open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barnabás Timon

**Barnabás Timon** [barnabAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Timon Barnabás** estas hungara aktoro, infana aktoro, voĉoaktoro. Lia persona, pli mallonga nomvarianto estis *Barna*.

Barnabás Timon naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Barnabás Timon frekventis katolikan bazlernejon. En sia aĝo 10 jam li ricevis filman rolon, baldaŭ aŭtomate venis la ceteraj. Li havis ankaŭ teatrajn rolojn (Teatro Szigligeti (Szolnok), Gaja Teatro), tamen lia ĉefa tasko estas la voĉaktoraj roloj. Li edziĝis en 2020, en la sekva jaro ido naskiĝis.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Charles Dickens: *Copperfield Dávid* - titolrolo
* :en:Lionel Bart: *Oliver* - Charley
* Mark Charlap: *Pán Péter* - John
* :en:Marc Camoletti (playwright): *Négy meztelen férfi* - Jean
* Mihály Eisemann-István Békeffi: *Egy csók és más semmi* -

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Tréfa* (2009) - Simon
* *A király halála* (2016) -
* *Jóban rosszban* (televizia serio, 2021) - Szabolcs Bodolai
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Darren Criss, Trevor Devall, Jack Gleeson, Josh Hutcherson

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj infanaj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Oloví

**Oloví** () estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov, en regiono Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  (). Ĝi troviĝas en duono de survoje inter Sokolov kaj Kraslice, super rivero Svatava. Ĝi estas ĉirkaŭita de grandega, plejparte picea kreskaĵaro.

## Historio 
Oloví fondis Štěpán Šlik (1487–1526), la preciza dato de la fondo ne estas konata. Šlikidoj estis signifaj minejaj entreprenistoj. Ili proprumis minejojn por arĝento en Přísečnice, Boží Dar, Vejprty kaj en Jáchymov, plu minejojn por plumbo en Měděnec, Jáchymov kaj Kraslice, por hidrargo en minejoj en Luby, por stano en Jáchymov kaj en Přebuz, por fero en Jáchymov kaj Měděnec kaj minejojn por plumbo en Krajková kaj Oloví.

Post la dua mondmilito komencis forŝovoj de germanoj. La 22-a de marto 1946, estis forŝovitaj 52 personoj, en aprilo 92, en majo 104, en junio 224, en julio 314, en aŭgusto 301, en septembro 94, en oktobro 14 kaj en decembro 2, sume 1205 personoj. Post la forŝovo venis enloĝigi Oloví ĉeĥoj kaj slovakoj el Hungario, Pollando, Francio, Jugoslavio kaj Nederlando. En la jaro 1953 estis alligitaj partoj Hory, Nové Domy kaj Studenec.

## Loĝantaro 
## Lokaj partoj 
* **Oloví**
* Hory
* Nové Domy
* Studenec

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de santa Mikaelo ĉefanĝelo
* naturrezervejo En torfejoj en k. t. de la municipo
* Naturmemorindaĵo Studenec en k. t. de la municipo

## Pluaj fotoj 

City of Olovi in Bohemia, beginning of 20th century.jpg|Oloví en jarcentŝanĝo de la 19-a kaj la 20-a jarcentoj
Horní Oloví chalupa.jpg|Domo en Oloví
Oloví zákl. škola a mateř. škola v ulici Smetanova.jpg|Baza lernejo en Oloví
Oloví duben 2021.jpg|Oloví
Oloví bývalá štola Michael.jpg|Eksa galerio Michal en Oloví
Oloví štola Marie Terezie.jpg|Galerio Marie Terezie en Oloví

## Panoramo 

Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Urboj en distrikto Sokolov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Geoparko Egerio
Andor Tiszay

**Andor Tiszay** [tisai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tiszay Andor** estis hungara aktoro, reĝisoro, verkisto, tradukisto, bibliotekisto.

Andor Tiszay naskiĝis la  en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Andor Tiszay estis infana aktoro en teatro de Pozono ĉirkaŭ 1906. Post la 1-a mondmilito li aliĝis al Rondo Galilei, dum la Hungara Sovetrespubliko li batalis en ties armeo. En 1919 li estis aktoro ĉe Kornél Sziklay kaj li studis en aktorlernejo de laboristoj. Iom poste li estis ĵurnalisto, sed li ankaŭ aktoradis (Teatro Magyar (1924)), reĝisoradis kaj li havis postenojn en teatroj. Inter 1925-1927 li vivis en Romo kaj li profundigis sian scion de Luigi Pirandello. Hejmenveninta li daŭris plurajn teatrajn laborojn kaj li aliĝis al la komunistoj. Li kelkfoje estis akuzita pro simpatio pri komunismo (tam jam malpermesita movado). Inter 1945–1961 li havis gravan postenon en Ĉefurba Biblioteko Ervin Szabó, poste li pensiuliĝis. Li estis kolektanto de muzikdiskoj, libroj, afiŝoj ktp. Li ricevis signifan premion en 1975. Li edziĝis en 1942.

## Liaj libroj (elekto) 
* *Húsvéti passió* (dramo, 1932)
* *Húsvéti passio. Jézus Krisztus kínszenvedése és halála* (1938)
* *Barbár bölcsességek* (1941)
* *Rádióhallgatók lexikona I-II.* (kunkompilisto, 1944)
* *Jávai keselyűk* (romano, 1947)
* *Alkotmányunk tiszteletére – a terv teljesítéséért. Szöveggyűjtemény* (tekstokompilaĵo, 1953)
* *Szabó Ervin könyvtártudományi cikkei és tanulmányai* (kompilaĵo, 1959)
* *Tájékoztató a II. világháború alatti magyar antifasiszta ellenállás irodalmáról* (1969)
* *1918-1919* (1975)

## Liaj tradukaĵoj 
* Edgar Allan Poe: *Arthur Gordon Pym, a tengerész.* (romano, 1943)
* Joseph Conrad: *Látomás a vizek felett* (1944)
* *A néger is ember. Amerikai néger-költők antológiája* (antologio, 1948)

## Memorigiloj 
* memorĉambro, ene kolektaĵo de Andor Tiszay Pécs (1995) https://www.csgyk.hu/szolgaltatasok/tiszay-andor-emlekszoba

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Štěpán Šlik

**Štěpán Šlik el Holíč kaj Passaun** (1487, Ostrov – 1526 en batalo de Mohács) estis ĉeĥa nobelo el familio Šlikidoj.

## Vivo 
En la jaro 1516 li transprenis kiel la plej aĝa filo post morto de sia patro administradon super senjorujo de Ostrov. Li fondis urbon Jáchymov kun minejoj por arĝento kaj li lasis kun konsento de landa asembleo fari talerojn de Jáchymov en nova monerstampejo. Li subtenis reĝon Ludoviko la 1-an Jogajlido kaj en la jaro 1520 li akiris por Jáchymov statuton de libera minejurbo. En la jaro 1526 li partoprenis en batalo de Mohács, kie en batalo kontraŭ turkoj li falis.

