open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jenő Koszkol

**Jenő Koszkol** [koskol], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Koszkol Jenő** estis hungara pentristo.

Jenő Koszkol https://www.biralat.hu/muveszek/koszkol_jeno.696.html?pageid=56 naskiĝis la  en Dorog, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Jenő Koszkol lernis en Reĝa Modela Desegna Lernejo, kie János Greguss, Bertalan Székely kaj Károly Lotz instruis lin. Li longe pentradis en Italio, Germanio, Norda Afriko. Ekde la 1920-aj jaroj li pentradis en sia naskiĝvilaĝo kaj en la najbara Esztergom. Plej ofte li pentradis urbopartojn. Li estis ankaŭ ilustristo pri etnografiaĵoj de Ottó Herman. Li ricevis kelkajn premiojn ekde 1896.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto ekde 1888
* Arad (urbo) 1911

## Elektitaj pentraĵoj 
* Velence
* Tabán
* Halászok
* Tuniszi utca (vidu la malsupran bildon!)
* Szobabelső
* Mediterrán tengerpart
* Virágcsendélet (aĵpentraĵo)
* Családi móka (ĝenro)
* Az Angyalvár látképe a Tiberissel
* Esztergom (vidu la 2 malsuprajn bildojn!)
* Dorog (vidu la lastan bildon!)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun memportreto
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio

Koszkol Esztergom.jpg|Esztergom
Koszkol Esztergom A.jpg|Esztergom
Koszkol Detail of a Street in Tunis.jpg|Strato en Tuniso
Koszkol Opera House.jpg|Operejo
Dorog 1905.JPG|Dorog

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Vasboldogasszony)

**Preĝejo Ĉieliro de Maria** estas romkatolika historia monumento en mezo de vilaĝo Vasboldogasszony.

## Historio 
La kirko estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento, la unua mencio okazis en 1409. Pro atakoj de turkoj la preĝejo bruldetruiĝis, ruiniĝis, priskribo mencias nur la turon kaj kelkajn murojn en 1698. Post kelkaj jaroj la kirko plene renoviĝis, en 1765 barokiĝis. Arkeologoj faris esplorojn en 1975, poste la preĝejo estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en la vilaĝo ĉe vojkruciĝo. La fasado estas simetria, meze altiĝas la turo sen iu ajn reliefo. Malantaŭ la turo troviĝas la navo, kiu finiĝas en malpli larĝa duonronda absido. En la sankteja muro estas videbla duobla gotika sidniĉo. 

## Altaro 
La plej menciinda interna vidindaĵo estas la skulptita ligna altaro farita el tilio eble en 1710. Ĝi estas orumita kaj prezentas ĉieleniron de Maria. La agon helpas 4 anĝeloj. Plej supre Sankta Triunuo estas videbla. Rando de la skulptaĵo konsistas el folioj. La altaro estis restaŭrita en 2001.

En la navo estas videblaj statuoj pri Sankta Francisko kaj Sankta Vendelo.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare
* hungare kun foto 
* https://www.martinus.hu/nev-es-cimtar/plebaniak/246/vasboldogasszony-nagyboldogasszony-filia

Vasboldogasszony
Vasboldogasszony
Kategorio:Vasboldogasszony
33690 Noahcain

'*33690 *Noahcain''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Noah Miles Cain*, finaliston de la *Broadcom MASTERS* de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo ; pro lia projekto pri terscienco kaj scienco de la vivmedio. Li estis lernanto ĉe la *Krystal School of Science, Math, and Technology* de Hesperia (Kalifornio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Survilliers - Fosses (stacidomo)

**Survilliers - Fosses** estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en  Fosses, apud Survilliers en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Nord - Lille (272000).

## Interkonektoj 
*  Busval d'Oise 95.01
*  Grand R R1 R2 R3 R104 R108 R114 Soirée Survilliers-Fosses
*  Filéo Roissy Sud

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Fosses
* Survilliers

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-d'Oise
Kategorio:Fosses
Kategorio:Survilliers
Noktoĉemizeto

eta|Noktoĉemizeto
**Noktoĉemizeto** (angle: *Babydoll*) estas mallonga, kelkfoje senmanika, facile portebla noktoĉemizo aŭ negliĝo, celata kiel noktovesto por virinoj. Ĝi kelkfoje havas antaŭformitajn mamingojn kun alkudrita, loze konvena jupo plej ofte kun longo ĝis la supra parto de la femuro.

Ĝi populariĝis post la filmo *Baby Doll* el 1956 en kiu Carroll Baker ĉefrolis.

eta|maldekstra|300px|Afiŝo de la filmo Baby Doll

Kategorio:Vestoj
Gouvieux

**Gouvieux** estas franca  situanta en departemento , regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Godviciens*.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Oise
* Chantilly - Gouvieux (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Oise
Chantilly - Gouvieux (stacidomo)

La **gare de Chantilly - Gouvieux** estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en komunumo Chantilly, apud Gouvieux, en departemento , en regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de la reto  Hauts-de-France kaj de linio D de RER.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Paris-Nord - Lille (272000).

## Interkonektoj 
*  Cars interurbains de l'Oise: LR04 (Creil), LR05 (Saint-Leu-d'Esserent), LR09 (Boran-sur-Oise), LR14 (Orry-la-Ville), LR15 (Senlis)
*  DUC (Chantilly)

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Chantilly
* Gouvieux

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Oise
Kategorio:Chantilly
Kategorio:Gouvieux
Ben Howard

**Benjamin John** (**Ben**) **HOWARD** (naskiĝis la  en Londono) estas brita muzikisto, kantisto, gitaristo kaj surfanto. Li havas kontrakton je Island Records kaj Communion.

## Vivo 
Howard naskiĝis en la okcidento de Londono, sed plenkreskis en Totnes, Devon. Dum junaĝo, Howard aŭskultis la favoran muzikon de siaj gepatroj, kiuj enkondukis lin al siaj plej ŝatataj diskoj de la artistoj de la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj kiel John Martyn, Van Morrison, Joni Mitchell kaj Simon & Garfunkel, kiuj tre influis Howard. Nuntempe liaj gepatroj loĝas en Ibiza; tie Howard surbendigis sian debutalbumon *Every Kingdom* (2011).

Post mezlernejo, Howard studis ĵurnalismon en Falmouth. Tamen, duonjare antaŭ atingi sian diplomon, Howard ĉesis siajn studojn ĉar li opiniis, ke li povus "travivi per la muziko".

En 2017, Howard aniĝis la novan bandon A Blaze of Feather.

## Diskografio 
* *Every Kingdom* (2011)
* *The Burgh Island E.P.* (2012)
* *I Forget Where We Were* (2014)
* *Noonday Dream* (2018)
* *Collections from the Whiteout* (2021)
* *Is It?* (2023)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retpaĝo de Howard

Kategorio:Britaj muzikistoj
Kategorio:Britaj gitaristoj
Kategorio:Britaj kantistoj
Kategorio:Britaj kantverkistoj
31174 Rozelot

'*31174 *Rozelot'''* estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la francan sunan astronomon *Jean-Pierre Rozelot*, kiu laboris ĉe la Observatorio de la *Pic du Midi'' kaj ĉe la CERGA, kiun li direktis inter 1982 kaj 1988. Li estis aktiva en instruo pri astronomio kaj en astronomia popularigo per apogo al diversaj astronomiaj societoj kaj kluboj en sud-orienta Francio.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1997
31249 Renéefleming

'*31249 *Renéefleming'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey* (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la bone konatan usonan lirikan sopraninon Renée Fleming, kiu markis la mondon de la spektaklo kun siaj roloj kaj en klasikaj operoj de Richard Strauss, Mozart, Händel Verdi kaj Dvořák, kaj en modernaj pecoj kiel " *le temps l´horloge'' " de Henri Dutilleux. La nomo estis elektita far'de Natalie Dessay.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Skip James

**Skip JAMES** (9a de Junio, 1902 – 3a de Oktobro, 1969) estis afrik-usona kantisto, kantoverkisto, pianisto kaj gitaristo de Delta bluso.

Lia gitarludado estas fama pro sia malhela, minor-tonala sono, ludita en malferma D-minora per prilaborita fingropluka tekniko. James unue registris por Paramount Records en 1931, sed tiuj vendiĝis malmulte, ĉar estis publikigitaj dum la Granda Depresio, kaj ili falis al forgeso.

Post longa foresto el la publika atento, James estis "remalkovrita" en 1964 fare de blusentuziasmuloj, ĉefe en la kadro de la blus-popolmuzika revivigo de 1950-aj kaj komenco de la 1960-aj jaroj. Dum tiu periodo, James aperis ĉe popolmuzikaj kaj blusaj festivaloj, faris koncertojn ĉirkaŭ la lando kaj registris kelkajn albumojn por variaj registromarkoj. Liaj kantoj influis generaciojn de muzikistoj kaj estis adaptitaj de multnombraj artistoj. Li estis konsiderita kiel "unu el la ŝlosilaj figuroj de bluoj."

## Notoj 
Kategorio:Usonaj blusaj kantistoj
Kategorio:Usonaj blusaj gitaristoj
Charley Patton

**Charley PATTON** (m. 28an de Aprilo, 1934) estis afrik-usona kantisto kaj gitaristo de Delta bluso. Konsiderita de multaj kiel la "Patro de la Delta Bluso", li kreis fortan korpon de usona muziko kaj inspiris plej el la muzikistoj de Delta bluso. La muzikologo Robert Palmer konsideris lin unu el la plej gravaj usonaj muzikistoj de la 20-a jarcento.

Patton (kiu estis bone edukita konsiderante la tiamajn normojn) literumis sian nomon Charlie, sed multaj fontoj, kiel diskomarkoj kaj lia tomboŝtono, uzas la literumadon Charley.

Li faris registrojn en 1929, 1930 kaj 1934 (kompilaĵoj).

## Kelkaj kantoj de 1929 
* "Pony Blues"
* "Mississippi Boweavil Blues"
* "Screamin' and Hollerin' the Blues"
* "Down the Dirt the Road Blues"
* "Banty Rooster Blues"
* "Pea Vine Blues"
* "It Won't Be Long"
* "Tom Rushen Blues"
* "A Spoonful Blues"

## Notoj 
Kategorio:Usonaj blusaj kantistoj
Kategorio:Usonaj blusaj gitaristoj
Béjart (geaktora familio)

**Béjart** estis la nomo de franca komediista familio, kun kiu Molière unuiĝis por fondi la teatran trupon ''L'Illustre Théâtre''.

Membroj konataj estis:
** Joseph Béjart (1585-1641), kiu kun sia edzino Marie Hervé havis jenajn infanojn:
*** Joseph Béjart 1616 aŭ 1617 en Parizo, 1658 samloke)
*** Madeleine Béjart (1618 Parizo, 1672 Parizo), amantino de Molière
*** Elisabeth Béjart (1620)
*** Jacques Béjart (1622)
*** Anne Béjart (1623)
*** Geneviève Béjart (1624, 1675), konata ankaŭ sub la nomoj Mademoiselle Hervé, Mademoiselle Villaubrun kaj Mademoiselle Aubry
*** Louis Béjart (1630, 1678)
*** Charlotte Béjart 1632)
*** Bénigne Béjart 1639)
** Armande Béjart 1642, 1700), filino aŭ fratino de Madeleine Béjart kaj edzino de Molière

Kategorio:Familioj de Francio
Kategorio:Artistaj familioj
Kategorio:Francaj aktoroj
Kategorio:Molière
Sylwia Najah

**Sylwia Najah** (naskiĝis la 5-an de junio 1978 en Opole) - pola teatra kaj filma aktorino.

## Vivo
Diplomitino de Ŝtata Muzika Lernejo de la unua kaj dua gradoj en Opole en la klaso de gitaro, kaj de Aktora Studiumo ĉe la Juda Teatro en Varsovio, kies aktorino ŝi estas kaj de dujaraj aktoraj laborkursoj bazitaj sur la metodo de Lee Strasberg kaj Viola Spolin. Posedantino de la diplomo de drama aktoro de la Ekzamena Komisiono de ZASP (Asocio de Artistoj de Polaj Scenejoj). Kunlaboras kun varsoviaj teatroj, ludis en Radom.

Sylwia Najah ludis en filmoj kaj serioj interalie ĉe Marek Koterski. Ankaŭ kunlaboras kun la Teatro de Pola Radio. En Juda Teatro rolis i.a. kiel Hudl en la muzikalo *Violonisto sur la tegmento*, reĝisorita de Jan Szurmiej kaj Debora Vogel. Diplomaj spektakloj: Anka en *Lamento* de Krzysztof Bizio laŭ reĝisoro Eugenia Herman kaj Emily Jane en la "Noktoj de la fratinoj Brontë" de Susan Schneider laŭ reĝisorado de Bożena Suchocka.

Ŝi partoprenis muzikan spektaklon "Infanoj de Ijob", reĝisoritan de Jacek Bończyk (la premiero dum la 6-a Festivalo "Espero" je la nomo al Jacek Kaczmarski, 2009), kies surbaze eldonejo MTJ eldonis diskon, interalie kun la kantoj en la jida lingvo en ŝia plenumo (la premiero en la Festivalo Varsovio de Singer, 2010).

