open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tracey Emin

**Tracey EMIN** (naskiĝis la 3-an de julio 1963 en Croydon) estas brita artistino kiu kreas artaĵojn en formo de neontekstoj, grafikaĵoj, pentraĵoj, desegnoj, fotoj, filmoj kaj skulptaĵoj. Ŝiaj artoj estas konataj kiel polemikaj , sed ankaŭ kiel koncepta kaj membiografia. Ŝi estas unu el la plej konataj membroj de la *Young British Artists*, grupo de konceptaj artistoj en Britio en la 1990-aj jaroj. Ŝia laboro estas ekspoziciita internacie.

## Biografio 
Ŝi kreskis en Margate, kun sia ĝemelfrato Paul. Ŝia patrino estas angla kaj ŝia patro estas turkcipra. Ŝi diplomiĝis de la *Royal College of Arts* (Reĝa Kolegio de Artoj) en Londono inter 1987 kaj 1989. Ŝi ekspoziciis en multaj prestiĝaj galerioj. En 2005, ŝi publikigis membiografion nomitan *Strangeland*.

En 2007 ŝi reprezentis Brition ĉe la Venecia Bienalo.

En 2011, Emin estis nomumita profesoro pri desegno-arto ĉe la *Royal Academy of Arts* (Reĝa Akademio de Artoj). Post Fiona Rae, ŝi estas la dua ina profesoro ĉe la Reĝa Akademio ekde ĝia fondo en 1768. En 2013 ŝi ricevis la Ordenon de la Brita Imperio. Ŝi loĝas en Londono.
eta|"Mi sentis vin kaj mi sciis, ke vi amas min", neonarto de Tracey Emin sur la okcidenta fenestro de Liverpool Anglikana Katedralo kiam Liverpool estis nomita Eŭropa Kultura Ĉefurbo en 2008.|centra|500x500ra

## Kreivo 
La arto de la artisto baziĝas sur siaj propraj vivspertoj. Amo, sekseco kaj sopiro estas la ĉefaj temoj. Ŝia emo riveli intimajn detalojn el sia privata vivo en ofte provokaj artaĵoj estas unu el la markostampoj de ŝia laboro kiel ekzemple en la instalaĵo *Everyone I have ever slept with 1963–1995 (Ĉiuj kun kiuj mi iam amoris* 1963–1995). Alia verko ŝia, "*My bed*" (Mia Lito) el la jaro 1998, estas la vera lito de la artistino, kun ĉiuj aĵoj kiujn ŝi uzis, en kiu ŝi pasigis plurajn tagojn, suferante de deprimo. Tiu instalaĵo estis montrita ĉe la Tate Gallery kaj nomumita por la prestiĝa *Turner Prize* en 1999.

### Emin/Munch: "La Soleco de la Animo" 
En 2021/2022, Emin iĝis la unua artisto se temas pri ekspozicii kun Edvard Munch ĉe la nova Munch Muzeo en Oslo, kun la ekspozicio "*Animsoleco*" (en la norvega "Sjelens enshomhet"). Munch estis unu el la plej gravaj inspirantoj dum sia arta vivo, kaj tio estis la unua grava ekspozicio de Emin en Skandinavio.

### Artaĵoj (elekto) 
* *My bed (Mia lito)*
* *The perfect place to grow* (*La perfekta loko por kreski* 
* *Everyone I have ever slept with 1963–1995 (Ĉiuj kun kiuj mi iam amoris* 1963–1995)
* *I promise to love you* *(Mi promesas ami vin)*
* *The more of you the more I love you* (*Ju pli da vi des pli mi amas vin* - 2017),
* *Love and death* *(amo kaj morto* - 2018), neonlaboro en la londona stacidomo St. Pancras International.

## Eksteraj ligiloj 
Oficiala retejo: Emin International

*Everyone I Have Ever Slept With 1963-1995* " (en.wikipedia)

## Referencoj 
Kategorio:Britaj artistoj
Kategorio:Tekstarto
Izofentanilo

**Izofentanilo** aŭ **3-metila-benzilfentanilo**  estas opioida analgeziko kiu estas analogaĵo al la fentanilo unue kreita en 1973, kaj kiu estis vendita kiel sinteza medikamento. Izofentanilo estas izomero de la fentanilo.

Kromaj efikoj de fentanil-analogaĵoj estas similaj al tiuj de fentanilo mem, kiuj inkluzivas jukadon, naŭzon kaj eble gravan spiran depresion, kiuj povas esti vivdanĝeraj. Fentanil-analogaĵoj mortigis centojn da homoj ĉie en Eŭropo kaj en la iamaj sovetiaj respublikoj ekde kiam la plej lastatempa revigliĝo en uzo komenciĝis en Estonio en la fruaj 2000-aj jaroj, kaj novaj derivaĵoj daŭre aperas. Nova ondo de fentanil-analogaĵoj kaj rilataj mortoj komenciĝis ĉirkaŭ 2014 en Usono, kaj signife kreskas; precipe ekde 2016 ĉi tiuj drogoj kaŭzis centojn da superdozaj mortoj ĉiusemajne.

Kiel struktura izomero de fentanilo mem, isofentanilo estas malpermesita sub drogaj analogaj leĝoj en multaj jurisdikcioj ĉirkaŭ la mondo. En Usono, fentanil-rilataj substancoj estas konsiderata kontrolitaj substancoj.

La termino opioido estis proponita de George H. Acheson (1842-1880) por nomi drogojn kun agado simila al tiu de morfino, sed kun malsama kemia strukturo. Tamen, la koncepto pri opioidoj evoluis por inkludi ĉiujn naturajn, duonsintezajn aŭ sintezajn substancojn kiuj reakcias kun opioidaj riceviloj, ĉu kiel agonisto ĉu kiel antagonisto.

## Vidu ankaŭ
* Fentanilo

## Referencoj 
I
David Shrigley

**David SHRIGLEY** (naskiĝis la  en Macclesfield, Britio), estas internacia vida artisto. Shrigley ankaŭ estas konata pentristo, skulptisto, produktoro kaj fotisto, kaj surbendigis parolitajn albumojn de sia verkado kaj poezio.

Li studis arton kaj dezajnon ĉe la Politeknika lernejo de Leicester, poste diplomiĝis en media arto ĉe la lernejo de la belartoj de Glasgovo en 1991. Li komencis per eldoni kompilon de liaj skizoj, poste kunlaboris kun kelkaj britaj ĵurnaloj kiel *The Independent*, *The Guardian* kaj *New Statesman*.

## Verkaro 
La laboro de Shrigley inkluzivas skulptaĵojn, pentraĵojn, animaciojn, tekstojn (interalie tiun rilate al invento de propra lingvo) kaj fotojn, sed plej konataj estas liaj bildstrioj, kiuj estas publikigitaj en libroj kaj poŝtkartoj. Speciale por siaj desegnaĵoj, Shrigley ofte elektas stilon, kies trajto estas uzi limigitan teknikon kiu rememorigas reprezentantojn de Art Brut.[eta|Desegno de David Shrigley sur taksio al [Chelsea|maldekstra|300x300ra]]
Lia stilo estas karakterizita per simplismaj linioj kaj intence stultaj temoj, kutime akompanataj per absurda frazo. La tuta afero rememorigas infanan desegnon. Ĉiuj liaj kreaĵoj respondas al iu formo de humuro, ĉu por transdoni gajan aŭ makabran mesaĝon.

David Shrigley ne multe komunikas pri lia laboro ĉar, kiel li mem deklaras, liaj kreaĵoj jam enhavas vidan kaj tekstan ilustraĵon kaj li ne bezonas aldoni ion al la simpleco de la prezentita verko.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Koncepta arto

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de David Shrigley
* Desegnaĵoj de David Shrigley interalie "*I invented my own language*" (mi inventis mian propran lingvon)

Kategorio:Britaj desegnistoj
Kategorio:Tekst-arto
Darja Dugina

**Darja Aleksandrovna DUGINA** (ruse: Дарья Александровна Дугина), ankaŭ konata sub la pseŭdonimo *Daria Platonova*, naskiĝis la 15-an de decembro 1992 en Moskvo kaj mortis la 20-an de aŭgusto 2022 proksime de la vilaĝo Bolŝie Viaziomy (Moskva provinco) estis rusa ĵurnalisto, radiogastiganto, kolumnisto kaj ekstremdekstra aktivulo. Ŝi estis la filino de Aleksandr Dugin, rusa ultranaciisma teoriulo, kies ideojn ankaŭ ŝi havis kaj disvastigis. Ŝia morto dum atako en la eksplodo de ŝia aŭto estis vaste raportita fare de la internacia gazetaro.

Dum ambaŭ devis kune veturi el festivalo okazinta en Dugin, en la antaŭurbo de Moskvo, Aleksandro Dugin ŝajne decidis lastmomente uzi alian aŭtomobilon, informis la rusa registara ĵurnalo Rossiiskaja Gazeta, citita de France info (franca radio-stacio).

Kategorio:Rusiaj ĵurnalistoj
Kategorio:Murditaj ĵurnalistoj
Wilson Sporting Goods

eta|Balón de fútbol americano.
eta|Bola de voleibol marca Wilson
eta|Wilson US Open3 front
**Wilson Sporting Goods** (ofte konata simple laŭ la nomo *Wilson*) estas firmao fondita de Thomas E. Wilson kaj specialiĝas pri sportvaroj kaj akcesoraĵoj .

La firmao estas plej konata pro siaj tenisaj rakedoj , sed ĝi ankaŭ produktas sportajn ekipaĵojn por aliaj sportoj kiel teniso, futbalo, basketbalo, flugpilko, golfo, padelteniso, basbalo, softbalo, usona piedpilko kaj rakedpilkado .

Flugpilko Wilson "kunaktoris" kun Tom Hanks en la filmo *Cast Away*. Sekvante la sukceson de la filmo, Wilson Sporting Goods kreis kaj surmerkatigis flugpilkojn kun la "vizaĝo" de Wilson presita sur ili .

En 1967, la tegmentofirmao Wilson & Co estis transprenita, post kiu la sportsekcio estis vendita al PepsiCo. En la 1980-aj jaroj, Wilson disiĝis de PepsiCo, iĝante posedata fare de Amer Sports de Finnlando en 1989 .

## Sponsoradoj 
Multaj pintaj tenisistoj ludas per Wilson-rakedoj, inkluzive de Pete Sampras kaj Stefan Edberg, kiuj ludis per Wilson-rakedoj. Nuntempe, sponsoroj inkluzivas Roger Federer, Serena Williams kaj Venus Williams.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Wilson the Volleyball ĉe IMDb

Kategorio:Sporto
Kategorio:Usonaj firmaoj
Amer Sports

**Amer Sports Oy** (antaŭe Amer-Yhtymä) estas finna sportvara kompanio, kiu estas la plej granda sportekipaĵproduktanto en la mondo.

La 7-an de decembro 2018, Amer Sports sciigis aĉet-intertraktadojn kun konsorcio gvidita fare de Anta Sports .

Establita en 1950 kiel industria konglomeraĵo kun interesoj tiel diversa kiel tabaka komerco, posedado de ŝipoj kaj eldonado, Amer laŭpaŝe evoluis en transnacia firmao dediĉita al la produktado kaj merkatumanta de sportaj varoj. En 2021, la firmao utiligas pli ol 9,700 homoj .

Markoj kaj filiaj kompanioj, kiuj estas parto de la Amer Sports-grupo:

Atomic, Suunto, Prekor, Louisville Slugger, DeMarini, Sports Tracker, Arc'teryx, Armada, Enve Composites, Peak Performance, Salomon kaj Wilson Sporting Goods .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sporto
Kategorio:Sportaj firmaoj
Kategorio:Finnlando
Ciklobutilfentanilo

**Ciklobutilfentanilo** aŭ **ciklobutila fentanilo** estas opioida analgeziko kiu estas analogo de fentanilo kaj estis vendita interrete kiel sinteza medikamento, plejparte en Svedio kaj aliaj skandinavaj landoj.

Flankaj efikoj de fentanil-analogaĵoj estas similaj al tiuj de fentanilo mem, kiuj inkluzivas jukadon, naŭzon kaj eble gravan spiran depresion, kiuj povas esti vivdanĝeraj. Fentanil-analogaĵoj mortigis centojn da homoj ĉie en Eŭropo kaj la iamaj sovetiaj respublikoj ekde kiam la plej lastatempa revigliĝo en uzo komenciĝis en Estonio en la fruaj 2000-aj jaroj, kaj novaj derivaĵoj daŭre aperas. Nova ondo de fentanil-analogaĵoj kaj rilataj mortoj komenciĝis ĉirkaŭ 2014 en Usono, kaj daŭre kreskis en la tuta mondo; precipe ekde 2016 ĉi tiuj drogoj kaŭzis centojn da superdozaj mortoj ĉiusemajne.

Ciklobutilfentanilo fariĝis kontraŭleĝa en Svedio en januaro 2017 kaj eniris en la listo de kontrolitaj drogoj en Usono ekde la 1-a de februaro 2018.

## Vidu ankaŭ
* Fentanilo

## Referencoj 
C
Airat Ichmouratov

**Airat Rafailovich ICHMOURATOV** (**Rafajloviĉ Iĉmuratov**, , naskita la 28-an de junio 1973 en Kazan, Sovetunio) estas rus-kanada klasikmuzika komponisto, dirigento kaj klarnetisto. Li estas klarnetisto de la klezmergrupo Kleztory en Montrealo, kaj profesoro en la Universitato Laval en Kebekio, Kanado.

## Diskaro 
* Klezmer zene, Kleztory (2002)
* Barber, Copland, Britten, Bruch, Kazan Chamber Orchestra La Primavera, Ak Bars (2002)
* Klezmer, Kleztory, Yuli Turovsky & I Musici de Montreal Chamber Orchestra, Chandos Records (2004)
* Nomade, Kleztory, 2007-es Opus-díjas, Amerix (2007)
* Shostakovich,Weinberg,Ichmouratov, I Musici de Montreal Chamber Orchestra, Analekta (2008)
* Symphonique, Le Vent du Nord et Quebec Symphony Orchestra, CBC (2010)
* Carte Postale, Alcan Quartet, ATMA Classique (2011) 
* Beethoven, Violin Concerto (cadenzas by Ichmouratov), Symphony No. 7, Alexandre Da Costa, Taipei Symphony Orchestra, Warner Classics (2013)
* Arrival, Kleztory, Amerix (2014)
* Tales from the Dinarides, Michael Bridge, Guillaume Tardif, Kornel Wolak, Wirth Institute (2017)
* Klezmer Dreams, Andre Moisan, Jean Saulnier és Molinari Quartet, ATMA Classique (2017)
* Nigun, Kleztory, Amerix (2017)
* Melodies of Nations, Romic – Moynihan Duo, Hedone Records (2017)
* Letter From an Unknown Woman, Three Romances for Viola, Concerto Grosso No. 1 – Belarusian State Chamber Orchestra, Evgeny Bushkov – Chandos (2019)
* Youth' Overture, Maslenitsa Overture, Symphony, Op.55 'On the Ruins of an Ancient Fort' – Orchestre de la Francophonie, Jean-Philippe Tremblay – Chandos (2020)
* Momentum, Kleztory – Chandos (2020)
* Julia MacLaine, Preludes – Analekta (2022)
* Ichmouratov: Viola Concerto No.1 / Piano Concerto – London Symphony Orchestra, Airat Ichmouratov conductor – Chandos (2023)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Kleztory klezmer grupo
* Kanada Muzika Centro

Kategorio:Tataroj
Kategorio:Kanadaj klasikaj komponistoj
Kategorio:Klezmero
Kategorio:Sovetiaj dirigentoj
Kategorio:Rusiaj dirigentoj
Kategorio:Kanadaj komponistoj
Kategorio:Klasikaj komponistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Kanadaj muzikpedagogoj
Frederiko de Hesio-Darmstadt

**Frederiko de Hesio-Darmstadt** (germane: *Friedrich von Hessen-Darmstadt*; naskiĝinta la  en Darmstadt, mortinta la  en Vroclavo) estis germana oficiro kaj romkatolika kardinalo.

## Vivo 
Estante ekde 1635 en Romo li varbiĝis fare de Lukas Holste je konvertiĝo. Fakte li katolikiĝis en printempo 1637. Kiel admiralo de la marameo de Malto li venkis en 1640 ĉe La Goulette (Tunizio). En 1646/47 li soldatis je Hispana Nederlando kaj iĝis en 1648 grandprioro de la Malta Ordeno en Supra kaj Malsupra Germanujo. Rezidejo lia troviĝis en Heitersheim.

En 1652 lia imperiestra moŝto atingis la nomumum de Frederiko je kardinaleco. Estante imperiestra intimulo en Romo kaj ekde 1666 kardinalprotektanto de Aragonio, Germanujo kaj Savojo, krome de 1667 sendito de imperiestro Leopoldo la 1-a li havis bonajn kontaktojn kun kaj grandan konfidon ĉe la papoj Aleksandro la 7-a kaj Klemento la 9-a.

Sed kvereloj estiĝis kun Klemento la 10-a pro la frederika nepacienca karaktero. La papo do sugestis al li tujan foriron el Romo en 1674. Mallonge antaŭe Frederiko ankoraŭ peris la vokiĝon al Romo de Pignatelli, la antaŭa viena nuncio kaj posta papo Inocento la 12-a.

Frederiko estis de 1671 princo-episkopo de Vroclavo. En 1675 li fariĝis, pro imperiestra graco, eĉ guberniestro de Silezio. Post la elekto de Inocento la 11-a Frederiko ekiris por ĉiam al Vroclavo. Tie li konstruigis la fortimpresan Elizabeto-kapelon katedrale. Samloke estis lia sepulto.

## Fonto 
* Brück, Anton Ph., "Friedrich". Ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 5 (1961), p. 504 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Frederiko ene de la katolika hierarkio

Kategorio:Hesio-Darmstadt
Kategorio:Hesia dinastio
Kategorio:Malta Ordeno
Kategorio:Germanaj kardinaloj
Kategorio:Admiraloj
Kategorio:Konvertitoj de protestantismo al romkatolikismo
Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Guberniestroj de Silezio
Kategorio:Princepiskopoj
Kategorio:Episkopoj de Vroclavo
Nicholas Spykman

**Nicholas J. SPYKMAN** estas ĵurnalisto kaj usona universitatano naskiĝinta la 13an de oktobro 1893 en Amsterdamo kaj mortinta la 26an de junio 1943 en New Haven. Li estas konsiderata kiel unu el la patroj de la geopolitiko en Usono.

Li verkis du librojn pri eksterlanda politiko. La unua, ''America's Strategy in World Politics*, aperis en 1942, iom post Usono eniris en la Duan Mondmiliton. Li analizas la malsamajn politikojn el geopolitika vidpunkto kaj admonas Usonon kontraŭ la germana konkero de Eŭropo kaj la japana ekspansio en Azio. La dua libro, *The Geography of the Peace'', aperis en 1944, unu jaron post lia morto. Li ilustras sian geostrategian vidon, orientante sian analizon al la usona sekureco, kiu, laŭ li, postulas ioman ekvilibron de la povo en Eŭrazio.

Li estas la fondinto de la tiel nomata Rimland-teorio, kiu kontraŭas la teorion elpensitan de Halford Mackinder: nome la Teorio de la Korlando.

Kategorio:Geopolitikistoj
József Szili

**József Szili** [jOĵef sili], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szili József** estis hungara esteto, literaturhistoriisto, tradukisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis .
 
## Biografio 
 akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1952, poste li estis asistanto 3 jarojn el altlernejo. Inter 1955–1960 li laboris en la Hungara Radio, inter 1960-2002 en literatura instituto. Ekde 1999 li ankaŭ instruis en Universitato de Miskolc, pli frue lia habilitiĝo okazis en 1993. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1979, li doktoriĝis (DSc) en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li okupiĝis pri la brita kaj usona literaturoj. Li ricevis stipendiojn inter 1965–1966 kaj 1999–2002, premiojn inter 1977-2014. 

## Elektitaj kontribuoj 
* *A művészi visszatükrözés szerkezete. A művészet ismeretelméleti kérdései Christopher Caudwell és Lukács György esztétikájában* (1981)
* *Az irodalomfogalmak rendszere* (1993)
* *Irodalomtudat-hasadás. Az irodalom interkulturális elmélete* (2005)
* *Zenétlen zene* (poemoj, 2019)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Rudolf Arnheim: *A vizuális élmény. Az alkotó látás pszichológiája* (kuntradukisto, 1979)
* Susan Sontag: *A vulkán szerelmese* (1994)
* E. M. Forster: *A regény aspektusai* (1999)
* Terry Eagleton: *A fenomenológiától a pszichoanalízisig* (2000)
* William S. Burroughs: Meztelen ebéd (2010)
 
## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto 
* datenoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bianchi (firmao)

**Bianchi** (**FIV Edoardo Bianchi S.p.A.**)  estas grava itala produktanto de bicikloj fondita en 1885 . De 1900 ĝis 1939 ili ankaŭ produktis aŭtojn, same kiel motorciklojn de 1897 ĝis 1967. Bianchi estas la plej malnova bicikloproduktanto de la monda daŭre ekzistanta, kaj tiu kiu iniciatis la uzadon de egalgrandaj radoj kun pneŭmatikaj kaŭĉukaj pneŭoj . Bianchi hodiaŭ estas unu el la markoj en la Sved-posedata Cycleeurope AB.

En 1955 la komuna-entrepreno Autobianchi estis kreita kune kun Fiat kaj Pirelli por la fabrikado de aŭtoj – Autobianchi estis poste vendita al Fiat en 1969 .

En 1935 Bianchi sponsoris Costante Girardengo, unu el la unuaj italaj steloj sur la vojo kaj ties biciklaj vendoj altiĝis al 70,000 jaro .

Dum la moderna epoko, Bianchi estis asociita kun la gajnintoj de la Giro d'Italia kaj Tour de France, kiel Fausto Coppi , Marco Pantani kaj Felice Gimondi . Lastatempaj rajdantoj inkluzivas Danilo Di Luca, Mario Cipollini, Gianni Bugno, Laurent Fignon, Marco Pantani, Moreno Argentin  kaj Jan Ullrich .

Bianchi bicikloj estas tradicie pentrita Celeste, turkiso ankaŭ konata kiel Bianchi verdo. La pigmento ŝanĝis super la jaroj, foje pli blua, tiam pli verda.

## Modeloj de 2017 
Bianchi Usono estas Usona divido de Bianchi bazita en Hayward, Kalifornio . Ĝi kontrolas la produktadon de bicikloj konstruita en Tajvano kaj en Italio por la tutmonda merkato.

[eta|Bianchi de fino de la 1980aj jaroj kun Cro-Mo kadro kaj 2×8 [Shimano Dura Ace]]
maldekstra|eta|1950-1952 Bianchi biciklo uzita de Fausto Coppi. En la kolektoj de Museo nazionale della scienza e della tecnologia Leonardo da Vinci de Milan.
[eta|Bianchi uzita de Marco Pantani por la [Tour de France 1998]]
[maldekstra|eta|Bianchi bicikloj, uzita de la LottoNL–Jumbo biciklada teamo, ĉe la [Tour of Britain 2016]]
eta|Bianchi-vetkurbiciklo en klasika Bianchi-turkisa koloro.
maldekstra|eta|Bianchi ES 250 motorciklo de 1937

### Konkurencaj 
: Specialissima
: Oltre XR4
: Oltre XR3
: Oltre XR1
: Sempre
: Freccia Celeste
: Oltre XR2
: Aria

### Longdistancaj vetkuroj 
: Infinito
: Intenso
: Intrepida
: Vertigo
: Impulso
: Via Nirone 7

### Triatlono 
: Aquila
: Aria
: Pico Alu
: Pico crono (carbon)

### Cyclecross 
: Zolder
: Zurigo

### Por ĉiuj vojoj 
: Allroad
: Vigorelli
: Volpe
: Lupo
: Strada

### Vintaĝo 
: Eroica

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala vendejo en Munkeno
* Reparto Corse: Edoardo Bianchi & la Historio de Bianchi bicikloj
* La Aglo kaj la Bianchi biciklo

Kategorio:Italaj varomarkoj
Kategorio:Historio de biciklado
Endre Szkárosi

'*** [skAroŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szkárosi Endre*' estis hungara poeto, altlerneja instruisto, ŝokprezentisto. Lia origina familia nomo estis Horváth.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis .
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1970, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1977. Li laboris ĉe kvazaŭopozicia literatura revuo inter 1978-1983, poste li instruis jardekon en Scienca Universitato Attila József, ekde 1994 en Universitato Loránd Eötvös. Jam ekde la 1970-aj jaroj li publikigis poemojn kaj kreis ŝokprezentaĵojn. Li edziĝis en 1974. Li ricevis stipendiojn en/inter 1976, 1986, 1989, 1998–2004, italan kaj hungarajn premiojn inter 1986-2022 (la lastan postmorte).

## Elektitaj libroj 
* *Ismeretlen monológok* (1981)
* *Szellőző művek* (1990)
* *Mi az, hogy avantgárd. Írások az avantgárd hagyománytörténetéből* (2006)
* *Verboterror. Performanszköltemények* (2013)
* *Égzsák. Szkár Channel. Régi és új hangköltemények* (2020)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dávid Szolláth

'*** [solAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szolláth Dávid*' estas hungara kritikisto, literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kecskemét.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Universitato Janus Pannonius en 2002, poste sciencan gradon Ph.D. en 2009. Post la diplomo li eklaboris en literatura instituto, krome 4 jarojn li instruis en la universitato. Li estis ankaŭ redaktoro ĉe revuo. Li ricevis premiojn inter 2012-2021.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A kommunista aszketizmus esztétikája. Kontextuális vizsgálatok a huszadik századi magyar irodalom néhány munkásmozgalom-történeti vonatkozásáról.* (disertaĵo, 2008
* *A kommunista aszketizmus esztétikája – A 20. századi magyar irodalom néhány munkásmozgalom-történeti vonatkozása* (2011)
* *Bábelt kövenként. Irodalomtörténeti tanulmányok és esszék.* (studoj, eseoj, 2019)
* *Mészöly Miklós* (2020)

## Fontoj 
* datenoj kun foto
* datenoj kun foto 
* datenoj kun foto
* datenoj kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Jūrė (stacidomo)

**Jūrė** estas fervoja stacio en Jūrė, en Litovio.

## Vidu ankaŭ 
* Jūrė
* Listo de fervojaj stacioj en Litovio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Railwayz.info
* Jūrė en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Jūrė
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1915
Kategorio:Fervojaj stacioj en Litovio
Sagramor de Scuvero Brandão

**Sagramor de Scuvero Brandão** (naskiĝis  en San-Paŭlo, mortis  en Rio-de-Ĵanejro) estis brazila aktorino kaj radioanoncisto. Ŝi ankaŭ estis magistratano en Rio-de-Ĵanejro en la jaroj 1948–1956. Ŝi edziniĝis kun la kolego Miguel Gustavo kaj ili havis 2 filinojn.

## Biografio 
Naskita en 1921 en San-Paŭlo, ŝi komencis kiel radiopersoneco en lokaj elsendoj.; ; 

Post geedziĝo, ili moviĝis al Rio-de-Ĵanejro kaj ŝi daŭre laboris ĉe radio. Ŝi laboris en *Rádio Globo*, en *Rádio Bandeirantes* kaj en *Rádio Mayrink Veiga*. De 1948 ĝis 1956 ŝi estis konsilisto en Rio-de-Ĵanejro, estante la unua virino kiu estis elektita al la municipa konsilio.; 

Ŝi mortis pro kancero en 1995 en Rio-de-Ĵanejro.

## Radioprogramoj ĉe Rádio Globo 
* 1945: *Programa Feminino*
* 1945: *Marcha Nupcial*
* 1946–1952: *O Mundo Não Vale O Seu Lar*

## Libroj 
* *Na casa do sonho* - Editora Anchieta - 1941
* *Eu quero ficar homem* - Editora do Brasil

## Referencoj 
## Fonto 
* 

Kategorio:Brazilaj aktoroj
Kategorio:Mortintoj pro kancero
Jūrė

**Jūre** (ĝis 2002 **Jūrės geležinkelio stotis** "stacidomo Jūre", antaŭe **Jūre II**) estas vilaĝo en Komunumo Kazlų Rūda,  oriente de Kazlų Rūda, en Litovio. Laŭ la censo de 2021 la vilaĝo havis  loĝantojn.

## Vidu ankaŭ 
* Jūrė (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Vilaĝoj de Litovio
Bevelo

**Bevelo** laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV) estas en lingvaĵo de tekniko inkluzive de mekaniko kaj metalurgio

# Oblikva rando de listelo, tabulo, vitra plato, spegulo kaj similaj
# Oblikva tranĉa eĝo de ilo, ekz. ĉizilo.

Bevela rando estas rando de strukturo kiu ne estas perpendikulara al la edroj de la peco. La vortoj bevelo kaj ĉanfro interkovras en uzokutimo; en ĝenerala uzado ili ofte estas interŝanĝitaj, dum en teknika uzado ili foje povas esti diferencigitaj kiel montrite en la bildo dekstre. Bevelo kutimas tipe moligi la randon de peco por la konsidero de sekureco, eluziĝorezisto, aŭ estetiko, aŭ por faciligi pariĝon kun alia peco.

## Referencoj 
Kategorio:Tekniko
Sudusona Baptisma Konvencio

La **Sudusona Baptisma Konvencio** (, mallongigita **SBC**) estas la plej granda baptista konfesio en la mondo kaj la plej granda protestanta konfesio en Usono kun 13 milionoj da membroj en 2022. La sudaj baptistoj estas konsideritaj la evangeliisma kristanismo .

## Historio 
La kristana komunumo estis formita en 1845 post disiĝo en la usona baptista movado pro diferencopinioj de la Biblio kaj sklaveco en Usono. Ĉe tiu tempo, baptistaj kaj metodistpreĝejoj travivis fortan reviviĝon kaj kreskon, kaj la Sudaj baptistoj defendis la rajton de la blankuloj al nigrulaj sklavoj, kontraste al la "Nordaj Baptistoj". Dum ĝia establado, la membroj situis plejparte en la sudaj ŝtatoj, tial la nomo kiu estis retenita iam-ajna poste .

La teologia defendo de sklaveco estis poste tute prirezignita, la unua nigrula studento estis allasita al la kurso de la pastro en 1940, kaj la nominale apogis la civitanrajtan movadon en la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj. Nuntempe Granda proporcio de la membroj de la eklezia komunumo havas afro-usonanan kaj hispanidan devenon .

Ekzistas parokanaroj aligitaj kun la Sudaj Baptistoj ĉie en Usono , kaj la movado nuntempe ankaŭ havas internacian atingon. La eklezia komunumo faras ampleksajn misiojn ĉie tra la mondo . La ĉiutaga gvidado de la Sudaj Baptistoj havas la prezidanton, kiu estas elektita por unu jaro.

Sudaj baptistoj subtenas la Biblion kiel la neeraran vorton de Dio, kaj kiel la kompleta revelacio al la homo. Socia ordo kaj familia vivo estas emfazitaj. Baza ideo estas ke kristanoj devus kuraĝigi pacon kaj eviti militon.

En la 1970-aj jaroj, fortoj ene de la Sudaj Baptistoj provis ŝanĝi la instruadon en pli liberala teologia direkto. Tio rezultigis kontraŭreagon de la konservativa "Biblio-kredanta" flanko de la eklezia komunumo. Dum kelkaj jaroj ekzistis tial agitado inter tiuj flankoj kaj la Sudaj Baptistoj forlasis la Mondan Baptistan Aliancon ĉar estis kredite ke tiu organizo peris liberalajn pensojn kaj sintenojn.

La kvin usonaj ŝtatoj kun la plej altaj indicoj de membriĝo estas Teksaso, Georgio, Nord-Karolino, Florido kaj Tenesio. Teksaso havas la plej grandan nombron de membroj kun proksimuma 2.75 miliono .

## Famaj membroj 
Pluraj bonkonataj figuroj en usona historio kaj socia vivo apartenis al la Sudaj Baptistoj: la rasisma baptista pastro Thomas Dixon Jr. (1884–1946) kiu skribis la librojn malantaŭ la filmo *The Birth of a Nation* kiu siavice revivigis la Ku-Kluks-Klanon, la fama monda evangeliisto Billy Graham (1918–2018), iamaj usonaj prezidantoj Bill Clinton, Jimmy Carter kaj Harry S. Truman, kaj iama usona vicprezidanto Al Gore. Clinton, Carter kaj Gore rompis kun la eklezio pro egalecaj aferoj. Aktoro Brad Pitt kaj popkantisto Britney Spears estis kreskigitaj kiel Sudaj Baptistoj, sed jam ne estas ligita kun la eklezio.

## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Evangeliismo
Kategorio:Suda Usono
Kategorio:Religio en Usono
Kategorio:Blankula superismo en Usono
Jacques Anquetil

dekstra|eta|333x333ra|Tomboŝtono memore al Anquetil
**Jacques ANQUETIL** ([ʒak ɑ̃k.til]; la ‏8an de januaro 1934 - la 18-an de novembro 1987) estis franca vojbiciklisto.

Anquetil estis la unua biciklisto (el nur kvar ĝis nun, 2020) se temas pri venki en ĉiuj tri Grandaj Rondiroj, sed li neniam povis gajni ĉiujn tri en la sama jaro (li venkis 5 fojojn en la Tour de France, dufoje en la Giro d'Italia, kaj unufoje en la Vuelta a España). Li specialiĝis ĉefe pri kontraŭhorloĝo.

Li estas vicigita tria porĉiam en venkoj de la Grand Tour (8a vico), malantaŭ Eddy Merckx (11) kaj Bernard Hinault (10) .

## Kariero 
Anquetil ankaŭ gajnis unu el la kvin grandaj monumentoj de biciklaj konkursoj - Liège-Baston-Liège. Li venkis en la Gent - Wevelgem konkurso, kaj finis dua kaj kvina en la Voja Bicikla Monda Ĉampioneco. Anquetil venkis en la plej prestiĝa kontraŭhorloĝo - la Grand Prix des Nations - 9 fojojn, la unua el kiu estis en 1953, kiam li estis nur 19-jaraĝa, kaj la lasta en 1966, en la aĝo de 32. Anquetil ankaŭ registris 5 venkoj en la prestiĝa Paris-Nice konkurso. Anquetil gajnis totalon de 200 ŝoseaj konkursoj dum sia kariero.

Malgraŭ liaj atingoj, Anquetil ne estis tre populara inter sportfanoj en Francio, kiuj vidis lin kiel senemocia maŝino, kaj ofte ĝojkriis pri siaj rivaloj survoje. Anquetil estis vidita inter la francoj kiel biciklisto kiu atingis atingojn pro siaj imponaj venkoj en konkursoj kontraŭ la horloĝo, kaj malpli ĉar li estis celkonscia biciklisto aŭ de alta eltenemo. Anquetil asertis pli ol unufoje ke lia ĉefa celo estis gajni monon de bicikloj kaj nenio alia.

Anquetil neniam kaŝis, ke li uzas narkotikojn, en televida intervjuo li diris "Lasu min trankvila, ĉiuj uzas narkotikojn

Entute, Anquetil estis profesia biciklisto dum 16 jaroj ĝis sia emeritiĝo en 1969. Li mortis pro kancero en 1987.

## Ĉefaj atingoj 
* 5 venkoj en la Tour de France (1957, 1964-1961)
* tria loko en Tour de France (1959)
* 2 venkoj en la Giro d'Italia (1960, 1964)
* dua loko en la Giro d'Italia (1959, 1961)
* tria loko en la Giro d'Italia (1966, 1967)
* Venko en Vuelta a España (1963)

## Literaturo
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* *
* 
* 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Jacques Anquetil - Munzinger Sportsarchiv
* Jacques Anquetil - Olympics.com
* Jacques Anquetil - Olympedia
* Jacques Anquetil - Sport-Referenco (olimpikaj rezultoj - arkivitaj)
* Jacques Anquetil – ProCyclingStats
* Jacques Anquetil – Biciklado-Arĥivo
* Jacques Anquetil - CycleBase
* Jacques Anquetil - TheSports.org
* Kompleta rekordo  arkivita la 30-an de decembro 2012 ĉe la Wayback Maŝino

Kategorio:Francaj biciklistoj
Kategorio:Venkintoj de Tour de France
Kategorio:Venkintoj de etapo de Tour de France
Kategorio:Kavaliroj de la Honora Legio
Kategorio:Mortintoj en 1987
Kategorio:Naskiĝintoj en 1934
Birkenstock

alternative=Birkenstock Arizona Sandale|eta|Sandalo Birkenstock Arizona
eta|Birkenstock Arizona sandalo (nigra, ESD- versio)
[eta|Paro da Birkenstock feltaj [Pantoflo|pantofloj]]
**Birkenstock Grupo B.V. & Co. KG** germana ŝufabrikisto bazita en Linz am Rhein. La firmao estas reprezentita internacie kun la samnoma ŝumarko kaj estas konata tutmonde kun la "Birkenstock sandalo" kaj ĝiaj variaĵoj.

La Birkenstokaj ŝuoj estas konataj pro sia tipa korka plandumo farita kun tavoloj de sŭedo kaj juto, kiu konformiĝas al la formo de la plando.

## Historio 
Fondita en 1774 de Johann Adam Birkenstock kun ĉefsidejo en Neustadt (Wied), Rhineland-Palatinate, Germanio, la originala celo de la firmao estis fabriki ŝuojn kiuj subtenas kaj rondiras la piedon, komparita al la plataj plandumoj de multaj ŝuoj de tiu tempo. En 1896 la piedbedo (germane Fussbett) estis desegnita, kiu malpezigas la piedojn, genuojn kaj koksojn. Ekde 1925, Birkenstok-oj estis venditaj ĉie tra Eŭropo .

En 1966, Margot Fraser unue alportis Birkenstokoj al Usono. En Usono, ili estis vendita en porsanaj vendejoj, kaj tiel fariĝanta asociita kun hipioj en la 1970aj jaroj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Germanaj varomarkoj
Kategorio:Ŝuoj
Hazaribag

**Hazaribag,**  estas urbego en nordorienta Barato, en norda parto de subŝtato Ĝarkando, en la samnoma distrikto Hazaribag, kie ĝi estas ties sidejo.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
La loknomo estas derivita de du persaj vortoj: Hazar (هزار) kun la signifo "unu mil" kaj bagh (باغ) kun la signifo "ĝardeno". Tial la signifo de la urbego estas "urbo de mil ĝardenoj".

## Demografio 
En 2011 Hazaribag havis  (kun la aglomeraĵo ) da loĝantoj kun legopovo 90%, signife pli alta, ol la landa averaĝo 74%.

## Geografio 
Hazaribag situas sur altebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 670 m super la marnivelo. Bokaro troviĝas 56 (voje 116), Phusro 68, subŝtata ĉefurbo Ranĉio 70 (voje 99), Gaja (Barato) 96 (voje 130), Giridih 97, Dhanbad 109 (voje 128), Aŭrangabad (Biharo) 132, Singrauli 276, Kolkato 345 (voje 434), tutlanda ĉefurbo Delhio 962, Mumbajo 1413 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
La areo de Hazaribag estis densa arbaro pli frue kaj daŭre estas ĉirkaŭita de arbaroj. La komunumo estis establita en 1790. La municipa korporacio formiĝis en 2015.

## Ekonomio 
Hazaribag havas la duan plej altan karborezervon en Ĝarkando, plejparte sendifekta.

## Lingvoj 
La oficialaj lingvoj en Hazaribag estas la hindia kaj urdua lingvoj, krome oni parolas en :en:khortha language.

## Eduko 
En Hazaribag funkcias 28 bazlernejoj, 41 mezlernejoj, multaj altlernejoj, 2 universitatoj.

## Religio 
La hinduismo estas la primara religio en Hazaribag, poste sekvas la islamanoj. Hazaribag estas sidejo de katolika diocezo.
eta|maldekstre|

## Trafiko 
Hazaribag havas trairan fervojan linion. 5 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego. La plej proksima flughaveno funkcias en Ranĉio.

## Klimato 
En Hazaribag jare pluvas meze po 1400 mm. Precipe dum la musono pluvas inter junio-septembro, sed pluvas ankaŭ en la ceteraj monatoj. La temperaturo varias inter 17-29 °C.

## Vidindaĵoj 
* diversaj preĝejoj
* nacia parko proksime (19 km)
* lago same nomata Hazaribag estas elstara turistloko
* kuracloko
* populara sanktejo (17 km)

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Ĝarkando
Kocelj

**Kocelj** (mortinta en 876) estis duko de slavoj kaj de 861 ĝismorte la dua reganto de la Princlando Moosburg.

## Vivo
Estante filo de Pribina li almenaŭ de 850 administris propran teritorion.. En 853 donacis li bienon *(curia)* apud la vilaĝo Rosdorf (kies situo nun estas nekonata) ĉe la rivero Rába al la abatejo Sankta Emmeram je Ratisbono..

La nuna vilaĝo Kitzladen en Burgenlando eble fontas nome je ties latinlingva nomversio *Chezilo*.

En 861 post mortigo de la patro fare de moravoj li iĝis ties posteulo. Antaŭe li kaj lia princlando estis pli malpli vasalo de la Orientfranka imperio; poste li iĝis mallongan tempon aliancano de la moravoj. De la 870-a jaroj denove pli potencis la influo de la eostaj frankoj. Kocelj centprocente kontinuigis la kristanigo-politiko de la patro. Arkiepiskopo Adalvino (Salcburgo) mem konsekris en 865 plurajn kirkojn de Princlando Moosburg.

Konatiĝis Kocelj antaŭ ĉi pro la gastigo de Cirilo kaj Metodo en somero 867 kiam ĉi lastaj estis survoje al Romo. Laŭdire ili en la princuja ĉefurbo Zalavár instruis plurajn dekojn da dischiploj kaj imponis per sia klereco. Sekve Kocelj iĝis antaŭenpuŝanto de liturgioj en malnovslava lingvo.

Vintre 869/870 Kocelj sukcesis peris ĉe la papo nomumiĝon de Metodo je ĉefepiskopo de Panonio kaj Granda Moravio (kun rezidejo en Sremska Mitrovica *(Sirmium)*. Tuj poste ankaŭ la Princlando Moosburg iĝis parto de la nova episkoplando.

En 876 li devis sekvi reĝon Karlomano en malsukcesa kampanjo de la bavaroj kontraŭ la kroatoj de Dalmatio. Ĉe tiu ĉi ekspedicio li falis. Post lia morto eksuverenis en la Princlando Moosburg Arnulf de Karintio, kiu pli malfrue iĝis reĝo orientfranka.

## Literaturo 
* J. Hahn: *Kocel*. Ĉe: *Biographisches Lexikon zur Geschichte Südosteuropas*. Band 2. München 1976, p. 421-422 
* András Róna-Tas: *Hungarians and Europe in the Early Middle Ages*. Central European University Press, Budapest 1999, ISBN 963-9116-48-3.

## Eksteraj ligiloj 
*Princlando Moosburg dum la vivtempo de Kocelj 
*Malsupra Panonio en la 870-a jaro

## Notoj 
Kategorio:Dukoj
Kategorio:Historio de Slovakio
Kategorio:Historio de Hungario

Kategorio:Mortintoj en 876
Teorio de la Korlando

La **teorio de la korlando** (angle: *Heartland*) estas la nomo donita al geopolitika analizo de la mond-historio, kiu estas proponita de la brita geografo Halford John Mackinder en 1904 en ties artikolo ''* (La geografia pivoto de la historio).

Laŭ Mackinder, la mondo estas komparebla al monda oceano, kie troviĝas la Mondo-Insulo (angle: *world island*) konsistanta el Azio, Eŭropo kaj Afriko. Ĉirkaŭe troviĝas la grandaj insuloj (angle: «outlying island»): Ameriko, Aŭstralio, Japanio kaj la britaj Insuloj.

En 1919, Mackinder resumis la teorion jene:
* «Kiu regas Orientan Eŭropon komandas la Korlandon» («Who rules East Europe commands the Heartland»)
* «Kiu regas la Korlandon komandas la Mondo-Insulon» («Who rules the Heartland commands the World-Island»)
* «Kiu regas la Mondo-Insulon regas la mondon» («Who rules the World-Island controls the world.»)

## Historio 
Fine de la 19a jarcento, la geografo Halford John Mackinder interesiĝis pri la raporto inter la geografio de lando kaj ĝia strategio de potenco. Tre influita de geografia darvinismo, Mackinder inspiris sin de la scienca determinismo fare de la germana geopolitiko. Al la  li submetis en 1904 artikolon **, kiu prezentas teorion de la internaciaj rilatoj: tiu teorio enskribiĝis en la sulko de la realisma skolo .

## Penso 
### Partigo de la mondo en tri partojn 
Mackinder proponis dividon de la tera spaco en tri partojn. La Mondo-Insulo estas Eŭrazio, kiu estas la plej vasta, la plej riĉa kaj la plej enloĝata kontinento. Poste estas la ekstermaraj insuloj, indikante la Britan kaj Japanan Insularojn, kiuj situas proksime de la Mondo-Insulo kaj estas granda politika potenco aŭ celas akiri tian potencon. Fine, estas la eksteraj insuloj (*outlying islands''), kiuj estas foraj teritorioj, kiel Nordameriko, Sudameriko kaj Aŭstralio.

La Korlando situas en la centro de la Mondo-Insulo kaj etendiĝas de la riverego Volgo ĝis la riverego Jangzio, kaj de Himalajo ĝis Arkto. Tiutempe ĝin okupis ĉefe la Rusa Imperio, kaj laŭ Mackinder tiu ĉi lasta estis la plej fekunda kaj strategie grava teritorio en la mondo.

## Referencoj 
Kategorio:1904
Kategorio:Geopolitiko
Antono Giustinian

**Antonio GIUSTINIAN (1466-1524)**  (Venecio, Italio, 1466 - Venecio, Italio, 25-a de septembro 1524) estis itala humanisto, filozofo, teologo, profesoro pri filozofio en Rialto (1499), kaj ambasadoro de Venecio en Romo (inter 1502 kaj 1505) kaj Konstantinopolo en la 7-a de junio 1513. En 1506 li edziĝis al Elisabetta di Alvise Da Mula kiu donis al li tri infanojn, inter ili Francesco Giustinian (1507-1554), kiu estis ambasadoro en Francio inter 1537 kaj 1545, Marko Giustinian Ferrandina (1522-1596).

## Vivo
Li estis la plej maljuna filo de Polo di Antonio e di Alba Querini di Nicolò di Francesco da Candia. Lia familio estis konata kiel la "familio de la episkopoj" pro la multaj prelatoj kiuj elstariĝis. En 1493, li akiris sian bakalaŭrecon en la Universitato de Padovo, kie li kultivis la studojn pri filozofio kaj teologio. Kiel membro de reganta klaso kaj sub la ombro de la humanistoj el antaŭaj generacioj, li interkonsiligis kulturon kaj politikon malfermante sian politikan "cursus honorum" la 2-an de julio 1494 per magistrateco de la malnovaj aŭditorioj kiun li sekvis la 24-an de oktobro 1497, la elekton kiel inspektoro de la kamerao. En 1498 Giustinian estis elektita por eskorti la florencajn kaj imperiajn ambasadorojn vizitintajn Venecion; ankaŭ ĉi-tipaj taskoj estis konfiditaj al li en la sekvaj jaroj, signo de la reputacio, kiun li jam ĝuis.

En la sama jaro li okupis la profesorecon kiel filozofia leganto en la fama Rialto-lernejo. En novembro 1499, kiam li daŭre estis inspektoro de kameroj, li estis nomumita leganto de filozofio kaj la 13-an de oktobro 1501, dum li estis en la areo de la Senato, li estis elektita ambasadoro en Hispanio kun la garantio ke la posteno de leganto estos rezervita al li ĝis lia reveno, sed li ne foriris, ĉar la 9-an de februaro 1502 li estis nomumita ordinara ambasadoro al Romo. Li tial abdikis de la Rialto-lernejo kaj estis anstataŭigita per Lorenzo di Francesco Bragadin (1458-1530), kiun li mem indikis.

## Vidu ankaŭ
* Lorenzo Giustiniani (1380-1456)
* Bernardo Giustiniani (1408-1489)
* Oliviero Carafa (1430-1511)
* Paolo Giustiniani (1444-1502)
* Giorgio Valla (1447-1500)
* Paŭlo la 3-a (1468-1549)
* Pietro Bembo (1470-1547)
* Lorenzo Bragadin (1474-1538)
* Giovanni Pietro Carafa (1476-1559)
* Gasparo Contarini (1483-1542)
* Tommaso Badia (1483-1547)
* Vittoria Colonna (1492-1547)
* Francisko la 1-a (1494-1547)
* Marcantonio Flaminio(1498-1550)
* Pietro Martire Vermigli (1499-1562)
* Reginald Pole (1500-1558)
* Ludovico Beccadelli (1501-1572)
* Antonio Giustiniani (1505-1571), episkopo de Naxos, Grekio
* Giovanni Morone (1509-1580)
* Lorenzo Bragadin (1509-1585)
* Marcantonio Giustinian (1516-1571), itala presisto
* Vincenzo Giustiniani (1519-1582)
* Benedetto Giustiniani (1554-1621)
* Fabiano Giustiniani (1578-1627)
* Alvise Contarini (1597-1651)
* Michele Giustiniani (1612-1680)
* Hermann Becker (1632-1681)
* Lorenzo Bragadin (1638-1704)
* Petrus Becher (1672-1753)
* Christian Wolff (1679-1754)
* Johann Bernhard Wiedeburg (1687-1766)
* Nicolò Antonio Giustiniani (1712-1796)

## Referencoj 
G
G
G
G
Ŝĉerbinivka

**Ŝĉerbinivka** (, ) estas urbotipa loĝloko en Donecka provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis  loĝantoj en 2017, kaj  en 2022.

Post batalado, la 30-an de septembro 2022 la registaro de Rusio deklaris ĝin aneksita al la teritorio de Rusio kune kun la tuta Donecka provinco kaj tri aliaj provincoj de Ukrainio. Ĉar tio estas nur postulo de agrese militanta najbara ŝtato, klaras ke la registaro de Ukrainio kaj la internacia juro neniel akceptas tion. Necesas atendi internacie akceptitan traktaton pri paco.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Krivij Torec (stacidomo)
* Listo de urboj en Ukrainio
* Donecka provinco


Kategorio:Urboj en Donecka provinco
Kurdjumivka (stacidomo)

**Kurdjumivka** () estas fervoja stacio en Kurdjumivka (Donecka provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Kurdjumivka en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Kurdjumivka
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1913
Kategorio:Fervojaj stacioj en Donecka provinco
Kolĉikacoj

La **kolĉikacoj** aŭ kolĉiko.

## Taksonomio 
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (8 maj. 2020), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Liliales* Perleb - lilialoj
****Colchicaceae* DC. - kolĥikacoj aŭ kolĉikacoj
*****Androcymbium* Willd. - androcimbio
*****Baeometra* Salisb. ex Endl. - beometro
*****Burchardia* R. Br. - burkardio
*****Camptorrhiza* Hutch. - kamptorizo
*****Colchicum* L. - kolĥiko aŭ kolĉiko
*****Hexacyrtis* Dinter - heksacirtido
*****Iphigenia* Kunth - ifigenio
*****Kuntheria* Conran & Clifford - kunterio
*****Littonia* Hook. - litonio
*****Merendera* Ramond - merendero
*****Ornithoglossum* Salisb. - ornitogloso
*****Sandersonia* Hook. - sandersonio
*****Schelhammera* R. Br. - ŝelhamero
*****Tripladenia* D. Don - tripladenio
*****Uvularia* L. - uvulario
*****Wurmbea* Thunb. - vurmbeo

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Saint-Adrien (Côtes-d'Armor)

**Saint-Adrien** () estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento ''Côtes-d'Armor* (jen france, ), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (, ). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Guingamp kaj al la kantono *''.

La teritorio havas komunan limon kun .

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Côtes-d'Armor

Kategorio:Komunumoj de Côtes-d'Armor
Saint-Fiacre

**Saint-Fiacre** (franca prononco: [sɛ̃ fjakʁ]) estas la nomo de malsamaj francaj komunumoj omaĝe al Sankta Fiacre:  
* Saint-Fiacre, en la departemento  Côtes-d'Armor;
* Saint-Fiacre, en la departemento  Seine-et-Marne en kiu la sanktulo fondis abatejon nune parte detruitan;
* Saint-Fiacre-sur-Maine, en la departemento  Loire-Atlantique;
* Cuy-Saint-Fiacre, en la departemento  Seine-Maritime.

## Aliaj 
Multaj francaj kirkoj portas tiun nomon Saint-Fiacre. Aparte la tombejo de la sanktulo troviĝas en la samnoma kirko de la eponima komunumo de Seine-et-Marne.
Maldekstrema Juneco (Ĉinio)

**Maldekstrema Juneco** estas ĉina junulara komunumo konata pro la protestoj pri la rajtoj de laboristoj en Shenzhen Jasic en 2018.

La maldekstraj junularoj de Ĉinio estas ĉefe junaj kolegiostudantoj naskita en la 1990-aj jaroj, kaj ili estas tre malgranda minoritato inter ĉinaj kolegiostudantoj. Tiuj studentoj estas kutime organizitaj en la nomo de legokluboj kaj studentaj societoj, trovitaj en gravaj universitatoj, kun malsamaj grandecoj kaj nomoj. Tio kion tiuj studentaj organizoj havas komune estas ke ili kontraŭbatalas marksismon kiel la oficiala ideologio de Ĉinio kaj rekomendas la "ribelan revolucion" kontraŭ marksismo.

Ĉeffiguro de la komunumo estas Yue Xin.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinaj disidentoj
Teledyne Technologies

**Teledyne** **Technologies Inc.** estas industria konzerno kies ĉefsidejo situas en Usono sed kiu ankaŭ inkluzivas filiojn tra la mondo. Ĝi estis fondita en 1960 kiel Teledyne, Inc., de Henry Singleton kaj George Kozmetsky.

## Historio 
Teledyne estis komence parto de Allegheny Technologies sed estis disigita de ĝi tiel ke ĉi-lasta povis koncentriĝi pri sia kernkomerco en la kampoj de ŝtalo kaj rara metalproduktado .

En 1968, Teledyne aĉetis Ryan Aeronautical por 128 milionoj USD, kaj jaron poste Ryan Aeronautical iĝis tute posedata filio de Teledyne.

Iam, Teledyne traktis diversajn kampojn kiel ekzemple asekuro, dentalaj aparatoj (Teledyne Waterpik), kaj aeronaŭtiko. Ĉiuj tri entreprenoj poste disiĝis de ĝi: la unua kiel Unitrin Corporation, la dua kiel Waterpik Corporation, kaj la lasta (kiu kutimis esti la sendependa Ryan Aeronautical), estis aĉetita fare de Northrop Grumman en 1999.

Aktuale en 2007, la filioj de Teledyne estas plejparte engaĝitaj pri la produktado de diversaj komponentoj en la kampo de elektroniko kaj aeronaŭtiko.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aerospacaj kompanioj de Usono
Kategorio:Usonaj firmaoj
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Miklós Szilágyi (etnografo)

**Miklós Szilágyi** [miklOŝ silAdji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Szilágyi Miklós** estis hungara etnografo, muzeologo, altlerneja instruisto. Lia konata filo estis Márton Szilágyi.

Miklós Szilágyi naskiĝis  en Tiszafüred, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Miklós Szilágyi akiris diplomon en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1962. Post la diplomo li samloke instruis jaron, poste li estis muzeologo en Szolnok same jaron. Liaj sekvaj muzeaj stacioj estis Gyula (1964–1969), Cegléd (1969-1974), Szekszárd (1974-1981), fine Budapeŝto (1981-1986). Li laboris en etnografia instituto ekde 1986 ĝis la emeritiĝo, sed li ankaŭ estis docento inter 1988-2009 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li kandidatiĝis (CSc) en 1987, li doktoriĝis (DSc) en 1999 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia plej ŝatata temo estis la popola fiŝkaptado. Li edziĝis en 1963, lia edzino naskis 2 gefilojn en 1965 kaj 1973. Li ricevis 2 premiojn en 1999 kaj 2015.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adatok a Nagykunság XVIII. századi néprajzához* (1966)
* *A Hernád halászata* (1980)
* *Halászó vizek, halásztársadalom, halászati technika: A tiszai halászat történeti-néprajzi elemzése.* (1992)
* *A személyes paraszti tudás érvényessége: Kisújszállás társadalma és gazdálkodása egy száz évet élt parasztgazda emlékezetében.* (premiita libro, 2006)
* *Zsákmányolók és zsákmányaik. Történeti néprajzi dolgozatok a vadászatról, vadfogásról és a természethasznosítás egyéb formáiról* (2014)

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj