open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Santa María de Ordás

**Santa María de Ordás** [santamarRIa deorDAS] estas municipo en la centro de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la centroriento de la provinco.

[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
250ra|eta|maldekstra|Preĝejo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Adrados de Ordás, Callejo de Ordás, Formigones, Riocastrillo de Ordás, Santa María de Ordás, Santibáñez de Ordás, Selga de Ordás, Villapodambre kaj Villarrodrigo de Ordás, okupas totalan areon de 45,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 332 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 250 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 29 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Iglesia de Santiago Apóstol, Adrados de Ordás 02.jpg|Preĝejo de Adrados de Ordás.
Callejo de Ordás 05.jpg|Callejo de Ordás.
Campanario de Callejo de Ordas.jpg|Sonorilturo de Callejo de Ordás.
Riocastrillo de Ordás 01.jpg|Riocastrillo de Ordás.
Iglesia del Salvador, Riocastrillo de Ordás 02.jpg|Preĝejo de Riocastrillo de Ordás.
Rebaño de ovejas a su paso por Villarrodrigo de Ordás.jpg|Ŝafaro tra Villarrodrigo de Ordás.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Santovenia de la Valdoncina

**Santovenia de la Valdoncina** [santoBEnjia delabaldonZIna] estas municipo en la centro de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la centroriento de la provinco. *Valdoncina* estas komprenebla etimologie kiel *Valo de la anzino*, pro kio aperas anzino en la blazono.

[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
250ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Santovenia de la Valdoncina.
250ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Quintana de Raneros.
250ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Villacedré.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Quintana de Raneros, Ribaseca, Santovenia de la Valdoncina, Villacedré kaj Villanueva del Carnero, okupas totalan areon de 30,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 079 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, malkiel multaj aliaj loĝlokoj de la provinco, sed fakte akiris 600 pro sia proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj funkciado kiel dormurbo. Ĝi distas 9 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Trobajo del Camino kaj Oteruelo de la Valdoncina norde, kun Armunia kaj Villacedré nordoriente, kun Vilecha oriente, kun Ribaseca kaj Villanueva del Carnero sudoriente, kun Antimio de Arriba, Chozas de Abajo kaj Chozas de Arriba sudokcidente kaj kun Quintana de Raneros kaj La Virgen del Camino nordokcidente.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe ĉefe funkciado kiel dormurbo kaj kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono
* Quintana-Raneros (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
114735 Irenemagni

'*114735 *Irenemagni''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala astronomo Fabrizio Bernardi en la kadro de la kampanjo CINEOS elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Irene Magni*, fianĉinon de la malkovrinto. Ŝi laboras por negoca konsilisto.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Fabrizio Bernardi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003
Sariegos

**Sariegos** [saRJEgos] estas municipo en la oriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la centroriento de la provinco. *Sariegos* estas komprenebla etimologie kiel *Sar-anoj* nome lokanoj el la valo de la rivero Sar en Galegio kiel reloĝantoj.

[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
250ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Sariegos.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Azadinos, Carbajal de la Legua, Pobladura del Bernesga kaj Sariegos, okupas totalan areon de 36,35 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 5 170 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, malkiel multaj aliaj loĝlokoj de la provinco, sed fakte akiris 4 000 pro sia proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj funkciado kiel dormurbo. Ĝi distas 12 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Cuadros, Garrafe de Torío, San Andrés del Rabanedo, Villaquilambre, San Andrés del Rabanedo kaj Leono, en teritorio trapasata de la rivero Bernesga.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. La loĝloko tute ŝanĝiĝis en la dua duono de la 20-a jarcento pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe ĉefe funkciado kiel dormurbo, industrio, servoj kaj konstruado kaj kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Bernesga7.jpg|Rivero Bernesga.
Carbajal IMG 3249 1024x.jpg|Carbajal de la Legua.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Valdefresno

**Valdefresno** [baldeFRESno] estas municipo en la oriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la centroriento de la provinco. *Valdefresno* estas komprenebña etimologie kiel *Valo de la frakseno*.

[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
250ra|eta|maldekstra|Navafría.
250ra|eta|maldekstra|Sanfelismo.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de 20 loĝlokoj Arcahueja, Carbajosa, Corbillos de la Sobarriba, Las Quintas, Golpejar de la Sobarriba, Las Lomas, San Benito, Navafría, Paradilla de la Sobarriba, Sanfelismo, Santa Olaja de Porma, Santibáñez de Porma, Santovenia del Monte, Solanilla, Tendal, Valdefresno, Valdelafuente, Villacete, Villacil, Villafeliz de la Sobarriba, Villalboñe, Villaseca de la Sobarriba, kaj Villavente.

Ĝi okupas totalan areon de 102,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 208 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 9 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Villaquilambre, Vegas del Condado, Villaquilambre, Leono, Vegas del Condado, Villasabariego kaj Villaturiel.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Trairas la lokon pilgrimantoj de la Jakoba Vojo. Sed ĉefe funkciado kiel dormurbo, industrio, servoj kaj konstruado.

## Bildoj 

Santibañez del Porma.jpg|Santibáñez de Porma.
Vista aérea Villavente de la Sobarriba.jpg|Villavente

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Vegas del Condado

**Vegas del Condado** [BEgas delkonDAdo] estas municipo en la oriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la centroriento de la provinco. *Vegas del Condado* estas komprenebla etimologie kiel *Valoj de la Graflando*.

[250ra|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
250ra|eta|maldekstra|Castro del Condado.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Castrillo del Condado, Castro del Condado, Cerezales del Condado, Moral del Condado, Represa del Condado, San Cipriano del Condado, San Vicente del Condado, Santa María del Condado, Secos del Condado, Vegas del Condado, Villafruela del Condado, Villamayor del Condado kaj Villanueva del Condado, okupas totalan areon de 133,90 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 149 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 3 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 24 km de Leono, provinca ĉefurbo. La rivero Porma trairas la municipan teritorion.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Plej fruaj mencioj estis Vaica de Porma (929), Beica de Porma (943), Vegas (1188).

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

Iglesia de San Juan Bautista2, Cerezales del Condado.JPG|Cerezales del Condado.
San cipriano del condado - panoramio.jpg|San Cipriano del Condado.
07-07-07 1154.jpg|Santa María del Condado.
Iglesia de Nuestra Señora del Rosario de Secos del Condado.jpg|Secos del Condado.
Iglesia de San Pelayo de Villafruela del Condado (2).jpg|Villafruela del Condado.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Los Barrios de Luna

**Los Barrios de Luna** [losBArios deLUna] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la nordo de la provinco. *Los Barrios de Luna* estas komprenebla etimologie kiel La Kvartaloj (novaj domaroj) de Luna. En ties teritorio estas la Akvorezervejo de Barrios de Luna.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
250px|eta|maldekstra|Festo de la Paŝtisto, 2012.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Los Barrios de Luna, Irede de Luna, Mallo de Luna, Mora de Luna, Portilla de Luna, Sagüera de Luna kaj Vega de Caballeros, okupas totalan areon de 94,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 308 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 700 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 45 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Montaña de Luna

250px|eta|dekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *Montaña de Luna* norde, helblue.
250px|eta|dekstra|Akvorezervejo de Barrios de Luna.
***Montaña de Luna*** ([MonTAnja deLUna], Montaro de (valo de rivero) Luna, Luna Montaro aŭ Okcidenta Montaro) estas komarko en nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.​ Ĝi etendiĝas tra 202 391 ha kaj estas dividita en 13 municipajn teritoriojn kaj foje la limaj konsideroj ne koincidas depende de la fontoj. Temas pri montara areo, kiel sugestas ties nomo. Ĝi limas norde kun Asturio. La plej ampleksaj municipoj estas Riello (235,93 km²), Villablino (228,23 km²) kaj San Emiliano (210,73 km²). Elstaras la riveroj Luna, Sil, Bernesga kaj Omaña, kaj la akvorezervejoj de Barrios de Luna, Villar de Santiago, Las Rozas kaj Selga de Ordás.

## Municipoj 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Bibliografio 
* Fernández González, Jesús (2013). Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente, eld. Caracterización de las comarcas agrarias de España 29.

## Eksteraj ligiloj 
* Diputación de León 
* Oficiala Turismejo de la Provinco de Leono
* Oficiala Turismejo de la Urbo de Leono kun retkameraoj 

Kategorio:Provinco Leono
Léonce Rosenberg

**Léonce ROSENBERG** (12a de Septembro 1879 en Parizo – 31a de Julio 1947 en Neuilly-sur-Seine) estis artokolektisto, verkisto, publikigisto, kaj unu el la plej gravaj francaj artokomercistoj de la 20-a jarcento. Liaj plej gravaj efikoj estis subtenanto kaj promocianto de kubistoj, speciale dum la Unua Mondmilito kaj en la tuj postaj jaroj.

Li laboris kun sia frato Paul en la familia negoco. En 1906 Léonce kaj sia frato administris la familian artgalerion, tiam ĉe la Avenue de l'Opéra kiu estis ekzistanta ekde 1872. Ĝi specializiĝis en arto de la 19-a kaj de komenco de la 20-a jarcento, kiel impresionismaj kaj post-impresionismaj pentraĵoj.

La du fratoj komerce disiĝis en 1910, kaj Paul pluis el novaj premisoj ĉe 21 Rue de la Boétie dum Léonce malfermis sian propran negocon, nome Haute Epoque, ĉe 19 Rue de La Baume, traktante vastan gamon de objektoj el francaj antikvaĵoj ĝis arkeologiaĵoj ĝis persaj miniaturoj.

Léonce Rosenberg, tamen, tuj pli kaj pli interesiĝis pri avangarda eksperimentado kies centro estis Parizo, kaj li ekakiris verkojn de kubismaj artistoj, aĉetis ĉefe el la galerio de Daniel-Henry Kahnweiler, kiu estis tiam la ĉefa komercisto kaj promociisto de kubistoj. same kiel ekzemplojn de tipoj de azia, egipta kaj afrika arto kiuj estis inspirantaj la avangardan imagopovon.

## Notoj 
Kategorio:Francaj artkolektistoj
Kategorio:Kubismo
Daniel-Henry Kahnweiler

**Daniel-Henry KAHNWEILER** (25a de Junio 1884 – 11a de Januaro 1979) estis german-devena artokolektisto, kaj unu el plej elstara franca artokomercistoj de la 20-a jarcento. Li famiĝis kiel posedanto de artogalerio en Parizo el 1907 kaj estis inter la unuaj promociantoj de Pablo Picasso, Georges Braque kaj la kubisma movado en arto.

Li edukiĝis en familio de artokomercistoj kaj bursistoj. Li estis inter la unuaj kiuj agnoskis la gravon kaj belecon de ''Les Demoiselles d'Avignon* de Picasso kaj tuj deziris aĉeti ĝin kun ĉiuj el la verkoj de Picasso. En sia galerio, Kahnweiler subtenis multajn el la grandaj tiamaj artistoj kiu trovis sin mem sen taŭga agnosko kaj malmulta aŭ nenia intereso inter kolektantoj. Dekomencaj aĉetoj estis verkoj de Kees van Dongen, André Derain, André Masson, Fernand Léger, Georges Braque, Juan Gris, Maurice de Vlaminck kaj kelkaj aliaj artistoj de tiu sama generacio. Por uzi siajn proprajn vortojn, Kahnweiler deziris "defendi" grandajn artistojn, sed nur tiujn kiuj ne havis komercistojn kaj pri kies talentoj li estis konvinkita. Pli ol ekspozicii gravajn verkojn de jam establitaj artistoj el la pasinteco kaj la nuntempo, Kahnweiler promociis la burĝonajn artistojn kiel André Derain, Kees van Dongen, Fernand Léger, Juan Gris, Maurice de Vlaminck kaj kelkaj aliaj kiuj estis venintaj el la tuta mondo por loĝi kaj labori en Montparnasse tiam.

