open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ödön Sróth

(naskiĝis la 18-an de septembro 1950 en Carei, Rumanio) estas rumania hungara poeto, inĝeniero.

## Biografio 
Ödön Sróth apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris en altlernejo de Temeŝvaro diplomon de inĝeniero pri bestobredado en 1974. Ĝis 1979 li laboris kiel inĝeniero en diversaj komunumoj de Rumanio, poste li estis redaktoro de la gazeto *Szatmári Hírlap* (ĝis 1982), poste denove li laboris kiel inĝeniero en Căpleni. De 1990 li estas inĝeniero de fabriko de laktopulvero de Carei. Liaj kontribuoj aperas en hungarlingvaj *Szabad Szó, Igaz Szó, Utunk, Előre, Ifjúmunkás*.
 
## Volumoj 
* *Fényövezet* (poemoj, Tv. 1981); 
* *Visszajelzések* (Orosháza 1995); 
* *Ráhangolódás – Párizsi morzsák* (ĝemel-poemvolumo, samloke. 2003). 

## Fonto 
* Romániai magyar irodalmi lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Preĝejo Sankta Spirito (Vállaj)

**Preĝejo de Sankta Spirito** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Vállaj.

## Historio 
La pli frua kirko konstruiĝis en 1771. La nun videbla impona preĝejo estis konstruita en 1918. La orgeno ekfunkciis en 1928.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola ĉe vojkruciĝo. La unusola turo troviĝas flanke de la fasado. Meze estas la enirejo, pli supre estas ornama triangulo. Ankaŭ supro de la fasado estas triangulo. La ĉefnavo havas ankaŭ pli malgrandan flankonavon, kiu krucas la ĉefnavon. Ankaŭ la flankonavo finiĝas per trianguloj, sed plej alte tureto altiĝas. La sanktejo estas duonronda kaj havas 6 duonrondajn fenestrojn.

Kiel la eksteraĵo, same la interna parto estas ornamriĉa.
 
Kermeso okazas en la dimanĉo de Pentekosto.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj
* hungare

eta|maldekstre|Preĝejo de Vállaj

Vallaj
Vallaj
Orange (Kalifornio)

**Orange** estas grandurbo kaj universitata urbo en Usono, en subŝtato Kalifornio kaj en la samnoma Kantono Orange (Kalifornio). Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

eta|maldekstre|
eta|maldekstre|

## Geografio 
Orange situas en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Anaheim troviĝas 6, Santa Ana (Kalifornio) 8, Garden Grove (Kalifornio) 12, Irvine 14 km.

## Historio 
En la nuna Orange indianoj vivis jam antaŭ 2 miljaroj. En 1769 meksikanoj-hispanoj alvenis, kiuj nomis la vastajn kampojn "Valo de Sankta Anna". Ili komencis loĝadi en la valo ekde 1776. En 1848 Norda Kalifornio iĝis apartenaĵo de Usono. Ĝis 1873 la urbeto havis la nomon *Richland*. La alveninta fervojo helpis la evoluon, precipe la agrikulturon. 

## Trafiko 
eta|

Loĝantoj de Orange profitas la flughavenon de Santa Ana. La urbego havas bonajn vojajn kaj relajn ligojn kun la apudaĵo.

## Klimato 
Orange situas en mediteranea klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 11-23 °C, en aŭgusto averaĝe estas 28 °C kun rekordo 43 °C, en januaro averaĝe estas 7 °C kun rekordo -6 °C. Jare pluvas po 320 mm. La pluvo kulminas en januaro, inter junio-julio praktike ne pluvas. Tre malofte neĝas.

## Servoj
* Ĉapmana Universitato

## Ĝemelurboj 
*  Santiago de Querétaro, Meksiko
*  kvartalo Novo Kosino en Moskvo, Rusio
*  Orange (Aŭstralio), Aŭstralio
*  Orange (Francio), Francio
*  Timaru, Nov-Zelando
Partneroj:
*  Santiago de Chile, Ĉilio
*  Utrecht, Nederlando

## Eksteraj ligiloj 
*  () 

Kategorio:Urboj de Kalifornio
La prezidanto estas mejdo!

***La prezidanto estas mejdo!*** (japane 会長はメイド様!, kajĉo va mejdo-sama!) estas serio de japanaj bild-literaturaj verkoj, celantaj knabinajn legantojn. La verkinto estas Hiro Fuĝivara. Nun 14 ĉef-rakontoj estas publikitaj. Kreado de la laŭa samnoma desegnofilmo komenciĝis en la 1-a de aprilo de 2010-a.

## Rakonto 
Altlernejo Sejka, iam estinta nur por knaboj kaj konata pro ĝiaj sovaĝaj lernantoj kaj pro esti timiga loko por knabinoj, antaŭ-nelonge iĝis lernejo por kaj knaboj kaj knabinoj. Ĉar la knabinaj lernantoj plu estas pli malmultaj ol la knabaj, Misaki Ajuzava decidas mem ŝanĝi la lernejon kaj igi la knabinojn senti sin sendanĝeraj. Pene ekzercinte, lerninte kaj eĉ iĝinte la unua virina estro de la lerneja konsilantaro, Misaki nun estas konata inter knaboj kiel postulema knabo-malŝateganta kontrolisto, kaj por la instruistoj kaj amikinoj ŝi estas lumanta espero.

Sed kvankam ŝi tiel aspektas, ŝi kaŝe laboras kiel mejdo en mejdo-manĝejo por subteni sian familion. Bedaŭrinde la pene-gajnita respekto komencas esti en danĝero, kiam konata, bela, kaj malofte esprimanta iujn ajn sentojn Takumi Usui interesiĝas en ŝi post trovi ŝin en mejdo-vestoj post instruoj.

Kategorio:Kulturo en Japanio
Kategorio:Bildliteraturo
Saguo

[eta|saguaj patkukoj, nur faritaj el akvo kaj la medolo de saguaj palmoj, estas baza nutraĵo ekzemple en grandaj partoj de [Novgvineo]]
eta|krudaj saguaj "perloj"
**Saguo** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas "nutra grio ekstraktata el medolo de iuj palmarboj". Origine ĝi produktiĝis en Papuo-Novgvineo kaj ĉirkaŭaj landoj el la medolo de la sagua palmo (*Metroxylon sagu*), jam en prahistoria tempo disvastiĝis ankaŭ al la regiono de la Hinda Oceano kaj nuntempe ankaŭ produktatas el ameloriĉaj radikoj de aliaj tropikaj plantoj, ekzemple el manioko.

La vorto *sago* en la papua lingvaro havas la signifon de "pano", ĉar la amelo de saguaj palmoj en multaj insuloj de la sudokcidenta Pacifika Oceano liveras la farunon por panoj kaj flanpanoj. La itala vojaĝisto Marco Polo en la jaro 1280 unuafoje portis saguon al Eŭropo, kaj tie raportis pri la saguaj palmoj kaj ilia signifo kiel grava nutrofonto de sudorienta Azio. En la 16-a jarcento portugalaj komercistoj komencis grandkvante transporti saguon al Eŭropo kaj komerce disvastigi ĝin tie. Nuntempe saguo aparte en Singapuro estas grava eksportata produktaĵo.

Perla saguo proksime similas al perla tapioko. Ambaŭ tipe estas malgrandaj, sekaj, opakaj buloj, havantaj diametron de ĉirkaŭ 2 milimetroj. Ambaŭ povas esti blankaj (se tre puraj) aŭ koloraj - nature grizaj, brunaj aŭ nigraj, aŭ artefarite rozkoloraj, flavaj, verdaj ktp. Kiam trempitaj kaj kuiritaj, ambaŭ fariĝis multe pli grandaj, diafanaj, molaj kaj spongecaj. Ambaŭ estas vaste uzataj ekzemple en la kuirartoj de Barato, Bangladeŝo kaj Srilanko en vario de pladoj, kaj ĉirkaŭ la mondo, kutime en pudingoj. En Barato, perla saguo nomatas சவ்வரிசி, *javvarisi* (tamile), साबूदाना, *sabudana* (hindie) kaj simile সাবুদানা, *sabudana* (bengale), સાબુદાણા (guĝarate), *sabbakki* (kannade) kaj *saggubeeyam* (telugue) inter aliaj regionaj kaj lokaj nomoj kaj estas uzata en vasta gamo de pladoj - interalie en desertoj boligitaj kun dolĉigita lakto okaze de religiaj fastadoj.

En Britio, ambaŭ saguo kaj tapioko ekde la 16-a jarcento tre popularas en dolĉaj laktaj pudingoj.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nutrado
Ŝum

**Ŝum** (internacie ofte **Choum**) estas urbo en norda Maŭritanio, situanta en la Regiono Adrar, proksima al la limo kun Okcidenta Saharo. Ŝum havas populacion de proksimume 5.000.

## Historio
La urbo kreskis de sia pozicio ĉe trans-saharaj komercaj itineroj. Ĝi malkreskis kun la komerca malkresko kaj en 1977 ĝi estis atakita fare de francaj soldatoj kiel ŝajna bazo de la Fronto Polisario, la nacia liberiga movado batalanta por sendependeco de Okcidenta Saharo.

## Transporto
Ŝum nun estas haltejo por la Maŭritania fervojo de Nuadibu ĉe la atlantika marbordo ĝis Zuerato, kaj transporta vojnodo por aliro al la Altebenaĵo Adrar kaj la maŭretana ĉefurbo Nuakŝoto. Ĝi estas la fervojo kiu faris Ŝum fama - aŭ fifama - en la eŭropa kolonia heredaĵo de Afriko.

## Nacia fervojo pasante tra fremda teritorio
La urbo staras sur sprono de tero kiu portas la plej gravan turnopunkton ĉe la limo inter Maŭritanio kaj Okcidenta Saharo. En la fruaj 1960-aj jaroj la francaj koloniaj aŭtoritatoj en Maŭritanio deziris konstrui la linion de Nuadibu ĝis Zuerato por ekspluati la ferercajn rezervojn ĉe Zuerato. La hispanaj aŭtoritatoj tiam respondecaj por Okcidenta Saharo negocis por permeso, ke la fervojo estu konstruata tra hispana teritorio sur relative ebena dezerto sed provis trudi kondiĉojn neakcepteblaj al la francoj. La francaj inĝenieroj tiel konstruis linian paralelan kun la limo kaj tunelis tra la Ŝum-monteta - du kilometrojn tra solida granito ĵus por resti ene de franca teritorio. La tunelo estis nomita "monumento al eŭropa stulteco en Afriko". La absurdaĵo estis prilumata, kiam la suda parto de la teritorio de Okcidenta Saharo estis dum nelonge administrata fare de Maŭritanio, post kiam la hispanoj retiriĝis en 1975-76. La tunelo estas jam ne en uzo kaj 5-km-a sekcio de la fervoja tranĉo rekte trairas parton de la Okcidenta Saharo, kontrolata de POLISARIO.

Kategorio:Urboj de Maŭritanio
Kategorio:Saharo
Orienta Negroso

situo de la provinco en la Filipinoj:

**Orienta Negroso** -  *Sidlakang Negros*, tagaloge **Silangang Negros**, plenforme *Lalawigan ng Silangang Negros*, hispane **Negros Oriental**, plenforme *Provincia de Negros Oriental* - estas provinco de la Filipinoj. Ĝia ĉefurbo estas Dumaguete. Alia grava urbo estas Bayavan.

La provinco fondiĝis la 10-an de marto 1917. Ĝi kovras la sudon kaj orienton de la insulo Negroso, kaj ampleksas ankaŭ la malgrandan insulon *Apo* sudoriente, kiu estas loko aprezata kaj de lokaj kaj de turistaj plonĝantoj. La provinco apartenas al la regiono Centraj Bisajoj kaj ampleksas areon de 5 385 kvadrataj kilometroj. Laŭ stato de la jaro 2015 entute 1 354 995 loĝantoj vivis sur la provinca teritorio, kio rezultigas loĝdenson de 251 loĝantoj po km². Vaste parolataj lingvoj en la provinco estas la cebua, la angla, la hiligajnona kaj la tagaloga.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la provinca registaro de Orienta Negroso

[eta|maldekstra|la provinca "[Kapitolo" en la ĉefurbo *Dumaguete*]]

eta|maldekstra|apudmara rokaro en la insuleto *Apo*

Kategorio:Provincoj de la Filipinoj
Calia

***Calia*** estas genro de tri aŭ kvar specioj de arbedoj kaj malgrandaj arboj en la subfamilio Faboideae de la pizedoj, Fabacoj. La genro estas apartenanta al sudokcidenta Nordameriko de okcidenta Teksaso ĝis Nov-Meksiko kaj Arizono en Usono, kaj sude ĝis Ĉiuaŭo, Koaŭilo kaj Novleono en norda Meksiko. Membroj de la genro estas ofte konataj kiel **Meskalfaboj**, aŭ **Frijolito-soforoj**.

Kvankam daŭre ofte traktita en la genro *Sophora*, lastatempa genetika indico montris ke la meskalfaboj estas nur fore rilatitaj al la aliaj soforoj.

## Specioj 
* *Calia arizonica* (S.Watson) Jakovlev (sin. *Sophora arizonica*) - Arizona meskalfabo (Arizono, Ĉiuaŭo)
** *Calia arizonica subsp. formosa* (Kearney & Peebles) Yakovlev (sin. *Calia formosa, *Sophora arizonica* subsp. *formosa*, *Sophora formosa*) (Arizona)* *
* *Calia gypsophila* Gvadalupa Meskalfabo (sin. Sophora gypsophila) (Suda Nov-Meksiko, okcidenta Teksaso, Koaŭilo) endanĝerigata
* *Calia secundiflora* (Ortega) Yakovlev (sin. *Sophora secundiflora*) - Teksana meskalfabo (Teksaso, Novmeksikio, Koaŭlilo, Novleono)

## Priskribo 
eta|maldekstra|Koleoptiloj
*Calia* spp. kreskas ĝis 1 - 11 m , kun trunko ĝis 20 cm en diametro, ofte en densaj arbustaroj kiuj kreskas de bazaj ŝosoj. La folioj estas ĉiamverdaj, ledecaj, 6 - 15 cm longaj, pinataj kun 5-11 ovalaj folietoj, 2 - 5 cm longaj kaj 1 - 3 cm larĝaj. La floroj, produktitaj en printempo, estas bonodoraj, purpuraj, tipe papilio-formaj, portitaj en vertikala aŭ disvastiĝantaj grapoloj 4 - 10 cm longaj. La frukto estas malmola, ligneca koleoptilo 2 - 15 cm longa, enhavante 1-6 ovalajn helruĝajn semojn 1 - 1.5 cm longajn kaj 1 cm en diametro.

Ĉiuj partoj de meskalfabo estas tre venenaj, enhavante la alkaloidon citisino (*ne'' meskalino, kiel sugestite de la nomo). La semoj aŭ aliaj partoj de la planto laŭdire uziĝas kiel halucinigilo fare de kelkaj indianoj , sed la informo necertas pro la nomkonfuzo. La simptomoj de citisina veneniĝo estas tre malagrablaj, inkluzive de naŭzo kaj konvulsioj. Eĉ nur unu semo povas esti mortiga.

## Referencoj 
## Fonto 
Kategorio:Calia
Kategorio:Nearktisa flaŭro
Kategorio:Venenaj plantoj
Fotergilo

***Fothergilla*** (**fotergilo**, **sorĉistin-alno**) estas genro de du aŭ tri specioj de florplantoj en la familio Hamamelidacoj, indiĝenaj al maldensaj arbaroj kaj marĉoj de Sudorienta Usono.

## Priskribo 
Ili estas malalt-kreskantaj deciduaj foliarbustoj kreskantaj ĝis 1 – 3 m de alteco kun lanugaj branĉetoj. En printempo, la bros-similaj floroj estas produktitaj antaŭ la folioj, sur piktigofinaĵoj; ili ne havas iujn ajn petalojn, sed okulfrapan areton de blankaj stamenoj 2–3&nbsp;cm longaj. La folioj estas alternaj, larĝaj ovoidoj, 4–10&nbsp;cm longaj kaj 3–8&nbsp;cm larĝaj, kun krude dentita marĝeno; ili estas konataj por siaj brilaj oranĝaj aŭ ruĝaj falokoloroj.

eta|maldekstra|250px|Floroj de *F. major*

## Specioj 
* *Fothergilla gardenii* nana sorĉistino-alno
* 
* *Fothergilla majoro* granda sorĉistino-alno
* *Fothergilla monticola* Alabama sorĉistino-alno; ofte inkludite en *F. major*
La genro estis nomita en honoro de John Fothergill (kuracisto).

## Kultivado kaj uzoj 
Fotergiloj estas kultivitaj kiel ornamaj plantoj pro siaj printempaj floroj kaj falfoliara koloro. Ili estas malrapide kreskantaj, malofte superante 1–2 m altaj en kultivado.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Fothergilla major* bildoj ĉe bioimages.vanderbilt.edu 

## Fonto 
Kategorio:Hamamelidacoj
Kategorio:Flaŭro de Alabamo
Kálmán Buday

(naskiĝis la  1863 en Pécs, Hungario; mortis la  1937 en Budapeŝto, Hungario) estis hungara kuracisto, patologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1931). Lia frato estis László Buday (statistikisto).

## Biografio 
Kálmán Buday akiris kuracistan diplomon en 1886 en Budapeŝto, poste li samloke eklaboris. En 1894 li studvojaĝis en eksterlandon, poste li ekinstruis en la Universitato Francisko Jozefo de Koloĵvaro. Inter 1913-1934 li instruis en universitato en Budapeŝto, poste li emeritiĝis. Li okupiĝis ĉefe pri tuberkulozo kaj malsanoj de pulmo. Unua li trovis certan bakterion, kiu estis nomata Buday.

## Verkaro (elekto) 
* *Kórboncolástan* (1914)
* *A lymphogranuloma-sejtek szerkezetéről*
* *A vaslerakódások jelentősége a Banti-kóros lépdaganatokban*

## Referencoj 
## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj patologoj
Zsigmond Bubics

**Zsigmond BUBICS** [ĵigmond bubiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bubics Zsigmond** estis hungara episkopo, membro honora de Hungara Scienca Akademio.

Zsigmond Bubics naskiĝis la  1821 en Ozora. Li mortis la  1907 en Baden.

## Biografio 
Zsigmond Bubics http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html komence lernis en Magyaróvár kaj Sopron, poste li studis teologion en Győr kaj Vieno. Li pastriĝis en 1844 kaj li ricevis la unuan laborlokon en Magyaróvár. Baldaŭe li plulernis en Vieno 3 jarojn, fine li estis hejma instruisto ĉe familio Esterházy. Li vojaĝis al Anglio en 1853, al Germanio en 1856, fine al Italio. En 1867 li ekhavis katolikan postenon en Győr, en 1871 li iĝis abato. En 1880 li ekdirektis pastran lernejon. Post 4 jaroj li estis elektita deputito parlamenta, fine li iĝis episkopo de Kassa. Li okupiĝis ankaŭ pri historio kaj artoj. Li donacis sian kolekton al diversaj muzeoj.

## Verkaro (elekto) 
* *Magyarországi várak és városoknak a M. N. Múzeum könyvtárában létező fa- és rézmetszetei* (1880)
* *A középkori miniature festészetről* (1883)
* *Az Esterházy-család története* (Historio de familio Esterházy) (1894)
* diversaj aliaj artikoloj ĉefe pri la 17-a jarcento

## Fontoj 
* Biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero B kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* Hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero B kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)

Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Tritikalo

eta|Grajno de tritiko (maldekstre), sekalo (meze) kaj tritikalo (dekstre)
**Tritikalo** estas hibrido de tritiko (*Triticum aestivum* L.), kiel ina partnero, kaj sekalo (*Secale cereale* L.), kiel vira partnero, uzata kiel furaĝplanto. Ĝi estis komence kultivata en Svedio kaj Skotlando, en la fino de la 19-a jarcento, kiel greno, simila al tritiko, sed pli malvarmo-tolera. 

Oni rikoltis en 2004 13,7 milionojn da tunoj da tritikalo, kultivis ĝin sur pli ol 400 mil hektaroj. Ĝi estas uzata ĉefe kiel furaĝplanto, sed ĝi ankaŭ havas valoran entenon. Ĝia proteina enteno estas ĉ. 14-18%, depende de la medio. 

## Genetiko 
La fekunda (mal-sterila) kaj stabila heksaploida tritikalo estiĝis nur en la 1950-aj jaroj (1950-1955). Pli frue la trikilaloj estis t.n. primaraj (unuagradaj) tritikaloj – heksaploida tritiko x diploida sekalo (42 + 14 = 56) - oktaploidaj tritikaloj – aŭ – tetraploida tritiko x diploida sekalo (28+14=42) - heksaploidaj kaj sterilaj. Por superi la sterilecon oni kruckultivis multoble la hekpsaploidajn unuageneraciajn tritikalojn de la oktaploidaj kaj heksaploidaj tritikaloj kaj tiel estiĝis la duageneracia (duagrada) heksaploida tritikalo. 

## Aspekto 
La tritikalo aspektas kiel transira formo inter la sekalo kaj tritikalo (stabiliĝinta tritika-sekala hibrido). Ĝia kulmo estas alta kiel tiu de la sekalo. Oni nuntempe celas kultivadon de pli mallong-kulmaj specioj (50–100&nbsp;cm).

La spiko estas longa, maldikiĝanta, deflanke similas al sekalo, defronte simila al tritiko. La ekstera glumo portas longan ariston, kiel la sekalo kaj estas memfekundiga kiel la tritiko. Ĝi havas kariopson kiel frukton, kiu similas al tiu de la sekalo. 

Kategorio:Grenoj
Kategorio:Hibridaj plantoj
Kategorio:Agrikulturo
7452 Izabelyuria

'*7452 *Izabelyuria'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio (ekde 1992, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa lirika kantistino Izabella Danilovna Jurjeva (cirile : *Изабелла Даниловна Юрьева'', ĉ. 1900–2000), Popola Artistino de la Rusa Federacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
7453 Slovtsov

'*7453 *Slovtsov'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa historiisto kaj poeto Pjotr Andrejeviĉ Slovcov (cirile: *Пётр Андреевич Словцов'', 1767–1843), historiografiisto pri Siberio kaj fondinto de la regionaj studoj pri Siberio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
7454 Kevinrighter

'*7454 *Kevinrighter'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planedologo *Kevin Righter*,
konservisto de antarktaj meteorŝtonoj ĉe la *Lyndon B. Johnson Space Center'' de la NASA. Li ĉefe esploras pri la kemiaj procezoj okazantaj dum la frua planeda diferenciĝo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Tizanokarpo

La **tizanokarpo** () estas malgranda genro de plantoj en la mustardofamilio. Temas pri malgrandaj, vertikalaj ĉiujaraj herboj. La plata fruktokapsulo estas ĝenerale ronda aŭ oval-forma kun alo kiu volviĝas la tutan vojon ĉirkaŭ la balgo, donante al ĝi franĝan rigardon. La fruktoj pendas de la plejparto de la tigo. La plantoj estas indiĝenaj el Okcidenta Usono.

Elektitaj specioj:

* *Thysanocarpus conchuliferus*
* *Thysanocarpus curvipes* - sablo-tizanokarpo
* *Thysanocarpus laciniatus* - monto-tizanokarpo
* *Thysanocarpus radians* - riptizanokarpo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* USDA Plants Profile
* Jepson Manual Treatment

Kategorio:Kruciferacoj
Amanda Tapping

[eta|Amanda Tapping dum la [San Diego Comic-Con International|San Diego Comic-Con 2008]]
**Amanda Tapping** (naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1965 en Rochford, Essex) estas kanada aktorino, filma produktistino kaj reĝisorino.

## Biografio 
Tapping translokiĝis en aĝo de tri jaroj kun la familio al Toronto. Spite al deziroj de la gepatroj – kiuj preferis sciencan karieron –, ŝi decidis por aktorado. Post kiam ŝi vizitis dum kvar jaroj la *Windsor School of Dramatic Art*, ŝi ekludis la gastorolon en la televida serio *Akte X* kaj *Ein Mountie in Chicago*. De 1997 ĝis 2007 ludis la rolon *Dro. Samantha Carter* en la televida serio *Stargate SG-1* kaj ekde 2007 la saman rolon en la *Stargate Atlantis*. De 2008 ĝis 2011 ludis ŝi en la serio *Sanctuary* – kiun ŝi ankaŭ kunproduceris – la rolon de *Dro. Helen Magnus*.

Tapping geedziĝis en 1994 *Alan Kovacs* kaj alprenis ties familian nomon. Ŝia burĝa nomo estas do ekde tiam *Amanda Kovacs*. Ŝia artista nomo restis plu ŝia naskiĝnomo. Ŝi naskis en 2005 filinon.

### Filmoj 
* 1995: *The Haunting of Lisa*
* 1995: *The Donor*
* 1995: *Rent-a-Kid*
* 1996: *Remembrance*
* 1996: *Golden Will: The Silken Laumann Story*
* 1997: *Booty Call*
* 2000: *Black Top*
* 2001: *The Void*
* 2002: *Stuck*
* 2002: *Life or Something Like It*
* 2004: *Legend of Earthsea*
* 2006: *Breakdown*
* 2006: *Engaged to Kill*
* 2008: *Stargate: The Ark of Truth*
* 2008: *Stargate: Continuum*
* 2009: *Dancing Trees*

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala paĝo de Tapping

Kategorio:Kanadaj aktoroj
7511 Patcassen

'*7511 *Patcassen'''* estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

Kun granda duonakso de 3,2009206 , ĝi orbitas tuj trans la konvencia limo inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona planeda sciencisto *Patrick Cassen* de la *Ames Research Center''. Li centras siajn esplorojn sur la formiĝo de steloj kaj planedoj, la fiziko de la  kaj la apliko de astrofizikaj modeloj de la formiĝo de la sunsistemo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
7456 Doressoundiram

'*7456 *Doressoundiram'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astrofizikisto *Alain Doressoundiram'' de la Observatorio de Parizo. Li laboris pri la kolizia evoluo de la malgrandaj planedoj, precipe la formiĝo kaj evoluado de duopaj sistemoj dum la formiĝo de kolizia familio. Li kontribuis al la spektroskopia karakterizado de multenombraj  kaj helpis la planadon la misioj Rosetta kaj Champollion.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Edward L. G. Bowell
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Okcidenta Negroso

**
**
**
**
situo de la provinco en la Filipinoj:

**Okcidenta Negroso** - hiligajnone *Katundang Negros*, tagaloge **Kanlurang Negros**, plenforme *Lalawigan ng Kanlurang Negros* (sed ankaŭ *Lalawigan ng Negros Occidental*), cebue *Kasadpang Negros*, hispane **Negros Occidental**, plenforme *Provincia de Negros Occidental* - estas provinco de la Filipinoj. Ĝia ĉefurbo estas Bacolod; Bago, Kadizo, San Carlos, Silay, Talisay, Himamaylan, Cauayan kaj Kabankalan estas gravaj urboj. La provinco fondiĝis en 1890. Ĝi kovras la nordon kaj okcidenton de la insulo Negroso. La provinco apartenas al la regiono Okcidentaj Bisajoj kaj ampleksas areon de 7 802 kvadrataj kilometroj. Laŭ stato de la jaro 2015 entute 2 497 261 loĝantoj vivis sur la provinca teritorio, kio rezultigas loĝdenson de 320 loĝantoj po km². Vaste parolataj lingvoj en la provinco estas la hiligajnona, la cebua, la tagaloga kaj la angla.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la provinca registaro de Okcidenta Negroso

eta|maldekstra|la vilao *Hacienda Rosalia*, kie en 1981 fariĝis la filipina kineja filmo *Oro, Plata, Mata* ("oro, arĝento, morto")

eta|maldekstra|akvofaloj *Mambukal* ĉe la monto *Kanlaon*

Kategorio:Provincoj de la Filipinoj
Mainfranken Theater Würzburg

La teatro **Mainfranken-Theater Würzburg** estas trifaka teatro kaj la plej granda teatro de Würzburg kaj Malsupra Frankonujo.

Krom la grandan domon kun 739 sidlokoj la teatro loĝigas ankoraŭ malgrandan prezentejon, la ĉambroteatrejon, kiu proponas sidlokojn al 92 spektantoj. Ekde la teatra sezono 2004/2005 Hermann Schneider direktas kiel intendanto la artajn aferojn de la domo.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo

Kategorio:Teatroj en Germanio
Goethe-Teatrejo (Bad Lauchstädt)

La **Goethe-Teatrejo Bad Lauchstädt** estas teatro en Bad Lauchstädt kaj la unusola originale konserviĝinta teatrejo el la epoko de Goethe.

## Historio 
En Lauchstädt ekzistis jam ekde 1761 teatrejoj, kiam 1791 Johann Wolfgang Goethe fariĝis ĉefdirektisto de la vajmara kortegoteatro kaj aĉetigis la banlokan teatrejon de Joseph Bellomo por 1200 taleroj. Ekde la 13-a de junio 1791 la vajmara kortegoteatro gastis regule dum la somersezono en Lauchstädt. Pro la nekontentigaj ĉambroj oni finfine decidis konstrui novan teatrejon. La 26-an de junio 1802 okazis je ĉeesto de Goethe la malfermado de la nova domo, je kiu ĉeestis 672 gastoj, dum kiam centoj da spektantoj ne akiris eniron. Oni prezentis la teatraĵon *Was wir bringen* de Goethe kaj la opero *La clemenza di Tito* de Mozart. La teatrejo je Lauchstädt siatempe estis unu el la unuaj en la germanlingvaj landoj. Inter la arĥitektoj planintaj ĉi-teatrejon estis ankaŭ la vajmarano Rudolf Steiner.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de la Goethe-Teatro

Kategorio:Teatrejoj
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Minna Planer

eta|Wilhelmine „Minna“ Planer
**Wilhelmine „Minna“ Wagner**, denaska **PLANER** (naskiĝis la 5-an de septembro 1809 en Oederan, mortis la 25-an de januaro 1866 en Dresdeno) estis germana aktorino kaj unua edzino de Richard Wagner, kun kiu ŝi vivis kune proksimume 20 jarojn kaj kun kiu ŝi estis geedziĝinta 30 jarojn.

## Literaturo 
* John N. Burk (eldonisto): *Richard Wagner Briefe. Die Sammlung Burrell*. Fischer, Frankfurto ĉe Majno 1950.
* Sven Friedrich (eldonisto): *Richard Wagner; Werke, Schriften und Briefe*, Digitale Bibliothek. Directmedia, Berlino 2004.
* Martin Gregor-Dellin (eldonisto): *Richard Wagner - Mein Leben*. List, Munkeno 1994, ISBN 3-471-79153-1.
* Hanjo Kesting (eldonisto): *Richard Wagner - Briefe*. Piper, Munkeno 1983, ISBN 3-492-02829-2.
* Eva Rieger: *Minna und Richard Wagner, Stationen einer Liebe*. Artemis & Winkler, Duseldorfo kaj Zuriko 2003, ISBN 3-538-07154-3.
* Sibylle Zehle: *Minna Wagner, eine Spurensuche*. Hoffmann und Campe, Hamburgo 2004, ISBN 3-455-09439-2

Kategorio:Germanaj aktoroj
Mezzovico-Vira

**Mezzovico-Vira** estas komunumo de la komunumaro Taverne kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1254 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Mezzovico-Vira situas ĉe la bordo de la rivero Vedeggio sude de la montopasejo Monte Ceneri, proksimume 15 kilometrojn norde de la urbo Lugano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Mezzovico kaj Vira. 

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,21 km², de kiuj 66,4% estas kovritaj de arbaro, 11,1% servas por agrikulturo kaj 10,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Mezzovico-Vira limas en nordo, sudo kaj okcidento al Monteceneri, kaj en oriento al Capriasca.

## Trafiko 
Tra Mezzovico-Vira pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2, kiu de Belinzono kondukas trans la montopasejo Monte Ceneri al Lugano kaj la svisa aŭtovojo A1, kies plej proksima alveturejo situas 3 kilometrojn norde de la komunumo en Rivera. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lugano al Belinzono.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Mezzovico-Vira datiĝas el la jaro 1335 *Medio Vico* kaj *Vira*. Apud la preĝejo San Abondino en la jaro 1990 estis malkovrita tombejo el la romia epoko. Dum mezepoko Mezzovico-Vira apartenis al la valkomunumo Carvina. Mezzovico kaj Vira jam tradicie ek de mezepoko formis komunumon. Post konstruo de aparta preĝejo en Vira en la jaro 1838 el la komuna paroĥo tamen fariĝis du apartaj paroĥoj. La 25-an de novembro 2007 la civitanoj de Mezzovico-Vira voĉdonis nee al kuniĝo kun 6 najbaraj komunumoj al nova komunumo Monteceneri, kial la komunumo konservis sian sendependecon kaj nun estas preskaŭ enklavo en la nova komunumo, kiu de tri flankoj ĉirkaŭas ĝin.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mezzovico (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Mezzovico-Vira

## Bildoj 

Dosiero:Mezzovico.png|Preĝejo San Mamete en Mezzovico
Dosiero:Wlm mezzovico 3449.JPG|Plafono de la preĝejo San Mamete
Dosiero:2011-03-27-Tichino (Foto Dietrich Michael Weidmann) 053.JPG|Mezzovico-Vira, fotita el la trajno
7457 Veselov

'*7457 *Veselov'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Vjaĉeslav Afanasjeviĉ Veselov'',  konsilisto por la  Lunoĥodoj. Li faris lokalizojn per foto de malgrandaj lokoj por gvidi marsajn kaj planedajn robotajn veturilojn. Li stiris la astrofizikajn aparatojn de la kosmostacio Mir por studi la fajnan strukturon de la tera atmosfero.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Kamigino

**
**
**
**
situo de la provinco en la Filipinoj:

**Kamigino** - *Camiguin*, tagaloga prononco  - estas insulo kaj samtempe provinco de la Filipinoj: plennome la provinco nomatas  *Lalawigan sa Camiguin*, tagaloge *Lalawigan ng Camiguin* kaj hispane *Provincia de Camiguin*. Ĝia ĉefurbo estas la urbo Mambajao. La provinco fondiĝis la 18-an de junio 1966. La insula provinco apartenas al la regiono Norda Mindanao kaj ampleksas areon de 237 kvadrataj kilometroj. Laŭ stato de la jaro 2010 entute 83 807 loĝantoj vivis sur la provinca teritorio, kio rezultigas loĝdenson de 350 loĝantoj po km². Vaste parolataj lingvoj en la provinco estas la kamigina (ankaŭ nomata *kinamigin*, malfortiĝanta ĉar la parolantoj pli kaj pli transiras al la cebua), sekve do la cebua, krome la hiligajnona, la tagaloga, la hispana kaj la angla.

## Naturo
* Kamigina pendopapago

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la provinca registaro de Sikijoro

eta|maldekstra|250px|insula plaĝo

eta|maldekstra|250px|insula kanuo kun balanciloj

Kategorio:Provincoj de la Filipinoj
Kategorio:Insuloj en la Filipinoj
Kategorio:Insuloj alfabete ordigataj
ARRL

[eta|ARRL-radio-stacio W1AW en [Newington (Connecticut)|Newington,&nbsp;CT]]
eta|Radio-aktiveco ĉe W1AW
La **American Radio Relay League** (**ARRL**; ) estas la nacia unuiĝo de radioamatoroj en Usono. Ĝi estas neprofitcela organizaĵo fondita en majo 1914 de Hiram Percy Maxim. Nun (2013) ĝi havas proksimume 156.000 membrojn. Ĝi eldonas plurajn librojn kaj la monatan revuon QST.

## Servoj 
ARRL ofertas diversajn servojn al siaj membroj:
* reprezentado de la amatora radio en politiko, ekonomio kaj scienco.
* senkosta dissendo de konfirmkartoj al la konfirmkarto-burooj en aliaj landoj tutmonde.
* eldonado de libroj kaj magazenoj pri amatora radio, i. a. la magazeno QST.
* organizado de konkursoj, i.a. la internacia DX-konkurso.
* organizado de amatorradiaj diplomoj.
* organizado de ekzamenoj por la FCC laŭ manmdato de la ŝtata komisio FCC.
* administrado de elektronika QSO konfirmsistemo LoTW.
* elsendo de bultenoj pri radioamatorismo pere de la radiostacio W1AW. Ĝi ankaŭ estas uzata por trejnado de telegrafio.

## Radioamatoraj konkursoj 
ARRL esponsoras plurajn radioamatorajn konkursojn dum la jaro inter kiuj troviĝas kelkaj grandaj kiel la Internacia DX konkurso (en pluraj versioj telegrafio, radioteletajpo kaj fonio), la ŝtataj QSO festoj. Ankaŭ aliaj konkursoj kaj specialaj eventoj kiel Straight Key Night, VHF Sweepstakes, UHF konkurso, la konkurso 10 GHz kaj pli. La Ligo ankaŭ partoprenas kiel usona sidejo en la IARU HF Monda Konkurso. La kampa tago ankaŭ estas organizita de la ligo, ĝi enhavas kelkajn konkurecajn aspektojn sed ĉefe estas por prepariĝi por katastrofoj kaj promocii la ŝatokupon inter la loĝantaro.

## Radioamatoraj diplomoj 
Ĝi aljuĝas plurajn radioamatorajn diplomojn kiel WAS (Kontakti kaj konfirmi ĉiujn usonajn ŝtatojn), WAC (Kontakti kaj konfirmi ĉiujn kontinentojn), DXCC (DX Centa Klubo) kaj pluraj aliaj.

## Prezidantoj 
## Eldonoj 
ARRL eldonas plurajn revuojn kaj bultenojn por siaj membroj kaj por ne membroj. QST estas la monata asocia revuo sendita al la membroj, nomita QST pro la Q kodo. Ĝi ankaŭ eldonas la QEX pri radioelektronikaj eksperimentoj kaj la National Contest Journal por tiuj, kiuj interesiĝas pri la radioamatoraj konkursoj. ARRL ankaŭ eldonas kelkajn librojn kaj retajn kursojn, la membroj havas specialan retan spacon en kiuj ili havas aliron al teknikaj dokumentoj, klarigoj pri sendriceviloj, radioaparatoj, informoj pri konkursoj. Ĉiujare ekde 1926 ili eldonas la ''Radio Amateur's Handbook'' (Radioamatora Manlibro).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Kampa Tago
QST
31531 ARRL asterioido

## Eksteraj ligiloj 
* American Radio Relay League (en angla)

Kategorio:Amatora radio
Kategorio:Usonaj asocioj
Kategorio:Mallongigoj
7468 Anfimov

'*7468 *Anfimov'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno. (Tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo, Ukrainio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa sovetunia fizikisto Nikolaj Apollonoviĉ Anfimov, (cirile : *Николай Аполлонович Анфимов*) kun-prezidento de la rusa-usona komitato pri kosmo. Li estas fama sciencisto pri kosmaj teknikoj kaj pri la teorio de interŝanĝo de masoj kaj de varmoj. Li ricevis la Ŝtatan premion de Sovetunio, en 1980, la Ŝtatan Premion de la Rusia Federacio en 2002, unu premion de NASA kaj estas oficiro de la *Légion d´honneur''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Vezia (komunumaro)

La **komunumaro Vezia ** estas administra unuo de kantono Tiĉino kaj parto de la distrikto Lugano. Ĝi havis 21501 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Vezia.

## Geografio 
La urbeca komunumaro Vezia konsistas el antaŭurbaj komunumoj de la distriktĉefurbo Lugano kaj estas komplete integrita al ties aglomeraĵo. La suda komunumo Sorengo estas disigita de la cetera komunumaro de la orienta parto de Lugano.

## Trafiko 
La komunumaro ĉefe estas servata de la lokaj busoj de Lugano kaj la suda komunumo Sorengo ankaŭ de la etspura trama fervojo de Lugano al Ponte Tresa.

## Komunumoj de la komunumaro Vezia 
La komunumaro Vezia konsistas (stato en 2013) el 10 komunumoj, el kiuj Massagno estas la plej granda. Jen la listo:

## Eksteraj ligiloj 

!
Forel-sur-Lucens

**Forel-sur-Lucens** estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 161 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
La komunumo Forel-sur-Lucens situas en la Vaŭda Mezlando sur montetoj inter la ebenaĵo de la rivero Brojo en sudoriento kaj la rivero Menthue en nordokcidento. La komunumo konsistas el la du partoj Forel-Dessous (sur alteco de 672 m s.m.) kaj Forel-Dessus (sur alteco de 700 m s.m.) kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,83 km², de kiuj 18,6% estas kovritaj de arbaro, 75,8% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Forel-sur-Lucens limas en nordo al Cheiry (FR), en nordoriento al Surpierre (FR), en oriento al Cremin, en sudsudoriento al Lucens en sudo al Oulens-sur-Lucens, en sudokcidento al Villars-le-Comte, kaj en nordokcidento al Prévondavaux (FR).

## Trafiko 
Forel-sur-Lucens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas flanka konekta vojo inter Combremont-le-Petit kaj Lucens, kaj alia vojeto konkludas al Villars-le-Comte. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 18 kilometrojn norde de la komunumo apud Estavayer-le-Lac. En Forel-Dessous estas haltejo de la buslinio de Moudon al Lucens, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1200 kiel *Forest*. Dum mezepoko Forel estis malgranda senjorujo, kiu dependis de Savojo. Post la konkero de Vaŭdo fare de Berno, Forel apartenis al la Voktejo Moudon kaj estis administraciita de vokto kaj komunuma asembleo. Kun la Distrikto Moudon ĝi en la jaro 2006 surbaze de la administracia reformo de Kantono Vaŭdo estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Forel

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficialaj informoj pri la komunumo Forel-sur-Lucens 

## Bildoj 

Dosiero:Forel-sur-Lucens 1.JPG|Forel-sur-Lucens, panorama rigardo
Dosiero:Forel-sur-Lucens winter.JPG|Forel-sur-Lucens vintre
Vezia

**Vezia** estas komunumo de la komunumaro Vezia kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1917 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.

## Geografio 
Vezia situas sudoriento de la distriktĉefurbo Lugano, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. La komunumo konsistas el la urbeca vilaĝo Vezia kun la kvartaloj San Martino, Cassina kaj Pian Gallina.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,39 km², de kiuj 23,0% estas kovritaj de arbaro, 16,5% servas por agrikulturo kaj 59,7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Vezia limas en nordo al Cadempino, en nordoriento al Cureglia, en oriento al Porza en sudoriento al Savosa en sudo al Lugano, en sudokcidento al Bioggio, kaj en okcidento al Manno.

## Trafiko 
Tra Vezia pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Belinzono al Lugano kaj alveturejvojo al la aŭtvojalveturejo Lugano-Nordo de la svisa aŭtovojo A2, kiu pasas okcidente de la komunumo laŭlonge de la komunumlimo. Pere de bus- kaj trolejbuslinioj de la urbo Lugano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Vezia datiĝas el la jaro 1467 jam sub la aktuala nomo *Vezia*. En San Martino ekzistas restaĵoj de romia tegelfarejo kaj de mezepoka fortikaĵo, kie en la jaro 1297 estis atestita havaĵoj de la katedrala kapitolo de Como kaj en la jaro 1392 de la hospitalo Santa Maria de Lugano. En la 17-a jarcento Vezia ricevis la privilegian statuson de aŭtonoma komunumo de la Voktejo Lugano.

## Bildaro 

Dosiero:Villa Negroni con parco 1.JPG|Vilao Negroni en Vezia

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumaro Vezia

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Vezia
Adolf Müller la pli maljuna

**Adolf Müller senior** (vere: *Matthias Schmid*) (naskiĝinta la 7-an de oktobro 1801 en Tolna (Hungarujo); mortinta la 29-an de julio 1886 en Vieno) estis aŭstra-hungara aktoro kaj komponisto kaj patro de Adolf Müller la pli juna.

## Vivo 
Müller sekvis lecionoj pri dramarto kaj ankaŭ pri muziko en Brünn. Post tio li havis dungitecojn en Prago, Lemberg kaj Brünn mem, antaŭ ol li en 1823 iris al Vieno kiel aktoro kaj kantisto.

Li laboris ekde 1825 kiel kapelmajstro kun ŝanĝiĝaj pezocentroj ĉefe ĉe la tri antaŭurbaj teatroj de Vieno. De teatro-kapelmajstroj oni atendis la komponadon de uverturoj kaj muzikinterludoj por farsoj, melodramoj, pantomimoj, baletoj, kiuj aperis en la tiama amuzmetio en rapida sinsekvo. Müller estis per pli ol 650 dokumenteblaj teatraj verkoj (kies partituroj grandparte konserviĝis en la urba kaj federaciera biblioteko de Vieno) unu el la laŭkvante plej fruktodona komponistoj de la 19-a jarcento. Multaj furorkantoj devenis de li, ekzemple la marŝkanto *Wir wollen in die Stadt marschieren* el la farso *Lumpazivagabundus* (1833) de Johann Nestroy, kiu disvastiĝis tutmonde.

Müller komponis ankaŭ multajn proprajn operojn aŭ operetojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Die schwarze Frau* – viena operparodio laŭ Boieldieu 

Kategorio:Aŭstraj komponistoj
Kategorio:Aŭstraj aktoroj
(7458) 1984 DE1

**(7458) 1984 DE1** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas, ke ĝi trakuras tri foje sian orbiton, dum la tempo, ke Jupitero trakuras du foje la sian.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Der böse Geist Lumpazivagabundus

**Der böse Geist Lumpazivagabundus** (La malica spirito *Lumpazivagabundus*) estas sorĉofarso de Johann Nestroy. Ĝi estis unuafoje prezentita la 11-an de aprilo 1833 en Vieno kaj presita en 1835. La muzikon por ĉi tiu peco komponis Adolf Müller. La agado baziĝas precipe sur la novelo *Das große Los* (La granda loto) de Carl Weisflog. Krom tio ĝi enhavas ankaŭ plurajn aludojn al Somermeznokta sonĝo de Ŝekspiro.[eta|300px|[Johann Nestroy kun Carl Treumann kaj Wenzel Scholz en *Der böse Geist Lumpazivagabundus* (1833)]]Tiutempe la rololibro de Nestroy enhavis jam 497 rolojn, kiuj al la farsoverkisto ĝis tiam estis alportita certan altan rangon. Pro sia insista rigardo, la groteskaj movoj, sia neintermiksebla prezentostilo de akrobata elokventeco kaj la ĉiam denove aperanta sarkasmo li furiozas la spektantaron kaj kaŭzas ridkonvulsiojn inter la publiko.

Kategorio:Literaturaj verkoj
Kategorio:Literaturo de Germanio
Kategorio:Dramoj
Lumpazivagabundus
Lumpazivagabundus
Hamadi Ĝibali

**Hamadi Ĝibali** (arabe حمادي الجبالي, latinliterigo *Ḥamādī al-Ǧibālī*, franca kaj angla literumo *Hamadi Jebali*; naskiĝis la 12-an de januaro 1949) estas tunizia inĝeniero, islamisma politikisto kaj ĵurnalisto. Li estas la Ĝenerala Sekretario de la movado *Ennahda*, modera islamisma partio en Tunizio. De decembro 2011 ĝis marto 2013 li oficis kiel ĉefministro de Tunizio.

Post murdo de la opozicia partiestro Ŝokri Belaid la 6-an de februaro 2013 per multnombraj pafoj ekster sia domo en *El Menzah*, proksime al la tunizia ĉefurbo Tunizo, Hamadi Ĝibali samtage malfondis la ekzistantan nacian registaron kaj starigis provizoran registaron de "nacia unueco" ĝis okazigo de pli fruaj novaj elektoj.

Kategorio:Tuniziaj politikistoj
Kategorio:Tuniziaj ĵurnalistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Tunizio
Oberharz am Brocken

**Oberharz am Brocken** estas urbo de la distrikto Harco en la germana federacia lando Saksio-Anhalto. Ĝi ekestis la 1-an de januaro 2010 el la antaŭe sendependaj urboj Elbingerode (Harco), Benneckenstein kaj Hasselfelde, kaj el la same antaŭe sendependaj neurbaj komunumoj Elend, Sorge, Stiege kaj Tanne. La nova urbo havas sian nomon de la monto Brocken, kiu altas 1141 metrojn kaj estas la centro de la mezalta montaro Harco. Trautenstein estas loĝloko kaj antaŭa komunumo, nun parto de Oberharz am Brocken.

Fine de  la urbo havis  loĝantojn.

## Eksteraj ligiloj 
* urba retejo (germane)

eta|maldekstra|180px|la urboteritoria akvofalo *Königshütte*

Kategorio:Distrikto Harco
Kategorio:Urboj de Saksio-Anhalto
Ŝokri Belaid

**Ŝokri BELAID** (arabe *شكري بلعيد*, france *Chokri Belaïd*, 26-a de novembro 1964 - 6-a de februaro 2013) estis tunizia advokato kaj politikisto kiu estis opozicia gvidanto de la *Demokratia Patriota Movado*. Konsiderita nereligia maldekstrisma politikisto, li estis forta kritikisto de la reĝimo de Zine el Abidine Ben Ali antaŭ la tunizia revolucio de 2011 kaj de la nuna islamisma gvidata tunizia registaro. La 6-an de februaro 2013, li estis murdita per multnombraj pafoj ekster sia domo en *El Menzah*, proksime al la tunizia ĉefurbo Tunizo. Reage al tiu murdo, la tunizia ĉefministro Hamadi Ĝibali malfondis la ekzistantan nacian registaron kaj starigis provizoran registaron de "nacia unueco" ĝis okazigo de pli fruaj novaj elektoj.

Kategorio:Tuniziaj politikistoj
Linio Haĉinohe

eta|dekstre

**Linio Haĉinohe** (八戸線 [haĉinohe-sen], angle: *Hachinohe line*) estas linio de fervojo rero Japana Fervojo. La linio apartenas al Orient-Japania Fervoja Kompanio. Ĝi etendiĝas je 64,9 km de Haĉinohe ĝis Kuĝi.

## Datumoj 
* Administrado Orient-Japania Fervoja Kompanio
* Longeco : 64,9 km
* Larĝo de trako: 1067 mm
* 25 stacioj
* Unuobla trako
* Ne elektrigita (por dizela vagono)

## Vagonoj 
eta|dekstre|300px|Vagono "Kiha40" ĉe stacio
* Kiha40 de JR Orient-Japania
* Kiha48 de JR Orient-Japania

## Stacioj 
relparo... ∧,∨,◇:renkontpasebla ｜:ne-renkontpasebla

Kategorio:Linioj de JR en Gubernio Aomori
Kategorio:Linioj de JR en Gubernio Iŭate
Kategorio:CAP-ŝpuro
Eszenyi

**Eszenyi** estas la nomo de la jenaj personoj:
* Enikő Eszenyi
* Olga Eszenyi

* Esenj ()
Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
Sikijoro

**
**
**
**

**Sikijoro** - *Siquijor*, tagaloga prononco ( - estas insulo kaj samtempe provinco de la Filipinoj: plennome la provinco nomatas  *Lalawigan sa Siquijor*, tagaloge *Lalawigan ng Siquijor* kaj hispane *Provincia de Siquijor*. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Sikijor (urbo). La provinco fondiĝis en 1890. La insula provinco apartenas al la regiono Centraj Bisajoj kaj ampleksas areon de 343 kvadrataj kilometroj. Laŭ stato de la jaro 2015 entute 95 984 loĝantoj vivis sur la provinca teritorio, kio rezultigas loĝdenson de 279 loĝantoj po km². Vaste parolataj lingvoj en la provinco estas la cebua, la tagaloga, la hispana kaj la angla.

En la nordokcidento de Sikijoro situas la insuloj Cebuo kaj Negroso, nordoriente situas Boholo kaj sude, trans la Bohola Maro, estas la insulo de Mindanao. Sikijoro estas la tria plej malgranda provinco de la lando, laŭ la nombro de loĝantoj kaj ankaŭ laŭ (post Kamigino kaj Batanoj). Inter la jaroj 1854 kaj 1971 ĝi estis parto de la provinco Orienta Negroso. Dum la hispana kolonia periodo de Filipinoj (1521–1898), la hispanoj nomis la insulon "Insulo de Fajro" (hispane *Isla del Fuego*).

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de la provinca registaro de Sikijoro 

eta|maldekstra|

eta|maldekstra|

Kategorio:Provincoj de la Filipinoj
Kategorio:Insuloj en la Filipinoj
Kategorio:Insuloj alfabete ordigataj
Demokratia Patriota Movado

La **Demokratia Patriota Movado** (, , ) estas marksisma politika partio en Tunizio. Fondita en 1981, la movado estis nur oficiale permesita en 2011 post la tunizia revolucio. La movado laŭ propraj asertoj unuavice subtenas parlamentan politikan sistemon, la ekvilibran disvolviĝon de la kamparanoj kaj de la malpeza industrio, kaj kampanjojn kontraŭ la ekspluatado de la laborista klaso en Tunizio. En la tunizia parlamenta baloto de 2011, ili gajnis unu seĝon en la *Konstituciiga Asembleo de Tunizio*. La ĝenerala sekretario de la partio estis Ŝokri Belaid (*Shokri Belaid*), kiu estis mortpafita la 6-an de februaro 2013.

## Referencoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Tunizio
Kategorio:Komunismaj partioj
Kategorio:Politikaj partioj fonditaj en 1982