open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manuba

**Manuba** () estas urbo en nordorienta Tunizio kaj ĉefurbo de la samnoma gubernio. La urbo situas okcidente de la tunizia ĉefurbo Tunizo, havas areon de 833 hektaroj kaj havis 26 666 loĝantojn en 2004.

## Galerio 

Manouba Palais la rose 6.JPG|Manouba Palais la rose 6.
ISCAE UNiversité Manouba Tunis.JPG|ISCAE Université Manouba Tunis.
La Mannouba - gare ferroviaire.jpg|La staciodomo je la komenco de la 2-a jarcento.
Musée de mannouba ....JPG|Enirejo de la muzeo.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Jenduba

**Jenduba** () ĝis 1966 *Souk El Arba* () estas urbo en nordokcidenta Tunizio. Ĝi situas ĉirkaŭ 150 kilometrojn okcidente de Tunizo kaj 50 kilometrojn de la alĝeria landlimo kaj havas ĉirkaŭ 45 000 loĝantojn. La urbo situas en unu el la plej fekundaj regionoj de Tunizio, la Medjerda Valo, kaj estas la ĉefurbo de la samnoma Gubernio.

Dum la Dua mondmilito estis flugokampo ekster la vilaĝo. Dum Operaco Torĉo, la urbo estis kaptita de paraŝutistoj de la brita 1a Paraŝuta Brigado la 16-an de novembro 1942 .

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Tunizio
Kategorio:Tunizio en la Dua Mondmilito
El Kef

**El Kef** (), signifante 'la roko') estas urbo en nordokcidenta Tunizio kaj la ĉefurbo de la samnoma gubernio. Ĝi situas proksimume 145 kilometrojn okcidente de Tunizo proksime de la alĝeria landlimo. Kun ĉirkaŭ 45 000 loĝantoj ĝi estas grava centro de la regiono . 

Sur la loko de la urbo estis la antikva urbo Sicca Veneria. El Kef estas nomita laŭ la montaro kiu situas en la nordo de ĝi. La altiroj de la urbo inkludas la kasbahon kaj la etnologian muzeon kun berberaj ekspoziciaĵoj.

## Galerio 

Dosiero:El_Kef.jpg
Dosiero:Table_de_Jugurtha_01.JPG
Dosiero:El_Kasba,_le_kef.jpg
Dosiero:El_Kef_Kasbah_View.jpg
Dosiero:Les_ruines_du_kef_1.jpg
Dosiero:KEf,_the_city.jpg
Dosiero:Roads_of_kef_by_night_10.jpg
Dosiero:Roads_of_kef_by_night_04.jpg

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo pri la ville du Kef
* Vojaĝo archéologique et historique aux origines de l'ancienne Cirta
* Lexicorient

Kategorio:Magrebo
Kategorio:Fenicaj urboj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Béja

**Béja** () estas urbo en norda Tunizio kun proksimume  loĝantoj. Ĝi situas ĉirkaŭ 100 km okcidente de Tunizo kaj estas la ĉefurbo de la samnoma Gubernio.

Situanta en regiono kun bonaj agrikulturaj kondiĉoj, Vaga (Vacca) jam estis grava komercstacio en antikvaj tempoj. La urbo estis fortikigita unuafoje sub regado cartaginés. Post la konkero de la romianoj, kiuj nomis la regionon la "Ora Lando", novaj fortikaĵoj estis konstruitaj antaŭ 548, kies restaĵoj daŭre estas konservitaj ĝis hodiaŭ kaj estas, historie malĝuste, nomitaj Kasbaho de Beja.

Eĉ hodiaŭ, la urbo ludas gravan rolon en nutraĵproduktado en Tunizio

## Historio 
En la pasinteco, la urbo Beja estis plurfoje atakita de invadantoj - kartaganoj, numidoj, romianoj kaj vandaloj. La Numida reĝo Jugurta faris Beja (tiam nomita *Vaga* ) la centro de unu el siaj provincoj. Dum la tempo de Jugurtha, Beja ankaŭ estis grava komerccentro. Poste la urbo apartenis al Bizanco. En la 7-a jarcento ĝi estis kaptita de islamaj araboj . En 1881, la urbo de Beja iĝis parto de la franca kolonia imperio .

Dum Dua Mondmilito, de mez-novembro 1942 ĝis la fino de februaro 1943, Beja estis la sceno de furiozaj bataloj inter germanaj kaj britaj trupoj. La urbo estis plurfoje bombita per germanaj aviadiloj. La germanoj estis haltigitaj kaj repuŝitaj nur la 28-an de februaro 1943, 15 kilometrojn de Beja.

## Galerio 

Dosiero:MairieBejaTunisie.JPG|La urbodomo
Dosiero:Palais_municipal_de_Béja_04.JPG|Konferencejo de la urbodomo
Dosiero:Béja_mosquée.jpg|La Granda Moskeo de Béja
Dosiero:La_mosquée_du_Bey.JPG|La moskeo de la Bejo
Dosiero:Eglise_Notre_Dame_du_Rosaire.JPG|La preĝejo Notre-Dame-du-Rosaire

Dosiero:Place_de_14_janvier_2011_de_Béja.JPG
Dosiero:Place_de_l'amitié_1.JPG
Dosiero:Usine_Kromberg_&_Schubert.JPG
Dosiero:الجامع_الكبير_بباجة.jpeg
Dosiero:Pont_Cinquième_de_Béja1.jpg
Dosiero:Beja_agriculture.jpg
Dosiero:Souk_Marche_Beja.JPG

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Site officiel de la municipalité de Béja  Archived March 3, 2016, at the Wayback Machine
*  250 cartes postales anciennes de Béja (1900–1950)

Kategorio:Urboj de Tunizio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Tunizio en la Dua Mondmilito
Matmata

dekstra|eta|bonveniga signo de la urbo
**Matmata** ( ''''; berbera ⵎⴰⵜⵎⴰⵜⴰ) estas berbera urbo kun ĉirkaŭ 2500 loĝantoj en suda Tunizio. Ĝi estas konata pro pluraj kavernloĝejoj.

Kelkaj lokaj loĝantoj vivas en tradiciaj duonsubteraj loĝejoj en la formo de profundaj fosŝirmejoj fositaj en la lokan malmolan grundon. Ĉirkaŭ ĉiu fosŝirmejo tiam estis fositaj artefaritaj kavernoj, kiuj funkciis kiel ĉambroj kaj estis ligitaj per ĉirkaŭfosaĵkoridoroj.

Hodiaŭ la loko estas ofte vizitata de turistoj, sed tio estas polemika en la urbo; tial turistoj rajtas promeni tra la vilaĝo nur kun gvidisto. Kelkaj turistoj enpenetris en la domojn per siaj fotiloj, do nun bariloj estas konstruitaj kaj hundoj gardas la apartamentojn. Proksimume duono de la originaj 700 ĉambroj kaj loĝejoj daŭre estas loĝataj hodiaŭ. Entute, proksimume 5,000 homoj vivas en terdomoj en la regiono .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vojaĝa raporto de Matmata
* Matmata havas multaj de la plej bonaj ekzemploj de troglodyte arkitekturo en la mondo. 

Kategorio:Urboj de Tunizio
Tatauin

**Tatauin** (Centra Atlaso Tamazight ⵜⵉⵟⵟⴰⵡⵉⵏ *Tiṭṭawin*; ; antaŭe *Foum Tataouine*) estas la ĉefurbo de la suda tunizia samnoma gubernio kaj sidejo de du delegacioj. Ĉirkaŭ  homoj loĝas en la urbo Tataouine, kaj entute ĉirkaŭ  homoj loĝas en la du delegacioj *Tataouine Sud* kaj *Tataouine Nord* . La nomo Tataouine signifas "akvofontoj" en la berbera lingvo ; La franca kromnomo de la loko estis *la porte du désert* ("la pordego al la dezerto") .

Tatauin akiris famon danke al la filmo *Star Wars* de George Lucas, kiu estis filmita en diversaj lokoj en Tunizio, inkluzive de Tatauin mem, laŭ kiu la planedo Tatooine ricevis la nomon. La plej multaj el la fremdaj Tatooine-pejzaĝoj estis filmitaj en la urboj de Matmata kaj Tozeur.

Tatauin estas prezentita ankaŭ en la filmo *The X-Files: Fight the Future* sub la nomo Foum-Tataouine. Laŭ la scenaro ĉi tie estis ekstertera virologiolaboratorio.

## Bilda galerio 

Dosiero:Ksar_Ouled_Soltane_01.jpg
Dosiero:Une_Route_à_Tataouine.jpg
Dosiero:Tataouine.png
Dosiero:Tataouine-stegop-19.jpg
Dosiero:Siège_de_Radio_Tataouine.jpg
Dosiero:Tribunal_de_première_instance_de_Tataouine_2017.jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Kategorio:Star Wars
Tozeur

**Tozeur** (; berbera ⵜⵓⵣⴻⵔ *Tuzər*) estas urbo en suda Tunizio. Fine de  en la urbo vivis .

Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma gubernio kaj estas la centro de la regiono "Lando de la Daktilpalmoj" ()

La urbo situas ĉe la nordokcidenta bordo de la lago Chott el-Djerid. Okcidente de la urbo troviĝas oazo kun daktilpalmoj, kiuj, kune kun turismo, formas la ĉefan enspezon de la loka loĝantaro.

## Galerio 

Dosiero:Tozeur City Center in the early 60’s.jpg|ligilo=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Tozeur_City_Center_in_the_early_60%E2%80%99s.jpg|Tozeur en la 1960.
Dosiero:Rue Chebbi Primary School - Tozeur, Tunisia (circa 1925s).jpg|ligilo=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Rue_Chebbi_Primary_School_-_Tozeur,_Tunisia_(circa_1925s).jpg|Knaba lernejo dum la 1900.
Dosiero:Mosquée Sidi Abid Lakhdar.jpg|ligilo=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Mosqu%C3%A9e_Sidi_Abid_Lakhdar.jpg|Moskeo Sidi Abid Lakhdhar en la 1950.
Dosiero:Terrain de golf de Tozeur.jpg|ligilo=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Terrain_de_golf_de_Tozeur.jpg|Golf-Oazo Tozeur, en 2007.
Dosiero:Tozeur two Iraqi Boeing.jpg|ligilo=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Tozeur_two_Iraqi_Boeing.jpg|alternative=Saddam Hussein’s Boeing aircraft at Tozeur-Nefta International Airport|La Boeinga aviadilo de Saddam Hussein ĉe la Internacia Flughaveno Tozeur-Nefta.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* GCatholic - (eksa &) titulara episkopejo
* araba Atlaso de islama Historio
* Lokoj de Stelaj Militaj en Tunizio

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Niihama

**Niihama,** () estas urbego kaj marhaveno en Japanio, en insulo kaj regiono Ŝikokuo, en la gubernio Ehime.
eta|maldekstra|

## Demografio 
En 2022 Niihama havis populacion de . En la 1950-aj jaroj la urbo atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Ekde la 1990-aj jaroj la loĝantaro daŭre malpliiĝas.

## Geografio 
Niihama laŭ Setinterna maro, krome ĉirkaŭita de montoj, montetoj. Rivero distranĉas la urbegon. Malgranda insulo ankaŭ estas apartenaĵo de la urbego. Koĉi troviĝas 49, gubernia sidejo Macujama 53, Fukujama 58, Hiroŝimo 93, Tokuŝima 115, ĉefurbo Tokio 602 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/kashihara-shi_japan/tokyo_japan .

## Historio 
Loko de Niihama estis loĝita ekde la prahistoriaj tempoj. La kuprominejo estis malfermita en 1744. La vilaĝo Niihama estis establita la 15-an de decembro 1889 kun la kreado de la moderna municipa sistemo. Ĝi estis levita al urbostatuso la 1-an de januaro 1908. Najbara urbeto kaj vilaĝo estis aligitaj al Niihama en 1937, monta vilaĝo en 2003.

## Ekonomio 
Iam la kuprominejo estis unu el la plej produktiva en la mondo, sed nuntempe jam ne funkcias. La hodiaŭa ekonomio de Niihama estas apogita plejparte fare de fabrikoj kaj la havena trafiko.
eta|

## Edukado 
Niihama havas 17 publikajn bazlernejojn kaj 12 publikajn mezlernejojn funkciigitajn fare de la urbestraro, krome estas kvin publikaj mezlernejoj funkciigitaj de la gubernio. Nature la du altlernejoj estas la plej gravaj en la urbego.

## Trafiko 
Niihama havas fervojajn kaj ĉefvojajn trafikeblecojn kurantajn laŭ la marbordo. Al la montoj nur flankovojoj estas. La haveno produktas grandan trafikon.
eta|maldekstre|

## Klimato 
Niihama situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1305 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, respektive vintre ankaŭ ankaŭ neĝas.

## Vidindaĵoj 
* muzeoj

* preĝejoj, precipe budhanaj temploj, ankaŭ moskeo
* ĉiujara festivalo kun ebria kaj bruema agado por viroj
* akvofaloj
* planetario, iam la plej granda en la mondo

## Ĝemelurboj 
*  Deĝoŭ, Ĉinio de 1997

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Villetta (stacidomo)

**Villetta** estas fervoja stacio situanta sur la linio Romo-Albano. Ĝi situas en la municipo Castel Gandolfo kaj, nur por malgranda parto, en la municipo Albano Laziale kaj estas destinita por priservi la tre loĝatan areon inter la du lokoj.

## Vidu ankaŭ 
* Castel Gandolfo
* Albano Laziale
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Castel Gandolfo
Kategorio:Albano Laziale
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1984
Kerkuan

**Kerkuan**, **Kerkouane** aŭ **Kerkuane** () sur la tunizia duoninsulo de Kabo Bon estas unu el la plej arkeologie gravaj en Nordafriko kaj estis inkludita en la Monda Heredaĵo de Unesko Listo ĉar ĝi estas verŝajne la ununura konservita punika urbo .

Kerkouan estis verŝajne detruita dum la Unua Punika Milito en la tielnomita Ekspedicio Regulus ; sed neniam rekonstruita. Elfosadoj okazas ekde 1953 kaj daŭris, kun interrompoj, ĝis 1976. La originoj de la urbo estas necertaj, sed estas kredite ke ekzistis jam berbera setlejo ĉi tie antaŭ ol la kartaganoj alvenis. La plej fruaj punikaj artefaktoj datiĝas al la 6-a jarcento a.K. La reala urbo formas duoncirklon rekte ĉe la maro, sed neniuj haveninstalaĵoj estis malkovritaj ĝis nun, kvankam la marbordo en la urbo estis sufiĉe bone esplorita. Haveno estas tial suspektata esti ekster la urbo.

La ĉirkaŭ naŭ hektara urbo estis dense konstruita kun domoj, en kies mezo estis korto ĉirkaŭ kiu la unuopaj ĉambroj estis grupigitaj. Ŝtuparo indikas suprajn etaĝojn. La konstrumaterialo estis plejparte loka ŝtono, kun individuaj partoj de la muro konsistantaj el zorge hakitaj ŝtonoj, inter kiuj sufiĉe krudaj ŝtonoj estis metitaj. La domoj estis relative komforte meblitaj. Banujoj estis trovitaj, plankoj estis ornamitaj kun antaŭulo al mozaikoj ( opus signinum ) kaj la muroj havis parte modeligitan stuklaboron. Estis trovitaj kanaletoj kiuj drenis pluvakvon de la tegmentoj. Templo povus esti identigita. La urbo estis ĉirkaŭita de muro.

Ceramiko kaj signoj de purpura fabriko estis trovitaj. Estas ankaŭ kredite ke vitrovaro estis produktita loke. Komerco certe havis gravan ekonomian funkcion. Importaĵoj de preskaŭ ĉiuj mediteraneaj landoj estis trovitaj, inkluzive de ruĝcifera atika ceramiko kaj pentritaj kursivaj vazoj. Ekster la urbocentro ekzistis almenaŭ kvar tombejoj. En unu el la tomboj troviĝis ligna ĉerko, kies kovrilo estis modeligita en formo de nobla sinjorino. La stilo de la kovrilo estas pure helenisma kaj verŝajne datiĝas al la 4-a jarcento a.K.

## Galerio 

Dosiero:Kerkouane_.jpg|Plafono
Dosiero:Kerkouane_baignoire.jpg|Banejo
Dosiero:Kerkouane_salle_eau.jpg|Necesejo
Dosiero:Kerkouane_maisons_2.jpg|restaĵoj de domo
Dosiero:Hauptabwasserleitung_in_Kerkouane,_Tunesien_Januar_2015_02.JPG|Vido de la arkeologejo
Dosiero:Buvette_a_musee_kerkwan.jpg|Ekstere de la muzeo de Kerkouane 
Dosiero:Kerkouane_Plan_du_site_2.jpg|Plano de la ejo
Dosiero:Kerkouane-Tamezrat_photo12_كركوان-_تامزراط.jpg|Restaĵoj de Tamezrat
Dosiero:Kerkouane-Tamezrat_photo2_كركوان-_تامزراط.jpg|Restaĵoj de muroj
Dosiero:Kerkouane1.JPG|Restaĵoj de kolonoj
Dosiero:Plaque_du_site_archéologique_de_Kerkouane_photo2_الموقع_الأثري_كركوان.jpg|Signo de la ejo
Dosiero:Site_Archeologique_de_Kerkouene_(13).jpg|Generala vido de la ejo

## Eksteraj ligiloj 
* Lexicorient
* Kerkounane Gvidilo

## Referencoj 
Kategorio:Berberoj
Kategorio:Mondaj heredaĵoj en Tunizio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Afriko
Kategorio:Fenicaj urboj
Kategorio:Kartago
Flannery O'Connor

'''Mary Flannery O'CONNOR'* (naskiĝis la 25-an de marto 1925 en Savannah, Georgio - mortis la 3-an de aŭgusto 1964 en Kantono Baldwin, Georgio) estis usona verkisto de la Suda Usono, reprezentanto de la ĝenro Suda Gotiko (Southern Gothic).

Ŝi verkis du romanojn kaj 32 novelojn, same kiel multajn eseojn, recenzojn, kaj komentaĵojn. Ŝi estis suda verkinto kiu verkis plejparte ene de la Southern Gothic ĝenro kaj fidis je regionaj kuntekstoj kaj groteskaj roluloj. Ŝia verkado ankaŭ reflektis ŝian katolikan kredon kaj ofte ekzamenis moralajn temojn. "Katolika Suda verkisto kiu, kun feroco limanta al libera brutaleco, rakontas pri mondo en disrompiĝo, trapenetrita de malbono, loĝita de homoj sen aparteno kaj ŝajne forlasita de Nia Sinjoro." 

Ŝiaj du romanoj estis *Wise Blood* (1952) kaj *The Violent Bear It Away* (1960). Ŝi ankaŭ publikigis du librojn de noveloj: *A Good Man Is Hard to Find* (1955) kaj *Everything That Rises Must Converge'' (1965), ĉi-lasta publikigita postmorte.

Kvankam Flannery O'Connor ne postlasis tre ampleksan verkaron en ŝia relative mallonga kreiva periodo, ŝi estas konsiderita, kune kun Katherine Anne Porter, Eudora Welty kaj Carson McCullers, kiel unu el la plej gravaj rakontistoj de la Sudaj ŝtatoj en Usono literaturhistorio kiuj sekvas la paŝojn de Faulkner. Nekutime, ŝi, la emfaze katolika rakontanto, trovis preskaŭ senkondiĉan rekonon eĉ inter tiuj kritikistoj kiuj ne kunhavis ŝiajn teologiajn aŭ religiajn opiniojn. Inter la legantoj de O'Connor estis Kenzaburo Oe. 

## Aliaĵoj 
O'Connor estis la unua usona verkisto naskita en la 20-a jarcento se temas pri havi ŝiajn verkojn kolektitaj kaj publikigitaj fare de la Biblioteko de Ameriko, soci-utila eldonisto de klasika usona literaturo.

Leteroj kaj poŝtkartoj kiujn ŝi skribis en 1943, kiam ŝi vizitis la pli liberalan nordan parton de Usono, estis publikigitaj en 2014. En ili, kaj en postaj leteroj, ŝi povas esti perceptita kiel antaŭjuĝema kontraŭ nigruloj. 

La Flannery O'Connor Premio por Mallonga Fikcio, nomita en honoro de O'Connor, estas premio donita ĉiun jaron por elstara kolekto de noveloj.

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Wise Blood* (1952)
* *The Violent Bear It Away* (1960)
* *Why Do The Heathen Rage* (nefinita; publikigita je 2024)
### Kolektoj de mallongaj rakontaj 
* *A Good Man Is Hard to Find and Other Stories* (1955)
* *Everything That Rises Must Converge* (1965)
* *The Complete Stories* (1971)

### Aliaj verkaĵoj 
* *Mystery and Manners: Occasional Prose* (1969)
* ''The Habit of Being: Letters of Flannery O'Connor* (1979)
* *The Presence of Grace: and Other Book Reviews* (1983)
* *Flannery O'Connor: Collected Works* (1988)
* *Flannery O'Connor: The Cartoons* (2012)
* *A Prayer Journal'' (2013)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Deponejo de la verkaro de Flannery O'Connor
* karikaturoj pri Flannery O'Connor

Kategorio:Verkistoj de gotika fikcio
Kategorio:Nova maldekstro
Kategorio:Maldekstrema politiko en Usono
Kategorio:Kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj
Kategorio:Irlandaj usonanoj
Kategorio:Usonaj GLAT-aktivuloj
Kategorio:Usonaj feministoj
Kategorio:Usonaj kontraŭfaŝistoj
Kategorio:Mortintoj en 1964
Kategorio:Naskiĝintoj en 1925
Sidi Buzid

**Sidi Buzid** ( ''*), foje nomita *Sidi Bou Zid* aŭ *Sīdī Bū Zayd''  estas distrikta urbo en centra Tunizio kaj efurbo de la samnoma Gubernio. La urbo situas ĉirkaŭ 200 kilometrojn sudokcidente de Tunizo kaj havas ĉirkaŭ  loĝantojn.

## Historio 
Dum la Dua Mondmilito, unu el la bataloj de la tunizia kampanjo okazis en la Sidi Bouzid areo.

La 17-an de decembro 2010, 26-jaraĝa Mohamed Bouazizi, legomvendisto, sinbruligis proksime de la urbodomo. Tio estis lia maniero protesti post kiam liaj varoj estis konfiskitaj fare de la polico cahr li ne havanta komerclicencon. Ĉi tiu evento markis la komencon de amasa agitado en Tunizio, kaj baldaŭ poste la Araba Printempo.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
T. C. Boyle

**Thomas Coraghessan BOYLE** (n. la 2-an de decembro 1948) estas usona romanisto kaj verkisto de mallongaj rakontoj. Ekde la mez 1970-aj jaroj, li eldonis dek naŭ romanojn kaj pli ol 150 mallongaj rakontoj. Li gajnis la premion PEN/Faulkner en 1988, pro lia tria romano, ''World's End* (*la Fino de Mondo*), kies intrigo okazas dum 300 jarojn en upstate Nov-Jorkio .

## Verkado 
Boyle helpis al la historia romano akiri novan rekonon en Usono. Liaj romanoj kaj noveloj estas ofte bazitaj sur ĝisfunde esploritaj historiaj eventoj kaj personecoj, ĉirkaŭ kiuj li elpensas rakontojn kun granda atento al detaloj, foje realismaj – kiel en la romano *Riven Rock* – kaj foje absurdaj – kiel en la novelo *I Dated Jane Austen''.

Boyle konsideras la legadon de nuntempaj verkintoj esti unu el la plej gravaj fundamentoj por literatura kreado. Liaj plej ŝatataj aŭtoroj inkluzivas Mary Flannery O'Connor, Gabriel García Márquez, E. L. Doctorow, Thomas Pynchon, Jorge Luis Borges kaj Julio Cortázar .

## Verkaro 
* *Water Music* (1981)
* *Budding Prospects: A Pastoral* (1984)
* ''World's End* (1987)
* *East Is East* (1990)
* *The Road to Wellville* (1993)
* *The Tortilla Curtain* (1995)
* *Riven Rock* (1998)
* *A Friend of the Earth* (2000)
* *Drop City* (2003)
* *The Inner Circle* (2004)
* *Talk Talk* (2006)
* *The Women* (2009)
* *When the Killing's Done* (2011)
* *San Miguel* (2012)
* *The Harder They Come* (2015)
* *The Terranauts* (2016)
* *Outside Looking In* (2019)
* *Talk to Me* (2021)
* *Blue Skies* (2023)

### Kolektoj 
* *Descent of Man* (1979)
* *Greasy Lake & Other Stories* (1985)
* *If the River Was Whiskey* (1989)
* *Without a Hero* (1994)
* *T.C. Boyle Stories* (1998), compiles four earlier volumes of short fiction plus seven previously uncollected stories
* *After The Plague* (2001)
* *Tooth and Claw* (2005)
* *The Human Fly* (2005), previously published stories collected as young adult literature
* *Wild Child & Other Stories* (2010)
* *T.C. Boyle Stories II* (2013), compiles three volumes of short fiction (*After the Plague*, *Tooth and Claw*, *Wild Child*) with a new collection of 14 stories entitled "A Death in Kitchawank"
* *The Relive Box & Other Stories* (2017)
* *I Walk Between the Raindrops'' (2022)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Usonaj verkistoj
Medenin

**Medenin** () estas urbo en sudorienta Tunizio kun proksimume  loĝantoj. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma gubernio.

Ĝi situas 80 km de la haveno Gabes kaj la insulo Djerba. Situante sur la aŭtovojo kondukanta al Libio kaj sur la vojo kondukanta al Alĝerio.

## Priskribo 
En la antaŭ-kolonia periodo, Medenin estis grava komerccentro, altirante borsistojn de refoje Nordafriko kaj eĉ de la Kanem-Borno- Imperio en suda Saharo. La loka ksar stokis grenon de la nomadaj berberaj triboj de la tuta ĉirkaŭa regiono.

En la areo de Medenin, malsukcesa kontraŭofensivo de la trupoj de E. Rommel okazis dum Operacio Capri en marto 1943 kontraŭ la brita 8-a armeo. La Batalo de Medenine estis la lasta grava batalago de Rommel en Afriko antaŭ ol generalo Hans-Jürgen von Arnim anstataŭigis lin kiel komandanto de la Afrika Korps.

Kelkaj scenoj de la filmo " Star Wars" estis filmitaj en la urbo. Epizodo I: La Fantoma Minaco . 

## Galerio 

Dosiero:BASA-3K-7-350-14-Medenine,_Tunisia.jpg|Panoramo de Medenin
Dosiero:BASA-3K-7-350-15-Medenine,_Tunisia.jpg
Dosiero:BASA-3K-7-350-16-Medenine,_Tunisia.jpg|
Dosiero:BASA-3K-7-350-17-Market_in_Medenine,_Tunisia.jpg|Merkato en Medenin

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tatauin
* Matmata

## Eksteraj ligiloj 
* Lexicorient

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Hammamet

**Hammamet** aŭ tre dubinde esperantlingve **Hamamato** ( '''', signifante banejoj") estas urbo en norda Tunizio. Ĝi situas en la sudoriento de la duoninsulo Kabo Bon kaj apartenas al la gubernio Nabeul. Ekde la komenco de la 20-a jarcento, la regiono ĉirkaŭ Hammamet estas populara celloko por turistoj pro la proksimaj mejloj da sablaj strandoj en la nordo kaj sudo de la urbo kaj estas konsiderita la plej vizitata regiono en la lando.

Fine de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

La urbo etendiĝas laŭ la marbordo kaj havas du centrojn: la malnova, Medina Hammamet, kaj la nova, konstruita en la 1990-aj jaroj, Medina Yasmine (Jasmeno). La konstruaĵoj estas malaltaj, plejparte unu ĝis du etaĝoj. La strandoj estas sablaj. La malnova urbocentro situas sur la teritorio de la fortikaĵoj de la 15-a jarcento, ĉirkaŭita de fortikaĵmuro.

La urbo estas precipe fama pro la florjasmeno. Ĉie en la urbo vi povas trovi suvenirojn faritajn el jasmeno.

## Historio 
Antaŭ la jaro 1, ekzistis setlejo nomita Pupput. Estis urbo kiu iĝis romia kolonio en la dua jarcento. En la 13-a jarcento, muroj estis konstruitaj ĉirkaŭ la urbo, kaj la medino de Hammamet estis konstruita en la 15-a jarcento . Poste, la urbo venis sub hispanan kaj turkan regon. Dum la Dua Mondmilito, ĝi estis unu el la ĉefsidejo de generalo Erwin Rommel.

## Esperanto en Hamamato 
En la jaro 2015 okazis la 8-a Mezorienta Esperanto-Kunveno en la urbo. Kadre de ĝi okazis ankaŭ la jara kunveno de la Komisiono pri Meza Oriento kaj Norda Afriko de UEA (komisiono MONA) de Universala Esperanto-Asocio.

## Galerio 

Dosiero:Hammamet_Medina.JPG|La Medino de Hammamet
Dosiero:2007-11-21-Yasmine-Hammamet-2.JPG
Dosiero:2007-11-21-Yasmine-Hammamet-9.JPG
Dosiero:Avenue_Bordant_le_front_de_mer_à_Yasmine_Hammamet.jpg
Dosiero:Hammamet_Yasmine_R02.jpg
Dosiero:Promenade_de_minuit,_Yasmine_Hammamet,_oct_2010_-_panoramio.jpg
Dosiero:Uferpromenade_von_Yasmine_Hammamet,_Januar_2015.jpg
Dosiero:Vue_sur_la_mer_à_Yasmine_Hammamet.jpg

Dosiero:Old_city_hammamet.jpg|Malnova urbo
Dosiero:Remparts_de_la_médina_arabe_d'Hammamet,_septembre_2013,_06.jpg
Dosiero:Les_Orangers_4*_Hammamet_-_Вид_на_пляж_и_новый_корпус_-_panoramio.jpg
Dosiero:Yasmine_Hammamet,_Tunisia_-_panoramio_(2).jpg
Dosiero:Hammamet_(65103181).jpeg
Dosiero:Yasmine_Hammamet_at_night_-_panoramio.jpg
Dosiero:Yassemine_Hammamet_Tunisie_juillet_2017_DSC_5434.jpg
Dosiero:CarthagelandYamineHammamet_06.jpg
Dosiero:Yasmine_Hammamet,_Tunisia_-_panoramio.jpg
Dosiero:Hammamet_Yasmine_R01.jpg
Dosiero:Fishing_boat_wreck_at_the_shore_of_Hammamet.png

Dosiero:Médina_d'Hammamet_2022_(1).jpg
Dosiero:Médina_d'Hammamet_2022_(2).jpg
Dosiero:Médina_d'Hammamet_2022_(3).jpg
Dosiero:Médina_d'Hammamet_2022_(4).jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ( kaj )
* tripadvisor.com: ĉirkaŭumado en  Hammamet (angle)

Kategorio:Urboj de Tunizio
Zarzis

**Zarzis** ankaŭ konata kiel **Jarjis** ( '''') estas marborda urbo kun senimposta haveno en sudorienta Tunizio, borde de la Mediteranea Maro . La loĝantaro estas ĉirkaŭ 70,895 (aktuale en 2004), de kiuj 24,900 vivas en la Medino, la malnova urbo. La dua plej granda distrikto en tiu tempo estis Mouansa kun 16,672 loĝantoj, sekvita fare de la kvar ceteraj urbodistriktoj.

Krom olivkultivado kaj daktilpalmo gravas eksportado de fiŝoj kaj salo, kaj ekde 1973 ankaŭ turismo.

La urbo estas populara ĉe turistoj pro sia plejparte seka kaj suna vetero. Ĝi estas granda kaj okupata haveno, konata ekde la tempo de Kartago.

La urbo antaŭe havis grandan judan komunumon; La plej multaj el la judoj forlasis la urbon post 1956.

## Galerio 

Dosiero:Zarzis_May_07.JPG
Dosiero:ResidenceSoltanaZarzis.JPG
Dosiero:Tunesien_Zarzis_1_retouched.jpg
Dosiero:Ibarostar_Safira_Palms_-_panoramio.jpg
Dosiero:Zarzis2007_img_5867.jpg
Dosiero:Zarzis_-_panoramio.jpg
Dosiero:Chatt_Sonia.jpg
Dosiero:Blue_door_Chatt_Amira.jpg
Dosiero:Chatt_Amira.jpg
Dosiero:Chatt_Amira_Souihel_Zarzis.jpg
Dosiero:Chatt_Amira,_Souihel_Zarzis.jpg
Dosiero:El-Ogla_Zarzis.jpg
Dosiero:Chatt_Amira_sunrise.jpg
Dosiero:Chatt_Amira_Souihel.jpg
Dosiero:Zarzis_Amira.jpg

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Havenurboj de Tunizio
Truhanes

***Truhanes*** (Friponoj) estas hispana filmo de 1983 reĝisorita de Miguel Hermoso. Dek jarojn poste oni faris samnoman televidan serion, kiel sekvaĵo, kiu estis elsendita de Telecinco. 

## Intrigo
Gonzalo Miralles (Arturo Fernández) estas klera kaj eleganta sinjoro kiu pro cirkonstancoj de la vivo venas en prizono. En tiu etoso tiom malamika por karaktero kiel tiu lia, li serĉas la protekton de profesia ŝtelisto, populara konanto de la kutimoj kaj homoj de la prizono, nome Ginés Giménez (Francisco Rabal). Sed tiu helpo kostos prezon al Gonzalo kiam ambaŭ eliras de la karcero. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Francisco Rabal estas Ginés Giménez.
* Arturo Fernández estas Gonzalo Miralles.
* Lola Flores estas Nati.
* Isabel Mestres estas Marta.
* Vicky Lagos estas Amparo.
* Rafael Díez estas El Lupas.
* Elena Arnao estas Maripi.
* Alberto Fernández estas El Gordo.

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1983
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
El palomo cojo

***El palomo cojo*** (La lama virkolombo) estas hispana filmo de 1995 reĝisorita de Jaime de Armiñán. Estis protagonistoj María Barranco kaj Francisco Rabal, en 1995, bazita sur la samnoma romano de Eduardo Mendicutti. 

## Intrigo
Dekjarulo, kiu suferas longdaŭran malsanon, alvenas al la kampardomego de siaj geavoj, en la Supra Kvartalo de la provinco Kadizo, por pasigi la tri monatojn de somero kiun li timas trista kaj enua. Sed tie loĝas aŭ vizitas parencoj kaj aliaj personoj, samtempe misteraj kaj fascinaj, kiuj iom post iom maltrankviligos la ŝajnan aŭsterecon per ekstravagancaj kaj misteraj raraĵoj. 

## Geaktoraro
* Francisco Rabal 
* María Barranco
* Carmen Maura
* Joaquín Kremel
* Valeriano Andrés
* Miguel Ángel Muñoz
* María Massip
* Tomás Zori
* Asunción Balaguer
* Ana Torrent
* Amparo Baró
* María Galiana

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1995
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri infanoj
Kategorio:GLAT-filmoj
La blanca paloma

***La blanca paloma*** (La blanka kolombo) estas hispana filmo de 1989 reĝisorita de Juan Miñón. Estis protagonistoj Francisco Rabal, Antonio Banderas kaj Emma Suárez. 

## Intrigo
*La Blanca Paloma* estas danc-kantejo de flamenko, nun fidrinkejo, en la maldekstra bordo de la rio kiu dividas la urbon Bilbao. Domingo, ĝia posedanto, faras inceston kun sia filino Rocío. Ambaŭ estas for de la socio kiu ĉikanas ilin, ĉar ili devenas de alia regiono. Iam aperas en iliaj vivoj Mario, juna radikalulo de la eŭska movado de andaluza deveno kiu enamiĝas je Rocío.

## Geaktoraro
* Francisco Rabal 	... 	Domingo
* Antonio Banderas 	... 	Mario
* Emma Suárez 	... 	Rocío 
* Mercedes Sampietro 	... 	Patrino de Rocío
* Ramón Barea 	... 	Tomás 

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1989
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Agfilmoj
La hora bruja

***La hora bruja*** (La sorĉa horo) estas hispana komedia filmo de 1986 reĝisorita de Jaime de Armiñán. Estis protagonistoj Francisco Rabal, Concha Velasco kaj Victoria Abril. Francisco Rabal kaj Concha Velasco atingis la premiojn al la plej bona aktoro kaj al la plej bona aktorino en la Internacia Kinfestivalo de Valadolido, kaj la filmo estis kandidata al Oskar-premio de 1985.

## Intrigo
César kaj Pilar estas nenormala geedzeco kiu faris hejmon en antikva buso per kiu ili vojaĝas tra Hispanio. César, estante infano, estis fakte mirinfano kun eksterordinara memoro, sed li poste perdis ĝin pro sufero de mumpso, kaj devas vivteni sin kiel surstrata magiisto. Dum ili vojaĝas tra Galegio, ili akceptas belulinon nome Saga kiu revoluciigos la vivon de la veterana paro.​ 

## Geaktoraro
* Francisco Rabal 	... 	César
* Concha Velasco 	... 	Pilar
* Victoria Abril 	... 	Saga
* Sancho Gracia 	... 	Rubén
* Asunción Balaguer 	... 	la monaĥino 

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1985
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Nabulo (urbo)

**Nabulo** (/ˈnæbəl/  ; berbere ⵏⴰⴱⴻⵍ) estas urbo en Tunizio kun proksimume  loĝantoj (aktuale en 2014) kaj samtempe la ĉefurbo de la samnoma delegacio kun proksimume  loĝantoj kaj de la samnoma gubernio kun entute proksimume  loĝantoj.

La urbo situas proksimume 65 km (veturdistanco) sudoriente de Tunizo sur la suda flanko de la Kabo Bon duoninsulo sur la Golfo de Hammamet. La turisma urbo Hammamet mem estas nur proksimume 14 km for en la sudokcidento.

Nabeul estis fondita en la 5-a jarcento a.K. de la grekoj de Kireno, kaj funkciis kiel havenurbo kaj komerccentro. La nomo estas Tunizigo de la greka *Neapolis*, "nova urbo", ( etimologie simila al Napolo, Neapolo, kaj Nablus).

La urbo estas populara turistloko, kaj estas la centro de la tunizia  ceramikindustrio. 

## Vizitindaĵoj 
* La parte volbitaj stratetoj de la suko en la medino de Nabeul ofertas riĉan gamon da agadoj por lokuloj kaj turistoj.
* En la centro de la urbo troviĝas la malgranda sed moderna Muzeo de Nabeul, inaŭgurita en 1984, kiu prezentas trovaĵojn de "Neapolis" same kiel de proksima Kerkouane.

## Galerio 

Dosiero:Nabeul_-_panoramio.jpg
Dosiero:Nabeul_Stadspoort_R01.jpg
Dosiero:Preparatory_Institute_of_Nabeul,_2015.JPG
Dosiero:Здание_Сити-центра_в_Набуле.JPG
Dosiero:Апельсиновая_чаша_в_центре_Набуля.JPG
Dosiero:Rue_de_la_ville_de_Nabeul,_fevrier_2019.jpg

Dosiero:Nabeul_Hauptstrasse.jpg|Promenejo ĉe centra bulvardo
Dosiero:Nabeul_Souk_R01.jpg|Aleojn en la loka merkato
Dosiero:Nabeul_10.73706E_36.45702N.jpg|Satelitfoto

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Tunizio
Desmontando un elefante

***Desmontando un elefante*** (Malmuntante elefanton) estas hispan-franca drama filmo de 2024 reĝisorita de Aitor Echeverría. Estis protagonistoj Emma Suárez kaj Natalia de Molina.

## Intrigo
Marga (Emma Suárez), sukcesa arkitekto, revenas hejmen pasiginte du monatojn en rehabilitejo pro maniula problemo kun kiu ŝia familio kunvivis silente dum jaroj. Tiam, Marga klopodos refari sian vivon kiel ĝi estis antaŭe, dum ŝia filino Blanca (Natalia de Molina), vidos kiel la atento kiun ŝi faras al sia patrino efikas kaj al ŝiaj personaj rilatoj kaj al ŝia revo iĝi profesia dancistino.​ 

## Geaktoraro
* Emma Suárez kiel Marga
* Natalia de Molina kiel Blanca
* Darío Grandinetti kiel Félix
* Alba Guilera kiel María

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2024
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Ligo por Programiga Libereco

La **Ligo por Programiga Libereco** aŭ angle *League for Programming Freedom* (**LPF**) estis fondita en 1989 fare de Richard Stallman por unuigi verkistojn de libera programaro same kiel programistojn de proprieta programaro por batali kontraŭ programaraj patentoj kaj la etendo de la amplekso de kopirajto. Ilia emblemo estas la Statuo de Libereco tenanta disketon kaj magnetan bendon.

Inter aliaj iniciatoj, la Ligo komencis la kampanjon "Bruligu ĉiujn GIFojn" en opozicio al la agoj de la usona firmao *Unisys*: la bildformaton GIF, kiun disvastigis la firmao *CompuServe*, uzis la en 1983 kreitan kaj komence publike priskribitan metodon «LZW» de senperda datumkompaktigo. Tamen jam en 1985 la kreinto de LZW ricevis usonan patenton pri ĝi, kiu poste transiris al la firmao «Unisys», kiu inter la jaroj 1993 kaj 1994 komencis tribunale persekuti programistojn (kaj firmaojn, kiuj dungis ilin), kiuj uzis LZW en devigado de ilia patento.

La ligo produktis bultenon, *Programming Freedom* en 11 numeroj de 1991 ĝis 1995.

La ununura evento kiu havis la plej grandan influon sur la kreado de la Ligo estis la procesoj de Apple kontraŭ Microsoft pri supozeblaj kopirajtaj malobservoj de la intuitiva dezajno de la operaciumo MacOS de la Makintoŝoaj komputiloj de Apple en la evoluo de la operaciumo Vindozo. Post kiam la proceso finiĝis, la ligo endormiĝis sed estis revivigita en 2010 pro la kresko de zorgiĝo de multaj eksaj membroj pri pli striktaj kaj limigiaj programaraj patentoj.

Kategorio:Libera programaro
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1989
Kategorio:Ciferecaj rajtoj
Kategorio:Ne-registaraj organizaĵoj
Kategorio:Komputiko
La ternura

***La ternura*** (La tenereco) estas hispana fantazia komedia filmo de 2023 reĝisorita de Vicente Villanueva kaj bazita sur samnoma teatraĵo de Alfredo Sanzol. Estis protagonistoj Emma Suárez, Gonzalo de Castro, Alexandra Jiménez, Fernando Guallar, Anna Moliner kaj Carlos Cuevas.

## Intrigo
Reĝino iom magiista kaj ŝiaj du filinoj kaj princinoj (Rubí kaj Salmón, tio estas Rubeno kaj Salmo) veturas per la Arĝentfloto por geedziĝi laŭ konveno de la Reĝo. La Reĝino Esmeralda (tio estas, Smeraldo) malamas virojn, ĉar ili ĉiam kondiĉigis ŝian vivon kaj forprenis ŝian liberon, kaj tial ŝi ne pretas ke ankaŭ ŝiaj filinoj suferos la saman destinon kiel ŝi mem. Kiam la Floto venas proksime de insulo, kiun ŝi kredas senhoma, alvokas ŝtormon kiu vrakigas la ŝipon. Ŝia plano estas resti tie por vivi en tiu insulo kun siaj filinoj por neniam revidi viron en la vivo. La problemo estas ke oni elektis insulon en kiu dum dudek jaroj loĝas arbohakisto kun siaj du filoj (Verdemar kaj Azulcielo, tio estas Marverdo kaj Ĉielbluo) kiuj same fuĝis tien por neniam revidi viron en la vivo. Kiam la Reĝino kaj la du princino malkovras, ke ili ne estas solaj, timante pro siaj vivoj, maskas sin kiel viroj por protekti sin.​ 

## Geaktoraro
* Emma Suárez kiel reĝino Smeraldo
* Gonzalo de Castro kiel arbohakisto Bruno
* Alexandra Jiménez kiel princino Rubeno
* Fernando Guallar kiel arbohakisto Marverdo
* Anna Moliner kiel princino Salmo
* Carlos Cuevas kiel arbohakisto Ĉielbluo

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Fantastaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de dramoj
Josefina

***Josefina*** estas hispana drama filmo de 2021 reĝisorita de Javier Marco.

## Intrigo
Juan (Roberto Álamo) estas funkciulo de prizonoj, kaj observas silente ĉiun dimanĉon la viziton de Berta (Emma Suárez), nome la patrino de Sergio (Miguel Bernardeau), unu de la prizonuloj. Kiam li sukcesas finfine alproksimiĝi al ŝi, li ŝajnigas sin patro de alia malliberulo, kaj inventas filinon ene de la karcero: nome Josefina. La neceso plenigi la vakuon en kiu vivas Juan kaj Berta, kondukas ilin trans la realon kiu ĉirkaŭas ilin.​ 

## Geaktoraro
* Emma Suárez kiel Berta
* Roberto Álamo kiel Juan
* Miguel Bernardeau kiel Sergio
* Manolo Solo kiel Rafael
* Mabel Rivera kiel Eladia
* Olivia Delcán kiel Josi
* Simón Andreu kiel Pascual
* Pedro Casablanc kiel Emilio
* Belén Ponce de León kiel Verónica

## Eksteraj ligiloj 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2021
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Marino Laziale (stacidomo)

**Marino Laziale** estas fervoja stacio sur la fervoja linio Romo-Albano en la provinco Romo, inter la stacio  kaj la stacio .

## Bildgalerio 

Marino (Rm) - stazione.jpg|Stacio
Ferrovia Marino.JPG|Kajoj kaj trakoj

## Vidu ankaŭ 
* Marino
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Marino
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1886
Pavilono Ulmil

eta|La Paviliono Ulmil
La **Pavilono Ulmil** aŭ  **Ulmildae** (koree: 을밀대) situas sur la monteto Moran en Pjongjango, Nord-Koreio.

Ĝia nomo devenas el legendo pri la feino Ulmil, kiu plurfoje descendis de la ĉielo por ĝui la pejzaĝon, aŭ laŭ alia versio, de la brava generalo Ulmil de la Kogurja Dinastio.

La pavilono estis konstruita en la 6-a jarcento kiel la norda komandejo de la interna muro de la fortikaĵo de Pjongjango. Dum la Korea Milito, ĝi estis detruita pro usona bombado, sed poste rekonstruita kaj nun estas Nacia Trezoro de Nord-Koreio.

Staranta sur 11-metra ŝtonbazo, la pavilono havas gracie formitan tegmenton subtenatan de kolonoj ornamitaj per skulptaĵoj. Printempe, la vidpunkto el la pavilono estas unu el la "ok famaj pejzaĝoj de Pjongjango", kaj tie okazas la tradicia festivalo *Bomnori*. 

Kategorio:Konstruaĵoj en Pjongjango
Pantanella (stacidomo)

**Pantanella** estas fervoja stacio sur la linio Romo-Albano, priservanta la lokon Pantanelle, vilaĝeto en la municipoj Ciampino kaj Marino.

## Vidu ankaŭ 
* Ciampino
* Marino
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ciampino
Kategorio:Marino
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1989
Sassone (stacidomo)

**Sassone** estas fervoja stacio sur la linio Romo-Albano; ĝi priservas la lokon Sassone, vilaĝeto de la municipo Ciampino.

## Vidu ankaŭ 
* Ciampino
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Ciampino
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1939
Santa Marinella (stacidomo)

**Santa Marinella** estas fervoja stacio sur la Tirena linio priservanta la samnoman municipon. Ĝi estas servata per la regiona linio FL5.

## Bildgalerio 

Santa Marinella railway station in 2021.01.jpg|Nomŝildo
Santa Marinella railway station in 2021.02.jpg|Kajo kaj trajno
Santa Marinella railway station in 2021.06.jpg|Trako kaj kajo

## Vidu ankaŭ 
* Santa Marinella
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Stazioni del Mondo

Kategorio:Santa Marinella
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1859
Mark Carney

**Mark CARNEY** (naskiĝis  en Fort Smith, Nordokcidentaj Teritorioj) estas kanada ekonomikisto, bankisto, altranga ŝtatoficisto kaj politikisto.

Li estas konata kiel membro de la Liberala Partio de Kanado, kies gvidadon li ambiciis en la vetkuro por sukcedi al Justin Trudeau en 2025. La , li estis elektita estro de la Liberala Partio de Kanado kaj la  estis konfirmita kiel Ĉefministro de Kanado.

## Kariero 
Li diplomiĝis kun bakalaŭro en ekonomiko ĉe Universitato Harvard  en 1988, daŭriĝante por studi ĉe la Universitato de Oksfordo, kie li gajnis magistron en 1993 kaj doktorecon en 1995. Li plenumis diversajn rolojn ĉe Goldman Sachs antaŭ aliĝo en 2003 al de la Banko de Kanado kiel vicestro, kiel altranga asistanto al ministro, li estis vicministro por la financ-ministro de Kanado.

Li funkciis kiel la 8-a estro de la Banko de Kanado de 2008 ĝis 2013 kaj la 120-a estro de la Banko de Anglio de 2013 ĝis 2020.

## Referencoj 
Kategorio:Studentoj de universitato Harvard
Kategorio:Kanadaj ekonomikistoj
Kategorio:Oficiroj de la Ordeno Kanada
Karlovce

**Karlovce** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kejnice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km norde de Kejnice. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Karlovce situas en katastra teritorio **Kejnice** kun areo 3,7&nbsp;km².

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Karlovce (003).jpg|Vojo en la vilaĝon
Karlovce (007).jpg|Vojo
Karlovce (010).jpg|Domo

Kategorio:Kejnice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Jenő Horovitz

**Jenő Horovitz** [jenO horovic], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Horovitz Jenő** estis hungara politikisto, ĵurnalisto. Lia pseŭdonimo estis *Holló Jenő*.

 naskiĝis  en Budapeŝto (laŭ wikidata en Makó), li mortis  en Stokholmo.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto, dum la studentaj jaroj (1897) li aliĝis al la socialdemokratoj. Inter 1904–1917 li havis partiajn postenojn en la partio, inter 1909-1920 liaj artikoloj aperis en Népszava kaj similaj gazetoj. Dum la Hungara Sovetrespubliko li anstataŭis Béla Kun, poste en kabineto Peidl li estis subministro. En aŭgusto de 1919 li estis arestita, post duonjaro li liberiĝis kaj rifuĝis en Aŭstrion. Li vivis pli poste en Ĉeĥoslovakio (1934–1938), Francio kaj Norvegio (1938–1940), fine ĝismorte en Svedio. Li edziĝis pli frue en 1910.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A társadalom fejlődésének törvénye.* (1907; 2-a eldono: 1919)
* *Idegen szavak magyarázata.* (1908; 6-a eldono: 1948)
* *A néphez! A Magyarországi Szociáldemokrata Párt programjának rövidre fogott magyarázata.* (2 eldonoj en 1919)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Denis Diderot: *Az apáca.* (1907)
* *Az orosz szabadságért. Írta egy orosz forradalmár.* (1907)
* :de:Wilhelm Blos: *A francia forradalom. A francia közállapotok és események népszerű ismertetése 1789-től 1804-ig.* (1909)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* juda leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj socialdemokratoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Mortintoj en Stokholmo
Tažovice

**Tažovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Volenice en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudoriente de Volenice. Estas ĉi tie registritaj 40 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Tažovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,46&nbsp;km². En la katastra teritorio Tažovice situas ankaŭ&nbsp;Tažovická Lhota.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kastelo Tažovice

## Pluaj fotoj 

Tažovice-zámek2.jpg|Nordorienta parto de la kastelo
Novosedelský potok v Tažovicích.jpg|Rojo Novosedelský potok kun ŝtona ponto en fono

Kategorio:Volenice (distrikto Strakonice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Škůdra

**Škůdra** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Strašice en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 16&nbsp;km de Strakonice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Škůdra** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,40&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1045, kiam princo Břetislav la 1-a donacis ĝin al Monaĥejo Břevnov.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto

## Ĉirkaŭaĵo
* Zvotoky

## Vidu ankaŭ
* Vojnice

## Pluaj fotoj 

Škůdra-náves.jpg|Vilaĝplaco en Škůdra
Škůdra-kaple na návsi.jpg|Kapelo en la vilaĝplaco
Kaple nad Škůdrou.jpg|Kapeleto super Škůdra

Kategorio:Strašice (distrikto Strakonice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Santa Severa (stacidomo)

**Santa Severa** estas fervoja stacio situanta sur la Tirena linio, priservanta la urbon Santa Severa, vilaĝeto de la municipo Santa Marinella.

## Vidu ankaŭ 
* Santa Marinella
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Santa Marinella
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1980
Daniel Duncan McKenzie

**Daniel Duncan McKENZIE**, PC, KC (la 8an de januaro 1859, en Insulo de Breton-Kabo, Nov-Skotio &#x2013; la 8an de junio 1927, en Halifakso, Nov-Skotio) estis kanada advokato, juĝisto kaj politikisto .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Mortintoj en 1927
Kategorio:Naskiĝintoj en 1859
Kategorio:Estroj de la Liberala Partio de Kanado
Kategorio:Kanadaj politikistoj
Amikeca vendejo

eta|Amikeca Vendejo en Pekino.
La **Amikecaj vendejoj** (友谊商店：Yǒuyì Shāngdiàn) en Ĉinio estis ŝtataj butikoj establitaj en la 1950-aj jaroj por servi eksterlandanojn, diplomatojn kaj oficialulojn. Ili vendis importitajn varojn kaj altkvalitajn ĉinajn metiartaĵojn, akcepteblaj nur per fremdvalutaj kuponoj. Post la nuligo de tiuj kuponoj en la 1990-aj jaroj, multaj vendejoj fermiĝis, sed kelkaj restas en Pekino, Ŝanhajo kaj Kantono. La pekina vendejo nun enhavas internaciajn markojn kaj anglalingvan librejon. En Kantono, la amikeca vendejo evoluis en listigitan kompanion kun pluraj filioj en aliaj urboj.

Kategorio:Vendejoj
Kategorio:Ekonomio de Ĉinio
Edward Blake

**Dominick Edward BLAKE**, PC, QC (la 13-an de oktobro 1833 en Adelaide Township, Supra Kanado - la 1-an de marto 1912 en Toronto; plejparte konata kiel **Edward Blake** ) estis kanada politikisto kiu deĵoris sur kaj la federaciaj kaj provincaj niveloj. De la 20-an de decembro 1871 ĝis la 25-an de oktobro 1872, li funkciis kiel Ĉefministro (premiero) de la Provinco de Ontario, kaj de 1868 ĝis 1872 li gvidis la Ontarian Liberalan Partion. En la kabineto de Alexander Mackenzie li estis (federacia) Justicministro de 1875 ĝis 1877. De 1880 ĝis 1887 li estis Estro de la Liberala Partio de Kanado kaj gvidanto de la opozicio. Li malsukcesis dufoje en sia provo akiri plimulton en la Ĉambro de Deputitoj kaj iĝi kanada ĉefministro. Li finis sian politikan karieron kiel membro de la Brita Burĝĉambro (1892 ĝis 1906) .

## Referencoj 
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Estroj de la Liberala Partio de Kanado
Kategorio:Mortintoj en 1912
Kategorio:Naskiĝintoj en 1833
Kategorio:Politikistoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Registaraj ministroj de Kanado
Kategorio:Membroj de la brita parlamento
Kategorio:Kanadaj parlamentanoj
Furbara (stacidomo)

**Furbara** estis fervoja stacio sur la tirena fervojo. Ĝi situis en la municipo Cerveteri kaj prenis sian nomon de la vilaĝeto kie la iama armea flughaveno de Furbara situas.

## Vidu ankaŭ 
* Cerveteri
* Fervojoj de Latio

Kategorio:Cerveteri
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Černívsko

**Černívsko** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Uzeničky en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km sudokcidente de Uzeničky. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Černívsko situas en katastra teritorio **Uzeničky** kun areo 6,62&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de La plej sankta Triunuo

## Pluaj fotoj 

Černívsko (002).jpg|Černívsko
Černívsko (003).jpg|Černívsko
Černívsko (020).jpg|Černívsko
Černívsko (016).jpg|Černívsko

Kategorio:Uzeničky
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Hubenov (Únice)

**Hubenov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Únice en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Únice. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Hubenov situas en katastra teritorio **Hubenov u Třebohostic** kun areo 3,91&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1345.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Hubenov u Únic - čp. 1.jpg|Hubenov u Únic - n-ro 1
Hubenov u Únic - kaple.jpg|Hubenov u Únic - kaplelo
Hubenov u Únic - boží muka.jpg|Hubenov u Únic - dia torturo
Hubenov u Únic 01.jpg|Hubenov u Únic

Kategorio:Únice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro