open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lambaré

**Lambaré** estas urbego en Paragvajo. Ĝi apartenas al urbaro de Asunciono. Nomo de la loko venis el la gvarania lingvo, la vorto El Ambar, kiu signifas "ombro flanko" (ombroj de la apudaj montetoj). 
 eta|Municipa domo de Lambaré

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 27&nbsp;km²
* Loĝantaro: 140 498 en 2008
* Supermara alteco: 47 m
* Horzono: UTC-4h
* Poŝtkodo: 2420
* Telefonkodo: 021

## Geografio 
Lambaré situas sur ebenaĵo laŭ maldekstra bordo de Paragvajo (rivero) (en la alia bordo jam Argentino etendiĝas) en la sudokcidenta parto de la lando. Asunciono  troviĝas 9, San Lorenzo (Paragvajo) kaj Luque (Paragvajo) po 12, Capiatá 23, Pilar (Paragvajo) 184, Concepción (Paragvajo) 217 km.

## Historio 
Lambaré estis fondita en 1766 jam post la sendependiĝo de Paragvajo. Dum longa tempo ĝi restis nur vilaĝo por agrikulturo. Ĝi urbiĝis en 1962 pro la granda kresko de Asunciono .
 
## Ekonomio 
Lambaré zorgas por la ĉefurbo krom la agrikulturo pri sportoj. La plej menciinda estas la golfejo tutlande la plej bela.  Lambaré estas ankaŭ komerca urbo, krome aperis la industrio. Multaj laboras en la ĉefurbo.

## Klimato 
En Lambaré tropika klimato regas. Jare pluvas (neniam neĝas) ĉ. 1400&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, la pluvokvanto kulminas en novembro kaj malkulminas en julio. La averaĝa temperaturo varias inter 19-27&nbsp;°C, la varmo kulminas en januaro kaj decembro, malkulminas en junio kaj julio.

## Vidindaĵoj 
* kirko (konstruita en 1846)

## Fontoj 
* litova Vikipedio helpe de Guglo
* mapo, distancoj 

Kategorio:Urboj de Paragvajo
Urd Hadda murdita!

***Urd Hadda murdita!*** estas originale esperantlingva krimromano, kiun en 1990 eldonis Flandra Esperanto-Ligo. Kiel aŭtoro indikiĝas la nomo Deck Dorval, kiu estas komuna literatura pseŭdonimo de la esperantistaj verkistoj Frans van Dooren, Jef Beeckmans kaj Jos Deckkers. Lingve la manuskripton antaŭ la publikigo ankoraŭ reviziis Christian Declerck. Temas pri la misteraj vivo kaj morto de teatra direktoro.

 
## Eksteraj ligiloj 
* koncizaj informoj pri la romano en la libroservo de UEA 
* recenzo fare de Don Harlow 
* recenzo fare de Sten Johansson 
* recenzo *Enigmoj por komencantoj kaj progresintoj* fare de Péter András Rados 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperantlingvaj romanoj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Libroserio Stafeto de FEL
Kategorio:Fikciaj murditoj
Eldonejo Johann Ambrosius Barth

La **eldonejo Johann Ambrosius Barth** - germane **Johann Ambrosius Barth Verlag** - en Lepsiko (*Leipzig*) inter la jaroj 1776 ĝis 1999 estis signifa libroeldonejo de faka literaturo - aparte, sed ne nur, en la germana lingvo.

La eldonejon fondis *Johann Philipp Haug* (1747–1784). Post lia morto, lia vidvino en 1789 edziniĝis al *Johann Ambrosius Barth*, kies nomon la eldonejo sekve portis. Kiam *Hans Barth* en 1887 mortis sen heredantoj, *Arthur Meiner*(1865-1952) en 1890 aĉetis la eldonejon. Li ampleksigis ĝin per eldonoj de faklibroj pri medicino, psikologio kaj prahistorio. Lia eldonejo alaĉetis eldonajn firmaojn de *Leopold Voss* (1833–1895), *Curt Kabitzsch* und *Hermann Meuserer*. Krome li aĉetis la rajtojn plueldoni la librojn de aliaj eldonejoj, interalie la libraron de la firmao *Breitkopf & Härtel*. Post la starigo de la komunisma ŝtato GDR la eldonejo ricevis la permeson pluekzisti, sub ŝtata kontrolo, sed pro la nepolitika enhavo de plej multaj libroproduktaĵoj relative malmulte influata pere de la ŝtataj instancoj.

[eta|la kuracista frazaro *[Ärztlicher Dolmetscher* en 16 naciaj eŭropaj lingvoj kaj en Esperanto, eldono 1980]]
Aldoniĝis novaj libroprojektoj, ekzemple inter la jaroj 1949 ĝis 1999 la astronomia jarlibro *Kalender für Sternfreunde*, kiu apartenis al la GDR-aj libroproduktaĵoj, kiuj ankaŭ en la "germanlingva eksterlando", precipe okcidenta Germanio, Aŭstrio kaj Svislando, havis tre altan faktan renomon. En Esperantujo aparte konatiĝis la kuracista frazaro *Ärztlicher Dolmetscher* en 16 naciaj eŭropaj lingvoj kaj en Esperanto, eldonita en 1977 kaj 1980.

Ĝis la jaro 1987 la eldonejo estis komerca societo, laŭ germana juro nomata *Kommanditgesellschaft*. Post la morto de la lasta societanino, la firmao en 1988 iĝis parto de la ŝtata entrepreno *Verlage für Medizin und Biologie Berlin, Leipzig, Jena*, sed daŭrigis sian eldonan laboron sub la antaŭa nomo. En julio 1990 fondiĝis komerca societo kun limigita respondeco (*Gesellschaft mit beschränkter Haftung* laŭ germana juro), kun partopreno de la okcidentgermana eldonejo *Hüthig Verlagsgemeinschaft Decker & Müller* en Hajdelbergo. La lepsika branĉo de la nova tutgermana eldonejo fermiĝis en 1999, kaj la stokaro de ankoraŭ ne venditaj libroj konserviĝas en la ŝtata arkivo Lepisko (*Staatsarchiv Leipzig*).

## Referencoj 
## Literaturo 
* Christoph Links: *Das Schicksal der DDR-Verlage - Die Privatisierung und ihre Konsequenzen* (germane: "la sorto de la GDR-aj eldonejoj - La privatigo kaj ties konsekvencoj). 2-a eldono. Berlino 2010, ISBN 978-3-86153-595-9.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj eldonejoj
Konstitucio de Bonaero

La **Konstitucio de Bonaero** aŭ en hispana **Constitución de la Ciudad de Buenos Aires** estas la fundamenta regulo de la aŭtonoma urbo Bonaero, Argentino, aprobita en 1996, laŭ la enhavo en la reformo de la Konstitucio de la Argentina Nacio realigita en 1994.

## Historio 
La jura statuso de la urbo Bonaero estis historie pekuliara; pro granda loĝantaro kaj ekonomia povo el la haveno, la plej aktiva kaj grava de la lando, kaj enorma politika influo. En 1853, la aprobo de la Argentina Konstitucio konsideris konvena separi ĝin disde la provinco por lokigi ĝin sub administrado federala, kiel sidejo de la ŝtataj povoj. Post jardekoj de konfliktoj nur en 1888 okazis la Federigo de Bonaero.

