open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Intensa agrikulturo

eta|350px|Plantejo intensa de kukurbeto.
eta|352x352ra|Industria agrikulturo de kokoj
**Intensa terkultivado** aŭ **industria agrikulturo** estas agrikultura produkta sistemo karakterizita per la altaj necesoj de kapitalo, laboro, aŭ de teknologioj, kiel ekzemple insekticidoj kaj kemiaj sterkoj relative al la grunda areo.

Ne estas intensa agrikulturo la Verda revolucio de 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, ĉar ĝi ŝanĝis nur la gradadon ene de etenda agrikulturo.

Tio estas kontrasta al multaj specoj de eltenebla agrikulturo kiel ekzemple ekologia agrikulturo aŭ etenda agrikulturo, kiuj implikas relative malaltan neceson de laboro, relative al la areo de grundo, kaj kiuj celas konservadon de longdaŭra ekologia sano de kamparo, tiel ke ĝi povas esti farmata senfine, ĉar tiele oni uzas malmultajn kemiaĵojn.

Nuntempaj formoj de intensa kultivaĵo bazigis agrikulturon sur la uzado de mekanika plugado, kemiaj sterkoj, herbicidojn kaj/aŭ insekticidojn. Ĝi estas rilata al la kreskanta uzo de agrikultura mekanizado, kiu ebligis grandan pliiĝon en produktado, ankoraŭ drame pliigis median poluadon pro kreskanta erozio kaj venenante akvon per agrikulturaj kemiaĵoj.

Intensaj terkultivadaj praktikoj povas impliki tre altan nombregon da bestoj bredatajn sur limigita tero kio postulas grandajn kvantojn de manĝaĵo, akvo kaj medicinaj elementoj (postulataj por reteni la bestojn sanaj en malvastaj kondiĉoj). kaj estas kritikata fare de kontraŭuloj pro la malalta nivelo de bestprotektadaj standardoj kaj rilataj poluo kaj temoj de sano.

## Notoj
Prieklezia historio

La **Prieklezia historio**, antikvgreke Ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας (latine
***Historia Ecclesiastica*** aŭ ***Historia Ecclesiae***), estas verko de Eŭsebio episkopo de Cezareo.

En tiu verko Eŭsebio, laŭ sia enkonduka deklaro (I.i.1), volas prezenti la historion de la Eklezio ekde la epoko de la apostoloj ĝis siaj tagoj, aparte koncerne jenajn aspektojn:

# la episkopaj posteulecoj en plej gravaj sidejoj
# la historio pri la kristanaj teologoj
# la historio pri la herezoj
# la historio pri hebreoj
# la rilatoj kun la gentoj
# la martiroj

Li kunigas la materion laŭ la epokoj de la imperiestroj, ĝin rekte prezentante tian kia ĝi aperas en la fontoj (pro tio en lia verko troviĝas materialo pli antikva ol tiu skribe atestata de li). Detale:

* Libro I: detala enkonduko pri Jesuo Kristo
* Libro II: historio pri la apostolaj tempoj ĝis la detruo de Jerusalemo flanke de Tito
* Libro III: posta epoko ĝis Trajano
* Libro IV kaj V: 2-a jarcento
* Libro VI: epoko ekde Septimo Severo ĝis Decio
* Libro VII: Epoko ĝis la persekuto de Diokleciano
* Libro VIII: plue pri la persekuto de Diokleciano
* Libro IX: Historio ĝis la venko de Konstanteno kontraŭ Maksencio en Okcidento kaj kontraŭ Maksimino Daia en Oriento
* Libro X: la restaŭrigo de la eklezioj kaj la ribelo kaj konkero de Licinio

La verko konkludiĝas inter la jaroj 325 (morto de Paŭlino el Tiro) kaj 326 (morto de Kristo): la libro X estas dediĉita al Paŭlino el Tiro.

Tiu verko postulis al Eŭsebio preparajn studojn ege ampleksajn kaj daŭrajn kunlaboradojn por la trovo kaj kopiado de dokumentoj, el kiuj multe estas konata nur per la Eŭsebia enhistoriigo. Tiu grandega historia laboro de Eŭsebio estis certe favorata de lia persona amikeco kun la imperiestro Konstantino.

## Vidu ankaŭ 
* Eklezia historio de Zozomeno
* Kristana literaturo
* Konstantino

## Eksteraj ligiloj 
*  *Church History*
*  *la tuta teksto
* http://www.documentacatholicaomnia.eu/20_30_0265-0339-_Eusebius_Caesariensis,_Sanctus.html
* *la greka teksto''

Kategorio:Kristanismo
Kategorio:Literaturo de Grekio
Vissarion Ŝebalin

**Vissarion Jakovleviĉ ŜEBALIN** (ruse *Виссарио́н Я́ковлевич Шебали́н*, naskiĝis la  en Omsk, mortis la ) estis soveta komponisto.

Ŝebalin naskiĝis en Omsk; liaj gepatroj estis lernejaj instruistoj. Li studis muzikon en la omska kolegio. Poste, laŭ la propono de lia profesoro, Ŝebalin veturis al Moskvo por montri siajn unuajn komponaĵojn al Nikolaj Mjakovskij.

En 1928 Ŝebalin gradiĝis en la Moskva Ĉajkovskij Konservatorio; lia diploma verko estis la Unua Simfonio. Gradiĝinte el la Konservatorio, Ŝebalin iĝis profesoro tie. Li instruis, interalie, Karen Ĥaĉaturjan, Aleksandra Paĥmutova, kaj Edison Denisov. La komponisto estis bona amiko de Dmitri Ŝostakoviĉ, kiu dediĉis sian duan arĉkvarteton al li.

La verkaro de Ŝebalin estis diversa: li interalie komponis multajn arĉajn kvartetojn, simfoniojn, ĥorverkaĵojn, kaj operojn.

En 1953 kaj 1959 Ŝebalinon atakis apopleksioj; post la dua li akiris afazion. La komponisto fine mortis en 1963 pro tria atako. Kelkaj monatoj antaŭ tio li finis sian kvinan simfonion, kiun Ŝostakoviĉ priskribis kiel "brila, krea komponaĵo, plenigita per la plej altaj emocioj optimistaj kaj vivplenaj."

Ŝebalin estis enterigita en la Novodeviĉij tombejo, apud la tomboj de liaj profesoroj kaj kolegoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  Plena verkaro de Ŝebalin 

Kategorio:Sovetiaj komponistoj
Freimettigen

**Freimettigen** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Konolfingen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 432 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Freimettigen situas en la antaŭalpa monteta kamparo 13 kilometrojn norde de la urbo Thun. La komunumo konsistas el la vilaĝo Freimettigen kaj la vilaĝeto Dessikofen sur alteco de 660 m s.m. en sudo de la komunumo.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,95&nbsp;km², de kiuj 29,8% estas kovritaj de arbaro, 63,7% servas por agrikulturo kaj 5,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Freimettigen limas en nordoriento kaj en oriento al Niederhünigen, en sudoriento al Linden, en sudo al Oberdiessbach, en sudokcidento al Häutligen, kaj en nordokcidento al Konolfingen.

