open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Krhov (distrikto Blansko)

**Krhov** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  (). Sur la teritorio de la municipo, sude de la municipo, troviĝas durroka monto Malý Chlum kun belvedero.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1409.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Dia Koro de Sinjoro
* Burgejo sur Malý Chlum

## Pluaj fotoj 

Kaple Božského Srdce Páně, Krhov, okres Blansko.jpg|Kapelo de Dia Koro de Sinjoro
Kříž uprostřed vesnice, Krhov, okres Blansko.jpg|Kruco meze de la municipo
Pila, Krhov, okres Blansko (02).jpg|Segejo
Pohled na obec z rohledny Malý Chlum, Krhov, okres Blansko.jpg|Vido al la municipo el belvedero sur Malý Chlum
Cesta na Malý Chlum od Krhova, okres Blansko.jpg|Vojo al Malý Chlum
Bývalý lom na Malém Chlumu, okres Blansko (06).jpg|Eksa minejo sur Malý Chlum
Včelín, Krhov, okres Blansko.jpg|Abelujo surrande de la municipo

### Panoramo 
Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Boskovica sulko
Louka (distrikto Blansko)

**Louka** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Burgo Louka
* arbara tombejeto nomata Žalov (proksime de tendaro apud limo kun Hodonín)

## Pluaj fotoj 

Louka (Blansko District) 01.jpg|Mezo de la municipo
Louka (Blansko District) 02.jpg|Kruco
Hrad Louka 04.jpg|Ruino de burgo
Přírodní památka Loucká obora, okres Blansko (10).jpg|Naturmemorindaĵo Loucká obora

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Berta Kornai

**Berta Kornai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kornai Berta** estis hungara operetkantisto, subreto. Ŝia origina familia nomo estis *Kolber*, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Tóth Elemérné* (pli malofte *T. Kornai Berta*).

Berta Kolber naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Berta Kornai devenis el juda familio. Ŝi akiris aktoran diplomon en privata lernejo de Szidi Rákosi en 1902 (en aĝo 17!). Post la diplomo ŝi havis rolojn en pluraj teatroj, scenejoj, kie la repertuaro estis ankaŭ operetoj aŭ muzikaj teatraĵoj. Aparte menciindas Teatro Magyar kaj Gaja Teatro (1907-1910). Ŝi senprobleme solvis ankaŭ la dancajn rolojn. Ŝi edziniĝis en 1912, poste ŝi nur malofte akceptis rolojn (Operetoteatro (Budapeŝto), 1929), lastfoje en 1931.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Árpád Berczik: *A svihákok* (debuto)
* Rezső Máder: *Huszárvér* - Stella
* Carl Millöcker: *Szegény Jonathán* - Molly
* Imre Kálmán:
** *Tatárjárás* - Mogyoróssi
** *Az obsitos* - Piroska
* Béla Mezey: *Drótostót* - Mici
* Owen Hall: *Gésák* - Polly

## Ŝia filma rolo 
* *Tüzet kérek* (1912)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 558-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Hungaraj subretoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lubě

**Lubě** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de Naskiĝo de Virgulino Maria

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Lube 01.JPG|Lubě
Lubě 06.JPG|Lubě
Lubě, kříž u silnice na Žernovník (6503).jpg|Lubě, kruco ĉe ŝoseo al Žernovník

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
63307 Barbarawilson

'*63307 *Barbarawilson'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Barbara Wilson'' (1947–2019), plenumita pervida astronomino, mentorino, prezidentino parolistino de la Teksasaj Festoj de la Steloj kaj direktorino de la Observatorio George dum multenombraj jaroj. Ŝi estis notinda persono de la amatora astronomio kun disdonema amo por la nokta ĉielo kaj estis citata en multenombraj astronomiaj prezentadoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio George
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Černá Hora

**Černá Hora** estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en Moravio, distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio de la vilaĝo estis en 1281. Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Černá Hora
* Kapelo de sankta Familio kun statuo de sankta Salvatoro
* Preĝejo de sankta Laŭrenco
* Bierfarejo Černá Hora produktanta bieron Černá Hora
* Bierfareja muzeo Černá Hora
* Lernejo de arkitekto Bohuslav Fuchs

## Personecoj 
* Josef Pilnáček (1883–1952), verkisto, historiisto kaj genealogo
* Leopold Löw (1810–1875), rabeno
* Hugo Sáňka (1887–1971), instruisto, verkisto
* Vincenc Ševčík (1862–1921), paroĥestro, deputito

## Pluaj fotoj 

Zámek Černá Hora, letecký snímek.jpg|Aviadila vido al kastelo Černá Hora
Černá Hora - zámek a kostel od hřbitova.jpg|La kastelo kaj la preĝejo de la tombejo
Černá Hora, Kostel sv. Vavřince (6317).jpg|Preĝejo de sankta Laŭrenco
Černá Hora, ulice Brněnská (6275).jpg|Strato Brněnská
Černá Hora, socha sv. Jana Nepomuckého (2).JPG|Statuo de sankta Johano Nepomuka ĉe la kastelo
Černá Hora, Kaple sv. Rodiny (6292).jpg|Kapelo de sankta Familio
Černá Hora, úřad městyse.JPG|Urbodomo en placo de Paco
Černá Hora Brewery (6279).jpg|Bierfarejo Černá Hora

Kategorio:Kampurboj en distrikto Blansko
Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Setlejoj en Boskovica sulko
Pietro Lorenzetti

**Pietro Lorenzetti** estis siena pentristo kaj pli maljuna frato de Ambrogio Lorenzetti (1290-1348). Konsento ke ambaŭ viroj estis fratoj baziĝas sur enskribo el publika hospitalo kiu antaŭ longe estis detruita. Sur la fasado de la siena hospitalo vidiĝas serio da freskoj montrantaj diversajn stadiojn en la vivo de Maria, patrino de Jesuo.

Ĉi freskoj, datitaj el 1335, enlistigas Pietro-n kaj Ambrogio-n kiel du artistojn kaj identigas la artistojn kiel fratoj. Ĉar la nomo de Pietro aperas unue, oni supozas ke Pietro estas la plej maljuna. Unu el la unuaj verkoj de Pietro kiu povas datiĝi kun certeco temas pri pentraĵo por la retablo en la "Preĝejo de Pieve", en Arezzo, centra urbo de Italio.

En la 17-a de aprilo, 1320, Pietro subskribis kontrakton por komponado de ne malpli ol 19 paneloj. La centra pozicio sidas la Madono kun la Infano akompanata je bildoj de pluraj sanktuloj laŭ la flankaj paneloj kaj ia Anunciacio pli supre al la Madono kaj la Infano.

