis pritrakti kaj tiradon kaj stiradon sur la sama paro de radoj estis komplikaj kaj multekostaj por produkti, tiel ke postrada transmisio estis la preferata solvo por aŭtoj dum preskaŭ 100 jaroj. Ekzistis aŭtoj kun antaŭrada transmisio en regula produktado ekde ĉirkaŭ 1930, sed ĝi nur iĝis populara ekde la 1960-aj jaroj.

La plej ofta motorloko sur postradaj aŭtomobiloj estas ĉe la antaŭo, sed ekzistas ankaŭ aŭtoj kun la motoro situanta en la mezo aŭ malantaŭe. La Volkswagen Tipo 1 (pli konata kiel "Skarabo" aŭ "Veziko") estas bonkonata ekzemplo de ĉi-lasta. Aŭtoj kaj aŭtobusoj kun la motoro malantaŭe ĉiam havas postradan transmision.

## Vidu ankaŭ 
* Antaŭa stirado
* Kompleta transmisio

## Referencoj 
Kategorio:Stirado
Kategorio:Transmisio
Kategorio:Propulso
Kategorio:Aŭtopartoj
Mokrá Lhota (Nové Hrady)

**Mokrá Lhota** () estas vilaĝo, parto de municipo Nové Hrady en distrikto Ústí nad Orlicí en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas 1&nbsp;km nordokcidente de Nové Hrady. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/357. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Mokrá Lhota** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,21&nbsp;km². En la katastra teritorio Mokrá Lhota situas ankaŭ Rybníček.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1559.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Mokrá Lhota u Nových Hradů - čp. 18.jpg|Domo n-ro 18
Mokrá Lhota u Nových Hradů - čp. 13.jpg|Domo n-ro 13
Mokrá Lhota u Nových Hradů - čp. 38.jpg|Domo n-ro 38
Mokrá Lhota u Nových Hradů - křížek.jpg|Mokrá Lhota ĉe Nové Hrady

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Ústí nad Orlicí
Kategorio:Nové Hrady (distrikto Ústí nad Orlicí)
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Mokrá Lhota

Nomon **Mokrá Lhota** havas du setlejoj:

* Mokrá Lhota (Nové Hrady), parto de municipo Nové Hrady en distrikto Ústí nad Orlicí
* Mokrá Lhota (Bystřice), parto de municipo Bystřice en distrikto Benešov

Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)

La **Marsa kampo** estas granda parko en honoro de Marso, la romia dio de milito, situanta en la centro de Sankt-Peterburgo, kun areo de ĉirkaŭ 9&nbsp;hektaroj. Proksime de la Marsa kampo en la nordo estas la Marmora palaco, Suvorova placo kaj la domoj de Ivan Beckoj kaj Miĥail Saltikov. En la okcidento estas la kazerno de la regimento Pavlovskij. Kaj sude estas la rivero Mojka.

## Bildgalerio 

Patersen Field of Mars and Rumyantsev Obelisk 1806.jpg|Benjamin Patersen «Marsa kampo kaj obelikso Rumjantsev». Kolorigita gravuraĵo. 1806.
Fieldmars.jpg|Benjamin Patersen «Marsa kampo kaj monumento al Aleksandr Suvorov». Kolorigita gravuraĵo. 1807.

## Eksteraj ligiloj 
* Марсово поле. Галерея на Russian Necropolis Gallery ()
* Марсово поле. Прогулки по Петербургу ()

Kategorio:Aperis en 1919
Kategorio:Vizitindaĵoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Ĝardenoj kaj parkoj de Sankt-Peterburgo
Kategorio:Placoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Februara revolucio
La pelle

***La pelle*** (La haŭto) estas itala militfilmo de 1981 reĝisorita de Liliana Cavani kaj stelulita de Marcello Mastroianni, Burt Lancaster, Ken Marshall, Carlo Giuffrè kaj Claudia Cardinale, laŭ la samnoma verko de Curzio Malaparte. La filmo prezentiĝis en la Kinfestivalo de Cannes. 

