open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
László Fazakas

**László FAZAKAS** [fazakaŝ] estas rumania hungara reformita pastro, poeto. Li naskiĝis en Nușfalău en 1957.

## Kariero
László Fazakas diplomitiĝis pri teologio en 1981 en Kluĵo. Li estis pastro en Sălățig, Aghireș, Bogdand, Borla, de 1992 paroĥestro en Marghita.

## Poemvolumoj
**Kő kövön* (Budapest, 1996), *A vizek kapujában* (Budapest, 1998).

## Fonto
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
András Kiss (kuracisto)

**András KISS** [kiŝ] rumania hungara kuracisto, verkisto. Li naskiĝis en Beiuș en 1938. 

## Kariero
D-ro András Kiss akiris diplomon en OGYI de Târgu Mureș en  1961. Li estis internisto inter 1971–78, de 1978 ĝis 1989 internisto, kardiologo ĉefkuracisto en Distrikta Malsanulejo de Oradea. Li publikigis en Korunk kaj Székelyföld.

## Fonto
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Attila Fekete J.

**Attila FEKETE J.** [fekete] rumania hungara redaktoro, verkisto. Li naskiĝis en Oradea en 1935. 

## Kariero
Attila Fekete J. estis ano de Literatura Rondo Arany János de Salonta, unu el fondintredaktoro de literatura semajngazeto Múltunk + Jelenünk de Salonta.

## Fonto
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
József Pálfi

**József PÁLFI** [pAlfi] rumania hungara reformita pastro, eklezihistoriisto. Li naskiĝis en Săcueni en 1967. 

## Kariero
József Pálfi estas reformita pastro en Oradea, posedanto de doktortitolo (disertaĵo *Református Egyetem Erdélyben*, Reformita Universitato en Transilvanio). Li estas prezidanto de Fonduso Csillagocska, Szacsvay-premiito. 

## Fonto
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj historiistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj pastroj
Frida Labancz

**Frida LABANCZ** [labanc] rumania hungara ĵurnalistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Reșița la 18-an de aŭgusto 1935 kaj mortis la 24-an de julio 2014 en Bukareŝto?. 

## Kariero
Frida Labancz akiris diplomon en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1957 pri rumana lingvo kaj literaturo. Ŝi instruis en Sovata, poste en Aiud. Inter 1963-69 ŝi estis raportisto de hungara elsendo de Radio de Bukareŝto, inter 1969-85 redaktoro de la hungara elsendo de Rumana Televido de Bukareŝto, poste ĝis 1994 ĉefkunlaboranto, sekciestro de Radio de Bukareŝto.

## Premioj, distingoj
*1978- premio de Unuiĝo de Rumanaj Filmistoj por dokumentfilmo *Paprika ankét* (Enketo de papriko). 
*1998- premio Jenő Janovics de Erdélyi Magyar Közművelődési Egyesület.

## Fonto
*Biografiaj indikoj
*Erdélyi magyar ki kicsoda, 2010.

Kategorio:Rumanujaj hungaraj redaktoroj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Károly Szőcs

**Károly SZŐCS** [sOEĉ] rumania hungara kuracisto, publicisto. Li naskiĝis en Tălișoara en 1937. 

## Kariero
D-ro Károly Szőcs akiris diplomon en 1960 en OGYI de Târgu Mureș. Li estis kuracisto en Ocland, pediatro en Miercurea Ciuc. De 1983 li vivis en FGR. 

## Volumo
**Messzelátó*, 2004  .

## Fonto
*Biografiaj indikoj 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
La nigra urbo (filmo)

**La nigra urbo,** origine hungare *A fekete város* estis grava televizia filmo dum la socialismo en Hungario. Ĝi estis kolora serio el 7 partoj. La filmado okazis precipe en originaj lokoj en Ĉeĥoslovakio. 

La filmo estis kreita en la tiam unusola televizio; la rolantoj estis kremo de la tiama hungara aktoraro.

## Rolantoj 
eta|La nigra urbo, kiu aspektas same tiel, kiel post la mezepoko
* ’’’Ferenc Bessenyei’’’ subdepartementestro
* Tibor Bitskey
* István Egri (aktoro)
* Ilona Kállay
* Ádám Szirtes
* Erzsi Máthé
* Manyi Kiss
* Sándor Pécsi
* István Avar
* Antal Páger
* Vera Venczel
* József Máriáss
* kaj aliaj

## Historio 
La filmo bone sekvas la originan romanon.

La historio okazas en Lócse (nun Levoča en Slovakio) kaj en Szepes. Ĉefjuĝisto (komprenu: urbestro!) de la urbo kaj subdepartementestro vivas jam longe malamike. Foje okazis, ke ili ĉasadis samtempe kaj samloke kun aliaj urbanoj. Ili kuris post cervo. La besto rifuĝis el departementa kampo al urba kampo, kie la urbanoj pafis ĝin. Samtempe ĉashundo kuris post leporo jam en urba kampo. Abrupte la juĝisto mortpafis la hundon (ja ĝi kuris jam en urba teritorio) kaj  iu alia mortpafis la leporon. La subdepartementestro vidinta tion ekkriis: Hundon por hundo! kaj li sukcese celis la juĝiston. La urbanoj anstataŭ helpi prenis la vunditon kaj ili kuregis al departementa teritorio, kie ili rondiris parcelon markitan per sango, ĝis morto de la juĝisto. Poste ili deklaris, ke tiu parcelo jam estas apartenaĵo de la urbo pro mezepoka rajto.

En la urbo oni deklaris funebron, ĉiuj devis vesti sin en nigro ĝis la murdisto vivas. Pri tio la urbo devas tre longe atendi.

## Vidu ankaŭ 
* La nigra urbo (romano)

## Fontoj 
* hungare
* hungare

Kategorio:Hungaraj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
La nigra urbo (romano)

**La nigra urbo,** origine hungare *A fekete város*, estas signifa historia romano de Kálmán Mikszáth en Hungario. Ĝi aperis por la unua fojo serie inter 1908–1910 en Vasárnapi Ujság, kaj en 1911 jam libroforme. Ĝi konsistas el 15 ĉapitroj. Ĝia rakonto estas libere adaptita de veraj okazoj.

## Enhavo 
eta|Urbodomo de Lőcse, la "nigra urbo"
La rakonto okazas en Supra Hungarujo, la naskejo de Kálmán Mikszáth kaj preskaŭ senescepta okazejo de liaj romanoj, antaŭ kaj dum la Liberecbatalo de Rákóczi. Ĝi temas pri Paŭlo Görgey, la nobela kaj aroganta subdepartementestro de Szepes, kaj lia filino Rozalia. La patrino de Rozalia mortas naskinte, kaj ŝin vartas la bofratino de Paŭlo, ĉar ties filino mortis samtempe. 

