open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Strahov

Nomo **Strahov** havas lurajn signifojn:

* Strahov (Prago) – kvartalo en Prago
** Monaĥejo Strahov
** Stadiono Strahov – granda stadiono en Strahov
** Kolegioj Strahov – kolegioj en Prago
* Strahov (Horní Kozolupy) – vilaĝo, parto de municipo Horní Kozolupy en distrikto Tachov
Labuť

Vorto **Labuť** povas havi la jenajn signifojn:

* Labuť (fiŝlago)
* Labuť (Staré Sedliště) – parto de municipo Staré Sedliště en distrikto Tachov
* Labuť (Konárovice) – antaŭe malgranda vilaĝo situanta sur ŝoseo II/322, hodiaŭ konsisto de Konárovice
Pernolec

**Pernolec** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Částkov, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2&nbsp;km norde de Částkov. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Domažlice – Planá u Mariánských Lázní kaj ŝoseo II/198. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. Vivas ĉi tie  ().

**Pernolec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,48&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1251. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la vilaĝo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento) almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Grenejo
* Preĝejo de sankta Anna

## Pluaj fotoj 

Pernolec1.jpg|Grenejo sur loko de mezekopa burgodomo
Pernolec2.jpg|Suma vido al la vilaĝplaco
Pernolec3.jpg|Kruco en la vilaĝplaco

Kategorio:Částkov (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Nicolas-Claude Fabri de Peiresc

**Nicolas-Claude Fabri de PEIRESC** (Belgentier, 1-a de decembro 1580 - Aix-en-Provence, 24-a de junio 1637) estis franca astronomo, advokato kaj botanikisto. Fakulo ankaŭ pri aliaj fakoj, li eltenis oftan korespondadon kun aliaj scienculoj kaj intelektuloj (eĉ kun pentristoj kiel Petro Paŭlo Rubens) kaj organizis sukcese kelkajn fruajn ekspediciojn de scienca esplorado. Estis ege vasta la kampo de liaj esploroj.

## Biografio
En 1610, lia protektanto, Du Vair, akiris teleskopon, kiu Peiresc kaj Joseph Gaultier uzis por ĉielaj observoj, ekzemple de la Galilejaj satelitoj. Nicolás-Claude malkovris la Nebulozon de Oriono; Gaultier estis la dua persono kiu observis ĝin per teleskopo. Tiu malkovro forgesiĝis ĝis 1916, kiam Guillaume Bigourdan anoncis publike la fakton. 

[210ra|thumb|maldekstre|Busto de Peiresc fare de Jean Jacques Caffieri (1787) ([Biblioteko Mazarine)]]
Por determini precize la longitudojn de la mediteraneaj marbordoj, li kunordigis la observadon de la luneklipso de la 28a de aŭgusto 1635 laŭlonge de la Mediteraneo; tio ebligis lin konstati, ke la longo de tiu maro estas preskaŭ 1000 km pli malgranda ol supozite ĝis tiam. Li dediĉis sin ankaŭ al fiziologio, realigante eksperimentojn kun kadavroj kaj de homoj kaj de katoj, al numismatiko, arkeologio, ekologio kaj egiptologio, inter aliaj sciencaj agadoj. 

Post dua reestado en Parizo, li revenis en Provencon kiel senatoro. Li estis mecenato kaj de scienco kaj de artoj, studis fosiliojn kaj gastigis la astronomon Pierre Gassendi el 1634 ĝis 1637.

Nicolas-Claude Peiresc mortis la 24an de junio 1637 en Aix-en-Provence. Oni trovis 17 000 antikvaĵojn en lia hejmo inter medaloj, moneroj, statuoj ktp.

## Verkoj 
* Vita Peireskii 
* Mémoires 
* Bulletin Rubens
* Histoire abrégée de Provence 
* Notes inédites de Peiresc sur quelques points d'histoire naturelle
* Lettres à Malherbe (1606-1628) 
* Traitez des droits et des libertés de l'Eglise gallicane

## Bibliografio 
* G. BIGOURDAN, «La decouverte de la nebuleuse d'Orion (N.G.C. 1976) par Peiresc» en *Comptes Rendus*, Vol. 162, 1916, p. 489-490.
* P. GASSENDI, *The Mirrour Of True Nobility & Gentility Being The Life Of Peiresc*, cf. angle rete
* K. GLYN JONES, ''Messier's Nebulae and Star Clusters.'' 2nd ed, Cambridge University Press, 1991, p 337.
* J. T. TOLBERT, «Fabri De Peiresc's Quest For A Method To Calculate Terrestrial Longitude» en *Historian*,  Summer, 1999 cf. angle rete 
* A. MOMIGLIANO, *Le radici della storiografia moderna*, Sansoni Editore, Florencia 1992, ISBN 88-383-1394-6

