open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vrbno

Nomon **Vrbno** havas pluraj setlejoj:

* Vrbno pod Pradědem, urbo en distrikto Bruntál
* Vrbno nad Lesy, municipo en distrikto Louny
* Nové Vrbno, parto de municipo Větřkovice en distrikto Opava
* Vrbno (Hořín), parto de municipo Hořín en distrikto Mělník
* Vrbno (Kadov), parto de municipo Kadov en distrikto Strakonice
Fondi-Sperlonga (stacidomo)

**Fondi-Sperlonga** estas fervoja stacio sur la linio Romo-Formia-Napolo. Ĝi priservas la urbojn Fondi kaj Sperlonga.

## Vidu ankaŭ 
* Fondi
* Sperlonga
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Stazioni del Mondo

Kategorio:Fondi
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1922
Formia-Gaeta (stacidomo)

**Formia-Gaeta** estas fervoja stacio situanta sur la rekta linio Romo-Napolo, priservanta la urbojn Formia kaj Gaeta.

## Bildgalerio 

Stazione Formia 2.jpg|Kajo kaj trajno
Stazione di Formia-Gaeta - Binari verso Roma e Gaeta.jpg|Trakoj
Stazione Formia 3.jpg|Kajo kaj trajno

## Vidu ankaŭ 
* Formia
* Gaeta
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Stazioni del Mondo

Kategorio:Formia
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1892
Blatenka

**Blatenka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Blatná en distrikto Strakonice. Ĝi situas proksimume 3,5 km sudokcidente de Blatná. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Blatenka** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,73&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1409.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Blatná, Blatenka, common pond.jpg|Fiŝlago ĉe vilaĝplaco
Blatná, Blatenka, old gate.jpg|Historia pordego
Blatná, Blatenka, old fire house.jpg|Eksa fajroestingista armilejo
Blatná, Blatenka, bus stop.jpg|Haltejo

Kategorio:Blatná
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Ede Margalits

'*** [margaliĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Margalits Ede*' estis kroata-hungara slavisto, tradukisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia familia nomo estis kroate *Margalić* la hungara nomvarianto estis *Margalics*. Samtempuloj konsideris lin hungara, kvankam li ne deklaris sin kiel tia.

 naskiĝis  en Zagrebo, li mortis  en Sombor (Jugoslavio) (laŭ aliaj informoj en Osijek aŭ Budapeŝto).
  
## Biografio 
 frekventis mezlernejojn en jezuita gimnazio en Kalocsa kaj en Baja, poste li studis en Universitato de Vieno kaj Sorbonne. Li instruis en gimnazioj en Baja (1870–1885) kaj Sombor (1885–1891), dum li akiris filozofian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1875. Tiam li parolis ok lingvojn. Inter 1891–1895 li estis internulejestro por kroatoj en Budapeŝto, poste docento (1895–1899), respektive profesoro (1899–1914), en la Reĝa Universitato de Budapeŝto. En 1915 li pensiuliĝis, tamen li instruis en gimnazio en Osijek ekde 1918. Li rekomendis repaciĝon inter la hungara kaj la sudslavaj popoloj, li transdonis la kulturajn postulojn de la kroatoj kaj serboj al la hungaraj registaroj, krome li fondis serbajn lernejojn en Hungarlando. La serba reĝo donis al li medalon en la 1910-aj jaroj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Párhuzam Vörösmarty és Arany, mint eposköltők között.* (ankaŭ disertaĵo, 1875)
* *Három év után.* (kontribuoj, 1884)
* *Páter Lukács, a Sólyom, Szlavónia felszabadítója.* (1894)
* *Magyar közmondások és közmondásszerű szólások.* (1897, 3-a eldono: 1995)
* *Horvát–magyar és magyar–horvát zsebszótár, tekintettel a két nyelv szólásaira.* (vortaro, 1898, 2-a eldono: 2003)
* *Magyar tudományosság.* (1901; 3-a eldono: 1903)
* *Isten a világ közmondásaiban. Közmondások latin, magyar, német, horvát, szerb, szlovén, szlovák, román, lengyel, cseh, rutén és olasz nyelven, magyar fordítással.* (2 volumoj, 1910)
* *Szerb történelmi repertórium.* (1918)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* *Márk királyfi. Kraljevics Márkó.* (sudslavaj popolbaladoj el la 14-a kaj 15-a jarcentoj, 2 partoj, 1896; 2-a eldono: 1899; nova eldono: 1999)
* Janko Leskovár: *Roskadozó kastélyok.* (el la kroata: 1900)
* Lazarevics: *A kútnál.* (novelo, 1901)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla en la 261-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj slavistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Konstantinos Tasoulas

**Konstantinos TASOULAS** ( (naskita la 17-a de julio 1959 en Ioannino) estas greka advokato kaj politikisto de la Nea Dimokratia partio (ND), kiu funkcias kiel la 8-a prezidento aŭ ŝtata prezidanto de Grekio ekde la 13-a de marto 2025. 

Inter 2019 kaj 2025, li funkciis kiel Prezidanto de la Parlamento de Grekio, kaj estis parlamentano ekde 2000 . Li funkciis por mallonga periodo kiel Ministro de Kulturo kaj Sporto de Grekio en la registaro de Antonis Samaras.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Profilo en la retejo de la Helena Parlamento

Kategorio:Prezidantoj de Grekio
Kategorio:Prezidantoj de parlamento aŭ parlamenta ĉambro
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1959
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Čekanice (Blatná)

**Čekanice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Blatná en distrikto Strakonice. Ĝi situas proksimume 5,5 km sude de Blatná. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Čekanice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,71&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1274.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kastelo - devene renesanca kastelo estis alikonstruita en la jaro 1786 klasicisme, apud ĝi estas kapelo el la jaro 1884.
* Kripto de familio Enisidoj el Lažany - ĝi situas en solejo Chvalov okcidente de la vilaĝo.

## Pluaj fotoj 

Čekanice - čp. 36.jpg|Čekanice
Čekanice - čp. 44.jpg|Čekanice
Čekanice - čp. 9.jpg|Čekanice
Čekanice - čp. 16.jpg|Čekanice

Kategorio:Blatná
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Halla Tómasdóttir

**Halla Tómasdóttir** ( ; naskiĝis la 11-an de oktobro 1968 en Rejkjaviko) estas islanda entreprenisto kaj politikisto. Ŝi estas Prezidento de Islando ekde 2024.

Ŝi estas dua virina prezidanto de Islando, post Vigdís Finnbogadóttir. Halla estis antaŭe publika parolanto. Antaŭ ol fariĝanta prezidanto, ŝi estis la ĉefoficiro de La B Teamo (The B Team), tutmonda neprofitocela grupo .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Halla Tómasdóttir

Kategorio:Personoj de Rejkjaviko
Kategorio:Prezidantoj de Islando
Kategorio:Naskiĝintoj en 1968
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Igor Dodon

**Igor Nikolajeviĉ DODON** (cirile: Игорь Николаевич Додон; naskita la 18-an de februaro 1975 en Sadova, Moldavia SSR, Sovetunio) estas moldava politikisto kaj prezidanto de la Partio Socialista de Respubliko Moldavio (PSRM). De 23-an de&nbsp;decembro 2016 ĝis 24-an&nbsp;de decembro 2020 li estis Prezidanto de Moldavio. 

Li perdis lian provon por re-elekto en 2020 al Maia Sandu, kiu li venkis kvar jarojn antaŭe en la 2016 prezidenta elekto   .

Li estas membro de la Parlamento de Moldavio. Li funkciis kiel Ministro de Komerco kaj Ekonomio en la registaroj de Vasile Tarlev kaj Zinaida Greceanîi de septembro 2006 ĝis septembro 2009.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Igor Dodon
* Oficiala Youtube kanalo de Igor Dodon
* Igor Dodon
* Biografio ĉe socialistii.md (rumana)

Kategorio:Prezidantoj de Moldavio
Kategorio:Moldavaj komunistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1975
Kategorio:Socialistoj
Mulatu Teshome

**Mulatu Teshome Wirtu** (Oromo: Mulaatuu Tashoome Wirtuu, ; n. 1955 aŭ 1956 en Arjo, Provinco Wallagga (), Abisenio) estas etiopa politikisto kaj diplomato kiu estis la Prezidanto de Etiopio de 2013 ĝis 2018 .

Teshome devenas de la Oromo popolo . Li estis Ministro de Agrikulturo, Vicministro por Evoluo kaj Kunlaboro, kaj Prezidanto de la Federacia Domo de la Nacia Asembleo, same kiel Ambasadoro al Ĉinio, Japanio, kaj Turkio. 

La 7an de oktobro 2013, li estis elektita Prezidanto de la Etiopa Parlamento en komuna sesio de la Domo de Federacio kaj la Ĉambro de Deputitoj. Li estis enpostenigita la saman tagon . La prezidanteco havas plejparte simbolajn devojn (Prufiguro), kun plenuma povo koncentrite en la ĉefministro .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
http://english.cri.cn/6966/2013/10/07/2361s790908.htm 

https://web.archive.org/web/20131109050200/http://www.awrambatimes.com/?p=10643

Kategorio:Etiopiaj ortodoksuloj
Kategorio:Prezidantoj de Etiopio
Kategorio:Oromoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Etiopiaj ministroj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1955
Kategorio:Ambasadoroj en Turkio
Kategorio:Ambasadoroj en Azerbajĝano
Kategorio:Ambasadoroj en Japanio
Taye Atske Selassie

**Taye Atske SELASSIE Amde** (, naskita la 13-an de januaro 1956 en Gondero, Etiopia Imperio)  estas etiopia diplomato kaj politikisto kiu estas Prezidanto de Etiopio ekde la 7-a de oktobro 2024 .

Antaŭ ol preni ĉi tiun postenon, li estis Ministro pri eksteraj aferoj , Konstanta Reprezentanto ĉe la Unuiĝintaj Nacioj kaj Ambasadoro al Egiptio. Li estas konsiderata proksima aliancano de la ĉefministro Abiy Ahmed .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prezidantoj de Etiopio
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1956
Kategorio:Etiopiaj ambasadoroj
Kategorio:Ministroj pri eksteraj rilatoj
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Szilveszter Ördögh

**Szilveszter Ördögh** [silvester ordog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ördögh Szilveszter** estis hungara redaktoro, verkisto.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Hódmezővásárhely en 1968, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1973. Post la diplomo li ricevis stipendion 2 jarojn en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto), poste li estis redaktoro en libroeldonejo (1975–1983), rubrikestro en literatura revuo (1983–1991), fine ĉefredaktoro de hungarlingva gazeto de Hungaria Esperanto-Asocio ĝis sia morto. Dum kolapso de la socialismo en Hungario li plenumis altan postenon en la Hungara Socialista Partio. Li kontribuis depost la diplomo romanojn, eĉ teatraĵojn, sed li ankaŭ tradukis. Li ricevis premiojn inter 1974-2007, la lastan postmorte. Lia edzino naskis 2 filojn en 1974 kaj 1979.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A csikó.* (novelo, 1973)
* *Koponyák hegye.* (romano, 1976; 3-a plibonigita eldono: 1984; prezentita en Teatro Radnóti: 1983)
* *Kapuk Thébában.* Dráma. (dramo, 1978; prezentita en Teatro de Kecskemét, 1980)
* :en:Nam Cao: *Chi Péo* (romaneto, tradukaĵo, 1979)
* :pl:Ngô Tất Tố: *Amint a lámpa ellobban.* (romaneto, 1984)
* *Lázár békéje.* (romaneto, 1985; germane: 1986)
* *A könyv is olvas engem. Kísérletek befogadásra.* (studoj, eseoj, 1993)
* *Ének, énekek.* Regény. (romano, 2008)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* aprezo hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Skaličany

**Skaličany** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Blatná en distrikto Strakonice. Ĝi situas proksimume 3 km nordoriente de Blatná. Proksime de la municipo troviĝas fiŝlagoj *Závist*, *Pýcha* (nomata ankaŭ "Pejcha") kaj *Dražský*. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Skaličany** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,73&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1411.

En la jaroj 1880–1963 apartenis al la municipo Újezd u Skaličan.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Blatná-Skaličany, kapel IMG 2943 2022-08-05 13.57.jpg|Skaličany
Skaličany as seen over Závist 01.jpg|Vido al Skaličany trans fiŝlago Závist
004 kaplička 2014.jpg|Skaličany

Kategorio:Blatná
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Umaro Sissoco Embaló

**Umaro Sissoco Embaló** (naskiĝis la 23-an de septembro 1972 en Bisaŭo) estas gvinea politikisto, kiu estis la Prezidanto de Gvineo Bisaŭo ekde la 27-a de februaro 2020 ĝis sia demisio en militista puĉo en 2025 .

Antaŭe li ankaŭ estis ĉefministro de la lando de la 18-a de novembro 2016 ĝis la 16-a de januaro 2018.

## Vivo kaj laboro 
### Fono 
Li estas diplomita pri internacia politiko ĉe *la Universidade Técnica de Lisboa* (Teknika Universitato de Lisbono) kaj havas kaj magistron pri politiko kaj doktoriĝis pri internaciaj rilatoj ĉe *la Universidad Complutense de Madrid* (Universitato de Madrido). Li parolas la portugalan kaj la hispanan flue, same kiel la anglan, la francan, la araban kaj la svahilan .

Li ankaŭ havas soldatedukon de la Nacia Defendo-Centro en Hispanio kaj pluraj aliaj landoj, kaj li tenas la rangon de Brigadgeneralo .

Kiel ĉefministro, li povis nur fidi je la subteno de *la Partido da Renovação Social* (Partio por Socia Renovigo, PRS), kiu estis la due plej granda partio en la Nacia Asembleo. Post malkonsentoj kun prezidanto José Mário Vaz, li estis senpovigita la 13an de januaro 2018, efikan 16 januaron . 

### Prezidenta elekto 2019 
Embaló kuris kiel kandidato en la prezidant-elekto por la partio *Movimento para Alternância Democrática* (Movado por Alternativa Demokratio, *Madem G15*)  Li ricevis 27% de la voĉdono en la unua raŭndo kaj avancis al la dua raŭndo . La oficialaj balotrezultoj montris ke Embaló gajnis la duan raŭndon kun 54% de la voĉdono kontraŭ alia iama ĉefministro, Domingos Simões Pereira kiu ricevis 46% . Kvankam nek la kasacia kortumo nek parlamento aprobis ĝin, Embaló mem organizis oficialan inaŭguron de li mem kiel prezidanto en hotelo en Bissau . Pluraj politikistoj en Gvineo Bisaŭa, inkluzive de ĉefministro Aristides Gomes, akuzis Embaló je farado de puĉo, sed eksiĝinta prezidanto Mário Vaz paŝis flankenmetiten kaj permesis al Embaló preni la potencon .
## Referencoj 
Kategorio:Ĉefministroj de Gvineo Bisaŭa
Kategorio:Prezidantoj de Gvineo Bisaŭa
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1972
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Jindřichovice (Blatná)

**Jindřichovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Blatná en distrikto Strakonice. Ĝi situas proksimume 4,5 km sudokcidente de Blatná. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Jindřichovice situas en katastra teritorio **Jindřichovice u Blatenky** kun areo 3,22&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Jindrichovice u Blatne 5.JPG|Jindřichovice
Jindrichovice u Blatne 6.JPG|Jindřichovice
Jindrichovice u Blatne 4.JPG|Jindřichovice

Kategorio:Blatná
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Jose Mario Vaz

**José Mário VAZ**, populare konata kiel **Jomav** (naskita la 10-an de  decembro 1957 en Cacheu ) estas ekonomikisto kaj politikisto de Gvineo-Bisaŭo de la antaŭa liberiga movado *Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde* (PAIGC). Li estis la Prezidanto de Gvineo-Bisaŭo de 23-an de junio 2014 ĝis la 27-an de februaro 2020  .

## Referencoj 
Kategorio:Ekonomia Komunumo de Okcidentafrikaj Ŝtatoj
Kategorio:Prezidantoj de Gvineo Bisaŭa
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1957
Lnářský Málkov

**Lnářský Málkov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kadov en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sude de Kadov kaj 10 km sudoriente de Blatná sur dislimejo de Sudbohemia regiono kaj Regiono Plzeň. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Lnářský Málkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,21&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1393.

## Loĝantaro 
## Vidu ankaŭ
* Lnáře

## Pluaj fotoj 

Lnářský Málkov - dům A.JPG|Lnářský Málkov
Lnářský Málkov - dům G.JPG|Lnářský Málkov
Lnářský Málkov - dům H.JPG|Lnářský Málkov
Lnářský Málkov - koloniál.JPG|Vendejo

Kategorio:Kadov (distrikto Strakonice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Újezd u Skaličan

**Újezd u Skaličan** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chobot en distrikto Strakonice. Ĝi situas proksimume 1 km sudokcidente de Chobot. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Újezd u Skaličan situas en katastra teritorio **Chobot** kun areo 2,33&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1383.

En la jaroj 1880–1963 Újezd u Skaličan estis domaro de municipo Skaličany.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Chobot, Újezd u Skaličan, west part.jpg|Okcidenta parto de la vilaĝo
Chobot, Újezd u Skaličan, east part.jpg|Orienta parto de la vilaĝo
Chobot, Újezd u Skaličan, common.jpg|Vilaĝplaco
Chobot, road to Újezd u Skaličan.jpg|Vojo al la vilaĝo

Kategorio:Chobot
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Stella Polare (stacidomo)

**Stella Polare** estas fervoja stacio sur la fervojo Romo-Lido kaj estas unu el la kvin stacioj de Ostia.

## Vidu ankaŭ 
* Ostia (nuntempa)
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
*  (ASTRAL) ()
*  (Cotral) (/)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1948
Kapelo Sankta Anna (Cserszegtomaj)

La **tombeja kapelo Sankta Anna** (ankaŭ nomata preĝejo) estas sakrala konstruaĵo en grandvilaĝo Cserszegtomaj, iam en vilaĝo Tomaj, (Hungario).

## Historio 
En la tombejo de Tomaj la unua kapelo estis konstruita en 1710. Ĝi estis malkonstruita kaj tuj nova kapelo konstruiĝis inter 1893-1894. :lmo:Josef Runggaldier faris la skulptaĵojn. La konstruaĵo estis renovigita en 1994 kaj 2000.

## Konstruaĵo 
La kapelo situas sola en la tombejo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo estas tra la turo. Malantaŭ la turo kuŝas la navo, kiu dekstre havas 2 fenestrojn, maldekstre estas nur blinda fenestro, poste plurlatera konstruaĵparto. La absido estas plurlatera, pli mallarĝa sed same alta, ol la navo. Interne ĉe la ĉefaltaro staras vivgranda statuo pri Sankta Anna.

Kermeso okazas en la 26-an de julio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

eta|maldekstre|
Cserszegtomaj
Cserszegtomaj
Klínovice

**Klínovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chrášťovice en distrikto Strakonice. Ĝi situas proksimume 2,5 km sude de Chrášťovice. Estas ĉi tie registritaj 29 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Klínovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,42&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1345.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Klínovice - čp. 12.jpg|Klínovice - n-ro 12
Klínovice - čp. 18.jpg|Klínovice - n-ro 18
Klínovice - čp. 26.jpg|Klínovice - n-ro 26
Klínovice - kaple.jpg|Klínovice - kapelo

Kategorio:Chrášťovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Sektoroj de Bukareŝto

eta|250ra|La ses sektoroj
La **municipoj de Bukareŝto** estas administre dividita en **ses sektorojn** , kiuj havas sian propran urbestron kaj magistraton, kun respondecaj kampoj por lokaj temoj kiel ekzemple la sekundaraj stratoj, parkoj, lernejoj kaj purigadservoj de la sektoroj. Ĉiu el la distriktoj estas dividita en najbarecojn () kiuj havas neniun administran funkcion. La administra divido de Bukareŝto en sektorojn estas la jena:

* **Sektoro 1** : Băneasa, Pipera, Floreasca
* **Sektoro 2** : Pantelimon, Colentina, Iancului, Tei
* **Sektoro 3** : Vitan, Dudeşti, Titano, Civita Centro
* **Sektoro 4** : Berceni, Olteniţei, Văcăreşti
* **Sektoro 5** : Rahova, Ferentari, Cotroceni
* **Sektoro 6** : Giuleşti, Drumul Taberei, Militari, Crângaşi

## Historio 
eta|La kvin *culori* en 1871
La unua administra divido de Bukareŝto estis farita en 1789, kiam la urbo estis dividita en 5 placojn: Plasa Târgului, Plasa Gorganului, Plasa Broștenilor, Plasa Târgului de Afară, Plasa Podului Mogoșoaiei. En 1828, ĉiu placo ricevis sian propran koloron, ruĝan por Plasa Târgului, flavan por Plasa Mogoșoaiei, verdan por Plasa Gorganului, bluan por Plasa Broștenilor, kaj nigran por Plasa Târgului de Afară. En la 20-a jarcento, Ruĝa Placo estis aboliciita kaj ĝia areo estis dividita inter la aliaj kvadratoj .

Post la 23-a de aŭgusto 1944, Bukareŝto estis dividita en tri sektorojn laŭ koloroj: la unua sektoro estis flava, la dua sektoro estis nigra, kaj la tria sektoro estis blua. La ŝanĝo de registaro je la fino de 1947 kaŭzis novan dividadon de Bukareŝto, tiu fojo en ok rajonojn .

# J. V. Stalin (post de-stalinigo ĝi estis nomita la 30an de decembro)
# Unua de majo
# la 23-an de aŭgusto
# Tudor Vladimirescu
# Nicolae Balchesko
# V. A. Lenin
# Gheorghe Georgiou-Dej (poste ŝanĝite al la 16-an de februaro)
# La Ruĝa Gribica

En 1968 la rajonoj estis ŝanĝitaj reen al sektoroj, kaj Bukareŝto inkludis 8 sektorojn, 12 antaŭurbajn komunumojn kaj 23 vilaĝojn. En aŭgusto 1979, la nombro da sektoroj estis reduktita al ses.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Statistikoj pri la bukareŝtaj sectors
Kategorio:Bukareŝto
Placo de la Revolucio (Bukareŝto)

La **Placo de la Revolucio** () estas placo en la centro de la rumana ĉefurbo Bukareŝto. Ĝi situas sur Calea Victoriei. Ĝis 1989 ĝi estis nomita *Piața Palatului* ("Placo de la Palaco") kaj estis nomita laŭ la reĝa palaco, kiu nun enhavas la Nacian Artmuzeon. La renomado okazis post la Rumana Revolucio de decembro 1989. Aldone al la antaŭa Reĝa Palaco, la placo ankaŭ enhavas la Atenejon, la Athénée Palace Hilton Hotelon, la bibliotekon de la Universitato de Bukareŝto kaj la "Monumento de Renaskiĝo", 25-metro-alta marmorpiramido kun metala "krono".

La placo akiris historian signifon en aŭgusto 1968 kaj decembron 1989. En la parolado de Ceaușescu la 21-an de aŭgusto 1968, la rumana ŝtatestro Nicolae Ceaușescu akre kondamnis la invadon de la Ĉeĥoslovaka Socialisma Respubliko fare de la Varsovia Kontrakto ŝtatoj, kiu komenciĝis la 20-an de aŭgusto, sur kio tiam estis la Palaco. Tiu ĉi parolado iĝis la pinto de lia politika kariero. La malalta punkto estis lia lasta parolado, kiun li donis en Palaca placo la 21-an de decembro 1989. La sekvan tagon, Ceaușescu kaj lia edzino fuĝis del la ĉefurbo per helikoptero sur la tegmento de la tiama Centra Komitato de la Rumana Komunista Partio kaj estis ekzekutitaj la 25-an de decembro. La iama Centra Komitato estas la sidejo de la rumana ministerio pri internaj aferoj ekde 2006.

## Galerio 

Dosiero:Central_University_Library_of_Bucharest.jpg|Biblioteko de la Universitato de Bukareŝto
Dosiero:Muzeul_de_Arta_curte.jpg|Nacia Arta Muzeo
Dosiero:Piata_Revolutiei,_Statuia_lui_Carol.jpg|Statuo de reĝo Karlo la 1-a
Dosiero:Bucarest,_piazza_della_rivoluzione_06.JPG|"Monumento de Renaskiĝo" antaŭ la Ministerio pri Interno
Dosiero:Bucarest,_piazza_della_rivoluzione,_monumento.JPG|alternative=Denkmal für Corneliu Coposu|Monumento al Corneliu Coposu
Dosiero:AMourningOfAKingMichael_04.jpg|Funebraj ceremonioj por reĝo Mikaelo la 1-a

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Notoj de la skulptisto de la monumento sur Revolution Square (rumana) Cristina Răduță, *Adevărul*, la 8-an de majo 2013

Kategorio:Placoj en Rumanio
Kategorio:Bukareŝto
Placo de la Unio (Bukareŝto)

**Placo de la Unio** aŭ **Unia Placo** (rumane *Piața Unirii*,  rumana elparolo : [ˈpjat͡sa uˈnirij]) estas la plej granda placo en centra Bukareŝto, Rumanio, kaj unu el la plej grandaj publikaj spacoj en Eŭropo, situanta en la urbocentro kie troviĝas la sektoroj 1, 2, 3 kaj 4. 

Parto de la Civita Centro, ĝi estas bisekcita fare de Unirii Boulevard, origine konstruita dum la komunista epoko kiel la Bulvardo de la Venko de Socialismo, kaj renomita post la Rumana Revolucio de 1989.

Ĝia nomo rilatas al la unuigo de Rumanio inter 1862 kaj 1918 .

## Priskribo 
La placo estas grava trafikkruciĝo kaj situas ĉe la punkto kie la distriktoj 1, 2, 3 kaj 4 renkontiĝas. Ĝin trapasas la Bulvardo de Unuiĝo ( rumane *Bulevardul Unirii* ), kiu estis nomita Bulvardo de la Venko de Socialismo ( rumane *Bulevardul Victoriei Socialismului* ) dum la socialisma diktaturo. La placo havas propran metrostacion ( Metro Piața Unirii ) kaj gravan bushaltejon kaj plurajn tramhaltojn proksime de la sudokcidenta angulo. La Unirea Butikcentro, la Grandmagazeno Cocor kaj granda taksiejo situas sur la orienta flanko de la placo, dum la Hanul lui Manuc Gastejo situas sur la norda flanko, proksime de la nordorienta angulo. La centro de la placo havas malgrandan parkon kaj fontanon, kiuj estas precipe popularaj ĉe preterpasantoj dum la varmaj somermonatoj. Planoj konstrui la Katedralon de la Popola Savo sur la placo pruvis esti nefareblaj pro la proksima rivero Dâmbovița.

## Historio 
La placo havis malsamajn nomojn. En la 19-a jarcento, ĝi estis nomita la Granda Placo. Post la Granda Unio de 1918, ĝi estis nomita Placo de la Nacio. En la 1930-aj jaroj la nomo estis Placo "8-a de junio", la tago kiam reĝo Karolo la 2-a supreniris la tronon. Tiam la placo estis nomita "6 septembro", la tago kiam reĝo Mikaelo supreniris la tronon. Ekde 1950, la Placo estas nomita "28-a de marto", la tago kiam okazis la unuaj elektoj por la Granda Nacia Asembleo . En 1959 la nomo estis ŝanĝita al la nuna nomo, por la centjariĝo de la Unio de la du princlandoj, tiu de Moldavio kaj tiu de Valaĥio . 

## Galerio 

Dosiero:IMG-20171002-15321-romania-unirea-bucharest.jpg|Aĉetejo *Unirea* 
Dosiero:Ansamblul_de_fântâni_din_Piața_Unirii,_București.jpg|Fontanoj ĉe la centro de la placo 
Dosiero:Splaiul_Independentei_2_-_Piata_Unirii.jpg|*Splaiul Independenței* 
Dosiero:Bulevardul_Unirii_(11321355423).jpg|*Bulevardul Unirii* trairas la placo
Dosiero:Dambovita_si_biblioteca_nationala_WP_20170316_17_47_32_Pro_highres.jpg|La Nacia Biblioteko de Rumanio kaj la rivero Dâmbovița kiel viditaj de la placo

## Referencoj 
Kategorio:Placoj en Rumanio
Kategorio:Bukareŝto
Alois de Liĥtenŝtejno

Hereda princo **Alois de Liĥtenŝtejno**, plentitole  (naskiĝis la  en Zuriko) estas la tronheredonto de Liĥtenŝtejno, grafo de Rietberg. Lia oficiala titolo estas *Lia Serena Moŝto  Hereda princo Alois de Liĥtenŝtejno .*

Li estas filo de princo Hans Adam la 2-a. Ekde 15 aŭgusto 2004, li respondecas pri la daŭra funkciado de la ŝtato, funkciante kiel Princo-regento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Hereda princo Alois ĉe la portalo de la Princlando de Liĥtenŝtejno
* La Princa Familio de Liĥtenŝtejno ORF 2 (la 15-an de aŭgusto 2017)

Kategorio:Liĥtenŝtejnaj romkatolikoj
Kategorio:Liĥtenŝtejna dinastio
Kategorio:Tronheredontoj
Kategorio:Regnestroj
Gyula Lovass

**Gyula Lovass** [djula lovaŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lovass Gyula** estis hungara redaktoro, literaturhistoriisto, tradukisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Ortutay, Dorogi-Ortutay, Ortutay Lovass* [ortutai].

 naskiĝis  en Csurgó, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en Nagykanizsa, poste li akiris pedagogian (1936) kaj filozofian (1937) diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány. Post la unua diplomo li studis jaron en Sorbonne. Hejmenveninta li  estis lektoro en libroeldonejo ĝis sia tre frua morto. En tiu mallonga periodo li ankaŭ tradukis. Li postlasis 2 filojn. Li ricevis premietojn en 1936 kaj 1942.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Csokonai utóélete.* (ankaŭ disertaĵo, 1936)
* *A középkori Páris eszme.* (1939)
* *Cholnoky Viktor – Cholnoky László.* (1941)
* *Az első vasúti szerencsétlenség Sopron közelében, 1847.* (1964)
* *Kilenc hős visszatér.* (elektitaj kontribuoj, 1973)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Bordeaux, Henri: *Szakadék.* (romano, kunaŭtoro, 1940)
* Salazar, Oliveira: *Békés forradalom.* (1940; 2-a eldono: 1941)
* Alain-Fournier, Henri: *Az ismeretlen birtok.* (romano, 1940; 4-a eldono: 1979)
* Arland, Marcel: *Féltestvérek.* (romano, 1943)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Skočice (Přeštice)

:*Estas ankaŭ Skočice.*

**Skočice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Přeštice, en distrikto Plzeň-sudo. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudokcidente de Přeštice. Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Skočice situas en katastra teritorio **Skočice u Přeštic** kun areo 6,52&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Skočice, dům.jpg|Skočice
Skočice, rybník.jpg|Skočice
Skočice, kostel.jpg|Preĝejo

Kategorio:Přeštice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Plzeň-sudo
Kategorio:Setlejoj en Ŝvihova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Raffaella Petrini

**Raffaella Petrini** FSE (naskita la 15-an de januaro 1969 en Romo) estas itala monaĥino kaj sociosciencisto kaj, ekde la 1-a de marto 2025, registarestro de Vatikanurbo kiel Prezidanto de la Governorato . 

Raffaella Petrini havas magistron en Organiza Konduto de la *Barney Lernejo de Komerco* ĉe la Universitato de Hartford en Konektikuto. Ŝi tiam studis politikan sciencon kun fokuso pri industria laboro ĉe la Universitato LUISS de Ekonomiko en Romo. En 2008, ŝi komencis studi por licenco en sociaj sciencoj ĉe la Papa Universitato Sankta Tomaso de Akvino (Angelicum) en Romo, kiun ŝi kompletigis en 2011 kun disertacio pri "La Kontribuo de Franciskana Hospice Prizorgo al Kulturo de Solidareco." Ŝi tiam daŭrigis sian doktoran programon, kie ŝi defendis sian disertacion pri "Sano, Justeco kaj Finviva Prizorgo" en 2014 (kontrolisto: Francesco Compagnoni OP). Ŝi estis nomumita profesoron tie kaj instruis kursojn en bonfaraj ekonomikoj kaj la sociologio de ekonomiaj procezoj . 

De 2005 ĝis 2021 ŝi laboris sur la personaro de la Kongregacio por la evangelizado de la popoloj .

La 4-an de novembro 2021, Papo Francisco nomumis ŝin sekretarion generalan de la Pontifika Komisiono por la Ŝtato Vatikano, la unua virino por teni tiun postenon 

## Eldonaĵoj 
* *Health, equity and care through the end of life* (*Sano, egaleco kaj zorgo ĝis la fino de vivo*)*.* Angelicum University Press, Romo 2015, ISBN 978-88-88660-68-4 (disertacio).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Retejo de Raffaella Petrini (Angelicum)
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1969
Kategorio:Katolikaj monaĥinoj
Kategorio:Vatikananoj
Kategorio:Sociosciencistoj
Pierre Poilievre

**Pierre Marcel POILIEVRE** PC MP (/ˌpɔːliˈɛv/ *PAW-lee-EV*; naskita la 3-an de junio 1979 en Kalgario, Alberto) estas kanada politikisto. Li estas Membro de la Ĉambro de Deputitoj ekde 2004, kaj la *Partiestro* de la Konservativa Partio de Kanado kaj tiel ankaŭ Gvidanto de la opozicio ekde 2022. Li antaŭe funkciis kiel ministro sub ĉefministro Stephen Harper inter 2013 kaj 2015 kaj kiel Ombroministro inter 2017 kaj 2022. Poilievre apartenas al la ekonomie liberala alo de lia partio.

Poilievre antaŭe funkciis kiel Ministro de Demokrataj Reformoj de 2013 ĝis 2015 kaj Ministro de Dungado kaj Social Development en 2015.

Edukita ĉe la Universitato de Kalgario. Unue elektita al la Ĉambro de Deputitoj post la federacia elekto en 2004 en la rajdado de Nepean-Carlton, Poilievre estis reelektita tri fojojn. En 2015 , li kuris kaj venkis en la rekonstruita okcidenta Ottawa rajdado de Carleton kaj estis reelektita en la sama rajdado en 2019 kaj 2021.

Li estis la oficiala parlamenta kritikisto de la opozicio por financo kaj la Nacia Kapitala Komisiono de 2017 ĝis 2021, tiam por dungado kaj industrio de februaro 2021, kaj revenis al sia antaŭa posteno en novembro 2021. La 5an de februaro 2022, post malkaŝe apogado de la Libereco-Konvojo, Poilievre sciigis ke li kurus en la venonta Konservativpartia estroelekto .

Poilievre estas konsiderita kiel apartenanta al la dekstra flanko de la Konservativa Partio, inkluzive de tra sia subteno por kanada nafto-ekstraktado kaj impostreduktoj. Li ankaŭ estas konata pro sprita kaj akra retoriko, kiu igis iujn akuzi lin je esti popolisma kaj do inspirita de Donald Trump. 

Poilievre estis adoptita kiel bebo kaj kreskis en Kalgario, Alberto. Li edziĝis en 2017 kaj havas du infanojn. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1979
Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)
Kategorio:Francaj ontarianoj
Kategorio:Irlandaj kanadanoj
Kategorio:Kanadaj libertarianoj
Kategorio:Kanadaj politikistoj
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Partiestroj
Kategorio:Opoziciestroj
Kategorio:Registaraj ministroj de Kanado
Sándor Lénárd

**Sándor Lénárd** [ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lénárd Sándor** estis hungara kuracisto, verkisto, tradukisto, instruisto. Liaj  familiaj nomvariantoj estis eksterlande *Lénard, Lenard*, lia persona nomo eksterlande estis *Alexander*, lia parenco estis Róbert Lénárd.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  (laŭ wikidata ) en :en:Dona Emma (Brazilo).
 
## Biografio 
 devenis el juda familio. Li maturiĝis en Vieno, poste li studis medicinon en Universitato de Vieno sep jarojn. Post Anschluss li tuj rifuĝis al Italio, poste li partoprenis en la rezistado. Post la milito li estis kuracisto de la hungara instituto, sed li ankaŭ tradukis kaj instruis lingvon. Ekde 1952 ĝis sia morto li estis kuracisto kaj instruisto en Brazilo, escepte inter 1967–1969. Tiam li instruis en universitato de Charleston (Suda Karolino). Li edziĝis dufoje, ambaŭ edzinoj naskis po unu filojn.

## Elektitaj kontribuoj 
### hungare 
* *Völgy a világ végén* (1967) 
* *Római történetek* (1969)
* *Völgy a világ végén s más történetek* (1973) 
* *Egy magyar idegenvezető Bábel tornyában. Lénárd Sándor írásai nyelvekről* (el la germana tradukis István Terts, 2003)

### germane 
* *Ex Ponto*... (poemoj, 1947)
* *Die Leute sagen* (Róma, 1950)
* *Am Ende der Via Condotti. Aus einem kommenden* (noveloj, 1963, 2017)
* *Die Kuh auf dem Bast* (kun propraj ilustraĵoj, 1963)

### itale 
* ''De officio medici. Contributo alla storia dell'etica medica* (1947)
* *Roma 1938–1943. Dialoghi clandestini del tempo di guerra* (2008)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Alan Alexander Milne: *Winnie ille Pu* (latinen, 1958–1960, 1996)
* Françoise Sagan: *Tristitia salve. Fabula amatoria* (latinen, 1963)
* Antal Szerb: *Marie Antoinette, oder Die unbeglichene Schuld'' (el la hungara germanen, 1966)

## Memorigiloj 
* premio fondita en 1974
* memortabulo en Budapeŝto (2010)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare (legebla pli malsupre)

## Referencoj 
Kategorio:Italaj kuracistoj
Kategorio:Brazilaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Germanaj poetoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ĥaŭkoj

**Ĥaŭkoj** (en moderna germana lingvo nomataj *Chauken*, prononcata  aŭ , latine *Chauci* , greke οἱ Καῦχοι  „la Altaj“) estis ĝermana tribo kiu loĝis en partoj de ebenaĵoj kaj arbaroj de nuna nordokcidenta Germanio, dum la unuaj jarcentoj a.K. kaj p.K. Pri la esperanta nomigo ekzistas neniu literatura referenco, ĝi simple improvizigis surbaze de la literature bone dokumentitaj nomoj en la germana kaj latina lingvoj. Kvankam la unua sono en la germana lingvo estas sono inter H kaj Ĥ (en la sistemo IFA ĝi notiĝas per la signo "ç"), ĝi en tiu lingvo estas klare ne H, do pli ĝustas transdoni ĝin esperante per litero Ĥ ol per H - kaj krome ekzistas pliaj ĝermanaj triboj, unuavice la ĥeruskoj kaj la ĥatoj, kies esperantaj nomigoj same uzas tiun ĉi esperantan inicialon.

La tribo vivis ambaŭflanke de la malsupra (do norda) rivero Vezero (okcidente de la rivero la romiaj kronikistoj nomis ilin latine *chauci minores*, oriente latine *chauci maiores*). La pli okcidenta rivero Emso komence de nia erao estis loĝita de najbara ĝermana tribo *Ampsvarii*, sed ĝis la jaro 58 la ĥaukoj etendiĝis ĝis la  malsupra (do norda) rivero Emso, puŝinte la najbarojn pli suden al la la supra (do suda) parto de la rivero Emso. Krome pliaj najbaroj estis frisoj pli okcidente, la ĥeruskoj sudoriente, kaj eventuale ankoraŭ la engloj (nord)oriente, kiuj havis sian hejmregionon pli norde, en la suda parto de la duoninsulo Jutlando, sed laŭ iuj historiistoj etentiĝis ankaŭ suden preter la rivero Elbo. La ĥaŭkoj temiĝas kaj en la enciklopedio *Naturalis historia* XVI 1, 2–4, Plinio la pli maljuna, proksimume en 77 de nia erao, kaj en la etongrafia teksto *Germania* de Tacito, proksimume en 78 de nia erao. Laŭ Tacito, la Ĥaŭkoj apartenis al grupo de la antikvaj ĝermanoj kiuj vivis ĉe la marbordo de la Norda Maro: Plinio nomis tiun grupon *Ingvaeones*, Tacito du jardekojn pli poste *Ingaevones*. Kvankam pli frua esplorado en la 19-a jarcento vidis la haŭkojn daŭri en la ĝermana tribaro saksoj, la tribo nun estas ĉiam pli rilatigita al la genezo de la frankoj.

Kategorio:Antikvaj ĝermanoj
Kategorio:Prahistoriaj ĝermanoj
Peter Pellegrini

**Peter PELLEGRINI** (naskiĝis la 6-an de oktobro 1975 en Banská Bystrica, Ĉeĥoslovakio) estas slovaka politikisto (HLAS-SD (antaŭe SMER-SSD ) kaj ĝia partiestro) kaj ŝtatisto. Li estas la nuna Prezidanto de Slovakio ekde la 15-a de junio 2024. 

Antaŭe li estas Prezidanto de la Nacia Konsilio de la Slovaka Respubliko de la 25-a de oktobro 2023 ĝis la 7-a de aprilo 2024 kaj en 2014–2016. Iama ĉefministro de Slovakio (2018–2020) . Tiele, li estas la unua slovaka politikisto teni ĉiujn tri plej altaj konstituciaj postenoj (Prezidanto, Ĉefministro kaj Prezidanto de la Parlamento) en la lando .

Peter Pellegrini ricevis pli ol 53% de la voĉdono en la prezidant-elekto en aprilo 2024. Li estas konsiderita proksima aliancano de Robert Fico kaj estis skeptika de subteno por Ukrainio post la invado de Rusio en 2022. La ​​kontraŭstara kandidato estis Ivan Korcok, kiu estas konsiderita por-okcidenta kandidato. La vido pri la milito en Ukrainio estis centra al la balotkampanjo. 

## Vivo kaj kariero 
### Fono 
Pellegrini naskiĝis la 6-an de septembro 1975 en Banská Bystrica en tiama Ĉeĥoslovakio, filo de entreprenista patrino kaj aŭtomekanikisto patro. 

Li havas partajn italajn prapatrojn  kiuj enmigris al Supra Hungario (Slovakio). Lia praavo Leopoldo Pellegrini venis al la Aŭstro-Hungara Imperio por helpi kun la konstruado de la fervojo inter Levice kaj Zvolen. Li decidis ekloĝi en Lehôtka pod Brehmi, en la distrikto de Žiar nad Hronom, enamiĝinte al loka knabino, Maria Kunovská. 

Pellegrini estas diplomiĝinto de la universitatoj de Banská Bystrica (Universitato Matej Bel, kie li studis ekonomikon) kaj Košice ( *Technická univerzita v Košiciach*, kie li temigis bankadon, investon kaj financon). Li tiam estis komercisto .

### Politika kariero 
Li estis elektita al la slovaka parlamento, la Nacia Konsilio, por la socialdemokrata partio Smer – sociálna demokracia, en 2006,  kaj estis reelektita en 2010, 2012 kaj 2016.
En 2012, li iĝis Ŝtata sekretario en la Financministerio, posteno kiun li tenis dum du jaroj ĝis li nelonge funkciis kiel Edukministro en 2014. De 25 novembro 2014 ĝis 23 marto 2016, Pellegrini estis Prezidanto de la Parlamento,  sukcedante Pavol Paška. 

En 2015, li estis nomumita *Cifereca Ĉampiono* por Slovakio, misio donita fare de la Eŭropa Unio por antaŭenigi ciferecigon en civita vivo. 

Pellegrini sukcedis al ĉefministro Robert Fico en marto 2018, kiu eksiĝis post la murdo de ĵurnalisto Ján Kuciak kaj lia fianĉino. Kuciak estis enketema ĵurnalisto kun intereso en financa krimo. 

La 21an de marto 2020, li estis sukcedita kiel ĉefministro fare de Igor Matovič.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Prezidantoj de Slovakio
Kategorio:Ĉefministroj de Slovakio
Kategorio:Slovakaj romkatolikoj
Kategorio:Nuntempaj ŝtatestroj
Vitinia (stacidomo)

**Vitinia** estas fervoja stacio sur la linio Romo-Lido. Ĝi situas en la Municipo IX kaj estas situanta en la distrikto Vitinia.

## Bildgalerio 

Vitinia railway station in 2021.01.jpg|Nomŝildo
Vitinia train station O9260005.JPG|Ŝtuparo
Vitinia train station O9260004.JPG|Kajoj kaj trakoj

## Video 
centra|280ra|eta|Alvenanta trajno

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
*  (ASTRAL) ()
*  (Cotral) (/)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1924
Důl (Sedlice)

**Důl** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sedlice en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 5&nbsp;km nordoriente de Sedlice inter Mužetice kaj Lom. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Důl situas en katastra teritorio **Mužetice** kun areo 5,89&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1313.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Důl (Sedlice), domy u cesty.jpg|Domoj en Důl
Důl (Sedlice), silnice.jpg|Vojo ĉe Důl

Kategorio:Sedlice (distrikto Strakonice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Mužetice

**Mužetice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sedlice en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km nordoriente de Sedlice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Mužetice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,89&nbsp;km². En la katastra teritorio Mužetice situas ankaŭ Důl.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1400.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Mužetice, vrata.jpg|Mužetice, pordego
Mužetice, bílý dům.jpg|Mužetice

Kategorio:Sedlice (distrikto Strakonice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Acilia (stacidomo)

**Acilia** estas fervoja stacio sur la fervojo Romo-Lido situanta en la areo Acilia Nord, en la teritorio de la Municipio X en Romo, inter la stacioj  kaj . Inter Acilia kaj Ostia Antica estas la konstruejo de la stacidomo .

## Bildgalerio 

Acilia train station - facade.jpg|Fasado
Stazione di Acilia - atrio.jpg|Vestiblo

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
*  (ASTRAL) ()
*  (Cotral) (/)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1924
Jenő Széll

**Jenő Széll** [jenO sEl], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Széll Jenő** estis hungara partilaboristo, tradukisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis *dukai kaj szentgyörgyvölgyi* [sentdjordvoldji], lia avo estis Jenő Ábel.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1930, poste li studis arthistorion en Scienca Universitato Péter Pázmány (1930–1933). Dum la studentaj jaroj li aliĝis al la junaj komunistoj, en 1933 li estis kondamnita al prizono. Li kompletigis siajn studojn en Sorbonne (1934–1935) kaj en Vieno (1938–1939). Inter 1939–1944 li laboris en tekstila fabriko en Budapeŝto, en 1945 li aliĝis al la komunistoj, poste li estis partilaboristo. Escepte li estis diplomato en Bukareŝto (1948–1950). Inter 1951–1957 kun interrompo li estis institutestro. Jam ekde 1954 li apartenis al stabo de Imre Nagy (politikisto), sed li estis arestita kaj kondamnita al prizono nur en 1958. Li liberiĝis en 1963 kaj rehabilitiĝis en 1989. Inter 1963–1970 li estis lektoro en muzika eldonejo, poste redaktoro 2 jarojn ĉe revua eldonejo.  Lia edzino naskis 3 filojn en 1942, 1945 kaj 1947. Li ricevis 4 premiojn inter 1948-1994.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Községpolitika városokban.* (1947)
* *Falusi kultúrmunkák fejlődése a járási kultúrverseny tükrében.* (1952)
* *Színház és népművelés.* (1957)
* *József Attila és a kommunista diákok pere.* Birki Ágnessel. (kunaŭtoro, 1972)
* *A feltámadt hangszeres népzenéről.* (1987)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Alfred Döblin: *Hamlet avagy A hosszú éjszaka vége* (romano, 1964)
* :fr:Jacques Delarue: *A Gestapo története.* (1965; 4-a eldono: 2006)
* :fr:Gaston Diehl: *Picasso* (monografieto, 1967)
* :fr:Georges Marchais: *Demokratikus kihívás.* (1974)
* :de:Rolf Liebermann: *Életem az opera.* (rememoroj, 1984)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj partilaboristoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Acilia Sud (stacidomo)

**Acilia Sud-Dragona** estas fervoja stacio konstruata sur la itinero de la fervojo Romo-Lido, inter la stacioj  kaj . Ĝi estas planita malfermiĝi komence de somero 2025.

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
*  (ASTRAL) ()
*  (Cotral) (/)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2025
Holušice (Sedlice)

**Holušice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Sedlice en distrikto Strakonice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km oriente de Sedlice. Estas ĉi tie registritaj 61 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Holušice situas en katastra teritorio **Holušice u Mužetic** kun areo 5,68&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1450.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj

Holušice 02.JPG|Holušice
Holušice 04.JPG|Holušice

Kategorio:Sedlice (distrikto Strakonice)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Podruhlí

**Podruhlí** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělčice en distrikto Strakonice. Ĝi situas 2,5 km oriente de Bělčice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Podruhlí** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,19&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Bělčice, Podruhlí, crucifix.jpg|Kruco
Bělčice, Podruhlí, old barn.jpg|Malnova garbejo
Bělčice, Podruhlí, fire house.jpg|Eksa fajroestingista armilejo
Bělčice, Podruhlí, main street.jpg|Ĉefa ŝoseo

Kategorio:Bělčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Montebello (Romo) (stacidomo)

**Montebello** estas fervoja stacio situanta sur la fervojo Romo-Civita Castellana-Viterbo en la areo Prima Porta. Ĝi estas la fino de la urba itinero kaj ebligas interkonekton kun trajnoj direkte al  kaj .

## Bildgalerio 

Montebello (esterno).jpeg|Ekstero
M20 - rm-vt stazione Montebello 1270456.JPG|Trajno kaj kajo
Trein bij Montebello.jpg|Trajno

## Vidu ankaŭ 
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
*  (ASTRAL) ()
*  (Cotral) (/)

Kategorio:Fervojaj stacioj en Romo
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 2006
Tisov

**Tisov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělčice en distrikto Strakonice. Ĝi situas en valkaldrono, 18,5 kilometron norde de Blatná. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Tisov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,6&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Hvožďany
* Leletice

## Pluaj fotoj 

Tisov, autobusová zastávka.jpg|Aŭtobusa haltejo
Tisov, roubenka.jpg|Plektita domo
Tisov, rybník.jpg|Fiŝlago Jordán

Kategorio:Bělčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Újezdec (Bělčice)

**Újezdec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělčice en distrikto Strakonice. Ĝi situas okcidente de Bělčice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Újezdec situas en katastra teritorio **Újezdec u Bělčic** kun areo 5,42&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Ursulo
* Kapelo de sankta Adalberto

## Pluaj fotoj 

Ujezdec-2012-05-26-AutobusovaZastavka.JPG|aŭtobusa haltejo en Újezdec
Ujezdec-2012-05-26-DomyUCestyKeKostelu.JPG|Újezdec
Ujezdec-2012-05-26-DomyVeVychodniCastiVsi.JPG|Újezdec
Ujezdec-2012-05-.JPG|Újezdec

Kategorio:Bělčice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Strakonice
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Bagnaia (stacidomo)

**Bagnaia** estas fervoja stacio sur la fervojo Romo-Civita Castellana-Viterbo.

Ĝi situas en Bagnaia, vilaĝeto de Viterbo.

Ekde la  ĝi estas administrata de ASTRAL.

## Vidu ankaŭ 
* Viterbo
* Fervojoj de Latio

## Eksteraj ligiloj 
*  (ASTRAL) ()
*  (Cotral) (/)
* Stazioni del Mondo

Kategorio:Viterbo
Kategorio:Fervojaj stacioj en Italio
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1932
Róbert Lénárd (reĝisoro)

**Róbert Lénárd,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lénárd Róbert** estas jugoslavia, poste serbia hungara reĝisoro.

Róbert Lénárd naskiĝis  en Senta.

## Biografio 
Róbert Lénárd apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio, respektive en Serbio, pli precize en Vojvodino. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Universitato de Novi Sad (2002-2004), poste 4 jarojn en arta akdemio en Novi Sad. Li laboris en teatro de Subotica en la jaroj 2007 kaj 2008, ekde 2012 li estis artista gvidanto de teatro en Novi Sad. Foje li reĝisoris en Budapeŝto. Krom la teatraj laboroj li verkis ankaŭ kritikojn. Li ricevis premion en 2013, stipendion en 2020.

## Elektitaj reĝisoraĵoj 
* :en:Brad Fraser: *A szerelem igaz természete* (2008, disertaĵo)
* Sándor Márai: *Eszter hagyatéka* (2013)
* Jerome David Salinger: *Zabhegyező* (2018)

## Lia libro 
* *Skizopolisz* (dramoj, 2015) 

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Serbaj reĝisoroj
Kategorio:Serbiaj hungaroj