open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dobřejovice

**Dobřejovice** ( aŭ *Manderscheid*) estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 18 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj 6 kilometrojn okcidente de urbo Říčany. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1309. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo Dobřejovice
* Grenejo
* Kelke da konstruaĵoj de popola kaj tradicia arkitekturo (ekz. n-roj 14, 15, 22 kaj 42)

## Personecoj
* Karel Dewetter (1882–1962) –  verkisto

## Pluaj fotoj 

Image:Dobřejovice, U Potoka str.jpg|Rojo Dobřejovický potok
Image:Dobřejovice, Municipal Office.jpg|Municipa ofico
Image:Dobřejovice (u Prahy) - zámek (5).jpg|Kastelo de oriento
Image:Dobřejovice (u Prahy) - sýpka (2).jpg|Memorige protektata grenejo
Image:Dobřejovice - čp. 42 (v ulici U Zámku) (2).jpg|Domo n-ro 42
Image:Dobřejovice - čp. 27 (v ulici Na Návsi).jpg|Domo n-ro 27
Image:Dobřejovice - čp. 22 (v ulici U Kapličky).jpg|Domo n-ro 22
Image:Dobřejovice - čp. 14 (v ulici U Kapličky) (1).jpg|Domo n-ro 14

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Internacia Blinda Sporta Federacio

La **Internacia Blinda Sporta Federacio** (, akronime **IBSA**) estas la internacia sporta asocio por blinduloj kaj vidhandikapitoj. La neprofitcela organizaĵo estis fondita en Parizo en 1981 kaj estas bazita en Bonn. Ĝia celo estas antaŭenigi la partoprenon de blinduloj kaj vidhandikapitoj en sporto. La IBSA estas fondmembro de la Internacia Paralimpika Komitato. 

La agadoj de la IBSA inkluzivas la sekvajn sportojn (en aprilo 2018): bovlingo, piedpilko, halterlevo, golpilko, ĵudo, kegloludo, atletiko, ŝako, pafado, naĝado, tablopilko (showdown) kaj golpilko (torball) . 

De 2003 ĝis 2015, la IBSA Mondĉampionecoj *(angle IBSA World Games)* (de) estis okazigitaj ĉiujn kvar jarojn. Tiu ĉi evento unue okazis en Madrido (Hispanio) en 1998. Ne estos IBSA Mondĉampionecoj en 2019 ĉar neniu kandidato lando povus aranĝi ĉiujn konkursojn . La Mondĉampionecoj estas planitaj por okazi denove en 2023. 

Ekzistas ankaŭ kontinentaj kaj regionaj ĉampionecoj en  sub la direkto de la IBSA.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* IBSA oficiala retejo

Kategorio:Internaciaj sportaj organizaĵoj
Soomro

**Soomro** (en sinda: سومرو‎, en nagaria: सूमरो), Soomra, Sumrah aŭ Sumra estas tribo kun loka origino en Sindo. Ili troviĝas en Sindo, partoj de Panĝabo special borde al Sindo, Baluĉistano (Pakistano), kaj la barataj Distrikto Katĉ de Guĝarato kaj Raĝastano.

La tribo Soomro establis la Soomran dinastion en la jaro 1025 n.e., kiu re-establis indiĝenan sindan regadon super Sindo ekde la arabaj konkeroj. Multaj membroj de la Soomra kasto estis unu el la unuaj en Sindo kiu konvertiĝis al Islamo el Hinduismo sed dekomence plue retenis kelkajn Hinduajn kutimojn kaj tradiciojn.

* 

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Historio de Hindio
Kategorio:Etnoj en Barato
Kategorio:Etnoj en Pakistano
Longdistanca naĝado

**Longdistanca naĝado** estas diferenca de normala naĝado ĉar la distanco de longdistanca konkurenca naĝado estas pli longa ol tiu de normala naĝado. Naĝado en kiu rezisto estas pli granda ol rapideco estas nomita longdistanca naĝado. Tamen, longdistanca naĝado povas esti farita en naĝejo: ekzemple, en la unua 24-hora Monda Pokalo en 1976, Peppo Biscarini gajnis la ĉampionecon kun rekordo de 83,7 kilometroj (50-metra naĝejo en 24 horoj). En 2008, Maarten van der Weijden gajnis la oran medalon kaj metis mondan rekordon en 25-metra naĝejo. La monda rekordo por viroj estis fiksita la 3-an de marto 2018 de nederlanda olimpika ĉampiono Maarten van der Weijden kun 102,8 km.

Kelkaj el la plej konataj longdistancaj naĝadoj estas regule okazigitaj en la transirejoj de Maniko, Insulo Santa Catalina , la Fehmarn Zono  kaj la Kuka Markolo.

Longdistanca naĝado estas unu el la okazaĵoj en kiuj ekzistas virinaj rekordoj, kiuj superas la rekordojn de viroj en egalaj kondiĉoj. 

Longdistancaj naĝadoj ofte estas faritaj kune kiel stafetado, teamo kaj individua naĝado. La atingitaj distancoj estas kunigitaj kaj la rangotabelo tiam baziĝas sur la suma nombro da kilometroj naĝataj. Por individuaj komencantoj, la 24-hora naĝado estas ekstrema formo de longdistanca naĝado. Grandaj eventoj estas oftaj dum tuta semajnfino, kiel "festo en la naĝejo".

Longdaŭra naĝado, kiel 24-hora naĝado, temas pri eltenema agado, kaj estas kutime populara sportevento kombinita kun naĝeja festivalo, kiu siavice estas ofte akompanita kun kvestkampanjo. Partoprenantoj pagas donacon al bonfara projekto por ĉiu longeco kiun ili naĝas.  

Alia formo de kontinua naĝado etendiĝas dum la tuta jaro aŭ la naĝsezono. La naĝantoj sumigas la longojn kiujn ili naĝis por gajni atestilon por naĝado 50, 100 aŭ 150 kilometrojn fine de la jaro. La celo estas instigi banantojn regule kaj persiste naĝi kaj tiel plibonigi la fizikan kapablon de la loĝantaro.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Malferma akva naĝado

## Eksteraj ligiloj 
* Openwaterpedia
* Maratona Naĝado
* Monda Profesia Maratono Naĝada Federacion
* Monda vasta akvo naĝada federacio
* Malferma Akva Naĝado
* Ĉiutaga Novaĵoj de Malferma Akva Naĝado

Kategorio:Naĝado
Oviedo (stacidomo)

**Oviedo** (, ) estas la ĉefa stacidomo en la hispana urbo Oviedo, ĉefurbo de la provinco Asturio. Ĝi malfermiĝis en 1874 kaj estis rekonstruita post la Hispana Enlanda Milito.

