open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tzachi Hanegbi

** Tzachi HaNEGBI** (; naskiĝis **Yitzhak Hanegbi**; 26-a de februaro 1957 en Jerusalemo) estas israela politikisto de la partio Likud kaj Nacia Sekureckonsilanto. 

De majo 2020 ĝis aŭgusto 2020, li funkciis kiel Ministro sen Portfolio en la la 5-a Kabineto de Benjamin Netanjahu. De aŭgusto 2020 ĝis junio 2021, li funkciis kiel Ministro pri Homaj Setlejoj en la sama kabineto, sukcedante partianon Tzipi Hotovely.

## Kariero 
Dum studento, Tzachi Hanegbi estis kondamnita pro partopreno en publika interbatiĝo kaj juĝita al provtempo kaj monpuno. La interbatiĝo devenis de politika malkonsento inter la studentoj.

En 2005, Tzachi Hanegbi aliĝis al la partio Kadima de Ariel Ŝaron. Post la elektoj de 2006, Hanegbi prezidis la parlamentan Komitaton pri Eksterlandaj Aferoj kaj Defendo. Malgraŭ la malvenko de Kadima en la elektoj de 2009, Hanegbi daŭre prezidas ĉi tiun komitaton.

Tzachi Hanegbi estis akuzita pri politikaj nomumoj, falsĵuro kaj malobservo de fido. La Magistrata Kortumo de Jerusalemo absolvis Tzachi Hanegbi de la akuzoj pri politikaj nomumoj en la Ministerio pri Medio dum lia oficperiodo kiel ministro. Li estis senkulpigita de la akuzoj pri balotsubaĉeto kaj malobservo de fido, sed unu akuzo restis: falsĵuro. Fine, la kortumo devigis Hanegbi demisii de siaj Knesset-devoj kaj ordonis al li pagi monpunon de 10 000  ŝekeloj. Tzachi Hanegbi provizore demisiis de la Knesset kaj ĉesis siajn agadojn, sed restis membro de la partio Kadima kaj ankaŭ rajtis kandidatiĝi por la sekva 19-a Knesset.

En julio 2012, Tzachi Hanegbi forlasis la partion Kadima post kiam oni decidis malmunti la nacian unuecregistaron, kaj revenis al la partio Likud.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejode Hanegbi 

Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj ministroj
Haim Oron

**Chaim "Jumas" ORON** (, naskiĝis la 26-a de marto 1940 en Tel-Avivo) estas israela politikisto kaj iama prezidanto de la maldekstra partio Meretz.

Li servis kiel Ministro pri Agrikulturo en la registaro de Ehud Barak de 1999 ĝis 2000. Poste, Oron provizore demisiis de la Kneset sed estis reelektita al la parlamento en la elektoj de 2003. Post la malvenkoj de lia partio en la Kneset-elektoj de 2006 kaj la eksiĝo de Yossi Beilin kiel gvidanto de Meretz Yahad, Oron fariĝis la nova prezidanto de la partio.

En la elektoj de 2009, Meretz, sub la gvidado de Oron, kandidatiĝis sub la nomo *Nova Movado - Meretz* kaj estis subtenata de gvidaj israelaj intelektuloj kiel Amos Oz kaj iamaj Avroda -politikistoj kiel Shlomo Ben Ami, Uzi Baram kaj Avraham Burg,  sed perdis du sidlokojn kaj de tiam estis reprezentita en la Kneset de nur tri membroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj ministroj pri agrikulturo
Kategorio:Israelaj instruistoj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Kategorio:Israelaj aktivuloj
Meteora sporadica

***Meteora sporadica*** estas mistera protista specio malkovrita en 2002 en Sporada baseno. Ĝis nun ĝi estas la sola specio de la genro ***Meteora***.

Ĝia morfologio estas unika kaj lastatempe, en 2024, filogenetika studo rivelis eblan rilaton kun *Hemimastigophora*.

## Referencoj 
Kategorio:Protistoj
Kategorio:Eŭkariotoj
Tzipi Hotovely

**Tzipora (Tzipi) HOTOVELY** (, en lingvoj sen la sono *ĥ* (IPA χ) : ankaŭ Hotovely, naskiĝis la 2-a de decembro 1978 en Reĥovot) estas israela politikisto de la partio Likud, ĵurnalisto kaj diplomato.

La ortodoksa judino apartenas al la nacia-religia alo de la Likud kaj estis membro de la Knesset de 2009 ĝis 2020. De 2013 ĝis 2015 ŝi estis vicministro pri transporto kaj trafiksekureco en la 3-a kabineto de Benjamin Netanjahukaj de 2015 ĝis 2020 vicministro pri eksterlandaj aferoj en la 4-a kabineto de Benjamin Netanjahu. De februaro ĝis majo 2020 ŝi estis ministro pri diasporo en la sama kabineto kaj de majo ĝis aŭgusto 2020 ministro pri setlejoj en la 5-a kabineto de Benjamin Netanjahu. 

Ekde la 2a de aŭgusto 2020, ŝi estas la unua virino kiu servas kiel ambasadorino de Israelo al Britio, sukcedante Mark Regev. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La kolumno de Tzipi Hotovely Ma'ariv (en la hebrea)

Kategorio:Israelaj ministroj
Muzeo Memoro kaj Identeco en Toruń

**Muzeo Memoro kaj Identeco en Toruń je la nomo de sankta Johano Paŭlo la dua** (pole:*Muzeum Pamięć i Tożsamość im. św. Jana Pawła II w Toruniu*) – konstruata muzeo dediĉita al historio de Pollando en Toruń. La nomo aludas al titolo de la lasta libro de Johano Paŭlo la 2-a *Pamięć i tożsamość* (Memoro kaj identeco). Iniciatinto de ties konstruado estis Fondaĵo „Lux Veritatis”, kies prezidanto estas pastro Tadeusz Rydzyk. La muzeo estas institucio de kulturo, kreita la 2-an de julio 2018. Muzea direktoro estas pastro Jan Król.

## Kolektoj
En la muzeo troviĝas glavo, donacita de ministro de ŝtataj aktivoj Jacek Sasin kaj prezidanto de Grupo Enea Paweł Majewski dum la 32-a Pilgrimado de la Familio de Radio Maryja al Jasna Góra la 9-an de julio 2023. La eksponaĵon aĉetis Fondaĵo Enea. Laŭ la fondintoj la glavo aĝas ĉ. 1000 jaroj kaj konserviĝis en bona stato.

## Eksteraj ligiloj
* Muzeo Memoro kaj Identeco en Toruń

Kategorio:Historiaj muzeoj en Pollando
Blua malagaskukolo

La **Blua malagaskukolo** (*Coua caerulea*) estas mezgranda specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi estas endemia de Madagaskaro.

## Taksonomio
Ĉi tiun specion priskribis Carl Linnaeus en 1766. Iam ekzistis dek du specioj de *Coua*, sed nur ok aŭ naŭ ankoraŭ ekzistas. La genro *Coua* devenas de *koa*, la malagasa nomo por kukolo. 

## Aspekto
La plumoj de tiu birdo estas malhelbluaj kun purpurecaj nuancoj kaj estas distinga helblua ovala areo ĉirkaŭ la okulo el brido ĝis orelareo, kiu estas sen plumoj. Kiel ĉiuj kukoloj, ili havas grandajn nigrajn piedojn, kun inversigebla tria fingro. Ili havas dikan silueton kaj mallongajn, larĝajn flugilojn kaj longan voston, ĉio videbla dum glisado inter arboj. La averaĝa grandeco de la birdoj estas 48 ĝis 50 cm longa kaj 30 ĝis 60 gramoj peza, kaj la inoj estas iomete pli grandaj. La krioj estas egale interspacigitaj "koa koa koa" notoj kaj mallonga "brriiii".

## Ekologio
La blua malagaskukolo estas ĉiomanĝanto, kiu manĝas insektojn, fruktojn kaj malgrandajn reptiliojn en subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltebenaĵaj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj manglejoj, kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montaraj arbaroj. La inoj demetas unu blankan ovon sur platforma nesto, konstruita el folioj kaj branĉetoj sur arbobranĉo.

## Distribuado
Tiu specio troviĝas en la arbaro de nordokcidentaj kaj orientaj areoj de Madagaskaro kaj estas konsiderata kiel ofta.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Madagaskaro
Malkohao de Raffles

La **Malkohao de Raffles** (*Rhinortha chlorophaea*) estas mezgranda specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. La ordinara specia epiteto aludas al Stamford Raffles, priskribinto de la specio kaj fondinto de Singapuro, kie iam estis tiu birdospecio.

Ĝi antaŭe estis ofte metita en *Phaenicophaeus* kun la aliaj malkohaoj, sed ĝi estas sufiĉe aparta specio, kun pluraj mempomorfoj kaj seksa dimorfismo (kiuj mankas al ĉiuj ĝiaj supozeblaj parencoj). Ĝi eble eĉ ne estas tre proksime parenca al la veraj malkohaoj, sed formas tre bazan stirpon de kukoloj; ĉiuokaze, ĝia lokigo en monotipan genron *Rhinortha* estas bone pravigita.

Ĝi troviĝas en Brunejo, Indonezio, Malajzio, Birmo, kaj Tajlando. Iam ĝi troviĝis en Singapuro sed nun estas konsiderata tie formortinta. Ĝia natura vivejo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj malaltebenaĵaj arbaroj.

Temas pri kukolo kun grizaj kapo, kolo kaj brusto kun distinga helblua ovala areo ĉirkaŭ la okulo el brido ĝis orelareo, kiu estas sen plumoj. La flugiloj, vosto kaj malsupraj partoj estas kaŝtanbrunaj. En la longa vosto estas blanka pinto kaj antaŭa nigra bendeto.

Ĝia dieto konsistas el insektoj, inkluzive de raŭpoj, cikadoj, griloj, skaraboj kaj akridoj.

Dum pariĝado, oni observis la masklon de la Raffles-malkohao staranta sur la bazo de la etenditaj flugiloj de la ino kaj tenanta ranon en sia beko. Ne estas klare ĉu la rano estis donaco al la ino aŭ ĉu la masklo gardis ĝin poste.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Azio
Na'amat

**Naʿamat** (נעמת, akronimo por ***N**aschīm **ʿŌ**vdōt u**M**itnadvō**t***; ) estas israela virina organizaĵo aligita kun la (, signifante Socialisma Cionismo). Na'amat estis fondita en 1921 kaj, kun 800 000 membroj, estas la plej granda virina movado en Israelo. La organizaĵo havas pli ol 100 filiojn tutmonde. En 2008, Na'amat ricevis la Israelan Premion. 

La organizaĵo sukcese kampanjis por la enkonduko de patreca forpermeso en Israelo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Virina Internacia Cionista Organizaĵo (WIZO)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1921
Kategorio:Cionismaj organizaĵoj
Franz König

**Franz KÖNIG** (naskiĝinta la  en Rabenstein an der Pielach, mortinta la  en Vieno) estis aŭstra teologo, romkatolika pastro kaj ĉefepiskopo/kardinalo je Vieno de 1956 ĝis 1985.

## Biografio
Estante filo de kamparanoj li frekventis inter 1919-1927 la Konventan gimnazion de Melk. Ekigis li en 1927 studojn de teologio kaj filozofio ĉe la Pontifika Laterana Universitato (doktoriĝo filozofia en 1930). Paralele li okupiĝis pri malnovpersa religio kaj orientalaj lingvoj. En la 29.10.1933 estis lia sacerdota ordinacio je Romo. Inter 1934-1936 li kapelanis en sia hejma diocezo. Tiutempe li finis la teologiajn studojn per doktoriĝo en 1936. En 1936/37 li troviĝis, danke al stipendio, en Lille kie li dediĉis sian atenton je jursciencoj kaj ĵurnalistiko. Tiutempe li proksimiĝis al la ideoj de la katolika porjunulara movado *Bund Neuland*. 

Post la okupado de Aŭstrujo fare de Wehrmacht li estis porjunulara animzorganto en Sankt Pölten. De 1945 li estis instruisto en gimnazio en Krems. Habilitiĝo sukcesis en 1946 pri religisecienoj ĉe la universitato de Vieno. En 1948, König fariĝis orda profesoro pri moralteologio je Salcburgo. En la 31.8.1952, König estis konsekrita episkopo de Sankt Pölten. Samjare la aŭstra episkoparo igis lin responsulo por junulaj aferoj. Ankaŭ danke al perado de kanceliero Julius Raab, lia papa moŝto Pio la 12-a deklaris lin en la 10.5.1956 posteulon de Theodor Innitzer por la ĉefepiskopa trono de Vieno. 

Papo Johano la 23-a igis lin en la 15.12.1958 kardinalo. Poste, König ekestris la aŭstran episkoparon postante Andreas Rohracher. Tiufunkcie li akitvis ĝis 1959. König estis gravulo inter la patroj konciliaj. Kiel preparhelpanton li elektis la insbrukan teologon Karl Rahner. La t.n. *deklaro de Maria Trost* eksplikis al la aŭstra fidelularo la doktrinon de la papa encikliko Humanae vitae. En 1969, König invitis katolikojn vienajn partopreni la Vienan diocezan sinodon (kiu kunsidis ĝis 1972). Ties posteula organizo estis de 1973  *Österreichischer synodaler Vorgang*. Ambaŭ gremiojn li estris. König ankaŭ gravis kiel pontofaranto al socialismaj landoj: ankaŭ danke al König, la hungara episkopa martiro Mindszenty liberiĝis. Tiam li ankaŭ peris kontaktojn kun tieaj ekleziuloj. En 1961, König vizitis la ekumenan patriarkon de Konstantinopolo. En 1964 fondiĝis la fondaĵo *Pro Oriente* kun fokuso pri la kristana Orienta Eŭropo. Inter 1965 kaj 1981, König krome prezidis la vatikanan kuri-oficon por dialogo kun nekredantoj. 

Dum la 1960-aj jaroj estis faritaj diversaj kontraktoj inter la Respubliko Aŭstrujo kaj la Sankta Seĝo dum la regado de König (ekz. pri havaĵoj, diocezkreadoj, lernejoj). De 1973 König startigis dialogojn kun la socialdemokratoj. En 1983 li bonvenigis papon Johano Paŭlo la 2-a en Aŭstrujo. Lia posteulo ĉefepiskopa fariĝis Hans Hermann Groër. König ankaŭ apartenis al la katolika studenta korporaciaro *ÖCV*.

## Eksteraj ligiloj
*ligiloj ĉe DDB
*König ene de la katolika hierarkio
*prediko okaze de la funebraĵoj de König
*intervjuoj kun König
## Notoj
Ceuthmochares

***Ceuthmochares*** estas genro de du specioj de kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. La du specioj iam estis traktataj kiel ununura specio, konata kiel la *flavbeka kukolo*. Ambaŭ specioj troviĝas en ĉiamverdaj arbaroj en Afriko. Kvankam ili estas kukoloj, ili ne estas nestoparazitoj. Tio indikas, ke ili ne demetas siajn ovojn en la nestoj de aliaj birdospecioj.

## Specioj
* Blua malkohao, *Ceuthmochares aereus* (Vieillot, 1817) Afrika tropika pluvarbaro, LC
** *C. a. flavirostris* (Swainson, 1837)
** *C. a. aereus* (Vieillot, 1817) 
* Verda malkohao, *Ceuthmochares australis* (Sharpe, 1873) marbordaj areoj de orienta Afriko, el Kenjo ĝis Sudafriko, LC 

## Referencoj 
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Besthelpata interveno

**Besthelpata interveno** (**BHI**) estas profesia interveno, kiu utiligas la avantaĝon al homoj de interago kun alia speco de besto por plibonigi la rezulton. Ĝi estas tekniko uzebla en psikoterapio, edukado, kaj aliaj aplikataj sociaj sciencoj. La termino **besthelpata terapio** estas malkonsekvence uzata; foje ĝi estas sinonimo de "besthelpata interveno", sed aliaj taksas tion konfuza, kaj preferas limigi tiun terminon al aplikoj, kies celoj estas terapiaj en strikta senco.

Besthelpataj intervenoj povas klasifikiĝi laŭ la speco de besto, la homa celgrupo, la celo de la interveno, kaj la strukturo de la interveno. La plej oftaj helpobestoj estas hundoj kaj ĉevaloj. Besthelpataj intervenoj estas provitaj kiel traktadoj por atentomanka-hiperaktiva perturbo, aŭtismo, posttraŭmata stresa perturbo, kaj demenco, kaj en la instruado de legado.

La efikeco de besthelpataj intervenoj kaj precipe la kontribuo de la besto al la eventualaj efikoj ne estas klare pruvitaj. Etikaj kritikoj estas faritaj al besthelpataj intervenoj pro la risko de ekspluato de la helpobesto, kiu povas kaŭzi streson, vundon, aŭ aliajn sanproblemojn.

## Referencoj
Kategorio:Bestoj kaj homoj
Kategorio:Aplika psikologio
Kategorio:Socia psikologio
Kategorio:Terapio
Kategorio:Kuracado
Kategorio:Alternativa edukado
Kategorio:Mediprotekta edukado
Kategorio:Ekstera
Kategorio:Demenco
Verda malkohao

La **Verda malkohao** (*Ceuthmochares australis*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Tiu specio kaj la blua malkohao estis iam konsiderata samspecia kaj kune konata kiel flavbekulo.

Ĝi havas verdajn voston, flugilojn kaj dorson. La kapo, gorĝo kaj brusto estas grizaj kaj la beko oranĝecflava. 

Ĝi havas vastan distribuon laŭlonge de la marbordo de Orienta Afriko de Kenjo ĝis Sud-Afriko. Ĝi varias de densa arbaro ĝis riverbordaj arbaroj kaj arbaraj randoj. En la arbaro ĝi tipe vivas en la subkanopeo je alteco inter 8–30 m.

La verda malkohao manĝas ĉefe insektojn, precipe raŭpojn, skarabojn, akridojn kaj grilojn; ĝi ankaŭ prenas ranojn, limakojn, fruktojn, semojn kaj foliojn. Ĝi moviĝas tra la densa vegetaĵaro per serio de malgrandaj saltetoj, kaptante predon dum sia vojaĝo. Ĝi akompanas aliajn birdojn kaj sciurojn, prenante la insektojn forpelitajn de ili.

Male al iuj aliaj kukoloj, la verda malkohao ne estas nestoparazito, anstataŭe ĝi zorgas pri siaj propraj idoj. Reprodukta konduto estis observita. La masklo kaj ino frontas unu la alian, unue skuante siajn vostojn de flanko al flanko, poste disigante ilin. La masklo okupiĝas ankaŭ pri donacado, prezentante predon al la ino, poste surirante sur ŝin kaj nutrante ŝin dum surirado. Du blankaj kaj kremkoloraj ovoj estas demetitaj en nesto, kiu estas malglata maso de bastonetoj pendantaj ĉirkaŭ 2-5 m super la grundo. Ambaŭ gepatroj zorgas pri la idoj.

La verda malkohao estas malofta specio kaj malofte observata pro sia sekretema konduto. Tamen ĝi ne estas konsiderata minacata, kaj estas listigita kiel malplej zorgiga fare de la IUCN.

## Referencoj
* Payne, R.B (2005) *The Cuckoos*. Oxford University Press: Oxford 

## Vidu ankaŭ
* Malkohaoj

## Eksteraj ligiloj
* Verda malkohao - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Jukaro

**Jukaro** (ajnue: yukar, ユカㇻ japane:ユーカラ) estas ĝenerala termino por epopeoj transdonitaj de ajnuoj. Ĝi signifas "eposa poemo" en la ajnua lingvo.

Ili varias de mallongaj rakontoj ĝis longaj, kies rakontado daŭras plurajn tagojn. Ĉar la ajnuoj ne havas propran skribitan lingvon, ili estas transdonitaj parole. En la ajnua lingvo, rakontantoj de jukaro nomiĝas ユカㇻクㇽ (yukarkur). Laŭ la klasifiko de Kjosuke Kindaiĉi, jukaro estas dividitaj en du tipojn: homa jukaro, aŭ heroaj epopeoj kaj カムイユカㇻ (kamuy yukar; diaj kantoj). Jukaro, kiuj estas rakontitaj el homa (ajnua) perspektivo, estas ĉefe aventuraj rakontoj kun knabo nomata ポイヤウンペ (Poyyaunpe).

カムイユカㇻ (Kamuy yukar) estas rakontitaj en la unua persono de *kamuy* (dioj) kaj estas rakontoj el la mondo de la dioj, kiuj reflektas la ajnuan mondkoncepton. Ili enhavas instruojn pri la rilato inter dioj, naturo kaj homoj.

Prozaj rakontoj nomiĝas ウエペケㇾ (uepeker) en la ajnua lingvo.

## Nomo 
### Nomoj uzataj de ajnuoj 
ユカㇻ (yukar) estas la nomo uzata en okcidenta Hidaka, ajnuoj ŝikari, ktp., dum en Tokaĉi kaj Kuŝiro ĝi nomiĝas サコㇿペ (sakorpe), kaj en orienta Hidaka (Urakawa kaj Samani) ĝi nomiĝas ヤイラㇷ゚ (yayrap), kaj la nomo de la ĉefrolulo estas オタㇱトゥンクル (Otastunkuru; la persono de Otas).

En la saĥalena ajnua lingvo, ユーカラ (yūkara) simple rilatas al kanto, kaj epopeoj nomiĝas ハウキ (hawki).

### Nomoj uzataj de jamatoj 
La eseo "一話一言" de Ota Nanpo, kiu supozeble estis verkita inter 1779 kaj 1820, enhavas la frazon "蝦夷人唄 (ユウカラ)" kiu supozeble estas la plej malnova registro nuntempe malkovrita. Sekvante tion, la "藻汐草" (Moŝiogusa) de Uehara Kumajiro enhavas pecon de jukaro skribita kiel "ユーガリ 浄瑠璃の事" (Yūgari - Ĵoruri no koto). Ankaŭ la esprimo "蝦夷浄瑠璃" (ezo-ĵōruri) estis uzita dum la epoko de Edo.

En moderna Japanio, ĝi ofte nomiĝas ユーカラ (yūkara).

Kategorio:Literaturo de Japanio
Kategorio:Ajnuoj
Eli Yishai

**Elijahu "Eli"** **JIŜAJ** (; naskiĝis la 26-a de decembro 1962 en Jerusalemo) estas israela politikisto kaj iama prezidanto de la Ĥareda ("ultra-ortodoksa") partio Ŝas.

Li estis membro de la Kneset de la 17-a de junio 1996 ĝis 2015. En la kabineto de Benjamin Netanjahu, li funkciis kiel Ministro de Internaj Aferoj kaj unu el la kvar Vicĉefministroj ĝis la 18-a de marto 2013. Fine de 2014, li fondis novan religian partion nomitan Jaĥad. La partio ricevis 3% de la voĉoj kaj ne sukcesis superi la tiaman balotan sojlon de 3,25%.   

## Pozicioj 
En majo 2009, Jiŝajo rifuzis doni al la Sankta Seĝo jurisdikcion super la sanktaj kristanaj lokoj, tiel kontribuante al la eskaliĝo de la konflikto rilate al la efektivigo de la fundamenta interkonsento inter la Vatikano kaj Israelo de la 30-a de decembro 1993, pri la jura statuso de katolikaj lokoj en Israelo, kiu ankoraŭ ne estas solvita (2012).

Jiŝaj rigardas kontraŭleĝajn enmigrintojn kiel ĝeneralan minacon kaj fonton de malsanoj kiel aidoso kaj hepatito, same kiel drogvendistojn. Azilpetantoj devus esti senditaj al "libervolaj laborpunejoj " por senpage pagi la kostojn de la procezo.  Li kredas, ke samseksemuloj estas malsanaj, kaj li volas "ekstermi" la palestinan terorisman organizon Hamaso. 

En 2010, li defendis la deportadon de 400 infanoj de kontraŭleĝaj enmigrintoj parolante al la Kneset, argumentante ke tiuj enmigrintoj estu senigitaj je la sola pravigo por restado en Israelo, nome iliaj "bebaj vizoj" ("la sola kriterio por restado [en Israelo] estas la 'beba vizo'"). 

En 2012, Jishai diris en intervjuo kun ''Ma'ariv'' publikigita la 4-an de junio 2012: "Islamanoj, kiuj venas ĉi tien, eĉ ne kredas, ke ĉi tiu tero apartenas al ni, al la blankuloj."  Poste en la intervjuo, li akuzis ĉi tiujn homojn pri "enfiltriĝo" kaj diris, ke Israelo devas "akiri ĉiujn rimedojn por eligi ĉi tiujn fremdulojn el la lando."  Ĉi tiuj komentoj estis ĉefe direktitaj kontraŭ rifuĝintoj el Eritreo,  kiuj tamen plejparte ne estas islamanoj sed kristanoj kaj kiuj ofte trovas malfirman dungadon en Israelo.

Aldone, Jiŝai kampanjis – malsukcese – por plifortigi la israelajn abortoleĝojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Israelaj ministroj
Kategorio:Israelaj politikistoj
Endre Gyökössy (pastro)

**Endre Gyökössy** [djokoŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gyökössy Endre** estis hungara kalvinana pastro. Lia patro estis samnoma Endre Gyökössy (poeto), lia pseŭdonimo estis *Krónikás*.

Endre Gyökössy naskiĝis  en Rákospalota (iama urbo), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyökössy maturiĝis en gimnazio en Újpest en 1931, poste li akiris pedagogian licencon en 1934, inter 1934–1939 li studis en Kalvinana Teologia Akademio de Budapeŝto, fine en 1939 li iĝis ordinara pastro. Jam inter 1937–1939 li estis subpastro en Rákospalota, poste en Kalvinana preĝejo (Ferencváros). Helpe de stipendio li studis en Bazelo de Karl Barth kaj :en:Emil Brunner. Hejmenveninta ekde 1942 ĝis la pensiuliĝo en 1981 li estis pastro de Újpest. Intertempe li akiris pedagogian diplomon kaj doktoriĝis en Universitato de Debrecen en 1946. Li havis edzinon kaj ricevis premiojn nur depost fino de la socialismo inter 1990-1993.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tavaszról akartam írni.* Versek. (poemoj, 1936)
* *Tavasz felé.* (poemoj, novelok, 1942)
* *A vallásos nevelés lehetőségei és határai.* (disertaĵo, 1946)
* *Az én kicsinyeim. Vallásos elmélkedések.* (religiaj eseoj, 1948)
* *Boldog házasság.* (1959)
* *Nem jó az embernek egyedül… Útravaló házasságot kötő fiataloknak.* (kunaŭtoro, 1972; 10-a eldono: 1997)
* *Magunkról, magunknak.* (studoj, 1976; 10-a eldono: 2000)
* *Együtt a szeretetben.* (studoj, 1981; 7-a eldono: 2000)
* *A növekedés boldogsága. Elmélkedések Jézus Krisztus boldogmondásairól.* (1990; 3-a eldono: 1993)
* *János evangéliuma.* (1999)
* *Hét miért.* (2006)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ersin Tatar

**Ersin TATAR** (naskita en 1960 en Nikozio, Kipro) estas turk-kipra politikisto, gvidanto de la Nacia Unueca Partio kaj Prezidanto de la Turka Respubliko Norda Kipro ekde la 23a de oktobro 2020. Li ankaŭ funkciis kiel Ĉefministro de la Turka Respubliko Norda Kipro de 2019 ĝis 2020. Li ekoficis post la kolapso de la koalicia registaro de Tufan Erhürman en majo 2019. 

Li ankaŭ estis la gvidanto de la naciisma centro-dekstra partio, la Nacia Unuecpartio de Norda Kipro (Ulusal Birlik Partisi, UBP) kaj estis la Gvidanto de la Opozicio en la Parlamento.

Ersin Tatar subtenas la planon " du ŝtatoj por du popoloj " por solvi la konflikton en Kipro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Krime-tataroj
Kategorio:Prezidantoj de Norda Kipro
Tufan Erhürman

**Tufan ERHÜRMAN** (naskita en 1970 en Lefkoşa, Nikozio, Turka Respubliko de Norda Kipro) estas turk-kipra politikisto (CTP). La advokato kaj diplomato estis Ĉefministro de Norda Kipro de 2018 ĝis 2019. 

Kiel advokato, li partoprenis en la intertraktadoj por solvi la konflikton en Kipro inter 2008 kaj 2010. Antaŭe, li laboris en la Turka Ministerio pri Justico de 1999 ĝis 2004 kaj laboris por establi la postenon de Mediatoro en Turkio. Li estas prezidanto de la Respublikana Turka Partio, la nord-kipra ekvivalento de la soci-demokrata CHP.

En la prezidanta elekto en oktobro 2025, Erhürman estis elektita prezidanto en la unua raŭndo kun ĉirkaŭ 62.8 procentoj de la voĉoj, kompare kun 35,81% por la aktuala prezidanto, Ersin Tatar.

Erhürman pledas por federacia solvo al la konflikto en Kipro, mediaciita de Unuiĝintaj Nacioj. Li partoprenis en la intertraktadoj por solvi la konflikton en Kipro inter 2008 kaj 2010 sub prezidanto Mehmet Ali Talât.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prezidantoj de Norda Kipro
Derviş Eroğlu

**Derviş EROĞLU** (naskita en 1938 en Gazimağusa , Britaj Transmaraj Teritorioj ) estas turk-kipra politikisto. Li funkciis kiel Prezidanto de la Turka Respubliko Norda Kipro de 2010 ĝis 2015. 

Li estis ĉefministro (1985–1994, 1996–2004, 2009–2010). Li estas la gvidanto de la Nacia Unueca Partio (UBP, *Ulusal Birlik Partisi*). Lia partio venkis en la ĝeneralaj elektoj en 2009, kio rezultigis ke Eroğlu denove fariĝis ĉefministro.

## Kariero 
En la elektoj de decembro 2003, la UBP perdis sian plimulton, kaj Mehmet Ali Talat de la Turka Respublikana Partio (CTP) fariĝis ĉefministro. En februaro 2005, la UBP denove finis nur dua en fruaj elektoj ; Eroğlu restis la opozicia gvidanto. Li jam kandidatiĝis por prezidanto en 2000 kontraŭ la fondinto de la lando, Rauf Denktaş, sed reprenis sian kandidatecon en la dua raŭndo. En aprilo 2005, li estis decide venkita de Talat en la unua raŭndo, ricevante nur 23% de la voĉoj.

En la parlamentaj elektoj la 19-an de aprilo 2009, Eroğlu kaj lia partio venkis en la elekto kaj denove alprenis la oficon de ĉefministro. En la prezidentaj elektoj la 18-an de aprilo 2010, li venkis la tiaman prezidanton Mehmet Ali Talât en la unua raŭndo kun iom pli ol 50% de la voĉoj.  Li ekoficis kiel prezidanto la 24-an de aprilo 2010.

En la prezidant-elekto en 2015, Eroğlu perdis en kap-al-kapa elekto al la socialdemokrato Mustafa Akıncı.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prezidantoj de Norda Kipro
Mustafa Akıncı

**Mustafa AKINCI** [mustaˈfa akɯnˈdʒɯ] (naskita la 28-an de decembro 1947 en Limasolo) estas turk-kipra politikisto , prezidanto de la Turka Respubliko Norda Kipro de aprilo 2015 ĝis oktobro 2020. 

## Kariero 
Li ludis gravan rolon en la fondo de la Kıbrıs Türk Belediyeler Birliği  kaj estis ĝia unua prezidanto. 

En la jaroj 1976–1990 li funkciis kiel urbestro de la turka parto de Nikozio. ﻿

Li fariĝis la ĝenerala sekretario kaj gvidanto de la centro-maldekstra Partio por Komunuma Liberigo (1987–2001). 

De 1987 ĝis 2011 li estis partiestro de la Toplumcu Kurtuluş Partisi (TKP) kaj de 1993 ĝis 2009 membro de la Asembleo de la Respubliko. 

En 2003, li fondis novan socidemokratan partion, la Movadon por Paco kaj Demokratio. Ĉi tiuj partioj reunuiĝis por formi la Civitanan Demokratan Partion.

La 26-an de aprilo 2015, li venkis en la prezidanta elekto en la dua raŭndo de voĉdonado, akirante 60.5% de la voĉoj kaj venkante la aktualan prezidanton Derviş Eroğlu. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Kipraj Paroladoj, La Unuiĝintaj Nacioj retejo

Kategorio:Prezidantoj de Norda Kipro
Kategorio:Kipraj politikistoj
Kategorio:Turka Respubliko Norda Kipro
Mehmet Ali Talat

**Mehmet Ali TALÂT** (naskita la 6-an de julio 1952 en Kirenio) estas turk-kipra politikisto (Cumhuriyetçi Türk Partisi), kiu estis la prezidanto de la Turka Respubliko Norda Kipro de 2005 ĝis 2010.

## Kariero 
Mehmet Ali Talât estas politikisto de la Turk-Kipra Turka Respublikana Partio (*Cumhuriyetçi Türk Partisi*, CTP) kaj funkciis kiel Ĉefministro de Norda Kipro de januaro 2004 ĝis aprilo 2005. Dum ĉi tiu periodo, kiu ankaŭ koincidis kun la referendumo pri la reunuigo de Kipro, kiu estis aprobita de granda plimulto en Norda Kipro, lia partio kaj ĝia pozicio pri intensigitaj turk-cipraj klopodoj direkte al reunuigo akiris signifan subtenon.

En la novaj elektoj de februaro 2005, kiuj fariĝis necesaj ĉar la koalicio de la CTP kaj la Demokrata Partio (DP) perdis sian plimulton en la parlamento, la CTP de ĉefministro Talat gajnis signife (+6 sidlokoj) kaj apenaŭ maltrafis plimulton (ricevante 24 el 50 sidlokoj). Ĝi poste renovigis sian koalicion kun la Demokrata Partio de Serdar Denktaş, kaj Talat restis ĉefministro de provizora registaro ĝis la prezidantaj elektoj.

Talât venkis en la prezidentaj elektoj la 17-an de aprilo 2005, kun 55.6 procentoj de la voĉoj. Lia plej forta kontraŭulo estis Derviş Eroğlu de la Nacia Unuecpartio (UBP) de Rauf Denktaş, kiu ricevis 22.7 procentojn de la voĉoj.

En la prezidentaj elektoj en aprilo 2010, Talât mallarĝe perdis en la unua raŭndo kontraŭ la kandidato de UBP, Derviş Eroğlu. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prezidantoj de Norda Kipro
Endre Gyökössy (poeto)

**Endre Gyökössy** [djokoŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gyökössy Endre** estis hungara poeto, fervojisto. Lia origina nomo estis **András Gyökös,** lia filo estis Endre Gyökössy (pastro). Liaj sennombraj pseŭdonomoj estis (ĉiuj origine hungare): *Békés András, Hegedűs József, Bencze Balázs, Szarvas Zoltán, Csicseri Bors, Hajdú Bálint, Hüvelyk Matyi, Kún Endre, Palotai András*.

András Gyökös naskiĝis  en Szeghalom, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Endre Gyökössy studis en jura akademio en Szarvas, poste en Reĝa Altlernejo de Debrecen, fine en Scienca Universitato de Budapeŝto li akiris ŝtatsciencan diplomon kun doktoriĝo en 1908. Inter 1908–1942 li estis ĉefoficisto en Hungaraj Ŝtatfervojoj, poste li estis levita subdirektoro, en 1943 li pensiuliĝis. Kiel fervojisto, lia ĉeftasko estis la instruado de la fervojistoj. Libertempe li verkis poemojn, romanojn, teatraĵojn, en 1923 li aliĝis al Societo Petőfi. Dum la frua (sovaĝa) socialismo li devis forlasi la ĉefurbon kaj vivis tiam en Szarvas. Li edziĝis en 1910, lia edzino naskis dufoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Idegen földön. Újabb költemények.* (poemoj, 1905)
* *A palotai cserkészek.* (romaneto, 1914; 2-a eldono: 1926)
* *Gömöri almafák.* (romano, 1930; 2-a eldono: 1932)
* *Kis kutya, nagy kutya.* (noveloj, 1938)
* *Győzelem.* (romano, 1942)
* *Nóra szegényei.* (romano, 1944)
* *Mindig haza érkezem.* (elektitaj poemoj, 1988)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj fervojistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Carolin Emcke

**Carolin Emcke** estas germana verkistino, ĵurnalistino kaj aparte ekde 2014 kulumnistino. Ŝi naskiĝis la 18-an de aŭgusto 1967 en Mülheim, do nun estas -jaraĝa. En oktobro 2016 ŝi honoriĝis per la Pacpremio de la germana librokomerco, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Folkroko

eta|dekstre|250ra|Steeleye Span en 2019 en la Glastonbury Festivalo.
**Folkroko** (), ankaŭ *popolroko* aŭ *folk-rokmuziko*, estas muzika ĝenro kiu reprezentas sintezon de popolmuziko, *bluso* kaj *roko*. 

## Deveno 
La originala folkroko aperis en la 1960-aj jaroj en Usono kaj Kanado. Tipaj estas densaj voĉaj harmonioj kaj relative libera de efikoj, senmisturda sono de elektraj instrumentoj, ekzempligitaj per la sono de la gitaristo de La Byrds, Roger McGuinn. La repertuaro parte baziĝas sur popolmuziko mem, sed pli klare sur kantverkistoj el la folka sceno, kiel ekzemple Bob Dylan. Akustikaj instrumentoj ankaŭ estas uzataj.

Unu el la plej famaj popolkantoj, kiuj fariĝis folkrokaj kantoj, estas la usona folkroka kanto *"The House of the Rising Sun* ", kiu estis prezentita multfoje kaj estis aparte fama pro sia prezentado fare de la The Animal. Kiel tradicia popolkanto registrita de elektra rok-bando, ĝi estis priskribita kiel la "unua folk-roka sukceso".

## Muzikistoj 
### Britio 
* Sandy Denny
* Steeleye Span
* Pentangle 
* Fairport Convention
* The Strawbs
* Donovan
* Jethro Tull
* James Morrison
* Nick Drake
* Cat Stevens
* Al Stewart
* Shelagh McDonalnd
* Love-Grupo

### Kelta roko 
* Alan Stivell
* Celtas Cortos
* The Cranberries
* The Corrs

### Usono 
* The Byrds
* Crosby, Stills, Nash kaj Young
* Bob Dylan
* The Mamas & the Papas
* Joan Baez
* Janice Ian
* Joni Mitchell
* Simon kaj Garfunkel
* Neil Young
* Leonard Cohen
* Grateful Dead
* Elliot Smith
* The Lumineers
* Peter, Paul and Mary
* James Taylor

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rokabilo
* Pagana roko


Kategorio:Popolmuzikaj ĝenroj
Kategorio:Popola muziko
Kategorio:Tradiciaj muzikoj
Shlomo Artzi

**Shlomo ARTZI** (; naskiĝis la 26-a de novembro 1949 en Moŝavo Alonei Abba/Norda Israelo) estas israela folkroka muzikisto, komponisto, muzikproduktanto, radio-prezentisto kaj kantisto-kantverkisto. Li estas unu el la plej popularaj kaj sukcesaj muzikistoj en Israelo.

Li estas unu el la plej gravaj kantaŭtoroj en la israela muzika scenejo en la lastaj kvar jardekoj, kun pli ol unu kaj duono miliono da albumoj venditaj dum lia muzika kariero.

## Kariero 
Li venis al Tel-Avivo kun siaj gepatroj, kiuj estis holokaŭsto- pluvivantoj, 8-jaraĝa. Lia fratino estis Nava Semel .

En la aĝo de 16 jaroj, Artzi komencis komponi siajn proprajn kantojn kaj daŭre estis muzike aktiva eĉ dum sia militservo.

Li debutis kiel solisto en la bando de la mararmeo. Grava sukceso estis lia unua loko ĉe la *Israela Kantofestivalo* en 1970, la sama jaro kiam lia debuta albumo estis publikigita.

Post kelkaj jaroj da malpli da sukceso, li sukcesis establi sin kiel unu el la plej famaj muzikistoj de Israelo en la poproka kampo.

Li estis elektita por reprezenti Israelon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 1975. Li atingis la dekunuan lokon per sia memkomponita popkanto " ''At ve'ani ".''

Kiam li jam estis sur la rando de rezigni sian muzikan karieron, en 1977 li decidis registri unu lastan albumon, "Ghever holekh le'ibud" (Viro en Vagado), en sia propra produktado, sen interveno de iu ajn diskokompanio. Ĉi tiu albumo ĝuis tian sukceson, ke, danke al ĝi kaj poste kiel rezulto de aliaj sukcesaj albumoj, Shlomo Artzi certigis privilegian lokon en la koroj de la israela publiko de ĉiuj aĝoj en la sekvaj jardekoj. Li daŭre produktas siajn albumojn sendepende.

## Diskaro 
### Albumoj 
### Koncertaj albumoj 
* 1997: *ההופעה 97*
* 2005: *בקיסריה* (kun Shalom Hanoch)
* 2010: *עונת ההופעות*

### Unuopaĵoj (elekto) 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio, de Billboard.com
* 

Kategorio:Israelaj rokkantistoj
Kategorio:Israelaj muzikistoj
Kategorio:Israelaj komponistoj
Aleida Assmann

**Aleida Assmann** estas germana anglistino kaj antropologino, kiu ĝis la pensiiĝo laboris kaj limigite ankoraŭ nun laboras kiel universitata instruisto kaj verkistino. Ŝi naskiĝis la 22-an de marto 1947 en Bielefeld, do nun estas -jaraĝa. En oktobro 2018 ŝi kune kun siaj edzo Jan Assmann honoriĝis per la Pacpremio de la germana librokomerco, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Omer Adam

**Omer ADAM** (; naskiĝis la 22-a de oktobro 1993 en Norda Karolino, Usono) estas israela kantisto. Lia muziko kombinas elementojn de la mezorienta muziko de la Mizrahi-oj kun okcidenta pop-muziko. 

En 2023, la novaĵretejo Ynetnews nomis lin "La plej faman kantiston de Israelo".

## Kariero 
Lia kariero ekis en 2009, li partoprenis en la sepa sezono de la gisada programo Kochav Nolad (כוכב נולד), kie li prezentis la kanton "Aba" ("Patro"), komponita de Shlomi Shabat. Tamen, li estis malkvalifikita pro necerteco pri lia aĝo dum la kandidatiĝo.

La 15-an de junio 2011, li ludis koncerton en Caesarea Maritima, iĝante la plej juna artisto en la historio kiu faris tion.  Kun la kanto "Tel Aviv", kiu estis produktita kiel varba filmeto por Tel Aviv Pride, ekis lian sukceson en Israelo en 2013.

Li estis la plej aŭskultata israela artisto ĉe Spotify en 2020.

## Verkaro 
### Studiaj albumoj 
* 2010: *Namess Mimekh* (Melting because of you) ()
* 2012: *Good Boy Bad Boy* ()
* 2013: *Music and Quiet* ()
* 2015: *Modeh Ani* ()
* 2020: *Omer* ()
* 2023: *End of the World* ()
* 2024: *Broken Rhythms* ()
* 2025: *Symptoms of a Breakup* ()

### Koncertaj albumoj 
* 2015: *מהפכה! (Vive)* (kun Moshe Peretz)
* 2017: *אחרי כל השנים (Viva)*
* 2021: *לייב - פארק הירקון (Viva)*

### EP-oj 
* 2019: *5 Boom!* ()
* 2021: *The 8*
* 2021: *3*
* 2022: ''Lecha'orah* ()
* 2024: *5 Nights'' ()

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retpaĝo en Shiron.net

Kategorio:Israelaj oficiroj
Kategorio:Israelaj kantistoj
Jan Assmann

**Jan Assmann** estis germana egiptologo kaj arkeologo, kiu ĝis la pensiiĝo kaj limigite ankoraŭ poste laboris kiel universitata instruisto kaj verkisto. Li naskiĝis la 7-an de julio 1938
en Langelsheim kaj mortis en aĝo de 85 jaroj la 19-an de februaro 2024 en Konstanco. En oktobro 2018 ŝi kune kun siaj edzino Aleida Assmann honoriĝis per la Pacpremio de la germana librokomerco, atribuita kadre de la Frankfurta librofoiro.

Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Jiĉun (Hejlongĝjango)

**Jiĉun,** per simpligita ĉina skribo **伊春,** per pinjino *Yīchūn* estas prefektujnivela metropolo en provinco Hejlongĝjango en Ĉina Popola Respubliko. La kromnomo de Jiĉun estas Lindu (ĉine:林都; pinjine: Líndū); laŭvorte "arbara ĉefurbo". La loknomo signifas "naŭ" en la mongola lingvo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2022 la prefektujnivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La prefektujnivela urbego kuŝas laŭ Amuro, sur la alia bordo Rusio kuŝas. Tie la internacia limo estas 246 kilometroj. Jiĉun administras 10 dividojn sur areo  km². La areo estas ebena kun montoj. Preskaŭ 87% de la teritorio estas kovrita de arbaro. Provinca sidejo Harbino troviĝas 250, Mudancjan 391, Ĥabarovsko 546, Vladivostoko 618, ĉefurbo Pekino 1266, Ŝanhajo 1927 km laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La vera evoluo de la regiono komenciĝis post la establado de Manĉukuo, post kiam la japanaj fortoj konkeris ĝin en 1932. En 1941 fervoja linio estis konstruita. En 1945, Yichun estis establita kiel forstada administra zono. Kiel grava centro de la lignindustrio, ĝi kreskis je miriga rapideco ekde 1949. En 1952 la distrikto Jiĉun estis establita. La 13-an de februaro 1958 Jiĉun estis nomumita urbo. La postaj statusoj estis speciala administra regiono en 1964, registara distrikto en 1970, kaj urbo en prefektuja nivelo en 1979.

## Ekonomio 
Lignoprilaborado kaj metalurgio estas la ĉefaj industrioj en la kuntirita urbego.

## Edukado 
En Jiĉun en altlernejo okazas la plej altnivela eduko.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Jiĉun estas ligita per fervoja kaj ĉefvojaj linioj, krome enlanda flughaveno servas 9 kilometrojn de la urbocentro ekde 2009.

## Klimato 
La prefektujnivela urbego havas muson-influitan, kontinentan klimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen: Dwb kun longaj, tre malvarmaj, sed tre sekaj vintroj, respektive tre varmaj, humidaj someroj. La jara averaĝa temperaturo estas nur  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 665 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵo, sed pli ol 60% de la jara precipitaĵo falas nur de junio ĝis aŭgusto.
 

## Vidindaĵoj 
* urba ekspoziciejo

## Ĝemelurboj 
*  (1988)
*  (2011)
*  (2013)
*  (2015)
*  (2017)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Kategorio:Metropoloj
Rodrigo Paz Pereira

**Rodrigo Paz PEREIRA** (naskita la 22-an de septembro 1967  en Santiago de Compostela, Hispanio) estas bolivia politikisto de la Partido Demócrata Cristiano (PDC) kaj Prezidento de Bolivio.

De 2015 ĝis 2020 li estis urbestro de la urbo Tarija kaj senatano por la departemento Tarija ekde 2020.  En la prezidanta elekto la 17-an de aŭgusto 2025, li ricevis ĉirkaŭ 32 procentojn de la voĉoj en la unua raŭndo kaj venkis en la dua raŭndo la 17-an de oktobro 2025 kontraŭ la antaŭa prezidanto Jorge Quiroga Ramírez. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Senata profilo Ĉambro de Senatanoj (en la hispana).
* Biografio de CIDOB (en la hispana)

Kategorio:Prezidantoj de Bolivio
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Jidai Matsuri

estas tradicia festivalo (*matsuri*) okazigata ĉiujare la 22-an de oktobro en Kioto, Japanujo. Ĝi estas unu el la tri grandaj kiotaj festivaloj, kune kun *Aoi Matsuri* la 15-an de majo kaj *Gion Matsuri* de la 17-a ĝis la 24-a de julio. Ĝin ĝuas homoj de ĉiuj aĝoj, partoprenantaj en historia parado kaj surhavantaj aŭtentikajn vestojn, kiuj prezentas diversajn periodojn kaj personojn de la feŭdisma historio de Japanujo.

*Jidai Matsuri* originis de la translokigo de la ĉefurbeco de Kioto al Tokio dum la Meiji-reformo en 1868. Tio necesigis translokigon de la Imperiestro de Japanujo, la imperiestra familio, la imperiestra palaco, kaj miloj da registaranoj al la nova urbo. Timante ke la kiotanoj perdos intereson pri la gloro de sia urbo, kaj volante memorigi ĝian historion, la registaroj de la urbo kaj de la gubernio Kioto festis la 1100-an datrevenon de la fondo de Heian-kyō (平安京, la antikva nomo de Kioto) en 794 fare de  (737–806). Por inaŭguri la unuan festivalon Jidai en 1895, la urba registaro konstruigis la  por la spirito de Kammu. Por provizi la festivalon per signifo, ĝi okazigis paradon en historiaj vestoj prezentantan personojn de ĉiu epoko de la kiota historio. En 1940, la loka registaro decidis ke la festivalo Jidai honoru, krom Kammu, ankaŭ Imperiestron  (1831–1867) pro lia laboro en la unuigo de la lando, potencigo de la imperiestra kortego, kaj firmigo de Kioto kiel ĉefurbo de Japanujo dum la deklivo de la tokugava ŝogunlando kaj la fino de la epoko de Edo.

Image:Jidai Festival.jpg
Image:JidaiMatsuri_Bugyo.jpg
Image:Jidai Matsuri-Yoshino Period 1.jpg

## Referencoj
Kategorio:Festivaloj en Japanio
Kategorio:Kioto
Kategorio:Religio en Japanio
Jorge Quiroga Ramírez

**Jorge Fernando "Tuto" Quiroga RAMIREZ** (naskita la 5-an de majo 1960 en Cochabamba) estas bolivia politikisto kaj inĝeniero. Li estis la 62-a Prezidanto de Bolivio de 2001 ĝis 2002, estinte Vicprezidanto de 1997 ĝis 2001. Li antaŭe servis nelonge kiel Ministro pri Financoj en 1992. 

Li kandidatiĝis kiel opozicia kandidato en la prezidantaj elektoj de 2005 kaj 2014; en 2020 li retiris sian kandidatecon unu semajnon antaŭ la elekto.  En la prezidanta elekto de 2025, Quiroga estis venkita en la dua raŭndo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de CIDOB (en la hispana)
* Membra profilo ĉe La Dialogo
* Profilo ĉe la BBC
* thebatt

Kategorio:Vicprezidantoj de Bolivio
Kategorio:Prezidantoj de Bolivio
Kategorio:Boliviaj ministroj pri ekonomio kaj financoj
Arnold Henry Savage Landor

**Arnold Henry Savage LANDOR** (naskiĝis la 2-a de junio 1867 en Florenco - mortis la 26-a de decembro 1924 samloke) estis pentristo, vojaĝverkisto kaj esploristo. Lia patro estis Charles Savage Landor. La poeto Walter Savage Landor estis lia avo.

## Verkado 
Henry S. Landor vojaĝis kiel esploristo ĉefe en la tiam malmulte konataj regionoj de Orienta, inkluzive de Hokajdo kaj la Kurilaj Insuloj, kie li studis la ajnuan kulturon, kaj Centra Azio, inkluzive de Tibeto, kie li esploris la fontojn de la Brahmaputra kaj provis malsukcese atingi Lasaon. En 1900, Landor akompanis la kombinitan eŭropan armeon al Pekino. En 1902, li vojaĝis tra Filipinoj.

Li estis konata pro lia vigla kaj spriteca skribstilo, sed pro la mizeraj rezultoj de liaj ekspedicioj, li neniam estis prenita serioze kiel esploristo. La amasiĝo de dramaj eventoj en liaj verkaĵoj ĵetas gravan dubon pri la vereco de liaj aventuroj. Henry S. Landor konsciis pri ĉi tiu kritiko kaj provis refuti ĝin en la originalaj eldonoj de siaj verkoj per atestaĵoj kaj oficialaj konfirmoj. Tamen iuj tradukitaj eldonoj de lia verkaĵoj atingis sukceson ekster anglalingvio.

## Verkaro 
* *Alone with the Hairy Ainu* (1893).
* *Corea or Cho-sen* (1895)
* *In the Forbidden Land* (1898).
* *China and the Allies* (1901).
* *Across Coveted Lands* (1902). VOL I. VOL II. http://www.gutenberg.org/files/22117/22117-8.txt
* *The Gems of the East* (1904).
* *Tibet and Nepal* (1905).
* *The Living Races of Mankind* (1905).
* *Across Widest Africa* (1907).
* ''An Explorer's Adventures in Tibet* (1910).
* *Across Unknown South America* (1913).
* *Everywhere, the Memoirs of an Explorer* (1924).

## Galerio 

Dosiero:Tibetan_Girl_Using_a_Sling.jpg|*Tibetan Girl Using a Sling* (Tibeta knabino uzante skarpon) by Savage-Landor
Dosiero:A.H.Savage_Landor_Vanity_Fair_26_Nov_1913.jpg|Karikaturo de Savage-Landor de "Astz" en la revuo *Vanity Fair'', 1913
Dosiero:H.R.H._PRINCE_MIN-YOUNG-HUAN_of_Korea_sketch_by_A._Henry_Savage-Landor.jpg|Skiza portreto de Princo Min-Young-Huan de Koreio (publikigita en 1895), kiu donacis al Savage-Landor diversajn bestojn kaj objektojn kontraŭe, inkluzive de uncifelo kaj kelkaj lignaj ekranoj, kiujn li alportis reen al Anglio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Anglaj antropologoj
Kategorio:Anglaj esploristoj
Kategorio:Anglaj veturverkistoj
Dionysis Savvopoulos

**Dionysis SAVVOPOULOS** (, naskiĝis la 2-an de decembro 1944 en Tesaloniko; mortis la 21-an de oktobro 2025 en Ateno) estis greka komponisto, muzikisto kaj kantisto, en la muzikĝenroj de roko, laika muziko kaj rebetiko.  

Reprezentanto de la "nova ondo-" generacio de muzikistoj en Grekio.

Savvopoulos estas konata pro miksado de diversaj muzikaj stiloj. Li kombinis rembetikon kun okcidentaj kantoformoj, kaj grekan (makedonan) popolmuzikon kun elementoj de usonaj muzikistoj kiel Bob Dylan kaj Frank Zappa. Lia distinga voĉo altiris komparojn kun Bob Dylan. Li ankaŭ verkis muzikon por televido, filmo kaj teatro. Li mem verkis la plej multajn el siaj kantoj, kaj kantotekstojn kaj muzikon. Li kunlaboris kun multaj konataj muzikistoj, kiel Eleftheria Arvanitaki, Alkinoos Ioannidis, Melina Kana kaj Nikos Papazoglou.

## Diskaro 
### Studiaj albumoj 
* 1966 *Fortigho* (Φορτηγό)
* 1969 *To perivoli tou trelou* (Το περιβόλι του τρελού)
* 1970 *Ballos* (Μπάλλος)
* 1972 *Vromiko psomi* (Βρώμικο ψωμί)
* 1975 *Deka chronia kommatia* (Δέκα χρόνια κομμάτια)
* 1976 *Happy day*, muziko por la samnoma filmo de Pantelis Voulgaris
* 1977 *Acharnis, O Aristofanis pou gyrise apo ta thymarakia* (Αχαρνείς, Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια; Acharneis, Aristophanes who came back from the dead)
* 1979 *I Rezerva* (Η Ρεζέρβα)
* 1983 *Trapezakia exo* (Τραπεζάκια έξω)
* 1989 *To kourema* (Το κούρεμα)
* 1994 *Mi petaxis tipota* (Μη πετάξεις τίποτα)
* 1996 *Parartima A* (Παράρτημα Α')
* 1997 *To xenodochio* (Το ξενοδοχείο)
* 1999 *O chronopios* (Ο Xρονοποιός)
* 2008 *O Samanos* (Ο Σαμάνος), kun Thanassis Papakonstantinou

### Koncertaj albumoj 
* 1983 *Ikosi chronia dromos* (Είκοσι χρόνια δρόμος: ζωντανές ηχογραφήσεις)
* 1988 ''O kyrios Savvopoulos efcharisti ton kyrio Hadjidaki kai tha 'rthi opposdipote'' (Ο κύριος Σαββόπουλος ευχαριστεί τον κύριο Χατζιδάκι και θα 'ρθει όπωσδηποτε; Mr. Savvopoulos Thanks Mr. Hadjidakis And Will Definitely Attend)
* 1990 *Anadromi 63–89* (Αναδρομή 63–89)
* 2001 *Savvorama* (Σαββόραμα)
* 2007 *O pyrinas* (Ο πυρήνας)
* 2016 Siko psichi moy dose revma (Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα), kun Eleni Vitali

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Myspace profilo
* Biografio, en la greka
* 

Kategorio:Grekaj malliberuloj
Kategorio:Grekaj kantistoj
Kategorio:Grekaj komponistoj