open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Altlernejo de belartoj (Rusio)

eta|maldekstra|la ĉefa enirejo
**Altlernejo de belartoj (Rusio) aŭ la moskva Lernejo de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo** ( *Моско́вское учи́лище жи́вописи, вая́ния и зо́дчества*) estas lulilo de multaj rusiaj artistoj funkciinta ekde 1843 ĝis 1918.

## Historio 
En 1838 la moskva societo de belartoj luis konstruaĵon en *Mjasnickaja strato, 21* por instrui pentrarton al talentaj knaboj senkoste. La bela palaco konstruita laŭ projekto de elstara rusa arkitekto Bazilo Baĵenov fine de la 18-a jarcento troviĝas encentre de Moskvo kaj estas ofte menciata en multaj skribaj fontoj kiel unu el rimarkindaj vidindaĵoj de la rusia ĉefurbo.

En 1843 la societo aĉetis ĝin kaj fondis tie lernejon de pentrarto kaj skulpturo. Ekde 1865 en ĝi oni ankaŭ instruis arkitekturon. Diplomitoj havis samajn rajtojn kaj privilegiojn kiel iliaj kolegoj studintaj en Rusia Akademio de Belartoj (Sankt-Peterburgo).

Ekde 1896 la lernejo iĝis altlernejo (universitato), en kiu oni instruis krome la ĝeneralajn lernofakojn. Studa kurso por pentristoj kaj skulptistoj daŭris ok jarojn, por arkitektoj - dek jarojn.

## Post 1918: plua historio 
Post la Oktobra Revolucio en 1918 la Altlernejo estis reorganizita kaj nomiĝis la *Dua Belarta metiejo*, ekde 1920 - *Alta belarta-teknika metiejo (VĤUTEMAS)*, ekde 1926 - *Alta belarta-teknika instituto (VĤUTEIN)*, ekde 1930 - *la moskva akademia Instituto de balartoj* (ekde 1946 - nome de Vasilij Surikov).

En 1986 la Sovetia registaro redonis la konstruaĵon al la nova *Instituto de pentrarto, skulpturo kaj belarta pedagogio*, laŭ iniciato de fama pentristo Ilja Glazunov. Poste ĝi renomiĝis kiel la *Rusia Akademio de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo*. Glazunov iĝis ĝia rektoro.

## Kelkaj famaj profesoroj kaj diplomitoj 
* Konstanteno Korovin
* Aleksio Savrasov
* Bazilo Perov
* Valentino Serov
* Isako Levitan
* Mikaelo Nesterov
* Konstantin Makovskij

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.mmsk.ru/objects/unit/?id=9481 kroniko de la konstruaĵo en Mjasnickaja, 21 
* http://www.glazunov-academy.ru/main.html  la Rusia Akademio de pentrarto, skulpturo kaj arkitekturo 

Kategorio:Konstruaĵoj en Moskvo
Kategorio:Belartaj lernejoj en Moskvo
Kategorio:Distrikto Krasnoselskij (Moskvo)
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1865
Kategorio:Malaperis en 1918
Alan Gardiner

Sir **Alan Henderson Gardiner** (29a Marto 1879, Eltham &nbsp;– 19a Decembro 1963, Oksfordo) estis unu el pioniraj britaj egiptologoj de komenco kaj mezo de la 20a jarcento. Kelkaj el liaj plej gravaj publikaĵoj estas lia verko de 1959 "The Royal Canon of Turin" kaj lia verko de 1961 nome *Egypt of the Pharaohs*, kiu kovris ĉiujn aspektojn de la Egiptiaj kronologio kaj historio je la publikigepoko.

Du ĉefaj kontribuoj al filologio de Egiptio fare de Gardiner estas liaj tri famaj eldonoj de *Egyptian Grammar* kaj ties korespondaj listoj de la the hieroglifoj de Meza Egipto en ''Gardiner's Sign List*.

## Gravaj publikaĵoj 
* *The Admonitions of an Egyptian Sage from a Hieratic Papyrus in Leiden (Pap. Leiden 334 recto)*. Leipzig, 1909 (represo Hildesheim - Zürich - New York, 1990).
* "New Literary Works from Ancient Egypt", *Journal of Egyptian Archaeology* 1 (1914), 20-36 and 100-106.
* *Notes on the story of Sinuhe*, Paris, Librairie Honoré Champion, 1916 (Read on line, Kelvin Smith Library).
* "The Tomb of a much-travelled Theban Official", *Journal of Egyptian Archaeology* 4 (1917), 28-38.
* "On Certain Participial Formations in Egyptian", *Rev. ég.* N.S. 2/1-2 (1920), 42-55.
* "The Eloquent Peasant", JEA 9 (1923), 5-25.
* *Egyptian Grammar: Being an Introduction to the Study of Hieroglyphs*. 3a Eld., Rev. Oxford: Griffith Institute, 1957 (1a eldono 1927). ISBN 0-900416-35-1
* "The Earliest Manuscripts of the Instruction of Amenemmes I", *Mélanges Maspero* I.2, 479-496. 1934
* *Ancient Egyptian Onomastica*. Vol. I—III. London, 1947.
* *The Ramesseum Papyri*. Plates (Oxford 1955)
* *The Theory of Proper Names: A Controversial Essay''. London; New York: Oxford University Press, 1957.

## Eksteraj ligiloj 
* Alan Gardiner bio 

Kategorio:Britaj filologoj
Kategorio:Anglaj egiptologoj
Urumaco

dekstra|eta|230ra|Urumaco.

eta|220ra|Preĝejo de Urumaco.
eta|210ra|Fosiliaj spuroj en Urumaco.
**Urumaco** estas vilaĝo en la subŝtato Falcón en Venezuelo. Ĝi estas ĉefurbo de la municipo samnoma, kaj situantas je 75 km okcidente de Coro. Por 2000 ties populacio estis ĉirkaŭkalkulata en 1.970 personoj.

Ĝi estas de monda gravo pro siaj fosilioj. La arida klimato de la regiono helpas ke la fosilioj ne kaŝiĝas inter vegetaĵaro. Tiuj fosilioj venis al scienco danke al geologoj kiuj estis serĉante nafton (abunda en kelkaj partoj de Venezuelo). La paleontologia riĉo de Urumaco faras ĝin la plej fosil-riĉa zono de norda Sudameriko.

La testudo *Stupendemys geographicus*, nome la plej granda iam ekzistinta estis trovata tie en la 1970-aj jaroj fare de priserĉistoj el la Universitato Harvard. Pli ĵuse allogis malkovro de la giganta rodulo *Phoberomys pattersoni* el Mioceno.

Ekde 2000 estis muzeo tie nome *Museo Paleontológico de Urumaco*.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Venezuelo
Kategorio:Fosilioj
S-Bahn de Vieno

La '''*S-Bahn* de Vieno'* estas *S-Bahn*-sistemo en la regiono de Vieno operaciata de la entrepreno *ÖBB-Personenverkehr AG*. Male al la *S-Bahn*-sistemoj en kelkaj aliaj urboj kiel Berlino, la viena *S-Bahn* uzas normalajn plenfervojajn trakojn vetureblajn ankaŭ de aliaj trajnoj.

