open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lajos Antal

**Lajos Antal** [lajoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Antal Lajos** estis hungara kuracisto pri internaj malsanoj, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Szalatnya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Slatina en Slovakio), li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány. Post la diplomo li praktikadis 2 jarojn en Scienca Universitato Erzsébet, kies rezulto estis plia diplomo pri internaj malsanoj. Li revenis al Budapeŝto, kie li estis kuracisto en hospitalo aŭ en aliaj kuracejoj, krome li instruis en Scienca Universitato Ferenc József inter 1942-1945. Depost 1945 li estis simpla kuracisto. Li okupiĝis pri la demografia medicino kaj aliaj fundamentaj temoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A concentratiováltozás pharmakológiája. 1–6.* (kunaŭtoro, 1929)
* *Közegészségügyünk újjászervezésének irányelvei.* (1936)
* *A biologizmus, mint új életszemlélet. A magyar biopolitika.* (1940)
* *A cukorbaj Magyarországon. Népesedésbiológiai adatok a cukorbaj kérdéséhez.* (1942)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Počaply (apartigilo)

Nomon **Počaply** havas pluraj setlejoj:
# Počaply –&nbsp;municipo en distrikto Příbram
# Horní Počaply – municipo en distrikto Mělník
# Počaply (Králův Dvůr) –&nbsp;parto de urbo Králův Dvůr en distrikto Beroun
# Počaply (Terezín) –&nbsp;parto de urbo Terezín en distrikto Litoměřice
# Počaply (Sezemice) –&nbsp;parto de municipo Sezemice en distrikto Pardubice
Giovanni Betta

**Giovanni Betta (1500-1565)** aŭ **Giovanni de Betta** estis profesoro pri teoria medicino en la Universitato de Padovo kaj persona kuracisto de Maksimiliano la 2-a. Li estis nomumita por la sidejo de Triesto kiel episkopo en la 3-a de aprilo 1560 kaj restis ĝis sia morto em 1565. Lia sukcedanto en la Triesta Sidejo estis Andrea Rapicio.

## Italaj Kuracistoj ĉe la Habsburgaj Kortumoj
Rigardante la profesiajn itinerojn de la italaj kuracistoj ĉe la Habsburgaj kortumoj en la dua duono de la deksesa jarcento, kelkaj tendencoj aperas. Unue, dum la plej granda parto estis rekrutita en la 1550-aj jaroj fare de Ferdinando la 1-a, ili daŭre estis dungitaj regule ĝis la 1590-aj jaroj.

Tio plenumis grandan rolon en la altirado de italoj al ĝia kortumo: post la dungado de Giovanni Pietro Merenda kaj Giovanni Betta en la 1540-aj jaroj, Giulio Alessandrini, Andrea Gallo, kaj Giovanni Planerio estis dungitaj en Vieno en 1553;17 plue, sub la regado de Ferdinando la 1-a, Giovanni Odorico Melchiori (1556-m. 1589) kaj Francesco Partini (1557) akiris poziciojn en la Viena kortego, dum Andrea Mattioli (1501-1578) atingis Pragon frue en 1555.

La posteulo kaj filo de Ferdinando, la imperiestro Maksimiliano la 2-a, heredis multajn el la kuracistoj de sia patro (Alessandrini, Planerio, Melchiori, Partini, kaj Mattioli) sed, en harmonio kun lia emo kolekti multajn klerajn virojn ĉirkaŭ li, Maksimiliano ankaŭ dungis Andrea Camuzzi (1515-1587) kaj Andrea Alessandrini, la filo de Giulio.

Post la morto de Maksimiliano en 1576, multaj el liaj akademiuloj restis en Prago kaj Vieno, formante la kernon de la kortumo de Rudolfo la 2-a. Tiurilate, dungado ĉe la Habsburg-kortegoj estis karakterizita per malpli da dinamismo kompare kun la papa kortego, kies patroneca sistemo ŝanĝiĝis ĉiufoje kiam nova papo estis elektita.

Fakte, la komponado de la papa domanaro plejparte dependis el la favoro de ĉiu papo, kaj papaj kuracistoj ŝuldis siajn poziciojn pli al la sortorado de la konklavo ol al siaj medicinaj kapabloj.

Siavice, Rudolfo la 2-a ege vastigis la gamon de kuracistoj ĉe kortumo kaj, en tiu kunteksto, la nombro da italaj kuracistoj plu pliiĝis. Kiel oni povas konstati, apud al la kuracistoj jam aktivaj ĉe la Rudolfa kortego- Alessandrini kaj Partini - Rudolfo dungis preskaŭ dekduon pli.

Ĉi tiu kresko povas esti atribuita al du ĉefaj kialoj. Unue, Rudolfo ĉirkaŭis sin per tuta kolekto de artistoj, akademiuloj kaj profesiuloj, inkluzive de kuracistoj. Due, Rudolfo bezonis konstantan medicinan prizorgon.

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1500
Kategorio:Mortintoj en 1565
Kategorio:Mortintoj la 24-an de aprilo
Kategorio:Italaj kuracistoj
Kategorio:Francaj episkopoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Rovereto
Kategorio:Mortintoj en Triesto
Kategorio:Naskiĝintoj en la 15-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento
Raul Conde

Prof. **Raul Conde** (naskiĝis la 5-a de aŭgusto 1926 en Ibiá, mortis la 29-an de januaro 2016 en Araxá) veterinaro kaj kuracisto, estis brazila esperantisto.

Li diplomiĝis pri bestkuracado en 1951, en la urbo Belo Horizonte, ĉe la Federacia Universitato de Minas Gerais. En 1958 Raul Conde finis medicinan kurson ĉe la sama universitato. Du jarojn poste li translokiĝis al Goiânia,  por instrui anatomion ĉe la Federacia Universitato de Goiás. Li loĝis en Goiânia ĝis 1995, kiam li transloĝiĝis al Araxá.

Raul Conde movadis por Esperanto ĉefe kiel libera instruisto de lingvo ĉe la Fakultato pri Medicino kaj ĉe aliaj institucioj. El la lernantoj estis D-ro Aymoré Vaz Pinto kaj Néia Lúcia de Souza poste estraranoj de Brazila Esperanto-Ligo. En 1978 Raul Conde proponis al la Departemento de Anatomio de la Federacia Universitato de Goiás, bazan kurson de Esperanto kiel nedevigan lernobjekton sed kun validaj poentoj por la studentoj. Aprobite, Raul Conde gvidis la kurson dum multaj jaroj ĝis emeritiĝo en 1995.

Li estis dum pluraj jaroj prezidanto de Gojanja Esperanto-­Klubo kaj de Instituto Goiano de Esperanto.

En 2010, kiam la Fakultato pri Medicino de Federacia Universitato de Goiás  kvindekjariĝis, oni inaŭguris, ene de tiu supera lernejo, la *Praça do Conde* (Placo Conde) kaj la “Aŭditorion Profesoro Raul Conde”.

Li skribis plurajn verkojn pri medicinaj temoj, ĉefe pri anatomio homa kaj besta.

## Notoj kaj referencoj
Kategorio:Brazilaj esperantistoj
Luterana preĝejo (Csömör)

La **Luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en grandvilaĝo Csömör.

## Historio 
Dum dominado de turkoj Csömör senhomiĝis, poste en 1720 luteranaj familioj refondis la komunumon kaj konstruis kirkon en la sekva jaro. Venis ankaŭ luteranaj slovakoj. En 1740 pro pesto preskaŭ senhomiĝis la vilaĝo, poste la katolika ŝtato forprenis la kirkon. En 1787 la luteranoj iĝis filio de Cinkota, samtempe la loka bienulo donacis parcelon al la luteranoj por konstrui lernejon kaj preĝdomon. Tamen la preĝejo estis konstruita nur en la jaroj 1873 kaj 1874. La orgeno estis kreita en 1876, sed en la 1930-aj jaroj alia orgeno estis aĉetita. La 3 sonoriloj ekfunkciis en 1899, pro la mondomilitoj ili estis anstataŭitaj en 1920 kaj 1957. En 1915 paroĥa rajto alvenis, tial ĉesis la filia statuso. La kirko renoviĝis en 1905, 1973 kaj 2000, same en 2000 oni faris kasonan plafonon kaj la turo ricevis horloĝon.

## Konstruaĵo 
La luterana didomo situas sola ĉe stratangulo en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas, eĉ ĝi rekte kontaktiĝas kun la trotuaro. La turpinto estas oklatera svelta piramido. Interne la benkoj estis aĉetitaj de la Luterana preĝejo (Belváros). Károly Jakobey pentris la altaran bildon en 1874, kiu prezentas Jesuon sur olivarba monto.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* priskribo hungare

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* sonorado post reklamo 
eta|maldekstre|Aerfoto

Csomor
Počepice

**Počepice** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 9 km sude de Sedlčany kaj 36 km sudoriente de Příbram. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1219.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
Municipo Počepice konsistas el kvin partoj sur kvar katastraj teritorioj:
* **Počepice** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Oukřtalov (ĝi situas en k. t. *Počepice*)
* Rovina (ankaŭ nomo de k. t.)
* Skuhrov (k. t. *Skuhrov u Počepic*)
* Vitín (k. t. *Vitín u Počepic*)

## Memorindaĵoj
* Baroka paroĥestrejo
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto

## Pluaj fotoj 

Počepice, okres Příbram, Středočeský kraj.jpg|Vido al municipo Počepice de sudo, en fono Vysoký Chlumec
Pocepice fara.jpg|Baroka paroĥestrejo en Počepice
Počepice, domy.jpg|Domoj
Počepice, pohled ke kostelu.jpg|Vido al preĝejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Joel Vasques Manso

Pastro **Joel Vasques Manso** (naskiĝis 1933; mortis la 8-an de aŭgusto ­2016 en Rio de Janeiro) radioparolisto, estis brazila esperantisto. Li estis pastro de Monda Mesianisma Eklezio. Joel Manso lernis la Internacian Lingvon komence de la 1950­-a jardeko. Li tuj aliĝis al Brazila Esperanto-­Ligo, de kiu li estis direktoro dum sinsekvaj mandatoj kaj redaktoro de la revuo Brazila Esperantisto. 
En la jaro 1955­a, invitite de Luiz Carlos Nunes D'Angelo, li komencis labori ĉe Radio Ministério da Educação. Tiutempe, krom prezenti lecionojn de Esperanto, li redaktis la programon "Muzikoj kaj Novaĵoj", ĝis 1964. Ankoraŭ kiel profesia radioparolisto, li laboris ĉe Radio Carioca, en kiu li prezentis novaĵbultenojn. Joel Manso estis la parolisto preferita de Sylla Chaves. Tiu ĉi plurfoje invitis lin partopreni la registradon de didaktikaj diskoj. Lia voĉo ankaŭ aŭskulteblas en la kolekto de lumbildoj titolita "Turisma Brazilo", eldonita de la firmao V­Som.  En la komenco de la 1990­-a jardeko, li aliĝis al la teamo de Rádio Rio de Janeiro. Tie li kunlaboris kun la radioparolisto Givanildo Costa cele al la disvolviĝo de projektoj rilate al la Internacia Lingvo. Li redaktis kaj kunprezentis la programon “Esperanto, a Língua da Fraternidade” kaj ankaŭ partoprenis la registradon de la radio­metodo "Minicurso de Esperanto", elpensita de la instruisto Jair Salles.

Kategorio:Brazilaj esperantistoj
Kategorio:Pastroj
Vojaĝo Suden de Deng Xiaoping

La **vojaĝo suden de Deng Xiaoping** (ĉine: 邓小平南巡), aŭ la **vojaĝo suden en 1992** (ĉine: 九二南巡), estis la vojaĝo fare de Deng Xiaoping, la iama ĉefa gvidanto de Ĉinio, en sudan Ĉinion, inkluzive de Ŝenĵeno, Ĝuhaj, Kantono kaj Ŝanhajo, de la 18-a de januaro ĝis la 21-a de februaro 1992. La paroloj kaj rimarkoj faritaj de Deng dum la vojaĝo rekomencis kaj plifortigis la plenumadon de lia programo "Reformoj kaj Malfermo", kiu iam haltis post la milita subpremo de la protestoj sur la Placo Tiananmen en 1989 fare de Deng mem. La vojaĝo suden de Deng estas vaste rigardata kiel kritika punkto en la moderna historio de Ĉinio, ĉar ĝi savis la ĉinan ekonomian reformon kaj la kapitalisman merkaton, kaj konservis la stabilecon de la socio.

Dum sia vojaĝo, Deng emfaze diris al pluraj militestroj de la Popola Liberiga Armeo, inkluzive de Yang Shangkun, Liu Huaqing, kaj Yang Baibing, ke "tiuj kiuj ne antaŭenigas reformon devas esti forigitaj de siaj gvidaj pozicioj", devigante Jiang Zemin, tiama ĝenerala sekretario de la Komunista Partio de Ĉinio (KPĈ), subteni kaj daŭrigi la programon de Reformoj kaj Malfermo.