## Trafiko 
Freimettigen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La kantona ĉefvojo n-ro 229 de Thun al Konolfingen pasas laŭlonge de la okcidenta komunumlimo paralele kaj rekte apud la trajnlinio de la Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo. La stacidomo de Stalden en Emme-Valo situas rekte apud la komunuma limo 500 metrojn nordokcidente de la vilaĝa centro de Freimettigen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Freimettigen datiĝas el la jaro 1282 kiel *Vrimuotingen*. Dum mezepoko Freimettigen estis parto de la feŭda senjorujo Hünigen kaj dividis ties historian sorton kaj venis en la jaro 1406 sub berna regado.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Freimettigen
Ekscitvesto

eta|Montrofenestro kun diversaj ekscitvestoj.
**Ekscitvesto** estas tiuj vestaĵoj, kiuj servas por sekse eksciti la seksan partneron. Por tiu servas ĉefe subvestoj, kiuj estas ofte produktitaj el tiaj materialoj, kiuj mem estas sensataj kiel erotikaj, ekz. veluro, punto, elastano aŭ sateno. Ekscitvesto ekzistas por viroj kaj virinoj, sed la oferto por la virinoj estas pli granda.

## Vidu ankaŭ 
* Negliĝo
* Seksobutiko
* Striptizo
* *Agent Provocateur*

Kategorio:Vestoj
Ekspedicio de Lewis kaj Clark

eta|Mapo de la Ekspedicio

La **Ekspedicio de Lewis kaj Clark** estis esplorprojekto aŭspiciita de la usona registaro (instigite de prezidento Thomas Jefferson). Ĝi celis esplori kaj dokumenti la parton de Norda Ameriko situanta okcidente de tiama Usono ĝis Pacifiko. Interalie oni esperis trovi navigeblan vojon por boata transporto inter Atlantiko kaj Pacifiko, eventuale per trovo de komuna fonto de riveroj Misuro kaj Kolumbio/Snake. La ekspedicion estris Meriwether Lewis kaj William Clark, kaj daŭris de 1804 ĝis 1806.

## Vidu ankaŭ 
* Alexander Mackenzie
* Enireja Arkaĵo

Kategorio:Historio de Usono
Stevia rebaudiana

***Stevia rebaudiana*** aŭ **mielherbo** estas planto kiu originas el subtropika kaj tropika Sud- kaj Mezameriko. La planto ankoraŭ troviĝas nekultivata sur la altebenaĵo en la limregiono inter Brazilo kaj Paragvajo. Tie la planto jam dum jarcentoj estas uzata kiel dolĉigilo por trinkaĵoj kiel mateo kaj medicinaj trinkaĵoj kaj en herbekstraktoj.

## Priskribo 
*Stevia rebaudiana* estas plurjara planto el la familio de la asteracoj, kiu estas polenita per la vento. La planto plejofte estas kultivata kiel unujara rikoltaĵo. La planto povas kreski ĝis alto de unu metro kaj havas mallarĝajn foliojn kiuj longas tri centimetrojn. Kultivi el semoj estas malfacila ĉar la planto ne estas sinpolena kaj ĝenerale 13-15% de la semoj bone ĝermas, eĉ kiam la semoj estas freŝaj (ne pliaĝaj ol 6 monatoj).

La planto ŝatas varman kaj humidan lokon, sed ne kun "malsekaj piedoj". La grundspeco povas esti acideta, sabla lomo. Dum plilongiĝantaj tagoj la folioj disvolviĝas; dum plimallongiĝantaj tagoj la planto ekfloras. Ĝi estas ofertata en majo kaj junio en ĝardencentroj sub la nomo "mielherbo" aŭ la patentita nomo "Stepa".

La planto estas uzata ankaŭ por vizaĝokremoj, mankremoj, piedungventoj, lipbalzamoj, dentopastoj kaj kiel dolĉigilo, ekzemple per steviolo. La planto stevio enhavas komponaĵon konatan kiel steviolo kiu, kiam elprenita, havas 300 fojojn la dolĉecon de la sukero dum ĝi havas minimuman efikon sur la sangosukero.

eta|maldekstra|Pulvoro de *Stevia rebaudiana*

## Notoj 
Kategorio:Asteracoj
Superadobo

eta|dekstra|300ra|Konstruado el superadobo
**Superadobo** estas formo de tersaka konstruado, evoluigata de irana arkitekto Nader Khalili. Tiu tekniko uzas runde teksitajn sakojn aŭ tubsakojn, kiujn oni metas unu sur la alia, formante firman murstrukturon el tiuj. Ĝi estas malmultekoste uzebla por rifuĝejaj loĝejoj.

Oni povas formi el tiu tekniko rektajn kaj kurbajn konstruaĵojn, kupolon, plej ofte formante abelujan formon. Oni konektas la sakojn per pikdratoj. Oni povas kombini la tersakajn konstrumaterialojn kun aliaj materialoj (ŝtalbetono, briko). Lateksaĵa materialo devas esti el UV-rezista materialo aŭ kovri la konstruaĵon ene de 300 horoj per kovraĵo (ekz. okaze de uzo de polipropileno).

## Historio 
La teknikon evoluigis Nader Khalili en 1984 je peto de NASA por konstrui loĝejojn sur la Marso kaj Luno. Li tiam volis uzis ŝirfermilon por la konekto de la sakoj.

## Kritiko 
* ĝi uzas multajn laborhorojn por la konstruado
* neforta rezisteco al tertremo, pro kio oni devas ofte fortigi la kontraŭojn
* nesufiĉe varmoizolo (ĝi estas bone uzebla nur en la varmegaj regionoj)

Kategorio:Konstruado
Julia Campbell

**Julia CAMPBELL** (12-an de marto 1962 en Huntsville, Alabamo) estas usona aktorino.

## Biografio 
Campbell vizitis *Lake Braddock Secondary School* en Burke, Virginia. Ŝi debutis en la televida serio ''Ryan's Hope*, en kiu ŝi ludis *Katie Thompson* de 1984 ĝis 1985. En 1986 ludis ŝi en la televida serio California Clan, unu jaron poste en serio *Women in Prison* havis ŝi ĉefrolon. En la komedio *Opportunity Knocks* (1990) ludis ŝi gravan rolon apud Dana Carvey.

Campbell geedziĝis en 1988 kun aktoro Bernard White. Post ilia divorco, ŝi geedziĝis kun aktoro Jay Karnes.

## Filmografio (elekto) 
* 1990: *Opportunity Knocks*
* 1994: *Young Indiana Jones and the Hollywood Follies*
* 1997: *Romy and Michele’s High School Reunion*, komedio, en rolo de *Christy Masters*,
* 1998: *Poodle Springs*
* 2000: *Bounce*, dramo kun Ben Affleck kaj Gwyneth Paltrow
* 2001: *Thank Heaven*
* 2002: *Stephen King’s Rose Red*, miniserio
* 2006: *The Tillamook Treasure'', dramo, ludis ĉefrolon

Kategorio:Usonaj aktoroj
Internacia Amikeca Ekspoziciejo

La **Internacia Amikeca Ekspoziciejo** () estas granda kompleksa muzeo kiu situas en Hyangsan, Nord-Pjongan provinco, en Nord-Koreio . Ĝi estas kolektaĵa Ekspoziciejo de donacoj al eksa ĉefoj Kim Il-sung kaj Kim Jong-il de diversaj fremdaj altranguloj.