## Linioj 
Ĉiuj linioj de la viena *S-Bahn* nomiĝas per la litero "S" kaj numero.

Plej multaj linioj de la viena *S-Bahn* uzas ene de Vieno la tiel nomatan "trunkvojon" (*Stammstrecke*) inter *Wien Floridsdorf* kaj *Wien Meidling*. La trunkvojo estas la plej veturata fervojo en Aŭstrujo. Plej multaj linioj havas grandajn intertempojn de duona horo ĝis horo, sed pro la ĉeesto de pluraj linioj kaj ankaŭ regionaj trajnoj, sur la trunkvojo estas ĝenerale mallongaj atendotempoj.

La jena liniskemo estas valida en 2013 (ne ĉiuj trajnoj iras ĝis la montrata fina stacio):
*S1: Gänserndorf ↔ Aŭstruja Norda Fervojo ↔ Wien Floridsdorf ↔ trunkvojo ↔ Wien Meidling ↔ Aŭstruja Suda Fervojo ↔ Wiener Neustadt Hauptbahnhof
*S2: Laa ĉe Dyje (*Laa an der Thaya*) (nur unuopaj trajnoj) ↔ Mistelbach ↔ Wolkersdorf (Laa-a Orienta Fervojo) ↔ Wien Floridsdorf ↔ trunkvojo ↔ Wien Meidling ↔ Aŭstruja Suda Fervojo ↔ Wiener Neustadt Hauptbahnhof
*S3: Absdorf-Hippersdorf/Hollabrunn ↔ Stockerau ↔ Aŭstruja Nordokcidenta Fervojo ↔ Wien Floridsdorf ↔ trunkvojo ↔ Wien Meidling
*S7: Wien Floridsdorf ↔ trunkvojo ↔ *Wien Rennweg* ↔ Viena-Bratislava fervojo ↔ Flughaveno Vieno ↔ Wolfsthal
*S40: Wien Franz-Josefs-Bahnhof ↔ Francisko-Jozefo-fervojo ↔ Tulln ĉe Danubo (*Tulln an der Donau'') ↔ Tullnerfelda fervojo ↔ Sankt Pölten Hauptbahnhof
*S45: Wien Hütteldorf ↔ Periferia Linio ↔ Wien Heiligenstadt ↔ Danuboborda fervojo ↔ Stacio Wien Handelskai
*S60: Bruck an der Leitha ↔ Aŭstruja Orienta Fervojo ↔ Wien Hauptbahnhof ↔ Wien Meidling ↔ Wien Hütteldorf ↔ Aŭstruja Okcidenta Fervojo ↔ Rekawinkel
*S80: Marchegg ↔ Marchegg-a Orienta Fervojo ↔  Wien Hauptbahnhof ↔ Wien Meidling ↔ Pottendorfa Linio ↔ Wiener Neustadt Hauptbahnhof

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*ÖBB Reiseportal: S-Bahn

Kategorio:Fervojo en Aŭstrio
Kategorio:Transporto en Vieno
Vieno
Constantin von Wurzbach

**Constantin Wurzbach Ritter von Tannenberg**, (naskiĝinta la 11-an de aprilo 1818 en Laibach; mortinta la 17-an de aŭgusto 1893 en Berchtesgaden) estis aŭstra bibliografiisto, leksikografiisto kaj verkisto. Lia vivoverkaro estas la 60-voluma Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich.

Kategorio:Aŭstraj biografoj
Kategorio:Aŭstraj bibliografoj
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj historiistoj
Kategorio:Leksikografoj
Kategorio:Aŭstraj arkivistoj
Kategorio:Aŭstraj filologoj
Kategorio:Viroj
Ferdinand Brunold

**Friedrich Brunold**, vera nomo **August Ferdinand Meyer** (naskiĝinta la 19-an de novembro 1811 en Pyritz (Pommern); mortinta la 27-an de februaro 1894 en Joachimsthal (Barnim)) estis poeto. La verkaro de Brunold ampleksas aregon da poemoj, romancoj, baladoj same kiel noveloj kaj rakontoj. Li publikigis traktaĵojn pri la historio de Brandenburgio.

## Verkoj 
* *Liederkränze für gesellige Zirkel gewunden.* Stettin, Druck und Verlag von F. Hessenland. 1832.
* *Erstes und zweites Leben. Roman aus der brandenburgischen Geschichte*. Berlino 1847
* *Michael Bellmann oder die Zeit des lustigen Schwedens*. Büchting, Nordhausen 1862
* *Bei der Knallhütte. Historischer Roman*. 2 Bände. Roeder, Wriezen 1862
* *Die Askanier-Burg Werbellin. Ein Beitrag zur Geschichte der Mark*. Lepsiko 1880

## Biografioj 
* *Brunold, F.* en: Deutsches Literatur-Lexikon. Biographisch-Bibliographisches Handbuch. 2-a volumo, kolono 186, Francke-Verlag Bern kaj Munkeno 1969. Kun verkregistro.
* Deutscher Biographischer Index. Hrsg.: Willy Gorzny. volumo 3, Saur, Munkeno 1986. (Deutsches Biogr. Archiv: Fiche 834/Sp.370-372.)
* E.-O. Denk: *Der Alte vom Werbellin*. En: *Heimatkalender für den Kreis Eberswalde 1983*. Hrsg. Rat des Kreises. Abteilung Kultur o.O. [Eberwalde] o.J. [1983]
* Adolf Scharlipp: *F. Brunold (August Ferdinand Meyer). Ein märkischer Dichter*. Protz, Berlino [proks. 1900]

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj verkistoj de la 19-a jarcento
Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich

eta|Antaŭfolioj por *„Biographisches Lexikon des&nbsp;Kaiserthums Österreich“*
**Biographische Lexikon des Kaiserthums Oesterreich** (BLKÖ) estas 60-voluma verko, kiun Constant von Wurzbach redaktis kaj publikigis en la jaroj 1856 ĝis 1891. Ĉi tiu verko enhavas
24.254 biografiojn de memorindaj personoj, kiuj inter 1750 kaj 1850 naskiĝis, vivis aŭ verkis en la aŭstraj landopartoj de la Danuba Monarĥio. Per tio do ĝi estas unika kolekto de biografiaj indikoj de la habsburga monarĥio.
Kategorio:Biografio
Kategorio:Enciklopedioj
Kategorio:Literaturo de Aŭstrio
Kategorio:Literaturaj verkoj
5676 Voltaire

'*5676 *Voltaire*** (aŭ **5676 Voltero*') estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en (en tiama Sovetunio, nun en (*de facto* rusa) Krimeo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca filozofo kaj verkisto *François Marie Arouet*, de plumnomo Voltaire (1694–1778).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1986
5707 Shevchenko

'*5707 *Shevchenko'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Krimeo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras rusan astronomon Vladislav Vladimiroviĉ Ŝevĉenko (cirile: *Владислав Владимирович Шевченко*), estron de la departemento pri Lunaj kaj Planedaj Esploroj de la Astronomia Instituto Ŝternberg de Moskvo.

Oni ne konfuzu ĝin kun *6684 Volodshevchenko''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1976
Parque das Aves

eta|dekstre|250px|Enirejo
**Parque das Aves** (Birda Parko) estas privata bestoĝardeno situanta en Foz do Iguaçu, subŝtato Paranao, Brazilo, kaj ĝi estas proksima al la Iguacuo. Ties ekspoziciaĵoj estas ĉefe birdoj sed ankaŭ aliaj animaloj kiaj papilioj.

La parko malfermiĝis en 1994 kaj enhavas 16 ha de arbaro.

## Bildaro 

Dosiero:Ramphastos toco -Parque das Aves, Brazil -two-8a.jpg|Du Tokoaj tukanoj
Dosiero:Ara ararauna -Foz do Iguaçu-8a.jpg|Bluflava papago

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Bestoĝardenoj
Kategorio:Brazilo
Kategorio:Birdoj
Kategorio:Paranao
Belorusa klasika ortografio

180px|thum|dekstra
**Belorusa klasika ortografio** (beloruse klasike:*беларускі клясычны правапіс*, beloruse:*беларускі класічны правапіс*), aŭ **taraŝkevica** (Beloruse klasike:*тарашкевіца*, beloruse:*тарашкевіца*) - estas la ortografio de la belorusa lingvo (en la plej larĝa senco - ĝi estas la lingva normo), kiu bazitas sur la literatura normo de la moderna belorusa lingvo kaj en ĝiaj reguloj antaŭ la politika reformo de belorusa ortografio en 1933, kaj ĉe iuj akademiaj proponoj en 1930, 1933 kaj 1993. Ĝi estas la unua normigita ortografio de belorusa lingvo kaj la tradicia belorusa ortografio en la moderna senco.

La unua normigo de la belorusa klasika ortografio estis farita de Branislaŭ Taraŝkeviĉ en 1918 kaj estis en ĉiutaga uzo de oficiala ĝis la belorusa ortografia reformo en 1933.

La nomo "Taraŝkevica" emfazas la grandan similecon de ortografio kun laboro de B. Taraŝkeviĉ en 1918 kaj ĝi estis enkondukita en la lingvouzo en la jaroj 1980-aj de belorusa lingvisto Vincuk Vjaĉorka. De ĉirkaŭ 1994 kiel sinonimo kun la prioritato uzi la nomon, estas uzata ankaŭ "klasika ortografio."

En 2005 kun la eldono de la libro "Belorusa klasika ortografio - Kodo de Praktiko" efektivigis la normigon de la klasika moderna ortografio. En 2007, la IANA donis al taraŝkevica propran lingvan kategorion «tarask».

## Notoj kaj faktoj 
Kategorio:Ortografioj de la belorusa lingvo
Santa Tereza

**Santa Tereza** estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale *Nordeste Rio-grandense*), kaj apartenas al la mikroregiono Caxias do Sul. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Suda Rio-Grando

Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Caxias do Sul

**Caxias do Sul** estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 435.564 loĝantojn en 2010 . Ĝi estas la administra centro de samnoma mikroregiono kaj situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando
(portugale *Nordeste Rio-grandense*).

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Martin Lichtenstein

maldekstra|eta|200ra| Martin Lichtenstein ĉ. 1806 

**Martin Hinrich Carl LICHTENSTEIN** (10-a de januaro 1780 - 2-a de septembro 1857) estis germana kuracisto, esploristo, zoologo, kaj herpetologo.

## Biografio 
Lichtenstein estis filo de Anton August Heinrich Lichtenstein, naskiĝinta en Hamburgo. Li studis medicinon ĉe Jena kaj Helmstedt. Inter 1802 kaj 1806 li veturis en sudan Afrikon, kaj iĝis persona kuracisto de la Guberniestro de Kabo de Bona Espero. En 1810 li publikis *Reisen im südlichen Afrika*; kiel rezulto, li iĝis profesoro de zoologio ĉe la Universitato de Berlino en 1811, kaj direktoro de la Museum für Naturkunde de Berlino en 1813. En 1829, li estis elektata eksterlanda membro de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj.

Li mortis post duelo ĉemara ĉe Kiel.

## Heredo 
Lichtenstein estis respondeca por la kreado de la Zoologia ĝardeno de Berlino en 1841, kiam li konvinkis la reĝon Frederiko Vilhelmo la 4-a donaci la terenon de sia fazanejo. Li ankaŭ publikis manuskriptojn de Johann Reinhold Forster nome *Descriptiones animalium* en 1844.

Ĉe herpetologio li priskribis multajn novajn speciojn de amfibioj kaj de reptilioj.

Inter specioj nomataj de aŭ laŭ Lichtenstein estas la Aŭstralia reĝa papago (*Alisterus scapularis*), Liĥtenstajna stepkoko (*Pterocles lichtensteinii*), kaj la serpento *Causus rhombeatus* (Lichtenstein, 1823).

## Referencoj 
* NIE, Lichtenstein, Martin Heinrich Karl, 1905

Kategorio:Germanaj ornitologoj
Kategorio:Germanaj entomologoj
Kategorio:Germanaj zoologoj
Kategorio:Universitato Jena
Kategorio:Universitato Humboldt
Kategorio:Germanaj botanikistoj
Cetate (Bistrița-Năsăud)

**Cetate** [ĉetate] estas komunumo en la distrikto Bistrița-Năsăud en Rumanio, 10 km oriente de Bistrița. Ĝi  konsistas el jenaj vilaĝoj (interkrampe la loĝantaroj en 2002):
* Orheiu Bistriței (614)
* Petriș (1038)
* Satu Nou (Bistrița-Năsăud) (sidejo, 719)

La komunumo estis kreita en 2002 (per la leĝo n-ro 537 de la ) el la nordaj partoj de la komunumo Satu Nou. La sudaj partoj iĝis la komunumo Dumitrița.

Dosiero: Cetate jud Bistrita-Nasaud.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Kategorio:Komunumoj de distrikto Bistrița-Năsăud
Brünisried

## Pri la komunumo 
**Brünisried** estas komunumo en la distrikto Sinĝino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 640 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Brünisried situas en la Friburgaj Antaŭalpoj sur terena teraso supre kaj okcidente de la valo de la rivero Sinĝino, al kiu la komunuma teritorio estas senakvigita pere de la rojo *Grabenbach*. En oriento la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la akvokolekta baseno de la rivero Galtera. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Brünsiried (sur alteco de 876 m s.m.) la vilaĝetoj Berg (sur alteco de 933 m s.m.), Menzisberg (sur alteco de 930 m s.m.) kaj Holzgassa (sur alteco de 850 m s.m.), kaj diversaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,25 km², de kiuj 19,1% estas kovritaj de arbaro, 72,3% servas por agrikulturo kaj 8,3% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Brünisried limas en nordo al Alterswil, en oriento al Zumholf, en sudo al Plaffeien, en okcidento al Rechthalten, kaj en nordnordokcidento al Sankt-Urso.

## Trafiko 
En oriento tra la komunuma teritorio kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 177 de Tafers al Plaffeien, kiu tamen pasas flanke de la vilaĝoj de la komunumo. De la kantona ĉefvojo kondukas la vojo n-ro 3130 tra la vilaĝo al Rechthalten. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 troviĝas en Düdingen proksimume 12 kilometrojn nordokcidente de la komunumo. Per la buslinio de Friburgo tra Tafers al Plaffeien kaj la lago Schwarzsee la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Brünisried datiĝas el la jaro 1294 kiel *Brunisriet*. Kiel parto de la paroĥo Rechthalten Brünisried apartenis de 1445 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Malnova Kamparo de Friburgo. En la jaro 1832 Brünisried konstituiĝis kiel aparta komunumo en la Germana distrikto de Friburgo. Surbaze de la nova konstitucio de 1848 ĝi estis atribuita al la nove kreita distrikto Sinĝino.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Bünisried
Baskula ĉevalo

eta|Nigra baskula ĉevalo
**Baskula ĉevalo** estas ĉeval-simila ludilo por etaj infanoj, kun ronda malsupra parto kiu ebligas baskuladon kompare kun balancoseĝo.

En pasinteco baskulajn ĉevalojn oni konstruis ĉefe el ligno aŭ metalo, foje kovrita de felo kaj kun veraj ledaj seloj. Nuntempe ekzistas ankaŭ plastaj baskulaj ĉevaloj.

## Historio 
eta|dekstra|Simpla ligna baskula ĉevalo
Verŝajne la baskula ĉevalo ekestis en la 17-a jarcento en Usono. La antaŭuloj estis ĉevaloj je radoj, kiuj depende de la grandeco estis uzataj por fortiri infanojn aŭ por ludigi ilin per ĝi. Tiajn rajdantajn ĉevalojn jam ekzistis en Antikva Grekio, kiel legeblas en Horacio. Pere de Anglio ilin atingis Eŭropon ekde meze de la 19-a jarcento.

Precipe en la arbarriĉaj regionoj de Germanio la konstruado de baskulaj ĉevaloj estas longa tradicio. En Turingio daŭre ekzistas firmaoj kiuj ekis kiel konstruejoj de baskulaj ĉevaloj.

eta|Kristnaskaj ornamoj en formo de baskula ĉevalo

## Modernaj variantoj 
eta|Risorto en formo de Skotero
En plej multaj modernaj infanaj ludejoj troviĝas risorto, foje en formo de ĉevalo.

Alia varianto estas la elektra baskula ĉevalo, kiujn oni metas en ĉirkaŭaĵo de vendejoj por okupi infanojn. Ili nur moviĝas kiam oni pagas.

Granda varianto estas rodeotaŭro aŭ (pli rara) rodeoĉevalo, kiun oni uzas dum festoj por plenkreskuloj. La celo estas resti je la ĉevalo kiel eble plej longe.

## Vidu ankaŭ 
* Balancilo
* Balancoseĝo

Kategorio:Ludiloj
Gordon J. Garradd

|-
|

|}

**Gordon J. GARRADD**, naskita en 1959 en Novsudkimrio, estas aŭstralia astronomo kaj fotisto.

Li malkovris 29 asteroidojn
inter 1993 kaj 2000, pluraj kometojn kaj 4 novaojn en la Granda Magelana Nubo en 1987, 1988 kaj 1990.

Li laboris en diversaj astronomiaj institutoj en Usono kaj Aŭstralio, laste en la Observatorio de Siding Spring por la *Siding Spring Survey*, parto de la *Catalina Sky Survey*, enketo pri la terrenkontaj objectoj.

Krom la fotarto, li ŝatas mont-bicikladon kaj estas partizano de la suna kaj venta energioj.

La asteroido 5066 Garradd estis tiel nomata en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Gordon J. Garradd

## Eksteraj ligiloj 
*  ''Gordon Garradd's Astronomy Page'' (Astronomia Paĝo de Gordon Garradd) 

Kategorio:Aŭstraliaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Kategorio:Malkovrintoj de kometoj
Tierpark Hagenbeck

eta|250ra|La *Tierpark Hagenbeck* estis la unua bestoĝardeno kiu apartigis siajn animalojn kaj la vizitantoj uzante fosaĵojn anstataŭ kradojn.
La **Tierpark Hagenbeck** estas bestoĝardeno en Stellingen, kvartalo de la urbodistrikto Eimsbüttel en Hamburgo, Germanio. La kolekto ekis en 1863 per animaloj kiuj apartenis al Carl Hagenbeck (1810–1887), fiŝovendisto kiu iĝis amatora bestokolektanto. La parko estis fondita de lia filo Carl Hagenbeck, Juna en 1907. Ĝi estas konata ĉar ĝi estis la unua bestoĝardeno kiu apartigis siajn animalojn de la vizitantoj uzante fosaĵojn anstataŭ kradojn kaj uzis malfermajn ejojn pli ol kradaj kaĝoj, por proksimiĝi al natura medio.

## Referencoj 
Kategorio:Bestoĝardenoj en Germanio
Kategorio:Konstruaĵoj en Hamburgo
Kategorio:Vizitindaĵoj en Hamburgo
Preĝejo Sankta Nikolao (Lockenhaus)

**Preĝejo de ambaŭ Sankta Nikolaoj** estas romkatolika preĝejo en Aŭstrio, en Burgenlando, en Lockenhaus (hungare: Léka, kroate: Likva), en la ĉefplaco.

## Historio 
Dum la mezepoko kirko (kaj monaĥejo ekde 1316) de franciskanoj funkciis tie, kiun la turkoj detruis en 1532. Hungara magnata familio *Nádasdy* konstruis la preĝejon kaj apude abatejon por Aŭgustenanoj en la 17-a jarcento. Post 1820 la abatoj estis forigitaj, la abatejo poste iĝis kastelo de familio Esterházy. La preĝejo estis renovigita en 1895, 1913 kaj en 1986. En 2003 nova orgeno estis instalita, la plej granda en la regiono.

## Konstruaĵo 
La preĝejo formas longan grekan krucon. La turo situas flanke. En la anguloj estas kapeloj. La ĉefaltaro estas videbla ekde 1656 kaj prezentas ambaŭ Sanktajn Nikolaojn. En la navo menciindas skulptaĵoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). Resume estas 6 altaroj. Sub la navo estas keloj, kie familianoj de Esterházy estis entombigitaj. Apud la kriptoj sur la muro estas pentraĵo farita en 1772 kaj altaro kun kopia bildo pri Sankta Maria.

La preĝejo estas pilgrimejo. En 1988 "Lockenhaus Ĉambromuziko Festivalo" komenciĝis kun koncerta serio "Musica Sacra Lockenhaus". Antaŭ la preĝejo kolono memore al pesto fariĝis en 1719.

## Eksteraj ligiloj 
* La festivalo muzika en Lockenhaus.   

## Fontoj 
* Angla kaj hungara Vikipedioj
* hungare kun bildoj
* (hungare)

Lockenhaus
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Aŭstrio
István Matuz

**István MATUZ** [iŝtvAn],laŭ hungarlingve kutima nomordo **Matuz István** estas hungara flutisto kaj profesoro. Lia muzikilo estas transversa fluto.

István Matuz naskiĝis la  1947 en Nagykőrös. 

## Biografio 
István Matuz frekventis muzikajn lernejojn en Nagykőrös kaj Szeged, poste Muzikartan Altlernejon inter 1966-1970. Poste li ekinstruis en Debrecen, li muzikadis en Liège, baldaŭe li plulernis en Parizo kaj li instruis ekzemple en Parizo, Bruselo, Liège, Gent, Amsterdamo, São Paulo, Madrido, Munkeno, Londono, Helsinko, lastfoje en Aveiro. Li atingis la unuajn lokojn en konkursoj de Bruselo kaj La Rochelle. Li partoprenis en koncertojn en tuta Eŭropo, en Usono kaj Japanio. Li komponis malgrandajn muzikaĵojn por transversa fluto sed ekzemple Miklós Kocsár kaj László Sáry komponis por li muzikaĵojn. Li ricevis premion Kossuth en 2010, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Fontoj 
*hungare kun foto

Kategorio:Hungaraj flutistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Ferenc Rados

**Ferenc RADOS** [radoŝ], hungare **Rados Ferenc** estas hungara pianisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia patro estis Dezső Rados.

Ferenc Rados naskiĝis la  1934 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ferenc Rados devenis el muzikema familio. Li frekventis muzikan mezlernejon, poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, kie li lernis de Pál Kadosa inter 1956-1959. Poste li plulernis ankaŭ en Moskvo. Ekde 1964 li ekinstruis en mezlernejo, poste en la Muzikarta Altlernejo. Krom la instruado li partoprenis ankaŭ en la koncertoj, foje li kune ludis kun Zoltán Kocsis. En la 1990-aj jaroj li forlasis la altlernejon kaj li instruis en aliaj lokoj. Li ricevis premion Kossuth en 2010, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Elektitaj disĉiploj 
* Márta Ábrahám
* Domonkos Héja
* Gergely Ittzés
* István Kassai
* András Keller (violonisto)
* Zoltán Kocsis
* Dezső Ránki
* András Schiff
* Alex Szilasi
* Balázs Szokolay
* Gábor Takács-Nagy
* Dénes Várjon

## Fontoj 
* Hungara Vikipedio

Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
László Vidovszky

**László VIDOVSZKY** [lAslO vidovski], hungare **Vidovszky László** estas hungara komponisto kaj altlerneja instruisto. Lia edzino estas Ilona Keserü.

László Vidovszky naskiĝis la 25-an de februaro 1944 en Békéscsaba.
  
## Biografio 
László Vidovszky frekventis muziklernejojn en Békéscsaba kaj en Szeged, poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto inter 1962–1967. Lia plej grava instruisto estis Ferenc Farkas. Poste li plulernis en Parizo. Inter 1972-1984 li instruis en la Muzikarta Altlernejo, poste en Universitato de Pécs. Ekde 1999 li denove instruas ankaŭ en la Altlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 2010, pli frue ankaŭ aliajn premiojn.

## Verkoj (elekto) 
* unuakta opero *Nárcisz és Echó*, 1981 
* diversaj muzikaĵoj precipe por piano kaj violono
* diversaj komputilaj muzikaĵoj

## Elektitaj disĉiploj 
* Kristóf Weber

## Fontoj 
*Hungara Vikipedio

Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
5717 Damir

'*5717 *Damir'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, poste en Ukrainio, nun en Respubliko Krimeo).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la Sovetunia kuracisto *Alim Matvejeviĉ Damir*, (cirile:* Алим Матвеевич Дамир'', 1894–1982), profesoro ĉe la Unua kaj la Dua Medicina Instituto de Moskvo.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
George Shaw

**George Shaw** (10a de decembro 1751 – 22a de julio 1813) estis angla botanikisto kaj zoologo.

## Vivo 
Shaw naskiĝis ĉe Bierton, Buckinghamshire, kaj estis edukata ĉe Magdalen Hall, Oksfordo, kie li ricevis sian M.A. en 1772. Li iĝis helpokuracisto. En 1786 li iĝis helpoprofesoro pri botaniko ĉe la Oksforda Universitato. Li estis kunfondinto de la Linnea Societo en 1788, kaj iĝis membro de la Reĝa Societo de Londono en 1789.

En 1791 Shaw iĝis helpozorgisto de la naturhistoria departamento ĉe la Brita Muzeo, kaj sukcedis al Edward Whitaker Gray kiel zorgisto en 1806. Li trovis, ke plej al la aĵoj donacitaj al la muzeo de Hans Sloane estis en tre malbonaj kondiĉoj. Kuraca kaj anatomia materialo estis sendita al la muzeo de Kuracistoj, sed multaj el la remburitaj animaloj kaj birdoj estis difektitaj kaj devis esti bruligitaj. Li estis sukcedita post sia morto de sia helpanto Charles Konig.

## Verkoj 
Shaw publikis unu el unuaj anglaj priskriboj kun sciencaj nomoj de kelkaj el la komunaj aŭstraliaj animaloj en sia "Zoology of New Holland" (1794). Li estis inter la unuaj sciencistoj kiuj ekzamenis ornitorinko kaj publikis la unuan sciencan priskribon el ĝi en ''The Naturalist's Miscellany* en 1799.

En la fako herpetologio li priskribis nombrajn novajn speciojn de reptilioj kaj amfibioj.

Aliaj publikaĵoj estis la jenaj:
* *Museum Leverianum*, pri selektaj specimenoj el la muzeo el Sir Ashton Lever (1792–6), kiuj estis movitaj por esti montritaj ĉe la Blackfriars Rotunda.
* *General Zoology, or Systematic Natural History* (16 vol.) (1809–1826) (volumoj IX al XVI de James Francis Stephens) http://www.archive.org/search.php?query=George%20Shaw%20General%20Zoology&sort=-date
* *The Naturalist's Miscellany: Or, Coloured Figures Of Natural Objects; Drawn and Described Immediately From Nature* (1789–1813) kun Frederick Polydore Nodder (artisto kaj gravuristo).

## Referencoj 
* Mullens kaj Swann - *A Bibliography of British Ornithology* (1917)
* William T. Stearn - *The Natural History Museum at South Kensington'' ISBN 0-434-73600-7

Kategorio:Anglaj botanikistoj
Kategorio:Anglaj zoologoj
Kategorio:Reĝa Societo de Londono
Kategorio:Brita Muzeo
Landa parlamento (Aŭstrujo)

En Aŭstrujo, **landa parlamento** (germanlingve *Landtag*) estas la leĝodonanta institucio de federacia lando. Ĝin elektas la balotrajtaj aŭstroj kun ĉefa loĝejo en tiu federacia lando al kvinjara agperiodo, krom en Supra Aŭstrujo, kie la agperiodo daŭras ses jarojn. En Vieno, kiu estas kaj federacia lando kaj komunumo, la landa parlamento estas ankaŭ komunuma konsilio.

La landaj parlamentoj elektas la landan registaron kaj la landestron (*Landeshauptmann*). Laŭ la konstitucio, la federaciaj landoj havas kompetenton fari leĝojn en ĉiuj kampoj, por kiuj la konstitucio ne difinas, ke la federacio havas kompetenton; tamen la listo de tiuj difinitaj "federaciaj kampoj" estas longa, do la landaj parlamentoj ne havas grandajn decidpovojn.

La landa parlamento kreas ankaŭ la konstitucion de sia lando, kiu tamen ne rajtas kontraŭi la federacian konstitucion.

