open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
1185 Nikko

**1185 Nikko** estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Oikawa Okurō elde la Observatorio de Tokio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la japana urbo Nikkō, 140&nbsp;km norde de Tokio.

*Ne konfuzu ĝin kun la asteroido 307 Niko.*

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Okurō Oikawa
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1927
Báb (distrikto Nitra)

**Báb** (ankaŭ hungare, germane **Baab**) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Báb situas laŭ traira flankovojo, aŭtovojo estas proksime. Nitra troviĝas je 16&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1156 en formo *"Bab"*, kiu baldaŭe nomiĝis *Nagybáb* ("Granda Báb"). En 1365 aperis apuda vilaĝo Malgranda (aŭ nova) Báb en formo *"Wybaab"*. En 1751 oni komputis en Granda Báb 78 familiojn. En 1787 loĝis en Granda Báb 445 loĝantoj en 90 domoj, (en Malgranda Báb 528 vilaĝanoj en 111 domoj), en 1828 en Granda Báb 400 vilaĝanoj en 57 domoj (en Malgranda Báb 496 loĝantoj en 71 domoj). En 1788 Malgranda Báb akiris rajton pri bazarado. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Granda Báb 792, en Malgranda Báb 681 homoj, (en ambaŭ vilaĝoj slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Galgóc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. La 2 vilaĝoj unuiĝis en 1955. Post 3 jaroj kolĥozo formiĝis. En 2001 vivis en Báb 957 homoj, (943 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika paroĥa preĝejo omaĝe al Princo Emeriko de Hungario de 1721
* kastelo el la 20-a jarcento

## Famuloj 
* En la iama Nagybáb naskiĝis hungara kuracisto Dezső Deseő.
* En Báb naskiĝis hungara poeto Tibor Bábi.

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
László Feleki

**FELEKI László** estis hungara verkisto, ĵurnalisto naskita en Satmaro la 9-an de januaro 1909 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de julio 1989.

## Kariero 
László Feleki abiturientiĝis en Budapeŝto (1928), li estis interna kunlaboranto de *Nemzeti Sport* jam kiel lernanto (1927). Dum la dua mondmilito li estis soldato, de 1944 militkaptito. Reveninte en 1945 li estis ĵurnalisto de la *Népsport*, ties ĉefredaktoro (1949-54). Li priskribis la historion de la helsinkia olimpio (Tizenhat nap, Bp., 1953) (Dekses tagoj). Lia populara sportlibro istis titolita *Kilencven perc* (Naŭdek minutoj) (1954). De 1954 li estis ĉefkunlaboranto de la *Ludas Matyi* ĝis sia pensiuliĝo (1968). Li estis konstanta artikulisto de pluraj gazetoj (*Új Tükör*, *Élet és Irodalom*). Li verkis kvarvoluman libron pri vivo de Napoleon (1976) kaj de tiu postepoko (1979).

## Verkoj 
* *WM-rendszer* (faklibro pripiedpilko, Bp., 1941);
* *Kő kövön* (r., Bp., 1947);
* *A sakál hálája (satirika fabellibro*, Bp., 1957);
* *A világ közepe* (humuraĵoj, Bp., 1957);
* *Homo sapiens (humuraĵoj, Bp., 1963);
* *Isten veled, atomkor!* (satirika r., Bp., 1965);
* *Mindenféle-Híres emberek* (aforizmoj kaj biografioj, Bp., 1966);
* *Emberi lélek* (romaneto, Bp., 1967);
* *Ki mondta, hogy ezek versek?* (poemoj, Bp., 1970);
* *Lobogóm, Homérosz!* ([pemoj, Bp., 1978);
* *Selgas'' (romano, Bp., 1980).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
1186 Turnera

'*1186 *Turnera''''' estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la britan astronomon kaj sismologon Herbert Hall Turner.

## Ecoj 
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1929
Harjumaa

La **distrikto Harju** ( aŭ ) estas unu el dek kvin administraj distriktoj de Estonio, kaj troviĝas en la nordo de la ŝtato. Distrikta ĉefurbo estas la nacia ĉefurbo Talino (). Komence de la jaro 2008 en la teritorio vivis  loĝantoj.

## Geografio 
La distrikto situas ĉe la suda marbordo de la Finna Golfo de la Balta Maro, kaj limas je la distriktoj Lääne sudokcidente, Rapla kaj Järva sude kaj Lääne-Viru oriente. Talino, la nacia ĉefurbo de Estonio, estas parto de la distrikta teritorio.

Tuhala Witches Well1-21-03-2013.jpg|
Kiviloo mõisa peahoone.jpg|
Laitse mõisa peahoone2, 19.saj.jpg|
Kose kirik suvi 2012.jpg|
Jägala juga 22-03-2013.JPG|
Paadimees Paunküla veehoidlal.jpg|
Arukyla Mois.jpg|

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la distrikto
1188 Gothlandia

'*1188 *Gothlandia'''* estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kataluna astronomo Josep Comas i Solá elde la Observatorio Fabra de Barcelono.

## Nomo 
Ĝia nomo "*Gothlandia*" referas al hipoteza etimologio de la nomo *"Katalunio"*, kiu derivus de *Gotlando'' (Lando de la Gotoj).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Josep Comas i Solá
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1930
1189 Terentia

'*1189 *Terentia'''* estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Grigorij Nikolajeviĉ Neujmin elde la Simeiza observatorio.

## Nomo 
Ĝia nomo "*Terentia''" honoras la rusan astronominon Lidija Ivanovna Terentjeva.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Grigorij Neujmin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1930
Distrikto Ida-Viru

La **distrikto Ida-Viru** aŭ **distrikto orienta Viru** (, historie ankaŭ  kaj ) estas unu el dek kvin administraj distriktoj de Estonio, kaj troviĝas en la nordoriento de la ŝtato. Distrikta ĉefurbo estas la urbo Jõhvi, kaj grava loĝloko ankaŭ estas la industria urbo Kohtla-Järve. Komence de la jaro 2008 en la teritorio vivis 170&nbsp;000 loĝantoj. Granda parto de la industriaj entreprenoj de Estonio situas ĉi tie, kaj geologie ankaŭ la plejparto de la estonia provizo de ardezo, historie uzata interalie por tegi tegmentojn, kaj de oleoardezo uzata kiel energiofonto troveblas en la teritorio.

## Geografio 
La distrikto situas ĉe la suda marbordo de la Finna Golfo de la Balta Maro, kaj limas je la distriktoj Lääne-Viru ("okcidenta Viru") okcidente kaj Jõgeva sudokcidente. Oriente ĝi limas je Rusio, kaj la suda limiĝo estas la granda lago Peipsi.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la distrikto 

Ida-Viru
Võrumaa

La **distrikto Võru** (, historie ankaŭ ) estas unu el dek kvin administraj distriktoj de Estonio, kaj troviĝas en la sudoriento de la ŝtato. Distrikta ĉefurbo estas la samnoma urbo Võru. Komence de la jaro 2008 en la teritorio vivis 38&nbsp;000 loĝantoj.

