open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Seda (Latvio)

**Seda** estas malgranda urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la nordo de Latvio. Ĝi situas en distrikto Valmiera, en orienta parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 25 km de Valmiera kaj 137 km de Rigo. Ĝi estas nomita laŭ la torfejo kaj la rivero kiu fluas laŭ la norda rando de la marĉo kaj fluas en la lagon Burtnieks. La urbo estis origine konstruita en la sama stilo, kun larĝaj betulaj stratetoj kaj identaj domoj, inter kiuj staras la kulturdomo kaj lernejo de la stilo de Stalin klasikismo.

## Historio 
Fondite en 1952 kiel setlejo por eltiro kaj prilaborado de torfo, proksime de la fervoja linio Rigo - Valga. La setlejo rapide fariĝis urbotipa setlejo ekde 1954, ekde 1991 ĝi havas statuson de urbo.

Ĝis la 1-a de julio 2009 la urbo estis parto de la distrikto Valka.

## Geografio 
Seda situas en la Seda ebenaĵo de la malaltebenaĵo de Norda Vidzeme. La urbo situas en marĉa areo, norde de ĝi etendiĝas la erikejo Seda, kie okazas intensa eltiro de torfo. La tereno estas plata, la surfaco estas ĉirkaŭ 50 m super la marnivelo. La urbo situas kelkajn kilometrojn norde de la rivero Gauja, al kiu la akvoj de la erikejo estas eligitaj fare de la malgranda Stakļupīte. La rivero Seda estas konsiderinde pli malproksima - pli ol 8 km norde de la urbo, aliflanke de la erikejo Seda.

Kvankam la torfresursoj de la marĉo estas plejparte elĉerpitaj kaj la ekstraktado estis reduktita, la Seda torffabriko daŭre estas la plej granda torfekstraktada firmao en Latvio. Multaj lagoj formiĝis en la elfosita parto de la marĉo kaj la naturrezervejo de Seda marĉo por la protekto de akvobirdoj estis establita.

Averaĝa temperaturo estas -6,5°C en januaro kaj +16,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 650 mm jare.

## Loĝantaro 
Laŭ la stato de la jaro  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La etna konsisto en 2008 estis: 63,6% rusoj, 18,2% latvoj, 10,4% belorusoj, 7,8% aliaj naciecoj. La plimulto de la populacio estas posteuloj de sovetiaj kolonianoj kiuj estis importitaj de la limregionoj de Rusio kaj Belorusio pro manko de laboro.

## Transporto 
La ĉefŝoseoj de la urbo estas E264/A3 Rigo-Narva, situas 3 km sude de la urbo, kaj la P9 vojo, liganta ĝin. Lokaj vojoj estas nur unu, V239 Seda-Strenči, laŭ la fervoja linio. Vojoj kondukas nur al la sudokcidento.

Ene de la marĉo troviĝas etŝpura fervojo kun stacidomo en Seda, kiu estas uzata por transporto de torfo kaj foje por turismo.

La fervoja linio Rigo-Valga pasas proksime de la urbo. Tamen, la halto estis fermita pro malalta postulo.

## Bildoj 

Seda, Latvia 03.jpg|Kulturdomo en 2014.
Seda - škola.JPG|Lernejo.
Seda, Latvia 04.jpg|Akvoturo.
Miera iela Sedā (P26).jpg|Miera strato.
Sedas pilsētas dome 2000-08-05 - panoramio.jpg|Urbodomo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Latvio
Tierra de Tábara

eta|dekstre|350ra|Tierra de Tábara en la centro de la provinco Zamoro.
[eta|dekstre|250ra|La tradicia komarka ĉefurbo estas [Tábara.]]
***Tierra de Tábara*** (Tero de Tábara) estas unu de la dek du naturaj komarkoj (*comarcas naturales*, naturaj areoj) de la provinco Zamoro, Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas en la centro de la provinco, lime kun Aliste, La Carballeda, Benavente y Los Valles, Kampartero, Tierra del Pan kaj Tierra de Alba.

Ne estas unuanimeco pri ties teritorio, ĉar kelkaj konsideras ĝin inklude ene de la komarko Aliste, dum aliaj integras ĝin ene de la Tierra de Alba kaj aliaj vidas propran identecon kiel komarko de Tábara. Ĉiuokaze, ties ekzisto montras klaran transiron inter Aliste kaj Tierra de Campos (Kampartero).

## Priskribo 
Ĝi havas totalan loĝantaron de 3 060 personoj. La tradicia komarka ĉefurbo estas Tábara, kiu fakte nomas la komarkon. Ekde la mezo de la 19-a jarcento kaj ĉefe ekde la mezo de la 20-a jarcento okazis forta fenomeno de senloĝigo kun perdo de multaj loĝantoj pro elmigro al urbaj areoj, kio rezultis en tra malmulte loĝataj kaj multe maljuniĝintaj vilaĝoj, kaj en kelkaj okazoj en la kompleta senloĝigo de kelkaj.

Tiu komarko, spite sia granda sento de identeco, kun similaj geografiaj, ekonomiaj, sociaj kaj historiaj trajtoj, ne disponas de la necesa jura rekono por sia administracia disvolviĝo, kio kondukis la koncernajn municipojn al organizado en municiparoj (*mancomunidades*), kiel nura jura formulo kiu ebligas al ili la plenumon de la administrado de kelkaj publikaj municipaj servoj.

Temas pri areo tre ligita al tradicia agrikulturo kaj brutobredado de vivtenado, kun konservo de tre forta heredo antropologia.

## Municipoj 

## Historio kaj ekonomio 
Ĉefa enspezofonto estas nuntempe nutraĵa industrio el tradicia agrikulturo kaj brutobredado kaj ĉefe rura turismo: naturaj pejzaĝoj.

## Bildaro 

Bodegas (Faramontanos de Tábara).jpg|Vinkeloj en Faramontanos de Tábara
Ferreras de Arriba.jpg|Panoramo de Ferreras de Arriba
Puente de Quintos 2601.JPG|Ponto ĉe Moreruela de Tábara

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Zamoro

## Notoj 
Kategorio:Provinco Zamoro
Kantono Allen (Indianio)

La **kantono Allen** - angle *Allen County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Indianio. Ĝia administra centro estas la urbo Fort Wayne. La kantono estis fondita la .

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kun aldona akva areo de  km² rezultiĝas suma areo de  kvadrataj kilometroj. La teritorio de nordo en horloĝa direkto havas komunan limon kun la najbaraj kantonoj Noble, DeKalb, Defiance (Ohio), Paulding kaj Van Wert (same en Ohio), Adams, Wells, Huntington kaj Whitley. 
 