*Konstruaĵoj de Debora Vogel. Traktato ene de kaj vivperiferie* estas unupersona dramo en ŝia plenumo, reĝisorita de Magda Gnatowska, kiun preparis por la Festivalo Varsovio de Singer 2012. La spektaklo enkondukas spektanton en la mondon de la literaturo de Debora Vogel, doktorino pri filozofio, verkistino, poetino, sensukcesa fianĉino de Bruno Schulz. Ŝi prezentas eksterordinaran kreadon de Debora Vogel. La aktorino serĉas, esploras la vivon de manekeno, kiel ĉe Meyerhold, biomeĥanike.

## Eksteraj ligiloj
* Sylwia Najah en la bazo filmpolski.pl
* Sylwia Najah en la bazo e-teatr.pl

Kategorio:Polaj aktoroj
Tamás Kótai

**Tamás Kótai ** [tamAŝ kOtai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kótai Tamás** estas hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto.

Tamás Kótai http://www.kieselbach.hu/muvesz/kotai-tamas_10216 naskiĝis la  en Makó.

## Biografio 
Tamás Kótai vivis en Szentendre inter 1974 kaj 2002, li studis en Hungara Belarta Altlernejo de Budapeŝto inter 1981-1986. Li debutis en grupa ekspozicio en 1983. En la sekvaj jaroj li ricevis membrecon en pluraj pentristaj societoj. Inter 1989 kaj 1992 kaj en 1994 li havis stipendiojn. En la lernojaro 2007 li instruis en Altlernejo de Nyíregyháza kaj ekde la sama jaro en Altlernejo Eszterházy Károly. Li ricevis 5 premiojn inter 1991-2006.

## El solaj ekspozicioj 
* Vác (1989)
* Budapeŝto (1991-1995, 1997-1998, 2001-2005, 2008) 
* Szentendre (1994-1996)
* Berlino (1995) 
* Szeged (2007)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1991-1997, 2001, 2008)
* Szentendre (1992, 1994)
* Krakovo (1994, 2003) 
* Szeged (1997, 1999, 2001-2009)
* Miskolc (2000, 2002, 2006,2009) 
* Vieno (2004)
* Eger (2009)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Kutyapajzs (1993)
* Négy (1999)
* Három (1999)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Árpád Szenes

**Árpád Szenes** [seneŝ] , en Francio Árpád Szenès, laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szenes Árpád** estis hungara-franca pentristo, altlerneja instruisto.
eta|Muzeo pri geedzoj Szenes ekde 1994
Árpád Szenes http://latam.kormany.hu/szenes-arpad naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Parizo.

## Biografio 
Árpád Szenes frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li estis armea pentristo dum la 1-a mondmilito. Post la milito li studis en privata pentrista lernejo de József Rippl-Rónai, en 1919 li pentradis en Artistkolonio (Kecskemét), liaj majstroj estis Béla Iványi-Grünwald kaj Károly Kernstok. Pro la tutlanda malriĉeco li devis labori en la agrikulturo. En 1924 li studvojaĝis al Germanio, kaj Italio, en la sekva jaro al Parizo. Li frekventis liberan lernejon, kie en 1929 li konatiĝis kun portugalino. En la sekva jaro ili geedziĝis. Pro la 2-a mondmilito li rifuĝis al Lisbono, en 1940 ili translokiĝis al Brazilo. En 1947 ili reiris al Parizo, kie Szenes ankaŭ instruis pentroteknikon. En 1979 li donacis pentraĵojn al hungaraj muzeoj.

## El solaj ekspozicioj 
* Parizo (1933, 1939, 1947, 1949, 1952, 1955, 1958, 1960, 1965, 1969, 1974, 1981, 1988
* Rio de Janeiro (1941)
* Bazelo (1957)
* Bruselo (1970, 1975)
* Budapeŝto (1977, 1994, 1997)
* Lisbono (1985, 1997, 2000)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1922, 1938, 1948)
* Parizo (1931, 1934, 1937, 1948, 1956, 1960, 1967, 1970, 1979)
* Novjorko (1936, 1944, 1968)
* Zuriko (1952)
* Beogrado, (1957)
* Jerusalemo (1960)
* Arthalo Budapeŝto (1982)

## Elektitaj pentraĵoj 
* A pár, (1933)
* Marie-Hélène III, (1939)
* L’atelier, (1948)
* Marie-Hélène et sa mère, (1957)
* L’Eclipse, (1962)
* Les sables, 1978
* A Mont Saint-Michel közelében, (1980)
* Újpesti rakpart

## Elektitaj grafikaĵoj 
* Metszetek al libro Pierre Guéguen: La chasse au faon rose (1938)
* ilustraĵoj al libroj de Murilo Mendes, Rainer-Maria Rilke, Jorge de Lima (1944)
* Ötven gouache al manuskripto de René Char: Le Temps épars (1966)

## Elektitaj disĉiploj 
* György Kornis

## Memorigiloj 
* muzeo kaj fondaĵo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Hungardevenaj francoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Profunda Sudo

[eta|altdekstre=1.35|La ŝtatoj en malhelruĝa komponas la aktualan Profundan Sudon. Apudaj areoj de Orienta [Teksaso, Okcidenta Tenesio, kaj Norda Florido estas ankaŭ ĝenerale konsiderataj parto de tiu subregiono. Historie, ĉiuj el tiuj ŝtatoj estis en la Konfederaciitaj Ŝtatoj de Usono kaj ege dependis el la sklava laborforto en la epoko de la Enlanda Milito. (En Teksaso, Orienta Teksaso estis la ĉefa regiono de sklaveco.)]]
**Profunda Sudo** () estas kultura kaj geografia subregiono en Suda Usono. Historie, ĝi estis diferencita kiel tiuj ŝtatoj plej dependaj el plantejoj kaj sklavohavaj socioj dum la epoko antaŭ la Usona Enlanda Milito. Tiu Profunda Sudo estas ofte menciata kiel **Kotonaj Ŝtatoj**, ĉar la produktado de kotono estis ĉefa enspezo.

