open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ivan Carnaby

**Ivan Clarence CARNABY** (24a de Julio 1908 – 1974) estis aŭstralia farmisto, natursciencisto kaj ornitologo. Li naskiĝis en Subiaco, Okcidenta Aŭstralio. Li publikigis multajn artikolojn pri la birdospeciaro de Sudokcidenta Aŭstralio en gazetoj kiel *Emu*, *The Western Australian Naturalist* kaj *Western Australian Bird Notes*. Li faris ankaŭ kelkajn botanikkolektajnl veturojn kun Henry Steedman. Li estas memorigita en unu el la ordinaraj nomoj de la Kakatuo de Carnaby, konata ankaŭ kiel Larĝbeka kakatuo, kiun li priskribis en 1948. Carnaby estis la unua kiu sugestis la ekziston de pli ol unu tipo de blankavosta nigra kakatuo en la 1930-aj jaroj, kion poste konfirmis plua esplorado.

## Referencoj
Kategorio:Aŭstraliaj ornitologoj
Cacatuinae

***Cacatuinae*** (Kakatuenoj) estas subfamilio de kakatuoj el la familio *Cacatuidae*, Kakatuedoj. La subfamilio **Cacatuinae** konsistas el du triboj, nome *Microglossini* kun unu specio (Palma kakatuo) kaj *Cacatuini* kun kvar genroj: 

## Referencoj 
## Bibliografio
*
* 

Kategorio:Papagedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Eduard Daniël van Oort

**Eduard Daniël van OORT** (31a de Oktobro 1876 en Barneveld, Gelderlando – 21a de Septembro 1933 en Leiden) estis nederlanda ornitologo.

Oort zorgis pri la birdokolektoj en la *Rijksmuseum van Natuurlijke Historie* (Muzeo de Natura Historio) en Leiden; en 1915 li ixgis direktoro de tiu muzeo, posteno kiun li tenis ĝis sia morto. Li estis la aŭtoro de *Ornithologia Neerlandica, de vogels van Nederland* (1922-1935), kun bildoj de Marinus Adrianus Koekkoek (1873-1944). Tiujn bildojn poste havigis Harry Witherby por uzado en *The Handbook of British Birds* (1938-1941).

Specio de geko de Indonezio, nome *Lepidodactylus oortii*, estis nomita liahonore.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
*Nekrologo
*Bayer, Ch. (1933). "In Memoriam E.D. van Oort 1876—1933". *Zoologische Mededelingen, Rijks Museum van Natuurlijke Historie, Leiden* **16**: 263–265. PDF

Kategorio:Nederlandaj ornitologoj
James Grant (navigisto)

**James GRANT** (1772 – 11a de Novembro 1833) estis skotdevena brita oficiro de la Royal Navy kaj navigisto komence de la 19-a jarcento. Li servis en Aŭstralio en 1800–1801 kaj estis la unua kiu mapis la Markolon Bass inter kontinenta Aŭstralio kaj Tasmanio. 

Post aparte malagrabla periodo de malkonsento kun la oficiroj de la Novsudkimria Korpuso en Sidnejo, Grant petis permeson la 31an de aŭgusto 1801 reveni al Eŭropo, kiu estis koncedita. La guberniestro King parolis tre favore pri la kapabloj de Grant kiel oficiro kaj maristo, sed estis evidente, ke li ne estas kontenta pri la geodezia laboro de Grant dum lia vojaĝo al Bass-Markolo, kaj Grant mem konsciis pri sia manko de scio pri naŭtika geodezio. Post sia reveno, Grant publikigis en 1803 sian *Narrative of a Voyage of Discovery* (Rakonto pri Vojaĝo de Malkovro), kiu baldaŭ poste estis tradukita en la nederlandan kaj germanan lingvojn.

## Bibliografio
*

Kategorio:Britaj navigistoj
Kategorio:Britaj esploristoj
Tripartfolia bidento

**Tripartfolia bidento**, latine *Bidens tripartita*, estas specio el la familio asteracoj.

Tiu planto estas tre varia, pro la diverseco de ĝia vivlokoj, pli malpli riĉaj je nutraĵoj. Ĝi altas inter 15 kaj 120 cm. La brunruĝa, (preskaŭ) senhara tigo portas parajn foliojn, kiuj estas profunde dividitaj en tri aŭ kvin partojn dentohavajn. La flava kapituloj estas ĉirkaŭita de 4-8 longaj brakteoj. La akenoj havas 2-3 pintojn.

Tiu eŭrazia planto kreskas en malsekaj lokoj, ĉefe borde de riveroj, ankaŭ en forlasitaj lokoj. Pro ĝia varieco estis priskribitaj diversaj subspecioj kaj varioj.

Kategorio:Asteracoj
Záluží (Vlastiboř)

**Záluží** (antaŭe **Záluží u Vlastiboře**, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vlastiboř en distrikto Tábor. Tio estas la plej signifa vilaĝo kun apero de kampula baroko en regiono nomata Soběslavská Blata. Tio estas kolekto de 25 loĝkonstruaĵoj ĉirkaŭ la vilaĝplaco kun fiŝlago, kiu hodiaŭ servas kiel kontraŭincendia rezervujo. En unu el la konstruaĵoj&nbsp;– la eksa forĝejo en Záluží&nbsp;– estas muzeo de historio de tiu ĉi metio, en la apuda domo ekspozicio de pupoj kaj popola vivo en Blata. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Záluží situas en katastra teritorio **Záluží u Vlastiboře** kun areo 2,63&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1421.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto
* Forĝejo
* Bienetoj n-ro 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11
* Niĉa kapeleto ĉe n-ro 7
* Niĉa kapeleto direkte al Vlastiboř
* Bieneto n-ro 12

## Pluaj fotoj 

Zaluzi okres Tabor 1.jpg|Forĝejo (muzeo de pupoj kaj vivo en Soběslavská Blata)
Zaluzi okres Tabor 2.jpg|Detalo de ornamado de fasado kun plastakj fenestroj
Zaluzi okres Tabor 5.jpg|Kapeleto kun la vilaĝplaco
Záluží - selské baroko vrata.JPG|Enirejo de konstruaĵo n-ro&nbsp;9
Záluží - selské baroko.JPG|Domo n-ro&nbsp;11

Kategorio:Vlastiboř (distrikto Tábor)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Soběslavská Blata
Kategorio:Kampula baroko
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Sudokcidenta Aŭstralio

**Sudokcidenta Aŭstralio** (en angla *Southwest Australia*) estas biogeografia regiono en Okcidenta Aŭstralio. Ĝi inkludas la mediteraneklimatan areon de Sudokcidenta Aŭstralio, kiu estas hejmo de diversaj kaj tre distingaj flaŭro kaj faŭno. 

eta|maldekstre|230ra|Diversaj ekoregionoj en Sudokcidenta Aŭstralio.
La regiono kovras 356 717 km², konsistantajn el larĝa marborda ebenaĵo 20–120 kilometrojn larĝa, transirante al milde ondiĝantaj altaĵoj konsistantaj el veteraĝinta granito, gnejso kaj laterito. Bluff Knoll en la Stirling-montaro estas la plej alta pinto en la regiono, je 1 099 metroj da alteco.

