open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Băile Govora

**Băile Govora** [bǝile govora] estas urbo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi estas akva kurac-loko (*băile* = la banejoj). Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de 13,79 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La urbo administras ankaŭ la vilaĝojn Curăturile, Gătejești kaj Prajila. Ĝi situas 15 kilometrojn okcidente de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea, al kiu ligas ĝin la nacia vojo DN67.

## Historio 
Băile Govora estis dokumente menciita unuafoje en 1488, sed longe restis modesta vilaĝo.

La kuracan akvon malkovris en 1876 la bienulo Gheorghe Ciurea, kiu fosis puton kaj trovis nur "brulan akvon" (petrolon) kaj salan, netrinkeblan akvon. Pliaj esploroj pri petrolo rezultigis la trovon de sala akvo kun jodo. La armea kuracisto Zorileanu rekomendis ĝian uzon por la traktado de reŭmatismo.

La urbo establiĝis kiel banloko nur en 1887, kiam oni starigis la unuan banejon. La statuson de kuracloko ĝi ricevis en 1889, la oficiala inaŭguro kiel kuracloko okazis en 1910 ĉe de la funkciigo de la hotelo *Palace*. Ĝi estis konstruita tiel, ke ĉiu gasta ĉambro havis ĉiutage almenaŭ unu horon da sunlumo – kondiĉe ke la vetero estis suna. De tiam oni diris, ke Băile Govora luigas sunbrilon.

En 1927 Băile Govora ricevis la rangon de urbo, kvankam ĝi havis nur ĉirkaŭ 1.000 loĝantojn. Fine de la 1980-aj jaroj estis konstruita komplekso de sindikata hotelo kun modernaj kuracejoj.

Băile Govora fratiĝis kun Nadarzyn en Pollando.

## Eksteraj ligiloj 
* Urba retejo

Dosiero: ROU VL Baile Govora CoA1.jpg|La urba blazono
Dosiero: Băile Govora – Hotel Oltenia.jpg|Hotelo Oltenia en Băile Govora
Dosiero: Băile Govora – Centru.JPG|La kuraca centro

Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj de distrikto Vâlcea
Nadarzyn

**Nadarzyn** estas vilaĝo en la pola distrikto Pruszków kaj sidejo de samnoma komunumo *(gmina wiejska)*. Ĝi situas 20 kilometrojn sud-okcidente de Varsovio.

En 1453 la duko Boleslavo la 4-a (*"warszawski"*) donis al Nadarzyn la rangon de urbo, poste konfirmitan de pluraj polaj reĝoj. Tiu rango validis dum pli ol kvar jarcentoj, sed en 1868 estis nuligita.

Nadarzyn fratiĝis kun la rumana urbo Băile Govora.

Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Kategorio:Mazovia provinco
Traktato de Hudajbija

La **Traktato de Hudajbija ** (en araba: **صلح الحديبية**) estis grava evento kiu okazis dum la formado de Islamo. Ĝi estis ŝlosila traktato inter Muhammad, reprezentanta la ŝtaton Medino, kaj la Kurajŝa tribo de Mekko en Marto 628 (koresponde al Du al-Ki'dah, 6 AH). Ĝi helpis al malpliigo de la konflikteco inter ambaŭ urboj, plifirmigis *hudna*, nome 10-jara paco, kaj rajtigis la sekvantojn de Muhammad reveni la venontan jaron en paca pilgrimado, nome ''Umrah Du'l-Kada*.

## Referencoj 
## Literaturo 
* *The Oxford History of Islam'' de John Esposito (Oxford U. Press, 1999)

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Mohamedo
Kategorio:628
Abu Ubajdah ibn al-Ĝarrah

[eta|250px|dekstra|Sanktejo de Abu Ubajda en la Jordana Valo en [Jordanio]]

**Abū ‘Ubajdah ‘Āmir ibn ‘Abdillāh ibn al-Ĝarāḥ** (583–639) (en araba أبو عبيدة عامر بن عبدالله بن الجراح), plej ofte konata kiel **Abū ‘Ubajdah ibn al-Ĝarāḥ** aŭ eĉ **Abu Ubajdah ibn al-Ĝarrah**, estis unu el la kompanoj de la islama profeto Muhammad (sahaboj). Li estis militkomandanto de granda sekcio de la Raŝiduna Armeo dum la epoko de la Raŝida Kalifo Umar kaj estis en la listo de la eblaj sukcedantoj de Umar al Kalifeco.

Ĝi partoprenis en la komencaj bataloj de ekspansio de Islamo en Arabio kaj poste konkeris Levantenion, nome la iama romiimperia provinco Sirio.

## Eksteraj ligiloj 
* www.youngmuslims.ca 
* Abu Ubaidah 

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Arabaj militistoj
Kategorio:Kurajŝoj
Lago Koyashskoye

**Koyashskoye**, **Kojaŝskoje** aŭ '''Koyashs'ke''' estas salakva lago en la marbordo de la Kerĉa peninsulo en Krimeo, apartigita el la Nigra Maro per bendo de tero. Ĝi longas 4 kilometrojn, larĝas 2 kilometrojn kaj havas profundon de ĉirkaŭ unu metro. Ĉi tiu lago havas la karakteristikon de koloroj de la roza al la skarlata, laŭ la lumo, pro la ĉeesto de algoj kiuj vivas en la akvoj. Kiam la akvo vaporiĝas, la salo de la lago kristaliĝas sur la rokoj kaj la bordoj, produktante kristalajn roketojn kaj odoron de violo.

La loko estas konsiderata sanigita kaj estas aprezata de la homoj de la regiono. Ĝi estas malbone konata al la turistoj.

## Tradukfonto 
Koyashskoye
Kategorio:Geografio de Krimeo
Batalo de Hunajn

La **Batalo de Hunajn** okazis inter Muhammad kaj liaj sekvantoj kontraŭ la beduena tribo Haŭazin kaj ties subsekcio Takif en 630 en valo ĉe unu el la vojoj kondukantaj el Mekko al Taif. La batalo finis en decidiga venko por la islamanoj, kiuj kaptis enorman akiraĵon. La Batalo de Hunajn estas unu el nur du bataloj menciitaj en la Korano per ties nomoj, en Surao Taŭba.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://islamweb.net/ver2/archive/article.php?lang=E&id=40434
* http://islamanswers.net/moreAbout/Hunayn.htm
* http://hizb-ut-tahrir.org/english/books/state/chapter_27.html

Kategorio:Historio de Islamo
Hunajn
Kategorio:630
Sieĝo de Taif

La **Sieĝo de Taif** okazis en 630, kiam la islamanoj sieĝis la urbon Taif post sia venko en la Batalo de Hunajn kaj en la Aŭtas. Tamen la urbo ne estis venkita pro la sieĝo. Unu el ties ĉefoj, nome Urvah ibn Mas'ud, forestis en Jemeno dum tiu sieĝo. Muhammad alportis militmaŝinojn uzeblajn kontraŭ la fortikaĵoj, sed ne kapablis eniri en ĝi, per ili.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Sahaba.net :: Stories of the Companions - An Eye Now or an Eye in Heaven? 
* Campaigns of Hunayn and al Ta'if

Kategorio:Historio de Islamo
Taif
Batalo de Tabuk

La **Batalo de Tabuk** (nomata ankaŭ kiel **Batalo de Tabouk**) estis milita ekspedicio, kiu, laŭ islamaj biografioj, estis komencita de Muhammad en Oktobro, 630. Muhammad estris fortojn de tiom multaj kiom ĝis 30,000 norden al Tabuk en nuntempa nordokcidenta Sauda Arabio, kun la celo ataki la Bizancan Armeon. Kvankam ne batalo en la tipa senco, sed historia la evento reprezentus la malferman konflikton en la venontaj Arab-bizancaj militoj. Ne estas tiutempaj bizancaj rakontoj de tiuj eventoj, kaj multo el la detaloj venis el postaj islamaj fontoj. Notinte tion, same kiel la fakton ke la armeoj neniam renkontiĝis, kelkaj okcidentaj fakuloj pridemandis la aŭtenton de la detaloj ĉirkaŭ la evento; kvankam en la Araba mondo ĝi estas amplekse tenita kiel historia.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Islamo
Sisteron

**Sisteron** [] (jen france kaj okcitane) aŭ en Esperanto **Sisterono** estas franca komunumo en la departemento Alpes-de-Haute-Provence, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2012.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Geografio 
eta|maldekstra|Pejzaĝo de Sisteron kun N-litero inter la vertikalaj rokoj.
Sisteron situas ĉe la rivero Durance,  nordokcidente de Digne-les-Bains.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
* Sisteron (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Alpes-de-Haute-Provence
József Imre (1851)

**József IMRE** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Imre József** estis hungara kuracisto, okulkuracisto, profesoro, membro de senato (ekde 1927). Lia patro estis Sándor Imre (lingvisto), lia filo estis József Imre (1884).

József Imre http://nevpont.hu/view/10423 naskiĝis la  1851 en Hódmezővásárhely. Li mortis la  1933 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Imre frekventis mezlernejon en Debrecen, poste li universitatojn en Pest (urbo) kaj Kolozsvár inter 1869 kaj 1874. Post siaj studoj li laboris en kliniko en Budapeŝto apud Vilmos Schulek, dume li akiris fakdiplomon pri kirurgio, akuŝado kaj okulkuracado. En 1875 li vizitis klinikon de Vieno, en la sekva jaro li studvojaĝis al Germanio, Belgio, Francio. Li estis ĝenerala kuracisto inter 1876 kaj 1884 en Gyoma, poste en sia naskiĝurbo, kie li poste estis okulkuracisto en la loka hospitalo. En 1890 li iniciatis apartan malsanulejon por okulaj malsanoj, kie li ofte okupiĝis pri traĥomaj malsanoj. En 1890 li estis nomumita hospitalestro. Li ekinstruis en Ferenc József Tudományegyetem en Kolozsvár ekde 1909 en rango publika eksterordinara profesoro, samtempe li gvidis la lokan klinikon. En la studjaro 1915 li estis dekano, en 1916 vicrektoro. Li instruis ankaŭ en Universitato de Budapeŝto inter 1909-1919, fine en Scienca Universitato de Szeged, kie li pensiuliĝis en 1924. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Az általános betegségeknek és az egyes szervek bajainak viszonya a látó szerv változásaihoz és betegségeihez* (1878) - tradukaĵo
* *Népszerű egészségtan* (Populara medicino), (1880) - tradukaĵo
* *A szemtükör és diagnostikai használata* (1889) - tradukaĵo
* *Kimutatás a hódmezővásárhelyi városi szemkórház 3 első évi (1891. 1892. és 1893.) működéséről* (1894)
* *Orvosi ethika* (1925)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero I, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj okulkuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Said bin Zajd

'''Sa'id ibn Zajd** aŭ **Said bin Zajd'* (; naskiĝis ĉ. 593, mortis ĉ. 671) estis unu el *sahaboj'' (en araba الصحابة "kompano"), nome kompanoj de Mohamedo. Li estis kromnomita ankaŭ "Abu-al-Aaŭar". Li naskiĝis en la jaro 593–4 kaj estis frua konvertinto al Islamo. "Said (Saīd) ne estis ankoraŭ 20jarulo kiam li adoptis Islamon" kio okazis antaŭ 613. Ankaŭ lia juna kaj rezoluta edzino Fatima, filino de al-Ĥattab kaj fratino de Umar, akceptis frue Islamon. Li estis unu el la Dek Promesparadizuloj. Li mortiĝis en 673.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.youngmuslims.ca/online_library/companions_of_the_prophet/SaidZayd.html 
* http://www.witness-pioneer.org/vil/Articles/companion/02_abu_bakr.htm 

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Araboj
Ansar (Islamo)

**Ansar** (en araba الأنصار *al-Anṣār*, "la helpantoj") estas islama termino kiu laŭvorte signifas "helpantojn" kaj aludas al anoj de Medino kiuj helpis la islaman profeton, Muhammad kaj la Muhaĝirojn je la alveno al la urbo post la migrado al Medino kaj luktis por la venko de Islamo. Ili apartenis al du ĉefaj triboj, nome Banu al-Ĥazraĝ kaj Banu Aŭs. Ili ludis gravan rolon en la dekomencaj konfliktoj kaj bataloj de la ekspansio de Islamo tra la okcidento de Arabio.

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Arabaj vortoj
Kategorio:Islama terminaro
Mojroj

**Mojroj** (helene *Μοῖραι*, latine *Parcae*), **Parcoj** aŭ **Fataloj** estis en la helena mitologio aŭ filinoj de la diino de sortoplena neceso Ananko, aŭ estas prezentataj kiel filinoj de Zeŭso kaj diino Temiso. Ili estas diinoj de sorto, vivdestinaĵo.[eta|Sort[feinoj, John Strudwick, 1885]]En pli malnovaj mitoj oni diras, ke cedas al ili eĉ la plej alta dio, kiu ne kuraĝas rezisti al ilia decido. Sed pli malfruaj mitoj sciigas, ke Zeŭso informas Mojrojn pri siaj decidoj, povas ŝanĝi iliajn intencojn kaj povas forturni distondon de la vivofadeno, se li volas iun el la homoj savi.

Mojroj havas en mitoj apartan pozicion, parte rolas ankaŭ en homeca formo. Oni parolas pri unu aŭ tri Mojroj, kiuj "ŝpinas fadenon de la sorto". Iam ili estas similigataj al niaj sortfeinoj.
* Kloto (Ŝpinanta) la fadenon komencas ŝpini,
* Laĥeso (Donanta) la fadenon plu ŝpinas aŭ tordigas,
* Atropo (Neevitebla) la fadenon distondas.

Mojroj onidire konas ĉiujn sekretojn. Pli ol certigi sorton de homoj, ilia tasko estas zorgi pri ili. Mojroj estas bildigataj kiel maljunulinoj aŭ pesaj virgulinoj. Kloto kutime havas ŝpinilon en la mano, Laĥeso globuson kaj Atropo libron de la vivo aŭ sunhorloĝon sur kiu ŝi montras horon de la morto.

## Tradukfonto 
Kategorio:Dioj de la helena mitologio
Muhaĝiro

**Muhaĝiroj** (en araba المهاجرون ***la enmigrantoj***) estis la dekomencaj islamanoj kiuj sekvis la islaman profeton Muhammad en lia *heĝiro* (retiro el Mekko al Medino). La dekomencaj islamanoj el Medino estas nomataj *Ansaroj* ("helpantoj"). Kaj Muhaĝiroj kaj Ansaroj ludis gravan rolon en la dekomencaj konfliktoj kaj bataloj de la ekspansio de Islamo tra la okcidento de Arabio.

## Vidu ankaŭ 
* Muhaĝiroj, etno en Pakistano 

Kategorio:Historio de Islamo
Kategorio:Arabaj vortoj
Camila Giorgi

**Camila Giorgi** (30-an de decembro 1991) estas tenisistino el Italio. Ŝi komencis tenisadi je kvinjara aĝo. Ŝia favorata tenisejo estas durgrunda. Giorgi ludas dekstramane kaj havas dumanan mandorsan baton.

En 2006 ŝi ludis sian unuan ITF-turniron, en 2009 ŝi gajnis siajn unuajn ITF-turnirojn, en Katowice kaj Toronto. En 2014 ŝi por la unua fojo estis en la WTA-finalo en Katowice kaj en Linz.

Giorgi apenaŭ aktivas en duopa ludo; ŝi koncentriĝas je unuopa ludo.

eta|maldekstra|Camila Giorgi en 2011

Kategorio:Italaj tenisistoj
Poeto fajrakora: la verkaro de Julio Baghy

***Poeto Fajrakora: la verkaro de Julio Baghy*** estas verko de Marjorie Boulton dediĉita al la verko kaj ankaŭ kun multaj aludoj al la vivo de la fama verkisto kaj propagandisto de esperanto nome la hungara Julio Baghy. Ĝi estas publikigita de Artur E. Iltis en Saarbrücken en la jaro 1983. Estas enkonduko kaj bibliografioj de Reinhard Haupenthal. 

## Enhavo 
La sinteno de la brita verkistino estas ĉiam favora al la vivo kaj verko de Julio Baghy. Ŝi senkulpigas lin pri la akuzoj kiujn oni faras foje al Baghy pri manko de kvalito pro rilata manko de trankvileco kaj komforto por trankvila dediĉo al kvalita verkado.

La ordigo de ĉapitroj ĝenerale respondas al distribuado de ĝenroj, nome ĉapitro 1a por poezio, 2a por romanoj inter kiuj ŝi elstarigas *Hura!* (1930), 3a por noveloj, 4a por teatraĵoj el kiuj ŝi elstarigas *1:1* kaj *Landvoja renkontiĝo*. La 5a ĉapitro estas dediĉata al lia malfacila vivo, el kiu la kaptiteco en Siberio estas nur unu el plej konataj epizodoj de lia vivo. Tamen la aŭtorino dediĉas pli da intereso al lia personeco, humoro, kaj kuraĝo per kiu li travivis malfacilaĵojn.

Kompletigas la verkon diversaj aldonaĵoj, nome biografa resumo, tri omaĝaj poeziaĵoj, kaj bibliografio de kaj pri Julio Baghy.

## Resumo el la biografia resumo 
* 1891, naskiĝo el familio de geaktoroj
* 1894, naskiĝo de fratino, kiu post monatoj mortiĝas, kio afliktegas Julion
* 1896, eklegado kaj malkonstanta lernado
* 1903, influo de du libroj, *Don Kiĥoto* (Cervantes) kaj *Koro* (Edmondo de Amicis)
* 1908, eklernado aktore kaj ekverkado
* 1909, ekkono pri Esperanto
* 1910, eklaboro profesie teatre
* 1911, eklerno de Esperanto
* 1913, edziĝo kaj filinon
* 1915, soldato; septembre kaptita al Rusio: en kaptitejoj instruis Esperanton kaj agadis kaj teatre kaj verkade
* 1920, reveno hejmen malsana porĉiame, familio disiĝis
* 1921, ekaktivado esperantisme
* 1922, fondo kun Kalocsay kaj Teodoro Schwartz de *Literatura Mondo*, ekveturis por disvastigi Esperanton
* 1923 UK en Nurenbergo
* 1924, edziĝo al Elizabeta Zsiros (1891-1977) kiu ege kunlaboros al li
* 1925, UK en Ĝenevo
* 1929, UK en Budapeŝto
* 1930, UK en Oksfordo
* 1930-38, traveturado de tuta Eŭropo por gvidi kursojn
* 1932, UK en Parizo
* 1933, Zamenhofaĵoj en Varsovio
* 1935, malfacilaĵoj pro Horthy-reĝimo en Hungario, UK en Romo
* 1936, UK en Varsovio
* 1939, akademiano, pro 2aMM malfacilaĵoj kaj perdo de la filino
* 1950, periodo de *Granda Silento*, malfacilas rilatoj kun eksterlandanoj, provizore laboris kiel policano
* 1956, revivigo de la Esperanta Movado en Hungario, UK en Kopenhago
* 1958, reaperis la perdita filino en Ĉeĥoslovakio
* 1959, UK en Varsovio
* 1961, UK en Harogato, diversaj malsanaj periodoj
* 1963, UK en Sofia
* 1966, UK en Budapeŝto
* 1967 morto en Marto

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Marjorie Boulton, *Poeto Fajrakora: la verkaro de Julio Baghy*, Artur E. Iltis, Saarbrücken, 1983.

## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj

Kategorio:Julio Baghy
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1983
Kategorio:Marjorie Boulton
Sándor Imre (pedagogo)

**Sándor IMRE** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Imre Sándor** estis hungara ministro, profesoro, instruisto, politikisto. Lia avo estis samnoma Sándor Imre (lingvisto), lia patro estis József Imre (1851), lia frato estis József Imre (1884).

Sándor Imre http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1877 en Hódmezővásárhely. Li mortis la  1945 en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Imre akiris pedagogian diplomon en 1898 en Universitato Ferenc József, en la sama jaro li doktoriĝis. Ekde 1899 li studvojaĝis al Heidelberg, Lejpcigo, Strassburg, Berlino, Jena. Hejmenveninta li ekinstruis en la kalvinana gimnazio en Kolozsvár. Ekde la studjaro 1904 li instruis en universitato de la sama urbo kiel privata profesoro. Post ok jaroj li instruis plu en Universitato de Budapeŝto. Inter 1908–1918 li instruis ankaŭ en pedagogia altlernejo en Budapeŝto. Depost fino de la 1-a mondmilito li estis subministro, eĉ ministro semajnon en Kabineto Friedrich. En 1925 li estis nomumita katedrestro en Scienca Universitato de Szeged, kie li iniciatis psikologian katedron kaj instituton. Ekde 1934 li instruis plu en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto.

## Kontribuoj (elekto) 
* *Gróf Széchenyi István nézetei a nevelésről (1904)
* *Széchenyi és a nemzetnevelés* (1910)
* *A családi nevelés főkérdései. Bevezetés a szülői gondolkodásba.* (1925)
* *A család békéje* (1935)
* *Háborús élet, megújhodás, nemzetnevelés'' (1942)

## Fontoj 
* hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri edukado
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Gŭaĥiro

**Gŭaĥiro**,  (termino kiu signifas „kampara“), estas kampara muzika ĝenro devenante de la okcidenta regiono de Kubo. Kvankam ĝia origino radikas en la Kanarioj, la tradicio atribuas la patrecon de ĉi tiu ĝenro al Jorge Ankerman (Havano, 1877 - 1941) pro lia komponaĵo *El arroyo que murmura* [La rojo, kiu murmuras].

## En Hispanujo 
En Hispanujo la gŭaĥiro komencis populariĝi je la fino de la 18-a jarcento. Aparte la muzika kulturo de la Kanarioj, antaŭ ĉio la uzo de la gitaro kaj de la *timple* (kvazaŭ kvinkorda kavakinjo) grave influis la muzikon de gŭaĥiro.

## En Flamenko 
La flamenka gŭaĥiro estas unu el la stilo, kiujn oni flamenkiĝis deire de ĝenro de hispanamerika deveno, kaj en tiu ĉi aparta kazo ekde la kampara danco *punto*, ĉar ĝia ritma, melodia kaj harmonia strukturoj, kvankam kun notindaj adaptaĵo al la flamenka estetiko, troviĝas en liga rilato kun tiu ĉi kampara ĝenro. La flamenkigo de melodioj kaj kantoj devenaj de Kubo kristaliĝis fine de la 19-a jarcento en tipo de melodio kiun oni nomis gŭaĥiro, kiu akiris la rangon de flamenka kantaĵo. La genia kantanto Pepe Marchena evoluis en la 1930-aj jaroj en siaj gŭaĥiroj, ĝis kiam li atingis tipon ne danceblan kaj tre melisman kun aro da melodioj, kiuj kaŭzis prosperajn derivaĵojn, kiuj supervivas ĝis nun. Siaflanke El Piyayo de Málaga rekreis deire de gŭaĥiro siajn tangojn gŭaĥirigitajn nomatajn *tangos del Piyayo*, pli parencajn kun ĝenro nomata *guajira-son* ol kun la kampara *punto* propradire; kaj en Cádiz, Chano Lobato interpretas ilin por *bulerías*.

## En Kubo 
En Kubo la kamparanoj nomiĝas guajiros, pro tio la muzikon ekestintan kaj interpretatan en la kamparaj zonoj de la kuba insulo oni principe nomas “*música guajira*” aŭ “*música de los guajiros*”.

Tiel, kiel muzika ĝenro, la gŭaĥiro estas parto de la kampara muziko kaj tenas similecon kun la *criolla* kaj kun la *punto cubano*, sed ekzistas kelkaj diferencoj.

### Karakterizaĵoj de la kuba gŭaĥiro 
La versigata kantoteksto estas preskaŭ ĉiam en la formo de decimo.

La *punto* baziĝas pli sur la teksto ol sur la melodio. Estas unu el la ritmoj plej belsonaj kaj harmoniaj; pro tio ĝi estas stilo infektema, kiu instigas al dancado. La tekstoj estas varieblaj, kaj per ili oni povas esprimi ĉian animstaton. Estas akcentenda la sento, per kiu oni interpretas la gŭaĥiron. Kiam ĝi rilatas kun kamparaj temoj, ĝi faras ĝin laŭ idealiga kaj idilia maniero, oni memorigas ĝenerale pri kampara vivo kaj amhistorioj.

En la gŭaĥiro alternas la ritmoj de tri per kvar kaj ses per ok.
La unuan parton oni skribas en minora kaj la la duan en maĵora modaloj. Ĝi finiĝas ĉiam sur la dominanto de la tonalo, en kiu ĝi estas komponita.

Ekzistas variaĵo, kiu konsistas el miksaĵo inter la gŭaĥiro kaj la sono: la guajira-son.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kuba muziko

Kategorio:Stiloj de latinamerika muziko
Kategorio:Kuba muziko
Thoisy-le-Désert

**Thoisy-le-Désert ** estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.

## Geografio 
eta|maldekstra|Limoj de la komunumo
La komunumo enhavas la vilaĝon Thoisy-le-Désert kaj la vilaĝeton Cercey.

Akvoujo plenigas la kanalon de Burgonjo.

## Historio kaj vidindaĵoj 
En aprilo 1779 Napoleono Bonaparte vivis en la kastelo dum kelkaj tagoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côte-d'Or

## Eksteraj ligiloj 
* Paĝaro écho des communes

Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
István Bálint Nagy

**István BÁLINT NAGy** [iŝtvAn bAlint nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bálint Nagy István** estis hungara kuracisto, otorinolaringologo, profesoro.
István Bálint Nagy http://tudosnaptar.kfki.hu/localhost/egyen.php?namenev=balintni naskiĝis la  1893 en Makó. Li mortis la  1931 en Makó.

## Biografio 
István Bálint Nagy abiturientis en 1912, poste li frekventis Reĝan Universitaton de Budapeŝto, kiun li interrompis pro la 1-a mondmilito. Tie li ricevis medicinajn taskojn en la armeo. En 1920 li akiris kuracistan diplomon, poste li eklaboris en la kliniko en Budapeŝto. Post 2 jaroj li ricevis la titolon doktoro, poste li laboris en hospitalo en sia naskiĝurbo. Inter 1928 kaj 1929 li plulernis en Vieno. En 1931 li estis nomumita privata profesoro en Scienca Universitato de Szeged. Li ricevis infekton dum kuracado, kiu kaŭzis la fruan morton. Li kontribuis ankaŭ medicinhistoriajn artikolojn.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Mandulakő esete* (1926)
* *Kolerajárványok Csanád vármegyében* (1928)
* *A szájsebzések ellátása* (1929)
* *Az influenza története*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj otorinolaringologoj
Banu Haŝim

La **Banu Haŝim** aŭ **Banū Hāshim** (en araba: بنو هاشم) estas klano de la araba tribo de Kurajŝoj kun unika patrina sangolinio de israela praularo tra Salma bint Amr de Banu Najjar. Tio estis la origino de la filoj de Haŝim nome Iŝmaelidoj kaj Izraelidoj tra jarcenta sangolinio. La islama profeto, Mohamedo estis membro de tiu klano; lia pra-avo estis Haŝim ibn Abd Manaf, laŭ kiu la klano nomiĝis. Membroj de tiu klano estas referencataj per la modernigita versio de ties nomo kiel *Haŝemidoj*, Huseini aŭ Hasani. Posteuloj de Mohamedo kutime portas la titolojn Sajido, Sied aŭ Ŝarifo aŭ la titolon Aŝraf, klana sinonimo de Ahl al-Bajt.

## Gravuloj
* Abu Talib ibn Abd al-Muttalib

## Eksteraj ligiloj 
* Ba'Alawi (Al Husayni Al Hashimi Al Qurayshi) Sadah de Hadhramaut 
* Banu Hashim - Antaŭ Islamo 

Kategorio:Kurajŝoj
Haŝim
Kategorio:Islamo
Ĉefepiskopa ĉaskastelo (Hajós)

La **Ĉefepiskopa Ĉaskastelo** estas baroka historia monumento en Hajós, en la ĉefplaco.

## Historio 
Grafo Gábor Patachich konstruigis la kastelon en 1740, tial ĝi estas la plej malnova kastelo en la departemento. Origine ĉasparko aliĝis al la kastelo. Inter 1765 kaj 1767 la ĉaskastelo estis trakonstruita, inter 1907-1998 orfejo funkciis en la konstruaĵo. Plena rekonstruo okazis en la jaroj 2009 kaj 2010. La nuna posedanto estas la municipo, kiu uzas la konstruaĵon kiel muzeon pri ĉasado, vinberkultivo, mebloj de magnatoj kaj kermesoj.

## Konstruaĵo 
La ĉefkonstruaĵo de la ĉaskastelo estas brikoforma kaj unuetaĝa, ĉe la anguloj po unu duetaĝaj bastionoj estas videblaj. La fasado rigardas al la belega ĝardeno. La ĉefkonstruaĵo kune kun du aloj formas kvadraton, ene de la kvadrato situas la jam menciita ĝardeno. Interne ĉefe la stukoj gardis la iaman lukson.

## Fontoj 
* http://hajosikastely.hu/ 
* hungare kun multe da eksteraj fotoj 
* hungare kun fotoj

Hajós
Kategorio:Hajós
Muhammad Husajn Hajkal

**Muhammad Husajn Hajkal** (literumita ankaŭ *Haikal* aŭ *Heikal* aŭ *Hejkal* en araba محمد حسين هيكل muˈħæmmæd ħuˈseːn ˈheːkæl; 20an de aŭgusto 1888 – 8an de decembro 1956) estis egipta verkisto, ĵurnalisto, politikisto kaj Ministro pri Edukado en Egipto.

## Vivo 
Hajkal naskiĝis en Kafr Ghannam, Mansura, Provinco Dakahlija, Egipto, en 1888. Li diplomiĝis pri juro en 1909 kaj doktoriĝis el la Sorbono en Parizo en 1912. Jam studento en Parizo, li verkis tion kio estas konsideratala unua aŭtenta egipta romano, *Zajnab*. Reveninta al Egiptio, li laboris kiel advokato dum dek jaroj, poste kiel ĵurnalisto. Li estis elektita kiel ĉefredaktoro de la gazeto *Al Sijasa*, nome organo de la "Liberala Konstituciisma Partio" kies konsilisto li iĝis. En 1937, li estis nomumita Ministro pri Internaj Aferoj en la dua registaro de Muhammad Mahmud Paŝa. Poste li estis nomumita kiel Ministro de Edukado kaj faris reformojn, kiaj malcentralizigo, establado de edukzonoj kaj farado de instruprogramoj nacie orientitaj. Li estis ege influata kaj inspirata de kompletigajn reformojn de Mohammad Abduh, Ahmad Lutfi El Sajed kaj Kasim Amin. Hajkal estas la patro de Fajza Hajkal kiu instruas egiptologion ĉe la Usona universitato en Kairo.

## Referencoj 
* Heykal  el Egipta ŝtata informoservo.

## Eksteraj ligiloj 
* The Life of Muhammad , angla traduko.

Kategorio:Arabaj politikistoj
Kategorio:Egiptaj ĵurnalistoj
Kategorio:Egiptaj verkistoj
Kategorio:Egiptaj politikistoj
Batalo de Jamama

La **Batalo de Jamama** aŭ *Jamamo* okazis en Decembro 632 kiel parto de la Militoj pro Apostateco ("Ridaj Militoj") sur la ebenaĵo de Akraba en la regiono Al-Jamama (en nuntempa Sauda Arabio) inter la fortoj de la islama kalifo Abu Bakr kaj Musajlimaho, mem-proklamita profeto. La unua fazo de la batalo restis senveka kaj la luktintoj retiriĝis ripozi. Por la dua fazo de la batalo disvastiĝis mitoj. Nur kvarono el la ribeluloj nome ĉirkaŭ 7 000 enfermiĝis en murigita ĝardeno, kie ili fortikiĝis. Islama soldato Al Baraa ibn Malik petis al soldato grimpi la muron; tion li faris, malfermis la pordegon kaj komencis fina batalo. La ribelestro Musajlimaho estis vundita perlance en la ventro kaj poste senkapigita. Tiele finis la ribelo.

Post la batalo Umar konsilis Abu Bakr kompili la Koranon en la formo de libro post 300 *huffāẓ* (parkeristoj) de Korano mortiĝis en la Batalo de Jamama.

## Referencoj
*A.I. Akram, *The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns*, Nat. Publishing. House, Rawalpindi (1970) ISBN 0-7101-0104-X.

## Eksteraj ligiloj
*A.I. Akram, *The Sword of Allah: Khalid bin al-Waleed, His Life and Campaigns* Lahore, 1969

Kategorio:Historio de Islamo
Jamama
Kategorio:632
Kultura relativismo

**Kultura relativismo** estas antropologia aŭ sociologia nocio laŭ kiu unuopa kulturo havas sian propran valoron, kaj do ne povas reprezenti absolutan normon. 
La origino de la modernaj intereso kaj nocio estis alestigita de Franz Boas.
Tiu nocio similas al morala relativismo aŭ al kultura malsameco, sed ne temas pri la **samo**.

En ĝia, do, radikala  versio konsideras ke la kultura diverseco altrudas ke la agoj kaj kredoj de individuo povas esti komprenata kaj analizita se ne per la vidpunkto de lia kulturo. Tielsence ĝi oponas universalismon, Kaj, do, kuntrenas kun si moralan relativismon pro kio ne eblas absoluta moralo dum la tuta moralo reduktiĝas al kutimoj kaj moroj kaj al institucioj. Ĉi-kaze estas ignorata la natura morala leĝo kiu koncernas kaj evidentigas ke la unuaj moralaj principoj reale subkuŝas al ĉiuj formoj de kultura relativismo.

Kutime oni citas kiel protagonisto de tiu morala, kaj do ankaŭ kultura, relativismo, la greka filozofo Protagoro; spuroj de tiuj du relativismoj troviĝas en, ekzemple, Charles Montesquieu kaj Voltaire

Foje tiu relativismo albordiĝanta al morala relativismo, konfesata de iujantropologoj, etendiĝis al edukaj sistemoj aŭ al sistemoj kiuj aŭtonome kreas sian moralon.

## Literaturo 
*Ankerl, Guy. 2000. *Global Communication without Universal Civilization,* vol.I: Coexisting Contemporary Civilizations: Arabo-Muslim, Bharati, Chinese, and Western. Geneva: INU PRESS, ISBN 2-88155-004-5
*Barzilai, Gad. 2003. *Communities and Law: Politics and Cultures of Legal Identities,* Ann Arbor: University of Michigan Press.
*Herskovitz, Melville J. 1958 "Some Further Comments on Cultural Relativism" in *American Anthropologist* 60(2) 266-273
**Veritatis splendor* de papo Johano Paŭlo la 2-a, 1993.
 
## Vidu ankaŭ 
*Morala relativismo
*Etika relativismo de sofistoj
*Historiismo (filozofio)
*Filozofia skeptikismo
*Moralo

Kategorio:Ideologioj
Kategorio:Antropologio
Kategorio:Sociologio
Gyula Bőke

**Gyula BŐKE** [djula], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bőke Gyula** estis hungara kuracisto, otorinolaringologo, profesoro. Lia familia nomo foje estis *Beck*. Li estas fondinto de la hungara okulkuracado.

Gyula Bőke http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1832 en Tata (Hungario). Li mortis la  1918 en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Bőke devenis el juda familio. Li frekventis piaristajn gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Pest (urbo), poste li plulernis en universitato de Vieno inter 1852 kaj 1858. Post siaj studoj li kuracadis en hospitalo en la sama urbo, post monatoj li faris la samon en Moson. En 1860 li ricevis stipendion por plulerni 2 jarojn en Würzburg. Hejmenveninta al Pest li eklaboris en hospitalo pri judoj, poste li kristaniĝis kaj laboris plu en Malsanulejo Rókus. En 1868 li estis nomumita privata profesoro, en 1879 titulara profesoro, en 1902 eksterordinara profesoro en Universitato de Budapeŝto. Li estis ankaŭ klinikestro.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *A külhangvezeték általában és mellső és alsó falának megcsontosodása különösen* (1863)
* *A fülgyógyászat tankönyve* (Lernolibro de la orelokuracado), (1868)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj otorinolaringologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Maĝlis aŝ-Ŝura

In araba kulturo, **Maĝlis aŝ-Ŝura** (en araba **مجلس الشورى**) estas *konsilantaro* aŭ *konsulta konsilantaro*. En islama kunteksto, la Majlis-aŝ-Ŝura estas unu el la du vojoj per kiuj kalifo (islama estro) povas esti selektita, dum la alia estus nomumo.

La nomo شورى (*ŝura*), sole, signifas "konsulto" kaj referencas al (inter aliaj aferoj) temoj en islama juro aŭ ŝario; vidu ŝurao. Kombine kun la termino *maĝlis*, مجلس, kiu referencas al konsilanto aŭ konsilio, ĝi estas uzata por indiki aron da individuoj kiuj konsilas, konsultas aŭ decidas.

## Eksteraj ligiloj
*USC-MSA Compendium of Muslim Texts 

Kategorio:Islamo
Kategorio:Arabaj vortoj
Kategorio:Islama terminaro
Conquest of Paradise

"**Conquest of Paradise**" estas kanto de la greka komponisto Vangelis, lanĉita en 1992 por la samnoma filmo. Ĝi estis tre sukcesa en pluraj landoj kaj nun estas la 50-a plej vendita unuopaĵo en Germanio.

Jam estas pluraj versioj de variaj artistoj, inkluzive Free the Spirit, Vienna Symphonic Orchestra Project, John Williams kaj Boston Pops Orchestra (1996), Daylight (1997), Dana Winner (2002), The Ten Tenors (2004) kaj Rhydian (2009).

## Muzikpecoj 
; * CD single*
# "Conquest of Paradise" — 4:47
# "Moxica and the Horse" — 7:12
; * CD maxi*
# "Conquest of Paradise" — 4:49
# "Moxica and the Horse" — 7:14
# "Line Open" — 4:46
# "Landscape" — 1:36

## Muziko 
* Ĥoro: *The English Chamber Choir*
* Majstro de ĥoro: Guy Protheroe
* Gravurita kaj miksita de Philippe Colonna, en la Epsilon Laboratory, en Parizo

## Teksto 
Dum tuta la kanto, la sekvanta teksto en la pseŭdolatina estas ripetita kelkaj fojoj:

*In nòreni per ìpe,*
*in noreni coràh;*
*tiràmine per ìto,*
*ne dominà.*

Unufoje, la refreno estas:

*Ne ròmine tirmèno,*
*ne ròmine to fa,*
*imàgina pro mèno per imentirà *

## Vendoj 
### Premioj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Kantoj
Boișoara (komunumo, Vâlcea)

**Boișoara** [boiŝŭara] estas komunumo en la nord-oriento de la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Boișoara (la sidejo), Bumbuești kaj Găujani.

Boisoara estis menciita unuafoje en 1451, en la tempo de Vladislav la vojevodo. Ceramikaj arĥeologiaj trovaĵoj pruvas, ke la regiono estis loĝata jam antaŭ 5.000 ĝis 6.000 jaroj.

Tra Boișoara fluas samnoma rivero. La nacia vojo DN7D ligas la komunumon al Câineni, 10 km nord-okcidente, kie pasas DN7 kaj la fervojo inter Podu Olt kaj Piatra-Olt.

## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Câineni (komunumo, Vâlcea)

**Câineni** [kıjnenj] estas la plej norda komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Câinenii Mici (la sidejo), Câinenii Mari, Greblești, Priloage, Râu Vadului kaj Robești.

Câinenii Mici kaj Câinenii Mari situas ambaŭflanke de la rivero Olt. Tra Câinenii Mari, sur la dekstra bordo, pasas la nacia vojo DN7 (samtempe la eŭropa vojo E81) inter Tălmaciu kaj Râmnicu Vâlcea kaj la fervojo inter Podu Olt kaj Piatra-Olt.

Ĝis la aligo de Transilvanio al Rumanio en 1918 en Câineni funkciis doganejo; ĝia konstruaĵo ankoraŭ ekzistas. Iam Olt estis la limo inter Vâlcea kaj la distrikto Argeș, tiel ke Câinenii Mici kaj Câinenii Mari apartenis al malsamaj distriktoj, kaj Câinenii Mici portis la nomon *Câinenii de Argeș*.

## Eksteraj ligiloj 
* Komunuma retejo 

Kategorio:Komunumoj de distrikto Vâlcea
Ŭalio

[eta|250ra|[Alevoj|Aleva kaligrafio (simetriŝajna) de "Ali estas la Ŭalio de Dio"]]
***Ŭalio*** aŭ ***Walī*** (en araba ولي, plurale ʾawliyāʾ أولياء), estas araba vorto signife "gardisto", "protektanto", "helpanto", ktp. "Ŭalio" estas iu kiu havas "ŭalaja" (aŭtoritato aŭ gardotasko) super iu alia. Ekzemple, ĉe fikho, patro estas *Ŭali* de sia filo ĉefe de sia filino por geedziĝo.

En Islamo, la arablingva esprimo ولي الله *walī allāh* povas esti uzata por aludi al iu kiu havas la "aŭtoritaton de Dio":

Tamen, la plej ofta signifo de la vorto estas simple islama **sanktulo aŭ sankta persono**. En turka la vorto estis adoptita kiel **veli**. En Palestino la vorto **wali** signifas kaj sanktulo kaj la **tombo aŭ maŭzoleo de sanktulo**. Tio aperas en la okcidenta fakbibliografio de 19a al komenco de la 20a jarcento, kie la vorto estas literumita "wali", "weli", "welli" ktp., en angla kaj "oualy" en franca.

Tiu termino devas esti malkonfuzata kun diferenca sed tre simila vorto wāli (en araba والي kun longdaŭra a, kio donus simile *ŭali*) kio estas la administracia titolo kiun tenas funkciulo aŭ guberniestro kaj estas ankoraŭ uzata nuntempe en kelkaj islamaj landoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Islamo
Kategorio:Islama terminologio
1492: Conquest of Paradise

***1492: Conquest of Paradise*** (en franca: ***1492 : Christophe Colomb*** kaj esperantigita **1492: Konkero de Paradizo**) estas eposa filmo de 1992 reĝisorita de Ridley Scott kaj verkita de Roselyne Bosch, kiu rakontas la fikcian historion de la malkovro de la Nova Mondo fare de la italdevena esploristo Kristoforo Kolumbo (Gérard Depardieu) kaj la efikojn kiujn tio havis sur la Indianoj.

La filmo estis farita de Paramount por celebri la 500an jariĝon de la vojaĝo de Kolumbo.

## Aktoraro kaj rolularo
* Gérard Depardieu kiel Kristoforo Kolumbo
* Armand Assante kiel Gabriel Sánchez
* Sigourney Weaver kiel Reĝino Izabela la 1-a
* Loren Dean kiel aĝa Ferdinando Kolumbo
* Ángela Molina kiel Beatriz Enriquez de Arana
* Fernando Rey kiel Antonio de Marchena
* Michael Wincott kiel Adrián de Moxica
* Tchéky Karyo kiel Martín Alonso Pinzón
* Kevin Dunn kiel kapitano Méndez
* Frank Langella kiel Luis de Santángel
* Mark Margolis kiel Francisco de Bobadilla
* Kario Salem kiel de Arojaz
* Billy L. Sullivan kiel juna Ferdinando Kolumbo
* John Heffernan kiel Frato Buyl
* Arnold Vosloo kiel Hernando de Guevara
* Steven Waddington kiel Bartolomeo Kolumbo
* Fernando Guillén Cuervo kiel Giacomo Kolumbo
* José Luis Ferrer kiel Alonso de Bolaños
* Bercelio Moya kiel Utapán
* Juan Diego Botto kiel Diego Kolumbo
* Achero Mañas kiel ŝipknabo
* Fernando García Rimada kiel Reĝo Fernando la 2-a
* Albert Vidal kiel Hernando de Talavera
* Isabel Prinz kiel Damo
* Jack Taylor kiel de Vicuña
* Ángela Rosal kiel edzino de Pinzón
* Silvia Montero kiel filino de Pinzón (eksterliste)

## Vidu ankaŭ
* Conquest of Paradise, nome la muziko de Vangelis

## Notoj
## Eksteraj ligiloj
*
**1492 Conquest of Paradise* ĉe Rotten Tomatoes

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Kristoforo Kolumbo
Kategorio:15-a jarcento en fikcio
Kategorio:Biografiaj filmoj
Laktokoktelejo

**Laktokoktelejo** estas vendejo kaj trinkejo, en kiu plejparto de varoj estas produktitaj el lakto (fromaĝoj, jogurtoj) aŭ kukaĵoj kaj sukeraĵoj, manĝataj kune kun lakto, kakao, kafo kaj aliaj nealkoholaj trinkaĵoj. La gastoj povas ilin trinki kaj manĝi ĉe tabloj aŭ forporti ilin hejmen.

Ŝatata specialaĵo estas lakta koktelo, fraga glaciaĵo kirlita en lakto per kirlomaŝino.

Ofte ili funkcias kiel memserva manĝejo por rapida lunĉado, kiam la homoj rapidas al laboro kaj ne volas longe sidi en restoracio aŭ gastejo.

Kategorio:Manĝejoj
Aelia Capitolina

**Aelia Capitolina** [AJlia kapitoLIna]; en kompleta latina nome: *COLONIA ÆLIA CAPITOLINA*) estis romia kolonio, starigita en tempo de la imperiestro Hadriano en la loko de Jerusalemo, kiu estis en ruinoj ekde la sieĝo de la jaro 70, kio kondukis parte al la ribelo de Simon Bar Koĥba de 132–136. Hadriano planis rekonstrui Jerusalemon kiel donaco al la Judoj. Sed por eviti novan ribelon, li decidis rekonstrui la urbon kiel romia kolonio, kie loĝi liaj soldatoj legianoj.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Detala priskribo (inklude mapon) de la urbo Aelia Capitolina 
* Restoj de la murego
* "Archaeologists bringing Jerusalem's ancient Roman city back to life" de Nir Hasson, Ha'aretz, 21an de Februaro, 2012

Kategorio:Historio de Palestino
Kategorio:Romia Imperio
Kategorio:Hadriano
Kategorio:Jerusalemo
Administracia juĝistaro en Germanio

En Germanio la **administracia juĝistaro** dividiĝas en tri nivelojn:
* la unuainstancajn administraciajn tribunalojn (*Verwaltungsgericht*);
* la apelaciajn kortumojn de la federaciaj landoj (*Oberverwaltungsgericht*; en Baden-Virtembergo, Bavario kaj Hesio *Verwaltungsgerichtshof*);
* la Federacian Administracian Kortumon (*Bundesverwaltungsgericht*).

Krome fakaj tribunaloj zorgas pri fiskaj kaj socialaj jurkonfliktoj.

Principe la Federacia Administracia Kortumo rolas kiel kasacia tribunalo. En iuj kazoj ĝi verdiktas unua- *kaj* last-instance, ekz. en publikajuraj konfliktoj inter la federacia ŝtato kaj la federaciaj landoj.

La Federacia Kortumo povas nuligi reglamentojn kaj individuajn administraciajn aktojn, kaj ordoni al la administracio.

La germana konstitucio (*Grundgesetz*) estigas la eblon por ĉiu civitano jurkontesti ĉian administracian decidon.

Kontraŭe al la superaj administraciaj kortumoj franca kaj itala, la germana Federacia Administracia Kortumo neniel rolas kiel konsilanto.

Germanio
Kategorio:Germania juro
Oratorio Sankta Jozefo

eta|360x360px|Oratorio Sankta Jozefo
La **Oratorio Sankta Jozefo de la Monto Reĝa** (france: *Oratoire Saint-Joseph du Mont-Royal*) estas katolika baziliko situanta en la norda flanko de Mont Royal en Montrealo, Kebekio, Kanado.

En 1904, Sankta André Bessette de la Kongregacio de Sankta Kruco komencis la konstruadon de malgranda kapelo al la flanko de la monto kiu proksimas la Kolegion Notre Dame. En 1917 estis konstruita eklezio, nome *la kripto*, kun enhaveco de mil siditaj homoj. En 1924 komencis la konstruado de la baziliko, kiu finiĝis en 1967. Ĝia kupolo estas la 2-a plej granda de tiu tipo tutmonde, la plej granda estanta tiu de la Baziliko Sankta Petro en Vatikano, kaj estas la plej granda preĝejo de Kanado.

La baziliko estas dediĉita al Sankta Jozefo, al kiu la Frato Sankta André akreditas ĉiujn siajn miraklojn. Pluraj el ili rilatas al lia povo de sanigo kaj pluraj pilgrimantoj (paralizuloj, blinduloj, malsanuloj, ktp.) venis al sia baziliko, inkluzive multaj protestantoj. En la baziliko estas kovrita muro kun la imaĝoj de tiuj, kiujn li sanigis. La papo Sankta Johano Paŭlo la 2-a agnoskis la aŭtentikecon de la mirakloj kaj beatigis la Fraton André en 1982.
[eta|317x317px|La origina Kapelo Sankta Jozefo konstruita de Sankta André en [1904.]]Relikvujo en la muzeo de la eklezio enhavas la koron de Sankta André, kiun li mem postulis kiel protekto por la baziliko. Ankaŭ lia tombo troviĝas tie.

Pli ol du milionoj da vizitantoj kaj pilgrimantoj vizitas la Oratorion ĉiujare. Ĝi situas en 3800, Queen Mary Road, en la arondismento Côte-des-Neiges, kie oni trovas stacidomon de la  de la metroo.

La 19-an de oktobro 2004, la Oratorio memorfestis sian jarcentiĝon.

## Tradukfonto 
Kategorio:Bazilikoj
Kategorio:Lokoj de romkatolika pilgrimado
Kategorio:Montrealo
Baziliko Sankta Ana de Beaupré

dekstra|eta|400x400px|Baziliko Sankta Ana de Beaupré
La **Baziliko Sankta Ana de Beaupré** (: *Sainte-Anne-de-Beaupré*) estas baziliko ĉirkaŭ la rivero Sankta Laŭrenco, je 30 km oriente de Kebeko. Ĝi estas akreditigita de la Katolika Eklezio kun pluraj mirakloj de sanigo de malsanuloj. Ĝi estas grava sanktejo de la Katolikismo, kun ĉirkaŭ duona miliono da pilgrimantoj kiuj ĝin vizitas ĉiujare. La periodo kun la plej granda nombro de vizitantoj estas la 26-a de julio, la tago de la festo de Sankta Anna, sanktulino patronino de Kebekio.

La baziliko situiĝas en Sainte-Anne-de-Beaupré kaj estas originale templo por honori Sanktan Anan. Ĝi estis konstruita pro du kaŭzoj: havi spacon por la kulto por la novaj loĝantoj de la regiono kaj gastigi statuon de Sankta Ana.

## Dimensioj de la eklezio 
maldekstra|eta|200x200px|Plano de la baziliko
* Longeco: 105 m
* Fasado: 48 m
* Transepto: 61 m
* Alteco de la spajro: 91 m

## Tradukfonto 
Kategorio:Bazilikoj
Kategorio:Religiaj konstruaĵoj en Kanado
Kategorio:Lokoj de romkatolika pilgrimado
Kategorio:Kebekio
Beaumont-Village

**Beaumont-Village** estas franca komunumo situĝinta en la departemento de Indre-et-Loire, en la regiono Centro-Valo de Luaro. Ĝi estas najbaro de Montrésor.

Iliaj loĝantoj estas nomataj *Beaumontois* kaj *Beaumontoises*.

## Geografio 
Proksime de la komunumo estas la rivero Olivet, branĉrivero de la rivero Indrois.

La komunumo troviĝas en la geografia areo kaj la zono de produkto de lakto, de fabrikado kaj de rafinado de la fromaĝo Valençay.

## Historio 
Ĝis 1700, Beaumont kaj Montrésor estis unu sola paroĥo. Antaŭ sia sendependiĝo, Montrésor nomiĝis *Beaumont-ville* kaj post tiu apartigo Beaumont iĝis Beaumont-Village.

## Demografio 
En 2013, la komunumo enhavis 280 loĝantojn. La evoluo de la loĝantaro estas konata tra la popolnombradoj faritaj en la komunumo ekde 1793. Ekde la 21-a jarcento, la realaj popolnombradoj de la komunumoj enhavantaj malpli ol 10 000 loĝantojn okazas ĉiuj 5 jaroj, kontraŭe al la komunumoj kiuj havas popolnombradon ĉiujare.

## Lokoj kaj monumentoj 
En la arbaro de Beaumont oni povas vidi la kapelon Notre-Dame-du-Chêne.
Kapelo estis konstruita en 1769, en la arbaro de Beaumont, por gastigi statuon de la Virgulino Maria, kiu antaŭe estis en niĉo sur ŝtona kolono. Ĝi iĝis loko de jara pilgrimado. Pro manko de konservado, ĝi iĝis ruino kaj nova kapelo estis konstruita en 1897. Hodiaŭ, la pilgrimado okazas la 2-an dimanĉon de septembro.

En la burgo, moderna eklezio estis konstruita en la instigo de la parokesto Fernand Amand, sia konstruado komencis en 1959, ĝis malfermis en 1961. Kun altaro de blua granito de Labradoro, ĝi enhavas nuntempan virgulinon Ricwal: Notre-Dame-de-la-Route, plus murajn freskojn faritajn de Mlle Mesnet (1992). La muraj pentraĵoj de la 13-a kaj 14-a jarcentoj kiuj devenas de la eklezio detruita en 1949 reintigris la eklezion.

## Tradukfonto 
## Vidu ankaŭ 
### Interna ligilo 
* Listo de komunumoj de Indre-et-Loire

### Eksteraj ligiloj 
* Beaumont-Village ĉe la retejo de INSEE
* http://patrimoines-beaumontois.villadia.net/index.html

Kategorio:Komunumoj de Indre-et-Loire
André Bessette

Sankta **Frato André** aŭ **Alfred Bessette** (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1845 en Saint-Grégoire-le-Grand, Kebekio kaj mortis la 6-an de januaro 1937 en Montrealo) estis religia frato, membro de la Kongregacio de Sainte-Croix, al kiu estis atribuitaj plurajn miraklojn. Li estas agnoskita kiel sankto de la Katolika Eklezio, ĉar li estis sankproklamita la 17-an de oktobro 2010 de la papo Benedikto la 16-a. Sia liturgia tago estas la 7-a de januaro.

Ekde sia infanaĝo, Alfred Bessette estas fragilaspekta kaj ofte malsana. Malgraŭ ke li estas tre pia, oni ne pensis ke li vivus longtempe kaj ke li iĝus la plej fama religia homo en Kebekio. Je le fino de la 1870-aj jaroj, malgraŭ ke li preskaŭ estis analfabeta, sia reputacio de sanktulo kreskiĝis.

Sia fameco trapasis la landlimojn por etendiĝi ĉie en Ameriko, poste en Eŭropo kaj la resto de la mondo. En Montrealo, li sukcesis konstruigi grandan bazilikon dediĉita Sankta Jozefo kaj nomata Oratorio Sankta Jozefo.

## Tradukfonto 
Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Listo de asteroidoj (26001–27000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 26 001 al 27 000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.

Krom numeron, kelkaj el la asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.

## Plena listo (26001-27000) 
### 26001-26050 
### 26051-26100 
### 26101-26150 
### 26151-26200 
### 26201-26250 
### 26251-26300 
### 26301-26350 
### 26351-26400 
### 26401-26450 
### 26451-26500 
### 26501-26550 
### 26551-26600 
### 26601-26650 
### 26651-26700 
### 26701-26750 
### 26751-26800 
### 26801-26850 
### 26851-26900 
### 26901-26950 
### 26951-27000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 25 001 - 30 000