## Bildgalerio 

Estacion de Oviedo. Acceso superior.jpg|Supera alirejo
Estación del Norte Oviedo - Zulio - 2014-03-29.jpg|Ekstero
Oviedo train station platforms facing North.jpg|Kajoj kaj vojoj
Oviedo station (FEVE).JPG|FEVE

## Vidu ankaŭ 
* Oviedo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Oviedo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Asturio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Al-Nizamija

**Al-Nizamija** de Bagdado (en araba: المدرسة النظامية), unu el la unuaj lernejoj *nizamijeh*, estis establita en 1065 en Bagdado. En Julio 1091, Nizam al-Mulk nomumis 33-jaraĝan Algazelon kiel profesoro de la lernejo. Havigante senpagan edukadon, ĝin oni priskribis kiel la "plej granda universitato de la mezepoka mondo". Ibn Tumart, fondinto de la berbera almohada dinastio, studis en la lernejo estre de Algazelo kaj de Al-Kika al-Harrasi. Ankaŭ la bofrato de Nizam al-Mulk nome Mughatil ibn Bakri estis dungita en la lernejo. En 1096, kiam Algazelo lasis la lernejon, ĝi estis hejmo de 3 000 studentoj. En 1116, Muhammad al-Ŝahrastani instruis en la *nizamijeh*. En la 1170-aj jaroj, la reganto Beha ud-Din instruis en la *nizamijeh*, antaŭ li translokiĝis por instrui en Mosulo, dum Imad ad-Din al-Isfahani studis tie fine de la 12-a jarcento. 

La studobjektaro dekomence fokusis al religioscienco, islama juro, araba literaturo, kaj aritmetiko, kaj poste etendiĝis al historio, matematiko, scienco, kaj muziko.

## Bibliografio
* Makdisi, George: "Madrasa and University in the Middle Ages", *Studia Islamica*, No. 32 (1970), pp. 255–264

* 

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Historio de Irako
Kategorio:Abasida Kaliflando
Kategorio:Mezepoka Irako
Kategorio:11-a jarcento
Kategorio:Bagdado
Kategorio:Edukado en Irako
Scienca teorio

**Scienca teorio** estas karigo de aspekto de la natura aŭ socia mondo kiu povas aŭ povis esti pruvita kaj ripete konfirmita per la scienca metodo, uzante akceptitajn procedurojn de observado, mezurado kaj pritaksado de rezultoj. Kiam eblas, kelkajn teoriojn oni pruvas en kondiĉoj kontrolitaj en eksperimento.​ En cirkonstancoj kiuj ne permesas eksperimentan pruvon, la teoriojn oni pritaksas pere de principoj de abdukcia rezonado. La sciencaj teorioj establitaj rezistis rigoran pritaksadon kaj estas fundamento  de la scienca sciaro.

Scienca teorio estas diferenca de scienca fakto aŭ de scienca leĝo en kiu teorio klarigas "kial" aŭ "kiel": fakto estas observaĵo kaj simpla kaj baza, dum leĝo estas deklaro (ofte matematika ekvacio) pri rilato inter faktoj aŭ aliaj leĝoj. Por ekzemplo, la Neŭtona leĝo pri universala gravito estas matematika ekvacio uzebla por antaŭdiri la altirado inter korpoj, sed ĝi ne estas teorio por klarigi kiel funkcias la gravito.

La sciencistoj prilaboras diversajn teoriojn elire el hipotezoj kiuj estis konfirmitaj per la scienca metodo, poste ili kolektas pruvojn por pritaksi tiujn teoriojn. La celoj de la teorioj estas klarigaj kaj antaŭdiraj. La forto de scienca teorio rilatas kun la kvanto de fenomenoj kiun ĝi povas klarigi, kiuj estas mezurataj per la kapablo de tiu teorio fari falseblajn antaŭdirojn pri tiuj fenomenoj kiujn ĝi tendencas klarigi.

La sciencistoj uzas la teoriojn kiel fundamentoj por akiri sciencan konon, sed ankaŭ por teknikaj, teknologiajn aŭ medicinaj celoj. La scienca teorio estas la plej rigora, fidinda kaj kompleta formo de ebla sciaro. Tio estas evidente diferenca al foja konversacia uzado de la vorto «teorio», referenca al io senbaza aŭ nura supozo.

## Bibliografio
* Godfrey-Smith, Peter (2003), *Theory and Reality: An introduction to the philosophy of science*, University of Chicago Press, ISBN 978-0-226-30063-4.
* Poincaré, Henri (1905), *Science and Hypothesis*, London: Walter Scott Publishing – via The Mead Project.

## Eksteraj ligiloj 
* ¿En qué se diferencia una teoría de una ley científica? 
* La diferencia entre una teoría y una ley científica 

* 

Kategorio:Filozofio de scienco
Kategorio:Scienca metodo
Popolrakonto

**Popolrakonto** aŭ **tradicia rakonto** estas mallonga rakonto, de anonima aŭtoro, kiu rakontas fikciajn okazaĵojn. Apartenante al la parola tradicio, la tradicia rakonto pluas tra variantoj. Tio estas, ĉiam kiam oni rakontas rakonton ĉu parole ĉu skribe, oni produktas novan version, diferencan de alia antaŭa. En la tradicia rakonto kombiniĝas realaj objektoj kun fantaziaj aferoj, por ekzemplo (la magia lampo de Aladino, la bastoneto de sorĉistino ktp). 

Popolaj rakontoj estas diferencaj disde la literaturaj rakontoj en tio ke tiuj uzas multajn literaturajn rimedojn kiuj celas generi pli bonkvalitan rezulton dum la tradiciaj rakontoj estas rakontitaj spontane kaj rekte sen tioma kapablo imagi vortorimedojn. Tamen en multaj epokoj kaj kulturoj popolrakontoj eniris en skribaj kompilaĵoj, kiuj famiĝis kaj interplektis ambaŭ tendencojn, kiel ekzemple ĉe la prahinda kulturo en *Panĉatantra*, ĉe iran-araba tradicio en Mil kaj unu noktoj, kio translokiĝis en la 14-a jarcento al mezepoka Eŭropo ekzemple en Kastilion al *El conde Lucanor*, en Italion al Dekamerono, en Anglion al *The Canterbury Tales*.

Vladimir Propp estis rusa fakulo kiu dediĉis sin al studado kaj analizo de tradiciaj rakontoj.​ Li legis kaj komparis multaj el ili kaj la rezulto estis libro, nome *Morfologio de la popolrakonto*, en kiu li klarigis komunajn trajtojn. Resume en plimulto el ili okazas jeno:
* Helpoj: la ĉefrolulo ricevas realan au magian helpon de aliaj roluloj. Tial li sukcesas superi pruvojn.
* Fincelo: la ĉefrolulo sukcesas atingi sian celon. La fino ĉiam estas fermita kaj feliĉa. Normale okazas ŝanĝo de «statuso», tio estas, de socia kategorio (almozulo iĝas riĉa, servistino iĝas senjorino).

## Vidu ankaŭ
* Vladimir Propp
* Epika kanto
* Epopeo
* Fabelo
* Ferakonto
* Legendo
* Mito
* Rakonto

## Bibliografio
* Chertudi, Susana (1967). *El cuento folklórico*. Buenos Aires: Centro Editor de América Latina. pp. 9-10.
* Briones, Antonio Rey (2007). *El cuento tradicional*. Ediciones AKAL. ISBN 978-84-460-2402-6. Konsultita la 23an de marto 2021.

