open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Joseph Silbernik

[eta|De maldekstre: Ludoviko Zamenhof, [Harold Bolingbroke Mudie, Maurice Rollet de l'Isle kaj Joseph Silbernik en 1912]]
eta|Esperantistoj ĉe la tombo de Silbernik en la 1950-aj j.
eta|Lia tombŝtono en Esperanto

**Joseph Silbernik** (nask. en 1850 aŭ 1851, m. la  en Novjorko, Usono) estis usona esperantisto, dum multaj jaroj ĉefdelegito de UEA en Novjorko, frato de Klara kaj bofrato de Ludoviko Zamenhof.

Silbernik elmigris al Usono en 1874. En 1882 li iĝis ĝia civitano kaj tiam laboris kiel komponisto. En postaj jaroj lia profesio estis tribunala interpretisto. Dum multaj jaroj li estis UEA-delegito kaj aktiva esperantisto.

En 1925 li decidis partopreni tiujaran Universalan Kongreson en Ĝenevo, malgraŭ la opinio de la kuracistoj, por renkonti siajn familianojn. Tri tagojn post la reveno al Usono, la 30-an de aŭgusto 1925, li mortis  en
Bellevue Hospitalo.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj esperantistoj
Sigelmarkoj

**Sigelmarkoj**. Por fermi la leterojn oni uzas la glumarkojn aŭ sigelmarkojn. La kolektado de glumarkoj estas agrabla pasio, ĉar inter ili ekzistas veraj perloj de la malgranda grafiko. Plej ofte la glumarkoj aperas en diversaj koloroj kaj sur diverskoloraj paperoj, kun dentumita aŭ tranĉita rando. La glumarkojn la kolektantoj surgluas kiel la poŝtmarkojn en albumojn aŭ sur egalajn paperfoliojn (kartonojn), ĉar tie ili pli efikas. 

Inter la glumarkoj oni distingas 2 ĉefgrupojn: 

:a) glumarkoj kun dato; 
:b) glumarkoj sen dato. 

La unua grupo estas pli valora kaj havas pli multajn kolektantojn ol la dua. La glumarkojn kun dato oni kutimas aranĝi laŭ datoj kaj urboj. Ekz.: 1906 Genève, Paris, Reichenberg, Wien; 1907 Antwerpen, Berlin, Budapest, ktp. Oni povas aranĝi ilin ankaŭ laŭ grupoj (int. kongresoj, naciaj kongresoj en aboca vico, foiroj, fakaj kunvenoj, ktp.), sed la laŭjara divido estas pli bona, ĉar tiel la serĉita glumarko estas pli facile trovebla.

La unua glumarko kun dato aperis en 1906 por la 2-a UK. Ĉe kelkaj kongresoj la eldonita nombro de la diversaj glumarkoj estas grandega. Ekz. 1917 Girona 156, 1920 Barcelona 209. La nombro de la glumarkoj kun datoj ĝis nun atingis 1700: La glumarkon sen dato oni povas dividi jene: 

# propagandaj a) naciaj laŭ aboca vico,  b) multlingvaj,  c) E-lingvaj; 
# glumarkoj de firmoj, librovendejoj; 
# de gazetoj; 
# de libroj; 
# de urboj; 
# de komercaĵoj; 
# de societoj, grupoj; 
# de personoj; 
# de Zamenhof; 
# helpmonoj; 
# la ceteraj simplaj glumarkoj, kiujn oni denove povas dividi laŭ formato jene:  a) kvinpintaj;  b) rondaj;  c) elipsoformaj;  d) triangulaj;  e) kvarangulaj;  f) kvinangulaj;  g) sesangulaj;  h) brikformaj:  I. vertikalaj kaj  II. horizontalaj. 

La nombro de glumarkoj sen dato estas pli ol 2000: En „Germana E-isto“, 1912 aŭg: dec., „Normanda Stelo“, 1913-14, kaj en „E Kolektanta“ aperis parteto de katalogo pri glumarkoj. D-ro Mobusz akiris tie multan meriton. En „Tutmonda Kolektanto“, 1931 n-ro 6. aperis listo de glumarko kun dato, kaj katalogo pri tiuj glumarkoj de d-ro Jozefo Takács estas jam prespreta.
J. TAKÁCS.

Kategorio:Esperantistoj
Zsigmond Simonyi

**SIMONYI Zsigmond** (ŝimonji) estis hungara, universitata profesoro, lingvisto, esperantisto, membro de Hungara Scienca Akademio.
eta|Memortabulo pri Zsigmond Simonyi en sia naskiĝdomo
Zsigmond Simonyi http://mek.oszk.hu/04000/04093/html/0798.html naskiĝis kiel *Steiner Zsigmond* la  1853 en Veszprém (urbo). Li mortis la  1919 en Budapeŝto.

## Biografio 
Zsigmond Simonyi devenis el juda familio. Li frekventis universitatojn en Budapeŝto, Lejpcigo, Berlino, Parizo. Ekde 1877 li instruis en la universitato. En 1903 li kreis novan lernejan ortografion. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis persekutita. Li longe redaktis lingvistajn revuojn.

Li estis vicprezidanto de *Propaganda Komitato por Lingvo Internacia* (1918-19). Li klopodis enkonduki Esperanton en la universitaton. (I. „Hungara Esperantisto“, decembro 1919).

## Verkaro (elekto) 
* *Népdalok* (Popolkantoj), (1872)
* *A Nyelvtörténeti Szótár mutatványíve* (1880)
* *Német és magyar szólások* (1896)
* *Az ikes ragozás története* (1906)
* *Helyes magyarság* (Ĝusta hungareco), (1914)

## Memorigiloj 
* ortografia konkurso "Simonyi Zsigmond" de 1997
* bazlernejo en Veszprém

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero S kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre

Kategorio:Hungaraj lingvistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ludwig Siedl

**Ludwig SIEDL** (naskiĝinta la 23-an de novembro 1879 en Sallingberg-Voitschlag, mortinta en Vieno la ), estis aŭstra kalkulkonsilisto deĵorante ankaŭ por la magistrato de Vieno.
## Vivo
Siedl estis esperantisto de 1914; en junio de la sama jaro li pretis esti kasisto ĉe la freŝe fondita viena filio de AKLE. Dum la unua mondmilito li propagandis Esperanton tiel en la tranĉeo, kiel malantaŭ la batalkampo. Postmilite li estis dum kelka tempo estrarano de Aŭstria Katolika Ligo Esperantista (AKLE), en 1933 vicprezidanto de Katolika UE en Vieno. Li gvidis multajn kursojn por junuloj, tramistoj, policistoj, instruistoj, virinoj k. a. Kurso en la Viena ĵurnalo "Volks-Zeitung", kiu en Esperanto-angulo publikigis esperantaĵojn de li kaj de lia edzino Christine; artikoloj de ili ankaŭ en "Aŭstria Esperantisto" ktp. Lia filo, la pastro kaj biblia fakulo Suitbert H. Siedl, estis ankaŭ grava esperantisto.

## Notoj 
SIEDL, Ludwig
SIEDL, Ludwig
SIEDL, Ludwig
Jimmie Higgins

***Jimmie Higgins*** estas anglalingva romano de Upton Sinclair, tradukita de Karl Fröding kaj eldonita de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) el Parizo, en la jaro 1934. Ĝi ampleksas 372 paĝojn.

## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj 
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

Kategorio:Verkoj el la esperantigita anglalingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Sinmura Iduru

**SINMURA Iduru** estas japano, profesoro de lingvoscienco ĉe la Imperia Universitato de Kyoto. Lia grava studo pri etimologio de japanaj vortoj. Membro de J Imp. Akademio. Ĉeestis en la 4-an UK en Dresden. Prezidis la 13-an JE Kongreson.