En la jaro 1924 la urba konsilantaro en Jáchymov lasis omaĝe al li monumenton.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Šlikidoj
Kategorio:Bohemiaj nobeloj
Kategorio:Naskiĝintoj la 24-an de decembro
Kategorio:Mortintoj la 29-an de aŭgusto
Kategorio:Mortintoj en batalo
Kategorio:Partoprenintoj en batalo de Mohács
Belleville-sur-Loire

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Cher*, en la regiono Centro-Valo de Luaro (, prononco [). Fine de  en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento *Bourges* kaj al la kantono *''.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Cher

Kategorio:Komunumoj de Cher
Slovaka Nacia Teatro

La **Slovaka Nacia Teatro** (origine ) estas signifa ŝtata kultura konstruaĵo en Bratislavo. Ĝi estas samtempe hejmo de prozoj, operoj kaj baletoj.

## Historio 
La Slovaka Nacia Teatro datiĝas de 1920, pli frue en la urbo okazis precipe germanlingvaj kaj hungarlingvaj spektakloj. La unua opero slovake estis verko de ĉeĥa komponisto Bedřich Smetana. Tagon poste la drama ensemblo prezentis teatraĵon. La baleto faris sian debuton per la produktado de Coppelia de Léo Delibes.

Nuntempe en la urbo funkcias la nova nacia teatro ekde 2007, sed restis ankaŭ la malnova.
eta|

## Elektitaj aktoroj 
* Csongor Kassai
* Gustáv Valach

## Fontoj 
* oficiala paĝo
* https://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz20/326.html

Kategorio:Bratislavo
Propila cianato

**1-Propila cianato** aŭ **CH3-[CH2]2-O-C≡N** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianata acido kaj propila alkoholo. Propila cianato estas kemia reakciaĵo, uzata en la produktado de cianatoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila cianato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila cianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *propila cianato* per interagado de *dupropila karbonato* kun *ureo*:

### Reakcio 2 
* Preparado de *propila cianato* per interagado de *cianata acido* kun *propanolo*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *propila cianato* per interagado de *kalia cianato* kun *propila karbonato*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *propila cianato* per interagado de *propanolo* kun *bromonitrilo*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *propila cianato* per interagado de *propila klorido* kun *kalia cianato*:

### Reakcio 6 
* Preparado de *propila cianato* per interagado de *cianogena klorido* kun *propanolo*:

## Vidu ankaŭ 
* Cianatoj
* Metila cianato
* Etila cianato
* Izopropila cianato
* Benzila cianato
* Fenila cianato
* Fenetila cianato
* cianata acido

## Referencoj
Laure Patas d’Illiers

'''Laure Patas d'Illiers'* estas franca esperantisto kaj informadikisto.

Ŝi  plurfoje gajnis la Belartajn Konkursojn de UEA kaj estas membro de Esperanta PEN-Centro.

Ŝi estas vicprezidanto de la franca branĉo de la politika partio Eŭropo Demokratio Esperanto. Ŝi estis kandidato pri Eŭropaj balotoj 2024, el Francio, en la listo *Espéranto langue commune (Europe Démocratie Espéranto)* je la unua loko.

## Verkaro 
* *Sur bluaj planedoj*, 164 p, Espéranto France 2021. Ĝi prezentas sciencfikciajn rakontojn, kie plej gravas la rilatoj inter diversaj homoj kaj ankaŭ inter homoj kaj la ĉirkaŭa medio. , ISBN 978-2-9578961-0-3 de la papera libro, ISBN  978-2-9578961-1-0 de la bitlibro.
* *Inès en Okcitanio,'' 74 p, Espéranto France 2023. Tiu ĉi romaneto, ilustrita per desegnaĵoj de la aŭtoro, celas precipe progresantojn. ISBN  978-2-494261-02-0 de la papera libro, ISBN  978-2-494261-03-07 de la bitlibro.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Laure Patas d’Illiers en Verkoj.com
* Thierry Spanjaard intervjuas Laure Patas d'Illiers okaze de la Epizodo 8 de la Jutuba kanalo EsKu - Esperanto-Kulturo 

Kategorio:Francaj esperantistoj
Nacia tago de Kataro

**Nacia tago de Kataro** () estas nacia memorigo de la unuiĝo de Kataro en 1878. Ĝi estas festata ĉiujare la 18-an de decembro. La ferio estis establita per dekreto de la  fare de la tiama Kronprinco kaj Heredanto Ŝejko Tamim bin Hamad Al Thani. Ĝi ankaŭ estas konata kiel la **Tago de Fondinto**.

## Observado 
La ferio estas ĉiujare festata la 18-an de decembro. Ĝi estas nacia festo kaj la plej granda parto de la publiko ricevas liberan tagon el lernejo kaj laboro. Antaŭ la Emira dekreto en junio 2007, Nacia Tago de Kataro estis ĉiujare festata la 3-an de septembro, la tagon de la sendependiĝo de Kataro.

## Aktivecoj 
Pluraj aktivecoj estas organizitaj dum la semajno de observado. Ĉi tiuj inkluzivas:
* Artfajraĵo-spektaklo: Inkluzivas muzikon, lumojn kaj artfajraĵon.
* Festoj de la Nacia Tago de Katara: Festoj kaj pli ol 20 okazaĵoj pri heredaĵo estas okazigitaj ĉe Kultura Vilaĝo Katara.
* Parado de la Nacia Tago: Membroj de la ĝenerala publiko paradas tra la kornico de Doho. Oficialuloj de la armetrupoj, ISF, Ministerio de Interno, kaj Emira Gvardio ankaŭ partoprenas la paradon.
* Ekspozicio de klasikaj aŭtoj: Antikvaj aŭtoj antaŭe posedataj de registaraj oficistoj estas ekspoziciitaj.

## Celo kaj signifo 
La , Jassim bin Mohammed Al Thani sukcedis sian patron, Mohammed bin Thani kiel reganto de la Katara Duoninsulo. Li estas konsiderata por esti unuiginta ĉiujn lokajn tribojn kontraŭbatalante eksterajn fortojn, kiel ekzemple la britojn. Li ankaŭ gajnis konsiderindan gradon da aŭtonomio por la triboj de la duoninsulo. Ĝi ankaŭ helpis plibonigi konon kaj aprezon de la heredaĵo de Kataro.