Estas en la areo kelkaj endemiaj marsupiuloj, same kiel endemiaj birdoj kiel la Kakatuo de Baudin (*Zanda baudinii*) kaj pluraj aliaj.

## Vidu ankaŭ
* Sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj

Kategorio:Okcidenta Aŭstralio
Kategorio:Geografio de Aŭstralio
Pál Fodor (turkologo)

**Pál Fodor,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fodor Pál** estas hungara turkologo.

Pál Fodor naskiĝis  en Aszófő.

## Biografio 
Pál Fodor maturiĝis en gimnazio en Balatonfüred en 1973, poste li akiris turkologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1979. Post la diplomo li laboris jaron en ministerio, poste en instituta laborgrupo ĝis 1992, dum inter 1983–1986 li estis stipendiulo. Ekde 1992 li apartenis al akademia instituto, ekde 2012 kiel institutestro. Intertempe li doktoriĝis en 2007 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis dufoje. Li ricevis premiojn inter 2001-2009.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyarország és a török hódítás* (1991)
* *Vállalkozásra kényszerítve. Az oszmán pénzügyigazgatás és hatalmi elit változásai a 16–17. század fordulóján*. (2006)   
* *Szülejmán Szultántól Jókai Mórig. Tanulmányok az oszmán–török hatalom szerkezetéről és a magyar–török érintkezésekről* (2014)
* *Új korszak határán. Az európai államok hadügye és hadseregei a mohácsi csata korában* (2019)

## Fontoj 
* propra paĝo
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj turkologoj
Čeraz

**Čeraz** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vesce en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1.5&nbsp;km nordoriente de Vesce. Estas ĉi tie registritaj 50 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Čeraz** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,3&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1415.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Soběslav-Čeraz, wayside shrine 01.jpg|Kapeleto ĉe vojo al&nbsp;Soběslav
Vesce, Čeraz, common.jpg|Vilaĝplaco
Průjezd mezi čp 1 a 14 do vsi.JPG|Orienta parto de la vilaĝo

Kategorio:Vesce
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Mokrá (Vesce)

**Mokrá** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vesce en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1.5&nbsp;km norde de Vesce. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Mokrá situas en katastra teritorio **Mokrá u Soběslavi** kun areo 2,26&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1421.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Soběslav III

## Pluaj fotoj 

Vesce, Mokrá, chapel.jpg|Kapeleto ĉe vilaĝplaco
Mokrá (Vesce), wayside shrine 01b.jpg|Kapeleto de Virgulino Maria
Mokrá (Vesce) č.p. 1 (01).JPG|Pordego de bieno n-ro 1

Kategorio:Vesce
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Erika Hancz

'*** [hanc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hancz Erika*' estas hungara turkologo, arkeologo.
eta|

 naskiĝis  en Mohács.

## Biografio 
 akiris orientalistan diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 2003, en la sekva jaro ankaŭ pri arkeologio. Ŝi debutis kiel arkeologo jam en 2002 en Kazár, poste ŝi laboris ĉe Budaörs. Inter 2007-2014 ŝi estis asistanto en instituto de Universitato de Pécs, dum ĉe Szigetvár ŝi gvidis la arkeologiajn elfosaĵojn kune kun turkaj arkeologoj, se ne paroli pri elfosaĵoj en Turkio kaj Sirio. Ŝia ĉeftemo estis erao de Sulejmano la 1-a. Ŝi naskis filinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Középkori temető és telep részlete Balassagyarmaton.* (kunaŭtoro, 2002)
* *A 2010-es szigetvári hódoltságkori régészeti kutatások* (kunaŭtoro, 2010)
* *Pécs mindennapjai a török félhold alatt.* (2013)
* *Nagy Szülejmán Szultán Szigetvár környéki sátorhelye, halála és síremléke az oszmán írott forrásokban* (2014)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografieto hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj turkologoj
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Nederlanda Instituto por Sono kaj Vido

La **Nederlanda Instituto por Sono kaj Vido** (, akronime **NIBG**) estas amaskomunikila arkivo kaj muzeo. Fondita en junio 1997 en Hilversum, la instituto estas unu el la plej grandaj aŭdvidaj kolektoj en Eŭropo.

La Instituto kolektas, kontrolas kaj provizas aliron al pli ol 70% de la nederlanda aŭdvida heredaĵo. Entute, la kolekto havas pli ol 750 000 horojn da televido, radio, muziko kaj filmoj ; ĝi komenciĝis en 1898 kaj daŭre kreskas ĉiutage, fariĝante unu el la plej grandaj aŭdvidaj arkivoj en Eŭropo. 

Ĝi estas la arkivo de naciaj dissendaj kompanioj, instituto por kultura heredaĵo (provizanta aliron al studentoj kaj la ĝenerala publiko) kaj ankaŭ muzeo por siaj vizitantoj.

En 2019, la **Muzeo voor Communicatie**, establita en La Hago en 1929, kunfandiĝis kun Sono kaj Vido. La muzeo estis renomita kiel *Beeld en Geluid Nesto Haag*.

La 1-an de januaro 2022, **Muziekweb** estis kunfandita en Sono kaj Vido. Muziekweb estis antaŭe filiiĝita kun la Centra Biblioteko de Rotterdam.Ĝi estis priskribita kiel "plej granda muzika kolektode Eŭropo".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Muziekweb

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Radio en Nederlando
Kategorio:Televido en Nederlando
Harrison Bergeron

***Harrison Bergeron*** estas malutopia novelo de usona verkisto Kurt Vonnegut, unue eldonita en oktobro 1961 en *The Magazine of Fantasy and Science Fiction*. Ĝi estis reeldonita en *Welcome to the Monkey House* en 1968.

* Traduko en Esperanton estis farita de Hayden Hendricks. 

Kategorio:Egalismo
Kategorio:Malutopia literaturo
Morgaŭ kaj Morgaŭ kaj Morgaŭ

"**Morgaŭ kaj Morgaŭ kaj Morgaŭ**" estas novelo de Kurt Vonnegut originale skribita en 1953. Ĝi estis unue eldonita en *Galaxy Science Fiction* revuo en januaro 1954, kie la rakonto estis titolita "**The Big Trip Up Yonder**." Reviziita versio titolita "Morgaŭ kaj Morgaŭ kaj Morgaŭ" aperis en la kolekto de Vonnegut *Canary in a Cat House* (1961) kaj estis represita en *Welcome to the Monkey House* (1968).

* Traduko en Esperanton estis farita de Hayden Hendricks.

Kategorio:Usonaj libroj
Svatá Anna (Vlčeves)

**Svatá Anna** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vlčeves en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km nordoriente de Vlčeves. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Svatá Anna situas en katastra teritorio **Vlčeves** kun areo 6,38&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790. En la domaro estadis banloko.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Baroka preĝejo de sankta Anna kaj apuda kapelo 

## Pluaj fotoj 

Vlčeves, Svatá Anna, church 2.jpg|La preĝejo de malantaŭe
Vlčeves, Svatá Anna, house No 1.jpg|Domo n-ro 1
Vlčeves, Svatá Anna, chapel.jpg|Kapelo ĉe la preĝejo

Kategorio:Vlčeves
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Pereintaj banlokoj en Ĉeĥio
Svatá Anna

**Svatá Anna** povas esti nomo por pluraj setlejoj:

* Svatá Anna (Horšovský Týn), parto de municipo Horšovský Týn en distrikto Domažlice
* Svatá Anna (Oslov), parto de municipo Oslov en distrikto Písek
* Svatá Anna (Vlčeves), parto de municipo Vlčeves en distrikto Tábor

* Svatá Anna (naturmemorindaĵo) bazalta altaĵo proksime de Jičín

## Vidu ankaŭ
* Sankta Anna
Zoltán Dávid

**Zoltán Dávid,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dávid Zoltán** estis hungara demografo, statistikisto, arkivisto. Lia konata filo estis Géza Dávid.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li doktoriĝis el juro en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1948. Post la diplomo li laboris jaron en la parlamenta biblioteko, sed li estis forigita, ĉar li ne aliĝis al la komunistoj. Inter 1950-1958 li laboris en la Hungara Tutlanda Arkivo, poste en tutlanda statistika oficejo ĝis la pensiuliĝo en 1983, sed ekde 1971 li estris tie la establitan arkivejon. La fokuso de lia laboro estis kvantigeblaj datumoj pri la hungara historio, la naciecoj en la Karpata Baseno, kaj ŝanĝoj en la nombroj de hungaroj tutmonde. Li edziĝis en 1948, lia edzino naskis 4 gefilojn. Li ricevis 2 memormedalojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A házak száma és a népesség XVI-XVIII. századi forrásaink­ban.* (1958)
* *Magyarország első kataszteri felmérése (1786–1789).* (1960)
* *A hajdúk letelepítése.* (1975)
* *Az első magyar nyelvű leíró statisztika. Kovács János: Az esztergomi érsekséget illető jószágoknak Geographico Topografica descriptiója, 1736–1739*. (kunaŭtoro, 1980)
* *A székelyek száma.* (1997)
* *Az 1598. évi házösszeírás.* (2001)

## Fontoj 
* [file:///D:/Downloads/NMStat_29_David_Zoltan%20(1).pdf biografio hungare kun foto (legebla en la 9-a paĝo)]
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj demografoj
Kategorio:Hungaraj statistikistoj
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Fast & Furious

**The Fast and the Furious** (signifante La Rapida kaj la Kolerega), ankaŭ konata kiel **Fast & Furious**, estas usona filmserio (kaj komerce filma franĉizo) kreita de Gary Scott Thompson kaj produktita de Universal Pictures. Ĝis 2024, la serio konsistas el dek filmoj publikigitaj en 2001, 2003, 2006, 2009, 2011, 2013, 2015, 2017, 2021 kaj 2023, respektive. La unua filmo, *The Fast and the Furious*, estis publikigita en 2001, kaj la deka filmo,  *Fast X,* estis publikigita en 2023. Dekunua filmo estas planita por eldono en 2025.

Aldue al la dek filmoj de *Fast and the Furious, la universo de Fast and the Furious* ankaŭ konsistas el kromprodukto ( *Hobbs & Shaw* ), du mallongaj filmoj ( *The Turbo Charged Prelude for 2 Fast 2 Furious* kaj *Los Bandoleros* ), kaj televida serio ( *Fast & Furious Spy Racers* ).

La tajvan-usona reĝisoro Justin Lin reĝisoris la vastan plimulton de la filmoj de la serio *The Fast and the Furious*, reĝisoris *la trian filmon*, *la kvaran filmon*, *la kvinan filmon*, *la sesan filmon*, kaj *la naŭan filmon*.

La unuan filmon reĝisoris Rob Cohen, la duan John Singleton, la sekvajn kvar kaj la naŭan Justin Lin, la sepan James Van, kaj la okan P. Gary Gray kaj la deka Louis Latria . La franĉizo vicis naŭa en la listo de plej enspezaj franĉizoj, laŭ Box Office Mojo .

La filmoj temas pri subtera stratvetkuro, ofte implikante grandan nombron da veturiloj. La intriga ligo inter la serioj ne estas kontinua, kvankam ekzistas komuna fadeno bazita sur la roluloj de la serio. Ekde la kvina filmo, la serio ŝanĝiĝas al planado de raboj, laŭ la stilo de filmoj kiel *The Italian Job* kaj *The French Connection*, anstataŭ stratvetkuroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj agfilmoj
Kategorio:Filmoj de Universal Pictures
Tokiponido

Unu tokiponido estas planlingvo kio estas derivita de tokipono. La vorto *tokiponido* estas farita de la vorto *toki pona* kaj la esperanta sufikso *-ido.* Ekzistas multe da tokiponidoj, la plej fama de ĝi estas tuki tiki. 

## la plej konataj tokiponidoj
*tuki tiki (la plej konata kaj eĉ uzata tokiponido, ĝi havas nur 8 sonojn kaj nur 39 vortojn.)
*toki IO (tokiponido kun diferencigita kaj interesa gramatiko, kaj kun nur 6 sonoj.)
*toki Lojbanto (toki pona, Esperanto, kaj Loĵbano miksita)
*Korn (tokiponido farita nur por amuziĝi, kie ĉio de la radikoj estas nur unu sono.)

Kategorio:Tokipono
Kategorio:Planlingvoj
Tuki tiki

**Tuki tiki** estas planlingvo kreita en la jaro 2020 de la Tumu. Ĝi estas la plej konata tokiponido. Ĝi estas tre konata por malkreskigi la tutan nombron de la tokiponaj radikoj (de 120 al 139) al nur 39. Ĝi vere ne havas ISO-an lingvokodon, sed la *Conlang Code Registry* donis al ĝi la kodo art-x-tukitiki.
## Gramatiko
La gramatiko de tuki tiki estas ege simpla, simile al tokipono. Ĝi uzas la SVO-an vortordon, kaj ĝia silaba-strukturo estas (C)V. Ĉio de la nomoj kio ne ekzistas en tuki tiki devas esti tuki tiki-igita.
## Referencoj
Kategorio:Planlingvoj
Cujama

**Cujama,** () estas urbo en Japanio, en ĉefa insulo Honŝuo, en Regiono Ĉugokuo, en Gubernio Okajamo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2023 Cujama havis populacion de . Jam en meze de la 20-a jarcento la loĝantaro atingis la internacian kvalifikon urbego kaj kulminis en la 1990-aj jaroj, poste la loĝantaro malpliiĝis, eĉ fine de la 2010-aj jaroj perdis la kvalifikon urbego.

## Geografio 
Cujama situas ĉe montaro for de la maro. Gubernia sidejo Okajama (urbo) troviĝas 43, Totoro 54, Himeĵi 69, Jonago 74, Kakogava 84, Fukujama 86, ĉefurbo Tokio 511 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/tsuyama_japan/tokyo_japan.

## Historio 
Cujama estas malnova loĝloko, en la paseo laŭ pilgrima vojo havanta kelkajn gastejojn. Dum la Sengoku-epoko oni konstruis kastelon sur la loko de antikva fortikaĵo. Sekve Cujama graviĝis, ĉar la fortikaĵo defendis la areon. La fortikaĵo estis detruita en 1874. Hodiaŭ nur la ŝtonaj fundamentoj restas, krom ununura gvattureto, kiu estis rekonstruita en 2005. Cujama estis kreita laŭ la moderna municipa sistemo en 1889 kaj ekhavis urban statuson en 1929. En 1938 31 homoj mortis en masakro. En 2005 najbaraj urboj aliĝis al Cujama.

## Ekonomio 
Ekonomio de Cujama konsistas el komerco, agrikulturo kaj industrio. La urbo havas plurajn industriajn parkojn.

## Edukado 
En Cujama universitato kaj nacia altlernejo prezentas la altan edukadon.

## Trafiko 
La fervojaj kaj aŭtovojaj kontaktoj estas bonaj en Cujama. La urbo estas fervoja nodo kun stacidomo kaj fervojaj haltejoj. Kiel en multaj japanaj urboj, biciklado estas tre ofta formo de transporto, precipe inter lernantoj.

## Klimato 
Cujama situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun tre varmaj someroj kaj malvarmaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1501 milimetrojn. En ĉiuj monatoj pluvas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeoj
* fortikaĵo
* festivaloj 

## Ĝemelurboj 
*  Santa Fe, Usono, Nov-Meksiko ekde 1999

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Nacia Instituto pri Aŭdovido

La **Nacia Instituto pri Aŭdovido** (, akronime **INA**) estas franca publika entrepreno (), de industria kaj komerca naturo. 

Ĝi estas deponejo de ĉiuj franca radio kaj televido aŭdvida arkivo. Cetere ĝi provizas liberan aliron al arkivoj de landoj kiel Afganio kaj Kamboĝo. Ĝi havas ties ĉefsidejon en Bry-sur-Marne.

Ekde 2006, ĝi permesis liberan enretan konsulton sur retejo nomita ina.Fr  kun serĉilo indeksanta 100,000 arkivojn de historiaj programoj, por totalo de 20,000 horoj.

Ĝi ĉefa misio estas arkivi aŭdvidajn produktaĵojn kaj produkti, redakti, publikigi, surmerkatigi kaj distribui aŭdvidan kaj multmedian enhavon por ĉiuj publikoj, ĉu profesiuloj, entreprenoj aŭ individuoj, por ĉiuj ekranoj kaj elsendaj platformoj, inkluzive de aŭdio. La INA ankaŭ inkluzivas trejnan kaj esploran centron celantan disvolvi kaj transdoni scion kaj sperton en la aŭdvida, amaskomunikila kaj cifereca kampoj.

La INA estis la unua ciferecigita arkivo en Eŭropo. Ĝia misio estas kolekti, konservi kaj publikigi la haveblecon de ĉiuj francaj radio- kaj televidproduktaĵoj, proksimume komparebla al la misio de la Nacia Biblioteko de Francio (BnF) arkivi skribajn kaj presitajn dokumentojn de ĉiuj specoj. La kolektoj de la INA estas parte alireblaj al la publiko senpage per ĝia retejo; la resto estas submetita al kopirajtaj limigoj .

En la 1980aj jaroj, ĝi eldonis grandan nombron de diskoj kun la marko ''France's Concert Records'' (Koncertaj Registraĵoj de Francio, d:Q5478247).  En la 1990aj jaroj ĝi lanĉis ties propran etikedon **INA mémoire**. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* INA Oficiala retejo - anglalingva ligilo
* Institut ŝtatano de l'audiovisuel (fr)
* Oficiala INA Arditube kanalo sur YouTube
* Oficiala INA Chansons kanalo sur YouTube
* franca radio kaj televido enarkivigas enretajn (francojn)
* Rakontoj de festo : memoranta Cannes en sono kaj bildaj (angla kaj franca versioj)
* Eŭropo de kulturoj 50 jaroj de artisma kreo kaj kultura vivo de la 27 landoj de la Eŭropa Unio (angla kaj franca versioj)

Kategorio:Radio en Francio
Kategorio:Televido en Francio
Marĉa galio

**Marĉa galio**, latine *Galium palustre*, estas florplanto el la familio rubiacoj. 
Temas pri herboj inter 15 cm kaj 60 cm altaj, kun tigo iom raspa ĉe la anguloj. La folioj, kun obtuza pinto, estas 4(-6)ope en verticiloj. La kvar stamenoj havas ruĝajn anterojn.
Tiu planto kreskas en malsekaj herbejoj kaj fosaĵoj en mezvarmaj lokoj de la norda duonsfero.

Kategorio:Rubiacoj
Svinky

**Svinky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vlastiboř en distrikto Tábor. Ĝi situas inter Soběslav kaj Bechyně. Svinky enfalas en regionon de Soběslavská Blata, por kiu estas tipa arkitekturo de la tn. kampula baroko. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Svinky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,79&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1354.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* En Svinky troviĝas en tiu ĉi regiono tute unika konstruaĵo, nome vilaĝplaca kapelo, kiu antaŭe servis kiel forĝejo. El unu flanko ĝi aspektas kiel ĉiu alia kapelo, el alia flanko estas volbita spaco, kiu antaŭe servis por forĝado de ĉevaloj. La spaco interne antaŭe servis kiel laborejo kun amboso kaj forĝista forno.
* Ligna garbejo
* Bieneto n-ro 1 el la jaro 1795
* Bieneto n-ro 3 havas por ĉi tiea regiono netipan duetaĝan grenejon
* Bienetoj n-ro 11, 17 kaj 26

## Pluaj fotoj 

Svinky - Čp. 2.JPG|N-ro 2
Svinky - Čp. 3.JPG|N-ro 3
Svinky - Čp. 17.JPG|N-ro 17
Svinky - Dřevěná stodola.JPG|Ligna garbejo

Kategorio:Vlastiboř (distrikto Tábor)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Soběslavská Blata
Kategorio:Kampula baroko
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Jean-François Le Gall

**Jean-François LE GALL** (naskiĝis la 15-an de novembro 1959) estas franca matematikisto specialiĝinta pri probabloteorio kaj stokastikaj procezoj. Li estas konata precipe pro siaj laboroj pri Brownaj arboj kaj superprocezoj. En 2019 li ricevis la Wolf-premion pri matematiko, unu el la plej prestiĝaj premioj en matematiko.

## Vivo kaj kariero 
Le Gall diplomiĝis ĉe la École normale supérieure kaj doktoriĝis en 1982 sub gvidado de Marc Yor. Li nun estas profesoro ĉe la Universitato Parizo-Sud kaj membro de la Franca Akademio de Sciencoj.

## Gravaj kontribuoj 
* Disvolvo de la teorio de Brownaj arboj
* Studoj pri du-dimensia Browna movo
* Pioniraj laboroj pri ramifaj procezoj
* Kontribuoj al la teorio de superprocezoj

## Premioj kaj honoroj 
En 2019, Le Gall ricevis la Wolf-premion pri matematiko kune kun Greg Lawler "por siaj profundaj kontribuoj al la teorio de stokastikaj procezoj, precipe Brownaj arboj kaj superprocezoj".

Aliaj gravaj premioj:
* Premio Loève (1997)
* Premio Fermat (2005)
* Membro de la Franca Akademio de Sciencoj (ekde 2013)

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Spatial Branching Processes, Random Snakes and Partial Differential Equations* (1999)
* *Brownian Motion, Martingales, and Stochastic Calculus* (2016)
* *The Brownian Snake and Solutions of Δu = u² in a Domain* (1999)

## Vidu ankaŭ 
* Brownaj arboj
* Stokastikaj procezoj
* Probabloteorio
* Brownaj movoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* MathGenealogy 14419
* Oficiala retejo

Kategorio:Francaj matematikistoj
Kategorio:Probabloteoriistoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Lernintoj de École Normale Supérieure (strato Ulm, Parizo)
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Studentoj de Universitato Pierre-kaj-Marie-Curie (Parizo)
Sulfura kakatuo

La **Sulfura kakatuo** (laŭ la latina scienca nomo *Cacatua sulphurea*, kaj ankaŭ **Malgranda sulfurkresta kakatuo**) estas mezgranda, proksimume 34 cm longa, ĉefe blanka kakatuo kun movebla flava aŭ oranĝeca kresto, bluecblanka nuda okulringo, grizaj piedoj, kaj nigra beko. Ambaŭ seksoj estas similaj.

 en parko de Hongkongo.]]
La Sulfura kakatuo troviĝas en arbaraj kaj kultivataj areoj de Orienta Timoro kaj insuloj de Sulaveso kaj de Malgrandaj Sundoj en Indonezio. Ĝi estas facile konfuzata kun la pli granda kaj pli ofta Sulfurkresta kakatuo, kiu havas pli orientan distribuadon kaj povas esti distingebla pro la manko de palflava koloro en siaj vangoj (kvankam kelkaj sulfuraj disvolvas flavecajn areojn). Krome, la kresto de la Sulfurkresta kakatuo estas pli brila, pli proksima al oranĝa koloro. La Citronkresta kakatuo, kiu iam estis konsiderata subspecio de la flavkresta kakatuo, estas simila, sed ĝia kresto estas oranĝa kaj ĝi estas endemia de Sumbo. En 1760 la franca zoologo Mathurin Jacques Brisson inkludis "Le Kakatoes à hupe jaune" (flavkresta kakatuo) en sia *Onithologie* baze sur vivanta birdo kiun li estis vidinta en Parizo. Tiam en 1764, George Edwards inkludis la "Lesser white cockatoo with a yellow crest" (Malgranda blanka kakatuo kun flava kresto) en sia *Gleanings of natural history* el maskoto tenita en hejmo en Essex, kaj en 1779 la franca polimato Grafo de Buffon inkludis la birdon en sia *Histoire Naturelle des Oiseaux*.

Kiam la germana natursciencisto Johann Friedrich Gmelin reviziis kaj pligrandigis la verkon de Carl Linnaeus nome *Systema Naturae* en 1788 li inkludis la flavkrestan kakatuon baze sur la rakontoj de pli fruaj natursciencistoj. Li metis ĝin kun la papagoj en la genron *Psittacus* kaj stampis la duvortan nomon *Psittacus sulphureus*. La tipa loko estas la insulo Sulaveso, Indonezio. La Sulfura kakatuo estas nun unu el la 11 specioj metitaj en la genron *Cacatua* kiu estis enkondukita en 1817 fare de Louis Pierre Vieillot.

### Subspecioj 
Laŭ la Internacia Ornitologia Kongreso, oni agnoskis kvin subspeciojn:

Ĝis 2023, la citronkresta kakatuo (*Cacatua citrinocristata*) estis konsiderata de IOC kiel subspecio de Sulfura kakatuo.

## Reproduktado
La Sulfura kakatuo nestas en arbokavaĵoj. La ovoj estas blankaj kaj kutime po du en la ovodemetado. La kovado estas kunfarata inter ambaŭ gepatroj. La ovoj estas kovataj dum ĉirkaŭ 28 tagoj kaj la kokidoj forlasas la neston ĉirkaŭ 75 tagojn post eloviĝo.

## Referencoj
### Bibliografio
* 
* 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
*

* ARKive - images and movies of the yellow-crested cockatoo *(Cacatua sulphurea)*
* mytoos.com - information on cockatoos in captivity
* BirdLife Species Factsheet
* Red Data Book

Kategorio:Kakatuedoj
Kategorio:Birdoj de Timoro
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Citronkresta kakatuo

La **Citronkresta kakatuo** (laŭ la latina scienca nomo *Cacatua citrinocristata*) estas mezgranda kakatuo kun oranĝeca kresto, malhelgriza beko, paloranĝaj orelareoj, kaj fortaj piedoj kaj ungoj. La subflugiloj kaj vostoj havas palflavan koloron. La okulringo estas tre helblua. Ambaŭ seksoj estas similaj. Inoj havas kuprokoloran okulon kie la masklo havas tre malhelan nigran okulon.

Ili estas endemiaj de Sumbo en la Malgrandaj Sundaj Insuloj en Indonezio. La dieto konsistas ĉefe de semoj, burĝonoj, fruktoj, nuksoj kaj herboj.

En 2022, Birdlife International agnoskis la citronkrestan kakatuon kiel aparta specio, *Cacatua citrinocristata*, taksita kiel Draste Endanĝerita, kvankam la International Ornithological Congress deklaris ĝin specio nur en 2023.

## Konservostatuso
, Ĉeĥio.]]
La citronkresta kakatuo estas draste endanĝerita birdo kies populacio malpliiĝis pro habitatoperdo kaj kontraŭleĝa kaptado por la maskota komercado. Esploro de 1993 en Sumba ĉirkaŭkalkulis la nombrojn de la specio je malpli ol 2 000 individuoj. Ĉirkaŭ 2012, la ĉirkaŭkalkulo estis falinta ĝis 563, kaj je 2019 la populacinombroj estis ĉirkaŭkalkulitaj je 1 200 - 2 000 individuoj kun nur 800 - 1 320 maturuloj. Ĝi estis listigita en apendico I de la listo de CITES. Konsekvence, la internacia komerco estis forte regulita kaj la komerco de naturkaptitaj citronkrestaj kakatuoj estas kontraŭleĝa.

## Referencoj
### Bibliografio
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Kakatuedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Amerikano

**Amerikano** povas signifi

* Loĝanto de Ameriko. Vidu
** Ameriko#Demografio
** Indiĝenaj amerikanoj
* Amerikano (planlingvo)
Hans Lewy

**Hans LEWY** (naskiĝis la 20-an de oktobro 1904 en Breslau, mortis la 23-an de aŭgusto 1988) estis germana-usona matematikisto kiu faris fundamentajn kontribuojn al la teorio de partaj diferencialaj ekvacioj. Li ricevis la Wolf-premion pri matematiko en 1986 pro siaj pioniraj laboroj en matematika analitiko.

## Vivo kaj kariero 
Lewy doktoriĝis en 1926 ĉe la Universitato de Göttingen sub gvido de Richard Courant. Post fuĝi de Nazia Germanio, li laboris ĉe la Universitato Brown kaj poste ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley.

## Gravaj kontribuoj 
* Ekzemplo de Lewy - unua ekzemplo de parta diferenciala ekvacio sen solvo
* Ekvacio de Lewy en kompleksa analitiko
* Fundamentaj rezultoj pri linearaj partaj diferencialaj ekvacioj
* Kontribuoj al hidrodinamiko kaj ondaj ekvacioj

## Premioj kaj honoroj 
En 1986, Lewy ricevis la Wolf-premion pri matematiko "por siaj profundaj kaj pioniraj kontribuoj al la teorio de partaj diferencialaj ekvacioj".

Aliaj gravaj premioj:
* Premio Leroy P. Steele (1979)
* Membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
* Membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj

## Elektitaj publikaĵoj 
* *An Example of a Smooth Linear Partial Differential Equation Without Solution* (1957)
* *On the Local Character of the Solutions of an Atypical Linear Differential Equation in Three Variables* (1939)
* *Water Waves on Sloping Beaches* (kun J.B. Keller, 1961)

## Vidu ankaŭ 
* Partaj diferencialaj ekvacioj
* Kompleksa analitiko
* Ondaj ekvacioj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* MathGenealogy 19285 
* Biografio ĉe UC Berkeley

Kategorio:Germanaj matematikistoj
Kategorio:Usonaj matematikistoj
Kategorio:Analitikistoj
Kategorio:Wolf-premiitoj pri matematiko
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Vroclavanoj
Hrušova Lhota

**Hrušova Lhota** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Přehořov en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km oriente de Přehořov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Hrušova Lhota** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,39&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1422.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Hrušova Lhota č.p. 16.jpg|Hrušova Lhota
Hrušova Lhota č.p. 10.jpg|Hrušova Lhota
Hrušova Lhota - Jednotský rybník.jpg|Hrušova Lhota

Kategorio:Přehořov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Kvasejovice (Přehořov)

**Kvasejovice** (antaŭe kiel Kvasovice, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Přehořov en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km nordoriente de Přehořov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Kvasejovice situas en katastra teritorio **Kvasejovice u Soběslavi** kun areo 3,26&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Niĉa kapeleto de Kronado de Virgulino Maria
* Preĝejo de sankta Anna

## Pluaj fotoj 

Kvasejovice hostinec.jpg|Gastejo en Kvasejovice
Kvasejovice č.p. 18.jpg|Kvasejovice
Kvasejovice č.p. 25.jpg|Kvasejovice

Kategorio:Přehořov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kvasejovice

Nomon **Kvasejovice** havas du setlejoj:

* Kvasejovice (Sedlec-Prčice), parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram (antaŭe en distrikto Benešov)
* Kvasejovice (Přehořov), parto de municipo Přehořov en distrikto Tábor
János Hóvári

**János Hóvári** [jAnoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hóvári János** estis hungara turkologo, ambasadoro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kiskorpád, li mortis  en Monako (urbo).

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Kaposvár en 1973, poste li akiris turkologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1979. Post la diplomo 3 jarojn li havis statuson en akademia instituto, samtempe li instruis en Scienca Universitato Janus Pannonius. En 1992 li membriĝis en la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj, li estis ambasadoro de Israelo (2000–2004), Kuvajto (2008–2010) kaj Turkio (2012–2014), dum li doktoriĝis (Ph.D.) en 1997 en Universitato de Pécs, eĉ li kandidatiĝis (CSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 2010-2012 li estis subministro. En 2014 finiĝis lia diplomatia kariero kaj li estis docento en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Li ricevis albanan premion en 2014. En 2023 li falis teren el fenestro de la 9-a etaĝo, sed la polico ne donis plian informon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A hűtlen Dobó* (1987)
* *Az oszmán gazdasági struktúra az Al-Dunánál 1496-1517* (disertaĵo, 1997) 
* *Rodostói emlékek és tanulságok* (2009; 3-a plibonigita eldono: 2012)
* *Magyar emlékek Törökországban* (2017)
* *Hősök, mártírok, áldozatok, szentek* (kunredaktoro, 2021)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj turkologoj
Kategorio:Hungaraj ambasadoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Caldo tlalpeño

***Caldo tlalpeño*** [KALdo tlalPEnjo] (en la hispana lingvo) estas supo kuirita el kokaĵo kaj legomoj. Ĝi estas manĝata en Meksiko, kaj ĝi enhavas kokaĵon, kikerojn, karotojn, kaj fazeolojn, kiujn la kuiristo subakvigas en koka buljono kune kun ajlo kaj cepo. Kutime, ĝi estas manĝata kune kun avokado kaj fromaĝo en akompano de citrono.

Kategorio:Meksika kuirarto
Arnaldo Mussolini

**Arnaldo MUSSOLINI** ( naskiĝis la 11-an de januaro 1885 en Dovia di Predappio – mortis la 21-an de decembro 1931 en Milano) estis itala ĵurnalisto kaj politikisto. Li estis la pli juna frato de Benito Mussolini. 

## Vivo 
La pli juna filo de la forĝisto kaj socialisto Alessandro Mussolini (1854–1910) kaj la katolika bazlerneja instruistino Rosa Maltoni (1858–1905), li ricevis sian antaŭnomon honore al Arnoldo de Brescia.  Post trejnado ĉe la agrikultura lernejo en Cesena, Arnaldo Mussolini edziĝis kun Augusta Bondanini en 1909, kun kiu li havis tri infanojn: Sandro Italico, Vito kaj Rosina. Li laboris kiel instruisto pri agrikulturo, unue ĉe lernejo en San Vito al Tagliamento, poste en sia naskiĝloko, kie li ankaŭ okupis la postenon de socialista municipa sekretario ĝis 1914.

Kiel lia frato, li partoprenis en la Unua Mondmilito, finante ĝin kiel dua leŭtenanto. Post la milito, li ekloĝis en Milano, kie li transprenis la estraron de ''Il Popolo d'Italia*, ĉiutaga gazeto, kiun lia frato fondis en 1914. Kiam lia frato aliĝis al la Granda Faŝisma Konsilantaro en 1922, Arnaldo transprenis la rolon de direktoro de la gazeto. Li ĉiam subtenis la politikojn de sia frato, ankaŭ respondecis pri la provlegado de liaj paroladoj, kaj estis unu el liaj plej proksimaj konfiduloj. Ĝis 1927, krom sia estra laboro por *Il Popolo d'Italia,* li redaktis plurajn aliajn gazetojn, inkluzive de unu por la faŝisma junulara organizo *Balilla*.

Ĝis sia morto, li ankaŭ estis prezidanto de la asocio de faŝismaj publicistoj. La ĉefa intereso de Arnaldo Mussolini estis pri la agrikulturo de Italio kaj la bontenado de bonaj rilatoj inter la faŝisma ŝtato kaj la Katolika Eklezio.

Li ankaŭ estis granda defendanto de la naturo, do lia frato helpis lin el la registaro en pluraj el liaj projektoj kaj en 1928 li ricevis honoran doktorecon pri agrikulturaj sciencoj.

En 1930 li kunfondis la *Lernejon de Faŝisma Mistikismo* en Milano. Ĝi estis nomita laŭ lia filo Sandro Italico, kiu mortis juna, kaj ĝia celo estis trejni junulojn por la Nacia Faŝisma Partio.  En 1931, krizo ekestis inter la faŝisma reĝimo kaj la Katolika Eklezio, en kiu Arnaldo Mussolini provis mediacii. Inter la diskutitaj temoj estis la respektiva statuso de la edukado de junuloj, same kiel faŝismaj tumultoj kontraŭ la laika organizaĵo *Azione Cattolica* kaj la katolika virina organizaĵo *Gioventù femminile*, kiu forpelis faŝismajn membrojn el siaj rangoj.

En la aĝo de 46 jaroj, Arnaldo Mussolini mortis neatendite pro koratako en Milano la 21-an de decembro 1931. Li estis entombigita en la tombejo de Paderno, frakcio de la municipo Mercato Saraceno, la naskiĝloko de lia edzino.

## En Esperanto aperis 
* *Vivo de Arnaldo*, trad. de Kálmán Kalocsay, Eld. Literatura Mondo, 1934, 108 pĝ. (de la originalo: *Vita di Arnaldo*, Milano  (de Benito Mussolini), *Il Popolo d'Italia'', 1932)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Italaj faŝistoj
Kategorio:Italaj kontraŭkomunistoj
Gyula Káldy-Nagy

**Gyula Káldy-Nagy** [djula kAldi-nadj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Káldy-Nagy Gyula** estis hungara turkologo, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis *kisberzsenyi* [kisberĵenji].

 naskiĝis  en Nagydém, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en Sopron, sed pli frue en la dua mondmilito li devis konstrui bunkrojn en nazia Germanio. Li akiris turkologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1955. Post la diplomo li havis neinstruan statuson 2 jarojn, poste li estis asistanto (1957–1963), lektoro (1963–1969), docento (1969–1980), profesoro (1980–1997), ankaŭ katedrestro ekde 1990 en la universitato. Li instruis ankaŭ en Universitato Ankaro en 1966, Universitato de Kopenhago en 1969 kaj Universitato de Vieno en 1987. Li pensiuliĝis en 1997. Intertempe li havis stipendion en 1965 en École pratique des hautes études, li kandidatiĝis (CSc) en 1968, li doktoriĝis en 1981 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis la turka dominado en Hungarlando. Li ricevis premion en 1994.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A dzsizje defterek és a tahrir defterek népességstatisztikai forrásértéke.* (1959; germane: 1960)
* *Magyarországi török adóösszeírások.* (ankaŭ disertaĵo, 1967; apero: 1970)
* *Szulejmán.* (monografio, 1974)
* *Nagy Szulejmán és az Oszmán Birodalom kifejlődése.* (disertaĵo, 1980)
* *A török állam hadseregének kialakulása I. Szulejmán korára.* (1986)
* *Kleinasien im Spannungsfeld von vier neuen Machtzentren um 1260.* (1995)
* *A szegedi szandzsák települései, lakosai és török birtokosai 1570-ben.* (2008)

## Fontoj 
* biografio hungare 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj turkologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Horní Hrachovice

**Horní Hrachovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Hrachovice en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 0,5&nbsp;km oriente de Dolní Hrachovice. Estas ĉi tie registritaj 15 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Horní Hrachovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,1&nbsp;km². En la katastra teritorio Horní Hrachovice situas ankaŭ Dolní Hrachovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1373.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Horní Hrachovice - kaple.jpg|Kapeleto
Horní Hrachovice, chalupa.jpg|Domoj
Horní Hrachovice čp 8.jpg|Domo n-ro 8
Horní Hrachovice, silnice.jpg|Ŝoseo (printempo de 2019)

Kategorio:Dolní Hrachovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Mostek (Dolní Hrachovice)

**Mostek** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Hrachovice en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km nordoriente de Dolní Hrachovice. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Mostek situas en katastra teritorio **Mostek u Ratibořských Hor** kun areo 1,38&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1384.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Mostek, pohled (2019).jpg|Vido (2019)
Mostek, zastávka (2019).jpg|Aŭtobusa haltejo (2019)
Mostek, náves (2019).jpg|Vilaĝplaco (2019)
Mostek, výklenková kaple (2019).jpg|Niĉa kapeleto malantaŭ la vilaĝo (2019)

Kategorio:Dolní Hrachovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Mária Kenessey

'*** [keneŝei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kenessey Mária*' estas hungara turkologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1964, poste ŝi akiris diplomon en Ŝtata Universitato de Bakuo en 1970. Ŝiaj plej signifaj instruistoj estis :az:Əlövsət Abdullayev, :az:Mammad Adilov kaj :az:Yusif Seyidov. En 1970 ŝi verkis sian diploman tezon titolitan "Antologio de Azerbajĝana Poezio". Hejmenveninta ŝi instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös ĝis 2009, krome ŝi esploris. Ŝi doktoriĝis en 1976 kaj ŝi ricevis premion en 1976. Ŝi edziniĝis en 1967 kaj ŝi naskis du filinojn en 1969 kaj 1975.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Franco-Maria Maggo török nyelvtana (XVII. század)* (disertaĵo, 1976) 
* *Repülő csészealj* (1977)
* *Török társalgás* (1985, 1988)
* *Török nyelvtan és társalgás* (1992)
* *Azerbajdzsáni - magyar társalgás* (2010)
* *Ebdürrehim bey Haqverdiyev válogatott művei* (2015)

## Fontoj 
* biografieto hungare
* Azerbajĝanlingva Vikipedio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj turkologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kajetín

:*Eble vi serĉas: Kojatín aŭ Kojetín.*

**Kajetín** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Choustník en distrikto Tábor. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudokcidente de Choustník. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Kajetín** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,81&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Sonorilejeto
* Vilaĝplaca fiŝlago
* Popola arkitekturo

## Pluaj fotoj 

Kajetín - rybník.jpg|Purigilo de la vilaĝplaca fiŝlago (antaŭ tuta renovigo en la jaro 2022)
Kajetín - zvonička.jpg|Kapeleto (sonorilejeto)
Kajetín - hřiště.jpg|Vilaĝplaco
Kajetín čp1.jpg|Domo n-ro 1 (Korto U Fišerů, la eksa kamparanula bieno)
Kajetín čp13.jpg|Domo n-ro 13
Kajetín - křížek 1.jpg|Malnova kruco (en fono eksa oficejo, hodiaŭ jam detruita)
Kajetín - křížek 3.jpg|Kruco 300 metroj norde de la vilaĝo (2011)
Kříž severně od Kajetína u křižovatky.jpg|U Křížku (En fono estas herbejo, sur kiu foje troviĝis fiŝlago)
Kajetín - stodola 2.jpg|La eksa oficejo (hodiaŭ jam neekzistanta). Dum la dua mondmilito en la konstruaĵo mallongtempe restadis soldatoj. Dum la komunismo okazis en ĝi oficoj de UAK kaj loĝigis ĝin brigadantoj.

Kategorio:Choustník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Předboř

Nomon **Předboř** portas pluraj setlejoj:

* Předboř (Choustník) – parto de municipo Choustník en&nbsp;distrikto Tábor
* Předboř (Maleč) – parto de municipo Maleč en&nbsp;distrikto Havlíčkův Brod
* Předboř (Strančice) – parto de municipo Strančice en&nbsp;distrikto Prago-oriento
* Předboř (Luka nad Jihlavou) – parto de kampurbo Luka nad Jihlavou en&nbsp;distrikto Jihlava
Cacatua (subgenro)

***Cacatua*** estas subgenro de la veraj blankaj kakatuoj (genro *Cacatua*). Ili troviĝas en arbaraj habitatoj el Wallacea orienten ĝis la Bismarkoj kaj suden ĝis Aŭstralio. Kun la escepto de la Sulfura kakatuo, ĉiuj estas relative grandaj kakatuoj kun totala longo de 45–55&nbsp;cm. Ilia plumaro estas ĉefe blanka (kun nuancoj rozkolorecaj en la Salmokresta kakatuo), kaj la subflugilo kaj vosto havas flavecan nuancon. Ilia kresto estas esprimiva kaj brilkolora ĉe plimulto de specioj. Malkiel la membroj de la subgenro *Licmetis*, la membroj de la subgenro *Cacatua* havas nigran bekon.

La Peruka kakatuo estas relative disvastigita kaj povas eĉ esti vidata en ĉeurbaj vivmedioj en kelkaj partoj de sia teritorio, sed la ceteraj membroj de tiu subgenro ĉiuj havas relative malgrandan distribuado kaj estas konsiderataj minacataj fare de la IUCN pro kombino de habitatoperdo kaj kaptado por la merkato de naturaj birdoj.

## Specioj
*Sulfura kakatuo, *Cacatua (Cacatua) sulphurea*
*Citronkresta kakatuo, *Cacatua (Cacatua) citrinocristata*
*Peruka kakatuo, *Cacatua (Cacatua) galerita*
*Bluokula kakatuo, *Cacatua (Cacatua) ophthalmica*
*Blanka kakatuo, *Cacatua (Cacatua) alba*
*Moluka kakatuo, *Cacatua (Cacatua) moluccensis*

## Referencoj
### Bibliografio
* 
* Juniper, T., & M. Parr (1998). A Guide to the Parrots of the World. Pica Press, East Sussex. ISBN 1-873403-40-2

## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Kakatuedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Oceanio
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Universal language (filmo)

**"Universal language"** (, perse: آواز بوقلمون, Āvāz-e bughalamun, en esperanto: Universala lingvo) estas kanada absurda komedi-drama filmo el la jaro 2024, reĝisorita de Matthew Rankin. La filmo okazas en superreala paralela universo en la kanada urbo Vinipego kie la tempo haltis en la 1980-aj jaroj kaj kie la persa estas la dominanta lingvo. Ĝi estas komedio pri la kolizio de homoj el malsamaj kulturoj en superreala etoso, kies destinoj estas interplektitaj.  

## Sinoptiko 
La filmo okazas ie inter Teherano kaj Vinipego kaj kombinas la komence senrilatajn sed iom post iom konverĝantajn rakontojn de Negin kaj Nazgol, du iranaj enmigrintaj knabinoj en Kanado, kiuj trovas malnovan monbileton frostigitan en la neĝo kiun ili provas repreni. Samtempe Masoud, turisma ĉiĉerono en Vinipego kiu gvidas konfuzitan kaj senorientigitan turistan grupon vizitas historiajn lokojn en Vinipego kaj Matthew (la reĝisoro de la filmo, kiu ankaŭ estas aktoro), forlasas sian laboron ĉe la provinca registaro de Kebekio kaj vojaĝas hejmen al Vinipego por viziti sian malsanan patrinon. Ĉiuj tiuj homoj kuniĝas laŭ stranga maniero en superreala komedio

La premiero de la filmo "*Universal language*" okazis la 18-a, de majo 2024, kie ĝi gajnis la publikan premion en la sekcio "Duonmonato de reĝisoroj" dum la Festivalo de Cannes.

La filmo ricevis altan laŭdon de filmkritikistoj pro sia scenaro kaj etoso. 

"*Universal language*" estis elektita kiel la kandidato de Kanado por la plej bona internacia plenlonga filmo ĉe la 97-a Oskar-premio, sed ĝi ne atingis la finan liston. 

## Aktoroj 
Rozhina Esmaili, Saba Vahid Yousefi, Sobhan Javadi, Pirouz Nemati, Mani Soleymanloo, Matthew Rankin, kaj Daniel Fisho estas la aktoroj en tiu filmo. La aktoroj estas ĉefe iranaj kaj tial la plej vaste parolata lingvo en la filmo estas la persa.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
(en) "''''" en la Internet Movie Database (Interreta informtenejo pri filmoj)

Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Kanadaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2024