* 

Kategorio:Parola tradicio
Kategorio:Folkloro
Kategorio:Rakontoj
Kategorio:Populara literaturo
Baha al-Daŭla

**Abu Nasr Firuz Ĥarŝad** (en araba: أبو نصر فيروز خوارشاذ; mortis en 22a de Decembro, 1012), pli bone konata laŭ sia *laqab* **Baha al-Daŭla** (en araba: بهاء الدوله, latinigite: *Bahaʾ al-Dawla*, laŭvorte 'Splendo de la ŝtato') estis la Bujida amiro de Irako (988–1012), kun Farso kaj Kermano (998–1012). Lia frua regado estis dominita per luktado kontraŭ liaj rivalaj parencoj por la kontrolo de la okcidentaj provincoj de Persio, sed ĉirkaŭ 998 li sukcesis establi sian hegemonion super la Bujida konfederacio. Lia regado neniam vidis la pliiĝantajn invadojn fare de najbaraj povoj en Bujida teritorio, kaj markis la komencon de la malpliiĝo de la povo de Bujidoj. Li estis la tria filo de 'Adud al-Daŭla. 

## Bibliografio
* Bosworth, C. E. (1975). "Iran under the Būyids". In Frye, Richard N. (eld.). The Cambridge History of Iran, Volume 4: From the Arab Invasion to the Saljuqs. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 250–305. ISBN 0-521-20093-8.
* Donohue, John J. (2003). *The Buwayhid Dynasty in Iraq 334 H./945 to 403 H./1012: Shaping Institutions for the Future*. Leiden kaj Boston: Brill. ISBN 90-04-12860-3.
* Houtsma, M. Th (1905). *First Encyclopaedia of Islam: 1913-1936*. BRILL. pp. 1–42. ISBN 9789004097964.
* Kennedy, Hugh (2004). *The Prophet and the Age of the Caliphates: The Islamic Near East from the 6th to the 11th Century* (dua eld.). Harlow: Longman. ISBN 978-0-582-40525-7.
* Kraemer, Joel L. (1992). *Humanism in the Renaissance of Islam: The Cultural Revival During the Buyid Age*. BRILL. pp. 1–329. ISBN 9789004097360.
* Nagel, Tilman (1990). "BUYIDS". En Yarshater, Ehsan (eld.). *Encyclopædia Iranica*, Volume IV/6: Burial II–Calendars II. London kaj New York: Routledge & Kegan Paul. pp. 578–586. ISBN 978-0-71009-129-1.

* 

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Historio de Irako
Kategorio:Abasida Kaliflando
Kategorio:Mezepoka Irako
Kategorio:Emiroj
Kategorio:Mezorientaj reĝfamilioj
Islama poezio

**Islama poezio** estas formo de parola vorto verkita kaj deklamita de islamanoj. Islama poezio, kaj ĉefe Sufiisma poezio, estis verkita ne nur en araba lingvo, sed ankaŭ en multaj lingvoj kiel Urdua kaj Turka. 

Ĝenroj de Islama poezio estas *Ginan*, devotaj himnoj deklamataj de Ismailianoj; Gazalo, poezia esprimado de la perdo aŭ separado kaj de la beleco de amo spite al la doloro; Kasido, ĉefe verkita en araba, ofte tradukita kiel odo, disvastigita tra la arabislama ekspansio; kaj blanka verso (''ŝi'r musal''). 

Eĉ en angla oni verkas islaman poezion, plej ofte senforma (senrima). Nuntempaj islamaj poetoj en angla estas Rafey Habib, Joel Hayward, Dawud Wharnsby, kaj la malfrua Daniel Moore. 

## Vidu ankaŭ
* Arablingva literaturo
* Paŝtuna literaturo kaj poezio

* 

Kategorio:Historio de poezio
Kategorio:Islama poezio
Kultura ikono

**Kultura ikono** estas persono aŭ objekto kiu estas tre rekonata fare de la membroj de kulturo aŭ subkulturo, kiel povas esti la reprezento de aspekto de ĝia identeco. Tiuj povas amplekse varii, laŭ gamo el vidaj ikonoj, objektoj, manĝaĵoj, personoj, grupoj de personoj ktp.

En amaskomunikiloj, multajn elementojn de la popola kulturo oni priskribis kiel «ikonaj» spite al foja manko de daŭreblo. Kelkaj komentistoj kredas, ke la terminon oni uzas troe.​ 

Ĝenerale, ĉiu nacio havas proprajn kulturajn ikonojn aŭ naciajn simbolojn, kiuj povas varii amplekse. Ekzemple en Anglio ofte oni konsideras kulturaj ikonoj la Big Ben, Teo je kvina posttagmeze, ruĝa telefonbudo, duetaĝa aŭtobuso ktp. En Rusio ofte oni konsideras la pupajn Matrjoŝkojn.​ 

## Bildaro 

Dosiero:Coca-Cola logo.svg|La kompanio Coca-Cola estas kultura ikono de Usono
Dosiero:Red telephone box, St Paul's Cathedral, London, England, GB, IMG 5182 edit.jpg|La ruĝa telefonbudo estas kultura ikono por britoj
Dosiero:Paella kamilo.jpg|La paelo estas kultura ikono por hispanoj
Dosiero:Toro Osborne Cabezas de San Juan.JPG|Alia kultura ikono por hispanoj
Dosiero:Stylish person at Fukuoka City Hall.jpg|Kimono estas kultura ikono en Japanio.

## Vidu ankaŭ
* Ikono
* Pop-ikono
* Popola kulturo
* Stereotipo

## Referencoj 
## Bibliografio
* Biedermann, Hans (1994). Dictionary of Symbolism: Cultural Icons and the Meanings Behind Them. Meridan.
* Brooker, Will (2001). Batman Unmasked: Analysing a Cultural Icon. Continuum.
* Edwards, Peter; Karl Enenkel, kaj Elspeth Graham (eldonistoj) (2011). *The Horse as Cultural Icon: The Real and the Symbolic Horse in the Early Modern World*. Brill.
* Foudy, Julie; Leslie Heywood kaj Shari L Dworkin (2003). *Built to Win: The Female Athlete as Cultural Icon*. University of Minnesota Press.
* Gilbert, Erik (2008). *The Dhow as Cultural Icon*. Boston University.
* Heyer, Paul (2012). *Titanic Century: Media, Myth, and the Making of a Cultural Icon*. Praeger.
* Meyer, Denis C. (2010). *Clés Pour la France en 80 Icones Culturelles*. Hachette.
* Nelkin, Dorothy kaj M Susan Lindee (2004). *The DNA Mystique: The Gene as a Cultural Icon*. University of Michigan Press.
* Reydams-Schils, Gretchen J (2003). ''Plato's Timaeus as Cultural Icon''. University of Notre Dame Press.

