open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kastelo de Tét

La **kastelo de Tét** (konata ankaŭ pri la iamaj posedantoj *Kastelo de Pokvári-Bay-Halászy * [baj-halAsi]) estas impona kastelo, nun hoteleto en urbo Tét (Hungario).
eta|maldekstre|Aerfoto pri la kastelo

## Historio 
La familio Poky konstruis monaĥejon en 1251 en tiu areo, sed ĝi malaperis dum la historio. 
En 1869 S-ino Bay konstruis biendomon, kiun ŝi nomumis malgranda kastelo, ĉar en la jaroj 1904 kaj 1905 nova (granda) kastelo estis konstruita. Dum la 2-a mondmilito la posedantoj rifuĝis, poste la kastelo estis milita hospitalo. En la pacaj tempoj la loka arbarista firmao uzis ĝin, ekde 1965 la ministerio uzis la kastelon. Depost fino de la socialismo la privata sektoro plene restaŭris ĝin, poste ĝi estas hoteleto sen servoj, tamen por rajdantoj estas tre konvena.

## Konstruaĵo 
La parte unuetaĝa kastelo situas plene sola en granda parko for de la urbo 2 kilometrojn. La kastelo formas majusklon **J**. La domoj estas algluitaj laŭ elipso, sed kiam la domoj elĉerpiĝas, ŝtona muro faras kompleta la elipson. Ene estas krom la ĉambroj naĝejo, memserva kuirejo, ekstere tenisejo, ludejo por pilkaj sportoj, lago por boatadi. 
eta|Aerfoto pri la kastelo

## Parko 
La pli granda parto de la parko estas arbaro, la pli malgranda parto estas parko kun promenejoj.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto

Tet
Kategorio:Tét
Třebelovice

**Třebelovice** (pli malnovaj nomoj *Trziebolowicz*, *viliam Trzebelowicz*, *Trebolovicz*, *Triebolowicz*, *Trzebelowitz*, *Trzebelowicze*, *Stržebelowitz*, *Třebelowitz*, *Třebolowice*) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio 20 km oriente de Třebíč. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1365.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de sankta Floriano
* Kruco ĉe la kapelo
* Dia torturo ĉe fervoja stacio
* Domoj n-ro 106 kaj 109 – popola arkitekturo el fino de la 18-a jarcento
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito

## Pluaj fotoj 

Cultural monument Třebelovice 106 in Třebelovice, Třebíč District.JPG|Domo n-ro 106
Cultural monument Třebelovice 109 in Třebelovice, Třebíč District.JPG|Domo n-ro 109
Municipal office in Třebelovice, Třebíč District.JPG|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Listo de instruistoj en Universitato de Sopron

Jen listo de elektitaj instruistoj en Universitato de Sopron (nature la listo etendiĝas al pli fruaj nomoj de la universitato ekde la fondo):

*
## A 
* László Alföldi

## B 
* Koloman Brenner

## C 
* Ferenc Cakó
* István Csapody (botanikisto)
* Sándor Csepregi
* József Cserny (fasonisto)
* Péter Csíkszentmihályi

## D 
* Miklós Duray

## F 
* Sándor Faragó (arbarinĝeniero)
* György Fekete (arkitekto pri internaj spacoj)

## G 
* Erzsébet Gidai
* György Gonda (politikisto)
* József Gyurácz, ornitologo

## J 
* Maja Jahoda
* Tamás Jordán (aktoro)

## K 
* Ádám Kisléghi Nagy
* Éva Kocziszky
* Zoltán Kolláth
* László Kordos
* Kálmán Kovács (pentristo)
* Mihály Kubinszky (arkitekto)

## L 
* Zsófia Lakatos
* Ilona Lovas

## M 
* Imre Menyhay
* György Mészáros

## N 
* László Nyikos

## O 
* István Orosz

## P 
* János Probstner

## S 
* Tamás Soltra E.
* Gáspár Stekovics
* Péter Stefanovits
* Emma Sz. Egyed
* László Szunyogh
* János Szurcsik

## T 
* Csaba Tóth (pentristo)

## V 
* Károly Vajda (filologo)

## Fontoj 
* La listo estas elekto el datenoj de la biografioj en Vikipedio.

Kategorio:Listoj
Vlčatín

**Vlčatín** (antaŭe ankaŭ *Vlčetín*, ) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1296.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Nemakulita koncipo de Virgulino Maria el la jaro 1910
* Monumento al morto de Jan Zahradníček

## Pluaj fotoj 

Train station Vlčatín at railway line 252 near Vlčatín, Třebíč District.JPG|Haltejo ĉe fervojo
Municipal office in Vlčatín, Třebíč District.JPG|Municipa ofico
Bus stop in Vlčatín, Třebíč District.JPG|Aŭtobusa haltejo
Vlcatin.jpg|Ĉefa strato

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Doritos

**Doritos** (IFA /dəˈriːtoʊz/) estas usona marko de tortilfritoj en diversaj gustoj, produktita ekde 1964 fare de la kompanio Frito-Lay, filio de la PepsiCo Corporation .

La manĝeto Doritos estis origine sengusta. En 1966, la rostita maizo- aromigita versio de la manĝeto estis vendita por la unua fojo, en 1967, la tako- aromigita versio de la manĝeto estis vendita por la unua fojo, kaj en 1972, la nachos- fromaĝo-aromigita versio de la manĝeto estis vendita por la unua fojo . Aliaj specialaj gustoj unue komencis aperi en la malfruaj 1980-aj jaroj. La koncepto de la manĝeto estis origine evoluigita en restoracio ĉe Disneyland.

La manĝeto akiris multan diskonigon danke al grandaj merkatigkampanjoj, inkluzive de multaj reklamvideoj kiuj elsendiĝis tra la jaroj dum la Super Bowl.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Frito-Lay Nordamerika retejo por Doritos . Enarkivigita la 24a de majo 2019, ĉe la .
* Doritos Britio 
Kategorio:Manĝetoj
Cheetos

**Cheetos** (en la angla : **Cheetos**) estas marko de kriskaj maizaj pufmanĝaĵoj produktitaj fare de la Frito-Lay Company, filio de la PepsiCo Corporation.

La origina kreinto de la manĝeto, Charles Elmer Dolin, inventis Cheetos en 1948.

En 2010, la manĝeto estis vicigita kiel la plej vendata marko de fromaĝpufoj en la amerika merkato. Ĉiujaraj podetalaj vendoj de la manĝeto tutmonde sumiĝas al proksimume 4 miliardoj da dolaroj. Dum la originala versio de la manĝeto daŭre estas produktita nuntempe, tra la jaroj la Frito-Lay firmao aldone produktis 20 kromajn gustojn de Cheetos .

La origina maskoto de Cheetos estis la Cheetos Muso. De 1986 pluen la karaktero de la humanigita gepardo Chester Cheetah estas la oficiala maskoto de la marko .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Manĝetoj
Ruffles

**Ruffles** (en la angla : **Ruffles** ) estas usona marko de terpommanĝeto, produktita fare de la kompanio Frito-Lay, filio de la korporacio PepsiCo.

La Frito-Firmao (kiu poste fariĝus la Frito-Lay-Firmao) aĉetis la rajtojn pri la manĝeto Raffles dum la jaro 1958 de la kreinto de la manĝeto - Bernhardt Stahmer .

La manĝeto estas vendita en multaj gustoj inkluzive de - acidkremo kaj cepo, ĉedaro kaj acidkremo, fromaĝo, barbekuo, salo kaj vinagro, kremfromaĝo, kaj bubalflugilo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Terpomaĵoj
Kategorio:Manĝetoj
El aire de un crimen

***El aire de un crimen*** (krimodoro) estas hispana filmo de 1988 reĝisorita de Antonio Isasi-Isasmendi kun ĉefaktoroj Francisco Rabal, Fernando Rey kaj Maribel Verdú.

La historio estas bazita sur samnoma romano de 1980 de la madrida verkisto Juan Benet.

En 1988 ĉe la Donostia Internacia Kinfestivalo, Fernando Rey ricevis la premion al la plej bona aktoro, pro sia ludado kaj en *El aire de un crimen* kaj en *Diario de invierno*, de Francisco Regueiro.

La filmon oni nomumis al plej bona scenaro adaptita en 1989 por la Goya-premioj, kion finfine oni atribuis al la filmo *Jarrapellejos*.

## Intrigo
Hispanio, 1950-aj jaroj. Kadavro de nekonatulo aperas sur la placo de Bocentellas, vilaĝo de la muta fikcia teritorio Región. La lokanoj petas helpon al la kapitano Medina, juna oficiro estra de proksima militista fuorto, ĝis alveno de juĝisto. La alveno de tiu kaj retiro de la kadavro, kiu fakte estis ŝanĝita per tiu de alia mortinto, kompletigos komplikan intrigon startita antaŭ semajnoj per la fuĝo de du soldatoj el la fuorto, la apero de du prostitutinoj, de mistera kolonelo kaj de malhelaj ekonomiaj interesoj tre propraj de la diktatura epoko. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Francisco Rabal kiel kolonelo Olvera.
* Maribel Verdú kiel La Chiqui.
* Germán Cobos kiel Amaro.
* Chema Mazo kiel kapitano Medina / Senjoro Vázquez.
* María José Moreno kiel La Tacón.
* Miguel Rellán kiel Doktoro Sebastián.
* Agustín González kiel juĝisto.
* Pedro Beltrán kiel urbestro.
* Rafaela Aparicio kiel Tinacia Mazón.
* Ovidi Montllor kiel Domingo Cuadrado.
* Terele Pávez kiel laboristino.
* Pep Corominas kiel El Rubio.
* Arnau Vilardebó kiel filo de Amaro.
* Alfred Lucchetti kiel Peris.
* Paco De Osca kiel Peón.
* Ramoncín kiel Luis Barceló.
* Fernando Rey kiel Fayón.
* Carles Canut kiel Cosario.
* Juan Margallo kiel vinkelisto.

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1988
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Třebenice (distrikto Třebíč)

**Třebenice** (antaŭe **Střebenice**, , alie ankaŭ *Trebenicze*, *Tržebenitz*, *Střebenitz*, *Strzebenitz*, *Trebnitz*) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Al la municipo estas almembrigitaj du domaroj – Plešice kaj Chroustov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1406.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Winter view of Třebenice, Třebíč District.jpg|La vintra Třebenice


Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Salsa rosa

***Salsa rosa*** (Rozkolora saŭco) estas hispana filmo de 1992 reĝisorita de Manuel Gómez Pereira kun ĉefaktoroj Verónica Forqué kaj Maribel Verdú.

## Intrigo
Pro hazardo interkonatiĝas Ana (Verónica Forqué) kaj Koro (Maribel Verdú). Koro cerbumas planon por malkovri ĉu ilia edzoj fidelas aŭ malfidelus. Ana, dekomence certas, ke ŝia edzo Tomás, eĉ havante kelkajn difektojn, estas viro kiu ĉiam estis fidela en ajna cirkonstanco. Kaj tiel ĝi estas... Sekvatage Ana vekiĝinte, alvokas Koro por averti, ke ŝi ne deziras sekvi la planon, ke ŝi preferas lasi aferojn kiaj ili estas. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Verónica Forqué (Ana)
* Maribel Verdú (Koro)
* Juanjo Puigcorbé (Tomás - edzo de Ana)
* José Coronado (Rosario - edzo de Koro)
* Julieta Serrano (Mariluz)
* Fernando Colomo (najbar)
* Carlos Hipólito (kliento)

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1992
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Tres palabras

***Tres palabras*** (Tri vortoj) estas hispana filmo de 1993 reĝisorita de Antonio Giménez-Rico kun ĉefaktoroj Fernando Guillén, Fernando Guillén Cuervo kaj Maribel Verdú.

En 1993 oni publikigis la muzikon de la filmo,​ kun la sama titolo kaj eldonita de la diskeldonejo Mercury Records.

Kaj al la filmo kaj al Maribel Verdú oni atribuis la Premiojn YoGa al la plej malbona filmo kaj plej malbona aktorino en 1994.​

## Intrigo 
La kantistino kaj aktorino María Galván mortas en Sevilo, kie ŝi vivis retiriĝinta antaŭ ĉirkaŭ 30 jaroj. Kiam Alfredo Puente, malsukcesa kinisto, ricevas la malbonan novaĵon, al lia menso venas la memoro de la granda amhistorio kiun li vivis kun ŝi estante juna.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Maribel Verdú María / Lupe
* Fernando Guillén Alfredo
* Fernando Guillén Cuervo Alfredo Jr
* Santiago Ramos Nacho
* Germán Cobos Gordillo
* Carmen Rossi Dolores
* Walter Vidarte Pentristo
* María Asquerino Gloria
* Lilí Murati Eksterlandanino

## Referencoj 
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1993
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Canción de cuna

***Canción de cuna*** (Lulkanto) estas hispana filmo de 1994 reĝisorita de José Luis Garci kun ĉefaktoroj Alfredo Landa, Fiorella Faltoyano, Amparo Larrañaga, Carmelo Gómez kaj Maribel Verdú. Ĝi estas bazita sur la samnoma teatraĵo de María Lejárraga kaj estis premierita la 15an de aprilo 1994. Estas kvar kinaj versioj antaŭaj, nome de jenaj jaroj: 1933, 1941, 1953 kaj 1961.

## Intrigo
Ĵusnaskiĝintino, nome Teresa (Maribel Verdú) aperas abandonita ĉe la pordo de konvento en Hispanio fine de la 19-a jarcento. La tieaj monaĥinoj, estritaj de abatino Teresa (Fiorella Faltoyano) apogita de la cetero de la koleginoj nome Marcela (Amparo Larrañaga), Vicaria (María Massip), la novicestrino (Virginia Mataix), Juana de la Cruz (Diana Peñalver) kaj Tornera (pordistino, María Luisa Ponte) decidas entrepreni ŝian edukadon konvinkinte don José (Alfredo Landa), la loka kuracisto, ke li adoptu ŝin laŭleĝe. La infanino, kreskiĝas ene de la muroj de la konvento kaj plenkreska, ŝi konis la junan Pablo (Carmelo Gómez), al kiu ŝi enamiĝas kaj edziniĝas, ekfarante novan vivon en Ameriko. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Fiorella Faltoyano 	Madre Teresa
* Carmelo Gómez 	Pablo
* Alfredo Landa 	Don José
* Amparo Larrañaga 	Sor Marcela
* Diana Peñalver 	Juana de la Cruz
* María Luisa Ponte 	Tornera
* Maribel Verdú 	Teresa
* María Massip 	Vicaria
* Virginia Mataix 	Novicestrino

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1994
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
La buena estrella

***La buena estrella*** estas hispana filmo de 1997 reĝisorita de Ricardo Franco kun ĉefaktoroj Antonio Resines, Jordi Molla, kaj Maribel Verdú. *La buena estrella* (La bona stelo, la bona sorto) ricevis kvin Goya-premiojn kaj du premiojn Ondas, krom esti elektita por la fako *Una cierta mirada* de la Festivalo de Cannes.

## Intrigo
Rafael (Antonio Resines) es un viandovendisto kiu vivas sola ekde laborakcidento lasis lin nefekunda, sed ekkonante Marina (Maribel Verdú) rompas sian iaman decidon vivi sola. Ŝi estas pli juna virino, kiun li savas el la strato kiam ŝia fripona fianĉo Daniel (Jordi Mollà), de kiu ŝi estas graveda, batas ŝin. Rafael kaj Marina geedziĝas kaj edukas ŝian filinon, dum Daniel estas en prizono. Iam la friponulo venas hejmen kaj instaliĝas senhonte. Li eĉ amindumas kun Marina kaj finfine ŝi abandonas Rafael por foriri kun Daniel, dum Rafael akceptas tion kaj zorgas pri la filino. Tiu partoprenas en manenmana rabado kaj revenas en prizonon, post kio ankaŭ Marina revenas hejmen. Ŝi estas denove graveda, kaj Rafael akceptas ankaŭ tiun novan ŝian filinon. Daniel suferas en prizono kaj fakte grave malsaniĝas.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Antonio Resines, estas Rafael.
* Maribel Verdú estas Marina.
* Jordi Mollá estas Daniel, fripona krimulo.
* Elvira Mínguez estas Ana Mari.
* Ramón Barea estas Paco, frato de Rafael kaj pastro.

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1997
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Internacia helpo

eta|391x391px|mapo disdonado kaj ricevintoj de de internacia helpo en 2005.**Internacia helpo** aŭ **eksterlanda helpo** estas la translokigo de resursoj (kutime la translokigo de mono) de lando al lando . La motivoj por doni helpon estas diversaj:

* Altruismo kaj solidareco kun landoj suferantaj de malriĉeco aŭ landoj trafitaj de natura katastrofo
* Deziro akiri politikan influon, tio estas influi la decidojn faritajn de diversaj landoj, ne nepre la lando kiu ricevas la helpon.
* Deziro plifortigi la pozicion de armeaj aliancanoj.
* Ekonomiaj motivoj de estaĵoj ene de la helpa lando: ekzemple, usonaj korporacioj kiuj produktas armilojn estas dungitaj de la donado de usona armea helpo al diversaj landoj.

Internacia helpo povas esti nur mallongperioda solvo, sed certe estis kazoj en kiuj la helpo por restarigi la ekonomion estis esenca, ekzemple en la kazo de la Plano Marshall . Foje la helpo igas la profitantojn eviti preni respondecon por ŝanĝi sian situacion.

Eksterlanda helpo povas damaĝi subtenatajn landojn, subpremante la disvolviĝon de industrioj kaj servoj.

Helpfinanco povas esti transdonitaj al la buĝeto de la ricevanta lando por ĝenerala uzo, aŭ por financi antaŭdestinitajn celojn. Ekzemple, riĉa lando povas financi aŭtovojan konstruprojekton en evolulando.

La helpanta partio kaj la ricevanta partio de eksterlanda helpo povas esti registaroj, neregistaraj organizaĵoj aŭ individuoj.

## Kvanto de helpo 
Plej oficiala disvolviga helpo (angle official development assistance, ODA) venas de la 30 membroj de la Disvolva Helpa Komitata (angle Development Assistance Committee, DAC)  aŭ proksimume 150 miliardo da USD en 2018 . Por la sama jaro, la OECD taksis ke ses al sep miliardoj da dolaroj de ODA  helpo estis donita fare de dek aliaj ŝtatoj, inkluzive de Ĉinio kaj Barato .

### Pintaj donantoj de Internacia helpo (2020) 
#  – $75.8 miliardoj da USD
#  – $34.6 miliardoj da USD
#  – $23.8 miliardoj da USD
#  – $19.4 miliardoj da USD
#  – $15.5 miliardoj da USD
#  – $12.2 miliardoj da USD
#  – $5.4 miliardoj da USD
#  – $5.3 miliardoj da USD
#  – $4.9 miliardoj da USD
#  – $4.7 miliardoj da USD
#  – $4.3 miliardoj da USD

### Ricevantoj de Internacia helpo (2009-2018) 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
 
Kategorio:Internaciaj rilatoj
La Celestina (filmo)

***La Celestina*** estas hispana filmo de 1996 reĝisorita de Gerardo Vera kun ĉefaktoroj Penélope Cruz, Terele Pávez, Juan Diego Botto, Jordi Molla, Nancho Novo kaj Maribel Verdú. Ĝi estas bazita sur la samnoma klasika teatraĵo de la historio de la hispana literaturo, nome de Fernando de Rojas.

## Intrigo
Calisto, juna kaj impulsiva riĉulo, estas enamiĝinta de Melibea, junulino de altnivela familio kiun ŝiaj gepatroj planas konvene kaj tuje edzinigi. Li tiel ekscitiĝas ke li akceptas la sugeston uzi la peradon de profesiulino, sorĉistino kaj eksprostituitino, nome La Celestina, por atingi la favorojn de sia amatino. Dum la geamantoj plenumas sian deziron, la servistoj same faras, dum ili kun Celestina kverelas pro la monakiro.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Penélope Cruz kiel	Melibea
* Terele Pávez kiel		Celestina
* Juan Diego Botto kiel		Calisto
* Maribel Verdú kiel		Areusa
* Jordi Molla kiel	servisto	Pármeno
* Nancho Novo kiel	servisto		Sempronio
* Nathalie Seseña kiel		Lucrecia
* Carlos Fuentes kiel		Sosia
* Candela Peña kiel		Elicia
* Anna Lizarán kiel		Alisa
* Lluís Homar kiel		Pleberio

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1994
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Ŝosefilmo

[eta|dekstre|200ra|La [vakera filmo de John Ford nome *Stagecoach* estas foje nomita pra-ŝosefilmo.]]
**Ŝosefilmo**, **vojaĝa filmo** aŭ *vojfilmo* (en angla kaj internacie "road movie") estas kinĝenro kies intrigo disvolviĝas laŭlonge de vojaĝo. Heredantoj de la literatura tradicio de la inica veturado, data el la Odiseado de Homero, la ŝosefilmoj kombinas la metaforon de la vojaĝo kiel disvolvigo de la rolulo kun la kulturo de la individua moveblo de Usono kaj la riĉa Okcidento de post la Dua Mondmilito, kiam la posedo de aŭto ekformis parton de la signoj de la identeco de plenkreskuloj. Estis influo de tiu ĝenro ankaŭ la verkisto kaj poeto Jack Kerouac, kiuj en siaj plej famaj romanoj kiel "On the road" kaj "Big South" traktas la historiojn en la ŝoseo.

## Ekzemploj 
Fruaj pioniraj verkoj de tiu ĝenro estis *Rebel Without a Cause* kaj *The Wild One* de la 1950-aj jaroj. Sekvis *Bonnie kaj Clyde* (1967) kaj *Easy Rider* (1969). Pli ĵusaj estas jenaj ekzemploj:
* La Sorĉisto de Oz, 1939
* *The Grapes of Wrath*, 1940
* Sovaĝaj fragoj, 1957
* *Rain Man*, 1988
* *Wild at Heart*, 1990
* *Thelma & Louise*, 1991
* *Forrest Gump*, 1994
* *A Goofy Movie*, 1995
* *Suspiros de España (y Portugal)*, 1995
* *Airbag*, 1997
* *O Brother, Where Art Thou?*, 2000
* *Y tu mamá también*, 2001
* *Diarios de motocicleta*, 2004
* *Toy Story 4*, 2019

Kategorio:Filmĝenroj
América mía

***América mía*** (Mia Ameriko) estas filmo de 1997 kunproduktorita de Argentino, Germanio, Hispanio kaj Francio, reĝisorita de Gerardo Herrero kun ĉefaktoroj José Coronado, Federico Luppi, Peter Lohmeyer, kaj Maribel Verdú. La scenaro estas ankaŭ de Herrero kunlabore kun Horacio Vázquez-Rial baze sur lia romano "Frontera sur". La filmo premieris la 24an de junio 1998 kaj havis kiel alternativa titolo ***Frontera Sur***.

Ĝi estis filmita en Luján (Provinco Bonaero), en kiu oni alvokis figurantojn ĉe la pordo de la Baziliko. 

## Intrigo
En la 1880-aj jaroj, du enmigrintoj, el kiuj unu germana kaj unu galega, alvenas al Bonaero kaj frontas malfacilan adaptadon. 

## Geaktoraro kaj roluloj 
* José Coronado…Roque
* Maribel Verdú…Teresa / Piera
* Federico Luppi…Maidana
* Peter Lohmeyer…Frisch
* Luis Brandoni…Manuel Posse
* Laura Novoa…Sara
* Gastón Pauls…Mariano Huertas
* Villanueva Cosse…Elgorĝisto
* Norberto Verea…Manolo Posse

## Referencoj
* Manrupe, Raúl; Portela, María Alejandra (2003). *Un diccionario de films argentinos II 1996-2002*. Buenos Aires: Editorial Corregidor. p. 9. ISBN 950-05-1525-3.

* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Argentinaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1999
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Migrado
Jaime de Armiñán

**Jaime de ARMIÑÁN** (Madrido, 9-an de marto 1927 - 9-an de aprilo 2024) estis hispana verkisto, reĝisoro kaj scenaristo de kino kaj televido.

Li ekkarieris kiel ĵurnalisto kaj aŭtoro de teatraĵoj.

Li eniris en la mondo de la televido ekde siaj unuaj elsendoj en Hispanio en 1957, kaj tie li laboris por programoj de fikcio dum preskaŭ du jardekoj. Li ankaŭ verkis scenarojn por kino ĉefe por la reĝisoro José María Forqué, ekzemple por *La becerrada* (1962) kaj *Yo he visto la muerte* (1965).

Fine de la 1960-aj jaroj, Jaime de Armiñán debutis kiel kinreĝisoro per *Carola de día, Carola de noche* (1969), kaj plifirmigis sian stilon ĝis *Mi querida señorita* (1971), verkita kun José Luis Borau, per kiu li kandidatiĝis al Oskar-premio. Tiu filmo aliras la temaron de la heterodoksa amo kaj la marĝenuloj, elementoj komunaj al aliaj filmoj liaj kiel *El amor del capitán Brando* (1974), *Al servicio de la mujer española* (1978), *El nido* (1980) —denove kandidata al Oskar— kaj *Stico* (1984), en kiu aperas la stranga konflikto de profesoro de romia juro kiu, nekapabla vivi aŭtonomece sian ĉiutagaĵon, proponas sin kiel sklavo al malbona lernanto.

## Filmoj
* 1974, *El amor del capitán Brando*
* 1994, *Al otro lado del túnel*
* 1995, *El palomo cojo*

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Gerardo Herrero

**Gerardo HERRERO** (Madrido, 28a de februaro 1953) estas hispana kinreĝisoro, scenaristo kaj produktoro. Li klopodis por promocio de la ligiloj kun Latinameriko kaj de kunproduktoraĵoj, kaj tiukadre li fondis la produktoran entreprenon Tornasol. Li partoprenis en preskaŭ 180 filmoj jem kiel reĝisoro jen kiel produktoro kaj ricevis 34 Goya-premiojn, la Oran Palmon de la Festivalo de Cannes pro *The Wind That Shakes the Barley*, de Ken Loach, kaj Oskar-premion pro *El secreto de sus ojos*, de Juan José Campanella.

Kadre de kunlaborado kun Latinameriko estas verkoj kiel como *Martín (Hache)* (1997), de Adolfo Aristarain; *El coronel no tiene quien le escriba* (1999), de Arturo Ripstein; *Plata quemada* (2000), de Marcelo Piñeyro; *El hijo de la novia* (2001), de Juan José Campanella. Aparte li reĝisoris *Frontera sur* (1998), *El lugar donde estuvo el paraíso* (2001), pri la samnoma romano de ĉilia Carlos Franz, kaj *Lugares comunes* (2002) de Adolfo Aristarain.

En 1994 li prezidis la Akademion de Kinaj Artoj kaj Sciencoj de Hispanio; estas membro fondinto de la *Escuela de Cine de la Comunidad de Madrid* kaj promocianto de la Programo Ibermedia, nome fonduso por la disvolvigo de la aŭdiovida industrio de Iberameriko. Inter 1997 kaj 1999, li estis prezidanto de la *Federación de Asociación de Productores Audiovisuales Españoles* kaj ĝis 2001, ĝenerala sekretario de la *Federación Iberoamericana de Productores Cinematográficos y Audiovisuales*.

## Filmoj kiel reĝisoro 
* 1987 • Al acecho
* 1994 • Desvío al paraíso
* 1995 • Malena es un nombre de tango
* 1997 • Territorio comanche
* 1998 • Frontera Sur, aŭ América mía
* 2000 • Las razones de mis amigos
* 2001 • El lugar donde estuvo el paraíso
* 2003 • El misterio Galíndez
* 2004 • El principio de Arquímedes
* 2005 • Heroína
* 2005 • Los aires difíciles
* 2007 • Una mujer invisible
* 2008 • Que parezca un accidente
* 2009 • El corredor nocturno
* 2012 • Silencio en la nieve
* 2013 • Crimen con vista al mar
* 2015 • La playa de los ahogados
* 2017 • Las siete muertes
* 2019 • El asesino de los caprichos
* 2023 • Bajo terapia

## Eksteraj ligiloj 
* Kompleta filmaro, en Culturalia.net.
* Kunproduktoraĵoj, de Gerardo Herrero, 2001, Instituto Cervantes.
* https://kb.osu.edu/dspace/bitstream/handle/1811/77802/EC_V24N2_V25N1-2_243.pdf

* 

Kategorio:Hispanaj reĝisoroj
Kategorio:Hispanaj kinproduktoroj
Kategorio:Hispanaj scenaristoj
Carreteras secundarias

***Carreteras secundarias*** (Duarangaj ŝoseoj) estas hispana ŝosefilmo de 1997 reĝisorita de Emilio Martínez Lázaro kun ĉefaktoroj Antonio Resines, Fernando Ramallo, Miriam Díaz Aroca, kaj Maribel Verdú. *Carreteras secundarias* estas filmo bazita sur la samnoma novelo de Ignacio Martínez de Pisón. Ĝi ricevis kelkajn premiojn.

## Intrigo
Felipe, 15-jaraĝa adoleskulo, kaj lia patro veturas tra Hispanio de 1974 per Citroën DS, plej bone konata kiel *Tiburón* (ŝarko), kiu estas ilia nura posedaĵo. Felipe neniam konis sian patrinon, ĉar ŝi mortis nur kelkajn jarojn post lia nasko, kaj lia patro ofte havas ekfianĉinojn kiuj por Felipe ne egalus al lia patrino. Lia vivo estas kontinua translokiĝo tra marbordaj loĝejoj de senhoma aspekto for de la ferisezono. En ĉiu epizodo, ĉiam okazaĵo montras diversajn aspektojn kaj sintenojn de la vivo de la patro de Felipe kiujn li ne komprenis, kaj kiuj iel enmetis ilin en novajn serĉojn en la vojo. Kiam ili devigas sin ŝanĝi de itinero kaj malproksimiĝi el la maro, iliaj vivoj radikale ŝanĝiĝas tutkomplete. 

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Antonio Resines, estas la patro.
* Fernando Ramallo estas la filo.
* Miriam Díaz Aroca, kaj Maribel Verdú estas fianĉinoj de la patro.

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1997
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Ŝosefilmoj
Aeroport Domodedovo (stacio)

**Aeroport Domodedovo** () estas haltejo sur la Paveleca linio de la Moskva fervojo. Ĝi estas finstacio sur branĉo de la ĉefa itinero Domodedovo - Flughaveno-Domodedovo. La kajo situas ene de la limoj de la stacio Kosmos, en ĝia flughavena parko de kvar trakoj.

Ekde 1965, ĝi estas transportnabo por la samnoma flughaveno.

## Proksimaj objektoj 
* Internacia flughaveno Domodedovo

## Vidu ankaŭ 
* Domodedovo (stacio)
* Kosmos (stacio)
* Aeroexpress

## Eksteraj ligiloj 
* Aeroport Domodedovo en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj kaj haltejoj de Moskvo
Márta Pataki

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pataki Márta** estis hungara bibliotekisto. Ŝia edzo estis Jenő Újfalusi Németh, ŝia konata filo estis Dezső Németh, ŝia geedziĝa nomo estis *Németh Jenőné*.

 naskiĝis  en Szentes, ŝi mortis .

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1961, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Attila József en 1966. Ŝi akiris plian kaj bibliotekistan diplomojn en 1975 kaj 1981, fine post 2 jaroj ŝi doktoriĝis en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ŝi plej longe estis bibliotekisto en Universitato Attila József ĝis la pensiuliĝo en 2007. Ŝi estis redaktoro de Hungarlingva Vikipedio ekde 2007. Ŝi naskis 2 filojn kaj ŝi ricevis kelkajn premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Huszadik Század (1900–1919) és a Századunk (1926–1939) körének kapcsolódása.* (disertaĵo, 1983)
* *A Kossuth Nyomda története (1884–1994)* (kunaŭtoro, 2 volumoj, 1994)
* *A lélektan történetének 80 éve a szegedi egyetemen* (kunaŭtoro, 2009)
*  da redaktoraĵoj en Hungarlingva Vikipedio

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* datenoj
* aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kosmos (stacio)

**Kosmos** () estas fervoja stacio sur Paveleca linio de la Moskva fervojo. Ĝi situas sur branĉo de la ĉefitinero al Flughaveno Domodedovo.

Ĝi estis malfermita en 1963.

La stacio konsistas el du parkoj:
* Okcidenta transitparko: 5 trakoj, inter la 1-a kaj 2-a nordaj trakoj estas la insula pasaĝerplatformo Kosmos.
* Orienta finstacia parko "Aeroport" kun du trakoj kaj insula pasaĝerplatformo Aeroport Domodedovo.

## Proksimaj objektoj 
* Internacia flughaveno Domodedovo

## Vidu ankaŭ 
* Aeroport Domodedovo (stacio)
* Aeroexpress

## Eksteraj ligiloj 
* Kosmos en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj kaj haltejoj de Moskvo
Dědice

**Dědice** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Monumento al piroteknikisto Šurgot
* sonorilejo el duono de la 18-a jarcento
* fervoja stacio Dědice

## Pluaj fotoj 

Big house in Dědice, Třebíč District.JPG|Domo en Dědice
Center street in Dědice, Třebíč District.JPG|Centro de Dědice
Center of Dědice, Třebíč District.JPG|Centro de Dědice

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
El sueño de Tánger

***El sueño de Tánger*** (Tanĝera revo) estas hispana filmo de 1991 reĝisorita de Ricardo Franco kun ĉefaktoroj  Fabio Testi kaj Maribel Verdú.

Kvankam ĝi premieris en kinejoj en 1991, la filmo estis farita en 1985, kaj la prokraston okazigis diversaj financaj kaj ekonomiaj problemoj.

## Intrigo
Carlos, Daniel kaj Luis, tri amikoj kiu veturas en Afrikon, alvenas al Tanĝero kaj komentas siajn lastajn jarojn. Carlos, deprimita pro la memortigo de sia edzino, vivas enfermita en sia trinkejo, dum Luis iĝis policestro kaj Daniel estas lerta kontrabandisto. Inter ambaŭ eksplodas logika kontraŭstaro, en kiu arbitras Carlos kiu malhelpas pli fortan kverelon. La situacio ankoraŭ komplikiĝas plie kiam Carlos ekkonas 15-jaran junulinon de kiu li enamiĝas, nesciante ŝian rilaton kun la plej pova terposedanto de la komarko, kiu krome estas armiltrafikanto.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Fabio Testi kiel Carlos.
* Maribel Verdú kiel Viernes.
* Pastora Vega kiel Rosa.
* Joaquín Hinojosa kiel Luis.

## Referencoj
* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1988
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Aeroport Ŝeremetjevo (stacio)

**Aeroport Ŝeremetjevo** () estas fervoja stacidomo de la Moskva fervojo apud terminaloj D, E, F de flughaveno Ŝeremetjevo. Ĝi situas sur fina vojo de la ĉefa trairejo de la Savjolova linio de la Moskva fervojo de la stacio Lobnja, en la areo de la stacio Ŝeremetjevskaja.

## Proksimaj objektoj 
* Internacia flughaveno Ŝeremetjevo

## Vidu ankaŭ 
* Lobnja (stacio)
* Aeroport Ŝeremetjevo-Severnoje (stacio)
* Ŝeremetjevskaja (stacio)
* Aeroexpress

## Eksteraj ligiloj 
* Aeroport Ŝeremetjevo en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj kaj haltejoj de Moskvo
Dezső Németh

**Dezső Németh** [dejO nEmet], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Németh Dezső** estas hungara psikologo, altlerneja instruisto. Liaj gepatroj estis Jenő Újfalusi Németh kaj Márta Pataki.

 naskiĝis  en Szeged.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1994, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1999. Lia plej signifa instruisto estis Csaba Pléh. Post la diplomo li laboris en psikologia instituto en Szeged, ekde 2012 en simila laborejo en Budapeŝto, ekde 2018 en esplorcentro en Liono. Intertempe li doktoriĝis (Ph.D.) en 2005 en Universitato Loránd Eötvös, lia habilitiĝo okazis en 2011, li doktoriĝis (DSc) en 2018 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn en 2007 kaj 2011.

## Liaj libroj 
* *Fejezetek a neurolingvisztikából. Nyelvi patológiák és emlékezeti működés* (kunaŭtoro, 2006) 
* *A nyelvi folyamatok és az emlékezeti rendszerek kapcsolata* (2006)

## Fontoj 
* datenoj hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Verĥnije Kotli (stacio)

**Verĥnije Kotli** () estas haltejo sur la Paveleca linio de la Moskva fervojo en Moskvo. Translokiĝo al la samnoma stacio de Centra ringo de Moskvo.

## Interkonektoj 
* →  (stacio '''')

## Vidu ankaŭ 
* Paveleca linio
* Aeroexpress
* Moskvaj centraj diametroj
* Linio MCD-5
* Stacioj de Moskvaj centraj diametroj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Verĥnije Kotli en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj kaj haltejoj de Moskvo
Kategorio:Linio MCD-5
Kategorio:Estontaj stacioj de Moskvaj centraj diametroj
László Vajthó

**László Vajthó** [lAslO vajtO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vajthó László** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto, tradukisto, literaturhistoriisto. Lia malofta familia nomvarianto estis *Vajtó*.

 naskiĝis  en Nagymajtény (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Moftinu Mare en Rumanio), li mortis  en Kecskemét (Hungario).

## Biografio 
 studis en Universitato Ferenc József (Kolozsvár), Jena, Graz kaj Parizo. Havanta pedagogian diplomon li instruis en gimnazioj komence province, inter 1920-1950 en Budapeŝto. Intertempe li doktoriĝis en 1929 kaj li iĝis privata instruisto en Universitato Lajos Tisza en 1935. Kune kun siaj studentoj li publikigis plurajn gravajn fontojn de la hungara literaturo, kiuj restis neeldonitaj ĝis tiam. Ekde 1916 li ankaŭ tradukis. En 1950 li pensiuliĝis, tamen li instruis ĝis sia aĝo 75 kaj tradukis ĝis aĝo 89. Li kandidatiĝis en 1952.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Német anthológia 1150–1900* (1916)
* *Én, Ady Endre.* (disertaĵo, 1928) 
* *Tanulók szerepe az irodalomkutatásban* (studo, 1934)
* *Mai magyar költők* (1941)
* *Húsz évem a Markóban.* (1946)
* *Bessenyei* (1947)
* *Tanári pályám emlékezete* (membiografia romano, 1969)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Šebkovice

**Šebkovice** (, aŭ *Schöpkowitz*, alie ankaŭ *Štěpkovice*, *Ščepkovice*, *Čepkovice*, *Šebkowicz*, *Sebkowicz*, *Ssebkowicze*, *Ssebkowitz*, *Cžepkowitz*, *Schopkowitz*, *Czepkowitz*) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ malgranda domaro kaj la katastra teritorio Milatice (antaŭe ankaŭ *Miletice* aŭ *Milostnice*). Konsisto estas ankaŭ solejo Holeček.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Maria Magdalena
* Hájky – naturmemorindaĵo
* Sonoriloj de repaciĝo en la rotondo de sankta Maria Magdalena

## Pluaj fotoj 

Elementary school in Šebkovice.jpg|Baza lernejo
Sebkovice global.jpg|Vido al Milatice, parto de Šebkovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Sedlec (distrikto Třebíč)

**Sedlec** (, pli malnovaj nomoj *Sedlcz*, *Sedletz*, *Sedlizt*) estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). En senpera proksimeco de la municipo troviĝas armea flughaveno Náměšť nad Oslavou. La municipo situas sur ebenaĵo inter riveroj Oslava kaj Jihlava, ĝi troviĝas proksimume 5 km sudokcidente de Náměšť nad Oslavou, tra la municipo kondukas ŝoseo inter Vícenice u Náměště nad Oslavou kaj Mohelno.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1101.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Glorieto, burgeto proksime, konstruita en la jaro 1830
* Ruino de burgo Sedlecký hrad, konstruita en la 14-a jarcento
* Ĉasista kasteleto Vlčí kopec
* akvofaloj proksime de kastelo Vlčí kopec

## Pluaj fotoj 

Overview of road in Sedlec, Třebíč District.jpg|Ŝoseo tra la municipo
Wall of Sedlec Castle near Sedlec, Třebíč District.JPG|Muro de kastelo
Sedlec (okres Třebíč) - Gloriet u Oslavy obr10.jpg|Glorieto

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Číhalín

**Číhalín** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1538.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* korpuso de propravolaj fajroestingistoj fondita en la jaro 1904
* municipa lernejo establita en la jaro 1882

## Pluaj fotoj 

Center of Číhalín, Třebíč District.JPG|Centro de la municipo
Fire station in Číhalín, Třebíč District.JPG|Fajroestingista armilejo
Entrance of Cultury house in Číhalín, Třebíč District.JPG|Municipa ofico
Cultury house in Číhalín, Třebíč District.JPG|Kultura domo

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Přibyslavice (distrikto Třebíč)

**Přibyslavice** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1224.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Anna
* Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Přibyslavice TR.jpg|Přibyslavice
Přibyslavice (okres Třebíč) - pohled z východního břehu Jihlavy obr2.jpg|Přibyslavice
Přibyslavice (okres Třebíč) - řeka Jihlava.jpg|Rivero Jihlava en Přibyslavice

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Dědice (apartigilo)

Nomon **Dědice** havas pluraj setlejoj: 
* Dědice – municipo en distrikto Třebíč
* Dědice (Nemyšl) – parto de municipo Nemyšl en distrikto Tábor
* Dědice (Vyškov) – parto de urbo Vyškov en distrikto Vyškov
* Dědice (Dobrovítov) – parto de municipo Dobrovítov en distrikto Kutná Hora
Malda

**Malda,** aŭ **Angla Urbo,** bengale: **ইংলিশ বাজার,** laŭ alia informo **ইংরেজ বাজার** estas urbego en orienta Barato, en nordorienta parto de subŝtato Okcidenta Bengalio, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. Ĝi konsistas el du municipoj: Angla Urbo kaj Malnova Malda.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La loknomo Angla Urbo estas traduko de la origina Angrezābād, aplikita en la 17-a jarcento.

## Demografio 
En 2011 Malda havis  da loĝantoj kun legopovo 75%. 

## Geografio 
Malda situas laŭ :en:Mahananda River sur ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 17 m super la marnivelo. Rajganĝ troviĝas 66, Balurghat 68, Katihar 82, Baharampuro 105, Bagalpur 120, Siuri 152, Deogar 157, subŝtata ĉefurbo Kolkato 274, tutlanda ĉefurbo Delhio 1155, Mumbajo 1715 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En tiu areo arkeologoj trovis restaĵojn el diversaj malnovaj tempoj. Pluraj regnoj ekzistis ĉi tie dum la konata historio. En 1813 la britaj regantoj kreis distrikton kun komuna magistrato kaj ekde 1947 ĝi apartenas al Okcidenta Bengalio.    

## Lingvoj 
La oficiala lingvo en Malda estas la bengala lingvo, al kiu la angla aldoniĝas.

## Eduko 
En Malda la plej altnivela instruado okazas en universitato kaj altlernejoj.
eta|

## Religio 
La hinduismo estas la primara religio en Malda kun 87%, poste sekvas la islamo kun 11%, krome ekzistas iomete aliaj religioj.

## Trafiko 
Malda estas fervoja nodo pro pro apartaj 3 linioj kun kvar stacidomoj. 5 ĉefvojoj kuras al la urbego, krome ekzistas enlanda flughaveno.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Jare pluvas en Malda po 1554 mm averaĝe. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen plej ofte inter majo-oktobro dum musono. Tamen en decembro falas preskaŭ neniom. La temperaturo averaĝe estas 31,5 °C kaj varias inter 21-42 °C.
eta|

## Vidindaĵoj 
* diversaj preĝejoj
* turo
* maŭzoleo
* nederlanda monumento

## Fontoj 
* WikiTrans

Firoz Minar - Malda - West Bengal - DSC0002.jpg|Turo
Dutch Memorial Monument of Susanna Anna Maria-Pandua Malda district-West Bengal-Panorama-MA03.jpg|Nederlanda monumento
Malda College.jpg|Altlernejo
University of Gour Banga.jpg|Universitato

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Okcidenta Bengalio
Přešovice

**Přešovice** () estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo el la jaro 1908
* Kelke da krucoj
* Monumento al viktimoj de mondmilitoj

## Pluaj fotoj 

Top part of Přešovice, Třebíč District.JPG|Přešovice

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
Aeroport Ŝeremetjevo-Severnoje (stacio)

**Aeroport Ŝeremetjevo-Severnoje** () estas haltejo sur Savjolova linio de la Moskva fervojo. Ĝi estas fina vojo sur branĉo de la ĉefa itinero Lobnja - Aeroport Ŝeremetjevo. La platformo situas ene de la limoj de la stacio Aeroport Ŝeremetjevo, en ĝia norda parko.

Formale, ĝi ne estas haltpunkto, kaj tial ne havas sian propran kodon ESR. La pasaĝerplatformoj proksime de terminaloj B, C kaj D estas la kajoj de la stacio Aeroport Ŝeremetjevo.

## Proksimaj objektoj 
* Internacia flughaveno Ŝeremetjevo

## Vidu ankaŭ 
* Aeroport Ŝeremetjevo (stacio)
* Ŝeremetjevskaja (stacio)
* Aeroexpress

## Eksteraj ligiloj 
* Aeroport Ŝeremetjevo-Severnoje en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Fervojaj stacioj kaj haltejoj de Moskvo
Myslibořice

**Myslibořice** estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1234.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Baroka baroka kastelo
* Preĝejo de sankta Luko

## Pluaj fotoj 

Zámek Myslibořice - zámek z mostu11.jpg|Kastelo
Myslibořice Kostel sv. Lukáše 2.JPG|Preĝejo de sankta Luko
Památník I.světové války v Myslibořicích 02.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Obecní úřad Myslibořice 02.jpg|Municipa ofico

Kategorio:Municipoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Třebíč
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Jeviŝovica montetaro
La amagentejo por perditaj animoj

***La amagentejo por perditaj animoj*** (angle *The Lost Souls Dating Agency*) estas fantasta amromano de la barat-aŭstralia antropologo Suneeti Rekhari. Ĝi faras malpezan kaj humuran trakton al amperado. La ĉefrolanto estas barata junulino enmigrinta en Aŭstralion kaj loĝanta en Melburno, kiu decidas malfermi amagentejon por eksternaturaj estuloj. Krom tradiciaj fantastaj estuloj kiel vampiroj, aperas ankaŭ aŭstraliaj influoj, ekzemple homkanguruino, kaj barataj kulturaĵoj.

## Referencoj
Kategorio:Melburno
Kategorio:Aŭstralio en fikcio
Kategorio:Literaturo de Aŭstralio
Fiŝlagoj de Hortobágy

La fiŝlagoj de Hortobágy estas artefarita lagaro, kiu servas ne nur produktadon de fiŝoj, sed ankaŭ naturprotekta areo kaj signifa "hotelo" de birdoj. Ĝi estas parto de Nacia Parko ĉe Hortobágy.
eta|maldekstre|Fervoja haltejo

## Historio 
La reguligo de Tiso en la 19-a jarcento finiĝis, poste ne nur avantaĝoj, sed ankaŭ malavantaĝoj aperis. Kelkajn jardekojn poste, kadre de nova programo oni komencis konstrui fiŝlagojn, rizfarmojn kaj irigaciajn kanalojn. En 1916 ĉe Hortobágy (en la plej senvalora areo laŭ terkultura vidpunkto) rusaj militkaptitoj komencis konstrui fiŝlagojn. La konstruado finiĝis en la fruaj 1970-aj jaroj. La lagoj origine konsistis el 17 basenoj, nuntempe nur dek lagoj funkcias pro digo-rompoj. La akvo venas el la kanalo Nyugati el Tiszalök, krome alia kanaleto redonas la superfluan akvon al la Tiso. Intertempe la fiŝbredado parte retiriĝis, poste la medio kaj turismo iĝis pli grava. La Nacia Parko konstruis malgrandan fervojon en 2006 por la celo de turismo kaj prezento de la areo.
eta|Elvidejo
eta|La fervojeto

## Birda mondo 
En la areo vivas preskaŭ 300 birdospecioj. La birdoj kutimiĝis ĉasi fiŝojn el la fiŝlagoj, aliaj birdoj trovis kreskaĵojn kaj aliajn bestetojn laŭ la lagoj. La plej impona birdomoviĝo estas oktobre flugo de la ordinaraj gruoj. Menciindas la egretardeoj, Ardeedoj, noktardeoj, vaneloj, tringoj, blugorĝuloj, blanka cikonio, kuleranaso, ansero, buteo kaj falko. Escepte la bubaloj regas unu lagon, la kuraĝaj birdoj estas tie nur gastoj. Proksime eĉ birdohospitalo funkcias.

## Turismo 
Oni establis turisman vojeton (5 km), kiu konsistas el 14 stacioj, el ili 11 havas elvidejon. Laŭ la menciita fervoja linio 10 troviĝas ĝuste ĉe la fervoja haltejo. La fervojo trafikas sur la digoj.

## Vidu ankaŭ 
* video

## Fontoj 
* hungara priskribo
* hungara priskribo
* hungara priskribo

Kategorio:Fiŝlagoj en Hungario
Michel Darras

**Michel DARRAS** estis franca politikisto kaj senatano naskiĝinta la 5-an de marto 1924 en Cuinchy kaj mortinta la 6-an de januaro 1992 en Amiens.

## Biografio 
Teknika konsilisto sinsekve ĉe la ŝtatsekretarioj pri industrio Bernard Chochoy kaj Maurice Lemaire de 1956 ĝis 1957, Michel Darras estis proksima amiko de Guy Mollet, kaj estis lia adjunkta kandidato okaze de la deputitaj balotoj de 1962. Municipa konsilisto de Arras (1959-1983), urbestra adjunkto (1965-1971), li malsukcese provis fariĝi la urbestro de Achicourt en 1983.

Departementa konsilisto de la kantono Arras-Sud ekde 1961, li estis elektita en la Franca Senato la 26-an de septembro 1965 kaj konservis sian mandaton ĝis sia morto la 6-an de januaro 1992.

## Eksteraj ligiloj 
* Datumbazo de la Franca Senato - Arkivo

Kategorio:Senatanoj de Pas-de-Calais
Kategorio:Ligoj al bibliotekoj
Léon Fatous

**Léon FATOUS** estis franca politikisto, eŭropa deputito, senatano, kaj eksa urbestro de Arras, naskiĝinta la 11-an de februaro 1926 en Dainville (Pas-de-Calais) kaj mortinta la 24-an de septembro 2023. Li sinsekve estis membro de la Franca Sekcio de la Laborista Internacio (SFIO) kaj de la Socialista Partio (PS).

## Biografio 
Ĝenerala sekretario de la Socialisma Federacio de la departemento Pas-de-Calais, urbestra adjunkto en 1965, Léon Fatous sukcedis Guy Mollet kiel urbestron de Arras post ties morto. Li estis sukcese elektita de la municipa konsilio la 29-an de novembro 1975, kaj konfirmis sian mandaton post la municipa baloto de 1977. En marto 1983, Léon Fatous denove estis reelektita urbestro de Arras. La sekvan monaton, li fariĝis prezidanto de la urba distrikto kontraŭ Michel Darras. Li estis reelektita en 1989, sed lia politika listo estis sekve venkita de Jean-Marie Vanlerenberghe okaze de la municipa baloto de junio 1995.

Dum sia longa mandato kiel urbestro de Arras, Léon Fatous interalie sukcese subskribis mezgrandurban kontrakton ( *contrat de ville moyenne*) kun la ŝtato. La urbo rezulte ricevis plian fonduson, kiu ebligis valorigi la heredaĵon de la urbo, ĉefe per la rearanĝo de la urbocentro kaj la renovigo de la kvartaloj Méaulens, Saint-Géry kaj Ancien Rivage. Loke, Léon Fatous multe kontribuis al la solidigo de la urba distrikto - estonta urba komunumaro de Arras. Li cetere subtenis la ĝemeligon de Arras kun variaj eŭropaj urboj, interalie Ipswich, Herten kaj Deva.

Li estis deputito de la dua parlamenta periodo de la Eŭropa Parlamento de la 24-a de julio 1984 ĝis la 24-a de julio 1989, ene de la socialisma grupo.

Elektita en la Senato la 27-an de septembro 1992, li tie estis membro de la socialisma grupo kaj de la komisiono pri ekonomiaj aferoj. Li ne denove kandidatiĝis fine de sia mandato kaj do ĉesis sian politikan karieron la 30-an de septembro 2001.

Li mortis 97-jara la 24-an de septembro 2023.

## Honorigoj 
*50ra|Komandoro de la Honora Legio Komandoro de la Honora Legio (14-a de julio 2018).

## Referencoj 
Kategorio:Urbestroj de la franca socialista partio
Kategorio:Senatanoj de Pas-de-Calais
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Parlamento elektitaj en Francio 1984-1989
Jacques Tondu

**Jacques TONDU** estis franca politikisto kaj deputito naskiĝinta la 26-an de majo 1827 en Pont-de-Veyle (Ain) kaj mortinta la 28-an de decembro 1900.

## Biografio 
Deveninta de familio de notarioj, li sukcedis sian patron en 1852. Li estis elektita kiel urbestro de Pont-de-Veyle en 1870 kaj fariĝis deputito de la departemento Ain de 1876 ĝis 1889. Li seĝis ene de la maldekstra respublikisma grupo, kaj estis unu el la 363 deputitoj, kiuj malakceptis konfirmi sian fidon al la registaro de Albert de Broglie la 16-an de majo 1877.

Li ne denove kandidatiĝis en 1889 kaj fariĝis, de 1890 ĝis 1893, direktoro de la frenezulejo de Bron. Li cetere estis ĝenerala konsilisto de la departemento Ain kaj vicprezidanto de la departementa asembleo.

## Literaturo 
* « Jacques Tondu », en *Dictionnaire des parlementaires français (1889-1940)*, direktorita de Jean Jolly, PUF, 1960 
*« Jacques Tondu », en Adolphe Robert kaj Gaston Cougny, *Dictionnaire des parlementaires français*, eld. Edgar Bourloton, 1889-1891

## Eksteraj ligiloj 
*Datumbazo Sycomore de la Nacia Asembleo de Francio - Arkivo

Kategorio:Deputitoj de Ain