Kategorio:Politiko de Aŭstrio
Kategorio:Parlamentoj
Rechthalten

## Pri la komunumo 
**Rechthalten** estas komunumo en la distrikto Sinĝino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1085 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.

## Geografio 
Rechthalten situas en la transira zono de la Friburga Mezlando al la Friburgaj Antaŭalpoj, proksimume 8 kilometrojn orientsudoriente de la kantonĉefurbo Friburgo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Rechthalten (sur alteco de 881 m s.m.), la vilaĝetoj Wolfeich (sur alteco de 835 m s.m. en okcidento de la komunumo), Chäppeli (sur alteco de 869 m s.m. okcidente de la vilaĝo Rechthalten, kie troviĝas kapelo kaj du lagetoj), Entenmoos (sur alteco de 876 m s.m. sude de Chäppeli), Herrenschür (sur alteco de 868 m s.m. en nordoriento de la komunumo), Guglera (sur alteco de 919 m s.m. tute en sudo de la komunumo), Ramsera (sur alteco de 935 m s.m. en sudoriento, sude de Gruholz), kaj Gruholz (sur alteco de 912 m s.m., sudoriente de Entenmoos)

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,29 km², de kiuj 18,2% estas kovritaj de arbaro, 73,6% servas por agrikulturo kaj 7,1% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rechthalten limas en sudo al Sankt-Urso, en oriento al Brünisried, en sudoriento al Plaffeien, en sudo en unu punkto al Plasselb, en sudokcidento al Giffers, kaj en okcidento al Tentlingen.

## Trafiko 
Rechthalten situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas la kantona vojo n-ro 3130 de Sankt-Ursen al Brünisried. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 troviĝas proksimume 8 kilometrojn okcidente de la komunumo apud Friburgo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio de Friburgo tra Plaffeien al la Nigra Lago al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rechthalten datiĝas el la jaro 1142 kiel *Drallaris*. En la 12-a jarcento Rechthalten apartenis al la Kavaliroj de Rechthalten, en la 13-a jarcento al la Kavaliroj de Maggenberg, kaj en la 14-a jarcento al la Grafoj de Thierstein. En 1442 Rechthalten fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Friburgo kaj formis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 parton de la burga flago. Ĝis fine de 1831 al la tribunalkomunumo kaj paroĥo Rechthalten ankaŭ apartenis la kvartalkomunumoj (en la alemana lingvo *Schrote*) Zumholz, Oberschrot kaj Brünisried, kiuj kun efiko de la 1-a de januaro 1831 fariĝis apartaj komunumoj. Ĝis 1848 Rechthalten tiam estis komunumo de la Germana distrikto de Friburgo, kiu surbaze de la nova konstitucio de 1848 fariĝis la distrikto Sinĝino.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rechthalten
Akvedukto (Brey)

miniatur|dekstra|250px|Eniro al la akvedukto
miniatur|dekstra|250px|kanelo de la akvedukto
La **romia akvedukto** ĉe Brey en sudokcidenta Germanio estis denove trovita dum la Dua Mondmilito. Ĝi probable liveris akvon al tiel nomata *villa rustika* en la valo de la Rejno. Ekde 2002 la elkavaĵoj estas parto de la monda heredaĵo supra meza rejnvalo de UNESCO.

## Historio 
La restoj de la romia akvedukto estis hazarde trovitaj de homoj, kiuj dum la Dua Mondmilito serĉis protekton kontraŭ bombadoj. Arkeologoj serĉadis en 1963 kaj mallonga parto estis alirebligita. Ekde 2003 arkeologoj klarigis plie la situon de la akvedukto je 500 metroj.

Ĝis nun tamen estas nekonata la fontareo kaj la ekzakta fino.

## Tekniko 
La tunelo estis konstruita en la Kanato-metodo. Tiu metodo estis uzita jarcentojn antaŭ la romianoj en Persio kaj poste en suda Arabio, norda Afriko kaj la etruska Italio.

## Literaturo 
* Hans-Helmut Wegner: *Brey MYK, Wasserleitung.* In: H. Cüppers (Hrsg.): *Die Römer in Rheinland-Pfalz.* La romianoj en Rejnland-Palatinato, Theiss, Stuttgart 1990 (Lizenzausgabe Nikol, Hamburg 2005), p.&nbsp;348f., ISBN 3-933203-60-0.

## Eksteraj ligiloj 
* Die römische Wasserleitung bei Brey in: regionalgeschichte.net

Kategorio:Akveduktoj
Kategorio:Romiaj Akveduktoj
5668 Foucault

'*5668 *Foucault''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la franca fizikisto Jean Bernard Léon Foucault (1819–1868).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1984
Kamenica (apartigilo)

**Kamenica** povas esti:

* mallongigita formo de serba urbo Sremska Kamenica
* slovaka esprimo por germana urbo Chemnitz 
* municipo en distrikto Sabinov, vidu Kamenica
* mallongigita formo de slovaka municipo Kamenica nad Cirochou
* mallongigita formo de slovaka municipo Kamenica nad Hronom
* domaro en municipo Dulovce, vidu Kamenica (Dulovce)
* akva fluanto en distrikto Humenné, vidu Kamenica (alfluanto de Cirocha)

## Vidu ankaŭ
*Kamenice
Mbanza-Ngungu

'*** estas grandurbo kaj universitata urbo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio). Dum la kolonia erao la oficialaj loknomoj estis **Thysville** aŭ **Thysstad**, nomita post la belga urbofondinto Albert Thys. La urbo apartenas al la provinco Kongo Centra, la plej okcidenta parto de la lando, estas laŭ loĝantaro la tria plej granda urbo de la provinco, kaj inkluzivas ankaŭ la mallarĝan strion de atlantika marbordo de la lando.

## Bazaj informoj 
* Koordinatoj: 
* Areo: 8190 &nbsp;km²
* Loĝantaro: 101 336 en 2012
* Supermara alteco: 610 m
* Horzono: UTC +1

## Geografio 
 situas sur montetaro inter Angolo kaj Kongo (rivero) en la okcidenta parto de la lando. **Kinŝaso*' troviĝas 116, Matadi 169, Boma 212, Bandundu 351, Lubumbashi 1558 km.

## Historio 
Albert Thys fondis la urbon en 1905. Ĝis 1932 la urbo estis feriejo, poste la trajno ekfunkciis. Ekde la 1980-aj jaroj  estas ankaŭ garnizono de la armeo.

## Ekonomio 
 estas loko de la fera industrio kaj gravas la liverado inter la ĉefurbo kaj oceano. Menciindas ankaŭ la turismo.

## Trafiko 
 situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo inter Kinŝaso kaj Boma. En 1957 ponto *Thysville-Kasangulu* estis inaŭgurita, kiu transiras la riveron Sukasou.

## Klimato 
 situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 24 kaj 27 °C. La varmo kulminas en aŭgusto, malkulminas en decembro. Jare pluvas po 1469 mm. La pluvo kulminas en aprilo kaj novembro, inter junio-aŭgusto apenaŭ pluvas.

