open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nyírderzs

**Nyírderzs** [njIrderĵ] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Nyírbátor.

## Bazaj informoj 
* Areo: 17 km²
* Loĝantaro: 620
* Poŝtkodo: 4332
* Telefonkodo: 42

## Situo 
Nyírderzs situas sur ebenaĵo kaj rande sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Mátészalka kaj Baktalórántháza troviĝas po 16, Nyírbátor 8 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1298. En la 17-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis, en la 18-a jarcento  rehomiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Ladislao la 1-a (Hungario) el la 20-a jarcento
* grekokatolika grek-katolika preĝejo (Nyírderzs) el la 13-a jarcento, en 1796 plejparte barokiĝis

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu
* www.iranymagyarorszag.hu
Karolina

dekstra|eta|230px|Karolina
dekstra|eta|230px|Karolina
dekstra|eta|230px|Karolina
**Karolina** estas teritorio troviĝanta en Ostrava. En la pasinteco tio estis granda metalurgia areo kaj hodiaŭ oni ĉi tie konstruas novan urban centron.

## Historio 
### Minejo Karolina 
**Minejo Karolina** estas la plej malnova minejo en Moravia Ostrava. Ĝi estis profundigata ekde la jaro 1837 devene de moraviaostrava minejkompanio, kiun en la jaro 1843 alternigis familio Rothschild. Rothschild, kiuj estis riĉa familio de bankieroj, devenanta el Frankfurto ĉe Majno, tiutempe fariĝis krom alia proprumantoj de Vítkovické horní a hutní těžířstvo (Mineja kaj metalurgia ministaro Vítkovice).

La familiaj entreprenon fondis Amsel Mayer Rothschild. Liaj kvin filoj poste dividiĝis la influon super la imperio de patro laŭ teritorio. Pri la entreprenado en Aŭstrio, kies parto estis tiutempe ankaŭ la hodiaŭa Moravia-Silezia Regiono, zorgis Salomon Rothschild. Tiu krom alia aĉetis ankaŭ senjorujojn Hlučín kaj Šilheřovice. Enkadre de aŭstria monarkio li famiĝis precipe kiel pioniro de fervojo. Rilate al Moravia-Silezia regiono, Solomon realiĝis pri la evoluo de minejaferoj. La nomo de la minejtruo mem kaj pli poste ankaŭ de la koaksigejo Karolina estis onidire inspirita de lia edzino Karolina Stern.

La minejtruo mem pri si atingis finan profundecon 550 metrojn kaj kompare kun aliaj moraviaj-sileziaj minejoj ĝi estis tenanto de kelkaj unuaĵoj. Oni ekzemple unuafoje validigis ĉi tie ventfornon, vapormaŝinon aŭ teknikon de akvorezista minejtrua ŝaftado. Sed ne pri ĉiuj ties unuaĵoj oni povas paroli kiel pri sukcesoj. En 1854 ĉi tie okazis unuafoje pli granda eksplodo de minejaj gasoj, kio postulis 14 viktimojn je vivoj.

### Koaksigejo Karolina 
Ŝakto Karolina estis ankaŭ komunike kunigita per mineja fervojo kun pli poste estiĝinta koaksigejo de la sama nomo, al kiu ĝi dum la tuta sia ekzistado liveris karbon.

La koaksigejo estis fondita en 1858 kaj ekde tempo de sia estiĝo ĝi karakterize disvastiĝis (en la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento ĝi jam enhavis 216 fornoj). Oni alveturigis al ĝi per telfero el diversaj ŝtoloj, krom Karolina temis ankoraŭ pri minejtruoj Tereza, Ida kaj Šalamoun. La uzino estis destinita al fabrikado de koakso (do primare de brulmaterialo kaj reduktanto en altfornon), sed ĝi enhavis ankaŭ briketfabrikon. En la jaro 1905 estis apud la koaksigejo establita elektra centrejo, kiu donis elektron al multaj minejoj en la ĉirkaŭaĵo. La trafiko de la koaksigejo estis haltigita en la jaro 1964, la ektrejo estis nuligita je dek jaroj pli poste. Du el trafikaj konstruaĵoj konserviĝis ĝis hodiaŭ kaj nun ili estas ŝirmata memorigaĵoj.

## Karolina hodiaŭ 
Nuntempe oni konstruas sur la tuta teritorio de Karolina novan centrejon de Ostrava.

## Vidu ankaŭ 
* Malsupra regiono Vítkovice

Kategorio:Moravia Ostrava
Kategorio:Pereintaj nigrakarbaj minejoj en Ostrava
Regiono Sikasso

La **Regiono Sikasso** situas en suda Malio. La plej gravaj urboj estas la ĉefurbo de la regiono Sikasso, Koutiala kaj Bougouni.

La loĝantaro de Sikasso konsistas etne el senufoj, samagoj kaj la plej granda etna grupo, la bambaraoj.

Distriktoj estas: Bougouni, Kolondiéba, Kadiolo, Koutiala, Sikasso, Yanfolila, Yorosso

Sikasso
Okcidentaj Indioj

La **Okcidentaj Indioj** () estas regiono de Karibio kaj Norda Atlantiko kiu inkludas la insulojn de Antiloj kaj de la Lukaja Arkipelago. Post la unua el la veturoj de Kristoforo Kolumbo al Ameriko, eŭropanoj ekuzis la eraran nomon *Okcidentaj Indioj* por diferencigi tiun mondoregionon disde Indioj aŭ Hindioj (Suda Azio kaj Sudorienta Azio).

Dum la 17a al la 19a jarcento la areo estis celo de la koloniismo fare de eŭropaj potencoj kiaj Francio, Britio, Nederlando, Hispanio, kaj Danio.

Plej ofte la uzado de la termino *Okcidentaj Indioj* koincidas kun tiu de *Karibio*, kvankam oni povas precizigi, ke *Okcidentaj Indioj* estas *Karibio*, plus la Lukaja Arkipelago, kiu estas for de la Kariba Maro.

## Notoj 
Kategorio:Karibio
Viktoro

**Viktoro** estas vira nomo, kiu devenas el la latina (**victoris**) kun la signifo *venko* aŭ *konkeranto*. La virina varianto estas Viktoria aŭ Viktorino.

## Alilingvaj variantoj 
* angle, france: Victor
* hispane: Víctor
* portugale: Vítor or Victor
* nederlande, germane: Viktor, Victor
* itale: Vittorio
* pole: Wiktor
* beloruse: Віктар (Viktar)
* ruse: Виктор (Víktor)
* ukraine: Віктор (Viktor)
* kimre: Gwythyr
* eŭske: Iker
* hungare: Viktor, ankaŭ Győző
* albane: Viktor
* perse: Pirooz/Firooz
* arabe: Mansour
* finne: Vihtori, Viktor
* hebree: אביגדור (*Avigdor*, uzata pro la simileco en la prononco, ne la signifo)

## Personoj kun tiu nomo 
* Papoj:
** Sankta Viktoro la 1-a
** Viktoro la 2-a
** Viktoro la 3-a
** Kontraŭpapo Viktoro la 4-a (1138)
** Kontraŭpapo Viktoro la 4-a (1159-1164)
* Katolikaj sanktuloj:
** Viktoro la Maŭro.
** Viktoro de Marsejlo 
** Viktoro de Pettau
** Viktoro de Ksanteno
** Viktoro de Cezareo
* Reĝoj aŭ dukoj
** Viktoro Amadeo la 1-a de Savojo, Duko de Savojo (1587-1637)
** Viktoro Amadeo la 2-a de Savojo, Duko de Savojo (1666-1732)
** Viktoro Amadeo la 3-a de Savojo, Duko de Savojo (1726-1796)
** Viktoro Emanuelo la 2-a, reĝo de Italio 
** Viktoro Emanuelo la 3-a, reĝo de Italio 
* Viktor But, rusia armvendanto
* Viktor Frankl, aŭstra neŭrologo.
* Victor Hugo, franca verkisto
* Victor Honorius Janssens, flandra pentristo
* Víctor Jara, ĉilia kantisto
* Viktor Janukoviĉ, ukraina politikisto
* Viktor Juŝĉenko, ukraina politikisto
* Victor Horta, belga arkitekto
* Victor Korchnoi, rusa ŝakludisto
* Viktor Orbán, hungara politikisto

## Vidu ankaŭ 
* Victoria

Kategorio:Viraj personaj nomoj
Läufelfingen

**Läufelfingen** estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1255 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Läufelfingen situas ĉe la bordo de la rivero *Homburgerbach*, alfluanto de Ergolz, en la supera parto de la *Homburgervalo* sur alteco de 556 m s.m..

De la komunuma areo de Läufelfingen de 8,15&nbsp;km², 0,79&nbsp;km² servas kiel setlejoj, 4,00&nbsp;km² estas uzataj por agrikulturo, kaj 3,36&nbsp;km² estas kovritaj de arbaro.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Läufelfingen limas en nordokcidento al Känerkinden, en nordo al Buckten kaj en nordoriento al Häfelfingen, en oriento al Wisen (Kantono Soloturno), en sudo al Hauenstein-Ifenthal (Kantono Soloturno), en sudokcidento al Eptingen, kaj en okcidento al Diegten.

## Trafiko 
La komunumo Läufelfingen situas ĉe la malnova Hauensteinfervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sissach al Olten, kiu estas servata per la regiona trajnlinio S9, kiu popole estas karese nomita *Läufelfingerli*. Ekzistas diskuto anstataŭi tiun trajnlinion per buso, kio tamen post fortaj protestoj ĝis nun ne realiĝis.

Tra Läufelfingen kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Bazelo al Olten tra la Suba Hauenstein-Pasejo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas 3 kilometrojn okcidente en Eptingen.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Läufelfingen datiĝas el la jaro 1226 kiel *Leinvolvingen*.

Sur la preĝejmonteto ekde la 1-a jarcento troviĝis romiaj setlejoj. Ek de mezepoko la vilaĝkerno situas en la valfundo kaj estis posedo de la senjoroj de Frohburg kaj ekde la mezo de la 13-a jarcento de la senjoroj de Neu-Homburg. En la jaro 1305 la episkopo de Bazelo akiris la vilaĝon kaj vendis ĝis kune kun la senjorujoj *Homburg* kaj Liestal en la jaro 1400 al la urbo Bazelo. Post la Bazela Kantondisiĝo de la jaro 1832 la komunumo en 1833 fariĝis parto de la nova Kantono Bazelo Kampara.

## Vidu ankaŭ 
* Läufelfingen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Läufelfingen
* Läufelfingen en la Historia Leksikono de Svislando

## Bildoj 

Dosiero:Laufelfingen preghejo 333.JPG|Reformita preĝejo de Läufelfingen
Dosiero:Lauefelfingen 336.JPG|Preĝejfenestroj pentritaj de Walter Eglin
Dosiero:Laeufelfingen 324.JPG|Komunuma domo
Dosiero:Laeufelfingen 347.JPG|Rigardo al la vilaĝo vidita de la preĝejo
Dosiero:Lauefelfingerli enveturante la stacidomon de Lauefelfingen 368.JPG|Läufelfingerli enveturante la stacidomon
Dosiero:Laeufelfingen 356.JPG|Stacidomo de Läufelfingen
Dosiero:Laeufelfingen gastejo Rosengarten 352.JPG|Gastejo Rosengarten

Kategorio:Sissach (distrikto)
Regiono Koulikoro

**Koulikoro** estas administra regiono de Malio kun ĉ. 1.868.000 loĝantoj (2007). Ĝia ĉefurbo estas la samnoma Koulikoro.

Etnoj de la regiono estas la bambaraoj, la malinkeoj kaj la somonoj.

## Geografio 
La regiono Koulikoro sizuas en sudokcidenta Malio kaj limas sude al Gvineo, norde al Maŭritanio. Ĝi ĉirkaŭas la ĉefurban distrikton Bamako. La regionon trafluas la riveroj Niger, Baoulé, Sankarani, Baogé, Bani kaj Bafing. La plej suda parto de Koulikoros estas relative humida, pli norde regas la klimato de la Sahelzono.

Koulikoro estas dividita al 7 distriktoj Banamba, Dioïla, Kangaba, Koulikoro, Kolokani, Kati kaj Nara.

Kategorio:Regionoj en Malio
Nyírjákó

**Nyírjákó** [njIrjAkO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Baktalórántháza. Nyír signifas: betulo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 10 km²
* Loĝantaro: 970
* Poŝtkodo: 4541
* Telefonkodo: 42

## Situo 
Nyírjákó situas sur ebenaĵo, laŭ traita flankovojo. Baktalórántháza troviĝas 4, Mátészalka kaj Vásárosnamény po 25, Nyírbátor kaj Kisvárda po 26 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1284. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Johano Nepomuka
* paroĥa kalvinana preĝejo
* sonorilostablo
* fiŝkaptistaj lagoj

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.gyaloglo.hu
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.nagyvofely.hu

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Nyíribrony

**Nyíribrony** [njIribronj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Baktalórántháza. Nyír signifas: betulo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 20 km²
* Loĝantaro: 1140
* Poŝtkodo: 4535
* Telefonkodo: 42

## Situo 
Nyíribrony situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Baktalórántháza troviĝas 11, Nyíregyháza 23, Ibrány kaj Nyírbátor po 28, Dombrád kaj Kisvárda 30 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1329 en formo *"Ibrun"*. Vilaĝservoj estas kulturdomo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Terezo el Avila
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Episkopo Sankta Nikolao de 1807
* paroĥa romanika Kalvinana preĝejo (Nyíribrony), en la 18-a jarcento barokiĝis

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu
* www.iranymagyarorszag.hu
Nyírkércs

**Nyírkércs** [njIrkErĉ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Baktalórántháza. Nyír signifas: betulo, kér: hungara gentonomo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 14 km²
* Loĝantaro: 820
* Poŝtkodo: 4537
* Telefonkodo: 42

## Situo 
Nyírkércs situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Baktalórántháza troviĝas 4, Nyírbátor 25, Mátészalka 26, Vásárosnamény kaj Kisvárda po 28, Nyíregyháza 36 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1282, tiam apartenanta al Laskod. Memstara vilaĝo formiĝis en la 14-a jarcento. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Reĝino de Majo Dipatrino de 1997
* paroĥa kalvinana preĝejo de 1896

## Komunumoj pri *Kér* en Hungara reĝlando 
Kér estas unu el la 7 hungaraj gentoj.

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu
* www.iranymagyarorszag.hu

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Nyírkáta

**Nyírkáta** [njIrkAta] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Mátészalka. Nyír signifas: betulo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 39 km²
* Loĝantaro: 1820
* Poŝtkodo: 4333
* Telefonkodo: 44

## Situo 
Nyírkáta situas sur ebenaĵo kaj sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Nyírbátor troviĝas 12, Mátészalka 14, Baktalórántháza 24, Fehérgyarmat 29, Nyíregyháza 50, Debrecen 67, Budapeŝto 271 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1332 en formo *"Gebe"*. Tiu loknomo signifas hungare: ĉevalaĉo. Tial pro peto de la loĝantaro ĝi ŝanĝiĝis al Nyírkáta en 1955. Vilaĝservoj estas lernejo, poŝto, gastejo.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika kapelo omaĝe al Senmakula Koncipiĝo
* kalvinana preĝejo
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo

## Famuloj 
En Nyírkáta naskiĝis verkisto Imre Cselenyák.

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu
* www.iranymagyarorszag.hu

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Chapab

**Chapab** estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Chapab. La komunumo apartenas al la regiono 8 (Sur Poniente). Ĝi estas en la sudokcidenta parto de Yucatán kaj havas limojn kun Campeche kaj al la regionoj 5, 6, 7 kaj 9. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31018.
maldekstra|eta|300px|La situo de la regiono 8 en Yucatán

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2922 loĝantojn. El tiuj estis 1481 viroj kaj 1441 virinoj. La komunumo havas surfacon de 168,6&nbsp;km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 27 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
En la komunumo jare falas averaĝe 60,7&nbsp;mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas . Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1844 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1491 scipovis legi kaj skribi kaj 352 personoj estis analfabetoj. Do 19,09% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2800 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2116 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 75,6% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Chapab  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
* Chapab  en ''Nuestros municipios” (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) ()

Kategorio:Komunumoj de Yucatán
Semaforo (alfabeto)

eta|Semafora signalado
**Semaforo** estas interkonsentita grupo da signoj elsenditaj per du flagoj de unu persono, kiam al unu signo apartenas unu signalo.

La interkompreniĝaj sistemoj fonditaj en transdonado de informoj helpe de signaloj donitaj per brakoj, flagetoj aŭ flagoj estis prilaboritaj jam fine de la 17-a jarcento en mara transporto.

Por memorigi pli supre menciitajn signojn estas iam konvene imagi tabelon de signoj aranĝita per la jena maniero.

## Noto: Alvoko de helikoptero 
Malgraŭ tio, ke la jena noto havas tre malmultan komunan kun vera semaforo, estas konvene indiki, ke minimume en Alpoj estas dum savo de montogrimpantoj interkonsentitaj du bazaj signaloj, ĉu estas (YES) aŭ ne estas (NO) bezonata helpo de helikoptero fluganta ĉirkaŭe. Por facila memorigo tiuj ĉi signaloj rememorigas formon de literoj **Y** kaj **N**.

## Vidu ankaŭ 
* Semaforo

Kategorio:Telekomunikado
Kategorio:Simboloj
Mongolio.info

**Mongolio.info** estas esperantlingva retpaĝaro, landa informilo pri Mongolio. La projekto komencis en 2009  jaro kiel parto de projekto de ĝemelaj retejoj www.mongolio.info sub titolo **La Tuta Mongolio**. Baza retejo de la projekto estas www.mongolio.info sub titolo **La Tuta Rusio**. 

Retejo ankaŭ estas ligita kun Forumo .

**Ekde 2011 jaro la retejo ne plu funkcias.**

## Ligilo 
www.mongolio.info - La Tuta Mongolio

www.rusio.info - La Tuta Rusio 

Kategorio:Interreto
Kategorio:Mongolio
Maisprach

**Maisprach** estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 933 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La vilaĝo Maisprach situas en valo de la rivereto *Buuserbach*, alfluanto de *Magdenerbach*, kiu en Rheinfelden alfluas al Rejno. Maisprach estas la plej norda komunumo de la distrikto Sissach.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Maisprach limas en nordo al Möhlin (Kantono Argovio), en oriento al Zeiningen (Kantono Argovio), en sudoriento al Buus, en sudokcidento al Wintersingen, kaj en okcidento al Magden (Kantono Argovio).

## Trafiko 
La komunumo Maisprach situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi estas konektita al la publika trafikreto per la buslinio n-ro 17 al Gelterkinden respektive al Rheinfelden.

## Historio 
eta|maldekstra|150px|Preĝejo de Maisprach
La unua dokumenta mencio de Maisprach datiĝas el la jaro 1247 kiel *Mesbache*.

Oni trovis sur la teritorio de la komunumo setlejrestaĵojn el la neolitiko, restaĵoj de romia vilao el la 2-a jarcento kaj du ŝtondomoj el la mezepoko. En la 14-a jarcento en Maipsrach regis la senjoroj de Thierstein. En la jaro 1461 la urbo Bazelo akiris la vilaĝon. En la jaro 1546 Maisprach komplete bruliĝis. Dum la Rapenmilito en la jaro 1594 la vilaĝo luktis flanke de la ribeloj. Okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 kaj dum la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1832 la vilaĝo tamen luktis flanke de la urbo. Malgraŭ tio la vilaĝo estis integrita en la jaro 1833 al la nove fondita Kantono Bazelo Kampara.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejon de la komunumo Maisprach
* Maisprach en la Historia Leksikono de Svislando
Nusshof

**Nusshof** estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 209 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
La vilaĝo Nusshof situas malantaŭe en la Ta-Valo ĉe la fonto de la rivereto *Magdenerbach*, kiu fontas sur al teritorio de la vilaĝo, sude de la monteto *Hard*.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Nusshof limas en nordo al Magden (Kantono Argovio), en oriento al Wintersingen, en sudo al Sissach, kaj en okcidento al Hersberg kaj neloĝata eksklavo de la argovia komunumo Olsberg.

## Trafiko 
Nusshof situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per buslinio 106 de Wintersingen al Sissach.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Nusshof datiĝas el la jaro 1504 kiel *Hof by dem Nussbom*.

En la jaro 1372 la vilaĝo apartenis ankoraŭ al la Monaĥejo Olsberg, kiu posedis tiel bienon, kiu fariĝis la kerno de la posta vilaĝo. Kune kun la vilaĝo Wintersingen Nusshof fariĝis parto de la senjorujo *Thierstein-Farnsburg* kaj estis en la jaro 1461 akirita de la urbo Bazelo. Dum la Tridekjara Milito la vilaĝo estis rabita de hispanaj trupoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Nusshof
* Nusshof en la Historia Leksikono de Svislando
England expects that every man will do his duty

[eta|[William Turner: *Batalo apud&nbsp;Trafalgar*, bildiganta eĉ lastajn tri signojn de la fama signalo sur HMS *Victory*; kvankam la signalo estas bildigita sur frontmasto, fakte ĝi estis hisita sur postvelo kaj ankoraŭ komenconte la batalon mem ĝi estis anstataŭigita per signalo *engage the enemy more closely*]]
**„England expects that every man will do his duty“** (esperante: *"Anglio atendas, ke ĉiu viro plenumos sian devon"*) estis surmara flaga signalo sendita el flagŝipo HMS *Victory* de vicadmiralo Horatio Nelson kiel komenco de batalo apud Trafalgar kontraŭ maristaro de napoleona Francio la 21-an de oktobro 1805. La batalo apud Trafalgar estis fatala por la Franca imperio de Napoleono kiel surmara grandpotenco. Unuiĝinta Reĝlando akiris superecon sur la maro kaj malsukcesigis tiel ĉiujn esperojn por la franca elŝipiĝo sur la britaj insuloj.

Kvankam rilate al preciza versio de la signalo oni gvidis vicon da disputoj, la signifo de la venko apud Trafalgar kaj la morto de vicadmiralo Nelson en la batalo kaŭzis, ke tiu ĉi diraĵo disvastiĝis inter britoj kaj ĝi estadas de tiu ĉi tempo ofte uzata kaj parafrazata ĝis la hodiaŭaj tagoj.

## Eksteraj ligiloj 
*  National Maritime Museum 
*  The Historical Maritime Society on misquotation 
*  Royal Navy 

Kategorio:Napoleonaj militoj
Kategorio:Frazoj
Andrius Kubilius

**Andrius KUBILIUS** (naskiĝis la 8-an de decembro 1956 en Vilnius) estas litova politikisto. Li inter la 3-a de novembro 1999 kaj la 26-a de oktobro 2000 estis ĉefministro de Litovio kaj denove plenumis tiun postenon de la 9-a de decembro 2008 ĝis la 13-a de decembro 2012 - tiam lin sekvis la socialdemokrato Algirdas Butkevičius. La politikisto estas membro de la konservativa partio Tėvynės Sąjunga (Patrolanda Unio – kristandemokratoj de Litovio).
eta|180px|Andrius Kubilius

Ekde la 1-a de decembro 2024 li estas EU-komisionano en la Komisiono von der Leyen 2.

## Eksteraj ligiloj 
* biografio en la retejo *rulers.org* (angle)
* biografio en la retejo de la litova parlamento *Seimas* (litove)
* plia biografio la retejo de la partio *Tėvynės Sąjunga* (same litove)

Kategorio:Ĉefministroj de Litovio
Kategorio:Litovaj politikistoj
Kategorio:Membroj de la Eŭropa Komisiono
Kategorio:Komisiono von der Leyen 2
Geert Wilders

**Geert WILDERS** (naskiĝis la 6-an de septembro 1963 en Venlo, provinco Limburgo) estas dekstra politikisto nederlanda. Li estas prezidanto de la politika partio *Partij voor de Vrijheid* ("partio por la libereco"), kiu surprize eliris el la eŭropaj balotoj 2009 en Nederlando kiel klara venkanto. Ĝis 2004 li estis membro de la Popola Partio por Libereco kaj Demokratio (*VVD*). Ekde 1998 li estas membro de la dua ĉambro de la nederlanda parlamento de Nederlando.

Wliders plenkreskis en romkatolika medio. La 31-an de julio 1992, li edziĝis je la dua fojo kun la hungarino Krisztina Márfai. Ili ne havas infanojn.

Wilders transprenis multajn ideojn de Pim Fortuyn en sian politikan programon. Li havas precipe simpation pri Israelo kaj antipation pri la islamo. En lia politika programo, Wilders volas multe bridi enmigradon al Nederlando de novaj islamanoj, resendi kriminalajn enmigrintojn al siaj landoj de origino, kaj plene malpermesi la konstruadon de novaj moskeoj. Li ankaŭ fortege rezistas al aliĝo eventuale de Turkio al la Eŭropa Unio.

Je la fino de 2007, Wilders ankaŭ kritikis la paroladon de la reĝino Beatrikso. Li diris ke ŝi devas paŝi malantaŭen.

En marto 2008, Wilders publikigis en la Interreto sian mallongan filmon *Fitna*, en kio li denuncis intense la islaman terorismon kaj la Koranon. Post kiam Wilders fariĝis pli kaj pli populara en Nederlando mem, sed ankaŭ estis minacata. Ekster Nederlando, oni ofte kulpigis lin pro la dekstra ekstremismo. La eniro de Wilders en Anglion por publikigo de filmo *Fitna* estis rifuzita en februaro de 2009, sed ŝanĝita al permeso en oktobro samjare.

La 21-an de januaro 2009, tribunalo de Amsterdamo dekretis leĝan proceson kontraŭ Wilders, pro lia alvoko je malamo kontraŭ la islamanoj. Laŭ Wilders, ĉi tiu decido atestas malrespekton por la libereco de parolo.

La 23-an de junio 2011, Wilders estis absolvita de ĉiuj akuzoj. Nederlanda kortumo notis, ke lia parolado leĝe konformis al politika debato, sed ĉe la limo..

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo kaj diskutejo de Geert Wilders (nederlande)
* biografieto de Geert Wilders en la retejo de la "parlamenta dokumenta centro" de la universitato Leiden (same nederlande)
* http://www.geertwilders.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=497

Kategorio:Nederlandaj politikistoj
Kategorio:Nederlandaj aktivuloj
Kategorio:Nederlandaj cionistoj
Kategorio:Nederlandaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Kritikistoj de islamo
Kategorio:Kritikistoj de multkulturismo
Kategorio:Eksaj katolikoj
Kategorio:Esprimliberecaj aktivuloj
Kategorio:Nederlandaj politikaj verkistoj
Kategorio:Indonezidevenaj nederlandanoj
Kategorio:Nederlandaj agnostikuloj
Kategorio:Nederlandaj scenaristoj
Kategorio:Dekstra ekstremismo en Nederlando
Oltingen

**Oltingen** estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 419 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Oltigen situas en la supera parto de la valo de la rivero Ergolz, kiu fontas en la centro de la vilaĝo. Pro la bone konservitaj domoj, farmbienoj kaj du muelejoj el mezepoko la vilaĝo estis atribuita al la svisa inventaro de vilaĝoj kun vilaĝaspekto de nacia signifo.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Oltingen limas en nordo al Rothenfluh kaj Anwil, en oriento al Kienberg (Kantono Soloturno), en sudoriento al Erlinsbach kaj Rohr (ambaŭ en Kantono Soloturno), en sudokcidento al Zeglingen, kaj en okcidento al Wenslingen.

## Trafiko 
Oltingen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi estas konektita al la reto de la publika trafiko per poŝtaŭtolinio al Tecknau kaj Gelterkinden.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Oltingen datiĝas el la jaro 1244 jam kiel *Oltingen*.

En mezepoko la distriktolimo inter *Sisgau* kaj *Frickgau* disigis la vilaĝon en du partoj. La orienta parto apartenis al la senjorlando Kienberg kaj la okcidenta al la senjorlando Thierstein. En la jaro 1684 la urbo Bazelo akiris ambaŭ partojn kaj atribuis ilin al la voktejo Farnsburg. Ek de 1814 Oltingen apartenas al la distrikto Sissach, kun kiu ĝi en la jaro 1833 integriĝis al la nove fondita Kantono Bazelo Kampara.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Haut-Rhin
* Oltingen, francigite *Oltingue* en Alzaco

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Oltingen
* Oltingen en la Historia Leksikono de Svislando

Kategorio:Sissach (distrikto)
Cuncunul

**Cuncunul** [kunkuNUL] estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Cuncunul. La komunumo situas en la sudorienta parto de Yucatán en la regiono 2 "Oriente", kiu limas al la federacia subŝtato Quintana Roo en la oriento kaj sudo, al la regiono 1 "Litoral Oriente" en la nordo, al la regiono 4 "Centro" en la nordoriento kaj al la regiono 5 "Centro Sur" en la okcidento. Eta parto en la sudo krome limas al la regiono 9 "Sur". La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31014.
maldekstra|eta|300px|La situo de la regiono 2 en Yucatán

## Geografio 
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1503 loĝantojn. El tiuj estis 764 viroj kaj 739 virinoj. La komunumo havas surfacon de 315,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 29 metroj super la marnivelo.

## Klimato 
Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.

## Sociogeografio 
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 832 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 586 scipovis legi kaj skribi kaj 244 personoj estis analfabetoj. Do 29,33% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.

En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1313 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1059 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 80,7% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.

Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).

## Eksteraj ligiloj 
* Cuncunul  en *Enciclopedia de los Municipios de México* ()
* Cuncunul  en ''Nuestros municipios” (niaj komunumoj; retejo de la registaro de Yucatán) ()

Kategorio:Komunumoj de Yucatán
Rusio.info

**Rusio.info** estas esperantlingva retpaĝaro, kiu bazas sin sur koncepto de esperantlingva nemovada informilo pri Rusio. La projekto komencis en 1996 jaro kiel retpoŝta dissendo "Novaĵoj el Rusio". En 2002 jaro aperis unua retejo de projekto laŭ adreso www.rusio.ru kaj www.rusio.com tamen post unu jaro la retadresoj perdis rilatojn al la projekto. 

Ekde 2007 jaro la projekto resurektis laŭ adreso www.rusio.info  kun titolo **La Tuta Rusio**. Ĝi estis parto de plej granda projekto, en kiu partoprenas ankaŭ ĝemelaj retejo www.mongolio.info sub titolo **La Tita Mongolio** kaj ankaŭ www.chinio.info sub titolo **La Tita Ĉinio**. Tamen post jara agado de la retejoj samtempa subteno de tri retejoj estis taksita kiel tro malfacila, kaj retejoj (mongola kaj ĉina) estis unuigitaj en sola retejo http://www.vojaĝo.info (por viziti ŝanĝu en retumilo "ĝ" por "g" kaj "x") enhavanta infomaron por vojaĝantoj. 

Surbaze de la retejo funkcias Forumo  kiu ankaŭ estas uzata de la ĝemelaj retejoj.

En majo de 2011 jaro estas lanĉita ruslingva parto de retejo esperanta pri Rusio: http://ru.rusio.info  

## Ligiloj 
www.rusio.info - La Tuta Rusio 

www.vojaĝo.info - Vojaĝo

Kategorio:Esperantlingvaj retejoj
Kategorio:Retejoj en Rusio
Arthur Lehning

**Paul Arthur Müller-Lehning** (ankaŭ Arthur Müller Lehning aŭ Arthur Müller-Lehning) (n. 23-a de oktobro 1899 en Utrecht; m. 1-a de januaro 2000 en Lys-Saint-Georges, Francio) estis nederlanda aŭtoro, aktivulo, kunfondinto de Internacia Instituto por Sociala Historio (IISG) en Amsterdamo kaj anarkiisto.eta|Arthur Lehning (maldekstro), 1937Liberecana Ligilo, Nr. 109, enhavas artikolo pri Arthur Lehning (1899-2000).

.

Kategorio:Nederlandaj anarkiistoj
Kategorio:Nederlandaj centjaruloj
Ormalingen

**Ormalingen** estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1916 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Ormalingen situas ĉe la bordo de la riviero Ergolz oriente de Gelterkinden.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Ormalingen limas en nordo al Buus, en nordoriento al Hemmiken, en oriento al Rothenfluh, en sudoriento al Wenslingen, en sudokcidento al Tecknau, en okcidento al Gelterkinden, kaj en nordokcidento al Rickenbach.

## Trafiko 
Ormalingen estas konektita per la buslinio de Hemmiken al Gelterkinden al la reto de la publika trafiko. Cetere la stacidomo de Gelterkinden troviĝas apenaŭ unu kilometro de la vilaĝocentro de Ormalingen, tiel ke la vilaĝo malgraŭ la fakto, ke ĝi ne rekte situas ĉe la fervojlinio, bone atingeblas.

## Historio 
eta|maldekstra|150px|Ruino de la Kastelo Farnsburg
La unua dokumenta mencio de Ormalingen datiĝas el la jaro 1280 kiel *Normendingen*.

En *Wolhusen* oni malkovris restaĵojn de romia bieno kaj proksime de ĝi tombejo el la frua mezepoko. Dum mezepoko Ormalingen apartenis unue al la Grafoj de Frohburg, poste al la Grafoj de Homburg kaj fine al la Grafoj de Thierstein kaj al la baronoj de Falkenstein. En la jaro 1461 Bazelo akiris la vilaĝon kun la senjorujo Thierstein-Fanrsburg kaj atribuis ĝis al la voktejo Farnsburg. Dum la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la Kastelo Farnsburg, kiu estis la sidejo de la kamparvoktoj de Bazelo, estis bruligita kaj detruita de la ribelaj kamparanoj. Dum la tempo de la Helveta Respubliko la komunumo apartenis al la tiama distrikto Gelterkinden. En la jaro 1814 ĝi estis atribuita al la distrikto Sissach, okaze de la Bazela Kantondisiĝo en la jaro 1832 la vilaĝo decidis sin por la kamparo kaj tiel ĝi fariĝis en la jaro 1833 parto de la nove fondita Kantono Bazelo Kampara.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Ormalingen
* Ormalingen en la Historia Leksikono de Svislando
Brungorĝa troglodito

La **Brungorĝa troglodito** (***Troglodytes brunneicollis***) estas ĉefe meksika birdo de la familio de Trogloditedoj, ofte konsiderata subspecio de la Domtroglodito.

## Teritorio kaj habitato 
Tiu specio estas komuna en kelkaj areoj, en arbaroj de kverkoj kaj miksitaj de pinoj kaj kverkoj kaj klaraĵoj en altaj teroj de Meksiko (1600m al 3000m) el Oaxaca norden al Coahuila kaj Sonora kaj en najbara sudorienta Arizono.

La kutimaro de la Brungorĝa troglodito estas, eble nesurprize, simila al tiu de la Domtroglodito: Kialo por simplistoj kiuj enmetas ĝin kun la Domtroglodito estas ke Domtrogloditoj de sudokcidenta Usono kaj norda Meksikio havas karakterojn intermezajn inter la du specioj. Por pli da informo, vidu artikolon *Troglodytes*.

Kiel separata specio, ĝi enhavas 5 subspeciojn: *brunneicollis, cahooni, compositus, nitidus*, kaj *vorhiesi*.

## Referencoj 
Kategorio:Paseroformaj
Kategorio:Trogloditedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Beorhtwulf (Mercia)

**Boerhtwulf** (m. verŝajne en 852) estis reĝo de Mercia, Anglio ekde 839 aŭ 840.

## Deveno 
Pri la deveno de Beorhtwulf nenio certas. Eble li apartenis al la sama familio kiel Beornwulf, kiu regis Mercia ĉ. 825.

## Regado 
Frue en la regado de Beorhtwulf, en 841, la vikingoj disrabis la regionon de Mercia ĉirkaŭ Lincoln. La sekvantan jaron ili atakis Londonon, la plej grava komerca centro de la regno.

Ŝajnas ke, antaŭ 850, Wessex kaptis Berkshire, kiu antaŭe apartenis al Mercia: tamen Aethelwulf, la nobelo de Mercia kiu regis Berkshire sub la reĝo, restis en sia posteno. Tio sugestas ke la transdono de Berkshire okazis pace.

En 851 armeo de vikingoj alteriĝis ĉe Thanet kaj pasis tie la vintron. Dua mararmeo disrabis Canterbury kaj Londonon kaj, laŭ la Anglosaksa Kroniko, disvenkis Beorhtwulf kaj liajn batalistojn.

## Edziĝo kaj filoj 
Beorhtwulf edziĝis al Saehtryth, kiu klare gravis ĉar ŝi atestis ĉiujn liajn ĉartojn de 840 al 849: eble ŝi mortis en 849 ĉar ne estas mencio de ŝi en postaj jaroj. Li verŝajne havis du filojn:
* Beorhtric, kiu eble mortis antaŭ sia patro.
* Beorhtfrith. Estis dirate ke li deziris edziĝi al Aelfflaed, filino de Ceolwulf (reĝo de Mercia de 821 al 823), vidvino de Wiglaf (reĝo de Mercia 827-829 kaj 830-839) kaj patrino de Wigstan. Wigstan ne konsentis al la edziĝo, pro tro da parenceco. Pro tio, Beorhtfrith murdis Wigstan, kiu estis poste venerata kiel sanktulo.

Kategorio:Anglosaksoj
Kategorio:Reĝoj de Mercia
Kategorio:Mortintoj en 852
Nyírlövő

**Nyírlövő** [njIrlovO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Kisvárda. La loknomo signifas: betulo-pafisto.

## Bazaj informoj 
* Areo: 8&nbsp;km²
* Loĝantaro: 740
* Poŝtkodo: 4632
* Telefonkodo: 45

## Situo 
Nyírlövő situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Kisvárda troviĝas 10, Vásárosnamény 16, Dombrád 24, Záhony kaj Baktalórántháza po 28&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1220. En 1808 la vilaĝo plene bruliĝis. En 1828 vivis tie 401 homoj en 54 domoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika kaj samtempe romkatolika preĝejo
* kalvinana preĝejo de 1895
* klasikisma nobeldomo de Leövey [lOvei]

== Komunumoj pri *lövő* (= pafisto) en Hungara reĝlando ==
En la frua mezepoko la pafistoj estis sagistoj.

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.gyaloglo.hu
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.nagyvofely.hu

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Partiĉelo

**Partiĉelo** estas notita skizo de muzikaĵo, kiu ne estas skribita kiel kompleta partituro, sed skizas en kelkaj malmultaj notliniaroj la disdonado de la voĉoj. En la unuopaj sistemoj estas farataj komentoj pri la posta realigo, per kiuj oni povas plani la finfinan instrumentadon, kiun oni poste povas noti en la partituron. Ankaŭ pliampleksigitan partituron por piano, en kiu estas notitaj unuopaj signifaj orkestrovoĉoj en unu aŭ plu kromliniaroj, oni nomas partiĉelo.

Kategorio:Muzika literaturo
Sakramentalo

**Sakramentalo** estas sankta liturgiaĵo aspekte simila, sed koncepte ege malsimila, al la sakramento de la kristanaj eklezioj. Ĝia difino klare profiliĝas el la vortoj de lasta koncerna dokumento de la Katolika Eklezio (Sacrosanctum Conciliumhttp://www.vatican.va/archive/hist_councils/ii_vatican_council/documents/vat-ii_const_19631204_sacrosanctum-concilium_lt.html 1963): *"sakramentaloj estas sanktaj signoj pere de kiuj, imite de la sakramentoj, estas signifantaj kaj, per la propeto de la eklezio, akirantaj efikojn precipe nivele de la spirito. Pere de ili, la fideluloj prepariĝas al la ricevado de la efikoj propraj de la sakramentoj, kaj sanktigas la diversajn cirkonstancojn de la vivo* (Enciclopedia TRECCANI).

## Sakramentaloj kaj kristanaj eklezioj 
Ĉiuj kristanaj eklezioj, pli/malpli unuanime, distingas sakramentojn el sakramentaloj. La unuaj havas Kristan aŭ apostolan originon, la duaj havas originon el la ekleziaj komunumoj; la unuaj donas intrinsekan transformon en la homo intervene de Dio mem pere de la sakramenta perado, la duaj efikiĝas nur en la bonavolo de homo lin disponigante al la sakramentoj. Ekzemple de malsimilo inter la du: la kristana bapto estas sakramento, la preĝoj akompanantaj kaj la aspergado per sankta akvo estas sakramentaloj. El tiuj estas multegoj (aliaj ekzemploj: procesioj, benoj por bestoj, aspergo per benita akvo ktp). Kiel imageblas, ne ĉiuj eklezioj praktikas, aŭ akceptas, la samajn sakramentalojn. Multaj koincidas en la katolika eklezio kaj en tiu ortodoksia kaj similaj eklezioj, dum la anglikana konservas nur parton je ili, kaj protestantoj kutime emas distanciĝi el ili, aŭ ankaŭ spiti pri ili. Ankaŭ rilate sakramentojn la diversaj eklezioj malofte havas la samajn liturgiajn morojn.

Fina malsameco inter la du: la sakramentoj estas ĉiam la samaj, la sakramentaloj varias nombre kaj forme kaj laŭtempe: kreskas kaj malkreskas en la fidelula konsidero kaj malaperas aŭ modifiĝas.

## Origino 
Ilia origino estas studobjekto de liturgiistoj kaj antropologoj kaj sociologoj. Ĉar la distingo inter sakramento kaj sakramentalo elstariĝas nur en kristanismo, kaj kristanismo kreskis meze de paganaj religioj, esplorantoj estas interesitaj reliefigi sakramentalajn similaĵon en tiuj paganaj ritoj. Tiuj similaĵoj, tamen, montras ankaŭ malsamaĵojn, esencajn malsamaĵojn. Fariĝu ekzemplo la fakto ke la sakramentala preĝo adresiĝas ĉiam al Dio ne al naturaj elementoj superstiĉe sentitaj, kaj nenio aŭtomateca interferas ĉar estas rekonata kaj respektata la libera volo de la Kreinto.

## Eksteraj ligiloj 
http://www.preghiereagesuemaria.it/sala/i%20sacramentali.htm **Itale**

http://www.vatican.va/archive/catechism_it/p2s2c4a1_it.htm **Angle**

Catechismus Catholicae Eclesiaehttp://www.vatican.va/archive/catechism_lt/p2_lt.htm

http://www.clerus.org/bibliaclerusonline/IT/fzk.htm **Latine**

http://books.google.it/books?id=eZ5eKmy5N8gC&pg=PA351&lpg=PA351&dq=sacramentalia&source=bl&ots=5QqT8ytkxd&sig=fjO5BrNwmBMAxindCdDHf3oPw7w&hl=it&ei=2Sg1Sov0K4KPsAbR3OnKCQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=10 **Angle**

## Bibliografio 
Enciclopedia TRECCANI

Kategorio:Religio
Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Ortodoksismo
Olcsva

**Olcsva** [olĉva] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Vásárosnamény. Paro de Olcsva estas Olcsvaapáti.

## Bazaj informoj 
* Areo: 10&nbsp;km²
* Loĝantaro: 730
* Poŝtkodo: 4826
* Telefonkodo: 45

## Situo 
Olcsva situas sur ebenaĵo, inter Somesul kaj Crasna (ponto estas al Ocsvaapáti), laŭ traira flankovojo. Vásárosnamény troviĝas 6, Mátészalka 19, Fehérgyarmat 22, Baktalórántháza 26, Kisvárda 30&nbsp;km-ojn.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio pri la komunumo devenis el 1401 laŭ tiama hungara ortografio *"Olthua"*. En 1421 la proksimaj nobeloj disrabis la vilaĝon. En 1561 la Habsburgoj okupis la tiean burgon. En 1851 kaj en 1888 inundoj okazis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, poŝto.

## Vidindaĵo 
* kalvinana novgotika preĝejo de 1929

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.gyaloglo.hu
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.nagyvofely.hu

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Suntegmento

eta
**Suntegmento** aŭ **ŝovtegmento** (se ĝi estas nefiksa) estas tegmenta sistemo por aŭtomobiloj. Ĝi estas plej ofte travidebla plasta, vitra aŭ faldebla taksaĵa; fiksa aŭ ŝovebla por enlasi aeron. Ĉe malnovaj aŭtomobiloj ekzistas tipo el ŝovebla ŝtala tegmento, nelumtralasa.

La **levtegmento** estas tipo, ĉe kiu oni povas levi (suprenŝovi) la postan parton de la suntegmento. Tiel ĝi ebligas la aerumadon, sed ne ebligas la trablovon.

Kategorio:Aŭtomobila teknologio
Ópályi

**Ópályi** [OpAji] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Mátészalka.

## Bazaj informoj 
* Areo: 27 km²
* Loĝantaro: 3030
* Poŝtkodo: 4821
* Telefonkodo: 44

## Situo 
Ópályi situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Crasna (kun ponto), laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Záhony-Mátészalka. La lasta urbo troviĝas 6, Fehérgyarmat kaj Vásárosnamény po 18, Baktalórántháza 22, Nyírbátor 27 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1294. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturejo, interretejo, futbalejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* Kalvinana preĝejo (Ópályi)
* romkatolika kapelo omaĝe al Sankta Nikolao
* grekokatolika preĝejo de 1778

## Famuloj 
En Ópályi naskiĝis teatrestro Lajos Szalkai.

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* www.gyaloglo.hu
* www.iranymagyarorszag.hu
* www.opalyi.hu
Nyírvasvári

**Nyírvasvári** [njIrvaŝvAri] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Nyírbátor. Nyírvasvár signifas: betulo-fero-fortikaĵo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 28 km²
* Loĝantaro: 1950
* Poŝtkodo: 4341
* Telefonkodo: 42

## Situo 
Nyírvasvári situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Nyírbátor troviĝas 7, Mátészalka 22, Baktalórántháza 27, Nyíregyháza 46 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1318 en formo *"Eghazas Wosvari"* (=Eklezia Vasvár). Baldaŭe la vilaĝo apartenis al fortikaĵo de Nagyecsed. En la 18-a jarcento Nyírvasvári estis neloĝata. En 1950 ĝi ekhavis la rangon grandvilaĝo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario)
* kalvinana preĝejo
* grekokatolika preĝejo
* statuo pri Pál Vasvári de 1976

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.gyaloglo.hu
* w.iranymagyarorszag.hu
* w.nagyvofely.hu

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Instrumentoscienco

[eta|150px|[Luigi Russolo & Ugo Piatti, Intonarumori ±1913]]
[eta|150px|dekstra|[Léon Theremin, 1924]]
[eta|150px|Quadrangularus Reversum, [Harry Partch ±1960]]
[eta|150px|[Moodswinger, Yuri Landman, 2006]]
**Instrumentoscienco** estas akademia natur- kaj mensoscienca fako pri esploro, dokumentado kaj instruo de muzikinstrumentoj. Ĝi sin subdividas en:
* *Historia instrumentoscienco* esploras malnovajn muzikilojn kaj muzikilajn familiojn kaj observas iliajn evoluojn dum la paso de la tempo.
* *Moderna instrumentoscienco* okupiĝas pri instrumentoj kaj parte ankaŭ pri ludmanieroj, kiuj ekestis nur dum la lastaj cent jaroj.
* *Teknika instrumentoscienco* ampleksas la teknikan esploron de muzikiloj, do strukturo kaj la sonecoj rezultaj el tio.

La scienco pri la enmetado de instrumentoj en komponaĵojn kaj aranĝaĵojn (instrumentado) oni nomas instrumentadoscienco.

## Instrumentosciencistoj 
Historie gravaj personoj en ĉi tiu fako estis Xavier Mahillon (Bruselo), Erich Moritz von Hornbostel (Vieno) kaj Curt Sachs (Berlino).

Nuntempe instrumentosciencistoj aktivas precipe ĉe muzikinstrumentaj muzeoj, muzikaltlernejoj kaj universitatoj. Ekde la digitaligo ankaŭ virtualaj muzikiloj estas objekto de esploro. Ankaŭ multaj faprikantoj de muzikiloj esploras.

## Eksteraj ligiloj 
* Vienna Symphonic Library  Detaillierte Informationen über alle modernen Instrumente

Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Panyola

**Panyola** [panjola] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Fehérgyarmat.

## Bazaj informoj 
* Areo: 12 km²
* Loĝantaro: 640
* Poŝtkodo: 4913
* Telefonkodo: 44

## Situo 
Panyola situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Somesul kaj maldekstra bordo de Tur (rivero), Tiso preterfluas, laŭ flankovojoj. Ponto funkcias al Szamosszeg. La kunfluejo de Tiso kaj Somesul troviĝas 12, Fehérgyarmat, Mátészalka kaj Vásárosnamény po 14, Baktalórántháza 29 km-ojn.
eta|250px|Rivero Tur

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1247 laŭ tiama hungara ortografio *"Ponula"*. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, interretejo, poŝto, gastejoj.

## Vidindaĵoj 
* paroĥa kalvinana preĝejo de 1905

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.gyaloglo.hu
* w.iranymagyarorszag.hu

Kategorio:Komunumoj de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg
Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Rickenbach BL

**Rickenbach** estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 546 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.

## Geografio 
Rickenbach situas en norda flanka valo de la rivero Ergolz, ĉe la bordo de la rivereto *Rickebächli*, kiu donis al la komunumo sian nomon. Al Rickenbach apartenas krom la efektiva vilaĝo Rickenbach mem en la centro, pluraj malgrandaj vilaĝetoj kaj setlejoj, nome en nordo Waldegg kaj Ischlag, en nordoriento Farnsberg, en oriento Bärmatt, en sudoriento Dübeloch, en sudokcidento Weid konsistante el la setlejoj Weid kaj Reinen kaj fine en nordokcidento Chueliberg.

## Najbaraj komunumoj 
eta|maldekstre|150ra|Vilaĝa puto de Rickenbach
La komunumo Rickenbach limas en nordoriento al Buus, en oriento al Ormalingen, en sudo al Gelterkinden, en sudokcidento al Böckten, en okcidento al Sissach, kaj en nordokcidento al Wintersingen.

## Trafiko 
Rickenbach situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La vilaĝo estas konektita per la buslinio 48 de Rheinfelden al Gelterkinden kun la publika trafikreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rickenbach datiĝas el la jaro 1274 kiel *Richenbah*.

En la 12-a kaj 13-a jarcento la vilaĝo estis sinsekve posedaĵo de la senjoroj de Froburg, Thierstein kaj fine Falkenstein. En la jaro 1461 la urbo Bazelo akiris la vilaĝon kune kun la tuta voktejo *Farnsburg*. En la jaro 1510 la Konsilio de Bazelo konstruigis fiŝlageton en la valfundo de Rickenbach, kaj en 1536 estis konstruita kapelo. Okaze de la Bazela Kantondisiĝo la vilaĝo voĉdonis favore al la urbo Bazelo, tamen la vilaĝo estis integrita kun la tuta distrikto Sissach, al kiu ĝi apartenis ek de 1814 al la nove fondita Kantono Bazelo en la jaro 1833.

## Vidu ankaŭ 
* Rickenbach

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rickenbach

Kategorio:Sissach (distrikto)
Nyírgyulaj

**Nyírgyulaj** [njIrdjulaj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Nyírbátor. Nyír signifas: betulo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 36 km²
* Loĝantaro: 2110
* Poŝtkodo: 4311
* Telefonkodo: 42

## Situo 
Nyírgyulaj situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Nyírbátor troviĝas 8, Baktalórántháza 15, Mátészalka 22, Nyíregyháza 33 km-ojn.

## Historio 
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1279. En 1703 Francisko Rákóczi la 2-a tie skribe ordonis ĝustan konduton de siaj soldatoj. Fine de la liberecbatalo la vilaĝo senhomiĝis. En 1745 rutenoj alvenis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, infankuracejo, poŝto.

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Koro de Jesuo de 1987
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Episkopo Sankta Nikolao de 1807
* paroĥa kalvinana preĝejo (Nyírgyulaj) el la 13-a jarcento, post du jarcentoj gotikiĝis, turo alkonstruiĝis en 1773

## Famuloj 
* Magdolna Tóth (agronomo) naskiĝis en Nyírgyulaj.

## Fontoj 
* hungara Vikipedio
* Földrajzi Világatlasz, Budapest, 1992
* w.gyaloglo.hu
* w.iranymagyarorszag.hu