open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pedro Zarraluki

**Pedro ZARRALUKI Rubió** (Barcelono; 31-an de decembro 1954 - 2-an de marto 2025) estis hispana verkisto.​

## Biografio kaj kariero
Pedro Zarraluki studis en Barcelono. Aktuale li kunlaboras ofte en gazetaro kaj radio, kaj instruas kreivan verkadon en la Ateneo Barcelona. Verkojn liajn oni tradukis al diversaj lingvoj kiel itala, franca, greka kaj rusa.

## Verkoj
### Romanoj 
*1979: *La décima sinfonía*
*1986: *La noche del tramoyista*
*1990: *El responsable de las ranas*
*1994: *La historia del silencio*
*1997: *Hotel Astoria*
*2000: *Para amantes y ladrones*
*2005: *Un encargo difícil*, Premio Nadal
*2008: *Todo eso que tanto nos gusta*
*2012: *El hijo del virrey*
*2021: *La curva del olvido*

### Noveloj 
*1983: *Galería de enormidades*
*1986: *Tres trayectos innobles*
*1989: *Retrato de familia con catástrofe*
*2007: *Humor pródigo* (antología)
*2014: *Te espero dentro* (Destino, 2014)

## Referencoj
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Tramtransporto en Daugavpils

**Tramtransporto en Daugavpils** () estas tramkompanio en la latva urbo Daugavpils, funkciigata fare de Daugavpils tramvaju uzņēmums (Tramkompanio de Daugavpils). Ĝi estas unu el la tri tramkompanioj en Latvio.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Daugavpils
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Daugavpils
Daugavpils
Daugavpils
Daugavpils
Arakidata acido

**Arakidata acido** aŭ **ejkozanata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la arakidata acido kaj ejkozanalo. Ĝi estas blanka solidaĵo, preskaŭ nesolvebla en akvo sed solvebla en kloroformo, etero kaj etanolo. Arakidata acido posedas 20 karbonatomojn, 40 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Arakidata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

Arakidata acido, ankaŭ konata kiel ejkozanata acido, estas saturita grasacido trovata nature en diversaj plantaj kaj bestaj fontoj. Ĝi estas longĉena grasacido kun 20 karbonatomoj, kaj estas unu el la plej abundaj grasacidoj en la naturo. Arakidata acido havas larĝan gamon de aplikoj en la kampo de biokemio, kaj estas uzata en gamo da sciencesploraj aplikoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **arakidata acido** per oksidigo de **ejkozanolo**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **arakidata acido** per oksidigo de **ejkozanaldehido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **arakidata acido** per traktado de **ejkozanoila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **arakidata acido** per traktado de **natria ejkozanato** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **metila arakidato** per traktado de **metanolo** kaj **arakidata acido**:

### Sintezo 6 
* Preparado de la **etila arakidato** per traktado de **etanolo** kaj **arakidata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Kategorio:Karboksilataj acidoj
Marco de Canaveses (stacidomo)

**Marco de Canaveses** () estas fervoja stacio sur la Linio de Doŭro, kiu priservas la urbon Marco de Canaveses, en la Distrikto Porto, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Marco de Canavezes Railway Station.jpg|Stacidomo
Estação de Marco de Canaveses.jpg|Kajo kaj vojoj
REFER draisine at Marco de Canaveses Railway Station.jpg|Drezino

## Vidu ankaŭ 
* Marco de Canaveses
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Marco de Canaveses
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
CP Urbanos do Porto

**CP Urbanos do Porto** estas operacia unuo de Comboios de Portugal kiu disponigas antaŭurbajn pasaĝerajn fervojajn servojn en la Metropola Areo de Porto kaj en najbaraj lokoj kiel ekzemple la subregionoj de Cávado ĝis Braga, Ave ĝis Guimarães, Tâmega ĝis Marco de Canaveses kaj Baixo Vouga ĝis Aveiro ene de radiuso de proksimume 60&nbsp;km ĉirkaŭ la urbo Porto.

## Historio 
Sekvante la reorganizadon laŭ komerca logiko, aprobita fare de la Estraro de Direktoroj de CP la , organizaj unuoj estis establitaj kun aŭtonomia administrado surbaze de specifaj postuloj de merkato. Tiel naskiĝis CP Urbanos de Lisboa (USGL-Unidade de Suburbanos da Grande Lisboa) kaj CP Urbanos do Porto (USGP-Unidade de Suburbanos do Grande Porto), kiuj kune transportas ĉirkaŭ 80% de la totalaj pasaĝeroj transportitaj de CP.

## Reto 
centra|750ra|eta|Reto CP Urbanos do Porto

## Vidu ankaŭ 
* Infraestruturas de Portugal
* Comboios de Portugal
* Metroo de Porto
* CP Urbanos de Coimbra
* CP Urbanos de Lisboa

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Kategorio:Transporto en Porto
Kategorio:Fervojo en Portugalio
Lousado (stacidomo)

**Lousado** () estas fervoja stacio de la linioj de Minho kaj Guimarães, kiu priservas la fregezion Lousado, en la municipo Vila Nova de Famalicão, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Museu lousado.JPG|Fervoja muzeo
ME 7 (13510522064).jpg|Relaŭto
PPF 14.jpg|Vaporlokomotivo

## Vidu ankaŭ 
* Vila Nova de Famalicão
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vila Nova de Famalicão
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Ermesinde (stacidomo)

**Ermesinde** () estas fervoja stacio de Linioj de Minjo, Doŭro kaj Leixões, kiu priservas la urbon Ermesinde, en la municipo Valongo, en Portugalio.

## Bildgalerio 

Automotora dos Comboios de Portugal na Estação de Ermesinde.jpg|Stacidomo
CP 1424 (27888225491).jpg|Trajno
Refer Us (8634984778).jpg|Vagono

## Vidu ankaŭ 
* Valongo
* CP Urbanos do Porto

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Valongo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Katinka Kendeffy

Grafino '*** [kendefi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kendeffy Katinka*' estis hungara aristokrato, kortegano. Ŝia nobela antaŭnomo estis *malomvízi*, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Andrássy Gyuláné* [andrAŝi djulAnE], ŝiaj gefiloj estis Tivadar Andrássy, Ilona Andrássy (1858-1952) kaj Gyula Andrássy (pli juna). Ŝi estis filino de Ádám Kendeffy.
eta|

 naskiĝis en 1830 en Kolozsvár (Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Cluj en Rumanio), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 edziĝis en 1856 al ekzilita Gyula Andrássy, sed la edzo post unu jaro ricevis amnestion, poste ili vivis en Hungarlando. En 1867 pro la politika ŝanĝo Elizabeto de Aŭstrio-Hungario nomumis ŝin palaca damo en la kortego, poste ili estis bonaj amikinoj.  ankaŭ estis ekstravaganca, ŝi fumis cigaron. Ŝi naskis 3 gefilojn inter 1857-1860, ŝi vidviniĝis en 1879, poste ŝi denove edziniĝis.