S
Kategorio:Esperantistoj
Sinjoro Laŭdata

***Sinjoro Laŭdata***  estas 107-paĝa originale esperantlingva libro, kompilita fare de Niŝimura Koogecuo. Tenseiŝa-Presejo el Kameoka (Japanujo) eldonis la verkon  en la jaro 1928.  

Estas dediĉaĵoj apudpaĝe kun japanlingva traduko, okaze de la liberiĝo de Deguĉi Onisaburo kaj je la festo de lia atingita 60-a vivjaro, verkitaj de diverslandaj Esperantistoj .
## Recenzoj
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/ S en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
 
Kategorio:Esperantistoj 
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Sinpak Au

**SINPAK Au** (ĉine 区声白) estis ĉino, licenciato de filozofio kaj profesoro. Li naskiĝis en 1892 en Kantono (Ĉinio). Ekde la jaro 1922 li studis en Liono, Francio, kaj revenis al Kantono en 1925. En 1914 li ekpropagandis pri Esperanto en Kantono kaj Foŝan, kaj en 1917 en Pekino. Kiel delegito de la ĉina Esperanto-movado li estis sendita al la Internacia Edukista Konferenco en Ĝenevo, 1922. En 1925 li estis profesoro de Esperanto en la Universitato *Ku-ang Tung*. Kun samideanoj Hsu, Wu kaj Won Kenn li gvidis la Esperanto-movadon en Kantono. En 1928 li estis la tria direktoro de Esperanto-Instituto en Kantono. Krome li fondis gazeton „Kantona Esperantisto“, gvidis radian kurson, rondiran kurson ktp. Sinpak Au verkis lernolibron, kaj estis membro de la Lingva Komitato.

SINPAK, Au
Esperanto-movado en Sirio

La **Esperanto-movado en Sirio** hodiaŭ ne ekzistas en organizita formo.

## Historio 
'Laŭ UEA-1928 la unua pioniro estis Gabriel Haddad en 1909. Laŭ la Dietterle-statistiko en 1928 Esperantistoj troviĝis en 2 lokoj. Laŭ la ICK-raporto „precipe elstara estas ankaŭ en 1929 la laboro en Sirio sub la gvidado de Zeine-nour-udin en la Amerika Universitato en Beirut. Tri novaj kursoj okazis tie.“ „La grupo de la Amerika Universitato de Beirut daŭrigas sian laboron.“ (1932.) (Ŝajnas, ke sub liaj influoj, la samideanoj en Beirut perdis sian intereson.“ UEA-del. en 1933 en Damas.
Sivaĝi

**Sivaĝi** estas hinduja historia drameto originale esperantlingve verkita de Lakshmiswar Sinha. Eldona Societo Esperanto el Stokholmo publikigas ĝin 68-paĝe en la jaro 1929. 

## Recenzoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Sivaĝi* en *Enciklopedio de Esperanto*
* Katalogo de  CDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-teatro
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Carl Wictor Sjögren

**Carl Wictor SJÖGREN** (naskiĝis la 12-an de januaro 1879 en Karlstad) estis sveda asekura oficisto kaj urba konsilanto en Sundsvall. Li esperantistiĝis en 1904 kaj estis delegito de UEA de 1910 ĝis 1929. Sjögren estas kunfondinto de la Amika Rondo en Sundsvall, 1927. Li gvidis prelegojn kaj kursojn, interalie de eksterlandaj esperantistoj, kaj verkis artikolojn.

Sjogren, Carl Wictor
Sjogren, Carl Wictor
Skanderbeg

**Gjergj Kastrioti**, nomata **Skanderbeg** (proks. "sinjoro/princo Aleksandro"), estis nacia heroo de Albanio (1405-1468).

Skanderbeg famiĝis kiel batalanto kontraŭ la Otomana Imperio; li batalis en dekoj da bataloj, plejparte venkaj. Li ankaŭ nomatas *Drako el Albanio* kaj konsideratas albana nacia heroo; liaj statuoj troviĝas en multaj urboj, inkluzive de la nacia ĉefurbo Tirano.

En la jaro 1981 en Lezhë estis konstruita omaĝe al li maŭzoleo. Inter la jaroj 1928 kaj 1939, lia kasko estis bildigita sur la albanaj flago kaj blazono.

Pri lia figuro temas la unua esperantlingva verko aperinta en Albanio.

Dum la Dua mondmilito albanoj militservis en Waffen-SS kaj donis la nomon de sia nacia heroo al la 21a Divizio Montara SS "Skanderbeg" (vidu: Kunlaborismo).

## Fotoj 

Dosiero:Kruja.jpg|Skanderbeg-Muzeo
Dosiero:Castle Kruja Albania 2004-07-08.jpg|Kio restas de la kastelo en Krujë

## Eksteraj ligiloj 
* artikolo "Atleto de kristanismo", revuo Monato, februaro 2006, paĝo 16  

Kategorio:Albanoj
Kategorio:Historio de Albanio
Kategorio:Naciaj herooj
Fredrik Skog

**Fredrik SKOG**  (pseŭdonimo: Arbaro; naskiĝis la  en Falun; mortis la  en Stokholmo) estis sveda esperantisto kaj komercisto. 

Skog fariĝis esperantisto en 1906. De 1909 ĝis 1912 kaj de 1917 ĝis 1922 li estis sekretario de Sveda Esperanto-Federacio (SEF). En 1918 kaj 1919 li estis sekretario de Eldona Societo Esperanto. Krome li estis estrarano de diversaj Esperanto-kluboj. Li gvidis kursojn, interalie radio-kursojn de 1926 ĝis 1928 el Falun.

## Referencoj
Kategorio:Svedaj esperantistoj
Kategorio:Svedaj komercistoj
Kategorio:Stokholmanoj
Skizoj pri Teorio de Esperanto

***Skizoj pri Teorio de Esperanto***   estas dulingva (Esperanto kaj rusa) libro verkita de Ernest Drezen. Ĝi estas eldonita de Ekrelo el Lepsiko en 1931.

## Recenzoj 
## Eltiraĵoj 

Dosiero:1931 Skizoj Teorio 27.jpg
Dosiero:1931 Skizoj Teorio 43.jpg
Dosiero:1931 Skizoj Teorio 49.jpg
Dosiero:1931 Skizoj Teorio 55.jpg
Dosiero:1931 Skizoj Teorio 57.jpg
Dosiero:1931 Skizoj Teorio 83.jpg
Dosiero:1931 Skizoj Teorio 84.jpg

## Vidu ankaŭ 
* *Teorio de Esperanto* de Vladimir Varankin

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Gramatiko de Esperanto
Kategorio:Semantiko
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Skriba kongreso

**Skriba kongreso** estis la lasta provo de Zamenhof por unuigi ĉiujn personojn, kiuj sin nomis amikoj de la lingvo internacia. En majo 1897 li dissendis invitilojn al gazetoj kaj reprezentantoj de diversaj mondlingvo-sistemoj. Sed la kongreso ne povis efektiviĝi. Post tiu ĉi malsukceso Zamenhof skribis: 

I. ŜIRJAEV. 

Kategorio:Esperanto-movado
Franciscus Cornelius Dionijsius Smarius

**Franciscus Cornelius Dionijsius SMARIUS** (naskiĝis la  en Tilburg, mortis la  en Tilburg) estis nederlanda esperantisto kaj fabrikanto. Li esperantistiĝis en 1911 kaj daŭre laboradis por Esperanto.

## Esperanta agado 
Smarius vizitis plurajn Universalajn Kongresojn kaj estis aktivulo en la Nederlanda Katolika Esperantista Ligo. Li estis prezidanto de la *Katholieke Esperanto-Vereeniging Ame kaj Pace* ( Katolika Esperanto-Asocio Ame kaj Pace) dum la 1930-aj jaroj.

## Persona vivo 
Smarius regis ludi la pianon.

## Referencoj 
Smarius, F. C. D.
Francisko Smeták

**František SMETÁK** (naskiĝis la 23-an de septembro 1898 en Holice v Čechách - mortis la 9-an de januaro 1973 en Brno) estis ĉeĥa esperantisto.

Li estis inĝeniero kaj laboris kiel mezlerneja instruisto ĉe komerca akademio en Hradec Králové. Li esperantistiĝis en 1913 kaj ekde 1923 li instruis en sia lernejo Esperanton oficiale kiel nedevigan studobjekton dum vico da sinsekvaj jaroj. 

Inter la du mondmilitoj funkciis en Ĉeĥoslovakio pedagogia organizo Centra Societo de Ĉeĥoslovakaj Profesoroj, ĉe kiu formiĝis en 1921 esperantista sekcio. En la gvidaj funkcioj de la sekcio laboris ankaŭ František Smeták.

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Walter Smital

**Walter SMITAL** (mortis 43-jaraĝa la  en Vieno) estis aŭstra esperantisto kaj biblioteka oficisto. 

Dum la Unua Mondmilito, Walter Smital lernis Esperanton de hungara esperantisto dum militkaptiteco en Siberio. Li estis prezidanto de Esperanto-delegitaro de Vieno kaj sekretario de Aŭstria Esperanto-Delegitaro kaj de Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno. Li kunlaboris en la aŭstraj kongresoj en Salzburg, Graz, kaj Vieno (1927). Li aranĝis Esperanto-ekspozicion en prunksalonego de Nacia Biblioteko okaze de solena malfermo de la Esperanto-Muzeo. En 1925 li gvidis la duan Esperanto-kurson en Radio Wien kaj poste dum pluaj sep jaroj estis preleganto tie. Li gvidis kursojn ankaŭ en instruista seminario ktp. Li estis bonega tradukanto de paroladoj. Li helpis fondi „Aŭstria Esperantiston“ kaj verkis multaj artikolojn kaj recenzojn.

Lia edzino estis la esperantistino d-ino Liane Domonkos; kun ŝi li havis filinon Erika. Oni entombigis en la Centra Tombejo de Vieno.

Kategorio:Aŭstraj esperantistoj 
Kategorio:Naskiĝjaro nekonata
Kategorio:Mortintoj en 1936
Skizo pri Filozofio de la Homa Digno

***Skizo pri Filozofio de la Homa Digno*** estas libro verkita origine franclingve de Paul Gille, kaj esperantigita de Eŭgeno Lanti. Tiu ĉi tradukaĵo estas eldonita 148-paĝe de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) el Parizo en la jaro 1934. 

## Recenzoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* Paul Gille 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
 
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Albert Edward Smith

**Albert Edward SMITH** (naskiĝis la 21-an de januaro 1864, mortis 1939) estis anglo, sekretario de akcia kompanio. Naskiĝis la 21-an de januaro 1864 en Kettering. E-isto laŭ la Zamenhofa Adresaro ekde 1903. De 1911 sekretario de la grupo en Kembriĝo. De 1907 delegito de UEA. Sekretario de Mezlanda Esperanto-Federacio ĝis 1918, kaj poste prezidanto de la Sudmezlanda Esperanto-Federacio. Li mortis en 1939 post mallonga malsano .

## Referencoj
Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento
Karl Ludvig Söderberg

**Karl Ludvig SÖDERBERG** (söderberj) (naskiĝis la 6-an de januaro 1903 en Smedjebacken - mortis la 19-an de oktobro 1998 en Upsalo), estis Honora Membro de UEA (ekde 1991) kaj de Sveda Esperanto-Federacio, filologia magistro, instruisto de angla lingvo.

Dum siaj universitataj studoj en Upsalo li prezidis studentan organizaĵon. En 1929 prelego de Henrik Seppik ekinteresis lin pri Esperanto: sekve, li ekaktivis en Esperanto-Societo de Upsalo, jam en 1930 kiel vicprezidanto. En 1981 ĉe la sama societo aperis lia broŝuro "La E-movado en Uppsala". Ekde 1934 li zorgis pri E-kursoj kaj aliaj Esperantaj programoj de la Sveda Radio (1934-1935,1949-1952) kaj samjare eniris la estraron de Sveda Esperanto-Instituto, funkcionte kiel prezidanto de 1939 ĝis 1972.

Vicsekretariisto de Universala Esperanta Pacifista Ligo. Estis estrarano de Esperanto-Societo de Upsala, ktp. Artikoloj. Direkciano de SEI de 1934.

Laborante kiel instruisto (1930- 45), rektoro (1945-1958) kaj direktoro super ĉiuj lernejoj en Upsalo (1958-69), li tre aktivis politike. Li estis en Upsalo membro, vicprezidanto, fine prezidanto de la urba deputitaro, aktiva en multaj urbaj kaj kelkaj ŝtataj komisionoj. Li atingis ke la sveda registaro regule delegu reprezentanton al la Universalaj Kongresoj: 16-foje li mem salutis nome de sia registaro.

Kiel politikisto li ĉiam trovis tempon por E-o, eĉ kiel akademiano (1953-1983) kaj kiel komitatano de UEA (1956-1977), en kiu li membris de 1942. Li servis 50 jarojn kiel delegito pri instruado. Rektoro de tri sesioj de Internacia Somera Universitato, kvarfoje li mem prelegis en ili.

Kategorio:Svedaj esperantistoj
Kategorio:Akademio de Esperanto
Arthur Sohrmann

**Arthur SOHRMANN** (zorman), germano, popollerneja instruisto. Nask. 31 jul. 1871 en Unkersdorf apud Dresden. Esperantistiĝis post la Dresdena UK 1908. Sukcese prop. en instruistaj rondoj. Jam en 1910 li gvidis en sia vilaĝo Weinböhla kursojn por infanoj. Prez. de Germana Asocio de Esperanto Instruistoj, 1919-24.

Kategorio:Esperantistoj
Fernando Soler Valls

**Fernando SOLER VALLS** (soler valjs) (15-an de marto 1873, Albaida (Valencio (Hispanio) - marto 1956) estis hispana pionira esperantisto.

Profesie li estis ĉeftelegrafisto.

Li vidis multajn kursojn, verkis gramatikojn (ankaŭ por infanoj), propagandajn artikolojn kaj kunlaboris al la gazeto La Suno Hispana.

En 1903 li kunfondis Esperanto-Grupon en Valencio kune kun Roman Ayza kaj Rafael Duyós Sedó.

Li estis enterigita en la ĝenerala tombejo de Valencio, sekcio 11a, peco 1a, tombo 0278, kie li kuŝas apud sia filo.

## Verkoj 
* **Elementos de Esperanto** (curso destinado a las escuelas de primera enseñanza)
* **El idioma internacional auxiliar Esperanto al alcance de todos** (vulgarización de gramática Esperanto-española)
* **El Esperanto al alcance de todos**

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Miĥail Solovjev

**Miĥail SOLOVJEV** (naskiĝis la 26-an de oktobro 1874, Odeso, la Rusia imperio — mortodato nekonata) estis rusa esperantisto, juĝisto.

