open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Internacia Asocio de Vulkanologio kaj Kemio de la Tera Interno

La **Internacia Asocio de Vulkanologio kaj Kemio de la Tera Interno** (IAVKTI, , akronime **IAVCEI**) estas internacia asocio kiu iniciatas studojn pri vulkanologio, investas klopodojn por malhelpi aŭ redukti la danĝerojn de vulkanaj erupcioj, kaj iniciatas esploradon en koncernaj kampoj kiel ekzemple geokemio kaj petrologio de praroko (Magmorokaĵo), geokronologio, kuŝejoj de mineraloj de vulkana origino kaj la fiziko de la kreado kaj pliiĝo de magmo en la supra mantelo kaj krusto. Ĝi estas unu el la ok asocioj de la Internacia Unio de Geodezio kaj Geofiziko (IUGG) .

La asocio estas funkciigata de plenuma komitato, kies membroj ŝanĝas ĉiujn kvar jarojn. La komitato determinas la politikon de la asocio, kaj efektivigas ĝin per subkomitatoj kaj laborgrupoj. La asocio eldonas la revuon *Bulteno de Vulkanologio*.

## Historio 
La Internacia Unio de Geodezio kaj Geofiziko, mallongigita IUGG, neregistara organizaĵo, estis fondita en 1919 . La vulkanologia sekcio de la IUGG ankaŭ estis establita en 1919, kaj ĝi estis la kerno de kiu la IAVCEI poste estis kreita . Ĝi estis oficiale establita ĉe la unua ĝenerala asembleo de la IUGG (Romo, 1922). Ĝia nomo estis ŝanĝita al "Internacia *Asocio* de Vulkanologio" ( IAV) ĉe la kvara ĝenerala asembleo de la IUGG (Stokholmo, 1930). La reguloj kaj regularoj de la IAV estis aprobitaj en Helsinko en 1960 kaj estis reviziitaj en Zuriko en 1967, kaj en Kanbero en 1979. La nuna nomo de la asocio estis adoptita en 1967 por krei unuformecon kun la nomo de la komplementa asocio ene de la IUGG - " Internacia Asocio de Sismologio kaj la Fiziko de la Tera Interno" (IASPEI) .

## Celoj 
La statutoj de la IAVCEI havas kvar celojn:

* Esplori sciencajn problemojn rilatajn al vulkanoj kaj vulkanaj procezoj, pasintaj kaj nunaj, kaj la kemion de la interno de la Tero.
* Instigi, iniciati kaj kunordigi esploradon, kaj antaŭenigi internacian kunlaboron en farado de tiuj studoj.
* Kuraĝigi vulkanologojn atentigi la konvenajn aŭtoritatojn pri la graveco de bonorda monitorado de aktivaj aŭ eble aktivaj vulkanoj, kaj la takso de vulkana risko.
* Organizi por diskuto kaj publikigo la rezultojn de scienca esplorado pri vulkanologio kaj la kemio de la Tera interno.

Nur landoj estas membroj de IUGG kaj ili estas aŭtomate membroj de IAVCEI ankaŭ. Post 1966 privatuloj ankaŭ povis iĝi membroj de IAVCEI.

## Publikaĵoj 
*La Bulteno de* Vulkanologio estas la publikigo de la asocio. Ĝi anstataŭigis la Bulletin *Volcanologique* kiu unue estis publikigita en 1922.

La asocio presis 22 volumojn de "La Katalogo de la Aktivaj Vulkanoj de la Mondo". La intenco publikigi la "Katalogon" estis decidita en 1924, kaj ĝi komencis esti publikigita en 1948 kiam la divido en regionoj kaj la formato estis determinitaj. La unua volumo, pri Indonezio estis publikigita en 1951, kaj la 22-a volumo pri Nov-Zelando estis publikigita en 1967 .

## Vidu ankaŭ 
* Vulkana Nombro - sistemo evoluigita por la *Katalogo de la Aktiva Vulkanoj de la Mondo*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vulkanologio
Kategorio:Internaciaj sciencaj organizaĵoj
Kategorio:Vulkanismo
Bally Astrocade

**Bally Astrocade** (ankaŭ konata kiel **Bally Arcade** kaj komence kiel **Bally ABA-1000**) estas duageneracia hejma videoludilo kaj simpla komputila sistemo desegnita de teamo ĉe Midway Games, tiutempe videoluda divizio de Bally. Ĝi estis origine anoncita kiel la "*Bally Home Library Computer*" en oktobro 1977 kaj havebligita per poŝta mendo en decembro 1977. Tamen, pro produktada malfruo, la unuoj estis unue liberigitaj en vendejoj en aprilo 1978 kaj ĝia varmarko ŝanĝiĝis al "Bally Professional Arcade". Ĝi estis komercigita nur dum limigita tempo antaŭ ol Bally decidis eliri el la merkato. La rajtoj estis poste aĉetitaj de triapartia kompanio, kiu relanĉis kaj vendis ĝin ĝis la jaro 1984. La Astrocade estas aparte rimarkinda pro siaj tre potencaj grafikaj kapabloj kompare kun aliaj tiutempaj maŝinoj, kaj pro la malfacileco aliri tiujn kapablojn.

## Referencoj 
Astrocade
Xonox

**Xonox** estis usona firmao kaj triapartia eldonisto de videoludaj kartoĉoj por Atari 2600, ColecoVision, Commodore 64 kaj VIC-20 en la fruaj 1980-aj jaroj. Divizio de K-tel Software, Xonox estis unu el multaj malgrandaj videoludaj kompanioj kiuj kolapsis dum la videoluda kraŝo de 1983.

## Historio 
Xonox, baziĝinta en Minesoto, komencis disvolvi Atari-kartoĉojn dum la plej populara periodo de la Atari 2600. Xonox precipe investis en la novajn  "duoblaj" kartoĉojn. Tiuj povus esti enigataj en la videoludilon ĉe unu el la du finoj, ĉiu fino ofertante malsaman ludon. Malsamaj duoblaj konfiguracioj do povis paki la saman ĉefan ludon kun malsamaj partneraj ludoj. Xonox ne estis la unua kompanio provi tion. Playaround faris ĝin pli frue kun siaj plenkresk-temaj titoloj. Xonox finfine forlasis ĉi tiun ideon kaj komencis eldonadi unuopajn versiojn de iuj el la titoloj antaŭe ofertitaj kiel duoblaflankaj, same kiel kelkajn novajn titolojn.

## Referencoj 
Kategorio:Videoludaj firmaoj
Internacia Asocio por la Ecoj de Akvo kaj Vaporo

La **Internacia Asocio por la Ecoj de Akvo kaj Vaporo** (, akronime **IAPWS**, antaŭe **IAPS**) estas internacia ne-profitcela asocio de naciaj organizaĵoj koncernita kun la ecoj de akvo kaj vaporo, precipe termofizikaj ecoj kaj aliaj flankoj de alta-temperatura vaporo, akvo kaj akvoplenaj miksaĵoj. La produktoj rilatas al elektrocentraloj kaj similaj industriaj aplikoj

Alivorte, ĝi estas tegmenta asocio de 12 naciaj organizaĵoj dediĉitaj al esplorado de la ecoj de akvo kaj ĝia vaporo. La fokuso estas pri la termodinamikaj trajtoj ĉe altaj temperaturoj.

La celoj de la **IAPWS** estas:

* Provizante internacie agnoskitajn formulaĵojn por la ecoj de malpeza kaj peza vaporo, akvo kaj elektitaj akvaj solvaĵoj por sciencaj kaj industriaj aplikoj.
* Provizante teknikan gvidadon, akiritan per internacia sperta konsento, pri ciklokemio kaj teknologio por vaporpotencaj cikloj en fosiliaj fueloj kaj kombinciklaj plantoj kaj aliaj industriaj aplikoj.
* Difini esplorbezonojn kaj promocii kaj kunordigi esploradon pri vaporo, akvo kaj elektitaj akvaj sistemoj gravaj en termoenergiaj cikloj.
* Kolekti kaj taksado de la rezultaj datumoj same kiel komunikado kaj disvastigo de la rezultoj.
* Disponigi internacian forumon por interŝanĝo de spertoj, ideoj kaj esplorrezultoj pri alt-temperaturaj akvaj amaskomunikiloj.

## Strukturo 
Nunaj membroj estas Britio kaj Irlando, Kanado, Ĉeĥio, Germanio, Japanio, Nov-Zelando, Rusio, Skandinavio (Danio, Finnlando, Norvegio, Svedio) kaj Usono, kaj asociitaj membroj Argentino kaj Brazilo, Aŭstralio, Ĉinio, Egiptio, Francio, Grekio, Italio kaj Svislando.

La asocio estas dividita en kvar laborgrupojn kaj estas la organizanto de la "Internacia Konferenco pri la Ecoj de Akvo kaj Vaporo", kiu okazas en malsamaj lokoj ĉiujn kvar aŭ kvin jarojn. En 2004 tio estis la 14-a konferenco okazinta en Kioto, en 2008 la 15-a konferenco en Berlino, en 2013 la 16-a konferenco en Londono kaj en 2018 la 17-a konferenco en Prago. Kongresoj estas planitaj en 2024 en Kolorado kaj en 2025 en Helsinko.

## Laborgrupoj 
La teknika agado estas dividita en kvar ĉefajn laborgrupojn kaj unu subkomitaton

* Termofizikaj Ecoj de Akvo kaj Vaporo - ( **TPWS** ) *Thermophysical Properties of Water and Steam* *.*
* Fizika Kemio en Akvaj Sistemoj - ( **PCAS** ) *Physical Chemistry of Aqueous Systems.*
* Kemio de elektrocentraloj - ( **PCC** ) *Power Cycle Chemistry.*
* Industriaj Postuloj kaj Solvoj - ( **IRS** ) *Industrial Requirements and Solutions*.
* Subkomitato pri Marakvo - *Subcommittee on Seawater.*

Kategorio:Termodinamiko
Kategorio:Glacio
Kategorio:Akvo
Kategorio:Vaporo
Kategorio:Elektrocentraloj
Idolino (kanto)

**Idolino** () estas kanto de japana duopo Yoasobi. Ĝi estis publikigita kiel memstara unuopaĵo la 12-an de aprilo 2023 tra Sony Music Entertainment Japan. 

La kanto funkcias kiel la malfermiga temo de la japana animea serio Oŝi no Ko. Ĝi estis skribita fare de Ayase kaj bazita sur la novelo 45510 de Aka Akasaka; la kanto priskribas la duvizaĝan naturon de stelulo en la japana idolindustrio, same kiel diversajn perspektivojn pri la animea figuro Ai Hoŝino fare de ŝiaj adorantoj, ŝiaj B-Komaĉi-grupamikoj, kaj ŝi mem.

## Komponado kaj ricevo 
"Idolino" estis verkita kaj produktita fare de Ayase, membro de Yoasobi, kaj kunmetita je 166 taktoj je minuto kun tempodaŭro de tri minutoj kaj 33 sekundoj. Ĝi havas kriegon de Akihabara-bazita B-knaba grupo kaj YouTuber Real Akiba Boyz kaj gospel-stila angla koruso. La kanto esprimas la duvizaĝan naturon en la distra industrio, precipe inter japanaj idoloj.

## Eksteraj ligiloj 
* Idolino (Japana)
* Idolino (Angla) 
* Idolino (Esperanto)

Kategorio:Japanaj kantoj
Amerika Domo

**Amerika Domo** (germane: *Amerika-Haus* aŭ *Amerikahaus*;  angle: *America House*) estis kultura ejaro sub la ŝirmado de Informa Agentejo de Usono; tiajn domojn oni fondis en la 1950-a jaroj. Ili sukcese alproksimigis germanojn kaj aŭstrojn al la historio de usonanoj, iliaj tradicioj, kondutoj kaj moroj. Ĉio tia servu ankaŭ al maturigo de demokratia pensado kaj orientiĝhelpo post la socia fiasko dum la nacisocialisma diktaturo.

En la kuro de la tempo la ofertoj pligrandiĝis tiel ke, krom kutimaj bibliotekoj, disponis ankaŭ spaco por ekspozicioj, literaturaj diskutoj *(lecture discussions)* kaj similaj aferoj. Ŝatata estis ankaŭ konsultado pri eblaj interŝanĝprojektoj por lernejajnoj. Ĉi institucio ege gravis ene de la agadoj de usona publika-populara diplomatio.

Sed dum la 1960-a jaroj tiaj domoj ofte iĝis lokoj de manifestacioj kontraŭ la Vjetnama milito kio necesigis protekton fare de policistoj. Tio eĉ pli akriĝis dum la Iraka milito.

En septembro 2007 estis fermita la lasta de iam 57 en tuta Germanujo. Ofte eblis daŭrigi poramerikan laboradon sub alia formo, ekz. en societa agado. La domo en Freiburg portas la nomon de la germana ribelulo kaj usona ministro Carl Schurz.
## Amerikaj Domoj
### Germanuje
, ĉ. 1952]]
En la sekvaj germanaj urboj troviĝis ili (asterisko indikas - almenaŭ - similan uzon de la ejoj ĝis hodiaŭ): Aichach, Augsburg, Bad Kissingen, Bamberg, Berlino, Bielefeld, Bremeno, Bremerhaven, Büdingen, Coburg, *Darmstadt, Erlangen, *Essen, Frankfurto ĉe Majno, *Freiburg, Gießen, Hanovro, *Heidelberg, Hamburgo, Hof (Saale), Ingolstadt, Kaiserslautern, Karlsruhe, Kaselo, Kempten, Kilo, Koblenz, Kolonjo, Lepsiko, Mannheim, Marburg, Munkeno, *Nurenbergo, Regensburgo, *Saarbrücken, Schweinfurt, *Stutgarto, Sulzbach-Rosenberg, *Tübingen, Ulm, Wiesbaden, Würzburg.

### Aŭstruje 
, 1952]]
Sekvas listo de aŭstrujaj ekvivalentoj: Gmunden, Graz, Innsbruck, Hallein, Klagenfurt, Linz, Ried im Innkreis, Salcburgo, Steyr, *Vieno, Wels, Zell am See.

## Literaturo 
* Gabriele G.E. Paulix: *Das Amerika-Haus als Bauaufgabe der Nachkriegszeit in der Bundesrepublik Deutschland.* Peter Lang Verlag, Frankfurt am Main, 2012.
## Eksteraj ligiloj 
*Reinhild Kreis: "Amerikahäuser" - ĉe: *Historisches Lexikon Bayerns*

## Notoj 
Kategorio:Kulturo de Usono
Preĝejo Sanktaj Joakimo kaj Anna (Hernádnémeti)

La **paroĥa preĝejo Sankta Joakimo** kaj **Sankta Anna** estas sakrala konstruaĵo en grandvilaĝo Hernádnémeti (Hungario).

## Historio 
La iama vilaĝo havis mezepokan katolikan kirkon, kiun la protestantoj forprenis en la 16-a jarcento, ja tiutempe la loĝantoj estis jam kalvinanoj. Pro la kontraŭreformacio la katolikismo revigliĝis en la 18-a jarcento kaj katolika didomo estis konstruita en 1768 fare de la loka barono. Pli frue la unua matrikula enskribo okazis en 1735. Ĝi estis vastigita per du flankaj kapeloj kvazaŭ krucnavo en 1795. Pliaj trakonstruoj okazis inter 1996-1999. La orgeno estis kreita en 1891, renovigita en 1923. La 2 sonoriloj estis faritaj en 1922, respektive 1939.

## Konstruaĵo 
La preĝejo kune kun la paroĥejo situas en korto ĉe stratangulo. En la korto ankoraŭ estas videbla kruco. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, super la enireja porto simpla pluvŝirmilo videblas, pli supre fenestro. La turpinto estas simpla piramido. Plia enirejo estas ĉe la krucnavo. Fine de la kirko ĝi kontaktiĝas kun la paroĥejo.

Kermeso okazas en la lastan dimanĉon de julio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto 
* datenoj
* leksikono

Hernádnémeti
Hernádnémeti
Hernadnémeti
ColecoVision

**ColecoVision** estas dua-generacia hejma videoludilo evoluigita de Coleco kaj lanĉita en Nordameriko en aŭgusto 1982. Ĝi estis komercigita unu jaron poste en Eŭropo fare de CBS Electronics kiel la **CBS ColecoVision**.

La maŝino ofertis sperton pli proksiman al pli potencaj arkadludoj kompare kun konkurantoj kiel la Atari 2600 kaj Intellivision. La komenca katalogo de 12 ludoj en kartoĉa formato inkluzivis la unuan hejman version de la *Donkey Kong* fare de Nintendo, enpakitan kun la videoludilo. Proksimume 136 ludoj estis publikigitaj entute inter 1982 kaj 1984, inkluzive de *Zaxxon* de Sega kaj iuj adaptitaj versioj de malpli konataj arkadludoj, kiuj trovis pli grandan uzantaron per la ColecoVision, kiel *Lady Bug*, *Cosmic Avenger*, kaj *Venture*.

Coleco publikigis serion de flankaparatoj kaj specialaj regiloj por pligrandigi la teknikajn kapablojn de la maŝino. "Ekspansia Modulo #1" eĉ permesis al la sistemo ludi kartoĉojn de Atari 2600. Pli posta modulo ebligis konverti la ColecoVision en la personan komputilon Coleco Adam.

La produktado de ColecoVision ĉesiĝis en 1985 kiam Coleco retiriĝis el la videoluda merkato. Coleco estis jam pripensinta ŝanĝi sian fokuson pro la sukceso de sia serio de pupoj Cabbage Patch Kids kaj la kosta malsukceso de la komputilo Coleco Adam.

## Referencoj 
Kategorio:Dua-generaciaj ludkonzoloj
Carl Schurz

**Karl SCHURZ** (naskiĝinta la  en Erftstadt-Liblar, mortinta la  en Novjorko) estis germana kaj usona juristo kaj politikisto.

## Vivo
Studinte de 1847 ĉe Bonna universitato klasikan filologion kaj historion li aniĝis al cirkloj de Gottfried Kinkel. En printempo 1849 Schurz partoprenis la sturmprenon de la arsenalo de Siegburg antaŭ ol fuĝi al la ribeluloj de Badeno. Arestite en Rastatt li fuĝis al Svislando ironte kaŝe al Berlino en somero 1850 por liberigi Kinkel el la karcero de Spandau. Sekve li transloĝiĝis al Usono, unue al Filadelfio, de 1855 al Watertown (Viskonsino).

En Usono li aniĝis al ekflorinta Respublika Partio kies venkon dum la batolado de 1860 li helpegis. Pro tio Abraham Lincoln nomumis lin ambasadoro en Hispanujo: ĉi landon Schurz tamen jam komence de 1862 forlasis por eksoldati ĉe Unia armeo. Ĉeestis li batalojn i.a. apud Bull-Run, Chancellorsville kaj Gettysburg. Sub la komando de Joseph Hooker batalis Schurz en la Tenesiaj Taĉmentoj; ĝis militofino Schurz eĉ mem komandis divizion. Post fino de la Usona Enlanda Milito fondis li la gazeton »Detroit Post«. En 1867 li ekloĝis en Sankta Luiso kiel kompaniano kaj redaktoro de »Westliĉe Post«. 

Elektis lin en 1868 la misurianoj senatoro: Schurz apartenis al la frakcio de la neradikaj republikanoj atakante korupcion sub prezidanto Ulysses S. Grant. Provis li en 1875 fondi - el modestaj aloj de la demokratoj kaj la republikanoj - novan partion »Mugwumps« kio fiaskis ankoraŭ antaŭ la prezidanta baloto de 1876.

Estante ministro pri internaj aferoj en kabineto de Rutherford B. Hayes inter 1877 kaj 1881 li evidentiĝis politikisto diligenta, laborema kaj sincera. Kiel gvidanto de la germanlingvaj usonanoj li favoretis Reforman Partion sen iam malfideliĝi kontraŭ la respublika kampo.

Verkis li i.a.: »Speeches of Carl Schurz« (Filadelfio 1865), »Life of Henry Clay« (Boston 1887),  »Abraham Lincoln« (Boston 1892). Postmorte aperis liaj rememoroj en germana lingvo »Lebenserinnerungen, bis zum Jahre 1852« (Berlino 1906).

## Fonto
*"Schurz, Karl" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 18. Leipzig 1909, p. 83 
## Eksteraj ligiloj
*Vikifontaro
*ligiloj ĉe DDB
*biografio ĉe la paĝaro de *Carl-Schurz-domo* en Freiburg (iama Amerika Domo)
Trolebusa transporto en Toljatti

**Trolebusa transporto en Toljatti** () estas trolebussistemo en la urbo Toljatti. La malfermo de trolebusservo okazis la .

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Toljatti
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Toljatti
Toljatti
Internacia Federacio de Rezistaj Batalantoj – Asocio de Anti-Faŝistoj

La **Internacia Federacio de Rezistaj Batalantoj – Asocio de Anti-Faŝistoj** (; , akronime **FIR**) estas la internacia tegmenta organizaĵo de asocioj de kontraŭfaŝismaj rezistantoj kontraŭ la nazireĝimo bazita en Berlino.

## Priskribo 
La FIR estis fondita en Vieno en majo 1951 kun la celo krei mondon sen faŝismo kaj milito. La antaŭulo de la organizaĵo estis la FIAPP (), fondita en 1947, en kiu kuniĝis rezististoj el 17 landoj. En 1948 ankaŭ la kontraŭfaŝistoj el Germanio kaj Aŭstrio estis akceptitaj en ĉi tiun komunumon. Dum la Malvarma Milito, registaroficistoj etikedis ĝin komunist-influita organizaĵo .

Kiel internacia neregistara organizaĵo, ĝi estas "ambasadoro de paco" ĉe la Unuiĝintaj Nacioj. Ĉe la jarŝanĝo de 2004, la FIR movis sian ĉefsidejon de Vieno al Berlino kaj poste estis nomita *la Internacia Federacio de Rezistbatalantoj (FIR) - Ligo de Kontraŭfaŝistoj*.

## Galerio 

Dosiero:The_Soviet_Union_1961_CPA_2629_stamp_(10th_anniversary_of_the_International_Federation_of_Resistance_Fighters._FIR._The_Soviet_War_Memorial,_Berlin's_Treptower_Park).jpg|Poŝtmarko de Sovetunio 1961, markanta la 10a datreveno de la FIR
Dosiero:The_Soviet_Union_1962_CPA_2788_stamp_(4th_Congress_of_Int'l_Federation_of_Resistance_Fighters).jpg|Sovetunia poŝtmarko dediĉita al la IV-a Kongreso de la ABIO
Dosiero:The_Soviet_Union_1962_CPA_2789_stamp_(4th_Congress_of_Int'l_Federation_of_Resistance_Fighters).jpg|Sovetunia poŝtmarko dediĉita al la IV-a Kongreso de la ABIO 
Dosiero:The_Soviet_Union_1971_CPA_4009_stamp_(FIR_Emblem,_The_Motherland_Calls_(Statue_in_Mamayev_Kurgan_in_Volgograd,_Commemorating_the_Battle_of_Stalingrad)).jpg|Sovetunia poŝtmarko dediĉita al la 20-a datreveno de ABIO
Dosiero:Soviet_stamp_1976_25_let_FIB_Federation_International_Resistance_6k.JPG|Sovetunia poŝtmarko dediĉita al la 25-a datreveno de ABIO
Dosiero:FIRmembers.png|Landoj de kiuj organizaĵoj estis inkluditaj en la FIR

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Monda Veterana Federacio
* Monda Federacio de Komercaj Unioj
* Internacia Demokrata Federacio de Virinoj
* Monda Federacio de Demokrata Junularo
* Internacia Unio de Studentoj
* Internacia Organizaĵo de Ĵurnalistoj
* Internacia Asocio de Demokrataj Advokatoj
* Monda Federacio de Sciencaj Laboristoj
* Monda Paca Konsilio
* Veteranoj de la Abraham Lincoln Brigado

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Internationale Föderation der Widerstandskampfer (Internacia Federacio de Rezistaj Batalantoj), raporto, 1961

Kategorio:Kontraŭfaŝismaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1951
Trolebusa transporto en Novgorodo

**Trolebusa transporto en Novgorodo** () estas la unua trolebusa sistemo en Rusio malfermita post la kolapso de Sovetunio. Ekzistis kvin trolebusitineroj funkciantaj en la urbo Velikij Novgorod en malsamaj tempoj. Trolebuslinioj estas servataj per unu trolebusdeponejo, kiu estas uzata fare de la loka busdeponejo.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Velikij Novgorod
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Velikij Novgorod
Velikij Novgorod
Trolebusa transporto en Maĥaĉkalao

**Trolebusa transporto en Maĥaĉkalao** () estas interurba trolebusa transportsistemo por la urboj Maĥaĉkalao kaj Kaspijsk. Aktuale en 2024, la sistemo havas 5 itinerojn. La trolebusreto estas funkciigata fare de MUP "Maĥaĉkalinskoje trollejbusnoje upravlenije".

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Maĥaĉkalao
* Kaspijsk
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo ()

Kategorio:Maĥaĉkalao
Kategorio:Kaspijsk
Maĥaĉkalao
József Horváth (kemiisto)

**József Horváth** [jOĵef horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Horváth József,** estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto.

József Horváth naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
József Horváth maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1949, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1953. Post la diplomo li estis asistanto (1953–1961), lektoro (1961–1968), docento (1968–1980) en la universitato, respektive ekde 1960 li ankaŭ esploris. Tiutempe en 1960 li havis stipendion en Usono kaj inter 1972–1975 li estis dungito de UNESCO en Egiptio. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1959, li kandidatiĝis en 1966 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li traktis termodinamikajn kaj kinetikajn studojn de elektrokemia korodo de metaloj kaj ties alojoj. Li edziĝis en 1955, lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szulfátredukció szerepe és kimutatása talajokban.* (kunaŭtoro, 1954)
* *Vas és acél anaerob mikrobiológiai korróziójának mechanizmusa.* (disertaĵo, 1958)
* *A korrózió elméleti alapjai.* (2 volumoj, kunaŭtoro, 1964, 2-a eldono: 1967)
* *Fém–kén–víz ternerrendszerek potenciál/pH egyensúlyi diagramjai.* (disertaĵo, 1965)
* *Inhibition of the Pitting Corrosion of Stainless Steels in the Presence of Chlorides and Hydrogen Sulphide.* (kunaŭtoro, 1975)
* *Correlation between the Relative Inhibition Effect and the Electron Densities on Functional Groups of Some Heterocyclic Mercaptan Derivatives.* (kunaŭtoro, 1981).

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Péter Huhn

'*** [hun], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Huhn Péter,*' estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Lia filo estis András Huhn.

 naskiĝis  en Újszentiván, li mortis  en Szeged.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Szeged en 1937, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Miklós Horthy en 1942. Post la diplomo li instruis en gimnazio ĝis 1949, poste en la universitato li estis jaron asistanto, poste lektoro (1950–1953), docento (1953–1967), profesoro (1967–1983), ankaŭ katedrestro (1973–1983). Interrompe li esploris trifoje en Sovetunio kaj inter 1961–1962 en Universitato Libera de Bruselo. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1950, li kandidatiĝis en 1956, li doktoriĝis en 1966 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li traktis teorian enketon pri mekanismo kaj kinetiko de kompleksaj kemiaj transformoj, aŭ esploradon pri solvokemiaj ekvilibroj. Li edziĝis en 1946, en la sekva jaro filo naskiĝis. Li ricevis memormedalon en 1984.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az anethol-maleinsav anhidrid 1:2-adduktum szerkezete.* (kunaŭtoro, 1950 angle: 1951)
* *Összetett kémiai folyamatok kinetikai görbéinek matematikai analíziséről.* (disertaĵo, 1955)
* *A Bodenstein-féle módszer diszkussziója.* (kunaŭtoro, 1958)
* *Inhibíciós hatások és falhatás érvényesülése a klórozási reakciók kinetikai struktúrájában.* (disertaĵo, 1965)
* *Determination of the Stability Constants of ManBn-n Type Mixed Ligand Components.* (kunaŭtoro, 1967)
* *Matematika vegyészeknek.* (2 volumoj, 1977–1981; 2-a eldono: 1988)
* *Paraméterbecslés a fuzzy halmazok segítségével.* (kunaŭtoro, 1989)

## Fontoj 
* biografio hungare
* filmo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Trolebusa transporto en Vladimir

dekstra|eta|Poŝtmarko
**Trolebusa transporto en Vladimir** () estas trolebussistemo de la urbo Vladimir. Ĝi estis malfermite la . La longo de la kontakta lineo estas 82 kilometroj. Ĉiutage en la urbo, por transportservoj al la loĝantaro, urbaj trolebusoj estas lanĉitaj sur 7 itineroj.

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Vladimir (urbo)
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Vladimir
Vladimir
Tula-1-Kurskaja (stacidomo)

**Tula-1-Kurskaja** (**Moskovskij vokzal**, ) estas pasaĝera terminalo de la vojnodo Tula 1-Kurskaja de la Tula regiono de la Moskva fervojo, la plej granda fervoja stacio en la urbo Tula.

## Bildgalerio 

Тула. Московский вокзал (cropped).jpg|Ekstero
Тула, Московский вокзал, интерьер 03.jpg|Interno
Steam locomotive Э677-33.Tula (37884433061).jpg|Vaporlokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Tula (Rusio)
* Tula-Vjazemskaja (stacidomo)
* Tramtransporto en Tula
* Trolebusa transporto en Tula

## Eksteraj ligiloj 
* Tula-1-Kurskaja en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Tula (Rusio)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1867
Richard Spitalny

**Richard SPITALNY** estas usona filmproduktoro kaj fondinto de First Star Software. Li kunaŭtoris la produktadon de *Rhinestone*, ĉefrolante Dolly Parton kaj Sylvester Stallone, por 20th Century Fox, same kiel aliaj filmoj antaŭ 1982.

Kiel prezidanto de First Star Software, li estis respondeca pri la vendo de parto de la kompanio al Warner Software (firmao de Warner Communications) en 1983. Spitalny ankaŭ respondecis pri la akiro de la rajtoj pri la videoluda serio *Boulder Dash* kaj daŭre kontrolas ĉiujn produktadon, distribuadon, merkatadon kaj/aŭ licencadon de ludoj bazitaj sur ĉi tiu intelekta proprieto tra la mondo.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj kinproduktoroj
Parker Brothers

**Parker Brothers** (pli konata kiel **Parker** ekster Nordameriko) estis usona ludila fabrikanto, kiu en 1991 fariĝis varmarko ene de Hasbro. Pli ol 1,800 ludoj estis kreitaj sub la nomo Parker Brothers ekde la fondo de la kompanio en 1883. Inter ĝiaj plej famaj produktoj estis multnombraj tabulludoj kiel *Monopoly*, Cluedo, *Sorry!*, *Risk*, *Trivial Pursuit*, *Ouija*, *Aggravation*, *Bop It* kaj *Skrablo* (per komuna partnereco kun Milton Bradley Company en Usono kaj Kanado). La komerca nomo fariĝis malaktuala, kaj iamaj produktoj estas nun merkatataj sub la etikedo "Hasbro Gaming".

## Historio 
Parker Brothers estis fondita de George Swinnerton Parker. La filozofio de Parker diferencis de la ĝenerala temo de tabulluda dezajno tiutempe. Li kredis, ke ludoj devus esti ludataj por ĝuo kaj ne nepre emfazi moralon aŭ valorojn. Li kreis sian unuan ludon, nomatan *Banking*, en 1883 kiam li estis 16-jara. *Banking* estas ludo, en kiu ludantoj pruntas monon de la banko kaj provas generi riĉaĵon. La ludo inkluzivis 160 kartojn, kiuj antaŭdiras ilian malsukceson aŭ sukceson. La ludo estis tiel populara inter familio kaj amikoj, ke lia frato, Charles Parker, instigis lin publikigi ĝin. George kontaktis du bostonajn eldonistojn kun la ideo, sed malsukcesis. Ne malinstigite, li elspezis $40 por publikigi 500 arojn de *Banking*. Li fine vendis ĉiujn krom dek du ekzemplerojn, farante profiton de $100.

## Referencoj 
Kategorio:Ludiloproduktantoj
Kategorio:Usonaj firmaoj
Exidy

**Exidy** (akronimo de ***Ex**cellence **i**n **Dy**namics*) estis usona videoluda firmao fondita en 1974. Ĝi kreis grandan nombron de famaj arkadludoj. Exidy spertis bankroton en 1983.

## Historio 
Exidy ĉefe evoluigis arkadajn videoludojn. La firmao ankaŭ estis la produktanto de la komputilo Exidy Sorcerer, kiu estis interalie karakterizita per siaj programeblaj signaroj.

En 1976, la firmao lanĉis *Death Race*. Ĝi restas konsiderata kiel la unua videoludo, kiu kaŭzis polemikon pro senmotiva perforto.

En 1980, ĝi ankaŭ lanĉis tre popularan arkadludon klare inspiritan de la kosmaj bataloj de Star Wars, nomita *Star Fire*. Ĝi estis la unua arkadludo laŭ "subjektiva realeco" (la esprimo virtuala realeco ankoraŭ ne estis inventita), kiu vere donis la impreson de stirado de kosmoŝipo. Ĉi tiu firmao ankaŭ estis la fabrikanto de la hororludo *Chiller*.

Kategorio:Videoludaj firmaoj
Atari Program Exchange

**Atari Program Exchange** aŭ **APX** estis divizio de la firmao Atari, fondita en februaro 1981 kaj fermita en 1984, kiu okupiĝis pri la distribuado de programoj por la 8-bitaj Atari-komputiloj per katalogo kaj poŝtaj mendoj. Dum ĝia tri-jara ekzisto, ĝi permesis al ĉiuj programistoj (ne nur profesiuloj) proponi programojn al Atari, kiu elektis kelkajn por komercigi ilin.

La ideo de ĉi tiu sistemo estis imagita de Dale Yocum, kiu sukcese konvinkis Atari starigi ĝin en 1981. En 1982, li tamen estis anstataŭigita kiel estro de APX fare de Fred Thorlin, kiu gvidis la divizion ĝis ĝia fermo en 1984. APX estas la fonto de pluraj grandaj sukcesoj, inkluzive de *Eastern Front* kaj *Caverns of Mars*, de kiuj pluraj miloj da ekzempleroj estis venditaj.

## Referencoj 
Program Exchange
Kategorio:Videoludaj firmaoj
Video (magazino)

***Video*** estas malaperinta usona magazino pri elektroniko kaj teknologio, kiu estis publikigita de 1977 ĝis 1999 fare de Reese Communications. Ĝi ĉefe pritraktis la temojn de video- kaj aŭdaparatoj. La revuo prezentis novajn aŭdvidajn produktojn, analizis nunajn praktikojn kaj tendencojn en la kampo, kaj provizis kritikajn recenzojn de novaj produktoj kaj aparatoj. Dum ĝiaj fruaj jaroj, ĝi forte konkuris kun samtempaj gazetoj kiel *Video Review* kaj ''Video Buyer's Review'' — fine kulminante en 1980 okaze de proceso rilate al la uzo de la termino "Video Buyer's Guide". En marto 1995, *Video* estis akirita de Reese fare de Hachette Filipacchi, kaj en 1999 ĝi estis kunfandita kun la du-monata revuo *Sound & Image* por fariĝi *Sound & Vision*.

Hodiaŭ, *Video* estas plej rememorigita pro sia kolumno rilate al videoludoj, "Arcade Alley". Ĝi reprezentis la plej fruan ekzemplon de videoluda kolumno en pli ĝenerala publikigaĵo. Oni parte atribuas al Arcade Alley la popularigon de tiu nova medio en Usono. Ĝiaj du ĉefaj verkistoj sekve kreis la unuan videoludan revuon en Nordameriko, *Electronic Games*.

## Referencoj 
Kategorio:Komputilaj gazetoj
Kategorio:Videoludaj gazetoj
First Star Software

**First Star Software, Inc.** estis videoluda disvolva, eldonada kaj licencada firmao bazita en Chappaqua, Novjorkio, fondita en 1982 de Richard Spitalny (kiu daŭre restis la prezidanto de la kompanio), Billy Blake, Peter Jablon, kaj Fernando Herrera. Ĝi estas plej konata pro la videoluda serio *Boulder Dash*, kiu komenciĝis ĉe 8-bitaj Atari-komputiloj, kaj *Spy vs. Spy*, kiu unue aperis por Commodore 64. Ludoj de First Star Software estis adaptitaj al aŭ verkitaj por hejmaj komputiloj, videoludiloj, kaj poste por Macintosh, Microsoft Windows, kaj porteblaj aparatoj. Milionoj da unuoj de ambaŭ *Boulder Dash* kaj *Spy vs. Spy*estis entute venditaj .

## Historio
Fernando Herrera unue verkis edukadan programon por 8-bitaj Atari-komputiloj, *My First Alphabet*, kiu estis eldonita de la Atari Program Exchange (APX) en 1981. La saman jaron, Atari kreis premion por honori la plej bonan APX-submeton de la jaro. La unua **Atari Star** iris al *My First Alphabet*, kune kun premio de $25,000. Herrera sekve kunlaboris kun Richard Spitalny, Billy Blake kaj Peter Jablon por fondi First Star Software. Lia gajno de la prestiĝa Atari Star igis lin la ĉefa vizaĝo de la kompanio.

La unua eldonaĵo de First Star estis la 8-bita pafa videoludo *Astro Chase*, kiu poste estis distribuita de Parker Brothers. Herrera ankaŭ verkis *Bristles* kaj *Superman: The Game* por First Star.

Ekde la 1-a de januaro 2018, la nomo kaj retejo de First Star Software estas posedataj de BBG Entertainment GmbH, kiu ankaŭ aĉetis ĉiujn intelektajn rajtojn rilatajn al *Astro Chase*, *BOiNG!*, *Boulder Dash*, *Bristles*, *Flip & Flop*, *Millennium Warriors*, *Omnicron Conspiracy*, *Panic Button*, *Rent Wars* kaj *Security Alert*.

## Ludoj 
**Astro Chase*
**Boing!* (Atari 2600)
**Boulder Dash*
**Bristles*
**Flip & Flop*
**Millennium Warriors*
**Omnicron Conspiracy*
**Panic Button*
**Rent Wars*
**Security Alert*
**Spy vs. Spy*
**Superman: The Game*
**Superman: The Man of Steel*
**U.S. Adventure*

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Intervjuo de Fernando Herrera (2014)

Kategorio:Videoludaj firmaoj
Özséb Horányi

'*** [oĵEb horAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Horányi Özséb,*' estas hungara elektra inĝeniero, redaktoro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.
  
## Biografio 
 maturiĝis en franciskana gimnazio en Esztergom, poste li akiris elektroinĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1967, lingvistan diplomon en 1971 en Scienca Universitato Lajos Kossuth. Post la unua diplomo li estis elektroinĝeniero en serva elektra firmao, ekde 1971 li redaktis revuon, inter 1972–1983 li laboris en filmstudio. Ekde 1982 li instruis en Arta Universitato Moholy-Nagy; Scienca Universitato Janus Pannonius, kie li estis fakultatestro inter 1992-1996; Katolika Universitato Péter Pázmány (1996-1999); Teknikuniversitato de Budapeŝto (1999-2010); Ekonomia Universitato (Budapeŝto) (2010-2017). En 1983 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio, li pensiuliĝis en 2017. Liaj geinfanoj naskiĝis inter 1966-1993. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.
 
## Elektitaj libroj 
* *A mozgókép szemiotikája.* (kunaŭtoro, 1974)
* *A sokarcú kép* (redaktoro, 1983, tralaborite: 2003)
* *Kommunikáció.* (2 volumoj, redaktoro, 2003)
* *A kommunikáció mint participáció.* (2007)

## Fontoj 
* membiografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* intervjuo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Údolí

**Údolí** povas signifi:

Nomojn de partoj de municipoj en Ĉeĥio: 
* Údolí (Nekoř), parto de municipo Nekoř en distrikto Ústí nad Orlicí
* Údolí (Nové Hrady), parto de urbo Nové Hrady en distrikto České Budějovice
* Údolí (Horní Krupá), parto de municipo Horní Krupá en distrikto Havlíčkův Brod
* Údolí (Obrataň), parto de municipo Obrataň en distrikto Pelhřimov
* Údolí (Loket), parto de urbo Loket en distrikto Sokolov
* Údolí I, baza setlejunuo de urbo Horní Slavkov en distrikto Sokolov, liganta al parto Údolí de urbo Loket
* Údolí (Srní), baza setlejunuo de municipo Srní en distrikto Klatovy

Vorton *Údolí, údolí* en sia nomo plu enhavas la jenaj setlejoj en Ĉeĥio: 
* Krásné Údolí, municipo en distrikto Karlovy Vary
* Kryštofovo Údolí, municipo en distrikto Liberec
* Libavské Údolí, municipo en distrikto Sokolov
* Dolní Údolí, parto de municipo Zlaté Hory en distrikto Jeseník
* Černé Údolí, parto de municipo Benešov nad Černou en distrikto Český Krumlov
* Horní Údolí, parto de municipo Zlaté Hory en distrikto Jeseník
* Janské Údolí, parto de municipo Brloh en distrikto Český Krumlov
* Krásné Údolí (Černošín), parto de municipo Černošín en distrikto Tachov
* Mariánské Údolí (Horní Jiřetín), parto de urbo Horní Jiřetín en distrikto Most
* Mariánské Údolí (Hlubočky), parto de municipo Hlubočky en distrikto Olomouc
* Nové Údolí, pereinta domaro en distrikto Prachatice ĉe municipo Stožec
* Terčino údolí, ampleksa pejzaĝa parko el fino de la 18-a jarcento ĉe Nové Hrady.
Trolebusa transporto en Almetjevsko

**Trolebusa transporto en Almetjevsko** () estas trolebusa transportsistemo por la urbo Almetjevsko kaj urba setlejo Niĵnjaja Maktama (Respubliko Tatarstano). Funkciado malfermiĝis la .

centra|450ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Almetjevsko
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (plurlingva)

Kategorio:Almetjevsko
Almetjevsko
Dialogo inter Pastro kaj Mortanto

***Dialogo inter Pastro kaj Mortanto*** (originale ) estas mallonga eseo en formo de dialogo verkita en malliberejo de Donatien Alphonse François de Sade ĉe la Kastelo de Vincennes en 1782, la malfrua periodo de la klerismo.

En tiu ĉi filozofia dialogo, de Sade asertas sian liberecon kaj ateismon per la figuro de la mortanto kiu rifuzas pentofaradon. Ĉi-lasta estas ateisto kaj kontraŭdiras la pastron kiu provas konvinki lin ke li devas konfesi la neceson de la ekzisto de Dio. La mortanto insistas pri la neebleco racie pruvi la ekziston de Dio.

La fino de la dialogo montras la retorikan venkon de la mortanto super la kleriko kiu mortas en la brakoj de virinoj.

La mortanto pensas racie kaj materiisme. Li kontraŭdiras *obskurantismon* kaj kritikas la kredindecon de mirakloj kaj la ĝustecon kaj objektivecon de historie transdonitaj religiaj skribaĵoj. Tamen, kontraste al la pli postaj skribaĵoj de de Sade, en kiuj la libertinoj rekomendas senbridan egoismon, sadismon, kaj amoralismon, la mortanto rekomendas la Oran Regulon kiel principo de moraleco .

La verko unue estis publikigita en Francio en 1926 fare de Stendhal et Cie .

Reĝisoro Luis Buñuel deklaris ke sceno en *Nazarín* (1959), en kiu pastro parolas al mortanto, estis inspirita de la teksto de de Sade kaj omaĝis al li.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Kritiko al religio
Kategorio:Dialogoj
Iĉinomija

**Iĉinomija,** () estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en regiono Ĉubu, en Gubernio Ajĉio. La urbego foje estas nomita Ovariĉinomija por eviti konfuzon kun aliaj municipoj de la sama nomo. La loknomo laŭlitere signifas: "la unua sanktejo" de provinco.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2019 Iĉinomija havis populacion de , laŭ japana kvalifiko la urbo estas Kerna Urbo.

## Geografio 
Iĉinomija situas ĉe 2 riveroj. Gubernia sidejo Nagojo 19, ĉefurbo Tokio 270 kilometrojn aere laŭ https://www.distancefromto.net/.
eta|

## Historio 
La areo ĉirkaŭ la aktuala Iĉinomija estis loĝita longe. En 1889 ĝi estis kreita moderna municipo kaj oficiale atingis la urbostatuson en 1921. La geografia amplekso signife grandiĝis pro aneksado de najbaraj komunumoj en 1940 kaj 1955, fine Iĉinomija estis deklarita speciala urbego kun pliigita loka aŭtonomio. En 2005 ĝi estis denova grandigita per la najbareco, fine Kerna Urbo en 2021 kun pliigita loka aŭtonomio.

## Ekonomio 
Iĉinomija tradicie estis loko pri produktadoj de teksaĵoj, nun miksita ekonomio ekzistas: regiona komerca agrikulturo (rizoj, bestbredado. La industrio aldonas fadenproduktadon.
eta|maldekstre|

## Eduko 
En Iĉinomija universitato kaj 2 altlernejoj funkcias.

## Trafiko 
En Iĉinomija la fervojaj kaj ĉefvojaj kontaktoj estas bonaj. En unu el la riveroj akvotaksio servas.

## Klimato 
Iĉinomija situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1833 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas.

## Vidindaĵoj 
* muzeo
* kastelo
* preĝejoj
* festivalo
* parkoj 

## Ĝemelurboj 
*  Trevizo, ekde 2013

## Nomportantoj 
* 19853 Ichinomiya (asteroido)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Mullaŝi

**Mullaŝi** (; ), antaŭe konata kiel Mullaŝi-Jurtoj () aŭ Mullaliv-Jurtoj () estas vilaĝo en Tjumena distrikto (Tjumena provinco, Rusio), centro de Mullaŝa kampara municipo (), kie ĝi estas la sola setlejo.

## Geografio 
Mullaŝi situas en la sud-okcidenta parto de Tjumena provinco kaj la respektiva parto de Okcident-Siberia Malaltebenaĵo, ĉe rivero Piŝmo, proksimume 37 km for de la sud-orienta rando de Tjumeno.

## Loĝantaro 
En 2002 plejparto de la loĝantoj estis siberiaj tataroj (57%).

Komence de la 1860-aj jaroj en la vilaĝo, nomita de la aŭtoro Mullalivskije Jurti, estis 30 kortoj, en kiuj loĝis 106 viroj kaj 92 inoj. Vilaĝanoj kultivis  desjatinojn ( hektarojn) da grenaj kampoj, havis 125 ĉevalojn, 180 bovinojn, 280 ŝafojn, 20 kaprojn, sed ne havis porkojn. La vilaĝo situis for de la Irkutska poŝta landvojo (Jalutorovska landvojo). Loĝantoj okupiĝis pri etskala terkultivado, kaptado de fiŝoj kaj bestoj, fojnofalĉado, hakado de brulligno, kolektado de salikaj ŝeloj por ledfabrikoj.

En 1933 estis establita kolĥozo "Sia laboro" (), kiu konsistis el 2 fiŝkaptaj brigadoj. Dum la Dua mondmilito 113 vilaĝanoj foriris al la fronto, el ili 56 revenis kaj 57 pereis. Inter la revenintoj estis Habibulla Jakin, plena kavaliro de la Ordeno de Gloro, honora civitano de Tjumeno kaj Rĵevo.

En 1954 la kolĥozo estis unuigita kun kolĥozo "Vojo al komunismo" (). Komence de la 1960-aj ĝi estis parto de kolĥozo "Komunismo" (), poste de sovĥozo de Miĥail Kalinin en Jembajevo, poste de sovĥozo "Grasiga" () en Bogandinskij, poste de agrokultura entrepreno "Poploj" (). Plejparte oni okupiĝis pri bredado de brutoj kaj nur parte pri terkultivado, ĉar plugeblaj teroj malabundis.

En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj en apudrivera ebenaĵo okazis grundplibonigaj laboroj — parto de marĉoj estis sekigitaj, etskala arbaro forigita kaj sur tiuj ĉi areoj oni komencis plantadon. En 1981 kompanio Sibkomplektmontaĵ establis tie agrokulturejon "Montaĵnik" (Muntisto). Sur la dekstra bordo de rivero Duvan estis konstruitaj novaj kvartaloj kun klubo, infanĝardeno, nova ponto kaj asfaltitaj stratoj. Sur la maldekstra bordo aperis industria areo kun produktejoj, plugkampoj kaj falĉejoj. Estis konstruita digo, kiu protektis la vilaĝon kontraŭ oftaj inundoj. En "Montaĵnik" laboris pli ol 200 homoj. Ĝi funkciis ĝis 1992.

En 1985 estis establita Mullaŝa kampara konsilio de la popolaj deputitoj (lang-ru|Муллашинский сельский  совет народных депутатов).

En 2024 Mullaŝi estis centro kaj sola setlejo de Mullaŝa kampara konsilio (). Areo de la municipo estis , inkluzive de  de agrokulturejoj kaj  de arbaroj.

## Ekonomio 
En la vilaĝo mankas gravaj entreprenoj, nur unu farmo. Ĉirkaŭ ĝi oni minas sablon por konstruado, po pli ol 80 mil kubometroj jare. Malnova fosaĵo pleniĝis je lago kun pura blua akvo kaj ricevis neoficialan nomon la Blua (), sur ĝiaj bordoj aperis ripozejoj. La vilaĝo estas komplete provizata per tergaso. Funkcias mezlernejo kun infanĝardena sekcio. Haveblas biblioteko, sukurejo, moskeo, kulturdomo. 

## Vidu ankaŭ 
* Ĉikĉa
* Habibulla Jakin

## Referencoj 
Kategorio:Vilaĝoj de Tjumena distrikto
Kategorio:Siberiaj tataroj
Trolebusa transporto en Uljanovsko

**Trolebusa transporto en Uljanovsko** () estas trolebusa transportsistemo en la urbo Uljanovsko, malfermita la .

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Uljanovsko
* Tramtransporto en Uljanovsko
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Uljanovsko
Uljanovsko
Janiĉkino (stacidomo)

**Janiĉkino** () estas unuaklasa fervoja kargostacio de la Moskva fervojo en la urbo Kotelniki, Moskva provinco, sur sakvojo de la Kazan-direkto Luberci-1 - Janiĉkino. Ĝi specialiĝas pri nafta kargo. Ĝi situas inter la mikrodistriktoj Silikat kaj Kovrovij de la urbo Kotelniki.

Ĝi estis fondita en 1940. Ĝis 1997, ekzistis pasaĝertrafiko, nun la kajo estas blokita. Antaŭ 2013, ĝi okupis unu el la unuaj lokoj en Moskva nodo laŭ kargovolumoj.

## Bildgalerio 

RZD VL118-680 2006-05 Yanichkino station 1147974714.JPG|Vartrajno
Yanichkino platform 2005 Люберцы, Россия - Mapillary (3SvbXtzyME1wZ9jyKfvpvg).jpg|Kajo
Подъездные пути от станции Яничкино в посёлок Котельники 2021-05 3.jpg|Industria trako en Kotelniki

## Vidu ankaŭ 
* Kotelniki

## Eksteraj ligiloj 
* Janiĉkino en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Kotelniki
Kategorio:Fervojaj stacioj en Rusio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1940
Hindia Nokturno

***Hindia Nokturno*** () estas romano de la verkisto Antonio Tabucchi, aperinta en 1984. Ĝi estas vojaĝraporto rakontita en la unua persono kiu rakontas la rakonton de viro kiu serĉas lian misteran amikon en Barato. Tra diversaj stadioj, la plej malsimilaj renkontoj evoluas: en Mumbajo, kun la prostituitino Vimala Sar; en Kolkato, kun la hospitalkuracisto kaj kun Jain- devotulo atendanta la trajnon; en Madraso, kun certa Margareth kaj kun la direktoro de la Teozofia Societo; sur la vojo al Mangaloro, kun monstra Arhant kaj lia frato; en Goao, kun la fantomo de la vicreĝo de Indio, kun Pastro Pimentel, kun la leterportisto Tommy, kun kelkaj hotelaj dungitoj kaj fine kun la fotistino Christine.

La verko gajnis la francan *Prix Médicis étranger* en 1987 . Alain Corneau reĝisoris francan filman adapton kun la titolo *Nocturne indien* en 1989 .

"La serĉo", ofte revenanta temo en la laboro de Tabucchi, ankaŭ estas centra en tiu romano. La kaŝita flanko de realeco, ankaŭ grava elemento de la poetiko de Tabucchi, estas rilatita al tiu serĉo: *Hindia Nokturno* povas esti interpretita kiel serĉado de kaŝa flanko de la personeco. La romano montras, ke oni kutime montras al ni nur parton de la realo, kio signifas, ke la vero restas kaŝita. Fragmentoj de vero manifestiĝas nur kiam la senkonscio ricevas liberan kondukilon, kiel ekzemple en sonĝoj aŭ halucinoj.

*Hindia Nokturno*, kiel multaj el la verkoj de Tabucchi, estas nelimigita. La ĉeffiguro trovas sian amikon (aŭ sin), sed samtempe li ne...: ili vidas unu la alian, sed ne volas aŭ ne povas atingi unu la alian.

La ĉefa protagonisto estas nekonata eŭropa vojaĝanto (verŝajne itala) kiu vizitas Hindujon serĉante sian malnovan amikon Xavier Janata Pinto. La serĉado okazas tra diversaj lokoj en Barato, precipe en Bombajo (nun Mumbajo) kaj aliaj urboj. Ĉiu renkontiĝo alportas novan informon pri Xavier, sed ankaŭ pliigis la misteron ĉirkaŭ li. La serĉado iĝas pli kompleksa kaj enigma kun ĉiu paŝo. Dum la vojaĝo, la protagonisto ankaŭ esploras sian propran identecon kaj la naturon de realeco. Li ofte dubas ĉu liaj spertoj estas veraj aŭ imagitaj.

La klimakso de la romano okazas en Goao, kie la protagonisto fine ŝajnas trovi Xavier-on. Tamen, la renkonto estas ambigua kaj lasas la leganton kun multaj demandoj. La fino de la verko estas intence malklara. Ĝi lasas malfermitaj plurajn interpretojn: Ĉu la protagonisto vere trovis Xavier-on? Ĉu Xavier eĉ ekzistas? Ĉu la tuta vojaĝo estis metaforo por interna serĉado? La titolo "*Hindia Nokturno*" aludas al la nokta etoso de multaj scenoj en la verko kaj al la enigma, kvazaŭ sonĝa naturo de la vojaĝo. Tiu ĉi romano esploras temojn kiel identeco, memoro, kaj la naturo de realeco, uzante la vojaĝon tra Barato kiel kadron por pli profunda filozofia esplorado.

## Referencoj 
Kategorio:Libroj aperintaj en 1984
Kategorio:Barato en fikcio
Kategorio:Italaj romanoj
Kategorio:Libroj adaptitaj al kino
Katedralo Sankta Marteno (Luko)

**Katedralo Sankta Marteno** (itale *Cattedrale di San Martino)* – romanika katedralo troviĝanta en la urbo Luko, ĉe placo Antelminelli.

## Historio 
La unua katedralo en Luko estis fondita en VI jarcento de episkopo sankta Frediano. La konstruon de la nova katedralo iniciatis Anselmo da Baggio, episkopo de Luko, posta papo Alesandro II. La katedralo estis konsekrita de li en 1070.

La preĝejo estis pligrandigita en XIV kaj XV jarcentoj kaj finkonstruita en XVII jarcento.

## Priskribo 
La katedralo estas trinava preĝejo kun transepto.

### La fasado 
La fasado de la katedralo ne estas simetria pro la sonorilturo, kiu estis konstruita pli frue. Aŭtoro de la fasado estas Guidetto da Como, kiu komencis ĝin konstrui en 1204 jaro. La fasado konsistas el multaj arkadoj ornamitaj per blanka kaj malhelkolora marmoroj. Malantaŭ la portiko, en la muro de katedralo, estas tri portaloj. Ĉe ili troviĝas skulptitaj scenoj, i.a.: ciklo pri monatoj kaj scenoj pri la vivo de Sankta Marteno. Krome sur la fasada muro estas skulptaĵoj de Niccolo Pisano: *Depreno de Jesuo Kristo de la kruco* kaj *Anunciacio*, kaj la dua: *Nasko de Jesuo Kristo* kaj *Adorado de la tri saĝuloj*.

Sur la piliero troviĝanta je dekstra flanko de la fasado estas skulptita labirinto, kiu estas simbolo de pilgrima vojo.

### La interno 
En la katedralo troviĝas i.a.: tomba monumento al Ilaria del Carretto, *Sankta Interparolo* (*Sacra Conversazione)* de Ghirlandaio, *La Lasta Vespermanĝo* de Tintoretto kaj altaro kreita de Fra’ Bartolomeo.

La plej konata artaĵo de la katedralo estas *La Sankta Vizaĝo* (*Volto Santo*), ligna skulptaĵo de jesuo Kristo, devenanta de XII jarcento.

## Referencoj 
Kategorio:Romkatolikaj katedraloj en Italio