Tamen, kvankam Deng mem menciis, ke la registaro devas batali kontraŭ korupto dum la tuta procezo de Reformoj kaj Malfermo, kaj emfazis la gravecon de laŭleĝa regado, la vojaĝo ne solvis la problemon de korupto kaj la kreskantan ekonomian malegalecon en Ĉinio. Krome, ĝi ne rekomencis la politikajn reformojn de Ĉinio, kiuj malsukcesis kaj finiĝis post la protestoj kaj masakro sur la Placo Tiananmen en 1989.

Kategorio:1992 en Ĉinio
Kategorio:Reformoj en Ĉinio
Oukřtalov

**Oukřtalov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Počepice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 1,5&nbsp;km sudokcidente de Počepice. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

Oukřtalov situas en katastra teritorio **Počepice** kun areo 5,89&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1513.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Oukřtalov, domy.jpg|Domoj
Oukřtalov, cesta.jpg|Vojo
Oukřtalov, zastávka (2019).jpg|Aŭtobusa haltejo

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Počepice
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Melchior Manlich

**Melchior Manlich (1513-1576)** estis germana entreprenisto kaj komercisto, bofilo de Leonhard Rauwolf (1535-1596), kies filino edziniĝis al li. Li estis proprietulo de hidrargo-minejo en Idrio, Malsupra Aŭstrio kaj komercis kun Aleppo, Tripoli kaj Famagusta, en la Otomana Imperio.

## Vivo
La Manlich-familio origine venis el Alzaco, sed jam estis establia en Aŭgsburgo en la tempo de Melchior kaj estis grava potenco en la eŭropa metalkomerco. Dum proksimume 150 jaroj, la komercdomo estis el elstara graveco por la Supra Ŝvabo kaj, preter tio, por la tuta centreŭropa ekonomio. La fokuso estis la minado. En 1552, Matthias Manlich vastigis siajn komercaktivecojn al Schwaz en la Tirolo. La Manlich-familio ankaŭ estis aktivaj en la supra hungara kaj Mansfeld minadregionoj.

Ĉirkaŭ 1560, Melchior aĉetis la domon de la kortuma juĝisto en la Kastelo Kissing, sed devis vendi ĝin denove en 1563 post kiam domrestaŭradoj komenciĝis ĉar lia firmao estis tro-ŝuldiĝinta. Tiuj financaj problemoj, kiuj poste kaŭzis la bankroton de la komercdomo, estis parte kaŭzitaj de la naciaj bankrotoj de Hispanio kaj Francio en 1557. Ekde 1571, Manlich estis aktiva en la komerco  en Levantenio ekde Marsejlo, foje kun siaj propraj ŝipoj: li komercis malgrandajn ferajn varojn, tolaĵojn kaj metalojn interŝanĝe de daktiloj, sekvinberoj, drogoj, ungventoj, kotono, silkaj ŝtofoj, tapiŝoj, perloj kaj altvaloraj ŝtonoj. Li havis filiojn en Konstantinopolo, Famagusta (Kipro), Tripolo (Libano), Alepo (Sirio) kaj Aleksandrio. La nederlandaj priliberecbatalantoj (el Geusen) kaptis kargon da pipro kun valoro de 50 mil guldenoj.

En 1573, Manlich sendis Hans Ulrich Krafft von Dellmensingen (1550-1621) kaj sian bofilon Leonhard Rauwolf al vojaĝo, sed bankrotis en 1574 - kiel 70 aliaj Aŭgsburgaj firmaoj funkciigantaj tra Eŭropo inter 1556 kaj 1584. Tiun bankroton antaŭis la religiaj militoj en Francio inter 1572 kaj 1573, kiel rezulto la franca kortego prokrastis la repagon de pruntoj. La dua ŝtata bankroto de Hispanio en 1575 estis baldaŭa. En 1536, Melchior Manlich estis verŝajne pentrita fare de Jan Stephan van Calcar en Venecio.

Kategorio:Germanaj negocistoj
Kategorio:Germanaj komercistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1513
Kategorio:Mortintoj en 1576
Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Naskiĝintoj en Aŭgsburgo
Kategorio:Mortintoj en Freudenberg (Supra Palatinato)
Posada del Bierzo (stacidomo)

**Posada del Bierzo** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Carracedelo en la provinco Leono, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi ne havas pasaĝerservon.

## Vidu ankaŭ 
* Carracedelo

Kategorio:Carracedelo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
IKU-libro de 2023

La **IKU-libro de 2023** enhavas la tekstajn versiojn de la prelegoj de la 76-a sesio de la Internacia Kongresa Universitato, farita ĉe la 108-a Universala Kongreso de E-o en Torino en 2023, kaj la samkongresa Scienca Kafejo. Ĝin redaktis Anna Striganova, Dima Ŝevĉenko, kaj Amri Wandel, kaj eldonis Impeto kaj papere kaj elektronike. Ĝi estis "rekorde ampleksa."

## Enhavo
### Prefacoj
*Antaŭparolo de Amri Wandel
*"Redakcie" - Dmitrij Ŝevĉenko kaj Anna Striganova

### Internacia Kongresa Universitato
*"La Rektoro" (nome Fabrizio Angelo Pennachietti)
*"Kvantuma interplekto: la mistera gluo de la kvantuma mondo" - Jesper Lykke Jacobsen
*"Histori-kompara aliro al la Kikongo Lingvo-Areto kun speciala fokuso sur Kabindo" - Heidi Goes
*"Lingva pejzaĝo en lingve diversecaj urboj: marĝena esplorkampo de socilingvistiko bilde klarigita per ekzemplaj kazoj" - Gabriel Labrie
*"Novaj esploroj pri la Serĉo de Ekstertera Vivo": Eksterplanedoj, NIFOJ kaj SETI" - Amri Wandel
*"Boulton – Ŝekspiro – Koriolano" - Humphrey Tonkin
*"Internacia kunfluo de valoroj: Torino kaj Academia pro Interlingua" - Věra Barandovská-Frank
*"Reguleco kaj nereguleco en la homa lingvo" - Grant Goodall
*"Klimata Ŝanĝo kaj Hidrogena Ekonomio" - So Gilsu
*"La DNA de Esperanto" - Fabrizio Angelo Pennacchietti

### Scienca Kafejo
*"Robotoj alvenas – aŭtomatigo, artefarita intelekto kaj la minaco de senlabora estonteco" - Peter Baláž
*"G. J. Ramstedt kaj liaj memoraĵoj el Azio" - Jouko Lindstedt
*"Fizikaj kaj kemiaj karakterizoj de gemoj: kie scienco kaj arto renkontiĝas" - Orlando E. Raola
*"Ni reprenu pedagogion: De la pedagogio ĝis la neŭropedagogio tra etim-epistemologia kritiko de la sciencoj de la psiko - Ermanno Tarracchini
*"La arkivo de Universala Esperanto-Asocio (UEA)" - Bernhard Tuider
*"La Atendo – lernenda leciono" - Maria Butan
*"Nuntempaj projektoj kaj ŝancoj de mondregeco" - Chris Dawson
*"La unuaj manlibroj kaj vortaroj de la Esperanto-movado (1887–1892) kaj iliaj aŭtoroj" - Denis Eckert
*"La danĝera lumo. Klarigoj kaj konsiloj" - Joël Fontaine
*"La matematikaj kalkuliloj" - François Lo Jacomo

## Referencoj
Kategorio:AIS
Hugo Bergmann

**Samuel (Schmuel) Hugo BERGMAN(N)** (; naskiĝis la 25-an de decembro 1883 en Prago en Aŭstrio-Hungario, mortis la 18-an de junio 1975 en Jerusalemo) estis germanlingva israela filozofo.

## Vivo 
Li elmigris al Palestino en 1920, kaj kune kun Martin Buber fondis movadon kiu laboris por "dunacia" areo kie judoj kaj araboj vivu en egalaj kondiĉoj .

Bergmann tradukis kelkajn librojn de Rudolf Steiner pri arbobranĉado en la hebrean. En 1928 li komencis instrui en la Hebrea Universitato de Jerusalemo, kaj en 1935 li iĝis profesoro kaj unua rektoro de la universitato. Interalie, li serĉis realigi la politikajn ideojn de Steiner en Palestino, ĉar li konsideris venkadon de la naciŝtata principo kiel la nuran eblan solvon al la "araba demando".

Hugo Bergmann ricevis la Israelan Premion dufoje, en 1954 por siaj kontribuoj al la homscienco  kaj en 1974 por siaj kontribuoj al la israela ŝtato kaj socio .

## Literaturo 
* Miriam Sambursky : *cionisto kaj filozofo. La habilitiĝoproblemo de la juna Hugo Bergmann* . Bulteno de la Instituto Leo Baeck 58
* Miriam Sambursky (red.): *Schmuel Hugo Bergmann: Taglibroj kaj leteroj.* Volumo 1: 1901-1948.
* Dietmar Wiechmann : *La sonĝo de paco: la dunacia koncepto de Brith-Shalom por solvado de la jud-araba konflikto en la periodo 1925-1933* , 1998, ISBN 3-87920-416-0

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Juda Virtuala Biblioteko
* Departemento por Juda Cionista Edukado
**  https://web.archive.org/web/20050112202325/http://www.jafi.org.il/education/100/HEBREW/people/hogo.html
**  https://web.archive.org/web/20041115133337/http://www.jafi.org.il/education/100/german/people/Hugo_Samuel_Bergmann.html
*  Judentum.at
*  https://web.archive.org/web/20050910162553/http://www.phil.muni.cz/fil/scf/bergmn.html
* http://www.uncletaz.com/waage/waagenglish2.html

Kategorio:Mortintoj en 1975
Kategorio:Naskiĝintoj en 1883
Kategorio:Membroj de la Israela Akademio de Sciencoj kaj Beletroj
Kategorio:Judaj filozofoj
Kategorio:Filozofoj de judismo
Kategorio:Israelaj filozofoj
Kategorio:Historiistoj de filozofio
Covas (Hispanio) (stacidomo)

**Covas** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Rubiá en la Provinco Oŭrenso, aŭtonoma komunumo Galegio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe. Ĝi priservas la malgrandan vilaĝon Covas.

## Vidu ankaŭ 
* Rubiá

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Rubiá
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Rubiá

**Rubiá** (, ) estas municipo en la Provinco Oŭrenso en Galegio. Ĝi konsistigas la  inter Galegio kaj la provinco Leono.

Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Covas (Hispanio) (stacidomo)
* Quereño (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la provinco Oŭrenso
György Ágoston (humuristo)

**György Ágoston** [djordj Agoŝton], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ágoston György** estis hungara humuristo.

György Ágoston naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
György Ágoston estis membro de Hungara Televido inter 1969–1992. Li adaptis la klasikajn kabaredojn al la televido, sed nature li verkis ankaŭ novajn skeĉojn. Liaj humuraĵoj estis aŭdeblaj en humuraj teatroj kaj en Hungara Radio. Liaj kontribuoj aperis en la gazetaro.

## Elektitaj humuraĵoj 
* *Különleges vidám lap. Humor olimpia. A függöny felhördül.* (skeĉoj en teatro, 1963)
* *Tanuljunk könnyen, gyorsan mechanizmust!* (radioprogramo, 1968)
* *Lehetünk őszinték?* (teatraĵo, 1976)
* *Robog az úthenger.* (televida serio, 1976–1977)
* *Miből élnek az emberek?* (1990)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj humuristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tochovice

**Tochovice** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 11 km sude de urbo Příbram. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1331.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Tochovice konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj:
* **Tochovice** inkluzive de baza setejunuo Dolní Tochovice (Podtochovice)
* Hořejany

## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Marteno
* Kapelo de sankta Anna
* Kastelo Tochovice
* Ĉevalvetkura konkursejo en la kastela parko
* Baroka statuo de sankta Johano Nepomuka
* Kolono de La plej santa Triunuo

## Pluaj fotoj 

File:Tochovice ( okres Příbram ) (13).jpg|Kapelo de sankta Anna
File:Tochovice ( okres Příbram ) (02).jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
File:Tochovice column 01.JPG|Kolono proksime de la municipo
File:Tochovice church 03.JPG|Preĝejo de sankta Marteno


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
György Ágoston (instruisto)

**György Ágoston** [djordj Agoŝton], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ágoston György** estis hungara altlerneja instruisto, marksisto. Lia origina familia nomo estis *Ritscher* [riĉer] kun nomvarianto *Richter*.

György Ágoston naskiĝis  en Pécs, li mortis  en Budaörs.