## Eksteraj ligiloj 
* Biografio de Peiresc en projekto Galileo
* Vivo de Peiresc

Kategorio:Francaj astronomoj
Kategorio:Francaj sciencistoj
Kategorio:Francaj botanikistoj
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
All India Radio

***Akaŝvani*** (, signifante 'Voĉo de la Ĉielo'/'Voĉo el la Etero'/'Orakolo'), antaŭe ***All India Radio*** (ankaŭ *All-India Radio*, mallongigita kiel **AIR**, signifante **Tut-Barata Radio**), estas la ŝtata publik-radia dissendanto de Barato. Kiel la televiddissendanto *Doordarshan*, ĝi estas parto de la radio- kaj televida korporacio *Prasar Bharati,* fondita en 1997 kaj kun ĉefsidejo en Nov-Delhio. 

maldekstre|eta|poŝtmarko memorfestanta Akashvani-a arĝenta (25-jara) datreveno
Ĝi estas la unusola barata dissenda korporacio kun la rajto elsendi novaĵojn. Fondita en 1936. 

La hejmaj programoj de la korporacio estas elsenditaj en 24 lingvoj kaj 146 dialektoj, dum ĝiaj internaciaj elsendoj estas en 17 barataj lingvoj kaj dek internaciaj lingvoj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* All India Radio oficiala retejo

Kategorio:Radiostacioj
Kategorio:Amaskomunikiloj en Barato
Michalovy Hory

**Michalovy Hory** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Chodová Planá en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km oriente de Chodová Planá. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Michalovy Hory** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,82&nbsp;km².

## Historio 
En la jaro 1506 estas menciata minista domaro Michaelsberg, kiu estis avancita en la jaro 1593 je minista urbeto kaj en la jaro 1853 je urbo. El la jaro 1437 devenas la unua skribmencio pri la minista regiono, kiun Sigismondo donis al Kašpar Šlik. Finigo de la minista agado okazis en la unua duono de la 19-a jarcento. Plua forŝovo de la germanaj loĝantoj okazis post la jaro 1945 kaj ekde la 1930-aj jaroj okazis detruigado de la forlasitaj domoj, plimulto de la staranraj domoj estas uzata por refreŝigejaj celoj.

## Loĝantaro 
## Pamětihodnosti 
* Preĝejo de ĉefanĝelo Mikaelo
* Statuo de sankta Antonio
* Statuo de sankta Jozefo
* Urbofomo n-ro 61

## Pluaj fotografioj 

Chodová Planá, Michalovy Hory, common.jpg| Domoj en la vilaĝplaco
Chodová Planá, Michalovy Hory, house No 146.jpg| Domo n-ro 146
Michalovy Hory, hlavní cesta II.jpg| Ĉefa ŝoseo
Michalovy Hory - kostel.jpg| Preĝejo
Sv. Antonín.jpg|Statuo de sankta Antonio

Kategorio:Chodová Planá
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Eksaj urboj de Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Katolika arto

kaj Dio Patro kiel identaj figuroj, kiel specifigis la religiulo kiu mendis la verkon. La traktado de la Virgulino (ĉi tie kronita de la Sankta Triunuo) estas unu el pluraj aferoj kiuj apartigas la katolikan arton disde aliaj kristanaj artoj.]]
**Katolika arto** estas arto produktita de aŭ por membroj de la Katolika Eklezio. Tio inkluzivas bildarton (ikonografion), skulptarton, ornamajn artojn, aplikatajn artojn kaj arkitekturon. En pli larĝa senco, ankaŭ katolika muziko kaj alitipaj artoj povas esti inkluditaj. Esprimoj de arto povas aŭ ne provi ilustri, kompletigi kaj portreti en palpebla formo katolikan instruon. Katolika arto ludis ĉefrolon en la historio kaj evoluo de okcidenta arto ekde almenaŭ la 4-a jarcento. La ĉefa temo de katolika arto estis la vivo kaj tempoj de Jesuo Kristo, kune kun homoj asociitaj kun li, inkluzive de liaj disĉiploj, la sanktuloj kaj motivoj el la katolika Biblio.

