Paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj

La **paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj** aŭ **supra-paranaj Atlantikaj arbaroj** estas tersupraĵa ekoregiono el la orient-sudamerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de nordorienta Argentino, suda Brazilo kaj orienta Paragvajo. La ekoregiono estas parto de tutmondaj 200-regiono, la Atlantikaj arbaroj kiuj estas samtempe biodiverseco-riĉaĵejo de Naturprotekto Internacie (angle : *Conservation International*).

## Priskribo 
eta|220px|maldekstra|Aerfoto de la brazila Nacia Parko Iguasu.
La paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj estas landinterna etendiĝo de la marbordaj arbaroj, disvastiĝantaj tra la suda parto de Brazila Altebenaĵo. La ekoregiono etendiĝas ekde la elfluejo de la rivero Paraibao (*Paraíba do Sul*) oriente laŭlonge de Paraiba-Valo malantaŭ la marborda Mara Montaro (*Serra do Mar*), kaj pli fore orienten kaj norden laŭlonge de Parano kaj ĝiaj alfluantoj, konstituante kompleksan mozaikon kun la ĉirkaŭantaj ekoregionoj.

La ekoregiono kovras partojn de la brazilaj subŝtatoj Rio-de-Ĵanejrio, Minas-Ĝerajso, San-Paŭlio, Gojaso, Suda Mato-Groso, Paranao, Sankta Katarino, kaj Suda Rio-Grando, la argentinan provincon de Misiones, kaj la paragvajajn departementojn Alto Paraná, Amambay, Caaguazu, Caazapa, Canindeyú, Concepción, Guairá, kaj Itapúa.

Cerado troviĝas norde kaj oriente (en San-Paŭlio), kompleks-mozaike interplektante kun la paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj. La mar-montaraj marbordaj arbaroj situas en la sudo, je la atlantika flanko de Mara Montaro. La ekoregiono ĉirkaŭas la araŭkariajn humidajn arbarojn kiuj okupas pli alt-altitudajn parton de la altebenaĵo en la subŝtatoj Paranao, Sankta Katarino, kaj norda Suda Rio-Grando. La urugvaja savano estas sude, kaj okcidente troviĝas la mezopotamiaj herbejoj kaj la Humida Ĉako en Argentino kaj Paragvajo, respektive.

La klimato de la ekoregiono estas subtropika, kun jara pluvokvanto de 1 200 ĝis 1 600 milimetroj. La vintra seka sezono etendiĝas de aprilo ĝis septembro.

## Flaŭro 
eta|220px|Parana-paraibaaj landinternaj arbaroj.
La precipa vegetaĵartipo estas tiu de la duondeciduaj arbaroj, simila al la aliaj internlandaj ekoregionoj de la Atlantikaj arbaroj. Ĉirkaŭ 40% de la arboj perdas siajn foliojn dum la vintra seka sezono.

Ĉe la flaŭro ekzistas grandega varieco da arboj, orkidacoj kaj aliaj plantoj. El la botanikaj plej gravaj specioj oni renkontas : la arbofilikon *Cyathea atrovirens* (*Cyatheaceae*), la paragvajan ilekson (*Ilex paraguariensis*), *Handroanthus heptaphyllus* (bignoniacoj), *Peltophorum dubium* (fabacoj), la bongustan eŭterpon (*Euterpe edulis*), ktp.

## Faŭno 
Pri la mamuloj oni renkontas la plej grandajn kaj spektaklajn de la kontinento. El la felisedoj troviĝas la jaguaro (*Panthera onca*) , la pumo (*Puma concolor*) kaj la oceloto (*Leopardus pardalis*). Aliaj mamuloj estas la brazila tapiro (*Tapirus terrestris*), tri specioj de la genro *Mazama*, la pekario (*Tayassu pecari*) , la tajasuo (*Tayassu tajacu*), la ruĝa nazuo (*Nasua nasua*), la mustelvulpo (*Speothos venaticus*) kaj multaj specioj de primatoj kaj dazipedoj.

En la ekoregiono vivas proksimume 530 da birdospecioj, el ili la komuna arapongo (*Procnias nudicollis*), la amerika harpio (*Harpia harpyja*) kaj *Amazona vinacea*.

El la reptilioj estas okulfrapaj la verda anakondo (*Eunectes murinus*, serpentoj) kaj specio de kajmano (*Caiman latirostris*). La ekoregiono gastigas 50 amfibiospeciojn.

## Minacoj kaj konservado 
[eta|220px|La kultivo de la [sojfabo estas unu el la grandaj minacoj de la ekoregiono.]]
La plej gravaj minacoj de tiu ekoregiono estas la senarbarigo, la arbara incendio, la erozio, la maltaŭga uzado de pesticidoj, la troa ĉasado kaj la monokulturo. La plej granda mediokatastrofo estis la baraĵo Itajpuo, kiu inundis areon de proksimume 1 200 da kvadrataj kilometroj, hejmo de centoj da planto- kaj bestospecioj.

La naciaj parkoj plej grandaj kiuj protektas tiun ekoregionon estas :
; Argentino: (Provinco Misiones)
Nacia Parko Iguacuo kun 67 620 da hektaroj
; Brazilo: (Paranao) Nacia Parko Iguaçu
; Paragvajo: Nacia Parko San Rafael kun 74 848 da hektaroj (Departementoj Caazapá kaj Itapúa) kaj Naturrezervejo Mbarakaju-Arbaro kun 64 405 da hektaroj (Departemento Canindeyú).

## Vidu ankaŭ 
* Ekologia klasifiko de la tersupraĵoj
* Ekoregionoj en Paragvajo
* Konservada stato de ekoregiono

## Eksteraj ligiloj 
*  Ekoregiono NT0150 : Paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj (WWF)
*  Paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj (*WWF-Wildworld*)
*  Paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj (*Wildworld*) - Nacia Geografia Societo
*  Paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj (*The Encyclopedia of Earth*)
*  Paranaj-paraibaaj landinternaj arbaroj (*Globalspecies*) 
*  Situo de la ekoregiono : tajpu *Alto Paraná Atlantic forests*
*  Tutmondaj 200; numero 048 : Atlantikaj arbaroj (WWF) 
*  Atlantikaj arbaroj (Naturprotekto Internacia)
*  Brazilaj ekoregionoj (*The Encyclopedia of Earth*)

Kategorio:Neotropisaj ekoregionoj
Kategorio:Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Kategorio:Global 200
Kategorio:Biodiverseco-riĉaĵejoj
Kategorio:Biosferaj rezervejoj
Kategorio:Geografio de Argentino
Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Geografio de Paragvajo