open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Foreign Affairs

***Foreign Affairs*** (esperante *Fremdaj Aferoj*) estas usona revuo pri internacia politiko publikigita de la Konsilio pri Eksterlandaj Rilatoj, kiu estas privata pensfabriko en Novjorko. La revuo estis fondita en 1922 kaj estas publikigita ĉiun duan monaton, do sesfoje jare .

La influo de la revuo pliiĝis tuj post la Dua Mondmilito kiam rilatoj kun aliaj landoj iĝis pli gravaj al usona politiko. Ekzemple, grava artikolo publikigita en Foreign Affairs estis la *X-a* artikolo (1947) de George F. Kennan, kiu elmontris la eksterpolitikan strategion de retenado. Ankaŭ menciindas ke en 1993 la ĵurnalo publikigis la artikolon de Samuel P. Huntington "The Clash of Civilizations?" (kolizio de civilizacioj?)  .

En 2009, *Foreign Affairs* lanĉis ties novan retejon, ForeignAffairs.com, kiu proponas ambaŭ presitan enhavon kaj sole enretaj ĉefaĵoj .

Komence de 2013, *Foreign Affairs* estis restrukturita inkluzive ke la kovrilo havus bildon. Laŭ la rakonto de *Politico* sur la restrukturo: "Kiel parto de peno vastigi ties pledi pretere la fremdan politikan establon, ĉiu numero de *Foreign Affairs* nun prezentos foton sur la kovrilo kaj ampleksa intervjuo kun elstara novaĵfaristo."

En junio 2018, la temo estis dediĉita al klarigi la demandon ĉu la demokratio en la mondo atingis sian finon, kaj ni alfrontas post-demokratian epokon. La numero dediĉis plurajn artikolojn al la temo, konsiderante la datumojn de la usona organizo " Freedom House " laŭ kiu en 2017 estis malboniĝo de la stato de civitaj rajtoj en 71 landoj, malboniĝo kiu daŭris dum 12 jaroj, kaj nur 39% de la monda loĝantaro vivas en kondiĉoj de libereco.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* *Foreign Affairs* enarkivigas (1922–) ĉe JSTOR
* *La Revuo de Internaciaj Rilatoj* enarkivigita (1919–1922) ĉe JSTOR
* *The Journal of Race Development* arkivo (1910–1919) ĉe JSTOR

Kategorio:Politikaj gazetoj en Usono
Kategorio:Ekstera politiko de Usono
Sándor Fontos

**Sándor Fontos** [ŝAndor fontoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fontos Sándor** estis hungara pentristo, instruisto.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
Inter 1939–1942  estis soldato, poste li instruis en tiam hungara urbo Temerin, pli poste li denove soldatiĝis, eĉ li estis militkaptito ĝis 1946. Li akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo Gyula Juhász en 1955, dum ekde 1952 li partoprenis en ekspozicioj. Lia majstro estis László Vinkler. Longe li instruis kaj pentris en farmoj ĉe Üllés, sed li loĝis en la proksima Szeged. Li ricevis 3 premiojn inter 1976-1988.

## Elektitaj pentraĵoj 
* Öregek (1963)
* Bevetett földek (1967)
* Hajnal (1973)
* Éjszaka (1975)

## Elektitaj ekspozicioj individuaj 
* 1963 Hódmezővásárhely
* 1965, 1980, 1990 Szeged
* 1976 Budapeŝto
* 1984 Esztergom

## Elektitaj ekspozicioj kolektivaj 
* 1967 Budapeŝto
* 1975-1982, 1986 Szeged
* 1975-1987 Hódmezővásárhely

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Marŝo de miliono da homoj

La **Marŝo de miliono da homoj** - tagaloge *Martsa ng Milyong Katao*, angle *Million People March* - en la parko Luneta (aŭ parko Rizal) estis la unua el serioj de protestoj en la insulara ŝtato Filipinoj, kiuj postulas la forigon de ĉiuj publikaj pagoj al la komercistino *Janet Lim-Napoles*, deĉenigita de publika kolero pro la trompo de la fonduso de prioritata asisto al evoluo. Komencaj vokoj cirkulis tra sociaj amaskomunikiloj (plejparte en *Facebook* kaj *Twitter*) por kunvenigi proteston la 26-an de aŭgusto 2013, unuavice en la parko Luneta en Manilo sed ankaŭ en aliaj grandurboj tutlande kaj eksterlande. 

Kelkaj amaskomunikilaj komentistoj konsideras tion la plej unuan amasan amaskunvenon en la Filipinoj vokita kaj organizita plejparte per sociaj amaskomunikilaj kanaloj. Malgraŭ la pompa nomo, laŭ taksoj de amaskomunikiloj en Manilo partoprenis inter 75 000 kaj iom pli ol 400 000 protestantoj, kaj en aliaj urboj, inkluzive de filipinaj elmigrintoj en Novjorko kaj Los-Anĝeleso, en ĉiu manifestacio malpli ol 5 000, tiel ke sume probable ne estis "miliono da homoj", eĉ ne duono, sed ĉiukaze estis serio de amasaj manifestacioj en la lando.

Kategorio:Politiko de la Filipinoj
Kategorio:2013 en la Filipinoj
Kategorio:Protestoj en la Filipinoj
Sigmund Pick

**Sigmund PICK** (aliaso *Abraham*; naskiĝinta la  en Prago, mortinta samloke la  estis aŭstra et-entreprenisto, uzuristo, konsilisto kaj kelnero. Li famiĝis inter la studentaro praga; porĉiamigon sian li ŝuldas al Karl Hans Strobl en la romano *Die Vaclavbude*. 

## Vivo 
Frue Pick laboris en la silkaĵ-vendejo de Zacharias Kuh (avo de Egon Erwin Kisch) kaj ties frato Paul Kisch en la Havířská-strato de la Malnova Urbo. Tiam multaj judaj knaboj lernis komercadon per rekta faro. Post li lernoknablis en renomitaj butikoj; libertempon li pasigis ankaŭ en ĥoro en la praga kvartalo Holešovice.

Edzigite li eklaboris en 1882 en la gastejo *Zum Schipkapaß* en la praga kvartalo Dejvice kiun tenadis Oskar Milde. Kiel paŝtisto li zorgis la brutaron de Milde. Kiel kelnero li rapide konatiĝis kun la studenta vivo; la plejparto de la gastantaj studentoj apartenis al studentaj korporacioj. Ili kromnomis lin *Abraham*: estis tre kreskanta la rondo de liaj amikoj kaj komercpartneroj. Al studentoj konsumintaj tro da alkoholo li ebligis tranoktadon gasteje; monbezonantaj uloj ricevis de li senprobleme monon; observante kaj invitante li lerte allogadis studentojn diboĉi kaj allogis ilin knajpumi. Por la gastejestro Milde li estis komizo kaj aministranto. 

Kiam Pick pli malfrue iĝis memstara lombardisto, li loĝis proksime de la gastejo *Vaclavbude* en Josevof. Ĉiuvespere li havis aŭdiencojn en la Germana Domo en bovokula niĉo. Tiam lia multflanka helpo por studentoj eĉ pligrandiĝis. Dum la Unua mondmilito li perdis multajn klientojn kaj malriĉiĝis kaj komercadis per cigaredoj.

La funebrajn paroladojn faris Paul Kisch kaj la medicinisto Franz Lucksch. La gazeto "Bohemia" publikigis longan kaj afablan nekrologon.

## Literaturo 
* Paul Kisch: "Abraham zieht um! Ein Gruß zum siebzigsten Geburtstag". Ĉe: *Bohemia*, 9.5.1918, p. 5 (kun biografiaj informoj) 
* Paul Kisch: "Nachruf für Abraham". Ĉe: *Deutsche Hochschulwarte*, 2/1922, p. 109 
* Adolf Siegl: "Abraham und Osman – zwei Originale der Prager deutschen Studentenschaft", ĉe: *Einst und Jetzt*, 28/1983, p. 159–163.
* Karl Hans Strobl: "Die Legende vom Abraham". Ĉe: *Bohemia*, 5.10.1922, p. 2-3 (nekrologo) 

## Eksteraj ligiloj 
* Vera Schneider: "Wachposten und Grenzgänger. Deutschsprachige Autoren in Prag und die öffentliche Herstellung nationaler Identität" - Würzburg 2009, p. 76

## Notoj 
Kategorio:Komercistoj
Kategorio:Ĉeĥaj judoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1849
Kategorio:Mortintoj en 1922
Kategorio:Naskiĝintoj en Prago
Kategorio:Mortintoj en Prago
Teknologia Universitato Amirkabir

**Teknologia Universitato Amirkabir** (; , akronime AUT), ankaŭ nomita Teherana Politekniko, estas publika altlernejo en Irano, instrua kaj esplorcentro en la kampoj de inĝenieristiko kaj fizikaj sciencoj. La plej malnova kaj unu el la plej prestiĝaj teknikaj edukaj institucioj en Irano . Ĝi estas lokita en Teherano.

La universitato estis fondita en 1928. AUT estas la dua plej malnova teknika universitato en Irano.

## Organizo 
AUT havas 16 fakultatojn, inkluzive de Administrado, Scienco kaj Teknologio, Elektrotekniko, Biomedicina Inĝenierado, Polimera Inĝenierado, Matematiko kaj Komputado, Kemia Inĝenierado, Industria Inĝenierado, Civila kaj Media Inĝenierado, Fiziko kaj Energio, Komputilo kaj Informa teknologio, Mekanika Inĝenierado, Minado. kaj metalurgia inĝenierado, teksa inĝenierado, naftoinĝenierado, ŝipkonstruado kaj aerspaca inĝenierado. AUT havas tri edukajn centrojn en Garmsar, Bandar Abbas kaj Mahŝahr .

Por esti akceptitaj en la universitaton, studentoj devas esti en la supraj 1% de studentoj en la alirekzameno por iranaj universitatoj, konata kiel "Konkur" . 

### Biblioteko 
La biblioteko kaj dokumenta centro ĉe AUT, la plej granda teknika kaj inĝenieristiko biblioteko en la ĉefurbo de Irano, estas unu el la plej riĉaj akademiaj bibliotekoj en la teknika kaj inĝenieristiko kampo en la regiono. La biblioteko inkludas centran bibliotekon kaj 16 satelitbibliotekojn en Teherano kaj Bandar Abbas. La biblioteko stokas proksimume 5 milionojn da libroj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* AUTa hejmpaĝo 
* IBIMAa – Irano Konstruaĵa Informo Modeligada Asocio

Kategorio:Universitatoj en Irano
Kategorio:Teherano
Universitato Hanjang

**Universitato Hanjang** estas privata esplora universitato en Sud-Koreio. La ĉefkampuso situas en Seulo, kaj la dua kampuso (ERICA) , donante al tio la anglan signifon de "Education Research Industry Cluster at Ansan", situas en la grandurbo Ansan en Gyeonggi-do-provinco. *Hanyang* (한양;漢陽) venas de la antaŭa nomo de la ĉefurbo Seulo kiu estis uzita dum la Chosun Dinastio .​ Ĝia nomo kaj eduka filozofio estas Amo en Vero kaj Ago.

La universitato establis la unuan inĝenieristikinstituton de la lando (DongA Engineering Institute) en 1939, kiu iĝis la fondcentro de Hanyang University. Li ankaŭ establis la unuan lernejon de arkitekturo kaj konstruinĝenieriko en Koreio .

## Organizo 
**Seula kampuso**

La Seula kampuso ofertas la sekvajn programojn:

* Inĝenieristiko
* Medikamento
* Homeco
* sociaj sciencoj
* naturaj Sciencoj
* Politikaj Sciencoj
* Ekonomio kaj Financo
* Komerco
* Edukado
* homa ekologio
* Muziko
* Arto kaj Sporteduko
* Internaciaj Studoj
* Flego
* Industria konverĝo

**ERICA Kampuso**

La ERICA-kampuso en la grandurbo de Ansan ofertas la sekvajn programojn:

* inĝenieraj sciencoj
* Apoteko
* scienca teknologio
* Lingvoj kaj Kulturoj
* Komunikado kaj sociaj sciencoj
* Ekonomia komerco
* Dezajno
* Sportoj kaj Artoj

### Internaciaj Programoj 
**Lingvo-Instruada Programo, G2 Global (angla-ĉina)**
Unue enkondukita en 2016, la "G2 (angla-ĉina) Programo postulas la kompletigon de angla kaj ĉina kurso kaj adoptas la prezenton de oficiala kvalifiko en la du lingvoj kiel deviga postulo. Krom plifortigi ĝiajn ligojn kun aliaj universitatoj, kiel Tsinghua University, Ĉinio Hanyang University serĉas provizi mondklasan edukadon, kiu celas internaciigon per la ekspansio de kvalito kaj graveco.

**Akademia Interŝanĝa Programo**

Universitato Hanyang, serĉas internaciajn talentojn, kiuj deziras studi semestron aŭ jaron en Hanyang por elstari en sia propra kampo eĉ pli. Studentoj povas elekti iun ajn el la 124 fakoj kaj pli ol 1,000 kursoj ofertitaj en la angla. ​ Surbaze de ĉi tiu programo, du kategorioj estas ofertitaj: Vizitanta studento kaj interŝanĝa studento.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (angla)

Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Seulo
MIREA – Teknologia Universitato de Rusio

**MIREA - Rusa Teknologia Universitato** (akronime **RTU**, , antaŭe la Moskva Instituto pri Radio-Inĝenieristiko, Elektroniko kaj Aŭtomatigo) estas altlernejo en Moskvo, establita en 2015 de la kuniĝo de MIREA, MITHT, MSUIECS kaj kelkaj edukaj, sciencaj, dezajno- kaj produktadorganizoj. La universitato provizas trejnadon en edukaj programoj en la kampoj de IT, komputila sekureco, elektroniko, radio-inĝenierado, robotiko, kemio, bioteknologio kaj pli, kaj ankaŭ donas la ŝancon ricevi kroman edukadon.

RTU MIREA estas unu el la plej grandaj rusaj universitatoj disponigantaj trejnadon en 112 kampoj kaj specialiĝoj (bakalaŭro, specialisto, magistro, postbakalaŭraj studoj). Ĝi havas evoluintan reton de esplorcentroj, sciencaj laboratorioj kaj studentaj dezajnaj oficejoj.

Ĉiujare, 4 367 ŝtatfinancitaj lokoj estas asignitaj al unuajaraj aliĝintoj. Nuntempe, ĉirkaŭ 26,000 studentoj studas en la universitato. Ĉirkaŭ 1,300  el 80 landoj en la mondo estas trejnitaj ĉe la Instituto de Internacia Edukado de RTU MIREA. Post diplomiĝo de MIREA - Rusa Teknologia Universitato, diplomiĝintoj ricevas ŝtatan diplomon.

La universitato efektivigas akademiajn interŝanĝoprogramojn kaj duoblajn atestilojn kun la Politeknika Universitato de Milano (Italio), Nordĉina Universitato de Teknologio (Ĉinio), Nacia Universitato Jang-Ming Ĉaŭ-Tung (Tajvano), Universitato de Sajtama (Japanio). RTU MIREA plenumas la funkciojn de la kunordiga oficejo de la ĉiujara rusa-japana junulara interŝanĝo .

## Referencoj 
Kategorio:Universitatoj en Moskvo
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Rusio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Universitato Jadavpur

**Universitato Jadavpur** (; ; , aŭ akronime **JU**) estas publika kaj esplora universitato en Kolkato, unu el la plej grandaj esplor- kaj edukaj centroj en Barato . 

Kreita en 1955 surbaze de la Bengala Teknika Instituto, kiu, siavice, estis fondita en 1906. La ĉefkampuso de la universitato situas en Jadavpur, 12.6 km de la centro de Kolkato. La dua, nova kampuso situas en Bidhannagar, 8.8 km de la urbocentro. La universitato havas 3 fakultatojn. La nombro da bakalaŭraj kaj diplomiĝaj studentoj estas pli ol 9,000 homoj.

## Rangigoj 
En la NIRF-rangotabelo de 2023, la universitato estis vicigita kvara inter universitatoj, dekono inter inĝenieristikinstitutoj kaj dektria en la ĝenerala klasifiko de Barato . La universitato estis rekonita de la *UGC* kiel instituto kun "Ebleco por Plejboneco"​  kaj akreditita kun "A" grado de la Nacia Takso kaj Akredita Konsilio (NAAC) .

## Esperanto 
La 26an de julio 2024, ĉe la fejsbuka grupo Esperanto S-ro Probal Dasgupta publikigis la jenan mesaĝon"Saluton, samideanoj, okaze de la Esperanto-tago 2024.

Mi havas la honoron anonci al vi ke la prestiĝa universitato Jadavpur, situanta en mia urbo Kolkato, kunlabore kun la neregistara organizaĵo Tritiyo Parisar ('la tria spaco'), ekde aŭgusto lanĉos retan Esperanto-kurson por bengallingvanoj. La publikan anoncon oni faros post kelkaj tagoj. Oni jam kolektis esprimojn de interesiĝo de lernemuloj. Ĉi-foje ĉio estas preta.

## Famaj eks-studentoj kaj fakultato 
* Sri Aurobindo
* Rabindranath Tagore
* Ananda Coomaraswamy
* Julio Lipner

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Barato
Kategorio:Okcidenta Bengalio
Kategorio:Kolkato
Nordĉina Universitato de Teknologio

La **Nordĉinia Universitato de Teknologio** (; ; mallongigita kiel: **Norda Universitato de Teknologio**, akronime **NCUT**, antaŭe konata kiel Pekina Instituto de Metalurgio kaj Mekanika kaj Elektra Inĝenierado) estas urba publika universitato en Ŝijingŝan, Pekino, Ĉinio. Ĝi estas filiiĝita kun la Urbo de Pekino kaj financita de la urba registaro.

La lernejo antaŭe estis konata kiel la Nacia Pekina Altnivela Industria Faklernejo fondita en 1946. Ĝi estis filiigita al la Ministerio de Metalurgia Industrio kaj China Nonferrous Metals Industry Corporation. En 1978, ĝi estis aprobita fare de la Ŝtata Konsilio disponigi plenan studentan altedukon. En 1985, ĝi estis renomita al sia nuna nomo En 1998 Ĝi estis transdonita al la administrado de Pekina Municipo en 2016.

## Organizo 
* Lernejo de Arkitekturo kaj Arto
* Lernejo de Komputilo
* Lernejo de Konstrua Inĝenierado
* Lernejo de Daŭra Eduko
* Lernejo de Elektronika kaj Informa Inĝenieristiko
* Lernejo de Elektra kaj Kontrola Inĝenierado T
* Lernejo de Ekonomiko kaj Administrado
* Lernejo de Homaroj kaj Juro
* Lernejo de Mekanika kaj Materiala Inĝenierado
* Lernejo de Marksismo
* Lernejo de Sciencoj
* Internacia Lernejo
* Brunel London School

## Eksteraj ligiloj 
* Norda Ĉinia Universitato de Teknologio Oficiala retejo

Kategorio:Universitatoj en Ĉinio
Hadrianus Valesius

eta|"Informoj pri la gaŭloj aranĝitaj en alfabeta ordo", verko eldonita en 1675
**Adrien de Valois**, **Senjoro de La Mare** kies pseŭdonimo estis **Quintus Januarius Fronto**, estis franca historiisto, reĝa historiografo kaj poeto. Li estis pli juna frato de Henricus Valesius (al kiu li verkis biografion) kaj patro de Charles de Valois de La Mare (1671-1747). Li ricevis la titolon kiel reĝa historiisto (1664) kaj enspezis pensionon je 1200 francaj pundoj. En la 19-a de aŭgusto 1669 li edziĝis al Catherine le Roy, filino de Antoine Hugues Le Roy, konsilisto de la reĝo, en la Preĝejo de Sankta Nikolao des Champs, en Parizo. Adrien ne estis tiel lerta en la greka lingvo kiel sia frato sed heredis la saman spiritobelecon kaj estis tre laborema, kvankam li verkis nur en la latina.

## Vidu ankaŭ 
* Henricus Valesius (1603-1676)
* Charles de Valois de La Mare (1671-1747)

## Verkaro 
* *Rerum Francicarum usque ad Chlotharii senioris mortem*, Sébastien Cramoisy , Parizo, 1646
* Rerum Francicarum Usque Ad Chlotharii Senioris Mortem Libri VIII, 1646
* Oratio in Obitum Jacobi Sirmondi Societatis Jesu Presbyteris, 1651
* In Petri Puteani V. Clar. Obitum elegia, 1652
* Disceptatio de basilicis quas primi Francorum reges condiderunt, an ab origine monachos habuerint, 1657
* Carmen Panegyricum de Laudibus Berengarii Aug. et Adalberonis episcopi Laudunensis, 1663
* Dissertationes de Cena Trimulcionis nuper sub Petronii nomine vulgata, 1666
* *Notitia Galliarum, ordine litterarum digesta, in qua situs, gentes, opida, portus, castella, vici, montes, silvae, maria, flumina... pagi provinciaeque Galliae illustrantur ; locorum antiquitates, varia eorum nomina, vetera ac nova, episcopatuum ac monasteriorum origines, aliaque ad historiam francicam pertinentia notantur ; geographi et historici graeci, romani ac nostri explicantur et emendantur*, Fredericum Leonard typographum regis, Parizoiis, 1675
* Notitia Galliarum ordine litterarum digesta, 1675
* *De vita Henrici Valesii, historiographi regii liber*, Parizo, 1677
* Hadriani Valesii Historiographi Regii De Vita, 1680
* Obras de Horacio ... Com o entendimento literal,&construição Portuguesa, ornadas de hum index copioso das historias,&fabulas conteudas nellas., 1681
* Observationis de annis Dagoberti I Francorum regis, adversus Pet. Fr. Chifletii 1684
* Observationis de annis Dagoberti I Francorum regis, adversus Pet. Fr. Chifletii dissertationem, defensio, ejusdem notitiae galliarum adversus germinium Mon. Bened. Defensio, 1684
* Ammiani Marcellini Rerum gestarum qui de XXXI supersunt, 1693
* *Valesiana ou Les pensées critiques historiques et morales, et les poésies latines de Monsieur de Valois*, chez Florentin et Pierre Delaulne, Parizo, 1694
* Valesiana ou les pensées critiques, historiques et morales, et les poésies latines de Monsieur de Valois,... recueillies par Monsieur de Valois, son fils, 1694
* Emendationvm libri qvinqve et de critica libri dvo..., 1711
* D. Junii Juvenalis Satyrae, 1810

## Referencoj 
Kategorio:Francaj filologoj
Kategorio:Francaj historiistoj
Kategorio:Francaj retorikuloj
Kategorio:Francaj latinistoj
Kategorio:Francaj poetoj
Gyula Gál (juristo)

**Gyula Gál** [djula], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gál Gyula** estis hungara juristo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Debrecen, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en kalvinisma gimnazio en sia naskiĝurbo en 1943, poste li studis en Scienca Universitato István Tisza. Dum la nazia erao (1944) li estis trudlaboristo en la loka poŝtejo, pli poste en 1948 li akiris juran diplomon en la universitato. Post la diplomo li estis prokuroro en Nagykanizsa, poste en Pécs. Inter 1952–1957 li estis asistanto en Universitato de Pécs, poste li estis forigita pro hungara revolucio de 1956. En Budapeŝto li estis juristo en ŝtata entrepreno pri eksporto-importo ĝis la pensiuliĝo en 1987. En 1958 li akiris juran licencon pri tiu okupiĝo. Inter 1971–1988 li ankaŭ instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, inter 1996–2010 en Katolika Universitato Péter Pázmány jam kiel docento, krome li kandidatiĝis en 1970 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Kelkfoje li estis gastopreleganto en pluraj okcidentgermanaj universitatoj. Liaj ĉeftemoj estis la internaciaj komerca kaj kosmospaca rajtoj. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis filinon post 3 jaroj. Li ricevis 3 premiojn inter 1983-2005.
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *Az Atlanti Egyezmény. A japán különbéke-szerződés.* (1953)
* *A világűrjog.* (monografio kaj disertaĵo, 1964, tralaborita angle: 1969)
* *Összefüggések és ütközések a repülés és az űrrepülés jogrendje között.* (1985)
* *Világűrjog ma és holnap.* (1993)
* *A világűrjog néhány alapkérdése az ezredfordulón.* (2001)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* aprezo kun foto
* biografio hungare, ene ankaŭ membiografio
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Bumerdes

**Bumerdes,** , laŭ , berbere **Bumerdas,** laŭ ties tradicia skribo **ⴱⵓⵎⵔⴷⴰⵙ** estas metropolo en norda Alĝerio en Provinco Bumerdes, kie ĝi estas ties ĉefurbo, same de la samnoma distrikto.
eta|maldekstre|Marbordo ĉe Bumerdes

## Demografio 
En Bumerdes loĝis  en 2024 laŭ https://worldpopulationreview.com/countries/cities/algeria. 

## Geografio 
Bumerdes situas laŭ Mediteraneo averaĝe 50 m super la marnivelo. Borĝ El Kiffan troviĝas 25, ĉefurbo Alĝero 37, Tizi Uzu 51, Borĝ Bu Areriĝ 138,  M'Sila 150 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Etnografio 
La komunumo estis historie loĝita de la kabiloj.
eta|Strato en Bumerdes

## Historio 
Dum la franca kolonia epoko la oficiala loknomo estis **Rocher Noir** kun signifo nigra roko. De 1952 ĝis 1962 la franca armeo konstruis kaj prizorgis armean tendaron proksime de Rocher Noir. En 1984 estis kreita nova distrikto Bumerdes, samtempe urbo Bumerdes iĝis provinca ĉefurbo. En 2003 ega tertremo okazis en norda Alĝerio kaj Bumerdes estis unu el la plej trafitaj lokoj. Resume pli ol 2 mil homoj mortis, pli ol dek mil estis vunditaj.

## Ekonomio 
Bumerdes estas serva, turisma kaj eduka centro, sed ekzistas ankaŭ industrio. La metropolo estas signifa somera plaĝa feria celo por alĝerianoj. Loĝantoj de la ĉirkaŭo okupiĝas pri mara fiŝkaptado kaj agrikulturo (vinberoj, terpomoj, tritikoj).

## Eduko 
eta|maldekstre|Universitato en Bumerdes
En 1964 Bumerdes iĝis universitata urbo kun afrika influo. Baldaŭ ankaŭ pluraj institutoj aperis.

## Trafiko 
Bumerdes havas trairan fervojan linion kaj ĉefvojajn kontaktojn. La plej proksima internacia flughaveno apartenas al Alĝero.

## Klimato 
Bumerdes situas en mediteranea klimato (Csa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas averaĝe po 672 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter junio-aŭgusto apenaŭ. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter .
eta|Moskeo en Bumerdes

## Vidindaĵoj 
* moskeoj
* belaj strandoj

## Ĝemelurboj 
*  Belfort, Francio (2009)
*  Hajnano, Ĉinio (2019)

## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|Stacidomo de Bumerdes

Kategorio:Urboj de Alĝerio
Kategorio:Metropoloj
Třebonín

**Třebonín** estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Kutná Hora proksimume 11&nbsp;km sude de Kutná Hora kaj 9 km sudokcidente de Čáslav. Vivas ĉi tie  ().

 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1194.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Mateo

## Pluaj fotoj 

Trebonin_A._ObecniUrad-Knihovna.jpg|Municipa ofico kaj municipa biblioteko
Trebonin_B._KostelSvMatouse.jpg|Preĝejo de sankta Mateo
Trebonin_K._KrizekDetail.jpg|Detalo de kruco en vilaĝplaco
Trebonin_L._Pamatnik.jpg|Monumento al viktimoj de la 1-a mondmilito
Třebonín - čp. 101.jpg|Domo n-ro&nbsp;101

Kategorio:Municipoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Kutná Hora
Kategorio:Setlejoj en Suprasazava montetaro
Parko Rizal

La **parko Luneta** aŭ **parko Rizal** ( aŭ ), ankaŭ konata simple kiel **Luneta**, estas historia urba parko situanta en kvartalo *Ermita* de Manilo. Ĝi estas konsiderita unu el la plej grandaj urbaj parkoj en la Filipinoj, kovrante areon de 58 hektaroj. La loko sur kie la parko estas situanta estis origine konata kiel *Bagumbayan* dum la hispana kolonia periodo. Ĝi estas najbara al la historia Ĉirkaŭmurigita Urbo *Intramuros*.

Situanta sur la orienta bordo de la Manila golfo, la parko ludas signifan rolon en formado de la historio de Filipinio. La ekzekuto de filipina patrioto José Rizal la 30-an de decembro 1896 en la sama areo ventigis la flamojn de la Filipina Revolucio de 1896 kontraŭ la Regno de Hispanio. La parko estis oficiale nomita en lia honoro, kaj la monumento pri li funkcias kiel la simbola fokuso de la parko. La Filipina sendependeco de Usono anonciĝis ĉi tie la 4-an de julio 1946, same kiel poste politikaj manifestacioj, inkluzive de tiuj de Ferdinand Marcos kaj Corazon Aquino, ĉi-lasta kulminis per la popola revolucio de 1986. Ankaŭ la tielnomata Marŝo de miliono da homoj de aŭgusto 2013 disvolviĝis ĉefe tie.

## Referencoj 
Kategorio:Parkoj en la Filipinoj
Kategorio:Manilo
Nacia Universitato Jang-Ming Ĉaŭ-Tung

La **Nacia Universitato Jang-Ming Ĉaŭ-Tung** (; , akronime **NYCU**) estas ŝtata universitato en Tajvano. Nuntempe ekzistas 19 fakultatoj, 74 universitataj/kolegiaj esplorcentroj kaj unu hospitalo .  

La universitato estis fondita la 1-an de februaro 2021 de la kunfandiĝo de Nacia Universitato Yang Ming kaj Nacia Universitato Chiao Tung.  

NYCU estas unu el ses naciaj universitatoj en esploro elektita de la Ministerio de Edukado . La universitato estas ankaŭ unu el kvar universitatoj elektita de la Ministerio de Edukado partopreni en la Tutmonda Tajvana Programo .  

## Organizo 
* Kolegio de Artefarita Inteligenteco kaj Verda Energio
* Kolegio de Biologia Scienco kaj Teknologio
* Kolegio de Biomedicina Scienco kaj Inĝenieristiko
* Kolegio pri Komputado
* Kolegio de Dentokuracado
* Kolegio de Elektra kaj Komputila Inĝenierado
* Kolegio de Inĝenieristiko
* Kolegio pri Homaro kaj Socia Scienco
* Kolegio de Homaroj kaj Sociaj Sciencoj
* Kolegio de Hakka Studoj
* Lernejo de Juro
* Kolegio de Vivsciencoj
* Kolegio pri Administrado
* Kolegio de Medicino
* Kolegio de Flegado
* Kolegio de Fotoniko
* Kolegio de Farmaciaj Sciencoj
* Kolegio de Scienco
* Internacia Kolegio de Semikonduktaĵa Teknologio
* Komitato pri Ĝenerala Edukado
* Centro por Ĝenerala Eduko
* Interfaka Programo por Studentoj
* Majstra Programo en Transdisciplina Longperspektiva Prizorgo kaj Administrado
* Universitata Sistemo de Tajvano
* Transdisciplinaj Programoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Universitatoj en Tajvano
Hanns Heinz Ewers

**Hanns Heinz EWERS** (naskiĝinta la  en Duseldorfo, mortinta la  en Berlino) estis germana verkisto, juristo kaj aktoro. Edzigis lin Ilna Wunderwald kaj Josefine Bumiller.

## Vivo 
eta|maldekstre|Hanns Heinz Ewers.
Estante filo de pentristo li komencis studadon de juro en Berlino; li doktoriĝis je Bonna universitato kaj estis ankaŭ studanta en Ĝenevo. Sekve li pasigis la devigan referendario-tempon en Neuß, Duseldorfo kaj Saarbrücken. En 1897 li pasigis malliberecon en la prizono de Ehrenbreitstein pro duelo. Samjare li decidis ne plu juristi pro sistemo kies formalismon li pli kaj pli malfidis (klare videble por li dum la proceso de Oscar Wilde). La juristo Do fariĝis verkisto, gazeteldonisto, laŭbezona poeto kaj vojaĝfaranto. Sub la pseŭdonimo de Frank Braun (*Der Zauberlehrling oder die Teufelsjäger*, 1909) li prezentis la mondon de fantasto kaj superrealo. Unuiĝis trajtoj de E. T. A. Hoffmann, Edgar Allan Poe kaj novromantikismo kun reva mondo de sarkasmo perversa-satanisma kaj ties malbelaj kulminoj.

La furoro de *Alraune* (1922) ankaŭ ŝuldiĝis al tiutempaj modoj. Mira kontrasto al tio estis tamen lia naciemo (*Kriegslieder*, 1914; *Reiter in deutscher Nacht*, 1932), kio okaze de la deklaro de la kunbatalado de Usono en 1914 kaŭzis areston (ĝis 1921).

En 1932 mendis ĉe li verkon Adolf Hitler mem: *Horst Wessel*. Kvankam Ewers tre frue iĝis membro de NSDAP, la nazioj malpermesis kaj konfiskis liajn verkojn en la 1934-a jaro kaj finfarita filmo pri Horst Wessel laŭ la citita verko de Ewers nenie prezentiĝis.

Merito de Ewers estis la etendo de vorte prezenteblaj aferoj kaj interesa uzo de lingvo por priskribi supernormalon de revoj kaj fantazioj. Kritikatas en lia rava rakontado ke ĉio tia eble nur faratas por artefarite streĉi la nervojn de la legantoj. Multaj liaj verkoj ĝuis multajn represojn kaj eldonojn.

## Aliaj verkoj (elekto) 
* Die Ginsterhexe und andere Märchen, 1905
* E. A. Poe (eseo), 1905
* Das Grauen, Seltsame Geschichten, 1907
* Die Besessenen, Seltsame Geschichten, 1909
* Mit meinen Augen. Fahrten durch die lateinische Welt (vojaĝrakontoj), 1909
* Moganni Nameh (poezia antologio), 1910
* Grotesken, 1910
* Indien und ich (vojaĝrakontoj), 1911
* Die toten Augen, 1913 (dramo, kune kun M. Henry; muzikigis E. d'Albert)
* Das Mädchen von Shalott und andere Dramen, 1921

## Fonto 
Richter, Karl: "Ewers, Hanns Heinz" - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 4 (1959), p. 697-698

## Eksteraj ligiloj 
* Vikifontaro
* verkoj ĉe Projekt-Gutenberg
* Sven Brömsel: "Verehrt und angespien" - teksto de radielsendo de *Deutschlandfunk Kultur*, 17.10.2020
* ligiloj ĉe DDB

Kategorio:Germanaj juristoj
Kategorio:Germanaj verkistoj
Kategorio:Germanaj eldonistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1871
Kategorio:Mortintoj en 1943
Kategorio:Fantasta literaturo
Kategorio:Membroj de NSDAP
Kategorio:Libretistoj
Nacia Centra Universitato

La **Nacia Centra Universitato** (, akronime **NCU**,  aŭ ) estas publika esplora universitato kun longa tradicio, bazita en Tajvano . Ĝi estis fondita en 1915. La lernejo estis origine situanta en Miaoli kiam ĝi unue translokiĝis al Tajvano, sed poste translokiĝis al Zhongli en 1962 kaj transformis en ampleksan universitaton. Ĝi estas la unua universitato en Tajvano se temas pri esplori industrian ekonomikon  kaj ekonomian evoluon (Taiwan Consumer Confidence Index estas publikigita ĉiumonate *fare de NCU*). NCU estas membro de la Association to Advance Collegiate Business Schools . En 2002, NCU estis selektita fare de la Ministerio de Eduko kiel unu el sep naciaj universitatoj dediĉitaj al esplorado .

NCU havas ok kolegioj en diversaj kampoj, inkluzive de la kolegio de Liberala Arto, kolegio de Scienco, kolegio de Inĝenieristiko, kolegio de Elektra kaj Komputila Inĝenierado, Kolegio de Biomedicinaj Sciencoj kaj Inĝenieristiko, Kolegio de Geosciencoj, Kolegio de Administrado kaj kolegio de Hakka Studoj, same kiel sociologio, juro kaj publika administrado, ktp.

## Galerio 

Dosiero:Central_University_of_JhongliⅡ.jpg|Nacia Centra Universitato
Dosiero:Library_of_National_Central_University.jpg|Biblioteko
Dosiero:NCU_Hakka_College_Building.JPG|alternative=College of Hakka Studies|Kolegio de Hakka Studoj
Dosiero:NCU_Science_Building_II.JPG|alternative=College of Science|Kolegio de Scienco
Dosiero:NCU_Science_Building_I.JPG|alternative=College of Earth Science|Kolegio de Tera Scienco

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Centra Universitato 

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Tajvano
Universitato de Saitama

**Universitato de Saitama** (, mallongigo 埼大 *Saidai*) estas japana nacia universitato situanta en antaŭurba areo de Sakura-ku, urbo Sajtama, ĉefurbo de samnoma Gubernio en la Grandtokia Areo.

Fondita en 1873, ĝi fariĝis nacia universitato en 1949, kaj nuntempe havas kvin fakultatojn (lernejoj) por bakalaŭra edukado: Liberala Arto, Eduko, Ekonomiko, Scienco kaj Inĝenieristiko; kaj kvar gimnazioj: Kultura Scienco, Eduko, Ekonomia Scienco, kaj Scienco kaj Inĝenieristiko. Ĉiuj ĉi tiuj lernejoj ofertas programojn kondukantajn al doktorecoj kaj al magistroj. La totala enskribo en la universitato estas pli ol 8,500 kun pli ol 500  farantaj bakalaŭrajn kaj postbakalaŭrajn studojn. 

## Organizo 
* fakultato de Liberala Arto
* fakultato de Edukado
* fakultato de Ekonomiko
* fakultato de Natursciencoj
* fakultato de Inĝenierio

## Galerio 

Dosiero:Saitama-Univ-Library02.jpg|La biblioteko
Dosiero:Saitama university.JPG|sur la kampuso
Dosiero:International_House_1_of_Saitama_University.jpg|Internacia Domo 1
Dosiero:Structural material lab - panoramio.jpg|laboratorio
Dosiero:Saitama-Univ-Daigaku-Kaikan.jpg|universitata halo

## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Saitama ( kaj )

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Japanio
Kategorio:Sajtama
Almuradiel-Viso del Marqués (stacidomo)

**Almuradiel-Viso del Marqués** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Almuradiel - apud Viso del Marqués - , en la provinco Reĝurbo, en la regiono Kastilio-Manĉo. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe. Ĝi ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.
__NOTOC__
## Bildgalerio 

Estación de Almuradiel-Viso del Marqués 01.jpg|Ekstero
Estacion Almuradiel-Viso del Marqúes.jpg|Kajo
Estación de Almuradiel-Viso del Marqués 02.jpg|Vartenejo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Almuradiel
* Viso del Marqués

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Almuradiel
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Nacia Universitato Sun Jatsen

La **Nacia Universitato Sun Jatsen** (, akronime **NSYSU** ; ; zhuyin : *ㄍㄨㄛˊ ㄌㄨㄛˊ ㄌㄧㄩ* ㄌ ㄓㄩ) estas nacia kaj esploro -intensa universitato en Kaosjungo, Tajvano , kaj inter la plej bonaj maraj altlernejoj kaj fakaj lernejoj en Orientazio . 

La universitato plejparte konsistas el signifa nombro da esplorinstitutoj. Ĝi havas plurajn esplorinstitutojn fonditajn de la usona registaro, la Eŭropa Komisiono kaj la japana registaro. La universitatfakultato konservas fortajn rilatojn al industrio kaj registaro.

La universitato havis ĉirkaŭ 9,000 studentojn en 2014, kaj ĝiaj eks-studentoj inkludas Prezidanton de la Leĝdona Juano, urbestro de Kaosjungo, kaj signifan nombron da ĉefoficistoj de la 500 plej grandaj firmaoj en la mondo .

## Tradicia kulturo 
Nacia Universitato Sun Jatsen (NSYSU) situas en Kaoŝiungo Urbo, la plej granda havenurbo en Tajvano. Surbaze de la akademia stilo kiu emfazas maron kaj komercon, ĝi estas ne nur la naskiĝloko de la unua kolegio de Tajvano de mara scienco, sed ankaŭ estas unika en gastigado de akvosportaj agadoj rekte sur la kampuso. La diplomiĝopostuloj de NSYSU por studentoj inkludas pruvon de naĝkapablo. NSYSU ankaŭ havas regulan windsurfad rilaton kun la prestiĝa Osaka University en Japanio. Krome, NSYSU havas specialan fratinlernejan rilaton kun la Universitato de Kalifornio, San-Diego (UCSD) en Usono, esplora universitato kun simila akademia stilo, kaj kiu ankaŭ situas proksime de marbordo. La NSYSU & UCSD Joint Symposium estis okazigitaj en Kaoŝiungo kaj La Jolla alterne ĉiun jaron ekde 2015 . 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Sun Yatsen Universitataj Revizioj - Kaoŝiungo, Tajvanaj Allogoj - TripAdvisor
* Lee Teng-hui Centro por Registaraj Studoj
Kategorio:Universitatoj en Tajvano
José María Gabriel y Galán

**José María Gabriel y Galán** (Frades de la Sierra, Salamanko, 28a de junio 1870 – Guijo de Granadilla, Kacereso, 6a de januaro 1905) estis hispana poeto kaj verkisto. Li verkis kaj en hispana kaj en ekstremadura.

## Biografio
Lo estis bazinstruisto en Guijuelo kaj Piedrahíta en epoko kiam li estis iom melankolia. En 1893 li ekkonis Desideria García Gascón (1874-1954), el familio de terposedantoj, edziĝis al ŝi en 1898, lasis sian profesion de instruisto, kaj translokiĝis al Guijo de Granadilla, kie li iĝas administristo de bieno de la familio de lia edzino. Lia vivo trankviliĝis kaj li dediĉis sin al verkado. 

Je la nasko de lia unua filo, nome Jesús, en 1898 li verkis *El Cristu benditu*, unua de liaj famaj poemoj "Extremeñas" en kiu li verkis en ekstremadura parolmaniero kun influo de la iama leona lingvo. Poste ankaŭ Luis Chamizo verkos en ekstremadura, sed sen tiom leona influo.

Li amikiĝis kun Miguel de Unamuno, kiu tiam estis profesoro de greka lingvo en la Universitato de Salamanko, tamen li estis ankaŭ amiko de salamanka pastraro, kiu opoziciis al Unamuno. En 1901 kaj 1902 li sukcesis en diversaj floraj ludoj. En politiko li estis de tre konservemaj kaj tradiciaj ideoj, nome ĉefe de karlismo, kaj tial li ofte kunlaboris kun la katolika gazetaro. Li mortis komence de 1905.

maldekstre|Monumento al Gabriel y Galán en Cáceres.|thumb
​Poemoj de Gabriel y Galán estas popularaj en la tuta regiono; tial estas multaj stratoj, placoj, bibliotekoj en la regiono kiuj portas lian nomon, krom lernejoj kaj eĉ la akvobaraĵo kaj akvorezervejo en la komarko en kiu li loĝis. Estas dommuzeoj en la domoj en kiu li naskiĝis kaj en tiu en kiu li loĝis ĝis sia morto. Per Reĝa Ordono de la reĝo Alfonso la 13-a en 1929 oni rajtigis transigon de la du familinomoj de la poeto al sia posteularo kiel ununura familinomo *Gabriel y Galán*, kio estas malofta escepta kazo en Hispanio.

## Verkoj 
**Castellanas* (1902)
**Extremeñas* (1902)
**Campesinas* (1904)
**Nuevas Castellanas* (1905)
**Religiosas* (1906)

## Noto
## Eksteraj ligiloj 
*Portalo al Gabriel y Galán 
*Portalo al Gabriel y Galán
*Deklamado de poemoj de Gabriel y Galán. Biblioteca Virtual Extremeña

* 

Kategorio:Hispanaj poetoj
Kategorio:Ekstremaduranoj
Novohrodivka

**Novohrodivka** () estas urbo en Donecka provinco de Ukrainio. Ĝia populacio estis 500 loĝantoj en 2025.

Post batalado, la 30-an de septembro 2022 la registaro de Rusio deklaris ĝin aneksita al la teritorio de Rusio kune kun la tuta Donecka provinco kaj tri aliaj provincoj de Ukrainio. Ĉar tio estas nur postulo de agrese militanta najbara ŝtato, klaras ke la registaro de Ukrainio kaj la internacia juro neniel akceptas tion. Necesas atendi internacie akceptitan traktaton pri paco.

## Vidu ankaŭ 
* Hrodivka (stacidomo)
* Donecka provinco


Kategorio:Urboj en Donecka provinco
Vilches (stacidomo)

**Vilches** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Vilches en la provinco Ĥaeno, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas long- kaj mezdistancajn servojn funkciigatajn de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* Vilches

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vilches
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Linares-Baeza (stacidomo)

**Linares-Baeza** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Linares, provinco Ĥaeno, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Konsiderata la plej grava fervoja stacidomo en la provinco Ĥaeno, ĝi konservas ĉiutagajn ligojn kun ses el la ok andaluzaj provincoj kaj kun regionoj kiel Kastilio-Manĉo, Madrido, la Valencia Komunumo kaj Katalunio. Krom pasaĝerservoj, la stacio ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn danke al aneksa areo nomata "Linares-Baeza Mercancías".
__NOTOC__
## Bildgalerio 

Estación de Linares-Baeza 24J 26.jpg|Ekstero
Estación de Linares-Baeza 24J 70.jpg|Interno
Linares-baeza-playa-de-vias.jpg|Trakoj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Linares (Ĥaeno)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Linares (Ĥaeno)
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Gyula Gáspár (juĝisto)

**Gyula Gáspár** [djula gAŝpAr], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gáspár Gyula** estis hungara juĝisto, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis *Glas*, malofte *Glass*.

Gyula Gáspár naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Gáspár finis bazlernejon, en 1942 li akiris gantistan licencon, poste ĝis la nazia erao (1944) li estis gantisto. Tiam li estis deportita al nazia Germanio. Post la liberiĝo li finis dujaran administracian kurson, dum li estis en statuso policano. En 1950 li akiris juĝistan-prokuroran diplomon en akademio, poste li estis armea prokuroro en Szeged, dum en 1952 li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ekde 1953 li estis parte juĝisto, parte prokuroro en la plej supera juĝejo ĝis la pensiuliĝo en 1980, sed foje-foje li estis ankaŭ armea juĝisto kaj ofte li havis statuson en la ministerio. Lia plej alta rango estis majoro. Iam li prelegis en Scienca Universitato Attila József. Li havis edzinon kaj li ricevis premiojn inter 1951-1980.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Büntető ítélkezési gyakorlat. 2. pótlás.* (kunredaktoro, 1959)
* *Katonai büntetőjogi döntvénytár. Bírósági határozatok.* (kunredaktoro, 1973)
* *Magyar büntetőjog. Általános rész.* (kunaŭtoro, 1980)
* *Magyar büntető jog. Különös rész.* (kunaŭtoro, 1981)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juĝistoj
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Eva García Sáenz de Urturi

**Eva GARCÍA Sáenz de Urturi** (Vitorio, Arabo, 20a de aŭgusto 1972) estas hispana romanisto. En 2020 ŝi estis venkinto de la Premio Planeta.

## Biografio 
Ŝi estis optikisto kiel profesio.​ Ŝi publikigis sian unuan romanon en 2012: nome *La vieja familia*, kiu estis tradukita al la angla kiel *The Immortal Collection* kaj vendita en Usono, Britio kaj Aŭstralio.

En 2014, ŝi publikigis la duan eron de la sagao “Los hijos de Adán” kaj la historian romanon “Pasaje a Tahití”. En 2016 ŝi publikigis ĉe la eldonejo Planeta “El silencio de la ciudad blanca” (La silento de la blanka urbo, kromnomo de sia denaska Vitorio)​ trilero kun agado tie okazanta. En 2017 ŝi publikigis “Los ritos del agua”, nome la dua ero de “Trilogio de la blanka urbo” kaj en 2018 “Los señores del tiempo”.

En 2019 A3Media Cine kinadaptis “El silencio de la ciudad blanca”, reĝisorita de Daniel Calparsoro ĉefrolulita de Javier Rey, Belén Rueda kaj Aura Garrido. En 2020 ŝi ricevis la Premion Planeta pro la romano “Aquitania”, historia trilero pri Eleonora de Akvitanio.

## Verkoj 
* La saga de los longevos
** 2012 La vieja familia. La Esfera de los Libros.
** 2014 Los hijos de Adán. Autopublicado.

* Trilogio de la blanka urbo
** 2016 El silencio de la ciudad blanca. Planeta.
** 2017 Los ritos del agua. Planeta.
** 2018 Los señores del tiempo. Planeta.

* Serio Kraken
** 2022 El libro negro de las horas. Planeta.
** 2023 El ángel de la ciudad. Planeta.

* Sendependaj romanoj
** 2014 Pasaje a Tahití. Espasa.
** 2020 Aquitania. Planeta.

* 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Verkistoj de krimromanoj
Kategorio:Verkistinoj
Mengíbar-Artichuela (stacidomo)

**Mengíbar-Artichuela** () estas fervoja haltejo kaj varstacio situanta en la hispana municipo Mengíbar, en la provinco Ĥaeno. Ĝi apartenas al la reto de Adif kaj havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn de Renfe. Krome, la instalaĵoj plenumas loĝistikajn funkciojn sub la nomo "Mengíbar".
__NOTOC__
## Bildgalerio 

Estación de Mengíbar-Artichuela 24J 02.jpg|Ĉirkaŭaĵo
Estación de Mengíbar-Artichuela 24J 07.jpg|Nomŝildo
Estación de Mengíbar-Artichuela 24J 08.jpg|Haltejo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Mengíbar

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mengíbar
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Espelúy (stacidomo)

**Espelúy** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Ĥaeno, aŭtonoma komunumo Andaluzio. Ĝi havas long- kaj mezdistancan pasaĝerservojn funkciigatajn fare de Renfe. Same, la instalaĵoj ankaŭ plenumas loĝistikajn funkciojn.
__NOTOC__
## Bildgalerio 

Estación de Espelúy05.jpg|ĉirkaŭaĵo
Estación de Espelúy04.jpg|Ekstero
Estación de Espelúy08.jpg|Kajoj kaj trakoj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Espeluy

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Espeluy
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Hrodivka (stacidomo)

**Hrodivka** () estas fervoja stacio en Novohrodivka (Donecka provinco), urbo en Ukrainio. La stacidomo ekfunkciis en 1895. Ĝi estas prizorgata de la Ŝtata Fervoja Administrado de Ukrainio ().

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Hrodivka en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Novohrodivka
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1895
Kategorio:Fervojaj stacioj en Donecka provinco
Brazatortas-Veredas (stacidomo)

**Brazatortas-Veredas** () estas fervoja stacio situanta en la hispana municipo Brazatortas en la provinco Reĝurbo, aŭtonoma komunumo Kastilio-Manĉo. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco funkciigatajn fare de Renfe.

## Vidu ankaŭ 
* Brazatortas

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Brazatortas
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
László Gáspárdy

**László Gáspárdy** [lAslO gAŝpArdi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gáspárdy László** estis hungara prokuroro, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1956, poste li studis lernojaron en Universitato de Pécs, fine li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1960, post 2 jaroj juĝistan-prokuroran licencon. Post la diplomo li estis prokuroro en la ĉefurbo, poste inter 1982–1985 li estis docento, poste profesoro ĝis 2003, ankaŭ katedrestro ekde 1982 en Pezindustria Universitato. Pli frue jam ekde 1974 li ankaŭ instruis en Teknikuniversitato de Budapeŝto, baldaŭ inter 1997–2006 li estis katedrestro en Katolika Universitato Péter Pázmány. Intertempe li kandidatiĝis en 1969, li doktoriĝis en 1984 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 2005. Li edziĝis en 1960, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1961–1970, krome li ricevis premiojn en 1995 kaj 2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mentesítés a fegyelmi büntetés hátrányos jogkövetkezményei alól.* (1961)
* *A tilos szerződések.* (disertaĵo, 1968)
* *Gazdasági vezetők jogi kézikönyve.* (manlibro, kunaŭtoro, 1973)
* *Jogi ismeretek.* (studenta lernolibro, 1977, 2-a eldono: 1980)
* *A polgári per idődimenziója.* (monografio kaj disertaĵo, 1989)
* *Perjogi kislexikon. Posztgraduális tansegédlet.* (redaktoro, 1995)
* *Új értelmezési problémák a közigazgatási perjogban.* (2006)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto (legebla en la 461-a paĝo)
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
István Gombocz

**István Gombocz** [iŝtvAn gomboc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gombocz István** estis hungara bibliotekisto. Lia nobela antaŭnomo estis *gederéczi* [gederEci], lia patro estis Endre Gombocz, lia parenco estis Zoltán Gombocz.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1940, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1944, dum li havis stipendion en Svislando en 1943. En 1946 li estis juristo en ŝtata entrepreno, en la sekva jaro li doktoriĝis en la universitato. Inter 1947–1951 li laboris en ministerio pri eksterlandaj aferoj, poste en la Tutlanda Biblioteko Széchényi ĝis sia frua morto. Li estis ĉefzorganto pri libroŝanĝoj el eksterlando, respektive al eksterlando. Lia edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis solan premion en 1971.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Briand–Kellogg Paktum, mint úgynevezett „új” nemzetközi jognak elhibázott kísérlete a háború kiküszöbölésére.* (disertaĵo, 1944)
* *A Hágai Nemzetközi Bíróság megalakulása, jogi alapjai és eddigi működése.* (1950)
* *Az UNESCO könyvtári munkája.* (1957)
* *A magyar könyvtárügy nemzetközi kapcsolatai.* (1966)
* *Az IFLA Nemzetközi Kiadványcsere Bizottságának 40 éves működése.* (1973)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
200-metra kurado

La **200-metra kurado** estas fako de la mallongdistanca kuro kaj parto de atletiko. En ĝi pluraj sportistoj kure konkursas unu apud la alia je distanco de 200 metroj, kaj ĉiu kuristo ene de tiu distanco devas resti en sia asignita trako. En la modernaj Someraj Olimpikoj la 200-metra kurado kun la 100-metra kurado estas la du tradiciaj fakoj de mallongdistanca kuro: laŭ modernaj difinoj oni ankoraŭ kalkulas la 400-metran kuradon en tiu kategorio, kiu antaŭ konsideriĝis mezdistanca kuro.

Kategorio:Kurado
400-metra kurado

La **400-metra kurado** estas fako de la mallongdistanca kuro kaj parto de atletiko. En ĝi pluraj sportistoj kure konkursas unu apud la alia je distanco de 400 metroj, kaj ĉiu kuristo ene de tiu distanco devas resti en sia asignita trako. Tradicie la 400-metra kuro konsideriĝis mezdistanca kuro. En la modernaj Someraj Olimpikoj intertempe ĝi kun la 200-metra kurado kaj la 100-metra kurado estas la normaj fakoj de mallongdistanca kuro.

Kompreneble tiu sporta disciplino ne miksiĝu kun la 400-metra barierokuro, kiu uzas saman distancon kaj samajn kurajn trakojn, sed havas barierojn kiujn dum la kurado necesas supersalti.

Kategorio:Kurado
Limregiono

**Limregiono** (**limregiona teritorio**, **limregionaj regionoj**) estas teritorio troviĝanta laŭlonge aŭ proksime de ŝtatlimoj. La limregiono ne ensumigas teritorion de najbara ŝtato. **Ĉelima regiono** estas regiono situanta apud la limo kun la najbara ŝtato kaj ĝi ensumigas ankaŭ limregionon de la najbara ŝtato.

Tiu kiu umas ĉe la limregiono estas nomata limulo (angle frontiersman).

Malo de limregiono nomiĝas **enlando**.

Kategorio:Ŝtatlimo
Kategorio:Geografio