## Fontoj 
* datenoj hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
eta|maldekstre|

Kategorio:Hungaraj aristokratoj
Kategorio:Hungaraj grafoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Svojetice

**Svojetice** estas municipo troviĝanta en distrikto Prago-oriento, en Mezbohemia regiono, en Ĉeĥio proksimume 28 kilometrojn sudoriente de la centro de Prago kaj 7 kilometrojn sudoriente de Říčany. Vivas ĉi tie  (). 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1407.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Svojetice, south.jpg|La suda parto de Svojetice
Svojetice, náves.jpg|Vilaĝplaco meze de la municipo
Naskale.jpg|Gastejo Na Skále

Kategorio:Municipoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prago-oriento
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
The Spectator

**The Spectator** (*La Spektanto*) estas ĉiusemajna brita informa revuo koncentranta pri politiko, kulturo kaj nunaj aferoj . Ĝi estis unue eldonita en julio 1828 , faranta ĝin la plej malnova plufunkcianta ĉiusemajna revuo en la mondo .

Ĝi estas posedata fare de Davido kaj Frederick Barclay kiuj ankaŭ posedas la *The Daily Telegraph* tra la holdingo Press Holdings. Ĝia redakcia perspektivo ĝenerale apogas la Konservativan Partion, kvankam li havas kelkajn regulajn kontribuantojn ekster tia difino, kiel ekzemple Frank Field, Rod Liddle kaj Martin Bright. La revuo ankaŭ recenzas librojn, muzikon, operon, kaj inkludas filmo- kaj televidrecenzojn.

Redakcia pozicio ĉe The Spectator estis ofte pozicio sur la vojo al gravaj nomumoj en la Konservativa Partio de Britio. Inter la iamaj redaktistoj de la revuo, oni povas nomi Boris Johnson (1999-2005) kaj aliajn iamajn kabinetmembrojn kiel ekzemple Ian McLeod, Ian Gilmore kaj Nigel Lawson.

En 2008, la revuo havis eldonkvanton de 77,146 laŭ ABC.

Malfrue en 2008 Spectator Australia estis lanĉita. Ĝi inkluzivas 12 paĝojn de "unika aŭstralia enhavo" (inkluzive de aparta redakcia paĝo) krom la plena enhavo de la brita-eldono.

Komence de 2018, la *United States Spectator* (Usona Spektanto) estis lanĉita kiel retejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Referencoj al kaj artikoloj de kaj pri C. S. Lewis en *The Spectator*, 1920–1970

Kategorio:Britaj gazetoj
Kategorio:Aŭstraliaj gazetoj
András Simor

**András Simor** [andrAŝ ŝimor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Simor András** estis hungara bankisto, ekonomikisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Universitato Károly Marx en 1976. Post la diplomo li laboris 3 jarojn en Hungara Nacia Banko, poste 6 jarojn en filio en Londono. Inter 1989-2007 li havis postenojn en pluraj financaj firmaoj, poste li estis estro de la Hungara Nacia Banko ĝis 2013. Lia edzino naskis trifoje, baldaŭ li divorcis.

## Fontoj 
* biografio kaj aprezo hungare
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bankistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Liepāja

**Tramtransporto en Liepāja** () estas unu el la specoj de publika transporto en Liepāja. Ekzistas unu tramlinio en la urbo, kaj ĝi estas administrata fare de SIA "Liepājas tramvajs".

Liepāja havas la plej malnovan elektran tramlinion en Baltio, kiu funkciis ekde 1899. Male al Rigo kaj Daugavpils, kie la larĝo de la tramvojo estas 1524&nbsp;mm, en Liepāja la tramo veturas sur mallarĝŝpura trako kun larĝo de 1000&nbsp;mm. La sumlongo de la itinerlinio estas  kilometroj.

centra|450px|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Liepāja
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
*  ()
* UrbanRail.Net

Kategorio:Liepāja
Liepaja
Liepaja
Liepaja
Turo Q1

maldekstra|eta|250x250ra|Vido el la observeja ferdeko
La **Q1** - turo (ankaŭ nomita: , Kvinslando numero unu ) estas ĉielskrapanto en Surfers Paradise, Aŭstralio. Q1 estas uzata por apartamentoj kaj, kun siaj 322 metroj, estas la plej alta loĝeja nubskrapulo de la mondo. Ĝi situas en Surfers Paradise, en Kvinslando, Aŭstralio, kaj havas 80 etaĝojn. Inter la altkonstruaĵoj uzitaj nur por loĝejoj, la Q1 estas la sesa plej alta en la mondo (aktuale en 2019 la plej alta konstruaĵo estas 432 Park Avenue en Novjorko) kaj la plej alta en Aŭstralio (la Aŭstralio 108 konstruaĵo estas en dua loko) .

La Q1 estis dezajnita fare de *Atelier SDG Planning and Design*, inspirita de la Olimpika flamo de la Somera Olimpiko 2000 kaj la Operejo de Sidnejo. La turo estis konstruita fare de la Sunland Group, je kosto de proksimume 300 milionoj da dolaroj. La konstruaĵo estas farita el ŝtalbetono kaj havas 80 etaĝojn. La turo havas observferdekon sur la 77-a kaj 78-a etaĝoj, kiuj povas gastigi ĝis 400 homojn.

La Q1 inkluzivas 527 apartamentojn, inkluzive de luksa surtegmenta apartamento, kiu estas unu el la plej altaj loĝejoj en la mondo. La konstruado de la Q1 komenciĝis en 2002 kaj finiĝis en 2005. La konstruaĵo altas ĝis alteco de 275 metroj. En mezurado kiu ankaŭ inkludas la pintan spajron aŭ flagstangon ĉe la pinto, la konstruaĵo altiĝas ĝis alteco de 323 metroj .

Laŭ la konstrumezura metodo de la Konsilantaro por Altaj Konstruaĵoj kaj Urbaj Loĝejoj, la Q1-konstruaĵo estas la plej alta konstruaĵo en la mondo en du el kvar kategorioj: ĝia spajra alteco kaj sia arkitektura alteco. Turo Eŭreka, situanta en Melburno, (ŝtato de Viktorio ) Aŭstralio, atingas ĝin en du aliaj kategorioj: la alteco de la tegmento kaj la nombro da etaĝoj en la konstruaĵo. En la konstruaĵo Q1, la plej alta etaĝo estas 235 metrojn alta, kio estas 62 metrojn malpli ol la plej alta etaĝo en la Eŭreka Turo.

La Q1 gajnis duan lokon en la *Skyscraper Design kaj Functionality Competitio*n de 2005 (Emporis Skyscraper Award).