## Lingva diverseco 
La areo estas inter tiuj usonaj kantonoj kie la pensilvanigermana estas parolata.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Indianio
Kantono Williams

**Kantono Williams** (angle *Williams County*) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:  

* Kantono Williams (Norda Dakoto) en la subŝtato Norda Dakoto kaj
* Kantono Williams (Ohio) en la subŝtato Ohio. 

Kategorio:Kantonoj de Usono
Faramontanos de Tábara

**Faramontanos de Tábara** [faramonTAnos deTAbara] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Tábara, en la centro de la provinco. *Faramontanos de Tábara* estas etimologie tradukebla al *Ekstermontaranoj de Tábara*, alude al montaranoj (aŭ nemontaranoj) kiuj venis reloĝadi la areon. Estas similaj loknomoj en la sama provinco, en Provinco Salamanko kaj en Provinco Oŭrenso.

eta|maldekstre|220px|Municipoj de la komarko Tierra de Tábara en la centro de la provinco Zamoro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 54,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 332 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 55 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj 25 km de Benavente.

Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, ponto, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Zamoro

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de la provinco Zamoro
Kantono Otavo

**Kantono Otavo** (angle *Ottawa County*) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:  

* Kantono Otavo (Kansaso) en la subŝtato Kansaso,
* Kantono Otavo (Miĉigano) en la subŝtato Miĉigano,
* Kantono Otavo (Ohio) en la subŝtato Ohio kaj
* Kantono Otavo (Oklahomo) en la subŝtato Oklahomo. 

Kategorio:Kantonoj de Usono
Ferreras de Abajo

**Ferreras de Abajo** [feREras deaBAĥo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Tábara, en centro de la provinco. *Ferreras de Abajo* estas etimologie tradukebla al *Forĝejoj de Malsupro*.

eta|maldekstre|220px|Municipoj de la komarko Tierra de Tábara en la centro de la provinco Zamoro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Ferreras de Abajo kaj Litos, okupas totalan areon de 88,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 494 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 64 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Melgar de Tera, Ferreras de Arriba, Villanueva de las Peras kaj Tábara.

Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado (fortikaĵo de Ferepoko; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono, poste al la Monaĥejo de Moreruela kaj poste al la grafoj de Benavente. En 1850, la iama municipo Litos integriĝis en Ferreras de Abajo.

Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo kaj brutobredado, jam apenaŭ. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, piedirado tra naturaj areoj).

El 15-a ĝis 19-a de Junio 2022 okazis terura incendio en la tuta montaro Sierra de la Culebra ĝis la valo de la rivero Tera, eksplodinta pro kuniĝo de nekutima varma tajdo (antaŭsomera) kun sekaj ŝtormoj kiu fakte okazigis aliajn 50 incendiojn en la tuta regiono. La incendio detruis pli ol 25 000 hektarojn, oni interrompis la trafikon per ŝoseo kaj trajno kaj loĝantoj de du dek loĝlokoj estis provizore translokigitaj al sekuraj rifuĝejoj. La municipoj damaĝitaj de tiu incendio estis Villardeciervos, Flechas, Cional, Codesal, Villanueva de Valrojo, Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Otero de Bodas, Olleros de Tera, Val de Santamaría de Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Villar de Farfón, Junquera de Tera, Milla de Tera, Pumarejo de Tera, Melgar de Tera kaj Vega de Tera. Finaj kalkuloj de detruo ĉirkaŭas 30 000 hektarojn, kio faras tiun incendion la plej detrua en la regiono Kastilio-Leono] kaj eble en la tuta Hispanio, ekde oni havas registrojn.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Zamoro

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de la provinco Zamoro
Juan Brull

eta|maldekstre|280px|*Las Ninfas del Ocaso* (1899), Komarka Muzeo de la Garrotxa.
eta|maldekstre|*Retrato de Niña*, 1912.
**Juan BRULL y Vinyolas** aŭ **Joan Brull i Vinyoles** ​(Barcelono, 1863 - 1912) estis hispana pentristo de fino de la 19-a jarcento, reprezentanta de la kataluna simbolismo kun aliaj artistoj kiel Adrià Gual, Josep Maria Tamburini aŭ Alexandre de Riquer.

Li rilatis kun diversaj intelektuloj de la epoko, kiel tiuj de *Els Quatre Gats*, aŭ de la *Real Círculo Artístico*. Li amikiĝis ankaŭ kun Ramón Casas kaj Santiago Rusiñol kadre de la kataluna modernismo.

Li ekkarieris en la realismo, kaj poste ĝi centriĝis en la simbolismo, reprezentante rolulojn de la mitologio, plejparte inajn. Li estas konata ankaŭ pro la kvanto de portretoj kiujn li faris, la plej parto infanoj kaj almozuloj de Barcelono en fino de la jarcento.

## Bibliografio 
* Guia del Museu Nacional d'Art de Catalunya. MNAC, 2004. ISBN 84-8043-136-9
* Socías, Jaume (1982). Modernisme a Catalunya. Barcelona, Ed. Nou Art Tgor. ISBN 84-7327-052-5.
* Domènech Vives, Ignasi. *Els Masó: artistes i col·leccionistes. The Masó family: artists and collectors*. Girona. Fundació Rafael Masó - Úrsula llibres, 2017.

Kategorio:Hispanaj pentristoj
Kategorio:Katalunoj
Kantono Van Buren (Miĉigano)

La **kantono Van Buren** - angle *Van Buren county* - estas kantono de Usono en la subŝtato Miĉigano. Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas ''''. La kantono estis fondita la . Ĝi nomatas laŭ Martin Van Buren, la oka prezidanto de Usono.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Miĉigano
Izoheksano

**2-Metila pentano**  aŭ **C6H14** estas kutime konata kiel **izoheksano**, estas branĉoĉena alkano kaj senkolora  likvaĵo kun karakteriza odoro. Ĝi estas struktura izomero de la heksano komponita je metilgrupo ligita al la dua karbonatomo de la pentana ĉeno. Ĝi estas nesolvebla en akvo kaj uzata kiel solvanto en organikaj sintezoj. Izoheksano estas produktita per frakcia distiliĝo de la benzino derivata el krudoleo aŭ likva produkto derivata el naturgaso. Ĝi estas solvebla en organikaj solvantoj tiaj kiaj etanolo, kloroformo, duetila etero, benzeno kaj benzino.

La bolpunkto de la hidrokarbonidoj altiĝas laŭmezure kiel pligrandiĝas la karbona ĉeno. Tamen, branĉoĉenaj derivaĵoj malaltigas iliajn bolpunktojn kompare kun la rektoĉenaj izomeroj kun samaj karbonatomoj. Ekzemple: la bolpunkto de la heksano estas  dum la bolpunkto de ĝia izomero branĉoĉena estas iom malpli alta .