Paŭlo Görgey kaj Karolo Kramler, la saksa ĉefjuĝisto (t.e. urbestro) de Lócse (nun Levoča en Slovakio) vivas jam longe malamike. Foje okazis, ke ili ĉasadis samtempe kaj samloke kun aliaj urbanoj. Ili kuras post cervo. La besto rifuĝas el departementa kampo en urban kampon, kie la urbanoj pafas ĝin. Samtempe ĉashundo de Görgey kuras post leporo en urban kampon. Abrupte la juĝisto mortpafas la hundon en urba teritorio kaj iu alia mortpafas la leporon. Görgey, vidinte tion, krias "Hundon por hundo" kaj pafas la juĝiston. La urbanoj anstataŭ helpi prenas la vunditon kaj kuregas al departementa teritorio. Tie ili rondiras kiel eble plej grandan parcelon, markante ĝin per la sango de la juĝisto, ĝis li mortas. Poste ili deklaras, ke tiu parcelo fariĝis apartenaĵo de la urbo, citante mezepokan rajton donitan al la urbo pro servo de ĝia ĉefjuĝisto en la konflikto inter Roberto Karlo kaj Mateo Csák: "Al sango de la ĉefjuĝisto de Lőcse teron akiranta rajto donendu" (*Effusio sangvinis judicis Lewchoviae terrae acquisitiones vigorem obtineat*).

En la urbo oni deklaras funebron. Ĉiuj devas vesti sin en nigro ĝis oni venĝos la murdon. Oni balzamas manon de la mortinta juĝisto kiel memorigilon. Por protekti Rozalian Görgey post la morto de ŝia onklino, Paŭlo kaŝas ŝin en Lőcse kun la falsa nomo Rozalia Otrokócsy, esperante ke oni ne serĉos ŝin tiel proksime al ŝia hejmo. Tie Rozalia ekamas Antonion Fabricion, la plej junan senatanon de Lőcse.

La nova ĉefjuĝisto, Nustkorb, faras malmulte kaj malsukcese por kapti Paŭlon Görgey. Li mortas en akcidento kun statuo de la mortinta Kramler, kaj la urbanoj supozas ke ties fantomo venĝis sin kontraŭ la viro kiu lasis lin morti por marki teron per lia sango.

La pli venĝema Fabricio fariĝas ĉefjuĝisto. Li sukcesas kapti Görgey kaj tuj ekzekucias lin. Nur tro malfrue li ekscias, ke tiu estis la patro de lia amatino, dum la urbanoj ĝojas ĉirkaŭ li pri la farita venĝo.

## Adaptoj
El la romano oni kreis televidfilmon en 1971, kies ĉefaktoroj estis Ferenc Bessenyei kaj Vera Venczel, kaj bildromanon en 1981.

## Esperanta traduko
Ekzistas traduko en Esperanto farita de László Pásztor, alirebla ĉi tie: https://mek.oszk.hu/22700/22763/

## Vidu ankaŭ 
* La nigra urbo (filmo)

## Fontoj 
* hungare
* hungare

Kategorio:Hungaraj libroj
Kategorio:Hungarlingvaj romanoj
Zsolt Ferenc

**Zsolt FERENC** rumania hungara poeto. Li naskiĝis en Oradea en 1975. 
## Kariero
Zsolt Ferenc akiris diplomon de ĵurnalisto en Ady Endre Sajtókollégium de Oradea. Liaj poemoj aperis ĉefe en *Bihari Napló* kaj en antologio *Váradykon*.
## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ĵurnalistoj
Konzolo

[eta|300px|dekstra|Komplekse ornamita klasik-stila ŝtona konzolo eltenas balkonojn de konstruaĵo en [Indianapolis.]]
En arkitekturo **konzolo** estas struktura peco el ŝtono, ligno aŭ metalo elstaranta de muro por porti supran pezon, specon de krampo. Konzolo estas solida peco el materialo en la muro, dum apogkonzolo estas peco aplikita al la strukturo. La tekniko de konzolo, el kiuj vicoj profunde metitaj ene de muro eltenas elstaran muron aŭ parapeton, estis uzita ekde Neolitaj tempoj. Ĝi estas ofta en Mezepoka arkitekturo kaj en la skota baronia stilo same kiel en la Klasika arkitektura vortprovizo, kiel ekzemple la modiliono de korinta kornico kaj en antikva ĉina arkitekturo.

Laŭ Francisko Azorín **konzolo** estas *elstarebla subportilo fiksita al muro. Ornama meblo metita ĉe muro por subporti vazon, statuon, k.c.* Li indikas etimologion el la latina *cum + solidus* (kun formigo). Kaj li aldonas la terminon *renversita konzolo*.

## Pliaj signifoj 
Laŭ vortaroj kiel la Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), tamen ankoraŭ estas du pliaj signifoj:

:2-e temas pri ornama meblo, metita ĉe muro kaj destinita subporti vazojn, kalikojn, statuetojn kaj simile, kaj
:3-e temas pri elektronika aparato, destinita al preciza komputila uzo: ekzemplo estas ludkonzolo, kies unua celo estas uzi videoludojn

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Beyond-the-pale Retejo kun konzoloj en centoj da preĝejoj en Britio, Francio kaj Hispanio, montrante karnopekon kaj ties punon
* Ilustraciita vortotrezoro de terminaro pri konstruado.

Kategorio:Arkitekturo
Kategorio:Konstruado
Muzeo pri armiloj (Suhl)

eta|La muzeo en historia ejo antaŭ nubskrapuloj. eta|Pistoloj por elvoki iun al duelo.
La **Muzeo pri armiloj** () troviĝas en belega trabfaka domo en la centro de Suhl, Germanujo (Friedrich-König-Straße nr 19).

## Priskribo 
La armila muzeo estas en la iama maltejo, unu el la plej malnovaj framskeletaj domoj en la centro de Suhl.

La daŭra ekspozicio dokumentadas la historion de manarmiloj (pli ol 450) de la komencoj en la 14-a jarcento ĝis nun. La fokuso fariĝis memkompreneble pri la enurbaj tradicioj: Suhl estas ja multajn jarcentojn la centro de armilfardo de la tuta Germana Regno!

Ekde la 19-a jarcento ĝis la tempoj de GDR ĝi estis ankaŭ mondfama centro de ĉas- kaj sportarmiloj. Eta kolekto da porcelanaĵoj faritaj en Suhl de 1861-1930 krome prezentatas.

Nedaŭraj ekspozicioj enprofundigis la konojn pri certaj detaloj de armiloj aŭ koncernas temojn pri la historio de la regiono aŭ de la urbo.

Elmontra laborejo *Armilfarado ĉirkaŭ la jaro 1900* informas pri la teknikoj kaj la laborkondiĉoj de tiam. De 2000-06 estris la muzeon la fama milithistoriisto Thomas Müller.

## Ateliero kaj Roth-memorigejo 
En la apuda trabfakaĵeto oni trovas bonguste restaŭritan loĝkuirejon kaj la atelieron de pafilfustisto de 1900. Ĝis antaŭ kelkaj jaroj estis tie ĉi pluse memorigloko pri la populara kantisto Herbert Roth; pri li oni intertempe ricevis informojn en muzeo en la urbokvartalo Vesser.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-6, p.&nbsp;159-160

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.

