open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ISO 3166-2:PM

**ISO 3166-2:PM ** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Sankta-Pieron kaj Mikelonon. La subaro ISO 3166-2:PM estas malplena. La dulitera (alpha-2) kodo de Sankta-Piero kaj Mikelono laŭ la normo ISO 3166-1 estas PM, kaj neniu sub-unuo de Sankta-Piero kaj Mikelono havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.

La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.

Estante transmara kolektivo de Francio, la teritorio de Sankta-Piero kaj Mikelono ankaŭ listiĝas sub la kodo FR-PM en la listo ISO 3166-2:FR por Francio.

## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Kanado — ISO 3166-2:CA (norde, trans maro).

## Vidu ankaŭ 
* .pm

## Referencoj 
PM
Kategorio:Sankta-Piero kaj Mikelono
Okurō Oikawa

**Okurō OIKAWA**, 及川奥郎 (naskiĝis en 1896, mortis en 1970) estis japana astronomo. Li malkovris 8 asteroidojn en la Nacia Observatorio de Japanio.

La asteroido 2667 Oikawa  estis tiel nomata en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Okurō Oikawa

Kategorio:Japanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Bohuňovice (distrikto Svitavy)

Municipo **Bohuňovice** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, en milde ondoforma ĉirkaŭaĵo de rivero Loučná, 6&nbsp;km nordokcidente de urbo Litomyšl. Ĝi estas unu el la plej malnovaj vilaĝoj de la regiono. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri Bohuňovice estas el la jaro 1167. En duono de la 12-a jarcento ĉi tie estis korto de princino Gertruda de Babenberk, edzino de ĉeĥa princo Vladislao la 2-a. Tiam nomo de la domaro estis Bogunouice kaj estis derivita de familia nomo de fondintoj. Iam en la dua duono de 12-a jarcento Bohuňovice venis en havaĵon de monaĥejo en Litomyšl kaj en la jaro 1347 en havaĵon de la episkopejo en Litomyšl. Plejparto de la loĝantaro tiam estis germanoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
En la vilaĝo troviĝas preĝejo de Sankta Prokopio, origine baroka el la jaro 1724. Rekonstruita ĝi estis en la jaro 1818 kaj en nuna formo estas pseŭdoromanika. Ĝi estas ununava kun ortangula fermo, super kiu estas prisma turo. Fasadoj estas membrigitaj per lizenoj. La presbiterejo estas volbita je prusa plataĵo, la navo estas platplafona. La ekipaĵo estas el la 19-a jarcento.

## Literaturo 
* Dr. E. Poche, DrSc. a kol. – *Umělecké památky Čech*. Eldonis Akademia en Prago en j. 1978.

## Pliaj fotoj 

Bohuňovice, church 2.jpg|Preĝejo de sankta Prokopio
Bohuňovice, municipal office.jpg|Municipa ofico
Bohuňovice, fire station.jpg|Fajrtoestingista armilejo

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de mikroregiono Litomyšlsko  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
ISO 3166-2:NC

La ISO-kodo por Nov-Kaledonio konsistas ekskluzive el la ISO-kodo "NC" por Nov-Kaledonio. Ne ekzistas pliaj subkodoj.

La kodo identas al la landokodo laŭ la normo ISO 3166-1.

La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.

Estante transmara kolektivo de  (kun escepta statuso), la teritorio Nov-Kaledonio ankaŭ listiĝas sub la kodo FR-NC en la listo ISO 3166-2:FR por Francio.

## Vidu ankaŭ 
* ISO 3166-2, tabelo de la ISO-landokodoj
* .nc

## Notoj 
NC
Kategorio:Transmara Francio
ISO 3166-2:TF

**ISO 3166-2:TF** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Francajn Sudajn kaj Antarktajn Teritoriojn (Francaj Sudaj Teritorioj). La subaro ISO 3166-2:TF estas malplena. La dulitera (alpha-2) kodo de la Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj laŭ la normo ISO 3166-1 estas TF, kaj neniu ilia parto havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.

Laŭ la ISO 3166-1 la Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj ne enhavas Adelilandon *(Terre Adélie)*, la francia parto de la Antarkto. Kiel parto de la antarkta kontinento Adelilando kiel ĉiuj teritorioj sude de la 60-a suda latitudo estas kodita per la ISO-kodo AQ.

Estante transmara kolektivo de 20px&nbsp;Francio, la teritorio Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj ankaŭ listiĝas sub la kodo FR-TF en la listo ISO 3166-2:FR por Francio.

## Vidu ankaŭ 
* .tf

## Referencoj 
TF
*
Graflando Henegovio

**Graflando Henegovio** (, , , okcidentflandre *Groafschap Henegouwn/Enegouwn*) estis historia regiono en la Malaltaj Landoj kun Mons kiel ĉefurbo, teritorio de la Sankta Romia Imperio.

Ĝi konsistis el la nuna belga provinco Henegovio kaj la suda parto de la franca departemento Nord. En Romiaj tempoj, Henegovio situis en la Romiaj provincoj Gallia Belgica kaj Germania Inferior (Malsupra Ĝermanio), enloĝita de Keltoj, ĝis Ĝermanoj anstataŭigis ilin kaj finigis imperian regadon. Ĝiaj plej gravaj urboj estis Mons, Kambrezo kaj Karloreĝo (*Charleroi*). Hodiaŭ la historia graflando Henegovio estas dividita inter Belgio kaj Francio.

En 1548 Henegovio aliĝis al la Dek sep Provincoj.

## Grafoj 
* :Kategorio:Grafoj de Henegovio

Kategorio:Historio de Francio
Kategorio:Historio de Belgio
Kategorio:Geografio de Francio
Kategorio:Geografio de Belgio
Kategorio:Germanaj graflandoj
Kategorio:Teritorioj de la Sankta Romia Imperio
Ede Czynk

**CZYNK Ede** (cink) estis hungara poŝtinspektisto, ornitologo naskita en Braŝovo la 29-a de septembro 1851 kaj mortinta en Braŝovo la 20-an de januaro 1899.

## Kariero 
Ede Czynk en 1871 iĝis ŝtatoficisto. Li okupiĝis pri zoologio, precipe ornitologio. Liajn ĉastamajn verkojn li skribis germane.

## Verkoj 
* *Der Bär, jagdlich-naturgeschichtliche Skizze* (Klagenfurt, 1892);
* *Der Waldschnepf und ihre Jagd* (Berlin, 1896);
* *Das Auerwild* (Neudamm, 1899);
* *Das Sumpf- und Wasserwild und ihre Jagd* (Berlin, 1898).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj zoologoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
1043 Beate

'*1043 *Beate'''* estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Laŭ sugesto de Gustav Stracke, ĝi ricevis la inan antaŭnomon "*Beate''". La kialigo de tiu nomo estas nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
Sarono

**Sarono** (en la malnova greka Σάρων [Sárôn]) estis mitologia reĝo. Li sekvis sur la trono Altepon kaj konstruigis templon honore al Artemiso. Kiel granda ĉasisto, li sekvis cervon ĝis la marbordo. Ĉar la besto ne haltis, Sarono sekvis ĝin kaj dronis en la maro. La loko kie li dronis ricevis la nomon Sarona Golfo.