Pere de la artikolo 129 inkludita en la reformo de la Argentina Konstitucio de 1994, la urbo akiris pli grandan aŭtonomecon kiu permesis redakton de propra konstitucio kaj havo de aŭtonoma registaro. La 21a de decembro de 1995 la Ŝtata Kongreso aprobis la Leĝon 24.620, nome Leĝo Snopek, kiu permesis la elekton de ĉefministro kaj de 60 reprezentantoj kiuj redaktos la *Estatuto Organizativo* (organiza statuto).

La unua elekto estis realigataj la 30an de junio de 1996, kaj venkis la duopo Fernando de la Rúa - Enrique Olivera.

## Bibliografio
*  Gil Domínguez, Andrés (1997). Constitución de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires: un recorrido crítico. Buenos Aires, Argentina. ISBN 950-23-0667-8.
* Quiroga Lavié, Humberto (1996). Constitución de la Ciudad de Buenos Aires comentada. Buenos Aires, Argentina. ISBN 950-727-109-0.
* Ferreyra, Raúl Gustavo (1997). La Constitución de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires. Buenos Aires, Argentina. ISBN 950-14-0962-7.
* Colautti, Carlos (1996). Constitución de la Ciudad Autónoma de Buenos Aires. Buenos Aires, Argentina. ISBN 950-679-191-0.

## Eksteraj ligiloj 
* Kompleta teksto de la Konstitucio de Bonaero

Kategorio:Historio de Argentino
Kategorio:Politiko de Argentino
Kategorio:Konstitucioj
Kategorio:Bonaero
Baziliko Sankta Sernino

eta|Baziliko Saint-Sernin
La **baziliko Saint-Sernin** de Tuluzo estas preĝejo konstruita por gastigi la relikvon de sankta Saturnino, unua episkopo de Tuluzo, martirigita en la jaro 250. Fariĝinte unu el la plej gravaj pilgrimaj centroj de la mezepoka Okcidento, ĝi estis priservata, minimume de la 9-a jarcento kaj ĝis la franca Revolucio, de kanona komunumo. Saint-Sernin estas la plej granda romanika preĝejo konservata en Eŭropo.

Kategorio:Mezepoko
Kategorio:Monumentoj de Francio
Oksikodono

eta|Molekulo de oksikodono
eta

**Oxycodone** (**oksikodono**) estas opioida kontraŭdolorilo por malpligravigi severajn aŭ moderajn dolorojn. Ĝi estas ekstreme dependeciga drogo, sed tamen ĝi povas esti uzata por trakti malsanulojn kun kronika doloro. Kiam kurace uzata, ĝi ofte estas kombinata kun paracetamolo. En pluraj landoj, la preskribo de oksikodono fare de kuracisto al siaj malsanuloj estas strikte kontrolita.

Oksikodono havas molekulan formulon C18H21NO4.

Kategorio:Kuraciloj
Kategorio:Germanaj inventoj
Kastelo de Carrouges

La **Kastelo de Carrouges** () estas kastelo datiĝanta parte de la 14-a jarcento, situanta en komunumo de Carrouges, en departemento Orne (Normandio), nord-okcidenta Francio. Ĝi estas nekutima en ties kunmeto de aŭstera fortreso kun komforta rezidejo. La originaj fortikaĵoj de Carrouges estis sieĝataj kaj detruitaj de anglaj fortoj dum la Centjara milito. Post la milito, la kastelo estis rekonstruita de Jean Blosset, granda Seneskalo de Normandio, en la 15-a jarcento. 

En la 16-a jarcento, la familio de Le Veneur de Tillières fariĝis posedanto de la kastelo. Ĝi estis plurfoje pligrandigita ĝis la 17-a jarcento, per notindaj aldonaĵoj inkluzive de enir-kasteleto, okcidenta bastiono, kaj grandaj apartamentoj. La interno estis renovigita en la 18-a jarcento, kiam muzik-ĉambro estis konstruita. La lasta Le Veneur vendis la kastelon al la franca ŝtato, kaj ekde 1944 ĝi estis restaŭrita. Ĝi estas nun mastrumata de *Centre des monuments nationaux* (CMN, Centro de monumentoj naciaj) kaj estas malfermita al la publiko.

## Eksteraj ligiloj 
*  Kastelo de Carrouges en retejo de CMN
* 

Kategorio:Kasteloj en Francio
Kategorio:Kasteloj Monumentoj Historiaj (Francio)
Kategorio:Historiaj monumentoj en Francio
(11951) 1994 AJ3

**(11951) 1994 AJ3** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).

Ĝi estas ano de la hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Kategorio:Malkovrita de Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo
Ĉondogjo

eta|250ra|Flago de ĉondogjo
**Ĉondogjo** (koree: *천도교*), aŭ **ĉondoismo**, estas religio naskita dum la 20-a jarcento, bazita sur la *donghak* movado de la 19-a jarcento, estis fondita de Ĉoe Jeu kaj kodifigita de Son Byeong-hui.. Ĝi originas sur kamparanajn ribelojn ekestitaj ekde 1812, dum la Joseon-Dinastio. Ĝia teologio estas monoteista kaj panteista.

## Nomo 
Ĉondogjo signifas "la religio de la Cielala Vojo", kie *ĉon* signifas "cielo", *do* signifas "vojo" kaj "gjo" signifas "religio" aŭ "-ismo".

## Originoj 
Ĉondogjo originis en *donghak*, kio havas siajn originojn en korea ŝamanismo, taoismo kaj korea budhismo, kun kelkaj kristanaj elementoj.

Ĉoe Jeu formulis *donghak* ("esta lernado") je 1860 por helpi la kamparanojn kiuj estis tre malriĉaj, kaj ankaŭ por restaŭri politikan kaj socian stabilecojn.

## Referencoj 
Kategorio:Religio en Nord-Koreio
Kategorio:Religio en Sud-Koreio
Kontraŭdolorilo

**Kontraŭdolorilo**, aŭ neologisme **analgezo**, estas iu ajn drogo, kiu malpliigas la sensaĵon de doloro. Kontraŭdoloriloj ne estas la samo kiel la anesteziloj aplikitaj antaŭ operacio, kiel la kloroformo. Multaj drogoj malpliigas la doloron, kaj ankaŭ la efiko dependas de la tipo de doloro. La plej kutimaj drogoj uzataj kiel kontraŭdoloriloj estas la nesteroidaj kontraŭinflamaj drogoj (angla mallongigo *NSAID*) kaj la opioidoj. Ekzemple, la neŭropatia doloro povas esti traktata kun drogoj ne konsiderataj kiel kontraŭdoloriloj, kiel kontraŭkonvulsiiloj.