Suhl
Kategorio:Suhl
Suhl
Markezo

[eta|300px|Hejmo kun striecaj markezoj, [Edmontono.]]
[eta|300px|Ĉefstrata konstruaĵo kun multoblaj markezoj, [Ĉestertono, Indianao.]]
**Markezo** estas sekundara kovraĵo alkroĉita al la ekstermuro de konstruaĵo.

Laŭ Francisko Azorín **Markezo** estas *Vitra, tola viziero super enirpordo, stacikajo, k. a., por ŝirmi kontraŭ la pluvo aŭ la troa sunbrilo.* Li indikas etimologion el la greka *mark* (limo, bordaĵo).

## Priskribo 
Ĝi estas tipe kunmetita de kanvaso teksita de akrila, kotona aŭ poliestra fadeno, aŭ vinilo lamenigita al poliestra ŝtofo kiu estas etendita malloze super malpeza strukturo de aluminio, fero aŭ ŝtalo, eventuale ligno aŭ travidebla materialo (utiligita por kovri sunan energion en la somero, sed tio devas permesi tiel multe da lumo kiel eble en la vintro). La konfiguracio de tiu strukturo estas io de herniobandaĝo, frama strukturo aŭ plata kadro. Markezoj ankaŭ estas ofte konstruitaj el aluminia substrukturo kun aluminiaj litotukaĵoj. Tiuj aluminiaj markezoj estas ofte uzitaj kiam ŝtofa markezo ne estas praktika aplikiĝo kie neĝoŝarĝo same kiel ventoŝarĝoj povas esti grava faktoro.

La loko de markezo sur konstruaĵo povas esti super fenestro, pordo, aŭ super la areo laŭ trotuaro. Kun la aldono de kolonoj markezo iĝas kanopeo, kiu povas etendi al plia konstruaĵo, kiel en la kazo de enirejo ĝis hotelo. Restoracioj ofte uzas markezojn sufiĉe larĝaj por kovri grandan subĉielan areon por subĉiela manĝado, festoj, fumado, aŭ ricevadon. En komercaj konstruaĵoj, markezo ofte havas bildojn kun informoj kiel la nomo, komercofako, kaj adreso, tiel funkciante kiel signo aŭ afiŝtabulo same kiel disponigante ombron, rompante fortajn ventojn, kaj protektadon el pluvo aŭ neĝo. En lokoj kun vintra vetero, la plej multaj markezoj ne devas esti prenitaj malsupren ĉe la fino de la somero - ili povas resti retiritaj kontraŭ la konstruaĵo la tutan vintron, aŭ esti dizajnitaj kaj konstruitaj por tiuj kondiĉoj.

## Notoj 
Kategorio:Arkitekturo
Ágnes Flóra

**Ágnes FLÓRA** rumania hungara/hungara verkistino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo en 1952.

## Kariero
Ágnes Flóra finis la Akademion de Hungaraj Verkisroj. De 1988 ŝi vivas en Budapeŝto. Ŝi publikigas novelojn kaj romanojn (*Polisz*, *Irodalmi Rádió*, *Másképp Látók*, en eldonaĵoj de *Napsziget*). Ŝi gajnis la trian lokon en la novelkonkurso de *Dunánál 2007*.

## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Ferrières (Charente-Maritime)

**Ferrières** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 786 loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
Ferrières situas en la nordo de Charente-Maritime, inter La Rochelle kaj Niort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Noémi Lujza Fried

**Noémi Lujza FRIED** [frid] rumania hungara poetino. Ŝi naskiĝis en Sălard la 12-an de majo 1974. 
## Kariero
Noémi Lujza Fried estis redaktoro de porinfana revuo *Szemfüles*. Nuntempe ŝi estas kunlaboranto de gazeto *Reggeli Újság*. Ŝi publikigis en antologioj *Fekete madonnák* kaj *Váradykon*. 
## Poemvolumo
**Ne hívjatok Naominak*, ?.
## Fonto
*Biografiaj indikoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Séchan (apartigilo)

**Séchan** estas la familia nomo de jenaj personoj:

* Edmond Séchan (1919–2002), franca kameraisto kaj reĝisoro
* Lolita Séchan (1980– ), franca verkistino, filino de kantisto Renaud
* Louis Séchan (1882–1968), franca grekologo, profesoro ĉe la Sorbono
* Olivier Séchan (1911–2006), franca verkisto
* Renaud Séchan (1952– ), kun la nomo *Renaud* konata franca komponisto, aŭtoro kaj kantisto
* Thierry Séchan (1949– ), franca verkisto kaj ĵurnalisto
Miseno

[300px|eta|*Misenum* (en supra maldekstra angulo) kaj ĉirkaŭo de la Golfo de Napolo en la jaro 79 (nia erao) kiam la erupcio de la [Monto Vezuvio|Vezuvio. La nigra nubo reprezentas la ĝeneralan distribuadon de cindro (nome piroklastoj). Oni montras la nunajn marbordojn.]]

eta|250px|Vido de moderna Kabo Miseno, ĉe la loko de antikva *Misenum*.
**Miseno** estas unu el la submunicipoj *frazioni* de la municipo Bacoli en la itala Provinco de Napolo. Konata en antikveco kiel **Misenum**, ĝi estis la loko de antikva haveno en Kampanio, en suda Italio. Tiu estis la ĉefa bazejo por la romia ŝiparo.

## Geografio 
La apuda Kabo Miseno markas la nordokcidentan pinton de la Golfo de Napolo.

## Eksteraj ligiloj 
* Preĝejo Sankta Sossio en Miseno 

Kategorio:Geografio de Italio
Kategorio:Romia Imperio
Rodewitz (apartigilo)

**Rodewitz** estas la nomo de jenaj lokoj:

*Rodewitz/Spree, komunumparto de  Schirgiswalde-Kirschau 
*Rodewitz (Hochkirch), komunumparto de Hochkirch

**Rodewitz** estas la nomo de jenaj personoj:
* Caspar Gottlob von Rodewitz (1679–1721), germana skulptisto
* Jakob Rodewitz (ankaŭ: Radewitz, Radvitz, Jacobus Jenis; 1365–1436), germana jursciencisto
Sándor Halmosi

**Sándor HALMOSI** [halmoŝi] rumania hungara poeto, matematikisto. Li naskiĝis en Satmaro la 5-an de septembro 1971.

## Kariero 
Sándor Halmosi pristudis matematikon en Kluĵo, Karlsruhe, Budapeŝto kaj en Stutgarto, kie li vivas ankaŭ nuntempe. Li estas la fondinto kaj gvidanto de Diskutrondo de Stutgarto, de Literatura, Arta kaj Scienca Asocio Echivox.

## Volumoj 
* *a démonokkal flancoló*, LITTERA NOVA, 2001, 2002
* *napleány voltál*, LITTERA NOVA, 2002
* *babérliget*, LITTERA NOVA, 2003

## Fonto 
* Biografiaj indikoj

## Eksteraj ligiloj 
* Poemoj

Kategorio:Rumanujaj hungaraj poetoj kaj verkistoj
Kategorio:Germanaj matematikistoj
Muzeo Lohmühle (Tambach-Dietharz)

eta|Vojindikilo al la muzeo sur muelŝtono.  eta|Ekstero de la muzeo kun historia trajno sur la jam ne ekzistanta fervoja linio al Georgenthal, kiu nuntempe estas bicikladovojo asfaltita. La **Muzeo Lohmühle** (germane: *Lohmühlenmuseum*) estas parte liberaera muzeo ĉe la norda rando de Tambach-Dietharz, Lohmühle 4.

## Priskribo de la loko 
Ĉirkaŭ 30 per akvo movigitaj muelejoj flankis iam la bordoj de la rivereto Apfelstädt inter la Turingia Arbaro kaj la Erfurta Baseno. Nur kelkaj konservitis samkvalite kiel la Loh-muelejo. Ĝi servis plejtempe por malgrandigi bovajn felojn por tanistoj. La historia bieno servis 350 jarojn ne nur kiel muelejo tanista, sed ankaŭ kiel muelejo por segado, olefarado, grenpistado.

## Nova uzo muzea 
En 1997 malfermitis muzeo ricevante la nomon laŭ sia ĉefa iama uzo. La ampleksa elmontra oferto pri tre diversaj temoj ĉiam restas konektita al la regiono respektive al la iama teknikaj utiligoj. Kromas specialaj porfamiliaj ofertoj en la ĉ. 10 hektarojn granda aventurparko.

La daŭra ekspozicio estas ordigita laŭ la sekvontaj sekcioj:
* forstado kaj lignokomercado
*ekspluato de brutaj feloj
*tanado
*prilaborado de ledaĵoj
*prilaborado de lignaĵoj
*historia evoluo de la regiono
*tipaj regionaj metioj
*muelila tekniko kaj historio de energifarado (vapormaŝinoj, turbinoj, akvoradoj, dizelmotoroj, bruligo de biorubaĵo, varmopumpiloj, sunenergio ktp.)
*vivo kaj loĝado antaŭ 100 jaroj
*evoluo de la surloka industrio metala kaj plasta 
*Samuel Hahnemann en Georgenthal
*lernejoj en la kuro de la tempo
*historio de la fosilioj-trovo en la ĉirkaŭaĵoj

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-6, p.&nbsp;160

## Vidu ankaŭ
*Saŭropado (Georgenthal)
*Hirzbergbahn

## Eksteraj ligiloj 
*Hejmpaĝo de la muzeo. 
*Pri la agado de la homeopatiisto Hahnemann en najbara Georgenthal, pri kiu temas parto de la ekspozicioj en la muelejo. 

Tambach
Kategorio:Tambach-Dietharz
Tambach
Tambach
Tambach
Tambach
Tambach
La Rochelle-Ville (stacidomo)

**La Rochelle**, plennome **La Rochelle-Ville** (france: “La Rochelle-Urbo”) estas la ĉefa stacidomo de la urbo La Rochelle en okcidenta Francio. TGV-trajnoj ebligas iri de La Rochelle al Parizo en 3 horoj.

Ĝi estis deklarita historia monumento en 1984.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Nantes-Orléans - Saintes (530000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio La Rochelle-Ville - La Rochelle-Pallice (539000).

280px|centra|eta|La norda flanko de la stacidomo

## Linioj 
* TGV Atlantiko
** La Rochelle -  - Parizo
* Intercités
**  - La Rochelle - Bordeaux
** La Rochelle - Bordeaux
* TER Puatuo-Ĉarentoj
** La Rochelle - Rochefort -  - 
** La Rochelle -  - 
**  -  - La Rochelle
* TER Luarlandoj
**  -  - La Rochelle

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* La Rochelle

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Gare de La Rochelle  Igares.com

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Stacidomoj en Nova Akvitanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Charente-Maritime
Kategorio:Historiaj monumentoj en Charente-Maritime
Kategorio:Transporto en La Rochelle
Kategorio:Fret SNCF
Bauch (apartigilo)

**Bauch** estas familia nomo de jenaj personoj:
* Adalbert Bauch (* 1939), germana politikisto (CDU)
* Botho Bauch (1897–1973), germana juristo kaj ŝtatoficisto
* Bruno Bauch (1877–1942), germana filozofo
* Erhart Bauch (1921–1991), germana grafikisto, tipografo, ilustratoro, direktoro de faklernejo pri varbado kaj desajno
* Georg Bauch (1820–1886), germana politikisto kaj deputito de la regna parlamento
* Georg Curt Bauch (1887–1967), germana pentristo kaj skulptisto
* Günther Bauch (* 1939), germana luktisto
* Gustav Bauch (1848–1924), germana instruisto kaj religihistoriisto
* Herbert Bauch (* 1957), germana boksisto
* Hermann Bauch (1929–2006), aŭstra pentristo
* Jan Bauch(1898–1995), ĉeĥa pentristo kaj skulptisto
* Johannes Bauch (* 1934), germana diplomato
* Jost Bauch (* 1949), germana sociologo kaj publicisto
* Kurt Bauch (1897–1975), germana arthistoriisto
* Marc Bauch (* 1973), germana gimnazia instruisto kaj aŭtoro
* Michael Bauch (* 1951), germana pentristo
* Robert Bauch (1897–1957), germana botanikisto, ekologo kaj genetikisto
* Siegfried Bauch (* 1934), germana ekonomo

**Vidu ankaŭ:**
Ferrières

**Ferrières** estas nomo aŭ parto de nomo de pluraj lokoj en Belgio kaj Francio.

## Belgio 
* Ferrières, municipo en la provinco Lieĝo

## Francio 
* Ferrières, komunumo de Charente-Maritime
* Ferrières, komunumo de Manche
* Ferrières, komunumo de Meurthe-et-Moselle
* Ferrières, komunumo de Oise
* Ferrières, komunumo de Hautes-Pyrénées
* Ferrières, komunumo de Somme
* Ferrières, komunumo de Tarn
* Ferrières, iama komunumo de Haute-Savoie, hodiaŭ parto de Pringy
* Ferrières, iama komunumo de Bouches-du-Rhône, hodiaŭ parto de Martigues
* Ferrières-en-Bray, komunumo de Seine-Maritime
* Ferrières-en-Brie, komunumo de Seine-et-Marne
* Ferrières-en-Gâtinais, komunumo de Loiret
* Ferrières-Haut-Clocher, komunumo de Eure
* Ferrières-la-Verrerie, komunumo de Orne
* Ferrières-le-Lac, komunumo de Doubs
* Ferrières-les-Bois, komunumo de Doubs
* Ferrières-lès-Ray, komunumo de Haute-Saône
* Ferrières-lès-Scey, komunumo de Haute-Saône
* Ferrières-les-Verreries, komunumo de Hérault
* Ferrières-Poussarou, komunumo de Hérault
* Ferrières-Saint-Hilaire, komunumo de Eure
* Ferrières-Saint-Mary, komunumo de Cantal
* Ferrières-sur-Ariège, komunumo de Ariège
* Ferrières-sur-Sichon, komunumo de Allier
* Corcelles-Ferrières, komunumo de Doubs
* Neuville-Ferrières, komunumo de Seine-Maritime

## Vidu ankaŭ 
* Ferrière
Scornicești

**Scornicești**  estas urbo en la distrikto Olt en Rumanio. La urbo administras 13 vilaĝojn (Bălțați, Bircii, Chițeasca, Constantinești, Jitaru, Mărgineni-Slobozia, Mihăilești-Popești, Mogoșești, Negreni, Piscani, Rusciori, Șuica kaj Teiuș). Ĝi estas la plej granda loĝloko de la distrikto, superanta eĉ ĝian ĉefurbon Slatina.