## Galerio 

Dosiero:Q1_Spire.jpg|alternative=The spire of Q1|La spajro de Q1
Dosiero:Q1_top.jpg|alternative=The upper levels of Q1|La supraj niveloj de Q1
Dosiero:Q1-resort.jpg|alternative=The western end of the tower as viewed from street level|La okcidenta fino de la turo kiel vidita de strata nivelo
Dosiero:Q1_tower.jpg|alternative=The eastern end of the tower as viewed from street level|La orienta fino de la turo kiel vidita de strata nivelo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Q1 Feriejo & Spa 
* Q1 observeja ferdeko (SkyPoint)
* Q1 sur CTBUHa Ĉielskrapanto Centro (enarkivigita la 5an de novembro 2013)
* Q1 ĉe Emporis (enarkivigita 10an  septembro 2004)

Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 2005
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Nubskrapuloj en Aŭstralio
Arta Muzeo de Limo

eta|280x280ra|Ekstera vido de la muzeo.
eta|281x281ra|Tekstila arto de la kulturo Chimú.
La **Arta Muzeo de Limo** (, akronime **MALI**) estas arta muzeo en Limo, Peruo. La muzeo estas trovita en la Palacio de la Exposición. Ĝi estis inaŭgurita en 1961. Krom pentraĵoj kaj artaĵoj, la kolekto inkluzivas ceramikaĵon kaj teksaĵoj . MALI estas privata organizaĵo subtenita de enirkotizoj, kontribuaĵoj de membroj kaj privataj donacoj .

Ĝi estis oficiale malfermita en marto 1961; enhavite en novrenesanca konstruaĵo dezajnita fare de la itala arkitekto Antonio Leonardi en 1872; la totala ekspozicia areo estas 4500 m²; prezentas konstantan ekspozicion enhavantan 3,000 jarojn, de la arto de antaŭkolumba Ameriko ĝis nuntempa arto de Peruo; okazigas provizorajn ekspoziciojn .

Ĝi estas unu el la ĉefaj muzeoj en la lando, kun agnoskita rekordo en la konservado, esplorado kaj disvastigo de perua arto.

Inter la verkoj kreitaj post 1940, la muzeo montras verkojn de peruaj artistoj Fernando de Xilo, Tilsa Tsuchiya kaj Gerardo Chavez. La muzeo ankaŭ klopodas por montri artajn tendencojn de la malfruaj 20-a kaj fruaj 21-a jarcentoj .

## Ĝenerala priskribo 
Ĝi estas unu el la plej gravaj muzeoj en Peruo, situanta sur Paseo Colón, kontraŭ la Museo de Arte Italiano, en la distrikto de Lima. La ekspozicia areo nombras 4500 m², inkluzive de haloj por la konstanta ekspozicio kaj por la provizoraj ekspozicioj.

La muzeo estis pionira konstruaĵo en Latinameriko. Ĝi estas unu el la plej fruaj kaj plej gravaj konstruaĵoj por esti konstruita kiel ferstrukturo. Ĝi estis dezajnita en la Nov-Renesanca stilo fare de la itala arkitekto Antonio Leonardi. Ĉirkaŭita de statuoj kaj ĝardenoj, la muzeo havas artan aspekton kaj temas pri perua arto tra la epokoj.

La kolekto estas organizita laŭ la periodoj de la perua historio; Ĝia kolekto inkluzivas ceramikaĵon kaj teksaĵojn de la diversaj antaŭhispanidaj kulturoj kiuj ekzistis en la Andoj, koloniajn meblojn, bildajn verkojn de Pancho Fierro, José Gil de Castro, Francisco Laso, Ignacio Merino, Carlos Baca Flor kaj aliaj pentristoj de la Respublikana periodo, same kiel ĝia konstanta ekspozicio kiu ampleksas 3,000 jarojn da arto en Peruo.

La Muzeo ofertas kursojn pri plastikaj artoj, korpa esprimo, gitaro, aerobiko kaj danco. Ĝi ankaŭ havas filmbibliotekservojn.

## Galerio 

Dosiero:Federico_del_Campo_-_View_of_the_Grand_Canal_of_Venice_-_Google_Art_Project.jpg|400ra|Federico del Campo
Dosiero:Teófilo_Castillo_-_Funeral_of_Saint_Rose_-_Google_Art_Project.jpg|400ra|Teófilo Castillo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* ARCHI
* Lima Arto Muzeo ene de Google Arto & Kulturo

Kategorio:Artmuzeoj en Peruo
Kategorio:Muzeoj en Limo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Ambala

**Ambala,** hindie: **अंबाला,** estas urbego kaj municipo en nordokcidenta Barato, en norda parto de subŝtato Harjano, en la samnoma distrikto, kies sidejo ĝi estas.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2011 Ambala havis  da loĝantoj kun legoscio 89%, signife pli alta, ol la landa averaĝo. 

## Geografio 
Ambala situas inter malaltaj montoj en averaĝa alteco de 276 metrojn laŭ la marnivelo. Kurukŝetr troviĝas 32, Ĥanna kaj Patiala po 41, subŝtata sidejo Ĉandigaro 44, Jamunanagar 50, tutlanda ĉefurbo Delhio 193, Mumbajo 1327, Kolkato 1436 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Ambala laŭdire estis fondita en la 14-a jarcento. Baldaŭ la loko apartenis al la Mogola Imperio, sed en 1709 la Sika Imperio akiris la urbon batale. Fine britoj regis inter 1823-1947. En 1843 la britoj fondis administran distrikton, ĉar la britoj forlasis alian areon pro epidemio de malario. En 1857 ankaŭ tie okazis ribelo. Ambala kreskiĝis duope, unu estis la urbo, la alia estis garnizono, poste signifa aerforta bazo.

## Ekonomio 
En Ambala signifa tekstila (ŝtofa) merkato funkcias. La industrio produktas mikroskopojn. En la ĉirkaŭaĵo estas irigaciita agrikultura areo kun kultivado de tritikoj, kikeroj, kotonoj, maizoj, kolzoj, sukerkanoj kaj mangofruktoj.

## Lingvoj 
En Ambala la oficiala lingvo estas la hindia lingvo, al kiu aldoniĝis la angla kaj panĝaba lingvoj.
eta|

## Religioj 
En Ambala vivas ĉefe hinduoj (82%), poste sikoj (14,5%), ĝajnistoj (1,5%), islamanoj (preskaŭ 1%), iomete ankaŭ aliaj.

## Eduko 
En Ambala la plej altnivela eduko okazas en universitatoj, altlernejoj kaj instituto.

## Klimato 
En Ambala jare pluvas averaĝe po 898 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, tamen pro la musono tre ofte inter junio kaj septembro. La jara meza temperaturo varias inter 17-30 °C.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Ambala havas rektajn fervojajn liniojn el Ludiana, Ĉandigaro, Jamunanagar kaj Kurukŝetra. 6 ĉefvojoj kuras al la urbego. La internacia flughaveno troviĝas ĉe Ĉandigaro, loke ekzistas milita flughaveno.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj

## Famuloj 
En Ambala naskiĝis:
* T. Grahame Bailey
* Kim Philby
En Ambala mortis:
* Nathuram Godse

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Harjano
Nacia Muzeo de Belartoj (Ĉilio)

[maldekstra|eta|Establada [memortabulo de la Nacia Muzeo de Belartoj]]La **Ĉilia Nacia Muzeo de Belartoj** (, akronime ), trovita en Santiago, Ĉilio, estas unu el la gravaj centroj por ĉilia arto kaj plilarĝe por sud-amerika arto. 
Fondita la 18-an de septembro 1880 sub la nomo de Nacia Muzeo de Pentraĵoj, ĝi estas la unua artmuzeo en Latinameriko. La organizaĵo estas administrita de la Artisma Unio ().

