open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jokha al-Harthi

**Jokha ALHARTHI** (ankaŭ *al-Harthi*, ; naskita la 16an de julio 1978 en Omano) estas omana aŭtoro kaj universitata lekciisto pri araba literaturo. En 2019, ŝi fariĝis la unua araba verkisto kiu gajnis la Internacian Man-Booker Premion pro sia alanglatradukita romano *Heveanly Bodies* aŭ *Celestial Bodies* (سيدات القمر ; *Cielestaj korpoj*).

## Vivo 
Jokha al-Harthi studis en Omano kaj Britio. Ŝi doktoriĝis pri klasika araba literaturo ĉe la Universitato de Edinburgo. Ŝi estas preleganto pri araba literaturo ĉe la Universitato de Sultano Kabus en Omano.

Al-Harthi publikigis tri romanojn, tri kolektojn de noveloj kaj tri infanlibrojn same kiel sciencajn verkojn. Kelkaj el ŝiaj verkoj estis tradukitaj en la anglan, francan, italan, korean kaj aliajn lingvojn. En 2016, al ŝia romano *Narinjah (Amaraj Oranĝoj)* estis premiita la Sultan Qaboos Award for Culture, Arts and Literature.

## Verkaro 
**Romanoj**

* *Manamat* (Sonĝoj), 2004.
* *Sayyidat al-Qamar* (Ĉielaj korpoj aŭ Virinoj de la Luno) 2010, *Ĉielaj korpoj* , tradukita de Marilyn Booth, Inverness: Sandstone Press, [2018], 
* *Narinjah* (Amaraj Oranĝoj), 2016, *Amara oranĝarbo* , tradukita el la araba de Marilyn Booth, Londono; Novjorko; Sidnejo; Toronto; Nov-Delhio: Scribner, 2022, 

**Noveloj**

* *Sabi Ala al-Sath* (La knabo sur la tegmento), 2007.
* *fi Madih al-Hubb* (Impona Amo), 2008.

**Infanlibroj**

* *uŝŝ lil-Asafir* (Birdonesto), 2010.

**Redaktisto**

* *Maqati Min Sirat Lubna Ith Aana al-Rahil* (noveloj), 2001.
* *Diwan Ahmed bin Abdullah* (poeziolibro), 2014.

**Sciencaj verkoj**

* *Dirasat Fi Adab Oman Wa al-Khalij* (Studoj de Literaturo en Omano kaj la Golfa Regiono ), 2003.
* *Mulahaqat al-shumus: manhaj al-talif al-adabi fi "Kharidat al-qasr".* (La Ĉasado de la Suno. La Literatura Metodologio en la Libro “Kharidat al-Qasr”), 2010.

## Referencoj 
Kategorio:Omanaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Lydia Davis

**Lydia DAVIS** (naskita la 15-an de julio 1947 en Northampton, Masaĉuseco) estas usona verkisto kaj tradukisto, precipe konata pro siaj tre mallongaj rakontoj. 

Gajninto de la Internacia Premio Man Booker de 2013. Davis ankaŭ estas konata kiel tradukisto de franclingva literaturo, tradukinte en la anglan la verkojn de Marcel Proust (*Sur la vojo de Swann*), Gustave Flaubert (*Madame Bovary*), Pierre Jean Jouve, Maurice Blanchot, Michel Leiris, Michel Foucault kaj Michel Butor. 

Davis instruis kreiva verkado, interalie: ĉe la Ŝtata Universitato de Novjorko ĉe Albany. En 2021 ŝi fariĝis membro de la Usona Filozofia Societo.

## Verkaro 
* 1976 – *The Thirteenth Woman and Other Stories*
* 1981 – *Sketches for a Life of Wassilly*
* 1985 – *Story and Other Stories*
* 1986 – *Break It Down*
* 1994 – *The End of the Story*
* 1997 – *Almost No Memory*
* 2001 – *Samuel Johnson Is Indignant*
* 2007 – *Varieties of Disturbance*
* 2007 – *Proust, Blanchot, and a Woman in Red*
* 2009 – *The Collected Stories of Lydia Davis*
* 2011 – *The Cows*
* 2014 – ''Can't and Won't: Stories''

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Teso-turkana lingvaro

La **teso-turkana lingvaro** estas subgrupo de la Orient-nilotaj lingvoj ene de la Nilo-sahara lingvofamilio.

Ĝi konsistas el la jenaj kvin lingvoj – la kodo laŭ ISO 639-3 estas donita inter kvadrataj krampoj:

* tesa, sialingve *Teso* resp. *Iteso* [teo] (ĉ. 1.3 milionoj da parolantoj en Ugando kaj Kenjo)

***Turkana grupo:**
** karamoĝonga, sialingve *Karamojong* [kdj] (ĉ. 370 000 en Ugando, de etno karamoĝongoj)
** njangatoma, sialingve *Nyangatom* [nnj] (ĉ. 14 000 en Etiopio, de etno njangatomoj)
** *Toposa* [toq] (ĉ. 100 000 en Suda Sudano, de etno toposoj)
** *Turkana* [tuv] (ĉ. 365 000 en norda Kenjo, iom en Suda Sudano kaj Etiopio, de etno turkanoj)

## Lingvaj karakterizaĵoj 
La teso-turkanaj lingvoj estas tonaj lingvoj kaj ĉiuj havas la bazan vortordon verbo-subjekto-objekto.

## Eksteraj ligiloj 
* Teso-turkana lingvofamilia arbo en la retejo Ethnologue, Lingvoj de la mondo ()

Kategorio:Lingvaj familioj
Kategorio:Nilo-sahara lingvaro
Banu Mushtaq

**Banu MUSHTAQ** (; naskita 1948 en Hassan, Karnatako) estas barata verkisto, advokato kaj virinaj rajtoj aktivulo. Ŝi akiris internacian famon en 2025 kiam ŝi gajnis la Internacian Booker-Premion pro sia novelaro *Heart Lamp*, origine verkita en la kanara lingvo (originala titolo *Hridaya Deepa* ) kaj tradukita en la anglan de Deepa Bhasthi, kiu ankaŭ gajnis kun ŝi la premion . 

Ŝi eldonis ses mallongajn rakontajn kolektojn, romano, esea kolekto kaj poezia kolekto. Ŝia verkaro estis tradukita en Urduan, Hindian, Tamilan, Malajalaan kaj, plej ĵuse, la angla.  

