open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Malnova Ŝtondomo (Mechterstädt)

eta|parta aspekto de sudokcidente (julio 2009)
**Malnova Ŝtondomo** (germane: *Altes Steinhaus*) estas monumentprotektotaĵo en la vilaĝokerno de Mechterstädt, Germanujo.

## Historio 
Jam en 775 menciiĝis la bieno *villa Mehderstede* estante bieno de Abatejo Hersfeld. Poste la tuto venis en la manojn de Reinhardsbrunn, ankoraŭ pli malfrue de la damoj de la konventaninoj de la Katerina monaĥejo en Eisenach. Ĉirkaŭ la 1508-a jaro estis posedantoj la senjoroj de Reckrodt (ili venis el la regiono de Meinhard); la reston de la vilaĝo apartenis al la posedataro de la senjoroj de Hopfgarten.

La ejo el ŝtono alikonstruiĝis en 1526 kaj en 1531 Jobst de Reckrodt feŭdmastris pri bieno, tribunaloj kaj ekleziaj patronecoj. Post 1592 ree ekposedantis, post akiro fare de Herrmann von Reckrodt, la hopfgarten-anoj. Dum al Tridekjara milito okazis marodado plurfoje. En 1642 Mechterstädt fariĝis landlima loko de la duklando Saksio-Gotao kaj stacio de lueblaj gardistoj. Finfine la oficiro Wolf Conrad von Gräfendorff povis vendi la komplekson.

En 1838/39 eksuverenis surloke Ernesto la 1-a (Saksio-Koburgo kaj Gotao) kaj la vilaĝo iĝis administradujo de la Duka justicujo de Tenneberg. Nur kvar jarojn pli malfrue oni neniigis la bienon kaj disdonis la teritoriojn al aĉetamaj vilaĝanoj. La ejoj mem iĝis loĝejoj.

Post la Dua mondmilito ekposedantis ĉi-tie post ŝtatigo la komunumo; loĝado ĉesis nur en 2000 kaj parto de la flankaj ejoj malkonstruiĝis.

Okaze de la tago de malfermitaj monumentoj en 2012 oni remalfermis la pordojn al vizitantoj. De tiam fakuloj pripensas taŭgan utiligon de la historiaĵo.

## Arkitekturo 
Temas pri domo el rompitaj kalkŝtonoj kun du etaĝoj kaj volbokelo. La pordaj kaj fenestraj truoj teretaĝe devis elporti plurajn ŝanĝojn. En la supra etaĝo estas ankoraŭ du tipe renesancstilaj, rektangulaj fenestroj kaj interne admireblas ankaŭ plafonpentrado el la 18-a jarcento. Orte al la ĉefa domo staras aldonita duetaĝa trabfakaĵo de ĉ. 1700. De la ringomuraro parto konserviĝis.

## Literaturo 
* Dehio-Vereinigung e.&nbsp;V.: *Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen*. Bearbeitet von Achim Hubel und Stephanie Eißing. Deutscher Kunstverlag, Berlino 1998, ISBN 3-422-03050-6, p.&nbsp;787.

## Eksteraj ligiloj 
* *Neues vom alten Steinhaus* 
* plafonpentraĵoj en Mechterstädt

Mechterstadt
Mechterstadt
Mumintrola mondo

**Mumintrola mondo** estas amuzparko en Naantali, Finnlando. Tie oni povas diskuti kun mumintroloj kaj aliaj figuroj de samaj rakontoj de Tove kaj Lars Jansson. Oni povas viziti domon de muminoj. La amuzparko estis fondita en 1993. En Naantali ĝi estas unu el la du gravaj vizintaĵoj. La alia estas Kultaranta. Mumintrolan mondon vizitas ankaŭ multaj japanoj. Ĝi estas unu el la plej popularaj grandaj someraj vidindaĵoj en Finnlando. En Finnlando oni komencis tian parkon dum tempo, kiam muminoj fariĝis en la lando vere popularaj, ĉar televida serio *Muumilaakson tarinoita* estis komencita sendi. Laŭ decido de Tove Jansson en la parko ne estas atrakcioj (teknikaj amuzaj maŝinoj).

Kategorio:Origina Finnlando
Kategorio:Amuzparkoj
Kategorio:Mumin
Peja

eta|Peja Collage
eta|Peć collage
**Peć** (serbe **Peć** aŭ **Пећ**; albane **Peja** aŭ **Pejë**) estas urbo en okcidenta Kosovo kaj ĉefurbo de la distrikto Peć. Aktuale en 2013, la populacio de la urbo estas ĉirkaŭ 83,000, el 170,000 en la tuta distrikto. Posedo de la urbo estas pridisputata inter la Respubliko de Kosovo, kiu deklaris sian sendependecon en 2008 kaj ricevis partan internacian rekonon, kaj Serbio, kiu ne rekonis la sendependecon de Kosovo.

En la serba, Peć signifas fornegon aŭ kavernon. Verŝajne pro la multaj kavernoj trovitaj en la Rogoba Kanjono proksime de la urbo, kiu antaŭe estis loko por ermitaj monaĥoj.

Peč situas en strategia pozicio, proksime de la Peča Bystrica rivero kaj la Prokletia montoj. Kiel rezulto, la urbo estis religia centro de ortodoksa kristanismo kaj estis la fokuso de diversaj militoj kaj konkeroj dum la Mezepoko.

Otomana regado dum proksimume 500 jaroj (1455-1912) en la urbo finiĝis kun la eksplodo de la Unua Balkana milito kiam Montenegro konkeris la urbon. Dum la Unua Mondmilito Aŭstrio-Hungario okupis la urbon. En 1918, la urbo estis rekaptita de la fortoj de la Aliancitaj Potencoj, kaj poste iĝis parto de la Regno de Jugoslavio. Dum la Dua Mondmilito, Jugoslavio estis okupita fare de Nazia Germanio kaj Peć estis inkluzivita en la teritorio transdonita al faŝisma Italio kaj ili transdonis ĝin al albana kontrolo. Post la milito, Peć estis inkluzivita en la teritorioj de Jugoslavio kaj post lia malfondo en la teritorioj de Serbio. En 2008, Kosovo deklaris sian sendependecon kaj Peć estis inkludita en ĝia teritorio.

## Ĝemelaj Urboj 
* Gjilan, Kosovo
* Tobolsko, Rusio
* Nilüfer, Turkio

## Eksteraj ligiloj 
* Urbo de Peja  Oficiala Retejo

Kategorio:Urboj de Kosovo
Gjakova

**Gjakova** (albane : **Gjakova** aŭ **Gjakovë** ; serbe en latina skribo: **Đakovica**, serbe en cirila skribo: **вЂўаковица**) estas urbo situanta en la samnoma distrikto en okcidenta Kosovo. Laŭ la censo, (2011) la urbo havis 40,827 loĝantojn, kaj la metropolo havis 94,556 loĝantojn . 
maldekstra|eta|210x210ra|La Ĉefa Moskeo kaj la preĝejo Sankta Paŭlo karakterizas la historian urbocentron
La urbo situas en la sudokcidenta parto de Kosovo, proksimume duonvoje inter la urboj Peja kaj Prizren, kaj proksimume 100km de la Adriatiko. La urbo situas proksimume 208 km nordoriente de Tirano, 145 km nordokcidente de Skopjo, 80 km okcidente de la ĉefurbo Priŝtino, 435 km sude de Beogrado kaj proksimume 263 km oriente de Podgorico.

La urbo de Gjakova estis loĝita ekde prahistoriaj tempoj. Dum la otomana periodo ĝi estis utiligita kiel komerca centro sur la itinero inter Shkodër kaj Istanbulo.

## Nomigo 
La albana nomo por la urbo estas Gjakova, dum la serba nomo estas Đakovica (Djakovica). Ekzistas pluraj teorioj pri la origino de la vilaĝa nomo, ekzemple de la persona nomo Jakobo la serba vorto đak (lernanto); aŭ de la albana vorto "sango" (gjak) . 

## Historio 
maldekstra|eta|210x210ra|La antikva bazaro en Gjakova estas la plej malnova en Kosovo kaj estis la koro de la ekonomio de la urbo.
Gjakova suferis multe de la serba kaj montenegra armeoj dum la Unua Balkana milito. The New York Times raportis en 1912, citante aŭstro-hungarajn fontojn, ke homoj estis pendigitaj sur pendumiloj ambaŭflanke de la vojo, kaj ke Gjakova ĉefvojo fariĝis "pendumilavenuo" (angle "Gallows Alley") . En la Gjakova regiono, la montenegra armea polico establis la Reĝan Ĝendarmaron (*Kraljevski žandarmerijski kor*), konatan kiel *krilaši*, kiu misuzis kaj uzis grandan perforton kontraŭ la ne-ortodoksa kristana populacio . 

## Ĝemelaj urboj 
* Fort Dodge, Iovao, Usono 
* Jamestown, Nov-Jorkio, Usono 
* Lodève, Francio 
* Sarandë, Albanio 

## Fontoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* kk.Rks-gov.Pura/gjakove Oficiala Retejo (en la albana)

Kategorio:Urboj de Kosovo
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Pilibhit

**Pilibhit,** , antaŭe konata kiel **Hafizabad** estas urbego en norda Barato, en norda parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en kantono de Barejli, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. Pilibhit ankaŭ estis konata kiel "la tero de flutoj" pro amasa kreado de la flutoj.
eta|maldekstre|

## Etimologio 
Pilibhit derivis sian nomon de la proksima malgranda vilaĝo "Malnova Pilibhit", kies ekzisto okazis en la 15-a jarcento. Iam la homoj kutimis voki la lokon kiel pili (flava) kaj bhit (muro aŭ tumulo).

## Demografio 
En 2023 loĝantoj de Pilibhit laŭtakse havis . La legopovo estis 63,5% sub la nivelo de la landaveraĝo. 

## Geografio 
Pilibhit situas sur ebenaĵo sur averaĝa alteco de 172 m. super la marnivelo. Limo de Nepalo troviĝas 35, kantona sidejo Barejli 49, Rudrapur (Utarakando) 56, Haldvani 71, Ŝahĝahanpur 82, Ŝahĝahanpur 86, Ĉandausi 103, Moradabad 105, Lakhimpur 121, Sambal 122, Amroha 134, Sitapur 146, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 227, Agra 238, Kanpur 240, tutlanda ĉefurbo Delhio 253, Kolkata 1090, Mumbajo 1287 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En 1772 Pilibhit iĝis parto Maratha Imperio, sed jam en 1801 ĝi falis sub brita rego, kiu finiĝis en 1947. Dum la brita periodo en 1909 21 liberecbatalantoj estis pendigitaj. Dum la sendependa periodo okazis tumultoj, inter hinduoj kaj islamanoj, ekzemple en 1992 37 homoj mortis. En 2010 tigro mortigis kaj parte manĝis ok homojn.
eta|

## Ekonomio 
Pilibhit estas plejparte agrikultura kun dominado de sukerkanoj, enurbe sukerfabriko funkcias. La plej grava hejma okupiĝo estas manfarado de flutoj el bambuoj. Menciindas ankaŭ la turismo.

## Lingvoj 
En Pilibhit oni parolas plej ofte hindie kaj urdue.

## Religio 
En Pilibhit la plej ofta religio estas la hinduismo kaj kaj islamo.

## Trafiko 
Al Pilibhit kuras 3 fervojaj linioj el Ŝahĝahanpur, Barejli kaj proksimeco de Nepalo. 5 ĉefvojoj kuras al la urbego.
eta|maldekstre|

## Klimato 
En Pilibhit la temperaturo varias inter 20-29 °C. En la plena jaro pluvas resume averaĝe 754 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte pro la musono inter junio-septembro. Lastfoje neĝis en 1949.

## Vidindaĵoj 
eta|
* pluraj preĝejoj
* nacia parko proksime kun tigroj
* horloĝa turo
* monumento

## Fontoj 
* WikiTrans

Krishna temple pilibhit01.JPG|Templo pri Kriŝno
Pilibhit July 2012 02.jpg|La horloĝa turo
Saraswati Vidhya Mandir Pilibhit.jpg|Preĝejo

Kategorio:Urboj de Barato
Kategorio:Urboj de Utar-Pradeŝo
Osamu Dazai

**Osamu DAZAI** (19-a de junio 1909 - 13-a de junio 1948) estis japana verkisto.

Pluraj popularaj verkoj liaj, kiel *Sunapero* (ŝajō) kaj *Ne plu humana* (Ningen Ŝikkaku), estas konsiderataj nuntempaj klasikaĵoj.

Inter liaj influoj menciindas Akutagawa Ryunosuke, Murasaki Ŝikibu kaj Fjodor Dostojevskij. Kvankam Dazai plue estas fama en Japanio, li plue estas relative nekonata aliloke. Lia lasta libro, *Ne plu humana* (Ningen Ŝikkaku), estas lia plej populara verko ekster Japanio.

## En Esperanto aperis 
* Kuru, Melos!

## Referencoj 
Kategorio:Japanaj verkistoj
Novo Brdo

**Novo Brdo** (albane : **Novobërdë**, serbe cirile : **Ново Брдо**, turke : **Nobırda**) estas urbo kaj Loka administracio en orienta Kosovo en la teritorio de distrikto Pristina, situanta 20 kilometrojn sudoriente de la ĉefurbo de Kosovo, Priŝtino. Posedo de la urbo estas pridisputata inter la Respubliko de Kosovo, kiu deklaris sian sendependecon en 2008 kaj ricevis partan internacian rekonon, kaj Serbio, kiu ne rekonis la sendependecon de Kosovo.

## Historio 
maldekstre|eta|250x250ra|Ruinaĵoj de la fortikaĵo ĉe Novo Brdo
maldekstre|eta|Emblemo
Dum la 14-a jarcento, la serba despoto Lazar konstruis citadelon sur la pinto de Monto Novo kaj setlejo formiĝis ĉirkaŭ ĝi. Poste, la urbo disvolviĝis kaj fariĝis unu el la plej riĉaj kaj evoluintaj urboj en Balkanio danke al la apudaj arĝentaj kaj oraj minejoj, kaj ĉe sia pinto loĝis tie 40 000 homoj. En 1455 la otomanoj konkeris la urbon kaj ili vastigis la citadelon kaj fortigis ĝiajn fortikaĵojn.  En 1689, dum la milito inter la Otomana Imperio kaj la Sankta Ligo (1683-1699), la urbo estis detruita, multaj el ĝiaj loĝantoj forlasis ĝin porĉiame kaj ĝia statuso iom post iom malkreskiĝis. Post la Unua Mondmilito, la urbo estis inkludita en la teritorioj de la Regno de Jugoslavio. En aprilo 1941, nazia Germanio okupis Jugoslavion kaj post la milito Novo Brdo falis al la jugoslavoj. Inter 1963 kaj 1991, la urbo estis inkludita en la teritorio de la Pristina Loka Administracio, kaj post la disrompo de Jugoslavio, ĝi estis inkludita en la teritorioj de Serbio kaj ricevis la sendependan statuson de magistrato. En februaro 2008, Kosovo deklaris sian sendependecon kaj Novo Brdo estis inkludita en ĝia teritorio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Urbo de Novo Brdo enarkivita 
* 
* Kastelo en Novo Brdo
* Novo Brdo loka junularo kaj kampara turisma reto. Aranĝas gastdomoj por lito kaj matenmanĝo kaj manĝoj.

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Urboj de Kosovo
Brazila Municipista Partio

eta
La **Brazila Municipista Partio** (**PMB**) estis brazila partio fondita en 1985 fare de la evangelia pastro kaj advokato Armando Corrêa sub provizora registrado, uzante balotan numeron 26. Ĝia ĉefa propono estis municipo, tio estas, pli granda aŭtonomio por brazilaj municipoj.

## Referencoj 
Kategorio:Politikaj partioj de Brazilo
Herbert Hirschberg

**Herbert HIRSCHBERG** (naskiĝinta en 1881 en Gniezno, mortinta en 1929 en Berlino) estis germana verkisto de teatraĵoj kaj romanoj.

Krome li estis redaktisto kaj dramaturgo. Liajn verkojn malpermesis la nazioj.

## Verkoj (elekto) 
* 1906: Fehler
* 1908: Aus der Mappe eines Dramaturgen; heitere und ernste Plaudereien.
* 1910: Geschichte der Herzoglichen Hoftheater zu Coburg und Gotha. (Verlagshaus F. Heinemann)
* 1915: Asche
* 1917: Die Heilung des Heiligen
* 1920: Vater Adam. Berliner Roman

## Eksteraj ligiloj 
* verkoj ĉe Projekt-Gutenberg
* verkoj ĉe onlinebooks.library.upenn.edu

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Dramaturgoj
Kategorio:Mortintoj en 1928
Kategorio:Redaktoroj
Aŭstralia Sekcio de Defendo

La **Aŭstralia Ministerio de Defendo** estas Ministerio de la Registaro de Aŭstralio. Ĝi formas parton de la Aŭstralia Defenda Organizo, kune kun la Aŭstraliaj Armitaj Fortoj. La misio estas defendi Aŭstralion kaj ĝiajn naciajn interesojn.eta|La Russell Offices-komplekso en Kanbero enhavas la administran ĉefsidejon de la Aŭstralia Defendtrupo kaj enhavas Air Force Headquarters.
## Referencoj 
Kategorio:Armitaj fortoj de Aŭstralio
Erich August Mayer

**Erich August MAYER** (naskiĝinta la  en Vieno, mortinta samloke la ) estis aŭstra verkisto. Lia familio havis sudetgermanajn radikojn.

## Vivo 
Estante filo de gimnaziinstruisto li ekstudis en 1912 ĉe la Universitato de Vieno germanistikon, historion kaj geografion. Li soldatis kiel volontulo dum la Unua mondmilito. Doktoriĝo pri filozofio sukcesis en 1921. Poste li instruistis mezlerneje; tiam li estris la vienan filion de la kulturkonserva klubo *Deutscher Schulverein*. Gravis por lia pli posta evoluo kontaktoj al personoj de la t.n. Morold-rondo ĉirkaŭ la germannaciema verkisto Max von Millenkovich kiel ankaŭ al la eldonisto Adolf Luser. Luser komisiis lin en 1923 pri la ĉefredaktorado de la tutfamilia periodaĵo *Der getreue Eckart * kiu iĝis furora dum la Unua respubliko de Aŭstrujo.

En 1927 Mayer fondis la kulturligon *Eckart-Bund zur Förderung der schönen Künste* kiu ja ideologie tre proksimis de nacisocialismo. En la 1.7.1932 li iĝis membro de NSDAP (membronumero 1.205.802). Mallonge antaŭ la fino de la Dua mondmilito li memmortigis sin. Entombigis oni lin sur la viena tombejo *Südwestfriedhof*.

## Graveco 
Mayer kreis romanojn, rakontojn kaj epopeojn. Interesas la evoluo - kiu rekte sekveblas en la sinsekvo de la verkoj - de milda socikritikado ĝis malmilda demokrati-malŝato. La pli malfruaj romanoj *Heimat* kaj *Der Knecht* apartenas al la literatura ĝenro de *Blut und Boden*. La lasta verko ĝis 1946 estis malpermesita en la sovetie okupita zono.

Por la heksametra epopeo *Paulusmarkt 17* oni aljuĝis al Mayer apogpremio de *Österreichischer Staatspreis für Literatur*.

## Verkoj 
* *Wielands Verhältnisse zu Hamilton und Crebillon*, Wien 1921 (sub la nomo Erich Mayer)
* *Raccolana*, Wien 1923
* *Flammen*, Berlin 1928
* *Gottfried sucht seinen Weg*, Wien 1929
* *Werk und Seele*, Wien 1930
* *O, ihr Berge!*, Berlin [k.a.] 1931
* *Der Schuß in der Großen Oper*, Berlin 1932
* *Paulusmarkt 17*, Wien 1935
* *Der Umweg*, Wien [k.a.] 1937
* *Heimat*, Gütersloh 1939
* *Der Knecht*, Wien 1940
* *Vergnügte Welt*, Gütersloh 1941
* *Schach dem Tode!*, Wien 1942
* *Der Engel*, Wien 1944

## Eldonistece 
* Robert Hohlbaum: *Wiener Novellen*, Wien 1924

## Referencoj 
## Literaturo 
* biografio ĉe ÖBL
* Elfriede Huetter: *Monographie über den Dichter Erich August Mayer*, Wien 1945
* Hermann Böhm: *Erich August Mayer*, Wien 1980

## Eksteraj ligiloj 
* 
* postlasitaĵoj ĉe Aŭstria Nacia Biblioteko 
* verkoj ĉe Projekt-Gutenberg

Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Pedagogoj
Kategorio:Membroj de NSDAP
Kategorio:Naskiĝintoj en Vieno
Kategorio:Mortintoj en Vieno
Kategorio:Sinmortigintoj
St. Urban Ziegelei (stacidomo)

**St. Urban Ziegelei** estas fervoja stacidomo en Roggwil, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Roggwil BE
* St. Urban (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Supra Argovio (administra distrikto)
Sklené nad Oslavou

**Sklené nad Oslavou** (antaŭe ankaŭ Shlenny, Sklenný, Skleny, ) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Žďár nad Sázavou. Ĉi tie vivas  (). Ĝi troviĝas 15 km norde de Velké Meziříčí kaj 18 km sudoriente de Žďár nad Sázavou.

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1368.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Kapelo de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Kříž u č.p. 28 ve Skleném nad Oslavou (Q94437310) 02.jpg|Kruco ĉe domo n-ro 28
Sklené nad Oslavou - centrum obce obr01.jpg|Centro de la municipo
Kaple ve Skleném nad Oslavou (Q94434461).jpg|Kapelo en Slené nad Oslavou

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Nové Dvory (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Nové Dvory** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en&nbsp;distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1444.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo
* Monumento de ruĝarmeano

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Tamás Adamik

**Tamás Adamik** [tamAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Adamik Tamás** estis hungara klasika filologo, tradukisto, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Anna Adamikné Jászó.

 naskiĝis la  en Kecskemét.

## Biografio 
 maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1957, poste li plulernis por esti monaĥo. Post 3 jaroj li forlasis la ordenon kaj li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös 1966. Post la diplomo li laboris en eldonejo ĝis 1973, poste li revenis al la universitato por instrui kiel lektoro, poste docento. Inter 1991-2002 li estis katedrestro. Tamen en la lernojaro 1990 li instruis en :en:Millersville University of Pennsylvania. Intertempe li kandidatiĝis en 1976, li doktoriĝis en 1989 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1982-2018. Lia edzino naskis kvarfoje.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A korszerű orosznyelv-oktatásért. Az I. Országos Orosznyelv-oktatási Konferencia anyaga* (redaktoro, 1968)
* *Catullus versei. Catulli Veronensis liber* (studenta lernolibro, 1971)
* *Római irodalom az archaikus korban* (1993)
* *Retorika* (kunaŭtoro, 2004)
* *Sanctissima religio. Vallás- és irodalomtudományi tanulmányok* (studoj, 2012)
* *Carmina Rustica. Versek és műfordítások* (poemoj, tradukaĵoj, 2018)
* *Latin irodalom az érett középkorban, 12-13. század. A keresztény Európa virágkora* (2022)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* Aristotelo: *Rétorika* (1982)
* *Az apostolok csodálatos cselekedetei* (kuntradukisto, 1996)
* Marcialo: *Válogatott epigrammák. Electa epigrammata* (kuntradukisto, 2001)
* Kvintiliano: *Szónoklattan* (kuntradukisto, 2008)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* https://www.google.com/search?q=Adamik+Tam%C3%A1s&oq=Adamik+Tam%C3%A1s&aqs=chrome..69i57j0i512l3j46i512j69i60l3.2796j0j4&sourceid=chrome&ie=UTF-8#fpstate=ive&vld=cid:c3f1192a,vid:32WtwDSTvE0

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva intervjuo kun fotoj
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj klasikaj filologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Nové Veselí

**Nové Veselí** () estas kampurbo en Ĉeĥio, en&nbsp;Regiono Vysočina, en distrikto Žďár nad Sázavou. Tra la municipo trafluas rivero Oslava. Vivas ĉi tie  (). Konata loĝanto de la municipo estas eksa ĉeĥa prezidento Miloš Zeman.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1377.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo renovigita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao 
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* baroka paroĥestrejo el la jaro 1784
* renesanca kasteleto 

## Naskiĝintoj
* Bedřich Jerie (1885–1965), evangelia paroĥestro kaj verkisto

## Pluaj fotoj 

Kostel sv Václava Nové Veselí.JPG|Preĝejo de sankta Venceslao
Fara Nové Veselí.JPG|Baroka paroĥestrejo
Nové Veselí (002).jpg|Nové Veselí
Nové Veselí (010).jpg|Nové Veselí
Nové Veselí (008).jpg|Nové Veselí

Kategorio:Kampurboj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Kampurboj en Moravio
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Péter Agárdi

**,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Agárdi Péter** estis hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.
eta|

 naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris pedagogian-bibliotekistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1970, poste li laboris 5 jarojn en akademia instituto, sed ofte li havis taskojn en la Hungara Radio. Inter 1975-1985 li havis postenon en la Hungara Socialista Laborista Partio, poste 5 jarojn en la Hungara Radio. Inter 1991–2010 li laboris en la akademia arĥivejo, krome li instruis en Universitato Janus Pannonius (inter 1994–1998 docento, poste profesoro, inter 2004–2011 katedrestro), foje li denove havis postenojn en la Hungara Radio. En 1983 li kandidatiĝis ĉe Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis en 1977, lia edzino naskis du filinojn en 1978 kaj 1982. Li ricevis premiojn inter 1987-2002.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Rendiség és esztétikum. Gyöngyösi István költői világképe.* (monografio, 1972)
* *Értékrend és kritika. Fejtő Ferenc irodalomszemlélete a 30-as években.* (monografio, 1982)
* *Kortársunk, Mónus Illés* (monografio, 1992)
* *Torlódó múlt. József Attila és kortársai.* (studoj, 1995)
* *Magyar kultúra és média a XXI. század elején* (studoj, 2005)
* *Attila József, a közös ihlet. Egy irodalmi centenárium tükre és anatómiája* (monografio, 2010)
* *Nemzeti értékviták és kultúrafelfogások, 1847-2014* (2015)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva intervjuo kaj biografio kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Jimramov

**Jimramov** (moderne ) estas kampurbo en Ĉeĥio etendiĝanta sur ambaŭ flankoj de historia landa limo de Moravio kaj Bohemio, 14&nbsp;km nordoriente de Nové Město na Moravě, en&nbsp;Regiono Vysočina, en distrikto Žďár nad Sázavou. Vivas ĉi tie  (). Jimramov estas ankaŭ kromnomata "Merano de Vysočina". 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1361.

Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo renovigita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Membrigo de kampurbo 
### Katastraj teritorioj 
* Jimramov
* Sedliště u Jimramova
* Trhonice
* Ubušín

### Partoj 
* **Jimramov** (katastra teritorio (k. t.) Jimramov)
* Ubušín (k. t. Ubušín)
* Sedliště (k. t. Sedliště u Jimramova)
* Trhonice (konsisto de k. t. Trhonice)
* Benátky (konsisto de k. t. Trhonice)

Sur teritorio de Moravio troviĝas el ili Jimramov kaj Ubušín, dum en Bohemio Benátky, Trhonice kaj Sedliště.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria 
* Evangelia preĝejo
* Preĝejo de sankta Mateo
* Sepulteja kapelo de Belcredioj
* Christianeum - konstruaĵo de eksa monaĥejo en Jimramov

## Naskiĝintoj
* grafo Egbert Belcredi (1816–1894), politikisto, ekonomo
* grafo Richard Belcredi (1823–1902), politikisto
* Jan Karafiát (1846–1929), ĉechfrateca evangelia paroĥestro, aŭtoro de la unua ĉeĥa fabelo por infanoj *Broučci: por malgrandaj kaj grandaj infanoj* (1876)
* Alois Mrštík (1861–1925), verkisto kaj dramisto
* MUDr. Norbert Mrštík (1867–1905), tradukisto el la rusa kaj la pola, felietonisto, kuracisto
* Vilém Mrštík (1863–1912), verkisto, dramisto, tradukisto

## Pluaj fotoj 

Jimramov - průčelí školy.jpg|Vido al fasado de la plej malnova lernejo en Jimramov
Jimramov, Schloßkirche.jpg|Preĝejo de Naskiĝo de Virgulino Maria
Jimramov-evangelický kostel.jpg|Evangelia preĝejo
Jimramov (kaple).jpg|Eksa preĝejo de sankta Mateo
Jimramov (hrobka).jpg|Kripto de Belcredioj
Jimramov (Christianeum).jpg|Christianeum
Jimramov (evangelická fara).jpg|Evangelia paroĥestrejo
Jimramovská radnice.jpg|Urbodomo
Jimramov (rodný dům bratří Mrštíků).jpg|Naskodomo de fratoj Mrštíkidoj
Jimramov (rodný dům Jana Karafiáta).jpg|Naskodomo de Jan Karafiát


Kategorio:Kampurboj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Kampurboj en dislimejo de Bohemio kaj Moravio
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Svratka
Krásné (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Krásné** () estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou. En  vivis en la vilaĝo .

La katastro de municipo etendihĝas sur ambaŭ partoj de historia landa limo de Bohemio kaj Moravio. Plimulto de la katastro inkluzive de la propra vilaĝo Krásné situas en Moravio, en Bohemio situas ĉiuj parceloj sur la maldekstra bordo Svratka inkluzive de solejo Mrhov (devene ĝi apartenis al katastro de la najbara municipo Telecí).

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1390.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Krásné**
* Mrhov

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao
* Monumento al viktimoj de la mondmilitoj

## Pluaj fotoj 

Krásné(okresZR)-kostel2012.jpg|Preĝejo de sankta Venceslao
Krásné pomník obětem války.jpg|Monumento al viktimoj de la milito
Zastávka autobusů v Krásném.jpg|Haltejo de aŭtobusoj


Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Municipoj en dislimejo de Bohemio kaj Moravio
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Svratka
Kategorio:Setlejoj en PPR Žďárské vrchy
Lajos Ágner

**Lajos Ágner** [lajoŝ Agner], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo **Ágner Lajos Rudolf** estis hungara literaturhistoriisto, orientalisto, instruisto. Liaj pseŭdonimoj estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) *Dolyáni Gyula, Kárpássy Alajos, Nippon Dzsin, R. E., Rimóczy Elek*.
eta|

 naskiĝis la  en Szécsény, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Losonc en 1897, poste li akiris plurajn diplomojn en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto en 1901, pli poste li sudis la ĉinan kaj japanan lingvojn en Humboldt-Universitato en Berlino helpe de stipendio. Inter 1902-1907 li instruis en Jászberény, poste ĝis la emeritiĝo (1938) en Budapeŝto. Li edziĝis en 1906, lia edzino naskis filon en 1910. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Vachott Sándor élete és költészete* (disertaĵo, 1901)
* *Olasz ég alatt* (vojaĝlibro, 1902)
* *Ferenczy Teréz emlékezete* (1903)
* *Kölcsönhatások a hazai nyelvek között* (1905)
* *A japánság súlya és törekvése* (1905)
* *A kínai nevelés* (1907)
* *A japán szókincs európai elemei* (1909)

## Tradukaĵoj 
* *Száz kínai vers* (vidu la foton!, poemoj, 1937)
* *A legfőbb lényről és az erényről* (eseo, 1943)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj ĉinologoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
St. Katharinen (stacidomo)

**St. Katharinen** estas fervoja stacidomo en Feldbrunnen-Sankt-Niklaus, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Feldbrunnen-Sankt-Niklaus
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Lebern (distrikto)
Vadfaŭno

**Vadfaŭno** estas diverseca komunumo de organismoj, kiuj enloĝas la ŝlimecan fundon de dolĉakvo. Tiuj bestoj estas adaptitaj por vivi en reduktantaj kondiĉoj kun manko de oksigeno, kaj ili nutriĝas per plantmaterialo kaj detrito. Ilia ĉeesto estas decida por la ekvilibro kaj sano de akvekosistemoj.

Inter la plej oftaj grupoj estas anelidoj, kiel hirudoj kaj lumbrikoj. Tiuj bestoj havas longformajn, segmentitajn korpojn, kaj kapablas moviĝi tra ŝlimecaj sedimentoj helpe de siaj parapodoj. Krom anelidoj, en tiu ĉi medio troviĝas ankaŭ krustacoj kiel kopepodoj, ostrakodoj kaj amfipodoj, kiuj estas malgrandaj senvertebruloj kun ĥitina eksterskeleto, kiuj manĝas organikan materion. Iliaj adaptiĝoj ebligas al ili moviĝi kaj manĝi sur la ŝlima fundo, malgraŭ la reduktantaj kondiĉoj kaj manko de oksigeno. Insektlarvoj ankaŭ estas grava parto de la vadfaŭno. Dolĉakvo disponigas idealan vivejon por la reproduktado kaj disvolviĝo de insektoj kiel ekzemple moskitoj, efemeridoj kaj libeloj. La larvoj de tiuj insektoj havas specialajn adaptiĝojn por vivi en ŝlimecaj fundoj, kaj ili manĝas mikroorganismojn kaj organikan materion, kiujn ili trovas tie.

Vadfaŭno estas kritika por la ekologia ekvilibro de dolĉakvaj ekosistemoj. Ĉi tiuj organismoj respondecas pri la putriĝo de organika materio kaj reciklas ĝin en nutraĵojn , kiuj povas esti uzataj de aliaj organismoj. Krome, ili funkcias kiel nutraĵfonto por aliaj specioj kiel fiŝoj kaj akvobirdoj, kreante kompleksan kaj interligitan nutroĉenon.

## Vidu ankaŭ 
* Vadbirdo

## Referencoj 
Kategorio:Faŭno
Kategorio:Biodiverseco
El Lute: camina o revienta

***El Lute: camina o revienta*** (El Lute: forkuru aŭ eksplodu) estas hispana drama filmo de 1987 reĝisorita de Vicente Aranda. Estis dua parto sekvajare nome *El Lute II: mañana seré libre* (El Lute II: morgaŭ mi estos libera, 1988). Ambaŭ verkoj rakontas la vivon de fama deliktulo kaj fuĝinto de la 1960-aj jaroj nome Eleuterio Sánchez, «El Lute», rolo ludita de Imanol Arias per kiu li ricevis la premion Arĝenta Konko al la plej bona aktoro en la Donostia Kinfestivalo. Lia partnerino, Victoria Abril, ricevis la saman premion pro sia ludado de la rolo de Chelo.

Inter ambaŭ filmoj oni ricevis naŭ nomumojn al Goja-premioj, sed ili ricevis neniun premion.

## Intrigo
La rakonto estas bazita sur reala historio. En 1960, familio de vaguloj trairas Ekstremaduron. La filo, Eleuterio Sánchez Rodríguez, «El Lute» (Imanol Arias), ŝtelas kokinojn kaj estas kondamnita je ses monatoj de mallibereco. Jarojn poste, en 1965, post ŝtelatako al juvelvendejo en Madrido, en kiu mortiĝis gardisto, li estis juĝita kaj kondamnita al mortopuno. Sed, la kondamno estas ŝanĝita al porviva mallibereco kaj «El Lute» fuĝiĝas dum translokigo. Ekde tiam, li ekfuĝas persekutita de la Civilgvardio. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Imanol Arias, 	Eleuterio
* Victoria Abril, 	Chelo
* Antonio Valero, 	Medrano
* Carlos Tristancho, 	Augudo
* Margarita Calahorra, 	Madre de Chelo

## Eksteraj ligiloj 
* Carteles de Cine
* Filmo en Tokyvideo
* Prezento de la filmo en televidprogramo *Historia de nuestro cine* fare de Elena Sánchez Sánchez kun Carlos F. Heredero kiel invitito. (6a de oktobro 2016)

* 

Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1987
Kategorio:Biografiaj filmoj
Lóránt

La hungara virnomo **Lóránt**, same arkaike **Loránd** aŭ **Lóránd** estas la hungara varianto de la ĝermana **Roland**, formita per interŝanĝo de la literoj r kaj l kun la signifo gloro. Ties karesnomoj estas Lóci aŭ Lóri. Tiu virnomo estas malofta en la hungara lingvo. *Orlando* estas la itala ekvivalento de Roland.
eta|

## Nomtagoj 
Lóránt, Loránd:
* la 15-an de januaro
* la 15-an de julio
* la 10-an de aŭgusto
* la 15-an de septembro
Roland, Orlando:
* la 15-an de julio
* la 9-an de aŭgusto
* la 10-an de aŭgusto
* la 15-an de septembro

## Personoj kun la persona nomo Loránd (elekto) 
* Loránd Almási Balogh, arkitekto
* Loránd Benkő, lingvisto
* Loránd Daday, verkisto
* Loránd Eötvös, fizikisto
* Loránd Farkas, aktoro
* Loránd Farkas (kemiisto)
* Loránd Fenyves, violonisto
* Loránd Fráter, komponisto
* Lorand Gaspar, poeto
* Loránd Győry, ministro
* Loránd Horváth, pastro
* Loránd Jendrassik, kuracisto
* Loránd Kesztyűs, kuracisto
* Artúr Loránd Lakatos, historiisto
* Loránd Lengyel, teologo
* Loránd Lohinszky, aktoro
* Loránd Orbók, instruisto
* Loránd Jenő Péter, kapelestro
* Loránd Pethő, poeto
* Loránd Sárkány, pentristo
* Loránd Szilágyi, historiisto
* Loránd Váta, aktoro

## Personoj kun la familia nomo Loránd, Lóránd (elekto) 
* Hanna Lóránd, aktoro
* Leó Loránd, esperantisto
* László Lóránd, biokemiisto

## Personoj kun la persona nomo Loránt, Lóránt (elekto) 
* Lóránt András, aktoro
* Lóránt Csatlós, aktoro
* Lóránt Dezső, astronomo
* Lóránt Dimény, poeto
* Lóránt Földváry, inĝeniero
* Lóránt Hegedűs, episkopo
* Lóránt Hegedüs, politikisto
* Lóránt Kabdebó, literaturisto
* László Lóránt Keresztes, politikisto
* Lóránt Kovács, flutisto
* Lóránt Lukács, kameraisto
* Lóránt Madarász, aktoro
* Lóránt Márton, aktoro
* Lóránt Péter, verkisto
* Lóránt Schuster, tekstopoeto
* Lóránt Szalman, dirigento
* Loránt Szűcs, pianisto
* Loránt Vincze, ĵurnalisto

## Personoj kun la familia nomo Lóránt (elekto) 
* Gyula Lóránt, futbalisto
* Sándor Lóránt-Lassner, poeto
* Zsuzsa Lóránt, skulptisto

## Geografiaĵoj 
* Baktalórántháza

## Fontoj 
* Kompilaĵo el Hungarlingva Vikipedio

Kategorio:Hungaraj familiaj nomoj
Kategorio:Viraj personaj nomoj
Kalvinana preĝejo (Sellye)

La **kalvinana preĝejo** estas sakrala historia monumento (deklarita en 1999) en urbo Sellye (Hungario).

## Historio 
Sellye ekde la meza 16-a jarcento apartenis al la Osmana Imperio, la katolikaj pastroj rifuĝis, samtempe alvenis protestantaj predikistoj. La turkoj toleris la la kalvinismon, ĉar ili ne uzis bildojn. Origine en loko de la kalvinana kirko estis franciskana monaĥejo, kiun la kalvinanoj trakonstruis. La nun videbla kalvinana preĝejo estis konstruita inter 1870-1873. En 2021 ŝtormo kaŭzis damaĝojn.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en la urbomezo sur monteto, ĉirkaŭ la konstruaĵo iama tombejo estas videbla. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas, sed ankaŭ la fasadaj anguloj havas po unu pli malaltajn turojn. La ĉefturo havas 2 sonorilojn. La enirejo estas tra la turo, krome en flanko de la navo. Ŝtupoj kuras al la ĉeftura enirejo. Interne laŭ la kutimo la muroj estas blankaj, ĉe la mallongaj flankoj estas galerioj. La orgeno estis kreita en metiejo de Angster.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* informo kun fotoj 
* hungare kun foto 

Sellye
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Sellye
Marco Santos Melo

**Marco Santos Melo** (Serĝipo, 4-a de marto 1932 - Porto-Alegro, 1970)  estis brazila esperantisto kaj instruisto. Li estis mortigita dum la diktaturo ĉar li estis kontraŭ la reĝimo.

## Edukado 
En 1961 li diplomiĝis pri Lingvistiko ĉe la Federacia Universitato de Suda Rio-Grando.

## Morto 
Li estis mortigita hejme post partopreno en studenta protesto.

## Fontoj 
* Crimes da ditadura militar - *MPF.* (en la portugala)
* MELO, Junior (1983), *História militar brasileira* (en la portugala). Kuritibo.

Kategorio:Brazilaj esperantistoj
Kategorio:Brazilaj instruistoj
Ujčov

**Ujčov** () estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou. En  vivis en la vilaĝo .

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1392.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Ujčov**
* Dolní Čepí
* Horní Čepí
* Kovářová
* Lískovec

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Venceslao - en Dolní Čepí
* Monumento al viktimoj de la mondmilitoj - en Horní Čepí
* Enverŝejo U Antona – en Dolní Čepí

## Pluaj fotoj 

Ujčov.jpg|Pohled do obce
Pálenice, Bořinov, Ujčov, okres Žďár nad Sázavou.jpg|Distilfarejo Bořinov
Zemědělské družstvo, Bořinov, Ujčov, okres Žďár nad Sázavou.jpg|Agrikultura kooperativo
Závod na zpracování hlíny, Bořinov, Ujčov, okres Žďár nad Sázavou.jpg|Uzino por prilaborado de argilo
Pohled na osadu od jihozápadu, Bořinov, Ujčov, okres Žďár nad Sázavou.jpg|Vido al domaro Bořinov de okcidento


Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Svratka
Timo Tuikka

**Timo Juhani TUIKKA** (nask. 1975 Oulu) estas finna verkisto de nefikcio kaj romanverkisto, eseisto, kolumnisto, sendependa redaktisto kaj preleganto. Tuikka laboris kiel sendependa verkisto ekde 2010. Antaŭ sia kariero kiel sendependa verkisto, Tuikka laboris kiel esploristo de finna historio inter 2005 kaj 2010. Liaj specialaj kampoj estas popola kulturo, la politika historio de Finnlando en la 20-a jarcento, finna demokratio, la politika penso de Urho Kekkonen kaj Kaarlo Hillilä. Tuikka havas doktorecon en filozofio kaj magistron en sociaj sciencoj. En sia disertaĵo, *Kekkosen konstit*, li traktas la komprenon de Urho Kekkonen de historio kaj politiko. Laŭ li, Kekkonen vidis Sovetunion kiel eksteran minacon, pro kio li lerte ŝajnigis esti amiko de Sovetunio por mildigi la aferon. La biografio de Tuikka pri Kaarlo Hillilä (2011) ricevis multe da pozitiva atento. Lia romano *La sekretaj taglibroj de Kekkonen* (2020) estis taksita de *Helsingin Sanomat* kiel "amuza politika tragedio". Tuikka laboras kiel fakulo en la Finna Informa Verkista Asocio. Tuikka kritikis la nunan staton de la finna politika sistemo kaj diris, ke li ĉesis voĉdoni en la parlamentaj elektoj en 2015.

Kategorio:Finnaj historiistoj
Centra Londono

[eta|350x350ra|[OpenStreetMap de Centra Londono]]
**Centra Londono** () estas la plej interna parto de la grandurbo de Londono en Britio kiu etendiĝas sur pluraj urbodistriktoj. Tra la jaroj diversaj difinoj estis utiligitaj por difini la amplekson de la Centra Londono-areo por statistikaj, urboplanado kaj lokaj administraciaj celoj. La karakterizaĵoj de centra areo inkluzivas altdensecan konstruitan medion, precipe altajn kostojn por terregionoj, precipe grandan kvanton de populacio dum tagtempaj horoj, kaj koncentriĝon de organizoj kaj instalaĵoj de regiona, nacia kaj internacia graveco .

La kalkulo de la distancoj de malsamaj itineroj al/de Londono estas tradicie mezurita de centra punkto en Charing Cross (en la urbo de Westminster), markita per la statuo de reĝo Karlo la 1-a ĉe la intersekciĝo de Strand, Whitehall kaj Cooksforth stratoj, kiu situas sude de Placo Trafalgar .

## Vidu ankaŭ 
* Interna Londono
* Ekstera Londono

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Londono
Kategorio:Distriktoj de Londono
Nidau (stacidomo)

**Nidau** estas fervoja stacidomo en Nidau, Svislando.

## Vidu ankaŭ 
* Nidau
* Nidau Beunden (stacidomo)
* Listo de fervojaj stacioj en Svislando

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Fervojaj stacioj en Svislando
Kategorio:Bielo (administra distrikto)
Tiempo de silencio (filmo)

***Tiempo de silencio*** (Silenta tempo) estas hispana filmo de 1986 reĝisorita de Vicente Aranda bazita sur samnoma romano de la verkisto Luis Martín-Santos. Victoria Abril estis nomumita al Goja-premio al la Plej Bona Aktorino en 1986.

## Intrigo 
La agado de la filmo okazas en Madrido de la 1940-aj jaroj, nome post la Hispana Enlanda Milito. Pedro laboras en esplorcentro kontraŭ kancero. Iam Pedro bezonas musojn por eksperimentado kaj, pere de helpisto Amador, li turna sin al Muecas, marĝenulo de faveloj, kie roduloj abundas pro la nehumanaj vivkondiĉoj. Tiukadre Pedro kiel kuracisto ricevas helpopeton por aranĝi malsukcesan aborton de la filino de Muecas, kiu finfine mortas. Sekvas polica esplorado kaj aresto de Pedro. Lia fianĉino estas de pli altranga socia klaso.

## Geaktoroj kaj roluloj 
* Imanol Arias kiel Dro. Pedro Martín
* Victoria Abril kiel Dorita
* Charo López kiel Charo, patrino de Matías
* Francisco Rabal kiel Muecas
* Juan Echanove kiel Matías
* Francisco Algora kiel Amador
* Joaquín Hinojosa kiel Cartucho
* Diana Peñalver kiel Florita
* Margarita Calahorra kiel Ricarda
* Queta Claver kiel doña Luisa
* María Isbert kiel patrino de Cartucho
* Sergio Mendizábal kiel altranga funkciulo
* Juan José Otegui kiel komisaro
* Santiago Pons kiel Steinberg, pentristo
* Rosario García Ortega kiel pensionestrino

* 

Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1986
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kategorio:Filmoj pri la frankisma epoko
Ferenc Alabán

**Ferenc Alabán,** slovake **František Alabán,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Alabán Ferenc** estas slovakia hungara literaturhistoriisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis la  en Husiná (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).

## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, poste en Slovakio. Li maturiĝis en gimnazio en 1969 en Fiľakovo, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1974. Post la diplomo li ekinstruis en Pedagogia Altlernejo en Nitro, li estis katedrestro inter 1990–1993, inter 1993-1996 vicdekano. Li kandidatiĝis en 1984 en Universitato Komenio en Bratislavo. Inter 1998-2016 li estis fondinta katedrestro en :en:Matej Bel University, poste li estis profesoro de Universitato Janos Selye.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mű és érték. A csehszlovákiai magyar kritika 25 éve* (kompilaĵo, 1976)
* *Folytatás és változás. Tanulmányok* (studoj, 1984)
* *Irodalomközelben. Tanulmányok és kritikák* (studoj, kritikoj, 1992)
* *Interpretáció és integráció. Irodalmi összefüggések világában (tanulmány, 2002)
* *Fordítás és nyelvi kultúra* (studo, 2014)
* *Önismeret és világlátás. Tanulmányok a szlovákiai magyar irodalomról II. Identitást formáló motívumok és változások a szlovákiai magyar irodalomban'' (studoj, 2018)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Slovakaj altlernejaj instruistoj
Heřmanov (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Heřmanov** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en&nbsp;distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mikolao
* Penta ŝtono, direkte al Křižanov
* Mineralogia apartaĵo Globoj de Heřmanov – konsistantaj el biotito kaj antofilito
* Memortabulo al František Pařil

## Personecoj 
* Václav Ždímal (1890–1942), ĉeĥoslovaka legiano, brigada generalo (diviza generalo in memoriam), komandanto de Regiona komandantejo de Defendo de nacio

## Pluaj fotoj

Heřmanov (okres Žďár nad Sázavou) - kulturní dům, obr01.jpg|Kulturdomo
Heřmanov (okres Žďár nad Sázavou) - obecní úřad, obr02.jpg|Municipa ofico
Heřmanov (okres Žďár nad Sázavou) - jižní část, obr01.jpg|Suda parto

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Auchan

[eta|781x781ra|Filio de Auchan en [Pollando]]

**Auchan** (**Groupe Auchan SA**) estas internacia superbazara ĉeno bazita en Francio. La firmao estis fondita de Gérard Mulliez en 1961 en la urbo Roubaix en nordorienta Francio kaj estas nuntempe unu el la plej grandaj manĝvendistoj en la mondo, dungante proksimume 269 000 laboristojn en proksimume 12 landoj. Aktuale en 2011, la ĉeno inkluzivis 639 hipermerkatojn kaj 2 412 superbazarojn.

La fondinto de la firmao, Gérard Mulliez, malfermis la unuan branĉon en 1961, ene de transformita industria konstruaĵo kiu apartenis al Phildar, teksaĵfirmao posedata fare de lia patro. Auchan estas privatposedata firmao, kun la plimulto de ĝiaj akcioj tenitaj de Asocio familia Mulliez, kiu arigas la familiajn akciposedantojn. Gérard Mulliez administris la firmaon ĝis 2006 .

En 1981 la firmao malfermis sian unuan filion en Hispanio, sub la nomo "Alcampo".

Krom Francio, la firmao funkciigas filiojn en Hispanio, Pollando, Rusio, Portugalio, Tajvano, Hungario, Ukrainio, Rumanio, Luksemburgio, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Taĝikio kaj aliaj landoj. La firmao forlasis siajn vendejojn en Ĉinio, Italio kaj Vjetnamio, per fermo aŭ vendo.

Auchan estas malofta ekzemplo de Okcidenta firmao daŭre funkcianta en Rusio, post la Invado de Rusio en Ukrainion (2022) , tiel kiel aktive financanta kaj subtenanta rusan militistan penon .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Auchan Podetala
* Auchan Holdings
* Auchan Usono (Arkivo)

Kategorio:Francaj varomarkoj
Kategorio:Superbazaroj
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Kategorio:Francaj firmaoj
Károly Alexa

**Károly Alexa** [kAroj aleksa], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Alexa Károly** estis hungara literaturhistoriisto, redaktoro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis la  en Radstadt (Aŭstrio).

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1963, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1968. Post la diplomo li instruis 2 jarojn en metilernejo, poste li revenis instrui al la universitato ĝis 1993, kie li estis asistanto, ekde 1978 lektoro. Li estis tiutempe redaktoro en pluraj revuoj, li kliniĝis al la opozicio. Ĉirkaŭ fino de la socialismo li estis opoziciulo. Inter 2000-2004 li instruis en Katolika Universitato Péter Pázmány. Li edziĝis en 1968. Li ricevis premiojn inter 1999-2019.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Isten tenyerén ülünk. Fiatal költők antológiája* (kompilaĵo, 1980)
* *Tagjai vagyunk egymásnak* (redaktoro, 1992)
* *Életünk és irodalmunk* (kritiko, 2006)
* *Koldusállás. Esszék, tárcák, beszélyek* (eseoj, 2018)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj literaturhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj

Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Costco

**Costco** (prononcata **Kostko**) estas la plej granda ĉeno de pograndaj vendejoj en Usono kaj la naŭa en la mondo. En septembro 2017, la firmao funkciigas 741 vendejojn en Usono, Kanado, Aŭstralio, Meksiko, Tajvano, Sud-Koreio, Japanio kaj Hispanio. En decembro 2022, ĝi estas la dua plej granda ĉeno de nutraĵoj en la mondo post Walmart.

La vendo de varoj en la vendejoj de la firmao estas farita pogranda kaj nur al klubanoj. En 2014, Costco havis ĉirkaŭ 55 milionojn da klubanoj kaj ĝia vendo nombris 112.64 miliardojn USD. Costco estas la unua usona kompanio kiu kreskis al valoro de 3 miliardoj da dolaroj en malpli ol ses jaroj. Kelkaj el la vendejoj estas malfermitaj al publiko kaj kelkaj vendas nur per livero. Ankaŭ, kelkaj el la vendejoj specialiĝas pri oficeja ekipaĵo kaj en la pasinteco ekzistis vendejoj kiuj specialiĝis pri dommaroj kaj tiuj kiuj specialiĝis pri manĝaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Oficiala UR retejo
* Why every Costco product is called 'Kirkland Signature'? - CNN

Kategorio:Superbazaroj
Kategorio:Transnaciaj firmaoj
Hamry nad Sázavou

**Hamry nad Sázavou** ( aŭ *Flügelhammer*) estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou. En  vivis en la vilaĝo . Plimulto de la teritorio de municipo situas en Moravio, malgranda strio de sekejo de la maldekstra bordo de rivero Sázava troviĝas en Bohemio (la historia landa limo kondukas meze de la riverfluo).

Super la municipo kondukas ekde la jaro 1953 fervojlinio Brno – Havlíčkův Brod, sur kiu estas establita fervoja haltejo *Hamry nad Sázavou*.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1470.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* Hamry nad Sázavou, kuniganta la antaŭajn Horní Hamry (antaŭe *Frendl* aŭ *Frendlov*, germane *Frendlhammer*) kaj Dolní Hamry (antaŭe *Fiklův hamr* aŭ *Fiklov*, germane *Flieglhammer*)
* Najdek
* Šlakhamry

## Memorindaĵoj 
* ŝtona ponto trans rivero Sázava el la 18-a kaj la 19-a jarcentŝanĝo
* naturmemorindaĵo Rozštípená skála
* kelke da diaj torturoj
* Brdíčkův mlýn, en ĝi ekspozicio de martelegado de Teknika muzeo Brno
* betonaj statuioj de Michal Olšiak en libera pejzaĝo:
** kapo de mamuto proksime de Rozštípená skála

## Pluaj fotoj 

 File:Hamry nad Sázavou, most (1).jpg| Ŝtona ponto
 File:Hamry nad Sázavou, boží muka Dolní Hamry.jpg| Unu el tri memorige protektatataj diaj torturoj 
 File:Koňské spřežení v Hamrech nad Sázavou 01.JPG| Statuo de ĉevala kombinaĵo 
 File:Hamry nad Sázavou, OÚ.jpg| Municipa ofico
 File:Hamry nad Sázavou, železniční zastávka (1).jpg| Fervoja haltejo

## Referencoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Municipoj en dislimejo de Bohemio kaj Moravio
Kategorio:Setlejoj en Křižanova montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Sázava
Borovnice (distrikto Žďár nad Sázavou)

**Borovnice** () estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en&nbsp;distrikto Žďár nad Sázavou en&nbsp;Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350. 

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana bieneto n-ro 70
* Kamparana bieneto n-ro 39
* Kamparana bieneto kun devena n-ro 84, ĝi situas apud alveturejo de Jimramov proksimume 150 metroj malantaŭ deflankiĝo al Daňkovice

## Pluaj fotoj 

Borovnice(ZR)2011-chaloupka2.jpg|Borovnice
Borovnice(ZR)2011a.jpg|Borovnice

Kategorio:Municipoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Žďár nad Sázavou
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Svratka