open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Unterwasser

**Unterwasser** signifas en la germana lingvo *sub akvo*. Ĝi estas la nomo de la sekvaj lokoj en Svislando:

* Unterwasser (Togenburgo) estas vilaĝo en la komunumo Malnov-Sankt-Johano en kantono Sankt-Galo;
* Unterwasser (Reiden) estas parto de la komunumo Reiden en kantono Lucerno.
Ruĝgorĝa bronzokukolo

La **Ruĝgorĝa bronzokukolo** (*Chalcites ruficollis*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Chalcites* aŭ bronzokukuloj, tio estas brunecaj kukoledoj kun metalaj briloj. Ĝi troviĝas el Indonezio ĝis Papuo-Nov-Gvineo, fakte ĉefe en centra montaro de Nov-Gvineo. 

Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montaroj.

Temas pri malgranda kukolo, kun malhelbruna makuleca dorso; la ruĝecbruna gorĝo kontrastas kontraŭ la blankaj malsupraj partoj kun tre fajnaj malhelaj strioj.

## Referenco
* BirdLife International 2004.  Chrysococcyx ruficollis.   
*2006 IUCN IRuĝa Listo de Minacataj Specioj. 24a de Julio 2007.
Kunlun

[eta|300px|dekstra|[centra Azio kun la Silka Vojo, la montaro Kunlun dekstre sub la vojo]]
**Kunlun** (; *Kunlun Ŝan*, Kunlun-montaro) estas alta montaro de ĝis 7.723&nbsp;metroj da alteco en la okcidento de Ĉinio (Azio).

## Geografio 
La alta montaro etendiĝas de la rivero Jarkando, kiu konsistigas la  al la najbara montaro Pamiro, respektive de la Karakorum-pasejo en alteco de 5575 metroj super la marnivelo, la natura limo al la najbara montaro Karakorumo, laŭ la norda limo de la ĉinia (ĉinie okupita) aŭtonoma regiono Tibeto orienten. 2.500 kilometroj konsistigas la limon al la Tibeta Altebenaĵo, la resta orienta parto situas en la ĉinia aŭtonoma regiono Ŝinĝango.

La montaro Kunlun konsistas esence el la pli okcidenta montaro nomata laŭ la rusia esploristo Nikolaj Prĵevalskij, kiu tuŝas la nordan randon de la Tibeta Altebenaĵo, kaj la pli orienta montaro nomata laŭ la esploristo Marco Polo, kiu tuŝas la saman altmontaron kaj la sudan randon de la baseno Qaidam. De la Montaro Prĵevalskij nordorienten daŭriĝas la Montaro Nan. La orienta daŭrigo nomiĝas Qinling.

## Montoj 
La montoĉenoj de Kunlun havas pli ol 200 montopintojn de pli ol 6000 metroj da alteco. La plej altaj estas:

* Ulugh Muztagh (6.973 m)*
* Dingbei (7.625 m)
* Muztag (7.282 m)*
* Gozha Tsho (7.206 m)
* Bukadaban Feng (6.860 m)
* Yuzhu Shan (6.178 m)
* Malan (6.056 m)
* Tekiliktag (5.466 m)

 (* ne konfuzenda kun la similsona monto Muztagata) 

## Historio 
La montaro *Kunlun* ekestis per kolizio de la hinda subkontinento kun la eŭrazia litosfera plato en la malfrua fazo de la terhistoria epoko Triaso. Per tio fermiĝis la praoceano *Tetiso*.

La teritorio estas plejparte altmontara dezerto.

## Mitologio 
La montaro en la ĉina mitologio estas la taoisma paradizo. La unuan legende fiksitan vojaĝon tien faris la reĝo Mu Wang (1001 ĝis 946 a.K.) el la dinastio Zhou. Li laŭ la legendo tie trovis la Jado-palacon de la mita "flava imperiestro" Huang Di, kaj renkonriĝis kun Xiwangmu, la "reĝeca patrino de la okcidento", kiu laŭlegende ankaŭ tie havis sian loĝlokon.

Kategorio:Montaroj en Ĉinio
Kategorio:Tibeta Altebenaĵo
Kategorio:Ĉina mitologio
Ĉilian

[eta|dekstra|300ra|[Trudfaŭlto en la montaro Ĉilian Ŝan. La pli malnovaj rokoj (maldekstre, blue kaj ruĝe) trudas super la plej junaj (dekstre, brune).]]

**Ĉilian** aŭ **Qilian** () estas alta montaro de ĝis 6.346&nbsp;metroj da alteco en la okcidento de Ĉinio (Azio).

La montaro, kies areo situas ĉe la limoj de la ĉinaj provincoj Ĉinghajo kaj Gansuo estas la orienta centra parto de la montoĉeno Nanŝan kaj inkluzivas ties plej altan monton. Sude de la *Ĉilian Ŝan* etendiĝas la orienta parto de la montaro Kunlun kaj ankaŭ la altmontara lago *Ĉinghai*, norde etendiĝas la dezerto Gobi. Okcidente najbaras la montaro Altun, la okcidenta centra parto de la montaroĉeno Nanŝan .

Kategorio:Tibeta Altebenaĵo
Kategorio:Montaroj en Ĉinio
Departemento Atlántida

eta|220ra|maldekstra|
**Departemento Atlántida** estas departemento ĉe la norda kariba marbordo de Honduro, Centra Ameriko. La ĉefurbo estas la havena urbo La Ceiba. Troviĝas ankaŭ en Atlántida estas Nacia Parko Punta Izopo.

Dum antaŭaj jardekoj turismo fariĝis la plej grava laŭleĝa ekonomia fonto por la marborda regiono. Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Historio 
La departemento formiĝis en 1902 el teritorio, kiu antaŭe estis partoj de la departementoj Colón, Cortés kaj Yoro. Tiuj tri ankoraŭ nun estas la najbaraj departementoj, laŭ horloĝa direkto Colón en la oriento, Yoro en la sudo kaj Cortés en la okcidento - norde la departemento aldone havas vastan marbordon al la regiono Karibio de la Atlantika oceano.

En 1910 la departemento Atlántida havis popolnombron de ĉirkaŭ . En 2005 ĝi havis taksitan popolnombron de ĉirkaŭ , kaj la aktuala nombro jes estas notita supre.

## Municipoj 
# Arizona
# El Porvenir (Honduro)
#  Esparta
# Jutiapa (Honduro)
# La Ceiba
#  La Masica
# San Francisco
#  Tela

&nbsp;

Kategorio:Departementoj de Honduro
Kantono Dawson (Georgio)

eta|situo en la ŝtato Georgio.
**Kantono Dawson** (angle *Dawson County*) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 15 999 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 20 643. La kantona ĉefurbo estas Dawsonville, Georgio.

Dawson (Georgio), Kantono
Kantono Dodge (Georgio)

La **kantono Dodge** - angle *Dodge County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Georgio. La administra centro estas la urbo '**. La kantono estis fondita la . Ĝi havas sian nomon memore al la historia figuro **'.

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de kantonoj de Georgio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Dodge
Kantono Dougherty

eta|situo en la ŝtato Georgio.
**Kantono Dougherty** (angle *Dougherty County*) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 96 065 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 94 882. La kantona ĉefurbo estas Albany, Georgio.

Dougherty (Georgio), Kantono
Altun

**Altun** (ankaŭ *Altun Ŝan*, *Altyntag*, *Altin tagh* respektive *Astin tagh*; ) estas alta montaro de ĝis 6.295&nbsp;metroj da alteco en la okcidento de Ĉinio (Azio).

La montara nomo fontas el la mongola lingvo kaj signifas "monto kun blankaj betuloj".

## Situo 
La montaro Altun, kiu kiel okcidenta centra parto de la montaro Nanŝan kovras areon de proksimume 700 oble 200 kilometroj, situas en la sudoriento kaj oriento de la ujgura aŭtonoma regiono Ŝinĝango kaj etendiĝas ĝis en la provincojn Ĉinghajo kaj Gansuo. Sude de la Altun-montaro etendiĝas la centra parto de la montraro Kunlun kaj en la okcidento plus nordo la baseno Tarim kaj la dezerto Taklamakano. Oriente najbaras la montaro Ĉilian, la orienta centra parto de la montaro *Nanŝan*.

## Montoj 
Granda parto el la montoj de la montaro Altun altas inter 3.500 kaj 4.000&nbsp;m. La plej alta monto en la orienta parto de la teritorio nomiĝas *Sulamutag* kaj havas alton de 6.295&nbsp;m. La monto *Altun Ŝan* situas en la mongola aŭtonoma distrikto *Subei* en la administra regiono de la urbo *Jiuquan*, provinco Gansuo, kaj per alto de 5.798&nbsp;m estas la plej granda monto de la centra parto de la Altun-montaro; lia montopinto unuafoje grimpiĝis la 19-an de aŭgusto 1989 per teamo el kvar japanoj kaj ĉinoj.

Kategorio:Tibeta Altebenaĵo
Kategorio:Montaroj en Ĉinio
Kantono Early

eta|situo en la ŝtato Georgio.
**Kantono Early** (angle *Early County*) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 15-a de decembro, 1818. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 12 354 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 12 056. La kantona ĉefurbo estas Blakely, Georgio.

Early (Georgio), Kantono
Kantono Elbert (Georgio)

eta|situo en la ŝtato Georgio.
**Kantono Elbert** (angle *Elbert County*) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 10-a de decembro, 1790. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 20 511 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 20 799. La kantona ĉefurbo estas Elberton, Georgio.

Elbert (Georgio), Kantono
Njiri-dezerto

**Njiri-dezerto** (aliaj nomoj: **Njiko**, **Taruo**, estas dezerto en suda Kenjo. Ĝi situas oriente de Lago Magadi kaj inter Amboseli, Tsavo- kaj Najrobio- naciaj parkoj. Granda parto de Kajiado distrikto apartenas al Njiri-dezerto. 

Ĝia sekeco ŝuldiĝas al Monto Kilimanĝaro, en kies mallofa flanko ĝi situas: Kilimanĝaro malhelpas alvenon de humidaj ventoj.
Banská Belá

**Banská Belá,** hungare **Bélabánya**, germane **Düllen** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en distrikto Banská Štiavnica.

La vilaĝo situas en valo, najbare de Banská Štiavnica, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Banská Štiavnica-Žiar nad Hronom.

## Historio 
En la ĉirkaŭo minis jam la romianoj; en la mezepoko oni mencias unuafoje la lokon en 1228 en formo *"Bela"*. Tiutempe la loko apartenis al Banská Štiavnica, ankaŭ tie oni minis arĝenton. Ĝi estis en la mezepoko kaj ĝis fino de la 19-a jarcento floranta minurbo.

Alianco de minurboj dum la mezepoko en la regiono slovake-hungare:
* Kremnica-Körmöcbánya
* Banská Bystrica-Besztercebánya
* Pukanec-Bakabánya
* Nová Baňa-Újbánya
* Ľubietová-Libetbánya
* Banská Štiavnica-Selmecbánya
* Banská Belá-Bélabánya
* Brezno-Breznóbánya

Dum bataloj kontraŭ husanoj la minejo sendependiĝis de Selmecbánya kaj urbiĝis en 1450. Ladislao la 5-a (Hungario) donacis al la urbo privilegiojn en 1453 kaj ĝi iĝis unu el la plej grandaj urboj de Supra Hungarujo. La urbo aliĝis al alianco de minurboj. Lernejo ekfunkciis ekde 1565. La turkoj detruis la urbon en 1552 kaj en 1664, tamen ĝi ekhavis la rangon libera reĝa urbo en 1572 ĝis la 18-a jarcento, tiam unuiĝis kun Selmecbánya. Ĝis 1919 la loko apartenis al Hont. Poste apartenis al Ĉeĥoslovakio. Ekde 1954 ĝi estas memstara vilaĝo. En 2001 loĝis en la vilaĝo 1218 da homoj (1151 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* katolika romanika paroĥa preĝejo de 1243, poste renesanciĝis
* preĝejo omaĝe al Dipatrino el la 15-a jarcento, poste barokiĝis
* renesanca lernejo de 1565
* kapelo de 1756
* klasikisma nobeldomo el la 19-a jarcento
* monumento pri Slovaka Nacia Ribelo de 1957
* iamaj ministaj loĝdomoj

## Famuloj 
En la iama Bélabánya naskiĝis hungara piaristo Vilmos Rappensberger.

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Štiavnica
Pukanec

eta|dekstra|300ra|Pukanec en la mapo
eta|dekstra|230ra|Pukanec en la distrikto
**Pukanec,** hungare **Bakabánya,** germane **Pukantz** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.

La vilaĝo situas laŭ flankovojoj. Levice troviĝas 20 km-ojn for.

## Historio 
La minista vilaĝo fondiĝis en 1075 laŭ la dokumento *Baka*, tiutempe apartenanta al abatejo. Oni minadis arĝenton, en la 14-a jarcento ili estis germanoj. La minejo ricevis privilegiojn en 1323 kaj iĝis libera reĝa urbo en 1345.

Alianco de minurboj dum la mezepoko en la regiono (la loknomoj estas unue hungare (uzataj ĝis 1920)), poste laŭ la nuna slovaka formo:
* Körmöcbánya Kremnica
* Besztercebánya Banská Bystrica
* Bakabánya Pukanec
* Újbánya Nová Baňa
* Libetbánya Ľubietová
* Selmecbánya Banská Štiavnica

Poste la loĝantaro konstruis defendan muron ĉirkaŭ la urbo. La turkoj detruis la urbon en 1640, 1652 kaj 1664. La loĝantaro okupiĝis ankaŭ pri vinkulturo kaj okazis jare po 4 tutlandaj foiroj. Francisko Rákóczi la 2-a okupis la urbon en 1703. La minado finiĝis en 1875, sekve la urbo perdis ĉiujn rangojn kaj privilegiojn. En 1910 loĝis en la vilaĝo 3141 da homoj (2935 slovakoj kaj 107 hungaroj. Ĝis 1919 la loko apartenis al Hont, al distrikto de Bát, poste al Ĉeĥoslovakio. En 2001 loĝis en la vilaĝo 2155 da homoj (2063 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* gotika katolika paroĥa preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao de 1510
* luterana preĝejo de 1935
* restaĵoj de urbomuro el la 16-a jarcento
* kolono pri Sankta Triunuo de 1740

## Famuloj 
En la urbo naskiĝis hungara-slovaka pastro Károly Lányi.

Kategorio:Municipoj en distrikto Levice
Ľubietová

**Ľubietová,** hungare **Libetbánya,** germane **Libethen** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Banská Bystrica.
maldekstre|eta|Katolika kirko en Ľubietová

## Geografio 
Ľubietová situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, Hron kaj tie ĉefvojo kaj fervojo estas ne tro for. Banská Bystrica troviĝas je 19 km-oj.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Germanaj ministoj fondis ministan vilaĝon en la 13-a jarcento. Oni minis feron, kupron kaj aliajn ercojn. En dokumento ĝi aperis en formo *Lubeta* en 1382 kaj iĝis libera urbo. Ĝi ricevis privilegiojn en 1379, poste en 1384 pliajn de reĝino Maria. Iom poste la loko ricevis ankaŭ doganrajton, liberan komercadon kaj senimpostan staton.
eta|
Alianco de minurboj dum la mezepoko en la regiono (la loknomoj estas unue hungare (uzataj ĝis 1920)), poste laŭ la nuna slovaka formo:
* Körmöcbánya Kremnica
* Besztercebánya Banská Bystrica
* Bakabánya Pukanec
* Újbánya Nová Baňa
* Libetbánya Ľubietová
* Selmecbánya Banská Štiavnica

La husanoj atakis la urbon en 1433. Poste konstruiĝis fortikaĵo kaj ankaŭ la preĝejo ricevis defendomuron. La ferofendado komenciĝis en 1692. Okazis ribelo kontraŭ familio Fugger en 1727. La komunumo iĝis libera reĝa urbo en 1832, finiĝis la kuprominado en 1872. En 1910 loĝis en la urbo 1813 da homoj, precipe slovakoj. Ĝis 1919 la loko apartenis al Zólyom, al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovakio. En 2001 loĝis en la vilaĝo 984 da homoj (969 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* gotika romkatolika preĝejo omaĝe al Maria Magdalena, poste trakonstruiĝis
* luterana preĝejo
* urbodomo, dum la historio ĉi tiu konstruaĵo defendis la loĝantojn

## Famuloj 
En la iama Libetbánya naskiĝis:
* hungara arkivisto Béla Kossányi
* hungara pentristo Lőrinc Dunaiszky.

Kategorio:Municipoj en distrikto Banská Bystrica
Béla Varga (filozofo)

**VARGA Béla** (naskiĝis la 23-an de oktobro 1886 en Torda, mortis la 10-an de aprilo 1942 en Koloĵvaro) estis rumanuja hungara pedagogo, unitariisma episkopo, teologia verkisto, universitata profesoro, ano de MTA (1940).

## Biografio 
Béla Varga akiris mezlernejan instruistan diplomon en la Universitato de Koloĵvaro. Li studis filozofion en Berlin, Leipzig kaj Ĝenevo. Post la unua mondmilito li iĝis teologia profesoro en Kluĵo. En la komenco de la 1920-aj jaroj li faris teologiajn studojn en Oxford. En 1938 oni elektis lin episkopo, sed post du jaroj li abdikis.

## Verkoj 
* *Valóság és érték* (Kolozsvár, 1915);
* *A logikai érték problémája és kialakulásának története* (1921);
* *A pedagógia alapkérdése* (Szeged, 1936).
* *Bölcseleti írások*, selektis, enkondukis, notfaris Balázs Sándor, Bk., 1979;

## Bibliografio 
* Benczédi Pál: V. B. (Unitárius Közl., 1942);
* Kemény Gábor: A végső problémák keresője (Emlékezés dr. V. B.-ra. Keresztény Magvető, 1942. 3. füz.);
* Gelei József: Búcsúbeszéd dr. V. B. koporsójánál (Keresztény Magvető, 1942. 2. füz.).

## Fontoj 
* Romániai magyar irodalmi lexikon

Kategorio:Rumanujaj hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj filozofoj
Kategorio:Hungaraj unitariismaj episkopoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Metiista vilaĝo de Amarna

La **metiista vilaĝo de Amarna** situas en la orienta dezerto de Aĥetaton, la ĉefurbo konstruigita de la faraono Aĥnaton proksime de la suda nekropolo.

Tiu vilaĝo, simila al aliaj metiistaj vilaĝoj kiel tiuj de El-Lahun aŭ Deir el-Medina, estis konstruita por la metiistoj kiuj laboris al la konstruado de la reĝaj aŭ nobelaj tomboj. La metiistoj vivis tie kun siaj familioj: sesdeko da domoj konstruitaj el argilaj brikoj enhavantaj po kvar ĉambrojn sufiĉe senkonfortajn. En la vilaĝo loĝis ĝis tricent dek homoj.

Same kiel la vilaĝo de Deir el-Medina, tiu de Amarna estis ĉirkaŭita de muro, kiu havis nur unu pordegon, ne por malliberigi la metiistojn, sed por malhelpi ŝteladon de materialo. Sed kontraŭe al aliaj vilaĝoj aŭ urboj tiu de Amarna estis koncipita laŭ detala urba plano, tiel stratoj kruciĝis orte kaj la domoj havis samajn dimensiojn.

## Eksteraj ligiloj 
* ''The Eastern Workmen's Village at Amarna'' de Jimmy Dunn (la orienta metiista vilaĝo en Amarna)

Kategorio:Geografio de Antikva Egiptio
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Egiptio
Otto Stern

**Otto STERN** (naskiĝis la 17-an de februaro 1888 en Sohrau, Germana Regno - hodiaŭ Zory, Pollando, mortis la 17-an de aŭgusto 1969, Berkeley, Kalifornio, Usono) estis germandevena usona sciencisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1943 pro ellaboro de la molekula radia metodo (por studi proprecojn de la molekuloj) kaj pro difino de la magneta momanto de la protono.

Li okupiĝis komence pri teorio de la statistika termodinamiko. Li instruis fizikon ekde 1914 en la Frankfurta Universitato, ekde 1923 li iĝis profesoro pri fizika kemio de la Hamburga Universitato. Li eksperimentis kun Walther Gerlach komence de la 1920-aj jaroj en Hamburgo pri molekulaj radioj. Ili radiis faskon el arĝentaj atomoj je malvarma vitroplato kaj la fasko disiĝis je du partoj en la nehomogena magneta kampo. La eksperimento pruvis la kvantumecon de la spaco: la atomoj kun magneta polareco povas direktiĝi nur en difinitan direkton (ekz. la arĝentaj atomoj nur en du direktojn), dum la klasika fiziko permesas iun ajn direkton.

Stern en 1933 mezuris per molekula radio la magnetan momanton de la protono kaj trovis ties grandon 2,5-obla al la teoria valoro.

Post la enpotenciĝo de la nazioj, Stern devis forlasi Germanion kaj en 1933 elmigris en Usonon kaj tie laboris ĝis 1945 kiel fizika esplora profesoro en Pittsburgh, en la Teknika Universitato Carnegie. Li retiriĝis en 1945.

Kategorio:Nobel-premiitoj pri fiziko
Kategorio:Germanaj fizikistoj
Kategorio:Vroclavanoj
Larchmont (Novjorkio)

**Larchmont** (esperante: alaŭdomonto) estas urbeto nord-oriente de Novjorko. Laŭ la stato de la censo  en la urbeto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi situas en la ŝtato Novjorkio, kantono Westchester, ĉe la Long Island Sound. Ĝi estas unu el la loĝlokoj por riĉuloj ĉirkaŭ Novjorko.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|maldekstra|300px|la loka publika biblioteko

Kategorio:Urboj de Nov-Jorkio
Lazare Ponticelli

eta|dekstra|250px|Lazare Ponticelli, inter du aktorsoldatoj.
**Lazare PONTICELLI** (Groppo Ducale apud Bettola, Provinco de Piaĉenco, Italio, 7-an de decembro 1897 – Le Kremlin-Bicêtre, Francio, 12-an de marto 2008) estis, je la tempo de sia morto, la lasta postvivanta Franca veterano de la Unua Mondmilito. Je la tempo de sia morto, li estis la plej maljuna vivanta viro naskiĝinta en Italio kaj la plej maljuna viro loĝanta en Francio. Ponticelli naskiĝis "Làzzaro" en Groppo Ducale apud la vilaĝo Bettola, Piacenza, Italio. En 1907, kiam li estis naŭjara, li moviĝis al Francio, kaj ses jarojn poste, en 1914, li aliĝis al La Franca Fremda Legio, li estis 16-jaraĝa. Ponticelli faris la militon kontraŭ Germanio, kaj estis vundita nelonge post kiam li eniris servon en 1914. Li estis eligita el la Franca Fremda Legio, kaj poste aliĝis al la Itala Armeo en 1915. Ponticelli estis vundita denove kontraŭ la Aŭstroj en Tirolo. Frapita en la kapo de artilerio, li mirakle postvivis. Dum la jaroj 1930, li fondis metalokompanion kun siaj fratoj "Ponticelli Frères" ("Ponticelli Fratoj"), kiu fariĝis riĉa kaj ankoraŭ ekzistas hodiaŭ kaj estas tre konata en ĝia kampo.

Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj centjaruloj
Piastro

[eta|250px|Piastro de [Ferdinando la 4-a (Napolo)|Ferdinando la 4-a de Napolo (1805)]]
**Piastro** estas la nomo de malnova altvalora hispana monero. Temas pri nomo de la peso, ok-reala monero. Pro komerco, la monero kaj ties nomo disvastiĝis tra la araba kaj nordafrika mediteranea regiono. Tie oni uzis la nomon ankaŭ por aliaj grandaj arĝentaj moneroj. Ankaŭ grandaj arĝentaj moneroj de italaj ŝtatoj estis nomataj *piastroj*.

Piastrojn oni uzis ankaŭ en iama hispana Ameriko kaj en la Otomana Imperio. En Egiptio kaj Jordanio la nomo piastro celis submonunuon de la egipta pundo aŭ de la jordana dinaro. Cent piastroj estas unu egipta pundo.

*Piastre* estas slanga franca nomo de la kanada dolaro (laŭnorma franca: *dollar*), ankoraŭ nun foje uzata en Kebekio. En la francparolanta parto de Luiziano, Akadio, oni nomas tiel la usonan dolaron en la kaĵun-franca lingvo.

## Eksteraj ligiloj 
* Münzenlexikon.de

Kategorio:Moneroj
Kategorio:Monunuoj
Universitato de Santiago de Compostela

eta|250ra|Suda Altlernejaro.
La **Universitato de Santiago-de-Kompostelo**, oficiale en la galega lingvo **Universidade de Santiago de Compostela**, situanta en la ĉefurbo de Galegio (Hispanio), estas unu el la universitatoj plej tradiciaj en Eŭropo, kaj celebris en 1995 sian 5an centjariĝon. Fondita kiel Studejo de Gramatiko de Lope Gómez de Marzoa en la jaro 1495, li ĝuis deĉiame gravan prestiĝon.

Aktuale la Universitato de Santiago, organiziĝas teritorie en du Altlernejaro, tiu de Santiago-de-Kompostelo kaj tiu de Lugo, la dumiljara urbo "Lucus Augusti".

La universitataj institucioj okupas, aktuale, surfacon de 1.300.000&nbsp;m². La Universitato ĝuas tiele de grava havigo de infrastrukturoj tiom por instruado kiom por reserĉado, al servo de pli ol 40.000 studentoj, 2.000 profesoroj kaj reserĉistoj kaj ĉirkaŭ 1.000 personoj de administrado kaj servoj kiuj formas la laboristaron.

Inter longa historio de la Universitato, meritas la peno mencii la Literatura Roto, patriota movado formita de studentoj, kontraŭ la franca invado dum la Milito de Hispana Sendependiĝo. Unu jarcenton poste la studentaro de Santiago karakteriziĝis pro sia distriĝemo; tio inspiris faman romanon "La casa de la Troya".

## Fakultatoj de la Universitato de Santiago-de-Kompostelo 
eta|Studenta gastejo Rodríguez Cadarso
eta|Eniro al Colexio de San Xerome, Rektorejo.
eta|Altlernejo de Farmacio.

### Fakultato de Santiago-de-Kompostelo 
* Fakultato de Biologio
* Fakultato de Sciencoj pri Komunikado
* Fakultato de Edukadaj Sciencoj
* Fakultato de Sciencoj Ekonomikaj kaj Entreprenaj
* Fakultato de Sciencoj Politikaj kaj Socialaj
* Fakultato de Juro
* Fakultato de Farmacio
* Fakultato de Filologio
* Fakultato de Filozofio
* Fakultato de Fiziko
* Fakultato de Matematiko
* Fakultato de Medicino kaj Odontologio
* Fakultato de Psikologio
* Fakultato de Kemio
* Fakultato de Geografio kaj Historio
* Teknika Fakultato de Inĝenierio
* Teknika Fakultato de Flegistiko
* Teknika Fakultato de Optiko kaj Optometrio
* Teknika Fakultato de Laboraj Rilatoj

### Fakultatoj de Lugo 
* Fakultato de Administrado kaj Entreprenado
* Fakultato de Sciencoj
* Fakultato de Humanismaj Studoj
* Fakultato de Veterinara Medicino
* Politeknika Fakultato
* Teknika Fakultato por Instruistoj

### Adonaj fakultatoj 
* Teknika Fakultato de Flegistiko
* Teknika Fakultato de Laboraj Rilatoj
* Teknika Fakultato de Sociala Laboro

### Ligitaj Fakultatoj 
* Supera Hotela Lernejo de Galegio

## Eksteraj ligiloj 
* ttt-ejo de la Universitato de Santiago-de-Kompostelo

Kategorio:Santiago-de-Kompostelo
Santiago-de-Kompostelo
Mimir (fonto)

**Mimir** estas en la nord-ĝermana mitologio unu el la tri fontoj, kiuj elfluas elsub la radikoj de la monda frakseno Yggdrasil.

Tiu fonto estas gardata de la giganto Mimir, ĉar en tiu fonto estas kaŝitaj scio kaj saĝo. Por esti rajtigita trinki el la fonto Mimir, oni devas kiel Odino oferi okulon, sed per trinkado de la fontakvo oni ricevos la econ de klarvido.

La du aliaj fontoj nomiĝas Urd kaj Hvergelmir.

Kategorio:Lokoj de la nord-ĝermana mitologio
Sokotro

**Sokotro** aŭ **Sukutra** (“Insulo de la beata”, el la sanskrita) (, , ) estas kvarinsula arkipelago en la Hinda Oceano, ĉirkaŭ  sudokcidente de bordoj de Jemeno. La teritorio de la insularo apartenas al Jemeno kaj ekde la jaro 2004 estis parto de ties provinco Hadramaut (antaŭe ĝi apartenis al la provinco Adeno). En 2013 en la arkipelago estis establita la propra provinco Sokotro.

270ra|eta|Mapo de la Sokotra arkipelago
eta|270ra|Situo de la insularo en Hinda Oceano

## Priskribo 
Sokotro estas la plej granda insulo de samnoma insularo, kun areo de . Ĝian internon okupas la Haĝir-montaro (pinto ), norde mallarĝa, sude pli larĝa apudborda ebenaĵo.
La insulon ĉirkaŭas sudokcidente kaj okcidente insuletoj, same apartenantaj al Jemeno (*Samha, Darsah al-Ikhvan * kaj *Abd al Kuri*).Ili kuŝas sur koralrifo (atolo), kiu pli frue plej verŝajne estis ligita al Afriko kaj la Araba duoninsulo.
Ĝia longeco de oriento al okcidento estas ĉirkaŭ  kaj de nordo al sudo .

## Historio 
La insulon regis la regantoj de sudorienta Jemeno – krom la portugala okupa tempo de 1507–11. La britoj volis aĉeti la insulon en 1834, sensukcese. La sultano de Jemeno akceptis en la 1880-aj jaroj la britan protektoraton. La sultaneco ĉesis en 1967 kaj Sokotro iĝis parto de la sendependa Jemeno.

## Loĝantaro 
En Sokotro loĝas fiŝkaptistoj, perlokaptistoj kaj agrikulturistoj. En la internaj areoj, nomadoj paŝtas bovojn kaj aliajn bestojn.
La insulo eksportas purigitan buteron (gi), fiŝojn kaj incenson.

## Biodiverseco 
Sur la insulo vivas multe da endemiaj specioj.

Famaj plantoj de Sokotro estas la arbustoj, donantaj la mirhon kaj incenson; la Sokotra draceno.

Biogeografie la insulo troviĝas en la sahela-sudana ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi situas en dezert-kserofitara ekoregiono : la sokotraj kserofitaroj.

### Endemioj 
* Sokotra buteo
* Sokotra orelstrigo
* Sokotra pasero

## Vidu ankaŭ 
* Sokotra lingvo

## Eksteraj ligiloj 
* Artikolo pri faŭno de Sokotro (ĉeĥe) kun bildoj de endemiuoloj - paĝo 22-24

## Referencoj 
Kategorio:Insuloj de Jemeno
Kategorio:Insuloj en la Hinda Oceano
Eŭropa Handikapo-Forumo

La **Eŭropa Handikapo-Forumo** estas tegmenta organizaĵo kiu reprezentas pli ol 50 milionoj da handikapaj homoj en Eŭropo.  Ties misio estas certigi ke handikapitaj civitanoj havu plenan aliron al fundamentaj kaj homaj rajtoj.  La organizaĵo klopodas tien per aktiva okupiĝo pri politika evoluado kaj efektivigo en la Eŭropa Unio.

## Ligoj
*Eŭropa Handikapo-Forumo

Kategorio:Rajtoj
József Hajós

**HAJÓS József** (hajoŝ) pseŭdonimoj: *Brassai Béla*, *Kiss Mihály*, *Medeséri János* estis hungara filozofihistoriisto naskita en Braŝovo la 26-a de decembro 1923).
## Biografio
La mezlernejon li finis en Braŝovo kaj Aiud (1934–42), li akiris diplomon de instruisto pri filozofio en Universitato Bolyai (1948), kaj tie li defendis sian doktoran disertacion kun titolo *A wolffi lélektan Erdélyben* (La psikologio de Wolf en Transilvanujo (1974). Kiel asistanto li prelegis logikon (1949–52), li estis la redaktoro de *Akademia Libroeldonejo* de Kluĵo (1955–58), poste iĝis esploristo, ekde 1966 ĉefesploristo filozofia de la filio de Kluĵo de la *Rumana Scienca Akademio*.
## Verkoj
**Mentovich Ferenc*, Bk., 1952 [románul: 1954]; 
**Kiss Mihály*, Bk., 1953; 
**Parádi Kálmán*, Bk., 1955; 
**Sámi László* [kun Darabán József], Bk., 1955; 
**Köteles Sámuel*, studo, elekto, Bk., 1969; 
**Böhm Károly filozófiája*, Bk., 1986. 
## Fontoj
*Romániai magyar irodalmi lexikon
Hajos, J.
Brezno

**Brezno,** hungare **Breznóbánya,** germane **Bries(en)** estas urbo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Brezno. La loknomo signifas slovake betuloarbaro.
eta|maldekstra|250px|Muzeo de Brezno

## Geografio 
La urbo situas en valo de Hron, laŭ dekstra bordo de Hron, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Banská Bystrica-Košice.
Banská Bystrica troviĝas 43 km.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. Germanaj ministoj fondis ministan vilaĝon post la tatara invado en 1241. La unua mencio okazis en 1265. Oni minis feron, arĝenton kaj oron. La minejo ricevis privilegiojn en 1380, tiutempe nomata *Brizna*, poste en 1488 rajton pri foiro.

Alianco de minurboj dum la mezepoko en la regiono (hungare kaj slovake):
* Körmöcbánya/Kremnica
* Besztercebánya/Banská Bystrica
* Bakabánya/Pukanec
* Újbánya/Nová Baňa
* Libetbánya/Ľubietová
* Selmecbánya/Banská Štiavnica
* Bélabánya/Banská Belá
* Breznóbánya/Brezno
Okazis detruo fare de proksima nobelo *Dóczy* (dOci). Inter 1655-1770 la komunumo estis libera reĝa urbo. Ekde la 17-a jarcento formiĝis korporacioj, post jarcento graviĝis la ferindustrio. Okazis incendio en 1779. La loĝantaro okupiĝis ankaŭ per bredado de ŝafoj kaj per farado de fromaĝoj. En la 19-a jarcento la urbo estis grava centro de la slovaka nacia movado. En 1910 loĝis en la urbo 4179 da homoj (3081 slovakoj, 1010 hungaroj). Post 1919 la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio. En 2004 loĝis en la urbo 22800 da homoj.
eta|dekstre|250px|Ĉefplaco de Brezno

## Vidindaĵoj 
* gotika katolika paroĥa preĝejo, en la 18-a jarcento renoviĝis al klasikisma stilo
* klasikisma luterana preĝejo de 1787
* renesanca urbodomo, en 1779 renoviĝis al klasikisma stilo, la turo aldoniĝis en 1830
* ĉefplaco kun restaĵoj de iama urbomuro, kun renesancaj loĝdomoj kaj kun kolono de 1741
* klostro de 1713 kun kapelo

## Famuloj 
* en la urbo naskiĝis kaj mortis:
** Ferenc Lopussny, kanoniko
* naskiĝis en la iama Breznóbánya:
** hungara kemiisto Dániel Wágner (1800)
** hungara farmaciisto Kornél Göllner
** hungara ornitologo Otto Herman en 1835
** hungaraj piaristaj monaĥoj Ferenc Bendik, Dániel Kmeth kaj Béla Tagányi
* naskiĝis en la tiama apudaĵo Bikás (slovaklingve: Bujakovo) de Breznóbánya:
** hungara arkitekto Kálmán Lux
* naskiĝis en 1806 slovaka luterana episkopo kaj poeto Karol Kuzmány
* estis tie slovaka pastro kaj romanisto Ján Chalupka
* mortis en 1937 slovaka luterana pastro, politikisto kaj romanisto Martin Rázus

## Naskiĝintoj
* Otýlie Vranská - murdita kvadratigita virino

## Ĝemelurboj 
*  Meudon, Francio
*  Nový Bydžov, Ĉeĥio
*  Ciechanów, Pollando

Kategorio:Urboj de Slovakio
Kategorio:Municipoj en distrikto Brezno
Kategorio:Distriktaj urboj en Slovakio
Turčianske Teplice

250ra|eta|maldekstra|Preĝejo de Turčianske Teplice
250ra|eta|maldekstra|Banejo de Turčianske Teplice
**Turčianske Teplice,** hungare **Stubnyafürdő** [ŝtubnjafurdO], germane **Bad Stuben** estas urbo en Slovakio, en Regiono Žilina, en Distrikto Turčianske Teplice, kies distriktejo estas.

## Situo 
Turčianske Teplice situas en valo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Kremnica-Martin. La lasta troviĝas 28&nbsp;km.

## Historio 
Oni uzis la varmajn fontojn jam en la 13-a jarcento. La unua mencio skribe okazis en 1390, en la tiama nomo estis *Lehota*. Okazis sekreta pakto inter Francisko Wesselényi kaj Petro Zrínyi kontraŭ Habsburgoj. La komunumo prosperis pro la varma fonto 28-. Dum la historio la najbaraj vilaĝoj aliĝis al la urbeto. En 1910 en la komunumo loĝis 288 da loĝantoj (120 hungaroj, 113 slovakoj, 52 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hungario, al Turóc, al distrikto de *Stubnyafürdő*, kies distriktejo estis. La komunumo prenis novan nomon en 1946: *Turčianske Teplice*, teplice signifas slovake varma akvo. En 2001 loĝis en la urbo 7031 da homoj, 98% de la loĝantoj estis slovakoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejo
* banejo

## Ĉirkaŭaĵo 
Kategorio:Urboj de Slovakio
Kategorio:Banlokoj en Slovakio
Kategorio:Municipoj en distrikto Turčianske Teplice
Kategorio:Distriktaj urboj en Slovakio
Departemento Choluteca

**Departemento Choluteca** estas unu el la 18 departementoj, per kiuj la centramerika ŝtato Honduro estas dividita. Ĝi estas la plej suda departemento de Honduro, limiĝante al la Golfo de Fonseca okcidenten kaj la respubliko de Nikaragvo suden kaj orienten.

La departementa ĉefurbo estas Choluteca. Troviĝas ankaŭ rivero nomata Choluteca, kiu fluas tra la departemento.

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Historie, en 2005 ĝi havis taksitan popolnombron de  kaj en 2013 estis .

Choluteca formiĝis en 1825 kiel unu el la originaj departementoj de post-kolonia Honduro. Ĝia hodiaŭa formo estis atingita, kiam departemento Valle formiĝis el la plej okcidenta parto de Choluteca en 1893.

dekstra|eta|300px|Domo en la kamparo de Choluteca

## Municipoj 
# Apacilagua
# Choluteca
# Concepción de María
# Duyure
# El Corpus
# El Triunfo
# Marcovia
# Morolica
# Namasigue
# Orocuina
# Pespire
# San Antonio de Flores
# San Isidro
# San José
# San Marcos de Colón
# Santa Ana de Yusguare

Kategorio:Departementoj de Honduro
Kantono Emanuel

La **kantono Emanuel** - angle *Emanuel County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Georgio. La administra centro estas la urbo ''''. La kantono estis fondita la . 

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun . 

## Vidu ankaŭ 
* Listo de kantonoj de Georgio

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Emanuel
Kantono Fannin (Georgio)

eta|situo en la ŝtato Georgio.
**Kantono Fannin** (angle *Fannin County*) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 21-a de januaro, 1854. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 19 798 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 21 887. La kantona ĉefurbo estas Blude Ridge, Georgio.

Fannin (Georgio), Kantono
Kantono Floyd (Georgio)

eta|situo en la ŝtato Georgio.
**Kantono Floyd** (angle *Floyd County*) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 90 565 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 94 198. La kantona ĉefurbo estas Rome, Georgio.

Floyd (Georgio), Kantono
László Ravasz

**Ravasz László** (ravas) estis hungara reformita episkopo, eklezia verkisto. Li naskiĝis en 29-an de septembro 1882 en Bánffyhunyad kaj mortis en Budapeŝto la 6-an de aŭgusto 1975.
Li estis la bopatro de István Bibó http://www.answers.com/topic/istv-n-bib.

## Biografio 
Ravasz de septembro de 1900 studis paralele en reformita teologio kaj en Universitato de Koloĵvaro. Inter 1903–05 li estis helppastro kaj episkopa sekretario. Li estis studento de universitato de Berlin (1905–06). Reveninte, li iĝis helppastro en sia naskiĝurbo. Li doktoriĝis en Koloĵvaro kaj en Akademio Teologia de Sárospatak li akiris titolon de privatprofesoro (1907). Li iĝis profesoro de teologia Akademio de Koloĵvaro (1907–21). Inter 1914–1918 li redaktis la revuon Protestáns Szemle. En 1921 oni invitis lin pastro al Budapeŝto (Eklezia komunumo de placo Kalvino) kaj oni elektis lin episkopo de reformita distrikto de Dunamellék. Li abdikis el sia episkopa ofico (majo 1948) kaj sia pastora posteno (1-a de marto 1953) kaj li pensiuliĝis. Li estis membro de Hungara Scienca Akademio kaj ankaŭ framasono.

## Verkoj 
* *Schopenhauer aesthetikája* (Bp., 1907);
* *Bőhm Károly értékelmélete, különös tekintettel aesthetikai alapelveire* (Bp., 1913);
* *Látások könyve* (Bp. 1917);
* *Gondolatok* (Bp., 1922);
* *Orgonazúgás* (Bp., 1923);
* *Az emberélet útjának felén* (Kolozsvár, 1924);
* *Hazafelé* (Bp., 1925);
* *A halál árnyékában* (Bp., 1927);
* *Tudom, kinek hittem* (Bp., 1927);
* *A Táborhegy ormán* (Kolozsvár, 1928);
* *Alfa és Ómega* (I–II., Bp., 1933);
* *Legyen világosság* (I–III., Bp., 1938);
* *Isten rostájában (I–III., Bp., 1941);
* *Korbán'' (I–II., Bp., 1942).

## Fonto 
* Magyar Életrajzi Lexikon

Kategorio:Hungaraj ekleziaj verkistoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj framasonoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj episkopoj
Kantono Glascock

eta|situo en la ŝtato Georgio.
**Kantono Glascock** (angle *Glascock County*) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 19-a de decembro, 1857. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 2 556 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 2 705. La kantona ĉefurbo estas Gibson, Georgio.

Glascock (Georgio), Kantono
Radio Esperanto (reta)

**Radio Esperanto** estis interreta radiostacio kiu dissendis esperantan muzikon tuttage.

Aparte, interese por komencantoj, la TTT-ejo samtempe montris la kantotekstojn.

La reto ne plu funkcias.

Kategorio:Esperanto-radio
Nederlandaj ĉefministroj

## Prezidantoj de la Ministrokonsilantaro (titolo ekde 1815) 
## Ĉefministroj (titolo ekde 1945) 

!
Nederlando
Departemento Colón

**Departemento Colón** estas unu el la 18 departementoj de la Centramerika nacio Honduro. Ĝi kreiĝis en 1881. La departementa ĉefurbo estas Trujillo, kaj la alia grava urbo estas Tocoa. Trujillo estas la loko de la unua Katolika meso en Ameriko, prezentite kiam Kristoforo Kolumbo atingis la Honduran marbordon en 1502.

Colon havas grandan Garifunan popolnombron kaj havas senmakulajn strandojn kaj pluvarbarajn naciajn parkojn. La Fortikaĵo de Santa Barbara, konstruita de la hispanoj en la kolonia erao, estas la loko de la mortpuno de usona eksterleĝa soldado William Walker en Trujillo, kaj lia restaĵo estas enterigita en la tombejo de tiu urbo.

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2005 ĝi havis taksitan popolnombron de .

[dekstra|eta|300px|[Ĉevaloj en Sonaguera kaj montoj malantaŭe]]

## Municipoj 
# Balfate
# Bonito Oriental
# Iriona
# Limón
# Sabá
# Santa Fé
# Santa Rosa de Aguán
# Sonaguera
# Tocoa
# Trujillo

Kategorio:Departementoj de Honduro
Radio Esperanto (Radio Libertaire)

**Radio Esperanto** aŭ **Espérantismes** estas ĉiusemajna radia elsendado de la *Radio Libertaire* (esperantigite: *Radio Liberecana*). La programo estas farata ĉiuvendrede kaj samtempe rekte dissendata, inter la 17h30 kaj la 19h je la Mez-Eŭropa Tempo (UTC+1).

Ĝi estas plejparte en Esperanto kaj estas aŭskultebla per radio en Parizo, je la frekvenco 89,4 MHz FM, aŭ per la interreto tutmonde.

## Eksteraj ligiloj 
*Ligilo por rekta aŭskultado de la radio
*La lastaj elsendoj en arkivo

Kategorio:Esperanto-radio
Germana sindikata konfederacio

La **Germana sindikata konfederacio** (, mallongigita **DGB**) estas sindikataro en Germanio. La plej granda sindikato laŭ membronombro ene de ĝi estas la industria sindikato *IG Metall*, la dua plej granda sindikato laŭ membronombro estas la *Unuiĝinta Serva Sindikato* nomata Ver.di.

## Historio 
La konfederacio ekaperis en 1949 post kunfandiĝo de du sindikatoj.

## Prezidantoj 
* 1949–1951: Hans Böckler
* 1951–1952: Christian Fette
* 1952–1956: Walter Freitag
* 1956–1962: Willi Richter
* 1962–1969: Ludwig Rosenberg
* 1969–1982: Heinz-Oskar Vetter
* 1982–1990: Ernst Breit
* 1990–1994: Heinz-Werner Meyer
* 1994–2002: Dieter Schulte
* 2002–2014: Michael Sommer
* Ekde 2014: Reiner Hoffmann

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo

Kategorio:Laborista movado
Kategorio:Germanaj sindikatoj
Wattwil

**Wattwil** estas komunumo en la elektodistrikto Togenburgo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 8176 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Al la komunumo apartenas la municipoj *Wattwil*, *Ricken* kaj la setlejoj aŭ kvartaloj *Bleiken*, *Scheftenaŭ*, *Bunt*, *Hochsteig*, *Chrummbach/Heiterswil*, *Hummelwald*, *Schönenberg*, *Steintal*, *Laad*, *Ulisbach*, *Schmidberg* kaj *Hänsenberg*.

## Geografio 
Wattwil situas en Togenburgo ĉe la bordo de la rivero Turo proksimume en la mezo inter Wil SG kaj Wildhaus.

## Trafiko 
Wattwil estas fervojnodo de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj. En Wattwil kruciĝas la trajnlinioj de Sankt-Galo tra Rapperswil al Lucerno kaj de Wil SG al Neslaŭ. La komunumo estas ankaŭ la elirhaltejo de diversaj poŝtaŭtolinioj.

## Historio 
La unua mencio de Wattwil datiĝas el la jaro 897 sub la nomo *Wattinwilare* (la bieno de Watto). En la 19-a jarcento kaj komence de la 20-a jarcento Wattwil estis signifa centro de tekstilindustrio. Hodiaŭ ankoraŭ multnombraj malnovaj fabrikoj atestas pri tio.

## Vidu ankaŭ 
* Wattwil (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Wattwil

Kategorio:Togenburgo
Chäserrugg

Chäserrugg estas monto en Togenburgo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi estas la plej orienta de la sep dentformaj montoj kun la nomo Churfirsten, kiuj disigas la valon de la rivero Turo, nome la Togenburgon de la valo de la Valenlago. La montopinto troviĝas sur la teritorio de la municipo Unterwasser en la komunumo Malnov-Sankt-Johano.

## Turismo 
Chäserrugg estas sĥatata ekskurscelo por vintra turismo. Ĝi apartenas al la ski- kaj neĝtabulregiono de la Supera Togenburgo. Somere la regiono allogas multajn migrantojn.

## Aliro 
De Unterwasser kondukas la Iltios-Funikularo ĝis alteco de 1195 m super la marnivelo. De tie la Chäserrugg-Aertelefero kondukas al la pinto. Alia ebleco estas la Selamatt-Seĝtelefero ĝis la alppaŝtejo Selamatt, de kie la pinto atingeblas en trihora migrado.

## Eksteraj ligiloj 
* Chäserrugg Bergbahnen

Kategorio:Montoj en Svislando
Kategorio:Montoj de la Alpoj
Kategorio:Montoj kun alteco inter 2000 kaj 2999 m
Departemento Comayagua

[eta|300px|dekstra|Katedralo Comayagua estis konstruita en [1711]]
**Departemento Comayagua** estas unu el la 18 departementoj de la Centramerika nacio de Honduro.

Ĝia ĉefurbo estas Comayagua, kiu famas pro sia abundo de historia kolonitempa arkitekturo.

Laŭ la stato de  en la departemento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En 2005 ĝi havis taksitan popolnombron de .

## Municipoj 
# Ajuterique
# Comayagua
# El Rosario
# Esquías
# Humuya
# La Libertad
# Lamaní
# Las Lajas
# La Trinidad
# Lejamaní
# Meámbar
# Minas de Oro
# Ojos de Agua
# San Jerónimo
# San José de Comayagua
# San José del Potrero
# San Luis
# San Sebastián
# Siguatepeque
# Taulabé
# Villa de San Antonio

Kategorio:Departementoj de Honduro
KOffice

eta|80ra
eta|80ra
eta|80ra
eta|80ra
eta|80ra
eta|80ra
eta|80ra
eta|80ra

**KOffice** estas ofica programaro por KDE, aŭ la *K Desktop Enviroment*. Ĉiom ingredienco de KOffice estas libera programaroj. La versio plej nova de KOffice estas 2.2, lasis en la 27-a de majo, 2010.

## Vidu ankaŭ 
* KDE
* Ofica programaro
* LibreOffice

Kategorio:KDE
Kategorio:Linuksa programaro
Kategorio:Vindoza programaro
Esti en la sepa ĉielo

**Esti en la sepa ĉielo** estas fiksita vortkuniĝo, kiu eniris en la vortaron de multaj eŭropaj lingvoj kaj kulturoj kiel diraĵo, kompara idiomaĵo. Ĝi esprimas precipe staton kaj emocion de granda feliĉo, feliĉego kaj kulmino de eŭforio.

La termino *sepa ĉielo* estas parto de mezepoka teologia terminologio, nedividebla parto de juda, kristana kaj islama tradicio. Ĝi markas la plej superan etaĝon de la ĉiela imperio (ankaŭ nomata "ĉielon de ĉieloj" aŭ "plej ĉielan ĉielon"), la imperion de la plej alta perfekteco, la loko, kie havas sidejon Dio. La sep ĉielojn eblas imagi kiel vicon de sep koncentraj rondoj, en kies centro estas la Tero. Veni tien povis nur tiuj plej obeemaj kaj piaj el la plej obeemaj kaj piaj kredantoj. 

La diraĵo interalie eniris en la vortaron de la ĉeĥa lingvo: Laŭ opinioj de ĉeĥaj antaŭuloj tien venis post siaj martiraj mortoj ĉeĥaj naciaj patronoj, ekzemple la legenduloj sankta Venceslao kaj sankta Vojtěch. La kuniĝo la *"sepa ĉielo"* - fakte ties latina ekvivalento *septimum caelum* - en la ĉeĥa kulturo aperis unuafoje en la *Bohema kroniko* (la *Chronica Boemorum*) de Kosmas kaj la aŭtoro enmetis ĝin en la buŝon de la princino Libuše, orakolanta estontan gloron de la Burgo kaj la urbo Prago.

La markigo ***sepa*** koneksas kun simbolaro de numeroj, kiu havis en la mezepoko apartan signifon. La sepo simbolis *plenecon* kaj *perfektecon* - en metafora pensado *la plej plej bona*.

Pro sia tuteŭropa deveno, la esprimo estas uzata en tute malsamaj lingvoj de malproksimaj landoj, kiel en la hispana (*estar en el séptimo cielo*), la sveda (*vara i sjunde himlen*), la hungara (*hetedik mennyország*), la franca (*être au septième ciel*) aŭ la litova lingvoj (*būti septintame danguje*).

En Germanlingvio, kutimas kaj la rekta ekvivalento "im siebten Himmel sein", kaj la variaĵo "auf Wolke 7 sein" ("esti sur nubo numero 7"), kun sama senco.

Nur en Anglalingvio, la metaforo estas iom alia: tie la "ĉielo de pleja feliĉo" estas la *Cloud Nine*, la "Nubo numero Naŭ".
 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Edena ĝardeno

Kategorio:Idiomaĵoj
Kategorio:Diraĵoj
Oslany

**Oslany,** hungare **Oszlány** estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trenčín, en Distrikto Prievidza.
300px|eta|dekstra|Oslany troviĝas en la plej griza parto en la mapo
eta|dekstra|Preĝejo de Oslany

## Situo 
Oslany situas en valo de Nitra (rivero), laŭ maldekstra bordo de rivero Nitra, laŭ la ĉefvojo kaj fervojo Partizánske-Prievidza. La lasta troviĝas 22&nbsp;km-ojn for, sed Partizánske estas preskaŭ apude.

## Historio 
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko kaj dum ferepoko, poste alvenis keltoj. La unua mencio pri figuro Oszlányi (oslanji) devenis el 1254, tiutempe la bienoj apartenis al fortikaĵo de Zólyom. Vladislao la 2-a donacis rangon kampurbo en 1503. Troviĝis paroĥo, lernejo, muelejo, 2 nobeldomoj kaj 75 loĝdomoj en 1601 en la urbeto. Leopoldo la 1-a donacis privilegiojn en 1670, Maksimiliano la 2-a (Sankta Romia Imperio) donacis foirorajton semajne po 1 al la urbo. La turkoj en 1662 kaj en 1683 faris ĉion ruina. Spite la oftajn atakojn kaj militojn manfaristoj faris prospera la urbon. Ekde 1652 korporacioj fondiĝis, la unuan la buĉistoj fondis. En 1803 la urbo iĝis distriktejo kaj uzino por biero ekfunkciis. En 1910 en la urbo loĝis 1789 da loĝantoj (1390 slovakoj, 325 hungaroj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Bars, al distrikto de Oszlány, kies distriktejo estis. Poste ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en la vilaĝo 2154 da homoj (2104 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* katolika preĝejo omaĝe al *Sankta* Stefano la 1-a (Hungario) de 1495, en 1768 barokiĝis
* tombeja kapelo omaĝe al Dipatrino de 1878
* kolono de Maria el la 18-a jarcento
* postbaroka skulptaĵo pri Johano Nepomuka el la 18-a jarcento

## Famuloj 
En la iama Oszlány naskiĝis hungaraj piaristoj Jeromos Nécsey kaj Béla Tagányi.

Kategorio:Municipoj en distrikto Prievidza
Großer Knollen

[eta|300px|[Belvedero kaj restoracio.]]
**Großer Knollen** (esperantigite: *Granda Bulbo*) estas restoracio en Herzberg am Harz kun menukarto en Esperanto.
Ofte vizitata de partoprenantoj de seminarioj en
Interkultura Centro Herzberg.

La montopinto (687 m) estas tradicia celo por ekskursoj kaj migradoj kun turo, de kie oni povas vidi panoramon de Harz ĝis Brocken. Vide al vide troviĝas sur altebenaĵo alia tre ŝatata ekskursocelo kaj vintre kaj somere, la Hanskühnenburg.

## Eksteraj ligiloj 
* Pri la montopinto sur la urba retpaĝaro.
* Pri historio kaj situo 

Kategorio:Esperanto-movado en Germanio
Kategorio:Herzberg am Harz
Kategorio:Harco
Kategorio:Turismo en Germanio
Kategorio:Montogrimpado
Kategorio:Montoj en Germanio
Liptovský Hrádok

**Liptovský Hrádok,** hungare **Liptóújvár,** germane **Neuhäusel in der Liptau** estas urbo en Slovakio, en Regiono Žilina, en Distrikto Liptovský Mikuláš.

## Situo 
La urbo situas en valo de Váh, laŭ la dekstra bordo de Váh, laŭ la ĉefvojo kaj fervojo Poprad-Martin. Liptovský Mikuláš troviĝas en distanco de 10 km.

## Historio 
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. En la 13-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis. La unua mencio skribe okazis en 1262 en formo *castro Lippo*. La fortikaĵo komence apartenis al reĝo, poste la posedantoj ofte ŝanĝiĝis, fine en 1709 ĝi tute ruiniĝis. La komunumo naskiĝis en la 18-a jarcento, unue estis tie deponejo pri salo, fero kaj kupro. En 1768 faklernejo pri forstrumado ekfunkciis, la unua en Eŭropo. Ekfunkciis ankaŭ fandejo pri kupro ekde 1792. La komunumo ricevis urborangon kun tutlanda foirorajto en 1805. La urbo iĝis elirpunkto de flosado sur rivero Váh. Oni liveris lignojn, ercojn, fromaĝojn. En 1910 en la urbo loĝis 667 loĝantoj (351 slovakoj kaj 256 hungaroj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Liptó, al la distrikto de *Liptóújvár*, kies distriktejo estis. En 2001 loĝis en la urbo 8232 homoj (7994 slovakoj).

## Esperanto 
En 2019 en Liptovský Hrádok okazis la 75-a Internacia Junulara Kongreso.

## Vidindaĵoj 
* klasikisma romkatolika preĝejo omaĝe al Serpa Beata Damo de 1790
* ruinaĵo de fortikaĵo apud la rivero
* renesanca burgo el 1802, nun muzeo

## Bildaro 

Liptovský Hrádok (Neuhäusel in der Liptau, Liptóújvár) - WWII memorial.JPG|eta|Monumento de la dua mondmilito

## Famuloj 
Naskiĝis:
* Alajos Stróbl, hungara skulptisto
* Géza Csorba, hungara skulptisto
* János Baintner, juristo
* Alajos Grynaeus, hungara katolika pastro
* Ármin Kern, aŭstrohungara pentristo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Urboj de Slovakio
Kategorio:Municipoj en distrikto Liptovský Mikuláš
Kategorio:Liptov