Charles-Geneviève d'Éon de Beaumont

'''Charles-Geneviève d'Éon de Beaumont** \ʃaɾl ʒən.vjɛv de.ɔ̃ də bo.mɔ̃\, ankaŭ konata kiel la **kavaliro de Éon'* estis franca diplomato, spiono, oficiro, kaj literaturisto, naskita la  en Tonnerre (Reĝlando Francio), kaj mortinta la  en Londono (Unuiĝinta Reĝlando).
maldekstra|eta|Portreto de Charles-Geneviève de Beaumont vestita kiel viro, gravurita de Augustin de Saint-Aubin.
Ri restas fama pro sia forta emo al transvestismo kiu konfuzis riajn samtempulojn pri ria sekso, kiu fariĝis enigmo por ili. Ri vivis konata kiel viro dum 49 jaroj, kaj konata kiel ino dum 32 jaroj. Post ria morto, kuracistaro konstatis dum nekropsio ke ri havis tutajn virajn seksorganojn kvankam alia kuracista ekzameno, farita dum ria vivo sed vestite, konkludis la malon.

Ri grave rolis en la oficiala kaj ĉefe sekreta diplomatio de Ludoviko la 15-a. Ri kontribuis al la alianciĝo de Rusia Imperio kun Francio komence de la Sepjara milito. Poste, kiam ri oficis en la brita ambasejo, ri ellaboris planon pri mara invado al Britio.

Ri ankaŭ verkis diversajn eseojn pri specifaj temoj, ekzemple *Memuaro pri la utileco de la kultivado de moruso kaj de la edukiĝo de silkraŭpoj en Francio''.

## Biografio 
### Familia deveno 
Laŭ la genealogio kiun publikigis en 1779 Peyraud de Beaussol sub la kaŝnomo « de la Fortelle » laŭpete de la kavaliro, ria familio originus en Bretonio, same kiel la bretona nobela familio « Le Senéchal ». Du membroj de tiu familio, la grafo de Kercado kaj la markizo de Molac, tuj kontraŭis tiun aserton. Laŭ ili la nomo « D'Éon » ne estas patronoma kaj neniam estis tielnomita familio en Bretonio. Ili ekis proceson al la kavaliro de Éon en la Granda Châtelet, en Parizo « por devigi lin [de la Fortelle] pruvi siajn asertojn, aŭ rezigni pri ili kaj ripari la domaĝon kaŭzita de ili ».

Du verdiktoj, publikigitaj en la numero 39 de la revuo *Mercure de France* en 1780, pri tiu proceso okazinta la , kaj pri la apelacia proceso, ekita de la kavaliro, okazinta la  permesis al la kavaliro pretendi deveni de bretona familio Éon.

La kavaliro do estus ido de la fama herezulo el la 12a jarcento Eudo de Stella, kondamnita en 1148 de Koncilio en Reims, kaj kiu forlasis Bretonion kun siaj familianoj. Kelkaj el ili eble ekloĝis en Ravières kaj estus la prauloj de la kavaliro. Ili tenis sian nomon kaj la tri orajn stelojn de sia blazono, al kiu ili aldonis poste « virkokon tenante per sia levita dekstra piedo brulantan ruĝan koron » kun la devizon « Vigil et audax » (*Viglo kaj aŭdaco* latine).

La rekta kaj senpaŭza genealogio de tiu familio komencas je Robert d'Éon, kiu reuzas la faron de la Fortelle.

Gustave Chaix d'Est-Ange rimarkas en 1918 ke François-Alexandre Aubert de La Chenaye-Desbois faris detalhavan genealogion de la familio d'Éon, kiu iras ĝis la 14a jarcento. Li skribas « Reale, la familio d'Éon ŝajne apartenis nur al la alta burĝaro de sia regiono. Ne videblas, ĉiokaze, ke ĝi iam agnoskigis sian nobelecon per proceso, aŭ ke ĝi eĉ registrigis sian blazonon al la ĝenerala blazonaro de 1696  », blazono kiun Henri Jougla de Morenas mencias en sia *Grand Armorial de France* publikigita en 1935. Chaix d'Est-Ange poste reuzas la genealogion de André Deon. estas pasiulo pri genealogio kaj vic-prezidento de la Socio pri historio kaj arkeologio de la regiono de Tonnerre kiu entreprenis kontroli la verkon de la Fortelle. Li konkludas ke tiu genealogio malveras en sia plej malnova parto, kiu iras ĝis Eudo de Stella. Li asertas ke la familinomo Deon estis ofta en la regionoj de Ravières, Ancy-le-Franc kaj Chassignelles) naskiĝis la  kaj estis baptita du tagojn poste, la 7an, kaj ke pro tio la kuracisto ne sukcesis determini rian sekson. Plejeble tion asertas la kavaliro nur por konfuzigi la veron pri sia sekso. Ria patro estas Louis Déon (aŭ d'Éon) de Beaumont, kaj ankaŭ registo de la reĝaj vinkultivejoj ; li riĉiĝis vendante vinon. Ria patrino estas Françoise de Chavanson, filino de ĝenerala milita komisaro ĉe la armeoj de Hispanio kaj Italio.

Ri ekstudas en Tonnere kaj, en 1743, ekloĝas en Parizo ĉe sia onklo Michel d'Éon de Germigny, por daŭrigi sian studadon en la prestiĝa gimnazio Mazarin.

Estante tre bona lernanto, ri ekhavas diplomon pri kanona kaj civila juro en 1749, 21-jaraĝe. Laŭ la familia tradicio ri iĝas la  advokato ĉe la parlamento de Parizo. Ĝiaj agentoj povas libere agi, eĉ kontraŭleĝe, por atingi siajn celojn. Ĝin regis Louis-François de Bourbon-Conti, kaj poste Charles-François de Broglie. En ĝi membris ankaŭ Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais.

#### Sankt-Peterburgo 
Laŭ kelkaj fontoj, la kavaliro de Éon estus dungita en la sekreta servo de la reĝo mem post li renkontis rin junie de 1756 dum balo, vestite kiel ino. La reĝo estus allogita de tiu homo kaj, post oni diris al li ke temis pri viro, li ekpensis ke tiel vestite la kavaliro povus sensuspekte proksimiĝi al la rusa carino Elizabeto por konvinki ŝin alianciĝi kun Francio kadre de la sepjara milito.

Pli verŝajne la kavaliron dungis la princo de Conti, kiu sendis rin al la rusia kortego kiel ambasadan sekretarion. En Sankt-Petersburgo la carino organizas maskobalojn en kiuj viroj vestiĝu kiel inoj kaj reciproke. Tie la kavaliro, malgranda kaj preskaŭ senbarba. Tiel ri rapide amikiĝas kun multaj proksimuloj de la carino kaj sukcesas konvinki anglofiliajn konsilistojn pri la neceso de alianciĝo kun Francio, dum aliaj francaj diplomatoj malsukcesis de pluraj monatoj.

Ri denove oficas kiel ambasada sekretario en Sankt-Petersburgo inter 1758 kaj 1760. Kiam alia alianca traktado estas subskribita, ri mem alportas ĝin al la reĝo. Alveninte du tagoj antaŭ la oficiala letero de la carino, la reĝo rekompensas rin per nomumo kiel kapitano de dragonoj. Charles-Geneviève partoprenas en la lastaj kampanjoj de la sepjara milito, dum kiuj ri estas vundita. Ri forlasas armeon en 1762 por reiĝi sekreta agento.

Post tio la nigra kabineto taskas al la kavaliro ellabori planon pri mara invado al Britio. Ri kaj Louis François Carlet de La Rozière eksondas la britajn marbordojn.

Kiam la francia ambasadoro ĉe Britio, Louis-Jules Mancini-Mazarini, malsana, revenas al Parizo en 1763. Tamen ili rifuzas, lasante tiun konflikton en la ambasadejo daŭri. La kavaliro daŭre aperadas en la ambasadejo kaj, en 1764, malkaŝas parton de sia korespondado kun la reĝa povo. Guerchy daŭre rifuzas pagi la kavaliron por ke ri donu la planojn kaj, dum proceso, atestanto asertas ke la ambasadoro provis venenigi sian eks-sekretarion (fakte li provis forkapti rin). Pro tio Guerchy estas eksigita. En 1767 alian proceson en Britio venkas la kavaliro, kiu denove rajtas ricevi renton. Devante ĉeesti plian proceson, havante nek advokatojn nek atestantojn, ri preferas malaperi. Ri vestas sin kiel ino kaj rifuĝas ĉe amiko, por ke oni denove atentu rin, ri ekhavas ideon krei skandalon vestante kiel ino, kaj asertante de ĉiam esti ino.

En 1774, Ludoviko la 15-a postulas ke la kavaliro de Éon ĉesigu la klaĉon, kiuj malkreditigas la ambasadejon, definitive sciigante sian veran sekson. La kavaliro responde asertas esti ino, kaj tion konfirmas kuracistoj kiuj palpis rin tra la vestoj (ĉar la kavaliro rifuzis senvestiĝi). Tiu rivelo ĝenas Francion. Pluraj provoj klarigi tiun konduton estis proponitaj, invokante psikologion (aŭ eĉ psikiatrion) aŭ politikon: deziro venĝi sin, ridindigante la landon kiu eksigis rin.

La kavaliro de Éon ŝajne neniam havis seksrilaton.

Tiuepoke okazis ŝajn-duelo inter la kavaliro de Éon kaj Jozefo Bolonjo de Sankta-Georgo, kiu venis al Britio specife por tio. Ĝi okazis en Carlton House la , laŭ peto de la Princo de Kimrio, kaj onta reĝo, Georgo Aŭgusto, pri kiu onidiroj asertas ke li estus la filo de la kavaliro(Tiuj onidiroj malverŝajnas, ĉar dum la gravediĝo de la reĝino Charlotte de Mecklembourg-Strelitz, d'Éon partoprenas en milito en profunda Germanio, kaj ria partopreno estas bonege dokumentita. Krome, laŭ pluraj historiistoj, la reĝa paro vivis en tre intima proksimeco kaj estis tute fidela). Kvankam ĝenita de siaj porinaj vestaĵoj, d'Éon trafis sepfoje la kavaliron de Sankta-Georgo.

D'Éon bonvenigis la alvenon de la Franca revolucio de 1789 kaj eĉ sendas, la , al la parlamento petskribon per kiu ri, apogante sin sur dekreto de la Konstitucifara asembleo de 1789, petas rehavi sian rangon kaj povi denove servi en armeo: 
La petskribo, prezentita de Lazare Carnot ĉe la parlamento la , estas plusendita al la milita komitato sed ĝi ne havos konsekvencojn.

La eko de milito de Francio kontraŭ Unuiĝinta Reĝlando kaj Nederlando, la , kaj riaj ŝuldoj devigas rin resti en Londono. Malgraŭ riaj 60-kaj-kelkaj jaroj kaj porinaj vestaĵoj, ria skerma talento igas rin venki la plejmulton de bataloj. Maje de 1791, ri fine devas vendi sian libraron.

Rin prizorgas de la  Mary Cole, samaĝa franco kaj vidvino de William Cole, inĝeniero en la brita mararmeo .

La , d'Éon kaj Mary Cole estas malliberigitaj pro ŝuldoj. Liberigita post kvin monatoj, ri subskribas kontrakton por verki sian aŭtobiografion sed rin trafas paralizo post falo kaŭzita de apopleksio. Ri vivos dum pliaj kvar jaroj, dum la lastaj du ne plu povante forlasi sian liton, kaj mortos 81-jaraĝe la  en New-Wilman Street, n°26, en Londono.

Farante rian post-mortan purigadon, oni surprize malkovras ke tiu, kiun oni supozis maljunulinon, fakte havis viran korpon. Tamen:

La kirurgiisto Copeland, kun 17 atestantoj, anoj de la Medicina fakultato de Britio, asertas en jurmedicina raporto, la  : 

La kirurgiisto Copeland ankaŭ aldonas sekvatage: 
Charles Turner samtempe faras gravuron de la post-morta masko.

La kavaliro de Éon estas entombigita la 28an de majo en la tombejo de la Malnova preĝejo Sankta-Pancras. Ri lasis testamenton per kiu ri elektas kiel ties ekzekucianton William Sidney Smith.

La testamento havas kiel antaŭparolon « Soli Deo Gloria et honor » (*Nur al Dio la gloron kaj honoron*, latine), komencas per « Mors mihi lucrum » (*Morto estas gajno por mi*, latine) kaj finiĝas per 

Ne plu akceptinte novajn tombojn de 1850, la tombejo de la malnova preĝejo de Sankta-Pancras senfunkciiĝis en 1865 pro la konstrulaboro de la stacidomo de Sankta-Pancras, kaj poste iĝis publika ĝardeno junie de 1877. Baronino Angela Burdett-Coutts tiam ekas konstruon de memor-monumento, inaŭgurita en 1879, kiu samnomas kiel ŝi.

Obelisko estas starigita je memoro de homoj kiuj iam estis entombigitaj proksime de la malnova preĝejo de Sankta-Pancras, kaj la nomoj de pli ol 70 el ili estas enskribitaj sur ĝi, inter ili troviĝas tiu de la kavaliro de Éon sur la suda flanko.

## Verkaro 
Listo de la verkoj de la kavaliro de Éon troveblas fine de la jenaj artikoloj:
# « Le chevalier d'Éon », publikigita en 1854 de Le Maistre en la 8a numero de la ''Bulletin de la Société des sciences historiques et naturelles de l'Yonne''.
# « Le chevalier d'Éon de Beaumont », publikigita en 1892 de Ch. Moiset en la 46a numero de la ''Bulletin de la Société des sciences historiques et naturelles de l'Yonne''.

## Kultura heredaĵo 
### Eonismo 
Eonismo estas la bezono por iuj viroj sekvi vestajn kaj sociajn sintenojn rigardataj kiel tipe inaj. Ĉefe 2 vidpunktoj pri eonismo ekzistas: laŭ la psikologiisto Havelock Ellis eonismo estas la unua etapo de "seksa inversiĝo", teorio de la malfrua 19a jarcento laŭ kiu samseksemeco estas korelata kun emo aspekti same kiel anoj de la alia sekso. Laŭ la psikiatriisto Angelo Hesnard eonismo estas alpropriĝo de aspekto de inoj per transvestismo kaj povas konduti al ia perverseco.

Por klarigi rian seksan ambiguon, estis ankaŭ sugestitaj la sindromoj de Kallmann, de nereago al androgeno, de Klinefelter aŭ fetiĉo rilata al transvestismo.

La kavaliro de Éon estas vidita de la GLAT-komunumo kiel "la patrona sanktulo de transvestuloj".

### Brita Muzeo 
Brita Muzeo rete publikigis artaĵaron rilata al la kavaliro de Éon.

### Muzeo de la kavaliro de Éon 
La domego en Tonnerre, kiun konstruis ria patro komence de la 18a jarcento, kie la kavaliro pasis sian infanaĝon kaj, poste, ricevis famulojn, estis aĉetita en 2014 de Philippe Luyt. La t.n. Hotelo d'Éon enhavas de 2015 la muzeon de la kavaliro de Éon. Ĝi enhavas pli ol 200 artaĵojn, inkluzive riajn glavojn kaj jupojn.

### Statuo 
En 2018, okaze de la 290a datreveno de ria naskiĝo, la asocio de la kavaliro de Éon kontraktis por starigi statuon de ri en Tonnerre.

### Liceo de Tonnerre 
La liceo de la urbo Tonnerre estis nomita laŭ ri.

### Teatraĵoj 
* ''La Chevalière d'Éon : comédie historique en deux actes, mêlée de couplets*, de Charles Dupeuty kaj Charles-Auguste Clever, barono de Maldigny, 1837
* *Le Chevalier d'Éon : comédie en trois actes, mêlée de chants*, de Jean-François Bayard kaj Dumanoir, 1837 
* *Eonnagata*, de Robert Lepage, 2010
* *Éon/Beaumarchais ou la Transaction*, de Christian Bédard, 1991

### Kinarto 
* 1920: *Exzellenz Unterrock* de Edgar Klitsch kun Marion Regler.
* 1927: *Marquis d’Eon, der Spion der Pompadour* de Karl Grune kun Liane Haid.
* 1959: *Le Secret du chevalier d'Éon*, filmo de Jacqueline Audry, kun Andrée Debar, Bernard Blier kaj Isa Miranda
* 1972: *Figaro ci, Figaro là* de Hervé Bromberger kun Jacques Destoop.
* 1996: *Beaumarchais, l'insolent*, filmo de Édouard Molinaro, kun Claire Nebout, Fabrice Luchini, kaj Sandrine Kiberlain.
* 2007: *пером и шпагой* de Yevgeni Ivanov kun Anton Makarsky kaj Igor Vassiliev.

### Televido 
* 1955 : *Swordsmen in Skirts* de William Berke kun Louis Edmonds.
* 1957 : *Le Chevalier d’Éon* de Stellio Lorenzi kun Marcelle Ranson-Hervé.
* 2006 : *シュヴァリエ*, animacia serio de 24 epizodoj de Kazuhiro Furuhashi.
* 2008 : *Qui se cachait derrière le chevalier d'Éon ?*, dokumenta filmo, *Secrets d'histoire*, France 2.

### Kantoj 
* En *Sans contrefaçon*, la kantisto Mylène Farmer diras esti la kavaliro de Éon alude al sia vestomaniero.
* En *Mon Chevalier d'Éon*, la kantisto el la muzikgrupo Perox rakontas pri sia amafero kun iu kavaliro de Éon.

### Bildstrioj 
* Ri estas la inspiro de *ベルサイユのばら* (Berusaiyo no bara) de Riyoko Ikeda, publikigita en Japanio en 1972, adaptita kiel filmo de Jacques Demy (*Lady Oscar*, 1978) kaj kiel animeo (*Lady Oscar*, 1979).
* La mangao *シュヴァリエ'' (Shobarie) de Kazuhiro Furuhashi, publikigita en 2006, temas pri la gefratoj Lia de Beaumont kaj d'Éon de Beaumont. Ĝi estis adaptita kiel animeo.
* ''Le Chevalier d'Éon*, kies unua volumo estis publikigita januare de 2014 ĉe la eldonejo Ankama, estas bildstrio de Agnès Maupré pri la vivo de la kavaliro  .
* Ri aperas en la 8a volumo de la mangao *イノサン* (Inosan), pri la vivo de Charles-Henri Sanson.

### Literaturo 
* *Chevalier d'Éon, agent secret du roi* (2011-2013), libroserio de Anne-Sophie Silvestre.

### Videoludoj 
* La kavaliro de Éon estas ludebla kiel franca spiono en *Empire: Total War*.
* La kavaliro de Éon aperas en *Assassin's Creed: Unity*, en kiu ri batalas kontraŭ la ludanto.
* La kavaliro de Éon aperas en *Fate/Grand Order*, en kiu ria sekso dependas de la elekto de la ludanto.
* La kavaliro de Éon aperas en *Dress Up! Time Princess''.

## Bildaro 

Dosiero:629370-5f1460d154f78.jpg|Portreto de la juna kavaliro de Éon en parada armaĵo, anonimulo.
Dosiero:Jean-marc-nattier-portrait-of-a-military-commander-(chevalier-deon),-half-length,-in-armour.jpg|Laŭsupoze portreto de la kavaliro de Éon en armaĵo surhavante krucon de la ordeno de Sankta Ludoviko, stilo de Jean-Marc Nattier.
Dosiero:Umkreis von Angelika Kauffmann Le Chevalier d’Éon.jpg|Portreto de la kavaliro de Éon, stilo de Angelica Kauffmann, ĉ. 1775.
Dosiero:D'Eon de Beaumont.jpg|Charles de Beaumont vestita kiel ino, desegno kaj gravuro de Pierre Jean-Baptiste Bradel, 1779.
Dosiero:Chevalier-d-eon-tonnerre-musee 3342990.jpg|Portreto de la kavaliro de Éon, konservita en ria domo en Tonnerre.
Dosiero:Saint-George D'Eon Robineau.jpg|La skerm-batalo inter la kavaliro de Sankta-Georgo kaj la kavaliro de Éon, de Robineau.
Dosiero:Chevalière d'éon.jpg|Portreto de la kavaliro de Éon vestita kiel ino, atribuita al François Guérin.
Dosiero:Chevalier-d-eon-by-jean-paul-mosnier.jpg|Portreto de ''Charles-Thimotée d'Éon de Beaumont'', de Jean-Laurent Mosnier, 1791.
Dosiero:Thomas Stewart – Chevalier d'Eon.jpg|La kavaliro de Éon, pentrita de Thomas Stewart laŭ Mosnier, 1792.
Dosiero:Le Chevalier D'Éon, a man who passed as a woman. Stipple eng Wellcome V0007077EL.jpg|La kavaliro de Éon, viro kiu mortis kiel ino, gravuro de R. Cooper, 1821.
Dosiero:Portrait de la chevaliere d eon.png|Portreto de la kavaliro de Éon laŭ gravuro.

## Tradukfonto 
Kategorio:Homoj de la Sepjara milito
Kategorio:Mortintoj en Londono
Kategorio:Homoj de Burgonjo
Kategorio:Naskiĝintoj en provinco Burgonjo
Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Kategorio:Francaj nobeloj
Kategorio:Francaj spionoj