open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
157747 Mandryka

'*157747 *Mandryka'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la franca amatora astronomo Jean-Claude Merlin per la defora Observatorio Tenagra II de Nogales (Arizono, Usono).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Nikita Mandryka (1940–2021). Naskiĝinta en Bizerto (Tunizio), li studis en Francio, kie li fariĝis famkonata bildliteraturisto; li kontribuis al multenombaraj bildostrirevuoj, inklude *L'Écho des savanes, Pilote* kaj *Pif Gadget*. En 1965, li kreis la rolulon *le Concombre Masqué''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Jean-Claude Merlin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2006
Burgo Giebichenstein

**Burgo Giebichenstein** (germane: *Burg Giebichenstein*) estas parte ruina kastelo en Halle (Saale), Germanujo.

## Historio 
Estis estinta antaŭ 1900 Giebichenstein memstara komunumo. La sur dekliva roko tuj ĉe Saale staranta montokastelo (la ĉeriverborda promenejo datumas nur el la 19-a jarcento) havis sian unuan mencion jam en la 961-a jaro. Ĝia ĉefa rolo estis prizona kie estis enkarcerigitaj pluraj gravaj uloj, ekz. en 1027 duko Ernesto la 2-a (Ŝvabio). Ankaŭ Ludoviko la Saltanto estis (eble) malliberula tie ĉi. Sed lia memelprizonigo danke al kuraĝa saltego en Saale-riveron certe estas nura legendo.

Jam en 980 posedis la tutan komplekson la ĉefepiskopoj de Magdeburg kiu ĝis 1467, alterne al Halle, kortege gastadis ĉi tie. Ekde la detruo fare de la sveda generalo Johan Banér (1636, dum la Tridekjara milito) la supra kastelo ruinas.

En la malsupra kastelo troviĝas la artalternejo *Burg Giebichenstein Kunsthochschule Halle*. Proksima estas la montaro *Klausberge* (kun la idilieca Eichendorff-benko kaj la Jahn-groto).

## Fonto 
"Giebichenstein" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 7, Leipzig 1907, p. 829

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo de la arta altlernejo
* pri la Supra kastelo sur la paĝaro de la Urba muzeo de Halle
* *An der Saale hellem Strande* (=meza rubriko malsupre), rimarkoj el la komenco de la 20-a jarcento. Ĉe: *Berliner Volkszeitung*, 21.8.1905

Kategorio:Halle (Saale)
Giebichenstein
Giebichenstein
Lycée privé Sainte-Geneviève

La **gimnazio** aŭ **Lycée privé Sainte-Geneviève**, estas privata liceo, situanta en Versailles kaj proponanta preparklasojn al la grandaj lernejoj. Ĝi estis fondita de la jezuitoj en Parizo en aprilo 1854. Ofte ĝi estas moknomita *Ginette* kaj foje BJ, kio signifas *Boite à Jèzes* (Kazo de la Jezuitoj).

Sainte-Geneviève estas fama pro havi unu el la plej altaj sukcesprocentoj en la alirekzamenoj de la plej elekteblaj francaj grandaj lernejoj en la kampoj de inĝenierado (École Polytechnique, Mines ParisTech, École des Ponts ParisTech kaj CentraleSupélec) kaj komerco (HEC Paris, ESSEC, ESCP).

## Kelkaj lernintoj 
* Louis Franchet d'Espèrey
* Philippe Leclerc
* Pierre Savorgnan de Brazza

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Liceoj de Francilio
Kategorio:Versailles
Bronchales

**Bronchales** [bronĈAles] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko *Sierra de Albarracín*. 

## Geografio
Ĝi estas ĉe la montaro *Sierra de Albarracín*, je 55 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara, abundas pinaroj. Bronchales estas unu el la plej sudokcidentaj municipoj de la regiono.

Bronchales estas sur tre montara areo je 1 569 msm, komunikebla laŭ la regiona ŝoseo A-2709 al Noguera de Albarracín, kaj laŭ la regiona ŝoseo A-1511 nordoriente al Pozondón kaj nordokcidente al Orihuela del Tremedal. 

## Historio
Oni trovis restaĵojn de iberoj, kaj de la romia epoko restaĵojn de *terra sigilata* en la bieno "EL Endrinal". En islama epoko la areo apartenis al la tajfo de Zaragozo. Al epoko de kristan-islamaj militoj apartenas mencio en Cantar de Mio Cid, nome 
"Por Santa María vos vayades passar... trocieron a Santa María e vinieron a albergar a Fronchales" (verso 1475).

La originoj de la nuna loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro fare de navaranoj. Pedro Ruiz de Azagra en 1171 konkeris por kristanoj la areojn de Albarracín kaj ties montaron. La paroĥo de Bronchales (Roncales) aperis kiel unu de sep paroĥoj de la Diocezo de Albarracín en la Ĵuro de ties unua episkopo, Don Martín. 

Ekde 21a de junio 1257, per decido de la reĝo Jakobo la 1-a en Teruelo, Bronchales kaj la ĉirkaŭaj loĝlokoj ekformis parton de la komunumo *Sesma de Bronchales* en la komunumaro *Comunidad de Santa María de Albarracín*, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio restis ĝis 1837, kun aktuala sidejo en Tramacastilla.

## Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj), krom somera turismo, kaj industrio de akvo kaj ŝinko. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis ĝis nunaj 424 loĝantoj. Ĉiuokaze Bronchales estas la tria plej loĝata urbeto en la komarko, post nur Albarracín kaj Orihuela del Tremedal.

Inter apudaj lokoj menciindas Orihuela del Tremedal, kun tre bona konservado, Ródenas same elstara pro urba popola arkitekturo el ŝtono, Noguera de Albarracín kaj Pozondón. Plej vizitata estas la monumenta urbo Albarracín.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Dalheim (Luksemburgo)

**Dalheim** germane, tiel ankaŭ france, kaj **Duelem** luksemburge estas komunumo de Luksemburgo. Ĝi apartenas al la kantono Remich. Komence de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

## Diversaĵoj 
En la loĝloko Dalheim loĝas la esperantistoj Brian Moon kaj ĝis sia morto en 2022 loĝis Claude Nourmont, ekde sia juneco aktivaj en la gvidaj organoj de unue TEJO kaj poste UEA, kaj kompreneble ankaŭ en la nacia Esperanto-movado. Tial dum la paso de la jardekoj jam multaj esperantistoj gastis en la malgranda vilaĝo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Luksemburgo
Kategorio:Komunumoj de Luksemburgo
Senpenetra seksumado

[eta|dekstra|[Akvarelo fare de Johann Nepomuk, 1840.]]
**Senpenetra seksumado** estas seksa aktivado kiu normale ne inkludas seksan penetradon. Ĝenerale, ĝi ekskluda la penetrajn aspektojn de la seksa aktivado ene de vagino, anuso aŭ buŝo, sed inkludas diversajn aliajn formojn de seksa kaj neseksa aktivado, kiel frotado, masturbado, reciproka masturbado, kisojn kaj brakumojn. Kelkaj formoj de senpenetra seksumado, ĉefe komprenante "penetradon" kiel penetrado de peniso, povus inkludi penetrajn aspektojn, kiel penetrado de fingroj aŭ lango.

Masturbado signifas seksumado tiel, ke oni ekscitas la seksumilojn proprajn aŭ de alia persono (ne nepre de edz(in)o aŭ koramik(in)o), ne per penetro kun peniso, sed per la mano, per alia organo aŭ per objekto. Kvankam temas pri la sama radiko kaj eĉ verbo, oni ne konfuzu masturbadon kun **sin**masturbado.

Ĉi tial, pri *melkado* aŭ *fingrumado* vidu ĉe (vira kaj ina) sinmasturbado por pli da detaloj.

Kategorio:Seksaj praktikoj
Ródenas

**Ródenas** [ROdenas] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko *Sierra de Albarracín*. 

## Geografio
eta|maldekstre|210ps|Restaĵoj de la antikva preĝejo.
eta|maldekstre|210ps|La preĝejo.
eta|maldekstre|210ps|Palacdomo.
eta|maldekstre|210ps|Cisterno.
Ĝi estas ĉe la montaro *Sierra de Albarracín*, je 60 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara, abundas pinaroj. Ródenas estas unu el la plej sudokcidentaj municipoj de la regiono kaj la plej norda de la komarko.

Ródenas estas sur tre montara areo je 1 380 msm, tre malfacile komunikebla kun Pozondón sude, Villar del Salz nordoriente kaj Tordesilos nordokcidente, jam en la Provinco Gvadalaĥaro. 

## Historio
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro fare de navaranoj. 

Ekde 21a de junio 1257, per decido de la reĝo Jakobo la 1-a en Teruelo, Ródenas kaj ĉirkaŭaj loĝlokoj ekformis parton de la komunumo *Sesma de Bronchales* en la komunumaro *Comunidad de Santa María de Albarracín*, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio restis ĝis 1837, kun aktuala sidejo en Tramacastilla.

Ĝi havis kastelon, kies ĉefo estis García Fernández de Heredia je la servo de Jakobo la 2-a de Aragono, inter 1301 kaj 1315. Tiu García Fernández de Heredia estis la patro de Juan Fernández de Heredia, Grada Superulo de la Ordeno de Sankta Johano en Rodoso.

## Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis ĝis nunaj 61 loĝantoj.

Altiraĵoj estas la preĝejo, restaĵoj de alia pli antikva preĝejo, ermitejo, palac-domoj, cisterno, lavejo, popola arkitekturo, rokpentraĵoj, naturaj lokoj, pinaroj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Teruelo
El Vallecillo

**El Vallecillo** [elbaljeZIljo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko *Sierra de Albarracín*. La loknomo *El Vallecillo* estas tradukebla kiel *La Valeto*.

## Geografio
Ĝi estas ĉe la montaro *Sierra de Albarracín*, je 55 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara, abundas pinaroj. El Vallecillo estas unu el la plej sudokcidentaj municipoj de la komarko, de la provinco kaj de la regiono.

El Vallecillo estas sur tre montara areo je 1 421 msm, sur la supra fluejo de la rivero Cabriel kaj tre malfacile komunikebla laŭ montara ŝoseo al Toril y Masegoso, ĉirkaŭe al Gea de Albarracín kaj poste oriente al Teruelo. 

## Historio
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro fare de navaranoj. Ekde 21a de junio 1257, per decido de la reĝo Jakobo la 1-a en Teruelo, El Vallecillo kaj ĉirkaŭaj loĝlokoj ekformis parton de la komunumo *Sesma de Frías de Albarracín* en la komunumaro *Comunidad de Santa María de Albarracín*, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio restis ĝis 1837, kun aktuala sidejo en Tramacastilla.

## Aktualo
eta|maldekstre|230px|akvofalo Molino de San Pedro.
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis el 342 loĝantoj en 1900-aj jaroj ĝis nunaj 21 loĝantoj.

Altiraĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, popola arkitekturo, naturaj lokoj, pinaroj, ekfluejo de la rivero Cabriel, akvofalo Molino de San Pedro, groto La Obriga, piedirado tien, rokejo Peña del Castillejo, reveno tra ravinoj ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Gea de Albarracín

**Gea de Albarracín** [ĤEa dealbaraZIN] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko *Sierra de Albarracín*. 

## Geografio
Ĝi estas ĉe la montaro *Sierra de Albarracín*, je 24 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara. Gea de Albarracín estas unu el sudokcidentaj municipoj de la regiono. Gea de Albarracín estas sur tre montara areo je 1 031 msm, komunikebla laŭ la regiona ŝoseo A-1512 oriente al Teruelo kaj okcidente al Albarracín. 

Ĝi estas ĉe la fluejo de la rivero Guadalaviar (el araba ŭadi al-abjad, "blanka rivero" ), konata sudoriente, en Valencilando kiel rivero Turia. Parto de ĝia municipa teritorio estas okupata de la protektita loko de la Pinaroj de Rodeno (pinastroj); ĝi etendiĝas laŭlonge de 623 Ha. 

## Historio
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro. Ĝis la 20a de Aŭgusto 1610 ĝi estis loĝloko de araboj tre grava en la komarko, ĉar estis 2 340 loĝantoj (452 domoj laŭ datumoj de la Markizo de Aytona, Vicreĝo de Aragono). Tiun tagon estis forpelitaj 2 260 moriskoj, el kiuj, kun 750 de Teruelo kaj Bezas, foriris al la marhaveno de Los Alfaques, en San Carlos de la Rápita (Taragono). Sekve ĝi estis reloĝata de kristanoj  ĉefeel Navaro, Kastilio, Valencilando, Katalunio kaj Andaluzio.

Ekde 2010 la Kultura Asocio El Solanar de Gea en la lasta semajnfino de julio rekreas la tragedion kiun tiu forpelo okazigis al la loĝloko. La moriska pasinteco aperas simbole ankaŭ en la municipa blazono kiel kapo de maŭro.

## Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis el 1 151 loĝantoj en 1930-aj jaroj ĝis nunaj 378 loĝantoj.

Altiraĵoj estas la preĝejo, popola arkitekturo, naturaj lokoj, pinaroj.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
Kategorio:Municipoj de Teruelo
N-Acetilantranilata acido

**N-Acetilantranilata acido** aŭ **2-(Acetamido)benzoata acido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el hidrolizo de la **n-acetamidobenzila klorido** aŭ oksidado de la **n-acetamidobenzila alkoholo**. N-Acetilantranilata acido estas malhela, blankeca aŭ flaveca solidaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. N-Acetilantranilata acido prezentas  N-acetamidan grupon ligitan al 2-benzoata grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **n-acetilantranilata acido** per  hidrolizo de la **n-acetamidobenzoila klorido**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **n-acetilantranilata acido** per oksidado de la **n-acetamidobenzila alkoholo**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **n-acetilantranilata acido** per oksidado de la  **N-acetamido benzaldehido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **n-acetilantranilata acido** per traktado de **n-acetamidobenzila klorido** kun **natria hidroksido**:

 
## Vidu ankaŭ
* Antranilatoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Antranilatoj
Litia antranilato

**Litia antranilato** aŭ **litia 2-amino benzoato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj saloj, rezultanta el interagado de la antranilata acido kaj **litia hidroksido**. Litia antranilato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo kaj solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Litia antranilato prezentas antranilatan grupon ligitan al litia grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 6 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo, 1 litiatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **litia antranilato** per traktado de **litia hidroksido** kun **antranilata acido**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **litia antranilato** per traktado de **antranilata anhidrido** kun **litia hidroksido**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **litia antranilato** per traktado de **antranilata acido** kun **litia klorido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **litia antranilato** per traktado de **litia antranilato** kun **litia klorido**:

 
## Vidu ankaŭ
* Antranilatoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Antranilatoj
Celadas

**Celadas** [zeLAdas] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. 

## Geografio
Ĝi estas je 18 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Okcidente de la municipa teritorio estas la Aŭtovojo Mudeĥara (A-23), kiu ligas Zaragozo-n kun Teruelo, kaj la nacia ŝoseo N-234, kiu iras paralele al la antaŭe menciita kaj parte irante kun la N-330.

## Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj. 

## Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Celadas oni malaltiĝis ĝis nunaj 374 loĝantoj.

Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, la ermitejo, la urbodomo, la kastelo ktp.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Interlingua: A Grammar of the International Language

***Interlingua: A Grammar of the International Language*** foje nomata ***Interlingua Grammar***, estas la unua gramatiko de interlingvao. Eldonita en 1951 de la IALA, ĝi restas aŭtoritata referencverko por interlingvaj parolantoj kaj studentoj de lingvistiko.

Ĝia subtitolo, rilatanta al gramatiko de la internacia lingvo, reflektas pozicion de aŭtoroj Alexander Gode kaj Hugh Edward Blair, ke interlingvao estas antaŭekzistanta realaĵo, sed ke malsamaj portretadoj de tiu realo eblas. La ideo de interlingvao kiel antaŭekzistanta ene de naciaj lingvoj akiras subtenon de naturalismaj eksperimentoj en kiuj parolantoj de pluraj lingvoj, plej precipe latinidaj lingvoj kaj la angla, komprenas skriban aŭ parolitan interlingvaon sen antaŭa studo.

La IALA kreis *Interlingua: A Grammar of the International Language* kiel kunulo al la *Interlingua-English Dictionary*, la unua grava prezento de Interlingua al la ĝenerala publiko.

## Bibliografio 
* Gode, Alexander; Blair (1955) *Interlingua: A Grammar of the International Language*. Storm Publishers.
* Gopsill, F.P. (1989). *International Languages: A Matter for Interlingua. British Interlingua Society*. ISBN 978-0-9511695-6-8.

## Tradukfonto 
Kategorio:Interlingvao
Rjomjong-strato

250ra|eta|dekstra|Rjomjong-strato
**Rjomjong-strato** () estas grava ŝoseo aŭ nov-urba projekto en Pjongjango, ĉefurbo de Nord-Koreio.

La strato situas en Taesong, ĉirkaŭe estas Kumsusana Palaco de la Suno.

## Nomo 
La nomo "Rjomjong" signifas "sunleviĝo" en la Korea lingvo.

## Projekto 
La projekto estis proponita de Kim Ĝong-un en marto 2016 kaj la konstruado estis komencita en aŭgusto 2016 kaj finiĝis en aprilo 2017.

Totalaj kostoj estis 170 miliardoj da ŭonoj kaj la totalaj areoj estas .

Kategorio:Geografio de Pjongjango
Kategorio:Stratoj
Interlingua-English Dictionary

197px|dekstra
La ***Interlingua-English Dictionary*** (***IED***), ellaborita de la International Auxiliary Language Association (IALA) sub la direkto de Alexander Gode kaj eldonita de Storm Publishers en 1951, estas la unua interlingvaa vortaro. La IED inkluzivas ĉirkaŭ 27 000 vortojn desegnitajn de ĉirkaŭ 10 000 radikoj. Ĝi ankaŭ prezentas 125 afiksojn, kiuj faciligas liberan vortfaradon. Ĝia plena titolo estas '*Interlingua: A Dictionary of the International Language*.

La antaŭparolo, verkita de Mary Connell Bray, mallonge rakontas la historion de interlingvistiko kaj IALA. La Enkonduko, verkita de Gode, klarigas la teorion kaj principojn de interlingvao kaj profunde esploras la derivajn procedurojn uzatajn por akiri vaste internacian vortprovizon. Vortaraj enskriboj elmontras la ligojn inter vortoj en la sama deriva familio, igante la IED utila rimedo por lingvistoj, interlingvistoj, kaj aliaj interesitaj pri lingvo kaj lingvistiko.

## Eksteraj ligiloj 
* Serĉu la Interlingua–English Dictionary rete
* Plena teksto de la Interlingua–English Dictionary

Kategorio:Interlingvao
Patrick Poivre d'Arvor

'''Patrick Poivre d'Arvor** ​[patʁik pwavʁ daʁvɔʁ], mallonge **PPDA''' (naskiĝis  en Reims) estas franca televid- kaj radio-prezentisto, ĵurnalisto kaj verkisto.

Raportisto ĉe Antenne 2 (1976-1983), li iĝis prezentisto de la novaĵoj de la 20-a horo ĉe TF1 (1987-2008) kaj estas grava rolulo sur la franca amaskomunikila sceno, ĉu kiel intervjuanto aŭ kiel moderigisto de pluraj literaturaj programoj.

## Akuzoj pri seksatenco 
En 2021, Poivre d'Arvor estis akuzita pri seksatenco fare de almenaŭ ok virinoj. La atencoj laŭdire okazis inter 1993 kaj 2008 kaj tial plejparte preskriptiĝis kiam ili fariĝis konataj.

## Bibliografio 
* Les Enfants de l'aube, 1982
* Deux amants, 1984
* Le Roman de Virginie, 1985
* Les Femmes de ma vie, 1988
* L'homme d'image, 1992
* Lettres à l'absente, 1993 
* Les Loups et la bergerie, 1994
* Elle n'était pas d'ici, 1995 
* Un héros de passage, 1996
* Une trahison amoureuse,1997 
* Lettre ouverte aux violeurs de vie privée, 1997 
* La Fin du monde, 1998 
* Petit Homme, 1999 
* L'Irrésolu, 2000 
* Les Rats de garde, 2000 
* Le Roman de Virginie, 2001 
* Un enfant, 2001 
* La Traversée du miroir, 2002 
* J'ai aimé une reine, 2003 
* Courriers de nuit (légende de Mermoz et de Saint-Exupéry), 2003 
* La Mort de Don Juan, 2004 
* Les Plus Beaux Poèmes d'amour : anthologie, 2004 
* Chasseurs de trésors et autres flibustiers, 2005 
* Pirates et corsaires, 2005 
* Coureurs des mers, 2005 
* Le Monde selon Jules Verne, 2005 
* Une France vue du ciel, commentaires de 230 photos du photographe Yann Arthus-Bertrand, 2005
* Confessions, 2005
* Disparaître, 2006 
* Rêveurs des Mers, 2007 
* J'ai tant rêvé de toi, 2007 
* Pirates et corsaires, 2007
* Solitaires de l'extrême, 2007
* Horizons lointains, mes voyages avec les écrivains, 2008
* Petit Prince du Désert, 2008 
* À demain ! En chemin vers ma liberté, 2008

## Referencoj 
Kategorio:Francaj ĵurnalistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj ĵurnalistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Francaj verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Francaj televidprezentistoj
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de Artoj kaj Literaturo
L'Enciclopèdia en valencia

'''L'Enciclopèdia en valencia''' estas enciklopedio de libera enhavo skribita en la Valencia lingvo de volontuloj, uzante senpagan nomuman MediaVikio-programon.

Ĝi estis kreita la 2-an de decembro 2007 kaj estas la sola enciklopedio en la valencia en la interreto.

## Ekstera ligilo 
* TTT-paĝo

Kategorio:Enciklopedioj
Kategorio:Valencio
Tibor Nyilasi

**Tibor Nyilasi** [njilaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nyilasi Tibor** estas hungara futbalisto, trejnisto.

Tibor Nyilasi naskiĝis la  en Várpalota.

## Biografio 
Tibor Nyilasi jam estis edukita en Budapeŝto. Li debutis en 1965 en ĉefurba junulara klubo, post 5 jaroj li futbalis en populara junulara teamo. Inter 1973-1983 li apartenis al ĉefurba plenkreska teamo, kie li ludis 243-foje kun 131 goloj, inter 1983-1988 en aŭstra teamo 120-foje kun 61 goloj. Tiutempe li estis hungara ĉampiono dufoje aŭstra ĉampiono trifoje, li estis golreĝo en 1981 kaj 1984. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1975–1985 70-foje kun 32 goloj. Li estis trejnisto inter 1990-1998 kun dujara interrompo. Kiel trejnisto li unufoje estis hungara ĉampiono. Li ricevis sportajn kaj ŝtatan premiojn.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Mindszent)

La **paroĥa preĝejo Ĉiuj Sanktuloj** estas sakrala historia monumento en urbo Mindszent (Hungario).

## Historio 
Oni konjektas, ke en tiu loko estis kirko jam en la 14-a jarcento. La patrono ĉiam estis Ĉiuj Sanktuloj (memoru: la urbonomo estas Mindszent, kiu signifas Ĉiuj Sanktuloj, sed hungare en singularo). Dum dominado de turkoj la kirko daŭre funkciis. En 1702 la paroĥo estis refondita, la preĝejo plurfoje trakonstruita aŭ renovigita. En 1798 ĝi estis malkonstruita escepte la turon kaj la absidon kaj pli novaj muroj estis masonitaj. Post 2 jaroj la nova parto estis preta, tamen kelkaj laboroj estis faritaj ĝis 1810. La orgeno estis kreita ĉirkaŭ 1850, trakonstruita en 1894. La hungara revolucia armeo en 1919 pafis la kirkon, 2 kanongloboj enmure ankaŭ nun estas videblaj. La internaj muroj estis pentritaj en 1973, la eksteraĵo estis renovigita en 1985.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola laŭ la trotuaro. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo videblas, pli supre fenestro estas, plej supre la turo altiĝas. En la turo 3 sonoriloj sonoras. Inter la enirejo kaj fenestro oni metis ŝtonan blazonon de la komunumo en 1772. En la fasado estas ankaŭ po unu niĉoj, ene statuoj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. Interne estas galerio por la orgeno. La ĉefaltara baroka bildo prezentas la patronon kun pli ol cent figuroj. La baptujo estis farita en 1827. Menciindas 2 skulptaĵoj pri Koro de Jesuo kaj Sankta Jozefo el la 18-a jarcento.

Kermeso okazas en la 1-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* (la koncerna teksto hungare estas legebla pli malsupre
* hungare 

eta|maldekstre|
Mindszent
Mindszent
Lycoris Recoil

**Lycoris Recoil** ( [rikorisu rikoiru]) estas animea serio kreita de *Spider Lily* kaj *Asaura*. Ĝi estis farita de A-1 Pictures kaj dissendita de julio al septembro 2022.

Mangaa adaptaĵo farita de Yasunori Bizen estis eldonita de Media Factory en la magazino Monthly Comic Flapper ekde . Kromverko nomita *Lycoris Recoil: Ordinary Days* ekestis eldonita de ASCII Media Works .

La nomo de la serio estas referenco al la floro *Lycoris radiata*.

## Roluloj 
### LycoReco 
**Nishikigi Chisato** (錦木 千束 ) Sejuo: Anzai Chika

**Inoue Takina** (井ノ上 たきな) Sejuo: Wakayama Shion

**Kurumi** (クルミ) Sejuo: Kuno Misaki

**Mika** (ミカ) Sejuo: Sakaki Kousuke

**Nakahara Mizuki** (中原 ミズキ) Sejuo: Koshimizu Akari

### D.A. 
**Harukawa Fuki** (春川 フキ ) Sejuo: Kawase Maki

**Ôtome Sakura** (乙女 サクラ) Sejuo: Koichi Makoto

**Kusunoki** (楠木) Sejuo: Soumi Yoko

### Instituto Alan 
**YOSHIMATSU Shinji** (吉松 シンジ ) Sejuo: Ueda Youji

### Teroristoj 
**Majima** (真島) Sejuo: Matsuoka Yoshitsugu

**Robota** (ロボ太) Sejuo: Sakakihara Yuki

Kategorio:Animeo
Kategorio:Mangao
Kategorio:Mangailustritaj romanoj
Pohnánec

**Pohnánec** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1369.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Pohnánec - obecní úřad a kaple.jpg|Municipa ofico kaj kapelo
Kaple v Pohnánci (Q80458530).jpg|Kapelo en Pohnánec

Kategorio:Municipoj en distrikto Tábor
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tábor
Kategorio:Setlejoj en Montetaro Křemešník
Preĝejo Sankta Mario (Bleicherode)

eta|la preĝejo
eta|panoramo de la interno
eta|orgeno de Knauf & Sohn, 1895
La evangelia urba **Preĝejo Sankta Mario** (germane: *Stadtkirche St. Marien*) troviĝas sur monteto en la centro de Bleicherode, Germanujo.

## Historio 
La unua ejo starigitis romanikstile en la 12-a jarcento. De ĉi tiu epoko konserviĝis nur parto de la kampanilo. Jam en 1411 necesis gotika novkonstruo pro la kreskinta nombro de la fideluloj. Supre de la portalo oni havas ne klare difiniblan altan reliefon kun la jardato 1411. Ĉizitaj figuroj de sanktuloj kaj konsekra kruco ankaŭ menciindas samloke. La interno estas dunava halokirko. La suda flanka navo forigitis por pligrandigo de galerio kio statike nebonis. Pro nevolita etendiĝo suden kaj prevento de terenfalo oni devis enmeti lignajn apogilojn. La altarejo laŭ floranta gotika stilo ŝajnas kvazaŭ enŝovita en la tuton kaj sep ornamripaj fenestroj lumigas la ĥorejon. Ĝi ne finiĝas (kiel ofte alie) poligonen aŭ apsiden sed per rekta muro en ties mezo troviĝas grandega ornamripa fenestro. Tio kune kun la ligna vagonvolbo super la halo donas al la kirko anglan stilon. Oni havas la impreson esti en kirkoj en Devon aŭ Cornwall.

Friedrich Knauf el Großtabarz konstruis en 1837 orgenon kun du klavaroj kej 25 registroj. Lia nevo Robert konstruis 61 jarojn pli malfrue (kiu estis transprensinta la atelieron en Bleicherode) novan instrumenton kun du klavaroj kaj novbaroka orgenfasado. El firmaa vidpunkto la instrumento memkompreneble ankaŭ ludu la rolon de publika prezentad-orgeno por interesotaj klientoj. Restaŭriĝo kompleta de la muzikilo okazis en 2013 fare de la firmao Brode el Heilbad Heiligenstadt. En la kadro ke ampleksaj restaŭradlaboroj la ekstero puco purigitis kaj la kirkoturaj sontruoj ricevis persienojn.

## Alifaroj en la 1970-aj jaroj
Atentigata oni estu ankoraŭ pri la elstara sonorilaro de la 38 metrojn alta turo. Inter 1968 kaj 1973, kiam oni savis kadukan konstrusubstancon, oni profitis de la ŝanco kaj novordigis parte la internon laŭ modernaj bezonoj. Engaĝiĝis tiam treege kaj lia paroĥestra moŝto Heinrich Müller kaj la partnera komunumo el la okcidentgermana urbo Rüsselsheim. La altarretablo de 1710 metitis en separitan ĉambron malantaŭ la altaro. Kvar kolonoj kun ornamaj kunplektaĵoj portas la horizontale dividitan altarbildon. Malsupra bildo montras la lastan vespermanĝon kaj supra la preĝo de Jesuo Kristo en Getsemano. Malposte estas altara plato kun supra ora kruco. Vidindas ankaŭ en la norda flanka alo baroka baptujo.

En 2019 ĝi elektitis *preĝejo de la jaro* fare de fondaĵo zorganta pri protektotaj monumentoj en Germanlando.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Thomas Müller: *Die Kirchen im Südharz. mit Fotografien von Christoph Keil und anderen.* Nordhausen 2017, p.&nbsp;22-23

Bleicherode
Bleicherode
Bleicherode
Jiloca

**Jiloca** [ĥiLOka] estas rivero de la centr-orienta parto de Hispanio, alfluanto de la rivero Jalón, siavice alfluanto de la grandrivero Ebro. Ĝia fluejo trairas teritoriojn de la provincoj Teruelo kaj Zaragozo kaj tra komarkoj Komunumo de Teruelo, Jiloca, Kamparo de Daroca kaj Komunumo de Calatayud. Ĝi havas longon de 126 km kaj drenas basenon de 2957 km². Ĝia akvokvanto en Calatayud estas de 293 hm³/jaro, sed laŭlonge de la hidrologia jaro tiu akvokvanto estas tre neregula, kun tre markita somera malaltiĝo, kaj maksimumoj en aŭtuno kaj printempo.

[maldekstre|240px|eta|[Arteza puto *Fuente de Cella*. Ekfluejo de la rivero Jiloca.]]
La rivero ekfluas en la arteza puto *Fuente de Cella* ĉe Cella (Teruelo) en la montaro *Sierra de Albarracín*, kaj enfluas en la riveron Jalón en Calatayud. Dum la 18-a jarcento oni kanaligis la sektoron de Cella ĝis Monreal del Campo, kiam oni sekigis la lagetojn Cañizar de Villarquemado kaj Balsas de Alba. Laŭ kelkaj tezoj, la rivero ĝis tiam fluis en tiu sektoro subtere.

Ĉe Luco de Jiloca, apud la Romia Ponto, Jiloca ricevas sian nuran alfluanton, nome la rivero Pancrudo, kiu ekfluas 46 km antaŭe en la montaro Costera. La hidrografia baseno estas mallarĝa, kaj formita ĉefe per fontoj, rojoj kaj torentoj, pro kio ĝia akvokvanto estas tre neregula.

En 2009 oni finkonstruis la Akvobaraĵon de Lechago, inter la municipaj teritorioj de Lechago kaj Luco de Jiloca. Temas pri Akvorezervejo por irigacio, kun kapacito por 18,5 hm³. En la Valo de Jiloca estas loko de turisma intereso kiel Calamocha kaj Daroca. Alia de la turismaj altiraĵoj de la valo estas la muelejoj (kelkaj por tekstila industrio); ĉirkaŭ la 1970-aj jaroj floris bredejo por trutoj, sed malreguleco de akvokvanto rezultis en ties fermo. En la supra valo estas ankaŭ kaptado de kraboj.

Kategorio:Riveroj en Aragono
Kategorio:Geografio de provinco Zaragozo
Kategorio:Provinco Teruelo
(157780) 7620 P-L

**(157780) 7620 P-L** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando), en la kadro de la "Enketo elde Palomar kaj Leiden" (angle : *Palomar–Leiden survey*).

Por tiu astronomia kampanjo, Tom Gehrels estis fotinta la noktan ĉielon per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de Monto Palomar kaj sendis la  en la Observatorion de Leiden, Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj por trovi novajn asteroidojn.

## Orbito 
Ĝi ne estas malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,24414 astronomia unuo, tie estas 36,523 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Jalón

**Jalón** [ĥaLON] estas rivero de la nordoriento de Hispanio, kaj la ĉefa alfluanto de la grandrivero Ebro en ĝia dekstra bordo. Ĝi havas longon de 224 km kaj drenas ampleksan basenon de 9338 km². Ĝia akvokvanto en Calatayud estas de 6,42 m³/s, sed ĝi estas tre neregula kiel rivero de pluva mediteranea tipo. En aliaj proksimaj lokoj kiel ĉe Calatorao ĝia akvokvanto tamen estas de 20,4 m³/s kaj kiam enfluas ĝi havas proksimume la saman akvokvanton.

eta|230px|La rivero ĉe Arcos de Jalón.|maldekstre
Ĝi ekfluas en la provinco Sorio, sed tuj eniras en Aragonon en la areo nomita Gorĝoj de Jalón. En la meza fluejo ĝi ricevas alfluantojn Nágima, Henar, Monegrillo, Piedra kun Mesa kaj Manubles ĝis Ateca kie malfermiĝas valo. Ĉe Calatayud ĝi ricevas akvon el Jiloca, Perejiles kaj Ribota. Jam en la Valo de Ebro, ĝi ricevas akvon de Aranda, Mediano (malmulta kaj poluita), Grío kaj Alpartir, kaj direktas sin al Torres de Berrellén, kie enfluas en Ebron.

## Bibliografio 
* Manrique Romero, Alberto (1999). *El Alto Jalón*. Valladolid, España: Ámbito Ediciones. ISBN 84-8183-058-5.

Kategorio:Riveroj en Hispanio
Kategorio:Geografio de provinco Zaragozo
Kategorio:Provinco Sorio
Kategorio:Ebro
Villarquemado

**Villarquemado** [biljarkeMAdo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. La loknomo *Villarquemado* estas etimologie komprenebla kiel *Bruligita Vilaĝo* alude al iama incendio; iam ĝi nomiĝis Villahermosa (Bela Vilaĝo) aŭ Villanueva de las Tres Torres (Nova Vilaĝo de la Tri Turoj). 

## Geografio
Ĝi estas je 24 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĉe la urba kerno estas la Aŭtovojo Mudeĥara (A-23), kiu ligas Zaragozo-n kun Teruelo, kaj la nacia ŝoseo N-234, kiu iras paralele al la antaŭe menciita kaj parte irante kun la N-330.

La municipa teritorio estas trapasata de la valo de la rivero Jiloca okcidente, kiu faras limon kun Santa Eulalia del Campo kaj Cella, kaj per la unuaj altaĵoj de la Sierra Palomera oriente, apartenanta al la Iberia Sistemo, ekde kie descendas kelkaj torentoj. La altitudo gamas inter 1214 m oriente kaj 990 m borde de la rivero Jiloca. La urba kerno staras je 996 msm. 

## Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj. 

La 2an de decembro 1249 subskribis en tiu loko Jakobo la 1-a la donacon de la kasteloj de Santa Eulalia la Mayor, Castel de Cabra kaj Petrasol favore al Atho de Foces.

## Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Villarquemado oni malaltiĝis ĝis nunaj 846 loĝantoj.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Metila n-metilantranilato

**Metila n-metilantranilato** aŭ **metila n-metil-2-amino benzoato** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la **n-metilantranilata acido** kaj metanolo. Metila n-metilantranilato estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Metila n-metilantranilato prezentas n-metilantranilatan grupon ligitan al metila grupo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj
### Reakcio 1
* Preparado de **metila n-metilantranilato** per traktado de **metanolo** kun **3-aminobenzoata acido**:

 
### Reakcio 2
* Preparado de **metila n-metilantranilato** per traktado de **n-metilantranilata acido** kun **metanolo**:

 
### Reakcio 3
* Preparado de **metila n-metilantranilato** per traktado de **3-aminobenzoata acido** kun **butila klorido**:

 
### Reakcio 4
* Preparado de **metila n-metilantranilato** per traktado de **etila 3-aminobenzoato** kun **metila klorido**:

 
## Vidu ankaŭ
* Antranilatoj
 
## Referencoj 
Kategorio:Antranilatoj
Gergely Leblanc

**Gergely Leblanc** [gergej], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Leblanc Gergely** estas hungara baletisto. Lia patro estis Győző Leblanc.

Gergely Leblanc naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Gergely Leblanc akiris baletistan diplomon en la Hungara Dancarta Altlernejo en 2011, sed li studis jaron ankaŭ en :en:Royal Ballet School. Liaj pli gravaj instruistoj estis Imre Dózsa kaj Tamás Solymosi. Post la baleta diplomo li baletis en baleta branĉo de la Budapeŝta Ŝtata Operejo, kie baldaŭ estis levita titulara privata baletisto. Li ricevis premiojn inter 2011-2021.

## Elektitaj roloj 
* Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij:
** La Nuksrompilo - princo 
** Cignolago - Siegfried
** Eŭgeno Onegin (baleto) - Lenskij
** Anna Karenina (baleto) – Levin
* Sergej Prokofjev-László Seregi: Romeo kaj Julieta (baleto) - vira titolrolo
* Ŝekspiro-László Seregi: La Dresado de la Megero (baleto) - Lucentio
* László Seregi: Spartacus (baleto) - titolrolo
* MacMillan: Manon (baleto) - Des Grieux
* Baĥĉisaraja fontano (Puŝkin) (baleto) - Waclaw
* *Giselle* - grafo Albert
* Léo Delibes: *Coppélia* - Ferenc

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* roloj 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj baletistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
(157832) 1998 BO28

**(157832) 1998 BO28** estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch* elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
György Orth

**György Orth** [djordj ort], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Orth György** estis hungara futbalisto (avanulo (plej ofte)), olimpiano, trejnisto. Lia familia nomvarianto estis *Faludy* [faludi], lia edzino estis Vilcsi Mihályi.
eta|
György Orth naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Porto (Portugalio).

## Biografio 
György Orth debutis en 1914 en junulara loka klubo. Inter 1917-1928 li ludis en prestiĝa klubo MTK (escepte en 1923) 167-foje kun 138 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono okfoje kaj trifoje golreĝo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1917–1927 32-foje kun 13 goloj. En la Somera Olimpiko 1924 li estis partoprenanto sen sukceso. Li estis trejnisto inter 1932 kaj 1962 en Italio, Germanio, Francio, Meksiko, Ĉilio, Argentino, Peruo, Kolombio kaj Portugalio. Li edziĝis en 1923, post jaroj li divorcis.

## Memorigiloj 
* busto en Budapeŝto (1978)
* memortabulo en Budapeŝto
* premio "Orth György"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* https://www.arcanum.com/hu/online-kiadvanyok/Lexikonok-magyar-eletrajzi-lexikon-7428D/o-77160/orth-gyorgy-771ED/

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
3,5-Duaminobenzoata acido

**3,5-Duaminobenzoata acido** aŭ **3,5-duaminobenzoata acido** estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el hidrolizo de la **3,5-Duaminobenzoila klorido** aŭ oksidado de la **3,5-duaminobenzila alkoholo**. 3,5-Duaminobenzoata acido estas blanka aŭ cindrokolora solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3,5-Duaminobenzoata acido prezentas acidan grupon ligitan al 3,5-duaminobenzoata grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de **3,5-duaminobenzoata acido** per hidrolizo de la **3,5-duaminobenzoila klorido**:

### Reakcio 2 
* Preparado de **3,5-duaminobenzoata acido** per oksidado de la **3,5-duaminobenzila alkoholo**:

### Reakcio 3 
* Preparado de **3,5-duaminobenzoata acido** per oksidado de la **3,5-duaminobenzaldehido**:

### Reakcio 4 
* Preparado de **3,5-duaminobenzoata acido** per traktado de **3,5-duaminobenzoila klorido** kun **natria hidroksido**:

## Vidu ankaŭ 
* Antranilatoj

## Referencoj 
Kategorio:Antranilatoj
Lycée Pierre-de-Fermat

La **gimnazio** aŭ **Lycée Pierre-de-Fermat** ankaŭ nomata simple **Pierre-de-Fermat**, estas publika mezlernejo kaj altlernejo, situanta en la *Parvis des Jacobins de Toulouse*, en la tuja najbareco de la Kapitolo de Tuluzo; Ĝi okupas grandan spacon en la urbocentro kiel la *Hôtel de Bernuy*, apud la klostro kaj la preĝejo de la jakobenoj.

Komence de la akademia jaro 2021, la instituto havas po 9 klasojn de dua, unua kaj lasta jaro de meznombre 30 studentoj por entute iom pli ol  studentoj, inkluzive de 950 studentoj de Preparaj Klasoj al la grandaj lernejoj (CPGE).

## Kelkaj lernintoj 
* Georges Pompidou
* Paul Sabatier

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Tuluzo
Kategorio:Liceoj en Francio
Almohaja

**Almohaja** [almoAĥa] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. 

La loknomo Almohaja devenas de la araba المحجة AL-MUḤAJJA "'vojo, ŝoseo’— ofta variaĵo en al-Andalus de maḥaŷŷa ne kolektita de vortaroj".​ 

## Geografio
Ĝi estas je 49 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas okcidente de Torrelacárcel kaj Torremocha de Jiloca ĉe la Aŭtovojo Mudeĥara (A-23), kiu ligas Zaragozo-n kun Teruelo, kaj la nacia ŝoseo N-234, kiu iras paralele al la antaŭe menciita kaj parte irante kun la N-330. Nordokcidente estas Peracense.

La urba kerno estas sur deklivo de monteto dominante valeton kun lageto plejparte sekigita. Ĝi havas ĉirkaŭe interesan naturan medion kun nombraj ravinoj kie estas arkeologiaj restaĵoj diversepokaj. Aliflanke de la valo, ĉe la loĝloko, iras la itinero de la iama Mintrajno Ojos Negros-Haveno de Sagunto. Nun ĝi estas verda vojo, laŭ kiu la municipo apartenas al la Kultura Parko de la Minoj de Ojos Negros >(Nigraj Okuloj), kun aliaj municipoj. 

## Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj. 

En la jaro 1248, laŭ decido de Jakobo la 1-a de Aragono, tiu loko sendependiĝis disde Daroca, ekformante parton de la komunumo *Sesma del Río Jiloca* de la komunumaro *Comunidad de Aldeas de Daroca*, kiu dependis rekte de la reĝo, kio daŭris ĝis la morto de Ferdinando la 7-a en 1833 kaj estis nuligita en 1838. 

## Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Almohaja oni malaltiĝis ĝis nunaj 314 loĝantoj.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Lidón

**Lidón** [liDON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. Ŝajne la loknomo *Lidón* deriviĝis el "litonero", loka nomo de la arbo *Celtis australis*, kio povus rezulti en Celtidejo aŭ Urtikarbejo; tiukadre aperas branĉeto de tiu arbo en la municipa blazono.

## Geografio
Ĝi estas je 51 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Ĝi estas nordokcidente de Visiedo kaj nordoriente de Argente tra kiuj oni povas komuniki kun la cetero de la komarko.

## Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj. 

Ĝi estis domaro de la mezepoka Komunumo de Teruelo kaj, poste, teritorio de la familioj Marzo kaj Marqués de Cañada, kio lasis restaĵojn en la arkitektura heredo. 

## Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Lidón oni malaltiĝis ĝis nunaj 54 loĝantoj.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
Cuevas Labradas

**Cuevas Labradas** [kŭebas laBRAdas] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. La loknomo *Cuevas Labradas* povas esti komprenebla kiel *Prilaboritaj Grotoj*. Tiukadre la municipa blazono montras urson kiu ĵus faris super la enirejo al groto markojn per krifo.

## Geografio
Ĝi estas je 14 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, do tre proksime. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri nordaj, tiu centra nome N-420 venas laŭ la valo de la rivero Alfambra. Laŭ tiu Cuevas Labradas estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo. La municipa teritorio estas trapasata de la nacia ŝoseo N-420, inter la km 594 kaj 597.

La orografio de la municipo estas markita de la rivero Alfambra kaj la neregula tereno kiu ĉirkaŭas ĝin, pere de nombraj ravinoj kiuj enfluas en la riveron. La altitudo gamas inter 1636 msm en la orienta pinto, en la Sierra del Pobo, kaj 960 msm borde de la rivero. La loĝloko mem kuŝas je 969 msm.​ 

## Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj. 

## Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Cuevas Labradas oni malaltiĝis ĝis nunaj 137 loĝantoj.

## Vidu ankaŭ
* Municipoj de la provinco Teruelo

## Notoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Municipoj de Teruelo
György Sárosi

**György Sárosi** [djordj ŝAroŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sárosi György** estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto. Lia rekordo: en la nacia teamo en unu matĉo trafis 6 golojn en 1937. Lia origina familia nomo estis *Stefancsics* [ŝtefanoviĉ].

György Stefancsics naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝdato estas la 16-a) en Budapeŝto, li mortis la  en Ĝenovo (Italio).
eta|maldekstre|
eta|

## Biografio 
György Sárosi maturiĝis en 1930 en sia naskiĝurbo, dum la gimnaziaj jaroj li sportadis en pluraj branĉoj. Li estis membro de junulara teamo de prestiĝa futbalklubo FTC inter 1927-1931, pli poste de la plenkreska teamo seninterrompe ĝis 1948, kie li ludis 383-foje kun 351 goloj. Li estis hungara ĉampiono kvinfoje kaj trifoje golreĝo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1931-1943 resume 62-foje kun 42 goloj. En 1938 en la mondĉampionumo li akiris arĝentan medalon. Intertempe li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Francisko Jozefo en 1935. Li estis trejnisto inter 1948-1972 en Italio (Juventus FC, Genoa, AS Roma, Bolonjo F.C. 1909, ktp).

## Memorigiloj 
* memortabulo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* http://www.tempofradi.hu/dr-sarosi-gyorgy-2
* https://www.magyarfutball.hu/hu/szemelyek/adatlap/883/sarosi_gyorgy
* https://www.puskasintezet.hu/hir/Sarosi-Gyorgy-110

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj futbalistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Italaj trejnistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Hugo Duminil-Copin

**Hugo Duminil-Copin** (naskiĝis  en Châtenay-Malabry) estas franca matematikisto.

Li estas profesoro en la Fakultato de Sciencoj de la Universitato de Ĝenevo kaj konstanta profesoro en Institut des hautes études scientifiques ("Instituto pri grandaj sciencaj esploroj", Bures-sur-Yvette).

Medalo Fields estas aljuĝita al li en 2022.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Francaj matematikistoj
Kategorio:Lernintoj de École Normale Supérieure (strato Ulm, Parizo)
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Medalo Fields