## Fontoj 
* John Richardson, *A Life of Picasso: The Prodigy, 1881–1906*, Publ. Alfred A. Knopf, 1991, 
* John Richardson, *A Life of Picasso: The Cubist Rebel, 1907-1916*, Publ. Alfred A. Knopf, 1991, 
* Malcolm Gee, * Dealers, critics, and collectors of modern painting: aspects of the Parisian art market between 1910 and 1930'', London, Garland, 1981.

Kategorio:Francaj artkolektistoj
Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Germanaj arthistoriistoj
Kategorio:Judaj pentristoj
Kategorio:Kubismo
Gabrielle Lespinasse

**Gabrielle LESPINASSE** (1888 – ĉirkaŭ 1970) estis pariza muzo de la hispana artisto Pablo Picasso. Ilia amafero el 1915 ĝis 1916 restis sekreta ĝis 1987 kiam finfine iĝis publika kun la disvastiĝo de la antaŭa nekonata verkaro de Picasso.

Tiu amrilato inter la 27-jaraĝa parizanino kaj la 34-jaraĝa artisto ŝajne startis en la aŭtuno de 1915 dum la antaŭa partnerino de Picasso, nome Eva Gouel, malsaniĝis pro tuberkulozo, el kio finfine ŝi mortis. Krom tio, Gaby estis rilata al franc-usona artisto kaj poeto, Herbert Lespinasse (1884-1972), kies nomon ŝi jam estis adoptinta, eĉ antaŭ geedziĝi al li. La riĉa Herbert Lespinasse estis unu el la unuaj artistoj kiuj setliĝis en la malgranda franca havenurbo Saint-Tropez ĉe Mediteraneo kaj lia domo tie iĝis renkontigejo por la parizaj bohemianoj. Ŝajne, Picasso kaj Gaby uzis tiun lokon kiel restadejo, same kiel multaj aliaj artistoj kaj intelektuloj kiuj estis fuĝintaj el Parizo dum la Unua Mondmilito. En Novembro kaj Decembro 1915, Picasso estis preskaŭ ĉiam tie por esti kun Gabrielle.

Picasso dediĉis al Lespinasse naturalismajn desegnojn kaj akvarelojn, pli por flatadi ŝin ol por progresi en sia arto. En kelkaj desegnoj kaj en multaj lignaj kadroj, li lasis amdeklarajn mesaĝojn direktitajn tiel ke nur ili komprenu ilin. Li tiam ankaŭ pentris geometriecajn akvarelojn pri la interno de la domo de Lespinasse. Gaby malakceptis la geedzproponojn de Picasso kaj edziniĝis al Herbert Lespinasse la 23an de Aprilo 1917 en Saint-Tropez. Picasso rekuperiĝis el tiu malsukceso kun Gaby en la printempo de 1916 per amafero kun la artistino Irène Lagut, sed ankaŭ ŝi malakceptis geedzproponojn de Picasso. Poste li translokiĝis el Parizo al Romo, kie li renkontiĝis kaj edziĝis al la rusa baletdancistino Olga Ĥoĥlova (1891–1955).

## Bibliografio 
* Brian McAvera: ''Picasso's women*. Oberon, London 1999, .
* Sidney Beat: *Picasso, Love and the Côte d'Azur*. En: *Cigar Clan*, 4/2006
* John Richardson: *Picasso's Secret Love.* En: Catalog of the exhibition of the Kunstmuseum Basel and the Tate Gallery, London, *Douglas Cooper and the Masters of Cubism*, Basel Public Art Collection, Basel, 1987, pp. 183–196.
* John Richardson, *The Cubist Rebel, 1907-1916 (Vol 2).'' Random House, New York 1996, 

Kategorio:Pablo Picasso
Paul Rosenberg

**Paul ROSENBERG** (29a de Decembro 1881 – 29a de Junio 1959) estis artokolektisto, kaj unu el la plej gravaj francaj artokomercistoj de la 20-a jarcento. Li reprezentis artistojn kiel Pablo Picasso, Georges Braque kaj Henri Matisse. Kaj Paul kaj lia frato Léonce Rosenberg estis inter la ĉefaj artokomercistoj de moderna arto de la tuta mondo.

Léonce iĝis fama promocianto de Kubismo, same kiel Paul, sed estante ĉe pli fama artodistrikto, li havis pli bonajn kontaktojn kaj pli grandajn gajnojn. Laborante dekomence kun sia bofrato Daniel-Henry Kahnweiler, Paul kaj lia partnero Georges Wildenstein establiĝis kaj poste havis el Kahnweiler ekskludajn rilatojn kun: Picasso (el 1918); Georges Braque (1922); Marie Laurencin; Fernand Léger (1927); kaj finfine Matisse (1936).

## Notoj 
Kategorio:Francaj artkolektistoj
Kategorio:Kubismo
Marie-Thérèse Walter

**Marie-Thérèse Walter**, (naskiĝis  en Le Perreux-sur-Marne, mortis  en Juan-les-Pins, estis la kunulino de Pablo Picasso inter 1927 kaj 1935 kaj patrino de ilia filino Maya Widmaier-Picasso.