## Intrigo
Napolo, 1944. Generalo Mark Clark, komandanto de la Kvina Armeo de Usono, intertraktas kun Eduardo Marzullo, *Camorra* gangstero, la liveron de 112 germanaj soldatoj kaptitaj dum kvar tagoj da ribelo. Marzullo postulas de la usonanoj subaĉetaĵon de cent liroj por kilogramo, eble kun fortaj pliiĝoj se ne rapide pagita, por ĉiu kaptito. La peranto estas la itala ligkapitano Curzio Malaparte, kiu ankaŭ ricevas la taskon plaĉi al piloto edzino de usona senatano, kaj organizi renesancan vespermanĝon kiu havas kiel kulminaĵon fiŝon: "sireno" de la napola akvario kiu aspektas kvazaŭ kuirita infano.

Dume en la malriĉegaj kvartaloj, patrinoj vendas siajn filinojn kiel prostituitinoj al la marokaj soldatoj, kaj Jim, la juna usona kontaktokapitana amiko de Malaparte, enamiĝas al juna knabino. Li malkovras ke ŝi estas eksponita de sia patro kiel la nura virgulino ekzistanta en la grandurbo. Malaparte venas en tiun ĉi "inferon sur la tero" per abomeno. Li provas klarigi al virino, dum orgio de samseksemuloj, ke estas la korupta potenco de la usonanoj, kio tiel reduktis la moralajn nivelojn de la malsatantaj homoj de la urbo, kiuj nun estas forte malriĉigitaj pro la milito.

Vezuvio subite eksplodas en erupcio, dum kiu la aviadistino spertas kruelan seksperfortan sperton fare de grupo de ebriaj kaj ĉagrenitaj soldatoj, travivaĵo kiu alportas ŝin al la sama nivelo de ĉiuj aliaj senkulpaj kaj venkitaj virinoj ĉirkaŭ ŝi. La rakonto finiĝas per la alveno de la Kvina Armeo en Romo tra la Appia Vojo. Inter la homamaso, kiu bonvenigas la usonanojn, kaj meze de la entuziasmo de la liberigo, malriĉulo finas dispremita sub milita tanko.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Marcello Mastroianni - Curzio Malaparte
* Burt Lancaster - Gen. Mark Clark
* Claudia Cardinale - Princino Consuelo Caracciolo
* Ken Marshall - Jimmy Wren
* Alexandra King - Deborah Wyatt
* Carlo Giuffrè - Eduardo Mazzullo
* Yann Babilée - Jean-Louis
* Jeanne Valérie - Princino en Capri

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1981
Kategorio:Italalingvaj filmoj
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Militaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri la Dua Mondmilito
Mokrá Lhota (Bystřice)

**Mokrá Lhota** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas nordoriente de Bystřice. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 84 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Mokrá Lhota situas en katastra teritorio **Líšno** kun areo 6,64 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1544.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Mokrá Lhota, cesta k rybníku.jpg|Mokrá Lhota
Kaple v Mokré Lhotě (Q66566428).jpg|Kapelo en Mokrá Lhota

Kategorio:Bystřice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Domérat

'''** - jen france,  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Allier, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montluçon kaj al la kantono **'. 

La teritorio havas komunan limon kun .

eta|maldekstra|250ra|
 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Allier

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* paĝo pri la komunumo en la retejo *Facebook*  () 

eta|maldekstra|220ra|

eta|centra|280ra|

Kategorio:Komunumoj de Allier
Lily Ebert

'*** [lili], laŭ la origina hungara nomo kaj laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Engelman Lívia,*' estis hungardevena brita verkisto.

 naskiĝis  en Bonyhád, ŝi mortis  en Londono.
 
## Biografio 
 devenis el juda familio. Ŝi estis deportita al Aŭŝvico (koncentreja komplekso) en 1944, post 4 monatoj ŝi estis trudlaboristo ĉe Lepsiko. En 1945 ŝi liberiĝis, poste ŝi vivis en Svislando. En la fruaj 1950-aj jaroj ŝi translokiĝis al Israelo, kie ŝi edziniĝis kaj naskis trifoje. En 1967 la plena familio translokiĝis al Londono. En 2021 ŝi verkis memuaron kun ŝia pranepo, kiu iĝis furorlibro, krome ŝi profitis ankaŭ la interretajn forumojn. Ŝi ricevis britajn, hungaran kaj aŭstran premiojn.

## Ŝia furorlibro 
* *How I Survived Auschwitz and Found the Strength to Live* (2021, aperis ankaŭ hungare)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Hungardevenaj britoj
Kategorio:Hungaraj centjaruloj
Kategorio:Britaj centjaruloj
Líšno

**Líšno** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,4 km oriente de Bystřice. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 111 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Líšno** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,64 km². En la katastra teritorio Líšno situas ankaŭ Mokrá Lhota.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kastelo Líšno

## Naskiĝintoj kaj personecoj 
* Ludvík Herzl, pentristo kaj skulptisto
* Čeněk Daněk, inventisto kaj fondinto de ČKD
* Stanislav Čeček, ĉeĥoslovakaj generalo, legionulo

## Pluaj fotoj 

File:Líšno - hrobka.jpg|Tombo de Čeněk Daněk ĉe arbaristejo Louže
File:Líšno, boží muka (2019) (1).jpg|Niĉa kapeleto ĉe la kastelo (2019)
File:Líšno, sanatorium-2019 (1).jpg|Sanatorio (2019)
File:Líšno, vila (2019).jpg|Vilao (2019)

Kategorio:Bystřice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Désertines

La vorto **Désertines** - prononco  - povas rilati al la sekvaj du komunumoj de Francio:

***Désertines (Allier)** - jen france,  - en la departemento Allier kaj
***Désertines (Mayenne)** - evidente en la departemento Mayenne.
József Barla Szabó (kuracisto)

**József Barla Szabó** [jOĵef sabO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barla Szabó József,** estis hungara kirurgo, parlamentano. Lia familia nomvarianto estis *Barla-Szabó,* lia patro estis samnoma kalvinana pastro.

József Barla Szabó naskiĝis  en Somogyvisonta, li mortis  (laŭ alia informo la mortotago estis la 16-a) en Budapeŝto.
 
## Biografio 
József Barla Szabó maturiĝis en Csurgó, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1906. Post la diplomo li laboris en kliniko, kie li akiris kirurgian licencon post 3 jaroj. Ekde 1916 li laboris en aliaj malsanulejoj, sed inter 1920-1931 li estis parlamenta deputito. pli poste li denove estis kuracisto. Li ricevis solan premion en 1943, krome li havis la titolon medicina ĉefkonsilisto.

## Fontoj 
* biografio hungare (legebla en la 31-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kirurgoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
ČKD

**ČKD** (devene mallongigo el **Českomoravská-Kolben-Daněk**, post ŝtatigo oni ne disskribigis la mallongigon) estis unu el signifaj mekanikaj ĉeĥoslovakaj entreprenoj estiĝintaj en la dua duono de la 19-a jarcento. Hodiaŭ per marko ČKD en la nomo agadas en&nbsp;Ĉeĥio kelke da malpli grandaj kompanioj.

Kategorio:Ĉeĥaj maŝinindustriaj firmaoj
Kategorio:Produktantoj de lokomotivoj
Kategorio:Pereintaj ĉeĥaj aŭtomobilaj firmaoj
Kategorio:Firmaoj fondintaj en 1927
Kategorio:Firmaoj pereintaj en 1998
Admiralitato (Sankt-Peterburgo)

La **Admiralitato** (, "ĉefa admiralitato") estas komplekso de Admiralitataj konstruaĵoj en Sankt-Peterburgo sur la 2-a Admiralitata insulo, situanta ĉe la bordo de la rivero Neva, signifa monumento de la rusa klasikisma arĥitekturo. Origine konstruita kiel ŝipkonstruejo, ĝi estis rekonstruita en la 18-a - 19-a jarcentoj.

Ekde 1718 ĉi tie troviĝis la Admiralitata kolegio (de 1827 - la Admiralitata konsilio), en 1709-1939 - la Modela ĉambro (de 1805 - la Mara muzeo). Ekde 2012, la Ĉefkomando de la Rusa Mararmeo situas ĉi tie.
maldekstra|100ra
La ŝipo sur la spajro de la konstruaĵo estas konsiderita kiel unu el la historiaj simboloj de la urbo kune kun la Bronza Rajdanto kaj la anĝelo sur la spajro de la Katedralo de la Sanktaj Petro kaj Paŭlo de la Petropaŭla fortikaĵo. La admiralitata spajro estas prezentita sur la medalo "Por la Defendo de Leningrado".

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Admiraltejskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
* Milit-ŝipara muzeo

## Eksteraj ligiloj 
* История и фотографии здания Адмиралтейства. Как добраться ()

Kategorio:Aperis en 1706
Kategorio:Konstruaĵoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Vizitindaĵoj en Sankt-Peterburgo
Placo Rabin

**Placo Jicĥak Rabin** (‎), antaŭe nomita "Placo de la Reĝoj de Israelo" (‎) estas placo en la centro de Tel-Avivo. Nomite en 1995 en honoro de israela ĉefministro Jicĥak Rabin, kiu estis murdita sur tiu ĉi placo la 4-an de novembro 1995 .

De la oriento la placo estas limigita fare de ĉefstrato Ibn Gabirol, de la sudo de la strato de la Reĝoj de Israelo, kaj de la okcidento de Bulvardo Bialik. La plano de la placo estis evoluigita en 1964 fare de arkitektoj Jaski kaj Alexandroni.

La grandeco de la placo estas proksimume 160x260 m, ĝi estas ĉirkaŭita de sesetaĝaj konstruaĵoj, kaj sur la norda flanko de la placo estas la Tel-Aviva Urbodomo. La placo estas unu el la plej grandaj publikaj areoj de la urbo .

Ĝis la fruaj 1990-aj jaroj, la placo gastigis festadojn de la Tago de Sendependeco de Israelo, dum kiu okazis paradoj de la Israela Defendtrupo.

[maldekstre|eta|Memoraĵo ĉe la loko de la murdo de ĉefministro [Jicĥak Rabin, sube de la urbodomo kaj apud la placo.]]La 5-an de novembro 1995 sur la placo okazis grava evento por israela politiko kaj historio. Tiutage okazis amasdemonstracio tie en subteno de la pacprocezo, organizita de la antaŭa urbestro Lahat. Ĝin ĉeestis ĉefministro Jicĥak Rabin kaj ministro pri eksteraj aferoj Ŝimon Peres. Je la fino de la demonstracio, Rabin malsupreniris de la scenejo, malantaŭ kiu la juda radikalulo Yigal Amir atendis lin. Amir pafis lin en la malantaŭo, igante Rabin morti. Kiam sciiĝis novaĵo pri tio, kio okazis, multaj homoj komencis veni al la placo, ekbruligi kandelojn en lia memoro kaj funebri kune. Baldaŭ post la atenco, la placo estis nomita laŭ Rabin .

Monumento estis starigita en la loko de la morto de Rabin (en la nordorienta angulo de la placo, proksime de la urbodomo). Pli proksime al la suda fino de la kvadrato, ekzistas granda monumento (en formo de renversita piramido) al la viktimoj de la holokaŭsto fare de skulptisto Yigal Tumarkin.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Tel-Avivo
Kategorio:Placoj en Israelo
Kategorio:Placoj nomitaj laŭ personoj
Senata placo (Sankt-Peterburgo)

La **Senata placo (Sankt-Peterburgo)** (en 1925-2008 - placo de Dekabristoj) estas unu el la centraj placoj de Sankt-Peterburgo. Ĝi Situas ĉe la okcidenta parto de la Aleksandra ĝardeno.

## Nomo 
La origina nomo *Isakijevskaja placo* estis ricevita la , laŭ placo de Isaaka katedralo. Ekde la 1770-aj jaroj ekestis la nomo *Petrovskaja placo*, lige kun tio ke la loko por la monumento al Petro la 1-a estis determinita sur la placo. Paralele, ekde la 1820-aj jaroj, aperis la neoficiala nomo *Senata placo*, laŭ la Senato situanta tie.

La , laŭ imperia komando, *placo Petro la Unua* estis nomita. En 1923, la *placo de Dekabristoj* estis nomita en memoro de la Decembrista revolucio de 1825 okazinta sur tiu placo.

*Senata placo* ricevis sian modernan nomon en 2008.

## Bildgalerio 

Monumento a Pedro, o Grande.jpg|Monumento al Petro la Granda
The Bronze Horseman - 1824-7.jpg|La Bronza Rajdanto
Peterburg, Senate Square, 1825, dec. 14.jpg|Decembrista revolucio

## Transporto 
Metrostacioj:
*  '** ( 1&nbsp;km)
*  **' ( &nbsp;km)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Сенатская (Декабристов) площадь ()

Kategorio:Placoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Vizitindaĵoj en Sankt-Peterburgo
Marcillat-en-Combraille

''''* - jen france,  aŭ *Marsilhac* - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Allier, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montluçon kaj al la kantono *''. 

La teritorio havas komunan limon kun .

eta|maldekstra|250ra|
 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Allier

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* minimumaj informoj en retejo pri la komunumaro () 

Kategorio:Komunumoj de Allier
Grek-katolika preĝejo Aŭspicio de Dipatrino (Nyírpazony)

La **preĝejo Aŭspicio de Dipatrino** (hungare: Istenszülő oltalma) estas religia konstruaĵo en grandvilaĝo Nyírpazony (Hungario). Ankaŭ la rom-katolikoj uzas la konstruaĵon.

## Historio 
En areo de la nuna Nyírpazony la unua grek-katolika kirko konstruiĝis en nekonata tempo. La unua mencio pri ligna didomo okazis en la 1600-aj jaroj, ĉar ĝuste tiam ĝi bruldetruiĝis. Oni rekonstruis ĝin, sed per lomoj kaj brikoj kaj ĝi funkciis ĝis 1934. La matrikulo funkcias ekde 1810. La preĝejo videbla ankaŭ nun estis konstruita inter 1930-1935. La konstruaĵo kelkfoje estis plene renovigita en la 20-a jarcento. Inter 2012–2014 interne oni kreis apartan lernoĉambron por geinfanoj. La nova altaro estis konsekrita en 2014 fare de Péter Fülöp Kocsis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, sed antaŭe krucifikso estas videbla. La fasado estas malsimetria, la kvadrata turo dekstre malreliefas, ene 2 sonoriloj loĝas. La enirejo meze funkcias, pli supre pluvŝirmilo estas, la plej supre jam en la tegmenta nivelo duonronda fenestro videblas. La navo ambaŭflanke havas fenestrojn, krome en la dekstra flanko havas ankaŭ plian enirejon. Interne la elektra orgeno funkcias sur ligna galerio. La muraj pentraĵoj estis kreitaj en 1954. La ikonostazo estas nur simbola havanta nur 2 bildojn. Pro la bona akustiko oni aranĝas korusajn koncertojn. 	

Kermeso okazas en la 1-an de oktobro.

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* datenoj kaj aŭdeblaj sonoradoj

Nyirpazony
Nyirpazony
Caren Miosga

**Caren MIOSGA-GROB** (naskiĝinta la  en Peine) estas germana televidmoderigistino kaj (kultur)ĵurnalistino. Inter julio 2007 kaj oktobro 2023 estis moderigistino de la ĉiutaga ARD-novaĵelsendo *Tagesschau*. De januaro 2024 ŝi posteulas Anne Will kun propra disputad-spektakla elsendo nomita simple *Caren Miosga* (kanalo ARD, publikjura).

## Biografio
Estante dua filino de silezia masonisto kaj posta diakono kaj pasigis la junulajn jarojn kun du fratinoj en Ilsede; tie ŝi ankaŭ frekventis gimnazion. Junulece ŝi apartenis al ensemblo de ĵaz-danco. Ŝi estis en Hanovro kantistino de ŝlagro-bando kun la nomo *Kurt und die Dillenberger*. Studis ŝi historion kaj slavistikon ĉe la universitato de Hamburgo. Poste ŝi laboris por la radikanaloj *Radio Schleswig-Holstein*, *Radio Hamburg*, *N-Joy* kaj la televidkanalo *RTL-Nord*. Dum studentaj tagoj ŝi estis ĉiĉerono en Sankt-Peterburgo kaj Moskvo; de tie ŝi ankaŭ raportis por radielsendoj disde Rusujo. En 1999 Miosga ekdeĵoris por NDR-televido por prezentadi *Kulturjournal* (kulture) kaj inter 2003 kaj 2005 *Zapp* (pri komunikiloj). De majo 2006 ŝi pretigis la ARD-kulturmagazino *ttt – titel, thesen, temperamente*.

Ekde la 16.7.2007 ŝi postantis Anne Will en la ĉiutaga televida ĵurnalo *Tagesschau* (alterne por semajno kun Ingo Zamperoni). En 2017 ŝi ricevis la premion *Goldene Kamera* en la kategorio de plej bona informado (kune kun Marietta Slomka de la ZDF-elsendo *Heŭte-journal*) kaj  Peter Kloeppel de *RTL Aktuell*). En 2021 Misga ricevis la Grimme-premion de la Germana Asocio de Popolaltlernejoj. 

En majo 2023 oni informis la spektantojn ke ŝi posteulos Anne Will en la politik-disputadelsendo dimanĉa.

Miosga estas de katolika konfesio; en 2007 ŝi edzigis la patologon Tobias Grob al kiu ŝi naskis du filinojn.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
*IMDb 
* etbiografio ĉe *tagesschau.de*
*ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Moderigistoj
Kategorio:Slavistoj
Kategorio:Radiaj kaj televidaj prezentistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1969
Eopsaltria

***Eopsaltria*** estas genro de malgrandaj arbaraj paseroformaj birdoj el familio Petroikedoj. La nomo de la genro devenas de antikva greka vorto, kiun eblas traduki kiel "aŭrora kantisto". Ili estas kuraĝaj kaj scivolemaj birdoj, kiuj renkoneblas en Aŭstralio. Ilia preferata habitato estas eŭkaliptaj arbaroj.
Ornitologo John Gould priskribis konduton kaj ekologion de birdoj el genro *Eopsaltria* simila al tiuj de rubekolo, kaj inter lokanoj de Aŭstralio ili nomiĝas **flavaj rubekuloj**. La termino "flava rubekulo" estas registrita jam inter la unuaj setlistoj de Novsudkimrio.

## Taksonomio
La genron *Eopsaltria* unue deklaris ornitologo William John Swainson en jaro 1832. Li metis tien la birdon, kiu tiam nomiĝis "flavbrusta turdo" (*Pachycephala australis*).
Laŭ nuna sistematiko al ĝi apartenas du specioj: la eosta flava rubekolo kaj la uesta flava rubekolo. Ekde 1979 ekzistas sĥolo de penso laŭ kiu tiuj ĉi du specioj estu konsiderata unu, laŭ similecoj de voĉo kaj konduto.
Iuj subspecioj de la eosta flava rubekolo estas laŭ certaj sistematikoj konsiderataj aparta specio norda flava rubekolo (*E. chrysorrhoa*), kaj la resto nomiĝas suda flava rubekolo.

Antaŭe oni inkludis en la genron ankaŭ la . Ĝi vere aspekte similas al la flavaj rubekoloj, sed DNA-analizo montris, ke ĝi apartenas al Novgvinea genro *Peneothello*.

### Nunaj specioj
Laŭ nuna sistematiko la genro enhavas du speciojn:

### Iamaj specioj 
Certaj aliaj birdoj estis iam konsiderataj specioj de *Eopsaltria*:
* Griza fajfulo (kiel *Eopsaltria sudestensis*) — nun *Pachycephala simplex*
* Melanezia fajfulo (kiel *Eopsaltria cucullata*) — nun *Pachycephala chlorura*
* Tonga fajfulo (kiel *Eopsaltria melanops*) — nun *Pachycephala jacquinoti*
* Samoa fajfulo (kiel *Eopsaltria flavifrons*) — nun *Pachycephala flavifrons*
* Blankbrusta rubekolo (kiel *Eopsaltria georgiana*) — nun *Quoyornis georgiana* en monotipa genro *Quoyornis*

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Petroicedoj
Kategorio:Bestoj el la Aŭstralazia ekozono