La plej fruaj survivantaj artaĵoj estas la pentritaj freskoj sur la muroj de la katakomboj kaj kunvenejoj de la persekutitaj kristanoj de la Romia Imperio. La Romia Eklezio estis influita de la Arto de romia arto kaj la tiamaj religiaj artistoj. La ŝtonaj sarkofagoj de romiaj kristanoj montras la plej fruajn pluvivajn ĉizitajn statuojn de Jesuo, Maria kaj aliaj bibliaj figuroj. La leĝigo de kristanismo per la Edikto de Milano (313) transformis katolikan arton, kiu adoptis pli riĉajn formojn kiel mozaikojn kaj prilumitajn manuskriptojn. La ikonoklasma polemiko delonge dividis la Okcidentan Eklezion kaj la Orientan Eklezion, post kio arta evoluo progresis en apartaj direktoj. Romanika kaj gotika artoj floris en la Okcidenta Eklezio dum la stilo de pentrarto kaj statuaro moviĝis en ĉiam pli naturalisma direkto.

La Protestanta Reformacio en la 16-a jarcento produktis novajn ondojn de bildodetruado, al kio la Katolika Eklezio respondis per la spektaklemaj, kompleksaj emociaj barokaj kaj rokokaj stiloj por emfazi belecon kiel transcendan. En la 19-a jarcento la gvidantaro en okcidenta arto moviĝis for de la Katolika Eklezio, kiu, post ampleksado de historia reviviĝo, estis ĉiam pli influita de la modernisma movado, movado kiu en sia "ribelo" kontraŭ la naturo kontraŭas la emfazon de la eklezio pri naturo kiel bona kreaĵo de Dio.

## Vidu ankaŭ
* Baroko
* Ikonodulismo
* Poliptiko
* Prakristana arto
* Retablo
* Vatikanaj muzeoj

## Referencoj 
* Bühren, Ralf van; Jasiński, Maciej Jan (2024), *The invisible divine in the history of art. Is Erwin Panofsky (1892–1968) still relevant for decoding Christian iconography?*, in *Church, Communication and Culture* 9, pp.&nbsp;1–36. DOI: 10.1080/23753234.2024.2322546.
* Jean Soldini (2008), "Storia, memoria, arte sacra tra passato e futuro", *Sacre Arti* , F. Gualdoni ed. et Tristan Tzara, S. Yanagi, Titus Burckhardt, Bologna, Franco Maria Ricci, p. 166–233. .

Kategorio:Historio de arto
Kategorio:Katolikismo
Otto van Veen

**Otto van VEEN** (konata ankaŭ laŭ latinigitaj nomoj *Otto Venius* aŭ *Octavius Vaenius*; 1556 – 6a de Majo 1629), estis pentristo, desegnisto, kaj humanisto aktiva ĉefe en Antverpeno kaj Bruselo en la fino de la 16-a kaj komenco de la 17-a jarcentoj. Li estis konata pro siaj pentraĵoj de religiaj kaj mitologiaj scenoj, alegorioj kaj portretoj, kiujn li produktis en sia granda ateliero en Antverpeno. Li krome desegnis kelkajn emblemajn librojn, kaj estis el 1594 aŭ 1595 ĝis 1598 la instruisto de Rubens. Lia rolo kiel klasikedukita humanista artisto (*pictor doctus*), influis sur la juna Rubens. Li estis kortega pentristo de sinsekvaj guberniestroj de la Habsburga Nederlando, kiel la Arkidukoj Alberto la 7-a kaj Isabella.

Van Veen ricevis multajn komisiojn por preĝejaj ornamadoj, inkluzive de retabloj por la Antverpena katedralo kaj kapelo en la urbodomo. Li ankaŭ starigis grandan metiejon, kie Rubens trejniĝis inter ĉirkaŭ 1594 kaj 1598. Van Veen konservis sian ligon kun la brusela kortego. Kiam arkiduko Ernesto de Aŭstrio fariĝis guberniestro en 1594, van Veen eble helpis la arkidukon akiri gravajn pentraĵojn de artistoj kiel Hieronymus Bosch kaj Pieter Bruegel la pliaĝa. La artisto poste funkciis kiel dekano de la Gildo de Sankta Luko de Antverpeno en 1602. Li ankaŭ estis membro de kaj fariĝis la dekano de la Romanistoj en 1606. La Gildo de Romanistoj estis societo de eminentuloj kaj artistoj, kiu aktivis en Antverpeno de la 16-a ĝis la 18-a jarcento. Estis kondiĉo por membreco, ke la membro estis vizitinta Romon.