## Biografio 
Pablo Picasso, edziĝinta ekde 1918 al Olga Ĥoĥlova, renkontis proksime de grandmagazeno Galeries Lafayette, la junan Marie-Thérèse Walter kies patrino estis ĉapelistino en la kvartalo. Tiu ĉi unua renkontiĝo oficiale okazis en 1931 sed fakte datiĝis de 1926, kiel multaj el la verkoj de la artisto el tiu jaro indikas, kiam ŝi estis ankoraŭ neplenaĝa. Marie-Thérèse Walter fariĝis la modelo kaj muzo de Picasso dum dek jaroj, dum lia periodo de sinteza kubismo.

Ekde 1931, ili vivis kune en la kastelo de Boisgeloup proksime de Gisors en Normandio, kie la unuaj novklasikstilaj skulptaĵoj de Picasso estis faritaj, reprezentantaj la vizaĝon de Marie-Thérèse Walter. 

La  naskiĝis ilia filino María de la Concepción, konata kiel “Maya” Picasso.

En 1935 aŭ 1936, Picasso renkontis Dora Maar, kun kiu li komencis amaferon, restante dum kelkaj pliaj jaroj kun Marie-Thérèse Walter. Kelkaj pentraĵoj, kiel ''* (farita en 1937) aŭ la du pentraĵoj titolitaj *Virino kuŝanta kun libro'' (faritaj la saman tagon, la ), reprezentas Marie-Thérèse Walter kaj Dora Maar en la sama maniero, kiel du facetoj de la sama virino.

Marie-Thérèse Walter faris memmortigon per pendumo en 1977, kvar jarojn post la morto de Picasso,.

## Referencoj 
Kategorio:Pablo Picasso
Kategorio:Sinmortigintoj
Brod nad Tichou

**Brod nad Tichou** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1243.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Jakobo
* Sonorilejo
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Paroĥestrejo
* Ferfabriko Dolní Karlín, pli poste vitrofarejo, skulptista-ŝtonista uzino, pionira tendaro, ekde komenco de la 21-a jarcento kampadejo Karolina.

## Pluaj fotografioj 

Pomník padlým v Brodě nad Tichou (Q66052517) 01.jpg|Monumento de falintoj
BrodNadTichou.jpg|Preĝejo
BrodNadTichou6.jpg|Eksa lernejo
BrodNadTichou5.jpg|Brod nad Tichou

Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
László Keszég

**László Keszég** [lAslO kesEg], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Keszég László** estis hungara reĝisoro, aktoro, altlerneja instruisto.

László Keszég naskiĝis la  en Subotica (Jugoslavio, nun en Serbio).

## Biografio 
László Keszég apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1985 en Budapeŝto, reĝisoran diplomon samloke post 2 jaroj. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Horvai kaj Dezső Kapás, respektive László Babarczy. Li komencis sian reĝisoran karieron en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), poste inter 2009-2012 li estis liberprofesiulo. Inter 2012-2016 li estis reĝisoro de Nacia Teatro (Miskolc), poste 2 jarojn li estis ĉefreĝisoro en Nacia Teatro (Szeged). Intertempe li estis foje-foje ankaŭ aktoro, li reĝisoris ankaŭ en nehungaraj (slovenaj, kroataj kaj rumanaj) teatroj, se ne paroli pri la filmaj taskoj. Ekde 2005 li instruis en la menciita altlernejo (jam universitato), Muzikarta Universitato Ferenc Liszt, Universitato de Kaposvár kaj Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István. Lia vivkunulino estis Eszter Ónodi, en 2006 filo naskiĝis.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - klaŭno (ankaŭ reĝisoro)
* Anton Ĉeĥov: *Platonov* - titolrolo
* Mihály Vörösmarty: *Czillei és a Hunyadiak* - Ladislao la 5-a
* :en:Sarah Kane: Fedro -
* Mihail Bulgakov: La Majstro kaj Margarita - titolrolo

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* William Shakespeare:
** La Dresado de la Megero
** Perditaj Amopenoj
* Imre Madách: La tragedio de l' homo
* George Bernard Shaw: Pygmalion
* Ernő Szép: *Vőlegény*
* Dusán Sztevanovity–Gábor Presser: *A padlás*
* Sándor Weöres: *Holdbeli csónakos*

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Határ* (1990)
* *Boldog születésnapot!* (2003) - Giuseppe
* *Nyitva* (2018) - laboristo

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *A Valencia rejtély* (1995)
* *Kisváros* (serio, 1998, 2000) - ostaĝprenanto; juvelrabisto
* *Hacktion* (serio, 2013) - Dragan

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Jugoslavaj hungaroj
Skapce

**Skapce** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo
* Dia torturo en vilaĝplaco
* Kruco ĉe ŝoseo al Kladruby
* Paroĥestrejo

## Partoj de municipo 
* **Skapce**
* Krtín
* Zálezly

## Pluaj fotoj 

Pomník padlým ve Skapcích (Q66056523).jpg|Monumento al falintoj en Skapce
Kapsch-2015-05-30-Domy 46 41 a 20.JPG|Domoj en Skapce
Kapsch-2015-05-30-ObecniUrad.JPG|Municipa ofico


Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Záchlumí (distrikto Tachov)

**Záchlumí** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas 5&nbsp;km norde de Stříbro kaj 9&nbsp;km sude de Konstantinovy Lázně. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1359.

La ĉeĥa loĝantaro definitive malaperis post subskribo de Munkena interkonsento en la jaro 1938. Sed en la jaro 1945 ili revenis en la vilaĝon en la granda nombro. La saman jaron okazis konfiskadoj de la germanaj posedaĵoj kaj post rikolto en la jaro 1946 okazis la tn. forŝovo. La vilaĝo estis alinomita reen al Záchlumí kaj ĝi fariĝis denove la ĉeĥa vilaĝo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Záchlumí, middle part.jpg| mezo de la municipo ĉe la municipa ofico
Záchlumí, road No 202.jpg| Ŝoseo II/202
Záchlumí, kindergarten.jpg| Infanĝardeno
Záchlumí, St. Mary's Church.jpg|Preĝejo de Virgulino Maria

Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Dmytro Zajciw

**Dmytro ZAJCIW** () (naskiĝis , mortis ) estis ukraina entomologo, esploristo de cerambikoj. Li priskribis dekojn da novaj taksonoj de ĉi tiu grupo. Li vivis kaj laboris en Ĥarkivo kaj poste elmigris al Brazilo. Li estis frato de Tetjana Zajceva, ukraina lingvisto, kandidato de filozofiaj sciencoj.