La ekspoziciejo konstruita en tradicia korea stilo, la salonoj malfermis la 26an de aŭgusto 1978 kaj konsistas el pli ol 150 ĉambroj; kovras la tuta areo inter 28.000 kaj 70.000 kvadratajn metrojn.  

Nuntempe, la ekspozicio estas inter 60.000 kaj 220.000 donacojn. Enirante la ekspoziciejon, vizitantoj devas saluti antaŭ portretoj de Kim Il-sung kaj Kim Jong-il. 

La muzeo estas montopiedo de la Monto Mjohjang, proksime de la Pohyon templo.

Kategorio:Muzeoj en Nord-Koreio
ZIP (densigilo)

**ZIP** estas komputila datenaranĝo por densigitaj datenoj. Ĝi plenumas du apartajn taskojn:
* Ĝi difinas aranĝon, kiu permesas stori datenojn kun tre malmulte da redundo, do sen malŝparo de spaco;
* Ĝi difinas aranĝon por stori dosierajn hierarkiojn ("arbojn").

La MIME-tipo por tiu aranĝo estas application/zip.

ZIP subtenas plurajn densigajn algoritmojn. Por diversaj mastrumaj sistemoj ekzistas programoj (komercaj kaj liberaj), kiuj produktas ("pakas") ZIP-dosierojn kaj elprenas dosierojn el ili.

Kategorio:Datenaranĝoj
Kategorio:Datuma densigo
4461 Sayama

'*4461 *Sayama'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la observatorio Dainik (aŭ angle *Dynic'') apud Taga en Gubernio Ŝiga.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Sajama, en la gubernio Sajtama.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Atsushi Sugie
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Corcelles-lès-Cîteaux

**Corcelles-lès-Cîteaux** estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Historio 
La preĝejo datiĝas Naskiĝo de la Dipatrino de 1845. La sonoriloj datiĝas de 1620. La urbodomo datiĝas de 1875.
maldekstra|eta|Lavejo kun *compluvium*
La lavejo kun tegmento por rikolti la pluvon datiĝas de 1861.

## Geografio 
### Demografio 
### Industrio 
La ĉefa industrio estas la societo Cermex kiu fabrikas maŝinojn por pakaĵo.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
* Pagaxaro de la paroĥo 

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Krista Kosonen

eta|
**Krista KOSONEN** (naskiĝis la 28-an de majo 1983 en Espoo, Finnlando) estas finna aktorino.

Ŝi estas plej konata pro la roloj en kinejaj filmoj *Jadesoturi* (finna-ĉina filmo de 2006) kaj *Suden vuosi* (finna, 2007). Ŝi ankaŭ ludis en finnaj televidaj serioj kiel *Suojelijat* (2007), *Uutishuone* (2009) kaj *Putous* (2010).

Kategorio:Finnaj aktoroj
4462 Vaughan

'*4462 *Vaughan'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  elde la Observatorio McDonald apud Fort Davis (Teksaso, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan amatoran astronomon *Curtis T. Vaughan Jr.'' (1927–2014), aferiston kaj estron de la komunumo de San Antonio (Teksaso). Interisita de la sciencoj, li kolektis malnovajn astronomiajn instrumentojn kaj konstruigis sian privatan observatorion.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1952
4464 Vulcano

'*4464 *Vulcano'''* estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la italia insulo Vulcano, el la Liparaj insuloj en Tirena Maro.

*Oni ne konfuzu ĝin kun la hipoteza planedo Vulkano.''

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1966
Michael Cwik

**Michael Dieter Cwik** (naskiĝis  en Hamburg, mortis la ) estis germana esperantisto de pluraj jardekoj vivanta en Belgio. Ĝis sia emeritiĝo li estis oficisto de la Eŭropa Komisiono en Bruselo kaj multajn jarojn engaĝite kunlaboris en Eŭropa Esperanto-Unio. En sia junaĝo li fariĝis unu el la unuaj staĝantoj de la Eŭropa Komisiono kaj poste plu helpis kunordigi agadon de la komisionaj (eks)staĝantoj. Michael Cwik loĝis en Tervuren apud Bruselo.
En 1983 li organizis lingvo- kaj komunikad-eksperimenton kun sep kolegoj respondinte al la demando: Ĉu vi povas lerni la bazan komunikad-eblecon kun unu planlingvo kiel la Internacia lingvo/Esperanto ene de du semajnoj ferioj? - La respondo estis "jes"! - Unusemajna kurso gvidita de Graham Leon-Smith el Londono kaj unu semajno da prelegoj kaj diskutoj en kvar-stela hotelo en montara regiono (Windischgarsten en Supra Aŭstrio) ebligis al la partoprenantoj diskuti komunajn temojn kaj aliĝi al la Brusela Esperanto-Grupo. En tiu epoko li kreis kun kolegoj en la eŭropaj institucioj lingvan rondon nomita en la franca lingvo *Amis de la langue internationale Esperanto* (Esperante "Amikaro de la Internacia Lingvo Esperanto").
Li ankaŭ prelegis en kluboj, seminarioj kaj kongresoj pri la Eŭropa Komunumo, federalismo, la mona kaj ekonomia unio kaj lingvaj aspektoj en Eŭropo kaj redaktis multajn artikolojn en tiuj kampoj.

En la jaro 2011 li renkontiĝis kun pola parlamentano Jarosław Sellin en la parlamenta oficejo en Gdansko kune kun esperantistoj el la Estraro de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) Kazimierz Krzyżak el Gdynia kaj Eduardo Kozyra el Malborko, la temo de la renkontiĝo estis la ŝancoj de Esperanto en Eŭropa Unio.

## Vidu ankaŭ 
* Historio de EEU

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Belgaj esperantistoj
Kategorio:Eŭropaj oficistoj
Usona ministerio pri enlandaj aferoj

La **Usona ministerio pri enlandaj aferoj** (, mallonge *DOI*) estas la ministerio de la usona federacia registaro kun respondeco pri administrado kaj konservado de plejparto de la federacie proprietata tereno kaj naturaj rimedoj, kaj pri administrado de programoj rilataj al indiĝenaj popoloj en Usono, al teritoriaj aferoj, kaj al insulaj eroj de Usono.

La ministerion administras la Usona ministro pri enlandaj aferoj, kiu estas membro de la "kabineto". La nuna postenulo, ekde la , estas .

## Vidu ankaŭ 
* Usona ministro pri enlandaj aferoj
* Nacia Parka Agentejo (NPS)
* Naciaj parkoj de Usono

Kategorio:Usona ministerio pri enlandaj aferoj
Anton Heiller

alternative=Kono de honoro de la komponisto Anton Heiller ĉe la Wiener Zentralfriedhof|eta|Kono de honoro de la komponisto Anton Heiller ĉe la Wiener Zentralfriedhof
**Anton HEILLER** (naskiĝis la , mortis la ) estis aŭstra orgenisto, klavicenisto, dirigento, kaj komponisto.

Heiller naskiĝis en Vieno. Fininte sian preĝejmuzikan studadon, li iĝis ĥorestro ĉe la Popola Operejo de Vieno, dume studante muzikteorion kaj orgenludon kun Bruno Seidlhofer kaj Friedrich Reidinger ĉe la Viena Muzikakademo.

En 1945 Heiller gradiĝis je la Akademio, kaj samjare iĝis orgena instruisto tie, en 1957 akirante la titolon de Profesoro. Unu el liaj disĉiploj estis Gottfried Plohovich. En 1952 Heiller gajnis la Internacian Orgenan Konkurson en Harlemo. Post la dua mondmilito la orgenisto tre aktive ekpartoprenis en koncertoj, lekcioj, kaj servis en muzikkonkursoj kiel juĝanto.

Heiller registris la plejparton de sia larĝa repertuaro, kiu interalie inkludis verkojn de Dietrich Buxtehude kaj Johann Sebastian Bach kaj pli modernajn komponaĵojn de Max Reger kaj Paul Hindemith (la malantaŭa estis bona amiko de Heiller).

Heiller ankaŭ komencis komponi dum sia adoleskaĝo. Li verkis multajn komponaĵojn dumvive (inklude dekdutonisman muzikon kaj orgenkonĉerton), kvankam ili neniam estis tiel famaj kiel liaj performoj.

En 1973 Heiller subite mortis en Vieno, verŝajne pro ia korinfarkto, kiam li sufokis je manĝaĵo. Li estis 55-jaraĝa.

## Eksteraj ligiloj 
* Listo de verkoj fare de Heiller

Kategorio:Aŭstriaj orgenistoj
Kategorio:Aŭstriaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Vienanoj
Sámuel Diószegi

**Sámuel DIÓSZEGI** [ŝAmuel diOsegi], hungare **Diószegi Sámuel,** aŭ *Diószeghi Sámuel,* estis hungara verkisto, botanikisto, pastro kaj profesoro.
eta|240ra|Skulptaĵo pri Diószegi kaj Fazekas
Sámuel Diószegi naskiĝis la 5-an de januaro 1761 en Debrecen. Li mortis la 2-an de aŭgusto 1813 en Debrecen.

## Biografio 
Sámuel Diószegi frekventis lernejojn en Debrecen. Li komencis instrui samloke, poste en Kecskemét. Baldaŭe li plulernis en universitato en Germanio, post la hejmenveno li eklaboris, kiel pastro, havanta diversajn postenojn. Li kunlaboris kun Mihály Fazekas.

## Verkoj (elekto) 
* ***Magyar füvész-könyv...*** (Hungara botanika libro) laŭ Karolo Lineo, 1807)
* *Erkölcsi tanítások prédikácziókban* (Moralaj instruoj en predikoj), 1808
* *Prédikáczio, ...* (Prediko, ...), 1807, 1808
* *Halotti tanítás, ...* (Portomba parolo), 1810
* *Abéce* (Aboco), lernolibro, 1810.
* *Orvosi füvész-könyv, ...* (Botanika libro por kuracistoj), 1813
* *kálvinista énekeskönyv* (Kalvinana preĝlibro) (kune kun aliaj)

## Memorigiloj 
* skulptaĵo en Debrecen
* memorkolono en Budapeŝto

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Diószegi
Diószegi
Diószegi
Diószegi
Kategorio:Botanikistoj
Gedeon Ráday

**Grafo Gedeon RÁDAY** [rAdai], hungare **Ráday Gedeon** estis hungara poeto, tradukisto kaj politikisto. Lia patro estis Pál Ráday.

Gedeon Ráday naskiĝis la 1-an de oktobro 1713 en tiutempa Ludány. Li mortis la 6-an de aŭgusto 1792 en Pécel.

## Biografio 
Gedeon Ráday frekventis lernejojn en *Pozsony* tiutempa hungara ĉefurbo (nuntempa Bratislavo, Slovakio), poste en Berlino. Li interrompis la lernadon pro morto de la patro kaj hejmenvenis kaj transprenis taskojn de la bieno. En 1740 li edziĝis kaj konstruis kastelon en Pécel. Baldaŭe li komencis politikadi. En 1772 li konatiĝis kun Ferenc Kazinczy, dume en la kastelo li diligente kolektis librojn (resume li havis 6500 da verkoj, tio estas 12000-15000 volumoj). Li sekrete poemadis, bedaŭrinde postrestis nur kelkaj. Lia biblioteko ankaŭ nun estas granda trezoro.

## Verkoj 
* hazarde restintaj poemoj kaj tradukaĵoj

## Memorigiloj 
* memortabulo
* 2 stratoj en Budapeŝto
* placo kaj gimnazio en Pécel
* biblioteko en Budapeŝto
* muzeo en Kecskemét

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
András Dugonics

**András Dugonics** [andrAŝ dugoniĉ], hungare **Dugonics András,** kroate **Andrija Dugonić** estis hungara-kroata verkisto, pastro, piarista monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

eta|240px|Skulptaĵo de András Dugonics en Szeged, 1876
András Dugonics naskiĝis la 17-an de oktobro 1740 en Szeged. Li mortis la 25-an de julio 1818 en Szeged.

## Biografio 
András Dugonics frekventis eminente lernejojn en diversaj urboj. En 1756 li iĝis ordena pastro kaj baldaŭe li instruis en diversaj lernejoj de Transilvanio. En 1773 la jezuitoj ne plu rajtis funkcii, tial Dugonics komencis instrui matematikon en Reĝa Universitato de Nagyszombat, li estis rektoro en 1787 jam en Pest (urbo), ĉar la menciita universitato jam translokiĝis al Pest. En 1808 li kvazaŭ emeritiĝis kaj reiris al Szeged.

## Verkoj (elekto) 
* *A tudákoságnak két könyvei, ...* (Du libroj de scio, ...) lernolibro pri algebro kaj geometrio, 1784, reeldono en 1798, nepre estas menciinda la pura hungara teksto
* *Ulyssesnek, ama hires és nevezetes görög királynak csudálatos történetei* 1780
* *A tudákosságnak III. és IV. könyve ...* (3-a kaj 4-a libro de scio ...), lernolibro pri trigonometrio, 1798
* *Etelka, ...* ("Etelka"), **la unua hungarlingva romano**, 1788, reeldonoj en 1789 kaj 1805
* *Az arany pereczek ..." (Oraj ĉirkaŭmanoj ...) familia romano, 1790 kaj 1800
* *Jeles történetek, ...* (Elstaraj historioj ...), historiaj teatraĵoj 1794
* *Gyöngyösi István költeményes maradványai* (Poeziaj postrestaĵoj de István Gyöngyösi), 1796
* *Római történetek.* (Romianaj historioj), 1800
* *Szittyai történetek* (Skitaj historioj), historia studo de la komenco ĝis 896, 1806–08
* *Nevezetes hadi-vezérek* (Famaj militestroj), biografioj, 1817
* *Magyar példabeszédek és jeles mondások'' (Hungara frazeologio), 1820, reeldono en 2009

## Memorigiloj 
* skulptaĵo kaj placo en Szeged
* Societo Dugonics
* gimnazio en Szeged

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj piaristaj monaĥoj
Kate Upton

**Kate Upton** (naskiĝis la 10-an de junio, 1992) estas usona modelo kaj aktorino, konata ĉefe pro ŝia kovrilpaĝo apero sur *Sports Illustrated Swimsuit Issue* ĉe *Sports Illustrated Swimsuit* en 2011, 2012.

## Biografio 
maldekstre|eta|Kate Upton en 2011
Upton naskiĝis en St. Joseph, Michigan kaj plenkreskis en Melbourne (Florido). Ŝia onklo estas Fred Upton, usona kongresano por la Sesa kongresa distrikto de Miĉigeno.

Kiel arta rajdistino, ŝi agadis por la Usona Makulĉevala Asocio (angla mallongigo APHA) kaj konkuris sur nacia nivelo. Kun sia ĉevalo *Roanie Pony*, ŝi venkis plurfoje ĉampionadon en juna sekcio de *APHA*.

Ŝi kastingis en 2008 ĉe Elite Model Management, poste ĉe IMG Models en Novjorko. Ŝi manekenis unuafoje por *Garage*, poste por Dooney & Bourke kaj aliaj modaj firmaoj.

La unua filma aktorina ludo de Upton estis en filmo *Tower Heist*, kiel dommastrino de Mr. Hightower.

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retpaĝo

Kategorio:Personoj de kantono Brevard (Florido)
Upton, Kate
Preĝejo Sankta Triunuo (Jánkmajtis)

**Preĝejo de Sankta Triunuo** estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Jánkmajtis.

## Historio 
La kirko konstruiĝis en la 15-a jarcento en tiutempa vilaĝo **Jánk**. Baldaŭe la kalvinanoj okupis ĝin, sed en 1751 la katolikanoj reakiris ĝin. En la 1700-aj jaroj la sentura preĝejo havis 2 lignajn turojn. La ĉefaltaro estis farita en 1833.

## Konstruaĵo 
La preĝejo ne havas turon, sed havas 2 ornamajn enirejojn. La navo havas apogpilastrojn. La eksteraj skulptaĵoj venis el la baroko. La sanktejo havas unu navon kaj grandparte restis netuŝita dum la longa historio. Interne estas videblaj skulptaĵoj pri anĝeloj, Stefano la 1-a (Hungario) kaj pri Johano Baptisto. Ekstere, en la ĝardeno estas ligna sonorilostablo de 1763 kaj ruinoj de monaĥejo.

Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.

## Fontoj 
* hungare
* hungare
* hungare
* hungare kun foto

Jankmajtis
Jankmajtis
4465 Rodita

'*4465 *Rodita'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Bella Aleksejevna Burnaŝeva elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo estis komponita en honoro de soveta verkistino kaj arta kritikistino *Tatjana Miĥajlovna Rodina* (cirile: *Татьяна Михайловна Родина'', 1914–1989).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Bella A. Burnaŝeva
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1969
Kwekwe

''''* aŭ *Kwe Kwe'' estas grandurbo, kiel industria centro de Zimbabvo.
eta|dekstra|300px|Vojo en

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Telefonkodo: 055
* Loĝantaro: 103.210 en 2007
* Supermara alteco: 1220 m
* Horzono: UTC + 1, somere UTC + 2

## Geografio 
 situas sur altebenaĵo, en centra sekcio de la lando. Harareo troviĝas 180, Bulawayo 189 km.

## Historio 
Kwekwe estis fondita en 1898, kiel orminada urbo. Baldaŭe oni trovis ankaŭ kromojn kaj aliajn ercojn en la najbareco. Nuntempe la urbo estas gravaj ŝtalo- kaj kemiaĵoproduktejoj, sed nepre menciinda, ke oni senpermese lavas ankaŭ orojn.

## Trafiko 
 havas trairajn vojon kaj fervojon inter grandurboj Gweru kaj Kadoma.

## Klimato 
 situas en tropika zono, tamen inter montoj en alteco. La meza averaĝa temperaturo estas 19&nbsp;°C, kiu varias inter 14 kaj 31&nbsp;°C. La varmo daŭras inter septembro-aprilo. Jare pluvas po 638&nbsp;mm. Inter decembro-februaro ofte pluvas, inter majo-septembro apenaŭ aŭ tute ne pluvas.

## Vidindaĵoj 
* 2 moskeoj kaj aliaj preĝejoj
* muzeo pri minado

## Fontoj 
* Angla Vikipedio

Kategorio:Urboj de Zimbabvo
4466 Abai

'*4466 *Abai'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 23-an de septembro 1971 elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "*Abaj*" en honoro de la kazaĥa poeto kaj filozofo Abaj Kunanbajuli (cirile: *Абай Құнанбайұлы*, 1845–1904), konata ankaŭ sub la rusigita nomo "Abaj Kunanbajev" (*Абай Кунанбаев''), tradukisto al la kazaĥa lingvo de la ĉefaj verkoj de la ruslingva literaturo, rigardita kiel la fondinto de la kazaĥa literaturo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Krimea astrofizika observatorio
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Paulína Kožuchová

**Paulína Kožuchová** (kromnomata *Paulinka*, naskiĝis ) estas slovaka esperantistino. Ŝi estis estrarano de TEJO en la oficperiodoj 2009–2011 (ĝenerala sekretario) kaj denove en 2011 ĝis 2013 (ĝenerala sekretario kaj estrarano pri kulturo; demisiis la 13-an de majo 2012 kaj estis anstataŭigita per Paweł Fischer-Kotowski).

En la Esperanto-movado ŝi komencis aktivi en 2007 kiel studento en Bratislavo, Slovakio. Ŝi komencis aktivi en Slovakia Esperanta Junularo kaj inter bratislavaj esperantistoj. Inter la jaroj 2008 kaj 2012 ŝi studis en Kembriĝo pri la rusa kaj nederlanda lingvoj kaj aktivis en la Esperanto-movado tie.

## Eksteraj ligiloj 
* Koncizaj biografiaj informoj pri Paulína Kožuchová en la retejo de TEJO

## Referencoj 
Kategorio:Slovakaj esperantistoj
Kategorio:Estraranoj de TEJO
Azután

[eta|dekstra|250px|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|dekstra|250px|Situo de Azután en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Azután** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Azutanero*. La censita populacio en 2011 estis de 298 loĝantoj kaj la denseco estas de 13,55 loĝ/km².

## Situo 
Azután estas situanta en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campana de Oropesa en la plej nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 229 m; je 113 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 22 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°47′3″ N 5°7′35″ Ok.

## Geografio 
La municipo troviĝas situanta sur ebenaĵo de valo en la maldekstra bordo de la rivero Taĵo. Apartenas al la komarko de la Campana de Oropesa, kvankam geografe estas en tiu de La Jara. Limas kun la municipaj teritorioj de Villar del Pedroso en la provinco de Cáceres kaj Alcolea de Tajo, Puente del Arzobispo, El Bercial, Aldeanueva de Barbarroya kaj Navalmoralejo en la provinco de Toledo.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Malgranda hidroelektra centralo.

## Historio 
En la municipa teritorio ekzistas setlejoj el la Paleolitiko, kion atestas la "dolmeno de Azután". Ekzistas pruvoj ankaŭ de setlejoj de la visigotoj kaj islamanoj. La 23-a de januaro de 1260 Alfonso la 10-a donis ĝin al Leocadia Fernández, abatejo de la Monaĥejo de Sankta Klemento de Toledo. La 7-a de majo de 1274, Leocadia redaktis dokumenton por loĝigi la lokon.

En 1761 estis paroĥo de la loko Johano Álvarez de Castro, poste nomumata episkopo de Coria kaj murdita de francoj dum la Milito de Sendependigo.

Meze de la 19a jarcento oni dediĉis al la produktado de tritiko, hordeo, kikeroj kaj faboj. La municipa buĝeto estis de 3.000 "reales".

Meze de la 20a jarcento la populacio atingis ĝis 677 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado kaj la populacio duoniĝis.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Torralba de Oropesa

[eta|250ra|Situo de la [provinco Toledo en Hispanio]]
[eta|250ra|Situo de Torralba de Oropesa en la [provinco Toledo kaj en Hispanio]]
**Torralba de Oropesa** estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.

## Toponimio 
Ĝi nomiĝis "Torralba de Abajo" (Blanka turo de Malsupro), ĉar ĝi havas blankan turon tre antikvan kaj ĉar probablas, ke estis du apartaj domaroj, nome Abajo kaj Arriba (supro kaj malsupro). Poste nomiĝis "Torralba de Oropesa" ĉar apartenas al la jurisdikcio de Oropesa.

## Loĝantoj 
La loĝanto nomiĝas *Torralbeño*. La censita populacio en 2011 estis de 275 loĝantoj kaj la denseco estas de 11,96 loĝ/km².

## Situo 
Torralba de Oropesa estas situanta en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campana de Oropesa en la plej nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 323 m; je 104 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 149 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 23 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°56′0″ N 5°9′12″ Ok.

Ĝi situantas en ebenaĵo de Campo Arañuelo, inter korkokverkoj, anzinoj kaj makiso. La klimato estas kontinenta.

## Ekonomio 
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.

## Historio 
Oni trovis restojn de greka ceramiko, plej probable el romia epoko.

Estis teritorio reĝa ĝis kiam, en 1303, la kastelo de Oropesa estas propraĵo de la infanto Johano, filo de la reĝo Alfonso la 10-a kaj tiele ĉiuj domaroj de la ĉirkaŭoj, kiaj Torralba, pasis al senjorlando de la Infanto. En 1366 pasas la vilaĝo de Oropesa kaj ties domaroj al feŭda senjoro nome García Álvarez de Toledo; integris la senjorlandon, inter aliaj, tiu vilaĝo. Torralba de Oropesa identigas sian historion kun tiu de Oropesa, kiel unu de la domaroj de ties jurisdikcio kaj tiele partoprenis en la profitado komunuma kaj kontribuis al levigo de la impostado de la Campana de Oropesa. En 1642 laŭ ordono de la reĝo Filipo la 4-a oni deklaris la kategorion de "vilaĝo" kun privilegio de sendependo de Oropesa.

Meze de la 20a jarcento la populacio atingis ĝis 800 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kiu preskaŭ trioniĝis al malpli da 300.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de la provinco de Toledo

Kategorio:Kastilio-Manĉo
Kategorio:Municipoj de Toledo
Kategorio:Provinco Toledo
Kuŝkupir

**Kuŝkupir** (uzbeke ''Qo'shko'pir* ;  *Кошкупыр'') estas urbo de Uzbekujo, situanta en nord-okcidento de la lando, en regiono Ĥorezmio. Kreita en komenco de la 20-a jarcento, ĝi havis 18 134 loĝantojn en 2010.

## Nomo 
Ĝia nomo venas el la fuzio de du vortoj en la Ĥorezmia dialekto: **Kush**-Duo kaj **Kupir**-Ponto.

## Najbaraj lokoj 
La urbo distancas 35 km de Urgenĉo kaj 20&nbsp;km de Ĥivo.

## Arĥitekturo 
Aranĝo kaj arĥitekturo de Kuŝkupir estas tute sovetunia.

Kategorio:Urboj de Uzbekio
Zhang Jingchu

**Zhang Jingchu** (ĉine: 张静初, pinjine: Zhāng Jìngchū) ( en Fujian) estas ĉina aktorino, kiu ludis ankaŭ en neĉinaj filmoj.

## Vivo 
Zhang Jingchu plenkreskis en provinca Ĉinio, ŝi studis en la *Centra Altlernejo pri Teatro* en Pekino. Ŝi studis ankaŭ la anglan lingvon por ampleksigi siajn enspezojn. Ŝi finis la studadon en 1997, poste ekludis roletojn en televidaj serioj kaj reklamoj.

Ŝi sukcesis en 2005 atingi internacian konatecon per la filmoj *La sep glavistoj* kaj la *Jade-batalistoj*.

## Filmaro 
* 2000: *Qing yi liang chong tian*
* 2005: *Peacock*
* 2005: *Hua yao xin niang*
* 2005: *Chat gim* (La sep glavistoj), nomumita por la plej bona epizoda aktorino ĉe Hong Kong Film Awards
* 2005: *Qi ye* (Sep noktoj)
* 2006: *The Road*, premio por la plej bona ĉefrolanto ĉe Cairo International Film Festival
* 2006: Jade-batalistoj
* 2007: *Protégé*, nomumo por la plej bona ĉefrolanto ĉe Hong Kong Film Awards
* 2007: *Rush Hour 3* kun Jackie Chan kaj Chris Tucker
* 2008: *Red River*
* 2008: *Beast Stalker*
* 2009: *John Rabe*
* 2009: *Night and Fog*
* 2009: *Overheard*
* 2010: *Tangshan dadizhen*
* 2010: *Aftershock*

## Eksteraj ligiloj 
* oficial paĝo  

Kategorio:Ĉinaj aktoroj
4468 Pogrebetskij

'*4468 *Pogrebetskij'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 1976 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la ukrainan sovetan grimpiston Miĥail Timofejeviĉ Pogrebetskij (cirile: *Михаил Тимофеевич Погребецкий'', 1892–1956). En 1931, li gvidis la teamon, kiu unuafoje grimpis la monton Ĥan Tengri, unu el la plej alta kulmino de la montaro Tjanŝano.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
4470 Sergeev-Censkij

'*4470 *Sergeev-Censkij'''* estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa soveta verkisto Sergej Nikolajeviĉ Sergejev-Censkij (cirile: *Сергей Николаевич Сергеев-Ценский'', 1875–1958).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1978
Domingo Bañez

[eta|*Decisiones de Iure & Iustitia*, [1595 (Milano, Fondazione Mans
utti).]]eta|*Commentaria in secundam secundae D. Thomae*, 1586
Domingo Báñez, estis hispana teologo apartenanta al la Ordeno de Sankta Domeniko kaj distingiĝis pri siaj konsentaj komentoj pri la filozofiaj kaj teologiaj tezoj de Sankta Tomaso de Akvino. Li naskiĝis en Mondragón (Hispanio) en 1527 kaj forpasis ĉe Medina del Kampo en 1604. Li instruis teologion en teologiejoj de Alcalá de Henares , Valadolido kaj Salamanko.

Krom, kiel dirite, unu el la plej famaj defendantoj de la doktrino de Sankta Tomaso pri kies filozofia kaj teologia pensoj kompilis diversajn komentojn, li estis ankaŭ konfesprenanto kaj spirita gvidanto de Sankta Tereza el Avilo.

Li kontribuis ankaŭ en la reformo de la Gregoria kalendaro.
Akuzita de siaj konfratuloj pri teologiaj asertoj tro similaj al tiuj de Lutero rilate la Gracon kaj Eŭkaristion, li eltenis doktrinan ekzamenon antaŭ la tribunalo de la Inkvizicio kaj suferis kondamnon de malpermeso al la instruado. Tamen liaj doktrinoj, poste, estis juĝataj tute ortodoksaj.

## Verkoj 
* *Commentaria in secundam secundæ angelici doctoris D. Thomae quibus quae ad fidem, spem et charitatem spectant, clarissime explicantur* apud Franciscum Zilettum, 1586
* *Scolastica commentaria in primam partem angelici doctoris d. Thomae vsque ad LXIIII quaestionem complectentia*, publikigita en 1587 en Venecio apud Altobellum Salicatium
* *De fide, spe, et charitate, ... Scholastica commentaria in secundam secundæ angelici doctoris partem, quæ ad quæstionem quadragesimam sextam protenduntur ...* apud Stephanum Michaelem, 1588
* *Decisiones de iure et iustitia. In quibus quid aequum, vel iniquum sit, et qua ratione ad aequitatem, et iustitiam recurrendum in omnibus negotijs, et actionibus... Cum indice rerum omnium, quae in hoc opere continentur, summa diligentia ordine alphabetico...* apud Minimam Societatem, 1595
* *Commentaria, et quaestiones in duos libros Aristotelis Stagyritae De generatione, et corruptione*... apud Iuntas, 1596

## Bibliografio 
* Jean Baptiste Ladvocat, *Dizionario Storico*, eldonisto Remondini de Venecio 1795

## Eksteraj ligiloj 
* http://scholasticon.ish-lyon.cnrs.fr/Database/Scholastiques_fr.php?ID=202  Pri Domingo Báñez
* http://www.filosofia.org/enc/ece/e10669.htm Hispana kultura enciklopedio.

Kategorio:Katolikismo
Biglen

**Biglen** estis urbo ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Konolfingen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1724 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Biglen situas en la valo de la rojo de Bilgen, okcidenta alfluanto de Emme kaj do fakte malgraŭ la politika aparteno al Berno-Mezlando estas parto de la regiono Emme-Valo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Biglen kaj la vilaĝeto Enetbach (en la alemana lingvo *Änetbach*), kaj diversaj izolitaj bienoj kaj domgrupoj. Sude de la komunumo etendiĝas la marĉo de Walkringen.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,59 km², de kiuj 6,1% estas kovritaj de arbaro, 72,4% servas por agrikulturo kaj 21,2% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Biglen limas en nordoriento kaj oriento al Arni, en sudoriento al Grosshöchstetten, en sudo al Schlosswil, en okcidento al Worb, kaj en nordo al Walkringen.

## Trafiko 
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Affoltern en Emme-Valo al Konolfingen. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de la kompanio Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo de Burgdorf al Thun.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Biglen datiĝas el la jaro 894 kiel *Pigiluna*. En la jaro 1236 aperis la mencio *Biglun*.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Biglen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Biglen
Nigra branto

La **Nigra branto**, **Nigra berniklo** aŭ **Pacifika branto**, *Branta bernicla nigricans*, estas subspecio de la Berniklo kiu reproduktiĝas en Alasko kaj vintras en Baja California.

eta|maldekstra|250px|Nigra branto
La Nigra branto aspektas nigrecbruna kaj blanka. Tiu formo estas tre kontraste nigrablanka birdo, kun uniforme malhelnigrecbruna dorso, similkoloraj subaj partoj (kun malhela koloro etende pleje ĉe la dorso inter la tri formoj) kaj elstara blanka flankomakulo; ĝi havas ankaŭ pli grandajn blankajn kolmakulojn, formante preskaŭ kompletan kolumon. Ili reproduktiĝas en nordokcidenta Kanado, Alasko kaj orienta Siberio, kaj vintras ĉefe en okcidenta marbordo de Nordameriko el suda Alasko al Kalifornio, sed ankaŭ kelkaj en orienta Azio, ĉefe en Japanio.

La aziaj populacioj de la Nigra branto estis iam konsiderataj separata subspecio *orientalis* baze sur pli palaj supraj partoj; tamen, ĝi estas ĝenerale nune konsiderata ke tio ne ĝustas.

Estas ĉirkaŭkalkule 115,000 Nigraj brantoj en la mondo kaj el ili ĉirkaŭ 14,000 estas ĉasataj ĉiujare fare de ĉasistoj. Ankaŭ ovopredado (d:Q60743215) fare de vulpoj estas gravaj tialoj de malpliiĝo kaj tiele, en 2006, Usono komencis 5jaran vulpoforigan programon. La populacio estis tiom alta kiom ĝis 200,000; en 1981; kaj tiom malalta kiom ĝis 100,000; en 1987.http://news.yahoo.com/s/ap/20060605/ap_on_sc/black_brant;_ylu=X3oDMTA3MzV0MTdmBHNlYwM3NTM-

## Referencoj 
* Richard Millington (1997) Separation of Black Brant, Dark-bellied Brent Goose and Pale-bellied Brent Goose *Birding World* 10(1):11–15; an identification paper
* Syroechkovski, E. E., C. Zöckler kaj E.Lappo (1998) Status of Brent Goose in northwest Yakutia *British Birds* 93(2):94–97; tiu artikolo asertas ke la Nigra branto kaj la Malhelventra berniklo estis interreproduktantaj etende en la rusia Arkto
* George Sangster (2000) Taxonomic status of *bernicla* and *nigricans* Brent Goose *British Birds* 91(12):565–572; kritika revizio de la antaŭe menciitaj asertoj de Syroechkovski *et al.*
* Bloomfield, Andrew and James McCallum (2001) Changing fortunes of the Black Brant *Birding World* 14(2):66–68.
* Martin, John (2002) From the Rarities Committee's files: Unusual Brent Geese in Norfolk and Hampshire *British Birds* 95(3):129–136; tiu artikolo studas du berniklojn, vidatajn en Norfolk kaj Hampshire en 1998/99, kiuj montris iomajn sed ne ĉiujn karakterojn de la Nigra branto; fotoj de ambaŭ akompanas la artikolon
* Wynn, Russell (2002) Brants – the hybrid problem *Birdwatch* 118:16–18; studo pri eblaj hibridoj en Hampshire
* Black Brant Geese, an indicator of wildlife sustainability in the Georgia Basin  Environment Canada. Konsultita la 10an de oktobro 2006

Kategorio:Anserenoj
Kategorio:Anasedoj
Kategorio:Anseroformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Pierre Cochereau

**Pierre Eugène Charles COCHEREAU** (naskiĝis la , mortis la ) estis franca orgenisto, improvizisto, komponisto, kaj pedagogiisto.

Cochereau naskiĝis en Saint-Mandé, Francujo, apud Parizo. En 1924, post kelkaj monatoj de violona lernado, li komencis studi la fortepianon kun la instruisto Marius-François Gaillard. En 1938 Cochereau ekinteresiĝis pri la orgeno, kaj estis instruata de Marie-Louise Girod, kiu estis studanto de Marcel Dupré. Poste la junulo daŭrigis sian orgenlernadon kun André Fleury and Paul Delafosse. En 1942 li iĝis la titola orgenisto ĉe Sankta Roch en Parizo.

Li eniris la Konservatorion de Parizo en 1943; en 1949 li finis sian edukadon tie, ricevinte interalie la unuajn premiojn pri harmonio, muzikhistorio, fugoj, kaj orgeno.

En 1961 Cochereau iĝis la direktoro de la Nica Konservatorio; li lasis tiun oficon en 1979 por akcepti la titolon de direktoro ĉe la Liona Konservatorio.

La orgenisto estis tutmonde konata kiel concertorgenisto kaj precipe kiel talenta improvizisto; en siaj improvizaĵoj Cochereau kreis muzikan lingvon kiu estis tre persona, rekonebla ek de la unuaj notoj. Liaj komponaĵoj montris kontrapunktajn kaj harmoniajn influojn de kelkaj tiamaj komponistoj, inklude Marcel Dupré, Olivier Messiaen, kaj Florent Schmitt.

Cochereau ankaŭ komponis kelkajn orgenajn, ĉambrajn, kaj ĥorajn verkojn; el ili multaj estis transskribitaj kaj eldonitaj.

Cochereau mortis dum la nokto je la 5-a de marto, 1984, en Liono, pro cerba hemoragio; li estis enterigita ĉe la tombejo Cimetière Belleville en Parizo.

## Eksteraj ligiloj 
* Plua informo pri Pierre Cochereau 
* Nekrologo pri Cochereau fare de *New York Times*

Kategorio:Francaj orgenistoj
Kategorio:Francaj komponistoj
Opština Debarca

**Opština Debarca** ( *Дебрца*) estas municipo en sud-okcidento de Nord-Makedonio. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 3 719 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La municipo enhavas malgrandan parton de la norda bordo de lago de Ohrid kaj kalkulas plurajn gravajn arkeologajn placojn, kiel tiu de Trebeniŝta kaj la prahistoria vilaĝo de Gorenci.
eta|Opština Debarca

## Loko, priskribo
La komunumo najbaras al la jenaj komunumoj:

Opština Kičevo en la nordo, opština Demir Hisar en la oriento, opština Ohrid en la sudoriento kaj opština Struga en la okcidento.

Administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Belčišta.

La komunumo konsistas el entute 30 vilaĝoj, kiuj estas:
Arbinovo, Belčišta, Botun, Brejani, Velmej, Volino, Vrbjani, Godivje, Gorenci, Gorno Sredoreĉié, Grko Pole, Dolno Sredoreĉié, Zlesti, Izdeglavje, Klimeŝtani, Laktinje, Leŝani, Meŝeiŝta, Mramorec, Novo Selo, Ozdoleni, Orovnik, Pesoĉani, Slatino, Slatinski Ĉiflik, Slivovo, Soŝani, Trebeniŝta, Tourije kaj Crvena Voda. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Caminito del Rey

|eta|La pado de el la fendo.
|-
|eta|Partoj de la pado estis en tre malbona stato. Nun ĉio estas sendanĝera.
|}
**El Caminito del Rey** ("La padeto de la reĝo") estas promenpado kiu iras de teritorio de Álora en Málaga (Hispanio) al Campillos tra la gorĝo de El Chorro kaj teritorioj de Ardales kaj Antequera. La nomo ofte estas mallongigita al *El Camino del Rey*.

## Historio 
En 1901 evidentiĝis ke oni bezonus padon por transporti aĵojn inter la akvofaloj de El Chorro kaj la tiuj de Gaitanejo. Post kvarjara konstruado en 1905 la pado estis malfermita. En 1921 reĝo Alfonso la 13-a de Hispanio uzis la padon por malfermi la baraĵon Conde del Guadalhorce, post kio la pado ricevis sian hodiaŭan nomon.

Dum la 20-a jarcento la pado kadukiĝis, pro kio multaj partoj fariĝis danĝeraj. La pado longas 3 kilometrojn, kaj larĝas proksimume unu metron kaj troviĝas je alto de 100 metroj super la laŭlonga rivero. Je preskaŭ nenia loko estas apogiloj. Je kelkaj lokoj la pado nur konsistas el mallarĝa metala trabo. En 1992 la pado oficiale fermiĝis, por preventi ke homoj ankoraŭ surpaŝas ĝin oni malkonstruis la komencan parton de la pado. Malgraŭ tio aventuristoj ankoraŭ scias trovi la vojon al la pado. Kvar homoj mortis dum du akcidentoj en 1999 kaj 2000, en februaro 2010 24-jaraĝa svisa montgrimpanto mortis post falo.

En 2006 la regiona aŭtoritato de Andaluzio priparolis planon por restaŭri la padon. La kostoj tiam estis taksitaj je 7 milionoj da eŭroj.
En januaro 2009 la kostoj estis taksitaj je 18 milionoj da eŭroj.

En 2011–2015 oni fine riparis la padon kaj la malfermiĝo estis je la 29-a de marto 2015. Nuntempe oni povas iri la padon tute senprobleme. Venas trajnoj al El Chorro el Sevilo kaj Malago kaj busoj portas el la enirejo al la elirejo aŭ inverse. La enirbileto kostas 10 eŭroj en 2020.

## Fotaro 

Dosiero:Caminito del Rey 1.jpg
Dosiero:Caminito del Rey 2.jpg
Dosiero:Balcon acristalado.JPG

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* El Chorro-Caminito del Rey (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* *Virtuala vidaĵo en 3D de El Caminito del Rey*, 20/03/2011

Kategorio:Andaluzio
Kategorio:Hispanio
Kategorio:Montogrimpado