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **izoheksano** per kataliza senhidratigo de **izoheksanolo**:

### Reakcio 2
* Preparado de **izoheksano** ekde la **izoheksila klorido:

### Reakcio 3
* Preparado de **izoheksano** per reduktado de la **izohekseno**:

### Reakcio 4
* Preparado de **izoheksano** per senkarboksiligo de la **izoheksanoata acido**:

### Reakcio 5
* Preparado de **izohekseno** per senhidratigo de la **izoheksanalo''':

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj
* Heksano
* Heptano
* Izoheptano

## Referencoj
Kantono Van Buren

**Kantono Van Buren** (angle *Van Buren County*) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:  

* Kantono Van Buren (Arkansaso) en la subŝtato Arkansaso,
* Kantono Van Buren (Iovao) en la subŝtato Iovao, 
* Kantono Van Buren (Miĉigano) en la subŝtato Miĉigano,
* Kantono Van Buren (Tenesio) en la subŝtato Tenesio. 

Ĉiuj nomatas laŭ Martin Van Buren, la oka prezidanto de Usono.

Kategorio:Kantonoj de Usono
Nacia Muzeo de Moderna Arto (Francio)

alternative=Centro Georges Pompidou|eta|Centro Georges Pompidou
La **Nacia Muzeo de Moderna Arto** () (MNAM), elpensita de la franca registaro en 1934, estas lokita ekde 1977 en Centro Georges Pompidou, en la 4-a arondismento de Parizo, kaj estas dediĉita al moderna kaj nuntempa arto, de la 20-a kaj 21-a jarcentoj.

Ĝi okupas du etaĝojn, la 4-a estas dediĉita al nuntempa arto kaj la 5-a al moderna arto.

La kolekto konsistas el pli ol  verkoj, el kiuj nur parto estas ekspoziciata.

Koncerne nuntempan arton, la verkoj estas ekspoziciitaj per rotacio kaj la elekto estas reviziita ĉiujn du jarojn.

Portempaj ekspozicioj ankaŭ estas organizitaj.

Temas pri unu el la plej gravaj kolektoj de moderna kaj nuntempa arto en la mondo kune kun la Muzeo de Moderna Arto de Novjorko (MoMA) en Novjorko kaj la Tate Modern en Londono. Inter la artistoj reprezentitaj estas: Picasso, Joan Miró, Brancusi, Modigliani, Matisse,  kaj Jean Dubuffet, inter multaj aliaj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Centro Georges Pompidou
* Muzeo de Moderna Arto de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Artmuzeoj en Parizo
Kategorio:Konstruaĵoj en la 4-a arondismento de Parizo
Krisztián Máté

**Krisztián Máté** [kristiAn mAtE], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Máté Krisztián** estas hungara aktoro.

Krisztián Máté naskiĝis la  en Salgótarján.
 
## Biografio 
Krisztián Máté post maturiĝo studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, pli poste li akiris aktoran diplomon en aktorakademio en 2002. Liaj plej gravaj instruistoj estis Imre Csiszár (reĝisoro), István Szőke, Éva Tímár, Mária Várady, Judit Gombár, Ildikó Lőkös. Li komencis sian aktoran karieron en pluraj malgrandaj teatroj. Inter 2004-2013 li ludis en memfondita teatro, ankaŭ en aliaj teatroj. Ekde 2013 li apartenis al teatro en Salgótarján. Kelkfoje li reĝisoris kaj li estis ankaŭ instruisto en la Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis kelkajn aktorpremiojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Tamás Orrondi
** Kiel Plaĉas al Vi - Orlando
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Orsino
* Anton Ĉeĥov: La mevo - Dorn
* Molière: L' Avarulo - Cleante 
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Gyuri (kelnero)
* Kálmán Mikszáth: Ombrelo de Sankta Petro (romano) (teatra versio) - Szlávik
* Mihály Csokonai Vitéz: *Karnyóné* - Tipptopp
* Ede Tóth: *A falu rossza* - Sándor Göndör

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Szezon* (2004) - knabo
* *Stambuch* (televida filmo, 2005) - bilardanto
* *Barátok közt* (televida serio, 2012) - Levente Zsuppán
* *Drága örökösök* (televida serio, 2019) - policano

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.youtube.com/watch?v=HvhYDwb5DJU

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj
* filmoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kantono Paulding

**Kantono Paulding** (angle *Paulding County*) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:  

* Kantono Paulding (Georgio) en la subŝtato Georgio kaj
* Kantono Paulding (Ohio) en la subŝtato Ohio. 

Kategorio:Kantonoj de Usono
László Mátray (1976)

**László Mátray** [lAslO mAtrai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Mátray László** estas rumanuja hungara aktoro.

László Mátray naskiĝis la  en Targu Secuiesc (Rumanio).

## Biografio 
László Mátray apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li maturiĝis en liceo en 1995, poste li akiris aktoran diplomon en Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István en 1999. Lia ĉefinstruisto estis Loránd Lohinszky. Li komencis sian aktoran karieron en hungarlingva teatro en sia naskiĝurbo. Ekde 2013 li havis rolojn ankaŭ en  Nacia Teatro (Budapeŝto). Li ricevis hungarajn aktorpremiojn inter 2010-2018.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Puck
** Hamleto - Laertes
** Reĝo Lear - Alban
** La Venecia Komercisto - Cassio
** Makbeto - Duncan (skota reĝo)
** Romeo kaj Julieta - Lőrinc (monaĥo)
** *Szeget szeggel* - Claudio
* Molière:
** La mizantropo - Philinte
** *Lernejo de virinoj* - Alain
* Sofoklo: Antigona - Haimón
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - Ádám (unu el la ĉefroloj)
* Henrik Ibsen: Peer Gynt - frato de Solvejg
* József Katona: *Bánk bán* - titolrolo
* Imre Kálmán: *Csárdáskirálynő* - Lazarevics

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Előre!* (2002) - policoficiro
* *Kojot* (2017) - Kispali
* *Rondul de noapte*- Matei

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Perlasca - Egy igaz ember története* (2002)
* *Az utolsó királyság* (serio, 2015) - mesaĝisto
* *Shakespeare 37* (serio, 2021) - patro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun roloj
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Zsolt Máthé

**Zsolt Máthé** [ĵolt mAtE], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Máthé Zsolt** estas hungara aktoro.

Zsolt Máthé naskiĝis la .