## Uzado 
eta|dekstra|altdekstre=1.25|La loko de la regiono *Black Belt* (sociologie) en Usono.

La termino "Deep South" estis difinita laŭ vario de manieroj:
* Plej difinoj inkludas la ŝtatojn Georgio, Alabamo, Suda Karolino, Misisipio, kaj Luiziano.
* Ankaŭ Teksaso estas inkludita, pro sia historio de sklaveco kaj kiel parto de la Konfederaciitaj Ŝtatoj de Usono. La orienta parto de la ŝtato estas la plej okcidenta etendo de la Profunda Sudo. aŭ pli bone konsiderita "en la Periferia aŭ Suda Bordo pli ol en la Profunda Sudo."
* La sep ŝtatoj kiuj apartiĝis el Usono antaŭ la pafado al Fort Sumter kaj la startigo de la Usona Enlanda Milito, kaj origine formis la Konfederaciitajn Ŝtatojn de Usono. Finfine la Konfederacio inkludis dekunu ŝtatojn. Laŭ ordo de apartigo ili estis la jenaj: Suda Karolino, Misisipio, Florido, Alabamo, Georgio, Luiziano, kaj Teksaso. La unuaj ses ŝtatoj kiuj apartiĝis estis tiuj kiuj tenis la plej grandan nombron de sklavoj.
* Granda parto de la origina "Cotton Belt" (Kotona Zono). Tio estis konsiderata kiel etendo el orienta Norda Karolino al Suda Karolino kaj tra la Golfaj Ŝtatoj ĝis tiom for okcidente kiel Orienta Teksaso, kaj inklude tiujn partojn de Okcidenta Tenesio kaj orienta Arkansaso en la Misisipia Aluviebenaĵo. Kelkaj el tiuj terminoj koincidas kun la *Black Belt* (Nigra Zono), origine reference al supraj areoj de Alabamo kaj Misisipio kun fruktodona grundo, kiuj estis disvolvigitaj por kotonproduktado pere de sklava laborforto. Tiu termino estis uzita ankaŭ por multo de la Kotona Zono, kiu havis altan procenton de Afrik-usona sklava laborforto.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Usono
Kategorio:Usonaj regionoj
Kategorio:Politiko de Usono
Kantono Lafayette (Misisipio)

La **kantono Lafayette ** () estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio. Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². 

La administra centro estas la urbo *Oxford*. La nomo de la kantono honoras la figuron de la Markizo de La Fayette, franca militista heroo kaj usona generalo kiu luktis dum la Usona Milito de Sendependeco. La kantono estis fondita la .

La Kantono Lafayette estas ofte konsiderata kiel inspiro por la Kantono Yoknapatawpha, nome la fikcia scenejo de multaj el la verkoj de William Faulkner.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nordmisisipia bluso

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Misisipio
Kantono Newton (Georgio)

La Kantono Newton estas kantono en la usona ŝtato Georgio. Laŭ la censo de 2010, estis 99,958 loĝantoj. Ĝi estas situa en la nordcentra parto de la ŝtato Georgio. La kantona sidejo estas Covington.

Plej ofte venkis en balotoj la Demokrata Partio.

## Notoj 
Newton (Georgio)
László Kovács (pentristo)

**László Kovács** [lAslo kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács László** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.

László Kovács http://www.kieselbach.hu/muvesz/kovacs-laszlo_10276 naskiĝis la  en Budafok (nuntempa urboparto en Budapeŝto), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Kovács frekventis gimnazion en Budapeŝto, sed li lernis ankaŭ en pentrista rondo. Li studis en Belarta Altlernejo de Budapeŝto inter 1962-1967. Lia ĉefinstruisto estis Aurél Bernáth. Ekde 1969 li lokŝanĝiĝis al Budaörs, kie li havis ankaŭ malriĉan atelieron. Inter 1971 kaj 1974 li havis stipendion. En 1997 li estis nomumita katedrestro de Altlernejo Eszterházy Károly, kie li instruis ĝismorte. Li ricevis premiojn inter 1980-2002. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.

## El solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1974, 1979, 1989, 1995, 2000
* Mór (1981)
* Darmstadt (1991)
* New Jersey (1999)
* Eger (2005, 2009)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Szombathely (1972-1974, 1999)
* Arthalo Budapeŝto (1976, 1978, 1998, 2000)
* Szeged (1983-1987, 1995, 2001, 2006)
* Bonn (1993)
* Budapeŝto (1994, 1998, 2001, 2006)
* Eger (1998, 2002)

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Gulliver* (2 murpentraĵoj, lernejo en Szeged, 1979)
* ’’Villa Citadella’’ (Eger, interna murpentraĵo, 2001)
* Téli ablak
* Lépcsőház
* Duda
* Kút
* Bárány

## Elektitaj artaĵoj 
* ceramika muraĵo (Bonyhád, lernejo 1998)
* *Feltámadás* (vitralo), Pannonhalma, 1998)
* ceramika kolono (Budaörs, 2004)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* propra paĝo kun foto)
* hungarlingva biografio kun bildoj
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tutwiler (Misisipio)

**Tutwiler** estas urbo en la Kantono Tallahatchie, Misisipio, Usono. Laŭ la censo de 2010 estis 3,550 loĝantoj.

En 1899, Tom Tutwiler, civila inĝeniero por loka fervojo, setlis sian sidejon sep mejlojn nordokcidente de Sumner. La urbo Tutwiler estis fondita kaj nomigita laŭ li.

En 1928, oni konstruis altlernejon je kosto de 40,000 dolaroj.

Kiel multaj aliaj urboj en la Misisipa Delto, Tutwiler postulas esti la "naskoloko de bluso". Tiu fakte estas la loko kie W. C. Handy laŭ informoj "malkovris" bluson en 1903, sur fervoja kajo en la urbo. Handy estis aŭdinta ion kiel bluso tiom frue kiom el 1892, sed estis atendante prokrastitan trajnon al Memfiso kiam li aŭdis veran vagantan blusulon por la unua fojo.

La aktuala ekonomio estas bazita sur la produktado de kotono.

Kategorio:Geografio de Misisipio
Lead Belly

**Huddie William LEDBETTER** (20a de Januaro, 1888 – 6a de Decembro, 1949) estis afrik-usona kantisto kaj muzikisto de bluso kaj popola muziko. Li estis fama pro sia forta voĉo, virtuozismo per dekdu-korda gitaro, kaj la popolkantaj normigoj kiujn li enkondukis. Li estis plej bone konata kiel **Lead Belly**. Kvankam multaj registrolistoj literumis lin kiel "Leadbelly", li mem verkis "Lead Belly", kio estas ankaŭ la literumado sur lia tomboŝtono kaj la literumado uzita de la Fondaĵo Lead Belly.

Lead Belly kutime ludis dekdu-kordan gitaron, sed li ankaŭ ludis pianon, mandolinon, harmonikon, violonon, kaj "windjammer" (diatona akordiono). En kelkaj registraĵoj, li kantis dum aplaŭdado aŭ piedoklakado.

La kantoj de Lead Belly kovris ampleksan gamon de ĝenroj kaj temoj kiel gospelo; bluso pri virinoj, drinkado, prizonvivo, kaj rasismo; kaj popolkantoj pri vakeroj, prizono, laboro, maristoj, bovobredado, kaj dancado. Li verkis kantojn ankaŭ pri personoj el la novaĵoj, kiel Franklin D. Roosevelt, Adolf Hitler, Jean Harlow, la boksisto Jack Johnson, la junuloj de Scottsboro kaj Howard Hughes. Lead Belly estis metita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 1988 kaj en la Luiziana Muzikfamula Promenejo en 2008.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj blusaj kantistoj
Kategorio:Usonaj blusaj gitaristoj
Vigneux-sur-Seine (stacidomo)

**Vigneux-sur-Seine** estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en  Vigneux-sur-Seine, departemento Essonne en regiono Francilio.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).

## Interkonektoj 
*  Seine Sénart 4 18 19 A B C D E F LM1 LM2 LP1
*  N135

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Vigneux-sur-Seine

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Essonne
Kategorio:Vigneux-sur-Seine
Listo de asteroidoj (67001–68000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 67001 al 68000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Ne estas kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.

Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.

## Plena listo 67001-68000 
### 67001-67050 
### 67051-67100 
### 67101-67150 
### 67151-67200 
### 67201-67250 
### 67251-67300 
### 67301-67350 
### 67351-67400 
### 67401-67450 
### 67451-67500 
### 67501-67550 
### 67551-67600 
### 67601-67650 
### 67651-67700 
### 67701-67750 
### 67751-67800 
### 67801-67850 
### 67851-67900 
### 67901-67950 
### 67951-68000 
## Eksteraj ligiloj 
*  Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 65 001 - 70 000
Gyula Kosztolányi-Kann

**Gyula Kosztolányi-Kann** [djula kostolAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kosztolányi-Kann Gyula** estis hungara pentristo, arkitekto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Kosztolányi (Kann) aŭ Kosztolányi Kann*.
eta|Loĝejo kun ateliero de Gyula Kosztolányi-Kann, la domo mem estas propra arkitekta laboro de Kosztolányi
Gyula Kosztolányi-Kann http://www.kieselbach.hu/muvesz/kosztolanyi-kann-gyula_698 naskiĝis la , li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Kosztolányi-Kann devenis el juda familio. Li studis teknikuniversitatojn en Budapeŝto kaj Munkeno, li akiris arkitektan diplomon en 1892. Dum la studentaj jaroj li lernis ankaŭ pentroteknikon en la menciitaj urboj. Liaj majstroj estis Bertalan Karlovszky kaj Simon Hollósy. En 1893 li ricevis katedron en Holzminden, tamen li studvojaĝis kaj post 2 jaroj li hejmenvenis. En Budapeŝto li malofte okupiĝis pri arkitektaj laboroj, li plej ofte pentradis. Liaj konstruitaj arkitektaĵoj estas nur kelkaj. Li iĝis profesia pentristo ekde 1906. Liaj pentraĵoj estis premiitaj en 1911 kaj post 2 jaroj.

## Elektitaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1896, 1911, 1913)
* Arthalo Budapeŝto (1839)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Tornác (1901)
* Hollandi házak (1906)
* Szeptemberi délután (1911, premiita)
* Vízparti sétány (1912)
* Külváros télen (1920)

## Liaj arkitektaj volumoj 
* Architektonische Skizzen und Studien (Berlino, 1902, 1909)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kálmán Kovács (pentristo)

**Kálmán Kovács** [kovAcx], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Kálmán** estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto.
eta|Geedza paro Kovács en 1972
Kálmán Kovács http://www.kieselbach.hu/muvesz/kovacs-kalman_10266 naskiĝis 1927 en Mikušovce (distrikto Lučenec) (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Vieno.

## Biografio 
Kálmán Kovács apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li studis en Hungara Belarta Altlernejo de Budapeŝto inter 1950-1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Valér Ferenczy, Pál Molnár C., kaj Nándor Lajos Varga. Li batalis dum la Hungara revolucio de 1956, post falo de la revolucio li rifuĝis al Vieno, li plulernis helpe de stipendio kaj akiris diplomon en belarta akademio de Vieno en 1962. Liaj plej gravaj instruistoj estis Friedensreich Hundertwasser, Oskar Kokoschka, Christian Ludwig Martin. Post la diplomo li longe studvojaĝis, poste li establis atelieron en Vieno. Ĝi estis samtempe centro de la rifuĝintaj hungaroj. Li verkis ankaŭ arthistoriajn studojn, ŝatis krei grafikaĵojn, instruis en altlernejo kaj redaktis-eldonis kontraŭkomunismajn periodaĵojn. En la fruaj 1980-aj jaroj li establis bildogalerion. Post falo de la socialismo li establis atelieron en Öttevény. En 1999 li estis nomumita docento en la Universitato de Okcidenta Hungario. Li ricevis hungarajn premiojn kaj li havis edzinon.

## Pentraĵoj 
* vidu la malsuprajn bildojn!

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

Kovacs Kalman festmeny 12.jpg|
Kovacs Kalman festmeny 19.jpg|
Kovacs Kalman festmeny 26.jpg|
Kovacs Kalman festmeny 60.jpg|
Kovács Kálmán festmeny 64.jpg|
Kovacs Kalman festmeny KK4.jpg|

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1956
Gusztáv Morelli

**Gusztáv Morelli ** [gustAv], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Morelli Gusztáv** estis hungara ksilografisto, ilustristo, altlerneja instruisto.

Gusztáv Morelli https://www.arcanum.hu/hu/online-kiadvanyok/Lexikonok-magyar-eletrajzi-lexikon-7428D/m-76AF9/morelli-gusztav-76F16/ naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
[eta|maldekstre|Gusztáv Morelli: [Arthalo Budapeŝto]]
eta|Gusztáv Morelli: Promenejo

## Biografio 
Gusztáv Morelli studis en Debrecen kaj en sia naskiĝurbo, poste li havis grafikajn laborojn en instituto de Károly Rusz ĝis 1868. En la sekva jaro li ricevis ŝtatan stipendion kaj li vivis en Parizo, poste en Londono kaj Lejpcigo ĝis 1872, fine li hejmenvenis. Ekde 1873 li instruis en Reĝa Modela Desegna Lernejo, ekde 1883 en Reĝa Industriarta Lernejo. Li longe estis ilustristo de Vasárnapi Újság Li instruis ĝismorte. Li ricevis premiojn.

## Elektitaj ksilografiaĵoj 
* pri pentraĵoj de Mihály Munkácsy kaj Géza Mészöly
* pri Landokupo de la madjaroj (rundpentraĵo) (1895, la ksilografiaĵo estas 4,5 m longa)
* al Balázs Orbán: Székelyföld leírása
* poemlibro de Sándor Petőfi (1874)
* Osztrák-Magyar Monarchia írásban és képben (kun 600 ksilografiaĵoj)
* A Vajai kastély
* Hegyvidék fametszet

## Elektitaj disĉiploj 
* Benedek Bálint
* Károly Kotász

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto kaj bildoj
* hungarlingva biografio kun bildo
* hungarlingva biografio kun foto
* germanlingva biografio

Pécs 19. század.jpg|Pécs en la 19-a jarcento
Morelli Gusztáv Országház 1900.jpg|Parlamentejo (Budapeŝto) en 1900
Morelli Gusztáv Vadászati pavilonok 1896-18.JPG|Ĉasistaj pavilonoj
Morelli Gusztáv Mezőgazdasági pavilon 1896-21 21.JPG|Agrikultura pavilono
Horvát mezőgazdasági csarnok 1896-19.jpg|Kroata agrikultura pavilono
Lumniczer Sándor Morelli.jpg|Sándor Lumniczer
Wekerle Sándor Morelli.jpg|Sándor Wekerle
Arany Morelli.jpg|János Arany

Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj ksilografistoj
33703 Anthonyhill

'*33703 *Anthonyhill'''* estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Anthony Glenn Hill*, finaliston de la *Broadcom MASTERS* de 2017 : konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo ; pro lia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la *Churchill Junior High'' de Sallaga Urbo (Utaho).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Listo de la plej dikaj abioj en Germanujo

eta|hochkant|abio apud la montara pado „Erzstieg“ en la valo Hinterstein
eta|maldekstre|granda abio ĉe la naturmonumento Bauernrast
La **listo de la plej dikaj abioj en Germanio** enhavas blankajn abiojn (*Abies alba*), kies trunka perimetro en alteco de unu metro estas pli ol 5&nbsp; metroj (stato 2001–2014). La plej grandaj abiaj arbaroj kun 106.000 hektaroj (8 % de la arbara areo) en Baden-Virtembergo kaj kun 57.000 hektaroj (2 % de la arbara arealo) en Bavarujo. La plej dikaj abioj de Germanujo ankaŭ staras en tiuj du sudgermanaj landoj. Norde de la aliaj germanaj landoj la blanka abio kreskas nur sur 20.000 hektaroj.

## Klarigo 
* **loko:** enhavas la rangon de la plej dikaj abioj.
* **perimetro:** enhavas la perimetron de la trunkoj en alteco de unu metro kaj la jaron de la mezuro.
* **nomo:** enhavas la nomon de la abio.
* **loko:** enhavas la kreskolokon de la abio (komunumo).
* **lando:** mallongigo kaj flago de la federacia lando. (BA= Bavario, BV= Baden-Virtembergo)
* **aĝo:** enhavas la ĉirkaŭkalkulitan aĝon de la abio en jaroj.
* **fonto:** enhavas la fonton de la indikoj.
* *rimarko:* la listo estas ordigebla.

## Abioj 
## Vidu ankaŭ 
* listo de la plej dikaj fagoj en Germanujo
* Listo de la plej dikaj kverkoj en Germanujo
* listo de la plej dikaj fruktarboj en Germanujo
* Listo de la plej dikaj sekvojadendroj en Germanujo
* Listo de rimarkeblaj maljunaj arboekzempleroj

## Literaturo 
* Ullrich, B., U. Kühn, S. Kühn: Unsere 500 ältesten Bäume.BLV Buchverlag. München. 2009. ISBN=978-3-8354-0376-5.
* Kühn, S., B. Ullrich, U. Kühn: Deutschlands alte Bäume. Eine Bildreise zu den sagenhaften Baumgestalten zwischen Küste und Alpen. BLV Buchverlag. München. 2007. ISBN=978-3-8354-0183-9
* Uwe Kühn, U., S. Kühn, B. Ullrich: Bäume die Geschichten erzählen. Von Tanzlinden und Gerichtseichen, Baumheiligtümern und Gedenkbäumen in Deutschland. BLV Buchverlag. München. 2005. ISBN=3-405-16767-1
* Hockenjos W.: Tannenbäume. DRW-Verlag. Leinfelden-Echterdingen. 2008. ISBN=978-3-87181-723-6
* Fröhlich, H.J.: Alte liebenswerte Bäume in Deutschland. Cornelia Ahlering Verlag. Hamburg. 1989. ISBN=3-926600-02-0

## Referencoj 

Abioj
Boigneville (stacidomo)

**Boigneville** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en komunumo Boigneville, en departemento Essonne, regiono Francilio.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D (branĉo **D4**) de RER.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).

## Interkonektoj 
*  Les Cars Bleus 284.002 284.003

## Vidu ankaŭ 
* RER de Francilio
* RER de Francilio D
* Stacidomoj de RER de Francilio
* Boigneville

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:RER de Francilio D
Kategorio:Fervojaj stacioj en Essonne
Kategorio:Boigneville
Alan Lomax

**Alan LOMAX** (usona prononco /ˈloʊmæks/; 31a de Januaro, 1915 – 19a de Julio, 2002) estis usona etnomuzikologo, plej bone konata pro siaj multnombraj kamporegistraĵoj de popolmuziko de la 20a jarcento. Li estis ankaŭ muzikisto, same kiel folkloristo, arkivisto, verkisto, fakulo, politika aktivulo, parolhistoriisto, kaj kinfaristo. Lomax produktis registrojn, koncertojn, kaj radioprogramoj en Usono kaj Anglio, kio ludis gravan rolon en la konservado de la popolmuzikaj tradicioj en ambaŭ landoj, kaj helpis la startigon kaj de la usona kaj de la britia popolmuzikaj revivadoj de 1940-aj, 1950-aj kaj komenco de la 1960-aj jaroj. Li kolektis materialon unue kun sia patro, nome la folkloristo kaj kolektisto John A. Lomax, kaj poste sola kaj kun aliaj, Lomax registrisa milojn da kantoj kaj de intervjuoj por la Arkivo de Usona Popolkanto, kies direktoro li estis, en la Kongresa Biblioteko, sur aluminiaj kaj acetataj diskoj.

Post 1942, kiam la Kongresa Biblioteko ĉesis financadi la popolkantan kolektadon, Lomax plue kolektis sendepende en Britio, Irlando, Karibio, Italio kaj Hispanio, same kiel en Usono, uzante la lastan registroteknologion, arigante enorman kolekton de usona kaj internacia kulturo. Marte 2004 la materialo kaptita kaj produktita sen la financado de la Kongresa Biblioteko estis akirita de la Biblioteko, kio 'havigas la tutajn sekdek jarojn de la laboro de Alan Lomax kune sub unusola tegmento en la Kongresa Biblioteko, kie ĝi trovis permanentan hejmon.' Je la starto de la Malvarma Milito, Lomax plu defendis la publikan rolon de folkloro, eĉ kiam akademiaj folkloristoj turniĝis internen. Li dediĉis multon de la lasta parto de sia vivo al defendo de tio kion li nomigis Kultura Egaleco, metita sur solida teoria fundamento pere de pritaksa esplorado nomita *Cantometrics* (Kantomezuro), kio inkludis prototipan kantomezuran edukprogramon, nome Global Jukebox. En la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj Lomax estis konsilisto por la Folklorviva Festivalo de la Smizonia Institucio kaj produktis serion de filmoj pri popolmuziko, nome "American Patchwork", kiu estis elsendita en PBS en 1991. Jam sepdekjarulo, Lomax kompletigis delonge prokrastitan memorverkon nome "The Land Where the Blues Began" (1995), ligante la naskon de bluso al kvazaŭsklavigo pro ŝuldoj, rasisma diskriminacio, kaj trudlaboro en la Usona Sudo.

La plej grava heredaĵo de Lomax estis la konservado kaj publikigo de registraĵoj de muzikistoj en multaj popolkantaj kaj blusaj tradicioj tra Usono kaj Eŭropo. Inter la artistoj kiujn Lomax ŝajne malkovris kaj lanĉis al pli ampleksa publiko menciindas blusgitaristo Robert Johnson, protestkantisto Woody Guthrie, popolkantisto Pete Seeger, kontremuzikisto Burl Ives, kaj kontrea bluskantisto Lead Belly, inter multaj aliaj.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj verkistoj
Kategorio:Usonaj muziksciencistoj
Kategorio:Usonaj muzikaj kritikistoj
Kategorio:Usonaj muzikhistoriistoj‎
Kategorio:Usonaj folkloristoj
Kategorio:Kongresa Librejo de Usono
Kategorio:Lomax-familio
Josef Gangl

**Josef GANGL** (naskiĝinta la  en Benešov nad Černou/Distrikto Český Krumlov, mortinta la  en Vieno estis aŭstra aktoro kaj verkisto. Li famiĝis antaŭ ĉio kiel "poeto de la Bohemia arbaro".

## Vivo 
Lia patro estis kamparano kaj gastejestro. Post mallonga eblo frekventi gimnazion Josef devis ekposteuli la patron profesie. Al Vieno li venis en la jaro 1903-a. Tie aktorado venis antaŭ verkistado - kaj Gangl vivis en granda mizero en Vieno. Liaj rakontoj kaj romanoj kvazaŭ ĉiam pritraktas temojn pri la Bohemia Arbaro. Verko ĉefa estas verŝajne la romano *Der letzte Baum*, kie temas pri la malkariero de familiego da kamparanoj. En la verkaro troviĝas multaj sociaj kaj religiaj temoj. Malkovrinto de lia talento estis la filologo, pastro kaj lernejestro Anton Sauer (1855-1919).

## Honoroj 
Gangl entombigitis sur la tombejo Baumgartener Friedhof en Penzing (Vieno), grupo 22/numero 360 (honora tombo). Memortabulo por li muntitis ĉe la iama loĝejo en Meidling. Finfine en 1932 nomitis por li strato en Vieno-Hietzing.

## Verkoj 
* *Geschichten aus dem Böhmerwald*, České Budějovice, 1895
* *Heirat und rasche Scheidung*, 1899
* *Die ihn liebten und andere Erzählungen*, Verlag J. Singer Berlin, 1908
* *Am Ende der Welt und andere Geschichten aus dem Böhmerwalde*, Verlag J. Singer Berlin, 1907
* *Der letzte Baum*. Roman. Habbel, Regensburg, 1908
* *Und sie liebten sich doch*, Verlag Habbel, Regensburg, 1909
* *Die deutsche Himmelmutter*. Roman, Verlag Habbel Regensburg, 1909
* *Die Wunderflur und andere Geschichten*, Verlag Habbel Regensburg, 1912
* *Mein Berg*, Verlag Hecht München, 1912
* *Mein Amsellied*, Verlagsanstalt Dr. Ed. Rose, Neurode Leipzig, 1913
* *Markus der Tor*. Roman. Habbel, Regensburg, 1913
* *Mutters Bett*, Verlag Hausen, Saarlouis, 1916
* *Das Schwabenhaus im Buchenland*, Verlag Hausen, Saarlouis, 1916
* *Ein deutscher Sieg*, Sammlung Kriegsnovellen, Gladbach, 1916
* *Das Glück im Bettelsack*. hrsg. von Heinrich Mohr, - Trier : Paulinus-Druckerei, 1940
* *Der zertrümmerte Pflug*. hrsg. von Heinrich Mohr, - Herder, Freiburg, 1942

## Literaturo 
* Berta Lahm: *Der Böhmerwalddichter Josef Gangl. Eine Monographie*. Disertacio. Wien 1937
* Alois Groszschopf: *Josef Gangl, ein Lebensbild und das bäuerliche Volkstum in seinen Werken*. Disertacio. Prag 1939
* H. Giebisch/L. Pichler/K. Vancsa (Hg.): *Kleines österreichisches Literaturlexikon*. Brüder Hollinek, Wien 1948
* Jiří Záloha: Der vergessene Schriftsteller Josef Gangl; in: Václav Maidl (Hg.): Literárni Sympozium Znovuobjevená Šumava - na Tradice Bohatá Evropská Kulturni Oblast. Dragon Press, Klatovy 1996

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Informoj en leksikono pri elstaruloj de Aŭstrio-Hungario
* Verkoj surrete legeblaj

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanlingvaj verkistoj
Kategorio:Aŭstraj aktoroj
Kategorio:Germanaj bohemianoj
Mihály Kovács (pentristo)

**Mihály Kovács** [mihAj kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Mihály** estis hungara pentristo.
[eta|Mihály Kovács: [Kornélia Hollósy]]
Mihály Kovács http://www.kieselbach.hu/muvesz/kovacs-mihaly_699 naskiĝis la  en Tisza-Abád-Szalók, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Kovács devenis el servutula familio. Li frue ŝatis desegnadi, li studis en desegna lernejo en Pest (urbo), poste en belarta akademio de Vieno helpe de mecenato kaj katolika eklezio. Liaj plej gravaj instruistoj estis Leopold Kupelweiser, Josef Danhauser, Joseph von Fünrich, Karl Gsellhofer kaj Johann Ender. Inter 1942 kaj 1947 li vivis en Italio, poste li hejmenvenis. Li pentradis okazintaĵojn kaj figurojn de la Hungara revolucio de 1848, poste aliajn famulojn kaj bildojn por preĝejoj. En 1863 li vojaĝis al Hispanio kaj Portugalio. En 1867 li edziĝis al hispanino, ili vojaĝis al Hungarlando. En la sekvaj jaroj ili vojaĝis al pluraj landoj.

## Elektitaj pentraĵoj 
* vidu la bildojn!

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre)

Kovacs Mihaly Vorossipkas 1848.jpg|Revolucia soldato en 1848
Kovács Portrait of Sándor Petőfi.jpg|Sándor Petőfi
Kovács Mihály Magyarország leigázása.jpg|Subjuĝo de Hungario
Szt-adalbert.jpg|Adalberto el Prago
Kovács Devoutness of St Ladislas 1858.jpg|Ladislao la 1-a (Hungario) (1858)
Kovács Portrait of Don Pedro Aguera 1866.jpg|Don Pedro Aguera (1866)

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Attila Kovács (pentristo)

**Attila Kovács** [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kovács Attila** estis hungara-germana pentristo, altlerneja instruisto.

Attila Kovács http://www.kieselbach.hu/muvesz/kovacs-attila_10229 naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Attila Kovács frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1964. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ernő Schubert kaj György Z. Gács. Post la diplomo li disidis al Okcidenta Germanio kaj li akiris plian diplomon en arta akademio de Stuttgart en 1970. Inter 1972 kaj 1984 li vivis en Kolonjo, poste li reiris al Hungarlando. Inter 1997-2001 li estis docento en la Hungara Belarta Universitato, poste li instruis plu ĝis 2009, sed en pli alta instrua rango. Li ricevis komence germanajn, poste hungarajn premiojn. Li havis edzinon, kiu naskis dufoje.

## El solaj ekspozicioj 
* Stuttgart (1969, 1979, 1982, 1988, 2005, 2015)
* Amsterdamo (1973, 1977)
* Munkeno (1977, 1981, 1981)
* Budapeŝto (1987, 1991, 1994, 1998)
* Arthalo Budapeŝto (1995)
* Bonaero (2007)
* Londono (2016)

## El kolektivaj ekspozicioj 
* Kassel (1969, 1977)
* Bazelo (1972, 1977, 1980, 1989, 2016)
* Denver (1982)
* Parizo (1985)
* Arthalo Budapeŝto (1994)
* Budapeŝto (2013)
* Londono (2015)

## Elektitaj artaĵoj 
* Vonatkoztatási rendszer (1983-85)
* Synthetische Programme (Kreis)

## Elektitaj libroj 
* Az átalakuló plasztikuság
* Művészet és matematika
* Alapelvek és következtetések

## Elektitaj disĉiploj 
* Sára Osgyányi
* Ágnes Podmaniczky

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tangail

eta|maldekstre|455ra|
**Tangail** () estas universitata urbego en Bangladeŝo en Dako (regiono). Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma distrikto.

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 155 891 (en 2010)
* Areo: 29 km²
* Supermara alteco: 14 m
* Horzono: UTC + 6
* Telefonkodo: 0921
* Poŝtkodoj: 1900, 1901, 1902
* 

## Geografio 
eta|maldekstre|
Tangail situas sur ebenaĵo en meza parto de la lando. Brahmaputra fluas proksime. Dako troviĝas je 77 km https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Tangail estis populara komerca centro ekde la frua 19-a jarcento. La municipo estis establita en 1887. Dum ĝia establado la urbo estis kunmetita de kvin hospitalaj sekcioj.

## Ekonomio 
Tangail estas grava kotono-teksa centro kaj ankaŭ funkcias kiel komerca centro por la rizoj, juto, sukerkanoj, tritikoj kaj oleopalmoj, kiu kreskas en la ĉirkaŭa terkultura areo.

## Trafiko 
Tangail havas flughavenon kaj estas rekte ligitaj al Dako per vojo kaj fervojo.
eta|

## Klimato 
Tangail situas en la tropika klimato kun influo de musonoj.

## Fontoj 
* WikiTrans
* https://www.britannica.com/place/Tangail

Kategorio:Urboj de Bangladeŝo
Károly Rusz

**Károly Rusz** [kAroj rus], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rusz Károly** estis hungara grafikisto, ilustristo.
eta|Károly Rusz: Iama liberecbatalanto Tamás Esze
Pri datenoj de Károly Rusz https://magyarkarikatura.com/m-z/rusz-karoly/  mankas informoj. Kelkaj supozas, ke li naskiĝis en Lejpcigo.

## Biografio 
En la dua duono de la 19-a jarcento li estis aktiva en Pest (urbo), baldaŭ jam en Budapeŝto. Li studis ksilografion en metiejo de "Mihalovics". Li iĝis sendependa ksilografiisto kun propra metiejo en 1864. Li kreis grafikajn portretojn pri kremo de iama kaj tiutempa Hungarlando. Ekde 1865 liaj ilustraĵoj konstante aperis en pluraj gazetoj, plej ofte en Vasárnapi Ujság.

## Elektitaj ksilografiaĵoj (portretoj) 
* vidu la bildojn!

## Elektitaj disĉiploj 
* Gusztáv Morelli

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto) 

Toldy Ferenc Rusz Károly.jpg|Ferenc Toldy
Dessewffy Arisztid Rusz Károly.jpg|Arisztid Dessewffy
Jedlik Ányos Rusz.jpg|Ányos Jedlik
Greguss Ágost Rusz.jpg|Ágost Greguss
Ghyczy Kálmán Rusz.jpg|Kálmán Ghyczy

Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj ksilografistoj
Karl Heinrich von Lang

**Karl Heinrich von LANG** (naskiĝinta la  en Balgheim, mortinta la  sur sia bieno ĉe Ansbach) estis germana historiisto kaj verkisto.

## Vivo 
Lang studis ekde 1782 jursciencojn en Altdorf kaj ekdeĵoris ĉe la grafoj de Wallerstein. En 1789 li iĝis privata sekretario ĉe la legato de Virtembergo en Vieno. Poste li studis inter 1791 kaj 1793 historion en Göttingen kaj nomumitis fare de ministro Karl August von Hardenberg arkivisto sekreta ĉe Plassenburg en la jaro 1795. Post kiam li asistis kiel prusa delegitara sekretario ĉe la Kongreso de Rastatt en 1797, li iĝis en 1799 konsilisto pri aferoj militaraj kaj ŝtatposedaĵaj en Ansbach. En 1806 li iĝis direktoro de la provizora ĉambra kolegaro kaj de la Regna arkivo en Munkeno en 1811. En 1815 li revenis kiel distriktestro al Ansbach kaj retiriĝis en la jaro 1817.

## Verkoj 
* »Historische Entwickelung der deutschen Steuerverfassung« (Berlino 1793)
* »Historische Prüfung des vermeintlichen Alters der deutschen Landstände« (Göttingen 1796)
* »Neuere Geschichte des Fürstentums Bayreuth« (Göttingen 1798–1811, 3 Bde.)
* »Annalen des Fürstentums Ansbach unter der preußischen Regierung« (Frankf. 1806)
* »Bayrische Jahrbücher von 1179–1294« (Augsburg 1816, 2. Aufl. 1824)
* »Adelsbuch des Königreichs Bayern« (München 1816, 2. Aufl. 1820)
* »Geschichte der Jesuiten in Bayern« (Nürnberg 1819)
* »Geschichte Ludwigs des Bärtigen, Herzogs zu Ingolstadt« (Nürnberg 1821)
* »Regesta sive rerum Boicarum autographa« (München 1822–28, 4 vol.; kontinuigite fare de Freyberg kaj Rudhart).
* La humurplena verko »Hammelburger Reisen in elf Fahrten«, bildoj el germana etŝtateco (München 1818–33) kaj la postmortaj eldonitaj rememoroj »Memoiren des Ritters von L.« (Braunschweig 1842, 2 vol.) ja furoris sed ne estas objektivaj historiaj fontoj.

## Fontoj 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 12. Lepsiko 1908, p. 162, (ĉi tie interrete)

Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Kategorio:Germanaj juristoj