open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eszter Vágó

'*** [ester vAgO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Vágó Eszter*' estis hungara arkeologo, muzeologo, muzeestro. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Bóna Istvánné* aŭ *B. Vágó Eszter*. Ŝia patro estis Pál Vágó (inĝeniero).

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Dunaújváros.

## Biografio 
 maturiĝis en instituto en sia naskiĝurbo en 1946 kaj en la sekva jaro ŝi akiris instruistan licencon. Tamen ŝi plulernis en Universitato de Debrecen, fine ŝi akiris muzeologian-arkeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1951. Post la diplomo ŝi praktikadis jaron en Hungara Nacia Muzeo, poste ŝi laboris en muzeo de ĵus fondita urbo Sztálinváros. En 1955 ŝi estis levita muzeestro, ŝi gvidis la arkeologiajn riĉajn esplorojn en la urbo. Resume ŝi trovis 1928 da romiaj tomboj, bazilikon, plurajn domojn. Tre frue, abrupte ŝi mortis dum esplorado. Ŝi edziĝis en 1952, post 2 jaroj ŝi naskis filon. Ŝi ricevis postmortan premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Sztálinváros őstörténete.* (kunaŭtoro, 1957)
* *Későrómai sírok Intercisában és Bölcskén.* (1961)
* *Képek Dunaújváros múltjából. A legrégibb időktől a törökkor végéig.* (kun István Bóna, 1966)
* *Der oberitalisch-padanische Auflagen-Sigillata in Transdanubien.* (1977)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Primophaps

*** Primophaps*** estas formortinta genro de kolomboj el Malfrua Oligoceno de Aŭstralio. Ĝi estis priskribita en 2012 fare de Trevor Worthy el fosilio trovitaj ĉe Riversleigh. Ĝi estis tre proksime rilata al la Aŭstraliaj bronzflugiluloj, speciale tiuj de la genro *Phaps*. La genro enhavas nur unu specion, nome *** P. schoddei***.

## Historio kaj nomo
La holotipa specimeno, QMF 45234, de *Primophaps* estis malkovrita el la loko ‘Hiatus A’ ĉe la Riversleigh Mondhereda Areo, en la Nacia Parko Boodjamulla de nordokcidenta Kvinslando. La specimeno estas maldekstra korakoido kiu estis preparita el bloko de kalkoŝtono. Ĝi estis priskribita kun fragmentaj kolumbedaj fosilioj el Suda Aŭstralio en 2012 fare de Trevor Worthy.

La genronomo estas el Latina *primordium*, (“komenco” aŭ “origino”), kaj el greka *faps* (“kolombo”). La specia epiteto honoras al aŭstralian taksonomiiston Richard Schodde pro lia laboro pri la rilatoj inter aŭstraliaj birdoj. Kiel ĝiaj parencoj, la bronzflugilaj kolomboj, ĝi verŝajne estis surtera manĝanto kiu manĝis semojn.

## Referencoj 
Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Aŭstralio
Kategorio:Formortintaj birdoj
Reggio di Calabria Centrale (stacidomo)

**Reggio di Calabria Centrale** estas la ĉefa fervoja stacio de urbo Reggio di Calabria same kiel la plej granda stacio en Kalabrio laŭ persona trafiko. Situante je 6 metroj super marnivelo inter la suda fino de Lungomare Falcomatà inter via Giuseppe Missori kaj la dekstra bordo de la rivero Calopinace, ĝia ĉefa fasado malfermiĝas sur Piazza Giuseppe Garibaldi.

## Bildgalerio 

RC Centrale Banchina.JPG|Kajo kun nomo
Reggio Calabria Centrale (IMG 20220619 131241).jpg|Interno
Reggio Calabria Centrale (IMG 20220606 192857).jpg|Frecciarossa

## Vidu ankaŭ 
* Reggio di Calabria

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Reggio di Calabria
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1866
Villa San Giovanni (stacidomo)

**Villa San Giovanni** estas la ĉefa fervoja stacio de la urbo Villa San Giovanni, la dua laŭ nombro da pasaĝeroj/uzantoj ene de la metropola urbo Reggio di Calabria kaj unu el la plej grandaj en la tuta Kalabrio.

## Bildgalerio 

Stazione di Villa S.Giovanni - panoramio - kajikawa (1).jpg|Kajo
Stadler railcar at San Giovanni.jpg|Trajno
Messina-Villa San Giovanni train ferry - 1.jpg|Pramo inter Mesino kaj Villa San Giovanni

## Vidu ankaŭ 
* Villa San Giovanni

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Villa San Giovanni
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1884
Blua Montaro (Novsudkimrio)

La **Blua Montaro** (en angla *Blue Mountains*, en lingvo Gundungurra/Dharug: *Colomatta* aŭ *Gulumada*) estas montara regiono kaj montaro en Novsudkimrio, Aŭstralio. La regiono estas konsiderata aparta el la okcidentaj areoj de Granda Sidnejo. La regiono bordas en la ĉefa metropola areo de Sidnejo, kies montetoj startas ĉirkaŭ 50 kilometrojn okcidente de la centro de la ŝtata ĉefurbo, proksime al Penrith. La kompreno de la etendo de la Blua Montaro estas varia, ĉar ĝi nur formas parton de etenda montarareo asocia kun la Granda Disiganta Montaro. Difinite en 1970, la Bluamontara regiono limas kun la riveroj Nepean kaj Hawkesbury oriente, la riveo Coxs kaj la lago Burragorang okcidente kaj sude, kaj la riveroj Wolgan kaj Colo norde. Geologie, ĝi estas en la centraj partoj de la Sidneja Baseno.

La plej alta montopinto estas sennoma (1 189 m), sekvas Piddington (1 094 m) kaj Boyce (1 093 m).

En la Blua Montaro vivas ĉirkaŭ 400 diversaj formoj de animaloj. Inter ili estas raraj mamuloj kiel la makuldasiuro, la koalo, la flavventra petaŭro, kaj la trifingra potoro. Estas ankaŭ kelkaj raraj reptilioj, kiel la Blumonta eŭlampro. Estas ankaŭ kelkaj dingoj en la areo, kiuj estas la pintopredantoj kaj ĉasas Orientgrizajn kanguruojn.

alt=View of Jamison Valley from north escarpment, outside Katoomba: Three Sisters far left; Mount Solitary left of centre; Narrowneck Plateau, far right|maldekstre|thumb|771x771px|Jamison Valo el norda elstaraĵo, for Katoomba: Tri Fratinoj fora maldekstro; Monto Soleca maldekstre centre; Narrowneck Altebenaĵo, fora dekstro.