## Biografio 
Zsolt Máthé akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2003. Lia ĉefinstruisto estis Gábor Máté (aktoro). En la sekvanta jaro li membriĝis en Teatro István Örkény, krome li havis filmajn rolojn. Li ricevis premion en 2009.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo - Gyalu
** La Dresado de la Megero - Grumio
** *Dekdua Nokto aŭ Epifanio : aŭ kiel vi volas* - Fábián
* Anton Ĉeĥov:
** Tri fratinoj - Tuzenbach
** *Platonov* - Iĵak Abramoviĉ
* Molière:
** La mizantropo - Dubois
** Tartufo - lojala sinjoro
** La malsanulo pro imago - D-ro Livarot
* Ede Szigligeti: *Liliomfi* - Szellemfi

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Jadviga párnája* (2000)
* *Szabadság, szerelem* (2006) - studento
* *Döblec* (mallonga filmo, 2012) - Dávid

## Liaj televidaj filmaj roloj (elekto) 
* *Örkény lexikon* (2007) - Mihály Vecser
* *Egynyári kaland* (serio, 2019) - kuracisto
* *Keresztanyu* (serio, 2021) - László Illés

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Oĵukaraj

**Oĵukaraj** aŭ **Uĵavarkaraj** (, ) estas urbego de la unia areo Pondiĉero (ekster iu ajn subŝtato) en sudorienta Barato. 2 enklavoj apartenas al la urba municipo. 
eta|maldekstre|

## Geografio 
Oĵukaraj situas sur la Koromandela Marbordo 3 metrojn super la marnivelo laŭ la marbordo. Aŭrorurbo troviĝas nur 7, Puduĉeri 12, Kaddalor 32, Neyveli 62, Ĉenajo 121, Velor 126, Tiruĉirapali 164, Salem (Barato) 190, Mumbajo 1078, Kolkato 1478, tutlanda ĉefurbo Delhio 1866 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Demografio 
En 2011 Oĵukaraj havis . La averaĝa legopovo de la grandurbo estis 77%.

## Historio 
La areo estis parto de Regno Kanĉipuram en la 4-a jarcento, poste sekvis la ĉola dinastio, baldaŭ aliaj imperioj, reĝlandoj, sultanlandoj, fine la Franca Orienthinda Kompanio akiris la areon. Dum la francaj-anglaj militoj (1742-1763) Oĵukaraj ŝanĝis manojn ofte. Fine plejparton de Hindio la britoj akiris, tial ili permesis al la francoj havi 4 malgrandajn teritoriojn en la kolonio. En Oĵukaraj dominado de francoj okazis ĝis 1954, poste ĝi aldoniĝis al Barato.

## Religioj 
En 2011 hinduoj konsistigas la plimulton en Oĵukaraj. Kiel rezulto de la franca kolonia epoko, ekzistas pli granda malplimulto de kristanoj, plejparte katolikaj. Islamanoj (plejparte sunaistoj) estas malmulte.

## Lingvoj 
La plimulto parolas la tamilan en Oĵukaraj, sed oftas ankaŭ la franca kaj angla lingvoj.

## Trafiko 
Oĵukaraj estas ligita al Ĉenajo per la marborda ĉefvojo al nordo, al Puduĉeri al suda direkto. La urbego ne havas fervojon, sed ĝi funkcias en la najbara Puduĉeri, kie ankaŭ la flughaveno funkcias.

## Klimato 
Oĵukaraj situas en savanoklimato (As) kun musono laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas averaĝe po 1354 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter aŭgusto-decembro pli ofte. La temperaturo varias averaĝe inter 24-32 °C.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj (temploj, moskeoj, kirkoj)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Pondiĉero
Rizpapero

240x240ra|eta|Rizpapero sekigota sunradie.
**Rizpapero** estas speco de kuko kies ĉefa ingredienco estas rizo kaj kiu estas sekigita maldika elriza papero; por ke ĝi estu manĝita, ĝi povas esti bakita krakece (en la Nordo kaj Sudo de Vjetnamio ĝi estas nomita kradita rizpapero) aŭ trempita en akvon por fari printempajn rulojn. Ĝi ankaŭ estas ingredienco por fari tre tipan vjetnaman pladon nomatan *printempaj bulkoj* aŭ *banh da nem*.

## Nomo 
300x300ra|eta|Rizpapero en manĝo en Hindio
La nomo *rizpapero* venas de la Sudo, nomata rizpapero ĉar la ĉefa paŝo por kuiri la kukon estas maldikigi ĝin.

En kelkaj lokoj en Thanh Hoa, homoj uzas kaj la vorton *rizpapero*, krom uzi la vorton *seka kuko*, por rilati al la speco de rizpapero uzita por baki kaj manĝi rekte. La speco de rizpapero uzata por envolvi printempajn bulkojn (krespoj) nomiĝas *banh cha*, ĉar la frititaj printempaj bulkoj ĉi tie nomiĝas *ĉa*.

En la Nordo, ĝi ankaŭ estis nomita rizpapero pro la maniero kiel ĝi estis farita, ĝi estis maldike kovrita, sed dum la regado de Lord Trinh Trang en Dang Ngoai, ĝi devis esti ŝanĝita por esti nomita rizpapero por sindeteni de Lord Trinh Trang. En Dang Trong, ĝi ne estis influita fare de la Trinh-sinjoroj, tiel ke ili daŭre nomis tiun specon de kuko kiel rizpapero.

## Materialo 
La ĉefa ingredienco estas kutime rizfaruno (multaj lokoj uzas maniokon, maizon, verdajn fabojn... aŭ miksitajn) modere likva fazo kun akvo. Estas iom da tapioka faruno en ĝi kun racia proporcio, por ke la kuko havu pli da fleksebleco, estas malpli rompita kaj facile maldikebla, se miksite kun multe da tapioka faruno (tapioko) acidas la kukon. Ekzistas ankaŭ aliaj aldonaĵoj kiel sezamo, salo, pipro, ajlo, kokoso, cepoj, sukero... depende de la speco de rizpapero en diversaj regionoj.

## Farado 
240x240ra|eta|Kiel fari rizpaperon
Uzu kuleron por ŝovi la paston sur antaŭ-streĉitan tukon super granda poto kun bolanta akvo ene. Tiam uzu kokosan ŝelon por disvastigi maldikan tavolon de pasto en cirklo (kuka tegaĵo), ĉi tiu ago devas esti lerta kaj farata en nur kelkaj sekundoj (povas aspergi pli da sezamo supre). Kiam la kuko estas kuirita, uzu maldikan bambuan bastonon aŭ tubon sub la kuko por forigi ĝin, sternu ĝin sur teksita bambua krado kaj sekigi ĝin al la suno.

La dikeco de la kuko estas reguligitaj depende de la uzado. Se bakado, ĝi estos la plej dika, kiam ĝi estas malseka, ĝi devas esti dika kaj kiam oni faras printempajn rulojn, ĝi devas esti maldika kiel paperfolio. Estas tial ke en la angla, rizpapero estas nomita *ricepaper*.