## Geografio 
La distrikto situas en la pleja sudo de Estonio kaj norde limas je la distriktoj Valga kaj Põlva. Sude ĝi konsistigas la ŝtatan limon inter Estonio kaj Latvio.

## Komunumoj 
La distrikto estas dividita en komunumojn. Estas 1 urba komunumo ( – urbo) kaj 12 kamparaj komunumoj ( – paroĥoj) en distrikto Võru.

**Urbaj komunumoj:**
* Võru

Dosiero:Võrumaa vallad.svg|kadro|maldekstre|350ra|Komunumoj de Võrumaa

poly 61 57 4 56 13 18 51 7 96 30 76 53 72 70 61 70 Paroĥo Urvaste
poly 83 21 97 35 77 70 89 101 147 70 150 50 149 23 Paroĥo Sõmerpalu
poly 17 54 22 104 40 97 40 122 29 129 43 159 96 143 121 104 116 88 88 102 77 70 61 71 59 56 Paroĥo Antsla
poly 33 162 71 155 91 215 112 214 113 221 85 233 78 250 51 250 35 221 Paroĥo Mõniste
poly 72 151 91 214 149 211 153 186 141 173 124 178 119 121 103 123 97 147 Paroĥo Varstu
poly 118 85 123 177 152 181 170 183 197 160 192 108 166 106 146 68 Paroĥo Rõuge
poly 170 184 212 209 240 200 239 164 229 151 238 134 220 108 192 107 199 160 Paroĥo Haanja
poly 237 161 272 148 302 157 308 171 306 192 287 206 297 235 216 211 239 200 Paroĥo Misso
poly 220 109 245 94 244 73 286 64 305 141 291 160 271 147 235 163 229 152 241 134 Paroĥo Vastseliina
poly 290 74 305 144 332 123 341 130 347 115 334 87 342 84 350 64 300 60 Paroĥo Meremäe
poly 202 28 211 48 193 52 210 71 230 67 222 86 233 100 243 92 243 74 278 65 265 57 283 28 238 23 221 2 196 9 210 26 Paroĥo Lasva
poly 177 50 172 67 185 72 186 84 196 76 195 60 Võru
poly 148 22 147 69 170 109 234 103 227 71 211 71 195 52 211 47 202 25 175 20 172 10 Paroĥo Võru

desc bottom-left

**Kamparaj komunumoj:**
* Paroĥo Antsla (*inkludas Antsla*)
* Paroĥo Haanja
* Paroĥo Lasva
* Paroĥo Meremäe
* Paroĥo Misso
* Paroĥo Mõniste
* Paroĥo Rõuge
* Paroĥo Sõmerpalu
* Paroĥo Urvaste
* Paroĥo Varstu
* Paroĥo Vastseliina
* Paroĥo Võru

## Eksteraj ligiloj 
oficiala retejo de la distrikto

Voru
Semjon Podkaminer

**Semjon Naumoviĉ Podkaminer** ankaŭ literumita *Simeon Naumoviĉ Podkaminer* ( ) (1901 — 1982) estas elstara sovetia esperantisto, judo, kolonelo, socia aganto.

Esperantiĝis en 1920. Li estis sekretario de la 6-a SAT-Kongreso, kiu okazis en Leningrado en 1926. Membro de CK SEU, prezidanto de la Junulara sekcio de SEU, vicprezidanto de ASE, sekretario (1959-1963) kaj vicprezidanto (1973-1978) de MEM, prezidanto de de la sovetia MEM-sekcio, prezidanto de la komisiono pri internaciaj ligoj de esperantistoj ĉe la Leningrada filio de SSOD. Honora membro de UEA.

La origina deziro de la patro, muzikisto, estis, ke ankaŭ la filo ekhavu similan profesion. La juna Simeon Naumoviĉ sekve vizitis kelkajn jarojn la konservatorion. Tamen pli allogis la teknikaj sciencoj. Kaj li fariĝis fervoja inĝeniero, poste specialiĝis en tute alia fako, nome ekonomio de aertransporto. En tiu fako S. N. Podkaminer doktoriĝis kaj fariĝis katedrestro en la Aertrafika Altlernejo de Leningrad, vicrektoro kaj fine rektoro. 

Dum la Dua Mondmilito, Prof. Podkaminer estis vokita al la Leningrada Fronto kaj tie partoprenis la 900-tagan reziston de la urbo kontraŭ la germana blokado. En la jaro 1943 li, kolonelo, fariĝis la ĉefo de la 7a fako de la fronto, la fako „Speciala Propagando". Temis pri la laboro kun la germanaj militkaptitoj kaj la propagandado en la vicoj de la naziismaj trupoj. Kunlaborante kun la Komitato Libera Germanio, formita el iamaj naziaj oficiroj kiuj serĉis novan komencon, li kunlaboris i. a. kun Max Seydewitz, Walter Ulbricht, Wilhelm Pieck, Alfred Kurella, Wilhelm Florin k. a.

Post la dua mondmilito li daŭrigis sian socian agadon, kunligante pacmovadajn aktivecojn kun esperantistoj. Tiel li fariĝis la prezidanto de Esperanto-Komisiono de Leningrad, vicprezidanto de MEM kaj, en la jaro 1979, elektiĝis vicprezidanto de la nove fondita Asocio de Sovetiaj Esperantistoj kaj prezidanto de ties MEM-sekcio.

Tre detalan biografion verkis Mikaelo Bronŝtejn sub titolo Simeono en 2022 (Eldonejo Impeto, 453 p.)

## Literaturo 
* 
* Profesoro Simeon Naumoviĉ Podkaminer - 80 jara. Der Esperantist - Numero 104, Junio (1980).

## Eksteraj ligiloj 
* Du eminentaj jubileoj, artikolo de Viktor Aroloviĉ.
* *Internacia Ĵurnalisto*, septembro-decembro 1982, p. 6: *Forpasis granda Esperanto-publicisto*, nekrologo de N. Aleksiev.

## Referencoj 
Kategorio:Sovetiaj esperantistoj
Kategorio:Sovetiaj militistoj
Kategorio:Sovetiaj judoj
Armenoj en Kipro

250px|dekstra|eta|Monumento al la viktimoj de la Armena Genocido en Larnaka, Kipro
250px|dekstra|eta|Nareg-lernejo en Nikozio
**Armenoj en Kipro** aŭ armenaj-kipranoj estas etnaj armenoj de Kipro. Armenaj-kipranoj formas komunumon el proksimume pli ol 3.500 homoj sur la insulo (inkluzive de kelkaj ne-kipraj armenoj, plejparte de Armenio kaj Libano), plejparte koncentritaj en la ĉefurbo Nikozio, sed ankaŭ kun komunumoj en Limasolo kaj Larnaka, kie ili havas preĝejojn, lernejojn kaj klubojn. Ekzistas ankaŭ malgranda armena komunumo en Pafos (ĉiuj ili origine el Armenio). La armena Prelato de Kipro estas establita en Nikozio. Laŭ la Konstitucio de Kipro (1960), kune kun la maronitoj kaj la latianoj, ili estas agnoskataj kiel "religia grupo" kaj estis donita al ili la deviga elektado aparteni al unu el la du dominaj komunumoj, la grek-kipra aŭ la turka-kipra. En la referendumo de novembro 1960, ili elektis aparteni al la grek-kipra komunumo. Armenaj-kipranoj estas reprezentitaj de elektita reprezentanto en la Domo de Reprezentantoj. En majo 2006, la reprezentanto estas Vartkes Mahdessian, eminenta komercisto de Nikozio.

## Propraĵoj 
Armenaj bazlernejoj en Kipro estas nomitaj "Nareg" en memoro pri monaĥo kaj filozofo Krikor Naregatsi. Ekzistas unu Nareg-lernejo en Nikozio, unu en Larnaka kaj alia en Limasolo, ĉio sub la aŭspicio de la komisiono de la armenaj lernejoj kaj en kunlaboro kun la Armena Prelato de Kipro kaj la armena reprezentanto. En Nikozio, Nareg-Lernejo ankaŭ funkcias kiel gimnazio. Ĉiuj tri lernejoj estas najbaraj al la lokaj preĝejoj.

Armenoj havas tri tombejojn en Nikozio, unu en Larnaka (establita en 1923) kaj unu en Limasolo (establita en 1960). Ekzistis ankaŭ malgranda armena tombejo en la turk-okupata urbo Famagusto (establita en 1967), kiu ne estas nuntempe alirebla.

## Amaskomunikiloj 
Nuntempe (12.2010), ekzistas du armenaj-kipraj gazetoj, *Arcakank* (establita en 1995) kaj *Azad Tsayn* (establita en 2003). Arcakank havas ĝian propran retpaĝon. La armena Prelato eldonas la ĉiumonatan Keghart-novaĵleteron ekde 1997, dum la oficejo de la armena reprezentanto eldonas la tri-monatan novaĵleteron Lradou ekde 2006;

Ekzistas ankaŭ la semajna gibrahayer.com, eldonita ĉiun merkredon ekde 1999, kun la plej granda parto el ĝia enhavo en la angla. Unu-hora armena radioprogramo ankaŭ estas dissendita per CyBC2 inter 17:00-18:00; la unua-radia elsendo en la armena okazis en 1953.

Kipro
Kategorio:Etnoj en Kipro
Staĝo

**Staĝo** estas periodo de trejniĝo, lernado aŭ perfektiĝo kies daŭro estas anticipe limigita je kelkaj tagoj aŭ monatoj. Staĝon povas fari studento por konatiĝi kun la labora medio de sia fako, aŭ jama dungito kiel enkondukon en sian posten tuj post la dungiĝo aŭ por ekhavi novajn kapablojn por estonta laboro. Staĝanta studento kutime rajtas, sed ne devas ricevi salajron de la organizo por kiu li aŭ ŝi staĝas; kelkfoje alia eduka organizo pagas al la studento stipendion dum la daŭro de la staĝo. Staĝo ofte okazas ekster la kutima lernejo, studejo aŭ laborejo.

## Esperanto 
En la jaro 2010, la organizo E@I ekhavis pere de programo Erasmus de la Eŭropa Komisiono sian unuan staĝanton, Marek Blahuš, kies tasko estis plentempe staĝi en la organizo laborante pri esperanto-rilataj komputillingvistikaj projektoj dum la periodo de 8,5 monatoj, plene subvenciata de stipendio de la Eŭropa Komisiono.

## Vidu ankaŭ 
* Duala profesia edukado (La staĝo daŭras 3 aŭ 4 jaroj en entreprenoj aŭ firmaoj kun samtempa profesia lernejo de ĉirkaŭ 1-2 tagoj pro semajno en Germanujo kaj Svisujo. La duala sistemo donas tre bonajn junajn gelaboristiojn en multaj profesio. Poste la staĝo de 3 aŭ 4 jaroj kun diplomo, la junaj geprofesuloj povos lerni en aliaj specialaj altaj profesiaj lernejoj por specialaj temoj. Ankaŭ en Austrio la edukado estas simila kun staĝoj. Sed aliaj landoj havas diversajn sistemojn, kaj ofte la landoj ne havas tre bonajn rezultojn en profesia edukado.)
* Profesia edukado

## Eksteraj ligiloj 
* svisa portalo pri duala profesia edukado en germana, franca kaj itala lingvo kun multaj ligiloj kaj libroj: SDBB. Lexikon der Berufsbildung. Berno : Eldonejo: *SDBB Verlag*, 2011. 224 p. . CHF 27.00, poŝlibro, germana lingvo, ankaŭ en franca kaj itala lingvo ; (la paĝo en itala lingvo estas proksima al la internacia lingvo)
* germana profesia edukada leĝo, (ne oficiala eldono) de 23 marto 2005 23 paĝoj  
* germana ministrejo pri formado kaj esplorado  (germane kaj angle)
* http://www.berufsinfo.at/lehre/html/l03.htm pri edukado en Aŭstrio 
* http://www.berufsinfo.at/lehre/html/l02.htm pri edukado en Aŭstrio 

Kategorio:Laboro
Kategorio:Lernado
Kategorio:Labora juro
Armenoj en Etiopio

250px|eta|dekstra|Etiopio
Ekzistas malgranda komunumo de** armenoj en Etiopio**, precipe en la etiopa ĉefurbo Adis-Abebo.

## Religio 
La armena ĉeesto en Etiopio estas historia. Sur religia bazo, la Etiopia Ortodoksa Eklezio kaj la Armena Apostola Eklezio estas membroj de la *Orienta Ortodoksa Komunio* de eklezioj kune kun la Kopta Eklezio, Siria Ortodoksa Eklezio, Eritrea Ortodoksa Eklezio kaj Malankara Ortodoksa Eklezio. La armenaj loĝantoj en Etiopio estas kristanoj membroj de la Armena Apostola Eklezio. La apostolaj armenoj havas propran preĝejon, Sourp Gevorg (Sankta Georgo) en Adis-Abebo.

## Historio 
Krom la evidenta religia komunaĵo, ekzistas ankaŭ la rakonto pri la infanoj *Arba Lijoch* (ארבה ליוך, Արբա Լիջոչ) venintaj al Etiopio post la Armena genocido. "Arba Lijoch" estis grupo de 40 armenaj orfoj kiuj evitis de la abomenaĵojn en Turkio, kaj estis poste adoptitaj fare de Haile Selassie, tiam Kronprinco Ras Tafari. Li renkontis ilin vizitante la armenan monaĥejon en Jerusalemo. Ili impresis lin tiel multe ke li akiris permeson de la Armena Patriarkato de Jerusalemo por adopti kaj alporti ilin al Etiopio, kie li tiam aranĝis por ke ili ricevu muzikan edukadon.

La grupo Arba Lijoch alvenis en Adis-Abebo en 1924, kaj kune kun ilia orkestra direktoro Kevork Nalbandjan iĝis la unua oficiala orkestro de la lando. Nalbandjan ankaŭ komponis la muzikon por Marsh Teferi (vortoj de Yoftehé Negusé), kiu estis la Imperia Nacia Himno de 1930 ĝis 1974.

## Eksteraj ligiloj 
* Etiopiaj Armenoj

Etiopio
Kategorio:Etnoj en Etiopio
1191 Alfaterna

'*1191 *Alfaterna'''* estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la itala astronomo Luigi Volta elde la Observatorio de Torino en Pino Torinese.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la romia urbo *Nuceria Alfaterna'', nun Nocera Superiore, nord-okcidente de Salerno.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Luigi Volta
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1931
Courroux

**Courroux** estas komunumo en la distrikto Delemonto en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 3074 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Courroŭ situas ĉe la orienta flanko de la rivero Birs. Tra la vilaĝo fluas de oriento al okcidento la rivero *Scheulte*, kiu alfluas sur la komunuma teritorio al Birs okcidente de la kernvilaĝo. Al Courroux apartenas krom la ĉefvilaĝo mem ankaŭ la vilaĝo Courcelon. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 19.71 km², de kiuj 39% estas kovritaj de arbaro, 54% servas por agrikulturo kaj 7% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
Courroŭ limas al en nordo al Soyhières, en nordoriento al Liesberg (BL), en oriento al Bärschwil (SO), en sudoriento al Vicques, en sudo al Rebeuvelier, en sudokcidento al Courrendlin, kaj en okcidento al Delemonto.

## Trafiko 
Sude de la vilaĝo pasas la pasejvojo tra *Schelten-Pasejo* al Mümliswil en Kantono Soloturno. Proksimume 2 kilometrojn sudokcidente de la vilaĝocentro situas la plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A16. Per la buslinio de Montsevelier al Delemonto la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Courroux datiĝas el la jaro 1146 sub ĝia germana nomo *Lütoltesdorf*, en la jaro 1148 unuan fojon menciiĝis la franclingva formo kiel *Corolt*. La vilaĝo Courcelon menciiĝis skribe la unua fojon jam en la jaro 1139 kiel *Curzelun*.

Kiel unu de la 13 liberaj vilaĝoj de la regno Delemonto Courroux fariĝis en la jaro 1271 havaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 dum unu jaro la vilaĝo apartenis al la Raŭraka Respubliko por poste aparteni de 1793 ĝis 1815 al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno. Ekde la 1-a de januaro 1979 Courroux apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.

Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 estis fondita el Montsevelier, Vermes kaj Vicques la nova komunumo Val Terbi. Origine volis partopreni ankaŭ komunumoj Corban, Courchapoix, Courroux kaj Mervelier, sed iliaj loĝantaroj dum la baloto de la 7-a de februaro 2012 malakceptis la kuniĝon, kial la nova komunumo nun konsistas nur el tri de la sep komunumoj de la valo. Pro la rezulto de la baloto la komunumo  konservis sian aŭtonomion.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Courroux
* Courroux en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Courroux preghejo kaj komunuma domo 432.JPG|Preĝejo kaj komunuma domo de Courroux
Dosiero:Courroux komunuma domo 439.JPG|Komunuma domo
Dosiero:Courroux preghejo 408.JPG|Preĝejo de Courroux
Dosiero:Courroux preghejo 419.JPG|Preĝejo de Courroux interne
Dosiero:Courroux preghejo 420.JPG|Preĝejo de Courroux interne
Dosiero:Courroux 409.JPG|Gastejo
Dosiero:Courroux 412.JPG|Place des Mouleurs
Dosiero:Courroux 411.JPG|Ĉefstrato
Internacia Unio por Kvaternara Esploro

La **Internacia Unio por Kvaternara Esploro** (angle: **International Union for Quaternary Research** aŭ **INQUA**) estis starigita en 1928. Ĝi havas membrojn de sciencaj studfakoj kiuj pristudas la naturajn mediajn ŝanĝojn kiuj okazis dum la glaciepokoj, en la lastaj 2,6 milionoj da jaroj. Unu celo de tiuj esploristoj estas de dokumenti la kronologion kaj la ŝablonojn pri pasintaj klimataj ŝanĝoj por progresigi la komprenon de la kialoj de ŝanĝintaj klimatoj.

INQUA estas scienc-unia membro de Internacia Konsilantaro de Scienco.

Freŝdate, la unio eligis konstaton pri klimata ŝanĝo en kiu oni reprenis la konkludojn de la Interregistara Spertularo pri Klimata Ŝanĝiĝo (angla mallongigo: IPCC), kaj instigis ĉiujn landojn al senprokrasta agado laŭ la principoj de la UNFCCC.

Homaj aktivecoj nuntempe kaŭzas atmosferajn koncentriĝojn de forcejaj gasoj - inkluzive karbona dioksido, metano, troposfera ozono, kaj ridgaso – por leviĝi sufiĉe super la antaŭ-industriaj niveloj…Plialtiĝoj de forcejaj gasoj estas kaŭzintaj plialtiĝantajn temperaturojn…La scienca komprenado de klimata ŝanĝo nuntempe estas sufiĉa klara por justigi landojn al prompta agado…Malplialtigo de la kvanto de tiu karbona dioksido atingante la atmosferon prezentas grandegan defion sed devas esti tutmonda prioritato .

## Vidu ankaŭ 
* Kvaternaro

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* International Union for Quaternary Research  

Kategorio:Klimatologio
Kategorio:Internaciaj neregistaraj organizaĵoj
Kategorio:Sciencaj organizaĵoj
Kategorio:Internaciaj mediprotektaj organizaĵoj
Kategorio:Klimata ŝanĝo
1192 Prismo

**1192 Prismo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la germana astronomo Friedrich Karl Arnold Schwassmann elde la Observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la prismo, optika ilo uzita en spektroskopio, por celebri la *"Bergedorfer Spektralkatalog"* ("Spektra katalogo de Bergedorf").

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Friedrich Karl Arnold Schwassmann
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1931
Metroo en San-Paŭlo

Linioj de metroo en San-Paŭlo|300px|eta|maldekstra
**Metroo en San-Paŭlo** estas la metroo de la urbo San-Paŭlo, Brazilo. La metrosistemo konsistas el kvin metrolinioj, 60 metrostacioj kaj 69,0 kilometroj longe.

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Linio 1 de Metroo en San-Paŭlo
* Metroo
* Metropola Koridoro São Mateus-Jabaquara
* Trolebusa transporto en San-Paŭlo
* Listo de metrooj en la mondo
* Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles

## Eksteraj ligiloj 
*  Website - Metroo en San-Paŭlo
*  Website - Metroo en San-Paŭlo 
* UrbanRail.Net

San-Paŭlo
San-Paŭlo
Armena Esperantisto (bulteno)

***Armena Esperantisto*** (armene Հայկական էսպերանտիստ) estis bulteno eldonita de la Armena Esperanto-Asocio ĉe la universitato de Erevano, planita aperi ĉiumonate. La bultenon redaktis Gurgen Sevak. Eldonkvanto de la bulteno estis 1000 ekzempleroj. Fakte ĝi aperis nur unu foje en 1958, kaj pro politikaj kondiĉoj en tiama Sovetio ne plu povis esti eldonita.

La bulteno laŭ la publikigita modela numero estis planita kiel literatura, kultura, eduka klera revuo en armena kaj esperantaj lingvoj. Ĝi celis liveri la esperantistojn materialon por legadon kaj plifortigi iliajn ligojn kun aliaj Esperanto-grupoj en Sovetunio. Prezentiĝis armena kaj fremda literaturo, famaj armenaj sciencistoj, eldoniĝis poemoj (la publikigita modela numero la poemo "Guto de Mielo" de Hovhannes Tumanjan en traduko de Gurgen Sevag), enigmoj kaj kantoj. La sekcio "Informilo" kovris Esperanton en Armenio kaj Kartvelio.

Kategorio:Armenia Esperantista Unuiĝo
Kategorio:Bibliografio de Esperanto
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1958
Kategorio:Esperanto en Sovetunio
Kategorio:Esperanto-movado en Armenio
Kategorio:Armenaj gazetoj
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Kategorio:Esperanto-gazetoj pri landa movado
Tibor Fáskerti

**FÁSKERTI Tibor** (fa:ŝkerti) estis rumania hungara filozofo, ĵurnalisto, redaktoro naskita en Arado la 13-an de aprilo 1889 kaj mortinta en Bukareŝto la 8-an de junio 1964. Li estis la edzo de Erzsébet Balla kaj patro de verkisto György Fáskerthy.

## Kariero
Tibor Fáskerti finis la mezlernejon en Gyula, poste li studis juron kaj filozofion en Budapeŝto. Li partoprenis en la laboro de la Rondo Galilei. En 1919 li estis politika komisiito de la hungara Ruĝa Armeo. Liajn unuajn verkojn publikis la gazetoj *Szabadgondolat* kaj *Vörös Lobogó*. Pli poste li iĝis ĵurnalisto en Arado, kunlaboranto de la semajngazeto *Aradi Tükör*, en 1922-23 li redaktis la tagĵurnalon *Máramaros*, en 1924-25 la *Aradi Munkás*. Li partoprenis ankaŭ en la redaktado kaj eldonado de la gazetoj *Film*, *Fekete Macska* kaj *Kút*. En 1928-29 li estis respondecredaktoro de la ĵurnalo *Virradat*. En 1931 li rifuĝis en Budapeŝton antaŭ la valido de lia grava kondamno politika, sed en 1939 oni elpelis de tie. Li laboris plue en Arado kiel tribunala raportisto. Liajn verkojn publikis la gazetoj *Napkelet*, *Brassói Lapok*, *Korunk*, *Consum*,  *Világirodalmi Szemle* kaj *100%*.

## Verkoj
**Délibáb* (rakontoj, Arad, 1924); 
**Bevezetés. 1. A filozófiáról általában, 2. Az értelem kategóriái, 3. A tudat és öntudat, 4. A tudományok felosztása* (Arad, 1930).
## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
György Fáskerthy

**FÁSKERTHY György**, *Fáskerti* (fa:ŝkerti) estis rumania hungara verkisto, tradukisto, redaktoro naskita en Arado la 9-an de aprilo 1923 kaj mortinta en Bukareŝto la 2-an de decembro 1977. Li estis la filo de verkistino Erzsébet Balla kaj verkisto Tibor Fáskerti.

## Kariero
Fáskerthy komencis la mezlernejon en Budapeŝto, sed pro elpelo de siaj gepatroj el Hungario, li ne finis tiun. Li laboris en Arado kiel laboristo, poste partoprenis la neleĝan komunistan movadon. De 1947 ĝis 1954 li estis eldoneja redaktoro. En jaroj 1955-57 aperis en lia redaktado la *Sţiinţa şi Technica*. Li tradukis multe el la rumana literaturo. 

## Verkoj
**Az ember aki bükkfa volt* (rakontoj, Bukarest, 1968); 
**Légszomj* (romano, Bukarest, 1970).

## Fonto
*Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Cabaj-Čápor

**Cabaj-Čápor,** hungare **Cabajcsápor** [cabajĉApor] estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Cabaj-Čápor situas en la plej griza parto

## Situo 
Cabaj-Čápor situas laŭ flankovojoj. Nitra (urbo) troviĝas je 7&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. El la 10-a jarcento oni trovis tie slavajn tombojn. La vilaĝo naskiĝis en tiu formo en 1924. Tiam unuiĝis la vilaĝoj menciitaj sube. Pli frue la 2 vilaĝoj ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste kune al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Ŝtata bieno en 1948, kolĥozo post jardeko formiĝis. En 2001 vivis en Cabaj-Čápor 3424 homoj, (3351 slovakoj).

### Cabaj 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1248 en formo *"Choboy"*. La turkoj bruldetruis ĝin en 1601. En 1787 loĝis tie 966 vilaĝanoj en 161 domoj, en 1828 1319 vilaĝanoj en 188 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cabaj 1606 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato).

### Csápor/Čápor 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1156 en formo *"Cipur"*. En 1752 oni komputis tie 107 familiojn. En 1787 loĝis tie 474 vilaĝanoj en 89 domoj, en 1828 659 vilaĝanoj en 94 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csápor 942 homoj, (plejparte slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo en Cabaj de 1750, post 40 jaroj klasikismiĝis
* romkatolika klasikisma preĝejo en Csápor/Čápor de 1780, turo alkonstruiĝis en 1803
* klasikisma kastelo el la 18-a jarcento en Cabaj
* klasikisma kastelo el la 19-a jarcento en Cabaj

## Eksteraj ligiloj 
* Cabaj-Čápor sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Arno Arthur Wachmann

.

Li studis pri astronomio en la Universitato Christian Albrecht de Kijlo kaj tie faris en 1926 sian disertaĵon pri la propraj movoj de la steloj.

En 1927 li dungiĝis en la Observatorio de Hamburgo, en Hamburg-Bergedorf. Tie, kun Arnold Schwassmann li malkovris la periodajn kometojn 29P/Schwassmann-Wachmann, 31P/Schwassmann-Wachmann kaj 73P/Schwassmann-Wachmann.

Li malkovris aŭ kunmalkovris ankaŭ 4 asteroidojn (vidu en la listo sube).

En 1969 li emeritiĝis.

La asteroido 1704 Wachmann estas tiel nomata en lia honoro.

## Eksteraj ligiloj
* Nekrologia notico, "Nachrufe : Arno Arthur Wachmann." Mitteilungen der Astronomischen Gesellschaft, Vol. 74, p.5
Jõhvi

**Jõhvi** estas urbo en Estonio. Ĝi estas la administra centro de la distrikto Ida-Viru ("orienta Viru").

## Historio 
La loĝloko unuafoje skribe menciiĝis en la jaro 1241. Probable en la loko de la nuna urba preĝejo situis antikva estona fortikaĵo. Post konkero de la regiono fare de la dana reĝlando tiuloke konstruiĝis ligna kristana preĝejo.

eta|maldekstra|160px|la urba preĝejo de Sankta Mikaelo
Cistercianoj fondis la preĝejon, kiu dediĉiĝis al la arkianĝelo Mikaelo. Ĉirkaŭ la jaro 1250 ekestis kristana paroĥo Jõhvi. Post detruiĝo de la unua preĝejo en batalo inter rusoj kaj germanaj soldatoj de la livonia ordeno en la jaro 1367 konstruiĝis ŝtona fortikaĵa preĝejo, kiu estis parto de remparo inter la lago Peipsi kaj la Finna Golfo. Dum la Livonia Milito (1558 ĝis 1583), parto de la Nordiaj Militoj, en kaj apud la loĝloko okazis fortaj bataloj. Post ĝia konkero, la fortikaĵa preĝejo en februaro 1558 prirabiĝis kaj detruiĝis. Multaj homoj mortiĝis kaj kiel la preĝejo ankaŭ granda nomo de pluraj domoj de la loĝloko detruiĝis. En 1581 la armeo de Svedio konkeris la loĝlokon, kaj transformis la monaĥan posedaĵon al sveda feŭdo.

Ekde la jaro 1782 la poŝtkaleŝoj inter la urboj Talino kaj Sankt-Peterburgo ne plu vojaĝis rekte ĉe la marbordo sed prenis novan vojon tra Jõhvi. Ankaŭ la plej grava vojo de Sankt-Peterburgo al okcidenta Eŭropo, tra Tartu kaj Riga, kondukiĝis tra Jõhvi. Tial jam en 1782 la loĝloko ekhavis poŝtkaleŝan stacion. En 1825 okazis la unua loka foiro en la loĝloko kaj malfermiĝis unuaj vendejo.

eta|maldekstra|240px|la nuna urbodomo
Unua lernejo fondiĝis en la jaro 1852 fare de germanlingva luterana pastro, kaj en 1866 ekestis oficiala administra komunumo Jõhvi. En 1919 la loĝloko iĝis parto de la novkreita demokratia Respubliko Estonio, kaj sekve dividis ties sorton.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo de la urbo (estone kaj ruse)
* retejo de muzeo en la historia fortikita preĝejo (estone, ruse kaj angle) 

Kategorio:Urboj de Estonio
Campo de Gómara

**Campo de Gómara** estas regiono ("komarko") de la provinco Sorio.

Ĝia ĉefurbo estas Gómara.

## Municipoj 
Kategorio:Regionoj de Sorio
Komarko Pinares

**Komarko Pinares** estas regioneto ("komarko") de la hispana provinco Sorio. Ties signifo estas *de Pinaroj*.

Ĝia ĉefurbo estas Vinuesa.

## Municipoj 
Kategorio:Regionoj de Sorio
Tierra de Medinaceli

**Tierra de Medinaceli** estas regiono ("komarko") de la provinco Sorio.

Ĝia ĉefurbo estas Medinaceli.

## Municipoj 
* Alcubilla de las Peñas
* Almaluez
* Alpanseque
* Arcos de Jalón
* Baraona
* Medinaceli
* Miño de Medinaceli
* Santa María de Huerta
* Villasayas
* Yelo

Kategorio:Regionoj de Sorio
Komarko de Sorio

**Komarko de Sorio** estas regioneto ("komarko") de la provinco Sorio.

Ĝia ĉefurbo estas Sorio. Ĝi estas la plej centra el la komarkoj de la provinco.

## Municipoj 
Kategorio:Regionoj de Sorio
Čeľadice

**Čeľadice,** hungare **Család** [ĉalAd] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
300ra|eta|Čeľadice situas en la plej griza parto

## Situo 
Čeľadice situas fine de mallonga aĉa sakovojo. Nitra (urbo) troviĝas je 12&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 en formo *"Scala"*, kiel apartenaĵo de abatejo. En 1751 oni komputis tie 32 familiojn. En 1787 loĝis tie 529 vilaĝanoj en 56 domoj, en 1828 411 vilaĝanoj en 59 domoj. La tutlanda geografia libro taksis tiutempe la lokon unuaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Család 540 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čeľadice 746 homoj, (736 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Katerino el la 12-a jarcento, en 1797 turo alkonstruiĝis, en la 19-a jarcento trakonstruiĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Čeľadice sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Sámuel Fenichel

**FENICHEL Sámuel** [fenikel] estis hungara arkeologo, kolektisto de etnografiaĵoj kaj natursciencaĵoj naskiĝinta en Nadjenjedo la 25-an de aŭgusto 1868 kaj mortinta en Stephansort (Papuo-Nov-Gvineo) la 12-an de marto 1893.

## Kariero 
Sámuel Fenichel studis en sia naskiĝurbo arkeologion ĉe Károly Herepei. De 1888 li estis preparisto en la altlernejo pri bestmedicino en Bukareŝto, de 1889 li laboris en rumana arkeologio. Dum la elterigoj en Dobruĝo li konatiĝis kun ornitologo A. Grubauer el Munkeno. En 1891 ili ekiris kune al novginea kolektvojaĝo. Li restis tie ĝis sia morto kaj kolektis en la ĉirkaŭaĵo de golfo Astrolabe. La Hungara Etnografia Muzeo konservas 7,000 objektojn da lia kolektaĵo.

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Fenichel, S.
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Eŭropa ŝoseo 7

La **eŭropa ŝoseo 7** (E&nbsp;7) aŭ **eŭropa ŝoseo 07** (E&nbsp;07) estas eŭropa ŝoseo, kiu vojas inter la urbo Pau en la francia parto de la montaro Pireneoj kaj la urbo Zaragozo en Hispanio.

## Vojo 
La ŝoseaj kodoj metitaj antaŭ la urbonomoj indikas, kun kiuj naciaj aŭ eŭropaj ŝoseoj la ŝoseaj partoj identas. Ŝoseaj kodoj metitaj malantaŭ la urbonomoj indikas nodopunktojn kun aliaj eŭropaj ŝoseoj.

50px
* N134: Pau – Oloron-Sainte-Marie – tunelo de Somport
50px
* N-330: tunelo de Somport – Sabiñánigo – Nueno
* A-23 ("Autovía Mudéjar"): Nueno – Huesca – Yéqueda – Zaragozo

007
Kategorio:Transporto en Francio
Kategorio:Ŝoseoj en Hispanio
Orienta Kristanismo

**Orienta Kristanismo** plugvidas kolektive la Kristanajn tradiciojn kaj preĝejoj kiu evoluigis en Malgrandazio (Bizanco), Mezoriento, Balkanio, Orienta Eŭropo, Nordorienta Afriko, kaj Barato super kelkaj jarcentoj de religia antikveco. La termino estas ĝenerale uzita en Okcidenta Kristanismo por priparoli pri ĉiuj kristanaj tradicioj kiuj ne evoluis en Okcidenta Eŭropo. Tial la termino ne priparolas pri iu ununura komuneco aŭ ofta religia tradicio (efektive iuj Orientaj Eklezioj havas pli da komunaĵoj historie kaj teologie kun Okcidenta Kristanismo ol aliaj Orientaj Eklezioj).

Al orienta kristanismo apartenas la ortodoksismo (Ortodoksa Kristana Eklezio kaj la Orientaj ortodoksaj eklezioj), la orientaj katolikaj eklezioj kaj Asiria Eklezio de la Oriento.

## Vidu ankaŭ
* Arkimandrito
* Okcidenta Kristanismo


Kategorio:Kristanaj terminoj
Kategorio:Kompara religio
Dolné Lefantovce

**Dolné Lefantovce,** hungare **Alsóelefánt** [alŝOelefAnt], germane **Unter-Elefant** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Dolné, alsó kaj unter signifas: suba.
300px|eta|Dolné Lefantovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Dolné Lefantovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Nitra (urbo) troviĝas je 15&nbsp;km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj ferepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1113 laŭ tiama hungara ortografio *"Elefant"*. En 1421 la loko iĝis kampurbo. En 1751 oni komputis tie 32 familiojn. En 1784 loĝis tie 332 vilaĝanoj en 47 domoj, en 1828 399 vilaĝanoj en 57 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóelefánt 403 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo, en 1801 kaj en 1857 rakonstruiĝis
* kastelo de 1774, dufoje renoviĝis

## Eksteraj ligiloj 
* Dolné Lefantovce sur mapo de Slovakio
* Fotoj pri kastelo de Dolné Lefantovce

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Horné Lefantovce

**Horné Lefantovce,** hungare **Felsőelefánt** [felŝOelefAnt], germane **Oberlefant** estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Horné, felső kaj ober signifas: supra.
300px|eta|Horné Lefantovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Horné Lefantovce situas fine de mallonga, aĉa sakovojo el Dolné Lefantovce. Nitra (urbo) troviĝas je 16&nbsp;km-oj.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la unueca vilaĝo en 1113 laŭ tiama hungara ortografio *"Elefant"*. En 1369 grava abatejo konstruiĝis. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon unuaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőelefánt 616 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horné Lefantovce 1051 homoj, (1020 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika klasikisma preĝejo de 1810
* abatejo de 1336, en 1774 barokiĝis, en 1894 trakonstruiĝis kastelo, nun speciala hospitalo pri pulmomalsanoj
* burgo kun 4 turoj de 1618
* 2 klasikismaj nobeldomoj

## Famuloj 
En la vilaĝo naskiĝis hungara ĉefepiskopo Béla Bartakovics.

## Eksteraj ligiloj 
* Horné Lefantovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Čakajovce

**Čakajovce,** hungare **Csekej** [ĉekej] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankoraŭ vilaĝeto apartenas al la municipo.
300ra|eta|Čakajovce situas en la plej griza parto

## Situo 
Čakajovce situas laŭ dekstra bordo de Nitra (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Partizánske-Nitra (urbo). La lasta urbo troviĝas je 8&nbsp;km-oj.

## Historio 
Antaŭ la hungara dominado slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la bieno en 1156 en formo *"Seka"*, pri la vilaĝo en 1251 en formo *"Cheka"*. En 1431 la husanoj okupis la setlejon kaj ili konstruis ĉirkaŭ la templon defendan muron. En 1576 la turkoj bruldetruis la vilaĝon, poste en 1606 Stefano Bocskay okupis ĝin. En 1761 oni komputis tie 71 familiojn, en 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1787 loĝis tie 293 vilaĝanoj en 51 domoj, en 1828 413 vilaĝanoj en 59 domoj. En 1805 la rusa armeo okupis la vilaĝon, post 25 jaroj multaj mortis pro ĥolero. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csekej 831 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitra, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čakajovce 1102 homoj, (1076 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika baroka preĝejo omaĝe al Sankta Katerino de 1697
* kastelo de Erdődy [erdOdi] de 1880
* skulptaĵo pri Johano Nepomuko de 1844

## Eksteraj ligiloj 
* Čakajovce sur mapo de Slovakio

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Municipoj en distrikto Nitra
Chotěnov

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en regiono de Litomyšl. Pri vilaĝo en loka parto Chotěnov-Skláře de urbo Mariánské Lázně en distrikto Cheb temas artikolo Chotěnov (Mariánské Lázně).*

Municipo **Chotěnov** situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 15&nbsp;km okcidente de urbo Litomyšl. La municipo najbaras kun regiono Toulovcovy maštale. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La nuna vilaĝo konsistas el du origine memstaraj vilaĝoj - Chotěnov kaj pli malnova Olšany. Oni povas supozi, ke potenca Slavník, sinjoro super ĉi tiu regiono, estis patro de la episkopo Sankta Adalberto, kiu dediĉis en la jaro 993 al Břevnov-monaĥejo doganon el vojo iranta trans Volšany. Skribe Olšany estas unue menciata en la jaro 1167, kiam Vyšehrad-preposto Hroznata donacis ĝin al premonstrata monaĥejo en Litomyšl. Pli malfrue la vilaĝo apartenis al la sinjorejo Nové Hrady.

Historia evoluo de regiono Nové Hrady estis influata per traceoj de mezepokaj komercaj kaj armeaj vojoj. Relative frua fondo de Olšany okazis pro kruciĝo de gravaj vojoj inter Polička kaj Vysoké Mýto kaj inter Litomyšl kaj Nové Hrady. Mezepoka komerca vojo Vojštice, poste Voštice inter Bohemio kaj Moravio gvidis trans montetoj kaj estis pli sekura ol vojo tra vastaj arbaroj. Eble pro tradicio en Olšany ankaŭ nun estas bela gastejo kun bona refreŝigado.

Chotěnov estis fondita en la duono de 14-a jarcento el tiama korto de senjoro Chotěn, de kies nomo estis derivita nomo de la vilaĝo. Tiam ĝi apartenis al vilaĝestrejo en Vidlatá Seč. Unue la vilaĝo estas rememorata en akto de episkopo el Vroclavo nomata Přeclav el Pogorella el la jaro 1347, per kiu li faris havaĵan kompenson inter episkopo el Litomyšl kaj episkopa kanonikaro. La vilaĝo tiam iĝis havaĵo de la episkopo. En la jaro 1547 Chotěnov estas nomata parto de kastela havaĵo.

## Loĝantaro 
## Vidindaĵoj 
En la vilaĝa katastra distrikto troviĝas protektata teritorio sub monteto Golgota kaj lageto en arbaroj Na Lhotkách. En Chotěnov troviĝas kapelo de la Plej Sankta Triunuo kaj en Olšany kapelo konsekrita al Sankta Maria Ĉielenirinta. Ambaŭ kapeloj devenas el la jaro 1890.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝaro de mikroregiono Litomyšlsko  

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Municipoj en distrikto Svitavy
Kategorio:Setlejoj en Svitava montetaro
1193 Afriko

**1193 Afriko** estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Eŭnomia familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la kontinento Afriko.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Eŭnomiaj asteroidoj
Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Afriko
Kategorio:Malkovrita de Cyril V. Jackson
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1931
Johann Georg Fincke

**Johann Georg FINCKE**, ankaŭ *Fink*, *Finke* (* proksimume 1680; entombigita la 26-an de majo 1749 en Saalfeld) estis germana orgenkonstruisto. 

## Vivo 
Estas necerte, ĉu la patro de Fincke, Christian Fincke, jam estis orgenkonstruisto. Eblas, ke Fincke laboris kune kun Georg Christoph Stertzing ĉe la orgeno de la urbopreĝejo en Jena. Almenaŭ li loĝis kelkajn jarojn en Jena. En 1709 li transloĝiĝis al Saalfeld por la konstruado de la orgeno en la tiea urbopreĝejo. Ĉi tiun orgenon kontrolis Johann Nicolaus Bach. En 1719 Fincke ricevis privilegion.

Ekde 1720 Johann Georg Fincke laboris ĉefe en Gera. Ĉar li tie akiris la civitanecon, oni povas supozi translokigon de la metiejo. Lian orgenon starigitan en la tiea Johano-Preĝejo ekzamenis neniu malpli grava ol Johann Sebastian Bach. Li pretigis pozitivan ekspertizon pri ĉi tiu instrumento ekipita per multaj teknikaj kaj sonaj apartaĵoj. 

En 1726 Fincke ekloĝis en Neustadt an der Orla. Tie li ankaŭ estis ricevinta komision por la konstruado de granda orgeno. Tamen lia restado en Neustadt ŝajne estis nur nedaŭra. Poste li denove estis en Saalfeld. 

La filo de Fincke, Johann Georg, transprenis la metiejon post la morto de la patro.

## Verkoj 
## Literaturo 
* Torsten Sterzik: *Johann Georg Fincke, der Saalfelder Orgelbauer. Ein bedeutender Meister der Bachzeit.* In: *Thüringer Orgeljournal.* Arnstadt, 1999

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.kirche-in-schleiz.de/neustadt/info/orgel.htm 

Kategorio:Germanaj orgenkonstruistoj
Ei-ichi Negishi

**Ei-ichi NEGISHI** (根岸 英 一 Negishi Eiichi, naskiĝis la 14-an de julio 1935, mortis la 6-an de junio 2021) estis japana kemiisto kiu studis dum plejparto de sia kariero ĉe Universitato Purdue, Usono. Li estis plej konata pro lia malkovro de Negishi-ligado. Li estis premiita de la 2010 Nobel-premio pri kemio kune kun Richard F. Heck kaj Akira Suzuki.

Negishi naskiĝis en Changchun, tiame la ĉefurbo de japane regata Manĉukuo, nun la ĉefurbo de Ĝjilino, Ĉinio. Li diplomiĝis de la Universitato de Tokio en 1958, kaj poste doktoriĝis de Universitato de Pensilvanio en 1963. En 1966, li studis ĉe Universitato Purdue, kaj en 1968 laboris sub Nobel-laŭreato Herbert C. Brown tie.

## Referencoj 
Kategorio:Nobel-premiitoj pri kemio
Kategorio:Japanaj kemiistoj
Restaŭrismo

La **Restaŭrismo** estas tendenco kiu difinas diversajn arojn de religiaj movadoj memdifinaj kiel la *remalkovro kaj "restarigo" en modernaj tempoj de la originala formo de la kristanismo*. Sub la ŝirmo de la termino troviĝas pluraj religiaj movadoj motivitaj de ideo de reakiro de la originoj de la kristaneco. Iuj de ĉi tiuj movadoj estiĝis en la britaj insuloj, sed progresis nur en Usono kaj poste en ties okcidentaj teritorioj dum la 19a jarcento je la alveno de la tiel nomita *Dua Granda Vekiĝo*.

## Grupoj 
* Atestantoj de Jehovo
* Adventistoj de la Sepa Tago
* Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
* Aliaj

Kategorio:Branĉoj de Kristanismo
Kategorio:Kristanaj terminoj
Kategorio:Protestantismo
Vsevolod Ivanov

**Vsevolod Pavloviĉ IVANOV** - estas konata sovetia esperantisto. Naskiĝis en 1900 en Odeso kaj mortis dum stalinaj reprezalioj la 24an de novembro 1937. Verkis en Esperanto kaj havis plumnomon **L.Ivn**.

Profesie li estis instruisto pri historio en mezlernejo. Li esperantistiĝis en 1916. Li kunlaboris al SAT-organoj per poemoj, kaj estis intima amiko de Miĥalski, kiu dediĉis al li plurajn poemojn. Poste li ankaŭ estis aktiva en IAREV.

Mikaelo Bronŝtejn, post rigardo al verkoj pri esperanta literaturo, nome tiuj de Josip Pleadin, Geoffrey Sutton, kaj Carlo Minnaja kaj Giorgio Silfer, detektas mankojn en la epoko de intermilita Sovetunio, komprenebla pro malfacilo de aliro al arkivoj tiuepokaj. Por iom plenigi la truon, li sekvas la historiojn de du gravaj esperantistoj, nome la belorusa Dimitri Sneĵko (kiu post kelkaj jaroj de aresto, liberiĝis, sed ŝajne forlasis Esperanton) kaj Vsevolod Ivanov (kiu estis mortpafita, sed kies verko restis kaj tute ne estis kontraŭsoveta, kiel oni asertis).

Li estis arestita en la 1-a de aŭgusto 1937 kaj mortpafita la .

## Verkoj
* Ruĝo kaj Blanko, novelaro, SAT, 1926

## Rete legeblaj poemoj
*Laboristino 

## Referencoj
## Literaturo 
* 

Kategorio:Sovetiaj esperantistoj
Kategorio:Viktimoj de Stalinismo
Kategorio:Murditaj esperantistoj
Kategorio:Membroj de SAT