## Biografio 
Dmytro Varfolomijoviĉ Zajciw naskiĝis  en la vilaĝo Velikomiĥajlivka en nuna rajono Pavlohrad de Dnipropetrovska provinco. Li studis en la gimnazio de la Ĥarkiva Instituto de Publika Eduko (1926-1929). De 1930 li okupis la postenon de lektoro de entomologio kaj zoologio de la Ĥarkiva Agrikultura Instituto. Dum la Dua Mondmilito li elmigris al Okcidenta Eŭropo kaj de tie al Brazilo.

## Scienca aktiveco 
Dmitro Varfolomijoviĉ studis la faŭnon de cerambikoj de Sovetunio, precipe Zaporiĵo, Ĥarkiva provinco, Malproksima Oriento, Lemkiv-regiono, same kiel raraj plantoj kaj bestoj de la Zaporiĵa provinco. Li estis plena membro de la ŜSS. Li priskribis kiel novajn al scienca , 13 novajn genrojn kaj 48 speciojn de skaraboj de ĉi tiu familio (preskaŭ ĉiuj estis el Sudameriko). Li ankaŭ unue priskribis la larvojn kaj krizalidojn de pluraj specioj de cerambikoj. Lia kreiva produktaĵo inkludas pli ol 90 sciencajn publikaĵojn. Lia grandega entomologia kolekto estis akirita de la Zoologia Sekcio de la Federacia Universitato de Paranao (Brazilo)

Dmytro Zajciw ankaŭ atentis sciencan kaj metodikan laboron. Precipe, en publikaĵoj en la revuo "Kraeznavstvo" (Loka popolscio) kaj aliaj publikaĵoj li pruvis la ĉefajn dispoziciojn de la metodaro de loka popolscio en naturista laboro de lernejaj grupoj por la studo de regiona faŭno.

Samtempe li faris konsiderindan sciencan kaj organizan laboron: li deĵoris kiel scienca sekretario de la Ukraina Komitato de Loka popolscio (1926-1930) kaj sekretario de la sekretariato de la natura sekcio de la Ĥarkiva Scienca Societo (1928).

## Agnosko 
Insektoj nomitaj laŭ Dmytro Zajciw:

* *Neochrysoprasis zajciwi* Franz, 1969 - Cerambiko el Bolivio (laŭ la unua priskribo), distribuita tra la tropika parto de Sudameriko;
* *Seabraia zajciwi* Lane, 1965 - Cerambiko el Franca Gujano kaj Brazilo (laŭ la unua priskribo)

## Interesa fakto 
* La , Dmytro Zajciw trovis specimenon de cerambiko en la biendomo "Platformo 19-a Kilometro". Poste montriĝis, ke tio estis nova genro (!) kaj specio por scienco. La sciencisto nomis ĝin laŭ la plej fama konanto de ĉi tiu grupo de insektoj en la lando, la moskva entomologo Nikolaj Nikolajeviĉ Plavilŝĉikov - *Teratoclytus plavilstshikovi*. Tio estis la unua nova specio por scienco, trovita kaj priskribita de Dmytro Zajciw, kaj la nura priskribita de li antaŭ elmigrado. Vidu foton de ĉi tiu skarabo sub referenco .

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Ukrainoj
Kategorio:Brazilaj entomologoj
Zadní Chodov

**Zadní Chodov** (, arkaike *Hinterkotten*) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1365.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Zadní Chodov**
* Kyjov

En la jaroj 1960–1979 apartenis al la municipo ankaŭ Broumov.

## Memorindaĵoj 
* Grenejo ĉe bieneto n-ro 43

## Pluaj fotografioj 

Pomník padlým v Zadním Chodově (Q66052593).jpg|Monumento al falintoj
Zadní Chodov, náves, severní strana, domy čp. 10 a 11.jpg|Zadní Chodov
Zadní Chodov, silnice IV.jpg|Zadní Chodov
Zadní Chodov, Usedlost čp. 45 II.jpg|Zadní Chodov


Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Gergely Máté Kiss

**Gergely Máté Kiss** [gergej kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss Gergely Máté** estas hungara aktoro, pupisto, instruisto.

Gergely Máté Kiss naskiĝis la  en Debrecen.

## Biografio 
Gergely Máté Kiss aliĝis al pluraj teatraj kompanioj en sia naskiĝurbo. Inter 2004-2008 li estis pupisto, inter 2008-2019 li estis aktoro de Teatro Csokonai (Debrecen). Intertempe en 2016 li akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Liaj plej gravaj instruistoj estis Piroska Molnár kaj Gergely Kocsis. Inter 2019-2021 li estis membro de Gaja Teatro, poste li revenis al Teatro Csokonai. Dum kelkaj jaroj li instruis en aktora gimnazio en Debrecen. Li ricevis premion en 2018. Lia edzino naskis 3 gefilojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Romeo kaj Julieta - Mercutio
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Artemij Filippoviĉ Zemljanika
* Gergely Máté Kiss: *A jegesmedve* - rolanto, ankaŭ reĝisoro, scenaristo
* Anton Ĉeĥov: Tri fratinoj - Verŝinin Aleksandr Ignatjeviĉ
* Sándor Weöres: *Holdbéli csónakos* - Medvefia
* Mihail Bulgakov: La Majstro kaj Margarita - Hontalan Iván; Bar-Rabban
* Sofoklo: Antigona - Haimón

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *A rögöcsei csoda* (2014) - televida kameraisto
* *Kossuth papja* (2015) - Lajos Hajdú
* ''Családi kör (serio, 2021) - Laci

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj pupteatristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
György Ádám Kiss

**György Ádám Kiss** [djordj kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss György Ádám** estas hungara kuntrejnisto, redaktoro.