## Rilatoj al Esperanto 
Demokratia Kongolanda Esperantista Junulara Organizo, la landa sekcio de TEJO kaj sekcio de Demokratia Kongolanda Esperanto-Asocio, la landa asocio de UEA, havas sian sidejon kaj centran adreson en Mbanza-Ngungu.

## Vidindaĵoj 
En la proksimeco diversaj kavernoj estas vizitataj. En kelkaj kavernoj vivas blindaj kaj senkoloraj fiŝoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Fontoj 
* Angla, germana kaj hungara Vikipedioj
* loĝantaro
* mapo, distancoj 
* vetero
* mapo

Kategorio:Provinco Kongo Centra
Kategorio:Urboj de la Demokratia Respubliko Kongo
Lunca Ilvei

**Lunca Ilvei** [lunka ilvej],  *Ilvatelek*, estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en distrikto Bistrița-Năsăud en Rumanio. Ĝi situas ĉe la fonto de rivero Ilva, oriente en la distrikto. Ĝia unua dokumenta mencio estas el 1639.

La komunumo Lunca Ilvei konsistas nur el la samnoma vilaĝo. Tra ĝi pasas la distrikta vojo DJ172C, kiu ligas ĝin al Ilva Mica kaj Ilva Mare (okcidente) kaj al distrikto Suceava (oriente). La fervoja stacio de Lunca Ilvei situas sur la linio inter Ilva Mica kaj Dealu Floreni.

Dosiero: Lunca Ilvei jud Bistrita-Nasaud.png|Situo en la distrikto

Kategorio:Komunumoj de distrikto Bistrița-Năsăud
Kategorio:Unuvilaĝaj komunumoj de Rumanio
Kategorio:Vilaĝoj de Rumanio
Kategorio:Distrikto Bistrița-Năsăud
Wojciech Kossak

eta|Wojciech Kossak
**Wojciech Kossak**, blazono *Kos* (naskiĝis je la 31-a de decembro 1856 en Parizo, mortis je la 29-a de julio 1942 en Krakovo) – pola pentristo, reprezentanto de la pentroarto historia kaj batal-tema. Aŭtoro de pluraj pentraĵoj pri eventoj de Napoleon-militoj kaj la novembra ribelo, portretoj kaj ĉevaloj. Kune kun Jan Styka pentris la Panoramon pri Racławice.

## Bibliografio 
* Maciej Masłowski: *Juliusz Kossak*. Warszawa: „Auriga” Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1984. ISBN 83-221-0294-1
* Stefania Krzysztofowicz-Kozakowska: *Kossakowie* (Kossakoj-familio). Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2001. ISBN 83-7023-855-6
* Wojciech Kossak: *Wspomnienia* (Rememoroj). Instytut Wydawniczy PAX, 1971
* Kazimierz Olszański: *Wojciech Kossak*. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1982. ISBN 83-04-01297-9

## Eksteraj ligiloj 
* Interreta galerio de la pentraĵoj de Wojciech Kossak
* Panoramo de Racławice
* Pentroarto de Wojciech Kossak

Kategorio:Polaj pentristoj
Lessard-le-National

**Lessard-le-National** estas franca komunumo kiu situas en la departemento Saono-Luario (Département de la Saône-et-Loire) en la regiono Burgonjo (Région Bourgogne).

## Historio 
La kastelo apartenis al Nicolas Rolin.

## Geografio 
### Demografio 
### Najbaraj komunumoj 
## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
### Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Saône-et-Loire

### Eksteraj ligiloj 
La detruata kirko  

Kategorio:Komunumoj de Saône-et-Loire
5797 Bivoj

'*5797 *Bivoj''''' estas tre malgranda amora asteroido.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de Bivoj, heroo de grandaj forto kaj kuraĝo en la malnovaj bohemiaj legendoj.

## Ecoj 
Ĝia diametro estas taksata je 0,4&nbsp;km, baziĝinte sur la hipotezo, ke ĝia albedo estas 0,15.

## Orbito 
Ĝia orbito preskaŭ tanĝas la Teran orbiton kaj trairas tiun de Marso; ĝi do estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido:
* La , ĝi pasis al 0,07142 AU (10,684 milionoj da km) de Tero.
* La , ĝi pasos al 0,07104 AU (10,628 milionoj da km) de nia planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1980
Irigacia sistemo de Turpan

dekstra|eta|Karez-Muzeo Turpan
[eta|maldekstra|La kanato-akvo-sistemo konsistas el reta aro de interkonektitaj [kanatoj.]]

[dekstra|eta|Modelo de la [Kanato-sistemo, Karez-Muzeo Turpan]]
La **irigacia sistemo de Turfan** estas subtera sistemo por la akvoprovizado (irigacio) de la urbo Turpan en Ŝinĝango, Ĉinio.

Irigaciaj sistemoj, nomitaj *Karez*-irigaziaj sistemoj jam ekzistis en la okcidenta Han-Dinastio. Ili ekzistas i.a. en Turpan, Hami (Kumul) kaj Kutscha (Kuqa). La Persa vorto kanato aŭ *Karez*; ĉine ''Kan'erjing* ) nomigas horizontale en la monton fositaj tuneloj aŭ horizontalaj putoj.

En la turpan-valo troviĝas pli ol 100 da tiuj. Per tiu sistemo oni povas uzi la subteran akvon, kiu devenas de la degelinta neĝo de la montaro Tjanŝano. La profundeco de puto estas ĝis 70 m kaj la longeco de subtera kanalo ĉ. 10 km. La Kanaloj de la irigacia sistemo de Turpan havas longecon de entute ĉ. 5000 km.

Kune kun la Granda Ĉina Muro kaj la Granda Kanalo de Ĉinio oni nomigas
la sistemon "la tri homfaritajn grandajn konstru-projektojn" (*sanda gongcheng* ) bezeichnet.

Kun la nomo *Kan'erjing dixia shuili gongcheng''  ĝi estas listigita ekde 2006 en la listo de la monumentoj de Ĉinio (6-1077).

## vidu ankaŭ 
* monumentoj de Ĉinio

## Eksteraj ligiloj 
* Karez - the Underground Canal (engl.)
* Roger D. Hansen: Karez (Qanats) of Turpan, China (engl.)
* The Karez (engl.) 
* "Kan'erjing"
* Kan'erjing (Subterranean Canals) 
* US$30 Mln to Protect Karezes (engl.)
* Karez System (engl.)
* Karez Well (engl.)
* 

## referencoj 
Kategorio:Irigacia systemo
Kategorio:Irigacio
Kategorio:Ŝinĝango
Kategorio:Han-Dinastio
Kategorio:Nacia Kulturmonumento de Ĉinio
Veranópolis

**Veranópolis** estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale *Nordeste Rio-grandense*), kaj apartenas al la mikroregiono Caxias do Sul. Laŭ la stato de  en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Municipoj de Suda Rio-Grando

Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
5800 Pollock

'*5800 *Pollock''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona abstrakta ekspresionisma pentristo Jackson Pollock (1912–1956).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Antonín Mrkos
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Guaporé (Suda Rio-Grando)

**Guaporé** estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 22.814 loĝantojn en 2010 . Ĝi estas la administra centro de samnoma mikroregiono kaj situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale *Nordeste Rio-grandense*).

## Vidu ankaŭ  
* Municipoj de Suda Rio-Grando

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj de Suda Rio-Grando
Johann von Herbeck

**Johann Ritter von Herbeck** (naskiĝinta la 25-an de decembro 1831 en Vieno; mortinta la 28-an de oktobro 1877 samurbe) estis aŭstra orkestrestro kaj komponisto.
eta|Herbecks-Ruhe en Pörtschach ĉe Wörther See
eta|Bronzmedaliono de Josef Valentin Kassin en Herbecks-Ruhe je Pörtschach ĉe Wörther See

## Vivo 
Komencinte studi, komence filozofion ekde 1847 kaj juron ekde 1850 ĉe la Universitato de Vieno, Herbeck unue direktis en 1852 kaj 185 la prezentadojn de la eklezimuzika asocioj de Josefstadt kaj fondis en 1858 laŭ komisio de la Asocio de la Muzikamikoj en Vieno la Vienan Kantasocion. En la jaro 1863 li fariĝis membro de la Kortega Muzikistaro kaj estis ekde la jaro 1866 kortega muzikestro. En la jaroj 1869 ĝis 1875 li estis muzikestro de la Kortega Opero respektive direktis ĝin ekde 1870 ĝis 1875. Herbeck malkovris la „nefinitan simfonion“ de Franz Schubert kaj prezentis ĝin unuafoje la 17-an de decembro 1865 en la viena Hofburg. Li estis grava persono en la viena muzikhistorio, kiu tenis multajn kontaktojn al aliaj muzikistoj. Do li ekzemple fariĝis antaŭeniganto de Anton Bruckner. Kvankam Herbeck ĉefe estis orkestrestro, li ankaŭ komponis. Inter liaj verkoj estas interalie pluraj simfonioj, inter tiuj unu por orgeno kaj orkestro.

Johann Ritter von Herbeck estas enterigita en honortomon sur la Viena ĉeftombejo. Laŭ li en 1894 *Herbeckstraße* en Vieno ricevis sian nomon. Memore al sia honormembro la Vira Kantasocio Klagenfurt konstruigis en la jaro 1878 en la komunumo Pörtschach la memorejon „Herbecks-Ruhe“.

## Distingoj 
* i.r. ora meritokruco kun krono
* Kavalirkruco de la i.r. Francisko-Jozefo-Ordeno 2-a-klasa
* Kavaliro de la i.r. Ordeno de la Fera Krono 3-a-klasa
* Kavaliro de la cara rusa Stanislaa Ordeno 2-a-klasa
* Oficiro de la imperiestra brazila Rozo-Ordeno
* Kavaliro de la reĝa hanovruja Ernst-August-Ordeno 1-a-klasa
* 1874 altigo al hereda kavaliro

## Literaturo 
* Herbeck, Johann en Constant von Wurzbach, *Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich* 8-a volumo, paĝo 323, Vieno, k. k. Hof- und Staatsdruckerei 1862

## Eksteraj ligiloj 
* ["Pueri concinite" (Grazer Keplerspatzen, Aŭdekzemplo)](http://www.keplerspatzen.at/gks/mp3/Johann-Ritter-v.-Herbeck_Pueri-concinite-(Live).mp3) (6,65 MB)

Kategorio:Orkestrestroj
Kategorio:Aŭstraj komponistoj
Kategorio:Romantikaj komponistoj
Kategorio:Vienanoj
Mikalaj Statkeviĉ

**Mikalaj Statkeviĉ** (Beloruse: *Мікалай Вiктаравiч Статкевіч*) naskiĝis la 12-an de Aŭgusto 1956 en la vilaĝo Ladno, Slucka distrikto, Minska regiono) - estas la ĉefo de la Belorusa Socia Demokratia Partio, eks prezidanta kandidato en Belorusio. Unu el la fondintoj de la publika asocio "Belorusa Asocio de Militistoj."

## Biografio 
En 1978 li estis diplomita en la Minska Supera Inĝenieria Kontraŭaviada-misila Lernejo (MSIKML) de la kontraŭaera defendo. Li servis en la Arkto.

Li defendis sian tezon kaj instruis en MSIKML. Li estas Kandidato de teknikaj sciencoj kaj Kolonelo de rezervo. Eĉ antaŭ la kolapso de USSR ellaboris kaj disvastigis la koncepton de kreado la belorusa armeo, kiu estis realigita post la disfalo de Soveta Unio.

Komence de 1991 Statkeviĉ eliris el la KPSU, protestante kontraŭ la forigo de manifestaciantoj en Vilno per tankoj. La 20-an de aŭgusto 1991 Statkeviĉ estis la sola el la militistoj de Belorusio kiu publike kontraŭis la puĉon en Moskvo. Samtempe anoncis la kreon de la belorusa asocio de militistoj.

En 1995 li estis elektita prezidanto de la BSDH. Post la fandado kun la Socia Demokratia Partio de la Popola konsento kaj kun la belorusa Socia Demokratia Partio (Popola Maso) fariĝis prezidanto de la belorusa Socia Demokratia Partio (PM).

Ekde 2003 - li estas la gvidanto de la "Eŭropa koalicio."

La 17-an de oktobro 2004 en Belorusio oni okazigis parlamentajn elektojn kaj estis okazigita la trian referendumon en kiu, laŭ oficialaj ciferoj, 77.3% de belorusa voĉdonantoj apogis escepton el la Konstitucio de la ŝtatolimigojn sur la nombro de prezidenta terminoj, permesante Aleksandro Lukaŝenko partopreni en la venonta prezidentelekto. La voĉdonantoj, kiuj estis konvinkitaj, ke la elekto falsiĝis, efektivigis protestojn sub la ĉefeco de Mikalaj Statkeviĉ.

Li estis arestita kaj eventuale en 2005 estis kondamnita al 3 jaroj de malliberigo por organizi pacan demonstracion kontraŭ la falsita referendumo. En 2006, Amnestio Internacia agnoskis de Statkeviĉ kiel malliberulo de konscienco.

En 2009, la Kongreso de la "eŭropa koalicio" nomumis lin por la prezidanteco en 2010.

Prezidantaj elektoj okazis la 19-an de decembro 2010. La saman vesperon kaj en la nokto de 20-a de decembro 2010 en la Placo de Sendependeco en Minsk okazis protestokunveno ĉe kiu ĉeestis Statkeviĉ. La demonstracio estis perforte dissemita de kontraŭtumultaj policistoj kaj trupoj. Post kiom oni deprimigis la kunvenon, Statkeviĉ provis forlasi la areon per taksio, sed li estis arestita.

La 26-an de majo 2011 Statkeviĉ estis kondamnita al ses jaroj de malliberejo en strikta reĝimo. La 12-an de januaro 2012 pro la iniciato de la administracio de Ŝkloa kolonio, kiu kredas ke Statkeviĉ intencas *"por progresigi kriminalan vivon"*, lin agnoskis ripeto kiel malbonintenca rompulo de reĝimo. Rezulte la tribunalo estis fortigita kondiĉojn por la sekvaj tri jaroj sen rajto de apelacio.

## Notoj kaj faktoj 
Kategorio:Belorusaj politikistoj
Kategorio:Malliberuloj de konscienco laŭ Amnestio Internacia