## Verkado 
Inter 1990 kaj 2023 ŝi verkis entute ĉirkaŭ 50 novelojn, kiuj poste estas kompilita en *Heart Lamp*.   

Ŝia verkaro traktas la realon de la vivo de islamaj virinoj en Suda Barato, kiuj ofte estas eksponitaj al socia, religia kaj politika subpremo. En siaj rakontoj, ŝi rezistas la stereotipadon de islamaj virinoj kiel pasivaj viktimoj kaj anstataŭe montras ilian ĉiutagan reziston kaj supervivajn strategiojn. ''* 

Pli specife ŝi prezentas la ĉiutagan vivon de virinoj kaj knabinoj en islamaj komunumoj en Suda Barato. La rakontoj kombinas leĝeran humuron kun profundaj komprenoj pri sociaj streĉiĝoj, patriarkaj strukturoj kaj religia subpremo. Iliaj roluloj — de kuraĝaj avinoj kaj viglaj infanoj ĝis senhelpaj edzoj — reflektas la homajn luktojn kaj emocian aflikton, kiujn virinoj el ĉi tiuj komunumoj spertas ĉiutage. 
eta|Booker prize winner Banu Mushtaq talk at Kollam 2025

## Verkaro 
* *Heart Lamp: Selected Stories'' (And Other Stories, 2025) 

## Referencoj 
Kategorio:Barataj poetoj
Kategorio:Barataj verkistoj
Kategorio:Barataj aktivuloj
Kategorio:Verkistinoj
Toposaoj

La **toposoj** aŭ **toposaoj** estas etno en Suda Sudano. La toposa lingvo apartenas al la nilotaj lingvoj kaj estas unu el kvin lingvoj de la subgrupo teso-turkana lingvaro. Multaj toposoj estas kristanoj. La toposoj supozeble estas pli ol 100.000 homoj. Paciĝon inter la toposoj kaj la bujoj, alia etno en la regiono, helpis kristana loka asocio de anglalingva nomo *Galcholo Community Based Rehabilitation Organization*.

Kategorio:Etnoj en Suda Sudano
Kategorio:Etnoj en Afriko
René Ghil

**René** **GHIL** (nasknomo René François Ghilbert, n. la 27-an de septembro 1862 en Tourcoing - m. la 15-an de septembro 1925 en Niort) estis franca simbolisma-instrumentista poeto de la malfrua 19-a  kaj frua 20-a jarcentoj el la dekadenca skolo.  Kiel poezioteoriulo, li estas la aŭtoro de la teorio pri korespondado inter muzikaj instrumentoj kaj koloroj.

## Vivo 
René Ghil frekventis la Lycée Fontanes en Parizo (kie Stéphane Mallarmé instruis) kune kun Pierre Quillard, Éphraïm Mikhaël kaj Stuart Merrill, kun kiu li publikigis poezian bultenon titolitan *Le Fou* (La Frenezulo). En 1884 li kontaktiĝis kun Mallarmé kaj fariĝis regula ĉeestanto ĉe liaj legendaj marda kunvenoj ( *les Mardis* ). En 1885 li publikigis sian plej faman verkon, la teorian traktaton *Traité du verbe*, kiu aperis en 1886 kun antaŭparolo (“avant-dire”) de Mallarmé kaj poste estis plurfoje reviziita (reeldonita en 2012). En ĝi, Ghil okupiĝis pri la rilato inter arto kaj scienco kaj la kreado de science bazita poezio. Ghil restis sola en ĉi tiu klopodo, kiu moviĝis for de simbolismo. En 1984, Court-Pérez agnoskis, ke li estis pli filozofo ol poeto. 

## Verkaro 
* *Kompletaj verkoj*. 3 volumoj. A. Messein, Parizo 1938.
** 1. Verko. Premiere partio: *Dire du mieux*.
** 2. Verko. Deuxième partie: *Dire des sangs*. Troisième partie: *Dire de la loi*.
** 3. *Legendoj pri la kantoj kaj kantoj. La Pantouno de la Pantouno. Apartaj poemoj. En labor-bazita aliro*
* *Le voeu de vivre kaj aliaj poemoj*. Redaktita de Jean-Pierre Bobillot. Presses universitaires de Rennes, Rennes 2004. (kun KD)
* *Ĉanto en la spaco kaj poemoj aparte*. La Termitière, Tulono 2012.
* *La preuve égoïste suivi de Le meilleur devenir*. Poétisthme, 2021. (Antaŭparolo de Camille Sova)

### Teorio 
* *Traktado de la Vorto. États successifs, 1885, 1886, 1887, 1888, 1891, 1904*. Redaktita de Tiziana Goruppi. A.-G. Nizet, Parizo 1978.
* *La tradition de poésie scientifique*. Société littéraire de France, Parizo 1920.
** *De la Poésie-Scientifique et other écrits*. Redaktita de Jean-Pierre Bobillot. ELLUG, Université Stendhal, Grenoblo 2008.
* *La datoj kaj la verkoj. Simbolismo kaj scienca poezio*. G. Crès, Parizo 1922. Redaktis Jean-Pierre Bobillot, ELLUG, Université Stendhal, Grenoblo 2012.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj poetoj de la 20-a jarcento
Endre Galla

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Galla Endre,** ĉine **高恩德** estis hungara ĉinologo, diplomato, altlerneja instruisto, tradukisto.

 naskiĝis  en Tokodaltáró, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en benediktana gimnazio en Esztergom en 1945, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1950, pli poste helpe de stipendio li studis ĉine en Ĉinghua Universitato du jarojn, inter 1952-1955 li studis la ĉinan literaturon en la Pekina Universitato kun statuso aspiranto. Inter 1955-1959 li estis diplomato en Pekino, poste li hejmenvenis kaj rezignis pri la diplomata kariero. Li prefere estis lektoro (1959–1966), poste docento, ankaŭ katedrestro (1983–1995) en la universitato. Li instruis ankaŭ depost la emeritiĝo, krome li tradukis. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1962 antaŭ la Hungara Scienca Akademio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar irodalom Kínában* (disertaĵo, 1962)
* *Világjáró magyar irodalom. A magyar irodalom Kínában* (1968)
* *Kínai nyelvkönyv 1-4*. (4 volumoj, kunaŭtoro, 1987-1990)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Lao Sö: *Macskaváros krónikája*. (1981)
* Lu Hszün: *Irodalom, forradalom, társadalom*. (elektitaj studoj, 1981)
* Lu Hszün: *Hajnali virágok alkonyi csokorban*. (2008)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jean-Luc Nancy

**Jean-Luc NANCY** /nɑːnˈsiː/ *nahn-SEE*; franca prononco: [ʒɑ̃lyk nɑ̃si] (naskiĝis la 26-an de julio 1940 en Caudéran (nun Bordeaux), Francio ; mortis la 23-an de aŭgusto 2021 en Strasburgo) estis franca filozofo, kiu staris en la tradicio de malkonstruo kaj fenomenologio. 

Aŭtoro de la teorio pri komunumo kiel kunestado (être-en-commun). Profesoro pri filozofio ĉe la Universitato de Strasburgo. De 1989 ĝis 1997 li estris la Fakultaton de Filozofio, Lingvistiko, Komputado kaj Edukaj Sciencoj. Internacia Premio de la Itala Nietzsche-Societo (1990).