Scornicești estis la naskiĝloko de la prezidanto de Rumana Socialista Respubliko Nicolae Ceaușescu, kiu loĝis tie ĝis la aĝo de 11 jaroj. Tiam li forlasis la tiaman vilaĝon kaj iris al Bukareŝto por labori kiel ŝuisto. Dum sia diktatora prezidanteco Ceaușescu penis fari el Scornicești "modelan urbon", kiu estus loĝloko de novkreita "socialista homo". La efektivigado de la plano komenciĝis en 1988 per detruo de tradiciaj kampardomoj kaj konstruo de novaj domegoj. La statuso de la urbo estis ŝanĝita de vilaĝo al urbo en 1989. La domo en kiu naskiĝis Ceaușescu ne estis detruita kaj plu restas turisma allogaĵo de la urbo.

Por la loka futbalteamo FC Olt Scorniceşti Ceaușescu konstruigis grandan stadionon por 30 mil spektantoj.

La rumana milionulo Dinel Staicu anoncis, ke en Scornicești li konstruigas muzeon dediĉitan al Nicolae Ceaușescu.

En Scornicești troviĝas sunpanela elektrejo kun 1-megavata povumo.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la urba konsilio ()

Kategorio:Urboj de distrikto Olt
Kategorio:Urboj de Rumanio
Filipo (Palatinato)

**Filipo, la Justulo** (naskiĝis en Heidelberg, la 14-an de julio 1448 - mortis en Germersheim, la 28-an de februaro 1508) el la liniaro de la Vitelsbaĥoj estis Palatinata princo-elektisto de la Rejno inter 1476 kaj 1508.

Li estis la solfilo de Ludoviko la 4-a, Palatinata Elektisto (1424-1449) kaj lia edzino Margareta de Savojo (1410–1479). Kiam li estis unujara li lasiĝis sub la kuratoreco de sia onklo Frederiko la 1-a, Palatina Elektisto (1425-1476) kromnomita la Venkanto, kiu, pli malfrue adoptis lin. En 1474, li edziĝis al Margareta de Bavario, filino de Ludoviko la 9-a, Duko de Bavario kaj interŝanĝe de la geedziĝo li ricevis la Supran Palatinaton. Post la morto de sia adopta patro, en 1476, li fariĝis elektisto. En 1499, li heredis la proprietaĵojn de la branĉoj el Palatinato-Mosbach kaj Palatinato-Neumarkt. Filipo perdis la Sukcedan Militon de Landshut (1503-1505) en 1504 al Alberto la 4-a, Duko de Bavario (1447-1508).

En 1481, Filipo invitis Johanon von Dalberg por instrui en la Universitato Karlo Roberto de Hajdelbergo.

## Vidu ankaŭ 
* Johann von Dalberg (1445–1503)

## Referencoj 
Kategorio:Princoj-elektistoj de Palatinato
Kategorio:Vitelsbaĥoj
Marborda patrolo

eta|Ŝipo *Bredstedt* de la germana marborda polico
eta|Blazono de la germana marborda patrolo
[eta|Blazono de la patrolo de la [Nederlandaj Antiloj kaj Arubo]]
La **marborda patrolo** aŭ **marborda polico** estas plej ofte nacia ŝtata instanco de la ministerio pri internaj aferoj por observi kaj kontroli la marbordo kaj la mara navigado (polico por la ŝipveturado), por savado en kazo de danĝero kaj katastrofo kaj por preventi kaj postsekvo de krimoj en la marborda marzono. Ĝi ankaŭ havas ofte la taskon kontroli la fiŝkaptokvotojn inklude de kontolado de la fiŝkaptoretoj. La marborda petrolo ankaŭ povas esti parto de la mararmeo, ekzemple en Usono, la Usona marborda patrolo.

Marbordaj patroloj uzas patrolŝipojn.

## Superrigardo pri la naciaj marbordaj patroloj 
## Literaturo 
* Michael Herma: *Die rechtliche Ausgestaltung maritimer Sicherheit in Deutschland – Unter besonderer Berücksichtigung der verfassungskonformen Konzeption einer nationalen maritimen Sicherheitsstruktur*. Nomos, Baden-Baden 2006, ISBN 3-8329-2222-9
* Uwe Jenisch: *Argumente für eine Deutsche Küstenwache*. en: *Hansa*, Heft 6/2009, S.&nbsp;66–71, Schiffahrts-Verlag Hansa, Hamburg 2009, * Joachim Heyna: *Vernetzung von Küstenwachfunktionen in Europa*. en: *Hansa*, Heft 6/2009, S.&nbsp;72–77, Schiffahrts-Verlag Hansa, Hamburg 2009,
Evangeliaro de Sankta Eŭzebio

**Evangeliaro de Sankta Eŭzebio** aŭ *Codex Evangeliorum Vercellensis* (konata ankaŭ kiel Kodekso A) estas manuskripto konservita en la Kapitula Biblioteko de la katedralo de Verĉelo: vere ne manuskripto iu ajn sed tuta volumo, estigita inter la jaroj 350 kaj 370, entenanta la plej antikvan latinan tradukon, alvenintan al nia epoko, de la Evangelioj, antaŭan al la Vulgato mem. Temas pri eksterordinara kodekso ne nur por la Verĉela. Tradicio volus, ke ĝi estus kompilita de Sankta Eŭzebio mem, la unua episkopo de la urbo, sed reale ĝi estis plejprobable redaktita de skribisto sub lia diktado. Ĝi estis utiligata kiel liturgia libro ĝis la Alta Mezepoko por fariĝi poste devoteca objekto kaj kiel bazo por solenaj ĵuroj. Pro tio hodiaŭ ĝi estas multe damaĝita.

## Nuna stato de Codex Evangeliorum Vercellensis 
Restaŭrita komence de la 19-a jarcento en la Laboratorio de la Apostola Vatikana Biblioteko, nun ĝi estas konservita *senbinda*, nome liberigita de la antikvaj bindaĵoj, kies koverto estas bosaĵo sur arĝenta lameno de la 9-a jarcento kun la figuro de Sankta Eŭzebio, en kvar ĉerizarbaj lignoj. Hodiaŭ estas programata restaŭrado per nova aparta usona metodo difinita *Lazarus Project* per kiu oni, perkomputile, kreas novan diĝitan version de la tuta teksto, surfaca kaj nesurfaca, se estas, de la tuta kodekso.

## *Lazarus Project* 
Anĝelo Mai meritis poemon, flanke de Leopardi, kiam li malkovris *De re pubblica* de Cicerono kaŝita sub “Komentoj pri la Psalmoj” de Sankta Aŭgusteno, sed lia esplora metodo, bazita sur kemiaj reakciloj por altiri al la lumo tekstojn pli antikvajn kaŝitajn sub la skrapaĵoj de la pergameno kaj la reskribaĵoj, kontribuis al la perdo de la subkuŝantaj tekstoj. De tiam estis longa la vojaĝo de la paleografia kaj filologia esploro per sistemoj malpli invadantaj. La arta stato hodiaŭ estas la “Lazarus Project”, kunordigata de la Universitato de Misisipio, per kiu estas kreata serio da fotoj realigataj per diversaj filtriloj kaj ultraviolaj kaj infraruĝaj lumoj sub malsamaj anguloj. Tiujn bildojn oni reellaboras per komputilo – kaj tio estas la plej esenca interveno – por elmergigi la erojn forstrekitajn aŭ damaĝatajn en la originaj manuskriptoj. La nova metodo jam gajnis sukcesojn.

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* Anĝelo Mai
* *Lazarus Project*
* Evangeliaro de Teodolinda
* Vetus latina
* Vulgato

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.google.it/search?q=evangeliario+di+Vercelli&rls=com.microsoft:it-IT:IE-Address&rlz=1I7WQIB_itIT567&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=KqbTU4v5DfGa1AXwwYHwBw&ved=0CEcQsAQ&biw=1073&bih=434
* http://www.osservatoreromano.va/it/news/risorge-levangeliario-di-vercelli#.U9SLWE0U9LM. Itallingva informo pri la Lazarus Project aplikata al la Evangeliaro de Verĉelo.

Kategorio:Evangeliaroj
Kategorio:Kodeksoj
Kategorio:Manuskriptoj
Preĝejo Sankta Nikolao (Tornyiszentmiklós)

**Kirko Sankta Nikolao** estas romkatolika, la unusola historia monumento en vilaĝo Tornyiszentmiklós (Hungario).

## Historio 
En la iama „Kerkaszentmiklós” jam dum la mezepoko funkciis kirko, ja de la patrono la vilaĝo prenis sian loknomon. Dum dominado de la turkoj la vilaĝanoj sekvis la protestantismon, la katolika grupo refondiĝis en 1710. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1740 helpe de familio Esterházy. La orgeno estis farita en 1911.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola laŭ la ĉefstrato en malgranda parko. Antaŭ la konstruaĵo kruco el la 19-a jarcento kaj monumento pri la 2-a mondmilito de 1989 estas videblaj. La fasado konsistas malsupre el vestiblo kun enirejo, pli supre la kvadrata turo altiĝas. La navo estas iom pli larĝa, ol la vestiblo. La sanktejo estas duonronda, apude sakristio etendiĝas. Interne tuj post le enirejo galerio estas videbla. Oni pentris la freskon en 1774, ili estis renovigitaj en 1897. La mebloj estis faritaj precipe en fino de la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en dimanĉo post la 6-a de decembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare

Tornyiszentmiklós
Tornyiszentmiklós
12564 Ikeller

'*12564 *Ikeller'''* estas asteroido de
la asteroida zono, malkovrita la  de la germana
amatora astronomo Wolf Bickel elde sia observatorio de Bergisch Gladbach (Germanio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Ingeborg Bickel-Keller'', edzinon de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Wolf Bickel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Ludoviko la 4-a (Palatinato)

**Ludoviko la 4-a, Palatinata Elektisto** (naskiĝis en Heidelberg, la 1-an de januaro 1424; mortis en Worms, la 13-an de aŭgusto 1449) el la dinastio de la Vitelsbaĥoj estis Palatinata princo-elektisto de la Rejno inter 1436 kaj 1449.

Li estis filo de Ludoviko la 3-a, Palatinata Elektisto (1378-1436) kaj lia dua edzino Matilda de Savojo. Kiam lia patro mortis, en 1436, li restis sub la kuratoreco de sia onklo Otto la 1-a, Palatinata grafo de Mosbach (1390-1461). En 1444, li forpuŝis la atakojn de la Armanjakoj kiel imperia kapitano. En 1445, li edziĝis al Margareta de Savojo (1410–1479), vidvino de Ludoviko la 3-a, reĝo de Napolo (1403-1434). Kun ŝi, li havis solfilon Filipon. Kiam li mortis, en 1449, aĝante 25 jarojn, en Worms, lia frato Frederiko heredis la Palatinaton, kiel regento anstataŭ la ne-plenaĝa Filipo. Ludoviko sepultiĝis en la Preĝejo de la Sankta Spirito, en Heidelberg.

## Vidu ankaŭ 
* Filipo (Palatinato)

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Princoj-elektistoj de Palatinato
Kategorio:Vitelsbaĥoj
Bakteria velkado de poacoj

eta|Kultivo de *Xanthomonas translucens*
**Bakteria velkado de poacoj** estas bakteria malsano, kiu atakas multajn poacojn. Ĝin kaŭzas la bakterioj
*Xanthomonas translucens pv. phlei* en *Phleum*,
*Xanthomonas translucens pv. arrhenatheri*  en *Arrhenatherum*,
*Xanthomonas translucens pv. poae*  en *Poa*,
*Xanthomonas translucens pv. graminis*  en *Agrostis*, *Alopecurus*, *Arrhenatherum*,
*Bromus*, *Festuca*, *Lolium*, *Phleum* kaj *Trisetum*.

## Vidu ankaŭ
*Velkado

## Referencoj 
Kategorio:Plantaj malsanoj
Arondismento Saint-Jean-d'Angély

La **arondismento Saint-Jean-d’Angély** estas franca arondismento en la departemento Charente-Maritime. Ĝia ĉefurbo estas Saint-Jean-d'Angély. 

Ĝi enhavas 7 kantonojn kaj 115 komunumojn, kaj ĝi havis  loĝantojn en 2011. Ĝia areo estas , tio estas 21 % de la departemento.

## Kantonoj 
## Notoj kaj fontoj 
## Vidu ankaŭ 
* Arondismentoj de Charente-Maritime
* Kantonoj de Charente-Maritime
* Komunumoj de Charente-Maritime
* Listo de arondismentoj de Francio

Kategorio:Saint-Jean-d'Angély
Saint-Jean-d'Angely
Frederiko la 1-a (Palatinato)

**Frederiko la 1-a de Palatinato**, nomata "la Venkanto" (naskiĝis la 1-an de aŭgusto 1425 en Heidelberg, mortis la 12-an de decembro 1476 samloke) estis Palatinata grafo de la Rejno kaj Palatinata princo-elektisto el la dinastio de la Vitelsbaĥoj inter 1451 kaj 1476.

## Biografio 
Li estis filo de Ludoviko la 3-a, Palatinata Elektisto (1378-1436) kaj lia dua edzino Matilda de Savojo (1390–1438). Liaj pripatrinaj geavoj estis Amadeo de Savojo, Princo de Aĥeo (1363-1402) kaj lia edzino Katarina de Ĝenevo.

Li regis la Elekto-Palatinaton post la morto de sia frato Ludoviko la 4-a kiel regento, nome de sia nevo Filipo, la Justulo, Palatina Elektisto. En 1451, li adoptis sian nevon kaj rifuzis edziĝi. Kredante sin kun rajto al la titolo, li postulis la agnoskon kiel legitima elektisto, sed, tiu ago estis kontraŭa al la imperia leĝo. La imperiestro Frederiko la 3-a (1415-1493) rifuzis la novan kondiĉon de Frederiko. Tamen, la imperiestro ne sukcesis forigi lin, ĉar li estis lerta strategiisto kaj aliancano de Ludoviko la 9-a, Duko de Bavario (1417-1479).

Frederiko venkis aliajn oponantojn same kiel Alberto la 3-a, Elektisto de Brandenburgo (1414-1486), apoganto de la imperia partio, kaj Teodoriko de Isenburgo (1412-1482), la ĉefepiskopo de Majenco, kaj pligrandigis sian teritorion. Dum la Batalo de Seckenheim, epizodo de la Bavaria Milito, inter 1459 kaj 1463, Frederiko kaptis siajn antagonistojn episkopo Georgo de Metz, margrafo Karlo la 1-a de Badeno kaj grafo Ulriko la 5-a de Virtembergo (1413-1480).

## Vidu ankaŭ 
* Ludoviko la 4-a, lia frato kaj antaŭulo
* Filipo, lia nevo kaj sekvanto

## Referencoj 
Kategorio:Germanio
Kategorio:Princoj-elektistoj de Palatinato
Kategorio:Vitelsbaĥoj
Roscanvel

**Roscanvel** (franca elparolo: [], bretone: '''') estas franca komunumo en la departemento Finistère, en la regiono Bretonio. Ĝi havis 890 loĝantojn en la jaro 2011.

## Geografio 
La tuta teritorio de Roskanvel estas duoninsulo, kiu estas parto de la duoninsulo de Crozon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Finistère

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Finistère
Muzeo Gesenkschmiede (Zella-Mehlis)

eta|Ekstero de la forĝejo en la Lubenbach-valo.
**Teknika Muzeo Gesenkschmiede** troviĝas ĉe la rando de la urbo Zella-Mehlis, Germanujo, en Lubenbach-valo, Lubenbachstraße nr 4.

## Priskribo kaj uzoj 
La ejo situanta ĉe strateto en la direkto de la stacidomo de Oberhof konstruitis ĉ. la jaro 1850 kiel lignosegejo kaj havis iam du akvoradoj. Surloka forĝa firmao (fondita jam en 1842) aĉetis la bienon en la 1917-a jaro. Sekvis ĝia alikonstruo al forĝejo de aĵoj neliberformaj, kiu funkciis ĝis 1985.

De 1985-91 efektiviĝis tie monumentprotektaj laboroj.

## Muzeaj detaloj 
La ekde 1988 mem monumentprotektita komplekso etendiĝis dum la lastaj jaroj al relative spacoza teknika muzeo.

Al la vizitantoj montratas la funkciado de tia forĝejo danke al maŝinoj plene pretigitaj. Ekzistas surloke pli ol 90 maŝinoj, el kiuj ege menciindas du grandaj bretenfalantaj marteloj. Tiuj plej malnovaj martelegoj en tuta Germanlando datumas el la jaroj 1867 (usona produkto de la firmao W.H. Waters) kaj 1875.

Ankaŭ la scio pri la utiligo de akvoforto alproksimiĝas al la sciemuloj gastoj pere de akvorado, akvoturbino kaj energitransmetado (dum la nefrosta periodo sole).

Pluraj ripozumloketoj kaj akvotretejo laŭ la sistemo de Sebastian Kneipp estas pliaj allogiloj resti, gapi kaj ĝui.

## Literaturo 
Museumsverband Thüringen (eld.): *Museen in Thüringen*, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-6, p. 205

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la muzeo.

Zella-Mehlis
Kategorio:Zella-Mehlis
Zella-Mehlis
Kategorio:Forĝado
(12569) 1998 VC29

**(12569) 1998 VC29** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Por la epoko de la , la granda duonakso de ĝia orbito estis 3,196054  : ĝi tiam orbitis ĉ. 590&nbsp;300&nbsp;km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
12568 Kuffner

'*12568 *Kuffner''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra bierfaristo kaj montgrimpisto Moriz von Kuffner (1854–1939), fondinto de privata observatorio en Vieno. La Observatorio Kuffner estis gvida scienca institucio en la malfrua 19-a jarcento kaj nun estas uzata por publika edukado. Tie estis gastigata la Kunveno pri Asteroidoj kaj Kometoj en Eŭropo de majo 2006.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Korado Korlević
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Urba muzeo de Zeulenroda

eta|La modela loĝcambro *Teestunde*, prezentata en 1954 fare de Möbel- und Kunstgewerbe Industrieladen Zeulenroda dum foireto en Berlino. 
La **Urba muzeo de Zeulenroda** (germane: *Städtisches Museum Zeulenroda*) troviĝas en la urbo Zeulenroda-Triebes (Germanujo; Aumaische Straße 30).

## Priskribo 
Gastigas la muzeon ekde 1927 iama loĝejo de ŝtrumpfabrikanto. Konstrustilo kaj interna ekipaĵo de la en 1888 farita konstruaĵo estas historiismaj.

Fundamenton por la kolektoj metis jam en 1903 la ĉefurbestro Paul Lemcke. La rondirado kondukas tra la regiona historio ekde la fondo de la vilaĝo en 1250 kaj la urbiĝo de 1438. Ne neglektatas ankaŭ la nuna tempo.

Oni gajnis informojn ekzemple pri la tipaj metioj de la urbo, tukfarado kaj ŝtrumpfarado.

Alia grava muzeoparto rezervatas al la **mebloj**, kiu kovras la periodon de 1830-1965: i.a. bidermajraj, historiismaj, secesistilaj. Per ili iĝas atesto pri la riĉa tradicio de tiaj produktoj en la urbo Zeulenroda: de altkvalita manfarado ĝis moderna industria amasfabrikado. 

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la muzeo sur la oficiala hejmpaĝo de la urbo 
*amikara societo
Zeulenroda-Triebes
Kategorio:Zeulenroda-Triebes
Zeulenroda
12571 Occhiogrosso

'*12571 *Occhiogrosso'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi ne estas malproksima de la  1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Justin Occhiogrosso*, mentoron de unu finalisto de la *Regeneron Science Talent Search* 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la *Harriton High School'', Rosemont (Pensilvanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Occhiogrosso
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
12572 Sadegh

'*12572 *Sadegh'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Cameron Sadegh*, finaliston de la *Intel International Science and Engineering Fair* 2002 pro lia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la *Academy for the Advancement of Science and Technology'' de Franklin Lakes, Nov-Ĵerzejo, Usono.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Kronografo de 354

eta|dekstra|270px|Titolpaĝo kaj Dediĉo el Barberini MS. La tekstoj diras: "Valentino, floru die" (supre), "Furio Dionisio Filokalo ilustraciis tiun verkon" (en trianguloj), "Valentino, ĝuu legante tion ĉi" (ĉefe afiŝe), maldekstre "Valentino, vivu longe kaj floru", dekstre "Valentino, vivu longe kaj ĝuu".
La **Kronografo de Furio Dionizo Filokalo**, konata ankaŭ kiel **Kalendaro de 354**, estis 4a-jarcenta pentrolibro, kiu estis produktita en 354 (nia erao) por riĉa romikristano nome Valentino. Ĝi estas la plej frua datita kodekso kiu havas tutpaĝajn ilustraĵojn. Nenio el la originalo survivis. La termino **Kalendaro de Filokalo** estas foje uzita por priskribi la tutan kolekton, kaj foje ĝuste la sesan parton, kiu estas la Kalendaro mem. Aliaj versioj de la nomoj ("Filokalo", "Kodekso-Kalendaro de 354") estas foje uzataj. La teksto kaj ilustraĵoj estas disponeblaj rete. Inter aliaj historie gravaj informeroj, la verko enhavas la plej fruan referencon al la celebrado de Kristnasko kiel ferio aŭ festo.