Kategorio:Mitaj reĝoj de Argolando
1045 Michela

'*1045 *Michela'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona (belgdevena) astronomo George Van Biesbroeck, elde la Observatorio Yerkes, en Williams Bay (Viskonsino).

## Nomo 
Ĝia nomo, "*Michela*", derivas de la antaŭnomo de *Micheline van Biesbroeck*, filino de la malkovrinto.

*Atentu*: Oni ne konfuzu ĉi-tiun asteroidon kun:
* *1348 Michel*
* *1376 Michelle''

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de George Van Biesbroeck
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
Izsák Czabán

**CZABÁN Izsák**, Zabanius (caba:n) aŭ **Isaac Zabanius** (cabanius) estis saksa filozofo, profesoro pri teologio en Hungario naskita en Brezno en 1632 kaj mortinta en Sibio en 1707.

## Kariero 
Czabán studis inter 1659 kaj 1660 en Wittenberg. En 1661 li estis lernejestro en Prešov. Ekde 1667 ĝis 1670 li profesoris pri evangelia teologio en la altlernejo de Prešov, inter 1676-1687 en Sibio prelegis li teologion kaj filozofion sekvante la konceptojn de Pierre Gassendi. Ekde 1687 li estis pastro.

## Verkoj 
* * Exercitatio physica de intellectu ...* (Wittenberg, 1658);
* *Existencia atomorum, ab injuris 24 argumentorum ...* (Wittenberg, 1667);
* *Synopsis controversiarum metaphysicarum* (Levoča, 1669);
* *Dissertatio philosophica* (H. n., 1670):

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=czaban
* https://books.google.de/books?id=57FSAAAAcAAJ&pg=PA523

Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Germanaj luteranaj pastroj
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj teologoj
Kategorio:Hungaraj luteranaj pastroj
Purio (manĝaĵo)

eta|Purioj
**Purio** (Hindie पूरी (pūrī), Urdue بوری, Tamile பூரி (pūri), Kanare ಪೂರಿ (pūri), Orije ପୁରି(pori), Telugue పూరి (pūri), Turke Puf böreği) estas Hindia pano, komune manĝata en Hindio, Pakistano, Turkio kaj Bangladeŝo. Ĝi estas manĝata por matenmanĝo, aŭ kiel manĝeto. **Puri** ankaŭ estas la nomo por pano Kartvelolingve.
eta|Maldika pano estas fritita en oleo kaj manĝita kun slty kareo de kikeroj terpomoj kaj dolĉa pudingo.

Kategorio:Barata kuirarto
Kategorio:Panoj
Livina

**Livina,** (ankaŭ germane kaj ĝis 1898 hungare) nun hungare **Lévna** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Livina situas en la plej griza parto

## Situo 
Livina situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj (fervojo preteriras. Partizánske troviĝas je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 laŭ tiama hungara ortografio *"Levna"*. En 1828 loĝis tie 251 vilaĝanoj en 36 domoj. Ĝis 1898 la oficiala hungara loknomo estis *Livina,* poste ĝi rericevis sian originan hungaran nomon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lévna 239 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1960 ĝi unuiĝis kun Nadlice, sed baldaŭ ĝi denove memstariĝis. En 2001 vivis en Livina 103 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika novromanika preĝejo de 1924

## Eksteraj ligiloj 
* Livina sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
San Bartolomé de Tirajana

**San Bartolomé de Tirajana** [sambartolome' de tiraĥana] estas municipo sur la kanaria insulo Gran Canaria en la hispana provinco Las Palmas de Gran Canaria. La nomo estas uzata ankaŭ por la urbo aŭ vilaĝo, kiu estas la administra centro.

## La municipo 
La **municipo San Bartolomé de Tirajana** situas sude sur la insulo kaj estas la plej granda municipo sur la insulo, ampleksante pli ol kvinonon de ĝia areo. Ĝi etendiĝas de la insula centro, kun alto de 1.900 m super marnivelo, ĝis la suda kaj sud-orienta marbordoj. 

Administra sidejo kaj loĝcentro de la municipo estas la samnoma urbo, sed ekzistas aliaj signifaj loĝataj lokoj: Aldea Blanca, Castillo del Romeral, Cercados de Araña, Cercados de Espino, Juan Grande kaj, nelaste, la turisma centro Maspalomas. Pro ĉi-lasta la komunumo estas la plej grava turismejo de Hispanio, kaj ĝia loĝantaro duobliĝis inter 1991 kaj 2007.

En la komunumo situas la Spaca Stacio Maspalomas, centro por komunikado kun orbitantaj satelitoj.

## La urbo 
La vilaĝo aŭ **urbo San Bartolomé de Tirajana** situas en meza alto de 850 metroj. Pro sia longa nomo ĝi ofte estas nomata simple "Tunte".

Kompare al la turismaj lokoj marbordaj ĝi ne havas multe da signifo. Eĉ ĝia retejo nomiĝas laŭ la marborda loko Malpalomas.

La provincaj vojoj GC-60 kaj GC-65 ligas San Bartolomé al Maspalomas (sude) kaj El Cruce (oriente, proksime de la flughaveno).

Kategorio:Municipoj de Gran Canaria
Kategorio:Municipoj de provinco Las Palmas
La Orotava

**La Orotava** estas urbo kaj municipo sur la kanaria insulo Tenerifo en la hispana provinco Santa Cruz de Tenerife.

La etimologio de la nomo ne estas certa. Multaj historiistoj derivas ĝin de la guanĉa nomo de la regiono, *Arautava* aŭ *Arautápala*. Sed ĝi povus deveni ankaŭ de la nomo de tiea guanĉa reĝlando (mencejlando), *Taoro*.

## La municipo 
La **municipo La Orotava** situas norde sur la insulo kaj ampleksas ties tutan centron kun la monto Teide. Laŭ alto super marnivelo ĝi etendiĝas de 0 m al 3.718 metroj. Per areo de pli ol 200 km² ĝi estas la plej granda municipo sur la insulo, eĉ post kiam Puerto de la Cruz sendependiĝis de ĝi en 1772. Ekde tiu tempo ĝi havas nur tute mallarĝan marbordon, oriente de Puerto de la Cruz.

Granda parto de la Nacia Parko de Teide apartenas al la municipo.

Administra sidejo kaj loĝcentro de la municipo estas la samnoma urbo, sed ekzistas aliaj signifaj loĝataj lokoj: Aguamansa, Barroso, Benijos, La Florida, La Perdoma, Pinoleris kaj San Antonio.

## La urbo 
La **urbo La Orotava** situas super Puerto de la Cruz, en meza alto de 390 metroj. Ĝi havas kelkajn impresajn konstruaĵojn kaj monumentojn, ekzemple la preĝejon de nia sinjorino de la koncipiĝo (*Iglesia de Nuestra Señora de la Concepción*, nacia monumento), la "domon kun balkonoj", la ĝardenon *Victoria* kaj la "muelejan itineron", kiu memorigas pri la tradicia produktado de *gofio* (faruno el rostita greno).

Dosiero:Orotava_Concepcion_01.jpg|Preĝejo de nia sinjorino
Dosiero:Tenerife_4.JPG|La domo de la balkonoj
Dosiero:Jardín_Victoria.jpg|Ĝardeno "Victoria"

Kategorio:Municipoj de Tenerifo
Svisa aŭtovojo A13

eta|dekstra|300ra|La svisa aŭtovojo A13 apud Koiro
La **svisa aŭtovojo A13**, kiu kongruas kun la svisa nacia vojo N13, estas svisa aŭtovojo de Sankt-Margreto en Kantono Sankt-Galo tra Koiro en Kantono Grizono al Belinzono en Kantono Tiĉino. Ĝi estas post la svisa aŭtovojo A2 la dua plej grava transalpa vojo de nordo al sudo tra Svislando. Ĝia kerna parto estas la grava San-Bernardino-Tunelo, kiu kun longeco de 6600 metroj post la Gotardo-aŭtovojtunelo estas la dua plej longa aŭtomobila tunelo de Svislando. La svisa aŭtovojo A13 estas parto de la eŭropa ŝoseo 43. De Sankt-Margreto ĝis Reichenau la vojo estas kvarŝpura aŭtovojo, inter Reichenau kaj Belinzono ĝi estas duŝpura rapidvojo. Ĝia kompleta longeco estas 195&nbsp;km.

## Konekto al la svisa aŭtovojoreto 
En Sankt-Margreto la svisa aŭtovojo A1 rekte transiras al la svisa aŭtovojo A13.
Inter Trübbach kaj Bad Ragaz situas la aŭtovojtriangulo, kie de la svisa aŭtovojo A13 disbranĉiĝas la svisa aŭtovojo A3 al Zuriko kaj Bazelo. En Belinzono la svisa aŭtovojo A13 aliras al la svisa aŭtovojo A2 de Bazelo al Lugano kaj Chiasso.

## Komunumoj kaj urboj laŭlonge de la svisa aŭtovojo A13 
Laŭlonge de la svisa aŭtovojo A13 situas de nordo al sudo:
* Sankt-Margreto
* Au-Heerbrugg
* Widnau
* Oberriet
* Sennwald
* Buchs
* Sevelen
* Trübbach (komunumo Wartau)
* Bad Ragaz
* Maienfeld
* Landquart
* Zizers
* Koiro
* Reichenau
* Bonaduz
* Rothenbrunnen
* Thusis
* Zillis
* Andeer
* Sufers
* Splügen
* Nufenen
* Mesocco
* Lostallo
* Roveredo
* Belinzono

## Vidu ankaŭ 
* Aŭtovojoj de Svislando
* Listo de svisaj aŭtovojoj

## Eksteraj ligiloj 
A16
Kategorio:Kantono Ĵuraso
Ardezemberizo

La **Ardezemberizo** (***Latoucheornis siemsseni***) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj. Ĝi estas monotipa en la genro ***Latoucheornis***. Ĝi estas endemia de Ĉinio.

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbustaroj.

Ĝi estas specio kun seksa duformismo. La masklo estas **ardeznigra kun nur blanka suba ventro** kaj rozkoloraj kruroj. La ino havas ruĝecbrunajn kapon, gorĝareon kaj supran bruston, koloro kiu nuanciĝas al helbruna aŭ grizbruna de dorso kaj flankoj dum subaj partoj estas helgrizaj al blankecaj.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Latoucheornis siemsseni.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Krestemberizo

eta|maldekstra|Alvoko
La **Krestemberizo** (***Melophus lathami***) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj, el Suda kaj Sudorienta Azio. Ties genro ***Melophus*** estas monotipa.

Ĝi troviĝas en Bangladeŝo, Butano, Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Nepalo, Pakistano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj.

Krestemberizo estas malkutima emberizedo ĉar montras leveblan **kreston** kun pli altaj plumoj el frunto kaj antaŭa krono kaj despli malaltaj ju pli al nuko. Temas pri **nigrabruna birdo** kun nigraj kapo, kresto, subaj partoj kaj dorso, dum estas helbrunaj flugiloj kaj vosto.

## Referencoj
* BirdLife International 2004. Melophus lathami. 2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 26an de julio 2007.

## Eksteraj ligiloj 
* Bildo ĉe ADW 

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Emberizoj

***Emberiza*** estas genro de paseroformaj birdoj de la familio de Emberizedoj. Tiu genro estas la tipa genro de la familio kaj nomigas ĝin. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 40 speciojn, el kiuj multaj havas buntajn kapobildojn kaj kelkaj havas flavajn kolorojn en kapo aŭ subaj partoj, dum supraj estas tipe brunecaj aŭ striecaj.

La termino *Emberizoj* estas uzata por la specioj de la genro *Emberiza* aŭ ankaŭ por la membroj de la tuta familio, tio estas kiel sinonimo de Emberizedoj, por multaj el kiuj (escepte tiuj de la genro "Emberiza" kaj la plej proksimaj parencoj) oni uzas ankaŭ la komunan nomon de *fringoj*.

## Listo de specioj 
* Flava emberizo, *Emberiza citrinella*
* Blankverta emberizo, *Emberiza leucocephalus*
* Heĝemberizo *Emberiza cirlus*
* Tibeta emberizo, *Emberiza koslowi*
* Rokemberizo, *Emberiza cia*
* Godlevska emberizo, *Emberiza godlewskii*
* Herbejemberizo, *Emberiza cioides*
* Jankovska emberizo, *Emberiza jankowskii*
* Bukanana emberizo, *Emberiza buchanani*
* Flavgriza emberizo, *Emberiza cineracea*
* Hortulano, *Emberiza hortulana*
* Brunbrusta emberizo, *Emberiza stewarti*
* Rustemberizo, *Emberiza caesia*
* Sahara emberizo, *Emberiza sahari*
* Striemberizo, *Emberiza striolata*
* Alaŭdemberizo, *Emberiza impetuani*
* Cinamobrusta emberizo, *Emberiza tahapisi*
* Sokotra emberizo, *Emberiza socotrana*
* Kabemberizo, *Emberiza capensis*
* Okrapuga emberizo, *Emberiza yessoensis*
* Tristrama emberizo, *Emberiza tristrami*
* Brunorela emberizo, *Emberiza fucata*
* Malgranda emberizo, *Emberiza pusilla*
* Flavbrova emberizo, *Emberiza chrysophrys*
* Arbaremberizo, *Emberiza rustica*
* Flavgorĝa emberizo, *Emberiza elegans*
* Brunrubanda emberizo, *Emberiza aureola*
* Orbrusta emberizo, *Emberiza flaviventris*
* Somalia emberizo, *Emberiza poliopleura*
* Brunpuga emberizo, *Emberiza affinis*
* Kabanisa emberizo, *Emberiza cabanisi*
* Ruĝbruna emberizo, *Emberiza rutila*
* Nigrakapa emberizo, *Emberiza melanocephala*
* Brunkapa emberizo, *Emberiza bruniceps*
* Sulfurflava emberizo, *Emberiza sulphurata*
* Maskemberizo, *Emberiza spodocephala*
* Griza emberizo, *Emberiza variabilis*
* Palasa emberizo, *Emberiza pallasi*
* Kanemberizo, *Emberiza schoeniclus*
* Longkrura emberizo, *Emberiza alcoveri* (prahistoria birdo de fino de Kvaternaro)

Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Emberizedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Eŭropo
Kategorio:Birdoj de Azio
1048 Feodosia

'*1048 *Feodosia'''* estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la krimea urbo Teodozio, en rusa: *Феодосия*: "*Feodosija*".

## Ecoj 
La , 1048 Feodosia kaŝis stelon de videbla magnitudo 11,9, tiel nomata *TYC 1236-138* en la Ŝafo. Tiu kaŝado, videbla en Usono, permesis taksi la formon de Feodosia kiel elipso de 79,4 × 37,9&nbsp;km.

La , alia kaŝado fare de Feodosia permesis determini, ke la stelo *TYC 4677-00696-1'' estas duopa stelo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1924
Oberegg

Oberegg estas nomo de diversaj geografiaj lokoj:

## En Germanio
*Parto de la komunumo Altusried, distrikto Oberallgäu, Bavario
*Parto de la komunumo Waltenhofen, distrikto Oberallgäu, Bavario
*Parto de la komunumo Wildpoldsried, distrikto Oberallgäu, Bavario
*Parto de la komunumo Unteregg bei Mindelheim, distrikto Unterallgäu, Bavario
*Parto de la komunumo Wiesenbach (Ŝvabio), distrikto Günzburg, Bavario 

## En Svislando
*Distrikto kaj komunumo Oberegg AI en Kantono Apencelo Interna
*Vilaĝo Oberegg SG en la komunumo Muolen en Kantono Sankt-Galo
Oberegg AI

** Oberegg ** estas komunumo respektive distrikto (kiel oficiale nomiĝas la politikaj komunumoj en Apencelo Interna) en Kantono Apencelo Interna, Svislando. Ĝi havis 1904 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Oberegg estas eksklavo de Kantono Apencelo Interna, kiu estas komplete ĉirkaŭigita de teritorio de la kantonoj Apencelo Ekstera kaj Sankt Galo. Ĝia teritorio estas distranĉita en du ne ligitajn partojn. Oberegg situas en la Apencelaj Montaroj alte super la Rejnvalo kaj la Bodenlago. Al Oberegg apartenas krom la ĉefvilaĝo Oberegg mem la vilaĝetoj Büriswilen, Kapf, Eschenmoos, kaj Sankt-Anton. Al la distrikta teritorio apartenas ankaŭ la Monaĥejo Grimmenstein, kiu situas izolite nordoriente de la cetera komunumo kvazaŭ kiel eksklavo de la eksklavo.

## Najbaraj komunumoj 
Oberegg limas en nordokcidento al Heiden (AR), en nordo al Wolfhalden (AR), en nordoriento al Walzenhausen (AR), en oriento al Berneck (SG), en sudo al Balgach (SG), en sudokcidento al Trogen, kaj en okcidento al Wald. Krome ĝi limas al Reute, kiu distranĉas la du komunumpartojn en la mezo.

## Trafiko 
Oberegg situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinioj al Trogen, Heiden kaj Heerbrugg.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Oberegg datiĝas el la Vojoletero de la 10-a de aŭgusto 1404, per kiu Oberegg aliĝis al la kamparjuro de Apencelo. Oberegg apartenis en la 15-a jarcento al la distrikto Trogen (alemane *Rhode Trogen*). En la jaro 1535 la teritorio apud la limo al la Rejnvalo estis subdividita en tri subdistriktojn, nome Kurzenberg, Hirschberg kaj Oberegg, kiu havis proprajn civitanestrojn, per la divido de la lando Apencelo en la jaro 1597 ili aliĝis al la internaj katolikaj distriktoj kaj formis la duoblan distrikton Oberegg-Hirschberg. Ĝis la konstruo de propra preĝejo la loĝantoj de Oberegg apartenis al la paroĥoj Marbach, Berneck kaj Altstätten. Per la inaŭguro de la preĝejo en la jaro 1655 komenciĝis la evoluo de la vilaĝo Oberegg. En la jaro 1817 la preĝejo forbruliĝis. La hodiaŭa preĝejo estis konstruita en la jaroj 1870 ĝis 1871. La limo de la distriktokomunumo Oberegg estis definitive fiksita en la jaro 1870 per federacia dekreto.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Oberegg.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Oberegg
* Oberegg en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Distriktoj de Svislando
Malsupra Kanado

**Malsupra Kanado** (anglalingve *Lower Canada*) estis, de 1791 al 1841, provinco de la Brita imperio, kreita en 1791 per Konstitucia Akto. Ĝia teritorio ampleksis la sudon de nuna Kebekio kaj Labradoron. La kreado de Malsupra Kanado apartigis kaj geografie kaj politike la malnovan provincon Kebekio. Malsupra Kanado kune kun Supra Kanado (sudo kaj oriento de nuntempa Kebekio) konsistigis la embrion de la kanada teritorio.

Laŭ politika kaj jura vidpunkto, Malsupra Kanado ekzistadis ĝis la reformo de 1840. La loĝantoj de Malsupra Kanado estis influitaj de la franca kulturo kaj tiel kontrastis kun la angla vivmaniero de Supra Kanado. Kiam leĝo de 1841 kunigis Malsupran kaj Supran Kanadojn, iliaj parlamentoj kuniĝis laŭ egala reprezento, kvankam Malsupra Kanado havis pli da loĝantoj.

Kategorio:Eksaj kolonioj de Britio
Kategorio:Eksaj landoj de Nordameriko
Kategorio:Historio de Kebekio
Malé Uherce

**Malé Uherce,** hungare **Kisugróc** [kiŝugrOc], germane **Kleinugerwitz** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Malé, kis kaj klein signifas: malgranda.
300px|eta|Malé Uherce situas en la plej griza parto

## Situo 
Malé Uherce situas laŭ maldekstra bordo de Nitra (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nováky-Partizánske. La lasta urbo troviĝas je 2&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1274 en formo *"Vgrich"*, la pli preciza hungara kaj latina nomoj aperis en 1352, kiel *"Kysugrouch, Minor Vgrouch"*. En 1601 oni komputis tie 34 domojn, en 1828 vivis tie 427 vilaĝanoj en 63 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisugróc 434 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Oszlány, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Malé Uherce 702 homoj, (678 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo de 1719
* baroka kastelo el la 18-a jarcento, post jarcento trakonstruiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Malé Uherce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Veľké Uherce

**Veľké Uherce** (hungare *Nagyugróc* [nadjugrOc], germane *Großugerwitz*) estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Veľké, nagy kaj Groß signifas: granda.

## Situo 
Veľké Uherce situas laŭ rojo inter montoj 440 kaj 351 m altaj, laŭ flankovojoj. Partizánske troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1274 en formo *"Vgrich"*, la pli preciza hungara kaj latina nomoj aperis en 1352, kiel *"Nogvgrouch, Magna Wgrouch"*. En 1601 oni komputis tie 6 nobeldomojn, lernejon, paroĥon, po 3 muelejojn kaj bienocentron, fine 69 domojn, en 1828 vivis tie 654 vilaĝanoj en 96 domoj. En 1827 vitrofarejo, en 1865 uzino pri mebloj ekfunkciis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyugróc 1910 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Oslany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Veľké Uherce 1964 homoj, (1944 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo el la 14-a jarcento, en 1669 renesanciĝis
* kapelo omaĝe al Dipatrino (Granda) de 1852
* malfrurenesanca kastelo el la 17-a jarcento, post jarcento barokiĝis, en 1860 novgotikiĝis, nun lernejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Géza Cziffra

**CZIFFRA Géza** (cifra) estis hungara filmreĝisoro, poeto, verkisto naskita en Arado la 19-an de septembro 1900 kaj mortinta en Dießen am Ammersee la 28-an de aprilo 1989.

## Premioj, distingoj
*1985- Filmpremio de Unuiĝo.

## Kariero
Cziffra studis en soldatlernejo en Nagyvárad. Li iĝis ĵurnalisto en Budapeŝto, kunlaboranto de reĝisoro Alfréd Deésy. En 1923 li vivis en Vieno kaj estis asistanto de Richard Eichberg, Jacques Feyder, Friedrich Zelnic, helpreĝisoro de Mihály Kertész, Sándor Korda. Li apartenis al krea rondo de revuo *Diogenes*. Li prezentiĝis en 1924 kiel reĝisoro per pupfilmo. En 1927 li estis filmdramaturgo. Post reveno li estis en jaroj 1933-1936 reĝisoro-scenejlibretisto. En 1936 li loksidiĝis definitive en Germanio.

## Filmoj reĝisoritaj en Hungario
**Ez a villa eladó* (1935);
* Ombrelo de Sankta Petro (filmo, 1935)

## Verkoj
**Ketten vagyunk csak*, poemvolumo, Arad, 1918.

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Cziffra, G.
Cziffra, G.
Cziffra, G.
Nedanovce

**Nedanovce,** hungare **Nadány** [nadAnj], germane **Nedanowetz** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300px|eta|Nedanovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Nedanovce situas laŭ flankovojoj. Partizánske troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1344. En 1778 loĝis tie 347 vilaĝanoj, en 1828 467 vilaĝanoj en 67 domoj. Ĝis 1898 la oficiala hungara loknomo estis *Nedanóc(z),* poste ĝi ricevis pli konforman nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nadány 744 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nedanovce 606 homoj, (601 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* tombeja novromanika preĝejo el la 19-a jarcento
* sonorilostablo el la 19-a j.c.
* malnovaj popolaj loĝdomoj

## Eksteraj ligiloj 
* Nedanovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Partizánske
Daniel Zekelius

**CZEKELIUS Dániel** (cekelius) aŭ Daniel Zekelius estis saksa paleontologo, inĝeniero en Transilvanio naskita en Sibio la 12-an de decembro 1806 kaj mortinta en Sibio la 17-an de oktobro 1871.

## Kariero 
Czekelius studis en Vieno en la teknikuniversitato kaj reveninte li laboris en Vajdahunyad, Sibio (1839-56), Temeŝvaro (1856-65) kaj denove Sibio (1865-69).

## Verkoj 
* *Fundort eines fossilen Elephantenzahnes* (Hermanastadt, 1852);
* *Das Alluvium in Siebenbürgen* (Hermannstadt, 1853);
* *Über die Verbreitung der Salzquellen und des Steinsalzes in Siebenbürgen* (Hermannstadt, 1854);
* *Notizen übei die Thermen von Oláh-Toplicza, Lanka-Peszkár und Csik-Tapolcza* (Hermannstadt, 1866). (Tiuj studoj aperis en Verhandlungen und Mitteilungen des Siebenbürgischen Vereins für Naturkunde)

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Transilvaniaj germanaj paleontologoj
Kategorio:Saksoj
Kategorio:Paleontologoj
Kategorio:Germanaj inĝenieroj
Aurél Czekelius

**CZEKELIUS Aurél** (cekelius) estis hungara inĝeniero naskita en Csiklóbánya la 5-an de oktobro 1844 kaj mortinta en Budapeŝto la 14-an de novembro 1927.

## Kariero 
Czekelius studis en la teknikuniversitato de Budapeŝto kaj ekde 1869 li laboris al MÁV (Magyar Állami Vasutak, Hungaraj Ŝtataj Fervojoj). Li projektis plurajn pontojn kaj gvidis iliajn konstruajn laborojn. En 1881 oni nomumis lin ano de la novorganizita teknikkonsilantaro. Ekde 1894 li estis gvidanto de la Dunahídosztály (Danubpontdepartemento).

## Pontoj konstruitaj 
* Malnova Erzsébet-ponto;
* Ferenc József (hodiaŭ Szabadság)-ponto;
* Danubpontoj en Pozsony kaj {Komárom];
* Vág-ponto de Puchó;
* Ponto de Tisa en Tiszaújlak;
* Ponto de Maros en Marosújvár.

## Verkoj 
* *A budapesti Ferenc József híd építésének története* (Bp., 1896)

## Fontoj 
* Magyar Életrajzi Lexikon
* hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj inĝenieroj pri pontoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tago de patro

**Tago de patro** estas festotago, festata ĉiujare en multaj landoj.

## Historio 
Al Nordaj landoj tago de patro venis el Usono. En la jaro 1949 svedaj komercistoj proponis, ke tiu estus festotago en Nordaj landoj. Tiam oni vizitas patrojn.

Sur la finna kalendaro la tago estis unuan fojon sen la decido de Helsingin yliopisto (Universitato de Helsinko) en la jaroj 1970–1972. En la jaro 1987 la universitato decidis, ke la tago estas tiel konvencia kutimo, ke ĝi povas esti sur la kalendaro kaj la tago estas ankaŭ tago, kiam oni flagas. 

## Kutimoj 
Estas kutimo, ke oni donas malgrandajn donacojn al la patro aŭ al alia ulon kiu estas kiel patro. Ofte geknaboj desegnas kaj preparas bildkartojn aŭ donacojn al siaj patroj en infanejoj kaj lernejoj, ili ankaŭ povas aĉeti ion el vendejoj.

## Datoj dise en la mondo 
## Rigardu ankaŭ 
* Tago de patrinoj

## Referencoj 
Kategorio:Festoj
Kategorio:Tagoj
Villy-le-Moutier

**Villy-le-Moutier** estas franca komunumo lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
maldekstra|100ra|Blazono

## Geografio 
La komunumo enhavas la vilaĝon Villy-le-Moutier kaj la vilaĝetojn Villy-le-Brulé kaj Longvay. La rivero la Meuzin trafluas tra la komunumo.

### Demografio 
### Najbaraj komunumoj 
## Historio 
Dum la roma epoko tie kruciĝis la vojo de Liono ĝis Treviro kaj la vojo de Autun ĝis Besançon. Abatejo estis fondita je la 5-a jarcento. La kirko estas romanika (12-a jarcento).

## Esperanto vivo 
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉdonojn (2,63%).

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Beaune

## Eksteraj ligiloj 
* Paĥoco
* komunumaro 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Kolonio Wekerle

eta|center|749x749px|

**Kolonio Wekerle** estas interesa kaj impona domaro, loĝkvartalo aŭ kolonio en Kispest (Budapeŝto, Hungario) fondita en 1908.
 
## Datenoj
* poŝtkodo: 1192
* loĝantaro: 11 461 (en 2001)
eta|maldekstre|Barokeca loĝdomo en la kolonio
## Historio
Dum la lastaj jaroj de la 19-a jarcento en Budapeŝto estis granda manko de loĝdomoj, ja tiam alvenis multaj precipe el vilaĝoj. Tial oni planis novan kolonion kun ĝardenoj, kiu iomete redonas la vilaĝan etoson. 

La ĉefplaco (kie renkontis 8 vojoj), estis planita-projektita fare de Károly Kós, alian signifan domon projektis Dénes Györgyi. 

### Priskribo
Ĝis 1925 1007 domoj (4412 loĝejoj) konstruiĝis, kiuj parte estis teretaĝaj, parte duetaĝaj domoj. Inter la loĝdomoj vendejoj funkciis kaj ankaŭ nun funkcias. Ne nur la domoj, sed ankaŭ la arboj kaj arbustoj estis planitaj. Oni plantis precipe fruktoarbojn.

Unue la infanĝardenoj, lernejoj, policejo, poŝto kaj administrejo konstruiĝis. Unu el la ĉefaj arĥitekturistoj estis Gyula Wälder, kiu donis al la domoj barokecan aspekton. Aliaj arkitektoj estis Antal Palóczi, Zoltán Tornallyay, Lajos Schodits kaj Dezső Zrumeczky. Oni varbis la loĝantojn precipe el la ŝtataj laboristoj. Por la kolonio oni konstruis tramon. 

Ankaŭ nuntempe la kolonio funkcias, kiel urbo en urbo. Baldaŭe oni konstruis similan kolonion en Londono. En 1992 Amika Rondo de Kolonio Wekerle formiĝis. En 2011 la tuta kolonio ricevis la rangon historia monumento.

En la kolonio Kirko Sankta Jozefo (Kispest) funkcias.

## Vidu ankaŭ
* Sándor Wekerle
* Kispest

Kategorio:Kvartaloj de Budapeŝto
ISO 3166-2:MQ

**ISO 3166-2:MQ ** estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Martinikon. La subaro ISO 3166-2:MQ estas malplena. La dulitera (alpha-2) kodo de Martiniko laŭ la normo ISO 3166-1 estas MQ, kaj neniu sub-unuo de Martiniko havas kodon laŭ la normo ISO 3166-2.

La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.

Estante transmara departemento de Francio, la teritorio de Martiniko ankaŭ listiĝas sub la kodo FR-MQ en la listo ISO 3166-2:FR por Francio.

## Kodoj por najbaraj ŝtatoj 
* Dominiko — ISO 3166-2:DM (norde, trans maro),
* Sankta Lucio — ISO 3166-2:LC (sud-oriente, trans maro).

## Vidu ankaŭ 
* .mq
* 

## Referencoj 
MQ
Kategorio:Martiniko
Rákospalota (iama urbo)

**Rákospalota** estas iama urbo, nun parto de la 15-a distrikto de Budapeŝto. La loknomo signifas hungare: kankra-palaco.
eta|300ra|Luterana preĝejo de Rákospalota-Pestújhely

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 38400
* Poŝtkodo: 115x
* 

## Historio 
La unua mencio okazis en 1243 en formo *Nyír-Palota*. La komunumo ne senhomiĝis dum regado de turkoj. La loko estis populara pro la fervojo inter Pest kaj Vác ekde la 1830-aj jaroj. En 1923 la tiama vilaĝo iĝis urbo kaj aliĝis al Budapeŝto en 1950. La 15-a distrikto konsistas el *Rákospalota*, *Újpalota* kaj *Pestújhely*.

Kontaktoj kun la ceteraj eroj de la ĉefurbo estas trame, vagonare, aŭtobuse.

## Vidindaĵoj 
* Luterana preĝejego (Rákospalota)
* Kalvinana tritura kirko (Rákospalota)
* Kirko Koro de Jesuo (Rákospalota)
* Kirko Sankta Triunuo (Rákospalota) - la plej malnova kirko de la urbo
* romkatolika Kirko Dipatrino de Hungaroj (Rákospalota) de 1900, la turo estas 70 m-ojn alta
* Sinagogo de Rákospalota

## Famuloj 
En Rákospalota naskiĝis:
* agronomo László Cselőtei
* aktoroj György Simon, Klára Tabódy kaj Ferenc Zentay
* arthistoriisto Mária Aggházy
* László Budai (futbalisto)
* filozofo György Fukász
* geokemiisto Mária Kliburszkyné Vogl
* József Bártfay (kemiisto)
* mikrobiologo János Szolnoki
* monaĥo Rajmund Sándor Molnár
* lingvisto Zoltán Bánhidi
* muzeologo Elemér Jónás
* oficisto Geyza Grubicy
* operkantisto Erika Sziklay
* pedagogo Ágost Lubrich
* pentristoj Géza Boross kaj Róbert Muray
* psikologo Lajos Kardos
* radioparolisto Zsuzsa Kertész
* redaktoro Éva Takács
* reĝisoro Sándor Szőnyi G.
* skermisto Tibor Berczelly
* skulptisto Mihály Mészáros
* violonisto György Garay.
En Rákospalota mortis Sándor Veres (operkantisto).

## Vidu ankaŭ 
* Rákospalota (distrikto)

Kategorio:Kvartaloj de Budapeŝto
János Czetz

**CZETZ János**, Czecz (cec) estis hungara honvedgeneralo naskita en Gidófalva la 8-an de junio 1822 kaj mortinta en Bonaero la 6-an de septembro 1904.

## Kariero 
János Czetz finis militakademion en Bécsújhely. En 1848 kiel leŭtenanto li laboris en la ministerio pri milito, poste li estis provizora ĉefkomandanto de la trupoj en Transilvanio kaj havis gravan rolon en organizado de la armeo transilvania. La 16-an de majo 1849 oni nomumis lin generalo pro liaj meritoj havigitaj en la batalo de Sibio.

Post la falo de la liberecbatalo de 1848 kaj 1849 li elmigris. Li vivis en Hamburgo, Parizo, Turkio poste en Svislando, kie li laboris ĉe la fervojkonstruado de Mont Cenis. Li organizis la unuan hungaran legion en Italio en 1859.

Post la paco de Villafranca li loksidiĝis en Argentino kune kun sia edzino, nevino de la estinta diktatoro Juan Manuel de Rosas. Tie li fondis instituton de kartografio. En 1865 li havis gravan rolon en la organizado de la milito kontraŭ Paragvajo. Li fondis en Bonaero la Militakademion (*Colegio Militar*), kies li estis direktoro ĝis sia pensiuliĝo en 1895, do dum 25 jaroj. Dume li direktis dum 10 jaroj la aranĝadon de akvoaferoj de departemento Entre Ríos.

## Verkoj 
* *Bems Feldzug in Siebenbürgen* (Hamburg, 1850).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj soldatoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungariaj armenoj
Komunumaro de Gevrey-Chambertin et de Nuits-Saint-Georges

La **komumumaro de Gevrey-Chambertin et de Nuits-Saint-Georges** estas komunumaro en la departemento Côte-d'Or. Ĝi ekestis la 1-an de januaro 2017 el la du antaŭaj komunumaroj Gevrey-Chambertin, de Nuits-Saint-Georges kaj de Sud Dijonnais, kiuj ekzistis ekde 2004 ĝis 2016. En ĝi nun grupiĝas 55 najbaraj komunumoj, por komune organizi iujn sociajn servojn. Laŭ la stato komence de [[]] en la komunumaro vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Membraj komunumoj de la malnova komunumaro de Gevrey-Chambertin 
*Bévy
*Brochon
*Chambœuf (Côte-d'Or)
*Chambolle-Musigny
*Chevannes (Côte-d'Or)
*Clémencey
*Collonges-lès-Bévy
*Couchey
*Curley
*Curtil-Vergy
*Détain-et-Bruant
*L'Étang-Vergy
*Fixin
*Gevrey-Chambertin
*Messanges (Côte-d'Or)
*Morey-Saint-Denis
*Quemigny-Poisot
*Reulle-Vergy
*Segrois
*Semezanges
*Ternant (Côte-d'Or)
*Urcy

## Membraj komunumoj de la malnova komunumaro de Nuits-Saint-Georges 
*Arcenant 
*Agencourt
*Argilly
*Boncourt-le-Bois 
*Chaux
*Comblanchien 
*Corgoloin
*Flagey-Echézeaux
*Fussey
*Gerland
*Gilly-lès-Cîteaux
*Magny-lès-Villers 
*Marey-lès-Fussey
*Meuilley 
*Nuits-Saint-Georges
*Premeaux-Prissey 
*Quincey 
*Saint-Bernard 
*Saint-Nicolas-lès-Cîteaux 
*Villars-Fontaine 
*Villebichot
*Villers-la-Faye
*Villy-le-Moutier 
*Vosne-Romanée 
*Vougeot 

## Membraj komunumoj de la malnova komunumaro de Sud Dijonnais 
*Barges
*Broindon 
*Corcelles-lès-Cîteaux 
*Épernay-sous-Gevrey 
*Noiron-sous-Gevrey 
*Saint-Philibert
*Saulon-la-Chapelle
*Saulon-la-Rue
*Savouges

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* oficiala prezenta filmeto en la retejo (senlingve)
* oficiala paĝo en la retejo *Facebook* ()

Kategorio:Côte-d'Or
Eichberg

**Eichberg** (kio signifas en la germana lingvo kverkomonto) estas nomo de diversaj lokoj, montoj kaj personoj.

* **Eichberg SG** estas komunumo en la elektodistrikto Rejnvalo de Kantono Sankt-Galo en Svislando.
* **Eichberg (Stirio)** estas komunumo en la distrikto Hartberg en Stirio en Aŭstrio.
Vilmos Czunft

**CZUNFT Vilmos** (cunft) estis hungara kuracisto naskita en Temeŝvaro 1-an de junio 1897 kaj mortinta en Budapeŝto 16-an de julio 1945.

## Kariero 
Vilmos Czunft havigis diplomon en 1921 en la fakultato pri medicino en Budapeŝto. Inter 1917 kaj 1931 li laboris en la Centra Radiologia Instituto. En 1931 oni habilitis lin privatprofesoro. Inter 1931 kaj 1936 li estis gvidanta ĉefkuracisto de Malsanulejo Rókus, en jaroj 1936–45 de la Instituto Eötvös Loránd Rádium és Röntgen en Budapeŝto. En 1944 dum salvado de radiumo li grave malsaniĝis kaj memmortigis.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Rüte

**Rüte** estas distrikto respektive komunumo en Kantono Apencelo Interna, Svislando. Ĝi havis 3296 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
la distriktokomunumo Rüte situas ĉe la bordo de la rivero Sitter okcidente de la monto Hoher Kasten kaj nordoriente de la Alpsteinmasivo, kies kulmino estas Säntis. La distrikto konsistas el la vilaĝoj Brülisau, Steinegg kaj Eggerstanden, kaj partoj de la vilaĝoj Weissbad kaj Apencelo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo respektive distrikto Rüte limas en nordo al Gais (AR), en nordoriento al Eichberg (SG), en oriento al Oberriet (SG), en sudoriento al eksklavo de la urbo Altstätten, en sudo al Sennwald (SG), en sudokcidento al Wildhaus, kaj en okcidento al Schwende.

## Trafiko 
Rüte situas ĉe la mallarĝŝpura trajnlinio de Apencelo al Wasserauen de la Apencelaj Fervojoj. De Weissbad aertelfero kondukas al la monto Hoher Kasten.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rüte datiĝas el la jaro 1420 kiel *Rütiner rod*. La hodiaŭa distrikto estis kreita en la jaro 1873 el la malnova Rodo Rüte, kiu estiĝis supozeble inter 1204 kaj 1220, kaj aliĝis en la jaro 1597 okaze de la divido de la lando al la katolika Apencelo Interna. Tradicie la loĝantoj de la distrikto vivtenis de agrikulturo. Ekde la 18-a jarcento ankaŭ la brodado fariĝis tradicia enspezofonto. Per la konstruado de la Apencelaj Fervojoj kaj la aertelferoj al Hoher Kasten kaj Säntis unu el la ĉefaj enspezofontoj fariĝis la turismo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rüti
* Schwende (stacidomo)
* Wasserauen (stacidomo)
* Weissbad (stacidomo)
* Steinegg (stacidomo)
* Hirschberg (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Rüte
* Rüte en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Distriktoj de Svislando
IGEM

La **Internacia Genetike Inĝenierita Maŝino** (**iGEM**) konkurso estas tutmonda konkurso pri Sinteza Biologio celanta de la bakalaŭra nivelo studentoj.