Verkoj dediĉitaj al la verkaro de kelkaj filozofoj kaj pensuloj: Lacan ( *Le titre de la lettre*, 1973), Hegelo ( *La remarque speculative*, 1973), Kant ( *Le Discours de la syncope*, 1976 kaj ''L'Impératif catégorique*, 1983), Descartes ( *Ego sum97*, des voix 1979 ), Hegelo ( *Le Discours de la syncope*, 1976), 1982). Li verkis kelkajn librojn kaj artikolojn kune kun Lacoue-Labarthe ( *Le titre de la lettre'', ktp.). 

## Vivo 
Post studado de filozofio en Parizo, li doktoriĝis pri Immanuel Kant sub la filozofo Paul Ricœur. En 1968, Nancy fariĝis asistantino ĉe la Universitato Marc Bloch en Strasburgo (nun parto de la urba universitato), kie li poste ankaŭ ricevis profesorecon pri filozofio. Li havis vizitantajn profesorecojn en Berkeley, Berlino, Irvine kaj San-Diego.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Jean-Luc Nancy ĉe The European Graduate School
* Jean-Luc Nancy artiklo ĉe Internet Encyclopedia of Philosophy (angle)

Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Francaj filozofoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Poststrukturistoj
Kategorio:Francaj verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Francaj filozofoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Fenomenologoj
Kategorio:Francaj historiistoj de filozofio
Melinda Pap

**Melinda Pap,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pap Melinda,** ĉine **梅琳達,** pli simple *梅琳达* estas hungara ĉinologo, budhologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Cluj (Rumanio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi akiris bakalaŭron en :hu:A Tan Kapuja Buddhista Főiskola en 2006, en la sekva jaro plian diplomon pri ĉinologio en Scienca Universitato Loránd Eötvös, dum ŝi studis la ĉinan lingvon helpe de stipendioj en :en:Beijing Normal University (2003–2004) kaj Pekina Lingva kaj Kultura Universitato (2006–2007). Ekde 2008 ŝi instruis en Universitato Loránd Eötvös. En 2011 ŝi akiris sciencan gradon Ph.D.. Ŝi ankaŭ tradukis el la ĉina literaturo.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Zhanran életrajza.* (2009)
* *Az élettelen tárgyak buddha-természetének bizonyítása Zhanran, A gyémánt penge című művében.* (disertaĵo, 2011)
* *Énünk és a világ: A Tang-kori tiantai filozófia tükrében* (2019)
* *Magyar–kínai szótár* (2 volumoj, kunaŭtoro, 2024)
* *Sheep Growing out of the Ground and Other Wonders: The Roman Empire in Pre-6th Century Non-Dynastic Chinese Sources* (kunaŭtoro, 2025)

## Fontoj 
* akademia paĝo kun foto
* universitata paĝo angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj budhologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Distrikto Soroti

La '*distrikto *Soroti''''' situas en Ugando. Ĝi administre apartenas al la Orienta regiono de Ugando. Laŭ la stato de [[]] en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . Distrikta ĉefloko estas la samnoma urbeto .

Granda parto de la loĝantoj apartenas al la tesoj, la dua plej granda etno en Ugando, kaj sekve loke multe parolatas la tesa lingvo, unu el kvin lingvoj el la teso-turkana lingvaro, subgrupo de la nilotaj lingvoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distriktoj de Ugando
Čekanice (Tábor)

**Čekanice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, (devene tio estadis vilaĝo apartenanta al Sezimovo Ústí) nun parto de urbo Tábor en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas 1,5 kilometrojn nordoriente de Tábor, proksime de akva rezervujo Jordán, sude de ŝoseo numero 19: el E55 (D3) direkto Písek, okcidente sektoro de aŭtostrado D3 Prago – České Budějovice. La randon de la vilaĝo ĉirkaŭkuras fervojoj Prago - České Budějovice kaj Tábor - Ražice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Čekanice situas en katastra teritorio **Čekanice u Tábora** kun areo 6,01&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1370.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Devena lernaja konstruaĵo estis konstruita en la municipo en la jaro 1877
* Kapeleto en la vilaĝo devenas el la jaro 1834

## Pluaj fotoj 

Kaple v Čekanicích (Q94434451).jpg|Kapelo
Solární elektrárna Čekanice (01).jpg|
Kaplička v Čekanicích (Q94435347).jpg|Kapeleto

Kategorio:Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Fakultato de Sociaj Sciencoj (Universitato de Karolo)

La **Fakultato de Sociaj Sciencoj** (FSS) (ĉeĥe: Fakulta sociálních věd Univerzity Karlovy) estas unu el la plej novaj fakultatoj de la Universitato de Karolo. La fakultato estis fondita en 1990, baldaŭ post la Velura Revolucio. Ĝi baldaŭ fariĝis regiona centro de instruado kaj esplorado pri regionaj studoj, ekonomiko, internaciaj rilatoj, ĵurnalismo, amaskomunikilaj studoj, sociologio kaj politika scienco. La fakultato ofertas bakalaŭrajn, magistrajn kaj doktorajn programojn pri sociaj sciencoj. La instrulingvoj estas la ĉeĥa kaj la angla.

La Fakultato enskribas ĉirkaŭ 5 000 plentempajn studentojn, inkluzive de 1 000 internaciaj studentoj.

## Institutoj 
* La Instituto de Ekonomiaj Studoj (IES) ofertas edukadon pri ekonomiko kaj financo je nivelo komparebla al la ĉefaj universitatoj en Eŭropo.
* La Instituto de Komunikadaj Studoj kaj Ĵurnalismo (ICSJ) plenumas sciencajn kaj esplorajn agadojn en la kampoj de amaskomunikilaj studoj, ĵurnalismo, merkatiga komunikado kaj publikaj rilatoj.
* La Instituto de Internaciaj Studoj (IIS) fokusiĝas al multdisciplina esplorado kaj areaj studoj de Nordameriko, Eŭropo kaj Eŭrazio.
* La Instituto de Politikaj Studoj (IPS) ofertas plenevoluintan universitatan edukadon pri politika scienco, internaciaj rilatoj kaj sekurecaj studoj.
* La Instituto de Sociologiaj Studoj (ISS) provizas edukadon kaj disvolvas sciencan esploradon en la kampoj de sociologio, socia kaj publika politiko kaj socia antropologio.

## Referenco 
Kategorio:Universitato de Karolo
Kategorio:Universitatoj en Ĉeĥio
Kastelo de Öttevény

La **kastelo de Öttevény** estas nuntempa hotelo en vilaĝo Öttevény (Hungario).
eta|maldekstre|Aerfoto pri la kastelo

## Historio 
La barona familio "Földváry" [fodvAri] konstruis pompan domon en 1870, baldaŭ ĝi estis pligrandigita al kastelo. Pro geedziĝo la posedanto iĝis la grafa familio "Csáky" [ĉAki]. Kiam en 1945 la Ruĝa Armeo okupis la vilaĝon, en la kastelo oni establis armean hospitalon. Jam en la paca periodo en la kastelo funkciis tranoktejo, apoteko, pluraj oficejoj, sed plejparte privataj familiaj ĉambroj. En 1988 la regiona elektra firmao aĉetis la kastelon kaj trakonstruis ĝin al hotelo dum 4 jaroj. Baldaŭ la nova posedanto estis Daniela Hantuchová, sed ŝia hotelo bankrotiĝis pro Pandemio de KOVIM-19. Pli poste hungara entreprenisto faris hotelon el la kastelo ekde 2024.

## Konstruaĵo 
La hotelo situas sola en parko. Ĝi estas teretaĝa, sed la meza parto unuetaĝa. Tie la meza parto reliefas, meze estas la enirejo kun arka pordo. Apude po unu arkaj fenestroj, en la etaĝo 3 fenestroj. Ankaŭ la teretaĝa parto havas samajn arkajn fenestrojn.

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun fotoj
* hungare kun foto

Ottevény
Ottevény
Čelkovice

**Čelkovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Tábor en distrikto Tábor. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Čelkovice troviĝas en valo sur la maldekstra bordo rivero Lužnice sude de sur la kontraŭ bordo situanta parto de urbo Tábor (precipe Staré město, Parkány), la partojn kunigas ŝosea ponto. Ĉe la ponto, maldekstre kontraŭ la fluo, estas konata insulo *Suchomelův ostrov* (kampadejo). La loĝareo kondukas tra la valoen longeco ĉ. 1350&nbsp;metroj kaj larĝeco ĉ. 450&nbsp;metroj en ĉeborda ebenaĵo kaj en deklivo (nivellinio 444 metroj).

Ĝis la jaro 1935 sur la ponto kaj plu tra la municipo kondukis ĉefa (kaj ununura) ŝoseo el Tábor direkte al Bechyně – la granda alteca diferenco en municipon Horky la ŝoseo superis per kelke da serpentvojoj. La problemoj de la kresanta trafiko en tiu ĉi parto de Tábor solvis konstruado de ponto granda arka ponto trans Lužnice en la jaroj 1934–1935. Ekde tiu tempo servas la "čelkovica" ŝoseo kiel loka komunikilo ekde la malnova ponto ĝis konektigo al ŝoseo numero 137 Tábor-Bechyně (Týn nad Vltavou) ĉe ekskursa restoracio *"Pintovka"* en la orienta (suba) parto de Horky.

**Čelkovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,92&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1307.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Tábor, údolí řeky Lužnice.jpg|Valo de rivero Lužnice
Tábor-Čelkovice 1.jpg|Čelkovice-meldekstre de Tábor-Staré město, en fono dekstre Horky, Staré Horky kaj Větrovy
Tábor-Čelkovice 2.jpg|Čelkovice-parto de ponto de fervojo al Bechyně, en fono tabora Sídliště nad Lužnicí
Tábor-Čelkovice 3.jpg|La valo de Lužnice dum inundo 2002-maldekstre parto de Čelkovice (malantaŭe Hotelo Lázně), dekstre tabora strato Lužnická ulice
Švehlův most přes Lužnici-Tábor.jpg|La arka ponto trans Lužnice (el la jaro 1935)-cido de Čelkovice

Kategorio:Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
David Mitchell (verkisto)

**David MITCHELL** (naskita la 12-an de januaro 1969 en Southport, Merseyside) estas brita verkisto.

## Vivo 
 Li studis anglan kaj usonan literaturon ĉe la Universitato de Kent. Mitchell loĝis dum kelka tempo en la 1990-aj jaroj en Hiroŝimo, Japanio kaj nun loĝas en Irlando. 

David Mitchell estas unu el la aŭtoroj, kiuj kontribuis al la Biblioteko de la Estonteco per la verko *From Me Flows What You Call Time*(2016), kiu estos publikigita en 2114. 

## Verkado 
Mitchell debutis en 1999 per la romano *Ghostwritten*. La jenaj romanoj *number9dream* (2001) kaj *Cloud Atlas* (2004) ambaŭ estis nomumitaj por la Booker-premio.  En 2003, li estis nomita unu el la plej elstaraj junaj verkistoj de Britio fare de la revuo Granta.  En 2007, li estis inkludita en la listo de la revuo Time de la 100 plej influaj homoj en la mondo. 

Lia romano, *Nigra Cigno Verda*, estis publikigita en 2006 kaj estis longlistigita por la Booker-premio. En 2010, la kvina romano de Mitchell, *La Mil Aŭtunoj de Jacob de Zoet*, estis publikigita.

La romanoj de Mitchell karakteriziĝas per la fakto, ke ili interplektas multajn malsamajn temojn kaj rakontojn kaj okazas en malsamaj lokoj en la mondo. 

La intrigo de la unua romano de Mitchell, *Ghostwritten* (1999), moviĝas ĉirkaŭ la mondo, de Okinawa ĝis Mongolio ĝis antaŭ-jarmila Novjorko, kun naŭ rakontantoj rakontantaj historiojn kiuj interplektiĝas kaj intersekciĝas.  La verko gajnis la premion John Llewellyn-Rhys (por la plej bona brita verko verkita de aŭtoro sub 35 -jaraĝa) kaj estis en la fina listo de kandidatoj por la premio Guardian First Book.

## Verkaro 
* *Ghostwritten* (1999)
* *number9dream* (2001)
* *Cloud Atlas* (2004)
* *Black Swan Green* (2006)
* *The Thousand Autumns of Jacob de Zoet* (2010)
* *The Bone Clocks* (2014)
* *Slade House* (2015)
* *From Me Flows What You Call Time* (2016, publikigota 2114)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* profilode David Mitchell ĉe la oficiala retejo de la Booker Premio 

Kategorio:Britaj verkistoj
Publika Biblioteko de Oslo

eta|videa travojaĝo de la biblioteko, marto 2021.
eta|Enirejo al la eksa biblioteka konstruaĵo.
La **Publika Biblioteko de Oslo** () estas unu el la plej malnovaj bibliotekoj en Norvegio kaj la plej granda publika biblioteko en la lando. Hodiaŭ ĝi estas la urba biblioteko de Oslo. 

La biblioteko malfermiĝis en 1785. La fundamento de la librokolekto estis la libroj de Carl Deichman, kiujn la biblioteko ricevis per testamento. Entute, Deichman testamentis 6 069 librojn kaj 261 manuskriptojn. 

La biblioteko ĉiam estis malfermita al la loĝantoj de la urbo, kaj la plej malnovaj pruntregistroj montras, ke ĝi estis vaste uzata. 

Deichman inkluzivas la ĉefan bibliotekon, pli ol 20 lokajn bibliotekojn kaj plurajn specialajn fakojn. La kolekto konsistas el pli ol 1.1 milionoj da libroj, filmoj, muziko kaj revuoj.  2024 estis rekordjaro por Deichman kun pli ol 2 milionoj da pruntoj kaj 5,8 milionoj da vizitantoj. Ĉiujare multaj  eventoj por kaj plenkreskuloj kaj infanoj okazas en la bibliotekoj Deichmans ĉirkaŭ Oslo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La hejmpaĝo de la biblioteko (angle)

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Bibliotekoj
Kategorio:Oslo
Vrážná

:*Eble vi serĉas Vrážné.*

**Vrážná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotoviny en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas 2 km de Chotoviny. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

**Vrážná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,65&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1373.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Stoklasná Lhota
* Jeníčkova Lhota
* Broučkova Lhota

## Pluaj fotoj 

Vrážná, dům (2019).jpg|Vrážná
Vrážná, cesta (2019).jpg|Vrážná
Vrážná, odbočka (2019).jpg|Vrážná

Kategorio:Chotoviny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Erika Vikman

'''''' estas finna popkantistino kaj kantaŭtoro. Ŝi naskiĝis la 20-an de februaro 1993 en Tampere, do nun estas -jaraĝa.  reprezentis Finnlandon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2025 en Bazelo (Svislando), kaj fine atingis la 11-an rangon.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2025
Lernado per instruado

**Lernado per instruado** estas procezo, kiu celas ebligi pli intensan kaj kreivan lernadon.

En la 1980-aj jaroj, Jean-Pol Martin evoluigis specialan instrumetodon nomatan Lernado per instruado (germane: *Lernen durch Lehren*, aŭ LdL). La kerna ideo estas: la lernantoj ne nur aŭskultas la instruiston, sed mem preparas la enhavon. Ili klarigas al siaj samklasanoj kaj kreas grupajn ekzercojn. Kial ĉi tiu metodo estas efika kaj plaĉa? Ĉar la studentoj aktive partoprenas. Oni prenas respondecon, laboras en teamoj kaj disvolvas ne nur scion, sed ankaŭ memfidon kaj ĝuon de lernado.

Ĝi feliĉigas studentojn, ĉar ĝi traktas iliajn bazajn homajn bezonojn:
* Aktiveco: Anstataŭ nur sidi senmove, lernantoj moviĝas, diskutas kaj planas kune.
* Sekureco: Havante la ŝancon klarigi ion, ili sentas sin prenitaj serioze. Eraroj estas permesitaj, kio kreas sekuran medion.
* Rekono: Tiuj, kiuj bone klarigas aŭ havas kreivajn ideojn, estos laŭdataj, kio plifortigas memfidon.
* Memrealigo: Krei ion por si mem kreas kontenton.
* Signifo: Ili komprenas kial lernado estas grava kaj sentas sin parto de komunumo. 

Kontrolo onin plifortigas. Unu el plej gravaj bezonoj estas senti, ke oni regas proprajn vivojn. LdL rekte traktas ĉi tiun bezonon: Studentoj decidas kiel ili volas klarigi temon. Tio donas al ili veran kontrolon - kaj tio sentiĝas bone.

## Kiel la cerbo helpas
La cerbo emas prilabori informojn, sed nur se ili estas nek tro simplaj nek tro malfacilaj. Per LdL, studentoj esploras informojn, formulas klarigojn kaj desegnas ekzercojn. Ili ofte eniras "flu"-staton - profundan kaj plaĉan mergiĝon en la tasko. LdL vekas scivolemon.
LdL instigas studentojn esplori novajn aferojn, solvi problemojn kaj malkovri siajn fortojn. Superi defiojn feliĉigas ilin.

## Lerni pensi - per simplaj rimedoj
Jean-Pol Martin provizas al studentoj simplajn penshelpojn, kiel ekzemple la metodon de Maslow. Hierarkio de bezonoj aŭ la ideo, ke kontraŭoj (ekz. libereco kaj ordo) povas kompletigi. Tiu dialektika pensado helpas ilin pli bone kompreni la mondon. Strukturi scion estas amuza. Kiam studentoj kolektas, organizas kaj klare klarigas informojn, ili praktikas tion, kion Martin nomas "konceptigo".

Ĉi tiu ŝlosila koncepto de ilia pensado estas grava fonto de ĝojo: Kiam oni povas klare strukturi scion, oni sentas sin sekuraj kaj
kompetentaj. Pensante kune, tutmonde, danke al la Interreto, homoj povas kunhavigi sian scion kaj konektiĝi unu kun la alia, kiel neŭronoj en granda “tutmonda cerbo”. LdL estas ne nur instrumetodo sed ankaŭ modelo por kunlabora pensado en la cifereca epoko.

Kategorio:Didaktiko
Kategorio:Instruado
Klavdia

''''* - naskonome , latinliterigite *Klavdia Papado**pu**lu'' - estas greka popkantistino, kiu laŭ familia deveno apartenas al la grekoj de la Ponto, kiuj samkiel aliaj najbaraj popoloj kiel la armenoj kaj asiroj suferis etnan persekuton en la Otomana Imperio komence kaj de la kamalistaj turkoj post la falo de la imperio, kaj en 1923, baze de la Traktato de Laŭzano estis elpelitaj de la regiono Ponto al Grekio. Ŝi naskiĝis la 18-an de aŭgusto 2002 en la komunumo Aspropirgos (greke Ασπρόπυργος) en okcidenta Atiko, unu el ok regionaj unuoj de la grekia administra regiono Atiko, do nun estas -jaraĝa.  reprezentis Grekion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2025 en Bazelo (Svislando), kaj fine atingis la 6-an rangon.

Kategorio:Grekaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2025
Sedlečko (Chotoviny)

**Sedlečko** (en la jaroj 1964–1975 **Sedlečko u&nbsp;Chotovin**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotoviny en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas 1,5 km norde de Chotoviny. Estas ĉi tie registritaj 39 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

Sedlečko situas en katastra teritorio **Sedlečko u Chotovin** kun areo 3,86&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1407.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Sedlečko, zbrojnice (2019).jpg|Fajroestigista armilejo (2019)
Sedlečko (Chotoviny), potok.jpg|Rojo en la municipo (2019)
Sedlečko, cesta (2019) (2).jpg|Vojo (2019)
Sedlečko, domy (2019).jpg|Vido al domoj (2019)
Sedlečko (Chotoviny), louka.jpg|Herbejo (2019)

Kategorio:Chotoviny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Moraveč (Chotoviny)

**Moraveč** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotoviny en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas 2,5 km okcidente de Chotoviny. Estas ĉi tie registritaj 34 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

Moraveč situas en katastra teritorio **Moraveč u Chotovin** kun areo 2,69&nbsp;km². En la katastra teritorio Moraveč u Chotovin situas ankaŭ Rzavá.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1407.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Bieneto n-ro 12

## Pluaj fotoj 

Moraveč, výklenková kaple (2019).jpg|Niĉa kapeleto (2019)
Moraveč, pohled (2019).jpg|Vido al domoj (2019)
Moraveč, dům (2019) (1).jpg|Bieneto (2019)
Moraveč, zastávka (2019).jpg|Aŭtobusa haltejo antaŭ la municipo (2019)
Moraveč u Chotovin 2.jpg|Fiŝlageto en la mnicipo

Kategorio:Chotoviny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Stroboskopo

eta|250ra|
**Stroboskopo** estas fulmilo, kiu elsendas lumfulmojn je tre regulaj intervaloj, per kio movadoj aspektas neregulaj kiel sekvenco de senmovaj bildoj en malluma ĉirkaŭaĵo. La termino konsistas el la malnovgrekaj vortoj στρόβιλος stróbilos, en Esperanto 'kirliĝo' kaj σκοπεῖν skopeĩn en Esperanto 'rigardi, observi'. 

