open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Renil Cappelle

**Renil CAPPELLE** (naskiĝinta la  en Lubbeek, mortinta la ) estis belga filologo kaj instruisto.

Post studoj en Loveno li deĵoris ĉe Sint-Janscollege en Meldert kaj vivis en Hoegaarden. Cappelle verkis ankaŭ diversajn aferojn por la periodaĵo Melissa kaj ege ŝatis verki hajkojn estante ano de klubo de hajkemuloj.

Kun sia edzino Jeanine Keldermans li havis filon kaj filinon.
## Verkoj
* 1967: "De humanist Stephanus Surigonus. Leven en Publicatie van zijn werken", Loveno 1967
* 1983 : "De eodem seminario latinitatis vivae Vestendae in Belgio habito." Ĉe: *Vox Latina*, 19/73, Saarbrücken 1983, pp. 338-339 (pri la unua kunveno latinlingva en Westende) 
* 1985: "De rebus memoria tenendis." Ĉe: *Melissa*, 5/1985, p. 2
* 1987: "De bracina Hughardensi." Ĉe: *Melissa*, 16/1987, p. 15
* 1987: "De Stephano Surigono poeta." Ĉe: *Melissa*, 21/1987, pp. 11-12 

## Notoj
Puerto Peñasco

**Puerto Peñasco** estas urbo en Meksiko, subŝtato Sonora, parto de la samnoma municipo kaj estas ĝia administra centro. La populacio, laŭ la censo de 2020, estis 62 301 homoj . Ĝi kuŝas ĉe la Kalifornia Golfo kaj prosperas per turismo kaj fiŝkaptado.

La nomo *Puerto Peñasco* povas esti tradukita de la hispana kiel *haveno inter la rokoj*. Puerto Peñasco, ankaŭ konata kiel *Rocky Point* por anglalingvaj turistoj, estas turisturbo, kie la plej multaj turistoj alvenas de Arizono . 

Puerto Peñasco havas malgrandan flughavenon. La konstruado de aŭtovojo liganta Puerto Peñascon kun San Luis Río Colorado kaj Yuma estis kompletigita ekde la fino de 2008 .

## Galerio 

Dosiero:Mirador_puerto_peñasco.jpg|Urba vido
Dosiero:Kirche_in_Pto_Penasco.JPG|Preĝejo
Dosiero:Beach_in_Rocky_Point_at_low_tide.JPG|Strando

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Urboj de Meksiko
Kategorio:Sonora
P-Krezila formiato

**p-Krezila formiato** aŭ **p-toluila metanato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **formiata acido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. p-Krezila formiato posedas 8 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. p-Krezila formiato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **formiata acido** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **formiata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **p-krezila formiato** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **formiata anhidrido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **p-krezila formiato** per traktado de **p-krezila klorido** kaj **formiata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **p-krezila formiato** per traktado de **p-krezila klorido** kaj **natria formiato**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **p-krezila formiato** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **formiila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Estero
* Formiato
* Kategorio:Formiatoj

## Referencoj 
Kategorio:Esteroj
Hermann Franke

eta|Hermann Franke, memortabulo en Schleusingen
**Hermann FRANKE** (naskiĝinta la  en Weddersleben, mortinta la  en Schleusingen) estis germana instruisto kaj geologo.

## Vivo 
Post studo de matematiko kaj fiziko ĉe universitatoj en Halle (Saale), Berlino kaj Greifswald li doktoriĝis en 1874 en Jena pri filozofio. En 1879 li ekdeĵoris ĉe Hennebergia Gimnazio en la instruado de matematiko, fiziko kaj aliaj natursciencoj. Tie li karieris en 1893 je profesoreco; jam en 1910 pro orela malsano li pensiiĝis. En 1895 li estris la urban delegitan konsilion de Schleusingen al kiu li membris inter 1891 kaj 1912.

Lia pasio estis geologio. Fondis li la lokan filion de Turingia Geologia Societo kies honormembro li iĝis poste. Li ankaŭ kunfondis Thüringerwald-Verein kaj faris publikigojn pri geologio kaj mineralogio. Dum vojaĝoj kaj ekskursoj li kolektis ŝtonojn kiujn postmorte fare de la instruisto Paul Georgis iĝis havaĵo de fondaĵo. De 1934 kaj 1974 ili videblas en la muzeo *Professor-Dr.-Franke-Museum*. Nuntempe ili estas eksponitaj ĉe la Naturhistoria Muzeo de Schleusingen.

## Verkoj (elekto) 
* *Geologisches Wanderbuch für den Thüringer Wald*. Enke, Stuttgart 1912.
* *Die Umrisse der Kristallflächen und die Anfertigung von Kristallmodellen*. Enke, Stuttgart 1913.

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Germanaj geologoj
Kategorio:Germanaj mineralogoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Schleusingen
El Escorial (stacidomo)

**El Escorial** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo El Escorial en la Komunumo de Madrido. Ĝi estas parto de linio C-8a de la reto Cercanías Madrid funkciigata de Renfe. Ĝi ankaŭ havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

El Escorial - Estación de Adif 1.jpg|Ekstero
El Escorial - Estación de Adif 3.jpg|Interno

## Vidu ankaŭ 
* El Escorial (Madrido)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:El Escorial
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
La Serna-Fuenlabrada (stacidomo)

**La Serna-Fuenlabrada** () estas fervoja haltejo situanta en la samnoma kvartalo de la hispana municipo Fuenlabrada, en la Komunumo Madrido. La instalaĵoj estas parto de la reto Cercanías Madrid.

## Vidu ankaŭ 
* Fuenlabrada
* Fuenlabrada (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Fuenlabrada
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Terri Windling

**Terri WINDLING** (naskiĝis la 3-an de decembro 1958 en Nov-Ĵerzejo) estas usona verkisto, artisto kaj eseisto, kreinto de libroj por infanoj kaj plenkreskuloj, same kiel eseisto kaj redakcia kuratoro. 

Windling gajnis multajn premiojn kaj laŭdojn, plej precipe la Bram Stoker Award. Ŝia kolekto *The Armless Maiden* estis nomumita por Jr. Award. 

## Kariero 
Kun Ellen Datlow, ŝi publikigis 16 volumojn ''de Year's Best Fantasy and Horror* (1986-2003), antologio kiu inkludis fantaziajn novelojn kaj poezion. Datlow kaj Windling ankaŭ publikigis serion de fabeloj por plenkreskuloj titolita *Neĝulino, Sango Ruĝa﻿*. Ili ankaŭ kreis multajn antologiojn inspiritajn de mitoj kaj fabeloj por pli junaj legantoj, kiel ekzemple *La Legoma Viro*, *La Feino-Bobeno*, kaj *La Lupo ĉe la Pordo*. Ili ankaŭ kreis serion por adoleskantoj nomitaj *Borderland* and *The Armless Maiden*, kolekto de tekstoj dediĉitaj al plenkreskuloj kiuj estis viktimoj de perforto kontraŭ infanoj, same kiel ŝi mem.

## Inspiroj 
"Kiam mi estis infano, mia plej ŝatata libro estis *La Ora Libro de Fabeloj* [...]. Ĉi tiu libro havis grandan efikon al mi kaj de tiam mi estas granda ŝatanto de rakontoj! » (Terri Windling) 

En universitato, ŝi malkovris la verkojn de Angela Carter kaj Anne Sexton kiuj havus grandan efikon al ŝia kariero: fariĝinte redaktisto, ŝi decidis krei antologioserion dediĉitan al rakontoj por plenkreskuloj. Sed estis antaŭ ĉio la libro *Feinoj* de Brian Froud kaj Alan Lee, eldonita en 1978, kiu enkondukis ŝin al feofolkloro kaj puŝis ŝin studi folkloron en universitato.

## Elektita verkaro 
* "The Green Children," *The Armless Maiden*, 1995
* *The Wood Wife*, 1996
* "The Color of Angels", *The Horns of Elfland*, 1997
* *The Raven Queen*, kun Ellen Steiber, 1999
* *The Changeling*, 1995
* The Old Oak Wood Series, Simon & Schuster:
** *A Midsummer Night's Faery Tale*, 1999
** *The Winter Child*, 2000
** *The Faeries of Spring Cottage*, 2001
* "Red Rock," *Century Magazine*, 2000
* *The Moon Wife*, 2012
* *Little Owl'', Viking, 2012

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* La Revuo de Legendaj Artoj
* Windling intervjuo en ActuSF: franca enreta sf revuo, 2011
* 
* La Ligna Edzino – Q&A kun Terri Windling (27a de marto – 3a de aprilo 2010)

Kategorio:Usonaj verkistoj
József Pétery

**József Pétery** [jOĵef pEteri], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Pétery József** estis hungara katolika episkopo, pastro. Lia familia nomo estis *Petró* ĝis 1939.

 naskiĝis  en Miskolc, li mortis  en Hejce.
eta|

## Biografio 
 frekventis seminarion en Eger, poste li akiris teologian diplomon kun doktoriĝo kaj ankaŭ li pastriĝis en Innsbruck en 1912. Post la diplomo li instruis en la seminario de Eger. En 1938 li estis levita kanoniko, en 1942 episkopo. Dum la komenciĝinta socialismo li firme apogis József Mindszenty, tial li ne rajtis vojaĝi, poste ekde 1953 li estis ekzilita en Hejce ĝismorte. Dum la hungara revolucio de 1956 li estis libera. Li estis entombigita en Katedralo Ĉieliro de Maria (Vác).

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az utolsó óhaj.* (noveloj, 1919)
* *A theológiai oktatás reformja.* (1924)
* *Eucharisztikus gyermeknevelés.* (1937; 3-a eldono: 1940)
* *Pétery József váci püspök nagyböjti főpásztori szózata híveihez a szeretetről.* (1943)
* *Papi és szerzetesi hivatás* (kompilaĵo, 1992)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Vác

## Fontoj 
* biografio hungare kun bildo
* biografio hungare (legebla en la 2-a alineo)
* datenoj hungare
* datenoj angle

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj episkopoj
Kategorio:Hungaraj pastroj
Murcia Mercancias (stacidomo)

**Murcia Mercancias** () estas fervoja loĝistika terminalo situanta en la hispana municipo Murcio, kaj dediĉita ĉefe al vartrafiko. Ĝiaj instalaĵoj situas en la murcia distrikto Nonduermas. La stacio estas parto de la reto de Adif.

## Vidu ankaŭ 
* Murcio
* Murcia del Carmen (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Murcio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Logroño (stacidomo)

**Logroño** () estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Logronjo. Ĝi estis parte inaŭgurita la  ene de la unua fazo de larĝa urba projekto celanta plibonigi la integriĝon de la fervojo en la urbo enterigante grandan parton de ĝia itinero.

## Bildgalerio 

Logroño - Nueva Estacion de Adif 39.jpg|Ekstero
Escaleras de la estación ferrocaril, Logroño - panoramio.jpg|Rulŝtuparo
Logroño - Nueva Estacion Adif 15.jpg|Subtera stacio
Logroño - Estación de Adif.jpg|Kafeterio

## Vidu ankaŭ 
* Logronjo

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Logronjo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Imre Muszka

**Imre Muszka** [muska], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Muszka Imre** estis hungara tornisto, staĥanovisto.

 naskiĝis en 1914.

## Biografio 
Pri vivo de  plejparte mankas informoj. Dum la frua socialismo li estis lerta tornisto en fabriko de Csepel (distrikto) kaj partoprenis en la staĥanovista movado. Li ricevis 3 ŝtatajn premiojn inter 1949-1953 (la meza premio estis premio Kossuth). Pri liaj laboroj ofte estis legeblaj artikoloj. En 1953 la komunistoj volis lin levi al alta posteno, sed li rifuzis ĝin, tial poste li malfavoriĝis. Depost la hungara revolucio de 1956 li disidis al Jugoslavio, poste al Okcidenta Eŭropo. En 1958 en Bruselo li renkontiĝis kun Ignác Pióker. En la sekvaj tempoj oni konas nenion pri li.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* nur fotoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj tornistoj
Kategorio:Hungaraj staĥanovistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Raimund Schreier

**Raimund SCHREIER** (naskiĝinta la  en Insbruko) estas aŭstra teologo kaj premonstrato. Ĝis decembro 2022 li abatis ĉe la konvento en la insbruka kvartalo Wilten. De 2017 li estis ĉefprioro de la aŭstria filio de la Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo.  
## Vivo
Pasiginte la junulajn jarojn en Völs (Distrikto Innsbruck Land), li eniris en septembro 1971 la ordenon de la premonstratoj; la solenajn votojn li faris en 1972 kaj la sacerdota ordinacio estis en la 19.5.1977. Li deĵoris kiel kantoro kaj religiinstruisto ĉe bazlernejo en Amras, ĉe la Trejnada mezlernejo je Wilten kaj - Insbruke - ĉe la Pedagogia altlernejo kaj la tradiciriĉa Insbruka Akademia Gimnazio. Paralele li animzorgantis en la studenta internejo *Studentenkonvikt Norbertinum*, engaĝiĝis en la konventa administrato kaj gvidis la koruson *Wiltener Sängerknaben*.

En 1992 posteulis li abatece Alois Stöger. Konsekris lin en la 29.5.1992 la insbruka episkopo Reinhold Stecher. Devizo lia estas *Ut credat mundus – Ke la mondo kredu*. En 2014 lia deĵorado estis plilongigita por la daŭro de 12 jaroj. Estante abato de Wilten li aŭtomate estis honora ĉefkapelano de la lando Tirolo. 

En decembro 2022 oni informiĝis pri la demisipeto de li kaj ties pozitiva akcepto fare de la plej superaj premonstratoj. En la 4.5.2023 malantaŭulo iĝis Leopold Baumberger.

Schreier membras ĉe la MKV-korporacioj *K.Ö.St.V. Teutonia zu Innsbruck* kaj *K.Ö.St.V Amelungia zu Innsbruck kaj ĉe la ÖCV-korporacio *AV Austria Innsbruck*. 

### Engaĝiĝo kavalirordena 
Schreier interesiĝas pri diversaj socialaj projektoj en la Sankta Lando. En 1996 la kuria kardinalo Carlo Furno nomumis lin granda oficiro de la Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo. Inter 1996 kaj 2017 Schreier estis prioro de la komandorejo aŭstria. De februaro 2017 li estas eĉ granda prioro.

## Honoroj
* Granda ofirico de la kavalirordeno (1996)
* honora ringo de la urbo Insbruko (2004)
* granda meritkruco *Pro Merito Melitensi* de la Malta Ordeno (2005)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* etbiografio ĉe *Orden-online.de''

## Notoj 
Kategorio:Premonstratoj
Kategorio:Aŭstraj abatoj
Kategorio:Pedagogoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Aŭstrio  
Kategorio:Naskiĝintoj en 1952
Kategorio:Kavalira Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo
Universidad de Alicante (stacidomo)

**Universidad de Alicante** () estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Alakanto de la Provinco Alikanto, Valencia Komunumo. Ĝi estas parto de linio C-3 de la reto Murcia/Alicante Cercanías funkciigata fare de Renfe. Ĝi priservas la Universitaton de Alakanto.

## Vidu ankaŭ 
* Alakanto
* Alicante Terminal (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Alakanto
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Murcio-Alakanto
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Staňkovice (distrikto Kutná Hora)

**Staňkovice** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kutná Hora proksimume 21&nbsp;km sudokcidente de Kutná Hora kaj 4 km oriente de Uhlířské Janovice. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Chlum, Nová Ves, Ostašov kaj Smilovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1226. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Staňkovice (KH), statek.jpg|Bieno
Staňkovice (KH), č.p. 12.jpg|Staňkovice


Kategorio:Municipoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Horky (distrikto Kutná Hora)

**Horky** () estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kutná Hora proksimume 6&nbsp;km sudoriente de urbo Čáslav. Vivas ĉi tie  ().

 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1268.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao

Kategorio:Municipoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Inversa vakcino

eta | Testado de vakcino en laboratorio
**Inversa vakcino**, estas vakcino kiu trejnas la imunsistemon
ne respondi al certaj substancoj. Sub laboratoriaj kondiĉoj, inversa 
vakcino pruviĝis kontraŭbatali memimunajn malsanojn.

## Eblaj aplikoj 
Eblaj aplikoj de inversaj vakcinoj inkludas:
* Diabeto tipo 1
* Celiakio
* Alergia astmo
* Manĝaĵ-alergioj  
* Kronikaj inflamaj malsanoj, kiel la Crohn-malsano
* Malhelpi imunreagon post transplantado

En 2024, studo estas survoje pri la sekureco de inversa vakcino kontraŭ multloka sklerozo, kun grupeto de pacientoj kaj volontuloj; por inversa vakcino kontraŭ celiakio, studo pri sekureco kaj efikeco estis farita en limigita grupo de subjektoj kun bonaj rezultoj, sed la kompanio, kiu faris la studon, bankrotis en 2025.

## Vidu ankaŭ 
*  What is an inverse vaccine and how can it reverse autoimmune disorders? (Video)
*  Inverse vaccination, the opposite of Jenner’s concept, for therapy of autoimmunity

## Referencoj 
Kategorio: Vakcinoj
Kategorio: Imunologio
Kategorio: Medicina esplorado
Kategorio:Aŭtoimunaj malsanoj
Johannes Pretten

**Johannes PRETTEN** (naskiĝinta la  en Naumburg, mortinta la ) estis germana teologo kaj pedagogo. 
## Vivo 
Estante filo de barelfaristo li frekventis gimnaziojn en Naumburg, de 1649 Rutheneum en Gera kaj de 1650 en Halle (Saale). En 1656 li ekstudentis ĉe la universitato de Lepsiko. Sed pro financaj kialoj li devis fariĝi privata instruisto en la 1657-a jaro en Zeitz. Poste li ekstudentis ĉe la universitato de Jena kie sukcesis magistriĝo en la 1659-a jaro. Samjare li estis vokita kiel rektoro ĉe la Katedrala gimnazio de Naumburg. Tie li deĵoris ĝis la jaro 1663-a antaŭ li iĝis diakono ĉe la Venceslaa preĝejo en Naumburg. 

En 1681 li iris kiel superintendanto al Schleusingen. Tie li respondecis pri *Schleusinger Bibelwerk*, eldono de la biblitraduko de Marteno Lutero kun komentoj. La tuto ĝuis plurajn represojn. Li akiris  licencion kaj en 1685 la doktoriĝon pri teologio. Sekve li docentis ĉe Hennebergia Gimnazio. Tiutempe li estis kortega animzorganto por la vidvinigita dukino Sofio Elizabeto (Schleswig-Holstein-Sonderburg-Wiesenburg), la tria edzino de duko Maŭriĉo (Saksio-Zeitz). Laŭ volo de duko Maŭrico Vilhelmo (Saksio-Zeitz) li revenis en 1684 al Naumburg kiel supera paroĥo de Vencelaa kirko kaj inspektoro de la lernejo *Ratsgymnasium*.

## Verkoj (elekto)
* *De notis sive siglis antiquorum*, Zeitz 1660.
* *Kurtzes, einfältiges, und Theologisch Bedencken von dem itzt scheinenden Cometen, welcher ohngefehr im Mittel des Monats Novembr. des 1664sten Jahrs entstanden: zu Erregung grösserer Buße*, Sengenwald, Jena ĉ. 1665.
* *Geistliche Gastwirthschafft aus den Worten: Sey nun wieder zufrieden meine Seele etc. Psalm 116. v. 7. 8. 9.*, Hetstädt, Zeitz 1687.
* *Lebens-Gang Rechtschaffener Christen/ Wie solcher geschickt 1. Sehr schmertzlich/ 2. Grund-hertzlich/ 3. Hoch-ergetzlich*, Brühl, Weißenfels 1989.

## Literaturo 
* Friedrich Karl Gottlob Hirsching: *Historischliterarisches Handbuch berühmter und denkwürdigen Personen*, Band 8, Schwickert, Leipzig 1806, p. 94-95
*Art. „Pretten, Johannes“ fare de Paul Mitzschke. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, Band 53 (1907), p. 114 (tie ĉi interrete) 

## Eksteraj ligiloj
* ligiloj ĉe DDB

## Notoj
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Lernejestroj
Kategorio:Naumburg (Saale)
Kategorio:Luteranaj pastroj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1634
Kategorio:Mortintoj en 1708
Žleby (apartigilo)

Vorto **Žleby** havas kelke da signifoj:
* Žleby – municipo en distrikto Kutná Hora
** Kastelo Žleby
* Žleby (Strhaře) – parto de municipo Strhaře en distrikto Brno-provinco
* České Žleby – parto de municipo Stožec en distrikto Prachatice
* Žleby (naturmemorindaĵo) – naturmemorindaĵo en distrikto Znojmo
The Last of Us (televido-serio)

**The Last of Us** estas usona televidserio kreita fare de Craig Mazin kaj Neil Druckmann, ĝi premieris sur HBO la 15-an de januaro 2023.

*The Last of Us* signifas *La lasta el ni*. La serio estas bazita sur samnoma videoludo de 2013 disvolvigita de Naughty Dog, kaj ĝia intrigo temas pri Joel (Pedro Pascal), kontrabandisto kiu protektas la adoleskulinon Ellie (Bella Ramsey) tra postapokalipsa Usono. 

## Rolantoj 
* Pedro Pascal - Joel Miller
* Bella Ramsey - Ellie

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj televidaj serioj
Kategorio:Televidaj programoj de HBO
Intuitive Machines

eta|240ra|La unua Nova-C-alterigilo antaŭ lanĉo
***Intuitive Machines, Inc.*** (angle por Intuiciaj maŝinoj) estas usona aerospaca kompanio, fabrikisto de kosma teknologio, kun sidejo en Houston, Teksaso. Ĝi estis fondita en 2013 fare de Steve Altemus, Kam Ghaffarian kaj Tim Crain por disponigi aŭtonomiajn sistemojn por industriaj sistemoj, sondiloj, kosmoŝipoj, kosmovestoj kaj simulaj servoj. En februaro 2023, Intuitive Machines iĝis publika tra fuzio kun specialcela akirfirmao (SPAC) .

La firmao evoluigis la Nova-C -alteriĝigilon (nomitan "Odiseo"), kiu faris sian unuan flugon al la luno kiel parto de la misio IM-1 en februaro 2024 .

En novembro 2018, Intuitive Machines estis elektita de NASA kiel unu el naŭ kompanioj por provizi produktojn kaj servojn por la programo *Commercial Lunar Payload Services* (CLPS).  La CLPS estas celita esplori kaj ekspluati la naturresursojn de la luno.  Intuiciaj Maŝinoj ofertis al NASA la Nova-C-alterigilon sub evoluo kiel parto de tiu programo .

La Novaj lunsurterigiloj estas anoncita serio de senpilotaj lunalteriĝomoduloj, kiuj inkluzivos kvar modelojn. La *Nova-C* -modelo estas la plej progresinta en evoluo. Ĝi povas porti utilan ŝarĝon de 120 kg. Konstruante sur tio, la *Nova-D* -modeloj kun utila ŝarĝo de 500 kg kaj *Nova-M* kun utila ŝarĝo de 3,500 kg estis anoncitaj.

*La µNova* modelo ne estas memstara alterigilo, sed devas esti transportita al la alteriĝoloko kiel kargo. De tie, ĉi tiu modelo devus povi efektivigi mallongajn flugojn de ĝis 25 km kun postaj mildaj surteriĝoj, tiel vastigante la misian areon aŭ esplorante lokojn, kiuj estas alie malfacile alireblaj .

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Astrobotika Teknologio
* *Firefly Aerospace*
* *CLPS* (*Commercial Lunar Playload Services*)
* Programo Artemis

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aerospacaj kompanioj de Usono
Kategorio:Kosma industrio
Villalba de Guadarrama (stacidomo)

**Villalba de Guadarrama** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Collado Villalba, en la Komunumo Madrido. La instalaĵoj konsistigas fervojan krucvojon de iom da graveco kie la itineroj Madrido-Hendajo kaj Villalba-Segovia renkontiĝas. La stacio ankaŭ ricevas signifan trafikon de linioj C-8, C-8a kaj C-10 de Cercanías Madrid, same kiel de Regionaj kaj Mezdistancaj trajnoj.

## Bildgalerio 

Collado Villalba - Estación de Villalba 5.JPG|Ekstero
Estación de Cercanías de Collado - Villalba - panoramio.jpg|Stacio
Estación de Villalba de Guadarrama.jpg|Nokta vido

## Vidu ankaŭ 
* Collado Villalba

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Collado Villalba
Kategorio:Stacioj de Proksimaĵoj Madrido
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Sandouping

thumb|maldekstre|Laborista kvartalo en Sandouping proksime al la suda enirejo al la Baraĵo Tri Gorĝoj.
**Sandouping** estas urbo en la distrikto Jiling de Jiĉang, en la provinco Hubejo, Ĉinio]. Ĝi kuŝas sur la dekstra bordo (sude) de la rivero Jangzio, en la okcidento de la distrikto Jiling, proksime al ties limo kun la kantono Zigi. Sanduping estas plej konata kiel sidejo de la Baraĵo Tri Gorĝoj, nome la plej granda elektra centralo de la mondo.​ 

La ekonomio de la urbo estas tre konektita kun la rivero Jangzio. Krom la Baraĵo Tri Gorĝoj, aliaj gravaj entreprenoj estas la ŝipkonstruejo Hailun (海轮造船厂) kaj la kompanio de ŝipservoj Faĵong (发中船务有限公司).

## Referencoj
* 

Kategorio:Geografio de Hubejo
Kategorio:Loĝlokoj de Ĉinio
P-Krezila laŭrato

**p-Krezila laŭrato** aŭ **p-toluila dodekanato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **laŭrata acido**. Ĝi estas blanka solidaĵo kun florodoro, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. p-Krezila laŭrato posedas 19 karbonatomojn, 30 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. p-Krezila laŭrato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **laŭrata acido** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **laŭrata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **p-krezila laŭrato** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **laŭrata anhidrido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **p-krezila laŭrato** per traktado de **p-krezila klorido** kaj **laŭrata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **p-krezila laŭrato** per traktado de **p-krezila klorido** kaj **natria laŭrato**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **p-krezila laŭrato** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **acetila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Estero

## Referencoj 
Kategorio:Esteroj
* Kategorio:Dodekanatoj
Narnaul

**Narnaul,** hindie: **नारनौल** estas urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en sudokcidenta parto de subŝtato Harjano, kie ĝi estas distrikta sidejo, krome Narnaul apartenas al la Nacia Ĉefurba Regiono (Barato).
eta|maldekstre|

## Demografio 
Laŭ la censo de 2011 en Narnaul vivis  loĝantoj.

## Geografio 
Narnaul situas en malalta montaro en averaĝa alteco de 318 metrojn laŭ la marnivelo. Reŭari troviĝas 52, Ĝunĝunu 72, Alŭaro 75, Sikar 106, tutlanda ĉefurbo Delhio 126, Hisar 128, subŝtata sidejo Ĉandigaro 305, Mumbajo 1064, Kolkato 1374 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Pli fruaj nomoj de Narnaul estis Nandigram kaj Nara Raŝtra. Islama konkero okazis en 1137, ribelo en 1857.

## Ekonomio 
La distrikto estas riĉa je mineralresursoj kiel ekzemple fererco, kupra erco, berilo (mineralo), muskovito, albito, kalcito, kaj kvarco.

## Lingvoj 
En Narnaul la oficialaj lingvoj estas la hindia kaj la angla.

## Religioj 
Laŭ religioj en Narnaul vivis precipe hinduoj (97%), iomete aliaj.

## Klimato 
Narnaul situas en Cw-klimato laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas meze 570 mm, sed precipe pro la musono en julio kaj aŭgusto. La temperaturo varias inter 16-32 .
eta|

## Trafiko 
Narnaul havas trairan fervojan linion inter Reŭari-Mehsana. 5 vojoj atingas la urbegon. La plej proksima internacia flughaveno funkcias en Delhio, krome la mapo prezentas lokan flughavenon en Narnaul.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* ruinoj de fortikaĵo 10 km for
* maŭzoleoj

## Fontoj 
* WikiTrans

## Referencoj 
Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Harjano
Électricité de France

***Électricité de France S.A.*** (laŭvorte Elektro de Francio), konata ofte kiel **EDF**, estas franca plurlanda entrepreno por elektraj servoj, propraĵo totale de la franca ŝtato. Kun sidejo en Parizo kaj enspezoj de 71 200 milionoj da eŭroj en 2016, EDF administras diversan negocadon de pli ol 120 gigavatoj de generkapacito en Eŭropo, Sudameriko, Nordameriko, Azio, Mezoriento kaj Afriko.

En 2009, EDF estis la plej granda elektroproduktanto en la mondo.​

Ĝiaj 56 funkciantaj nukleaj reakciujoj (en Francio) estas disaj en 18 lokoj (atomcentraloj). Temas pri 32 reakciujoj de 900 MWe, 20 reakciujoj de 1300 MWe kaj 4 reakciujoj de 1450 MWe, ĉiuj el ili PWR. 

## Referencoj
* 

Kategorio:Francaj firmaoj
Kategorio:Energiaj firmaoj
Kategorio:Monopoloj
Roger Guillemin

**Roger Charles Louis GUILLEMIN** (naskiĝis la 11-an de januaro 1924 en Dijon, Burgonjo, Francio - mortis la 21-an de februaro 2024, en San-Diego, Kalifornio en Usono) estas franca kuracisto, biologo, kaj neŭrosciencisto. Li ricevis la usonan Nacian Medalon de Scienco en 1976 kaj la Nobel-premion pri Fiziologio aŭ Medicino en 1977, por priskribado de peptidhormono produktita en la cerbo. Li dividis la premion kun Andrew Schally kaj Rosalyn Sussman Yalow .

En 1949, Guillemin finis sian edukon kiel kuracisto ĉe la medicina fakultato de la Université de Liono, kaj vojaĝis al Montrealo, Kebekio en Kanado. Tie li laboris kun Hans Selye ĉe la Instituto de Eksperimenta Medicino kaj Kirurgio ĉe la Universitato de Montrealo kaj en 1953 li ricevis sian Ph.D. tie. Li translokiĝis al Usono en 1953 por labori ĉe Baylor College of Medicine en Houston, Teksaso. En 1965 li naturiĝis kiel usona civitano , kaj en 1970 li helpis fondi la Instituto Salk en La Jolla, Kalifornio. Li laboris pri la Instituto  Salk ĝis sia emeritiĝo en 1989.

Guillemin kaj Andrew V. Schally malkovris TRH (en, Tiroidotropin-liberiga hormono) kaj GnRH en siaj respektivaj laboratorioj. Pro tio li ricevis la nobelpremion en 1977. La procezo de scienca malkovro en la laboratorio de Guillemin estis la temo de studo farita fare de Bruno Latour kaj Steve Woolgar, kiel publikigita en la libro *Laboratory Life *.

Guillemin, kune kun aliaj nobelpremiitoj, subskribis peticion petante delegacion de la Komitato de Unuiĝintaj Nacioj pri la Rajtoj de Infanoj viziti Gedhun Choekyi Nyima, junan tibetanon kiu estas en hejmaresto en Ĉinio ekde 1995, kiu estis anoncita de la 14-a Dalai-lamao, Tenzin Gyatso, kiel renenkarniĝo de la Panĉen-lamao (la dua plej grava titolo inter la religiaj aŭtoritatoj en Tibeto).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Roger Guillemin ĉe Nobelprize.org 
* Frakultata retejo de la Salk Instituto  

Kategorio:Francaj centjaruloj
Kategorio:Usonaj centjaruloj
Kategorio:Membroj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj
Kategorio:Studentoj de la universitato de Burgonjo
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Sciencoj
Kategorio:Komandoroj de la Honora Legio
Kategorio:Nobel-premiitoj pri fiziologio aŭ medicino
Kategorio:Membroj de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj
Kategorio:Francaj kuracistoj
Kategorio:Usonaj kuracistoj
Kategorio:Neŭrosciencistoj
Zátoň

Nomon **Zátoň** havas pluraj setlejoj:
* Zátoň (Lenora), parto de municipo Lenora en distrikto Prachatice
* Zátoň (Větřní), parto de urbo Větřní en distrikto Český Krumlov sur la katastra teritorio Všeměry-Zátoň
* Zátoňské Dvory, antaŭe sub nomoj Ebenau, Ebenava, Soběnov, Záton aŭ Zátoň, parto de urbo Větřní en distrikto Český Krumlov
Esperanto-hungaraj vortaroj

## Ĉi tiu paĝo listigas vortarojn kiuj tradukas el la hungara lingvo al Esperanto kaj inverse 
**Hungara-Esperanta**
* **Hungara-Esperanta meza vortaro. Magyar-Eszperantó kéziszótár.** I. Szerdahelyi, I. Koutny. Budapest, 1996. 12+835p. 21cm. Granda vortaro kun 65 000 leksikaj unuoj. Multaj proverboj, esprimoj kaj sintagmoj; sciencaj kaj teknikaj vortoj. Bind.
* **Hungara-Esperanta vortaro.** I. Szerdahelyi, I. Koutny. Komp. Gábor Deák Jahn k.a. Budapest, 1999. Vortaro kun serĉfunkcio, plus diversaj e-lingvaj dokumentoj. Komputila disko.

**Esperanta-Hungara**

* **Eszperantó-Magyar Kéziszótár. Esperanto-hungara vortaro** (1957) Kolomano Kovaĉ. Novi Szád, Vajdasági Eszperantó-Szövetség, (1a eld). 178p.
* **Eszperantó-Magyar Szótár. Esperanta-hungara vortaro**' (1961). Ĉefred. Alfonso Pechan. Budapest, 1988 (6-a eldono). 464p. 15cm. 9000 vortradikoj kaj 14 200 kunmetaĵoj.
* **Eszperantó Minimum Szótár. Esperanto Minimum Szótár**' (1995). Ĉefred. Kurucz Géza. Zalaegerszag, 1995. 36 pp.
* **EHV Eszperantó-magyar szótár.** Jozefo Horvath. Budapest, 2015. Eld. Hungaria Esperanto-Asocio. Tria, korektita eldono. ISBN 978-963-571-486-5. Ĉiuj radikvortoj de NPIV + modernaĵoj.
**Faka**
* Komputiko ***Mikrokomputila kaj mikroelektronika fakvortaro** angla-germana-hispana-Esperanto-hungara. Magda Kovács, kunlabore kun Iván Bujdosó. Budapeŝto, tri volumoj, 1989.

## Vidu ankaŭ 
* listo da Esperanto-vortaroj

hungara
Esperanto-nederlandaj vortaroj

## Ĉi tiu paĝo listigas **vortarojn** kiuj tradukas el la nederlanda lingvo al Esperanto kaj inverse 
eta|maldekstre|130ra|
## 20-a jarcento 
* ''Schidlof's zakwoordenboekje.* Redaktoro: C.L. De Veer. 1926/1931. Poŝvortaro.
eta|dekstre|140ra|
* *Woordenboek van Straaten.* Redaktoro: A.G.J. van Straaten. 1933. Pionira tradukvortaro.
* *Meulenhoff's zakwoordenboekje.'' Redaktoro: G.J. Teunissen. 1952. Poŝvortaro (revizio de Schidlof's zakwoordenboekje).
* *Nederlands-Esperanto-Nederlands* A.J. Middelkoop. Utrecht, Antwerpen, 1971/1986. 428p. 18cm. Ampleksigita eldono de la iama plej fidinda vortaro por nederlandlingvanoj.

## 21-a jarcento 
* Vortaroj en la nederlanda  en Ockey, Edward; Sutton, Geoffrey. Bibliografio de Vortaroj kaj Terminaroj en Esperanto 1887-2002. Rotterdam: Universala Esperanto-Asocio 2003.
* *Nederlands-Esperanto-Nederlands Woordenboek.* Eldonisto Flandra Esperanto-Ligo. Antverpeno, 2004. 576p. 21cm. ISBN 90-77066-12-8. Ĉefredaktoro: Petro De Smedt. Tute nova ampleksa vortaro riĉa je esprimtradukoj.
* *Zakwoordenboekje / Poŝvortareto*. Eldonisto Flandra Esperanto-Ligo. Antverpeno, 2005. 124p. DIN A6. ISBN 90-77066-16-0. Ĉefredaktoro: Petro De Smedt.
* *PIV-ido / Vasta vortaro / Uitgebreid woordenboek Esperanto-Nederlands.* Eldonisto Flandra Esperanto-Ligo. Antverpeno, 2020. 1040p. ISBN 978-90-77066-65-2. Ĉefredaktoro: Petro De Smedt. Kontribuinto: Rob Moerbeek.

## Vidu ankaŭ 
* listo da Esperanto-vortaroj

nederlanda
Esperanto-serbaj vortaroj

:*Ĉi tiu paĝo listigas **vortarojn** kiuj tradukas el la serba lingvo al Esperanto kaj inverse*

* 1925 Agorić, Agor D. Rečnik. En: **Svetski pomoćni jezik Esperanto** (Celokupna gramatika sa primenom, rečnik). p.&nbsp;35-61. Beograd: Štamparija Ace Maksimovića, 1925. 61 p. — 23x15 cm. Enhavas oficiale rekomenditajn vortojn. Teksto latin- kaj cirillitera. Esperanto → serba
* 1966 Sekelj, Antonije. En: **Esperanto**, udžbenik sa rečnikom, peto prerađeno i dopunjeno izdanje. p.&nbsp;97-122. Beograd : Naučna knjiga, 1966. 124 p. – presis Štamparija Izdavačkog štamparskog preduzeća “Minerva”, Subotica, 17x12 cm. ĉirkaŭ 1.650 kapvortoj. 6a eld. Beograd: 1974. Esperanto → serba
* 1995 Rađenović, S[tevan] (1922-2006); M[iodrag] Kocić. **Esperanta-serba kaj serbaEsperanta vortaro**. Beograd: 1995. 60, 63 p. – 15&nbsp;cm. ĉirkaŭ po 1.200 kapvortoj. Esperanto ↔ serba
* 2008 Jakupović, Adem, Momčilo Ocokoljić, Marko Petrović. **Vortaro Esperantoserba kaj serba-Esperanto.** Zemun: 2008. 196 p.&nbsp;21&nbsp;cm. Eldonis Adem Jakupović, po 2.300 kapvortoj. Teksto latinlitera. Esperanto–serba
* 2008 Marinković, dr Pribislav i saradnici. **Poliglota – višejezični rečnik** (12 lingvoj), sur bazo la plej frekventaj vortoj en Esperanto, Eldonis Kragulj, Beograd 2008. 407 p. – 25&nbsp;cm. Foto. ISBN 978-86-905097-4-4. Registar. Serba, Esperanto, aromuna, italiana, rusa, germana, greka, latina, rumana, angla, franca, slovaka
* 2011 Marinković, dr Pribislav. **Latinski citati** (Latinaj citaĵoj), izreke i poslovice na latinskom, esperantu i srpskom jeziku (vortaro esprimoj kaj proverboj en la latina, Esperanto kaj la serba lingvoj). Eldonis Kragulj, Beograd 2011. 34 p.&nbsp;17&nbsp;cm. Ilustrita. ISBN 978-86-905097-7-5. (Recenzo: Corsetti, Renato en Itala esperantisto) Latina–Esperanto–serba
* 2012 Alfirević, Bojana. **Bonvenon en Serbio(n)**. (Vortaro ĉiutagaj interparoloj). Eldonis aŭtorino. Beograd 2012. 135 p.&nbsp;21&nbsp;cm. ISBN 978-86-915705-0-7. Esperantski priručnici (Esperantaj gvidlibroj). (Recenzo: Gudskov, Nikolaj en La Ondo de Esperanto) Esperanto – serba
* 2013 Janičić, Dimitrije Diso. **Esperanta-serba vortaro – Есперантско-српски речник.** Beograd: Orion art. 2013. 681 p. – 25&nbsp;cm. Foto. ISBN 978-86-8330583-4. ĉirkaŭ 17.000 kapvortoj kaj ĉirkaŭ 47.900 leksikaj unuoj. Vortaro baziĝas sur PIV 2005. Enhavas ankaŭ mallongiga serba-Esperanta indekso kun 4.500 vortoj, p.&nbsp;630-679. (Recenzo: Pleadin Josip en Zagreba Esperantisto) Esperanto → serba
* 2016. Јаничић, Димитрије Дисо. **Српско-есперантски речник = Serba - Esperanta vortaro** / Димитрије Дисо Јаничић, Орион-Арт 2016 (Београд, Донатграф), 667 стр. Ауторова слика. ISBN 978-86-6389-044-2

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* listo da Esperanto-vortaroj, interalie kun aparta listeto pri Esperanto-serbokroataj vortaroj

serba
Barata Unuaranga Ligo

La **Barata Unuaranga Ligo** (, akronime **IPL**, oficiale nomita **TATA IPL** laŭ ĝia sponsoro) estas la kriketligo de profesiaj viroj, pribatalita fare de dek teamoj bazitaj en dek barataj grandurboj.  La sporta ligo estis fondita fare de la Board of Control For Cricket In India (BCCI) en 2007. Ĝi estas kutime okazigita inter marto kaj majo ĉiun jaron kaj havas ekskluzivan fenestron en la ICC Future Tours Programme, signifanta malpli da internaciaj kriketaj turniroj estas okazanta dum IPLaj sezonoj . 

La IPL estas la plej prizorgita kriketligo en la mondo kaj en 2014 estis vicigita sesa per interesiĝo inter ĉiuj sportligoj.  En 2010, la IPL iĝis la unua sportevento en la mondo estanta elsendo vive sur YouTube .  La markvaloro de la IPL en 2019 estis 6.3 miliardoj USD, laŭ Duff & Phelps.  Laŭ la BCCI, la IPL-sezono (2015) kontribuis 150 milionojn USUS$ al la MEP de la barata ekonomio.  La ​​IPL-sezono (2020) metis masivan spektantaron-rekordon kun 31.57 milionoj da vidoj kaj kun totala konsumpliiĝo de 23 procentoj de la 2019-datita sezono .

La formato estas nomita Twenty20 kaj okazis dek kvar sezonoj de la IPL-turniro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Turnira hejmo sur ESPNcricinfo

Kategorio:Sporto en Barato
Kategorio:Kriketo
Kategorio:Sportaj eventoj
Kategorio:Sportaj konkursoj
Esperanto-rumanaj vortaroj

## Ĉi tiu paĝo listigas **vortarojn** kiuj tradukas el la rumana lingvo al Esperanto kaj inverse 
* **Dicționar esperanto-român și român-esperanto cu gramatică.** P. Firu, M. Beraru. București, 1932. 160p. 16cm.
* **Dicționar esperanto-român și român-esperanto cu un compendiu de fonetică, lexic și gramatică esperanto.** Coordonator: Constantin Dominte. București, 1980. Republikigita en 1990.
** Vol. 1: **Compendiu de fonetică, lexic și gramatică; Dicționar esperanto-român.** 385p. 21cm.
** Vol. 2: **Dicționar român-esperanto; Bibliografie.** 223p. 21cm.
* **Dicționar practic pentru studenții străini (1 000 de cuvinte românești)**. Viorel Păltineanu. Cluj-Napoca, 1980. II+2+192p. A4.
* **Primii paşi în Esperanto.** Ionel Oneţ. Berkeley, 1993. 66p. 22cm. Gramatika skizo kaj konciza Esperanto-rumana vortaro.
* **Esperanto. Noţiuni fundamentele ale limbii internaţionale.** Saul Osias. Craiova, 1994. 242p. 19cm. Historia kaj lingva enkonduko, kun la Fundamenta Ekzercaro kaj Universala Vortaro.
* **Dicţionar esperanto-român.** I.F. Bociort, A. Bruţiu k.a. Timişoara, 1995. 276p. 27cm. La unua granda E-rumana vortaro, kun ĉirkaŭ 10 000 kapvortoj.
* **Alţi paşi în Esperanto.** Ionel Oneţ. Cluj-Napoca / Berkeley, 1997. 67p. 20cm. Dua eld.: Rotterdam, 2017. Rumana-Ea vortolisto (ĉ. 5 000 eroj) kaj aliaj materialoj por progresantoj.
* **Dicţionar de buzunar esperanto-român şi român-esperato / Poŝvortaro Esperanta-rumana kaj rumana-Esperanta.** Ionel Oneţ. Cluj-Napoca, 2002. 251p. 17cm. La unua moderna poŝvortaro por rumanlingvanoj kun pli ol 5 500 kapvortoj en ĉiu direkto.
* **Esperanto — Dicţionar pentru începători.** Ionel Oneţ. Cluj-Napoca, 2004. 170p. 21cm. Du-direkta vortaro por rumanlingvanoj kun po ĉirkaŭ 5 600 kapvortoj en ĉiu direkto.
* **Cheia limbii esperanto — Noțiuni de gramatică și vocabular.** Timişoara, 2019. 89p. 14cm. Reviziita kaj ĝisdatigita ŝlosilo rumana.
* **Dicționar român-esperanto.** Coordonatori: Mariana Pitar, Florica Popa. Timișoara, 2022. 333p. 20cm

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* listo da Esperanto-vortaroj

rumana
Magda Kovács (elektra inĝeniero)

**Magda Kovács** [kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kovács Magda** estis hungara doktoriĝinta altlerneja docentino, elektra inĝeniero.

## Vivo 
Magda Kovács naskiĝis en 1931, ŝi mortis  en Budapeŝto. Ŝi akiris elektroinĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1954. En la sekvaj jaroj ŝi laboris en laboratorio, fabriko aŭ instituto. Intertempe en 1965 ŝi akiris ankaŭ ekonomian diplomon en Universitato Károly Marx. En 1979 ŝi fondis edukan centron kaj ŝi strebis multe pri la distanca eduka sistemo en Hungario, baldaŭ ŝi partoprenis en establado de Altlernejo Dénes Gábor, inter 1992-1997 ŝi estis katedrestro. En 2000 ŝi honoriĝis per la internacia premio Gábor Dénes de la altlernejo.

En Esperantujo ŝia nomo aparte ligiĝas al la publikiĝo de faka tri-voluma publikaĵo
* **Mikrokomputila kaj mikroelektronika fakvortaro** angla-germana-hispana-Esperanto-hungara, kunlabore interalie kun Iván Bujdosó. Budapeŝto, 1989.

## Vidu ankaŭ 
* Listo da Esperanto-vortaroj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komputikistoj
Kategorio:Hungaraj elektroinĝenieroj‎
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Coface

**Coface**, ''Compagnie Française d'Assurance pour le Commerce Extérieur'', estas franca plurlanda agentejo por pruntado-asekurado pri eksportado por la konto de la ŝtato. 

Coface estas atingebla en la regual merkato de Euronext Paris, indico CAC Small.

La grupo disponas de 4 450 dungitoj en 100 landoj kiu servas al 50 000 klientoj.

Fondita en 1946, Coface aperis en la Borso Euronext Paris en 2014. 

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
*Retejo de la Grupo Coface

* 

Kategorio:Francaj firmaoj
Kategorio:Asekurkompanioj
Kategorio:Financaj firmaoj
Esperanto-polaj vortaroj

## Ĉi tiu paĝo listigas **vortarojn** kiuj tradukas el la pola lingvo al Esperanto kaj inverse 
* **Esperanto-pola**
** **Esperanto-pola vortaro (pligrandigita eldono) – Słownik esperancko-polski (wydanie powiększone)**, Jan Günther, Eldono de „Pola Esperantisto”, Varsovio 1909, 22 p.
** **Słownik esperancko-polski** Tadeusz J. Michalski. Warszawa, 1963. Pola Esperanto-Asocio ("Polski Związek Esperantystów", dua eldono senŝanĝa). Bindita. Ankaŭ Nova Pola Eldonejo, Varsovio, 1990.
** **Słownik esperancko-angielsko-polski** (Esperanta-angla-pola vortaro; Esperanto-English-Polish Dictionary) Eduardo Kozyra. Malbork, 2020, 745p., ISBN;  ()
** **Słownik esperancko-angielsko-polski** (Esperanta-angla-pola vortaro; Esperanto-English-Polish Dictionary) Eduardo Kozyra. Malbork, 2014, 682p. (du-voluma), ISBN;  (, , )
* **Pola-Esperanto**
** **Mały Słownik polsko-esperancki.** Kazimierz Tymiński. Varsovio, Państwowe Wydawnictwo "Wiedza Powszechna" Ĝi estis printita trifoje
*** en 1969
*** en 1986 ISBN; 
*** en 1991 ISBN; 
** **Słownik polsko-esperancki.** Mieczysław Guterman. Varsovio, 1959.(represo de la unua eldono de 1932), Pola Esperanto-Asocio
** **Słownik polsko-esperancki** (Pola-Esperanta Vortaro) Eduardo Kozyra. Malbork, 2020, 536p., ISBN;  ()
** **Słownik polsko-esperancki** (Pola-Esperanta Vortaro) Eduardo Kozyra. Malbork, 2014, 476p., ISBN;  (, , )
** *(daŭrigota)* [Kiam? Kaj de kiu?]

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* listo da Esperanto-vortaroj

pola
P-Krezila kaprato

**p-Krezila dekanato** aŭ **p-krezila kaprato** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **dekanata acido**. Ĝi estas blanka aŭ senkolora oleeca likvaĵo kun milda fruktodoro, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. p-Krezila dekanato posedas 17 karbonatomojn, 26 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. p-Krezila dekanato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 

## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **dekanata acido** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **dekanata acido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **p-krezila dekanato** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **dekanata anhidrido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **p-krezila dekanato** per traktado de **p-krezila klorido** kaj **dekanata acido**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **p-krezila dekanato** per traktado de **p-krezila klorido** kaj **natria dekanato**:

### Sintezo 5
* Preparado de la **p-krezila dekanato** per traktado de **p-krezila alkoholo** kaj **acetila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Estero
* Kategorio:Dekanatoj

## Referencoj 
Kategorio:Esteroj
Apabhransa

**Apabhransa**, aŭ *Apabhraṃśa* (en Sanskrito: अपभ्रंश, IPA: [ɐpɐbʱrɐ̃ˈɕɐ], en Prakrito: Avahansa) estas termino uzita de *vaiyākaraṇāḥ* (indiĝenaj gramatikistoj) ekde Patanĝali por referenci lingvojn parolatajn en Norda Hindio antaŭ la apero de modernaj lingvojn. En Hindologio, ĝin oni uzas kiel terminego por la dialektoj kiuj formas la transiron inter la fino de la mezaj kaj fruaj modernaj Hindarjaj lingvoj, laŭ la periodo inter la 6a kaj la 13a jarcentoj n.e. Tamen, tiuj dialektoj estas konvencie inkluditaj en la  Meza Hindarja periodo.: p.42  Apabhraṃśa en Sanskrito laŭvorte signifas "korupta" aŭ "ne-gramatika lingvo", kio devojiĝas el la normo de la Sanskrita gramatiko.

La Apabhraṃśa literaturo estas valora fonto por la historio de Norda Hindio por la periodo el la 12a ĝis la 16a jarcentoj. 

## Referencoj
## Bibliografio
* Shapiro, Michael C. Hindi. ''Facts about the world's languages: An encyclopedia of the world's major languages, past and presen''t. Eld. Jane Garry, kaj Carl Rubino: New England Publishing Associates, 2001.

* 

Kategorio:Hindarja lingvaro
Kategorio:Lingvoj de Barato
Kategorio:Mezepokaj lingvoj
Kriketa Klubo Marylebone

eta|Membro de la MCC en la tradicia flava kaj ruĝa strijako
La **Kriketa Klubo Marylebone** (, akronime **MCC**) estas privata sportoklubo fondita en 1787 . La klubo estis la estraro de  oficialaj okazaĵoj por kaj angla kaj internacia kriketo ĝis 1993, kiam la Internacia Kriketa Konsilio (ICC) transprenis la internacian postenon de la klubo, kaj la England and Wales Cricket Board transprenis ĝiajn landan devontigon. Tamen, la MCC ankoraŭ havas aŭtoritaton pri la leĝoj de kriketo .

La MCC estas bazita ĉe la kriketejo de Lord's, kiun ĝi ankaŭ posedas. La spektantpavilono estas rezervita por la MCC. MCC-membroj ankaŭ havas specialajn rajtojn kiel spektantoj ĉe ĉiuj matĉoj luditaj ĉe Lord's.

La MCC estas bazita ĉe Lord's Cricket Ground en St. John's Wood en Londono, kio ankaŭ estas la plej fama kriketstadiono en la mondo, ofte referita kiel la Mekao de kriketo. La membroj de la klubo ĝuas privilegiojn, do kutime nur ili estas permesitaj en la *Pavilonon* (klubejo), grandan viktorianan   konstruaĵon de 1889. Strikta vestregularo estas donita tie. Ili povas esti rekonitaj publike per siaj flavaj kaj ruĝaj striitaj kravatoj aŭ jakoj. Pro premo de la registaro, inaj membroj estis allasitaj nur ekde 1998.

La klubo ricevis iun malbonan diskonigon dum periodo kiam ĝi rifuzis akcepti inajn membrojn ĝis 1998. Malgraŭ la administrado de la klubo, la propono por ina membreco ne atingis 66% de la voĉdono antaŭ ol la brita registaro minacis forigi la rajtojn organizi loteriojn se la klubo ne malfermiĝis al havado de inaj membroj. Ĝis 1998, reĝino Elizabeto la 2-a estis la nura virino permesita ĉeesti en la pavilono dum matĉoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Cricinfo MCCa hejmpaĝo kun bildoj kaj rezultoj

Kategorio:Kriketo
Kategorio:Sportkluboj
Hydro-Québec

***Hydro-Québec*** estas kanada publika entrepreno de Kebekio, fondita en 1944. Ĝia nura akciulo estas la registaro de Kebekio. La kompanio, kun sidejo en Montreal, estas responsa pri la generado, transportado kaj distribuado de elektra energio en Kebekio.

Havante 63 produktejojn de hidroelektra energio kaj unu atomcentralo, *Hydro-Quebec* estas la ĉefa produktanto de elektro en Kanado, kaj unu el kvar plej grandaj produktantoj de elektra energio en la mondo. La instalita kapacito estas de 36 971 MW, disponas de 22 501 dungitaj kaj servas al 4 milionoj da uzantoj.​ 

## Referencoj
* 

Kategorio:Kanadaj firmaoj
Kategorio:Energiaj firmaoj
Kategorio:Monopoloj
Bengala literaturo

, unua Nobel-premiito el Azio.]]
**Bengala literaturo** (en Bengala: বাংলা সাহিত্য, latinigite: Bangla Sahityô) referencas la aron de verkoj en Bengala lingvo kio kovras malnovbengalan, mezbengalan kaj modernan bengalan lingvojn kun la ŝanĝoj laŭlonge de la tempopaso kaj la dinastiaj patronado aŭ nepatronado. Bengala disvolviĝis laŭlonge de ĉirkaŭ 1 300 jaroj. Se la apero de la Bengala literaturo sugestas datojn el ĉirkaŭ 650 n.e., la disvolvigo de la Bengala literaturo postulas esti 1 600 jarojn aĝa. La plej frua konservita verko en Bengala literaturo estas "Ĉarjapada", nome kolekto de budhismaj kantoj en malnovbengala el la 10-a kaj 11-a jarcentoj. 

La kronologio de la Bengala literaturo estas dividita en tri periodoj: nome antikva (650–1200), mezepoka (1200–1800) kaj moderna (post 1800). Mezepoka Bengala literaturo konsistas el variaj poeziaj ĝenroj, kiel Hinduismaj religiaj skribaĵoj (ekz. *Mangalkavja*), Islama eposo (ekz. verkoj de Sjed Sultan kaj de Abdul Hakim), Viŝnuismaj tekstoj (ekz. biografioj de Ĉaitanja), tradukaĵoj el Araba, Persa kaj Sanskrito, kaj nereligiaj tekstoj de islamaj poetoj (ekz. verkoj de Alaol). Romanojn oni enkondukis meze de la 19-a jarcento. Nobel-premiito Rabindranath Tagore estas la plej bone konata figuro de Bengala literaturo en la tuta mondo. Kazi Nazrul Islam, fama aktivulo kaj kontraŭ-brita verkisto, estis priskribita kiel la "Ribela Poeto" kaj estas nun agnoskita kiel la Nacia poeto de Bangladeŝo.

## Kronologio
* Antikva (650–1200)
* Mezepoka (1200–1800)
** Frua mezepoka/Transira (1200–1350)
** Antaŭa-Ĉaitanja (1350–1500)
** Malfrumezepoka periodo (1500–1800)
* Moderna (1800–nun)
** Unua kaj dua fazoj (1800–1900)
** Tria kaj kvara fazoj (1900–1947)
** Novelistoj
** Kvina fazo: post-dispartiga erao (1947–1971)
*** Prakalpana Movado
** Sesa fazo: du tendencoj (1971–nun)
*** Bangladeŝa tendenco
*** Okcidentbengala tendenco

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* Library of Congress – Bengali Section
* Angla gazeto pri Bengala Literaturo de Sayeed Abubakar

* 


Kategorio:Kulturo de Bengalio
Kategorio:Literaturo laŭ etnoj
Kategorio:Barata literaturo laŭ lingvoj