Kategorio:Regionoj de Novsudkimrio
Kategorio:Terformoj en Aŭstralio
Kurt Latte

**Kurt LATTE** (naskiĝinta la  en Kenigsbergo, mortinta la  en Tutzing) estis germana klasika filologo. Edzigis lin en 1950 Hermine Rackebrandt.
## Vivo
Estante filo de kuracisto li frekventis la kenigsbergan gimnazion *Collegium Fridericianum*; poste li studis inter 1908 kaj 1913 klasikan filologio en Kenigsbergo, Bonn kaj Berlino (ekz. ĉe Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, Hermann Diels). En 1913 li doktoriĝis Kenigsberge post defendo de la tezo *De saltationibus Graecorum capita V* (pri ritaj dancoj en helenaj kultoj). Poste oni komisiis lin, en la kadro de eldonado de malfruantikvaj grekaj leksikonoj, zorgi pri vortaro de Hesychius Alexandrinus el la 5-a jarcento. Ĉi taskon Latte interrompis por esti soldata volontulo dum la Unua Mondmilito, promociite rezerva artileria leŭtenanto. Post la milito li iĝis asistanto ĉe la Instituto pri aktivaj sciencoj de la universitato de Münster. Tie sukcesis habilitiĝo danke al la laboraĵo *Heiliges Recht. Untersuchungen zur Geschichte der sakralen Rechtformen in Griechenland* (1920). En ĝi, Latte prezentis gravajn fundamentojn pri la arĥaika justisistemo: furoro ŝuldas al la klarigo pri densega interplekto inter antikvaj kultoj kaj arĥaikaj leĝoj.

En 1923 oni vokis lin al Greifswald, en 1926 al Bazelo. En la 1931-a jaro li iris la Göttingen por postanti Richard Reitzenstein. Pro juda origino, Latte post 1933 pli kaj pli estis repuŝata rilate al docentado kaj en 1935 li kontraŭvole pensiiĝis. Post transloĝiĝo Hamburgon li, danke al apogo de amikoj, povis kaŝe postvivi ĝis liberiĝo de Germanujo en 1945. Je 1937/38 li gastprofesoris en Ĉikago. En 1945, Latte reprenis siajn agadojn en Göttingen kaj inter 1949-54 li meritis kiel prezidanto kaj vicprezidanto de la Akademio de Göttingen (pri la solvo de sciencpolitikaj aferoj kaj kreo de novaj kontaktoj kun fremdaj landoj). Dankege al li eblis en la 1951 por la germanaj akademioj esti akceptate ree fare de la *Union Académique Internationale*. Ankaŭ ĉe *Mommsen-Gesellschaft* li de 1950 estraranis helponte ke ĉi societo ja ĝuis internacian fakulan kunlaboradon.

## Graveco
Lia scienca famo baziĝas sur du grandaj entreprenoj: du volumoj (1953 kaj 1966; la planita tria neniam aperis) de *Hesychi Alexandrini lexicon* kaj *Römische Religionsgeschichte* (1960), en kiu (iel troigite) legeblas pri laŭdira kreskanta politikigo de la romia sakralaro. Sed Latte estis ankaŭ majstro de pli kurtaj aĵoj, ekz. verkinte plurajn eseojn: *Kaiser Julian* (1928), *Sallust* (1935), *Eine Ode des Horaz* (1935), *Griechische und römische Religiosität* (1948), *Vergil* (1954). En ili li sukcesis precize peradi la antikvan kulturon ankaŭ al nefakuloj. Timataj estis liaj recenzoj pro akreco kaj senindulgeco. En ili diafanas ankaŭ ĝeneralaj ideoj de Latte pri sciencaj metodoj. 

## Honoroj
* membro de la Scienca Akademio de Göttingen
* vicprezidanto de Internacia federacio de asocioj pri klasikaj studoj
* vicprezidanto de Internacia Akademia Unio
* honora doktoro pri juro (Heidelberg 1951)

## Fonto
Dörrie, Heinrich: "Latte, Kurt" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 13 (1982), p. 685-686

## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
## Notoj
Bálint Bethlen

Grafo **Bálint Bethlen** [betlen], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bethlen Bálint** estis hungara politikisto, terposedanto, parlamenta deputito. Lia nobela antaŭnomo estis *bethleni*. Lia plej konata filo estis Béla Bethlen.
eta|

 naskiĝis  en Bethlen (Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Beclean (Bistrița-Năsăud) en Rumanio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en kalvinana gimnazio en Budapeŝto, poste li studis en Zuriko, baldaŭ en Vieno. Post siaj studoj li okupiĝis pri la familia bieno. Ekde 1892 li estis parlamentano kun interrompoj, inter 1906–1910 li estis departementestro de Torda-Aranyos. Li edziĝis en 1881, lia edzino naskis 6 gefilojn inter 1882-1896.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nemzeti állam és általános választójog.* (1905)

## Fontoj 
* biografio hungare
* aprezo kun foto
* parlamenta paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj terposedantoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Paralelograma leĝo

eta|La lateroj de parallelogramo ABCD estas montrita en blua kaj la diagonaloj en ruĝa. La sumo de la areoj de la bluaj kvadratoj egalas la tiu de la ruĝaj.La **paralelograma** **leĝo** (**identeco** aŭ **ekvacio**) estas teoremo en eŭklida geometrio kiu deklaras ke la sumo de la kvadratoj de la kvar lateroj de paralelogramo estas egala al la sumo de la kvadratoj de la diagonaloj. En la kazo kie la paralelogramo estas rektangulo, la longo de la diagonaloj sama kaj la Pitagora teoremo estas aplikita. La paralelograma regulo validas por ĉiu interna produktospaco, kaj eĉ karakterizas la internajn produktospacojn inter ĉiuj normigitaj spacoj.

## Pruvo 
dekstra|eta|
En la parallelogramo dekstre, lasu AD = BC = a, AB = DC = b, \angle BAD = \alpha. Uzante la leĝon de kosinusoj en triangulo \triangle BAD, ni havas: a^2 + b^2-2ab\cos(\alpha) = BD^2.

En parallelogramo, apudaj anguloj estas suplementaj, sekve \angle ADC = 180^{\circ} - \alpha. Uzante la leĝon de kosinusoj en triangulo \triangle ADC,

ni havas: a^2 + b^2 - 2ab\cos(180^{\circ}-\alpha) = AC^2.

Aplikante la trigonometria identeco \cos(180^{\circ} - x) = -\cos x al la eksa rezulto pruvas:a^2 + b^2 + 2ab\cos(\alpha) = AC^2.

Nun la sumo de kvadratoj BD^2 + AC^2 povas esti esprimita kiel: BD^2 + AC^2 = a^2 + b^2 -2ab\cos(\alpha) + a^2 + b^2 +2ab\cos(\alpha).

Simpligante ĉi tiun esprimon, ĝi fariĝas:BD^2 + AC^2 = 2a^2 + 2b^2.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* La Parallelograma Leĝo pruvita simple ĉe Dreamshire blogo
* La Parallelogram Leĝo: Pruvo sen vortoj ĉe cut-the-knot
Kategorio:Eŭklida geometrio
Kategorio:Lineara algebro
Kategorio:Funkcionala analitiko
Messina Centrale (stacidomo)

**Messina Centrale** estas la ĉefa fervoja stacio de la urbo Mesino, kaj unu el la plej gravaj kaj plej okupataj el la sicilia reto.

## Bildgalerio 

FS Messina Centrale Schalterhalle 2018-09-26.jpg|Interno
Messina centrale - panoramio.jpg|Nomŝildo
Una carrozza di tipo UIC-Z1, nella livrea IC Sun, alla stazione di Messina Centrale.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Mesino
* Tramtransporto en Mesino

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mesino
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1866
Vouthon-Bas

''''*  estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Meuse* (prononco laŭ sistemo IFA [], ), en Esperanto por pli bona diferencigo de la france samnoma rivero Mozo, la departemento  nomatas **Mozio**, ekzemple dokumentita en la normiga "Esperanta mapo de Eŭropa franclingvio" de la asocio SAT-Amikaro (la franclingva branĉo de Sennacieca Asocio Tutmonda), kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Commercy (prononco [], ) kaj al la kantono *''. 

eta|maldekstra|250ra|

La teritorio dividas limojn kun la najbaraj komunumoj . 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Meuse

eta|centra|300ra|

Kategorio:Komunumoj de Meuse
Muzeo de Komputila Historio

La **Komputilhistoria Muzeo** (, akronime **CHM**) estas muzeo fondita en 1996 en Mountain View, Kantono Santa Clara, Kalifornio, Usono, dediĉita al la konservado de artefaktoj kaj prezento de la historio de Informa Teknologio. 

La misio de la muzeo konservi kaj prezenti la historion kaj artefaktojn de la Informa Epoko, la ekspluaton de la IT-revolucio, kaj ĝian efikon al socio.

Ĝi enhavas unu el la plej grandaj kolektoj de komputiloj de la mondo.

## Ekspozicio 
Nuntempe, la ekspozicio de la muzeo konsistas el tri sekcioj:

* mejloŝtonoj en la historio de komputiko kaj informa stokado teknologio.
* historio de programaro kaj komputila ŝako.
* inventoj faritaj de firmaoj kaj individuoj en Silicon Valley.

Ekzistas ankaŭ sekcio de provizoraj ekspozicioj.

## Honoraj Membroj 
Ekde 1987, ĉiujara ceremonio estis okazigita por premii honorajn membrojn de la muzeo.
## Galerio 

Dosiero:Cray-1_(1).jpg|ligilo=Datei:Cray-1_(1).jpg|Cray-1
Dosiero:Cray2.jpg|ligilo=Datei:Cray2.jpg|Cray-2
Dosiero:Original_Utah_Teapot.jpg|ligilo=Datei:Original_Utah_Teapot.jpg|alternative=Utah teapot|Utaha tekruĉo
Dosiero:Early_Personal_Computers.jpg|ligilo=Datei:Early_Personal_Computers.jpg|alternative=Diverse Computer aus den 1970ern und 1980ern, u. a. Altair 8800, Apple I und Lilith|Diversaj komputiloj de la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj, inkluzive de: Altair 8800, Apple I kaj Lilith

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Listo de arkivitaj paĝoj de Retarkivo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj en Usono
Muzeo Nikola Tesla

La **Muzeo Nikola Tesla** ()  estas muzeo pri la inventisto kaj elektroinĝeniero Nikola Tesla (1856–1943) en la serba ĉefurbo Beogrado. La muzeo enhavas la urnon de Tesla kaj grandan parton de lia posedaĵaro, tial la arkivo de la muzeo estas inkludita en la listo de monda dokumenta heredaĵo . 

La muzeo enhavas pli ol  originalajn dokumentojn,  librojn kaj ĵurnalojn,  historiajn teknikajn ekspoziciaĵojn,  fotojn de originaj objektoj kaj aparatoj, kaj pli ol  planojn kaj desegnaĵojn.

## Galerio 

Dosiero:Nikola_Tesla_birth_certificate.png|Baptisma atesto de Nikola Tesla, la 24-an de julio 1856.
Dosiero:Moteur_à_induction.jpg|alternative=A copy of the two phase induction motor from 1887. The original Tesla induction motor from 1887 is in Imperial College London.|Kopio de indukta motoro  de 1887, la origina motoro estas konservita ĉe Imperia Kolegio Londona
Dosiero:Générateur_électrique.jpg|alternative=Cross-section of asynchronous motor built on Tesla's principles|Sekco de nesinkrona motoro konstruita laŭ la principoj de Tesla
Dosiero:Expérience_de_l'oeuf_de_Colomb.jpg|Indukta motoro kun rotoro figurita kiel ovo
Dosiero:Générateur_et_ligne_à_haute_tension.jpg|Plurfaza sistemo
Dosiero:MNT_Brodic.JPG|Modelo de boato operaciita helpe de teleregilo
Dosiero:La_première_télécommande.jpg|Telekomanda unuo oor modela boato
Dosiero:Nikola_Tesla_Museum_030.jpg|Tesla transformatoro
Dosiero:Urne-Tesla-MuseedeBelgradedeTesla.jpg|Urno de Tesla
Dosiero:Nikola_Tesla_Museum_011.jpg|Personaj artefaktoj de Tesla
Dosiero:Nikola_Tesla_Museum_024.jpg|Busto de Tesla
Dosiero:Nikola_Tesla_Museum_012.jpg|kompletvestaĵo de Tesla
Dosiero:Muzej_Nikole_Tesle_u_Beogradu_-_eksponati_05.jpg|Vaka figuro de Nikola Tesla en la muzeo
Dosiero:Nikola_Tesla_Museum_003.jpg

Dosiero:Demonstrations_of_Tesla's_inventions_during_a_guided_tour_at_the_Nikola_Tesla_Museum_in_Belgrade_01.jpg
Dosiero:Demonstrations_of_Tesla's_inventions_during_a_guided_tour_at_the_Nikola_Tesla_Museum_in_Belgrade_02.jpg
Dosiero:Demonstrations_of_Tesla's_inventions_during_a_guided_tour_at_the_Nikola_Tesla_Museum_in_Belgrade_03.jpg
Dosiero:Demonstrations_of_Tesla's_inventions_during_a_guided_tour_at_the_Nikola_Tesla_Museum_in_Belgrade_05.jpg
Dosiero:Demonstrations_of_Tesla's_inventions_during_a_guided_tour_at_the_Nikola_Tesla_Museum_in_Belgrade_06.jpg
Dosiero:Demonstrations_of_Tesla's_inventions_during_a_guided_tour_at_the_Nikola_Tesla_Museum_in_Belgrade_07.jpg

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Turo Wardenclyffe

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sciencaj muzeoj
Kategorio:Elektroteknikaj muzeoj
Kategorio:Nikola Tesla
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Beogrado
Honkonga Scienca Muzeo

La **Honkonga Scienca Muzeo** (tradicia ) estas scienca muzeo situanta en Tsim Sha Tsui East, apud la Honkonga Muzeo de Historio, sur la Duoninsulo Kaŭluno, Honkongo. 

## Priskribo 
[dekstra|eta|334x334ra|Unu el la muzeaj ekspozicioj montras la konvertiĝon de [potenciala energio en kinetan energion .]]
La muzeo havas 18 ekspoziciejojn kun ĉirkaŭ 500 ekspoziciaĵoj kaj ekspozicioj destinitaj ĉefe por infanoj kaj montrantaj fizikajn kaj sciencajn principojn en la lokoj de lumo, sono, moviĝo, elektro kaj magnetismo, matematiko, vivsciencoj, transportado, geografio, meteologio, komputiko, komunikadoj, energikonservado kaj nutraĵproduktadsciencoj. Inter la ekspoziciaĵoj estas aŭtoveturadsimulilo, 22-metro-alta instalaĵo kiu montras la konvertiĝon de potenciala energio en kinetan energion .

La muzeo prezentas la unuan Douglas DC-3 de Cathay Pacific suspenditan de la plafono. La plej popularaj ekspoziciaĵoj por infanoj estas komputilareo, reala (sed senmova) aŭto kiun vizitantoj povas veturi en simulado por eviti akcidentojn, trorapidadon kaj troan fuelkonsumon, kaj malgrandan, vivgrandan, senmovan aviadilo kun vidbendo de flugo ĉirkaŭ Honkongo ludanta ene de la pilotejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sciencaj muzeoj
Kategorio:Honkongo
Catania Centrale (stacidomo)

**Catania Centrale** estas la ĉefa fervoja stacio de Katanio. Ĝi situas en Piazza Papa Giovanni XXIII, kie konverĝas kelkaj el la plej gravaj kaj plej trafikataj vojoj en la urbo.

## Bildgalerio 

La carrozza TEE, Az 50 83 18-98 029-1, alla stazione di Catania Centrale.jpg|Trans Europ Express
Catania Centrale Aug 2023.jpeg|Subpasejo
R.370.012.jpg|Vaporlokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Katanio
* Metroo de Katanio

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Katanio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1867
Ferenc Bethlen (verkisto)

Grafo **Ferenc Bethlen** [betlen], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bethlen Ferenc** estis hungara verkisto, oficiro, terposedanto, notario. Lia nobela antaŭnomo estis *bethleni*.

Ferenc Bethlen naskiĝis ĉirkaŭ 1800, li mortis  en Bethlen (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Beclean (Bistrița-Năsăud) en Rumanio).

## Biografio 
Ferenc Bethlen akiris juran diplomon, inter 1822–1829 li estis ĉefnotario en Belső-Szolnok, samtempe zorganto de kalvinana kolegio en Kolozsvár. Dum la hungara revolucio de 1848 li batalis, lia plej alta rango estis majoro. Post fiasko de la revolucio (1849) li rifuĝis kaj vivis en pluraj landoj. Dum la tutlanda amnestio li hejmenvenis kaj malfermis metiejon en Budao (urbo). Libertempe li verkadis. Li edziĝis en 1820, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1823-1827.

## Elektitaj kontribuoj 
* Victor Hugo: *Borgia Lucretia* (tradukita tragedio, 1835)
* *Én.* (komedio prezentita en Nacia Teatro (Pest), 1841)
* *Adatok a kertészet történetéhez* (1863)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografieto hungare (legebla en la 8-a punkto)
* biografieto hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj notarioj
Kategorio:Hungaraj terposedantoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1849
Honkonga Muzeo de Historio

[eta|Ekspozicio de [ĵonko]]
La **Honkonga Muzeo de Historio** (; ) estas muzeo dediĉita al la historio kaj kultura heredaĵo de Honkongo. Ĝi estas trovita apud la Honkonga Scienca Muzeo, en Tsim Sha Tsui Oriente, Kaŭluno, Honkongo.

La kolektoj de la muzeo ampleksas naturan historion, arkeologio, etnografio kaj loka historio .

La konstanta ekspozicio inkluzivas 8 galeriojn kun pli ol 4000 ekspoziciaĵoj, 750 grafikaĵoj, pluraj dioramoj kaj plurmediaĵoj , sur du niveloj kun areo de 7000 m². La ekspozicio vigle esploras la naturhistorion, arkeologion, etnografion kaj lokan historion de Honkongo. La tempoperiodo de la historia prezento kovras la tutan historio de la loko komence de geologiaj epoko kaj prahistorio ĝis la reunuiĝo de Honkongo kun la Ĉina Popola Respubliko en 1997. Referencoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Honkonga Muzeo de Historio
* e-libro

Kategorio:Historio de Honkongo
Kategorio:Historiaj muzeoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Honkongo
Honkonga Arta Muzeo

dekstra|eta|Enirejo de la muzeo
eta|Ene de la enireja halo de la muzeo
eta|Hong Kong Muzeo de Arto antaŭ renovigado
eta|Skulptaĵo en korto de la HKa Muzeo de Arto
La **Hongkonga Muzeo de Arto** (; , akronime **HKmoa**) estas la ĉefa artmuzeo en Honkongo. La muzeo situas en la Tsim Sha Tsui -areo de Suda Kaŭluno, sur la marbordo de Victoria Harbour kaj fronte al la Honkonga Insulo .

Kune kun la Honkonga Kultura Centro, la Honkonga Kosmomuzeo kaj la Salisbury Ĝardeno, la muzeo estas parto de la Honkonga Kultura Centro-Komplekso en Tsim Sha Tsui (Kaŭluno).

La muzeo montras historian kaj modernan ĉinan arton. La muzeo prezentas variajn ekspoziciojn de pentraĵoj, desegnaĵoj, kaligrafio, skulptaĵoj kaj aplikataj artoj .

Unu el la filioj de la muzeo - havanta ekspozicion de teartefaktoj - situas en Flagstaff House en Honkonga Parko .

La muzeo estis establita en 1962 laŭ iniciato de la Urba Konsilio kiel parto de la Honkonga Artgalerio, kiu situas en la Honkonga Urbodomo, en la areo de Centralo de la insulo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Hong Kong Heredaĵa Muzeo
* M+ Muzeo

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Hong Kong Muzeo de Arto ene de Google Arta & Kulturo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Artmuzeoj en Azio
Kategorio:Honkongo
Honkonga Heredaĵa Muzeo

La **Honkonga Heredaĵa Muzeo** () estis malfermita en decembro 2000 en Sha Tin, Novaj Teritorioj  ''''''. 

## Priskribo 
La muzeo specialiĝas pri Honkonga kulturo, inkluzive de dezajnoarto, fotarto, popola kulturo, kantona opero [angle] kaj alia nemateria kultura heredaĵo.

La kolekto de la muzeo inkludas ĉinan arton de la Neolitiko ĝis la Qing-dinastio , dezajno kaj fotarto, same kiel nuntempan arton, inkluzive de presaĵoj, ceramikaĵo, pentraĵo, skulptaĵo kaj aliaj artaĵoj. Krome, la muzeo enhavas kompletan kolekton de pentraĵoj kaj kaligrafio de la Lingnan-majstro Chao Sao-an. La muzeo ankaŭ aranĝis ekspozicion kunlabore kun la Fondaĵo Bruce Lee, titolita "Bruce Lee: Kung Fu ‧ Arto ‧ Vivo", kun pli ol 600 eroj rilataj al la fama aktoro.

## Galerio 

Dosiero:Hong_Kong_Heritage_Museum_Children's_Discovery_Gallery_2010.JPG|Porinfana Malkovra Galerio
Dosiero:Children's_Discovery_Gallery_View1_2010.jpg|Ekspozicio de Malnovaj Ludiloj
Dosiero:Hong_Kong_Heritage_Museum_Jin_Yong_Gallery_2017.jpg|Galerio Jin Yong
Dosiero:T.T.Tsui_Gallery_of_Chinese_Art_201011.jpg|T.T.Tsui Galerio de Ĉina Arto

Dosiero:Exhibition_of_Cartoonist_Louie_Yu_Tin's_Collection_(Hong_Kong).jpg|Ekspozicio de verkoj de vigligisto Louis Yu Ting
Dosiero:Bruce_Lee_statue,_Bruce_Lee_-Kung_Fu‧Art‧Life_exhibition_(Hong_Kong).jpg|Statuo de Bruce Lee
Dosiero:Yau_Leung_-_Comic_stall_on_Reclamation_-_Google_Art_Project.jpg|Yau Leung, "Komika budo pri Repreno"
Dosiero:ChunSiuLayUniformin1950.JPG|Sceneja kostumo de kantona opera aktorino Chun Siulai
Dosiero:HK_Lee_Theatre_in_Museum.jpg|Teatrejo Lee
Dosiero:HKHM_CantoneseOperaHeritageHall_The_Joint_Investiture.JPG|Halo de Famo de la Kantona Opero
Dosiero:Hong_Kong_Heritage_Museum_02.jpg|Budho
Dosiero:Model_of_the_Tai_Ping_Theatre,_1930s_(Hong_Kong).jpg|Modelo de teatrejo Thai Phin 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Virtuala travojaĝo de la Honkonga Heredaĵa Muzeo 

Kategorio:Etnografiaj subĉielaj muzeoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Honkongo
Politeknika Muzeo (Moskvo)

dekstra|eta|250x250ra|La fasado de la muzeo. Foto de la 1880-aj jaroj.
La **Politeknika Muzeo** () estas teknologia muzeo en Moskvo, unu el la plej tiaj muzeoj en la mondo.

La muzeo prezentas la teknologian disvolvon kaj evoluon de scienco en la 19-a kaj 20-a jarcentoj kaj temigas la evoluon de scienco kaj teknologio en Sovetunio. Inter la ekspoziciaĵoj de la muzeo estas la unua akromata teleskopo.

La muzeo estis fondita en 1872 kiel ekspozicio okaze de la 200-a datreveno de la fondiĝo de la urbo . Ĝi prezentas ampleksan ekspozicion de rusa kaj sovetia teknologio.

La muzeo estas la plej granda el la sciencmuzeoj en Rusio, kaj havas historiajn ekspoziciaĵojn ilustrantajn historiajn inventojn, inkluzive de la unuaj komputiloj konstruitaj en Sovetunio. La kolektoj de la muzeo inkludas pli ol  ekspoziciaĵojn en 65 ekspoziciejoj pri la temoj de kemio, minado, metalurgio, transportado, energio, optiko, aŭtomatigo, komputiloj, inĝenieristiko, elektroniko kaj radio, komunikadoj, kaj kosmoesploro.

En 1972, biblioteko pri teknikaj temoj estis aldonita al la muzeo, kiu funkciigis kiel aparta institucio ekde la malfrua 19-a jarcento. Ĝi nuntempe enhavas pli ol 3,5 milionojn da libroj, inkluzive de libroj de Giacomo Baruzzi da Vignola de 1536 .

La konstruaĵo estas klasifikita kiel kulturheredaĵo en Rusio. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Politechnika Muzeo 
* Fotoj de la muzeo
* Ŝtata Politechnika Muzeo (Moskvo)
* Politechnika Muzeo — 3d modelo

Kategorio:Sciencaj muzeoj en Rusio
Kategorio:Muzeoj en Moskvo
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1877
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Gönyű)

La **paroĥa preĝejo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo** estas religia historia monumento en vilaĝo Gönyű (Hungario).

## Historio 
En vilaĝo Gönyű estis mezepoka kirko, kiu neniiĝis dum la kontraŭturkaj bataloj en 1593. La baroka didomo estis konstruita inter 1774-1786 laŭ planoj de Jakab Fellner, baldaŭ la kirko klasikismiĝis. Ekde 1782 franciskanoj servis ene, la paroĥo estis refondita en 1809. La orgeno estis kreita en 1908, sed ĝi funkcias tie ekde 1935.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas en korto. La fasado estas simetria, la enirejo funkcias meze. Super la enireja pordo malgranda ronda fenestro, pli supre kuŝanta ortangula fenestro videblas. La plej alte la turo altiĝas. La navo finiĝas en rektangula absido, same alta, sed iomete mallarĝa, ol la navo. En la maldekstra flanko sakristio situas.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* katolika leksikono

Gonyű
Gonyű
Gonyű
Gonyű
Timukuoj

thumb|Timukuaj militistoj.
La **Timukuoj** estis indiĝena usona popolo kiu loĝis en nordorienta kaj norda centra Florido kaj sudorienta Georgio. Ili estis la plej granda indiĝena grupo en tiu areo kaj konsistita de pri 35 tribestrolandoj, multaj el ili estrante milojn da homoj. La diversaj grupoj de timukuoj parolis plurajn dialektojn de la timukua lingvo. Ĉe la tempo de eŭropa kontakto, parolantoj de la timukua okupis 50 000 km2 en la teritorioj de la hodiaŭaj ŝtatoj de Florido kaj Georgio, kun proksimuma loĝantaro de 200 000 parolantoj. Milanich notis ke la denseco de loĝantaroj  kalkulita de tiuj ciferoj estis 10.4 por kvadrata mejlo (4.0/km2), kiu estas egale al la densecoj de loĝantaroj kalkulita de aliaj aŭtoroj por la Lukaja Arkipelago kaj por Hispaniolo ĉe la tempo de la unua eŭropa kontakto. La teritorion okupita de parolantoj de la timukua ampleksis de la Rivero Altamaha kaj Cumberland Insulo en hodiaŭa Georgio ĝis fora sudo kiel Lago Georgo en centra Florido kaj de la Atlantika Oceano okcidente al la Rivero Aucilla en la Florida Terlango, kvankam ĝi atingis Golfon de Meksiko.

## Referencoj
Kategorio:Indianaj etnoj en Usono
Volatileco (kemio)

[eta|[Bromo|Bromlikvaĵo facile transiras al vaporo ĉe ĉambra temperaturo, indikante altan volatilecon.]]
En kemio, ** volatileco** estas materiala kvalito kiu priskribas kiom facile vaporiĝas substanco. Je antaŭfiksita temperaturo kaj premo, substanco kun alta  volatileco estas pli verŝajne ekzisti kiel vaporo, dum substanco kun malalta  volatileco estas pli verŝajne likvaĵo aŭ solido.  Volatileco ankaŭ povas priskribi la tendencon de vaporo kondensiĝi en likvaĵon aŭ solidon; malpli  volatilecaj substancoj pli facile kondensiĝos el vaporo ol tre  volatilecaj. Malsamecoj kadre de  volatileco estas observataj per komparo pri kiom rapide substancoj ene de grupo vaporiĝas (aŭ sublimiĝas koncerne de solidoj) kiam eksponite al la atmosfero. Tre volatila substanco (kiel izopropila alkoholo) rapide vaporiĝos, dum substanco kun malalta volatileco kiel vegetaĵa oleo restos kondensigita. Ĝenerale, solidoj estas multe malpli volatilaj ol likvaĵoj, sed ekzistas kelkaj esceptoj. Solidoj kiuj sublimiĝas (ŝanĝiĝas rekte de solido al vaporo) kiel seka glacio (solida karbondioksido) aŭ jodo povas vaporiĝi kun simila rapideco kiel kelkaj likvaĵoj sub normaj kondiĉoj.

## Vidu ankaŭ 
* Ekvacio de Clausius-Clapeyron
* Distilado
* Parta premo

## Referencoj 
Kategorio:Fizika kemio
Kategorio:Kemiaj proprecoj
Kategorio:Inĝenierada termodinamiko
Kategorio:Fazaj ŝanĝoj
Kategorio:Gasoj
Laurent de Belgio

**Laurent, Princo de Belgio** (plennome **Laurent Benoît Baudouin Marie de Belgique**; naskita la 19-an de oktobro 1963, en Château du Belvédère en Bruselo, Belgio) estas la filo de la antaŭa reĝo de la belgoj, Alberto la 2-a kaj reĝino Paola, kaj la frato de Filipo, la nuna reĝo de la belgoj.

Princo Laurent havas armean edukadon, sed plej interesiĝas pri bestoj kaj la medio. Li havas sian propran fondaĵon kiu laboras por endanĝeritaj bestoj. Laurent estis membro de la Senato de Belgio de 2000 ĝis 2013.

Antaŭe, princo Laurent estis la dua en la vico al la trono post sia pli maljuna frato, princo Filipo, sed kiam la konstitucio estis ŝanĝita por permesi inan sinsekvon, li estis preterpasita fare de lia pli maljuna fratino, princino Astrid. Hodiaŭ princo Laurent estas numero 15 en la sinsekvo. 

La 12an de aprilo 2003, la princo geedziĝis kun brit-belga Claire Coombs. Ili havas tri infanojn:

* Princino Louise de Belgio (naskita 2004)
* Princo Nicolas de Belgio (naskita 2005)
* Princo Aymeric de Belgio (naskita 2005)

Krome li agnoskis unu ekstergeedzecan filon, Clément Vandenkerckhove.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala biografio el retejo de la belga Reĝa Familio

Kategorio:Grandaj Krucoj de la Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Belgaj romkatolikoj
Kategorio:Belgaj nobeloj
Kategorio:Saksio-Koburgo kaj Gotao
Kategorio:Grandaj krucoj de la norvega reĝa Ordeno de Merito
Datumbazo pri mondaj neegalecoj

**Datumbazo pri mondaj neegalecoj** aŭ **DME** (*angle: **World Inequality Database***  aŭ **WID.World**) estas reta datumbazo pri historia evoluo de la tutmonda distribuo de riĉaĵo, kies ĉefa celo estas «provizi malferman kaj oportunan aliron al la plej granda datumbazo nuntempe disponebla pri historia evoluo de la tutmonda distribuo de riĉaĵo, kaj ene kaj inter landoj».

WID.world nun inkluzivas makroekonomiajn datumojn pri ĉirkaŭ 100 landoj, kaj makroekonomiajn datumojn pri malegaleco ĉw pli ol 80 landoj, plejparte de 1980 ĝis 2016, sed kun pli malnovaj datumoj por kelkaj aliaj landoj. La datumbazon produktas reto de ekonomiaj esploristoj kunordigita de Lucas Chancel, Facundo Alvaredo, Thomas Piketty, Emmanuel Saez kaj Gabriel Zucman.

Du furorlibroj de la franca ekonomiisto Thomas Piketty, *Kapitalo en la 21-a Jarcento* kaj *Kapitalo kaj Ideologio*, plejparte baziĝas sur datumoj de ĉi tiu projekto.

Kategorio:Datumbazoj
Kategorio:Esploraj institutoj en Francio
Astrid de Belgio

Princino **Astrid Joséphine-Charlotte Fabrizia Elisabeth Paola Maria de Belgio** (naskita la 5an de junio 1962 en Bruselo, Belgio) estas la filino de reĝo Alberto la 2-a de Belgio kaj lia edzino Paola Ruffo di Calabria, kaj la fratino de la reganta reĝo Filipo. Ŝi estas nuntempe kvina en linio al la belga trono .

La 22-an de septembro 1984, ŝi geedziĝis kun arkiduko Lorenz de Aŭstrio-Este. Li ricevis la titolon de *Princo de Belgio* en 1995. Iliaj infanoj estas:

* Amedeo, Princo de Belgio, Princo kaj Arkiduko de Aŭstrio-Este, Princo de Hungario kaj Bohemio (nask. la 21-an de februaro 1986)
* Maria Laura, Princino de Belgio, ktp. (nask. la 26-an de aŭgusto 1988)
* Joachim, Princo de Belgio, ktp. (nask. la 9-an de decembro 1991)
* Luisa Maria, Princino de Belgio, ktp. (nask. la 11-an de oktobro 1995)
* Laetitia Maria, Princino de Belgio, ktp. (nask. la 23-an de aprilo 2003)

Princino Astrid antaŭe estis prezidanto de la Belga Ruĝa Kruco. 

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la belga Monarkio – Princino Astrid

## Referencoj 
Kategorio:Grandaj Krucoj de la Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Princinoj
Kategorio:Aŭstriaj nobeloj
Kategorio:Belgaj nobeloj
Kategorio:Hungaraj nobeloj
Kategorio:Saksio-Koburgo kaj Gotao
⚭Astrid de Belgio
Laŭrenco de Aŭstrio-Este

Arkiduko **Lorenz de Aŭstrio-Este**, princo de Belgio, civilnome **Lorenz Habsburg-Lothringen** (naskiĝis la 16-an de decembro 1955 en Boulogne-Billancourt, Francio) estas membro de la belga reĝa familio pro sia geedziĝo al princino Astrid, la nura geedzeca filino de reĝo Alberto 2-a. Li iĝis estro de la duka familio de Modeno en 1996. Li tenas la titolojn Duko de Modeno, Arkiduko de Aŭstrio-Este, Imperia Princo de Aŭstrio, Reĝa Princo de Hungario kaj Bohemio. Lia nobela alparolo estas "Lia Imperia kaj Reĝa Moŝto Princo Lorenz de Belgio".

## Frua vivo kaj geedziĝo 
Princo Lorenz naskiĝis en la Clinique du Belvédère, Boulogne-Billancourt, Hauts-de-Seine, Francio kiel la dua infano de Roberto, arkiduko de Aŭstrio-Este kaj arkidukino Margareta, naskita princino Margherita de Savojo-Aosta.
La 22-an de septembro 1984, Lorenz geedziĝis kun princino Astrid de Belgio, la nura geedzeca filino de la tiama princo de Lieĝo, poste reĝo Alberto la 2-a de Belgio. Ili havis kvin infanojn : 

* Princo Amedeo de Belgio, Arkiduko de Austria-Este (naskita 1986)
* Princino Maria Laura de Belgio, Arkidukino de Austria-Este (naskita 1988)
* Princo Joachim de Belgio, Arkiduko de Austria-Este (naskita 1991)
* Princino Luisa Maria de Belgio, Arkidukino de Austria-Este (naskita 1995)
* Princino Laetitia Maria de Belgio, Arkidukino de Aŭstrio-Este (naskita 2003)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la Belga Monarkio – Princo Lorenz

Kategorio:Aŭstraj princoj
Kategorio:Aŭstriaj nobeloj
Kategorio:Belgoj
Kategorio:Arkidukoj
Kategorio:Habsburgo-Loreno
⚭Laŭrenco de Aŭstrio-Este
Benevento (stacidomo)

**Benevento** estas la ĉefa fervoja stacio de la urbo Benevento kaj funkcias kiel vojnodo inter diversaj linioj: unu de nacia naturo, la linio Napolo-Foggia, kaj la aliaj de regiona naturo, al Campobasso (anstataŭigita per buso kaj aktiva nur por turisma uzo), al Avellino (provizore anstataŭigita per buso) kaj al Cancello tra Valle Caudina (provizore anstataŭita per buso kaj al kies finstacio estas konektita la stacidomo).

## Bildgalerio 

Stazione di Benevento, binari 1 tronco, 1 e 2.jpg|Kajoj kaj trakoj
Stazione di Benevento, vista binari 1 e 2 lato SEE - panoramio - RobyP.jpg|Nomŝildo
Benevento station 2002.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Benevento

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Benevento
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1867
Farkas Bethlen (politikisto)

Grafo **Farkas Bethlen** [farkaŝ betlen], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bethlen Farkas** estis hungara politikisto, terposedanto, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis *bethleni*.

Farkas Bethlen naskiĝis  en Nagyszeben (Transilvanio, Aŭstra imperio, nuntempa Sibiu en Rumanio), li mortis  en Pest (urbo).

## Biografio 
Farkas Bethlen maturiĝis en kalvinana kolegio en Kolozsvár kaj en la sama urbo li studis juron (1824–1836). En 1834 kaj 1837 li partoprenis en la landkunvenoj, kie li estis liberala politikisto, poste en 1841 kaj 1846 li estis parlamenta deputito. Intertempe en 1836 li estis ŝtata administranto kaj ekde 1839 li okupiĝis pri sia bieno, eĉ teorie li estis spertulo pri pomo. Dum la hungara revolucio de 1848 li respondecis pri poŝto en la transilvania landparto. Depost fino de la revolucio li estis akuzita, se li povis hejmenveni libere, kie lo okupiĝis pri agrikulturo. En 1861 li estis departementestro, ekde 1865 ĝis sia morto parlamenta deputito. Li edziĝis en 1839, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1843-1850.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adatok Erdély viszonyairól, különös tekintettel az adózási rendszerre, és Erdély közlekedési eszközeiről.* (1868)
* *Szőlőművelés és borászat körüli tapasztalások.* (1868)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 6-a punkto)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj terposedantoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:transilvaniaj hungaroj
Paola de Belgio

**Paola de Belgio** (naskita **Paola Ruffo di Calabria** ; naskita la 11-an de septembro 1937 en Forte dei Marmi, Italio) estas la edzino de la antaŭa belga reĝo Alberto la 2-a kaj estis tial Reĝino de la belgoj. Sekve la abdikon de ŝia edzo la 21an de julio 2013, ŝi tenas la titolon *Reĝino de Belgio* ''''.

## Vivo 
La 2an de julio 1959, ŝi geedziĝis kun Princo Alberto de Belgio, konata kiel la Princo de Lieĝo. La paro havas tri infanojn:

* Philippe, Reĝo de Belgio (nask. 1960)
* Astrid, Princino de Belgio (nask. 1962)
* Laurent, Princo de Belgio (nask. 1963)

Reĝino Paola parolas la francan, la italan, la anglan kaj la germanan, sed malmulte la nederlandan, pro kio ŝi estas ofte kritikata .

En 1993, post la morto de reĝo Baldueno la 1-a, la belga trono estis heredita fare de ŝia edzo, kiu iĝis reĝo Alberto la 2-a de la belgoj.

Laŭ la belga konstitucio, la reĝino ne ricevas ajnajn devojn. Tamen ŝi partoprenas en la publika vivo de la lando kaj helpas sian edzon plenumi reprezentajn funkciojn. Reĝino Paola akompanas sian edzon en oficialaj vizitoj, partoprenas oficialajn ceremoniojn kaj ricevojn, kaj partoprenas kulturajn agadojn, organizante koncertojn kaj ekspoziciojn.

Paola aparte atentas helpi junulojn el malriĉaj fonoj. En 1992, la Fondaĵo Reĝino Paola estis establita por subteni organizojn laborantajn kun junuloj, kies ĉefa celo estas helpi junulojn adaptiĝi, trovi laboron, akiri edukadon kaj batali kontraŭ drogoj. Reĝino Paola estas la honora prezidanto de Child Focus, organizo kiu serĉas malaperintajn infanojn tra la mondo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio ĉe la oficiala retejo de la belga monarkio

Kategorio:Kavaliroj de Ordeno de Blanka Aglo
Kategorio:Ordenitoj en la Ordeno de la Kruco de Terra Mariana en 1-a klaso
Kategorio:Kavaliroj grandaj krucoj de la Ordeno de Merito de la Itala Respubliko
Kategorio:Italaj nobeloj
Kategorio:Belgaj reĝedzinoj kaj reĝinedzoj
Kategorio:Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Personoj sur belgaj monbiletoj
⚭Paola de Belgio
Caserta (stacidomo)

**Caserta** estas fervoja stacio de la samnoma provinca ĉefurbo, same kiel unu el la plej gravaj en Kampanio. Ĝi situas ĉe la vojkruciĝo de la fervojaj linioj Romo-Napolo (tra Cassino) kaj Napolo-Foggia.

## Bildgalerio 

CASERTA 4.jpg|Kajoj kaj trakoj
CASERTA 9.jpg|Nomŝildoj
FS E464.640 (Caserta).jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Kaserto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kaserto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1843
Forlì (stacidomo)

**Forlì** estas fervoja stacio sur la fervojo Bologna-Ankono priservanta la municipon Forlì.

centra|280ra|eta|Malnova stacidomo

## Vidu ankaŭ 
* Forlì

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Forlì
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1927
BA51

**BA51** estas la kvindekunua numero de la literatura libroforma revuo **Beletra Almanako** (**BA**), aperinta en oktobro 2024.

## Prezento 
* Probal Daŝgupto

## Originala prozo 
* Sten Johansson: Neŭtrale
* Grigorij Arosev: 1986. Dio kaj tajpilo
* Laure Patas d’Illiers: Verda pordo en ĉielarko
* Spomenka Štimec: Vojaĝo al Simo
* Trevor Steele: Analoj de feliĉa epoko
* Yin Jiaxin: Bovlo da agariksupo
* Mikaelo Bronŝtejn: La genezo

## Originala poezio 
* Humphrey Tonkin: Epitalamo por Lidia kaj Briano – majo 2024

## Tradukita prozo 
* Roberto Pérez-Franco: Vivo (trad. Norberto Díaz Guevara kaj la aŭtoro)
* Serhij Ĵadan: Tiu, kiu vin varmigas en la nokto (trad. Kalle Kniivilä)
* Mati Unt: La foriro de Helgi Sallo (trad. István Ertl)
* Mudlum: La apartamento numero 43 (trad. István Ertl)
* Ilmar Jaks: Ekzilito malkovras suneklipson (trad. István Ertl)
* Simona Klemenčič: Domo sen speguloj (trad. la aŭtorino)

## Teatro 
* Luiza Carol: Trans la nebulo. Imaga sonĝo de Puccini

## Artikoloj kaj eseoj 
* Probal Daŝgupto: Nia vivo sen Renato (1941-2025)
* Probal Daŝgupto: La pozicio de la angla en Barato. Prelego en Japana Esperanto-Instituto, Tokio, 2001
* Vinko Ošlak: Du iluzioj pri Esperanto

## Recenzoj 
* Ryszard Rokicki pri *Vortfarado en Esperanto. Funkcigramatika analizo* de Wim Jansen
* Miguel Fernández pri *Sinjorino en ruĝo sur griza fono* de Miguel Delibes, trad. Antonio Valén
* Debra Hamel pri *La granda kaldrono* de John Francis

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de BA (Beletra Almanako)
* BA n-ro 51, oktobro 2024

51
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 2024
Aversa (stacidomo)

**Aversa** estas fervoja stacio situanta en la centro de la urbo Aversa, ĝuste en Piazza Mazzini. Ĝi estas unu el la plej gravaj stacioj en Kampanio, situante ĉe la branĉpunkto de la rektaj linioj Romo-Napolo kaj Napolo-Foggia. La stacio estis malfermita en 1928 por anstataŭigi la originan instalaĵon, inaŭguritan en 1867 kaj situantan kelkajn cent metrojn pli okcidente.

## Bildgalerio 

Stazione ferroviaria di Aversa, scorcio.jpg|Stacio
Stazione di aversa.jpg|Nebula vetero
Aversa - stazione ferroviaria - Intercity.jpg|Trajno Intercity

## Vidu ankaŭ 
* Aversa

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aversa
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1928
Anno de Aŭstrio (1432-1462)

**Anno de Aŭstrio**  (germane: *Anna von Österreich*, ĉeĥe: *Anna Habsburská*; naskiĝinta la  en Vieno, mortinta la  en la burgo de Eckartsberga) estis habsburga princino kaj, danke al edziniĝo, dukino de Saksio, landgrafino de Turingio kaj titola dukino de Luksemburgo. Patro lia estis reĝo Alberto la 2-a.

En la 20.6.1446 edzinigis ŝin, 14-jaraĝulinon, en Jena lia duka moŝto Vilhelmo la 3-a (Saksio); Anno ja rezignis pri heredado en Aŭstrujo, sed nek en Bohemujo Hungarujo kaj aliaj landoj albertaj. La bopatrino transdonis al Vilhelmo la rajtojn super Luksemburgo, kiun li jam en 1441 estis okupinta. Lian forpelon el Lukemburgo aranĝis Filipo la 3-a (Burgonjo). La regadovolo en Bohemujo estis cedita al Georgo de Podebrado. Post la morto de la anna frato Ladislao en 1457, Vilhelmo nomis sin duko luksemburga. Tuj Anno estis flankenpuŝita pro ne plua utiligo dinastipolitika. Vilhelmo estis vivanta kun la konkubino Katerino de Brandenstein, nuptopta post la anna morto. Anno mem fariĝis prizonulo je Kastelo Eckartsburg. Kiam ŝi foje provis returniĝi al Vilhelmo, ŝi estis forpelita per ligna ŝuego. La tombo de Anno troviĝis en la klostro de Reinhardsbrunn. 

Ŝiaj du filinoj estis Margareto (1449-1501) - kiun edzinigis en 1476 elektisto Johano Cicerono - kaj Katerino (1453-1534) - kiu edziniĝis al duko Hynek Minsterberský. 

## Literaturo 
* Constantin von Wurzbach: ["Habsburg, Anna von Oesterreich (1432–1462)"](https://de.wikisource.org/wiki/BLK%C3%96:Habsburg,_Anna_von_Oesterreich_(1432%E2%80%931462)) - ĉe: *Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich,* Vieno 1860, p. 150 
* Eberhard Holtz, Michael Lindner, Peter Moraw: *Akkulturation und Selbstbehauptung* p. 336 (interrete)
* Hermann Meynert: *Geschichte Oesterreichs, seiner Völker und Länder*, volumoj 1–2, p. 329 (interrete)
* Eduard Maria von Lichnowsky: *Geschichte des Hauses Habsburg*, p. 3-4 (interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* http://regesten.regesta-imperii.de/register/f_all.php?rpk=13000000&i=25902

## Notoj 
Kategorio:Habsburgoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Vieno
Kategorio:Dukoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1432
Kategorio:Mortintoj en 1462
Kategorio:Virinoj
Salerno (stacidomo)

**Salerno** estas fervoja stacio priservanta la urbon Salerno kaj estas ĝia ĉefa stacidomo.

centra|400ra|eta|Fervoja metropola servo

## Bildgalerio 

Salerne gare.jpg|Stacio
Metropolitana in arrivo Salerno Centrale.jpg|Trajno
Salerno staz ferr cartello.jpg|Nomŝildo

## Vidu ankaŭ 
* Salerno

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Salerno
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1866
Langeto (GUI)

[eta|270px|La [menuo (komputilo)|menuo **Aplikaĵoj** malfermita sekve de alklako sur la samnoman langeton (en Ubuntu 9.04).]]
En grafika uzantinterfaco, **langeto** estas elstaraĵo de ekrana fenestro, facile alklakebla.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* GUI
Kategorio: Uzant-interfaco
Ravenna (stacidomo)

**Ravenna** estas fervoja stacio priservanta la municipon Raveno, situanta sur la linio Ferrara-Rimini. Linioj al Faenza kaj Castelbolognese ankaŭ disbranĉiĝas de tiu stacio.

## Bildgalerio 

Ravenna, nádraží 03.jpg|Stacio
Stazione di Ravenna - Sottopassaggio per la Darsena.jpg|Subpasejo
Ravenna, nádraží 01.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Raveno

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Raveno
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1863
Joseph Anténor Firmin

**Joseph-Anténor FIRMIN** (n. 1850 en Cap-Haïtien ; m. la 19-an de septembro 1911) estis haitia antropologo, ĵurnalisto kaj politikisto.

Lia plej fama verko estas ''De l'Égalité des Races Humaines* (*Pri la Egaleco de Homaj Rasoj*, 1885), kiu estas direktita kontraŭ la teorioj en *Essai sur l'inégalité des races humaines* de Gobineau (*Eseo pri la Malegaleco de Homaj Rasoj'', 1853-1855).

La verko de Gobineau asertis la superecon de la Arja raso kaj la malsupereco de Nigruloj kaj aliaj homoj de koloro. La verko de Firmin argumentis la kontraŭan, kiu "ĉiuj homoj estas dotita kun la samaj kvalitoj kaj la samaj misfaroj, sen distingo de koloro aŭ anatomia formo. La rasoj estas egalaj". Rezulte, li estis marĝenigita je la tempo por liaj kredoj ke ĉiuj homaj rasoj estis egalaj.

Kvankam Firmin ne neas la ekziston de la koncepto de raso, li atentigas, ke la koncernaj difinoj estas neklaraj kaj ke la hierarkiigo de rasoj estas neadekvate pravigita. Li ankaŭ emfazas la valoron de la kulturaj atingoj, kiuj aperis en Afriko.

Interalie, li estis membro de la Société d'anthropologie de Paris .

## Bibliografio 
* '** (1885)
* **' (1891)
* '** (1892)
* **' (1898)
* '** (1905)
* **' (1910)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Une Défense* en la Cifereca Biblioteko de la Karibio
* Anténor Firmin ĉe Île en île . .
* "Firmin, Anténor (1850-1911)" ĉe BEROSE - *International Encyclopaedia of the Histories of Anthropology* (Internacia Enciklopedio de la Historioj de Antropologio), Parizo, 2018.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1850
Kategorio:Mortintoj en 1911
Kategorio:Haitianoj
Kategorio:Malfikciaj verkistoj
Kategorio:Antropologoj
Kategorio:Afrika Unio