Simila efiko atingeblas per stroboskopa disko, do rotacianta cirkla sektora aperturo, kiu en regulaj intervaloj obskuras la lumfonton aŭ la rigardotan objekton. La stroboskopa efiko kaŭzas optikan iluzion por la rigardantaj homoj, ĉar la homa cerbo ankoraŭ "memoras" antaŭajn lumigitajn bildojn, kiam ili fakte jam ne plu estas.

En diskotekoj stroboskopoj estas oftaj lumefikoj, kiuj plifortigu al la dancantaj aŭskultantoj la artefaritan efikon de elektronika muziko. Estas konata fenomeno, ke rapidaj stroboskopaj lumfulmoj povas ekigi konvulsion de homo suferanta je epilepsio.

Kategorio:Optiko
Kategorio:Epilepsio
Polánka (Chotoviny)

**Polánka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotoviny en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km okcidente de Chotoviny. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

Polánka situas en katastra teritorio **Chotoviny** kun areo 5,15&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Polánka, domy u návsi.jpg|Domoj en la vilaĝplaco
Polánka, domy.jpg|Strato
Polánka, silnice II.jpg|Garbejo kaj ĝardeno ĉe ŝoseo

Kategorio:Chotoviny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
March On, Bahamaland

**""** (angle, tradukita titolo "Marŝu plu, Bahamoland'") estas la nacia himno de la Bahamoj. Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de  en 1973, post kiam la ŝtato ekestis post la epoko de koloniado. 

La teksto estas verkita de *Timothy Gibson*, kiu ankaŭ komponis la muzikon. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de la
Kategorio:
Quisqueyanos valientes

**""** (hispane, tradukita titolo "Kuraĝaj dominikanoj") estas la nacia himno de la Dominika Respubliko (ankaŭ nomata Domingo). Oni oficiale deklaris ĝin nacia himno de la respubliko la 30-an de majo 1934. 

La teksto estas verkita de '**. La muzikon komponis **'. La himno kutime ludiĝas orkestre en la tonalo .

[[Kategorio:Naciaj himnoj|]]
Kategorio:Naciaj simboloj de
Kategorio:
Hlinice

**Hlinice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Tábor en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas 5 km nordoriente de Tábor, meldekstre de ŝoseo n-ro 137 Tábor – Mladá Vožice – Načeradec. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

**Hlinice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,91&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1387.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Hlinice čp 77.jpg|Hlinice
Hlinice čp 11.jpg|Hlinice
Hlinice - kaple.jpg|Hlinice
Hlinice - Návesní rybník.jpg|Vilaĝplaca fiŝlago

Kategorio:Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kamila Shamsie

**Kamila Naheed SHAMSIE** (; naskita la 13-an de aŭgusto 1973 en Karaĉio, Pakistano) estas pakistan-brita verkisto kaj romanverkistino, plej konata pro ŝia premiita romano *Home Fire* (2017). Nomita de la revuo Granta kiel unu el la 20 plej bonaj junaj britaj verkistoj. *La New Indian Express* priskribis ŝin kiel "verkiston, kiun oni devas kalkuli kaj kiun oni povas antaŭĝoji."  Ŝi ankaŭ verkas por publikaĵoj kiel *The Guardian*, *New Statesman*, *Index on Censorship* kaj *Prospect*, kaj prezentas radioprogramojn. 

## Verkaro 
* *In the City by the Sea* (1998), .
* *Salt and Saffron* (2000), , OCLC 968548654.
* *Kartography* (2002)
* *Broken Verses* (2005), .
* *Offence: the Muslim case* (2009), , OCLC 232980963.
* *Burnt Shadows* (2009)
* *A God in Every Stone* (2014), , OCLC 939530755.
* *Home Fire* (2017)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kamila Shamsie paroladoj pri *Brulgustaj Ombroj* sur *Monda Libra Klubo* de la BBC
* Kamila Shamsie ĉe Bloomsbury Eldonejo  Enarkivigis  
* Artikolo en *The Guardian* pri Kamila Shamsie
* "La Storytellers de Imperio" en *Guernica*, la 1-an de februaro 2012

Kategorio:Britaj islamanoj
Kategorio:Britaj verkistoj
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Tommy Cash

'''''' estas estona repisto kaj popmuzikisto, kiu naskiĝis la 18-an de novembro 1991 je la nomo Tomas Tammemets en Talino, Estonio, do nun estas -jaraĝa. Li reprezentis Estonion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2025 en Bazelo (Svislando), kaj fine atingis sukcesan 3-an rangon.

## Vivo 
Tomas Tammemets kreskis en sia naskiĝurbo, kiu nur tri monatojn antaŭe, la 20-an de aŭgusto 1991, ree iĝis la ĉefurbo de sendependa Estonio. Li havas estonajn, rusajn, ukrainajn kaj kazaĥajn familiajn radikojn. Li priskribis sin kiel "postsovetia repisto" kun "orienteŭropa animo" kaj "skandinava vivresumo". 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* lia kanalo en Jutubo

Kategorio:Estonaj kantistoj
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 2025
Richard Grasl

**Richard GRASL** estas aŭstra televida prezentisto, ĵurnalisto, moderatoro kaj amaskomunikila manaĝero. Li naskiĝis la 21-an de januaro 1973 en Sankt Pölten, do nun estas -jaraĝa. Inter aliaj karieraj etapoj, li de 2002 ĝis 2009 estis buroestro en la regiona studio Malsupra Aŭstrio de la ŝtata radia kaj televida korporacio Österreichischer Rundfunk (ORF). Sekve inter 2009 kaj 2016 li funkciis kiel komerca direktoro de la korporacio. Ekde novembro 2018 li estas membro de la redakcia komitato de la aŭstra ĉiutaga gazeto *Kurier*, ekde januaro 2021 eszas vicĉefredaktoro kaj ekde 2024 administra direktoro de la gazeto.

Kategorio:Aŭstraj ĵurnalistoj
Kategorio:Manaĝeroj
Kategorio:Amaskomunikiloj en Aŭstrio
Péter Polonyi

'*** [polonji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Polonyi Péter*' estis hungara ĉinologo, muzeologo, tradukisto, politologo.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1953, poste li studis jaron en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li profitis eblecon plulerni en Ĉinio kaj li akiris ĉinologian diplomon en Pekina Universitato en 1961. Hejmenveninta li estis muzeologo ĝis 1969 en Orientazia Arta Muzeo (Budapeŝto), poste ĝis sia emeritiĝo en 1989 li laboris en instituto. Li estis konata esploristo pri ĉinaj sociaj kaj aktualaj politikaj temoj. Li edziĝis dufoje en 1955 kaj 1979. Li ricevis 2 premiojn en 1987.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mit kell tudni a Kínai Népköztársaságról* (1974)
* *Diák voltam Pekingben* (1982)
* *Kína története* (1988, 1994)
* *Mi történt? Tienanmen tér ’89* (1990)
* *Mao* (2000)
* *Múlt a jövőben: írások Kínáról* (2008)
* *Gyökereim* (2010)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Vu Ĉing-ce: *Írástudók* (1966)
* Lajos Magyar: *A kínai mezőgazdaság hagyományos szerkezete* (1981)
* :en:Liu E (writer): *Öreg Can kóborlásai* (1985)
* Lajos Magyar: *Kína gazdaságának vázlata* (1991)
* Li Ĉung-ĉiang: *Szerencsevadászok* (2005)
 
## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* membiografieto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj politologoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Gergely Salát

'*** [gergej ŝalAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Salát Gergely,** ĉine **紹箂特,*' pli simple *绍莱特* estas hungara ĉinologo, altlerneja instruisto. Lia patrino estis Klára Mészáros.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 frekventis piaristan gimnazion 3 jarojn, sed ekde 1992 li vivis en Pekino, kie li maturiĝis, poste li studis juron en Pekina Universitato. En 1996 li hejmenvenis kaj akiris ĉinologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2001. Post la diplomo li instruis en la sama universitato, inter 1997–2001 ankaŭ en Ekonomia Altlernejo (Budapeŝto). En 2013 li iĝis docento en Katolika Universitato Péter Pázmány, ekde la sekva jaro ankaŭ katedrestro. Intertempe li doktoriĝis en 2006, lia habilitiĝo okazis en 2012. Li havis 3 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kínai országismeret. Földrajz, történelem 1911-ig, nyelv* (1999)
* :hu:Raymond Dawson: *A kínai civilizáció világa* (traduko, 2002)
* *Kínai filozófia és vallás a középkor hajnalán* (kun Imre Hamar, 2005)
* *Kínai álom – kínai valóság* (redakto, 2015)
* *Veszélyes vizeken. Konfliktusok és biztonsági fenyegetések a Távol-Keleten* (kunredaktoro, 2019)
* *Ázsia és a Covid19* (kunaŭtoro, 2022)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* intervjuo kun fotoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Liderovice

**Liderovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chotoviny en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 3 km okcidente de Chotoviny. Estas ĉi tie registritaj 23 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .  

**Liderovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,86&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1400.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Liderovice (03).jpg|Domoj
Liderovice (06).jpg|Ŝoseo
Liderovice (07).jpg|Vilaĝplaco

Kategorio:Chotoviny
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Sándor P. Szabó

**Sándor P. Szabó** [ŝAndor pE sabO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **P. Szabó Sándor,** ĉine **貝山,** pli simple *贝山* estis hungara ĉinologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Törökszentmiklós.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Érd, poste li akiris ĉinologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2000. Pli frue en la lernojaro 1993 li estis stipendiulo en Ĉinio, kie li ankaŭ gitaradis. Dum la studentaj jaroj li estis direktoro de universitata lernejo (1993), inter 1999-2008 li instruis en la universitato, inter 2007-2011 li havis postenon en Universitato Corvinus de Budapeŝto. Intertempe en 2007 li akiris sciencan gradon (Ph.D.). Li estis docento inter 2012–2019 en Nacia Universitato pri Publikaj Servoj, poste ankaŭ katedrestro.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Shan zi jing = Háromszavas könyv* (kompilaĵo, 1999)
* *A yin és a yang létrejövetelének elmélete újonnan felfedezett bambuszlap-feliratok tükrében* (2002)
* 'A yin és yang fogalma az ókori kínai természetfilozófiában és gondolkodásban'* (disertaĵo, 2007)
* *A Sárkány közbelép: Kína nemzetközi kapcsolatai, gazdasága és közigazgatási rendszere a 21. században* (redakto, 2012)
* *A muhi csata tatár narratívája: A tatár kivonulás 780. évfordulójára'' (2022)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* intervjuo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Preĝejo Koro de Jesuo (Kengyel)

La **preĝejo Koro de Jesuo** estas sakrala konstruaĵo en vilaĝo Kengyel (Hungario).

## Historio 
En la tiam nomita "Kengelu" (nuna Kengyel) jam ekzistis paroĥo en 1332. Pro atakoj de la turkoj la komunumo senhomiĝis en 1552. La baldaŭaj katolikoj eklezie apartenis al Törökszentmiklós. La katolikaj loĝantoj fondis grupon en 1932, el kio paroĥo kreiĝis en 1946. Intertempe kirko estis konstruita inter 1934-1936.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en parko. La fasado estas malsimetria, ĉar en la maldekstra flanko la kvarangula turo malreliefas. La turpinto estas piramido. En la nava fasado la enirejo funkcias meze, krome la plena fasado ne havas fenestron. La turo havas mallarĝajn duoblajn fenestrojn, la navo arkajn fenestrojn. La absido estas kvarlatera, malpli larĝa kaj alta, ol la navo. Ambaŭflanke malgrandaj sakristioj aliĝas al la absido.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* katolika leksikono 

Kengyel
Kengyel
Strkov (Planá nad Lužnicí)

**Strkov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Planá nad Lužnicí en distrikto Tábor. Ĝi situas sude de Planá nad Lužnicí. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Strkov situas en katastra teritorio **Planá nad Lužnicí** kun areo 21,42&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1375.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Strkov
* Domo n-ro 70 kun horloĝo en ŝildo en stilo de kampula baroko kaj heraldika flago en formo de fiŝo

## Interesaĵoj 
* Somere de 1913 restadis en la kastelo Strkov Oskar Nedbal. 
* En strkova restoracio estadis gastoj aktoroj Josef Kemr kaj Rudolf Hrušínský

## Pluaj fotoj 

Strkovská street, south part II, Planá nad Lužnicí.jpg|Strato Strkovská ulice
Nad Hejtmanem street, middle part, Planá nad Lužnicí.jpg|Strato Nad Hejtmanem
Castle park, Planá nad Lužnicí.jpg|Kastela parko 

Kategorio:Planá nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Lužnice
Strkov

Nomon **Strkov** havas pluraj setlejoj:

* Strkov (Planá nad Lužnicí), parto de urbo Planá nad Lužnicí en distrikto Tábor
* Strkov (Ctětín), parto de municipo Ctětín en distrikto Chrudim
Konstitucia respubliko

**Konstitucia respubliko** estas formo de registaro, en kiu la ŝtatestro kaj aliaj gravaj oficistoj estas elektitaj reprezentantoj de la popolo kaj agas laŭ ekzistanta konstitucia juro, kiu garantias la limigon de la povo de la registaro super la civitanoj. En konstitucia respubliko, la ekzekutiva, leĝdona kaj justica povoj estas strikte apartigitaj, tiel ke neniu individuo aŭ grupo povas atingi absolutan potencon.

La fakto, ke ekzistas konstitucio limiganta potencon, igas ŝtaton *konstitucia*. La fakto, ke la ŝtatestro kaj aliaj oficistoj estas elektitaj per elektoj kaj iliaj postenoj ne estas transdonitaj per heredo aŭ sinsekvo, kaj ke iliaj decidoj estas submetataj al jura revizio, faras ŝtaton *respublikana*. Male al rekta demokratio, en konstitucia respubliko la civitanoj ne estas regataj de la volo de la plimulto de la popolo, sed de la konstitucia principo de jurŝtato. La rajto voĉdoni estas limigita tiom, kiom la elektitaj reprezentantoj de la popolo devas agi ene de la limoj de la superreganta konstitucia juro. La popolo ne povas ekzerci leĝdonan povon per sia elekto. John Adams difinis konstitucian respublikon kiel "registaron de leĝoj kaj ne de homoj". 

Konstituciaj respublikoj reprezentas provon redukti la danĝerojn rezultantajn de pura plimulta regado, per kiu minoritataj rajtoj estas protektataj kontraŭ la "tiraneco de la plimulto" per potenco-limigaj mezuroj. Konstitucia respubliko estas desegnita tiel, ke "neniu persono aŭ grupo povas atingi absolutan potencon."  Neniu individuo rajtas ekzerci plenuman, leĝdonan aŭ juran povon; Anstataŭe, ĝi estas dividita en tri apartajn, reciproke reviziantajn areojn.

La ideo de konstitucia respubliko baziĝas sur la *Politiko* de Aristotelo kaj lia koncepto pri la ŝtato. En la sesa ĉapitro de la tria libro li komparas la respublikanan formon de registaro kun demokratio kaj oligarkio.

Konstituciajn respublikojn pledas klasikaj liberaluloj. Usono estas la plej malnova konstitucia respubliko en la mondo. Laŭ James Woodburn en sia libro **The American Republic and Its Government**, "la konstitucia respubliko, kun siaj limigoj de registara povo, estas klare sanktigita en la Konstitucio, kiel videblas en la elekto de la Prezidanto, la Senato, kaj la nomumo de membroj de la Supera Kortumo."  Li diras, ke en respubliko – male al demokratio – popola regado estas limigita ne nur per la elekto de oficistoj sed ankaŭ per leĝaro. 

## Referencoj 
Kategorio:Respublikoj
Luksemburgio en la Eŭrovido-Kantokonkurso

**Luksemburgo** estis unu el la landoj kiuj partoprenis en la plej unua Eŭrovido-Kantokonkurso en 1956. La lando ankaŭ estas unu el la plej sukcesaj partoprenantoj en la konkurso, venkinte 5 fojojn.

Inter 1956 kaj 1993, la lando partoprenis en ĉiuj konkursoj krom unu, maltrafante nur la konkurson de 1959. Post finado inter la malsupraj sep en 1993, Luksemburgio estis ekskludita el la listo de partoprenantoj kaj ne povis partopreni en la konkurso en 1994. La lando ne revenis al la konkurso en 1995 kaj ne aperis denove dum la sekvaj tri jardekoj. En 2024, por la unua fojo ekde 1994, la lando revenis al Eŭrovido, atingante la finalon: la landon reprezentis la kantistino Tali Golergant.

Kun kvin venkoj, Luksemburgo estas unu el la plej sukcesaj landoj en la konkurso, kaj inter 1983 kaj 1994 ĝi tenis la rekordon por la plej multaj venkoj de ununura lando en la konkurso. Luksemburgio gajnis la konkurson entute 5 fojojn:

* en 1961 kun la kanto "Nous les amoureux" prezentita de Jean-Claude Pascal;
* en 1965 kun la kanto "Poupée de cire, poupée de son" prezentita de France Gall;
* en 1972 kun la kanto "Après toi" prezentita de Vicky Leandros;
* en 1973 kun la kanto "Tu te reconnaîtras" de Anna-Maria David;
* en 1983 kun la kanto "Si la vie est cadeau" prezentita fare de Corinne Hermé.

La konkurso okazis en Luksemburgo kvar fojojn: en 1962, 1966, 1973 kaj 1984, ĉiuj el kiuj okazis en la ĉefurbo de la sama nomo. En 1974, Luksemburgio retiriĝis de la gastigado de la Eŭrovido-Kantokonkurso pro financaj kialoj, malgraŭ venko en la Eŭrovido-Kantokonkurso de 1973, kaj la Eŭrovido-Kantokonkurso de 1974 fine okazis en Brajtono, Britio.

Aldone al la kvin venkoj, Luksemburgio finis tria dufoje en 1962 kaj 1986, kaj finis en la supraj kvin 13 fojojn kaj en la supraj dek 20 fojojn. La sorto de Luksemburgio ĉe la konkurso variis en la jaroj poste, kun la sep finaj aperoj de la lando en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj rezultigantaj kvar malsuprajn kvin finpolurojn, finfine kondukante al plimalbonigo kaj la posta nepartopreno de la lando.

## Galerio 

Dosiero:Eurovision_Song_Contest_1958_-_Solange_Berry.png|Solange Berry en Hilversum (1958)
Dosiero:Eurovisie_Songfestival_1962_te_Luxemburg,_voor_Luxemburg_Camillo_Felgen,_Bestanddeelnr_913-6609.jpg|Camillo Felgen en Luksemburgio (1962)
Dosiero:Eurovision_Song_Contest_1965_-_France_Gall.jpg|France Gall en Napolo (1965)
Dosiero:David_Alexandre_Winter_(Luxemburg),_Bestanddeelnr_923-3696.jpg|David Alexandre Winter en Amsterdamo (1970)
Dosiero:Eurovisie_Songfestival_76_Den_Haag_Jurgen_Marcus_(Luxemburg),_Bestanddeelnr_928-5031.jpg|Jürgen Marcus en La Hago (1976)
Dosiero:Eurovision_Song_Contest_1980_-_Sophie_&_Magaly.jpg|Sophie and Magaly en La Hago (1980)
Dosiero:Tali_Eurovision_Song_Contest_2024_Final_Malmö_dressrehearsal_semi_1_02.jpg|Tali en Malmö (2024)
Dosiero:Laura_Thorn_at_ESC2025_for_Luxembourg_23.jpg|Laura Thorn en Bazelo (2025)

Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso
Kategorio:Luksemburga muziko
Lhota Samoty

**Lhota Samoty** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Planá nad Lužnicí en distrikto Tábor. Ĝi situas sur la maldekstra bordo de rivero Lužnice. Estas ĉi tie registritaj 243 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Lhota Samoty situas en katastra teritorio **Planá nad Lužnicí** kun areo 21,42&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1542.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Planá nad Lužnicí, Lhota Samoty, chapel.jpg|Kapelo en vilaĝplaco
Planá nad Lužnicí, Lhota Samoty, small pond.jpg|Fiŝlago ĉe la vilaĝplaco
Planá nad Lužnicí, Lhota Samoty, south view.jpg|Vilaĝo de sudo

Kategorio:Planá nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota