open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cyril Connolly

**Cyril Vernon CONNOLLY** (n. la 10-an de septembro 1903 en Coventry, Anglio ; m. la 26-an de novembro 1974 en Londono, Anglio) estis brita verkisto, literaturkritikisto kaj ĵurnalisto. Li estis elstara figuro en la angla literaturo de la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj. 

Li estis membro de la Pataphysics College (Kolegio de ’Patafiziko, d:Q1371509). 

La unusola romano de Connolly, * *The Rock Pool* (La Roka Lageto*), estis publikigita en 1936. Ĝi estas satira verko priskribanta grupon de diboĉaj aventuristoj ĉe la fino de la sezono en franca marborda feriejo, temo bazita sur liaj propraj spertoj en la sudo de Francio.

De 1940 ĝis 1949 li estis la redaktoro de la influa literatura revuo *Horizon : A Review of Literature and Art.* Connolly estis la ĉefa literatura kritikisto de *The Sunday Times* de 1945 ĝis sia morto en 1974. En la jaro de sia morto, li estis elektita kiel honora eksterlanda membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Literaturo. 

Connolly kreis multajn spritajn epitetojn kaj komprenemajn observojn, kiuj estas vaste cititaj.

Ekde 1976, la arkivo kaj privata biblioteko de Connolly, estas konservataj ĉe la Universitato de Tulsa.

## Verkaro 
* *The Rock Pool*, 1935 (novel)
* *Enemies of Promise*, 1938
* *The Unquiet Grave*, 1944
* *The Condemned Playground*, 1945 (collection)
* *The Missing Diplomats*, 1952
* *The Golden Horizon*, 1953 (editor; compilation from *Horizon*)
* *Ideas and Places*, 1953 (collection)
* *Les Pavillons: French Pavilions of the Eighteenth Century*, 1962 (with Jerome Zerbe)
* *Previous Convictions*, 1963 (collection)
* *The Modern Movement: 100 Key Books From England, France, and America, 1880–1950*, 1965
* *The Evening Colonnade* 1973 (collection)
* *A Romantic Friendship*, 1975 (letters to Noel Blakiston)
* *Cyril Connolly: Journal and Memoir*, 1983 (edited by David Pryce-Jones)
* *The Selected Essays of Cyril Connolly*, 1984 (edited by Peter Quennell)
* *Shade Those Laurels,* 1990 (fiction, completed by Peter Levi)
* *The Selected Works of Cyril Connolly*, 2002 (edited by Matthew Connolly), Volume One: *The Modern Movement*; Volume Two: *The Two Natures*

### Biografioj pri li 
* Clive Fisher (1995): *Cyril Connolly* , St Martin's Press, Novjorko, 
* Jeremy Lewis (1995): *Cyril Connolly,* *A Life*, Jonathan Cape, Londono, 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Bibliografia kaj kritika kontrollisto
* *Guardian* profilo de Connolly de William Boyd (verkisto)

Kategorio:Komandoroj de la Ordeno de la Brita imperio
Kategorio:Anglaj literaturkritikistoj
Kenneth Tynan

**Kenneth Peacock TYNAN** (n. la 2-an de aprilo 1927 en Birmingham - m. la 26-an de julio 1980 en Santa Monica, Kalifornio) estis angla teatra, muzika kaj filmkritikisto, scenaristo, libretisto, teatra aktoro kaj dramisto. 

Unu el la plej famaj teatraj kritikistoj de la 20-a jarcento. Li okupis dignan lokon en la historio de angla teatro.

## Vivo 
Edukita ĉe la elita Magdalen College, Oksfordo, li regule publikigis en prestiĝaj publikaĵoj kiel ekzemple *The Observer* de Londono kaj *The New Yorker* de Novjorko. Dum jardeko, li funkciis kiel literatura konsilisto por la Nacia Teatra Kompanio de Britio.

Sagaca kaj ekstravaganca verkisto, K. Tynan omaĝis al modo fariĝante la aŭtoro de kelkaj sensaciaj distraj prezentadoj, precipe la erotika muzika revuo " Ho, Calcutta! " (1969); filmscenaroj "Nowhere to Go" (1958), la serio "Tempo" (1961-1968), " Macbeth " (1971). 

Tynan estis amiko de gvidaj figuroj en la mondo de teatro, filmo kaj literaturo de sia tempo, kiel ekzemple Orson Welles, Marlene Dietrich kaj Tennessee Williams. Ideologie poziciigita sur la marksisma maldekstro, li partoprenis en la gravaj debatoj de sia tempo, de la Kuba Revolucio ĝis pacifismo kaj la batalo kontraŭ rasismo en Usono.

En julio 1970, li publikigis artikolon en The New Yorker pri la urbo Valencio, kiun li proklamis la "monda ĉefurbo de kontraŭturismo". Ĉi tiu artikolo kaj aliaj dediĉitaj al Marlene Dietrich, Roman Polanski kaj la matadoro Antonio Ordóñez estis inkluditaj en lia libro de 1976, * *La Sono de Du Manoj Aplaŭdantaj* *.

Ĉiam polemika, kaj fervora kontraŭulo de cenzuro en la teatro, en 1965 Tynan estis la unua persono kiu uzis la vorton " *fiko* " en brita televido, kio kaŭzis polemikon tiutempe. Poste en la vivo, li retiriĝis al Kalifornio por okupiĝi pri sia verkista kariero.

## Verkaro 
* *He That Plays the King* (1950)
* *Persona Grata* (fotoj kaj kovrilo de Cecil Beaton, 1953)
* *Alec Guinness* (1953)
* *Bull Fever* (Longmans, 1955)
* *Quest for Corbett* (Gaberbocchus Press, 1960)
* *Curtains* (1961)
* 
* *Tynan Right and Left: Plays, Films, People, Places and Events* (1967; )
* *The Sound of Two Hands Clapping* (1975)
* *Show People: Profiles in Entertainment* (1980)
* Kathleen Tynan & Ernie Eban (ed.), *Profiles* (1990)
* Kathleen Tynan (ed.), *Kenneth Tynan: Letters* (1998)
* John Lahr (ed.), *The Diaries of Kenneth Tynan* (2001)
* Dominic Shellard (ed.), *Kenneth Tynan: Theatre Writings* (2007)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Tynan sur nationaltheatre.org

Kategorio:Kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj
Kategorio:Britoj de la Dua Mondmilito
Faktoido

[eta|Ofta faktoido estas la neĝusta aserto ke la [Granda Ĉina Muro|Granda Muro de Ĉinio estas videbla el la ekstertero helpe de (nuda) okulo.]]
**Faktoido** ( el la angla *  *fact **  kaj **-oid* *   el la antikva greka * εἶδος  * - formo, aspekto, "prenanta la formon de fakto") estas nefidinda aŭ malvera aserto (nekonfirmita aŭ evidente malvera), kiu estas vestita en la formo de fidinda kaj estas prezentita kiel fidinda; publikigita oficiala mesaĝo, kiu estas akceptata kiel vero pro la fakto mem de sia apero en presaĵo; informo, publikigo, neinda je fido, aŭ okazaĵo de dubinda vereco, akceptata ĉie kiel vero. 

La termino "faktoido" estis kreita en 1973 de la usona romanisto Norman Mailer en sia biografio pri Marilyn Monroe.  Mailer difinis la terminon kiel "faktoj kiuj ne ekzistis antaŭ ol ili aperis en revuo aŭ gazeto". 

The *Washington Times* difinis la neologismon kiel "ion, kio aspektas kiel fakto, povus esti fakto, sed fakte ne estas fakto." Ĝin generas kognaj biasoj kaj naskas urbajn legendojn, sed male al tiuj, "suspensaĵoj", kiuj kutime disvastigiĝas per vorto de buŝo, tiuj "faktoj" kutime disvastigiĝas per la amaskomunikiloj, kie ili poste alprenas propran vivon. Ankaŭ eblas ke kelkaj faktoj iam estis veraj, sed jam ne estas, ĉar la (homa) mondo, kune kun onia percepto kaj kompreno de ĝi, konstante ŝanĝiĝas.

La vorto ankaŭ povas esti uzata por priskribi apartan sensignifan fakton forestantan de kunteksto, tre gravan por ĝia ĝusta interpreto, kaj en Retoriko ĝi estas speco de misinformado. La *Oksforda Angla Vortaro* difinas ĝin kiel "pecon de fidinda informo, ripetata tiel ofte, ke ĝi fariĝis akceptita kiel fakto".

Pli milda variaĵo estas kiam la aserto ne povas esti pruvita malvera, sed mankas sufiĉa bazo por konkludi, ke ĝi estas fakto. Alia, pli malofta signifo, estas tiel nomatan *senutilan scion* (trivialaĵoj), t.e. aferojn, kiuj estas veraj sed havas nenian signifon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Misinformado
* Falsaj novaĵoj
* Propagando
* Menskontrolo
* Gazeta anaso
* Klaĉo

* Konspira teorio
* Mito

*Memeo
* Pseŭdoscienco

Kategorio:Tradiciaj historioj
Kategorio:Komunikado
Stodůlky (Prášily)

**Stodůlky** () estas pereinta vilaĝo en Šumava, nordoriente de Prášily, sub monto Křemelná en valo de rivero Křemelná, la eksa reĝarbarana vokto, unu el ok en Šumava (ĝiaj loĝantoj estis servutuloj de la reĝo). Ĝi estadis paroĥa domaro kun ampleksa paroĥo. Per la areo 236&nbsp;km² la katastro estis post Prago la dua plej granda en Bohemio.

## Historio 
Devene oni diris al la loko Simonovy stodoly (*Garbejoj de Simon*), ekde la jaro 1617 Stadeln. Pli poste estis en la municipo du muelejoj, lernejo,segejo kaj kelke da gastejoj. La plej granda bieneto nomiĝis Bon Bolthaus aŭ Balthashof. 

Post la milito plejparte germana loĝantaro estis ellandigita kaj la senhomiĝinta Stodůlky fariĝis enkadre de soldata ekzercspaco Dobrá Voda ekzerca celtabulo. En la jaro 1952 ĝi estis egaligita kun la tero.

## Loĝantaro 
En municipo Stodůlky kun areo 7259&nbsp;ha estis al la 22-a de majo 1947 kalkulitaj 206 ĉeestantaj loĝantoj. En la municipon venis la 27-an de novembro 1947 multnombra grupo de ĝisloĝigintoj – reemigrintoj (rumamaj slovakoj el Bihora-salaŝa regiono de Transilvanio) en nombroj: 

* Stodůlky: 35 personoj (13 personoj transloĝiĝis la 22-an de marto 1949 en municipon Hamry, distrikto Klatovy)
* Glaserwald: 33 personoj
* Rovina: 17 personoj
* Velký Babylon: 10 personoj 
* Vysoké Lávky: 18 personoj 

## Kapelo de sankta Sebastiano 
En la okdekaj jaroj de la 18-a jarcento estis en Stodůlky konstruita kapelo de sankta Sebastiano, kiu laŭaspekte kaj grandece rememorigis preĝejeton. Surbaze de peto de Loka nacia komitato en Nemilkov donis Episkopa konsistorio en Čeksé Budějovice la 2-an de junio 195 konsenton kun translokigo de sonorilo el la kapelo en Stodůlky en kapelon en Nemilkov.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* Stodůlky, zanikleobce.cz, Honza kaj Blanka Reichardtovi, 23. 1. 2006
* Honza kaj Blanka Reichardtovi: *Stará Šumava : Železnorudsko a Prášilsko = Der alte Böhmerwald : Rund um Eisenstein und Stubenbach*, 2006, 
* dokumento Boží mlýny, en kiu figuras Stodůlky kaj loĝantoj de Stodůlky

Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Klatovy
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Šumava
Kategorio:Prášily
Kategorio:Nacia parko Šumava
Kategorio:Pereintaj setlejoj en Nacia parko Šumava
Acrophylla alta

***Acrophylla alta*** estas specio de fantominsektoj en la tribo *Phasmatini*, priskribita en 2025.

Nomebla en Esperanto kiel Altebenaĵa Giganta Akrofilo (angle *Highlands Giant Acrophylla*), ĉi tiu specio troviĝis en la *Atherton Tableland*: altebenaĵaj tropikaj arbaroj de Kvinslando (*Millaa Millaa* estas la tipa loko). La specion priskribis sciencistoj Ross M. Coupland kaj Angus J. Emmott surbaze de du inaj specimenoj. La holotipo estis kolektita de Coupland en novembro 2024 kaj la paratipo de van Oosterzee, Preece kaj Emmott en februaro 2025 kaj ambaŭ estas konservitaj ĉe la Kvinslanda Muzeo.

## Priskribo 
Ĉi tiu specio de fantominsekto estas rimarkinda, ĉar ĝi eble estas la plej peza insekto en Aŭstralio, pli peza ol la *Macropanesthia rhinoceros* (rinocera blato). Unu individuo pezis 44 gramojn. La specio distingiĝas de aliaj specioj en la genro *Acrophylla* per sia korpo longa 265–279 mm (komparebla al *A. titan*, kiu longas 200-260 mm) kaj ties grandaj (4 x >6 mm) palaj ovoj, kiuj havas densajn, profundajn kavetojn.

La specio-epiteto *alta* rilatas al la alta altitudo, ĉar la specio konate vivas en areo pli ol 900 m super marnivelo. Individuoj de ĉi tiu specio okupas la kanopeojn de tre altaj arboj, altaj de 30 ĝis 60 m, kio malfaciligas ilian studadon.

Kategorio:Fantominsektoj
Vitus Huonder

**Vitus HUONDER** (naskiĝinta la  en Trun,  mortinta la  en Wangs) estis svisa episkopo romkatolika. Episkoplanda sidejo lia estis inter 2007 kaj 2019 Koiro. De 2019 li troviĝis inter anoj de la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a. 

Post trapaso de la abiturienta ekzameno en 1963 ĉe la Monaĥejo Lernejo de Disentis li fariĝis benediktano. Je Disentis li faris la novicadon studonte filozofion je Einsiedeln kaj de 1965 teologion ĉe la Pontifika Anselma Atenejo en Romo. Eksfrokuliĝon kaŭzis malcertoj ĉe li pri aŭtentikeco de vokiĝo je animzorgado. Sed post kiam li laboris kun junuloj en Zuriko dum unu jaro, iĝis daŭrigo de la sutdoj teologiaj en Friburgo. En la 25-a de septembro 1971 lin sacerdotecen ordinis Johannes Vonderach en Thalwil. Friburge li doktoriĝis en la jaro 1973-a post defendo de la tezo *Israel, Sohn Gottes. Zur Deutung eines alttestamentlichen Themas in der jüdischen Exegese des Mittelalters*. Sekvis Friburge universitata asistanteco kaj poste docenteco pri la Malnova Testamento ĉe la Koira teologi-altlernejo. Inter 1976 kaj 1988 li estis paroĥestro en Kilchberg ZH (1976–1982), Sachseln OW (1982–1984) kaj Egg ZH (1984–1988).

En 1989 li habilitiĝis pri liturgiaj sciencoj ĉe la universitato de Friburgo. En 1990 nomumis lin episkopo Wolfgang Haas katedrala kanoniko de Koiro kaj ĝenerala vikario por la kantono Grizono, la kantono Glaruso kaj Liĥtenŝtejno.  Inter 1993 kaj 1998, Huonder plenumis diversajn docentad-vokiĝojn en Friburgo kaj Koiro. En 1998 episkopo Amédée Grab konfirmis lian ĝeneralan vikariecon por Grizono nomumante lin moderiganto de la episkopa kurio  *(moderator curiae)*. Huonder ankaŭ engaĝiĝis por multaj iniciativoj en la Sankta Lando. En 1991 li fariĝis kavaliro de la Ordeno de la Sankta Tombo en Jerusalemo. Sekvis lia ordena grandprioreco por Svisujo kaj (de 2008) lia ordena grandoficireco. 

En la 6-a de julio 2007 li elektiĝis episkopo de Koiro. Konsekro okazis en la 8.9.2007 en Einsiedeln. Devizo episkopa lia estis *Instaurare omnia in Christo*. En 2008 li partoprenis kun 340 junuloj ĉe la Monda Junulara Tago 2008 je Sidnejo. 

Inter 2008 kaj 2011 prezidantis li AGCK (Laborrondo de Kristanaj Eklezioj de Svisujo). Profesia retiriĝakcepto fare de papo Francisko estis en al 20.5.2019. Tuj poste li ekloĝis en Wangs.

## Skribaĵoj (elekto) 
* *Israel, Sohn Gottes: Zur Deutung eines alttestamentlichen Themas in der jüdischen Exegese des Mittelalters.* Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 1973, ISBN 3-525-53307-1 (disertacio).
* *Auf der Suche nach Gott: Der christliche Glaube und die anderen Religionen.* Kanisius, Freiburg 1982, ISBN 3-85764-141-X.
* *Gnadennovenen.* Kanisius, Freiburg 1984, ISBN 3-85764-170-3.
* *Zur Feier des Sonntags.* Kanisius, Freiburg 1986.
* *Die Psalmen in der Liturgia horarum.* Universitätsverlag, Freiburg 1991, ISBN 3-7278-0758-X (habilitiĝa faklaboraĵo).

## Eksteraj ligiloj 
*Huonder ene de la katolika hierarkio
*ligiloj ĉe DDB
*informoj ĉe *gcatholic.org* 

## Notoj 
Kategorio:Svisaj episkopoj
Kategorio:Romkatolikaj pastroj en Svislando
Kategorio:Svisaj teologoj
Kategorio:Profesoroj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1942
Kategorio:Mortintoj en 2024
Bob Hawke Altlernejo

**Bob Hawke Altlernejo** (angla: *Bob Hawke College*) estas publika mezlernejo en Perto, en la stato Okcidenta Aŭstralio, Aŭstralio, kaj troviĝinta en la antaŭurbo Subiaco. La lernejo malfermiĝis la 3an de februaro 2020 kun 250 studentoj de Jaro 7a kaj vastigis al ĉirkaŭ 2 000 studentoj de Jaroj 7a al 12a en 2025.

La lernejo integras la ludsurfacon de la antaŭa stadiono Subiaco Oval, kiu estis malkonstruita en decembro 2019, en sian kampuson. La renovigita ovalo estis malfermita al studentoj en majo 2020, kaj al la ĝenerala publiko la sekvan monaton.

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Lernejoj
Kategorio:Okcidenta Aŭstralio
Monto Hawthorn (Okcidenta Aŭstralio)

**Monto Hawthorn** (angle: *Mount Hawthorn*) estas antaŭurbo de Perto, Okcidenta Aŭstralio, situanta ene de la Urbo Vincent.

La areo de Monto Hawthorn unue estis elektita por urba disvolviĝo en 1887. Fine de la 1890-aj jaroj parto de ĝi estis aĉetita de sindikato de Edward Wittenoom, politikisto kaj paŝtisto; James Hicks kaj C. L. W. Clifton. Kiam ĉi tiu grupo subdividis sian teron en 1903, Hicks nomis sian parton de la subdivido Hawthorn Estate, ĉar li ĵus estis en Melburno kaj loĝis ĉe Hawthorn.

## Heredaĵo de la Unua Mondmilito 
* Rimarkinda eksa loĝanto estis milita heroo Thomas Axford, ricevinto de la Viktoria Kruco (en 1918) kaj la Militista Medalo. "Axford Parko", kontraŭdirekte la interkruciĝo de Scarborough Plaĝa Vojo kaj Oxford Strato, estas nomita en lia honoro.
* Anzac Dometo, la domo ĉe 38 Kalgoorlie Strato, estis konstruita de lokaj komercistoj en 24 horoj la 12an de februaro 1916, kiel domo por revenintaj veteranoj por tiel honorigi tiujn perditajn en militago. La unua kiu loĝis tie estis Privata John Porter, vundita Gallipoli-veterano kaj lia edzino. Ankaŭ lia nerevenigebla amiko, 19-jaraĝa Leslie Wilkinson (mortis en batalago ĉe Gallipoli la 28an de junio 1915) estas honorita sur malgranda memortabulo ĉe la flagfosto antaŭ la dometo.

## Ligiloj al aliaj lokoj 
* Leederville

## Referencoj 
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Aŭstralio
Kategorio:Okcidenta Aŭstralio
Písnice

**Písnice** () estas urba parto kaj katastra teritorio sude de Prago, kreanta ekde la 24-a de novembro 1990 konsiston de urba parto Prago-Libuš. Ĝi estis memstara municipo ĝis alligo al Prago en la jaro 1974, kiam ĝi estis samtempe subigita al Urba nacia komitato Prago-Libuš. Estas ĉi tie registritaj 42 stratoj kaj 496 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Dia torturo

## Ĉirkaŭaĵo
* Dolní Břežany
* Hodkovice
* Vestec

## Pluaj fotoj 

Image:Prague Pisnice Viet Nam1.jpg|Eksa viandkombinejo, nun vietnama komunuma centro
Image:Prague Pisnice Common.jpg|Vilaĝplaco
Image:Prague Pisnice K Vrtilce str.jpg|Eksa bieno
Image:K mejtu street, east part, Praha.jpg|Vilaaj konstruaĵoj norde de la vilaĝo

### Panoramo
Kategorio:Katastraj teritorioj en Prago
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Károly Streitman

**Károly Streitman** [kAroj ŝtrejtman], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Streitman Károly** estis hungara pediatro (infankuracisto), neonatologo, patologo, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis *Streitmann*.

 naskiĝis  en Makó, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 maturiĝis en kemia mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Szeged en 1964, dum la hungara revolucio de 1956 li estis aktiva revoluciulo en Makó. Post la diplomo li laboris 4 jarojn ĉe Jenő Ormos en la patologia instituto, poste li praktikadis jaron en Düsseldorf. Inter 1966–1977 en la kliniko de Szeged li estis asistanto, respektive lektoro, inter 1977–1984 li gvidis la pediatrian branĉon en Hódmezővásárhely. Ekde 1984 li estis docento en Budapeŝto, samtempe li estis ĉefkuracisto en infanhospitalo. Lia habilitiĝo okazis en 1999, en la sekva jaro li revenis al Makó, kie li gvidis la pediatrian branĉon, krome li instruis en Scienca Universitato de Szeged. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1983 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn en 2006 kaj 2016.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Herpesvírus infectiók és a vese* (1983)

## Fontoj 
* biografieto hungare kun foto
* biografio hungare (legebla pli malsupre)
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pediatroj
Kategorio:Hungaraj neonatologoj
Kategorio:Hungaraj patologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Hodkovice (Zlatníky-Hodkovice)

**Hodkovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zlatníky-Hodkovice en distrikto Prago-okcidento. Ĝi troviĝas 1 km norde de Zlatníky-Hodkovice. Estas ĉi tie registritaj 118 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hodkovice situas en katastra teritorio **Hodkovice u Zlatníků** kun areo 2,97&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1314.

## Loĝantaro
## Ĉirkaŭaĵo
* Písnice

## Vidu ankaŭ
* Hodkovičky

## Pluaj fotoj 

Hodkovice, Kolmá, od Zlatníků.jpg|Hodkovice de Zlatníky

Kategorio:Zlatníky-Hodkovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Hodkovice

**Hodkovice** estas nomo por pluraj setlejoj:

* Hodkovice (Zlatníky-Hodkovice) – vilaĝo de municipo Zlatníky-Hodkovice en distrikto Prago-okcidento
* Hodkovice (Jívka), Hodkovice u Trutnova – parto de municipo Jívka en distrikto Trutnov
* Hodkovice nad Mohelkou – urbo en distrikto Liberec
Ĝunija

**Ĝunija,**  estas urbego, marhaveno  en la distrikto Keservano, en la Gubernio Keservano en Libano. La urbego estas ĉefurboj kaj de gubernio kaj de distrikto.
eta|maldekstre|

## Demografio 
Pri loĝantaro de Ĝunija mankas certaj informoj, sed plejparte oni taksas almenaŭ  loĝantojn.

## Geografio 
Ĉirkaŭ 16 km norde de Bejruto troviĝas Ĝunija laŭ la Mediteraneo. Ĝi kuŝas la la mallarĝa marborda ebenaĵo, sed etendiĝas al la montaj deklivoj.
eta|maldekstre|

## Historio 
La historio de Ĝunija devenas de la fenicoj, tiam ĝi estis grava komerca centro. Tiutempe la haveno estis grava dum vintro, ĉar ĝi funkciis kiel sekura loko por ŝipoj velantaj suden al Biblos. Baldaŭ venis la romia kaj bizanca periodoj. Dum la mezepoka la havenurbo estis signifa islama bazo kun fortikaĵo, sed la loĝantoj restis kristanoj. Ankoraŭ meze de la 20-a jarcento la komunumo estis trankvila fiŝkaptista vilaĝo, sed poste proksimeco de Bejruto portis prosperon. Ekde 2017 Ĝunija estis levita gubernia ĉefurbo.

## Ekonomio 
Multaj strandaj kafejoj, trinkejoj, noktokluboj kaj luksaj hoteloj portas enspezojn, se ne paroli pri la kazino. Ne hazarede Ĝunija estas konata, kiel la libana Montekarlo. La haveno estas ankaŭ bazo de la libana mararmeo. 

## Eduko 
La plej signifa lernejo estas la Maronita Universitato de la Sankta Spirito.

## Religio 
En 2014 el la registritaj balotantoj kristanoj estis 98%, el tio 71% estis maronitaj katolikoj, 9% grekaj katolikoj, 6 armenaj ortodoksuloj kaj 5% estis grekaj ortodoksuloj. Super Ĝunija sur malgranda monteto estas sidejo de la Patriarko de la Maronita Katolika Eklezio.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
La laŭmarborda aŭtovojo tuŝas Ĝunija. Kelkaj serpentaj vojoj trairas la montojn al interno de la lando. La haveno havas pramservojn. Al la montoj telfero trafikas ekde 1965.

## Klimato 
Ĝunija havas varman mediteranean klimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen (Csa). Jare averaĝe pluvas 726 mm, inter novembro-marto ordinare pluvas, sed inter junio-septembro apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas  kaj varias inter .
eta|
eta|

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeo
* festivalo
* kazino
* marborda strando
* glisparaŝutado
* proksime kristana pilgrimejo, ankaŭ arkeologia loko
* malnova bazaro

## Ĝemelurboj 
*  Monako, Monako
*  Gustavia, Francio
*  Rio-de-Ĵanejro, Brazilo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Libano
Ignacy Grabowski

**Ignacy GRABOWSKI** (naskiĝis la 26-an de julio 1873, mortis la 4-an de aŭgusto 1944 en Varsovio) estis pola socia aktivulo, posedanto de brikdomo en varsovia kvartalo Wola.

En la jaroj 1905–1914 estis anstataŭanto, kaj poste la lasta municipestro de Czyste antaŭ ĝia enkorpigo en 1916 al Varsovio. En 1915 ekpostenis ĝis fino de la unua mondmilito la komisar-funkcion de Civitana Gardantaro en sia areo. En 1916 apartenis al iniciatintoj de la fondo de Amikec-Societo de Wola, en kies regopovoj i.a. estis estrarano (1919–1920), prezidanto de komisiono pri nemoveblaĵoj (1936–1937) kaj membro de teknika komisiono (1937–1938). Ankaŭ estis membro de fondita en 1927 Pola Asocio de Legom-Produktantoj.

Ignacy Grabowski estis membro de redakta komitato de la memorlibro *Wola ongi i dziś* (Wola iam kaj nun), eldonita en 1938 okaze de 20-jariĝo de la Amikec-Societo de Wola. Ĝi entenas liajn rememorojn pri vivo de la medio de ĝardenaj bienposedantoj rande de okcidentaj periferioj de Varsovio en kaduka periodo de aneksa regopovo de rusoj. Alia kunaŭtoro de la publikaĵo nomis lin "piediranta kroniko de la pasinteco de Wola".

Li estis murdita kune kun 11-persona familio en sia domo ĉe la str. Wolska 113 dum la masakro de Wola komence de la Ribelo de Varsovio. Memorigas lin betula kruco ĉe la str. Grabowska en Varsovio kaj simbola surskribo sur familia tomboŝtono en la Tombejo Powązki en Varsovio (segmento 6-6-6/7).

Kategorio:Polaj entreprenistoj
Kategorio:Polaj memoraĵistoj
Davide Pagliarani

**Davide PAGLIARANI** (naskiĝinta la  en Rimini) estas itala romkatolika pastro kaj de julio 2018 ĝenerala superulo de la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a. Estas li la unua italo havanta tiun ĉi postenon. 

## Biografio
En 1989 li eniris la porpastran seminarion de Flavigny; poste li soldatis. En 1996 li havis la ordinadon sacerdotan fare de episkopo Bernard Fellay: sekvis deĵorado en la priorejo de Rimini dum sep jaroj kaj en Singapuro dum tri jaroj. Poste li fariĝis superulo de la itala frati-distrikton (de 2006-2012). En 2012 li ekestis rektoro de la *Porpastra seminario Nia Sinjorino kunredemptora* en La Reja. Tiam li ankaŭ docentis antaŭ la tieaj studentoj pri la instruofico de la Eklezio kaj pri la Biblio.

En julio 2018 la fratiaj kapitulanoj elektis lin en Ecône (Riddes) postanto de Bernard Fellay por esti nova ĝenerala superulo de la fratio, por la daŭro de la sekvantaj 12 jaroj. Kiel liaj asistantoj deklariĝis Alfonso de Galarreta kaj Christian Bouchacourt; esti konsilistoj por li pretis kaj Fellay kaj Franz Schmidberger, kiuj ambaŭ tiutempe favoris akordon kun la Sankta Seĝo rilatantan al la sorto de la fratio ene de la Eklezio. 

Pagliarani kritikis la apostolan instigon *Amoris laetitia* de papo Francisko kaj la sinodon pri Amazonio (2019). Ankaŭ la encikliko Laudato si' ne plaĉis al li pro troa emfazo de naturprotektado kaj ekumenismo. Malŝatis li ankaŭ la enciklikon Fratelli tutti pro perfido de kristanaj doktrineroj. 

Du tagojn post la promulto de la motu proprio *Traditionis custodes* kun ĉefpontifike volataj restriktoj de la celebrado de la Trenta Meso, Pagliarani aparte kritikis en prediko la interrompon de fruktodonaj repaciĝ-paŝoj iniciitaj fare de papo Benedikto la 16-a. Ĉiuj fideluloj havu la ŝancon partopreni tradiciajn latinlingvajn sanktajn mesojn, ne nur kelkaj privilegiitoj. 

## Notoj
Zlatníky

Nomon **Zlatníky** havas pluraj setlejoj:

* Zlatníky (Opava), parto de urbo Opava en distrikto Opava
* Zlatníky (Zlatníky-Hodkovice), parto de municipo Zlatníky-Hodkovice en distrikto Prago-okcidento
* Zlatníky (distrikto Bánovce nad Bebravou), municipo en Slovakio en distrikto Bánovce nad Bebravou
* České Zlatníky, parto de municipo Obrnice en distrikto Most
Scott Turow

**Scott Frederick TUROW** (naskita la 12-an de aprilo 1949 en Ĉikago, Ilinojso) estas usona verkisto kaj advokato.  Turow verkis ok romanojn kaj du nefikciajn librojn, kaj liaj libroj estis tradukitaj en 20 lingvojn kaj vendis pli ol 25 milionojn da ekzempleroj.  Pluraj el liaj libroj estis adaptitaj al filmoj.

Li estas la aŭtoro de la juraj suspensfilmoj *Presumed Innocent* kaj *Miscarriages of Justice*,  kiuj estis adaptitaj por la kinejaj filmoj. Li estis la prezidanto kaj vicprezidanto de la Aŭtora Gildo, la plej granda profesia organizo de verkistoj en Usono dediĉita al protektado de libera parolo kaj kopirajta protekto.

## Verkaro 
### Romanoj 
* *Presumed Innocent*, 1987
* *The Burden of Proof*, 1990
* *Pleading Guilty*, 1993
* *The Laws of Our Fathers*, 1996
* *Personal Injuries*, 1999
* *Reversible Errors*, 2002
* *Ordinary Heroes*, 2005
* *Limitations*, 2006
* *Innocent*, 2010
* *Identical*, 2013
* *Testimony*, 2017
* *The Last Trial*, 2020
* *Suspect*, 2022
* *Presumed Guilty*, 2025

### Nefikciaj 
* *One L*, 1977
* ''Ultimate Punishment: A Lawyer's Reflections on Dealing with the Death Penalty*, 2003
* *Hard Listening*, kunaŭtorita en julio 2013 interagan e-libron pri lia partopreno en verkista/muzikista bando, la Rock Bottom Remainders. publikigita de Coliloquy, LLC.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* 
* legado de *The Laws of Our Fathers* (*La Leĝoj de Niaj Patroj*) de Scott Turow
* Intervjuo pri *Ordinaraj Herooj'' ĉe la Pritzker militista muzeo & biblioteko
* Chicago Literatura Halo de Famo ceremonio por premio Fuller pro vivdaŭra atingo

Kategorio:Usonaj verkistoj
Laga Finnlando

**Laga Finnlando** (finne *Järvi-Suomi*) estas vere multelaga areo pleje en Savonio, Norda Karelio kaj Meza Finnlando. en orienta Finnlando. Tie situas ekzemple la du plej vastaj lagoj en Finnlando: Saimaa (kiu estas laŭ iuj difinoj grupo el lagoj kiel Suda Saimaa, Haukivesi, Puruvesi, Orivesi, Pyhäselkä kaj Pihlajavesi, kiuj havas markolajn kontaktojn) kaj Päijänne. Aliaj grandaj lagoj en la areo estas ekzemple Puulavesi, Kallavesi kaj Keitele (lago). La plej gravaj riveroj en la areo estas Vuoksi kaj Kymijoki. La plej grandaj urboj estas Jyväskylä, Kuopio, Joensuu kaj Lappeenranta. Ne estas aliloke samtipa laga areo. Laga Finnlando inkludas proksimume 1/4 el Finnlando. La pejzaĝoj inkludas krom lagoj ekzemple montetojn kaj pinajn, betulajn kaj piceajn arbaron. Multaj lagoj en Laga Finnlando havas nomon, kiu finiĝas je -*vesi*. Tiu vorto signifas akvon. La lagoj, same ol la lagoj en tuta Finnlando, ne estas profundaj. Relative plej profunda loko estas en Päijänne. Laga Finnlando estas ankaŭ unu de *pejzaĝaj provincoj* (maisemamaakunnat) de Finnlando.

La lagoj iĝis en fino de la lasta glaciepoko.

Multaj lagoj estis grave poluitaj baldaŭ post la Dua Mondmilito kiam kloakaĵo estis verŝita en ilin, sed ili rapide puriĝis kiam granda nombro da akvopurigejoj estis ekfunkciigitaj. Nun denove akvo de multaj lagoj taŭgas tute kiel trinkakvo. Insuloj, kaboj, golfoj kaj akvokoloj estas vere multaj.

## Vidu ankaŭ 
*Grandlago de interna Finnlando.

Kategorio:Geografio de Finnlando
Kategorio:Lagogrupoj
Esteri Karilas

**Esteri Karilas** estis finna verkistino. Ŝi naskiĝis la 30-an de junio 1890 en Kuopio kaj mortis en aĝo de 81 jaroj la 11-an de februaro 1972 en Helsinko. Edzo de ŝi estis Yrjö Karilas.

## Verkoj 
* Esteri Karilas: *Isänmaan tytär: Hilda Käkikosken elämäkerta* (Filino de gepatra lando: Biografio de Hilda Käkikoski), 1934
* Esteri Karilas: *Kodin perintö: kertomuksia* (La heredo de la hejmo: rakontoj), 1944
* Esteri Karilas kaj Anna-Lea Tiilikainen: *Kuin kuvastimesta;* (Kiel el spegelo), 1950
* Esteri Karilas kaj Anna-Lea Tiilikainen: *Äidin rakkaus*, 1950
* *Uusi herätys: Billy Grahamin sanoma* (nova reviviĝo: deklaro de Billy Graham; redaktintaj Esteri kaj Yrjö Karilas 1954.

Kategorio:Finnaj verkistoj
Emil Nestor Setälä

**Emil Nestor Setälä**, naskiĝinta la 27-a de februaro 1864 en Kokemäki kaj mortinta la 8-a de februaro 1935 en Helsinko, estis finna lingvisto kaj esploristo de la finna nacia liriko kaj politikisto. 

Li laboris kiel profezoro de la finna en Universitato de Helsinko en 1893–1935. Lia efiko por la esploro de la finn-ugraj lingvoj kaj kultura kaj finna politiko de Finnlando estis granda. 

Lia filo estis Vilho Setälä.

Kategorio:Finnaj verkistoj
Kategorio:Finnaj lingvistoj
Danilo Medina

**Danilo MEDINA Sánchez** (naskita la 10-an de novembro 1951) estas dominikrespublika politikisto, kiu funkciis kiel prezidanto de la Dominika Respubliko (Domingo) de 2012 ĝis 2020. Lia partio estas la *Partido de la Liberación Dominicana* (PLD, Partio de la Liberigo Dominga), kiu de sia fondiĝo en 1973 ĝis proksimume 2000 estis socialdemokratia, centre maldekstra, kaj ekde tiam estas centre dekstra, sed ĉiukaze daŭre estas unu el la gvidaj partioj de la lando.

Medina mallarĝe venkis en la elekto de 2012, ricevante 51 procentojn de la voĉoj. Lia kontraŭulo estis Hipólito Mejía de la PRD (), la alia granda partio, kiu funkciis kiel prezidanto de 2000 ĝis 2004. Observantoj raportis, ke ambaŭ partioj subaĉetis balotantojn. Tamen, dum lia prezidanteco, Medina kreskis en populareco; balotenketo en 2014 trovis, ke li estis subtenata de 90 procentoj de la loĝantaro. La populareco de Medina pliiĝis pro lia popola aliro kaj lia fokuso sur edukado. Li sukcesis krei pli unuiĝintan nacion kaj redukti la ŝtatan ŝuldon. Problemoj restas en la energia sektoro, kio speguliĝas en ĝeneraligitaj elektropaneoj, same kiel neefikeco kaj korupto de la polico, kio speguliĝas en senbrida krimo.

En 2016, Medina estis elektita por dua oficperiodo kun klara marĝeno super sia kontraŭulo, Luis Abinader.

Kategorio:Prezidantoj de Domingo
Kategorio:Domingaj politikistoj
Kantono Ada

La kantono **Ada** situas en sudokcidenta Idaho en Usono. Laŭ la usona censo de aprilo 2020, 494.967 loĝantoj loĝas en la kantono, kiu estas 26.8% da loĝantaro de Idaho. La ĉefurbo estas Bojsio, kiu ankaŭ estas la ĉefurbo de la subŝtato de Idaho. La kantono estis fondita je la . Ĝi havas sian nomon de ''*.
 
 
## Geografio 
Laŭ la Usona censa buroo, la kantona areo estas 2 745 km² km tute, kiu konsistas el 2 727 km² da tero kaj 20 km² da akvo. Tio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La *Bojsia Rivero* fluas en la norda parto de la kantono, kaj la antaŭmontoj de la Bojsia Montaroj estas apud la nordorienta kantona limo.

## Tuŝantaj kantonoj 
La teritorio havas komunan limon kun .

## Ĉefaŭtovojoj 
*  - I-84
*  - I-184
*  - US 20
*  - US 26
*  - US 30
*  - SH-16
*  - SH-21 - *Ponderosa Pino Belvidema Flankvojo*
*  - SH-44
*  - SH-55 - *Payette Rivero Belvidema Flankvojo*
*  - SH-69

Institucio nomata "Aŭtovoja distrikto de kantono Ada" (angle: *Ada County Highway District*) riparas kaj konstruas aŭtovojojn ĉi tie.

eta|maldekstra|200ra|
## Loĝataj lokoj 
- Esperantigo principe nur antaŭvidatas, se estas ekstervikipedia referenco pri efektiva praktika uzo de la esperantigita urbonomo. - 
### Urboj 
* Bojsio (ĉefurbo de ambaŭ la kantono kaj Idaho)
* Aglo
* Ĝardenurbo
* Kuna
* Meridian
* Ŝtelo

### Censaj lokoj 
* Avimor
* Hidden Springs

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Bojsio (*Boise'')

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Idaho
Antônio de Castro Mayer

**Antônio de CASTRO MAYER** (naskiĝinta la  en Campinas, mortinta la  en Rio-de-Ĵanejro) estis brazila episkopo romkatolika.

## Biografio 
Lia patro estis ŝtonskulptisto el Stettfeld, lia patrino kamparanino. Post frekvento de porknaba lernejo en Pirapora do Bom Jesus kaj de porpastra seminario en San-Paŭlo li studis, danke al perado de episkopo Duarte Leopoldo e Silva, ĉe la Pontifika Gregoria Universitato en Romo. En oktobro 1927 li estis ordinita sacerdoto de la kurikardinalo Basilio Pompili. Poste li docentis pri filozofio, filozofihistorio kaj dogmatiko antaŭ studentoj de la Granda seminario San-Paŭla. 

Post iĝi katedralkapitulano li ekde 1942 ĝeneralvikariis en la San-Paŭla arkiepiskoplando kaj ekde 1945 li prelatis por la Katolika universitato San-Paŭla. En marto 1948 nomumis lin papo Pio la 12-a koadjutora episkopo de Campos kaj titulara episkopo de Priene. Lia konsekro episkopa estis en la 23-a de majo 1948 fare i.a. de la apostola nuncio Carlo Chiarlo. Post la forpaso de Octaviano Pereira de Albuquerque sekvis en la 3-a de januaro 1949 Castro Mayer kiel episkopo de Campos.

Castro Mayer partoprenis la Duan Vatikanan koncilion estante membro de la tie kolektiĝinta konservativista subgrupo Coetus Internationalis Patrum. Castro Mayer ĉiam kontraŭbatalis la sudamerikan teologion de liberigo. En la 29-a de aŭgusto 1981 papo Johano Paŭlo la 2-a akceptis lian retiriĝon. 

Kiam monsinjoro Marcel Lefebvre konsekris kvar episkopojn por la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a, sen permeso de la Sankta Seĝo, Castro Mayer estis kunkonsekranto. La organizo de Sacerdota unio de Sankta Johano Mario Vianney, refondite en 2002 kaj apogante fanojn de la Trenta meso, defendis tian agadon pro eneklezia stato de urĝeco. 

## Literaturo 
* Philippe Roy-Lysencourt: *Les membres du Coetus Internationalis Patrum au concile Vatican II. Inventaire des interventions et souscriptions des adhérents et sympathisants, liste des signataires d’occasion et des théologiens*. Leuven 2014, ISBN 978-90-429-3087-2, p. 38–47

## Eksteraj ligiloj 
* Castro Mayer ene de la katolika hierarkio
* Castro Mayer je *Tower of Trent,* panteono de tradiciemuloj - ĉe: *dailycatholic.org*

## Notoj 
Kategorio:Brazilaj episkopoj
Kategorio:Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a
 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1904
Kategorio:Mortintoj en 1991
Coetus Internationalis Patrum

**Coetus Internationalis Patrum** (tradukite: *Internacia Ligo de Koncilipatroj*) estis pli malpli spontane kolektiĝinta grupo da konservativaj partoprenantoj de la Dua Vatikana koncilio. 

Membraro ĝia estas de ĉ. 250 personoj, inter kiuj nombriĝis la kardinaloj Giuseppe Siri, Arcadio María Larraona, Rufino Jiao Santos, Alfredo Ottaviani, Michael Browne kaj Ernesto Ruffini. Ankaŭ la episkopoj Marcel Lefebvre, Geraldo de Proença Sigaud, José Maurício da Rocha kaj (la instiginto) Antônio de Castro Mayer ĉi-rilate menciindas. 

Ne formante eneklezian klubon en la pli malvasta senco de la vorto, la membroj sentis sin unuigitaj rilate la siaj celoj: ĉefe de la kontinuigo de katolika teologio surbaze de la tradicia papa istru-ofico.

## Literaturo 
* Philippe Roy-Lysencourt: ''Les membres du « Coetus Internationalis Patrum » au concile Vatican II. Inventaire des interventions et souscriptions des adhérents et sympathisants, liste des signataires d'occasion et des théologiens,* Maurits Sabbe Library, Leuven 2014, ISBN 978-90-429-3087-2

## Eksteraj ligiloj 
*Jerome Stridon: "The Coetus: Trad Godfathers at Vatican II" - ĉe: *onepeterfive.com,'' 12.12.2022

Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Religia integrismo 
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1960-1969
Akva temperaturo

**Akva temperaturo** estas grava eco de akvejoj, determinanta ilian taŭgecon kiel habitato por diversaj organismoj kaj rolanta en la cirkulado de akvo en lagoj kaj maroj. La oceana temperaturo havas gravegan rolon en la tuttera klimata sistemo.

Akva temperaturo varias laŭ la geografia loko, speco de akvejo, profundeco kaj sezono. La oceanoj havas varian marsurfacan temperaturon, de proksimume −2 °C ĉirkaŭ la Norda Poluso kaj Antarkto ĝis pli ol 30 °C en la tropikoj. Profundmara akvo de la tuta mondo havas konstantan temperaturon de proksimume 0-3 °C. Variadoj de temperaturo kaj saleco movas la oceanan transportbendon.

En lagoj, la variado de la denseco de akvo laŭ temperaturo kaŭzas tavoliĝon. Ĉar akvo estas plej densa je 4 °C, la plej varmaj tavolaj estas la supraj kiam la atmosfera temperaturo estas pli ol 4 °C, sed la plej malvarmaj tavoloj estas supraj kiam la atmosfera temperaturo estas malpli ol 4 °C. Ŝanĝoj de la atmosfera temperaturo estigas malstabilecon kaj miksiĝon de la tavoloj. Moderklimataj lagoj tipe trairas grandan miksiĝon du fojojn en jaro, komence kaj fine de la vintro, kiam la temperaturo trapasas la sojlon 4 °C. Miksiĝo distribuas oksigenon kaj nutrosubstancojn tra la akvo.

La temperaturo de riveroj estas forte influata de la atmosfera temperaturo. Alia faktoro estas la ĉeesto de riverbordaj vegetaĵoj, kies ombro moderas la variadon de temperaturo kaj malpliigas la maksimumajn temperaturojn. La temperaturo kutime estas pli varma kiam estas malpli da akvo en la rivero. 

## Referencoj
Kategorio:Akvaĵoj
Kategorio:Hidrografio
Kategorio:Temperaturo
Anne Edwards

**Anne EDWARDS** (n. la 20-an de aŭgusto 1927 en Port Chester - m. la 20-an de januaro 2024 en Beverly Hills) estis usona verkistino plej konata pro siaj biografioj de famuloj, inkluzive de Maria Callas, Judy Garland, Katharine Hepburn, Vivien Leigh, Margaret Mitchell, Ronald Reagan, Barbra Streisand, Shirley Temple kaj reĝuloj inkluzive de Reĝino Mary, Reĝino Elizabeth la 2-a, Princino Margaret, Princino Diana kaj grafino Sofia Tolstaja.

## Referencoj 
## Verkaro 
### Biografioj 
* 1975: *Judy Garland: A Biography* (Simon & Schuster)
* 1977: *Vivien Leigh: A Biography* (Simon & Schuster)
* 1981: *Sonya: The Life of Countess Tolstoy* (Simon & Schuster)
* 1983: *Road to Tara: Life of Margaret Mitchell* (Hodder & Stoughton)
* 1984: *Matriarch: Queen Mary and the House of Windsor* (William Morrow and Company)
* 1985: *A Remarkable Woman: A Biography of Katharine Hepburn* (Morrow)
* 1988: *The DeMilles: An American Family* (Harry N. Abrams)
* 1988: *Shirley Temple: American Princess* (Morrow)
* 1990: *Early Reagan: The Rise to Power* (Morrow)
* 1990: *Royal Sisters: Queen Elizabeth II and Princess Margaret* (Morrow)
* 1992: *The Grimaldis of Monaco: Centuries of Scandal/Years of Grace* (Morrow)
* 1995: *Throne of Gold: The Lives of the Aga Khans* (Morrow)
* 1997: *Streisand: A Biography* (Little, Brown)
* 1997: *Diana: The Life She Led* (St. Martin's Press)
* 2001: *Maria Callas: An Intimate Biography* (St. Martin's Press)
* 2003: *The Reagans: Portrait of a Marriage* (St. Martin's Press)

### Romanoj 
* 1968: *The Survivors* (Holt Rinehart Winston)
* 1970: *Miklos Alexandrovitch Is Missing* (Coward-McCann)
* 1971: *Shadow Of A Lion* (Coward, McCann & Geoghegan)
* 1974: *Haunted Summer* (Bantam Books)
* 1974: *The Hesitant Heart* (Random House)
* 1975: *Child of Night* (Random House)
* 1991: *Wallis: The Novel* (Morrow)
* 1996: *La Divina* (Mandarin Publishing)

### membiografio 
* 1976 *The Inn and Us* (Random House), co-authored with husband Stephen Citron
* 2011: "Scarlett and Me" (The Marietta Gone with the Wind Museum)
* 2012: *Leaving Home* (Scarecrow Press)

### Infanlibroj 
* 1977: *P. T. Barnum* (Putnam)
* 1977: *The Great Houdini* (Putnam)
* 1987: ''A Child's Bible'' (Topeka Bindery), co-authored with Shirley Steen

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Usonaj televidaj verkistoj
Kategorio:Usonaj porinfanaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Usonaj biografoj
Zlatníky (Zlatníky-Hodkovice)

**Zlatníky** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zlatníky-Hodkovice en distrikto Prago-okcidento. Ĝi troviĝas sude de Zlatníky-Hodkovice. Estas ĉi tie registritaj 325 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Zlatníky situas en katastra teritorio **Zlatníky u Prahy** kun areo 4,69&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1300.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Pluaj fotoj 

Zlatníky, Libeňská, od návsi.jpg|Zlatníky
Zlatníky, Na Drahách.jpg|Zlatníky
Zlatníky, Na Vrškách, obytná zóna.jpg|Zlatníky
Zlatníky, náves sv. Petra a Pavla, kostel, od jihovýchodu.jpg|Zlatníky, preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

Kategorio:Zlatníky-Hodkovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-okcidento
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Tibor Schvarcz

**Tibor Schvarcz** [ŝvarc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Schvarcz Tibor** estis hungara patologo, citologo, politikisto.

 naskiĝis  en Oroszlány, li mortis .

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Tatabánya en 1965, poste li studis en medicina universitato de Stavropolo 6 jarojn. Post la diplomo hejmenveninta li estis patologia kuracisto en hospitalo, sed li ankaŭ instruis jaron en mezlernejo, poste li estis inspektoro ĝis 1979. Li akiris patologian licencon en Universitato Semmelweis en 1974. Post jardeko li okupiĝis precipe pri citologio. Inter 1994–2010 li estis parlamentano inter la socialistoj. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Plej ofte li okupiĝis pri hepato. Li edziĝis en 1969, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1970 kaj 1973. Li ricevis urban premion en 2021.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* membiografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj patologoj
Kategorio:Hungaraj citologoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Roxana Robinson

**Roxana ROBINSON** (denaske **BARRY**; naskiĝis la 30-an de novembro 1946) estas usona romanverkisto kaj biografiisto, kies fikcio esploras la kompleksecon de familiaj ligoj kaj disigoj. Ŝi estas plej konata pro sia romano de 2008, *Cost*, kiu estis nomita unu el la Kvin Plej Bonaj Romanoj de la Jaro  fare de *The Washington Post.* ''* Ŝi ankaŭ estas la aŭtoro de *Georgia O'Keeffe: A Life* , kaj verkis vaste pri usona arto kaj temoj rilataj al ekologio kaj la medio. 

## Verkaro 
### Romanoj 
* 
* *Dawson's Fall*. Farrar, Straus and Giroux. 2019. ISBN&nbsp;9780374135218
* 
* *Cost* (Farrar, Straus & Giroux, 2008)
* 
* 
* *Summer Light'' (Viking, 1987)

### Kolektita fikcio 
* 
* 
* 

### Nefikcio 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* WNYC, La Leonard Lopate Prezento, (Intervjuo)

Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Rosario Ustáriz Borra

**Rosario USTÁRIZ BORRA** (n. 1927 en Hedo - m. la 28-an de aŭgusto 2009 en Ĥako) estis verkistino kaj poetino en la aragona lingvo, origine el la pirenea urbo Hecho  (nuntempe parto de la municipo konata kiel Valle de Hecho), en la provinco Huesca (norda Hispanio), estante denaska parolanto de la ĉesaragona lingvo (loka en la koncerna valo, kaj unu el la malmultaj ekzistantaj variaĵoj en la okcidenta aragona lingvo), en kiu ŝi disvolvis sian tutan verkaron. Kiel unu el la malmultaj denaskaj parolantoj de la moderna aragona lingvo, kiuj havis ion farendan kun ĝia disvastigo kaj konservado, Ustáriz estas tre ŝatata inter la komunumo de fakuloj pri ĉi tiu pirenea popollingvo, kaj kelkaj el ŝiaj verkoj estis publikigitaj.

Lia unua poezia verko estis la poemo ''Remerando a Pedro que se'n fue chugando (Memorante Pedron, kiu mortis ludante)* publikigita en 1982, kiu permesis al ŝi gajni la premion **Onso d'Oro* (Ora Urso)* en la literatura konkurso okazigita de la Konsilio de la Valo Hecho,  kaj poste ŝi gajnus du pliajn **Onsos d'Oro**, unu en 1983 kaj la alian en 1984.  Ŝiaj verkoj prezentas priskribojn de ŝiaj propraj spertoj kaj ankaŭ traktas la pejzaĝojn, urbojn kaj tradiciojn de la Valo Hecho .

En 2006, kompilo de ŝiaj poemoj estis publikigita, titolita *Miquetas de l'alma (laŭvorte Paneroj de la Animo)''. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Aragona lingvo
* Ĉesa dialekto

Kategorio:Aragonlingvaj verkistoj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Hispanaj poetoj
Robert K. Massie

**Robert Kinloch MASSIE la 3-a** (n. la 5-an de januaro 1929 en Versailles, Kentukio ; 2-a de decembro 2019 en Irvington, Novjorkio)  estis usona historiisto, verkisto, premiito de la Pulitzer-premio, fakulo pri la historio de la Romanova dinastio. 

En 1981, li ricevis la Pulitzer-premion por biografio kaj aŭtobiografio pro sia libro *Petro la Granda: Lia Vivo kaj Mondo.* En 2012, li ricevis la Andrew Carnegie-medalon kaj la PEN/Jacqueline Bograd Veldt-premion por biografio pro sia libro *Katarina la Granda: Portreto de Virino*.

Filmoj estis faritaj bazitaj sur liaj libroj. Tiel, la libro *Nikolaj kaj Aleksandra: Intima Rigardo al la Lastaj Romanovoj kaj la Falo de Imperia Rusio* estis adaptita en filmon kun la sama nomo en 1971. 

En 1975, kune kun sia edzino, li publikigis *Journey* (Vojaĝo) , kronikon pri la spertoj de gepatroj de malsana infano kontraŭ la fono de diferencoj en medicina prizorgo en Usono kaj Francio.

Li gajnis la Pulitzer-premion en 1981 pro sia biografio *Petro la Granda: Lia Vivo kaj Mondo*. Ĉi tiu libro inspiris miniserialon de NBC en 1985, kiu gajnis tri Premiojn Emmy kaj ĉefroligis Maximilian Schell, Laurence Olivier kaj Vanessa Redgrave.

Li estis prezidanto de la Aŭtora Gildo de 1987 ĝis 1991, kaj en siaj pli postaj jaroj servis en ĝia estraro.  Dum prezidanto de la Gildo, li famiĝis pro alvoko al aŭtoroj bojkoti ajnan butikon, kiu rifuzis vendi la verkon *La Satanajn Versojn* de Salman Rushdie. 

## Verkaro 
* *Nicholas and Alexandra. An Intimate Account of the Last of the Romanovs and the Fall of Imperial Russia.* Athenum, New York NY 1967.
* mit Suzanne Massie: *Journey.* Knopf, New York NY 1975
* *Peter the Great. His Life and World.* Knopf, New York NY 1980
* *Dreadnought. Britain, Germany, and the coming of the Great War.* Random House, New York NY 1991
* *The Romanovs. The Final Chapter.* Random House, New York NY 1995 *Castles of Steel. Britain, Germany, and the Winning of the Great War at Sea.* Balantine Books, New York NY 2003
* *Catherine the Great. Portrait of a Woman.* Random House, New York NY 2011

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Usonaj verkistoj