Li naskiĝis la 26-an de oktobro 1874 en Odeso, la Rusia imperio. Solovjev estis prezidanto de Amatora Fotografa Societo en tiu ĉi urbo. Li instruis jurajn sciencojn en gimnazioj ktp. Li iĝis esperantisto en 1889, sub n-ro 411 laŭ la Zamenhofa Adresaro. Li estis prezidanto de Esperanto-Societo en Kiŝinevo de 1913 kaj prezidanto de Esperanto-Societo en Odeso. Li estis UEA-delegito en Kiŝinevo kaj Odeso, poste en Petrovaradin, Jugoslavio, kie li loĝis ekde 1926 en Novi Sad

Li verkis lernolibron kun du vortaroj. En „La Esperantisto“ de W. H. Trompeter li aperigis anekdotojn, versaĵojn, tradukaĵojn, ekz. en 1892 „Tri Palmoj“ de Lermontov; tiu ĉi versaĵo kaj la „Plendo“ estis elektitaj de L.L. Zamenhof por la Fundamenta Krestomatio. Poste aperis de li versaĵoj originalaj kaj tradukaĵoj de Heinrich Heine, Majkov, Lermontov, Vladimir Iliĉ, Aleksandr Puŝkin en „La Revuo“, Literatura Mondo, „Bizantio“, „Heroldo de Esperanto“, „La Suda Stelo“ kaj „Konkordo“.

## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Homoj de Odeso
Somera Universitato

**Someraj Universitatoj** estis kursoj kiu dum periodo okazadis dum UK ekde 1925. Iliaj programoj estas pure humanismaj (filozofio, pedagogio, folkloro, ktp). La prelegoj okazadis regule ĉiujare en la sama urbo de la UK, kaj ĉiu kongresano rajtis viziti ilin senpage. La kongreskarto servis kiel enirbileto.

Oni decidis en plenkunsido dum la UK 1924 ke por pliriĉigi la programon de la UK-oj oni estonte havu tiujn kursojn. Jam en Ĝenevo en 1925 la antaŭtagon de la UK okazis solena malfermo de la Somera Universitato en la ĉefsalono de la Ĝeneva Universitato. La unuan kaj samtempe malferman lekcion havis ĉina profesoro de beletristiko Won Kenn pri Konfucio. Rektoro en tiu jaro estis profesoro Théophile Cart.

Post la Edinburga UK 1926 oni decidis aldone ke prelegantoj povas esti nur profesiaj profesoroj, aŭ almenaŭ homoj kun universitataj diplomoj.

## Referencoj
* Enciklopedio de Esperanto: *Somera Universitato* (Edvardo Wiesenfeld, 1934)

## Vidu ankaŭ
* Internacia Kongresa Universitato
* Somera Esperanto Universitato

Kategorio:Universala Kongreso de Esperanto
Kategorio:Universitat-nivela instruado de Esperanto
Sonfilmo

**Sonfilmo**. Ĉefa motivo por utiligo de E: filmo en nacia lingvo estas limigita je la koncerna lingvoteritorio. Ankaŭ kelkaj gravaj film-fakuloj, ekz. Laemmle kaj Chaplin rekonis la valoron de E tiurilate. Tamen okazis ĝis nun nur kelkaj provoj. En 1929 okaze de la E-kongreso Nordamerika (9-14 jul.) la Paramount Filmkompanio farigis parolfilmon; ĝi konsistis el triminuta dialogo kaj saluto al la mondo de E (H. Hetzel kaj s-ino C. Chomette). Dum la 22-a UK en Oksfordo en 1930 la Paramount Kompanio prezentis E-an parolfilmon. En 1933 okaze de la skolta mondtendaro en Gödöllö por la granda ĵamborea sonfilmo oni faris sceneton, sur kiu diverslingvaj skoltoj parolas frazon en Propra lingvo, poste unu (P. Balkanyi) diras, ke ili ĉiuj komprenas unu la alian en E kaj ili vivukriante faldas la verdstelan flagon de SEL: Dum la UK en Stockholm 1934 oni prezentis la sonfilmon „Morgaŭ ni komencos la vivon.“ La lilmon oni fabrikis originale en germana lingvo kaj poste oni aldonis E. lingvan parolon, sub la gvidado de Jean Forge. La prezentado havis gravan sukceson.

## Vidu ankaŭ
* Sonkino

Kategorio:Esperanto-movado
Sonorilo kaj Kanono

**Sonorilo kaj Kanono**. „Poemaro en Prozo.“ Verkis Emil Isac, el la rumana trad. Tiberio Morariu, 1930, 60 p. „La mallongaj tekstoj temas ofte pri milito kaj paco. Simpla, sed perfekta verketo ame kaj zorge prilaborita de l‘ tradukinto.“ (G. S. ,E', 1931, P: )

Kategorio:Esperanto-movado
Trinidad Soriano

**Trinidad SORIANO** (m. 1920) estis hispana arĥitekto, pioniro de Esperanto en Andaluzio.

Li estis provincdeputito en Sevilo, kaj konata politika kaj socia figuro en tiu urbo. Lasta prez. de MSPE. Li lernis Esperanton en 1909 kaj fondis la Esperanto-grupon de Sevilo, kiun li prezidis dum multaj jaroj. Li multe aktivis en la andaluza kaj hispana movadoj.

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj esperantistoj
Edmund Sós

**Edmund Sós** (ŝoŝ) (naskiĝis la 25-an de decembro 1863 en Sátoraljaújhely (Hungario), mortis la 27-an de junio aŭ julio   1931 en Wien) estis hungara esperantisto, d-ro, kuracisto de 1891 en Wien.

Ĉ. 1900 li aliĝis el E, al kiu li dediĉis sin tute ĝis la morto. Estis vicprezidanto, poste honora prezidanto de Unua Esperanto-Unuiĝo, Wien, estrarano de iama AEL, *Nova Tempo*, AED kaj fine vicprezidanto de AEA. Multajn jarojn ĉefo-delegito kaj komitatano de UEA. Ano de la loka Kuratora Komitato de IEMW. Pasia amo de la Paneŭropa ideo kaj gvidanto de tiu movado sur la Esperanto-kampo. Kunlaboris en la revuoj *German-Aŭstria Esperantisto*, *Nova Tempo*, *Aŭstria Esperantisto*, *Medicina Revuo*, *Heroldo de Esperanto*  kaj *Esperanto*. Verkis (kun Julius Glück) E-lernolibron, 1910, kiu aperis en 7 eldonoj. Tradukis *Ŝolandro* de Bonsels, 1924; *Paneŭropa-Manifesto* de Coudenhove-Calergi.

## Referencoj 
SÓS, Edmund
SÓS, Edmund
Herbert William Southcombe

**Herbert William SOUTHCOMBE** (saŭth'km), anglo. Naskiĝis en la 21-a de marto 1859 ĉe Stoke-under-Ham, Somerset poste li loĝis en Yeovil. Esperantisto 9622. Ĉeestis la UK en Boulogne. Verkis: „Tutmondaj Fajro-kutimoj“, 1905. Kontribuis al „The Esperantist“, 1903-4 kaj aliaj gazetoj.