## Notoj 
## Referencoj 
* Weitzmann, Kurt. *Late Antique and Early Christian Book Illumination*. New York: George Braziller, 1977.
* Salzman, Michele Renee. *On Roman Time : The Codex-Calendar of 354 and the Rhythms of Urban Life in Late Antiquity* (The Transformation of the Classical Heritage 17). Berkeley: University of California Press, 1991.

## Bibliografio 
* Weitzmann, Kurt, eld., *Age of spirituality : late antique and early Christian art, third to seventh century*, no. 67, 1979, Metropolitan Museum of Art, New York, ISBN 9780870991790; kompleta teksto disponebla rete el The Metropolitan Museum of Art Libraries

## Eksteraj ligiloj 
* Reta teksto kaj bildoj, kompleta enkonduko kaj bibliografio ĉe Tertullian.org: Chronography of 354

Kategorio:Ilustritaj manuskriptoj
Kategorio:Kalendaroj
Kategorio:Malfruantikva literaturo
Kategorio:Kodeksoj
Kategorio:354
Kategorio:Romio
Ŝipveturiga kompanio

**Ŝipkompanio** aŭ **ŝipveturiga kompanio** estas entrepreno kiu posedas ŝipojn kaj veturigas ilin. Oni povas distingi inter la konceptoj de marnavigado kaj enlanda navigado .

## Ŝipkompanioj 
* *Brittany Ferries*

## Vidu ankaŭ 
* Oceanŝipo
* rodo
* listo de ŝipkompanioj

Kategorio:Ŝipoj
Kategorio:Kompanioj
Kategorio:Navigado
Kategorio:Juro
Kategorio:Entreprenoj
Mius

**Mius** estas rivero en orienta-Ukrainio kun longo de 258&nbsp;km. La rivero fontas en la Altebenaĵo de Doneck. Ĝi estas la limo inter Donecka provinco kaj Luhanska provinco. Oni konstruis plurajn baraĵlagojn en la rivero por la provizo de trinkakvo en la regiono. La rivero elfluas en la estuaro de Mius (kiu situas ĉe la Azova Maro) apud la urbo Taganrog.

Kategorio:Riveroj en Ukrainio
Kategorio:Geografio de Donecka provinco
Kategorio:Geografio de Luganska provinco
Kategorio:Akvokolekta areo de la Azova maro
(12570) 1998 WV5

**(12570) 1998 WV5** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Takeŝi Urata
Kategorio:Malkovrita de Yoshisada Shimizu
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Hipogeo

[eta|Enirejo de tombo ĉe la [Nekropolo de Tebo 353. La enirejo estis konstruita pro ordono de Sen-en-Mut, 97.36m longa kaj 41.93m profunda]]
[eta|dekstra|Enirejo al la hipogeo de la Tri Fratoj en [Palmira, Sirio]]
**Hipogeo**, **Hipogeumo**, **Hypogeum** aŭ **hypogaeum** (plurale **hypogea**) laŭlitere signifas "subtero", el la grekaj *hypo* (sub) kaj *gaia* (patrino tero aŭ diino de tero).

Laŭ Francisko Azorín **Hipogeo** estas *Antikva subtera konstruaĵo, uzita religiacele aŭ kiel tombo.* Li indikas etimologion el greka *hipo + gaios* (sub tero) kaj de tie la latina *hipogoeus*.

## Priskribo 
Ĝi kutime aludas al subtera templo aŭ tombo. Kiam unuaj kristanoj subtere vivis religiaĵojn, kriptoj kaj tomboj kiuj estus *hipogeoj* se la ritoj kaj entombigoj estas paganaj, estis nomitaj katakomboj pli ol hipogeoj, eraro plua en entombigaj praktikoj kaj transpasta al arkeologio kaj historio. "Kiel aliaj ambiciaj romianoj, la episkopaj sanktoj de la tria kaj kvara jarcentoj estis kutime enterigitaj en hipogeoj en tombejoj ekster la muregoj de siaj urboj; ofte temis nur pri miraklo ĉe ties tomboj kio kaŭzis ke ties sukcedantoj adoptis pli modajn desegnojn. En Dijon la sanktulo kaj episkopo Benigno (274) estis entombigita en granda sarkofago en ĉambra tombo en la romia tombejo. Ĉe la sesa jarcento la tombo delonge ruiniĝis kaj estis konsiderata kiel pagana, eĉ de la episkopo Gregoro de Langres", observis Werner Jacobsen.

Hipogeo ofte enhavas niĉojn por kremaciitaj homaj restaĵoj aŭ *loculi* por enterigitaj restaĵoj.

*Hipogeo* povas ankaŭ simple referenci al antikva konstruaĵo aŭ parto de konstruaĵo konstruita subgrunde. Estis ekzemple serioj de subgrundaj tuneloj sub la Koloseo kie sklavoj kaj animaloj estis tenitaj prete por lukti ĉe la gladiatoriaj ludoj. La animaloj kaj sklavoj eliris tra kaptilpordoj sub la sablokovrita areno je iu ajn tempo dumlukte.

Foje tomboj tiatipaj estis referencitaj kiel **konstruitaj tomboj**.

## Notoj 
## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Hypogeum of the Volumnis digital media archive  (creative commons-permesitaj fotoj, laserskanaĵoj, panoramoj), el la Universitato de Ferrara/CyArk

Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Tomboj
Giampiero Iatteri

**Giampiero IATTERI** (naskiĝis en 1941, mortis en 2004) estis itala amatora astronomo.

Laŭ Minor Planet Center li malkovris la asteroidon 13151 Polino la .

La asteroido 29561 Iatteri estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Italaj astronomoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1941
Kategorio:Mortintoj en 2004
12574 LONEOS

'*12574 *LONEOS'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la usona programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search'' de la Observatorio Lowell kiu serĉis kaj malkovris multenombrajn asteroidojn kaj kometoj, kiuj alproksimiĝas Teron. La Schmidt-teleskopo de 0,59 m de LONEOS, kiu komencis funkcii plentempe en marto 1998, povas superrigardi la tutan ĉielon atingeblan elde Anderson Mesa, Arizono, ĉiun monaton.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:LONEOS
Kategorio:Malkovrita de Charles W. Juels
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999