## Biografio 
György Ágoston devenis el simpla juda familio. Li maturiĝis en piarista gimnazio en Nagykanizsa en 1938, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Miklós Horthy en 1943. Post la diplomo li estis trudlaboristo ĝis fino de la naziismo (1945), poste li aliĝis al la komunistoj kaj li instruis jaron en gimnazio. Pli poste li instruis en aliaj edukejoj, dum li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato de Debrecen en 1948. Li estis altlernejestro en Szeged (1949–1952), poste docento kaj katedrestro (1952–1959) en Scienca Universitato Loránd Eötvös, pli poste en Scienca Universitato Attila József (1959–1961), eĉ profesoro kaj katedrestro (1961–1989). Intertempe li kandidatiĝis en 1952, li doktoriĝis en 1972 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li multe okupiĝis pri marksismo kaj pedagogio, fine dum ĉeso de la socialismo li pensiuligis. Pli frue li edziĝis en 1945, poste 2 gefiloj naskiĝis, li vidviĝis en 2006. Li ricevis premiojn inter 1948-1985.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Gondolatok a küldöttközgyűlés előtt.* (1948)
* *A pedagógiai tudományok jelentősége az egyetemi és a főiskolai oktató-nevelőmunkában.* (1953, ankaŭ germane)
* *A nevelés elméleti programja.* (1958)
* *Pedagógia I. köt. A nevelés elmélete.* (studenta lernolibro, 1959, 5-a eldono: 1966)
* *Az új gimnáziumi tanterv.* (1963)
* *A pedagógia alapfogalmai és a nevelési célrendszer.* (disertaĵo kaj monografio, 1976)
* *Tézisek az iskolai tehetségnevelésről.* (1985)
* *Felméri Lajos élete és munkássága.* (monografieto, 1993)
* *Tanulási stratégiák támogatása magyarországi nyitott rendszerű képzésben.* (2004)

## Fontoj 
* biografio hungare
* [biografio hungare kun foto](https://hu.wikipedia.org/wiki/%C3%81goston_Gy%C3%B6rgy_(pedag%C3%B3gus))

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj marksistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
János Angyal (instruisto)

**János Angyal** [jAnoŝ andjal], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Angyal János** estis hungara instruisto, ministeria oficisto. Lia filo estis János Angyal (humuristo).

János Angyal naskiĝis  en Hódmezővásárhely, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
János Angyal akiris pedagogian licencon en Arad (tiam hungara urbo) en 1910, poste li estis subinspektoro en Apátfalva kaj Csanádpalota. Li batalis en la 1-a mondmilito ĝis 1917, poste li akiris pedagogian diplomon en pedagogia altlernejo en Budapeŝto en 1918. Post la diplomo li havis plurajn pedagogiajn statusojn precipe en la ĉefurbo. Inter 1938–1948 li havis postenon en la religia-eduka ministerio, kie li estis motoro de ŝtatiĝo de lernejoj. Li edziĝis trifoje kaj li ricevis premion en 1948.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Egészségtan.* (lernolibro, 1926, 4-a eldono: 1938)
* *Abc és olvasókönyv* (lernolibro, kunaŭtoro, 1926, 7-a eldono: 1938)
* *Betűvár-mesevár.* (kunaŭtoro, 1936)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Radětice (distrikto Příbram)

**Radětice** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 9 km sudoriente de Příbram. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1298.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
Municipo Radětice konsistas el du partoj en unu katastra teritorio *Radětice*

* **Radětice**
* Palivo

## Pluaj fotoj 

Radětice (PB), kaplička.jpg|Kapeleto en Radětice
Radětice (PB), č. p. 1, 2, 3.jpg|Domoj ĉe monumento al militaj viktimoj
Radětice (PB), cesta od Paliva (01).jpg|Vojo de Palivo


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Christian Hülsen

eta|Christian Hülsen, topografo kaj arkeologo

**Christian HÜLSEN** (naskiĝinta la  en Charlottenburg, mortinta la  en Florenco) estis germana arkeologo kaj epigrafikisto. Edzigis lin en 1892 Elisabeth Frommel.

## Vivo 
Estante filo de gimnaziinstruisto li studis inter 1876 kaj 1880 arkeologion en Berlino ĉe Ernst Curtius kaj Henri Jordan, klasikan filologion ĉe Emil Hübner kaj Johannes Vahlen, historion de la Malnova Epoko ĉe Hans Droysen kaj Theodor Mommsen kaj epigrafion ĉe Adolf Kirchhoff. Jam kiel studento lin invitis Mommsen je kunlaboro ĉe sia giganta enskrib-kolekta projekto *Corpus Inscriptionum Latinarum*. Post doktoriĝo Hülsen fariĝis stipendiricevanto kaj povis iri Romon je Germana Arkeologia Instituto. Tie estis lia tasko zorgi (kun kolegoj) pri la enskriboj romaj por la verko de Mommsen. Per tio kaj amikaj rilatoj kun Jordan (kiu tiutempe jam estis konsiderata fakulo pri la topografio de malnova Romo) ebeniĝis la scienca vojo de Hülsen. Des pli ke post la morto de Jordan iĝis komisio por Hülsen fini la verkon *Topographie der Stadt Rom im Altertum* (I, 3, 1907).

Kun nordgermana realo-emo (observo fare de Ludwig Curtius) iĝis ankaŭ Hülsen absoluta fakulo pri topografio kiun por li estis defio pli filologia-epigrafio kaj historia, malpli arkitektur-/arthistoria. Danĝeron de neglekto de aliaj flankoj estis malhelpata per etendiĝo de la esploroj ne nur pri antikvaj konstruaĵoj romaj sed ankaŭ pri mezepokaj preĝejoj kaj papaj tomboj. Elstarajn laboraĵojn li faris ankaŭ pri skizaj blokoj de renesancaj artistoj, kiuj estis studintaj ĉiujn antikvaĵojn de Romo. Fakte Hülsen, kies verkoj estas standardaj ĝis nun, nombriĝas inter la grandaj topografoj de la Eterna Urbo. Ties serio reen iras ĝis Pirro Ligorio, Baldassare Peruzzi kaj Rafaelo. Hülsen baze pligrandigis la sciencan nivelon de la menciita germana instituto en Romo; li mem iĝis ties dua sekretario inter 1887 kaj 1889. Estante persono impona li havis multajn disĉiplojn, inter kiuj estis ankaŭ la brita arkeologo Thomas Ashby. De 1917 Húlsen estis honorariita profesoro je Heidelberg. Poste Hülsen revenis al Italujo kaj pasigis la lastajn jarojn kontinue laborante en Toskanio.

## Aliaj verkoj 
* Forma Urbis Romae Antiquae, 1896 (kun Heinrich Kiepert)
* Das Forum Romanum, 1904
* Il Libro di Giuliano da Sangallo, 1910
* Die römischen Skizzenbücher von Marten van Heemskerck, 1913-16 (kun Hermann Egger)
* Römische Antikengärten dess 16. Jahrhunderts, 1917
* Forum u. Palatin, 1926
* Le Chiese di Roma nel Medio Evo, 1927
* nova prilaboro de: F. Gregorovius, Le Tombe dei Papi, 1931
* Das Skizzenbuch des Giovannantonio Dosio, 1933

## Fonto 
Börker, Christoph: "Hülsen, Christian" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 9 (1972), p. 736

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Epigrafiistoj
Kategorio:Germanaj arkeologoj
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1858
Kategorio:Mortintoj en 1935
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Mortintoj en Florenco
Toral de los Vados (stacidomo)

**Toral de los Vados** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Toral de los Vados en la provinco Leono, aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. La stacio estas negrava fervojkruciĝo. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn de Renfe kaj ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Toral de los Vados

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Toral de los Vados
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Pekina Puĉo (1976)

La **Pekina Puĉo** (konata ankaŭ kiel la **incidento en la halo Huairen**, la **puĉo en la halo Huairen**, aŭ la **puĉo de la 6-a de oktobro**) estas puĉo okazinta la 6-an de oktobro 1976, kiam Hua Guofeng, la tiama unua vicprezidanto de la Ĉina Komunista Partio (ĈKP), ĉefministro de la Ŝtata Konsilio kaj Ministro pri Publika Sekureco, kunlabore kun Ye Jianying, vicprezidanto de la Centra Komitato de la Ĉina Komunista Partio, vicprezidanto de Centra Milita Komisiono kaj Ministro pri Nacia Defendo, kaj Wang Dongxing, komitatano de la Politburoo de ĈKP kaj direktoro de la Centra Oficejo, arestis kaj enprizonigis kvin altajn oficialulojn sub la preteksto de "izola esplorado". La kaptitoj inkluzivis la Bandon de la Kvar kaj Mao Yuanxin, kiu estis la nevo de Mao Zedong kaj interliganto de la Politburoo de ĈKP.

Mallonge post la aresto, en sekreta kunveno de la Politburoo de ĈKP, Hua Guofeng estis nomumita kiel aganta Prezidanto de ĈKP kaj aganta Prezidanto de la Centra Milita komisiono. Tiel finiĝis la "Proletara Kultura Revolucio" iniciatita de Mao Zedong. Poste, la Bando de la Kvar kaj iliaj ĉefaj sekvantoj estis politike purigitaj, kaj iuj estis kriminale persekutitaj.

## Fono 
Post la morto de Mao Zedong en la 9-a de septembro 1976, potenca vakuo aperis interne de ĈKP. En la Partio ekzistis du politikaj frakcioj: la unua, persone aranĝita de Mao Zedong antaŭ sia morto kaj konata kiel la "Potenculoj", inkluzivis Hua Guofeng, Wang Dongxing, Chen Xilian, Ji Dengkui kaj Wu De, kune kun la "Veteranoj" reprezentitaj de Ye Jianying kaj Li Xiannian; kaj la dua, konata kiel "Frakcio de la Kultura Revolucio", inkluzivis Jiang Qing, Zhang Chunqiao, Yao Wenyuan, Wang Hongwen kaj Mao Yuanxin. La du frakcioj havis grandajn diverĝojn de opinioj, kaj la diferencoj rezultigis ekstreme intensajn internajn luktojn.

Kategorio:1976 en Ĉinio
Kategorio:Maoismo
Kategorio:Kultura revolucio
Radíč

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Příbram. Pri parto de municipo Ješetice temas artikolo Radíč (Ješetice).*

**Radíč** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 7 km norde de urbo Sedlčany. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1333.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de oktobro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Radíč konsistas el kvar partoj, kiuj ĉiuj situas en la katastra teritorio *Radíč*:
* **Radíč**
* Dubliny
* Hrazany
* Žďár

## Memorindaĵoj
* Kastelo Radíč, baroka el tempo ĉirkaŭ la jaro 1680.
* Ŝtona ponto trans rojo Mastník.
* Nordoriente sur lata roko super la rojo etaj spuroj de burgeto Kozí Hřbet.

## Pluaj fotoj 

Radíč, zámek-2019 (8).jpg|Kastelo
Radíč, kaple-2019 (2).jpg|Kapelo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
Radíč, domy (05-2019) (4).jpg|Domoj
Radíč, obecní úřad.jpg|Municipa ofico
Radíč, zbrojnice.jpg|Fajroestingista armilejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Radíč (Ješetice)

:*Estas ankaŭ Radíč.*

**Radíč** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Ješetice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 1,5 km okcidente de Ješetice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 20 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Radíč situas en katastra teritorio **Ješetice** kun areo 7,24&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1363.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Radíč, přes trať.jpg|Vido al Radíč trans fervojo
Radíč, rybník (2019).jpg|Fiŝlago (2019)
Radíč, domy (2019) 3.jpg|Vido al domoj (2019)
Radíč, domy II.jpg|Domoj

Kategorio:Ješetice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Rosovice

**Rosovice** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 5 km sudokcidente de urbo Dobříš. Ĝi etendiĝas sur montarpiedo de Brdy. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1305.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Rosovice konsistas el du partoj, kiuj situas en la katastra teritorio *Rosovice*:

* **Rosovice**
* Sychrov

Al Rosovice apartenas ankaŭ baza setlejunuo Holšiny.

Rosovice kaj Sychrov kreas unu setlejan tutaĵon. Super fiŝlago de Sychrov situas vilaĝo Rosovice, sub la fiŝlago de Sychrov en direkto al Dobříš estas parto Sychrov. Holšiny estas apartigita per kampo proksimume 1 km okcidente.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Pluaj fotoj 

Rosovice (2).jpg|Preĝejo en Rosovice
Rosovice (4).jpg|Rosovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Brda montetaro
Osečany

**Osečany** (antaŭe *Vosečany*) estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 5 km norde de urbo Sedlčany sur rojo Mastník. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.

Dum la dua mondmilito la vilaĝo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de oktobro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Osečany konsistas el tri partoj situantaj sur du katastraj teritorioj:
* **Osečany** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Paseky (ĝi situas en k. t. *Osečany*)
* Velběhy (ankaŭ nomo de k. t.)

## Memorindaĵoj
* Baroka kastelo
* Baroka statuo de sankta Johano Nepomuka
* Akvoturo el la jaro 1927
* Konstruaĵo de loka oficejo, kunigita kun gastejo kaj antaŭĝardeno 

## Pluaj fotoj 

Osečany zámek 10.jpg|Suda enirejo en la kastelon
Osečany místní úřad a hospoda.jpg|Loka oficejo kun gastejo
Osečany okres Příbram 1.jpg|Kapelo en la vilaĝplaco
Osečany - okres Příbram (05).jpg|Monumento al falintoj, 1918
Osečany 02.jpg|thumb|Akvoturo
Osečany - okres Příbram (18).jpg|Statuo de sankta Johano Nepomuka
Osečany socha náves.jpg|Statuo de sankta Anna
Osečany - okres Příbram (12).jpg|Kruco en la vilaĝplaco


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Jonathan Yeo

**Jonathan YEO** (naskita la 18-an de decembro 1970 ) estas brita artisto, kiu  vivas kaj laboras en Londono. 

Ekde la 2000-aj jaroj, diversaj famuloj kaj politikistoj modeligis por li. En 2013 ekspozicio malfermiĝis ĉe la Nacia Portretgalerio en Londono  havanta liajn portretojn de Damien Hirst, Kevin Spacey, Idris Elba, Helena Bonham Carter kaj Malala Yousafzai  . En 2007, li kaŭzis eksciton kun nerajtigita portreto de George W. Bush, kiun Yeo formis de eltondaĵoj de pornografiaj revuoj . En 2024 la portreto de Karlo la 3-a. prezentita al publiko, kio kaŭzis diskuton, precipe pro la purpura kolorelekto .

## Solludaj ekspozicioj (elekto) 
* Jonathan Yeo Portraits, Solospektaklo, Nacia Portretgalerio, Londono, 2013
* (I've Got You) Under My Skin, Solospektaklo, Circle Culture Gallery, Berlino, 2012
* You're Only Young Twice, Solo Show, Lazarides Gallery, Londono, 2011
* Pearl Lam Galleries, Art Stage, Singapuro, 2011
* Porno en Usono, Solo Show, Lazarides Gallery LA, Beverly Hills, 2010
* Memportretoj, Circle Culture Gallery, Berlino, 2010
* Blue Period, Solospektaklo, Lazarides Gallery, Londono, 2008
* La Sketchbook de Jonathan Yeo, Solospektaklo, Eleven, Londono, 2006
* Proportional Representation, Solo Show, Portcullis House, Londono, 2001

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Artista Retejo
* Jonathan Yeo ĉe Artnet
* Alta Difina vido de Pentraĵoj de  Jonathan Yeo 
* Nacia Portreta Galerio - Jonathan Yeo Portretoj
* Jonathan Yeo intervjuo kun GQ
* http://theartnewspaper.com/news/in-the-frame/cara-nicole-and-malala-in-a-danish-castle-courtesy-of-jonathan-yeo/

Kategorio:Anglaj portretistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1970
Fakus

**Fakus,** laŭ egipta  estas urbego en Provinco Ŝarkija en Malsupra Egiptio, en Nildelto, en Egiptio. 
 
## Demografio 
En Fakus loĝis  homoj en 2018 laŭ la Germanlingva Vikipedio.

## Geografio 
Fakus troviĝas sur ebenaĵo 13 metrojn super la marnivelo. Abu Kebir troviĝas 13, provinca sidejo Zagazigo 33, Bilbejs 42, Ismailio 47, Port Saido 75, ĉefurbo Kairo 94, Suezo 107, Aleksandrio 189, Asuano 746 kilometrojn (aere) https://www.thedistancenow.com/bilbays_egypt/banha_egypt .

## Historio 
Fakus estas identa kun la antikva urbo Phakusa (malnovgreke: Φάκουσα), kiu estis la sidejo de la iama Arabio. Laŭ la araba tradicio la loknomo aperis dum regado de :en:Ahmose I, kiu kolektis armilojn ironte al milito. Fakus estis la nura komunumo, kiu povis liveri 2000 pafarkojn ( (lafakus) por la milito. Poste la nomo estis transformita al Fakus.

## Ekonomio 
Fakus estas agrikultura centro. La industrio produktas nutraĵojn, lignaĵojn, teksaĵojn, paperojn kaj konstrumaterialojn.

## Klimato 
Bilbejs situas en arida klimato (BWh) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas 25 mm. La averaĝa jara temperaturo estas .

## Trafiko 
Fakus havas 3 fervojajn lokajn liniojn, krome trairajn ĉefvojojn kaj solan flankovojon. 

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* antikvaj monumentoj precipe proksime

## Famuloj 
* verkisto Jusuf Idris naskiĝis en Fakus

## Referencoj 
## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Egiptio
Kategorio:Nildelto
Quereño (stacidomo)

**Quereño** () estas fervoja stacio situanta en la paroĥo Quereño en la hispana municipo Rubiá en la provinco Oŭrenso, aŭtonoma komunumo Galegio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Estación de trens de Quereño.jpg|Flanko

## Vidu ankaŭ 
* Rubiá

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Rubiá
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ostrov (distrikto Příbram)

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Příbram. Pri aliaj signifoj temas apartigila paĝo Ostrov.*
:*Eble vi serĉas Ostrov (Ouběnice).*

**Ostrov** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 9 km sude de urbo Příbram. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1333.

La 2-an de aŭgusto 2009 la municipon damaĝigis inundo.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Ostrov 03.JPG|Municipo Ostrov
Ostrov common.JPG|Municipo Ostrov

Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Ouběnice

:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Příbram. Pri parto de urbo Bystřice temas artikolo Ouběnice (Bystřice).*

**Ouběnice** estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 12 km oriente de urbo Příbram kaj 8&nbsp;km sude de urbo Dobříš. Vivas ĉi tie  (). Tra la municipo trafluas orporta rivero Kocába.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1325.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo
Municipo Ouběnice konsistas el du partoj sur du katastraj teritorioj:
* **Ouběnice** (k. t. *Ouběnice u Dobříše*) inkluzive de baza setlejunuo Chaloupky
* Ostrov (k. t. *Ostrov u Ouběnic*)

## Pluaj fotoj 

Chaloupky.JPG|Domaro Chaloupky
Kaple v Oubenicich 3.jpg|Kapelo en Ouběnice


Kategorio:Municipoj en distrikto Příbram
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Instruistoj de Universitato Károly Eszterházy

Jen listo de elektitaj instruistoj en Universitato Károly Eszterházy (nature la listo etendiĝas al pli fruaj nomoj de la universitato ekde la fondo):

*

## A 
* Sándor Andrikovics

## B 
* Ferenc Bakonyi
* József Bakos
* Viktória Balogh
* Péter Bán (arkivisto)
* György Barra
* Gábor Bednanics
* József Bihari (lingvisto)
* János Blaskó (pentristo)

## C 
* Lajos Csontó

## H 
* Attila Hevesi
* Éva Hibay

## J 
* János Jakuba

## K 
* Mihály Komóczi
* Tamás Kopasz
* Tamás Kótai
* László Kovács (pentristo)
* Péter Krasztev

## M 
* István Monok

## N 
* István Nagy B.

## R 
* János Rainer M.

## S 
* János Seres
* László Szarka (historiisto)
* Ágnes Széchenyi
* Géza Mihály Szőcs
* József Szurcsik

## T 
* Sándor Tóth (skulptisto)
* Gábor Tüskés

## Z 
* Endre Zétényi

## Vidu ankaŭ 
* Studentoj de Universitato Károly Eszterházy

## Fontoj 
* kompilaĵo el artikoloj de Vikipedio

Kategorio:Listoj
Emil Hübner

**Ernst Willibald Emil HÜBNER** (naskiĝinta la  en Duseldorfo, mortinta la  en Berlino) estis germana klasika filologo. Patro lia estis la pentristo Julius Hübner.

## Vivo 
Studis Hübner de 1851 en Berlino kaj Bonn kaj vojaĝis inter 1855 kaj 1857 al Italujo. En 1859 sukcesis habilitiĝo Berline, kie li fariĝis en 1863 eksterorda, en 1870 orda profesoro. Li aparte meritis pri arĥeologio kaj latinlingva epigrafio. Publikigis li ankaŭ pri Hispanujo kaj Portugalujo kien li (stud)vojaĝis inter 1860 kaj 1861, denove en 1881, 1886 kaj 1889: »Epigraphische Reiseberichte aus Spanien und Portugal« (Berlino 1861); »Die antiken Bildwerke in Madrid« (Berlino 1862); »Inscriptiones Hispaniae« (dua volumo de »Corpus inscriptionum latinarum«, Berlino 1869); »Inscriptiones Hispaniae christianae« (Berlino 1871, suplemento 1900); »Arqueologia de España« (Barcelona 1888); »Monumenta linguae Ibericae« (Berlino 1893); pri Britio kiun li vizitis unue en 1866–67: »Inscriptiones Britanniae« (sepa volumo de »Corpus inscriptionum latinarum«, Berlino 1873) kaj »Inscriptiones Britanniae christianae« (Berlino 1876); sed ankaŭ epigrafikiste la katalogoj por la unua volumo de »Corpus inscriptionum latinarum« (Berlino 1863), »Exempla scripturae epigraphicae latinae« (Berlino 1885), »Römische Epigraphik« (en la unua volumo de la müller-a »Handbuch der klassischen Altertumskunde«, dua eldono, Munkeno 1892); finfine jenas la grava verko »Römische Herrschaft in Westeuropa« (Berlino 1890).

Ekster tio oni ŝuldas al vi pri la elstaraj verkoj pri literaturhistorio »Grundrisse zu Vorlesungen« (kvara eldono, Berlino 1878), pri latina gramatiko (dua eldono, Berlino 1881), pri la historio de klasika filologio (»Bibliographie der klassischen Altertumswissenschaft«, dua eldono, Berlino 1889) kaj pri la helena sintakso (Berlino 1883). Inter 1866 kaj 1881 eldonis li kun Rudolf Hercher, poste kun Adolf Kirchhoff, Theodor Mommsen kaj Johannes Vahlen la periodaĵon »Hermes, Zeitschrift für klassische Philologie« kaj inter 1868–72 la gazeton »Archäologische Zeitung« (Berline).

## Fonto 
"Hübner" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 9. Leipzig 1907, p. 592

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* biografio ĉe Reĝa Akademio de Belgujo

## Notoj 
Kategorio:Germanaj klasikaj filologoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Epigrafiistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1834
Kategorio:Mortintoj en 1901
Kategorio:Naskiĝintoj en Duseldorfo
Kategorio:Mortintoj en Berlino
Tudela de Navarra (stacidomo)

**Tudela de Navarra** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Tudelo en la Forua Komunumo Navaro. Ĝi havas Longan kaj Mezdistancan servojn funkciigatajn fare de Renfe.

## Bildgalerio 

Tudela - Estación de ADIF 2.jpg|Ekstero
Tudela - Estación de ADIF 1.jpg|Stacio
Estación de tren - vías y andenes.jpg|Trakoj kaj kajoj
Altitud - Estación de Tudela.jpg|Supermara alteco

## Vidu ankaŭ 
* Tudelo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Tudelo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Ostrov (Ouběnice)

:*Estas ankaŭ Ostrov (distrikto Příbram).*

**Ostrov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de municipo Ouběnice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 1&nbsp;km nordokcidente de Ouběnice. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro  ĉi tie vivis daŭre .

Ostrov situas en katastra teritorio **Ostrov u Ouběnic** kun areo 1,54&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Ostrov - náves.JPG|Vilaĝplaco

Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Příbram
Kategorio:Ouběnice
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Nemesiano

**Nemesiano** (latine: *Marcus Aurelius Olympius Nemesianus*) estis romia poeto el la dua duono de la 3-a jarcento p.K.

Originis li el la romia Kartago kaj estis li - almenaŭ laŭ *Historia Augusta* - konkuranto de imperiestro Numeriano (283–284) dum poeta konkurso. Verkis li serion da klerigaĵoj. Konserviĝis la komenco de ĉasadpoeziaĵo *Cynegetica*. En ampleksa antaŭparolo la verkisto parolas pri ankoraŭ kreota laŭdega epopeo pri la imperiestroj Numeriano kaj Karino (283–285), ne ŝparante la propran poetikan klerecon per aludoj al ne tute 20 mitologiaj uloj (i.a. al Niobo, Bakĥo, Antigono). Poste traktatas ĉashundoj kaj ĉevaloj. Ĉe la eko poema la tuto tuj interrompiĝas.

La plej konataj verkoj nemesianoj estas kvar eklogoj bukolikaj. La unua enhavas himnon por paŝtisto Melibeo, la dua plendon de la enamiĝintaj paŝtistoj Idas kaj Alkon pri la knabino Donake, la tria kanton de Pajno por Bakĥo, la kvara du lamentojn de la enamiĝintaj paŝtistoj Likido kaj Mopso. La bukolikakĵoj stile ege orientiĝas je Kalpurnio Sicilia kaj Vergilio; ili estas diligentege komponitaj. La eklogoj II kaj IV estas de erotika karaktero. 
## Eldonoj kaj tradukoj
* Rainer Jakobi (eld.): *Nemesianus, Cynegetica*. Berlin/Boston 2014.
* Dietmar Korzeniewski (eld.): *Hirtengedichte aus spätrömischer und karolingischer Zeit.* Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1976, ISBN 3-534-06829-7, p. 1–4, 13–55, 110–133 (komentita eldono kun traduko en la germanan).
* Heather J. Williams (eld.): *The Eclogues and Cynegetica of Nemesianus*. Brill, Leiden 1986.

## Literaturo 
* Bernd Effe, Gerhard Binder: *Antike Hirtendichtung. Eine Einführung*. Dua eldono. Artemis und Winkler, Düsseldorf/Zürich 2001, ISBN 3-538-07114-4, p. 126–141.
* Kurt Smolak: "M. Aurelius Olympius Nemesianus." Ĉe: Reinhart Herzog (eld.): *Restauration und Erneuerung. Die lateinische Literatur von 284 bis 374 n. Chr.* (=Handbuch der lateinischen Literatur der Antike, 5). C. H. Beck, München 1989, ISBN 3-406-31863-0, p. 308–315
* Horst Walter: *Studien zur Hirtendichtung Nemesians*. Steiner, Stuttgart 1988, ISBN 3-515-05110-4.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* teksta originalo

Kategorio:Romiaj verkistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en la 3-a jarcento