open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ministerio pri agrikulturo (Hungario)

La **Ministerio pri agrikulturo** estas impona palaco, historia monumento en Hungario, en Budapeŝto, laŭ Placo Kossuth Lajos. Iam nomo de la ministerio estis ministerio pri agrikulturo kaj provincoevoluo. Depost finkonstruo de la domego la ministeria administrado seninterrompe funkcias ĉi tie.
eta|maldekstre|Ministerio pri agrikulturo en Budapeŝto
## Historio 
En la 19-a jarcento Hungara reĝlando estis agrara lando, tial tiu ministerio estis tre grava. La konstruaĵo estis konstruita inter 1885-1887 laŭ projekto de Gyula Bukovics. En la 1900-aj jaroj malgranda trakonstruo okazis. En la 25-a de oktobro 1956 granda pacema amaso kun sovetia tanko alvenis al la placo. Abrupte oni pafis la homojn nekonatuloj el supra parto de la ministerio, sed alvenis pafoj de nekonataj soldatoj, kiuj staris en la alia flanko de la placo. Tre multaj mortis kaj vundiĝis (neniu scias, kiom). la okazintaĵo restis eterne sekreto. Depost fino de la socialismo oni metis kuglojn sur muron de la ministerio, kiu simbolizas la grandan tragedion. 
eta|Angulo de la ministerio
eta|Bustoj sub la arkadoj
## Konstruaĵo 
La 3-4 etaĝa palaco situas inter 4 strato-trotuaroj, sed la fasado situas laŭ la placo. Kontraŭe troviĝas Parlamentejo (Budapeŝto), apude (sed aparte) Justica Palaco (Budapeŝto). Inter la parlamentejo kaj la ministerio skulptaĵo pri Francisko Rákóczi la 2-a etendiĝas en mezo de granda herbejo. La fasado estas simetria, la meza parto estas rizalito. Laŭ la plena fasado arkadoj estas videblaj, tial la ĉefenirejo ne estas videbla.

Sub la arkadoj estas videblaj bustoj pri Antal Fasching, Elek 'Sigmond, Sámuel Tessedik (pastoro, 1742–1820), János Nagyváthy, Ferenc Pethe, Jenő Hankóczy, Tamás Kosutány, Károly Wagner, József Marek, Gusztáv Szabó, Sándor Cserháti, Imre Széchényi (agrarpolitikisto), ankaŭ memortabulo pri Ferenc Kozma (agronomo). Antaŭ la arkadoj estas videblaj skulptaĵoj pri agronoma virino (1954) kaj fraŭlo kun falĉilo (1959), krome estas videblaj kelkaj memortabuloj.

## Fontoj 
* oficiala paĝo 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj

Kategorio:Konstruaĵoj en Budapeŝto
Kategorio:Ministerioj pri agrikulturo
20363 Komitov

'*20363 *Komitov'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search'' (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la bulgara astronomo Boris Petrov Komitov, de la Instituto de Astronomio de la Bulgara Akademio de Sciencoj. Li studis la fizikon kaj la kemion de la kometoj, inklude la  kaj la alfrapon de D/1993 F2 ĉe Jupiteron en 1994. Li laboris ankaŭ pri la Suna ciklo de aktiveco kaj estas gvidanta popularigisto de la planedoscienco en Bulgario.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Fuelpumpilo

[eta|dekstra|fuelpumpilo de la firmao [Dresser Industries|Dresser Wayne, en Grekujo.]]
eta|hochkant|Zfuelpumpilo kun traflurigarda vitro (flava) kaj pumpilpistolo (ruĝa)

**Fuelpumpilo** aŭ **fuelkolono** estas aparato ĉe benzinstacio, per kiu oni pumpas fuelon (ekzemple benzino, dizelo, tergaso, hidrogeno aŭ aŭtogaso en la veturilo. La fuelkrano, ankaŭ – nomata **fuelpistolo** – estas konektita per hoso al la fuelpumpa kolono.

## Historia evoluo 
La unuaj fuelpumpiloj por la publiko ekestis en la 1920aj jaroj. La ofte sur trotuaroj antaŭ gastejoj aŭ vendejoj vendata fuelo havis permanajn pumpilojn, kiuj ŝerce nomiĝis en kelkaj lingvoj „fera virgulino“. Se la veturiganto volas havi fuelon li/ŝi frapu je la vendejo kaj li ricevis. Ĉe la unuaj tipoj oni devas permane pumpi. La dua generacio de la fuelmumpiloj konsistas el pumpilo kun vitra cilindro. Tiu cilindro havis skalon por mezuri la fuelvolumenon, kiu fluis en la rezervujon de la veturilo. Ĉe la du-vitra versio oni jam povas plupumpi, kiam la enhavo de la alia ujo jam fluas en la rezervujo. Ekde la 1930aj jaroj aperis la unuaj fuelpumpiloj kun indikiloj de la fuelkvanto kaj pagenda prezo.

Ĝis la 1970aj jaroj nur aplikiĝas mekanikaj mezuriloj. Ekde ĉirkaŭ 1978 aperis la unua elektronika mezurilo en fuelpumpaj kolonoj. La modernaj fuelpumpiloj nun havas teknikon per kiu eblas ricevi multajn diversajn fuelproduktojn el unu fuelpistolo (la tiel nomataj „MPF“ = multprodukta fuelpistolo). El tiuj fuelkolonoj oni povas ricevi ĝis kvin diversajn fuelspecojn po fuelkolona flanko.

## Bildaro 

Zwei-Glas-Version.jpg|pumpilinstalaĵo kun vitrocilindro
Drasenhofen 6195.jpg|fuelpumpilo de 1958 en Drasenhofen, Germanujo
Verschiedene Zapfsäulen Deutsches Museum.jpg|Historiaj fuelpumpiloj en la Germana muzeo Munkeno (dekstre „Fera virgulino“)
Zapfsäule BP Wien.jpg|Malnova fuelpumpilo en viena benzinstacio
Historische Zapfsaeule.jpg|Hhistoria fuelpumpilo sur „Roscheider Hof“ apud Konz (Germanujo) (1a de aŭgusto 2004)
Old-Gas-Pumps.jpg|fuelpumpilo en la iama Sovjetunio

## Mezurado de la traflukvanto 
eta|hochkant|kontrolado de la fuelpumpiloj
La mezurado de la traflukvanto ene de la pumpilo okazas per ŝraŭbaj aŭ piŝtilnombriloj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Erklärung der Zapfventilautomatik mit Skizze (PDF; 624&nbsp;kB)
* Die Geschichte der ersten Zapfsäulen und Tankstellen mit Bildern www.tankstellenmuseum.de
* Technische Regeln für brennbare Flüssigkeiten – *TRbF 40 Tankstellen* , abgerufen am 2. Januar 2012

Kategorio:Petrolindustrio
Kategorio:Pumpiloj
Kategorio:Benzinstacioj
Tamerlan Aguzarov

**Tamerlan Kimoviĉ Aguzarov** (ruse Тамерлан Кимович Агузаров, osete Æгъуызарты Кимы фырт Тамерлан [Ahuzarti Kimi firt Tamerlan]) estis politikisto de Rusio kaj laŭ nacieco (etna aparteno) oseto. Li naskiĝis  en Alagir. Ekde la 5-a de junio 2015 li estas la 4-a prezidanto de la respubliko Nord-Osetio, subjekto de Rusia Federacio.

Aguzarov mortis la 19-an de februaro 2016 pro severiĝinta malsano.

Kategorio:Naskiĝintoj en Nord-Osetio
Kategorio:Politikistoj de Nord-Osetio
Kategorio:Prezidantoj de Nord-Osetio
Hrebienok

eta|Supra stacio de Funikularo Starý Smokovec-Hrebienok
eta|Montara hotelo Hrebienok
eta|Tatra glacia domo, vintro 2013 (unua glacia domo en meza Europo), aŭtoro František Bálek
**Hrebienok** estas turisma centro de Slovakio kiu troviĝas supre de Starý Smokovec apud Slavkovský štít en alteco 1 285 m.

## Historio 
Apero de Hrebienok kiel turisma centro lidita kun evoluo de turismo entute en Tatroj en 19-a jarcento. Starý Smokovec, kiu tiutempe ricevis statuson de la banurbo allogis multajn vizitantojn.

Unua konstruaĵo en Hrebienku estas kabano Bilíkova chata, staras nordoriente. En la jaro 1894 estis konstruita komforta vojo. Funikularo Starý Smokovec-Hrebienok aperis en 1908 jaro, en 1928 jaro - hotelo Hrebienok.

Konstruado de aeroj kaj skivojoj komenciĝis en la jaro 1930. En la jaro 1956 aperis unua 750 metrojn longa skilifto poste oni konstruis pli.

## Nuna stato 
Nuntempe Hrebienok estas grava ski kaj turisma centro. Ĝi estas komenca punkto de vojo al Malá Studená doliny kaj Veľká Studená doliny, kaj al Slavkovský štít. En teritorio de Hrebienok ekzistas granda slaloma vojo, kiu poste iĝas klasika skideklivo iranta ĝis Starý Smokovec. Ekzistas du skiliftoj 750 m. Sude de hotelo troviĝas ankoraŭ 4 pli malgrandaj.

## Kiel atingi 
La plej lomforta vojo estas asfalta de Starý Smokovec, laŭ kiu iras funikularo.
Turismaj vojoj:
* **verda** link=|18x18px de Starý Smokovec, laŭ funikularo ĝis hotelo Hrebienok, de kie daŭriĝas tra Bilíková chata al akvofaloj de Studený potok, kie renkontiĝas kun **flava vojo** link=|18x18px kiu iras de Studený potok al Tatranská Lesna.
* **ruĝa** link=|18x18px (Tatranská magistrála) okcidentdirekte vojo daŭriĝas tra Sliezsky dom, Popradské pleso, Štrbské Pleso eĉ ĝis Okcidentaj Tatroj. Orientdirekte al Obrovský vodopád, Zamkovského chata, Skalnatému plesu ĝis valo Dolina Bielych plies.
* **blua** link=|18x18px de Starý Smokovec tra Slavkovská vyhliadka (monta stacio sur deklivo) tra Štrbavý hrebeň al Slavkovský štít.

## Eksteraj ligiloj 
* Situo sur turisma mapo

Kategorio:Refreŝiĝejoj en Slovakio
Kategorio:Altaj Tatroj
Kategorio:Vysoké Tatry (urbo)
Kategorio:Konstruaĵoj en Regiono Prešov
István Medgyaszay

**István Medgyaszay** [iŝtvAn medjasai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Medgyaszay István** estis hungara arkitekto, profesoro. Lia origina nomo estis *Benkó István* ĝis 1906. En liaj projektoj speguliĝas la popola arkitekto, ĉefe la transilvania arkitekto.

István Medgyaszay http://mek.oszk.hu/00300/00355/html//ABC09732/10276.htm naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la  en Budapeŝto.
## Biografio 
István Medgyaszay lernis en arkitekta mezlernejo, poste li laboris en arkitekta firmao unu jaron, en 1898 li abiturientis en sia naskiĝurbo. En la sekva jaro li laboris unu jaron en Vieno, poste en la sama urbo li frekventis artan akademion kaj teknikan altlernejon. Ekde 1902 li daŭris la lernadon en Reĝa Teknika Universitato József jam en Budapeŝto, kie li akiris diplomon en 1904, fine li studis la ferbetonon en Parizo. Li studvojaĝis al Germanio kaj Svislando, ankaŭ hejme en Transilvanio. En 1906 li ricevis oran medalon en Milano pri la hungara ekspozicia ĉambro. Tiutempe laŭ lia projekto estis konstruita la unua hungara teatro el ferbetonoj. En 1910 lia patento pri ferbetona plafono estis akceptita. En 1911 li studvojaĝis al Egipto kaj Sudano. Dum la 1-a mondmilito li estis memservanto, en 1915 li edziĝis baldaŭe havanta 3 filinojn.

En la sekvaj jaroj kaj jardekoj li projektis ekzemple loĝdomojn, kirkojn, elvidejon, hotelon. En 1927 li estis nomumita privata profesoro, en 1939 publika eksterordinara profesoro. En 1932 li studvojaĝis al Indio, kie li konstruigis palacon kaj teatron en Bombay. Dum la socialismo li multe suferis, ĉar li ne sekvis la oficialan politikon. En 1910 li ricevis postmortan premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Egy-egy székely házról, faluról* (1905)
* * VASBETON MŰVÉSZI FORMÁJA *(1908, 1983)
* *A hun-magyar ókori művészet* (1927)
* *Művészet és népművészet* (1942)
* *Templomstílusok* (1993) ISBN 963-7208-36-4

## Elektitaj projektoj 
eta|Teatro Petőfi
* Kalvinana kirko (Újbuda)
* Gödöllő: artdomoj, (1904-1906)
* Teatro Petőfi (Veszprém)
* muzeo nomata Dezső Laczkó en Veszprém (1912)
* Budapeŝta Ŝtata Operejo: trakonstruo (1912)
* sia loĝdomo en Budapeŝto (1921)
* Nagykanizsa: kazerno (1932)
* elvidejo en monto Somló (1938)
* Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Püspökladány)

## Memorigiloj 
* memortabulo
* faklernejo de Veszprém (urbo) en 1997 prenis la nomon "Medgyaszay István"
* filmo en 2005 kun titolo: *Béla Bartók de la arkitekto - Medgyaszay István*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
20364 Zdeněkmiler

'*20364 *Zdeněkmiler''''' estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa desegnofilmisto kaj ilustristo Zdeněk Miler (1921–2011), konata pro liaj animacifilmoj kaj porinfanaj libroj. Li estas precipe fama pro la afabla rolulo Krtek (Eta Talpo); la unua epizodo: "Kiel la Talpo Akiris sian Pantalonon", de 49 rakontoj de talpo estis produktita en 1956.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Zdeněk Moravec
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Hidatodo

eta|gutado ĉe fraga folio

**Hidatodo** estas speciala formo de akvoseparanta glandoj, kiu ekzistas ĉe multaj plantoj (ofte angiospermoj) . Tra tiuj hidatodoj la planto povas ankaŭ elkorpigi akvon ĉe alta aerhumideco aktive aŭ pasive. Tiaj akvoelkorpigado ĉe vivantaj ĉeloj nomiĝas gutado. Ĝi estas aktivaj proceso. Ekzistas du specoj de hidatodoj: pasivaj, ĉe kiuj la gutado okazas trans la radikpremo, kaj aktivaj hidratodoj, ĉe kiuj la gutado okazas sub forkonsumo de energio en la hidatodoj mem.

Hidatodoj situas ofte en folipintoj (ekzemple ĉ. poacoj), ĉe dentoj de la folirando (ekzemple de ordinara alkemilo) aŭ fine de grandaj folinervuroj (ekzemple de tropeolo).
La nomo venas de *hydato-* (nominativo *hydor*) "akvo" kaj *hodos* (*f*) "vojo". Speciala formo de la triĥomo-hidatodo estas la perlglando.

## Literaturo 
* Kadereit. J.W. k.a.: Straßburger Lehrbuch der Pflanzenwissenschaften, eldonejo Springer spektrum, Berlin, Heidelberg, 37a eldono, 2014, p. 82 kaj 360.

Kategorio:Plantanatomio
Heroo de la Rusia Federacio

eta|120px|bildigo de la kokarda medalo
**Heroo de la Rusia Federacio** () estas la plej alta honora titolo de la Rusia Federacio. Persono kiu estis honorigita per tiu titolo ankaŭ ricevas or-stelan medalon, honoriga kokardo kiu identigas la ricevantojn. Tiu honoriga ora stelo preskaŭ samaspektas kiel la ora stelo de Heroo de Sovetunio kaj kune kun ankaŭ preskaŭ samaspektaj orstelaj insignoj de la ŝtatoj Belorusio, Kazaĥio kaj Ukrainio konsidereblas ties sekvaĵo.

La titolo estas aljuĝita al personoj por "servo al la rusia ŝtato kaj nacio, kutime konektita kun heroa atingo militotaŭga". La titolo estas donita per dekreto de la prezidanto de la Rusia Federacio. Rusia civitaneco de la honorigito ne estas deviga.

La titolo estis establita en 1992, kaj estis premiita pli ol 970 fojojn ekde tiam, inkluzive de pli ol 440 fojoj postmorte.

Iuj esperantlingvaj biografiaj artikoloj pri honorigitoj videblas en la vikipedia kategorio Herooj de Rusia Federacio.

## Referencoj 

Kategorio:Rusiaj ŝtataj honorigoj
Dolina Bielych plies

eta|Dolina Bielych plies
**Dolina Bielych plies** estas valo en Altaj Tatroj (Slovakio). 

Ĉi tie estas rivereto Biely potok. La vojo iras laŭ blua signo de Tatranské Matliare ĝis Kopské sedlo (1 749 m.) kaj poste al Tatranská Javoriny. Krome lagojn *Biele* *pliesa* en la valo estas ankaŭ Trojrohé pleso, Nižné kaj Vyšné Žeruchové pleso a Žlté pleso. Apud Veľké Biele pleso troviĝis kabano *Kežmarská chata*, kiu bruliĝis en 1974 jaro. Ĉi tie finiĝas vojo Tatranská magistrála.

## Turismaj vojoj 
* laŭ link=|18x18px signo de Kopské sedla
* laŭ link=|18x18px signo de Chata pri Zelenom plese
* laŭ link=|18x18px de chata Plesnivec
* laŭ link=|18x18px signo Tatranské Matliare

## Eksteraj ligiloj 
* Situo sur turisma mapo

Kategorio:Valoj en Slovakio
Kategorio:Tatroj
Kategorio:Altaj Tatroj
Kategorio:Geografio de Regiono Prešov
20366 Bonev

'*20366 *Bonev'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la programo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de *Boncho P. Bonev'', profesoro helpanto de esploro ĉe la Katolika Universitato de Ameriko, kiu progresigis la komprenon pri la kemio de la kometoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Kaŭkazo-Centro

La retejo ''''* (ruse, laŭvorte Kaŭkazo-Centro, mallongigo KC) estas private funkciigata retejo kiu laŭ propra deklaro celas esti "ĉeĉena interreta agentejo kiu estas sendependa, internacia kaj islama". La deklarita misio de la ejo estas raporti pri okazaĵoj rilate al Ĉeĉenio kaj ankaŭ "provizi internaciajn novaĵagentejojn kun cirkuleroj, fonaj informoj kaj helpo al starigo de sendependa ĵurnala laboro en Kaŭkazio".

Ekde sia komenco la retejo forte subtenis sendependecon de la ĉeĉena respubliko gvide de la memproklamita separista estraro Iĉkerio kaj poste de la Kaŭkaza Emirlando, kaj deklaris subtenon de la islamismaj muĝahedinaj batalantoj tutmonde. La retejo dumtempe publikiĝis en kvin lingvoj: la angla, araba, ukraina, rusa kaj turka, poste la ukraina forfalis, kaj laŭ la stato de februaro 2016 nur la ruslingva branĉo funkcias.

Fondita en marto 1999 en la ĉefurbo Grozno de Ĉeĉenio, la retejo estis organizita kaj ekgvidita fare de *Movladi Udugov* (), tiama estro de la "nacia informa servo" de la separista estraro Iĉkerio. La retejo estas malpermesita en Rusio. Laŭ *Greg Simons* de la sveda Nacia Defenda Kolegio, "ne ĉiuj enhavoj de la retejo klasifikeblas kiel ekstremismaj kaj danĝeraj. Tamen, parto de la retejo klare apartenas al ekstremisma kaj terorismaj materialo." Aliflanke, *David McDuff*, eldonisto de la retejo *Prague Watchdog'', specialiĝinta je raportoj pri la konflikto en Norda Kaŭkazio, skribis ke la Kaŭkazo-Centro "laŭ iuj observantoj povus esti misinformada centro funkciigata helpe de rusiaj specialaj servoj."

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo (pri lingvoj vidu en la teksto)

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĉenia konflikto
Kategorio:Islamismo
Kategorio:Opozicia kaj separisma movado en Kaŭkazio
Kategorio:Rusa lingvo en interreto
Kategorio:Retejoj aperintaj en 1999
Willa Cather

eta|Willa Cather, ĉ. 1912
**Willa Sibert CATHER** ([ˈkæ ðər]; naskiĝis la  – mortis la ) estis usona verkistino, kiu konatiĝis pro siaj romanoj pri la vivo sur la prerioj en la fruaj jaroj de blankula priloĝado. Ŝia tiutema triromana serio konsistis el *O Pioneers!* (1913), *The Song of the Lark* (1915), kaj *My Ántonia* (1918). En 1923 oni aljuĝis al ŝi la premion Pulitzer pro *One of Ours* (1922), romano pri la jaroj de la 1-a Mondmilito.

Cather vivis junaĝe en Virginio and Nebrasko, kaj ricevis diplomon de la Universitato de Nebrasko ĉe Lincoln. Ŝi loĝis kaj laboris dek jarojn en Picburgo. Tridek-trijaraĝa ŝi transloĝiĝis al Novjorko, kie ŝi pasigis la ceteran vivon, kvankam ŝi multe vojaĝis kaj pasigis multan tempon ankaŭ ĉe sia somera loĝejo en Nov-Brunsviko, Kanado.

## Fontoj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Popradské pleso

**Popradské pleso** (antaŭe *Rybie pleso*; pole *Popradzki Staw*, germane *Poppersee*, hungare *Poprádi-tó*) estas lago en Altaj Tatroj, en Slovakio. Ĝi situas en la valo Mengusovská dolina antaŭ la valo Zlomiská, sub la pintoj Ostrva kaj Kôpky. La areo de la lago estas , ĝia profundeco  kaj ĝi troviĝas  alte.

Apud la lago troviĝas la kabano Chata pri Popradskom plese. Popradské pleso estas la kvara plej granda lago. En cembra arbaro proksime de lago estas simbola tombejo mortintoj en Altaj Tatroj.

## Nomado 
La lago estis kune kun valo Mengusovská dolina proksime de Mengusovce. Tamen havas nomon de malproksima urbo Poprad. Verŝajne samnoma rivero Poprad kiu iras de lago. Popradské pleso kiel *Poppersee* mensciita en latina priskribo. Matej Bel en la jaro 1736 memorigas ĝin kiel *Rybie oko* (Fiŝa okulo) – lago kun multe da fiŝoj. Hungaroj kaj germanoj nomis ĝin Morské oko same kiel poloj, ankaŭ estis nomoj *Malé rybie oko* aŭ *Popradské rybie oko*. Oni nomis la lagon ankaŭ *Mengusovské pleso.*

## Turismaj vojoj 
La lago piedatingebla tutjare. Al la kabano Chata pri Popradskom plese iras asfalta vojo, aŭte eblas veni nur por loĝantoj kaj laborantoj de la kabano.
* Laŭ link=|18x18px signo de *trajnstacio de Tatranské elektrické železníce Popradské Pleso* daŭras proksimume 1 horo piede.
* Laŭ link=|18x18px signo de Štrbské pleso (proksimume 1 horo).
* Laŭ link=|18x18px signo de hotelo Sliezsky dom apud Batizovské pleso (3:30 horoj, sed nur somere).

## Eksteraj ligiloj 
* Turismo
* Popradské pleso
* Lavango en Popradské pleso en la jaro 1974
* Situo sur turisma mapo

Kategorio:Lagoj en Altaj Tatroj
Kategorio:Lagoj en Slovakio
Kategorio:Akvaĵoj en Regiono Prešov
Kategorio:Distrikto Poprad
Aleksandr Dzasoĥov

**Aleksandr Sergejeviĉ DZASOĤOV** (,  [Dzasoĥti Sergeji Firt Aliksandr]) estas sovetia, rusia fervojisto, ekonomikisto kaj politikisto. Li naskiĝis  en Vladikavkaz, do nun estas -jara. De la 30-a de januaro 1998 ĝis la 5-a de junio 2005 li estis la 2-a prezidanto de la respubliko Nord-Osetio, subjekto de la Rusia Federacio.

Membro de la Komunista Partio de Sovetunio kaj plurfoje honorigita en Sovetunio, la 18-an de januaro 1998 li elektiĝis prezidanto de Nord-Osetio per 76% de la voĉoj kaj la 27-an de januaro 2002 estis reelektita per 56% de la voĉoj. Li libervole forlasis sian postenon la 31-an de majo 2005 kaj la postenon la 5-an de junio 20105 transprenis Tajmuraz Mamsurov.

La 13-an de januaro 2006 li atestis en la proceso de Nurpaŝi Kulajev, la sola postvivanta teroristo de la terorisma atako en Beslano. Du busoj plenaj de viktimoj alvenis en Vladikavkaz en tiu tago por vidi lian longe atenditan kortuman aperon. Kvankam multaj viktimoj konsideris lin inter la kulpuloj pri la drama evoluo de la ostaĝokrizo, la esploro efektivigita per la oficejo de la ĝenerala prokuroro de Rusio determinis ke neniuj oficialuloj kulpis pri la mortoj, do li povis atesti sen timo de persone negativaj juraj sekvoj por si.

Dzasoĥov estas doktoro de politika scienco, aŭtoro de pluraj libroj kaj multaj artikoloj, kaj membro de la Rusia Arta Akademio, branĉo de la Rusia Akademio de Sciencoj.

Kategorio:Personoj de Nord-Osetio
Kategorio:Politikistoj de Nord-Osetio
Kategorio:Prezidantoj de Nord-Osetio
Statuo de Juri Gagarin (Greenwich)

eta|dekstra|250ra|La Statuo de Juri Gagarin ĉe la Reĝa Observatorio (Greenwich).
La **Statuo de Juri Gagarin** en Greenwich, Londono, estas zinka statuo kiu montras la kosmonaŭton Gagarin vestantan kosmoveston kaj staranta surpinte de globo. Tiu figuro estis origine senvualigata en la 14a de julio 2011 je provizora loko en the Mall, ĉe la Admiralitata Arko kaj antaŭ la statuo de la kapitano James Cook. Poste ĝi estis translokigita al la Reĝa Observatorio, Greenwich, je loko antaŭ la lino de la Unua Meridiano, kaj estis senvualigita en la nova loko en la 7a de marto 2013. Estis nesukcesa propono translokigi ĝin al Manĉestro.

La  m alta statuo estas kopio de originalo de Anatoli Vovikov en Luberci, kie Gagarin trejiniĝis kiel fandista laboristo. La statuo estis donaco al la British Council el la rusia kosmagentejo Roskosmos kiel parto de kelkaj kulturaj eventoj rememoraj de la 50a jariĝo de la unua homportanta kosmoflugo. La origina loko de la statuo estis elektita kie Gagarin unuafoje renkontiĝis kun la ĉefministro Harold MacMillan.

## Referencoj 
Kategorio:Skulptaĵoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Londono
Kategorio:Jurij Aleksejeviĉ Gagarin
Kategorio:Arto en Unuiĝinta Reĝlando
Kategorio:Verkoj de 2011
Kategorio:2011 en Britio
Distrikto Galicio

[300px|eta|Situo de la nazia "[Ĝenerala Gubernio" - helverde la distrikto Galicio]]
**Distrikto Galicio** - germane *Distrikt Galizien*, pole *Dystrykt Galicja*, ukraine *Дистрикт Галичина* - inter la jaroj 1941 kaj 1944 estis la nomo de teritorio de la historia regiono Galicio en tiu periodo kadre de la Dua Mondmilito okupita fare de Tria Regno, sed ne integrita en la teritorion de la tiel nomata "Grandgermana Regno". La teritorio ĝis la jaro 1939 estis parto de la Dua Pola Respubliko, kaj post la 17-a de septembro 1939 pro la Pakto Ribbentrop-Molotov kaj ties sekreta aldona protokolo estis konkerata fare de Sovetunio. Post la atako de Germanio al Sovetunio kaj la tiel komenciĝinta "Granda patriota milito", ekde junio 1941 Wehrmacht konkeris la regionon. La 1-an de aŭgusto 1941 ĝi ricevis sian germanan-nazian okupacian administradon kaj iĝis parto de la "Ĝenerala Gubernio", aldone al la jam antaŭe kreitaj aliaj distriktoj de la Ĝenerala Gubernio, nomataj *Krakau* (Krakovo), *Lublin* (Lublino), *Radom* kaj *Warschau* (Varsovio).

## Kroniko 
18.08.42: Heinrich Himmler deklaris, ke de la distrikto Galicio oni deportis al trudlaboro en Tria Regno jam 265 mil laboristojn

Kategorio:Galicio
Kategorio:Historiaj regionoj en Pollando
Kategorio:Germanio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Ukrainio en la Dua Mondmilito
Galicio
Magneta dupoluso

La **magneta** **dupoluso** estas la plej elementa formo en kiu povas okazi magnetismo. Ĉiuj komplikaj magnetaj strukturoj povas esti kunmetitaj el dupolusoj.

## Manko de magnetaj ŝargoj 
Magnetaj kampolinioj havas nek komencon, nek finon. La magneta kampo estas ĉiam senfonta, t.&#x20;e. sen diverĝenco.

Nuntempe sciencistoj spekulacias pri magnetaj unupolusoj (analogaj al la unuopaj pozitivaj aŭ negativaj elektraj ŝargoj), sed ĝis nun neniu sukcesis malkovri ilin. Oni nomas la du finojn de longoforma magneto kaj de elektromagneto iliaj magneta nord- kaj sudpoluso. Tute ne eblas separi la du polusojn. Se oni tranĉas longoforman magneton je la mezo, tiam ĉe la dividlinio estiĝas nova nord- kaj sudpoluso kaj ĉiu parto formas denove dupoluson.

## Ekzisto kaj signifo de magnetaj dupolusoj 
eta|Magnetaj kampolinioj estigitaj de elektra kurento fluanta en cirkla volvo.
En klasika  elektrodinamiko  magneta dipoluso estas produktita de cirkla kurento I , kiu ĉirkaŭas la areon \vec{\Omega} . Ĝia magneta dipolusa momanto \vec{\mu} estas:
: \vec{\mu} = I \vec{\Omega}
Ankaŭ ĉiuj elementaj partikloj, kiuj estas elektre ŝargitaj kaj havas propran angulan movokvanton  (spino) estas magnetaj dupolusoj. Inter ili estas kvarkoj kaj elektronoj kaj sekve ankaŭ la el ili konsistantaj atomkernoj kaj atomoj. Tiuj dpolusoj tre gravas en nuklea kaj partikla fiziko. 

## Kampo de dupoluso 
Magneta dupoluso estigas magnetan kampon, kies valoro en distanco  \vec{r} egalas al 
: \vec{B}(\vec{r})\,=\,\frac{\mu_0}{4 \pi r^2}\,\frac{3\vec{r}(\vec{\mu}\cdot\vec{r}) - \vec{\mu}r^2}{r^3}\ .
r estas la valoro |\vec{r}| de \vec{r}, \mu_0 estas la magneta konstanto kaj 4\pi r^2 estas la surfaco de la sfero je distanco  r.

Tiu formulo validas sendepende de la formo de la volvo, de la volvaĵo, de la magneto aŭ de atomo. Gravas nur, ke la distanco r estu granda rilate al la dimensioj de la dupoluso mem.

En magneta kampo \vec{B} al magneta dupoluso efikas la torda momanto 
: \vec{M} = \vec{\mu} \times \vec{B} ,
Cetere la magneta dupoluso havas potencialan energion kiuj dependas de la angulo rilate al la direkto de la kampo. 
: E_{\mathrm{pot}} = -\vec{\mu} \cdot \vec{B} .
Se la kampo ne estas  homogena, je la unua ordo  agas la forto

:\vec F = - \vec \nabla (- \vec \mu \cdot \vec B)

kun la nabla operatoro \nabla.

La magnetaj proprecoj de peco da  materio dependas de la magnetaj dupolusoj, enhavitaj de ĝi  (kiel en fero-, antifero- kaj paramagnetismo) aŭ estigataj, kiam ĝi troviĝas en magneta kampo  (diamagnetismo).

## Vidu ankaŭ 
* Magneta unupoluso

## Rimarko 
## Referencoj 
Kategorio:Magnetismo
Andrzej Żuławski

**Andrzej Żuławski** (prononco laŭ sistemo IFA ; naskiĝis la 22-an de novembro 1940, mortis la 17-an de februaro 2016) estis pola kinoreĝisoro kaj verkisto.

Li naskiĝis en Lwów, ĝis 1939 Pollando, en la momento de lia naskiĝo sovetunie okupita, ekde 1941 parto de la Ĝenerala Gubernio de Nazia Germanio, ekde 1944 Ukraina SSR kaj nun Ukrainio. Żuławski ofte per siaj filmoj spitis la metodojn de komerce plejeble popularaj filmoj, kaj ĝuis sukceson plejparte inter eŭropaj kinemaj intelektuloj.

En la malfruaj 1950-aj jaroj, li studis kinon en Francio. Post la fino de la studado, en Pollando li estis redaktisto de la magazino *Film*. Inter 1962 kaj 1965 li estis asistanto de la fama pola reĝisoro Andrzej Wajda kaj kontribuis al la realigo de tri el liaj filmoj. Lia dua propra reĝisora verkaĵo *Diabeł* ("la diablo") de 1972 estis malpermesita en Pollando kaj Żuławski iris al Francio. Post la sukceso de ''L'important c'est d'aimer* ("gravas ami") en 1975 kun la aktorino Romy Schneider, li revenis al Pollando, kie li pasigis du jarojn farante *Na srebrnym globie* ("sur la arĝento globo"). La laboro pri tiu filmo estis interrompita de la polaj aŭtoritatoj en 1977, kaj la filma materialo nur povis esti publike prezentata pli ol dek jarojn poste, en 1988. Sekve de tiu ŝtata interveno, Żuławski definitive translokiĝis al Francio kie li iĝis konata per siaj pluaj intelektulaj artaj filmoj. Pluraj renomaj okcidenteŭropaj aktorinoj kontribuis al sukceso de liaj publikaĵoj, inkluzive de Romy Schneider, Isabelle Adjani kaj Sophie Marceau. Grava sukceso de tiu epoko estis la filmo *Possession* de 1981 kun Isabelle Adjani.

Liaj filmoj ricevis premiojn ĉe diversaj internaciaj festivaloj. Żuławski ankaŭ skribis plurajn romanojn, ekzemple: *Il était Un Verger* (posta pola traduko *Był sad*), *Lity Bór* (alinome *La Forêt forteresse*), *W Oczach Tygrysa* kaj *Ogród Miłości''.

## Referencoj 
Kategorio:Polaj reĝisoroj
Murter

**Murter** estas insulo en la Adriatiko, antaŭ la marbordo apud la urbo Šibenik en Kroatio. Ĝi estas la plej granda kaj plej proksima de la tero situanta insulo apud tiu marbordo kaj apartenas al la Ŝibenika arkipelago.

## Turismo 
Estas 4 turismaj lokoj sur la insulo:
* Betina (nordokcidente)
* Murter (nordokcidente)
* Jezera (oriente)
* Tisno (oriente)

## Ĝenerale 
Kelkaj belaj sablostrandoj sur la insulo estas: Slanica, Kosirina, Podvrske kaj Cigrada. La insulo havas bonan situon ĉar ĝi ankaŭ situas apud la Naciaj Parkoj (Kornati, Krka) kaj la historia urbo Šibenik. La plej granda parto de la insulo estas kovrita per maljunaj olivo- kaj figoarboj, kiuj formas la tradician kulturon de la loĝantoj. Jam ekde la prahistorio loĝis homoj sur la insulo kaj tion pruvas la ruinoj de la antikva romia urbo Colentium.

Apud la loko Tisno la insulo estas ligita per ponto al la ĉeftero. Murter kaj la Kornata arkipelago konsistas el proksimume 140 insuloj, krutaĵoj, rifoj kaj rokoj.

eta|maldekstra|400px|Murter en 1995

## Famuloj 
* Nikola Bašić

Kategorio:Insuloj en Kroatio
Nikolai Dobronravov

**Nikolaj Nikolaeviĉ DOBRONRAVOV** (; la  en Leningrado kaj mortis la 16-a de septembro 2023) estis soveta kaj rusia poeto kiu ankaŭ verkis vortumadojn por kantoj. Li kunlaboras kun sia edzino Aleksandra Paĥmutova.

## Premioj 
* Ordo "Por Servoj al la Patrinlando» II grado (la ) — *pro elstara kontribuo al disvolvigo de rusa literaturo kaj multaj jaroj de kreiva aktiveco*

* Ordo "Por Servoj al la Patrinlando» III grado (la ) — *pro elstara kontribuo al disvolvigo de nacia kulturo*

## Notoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Rusiaj poetoj
Kategorio:Sovetiaj poetoj
Tibor Meisel

**Tibor Meisel,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Meisel Tibor** estis hungara kemiisto, profesoro.

Tibor Meisel http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09732/10325.htm naskiĝis la  en Ĉeĥoslovakio en Kajal. Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Tibor Meisel apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li lernis en Kemia Universitato de Veszprém, poste (kie li akiris la diplomon en 1954) en Teknika  Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li instruis en la teknikuniversitato. Li kandidatiĝis en 1961, li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1981. En 1982 li atingis la instruan rangon universitata profesoro. Li estis gastoprofesoro en Kairo en 1973, en Bagdado en 1974, en Ĉandigaro en 1974, 1979, en Peruo kaj Karakaso en 1977.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Analitikai kézikönyv* (1974)
* *Analysis by Physical Methods* (1978)
* *A kémiai analízis termikus módszerei* (1986)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Amazon.com

eta|La unua turo en la ĉefsideja tereno de Amazon, en Seattle, finkonstruita en 2015
**Amazon.com, Inc.**, ofte simple nomata **Amazon** (ˈæməzɒn *aŭ* ˈæməzən), estas usona firmao, ĉefe aktiva en elektronika komercado kaj nuba komputado, kun ĉefsidejo en Seatlo, Vaŝingtonio. Ĝi estas la plej granda interrete-bazita podetala vendanto en Usono. Amazon.com komenciĝis kiel reta librovendejo, kaj poste iom post iom aldonis al sia stoko DVDojn, Bluradiajn diskojn, KDojn, elsendfluojn kaj alŝutojn videajn kaj MP3ajn, sonlibrojn, softvaron, videoludojn, elektronikajn aparatojn, vestaĵojn, meblojn, manĝaĵojn, ludilojn kaj juvelojn. La firmao produktas kaj vendas ankaŭ proprajn elektronikajn aparatojn, inter kiuj rimarkindas elektronikaj librolegiloj Amazon Kindle, tabulkomputiloj Fire, la elsendflua ricevilo Fire TV kaj la ne plu vendata 3D-kapabla telefono Fire Phone. Amazon estas la plej granda provizanto de nubkomputadaj servoj (IaaS) en la mondo. Amazon vendas ankaŭ iujn malmultekostajn produktojn (ekzemple, kablojn USB) sub la propra marko AmazonBasics.

Amazon havas apartajn retvendejojn por Usono, Britio kaj Irlando, Francio, Kanado, Germanio, Italio, Hispanio, Nederlando, Aŭstralio, Brazilo, Japanio, Ĉinio, Barato, Svedio, Pollando kaj Meksiko kaj ekspedas internacie al iuj aliaj landoj iujn el siaj vendaĵoj.

En 2015, Amazon preterpasis Walmart-on kiel la plej valoran podetalan vendanton en Usono laŭ la valoro de merkate aĉetitaj akcioj.

## Vidu ankaŭ 
* Yandex Market

## Fontoj 
La artikolo estas bazita sur la unuaj tri alineoj de la anglalingva respondaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* Amazon.com

Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Firmaoj de Vaŝingtonio
Kategorio:Retejoj
Kategorio:Usonaj varomarkoj
Elisenda de Montcada

**Elisenda de Montcada**, plennome **Elisenda de Moncada y Luna** aŭ **Elisenda de Montcada Pinós**(naskiĝis en 1292 en Aitona, mortis  en Pedralbes), estis reĝedzino de la Kronlando de Aragono. La  ŝi fariĝis la kvara kaj lasta edzino de la reĝo Jakobo la 2-a, post la morto de Maria de Kipro.

## Biografio 
### Juneco kaj edziniĝo kun Jakobo la 2-a 
Elisenda estis la filino de la seneskalo Pere la 2-a de Montcada, sinjoro de la Baronejo de Aitona, kaj de lia dua edzino, Elisenda de Pinós. Ŝi apartenis al unu el la plej noblaj familioj de Katalunio, de la familio Montcada, tre proksima al la monarkio. Elisenda havis du fratojn: Ot, kiu estis la baptopatro de la estonta Petro la 4-a de Aragono, kaj Gastó, kiu estis elektita unua episkopo de Huesca kaj poste de Ĝirono. La geedziĝo de Elisenda kun la reĝo estis oportuna por la rilatoj inter la reĝo kaj la malsupra branĉo de la potenca klano de Montcada.

## Referencoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Reina Elisenda (Metroo de Barcelono)

## Eksteraj ligiloj 
* Elisenda de Montcada, Gran Enciclopèdia Catalana, enciclopedia.cat

## Tradukfonto 
Kategorio:Hispanaj reĝedzinoj
Kategorio:Historio de Katalunio
Ramon Muntaner

**Ramon Muntaner** (naskiĝis en 1265 en Perelada, Provinco Ĝirono, Katalunio, mortis en 1336 , Balearoj) estis kavaliro kaj verkisto de Kronlando de Aragono. Li verkis la *Kronikon de Muntaner*, kiu konsistas el la koncepto de Jakobo la 1-a (1207) ĝis la kronado de Alfonso la 4-a de Aragono (1328). Li apartenis al nobela familio, kiu gastigis Jakobon *la Konkeranto* kaj Alfonson *la Saĝulo*, kiu poste estis ruinita de la militoj kontraŭ Francio. En 1285, lia vilaĝo de naskiĝo estis brulita de la invadintoj, pro kio Muntaner iris vivi al Valencio kun sia patro. Iom post sia 20-jara datreveno, li partoprenis en la konkero de Minorko (1286). Ni ne havas informojn pri lia vivo ĝis dek jaroj poste, kiam ni renkontas lin en Sicilio luktante kontraŭ francoj.dekstra|eta|Kroniko de Ramon MuntanerLi apartenis al la Granda Kataluna Kompanio, regimento de malpeza infanterio formita de aragonaj kaj katalunaj dungsoldatoj, nomitaj Almogàveroj, kiuj restis lojalaj ĝis la fino en Grekio al Kronlando de Aragono. Li estis sendita al Konstantinopolo por helpi al grekoj lukti kontraŭ la turkoj, sub la komando de Roger de Flor. En 1300 li partoprenis en la sieĝado de Mesino, ĉe lia flanko. Li estis administranto de la Kompanio de Roger de Flor. Li redaktis la traktaton inter la bizanca imperiestro kaj la katalunoj kaj li defendis kiel kapitano, kun kuraĝo kaj prudento, la urbon Galipolo el la atako de la Ĝenovanoj. Li sekvis Roger de Flor kaj liajn Almogaverojn en liaj agadoj tra la landoj de Anatolio kaj li estis la eksperto de la kompanio, kune kun nobelaj kavaliroj kiel Berenguer de Entenza kaj Bernat de Rocafort.

Muntaner verkis sian *Kronikon* en iom pli ol tri jaroj. Ĝi estas verkita laŭ unua persono, uzante facilan stilon, sen tro da retoriko. Danke al la fakto ke li estis soldato, Muntaner ĉeestis kelkajn farojn kiujn li priskribis, io nekutima inter aliaj kronikistoj. Ŝarĝita de historiaj faktoj, la *Kroniko* de Ramon Muntaner fariĝis esenca elemento por analizi tiun periodon de la historio de Kronlando de Aragono.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Muntaner (Metroo de Barcelono)

## Eksteraj ligiloj 
* Kroniko de Ramon Muntaner en la Instituto Lluís Vives  ()
* Kroniko de Muntaner tradukita de Lady Goodenough ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Hispanaj verkistoj de la 14-a jarcento
Kategorio:Katalunlingvaj verkistoj
Kategorio:Katalunaj verkistoj
Kategorio:Mezepokaj kronikistoj
Berenguer de Palou la 2-a

dekstra|eta|Tombo de Berenguer de Palou la 2-a en Katedralo de Barcelono
**Berenguer de Palou la 2-a** (? - 1241) estis episkopo de la diocezo de Barcelono de 1212 ĝis 1241. Li komencis kiel kanoniko de la Katedralo de Sankta Eŭlalia de Barcelono kiam lia onklo, Berenguer de Palou la 1-a, estis episkopo de la urbo (1200 - 1206). Berenguer fariĝis unu el la ĉefaj kunlaborantoj de la reĝo Jakobo la 1-a de Aragono.

En 1212, malmultan tempon post kiam li estis konsekrita episkopo, li foriris kun la reĝo Petro la 2-a de Aragono al krucmilito kontraŭ la islamaj Almohadoj en batalo konata kiel la Batalo de Las Navas de Tolosa, en la Provinco Ĥaeno.

En 1219 li partoprenis en la 5-a krucmilito kontraŭ Damieta, en Egiptio, alportante 50 kavalirojn kaj plurajn soldatojn.

El religia vidpunkto li starigis gravajn fondaĵojn por la plej senhelpaj homoj, donante la kastelon de Avinyonet del Penedès kaj aliajn personajn bienojn. Li favoris la fondon de la ordeno de la Virgulino de la Favoro en 1218. En 1219 li ankaŭ favoris la enkondukon en Barcelonon de la ordenoj de la Dominikanoj kaj Franciskanoj.

En 1233 li estis elektita ĉefepiskopo de la kapitulo de Taragono, sed la Papo Gregorio la 9-a malaprobis la elekton kaj malfaris ĝin.

En 1225 li partoprenis kun Jakobo la 1-a en la sieĝado de Peñíscola.

Lia kunlaborado kun la reĝo intensiĝis planante la konkeron de Majorko, en kiu li partoprenis alportante 99 kavalirojn kaj  soldatojn. Kiel rekompenco, li akiris 875 kavalierojn kaj 8 muelejojn, en tio kio hodiaŭ estas konata kiel la komunumo de Calviá, en la tiel nomata regiono de la pajrejo. Dum la operacoj kontraŭ islamanoj kiuj rezistis en la insulo, li estis vundita kaj oni amputis lian piedon.

En 1237 li kontribuis en la fondo de la Konvento de Klaraninaj monaĥinoj (Monaĥejo de Pedralbes) de Barcelono (kvankam la almozulaj ordenoj ne konstruis monaĥejojn sed konventojn, tiu de Pedralbes estas ankaŭ konsiderata monaĥejo).

En 1238 li partoprenis en la konkero de la tajfoj de *Balensiya* en Valencia kaj Denia. Kiel rekompencon li ricevis plurajn domojn kaj la *Sinjorejon de Almonesir*.

Berenguer de Palou mortis en 1241 kaj estis entombigita en kapelo San Miquel de la katedralo de Barcelono.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* () Historia de Mallorca: La Conquista Catalana
* Llibre dels feits del rei en Jacme
* Historia de la conquista de Mallorca : crónicas inéditas 
* Crònica de Pere el Gran  de Bernat Desclot

## Tradukfonto 
Kategorio:Katalunaj episkopoj
20373 Fullmer

'*20373 *Fullmer'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro la kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Austin Tracey Fullmer*, finalisto de la *Discovery Channel Young Science Challenge* de 2004, scienca konkurso de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la *Flintridge Preparatory School'' en La Cañada Flintridge (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Hitsche Maar

**Hitsche Maar** estas maaro en la germana mezmontara Eifel. Ĝi situas inter Bitburg kaj Ulmen. La maaro havas diametron de 60 m kaj krateran profundon de 5 m. Tiu „plej malgranda Ejfela maaro“ estas teriĝita al kareksa malsekherbejo.
eta|maaroj, Hitsche Maar (malfone) Dürres Maar (meze), Holzmaar (fone), de aera bildo (2015)

## Nomo 
„Hitsche* estas la loka dialekta esprimo por *bufo'' .

## Estiĝo 
La Hitsche Maar estas sekmaaro kaj situas okcidente de la rivero valo de la rivero Alf en vulkana grupo apud Holzmaar kaj Dürres Maar. Ĝi ekestis laŭlonge de geologia perturblinio de nordokcidento al sudoriento pro vulkanaj aktivecoj antaŭ pli ol 20.000 jaroj. Do, ĝi estas unu el la plej malnovaj maaroj de la regiono. La tofoj de la Hitscher Maar estis kovritaj de la tofoj de la Dürres Maar. 

## Referencoj 
Kategorio:Maaro en la Ejfelo
Kategorio:Gillenfeld
20325 Julianoey

'*20325 *Julianoey'''* estas tre malgranda, neordinare hela duopa asteroido de la asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  en la kadro de la projekto *Spacewatch*, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstralia dentisto kaj amatora astronomo *Julian Oey'', fruktodona astrometriisto pri asteroidoj. Li estas la ĉefa malkovrinto de kvar dupoaj asteroidoj kaj kun-malkovrinto de pluraj aliaj, uzinte la fotometrian teknikon. Li verkis aŭ kunverkis multenombrajn artikolojn pri duopaj kaj aliaj asteroidoj.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita en 2014 sekve al observoj de ĝia luma kurbo fare de D. Pray, P. Pravec, V. Benishek, J. Pollock, W. R. Cooney, J. Gross, D. Terrell, D. E. Reichart, J. B. Haislip, A. P. LaCluyze, A. Verveer kaj T. Spuck; anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de 1,42 ± 0,31&nbsp;km,  de 0,9808 ± 0,0004 tagoj (23,539 horoj) kaj orbita  taksata je 10&nbsp;km. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (20325) Julianoey; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Gusztáv Melczer

**Gusztáv Melczer** [gustAv mercel], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Melczer Gusztáv** estis hungara kristalografo, profesoro, instruisto.

Gusztáv Melczer http://tudosnaptar.kfki.hu/historia/egyen.php?namenev=melczer naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Dobsina (nuntempa Dobšiná en Slovakio). Li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gusztáv Melczer akiris diplomojn (pedagogian en 1893, geologian en 1897) en Budapeŝto. Post siaj studoj li instruis en la Reĝa Teknika Universitato József, poste en lernejo en Budapeŝto. Li plulernis unu jaron en Munkeno. En 1902 li estis nomumita privata profesoro en Reĝa Universitato de Budapeŝto.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Pyrit a Monzoni hegyről* (1902)
* *Adatok az aragonit symmetriájához (Földtani Közl., 1904)
* *Adatok az albit pontos ismeretéhez* (1905)
* *Ásványtan és chemia a gymnasiumok VI. osztálya számára'' - gimnazia lernolibro

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kristalografoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Róbert Alföldi

**Róbert Alföldi,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Alföldi Róbert** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro, teatrestro.

Róbert Alföldi https://hu-hu.facebook.com/alfoldirobert naskiĝis la  en Kalocsa.

## Biografio 
Róbert Alföldi frekventis gimnazion en Szentes, sed pli frue li lernis ankaŭ muzikon. Li akiris diplomon en Teatran kaj Filman Altlernejon, dum la lernado li ricevis gravajn rolojn. En 1992 li aliĝis al teatro *Vígszínház*, kie li ricevis signifajn rolojn. Ekde 1995 li ankaŭ reĝisoradas (eĉ ankaŭ eksterlande). Inter 2000 kaj 2006 li estis libera aktoro (apartenis al neniuj teatraj staboj). Tiutempe li ofte estis raportisto en signifaj radioj kaj televizioj. Li ankaŭ ŝatas pentradi, li ekspoziciis jam plurfoje ekde 1999. Inter 2006 kaj 2008 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Budapeŝto). Li ricevis premiojn ekde 1990. Li ofte estas atakita pro la konjektita samseksemeco.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Molière: *Tartuffe* - Valér
* Rikardo Tria (Shakespeare) - titolrolo (1989)
* Ŝekspiro: Makbeto - titolrolo (1990)
* Ŝekspiro: Romeo kaj Julieta - Romeo (1992)
* Pierre-Augustin Caron de Beaumarchais: *La folle journée ou Le mariage de Figaro* - titolrolo (2001)
* Ŝekspiro: La Tragedio de Reĝo Lear - Cornwall (2010)

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Szerelem első vérig* (1985)
* *Prinzenbad* (1993) - germana filmo
* *De kik azok a Lumnitzer nővérek?* (2005)

### Elektitaj televiziaj roloj 
* *Napóleon* (1989)
* *Kisváros* (1999-2001) - serio

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* Ŝekspiro: La Venecia Komercisto (1998)
* Ŝekspiro: Hamleto (2001, 2012)
* Charles Gounod: Faŭsto (2003)
* Béla Bartók: Burgo de la Blubarbulo* (2005)
* Ŝekspiro: *Romeo Júlieta'' (2006)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Andrej Tupolev

**Andrej Nikolajeviĉ Tupolev** (; naskiĝis la 10-an de novembro 1888, mortis la 23-an de decembro 1972) estis pionira sovetunia konstruigisto kaj dezajnisto de aviadiloj, kaj por civila kaj por armea uzadoj.

Dum lia kariero, li konceptigis kaj konstruigis pli ol 100 specojn de aviadiloj, iuj el ili atingis 78 mondajn rekordojn. En rekono de lia laboro, li fariĝis honora membro de la brita *Reĝa Aeronaŭtika Societo* (angle *Royal Aeronautical Society*  kaj la *Usona Instituto de Aeronaŭtiko kaj Kosmonaŭtiko* (angle *American Institute of Aeronautics and Astronautics*)

En Sovetunio li estis honorita interalie per membriĝo en la Rusia Akademio de Sciencoj (1953), atribuo de la Lenin-premio (1957), kaj trifoja atribuo de la ordeno Heroo de Socialisma Laboro (1945, 1957, 1972).

Multaj civilaj aviadilaj kompanioj tutmonde nun ankoraŭ uzas aviadilojn de la marko Tupolev. Lia filo, *Aleksej Andrejeviĉ Tupolev*, daŭrigas la inĝenieran karieron de sia patro.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Rudolf Höfling: *Tupolew. Flugzeuge seit 1922* ("Tupolev. Aviadiloj ekde la jaro 1922"), eldonejo *Motorbuch*, Stutgarto 2012, ISBN 978-3-613-03459-4 ()
* Heinz A. F. Schmidt (eld.): *Andrej Nikolajewitsch Tupolew – das Portrait eines Flugzeugkonstrukteurs*. En: *Flieger-Jahrbuch* 1960. Eldonejo *Transpress VEB*. Orienta Berlino, 1960, paĝoj 47–53 ()

## Eksteraj ligiloj 
* anglalingva biografio en la retejo *centennialofflight.gov* ("cent jaroj da aviado") 

Kategorio:Sovetiaj inĝenieroj
Kategorio:Aviado en Sovetunio
Kategorio:Tupolev
Holzmaar

**Holzmaar** estas maara lago en la regiono Vulkaneifel en Rejnlando-Palatinato inter la lokoj Gillenfeld (2,5 km sudsudokcidente) kaj Eckfeld. 

La maaro havas grandecon de ĉ. 6,8 ha kaj diametron de 325 m kaj profundeco de 21 m; ĝi situas en naturprotektejo kaj estas preskaŭ komplete ĉirkaŭata de arbaro.eta|maldekstre|maaroj, Hitsche Maar (malfone) Dürres Maar (meze), Holzmaar (fone, kun akvo), deaera foto (2015)Ĝi ricevas akvon de fontrojo de la rojo Sammetbach, kiu trafluas la maaron. Tuj apude situas la Dürres Maar.

Ĉe ĝia suda kaj sudokcidenta lagopordo la maaro estas teriĝinta pro lozah sedimentoj. La sedimentoj de la Holzmaar havas aĝon de ĉ. 23.220 jaroj.

## Literaturo 
* Werner D´hein: *Natur- und Kulturführer Vulkanlandeifel. Mit 26 Stationen der „Deutschen Vulkanstraße“.* Gaasterland-Verlag, Düsseldorf 2006, ISBN 3-935873-15-8
* H. Wolfgang Wagner et al., 2012: *Trier und Umgebung, Sammlung geologischer Führer*, Bd. 60, 3. Auflage, Bornträger, ISBN 978-3-443-15094-5, (siehe:) http://www.schweizerbart.de/publications/detail/artno/011006040
* Bernd Zolitschka: *Paläoklimatische Bedeutung laminierter Sedimente: Holzmaar (Eifel, Deutschland), Lake C2 (Nordwest-Territorien, Kanada) und Lago Grande di Monticchio (Basilicata, Italien)*. Relief Boden Palaeoklima, Band 13, 1998. ISBN 978-3-443-09013-5

## Eksteraj ligiloj 
* Rezension zum Forschungsbericht *Paläoklimatische Bedeutung laminierter Sedimente – Holzmaar (Eifel, Deutschland), Lake C2 (Nordwest-Territorien, Kanada) und Lago Grande di Monticchio (Basilicata, Italien).* 1998

## Referencoj 
Kategorio:Geologio de la Ejfelo‎
Kategorio:Distrikto Vulkaneifel
Kategorio:Protektitaj areoj en Germanio
Kategorio:Gillenfeld
Pavel Suĥoj

**Pavel Osipoviĉ Suĥoj** (, , naskiĝis la , mortis la ) estis sovetunia inĝeniera konstruisto de aviadiloj. Naskiĝinta en vilaĝo kiu post la oktobra revolucio iĝis parto de la Belorusa SSR kaj laŭ deveno beloruso, post la studado de inĝenierado plurajn jarojn li sukcese laboris en la teamo de la aviadila konstruisto Andrej Tupolev. Li konceptigis la armean aviadilon *Suĥoj* kaj en 1939 fondis la propran konstruejon "", Opitnoje Konstruktorskoje Buro Suĥoj (OKB-51), "eksperimenta konstrua buroo Suĥoj".

Li ricevis la honoron de la Ordeno de la Honora Insigno.

Kategorio:Sovetiaj inĝenieroj
Kategorio:Aviado en Sovetunio