Kiam ĝi malfermiĝis en 1880, la pentristo Juan Mochi estis la unua prezidanto de la muzeo. La 21-an de septembro 1910, la muzeo translokiĝis al la lastatempe konstruita muzeokonstruaĵo en baroka stilo.

Ekde 1910, la Palaco de Belartoj okupas konstruaĵon situantan en la Arbara Parko en Santiago Centro, verko de la franc-ĉilia arkitekto Emile Jéquier, konstruita en memorceremonio de la centjariĝo de la lando kaj deklarita Historia Monumento en 1976. Ĝia dezajno estas inspirita de la Petit Palais de Parizo. 

Malantaŭ ĝi situas la Muzeon de Nuntempa Arto () de la Universitato de Ĉilio, en kiu estas ankaŭ trovita la malnovan Lernejon de Bonaj Artoj ().

La muzeo havas artan heredaĵon konsistantan el pli ol 3 000 pecoj, akiritaj per aĉetoj, donacoj kaj premioj de oficialaj salonoj; Ĝi havas la ĉefan selektadon de ĉilia skulptaĵo kaj la dua plej kompleta nacia pentraĵo en la lando post la Casa del Arte aŭ Pinakoteko de la Universidad de Concepción. La verkoj kovras nacian artan produktadon ekde koloniaj tempoj; Krome, ĝi konservas kernojn de universala arto, elstarigante siajn kolektojn de hispanaj, flandraj kaj italaj pentraĵoj, sian kolekton de *kakemono* kaj kuprogravurojn, ĝiajn kolektojn de desegnaĵoj kaj fotoj, kaj aron de afrikaj skulptaĵoj. 

Ĝi havas bibliotekon specialigitan pri bildartoj, kiu havas ĉirkaŭ 100,000 volumojn,  okazigas provizorajn kaj vojaĝantajn ekspoziciojn, konservas edukan programon, kun laborrenkontiĝoj, kursoj kaj gvidataj vizitoj, kaj produktas informan materialon.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Museo Nacional de Bellas Artes
* Virtuala Travojaĝo en 360° vido de Museo Nacional de Bellas Artes | Flip360

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Naciaj muzeoj
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:Muzeoj en Ĉilio
Kategorio:Muzeoj fonditaj en la 19-a jarcento
Vigo-Urzáiz (stacidomo)

**Vigo-Urzáiz** () estas fervoja stacio apartenanta al Adif situanta en la hispana urbo Vigo, en la Provinco Pontevedro, Galegio. Ĝi situas en Plaza de la Estación, najbara al la stratoj Alfonso XIII kaj Urzaiz, en la centra kvartalo Casablanca.

## Bildgalerio 

Vigo - Estación de ADIF de Vigo-Urzáiz 4.jpg|Ekstero
Vigo Urzáiz station (52713084343).jpg|Interno
Interior estación Vigo-Urzaiz.jpg|Kajo kaj vojo

## Vidu ankaŭ 
* Vigo
* Vigo-Guixar (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vigo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Norbert Lammert

**Norbert Lammert** (n. la 16-an de novembro 1948 en Bochum) estas germana politikisto de la CDU. Post komenciĝo en loka politiko, li estis membro de la nacia parlamento *Bundestag* de 1980 ĝis 2017 kaj estis parlamenta ŝtata sekretario (vicministro) de 1989 ĝis 1998. Li estis vicprezidanto de la parlamento inter 2002 kaj 2005 kaj de tiam estis prezidanto de la parlamento *Bundestag* ĝis 2017. Ekde la 1-a de januaro 2018, Lammert estas prezidanto de la Konrad-Adenauer-fondaĵo.

## Pozicioj 
Post la federacia baloto de 2009, Norbert Lammert kritikis en la unua sesio de la parlamento en sia nova konsisto la 27-an de oktobro 2009 la ŝtatajn televidajn kanalojn ARD kaj ZDF pro ilia decido elsendi la konsistigan kunvenon nur en la malĉefa politika kanalo *Phoenix* kaj ne en siaj respektivaj ĉefaj programoj. La ARD pravigis la decidon dirante ke la konsistiga sesio de la Bundestag estas pli de organiza ago. Ekde 2017 la inaŭgura sesio de la Bundestag ankaŭ estis elsendita ĉe ARD.

En la aŭtuno de 2010, Lammert kritikis la kancelieron Angela Merkel pro la plilongigo de la funkciiga vivo de germanaj atomcentraloj kiun ŝi antaŭenigis tiutempe. Merkel reviziis sian pozicion ses monatojn poste sub la impreso de la atomkatastrofo de Fukuŝima-Dajiĉi kaj anstataŭe anoncis planon de malfunkciigo de ĉiuj germanaj atomcentraloj kaj energia transiro.

En konversacio kun la germana branĉo de la gazeto *Financial Times* en februaro 2012, Lammert esprimis dubojn pri la tro strikta horaro por la parlamenta decido pri pliaj pruntoj de miliardoj da Eŭroj por Grekio en la loka Krizo de la greka publika ŝuldo. Ĉi tiu deklaro kaŭzis eksciton.

Post la federacia baloto en 2013 kaj lia reelekto kiel parlamenta prezidanto, Lammert kritikis malkreskon de kvalito en la germana ŝtata televido kaj pridubis la sistemon de kotizoj devige pagendaj de ĉiuj civitanoj, sendepende ĉu iu posedas televidilon respektive radio-aparaton aŭ ne.

Konsiderante la kreskantajn nombrojn da kompensaj mandatoj, kio kaŭzas la ege multekostan plimultiĝon de parlamentanoj, bonvena por tiuj politikistoj kiuj ricevas favoran parlamentan mandaton, Lammert estis engaĝita redukti la nombron da membroj de la Bundestag.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()
Lammert

La germanlingva familia nomo **Lammert** povas interalie rilati al

* Friedrich Lammert (1890-1956), germana filologo klasika kaj historiisto, kaj

* Norbert Lammert (n. en 1948), germana politikisto.

## Vidu ankaŭ 
* Lambert (nomo) pri persona kaj familia nomo de la variaĵo *Lambert*
Konrad-Adenauer-fondaĵo

La **Konrad-Adenauer-Stiftung** -  - estas partio-filia fondaĵo en Germanio kaj estas proksima al la Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU).  Laŭ la Federacia Asocio de Germanaj Fondaĵoj, la Fondaĵo Friedrich Ebert estas la dua plej forta el ĉiuj germanaj politikaj fondaĵoj kun totala elspezo de 226,7 milionoj da eŭroj en 2021. Kiel plej multaj aliaj politikaj fondaĵoj en Germanio, ĝi ne estas fondaĵo laŭleĝe aŭ ekonomie, sed registrita asocio. Ĝia registrita centra oficejo estas en Berlino, krome ĝi konservas branĉon kun vasta arkivo en Sankt Augustin apud Bonno. La fondaĵo samtempe per sia nomo honorigu la historian konservativan politikiston Konrad Adenauer. Prezidanto de la fondaĵo ekde la 1-a de januaro 2018 estas la politikisto Norbert Lammert.

## Vidu ankaŭ 
* Literaturpremio de la Konrad-Adenauer-fondaĵo
* Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU)
* Norbert Lammert
* la konkurenca Friedrich-Ebert-fondaĵo, proksima al la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Pensfabrikoj
Kategorio:Fondaĵoj en Germanio
Arta Muzeo de Suda Rio-Grando

eta|279x279px|Ĉefa fasado
La **Arta Muzeo de Suda Rio-Grando** (, akronime **MARGS**) estas arta muzeo en la Ŝtato de Suda Rio-Grando. Ĝi estas trovita en la centro de Porto Alegre. Ties eklektika konstruaĵo, nacia heredaĵo, estas unu el la plej rimarkindaj historiaj konstruaĵoj en la urbo. Ties dezajno estas kutime atribuita al Theodor Wiederspahn, germana-brazila arkitekto, kvankam grava loka historiisto kaj artisto Fernando Corona atribuas ĝin al Germano Gundlach.

## Historio 
Establita fare de la registaro de Suda Rio-Grando en 1954, sub la direkto de pentristo, profesoro, restaŭristo kaj muzeologo Ado Malagoli, ĝi rapide kunvenis esprimplenan kolekton kaj supozis gvidan rolon en la suda arta sceno, estante unu el tiuj respondeca por la definitiva konsekro de la modernismo inter la gaŭĉoj. Ekde tiam, la MARGS plibonigis siajn funkciojn kaj asertis sian pozicion en la brazila muzeologia panoramo kiel la plej granda kaj grava publika kolekto de gaŭĉa arto, muntante ekspoziciojn de famaj lokaj kaj naciaj artistoj kaj ricevante gravajn ekspoziciojn el eksterlando, sed ĝia trajektorio estas markita per seriozaj periodaj krizoj kaj multnombraj polemikoj.

## Kolekto 
La muzeo nuntempe estas la hejmo de kolekto de pli ol 2 600 objektoj de preskaŭ ĉiuj specoj de vidaj artoj. La kerno de la kolekto estas formita de arto de Suda Rio-Grando, estanta speciale gravaj la pentraĵoj kaj artaĵoj sur papero. Gravaj lokaj artistoj en la kolekto estas Iberê Camargo, Petro Weingärtner, Vasco Prado, José Lutzenberger, Carlos Petrucci, Luiz Maristany de Trias, João Fahrion, Ado Malagoli, Glênio Bianchetti, Carlos Scliar kaj Libindo Ferrás. Estas ankaŭ  malgranda sed interesa kolekto de brazila arto, kun eroj de Cândido Portinari, Emiliano di Cavalcanti, Lasar Segall, Arthur Timótheo da Costa, Antônio Parreiras kaj aliaj kaj kelkaj belaj pentraĵoj de eŭropaj mastroj de la fino de la 19a jarcento.

## Galerio 

Dosiero:12_Dorso_mulher_-MARGS.jpg|alternative=Eliseu Visconti: Dorso de mulher (1895)|Eliseu Visconti:*Dorso de mulher*(1895)
Dosiero:01292---Pedro-Weingärtner--.jpg|alternative=Pedro Weingärtner: Tempora mutantur (1898)|Petro Weingärtner:*Tempora mutantur*(1898)
Dosiero:00059-A-creche.jpg|alternative=Henry-Jules-Jean Geoffroy: The nursery  (1899)|Henry-Jules-Jean Geoffroy: *La vartejo* (1899)
Dosiero:Arthur_Timótheo_da_Costa_-_A_dama_de_branco_2.jpg|alternative=Arthur Timótheo da Costa: Lady in white (1906)|Arthur Timótheo da Costa: *Sinjorino en blankulo* (1906)
Dosiero:00022-Ado-Malagoli---O-gato.jpg|alternative=Ado Malagoli: The black cat (1954)|Ado Malagoli: *La nigra kato* (1954)
Dosiero:00498_Britto_Velho_Pintura2.jpg|alternative=Britto Velho: Painting # 2 (1977)|Britto Velho: *Pentrado  # 2* (1977)
Dosiero:02264-vasco-prado---modelo-.jpg|alternative=Vasco Prado: Model resting, bronze (1988)|Vasco Prado: *Modelo ripozanta*, bronzo (1988)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (en la portugala)
* Bildoj kaj teksto de la ekspozicio *MARGS Kolekto - Historia Evoluo* (en la portugala) 

Kategorio:Muzeoj en Brazilo
Kategorio:Artaj muzeoj kaj galerioj
Kategorio:Porto-Alegro
Arakidonata acido

**Arakidonata acido** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **arakidonoila klorido** kaj **natria hidroksido**. Ĝi estas blanka, lumsensiva solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en DMF, DMSO, etanolo kaj kloroformo. Arakidonata acido posedas 20 karbonatomojn, 32 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. Arakidonata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

Arakidonata acido (AA) estas esenca grasacido, kiu ludas decidan rolon en kelkaj fiziologiaj procezoj. Ĝi estas polinesaturita grasa acido (PNGA) kiu troviĝas en ĉelaj membranoj kaj estas implicata en la reguligo de inflamo, sangokoagulado kaj ĉela kresko. Arakidonata acido ankaŭ estas ŝlosila komponanto de multaj el la hormonoj kaj ejkosanoidoj, kiuj estas esencaj por normala fiziologia funkciado.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **arakidonata acido** per oksidigo de **arakidonolo**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **arakidonata acido** per oksidigo de **arakidonaldehido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **arakidonata acido** per traktado de **arakidonoila klorido** kaj **natria hidroksido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **arakidonata acido** per traktado de **natria arakidonato** kaj **klorida acido**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **metila arakidonato** per traktado de **metanolo** kaj **arakidonata acido**:

### Sintezo 6 
* Preparado de la **etila arakidonato** per traktado de **etanolo** kaj **arakidonata acido**:

## Vidu ankaŭ 
* Karboksilata acido

## Referencoj 
Acidoj
Kategorio:Grasacidoj
Kategorio:Alkenaj acidoj
Szilárd János Simon

**Szilárd János Simon** [silArd jAnoŝ ŝimon], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Simon Szilárd János** estas hungara ekonomikisto. Lia pli mallonga nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Simon Szilárd*.

 naskiĝis  en Sárvár.

## Biografio 
 akiris bakalaŭron en kampuso de Zalaegerszeg de Financa Altlernejo de Budapeŝto en 1994, post 2 jarojn diplomon (MSc) en Scienca Universitato Janus Pannonius. Inter 1996-2000 li laboris en banko, poste en pluraj laborejoj. Ekde 2019 li havis altan postenon en instituto.

## Fontoj 
* biografio hungare
* Hungarlingva Vikipedio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Vigo-Guixar (stacidomo)

**Vigo-Guixar** (, ) estas fervoja stacio situanta en la hispana urbo Vigo, en la aŭtonoma komunumo Galegio. Ĝi situas en la kvartalo Teis, sur strato Arenal, proksime al la haveno kaj la Placo de Compostela.

## Bildgalerio 

Nueva Estación de Vigo-Guixar (6087638119).jpg|Fasado
Vigo - Estación de ADIF de Vigo-Guixar 2.jpg|Kajoj kaj vojoj
Tren Celta en Vigo.jpg|Portugala trajno

## Vidu ankaŭ 
* Vigo
* Vigo-Urzáiz (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vigo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Aŭstralio 108

**Aŭstralio 108** (; antaŭe nomita **70 Southbank Boulevard**) estas loĝnubskrapulo en la Southbank distrikto de Melburno, Viktorio, Aŭstralio, Post la kompletigo de la skeleto en novembro 2019, la konstruaĵo estis la plej alta en Aŭstralio laŭ tegmentalteco, preterpasante la Eŭreka Turon, kaj la dua plej alta konstruaĵo en Aŭstralio laŭ plena alteca indekso, post la Q1-Turo . La konstruaĵo estas 317 metrojn alta, kun 1,105 loĝejoj, kaj pli ol 100 etaĝoj .

La konstruaĵo estas la ununura en la suda hemisfero kun 100 etaĝoj . La konstruo estis finita en 2020. Ĝi estis dezajnita fare de arkitekta firmao Fender Katsalidis .

Laŭ oficialaj informoj, estos 664 apartamentoj kaj hotelo. La hotelo ampleksas la tutajn 18 etaĝojn de la 83-a ĝis la 101-a etaĝo kaj disponigos 288 ĉambrojn. Krom la ĉefa uzo, la ĉielskrapanto enhavos ankaŭ butikcentron, restoracion, trinkejon, kafejon, bibliotekon, superbazaro, teatron kaj operon. Estas ankaŭ 600 parkumejoj disponeblaj.

## Galerio 

Dosiero:Australia_108_site,_Feb_2017.jpg|alternative=Approximately a year into construction, Australia 108 in February 2017, as viewed from the Eureka Skydeck|Proksimume jaro en konstruado, Aŭstralio 108 en februaro 2017, kiel vidita de la Eŭreka Skydeck
Dosiero:Australia_108_construction_20180726-032.jpg|alternative=Australia 108 under construction in July 2018; a few months earlier, construction reached level 50|Aŭstralio 108 dum konstruado en julio 2018; kelkaj monatoj antaŭe, konstruado atingis nivelon 50
Dosiero:Southbank_skyline,_November_2019.png|alternative=Australia 108 (centre) under construction in November 2019, alongside Prima Pearl, Eureka Tower, and other prominent buildings on the Southbank skyline|Aŭstralio 108 (centro) dum konstruado en novembro 2019, apud Prima Perlo, Eŭreka Turo kaj aliaj eminentaj konstruaĵoj sur la Southbank horizonto
Dosiero:Australia_108_Southbank_Melbourne.jpg|alternative=A ground-level view of Australia 108, completed in September 2020|ternivela vido de Aŭstralio 108, kompletigita en septembro 2020
Dosiero:Southbank_Melbourne_Skyline.jpg|alternative=Australia 108 (left) and Eureka Tower (right) in October 2021|Aŭstralio 108 (maldekstro) kaj Eŭreka Turo (rajto) en oktobro 2021
Dosiero:Melbourne_moonlight,_January_2022.png|alternative=Australia 108 (centre-right) along Melbourne's skyline in January 2022|Aŭstralio 108 (centre-dekstra) laŭ la urbosilueto de Melburno en januaro 2022

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Aŭstralio 108
* Aŭstralio 108 — sur CTBUH Ĉielskrapanto Centro

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Nubskrapuloj en Aŭstralio
Kategorio:Melburno
Dupropargila etero

**Dupropargila etero** aŭ **2-propinila etero** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **propargila alkoholo** kaj **propargila klorido**. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca, varmosensiva likvaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en metanolo, etanolo, acetono, kloroformo, hidrokarbonidoj kaj eteroj. Dupropargila etero posedas 6 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Dupropargila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **dupropargila etero** per traktado de **propargila alkoholo** kaj **propargila klorido**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **dupropargila etero** per hidratigado de **dupropargila sulfido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **dupropargila etero** per traktado de **propargila bromido** kaj **propargila alkoholo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **dupropargila etero** per senhidratigado de **propargila alkoholo**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **dupropargila etero** per traktado de **propargila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

## Vidu ankaŭ 
* Etero

## Referencoj 
Kategorio:Eteroj
Szilárd

La nomo **Szilárd** [silArd] apartenas al la maloftaj nomoj en Hungario, iomete en la hungara diasporo. Ĝi estas artefarita en la hungara lingvo por anstataŭigo la fremdan nomon *Konstantin*, tial Sziárd signifas hungare "solida", "firma", "konstanta" . Ĝi estas precipe persona nomo, tre malofte familia nomo. La ina ekvivalento estas la malofta Szilárda.

## Nomtagoj 
* la 15-an de januaro
* la 26-an de februaro
* **la 18-an de marto**

## Famaj personaj nomoj Szilárd (elekto) 
* Szilárd András, matematikisto
* Szilárd Bálint, esperantisto
* Szilárd Bogdánffy, episkopo
* Szilárd Borbély instruisto
* Szilárd Demeter, verkisto
* Szilárd Donhoffer, kuracisto
* Szilárd Iván, pentristo
* Szilárd Keresztes, episkopo
* Szilárd Kozma, poeto
* Szilárd Lőcsei, fotisto
* Szilárd Macher, baletisto
* Szilárd Oszlaczky, geofizikisto
* Szilárd Páll, novelisto
* Szilárd Rökk, advokato
* Szilárd János Simon, ekonomikisto
* Szilárd Sulica, instruisto
* János Szilárd Szabó, pentristo
* Szilárd Szántó, pentristo
* Iván Szilárd Szép, kemiisto
* Szilárd Sziklavári, operkantisto
* Szilárd Sződy, skulptisto
* Szilárd Sztura, estetikisto
* Szilárd Vágó, biologo
* Szilárd Zerinváry, astronomo
* Szilárd Zielinski, inĝeniero

## Famaj familiaj nomoj Szilárd (elekto) 
* Béla Szilárd, kemiisto
* János Szilárd, kuracisto
* Jenő Szilárd, geografo
* **Leó Szilárd,** fizikisto

## Aliaj Szilárd 
* 38442 Szilárd, asteroido

## Fontoj 
La listo estas kompilaĵo kaj enhavas tiujn nomojn, pri kiuj estas legeblaj artikoloj.

Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Universitato de Yeditepe

La **Universitato de Yeditepe** () estas privata universitato en Istanbulo, Turkio. Ĝi estis establita fare de la Istanbula Eduko kaj Kulturo-fondaĵo () en 1996, Universitato Yeditepe estas la plej granda inter la 27 universitataj fondaĵoj en Turkio.

La celo de Universitato Yeditepe estas "... eduki la junularojn kiel lumigitajn individuojn, plene kapablajn trakti la postulojn de la nuntempa moderna mondo, kulture trejnitajn kun teknologiaj kapabloj kaj dediĉitaj al la idealoj de sekularismo, de progreso kaj kreivo inspiritaj de la principoj de Atatürk. Edukaj programoj celas certigi ĉi tiun celon en la lumo de la rapidaj tutmondaj evoluoj de la 21-a jarcento."

Universitato Yeditepe estis fondita en 1996. Ĝi apartenas al la Fondaĵo Istek kune kun pluraj bazlernejoj kaj mezlernejoj. La universitato konsistas el dek fakultatoj kaj teknika kolegio. Klasoj en Universitato Yeditepe estas instruataj en multaj lingvoj, ekzemple la angla, germana, franca aŭ itala. La universitaton ĉeestas ĉirkaŭ 15,000 studentoj. Inter ili troviĝas kelkcent  el pli ol 70 nacioj.

La kampuso en la distrikto Ataşehir de Istanbulo kaj ĉirkaŭaj distriktoj gastigas pli ol 1,600 studentojn ĉiujare. La Universitato Yeditepe karakterizas, interalie, per internaciaj kursoj kiel komerca administrado (germane) aŭ politika scienco (franclingve).

## Organizo 
* **Fakultatoj**
** Fakultato de Dentala Medicino
** Fakultato de Juro
** Medicina Fakultato
** Farmakologia fakultato
** Fakultato de Artoj kaj Sciencoj
** Fakultato de Belartoj
** Fakultato de Ekonomiaj Sciencoj kaj Administrado
** Fakultato de Komunikado
** Fakultato de Inĝenierio kaj Arkitekturo
** Fakultato de Edukado
** Fakultato de Komerco
* **Altlernejoj**
** Instituto de Diplomiĝintaj Studoj en Scienco kaj Inĝenieristiko
** Instituto de Superaj Sanaj Studoj
** Instituto de Superaj Studoj en Sociaj Sciencoj
* **Fakaj lernejoj de supera edukado**
** Lernejo por altlernejaj profesioj

## Studentoj kaj profesoroj 
Laŭ la oficiala retpaĝo de la universitato, la totala studentaro atingis 15,000. Studentoj pagas instrukotizoj kiu varias laŭ disciplino kaj fakultato. De ĉi tiu nombro, 20% de studentoj estas rekrutitaj en bakalaŭraj programoj.

La instruistaro inkludas ĉirkaŭ 1,350 instruistojn, pli ol du trionoj de kiuj estas plentempaj fakultatanoj. La nuna rektoro de Universitato Yeditepe estas profesoro D-ro Ahmet Serpil kiu estas helpata en siaj devoj de tri vicrektoroj.

## Rangigoj 
En 2022, laŭ la *QS* rangotabloj por Emerĝanta Eŭropo kaj Centra Azio, ĝi atingis la lokon 251-300 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Turkio
Clara Sánchez

**Clara SÁNCHEZ** (Gvadalaharo, 1-an de marto 1955) estas hispana verkistino kaj filologino, faka pri hispana kino. Ŝiaj romanoj ricevis gravajn premiojn de hispanlingva literaturo —nome Alfaguara, Nadal kaj Planeta— kaj estis tradukitaj al dudeko da lingvoj. La 23an de marto 2023 ŝi estis elektita kiel membro de la Real Academia Española.​

## Biografio kaj kariero 
Ŝi gradiĝis en Hispana Filologio en la Komplutensa Universitato. Dum ioma tempo li laboris kiel instruistino de literaturo, unue en la UNED, kaj, poste, en mezlernejo de Madrido, ĝis plena dediĉo al verkado. En 1998 ŝi ricevis la Premion de la *Instituto Literario y Cultural Hispánico* (ILCH), pro sia literatura kariero (tri romanoj ĝis tiam). Poste ŝi ricevis ankaŭ aliajn prestiĝajn hispanlingvajn literaturajn premiojn. Tiukadre, *Últimas noticias del paraíso*, atingis la Premion *Internacional Alfaguara de Novela* 2000.

Krome, *Lo que esconde tu nombre* —romano inspirita en ŝia vivo en Denia, kie ŝi loĝis dum la 1980-aj jaroj— atingis la Premion Nadal en 2010. Tiun libron oni tradukis al variaj lingvoj kaj iĝis furorlibro kaj en Hispanio kaj en Italio, kun duono da miliono da ekzempleroj venditaj en ambaŭ landoj. En 2013, oni atribuis al ŝi la premion Planeta pro sia romano *El cielo ha vuelto*, kio igis ŝin la 14a virino kiu ricevis tiun premion, nome la plej riĉa hispanlingve kaj la dua en la tuta mondo post la Nobel-premio.

Ŝiajn verkojn oni publikigis en dudeko da lingvoj kaj ili famiĝis internacie, kaj estis celo de studo kaj analizo ene de akademiaj etosoj.​ En Italio oni tradukis ĉiujn romanojn kaj *Lo que esconde tu nombre* (*Il profumo delle foglie di limone*) eldoniĝis pli ol ses dek fojojn; krome *Corriere della Sera* dediĉis al ili kolekton de ĉiuj ŝiaj romanoj tradukitaj, kion oni distribuis kun la ĵurnalo dum semajnoj.​

## Verkoj 
* *Piedras preciosas* (Debate, 1989)
* *No es distinta la noche* (Debate, 1990)
* *El palacio varado* (Debate, 1993)
* *Desde el mirador* (Alfaguara, 1996)
* *El misterio de todos los días* (Alfaguara, 1999)
* *Últimas noticias del paraíso* (Alfaguara, 2000) (Premio Alfaguara de Novela 2000)
* *Un millón de luces* (Alfaguara, 2004)
* *Presentimientos* (Alfaguara, 2008)
* *Lo que esconde tu nombre* (Destino, 2010) (Premio Nadal de Novela 2010)
* *Entra en mi vida* (Destino, 2012)
* *El cielo ha vuelto* (Planeta, 2013) (Premio Planeta de Novela 2013)
* *Cuando llega la luz* (Destino, 2016)
* *El amante silencioso* (Planeta, 2018)
* *El infierno en el paraíso* (Planeta, 2021)
* *Los pecados de Marisa Salas* (Planeta, 2023)

## Referencoj 
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Hispanaj romanistoj
Orzo

[eta|Nekuirita ĉielarka orzo kun usona [Dolarkvarona monero (Usono)|kvarondolaro por kompari la grandecon]]
[eta|[Musako kun orzo]]
**Orzo** (itale por hordeo, ankaŭ nomata *risoni*) estas sekigita speco de pasto. La formo kaj grandeco estas kompareblaj kun grajno de rizo. Orzo estas uzata en supo, kiel parto de salato aŭ pilafo, aŭ fritita en kaserolo. Ĝi estas uzata ankaŭ kiel anstataŭaĵo de rizo en rizoto (same kiel nudeloj povas anstataŭi rizon en paelo).

Oni uzas paston similan al orzo en multaj landoj ĉirkaŭ la Mediteraneo. En israela kuirarto ekzistas *פתיתים* *ptitim* (flokoj), en Grekio *κριθαράκι* (kritharáki), *arpa şehriye* en Turkio. Ankaŭ la araba kuirarto konas la produkton.

Kategorio:Pasto
Joanna Rawik

**Joanna Rawik** (naskiĝis la 31-an de januaro 1934 en Czerniowce) estas pola kantistino, aktorino, ĵurnalistino.

## Vivo
Kiel sepjara infano lernis ludi violonon. Eklaboris kiel tajpistino en Ossolineum en Vroclavo. Revis pri ĵurnalismo.

Kiel kantistino debutis en la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento en kabaredo de ĵurnalistoj. Studis en la jaroj 1955–1956 en Teatra Studumo en Kielce, kaj poste prezentis sin en Lodzo, Lublin kaj Krakovo. 

Popularecon gajnis en la 60-aj jaroj. Koncertis enlande kaj eksterlande, i.a. en Ĉeĥoslovakio, Finnlando, Francio, Hungario, Jugoslavio, Aŭstralio, Usono. Surbendis gramofondiskojn, radiajn disaŭdigaĵojn kaj televidajn programojn. Reprezentis Pollandon en Internacia Festivalo de Kanto en Sopot kun la kantoj *Nie chodź tą ulicą* (Ne iru ĉi-strate) kaj *Po co nam to było*.

En la 70-aj jaroj kunlaboris kun Pola Radio. 

Lekciistino de la historio de franca kanzono en Supera Lernejo en Płock.

En la 90-aj jaroj estis membrino de redakcioj de monatrevuoj kaj felietonisto.

De 2020 havas aŭtoran programon *Arto estas magio* en Radio Wnet.  

## Privata vivo
Patrino de Joanna, Wiktoria Duda, estis rumanino. La infanecon pasigis en Rumanio, en Hermanstadt. Al Pollando alvenis en 1947. Ĝis la 13-a vivojaro ne konis la polan lingvon, kvankam parolis jam rumane, germane kaj france.

Unua edzo estis aktoro, la dua - unua pola mondrekordulo en naĝado. Poste ligita kun aktoro-reĝisoro.

Ŝi loĝas en Varsovio, en Mokotów.

## Premioj
En Francio, post kantado en Parizo kaj Liono, nomita Juliette Gréco desur Vistulo. Laŭreatino de premioj en kelkaj Landaj Festivaloj de Pola Kanto en Opole.

## Eksteraj ligiloj
Joanna Rawik: na Polskę w sam raz – reportaż o piosenkarce cialo-umysl-dusza.pl

Kategorio:Polaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1934
Kategorio:Polaj aktoroj
Kategorio:Polaj ĵurnalistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Trolebusa transporto en Vilno

**Trolebusa transporto en Vilno** () estas sistemo de publika transporto en la urbo Vilno, unu el la du ekzistantaj trolebussistemoj en Litovio.

centra|450ra|eta|Mapo

## bildgalerio 

Vilniaus troleibusu parkas by Augustas Didzgalvis.jpg|1-a trolebusparko en vilno (Antakalnis)
Vln trol2 by Augustas Didzgalvis.jpg|2-a trolebusparko en Vilno (Justiniškės)
Solaris Trollino 15AC in Vilnius 26.10.2008.jpg|Solaris Trollino 15AC en Vilno

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Vilno
* Solaris Trollino 15AC
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (VVT) (/)

Kategorio:Transporto en Vilno
Vilno
Francisco Casavella

**Francisco CASAVELLA**, pseŭdonimo de **Francisco García Hortelano** (Barcelono, 15a de oktobro 1963 - Barcelono, 17a de decembro 2008), estis hispana verkisto.​

## Biografio kaj kariero
La verkisto neniam uzis sian oficialan nomon por subskribi siajn verkojn pro la koincido de ambaŭ liaj familinomoj kun tiuj de la same romanisto madrida Juan García Hortelano (1928-1992), kies parenco li ne estis, sed kiun liajn verkojn li admiris,​ pro kio li uzis la familinomon "Casavella" de sia avo, ĉar li tute malamis la eblan uzadon de la familinomo de sia avino, "Franco", koincide kun tiu de la jam mortinta diktatoro Francisco Franco.​

Li ekstudis Filozofion kaj Beletrojn en la Universitato de Barcelono, sed li ne finigis tion, kaj Casavella devis labori kiel helpanto en banko. Dum libera tempo, li legis *El gran momento de Mary Tribune* (de Juan García Hortelano) kaj ankaŭ novajn usonajn romanojn. En la 1980-aj jaroj Francisco Casavella ege kunlaboris en multaj katalunaj revuoj de muziko kaj kino kaj, ĉefe en tiuj kun estetiko proksima al *pop* kaj subgrundo, ekzemple kun la revuoj Cairo, Discòlic, Ruta, Rockdelux, Ritmosis, CO & CO, El Manisero, Picadillo kaj Ajoblanco. El la 1990-aj jaroj li kunlaboris ofte pri kino kaj literatura kritiko en El País kaj, inter 2001 kaj 2003, ankaŭ en El Mundo.

Lia literatura kariero startis estante 27-jaraĝa atingante la Premion Tigre Juan pro *El triunfo* (1990), al kiu sekvis *Quédate* (1993), *Un enano español se suicida en Las Vegas* (1997), *El secreto de las fiestas* (1997) kaj la trilogio *El día del Watusi*, formita per *Los juegos feroces* (2002), *Viento y joyas* (2002) kaj *El idioma imposible* (2003), nome fresko pri Barcelono en la lasta kvarono de la 20-a jarcento, el ladvilaĝo de la malfrua frankismo ĝis la Olimpikoj de 1992 kaj la financaj skandaloj de la 1990-aj jaroj. En 2008 li ricevis la Premion Nadal per la lasta romano kiun li publikigis, *Lo que sé de los vampiros*, nome tragedikomedio en historia romano kun agado okazanta en Eŭropo en la 18-a jarcento. Ĝi estis tradukita  al kelkaj lingvoj.

## Verkoj
* *El triunfo* (1990, Versal) (2017, Anagrama), Premio Tigre Juan
* *Quédate* (1993, Ediciones B)
* *Un enano español se suicida en Las Vegas* (1997, Anagrama)
* *El secreto de las fiestas* (1997, Anaya) (2018, Anagrama)
* Trilogía *El día del Watusi* (2002-2003, Mondadori) (2016, Anagrama):
** *El día del Watusi. Los juegos feroces* (2002, Mondadori)
** *El día del Watusi. Viento y joyas* (2002, Mondadori)
** *El día del Watusi. El idioma imposible* (2003, Mondadori)
* *Lo que sé de los vampiros* (2008, Destino), Premio Nadal 2008

## Referencoj
## Bibliografio 
## Eksteraj ligiloj
* Intervjuo al Francisco Casavella en La2 Noticias (januaro 2008)

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispana literaturo de la 20-a jarcento
Kategorio:Premiitoj per literaturpremioj
Kategorio:Hispanaj romanistoj
Etila propargila etero

**Etila propargila etero** aŭ **etila 2-propinila etero** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **propargila alkoholo** kaj **kloroetano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en metanolo, acetono, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila propargila etero posedas 5 karbonatomojn, 8 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. Etila propargila etero uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **propargila etila etero** per traktado de **propargila alkoholo** kaj **kloroetano**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **propargila etila etero** per hidratigado de **propargila etila sulfido**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **propargila etila etero** per traktado de **bromoetano** kaj **propargila alkoholo**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **propargila etila etero** per senhidratigado de **etanolo** kaj **propargila alkoholo**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **propargila etila etero** per traktado de **kloroetano** kaj **propargila klorido** en ĉeesto de natria hidroksido:

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Etero

Kategorio:Eteroj