Ĉi tiu verko ilustras unu el la ĉefaj zorgoj de Pietro, la emocia stato de liaj figuroj. En la centra parto, la Kristo Infano feliĉe rigardas sian patrinon; kaj la sanktuloj, ĉiu el kiuj estas enfermita en aparta arkaĵo, turnas sin unu al la alia, kvazaŭ ili interparolas. Laŭŝajne Ambrogio kaj Pietro mortis pro la pesto, en 1348. Per iliaj mortoj, la periodo je kultura kreskado en Sieno venis al la fino.

eta|maldekstre|300px|Madono kun Sankta Francisko kaj Johano la Baptisto, fresko en la Baziliko de Sankta Francisko, Asizo.

## Literaturo 
* Art in Renaissance Italy
* Dictionary of World Biography
* Routledge Revivals: Medieval Italy
* The Art of the Franciscan Order in Italy
* Florence
* Italian Paintings: A Catalogue of the Collection of the Metropolitan Museum of Art. Sienese and Central Italian schools
* Masterpieces of Western Art: A History of Art in 900 Individual Studies from the Gothic to the Present Day

## Vidu ankaŭ 
* Giovanni Pisano (1250-1314)
* Duccio di Buoninsegna (1255-1318)
* Giotto di Bondone (1267-1337)
* Simone Martini (1284-1344)
* Ferrer Bassa (1285-1348)
* Ambrogio Lorenzetti (1290-1348)
* Maso di Banco (1290-1350)
* Taddeo Gaddi (1300-1366)
* Giottino (1324-1372)
* Guido Tarlati (m. 1327), episkopo de Arezzo
* Niccolò di Tommaso (1346-1376)
* Giovanni Bonsi (1348-1376)
* Gentile da Fabriano (1370-1427)
* Lorenzo Monaco (1370-1425)
* Filippo Brunelleschi (1377-1446)
* Lorenzo Ghiberti (1378-1455)
* Masolino da Panicale (1383-1447)
* Nanni di Banco (1384-1421)
* Masaccio (1400-1428)
* Sandro Botticelli (1445-1510)
* Giorgio Vasari (1511-1574)

## Referencoj 
Kategorio:Italaj pentristoj
Černá Hora (apartigilo)

**Černá Hora** povas esti:

;montaro
* Ĉornohora – Ĉornohora polonino, montaro en Ukrainio kun monto Pop Ivan, kiu estadas markata ankaŭ kiel Ĉorna hora

;monto, vidu apartigilon Černá hora

;setlejo
* Černá Hora – kampurbo en distrikto Blansko
* Černá Hora (Bělá nad Radbuzou) – parto de municipo Bělá nad Radbuzou en distrikto Domažlice
* Černá Hora (Dymokury) – parto de municipo Dymokury en distrikto Nymburk
* Černá Hora (Janské Lázně) – parto de municipo Janské Lázně en distrikto Trutnov

;kastelo
* Černá Hora (kastelo) – kastelo en municipo Černá Hora

;diversaj
* Bierfarejo Černá Hora – bierfarejo en municipo Černá Hora
* Černá Hora (biero) – marko de biero kaj limonadoj el tiu ĉi bierfarejo en municipo Černá Hora
* Hitrádio Černá Hora – orientbohemia disaŭdiga stacio
Vilmos Karczag

**Vilmos Karczag** [vilmoŝ karcag], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Karczag Vilmos** estis hungara verkisto, teatrestro. Lia origina nomo estis *Kramer Farkas Lipót* ĝis 1881, lia edzino estis Juliska Kopácsy, lia persona nomo en Aŭstrio estis *Wilhelm*.

Vilmos Karczag naskiĝis la  en Karcag (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Baden bei Wien (Aŭstrio) (aliaj fontoj mencias aliajn malsamajn datenojn!).

## Biografio 
Vilmos Karczag devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Debrecen, ekde 1876 li studis en aktorlernejo, kiun la kelkfojaj soldatservoj interrompis. Ekde 1877 li verkis teatraĵojn, pli malofte romanojn. Inter 1879–1891 li estis vicredaktoro en Debrecen, en 1890 li edziĝis. En 1891 li partoprenis en fondo de gazeto en Budapeŝto. En 1901 li moviĝis al Vieno, kie li estis posedanto de Theater an der Wien, ekde 1908 de *Raimund Theater*, inter 1917-1919 de *Stadttheater*. Tiuj teatroj prezentis plej ofte operetojn. Li ricevis la francan Honoran legion en 1912.

## Liaj noveloj (elekto) 
* *Ma és mindig* (1884)
* *Romok* (1893)

## Liaj teatraĵoj (elekto) 
* *Szent a béke* (1877)
* *Gazd’uram felesége* (1884)
* *Az ideál* (1894)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 18-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Lesseux - Frapelle (stacidomo)

**Lesseux - Frapelle** estas ne priservata franca stacidomo sur linio  - Saint-Dié, situanta en  Lusse, apud Lesseux kaj Frapelle, en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).

## Vidu ankaŭ 
* Lesseux
* Frapelle
* Lusse

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vosges
Kategorio:Lusse
Lesseux

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Vosges* (Vogezoj), en la administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento") kaj en la historia kultura regiono Loreno. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Dié-des-Vosges kaj al la kantono *''.

La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vosges
* Lesseux - Frapelle (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Vosges
Ĉornohora

**Ĉornohora polonino**, polonino **Ĉorna hora** aŭ **Ĉornohora** (ukraine: *Чорногора*; pole: *Czarnohora*; hungare: *Feketebérc*) estas la plej alta montaro de Ukrainio, troviĝanta sudokcidente de Ukrainio, en&nbsp;Transkarpata kaj Ivano-Frankivska provincoj. Geografie ĝi enfalas en montaran sistemon   Poloninoj en&nbsp;Ukrainaj Karpatoj. La plej alta monto estas Hoverla (2061&nbsp;m), kiu estas samtempe la plej alta kaj la plej populara monto de Ukrainio. La ĉefa konstruelemento de la montaro estas fliŝaj sedimentoj. Pluaj signifaj montoj estas montoj Petros kaj Pop Ivan.

## Karakterizo
Post la unua mondmilito (inter la jaroj 1919/1920–1938) tiu ĉi regiono estis lima inter la ĉeĥoslovaka Subkarpata Rusio kaj la pola Galicio. Ĝis hodiaŭ sur la montodorso oni trovas tiamajn limŝtonojn. Nuntempe la limo apartigas Transkarpatan kaj Ivano-Frankivskan provincon.

