open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Navezuelas

**Navezuelas** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *navazueleños*. La censita populacio en 2008 estis de 699 loĝantoj.

## Situo 
Navezuelas estas situa en la orienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Villuercas, je altitudo de 930 m; je 129&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 60&nbsp;km². La vilaĝo estas montara, de tre malfacila atingo historie.

## Geografio 
Navezuelas estas en la koro de la komarko de la Villuercas, fakte ĉe la monto Las Villuercas, ĉirkaŭata de montara kruta pejzaĝo, riĉa je flaŭro kaj faŭno.

Oni atingas ĝin laŭ la aŭtoŝseo Madrido-Lisbono (A-5) laŭ devojiĝo al Deleitosa, tuj post la tunelo de Miravete. Tiu ŝoseo iras al Guadalupe kaj trapasas la lokojn de Deleitosa, Retamosa kaj Roturas. Ekde Cáceres kaj Trujillo laŭ la ŝoseo kiu iras al Zorita kaj Logrosán ĝis Cañamero, de kie oni iras al devojiĝo al Berzocana-Navezuelas. Ekde Mérida, laŭ la N-430 al Ciudad Real, kaj ĉe Cañamero laŭ la antaŭa indikita direkto.

## Faŭno
Ĉe ravinoj loĝas grandaj kadavromanĝantoj kiaj Gipsoj, Kadavrogrifoj, kaj rabobirdoj kiaj la Reĝa aglo, la Migra falko kaj aliaj interesaj grandaj birdoj kiaj la Nigra cikonio. Inter la pli malgrandaj birdoj elstaras la Blua pigo, la Garolo, la Ruĝa perdriko kaj aliaj.

Inter la mamuloj oni povas diri, ke en la ĉirkaŭaj arbaroj kaj makisoj loĝas aproj kaj kapreoloj, kiuj videblas frumatene aŭ malfruvespere en la plej verdaj kaj densaj zonoj de la arbaro. Aliaj kiaj la Vulpo kaj la Sovaĝa kato, nur kiam oni surprizas ilin trapase ŝoseojn. La Lutro loĝas en la naturaj riveroj de la zono. Kaj inter ĉiuj elstaras la Linko, nur eventuale kaj sporade en la zono.

La plej signifa reptilio estas serpentoj kiaj la Latasta vipuro, kiu trafas taŭgajn kondiĉojn en la ŝtonaj deklivoj de la zono. Ankaŭ la venenaj Malpolono kaj la Hufuma serpento. Estas komunaj la Iberia lacerto kaj la Longvosta lacerteto. Inter amfibioj menciindas la Bufo, la Salamandro kaj la Rano. Inter la fiŝoj de la riveroj de la zono elstaras la Truto.

## Flaŭro 
Elstaras ĉefe la kaŝtanarbo, kiu enspezigas grandan parton de la riĉo de la vilaĝo. Krome estas kverkoj, korkokverkoj, anzinoj kaj multaj aliaj. Ĉe la makiso en la plej altaj zonoj de la montaro estas pirenea kverko. Krome abundas Cistoj kaj Erikoj. Fine
menciindas gravega arbo ĉar estas restaĵo de eksaj humidaj praarbaroj jam neekzistantaj nome ĉerizlaŭro.

## Historio
Estas pruvoj de prahomaj setlejoj. Dum la epoko de feŭdismo ĝi dependis de la Kastelo de Cabañas del Castillo kaj de ties diversaj posedantoj ĉu arabaj, ĉu kastiliaj; poste tiu teritorio apartenis al Trujillo kaj al la diocezo de Plasencia. En la 16a jarcento oni konstruis la preĝejon de *Santiago Apóstol*, plej grava monumento de la loko. Inter 1944 kaj 1948 agadis en tiu ĉirkaŭaĵo la garilo kontraŭfrankisma post la Hispana Enlanda MIlito, ĉefe tiu de la gerilano *Chaquetalarga*

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (kaproj), sed ĉefe forstado (kaŝtanarboj). Rura turismo ĉefe por montara piedirado laŭ markitaj padoj.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Punktoturdo

La **Punktoturdo** (*Zoothera wardii*) estas birdospecio membro de la grupo de Aziaj turdoj, genro ene de la granda familio de Turdedoj.

Ili reproduktiĝas en Himalajo. La Punktoturdo estas entute migranta, kaj vintras ĉefe en Srilanko, kaj pli malgranda nombro en suda Barato. Tiu nekomuna specio reproduktiĝas en Himalajo inter 1500 kaj 2500 m en densa arbaro. La vintrejaj areoj estas similaj, sed inkludas ne tiom arbarajn zonojn, kaj estas ĝenerale je 750 al 1500 m de altitudo. La **Punktoturdo**, kiel multaj membroj de la turdoj de la genro *Zoothera*, povas esti tre sekretemaj, ĉefe dum reproduktado. Eble la plej taŭga loko por vidi tiun malfacile videblan specion estas Parko Viktorio en Nuvara Elija, Sri-Lanko, kie multaj birdoj ariĝas ĉerivere frumatene.

maldekstra|eta|ZootheraWardiiKeulemans|alt=ZootheraWardiiKeulemans.jpg
Punktoturdoj estas ĉiomanĝantaj, sed manĝas pli insektojn ol frukton. Ili manĝas surgrunde kaj estas ĝenerale solemaj, kvankam ili formas arojn vintre.

Maskloj de tiu 22 cm longa turdo estas rimarkindaj birdoj, **nigraj supre kun longa, rimarkinda kaj kontrastega blanka superokula strio** (simila al tiu de la Siberia turdo) kaj blankaj punktoj en la flugilkovriloj, triarangaj, pugo kaj vosto. La **subaj partoj estas blankecaj kun nigraj punktoj en flankoj**. La beko kaj kruroj estas flavaj. La kanto estas kvazaŭ de bulbulo. Inoj kaj junuloj havas la saman bazan bildon, sed la nigro estas anstataŭata de malhelbruna, kaj la blanko de helbruna. La subaj partoj estas skvamecaj.

La tasformaj nestoj estas profundaj kaj kovritaj per herbo kaj lokitaj en arboforko. La ino demetas 3-4 blankajn aŭ bluecajn ovojn.

La latina scienca nomo rememoras S. N. Ward (1813-1897), britia kolonia administranto en Hindio el 1832 al 1863.

## Referencoj 
* *Birds of India* de Grimmett, Inskipp kaj Inskipp, ISBN 0-691-04910-6
* *Thrushes* de Clement kaj Hathaway, ISBN 0-7136-3940-7

Kategorio:Turdedoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Saduo

eta|265ra|Saduo en la sudbarata urbo *Madurai*
[eta|265ra|Saduoj in [Katmanduo]]

**Saduo** (sanskrite साधु, *sādhu*, laŭvorte „bonulo“) en hinduismo estas kategoria termino por kredantoj, kiuj dediĉis sin al aparte religia, parte strikte asketisma vivo. Aparte ĝi grupigas la monaĥojn de la diversaj hinduismaj ordenoj.

Saduo, kiu plene rezignis pri ĉiuj posedaĵoj, ĉiuj familiaj kaj sociaj ligoj kaj vivas asketisme, nomatas *sanjasino*, "abstinulo". Sed ankaŭ ekzistas saduoj, kiuj edziĝas kaj fondas familiojn, kiel la *Baul*, anoj de reforma ordeno en la oriento de Barato: Ili vagas tra la lando, en vilaĝoj kaj urboj kantas siajn tipajn religiajn kantojn kaj vivas el donacoj ricevitaj, estante posedantoj de tre modesta loĝejo.

Aliaj saduoj kreas komunumojn en aŝramoj aŭ vivas en loĝejoj ligitaj al temploj. Tie ili dediĉiĝas al spirita vivo, studas kaj instruas la sanktajn tekstojn de hinduismo. Multaj saduoj okupiĝas krom pri spiritaj aktivaĵoj ankaŭ pri filantropaj kaj humanismaj taskoj - aparte konataj pri tio estas la monaĥoj de la Ramakriŝno-misio kaj de la Sŭaminarajano-ordeno, ambaŭ en Barato tre popularaj. Ili organizas helpon por povruloj kaj por viktimoj de naturaj katastrofoj.

## Eksteraj ligiloj 
* fotogalerio
* retejo de la Ramakriŝno-ordeno
* retejo de la Sŭaminarajano-ordeno

Kategorio:Hinduismo
Kategorio:Asketismo
Nuñomoral

**Nuñomoral** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *niñomoraleños*. La censita populacio en 2008 estis de 1.452 loĝantoj.

## Situo 
Nuñomoral estas situa en la nordorienta parto de Ekstremaduro en la centro de la komarko aŭ distrikto Las Hurdes, je altitudo de 478 m; je 128&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 188&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 95&nbsp;km².

## Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (kaproj, abelbredado). Rura turismo pro belegaj naturaj lokoj: proksima vulkano, akvofaloj ktp. Manfarado de ŝtonkonstruado, ligno,

## Vidindaĵoj
Urbodomo, ermitejo, natura banejo, natura pejzaĝo.

## Domaroj 
La municipo enhavas disigan loĝantaron dise inter la kerno de Nuñomoral plus 10 pliajn domarojn, kiuj estas la jenaj kaj kun la jena loĝantaro:

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Hocabá

**Hocabá** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Hocabá. La komunumo estas en la regiono 5 "Centro Sur". "Centro Sur" en la hispana signifas "Centro Sudo", do tiu regiono estas en la sudcentra parto de Yucatán kaj ĝi havas limon kun la regionoj 2, 4 , 6 , 8 kaj 9. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31034.
maldekstra|eta|300px|La situo de la regiono 5 en Yucatán

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5824 loĝantojn. El tiuj estis 2928 viroj kaj 2896 virinoj. La komunumo havas surfacon de 81,8&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 15 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 59,9&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas . Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3482 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2592 scipovis legi kaj skribi kaj 885 personoj estis analfabetoj. Do 25,42% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5312 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 3523 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 66,3% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Hocabá  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
* Hocabá  en ''Nuestros municipios” (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) ()

Kategorio:Komunumoj de Yucatán
Michael Hudson

**Michael HUDSON** (naskiĝis en 1939, Ĉikago, Ilinojo, Usono)
estas distingita esplora profesoro pri ekonomiko ĉe Universitato de Missouri, Kansas City (UMKC).
Li estas ankaŭ financa analizisto kaj konzultanto de Wall Street kaj prezidanto de The Institute for the Study of Long-term Economic Trends (ISLET) kaj fondinta membro de International Scholars Conference on Ancient Near Eastern Economies (ISCANEE).

## Libroj 
* *Super Imperialism: The Economic Strategy of American Empire*
* *Global Fracture: The New International Economic order*
* *Super Imperialism - New Edition: The Origin and Fundamentals of U.S. World Dominance*
* *Global Fracture: The New International Economic order, Second Edition*
* *The Fictitious Economy*

## Eksteraj ligiloj 
* Michael Hudson Oficiala paĝo

Kategorio:Usonaj ekonomikistoj
Renkontiĝo de la akvoj

[eta|200ra|dekstra|La Renkontiĝo de la Akvoj estas la [kunfluejo inter la Nigra Rivero kun la sabla Amazona Rivero, aŭ Solimões, kiel ĝi estas konata en Brazilo.]]
La **Renkontiĝo de la akvoj** (en portugala: *Encontro das Águas*) estas fenomeno kiu okazas pro la renkontiĝo inter la nigra akvo de la Nigra Rivero kaj la bruna akvo de la Amazona Rivero, proksime de Manaŭo, en Amazono, norda Brazilo. Dum pli ol 6 km la akvoj ne miksiĝas. Unu el la plej famaj turistaĵoj por tiuj kiuj vizitas Manaŭon.

Tiu fenomeno okazas tial ke la riveroj havas malsimilajn varmecojn kaj rapidecojn. La Nigra Rivero fluas, pli malpli, po 2 km/h, kaj sia temperaturo estas ĉirkaŭ 22&nbsp;°C, dum la Rivero Solimões (loka nomo de la Amazono) fluas po 4/6 km/h, kun sia temperaturo ĉirkaŭ 28&nbsp;°C.

Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Riveroj
Oliva de Plasencia

**Oliva de Plasencia** estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.

## Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas *oliveños*. La censita populacio en 2008 estis de 295 loĝantoj.

## Situo 
Oliva de Plasencia estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Ambroz, je altitudo de 416 m; je 96&nbsp;km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 156&nbsp;km de Mérida, la regiona ĉefurbo, sed la plej proksima urbo estas je 15&nbsp;km Plasencia, kiel la nomo de la vilaĝo sugestas. La areo de ties teritorio estas de 89&nbsp;km².

## Ekonomio
Agrikulturo (olivoj) kaj brutobredado.

## Vidindaĵoj
* Urbodomo.
* La preĝejo de San Blas, de la 16a jarcento kun retablo de stilo de baroko de la 18a jarcento.
* Palaco de la Grafoj de Oliva, de la 17a jarcento.
* Multaj romiaj skribaĵoj.
* Ruinoj de Cáparra, je ĉirkaŭ 5&nbsp;km.

Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Municipoj de Cáceres
Szécsényfelfalu

**Szécsényfelfalu** [sEĉEnjfelfalu] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Szécsény. La loknomo signifas: Szécsény-supra-vilaĝo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8&nbsp;km²
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 460
* Poŝtkodo: 3135
* Telefonprefikso: 32

## Situo 
Szécsényfelfalu situas en valo de rojo, fine de sakovojo. La slovaka landlimo estas proksime. Szécsény troviĝas 11, Salgótarján 23, Balassagyarmat 29 km-ojn.

## Historio 
En la mezepoko vilaĝo *"Felfalu"* formiĝis. Depost 1552 la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika (kun malnovaj gotikaj partoj) baroka Preĝejo Sankta Johano la Evangeliisto (Szécsényfelfalu) de 1745, turo alkonstruiĝis en 1818
* 2 nobeldomoj de Prónai [prOnai]
Alleyrat (Creuse)

**Alleyrat** estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 102&#160;loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.

__TOC__
## Geografio 
Alleyrat etendiĝas sur 9,54&#160;km², kaj havis 102&#160;loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 11&#160;homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. 

La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Alleyrat situas je alteco de 589&#160;metroj. La vilaĝo cetere apartenas la natura regiona parko Millevaches, kiu etendiĝas sur partoj de la tri departementoj Creuse, Haute-Vienne kaj Corrèze.

## Historio 
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Alleyrat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.

Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Henry Maingonnat, kiu do fariĝis la loka urbestro.

## Administrado 
Alleyrat apartenas al la kantono de Aubusson, kies ĉefurbo estas Aubusson. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.

## Vidu ankaŭ 
*Komunumoj de Creuse
*Kantono de Aubusson

Kategorio:Komunumoj de Creuse
Alleyrat

**Alleyrat** estas la nomo de pluraj geografiaĵoj.

***Alleyrat** estas komunumo en la franca departemento Corrèze.
***Alleyrat** estas komunumo en la franca departemento Creuse.
Hrabová (Ostrava)

**Hrabová** estas ekde la 24-a de novembro 1990 urba parto de la statuta urbo Ostrava en Ĉeĥio. Ĝi situas sur la suda flanko de la urbo. Vivas ĉi tie  (). Tra la urboparto trafluas rivero Ostravice.

## Historio 
maldekstra|120px|eta|Sigelilo de Hrabová el la jaro 1805
La municipo mem estiĝis en duono de la 13-a jarcento. La unua skribmencio pri ĝi devenas el la jaro 1297 el kontrakto inter olomouca episkopo kaj teŝina princo. En teksto ni trovos skribaĵon *Grabowa*, kiu ligis al granda kvanto de karpenoj en ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo. La loĝantoj vivtenis sin per agrikulturo kaj precipe per fiŝkaptado. Municipaj fiŝlagoj tiriĝis de Paskov ĝis Hrabůvka. Ekde la 1-a de julio 1941 ĝi estis aligita al Moravia Ostrava. La municipo estis dum la dua mondmilito liberigita fare de Ruĝa Armeo la 1-an de majo 1945. En la jaroj 1954-1960 ĝi renovigis sian memstarecon, sed poste ĝi definitive fariĝis parto de Granda Ostrava.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Katarino

## Famaj naskiĝintoj 
Al famaj naskiĝintoj apartenas poeto, publikisto, tradukisto kaj bibliotekisto Vilém Závada. En Hrabová estas sepultita verkisto, disidento kaj ĉartisto Jaromír Šavrda.

Kategorio:Urbaj partoj de Ostrava
*
Kategorio:Setlejoj en Ostrava baseno
Terény

**Terény** [terEnj], slovake **Terany** estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Balassagyarmat.
eta|maldekstre|Vilaĝdomo de Terény
eta|Preĝejo de Terény
eta|Fiŝkaptista lago apud Terény

## Bazaj informoj 
* Areo: 24&nbsp;km²
* Koordinatoj: 
* Loĝantaro: 440
* Poŝtkodo: 2696
* Telefonprefikso: 35

## Situo 
Terény situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Szécsény troviĝas 19, Balassagyarmat 21, Pásztó 24, Rétság 28 km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1283 en formo *"Vásáros-Terjén"*. Laŭ la loknomo oni supozas, ke la komunumo estis kampurbo. Depost meze de la 16-a jarcento la urbeto apartenis al la Osmana Imperio. Vilaĝservoj estas kulturdomo, kuracejo, migra poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika romanika-gotika-baroka Preĝejo Sankta Andreo (Terény)
* luterana preĝejo
* muzeeto pri la vilaĝo
* fiŝkaptista lago

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Geoffrey Sutton

**Geoffrey SUTTON** (naskiĝis en 1947) estas angla filologo de finn-ugra kaj nordia lingvaro, editoro, redaktoro, tradukisto kaj fakulo pri originala Esperanto-literaturo.

## Vivo
Sutton eklernis Esperanton kiel 14-jarulo en 1962. De 1972 ĝis 1973 Sutton studis skandinavian literaturon kaj svedan lingvon ĉe la universitato de East Anglia, de 1973 ĝis 1980 en Upsalo (Svedio), kie li akiris la akademian titolon de *filosofie kandidat* pri finn-ugra kaj nordia lingvaro. Per trijara stipendio de la Sveda Instituto (*Svenska Institutet*) li finis doktoriĝajn studojn pri finn-ugra filologio.
De oktobro 1981 Sutton laboris dum unu jaro kiel subeditoro kaj konsilisto por la monata periodaĵo "El Popola Ĉinio" en Pekino kaj subtenis la editoradon de "Ĉina Antologio (1949-1959)".

De 1984 ĝis 1986 Sutton laboris kiel redaktoro de la revuo "Esperanto" en la Centra Oficejo de Universala Esperanto-Asocio (UEA) en Roterdamo (Nederlando). Poste li laboris kiel editoro de gvidlibroj pri havenoj kaj de gvidlibroj pri turismaj altiraĵoj en Britio.

## Verkoj 
### En Esperanto
* **1969**: *Konciza Historio pri la Kornvala Lingvo kaj ĝia Literaturo*. 
* **2002**: Ĝisdatigo de: Ockey, Edward; Sutton, Geoffrey , Bibliografio de vortaroj kaj terminaroj en Esperanto 1887-2002. Rotterdam: UEA 1992-2002.

### En aliaj lingvoj (elekto)
* **1976**: *Nordisk vetenskaplig litteratur om det internationella sprakproblemet* [Nordia scienca literaturo pri la internacia lingvoproblemo]. Universitato Uppsala 1976. 
* **2008**: *Concise Encyclopedia of the Original Literature of Esperanto 1887-2007* [Konciza enciklopedio pri la originala literaturo en esperanto 1887-2007] (CEOLE), Novjorko: Mondial 2008

## Literaturo 
* **2008**: Biografio de Geoffrey Sutton sur la ekstera kovrilo de CEOLE kun fotoportreto.

## Eksteraj ligiloj 
* Artikoloj  de kaj pri Geoffrey Sutton en Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj (EBEA)
* CEOLE 2008 ĉe Guglo-libroj

Kategorio:Britaj esperantistoj
Preĝejo de sankta Katarino (Ostrava)

**Preĝejo de sankta Katarino** estas dominaĵo de Ostrava urba parto Hrabová. Temas pri renesanca ligna preĝejo sub patroneco de sankta Katarino, kiu estis post incendio la 2-an de aprilo 2002 renovigita en la jaro 2004. Post la incendio la preĝejo estis denove konstruita, dum kio estis uzitaj fragmentoj de la origina konstruaĵo. Ankaŭ estis uzitaj originaj ĉarpentistaj teknologioj - la traboj enfalas unu en la alian tiom perfekte, ke ne devis esti uzitaj najloj. Solena malfermo okazis la 30-an de oktobro 2004.

La origina preĝejeto estis unika konstruaĵo, unika eĉ en eŭropa mezurunuo. Ĝi verŝajne estiĝis en duono de la 14-a jarcento, sed la unuan skribmencion ni havas nur el la jaro 1564. Laŭ mito ĝi situis devene en Metylovice ĉe Frýdek-Místek, sed hrabovanoj decidiĝis aĉeti ĝin. Ili dismuntis ĝin, po partoj transportis ĝin ĝis Hrabová kaj denove kunmuntis. La preĝejo estis el larika ligno kaj konstruita ĝi estis en gotika stilo.

Al la plej valora ekipaĵo apartenis statuoj de sankta Barboro kaj sankta Katarino, kiuj estis anstataŭigitaj per gipsaj kopiaĵoj kaj kies originaloj estas metitaj en Ostrava muzeo. La plej malnova sonorilo el la jaro 1600 estis neniigita dum la incendio en la jaro 2002, la ceteraj sonoriloj estis uzitaj por militaj celoj en la unua kaj la dua mondmilitoj.

## Fontoj 
* JUŘICA, Martin. Ostravské svatostánky. Ostrava : Repronis, 2006. ISBN 80-7329-116-9. p.&nbsp;13–16.
* SLEPIČKA, Martin. Kostel svaté Kateřiny Alexandrijské v Ostravě-Hrabové. Dějiny, památky a duchovní správa hrabovské farnosti. Ostrava: Statutární město Ostrava – městský obvod Hrabová, 2024. ISBN 978-80-88399-17-9. 359 p.

Katarino
Kategorio:Kulturaj memorindaĵoj en distrikto Ostrava-urbo
Kategorio:Preĝejoj sub patroneco de sankta Katarino
Kategorio:Hrabová (Ostrava)
Kategorio:Renesancaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Kategorio:Lignokonstruaĵoj en Ĉeĥio
Hrabůvka (Ostrava)

:*Estas ankaŭ Hrabůvka.*

**Hrabůvka** () estas historia municipo en Ĉeĥio troviĝanta sur teritorio de la statuta urbo Ostrava. Nuntempe ĝi kreas lokan parton de urboparto Ostrava-Sudo. Ĝia katastra teritorio havas areon 428,48 ha kaj en ties okcidenta parto troviĝas la norda parto de surkonstruita loko de la ostrava loka parto Bělský Les. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
eta|100px|maldekstra|Sigelilo de Hrabůvka
La unua skribmencio estas el la jaro 1392, kiam olomouca episkopo Mikolao konfirmis al edzino de sia marŝaleto Jošt z Volfsberku doton 150 hrivnoj de pojara lupagon el vilaĝo Nová Bělá. Se io mankus, alpagus tion la patro de Jošt el sia bieno en Nová Hrabová (la nuna Hrabůvka). La nomo pase de tempo evoluis, en la jaro 1395 estas menciata Nová Hrabová (), en la jaro 1408 Nová Hrabůvka (), en la jaro 1437 Hrabůvka (), en la jaro 1444 Hrabůvka (). La municipo havis ekskluzive agrikulturan karakteron. Krom kulturado de fruktoj kaj bredado de brutaro la loĝantoj okupiĝis per fiŝlagaferoj. En la jaro 1775 estas ĉi tie dokumentitaj 17 fiŝlagoj, en la 30-aj jaroj de la 19-a jarcento poste 7 fiŝlagoj.

Industria evoluo de Moravia Ostrava, precipe konstruado de Vítkovica ferfabriko kaŭzis malfluso de plimulto de viroj, kiuj postlasis la agrikulturon kaj trovis laboron en iu el la ostravaj uzinoj. Kreskanta nombro de loĝantoj eldevigis plialtigon de nombro de loĝdomoj por laboristoj. Tiel estiĝis en la jaroj 1921-1923 Jubilea kolonio kreita de unuetaĝaj dometoj kun interna korto. Sume ĉi tie estis 605 loĝejoj.

Origine la municipo estis alparoĥigita kaj allernejigita al Paskov, pli poste (ekde la jaro 1780) al Hrabová. La municipa bazlernejo estiĝis en la jaro 1873. Pastra administracio mem estis destinita en la jaro 1910, kiam estis finkonstruita preĝejo de Rozaria Sankta Maria (la nuna preĝejo de Sankta Maria, reĝino de sankta rozario). Antaŭ la preĝejo troviĝis statuo de sankta Floriano el la jaro 1763. Tiu ĉi statuo estas hodiaŭ sur Placo de Masaryk.

Hrabůvka estis aligita al Moravia Ostrava en la jaro 1924.

## Loĝantaro 
## Fotogalerio 

Jubilejni_kolonie_komorni_klub.jpg|Strato Jubilejní

*
Kategorio:Ostrava-Sudo
Lago de Meduzoj

La **Lago de Meduzoj** (''Ongeim'l Tketau*) aŭ ankaŭ *Jellyfish Lake* estas salet-akva lago, kiu situas sur la insulo Eil Malk je 25&nbsp;km de insulo Koror, en la sudpacifika insula ŝtato Palau.
eta|maldekstra|350ra|Lago de Meduzoj sur Eil Malk

Antaŭ ĉ. 18.000 jaroj fermiĝis la atolo kaj la tie vivantaj meduzoj alkutimiĝis al tiu specifa ekosistemo. La tieaj meduzoj estas subspecioj de *Mastigias papua*, apartenas al la planktonfiltra ordo de radikbuŝaj meduzoj. Tiu specio ne manĝas planktonon, sed transformiĝis al "bredado" de algoj (zooksanteloj), kiujn kunportas en si. Ĉar la algoj bezonas sunlumon , la meduzoj ĉiumatene leviĝas supren kaj tiel „nutras“ siajn algojn. En la mallumeco ili sinkas, ĝis ili atingas profundon de ĉ. 20 m, kie aperas la venena sulfura hidrogeno. Cetere, ili ne povas tuŝi la lagogrundon, kie onin manĝas la maranemonoj (*Entacmaea medusivora'').

Kategorio:Lagoj en Palaŭo
Kategorio:Zoologio
Gilad Ŝalit

**Gilad ŜALIT** (hebree: גלעד שליט, naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1986, do nun -aĝa) estas israela soldato en rango de kaporalo el Micpe Hila en Okcidenta Galileo. Tiam 19-jaraĝa, li estis kaptita la 25-an de junio 2006 fare de ekstremaj palestinoj (Hamas) kaj kunportita el Israelo tra la demarkacia linio al iu nekonata loko en la Gaza-strio. Ŝalit havas duoblan ŝtatanecon: de Israelo kaj de Francio.

Post la kapto, eniris la strion israeloj soldatoj, sed ili ne sukcesis trovi lin. Post la nesukceso de la militista solvo okazis diplomatiaj provoj por liberigi lin. Hamas volas liberigon de ĉ. 450 palestinoj - multaj el ill estas murdistoj - el israela prizono, sed Israelo ne volas liberlasi tiujn, kiuj murdis israelanojn.

Pro la evento, Israelo ne permesas aŭ limigas transporton de varoj al la Gaza-strio, kio malfortigis popularecon de Hamas. Tio kaj la araba reĝimŝanĝo en Egiptio, tumultoj en Sirio, malfortiĝo de la israela eksterlanda politiko helpis interkonsenton de Hamas kaj Israelo pri ŝanĝo de pli ol mil palestinaj enprizonigitoj kontraŭ Ŝalit. Ŝalit liberiĝis kaj hejmenveturis la 18-an de oktobro 2011.

Kategorio:Israelanoj
Cuevas del Almanzora

**Cuevas del Almanzora** estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 263 km2 kie loĝas 11649 geloĝantoj, do loĝdenso estas 44.3 loĝ./km2.
Cuevas del Almanzora situas je 97 km de la provinca ĉefurbo Almería en la komarko *Levante Almeriense*.

## Geografio 
La municipo Cuevas del Almanzora estas en la nordoriento de la provinco Almerio, lime norde kun Huércal-Overa kaj Pulpí, sude kun Vera kaj Antas, oriente kun la Mediteranea Maro kaj okcidente kun Antas kaj Huércal-Overa denove. Estas 14 km de marbordo.

Kelkaj geografiaj elementoj de la municipo estas la rivero Almanzora, la Akvorezervejo de Cuevas del Almanzora ĉe la rivero Almanzora, la delto de la rivero Almanzora, la montaroj Sierra de los Pinos (kunhavata kun la municipo Pulpí), Sierra Almagrera kaj Sierra de Almagro, en kiu estas la monteto Cucharón, de 711 metroj de alto —maksimuma altaĵo de la municipo—.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 11649 geloĝantoj de la municipo **Cuevas del Almanzora** estas 5622 inoj kaj 6027 viroj. En la 263-kvadratkilometra teritorio estas 22 setlejoj, kie loĝas 10520 geloĝantoj, kaj aliaj 1129 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 144, 75 inoj kaj 69 viroj, kaj mortis 93, 42 inoj kaj 51 viroj. Tiel la natura kresko estis 51 (0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 5137 homoj (44.1%).

Oni atingis pinton en la 1910-aj jaroj kun pli ol 26 000 loĝantoj, poste oni falis pro la Hispana Enlanda Milito kaj la elmigrado de la 1960-aj jaroj ĝis sub 8000; poste oni rekuperis ĝis super 13 000.

## Vidindaĵoj 
Estas en la urbo diversaj muzeoj, kastelo de la Markiso de "los Vélez", preĝejoj kaj konventoj, ses arkeologiaj kuŝejoj de diversaj epokoj kaj kulturoj, naŭ palacetoj, mineja arkitekturo, kavodomoj, kaj sportejoj.
550ra|eta|maldekstre|Kastelo de la Markiso de "los Vélez".

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Cuevas del Almanzora - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Cóbdar

**Cóbdar** [KOBdar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 32 km2 kie loĝas 202 geloĝantoj, do loĝdenso estas 6.3 loĝ./km2.
Cóbdar situas je 76 km de la provinca ĉefurbo Almería en la sudoriento de la komarko Valo de Almanzora.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 202 geloĝantoj de la municipo **Cóbdar** estas 97 inoj kaj 105 viroj. En la 32-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 173 geloĝantoj, kaj aliaj 29 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 0, 0 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 0, 0 inoj kaj 0 viroj. Tiel la natura kresko estis 0 (0.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 66 homoj (32.7%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
*Cóbdar  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Frederiko Kerényi

**Frederiko KERÉNYI** [kerEnji], hungare **Kerényi Frigyes** estis hungara advokato kaj poeto, ano de Societo de Dekopo.

## Vivo 
Li naskiĝis en Eperjes, kiu nun estas Prešov Slovakio la 1-an de januaro 1822. La gepatroj estis germanoj kaj okupiĝis pri komercado. Lia origina familia nomo estis **Christmann**, li loke eklernis la hungaran lingvon en 1834, poste li frekventis altlernejon por iĝi advokato en Pest. Tie li verkis ankaŭ poemojn sub kaŝnomo **Vidor Emil**. Li amikiĝis al Sándor Petőfi kaj Mikaelo Tompa. En 1846 li aliĝis al Societo de Dekopo. Post la revolucio en 1848 li estris la junulojn en Eperjes, poste servadis en Pest (urbo). En 1850 li elmigris al Usono, kie li malsaniĝis, eĉ freneziĝis. Lia vivo finiĝis pro sinmortigo en 1852.

## Memorigiloj 
Strato en Budapeŝto gardas memoron de la tragika poeto.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj poetoj
Dalías

**Dalías** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko *Poniente Almeriense*.
La areo de la municipo estas 139&nbsp;km2 kie loĝas 3848 geloĝantoj, do loĝdenso estas 27.7 loĝ./km2.
Dalías situas je 42&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería.

## Geografio 

Dalías estas je nur 12 kilometroj de la strando. La averaĝa altitudo estas de 411 metroj super la marnivelo.

La vilaĝo estas en la Almeria Alpujarra kaj en la komarko *Poniente Almeriense*. La municipa teritorio estas la plej ampleksa de la montaro Sierra de Gádor. Najbaraj lokoj estas la jenaj municipoj: sude limas kun El Ejido kaj Balanegra, oriente limas kun Berja, norde limas kun Fondón, Almócita, Padules kaj Canjáyar kaj okcidente limita kun Felix kaj Vícar.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3848 geloĝantoj de la municipo **Dalías** estas 1952 inoj kaj 1896 viroj. En la 139-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 3796 geloĝantoj, kaj aliaj 52 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 38, 19 inoj kaj 19 viroj, kaj mortis 44, 18 inoj kaj 26 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1849 homoj (48.1%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
*Dalías - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Felix

**Felix** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko *Poniente Almeriense*.
La areo de la municipo estas 81&nbsp;km2 kie loĝas 626 geloĝantoj, do loĝdenso estas 7.7 loĝ./km2.
Felix situas je 26&nbsp;km de la provinca ĉefurbo Almería kaj je altitudo de 815 msm.

## Geografio

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 626 geloĝantoj de la municipo **Felix** estas 299 inoj kaj 327 viroj. En la 81-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 602 geloĝantoj, kaj aliaj 24 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 3, 0 inoj kaj 3 viroj, kaj mortis 10, 2 inoj kaj 8 viroj. Tiel la natura kresko estis -7 (-1.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 224 homoj (35.8%).

## Ekonomio 
Tradicie estis bazata sur la minado de plumbo, kaj estis iam kvin fabrikoj de fandado de plumbo kaj kultivoj de olivarboj, migdalarboj kaj vitoj, kvankam aktuale tiu tipo de agrikulturo estas por konsumo hejma.

Estas kastelo kaj belaj pejzaĝoj, konvenaj por rura turismo.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Felix - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Societo de Dekopo

eta|200ra|Sándor Petőfi**Societo de Dekopo** estis amika grupo de poetoj en Pest, kiun Sándor Petőfi aranĝis en 1846.
[eta|200ra|[Mór Jókai]]
Ili volis fondi novan literaturan revuon, en kiu ili aperigas siajn verkojn. Ili faris firman decidon, ke ĝis apero de la debuta eldono ili aperigos nenion en aliaj revuoj. La plano fiaskis, ĉar en la paseo restis ĉe aliaj redaktoroj poemoj neeldonitaj, kiuj tiam ekaperis. Aliflanke ili ne ricevis permeson, ĉar la polico taksis ilin malkonformaj al la Habsburga Imperio. Ili daŭre renkontiĝis en kafejo **Pilvax**. Poste ankaŭ aliaj aliĝis kaj fine ili kune faris la revolucion en 1848.

## Anoj 
* Sándor Petőfi,
* Mór Jókai,
* Mikaelo Tompa,
* Alajos Degré,
* Karolo Obernyik,
* Albert Pálffy,
* Karolo Bérczy,
* Albert Pákh,
* Kolomano Lisznyai Damó,
* Frederiko Kerényi.
[eta|200ra|maldekstra|Gravuraĵo pri [Kolomano Lisznyai Damó el 1863]]

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungarlingva literaturo
Kategorio:Societoj
Fines

**Fines** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 22 km2 kie loĝas 2190 geloĝantoj, do loĝdenso estas 99.5 loĝ./km2.
Fines situas je 101 km de la provinca ĉefurbo Almería en la komarko Valo de Almanzora, lime norde kun Oria, oriente kun Partaloa kaj Cantoria, sude kun Líjar kaj Macael kaj okcidente kun Olula del Río.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2190 geloĝantoj de la municipo **Fines** estas 1017 inoj kaj 1173 viroj. En la 22-kvadratkilometra teritorio estas 4 setlejoj, kie loĝas 1998 geloĝantoj, kaj aliaj 192 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 21, 7 inoj kaj 14 viroj, kaj mortis 16, 6 inoj kaj 10 viroj. Tiel la natura kresko estis 5 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 808 homoj (36.9%).

## Referencoj
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Fines - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Fondón

**Fondón** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la sudokcidento de la provinco Almerio, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 91 km2 kie loĝas 999 geloĝantoj, do loĝdenso estas 11.0 loĝ./km2.
Fondón situas je 63 km de la provinca ĉefurbo Almería je altitudo de 846 metroj kaj estas integrata per la lokoj Fondón, Benecid kaj Fuente Victoria, tiu lasta konstituita kiel EATIM.

En Fondón okazis la 16a Festivalo de Tradicia Muziko de la Alpujarra, en 1997.

## Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 999 geloĝantoj de la municipo **Fondón** estas 488 inoj kaj 511 viroj. En la 91-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 973 geloĝantoj, kaj aliaj 26 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 6, 3 inoj kaj 3 viroj, kaj mortis 12, 3 inoj kaj 9 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-0.6%). La laborkapabla loĝantaro estis 344 homoj (34.4%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj
*Fondón - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.
 
## Referencoj
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Garrucha

**Garrucha** [gaRUĉa] (signife pulio) estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 7 km2 kie loĝas 7920 geloĝantoj, do loĝdenso estas 1131.4 loĝ./km2.
Garrucha situas je 83 km de la provinca ĉefurbo Almería en la komarko *Levante Almeriense* je altitudo de 24 msm. Garrucha limas kun la municipoj Vera kaj Mojácar.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 7920 geloĝantoj de la municipo **Garrucha** estas 3797 inoj kaj 4123 viroj. En la 7-kvadratkilometra teritorio estas la urbeto, kie loĝas 7898 geloĝantoj, kaj aliaj 22 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 112, 61 inoj kaj 51 viroj, kaj mortis 34, 13 inoj kaj 21 viroj. Tiel la natura kresko estis 78 (1.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 2468 homoj (31.2%).

Kvankam en la 1960-aj jaroj estis nur iom pli ol 3000 loĝantoj, poste oni kreskis ĝis la 9000.

## Ekonomio kaj historio 
La gravo de la loko radikas en la haveno kiu estis uzata ekde la ekhistorio ekzemple por fiŝkaptado. Oni eksportis mineralojn (gipso) kaj esparto. Inter la 19a kaj 20a jarcentoj estis aktiva burĝaro kaj turismo. Estas kasteloj, preĝejoj, fiŝaŭkciejo, marpromenejo ktp.

eta|550px|maldekstre|Panoramo de la strando de Garrucha.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Garrucha  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Gádor

**Gádor** estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 87 km2 kie loĝas 3100 geloĝantoj, do loĝdenso estas 35.6 loĝ./km2.
Gádor situas je 15 km de la provinca ĉefurbo Almería, do en la Metropola Komarko de Almerio je altitudo de 173 msm.

Gádor estas konata kaj nomita ekde generacioj kiel "Pueblo aŭ Villa de la naranja" (Oranĝurbo) pro la enormaj etendoj de oranĝarboj ambaŭborde de la rivero Andarax, kaj tiel estas pli da oranĝarboj ol loĝantoj. Unu tagon jare, normale dimanĉe en februaro, Gádor okazigas faman eventon "Tago de la Oranĝo".

## Historio 
eta|250ra|maldekstre|Gádor.
La urbo mem estas de araba deveno, sed la nomo derivas el la kulturo fenic-ibera. Oni trovis restojn de la epokoj romia kaj bizanca. Dum la periodo de Al Andalus estis moskeo kaj juda kvartalo. Tiam oni establis sistemon de irigacio, kiu praktike restis ĝis aktualo, kiu integris la funkciadon kaj de agrikulturo kaj de muelado, kiu ekas ĉe la fonto Partidores tra diversaj punktoj de la loko subtere, kaj en la 16a jarcento ankaŭ por la instalado de forĝejo. Post la kristana konkero restis nur 160 loĝantoj, majoritate moriskoj. Post la malvenko de la moriska insurekcio kaj sekva forpelo, Gádor restis praktike senhoma kaj estis reloĝata fare de malnovaj kristanoj post 1570.

Dum la 17a kaj 18a jarcentoj okazos resetlado de la nova loĝantaro sur nova ravino, kie estas la nuna urba kerno. En la 19a jarcento oni ŝanĝis la tradician agraran ekonomion de la produktoj de fruktoĝardenoj, olivoleo kaj silko por enkonduki la unukultivon de vinbero (por manĝo, ne por vino) kaj kiam tiu falis oni ŝanĝis al la oranĝo. Okazis ankaŭ forta transformado pro la disvolvigo de la minado. Ĝuste en Gádor oni establis kompleksojn de ekspluatado de sulfuro. Rezulto de tiu agado restis interesa pejzaĝo de industria arkeologio. Tiu minagado ŝanĝiĝis aktuale al la produktado de cemento en la loko Jalvo.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3100 geloĝantoj de la municipo **Gádor** estas 1499 inoj kaj 1601 viroj. En la 87-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 2880 geloĝantoj, kaj aliaj 220 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 36, 17 inoj kaj 19 viroj, kaj mortis 21, 7 inoj kaj 14 viroj. Tiel la natura kresko estis 15 (0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 1081 homoj (34.9%).

## Vilaĝoj kaj komunumoj 
* Gádor: 2823 loĝantoj
* Paulenca: 24 loĝ.
* El Ruini: 33 loĝ.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería
* Gádor (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Gádor - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Gérgal

**Gérgal** [ĤERgal] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Filabres-Tabernas en la centro de la provinco.
La areo de la municipo estas 228 km2 kie loĝas 1093 geloĝantoj, do loĝdenso estas 4.8 loĝ./km2.
Gérgal situas je 40 km de la provinca ĉefurbo Almería.

En ties municipa teritorio, sur la montopinto de la Sierra de los Filabres estas la Observatorio de Calar Alto (2 168 msm), administrata de la CAHA (*Centro Astronómico Hispano Alemán*). Krome estas kastelo kaj preĝejo.

## Geografio 
eta|maldekstre|Kastelo de Gérgal.
eta|maldekstre|Preĝejo de Gérgal.
Gérgal estas en la centra parto de la Provinco Almerio, sur la suda deklivaro de la montaro Sierra Filabres je altitudo de 763 msm. Ĝia municipa teritorio kiu bordas al la Dezerto de Tabernas havas areon de 228 km² kaj limas kun la municipoj Tabernas, Castro de Filabres, Olula de Castro, Bacares, Serón, Alcóntar, Baza, Nacimiento, Alboloduy, Santa Cruz de Marchena, Santa Fe de Mondújar kaj Gádor.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1093 geloĝantoj de la municipo **Gérgal** estas 519 inoj kaj 574 viroj. En la 228-kvadratkilometra teritorio estas 7 setlejoj, kie loĝas 1040 geloĝantoj, kaj aliaj 53 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 6, 4 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 16, 10 inoj kaj 6 viroj. Tiel la natura kresko estis -10 (-0.9%). La laborkapabla loĝantaro estis 410 homoj (37.5%).

En la 1910-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 6000 loĝantoj, sed poste iom post iom oni falis ĝis la nuna milo.

## Vilaĝoj 
* **Gérgal**: 866 loĝantoj.
* Las Alcubillas.
* Las Aneas.
* Arroyo de Verdelecho.
* Aulago, 85 loĝantoj.
* La Estación.
* Fuente Santa.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería
* Gérgal (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Gérgal - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Huécija

eta|300px|maldekstre|Huécija: urbokerno.
**Huécija** [ŬEziĥa] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la komarko Alpujarra Almeria.
La areo de la municipo estas 19 km2 kie loĝas 548 geloĝantoj, do loĝdenso estas 28.8 loĝ./km2.
Huécija situas je 31 km de la provinca ĉefurbo Almería sur la dekstra bordo de la ravino Akvo kaj sur la deklivaro de la monteto de la Kruco (Sierra de Gádor) je altitudo de 411 msm. Ĝia municipa teritorio montras neregulan orografion kun diferenco inter la parto de la Sierra de Gádor kun grandaj altaĵoj kaj la parto de la depresio de la rivero Andarax formata de malgrandaj montetoj kaj ravinoj.

## Priskribo 
Huécija estis la ĉefurbo de la senjorlando de Marchena [marĈEna] dum la Moderna epoko, kiu estis iam nomita Taha de Marchena antaŭ la konkero fare de la kristanoj. Je la alveno de la liberalismo kaj sekva nova organizado de la teritorio ni nuligis la senjorlandon en 1833 kaj Huécija, kiel la ceteraj lokoj kiuj integris ĝin, konstituiĝis kiel municipo.
eta|300px|maldekstre|Konvento de la Aŭgustenanoj.
200px|eta|maldekstre|Nobela blazono sur la turo de la Konvento de la Aŭgustenanoj.
De la monumentaro elstaras la Konvento de la Aŭgustenanoj de baroka stilo, deklarita Havaĵo de Kultura Intereso en 1992 kaj la Preĝejo Anunciación de stilo mudeĥara. La ĉefa ekonomio de la municipo estas la agrikulturo kaj, kiel en la cetero de la lokoj de la valo de Andarax, ludis gravan rolon la kultivo de vinberoj (por manĝo, ne por vino), sed tio falis por ŝanĝo al aliaj kultivoj kiel de oranĝarboj.

## Demografio 
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA , 2007) la 548 geloĝantoj de la municipo **Huécija** estas 270 inoj kaj 278 viroj. En la 19-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 538 geloĝantoj, kaj aliaj 10 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 4, 3 inoj kaj 1 viroj, kaj mortis 6, 1 inoj kaj 5 viroj. Tiel la natura kresko estis -2 (-0.4%). La laborkapabla loĝantaro estis 198 homoj (36.1%).

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj de provinco Almería

## Eksteraj ligiloj 
* Huécija  - Statistikoj en *Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía*.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Andaluzio
Kategorio:Geografio de Andaluzio
Kidnapo de Jaycee Lee Dugard

**Jaycee Lee Dugard** (naskiĝis la 3-an de majo 1980) estis 11-jara junulino, kiun oni kidnapis la 10-an de junio en 1991 en South Lake Tahoe (Kalifornio, Usono) antaŭ okuloj de la duonpatro Carl Probyn, dum ŝi atendis lernejan buson. Ŝi liberiĝis la 26-an de aŭgusto de 2009.

Ŝin forkaptis krimulo Phillip Garrido kaj lia edzino. Ili uzis ŝin kiel
seks-sklavinon en kaŝita kabano ekster sia domo. Dum la daŭra seksperforto, ŝi iĝis multfoje graveda kaj naskis du filinojn. La filinoj ne vizitis lernejon, ne vidis ilin kuracistoj.

Jaycee kaj la filinoj vivis en malgranda barako, ili havis kampadstilan duŝilon, tualeton, du tendojn.

## Liberiĝo 
La 25-an de aŭgusto, 2009, Phillip Garrido volis disdoni religiajn literaturaĵojn kaj kunportis la du filinojn (en aĝo 11 kaj 15 ) al UC Berkeley. Ili iĝis suspektindaj por la loka oficisto kaj ŝi faris bazan kontrolon. Post evidentiĝo, ke Garrido faris en 1971 seksperforton, ŝi kontaktis la polican prizorgan oficiston. Sekvatage, Garrido aperis kun la edzino, la infanoj, kun virino, sin nomata "Allissa." Evidentiĝis la kidnapo kaj ke la filinoj naskiĝis en kaptiteco kaj Jaycee unuafoje aperis ekster domo de Garrido en la 18 lastaj jaroj. Garrido kaj lia edzino estis arestitaj.

## Vidu ankaŭ 
Krimkazo de Amstetten

Kategorio:Krimoj
Muskolo abduktoro de la halukso

250px|eta|Musculus abductor hallucis
(El "''Henry Gray's Anatomy of the Human Body*")

**Muskolo abduktoro de la halukso** (latine: *Musculus abductor hallucis'') aŭ **Muskolo abduktoro de la dikpiedfingro** estas muskolo en la plando de la homa piedo, ĉe ĝia interna rando.

Ĝi fiksiĝas sur la malantaŭa interna tubero de la kalkaneo, malantaŭ la fiksiĝo de la kvadrata planda muskolo, kaj preteriras la internan randon de la plando kaj fandiĝas kun la interna fasko de la muskolo mallonga fleksoro de halukso, kaj fine fiksiĝas ĉe la unua falango de la halukso proksime de la sezamoido.

Ĝi estas nervizita de branĉo de la nervo planta mediala kaj la anĝio, kiu al ĝi alportas sangon, estas arterio tibia mediala

Dosiero:Gray269.png|Ostoj de plando la dekstra piedo
Dosiero:Gray554.png|Angioj de la plando
Dosiero:Nerfs de la face plantaire du pied droit.png|Nervoj de la plando

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  La muskoloj de la piedo
*  Piedmuskularo
*  En filmo (anglaparola)

Kategorio:Homa anatomio
Kategorio:Muskoloj
Miyamoto Musashi

**Mijamoto Musaŝi** (宮本 武蔵, Hepburne *Miyamoto Musashi*) (1584–1645) estis fama-fifama japana glav-batalisto, pli poste filozofo, instruisto.

## Biografio 
Li naskiĝis en 1584 en Japanio, en regiono *Mimasaka*, en vilaĝo *Mijamoto*.

Lia patro estis *Sinmen Munisaj*, grava glav-batalisto kaj altrangulo. Iom post naskiĝo de Musaŝi, la familio disiĝis kaj la filo restis ĉe la patrino. La juna Musaŝi devis ofte piediri kvindek kilometrojn por lerni glavbatalon.

Baldau evidentiĝis, ke la junulo havas elstaran kapablon por la batalo, li estis nekredeble rapida kaj ruza.

Lia unua duelo okazis en aĝo de 13 jaroj, en aĝo de 16 jaroj forlasis la familion kaj partoprenis en la batalo de Sekigahara. Li migris tra la lando ĝis aĝo de 50 jaroj kaj venkis en ĉiu duelo, batalo. Li iĝis vivanta legendo. Li neniam purigis sin, lian vangon kovris cikatroj, aknoj, lia vesto kaj hararo estas neimageble malpura kaj naŭziga. Li ofte uzis psiĥologion, malestimante la alian batalanton, tiel deviginte lin fari eraron. Li ofte atakis abrupte, kaŝe ofte kun iu ligna glavo aŭ glavo el remilo.

Li rekonis en la 30-aj jaraĝoj, ke li sukcesis ne pro kono de la *Strategia Vojo* (arto de la batalo, milito), sed pro la personaj kapabloj, forto, perforta personeco. Poste li trejnis sin tage-nokte por rekoni la veran esencon de la Strategia Vojo.

Li atingis en aĝo de 50 jaroj la Strategian Vojon, li abdikis pri ĉio kaj retiriĝis en montaran kavernon Reigandō por meditadi. En tiu vivperiodo verkis li sian ĉefan verkon **Go Rin No Sho** (Manlibro de strategio pri bataloj de glavo kaj vivo).

Musaŝi mortis en 1645 pro pulmokancero, unu semajnon post finverko de Dokukodo.

En la lastaj jaroj li verkis la faman *Libro de la kvin elementoj*, pri la duglava batalo.


Kategorio:Historio de Japanio
Kategorio:Japanaj pentristoj
Kategorio:Japanaj verkistoj
Kategorio:Samurajoj