## Verkoj
**Tutmondaj Fajro-kutimoj*. Eld. British Esperanto Association, Londono, 1905.

SOUTHCOMBE, Herbert William

SOUTHCOMBE, Herbert William
Efim Feofanoviĉ Spiridoviĉ

**Efim Feofanoviĉ SPIRIDOVIĈ** (naskiĝis en 1891; mortis en 1958) estis belorusa kaj sovetia esperantisto. 

Li laboris kiel ĵurnalisto (de 1918) kaj instruisto-lektoro pri politika ekonomio kaj ekonomia geografio. De 1931 li estis scienca laboranto de Moskva kaj Ĥarkova scienc-esploraj institutoj de lingvoscienco. Li esploris la teorion de internacia helpa lingvo laŭ marksisma vidpunkto. Li estis aŭtoro de rusa-esperanta vortaro, 1926 kaj 1928, grava studo ruslingva *Lingvoscienco kaj lingvo internacia*, 1931, aperinta ankaŭ en japana traduko de Ooŝima Joŝio, kaj multaj artikoloj samtemaj en *SEU-gazeto, Sennacieca Revuo, La Nova Etapo*. Li aliĝis al la Lingva Komitato en 1929.

Laŭ Nikolaj Stepanov, Spiridoviĉ mortis en 1958 en siberia maljunulejo, post multjara restado en punlaborejo.

## Vidu ankaŭ 
* GULAG 

Kategorio: Esperanto-vortaristoj
Kategorio:Sovetiaj esperantistoj
Kategorio:Belorusaj esperantistoj
Spirita juvelaro

**Spirita juvelaro** estis katolika preĝlibro, tradukita el la nederlanda de P. Pastro. La libro estis eldonita dufoje de Romen Ruremondo. La unua eldono aperis en 1910 kun 291 paĝoj kaj la dua en 1912, kun 292 paĝoj.

Kategorio:Katolika Eklezio
Kategorio:Religio

Kategorio:Esperanto-movado
Siegfried Eduard Spielmann

**Siegfried Eduard SPIELMANN** [ŝpilman] (naskiĝis la  en Obergosgeno) estis svisa esperantisto, doktoro de politikaj kaj ekonomiaj sciencoj, revizoro de internacia poŝtmandatoj en pensio.

Li havis instrudiplomon pri la lingvoj franca, itala kaj angla. Kiel demokrato, li ĉiam partoprenis la land- kaj urbopolitikan agadojn.

Li estis esperantisto de 1910. De 1913 li konstante propagandis Esperanton kaj gvidis kursojn, ankaŭ superajn. Li faris dekon da publikaj paroladoj por Esperanto en Berno kaj en aliaj svisaj urboj. Li estis prezidanto de Esperanto-Societo en Berno kaj eksprezidanto kaj honora prezidanto de ILEPTO, kiu sub lia prezido kaj kunlaborado de la fratoj Pierre kaj Robert Julien Filliatre kreskis multe. Li varbis kiel kolektivan membron la Internacion de PTT. Li estis poŝtestro de la Universala Kongreso de Esperanto en 1913 en Berno; krome li partoprenis 8 Universalajn Kongresojn. Li verkis gvidlibreton kaj gvidfoliaron pri Svisujo; ambaŭ ilustritaj kaj oficialaj, 1923 kaj 1925. Li redaktis depost 1928 ĉiusemajnan Esperanto-Angulon en svisa PTT- kaj doganfaka personara gazeto. Oftaj propagandaj artikoloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Nekrologo de Spielmann en Svisa Espero, kajero 2, 1938, p. 2
* Memore al Eduard Spielmann, Heroldo de Esperanto, 3.07.1938

Spielmann, Siegfried Eduard
Spielmann, Siegfried Eduard
Sporta Esperantista Ligo

**Sporta Esperantista Ligo**. Fondiĝis en 1922. Prezidento estis Yrjö Ojander, Helsinki. En UEA-jarlibro aperis informoj ĝis 1927, poste ŝajne tute ĉesis. - (P. B.)

Kategorio:Esperanto-movado
Spite la vivon!

***Spite la Vivon!*** , subtitolita ***Mezgajaj poemoj originalaj kaj parodiaj***  estas 110-paĝa poemaro originale Esperantlingve verkita de Mișu Beraru. Ĝi aperis en Kluĵo ĉe Bibliofila en la jaro 1928.

## Recenzoj
## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/S en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 				

Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Rudolf Sprotte

**Rudolf SPROTTE** [ŝprote] (mortis en 1920) estis germana esperantisto. Li estis aŭtoro de Aoro, sistemo de internacia stenografio (germana, rusa, hispana, 1908) propagandita antaŭ la unua mondmilito. Li tradukis Esperanto-lernolibron de Michael Becker kaj Émile Grosjean-Maupin al la germana (*Praktisches Esperanto-Lehrbuch*, Paris 1910).eta|250ra|dekstra|Poŝtkarto (1909) kun reklamo pri la sistemo de Sprotte

Sprotte, Rudolf
Sprotte, Rudolf
Kategorio:Mortintoj en 1920
Hermann Stahlberg

**Hermann STAHLBERG** (nask. la  en Tartu, mortis la  en Rakvere) estis estona oraĵisto kaj Esperanto-vortaristo.

Stahlberg estis esperantisto ekde 1892, longjara korespondanto kun Zamenhof. Aŭtoro de du lernolibroj kaj de vortaro Esperanto - Estona (1911). Li tradukis diversajn artikoletojn kaj partojn de la eposo „Kalevipoeg“.

## Verkoj
* **1911**: Esperanto-Eesti Lisa Sõnastik. Vezenberg: Erna, 1911, 20&nbsp;p., 18x11&nbsp;cm

Kategorio:Estonaj esperantistoj
Kategorio:Esperanto-vortaristoj
Fenton Stancliff

**Fenton S. STANCLIFF** (stanklif) (naskiĝis la 12-an de julio 1895 en Meadville, Pensilvanio, mortotago ne konata) estis usona instruisto pri klasika pianoludo kaj Esperanto-aktivisto, konata ĉefe pro siaj vort-statistikaj studoj.

Stancliff forte aktiviĝis en informa laboro pri Esperanto en la 1930-aj jaroj en Usono. Laŭ lia instigo Heywood Broun, fama „kolonskribisto“ por ĉeno da 25 gravaj ĵurnaloj diversloke de New York ĝis San Francisco, verkis artikolon pri Esperanto; disvastigo pli ol 1.500.000 ekzempleroj, 2 okt. 1931. Stancliff multe studis la vortoftecon en Esperanto, artikoloj en ,Esperanto' (UEA) feb. kaj nov. 1932, kalkulis i.a. la tutan tekston de „Hura“ de Julio Baghy, pretigis ankaŭ aliajn statistikojn pri vortofteco, parte kun helpo de sia filo Robert. Stancliff estis kunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto pri vort-statistiko.

## Verkoj 
* 1932: Lingvaj studoj. En: Esperanto [UEA] Feb. 1932, p. 32 (Nombro de korelativoj, prepozicioj kaj afiksoj en „Hura“ de Julio Baghy, ĉirkaŭ 120.000 vortoj kaj 411 p.).
* 1932: Ofteco de vortoj. En: Esperanto [UEA] Nov. 1932, p. 169. — Nombro de korelativoj, prepozicioj kaj afiksoj en Privat, Historio de Esperanto (ĉ. 61.000 vortoj).
* 1933: [Statistiko kalkulita el „Hura“ de Baghy]. En: Esperanto [UEA] Feb. 1933, p. 32. — Nombro de korelativoj, prepozicio­prefiksoj, participoj kaj afiksoj en Bagy, Hura! (ĉ. 120.000 vortoj).
* 1936: Scienco pri Esperanto. En: Scienca Gazeto Majo 1936, p. 49-54. — Kompara sintezo de la pli fruaj studoj de l’ aŭtoro pri ofteco de prepozicioj, korelativoj kaj afiksoj. Kun „Sinoptika Tabelo Oftecorda“ de ok tiuepokaj verkoj.
* 1936: Io scienca pri „de“. En: Scienca Gazeto Julio 1936, p. 76-83. — Ofteco de la multaj malsamaj signifoj de „de“ en kvin verkoj.
* 1937: Konkordanco al la Originala verkaro de Zamenhof [1929]. Rockford, Ill[inois]: Amerika Esperanto-Instituto, 1937. 50 p. (repr. el Scienca gazeto).
* 1938: La Zamenhofa Adjektivaro. En: *Bulteno de Internacia Scienca Asocio Esperanta*. Apr. 1938, p. 3-4. — Ofteclisto de ĉiuj a-vortoj troveblaj en la Originala Verkaro (OV 1929), klasigitaj laŭ originalaj adjektivoj, participoj kun a-formo, adjektivoj el nomoj, el adverboj, el verboj, el pronomoj, el nombroj kaj el prepozicioj.

## Eksteraj ligiloj 
Studoj de Stancliff en Berlina Komentita Bibliografio de Vortaroj kaj Terminaroj en Esperanto 1887-2014. Berlino 2015.

STANCLIFF, Fenton
Paja Staniĉiĉ

D-ro **Paja STANIĈIĈ** estis jugoslavia esperantisto (naskiĝita en tiama Aŭstrio) kaj advokato en Zanun. Li estis socia publika aganto kaj eldonis nacilingvajn librojn pri la nova monteorio de Silvio Gesell. Li verkis en 1913 Esperanto-broŝuron pri la temo kaj en 1926 aperis de li traduko de *Oro kaj Paco* de Gesell.

Kategorio:Jugoslavaj esperantistoj
Kategorio:Jugoslavaj advokatoj
Societo Sankta Miĥaelo

En 1926 pastro Ramboux fondis la **Societon "Sankta Miĥaelo" (SSM)** kies celo estis kolekti monon por ebligi la eldonadon de kat. literaturo. Precipe el Nederlando pere de frato Wigbertus van Zon, SSM ricevis tiom da mono, ke ĝi povis aperigi la duan eldonon de Fabiola. Pastro Ramboux, kiu ĉiam volis antaŭen, eldonis ankoraŭ por la geknaboj La Etulon kaj por la skoltoj Skolta Heroldon. En 1930 *EK* (Espero katolika) eliris dusemajne kaj en pli bela eksteraĵo. En jan. 1931 ĝi fariĝis denove monata revuo, sed la abonantoj ricevis krome, la gravan kaj belaspektan de Ramboux redaktitan kaj eldonitan Katolika Vivon. Tamen baldaŭ pruviĝis, ke Ramboux estis trotaksinta siajn monrimedojn.

Spite de la riĉa donaco (10.000 frankoj) de frato W v. Zon kolektita inter la Ned. katolikoj, Ramboux devis rezigni la eldonadon de siaj karaj revuo kaj gazeto. Tamen la kuraĝa kaj ĉiam optimista prez. de IKUE Font Giralt, transprenis la laboron, kaj en jan. 1932, je sia persona respondeco, sen ia rilato kun la Ĉefestraro de IKUE, li reelirigis la monatan revuon *Espero Katolika*.

Dume pluraj katolikaj verkoj estis aperintaj: 
**La kvar Evangelioj*
*Respondoj al kontraŭreligiaj paroloj;
*Fabiola; 
*Kie estas la Eklezio de Kristo; 
*Historio de Kristo 
*Floretoj de S. Francisko; 
*Sankta Antonio; 
*Pia Versaro de S. Alfonso; 
*Infero de Dante en traduko de Kalocsay, ilustrita de Dezsö Fáy
*Pentroarto en la Malnova Hungarujo ktp. 
kaj ankaŭ kelkaj kat. preĝaroj.

Kategorio:Katolikaj Esperanto-asocioj
Kategorio:Iamaj Esperanto-asocioj
Howard Stay

**Howard STAY** (stej), naskiĝis la 24-an de oktobro 1897 en Burnemuto, estis brita instruisto.

Stay instruis Esperanton al laboristoj, kunlaboris al Tutmonda Esperantista Pedagogia Servo (TEPS) kaj „Internacia Pedagogia Revuo“, redaktis „Sennacieca Pedagogia Revuo“ (eliris 4 kajeroj, 1930) kaj „The Labour Esperanto-Bulletin“, 1931-1932. Plenumkomitatano de SAT de 1930 ĝis 1932.

## Tradukoj al la angla 
* Lanti, Eŭgeno, *La Laborista Esperantismo* (''The Workers' Esperanto Movement*), 1928
* Lanti, Eŭgeno, *Manifesto de la Sennaciistoj'', eld. B. Roberts, 1937.

## Literaturo 
* Historio de SAT 1921-1952. Paris: SAT 1953, 152&nbsp;p.

Stay, Howard
Stay, Howard
Dimitrij Sneĵko

**Dimitrij Sneĵko** ( Ekde 1934 li laboris kiel altgrada sanitara inspektisto ĉe CSPSB (Centra Konsilio de Sindikatoj de Belorusa Soveta Socialisma Respubliko), asistanto ĉe katedro de laborhigieno en Belorusia medicina instituto, membro de loka komitato ĉe sekciburoo de scienclaboristoj k.a. 

Sneĵko aktive korespondis en Esperanto kun eksterlandanoj, kaj partoj de tiu korespondado estis publikigitaj en Sovetio kaj aliaj landoj. Li korespondis ankaŭ kun la kosmonaŭtikisto Konstantin Ciolkovskij, akirante de li favorajn deklarojn pri Esperanto kaj lian konsenton iĝi honora membro de SEU. Li publikigadis eksterlandajn kulturajn novaĵojn kaj kritikajn artikolojn pri sovetia kaj eksterlanda literaturo en diversaj enlandaj kaj eksterlandaj gazetoj, inklude la unuan kritikan analizon de la poemoj de Sergej Jesenin kaj artikolon pri vizito de la japana Esperanto-verkisto Akita Uĵaku al Belorusujo. Li tradukadis famajn belorusajn literaturajn verkojn en Esperanton, kaj kiam li arestiĝis, li estis anoncinta, ke li verkas originalan romanon, titolotan *33 dokumentoj*, "en kiu mi volas montri refandiĝon de la persono en aktivan ordinaran soldaton de Kominterno kaj la rolon de Esperanto en tiu refandiĝo".

Sneĵko troviĝis inter la unuaj arestitaj esperantistoj dum la granda purigo, arestita la . Laŭ informo de lia filino Emilia Dmitrievna Sneĵko, la bazo de la akuzo estis tio, ke li ricevis Esperanto-revuon havantan portreton de Trockij sur la kovrilpaĝo. Arestite, li rezignis sian supozitan kontraŭrevolucian agadon kaj rifuzis akuzi siajn Esperantistajn kolegojn pri trockiismo. Oni kondamnis Sneĵkon la  surbaze de la art. 72 de la Kriminalkodo de BSSR (kontraurevolucia propagando kaj agitado) al 3 jaroj da punlaboro, liberigis lin en 1939, sed malpermesis, ke li reekloĝu en Minsko. Post sia puno, Sneĵko neniam plu aktivis pri Esperanto. Li oficis kiel medicinisto en la Tula provinco de 1939 al 1941, en la fronto dum la Dua Mondmilito, poste denove en Tula, kaj en Permjo de 1947 ĝis sia morto en 1957. La  la prezidio de la supera tribunalo de BSSR senkulpigis lin pri kontraŭsovetia agado.

## Verkoj
Skizoj pri historio de laborista Esperanto-movado, anatomia vortaro, lernolibro de Esperanto por belorusoj, vortaroj esperanto-belorusa kaj belorusa-esperanta (ankoraŭ ne eldonitaj). Li multe laboris por organizo de medicinista sekcio de SEU. Sneĵko estis redaktoro de *Sennaciula scienc-kultura paĝo* kaj *Sennaciula studenta paĝo* en Sennaciulo. Li kunlaboris kun *Sur posteno*, *Meĵdunarodnyj Jazyk* kaj multaj aliaj belorusaj ĵumaloj kaj gazetoj.

## Literaturo 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj
* Li estis la unua artikolo de Nikst el Sennaciulo, marto 1992
* Enkonduko al la novelaro Ili, en kiu estas al li dediĉita la novelo "Foriro".

## Referencoj
Kategorio:Belorusaj esperantistoj
Kategorio:Belorusaj kuracistoj
Kategorio:Viktimoj de Stalinismo
Kategorio:Sovetiaj esperantistoj
Stefan (Esperantisto)

**STEFAN** (Olenĉeviĉ S.) estis instruisto de naturscienco en la Rusia Imperio kaj poste en Sovetunio. Li naskiĝis en 1890, kaj estis funkciulo de SEU en urbo Ivanovo 1926-30 kaj poste en Aŝĥabad, Turkmena Soveta Socialisma Respubliko en Meza Azio. Spertulo pri instruado de Esperanto al infanoj kaj pri organizo de internacia lerneja korespondado. Tradukis la verkon „Ruĝa Talko“ de E Pestun (pri fondo de unua soveto en 1905), 1930. Pli frue, en 1920, ludis certan rolon en laboro de Moskva Domo de Esperanto.

Kategorio:Esperantistoj de Moskvo
Kategorio:Turkmenio
György Steiner

**STEINER György** (ŝtejner) (naskiĝis la ; mortis la  en Györ) estis hungaro kaj ŝparkasoficisto kaj estis esperantisto de 1911. Laborado por Esperanto antaŭmilite en Sopron, poste en Györ. Kursoj, paroladoj, artikoloj.

STEINER, György

STEINER, György
Hugo Steinhauer

**Hugo STEINHAUER** (ŝtajnhauer), aŭstro-germano fervoja ĉefinspektoro. Nask. 1878, , mortis 9 sept. 1926. Prop-is speciale en fervojistaj rondoj, gvidis multajn kursojn, faris multajn paroladojn. Prez., poste hon. prez. de EU-Wien.

Kategorio:Esperantistoj
Friedrich Karl Stengel

**Friedrich Karl STENGEL** (ŝtengel), aŭstriano, germano, fakinstruisto, lerneja inspektoro, „registara konsilanto“. Nask. 15 okt. 1871 en Wien. Estrarano de AEA. Gvidis preparkursojn por la ŝtata E ekzameno. Verkis lernolibron „Parolekzercaro laŭ bildoj“, 1928 trad. aron da poemoj.

Kategorio:Esperantistoj
Stenografa Instituto Tutmonda

**Stenografa Instituto Tutmonda** estis faka Esperanto-organizaĵo, fondita en 1933. Ĝi celo estis disvastigo de la uzado de la esperantlingva Stenografio laŭ sistemo Duployé-Flageul, kaj de la adapto de la sama sistemo al la naciaj lingvoj. En la 1930-aj jaroj la asocio havis delegitojn en pli ol 20 landoj. Organo de la Stenografa Instituto Tutmonda estis la periodaĵo „Fluganta Skribilo“, kiu jam aperis ekde 1913.

Kategorio:Steno
Kategorio:Esperanto-movado
Robert Stevenson

**Robert Stevenson** (sti'vensn) estis skota kemiisto analiza (fero, ŝtalo) kaj esperantisto. Li naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1874 en Coatbridge, orienta antaŭurbo de Glasgovo, kaj en 1905 iĝis "E-isto N-ro 12470". Ekde la jaro 1910 li estis delegito de UEA, kaj inter la jaroj 1925 kaj 1927 estis prezidanto de la Skota Esperanto-Federacio. Li instruis Esperanton dum 20 jaroj.

Kategorio:Skotaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj
Charles Stewart

**Charles STEWART** [stju'rt] (naskiĝis en 1844 en Londono; mortis en la 5-a de novembro 1911 en Londono) estis angla esperantisto. Li edukiĝis en St. Paul's School kaj la Universitato de Cambridge. 

Li ĉiam tre interesiĝis pri la problemo de internacia lingvo kaj en 1874 li eldonis ciferolingvon „International Correspondence by means of Numbers“, cititan en Fundamenta Krestomatio, p.&nbsp;262. Li esperantistiĝis en 1906. Li verkis aŭ tradukis: „Boks kaj Koks“ (Teatraĵo de la Universala Kongreso en Kembriĝo en 1907); „La antaŭdiro“; „La nevo kiel onklo“; „Bombasto furioza“.
## Traduko
**Boks kaj Koks**. Komedieto de J. M. Morton, el la angla trad. Charles Stewart. 1907, 2? p. Teatraĵo de la Universala Kongreso en Kembriĝo en 1907.

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Britaj esperantistoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1844
Kategorio:Mortintoj en la 20-a jarcento
Jakob Stefanĉiĉ

**Jakob STEFANČIČ**, (naskiĝis 1885 - mortis fine de junio 1974 en Beogrado) estis dojeno de la jugoslavia esperantistaro, elstara figuro en la jugoslavia Esperanto-movado, sloveno, emerita advokato, aktiva partopreninto en tiulanda revolucia movado.

Eldonis nacilingvajn broŝurojn (1922, 1927), pri politika sistemo laŭ profesioj kaj sindikatoj; prop-isto de libera apermono kun cirkuldevigo (S. Gesel). Iniciatis en la E-movado ideologian, socisciencan direkton de l' Internacianismo.

Li lernis la Internacian Lingvon jam en 1912, sed aktiviĝis nur post la jaro 1927. D-ro Stefanĉiĉ estis unu el tiuj, kiuj revivigis la Movadon en Jugoslavio organizante la landan kongreson en Subotica en 1931. Kiel prezidanto de Jugoslavia Esperanto-Ligo, li tiutempe iniciatis la eldonadon de multobligita Bulteno, kiu kondukis al la fondiĝo de La Suda Stelo (1932), kies kunfondinto li estis. D-ro Stefanĉiĉ kunlaboris ankaŭ en Literatura Mondo, Heroldo de Esperanto, Enciklopedio de Esperanto, estis kunfondinto de Balkana Konkordo (1930), iniciatis kurson pri retoriko (1933). Faris radioparoladojn. Prilaboris en versoj „Servulrajto“ laŭ slovena rakonto de I. Cankar *La servulo Jernej kaj lia rajto* (1933) kaj verkis poemojn, kiuj aperis en La Suda Stelo, La Progreso kaj en Jugoslavia poemaro *Reeĥoj* (1961).

## Verkoj 
* Stefanĉiĉ, Jakobo: **Estis en monato majo; Naskiĝdomo; Savica-fonto** (En: Reeĥoj)

## Tradukoj 
* Ivan Cankar: **Servulrajto** (poemo en ses kantoj, kun prologo kaj epilogo). Eld. La suda stelo, 1933.

STEFANĈIĈ, Jakob
Samuel D. Stockton

**Samuel D. STOCKTON** (nask. 1857, mortis 24 jan. 1926) usonano, instruisto, poste bienvendisto en Oakland (Kalifornio), kie li estis delegito de UEA.  Testamentis 2.500 dolarojn al E-societoj.

Kiam li estis pli juna li estis lernejo-instruisto, sed en la lastaj dudek jaroj li estis bienvendisto. En lia oficejo troviĝis la Biblioteko de la Esperanto Association of California, inc., kies Bibliotekisto li estis de ĝia organizado, ĉirkaŭ dek jarojn. 

Li estis fraŭlo kaj postlasis unu fratinon kaj du fratojn.

Kvankam S-ro Stockton estis neriĉa li testamentis mil dolarojn al UEA., mil dolarojn al Esperanta Asocio de Norda Ameriko, kaj kvin cent dolarojn al Esperanto Association of California.

STOCKTON, Samuel D.

STOCKTON, Samuel D.
Hugo Steiner

[eta|300px|Bildkarto el 1936 sur kiu videblas Hugo Steiner apud aŭstria prezidanto [Wilhelm Miklas, kiu subskribas la "Oran Libron" de IEMW]]
[eta|300px|Steiner parolas dum la solena malfermo de [UK 1936 en Vieno]]
**Hugo STEINER** [ŝtajner] (26-a de februaro 1878 en Retz – 1-a de aŭgusto 1969) estis aŭstra esperantisto kaj fervoja ĉefo-inspektoro pens., registara konsilanto (pro eksterlanda propagandisto por Aŭstrio pere de Esperanto). Direktoro de la viena Esperanto-muzeo.

Esperantisto de 1911. En 1913 komencis gvidi kursojn, entute pli ol 70; i. a. depost 1927 en la polica lernejo Vieno.

Fondis grupojn en Korneuburg, 1914, en St. Pölten 1924. En 1923 fondis la gazeton *Aŭstria Esperantisto*; redaktoro kaj eldonitisto . En 1924 ĝenerala sekretario de AED, prezidanto 1925-30 kaj de 1933 prezidanto de AEA.

De 1925 ĝis la fino KR-ano, delegito ĉe la diversaj UK-j kaj dum la konferencoj en Locarno kaj Prago. Kunlaboras por la Internacia Konferenco en Wien 1934.

Je lia instigo la Aŭstriaj Fervojoj permesis Esperanto-kursojn por fervojistoj, (1924); permesis la Esperantan insignon dum deĵoro (1925); akceptigis en la konferenco de la fervojdirekcioj en Bruselo (1927) alprenon de Esperanto por la subskriboj en translimaj vagonoj. Je lia instigo (depost 1928) la Ministerio por Komerco kaj Trafiko kaj aliaj faktoroj eldonis gvidfoliojn pri Aŭstrujo kaj Wien en granda kvanto; en 1929 li mem verkis gvidlibron pri Wien, 64 p.

En 1930 faris kvarsemajnan varbvojaĝon por Aŭstrujo tra la nordbohemaj urboj. En 1932 deksemajna varbvojaĝo kun oficiala subteno tra Polujo, Dancigo, Litovujo, Estonujo, Finnlando, Norvegujo, Svedujo kaj Danujo. 48 publikaj paroladoj kun film- kaj lumbildo pri Aŭstrujo en Esperanto kaj paroladoj el Radio-stacioj Kaunas, Riga, Tallinn, Helsinki, Kiruna kaj Oslo.

Atingis diversajn sukcesojn por la Esperanto-movado en tiuj landoj. Honora membro de UEA, ktp. Ĉefo-kunlaboranto de *Enciklopedio de Esperanto*.

## Esperantomuzeo 
En 1927 Hugo Steiner fondis Esperantomuzeon en Vieno, kiu nun estas parto de Aŭstria Nacia Biblioteko. En 1928-29 prezidanto de Esperanto-Unuiĝo en Vieno. En 1929 aranĝis gravan Antaŭkongreson en Wien kun inaŭguro de la Internacia Esperanto-Muzeo, kies fondinto kaj gvidanto li estis.

En 1959 li estis honorita per ordeno de Germana Federacia Respubliko pro sia paclaboro per Esperanto.

## Verkoj 
* Esperantofragen und Antworten für Sicherheitswachebeamte
* Freude durch Esperanto! (1935)
* Kiujn lokojn en Aŭstrio mi vizitu kaj kie mi prizorgu miajn aĉetojn? (1935)
* Per aŭtobuso tra Aŭstrio kaj Wien (1935)
* Mein Leben und Wirken (1938)
* Esperanto-Schlüssel (1945)
* Gvidilo tra Wien: amika helpanto por la vizitantoj de nia urbo (1958)
* Sudtirolo en la jaro 1960
### Recenzoj pri **Freude durch Esperanto**
## Fontoj 
* Enciklopedio de Esperanto
* Trovanto
* Bulteno de EK Brno, septembro 1959 (pri honorigo fare de GFR)

## Vidu ankaŭ 
* Tutmonda Adresaro de la Esperantistoj 1938

Kategorio:Aŭstraj esperantistoj
Kategorio:Honoraj membroj de UEA
Kategorio:Estraranoj de UEA
Albert Steche

**Albert STECHE** [albert steĥe] (naskiĝis la 9-an de septembro 1862 en Plagwitz (ekde 1891 parto de la urbo Lepsiko, germane Leipzig), mortis la 28-an de septembro 1943 en Lepsiko) estis kemiisto kaj aktivulo de la germana Esperanto-Movado. Ekde 1920 ĝis 1925 li estis la 3-a prezidanto de Germana Esperanto-Asocio.

EdE-S

**Steche**, germano, doktoro de fil., kemiisto. Naskiĝis la 9-an de septembro en Leipzig. Li fondis fabrikon por oleoj eteraj kaj parfumaĵoj en Gröba (ekde 1923 parto de la urbo Riesa, tiam en Saksio, provinco de Prusio), kaj por floroleoj naturaj kaj artefaritaj en Grasse (Francio). Deputito de la saksa parlamento 1909-18; vicprezidanto de la Unuiĝo de Saksaj Industriistoj 1905-20. Terenoj de informado pri Esperanto: parlamento, Teknologia universitato, komerca ĉambro kaj aliaj. Jam en majo 1914 pledis en la parlamento por Esperanto. Faris por Esperanto oficialajn vizitojn, subtenis finance la laboron de la (tiama) Saksa Esperanto-Instituto. Dum multaj jaroj estis prezidanto de GEA, ktp. Modesta homo, helpema amiko, fidela kunlaboranto. Jam en 1921 aperis listo de 39 gazetartikoloj, kiujn li skribis kaj de 7 oficialaj paroladoj, faritaj en eminentaj rondoj (detalojn vidu en La Vendreda Klubo, eldonita de liaj amikoj en 1921).

* *Entwicklungsgang der Weltsprache*, Leipzig: eldonejo E. G. Weimann, 1922
* *Der Siegeszug des Esperanto*. Leipzig: eldonejo Meyer, [ĉirkaŭ 1914]
* *Stand der Esperantobewegung in der Welt am Ende des Jahres 1923*, Berlino: eldonejo Ellersiek & Borel, 1924
* *Esperanto kein Hindernis, sondern eine zwingende Notwendigkeit für den jungen, deutschen Kaufmann*
* *Die Bedeutung der Welthilfssprache "Esperanto" für das deutsche Volk in Krieg und Frieden*, Leipzig: eldonejo Poppe, 1915

Steche
Steche, A.
Kriŝjanis Strazds

**Kriŝjanis STRAZDS**, latvo, posedanto de lanteksejo. Nask. 1891. E-isto de 1913. UEA-del. en Jelgava de 1922. Verkis kaj eld. la unuan pli ampleksan lernolibron por latvoj, 1924 (BIL' 2808a).

**Kriŝjanis STRAZDS** estas aŭtoro de Esperanto Starptautiskas valodas kurss 20 lekcijas

STRAZDS, Kriŝjanis
STRAZDS, Kriŝjanis
Kategorio:Libroj de Kriŝjanis Strazds