open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Katoh Masami

**Katoh Masami** (katoo, en rondaj kanaoj かとう まさみ), naskiĝis la 5-an de novembro 1888 en Tokio (Tokyo-si), mortodato ne konata, estis japana esperantisto. Profesie li laboris kiel civila aerinspektisto de oficejo de Kwantung distrikto kaj estro de Dairen-aerhaveno Sudmanĉurio en la rango de subkolonelo-aviadisto. En "La Revuo Orienta", jan.-febr. 1930, li verkis klarigon pri kelkaj aeronaŭtikaj terminoj.

Kategorio:Naskiĝintoj en 1888
Kategorio:Naskiĝintoj en la 20-a jarcento
Kategorio:Japanaj esperantistoj
Katolika Mondo

**Katolika Mondo** estis katolika gazeto en Esperanto, eldonita de Internacio Katolika (IKA) de 1921 ĝis 1928. Ĝia unua redaktoro estis la germana pastro Max Josef Metzger.  

## **Katolika Mondo** en EdE
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Katalogo de la Esperanto-Gazetaro

***Katalogo de la Esperanto-Gazetaro*** estas historie grava bibliografio de planlingvaj periodaĵoj, publikigita en Jablonné n. Orl. (tiama Ĉeĥoslovakujo) ĉe la eldonejo Pražák en 1934, havanta 168 paĝojn en formato A6 (ĉ. 15x11&nbsp;cm). Ĝin kompilis kaj komentariis József Takács, reviziis kaj kompletigis Paul Tarnow, helpis Ladislao Spierer. 

Laŭ la antaŭparolo de Takács aldonoj estis planitaj. Kiam la baza verko aperis kun ioma malfruiĝo longe post manuskript-pretiĝo en 1934, la unua aldono kun 300 suplementaj titoloj jam estis prespreta, sed neniam publikigita. Ĉ. 1979 aperis pirata reeldono de la baza verko, probable en Hungarujo. 

## Enhavo
Krom la antaŭparolo kaj listo de mallongigoj la bibliografio konsistas el jenaj ĉapitroj: 

I. Listo de la Esperanto-gazetoj
II. Aldona Listo de la gazetoj kun konstanta Esperanto-fako, rubriko, aldono, kurso aŭ resumo
III. Aldona listo de la gazetoj por aliaj mondlingvo-projektoj
IV. Alfabeta listo de la urboj, kie aperis Esperanto-gazetoj
V. Alfabeta registro de la landoj, kie aperis Esperanto-gazetoj
VI. Statistiko pri la Esperanto-gazetoj

La "Katalogo" celas suplementi la bibliografiajn indikojn pri la planlingvaj periodaĵoj troveblajn en la *Bibliografio de Internacia Lingvo* de Petro Stojan (1929). 

## Recenzoj 
## Bibliografio 
* Detlev Blanke. Interlinguistik und Esperantologie: Wege zur Fachliteratur. Esperanto-Dokumente 7. Bamberg: Deutsches Esperanto-Institut, 2003, 58 p. (en la germana kaj ankaŭ rete konsultebla tie ĉi .

## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/K en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*

K
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en 1934
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Elmar Kauer

**Elmar KAUER estis** estono, laboristo. Li naskiĝis en Tartu. Partoprenis aktive la laboristan movadon kiel kom. partiano ekde 1922. Pro organizo de junkomunistaj ĉeloj kaj bataltaĉmentoj kondamnita al 15 jara punlaboro, sed post 11/2 jaroj amnestiita. Gvidis multajn kursojn laŭ la Cseh-metodo en Tallinn. Red. de la gazeto "Onto". Prez. de E LEA kaj Tallinna LES.
KAUER, Elmar
Kawahara Jikichiro

**KAWAHARA Jikichiro** (kaŭahara), japano, prof. de Tyuo Univ. Tokio. Nask. 19 majo 1896 en Kanazawa-si. Studis politikan sciencon. J reprezentanto de int. kongreso de la asocioj de Ligo de Nacioj en Budapest, 1931. Dir. de JEI. Vicprez. de 23-a UK. Verkis multajn E-lernolibrojn, ekz. Komentario al Karlo. Vicĉefdel. de UEA.

KAWAHARA, Jikichiro
Nikolaj Kazi-Girej

**Nikolaj Aleksandroviĉ KAZI-GIREJ** (naskiĝis la  en Peterburgo, mortis la  en Harbino) estis rusa esperantisto el Kaŭkazo kaj civila ĉefinĝeniero en Ĉina Orienta Fervojo. 

Li kunfondis kaj prezidis **Manĉurian Esperanto-Societon**. Li tradukis du rakontojn de Vsevolod Garŝin en 1896. En 1902 li publikigis (en sep eŭropaj lingvoj kaj Esperanto) leteron pri Esperanto, adresitan al **Geografia Societo** en Antverpeno.

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Esperantistaj kuracistoj
Augusts Kazoks

**Augusts KAZOKS** (kaĵoks), latvo, telegrafa inspektisto. Naskiĝis en 1880. E-isto de 1908. Estrarano de Latva Esperanto-Socio 1925-32. Red. de Ondo de Daŭgava 1925-31. Propagandis Esperanton per gazetartikoloj. Unu el la plej eminentaj latvaj poemtradukistoj: Kunlaboranto de L. M.

KAZOKS, Augusts
Kategorio:Esperantistoj
Kazo post ''kiel''

Post *kiel* la substantivo devas havi la saman kazon, kiun havas la vorto, al kiu ĝi rilatas.

Ekzemploj:
# *Petro amas Paŭlon kiel vera amiko. Li elektis nin kiel prezidanto.*
# *Petro amas Paŭlon kiel veran amikon.*
# *Ni elektis lin kiel prezidanton.*

La ekzemplojn sub 1. oni povas kompletigi per la ripeto de la verbo:
* *Petro amas Paŭlon kiel vera amiko amas.*
* *Li elektis nin kiel prezidanto elektas.*

La ekzemplon sub 2. oni kompletigas per *oni... as*:
* *Petro amas Paŭlon kiel veran amikon oni amas.*

La ekzemplon sub 3. oni kompletigas per *por ke li estu...*:
* *Ni elektis lin por ke li estu prezidanto.*

Anstataŭ la lasta varianto oni povas uzi simplan nominativon (predikativon):
* *Ni elektis lin prezidanto.*

Kategorio:Gramatiko de Esperanto
Elfric Leofwin Kearney

**Elfric Leofwin KEARNEY** (naskiĝis la  en Wimbledon, mortis la ) estis angla edukada ekzamenisto kaj esperantisto. Li estis pioniro de literatura tradukado al Esperanto, publikigante inter alie la verkaĵon La aventuroj de Alicio en Mirlando de Carroll, 1910, 132 p. Korektita kaj reeldonita, kun la ilustraĵoj de John Tenniel anstataŭ tiuj de Le Fanu, Evertype, 2009. ISBN 978-1-904808-20-6

Kategorio:Anglaj esperantistoj
Kategorio:Enciklopedio de Esperanto
Kategorio:Tradukistoj al Esperanto
Ĥajim Kelter

**Ĥajim Kelter** estis la firmo de la presejo, kiu unua en la mondo akiris supersignojn kaj presigis la unuan broŝuron de L. I. de d-ro Esperanto, 1887. La presisto, kiu ankaŭ poste presigis multajn verkojn de Zamenhof, estis la filo de Ĥajim. Jakobo Kelter, (1869–1922 en Varsovio), sed en 1887 li presigadis ankoraŭ ĉion ĉe sia patro, ĉe strato Nowolipe. La firmo Jakobo Kelter ekzistas ankoraŭ nun (1934) ĉe Strato Rymarska en Varsovio.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Presejo de Jakov Kelter

Kategorio:Esperanto 
Kategorio:Esperanto-kulturo 
Kategorio:Esperanto-movado
Herold Kesik

**KESIK Herold** (keŝik) estis hungaro, oficisto de la urbo Bratislavo (Slovakio). Naskiĝis la 2-an de januaro 1888 en Solymár (Hungario). Esperantisto de 1919 UEA CD-Helpanto. Instruis oficiale Esperanton en burĝa knabina lernejo 1925-1930.

Kesik, Herold
Kesik, Herold
István E. Kéthelyi

**KÉTHELYI István E.** [ketheji] (antaŭ la Unua Mondmilito: **KRAUSZ;** naskiĝis la  en Kassa) estis hungara esperantisto kaj aerĉefinspektoro. 

Li fariĝis esperantisto de 1908 dum sia soldata servo en Wien. De 1909 ĝis 1912 li fervore laboris en Bratislavo. En 1918 li kunfondis *Hungaran Esperantiston.* En 1922 li gvidis la unuan oficialan kurson ĉe la hungara polico.

Kethelyi, Istvan E.
Komercista Esperanto-Unio

[eta|Gramofondisko produktita de la Unio en la 1920-aj jaroj, kun [ario el opero *Rigoletto*, de Verdi.]]

**KEU**, Komercista Esperanto-Unio, fondita en oktobro 1922 sub la nomo Esperanta Komercista Grupo de Walter Ranft, bankoficisto en Dresdeno. Ĝia celo estis enkonduko de Esperanto en komercon kaj industrion per la apliko praktika de Esperanto en la komercado mem. La unua tasko estis, proponi la servojn de KEU al la Esperantistoj, por havi interesatojn por plej diversaj varoj. Post kiam tio estis sukcese farita, oni sin turnis al fabrikoj transdoninta la ofertpetojn kaj mendojn skribitajn en Esperanto. Konvinkite per tiaj praktikaj sugestoj, multaj firmoj ekuzadis Esperanton en la korespondado, aperigis diversajn reklamilojn, mendis anoncon en la ofert-bulteno de KEU "La Komerco", (aperanta 3-4 foje jare inter 1929 kaj 1936). KEU facis propagandon precipe por germanaj varoj. Adreso: Dresden-Radebeul, Friedrich-August-Str. 4.

## Eksteraj ligiloj 
* Titolpaĝo de eldono de "La komerco " de 1936 (kun klariga teksto en la germana)

* Sono el la gramofondisko produktita de KEU

Kategorio:Esperanto-movado
Kial venkis Esperanto?

eta|*Kial Venkis Esperanto?*, 1931.
**Kial venkis Esperanto?** estas la titolo de teksto el *Enciklopedio de Esperanto*, en kiu gravuloj de la tiama movado (ĉirkaŭ 1935) Ludoviko Totsche, Ernest Drezen kaj prof. Lev Ivanoviĉ Ĵirkov cerbumis pri la kialoj de la relativa sukceso de Esperanto kompare kun aliaj lingvaj projektoj.
  
**Kial venkis Esperanto?** estas ankaŭ studo de la supre menciita lingvisto Lev Ivanoviĉ Ĵirkov; ĝi aperis en Lepsiko, ĉe la eldonejo Ekrelo en 1931 kiel 40-paĝa broŝuro. Unu jaron pli frue estis eldonita en Moskvo 35-paĝa ruslingva originalo Poĉemu pobedil jazyk Esperanto?.

## Eksteraj ligiloj
* *Enciklopedio de Esperanto*/K en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo de "Erfgoedbib" en *LibraryThing* 

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kidosaki Masutosi

**KIDOSAKI Masutosi** estis japana bankisto kaj esperantisto, naskiĝinta la 24-an de aprilo 1907 en Hukuokasi, kaj tie laboris multe por Esperanto. Verkoj.  Edziĝis al bela riĉega esperantistino, f-ino Owada-Hinako.

## Verkoj
*Esperanta Frazaro, 1929
* *Konkordanco de Marta*
* *Legolibro el la konataj verkoj, Mezgrada kurslibro por dudek kaj unu vesperoj*
* *Marta* (traduko en la japana de la verko de Zamenhof)
* *Verda Kantaro*, kompilis
* *Zamenhofa Legolibro*, 1931

### Recenzoj
Pri *Zamenhofa Legolibro*
Kiel fariĝis nia movado?

***Kiel fariĝis nia movado?*** estis artikolo de Petro Stojan en la UEA-jarlibro 1928, p: 72-91. Tabela historio pri la komenco de la Esperanto-movado en ĉiuj partoj de la mondo, montro de la unuaj pioniroj, grupoj, societoj kaj gazetoj. „Kiel unua provo de tia speco, la tabelo neeviteble havas kelkajn erarojn kaj mankojn, korekteblajn nur per kolektiva kunhelpo.“

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Verkoj de 1928
Kijomi Rokuro

**KIJOMI Rokuro** (elp. (-roo), ankaŭ kiel **Rokuroo Kijomi**, estas japano verkisto. Naskiĝis la 11-an de oktobro 1886 en Tôkyô-si. Esperantisto de 1922. Japana traduko de „Marta“ el Esperanto 1927. (Kaw.). En 1926 Rokuroo Kijomi insistis ke la altrudo de la japana lingvo al koreoj estis nepravigebla. Kiel esperantisto li batalis kontraŭ la lingva asimilismo de Japanio al la kolonioj.

## Referencoj 
Kategorio:Japanaj esperantistoj
Pēteris Ķiķauka

**Pēteris Ķiķauka** , pseŭdonime *P. Kikaŭ*, estis latva esperantisto, studento kaj poste profesoro de la greka lingvo en la Universitato de Rigo. Li naskiĝis la 28-an de novembro 1886 en la vilaĝo Mixhanoviĉi (beloruse Міханавіці, ruse Михановичи, jide מיכאַנאָוויטשי), dudek kilometrojn distance de Minsko, translokiĝis al Rigo kaj iĝis esperantisto en 1907, en aĝo de 20 jaroj. Li tradukis al la latva lingvo la esperantlingvan poemon La Espero kaj en 1909 al Esperanto tradukis novelon el la latva lingvo, *Vakciniuja krono* de Jānis Poruks. La novelo estis la entute unua beletra verko de la latva lingvo tradukita en Esperanton. Ĝi aperis kiel suplemento de la Esperanto-gazeto Riga Stelo kaj tiel atingis ĉiujn legantojn de la gazeto. Pēteris Ķiķauka mortis en 1967.

## Verkoj
*J. Poruks. *La vakciniuja krono*. Esperantigita de P. Kikau. Parizo, Lingvo Internacia. (13 x 20).  30 paĝoj.

Kategorio:Latvaj esperantistoj
Kim Ok

**KIM Ok** (koree: 김억, 金億) aŭ **KIM Verda E.**, naskiĝinta la  en Nord-Pjongan, Koreio, estis korea poeto kaj redaktoro. Li verkis elementajn instrulibrojn, tradukis koreajn rakontojn. Li estis kunlaboranto de la Enciklopedio.

Kategorio:Koreaj esperantistoj
Kategorio:Mortojaro nekonata
Johano Lowe King

**Johano Lowe KING** (? –  en Auckland) estis novzelanda esperantisto. Precipe multe laboris por Esperanto en Gisborne, kie li starigis kaj instruis Esperanto-klason, disaŭdigis per la loka radiostacio kaj estis delegito de UEA.

KING, Johano Lowe
Kio estas Oomoto?

**Kio estas Oomoto?** 5-a eld. 1933, 96 p. kun ilustraĵoj. Eldonis Oomolo Centra Oficejo, Esperanta Librofako, Kameoka. Enhavo: Ajabe, Kameoka, La profetino, Majstro Deguĉi, Mirakla epizodo, Granda profeto, Kio estas O, Ĉefinstruo de O, Karakterizaj trajtoj de O-Instruo, Praktika agado de O, Statistiko de O-Movado, sept 1933.

## Recenzo
Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Oomoto
Leopold Kitzler

**Leopold KITZLER** estis germana esperantisto en Jugoslavio, privata oficisto en Maribor. En 1928 li estis redaktisto de *Konkordo.* Li tradukis germanajn beletristikaĵojn, gvidis kursojn, faris propagandon. Li ankaŭ estis la aŭtoro de *Internacia Gramatiko de Esperanto.*

## Recenzo
Pri *Internacia Gramatiko de Esperanto*

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Radomir Klajiĉ

**Radomir Klajiĉ** (naskiĝis en 1876, serbe Радомир Клајић, latinliterigite Radomir Klajić, sed en esperantlingvaj publikaĵoj kutime skribata Klajiĉ) estis serba esperantisto kaj financa inspektoro en Beogrado. Li estis persista propagandisto, verkis lernolibron en 1910, estis prezidanto de Esperanto-Societo de Beogrado kaj delegito de UEA. Li estis prezidanto de la 5-a Jugoslava Esperanto-kongreso.

Kategorio:Serbaj esperantistoj
Klara lingvo

Kategorio:Esperanto-movado 

**Klara lingvo**. Esprimo uzata en telegrafaj rilatoj. Estas kodaj lingvoj, por kiuj oni devas pagi telegramojn laŭ nombro de literoj kaj klaraj lingvoj, por kiuj oni pagas laŭ nombro de vortoj. En oktobro 1925 la Universala Telegrafa Unio deklaris E-n klara lingvo. v. PTT. (I. Privat, Hist. Il. p : 171.)
Won Kenn

**Won KENN** (naskiĝis en 1894, 1897 aŭ 1900 en Kantono, mortis la 24-an de aŭgusto 1990 en Kowloon, Honkongo) estis ĉina doktoro de beletristiko kaj universitata profesoro.

## Biografio 
Kenn esperantistiĝis antaŭ la Unua Mondmilito. En Kantono li studis kaj poste instruis en la Provinca Supera Lernejo de Leĝoscienco. Lia kariero estis precipe ĵurnalista kaj Kenn vojaĝis tra la Malaja Duoninsulo, Birmo, Hindoĉinio, la Japana Insularo kaj la tiame nomata Formoso kiel korespondanto de grandaj ĉinaj gazetoj.

En 1921 Kenn studis en Liono, Francio. Kiel delegito de la ĉina Esperanto-movado li estis sendita al la Internacia Edukista Konferenco en Ĝenevo, 1922, al la Internacia Komerca Konferenco en Venecio, 1923 kaj al la Internacia Radia Konferenco en Parizo, 1925. Li partoprenis en la Universalaj Kongresoj en Vieno kaj Ĝenevo, kaj ĉeestis kvin landajn Esperanto-kongresojn en Eŭropo. Krome li estis sembro kaj konsilanto de Internacia Centra Komitato, membro de la Lingva Komitato, kaj preleganto de la Somera Universitato en Ĝenevo. Artikoloj de li aperis en diversaj gazetoj. Ekde la jaro 1926 li estis direktoro de Esperanto-Instituto en Kantono. Kun samideanoj Wu, Hsu, Sinpak Au kaj aliaj li gvidis la Esperanto-movadon en Kantono. Aldone li estis ĉefkunlaboranto de la Enciklopedio de Esperanto, eldonita en 1934.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinaj esperantistoj
Karel Klečka

D-ro **Karel KLEČKA** ( – ? ) estis aŭstro-ĉeĥo, pens. policoficisto, „kortega konsilanto.“ Li laboris diversmaniere por Esperanto, estis prezidento de AED kaj de Bohema EK en Wien. Poste li estiĝis prezidento de EG „Fideleco,“ kiu ĵus festis sian 25-an fondiĝjaron. Verkis en Esperanto.

KLEČKA, Karel
Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Alfréd Klein

**KLEIN Alfréd** (klajn) estis hungara komercisto kaj esperantisto. Li naskiĝis la 15-an de aprilo 1900 en Miskolc (Aŭstrio-Hungario), mortojaro ankoraŭ ne estas notita. Alfréd Klein ellernis Esperanton en 1921 en Miskolc kaj daŭrigis la Esperantan laboron en Freiberg en Saksio. De 1923 li agadis en la vienaj Esperantaj grupoj, precipe en Danubio. Li estis estrarano interalie de la Akademio de Esperanto kaj krome estis kunfondinto kaj gvidanto de la Esperantista sekcio de la internacia asocio Naturamikoj. Artikoloj en la revuoj Heroldo de Esperanto, La Socialisto kaj Sennaciulo estas de li, precipe pri la naturamika movado.

KLEIN, Alfréd
Kategorio:Esperantistoj
Kiboŝa

**Kiboŝa** estis morala societo, havinta pli ol unu milionon da membroj en Japanio de la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj. Ekde 1930 ĝi eldonis gazeton „Esperanto Kiboŝa“ sub la gvido de Ishiguro. Ĝi poste nomis sian esperantistan grupon „Nippon (Tutjapana) Esperanto-Unuiĝo“. En 1933 ĝi estis disigita, kaj ĝia gvidanto S. Gotoo estis malliberigita. En la Enciklopedio de Esperanto de 1934 notiĝis la diplomatie singarda frazo *"Ĉu la disfalo kaj malliberigo okazis pro politikaj motivoj aŭ pro efektiva krimoj, tion la redakcio ne povis konstati fideble"*. Por la kunteksto de la Esperanto-movado en la naciisma japana ŝtato de la 1930-aj jaroj vidu la artikolon Esperanto-movado en Japanio ĝis 1934.

Kategorio:Historio de Japanio
Kategorio:Japanaj asocioj
Kees de Klerk

**Kees de KLERK** (naskiĝis la  en Bennebroek) estis nederlanda esperantisto kaj stratpurigisto. Li estis aktiva sindikatisto, kaj adepto de anarĥiista idealo, kontraŭmilitismo. De 1926 li seninterrompe gvidis kursojn, precipe konversacion. Paroladoj kaj artikoloj.

KLERK, Kees de
KLERK, Kees de
Karl Kliem

**Karl KLIEM** (klim) (ps. Koko), naskiĝis la 27-an de marto 1888 en Winzig (Malsupra Silezio, de 1945 Wińsko) estis germana ŝtata imposta oficisto, esperantisto kaj stariginto de la Zamenhof-monumento en la banloko Bad Reinerz (hodiaŭ  Duszniki-Zdrój), inaŭgurita la 16-an de aŭgusto 1931. 

Kliem estis esperantisto de 1920. Li kunfondis Silezian Esperanto-Ligon (SILEO) kaj estis estro por propagando kaj gazetservo de Germana Esperanto-Asocio (GEA). Li verkis propagandajn artikolojn en komercaj kaj fremdultrafikaj gazetoj kaj eldonis gvidilojn. Lia originala teatraĵo duakta "Rapidu nur kun paŭzo", parte germane kaj Esperante, estis ofte ludita.

Kategorio:Germanaj esperantistoj
János Kiss (esperantisto)

**János KISS** [jAnoŝ kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kiss János,** 1857–1930, estis hungara pastro, esperantisto, universitata profesoro pri kristana filozofio, papa prelato, titulara abato, fondinta membro de Societo Dugonics. Eminentulo en lia fako, li estis fervora esperantisto. En 1913 li parolis por Esperanto dum la internacia kongreso de la libroeldonistoj. Li verkis ankaŭ artikolojn.

János Kiss naskiĝis la  en Szeged en tiama Aŭstra imperio. Li mortis la  en Spa, Belgio.

## Biografio 
János Kiss frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Temeŝvaro, poste li lernis teologion en Temeŝvaro kaj Budapeŝto. Li pastriĝis en 1880 lia unua laborloko estis en Magyarpécska. En 1882 li estis inspektoro kaj instruisto en Csanád, dume en 1883 li doktoriĝis el teologio. En 1886 li gvidis eklezian presejon unu jaron, poste li ricevis diversajn taskojn, li ofte partoprenis en kongresoj kaj li redaktis katolikajn revuojn. En 1890 li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto, en la sekva jaro li ricevis la rangon privata profesoro, en 1898 eksterordinara profesoro, en 1904 publika ordinara profesoro.

Li dufoje estis dekano, poste en 1912 rektoro, pli frue en 1894 li ricevis la rangon papa ĉambelano. En 1912 li estis nomumita papa prelato, en la sekva jaro titulara abato. Li estis elektita grava postenulo en Hungarlanda Esperanto-Societo.
  
## Elektitaj publikaĵoj 
* *S. Alphonsi Systema Morale* (1882)
* *De quantite infinita* (1891, ankaŭ )
* *Dicsérjétek az Urat* (1903) - preĝlibro
* *A bölcselettud. jelentősége* (1912)
* *Imádkozzunk. Imádságos és énekeskv. kat. hívők számára* (1917, 1924) - preĝlibro 
* *A Sztszék és Olaszo. kiegyezése 1929. febr. 11-én. Szerződés (Trattato) és megegyezés (Concordato)* (1929) - tradukaĵo

## Fontoj 
* 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero K, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 10-a punkto)

Kategorio:Hungaraj pastroj
Kategorio:Hungaraj prelatoj
Kategorio:Hungaraj abatoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
B. Johss. Klingenberg

**B. Johss. Klingenberg**, norvego, infanteria kapitano, pacifisto. Mortis 28 apr. 1920. E-isto de 1911. Prez. de EK en Oslo 1912. Estrarano de NEL 1912-13. Verkis kaj eldonigis kelkajn E-aĵojn, precipe kun pacifista enhavo, en la gazeto Intermita Sciigo, 1972-17.

Kategorio:Esperantistoj
Kategorio:Norvegaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝjaro nekonata
Adriaan Kloek

**Adriaan KLOEK** [*kluk*] (naskiĝis la , Enkhuizen, mortis la ) estis nederlanda pandisportisto kaj esperantisto, aktiva en la rondoj de la Federacio de Laboristaj Esperantistoj.
eta|220px|Mencio pri Adriaan Kloek je dorsa kovrilpaĝo, 1922.

Kune kun Bart Rijpstra, Adriaan Kloek kompilis la kantaron *Ni Kantu kaj Deklamu!*.

Kloek, Adriaan
Adolfas Klimas

**Adolfas Klimas** (naskiĝis la 16-an de junio 1889 en la vilaĝo Kušliškiai, komunumo Kalvarija, Litovio; mortis la 9-an de oktobro 1985 en Cleveland, Usono) estis litova ĵurnalisto kaj esperantisto. Li lernis Esperanton en 1910 kaj laboris ĉefe en la suda landparto, en la komunumoj Marijampolė kaj Kalvarija. Post restado en Moskvo kaj Sankt-Peterburgo inter la jaroj 1912 kaj 1918, li en Litovio estis redakciano de la gazetoj „Lietuvos aidas“, „Lietuvos ūkininkas“, „Darbas“, „Saulėtekis“, „Varpas“, „Trimitas“ kaj ekde 1937 de la ĉiutaga gazeto „Šiandien“.

[eta|jen iuj volumoj de la "Enciklopedio de Litovoj" (*Lietuvių enciklopedija*), eldonita en [Bostono inter 1953 kaj 1987, en kiu kunlaboris Adolfas Klimas]]
Li verkis lernolibron de Esperanto en 1921 kaj kunlaboris al *Litova Almanako.* Al la Enciklopedio de Esperanto de 1934 li kontribuis kiel redaktanto. Post la Dua Mondmilito li vivis kiel rifuĝinto en Kempten (Germanio), kaj poste plumigris al la usona urbo Cleveland, kie li kunlaboris en la litovlingva gazeto "Naujienos" (*"novaĵoj"*) de Ĉikago, en la "Enciklopedio de Litovoj" (*Lietuvių enciklopedija*, eldonita en Bostono), kaj mortis en 1985.

## Fontoj 
* Povilas Stašys, *Litova Stelo*, 1997, septembro-oktobro, n-ro 5, pĝ. 27.

Kategorio:Litovaj esperantistoj
Kobajaŝi Mokiĉi

**KOBAJAŜI Mokiĉi** (naskiĝis en 1899 en Jokosuka; mortis la ) estis japana esperantisto kaj desegnisto en militŝipa konstruejo. Li ekstudis Esperanton 15-jaraĝa kaj sindone laboris en Jokosuka post foriro de Osako. 

Kategorio:Japanaj esperantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1899
Kategorio:Mortintoj en 1919
Knock, aŭ La Triumfo de Medicino

***Knock, aŭ La Triumfo de Medicino*** estas satira teatraĵo pri moderna medicino de 1923, en la franca, verkita de Jules Romains. Ĝi estas komedio en tri aktoj, kaj estis ludita la unua fojo la 15-a decembro 1923 en Théâtre des Champs-Élysées, aranĝita de Louis Jouvet. La verko estis adaptita por filmoj kaj televido, kaj ankaŭ tradukita al Esperanto.

Pierre Corret tradukis la verkon al Esperanto, kaj la traduko estis publikigita en 1932 (80 paĝoj). La verko estis ludita dum la 24-a Universala Kongreso en Parizo, 1932. pri la teatraĵo:

:"Temas pri unu malnovmoda kaj unu modernega kuracistoj; ili trompas unu la alian, sed la nova, Knock, sukcesas. La traduko estas tute klasika, ortodoksa." – G. S., *Esperanto,* 1932, paĝo 165.

Laŭ la angla Vikipedio, versio nomita *Doctor Knock* estis montrita je televido de *BBC Television*, dissendita de Alexandra Palace, jam 1938, en la 13-a januaro – do kiel multe frua televido-dissendo. Ankaŭ laŭ angla Vikipedio, la teatraĵo estis ludita en Dublino en 1932, kun scenejaĵoj kaj kulisoj desegnita de 16-jaraĝa Orson Welles.
## Recenzoj
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ero pri la esperanta traduko en la katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Ero en la katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience (origina, franclingva verko)

Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Fikciaj kuracistoj
Kategorio:Medicino kaj sano en fikcio
Anatolo Koch

**Anatolo KOCH** (koĥ), (ps. Ako) estis ukraina esperantisto kaj eksparlamentano ruslanda. Naskiĝis je la 16-a de julio 1887 en Zinkivo, Ukrainio, mortis la . Delegito de UEA en Lucko (tiama Pollando), dumviva membro de UEA. Kunlaboris kun Ondo de Esperanto, Juna Esperantisto k. a.

Koch tradukis el la ukraina *Deziro de Diakono* de Sergio Martos.

## Referencoj 
Koch, Anatolo
Ludoviko Kókai

**Ludoviko KÓKAI** estis posedanto de esperanta librejo, kiu estis la unua librovendejo en Hungario, kiu apogis la disvastigon de Esperanto. La bonfamo de la firmo multe helpis al la Esperantista afero. 

La librovendejo, kiu situis en la strato Kamermayer Károly 3 en Budapeŝto estis ofte renkontejo de la ĉefurbaj kaj provincaj Esperantistoj. La firmo aranĝis en 1911 literaturan konkurson. Ĝi eldonis diversajn gramatikolibrojn kaj vortarojn, sciencajn verkojn de Vörös, multajn propagandilojn, glumarkojn, insignojn ktp. Posta posedanto estis Rezső Kókai.

Kokai, Ludoviko
Kokai, Ludoviko

Kokai, Ludoviko
Lajos Kökény

**KÖKÉNY Lajos** (naskita la  en Sátoraljaújhely; mortis la  en Budapeŝto) estis hungara esperantisto kaj parlamenta stenografisto (antaŭe ĵurnalisto kaj mezlerneja instruisto).

Li ekesperantistiĝis en 1919. En 1928 li fondis *Hungaran Heroldon;* li redaktis kaj eldonis ĝin ĝis 1930. Li verkis propagandan broŝuron en 1928. De 1930 li aperigis kvar kajerojn de *Esperanto-Jarlibro* hungarlingve. Li aranĝis literaturajn vesperojn, ankaŭ en la Muzikakademio, organizis skribenketon pri Esperanto en 1931 kaj faris vastan propagandon por Esperanto ĉefe de 1928 ĝis 1935 kaj de 1945 ĝis 1949. De 1932 li estis afergvidanta vicprezidanto de Hungarlanda Esperanto-Societo, de 1941 ĝis 1947 li estis ties prezidanto. Li iniciatis (en 1932) kaj gvidis la ekzamenan komitaton. En 1947 estis eldonita lia *Populara lernolibro de Esperanto.* De 1947 ĝis 1949 li estis Esperanto-anoncisto de la Hungara Radio. Krom multaj artikoloj en kaj pri Esperanto, li tradukis novelojn, verkis ankaŭ dramformajn fabelojn kaj redaktis la libron *Ora Duopo* aperinta en 1966 pri Julio Baghy kaj Kálmán Kalocsay. Interalie li estas memorita en la esperanto movado kiel Redaktoro de la Enciklopedio de Esperanto. De 1961 ĝis 1969 li estis ĉefredaktoro de *Hungara Vivo.* Li laboris por Esperanto ankaŭ en la Paneŭropa Movado.

Li alfaris la Radnai-stenografion al Esperanto en 1928 kaj samjare faris Esperanto-paroladojn dum la internacia kongreso de stenografoj en Budapeŝto. Laŭ komisio de sia oficejo li interrilatas pere de Esperanto kun la parencaj oficejoj de la mondo por fondo de kolektejo pri dokumentoj de la parlamentaj stenografoj.

Lajos Kökény aperigis popularajn ortografiajn kaj diversajn stenografiajn librojn. Kiel historiisto de la ĉefurbo Budapeŝto li verkis ampleksan historion de la 8-a distrikto de la ĉefurbo (hungare). Li verkis anakaŭ diversaj artikolojn pri Esperanto en tri hungariaj enciklopedioj.

## Verkoj
***Magyar Eszperanto Evkonyv**. Eld. Literatura Mondo, Budapest, 1931(?)

Kategorio:Hungaraj stenografistoj
Kategorio:Hungaraj esperantistoj
Kategorio:Hungaraj anoncistoj
K. M. Kolobaŝkin

**K. M. KOLOBAŜKIN** (naskiĝis la  en Nataljevko (Orel)) estis rusa esperantisto kaj ortodoksa pastro.

Esperanton li ellernis dum junula aĝo. Li kunlaboris je *Literaturo, Espero Katolika* kaj *Heroldo de Esperanto (Leteroj el USSR).* Li faris diservojn en Esperanto.

Kategorio:Rusiaj esperantistoj
Kolombio:Esperanto-movado

Vidu pli ampleksan artikolon historian: Esperanto-movado en Kolombio

Kategorio:Esperanto-movado en Kolombio
Kompatinda Klem

***Kompatinda Klem*** estas 90-paĝa rakonto originale en Esperanto verkita de John Merchant. Ĝi estas publikigita en 1931 fare de *The Esperanto Publishing Company Limited* el Londono. 

## Recenzoj
## Eksteraj ligiloj 
* *Kompatinda Klem* transskribita teksto (Faded Page)
* *Enciklopedio de Esperanto*/K en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Klem
Klem
Kompleta Gramatiko kaj Vortfarado de Esperanto

***Kompleta Gramatiko kaj Vortfarado de Esperanto*** estas libro de Paul Fruictier, reviziita kaj kompletigita de Salomon Kornfeld. Ĝi estas eldonita de Esperantista Voĉo el Jaslo, Polujo en la jaro 1930. Presis ĝin Belga Esperanto-Instituto en Antverpeno.

## Enhavo
*Fundamenta Gramatiko de Esperanto, p. 6
*Gramatiko de Esperanto, p. 9
*Vortfarado en Esperanto: 1. Ĝenerala esploro de la derivado, p. 83
*Vortfarado en Esperanto: 2. Aparta esplorado de l'afiksoj, p. 98
*Aldono, p. 171

## Recenzoj
----
Pri la dua eldono

## Vidu ankaŭ
**La Esperanta vortfarado: Laŭ la fundamento: Praktika lernolibro en Esperanto*
**Fundamentaj Reguloj de la Vort-teorio en Esperanto*
**La Gramatika Karaktero de la Esperantaj Radikoj*
**La Structure Logique des Mots*
**La Zamenhofa Esperanto*
**Pri la Vortfarado en Esperanto*
**Skizo por Racia Teorio de Vortigado*
**Pledo por Unueca Lingvo*
**Sur la Vojoj de la Analiza Skolo*
**Vorto kaj Vortelemento en Esperanto*

## Eksteraj ligiloj 
* Rete legebla libro ĉe Podlaĥia Cifereca Biblioteko
* *Enciklopedio de Esperanto*/K en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo deCDELI
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing*
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
* Katalogo de Universitato de Amsterdamo

Kategorio:Gramatiko de Esperanto
Kategorio:Antverpena Lingvo-libraro
Kategorio:Katalogo de CDELI
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de la FEL-biblioteko
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Kategorio:Katalogo de Universitato de Amsterdamo
Kondicionalo

**Kondicionalo** estas gramatika modo uzata
# en ĉefpropozicioj:
## por montri emon por io, aŭ la eblon de ago okaze de la estonta plenumiĝo de io. Ekz: mi volonte korespondus kun vi; ni bedaŭrus vian malfeliĉon; mi irus promeni, se la vetero iĝus pli bona.
##en esprimoj necertaj pro ĝentilo aŭ dubo, anstataŭ indikativo. Ekz: mi volus ion diri; mi dezirus vin vidi; ĉu vi donus al mi fajron? ĉu mi devus vin forlasi?
##por esprimi, ke supozo fiktiva, ne plenumita, kunportus certan agon aŭ staton. Ekz.: mi estus feliĉa, se mi estus riĉa (mi ne estas riĉa); ĉe bonaj cirkonstancoj mi entreprenus tiun aferon (la cirkonstancoj ne estas bonaj);
#en dependaj propozicioj:
##por montri, post se, ke la supozo dirita ne estas plenumita. Ekz.: se vi estus farinta vian taskon, mi vin rekompencus (supozo fiktiva: la tasko ne estas farita); (Se la supozo estas ebla, oni uzas indikativon. Ekz.: se vi faris vian taskon, mi vin rekompencos.)
##por akcenti, ke la enhavo de la dependa propozicio ne respondas al la realo. Ekz.: ni diris al vi nenion, kio estus malvera (Z).
##post la konjunkcia kvazaŭ, kiu same montras, ke la diro estas nereala. Ekz.: li aspektas, kvazaŭ li estus maljuna (li ne estas maljuna, sed se li estus, li aspektus same). (Ĉe la adverba kvazaŭ oni uzas indikativon. Ekz.: mi kvazaŭ falis el la ĉielo. La adverban kvazaŭ (kvazaŭe) oni povas ekkoni per tio, ke ĝi estas en ĉefpropozicio, aŭ se ĝi troviĝas en propozicio dependa tie estas ankaŭ konjunkcio. Ekz.: ĉu vi memoras la vintron, kiam ni kvazaŭ glaciiĝis en nia ĉambro?)
#en ekkriaj frazoj, por montri deziron. Ekz.: se li venus! se mi sukcesus!

## Formoj
### Kondicionaloj indikativecaj
**Pasea**

**Prezenca**

**Futura**

Komparu:
* «*Se ŝi estos hejme, mi vizitu ŝin.*»
* «*Mi manĝos la pladon krom se ĝi enhavu viandon.*»
* «*Ĉu li partoprenas aŭ ne, mi malgraŭe ludos.*»

### Kondicionaloj subjunktivecaj
**Kontraŭreala**

**Kontraŭprezenca**

**Kontraŭpasea**

**Kontraŭebla**

Kategorio:Gramatiko de Esperanto
Kondo Kuniomi

**KONDO Kuniomi** (naskiĝis la  en Kagoŝima) estis japana esperantisto kaj bibliotekisto. 

Li estis esperantisto de 1923. Li studis lingvosciencon en Imperia Universitato de Kyôto kaj prezentis al ĝi kursofinan tezon pri kompara studo de artefaritaj lingvoj. Li estis prezidanto de la 21-a Japana Esperanto-Kongreso en Kyôto kaj diligenta gvidanto de Esperantista Ligo en Kyôto.

KONDO, Kuniomi
KONDO, Kuniomi
Klari

***Klari*** estas franclingva religia romano verkita de Myriam Catalany, Esperantigis ĝin Emmanuel Robert.
Espero Katolika el Parizo eldonis la 136-paĝan tradukon en la jaro 1928. 

Catalany, Myrian. **Klari**. Tr. de Emanuel Robert. Parizo: Eld. St. Miĥaelo (Espero Katolika), 1928. 136 p. 10 X 15,5 cm.

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/K en sia originala formo en la Interreto
* Katalogo de Esperantomuzeo Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing* 
* Katalogo de Nacia Biblioteko de  Esperanto

Kategorio:Verkoj el la esperantigita franclingva literaturo
Kategorio:Franclingvaj romanoj
Kategorio:Antverpena Fikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience 
Kategorio:Katalogo de Nacia Biblioteko de Esperanto
Belga Kongo

**Belga Kongo** estis belga kolonio en la teritorio de nuna Demokratia Respubliko Kongo, kiu antaŭe fakte estis sub la senpera regado de la belga reĝo Leopoldo la 2-a (kiel "Libera Ŝtato Kongo"). Ĝi ekestis, kiam la belga parlamento forprenis la regadon de la reĝo je la , kaj finiĝis per la sendependiĝo je la .

Kategorio:Demokratia Respubliko Kongo
Kategorio:Historio de Belgio
Kategorio:Administraj unuoj fonditaj en 1908
Kategorio:Administraj unuoj malfonditaj en 1960
Konstanta Komitato de l' Kongresoj

'''Konstanta Komitato de l' Kongresoj** (**KKK''') estis fondita en 1906 dum la dua Universala Kongreso de Esperanto laŭ propono de Gaston Moch. Ĝi havis la taskon interkonsenti kun la Loka Komitato pri organizo de la kongresoj, prizorgi la starigon de tagordo kaj aranĝi ĉiujn nelingvajn kunvenojn de la kongresoj. Ĝi konsistis el po du anoj de la du lastaj kaj de la okazonta kongresoj. Kiel sidejo de la KKK estis elektita la Centra Oficejo en Parizo. 

En 1922 la KKK fariĝis unu el la organizeroj de la Helsinki-sistemo, kaj en 1933 ĝiaj taskoj transiris al Universala Esperanto-Asocio.

Kategorio:Esperanto-movado
Kategorio:Aperis en 1906
Konsulo (Esperanto-movado)

En la esperanto-movado la vorto **Konsulo** povas signifi:

* **Konsuloj**. Antaŭuloj de la nuntempaj UEA-delegitoj. Laŭ propono de Alphonse Carles el Beziers (Francio) la dua UK en Genève 1906 (du jarojn antaŭ la fondo de UEA) decidis la starigon de konsuloj por plenumi reciprokajn servojn. La konsuloj estis elektitaj de la societoj kaj grupoj.  Ilia nombro estis en 1906 120, 1907 232, 1908 303.
* **Konsulo** ankaŭ nomiĝas la prezidanto de la Esperanta Civito, elektita ĉiun kvinan jaron per sekreta baloto.

Kategorio:Esperanto-movado
Wladimir Köppen

**Wladimir KÖPPEN** (aŭ **Vladimir**;  en Petrogrado –  en Graz) estis germana geografo, meteologiisto, klimatologo kaj botanikisto. Lia plej notinda kontribuo al scienco estis la disvolvado de la Klimata klasifiko de Köppen, kiu kun kelkaj modifikaĵoj estas ankoraŭ ofte utiligita hodiaŭ. Köppen ankaŭ estis unu el la lastaj sciencistoj kun sufiĉe vasta scio por fari gravajn kontribuojn al multaj sciencfakoj. Li ankaŭ estis germana esperantisto kiu publikigis multajn artikolojn en Esperanto en *Scienca Revuo* kaj *Germana Esperantisto*.

Kategorio:Germanaj esperantistoj
Kategorio:Germanaj sciencistoj
Kategorio:Meteologio
Pieter Korte

**Pieter KORTE** (naskiĝis la 17-an de junio 1894 en Beerta - mortis la 7-an de novembro 1977 en Emmen, Nederlando), estis nederlanda esperantisto, instruisto popollerneja (estro).

Li gvidis multajn kursojn laŭ Cseh-metodo. Ekde 1927 li agis kiel agento de TAGE. Post la germana nacisocialista ekrego 1933 li aranĝis, ke la funkcioj de la laborkomitato por TAGE kaj IPR transiris al Nederlando; poste li estis ĉefa laboranto por TAGE. Li verkis artikolojn kaj kuntradukis la *Floretojn.*

Li estis la plej elstara pedagogo inter la nederlandaj esperantistoj, honora prezidanto de la nederlanda ILEI-sekcio. Li aktivis ekde 1927, unue en TAGE, poste en ILEI. Li multe instruis laŭ Cseh-metodo, sed poste verkis propran rektmetodan lerno-libron *Sub la verda standardo* (1947) kiu ankoraŭ nun apartenas al la plej popularaj internaciaj lerniloj. Korte ankaŭ tradukis, verkis artikolojn, redaktis kaj multjare estis delegito kaj fakdelegito de UEA.

## Verkoj 
* *Sub la verda standardo* (Esperanto-instruo al infanoj laŭ la rekta metodo, elementa kurso, 1947)
* *Savo el la neĝo* (1973)
### Recenzoj
Pri *Sub la verda standardo* 

----
Pri *Savo el la neĝo*

Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Ljudovit Koser

D-ro **Ljudovit KOSER** estis jugoslavia esperantisto kaj inspektoro de la ministerio pri eksteraj aferoj en Beogrado. Li estis pioniro de Esperanto; li aktivis jam antaŭ la unua mondmilito. En 1908 li verkis la unuan slovenan lernolibron de Esperanto. Samjare li fondis la unuan Esperanto-grupon en Slovenio.

Kategorio:Esperantistoj
Esperanto-movado en Kostariko

**Esperanto en Kostariko** laŭ EdE jam frue komenciĝis. En 1905 aperis tie la gazeto Esperanta Skarabaro. Laŭ la Dietterle-statistiko en 1928 Esperantistoj troviĝis en du lokoj. UEA del. en 1933 en San José. La Kostarika Esperanto-Asocio neformale fondiĝis en 1953.  En 1998,ĝi korporaciiĝis la asocio *Asociación Costarricense de Esperanto* kiu en 1999 fariĝis, sub la nomo KREA, la kostarika sekcio de UEA.

## Vidu ankaŭ 
* Kostarika Esperanto-Asocio
Ville Jussi Kostiainen

**Ville Jussi KOSTIAINEN**  (naskiĝis la  en Sulkava; mortis la  en Hämeenlinna) estis finna esperantisto. 

Kostiainen estis kunfondinto kaj prezidanto de FLEA. Li verkis artikolojn en Esperanto pri sporto kaj estis unu el iniciantoj de kunigo de Finnlanda Esperanto-Movado en 1960-aj jaroj. Li estis estrarano kaj kasisto de Esperanto-Asocio de Finnlando en la 1960-aj jaroj. Delegito de UEA en Hämeenlinna ekde 1945, komitatano de UEA 1964-1968. 

Kostiainen, Ville Jussi
Tódor Kovács

**KOVÁCS Tódor** (kováĉ), hungaro, pens. ŝtata fervojoficisto; instruisto de stenografio. Naskiĝis la 31-an de decembro 1879 en Jászberény. Esperantisto de 1904 kaj eklaboris por Esperanto en Fiume (nun en Italujo). Multaj paroladoj kaj artikoloj, propagando inter la stenografoj kaj fervojistoj. En 1929 broŝuro pri Esperanto ĉe la fervojoj. Redaktoro de eta gazeto Revuo, 1932-33.

Kovács, Tódor
Kovács, Tódor
Johano Mario Miĥaelo Kowalski

**Johano Mario Miĥaelo KOWALSKI** (pole *Jan Maria Michał Kowalski,* oficiale nur *Jan Kowalski;* naskiĝis la  en Latowicz, Pollando; mortis la  en germana amasmurdejo *Schloss Hartheim* (plej probable gasumita) en Alkoven, distrikto Eferding, Supra Aŭstrio) - ĉefepiskopo de la kristana mariavita religio, mistikulo, tradukisto, publicisto.

Li loĝis en Płock, Pollando. Laŭ lia ordono ĉiuj mariavitaj pastroj devas posedi Esperanton kaj en ĉiuj mariavitaj lernejoj Esperanto estis instruata. Post lia morto la mariavita eklezio tuj nomis lin sanktulo, martiro kaj doktoro de la eklezio.

Post morto de la fondintino Feliksa Kozłowska kolektis kaj eldonis ŝiajn revelaciojn.

Tablica pamiątkowa abpa. Jana Marii Michała Kowalskiego w katedrze mariawickiej w Płocku.JPG|Memortabulo en la mariavita katedralo en Płock
Arms of an Mariavite bishop.svg|Blazono de mariavitaj episkopoj

## Vidu ankaŭ 
* Mariavitismo

Kategorio:Polaj esperantistoj
Kategorio:Polaj mariavitaj episkopoj
Kategorio:Murditaj esperantistoj
Kategorio:Homoj ekskomunikitaj de romkatolika eklezio
Kategorio:Tradukistoj de la Biblio
Cristiano Kraemer

**Cristiano KRAEMER** [kristi'ânŭ 'kremeR] (m. 1923), brazilano, publika tradukisto kaj ĵurnalisto. Li estis pioniro en Brazilo (1896). Christiano Kraemer bone posedis la lingvojn germana, franca, angla, hispana, portugala kaj Esperanto. 

Li estis jura tradukisto kaj dogana makleristo; li laboris dum multaj jaroj por la firmo "Bromberg & Cia", kie li emeritiĝis. Kiel ĵurnalisto, li skribis en "A Reforma", de Rio Grande, kaj en "Correio do Povo". 

## Esperanto-movado
Lia nomo aperas en la ADRESARO, eldonita de D-ro L. L. Zamenhof, en la jaro 1897, kiel adepto de Esperanto loĝanta en Porto Alegre. 

En 1898 aperis en gazeto de Porto-Alegro (19-a de aprilo) artikolo de Cristiano Kraemer "Solresol kaj Esperanto", kaj en gazeto "Raio X", de tiu sama urbo, du artikoloj (31-a de aŭgusto kaj 30-a de novembro).

En 1905, li, kiu tiam loĝadis en la urbo Rio Grande, publikigis, en la jara Almanaque de Rio Grande do Sul (paĝo 241), bonegan artikolon pri Esperanto. Tiu almanako, eldonita de Livraria Americana, de Pintos & Cia - Pelotas - Rio Grande - Porto Alegre estis tre ŝatata kaj legata de la kleraj personoj de tiu epoko. Lia artikolo havis la titolon: "O Esperanto" kaj estis dediĉita al samideano Arno Ernest. En ĝi li priskribas la frakason de "Volapuk" kaj la sukceson de Esperanto. En la artikolo li laŭdas la bonan laboradon de la franco Louis de Beaufront por la disvastigado de Esperanto, parolas pri la verkoj jam tradukitaj en Esperanto kaj manifestas sian esperon, ke la lingvo ricevu atenton de la brazilanoj.

Kraemer fondis kaj estis unua prezidanto de Esperanto-Societo Sud-Rio Granda (1906). Ĝi estis, eble, la pionira esperanto-societo en Rio Grande do Sul, kaj en ĝi partoprenis diversaj eminentaj personoj de tiu tempo en Porto Alegre, sed tio ne sufiĉas por eviti ke la Societo tuj malaperis. 
Li estis fondinto kaj unua vicprezidanto de „Gremio Esperantistista Everardo Backheuser“ en Porto Alegro (1923).
## Omaĝoj
Estas kvartalo kaj avenuo kun lia nomo en Porto Alegro, aŭtovojo en Suda Rio-Grando kaj avenuo en urbo Pelotas.

Kraemer, Cristiano
Kraljeviĉ Marko

***Kraljeviĉ Marko***  estas la unua proza originalaĵo en Esperanto, verkita de M. Abesgus, 1897, 15 p. Ĝi aperis ankaŭ en rusa traduko, 1915.

La verko temas pri Princo Marko (ĉ 1335 — 1395).

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Skanita teksto
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Fritz Kraner

**Fritz KRANER** (naskiĝis la  en Einsiedel) estis frua germana esperantisto, d-ro filozofia (germane "Dr. phil.") kaj instruisto ("supera lerneja konsilisto", "Oberstudienrat"). 

Kraner sukcese peris inter la saksa instruistaro kaj la ministerio por popolklerigo. Artikoloj en Internacia Pedagogia Revuo (IPR) kaj aliaj periodaĵoj.

Kategorio: Germanaj esperantistoj
Pieter Krijt

**Pieter KRIJT** [krejt] (naskiĝis la  en Zaandijk) estis nederlanda esperantisto kaj bankoficisto. Li estis prezidento de Federacio de Laboristaj Esperantistoj (FLE), de sekcio Amsterdam II de FLE kaj de 1938 ĝis 1949 de TJO.

En 1919 li geedziĝis kun Adriana Ham (naskita la 16-an de decembro 1893 en 's-Gravensande). Ekde 1924 ili loĝis en Amsterdamo.

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Mortojaro nekonata
Kategorio:Prezidantoj de TEJO
Kriminologio

**Krimoscienco** (neologisme **kriminologio** aŭ pli mallonge **krimologio**) estas interdisciplina objekto de psikologio, sociologio, pedagogio kaj jursciencoj (specife punjuro). Sia celo estas la studo de la krimulo, rilate al la krimo mem, konsiderante minimume al la viktimo, kiu estas plena studa objekto de viktimologio, por kompreni la krimulon mem kaj liajn motivojn, kiuj igis al li fari certajn krimojn.

La esplora kriminologia laborkampo inkludas la krimulajn transpaŝojn, la efikojn kaj la formojn aŭ meĥanismojn de krimoj, samekiel ties kaŭzojn kaj iom da konsekvencojn.

La termino *criminologie* (laŭvorte esperantiga "kriminologio") de ĉi tiu scienco estis uzita unuafoje de franca antropologo Paul Topinard. En 1885, la jura instruisto itala Rafaek Garófalo uzis ĉi tiun nomon formale.

Tre ligita al kriminologio estas la atingoj kaj teorioj de Cesare Lombroso, kiu estas konsiderita krimoscienca patro pro siaj studoj pri la kriminala antropologio, ellaboris ties bazojn kaj teoriojn, kiuj daŭras hodiaŭ.

Malgraŭ esti scienco relative laste kreita kaj esti pridubita laŭ sia kunligo kaj dependeco kun la puna juro, krimonologio atingis karakteron de aŭtonoma scienco, pro partopreni en la uzado de la scienca metodo por la formulado de multaj teorioj, kiu komponas ĝin.

Kriminologio studas pri la krimulo la diversajn aspektojn, kiuj komponas la sanon kompletan, tio estas la komponaĵojn biologia, psikologia kaj socia, por tiel atingi konkludojn pri la nuna krima fonto.

## Bibliografio 
**Kriminologio**. Verko de R. Vambery, el la hungara trad. V. Tóth 1924, 86 p. „Ĝi temas pri la deveno, la historio, la diversaj skoloj, la rilato al punsistemoj, de l' prikrimaj studoj, pri la sociaj kaj individuaj kaŭzoj de l' diversspecaj atencoj. K, (G. S. , , E' 1924 p :188.)

## Vidu ankaŭ 
*Kriminala juro
Ladislav Krisl

**Ladislav KRISL** (naskiĝis la  en Slaný mortis la 31-an de majo 1987 ) estis ĉeĥa esperantisto kaj faka instruisto en Lom u Mostu.

Ladislav Krisl lernis Esperanton en 1912. Li gvidis ĉiujare kurson. Li estis sekretario de Amika Rondaro Esperantista kaj eldonis ĝian ciklostilitan bultenon.

## Fontoj 
* Enciklopedio de Esperanto
* Genealogie ČR 

Kategorio:Ĉeĥaj esperantistoj
Juliusz Kriss

**Juliusz KRISS** (naskiĝis en 1891 en Lwow, mortis en 1959 en Krakovo) estis polo kiu organizis la studentan Esperanto-movadon en Kraków (kursoj, klubo). Multaj propagandaj artikoloj. Originala poemaro Melodioj de l' nokto, 1914, 31 p. Kunlaboris al Pola Esperantisto; Esperantista Voĉo; La Revuo.

## Eksteraj ligiloj 
* [Libroj kaj aliaj dokumentoj](http://search.obvsg.at/primo_library/libweb/action/search.do?dscnt=0&scp.scps=scope%3A(ONB_aleph_esperanto)&tab=onb_sondersammlungen&mode=Basic&vl(freeText0)=juliusz+kriss&vid=ONB&fn=search) de kaj pri Juliusz Kriss en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo 

KRISS, Juliusz
Kristanismo kaj patriotismo

***Kristanismo kaj patriotismo***, (Ruse: Христианство и патриотизм), estas pamfleto verkita de Lev Tolstoj, el la rusa tradukita de Juozas Mačernis, kaj eldonita 112-paĝe fare de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) en Lepsiko en la jaro 1931. 

## Recenzoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/K en sia originala formo en la Interreto
* Plena esperantlingva teksto de la verko
* Originala ruslingva teksto 
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
* Katalogo "Erfgoedbib" en *LibraryThing* 
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Verkoj el la esperantigita ruslingva literaturo
Kategorio:Antverpena Nefikcio-libraro
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Heredaĵbiblioteko Hendrik Conscience
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio
Kategorio:Katalogo de la FEL-biblioteko
Kroataj poeziaĵoj

***Kroataj Poeziaĵoj***  estas kolekto de poeziaĵoj el la kroata literaturo, kiun tradukis en Esperanton la zagreba esperantisto Mavro Ŝpicer. La 62-paĝa libro eldoniĝis en Zagrebo en la jaro 1912 ĉe Pres. Markovits és Garai.

## Recenzoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Enciklopedio de Esperanto*/K en sia originala formo en la Interreto
* *Enciklopedio de Esperanto* en elŝutebla versio (PDF).
* Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
* Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio

Kategorio:Verkoj el la esperantigita kroatlingva literaturo
Kategorio:Esperanto-poeziolibroj
Kategorio:Katalogo de Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj
Kategorio:Katalogo de Kataluna Esperanto-Asocio