open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ngai

**Ngai** (**Enkai**, **En-kai**, **Engai**, **Eng-ai**, **Mweai**, **Mwiai**) estas la supera dio en la religioj de la kenjaj popoloj Kambaa, kikuja kaj masaja.

Laŭ la kikuja kredo, lia ĉefa loĝejo estas sur la sankta monto Kirinyaga (Monto Kenja).

Laŭ la kredo Kamba, li loĝas ie en kaŝejo, neniu scias kie.

En la kreada mito de la popolo Masaja oni rakontas, ke la Kreanto Enkai kreis la homaron el unu arbotrunko aŭ kruro, kiu disfendiĝis en tri pecojn. Al la unua prapatro de la Masajoj li donis bastonon, al la unua prapatro de la kikujoj, sarkilon, kaj al unua prapatro de la kambaa popolo pafarkon kaj sagon. Sekve la Masajoj paŝtas gregojn da bestoj, la kikujoj kultivas la teron, kaj la kambaoj ĉasadas.

Laŭ la kredo masaja, li estas la dio de la suno, de amo, kaj de kreado. Laŭ alia ilia rakonto, li edziĝis al Olapa (diino luna).

## Notoj 
## Citoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Ngai, The High God of the Kikuyu 

Kategorio:Afrikaj dioj
Kategorio:Dioj pri amo kaj sekso
Kategorio:Kreintaj dioj
Kategorio:Sunaj dioj
Jallanges

**Jallanges** estas franca komunumo kiu situas en Francio, regiono Burgonjo, departemento Côte-d'Or.

## Geografio
### Demografio
## Ekonomio
## Historio
La unua skriba mencio de Jallanges datiĝas de 1294 kiel Jaulanges.
La vilaĝo brulegis en 1880.

## Famuloj
*Anne-Marie Javouhey

## Vidu ankaŭ
### Internaj ligiloj 
*Komunumoj de Côte-d'Or

### Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Côte-d'Or
Ákos Szilágyi

**SZILÁGYI Ákos** (silAdji) hungara poeto, estetikisto, eseisto, tradukisto. Li estis naskita en Budapeŝto la 18-a de junio 1950.

## Kariero 
Ákos Szilágyi diplomiĝis en ELTE pri fako de hungara-rusa lingvoj en 1974. Dume li estis redaktoro de revuo Jelenlét, de 1974 instruisto pri estetiko de ELTE. Li estas redaktoro de revuo *2000*.

## Elektitaj libroj 
* *A negyedik Oroszország* - The New U:S:S:R:, Szabad Tér Kiadó, 1989.
* * A tények és a lények*, Liget Műhely Alapítvány, 1995.
* *Ezerkilencszáznyolcvannégyen innen és túl* (Gyorsuló idő), Magvető Kiadó, 1988
* *Oroszország elrablása* Helikon Kiadó, 1999.
* *Oroszország elrablása*, Helikon Kiadó, 1999.
* *Borisz Sztár és a szárevicsek*, Helikon Kiadó, 2000.
* * A szépfejedelem.. (Bevezetés a széppolitikába), Palatinus Kiadó, 2001
* *Török imaszőnyeg*, poemoj, Új Palatinus Könyvesház Kft., 2003.
* *Két szép szék kell* + Audio CD, poemoj, Új Palatinus Könyvesház Kft., 2005.
* *Kakadudalok* (poemvolumo kun CD-suplemento), Palatinus Kiadó, 2006.
* *Franci* (Poemo kun heroo), Palatinus Kiadó, 2007.
* *Halálbarokk. A semmi polgárosítása*, Palatinus Kiadó, 2007.
* *Tegyük fel'' (kun CD-suplemento), Új Palatinus Könyvesház Kft., 2008'
* *A kékek és a zöldek. Hideg polgárháború Magyarországon*, 2010.
* *A populista. A politikai varázsmese morfológiája*, 2010.
* *Túlirányított demokrácia*, Kalligram Könyvkiadó, 2011.
* *A szuverenitás fantomja avagy a képzelt hely*, Kalligram Könyvkiadó, 2012.
* *Szokatlan ügy*, poemoj, Palatinus Kiadó, 2012.
* *Baglyok könyve*, poemoj, Kalligram Könyvkiadó, 2013.

## Fonto 
* *Új magyar irodalmi lexikon*, Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994.

## Eksteraj ligiloj 
* Aŭtobiografio

Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Vilmos Csányi

**CSÁNYI Vilmos** (ĉa:nji) estas hungara biologo, biokemiisto, etologo, universitata profesoro, ano de MTA naskita en Budapeŝto la 9-an de majo 1935. En lastaj jaroj li verkas romanojn kaj novelojn.

## Kariero 
Csányi diplomiĝis en Eötvös Loránd Tudományegyetem pri kemio en 1958, li fariĝis kunlaboranto de la Kemia Instituto de Medicina Universitato de Budapeŝto. De 1973 li laboris en laboratorio sintengenetika de ELTE. En 1970 li ricevis la akademidoktoran gradon. En 2001 li fariĝis ĉefredaktoro de la revuo Magyar Tudomány. Lia ĉefa esplorkampo estis la konduto de bestoj kaj homoj.

La asteroido 95785 Csányivilmos estis nomita en lia honoro.

## Fonto 
* Magyar nagylexikon

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* Verkoj retaj

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj biokemiistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj etologoj
Kategorio:Hungaraj kinologoj
4178 Mimeev

'*4178 *Mimeev'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa radio-inĝeniero kaj amatora astronomo *Aleksandr Pavloviĉ Mimejev''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1988
Nacia parko monto Kenja

**Nacia Parko Monto Kenja**, establita en 1949, protektas la regionon ĉirkaŭ Monto Kenja. Kun la arbara rezervejo ĉirkaŭe, ĝi konsistigas eron de la Monda heredaĵo de Unesko establita kiel biosfera rezervejo en 1978 kaj kiel heredaĵa situo en 1997. La nacia parko havas areon de 715&nbsp;km2, plejparte super nivelo de 3&nbsp;000 metroj. La situo de monda heredaĵo, kiu inkluzivas ankaŭ la arbaran rezervejon, kovras entute areon de 1&nbsp;420&nbsp;km2.

La registaro de Kenjo establis la parkon pro kvar kialoj: 1) la graveco de turismo por la loka kaj landa ekonomioj; 2) por konservi regionon de granda natura beleco; 3) por konservi la biodiversecon de la tereno; kaj 4) por protekti la akvoprovizon por la regiono ĉirkaŭa.

## Notoj 
## External links 
* UNESCO Natural Site Data Sheet

Kategorio:Monto Kenja
Kategorio:Naciaj parkoj en Kenjo
Kategorio:Mondaj heredaĵoj de UNESKO
Kategorio:Kenjo
Monto Kenja

eta|dekstra|250px|La ĉefaj pintoj de Monto Kenja
eta|dekstra|250px|mapo montranta la lokon de Monto Kenja en Kenjo kaj en Afriko
**Monto Kenja** (kikuje ***Kĩrĩnyaga*** aŭ ***kĩrĩma nyaga*** [kèɾèmà(ꜜ) ɲàɣáꜜ]: monto struta) (5&nbsp;199 m, el kio 3&nbsp;825 m da elstareco) estas la plej alta monto en Kenjo, kaj la dua plej alta en Afriko (post Kilimanĝaro). Ĝi situas en la centro de Kenjo, ĉirkaŭ 150 km nord-nordoriente de la ĉefurbo Nairobi, kaj iomete sude de la ekvatoro (0°9′00″S 37°18′00″Or). Ĝi estas stratovulkano ne plu aktiva; komence oni kredas ke ĝi atingis alton de pli ol 19 ĝis 23 mil metroj, sed poste perdis parton pro glacia frotado. Ĝi nun havas 11 malgrandajn glaciriverojn.

Ĝi situas en samnoma nacia parko.

Ĉirkaŭ Monto Kenja kaj sur ĝiaj malpli altaj deklivoj loĝas ĉefe la popoloj kikuja, embua, merua, kaj masaja; la monto ludas gravan rolon en ĉiuj iliaj kulturoj kaj mitologioj.

## Vidu ankaŭ 
* Orientafrikaj montarbaroj


Kategorio:Montoj en Kenjo
Kategorio
Afareo

**Afareo** - (helene  *Ἀφαρεύς*, latine *Aphareus*) estas en helena mitologio reĝo de Mesenio, filo de la reĝo Periero kaj de lia edzino Gorgofona.

Li havis du filojn, fortulon Idason kaj akrevidantan Linkeon. Tamen oni sciigas, ke patro de Idaso estis Posejdono, kiu eĉ pruntedonis al li flugilhavan veturilon, kiam Idaso svatis sin al Marpeso, filino de la reĝo Eveno.

La filoj estis kuzoj de Dioskuroj, herooj Kastoro kaj Polukso. Kvankam komence estis sufiĉaj kvereloj inter ili, pli poste ili ĉeestis kune en multaj grandaj aferoj, inter aliaj ĉasadon de kalidonia apro aŭ  ekspedicion de Argonaŭtoj por ora ŝaffelo.

Fine ili kune entreprenis ŝtelon de brutaroj en Arkadio, sed ĉe divido de la rabaĵo okazis inter ili akra kverelo, ĉe kiu ili ĉiuj kvar pereis.

Alia Afareo estas konata el la Troja milito. Li estis brava aĥaja militanto, kiu fine falis en batalo kun Eneo.

Kategorio:Batalantoj en la Troja milito ĉe la Aĥaja flanko
Kategorio:Mitaj reĝoj de Mesenio
4197 Morfeo

**4197 Morfeo** estas tre malgranda, tre hela apolona kaj terrenkonta asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar apud San-Diego (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Morfeo, dio de la sonĝoj kiuj aperas en "La Metamorfozoj" de Ovidio. Li havas la kapablon imiti ian-ajn homan formon kaj aperi en sonĝoj. Morfeo estas ankaŭ la nomo de unu el la ĉefaj roluloj (interpretita de la aktoro Laurence Fishburne) en la filma trilogio "The Matrix".

## Orbito 
Ĝia tre discentra orbito pasas inter la orbitoj de Merkuro kaj Venuso, kaj etendiĝas ĝis la orbito de Jupitero (ĝi povas proksimiĝi al 1,264 AU de la giganta planedo).

La  ĝi pasis al 0,0846 AU (12,649 milionoj da km) de Tero kaj la  ĝi pasos al 0,1349 AU (20,175 milionoj da km) de nia planedo.

En 1996, ĝi estis observita per radaro elde la observatorio de Goldstone. La bildoj estas malprecizaj, sed montras objekton de formo krude triangula kun rotaciperiodo de 3 horoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Apolonaj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Venusrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Malkovrita de Eugene M. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Pepper Adams

**Pepper Adams** (fakte Park Adams, naskiĝis la 8-an de oktobro 1930 en Highland Park, Miĉigano; mortis la 10-an de septembro 1986 en Novjorko) estis usona baritonsaksofonisto de malmolbopo. Li preferis male al Gerry Mulligan malmildan, kaptoprenan ludmanieron, por kio la kolegoj el la orkestro de Stan Kenton nomis lin "The Knife" („La tranĉilo“). Kromaj gravaj stacioj estis la kunlaboro kun Charles Mingus, lia kvinopo kun kunbandestro Donald Byrd kaj la bandego de Thad Jones kaj Mel Lewis.

## Vivo kaj verkado 
Pepper Adams alkreskis en Roĉestro, Novjorkio kaj havis tie unuajn prezentadojn kiel tenorsaksofonisto kaj klarnetisto. Kiam lia familio transloĝiĝis al Detrojto, la dekkvinjara Pepper konatiĝis kun nigrulaj muzikistoj kaj muzikis en 1947 kiel baritonsaksofonisto ĉe Lucky Thompson. Post studo kaj dujara militservo en Koreio li muzikis ekde 1953 interalie kun Tommy Flanagan, Paul Chambers, Elvin Jones kaj Kenny Burrell, kun kiu li en 1956 iris al Novjorko. Post mallonga gastmuzikado en la bandego de Stan Kenton li laboris ĉe Maynard Ferguson. Post koncertvojaĝo kun Mel Lewis laŭlonge de la okcidenta marbordo Adams verkis ĉefe en Novjorko kun propraj ensembloj, ekz. kun Donald Byrd, Jimmy Knepper kaj Bobby Timmons, kun kiuj li ankaŭ koncertis en la ĵazklubejo *Five Spot*, muzikis libere i.a. kun Thelonious Monk kaj kun Charles Mingus, kun kiu li en 1959 sonregistris por la albumoj *Blues and Roots* kaj *Mingus Ah Um*. En la 1960-jaroj komencis lia kunlaboro kun la orkestro de Thad Jones kaj Mel Lewis, al kiu li kun interrompoj apartenis ekde 1965 ĝis 1978. Krom tio Adams verkis pri propraj albumoj, ekz. kun Zoot Sims, Walter Norris aŭ Roland Hanna. En 1981 li estis membro de la *Dizzy Gillespie Dream Band*. Mallonge antaŭ sia morto li kunverkis kiel gastsoloisto la *Suiton Mingus* de Denny Christianson.

Lia baritonsaksofonluda stilo influis i.a. Scott Robinson kaj Gary Smulyan.

## Diskoj 
* 1957 - *The Cool Sound Of Pepper Adams* (Savoy Records) kun Bernard McKinney, Hank Jones, Elvin Jones
* 1957 - *Pepper Adams Quintet with Stu Williamson* (Mode Records)
* 1958 - *10 To 4 At The 5 Spot* (OJC, 1958) kun Donald Byrd, Bobby Timmons, Doug Watkins
* 1961 - *Out Of This World* (Fresh Sound Records) kun Donald Byrd, Herbie Hancock, Teddy Charles
* 1963 - *Pepper Adams Plays Charles Mingus* (Fresh Sound Records) kun Thad Jones, Charles McPherson, Zoot Sims, Hank Jones, Paul Chambers, Dannie Richmond
* 1968 - *Encounter!* (OJC) mit Zoot Sims, Tommy Flanagan, Ron Carter, Elvin Jones
* 1978 - *The Master* (Camden, 1978-85) kun Frank Foster, Roland Hanna George Mraz, Billy Hart
* 1983 - *Conjuration: Fat Tuesday’s Session* (Reservoir) kun Kenny Wheeler, Hank Jones, Clint Houston, Louis Hayes
* 1986 - *Pepper* (Enja) kun Walter Norris, George Mraz, *Denny Christianson Big Band* (1975-1986)

## Literaturo 
* Martin Kunzler: *Jazzlexikon*, Reinbek, Rowohlt, 1998
* Richard Cook kaj Brian Morton: *The Penguin Guide to Jazz on CD*, 6-a eldono, Londono, Penguin, 2002 ISBN 0-14-017949-6.

## Eksteraj ligiloj 
* Portreto ĉe allaboutjazz.com
* Hejmpaĝo

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj ĵazsaksofonistoj
Hieda no Are

**Hieda no Are** (japane 稗田 阿礼) estis japana rakontisto (*katari*) en fino de la sepa, komence de la 8-a jarcento. Ŝi apartenis plej verŝajne al recitista gildo (*katari-be*), kies tasko estis la prezento de tradiciaj tekstoj dum la kortegaj ceremonioj. 

Pri la vivo de Hieda no Are oni scias malmulte, eĉ tio estas diskutita, ĉu temas pri viro aŭ virino. Li estis kortegano (*toneri*) ĉe imperiestro  Temmu, kiu regis de 672 ĝis 686, laŭ kiu oni kalkulas naskiĝjaron de  Hieda no Are je ĉ. 650. 

En 712, dum regado de imperiestrino Gemmei, notis la kortega skribisto Ō no Yasumaro - laŭ parola prezento de Hieda no Are - la *Koĝiki*, kiu priskribas la mitologion kaj la fruan historion de Japanio kaj ĝi estas la unua detala skriba fonto de la japana literatura historio. Ĉu Hieda no Are tiukaze uzis pli malnovajn skribitajn fontojn aŭ pure recitis parolajn tradiciojn, estas nekonata.

Kategorio:Historio de Japanio
Internacia Flughaveno Kilimanĝaro

La **Internacia Flughaveno Kilimanĝaro** (, ) (IATA: JRO, ICAO: HTKJ) estas la dua internacia flughaveno de Tanzanio post la Internacia Flughaveno Julius Nyerere. Apud Kilimanĝaro, ĝi priservas la urbojn Arusha kaj Moshi kaj la turismajn lokojn de Nacia Parko Arusha, Serengeti kaj Ngorongoro. Interkonektoj kun orienta marbordo de Afriko estas ankaŭ multnombraj (Zanzibaro, Viktoria-lago, ktp.). En 2004, 294750 pasaĝeroj tranzitis tra la flughaveno.

centra|450ra|eta|topografia mapo de Kilimanĝaro kun flughaveno sud-okcidente

## Flugkompanioj kaj alirejoj 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de flughavenoj de Tanzanio

## Eksteraj ligiloj 
*   (/)

Kilimanĝaro
Abdero (mitologio)

**Abdero** (helene **Ἄβδηρος**, latine *Abderus*) estas en helena mitologio filo de la dio Hermeso. Li estis amiko de granda heroo Heraklo. 

Heraklo ordone de la Mikena reĝo Eŭristeo havis taskon alvenigi kvar sovaĝajn ĉevalojn, apartenataj al la reĝo de batalemaj bistonoj Diomedo, filo de Areso, dio de milito. La ĉevaloj terurigis vastan ĉirkaŭaĵon. Diomedo ordonis alforĝi ilin per feraj ĉenoj al bronzaj staltrogoj kaj manĝigis ilin per karno de siaj gastoj. Laŭ unu versio temis pri ĉevalinoj, laŭ la alia versio ili estis virĉevaloj nomataj Podargo, Lamono, Ksanto kaj Deino. 

Kiam Heraklo venis sur la lokon superigis stalservistojn kaj pelis la ĉevalojn al la maro. Tie li lasis ilin ĉe sia favorato Abdero kaj revenis batali kontraŭ Diomedaj militantoj. Malgraŭ ili estis multaj, Heraklo venkis ilin. Li faris fosaĵon kaj inundigis la ebenaĵon. Kiam la batalantoj vidis tion, forkuris. Heraklo svenigis Diomedon per klabo kaj ĵetis lin manĝegi al liaj propraj ĉevaloj. Sed okazis, ke la ĉevaloj pereigis ankaŭ Abderon. Ĉe la tombo de Abdero Heraklo fondis urbon Abderon. 

Poste li jungis ĉevalojn en Diomedan veturilon kaj pelis ilin trans montaro ĝis Mikeno. Tie la reĝo Eŭristeo donacis ilin al la diino Hera kaj sur la monto Olimpo ilin liberigis. Fine onidire pereigis ilin sovaĝaj rabobestoj. Aliaj mitoj asertas, ke iliaj posteuloj ĝisvivis Trojan militon kaj eĉ tempojn de Aleksandro de Makedonio.

Kategorio:Herooj de la helena mitologio
Operejo de Rennes

eta|279x279px|Operejo de Rennes dumnokte
La **operejo de Rennes** estis desegnita de Charles Millardet kaj konstruita de Pierre Louise. Ĝi situas sur la placo de la Urbodomo ( place de la Mairie), de kiu ĝi estas la ĉefa parto de la orienta flanko ; fronte al la urbodomo de Rennes.

## Priskribo 
Situanta sur la centra placo de la urbo, ĝia originaleco kuŝas en ĝia pozicio en konstrututo enhavanta loĝejojn, komercajn galeriojn ŝirmatajn per vitrotegmento malantaŭ la operejo. Alia originaleco estas ĝia adaptiĝo al la formo de la urbodomo de Rennes : la antaŭaĵo de la operejo respondas al la kavaĵo de la urbodomo desegnita de Jacques V Gabriel.

Kun sia italstila ĉambro je 642 sidlokoj, ĝi estas unu el la plej malgrandaj operejoj de Francio. Fokusita al la lirika arto, ĝia okupo proksimas 100%, ĝi suferis incendion en 1856.

Diversaj partoj de tiu konstruaro estis klasitaj 'monumentoj historiaj':
* La fasado kaj la tegmentoj rigardantaj al la placo de la urbodomo, same kiel la bazoj de la kamenoj de la konstruaĵo de la 11-a galerio de la teatrejo (klasita en la , datumbazo 'Mérimée': PA00090754)
* La fasado kaj la tegmento de la operejo, same kiel pluraj internaj elementoj, kiaj la ornamo de la plafono de la ĉambro (klasita en la , datumbazo 'Mérimée': PA00090754)
* La fasadoj kaj la tegmentoj rigardantaj al la placo de la urbodomo, al la strato de Brillac kaj al la strato de Coëtquen kaj la elementoj neregistritaj de la pasejo dirata de la 'galerio de la teatrejo' (klasita en la , datumbazo 'Mérimée': PA00090754)

La operejo estis restaŭrita en 1997-1998.

## Fotoj 

Dosiero:Rennes Opéra escaliers.jpg|La ŝtuparoj
Dosiero:Rennes Opéra scène.jpg|La scenejo
Dosiero:Rennes Opéra salle.jpg|Ĝenerala vido al la ĉambro
Dosiero:Rennes Opéra foyer.jpg|La promensalono
Dosiero:Rennes galeries du Théâtre.jpg|La malantaŭa galerio

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Interna ligilo 
* Monumentoj historiaj de Rennes

### Eksteraj ligiloj 
* http://www.opera-rennes.fr/
* http://www.rennes.fr/ 

### Bibliografio 
* 

Rennes
Kategorio:Monumentoj historiaj de Rennes
Kategorio:Rennes
Temmu

**Temmu** (japane 天武天皇, *Temmu-tennō*; naskiĝis ĉ. 631 - mortis la 1-an de oktobro 686) estis laŭ tradicia rakonto, la 40-a imperiestro de Japanio. Li regis de 672 ĝis 686 en Asuka-kyō, Jamato en Asuka-epoko. Lia propra nomo estis Princo Ōama (japane 大海人皇子, *Ōama no miko*).[eta|Tombo de imperiestro Temmu kaj Jitō en [Prefektujo Nara|Nara]]Li estis la dia filo de imperiestro Jomei (593–641, regis 629–641) kaj imperiestrino Kōgyoku (regis 642–645) kaj pli juna frato de Tenji (regis 668–671). Lia imperiestrino Jitō estis filino de imperiestro Tenji, lia frato kaj tiel lia nevino.

En la Jinŝin-milito de 672, Temmu akiris la imperiestran titolon de la imperiestro Kōbun (regis de 671) kaj regis la imperion el sia Kiyomihara-palaco.

Kiel imperiestro, li reformis la jursistemon laŭ ĉina ekzemplo. En lia regada tempo okazis la reformo de la *kabane*-rangoj por nobeloj, kiam en 684 reduktiĝis la nombro de la rangoj de 24 al 8.

## Vidu ankaŭ 
*5018 Tenmu

Kategorio:Japanaj imperiestroj
Flosado

[eta|250ra|Flosado en [Kostariko – Pacuare]]
[eta|250ra|Flosado en [Ladaĥo, Barato]]
**Flosado** estas malfacila distra subĉiela sporta agado uzante plenbloveblan floson por navigi tra rivero aŭ aliaj tipoj de akvofluo. Tiu estas kutime farata sur rapidaj akvoj aŭ kun malsamaj gradoj da malglata akvo, por ravi kaj ekscitigi la flosopasaĝerojn. La evoluo de tiu agado kiel libertempa sporto fariĝis populara ekde la mezo de la 1970-aj jaroj. Ĝi estas konsiderita ekstrema sporto, kiam ĝi povas esti danĝera.

## Sistemo 
La moderna floso estas ŝvelboato (neologisme *rafto*), konsistante el tre daŭrema, plurtavolaj gumizitaj aŭ vinilŝtofaj kun pluraj sendependaj aerkameroj. La longo varias inter 3.5 m kaj 6 m, la larĝo inter 1.8 m kaj 2.5 m. La escepto al tiu grandecoregulo estas kutime la pakfloso aŭ persona flosilo, kiu estas dizajnita kiel portebla por ununura persono kiu flosigas kaj povas esti tiom malgranda kiom 1.5 m longa kaj peza tiom malgranda kiom 1.8 kg.

Ŝvelboatoj venas en kelkaj diversaj formoj. En Eŭropo, la plej ofta estas la simetria floso stirita per padelo ĉe la posta parto. Aliaj tipoj estas la nesimetria, rudro-kontrolita floso kaj la simetria floso kun centra stirilo (remiloj). Ŝvelboatoj estas kutime propulsitaj per ordinaraj padeloj kaj tipe estas aranĝataj por 4 al 12 personoj. En Rusio, ŝvelboatoj ofte estas manfaritaj kaj estas ofte katamaranecaj kun du plenbloveblaj tuboj alkroĉitaj al kadro. Paroj de padelistoj navigas sur tiuj raftoj. Katamaranecaj raftoj fariĝis popularaj ankaŭ en la okcidenta Usono, sed estas tipe remitaj anstataŭe de padelitaj.

## Gradoj de rapidaj akvoj 
La internacia skalo de rivera malfacileco indikas la gradon de malfacileco de flosado en sekcio de la rivero aŭ en sola rapidfluo. La skalon agnoskas Internacia Federacio de Kanuado. Ekzistas en ĝi la ses klasoj, de I ĝis VI. Rapidfluojn de la klaso I oni povas facile trapasi, kaj tiuj de la klaso VI estas grava minaco al la vivo de penanta trapasi ĝin. Oni povas uzi ankaŭ aldonitajn klasojn II+, III-, III+, IV-, IV+, kaj la V klaso estas malfermita subskalo: oni povas indiki rapidfluojn kiel 5.0, 5.1, 5.2 k.t.p.

## Teknikoj 
## Sekureco 
## Mediaj temoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Internacia Flosada Federacio

## Notoj 
Kategorio:Ekstremaj sportoj
Kategorio:Akvosportoj
Schwarzhäusern

**Schwarzhäusern** estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ekde la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 480 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Schwarzhäusern situas en la Svisa Mezlando ĉe la norda bordo de la rivero Aro, rekte vid-al-vide de la Kastelo Aarwangen. La komunumo konsistas el la vilaĝo Schwarzhäusern kaj la setlejoj Grossweier (en nordo ĉe la limo al Wolfwil sur alteco de 433 m s.m.), Moosbach (rekte norde de la ĉefa vilaĝo kaj ligita kun ĝi), kaj Rufshausen (en sudoriento ĉe la bordo de la rivero sur alteco de 417 m s.m.).

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,79&nbsp;km², de kiuj 33,8% estas kovritaj de arbaro, 52,0% servas por agrikulturo kaj 10,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Schwarzhäusern limas en nordo al Kestenholz (SO), en nordoriento al Wolfwil (SO), en oriento al Wynau, en sudo al Aarwangen, en sudokcidento al Bannwil, kaj en okcidento al Niederbipp.

## Trafiko 
Tra Schwarzhäusern pasas la kantona vojo 1438 de Wolfwil al Aarwangen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas en distanco de proksimume 4 kilometroj okcidente apud Niederbipp. Sur la teritorio de la komunumo Schwarzhäusern ne troviĝas konekto al la publika transportreto. Sed la tramphaltejo *Kastelo Aarwangen* ĉe la mallarĝŝpura trajnlinio de Niederbipp al Langenthal situas nur kelkajn paŝojn de la komunuma limo.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Schwarzhäusern datiĝas el la jaro 1677 kiel *Schwartzenheüßeren*. Ĝis post mezepoko la komunumo nomiĝis kiel la setlejo Rufshausen, kiu unuan fojon jam estis menciita en la jaro 1100 kiel *Rudolfshausen*. La bienoj kaj supozeble ankaŭ la malalta jurisdikcio dum mezepoko apartenis al la Voktejo Aarwangen, kun kies centro ĝi estis konektita per ponto. Kun Aarwangen ĝi fariĝis en la jaro 1432 havaĵo de la urbo Berno. Ĉar Rufshausen apartenis al la paroĥo Niederbipp, ĝi estis de Berno kaj Soloturno atribuita al la bern-soloturna Senjorujo Bipp, kiu en la jaro 1463 estis komplete atribuita al Berno. Per la Helveta Revolucio de la jaro 1798 Schwarzhäuser estis atribuita al la distrikto Wangen, kies parto ĝi restis ĝis 1871. En la jaro 1872 ĝi estis atribuita al la distrikto Aarwangen, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2011 estis integrita al la administra distrikto Supra Argovio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Schwarzhäusern

## Bildoj 

Dosiero:2011-04-16-Schwarzhaeusern (Foto Dietrich Michael Weidmann) 050.jpg|Aerbildo de Schwarzhäusern
Dosiero:2011-04-10 Schwarzhaeusern (Foto Dietrich Michael Weidmann) 252.JPG|Historia domo en Schwarzhäusern
Dosiero:2011-04-10 Schwarzhaeusern (Foto Dietrich Michael Weidmann) 256.JPG|La vilaĝocentro de Schwarzhäusern
Dosiero:2011-04-10 Schwarzhaeusern (Foto Dietrich Michael Weidmann) 257.JPG|Rigardo de Schwarzhäusern al la Kastelo Aarwangen
Izanagi

**Izanagi** (japane イザナギ, notita en Koĝiki kiel 伊邪那岐 kaj en la Nihonŝoki kiel 伊弉諾) estas Dio *kamio* naskita de la sep diaj generacioj en japana mitologio kaj ŝintoismo kaj estas ankaŭ referita en la Koĝiki kiel "maskla-kiu-invitas" aŭ *Izanagi-no-mikoto*. Ĝi ankaŭ estas prononcita *Izanagi-no-Okami*.

Li kun lia edzino kaj pli juna fratino, Izanami, estigis multajn insulojn, diaĵojn kaj prapatrojn de Japanio. Kiam Izanami mortis en akuŝo, Izanagi provis (sed ne sukcesante) repreni ŝin de Jomi (la submondo). En la purigo-rito post lia reveno, li generis Amaterasu (la sundiinon) de lia maldekstra okulo, Cukujomi (la lundion) de lia dekstra okulo kaj Susanoo (tempesto- aŭ ŝtormodio) de lia nazo.

La rakonto de Izanagi kaj Izanami havas proksimajn paralelojn al aliaj mitoj kiel ekzemple tiu de Orfeo kaj Eŭridiko, sed kiam Izanagi rigardas trofrue sian edzinon, li rigardas ŝian monstran kaj inferan staton kaj ŝi estas hontigita kaj indignita. Ŝi persekutas lin por mortigi lin. Ŝi malsukcesas en tio, sed promesas mortigi milon de liaj homoj ĉiun tagon. Izanagi replikas ke milo kaj kvincent estos naskita ĉiun tagon.

## Vidu ankaŭ 
*10209 Izanako

Kategorio:Japanaj dioj
Kategorio:Kreintaj dioj
Kategorio:Ŝintoismo
Susanoo

**Susanoo** (kelkfoje Susanovo, japane スサノオ (Koĝiki: 〔建〕〔速〕須佐之〔能〕男命、〔神〕〔武〕〔速〕素戔嗚尊)) estas en ŝintoismo la *kami* („Dio“) de la vento kaj la maro, frato de sundiino Amaterasu kaj lundio Cukujomi.[eta|altdekstre|Susanoo, prezento de [Kuniyoshi]]

## Naskiĝo 
Susanoo estas filo de Izanagi kaj Izanami kaj naskiĝis kiam Izanagi vizitis la submondon kaj kaj forviŝis la malpuraĵon de sia nazo. Ekzistas ankaŭ alia versio en la japana mitologio, laŭ kiu li naskiĝis iom mallonge antaŭ morto de Izanami, samtempe kun Amaterasu kaj Cukujomi. Li estis forpelita el la ĉielo post kverelo kun la fratino Amaterasu.

Li estis protekta dio de la agroj. Plue ekzistas legendo, laŭ kiu li alportis la unuan kulturon al la homoj kaj fondis la civilizon.

Ĝi (Li) ne estas populara en japanio, ĝi havas apenaŭ sanktejon. Ĝia ĉefadorejo estas la granda sanktejo de Izumo (Prefektujo Ŝimane), kie oni estimas ĝin kun Dio *Ōkuninushi* (大国主, *Sinjoro de la grandaj landoj*).

Kategorio:Japanaj dioj
Kategorio:Ŝintoismo
Schwarzbach (Majno)

eta|250ra|rivereto *Schwarzbach*
**Schwarzbach** (elp. , signifas "nigra rojo") estas 31,4&nbsp;km longa rivereto (15,6&nbsp;km, se preterlasi la rivereton *Dattbach*, kiu enfluas ĝin), enfluanta la riveron Majno denorde (dedekstre). Ĝi situas en la federacia lando Hesio de Germanio, ĉe la koordinatoj 50° 3' 17" norde kaj 8° 30' 31" oriente, malmultajn kilometrojn okcidente de Frankfurto ĉe Majno. La rivereto ricevas la defluon de regiono ampleksanta ĉ. 134,8&nbsp;km². Historie ĝi gravis kiel la orienta limo de la govo (regioneto) *Niddagau*.

## Vojo 
La rivereto fontas je la nomo *Dattenbach* proksime de *Oberrod*, komunumoparto de la urbo Idstein. Post kunfluo kun la rojo *Daisbach* sude de Eppstein ĝi nomatas Schwarzbach kaj de tie fluas interalie tra la komunumoj Hofheim am Taunus
kaj Kriftel. Proksime de Hattersheim ĝi enfluas la Majnon.

Kategorio:Riveroj en Germanio
Kategorio:Riveroj en Hesio
Kategorio:Distrikto Main-Taunus
Florian David Fitz

**Florian David FITZ** (naskiĝis  en Munkeno, do nun -jara) estas germana aktoro, scenaristo kaj kantisto.

## Vivo 
Florian Fitz venas el familio el kiu fontas pluraj artistoj. Li estas duagrada kuzo de la aktoroj Michael kaj Lisa Fitz. Lia avo kaj la aktoraa avo Hans Fitz de Michael kaj Lisa Fitz estis fratoj. Liaj gepatroj estis posedantoj de hotelo en Munkeno. Post edudo pri aktorado kaj kantado en Boston li komence laboris kiel teatra aktoro. En kinejaj kaj televidaj filmoj li videblas ekde la jaro 1999. En oktobro 2009 li aktoris en la nacie tre sukcesa kineja filmo *Männerherzen* flanke de la kolegoj Til Schweiger kaj Christian Ulmen. En la kineja filmo *Vincent will Meer* de 2010, por kiu li ankaŭ verkis la scenaron, li havis la ĉefrolon. Inter la jaroj 2007 kaj 2010 li krome havis unu el la ĉefroloj en la televida serio *Doctor’s Diary*.

## Listo de filmoj (elekto) 
* 2000: Der Bulle von Tölz
* 2000: Das Psycho-Girl
* 2000: Hawaiian Gardens
* 2001: Ice Planet
* 2002: Verdammt verliebt
* 2003: Einmal Bulle, immer Bulle
* 2003: Raus ins Leben
* 2004: Mädchen, Mädchen 2 – Loft oder Liebe
* 2004: Berlin, Berlin
* 2004: Schulmädchen
* 2005: 3° kälter
* 2005: Rosamunde Pilcher: Der Himmel über Cornwall
* 2005: Liebesleben
* 2005: Meine verrückte türkische Hochzeit
* 2005: Die Liebe hat Vorfahrt
* 2005: Ausgerechnet Weihnachten
* 2006: Eine Chance für die Liebe
* 2006: Fast ein Volltreffer
* 2006: Leon & Lara
* 2007: Noch einmal zwanzig sein ...
* 2007–2009: Doktor Martin
* 2008: Die Liebe ein Traum
* 2008–2011: Doctor’s Diary
* 2009: Die Wölfe
* 2009: Männerherzen
* 2009: Nachtschicht – Wir sind die Polizei
* 2010: Vincent will Meer
* 2010: Amigo – Bei Ankunft Tod
* 2011: Der Brand
* 2011: Männerherzen … und die ganz ganz große Liebe

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* oficiala persona retejo
* aktora portreto en la germana retejo *moviesection.de* (2010)

Kategorio:Germanaj aktoroj
Kategorio:Germanaj scenaristoj
Emma Caulfield

**Emma Caulfield** (8-an de aprilo 1973 en San Diego kiel *Emma Chukker*) estas usona aktorino.

## Biografio 
Emma Caulfield plenkreskis en San Diego, studis aktoradon en *La Jolla Playhouse* kaj *Old Globe Theatre*. Poste ŝi studis psikologion en *San Francisco State University* kaj Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso. Post tio, ŝi denove studis aktoradon en la Londona *American School*.

Caulfield ludis ĉefe en diversaj televidaj serioj, plej konataj el ili estas *Beverly Hills, 90210*, *Buffy the Vampire Slayer*.

Ŝi geedziĝis en 2006 kun Cornelius Grobbelaar, ili divorcis en 2010.

## Filmografio (elekto) 
* 1995–1996: Beverly Hills, 90210 (televida serio, 30 epizodoj)
* 1996–1997: General Hospital (televida serio, 39 epizodoj)
* 1998–2003: *Buffy the Vampire Slayer*, televida serio, 85 epizodoj)
* 2002: Monk (televida serio, epizodo 3x06)
* 2003: *Darkness Falls*
* 2004: I Want to Marry Ryan Banks
* 2004: Bandwagon
* 2006: ''In Her Mother's Footsteps*
* 2007: Hollow (filmeto)
* 2009: Private Practice (televida serio, Folge 2x17)
* 2009: TiMER
* 2010: *Removal''
* 2010–2011: Life Unexpected (televida serio, epizodoj 2x02–2x12)
* 2010–2011: Gigantic (televida serio)

Kategorio:Usonaj aktoroj
Dzierżążno (distrikto Tczew)

**Dzierżążno** [elp. d​͡ʑerˈʐɔ̃ʐnɔ] (germane *Seeresen*; kaŝube *Dzérżãżno*) estas vilaĝo en subdistrikto kaj distrikto Tczewski, Pomeria Provinco, en norda Pollando. Ĝi situas ĉ. 59 km sude de Gdansko. La loĝantaro de la vilaĝo nombras 384. 

Ekzistas alia pola vilaĝo samnoma, en distrikto Kartuski, en la sama provinco.

Kategorio:Vilaĝoj de Pomeria provinco
Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Dzierżążno

**Dzierżążno** estas nomo por du vilaĝoj en Pollando: 

*Dzierżążno (distrikto Kartuzy) - vilaĝo en Pomeria provinco, en distrikto Kartuzy, en komunumo Kartuzy
*Dzierżążno (distrikto Tczew) - vilaĝo en Pomeria provinco, en distrikto Tczew, en komunumo Morzeszczyn 

## Vidu ankaŭ 
* Dzierżążno Małe, Dzierżążno Wielkie, Dzierzążno
Kamio

[eta|*[Amaterasu*, unu de la centraj kamioj]]
**Kamio** (japane 神 *kami*, laŭvorte "diaĵo" aŭ "spirito") estas en la ŝintoismo nocio por ĉiu adoraĵo, ekzemple dioj, spiritoj kaj animoj de la prauloj. La radikoj de tiu nocio troveblas en la animismo.

La nombro de la kamioj estas potenciale senlima, ĉar *kamio* povas esti ĉiu agado, kaj estaĵo. Laŭ loka eldiro: Japanio estas „lando de la ok milionoj da kamioj” (japane 八百万の神, *yaoyorozu-no-kami*).

Kamio povas esti:
* *natura forto*: la enkorpiĝo de energio en diversaj objektoj kaj lokoj, 
* *diaĵo*, dio: respondecas al la okcident-kultura esprimo por dio; ĝi estas grupo de la estigantoj kaj posedantoj de spirita energio;
* *animo*: spiritoj de influaj kaj kapablaj personoj, kiuj - post morto de la korpo - transformiĝas al kamio kaj plu influas la mondon. Ekzistas do malbonintencaj animoj.
* *spiritoj*: transmondaj reprezentantoj, protektantoj de certaj homoj, vivaĵoj, lokoj, objektoj, fenomenoj, agadoj
Kamiino aŭ diino povas esti nomata *megami *(女神) en la japana, sed tio estas iom nova tradicio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Amaterasu
* Cukujomi
* Inari
* Izanagi
* Izanami
* Ninigi
* Susanoo
* Ukanomitama 
* Japana mitologio
Gyula Hernádi

**Gyula HERNÁDI** [djula hernAdi], hungare **Hernádi Gyula,** Esperante **Julio Hernádi** estis hungara verkisto kaj scenaristo.

Gyula Hernádi naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1926 en *Oroszvár*, nun Rusovce, Slovakio. Li mortis la 21-an de julio 2005 en Budapeŝto.

## Biografio 
Li frekventis gimnazion en Győr. Dum la 2-a mondmilito li estis infanosoldato, fine militkaptisto. Li hejmenvenis en 1947 kaj li laboris en diversaj laborejoj, ekde 1970 en teatroj. En 1955 aperis liaj unuaj skribaĵoj: noveloj, poemoj, etromanoj. Baldaŭe li havis tutlandan konatecon pri scenarioj de filmoj, la unua aperis en 1964. Li ĝismorte kunlaboris pri Miklós Jancsó (reĝisoro). En 1999 li ricevis premion Kossuth.

## Verkoj (elekto) 
* 39 filmoj, plej ofte, kiel scenaristo
* 20 teatraĵoj, kiel reĝisoro aŭ scenaristo
* *Deszkakolostor* (Lignotabula abatejo), noveloj, 1959
* *Folyosók* (Koridoroj), romano, 1966
* Lumaj ventoj, 1968
* *Az erőd* (La fortreso), romano, ankaŭ filmo, 1971
* *Fivérem a holnap* (La morgaŭ estas mia frato), dramoj, 1976
* *Bajcsy-Zsilinszky Endre* (Endre Bajcsy-Zsilinszky), dramo, 1977
* *Szép magyar tragédia*, Bela hungara tragedio), dramo, 1978
* *Kiáltás és kiáltás* (Krio kaj krio), romano, 1981
* *A boldogság templomai* (Preĝejoj de la ĝojo), romano, 1986
* *Egri csillagok háborúja* (Milito de steluloj de Eger), 1994

## En Esperanto aperis 
* en Hungara Antologio, 1983 lia mallonga prozo
* La fortreso (romano) tradukis el la hungara Jozefo Horvath, eldonis Hungaria Esperanto-Asocio, 2026. 160 p. bitlibro (elŝutebla).
La fortreso de la romano estas forlasita milita komplekso defenda, kiun privata societo aĉetis kaj aranĝas en ĝi versimilajn militajn ludojn por splenaj milionuloj kontraŭ solduloj kun eblo mortigi kaj morti, travivi la militon kaj militkaptitecon. Post unu el tiuj ludoj la societanoj estas arestitaj kaj kondamnotaj, sed la ŝtato intervenas. Ekzistas ankaŭ filmversio de la romano, kiu estis farita en Hungario en 1979.

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Hernádi
Hernádi
Hämeenlinna

eta|maldekstra|250ra|
eta|250ra|maldekstra|
**Hämeenlinna** (en la sveda lingvo *Tavastehus*) estas la ĉefurbo de la provinco Origina Tavastio (finne *Kanta-Häme*, svede *Egentliga Tavastland*) en suda Finnlando. Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². -  1786&nbsp;km² da tero kaj 246&nbsp;km² da lagoj kaj riveroj. La teritorio havas komunan limon kun . Ĝis fino de la jaro 2009 ĝi estis sidejo de guberniestro de gubernio Suda Finnlando.

La urbo estis formale fondita (akiris statuson kaj privilegiojn de urbo) en 1639. Ĝi estis la unua urbo en la interno de la lando; ĝis tiam ĉiuj urboj situis ĉe la maro kaj havis havenon por eksterlanda komerco. La urbo naskiĝis sur prahistoria loĝloko, kie oni trovis restaĵojn de pluraj malgrandaj fortikaĵoj sur montetoj. La nomo Hämeenlinna signifas "kastelo (aŭ fortikaĵo) de Tavastio". Konstruadon de tiunoma fortikaĵo oni komencis fine de la 13-a jarcento, kaj iom post iom evoluis ankaŭ pli dense loĝata vilaĝo en la proksimeco.

Tuulos, Kalvola, Lammi kaj Renko estas eksaj komunumoj, kiuj estis ligitaj al Hämeenlinna en 2009. La plejparto de eksa komunumo Vanaja jam en 1967 estis alligita al Hämeenlinna - parto tiam doniĝis al Renko kaj do kun ĝi alvenis en 2009.

## Referencoj 
oficiala statistiko de la urbo (en la finna)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Origina Tavastio
Kategorio:Komunumoj de Finnlando
Kategorio:Komunumoj de Suda Finnlando
Kategorio:Urboj de Finnlando
Luterana preĝejo (Rákosliget)

La **Luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Rákosmente, en loĝkvartalo Rákosliget.

## Historio 
La unua meso okazis en la tiama vilaĝo Rákosliget en 1905, en la sekva jaro luterana grupo fondiĝis. La preĝejo estis konstruita en la fruaj 1930-aj jaroj dum duonjaro. Ekde 1941 la domo de luteranoj estis uzata.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola havanta unun kvadratan turon super la enirejo kaj po unu navon, sakristion kaj absidon. La turo havas 2 sonorilojn. Super la enirejo estas surskribo: "Estas forta fortikaĵo nia Dio". La altaro estis skulptita el ligno, la bildo prezentas Jesuon saniganta blindulon. La benkoj estas pentritaj je hungarecaj motivoj. Ĉe la enirejo galerio situas, kie nova elektronika muzikilo funkcias. La plafono estas kovrita per ligno. La predikejo estas alirebla nur el la sakristio.

## Fontoj 
* hungare 
* hungare 

Budapeŝto
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Budapeŝto
Emblemo de Mozambiko

eta|Emblemo de Mozambiko
**Emblemo de Mozambiko** estas la oficiala simbolo de la Mozambika ŝtato. Ĝia priskribo estas fiksita en artikolo 194 de la mozambika Konstitucio, akceptita en 1990. L’emblemo prezentas oranĝan kampon, kiu finiĝas supre kiel dentrado. En la kampo situas monto ĉe maro, super kiu lumas la suno. La monton kovras blanka malferma libro; super ĉio estas kruciĝantaj sarkilo kaj AK-47. La komponaĵojn kadras sukerkanaj tigoj maldekstre kaj maizaj dekstre, envolvitaj per ruĝa rubando, kiu havas sube nomon de la ŝtato en portugala lingvo. Supre, inter la tigoj, situas ruĝa kvinpinta stelo.

## Simbolismo 
Laŭ artikolo 194 de la Konstitucio, la tigoj signifas riĉon, la dentrado – laboristan klason kaj industrion, la libro – klerigon, la sarkilo – kamparanan klason kaj agrikulturon, AK por “defendon kaj atentemon”. La ruĝa stelo simbolas “spiriton de internacia solidareco de homoj de Mozambiko”, la ruĝa suno – kreon de nova vivo.

## Historio de la emblemo 
En 2005 la opozicia partio RENAMO metis demandon pri ŝanĝo de ŝtata simbolaro, inkluzive forigi AK-fusilon el la emblemo kaj la flago, dirante ke “la naciaj simboloj estis akceptitaj en alia historia kunteksto. Ni vivas en nova realo, kiun ni devas speguli”. Tamen, parlamenta plimulto rifuzis ĉi tiun proponon.

Mozambiko
Kategorio:Naciaj simboloj de Mozambiko
Toussaint-François Rallier du Baty

**Toussaint-François Rallier du Baty** ( - ) estis urbestro de Rennes de 1696 ĝis 1733. Tiuj 39 jaroj konsistigas la plej longan urbestran tempon de ĉiuj urbestroj de Rennes.

Lia ido, Raymond Rallier du Baty (1881-1978) partoprenis en la unua antarktika ekspedicio de la komandanto Jean-Baptiste Charcot.

## Fonto 
Kategorio:Urbestroj de Rennes
Jacques Gabriel

**Jacques Gabriel** – ankaŭ nomata **Jacques V Gabriel** – estis franca arkitekto naskita en Paris en 1667 kaj mortinta en la  en la sama urbo.

Lernanto kaj parenco de Jules Hardouin-Mansart, patro de la arkitekto Ange-Jacques Gabriel, estis unua arkitekto de la reĝo en 1735 kaj direktoro de la reĝa Akademio pri Arkitekturo.

## Ĉefaj verkoj 
* Hôtel de Varangéville (1704) (Palaco de Varangéville)
* Pluraj privataj palacoj sur placo Vendôme en Parizo.
* Rekonstruo de la kastelo de Compiègne kun sia filo Ange-Jacques Gabriel.
* Rekonstruo de la kastelo de Petit-Bourg en Évry.
* Konstruo de la konstruaĵoj de la 'Compagnie des Indes' en Lorient
* Rekonstruo de la placo de la urbodomo kaj de la urbodomo de Rennes laŭ la decido de la konsilio en la .
* Parto de la Palaco de la ĝenerala Asembleo de Burgonjo
Li desegnis la projektojn de la preĝejoj de Hôtel-Dieu en Orléans, de la Oratorio en Parizo, kaj de la katedralo Saint-Louis de La Rochelle. Li estas ankaŭ la aŭtoro de la ponto de Blois.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj arkitektoj
Kategorio:Francaj arkitektoj de la 18-a jc
Kategorio:Arkitektoj de Versajlo
Kategorio:Reĝa Akademio pri Arkitekturo
Ordinara alkemilo

alternative=Nordens flora Alchemilla vulgaris.jpg|eta|Nordens flora Alchemilla vulgaris
La **ordinara alkemilo** aŭ **ordinara dammantelo**  (*Alchemilla vulgaris*) estas plantospecio el la genro alkemilo de la familio de la rozacoj. Ĝi estas duon-rozeta hemikriptofito kun rizomo. 

## Priskribo 
La ordinara alkemilo estas plurjara planto kiu altas de 10 ĝis 30 cm. 

La tigo estas hele verda foje iome ruĝeca. La folioj estas grandaj kaj preskaŭ cirklaj, kun sep ĝis dentrandaj loboj. La floroj estas hele verdaj, etaj, kaj aperas de majo ĝis oktobro.

## Disvastiĝo 
La natura arealo de tiu palearktisa specio ampleksas mezvarman Eŭropon ĝis al Obo en Siberio. Ĝi troviĝas kaj en la ebenaĵoj, en la montetoj kaj en la montaroj.

## Uzado 
### Historio 
La ordinara alkemilo antaŭe estis aprezita de la alkemiistoj kiuj uzis liajn grandajn foliojn kiel natura kaptilo por la matena roso. Dum la Renesanco, oni ĝin atribuis la famon por redoni la virgecon aŭ la belo al mamoj ŝrumpitaj. 

### Nutraĵo 
Oni povas uzi la sekigitajn foliojn kune kun tiuj de la printempa primolo, por parfumi la teon.  Infuzaĵe uzite por siaj adstringaj ecoj, ĝi povas efiki kontraŭ malgrava diareo  kaj kontraŭ dolora menstruo.
Ĝi estas manĝebla en salatoj.

### Farmakopeo 
*Uzita parto: la folioj sen siaj petioloj.
*Kemia konsistigaĵo: tanino, salikila acido, fitosterolo, saponino, palmita acido, steara acido.
*Eco: adstringa, diureziga, tonika, cikatriga, hemostaza, trankviliga, kontraŭ-reŭmatisma.
*Uzad-instrukcio: infuzaĵo, dekoktado, likva ekstrakto, tinkturo.
Konsumebla same bone de la homo kiel de la brutaro, ĝi donas specialan guston al la lakto kaj al la fromaĝo. Iuj konsideras uzadon kontraŭ vulva jukado.

## Eksteraj ligiloj 
* Ordinara alkemilo (*Linneo*) 
* Ordinara alkemilo (*Floraweb*) 
* Ordinara alkemilo (*Tela Botanica*)
* Ordinara alkemilo (*SoortenBank*) 

Kategorio:Rozacoj
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Kategorio:Ĝardenplantoj
Kategorio:Kuracplantoj
Beau Bassin-Rose Hill

**Beau Bassin-Rose Hill** estas unuigita grandurbo en Maŭricio, kie estas la dua plej granda urbo.

## Bazaj informoj 
* Areo: 20 km²
* Supermara alteco:  m
* Loĝantaro: 110.800 en 2007
* Horzono: UTC +4
* Telefonkodo:

Ankaŭ ekzistas 4 haltejoj de .

## Geografio 
Beau Bassin-Rose Hill situas sur altebenaĵo en okcidenta parto de la lando.

## Historio 
Inter 1788-1868 fabriko por sukero havanta nomon **Beau-Bassin** funkciis tie. Apude ankaŭ loĝdomoj estis konstruitaj. En 1877 tiu loko estis deklarita urbo.

Origina nomo de la alia urboparto estis **Blondeauville**. **Blondeau** estis nomo de la fabriko-posedanto. En la 18-a jarcento multaj alvenis por eviti malarion. La loko ricevis novan nomon *Rose Hill* en 1868. En 1896 Rose Hill kaj Beau-Bassin estis municipoj. La unuigita urbo estas grava komerca loko.

## Klimato 
En Beau Bassin-Rose Hill la temperaturo varias inter 15-28 °C. En la tuta jaro pluvas iom pli, ol 1000 mm. Inter junio-novembro la pluvo estas malpli, ol en la ceteraj monatoj.

## Vidindaĵoj 
* iama prizono de 1888, nun ĉeflernejo
* urbodomo
* teatro

## Famuloj 
* en 1915 tie naskiĝis verkisto Loys Masson

## Fontoj 
* angla Vikipedio

Kategorio:Urboj de Maŭricio
Flamenco Sketches

**Flamenco Sketches** (eo: *Flamenko-Skizoj*) estas ĵazkomponaĵo de Miles Davis kaj Bill Evans. La balado aperis unue sur la albumo *Kind of Blue* de Miles Davis en la jaro 1959.

## La komponaĵo 
La peco ne havas notitan melodion kaj estas pli difinita per aro da akordŝanĝoj, improvizata per aplikado de la diversaj modaloj de la ĉefgamo de ĉiu tonaleco. Peter Niklas Wilson tkestis pri tio: *„Komponado por li estis ĝuste ne plu preciza antaŭstrukturado de definitiva sonimago, sed impulso por muzika procezo de malcerta fino.“* La hispana sono klariĝas el la uzado de la frige dominanta gamo, septona gamo uzata en hispana flamenko.

Bill Evans priskribis la pecon en la akompanteksto por la albumo jene: *„Flamenco Sketches estas serio da kvin gamoj, kiuj estas ludeblaj tiel longe, kiel tion volas la soloisto, ĝis kiam li estas traludinta la serion.“* Martin Spring vortigis pri tio: *„Tiel la modala ĵazo forŝovis la arkitekturon for de la antaŭvidebla akordŝanĝo kaj, kiel ni vidas el la noto de Evans, for de antaŭmetita daŭro de soloo.“*

Je la unua registrado de la peco Jimmy Cobb ludis la frapinstrumentaron per brosoj, kio substrekas la trankvilan kaj senŝtreĉitan karakteron de la peco.

## Efiko 
Mark Brüggemeier skribis je *rollingstone.de* pri la efiko de *Flamenco Sketches* sur la kunlaboron de Gil Evans kaj Miles Davis ĉe *Sketches of Spain:* *„Davis komencis sian trian kunlaboron kun la kanada aranxisto Gil Evans. Li volis ekligi tie, ke li estis ĉesinta per ‚Flamenco Sketches‘ sur ›Kind Of Blue‹.“*

### Akcepto 
Alan Kurtz skribis ĉe *jazz.com* pri la originala versio de la kanto: *„Per plenbrile klaraj solooj (aparte tiu de Coltrane), *Flamenco Sketches* daŭris naŭ minutojn, sed oni volas, ke ĝi daŭru tiel eterne. Ekzakte tiom longe, kiom ĉi tiu spirrabe bela majstroverko de la moderna ĵazo vivos. Eterne.“*

### Kromaj sonregistraĵoj 
Joe Henderson registris la pecon por sia albumo *So Near, So Far (Musings for Miles)*. Chris Botti sonregistris la pecon en la jaro 2009 por sia albumo *Chris Botti in Boston* kaj ludas la pecon ankaŭ regule je koncertoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Recenzo de *Flamenco Sketches* ĉe jazz.com 

## Referencoj 
Kategorio:Ĵazaj normkantoj
Kategorio:Miles Davis
Kategorio:Verkoj de 1959
4-a Ĝeneralkleriga Liceo je la nomo Johano Paŭlo la 2-a en Tarnów

eta|250px|La ĉefa lernejkonstruaĵo
La **4-a Ĝeneralkleriga Liceo je la nomo Johano Paŭlo la 2-a en Tarnów** (pole: IV Liceum Ogólnokształcące im. Jana Pawła II w Tarnowie) estas la liceo en urbo Tarnów.

Ĝi estis fondita en 1945 kaj troviĝas en la urbkvartalo Mościce.

## Lernejestroj 
* Janina Dembowska 1945-1946
* Jan Grela 1946-1950
* Jan Padlewski 1950-1951
* Aureliusz Dziunikowski 1951-1970
* Barbara Słowik 1969-1970
* Czesław Sterkowicz 1970-1990
* Anna Skórska 1990
* Władysław Węgiel 1990-2007
* Marek Smoła 2007-

## Famaj lernantoj 
* Mieczysław Bień
* Bronisław Dembowski
* Henryk Górecki
* Michał Heller
* Andrzej Jakliński
* Zygmunt Kolenda
* Tomasz Olbratowski
* Jan Styrna
* Ryszard Ścigała

File:Tablica-IV-LO-Tarnow--Poland-1.jpg|
File:IV-LO-Tarnow-Moscice-Poland--aula-sala-gimnastyczna-1.JPG|
File:Aula-IV-LO-Tarnow-3.jpg|

## Literaturo 
* Czesław Sterkowicz: *IV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Anioła w Tarnowie*, Tarnów 1975

* Feliks Kiryk i Zygmunt Ruta (red.): *Tarnów. Dzieje miasta i regionu. Tom III - lata drugiej wojny światowej i okupacji hitlerowskiej oraz Polski Ludowej*, Tarnów 1987

* Maria Gazda (red.): *IV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Anioła w Tarnowie. 50-lecie 1945-1995*, Tarnów 1995

* Maria Sąsiadowicz, Ewa Stańczyk, Barbara Sawczyk: *Tarnowskie kalendarium od VIII wieku do 2004 roku*, Miejska Biblioteka Publiczna im. Juliusza Słowackiego w Tarnowie, Tarnów 2004, ISBN 83-915445-5-9

* Marek Smoła: *IV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Anioła w Tarnowie 1945-2005: Szkoła i ludzie: zarys monograficzny*, IV LO i Gimnazjum nr 10 w Tarnowie-Mościcach, Tarnów 2005, ISBN 83-922879-0-8

* Bartosz Marciniak, Aleksander Strojny: *Tarnów. Perła renesansu*, Wydawnictwo Bezdroża, Kraków 2007, ISBN 978-83-60506-84-4

* Andrzej Niedojadło (red.), *Encyklopedia Tarnowa*, Tarnowskie Towarzystwo Kulturalne, Tarnów 2010, ISBN 978-83-87366-96-4

## Eksteraj ligiloj 
* Liceo-paĝaro 

Kategorio:Edukado en Pollando
Kategorio:Tarnów
4180 Anaksagoro

**4180 Anaksagoro** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.

Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 fotografiajn platojn eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la greka filozofo Anaksagoro (ĉ. -500 – -428).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960