open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Le mouton enragé

***Le mouton enragé*** (La rabia ŝafo) estas franc-itala satira komedi-drama filmo de 1974 reĝisorita de Michel Deville, el scenaro de Christopher Frank, bazita sur la samnoma romano de 1956 nome *Le mouton enragé* de Roger Blondel. 

## Intrigo
Nicolas Mallet estas modesta bankoficisto rezignita al socia nur mezboneco pro la sekureco kiun lia laboro donas al li. Introvertita kaj obtuza, kun la asistado kaj sub la gvido de iama mezlerneja amiko, romanverkisto Claude Fabre, li iĝos memfida delogisto, oportunisma parvenuo kun neniu difinita ambicio. En la sekvo de la naftokrizo, la *Bel Ami* de la 1970-aj jaroj travivis rimarkindan socian pliiĝon, fidante ekskluzive je virinoj kiujn li delogis preskaŭ senscie, estante de malproksime gvidita fare de Fabre. Irante serĉi potencon de tiuj, kiuj regas lin, sciante fari sin nemalhavebla, li sukcesos en sia supreniro kaj favoros tiun de sia unua konkero. Nur ĉe la fino de la filmo oni malkovras la verajn kialojn malantaŭ la manipulema sinteno de Fabre.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Jean-Louis Trintignant kiel Nicolas Mallet
* Jean-Pierre Cassel kiel Claude Fabre
* Romy Schneider kiel Roberte Groult
* Florinda Bolkan kiel Flora Danieli
* Jane Birkin kiel Marie-Paule
* Henri Garcin kiel Berthoud
* Michel Vitold kiel Georges Groult
* Jean-François Balmer kiel Vischenko

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1974
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Satiraj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Isehara

**Isehara,** () estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en Regiono Kanto, en Gubernio Kanagavo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 Isehara havis populacion de . En la 2000-aj jaroj ĝi atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).
eta|

## Geografio 
Isehara situas sur montetoj apud piedoj de :en:Mount Ōyama (Kanagawa) (1252 m) kaj najbare de ties nacia parko. Acugi troviĝas 7, Hiratsuka kaj Hadano po 8, Sagamihara 8, Ĉigasaki 11, Zama 13, Fuĝisava 16, Sagamihara 19, gubernia sidejo Jokohamo 31, ĉefurbo Tokio 35 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/isehara_japan/hiratsuka_japan .

## Historio 
La areo de Isehara apartenis al pluraj administraciaj unuoj dum la historio. En 1889 Isehara urbiĝis, samtempe ĝi estis municipo. La urbo komencis evolui post malfermo de la elektra fervojo en 1929. En 1954 la urbo estis kunfanditaj al najbara urbeto kaj tri vilaĝoj. En 1971 ankaŭ plia vilaĝo aliĝis.

## Ekonomio 
La loĝantoj plejparte estas navedantoj, tamen ankaŭ loke kelkaj fabrikoj kaj uzinoj funkcias.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Isehara havas bonajn fervojan kaj aŭtovojan kontaktojn pro la navedantoj.

## Eduko 
En Isehara 3 kampusoj de aliaj universitatoj funkcias.

## Klimato 
Isehara situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas inter . La jarpluvo averaĝas 1906 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, neniam neĝas.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* nacia parko tre proksime kun monto Ōjama

## Ĝemelurboj 
*  La Mirada, Usono, Kalifornio ekde 1981
*  Ĉino, Japanio ekde 1986

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Tramtransporto en Aleksandrio

La **Tramtransporto en Aleksandrio** () estas tramreto en la urbo Aleksandrio, Egiptio. Malfermita la , ĝi konsistas el du retoj:
* Al Ramleh: kvar linioj. Ĝiaj veturiloj estas bluaj kaj kremkoloraj.
* Al Madina: dek ses linioj. Ĝiaj veturiloj estas flavaj, aŭ ruĝaj kaj flavaj.

Ĝi estas unu el nur malmultaj tramsistemoj en la mondo kiuj uzas duetaĝajn veturilojn; aliaj ekzemploj estas Blackpool en Britio kaj Honkongo.

centra|280ra|eta|Tramo en Aleksandrio

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Aleksandrio
* Kinki Sharyo
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (APTA) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Aleksandrio
Aleksandrio
Aleksandrio
Aleksandrio
Guido Maria Dreves

**Guido Maria DREVES** (pseŭdonime: *Ulrich von der Uhlenhorst*; naskiĝinta la  en Hamburgo, mortinta la  en Mitwitz) estis germana verkisto kaj jezuito.

## Vivo 
Post eduko en diversaj ordenaj domoj de la jezuitoj, Dreves ekesploris en 1884 latinlingvan himnologion de Mezepoko, pro ke li komisiiĝis fare de la ordenanoj verki pri la historio de latinlingva spirituala poezio. Eĉ se li ne atingis ĉi celon (kaj fakte ne povis atingi), li tamen dum du jardekoj serĉadis tra bibliotekoj eŭropaj himnajn tekstojn (sekvencoj, tropoj, himnoj en la pli mallarĝa senco, kantoj, rimitaĵoj brevieraj, legadkantoj ktp.) kaj kolektis ĉion. La korpuson gigantan li publigkigis (kune kun Clemens Blume kaj Henry M. Bannister) ĉe *Analecta Hymnica Medii Aevi* kun akurataj fontindikoj kaj tekstritikaj komentoj.

Diversaj kontribuaĵoj de li pri apartaj muzikhistoriaj problemoj eĉ hodiaŭ valoras. Ĝenerale, eseoj fakaj de li ne plu ol fontreferencilo estas. Poemoj kiujn li verkis sub pseŭdonimo nur historian intereson ankoraŭ havas.

## Verkoj 
* *Analecta hymnica Medii Aevi*, vol 1-24, 26, 28, 30, 32, 35, 36, 38, 41 a b, 43, 45 a b, 46, 48, 50, 52 (1886 ss.)
* *Die Hymnen Johanns von Jenstein*, Prago (1886)
* Aurelius Ambrosius, der Vater des Kirchengesangs. Eine hymnologische Studie (1893)
* *Godescalcus Lintburgensis, Gottschalk Mönch von Limburg a. d. Hardt und Propst von Aachen - ein Prosator des XI. Jh.* (1897)
* *Hymnologische Studien zu Venantius Fortunatus und Rabanus Maurus* (1908)
* *Ein Jahrtausend lateinischer Hymnendichtung. Eine Blütenlese*, prilaboris v. C. Blume, du partoj (1909)

## Fonto 
Stäblein, Bruno: "Dreves, Guido" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 4 (1959), p. 116

## Notoj 
Kategorio:Germanaj jezuitoj
Kategorio:Himnologio
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Germanaj filologoj
Kategorio:Latina lingvo
Kategorio:Naskiĝintoj en Hamburgo
Tramtransporto en Sidi Bel Abes

La **Tramtransporto en Sidi Bel Abes** () estas tramreto kiu priservas la urbon Sidi Bel Abes, la dua urbo en okcidenta Alĝerio post Orano. Ĝi estis inaŭgurita la  de la Ministro pri Publikaj Konstruaĵoj kaj Transportoj.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Sidi Bel Abes
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (SETRAM) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Sidi Bel Abes
Sidi Bel Abes
Sidi Bel Abes
Sidi Bel Abes
La course à l'échalote

'''''La course à l'échalote'''* (Ŝalotserĉado) estas franca komedia filmo de 1975 reĝisorita de Claude Zidi. 

Claude Zidi, Pierre Richard kaj Jane Birkin jam laboris kune en *La moutarde me monte au nez'', publikigita unu jaron antaŭe.

## Intrigo
Juna kaj dinamika, bazita favore el la "20-a Jarcenta Banko", Pierre Vidal regule spionas per sia binoklo sian partneron Janet, kiu laboras en hararfrizejo. Laca esti konstante observita, ŝi profitas la aferon por eksciti lian ĵaluzon. Lia estro prenis kelkajn feritagojn, kaj Pierre devas anstataŭigi lin. Pli nervoza ol iam ajn pri ĉi tiu enorma respondeco, li baldaŭ devos akompani al la kofrejoj iun sinjoron de Rovère, kiu venis alporti la transdonon de akcioj de la Alkazaro, la fama pariza kabaredo. Sed la fama teko enhavanta la dokumentojn estas ŝtelita ĉe ilia vido.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Pierre Richard ... Pierre Vidal
* Jane Birkin ... Janet
* Michel Aumont ... komisaro Brunet
* Marc Dolnitz ... Marc
* Amadeus August ... Gunther
* Henri Déus ... Mike
* Luis Rego ... Frantz
* Catherine Allégret ... Nicole
* André Bézu ... André
* Jean Martin ... bankestro
* Claude Dauphin ... Bertrand de Rovère
* Philippe Dehesdin ... Philippe
* Paul Cambo ... bankostabano
* Jean Bouchaud ... helpanto de Brunet

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1975
Kategorio:Amaferaj filmoj
Simiaso de Tebo

**Simiaso de Tebo** estis antikva greka filozofo, amiko aŭ frato de Kebo de Tebo kaj disĉiplo de Sokrato kaj Filolao la pitagorano. En sia "Memorabilia", Ksenofono inkludas lin en la intima rondo de la sekvantoj de Sokrato. Laŭ Diogeno Laertio, Simiaso estis aŭtoro de 23 dialogoj, ĉiuj ne plu ekzistantaj, inklude de "Pri la filozofio" kaj "Pri la Muziko".

Oni diras ke Kebo kaj Simiaso ĉeestis la morton de Sokrato, malgraŭ ilia plano helpi Kritonon por liberigo de ilia majstro. En tiu tempo Kebo kaj Simiaso estis junaj kaj gravaj protagonistoj en la dialogoj Fedono kaj Kritono de Platono. Pro ilia lerta argumentado krom la respekto kaj dediĉo kiun Sokrato traktas ilin, tio elmontras la altan konsideron kiun ili havis ne nur inter la disĉiploj sed laŭ la ĝenerala opinio.

En la dialogo Fedro, Sokrato referencas al Simiaso kiel unu el la plej potencaj pensuloj de sia epoko. Laŭ Plutarko, kiu prezentas Simiason kiel unu el la parolantoj en sia dialogo "De Genio Socratis", Simiaso studis en Egiptio kaj familiariĝis kun la mistika religia filozofio de tiu lando.
## Vidu ankaŭ
* Jacopo Zabarella (1533-1589) itala filozofo

## Referencoj 
430 a. K.
360 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.

Kategorio:Greklingvaj verkistoj
Catherine et Cie

***Catherine et Cie*** (Catherine kaj Kompanio) estas franc-itala priseksa komedia filmo de 1975 reĝisorita de Michel Boisrond, kun scenaro de Catherine Breillat kaj Léo L. Fuchs, bazita sur la samnoma romano de 1967 de Edouard de Segonzac. En la filmo stelulas Jane Birkin, Patrick Dewaere, Jean-Pierre Aumont, Vittorio Caprioli kaj Jean-Claude Brialy.

## Intrigo
Catherine estas juna brita prostituitino kiu decidas gajni monon vivante en Parizo. Lerninte pri kompaniaj praktikoj kaj komercaj enen kaj reen de siaj klientoj, ŝi decidas integriĝi kiel negocakompanantino. Serĉante homojn por investi en sia skemo, ŝi renkontas kaj intereson kaj malsukcesojn.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Jane Birkin kiel Catherine
* Patrick Dewaere kiel François
* Jean-Pierre Aumont kiel Markizo Puisargue
* Vittorio Caprioli kiel Moretti
* Jean-Claude Brialy kiel Guillaume
* Mehdi El Glaoui kiel Thomas
* Henri Garcin kiel Robert Grandin
* Dora Doll kiel la patrino de Catherine

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1975
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Erotikaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Filmoj pri prostituado
Tramtransporto en Setif

La **Tramtransporto en Setif** () estas tramreto kiu priservas la urbon Setif, en nordorienta Alĝerio. Post Alĝero, Orano, Konstantino, Sidi Bel Abes kaj Uargla, Setif estas la sesa urbo en Alĝerio kiu havas sian tramon, malfermitan la .

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Setif
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (SETRAM) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Setif
Setif
Setif
Setif
Tramtransporto en Uargla

La **Tramtransporto en Uargla** () estas tramreto, kiu priservas la urbon Uargla, Alĝerio, kiu eniris komercan servon la . En 2018, ĝi inkluzivas linion de &nbsp;km kun 16 stacioj. Uargla estas la kvina urbo en Alĝerio kiu havas modernan tramon.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Uargla
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (SETRAM) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Uargla
Uargla
Uargla
Uargla
Eldonejo Jungeuropa

**Jungeuropa Verlag** estas germana eldonejo de Philip Stein, aktivulo novdekstrisma, kun sidejo en Dresdeno.

Stein ekde 2016 estris eldonejon tiun ĉi en Dresdeno kiuj ofertas tradukojn de novdekstrismaj, dekstrismaj kaj faŝismaj verkistoj. Sed ankaŭ aŭtoroj aliaj programe reprezentatas. 

De 2016 ankaŭ tenadas oni podkaston *Von rechts gelesen.*

Kiam la eldonejo ĉeestis ĉe la Frankfurta librofoiro en 2021, pluraj gastoj kaj aŭtoroj deklaris neaperon sian. Ekzemple Jasmina Kuhnke taksis, en kazo de alidecido, personan senĉesan danĝeron dumfoiran. Sekvis ne-venvolaj deklaroj de  Ciani-Sophia Hoeder, Aminata Touré, Annabelle Mandeng, Nikeata Thompson, Raul Krauthausen kaj Riccardo Simonetti. Sed ankaŭ alvokoj al aliaj aŭdeblas same agi pro solidareco. Librofoira estro Juergen Boos inverse atentigis pri parollibereco  kiel fundamenta pilastro de la frankfurta eventego kaj la nepreteco fari cenzuron. Cetere, la sekuradaj mezuroj dumfoiraj estus altaj. Patrick Bahners defendis en la taggazeto FAZ la rifuzon de la foirestrado bani la eldonistojn de Frankfurto; ankaŭ ĉar ne temus pri ŝtata okazigo.

La eldonejo *Jungeuropa Verlag* provokis plurajn kritikajn monografiojn pri novdekstrismo en Germanujo. 

En 2023 la eldonejo *Europa Verlag* el Munkeno procesis kontraŭ *Jungeuropa Verlag* pro misuzo marka.

## Aŭtoroj (elekto) 
*Alain de Benoist
* Robert Brasillach
* Antonín Brousek (postparole)
* Pierre Drieu la Rochelle
* David Engels (antaŭparolo)
* Guillaume Faye
* Lothar Fritze
* Diego Fusaro
* Hermann Heller
* Benedikt Kaiser
* Martin Lichtmesz (antaŭparolo)
* Christian de la Mazière
* Henri Massis
* Emanuel Moravec
* Michel Onfray
* Julien Rochedy
* Martin Sellner (antaŭparolo)
* Richard B. Spencer (antaŭparolo)
* Eberhard Straub
* Mykola Sziborskyj
* Dominique Venner
* Thor von Waldstein (antaŭparolo)

## Eksteraj ligiloj
* hejmpaĝo eldoneja
* podkasta serio *Von rechts gelesen*

## Notoj 
Kategorio:Germanaj eldonejoj
Kategorio:Dresdeno 
Kategorio:Nova Dekstro (Eŭropo)
Martin Sellner

**Martin Michael SELLNER** (naskiĝinta la  en Vieno) estas aŭstra aktivulo de dekstra ekstremismo kaj verkisto. Inter 2015 kaj 2023 estis li porparolanto de la aŭstra filio de la Identisma movado (IBÖ). Pluraj ŝtatoj (i.a. Germanujo kaj la Unuiĝinta Reĝolando) proklamis nerajtecon de Sellner plu eniri sian teritorion.

Estante filo de homeopatiisto kaj instruistino de la angla lingvo li pasigis la junulajn jarojn en Baden bei Wien. Post deviga soldatado li studis filozofion kaj  bakalaŭriĝis. Sekvajn studojn jursciencajn li interrompis.

En aŭgusto 2019 edzigis lin la usonanino Brittany Pettibone; ili havas unu filon. Kiel junulo li havis kontaktojn kun la kondamnita nazio Gottfried Küssel.

Sellner tre aktivas sur socialaj retejoj. Konatas ankaŭ lia ŝato por Götz Kubitschek kaj la novdekstrismo.

## Verkoj 
* *Remigration: Ein Vorschlag.* Verlag Antaios, Steigra 2024, ISBN 978-3-949041-55-6
* *Regime Change von rechts. Eine strategische Skizze.* Verlag Antaios, Steigra 2023, ISBN 978-3-949041-54-9
*kun Martin Lichtmesz: *Bevölkerungsaustausch und Great Reset* (=Kaplaken, 80). Verlag Antaios, Steigra 2022, ISBN 978-3-949041-80-8
* *Identitär! Geschichte eines Aufbruchs.* Verlag Antaios, Schnellroda 2017, ISBN 978-3-944422-94-7.
* kun Walter Spatz: *Gelassen in den Widerstand. Ein Gespräch über Heidegger* (=Kaplaken, 47). Verlag Antaios, Schnellroda 2015, ISBN 978-3-944422-47-3

## Literaturo 
* Steven Schäller: "Biographisches Porträt: Martin Sellner". Ĉe: *Jahrbuch Extremismus & Demokratie*, Nomos, Baden-Baden 2019, ISBN 978-3-8487-6408-2, p. 193–209

## Eksteraj ligiloj
* 
* https://martinsellner.info/hejmpaĝo
* "IB-Aktivist Martin Sellner und das Projekt GegenUni" ĉe: ' Landesamt für Verfassungsschutz Hessen'', 14.4.2022

## Notoj 
Kategorio:Dekstra ekstremismo en Eŭropo
Kategorio:Blogistoj
Kategorio:Aŭstroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1989
Sept morts sur ordonnance

***Sept morts sur ordonnance*** (Sep mortoj laŭ preskribo) estas franca drama filmo de 1975 reĝisorita de Jacques Rouffio, kun scenaro de Georges Conchon, Jacques Rouffio kaj Jean-Louis Chevrier. En la filmo stelulas Michel Piccoli, Gérard Depardieu, Jane Birkin, Marina Vlady, Charles Vanel kaj Valérie Mairesse. 

## Intrigo
Pierre Losseray estas kirurgo ĉe la publika hospitalo en malgranda provinca urbo en Francio (Clermont-Ferrand). Li lastatempe suferis koratakon sed revenis al laboro. Li estas aprezata de siaj pacientoj, kaj estas ĉikanita de Old Brézé, la posedanto de proksima medicina kliniko, kiu perdas klientojn kaj ne povas elteni konkuradon. En ligo kun siaj filoj kaj bofilo, Brézé uzas insinuojn proksimajn al ĉantaĝo. Losseray ankaŭ aŭdas pri la rakonto de kuracisto Jean-Pierre Berg, alia kirurgo kun tre malsama vivstilo disde Losseray, kiu estis simile ĝenita fare de la sama viro dek kvin jarojn antaŭe. Li iĝas obsedita je li kiam li malkovras pri kio temas.

Berg mortigis siajn tri infanojn, sian edzinon kaj finfine sin mem, ŝajne sub tia premo; tamen la vera kialo de kial li faris tion restas neklara: li havis multe da karismo, Boston University-diplomon, bonegan reputacion, ĉarman edzinon, kaj eĉ estis lanĉonta sian propran privatan klinikon. Losseray, kvankam konstante cimumita fare de Brézé, ricevas informojn - foje kontraŭdirajn - de pecetoj, iĝas pli kaj pli obsedita je li kaj la Brézé-klano, kaj finfine komprenas kio vere okazis. Li poste dividas la saman sorton kiel Berg. Ŝajne sen zorgo, la Brézé-klano daŭrigas kun siaj malbonaj agadoj.

Gravan rolon havas Mathy, psikiatro kiu hazarde konas, pro siaj sociaj rilatoj, ĉiujn indicojn pri la antaŭa rakonto, sed komunikas ilin kontraŭvole ĉar li volas esti en bonaj rilatoj kun ĉiuj.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Michel Piccoli : Doctor Pierre Losseray
* Gérard Depardieu : Doctor Jean-Pierre Berg
* Jane Birkin : Jane Berg
* Marina Vlady : Muriel Losseray
* Charles Vanel : Maljuna Brézé
* Michel Auclair : Doctor Mathy
* Monique Mélinand : Mrs. Giret
* Coline Serreau : Mrs. Mauvagne
* Antonio Ferrandis : Komisaro Giret
* Georg Marischka : Paul Brézé
* José María Prada : Simon Mauvagne
* Karl Schönböck : Joseph Brézé
* Valérie Mairesse : Mademoiselle Lambert

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1975
Podgorje

La vorto **Podgorje** interalie povas rilati al 
* urbodistrikto de la Urba municipo Koper,
* urbodistrikto de la Urba municipo Velenje kaj
* loĝloko en la municipo Občina Kamnik, ĉiuj en Slovenio.
Je t'aime moi non plus (filmo)

'''''Je t'aime moi non plus''''' (Mi amas vin, mi ankaŭ ne) estas franca filmo de 1976 reĝisorita, verkita kaj muzikigita de Serge Gainsbourg,. En la filmo stelulas Jane Birkin, Hugues Quester kaj Joe Dallesandro, kun memapero fare de Gérard Depardieu. 

## Intrigo
Malfortika kaj amdezira juna virino, Johnny (Jane Birkin), laboras en kamionhalteja kafejo en la mezo de nenie. Unun tagon eniras du samseksemaj kamionistoj, vireca kaj tutmondema Krassky (Joe Dallesandro) kaj lia pli juna amanto Padovan (Hugues Quester). Padovan estas juna kaj bela, sed nematura kaj prefere dorlotema.

Krassky, nedeziranta prizorgi Padovan, kiu daŭre ekhavas problemojn, malkovras en si altiron por tiu ĉi vireca knabino. Ŝi siavice enamiĝas al li. Ili komencas rilaton; kvankam Krassky hezitas antaŭ la magraj inaj gracioj de senkurba Johnny, li finas esti ĉarmita fare de ŝia naiva kaj senkondiĉa amo.

Ŝi pretas akcepti ion ajn pro amo por li, inkluzive de anusa seksumado. Kvankam nesperta pri tio, tiel ke ŝiaj kriegoj de doloro igas ilin esti elĵetitaj el pluraj moteloj, finfine, la malantaŭo de la malpura rubkamiono de Krassky estos la teatro de ilia seksumado.

Furioze ĵaluza, Padovan klopodas por mortigi Johnny sufokante ŝin. Krassky intervenas kaj savas Johnny, sed faras ĝin tiel hazarde ke Johnny iĝas kolerega kaj insultas lin. Krassky tiam revenas al sia unua amo kaj foriras kun li, forlasante Johnny en ŝia kafejo, rompita kaj soleca denove.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Jane Birkin kiel Johnny
* Joe Dallesandro kiel Krassky
* Hugues Quester kiel Padovan
* Reinhard Kolldehoff kiel Boris
* Gérard Depardieu kiel ĉevalrajdanto
* Jimmy Davis kiel Moïse
* Maïté Nahyr kiel prostitutino
* Liliane Rovère kiel motelkliento
* Michel Blanc kiel laboristo
* Claudia Butenuth kiel kliento

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1976
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Erotikaj filmoj
Kategorio:GLAT-filmoj
Kategorio:Ambaŭseksemo
Prakash Khadka

**Prakash KHADKA** naskiĝis en la regiono Gorka en Nepalo en 1985. Li studis sociologion kaj antropologion en la universitato de Katmanduo nomita Tribuvan. Li estas aktivulo pri Homaj Rajtoj, restadis en Ĝenevo ĉe Unuiĝintaj Nacioj, studis en Timor-Leste kaj en Aŭstralio. Li lernas Esperanton.  

En 2014 kaj 2015 Khadka gvidis koalicion de pli ol 75 Organizoj de la Civila Socio por prepari raporton pri la situacio de homaj rajtoj en Nepalo por la dua ciklo de Universala Perioda Esplorado, (Universal Periodic Review) ĉe la Konsilio pri homaj rajtoj ĉe Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo. Dum en la sama jaro 2015, li devis abunde okupiĝi pri la katastrofo de aprilo 2015 en Nepalo kaŭzita de forta tertremo ; per lia laboro la helpo atingis pli ol 70 000 familiojn kun tujaj bezonoj trans la 15 plej trafitaj distriktoj de Nepalo.

En 2024 li fondis NeRegistaran Organizon Peace Himalaya, kiu aktivas por subteni la plej malriĉajn homojn. En februaro 2024 la NRO aktivis en Monda Socia Forumo en Katmanduo por informi pri Esperanto. La grupo laboris por helpi la viktimojn de la inundoj okazintaj la 28-an kaj 29-an de septembro 2024. 

## Listo de artikoloj verkitaj de Prakash Khadka 
https://www.ucanews.com/author/prakash-khadka

## Eksteraj ligiloj 
 www.peacehimalaya.org 

## Referencoj 
Kategorio:Nepalaj esperantistoj
Kategorio:Listoj de esperantistoj laŭ nacieco
Kategorio:Nepalanoj
Oszkár Bársony

'*** [oskAr bArŝonj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bársony Oszkár,*' estis hungara oficisto, fervojisto, fremdultrafikisto. Lia familia nomo estis *Bernstein* ĝis 1898.

 naskiĝis en 1879 en Nitro (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Komerca Akademio de Budapeŝto en 1898. Post la diplomo li estis oficisto 4 jarojn en vojaĝa agentejo "Cook" en Londono. Inter 1902–1925 li estis oficisto en Hungaraj Ŝtataj Fervojoj, poste li gvidis 2 jarojn la tutan firmaon. (Tamen dum la 1-a mondmilito li batalis, en 1917 li signife vundiĝis.) En 1927 li estis unu el la establintoj de signifa hungara vojaĝa agentejo, poste li estis ties gvidanto ĝis la pensiuliĝo en 1939. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *Párhuzam a hazai és külföldi idegenforgalmi törekvések között.* (1927)
* *Idegenforgalom és itthoni nyaralás.* (1933)
* *Újabb idegenforgalmi előadások.* (1937)

## Memorigiloj 
* memormedalo

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fremdultrafikistoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj fervojistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Krč (Protivín)

:*Estas ankaŭ Krč.*

**Krč** estas vilaĝo, parto de urbo Protivín en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas en Ĉeskobudejovica baseno sur la dekstra bordo de rivero Blanice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Krč situas en katastra teritorio **Krč u Protivína** kun areo 6,01&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao
* Krucoj

## Fotografioj 

File:Krč chapel 03.JPG|Preĝejo de sankta Venceslao
File:Krč (Protivín) - Švarcenberský rybník - okres Písek (2).JPG|Ŝosea ponto
File:Krč (Protivín) (18).JPG|Domojn en la vilaĝo
File:Krč (Protivín) (60).JPG|Kruco sur ŝtonego
File:Krč (Protivín) (3).JPG|Kapelo de sankta Johano Nepomuka

Kategorio:Protivín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Těšínov (Protivín)

**Těšínov** estas vilaĝo, parto de urbo Protivín en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas en Tabora montetaro sur la dekstra bordo de rivero Blanice, proksimume 4,5 km oriente de Protivín. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Těšínov situas en katastra teritorio **Těšínov u Protivína** kun areo 9,55&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1571.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Masonita sonorilejo en vilaĝplaco

## Fotografioj 

Kříž v Těšínově u křižovatky (Q80460912).jpg|Kruco en Těšínov
Zvonice v Těšínově (Q80460909).jpg|Sonorilejo en Těšínov

Kategorio:Protivín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Těšínov

Nomon **Těšínov** havas pluraj setlejoj:

* Těšínov (Protivín), parto de urbo Protivín en distrikto Písek
* Těšínov (Petříkov), parto de municipo Petříkov en distrikto České Budějovice
Taŭrida ĝardeno

La **Taŭrida ĝardeno** estas monumento de pejzaĝa ĝardenarto en la centra parto de Sankt-Peterburgo. Ĝi situas en la bloko limigita per stratoj Kiroĉnaja, Potjomkinskaja, ŝpalernaja kaj Tavriĉeskaja (Taŭrida). La areo de la Taŭrida ĝardeno estas  hektaroj.

La nomo de la ĝardeno, same kiel la samnomaj palaco kaj strato, estas rilataj al la nomo de la rusa ŝtatisto kaj armea gvidanto en la tempoj de Katerina la 2-a, Grigorij Potjomkin, kiu ricevis la titolon de Princo de Taŭrido kaj bienojn (ĝardeno kaj palaco) pro gvidado de sukcesa provo konkeri Krimeon por Rusio, ankaŭ konata ekde antikvaj tempoj sub la malnovgreka nomo Taŭrido. Kiel rezulto de la milito, la Krimea Ĥanlando ĉesis minaci Rusion. La ĝardeno kaj la palaco formis ununuran pejzaĝon kaj arĥitekturan komplekson.

;Transporto:
* metroo:  ''''

## Bildgalerio 

Лужайка в Таврическом парке.jpg|Razeno
Дубок в Таврическом саду.jpg|Junaj plantoj
Вид на Таврический дворец.jpg|Vido de Taŭrida palaco
Зимний таврический.jpg|Vintra vido
Таврический парк, октябрь 2020.jpg|Taŭrida ĝardeno
Fishing by the pond of the Tauride gardens (18461260441).jpg|Lageto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Ĝardenoj kaj parkoj de Sankt-Peterburgo
Leningrada zooparko

La **Leningrada zooparko** () estas unu el la plej malnovaj zooj en Rusio kaj unu el la plej nordaj zooj en la mondo. Ĝi estis fondita la .

## Loko 
La zoo troviĝas en la historia centro de Sankt-Peterburgo en la distrikto Petrogradskij ĉe la adreso: *197198, Sankt-Peterburgo, Aleksandrovskij park, 1*. Enirejo de Kronverkskij prospekt.

;Transporto:
* metroo:  ''*
* tramvojo: n-ro 6, 40 ĝis la haltejo “Strato Zverinskaja” aŭ “Strato Vvedenskaja”

## Historio 
Fondita la  kiel privata menaĝerio de Julius Gebhardt, la Leningrada zooparko estas unu el la plej malnovaj en Rusio. Multaj malsamaj posedantoj sukcedis unu la alian ĝis 1917 kiam, post la Rusa Revolucio, la parko estis naciigita. Scienca biblioteko kaj akademia oficejo estis kreitaj baldaŭ poste. Dum la Granda patriota milito, multaj zoogardistoj estis alvokitaj al la fronto kaj nur ĉirkaŭ dudek homoj restis por prizorgi la bestojn. Dum la vintro de 1941-1942, nur unu ĉirkaŭbarilo restis sed la zoo malfermiĝis en la printempo de 1942. La nomo "Leningrada" estis konservita en memoro de tiu periodo. La kolektoj de la zoologia parko estis rapide renovigitaj kaj ekde 1951, 150 malsamaj specioj estis prezentitaj.

## Ekspozicioj 
Ekspozicioj, pavilonoj, birdejoj funkciantaj en la zoo:
* Primatoj
* Cervedoj
* tropikaj bestoj
* Ekzotaj bestoj
* Kanguruoj kaj emuoj
* Hejmbestoj
* Rabobirdoj
* Malgrandaj predantoj
* Arbaraj bestoj de Eŭropo
* Akvobirda lageto
* Karnomanĝuloj: felisedoj, ktp.
* Tylopoda: kameloj, guanakoj, alpakoj.

## Bildgalerio 

Белые медведи (Ursus maritimus) - panoramio.jpg|Blankaj ursoj
Giraffes Luga (2016-11-01) 04.jpg|Ĝirafoj
Saint Petersburg Zoo - 2023-10-31 - p1.jpg|Sciur-simioj
Callosciurus Prevostii in Spb Zoo 01.jpg|*Callosciurus prevostii''
Crocodylus niloticus in Saint Petersburg Zoo 2023-10-31 - p1.jpg|Nila krokodilo
Stork-chicks.jpg|Cikoniidoj

## Vidu ankaŭ 
* Listo de zoologiaj ĝardenoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Bestoĝardenoj en Rusio
Kategorio:Ĝardenoj kaj parkoj de Sankt-Peterburgo
Kategorio:Muzeoj en Sankt-Peterburgo
Imre Barta (ekonomikisto)

**Imre Barta,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barta Imre,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

Imre Barta naskiĝis  en Gáborján, li mortis  en Miskolc.
 
## Biografio 
Imre Barta estis oficisto en Hencida (1943–1953), poste oficejestro en ŝtata entrepreno (1953–1960), pli poste li havis postenon en banko en Miskolc ĝis 1989. Intertempe li maturiĝis en ekonomia mezlernejo en 1960, poste li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1965, post 2 jaroj li doktoriĝis en la sama loko. Inter 1970-1979 li ankaŭ instruis en Financa Altlernejo (Budapeŝto), inter 1980–1999 en Pezindustria Teknika Universitato, dum li kandidatiĝis en 1983, li doktoriĝis en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ekzamenis ekonomiecon kaj efikecon de la investoj. Li edziĝis en 1956, filo naskiĝis en 1963 kaj li ricevis 3 premiojn inter 1987-2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vállalati beruházások területén alkalmazható gazdaságossági számítási módszerek főbb kérdései.* (1970)
* *A beruházási döntések előkészítése.* (1979)
* *A beruházási folyamat kritikai értékelése.* (ankaŭ disertaĵo, 1982)
* *A tőkehatékonyság romló tendenciája.* (1987)
* *A magyar beruházási rendszer 1968–1987.* (disertaĵo, 1989)
* *Adalékok a területfejlesztési politika rendező elveinek újrafogalmazásához.* (1991)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Těšínov (Petříkov)

**Těšínov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Petříkov en distrikto České Budějovice en Sudbohemia regiono. Ĝi troviĝas proksimume 2 kilometrojn nordokcidente de Petříkov. En jaro  en la vilaĝo vivis . 

**Těšínov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 19,36&nbsp;km². En la katastra teritorio Těšínov situas ankaŭ Petříkov.

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1590.

## Loĝantaro 
## Protektitaj partoj de la naturo 
* Nacia naturrezervejo Červené blato
* Stropnice (eŭrope signifa loko)

## Pluaj fotoj

Těšínov (Petříkov) - usedlost čp. 5.JPG|Domo en Těšínov
Těšínov (Petříkov) - stavení čp. 9.JPG|Domo en Těšínov
Těšínov (Petříkov) - stavení čp. 11 (1).JPG|Domo en Těšínov

Kategorio:Petříkov (distrikto České Budějovice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto České Budějovice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Chvaletice (Protivín)

:*Estas ankaŭ Chvaletice.*

**Chvaletice** estas vilaĝo, parto de urbo Protivín en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas en Ĉeskobudejovica baseno, proksimume 3 km sudokcidente de Protivín. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Chvaletice situas en katastra teritorio **Chvaletice u Protivína** kun areo 6,12&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Vilaĝplaca kapelo kun tureto. Super la enirejo estas pentraĵo de sankta Ludmila.
* Domo en la vilaĝo (domo n-ro 27).
* Masonita popola arkitekturo el la 19-a jarcento 

## Fotografioj 

File:Chvaletice (Protivín) (4.).jpg|Vilaĝplaca kapelo de sankta Ludmila
File:Chvaletice (Protivín) (6).jpg| Detalo de pentraĵo super la enirejo de la kapelo
File:Chvaletice (Protivín) (12.).jpg|Bieneto en la vilaĝo
File:Chvaletice country baroque.JPG|Bienetoj en la vilaĝo
File:Chvaletice (Protivín) (1.).jpg|Kruco ĉe komunikilo kondukanta al la vilaĝo

Kategorio:Protivín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
István Bartke

**István Bartke** [iŝtvAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bartke István,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 estis laboristo inter 1948-1950, poste li estis oficisto en rango ĉefleŭtenanto en la defenda ministerio (1950-1956). Li akiris ekonomian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1957, poste li estis ekonomo en ministeria entrepreno, dum li doktoriĝis en la universitato en 1961. Inter 1962–1991 li laboris en signifaj ŝtataj organizaĵoj, ankaŭ en ministerio. Jam ekde 1978 li instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös kiel docento (1981–1985), profesoro (1985–1992), pensiulita konsilisto (1992–2003). Intertempe li kandidatiĝis en 1969, li doktoriĝis en 1982 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1953, lia edzino naskis 2 filojn en 1955 kaj 1959. Li ricevis 3 premiojn inter 1969-2007.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szocialista ipartelepítés a területi tervezésben.* (disertaĵo, 1959)
* *Ipari kérdések a regionális tervezésben.* (1962)
* *Az iparilag elmaradott területek ipari fejlesztésének főbb közgazdasági kérdései Magyarországon* (disertaĵo, 1969)
* *A területi hatékonyság fokozásának feladatai.* (1977)
* *A területi egységek – körzetek – szerepe a területi tervezésben.* (1986)
* *A társadalom és a gazdaság területi szerkezetének alapvonásai.* (disertaĵo, 1989)
* *Social Driving Forces and State Regulation of Regional Economic Development.* (1997)
* *Egyensúlyi modellezés kistérségek fejlesztésének megalapozásához.* (kunaŭtoro, 2004)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Protivin

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en usona ŝtato Iovao. Eble vi serĉas: Protivín (municipo en distrikto Písek en Ĉeĥio).*

**Protivin** estas municipo en Kantono Chickasaw en usona ŝtato Iowa. Loĝas tie proksimume 269 loĝantojn, areo de la municipo estas 1,2&nbsp;km².

## Historio 
La municipo estis fondita de ĉeĥaj almigrintoj ĉirkaŭ la jaro 1855 kaj ĝi ricevis la nomon laŭ sudbohemia urbo Protivín. La ununura allogaĵo de tiu ĉi municipo estas preĝejo de La plej sankta Triunuo el la jaro 1878 kaj soleno Ĉeĥaj tagoj, kiuj okazas ĉiujare en aŭgusto la 2-an aŭ la -an semajnfinon.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo 

## Pluaj fotoj

Bohemian Savngs Bank 2 NRHP 88002806 Howard County, IA.jpg

## Eksteraj ligiloj
* https://web.archive.org/web/20070906031207/http://howard-county.com/protivin/ - oficiala retpaĝo de municipo **Protivin** ()
* Retpaĝo de la municipo 
* Retpaĝo de la komunumo

Kategorio:Urboj de Iovao
L'animal

'''''L'animal''''' (La animalo) estas franca komedia filmo de 1977 reĝisorita de Claude Zidi. En la filmo stelulas Jean-Paul Belmondo kaj Raquel Welch.

## Intrigo
La filmo komence temigas du profesiajn risk-anstataŭantojn, kiuj estas engaĝitaj unu al la alia. Ili estas vunditaj en aŭta riskagaĵo en sia geedziĝtago, kaj tiam rompas sian rilaton kaj sian profesian partnerecon. Post periodo de senlaboreco, al la viro de la paro estas ofertita alt-salajra laboro. Li baldaŭ volas konvinki sian iaman fianĉinon realiĝi al ilia partnereco. Li malkovras ke ŝi estas nuntempe engaĝita al nobelo, kaj urĝe provas reakiri ŝian amon antaŭ sia baldaŭa geedziĝtago.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Jean-Paul Belmondo kiel Mike Gaucher / Bruno Ferrari
* Raquel Welch kiel Jane
* Charles Gérard kiel Hyacinthe
* Julien Guiomar kiel Fechner
* Aldo Maccione kiel Sergio Campanese
* Dany Saval kiel Doris
* Raymond Gérôme kiel grafo Saint-Prix
* Henri Génès : kiel Camille, posedanto de kafejo
* Claude Chabrol kiel Direktoro
* Mario David kiel Santos
* Didier Flamand kiel la kuzo
* Josiane Balasko kiel superbazarulino
* Jacques Alric
* Henri Attal kiel helpanto
* Jane Birkin kiel Stelulino (memapero)
* Johnny Hallyday kiel Stelulo  (memapero)

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1977
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri filmado
Midraŝejo Ben-Gurion

**Midraŝejo Ben-Gurion** (), ankaŭ konata kiel **Midreshet Sde Boker**, estas komunuma setlejo kaj eduka centro (loĝlernejo, internulejo) en suda Israelo. Ĝi troviĝas en la Negevo apud kibuco Sde Boker, kaj apartenas al la Regiona Konsilio Ramat HaNegev. En 2022 ĝi havis preskaŭ  loĝantojn.

## Galerio 

Dosiero:Midreshet_Ben-Gurion3.JPG
Dosiero:Grave_of_David_Ben_Gurion_and_Paula_Munweis_in_Sde_Boker.jpg|alternative=Graves of Paula and David Ben-Gurion|Tomboj de Paula kaj David Ben-Gurion
Dosiero:Sdebokerhome.jpg|alternative=A typical home in Sde Boker|Tipa hejmo en Sde Boker
Dosiero:Tzin_Flood.jpg|alternative=Flooding in Zin Valley below the Midrasha|Inundo en valo Cin sube de la Midraŝejo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vilaĝa retejo ().
* Mezlerneja retejo ()

Kategorio:Edukado en Israelo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Organizaĵoj en Israelo
Saône (apartigilo)

***Saône*** (franca prononco [soːn]) estas rivero de la orienta parto de Francujo. Ĝia nomo aperas en tiu de francaj departementoj  kaj komunumoj.

## Departementoj 
* **Haute-Saône** en la regiono Bourgogne-Franche-Comté  ;
* **Saône-et-Loire** en la regiono Bourgogne-Franche-Comté .

## Komunumoj 
* **Saône**,   en la departemento Doubs en la regiono Bourgogne-Franche-Comté  ;
* **Chalon-sur-Saône**, en la departemento  Saône-et-Loire de la regiono Bourgogne-Franche-Comté  ;
* **Heuilley-sur-Saône**, en la departemento  Côte-d'Or de la regiono Bourgogne-Franche-Comté  ;
* **Mercey-sur-Saône**, en la departemento  Haute-Saône de la regiono Bourgogne-Franche-Comté.

### Homofonoj 
* **Saulnes**, en la departemento Meurthe-et-Moselle de la regiono Grand Est;
* **La Sône**, en la departemento Isère de la regiono Auvergne-Rhône-Alpes.

## Aliaj 
* **Saône**,  citadelo de Saladino en Sirio.
Bauern, Bonzen und Bomben

***Bauern, Bonzen und Bomben*** (laŭvorte: *Pri kamparanoj, fipotenculoj kaj bomboj*) estas romano de Hans Fallada aperinta  1931 en la eldonejo *Rowohlt-Verlag*. En ĝi enplektita estas historia eventaro de la kontraŭparlamenta Landpopola Movado de la 1920-aj jaroj en Ŝlesvigo-Holstinio kaj la bojkotiĝo de la urbo Neumünster. Pri ĉi evento Fallada raportis en 1929 kiel helpĵurnalsito de regiona gazeto: Fallada translokis la intrigon al Altholm, en fikcian urbon de Pomerio. Reĝisoro Egon Monk filmigis ĝin en 1973 (dissendo en kvin partoj). 

## Intrigo 
Rakontatas unue la protestagadoj de kamparanoj, de rezisto kontraŭ perfortaj konfiskoj aŭ manifestacioj ĝis bombatencoj. Okaze de demonstracio en Altholm ekas batalo pri movada flago dum kio la standardisto grave vundiĝis. Rezultis ĝenerala unujara bojkotado de la publika administrado fare de la kamparano kun malfacilaj ekonomiaj kaj politikaj konsekvencoj. 

Tiutempe du malicaj agademuloj renkontiĝas en Altholm, la naciema redaktoro Stuff kaj la socialdemokratia urbestro Gareis. Krome agadetas pli malpli ruze kaj ĉiam laŭ konkreta bezono aliaj eturbaj/terkulturistaj societanoj: komercistoj, eldonistoj, policistoj, politikistoj, administrantoj, agrikulturistoj. Aliancoj inter ili laŭbezone alternas. Tragikan rolon ludas la ne-orientita reklam-peranto kaj helpredaktisto Tredup, eble alia mio de Fallada mem; Tredrup pli kaj pli pistiĝas, frakasiĝas kaj fine eĉ mortas. Ne forgesindas iamaj liberkorpusaj dungosoldatoj de la (eksa mararmea) Ehrhardt-bridago kaj de Stahlhelm kiuj provas igi la tuton modelo de konservativa revolucio.

Sur la kovrilo de la unua eldono videblas impresa vira figuro desegnita de Olaf Gulbransson, kun neklaro kiun ĝi reprezentu: ĉu la politikiston Gareis, ĉu la redaktoron Stuff respektive la kamparanan gvidiston Reimers (historie Claus Heim). 

## Eldonoj 
* *Bauern, Bonzen und Bomben. Roman*. Rowohlt, Berlin 1931. Samtempa eldono je Vier-Falken-eldonejo, Berlin 1931.
* Dua eldono, ĉe Vier Falken, Berlin 1939. 
* Unua eldono post 1945, Aufbau-eldonejo, Orienta Berlino 1964 kaj Rowohlt-eldonejo, Reinbek 1964 (1995, ISBN 978-3-499-10651-4)
* Noveldono en februaro 2018, kun postparolo de Michael Töteberg. Rowohlt, Reinbek 2018, ISBN 978-3-499-27377-3

## Filmo 
* 1973: *Bauern, Bonzen und Bomben*, reĝistoris Egon Monk

## Radidramo 
* 1997 fare de MDR en 15 partoj: samtitole, fare de Gerhard Rentzsch   

## Literaturo 
* Kurt H. Eissfeldt: *Fatalismus und Hoffnung: Untersuchungen zum Menschen- und Gesellschaftsbild im massenhaft verbreiteten politischen Zeitroman am Beispiel der Romane "Bauern, Bonzen und Bomben" von Hans Fallada und "Alle Menschen werden Brüder" von Johannes Mario Simmel*. Lang, Frankfurto 1988, ISBN 3-8204-9419-7 (disertacio, Bremeno 1986) 

## Eksteraj ligiloj 
* Kurt Tucholsky pri *Bauern, Bonzen und Bomben*
*teksto originala germana

## Notoj 
Kategorio:Germanlingvaj romanoj
Kategorio:Hans Fallada
Kategorio:Aperis en 1931
Can Xue

**Can Xue** (ĥine: 残雪; naskiĝinta la  en Changsha kiel **Deng Xiaohua**/ 邓小华), estas pseŭdonimo de ĥina verkistino. Ŝi taksatas unu el la plej gravaj vivantaj eksperimentaj aŭtorinoj de la mondo. Verŝajne estas ŝi la ununura virino kiu povis renomiĝi inter la avangardo ĥina (kune kun ekz. Mo Yan, Yu Hua kaj Su Tong). 

## Vivo kaj agado 
Post pasigo ankaŭ de la junulaj jaroj je Changsha, ŝi ekloĝis en 2001 en Pekino. Ŝiaj gepatroj suferis persekuton dum Kultura Revolucio (kaj eĉ jam antaŭe). Ili devis punlaboristi kamparane. Pro tio Can Xue nur ĝuis fundamentan edukadon sed aŭtodidakte ŝi plukleriĝis, precipe legante verkojn eŭropajn kaj rusajn. En la 1970-a jaroj ŝi laboris ĉe medicina stacio en fabriko en Changsha. Edziniĝis ŝi en 1978 naskonte filon en 1979. La saman jaron estis repreno de la ŝtata fifamo kontraŭ la gepatroj. En 1981 ŝi instruis la anglan lingvon je mezlernejo kaj en 1982 ŝi malfermis kun la edzo tajlorejon. 

La sekvajn jarojn komenciĝis verkado. En 1987 estis la unuaj publikigoj: novelkolekto en Tajvano kaj ununur anovelo en la gazeto *Bell Mountain*. Poste ŝi preferis eldonigon en Ŝanghajo kaj Japanujo. Per *Dialogues in Paradise* surmerkatiĝis en 1989 unuafoje traduko de verko ŝia en la Okcidenta Mondo. Sekvis aliaj publikigoj internaciaj. En 1992 invitis ŝin la universitato de Iowa en la kadro de programo de internacia verkado en Usonon. Krom nuraj beletraĵoj ŝi en la 1990-aj jaroj ankaŭ ekigis kreon de literaturhistoriaĵojn. Unu ŝia fokuso estis sur verkistoj Franz Kafka kaj Jorge Luis Borges. Dum la 2000-a jaroj aprie komentoj de ŝi pri klasikuloj okcidentaj, kiel Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich Schiller kaj Dante Alighieri.

Ĉe la libro *Ombra Popolo* (2024) ŝi priskribas surealisman mondon kiel la limoj inter uloj kaj bestoj kunfandiĝas kaj estadaj demandoj en vilaĝaĉa loĝado de homoj kaj bestoj ankaŭ. Temas pri izolado, malriĉiĝo kaj absurdeco de la ĉiutaga vivo. Intrigkompono fajna malpli gravas ol volata obskureco kaj ĝeniga atmosfero-kreo kun mirakloj kaj groteskoj.

## Honoroj 
* 2015: ''Best Translated Book Award' por *The Last Lover*
* 2021: kandidatigo kun *I Live in the Slums* por "International Booker Prize" 
* 2022: kandidatigo kun *Amo en la nova jarmilo* por Internationaler Literaturpreis – *Haus der Kulturen der Welt*"

## Tradukoj anglen 
* *Dialogues in Paradise*, tradukis Ronald R. Janssen kaj Jian Zhang (1989)
* *Old Floating Cloud: Two Novellas*  (1991)
* *The Embroidered Shoes* (1997)
* *Blue Light in the Sky and Other Stories*, tradukis Karen Gernant kaj Chen Zeping (2006)
* *Five Spice Street*, romano (2009)
* *Vertical Motion* (2011)
* *The Last Lover*, tradukis Annelise Finegan Wasmoen (2014)

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo 
* blogo

## Notoj 
Kategorio:Ĉinaj verkistoj
Kategorio:Virinoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1953
Kategorio:Instruistoj
La morte negli occhi del gatto

***La morte negli occhi del gatto*** (La morto en la okuloj de la kato) estas itala horora filmo de 1973 reĝisorita de Antonio Margheriti.

## Intrigo
En la skota kastelo de Dragstone, apartenanta al Lady Mary MacGrieff kaj ŝia filo James, Corringa, filino de Lady Alicia, la fratino de Lady Mary, alvenas forpelita de kolegio. Timiga legendo pezas sur la familio: iu ajn el la MacGrieff-oj kiu estas mortigita fare de iu de la sama sango iĝas vampiro. Baldaŭ post la alveno de Corringa, lia patrino estis perforte mortigita kaj ankaŭ servisto kelkajn tagojn poste mortis. La murdoj daŭras kun la morto de kuracisto, la amanto de Lady Mary, la prostituitino Suzanne kaj alia servisto.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Jane Birkin kiel Corringa
* Hiram Keller kiel Lord James MacGrieff
* Françoise Christophe kiel Lady Mary MacGrieff
* Venantino Venantini kiel Padre Robertson
* Doris Kunstmann kiel Suzanne
* Anton Diffring kiel Dr. Franz
* Dana Ghia kiel Lady Alicia
* Serge Gainsbourg kiel Policinspektisto
* Konrad Georg kiel Campbell
* Alan Collins kiel Angus
* Bianca Doria kiel Janet Campbell

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1973
Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Hororaj filmoj
Yi Sang

**Kim Haegyŏng** (; Hanja : 金海卿; la 23-an de septembro 1910, en Seulo - la 17-an de aprilo 1937, en Tokio), ankaŭ konata sub lia artnomo **YI Sang** ( ;李箱) estis verkisto kaj poeto kiu vivis en Koreio sub la japana regado .  Li estas konata por siaj poemoj kaj romanoj, kiel ekzemple *Vido de la Korvo* kaj *Flugiloj*. Li estas konsiderata kiel pivota kaj revolucia figuro de la moderna korea literaturo .

## Vivo 
Yi Sang, naskita Kim Hae-gyŏng en Seulo, studentiĝis ĉe la Altlernejo Gyeongseong por Teknologio, diplomiĝis en 1929 kaj laboris kiel desegnisto por la japana Ĝenerala Registaro .

En 1929, li gajnis dezajnokonkurson por la kovrildezajno de ''Chosŏn kŏnch'uk* ( 조선 건축 Korea Arkitekturo) kaj la kovrildezajnon de la revuo *Chosŏn kŏnch'ukhoe* ( 조선 건축회 Korean Society of Architecture). En 1930 li debutis per sia rakonto *la 12-an de decembro* en la revuo *Chosŏn* (Koreio). En 1931, *kompaniaj ferioj kaj aliaj cirkonstancoj* ( 휴업과사정 ) aperis . En la sama jaro li publikigis plurajn poemojn skribitajn en la japana kiel ekzemple *Strange Backlashes* ( 이상한 가역반응 ) kaj *Vido de la Korvo* ( 오감도 烏瞰圖).

Ekde 1933 Yi Sang rezignis sian laboron pro kreskantaj simptomoj de tuberkulozo kaj dediĉis sin tute al literaturo. En 1936 li vojaĝis al Japanio , kie li estis arestita fare de la polico. Pro lia restado en malliberejo, lia sano plimalboniĝis rapide. Li estis liberigita sur kaŭcio kaj prenita al Tokia Universitato Hospitalo, kie li mortis.

Yi Sang apenaŭ estis konata dum sia vivo. Nur en 1950, kiam liaj verkoj estis reeldonitaj, li iĝis tre populara.  La rakonto *Flugiloj*, kiu estis tradukita en plurajn lingvojn, estas precipe konata . La Literatura Premio Yi Sang nomita laŭ li estas unu el la plej gravaj premioj por sudkoreaj verkistoj.

## Verkaro (elektita) 
### Verkoj 
* 날개 ( *flugiloj* ) 1936
* 이상 전집 ( *kolekto de 15 rakontoj* )
* 오감도 (烏瞰圖*Vido de la Korvo* )

### Filmadaptiĝoj 
* 날개 *Flugiloj* (2004)
* 이상의 날개 *Yi Sang: Flugiloj'' (1968)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Revizio de Flugiloj ĉe KTLIT
* Retejo de la malnova domo de Yi Sang

Kategorio:Mortintoj en 1937
Kategorio:Naskiĝintoj en 1910
Kategorio:Koreaj verkistoj
Costa Brava (marbordo)

[eta|dekstre|200px |La marbordo apud [Tossa de Mar.]]
***Costa Brava*** (samnoma en la hispana kaj en la kataluna) estas la zono en la nordorienta marbordo de Katalunio, de la landlimo kun Francio ĝis la urbeto Blanes. Longa ĉ. 200 km, Costa Brava allogas multajn turistojn.

## Nomo 
La signifo de la nomo estas "roka/kruta/ondoriska marbordo". Eble la nomo estas esperantigebla kiel Brava Marbordo (lasante Brava kiel propra nomo sen la ordinara signifo de la vorto "brava").

## Priskribo 
Costa Brava estas sinsekvo de golfetoj kaj promontoretoj, pli-malpli rokaj. Nur en malmultaj lokoj, en la norda parto, estas ankaŭ du longaj sablejoj, kie du riveroj (Fluviá, sude de Roses, kaj Ter, sude de l'Estartit) atingas la maron.

Kompreneble, la plej gravaj urboj kaj vojoj ne kuŝas ĉe la maro, sed en la interno, kie situas ankaŭ Ĝirono, la ĉefurbo de la provinco entenanta la Bravan Marbordon. Estas tamen pluraj havenurbetoj en la taŭgaj golfetoj, ekzemple Port Bou, l'Escala, l'Estartit, Palamós, Sant Feliu de Guíxols, Blanes.

En Costa Brava estas pluraj naturaj parkoj kaj rezervejoj. Inter ili, menciendas jenaj:
* la Natura Parko Kabo Creus (139 km²), inkluzivanta ankaŭ areon en la maro;
* la Natura Parko Aiguamolls de l'Empordà (48 km²), marĉaj areoj ĉirkaŭ la enfluejo de la rivero Fluviá;
* la Natura Parko Montgrí, Insuloj Medes kaj Malalta Ter (81 km²), kiu entenas, inter aliaj lokoj, la senhomajn insuletojn Medes;
* la Protektata Spaco Gavarres, silikaj montetoj en la interno sed proksimaj al la maro;
* la Protektata Spaco Gadiretes.

Kategorio:Katalunio
Kategorio:Turismo
Kategorio:Marbordoj