## Vidi pli 
* Bánh đa

## Notu 
## Eksteraj ligiloj 
* Chộn rộn như bánh tráng trộn Sài Gòn 
* 4 quán bánh tráng trộn hút khách ở Hà Nội
* Tự làm bánh tráng trộn ăn ứa nước miếng

Kategorio:Vjetnama kuirarto
Kantono Van Buren (Arkansaso)

La **kantono Van Buren** - angle *Van Buren county* - estas kantono de Usono en la subŝtato Arkansaso. Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas ''''. La kantono estis fondita la . Ĝi nomatas laŭ Martin Van Buren, la oka prezidanto de Usono.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Arkansaso
Kantono Calhoun (Ilinojso)

La **kantono Calhoun** - angle *Calhoun County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Ilinojso. Ĝia administra centro estas la urbo ''*. La kantono estis fondita la .

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Eksteraj ligiloj 
* statistikaj informoj en la retejo *city-data'' ()

Kategorio:Kantonoj de Ilinojso
Vĩnh Long (apartigilo)

**Vĩnh Long** havas diversajn signifojn:
 
## Toponimio 
* Vĩnh Long estas urbo de la sudo de la Việt Nam;
* Vĩnh Long ankaŭ estas la nomo de provinco de la sudo de la Việt Nam;

## Bataloj 
* Preno de Vĩnh Long la  per la francoj, sub la ordono de la ŝiparestro Bonard dum la Kamparo de Cochinchine.
* Preno de Vĩnh Long la . La francoj, sub la ordono de la generalo Leclerc, reprenis la urbon al la Việt Minh.

## Aliaj 
* La nomo de franca hospitalŝipo Vinh Longa bruliginte poste fluintan en Marmora Maro la . La katastrofo mortigis dek tri viktimojn, el kiuj du virinoj kaj kvar infanoj.
* La nomo de minforiga ŝipo Vinh-Long.

Kategorio:Vjetnamio
Kategorio:Francio
Izoheksanata acido

**Izoheksanata acido** aŭ **4-metilpentanata acido** estas karboksilata acido derivata el la izoheksano kun 6 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj. Ĝi estas izomero de la heksanata acido kaj deirpunkto por la fabrikado de saloj kaj esteroj konataj kiel izoheksanatoj aŭ izokaproatoj. Izokaproata acido estas branĉoĉena grasacido kiu estas pentanata acido ligita al metila grupo en la 4-a pozicio. Ĝi estas senkolora brulema likvaĵo kun karakteriza odoro, nesolvebla en akvo kaj solvebla ne organikaj solvantoj.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **Izoheksanata acido** per oksidado de la **izoheksano**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **Izoheksanata acido** per reduktado de la **izoheksanalo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **Izoheksanata acido** per interagado de **izoheksanalo** kun **natria hidroksido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **Izoheksanata acido** per oksidigo de **izohekseno**:

### Reakcio 5 
* Preparado de **Izoheksanata acido** per oksidigo de **izoheksanolo**:

### Reakcio 6 
* Preparado de **natria izoheksanato** per interagado de **izoheksanata acido** kun **natria hidroksido**:

### Reakcio 7 
* Preparado de **metila izoheksanato** per interagado de **izoheksanata acido** kun **metanolo**:

## Vidu ankaŭ 
* Heksanata acido
* Heptanata acido
* Izoheptanata acido

## Referencoj
Kantono Alexander

La nomo **Kantono Alexander** - angle *Alexander County* - povas rilati al

* Kantono Alexander (Ilinojso) kaj
* Kantono Alexander (Norda Karolino).
La kiso (Gustav Klimt)

**La kiso** (originale en germana: *Der Kuss*) estas verko de la aŭstria pentristo Gustav Klimt kaj probable lia plej bone konata verko. Estas ole-pentraĵo kun lamenetoj el oro kaj stano sur tolo de 180 x 180 centimetroj, farita inter 1907 kaj 1908.​

Tiu verko, laŭ la kanonoj de la Simbolismo, estas tolaĵo kun ornamoj kaj mozaikoj sur orumita fono. Ĝi estas eksponita en la *Österreichische Galerie Belvedere* de Vieno. Normale la verkoj de Klimt kreis skandalojn kaj estis kritikitaj kiel "pornografio". Liaj verkoj metis Klimt kiel "enfant terrible" (terura infano) pro siaj opinioj kaj kontraŭ-aŭtoritataj kaj kontraŭ-popolismaj pri arto. Male, "La kiso" estis ricevita entuziasme, kaj tuj estis aĉetita.

Gustav Klimt reprezentas la amparon enfermita en la intimeco, dum la cetero de la pentraĵo estas sur brila fono de ekstravaganca modelo (ora aero kaj sur angula pinto de flora herbejo). Tiu modelo sugestas la stilon de *Art Nouveau*. La figuroj ina kaj vira kontrastas per la bunta ornamado de la respektivaj vestoj, ĉe la virino per rondoformaj grapoloj kiuj memorigas pri arto de Bronzepoko kaj ĉe la viro per geometriaj bildoj pli propraj al *Art Nouveau*.

## Bibliografio 
* Weidinger, Penck, Alfred, Stefanie (2013). **, ed. Gustav Klimt El beso. Berlín: Jovis Verlag. ISBN 978-3-86859-310-5.
* Schwartz, Agatha (2010). eld. Género y Modernidad en Europa Central. Ottawa: Universidad de Ottawa Press. ISBN 0-7766-0726-X.
* Partsch, Susanna (1989). eld. Klimt: Vida y Obra. Londres: Bracken Books. ISBN 1-85170-286-5.
* O'Connor, Anne-Marie (2012). eld. The Lady in Gold, The Extraordinary Tale of Gustav Klimt's Masterpiece, Portrait of Adele Bloch-Bauer. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 0-307-26564-1.
* Julio Vives Chillida, El beso (los enamorados) de Gustav Klimt. Un ensayo de iconografía, Editorial Lulu.com, 2008, 144 pp. ISBN 978-1-4092-0530-2.

Kategorio:Simbolismaj pentraĵoj
Kantono Sampson

La **kantono Sampson** - angle *Sampson County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Karolino. La administra centro estas la urbo '**. La kantono estis fondita la . Ĝi ricevis sian nomon laŭ **'.

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El la kantona teritorio cetere  kvadrataj kilometroj estas tera areo kaj  kvadrataj kilometroj estas akva areo. La teritorio havas komunan limon kun .  