György Ádám Kiss naskiĝis la  en Vecsés.

## Biografio 
György Ádám Kiss studis logopedio en altlernejo inter 1975-1979, baldaŭ li akiris sociologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1986. Inter 1990-1995 li studis budhismon en Vieno. Inter 1991-1999 li estis ankaŭ redaktoro de psikologia revuo en Budapeŝto. Intertempe en 1992 li establis la unuan hungaran ludejon (teatron). En 2002 li akiris plian kuntrejnistan diplomon en altlernejo en Budapeŝto. Li daŭre estis hungara pioniro de :de:Stegreiftheater ekde jam 1974. En 2019 li fondis kuntrejnistan lernejon.

## Liaj teatraj agoj 
* *Lakmusz* (2008)
* *Ha én ezt a klubban egyszer elmesélem!* (2010)
* *Látható nők - Ahol a fényképek is mesélnek* (2015)

## Liaj libroj 
* *Playback-színház Magyarországon*
* *Coaching alapok és irányzatok*

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva intervjuo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kuntrejnistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Kisújszállás)

La **preĝejo Nomo de Sankta Maria**, origine hungare *Szűz Mária Neve-templom* estas katolika konstruaĵo en Kisújszállás (Hungario).

## Historio 
Tiu komunumo havis jam kirkon en 1332. Dum dominado de turkoj la areo senhomiĝis. Jam en la pacaj tempoj en 1718 amase alvenis kalvinanoj. La katolika grupo estis fondita nur en 1908 kaj la nova kirko estis konstruita en la jaroj 1898 kaj 1899. La orgeno estis kreita en 1900. La preĝejo plene renoviĝis en la 1980-aj jaroj.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto laŭ la ĉefvojo. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La navo finiĝas en plurlatera absido. La vitraloj prezentas sanktajn Stefanon kaj Emerikon.

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* http://www.zounuk.hu/tiszaszolos/hu/node/9349
* http://lexikon.katolikus.hu/K/Kis%C3%BAjsz%C3%A1ll%C3%A1s.html

Kisujszallás
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Kisújszállás
Alma (kantisto)

**Alma Sofia MIETTINEN** (naskiĝinta 1996) estas finna kantisto. Ŝi estas aktiva ekde la jaro 1996. Ŝi partoprenis en kantokonkurso *Idols* en 2013. Ŝia unua unuopaĵo aperis en 2016 kaj unua albumo en 2018. Ŝiaj kantoj ricevis popularecon kaj en Finnlando kaj eksterlande kiel en Germanio kaj Aŭstrio. Ŝi kantas en finna kaj angla. Ŝi faris kantojn ankaŭ por aliaj kantistoj.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Marie Laurencin

**Marie Laurencin** (naskiĝis  en Parizo, mortis  en Parizo) estis franca pentristo, artisto kaj ilustristo.

Ŝi estis modelo por kelkaj artistoj, inkluzive de la Doganisto Rousseau.

## Biografio 
En 1907 ŝi unuafoje ekspoziciis ĉe la Salono de Sendependuloj. La saman jaron Picasso prezentis ŝin al Guillaume Apollinaire. El tiu ĉi renkontiĝo naskiĝis pasia kaj tumulta rilato, kiu daŭris ĝis 1912. En 1914 ŝi edziniĝis al la barono Otto von Wätjen. La paro translokiĝis al Hispanio post la militdeklaro, unue al Madrido kaj poste al Barcelono. Ĉi tie la artisto frekventis Sonia kaj Robert Delaunay, dank' al renkontiĝo organizita de Francis Picabia, por kiu ŝi verkis poemojn, poste eldonitajn de la revuo *Dada* en 1917. ŝi revenis al Parizo en 1920.

Ŝia stilo estas karakterizita per aparta uzo de fluidaj kaj dolĉaj koloroj, de simpla kunmetaĵo, kaj de prefero por iuj longaj kaj graciaj inaj formoj. Tio ebligis al ŝi baldaŭ okupi privilegian lokon en la koro de la monduma Parizo de la 1920-aj jaroj.

Ŝi forĝis profundajn kaj fruktodonajn rilatojn kun multaj verkistoj, kies verkojn ŝi ilustris: inter aliaj, André Gide, Max Jacob, Saint-John Perse, Marcel Jouhandeau kaj Jean Paulhan; de multaj aliaj de la pasinteco (ekz. Lewis Carroll) ŝi prizorgis la ikonografion, en la eldonoj de la ĉefaj ĉefverkoj. 

Fariĝinta la oficiala portretisto de la ina socia medio (Nicole Groult, Coco Chanel) de la 1920-aj jaroj, Marie Laurencin ankaŭ laboris kiel dekoraciisto por baleto *Les Biches* de Bronislava Niĵinskaja, kun muziko de Francis Poulenc (1924), poste por la Opéra-Comique, la Comédie-Française kaj kelkaj baletoj de Roland Petit ĉe la Théâtre des Champs-Elysées.

Ŝi mortis 72-jara, en sia propra hejmo, pro korhalto.

## Bildgalerio 

Анри Руссо the-muse-inspiring-the-poet-1909.jpg|Henri Rousseau: La Muse inspirant le poète, 1909
Portrait de Madame Georges-Emmanuel Lang.jpg|Portreto de Madame Georges-Emmanuel Lang, 1923

## Eksteraj ligiloj 
* Marie Laurencin ĉe Artcyclopedia

Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Francaj akvarelistoj
Kategorio:Francaj gravuristoj
Kategorio:Francaj ilustristoj
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo Père-Lachaise
Carrocera

**Carrocera** [karoZEra] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la nordo de la provinco, kaj en la tradicia komarko Valdeviñayo [baldebiNJAĝo].

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
250px|eta|maldekstra|Piedrasecha, vintre.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Benllera, Carrocera, Cuevas de Viñayo, Otero de las Dueñas, Piedrasecha (en la foto de la tabelo), Santiago de las Villas kaj Viñayo, okupas totalan areon de 65,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 452 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, sed ĉefe pro la dekadenco de la karbominado. Ĝi distas 30 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj) sed ĉefe karbominado, kiu jam ne plu. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Weidum

**Weidum** estas vilaĝo en la municipo Leeuwarden, en la nederlanda provinco Frislando.

Ĝi situas sudokcidente de la grandurbo Leeuwarden, inter Mantgum kaj Beers. La vilaĝcentro situas sur la okcidenta flanko de la digo, la Hegedyk, de la antaŭa Middelzee. La Weidumervaart fluas tra la vilaĝareo, kiu estas ligita al la Jorwerdervaart, kiu ŝanĝiĝas al la Wielervaart. La Zwette fluas sur la orienta flanko de la vilaĝareo. En 2021 la vilaĝo havis 550 loĝantojn.

## Historio 
La vilaĝo origine ekestis sur tumulo. La plej granda parto de ĝi estis elfosita poste. En la 19-a jarcento kaj precipe la 20-a jarcento bovlovilaĝo formiĝis.

En la 13-a jarcento kaj en 1329 la loko estis menciita kiel Wedum, en 1402 kiel Weydem kaj en 1427 denove kiel Wedum. La loknomo estas dativo pluralo de herbejo. ĝi tiel indikas setlejon sur la herbejoj.

Weidum estis parto de la municipo de Baarderadeel ĝis tiu municipo estis kunfandita en la novan municipon de Littenseradeel la 1-an de januaro 1984. Ekde la 1-a de januaro 2018, Weidum estas parto de la municipo de Leeuwarden.

## Protektita vilaĝopejzaĝo 
Parto de Weidum estas protektita vilaĝopejzaĝo, unu el la protektitaj urbo- kaj vilaĝopejzaĝoj en Frislando. Ekzistas ankaŭ kelkaj naciaj monumentoj en la vilaĝo.

[eta|meza|Kirko de [Sankta Johano]]

## Naskiĝis en Weidum 
* Nynke Laverman

Kategorio:Loĝlokoj en Frislando
Horní Kozolupy

**Horní Kozolupy** (, ankaŭ *Ober Gosolup*, *Ober Kosolup*) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov, proksimume 11&nbsp;km norde de Stříbro. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1237.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Horní Kozolupy**
* Očín
* Slavice
* Strahov

## Pluaj fotoj 

Horní Kozolupy, common.jpg| Vilaĝplaco
Horní Kozolupy, old school.jpg | Eksa lernejo
Horní Kozolupy, north part.jpg| Ŝoseo II/202


Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Viidestoista yö

**Viidestoista yö**, "dekkvina nokto" estas finna aparte konata muzikpeco. Ĝin komponis kaj tekstis Juice Leskinen. Leskinen skribis la tekston en "dekkvina nokto", la unua sobra nokto post du semajnoj, en kiuj ĉiutage Leskinen drinkis aparte multe. La peco montras lian doloreton en tiu nokto sed ne mencias drinkadon. Tra jardekoj *Viidestoista yö* estis unu de plej popularaj pecoj en Finnlando. Leskinen diskis ĝin en 1980. Ĝi estas publikigita ankaŭ en kolektalbumoj. Longeco de ĝia tempo estas 4 minutoj kaj 8 sekundoj.

## Vidu ankaŭ 
* Bluesia Pieksämäen asemalla,
* Rakkauden haudalla kaj
* Syksyn sävel, pliaj rokmuziaj kantoj de Juice Leskinen

## Eksteraj ligiloj 
* https://www.youtube.com/watch?v=hz47lsS528s, filmo en la retejo Jutubo
* https://www.youtube.com/watch?v=RQ2En2B2uVg, plia filmo en la retejo Jutubo

Kategorio:Pecoj de Juice Leskinen
Rakkauden haudalla

**Rakkauden haudalla** ("sur tombo de amo") estas unu de plej konataj pecoj de finna rokmuzikisto Juice Leskinen. Unue ĝin diskis Sakari Kuosmanen. Longeco de lia versio estas 4 minutoj kaj 47 minutoj. La plej konata versio estas versio de Jonna Tervomaa. Ĝi aperis en filmo *Helmiä ja sikoja* en 2003. Ĝi ekstaris la plej granda modkanto de Tervomaa. Ankaŭ *Juha Lehti* diskis la pecon. Ĝi estas escepta peco de Leskinen en tio, ke versio de iu alia artisto estas pli konata ol la origina versio de Leskinen.

## Vidu ankaŭ 
* Bluesia Pieksämäen asemalla,
* Syksyn sävel kaj
* Viidestoista yö, pliaj rokmuziaj kantoj de Juice Leskinen

Kategorio:Pecoj de Juice Leskinen
La Pola de Gordón

**La Pola de Gordón** [laPOla degorDON] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la nordo de la provinco. Ĝi havas fervojan stacidomon de linio León-Gijón.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
[250px|eta|maldekstra|[La Pola de Gordón (stacidomo)|Trajnstacio.]]

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de 17 loĝlokoj Los Barrios de Gordón, Beberino, Buiza, Cabornera, Ciñera, Folledo, Geras, Huergas de Gordón, Llombera, Nocedo de Gordón, Paradilla de Gordón, Peredilla, La Pola de Gordón, Santa Lucía, Vega de Gordón, La Vid kaj Villasimpliz, okupas totalan areon de 157,64 km², trafluata de la rivero Bernesga, kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 060 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 5 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 33 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).

## Bildoj 

La Pola de Gordón - Iglesia de Nuestra Señora de la Asunción 6.jpg|Preĝejo.
Ermita del Buen Suceso, Peredilla, León , España.jpg|Sanktejo.
La Pola de Gordón - Río Bernesga 03.jpg|Rivero Bernesga ĉe La Pola de Gordón.
La Pola de Gordón 33.jpg|Ponto.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono
* La Pola de Gordón (stacidomo)
* Santa Lucía (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Montbenoît

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Doubs*, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Pontarlier* (france *arrondissement de Pontarlier*), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Doubs
* Saŭĝezo, mikronacio

eta|maldekstra|300px|

Kategorio:Komunumoj de Doubs
Kšice

**Kšice** () estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1369.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Kšice**
* Lomnička

## Pluaj fotoj 

Kšice, church 2.jpg|Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
Kšice, restaurant.jpg|Gastejo
Kšice, road to Stříbro.jpg| Domoj ĉe ŝoseo al Stříbro


Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Plasa montetaro
Syksyn sävel

**Syksyn sävel** (finne, "aŭtuna melodio", nur hazarde sama nomo kiel finna televida serio *Syksyn sävel*, en vikidatumoj) estas unu de plej konataj pecoj de Juice Leskinen. Leskinen faris kaj diskis ĝin kiel unuopaĵo en 1975. Ĝi estas balado. Ĝin diskis ankaŭ almenaŭ Tapani Kansa. Laŭ Leskinen la kanto rakontas pri lia antaŭa koramikino. 

Leskinen skribis ĝin en Londono en la urba parko ''Regent's Park''. Baldaŭ post sia unua apero la peco ne ricevis vere grandan popularecon, sed la populareco kreskis poste. Longeco de la unuopaĵo de Leskinen estas 3 minutoj kaj 30 sekundoj.

## Vidu ankaŭ 
* Bluesia Pieksämäen asemalla,
* Rakkauden haudalla kaj
* Viidestoista yö, pliaj rokmuziaj kantoj de Juice Leskinen

Kategorio:Pecoj de Juice Leskinen
Tisová (distrikto Tachov)

**Tisová** () estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Tachov en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1233.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Tisová**
* Hlinné
* Jemnice
* Kumpolec
* Lhotka
* Trnová

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Nikolao
* Penta kruco
* Naturrezervejo Tisovské rybníky

## Pluaj fotoj 

Tisová okres Tachov 7.jpg|Tisová
Tisová okres Tachov 1.jpg|Tisová


Kategorio:Municipoj en distrikto Tachov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
La Robla

**La Robla** [laRObla] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko *Tierra de León*, en la nordo de la provinco.

[250px|eta|maldekstra|Komarkoj de la provinco Leono; *[Tierra de León* centroriente, flave.]]
250px|eta|maldekstra|Akvedukto.

## Toponimio, etimologio kaj simboloj 
*La Robla* estus komprenebla kiel La Kverko, sed fakte etimologie temas pri loka vorto kun signifo pri komerctrakta ceremonio kiu konsistas en manpremo. Tio videblas en la supra maldekstra kvarono de la blazono, dum en la supra dekstra kaj malsupra maldekstra videblas respektive agrikulturaj simboloj de spiko kaj grapolo kaj en la malsupra dekstra kverko kiel simbolo de brutobredado kaj eble ankaŭ de loko por la komerctrakta manpremo plej verŝajne ĉe kverko. Paradokse, ĉar nuntempe la urbo estas ĉefe industria.

## Geografio 
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Alcedo de Alba, Brugos de Fenar, Candanedo de Fenar, Llanos de Alba, Olleros de Alba, Puente de Alba, Rabanal de Fenar, La Robla, Solana de Fenar kaj Sorribos de Alba, okupas totalan areon de 85,22 km² ĉe la rivero Bernesga. Limas norde kun La Pola de Gordón, oriente kun Matallana de Torío, sude kun Cuadros kaj okcidente kun Carrocera.

Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 714 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 750 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 26 km de Leono, provinca ĉefurbo.

## Historio 
250px|eta|maldekstra|Termoelektra centralo.
En Mezepoko okazis reloĝado pro kio gravis la Kastelo de Alba ĉe nuntempa Llanos de Alba, en la municipo La Robla. La areo apartenis al la Regno Leono. Fine de la 19-a jarcento estis konstruita la Fervojo de La Robla, kio helpis la instaladon de termoelektra centralo nutrita el karbo, kiu funkciis el 1971 ĝis 2020.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado) sed ĉefe gravas industrio, rilata al karbo, cemento, ktp.

## Bildoj 

La Robla - Ayuntamiento 06.jpg|Urbodomo.
La Robla - Plaza de la Constitución 8.jpg|Placo.
Camino de San Salvador, La Robla, Iglesia de San Roque 01.jpg|Preĝejo.
Camino de San Salvador, La Robla, Ermita de Celada 01.jpg|Ermitejo de Celada.
La Robla 01 Olleros Alba by-dpc.jpg|Olleros de Alba.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Leono
* La Robla (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de Provinco Leono
Lago de Remoray

La ''''* -  - estas lago en Francio. Ĝi situas en la departemento *Doubs'', en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (, prononco []), kaj apartenas al la komunumo Labergement-Sainte-Marie. La samnoma komunumo Remoray-Boujeons situas apude. Situanta je 850 metroj super la marnivelo, temas pri alta lago en la koro de la altaj ĉenoj de la Ĵurasa masivo. Ĝi situas ĵus supre de la lago Saint-Point kaj proksimume dudek kilometrojn sudokcidente de la urbo Pontarlier. 

[eta|maldekstra|340px|La lago de Remoray kaj la [lago Saint-Point malantaŭe]]

Kategorio:Lagoj en Francio