## Montoj 
* Hoverla (2061&nbsp;m) *(la plej alta monto)*
* Brebeneskul (2036&nbsp;m)
* Pop Ivan (2028&nbsp;m) *(suda parto)*
* Petros (2020&nbsp;m)
* Rebra (2001&nbsp;m)
* Turkul (1933&nbsp;m) *(roka monto)*
* Breskul (1911&nbsp;m)
* Smotriĉ (1894&nbsp;m) *(suda parto)*
* Danciŝ (1866&nbsp;m)
* Poĵiĵevska (1822&nbsp;m)


Kategorio:Montaroj en Ukrainio
Kategorio:Poloninoj
Kategorio:Geografio de Transkarpata provinco
Kategorio:Geografio de Ivano-Frankivska provinco
Rozières-sur-Mouzon (stacidomo)

**Rozières-sur-Mouzon** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Rozières-sur-Mouzon, en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  Grand Est.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Merrey - Hymont-Mattaincourt (035000).

## Vidu ankaŭ 
* Rozières-sur-Mouzon

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vosges
Kategorio:Rozières-sur-Mouzon
Gentile da Fabriano

**Gentile da Fabriano (1370-1427)** aŭ "Niccolò di Giovanni di Massio", estis itala pentristo kaj unu el la plej eminentaj italaj artistoj de sia tempo, sed la plej multaj el la verkoj sur kiuj lia nomo sidis estis detruitaj. La plej grava verko kiu travivis ĝis la hodiaŭaj tagoj estas la retablo "Adoro de la Magiaj Reĝoj" (1423), pentrita por la "Preĝejo de la Sankta Triunuo" en Florenco.

Multe serĉata de elstaraj riĉaj patronoj tra nordaj kaj centraj regionoj de la itala duoninsulo, li aktivis en Venecio, Breŝo, Florenco, Sieno, Orvieto kaj Romo. Devenante el la urbo Fabriano en la Marŝoj, li probable estis trejnita en Lombardio, kie lia arto formiĝis ĉe artistoj laborantaj en la kortego de Milano kaj franc-flandraj modeloj.

La pentrado-tekniko de Ĝentile implikis delikatan penikon kaj la uzon de oleo-emajloj, rezultante en profundajn, viglajn kolorojn kaj komplekse desegnitajn surfacojn. La ĝenerala riĉeco de liaj pentraĵoj ŝuldas multon al lia grandega lerteco en la prilaborado de orfolio, kiu, en sia komplekseco, ofte similas al la laboro de la nuntempaj oraĵistoj.

Liaj pentraĵoj estas karakterizitaj per lirika atmosfero, delikataj figuroj kun glataj, rozkoloraj haŭtoj kaj okuloj kun pezaj palpebroj, kaj rimarkinda atento al la detaloj en la bildigado de pejzaĝoj, bestoj, kaj kostumoj.

[eta|maldekstre|300px|La Virgulino kaj la Infano, kun Sankta Nikolao kaj Sankta Katarina. ([1405)]]

## Literaturo 
* Guia Florença Net
* Virtual Uffizi Gallery
* Bibliothèque nationale de France
* The Meanings of Nudity in Medieval Art
* Personensuche
* WorldCat Identities

## Vidu ankaŭ 
* Uffizi
* Augustinus Novellus (1240-1309)
* Giovanni Pisano (1250-1314)
* Memmo di Filippuccio (1250-1325)
* Duccio di Buoninsegna (1255-1318)
* Giotto di Bondone (1267-1337)
* Pietro Lorenzetti (1280-1348)
* Ferrer Bassa (1285-1348)
* Lippo Memmi (1285-1357)
* Ambrogio Lorenzetti (1290-1348)
* Guidoriccio da Fogliano (1290-1352)
* Maso di Banco (1290-1350)
* Segna di Bonaventura (1298-1331)
* Benedikto la 12-a (1285-1342)
* Matteo Giovannetti (1300-1369)
* Taddeo Gaddi (1300-1366)
* Francesco Petrarca (1304-1374)
* Niccolò di Tommaso (1320-1410)
* Giottino (1324-1372)
* Andrea Vanni (1330-1413)
* Luca di Tommè (1330-1389)
* Giovanni da Milano (1346-1369)
* Niccolò di Tommaso (1346-1376)
* Giovanni Bonsi (1348-1376)
* Lorenzo Monaco (1370-1425)
* Michelino da Besozzo (1370-1455)
* Filippo Brunelleschi (1377-1446)
* Lorenzo Ghiberti (1378-1455)
* Masolino da Panicale (1383-1447)
* Nanni di Banco (1384-1421)
* Pizanelo (1395-1455)
* Fra Angelico (1400-1455)
* Jacopo Bellini (1400-1470)
* Masaccio (1401-1428)
* Domenico Veneziano (1410-1461)
* Andrea del Castagno (1421-1457)
* Andrea Mantegna (1431-1506)
* Giovanni Bellini (1433-1516)
* Sandro Botticelli (1445-1510)
* Giorgio Vasari (1511-1574)

## Referencoj 
Kategorio:Italaj pentristoj
75969 Backhouse

'*75969 *Backhouse'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 11:5 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la brita astronomo *Thomas William Backhouse* (1842 – 1920), kiu havis observatorion sur la tegmento de sia domo en Sunderland, Anglio. Li observis meteorojn, , novaojn, , , , *gegenschein'', kometojn kaj eklipsojn (inklude kvar plenajn . En 1858 li komencis sian "astronomian ĵurnalon", en 36 volumoj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Injekto

eta|Unufoje uzebla injektilo el plasto.
[eta|Sanlaboristo en [Meksiko ricevante intramuskole vakcinon kontraŭ la KOVIM-19.]]
**Injekto** en medicino estas la enkonduko de kuracilo aŭ biologiaj produktoj al celita loko en la korpo pere de la prenpiiko en la necesa korpa histo pere de injektilo kaj hipoderma pinglo.

La injektiloj estas aktuale el plasto, venas enmetitaj en saketo el hermeta silikono, estas sterilaj kaj uzeblaj por unusola fojo, cele al evitado de riskoj de infektoj de unu paciento al alia. Estas variaj grandoj de injektiloj. Ekde la plej malgrandaj, kun kapacito de po unu mililitro aŭ kuba centimetro, uzata ĉefe por la administrado de insulino al pacientoj de diabeto, ĝis la plej grandaj, kun kapacito de 60 mililitroj. La plej oftaj estas de 3 kaj de 5 mililitroj.

Estas kvar formoj de injektoj: intravejna, intramuskola, subhaŭta kaj intrahaŭta.

Injekto estas tre ofta sistemo por aplikado de vakcinoj, kontraŭdoloriloj, anestezo, inter aliaj terapioj, sed ankaŭ estas uzata por aplikado de toksaj kaj narkotaj drogoj.