## Bildgalerio 

QND Fireworks.jpg|Artfajraĵo (2010)
DhowsQatarNationalDay.jpg|Parado de daŭoj (2012)
FireworkShowQatarNationalDay.jpg|Artfajraĵo (2012)
Qatar national day parade.jpg|Parado de kameloj (2013)
ExpatriatesQatarNationalDay1.jpg|Partoprenantoj el UAE (2015)
QND 2017 Celebration.jpg|Festo ĉe kornico (2017)
Qatar National Day 2017 Musical Fireworks, Doha.jpg|Artfajraĵo (2017)

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nacia tago
* Nacia tago, listo kalendara

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* Qatar National Day ()

Kategorio:Naciaj tagoj
Kategorio:Kulturo de Kataro
Hungarlingva Teatro en Pozono

La teatra vivo en Pozono (konata ankaŭ kiel **Preßburg,** nuntempa Bratislavo) komence estis german- kaj latinlingva, poste ankaŭ hungarlingva.
eta|maldekstre|

## Historio 
La germana civitaneco de la urbo aranĝis pruvite pripaskajn spektaklojn de 1439 ĝis 1545. Ekde 1628 la jezuitoj aranĝis teatraĵojn en lernejo, ekde 1673 en preĝejo. Ekde 1733 germanaj migraj aktoroj pli kaj pli regule vizitis la urbon. Post jardeko ili konstruis porokazan teatrejon. La unua ŝtona teatrejo estis konstruita en 1776. Menciindas, ke en Hungarlando ĉi tie estis videbla la Hamleto germanlingve. Pozono en 1783 perdis la statuson de hungara ĉefurbo, tial poste la teatra vivo retiriĝis al spektakloj en grafaj palacoj. La unuaj hungarlingvaj spektakloj okazis en 1789 en la seminariejo, la aktoroj estis pastroj. La unuaj migraj teatraj trupoj alvenis ekde 1820 kun estreco de Dávid Kilényi, Ferenc Komlóssy (aktoro), Imre Szigeti kaj aliaj. Intertempe en 1843 oni konstruis subĉielan scenejon, kiu funkciis ĝis 1900. La teatrejo el 1776 estis malkonstruita en 1884 kaj pli nova estis konstruita en 1886, kie oni prezentis hungar- kaj germanlingvajn teatraĵojn.
eta|

Depost naskiĝo de Ĉeĥoslovakio la teatro translokiĝis al Slovaka Nacia Teatro, tamen pli malofte estis videblaj ankaŭ hungar- kaj germanlingvaj teatraĵoj. Inter 1945-1956 neniam okazis hungarlingvaj teatraĵoj, poste el Hungario alvenis pluraj teatraj trupoj.

## Inaŭguro en 1886 
Arkitektoj de la nova baroka-renesanca teatrejo havanta la nomon *Városi Szinház* (Urba Teatro) estis Ferdinand Fellner kaj :de:Hermann Helmer. Origine sur la fasado estis videblaj bustoj de Ferenc Liszt, Johann Wolfgang von Goethe, Ŝekspiro, József Katona kaj Mihály Vörösmarty. Dum la inaŭguro ĉeestis Kálmán Tisza kune kun la plena ministraro kaj Mór Jókai. La ĉefspektaklo estis la nacia opero *Bánk bán*.

## Rekonstruoj 
En 1934 la teatro estis rekonstruita kaj la menciitaj bustoj estis forigitaj. En 2003 tiuj bustoj estis remetitaj, escepte anstataŭ Vörösmarty oni kreis pli novan pri Wolfgang Amadeus Mozart. La sekvaj rekonstruoj okazis en 1949 kaj 1972.

## Elektitaj teatrestroj 
* Iván Relle (1899-1901)
* Péter Andorffy (1905-1907)
* Kálmán Balla (1907-1911)
* :de:Paul Blasel (germanlingva frakcio)
* Károly Polgár (1911-1924)

## Elektitaj rolantoj 
* Oszkár Beregi
* Lujza Blaha
* Marietta Erdélyi (operkantisto)
* Gyula Gózon
* Béla Heves
* Anikó Hivatal
* Gyula Kabos
* Lujza Kállay
* Kántorné
* Sándor Korda (aktoro)
* Márton Lendvay
* Károly Mosonyi
* Sándor Papír
* Károly Somogyi (1880-1960)
* József Szeles
* Zsigmond Szentpétery
* Róza Déryné Széppataki
* József Tamássy

## Aliaj teatranoj 
* Dezső Major, dramaturgo
* Zsigmond Mányai, reĝisoro

## Fontoj 
* https://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz20/326.html
* https://ma7.sk/tajaink/133-eve-nyilt-meg-a-pozsonyi-varosi-szinhaz
* https://drivemagazine.eu/szazeves-a-szlovak-nemzeti-szinhaz-2650690337/jo-tudni 
* http://mek.oszk.hu/08700/08756/html/szocikk/w/30/30333.htm

Kategorio:Pozono
Kategorio:Hungara lingvo
Kategorio:Teatrejoj
Kategorio:Bratislavo
Kiril Petkov

**Kiril Petkov PETKOV** (; naskiĝis la 17-an de aprilo 1980) estas bulgara politikisto, ekonomikisto kaj entreprenisto, kiu servis kiel ĉefministro de Bulgario ekde la 13-a de decembro 2021 ĝis somero de 2022. Li estas unu el la gvidantoj de la politika partio „Ni daŭrigas la ŝanĝon“, kiun li fondis kune kun Asen Vasilev.

Petkov naskiĝis la 17-an de aprilo 1980 en Plovdiv. Li estas Bakalaŭro pri Komerco en la kampo de financoj de la Universitato de Brita Kolumbio en Vankuvero kaj MBA de Universitato Harvard, kie li estis el la supraj 10% el samtempaj studentoj. Petkov estas unu el la fondintoj de la Centro por Ekonomiaj Strategioj kaj Konkurencivo ĉe Sofia Universitato, kie li prelegis pri ekonomia evoluo kaj la mikroekonomiko de konkurencivo.

De 2001 ĝis 2005 Petkov laboris kiel entreprena evolumanaĝero ĉe la kanada nutraĵproduktanto McCain Foods. Ekde 2007 li okupiĝas pri novigoj projektoj kun alta aldonvaloro, kaj lia firmao ProViotik posedas kelkajn patentojn en la kampo de bioteknologio en Usono.

De la 12-a de majo ĝis la 16-a de septembro 2021 li estis bulgara Ministro de Ekonomio en la provizora registaro de Stefan Janev. Dum sia unua televida apero kiel ministro, li anoncis, ke la Bulgara Disvolva Banko, kiu estas regata de la ŝtato kaj destinita por subteni malgrandajn kaj mezgrandajn entreprenojn, donis pruntojn je 500 milionoj da eŭroj al nur ok kompanioj posedataj de kvar komercistoj. Li kondamnis la praktikon kiel „skandalan“ kaj iniciatis revizion de tio, kiel la pruntoj estis distribuitaj.

La 19-an de septembro 2021, Kiril Petkov kaj Asen Vasilev prezentis sian politikan projekton "Ni Daŭrigas Ŝanĝojn" — kontraŭ-korupta partio, kiu klopodas iĝi unueciga forto por unuigi ĉiujn aliajn samideanajn partiojn por formi registaron. La du politikistoj konatiĝis dum lernado en Harvard Business School .

La 11-an de decembro 2021, prezidanto Rumen Radev nomumis Petkov kiel kandidaton por la posteno de ĉefministro de Bulgario kun la tasko proponi novan kabineton, kiu estos aprobita de la Popola Asembleo. La parlamento subtenis la kandidatiĝon de Petkov (134 por, 104 kontraŭ), la nova kabineto ekoficis.

Post la oficiala inaŭgura ceremonio, Petkov diris al raportistoj, ke liaj ĉefaj prioritatoj estos vakcini la loĝantaron pro la malfacila situacio kun la disvastiĝo de COVID-19 en Bulgario, inter aliaj prioritatoj estas reformo de la juĝa sistemo.

## Referencoj 
Kategorio:Bulgaraj politikistoj
Kategorio:Ĉefministroj de Bulgario
Anna von Hausswolff

**Anna Michaela Ebba Electra von Hausswolff**, naskiĝinta  en Göteborg estas sveda kantisto, pianisto, orgenisto kaj kantoverkisto.

## Biografio 
Anna Hausswolff estas la filino de sonartisto Carl Michael von Hausswolff. Ŝi studis arkitekturon ĉe Teknika Altlernejo Chalmers en Göteborg.

En 2009 ŝi koncertis ĉe la Way Out West-Festivalo kaj antaŭspektaklis por Tindersticks tri fojojn. Ŝia unua unuopaĵo, *Track of Time*, estis publikigita la 5-an de februaro 2010. Ŝi turneis Brazilon kun *Taken by Trees* kaj *Taxi Taxi!* En 2011 ŝi antaŭspektaklis por Lykke Li tri fojojn same kiel por M. Ward ĉe la Reĝa Drameca Teatro en Stokholmo. Ŝi koncertis en pluraj gravaj festivaloj en Svedio kiel ekzemple *Peace and Love*, *Storsjöyran*, *Way Out West*, *Arvika* kaj *Made Festival*. Anna Hausswolff estas aprezita pro sia esprimplena voĉo kaj siaj prezentoj sur scenejo.

La 9-an de julio 2013, la albumo *Ceremony* estis publikigita en Nordameriko ĉe Other Music Recording Co. Anna von Hausswolff prezentis sian unuan usonan koncerton la 10-an de julio ĉe la Glasslands Gallery en Broklino. Ŝi estis citita en *NPR Weekend Edition Saturday*, ''PRI's The World*, *WNYC Soundcheck* aŭ The New York Times...

En 2015 ŝi publikigis la albumon *The Miraculous* en kiu alternis popolajn baladojn, metalajn kaj gotikajn poemojn. Ŝi ludis por tio per la monumenta akustika orgeno en la urbo Pitea, en norda Svedio.

Lia kvara albumo estas *Dead magic*, en 2018, registrita per orgeno en Kopenhago, en la preĝejeto Marmorkirken.

La 7-an de decembro 2021, fundamentismaj katolikoj malhelpis unu el ŝiaj koncertoj en Francio en la preĝejo Notre-Dame-de-Bon-Port en Nanto. La koncerto, organizita fare de la Lieu Unique, estis tamen planita kun la interkonsento de la episkopejo.

## Stilo 
La muziko de Anna Von Hausswolff estas klasifikita kiel "Gotika" aŭ "Poproka, Drona kaj Post-rokmetala Artaĵo". Ŝi apudmetas malhelajn momentojn kaj brilajn momentojn. The Guardian priskribis ĝin kiel "funebra popmuziko". Kiam *The Miraculous* eldoniĝis en 2015, ĝi laŭdire estis "gotika grandiozaĵo." La *Dead Magic* albumo havas "pli brilan, pli viglan takton." Ŝia voĉo estas komparata kun tiu de Nico, de la perua soprano Yma Sumac, Kate Bush aŭ Siouxsie Sioux en *A Kiss in the Dreamhouse*. Ŝia muziko estas rilata al la Krautrock ĝenro kun odoj al Einstürzende Neubauten kaj Swans.

La orgeno okupas grandan lokon en ŝia verko. En intervjuo kun *The National*, ŝi parolis pri la fizike postulema naturo de ĉi tiu instrumento: *"Vi laboras per viaj manoj kaj piedoj, kaj vi havas ĉiujn ĉi tiujn pozojn, kiujn vi devas fari por ŝanĝi al sonoj de fluto aŭ eĉ de trumpeto. Se vi ludas rapide, tio estas kiel dancado, vi devas movi vian tutan korpon por ke ĝi ludu. "''

## Albumaro 
* 2010 : Track of Time
* 2010 : Singing From the Grave
* 2013 : Ceremony
* 2015 : The Miraculous
* 2018 : Dead Magic
* 2020 : All Thoughts Fly

## Referencoj 
Kategorio:Svedaj orgenistoj
Kategorio:Svedaj komponistoj
Kategorio:Svedaj kantistoj
Paroĥo Santa Luzia (Votuporanga-SP)

La **paroĥo Santa Luzia** estas eklezia distrikto de la katolika eklezio en Brazilo, apartenanta al la episkopujo de Votuporango.

La paroĥa sidejo estas ĉe la preĝejo Santa Luzia, en la samnoma kvartalo, de la urbo Votuporango, en la subŝtato San-Paŭlo.

En 1947 Gisela Kinker Wehwner, la vidvino de D-ro Walfram Weringer, donacis kvadraton je 100m x 100m kun la kondiĉo, ke la komunumo respondecus pri konstruado de kapelo sur tiu loko, kaj ĝia patronsanktulo estus Santa Luzia. Inter 1948 kaj 1952, la kapelo Santa Luzia estis konstruita sur la tereno, kaj la 10-an de majo 1953, la inaŭgura meso estis okazigita.

La paroĥo estis oficiale kreita la .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Votuporango
* Katedralo Nia Sinjorino de Votuporango
* Episcopujo de Votuporango
* Paroĥo São Bento

## Eksteraj ligiloj 
* Informpaĝo pri paroĥo Santa Luzia 
* Fejsbukpaĝo de paroĥo Santa Luzia 

Kategorio:Votuporango
Kategorio:Katolika Eklezio
Kategorio:Romkatolikaj paroĥoj en Brazilo
Mortigito en batalo

[eta|Tombejo de falintaj usonaj soldatoj proksime de [Colleville-sur-Mer en Francio]]

**Mortigito en batalo**, **mortigita en batalo** (standardigita nomo) aŭ **falinto en batalo** (angle: *killed in action* [mallongigo *KIA*], france: *tué au combat*) estas esprimo, per kiu enkadre de terminologio de NATO estas markata soldato, kiu estis rekte mortigita en batalo aŭ kiu mortis pro sekvoj de vundo aŭ plua damaĝigo pli antaŭe, antaŭ ol li estis transportigita en sanitaran ekipaĵon. Tiu ĉi termino estis en NATO standardigita la 1-an de decembro 1979. La difino de Ministerio de defendo de Usono estas kongrua, sed ĝi distingas mortigitojn en batalo kaj mortigitojn pro sekvoj de terorisma atako (angle: *hostile casualty*). La ceteraj armeoj uzas similajn difinojn.

En genealogio la mortigita en batalo markiĝas per simbolo de krucigitaj glavoj (⚔).

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Milita terminologio
Kategorio:Falintoj en batalo
Adolf Tollagi

**Adolf Tollagi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tollagi Adolf** estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis *Feder* ĝis 1900.
eta|
Adolf Feder naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Adolf Tollagi devenis el juda familio. Li lernis en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al teatra trupo de Béla Mándoky en 1880. Liaj sekvaj teatraj teamoj estis Gerő Aradi (1885), Sándor Csóka (1887), Ignác Krecsányi (1889). Li estis membro de Népszínház inter 1890-1910, tamen interrompoj okazis: Kolozsvár (1902) kaj Teatro Magyar (1903-1905). Li pensiuliĝis en 1910. Li havis edzinon.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* Sándor Lukácsy: *Veres hajú* - Jankó Veréb
* György Verő: *A bajusz* - János
* Ferenc Rajna: *Hajdúk hadnagya* - oficiro

## Lia sola muta filma rolo (elekto) 
* *Vigyázz, törékeny!* (1915)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
André Donner

**André DONNER** (15-a de januaro 1918 – 24-a de aŭgusto 1992) estis nederlanda juristo, universitata profesoro kaj juĝisto. De 1958 ĝis 1979 li estis membro de la Kortumo de la Eŭropaj Komunumoj, kiun li prezidis de 1958 ĝis 1964. De 1986 ĝis 1987 li estis membro de la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj.

Kategorio:Nederlandaj juristoj
Sezama oleo

dekstra|100ra
**Sezama oleo** estas manĝebla vegetaĵa oleo ekstraktata el semoj de sezamo. Krom esti uzata kiel kuira oleo, ĝi estas uzata kiel plifortiga gusto en multaj kuirartoj, havante karakterizan nuksan aromon kaj guston. La oleo estas unu de la plej fruaj konataj kultivaĵ-bazitaj oleoj. Tutmonde amasa moderna produktado estas limigita pro la malefika mana rikolta procezo postulata por eltiri la oleon. Ĝi nomiĝas *ell* (எள்) en la akada kaj en la tamila lingvoj kaj ĉamke (참깨) en la korea.

Kategorio:Oleoj
Johann Ehrenfried Zschackwitz

**Johann Ehrenfried ZSCHACKWITZ** ankaŭ **Zschackwiz** (naskiĝinta la  en Kösen, mortinta la  en Halle) estis germana historiisto kaj heraldikisto.

## Vivo 
Post frekvento de la konventa gimnazio de Zeitz li studis inter 1688 kaj 1691 en Lepsiko teologion, jursciencojn kaj hsiorion. Inter 1693 kaj 1697 li servis por la duko de Saksio-Gotao: tie ĉi kiel provizadoficiro de la regimento de la kirasistoj. Poste li estis sekretario de la saksia elektoprinca guberniestro en Dresdeno estante ankaŭ en la servoj de marŝalo von Biberstein diplomate. Ekde 1705 li komencis verki en Lepsiko. En 1711 li transloĝiĝis al Eisenach por labori kiel arĥiva sekretario. En Koburgo kaj poste en Hildburghausen Zschackwitz laboris ankaŭ kiel instruisto.

Fuĝinte je Halle pro falo en malfavoron li estis ekde 1731 eksterorda kaj sep jarojn pli malfrue orda profesoro pri regna historio kaj juro. Li entombigitis sur la historia urba tombejo (kripta arko nr.6).

## Verkoj 
* Heraldica oder Wappenkunst nebst Nachricht vom alten Kriegswesen und dem Ceremoniellen großer Herren und deren Abgesandten, Leipzig, 1735

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* Biografio sur la retpaĝaro de la universitato de Halle
* "Zschackwitz, Johann Ehrenfried" de Reinhold Brode, che: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 45 (1900), p.&nbsp;444–445 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Heraldikistoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1669
Kategorio:Mortintoj en 1744
Fenetila cianato

**2-Fenetila cianato** aŭ **C6H5-CH2-CH2-O-C≡N** estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianata acido kaj fenolo. Fenetila cianato estas kemia reakciaĵo, uzata en la produktado de cianatoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila cianato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila cianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de *fenetila cianato* per interagado de *dufenetila karbonato* kun *ureo*:

### Reakcio 2 
* Preparado de *fenetila cianato* per interagado de *cianata acido* kun *fenolo*:

### Reakcio 3 
* Preparado de *fenetila cianato* per interagado de *kalia cianato* kun *fenetila karbonato*:

### Reakcio 4 
* Preparado de *fenetila cianato* per interagado de *fenolo* kun *bromonitrilo*:

### Reakcio 5 
* Preparado de *fenetila cianato* per interagado de *2-fenetila klorido* kun *kalia cianato*:

### Reakcio 6 
* Preparado de *fenetila cianato* per interagado de *cianogena klorido* kun *2-fenetila alkoholo*:

## Vidu ankaŭ 
* Cianatoj
* Izocianatoj
* Metila cianato
* Etila cianato
* Propila cianato
* Izopropila cianato
* Benzila cianato
* Fenila cianato
* cianata acido

## Referencoj 
Kategorio:Cianatoj
Cianatoj
23475 Nakazawa

'*23475 *Nakazawa'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la japana aerospaca sistema inĝeniero *Satoru Nakazawa'' de la JAXA, kiu kontribuis al SELENE kaj al la Merkura Magnetosfera Orbitilo. Li estis ankaù adjunkta direktoro por Hajabusa 2, kiu sukcese alvenigis specimenojn el 162173 Ryugu.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Vilaĝo de Popeye

eta|dekstra|300ra|
La **Vilaĝo de Popeye** , angle *Popeye Village*, ankaŭ konata kiel vilaĝo *Sweethaven*, estas speciale konstruita filma vilaĝo kiu estis konvertita en malgrandan altiran amuzparkon, konsistante el kolekto de rustikaj kaj difektitaj lignaj konstruaĵoj. Ĝi situas ĉe *Prajjet Bay* (malte, "Ankra golfeto", 3 kilometrojn de la vilaĝkerno de Mellieħa en la medititeranea insulo Malto.

Ĝi estis konstruita kiel filmaro por la produktado de la muzika komedia filmo *Popeye* de 1980, produktita fare de Paramount Pictures kaj Walt Disney Productions kun la ĉefaj aktoroj Robin Williams (en la rolo de Popeye la maristo) kaj Shelley Duvall (kiel lia amikino). La vilaĝo estas malferma al la publiko kiel subĉiela muzeo kaj ĉemara feriejo.

## Galerio 

Lara_Calleja_06_-_Popeye's_Village.jpg
Malta_-_Mellieha_-_Triq_tal-Prajjet_-_Popeye_Village_01_ies.jpg
Malta_-_Mellieha_-_Triq_tal-Prajjet_-_Popeye_Village_03_ies.jpg
Malta_-_Mellieha_-_Triq_tal-Prajjet_-_Popeye_Village_16_ies.jpg
Malta_-_Mellieha_-_Triq_tal-Prajjet_-_Popeye_Village_19_ies.jpg
Popeye 7 (6805880056).jpg

Kategorio:Geografio de Malto
Lettre sur les aveugles

En '''''Lettre sur les aveugles à l'usage de ceux qui voient'''* ("Letero pri blinduloj por tiuj kiuj vidas") Denis Diderot aliras al la afero de la vida percepto, temo kiu tiam estis vidanta reaperon de intereso pro la sukceso de medicinaj proceduroj kiuj ebligis al kirurgoj operacii kataraktojn (demonstrite en 1728 de William Cheselden kaj en 1747 de Jacques Daviel) kaj kelkajn kazojn de blindeco el nasko. Tiam multe oni spekulativis pri la naturo kaj funkciado de la vidkapablo, kaj pri kiom multe percepto, kutimo kaj sperto permesas al individuoj identigi formojn en spaco, percepti distancojn kaj mezuri volumenojn, aŭ distingi realisman artaĵon disde realo.

Laŭ la eseo de Diderot, blindulo kiu subite kapablas vidi por la unua fojo ne tuj komprenas tion kion tiu vidas, kaj ĝi devas pasigi iome da tempo establante rilatojn inter sia sperto de formoj kaj distancoj (kompreno unue akirita per tuŝado) kaj la bildoj kiuj poste aperis per la vidkapablo.

En la verko Diderot montris sian sintenon por ateismo, kio estis revolucia tiam. Li estis enprizonigita pro tio, sed la protektado fare de homoj asociaj kun la *Encyclopédie'' kondukis al lia liberigo post kelkaj monatoj.

Kategorio:Literaturo de Francio
Kategorio:Eseoj
Kategorio:Filozofia literaturo
Kategorio:Blindeco
Popeye (filmo)

***Popeye***  estas usona muzika komedia filmo el 1980 reĝisorita de Robert Altman kaj produktita de *Paramount Pictures* kaj *Walt Disney Productions*. Ĝi baziĝas sur bildstria rolulo de la sama nomo. La scenaro estis skribita fare de *Jules Feiffer*, kaj en ĝi aktore prezentiĝis Robin Williams kiel Popeye la Maristo kaj Shelley Duvall kiel la amikino de la maristo, nomata *Olive Oyl*. La rakonto sekvas la aventurojn de Popeye kiam li alvenas en la fikcia urbo *Sweethaven*.

La filmo premieris la 6-an de decembro 1980 en Los-Anĝeleso kaj ekprezentiĝis en la resto de Usono la sekvan semajnon Ĝi atingis enspezojn de 6,3 milionoj da usonaj dolaroj en sia komenca semajnfino, kaj 49,8 milionojn de usonaj dolaroj tutmonde, kontraŭ buĝeto de 20 milionoj de usonaj dolaroj.

Notindas ankaŭ la vilaĝo de Popeye farita por la filmo en Malto, kiu daŭre estas turista altiraĵo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Popeye
* vilaĝo de Popeye

Kategorio:Usonaj filmoj
23495 Nagaotoshiko

'*23495 *Nagaotoshiko'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Atsushi Takahashi kaj Kazurō Watanabe elde la Observatorio de Kitami (Hokajdo, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la japana amatora astronomino *Toshiko Nagao'' (1939–2021), kiu klopodis por promocii la astronomion en Japanio per sia propra observatorio sur la tegmento de sia domo. Ŝi subtenis la duan malkovrinton en liaj asteroidaj observoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Atsushi Takahashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Sophie d'Houdetot

**Elisabeth Françoise Sophie Lalive de Bellegarde**, grafino '''d'Houdetot'''  (18a de Decembro 1730 – 28a de Januaro 1813) estis franca nobelino. Ŝi estas memorita ĉefe pro la mallongdaŭra sed intensa amo kiun ŝi inspiris al Jean-Jacques Rousseau en 1757, sed ŝi estis ankaŭ dum kvindek jaroj en rilato kun la poeto kaj akademiulo Jean François de Saint-Lambert.

Rousseau klopodis tiun ne plenumitan amaferon kun la 25-jaraĝa Sophie d'Houdetot, kio parte inspiris lian leternovelon, Julie, ou la nouvelle Héloïse (bazita ankaŭ sur la memoroj de lia idilia rilato de juneco kun Mme. de Warens). Sophie estis la kuzino kaj la hejmgasto de la patronino kaj gastiganto de Rousseau nome Madame d'Épinay, kiun li traktis ege maljuste.

## Bibliografio 
* Chisholm, Hugh, eld. (1911). ["Houdetot, Elisabeth Françoise Sophie de la Live de Bellegarde, Comtesse de".] Encyclopædia Britannica. 13 (11a eld.). Cambridge University Press.

Kategorio:Francaj nobeloj
Kategorio:Jean-Jacques Rousseau
La serva padrona

***La serva padrona***, aŭ *La servistino dommastriniĝinta* aŭ pli simple *La servistino dommastrina*, estas *intermède* de 1733 de Giovanni Battista Pergolesi (1710–1736) por libreto de Gennaro Federico, laŭ la teatraĵo de Jacopo Angello Nelli. Ĝi estas ĉirkaŭ 40 minutojn longa, en du partoj sen uverturo, kaj estis verkita kiel malpeza distraĵo inter la aktoj de la serioza opero de Pergolesi nome *Il prigionier superbo*. Pli specifice ĉiu el la du partoj, kies agado okazs en la sama vestejo, ludita dum intermezo de la tri-akta opero por distri la personojn kiuj restis sur siaj sidlokoj.

La libreto de Federico estis muzikigita ankaŭ fare de Giovanni Paisiello, en 1781.

## Intrigo 
eta|maldekstre|Catherine Nelidova kiel Serpina (de Dmitrij Levitzkij, 1773).
;Unua intermezo
Uberto, maljuna fraŭlo, estas malsana kaj senpacienta kun sia servistino, Serpina, ĉar ŝi ne rapide alportis la ĉokoladon. Serpina iĝis tiom aroganta ke kredas esti la dommastrino. Fakte kiam Uberto alvokas sian serviston Vespone petante necesaĵon por eliri, Serpina malpermesas lin eliri el la hejmo, kaj ŝi precizas, ke la mastro devas obei ŝiajn ordonojn ("Stizzoso, mio stizzoso"). Uberto tiam ordonas al Vespone serĉi edzinon por li por povi liberiĝi el Serpina.
;Dua intermezo
Serpina konvinkas Vespone helpi ŝin al trompo por ke la mastro edziĝu al ŝi. Li ŝajnigas esti soldato nome Tempesta pretendante ŝin kaj tion informas ŝi al Uberto. Ŝi estus lasante la hejmon kaj pardonpetas pro sia konduto ("A Serpina penserete"). Vespone, maskita kiel Tempesta, postulas enorman doton. Uberto malakceptas pagi tion. Tempesta minacas: aŭ li pagu la doton aŭ li mem devas edzinigi ŝin. Uberto akceptas la edzinigon de Serpina. Serpina kaj Vespone malkaŝas la trompon; sed Uberto konstatas, ke li amas la junulinon ekde la komenco kaj akceptas la geedzecon; finfine Serpina estos la vera dommastrino ("Caro, Gioia. Oh Dio").

## Bibliografio 
* Grout, Donald Jay kaj Hermine Weigel Williams (2003), A Short History of Opera, Columbia University Press, pp. 229–232. ISBN 0-231-11958-5
* Palisca, Claude V. *Norton Anthology of Western Music: Volume 2: Classic to Modern*. New York: W. W. Norton, 2001 ISBN 0-393-97691-2
* Warrack, John kaj Ewan West (1992) *The Oxford Dictionary of Opera*. ISBN 0-19-869164-5

Kategorio:Itallingvaj operoj
Kategorio:Aperis en 1733
Kategorio:Fikciaj servistoj
Le devin du village

***Le devin du village*** ("La divenisto de la vilaĝo") estas unu-akta franclingva opero (*intermède*) de Jean-Jacques Rousseau, kiu verkis ankaŭ la libreton. Ĝi estis la unua verko en la repertorio de la *Académie Royale de Musique* kaj la teksto kaj la muziko estis verkita de la sama aŭtoro.

Ĝi estis por la unua fojo premierita la 18an de Oktobro 1752 antaŭ la reĝa kortego en Fontainebleau, kaj por la publiko ludita la 1an de Marto 1753 en la *Théâtre du Palais-Royal* (rue Saint-Honoré) en Parizo. Al la reĝo Ludoviko la 15-a tio plaĉis tiom ke li proponis al Rousseau porvivan pension. Malespero de liaj amikoj venis kiam Rousseau malakceptis tiun grandan honoron, kio havigis al li famon kiel "la homo kiu malakceptis pension de la reĝo". Li malakceptis ankaŭ kelkajn aliajn profitajn proponojn, foje per bruskeco kiu preskaŭ iĝis teatreca dramo kiu ofendis kelkajn kaj okazigis al li problemojn. Ĉiuokaze, la opero iĝis unu el la plej popularaj tiam kaj havigis al la aŭtoro kaj riĉon kaj famon. La opero estis ludita ankaŭ dum la nupto de la estonta Ludoviko la 16-a kaj Marie Antoinette.

eta|maldekstre|219px|Sceno el *Le devin du village* (Jean-Michel Moreau, 1753).
Anglalingva traduko de Charles Burney, nome *The Cunning Man*, estis premierita en Londono en 1762. La verko de Rousseau estis celo de parodio en la kantoteatraĵo *Bastien und Bastienne* fare de la 12-jaraĝa Mozart.

## Intrigo 
Colin kaj Colette amas sin unu la alian, kvankam ili suspektas, ke la alia estas malfidinda — ĉe Colin kun la sinjorino de la domego, kaj ĉe Colette kun kortegano. Ĉiu siaflanke serĉas konsilon kaj apogon de la vilaĝa divenisto por plifortigi sian amon. Post serio de seniluziigoj, Colin kaj Colette reamikiĝas kaj feliĉe geedziĝas.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Parfaict, Claude (1767). *Dictionnaire des théâtres de Paris*. Paris: Rozet. OCLC 491326342. View at césar.
* Pitou, Spire, *The Paris Opéra. An Encyclopedia of Operas, Ballets, Composers, and Performers – Rococo and Romantic, 1715-1815*, Greenwood Press, Westport/London, 1985 (ISBN 0-313-24394-8)
* Robinson, Philip EJ (1992), 'Devin du Village. Le' en *The New Grove Dictionary of Opera*, eld. Stanley Sadie (London) ISBN 0-333-73432-7

Kategorio:Aperis en 1752
Kategorio:Franclingvaj operoj
Kategorio:Verkoj de Jean-Jacques Rousseau
Jean-Étienne Liotard

**Jean-Étienne LIOTARD** (Franclingva prononco: ​[ʒɑ̃n‿etjɛn ljɔtaʁ]; 22-a de decembro 1702 – 12-a de junio 1789) estis svisa pentristo, fakulo kaj komercisto pri arto. Li estis plej bone konata pro siaj portretoj en paŝtelo, kaj por la verkoj el sia restado en Turkio. Hugenoto de franca deveno kaj ŝtataneco de la Respubliko Ĝenevo, li naskiĝis kaj mortis en Ĝenevo, sed plej ofte pasigis dum sia kariero en restadejoj en ĉefurboj de Eŭropo, kie liaj portretoj estis multe menditaj. Li laboris en Romo, Istanbulo, Parizo, Vieno, Londono kaj aliaj urboj.

[eta|maldekstre|Jean-Étienne Liotard, mem-portreto de 1746, en lia favorita formato de [paŝtelo. La longa barbo kiun li havis reveninte el Turkio estis konsiderinda ekstravaganco en rokoka Eŭropo.]]
Liotard vizitis Istanbulon kaj pentris multnombrajn paŝtelaĵojn de turkaj ĉiutagaj scenoj; li plue portis turkajn vestojn dum multo de la tempo kiam li ree estis en Eŭropo. Uzi modernajn vestojn estis konsiderata neheroa kaj neeleganta en historia pentrarto por uzi mezorientajn scenejojn.

En 1762 li pentris portretojn en Vieno, kiel de Marie Antoinette; en 1770 en Parizo. Alia vizito al Anglio sekvis en 1772, kaj en la du venontaj jaroj lia nomo figuris inter la ekspoziciantoj de la Reĝa Akademio. Li revenis al sia naskiĝurbo en 1776. En 1781 Liotard publikigis sian *Traité des principes et des règles de la peinture*. En siaj lastaj tagoj li pentris aĵpentraĵojn kaj pejzaĝojn. Li mortis en Ĝenevo en 1789.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* biografio
* 74 verkoj de Liotard en la ''Musées d'Art et d'Histoire'', Ĝenevo
* Pentraĵoj de Liotard en Amsterdam Rijksmuseum
* Prelego per Zoom de Anna Lowenstein pri Jean-Etienne Liotard

Kategorio:Svisaj pentristoj
Chodov (distrikto Sokolov)

**Chodov** () estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov, en Regiono Karlovy Vary 10&nbsp;km okcidente de Karlovy Vary, sur rojo Chodovský potok. Vivas ĉi tie  (). Ĝi estas konata pro sia tradicia produktado de porcelano. En chodova manufakturo Thun (devene H&C) oni produktas rozkoloran porcelanon.

## Historio 
La unua skribmencio pri Chodov devenas el dokumento de ĉeĥa episkopo kaj princo Jindřich Břetislav, kiu estis verkita inter la jaroj 1195 kaj 1197.

Enkadre de Munkena interkonsento Chodov estis en oktobro de 1938 almembrigita kiel konsisto de Sudetio al Germanio. Post fino de la dua mondmilito estis plimulto de la devena germana loĝantaro ellandigita kaj anstataŭigita de ĉeĥa loĝantaro el la enlando.

## Loĝantaro 
## Partoj de urbo 
* **Chodov**
* Stará Chodovská

## Transporto 
### Ŝoseoj 
Tra la urbo kondukas ŝoseoj de la II-a klaso:
* II/222 (direkto Vřesová – Karlovy Vary)
* II/209 (direkto Nová Role – Nové Sedlo)

### Fervojo 
Chodov situas sur signifa fervoja linio 140 Chomutov - Cheb kaj plu estas ĉi tie konektiga fervojlinio 143 Chodov – Nová Role.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Laŭrenco estas baroka konstruaĵo, kiun en la jaroj 1725–1733 laŭ projekto de Kilian Ignaz Dientzenhofer konstruis Wolfgang Brauenbock sur loko de pli malnova preĝejo.
* Statuo de sankta Sebastiano
* Dia torturo el la jaro 1672
* Mariana kolono el la jaro 1675
* Preĝejo de Ĉeĥfrateca eklezio evangelia
* Monumento al viktimoj de la militoj kaj la 50-a datreveno de la kronado de imperiestro Francisko Jozefo estis denove konstruita en la jaro 1998 en urba parko. La devena pli malnova monumento el la jaro 1898 ne konserviĝis.

## Rilataj artikoloj 
* Sudetgermana ribelo

## Pluaj fotoj 

Chodof1.jpg|Preĝejo de sankta Laŭrenco
Chodof2.jpg|Ĉeĥfrateca preĝejo
Mariánský sloup.jpg|Mariana kolono


Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Urboj en distrikto Sokolov
Kategorio:Urboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Minado de kaolino en Ĉeĥio
Dolní Nivy

**Dolní Nivy** () estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov en Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Dolní Nivy**
* Boučí
* Horní Nivy
* Horní Rozmyšl

## Naturrilatoj 
Dolní Nivy etendiĝas en malprofunda valo de rojo Lomnický potok sur sudaj deklivoj de Ercmontaro falantaj en Sokolovan basenon.

## Pluaj fotoj 

Dolní Nivy hrázděná chalupa (1).jpg|Dolní Nivy, trabfaka domo
Obec D. Nivy u návsi.JPG|Dolní Nivy
Obytný dům-D.Nivy.JPG|Dolní Nivy
Panelový dům D. Nivy.JPG|Dolní Nivy
Domky-D. Nivy.JPG|Dolní Nivy
Dolní Nivy březen 2021 (1).jpg|Dolní Nivy


Kategorio:Municipoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Ercmontaro en Ĉeĥio
Miklós Tolnai

**Miklós Tolnai** [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tolnai Miklós** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia familia nomvarianto estis *Tolnay* [tolnai].

Miklós Tolnai naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Tolnai komencis sian aktoran karieron en 1959 kiel porokaza prezentisto. Ekde 1964 li apartenis al provincaj teatroj (Teatro Csokonai (Debrecen) (1964–1966), Teatro Szigligeti (Szolnok) (1966–1968), Teatro Jókai (Békéscsaba) (1968–1970), Nacia Teatro (Szeged) (1970–1976)). Li ludis en la ĉefurbo en la jam ne ekzistanta teatro, poste en Teatro de Kecskemét inter 1981–1983, pli poste li estis membro de ĉefurbaj teatroj (Teatro József Attila (1983–1989), Nacia Teatro (Budapeŝto) (1989-2000), fine de Teatro Magyar). Intertempe li havis ankaŭ filmajn taskojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Makbeto - Malcolm
** La Dresado de la Megero - Hortensio
** Reĝo Lear - titolrolo
** Rikardo la 3-a - Rivers
** La Komedio de Eraroj - Baltazár
** *Multa Bruo pri Nenio* - Leonato
** *Trojlo kaj Kresida* - Hector
* Nikolaj Gogol: La Revizoro - urbestro
* Imre Madách: La tragedio de l' homo - 4-a kortegano
* Friedrich Schiller:
** *Don Carlos, Infant von Spanien* - Feria
** Maria Stuart (dramo) - Amias Paulet
** Wilhelm Tell - Ruodi
* Henrik Ibsen: *Hedda Gabler* - Eilert Lövborg
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* - sciencisto

## Liaj kinaj filmaj roloj (elekto) 
* *Mindenki ártatlan?* (1962) - policano
* *A kard* (1976) - policoficiro
* *Felhőjáték* (1983) - Lajos Németh
* *Csinibaba* (1997) - li mem
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Sean Connery, Alec Guinness, Fritz Muliar, Hernando de Soto, James Stewart, Lino Ventura, John Wayne

## Liaj televiziaj filmaj roloj (elekto) 
* *Gilgames* (1975) - Enkidu
* *Széchenyi napjai* (1985) - trankvila homo
* *Öregberény* (1994) - Kornél
* *Na végre, itt a nyár!* (2002) - li mem

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/tolnai-miklos/person-20808

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Stará Chodovská

**Stará Chodovská** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chodov, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km nordokcidente de Chodov. Estas ĉi tie registritaj 88 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Stará Chodovská** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,68&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1523.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Stará Chodovská (Chodov), autobusová zastávka 2020.jpg|Aŭtobusa haltejo (2020)
Stará Chodovská (Chodov), domy 2020.jpg|Domoj (2020)
Stará Chodovská (Chodov), dům 2020.jpg|Domo (2020)

Kategorio:Chodov (distrikto Sokolov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Sokolov
Kategorio:Setlejoj en Sokolova baseno
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Universitato Paris-Nanterre

La **Universitato Paris-Nanterre** (Université Paris-Nanterre) estas unu el la sep universitatoj en Parizo. Kiel la nomo indikas, ĝi havas sian centran kampuson en la ĉirkaŭurbo Nanterre. Kvankam nun "nur" estas sep universitatoj en Parizo, la universitat tradicie nomiĝis kaj ankoraŭ foje nomatas "universitato Parizo 10".

La universitato specialiĝas pri plurdisciplina ekonomiko, homscienco kaj sociaj sciencoj, juro, literaturo, psikologio kaj politika scienco.

La universitato estas la heredanto de la Fakultato de Leteroj kaj Homarscienco, fondita en 1964, kaj de la Fakultato de Juro kaj Ekonomiko, establita en 1966 por mildigi obstrukciĝon ĉe la Sorbonne. Ĝi estis la sceno de okazaĵoj markantaj la akademian mondon en la malfruaj 1960-aj jaroj.

## Famaj diplomiĝintoj 
* Nicolas Sarkozy, franca politikisto kaj prezidanto de Francio ekde la 16-a de majo 2007 post sia kandidatiĝo al la prezidanta baloto de 2007 en Francio

## Notoj kaj referencoj 
Paris-Nanterre
Kategorio:Nanterre
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1964
András Ernő Tóth

**András Ernő Tóth** [andrAŝ ernO tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tóth András Ernő** estas hungara aktoro, reĝisoro.

András Ernő Tóth naskiĝis en 1969 en Lengyeltóti.

## Biografio 
András Ernő Tóth maturiĝis en gimnazio en Marcali, poste li akiris estetikan kaj juran diplomojn en Universitato de Pécs. Jam pli frue ekde 1988 li ricevis rolojn en malgrandaj teatroj en Pécs. En 1996 li fondis la universitatan scenejon en la sama urbo. Ekde 2003 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs). Li ricevis premion en 2020. Li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.

## Liaj teatraj roloj (elekto) 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo - Tompor
* Molière:
** Tartufo - Orgon
** L' Avarulo - Harpagon
* Sándor Bródy: *A tanítónő* - kantoro
* József Katona: *Bánk bán* - banuso Mikhal
* Friedrich Schiller: *Kabale und Liebe* - Miller
* Gábor Presser-Dusán Sztevanovity: *A padlás* - Témüller
* Henrik Ibsen: *Nora* - Rank
* Dezső Kosztolányi: *Édes Anna* - Ficsor

## Liaj filmaj roloj (elekto) 
* *Adj király katonát* (1983)
* *Zuhanás közben* (1987) - Csaba
* *Kisváros* (televizia serio, 1997)
* *Kythera* (2006) - Bandi
* *Gyíkember* (mallonga filmo, 2020) - Boss

## Liaj teatraj reĝisoraĵoj (elekto) 
* William Shakespeare:
** Perditaj Amopenoj
** Hamleto
* Molière: La mizantropo
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj