open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
10129 Fole

'*10129 *Fole''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la malgranda paroko Fole en Gotlando, kie troviĝas la "domo Vatlings" : unu el plej bone konservitaj loĝejoj de la mezepoko en Gotlando.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Alektoro

[eta|Laŭ konsilo de **[Alektoro #Alektoro, reĝo de Argolando|Alektoro**, Eteoklo subaĉetis Erifilon per la koliero de Harmonio, por ke ŝi konvinku sian edzon partopreni la ekspedicion de la Sep kontraŭ Tebo. Bildo sur ruĝ-figura atika vazo (ĉ. 450-440 a.K.).]]
**Alektoro** (el la greka *Ἀλέκτωρ*) estis la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:

## Alektoro, reĝo de Argolando 
Alektoro estis reĝo de Argolando, filo kaj heredinto de Anaksagoro. Lia patro disdividis la regnon en tri partojn (li donacis du trionojn al Melampo kaj Biaso), do Alektoro regis nur trionon de Argolando, inkludite la ĉefurbon Argo. Lin heredis sia filo Ifiso, kvankam kelkaj versioj konsideris Kapaneon filo kaj sekvanto lia.

Poliniko venis al lia kortego por preni konsilon pri la plej taŭga maniero konvinki Amfiaraon partopreni la ekspedicion de la Sep kontraŭ Tebo, kvankam pliaj versioj asertas ke estis lia filo Ifiso, tiun kiu gastigis la filon de Edipo. Fine Alektoro konsilis lin subaĉeti la edzinon de Amfiarao per la fama koliero de Harmonio por ke ŝi konvinku sian edzon aliĝi la ekspedicion, kun fatalaj konsekvencoj.

## Alektoro, reĝo de Eliso 
Li estis reĝo de Eliso, en Peloponezo. Lia patro estis Epejo, do Alektoro estis frato de la princino Hirmino. Li estis aliancanto de Forbaso, kiu venis el Tesalio por kune batali kontraŭ Pelopso, la najbara reĝo kiu volis unuigi la tutan Grekion. Dankeme, Alektoro donacis duonon de sia reĝlando al Forbaso kaj edziĝis al lia filino, Diogenio, kiu naskis al li filon nomiĝintan Amarinkeo. Siavice, Forbaso edziĝis al Hirmino, kun kiu li patriĝis de Aŭgeo (laŭ malmultnombraj fontoj) kaj Aktoro.

|(| | | | | | | |!| |!| |!| | }}

|}

## Aliaj roluloj same nomiĝintaj 
Krom la antaŭe priskribitaj, **Alektoro** estis ankaŭ la nomo de la jenaj roluloj de la helena mitologio:

# La patro de Leito, argonaŭto kaj ĉefo de la beotianoj en la Troja milito. Homero nomis lin Alektriono, kaj Diodoro Sicila Elektriono, krom konsideri lin filo de Itono. Laŭ Johano Tzetzes, Alektoro estis ankaŭ la patro de Klonio, Arkesilao kaj Protoenoro (kiujn Diodoro konsideris nevoj liaj) kun diversaj patrinoj: li estis patro de Leito kun Polibulo, de Arkesilao kun Kleobulo, de Protoenoro kun Arteiso kaj de Klonio kun Akteiso.
# Alektoro el Sparto, filo de Argeo kaj Hegesandro, estis siavice patro de Ifiloĥo (aŭ Eĥemelo), edzino de Megapento, la filo de Menelao.
# Magnisia princo, filo de la gereĝoj Magno kaj Naiso

## Referencoj 
.

## Eksteraj ligiloj 
*  Alektoro ĉe Theoi.com 

Kategorio:Anaksagoridoj
Kategorio:Antikvaj arganoj
Kategorio:Mitaj reĝoj de Argo
Kategorio:Mitaj reĝoj de Eliso
Kategorio:Princoj en la helena mitologio
Kategorio:Roluloj de la Iliado
Kategorio:Roluloj de la Odiseado
Kategorio:Sep kontraŭ Tebo
Fonualei

**Fonualei** estas vulkano kaj vulkana insulo ĉe Vavau en la reĝlando Tongo.

Ĝi estis unuafoje registrite vidata de Francisco Antonio Mourelle el la ŝipo *La Princesa* februare de 1781. Li informis, ke la insulo suferas erupciojn. Ĉefa erupcio en 1846, ekde la 11an de junio, detruis multe el la vegetaĵaro de Vavau kaj disvastigis cindron dum ĉirkaŭ almenaŭ unu jaro. Kelkaj fontoj asertas, ke aliaj tri najbaraj vulkanoj, Late, Tokū kaj alia, erupciis samtempe. Tio estis probable eraro de diversaj preterpasantaj ŝipoj kiuj misidentigis la erupciantan insulon.

La plej proksima insulo al Fonualei estas Toku 19.7&nbsp;km sudoriente.

## Referencoj 
* D. Gerstle; Gentle people, into the heart of Vavau 1781-1973; Tofua press 1973
* Dirk HR Spennemann, The June 1846 Eruption of Fonualei Volcano, Tonga. An Historical Analysis . The Johnstone Centre. Report Nº 196.

Kategorio:Tongo
Saverna Skandalo

eta|dekstra|Germanaj militistoj en Saverne
La **Saverna Skandalo** estis konflikto en 1913 inter germanaj soldatoj kaj france orientiĝantaj civitanoj en la urbo Saverne en la regiono Alzaco-Loreno, kiun akiris la Germana Imperiestra Regno en la jaro 1871 de Francujo sekve de la Francia-Prusia Milito. La loĝantoj de Alzaco-Loreno opiniis, ke ili estis traktataj kiel duaklasaj civitanoj. Per ĝi, unu lastan fojon la malbonegaj rilatoj inter Germanujo kaj la Franca nacio pliintensiĝis antaŭ la eksplodo de la Unua Mondmilito.

## Detalaj okazaĵoj 
La skandalo komencis je la 28-a de Oktobro 1913, kiam la germana oficisto Günter Freiherr von Forstner parolis al siaj kamaradoj dum militisma ekzerco dirante, ke oni evitu ĉian batalon kun la civitanoj de Saverne, kiuj ja ĝis 1871 estis ŝtatanoj de Francujo, kiuj estis en tre malamika rilato kun Germanujo. Li tamen aldonis al sia alvoko, ke oni firme defendiĝu, se oni estus atakata de la civitanoj, kaj li nomis la loĝantojn de Saverne “Wackes”, kio en la loka dialekto signifis ion similan al “sentaŭgulo” aŭ “fiulo”. Tiun esprimon uzi estis malpermesata tiutempe, pro kio Saverna soldato aŭdinte la ofendon komunikis la aferon al la gazetoj. Post tio, Forstner tamen ne estis juĝata, kio plikolerigis la popolon en Saverno. Kie ajn li aperis, la Savernanoj elkriis diraĵojn kiel “Vivu Francujo” aŭ “Mortu Prusujo”. La klimakso de la konflikto atingiĝis, kiam la francemaj civitanoj protestis kontraŭ denovaj fivortoj elparolitaj de la germanaj soldatoj, kaj kiam la francemuloj sekve estis arestataj eĉ en malhelaj subteraj etaĝoj.

Kvankam oni poste proceduris pri la laŭleĝeco de la agoj de la respondeculoj, ili ne estis juĝataj, ĉar la juĝistoj konsideris, ke la militistaj agoj estis “necesaj” por reestigi la sekurecon en Saverno. Nek la imperiestro, Vilhelmo la 2-a, kontraŭis la soldatojn, sed nur translokigis ilin aliloken. Rezulte, amasaj protestoj en tuta Germanujo ŝokis la publikan opinion kaj unuafoje en la germana historio, okazis mocio de demisio kontraŭ la registaro de Bethmann-Hollweg, sed tiu mocio malsukcesis.

## Referencoj 
Kategorio:Historio de Germanio
Kategorio:Skandaloj
Turingia centralo por politika klerigado

La **Turingia centralo por politika klerigado** (, mallongigo: **LZT**) institucio transpartia por politika klerigado en la Liberŝtato Turingio. Ĝi rekte estas subordigita al la estro de la Turingia Ŝtata Kancelario.

## Taskoj de LZT 
La institucio plifortigu la demokratian kaj politikan memfidon de la turingianoj kiel ankaŭ ties pretecon kaj engaĝiĝon partopreni kaj evoluigi la politikan vivon. Pro tiu celo oni eldonis publikaĵojn diversspecajn pri politike aktualaj kaj interesaj temokompleksoj; krome helpatas al agnoskitaj kleriginstitutoj fari prelegojn, paroladojn kaj realigi bonajn idekonceptojn koncerne demokratiigon. Ĉe ĉio oni atentas pri strikta objektiveco kaj kiel eble plej granda nepartieco.

## Parlamenta kontrolo kaj direkto 
La enhavo de la laboro de LZT baziĝas sur la libera-demokratia ordo. Kuratoro estas komisiita kontroli la nepartiecon.

Membroj de la kuratorio estis en novembro 2013 la sekvontaj deputitoj de la Turingia Landa Parlamento:
* Evelin Groß, prezidantino (CDU)
* Peter Metz, vicprezidanto (SPD)
* Hans-Jürgen Döring, SPD
* Mario Voigt, CDU
* Beate Meißner] CDU
* Birgit Klaubert, Die Linke
* Ina Leukefeld, Die Linke
* Martina Renner, Die Linke
* Anja Siegesmund, Bündnis 90/Die Grünen
* Uwe Barth] FDP 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Landeszentrale für politische Bildung Thüringen 
* LZT-Jahresbericht 2012 (pdf; 197&nbsp;kB)
* LZT-Publikationsreihe *Thüringen gestern und heute* im Online-Verzeichnis der Deutschen Nationalbibliothek

Kategorio:Organizaĵoj en Erfurto
Kategorio:Turingia Landa Parlamento
Kategorio:Bibliotekoj en Turingio
Lech Emfazy Stefański

**Lech Emfazy Stefański** (naskiĝis la 2-an de julio 1928 en Varsovio, mortis la 21-an de decembro 2010 en Załubice) – pola verkisto, publicisto, tradukisto de beletro, aŭtoro kaj kunaŭtoro de libroj pri parapsikologio kaj paranormaleco, aktoro kaj reĝisoro.

## Biografio 
Unua etapo de lia edukado estis fino de profesia kemia lernejo jam dum la dua mondmilito. Li partoprenis ribelon de Varsovio kadre de Pola Enlanda Armeo kun pseŭdonomo Emfazy.

Li laboris en la teatro, kun Miron Białoszewski kunkreis en la jaroj 1954-1955 avangardan "Teatr na Tarczyńskiej" (Teatro sur la strato Tarczyńska), laboris en semajnrevuo "Po prostu", verkis librojn, artikolojn, scenariojn, reĝisoris spektaklojn, tradukis. Post la milito finis reĝisoran fakultaton en Ŝtata Supera Teatro-Lernejo en Varsovio (diplomiĝis en 1967).

Kunfondinto kaj ĉefa Omaĝisto de registrita en 1995 konfesio – Rodzimy Kościół Polski (Indiĝena Pola Eklezio).

En lia agado apartan lokon okupis esplorado de parapsikologiaj fenomenoj kaj publikaĵoj pri tio. Unu el pli konataj polaj parapsikologoj, kunkreinto kaj aktiva aganto de interalie Pola Psikotronika Societo kaj de grupo ATHANOR.

Entombigita la 28-an de decembro 2010 sur Evangeliisma-Augsburga Tombejo en Varsovio ĉe la strato Młynarska.

## Libroj kaj publikaĵoj 
* *Od magii do psychotroniki (czyli Ars magica)* (De magio ĝis psikotroniko (aŭ Ars magica)) - kune kun Michał Komar
* *Lewitujący z Oćmawy* (Levitacianta de Oćmawa),
* *Alchemicy* (Alkemiistoj),
* *Biały pył* (Blanka pulvoro),
* *Niebieski pies* (Blua hundo),
* *Wyrocznia Słowiańska* (Slava Orakolo).

## Interesaĵo
Post falo de komunismo aranĝis kun siaj disĉiploj aŭtomobilan ekskurson al Orakolejo de Delfo en Grekio.

## Vidu ankaŭ 
* Slava mitologio

## Eksteraj ligiloj 
http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/113794 en Interreta Bazo de Pola Filmo

Kategorio:Polaj verkistoj
Kategorio:Polaj tradukistoj
Kategorio:Polaj publicistoj
Kategorio:Pola teatro
Kategorio:Parapsikologoj
Insulo Pagano

eta|dekstre|240px|Satelita vido de Pagano
**Pagano** aŭ **Pagan** estas vulkaninsulo de la arkipelago de Marianoj en Pacifika Oceano, apartenanta al la Nord-Marianoj. Iam loĝata, la loĝantoj estis elinsuligitaj pro vulkanaj erupcioj en 1981.

## Geografio 
Pagano situantas ĉe ĉirkaŭ 320 km norde de Saipano, la ĉefa insulo de Nordaj Marianoj. Kun areo de 47.23 km², ĝi estas la kvara plej granda insulo de Nordaj Marianoj. La insulo estas duobla insulo konsista el du stratovulkanoj kunigitaj per mallarĝa terkolo de larĝo nur de 600 m.

## Erupcio de 2012 
## Referencoj 
* Pascal Horst Lehne and Christoph Gäbler: *Über die Marianen.* Lehne-Verlag, Wohldorf in Germany 1972. 
* Pagan 

* WorldStatesman- Nordaj Marianoj
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Fotaro el biologia enketo de 2010

Kategorio:Marianoj
Agiĥano

**Agiĥano** en Esperanto, sed ankaŭ **Aguijan**, estas malgranda faboforma korala insulo de la insulĉeno de Nordaj Marianoj en la Pacifika Oceano. Ĝi situantas ĉe 8 km sudokcidente de Tiniano, el kiu ĝi estas separata per la Tiniana Kanalo. Agiĥano kaj la najbara Tiniano kunformas la teritorion de la Tiniana Municipo, unu el kvar ĉefaj politikaj dividoj kiujn enhavas la Nordaj Marianoj.

## Referencoj 
* Russell E. Brainard et al.: *Coral reef ecosystem monitoring report of the Mariana Archipelago: 2003–2007.* (=*PIFSC Special Publication*, SP-12-01) NOAA Fisheries, Pacific Islands Fisheries Science Center 2012

## Eksteraj ligiloj 
* Daily Chronology of Coast Guard History: September 4
* Aguijan Island: Block Group 5, Census Tract 9501, Tinian Municipality, United States Census Bureau
* Pascal Horst Lehne and Christoph Gäbler: *Über die Marianen.* Lehne-Verlag, Wohldorf in Germany 1972.  and Aguijan 
* Google: Aguijan
From the website http://www.uscg83footers.org/new_page_8.htm  - Vessel corrected to be the Coast Guard Cutter 83525 Researched by Larry Richter, USCG Ret

## Notoj 
Kategorio:Marianoj
Alamagano

**Alamagano** aŭ **Alamagan** estas insulo de Nordaj Marianoj en la Pacifika Oceano. La insulo estas nune neloĝata. Alamagano situantas ĉe 56 km norde el Guguano kaj 463 km norde el Saipano, kaj estas 111 km sude el Pagano.

## Geografio 
Alamagano estas elipsa laŭ formo, kun longo de 4.8 km kaj larĝo de 4 km kaj areo de 13 km². La tuta insulo estas la pinto de stratovulkano kiu staras ĉirkaŭ 4000 m el la oceana grundo, al alto de 744 m super la marnivelo je ties plej alta pinto, Bandeera, nordokcidente.

## Referencoj 
* Russell E. Brainard et al.: *Coral reef ecosystem monitoring report of the Mariana Archipelago: 2003–2007.* (=*PIFSC Special Publication*, SP-12-01) NOAA Fisheries, Pacific Islands Fisheries Science Center 2012 (Kapitel Alamagan (angla, PDF, 12,2 MB)).
* Richard B. Moore, Frank A. Trusdell: *Geologic map of Alamagan Volcano, northern Mariana Islands.* United States Geological Survey 1993 (Download ).

## Eksteraj ligiloj 
* Pascal Horst Lehne and Christoph Gäbler: *Über die Marianen.* Lehne-Verlag, Wohldorf in Germany 1972.  and Alamagan 
* Marianas Archipelago Coral Reef Ecosystems Monitoring Program 

## Notoj 
Kategorio:Marianoj
10132 Lummelunda

'*10132 *Lummelunda''''' estas tre malgranda, sed neordinare hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.

Ĝi estas en orbita resonanco 4:7 Marso.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Lummelunda, ĉirkaŭ 15&nbsp;km norde de Visby, ĉefurbo de Gotlando. Tie troviĝas kaverno longa de 4&nbsp;km en la kalkoŝtono.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de V. Benishek, F. Pilcher, P. Pravec, P. Kušnirák, H. Kucakova, D. Pray, R. Durkee, A. A. Macias, kaj F. J. Aceituno per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 0,97&nbsp;km kaj orbitan  de ĉirkaŭ 7,3&nbsp;km kun orbita periodo de 0,935 ± 0,0004 tago (22,44 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (10132) Lummelunda; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de UESAC
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Insulo Asuncion

**Asuncion** (aŭ **Ascuncion**) (el hispana signife "ĉieliro" de la virgulino Maria) estas la tria plej norda insulo de la insulĉeno de la Nordaj Marianoj en Pacifika Oceano. La insulo estas neloĝata. Asuncion situantas ĉe 101&nbsp;km nordokcidente de Agrihano kaj 37&nbsp;km sudoriente de Maŭg-Insuloj.

## Referencoj 
* Asuncion Island: Blocks 1010 thru 1016, Block Group 1, Census Tract 9501, Northern Islands Municipality, United States Census Bureau

## Eksteraj ligiloj 
* UN 
* Pascal Horst Lehne and Christoph Gäbler: *Über die Marianen.* Lehne-Verlag, Wohldorf in Germany 1972. 
* Vulkanismo http://www.volcano.si.edu/world/volcano.cfm?vnum=0804-15= 

Kategorio:Marianoj
István Szászy

**István Szászy** [iŝtvAn sAsi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szászy István** estis hungara juristo, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1945). Lia patro estis same juristo, akademiano Béla Szászy.

István Szászy http://dtt.ogyk.hu/hu/gyujtemenyismertetok/konyvek/szerzoi-eletrajzok/item/320-szaszy-istvan naskiĝis la  1899 en Budapeŝto. Li mortis la  1976 en Budapeŝto.

## Biografio 
István Szászy ricevis abiturienton en 1917, poste tuj li soldatiĝis, fine li estis militkaptito en Italio. Li frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1918-1922, poste li plulernis en Sorbonne. Inter 1926-1937 li laboris en la ministerio, dume en 1931 li iĝis privata profesoro en Universitato de Budapeŝto. Inter 1938-1941 li helpis krei la egiptajn leĝojn, poste li instruis en (tiam hungara) Universitato Kolozsvár. Post la 2-a mondmilito li instruis denove en universitato en Budapeŝto, kie en 1947 li estis katedrestro. En 1949 li ne konsentis pri kondamno de József Mindszenty, tial li trude pensiuliĝis. Baldaŭe li tradukis diversajn juraĵojn. En 1964 kaj 1973 li estis gastoprofesoro en Nederlando. Li mortis pro akcidento.

## Verkaro (elekto) 
* *Az államok közötti utódlás elmélete* (1928)
* *A kötelmi jog általános tanai* (1943)
* *Az európai népi demokráciák nemzetközi magánjoga* (1962, angle en 1964)
* *Jogszabályütközések. A nemzetközi magánjog és a rokon jogágak alapelvei a szocialista, a tőkés és a fejlődő országokban.* (1973, angle en la sekva jaro)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Orgeux

**Orgeux** estas franca komunumo situanta en Departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Najbaraj komunumoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Gusztáv Szászy-Schwarz

**Gusztáv Szászy-Schwarz** [gustAv sAsi-ŝvarc], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szászy-Schwarz Gusztáv** estis hungara juristo, advokato, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1918).

Gusztáv Szászy-Schwarz http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/091/pc009103.html#1 naskiĝis la  1858 en Pest (urbo). Li mortis la  1920 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gusztáv Szászy-Schwarz devenis el juda familio. Li frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Germanio. Inter 1884-1896 li estis advokato, krome jam en 1896 li profesoriĝis en Budapeŝto. Baldaŭe li atingis pli altajn instruajn rangojn, krome en la studjaro 1902 li estis dekano. Li okupiĝis precipe pri preparoj de diversaj leĝoj, krome li ofte profitis la germanan juron.

## Verkaro (elekto) 
* *Magánjogi tanulmány* (1886)
* *A házassági jogról szóló javaslat bírálata ellenjavaslattal* (1894)
* *Az obstrukció jogtana* (1904)
* *Új irányok a magánjogban* (1911)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero SZ kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre en la 3-a punkto)
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ludwig Anzengruber

**Ludwig ANZENGRUBER**, alianome: *Ludwig Gruber*, (naskiĝinta la 29-an de novembro 1839 en Vieno, mortinta la 10-an de decembro 1889, samloke) estis aŭstra verkisto.

## Vivo ĝis la unuaj sukcesoj 
Li estis populara poeto, dramatisto kaj rakontisto kiu kontraŭbatalis per siaj verkoj moralan kaj religian maltoleremecon kaj etburĝaran pensadon.

Post nefinita trejnado kiel librovendisto (1858) li vojaĝadis kiel statisto kaj helpa aktoro kun malgrandaj trupoj. Ekde 1866 li vivis denove en Vieno, verkante kelkajn - nesukcesajn - dramojn. En 1868/69 li ĵurnalistis. En 1869 li faris skribaĵon por polica kancelario pro malriĉeco; ili dungis lin unu jaron poste por pli longa tempo.

## Transpreno de la rolo de Nestroy kaj Raimund 
La trarompo fariĝis en 1870 per la surscenejigo de la dramo *Der Pfarrer von Kirchfeld*. Poste oni ofertis al li iĝi oficiala dramverkisto ĉe la Teatro ĉe la Vieno. Sekvis nenombreblaj komedioj kamparanaj kaj ankaŭ kelkaj tragedioj kaj romanoj. Alia kulmino kariera estis la aljuĝo de la Schiller-premio en 1878.

Tamen li devis denove transpreni ĵurnalistan laboron pli malfrue pro ne ebla daŭrigo de furorliteraturaĵoj. En 1887 li ricevis la Grillparzer-premion pro sia komedio ''Heimg'funden* (1885).

## Literaturo 
* Anton Bettelheim: *Ludwig Anzengruber.* Berlin 1891
* Anton Büchner: *Zu Ludwig Anzengrubers Dramentechnik.* Diss., Gießen, 1911
* Alfred Kleinberg: *Ludwig Anzengruber. Ein Lebensbild.* Cotta, Stuttgart, 1921
* Emma Spröhnle: *Die Psychologie der Bauern bei Anzengruber.* Diss., Tübingen, 1930
* Louis Koessler: *Ludwig Anzengruber - auteur dramatique.* Diss., Straßburg, 1943
* Elisabeth Hanke: *Ludwig Anzengrubers Kalendergeschichten.* Diss., Wien, 1950
* Aloys Klocke: *Die religiöse und weltanschaulich-ethische Problematik bei Ludwig Anzengruber.* Diss., Freiburg i.Br., 1955
* Werner Martin: *Der Kämpfer. Atheismus bei Anzengruber.* Berlin, 1960
* Erwin Heinzel (eld.): *Ludwig Anzengruber. Ausgewählte Werke. Eine Einführung in das Leben und das Werk des Dichters*. Kremayr und Scheriau, Wien, 1966
* Edward McInnes: *Ludwig Anzengruber and the popular dramatic tradition.* in: Maske und Kothurn 21 (1975), S. 135-152
* Franz Baumer: *Ludwig Anzengruber. Volksdichter und Aufklärer. Ein Lebensbild.'' Stöppel, Weilheim, 1989 ISBN 3-89306-403-6

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj surrete.
* Kolekto da ligiloj, disponigita fare de la berlina universitato.

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Ottília Wass

**Ottília WASS** grafino [vaŝ], hungara poetino, mecenatino. Ŝi naskiĝis en Koloĵvaro la 14-an de januaro 1829 kaj mortis en Koloĵvaro la 5-an de marto 1917.

## Kariero 
Ottília Wass grafino de Czege kaj Szentegyed vojaĝis multe kaj ŝi akiris plure da artobjektoj. Apud la hungaran ŝi parolis la germanan, francan, anglan kaj italan lingvojn. Ŝi estis enamiĝanta al verkisto Zsigmond Kemény, sed ŝia familio ne konsentis la geedziĝon. Ŝi verkis poemojn kaj tradukis. La hejmo de ŝia familio estis centro de la literatura vivo. Lia patro fondis popollernejon en Tresztia, en kiu ankaŭ ŝi instruis. La artobjektoj de familio alvenis en posedaĵon de Erdélyi Múzeum-Egyesület, la biblioteko al reformita kolegio Kún. Post ŝia morto la duono de ŝia havaĵo alvenis al Erdélyi Múzeum Egyesület.

## Literaturo 
* Kántor Lajos: *Czegei gróf Wass Ottília, az Erdélyi Múzeum-Egyesület nagy jótevője* (ETF 96. Kv. 1938);

## Fonto 
* Hungara vikipedio

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj mecenatoj
Eörs Szathmáry

**Eörs Szathmáry** [Orŝ satmAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szathmáry Eörs** estas hungara biologo, profesoro, membro (korespondanta en 2007, ordinara en 2013) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea.

Eörs Szathmáry http://www.matud.iif.hu/07nov/19.html#Szathmary_Eors  naskiĝis la  1959 en Budapeŝto.

## Biografio 
Eörs Szathmáry akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1984. En la sekva jaro li doktoriĝis el biologio samloke. Li instruas ne nur en Budapeŝto, sed ankaŭ en Germanio. Li okupiĝis precipe pri evoluismo. Li ricevis eksterlandan premion en 1996, hungaran en 1999.

## Verkaro (elekto) 
* *Hyperbolic growth in molecular and biological populations I. Single-species dynamics lacking direct linear growth rates* (1984)
* *The Major Transitions in Evolution* (1995)
* *The Origins of Life. From the Birth of Life to the Origin of Language* (2000)
* ''Gause's principle and the effect of resource partitioning on the dynamical coexistence of replicating templates'' (2013)

## Fontoj 
* [hungarlingva intervjuo(https://eo.wikipedia.org/wiki/intervjuo) kun foto] 
* hungarlingva biografio kun foto
* biografio kun foto  

Kategorio:Hungaraj biologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
József Szauder

**József Szauder** [jOĵef saŭder], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szauder József** estis hungara literaturhistoristo, profesoro, instruisto, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1970).
eta|Memortabulo pri József Szauder
József Szauder http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC14240/14595.htm naskiĝis la  1917 en Budapeŝto. Li mortis la  1975 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Szauder frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Romo. Ekde 1941 li instruis en gimnazio. Inter 1950–1955 li laboris en Tutlanda Biblioteko Széchényi, krome li instruis ekde 1950 en Universitato de Budapeŝto. Inter 1961–1966 li estis katedrestro en universitato de Szeged, krome dekano en la studjaro 1964, poste li revenis al Budapeŝto, al literatura instituto. Inter 1971–1975 li instruis en Romo. Li okupiĝis precipe pri hungara kaj itala literaturoj. Li ricevis premiojn en 1965 kaj 1975.

## Verkaro (elekto) 
* *Faludi Ferenc udvari embere* (1941)
* *Magyar irodalom* (Hungara literaturo), kune kun Tibor Klaniczay, (1950)
* *A romantika útján* (1961) - studoj
* *A magyar irodalom története 1849-ig* (Historio de la hungara literaturo ĝis 1849* (1957, 1964, 1968, 1971) - kunverkinto
* *Az éj és a csillagok. Tanulmányok Csokonairól'' (1980)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Duda (Subcetate)

**Duda** ( Dudád) estas vilaĝo en la rumana distrikto Harghita. Ĝi apartenas al la komunumo Subcetate.

Duda situas sud-okcidente de Subcetate kaj estas ligita al ĝi nur per vojetoj. Ĝi ne konsistigas koheran vilaĝon, sed konsistas el disaj bienetoj.

Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la vilaĝo apartenis al Hungario.

En la censo de 2002 ĉiuj 44 loĝantoj deklaris sin etnaj rumanoj kaj la rumanan sia precipa lingvo.

## Notoj 
Kategorio:Distrikto Harghita
Kategorio:Vilaĝoj de distrikto Harghita
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Singoalla (romano)

***Singoalla*** estas sveda romano de Viktor Rydberg. Ĝi unue aperis en 1857 kun subtitolo "Romantika ferakonto". Ĝi estis poste eldonita en 1865 kun reverkita feliĉa fino, ĉe la eldonejo Lamm en Stokolmo.

Estis opera adapto fare de Gunnar de Frumerie en 1940 kaj filma adapto en 1949 fare de Christian-Jaque.

Mallonga parto de la teksto aperis en Esperanto en la revuo *Uzino* (eldonita de Franko Luin), numero 1 (p. 21-25), tradukite de Arvid Skoglund.

Kategorio:Svedlingvaj romanoj
Kategorio:Verkoj de 1865
Kategorio:Literaturaj roluloj
Kategorio:Fikciaj ciganoj
10134 Joycepenner

'*10134 *Joycepenner''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan atmosferan fizikistinon Joyce E. Penner, fakulinon pri la identigo de la diversaj aerosoloj ligataj al la homaj agadoj, kaj kiel tiuj aerosoloj kondukas la . Ŝiaj malkovroj kaj mezuroj influis plimulton el la sciencistoj laborantaj pri la rilato inter aerosolo kaj klimato.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Herman van Veen

**Herman van Veen** (naskiĝis la 14-an de marto 1945 en Utrecht, Nederlando, plennome *Hermannus Jantinus van Veen*) estas nederlanda kantisto, violinisto, komponisto, muzika klaŭno kaj filmisto.

## Vivo 
La infano Herman van Veen en Utrecht estis lernejano en Montesoria lernejo kaj ekde la aĝo de ok jaroj havis lecionojn de violino kaj kantado.

Post la lerneja aĝo, li studis violinon, kantadon kaj muzikan pedagogion en la konservatorio de Utrecht. Tie li en 1961 konatiĝis kun la pianisto *Erik van der Wurff*. En 1965 li unuafoje sole prezentiĝis sceneje. Kun Erik van der Wurff li fondis kabaredan grupon, kiu en 1967 havis unuajn publikajn prezentojn, tre pozitive akceptatajn de nederlandaj teatraj kritikistoj. Rapide sekvis la unuaj televidaj prezentoj kaj muzikaj registraĵoj de vinilaj diskoj. Ĝis la nuntempo la du muzikistoj regule kunlaboras. En 1968 Herman van Veen fondis propran muzikproduktan firmaon, nomata *Harlekijn* (do "arlekeno"), kiu ekzistas ĝis la nuntempo.

En 1972 li forte plipopulariĝis en la najbara lando Germanio: la televida prezentisto *Alfred Biolek*, ekde tiam bona amiko de Herman van Veen, subtenis televidajn prezentojn de la kantisto, kaj la tekstisto *Thomas Woitkewitsch* tradukis la nederlandlingvajn kanzonojn en la germana. En 1973 publikiĝis la unua germanlingva albumo, ''Ich hab' ein zärtliches Gefühl*, kaj sekvis multaj aliaj albumoj. En multaj de la sekvaj jaroj eblis havi la impreson, ke la kantisto en Germanlingvio eĉ pli popularis ol en sia hejmlando. Herman van Veen, kiu krom la nederlanda flue kaj tre nuance parolas la germanan kaj la francan, libere prezentis kanzonajn programojn en la teritorioj de tiuj tri lingvoj, do en tuta nordokcidenta Eŭropo.

En 1977 en la nederlanda kaj germana televidoj prezentiĝis ses-parta televida programo "la strangaj aventuroj de Herman van Veen" (origine *De wonderlijke avonturen van Herman van Veen* respektive *Die seltsamen Abenteuer des Herman van Veen*), kiu montris la kantiston, ties tiuteman edzinon *Marlous Fluitsma* kaj plurajn muzikistojn, kiuj kiel "alternativeca loĝkomunumo" kunvivis en ventmuelejo kaj en la filmoj travivis amuzajn kaj strangetajn scenojn.

Fine de la 1980-aj jaroj li baze de sia "muzika fabelo de anaso Kvak" verkigis animacian televidan serion *Alfred Jodokus Kvak*, kiu ricevis plurajn kinajn premiojn, dissendiĝis en multaj landoj kaj signife plikonatiĝis la kantiston ekster regiono de nordokcidenta Eŭropo.

Sume Herman van Veen en la preskaŭ 40 jaroj de sia publika sceneja prezentado kreis pli-malpli 140 sondosiererarojn vendatajn kiel vinilaj diskoj, kompaktdiskoj kaj lumdiskegoj, verkis pli ol 60 librojn kaj krome publikigis signifan nombron de filmaj scenaroj.

En siaj multnombraj koncertoj en Eŭropo, Usono kaj Afriko akompanis lin multaj konataj muzikistoj - foje sceneje prezentiĝis nur li kaj unu akompana muzikisto, ofte tamen li akompaniĝis fare de kompleta simfoniorkestro.

## Eksteraj ligiloj 
* retejo de Herman van Veen (, ,  kaj )
* plena diskografio
* retejo de la germania fondaĵo *Herman van Veen''
* 

Kategorio:Nederlandaj kantistoj
Kategorio:Nederlandaj muzikistoj
Ruca

**Ruca**  estas franca komunumo, en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.

## Geografio 
## Historio 
## Administrado 
## Demografio 
## Lokoj kaj monumentoj 
* Kapelo Notre-Dame de Hirel kaj kruco apud la kapelo, registrita en 1953 kiel Monumento Historia,
* Preĝejo Saint-Pierre kaj Saint-Paul (Ruca), registrita en 1927 kiel Monumento Historia.

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
* Christophe de Chateaubriand, Siro de La Guerrande, naskiĝinta en Ruca en 1597, praulo de la kvina generacio de François-René de Chateaubriand.

## Sportoj 
Ruca havas tri futbalteamojn, tio esta eksterordinara por komunumeto. Teamo A ludas en Division 2 de Distrikto de Côtes-d'Armor, kiam teamoj B kaj C ludas en Division 4. Ĉie regas rimarkinda etoso en tiu klubo.

## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

### Eksteraj ligiloj 
## Notoj kaj referencoj 
### Notes 
### Referencoj 
Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Kategorio:Komunumoj de Komunumaro de la Lando de Matignon
Hénanbihen

''''* (jen france, prononco , bretone *Henant-Bihan*, galoe *Hénaunt-Bihen*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lannion, al la kantono ** kaj ekde decembro 2016 al la komunumaro *Lamballe Terre et Mer''. La teritorio havas komunan limon kun . 

## Historio 
Nomita Heenant en 1199, tiu paroĥo estis partigita en du novajn paroĥojn : Henantsal (1213) kaj Henan Bihan (1209)

## Heraldiko 
## Lokoj kaj monumentoj 
* Kastelo de La Villehelleuc
* Nobeldomo de La Folinaye
* La Villomètre, malnova domo de templanoj

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
* Jean de Chateaubriand, Siro de La Guerrande, naskiĝinta en Hénanbihen en 1631, pra-praavo de François-René de Chateaubriand

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
* minimumaj informoj el la retejo de la komunumaro *Lamballe Terre et Mer* ()
* gazetaj novaĵoj el la retejo *letelegramme.fr* ()
* Hénanbihen sur retpaĝo de Nacia Geografia Instituto

## Notoj kaj referencoj 
Henanbihen
Henanbihen
György Bánffy (departementestro de Zaránd)

Barono **György BÁNFFY**, (Bánffi György) [bAnfi] estis hungara magnato, departementestro de Zaránd. Lia  naskiĝdato estas nekonata, li mortis en Koloĵvaro la 23-an de decembro 1832. Lia filo estis Albert Bánffy.
 
## Kariero
Barono György Bánffy de Losoncz estis filo de György Bánffy (1739–1805) departementestro de Kraszna kaj Doboka kaj de Zsuzsanna Wesselényi.

## Verko
**Dissertatio de ratione hominum cognoscendi res externas sensibiles sive corpora*. Nagyszeben, 1790. 

## Fonto
*Hungara vikipedio
 
Kategorio:Hungaraj magnatoj
Kategorio:Hungaraj baronoj
10271 Dymond

'*10271 *Dymond* *' estas tre malgranda, meze hela, asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belgaj astronomoj Henri Debehogne kaj Léo Houziaux elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada amatora astronomo *Garrett (Garry) Dymond* de la centro de St. John's de la RASC en Novlando, kiu gajnis la Premion de Servo al la RASC en 1994. Li ricevi bakalaŭron en Media Studo de la Universitato de Waterloo, sevis ĉe la Konsulta Komitato pri Kanadaj Meteorŝtonoj kaj Alfrapoj, kaj laboris kiel edukisto ĉe la Geo Centro Johnson en St.John's.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Zsuzsanna Wesselényi

**Zsuzsanna WESSELÉNYI** [veŝelEnji] baronino, hungara taglibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Zsibó en 1744 kaj mortis en Koloĵvaro la 29-an de decembro 1800. 

## Kariero
Zsuzsanna Wesselényi baronino de Losoncz edzino de barono György Bánffy. En sia taglibro li priskribis sian vojaĝoj en Vieno
(inter 1-a de majo - 14-a de junio 1786, inter 1-a de majo 1791 - 27-a de marto, inter 27-a marto -18-a de aprilo 1799). 

## Verko
**B. Bánffy Györgyné, b. Wesselényi Zsuzsánna naplója*. Aperigis Miklós Papp en Történeti Lapok (I. 1875. 46–50. sz.).

## Fonto
*Hungara vikipedio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Macaranga peltata

***Macaranga peltata*** estas planto de la familio de Eŭforbiacoj troviĝanta en norda Tajlando, Srilanko kaj Barato. Ĝi estas unu el plej amplekse disvastigata kun lignaj specioj en Srilanko, ĉefe en malalta tereno de humidaj areoj. Kelkaj el multaj komunaj nomoj estas **kenda** aŭ **kanda** en Srilanko kaj **ĉandada** en Barato.

## Aspekto 
Ĝi estas resineca arbo, ĝis 10 m alta.

## Notoj 
Kategorio:Plantoj de Barato
Kategorio:Flaŭro de Tajlando
Kategorio:Flaŭro de Srilanko
Kategorio:Eŭforbiacoj
10284 Damienlemay

'*10284 *Damienlemay'''* estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la kanadan  *Damien Lemay*, kiu ricevis diplomon pri fiziko de la Universitato Laval (Kebekurbo, Kanado) kaj laboris kiel inĝeniero en telekomunikado. Li fondis lokalan astronomian klubon en Rimouski kaj estis dum mandato prezidento de la RASC. Li ricevis la Medalon *Chant'' de la RASC, ĉefe pro sia fotografia atlaso de la norda ĉielo, farita per Schmidt-teleskopo de 0,14 m.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henri Debehogne
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1981
Saint-Denoual

**Saint-Denoual** (jen france, prononco , ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Brieuc kaj al la kantono **. 

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Heraldiko 
La blazono videblas en la informkesto supre dekstre. La heraldika priskribo estas  «Ruĝa kun dek unu arĝentaj ŝindoj, metitaj laŭ 4,3,4».

## Lokoj kaj monumentoj 
* Kastelo de *La Guyomarais*.

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
* Daniel Louis Emmanuel, dirata " * Emmanuel* ", ĉuano (pri klarigo pri la vorto klaku la vorton) de Saint-Denoual
* *Armand Tuffin de La Rouërie'', heroo de usona milito de sendependeco, tie mortinta en 1793.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Côtes-d'Armor

## Eksteraj ligiloj 
* minimumaj informoj el la retejo de la komunumaro *Lamballe Terre et Mer* ()
* gazetaj novaĵoj el la retejo *letelegramme.fr* ()

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Kategorio:Komunumoj de Komunumaro de la Lando de Matignon
Erfurta Unuigparlamento

eta|Kunsido de la asembleo en la navo de la aŭgustena kirko en Erfurto. La **Erfurta Unuigparlamento** () estis asembleo por nova ordigo de Germanujo, kiu kunsidis je prusa iniciativo de la 20-a de marto ĝis la 29-a de aprilo 1850 en la Aŭgustena monaĥejo de Erfurto.

## Fono politika 
Post la Revolucio de 1848, kiu fiaskigis la Germanan Federacion sub hegemonio de la Habsburgoj, Prusio intencis iĝi pli forta kaj superi la aŭstrian rolon. Kune kun la reĝolandoj de Hanovro kaj Saksio ĝi estis ellaborinta konstitucion favorantan germanan ŝtaton sen Aŭstrujo sub prusa gvidado. Ĉirkaŭ tia ŝtato grupiĝu t.n. *Germana Unio* (germane: *Deutsche Union*), kio inkluzivu ankaŭ Aŭstrion kun ĝiaj negermanlingvaj landoj.

## Malsukceso de la deputitaro 
La parlamenton, kunvokita por akcepti tiajn novordigajn leĝojn, bojkotis ne nur Aŭstrio, sed ankaŭ Virtembergo kaj Bavario; krome la liberaluloj rifuzis konsenti pro la manko de demokratiaj elementoj.

La 16-an de majo 1850 la Nacio Asembleo en la frankfurta Paŭlo-preĝejo denove kunvenis kaj en la 29-an de novembro 1850 Prusio subsignis sub rusa premo la t.n. Punktaron de Olomouc rezignanta, en tiu momento, pri siaj unuigplanoj.

Konata deputito en Erfurto estis la juna Otto von Bismarck sed ankaŭ Radowitz, Grafo Brandenburg, Manteuffel, von Gagern, Simson, Dahlmann Carl Emmerling kaj Häusser.

Unuigparlamento
Kategorio:Historio de Erfurto
Kategorio:1850
10139 Ronsard

'*10139 *Ronsard'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca poeto Pierre de Ronsard (1524–1582), plej grava ano de la grupo da poetoj konata kiel "La Plejado". Tre inspirita de la greka kaj romia poezioj, sekvante la ekzemplon de Horacio li komponis *Les Odes* (1550) ; oni memoras lin pro lia *Amours de Marie* kaj *Sonnets pour Hélène*. Penso pri la maldaŭreco de la juneco kaj beleco, lia *Mignonne, allons voir si la rose'' estis metita en muziko duon-dekduo da fojoj depost la 17-a jarcento.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
10140 Villon

'*10140 *Villon'''* estas tre malgranda, hela duopa asteroido de la asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 1993 de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la *Observatorio de Calern* en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Francois Villon (1431 – post 1463), unu plej granda franca lirika poeto, konata pro siaj baladoj, kanzonoj kaj rondeloj. *Le grand Testament* estas lia ĉefa verko, en kiu li recenzas sian vivon, esprimante sian abomenon kontraŭ la malsano, la maljuneco, la morto, kaj kortuŝan bedaŭron pri sia malŝparita juneco. Kulpa de pluraj krimoj, li pasis multan tempon en malliberejo, kaj fine estis kondamnita al la pendumo (*Ballade des pendus''). Tamen, en 1463 lia kondamno estis ŝanĝita al ekzilo el Parizo. De tiam oni perdis lian spuron...

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de V. Benishek, P. Pravec kaj R. Durkee, uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la 

Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,42 km, orbitan  taksita al 11 km kaj  de 1,1862 ± 0,0004 tago (28,47 ± 0,01 horoj), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (10140) Villon ; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Saint-Pôtan

**Saint-Pôtan**  estas franca komunumo, en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.

## Geografio 
## Historio 
## Heraldiko 
## Administrado 
## Demografio 
## Lokoj kaj monumentoj 

Dosiero:Sodimac, Saint Pôtan, Brittany.JPG|Uzino Sodimac.
Dosiero:Breton house in Saint Pôtan.JPG|Domo.
Dosiero:Christian Criss Saint Pôtan, Brittany 2.jpg|Kalvario.
Dosiero:The Café and Tabac in Saint Pôtan, Brittany.JPG|La trinkejo tabakvendejo.
Dosiero:Town Hall (Mairie) Saint Pôtan, Brittany.JPG|La urbodomo.

* Loknomo Bouguenel

## Elstaruloj ligitaj al la komunumo 
* Familio Nos
* Lionel Roŭel

## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

### Eksteraj ligiloj 
* Saint-Pôtan sur retpaĝo de INSEE 

## Notoj kaj referencoj 
### Notes 
### Referencoj 
Saint-Potan
Saint-Potan
Arthur Hay, 9a Markizo Tweeddale

eta|dekstra
Kolonelo **Arthur Hay, 9a Markizo Tweeddale** (naskiĝis la 9-an de novembro 1824, mortis la 29-an de decembro 1878), konata antaŭ 1862 kiel **Lord Arthur Hay** kaj inter 1862 kaj 1876 kiel **Vicgrafo Walden**, estis skota militisto kaj ornitologo. Li naskiĝis ĉe Yester, Gifford, Orienta Lothian. Li servis kiel militisto en Hindio kaj Krimeo. Li sukcedis sian patron kiel markizo ein 1876. Li mortiĝis en Chislehurst, kaj estis sukcedita de sia frato.

Li akiris diversajn militistajn gradojn (foje aĉete) en 1841, en 1846, en 1854 kaj en 1860 ĝis kolonelo.

Li estis prezidento de la Zoological Society of London el 16a de Januaro 1868. Liaj ornitologiaj verkoj estis publikigitaj private en 1881 fare de sia nevo, la kapitano Robert George Wardlaw-Ramsay, kun enkonduko de Dro W. H. Russell, kaj la atribuo **Walden** estas uzata en taksonomiaj listoj.

Li havis privatan kolekton de birdoj, insektoj, reptilioj kaj mamuloj. Li dungis Carl Bock por veturi al mara Sudorienta Azio kaj kolekti specimenojn. Tweeddale priskribis ĉirkaŭ 40 speciojn kolektitajn de Bock la unuan fojon.

## Referencoj 
Kategorio:Britaj oficiroj
Kategorio:Skotaj militistoj
Kategorio:Skotaj ornitologoj
Kategorio:Zoological Society of London
Kategorio:Krimea Milito
Filipina nestamasulo

La **Filipina megapodo** (*Megapodius cumingii*), konata ankaŭ kiel **Filipina nestamasulo**, estas specio de birdo de la familio de Megapodedoj. Ĝi troviĝas en Indonezio, Malajzio, kaj Filipinoj. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ montararbaroj.

## Aspekto
eta|maldekstre|250px
eta|maldekstre|250px|Kapodetalo
Temas pri kokeca birdo de ruĝecbruna plumaro ĝenerale kun pli grizaj subaj partoj, kolo kaj kapo kaj tre brilruĝa vizaĝa nuda (senpluma) areo ĉirkaŭokula. La fortaj kruroj estas flavaj.

Kiel ĉe la aliaj membroj de la genro, tiu specio enterigas la ovojn anstataŭ rekte kovadi ilin.

## Subspecioj 
Por ties ampleksa teritorio, oni agnoskas 7 subspeciojn:
* *Megapodius cumingii cumingii* Dillwyn, 1853
* *Megapodius cumingii dillwyni* Tweeddale, 1878
* *Megapodius cumingii gilbertii* G. R. Gray, 1862
* *Megapodius cumingii pusillus* Tweeddale, 1878
* *Megapodius cumingii sanghirensis* Schlegel, 1880
* *Megapodius cumingii tabon* Hachisuka, 1931
* *Megapodius cumingii talautensis* C. S. Roselaar, 1994

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Megapodedoj
Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Birdoj de Azio
Kazana stacidomo (Moskvo)

eta|Turo de Kazana stacidomo
**Kazana stacidomo** (**Kazanskij vokzal**, ) estas unu el naŭ ĉefaj pasaĝeraj fervojaj stacidomoj de Moskvo, fervoja stacio "Moskva-Passaĵirskaja-Kazanskaja".

Ĝi situas ĉe la Komsomolskaja placo (adreso:Komsomolskaja placo, domo 2). De tie estas elirejoj al ĉi tiu placo kaj al Novorjazanskaja strato.

El la stacio forveturadas trajnoj al Volgio, Urala regiono, Siberio, Norda Kaŭkazio, respublikoj de Mez-Azio.

Ĝi estas la plej ŝarĝita en Moskvo laŭ kvanto da pasaĝeroj.

## Historio 
La unua (malpli granda ol la nuna) konstruaĵo de Kazana stacidomo aperis en 1862-1864. La unua trajno forveturis ĝis Kolomna la .

La nuntempan stacidomon oni komencis konstrui en 1913 kaj finkonstruis en 1940 (arkitekto A.Ŝĉusev). En 1950-aj jaroj estis aldonita halo de apudurba trafiko, kunligita kun metrostacio "Komsomolskaja". Dum 1987-1997 la konstruaĵo estis renovigita.

Ĝis 1894 la stacidomo estis nomita Rjazana (Rjazanskij). Oni alinomigis ĝin oficiale al Kazana post kiam estis konstruita fervojo Moskvo - Kazano. Tamen fakte ĝi havis du uzatajn nomojn dum longa tempo.

## Arkitekturo kaj teknikaj detaloj 
Kazana stacidomo estas unu el arkitekturaj vidindaĵoj de Moskvo. En centra parto de la konstruaĵo estas alta multnivela turo, kiu fakte kopias la turon Sujumbiko en Kazana Kremlo; ĝin kronas figuro de drako Zilanti - simbolo de la urbo Kazano.

La konstruaĵo estas kunligita kun estinta klubo de fervojistoj, vaste konata en Sovetunio interalie pro la libro "Dek du seĝoj".

La stacidomo havas 17 trakojn kaj 9 pasaĝerajn kajojn. Super ili estas grandega kovrilo (ĝia areo estas pli ol 19000 m².). Krome, la stacidomo estas kunligita kun la metroo (stacio ""): elirejo supren el metroo estas en la stacidomo.

## Trajnoj 
Konstanta trajna trafiko komenciĝis en 1862 (dekomence - ĝis Kolomna kaj Rjazan, poste laŭ aliaj itineroj).

De la stacio ekzistas regula trafiko (long-distancaj inineroj) ĝis la jenaj lokoj:

eta|Elektrotrajnoj ĉe Kazana stacidomo

### Apudurbaj elektrotrajnoj 
Per rektaj itineroj de apudurbaj elektrotrajnoj atingeblas urboj Luberci, Ramenskoje, Ŝatura, Voskresensk, Kolomna, Jegorjevsk, Rjazan kaj aliaj (ĝis Ĉerusti kaj Rjazan-1).

Funkcias ankaŭ rapidaj elektrotrajnoj ĝis Kolomna ("Region-ekspres"), Ramenskoje ("Sputnik") kaj Kurovskoje ("Sputnik").

## En kulturo 
* En "Dek du seĝoj" (I.Ilf, E.Petrov) la protagonistoj venas al Kazana (tiam - Rjazana) stacidomo:

En la ĉea klubo de fervojistoj, laŭ la libro, troviĝis la lasta seĝo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komsomolskaja placo (Moskvo)
* Leningrada stacidomo (Moskvo)
* Jaroslavla stacidomo (Moskvo)
* Publika transporto de Moskvo
* Kazana linio

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro de la stacio kun oficiala informo  (ruse)
* Horaro de trajna veturado (ruse)
* Horaro de elektrotrajna veturado (ruse)
* Paĝaro pri komerca centro "Kazanskij" ("Kazana"), situanta en la stacidomo  (ruse)

Kategorio:Fervojaj stacioj kaj haltejoj de Moskvo
Kategorio:Distrikto Krasnoselskij (Moskvo)