## Vidu ankaŭ 
* Infekto
* Injektilo
* Mortiga injekto

## Notoj 
Kategorio:Farmakologio
Kategorio:Kuraciloj
Žernovník

**Žernovník** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Laŭrenco

## Pluaj fotoj 

Žernovník, Hasičský dům (6462).jpg|Fajroestingista domo
Žernovník, památník (2).JPG|Monumento al viktimoj de ambaŭ mondmilitoj
Žernovník, křížový kámen (6452).jpg|Kruca ŝtono en vilaĝplaco
Žernovník, kříž u hasičů (6468).jpg|Kruco ĉe la fajroestingista domo
Rozhledna Žernovník.JPG|Belvedero super Žernovník

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Žernovník (apartigilo)

**Žernovník** povas esti:
* Žernovník – municipo en distrikto Blansko
* Žernovník (belvedero) – belvedero proksime de municipo Žernovník en distrikto Blansko
* Žernovník (Bezvěrov) – parto de municipo Bezvěrov en distrikto Plzeň-nordo
* Žernovník (alfluanto de Jizera) - akva fluanto
Raves

**Raves** estas franca  situanta en departemento , regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Ravinois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vosges
* Raves - Ban-de-Laveline (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Vosges
Raves - Ban-de-Laveline (stacidomo)

**Raves - Ban-de-Laveline** estas ne priservata franca stacidomo sur linio  - Saint-Dié, situanta en  Raves, apud Ban-de-Laveline, en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).

## Vidu ankaŭ 
* Raves
* Ban-de-Laveline

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vosges
Kategorio:Raves
Úsobrno

**Úsobrno** () estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1073.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
* Naturrezervejo Durana - oriente de la municipo

## Pluaj fotoj 

Kostel svatého Cyrila a Metoděje, Úsobrno, okres Blansko (02).jpg|Preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
Kříž před kostelem, Úsobrno, okres Blansko.jpg|Kruco antaŭ la preĝejo
Kříž u hlavní silnice, Úsobrno, okres Blansko.jpg|Kruco apud ĉefa ŝoseo
Kříž u žluté značky vedoucí od Durany do Úsobrna, okres Blansko.jpg|Kruco ĉe verda marko kondukanta de Durana ĝis Úsobrno
Památník obětem světových válek, Úsobrno, okres Blansko.jpg|Památník obětem světových válek
Příkop hradu Úsobrno, Úsobrno, okres Blansko.jpg|Fosaĵo de burgo Úsobrno
Přírodní rezervace Durana, okres Blansko (12).jpg|Naturrezervejo Durana

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Margit Kornai

**Margit Kornai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kornai Margit** estis hungara aktoro, filmoproduktoro. Ŝiaj pli fruaj familiaj nomvariantoj estis *Kronemer,* *Kroneemer,* *Kronémer*, ŝiaj personaj nomvariantoj estis *Mária, Malvin Marjena*, ŝiaj geedziĝaj nomoj estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Papír Sándorné* kaj *Balogh Béláné*. Ŝia filino estis Mária Szepes. 

Margit Kornai naskiĝis la  en Munkács (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Mukaĉeve en Ukrainio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Margit Kornai prenis operkantajn lecionojn kaj dramajn lecionojn (de Mari Jászai), pli poste ŝi studis en privata aktorlernejo de Zoltán Horváth (aktoro). Ŝi komencis sian operkantistan karieron en Szabadka poste en Miskolc al teatra trupo de Lajos Szalkai, pli poste ŝi estis subreto-primadono de Sándor Krémer. Ŝi edziniĝis en 1906 al Sándor Papír kaj naskis 2 gefilojn. Ŝi vidviniĝis en 1911, tial ŝi devis zorgi sola ankaŭ pri la negocoj. Ŝi denove edziniĝis en 1915 al Béla Balogh (reĝisoro), ŝia pli nova negoco estis la filmoj.

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Szulamit* (1916) – vartistino
* *Hivatalnok urak* (1918) – S-ino Róth

## Ŝia filma produkto 
* *Ópiumkeringő* (1942)

## Ŝiaj partoprenoj en filmaj produktoj (elekto) 
* *Jön a rozson át!* (1919)
* *Lengyelvér* (1920)
* *A megfagyott gyermek* (1921); en voĉa versio ŝi estis scenaristo kune kun sia filino en 1936 sub nomo Orsi Mária

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en alineo Balogh Béla)
* https://filmarchiv.hu/en/filmmarathon/2019/news/margit-kornai-outstanding
* https://szepesmariaalapitvany.hu/szepes-maria/eletrajz.html 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj produktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Châtel - Nomexy (stacidomo)

**Châtel - Nomexy** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Nomexy, apud Châtel-sur-Moselle, en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Grand Est.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Blainville-Damelevières - Lure (042000).

## Vidu ankaŭ 
* Châtel-sur-Moselle
* Nomexy

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vosges
Kategorio:Nomexy
Antu

En Akadia mitologio, **Antu** aŭ **Antum** (en Akada lingvo: 𒀭𒌈) estis diino de Babilonio. Ŝi estis la unua kunulino de Anu, kaj tiu paro estis la gepatroj de Anunakoj kaj de Utukoj. Antu estis dominanta rolulo de la Babilonia festivalo *akit* ĝis tiom ĵuse kiom ĝis 200 a.K., kaj ŝia lasta elstareco eble atribueblas al identigo kun la greka diino Hera. Antu estis anstataŭita kiel kunulino fare de Iŝtar aŭ Inanna, kiu povus esti filino de Anu kaj Antu. Ŝi estas figuro simila al Anat.

Akadanoj kredis, ke la nuboj estas la mamoj de Antu kaj ke pluvo estas la lakto el ŝiaj mamoj.

Antu estis posta disvolvigo de Ki, frua terdiino de Sumero. Ŝi estis identigita ankaŭ kun Kiŝar.

## Notoj 
Kategorio:Mezopotamiaj dioj
Kategorio:Diinoj
Kategorio:Teraj dioj
Kategorio:Mezorienta mitologio
Makov (distrikto Blansko)

**Makov** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de La plej sankta Triunuo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Makov, pohled od severu (7472).jpg|Vido al Makov de nordo
Makov, obecní úřad (2017-04-29; 01).jpg|Municipa ofico
Makov, hasičská zbrojnice (2017-04-29; 01).jpg|Fajroestingista armilejo
Makov, kříž na návsi (2017-04-29; 01).jpg|Kruco en vilaĝplaco
Makov, východní část (7460).jpg|La orienta parto de Makov

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Jedovnice

**Jedovnice** () estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en Moravio, distrikto Blansko 25&nbsp;km norde de Brno. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skriba mencio de la vilaĝo estis en 1251. La 23-a de januaro 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* klasicisma preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo el la jaroj 1783-1785
* paroĥo el la jaro 1781
* ŝtona kruco ĉe la preĝejo el la jaro 1800
* kamenný kříž v Chaloupkách z roku 1801
* statuo de sankta Johano Nepomuka el la jaro 1717
* statuo de Karel Havlíček Borovský el la jaro 1900

## Personecoj 
* František Tomáš Bratránek (1815 – 1884) – aŭgustenano kaj profesoro de la germana literaturo en Jagelona Universitato en Krakovo.

## Pluaj fotoj 

Jedovnice kostel a fara.jpg|Preĝejo kaj paroĥo
Fire stations in Jedovnice.JPG|fajroestingista armilejo
Havlicek Jedovnice.jpg|Statuo de Karel Havlíček Borovský
Jedovnice_socha_sv._Jana_Nepomuckého.JPG|Statuo de sankta Johano Nepomuka
679 06 Jedovnice, Czech Republic - panoramio (3).jpg|fiŝlago Budkovan
679 06 Jedovnice, Czech Republic - panoramio (1).jpg|digo de la fiŝlago

### Panoramo 
Kategorio:Kampurboj en distrikto Blansko
Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Drahana montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Augustinus Novellus

**Agostino Novello**, "Matteo di Termini", "Panormitano" aŭ "Agostino da Tarano" estis itala pentristo kaj religia figuro respektegata kiel beata de la Katolika Eklezio.

Li studis juron en Bolonjo kaj poste fariĝis kanceliero de Manfredo, la reĝo de Sicilio. Post lia morto en la batalo de Benevento en februaro 1266, li sin turnis al religia vivo kaj prenis la nomon Aŭgusteno (omaĝe al Aŭgusteno de Hipono).

En 1266 li estis akceptita en la ordenon de la aŭgustenaj ermitoj kaj estis ilia generalo inter 1298 kaj 1300. Li tiam retiriĝis al la monaĥejo de San Leonardo al Lago proksime de Sieno kaj laboris en Sieno por la vastiĝo de Santa Maria della Scala kaj ĝiaj statutoj ekde 1305.

Lia beatigo okazis sub papo Klemento la 13-a la 11-an de julio, 1759, Klemento la 14-a konfirmis la kulton la 23-an de julio, 1770. La beato unue estis entombigita en la Preĝejo de Sankta Aŭgusteno en Sieno. La 19-an de majo 1977 li estis reentombigita en Termini Imerese en la katedralo de Sankta Nikolao de Bari.

[eta|maldekstre|260px|Kapelo de la Beata Agostino Novello en la Preĝejo de Sankta Nikolao, de [Bari.]]

## Literaturo 
* Siena: City of Secrets
* Personensuche
* [Treccani](https://www.treccani.it/enciclopedia/beato-agostino-novello_(Enciclopedia-Italiana)/)
* Catholic Encyclopedia
* Art and the Augustinian Order in Early Renaissance Italy
* Imagining Childhood
* Renaissance Art: A Topical Dictionary
* Representing Infirmity: Diseased Bodies in Renaissance Italy

## Vidu ankaŭ 
* Celesteno la 5-a (1210-1296)
* Nikolao la 4-a (1227-1292)
* Manfredo, reĝo de Sicilio (1232-1266)
* Bonifaco la 8-a (1234-1303)
* Simone Martini (1264-1344)
* Klemento la 13-a (1693-1769)
* Klemento la 14-a (1705-1774)

Kategorio:Italaj pentristoj
Kategorio:Italaj religiuloj
Běleč

Nomon **Běleč** havas pluraj setlejoj:
* Běleč (distrikto Brno-provinco) – municipo en distrikto Brno-provinco (antaŭe en distrikto Blansko)
* Běleč (distrikto Kladno) – municipo en distrikto Kladno
* Běleč (distrikto Tábor) – municipo en distrikto Tábor

… aŭ partoj de municipoj:
* Běleč (Liteň) – en municipo Liteň en distrikto Beroun
* Běleč (Těšovice) – en municipo Těšovice en distrikto Prachatice

Vorto **Běleč** aperas ankaŭ en la nomoj de municipoj aŭ mikroregionoj:
* Běleč nad Orlicí – municipo en distrikto Hradec Králové
* Mikroregion Běleč – mikroregiono en Regiono Plzeň

**Běleč** estas ankaŭ nomo de monto:
* Běleč (712 m) – monto okcidente de Švihov en distrikto Klatovy
Grek-katolika preĝejo Sankta Triunuo (Fehérgyarmat)

La **Grekokatolika preĝejo Sankta Triunuo** estas religia moderna konstruaĵo en urbo Fehérgyarmat (Hungario).

## Historio 
Dum la historio en Fehérgyarmat la loĝantoj estis plejparte kalvinanoj. En fina periodo de la socialismo alvenis ankaŭ grekokatolikoj, ili apartenis al Jánk. En 1992 iu donacis loĝdomon al la eklezio, el tio oni faris kapelon por la diservoj. En 1993 la urbo donacis konvenan areon, la nun videbla moderna preĝejo estis konstruita inter 1995-1999. Kelkaj aldonaĵoj estis faritaj poste. En 2005 Fehérgyarmat akiris la titolon paroĥo, en la sama jaro la menciita kapelo estis malkonstruita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola ĉe stratangulo en korto tre proksime al la urbocentro. Mem la konstruaĵo estas komplika. La navo estas ronda, sed supre estas oklatera ligna kupolo. La oficejo troviĝas en proksimo de la altaro, pli supre la kunvena halo. La ŝtuparejo kuras al la kunvena halo kaj galerio. La paroĥo situas laŭ la stratangulo. 

Kermeso okazas en Pentekostolundo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* http://hazai.kozep.bme.hu/hu/szentharomsag-templom-fehergyarmat/

Fehergyarmat
Fehergyarmat
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Fehérgyarmat
Axel Stefek

**Axel STEFEK** (naskiĝinta en 1967) estas germana inĝeniero, arĥivisto kaj ŝatata ĉiĉerono en Vajmaro, Germanujo.

## Agadoj 
Stefek deĵoras en la Urba arĥivo vajmara. Li organizas multajn rondgvidadojn en Vajmaro kaj ties ĉirkaŭaĵoj farante krome prelegojn pri temoj de la vajmara urbohistorio. Sen troigo li povas nomiĝi kronikisto de la urbo Vajmaro. Al liaj plej gravaj publicitaĵoj nombriĝas aĵoj pri la vajmaraj akvoprovizada kaj energia sistemoj. Al tio apartenas ankaŭ la muelejoj akvaj kaj ventaj. Stefek estas vicestro de la Amikara societo de la Urbomuzeo de Vajmaro. Stefek ekster tio redaktas la gravan regionhistorian serion *Beiträge zur Weimarer Stadtgeschichte*. Ankaŭ speciala ekspozicio en 2015 sub lia kunkuratora responso feliĉe sukcesis.

## Verkoj (elekto) 
* Axel Stefek: *Vorbemerkungen zu den stadtgeschichtlichen Beiträgen*. Ĉe: Axel Stefek (eld.): *Beiträge zur Weimarer Geschichte*. Band 2021. Freunde und Förderer des Stadtmuseums Weimar im Bertuchhaus e. V., Weimar 2021, p. 6–8.
* Axel Stefek: *Das Weimarer Tonnensystem als Maßnahme der Stadthygiene*. Ĉe: Axel Stefek (eld.): *Wasser unter der Stadt. Bäche, Kanäle, Kläranlagen. Stadthygiene in Weimar vom Mittelalter bis zum 20. Jahrhundert*. Weimar 2012, DNB 1027249310, p. 75-123.
* Axel Stefek: "Weimar unterirdisch – Der Lottenbach und der Schützengraben als historische Stadtgewässer" (= Die große Stadt, 4), Vopelius, Jena 2011 , p. 241-261, (tie ĉi interrete )
* Axel Stefek (eld.): *Energie in Weimar: Vom Mittelalter bis in die Neuere Zeit* (= *Energiegeschichte der Stadt Weimar.* Bd. 1). Weimar Stadtversorgungs-GmbH, Weimar 2016.
* Axel Stefek (eld.): *Energie in Weimar – 25 Jahre Stadtwerke Weimar* (= *Energiegeschichte der Stadt Weimar* Bd. 2)., eld. von der Stadtwerke Weimar Stadtversorgungs-GmbH Stadtwerke Weimar Stadtversorgungs-GmbH durch Axel Stefek, Weimar 2016.

## Eksteraj ligiloj 
* Ligiloj ĉe DDB
* Aĵoj de Stefek ĉe KVK
* http://www.kipperquelle-weimar.de/stadtfuehrungen/stadtfuehrung.shtml 
* https://www.pressreader.com/germany/thuringische-landeszeitung-weimar/20210118/282106344289934
* https://www.thueringer-allgemeine.de/regionen/weimar/neue-beitraege-zur-weimarer-geschichte-id228560611.html

## Notoj 
Kategorio:Arkivistoj
Kategorio:Germanaj inĝenieroj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Kategorio:Regionhistoriistoj
Kategorio:Ĉiĉeronoj
Kategorio:Germanaj redaktoroj
Friedrich Johann von Seebach

eta|Tomboŝtono de Seebach sur la Historia tombejo vajmara
Grafo **Friedrich Johann Christian Heinrich von SEEBACH** (naskiĝinta la  en Eisleben, naskiĝinta la  en Vajmaro ĉe Altenburg estis supera ĉevalaĵestro kaj prusia generalmajoro. Lia edzino estis Henriette Sophie Wilhelmine von Seebach.

## Vivo kaj agado 
Vajmare estis Seebach en 1790 ĉefleŭtenanto, ĉambra junkro kaj ĉevalaĵestro. Li krome karieris en 1802 (ĉambelano kaj majoro), 1808 (kolonelo), 1814 (supera ĉevalaĵestro) kaj en 1815 generalmajoro.

Seebach estis amiko de grandduko Karlo Aŭgusto (Saksio-Vajmaro-Eisenach) kiun li akompanis vojaĝe. En 1813, post kiam la grandduko eniris la kontraŭnapoleonan aliancon, Seebach komisiitis pri kreo de batalono de volontuloj. En 1811 Seebach starigis Altenburg-domegon en Vajmaro kiu iĝis, ankaŭ danke al Franz Liszt, kulturcentro. Lia tomo troviĝas sur la Historia tombejo vajmara. La tomboŝtonenskribaĵo nomumis lin *savinto de Vajmaro kontraŭ la francoj* en 1813.

Seebach savitis en la 22.10.1813 dumbatale fare de sia hundino Belotte. En somero 1822 oni starigis por ĝi en la Altenburg-ĝardeno memorigŝtonon.

## Bagatelaĵoj 
Ekzistas interesa bildo pri ĉasadeliro de grandduko Karlo Aŭgusto el la jaro 1825 *(Jagdgesellschaft mit Großherzog Carl August von Sachsen-Weimar-Eisenach)* kiun pentris en 1831 Carl August Schwerdgeburth. Bedaŭrinde ne klaras kiu estas Seebach kaj kiu la ĉefforstisto Friedrich August von Fritsch.
Ŝia filino Amalie (1802-1879) iĝis konata verkistino. Ŝiaj gefratoj estis Helene (* 1807) kaj Gustav Wilhelm Adolf (1813-1862).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Portreto
* Historia familileksikono de Svislando
* Portreto
* Zum la rilato de Johann Wolfgang von Goethe al generaloj dum la kontraŭnapoleonaj militoj: Erich Weniger: *Goethe und die Generale der Freiheitskriege*, Metzler Verlag, Stuttgart 1959

Kategorio:Germanaj oficiroj
Kategorio:Historio de Prusio
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Code Lyoko

***Code Lyoko*** *(Kodo Lioko)* estas franca animacia serio kreita de Thomas Romain kaj Tania Palumbo en la jaro 2003 . Ĝi estis produktita de Antefilms (unua sezono) kaj MoonScoop (dua sezono kaj plue), en asocio kun France 3 kaj Canal J. Ĉi tiu serio uzas du-dimensian animacion por realmonda prezentado kaj tri-dimensian animacion por Lyoko, la komputila mondo.

## Intrigo 
La serio baziĝas sur la pilot-epizodo *Garage Kids. Code Lyoko* temas pri kvar adoleskaj studantoj, kiuj studas ĉe *Academio Kadic*, nomataj Jeremie, Yumi, Odd kaj Ulrich, kiuj malkovras Aelita-n, virtualan homon, kaj vojaĝas al Lyoko per skaniloj situantaj en malnova forlasita fabriko, proksima de la lernejo. Ilia komisio estas defendi Teron kontraŭ XANA.

XANA estas komputila viruso, kiu eniras la superkomputilon de la fabriko kaj atakas Lyoko-n, la virtuala mondo kreita de de Franz Hopper (eksa instruisto kaj ankaŭ la patro de Aelita), por atingi mondregadon. Ĝi atakas la mondon per aktivigo de la "turoj" de Lyoko, kutime unu post la alia, kiuj funkcias kiel ligiloj al la reala mondo. Tri el la kvar amikoj devas virtualigi sin per la skaniloj, por helpi Aelita-n trovi la aktivan turon. Estas proksimume kvardek turoj disigitaj tra la kvin areoj de Lyoko: glaciejo, dezerto, arbaro, montaro kaj Cartago (la centra zono). Jeremie restas en la fabriko kaj respondecas pri detektado de la malsamaj komputilaj monstroj, kaj li estas tiu, kiu gvidas siajn amikojn dum ili estas en Lyoko. La aliaj batalas kontraŭ tiuj monstroj, kiujn XANA sendas.

Por malŝalti la turon, Aelita devas eniri en ĝin kaj tajpi la kodon (Lyoko), kaj tiel ĉesigi XANA-n kaj ĝian atakon al la reala mondo. Post tio, la superkomputilo povas komenci la "revenon al la pasinteco" se la atako de XANA gravegis, kaj nur la herooj restas kun la memoroj de tiu atako.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Code Lyoko (en la angla, la franca kaj la hispana)

Kategorio:Serioj
Kategorio:Animaciaj televidserioj
Kategorio:Animaciaj serioj
Kategorio:Francaj animaciaj televidserioj
Settignano

**Settignano** estas *frazione* (submunicipo) sur monteto nordoriente de Florenco, Italio. La malgranda *borgo* Settignano portas familiaran nomon ĉar produktis tri skulptistojn de la Florenca Renesanco, nome Desiderio da Settignano kaj la fratoj Gamberini, plej bone konataj kiel Bernardo Rossellino kaj Antonio Rossellino. La juna Mikelanĝelo loĝis kun skulptisto kaj lia edzino en Settignano — en farmo kiu estas nune "Villa Michelangelo" — kie lia patro posedis ŝtonminejon de marmoro. En 1511 alia skulptisto naskiĝis tie, nome Bartolomeo Ammannati. La bonkvalitaj marmorminejoj de Settignano produktis tiun serion de skulptistoj.

[maldekstre|eta|*La [piazza di Settignano*, Telemaco Signorini, 1880.]]
Aliflanke ankaŭ famaj verkistoj loĝis en Settignano, kiel Giovanni Boccaccio, Niccolò Tommaseo, Mark Twain, Gabriele d'Annunzio ktp.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Intervjuo kun Carolyn McPherson, Charlottesville, VA, 24a de Aŭgusto 2019.
* Twain, Mark, *The £1,000,000 Bank Note and Other New Stories,* enkond. de Malcolm Bradbury (The Oxford Mark Twain, Oxford U. Press, 1996)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Villa Gamberaia : arkitekturo

Kategorio:Florenco
Kategorio:Geografio de Toskanio
Santa Maria del Carmine

eta|250ra|Kapelo Corsini de *Santa Maria del Carmine*.
420ra|eta|maldekstre|Fresko de Masaccio en la Kapelo Brancacci.
***Santa Maria del Carmine*** estas preĝejo de la ordeno de Karmelanoj, en Oltrarno, nome distrikto de Florenco, en Toskanio, Italio. Ĝi estas fama kiel loko de la Kapelo Brancacci kiu estas hejmo de elstaraj freskoj de la Renesanco verkoj de Masaccio kaj Masolino da Panicale, poste finigita de Filippino Lippi.

## Eksteraj ligiloj 
* religiaj lokoj en Toskanio

Kategorio:Bazilikoj en Florenco
Kategorio:Kristanaj monaĥejoj en Italio
Kategorio:Romkatolikaj preĝejoj en Italio
Kategorio:Baroka arkitekturo
Kategorio:Rokoko
Agostino di Duccio

[eta|maldekstre|200px|La marmora fasado de San Bernardino, [Perugia.]]

**Agostino di Duccio** (1418 – ĉirkaŭ 1481) estis skulptisto de la frua Itala Renesanco.

Naskiĝinta en Florenco, li laboris en Prato kun Donatello kaj Michelozzo, kiuj ege influis lin. En 1441, li estis akuzita pro ŝtelado de valoraj materialoj el monaĥejo de Florenco kaj estis forpelita el sia naskurbo kiel rezulto. La venontan jaron li plue laboris por la altaro de Sankta Geminiano por la Katedralo de Modeno, laboro notinda pro la influo de Michelozzo.

En 1446, li studis la gotikan skulptarton en Venecio kaj renkontiĝis kun Matteo de' Pasti, kolego skulptisto kiu nomis lin por fari la skulptartan ornamaĵon de la Tempio Malatestiano en Rimini, kie li restis el 1449 ĝis 1457. Oni supozis, ke la ornamaĵoj estu speco de mezepoka enciklopedio, kun reliefoj de zodiakaj kaj aliaj alegoriaj kaj mitologiaj figuroj.

Inter 1457 kaj 1462 li kreis la marmoran fasadon de la preĝejo de Sankta Bernardino en Perugia kaj la venontajn jarojn ĝis 1470 li kreis multajn verkojn speciale en Florenco, kiel la *Madonna de Auvillers* por Piero di Cosimo de' Medici, nune ekspoziciata en Luvro.

En 1473 li desegis la eksteran fasadon de *Porta di San Pietro*, en la urbomuregoj de Perugia, en stilo influita de Leone Battista Alberti. Aliaj verkoj estas en Amelia kaj en la ''Galleria Nazionale dell'Umbria'' en Perugia. Li mortis ĉirkaŭ 1481 en Perugia.

## Referencoj
Kategorio:Italaj skulptistoj
Kategorio:Itala Renesanco
Sofistoj

**Sofisto** (en greka: σοφιστής, sofistes) estis instruisto en Antikva Grekio en la 5-a kaj 4-a jarcentoj a.K.. Sofisto specialiĝis en unu aŭ pliaj fakoj, kiel filozofio, retoriko, muziko, atletiko kaj matematiko. Ili instruis *areté* – "virto" aŭ "elstareco" – ĉefe al junaj ŝtatestroj kaj nobeloj.

La greka vorto σοφός (sofos, saĝulo) estas rilata al la nomo σοφία (sofia, saĝo). Ekde la tempoj de Homero ĝi estas ofte referencata al fakulo en ties profesio aŭ metio. Ĉaristoj, skulptistoj, aŭ militfakuloj povis esti referencataj kiel *sofoi* en siaj okupoj. La vorto laŭgrade konotacias ĝeneralan saĝon kaj speciale saĝon en homaj aferoj kiel politiko, etiko, kaj hejmadministrado. Tio estis la signifo atribuita al la Sep saĝuloj de Grekio de la 7-a kaj 6-a jarcentoj a.K. (kiel Solono kaj Taleso el Mileto), kaj estas la signifo, kiu aperas en la historioj de Herodoto.

Inter plej gravaj sofistoj menciindas Protagoro, Gorgio kaj aliaj. Ĉar sofistoj ĝenerale ricevis monon pro siaj laboroj, ili ricevis kritikojn, kaj por la estontecoj estis konsideritaj kiel falsaj filozofoj kiu uzis sofismojn, nome falsajn argumentojn.

## Vidu ankaŭ 
* Sofia (filozofio)

## Referencoj 
* Blackwell, Christopher. Demos: Classical Athenian Democracy . 28 February 2003. The Stoa: a Consortium for Scholarly Publication in the Humanities. 25a de Aprilo 2007.
* Clarke, M.L. "Cicero at School". *Greece & Rome*, Second Series, Vol. 15, No. 1 (Apr., 1968), pp.&nbsp;18–22; Publikigita de: Cambridge University Press on behalf of The Classical Association; JSTOR 642252
* Eyre, J.J. "Roman Education in the Late Republic and Early Empire". *Greece & Rome*,Second Series, Vol. 10, No. 1 (Mar., 1963), pp.&nbsp;47–59, Published by: Cambridge University Press; JSTOR 642792
* Guthrie, W. K. C. Vol. 3 of *History of Greek Philosophy*. Cambridge: Cambridge University Press, 1969
* Jarratt, Susan C. *Rereading the Sophists: Classical Rhetoric Refigured*. Carbondale and Edwardsville: Southern Illinois University Press, 1991.
* Kerferd, G. B., *The Sophistic Movement*, Cambridge University Press, Cambridge, UK, 1981 ().
* 
* Rosen, Stanley, ''Plato's 'Sophist', The Drama of Original and Image*, Yale University Press, New Haven, CT, 1983.
* Sprague, Rosamond Kent, *The Older Sophists'', Hackett Publishing Company ().
* Herrick, James A. The History and Theory of Rhetoric: An Introduction. Boston: Allyn and Beacon, 2005.
* McKay, Brett, kaj Kate McKay. "Classical Rhetoric 101: A Brief History." The Art of Manliness RSS. The Art of Manliness, 30a Nov. 2010.

Kategorio:Helenaj filozofoj
Kategorio:Socio de Antikva Grekio
Kategorio:Antaŭsokrataj filozofoj
75971 Unkingalls

'*75971 *Unkingalls'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la usona amatora astronomo Albert (« Unk ») Ingalls (1888–1958), kiu helpis sian patron por konstrui amatorajn teleskopojn en Usono en la 1920-aj jaroj, malfermante novan eraon en amatora astronomio. Li publikigis multenombrajn artikolojn en *Scientific American* kaj estis eldonisto de *Amateur Telescope Making'', responsulo de la konstruo de miloj da teleskopoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Raffaele Riario

**Raffaele Sansoni Galeoti Riario** (3a de Majo 1461 – 9a de Julio 1521) estis itala kardinalo de la Renesanco, konata ĉefe kiel konstruisto de la *Palazzo della Cancelleria* kaj la persono kiu invitis Mikelanĝelon al Romo. Li estis patrono de artoj. Li estis ankaŭ la unua adoleskulo kiu estis plialtigita al la Kardinala Kolegio en la historio de la Apostola Seĝo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Michael Schaich (1994). "Riario-Sansoni, Raffaelo". En Bautz, Traugott (ed.). Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (en germana). 8. Herzberg: Bautz. kol. 162–166. ISBN 3-88309-053-0.

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio en Florida International University Libraries 

Kategorio:Italaj kardinaloj
Holivuda Dekopo

La **Dekopo de Holivudo** aŭ **Holivuda Dekopo** (en angla, *Hollywood Ten*)​ estis la nomo kiun la gazetaro uzis por aludi al grupo de personoj rilataj kun la usona kinindustrio, kiuj estis inkluditaj en la nigra listo de Holivudo dum la Makartiismo, akuzitaj de opozicio al la laboroj de la Usona Kongreso pro malakcepto al la deklaro antaŭ la Komitato pri Kontraŭusona Aktiveco de John Parnell Thomas, destinita al "esplorado" de supozita enfiltrigo de komunismo en la kinistaro de Holivudo.

La nomita "Ĉasado de Sorĉistino" estis estrita de senatano Joseph McCarthy, akiris la apogon de la ĉefaj studoj, kiuj subskribis la konatan Declaracion Waldorf en kiu, kiel konsekvenco de la malakcepto deklari kaj de klopodo ataki la komisionon kiel kontraŭkonstitucia, la akuzitoj estis enprizonigitaj kaj maldungitaj senfine ĝis deklaro kaj pentomontro.

## La dekopo 
La dekopo estis formita de:
* Alvah Bessie, scenaristo
* Herbert Biberman, scenaristo kaj reĝisoro
* Lester Cole, reĝisoro
* Edward Dmytryk, director
* Ring Lardner Jr., scenaristo
* John Howard Lawson, scenaristo
* Albert Malz, scenaristo
* Samuel Ornitz, scenaristo
* Adrian Scott, produktoro kaj scenaristo
* Dalton Trumbo, romanisto, scenaristo kaj reĝisoro

## Vidu ankaŭ 
* *One of the Hollywood Ten*

## Notoj 
Kategorio:Historio de kino
Kategorio:Holivudo
Kategorio:Usonaj kontraŭkomunistoj
75972 Huddleston

'*75972 *Huddleston'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Catalina Sky Survey*, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Marvin Huddleston*, kiu vivas en Mesquite (Teksaso). Li estas ano de la Asocio de Lunaj kaj Planedaj Observantoj, de la Reĝa Astronomia Societo de Londono kaj observanto de ŝtormoj kun la meteologia grupo « *Texas CoCoRaHS'' ».

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Catalina Sky Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Těšovice

Nomon **Těšovice** portas pluraj setlejoj:
* Těšovice (distrikto Sokolov) – municipo en distrikto Sokolov
* Těšovice (distrikto Prachatice) – municipo en distrikto Prachatice
* Těšovice (Srbice) – parto de municipo Srbice en distrikto Domažlice
Mariann Kornay

**Mariann Kornay** [kornai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kornay Mariann** estis hungara aktoro. Ŝia origina familia nomo estis *Kornai,* ŝia edzo estis Iván Szenes, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) *Szenes Ivánné*,ilia filino estis Andrea Szenes.

Mariann Kornay naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mariann Kornay devenis el juda familio. Ŝi akiris aktoran diplomon en privata lernejo de Kálmán Rózsahegyi. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nova Teatro (Budapeŝto) kaj Operetoteatro (Budapeŝto). Inter 1951–1954 ŝi estis membro de Teatro de Popolarmeo. Ŝi partoprenis en konkurso pri komikistoj en Bratislavo (1962), Vieno (1966) kaj Orienta Berlino (1968). Intertempe ŝi ricevis rolojn en la Hungara Televizio. Ŝi edziniĝis en 1954 kaj naskis filinon en 1962.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Jenő Rejtő: *Tulipán* S-ino Kajlinger
* Imre Kálmán: *A montmartre-i ibolya* - Jeanette
* István Békeffi - Adorján Stella: *Janika* - ĵurnalisto

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *7 kérdés a szerelemről (és 3 alkérdés)* (1969)
* *A három Pestőr* (1984)

## Memorigiloj 
* premio pri Mariann Kornay fondita en 2006

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kněževes

**Kněževes** estas nomo de kelkaj municipoj en Ĉeĥio:

* Kněževes (distrikto Blansko), municipo en distrikto Blansko
* Kněževes (distrikto Prago-okcidento), municipo en distrikto Prago-okcidento
* Kněževes (distrikto Rakovník), kampurbo en distrikto Rakovník
* Kněževes (distrikto Žďár nad Sázavou), municipo en distrikto Žďár nad Sázavou