open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barbadosa Nigraventrulo

[eta|maldekstre|250px|La Barbadosa Nigraventrulo estas harŝafa raso de deveno el [Karibio.]]
La **Barbadosa Nigraventrulo** aŭ en angla **Barbados Blackbelly** estas raso de aldomigitaj ŝafoj kiu estis disvolvigita en Karibio. Kvankam plej verŝajne la Barbadosa Nigraventrulo havas elafrikajn praularon, ŝajnas klare ankaŭ, ke la raso, kiel ĝi estas nuntempe, estis disvolvigita fare de la popolo sur la insulo el ŝafoj alportitaj de ŝipoj tre frue en la periodo tuj post la unua alveno de eŭropanoj. Tiu raso estas bredata ĉefe por viando nome ŝafaĵo.

## Karakteroj 
eta|Ŝafino de Barbadosa Nigraventrulo
Barbadosa Nigraventrulo kapablas toleri varmon kaj montras pli da stamino ol plej ŝafrasoj. Ili havas rapidajn krurojn kaj je multaj manieroj ili similas al cervoj. Ili estas "harŝafoj," kio signifas ke ili ne kreskas lanon sed havas krispan haron anstataŭe. Se ili estas bredataj en pli malvarmaj klimatoj, il ofte disvolvigas lanan subtavolon kiun ili mudas printempe.

La Barbadosa Nigraventrulo povas reproduktiĝi la tutan jaron malkiel plej aldomigitaj ŝafoj. Ĉar ili estas pli malgrandaj kaj pli malrapide kreskantaj ol plej lanŝafoj, ili ne estas bona elekto por komerca produktado. Tamen, estas forta merkato por ties ledo kaj mildgusta viando (ŝafaĵo).

La Barbadosa Nigraventrulo gamas laŭ koloro el hela sablokolora al malhela mahoganruĝa, kun nigraj strioj en vizaĝo (kvazaŭ brovoj) kaj nigraj kruroj, ventro, interkrura regiono, mentono, kaj brusto, kio havigas al tiu herbovorulo ties nomon. Spite ties kapro-similan aspekton, ili estas veraj ŝafoj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* http://blackbellysheep.org(http://blackbellysheep.org) The Barbados Blackbelly Sheep Association International (BBSAI)
* http://barbados.sheepregistry.com(http://barbados.sheepregistry.com) The North American Barbados Blackbelly Sheep Registry
* http://www.blackbellysheep.info(http://www.blackbellysheep.info)  Aspocio de Bredistoj
* http://www.fao.org/DOCREP/004/X6517E/X6517E02.htm#ch2.1(http://www.fao.org/DOCREP/004/X6517E/X6517E02.htm#ch2.1) Comprehensive FAO Book Chapter on Barbados Blackbelly Sheep
* http://www.barbadosblackbelly.com Barbados Blackbelly Hair Sheep
* http://sites.google.com/site/blackbellysheepbook/(http://sites.google.com/site/blackbellysheepbook/) The Blackbelly Sheep Book - A Wiki-based book for people who raise either Barbados Blackbelly or American Blackbelly sheep

Kategorio:Ŝafoj
Kategorio:Rasoj
Mouton-Duvernet (pariza metrostacio)

**Mouton-Duvernet** [mutɔ̃ dyvɛʁnɛ] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 4 (&nbsp;-&nbsp;), en la 14-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1909.

Ĝia nomo devenas de Strato Mouton-Duvernet apud la stacio, nomita honore al Generalo Mouton-Duvernet.

## Alirejoj 
La stacio posedas du alirejojn antaŭ n-roj 36 kaj 40/42 de Avenuo du Général-Leclerc

centra|280px|eta|Alirejo al stacio

## Interkonektoj 
*  RATP 38 68
*  N14 N21

## Proksime 
* Urbodomo de la 14-a arondismento

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 4 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 4 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 14-a arondismento de Parizo
Ignacio Cervantes

**Ignacio Cervantes**, plena nomo **Ignacio Cervantes Kawanagh** (naskiĝinta la 31-an de julio 1847 en Havano; mortinta la 29-an de aprilo 1905 samurbe), estis kuba muzikisto, pianovirtuozo kaj komponisto. Oni konsideras li kiel plej infludonan sur la kuban muzikon de la 19-a jarcento.
## Vivo 
La mirinfanon enkondukis en la pianludon la renoma pianisto Juan Miguel Joval, kaj pli malfrue lian profesian edukadon daŭrigis la komponisto Nicolás Ruiz Espadero. Dum vizito ĉe komponisto Louis Moreau Gottschalk tiu ĉi kuraĝigis Cervantes-on studi en la konservatorio de Parizo, periodo kiu daŭris ekde 1866 ĝis 1870. Tie li ricevis la unuajn premiojn pri kompozicio en 1866 kaj pri harmoniscienco en 1867.

En 1875 Cervantes kaj la muzikisto José White forlasis Kubon, elpelite de la Cuba expulsados por el generalkapitano de la insulo, ĉar ili estis realigintaj serion da koncertoj laŭlonge de la lando, kolektante monon por la separatisma afero de la Dekjara Milito 1868-1878.

En Usono kaj en Meksiko Cervantes daŭrigis sian varbagadon favore al la separatisma afero kuba kaj prezentis koncertojn por helpi vivteni la militon. Post la Pakto de Zanjón kaj kun ĝenerala amnestio li reiris al Kubo en 1878, por denove iri ekzilen en 1895 post eksplodo de la milito de 1895.

Cervantes verkis la operon *Maledetto* (1895), multegon da ĉambrosimfonioj, *kapriĉaj skercoj* (1885), variajn zarzueloj kaj siajn famajn *kubaj dancojn*. Kiel direktisto li provludigis la Kuban Operkompanion de la Teatro Payret kune kun sia filino, pianisto kaj kantisto María Cervantes (1885-1981).

Cervantes estis unu el la unuaj muzikistoj sur la amerika kontinento, kiu identigis sian muzikan verkaron kun la naciisma sento, enfokusigis konscience sian verkaron al sia patrujo kaj utiligis ĝin kiel batalarmo. Cervantes konsideris la naciismon kiel natura konsekvenco de la popoloj por distingiĝi kaj emancipiĝi.

Li mortis en Havano la 29-an de aprilo 1905.
## Eksteraj ligiloj 
* Notoj de la *Danzas para piano* de Ignacio Cervantes .
* Notoj de Ignacio Cervantes por fluto kaj klarneto aranĝitaj de David Diaz 

Kategorio:Kubaj komponistoj
Kategorio:Kubaj pianistoj
Rambouillet (ŝafo)

eta|250ra|Rambouillet-virŝafo.
**Rambouillet** estas raso de ŝafoj konata ankaŭ kiel la Rambouillet-Merino aŭ la Franca Merino. La disvolvo la raso Rambouillet startis en 1786, kiam Ludoviko la 16-a aĉetis ĉirkaŭ 300 hispanajn Merinojn (318 ŝafinoj, 41 virŝafoj, 7 kastritoj) de sia kuzo, la reĝo Karlo la 3-a de Hispanio. La ŝafaro estis sekve disvolvita en eksperimenta reĝa bieno, nome la *Bergerie royale* (nune *Bergerie nationale*) posedata de Ludoviko la 16-a, kaj konstruita sur lia bieno Domaine de Rambouillet, 50&nbsp;km sudokcidente de Parizo. La ŝafaro estis bredata nur ĉe la *Bergerie*, kaj oni ne vendis ajnan ŝafon dum multaj jaroj.

Tiuj ŝafoj estas grandaj, tiel ke plenkreskaj ŝafinoj pezas 45 ĝis 60 kg kaj virŝafoj 70 ĝis 90 kg. La lanaĵo estas granda kaj ties longo atingas pli ol ok centimetrojn.

Tiu ŝafraso estas bone konata pro sia lano, sed ankaŭ pro sia viando, nome ŝafaĵo. Ĝi estis tiele priskribita kiel duobla-cela raso.

## Notoj 
Kategorio:Ŝafoj
Kategorio:Rasoj
Dorper (ŝafo)

eta|250px|Blankakapa virŝafo Dorper (kaj ŝafino Romanov en la fono)
alternative=כבש דורפר בדרום אפריקה|eta|248x248ra
**Dorper** estas raso de aldomigitaj ŝafoj el Sudafriko disvolvigita pre kruciĝo de Dorsetaj Kornuloj kun Persaj Nigrakapuloj ĉirkaŭ la 1930-aj jaroj. La nomo 'Dorper' estas kombinaĵo de la unuaj silaboj de la gepatraj ŝafrasoj Dorset kaj Persa.

Tiu raso estis kreita danke al klopodoj de la Sudafrika Departemento de Agrokulturo por ekbredi ŝafrason por viando taŭgan por la plej sekegaj regionoj de la lando. Ĝi estas nune bredata ankaŭ en aliaj areoj, kaj estas la dua plej ofta ŝafraso en Suda Afriko.

La Dorpera estas rapidkreskanta ŝafraso por produktado de viando. Ĝi estas facile zorgebla animalo kiu produktas ankaŭ mallongan, helan tavolon de lano kaj haro kiu estas rikoltita komence de printempo kaj somere.

Tiu raso estas bone adaptita al survivado en aridaj etendaj regionoj de Suda Afriko. Ĝi havas altan fekundecon kaj fortan patrinan instinkton, kombine kun altaj kreskindicoj. Tiu raso havas karakterajn nigrajn kapojn sed ankaŭ blankajn kapojn (White Dorper). La diferenco en koloro estas tamen nur afero de prefero fare de ĉiu bredisto. Bredistoj de Nigrakapuloj konstituas ĉirkaŭ 85% el la membroj de la bredista asocio *Dorper Sheep Breeders* de Sudafriko.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Dorperbredista Usona Societo
* Australian Dorper kaj White Dorper Association Inc
* Dorper Sheep Society of Australia Inc 
* Dorper South Africa
* Dorpera Asocio de Ĉeĥio

Kategorio:Ŝafoj
Kategorio:Rasoj
Fenĉolo

**Fenĉolo** aŭ **Fenĉila alkoholo** estas dicikla unuterpeno kaj izomero de la borneolo. Ĝi prezentiĝas laŭ kvar izomeraj stereokemiaj modifitaj, α-Fenĉolo (endo- kaj ekzo- tipaj) kaj β-Fenĉolo (endo- kaj ekzo- tipaj), kie la hidroksila grupo staras super kaj malsuper la nivelo de ties sesmembra grupo. Fenĉolo troviĝas en plantoj kiel Oficina rosmareno, Vera lupolo, Muskato, Pino kaj fruktoj kiel Limeo, Oranĝo kaj Grapfrukto.

La odoro varias el kamforsimila ĝis citroneca aŭ ligneca. La gusto estas amara kaj limeosimila. La α-izomeroj estas iritaj al la okuloj, haŭto kaj mukozaj membranoj. Kiam ingestita ĝi kaŭzas iriton al la digesta sistemo, kaj kiam inhalita ĝi estas irita al la spira sistemo. La Fenĉolo estas produkta elde la Fenĉono-reduktiĝo kaj rekristalizita per miksaĵo da benzeno kaj etero aŭ distilado. La Fenĉono same estas produktebla per malhidrogenizo de la Fenĉolo. Kiel gustigilo ĝi estas uzata en trinkaĵoj, glaciaĵoj, dolĉaĵoj kaj bakaĵoj. Fenĉolo estas antisepsa kaj neŭrotonika. En medicino ĝi estas aplikebla en kazoj de hepata kaj galvezika unsuficienco.

## Literaturo 
* LinkSpringer
* ACS Publications
* Degruyter.com
* Mpbio.com
* Google patentoj, Organic nitrates as ignition enhancers
* Google Patentoj, Copolymers having nitrile and alicyclic leaving groups and photoresist compositions comprising same US 6692888.
* mdpi.com
* Catalysis and Surface Properties of Liquid Metals and Alloys, Keizo Ogino
* Dictionary of Terpenoids, Volume 1, Connolly/Hill
* Reference Guide for Essential Oils, Connie Higley, Alan Higley

## Plantoj enhavantaj fenĉolon 

Basil-Basilico-Ocimum_basilicum-albahaca.jpg|Bazilio
Citrus_paradisi_(Grapefruit,_pink)_white_bg.jpg|Grapfrukto
Citrus_lime.png|Limeo
Myristica_fragrans_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-097.jpg|Muskato
Rosmarinus_officinalis_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-258.jpg|Oficina rosmareno
OrangeBloss_wb.jpg|Oranĝo
Foeniculum_vulgare.JPG|Ordinara fenkolo
Illustration_Pinus_sylvestris0_new.jpg|Pino
Humulus_lupulus.jpg|Vera lupolo

## Izomeroj de la fenĉolo 

Citronellal-2D-skeletal.png|Citronelalo
Eucalyptol.png|Eŭkaliptolo
Endo-(1S)-(-)-Borneol_Structural_Formulae_V.2.svg|Borneolo
Geraniol.png|Citrolo
Grandisol.png|**Grandisolo**
Exo-(1S)-(%E2%80%93)-Isoborneol_Structural_Formulae_V.1.svg|Izoborneolo
Lavandulol_skeletal.png|**Lavandulolo**
Linalool skeletal.svg|Linalolo
(-)-Menthone structure.svg|Mentono
Nerol.png|Nerolo
Terpinen-4-ol.svg|**Terpinen-4-olo**
Terpineol_alpha.svg|α-terpineolo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 

Estragole.svg|Estragolo
1,8-Cineol2.svg|Cineolo
Fenchyl acetate.png|**Fenĉila acetato**
Fenchane.png|**Fenĉano**
Fenchone.png|Fenĉono
Alkohol_-_Alcohol.svg|Hidroksila grupo
Camphene.png|Kamfeno

Kategorio:Terpenoj
Strateto

[eta|Strateto en [Bremeno (Schnoor)]]
eta|Strateto en Amsterdamo
**Strateto** estas eta mallarĝa strato en surkonstruita areo aŭ mallarĝa kampa vojo en la kamparo. Ĝi ne havas funkcion por la trairanta trafiko.

En urboj kiuj grandparte havas mezepokan stratpatroneon, kiel la centro de Amsterdamo, estas jam delonge multaj stratetoj.

La *malplibonhavuloj*, la plej granda parto de la populacio, loĝis ĝis 1900 kaj ankaŭ pliposte amase en stratetoj kaj sakstratetoj. La partoj de urbo aŭ vilaĝo kun stratetoj ofte nomiĝis kvartalaĉoj aŭ sakstratkvartaloj.

[eta|maldekstra|La strateto de [Jan Vermeer]]

Kategorio:Vojoj
Kategorio:Stratoj
Zemar

**Zemar** (Biblia hebrelingve: *צֻמֻר*, *Tzumur*; Egiptlingve: *Smr*; Akadlingve: *Sumuru*; Asirilingve: *Simirra*) estis fenicia urbo en kio estas nun Sirio. Zemar estis grava komerca centro.

Zemar (kiel "Sumura" aŭ "Sumur") aperas en la Amarna-leteroj; Ahribta estis nomita kiel ĝia reganto. La urbo estis sub la gardo de Rib-Hadda, reĝo de Byblos, sed ribelis kontraŭ li kaj aliĝis la vastigantan reĝlandon de Amurru de Abdi-Ashirta. Por-egiptaj frakcioj eble denove kaptis la urbon, sed la filo de Abdi-Ashirta, Aziru, rekaptis Zemaron.

En 1957, ĝi estis ligita de Maurice Dunand kaj N. Salisby al la arkeologia sitio de Tell Kazel.

## Fonto 
Kategorio:Antikvaj urboj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Sirio
Pado (vojeto)

eta|250px|Promenpado
[eta|250px|Montpado en [Argentino.]]
**Pado** estas mallarĝa vojo, ofte nepavimita aŭ duonpavimita, aŭ itinero. La nomoj de padoj dependas de la funkcio, loko, tipo de uzanto kaj/aŭ maniero de ekesto.

Ekzistas interalie haŭlopado (laŭlonge trenŝipkanalo), promenpado, montpado, ĝardenpado, krucpado kaj irpado (ekzemple en kirko aŭ trajno).

Neoficiala pado ankaŭ nomiĝas dezirpado.

La vorto pado estas metafore uzata en inter aliaj militiropado, tempopado kaj vivopado.

## Vidu ankaŭ 
* Long-distanca pado

Kategorio:Vojoj
Kategorio:Stratoj
Laureano Fuentes

**Laureano Fuentes**, plena nomo **Laureano Fuentes Matons** (naskiĝinta la 3-an de julio 1825 en Santjago de Kubo, mortinta la 30-an de septembro 1898 samurbe) estis kuba komponisto, orkestrestro kaj violonisto. Krome tio estis muzikinstruisto.

## Vivo 
La ido de muzikista familio lokiĝanta en la urbo Santjago ekde la fino de la 17-a jarcento estis lernanto de Juan París, Francisco José Hierrezuelo kaj Joan Casamitjana Alsina.
En la aĝo de 15 jaroj li sukcesis ricevi post konkurso la postenon de la unua violono en la muzika kapelo de la katedralo de Santjago. Li studis filozofion kaj la latinan lingvon en la seminario San Basilio el Magno en Santjago.

Li estis muzikinstruisto inter aliaj de sia filo Laureano Fuentes Pérez (1854-1927) kaj de Rodolfo Hernández (1856-1937).

En 1946 la kuba verkisto Alejo Carpentier publikigis en Venezuelo *La música en Cuba*, en kiu li prezentas informojn pri Fuentes.

## Verkaro 
Lia verkaro estas grandampleksa kaj etendiĝas inter la klasika tradicio enkondukita de Esteban Salas kaj Juan París ĝis la romantismo laŭ lia propra autor

### Operoj 
* *Dos máscaras*
* *El viejo enamorado*, zarzuelo (1857)
* *Desgracias de un tenor o El Do de pecho*, zarzuelo (1863)
* *La hija de Jefté* (Antonio Arnao), opero 1-akta (1874 Santjago); reviziita kiel *Seila*, itallingva opero 3-akta (1895; 1917 Havano) 

## Referencoj 
Kategorio:Kubaj muzikistoj
Kategorio:Klasikaj komponistoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Kubaj klasikaj komponistoj
Dorseta Kornulo

eta|Dorsetulo ĉe ŝafofestivalo en 2010 en Marilando.
eta|Dorsetulo ekspoziciata en Stampede Park, Calgary, Alberto, Kanado.
**Dorset** aŭ **Dorseta Kornulo** estas raso de aldomigitaj ŝafoj konata ĉefe pro sia fekundeco. Ili povas produkti du reproduktajn sezonoj ĉiujare: tiele ili povas produkti ĝis kvar aŭ kvin ŝafidojn jare.

La Dorsetuloj havas blankajn vizaĝojn kaj densan mallongan lanaĵon. Ili estas fortikaj, kun larĝa dorso kaj mallongaj kruroj. Origine, kaj virŝafoj kaj ŝafinoj havis kornojn. La Senkorna Dorset originiĝis en ŝafaro de la Nordkarolina Ŝtata Universitato, Raleigh (Norda Karolino), kaj oni starigis registron de la Senkorna Dorset en 1956. Ekde tiam la bredistoj de senkornuloj superis la bredistojn de la kornohava vario.

Ŝafinoj pezas 70 al 90 kg mature. Virŝafoj pezas 100 al 120 kg.

## Notoj 
## Fontoj 
* *The Domestic Sheep* de Henry Stewart, 1898, pp. 66–70. Suplementata per la rasa retejo de Oklahoma Ŝtata Universitato.
* Retejo de la Universitato Cornell.

## Eksteraj ligiloj 
* Dorset Horn and Poll Dorset Sheep Breeders' Association 
* *The Domestic Sheep*  de Henry Stewart (1898), "The Dorset" (kun fotoj).

Kategorio:Ŝafoj
Kategorio:Rasoj
Juan París

**Juan París** (naskiĝinta en 1759 je Barcelono; mortinta la  en Santjago de Kubo) estis komponisto kaj pastro en hispana Kubo. Li estis posteulo de Esteban Salas y Castro post ties morto en 1803, transprenante la postenon de la kapelmajstro ĉe la katedralo je Santjago de Cuba.

Lia elekto kiel *Maestro de Capilla* post la morto de Salas estis eksterkutima okazaĵo. Origine oni planis instali la komponiston kaj multjaran helpiston de salas *Francisco José Hierrezuelo*, sed subite aperis alia kandidato, la germano Johannes Nepomuk Götz. Hierrezuelo, kiu supozis intrigon, rezignis sian kandidatecon, kaj Juan París ricevis la postenon.

París estis eksterkutime laborema kaj grava komponisto. Sub lia estrado la preĝejo fariĝis biblioteko, akademio kaj koncertejo, kiu okazigis daŭre diversajn muzikajn eventojn.

## Referencoj 
Kategorio:Muzikhistorio de Kubo
Kategorio:Kubaj komponistoj
Kategorio:Kubaj muzikistoj
Kategorio:Katolikaj pastroj
James Bauer (astronomo)

**James "Gerbs" BAUER** (naskiĝis en 1968 en Miĉigano) estas usona astronomo.

Li studas la kometojn kaj rilatajn korpojn. Li estis la unua, kiu kvantigis la sezonajn surfacajn ŝanĝojn sur la neptuna luno Tritono. Li ankaŭ observis la efikon de la alfrapilo de *Deep Impact* ĉe la kometo Tempel 1.

Nuntempe, li estas helpanta ĉefa sciencisto de la misio *Wide-Field Infrared Survey Explorer* (WISE). Lia analizo de la bildoj de la kometo 103P/Hartley prenitaj per la kosmosondilo WISE montris, ke tiu objekto
disperdas mason.

La asteroido 19494 Gerbs estis nomita en lia honoro ; la asteroido 16232 Chijagerbs estas nomita en la honoro de li kaj de lia edzino *Chija Bauer*. Ili havas unu filinon kaj unu filon.

*Tiu paĝo estas la traduko de la angla paĝo "James Bauer (astronomer)".

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  James Bauer, el la paĝaro de *Jet Propulsion Laboratory'' 
*  J. Bauer - Biography, el Universitato de Havajo
*  James Bauer Vivprotokolo 
*  Astronomoj Malkaŝas la Veran Identecon de Misteraj Centaŭroj ; el SciTechDaily
*  Kometo Rompiĝas sub la Okuloj de Astronomoj ; el Space.com
*  Printempa Kunveno de la SCAAPT 

Kategorio:Usonaj astronomoj
Frans Swagers

eta|*La Gaja Kantaro*, ĉirkaŭ 1928
**Frans Swagers** (naskiĝis la  en Antverpeno, mortis samurbe la ) estis instruisto kaj verkisto de lingvo-kursoj.

Post baza instruado en Antverpeno li akiris instruistan diplomon en Gento. Ja la 1-a de oktobro 1887 li iĝis instruisto ĉe la Urbaj Lernejoj de Antverpeno.

Li verkis lernolibrojn por la franca, angla kaj germana lingvoj laŭ la tiam populara Gouïn-metodo, bazita sur idearo de Nicolas Gouïn Dufief, ĉ. 1776–1834, franco kiu dum restado en Usono verkis eseon *The Philosophy of Language* (*La Filozofio de Lingvo*). La unua konata eldono estas el 1904; la libroj reeldoniĝis ĝis en la 1940-aj jaroj.

Swagers ankaŭ aktivis en la antverpena Esperanto-movado. Kun Adolf Finet li aperigis en 1907 Esperanto-kurson *Esperanto. La Ĉiutaga Vivo* por nederland- kaj franc-lingvanoj laŭ la sama metodo. Sekvis simila kurso por german- kaj angla-lingvanoj.

## Aliaj verkoj (ne-lernolibroj) 
* Pol de Mont: zijn leven en zijne werken / [s.l.] : Casie, 1888.
* Lustige liederen voor jong en oud. II, Antwerpen : Faes, [s.j.].
* *La Gaja Kantaro : Esperantaj kantoj laŭ germana, franca, norda kaj flandra muziko* / ca. 1928

## Eksteraj ligiloj 
* Letterenhuis, numero au::17933.

Kategorio:Belgaj esperantistoj
Bagnizeau

**Bagnizeau** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 189 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Bagnizeau situas en la oriento de Charente-Maritime,  oriente de Saint-Jean-d'Angély.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
István Karády

**István Karády** [iŝtvAn karAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Karády István**, estis hungara ĝenerala kuracisto, kuracisto pri internaj malsanoj (internisto), fiziologo kaj profesoro.

István Karády http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC07165/07400.htm naskiĝis la  1904 en Jászberény. Li mortis la  1974 en Szeged.

## Biografio 
István Karády akiris kuracistan diplomon en Universitato Pázmány Péter en 1929, sed inter 1923–1926 li laboris en la universitata anatomia instituto, poste en la patalogia instituto. Inter 1929-1932 li laboris en kliniko pri internaj malsanoj, poste li esploris, instruis kaj kuracadis en sama kliniko de Szeged ĝis 1948. Li iĝis fakulo pri internaj malsanoj en 1934. En 1940 li atingis la instruan rangon privata profesoro, post 7 jaroj eksterordinara profesoro, en 1951 ordinara profesoro. Inter 1948–1951 li laboris en farmacia instituto, poste ĝis 1974 en fiziologia instituto kiel katedrestro. En 1952 li kandidatiĝis. En la jaroj 1967 kaj 1968 li estis gastoprofesoro en Vieno, krome li studvojaĝis kelkfoje. Li okupiĝis ĉefe pri la streso kaj alergio.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Eksperimentalis [!] vizsgálatok állatok tachiphilaxiájának és histaminresistentiájának kérdéséhez* (1935)
* Kórélettan (1951, 1956,1958, 1964, 1967, 1968, 1970, 1971, 1973, 1975, 1980)
* *Zur Pathophysiologie des traumatischen Schocks : Kapillarpermeabilität und Sludge-Bildung in traumatischen Schock* (1959)
* *The Role of Resistine – Adaptation Factor – in Allergy* (1961)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj fiziologoj
Kategorio:Hungaraj internistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kontraŭdanco

[eta|La [kvadrilo estas kontraŭdanco]]
eta|maldekstra|Kontraŭdancaj paŝoj
**Kontraŭdanco** (, *Contredance*, proksimume „*danco* unu *kontraŭ* la alia“; en la angla lingvo tradukita al *country dance*, do **kampardanco**) estas origine angla grupodanco, kiu evoluis en la 17-a kaj 18-a jarcentoj al tre populara socia danco. En la baza pozicio la dancantoj sin frontas unu kontraŭ la alia. La paroj povas danci komplikajn figurojn. Tial la kontraŭdanco ne jam estas pardanco, kiu signalas izolitan duopecon kiel la nuntempaj salonaj dancoj, sed akcentas la komunecon de pli grandaj societoj.

La muziko konsistas el periodoj po ok taktoj. Kun ĉiu periodo de la muziko la dancantoj ŝanĝas siajn movojn kaj paŝosinsekvojn. La melodioj de la muziko estas kantecaj, ili pli malfrue retroveblas en vodeviloj. La kontraŭdanco venkis dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj en tuta Eŭropo kiel enmoda danco. Variaĵoj estas ekzemple la kvadrilo, la anglezo, la ekosezo. La kvadratodanco estas ligo de anglaj kamparaj dancoj kun la franca kvadrilo.

La kontraŭdanco ankaŭ influis la klasikan muzikon. Ludwig van Beethoven komponis dek du "*Contretänze für Orchestermusik*" [kontraŭdancojn por orkestromuziko], el kiuj li uzis unu en la finalo de la *Eroica*.

John Playford publikigis en 1650 sub la titolo *The English Dancing Master* ampleksan kolekton da anglaj kontraŭdancoj; ĝi entenis entute proksimume 900 melodiojn de la tiamaj sociodancoj kune kun la apartenaj dancopriskriboj. La bazaj melodioj estis parte tre malnovaj kantomelodioj, kies priverkaĵojn fare de Playford oni ofte uzis eĉ ĝis en la 19-a jarcento. Nuntempe la kontraŭdancoj laŭ Playford denove apartenas al la volonte kaj ofte dancata repertuaro de multaj dancaj rondoj.

## Formoj 
Principe estas distingeblaj du malsamaj poziciigoj:
* *Contredanse anglaise*: viro kaj virino sin frontas, la unuopaj paroj staras unu apud la alia kaj formas longan interspacon. Kutime ĉiuj viroj staras sur la unu, ĉiuj virinoj sur la alia flanko.
* *Contredanse française*: la viro staras flanke de sia virino, kvar paroj staras sur la flankoj de kvadrato rigarde la kontraŭstaran paron.
El ĉi tiuj du bazaj formoj eliĝis la barokaj dancoj anglezo kaj francezo.

## Vidu ankaŭ 
* Anglaj kampardancoj
* Kvadrilo
* Habanero


Kategorio:Grupodancoj
Kategorio:Danco
Soma Beck

**Soma BECK** [ŝoma bek], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Beck Soma** estis hungara kuracisto, haŭtkuracisto, profesoro.

Soma Beck http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC00523/01347.htm naskiĝis la  1872 en Keszthely. Li mortis la  1930 en Pécs.

## Biografio 
Soma Beck devenis el juda familio. Li frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo, Szombathely, Budapeŝto, poste li akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1895. Jam dum la studentaj jaroj li jam laboris en la universitata instituto. Post siaj studoj helpe de stipendio li laboris 2 jarojn en Vieno, Parizo, Hamburg. Hejmenveninta li kuracadis en hospitalo en Budapeŝto. Ekde 1905 li instruis en Universitato de Budapeŝto kiel privata profesoro. Dum la 1-a mondmilito li laboris en armea hospitalo, poste ekde 1922 li instruis en Universitato de Pécs, kie li establis ankaŭ klinikon pri haŭtmalsanoj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Die feinere Architektur der primären Hautcarcinome* (1903) - kune kun Ödön Krompecher

## Memorigiloj 
* memortabulo en Pécs de 1991
* medicina universitata biblioteko prenis la nomon *Beck Soma Könyvtár*
* bronza memormedalo de 2005

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Anglezo

**Anglezo** ( = „angla“ [danco]) nomiĝis ekde la 17-a ĝis 19-a jarcento diversaj anglodevenaj dancoj. Ili ankaŭ eniris en la barokan suiton.

Anglezo ankaŭ nomiĝis la anglaj kontraŭdancoj. La nomo parte koincidas kun la nocioj francezo kaj ekosezo. Ĉiuj konataj anglezoj estas viglaj, simplaj dancoj de popolartaj karaktero.

## Literaturo 
* Die Musik in Geschichte und Gegenwart, Artikolo „Anglaise“, vol. 1, p.&nbsp;480

Kategorio:Dancoj
Kategorio:Baroka muziko
Călimănești

**Călimănești** [kǝlimǝneŝtj] estas urbo kaj akva kuracloko en la rumana distrikto Vâlcea. Laŭ la stato de  en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi situas ĉe la rivero Olt, 20&nbsp;km norde de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea, en alteco de 260 ĝis 280 metroj super la marnivelo.

La urbo estas fama pro sia terma akvo, kies kuraca efiko estis konata jam en la tempo de la dakoj.

## Situo 
La valo de Olt estas tiuregione la plej grava vojo tra la Karpatoj; ĝin sekvas la nacia vojo DN7 (E81) kaj la fervojo inter Podu Olt kaj Râmnicu Vâlcea.

Călimănești situas precipe sur la dekstra (okcidenta) bordo de Olt; aliflanke situas Jiblea Veche, kiu administre apartenas al ĝi, same kiel Căciulata, Jiblea Nouă, Seaca kaj Păușa.

## Historio 
La dakoj en tiu loko konstruis kastelon en loko hodiaŭ nomita *Bivolari*. La romianoj en 138 konstruis fortikaĵon nomitan *Arutela*, laŭ la latina nomo de Olt. En la 5-a jarcento la lando estis dividita inter la estroj Căliman, Șerban, Stoian kaj Bogdan, kiuj nomis urbojn laŭ siaj propraj nomoj; tiel ekestis la nomo Călimănești. Ĝia unua dokumenta mencio estas nur el la jaro 1388, en dokumento pri la proksima monaĥejo *Cozia*.

La kuracefiko de la akvo estis preskaŭ forgesita ĝis 1827, kiam vojaĝantoj raportis pri ĝi. Inter 1882 kaj 1884 ekestis la unuaj kurac-hoteloj tie kaj en la najbara Căciulata. En 1927 Călimănești ricevis la rangon de urbo.

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Urba retejo
* Retejo pri la kuraclokoj Călimănești kaj Căciulata

Dosiero: ROU_VL_Calimanesti_CoA1.jpg|La urba blazono
Dosiero: Pavilionul Central Călimănești.jpg|La centra kuracpavilono

Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj de distrikto Vâlcea
Francezo

**Francezo** ( = „franca“ [danco]) estas kontraŭdanco precipe dancata dum la 19-a jarcento. Kiel kontraŭdanco ĝi estas do grupodanco, en kiu la dancantaj paroj realigas komune sinsekvon da dancfiguroj. Tiaj sociaj ludoj estis popularaj ĝis la Dua Mondmilito. La francezo estas parenca kun la kvadrilo, kiu anstataŭis la die kontraŭdancojn de la 18-a jarcento.

Francezo estas ankaŭ ofta movimentonomo en barokaj suitoj

## Eksteraj ligiloj 
* Instrukcio pri la la paŝoj de la franca kvadrilo

Kategorio:Grupodancoj
Kategorio:Baroka muziko
Ekosezo

La **ekosezo** ( = skota [danco]) estas origine skota rondodanco laŭ 3/2-a aŭ 3/4-a takto, akompanata per sakfajfilo. Ekde la 18-a jarcento oni nomas tiel, deire de Francujo, kontraŭdancon de vigla movo laŭ 2/4-a takto, dancatan en kortegaj rondoj. Tiu ĉi danco estis ankaŭ enprenata sub la arnomon anglezo.

La ekosezo estis aparte je la fino de la 18-a kaj je la komenco de la 19-a jarcento populara en Francujo kaj Anglujo. Gravajn komponistoj kiel Beethoven, Schubert kaj Frédéric Chopin komponis ekosezojn.

Kategorio:Grupodancoj
Ernő László

**Ernő László** [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **László Ernő,** tutmonde konata **Erno Laszlo** estis hungara-svislanda haŭtkuracisto, kosmetikisto, negocisto.
eta|Ebla (duba) foto pri Ernő László

Ernő László http://www.ernolaszlo.com/i58/about-erno-laszlo/information.html  naskiĝis la  1897 en Hungario, en Transilvanio?. Li mortis en marto de 1973 en Svislando.

## Biografio 
Ernő László komence lernis en Budapeŝto, poste li kompletigis siajn klinikajn studojn en Berlino. Li akiris kuracistan diplomon, poste li doktoriĝis en 1921. Li atingis famon jam en 1920, kiam li kreis specialan fundamentokremon por familiano de Habsburgoj, kiu havis akutajn akneojn. Tiutempe elstara aktoro Frida Gombaszögi estis trafita per pafo sur la vizaĝo. Ambaŭ pacientoj resaniĝis pro kremoj de László, eĉ fratino de Gombaszögi iĝis edzino de László. En 1927 László malfermis sian unuan instituton en Budapeŝto, ĉefe kremo de Eŭropo vizitis ĝin. En 1937 li vizitis Holivudon, kie li rifuzis negocan oferton. Ĉe la komenco de 2-a mondmilito László translokiĝis al Novjorko, kie li establis instituton por riĉuloj. Li ne povis bone lerni la anglan lingvon, tial lia profesio ne estis agnoskita, sed li ricevis ŝtatanecon en 1945. Inter la klientoj apartenis Greta Garbo, Grace Kelly, Ava Gardner, Katharine Hepburn, Paulette Goddard, Audrey Hepburn, Marilyn Monroe, Jacqueline Kennedy Onassis. En 1951 László permesis vendadon de kosmetikaĵoj, tamen nur singarde. En 1970 pro vidviĝo li denove geedziĝis kun Sibille Schulz en Svislando, krome li forvendis la plenan negocon.

## Fontoj 
* http://www.cosmopolis.ch/english/cosmo29/erno_laszlo.htm  
* http://www.cosmopolis.ch/english/cosmo29/erno_laszlo_2.htm 
* http://www.yaacool-beauty.de/index.php?article=286 
* http://www.douglas-parfumeria.hu/home/markenseiten-neu/erno-laszlo-megujult-kuelso/ 

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj kosmetikistoj
Kategorio:Hungaraj negocistoj
Puyrolland

**Puyrolland** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 188 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Puyrolland situas en la nordoriento de Charente-Maritime,  nordoriente de Rochefort.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Indulto

**Indulto** (latine: *indultum*, referencata ankaŭ kiel *Papa privilegio*) estas termino de la kanona juro kiu indikas nekorformiĝon al la juro, permesitan de la Apostola Seĝo, jen favore al komunumo de fideluloj, jen favore de unuopulo, dispensantan el kelkaj normoj de la kodo de kanona juro.

Inter la papaj privilegioj, troviĝas tiu kiun papo Johano Paŭlo la 2-a donis en 1988 por la celebrado de trenta meso kiel eksterordinara formo de la roma rito per la apostola letero *Ecclesia Dei*.

## Vidu ankaŭ 
* Forpardono
* Buleo (papo)
* Dokumentoj de la katolika eklezio
* Apostola konstitucio
* Encikliko
* Apostola instigo
* Apostola letero
* *Motu proprio*

## Notoj 
## Eksteraj ligiloj 
* artikolo en reta "katolika enciklopedio" ()

Kategorio:Katolikismo
Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Kanona juro
Băile Olănești

**Băile Olănești** [bǝile olǝneŝtj] estas urbo en la rumana distrikto Vâlcea. Laŭ la stato de  en la urbo vivis 168,34 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi situas 10 kilometrojn nord-okcidente de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea.

Băile Olănești administras la vilaĝojn Cheia, Comanca, Gurguiata, Livadia, Mosoroasa, Olănești, Pietrișu kaj Tisa. Ĝi estas konata ban-kuracloko.

En 1989 Nicolae Ceaușescu kompletigis vilaon en Băile Olănești, sed ne povis uzi ĝin antaŭ la decembra revolucio. La vilao nun estas luebla konferenca centro.

## Eksteraj ligiloj 
* La urbestra retejo

Dosiero: Băile_Olănești_en_distrikto_Vâlcea.png|Situo en la distrikto
Dosiero: ROU_VL_Baile_Olanesti_CoA.jpg|La urba blazono
Dosiero: Olanesti_Spring_house.jpg|Fonto 24

Kategorio:Urboj de Rumanio
Kategorio:Urboj de distrikto Vâlcea
Ernő Schwimmer

**Ernő Schwimmer** [ŝvimer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schwimmer Ernő** estis hungara kuracisto, haŭtkuracisto (la unua en Hungario), balneologo, profesoro.

Ernő Schwimmer http://mek.oszk.hu/03600/03630/html/s/s23642.htm naskiĝis la  1837 en Pest (urbo). Li mortis la  1898 en Budapeŝto.

## Biografio 
Ernő Schwimmer frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Vieno. En la lasta urbo li akiris diplomon en 1861 kaj li restis plu 4 jarojn en Vieno, fine li vojaĝis al Egipto, kie li okupiĝis pri haŭtomalsanoj. Hejmenveninta komence li estis ĝenerala kuracisto, poste en Malsanulejo Rókus li okupiĝis pri haŭtomalsanoj. Post jaroj li establis propran kuracejon pri la menciita malsano. En 1870 li ekinstruis en Universitato de Pest, post 5 jaroj li fondis apartajn ĉambrojn por haŭtomalsanuloj en Rókus. En 1878 li ricevis la instruan rangon eksterordinara profesoro. Li okupiĝis ankaŭ pri balneologio, li partoprenis en fondo de banloko en Lipik.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Bőrkórtan* (1874)
* *Die neuropathischen Dermatonosen* (1883)
* ''Bis zum Endpunkte Europa's, Reiseskizze einer Nordlandfahrt'' (1895)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj balneologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Călimănești (apartigilo)

**Călimănești** estas la nomo de pluraj lokoj en Rumanio kaj Moldava Respubliko
* Călimănești estas urbo kaj kuracloko en distrikto Vâlcea.
* Călimănești (Mureș) estas vilaĝo en la distrikto Mureș.
* Călimănești (Vaslui) estas vilaĝo en la distrikto Vaslui.
* Călimănești (Vrancea) estas vilaĝo en la distrikto Vrancea.
* Călimănești (Nisporeni) estas komunumo en Moldava Respubliko.
Rumana Revolucio de 1989

eta|Rumana flago sen komunisma emblemoLa **Rumana Revolucio de 1989** estis serio de eventoj inter la  kaj la , kiu kondukis al la renverso de la komunisma registaro de Nicolae Ceaușescu en Rumanio. La malabundeco kaj politika subpremado kondukis al la falo de lia totalisma regado en Decembro 1989, pro kio finis la Socialisma Respubliko Rumanio.

Ĝi komenciĝis per manifestacioj, transiris al armitaj bataloj kontraŭ la sekreta polico kaj finiĝis per mortkondamno kaj ekzekutado de Ceaușescu kaj lia edzino Elena.

La revolucia "Konsilio de la Fronto de Nacia Savo" sub Ion Iliescu formis provizoran registaron, kiun je la 25-a de decembro agnoskis pluraj okcident-eŭropaj ŝtatoj.

La manifestacioj komenciĝis en Timișoara ĉe la domo de pastro László Tőkés. Tie kvarlingvaj tabuloj memorigas ke "ĉi tie komenciĝis la revolucio, kiu finis la diktaturon". La sukceson de la revolucio verŝajne certigis la fakto, ke je la 22-a de decembro la rumana armeo transiris al la flanko de la revoluciuloj kaj subtenis ilian batalon kontraŭ la sekreta polico, parte armeece armita.

En multaj urboj de Rumanio stratoj aŭ monumentoj memorigas pri la viktimoj de la revolucio; ilia nombro neniam estis klare trovita. Ankaŭ komence de la 21-a jarcento la loĝantaro de Rumanio ne interkonsentis, ĉu la eventoj estis revolucio aŭ komploto.

Revolucio
Revolucio de 1989
Kantono Imperial

La **kantono Imperial** - angle *Imperial County* - estas kantono de Usono en la subŝtato Kalifornio. Ĝia administra centro estas la urbo El Centro. Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Establita en 1907, ĝi estis la lasta kantono establita en Kalifornio.

La Imperia Valo, en angla *Imperial Valley* kaj en hispana *Valle Imperial*, kuŝas en la kantonoj Imperial kaj Riverside. Ĝi situiĝas en sudorienta Suda Kalifornio, kaj ĝi estas la loko de urba areo ege centrita en la urbo El Centro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*Imperial Irrigation District 
*Imperial Valley Economic Development Corporation
*Imperial Valley Living
*Statistical profile of Imperial County, California 

Kategorio:Kantonoj de Kalifornio
Senŝtata socio

**Senŝtata socio** estas socio kiu ne estas regita fare de ŝtato kaj pro tio ankaŭ ne de registaro. En senŝtataj socioj, ekzistas malmulte da koncentriĝo de aŭtoritato; la plej multaj pozicioj de aŭtoritato kiuj ekzistas estas tre limigitaj en povo kaj estas ĝenerale ne permanente tenitaj pozicioj; kaj sociaj korpoj kiuj solvas disputojn tra antaŭdifinitaj reguloj tendencas esti malgrandaj. Senŝtataj socioj estas tre variaj en ekonomia organizo, kaj kulturaj praktikoj.

Kvankam senŝtataj socioj estis la normo en homa prahistorio, malmultaj senŝtataj socioj hodiaŭ ekzistas; preskaŭ la tuta tutmonda loĝantaro loĝas ene de la jurisdikcio de suverenaj ŝtatoj. En kelkaj regionoj laŭnome ŝtatinstancoj povas esti tre malfortaj kaj havi malgrandan aŭ neniun faktan potencon. Laŭlonge de la historio la plej multaj senŝtataj popoloj estis integritaj en la ŝtat-bazitaj socioj ĉirkaŭ ili.

Kelkaj politikaj filozofioj, precipe anarkiismo, rigardas la ŝtaton kiel nebonvenan institucion kaj konsideras senŝtatajn sociojn kiel idealo.

## Referencoj
## Literaturo
*
*
*
*
*

Kategorio:Antropologio
Kategorio:Arkeologio
Kategorio:Ŝtato
Kategorio:Prahistorio
Kategorio:Socio
Didevena rajto de reĝoj

[eta|[Henriko la 8-a (Anglio)|Henriko la 8-a deklaris sin Supera Estro de la Eklezio de Anglio kaj montris la doktrinon pri dia rajto de reĝoj.]]
La dia rajto de reĝoj, aŭ dia-devena teorio de reĝeco, estas politika kaj religia doktrino de reĝa kaj politika legitimeco. Ĝi asertas ke monarko estas kondiĉigita de neniu tera aŭtoritato, derivante la rajton regi rekte de la volo de dio. La reĝo estas tiel ne kondiĉigita de la volo de siaj homoj (subuloj), la aristokrataro, aŭ ajna alia tavolo de la regno, inkluzive de (en la vido de kelkaj, precipe en protestantaj landoj) la eklezio. Laŭ tiu doktrino, nur dio povas juĝi maljustan reĝon. La doktrino implicas tiel ajnan provon senpovigi la reĝon aŭ limigi liajn potenckurojn kontraŭe al la volo de dio kaj povas konsistigi sakrilegian agon. Ĝi ofte estas esprimita en la frazo "fare de la Gracio de dio", alkroĉita al la titoloj de rega monarko.

## Bibliografio
* 

## Notoj
## Vidu ankaŭ
*Absoluta monarkio
*Mandato de la Ĉielo

Kategorio:Monarkio
Kategorio:Politika filozofio
Kategorio:Politika historio
Kategorio:Antikva Reĝimo
Kategorio:Dio
Kategorio:Suvereneco
Georges Sébastian

**Georges Sébastian,** origine kaj laŭ hungarlingve kutima nomordo **Sebestyén György** estis hungara-franca dirigento, pianisto. Lia patro estis Károly Sebestyén (kritikisto).

Georges Sébastian http://www.soundfountain.org/rem/remsebas.html  naskiĝis la  1903 en Budapeŝto. Li mortis la  1989 en La Hauteville.
 
## Biografio 
Georges Sébastian lernis en sia naskiĝurbo. Post siaj studoj li laboris kun Leó Weiner, Zoltán Kodály kaj Béla Bartók. Inter 1921 kaj 1923 li laboris en Bavara Ŝtata Operejo kune kun Bruno Walter, poste en Metropola Operejo, kie li estis aŭdita kiel pianisto. En 1924 li revenis al Eŭropo, li dirigentadis en Hamburgo kaj Leipzig, eĉ li estis la ĉefa dirigento en Berlino ĝis 1930. Inter 1931 kaj 1937 li estis muzika direktoro de la Moskvo Radio kaj filharmonia orkestro. En 1938 li revenis al Ameriko pro la milita danĝero kaj li havis postenon ĉefe en San Francisco. Post la 2-a mondmilito li ekloĝis en Francio. Li faris debutojn en Operejo Garnier kun Maria Callas (1958) kaj Renata Tebaldi (1959). Li ankaŭ estis tre aktiva en franca radio.

## Fontoj 
* angla Vikipedio helpe de WikiTrans
* biografio kun foto 

Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Francaj dirigentoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Lajos Török (kuracisto)

**Lajos Török** [lajoŝ torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Török Lajos** estis hungara kuracisto, haŭtkuracisto, profesoro. Lia edzino estis Emma Delli

Lajos Török http://mek.oszk.hu/04000/04093/html/szocikk/15118.htm naskiĝis la  1863 en Pest (urbo). Li mortis la  1945 en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Török lernis en sia naskiĝurbo, li akiris kuracistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1887. Post siaj studoj li vojaĝis al Vieno, Kiel, Londono, Parizo, Hamburgo, kie li okupiĝis ĉefe pri haŭtmalsanoj. Ekde 1895 li instruis en Universitato de Budapeŝto en rango privata profesoro. Post 3 jaroj li edziĝis. En la sama jaro li ankaŭ laboris en Malsanulejo Rókus, sed ankaŭ en la universitata kliniko. En 1908 li atingis la instruan rangon eksterordinara profesoro.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Az ekzema kór- és gyógytana* (1892)
* *A bőrkórtan kézikönyve. I. Általános rész.* (1898)
* *Spezielle Diagnostik der Hautkrankheiten* (1906)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al literoj T, TY, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kuracistoj
Kategorio:Hungaraj haŭtkuracistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Eklezia reskripto

La **reskripto** (*Rescriptum principis*) estis unu el la *fontoj* de la romia juro. Praktike temis pri respondo al problemo, koncernanta jurajn aferojn, adresita al la imperiestro flanke de privatulo aŭ de publika funkciulo. La opinio, almetita funde de la postulo, fariĝis “ŝtata” kaj ĝenerala “jura fonto”.

Ĝenerale en ĝi estis entenata la klaŭzo *Si vera sunt ea quae complexa es* ("Se estas veraj la asertoj kiujn vi resumis"). Do la reskripto fariĝis aplikebla, kaj jura fonto, nur se la skribitaĵoj estos konstatitaj veraj.

## Ekleziaj reskriptoj 
En la Dokumentoj de la katolika eklezio oni nomas **eklezia reskripto** (reskripto = latine: *re-scribere * = **skribi denove **), ankaŭ la apostolan leteron. La ekleziaj reskriboj, fakte, povas esti elmetitaj de diversaj aŭtoritatoj, de la suvereno papo, la Kongregacioj de la Roma Kurio, de episkopo kaj ĝenerala aŭ episkopa vikario.

La *reskriptoj de jutico* havas objekto decidojn rilate al proceso aŭ al kontestado prezentita al la Apostola Seĝo; la *reskriptoj de graco* koncernas la favorojn allasitajn al la petanto.

La eklezia reskripto povas ankaŭ koincidi kun la papa privilegio, ekzemple kiam per ĝi la apostola seĝo permesas al katolika sacerdoto forlasi la pastran staton (en kiu tamen ne estas nuligita la ricevita ordina sakramento).

## Vidu ankaŭ 
* Apostola instigo
* Apostola brevo
* Kanona juro
* Apostola letero

Kategorio:Papaj buleoj
Kategorio:Administracia juro
Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Fontoj de la romia juro
Moings

**Moings** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 177 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Moings situas en la sudo de Charente-Maritime,  nordoriente de Jonzac.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Emma Delli

**Emma DELLI,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Delli Emma** estis hungara aktoro, reĝisoro. Ŝia origina familia nomo estis *Dickmann* ĝis 1885, sed poste ŝia nomo aperis foje *Deli, Delly, Dieckmann*. Ŝia edzo estis Lajos Török (kuracisto), tial ŝia edza nomo estis *Török Lajosné*.

Emma Delli http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC03014/03196.htm naskiĝis la  1866 en Szeged. Ŝi mortis la  1929 en Budapeŝto.

## Biografio 
Emma Delli frekventis akademion pri teatro, kie ŝi lernis ĉefe de Gergely Csiky. En 1888 ŝi aliĝis al trupo de Mór Ditrói en Kolozsvár, ekde 1894 ŝi ludis en trupo de András Leszkay en Nagyvárad kaj Arad. En 1896 Mór Ditrói invitis ŝin al nova teatrejo de Budapeŝto. Tie ŝi apartenis al la plej sukcesaj aktoroj. Post 2 jaroj ŝi edziniĝis. Inter 1901 kaj 1905 ŝi aktoradis en Nacia Teatro (Budapeŝto), tiam ŝi estis ankaŭ reĝisoro. Depost 1905 ŝi forlasis la teatron pro peto de ŝia edzo.

## Ŝiaj roloj (elekto) 
* Georges Feydeau: Osztrigás Mici - titolrolo
* Emil Ábrányi (pli juna): A végrehajtó - Cocotte
* Beaumarchais: La freneza tago, aŭ La edziĝo de Figaro - Zsuzsi
* Ferenc Herczeg: Ocskay brigadéros - Dili

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Cagua

**Cagua** [KAgŭa] estas urbego kaj signifa universitata urbo en subŝtato Aragua en norda Venezuelo. La urbego estas parto de urbaro de Marakajo. La loknomo signifas indiĝene "urbo de la heliko," simbolo de la urbego.
eta|Ĉefplaco de Cagua

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 108,997 en 2007 https://it.wikipedia.org/wiki/Cagua
* Supermara alteco: 458 m
* Areo: 40 km²
* Telefonkodo: 0244
* Poŝtkodo: 0122
* Horzono: UTC -4:30
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|Strato en Cagua
eta|maldekstre|Muzeo en Cagua
Cagua situas en valo. Turmero troviĝas 7, Marakajo 17, Los Teques 49, Valencio (Venezuelo) 61, Cúa 62, Baruta kaj **Karakaso** po 68, Ocumare del Tuy 75, Petare 77, Santa Teresa del Tuy 86, Guarenas 96, Guatire 105, Barquisimeto 205, Coro (Venezuelo) 278, Barcelono (Venezuelo) 301, Cabimas 438, Marakajbo 461, Maturín 471, Bolívar (urbo) 486, Guayana (urbo) 565, San Cristóbal (Venezuelo) 589 km.

## Historio 
Cagua estis establita en 1620 kiel "Cagua La Vieja", urbo de solaj hispanoj. Cagua estis rekonstruita en ĝia aktuala loko en 1622 kun la nova loknomo de "Nuestra Señora del Rosario de Cagua", kiu estis ŝanĝita al "San José de Cagua" dum la 18-a jarcento. La grandurbo nun estas konata simple Cagua.

## Ekonomio 
Cagua estas jam longe grava industria zono.
eta|Kirko en Cagua

## Klimato 
En Cagua la averaĝa temperaturo estas 25 °C. Jare pluvas ĉirkaŭ 1000 mm. La pli seka sezono daŭras de novembro ĝis marto.

## Vidindaĵoj 
* Kirko Sankta Jozefo
* Kulturdomo
* Muzeo de Artoj kaj Historio

## Fontoj 
* mapo, distancoj 
* Angla Vikipedio helpe de WikiTrans

Kategorio:Urboj de Venezuelo
José White Lafitte

**José White Lafitte**, plena nomo **José Silvestre de los Dolores White Lafitte** (naskiĝinta la 17-an de januaro 1836 en Matanzas; mortinta la 15-an de marto 1918 en Parizo) estis afrikokuba violonisto kaj komponisto.

## Vivo kaj verkaro 
White lernis violonludon de José Miguel Roman kaj Pedro Lecerff. En 1854 li prezentis sian unuan publikan koncerton en Matanzas. Lia pianakompananto estis Louis Moreau Gottschalk, kiu kuraĝigis lin daŭrigi sian muzikan edukadon en Parizo.

En 1855 li komencis sian studon ĉe la Konservatorio de Parizo, kie al liaj instruistoj apartenis Jean-Delphin Alard (violono), Napoléon-Henri Reber (kompozicio) kaj Ferdinand Taite (kontrapunkto kaj fugo). En 1856 li ricevis la Unuan Grandan Premion pri la fako violono.

En 1857 kaj 1858 White estis unua violonisto de arĉkvaropo. Poste li revenis pro malsaniĝo se sia patro al Kubo, kie li denove prezentis kun Gottschalk. Ekde 1861 ĝis 1874 li vivis denove en Parizo. Tie li sukcese prezentis kiel solisto kaj ĉambromuzikisto kaj fariĝis en 1865 membro de la *Société des Concerts du Conservatoire*. Al liaj lernantoj de violonludo apartenis inter aliaj George Enescu kaj Jacques Thibaud.

Komence de la 1870-aj jaroj koncertvojaĝis tra Eŭropo, poste en suda kaj norda Ameriko. Inter 1875 kaj 1877 li koncertis en Novjorko, Bostono, Vaŝingtono kaj Filadelfio. Ekde 1877 ĝis 1889 li estis direktoro de la konservatorio de Rio-de-Ĵanejro. Imperiestro Petro la 2-a nomumis lin kortega violonisto, kaj White fondis kun Arthur Napoleão en 1883 la *Sociedade de Concertos Clássicos*. Ekde 1889 li denove aktivis kiel violonisto, instruisto kaj komponisto en Parizo.

Kiel komponisto White staris sub la influo de eŭropaj muzikistoj kiel ekzemple Henryk Wieniawski kaj Henri Vieuxtemps. Li komponis i.a. violonkonĉerton, arĉkvarteton, boleron por violono kaj orkestro, variaĵojn por klaviceno kaj orkestro same kiel muzikpecojn por violono kaj piano.

## Eksteraj ligiloj 
* http://chevalierdesaintgeorges.homestead.com/White.html
* Guije.com - José Silvestre White Laffite
* José Silvestre White ĉe iberoamericamusic.com 
* José White en la oficiala reta enciklopedio *EcuRed* de Kubo

Kategorio:Kubaj klasikaj violonistoj
Kategorio:Kubaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Kontraŭdanco