## Listo de kontraŭdoloriloj 
### Nesteroidaj kontraŭinflamaj drogoj 
* Aspirino
* Paracetamolo
* Ibuprofeno

### Opioidoj 
* Kodeino
* Okzikodono
* Hidrokodono
* Heroino

## Referencoj
(11953) 1994 BW

**(11953) 1994 BW** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Hungara lingvokurso

**Hungara lingvokurso**, verkita de Maria Ballendux-Bogyay kaj adaptita de Marc Vanden Bempt, estas unu el la malmultaj lingvolerniloj, kiuj surbaze de Esperanto instruas al lernemuloj fremdan nacian lingvon. Temas pri kompleta lernolibro de la hungara lingvo por memlernantoj. Ĝin produktis la eldonejo Flandra Esperanto-Ligo en Antverpeno, Belgio, en 1-a eldono en 1990 kaj 2-a eldono jardekon pli poste, en 2000. La libro en sia dua eldono konsistas el elpreneblaj folioj kun fortika kovrilo, en la 1-a eldono ĝi produktiĝis kiel "normala" libro.

## Eksteraj ligiloj 
* koncizaj informoj pri la romano en katalogo de la libroservo de UEA
Bonaera Parlamento

[eta|[Palaco de la Bonaera Parlamento vidita ekde la angulo de la strato Peruo kaj la Avenuo Julio A. Roca.]]

La **Bonaera Parlamento** ( aŭ neoficiale ) estas la leĝdona povo de la urbo Bonaero laŭ la logiko unuĉambra de 60 (sesdek) deputitoj, elektitaj per rekta voĉdonado akumulebla laŭ la artikoloj 68° kaj 69º de la Konstitucio de Bonaero. Ĉiu deputito restas kvar jarojn en sia funkcio, kaj la *Legislatura* renoviĝas laŭ duonoj ĉiun duan jaron.

Ties sidejo situantas inter la stratoj Hipólito Yrigoyen, Diagonal Julio A. Roca y Perú, kunformante triangulon de grandaj dimensioj kies eksteraj volumenoj kongruas kun la limoj de la tereno kaj distingiĝas de la cetero de la urba konstruaĵaro nur pro la turo de la horloĝo, kiu kronas la Palacon Ayerza, plej konata kiel Palaco de la Bonaera Parlamento. La Bonaera Parlamento havas ankaŭ administran apudaĵon sur la strato Hipolito Yrigoyen numero 642.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Registaro de Bonaero

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Legislatura de la Ciudad de Buenos Aires
* Diario de Gestión : Blogoj de la deputitoj.

Kategorio:Bonaero
Kategorio:Politiko de Argentino
Palaco de la Bonaera Parlamento

[eta|Palaco de la Bonaera Parlamento vidita ekde la angulo de la strato Peruo kaj la [Avenuo Presidente Julio Argentino Roca|Avenuo Julio A. Roca.]]

[eta|dekstre|Vido de la Palaco ekde la [Placo Majo.]]
La **Palaco de la Bonaera Parlamento**  (konata ankaŭ kiel *Palaco Ayerza* [aJEra]) estas unu de la plej grandaj kaj rimarkindaj konstruaĵoj de la urbo Bonaero. Inaŭgurita la 3-a de oktobro de 1931; en ĥo konstituiĝis en 1943, la Sekretario de Laboro kaj Soiala Helpo estre de la tiam kolonelo Juan Domingo Perón. Pro tio en 1951 la Kongreso de Argentino deklaris ĝin Historia Monumento; tamen en 1955 tiu deklaro estis nuligita, kaj denove deklarita en 2011 pere de presidenta dekreto. En 1946 ĝi estis sidejo de la Ministerio de Laboro, kaj inter 1947 kaj 1955 estis sidejo de la Fondaĵo Eva Perón.

En 1977, ĝi estis inkludita en la *Área de Protección Histórica* (historia protektareo), kajy en 2000, la *Código de Planeamiento Urbano* (kodo de urba planado) katalogis ĝin kiel *Área de Protección Histórica* kun nivelo de integra protektado (APH 1).

Ekde 1984 funkcias en la apuda konstruaĵo, kiu estis origine la privata rezidejo de Victoria Aguirre, kiu tiam apsrtenis al la sukcedo de Enriqueta Lynch, la Apuda Konstruaĵo de la Bonaera Parlamento.

En 1996 la Palaco de la Bonaera Parlamento ekfunkciis kiel sidejo de la Bonaera Parlamento.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Nani A. Incollá (Idea, Coordinación General y Dirección Editorial). Guía Patrimonio Cultural de Buenos Aires. Dirección General de Patrimonio.
* "Un 19 de agosto...", Clarín, 19/08/95.

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la *Legislatura de la Ciudad de Buenos Aires*
* Datumbazo ĉe Towerclocks.org 

Kategorio:Konstruaĵoj en Bonaero
Kategorio:Politiko de Argentino
Registaro de Bonaero

La plenuma povo de la aŭtonoma urbo Bonaero, nome en hispana *Gobierno de la Ciudad de Buenos Aires (GCBA)* aŭ *Jefatura de Gobierno de la Ciudad de Buenos Aires*, estas farita de ĉefministro elektita per popola voĉdonado laŭ du balotvicoj, kies regotempo estas de kvar jaroj kun eblo esti reelektita sekve nur unu fojon.

## Historio 
Ekde 1996 la Registaro de Bonaero (Argentino) estas organizita pere de reĝimo de aŭtonomeco laŭ la Reformo de la Argentina Konstitucio de 1994 (art. 129). Tiu reĝimo de aŭtonomeco estis precizita pri ties karakteroj de la *Ley Nacional Nº 24.588* (ŝtata leĝo) kaj la Konstitucio de Bonaero de 1996 kiu, kongrue kun la Argentina Konstitucio, starigis respublikan reĝimon, kun separo de la tri klasikaj povoj (plenuma, leĝdona kaj jura), diversaj kontrolinstitucioj kaj komunuman reĝimon.

La respondeculo de la plenuma povo estas ĉefministro de la *Ciudad de Buenos Aires* nome urbo Bonaero.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Registaro de Bonaero

Kategorio:Bonaero
Kategorio:Politiko de Argentino
Henrietta Lacks

**Henrietta LACKS** ( – ) (foje malĝuste nomigita **Henrietta Lakes**, **Helen Lane** aŭ **Helen Larson**) estis afrik-usonanino kiu estis la nescia fonto de ĉeloj (de ŝia kancera tumoro) kiuj estis kultivitaj de George Otto Gey por krei la unuan konatan homan senmortan ĉellineon. Nun tiu lineo estas nomita la HeLa lineo de ĉeloj.

## Fruaj jaroj (1920–1940) 
Henrietta Lacks naskiĝis kiel **Loretta Pleasant** en la 1a de aŭgusto 1920, en Roanoke (Virginio). Ŝiaj gepatroj estis Eliza kaj Johnny Pleasant. Ŝia familio ne scias kiel ŝia nomo ŝanĝis de Loretta al Henrietta. kaj plej novaj La ĉeloj de ŝia cerviko estis donitaj al Dro. George Otto Gey. Tiuj ĉeloj iĝis la HeLa senmorta ĉellineo, kutime uzita ĉellineo en la biomedicina esplorado. En 2010, tamen, Dr. Roland Pattillo de la Morehouse School of Medicine donacis tomboŝtonon por Lacks post legi *The Immortal Life of Henrietta Lacks* (esperante: *La Senmorta Vivo de Henrietta Lacks*).

## Efikoj 
### Scienca esploro 
La ĉeloj de la tumoro de Henrietta estis donita al George Gey, kiu "malkovris ke la ĉeloj de Henrietta faris ion kion ili neniam vidis antaŭe: ili restas vivaj kaj pluigas kreskantaj." Antaŭe, ĉeloj kultivataj de aliaj ĉeloj nur transvivis dum kelkaj tagoj. Je la unua fojo, la scientistoj zorgis pri la vivoj de la ĉeloj kaj ili ne havis tempon por esplori la ĉelojn. Tamen, ili rimarkis ke kelkaj ĉeloj de la tumoro malsame kondutas ol la cetero de la ĉeloj. George Gey izolis unu specifan ĉelon, obligis ĝin, kaj komenci lineon de ĉelojn. Gey nomis la specimenon HeLa, uzinta la unuajn literojn de la nomo de Henrietta Lacks. Ĉar la unuaj homaj ĉeloj estis "senmortaj" (ili ne mortis post kelkaj dividadoj), oni povis fari multajn eksperimentojn per ili. Ĉi tiu fakto estis granda profito al la faktoj de medicino kaj biologia esploro.

En la jaro 1955, la *HeLa* ĉeloj estis la unuaj ĉeloj sukcese klonitaj.

Mendoj por la *HeLa* ĉeloj rapide pliiĝis. De post la ĉeloj estis amasfabrikita, ili estis poŝtitaj al sciencistoj ĉirkaŭ la mondo por "esploro je kancero, aidoso, la efikoj de radiado kaj venenoj, mapado de genoj, kaj nenombreblaj aliaj esploroj sciencaj.". kaj estas preskaŭ 11,000 patentoj rilate al la *HeLa* ĉeloj.

En la 1970-aj jaroj, la familio de Henrietta Lacks komencis ricevi telefonvokojn de esploristoj kiuj petis specimenojn de sango por studi la genetikon de la familio (koloro de okuloj, haroj, ktp). La familio kontestis tion, kio helpis ilin lerni pri la forigo de la ĉeloj de Henrietta.

## Piednotoj 
Kategorio:Bioetiko
Kategorio:Kanceroj
Kaserol-protesto

[eta|Kaserolumado en [Bonaero.]]
[eta|Kaserolumado en [Santiago de Chile.]]
[eta|Kaserolumado en [Karakaso en 2013.]]
**Kaserol-protesto** aŭ **Kaserolumado**, el la hispana de Sudameriko **Cacerolazo** — aŭ **cacerolada** en Hispanio, kaj **caceroleada** aŭ **caceroleo** aliloke — estas tipo de manifestacio en kiu la manifestaciantoj montras sian malkontenton pere de bruo ritma (tipe per frapado al kaseroloj aŭ ties kovriloj), ĉu je difinita horo antaŭinterkonsentita aŭ spontane. La manifestaciantoj povas partopreni el hejme sen neceso koncentriĝi en difinita loko, per memmontrado tra fenestroj aŭ balkonoj aŭ ĉe la pordoj, kaj bruigante ritme la plej ĉiutagajn ilojn aŭ kuirilojn por montri ankaŭ ĉiutagecon kaj pacemon, diference de aliaj manifestacij surstrataj kiuj povas inkludi atakon al polico, bankoj, institucioj ktp.

Tiu agado povas esti kunvokita de neoficiala grupo de personoj spontane, aŭ responde al alvoko de politika partio aŭ alia tipo de organizaĵo, ĝenerale kontraŭ registaro aŭ kontraŭ difinitaj decidoj aŭ politikoj registaraj, kaj plej rare pro iu kampanjo.

Ekde la unuaj kaserolumoj registritaj, kiuj okazis en Ĉilio inter 1971 kaj 1973, tiu tipo de protesto okazis ĉefe en Sudameriko, kvankam poste okazis ankaŭ en Hispanio, kie ĝi estas nomata *cacerolada*, kaj en Italio. Tiuj estis la ĉefaj kaserolumoj registritaj laŭ landoj kaj jaroj:
* **1971-1973:** Ĉilio
* **1982-1984:** Urugvajo
* **1982-1987:** Ĉilio
* **1990-aj jaroj:** Venezuelo
* **1996:** Argentino
* **2001:** Argentino, Hispanio
* **2002:** Argentino, Urugvajo kaj Venezuelo
* **2008:** Argentino
* **2009:** Islando
* **2010:** Hispanio, granda kaserolumo kontraŭ la reformo de la pensioj

* **2011:** Ĉilio, kaserolumo kontraŭ HidroAysén
* **2012:** Kebekio, Kanado, Argentino, Kolombio, Hispanio
* **2013:** Venezuelo, Argentino, Kolombio

## Eksteraj ligiloj 
* Cacerolazo 2001 - ĉe amaskomunikiloj (senpaga libro)]

Kategorio:Protestaj taktikoj
Kategorio:Hispanaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Historio de Argentino
Jorge Telerman

**Jorge Alberto Telerman** (Bonaero, 29-a de novembro de 1955) estas politikisto, entreprenisto kaj ĵurnalisto argentina. Li estis la 4a Ĉefministro de la aŭtonoma urbo Bonaero ekde 2006 al 2007. Antaŭe li estis Vicĉefministro ekde 2003 al 2006, Sekretario de Kulturo, kaj ambasadoro en Kubo. Li estis kandidato al Ĉefministro de Bonaero en la elektado de 2011, kiam li atingis la 1,76% de la voĉdonado.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la *Instituto Cultural de la Provincia de Buenos Aires* 
* Oficiala blogo de Jorge Telerman
* Oficiala paĝo ĉe Facebook
* Oficiala retejo 
* Inundaciones: Telerman denuncia subejecución de obras
* Retejo de kandidatiĝo en 2011 

Kategorio:Argentinaj politikistoj
Kategorio:Judoj
Kategorio:Bonaeranoj
Kategorio:Argentinaj ĵurnalistoj
Kategorio:Argentinaj ambasadoroj
Aníbal Ibarra

**Aníbal Ibarra** (n. Lomas de Zamora, Argentino 1-a de marto de 1958) estas advokato kaj politikisto argentina, kiu iĝis ĉefministro de la urbo Bonaero kiam ĝi estis elektita per rekta voĉdonado por la periodoj de la 7a de aŭgusto de 2000 al la 10a de decembro de 2003 kaj de la 10a de decembro de 2003 ĝis sia elpostenigo pere de politika juĝado, la 7-a de marto de 2006, post senfunkciigo ekde novembro de 2005. En 2007 kaj 2011 estis elektita kiel bonaera registo. Estas frato de la ekssenatanino de Argentino el Bonaero Vilma Ibarra.

Manifestis publike sian intencon reveni al kandidatiĝo kiel ĉefministro de Bonaero por 2015.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Aníbal Ibarra 
* Registaro de Bonaero
* Fundación Políticas Públicas 
* Destituyeron a Ibarra
* Los fundamentos de los Legisladores porteños para destituir al Jefe de Gobierno 
* Clarín, Destituyeron a Ibarra 
* Confirmación sobreseimiento de Anibal Ibarra Cámara Nacional de Apelaciones en lo Criminal y Correccional
* Página/12, Sobreseyeron a Aníbal Ibarra
* La Opinión, Ibarra fue sobreseído en la causa Cromagnon
* Multitudinaria marcha en contra de Aníbal Ibarra cumplido el año de la tragedia 
* Filmeto pri manifestacioj kontraŭ Aníbal Ibarra
* Filmeto .
* Ni la bengala ni el rocanrol Filmeto pri la tragedio fare de la grupo Ojo Obrero.

Kategorio:Argentinaj politikistoj
Lignotubero

eta|220px|Lignotubero de *Cussonia paniculata* parte elmetita supergrunde.
**Lignotubero** estas ligneca ŝvelaĵo de la radikkrono. Certaj plantospecioj posedas ĝin kiel protekto kontraŭ detruo de la plantotigo, kiel ekzemple kaŭze de fajro. La radikkrono enhavas burĝonojn el kiuj novaj tigoj povas elburĝonigi sin, same kiel rezervujoj de amelo, kiu povas subteni kreskoperiodon en la foresto de fotosintezo.

Plantoj posedantaj lignotuberojn inkludas la ĵarah-eŭkalipton (*Eucalyptus marginata*), la plej multajn mali-eŭkaliptojn, kaj multajn *Banksia*-speciojn. Lignotuberoj disvolviĝas ekde la kotiledona burĝono en plantidoj de pluraj kverkospecioj inkluzive de korkokverko, sed ne formiĝas ĉe pluraj aliaj kverkospecioj, kaj ne ĉeestas en maturaj korkokverkarboj .

Multaj plantoj kun lignotuberoj havas arbedo-habiton, do kun multaj tigoj ekestiĝantaj el la lignotubero. La esprimo lignotubera arbedo estas uzata por priskribi tiun habiton.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Ĉaparalo
* Kaliforniaj ĉaparalo kaj duonarbaroj

## Eksteraj ligiloj 
*  Lignotubero (angle : *lignotuber*) ĉe *Britannica Online Encyclopedia*.  2013-01-18 
*  Vortolisto ĉe *New South Wales Flora Online*.  2013-01-18 

Kategorio:Plantomorfologio
Titulara episkopujo

**Titulara episkopujo** aŭ **titulara sidejo** en la Katolika Eklezio estas iama episkopujo kiu ne plu funkcias aŭ ne plu estas uzata. Tio povas okazi precipe pro du kaŭzoj:
* pro teritoria reorganizado,
* aŭ ĉar la iamaj eklezianoj loĝantaj en la teritorio estis forpelitaj, aŭ akceptis alian religion.

La unuaj titularaj episkopujoj ekestis dum la islama konkero de antaŭe kristanaj regionoj en Norda Afriko kaj Okcidenta Azio. Forpelitaj episkopoj plu tenis siajn titolojn, en la komenco esperante ke ili iam reakiros siajn episkopujojn, tiam nomatajn latine *in partibus infidelium* = en zonoj de nefideluloj.

Kiam episkopujo ĉesas funkcii, povas okazi ke ĝi plu estas registrita en la Pontifika Jarlibro kaj uzata por krei **titularan episkopon**, kontraste al **dioceza episkopo** aŭ **episkopuja episkopo**, kiu gvidas fakte ekzistantan episkopujon. Titulara episkopo ofte havas rolon de helpepiskopo, kiu asistas diocezan episkopon plenumi sian laboron, aŭ havas altrangan eklezian postenon kiu postulas la episkopan ordinadon, ekzemple ŝarĝitaj de la Apostola seĝo al administraj aŭ diplomataj oficoj: tiuj prelatoj ĝenerale konservas la titularon de la aboliciita diocezo ankaŭ pro la motivo ke laŭ la kanona juro neniu povas esti ordinita episkopo sen la titulara diocezo, reala aŭ historia.

Alikaze, tamen, povas okazi ke la titulara sidejo neniam pasinte ekzistis, sed la titulareco estis kreita nur lastatempe.

Same ekzistas ankaŭ **titularaj ĉefepiskopujoj**, kun **titularaj ĉefepiskopoj**.

Papo Leono la 13-a, per la Apostola letero *In suprema* de la 10-a de junio 1882, modifis la titularan “episkopojn *in partibus infidelium*” al “titularaj episkopoj”.

La listo de la titularaj sidejoj de la Katolika Eklezio estis (decembro 2010) entute 2085. 

Titularaj episkop(uj)oj ekzistas ĉefe en la romkatolika eklezio, malofte en ortodoksaj eklezioj.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Diocezo (= Episkopujo)
* Episkopo
* Titulara episkopo

## Eksteraj ligiloj 
Listo de la romkatolikaj titularaj episkopujoj en la mondo troviĝas ĉe:
* "gcatholic.org"
* "catholic-hierarchy.org"
* en latina Vikipedio Titularaj **ĉefepiskopujoj** estas signitaj per (AE) "Archiepiscopus"

Kategorio:Kanona juro
*
*
*
Kategorio:Teritoria administrado de Eklezio
Mauricio Macri

**Mauricio Macri** (Tandilo, Argentino, 8-a de februaro de 1959) estas argentina politikisto, entreprenisto, sportestro kaj civila inĝeniero, estro de la politika partio PRO (Propono Respublika). De 2007 ĝis 2015 li estis urbestro de Bonaero, posteno por kiu li estis reelektita en 2011 per la 64,25% de la voĉdonado. En novembro 2015 li estis elektita kiel prezidento de Argentino kaj enposteniĝis en decembro de tiu jaro.eta|

Li estis dum 12 jaroj (1995-2007) la prezidanto de la Club Atlético Boca Juniors. Pro decido de la Justico (IGJ), li denove kaj provizore, reiĝis la prezidanto de la sporta ento, ekde la 27-a de februaro ĝis la 1-a de junio 2008.

En 2003 li fondis la partion Compromiso para el Cambio - integranta de la alianco PRO (Propono Respublika) -, kiun li prezidas ekde tiam. Li estis ŝtata deputito por la urbo Bonaero inter 2005 kaj 2007.

La 22-an de novembro 2015 ĝenerala balotado donis venkon al li, post 85 jaroj de registaroj (escepte diktatoroj) ĉu radikalaj ĉu peronismaj. kaj ekde la 10-a de decembro 2015 li fariĝis la prezidento de la lando.

## Biografio 
Mauricio Macri naskiĝis en urbo Tandilo, en la provinco Bonaero. Li estas filo de la itala magnato Francesco Macri kaj de Alicia Blanca Villegas, hispandevena virino. Ricevinte siajn elementan kaj mezlernejan instruojn en la lernejo Cardenal Newman, Macri studis ĉe la Katolika Universitato de Argentino (UCA), kie li diplomiĝis kiel civila inĝeniero. En 1985, li ĉeestis ankaŭ mallongajn kursojn ĉe Columbia Business School, Wharton Business School kaj la loka Universitato CEMA.

Lia profesia sperto komenciĝis en Sideco Americana S.A., konstrukompanio apartenanta al la patra holdingo, la Grupo Socma, kie li laboris dum 3 jaroj kiel novnalizisto, kaj poste fariĝis supera analizisto. En 1984, li laboris en la kredita fako de Citibank Argentina, en Bonaero. Samjare li eniris la Grupon Socma, kie ekde 1985 li oficis kiel Ĝenerala Administranto. En 1992 li iĝis la vicprezidanto de Sevel (tiama licencita fabrikanto de aŭtomobiloj Fiat kaj Peugeot en Argentino, kaj parto de la Grupo Socma), grimpinte al la prezidanteco en 1994.

## Esperanto kaj Macri 
Responde al la alvoko de argentinaj esperantistoj li akceptis iĝi Alta Protektanto de la 99-a Universala Kongreso de Esperanto, kiu okazis en Bonaero de la 26-a de julio ĝis la 2-a de aŭgusto 2014.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Mauricio Macri  

Kategorio:Argentinaj politikistoj
Kategorio:Prezidantoj de Argentino
Recoleta (Bonaero)

**Recoleta** aŭ **La Recoleta** [rekoLEta] estas unu de la 48 kvartaloj de la urbo Bonaero, Argentino, nome unu centra kaj rezideja.

Ĝi estas zono de ampleksa intereso kaj historia kaj arkitektura, ĉefe pro la Tombejo Rekoleta tie situanta, kaj grava turisma kaj kultura allogaĵo ene de la urbo. Tie estas ankaŭ la Nacia Biblioteko de Argentino.

La valoro de la kvadrata metro estas tie unu de la plej kostaj en tiu urbo. Ĝi integras totale la *Comuna 2*. La linio D de la Metroo pasas tra la kvartalo, same kiel la plano de la futuraj Linioj F, G kaj H.

La nomo devenas el preĝejo kiun havis tie la Ordeno de la Aŭgustenanoj Rekoletoj.

## Bibliografio 
* Luqui Lagleyze, Julio A. (1990). Apuntes sobre el barrio de la Recoleta. Fundación Banco de Boston, Buenos Aires. ISBN 987-9102-21-5.
* Tenenbaum, León (1989). Buenos Aires: un museo al aire libre. Corregidor, Buenos Aires. ISBN 950-05-0528-7.

## Vidu ankaŭ 
* Callao (D) (metroo de Bonaero)
* Facultad de Derecho (metroo de Bonaero)
* Facultad de Medicina (metroo de Bonaero)
* Pueyrredón (D) (metroo de Bonaero)
* Santa Fe (metroo de Bonaero)
* Saldías (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* CentroCulturalRecoleta.org (retejo de la *Centro Cultural Recoleta*)
* Turisma retejo de la *Gobierno de la Ciudad de Buenos Aires*  (ritinero tra la kvartalo)
* Mapo de Google de la tombejo Rekoleta satelita bildo

Kategorio:Kvartaloj de Bonaero
(11999) 1996 BV1

**(11999) 1996 BV1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1996
Daniel Filmus

**Daniel Fernando Filmus** (Bonaero, 3a de junio de 1955) estas sociologo, edukisto kaj politikisto argentina kiu enpostenigis kiel Ministro pri Edukado, Scienco kaj Teknologio de Argentino dum la unua prezidenteco de Néstor Kirchner. li enposteniĝis ankaŭ kiel ŝtata senatano por la urbo Bonaero dum la periodo 2007-2013.

Aktuale li estas Sekretario de Aferoj pri la Malvinoj, kun rango de ambasadoro, kaj membro de la Konsilio de la UNESCO.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Daniel F.Filmus

Kategorio:Argentinaj politikistoj
Gabriela Michetti

**Marta Gabriela Michetti** (28a de majo de 1965 en Laprida, Provinco Bonaero) estas politikisto kaj licenciigita laŭ internaciaj rilatoj argentina apartenanta al la partio Propuesta Republicana. Ŝi estis vicĉefministro de Bonaero ĝis la 20a de aprilo de 2009, kiam ŝi rezignis por kandidatiĝi kiel ŝtata deputitino en la balotado de Argentino de 2009, kie rezultis elektita por la regotempo 2009-2013.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala blogo de Gabriela Michetti 

Kategorio:Argentinaj politikistoj
Carl Verbraeken

**Carl Gustav VERBRAEKEN** (Antverpeno, Belgio, ) estas Flandra komponisto.
Verbraeken instruis ĉe la Bruselo Reĝa Konservatorio de 1978 al 1989.
Ekde 2010, Li estas prezidanto de la Unuiĝo de Belgaj Komponistoj.
Li verkis pli ol 700 verkoj por diversaj ensembloj.

## Bibliografio 
* Flavie Roquet: *Vlaamse componisten geboren na 1800.* (Flandraj komponistoj naskiĝintaj post 1800), Roeselare, Roularta Books, 2007, 946 p, ISBN 978 90 8679 090 6. (nederlande)

## Eksteraj ligiloj 
* Persona paĝaro  (nederlande)

Kategorio:Belgaj komponistoj
Kategorio:Belgaj muzikistoj
Kategorio:Flandraj komponistoj
Tombejo Rekoleta

eta|Tombejo Rekoleta, vidita el supre.
La **Tombejo Rekoleta** aŭ en hispana *Cementerio de la Recoleta* estas fama tombejo situanta en la riĉa kvartalo Recoleta de la urbo Bonaero, Argentino, nome dezajnita de Próspero Catelin kaj kie troviĝas entombigitaj plej gravuloj de la lando.

## Historio 
eta|Ĉefa enirejo al la Tombejo Rekoleta, vidita ekde la interno.
Monaĥoj de la ordeno de rekoletoj estis en tiu zono, tiam ekster Bonaero, komence de la 18a jarcento. Konstruis tie konventon kaj preĝejon, en 1732, kiun la lokanoj nomigis simple kie *la Recoleta*, nomo kiu poste etendiĝis al la tuta zono. Kiam la ordeno estis malaperigita en 1822, la horto de la konvento estis konvertita en la unua tombejo publika de la urbo Bonaero.

Dum la 1870-aj jaroj, kiel konsekvenco de la epidemio de flava febro, multaj bonaeranoj de alta klaso abandonis la kvartalojn de San Telmo kaj Montserrat kaj translokiĝis al la norda parto de la urbo, nome al Recoleta. Kiam konvertiĝis en kvartalo de alta klaso, ankaŭ la tombejo iĝis la lasta ripozejo de la familioj plej prestiĝaj kaj riĉaj el Bonaero. Samtempe inaŭguriĝis la Tombejo Ĉakarita aŭ Tombejo de la Okcidento, male al la Tombejo de la Nordo, nome malpli uzata por Rekoleta.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Tombejo Rekoleta move (fotofilmo)

Kategorio:Konstruaĵoj en Bonaero
Kategorio:Tombejoj en Argentino
Distrikto Törökszentmiklós

La **Distrikto Törökszentmiklós** [toroksentmiklOŝ] (hungare *Törökszentmiklósi járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok. Ĝi situas sur ebenaĵo en la meza parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
eta|Distrikto Törökszentmiklós en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Törökszentmiklós, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 5 komunumoj estas vilaĝoj.

La areo estas 464,54&nbsp;km², kie loĝas 36 581 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam ankaŭ pli frue, sed ĝis 1950 laŭ nomo „Distrikto Meza Tiso” La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: *’Törökszentmiklós*'
* alia urbo: Fegyvernek
* vilaĝoj:
** Kengyel
** Kuncsorba
** Örményes
** Tiszapüspöki
** Tiszatenyő

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Ŝtono de helpo

***Ŝtono de Helpo*** estas esperantlingva traduko de romano verkita de la nederlandano Hans Warren, kiun en 1989 publikigis la eldonejo Esperanto-Kultura Servo en Hago. El la nederlandlingva dua, reviziita eldono de 1983 ĝin tradukis Gerrit Berveling. Temas pri drameca novelo pri amo inter du junuloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de la   libroservo de UEA  
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 

Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Verkoj el la esperantigita nederlandlingva literaturo
Distrikto Csorna

La **Distrikto Csorna** [ĉorna] (hungare * Csornai járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron. Ĝi situas sur ebenaĵo en la meza parto de la departemento (en la nordokcidenta parto de la lando).
eta|Distrikto Csorna en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Csorna, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 2 grandvilaĝoj, la ceteraj 30 estas vilaĝoj.

La areo estas 579,77 km², kie loĝas 32 628 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝi apartenis al Sopron (historia departemento) ĝis 1950. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
* distrikta ĉefurbo kaj urbo: ** Csorna**
* grandvilaĝoj:
** Bősárkány
** Szany
* vilaĝoj:

* Acsalag
* Bágyogszovát
* Barbacs
* Bodonhely
* Bogyoszló
* Cakóháza
* Dör
* Egyed
* Farád
* Jobaháza
* Kóny
* Maglóca
* Magyarkeresztúr
* Markotabödöge
* Páli

* Pásztori
* Potyond
* Rábacsanak
* Rábapordány
* Rábasebes
* Rábaszentandrás
* Rábatamási
* Rábcakapi
* Sobor
* Sopronnémeti
* Szil
* Szilsárkány
* Tárnokréti
* Vág (vilaĝo)
* Zsebeháza

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Distrikto Győr

La **Distrikto Győr** [djOr] (hungare *Győri járás*) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Danubo en la nordorienta parto de la departemento (en la nordokcidenta parto de la lando).
eta|Distrikto Győr en Hungario

La distrikta ĉefurbo estas Győr, kiu estas urbo, la ceteraj 34 estas vilaĝoj.
 
La areo estas 903,41&nbsp;km², kie loĝas 193 445 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri industrio kaj diversaj urbaj servoj, en la urba ĉirkaŭaĵo pri agrikulturo, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj.

## Historio 
Tiu distrikto funkciis jam pli frue kiel „Distrikto Tószigetcsilizköz” ĝis 1950, poste ĝi prenis la nunan nomon. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.

## Komunumoj 
*regiona, departementa kaj distrikta ĉefurbo kaj urbo: **Győr**
* vilaĝoj:

** Abda
** Bezi
** Bőny
** Börcs
** Dunaszeg
** Dunaszentpál
** Enese
** Fehértó
** Gönyű
** Győrladamér
** Győrság
** Győrsövényház
** Győrújbarát
** Győrújfalu
** Győrzámoly
** Ikrény
** Kajárpéc

** Kisbajcs
** Koroncó
** Kunsziget
** Mezőörs
** Mosonszentmiklós
** Nagybajcs
** Nagyszentjános
** Nyúl
** Öttevény
** Pér
** Rábapatona
** Rétalap
** Sokorópátka
** Tényő
** Töltéstava
** Vámosszabadi
** Vének

## Fontoj 
* la datenoj venis el la Hungara Vikipedio

Kategorio:Distriktoj de Hungario
Lope de Rueda

eta|280px|Lope de Rueda, kreinto de la *paso*, antaŭaĵo de la *entremés* aŭ *intermezo*.
[eta|280px|Statuo fare de Antonio Susillo de Lope de Rueda en la [Palaco de San Telmo]]
**Lope de Rueda** (1505<1510, Sevilo - 1566, Kordovo) estis unu el plej fruaj profesiaj aktoroj el Hispanio. Krome li estis diversa dramaturgo, kiu verkis komediojn, *farsojn* kaj *pasos* (aŭ *intermezo)jn*. Oni konsideras ĝin kiel antaŭanto de la ora jarcento de la teatro en Hispanio. El du skoloj (unu popola kaj alia kortega kaj pli klera) li estus reprezentanto de la unua, kun iome ebla influo el la itala teatro. Krome la temaro estis ofte religia ĉar la katolikaj ekleziestroj ankaŭ ofte dungis la teatristojn por religiaj celebroj.

Li edziĝis dufoje kaj trakuris la tutan Hispanion.

## Verkoj 
* Kvin komedioj, nome: *Eufemia*, *Armelina*, *Los engañados* (la trompitoj), *Medora*, kaj *Discordia y cuestión de amor* (amaj kverelo kaj afero)
* Paŝtistaj dialogoj nome *Camila* kaj *Tymbria* proze kaj *Prendas de amor* verse.
* *Diálogo de la invención de las calzas* (pri kalsonoj), en verso.
* Religiaj teatraĵoj *Naval y Abigail* kaj *Los desposorios de Moisés*.
* Los *pasos*:
** *Los criados* (la servistoj)
** *La carátula*
** *Cornudo y contento*
** *El convidado* (la invitito)
** *La tierra de Jauja*
** *Pagar y no pagar* (pagi kaj malpagi)
** *Las aceitunas* (la olivoj)
** *El rufián cobarde*
** *La generosa paliza*
** *Los lacayos ladrones*

## Bibliografio 
* Pedraza, Felipe B. kaj Milagros Rodríguez(1980): *Manual de literatura española. Renacimiento*, Cénlit: Tafalla, vol.II.
* Canet, José L. «Nota sobre el desconocido ejemplar de los Tres Colloquios pastoriles... dos de Juan de Vergara y uno de Lope de Rueda», en *Lemir*, nº 10 (2006) ISSN 1579-735X. Rete: http://parnaseo.uv.es/lemir/Revista/Revista10/Notas/Nota.pdf
* Cervantes, Miguel de (2001): *Ocho comedias y ocho entremeses nuevos nunca representados*. Rete:http://www.cervantesvirtual.com/servlet/SirveObras/12826067559068288532624/p0000002.htm#I_4_ 
* Diago; Manuel V. (1990): «Lope de Rueda y los orígenes del teatro profesional», en *Criticón*, n° 50, pp.&nbsp;41–65.
* Lipsky, John M. (2005): *A history of Afro-Hispanic language contact: 5 centuries and 5 continents*. Cambridge: Cambridge University Press.
* Listerman, Randall W. (1980): «La commedia dell'arte: fuente técnica y artística en la dramaturgia de Lope de Rueda», en Evelyn Rugg et alii (coor): *Actas del Sexto Congreso Internacional de Hispanistas*, pp.&nbsp;464–466.
* Moreno, Juan Carlos (2008): «El esclavo africano en el teatro de Lope de Rueda. Reflexión y perspectivismo», en: Buch Steffen et alii (coors.): *Selbstreflexitivität.* *23° Forum Junge Romanistik*, Bonn, Romanistischer Verlag,pp.&nbsp;125–140.
* Oliva, César (1988): «Tipología de los *lazzi* en los pasos de Lope de Rueda», en *Criticón*, Nº 42, pp.&nbsp;65–79, ISSN 0247-381X.
* Rueda, Lope de (1567): *Las cuatro comedias y dos coloquios pastoriles del excelente poeta Lope de Rueda*, edición facsímil disponible en línea: http://www.cervantesvirtual.com/FichaObra.html?Ref=8893

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Teatro
Nikolaj Leonov

**Nikolaj Aleksandroviĉ Leonov** (naskiĝis la , Dnipropetrovsko, Ukrainia SSR, Sovetunio — mortis la , Donecko, Donecka provinco, Ukrainio) estis ukrainia piedbatboksisto, majstro de la sporto de internacia nivelo, ortodoksa repisto. Li estis ĉampiono de la Mondpokalo pri tutkontakta karateo (2005) kaj mondĉampiono pri piedbatbokso (2007).

## Biografio 
Post mezlernejo li enmatrikuliĝis en la Kieva universitato de kulturo kaj arto, sed forlasis ĝin post du jaroj.

En 1998 Nikolaj aniĝis al la muzika grupo D.N.D. (: Д.Н.Д.). En 1999 ĝi gajnis la duan lokon en la Tutukrainia festivalo “Ĉervona Ruta” en la kategorio "Dancmuziko" (la unua loko ne estis aljuĝita). La grupo faris du albumojn, sed poste disfalis pro diversaj problemoj (narkotikaĵoj, ĥuliganaĵoj, ktp). Ĝiaj anoj havas malsamajn sortojn. Aleksandr Kisil trafis prizonon, Aleksandr Poleĵajev aliĝis al viŝnuistoj, Denis Veliĉko spertis resaniĝon en kliniko kaj revenis al normala vivo, Sergej Hajdukov establis lernejon de hiphopa danco. Nikolaj Leonov koncentriĝis pri sporto kaj studo de ortodoksismo.

## Socia agado 
En 2004 li aniĝis al la kozakoj, pentis kaj unuafoje akceptis eŭkaristion. Ekde 2005 li regule frekventis diservojn, partoprenis ilin kiel leganto kaj sakristio.

La  2014 li faris sian lastan enskribon en la persona paĝo en socia reto VKontakte: 

## Vidu ankaŭ 
* Politika krizo en Ukrainio (2013-2014)
* Donecka Popola Respubliko

## Eksteraj ligiloj 
*  *(enhavas plurajn fotojn kaj muzikfilmetojn de Nikolaj Leonov)*

* 

* 

## Referencoj 
Kategorio:Ukrainaj sportistoj
Kategorio:Karateistoj
Kategorio:Piedbatboksistoj
Kategorio:Mondĉampionoj
Kategorio:Politika krizo en Ukrainio (2013-2014)
Limpio

**Limpio** estas urbego en Paragvajo. Ĝi apartenas al urbaro de Asunciono. Ĝia sankta patrono estas Sankta Jozefo. 
eta|Municipa domo de Limpio
eta|Vojo en Limpio

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 117&nbsp;km²
* Loĝantaro: 97 008 en 2011, sed laŭtakse 100 000 en 2014
* Supermara alteco: 70 m
* Horzono: UTC-4h
* Poŝtkodo: 2020
* Telefonkodo: (595) (21)

## Geografio 
Limpio situas sur ebenaĵo en la sudokcidenta parto de la lando. Paragvajo (rivero) preterfluas la urbon. Luque (Paragvajo) troviĝas 10, Asunciono 16, San Lorenzo (Paragvajo) 17, Capiatá kaj Lambaré po 22, Concepción (Paragvajo) 198, Pilar (Paragvajo) 206 km.
eta|maldekstre|Haveno rivera de Limpio 

## Historio 
Limpio estis fondita en 1785 fare de monaĥo.  Longe ĝi estis nomita ’’’San José de los Campos Limpios de Tapúa’’’, sed la nomo poste estis mallongigita al Limpio.
 
## Ekonomio 
Limpio havas pli ol 20 firmaojn. En la urbego la metiistoj produktas ĉapelojn, korbojn, saketojn kaj similajn el palmofolioj. Tio estas la ĉefa okupiĝo. Agrikulturo (legomoj, fruktoj) kaj bestobredado pri brutoj estas grave en la apudaĵo.

## Trafiko 
Limpio havas aŭtovojon nro 3. La grandurbo havas ankaŭ havenon nomitan "Piquete Cué", kiu pli frue ebligis komercajn agadojn por la lokaj industrioj.
eta|Kirko Sankta Jozefo en  Limpio
## Klimato 
En Limpio tropika klimato regas. Jare pluvas (neniam neĝas) po 1323 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 18-28 °C, la varmo kulminas en januaro kaj decembro kun foje eĉ pli ol 40 °C, malkulminas en junio kaj julio, sed ĝis tiam ĝi neniam falis sub frostopunkto.

## Vidindaĵoj 
* malnova kirko Sankta Jozefo
* Naturrezervejo San Francisco-koridoro, 15 kilometrojn longa kaj 6 kilometrojn larĝa

## Fontoj 
* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* mapo, distancoj 
* vetero

Kategorio:Urboj de Paragvajo
Michał Gryziński

**Michał GRYZIŃSKI** (naskiĝis la 29-an de septembro 1930 en Varsovio, mortis la 1-an de junio 2004) estis pola nuklea fizikisto specialiĝanta pri fiziko de plasmo, kreinto de la "atom-modelo de Gryziński".

## Biografio 
Michał Gryziński akiris titolon de magistro-inĝeniero ĉe la Telekomunikada Fakultato de Varsovia Politekniko en 1955 kaj doktoriĝis pri teoria fiziko en Instituto pri Nukleaj Esploroj en 1966. Li okupiĝis pri teorio de atomaj kolizioj kaj konstruo de atomo, astrofiziko, fiziko de plasmo kaj kontrolata fuzio.

Michał Gryziński estis turisto, kiu interalie ekkonis Nepalon, Altajon kaj Kaŭkazion kaj ankaŭ sportisto, kiu ludis flugpilkadon, naĝadon, remadon, veladon kaj skiadon.

## Literaturo 
* Michał Gryziński, *Sprawa atomu* (Afero de atomo), Homo-Sapiens, Warszawa 2002, ISBN 83-905124-8-3
* Michał Gryziński, Classical Theory of Electronic and Ionic Inelastic Collisions, Phys. Rev. 115, 374–383 (1959)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala paĝo de Michał Gryziński 

Kategorio:Polaj fizikistoj