* 

Kategorio:Kultura historio
Kategorio:Folkloro
Kategorio:Populara kulturo
Kategorio:Simboloj
Alvia

**Alvia** (akronimo de *Alta velocidad en vía internacional y ancha*) estas marko de la hispana publika funkciigisto Renfe Viajeros, kiu inkluzivas fervojajn servojn por la longdistancaj kaj altrapidaj transportoj de pasaĝeroj. Tiuj servoj estas karakterizitaj per vojaĝaj itineroj kiuj kombinas sekciojn de altrapidaj linioj (en norma ŝpuro) kun sekcioj de konvenciaj linioj, je pli malalta rapideco, sur trako de iberia ŝpuro. Por ebligi ĉi tion rapide, kaj male al trajnoj AVE (kiuj nuntempe povas funkcii nur sur normala ŝpuro), la trajnoj destinitaj al servoj de Alvia havas integran ŝpuran ŝanĝsistemon, per kiu ili povas veturi sur vojoj de ambaŭ specoj de ŝpuroj, ŝanĝante traklarĝon dum veturado post trapaso tra speciala infrastrukturo.

Unu el la avantaĝoj de Alvia estas ebligi al urboj, kiuj ne havas altan rapidon, profiti de signifa redukto de vojaĝdaŭroj. Trajnoj Alvia veturas kun maksimuma rapideco de 250&nbsp;km/h sur linioj de internacia ŝpuro kaj kun maksimuma rapideco de 220&nbsp;km/h sur linioj de konvencia ŝpuro. La servo estas efektivigita per trajnoj de la serioj 120, 130, 730 kaj 121.

centra|450ra|eta|Altrapidaj linioj (, )

## Bildgalerio 

Zaragoza_-_Delicias_6_-_Alvia.JPG||Trajno Alvia serio 120 en 
Alvia 120-861 Madrid Hendaya.jpg|Trajno Alvia serio 120.50 sur la vojo Madrido - Hendaye
Alvia-Mad-Gijon-150913.jpg|Interno de trajno Alvia serio 120
130-07_en_el_Cambiador_de_Valdestillas.jpg|Serio 130 en la ŝanĝsistemo de Valdestillas (Valladolid)
RENFE Class 730 Viaducto Martin Gil.jpg|Serio 730 sur Viadukto Martín Gil (Zamoro)

## Vidu ankaŭ 
* Alta Velocidad Española
* Avant
* Intercity (Renfe)
* Iryo
* Red Nacional de los Ferrocarriles Españoles
* Renfe Operadora
* Administranto de Fervojaj Infrastrukturoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (, plurlingva)

Kategorio:Renfe Operadora
Kategorio:Fervojo en Hispanio
Csilla Szalók

'*** [ĉila salOk], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Szalók Zsófia Csilla*' estis hungara fremdultrafikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Tolna (urbo).

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1978, poste ŝi akiris pedagogian diplomon en 1983, fremdultrafikan diplomon en 1988, plian diplomon en 1993 en Universitato Károly Marx. Post la unua diplomo ŝi laboris en turisma oficejo (1983-1987) kaj instruis (1983-) en Komerca Altlernejo. En 1992 ŝi estis unu el la establintoj de fremdultrafika instituto, baldaŭ ŝi estis ties katedrestro. Ŝi doktoriĝis (Ph.D.) en 2010 en Universitato de Miskolc. Ŝi edziniĝis kaj naskis unufoje, ŝi ricevis premiojn inter 2003-2022.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szálláshelymenedzsment.* (kunaŭtoro, 2007)
* *Az érem két oldala: Igazgatói székből a katedrára.* (2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* datenoj hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj fremdultrafikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Propargila alkoholo

**Propargila alkoholo** aŭ **2-propinila alkoholo** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **propargila klorido** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas senkolora aŭ pajlokolora, brulema likvaĵo kun milda geraniodoro, solvebla en akvo, etanolo, acetono, etila acetato, eteroj, benzeno, kloroformo, 1,2-Dukloroetileno kaj dioksano. Propargila alkoholo posedas 3 karbonatomojn, 4 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Propargila alkoholo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **propargila alkoholo** per reduktado de **propargila aldehido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **propargila alkoholo** per traktado de **propargila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **propargila alkoholo** per hidratigado de **propargila klorido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **propargila klorido** per traktado de **propargila alkoholo** kaj **fosfora triklorido**:

### Sintezo 5
* Preparado de **propargila nitrato** per traktado de **nitrata acido** kun **propargila alkoholo**:

### Sintezo 6
* Preparado de la **benzila propargila etero** per traktado de **propargila alkoholo** kaj **benzila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Alkoholo

## Referencoj 
Kategorio:Alkoholoj
Intercity (Renfe)

**Intercity** estas marko de longdistancaj pasaĝertransportaj fervojservoj disponigitaj fare de Renfe Viajeros en Hispanio.

Ĉi tiuj servoj povas esti:

* Longdistanca Servo per altrapida kaj/aŭ konvencia vojo kiu provizas servon kun malpli da komforto (kun materialo kiel ekzemple la serio 121) ol servo AVE aŭ Alvia, ĉar ili ne havas kafejon aŭ Comfort-sidlokojn, estante de ununura klaso. Tiu ĉi servo atingas maksimuman rapidecon de 250&nbsp;km/h, kaj estas atingebla nur sur altrapidaj linioj.
* Longdistanca Servo nur sur trako de iberia ŝpuro: Tiuj servoj estas kutime provizitaj per veturiloj Talgo tiritaj per dizelaj aŭ elektraj lokomotivoj, nur sur konvencia trako (krom la rilato Madrido - Algeciras, kiu uzas ambaŭ ŝpurojn: iberia kaj internacia). Ĉi tiuj servoj havas similan komforton al la servoj Alvia kaj AVE, ĉar ili havas kafejon kaj Comfort-sidlokojn. Ĉi tiu servo estas provizita en rilatoj kiel Madrido - Badaĥozo, Barcelono - Kartaĥeno aŭ la menciita Madrido - Algeciras. Ĉi tiu servo atingas maksimuman rapidecon de 200&nbsp;km/h en komerca servo.

## Vidu ankaŭ 
* InterCity
* Alta Velocidad Española
* Alvia
* Avant
* Iryo
* Red Nacional de los Ferrocarriles Españoles
* Renfe Operadora
* Administranto de Fervojaj Infrastrukturoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (, plurlingva)

Kategorio:Renfe Operadora
Kategorio:Fervojo en Hispanio
Zaragoza-Miraflores (stacidomo)

**Zaragoza-Miraflores** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Zaragozo. Ĝi estas parto de la reto Cercanías Zaragoza, funkciigata de Renfe kaj havas mezdistancajn servojn. Ĝi situas en la distrikto San José, proksime al la Pavilono Príncipe Felipe kaj al la Fakultato de Veterinara Medicino, la ĉefaj cellokoj kiuj donas signifon al la stacidomo, same kiel la enirejo al la urbo de la oriento. La nuna stacio estis konstruita sur la malnova stacio de RENFE kaj estis malfermita, provizore, kun la resto de la linio de proksimaĵoj la . Ĝi estas nuntempe la fino de la ĉeurba fervojo C-1 al la Oriento.

## Bildgalerio 

Miraflores 5 (Diciembre 2015).jpg|Ekstero
Máquina autoventa Miraflores train station.jpg|Interno
Miraflores 4 (Diciembre 2015).jpg|Enirejo

## Vidu ankaŭ 
* Zaragozo
* Zaragoza-Delicias (stacidomo)
* Zaragoza-Goya (stacidomo)
* Zaragoza-Portillo (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Zaragozo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Zaragozo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Tibor Szanyi

**Tibor Szanyi** [sanji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szanyi Tibor Jenő** estis hungara politikisto, parlamentano, subministro, komercisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1974, poste li akiris diplomon pri eksterlanda komercado en Universitato Károly Marx en 1980. Post la diplomo li laboris en pluraj lokoj kiel elsterlanda komercisto de agrikulturaj varoj, sed li ankaŭ doktoriĝis en la universitato en 1988. En 1998 li aliĝis al la socialistoj, poste li estis parlamenta deputito inter 1998 kaj 2014, eĉ subministro inter 2002-2006, fine inter 2014-2019 li estis parlamentano de la Eŭropa Unio. Li edziĝis dufoje kaj ambaŭ edzinoj resume naskis kvinfoje inter 1986-2020. Li ricevis italan premion en 2004, hispanan premion en la sekva jaro, hungaran premion en 2011.
 
## Lia libroj 
* *Minden másként lesz* (2004)

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
eta|maldekstre|

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj komercistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Líbeznice

**Líbeznice** ( aŭ *Rotkirchen*, per pli malnova ortografio *Rothkirchen*) estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio  proksimume 2 kilometrojn norde de la limo de Prago sur ĉefa ŝoseo  I/9 el Prago ĝis Mělník. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1236. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de Marteno de Tours
* Kapelo de Virgulino Maria
* Paroĥestrejo

## Personecoj
* Otto Kohn (1887-1965), arkitekto
* Helena Velická (1979-), violonĉelistino, muzika pedagogino

## Pluaj fotoj 

 File:Líbeznice, old school.jpg | Devena lernejo
 File:Líbeznice, Mělnická str, north.jpg| Strato Mělnická ulice
 File: Líbeznice, elementary school.jpg| Nova baza lernejo
 File: Líbeznice, Zdibská str.jpg| Strato Zdibská ulice, unu el pli malnova parto de Líbeznice, kie eblas vidi eĉ kampulan barokon 
 File: Líbeznice, U Staré školy str.jpg| Vido al la vilaĝo el strato U&nbsp;Staré školy
 File: Líbeznice, theatre.jpg| Teatro de sorĉoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Józef Hordyński

**Józef Hordyński** (naskiĝis la 14-an de marto 1917 en Zakopane, mortis la 4-an de februaro 2009 en Krakovo) estis pola skisltisto kaj trejnisto, unu el la unuaj malliberuloj de germana koncentrejo Auschwitz, kunfondinto kaj honora prezidanto de la Kristana Asocio de Oświęcim-Familioj.

## Milita periodo
Post eksplodo de la dua mondmilito li batalis dum la germana invado en Pollando. Li malliberiĝis, kaj post fuĝo de la germana mallibero aktivis kiel kuriero en Tatroj - en tio li interalie helpis al Stanisław Marusarz. La 14-an de majo 1940 li estis arestita kaj malliberigita en gestapejo de Zakopane, kaj poste en Tarnów. De tie la 14-an de junio, en la unua transporto de polaj politikaj malliberuloj trafis al la koncentrejo Auschwitz. Li ricevis la numeron 347 kaj laboris kiel flegisto. Kadre de farmakologiaj eksperimentoj li estis infektita per tifo. Novembre 1944 Józef Hordyński estis transportita al la koncentrejo Oranienburg, kaj poste al la koncentrejo Sachsenhausen, kie li devis labori en aviada fabriko, kaj estis evakuita aprile 1945. Fine de la milito li ektroviĝis apud Schwerin. Inter 728 malliberuloj de la unua transporto al la koncentrejo Auschwitz la militon ĝisvivis nur 239.

Kategorio:Polaj skisaltistoj
Kategorio:Malliberuloj de naziaj koncentrejoj
Kategorio:Postvivintoj en naziaj koncentrejoj
Casetas (stacidomo)

**Casetas** () estas fervoja stacio situanta en la kvartalo Casetas en la hispana urbo Zaragozo. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco kaj estas parto de la linio C-1 de la reto Cercanías Zaragoza funkciigata de Renfe. La instalaĵoj ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.

## Bildgalerio 

Estación de Casetas 2020 14 54 56 320000.jpeg|Ekstero
Estación de Casetas 2020 14 54 38 218000.jpeg|Nomŝildo
Estación de Casetas 2020 14 54 04 130000.jpeg|PK kaj supermara alto

## Vidu ankaŭ 
* Zaragozo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Zaragozo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Zaragozo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
György Szapáry

Grafo **György Szapáry** [djordj sapAri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Szapáry György Béla Mária József István** estas hungara-belga ekonomikisto, ambasadoro, bankisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *szapári, muraszombati kaj szécsiszigeti* [sapAri murasombati sEĉisigeti]. Unu el liaj praavoj estis grafo Gyula Szapáry.

 naskiĝis  en Tiszabura.

## Biografio 
 frekventis benediktanan gimnazion en Győrszentmárton. Dum la hungara revolucio de 1956 li disidis al Belgio, kie li akiris ekonomikan diplomon en 1961, eĉ li doktoriĝis en Katolika Universitato de Loveno. Post la diplomo li esploris en la universitato (1961-1965), poste li estis oficisto de Eŭropa Ekonomia Komunumo, inter 1967-1990 li laboris en Internacia Monunua Fonduso en Vaŝingtono. Depost fino de la socialismo (1990) li revenis al Hungario kaj li rericevis la hungaran ŝtatanecon. Li estis tuj ligilo inter Hungarlando kaj la Monunua Fonduso, poste li estis vicbankestro de Hungara Nacia Banko (1993-1999 kaj 2001-2007), krome ĉefambasadoro en Vaŝingtono (2011-2015). Li edziĝis en 1965, vidviĝis en 2011, lia edzino naskis 2 filojn. Li ricevis hungaran premion en 2023.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Diffusion du progrès et convergence des prix, Europe-États-Unis, 1899–1962* (kunaŭtoro, 1966)
* *Moderate inflation. The Experience of Transition Economies* (kunaŭtoro, 1998)
* *Monetary Strategies for Joining the Euro* (2004)
* *Az euróövezet bővítése és euróbevezetési stratégiák* (kunaŭtoro, 2008)

## Fontoj 
* datenoj legeblaj pli malsupre
* intervjuo kun foto
* intervjuo kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Belgaj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj diplomatoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Aleksandr Barikin

**Aleksandr Barikin** (; n. la 18-an de februaro 1952 en *Berjozovo* (ruse *Берёзово*, ĥante *Сўмӑтвош*, manse *Ха̄льӯс*) en la Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto — Jugra, Tjumena provinco, Siberio, Rusio, m. la 26-an de marto 2011 en Orenburgo) estis rusa kantisto, komponisto, gitaristo kaj rokmuzikisto. Li estis juna knabo kiam liaj gepatroj translokiĝis al Luberci, antaŭurbo proksime de Moskvo. Jam kiel lernejano, Barikin kantis kaj ludis gitaron en amatora grupo nomita *Allegro*. Li iris al muziklernejo kaj tiam gajnis gradon en la klasika voĉa programo ĉe la muzika kolegio *Gnesin*.

De 1973 Barykin estis aktiva kiel profesia muzikisto. Li laboris kun Vladimir Kuzmin kaj kun konataj rusaj grupoj kiel ekzemple Vesjolije Rebjata (Весёлые Ребята) kaj Samocveti (Самоцветы). La kanto “Приглашение к путешествию” (*Priglaŝenije k puteŝestviju*, Invito al Vojaĝo) bazita sur poemoj de Charles Baudelaire famigis lin.

## Eksteraj ligiloj 
* rubriko filmoj en lia eksa oficiala retejo, arkivigite en septembro 2013 ()

Kategorio:Rusiaj rokmuzikistoj
Kategorio:Rusiaj popmuzikistoj
Kategorio:Rusiaj komponistoj‎
Mansuro (Sindo)

**Mansuro** (en araba: المنصورة, latinigite: al-manṣūra, laŭvorte 'la venkanta [urbo]'; en sinda: منصوره‎), referencita kiel Brahmanabad (en sinda: برهمڻ آباد‎, latinigite: barhamaṇabād, prononce [ˈbəɾɦəmnɑːˈbɑːd̪];) en postaj jarcentoj, estis la historia ĉefurbo de la kalifa provinco Sindo, dum la oka jarcento dum la Omajada kaliflando kaj poste Abasida Kaliflando de la jaro 750 ĝis la jaro 1006 n.e. La urbo fondiĝis kiel centra truparejo por Omajadaj fortoj en Sindo, kaj transformiĝis en tre vigla metropolo dum la Abasida Epoko superante la riĉon de Multano norde kaj Debal sude. Mansuro estis la unua ĉefurbo establita de islamanoj en la Hinda subkontinento post Muhammad bin Kasim konkeris la teritorion de Brahmanabad. Mansuro estis konstruita sur la bordoj de la rivero Induso, kaj estis ĉirkaŭita de fekundaj kampoj; Ibn Haŭkal menciis la riĉajn lokajn komercistojn kiuj vestis bagdadajn vestaĵojn kaj estis de Sind-Arabaj devenoj, dum la domoj estis faritaj el argilo, brikoj kaj gipso.

Mansuro eksportoj herbojn kaj spicojn, teksaĵojn, eburon, metalojn kaj spegulojn al Bagdado. Estis kelkaj famaj edukaj institucioj en la urbo: Mansuro produktis la unuan tradukon de la Korano en la sindan lingvon, kiu estis emplkse uzata tra la tuta regiono de la Indus-valo. La urbo estis hejmo de famaj historiaj figuroj kiel Abu Maŝar Sindi, kiun priskribis multaj historiistoj kaj kronikistoj kiel pioniron en la kompilado de Hadito; Abu Raja Sindi loĝis en Bagdado kaj engaĝiĝis en sciencaj kaj literaturaj temoj; ili tradukis nombrajn antikvajn librojn de Suda Azio pri matematiko, astronomio, astrologio, medicino, literaturo kaj etiko en araban. Laŭ geologoj tertremo frapegis kaj Debal kaj Mansuron en la jaro 893 n.e. La urbon regis poste Soomro Emiroj. Mansuro estis rabita de fortoj de la afgana Mahmud de Gazni ĉar la lokanoj timis lian reputacion kaj malakceptis malfermi la pordegojn. La urbo neniam rekuperiĝis kaj la Soomro Emiroj estis elpostenigitaj.

La urbo nun kuŝas 18 kilometrojn sudoriente de Ŝahdadpur kaj 75 kilometrojn nordoriente de Hajderabado.

## Bibliografio 
* Avari, B. (2012). *Islamic civilization in South Asia: A history of Muslim power and presence in the Indian subcontinent*. London: Routledge.
* Blankinship, Khalid Yahya (1994). The End of the Jihâd State: The Reign of Hishām ibn ʻAbd al-Malik and the Collapse of the Umayyads. Albany, New York: State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-1827-7.
* Rashid, N. (1998). *Al-Mansurah-The Lost City*. Journal of the Pakistan Historical Society 46(4).
* Wink, André (1996) [unue 1990], *Al-Hind: The Making of the Indo-Islamic World*, Vol 1: Early Medieval India and the Expansion of Islam (tria eld.), Brill, ISBN 0391041738

## Eksteraj ligiloj
* Foto
* Sinda Arkeologio 

* 

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Historio de Hindio
Kategorio:Abasida Kaliflando
Kategorio:Eksaj loĝlokoj de Azio
Jamunanagar

**Jamunanagar,** aŭ *Jamuna Nagar,* , hindie: **यमुना नगर** estas urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en nordorienta parto de subŝtato Harjano, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Jamunanagar havis  (kun la aglomeraĵo ) da loĝantoj kun legoscio 86%, signife pli alta, ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
Jamunanagar situas en antaŭmontoj de Sivalikoj laŭ kanalo en averaĝa alteco de 255 metrojn laŭ la marnivelo. La rivero Jamuno fluas suden 10 km orienten de la urbo. Saharanpur troviĝas 30, Kurukŝetr 42, Ambala 50, Dehradun 75, Panĉkula 78, subŝtata sidejo Ĉandigaro 84, la najbara subŝtata sidejo Ŝimlao 110, tutlanda ĉefurbo Delhio 165, Mumbajo 1319, Kolkato 1386 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Jamunanagar antaŭe estis nomita **Abdullahpur**. En 1947 post la dispartigo de Brita Hindio rifuĝintoj de la lastatempe formita Pakistano alvenis tien kaj la loĝantaro draste pligrandiĝis. La aparta distrikto estis establita en 1989.
eta|

## Ekonomio 
Jamunanagar estas konata pro produktadoj de lignolamenoj kaj paperoj. La industrio produktas ne nur la necesajn maŝinojn al ili, sed ankaŭ sukermaŝinojn kaj ekipaĵojn por petrolkemiaĵoj, krome riparas fervojaĵojn. En la najbareco oni kultivas sukerkanojn, tritikojn, ajlojn kaj rizojn.

## Lingvoj 
En Jamunanagar la oficiala lingvo estas la hindia lingvo, al kiu aldoniĝis la angla kaj panĝaba lingvoj.

## Religioj 
Laŭ religioj en Jamunanagar vivas ĉefe hinduoj (83%), poste sikoj (10%), islamanoj (6%), iomete ankaŭ aliaj.
eta|maldekstre|

## Eduko 
En Jamunanagar la plej altnivela eduko okazas en altlernejo kaj instituto.

## Klimato 
En Jamunanagar jare pluvas averaĝe po 1049 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, tamen pro la musono tre ofte en julio kaj aŭgusto. La jara meza temperaturo estas 24 °C. Nebulo estas ofta en decembro, januaro kaj februaro.
eta|

## Trafiko 
Jamunanagar havas 2 stacidomojn laŭ traira fervoja linio inter Saharanpur kaj Ambala. 5 ĉefvojoj kuras al la urbego. La internacia flughaveno troviĝas ĉe Ĉandigaro.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj, aparte menciinda stupao konstruita fare de reĝo Aŝoko 
* Nacia Parko Kalesar

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Harjano
1,2-Dukloroetano

**1,2-Dukloroetano** aŭ **1,2-etila duklorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **etano** kaj **kloro**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, ioomete solvebla en akvo sed solvebla en etanolo, kloroformo, ketonoj kaj eteroj. 1,2-Dukloroetano posedas 2 karbonatomojn, 4 hidrogenatomojn kaj 2 kloratomojn. 1,2-Dukloroetano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,2-dukloroetano** per traktado de **etileno** kaj **kloro**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,2-dukloroetano** per reduktado de **acetileno** kaj **kloro**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,2-dukloroetano** per traktado de **etano** kaj **kloro**:

### Sintezo 4
* Proksimume 80% el la monda produktado de 1,2-dikloroetano estas uzata en la sintezo de kloroetano, la antaŭaĵo de la polivinila klorido:

## Vidu ankaŭ
* Klorido

## Referencoj 
Kategorio:Kloridoj
Zurna

eta|Diversaj modeloj de zurna
**Zurna** (*surna, surnay,* азерб. , , грабар սուռնայ, , , , ,    , karaĉaje    , nogaje *sarnaj*, serbe kaj  ) estas kana ligna blovinstrumenta muzikilo kun duobla kano, ofta en Proksima Oriento kaj Mezoriento, Barato, Mezazio, Anatolio, Kaŭkazio kaj Balkana Duoninsulo (ciganoj). 

Ĝi estas ligna tubo kun ingo kaj pluraj (kutime 8-9) truoj (el kiuj unu estas sur la kontraŭa flanko al la aliaj). Zurna estas proksime rilatita al la hobojo (havas la saman duoblan kanon) kaj estas konsiderata unu el ĝiaj antaŭuloj.

Pro la laŭta, akra sono, la zurna estas ĉefe uzata ekstere, dum la balabano (*duduk*) estas uzata en endomaj spacoj. 

## Referencoj 
Kategorio:Armenaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Azeraj muzikinstrumentoj
Kategorio:Kartvelaj muzikinstrumentoj
Cádiz (stacidomo)

**Cádiz** () estas la ĉefa stacidomo de la hispana urbo Kadizo. Ĝi estas fina stacidomo malfermita en 2002 situanta apud Placo de Sevilla, tre proksime de la urba centro. Ĝi estas la kapo de linio C-1 de Cercanías Cádiz, linio T-1 de TramBahía, de mezlongaj kaj longdistancaj trajnoj.

## Bildgalerio 

EstaciónCádiz 16052013458.jpg|Interno
Cádiz rail 2020 6.jpg|Trajno de Renfe
Gare de Cadix - Quais extérieurs (avril 2007) 2.JPG|Eksteraj kajoj

## Vidu ankaŭ 
* Kadizo
* LAV Madrid-Sevilo
* Tramtrajno de la Kadiza Golfeto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kadizo
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Kadizo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Centro John F. Kennedy por la Prezentartoj

eta|Vido enen
eta|La Kennedy Centro vidita de la aero. Vi povas vidi la Watergate Hotelon maldekstre
La **Centro John F. Kennedy por la Prezentartoj** () estas prezentartoj-centro ĉe la Potomako en Vaŝingtono. La konstruaĵo estis dezajnita fare de arkitekto Edward Durrell Stein kaj malfermita en 1971 en memoro de la 35-a Prezidanto de Usono John F. Kennedy .

## Konstruaĵo kaj uzoj 
La originala strukturo estis 190 metrojn longa, 91 metrojn larĝa kaj 30 metrojn alta (ĝi estis pligrandigita en 2019).

La suda flanko de la Kulturhuset enhavas koncertejon, *La Koncertejon*, kio estas la plej granda scenejo kaj hejma scenejo de la konstruaĵo por la Nacia Simfonia Orkestro. La halo gastigas 2,442 sidantajn spektantojn kaj havas orgenon kun 4,144 pipoj.

La meza parto konsistas el la operejo *The Kennedy Center Opera House*, kiu sidigas ĝis 2,300 homoj. La operejo estas la hejmscenejo por la Washington National Opera, sed ankaŭ estas uzita por baleto kaj pli grandaj muzikaj produktadoj. Ekde 1978, la *Kennedy Center Honors* kultura premio estis prezentita ĉe la Operejo dum ĉiujara ceremonio kiu honoras la dumvivajn kontribuojn de artistoj al la usonaj prezentartoj.

*La Eisenhower Teatro* situas en la norda parto de la kulturcentro. Ĝi estas nomita laŭ la 34-a Prezidanto de Usono Dwight D. Eisenhower kaj ĉefe pli malgrandaj operoj, baleto kaj moderna danco same kiel muzikaloj estas prezentitaj ĉi tie. La halo sidigas ĝis 1,100 homoj.

La kultura centro ankaŭ enhavas *The Family Theatre* (kiu ekde 2005 anstataŭigis *The American Film Institute Theatre*), *The Terrace Theatre* (ĉambra muzikejo konstruita sur la tegmentoteraso kiel donaco de Japanio al la usona popolo), *The Theatre Laboratory* (inkludas, interalie, pupteatron, junulan operon kaj dancon), kaj *La Jarmilo-Scenejon* (du stadioj metitaj ĉe ambaŭ finoj de la granda halo). La *Terasa Galerio* ankaŭ enhavas la Kennedy Center Jazz Club.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* La Centro John F. Kennedy por la Prezentartoj ĉe Google Kultura Instituto

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Koncertejoj en Usono
Kategorio:Konstruaĵoj en Vaŝingtono
Kategorio:Konstruaĵoj aperintaj en 1971
1,1,2-Trikloroetano

**1,1,2-Trikloroetano** aŭ **vinila triklorido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **vinila klorido** kaj **kloro**. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. 1,1,2-Trikloroetano posedas 2 karbonatomojn, 3 hidrogenatomojn kaj 3 kloratomojn. 1,1,2-Trikloroetano uzatas en kemiaj sintezoj kiel solvanto kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
Trikloroetano estas depresivaĵo de la centra nerva sistemo kaj inhalado de ĝiaj vaporoj povas kaŭzi kapturnon, dormemon, kapdoloron, naŭzon, spirmankon kaj senkonsciecon.

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,1,2-trikloroetano** per traktado de **vinila klorido** kaj **kloro**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,1,2-trikloroetano** per traktado de **etileno** kaj **kloro**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,1,2-trikloroetano** per oksidado de **etano** kaj **kloro**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,1,2-trikloroetano** per reduktado de **acetileno** kaj **kloro**:

## Vidu ankaŭ
* Klorido

## Referencoj 
Kategorio:Kloridoj
Vera Glagoleva

**Vera Vitaljevna GLAGOLEVA** (, n. la 31-an de januaro 1956 en Moskvo, m. la 16-an de aŭgusto 2017 en Baden-Baden, sudokcidenta Germanio) estis sovetunia kaj rusia teatra kaj filma aktoro, scenaristo kaj reĝisoro.

## Vivo 
Glagoleva studis en la Rusa Akademio de Teatraj Artoj en Moskvo.

Ŝia kariero kiel kinoaktorino komenciĝis en 1975 kun la filmo "Je la fino de la mondo" (), kiu estis reĝisorita de ŝia estonta edzo *Rodion Naĥapetov* (Родион Нахапетов). Entute ŝi aperis kiel aktorino en pli ol 40 filmoj. Ŝi debutis kiel reĝisoro en 1990 kun la filmo "Rompita lumo" ().

eta|maldekstra|
En 2014 ŝia filmo "Du virinoj" bazita sur la teatraĵo "Monaton en la lando" de Ivan Turgenev estis publikigita en rusaj kinejoj. La filmo estas rus-franca kunproduktado kun ĉefe rusa rolantaro same kiel Ralph Fiennes kaj Sylvie Testud kaj kelkaj okcidentaj eŭropanoj en pli malgrandaj akompanaj roloj. Ŝiaj filmoj, kiuj gajnis multoblajn premiojn en Rusio, ekster Rusio kaj orienta Eŭropo ne estis montritaj en kinejoj, kun la escepto de "Ombrelo por amantoj", sed estis nur montritaj ĉe filmfestivaloj. En decembro 1995 ŝi honoriĝis kiel *Merita artisto de la Rusa Federacio* kaj en marto 2011 honoriĝis kiel *Popola Artisto de Rusio*.

La unua geedziĝo de Glagoleva estis kun la aktoro kaj reĝisoro Rodion Naĥapetov, kun kiu ŝi havas du filinojn. Tria filino venas de sia geedziĝo al Kiril Ŝubski.

Ŝi mortis la 16-an de aŭgusto 2017 post longa batalo kontraŭ stomaka kancero en hospitalo de Baden-Baden, sudokcidenta Germanio.
​
## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj aktoroj
Kategorio:Rusiaj scenaristoj
Kategorio:Rusiaj reĝisoroj
Vladimir Kuzmin

**Vladimir Borisoviĉ KUZMIN** (, naskita la 31-an de majo 1955) estas rusia rok-kantisto, gitaristo kaj kantverkisto.

## Biografio 
Kuzmin estas la filo de mararmea oficiro de instruistino pri la rusa lingvo kaj literaturo. Kiam li estis juna knabo, Kuzmin ludis violonon en muzika lernejo. Sed, en 1979, kune kun kantisto kaj gitaristo de la rokgrupo *Vesjolije Rebjata* (Весёлые Ребята) Aleksandr Barikin, Kuzmin organizis rok-grupon *Karnaval* (Карнавал). 	

En 1981 eldoniĝis kiel muzikalbumeto la debuta albumo je la nomo de la grupo en la ĉefa sovetia firmao de muzikaj diskoj *Melodija*. En la grupo *Karnaval* Vladimir Kuzmin brile pruviĝis kiel rokgitaristo kaj ankaŭ kiel komponisto, aranĝisto kaj kantisto.

Li ludis ankaŭ per klavaroj, violono kaj fluto.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* oficiala kanalo en la retejo *Jutubo* ()
** ekzempla kanto "Мячик", "pilko" (muziko kaj kantoteksto de Vladimir Kuzmin) en la retejo *Jutubo* ()
** alia ekzempla kanto "Сибирские морозы", "Siberiaj frostoj" (muziko kaj kantoteksto de Vladimir Kuzmin) same en *Jutubo* ()

Kategorio:Rusiaj rokmuzikistoj
Kategorio:Rusiaj popmuzikistoj
Kategorio:Kantaŭtoroj‎
Konsilio pri Eksterlandaj Rilatoj

La **Konsilio pri Eksterlandaj Rilatoj** (, akronime **CFR**) estas privata, membrec-bazita kaj nepartia organizaĵo kun ĉefsidejo en Novjorko, establita en 1921. La organizaĵo estis influa kiel pensfabriko por usona ekstera politiko ekde la tagoj de prezidanto Woodrow Wilson, kaj daŭre estas konsiderita tre influa .  

Alia filio situas sur F-strato en la tuja najbareco de la Blanka Domo en la usona ĉefurbo Vaŝingtono. 

La organizaĵo eldonas la revuon *Foreign Affairs* ĉiun duan monaton. Ĝi ankaŭ direktas la *The David Rockefeller Studies Programme*, kiu influas eksteran politikon farante rekomendojn al la prezidenta administracio kaj la diplomatia komunumo, atestante antaŭ la Kongreso, interagante kun la amaskomunikilaro, kaj eldonante pri eksteraj aferoj.

Ĝiaj membroj, kiuj nombras pli ol 5,000, inkluzivis altrangajn politikajn oficialulojn, pli ol dekduon de ŝtatsekretarioj, CIA- direktorojn, bankistojn, advokatojn, profesorojn, kaj eminentajn amaskomunikilojn. La CFR antaŭenigas tutmondiĝon, ŝtatkapitalismon, la redukton de financaj regularoj pri transnaciaj entreprenoj, kaj ekonomian firmiĝon en regionaj blokoj kiel ekzemple NAFTA aŭ la Eŭropa Unio kaj evoluigas registarajn politikojn kiuj reflektas tiujn celojn https://www.britannica.com/topic/Council-on-Foreign-Relations. 

CFR-renkontiĝoj kunigas registaroficistojn, tutmondajn komercgvidantojn, kaj protrudajn membrojn de la inteligenteco kaj eksterpolitika komunumo por diskuti internaciajn temojn . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Enarkivigita retejo ĉe Biblioteko de Kongreso (2001–2018)
* 
* Paperoj de la Konsilio sur Eksterlandaj Rilatoj ĉe la Seeley G. Mudd Manuskripta Biblioteko,  Universitato Princeton
** "Multimediaj krizaj gvidiloj"

Kategorio:Pensfabrikoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1921
1,1,1,2-Tetrakloroetano

**1,1,1,2-Tetrakloroetano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **acetileno** kaj **kloro**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en kloroformo, metanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. 1,1,1,2-Tetrakloroetano posedas 2 karbonatomojn, 2 hidrogenatomojn kaj 4 kloratomojn. 1,1,1,2-Tetrakloroetano uzatas en kemiaj sintezoj kiel solvanto kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **1,1,1,2-tetrakloroetano** per traktado de **acetileno** kaj **kloro**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **1,1,1,2-tetrakloroetano** per traktado de **1,1,2-trikloroetano** kaj **kloro**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **1,1,1,2-tetrakloroetano** per traktado de **1,2-dukloroetano** kaj **kloro**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **1,1,1,2-tetrakloroetano** per traktado de **1,1-dukloroetano** kaj **kloro**:

## Vidu ankaŭ
* Klorido
* 1,2-Dukloroetano
* 1,1,1-Trikloroetano
* 1,1,2-Trikloroetano
* 1,2-Dukloroetileno
* 1,1,2,2-Tetrakloroetano
* 1,1,2-Trikloroetileno

## Referencoj 
Kategorio:Kloridoj