## Vidu ankaŭ 
* Kantonoj de Norda Karolino

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Norda Karolino
Kantono Alleghany

La nomo **Kantono Alleghany** - angle *Alleghany County* - povas rilati al

* Kantono Alleghany (Marilando),
* Kantono Alleghany (Norda Karolino),
* Kantono Alleghany (Nov-Jorkio) kaj
* Kantono Alleghany (Virginio).
Luigi Fraccaroli

2023/2024]]

**Luigi FRACCAROLI** (naskiĝis en Bozen) estas itala esperantisto kaj biologo vivanta en Breŝo. 

Li havis i.a. la sekvajn postenojn en la itala Esperanto-movado:
* prezidanto de Itala Esperantista Junularo (1990-1992)
* estrarano de Itala Esperanto-Federacio (2017-2020), respondeca pri la membroj kaj grupoj
* prezidanto de Itala Esperanto-Federacio (2020-2023) 

Fraccaroli, Luigi
Municipo Varakļāni

La **distrikto > municipo Varakļāni** () estas distrikto en orienta Latvio. La distrikto estis kreita en 2009, apartigante ĝin de iama distrikto Madona (, 1949-2009). La centro de la distrikto situas en Varakļāni.

Ĝiaj najbaraj distriktoj estas norde distrikto Madona, oriente distrikto Rēzekne, sude distrikto Preiļi kaj okcidente distrikto Jēkabpils.

## Historio 
Komence de la 13-a jarcento, la teritorio de la distrikto estis subigita al latgala ŝtato Tālava.

Post la Livonia konkero de la krucistoj en la 13-a jarcento, la regiono venis sub la kontrolon de la Arkidiocezo de Rigo.

Post la kolapso de Livonio en la 1560-aj jaroj, ĝi venis al la pola Duklando Pārdaugava, poste sub rekta pola rego. En 1772, pro diviĝo de Pollando, la regiono venis sub la kontrolon de Rusia Imperio. En 1918 la distrikto estis inkludita en la Respubliko de Latvio.

En 2021, kiam en la plej multaj kazoj la teritoria divido de la Latva SSR de la antaŭaj distriktoj estis reestigita, la distrikto Varakļāni kontraŭbatalis sian aldonon al distrikto Rēzekne, ĉar ĝi antaŭe estis parto de distrikto Madona. La parlamento - Saeima, siaflanke, konsideris ke la regiono apartenanta al Latgalio devus esti unuigita kun Latgalio kulture kaj historie. La Konstitucia Tribunalo juĝis pri la konservado de la distrikto kiel sendependa unuo.

## Geografio 
La tuta distrikto estas en Orienta Latva malaltebenaĵo (). Geologie, plejparte en la distrikto estas dominita per la sedimentoj de la supra devonio. Mineraloj: argilo, torfo. La grundoj estas plejparte argilaj podzoligitaj kaj marĉaj.

Averaĝa temperaturo estas -6,5&nbsp; en januaro kaj +17&nbsp; en julio. Da precipitaĵo falas 650&nbsp;mm jare.

### Riveroj 
La distrikto ne havas grandaj riveroj. La plej grava el la ekzistantaj - Malmuta, Kažova, Lisiņa, Teicija.

### Lagoj 
La plej grandaj lagoj estas en Teiči marĉo: Mindaugas (0,4&nbsp;km²), Lisiņš (0,3&nbsp;km²), Lielais Murmasts (0,3&nbsp;km²)

## Loĝantaro 
Distrikto Varakļāni estas la plej malgranda distrikto en Latvio laŭ populacio.

Laŭ la stato de la jaro  en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La etna konsisto en 2016 estis: 92,2% latvoj, 5,1% rusoj, 2,7% aliaj naciecoj.

## Administraj unuoj 
### Urbo (*pilsēta*) 
Varakļānu pilsēta.

### Paroĥoj (*pagasts*) 
Murmastienes pagasts, Varakļānu pagasts.

## Bildoj 

Varakļāni palace.jpg|Varakļāni grandbieno.
Teiči bog, Latvia.jpg|Teiču marĉo.
Stirnienes baznīca 2001-04-08.jpg|Stirniene katolika preĝejo.
Varakļānu pilsētas dome 2000-07-22 - panoramio.jpg|Varakļāni urbodomo.
Varakļānu luterāņu baznīca 2000-07-28.jpg|Varakļānu lutera preĝejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Varakļāni
Andreo de Grekio kaj Danio

eta|
**Andreo, Princo de Grekio kaj Danio** (en la dana kaj germana *Andreas*, per la greka alfabeto Ανδρέας, naskiĝis la 20-an de januaro 1882 laŭ la julia kalendaro, la 1-an de februaro laŭ la gregoria en Ateno; mortis la 3-an de decembro 1944 en Montekarlo, Monako) estis membro de la nobela familio Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, branĉo de la Oldenburga dinastio, kaj patro de princo Filipo, Duko de Edinburgo. Li estis la kvara filo de reĝo Georgo la 1-a de Grekio kaj lia edzino *Olga Konstantinovna Romanova*, nepo de Kristiano la 9-a de Danio, la 'bopatro de Eŭropo', kaj pranepo de caro Nikolao la 1-a. Andreo parolis flue la grekan, germanan, anglan, danan, rusan, francan kaj italan. La gefratoj parolis la grekan inter si, sed la anglan kun siaj gepatroj. Li studis en Germanio ĉe la universitato de Hajdelbergo.

La 7-an de oktobro 1903 li edziĝis kun princino Alice de Battenberg, filino de princo Louis de Battenberg kaj princino Viktoria de Hesio-Darmstadt. La geedziĝo en Darmstadt okazis trifoje. Unue estis la burĝa registra geedziĝo en la Malnova Palaco ĉe la centra placo *Luisenplatz*, sekvis la protestanta geedziĝo en la Kastela Preĝejo kaj finfine la greke ortodoksa en la Rusa Kapelo. Valoraj kronoj de Katerina la 2-a de Rusio estis alportitaj el la Rusia Imperio por la ortodoksa ceremonio, kiuj, kiel kutime en la ortodoksa rito, teniĝis super la paro.

Kategorio:Dinastio Glücksburg
Neues Palais (Darmstadt)

eta|
eta|
La **Nova Palaco** (germane *Neues Palais*) estis la lasta grava urba loĝejo de la Dinastio de Hesio en Darmstadt, ĉefurbo de la graflando Hesio-Darmstadt, kiu ekde 1871 membris en la Germana Regno. Ĝi estis konstruita en centra loko en la grandurbo ĉe kio tiam estis la placo *Wilhelminenplatz* kaj fakte estis geedziĝa donaco de la brita reĝino Viktoria al ŝia filino Alice, do baze estas brita kastelo. Okcidente estis la rilata palaca parko, kiu etendiĝis ĝis la placo *Marienplatz*. Detruitaj en brita aviadila atako de la reĝa brita aerarmeo dum la Dua Mondmilito, la ruinoj estis finfine disfaligitaj en 1955 por fari "lokon por nova evoluo en la urbocentro de Darmstadt": tie konstruiĝis subtera aŭtoparkejo kaj supre aldoniĝis modernisma ŝtata teatro.

## Historio 
La Nova Palaco en Darmstadt estis konstruita en 1864/65 en novrenesanca stilo sur kio tiam estis la loko de la botanika ĝardeno. La Majenca arkitekto Konrad Kraus dizajnis la palacon laŭ mendo de la angla reĝino Viktoria por ŝia filino Alice, kiu edziniĝis al la pli posta grandduko Ludwig la 4-a en 1862. Poste la palaco estis la loĝejo de la filo kaj posteulo *Ernst Ludwig von Hessen und bei Rhein*. Pro lia fervora intereso en la flora nova artmovado, li levis la Novan Palacon al la lulilo de Secesio en Darmstadt. Eĉ antaŭ ol la secesia artista kolonio estis fondita, li invitis gravajn artistojn por dezajni ĉambrojn en la Nova Palaco en tiu "moderna gusto". Eĉ antaŭ tio, la ĉambroj estis konstante restrukturitaj, ekzemple en la 1870-aj jaroj la meblaro de la "Verda Salono".

En 1919, la Popola Ŝtato Hesio kaj Grandduko *Ernst Ludwig* konsentis ke la Nova Palaco iĝis la privata posedo de Ernst Ludwig. Lia kortega marŝalo *Kuno Ferdinand Graf von Hardenberg* translokiĝis en oficialan loĝejon tie. 

La konstruaĵo formis la okcidentan finon de la placo *Wilhelminenplatz* dum preskaŭ jarcento ĝis ĝi estis plene detruita dum la nokto de la 11-a ĝis la 12-a de septembro 1944 en brita aviadila atako sur Darmstadt. La ruinoj estis disfaligitaj en 1955. Rekonstruaj planoj malsukcesis, ekzemple la konstruado de koncertejo laŭ la planoj de la arkitekto *Paul Bonatz*.

## Arkitekturo 
En la arkitektura strukturo eblas rekoni veneciajn kaj romiajn palacfasadojn, la konstruaĵo fontas en barokaj kaj klasikismaj principoj. La palaco estis 64 metrojn larĝa kaj ĝis 18 metrojn alta. Ĝi havis sep-aksajn centrajn avankorpojn kaj du lateralajn, iomete pli malaltajn, kvin-aksajn alojn.

## Eksteraj ligiloj 
* Wolfgang Schmidt: *Verlorene Kostbarkeit hessischer Baugeschichte, Petra Tücks referierte beim Geschichtsverein über das Neue Palais in Darmstadt ("Perditaj trezoroj de la hesia arkitektura historio*, Petra Tücks prelegis ĉe la historia asocio pri la Nova Palaco en Darmstadt"), artikolo en la gazeto *Wetterauer Zeitung* la 27-an  de marto 2004 
* *Moderne Gemächer im Neuen Palais zu Darmstadt* ("Modernaj ĉambroj en la Nova Palaco en Darmstadt") , en: *Illustrierte Kunstgewerbliche Zeitschrift für Innendekoration*, Volumo 10, Numero 1 (januaro), Leipzig, Darmstadt, Vieno 1899; paĝoj 1-8

## Referencoj 
Kategorio:Palacoj en Germanio
*
Kategorio:Darmstadt
Moreruela de Tábara

**Moreruela de Tábara** [moreRŬEla deTAbara] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Tábara, en la centro de la provinco.

eta|maldekstre|200px|Municipoj de la komarko Tierra de Tábara en la centro de la provinco Zamoro.
eta|maldekstre|240px|Ponto Quintos.
eta|maldekstre|240px|Arkeologia loko.
eta|maldekstre|240px|Marko de ŝtonĉizisto en la preĝejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Moreruela de Tábara kaj Santa Eulalia de Tábara, okupas totalan areon de 68,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 310 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 42 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.

Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado (Ferepoko); en Mezepoko okazis reloĝado en la 10-a jarcento. Ĝi apartenis al la Regno Leono.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, ponto, piedirado, arkeologio).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Zamoro

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de la provinco Zamoro
Tábara

**Tábara** [TAbara] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Tábara, en la centro de la provinco. *Tábara* estas etimologie deriva el radiko kiu signifas fluejon. Ĝi estas ĉefurbo la komarko, estas romanika preĝejo deklarata Havaĵo de Kultura Intereso en 1931, fama ĉefe pro sia turo. Tie estis la fama Monaĥejo de San Salvador de Tábara, dediĉita al San Salvador, fondita de Froilano de Leono fine de la 9-a jarcento. Tie laŭ la kronikoj estis ĉirkaŭ ses cent gemonaĥoj, kaj de tie eliris ankaŭ la fama kodekso *Beato de Tábara* kun trajtoj mozarabaj, arabaj kaj visigotoj. Li estis ankaŭ dum jarcentoj ĉefurbo de la senjorlando de Tábara, altigita poste al kategorio de Markislando de Tábara, kreita en 1541.

eta|maldekstre|220ra|Municipoj de la komarko Tierra de Tábara en la centro de la provinco Zamoro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 112,68 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 751 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 50 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Villanueva de las Peras, Pueblica de Valverde, Friera de Valverde, Riofrío de Aliste, Faramontanos de Tábara, Moreruela de Tábara, Pozuelo de Tábara kaj Ferreruela de Tábara.

Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado en la 9-a jarcento. Fine de la 10-a jarcento estis *scriptorium* en la monaĥejo, fondita sur eble iama visigota setlejo. Ĝi suferis atakojn de islamaj trupoj el Kordovo. Ĝi apartenis al la Regno Leono. De tiam estis multaj dokumentaj registroj kaj floraj pintoj en la Renesanco. En la 16a jarcento estis nova konvento de Hieronimanoj kaj poste de Dominiknaoj. En Februaro 1911 okazis popola tumulto kontraŭ terposedanto.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, legomoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, ponto, piedirado). Plej grava lokano estis la poeto León Felipe, kiu famiĝis ĉefe dum kaj pri la ekzilo.

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Zamoro

## Notoj 
Kategorio:Municipoj de la provinco Zamoro
Tierra de Alba

eta|dekstre|350ra|Tierra de Alba en la centro de la provinco Zamoro.
***Tierra de Alba*** (Tero de Alba) estas unu de la dek du naturaj komarkoj (*comarcas naturales*, naturaj areoj) de la provinco Zamoro, Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas en la centro de la provinco.

## Priskribo 
Ĝi havas totalan loĝantaron de 1 712 personoj. La tradicia komarka ĉefurbo estas Carbajales de Alba. Ekde la mezo de la 19-a jarcento kaj ĉefe ekde la mezo de la 20-a jarcento okazis forta fenomeno de senloĝigo kun perdo de multaj loĝantoj pro elmigro al urbaj areoj, kio rezultis en tra malmulte loĝataj kaj multe maljuniĝintaj vilaĝoj, kaj en kelkaj okazoj en la kompleta senloĝigo de kelkaj.

Historie la komarko apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio. En la 13-a kaj 14-a la komarko apartenis al la Templanoj. La limoj estas markataj plejparte de naturaj elementoj, nome la riveroj Esla oriente, kaj Doŭro sude. Norde limas kun la komarko Tierra de Tábara kaj okcidente kun Aliste, formante kun tiuj du komarkoj la zonon de Aliste-Tábara-Alba. Ĝi estas formata de 25 loĝlokoj.

Tiu komarko, spite sia granda sento de identeco, kun similaj geografiaj, ekonomiaj, sociaj kaj historiaj trajtoj, ne disponas de la necesa jura rekono por sia administracia disvolviĝo, kio kondukis la koncernajn municipojn al organizado en municiparoj (*mancomunidades*), kiel nura jura formulo kiu ebligas al ili la plenumon de la administrado de kelkaj publikaj municipaj servoj.

Temas pri areo tre ligita al tradicia agrikulturo kaj brutobredado de vivtenado, kun konservo de tre forta heredo antropologia.

## Municipoj 
## Historio kaj ekonomio 
Ĉefa enspezofonto estas nuntempe nutraĵa industrio el tradicia agrikulturo kaj brutobredado kaj ĉefe rura turismo: naturaj pejzaĝoj.

## Bildaro 

Castillo de Alba (Restos fortaleza).JPG|Kastelo de Alba
Castillo de Alba 2012-09-27 17-19-22.jpg|Kastelo de Alba
Viaducto Martín Gil.jpg|Ponto ĉe Manzanal del Barco
Foto Panorámica de Losilla.JPG|Santa Eufemia del Barco
Vegalatrave - Iglesia de San Lorenzo (2).jpg|Vegalatrave

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Zamoro

## Notoj 
Kategorio:Provinco Zamoro
Carbajales de Alba

**Carbajales de Alba** [karbaĤAles deALba] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Alba, en la centro de la provinco. *Carbajales de Alba* estas etimologie tradukebla al *Kverkaroj de Blanka (urbo)*.

eta|maldekstre|220px|Municipoj de la komarko Tierra de Alba en la centro de la provinco Zamoro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 53,4 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 491 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 950 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 31 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.

Estas atestaĵoj de prahistoria kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo. En la 13-a kaj 14-a jarcentoj la komarko apartenis al la Templanoj.

Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Provinco Zamoro
* Carbajales de Alba (stacidomo)

## Notoj 

Kategorio:Municipoj de la provinco Zamoro
Kantono Dare

La **kantono Dare** - angle *Dare County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Karolino. La administra centro estas la urbo '**. La kantono estis fondita en 1870. Ĝi ricevis sian nomon laŭ **'.

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El la kantona teritorio cetere  kvadrataj kilometroj estas tera areo kaj  kvadrataj kilometroj estas akva areo. La teritorio havas komunan limon kun . La kantono situas borde de la Atlantika Oceano. 

## Vidu ankaŭ 
* Kantonoj de Norda Karolino

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Norda Karolino
Othon Friesz

**Othon Friesz**, plennome **Achille-Émile Othon Friesz** (naskiĝis  en Havro mortis  en Parizo) estis franca pentristo kaj gravuristo.

## Bildgalerio 

Bemberg Fondation Toulouse - Jardin à Honfleur 1902 - Emile Othon Friesz Inv.2052 64.7x53.jpg|*Jardin à Honfleur* (1902), Tuluzo, Fondaĵo Bemberg
(Albi) Un dimanche à Honfleur (1907) Othon Friesz MTL.197.jpg|*Un dimanche à Honfleur* (1907), Albi, Muzeo Toulouse-Lautrec
Russia 2719 - Rouen (4120334823).jpg|*Rouen* (1908), Sankt-Peterburgo, Muzeo Ermitejo
Bemberg Fondation Toulouse - Paysage sur la terrasse 1909 - Emile Othon Friesz Inv.2051 65.4x81.3.jpg|*Paysage sur la terrasse* (1909), Tuluzo, Fondaĵo Bemberg
Othon Friesz-Annamites dans un camp d'aviation.jpg|''Annamites dans un camp d'aviation* (1917), Parizo, Muzeo de Armeo
(Albi) Les remparts de Saint-Malo (1935) MTL.198.jpg| *Les remparts de Saint-Malo'' (1935), Albi, Muzeo Toulouse-Lautrec

## Vidu ankaŭ 
* Faŭvismo

Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj pejzaĝistoj
Kategorio:Entombigitoj en la tombejo de Montparnasse
Attila Matusek

**Attila Matusek** [matuŝek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Matusek Attila** estas hungara aktoro.

Attila Matusek naskiĝis la  en Nové Zámky (ankoraŭ Ĉeĥoslovakio, nun jam Slovakio).
 
## Biografio 
Attila Matusek apartenis al la hungara minoritato en Slovakio. Li estis edukita en Komárno, kie li maturiĝis en mezlernejo en 2011. Li akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2016. Lia ĉefinstruisto estis Pál Kocsis (aktoro). Inter 2014-2020 li estis membro de Teatro Weöres Sándor. Kelkfoje li ankaŭ reĝisoris, precipe en Slovakio. Li ricevis premieton en 2017.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** La Dresado de la Megero - Hortensio
** Tito Androniko - Mutious
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - Vsevolod Emiloviĉ Bejerhold
* Molière: Tartufo - Lőrinc (sekretario) 
* Mihály Eisemann: *Én és a kisöcsém* - D-ro Vas
* Gábor Presser – Dusán Sztevanovity: *A padlás* - Üteg
* Ede Tóth: *A falu rossza* - Lajos
* Albert Szirmai: *Mágnás Miska* - grafo Mixi Técsey
* Ernő Szép: *Vőlegény* - Lala

## Liaj reĝisoraĵoj (elekto) 
* Ŝekspiro:
** Somermeznokta sonĝo
** Hamleto
* Carlo Goldoni: *Bugrisok*
* Dennis Kelly: *DNS*

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Dilemma* (2020) - Andris

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva membiografio kun foto
* roloj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj