open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Beni Mellal

[eta|200ra|[Satelito|Satelita bildo de Beni Mellal.]]
**Beni Mellal** estas urbo de Maroko inter la Meza Atlaso kaj la ebenaĵoj de Tadla, en la centro de la lando. Situa ĉe ŝosea akso de la imperiaj urboj Fez kaj Marakeŝo, ĝi malfermas vojon al maroka sudo al la provincoj de Eraĉidio oriente, Ĥenifro nordoriente kaj Uarzazate sudokcidente. La urbo havis 163,248 loĝantoj en 2004.

*Beni mellal* komponiĝas el du vortoj nome *beni* = filo kaj *mellal* = berbera vorto kiu signifas blanka, ĉar la urbo situas ĉe blanka monto Tassemit (« la monto de malvarmo ») ĉe altitudo de 600 m al 2240 m super marnivelo.

## Ekonomio 
Ĉefe komerco, agrikulturo, industria de agrikulturo kaj nutrado, turismo. Estis multe da elmigrado el tiu regiono al Eŭropo, ĉefe al Francio (pariza regiono, Dijon, Angers kaj Rouen ĉefe) kaj lastatempe al Italio kaj Hispanio.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Beni Mellal
* Floro kaj Faŭno
* Retejo de disvolviĝa agentejo 

Kategorio:Urboj de Maroko
Marchena

**Marchena** [marĈEna] estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 378 km2 kie loĝas 19 310 geloĝantoj, do loĝdenso estas 51.1 loĝ./km2.
Marchena situas je 60 km de la provinca ĉefurbo Sevilo.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 19310 geloĝantoj de la municipo **Marchena** estas 9699 inoj kaj 9611 viroj. En la 378-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo Marchena, kie loĝas 18663 geloĝantoj, kaj aliaj 647 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 249, 118 inoj kaj 131 viroj, kaj mortis 174, 68 inoj kaj 106 viroj. Tiel la natura kresko estis 75 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 7367 homoj (38.2%).

## Famuloj
* Pepe Marchena

## Vidu ankaŭ 
* Marchena (stacidomo)
 
## Eksteraj ligiloj 
* Marchena  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj 

Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Polány

**Polány** [polAnj], germane **Polern** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
eta|Domo en Polány

## Bazaj informoj 
* Areo: 13&nbsp;km²
* koordinatoj: 
* Loĝantaro: 240
* Poŝtkodo: 7458
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Polány situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 16, Lengyeltóti 19, Kaposvár 22, Pécs 91, Budapeŝto 168 kilometrojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En la 18-a jarcento luteranaj germanoj refondis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas drinkejo kaj migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Episkopo Sankta Marteno de 1939
* sonorilostablo

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu
* www.somogyihirlap.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Kapoly

**Kapoly** [kapoj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Tab.
eta|maldekstre|Memordomo de János Kádár

## Bazaj informoj 
* Areo: 23&nbsp;km²
* Loĝantaro: 710
* Poŝtkodo: 8671
* Telefonprefikso: 84

## Situo 
Kapoly situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kaposvár-Siófok. Tab troviĝas 6, Siófok kaj Igal po 26 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1337 en formo *"Keetkapul"*. En la 18-a jarcento germanoj alvenis.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 18-a j.c.
* klasikisma kalvinana preĝejo de 1838
* preĝdomo de adventistoj el la 20-a jarcento
* memordomo de János Kádár, tie li pasigis siajn infanaĝajn jarojn

## Famuloj 
En Kapoly naskiĝis koreologo Aladár Sövény.

## Fontoj 
* hungarlingva Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Zics

**Zics** [ziĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Tab.
eta|Blazono de Zics

## Bazaj informoj 
* Areo: 15&nbsp;km²
* Loĝantaro: 410
* Poŝtkodo: 8672
* Telefonprefikso: 84

## Situo 
Zics situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Tab troviĝas 9, Igal 19, Balatonföldvár 25, Tamási 29 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1295 laŭ tiama hungara ortografio *"Zvch"*. En 1478 la kampoj apartenis al familio Zichy [ziĉi]. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiun germanoj refondis en la 18-a jarcento.

En Zics migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Serpa Dipatrino de 1786
* fera kruco de 1832

## Famuloj 
En Zics mortis ministro Jenő Gerbovits.

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Somogygeszti

**Somogygeszti** [ŝomodjgesti] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Ĝis 1942 la oficiala loknomo estis **Geszti**.
300ra|eta|dekstra|Kastelo de Somogygeszti

## Bazaj informoj 
* Areo: 22&nbsp;km²
* Loĝantaro: 590
* Poŝtkodo: 7455
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Somogygeszti situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 15, Kaposvár 22 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1302 laŭ tiama ortografio *"Geste"*. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Johano Baptisto de 1773, la 24 m-ojn alta turo konstruiĝis en 1852, la bastiono pretiĝis en 1906
* klasikisma Kastelo de Somogygeszti aŭ kastelo *Jankovich-Bésán* [jankoviĉ-bEŝAn] de 1823, nun hotelo
* parko de la kastelo

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Somogymeggyes

**Somogymeggyes** [ŝomodjmedjeŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono **Suda** Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Tab.

## Bazaj informoj 
* Areo: 16&nbsp;km²
* Loĝantaro: 590
* Poŝtkodo: 8673
* Telefonprefikso: 84

## Situo 
Somogymeggyes situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kaposvár-Siófok. Tab troviĝas 12, Balatonföldvár 20, Igal 23 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri *Csicsalpuszta* el 1251. Ŝajne dum la turkoj la loko estis neloĝata. En 1906 la fervojo ekfunkciis. La vilaĝo mem fondiĝis en 1947 el farmoj kaj bienocentroj nomataj *Csicsalpuszta*, '*Supra- kaj Meza-Csesztapuszta*, *Magyalpuszta*, *Pócapuszta* kaj *Sárkánypuszta*. En 1949 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, poŝto, kuracejo (semajne po 1).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika moderna preĝejo omaĝe al Dipatrino de Hungaroj de 1985
* luterana preĝejo kun 2 turoj

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.gyaloglo.hu
* w.nagyvofely.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Santiponce

**Santiponce** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 8 km2 kie loĝas 7794 geloĝantoj, do loĝdenso estas 974.2 loĝ./km2.
Santiponce situas je 7 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.

## Romia urbo *Italica* 
Santiponce situas sur la malnova romia Italica, kie naskiĝis la romiaj imperiestroj Trajano kaj Hadriano.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 7794 geloĝantoj de la municipo **Santiponce** estas 3884 inoj kaj 3910 viroj. En la urba areo loĝas 7741 geloĝantoj, kaj aliaj 53 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 112, 60 inoj kaj 52 viroj, kaj mortis 53, 31 inoj kaj 22 viroj. Tiel la natura kresko estis 59 (0.8%). La laborkapabla loĝantaro estis 3214 homoj (41.2%).

## Eksteraj ligiloj 
* Santiponce  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Kaszó

**Kaszó** [kasO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Nagyatád.
eta|maldekstre|Lokomotivo en Kaszó
eta|Domoj en Kaszó

## Bazaj informoj 
* Areo: 23&nbsp;km²
* Loĝantaro: 140
* Poŝtkodo: 7564
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Kaszó situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo fine de etfervojo el Szenta. Csurgó kaj Nagyatád troviĝas po 17, Nagykanizsa 29&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la loko el 1398 en formo *"Kazaw"*. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Poste la kampoj apartenis al Somogyszob. La loko estis ŝatata ĉasloko. Ekde 1994 Kaszó iĝis nova municipo.

En Kaszó migra poŝto servas.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Reĝino de Rozario)
* etŝpura fervojo
* lago nomata Baláta

## Fontoj 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Kasz%C3%B3
* http://maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy
Neuvecelle

**Neuvecelle** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france *Haute-Savoie*, arpitane ''Savouè d'Amont*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*). Fine de  en la komunumo vivis .

Ĝi situas sur la suda bordo de Lago Lemano, ĉirkaŭ 13 km oriente de Thonon-les-Bains kaj ĉ 15 km okcidente de Saint-Gingolph kaj la svisa landlimo. Trafluas ĝin rojo *Ruisseau de Forchez*.

[150px|maldekstra|eta|[Funikularo de Évian-les-Bains|La funikulara linio Neuvecelle - Évian.]]
De Nevecelle ekiras la funikularo, kiu ligas la urbcentron de Évian-les-Bains al la laga bordo. Estas la ununura funikularo el la mondo, kiu havas 6 staciojn.

La najbaraj komunumoj estas okcidente: Évian-les-Bains; sude: Saint-Paul-en-Chablais kaj Larringes; kaj oriente Maxilly-sur-Léman.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo de Évian-les-Bains

## Eksteraj ligiloj 
* Funikularo de Évian-les-Bains
* El la magazeno "*Funimag''"
* Über Neuvecelle 

Kategorio:Komunumoj de Haute-Savoie
Pacon Nun

dekstra|190px|eta|Pacon Nun.
**Pacon Nun** (; ) estas eksterparlamenta politika movado en Israelo. La movado havas – laŭ siaj deklaroj – la celon influi la publikan opinion kaj konvinki la israelan registaron pri neceseco kaj ebleco "de justa paco kaj historia interkompreniĝo kun la palestina popolo kaj la arabaj landoj, surbaze de teritoria rezigno en kadro de formulo „Landon por paco“".

## Historio 
Post vizito de Anvar Sadat en Israelo en 1978, 348 israelaj rezervaj soldatoj en oficira rango verkis peticion al la tiama israela ĉefministro Menaĥem Begin, por daŭrigi la pacproceson. Tiu peticio kondukis al fondo de „Pacon Nun” por akiri apogon de la pacproceso. Ili manifestaciis en Tel Aviv por paco kun Egipto, per redono de la Sinajo.

La movado protestis en 1982-1984 kontraŭ la Libana milito kaj postulis retiron de la israelaj trupoj el Libano. La pinton atingis la protestoj, kiam evidentiĝis la Masakro de Sabra kaj Ŝatila. La 10-an de februaro 1983 dekstra aktivisto Jonah Avroushemi murdis per grenado la movadanon Emil Grunzweig, kiu partoprenis en protestoj en Jerusalemo. Pliaj manifestaciantoj vundiĝis. La movado same malaprobis agadon de la setlantoj en la Okcidenta Flanko de Jordanio, ĉar tiuj subminas eblecon de la paco.

La Pacon Nun postulis rekonon de la OLP en la 1980-aj jaroj kaj komence de la 1990-aj. Ili agnoskis la unuan intifadon (1987-1993) kiel politikan agadon. Post komenciĝo de la Al-Aksa intifado (ekde 2000), la movado perdis apogantojn.

## Konataj membroj de Pacon Nun 
* Jael Dajan
* Emil Grunzweig
* Schulamith Koenig
* Avishai Margalit
* Amos Oz – israela verkisto

## Eksteraj ligiloj 
* peacenow.org  
* peacenow.org hebree

Kategorio:Pacaj movadoj
Kategorio:Politikaj movadoj
Kategorio:Israelo
Kategorio:Israelo-Palestina konflikto
Givat Brenner

eta|180ra|En jaro 1934
eta|180ra|Manĝa ladskatoliga fabriko, Givat Brenner, 1939
eta|180ra|

**Givat Brenner** (hebree גבעת ברנר) estas unu el la plej grandaj kibucoj de Israelo, kun ĉ. 1400 loĝantoj, ĉe Reĥovot, sude de Tel Aviv.

Givat Brenner estis fondita en 1928 fare de junaj homoj el Rusio kaj Pollando, sur tereno de la Jewish Agency kaj estis nomata post la ukraini-devena verkisto Josef Ĥaim Brenner, kiu estis murdita en 1921. La grupo konsistis komence el 33 personoj kun propraj tendoj kaj organizis sin laŭ socialistaj principoj. Baldaŭ alvenis judoj el Latvio kaj okcidenta Eŭropo kaj la komunumo ekfloris per fruktoĝardeno, konzerva fabriko, produktado de akvumaj ekipaĵoj, mebloj. Oni establis lernejojn kaj aliajn komunejojn.

La komunumo dividiĝis en 1952 kaj parto de ili fondis la kibucon Necer Sereni. Tio okazis pro opinia distanco al la Sovetunio.

La verkisto Amos Oz instruis tie; la israela generalo Jicak Sadeh estas entombigita tie.

## Eksteraj ligiloj 
* סיפורי גבעת ברנר hejma paĝo en la hebrea 

Kategorio:Kibucoj
Fundamenta baso

**Fundamenta baso** estas la esperantigo de la nocio *basse fondamentale*, kiun pregis Jean-Philippe Rameau. Je tiu ĉi temas pri nocio el la muzikteorio, pli ekzakte el ties subfakoj harmoniscienco kaj tonmetado. Tie fundamenta baso estas virtuala baslinio, kiu konsistas el la tonikoj de la supre kuŝantaj akordoj.

Kategorio:Muzika teorio
Baslinio

La **baslinio** estas en plurvoĉa muziko la plej malalta voĉo, kiu per aparta maniero portas la harmoniojn de muzikaĵo.

## Alordigo de la baslinio
En orkestro kontrabasoj (kaj plejofte ankaŭ la violonĉeloj), fagotoj kaj malaltaj latunaj blovinstrumentoj, en ĵazo plejofte kontrabaso, en la rokmuziko basgitaro, en latuna blovmuziko tubjo kaj en voĉkanta muziko basoj transprenas la baslinion. En pecoj por instrumentensemblo, kiuj estas komponitaj simile al voĉkanta muziko, la pokaze plej malalta instrumento transprenas la baslinion. En klavarinstrumentaj pecoj la maldekstra mano realigas la baslinion, ĉe orgeno alternative la pedalaro.

En baroka muziko la komponistoj kutime ciferigis la notojn de la baslinio, tiel ke la basgrupo inkluzive klavar- kaj aliaj kordinstrumentoj povis improvizi la harmoniigon; vd. figurita baso.

Se la basa voĉo paŭzas, dum kiam la aliaj plumuzikas, preskaŭ ĉiam alia voĉo transprenas la basfunkcion, laŭokaze ankaŭ la aldvoĉoj aŭ la violonoj.

Baslinio, kiun dum paŭzanta ĝeneralbaso ludas vjolo aŭ alia instrumento en aldpozicio, en la barokepoko nomiĝis „baseto“.

## Principoj por la formado de baslinio
Laŭ la reguloj de kontrapunkto baslinio iru kontraŭmove al la supravoĉo – do malsupri, kiam la supravoĉo alsupras kaj male.

Ne ĉiam la plej malalta tono en komponaĵo ankaŭ estas la toniko de la akordo sur la analoga loko. Se oni metas aldone sub ĉiun akordon la veran tonikon, oni ricevas t.n. „fundamentan bason“. Ĉi tio tamen ne celas la praktikan, sed pli la analizan utilon.

## Formigaj kaj mezuraj-ritmaj ecoj
Ligita kun la harmonia fundamento, kiun donas la baslinio, estas mezura-ritma skafaldo de muzikpeco. Pro tio ofte la baslinio estas pli malvaste ligita al la pulso, mezuro kaj ĉefa ritmo ol aliaj voĉoj. En ĵazo oni trafas sur la funkcion mezurakcentadan egale paŝantan paŝanta baso.

Aparta formo de baslinio estas ostinato, la ekzisto de ofte ripetiĝa figuro longa nur malmultajn taktojn, sur kiu disvolviĝas la aliaj voĉoj. Muzikaj formmodeloj aplikantaj ĉi tiun principon estas ĉakono kaj pasakaljo, sed ankaŭ popmuzikaĵoj.

Plua aparta kazo estas kanto firma en la baslinio. Ĝi prezentas per plejofte longaj notvaloroj la melodion en la baso, dum kiam la pli altaj voĉoj ĉirkaŭludas ĝin.

Kategorio:Muzika teorio
Monto Hombori

**Hombori Tondo** estas la plej alta monto de Malio. Ĝi altas 1153 metrojn. La tablomonto situas en rekta najbaro de komunumo Hombori ĉe vojo de Gao al Mopti kaj formas la nordan finon de Bandiagara-rokmasivo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de la plej altaj montoj de ĉiu lando

Kategorio:Geografio de Malio
Pruna

**Pruna** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 100 km2 kie loĝas 2950 geloĝantoj, do loĝdenso estas 29.5 loĝ./km2.
Pruna situas je 106 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2950 geloĝantoj de la municipo **Pruna** estas 1432 inoj kaj 1518 viroj. En la 100-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 2900 geloĝantoj, kaj aliaj 50 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 24, 11 inoj kaj 13 viroj, kaj mortis 25, 13 inoj kaj 12 viroj. Tiel la natura kresko estis -1 (-0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 1482 homoj (50.2%).

## Eksteraj ligiloj 
* Pruna - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Rokoj de Bandiagara

eta|La rokmasivo de Bandiagara
[eta|Setlejo [Tellem ĉe piedo de la rokmasivo]]
La **Bandiagara-rokmasivo** (france *Falaise de Bandiagara*) situas en lando de dogonoj en suda Malio. La rokmasivo komenciĝas 100 kilometrojn oriente de regiona ĉefurbo Mopti kaj finiĝas 44&nbsp;km nordoriente de urbo Bandiagara ĉe la Grandamia-masivo. Ĝi havas longon de ĉirkaŭ 170&nbsp;km.

La rokoj de la masivo atingas alton de 500 m super la pli sube situantaj sablaj ebenaĵoj de la sudo. Kiel forta sabloŝtona masivo el ruĝa, fer-entena sabloŝtono, ĝi atingas la pinton de 1.115 m ĉe Hombori Tondo, en nordoriento. Tiu rokmasivo havas gravan rolon en vivo de la ĉirkaŭ 300.000 homoj de la dogona popolo.

La rokoj de Bandiagara kaj la ĉirkaŭ 250 ĉirkaŭ-situantaj vilaĝoj surlistiĝis en 1989 ĉe UNESCO kiel mondaj kulturheredaĵoj kaj monda natura heredaĵo.

La kavo-loĝanta tribo Tellem vivis ekde la 10-a jarcento en valoj de la masivo kaj ilin forpelis la dogonoj en la 14-a jarcento.

eta|Toguna ( de Endé
La komunumo Sangha kun multaj religiaj lokoj servas kiel kultura centro de la dogonoj.

Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Malio
Kategorio:Montaroj en Afriko
Kategorio:Geografio de Malio
Sanlúcar la Mayor

**Sanlúcar la Mayor** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 136 km2 kie loĝas 12221 geloĝantoj, do loĝdenso estas 89.9 loĝ./km2.
Sanlúcar la Mayor situas je 21 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.

Oni ne konfuzu tiun urbeton kun Sanlúcar de Barrameda urbeto de la Provinco de Kadizo. Plej ofte kiam oni diras nur "Sanlúcar" oni volas diri Sanlúcar de Barrameda, ĉar estas pli konata, granda kaj grava urbo.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 12221 geloĝantoj de la municipo **Sanlúcar la Mayor** estas 6136 inoj kaj 6085 viroj. En la 136-kvadratkilometra teritorio estas 9 setlejoj, kie loĝas 11376 geloĝantoj, kaj aliaj 845 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 156, 74 inoj kaj 82 viroj, kaj mortis 92, 46 inoj kaj 46 viroj. Tiel la natura kresko estis 64 (0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 4834 homoj (39.6%).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sanlúcar la Mayor (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Sanlúcar la Mayor  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.


Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
San Nicolás del Puerto

**San Nicolás del Puerto** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 44 km2 kie loĝas 674 geloĝantoj, do loĝdenso estas 15.3 loĝ./km2.
San Nicolás del Puerto situas je 94 km de la provinca ĉefurbo Sevilla, kaj la municipo situas ene de la Naturparko *Sevila Norda Montaro*.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 674 geloĝantoj de la municipo **San Nicolás del Puerto** estas 337 inoj kaj 337 viroj. En la 44-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 666 geloĝantoj, kaj aliaj 8 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 3, 1 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 11, 3 inoj kaj 8 viroj. Tiel la natura kresko estis -8 (-1.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 276 homoj (40.9%).

## Eksteraj ligiloj 
* San Nicolás del Puerto - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Tramdeponejo Moravia Ostrava

eta|250ra|Tramdeponejo Moravia Ostrava
**Tramdeponejo Moravia Ostrava** estas unu el du tramdeponejoj en la reto de la ostravaj tramoj (tiu alia estas tramdeponejo Poruba). Ofte oni uzas por tiu ĉi tramdeponejon nomon *Křivá* (laŭ strato, en kiu ĝi troviĝas).

La tramdeponejo estiĝis en la jaroj 1928 ĝis 1939, la 5-an de decembro 1939 ĝi komencis sian funkciadon. Konstruita ĝi estis kiel netraveturebla rilate al tio, ke en la reto funkciis sole ambaŭdirektaj veturiloj. Kapacito faris 100 tramoj, kiujn eblis deponi sur dek 100 metraj longaj reloj. Inter la jaroj 1948 kaj 1954 ĝi estis disvastigita je pluaj kvar apudaj reloj, per ligna tegmentaĵo tegmentitaj reloj, sed tiun ĉi tegmentaĵon neniigis en la jaro 1967 incendio. La tegmentigo de tiuj ĉi kvar reloj estis renovigita en la jaro 1992 per muntita tegmentaĵo. En la tempoj de normaligo la konstruaĵo malrapide malkreskis, inter la jaroj 1999 kaj 2001 ĝi estis tial rekonstruita. Parto de tiu ĉi rekonstruo estis plilongigo de la tegmentitaj apudaj reloj kaj traveturebligo de la tramdeponejo.

## Vidu ankaŭ 
* Moravia Ostrava

## Eksteraj ligiloj 
* David Krásenský, Petr Štefek: Sekuriga ekipaĵaro de la tramdeponejo Moravia Ostrava  (spz.logout.cz, 2002)

Kategorio:Moravia Ostrava
Moravia Ostrava
Maxilly-sur-Léman

**Maxilly-sur-Léman** estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france *Haute-Savoie*, arpitane ''Savouè d'Amont*), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france *Auvergne-Rhône-Alpes*). Fine de  en la komunumo vivis .

Ĝi situas sur la suda bordo de Lago Lemano, ĉirkaŭ 13 km oriente de Thonon-les-Bains kaj ĉ. 13 km okcidente de Saint-Gingolph kaj la svisa landlimo.

La komunumo entenas la vilaĝojn *Petite Rive*, *Torrent* kaj *Montigny*. Trafluas ĝin *Ruisseau de Montigny* kaj *Ruisseau de Coppy''.

La najbaraj komunumoj estas okcidente: Neuvecelle; sude: Saint-Paul-en-Chablais; kaj oriente: Lugrin.

## Monumento 
La kastelo, de la 13-a jarcento, ruina, estis tute riparita en 1880. Ĝi ne estas vizitebla.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* pri la kastelo ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haute-Savoie

Kategorio:Komunumoj de Haute-Savoie
Filira (oceanidino)

En la helena mitologio, **Filira ** estis oceanidino, filino de Oceano kaj Tetisa.

Ŝi estis edzino de Naŭplio, foje rigardita kiel unu el la Argonaŭtoj.

Ŝi estas diino pri parfumo, skribo, kuraco kaj belo. Ŝi ankaŭ instruis al homoj kiel fari paperon.

Dio Krono aliformis ŝin al ĉevalino, kaj sub la formo de virĉevalo, seksumis ĝin. De tiu unuiĝo naskiĝos Kirono. Vidante ke ŝia filo aspektis kiel centaŭro, ŝi forlasis lin. Poste, ŝi tiom havis rimorson pri tio, ke ŝi elpetis de Zeŭso esti aliformigata al tilio.

Kategorio:Grekio
Kategorio:Mitologio
Tomares

**Tomares** estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 5 km2 kie loĝas 21099 geloĝantoj, do loĝdenso estas 4219.8 loĝ./km2.
Tomares situas je nur 4 km de la provinca ĉefurbo Sevilla, je la dekstra flanko de la rivero Gvadalkiviro.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 21099 geloĝantoj de la municipo **Tomares** estas 10626 inoj kaj 10473 viroj. En la 5-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 21099 geloĝantoj, kaj aliaj 0 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj jare estis 314, 147 inoj kaj 167 viroj, kaj mortis 77, 40 inoj kaj 37 viroj. Tiel la natura kresko estis 237 (1.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 8641 homoj (41.0%).

## Eksteraj ligiloj 
* Tomares - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Andaluzio
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Tramdeponejo Poruba

eta|250ra|Tramdeponejo en Ostrava-Poruba
**Tramdeponejo Poruba** estas unu el du tramdeponejoj en Ostrava (tiu alia estas tramdeponejo Moravia Ostrava). Sian nomon ĝi portas laŭ sia lokigo.

## Historio 
Kun konstruado de la nova tramdeponejo oni komencis kalkuli dum aĉeto de novaj tramoj de tipo T, por kiuj ne taŭgis ekzistantaj tramdeponejoj kaj kiuj bezonis modernan deponejon. Kun la konstruado de tramdeponejo oni komencis en la jaro 1955, ĝi komencis servi en 1960 kaj la tuta konstruado estis finita en 1962. La tramdeponejo estiĝis kiel traveturebla, kun sume dudek kvar reloj. Ties kapacito estis oficiale 192 veturiloj, sed en tiun nombron oni enkalkulis ankaŭ ekz. reloj destinitaj por riparoj kaj aliaj agadoj. Post la finigo estis en tiun ĉi tramdeponejon unue lokigitaj la tramoj de tipo T. Nur en la tempo, kiam ilia nombro estis pli alta, tiuj ĉi veturiloj estis lokigataj ankaŭ en la alian ostravan tramdeponejon.

## Eksteraj ligiloj 
* Vido al nuntempaj veturiloj lokigitaj en la tramdeponejo Poruba
* Vido al nuntempaj veturiloj lokigitaj en la tramdeponejo Poruba

Poruba
Kategorio:Poruba
Umbrete

**Umbrete** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 11 km2 kie loĝas 6779 geloĝantoj, do loĝdenso estas 616.3 loĝ./km2.
Umbrete situas je 15 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 6779 geloĝantoj de la municipo **Umbrete** estas 3375 inoj kaj 3404 viroj. En la 11-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 6723 geloĝantoj, kaj aliaj 56 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 150, 78 inoj kaj 72 viroj, kaj mortis 31, 18 inoj kaj 13 viroj. Tiel la natura kresko estis 119 (1.8%). La laborkapabla loĝantaro estis 2219 homoj (32.7%).

## Eksteraj ligiloj 
* Umbrete  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Utrera

**Utrera** estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 679 km2 kie loĝas 49135 geloĝantoj, do loĝdenso estas 72.4 loĝ./km2.
Utrera situas je 30 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 49135 geloĝantoj de la municipo **Utrera** estas 24600 inoj kaj 24535 viroj. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 589, 272 inoj kaj 317 viroj, kaj mortis 349, 178 inoj kaj 171 viroj. Tiel la natura kresko estis 240 (0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 20090 homoj (40.9%).

En la 679-kvadratkilometra teritorio estas 33 setlejoj, kie loĝas 48517 geloĝantoj, kaj aliaj 618 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Krom la urbo Utrera, aliaj 32 vilaĝetoj situas en la municipo: Guadalema de los Quinteros, El Palmar de Troya, Pantano del Águila, La Cañada, Trajano, Pinzón, kaj aliaj vilaĝetoj origine novaj koloni-vilaĝoj de la Instituto Nacional de Colonización, kaj la fervojaj stacidomoj Don Rodrigo kaj Las Alcantarillas en la fervojo Sevilo-Kadizo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Utrera (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Utrera - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.


Kategorio:Urboj de Andaluzio
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Oceanidino

[eta|300px|La **oceanidinoj** &nbsp; ([Gustave Dore 1860)]]

En la helena mitologio, **Oceanidinoj** estas akvaj nimfoj. Heziodo, en sia Teogonio asertas, ke ilia nombro estas 3000. Ili estas la filinoj de Oceano kaj Tetisa, kaj fratinoj de la Oceanidoj (aŭ **Potamoj**), kiuj ankaŭ estis 3000.

Ĉiu oceanidino zorgis pri rivero, lago, fonto. Ili ankaŭ zorgis pri la infanaĝo de junaj knaboj.

La nomoj de kelkaj oceanidinoj aperas (ofte kontraŭdire) en diversaj mitologiaj rakontoj:

* Admeto
* Akasto
* Amfiro
* Amfitrito: edzino de Posejdono
* Azio: edzino de Japeto
* Beroo: kunulino de Sireno
* Dejro: amantino de Hermeso, patrino de Eleŭzo
* Diona, patrino de Afrodito
* Dodona: diino de la samnoma urbo.
* Doriso: edzino de Nereo kaj patrino de la Nereidinoj
* Elektro: edzino de Thaŭmaso kaj patrino de la Harpioj.
* Efiro: fondinto de urbo Korinto.
* Etro: edzino de Atlaso kaj patrino de la Hiadoj
* Eŭdoro
* Eŭropa
* Eŭrinomo: adopta patrino de Hefesto
* Filira: patrino de la centaŭro Kirono
* Galaksaŭro
* Heziono: edzino de Prometeo (laŭ Esĥilo)
* Hipoo
* Janiro
* Janteo
* Idijo
* Kafero: nutristino de Posejdono
* Kaliroo : edzino de Krizaoro kaj patrino de Geriono
* Kalipso : reĝino de insulo Ogigio, amantino de Odiseo.
* Kerkeizo
* Korifeo
* Krezeiso
* Klitio : kiu aliformiĝis al sunfloro
* Klimena: edzino de Japeto, amantino de Helios kaj patrino de Faetono.
* Ksanto
* Libio
* Melio: edzino de la oceanido Inaĥo kaj patrino de Foroneo.
* Melibeo: patrino de reĝo Likaono.
* Meloboziso
* Menestoo
* Metiso: unua edzino de Zeŭso kaj patrino de Atena.
* Nedo: unu el la nutristinoj de Zeŭso.
* Nemezo: diino de la venĝo.
* Okiroo
* Ozomeno: edzino de Taŭmaso laŭ Higeno
* Pasitoo
* Peitoo: diino, kiu instigas la knabinojn al amoro.
* Perseiza: edzino de Helio, patrino de Eeto, Circo kaj Pazifao.
* Petrajo
* Plejono: edzino de Atlaso kaj patrino de la Plejadoj.
* Pluto: Patrino de Tantalo.
* Pleksaŭro
* Polidoro
* Primno
* Rodo: mara nimfo, protektantino de la floroj, de la roso kaj de la rozkoloraj nuboj de sunleviĝo.
* Stikso: diino de la infera rivero.
* Telesto
* Tejo
* Too
* Tikeo: diino de la ŝanco.
* Trakio: diino de la samnoma regiono.
* Urania: ne konfuzu kun la muzo Uranio
* Zeŭkso.

## Referencoj
Villanueva de San Juan

**Villanueva de San Juan** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 34 km2 kie loĝas 1409 geloĝantoj, do loĝdenso estas 41.4 loĝ./km2.
Villanueva de San Juan situas je 95 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 1409 geloĝantoj de la municipo **Villanueva de San Juan** estas 709 inoj kaj 700 viroj. En la 34-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 1387 geloĝantoj, kaj aliaj 22 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 13, 6 inoj kaj 7 viroj, kaj mortis 11, 1 inoj kaj 10 viroj. Tiel la natura kresko estis 2 (0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 664 homoj (47.1%).

## Eksteraj ligiloj 
* Villanueva de San Juan  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Villamanrique de la Condesa

**Villamanrique de la Condesa** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 57 km2 kie loĝas 4000 geloĝantoj, do loĝdenso estas 70.2 loĝ./km2.
Villamanrique de la Condesa situas je 37 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 4000 geloĝantoj de la municipo **Villamanrique de la Condesa** estas 2042 inoj kaj 1958 viroj. En la 57-kvadratkilometra teritorio estas nur la vilaĝo, kie loĝas 3894 geloĝantoj, kaj aliaj 106 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 47, 25 inoj kaj 22 viroj, kaj mortis 38, 18 inoj kaj 20 viroj. Tiel la natura kresko estis 9 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1729 homoj (43.2%).

## Eksteraj ligiloj 
* Villamanrique de la Condesa - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
San Juan de Aznalfarache

**San Juan de Aznalfarache** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 4 km2 kie loĝas 19,943 geloĝantoj, do loĝdenso estas 4985.8 loĝ./km2.
San Juan de Aznalfarache situas je nur 4 km de la provinca ĉefurbo Sevilla, do tiel ĝi funkcias preskaŭ kiel kvartalo de la ĉefurbo.

## Historio 
Tiu setlejo estis la romia urbo "Osset", kie oni stampis propran moneron kun homa kapo sur la averso kaj starulo kun vinberaro de la dekstra mano sur la reverso.
Poste iĝas andalusa "Hizn-Al-Faraĵ" (Kastelo de la Mirejo), kio iĝis "Aznalfarache". Tiun kastelon oni konstruis en 1197 dum almohada regno de Almansuro kaj poste estis sidejo de la sevila reĝo kaj poeto Motamido.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 19943 geloĝantoj de la municipo **San Juan de Aznalfarache** estas 10284 inoj kaj 9659 viroj. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 282, 138 inoj kaj 144 viroj, kaj mortis 149, 63 inoj kaj 86 viroj. Tiel la natura kresko estis 133 (0.7%). La laborkapabla loĝantaro estis 8554 homoj (42.9%).

En la 4-kvadratkilometra teritorio estas la urbo, kun tri diferenciĝitaj areoj: la ĉefa kaj plejloĝata *Barrio Bajo*, la komerca-industria *Barrio Alto* kaj la malnova armea areo *Barriada del Monumento*.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* San Juan Alto (Metroo de Sevilo)
* San Juan Bajo (Metroo de Sevilo)

## Eksteraj ligiloj 
* San Juan de Aznalfarache  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Nágocs

**Nágocs** [nAgoĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Tab.
300px|eta|dekstra|Kastelo de Nágocs

## Bazaj informoj 
* Areo: 22&nbsp;km²
* supermara alteco: 153-245 m
* Loĝantaro: 700
* Poŝtkodo: 8674
* Telefonprefikso: 84

## Situo 
Nágocs situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Tab troviĝas 12, Igal 17, Balatonföldvár 27, Tamási 30, Kaposvár 35 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, bronzepoko kaj keltoj vivis tie dum la ferepoko. La unua mencio okazis en 1138 en formo *"Nagasu"*. En la 16-a jarcento ĝi apartenis al la Osmana Imperio, poste alvenintaj hungaroj kaj germanoj faris pli granda la vilaĝeton. Nágocs en 1788 kaj en 1792 aranĝis tutlandajn bazaradojn.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Georgo de 1760, en 1801 turo 32 metrojn alta alkonstruiĝis
* kalvinana preĝejo de 1884
* Kastelo de Nágocs, iam posedaĵo de familio Zichy

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* http/maps.google.com
Rio Azul

**Rio Azul** estas loko de antaŭkolumbia majaa civilizo, nun situanta en Gvatemalo. Ĝi situas 80&nbsp;km nordoriente de Tikal, en la Nacia Parko Río Azul. 

La loko floris en la 5-a jarcento p.K, postrestis sur 3 kvadrataj kilometroj 41 placoj, 752 strukturoj, 21 skulptitaj steleoj, 26 ebenaj steleoj, kaj 16 altaroj. La plej granda templo altas 47 metrojn. 

Kategorio:Majaa civilizo
Kategorio:Majaaj arkeologiejoj
Ruĝa cimo

{{Taksonomio
|nomo = Ruĝa cimo*Pyrrhocoris apterus*
|koloro = 
|troveblo de fosilioj = 
|dosiero = Pyrrhocoris apterus (aka).jpg
|dosiero larĝo = 300
|priskribo de dosiero = 
|dosiero2 = 
|dosiero2 larĝo = 
|priskribo de dosiero2 = 
|virusa grupo = 
|domajno = Eŭkariotoj (*Eukaryota*)
|domajno aŭtoritato = 
|subdomajno = 
|subdomajno aŭtoritato = 
|superregno = 
|superregno aŭtoritato = 
|regno = Bestoj (*Animalia*)
|regno aŭtoritato = 
|regno2 = animalo
|subregno = 
|subregno aŭtoritato = 
|filumo = Artropodoj (Arthropoda)
|filumo aŭtoritato = 
|klaso = Insektoj (*Insecta*)
|klaso aŭtoritato = 
|ordo = Hemipteroj {*Hemiptera*)
|ordo aŭtoritato = 
|subordo = Heteropteroj (*Heteroptera*)
|subordo aŭtoritato = 
|familio = ***Pyrrhocoridae***
|familio aŭtoritato = 
|genro = *Pyrrhocoris*
|genro aŭtoritato = 
|specio = *Pyrrhocoris apterus*
|specio aŭtoritato = 
|diverseco linio = 
|diverseco = 
|dunomo = Pyrrhocoris apterus
|dunomo aŭtoritato = Linnaeus, 1758
|mapo de vivoteritorioj = 
|mapo de vivoteritorioj larĝo = 
|sinonimo = *Cimex apterus Linnaeus*, 1758
|vikispecio = Pyrrhocoris apterus
|komunejo = Pyrrhocoris apterus
|kategorio = 
}}
**Ruĝa cimo** (*Pyrrhocoris apterus*), komune nomata **fajrocimo**, estas unu el la plej ordinaraj insektoj ĉie en la moderklimata zono de Eŭrazio de okcidenta Eŭropo ĝis nordorienta Ĉinio. Ankaŭ oni povas renkonti ĝin en Nordameriko kaj norda Afriko. La longo de la insekto estas 9—11 mm. Ĝi estas facile rimarkebla kaj rekonebla pro sia korpo kun intense ruĝa desegnoj sur nigra fono, kvankam oni povas konfuzi ĝin kun *Corizus hyoscyami* aŭ Spilostethus pandurus. Ofte ruĝaj cimoj troviĝas en amasoj je dekoj kaj, eble, centoj da individuoj, plejparte nimfoj.

## Eblaj konfuzoj 
Kategorio:Hemipteroj
Gvajulo

eta
**Gvajulo** (*Parthenium argentatum*) estas planta specio el familio de asteracoj (*Asteraceae*). Ĝi estas staŭdo kaj plurjara planto, kiu estas uzata pro ties granda enteno je laktosuko kiel kaŭĉuka planto.

## Karakterizaĵoj 
Gvajalo estas malalta arbusto, kiu akumulas grandan kvanton da laktosuko en la parenĥimaj ĉeloj de la stango, radiko kaj folioj.

## Disvastiĝo 
Gvajalo kreskas en dezertaj regionoj de Meksiko, tiel en federaciaj ŝtatoj Zacatecas, Coahuila, Chihuahua, San Luis Potosí, Nuevo Leon kaj Tamaulipas, same en la usonaj ŝtatoj Teksaso kaj Nov-Meksiko.

## Uzebleco kiel kaŭĉuka planto 
eta|Eksperimente produktitaj varoj el gvajala kaŭĉuko
La kaŭĉuka enteno de la planto estas 5 ĝis 7 % de la tuta maso. La gvajala kaŭĉuko - male al tiu de la kaŭĉukarbo - ne havas alergian efikon, la interesiĝo pri tio kreskas en la lasta tempo. Oni produktas el ĝi varojn, ĉe kiuj la homo havas rektan haŭtan kontakton al ĝi tiel matracojn, gumajn gantojn kaj aliajn higienajn produktojn.

Ĝi gravis dum la dua mondmilito, kiam Usono ne povis importi sufiĉon da kaŭĉuko el sudorienta Azio. Tiutempe oni ekkultivis ankaŭ en la Sovetunio.

### Gajno de la kaŭĉuko 
Por gajni kaŭĉukon el la planto, oni devas rikolti la tutan planton kaj mueli ĝin, poste ellavi la laktosukon. La (vulkanizado) gumigo okazas per sulfuro.

Kategorio:Asteracoj
Tepari-fazeolo

eta|Tepari-fazeolo
La **Tepari-fazeolo** aŭ **pintfolia fazeolo** (*Phaseolus acutifolius*) estas planto el la familio fabacoj (*Fabaceae*). Tiu kulturplanto estas proksime parenca al aliaj „fazeoloj“.

La tepari-fazeolo estas indiĝena en la sekaj regionoj de Meksiko, kie oni kultivas ĝin jam de 5000 jaroj. Ĝia kultivado neniam estis larĝe disvastiĝanta, sed la interesiĝo pri ĝi kreskas pro ties sekorezisto. Ĝi gravas ankaŭ por protekto kontraŭ erodo.

## Priskribo 
La sovaĝaj formoj de la tepari-fazeolo ofte kuŝas sur la grundo kaj rampas. La tigo longas ĝis 3 metroj. La kultivataj formoj de la fazeolo kreskas kiel kurt-vivaj, starantaj herboj, kiuj altas ĉirkaŭ 30&nbsp;cm, dum kelkaj subspecioj grimpas kaj havas tigon de 2 metroj.

La plej subaj folioj havas tenilon de ĉirkaŭ 5&nbsp;cm, la folioj mem estas simplaj, long-ovalaj, 5 ĝis 6&nbsp;cm longaj kaj 3 ĝis 4&nbsp;cm larĝaj. Ĉiuj aliaj laŭbaj folioj estas kunmetitaj el tri folieroj kaj havas ĝis 15&nbsp;cm longan tenilon. La tri pint-ovalaj folieroj longas 4 ĝis 8&nbsp;cm kaj larĝon de 2 ĝis 3&nbsp;cm.

La aksaj infloreskoj entenas du ĝis kvin florojn. La ambaŭseksaj floroj estas zigomorfaj. Plej ofte okazas mempolenado.

La guŝo estas kovrita per silkofajnaj haroj, la guŝoj longas 5 ĝis 8, maksimume ĝis 15&nbsp;cm kaj dikas ĉirkaŭ 1&nbsp;cm. Ĉiu guŝo entenas ĝis sep grajnojn, grandajn 5 ĝis 10&nbsp;mm × 6&nbsp;mm. La milgrajna maso varias de 125 ĝis 175 gr.

## Uzebleco 
Oni uzas la junajn guŝojn kiel legomojn, la sekigitajn grajnojn en supoj.

Kategorio:Fabacoj
Klimena

**Klimena** en la greka mitologio estas oceanidino, filino de Oceano kaj Tetisa. Ŝi aperas en multaj kontraŭdirantaj rakontoj.
#Edzino de la titano Japeto, ŝi estas patrino de Prometeo, Epimeteo, Atlaso, Hespero kaj Menoetio.
#Edzino de Prometeo kaj patrino de Deŭkaliono.
#Edzino de Merops kaj reĝino de Etiopio, patrino de Pandareo.
#Patrino de Faetono kaj de la Heliadinoj, koncipita kun Helios
#Patrino de Mnemozino koncipita kun Zeŭso (laŭ Caius Julius Hyginus)
#Patrino de Diomedo, koncipita kun Areso

La nomo **Klimena** estas ankaŭ tiu de:
#Nereidino, filino de Nereo kaj Doriso.
#Edzino de Iasos, reĝo de Peloponezo kaj patrino de Atalanta.
#Filino de Katreo, kiu donas ŝin al Naŭplio.
#Amikino kaj fidulino de Helena, kiu sekvis ŝin ĝis Trojo.
#Unu el la Amazonoj.

Tiun nomon oni donis al la asteroido **104 Klymene** kaj al la delfeno Klimena stenelo.

Kategorio:Amazonoj
Kategorio:Nereidoj
Kategorio:Roluloj de la helena mitologio
Kategorio:Titanoj
Bremgarten (distrikto)

La **distrikto Bremgarten** estas administra unuo de Kantono Argovio. Ĝi havis 66410 loĝantojn la 31-an de decembro 2007. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Bremgarten.

## Geografio 
La distrikto Bremgarten situas en la Svisa Mezlando en oriento de Kantono Argovio ĉe la limo al Kantono Zuriko. Norde de ĝi situas la distrikto Baden kaj en ĝia sudo la distrikto Muri. La distrikto etendiĝas sur areo de 117,46&nbsp;km². La distrikton trafluas de sudo al nordo la rivero Reuss. Paralele al Reuss pli okcidente trafluas la distrikton la rivero *Bünz*.

## Trafiko 
eta|maldekstra|150ra|Fervojponto en Bremgarten
Tra la distrikto pasas de nordo al sudo la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Rotkreuz kaj de oriento al okcidento la etspura fervojo de Wohlen al Dietikon.

## Historio 
Dum la Malnova Zurika Milito la urbeto Bremgarten alianciĝis kun la urbo Zuriko kaj Habsburgo. Ĉar la urbeto rifuzis aliancon kun la Svisa Ĵurkomunumo, la ĵurkomunumanoj sieĝis kaj konkeris la urbeton la 24-an de aprilo 1415. La urbo tiam fariĝis parto de la Grafejo Baden.

La distrikto Bremgarten fondiĝis kiel administra unuo de la helveta Kantono Baden en la jaro 1798. Post la malfondo de la Helveta Respubliko la Kantono Baden dissolviĝis, sed la distrikto Bremgarten konserviĝis kiel distrikto kaj fariĝis nun distrikto de la nova Kantono Argovio.

La 1-an de januaro 1983 la komunumo *Arni-Islisberg* estis disigita la la komunumoj Arni kaj Islisberg.

Por la jaro 2010 estas planita la kunigo de la komunumoj Hilfikon kaj Villmergen. La nova komunumo portos la nomon Villmergen.

## Komunumoj de la distrikto Bremgarten 
La distrikto Bremgarten aktuale (2009) konsistas el 24 komunumoj. Jen la nuntempa listo:

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la distrikta oficejo Bremgarten
Bremgarten AG

**Bremgarten** estas historia urbo komunumo en la distrikto Bremgarten de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 6247 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.

## Geografio 
La urbeto Bremgarten estas ĉirkaŭita de la meandroj de la rivero Reuss, kiu karakterizas la urbobildon. La areo de la komunumo mezuras 8,02&nbsp;km², de kiuj 4,49&nbsp;km² estas kovritaj de arbaro, kaj 2,05&nbsp;km² servas al setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Bremgarten limas en nordokcidento al Fischbach-Göslikon, en nordo al Eggenwil, en nordoriento al Widen, en oriento al Zufikon, en sudo al Hermetschwil-Staffeln, en sudokcidento al Waltenschwil, kaj en okcidento al Wohlen.

## Trafiko 
La urbeto Bremgarten troviĝas ĉe la etspura fervojlinio de Dietikon al Wohlen, kiu kiel tramo trapasas la urbon, en kiu ĝi disponas pri 5 haltejoj.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Bremgarten datiĝas el la tempo inter 1135 kaj 1140, kiam grafo Albrecht la 2-a donacis la preĝejon konstruitan en la 11-a jarcento kaj sian posedaĵon al la Monaĥejo Muri. Inter 1238 kaj 1240 Bremgarten ricevis de Grafo Rudolfo la 1-a, la posta imperiestro de la Sankta Romia Imperio la urborajton. La 24-an de aprilo 1415 la urbeto estis konkerita far la Svisa Ĵurkomunumo, post kiam ĝi luktis flanke de la urbo Zuriko en la Malnova Zurika Milito. Post la sukceso de la reformacio 1519 en Zuriko, la movado etendiĝis al Bremgarten, kie la pastro Heinrich Bulliger la maljuna, dekano de la paroĥo Bremgarten kaj patro de la posta posteulo de Zvinglo aliĝis al la reformacio. Li unue estis eksoficigita de la konsilio, sed tri monatojn poste la reformita flanko venkis, kaj la urbo fariĝis reformita. Post la paco de la Unua Milito de Kappel la du religioj fariĝis samrajtaj en Bremgarten, sed post la malvenko de la reformitaj lokoj en la Dua Milito de Kappel, la urbo estis rekatolikigita. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Bremgarten fariĝis la ĉefurbo de la distrikto Bremgarten en Kantono Baden, kiun funkcion ĝi konservis, kiam ĝi en la jaro 1803 estis integrita al la nove fondita Kantono Argovio.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Bremgarten
* Bremgarten (stacidomo)
* Bremgarten Isenlauf (stacidomo)
* Bremgarten Obertor (stacidomo)
* Bremgarten West (stacidomo)
* Bibenlos-Sonnenhof (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la urbeto Bremgarten
* Bremgarten en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Urboj de Svislando
Apios americana

***Apios americana*** nomata ankaŭ **terpoma fazeolo**,
**indiana terpomo** aŭ **grunda nukso** (ternukso) estas plurjara, grimpanta planto en familio fabacoj, indiĝena ĝis orienta Norda Ameriko. Ĝi havas manĝeblajn frukton (fazeolon) kaj tuberon. Ĝi kreskas ĝis alto de 3-4 m, havas pinatajn foliojn longajn 8-15 cm kun 5-7 folieroj. La floroj estas ruĝbrunaj ĝis purpuraj, formantaj densan grapolon. La frukto estas guŝo kaj longas 6-12 cm.

La tuberoj estas kraketaj kaj nutraj, kun granda enteno de amelo kaj specife proteino. La planto estis unu el la plej gravaj nutroplantoj de la antaŭkolumba Nordameriko kaj nun estas evoluigata kiel malsovaĝa.

Kategorio:Fabacoj
Valencina de la Concepción

**Valencina de la Concepción** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 25 km2 kie loĝas 7796 geloĝantoj, do loĝdenso estas 311.8 loĝ./km2.
Valencina de la Concepción situas je 8 km de la provinca ĉefurbo Sevilla, kaj je la nordo de la komarko Aljarafe.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 7796 geloĝantoj de la municipo **Valencina de la Concepción** estas 3877 inoj kaj 3919 viroj. En la 25-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, la urbeto kaj aparta nova urbareo Las Pilas, kie kune loĝas 7677 geloĝantoj, kaj aliaj 119 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 103, 46 inoj kaj 57 viroj, kaj mortis 40, 19 inoj kaj 21 viroj. Tiel la natura kresko estis 63 (0.8%). La laborkapabla loĝantaro estis 3242 homoj (41.6%).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Valencina-Santiponce (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Valencina de la Concepción - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.


Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
El Madroño

**El Madroño** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas  kie loĝas 353 geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km².
El Madroño situas je 77 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Tiu municipo fondiĝis en 1921, ĝis kiam tiu vilaĝo estis parto de la municipo El Castillo de las Guardas.

*El Madroño* signifas en la hispana same kiel Arbuto, kio videblas en la blazono.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 353 geloĝantoj de la municipo **El Madroño** estas 170 inoj kaj 183 viroj. En la 102-kvadratkilometra teritorio estas 5 setlejoj, kie loĝas 333 geloĝantoj, kaj aliaj 20 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, 0 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 4, 2 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -4 (-1.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 133 homoj (37.7%).

## Eksteraj ligiloj 
* Natura Monumento *Anzino de la hundoj* - El Madroño
* El Madroño  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Kazsok

**Kazsok** [kaĵok] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.

## Bazaj informoj 
* Areo: 35&nbsp;km²
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 370
* Poŝtkodo: 7274
* Telefonprefikso: 82

## Situo 
Kazsok situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Igal troviĝas 9, Dombóvár 22, Kaposvár 23 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1244 laŭ tiama hungara ortografio *"Kosuk"*. En 1331 jam ankaŭ la kirko estis menciita. Dum la kontraŭturkaj bataladoj la vilaĝo neniam senhomiĝis. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Elizabeto de Hungario
* kalvinana preĝejo
* monumento de falintoj dum la mondomilitoj

## Fontoj 
* https://hu.wikipedia.org/wiki/Kazsok
* http/maps.google.com
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.gyaloglo.hu

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kategorio:Vilaĝoj en departemento Somogy