## Konkursaj detaloj 
Studento teamoj estas alportita ilaron de biologiaj partoj je la komenco de la somero de la Registrejo de Normo Biologiaj Partoj. Labor ĉe siaj propraj lernejoj dum la somero, ili uzas ĉi tiuj partoj kaj novaj partoj la propra dizajno konstruadi biologiajn sistemojn kaj funkcii ilin en viv ĉeloj. Randy Rettberg, inĝeniero kiuj(n) havas labor por firmaoj inter kiuj estanta Apple, Sun kaj BBN, estas la direktoro de la iGEM konkurso.

## Biologiajn sistemojn / BioBrikoj 
Unu celo de la konkurso estos provo konstrui simplaj biologiaj sistemoj de normo, interŝanĝeblaj partoj kaj uzi ilin en vivanta ĉeloj.

La iGEM konkurso facilig ĉi tiu de provizanta biblioteko de normaj partoj (nomita BioBriko normo biologiaj partoj) al studentoj, kaj peti ili al dezajno kaj konstrui genetikajn maŝinojn kun ili. Studento teamoj ankaŭ povas submetiĝi sian propran BioBrikoj. Sukcesaj projektoj produktas ĉelojn ke elmontr nova kaj nekutimaj nemoveblaĵoj de inĝenierado aroj da multoblaj genoj kune kun mekanismoj reguligi ilian esprimon.

Informoj pri BioBrick normo biologiaj partoj, kaj ilaro al far kaj manipul ili, estas proviz de la Registrejo de Normo Biologiaj Partoj, aŭ simple, la Registrejo. Ĉi tiu estas kerno rimedo por la iGEM programo, kaj tiu, kiu estas evolu rapide al plenum la bezonojn de la programo.

### Pli larĝaj celoj 
Preter nur konstruaĵo biologiaj sistemoj, pli larĝaj celoj de iGEM inkluzivas:
* Eblos, ke la sistema inĝenierado de biologio.
* Antaŭenigi la malferman kaj travideblan evoluadon de iloj por inĝenierado biologio.
* Kaj helpi fabriki socion kiu povas produktive apliki biologian teknologion.

iGEM-aj duoblaj flankoj de sinorganizaĵo kaj sprita manipulado de genetika materialo havis montrita novan manieron al intereso studentoj en moderna biologio kaj al pliign ilian sendependan lerni kapabloj.

## Kresko kaj lastaj jaroj 
eta|256px|iGEM 2006.
iGEM kreskis rapide, de nur kvin teamoj en ĝia unua jaro (2004) al pli ol 110 teamoj kaj pli ol 1100 studentoj en 2009.

La 2009 iGEM Jamboree estis tenata inter Oktobro 30 kaj Novembro 2, 2009, kaj la 2010 evento estis tenata la MIT universitatejon de 5 - 8 Novembro kun 128 teamoj partoprenintaj. La (societa) akcepto estis ĉe Jillian's Bostono. Estis limo de 190 teamoj por 2010 pro la spaco havebla sur la MIT universitatejo.

## Competition results 
## Referencoj 
## Further reading 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* iGEM
* iGEM 2010
* Registry of Standard Biological Parts 
* The BioBricks Foundation

Kategorio:Biotekniko
Kategorio:Organizaĵoj en Usono
Kategorio:Edukado en Usono
Kategorio:Genetic engineering
Kategorio:Synthetic biology
Kategorio:Recurring events established in 2003
Kategorio:Educational organizations based in the United States
Prezenco

**Prezenco** estas verbotempo uzata por esprimi :
* nunan agon,
* staton,
* kutiman agon,
* okazaĵon pri tuja estonteco,
* agon kiu komenciĝis en la estinteco, sed kiu daŭras nun.

En Esperanto estas nur unu formo de *prezenco* (-as tempo); en hindoeŭropaj lingvoj estas du formoj: *prezenca indikativo* kaj *prezenca subjunktivo*. 

## Vidu ankaŭ 
* Estanteco
* Gramatika tempo
* Konjugacio

Kategorio:Gramatiko
1049 Gotho

**1049 Gotho** estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.

## Nomo 
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "*Gotho*" sen konata kialo.

*Oni ne konfuzu ĝin kun 2621 Goto.*

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Karl Wilhelm Reinmuth
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1925
ISO 3166-2:AQ

La **ISO-kodo** por la Antarkto konsistas ekskluzive el la ISO-kodo AQ por la Antarkta kontinento kaj ĉiuj teritorioj sude de la 60-a suda latitudo. Ne ekzistas pliaj subkodoj.

Kvankam iuj partoj de la kontinento estas atribuataj al iuj naciaj ŝtatoj (vidu sube), la kontinento laŭ la Antarkta traktato de 1959 estas "tereno libera de nukleaj armiloj" kaj principe konsideratas posedaĵo de la tuta homaro. Tial la terenopostuloj de iuj ŝtatoj (kiuj ne estas interkonsentitaj, do parte la samaj teritorioj estas postulataj de pluraj ŝtatoj) ne rajtigas nomi tiujn terenojn parto de la koncerna ŝtato aŭ ISO-kodigi tiujn terenojn tiel - la kodo AQ do estas "supernacia".

La aktuala landokodo ekde la unua publikigo en la jaro 1998 ne estis ŝanĝita.

## Terenopostuloj 
eta|dekstra|360px|Antarkto, geografio, terenpostuloj kaj esplorejoj
Kvankam la antarkta traktato malpermesas terenpostulojn en la Antarkto, ili tamen ekzistas, sed estis per valido de la traktato "frostigitaj". Aliaj terenpostuloj ne estas permesitaj laŭ la kontraktaro. Tiel la antarkta traktato ne finsolvis la politikajn postulojn.

Antarkto estis neniam vere koloniita kaj ne havas centran registaron. Iuj ŝtatoj postulas terenojn en Antarkto (listigitaj kun longitudoj):
*  (25°U ĝis 74°U, anoncita en 1943, parte postulita ankaŭ de Britio, Ĉilio kaj Brazilo) kiel parto de la provinco Fajrolando
*  (160°E ĝis 142°E kaj 136°E ĝis 45°E, 1933)
*  (28°U ĝis 53°U, 1986, parte postulita ankaŭ de Argentino kaj Britio)
*  (53°U ĝis 90°U, 1924, parte postulita ankaŭ de Argentino kaj Britio)
*  (142°E ĝis 136°E, 1924, parto de la Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj)
*  (150°U ĝis 160°E, 1923)
*  (45°E ĝis 20°U, 1938)
*  (20°U ĝis 80°U, 1908, parte postulita ankaŭ de Argentino, Brazilo kaj Ĉilio)

Nuntempe ne ekzistas aliaj postuloj, sed Usono, Rusio kaj iaj aliaj ŝtatoj rezervas la rajton pri iama postulo.

## Vidu ankaŭ 
* ISO 3166-2, tabelo de la ISO-landokodoj
* .aq

## Notoj 
AQ
Kategorio:Geografio de Antarkto