## Referencoj
* Belkin, Kristin Lohse: *Rubens*. Phaidon Press, 1998. .
* Bertini, Giuseppe: "Otto van Veen, Cosimo Masi and the Art Market in Antwerp at the End of the Sixteenth Century." *Burlington Magazine* vol. 140, no. 1139. (Feb. 1998), pp.&nbsp;119–120.
* Montone, Tina, "'Dolci ire, dolci sdegni, e dolci paci': The Role of the Italian Collaborator in the Making of Otto Vaenius's Amorum Emblemata," in Alison Adams and Marleen van der Weij, *Emblems of the Low Countries: A Book Historical Perspective*.  Glasgow Emblem Studies, vol. 8.  Glasgow: University of Glasgow, 2003. p.&nbsp;47. 
* Rijksmuseum Amsterdam, Otto van Veen's *Batavians defeating the Roman* (*sic*)
* Van de Velde, Carl: "Veen [Vaenius; Venius], Otto van" *Grove Art Online*. Oxford University Press, [accessed 18 May 2007].
* Veen, Otto van. Amorum Emblemata... Emblemes of Love, with verses in Latin, English, and Italian. Antwerp: [Typis Henrici Swingenii] Venalia apud Auctorem, 1608.

## Eksteraj ligiloj
* *Othonis Vaenii emblemata*
*Emblem Project Utrecht – 3 eldonoj de emblemaj libroj fare de Otto van Veen
*Amorum Emblemata 1608 en Internet Archive.
*Vita D. Thomae Aquinatis manuskripto de Otto van Veen (1610)

Kategorio:Flandraj pentristoj
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Vingustumado

[eta|*Monaĥo elprovanta vinon* de [:es:Antonio Casanova y Estorach|Antonio Casanova y Estorach (ĉ. 1886)]]**Vingustumado** estas organizita de kaj por enologoj, vinkritikistoj, vinistoj (somelieroj) kaj aliaj fakuloj pri la vinmerkato, ankaŭ por vinamantoj kaj konsumantoj, por taksi la kvaliton de pluraj vinoj. Depende de la okazo, terminoj kiel *vingustumado* aŭ *degustado* ankaŭ estas uzataj.

La gustumado implikas sensan analizon kaj taksadon de la vino. La arto de vingustumado ebligas la plenan engaĝiĝon de la sensoj en la procezo de gustumado de la vino. Tia profunda analizo estas aparte grava kiam oni kritike taksas kaj komparas vinojn laŭ reala aŭ teoria normo. Kvankam vino konsumata kun manĝo estas celita esti bongusta komplemento, ĝi ne estas submetita al tia detala analizo, kiu alie estus interrompita de la gustoj kaj aromoj de la manĝaĵo aŭ la distraĵo de konversacio. Tamen, fokusiĝi sur la vino kaj malfermi la sensojn al ĝiaj diversaj dimensioj permesas pli profundan aprezon kaj pli grandan kontenton.

Kiel socia praktiko, vingustumado estas kunveno, kie homoj gustumas vinon. La praktiko de vingustumado estas tiel malnova kiel la vinproduktado mem. Ekde la 14-a jarcento, vingustumado fariĝis pli normigita.

Profesia vingustumado uzas formalan lingvaĵon por priskribi la gustojn kaj aromojn de vino. Oni uzas vintaksan sistemon kaj normigitan gustumglason. La "bukedo", viskozeco, travidebleco de la vino, kaj la maniero kiel trinkaĵo prezentiĝas al la palato povas esti taksataj malsame en ĉiu glaso. Amatoroj ankaŭ povas gustumi vinon, kun aŭ sen gvidisto. En ĉi tiuj kazoj, oni ofte uzas malpli formalan terminologion, kaj la fokuso estas pli sur persona aprezo de vino.

Dum vingustumado, la vino estas verŝita en glason. La koloro kaj aromo de la vino estas taksataj. Poste, la gustumanto trinketas kaj kirlas ĝin en sia buŝo. Fine, la vino estas kraĉita en kraĉujon. 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Aromoj de vino

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vino
Bacabal

**Bacabal** [bakaBAL] estas urbego kaj municipo en regiono Nordorienta Brazilo, en subŝtato Maranjo, en Brazilo. La urbego estas ankaŭ sidejo de la romkatolika diocezo. La loknomo devenis de palmo Oenocarpus bacaba, kiu kreskas dense ĉi tie.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2022 Bacabal havis loĝantaron de . En 2010 la urbego atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
La urbego situas 250 km sude de la subŝtata ĉefurbo São Luís (Maranjo) 38 metrojn super la marnivelo laŭ rivero. 

## Historio 
Bieno estis fondita ĉi tie en 1876, el tio evoluis Bacabal. La 16-an de aprilo 1920 Bacabal fariĝis sendependa municipo disiĝante de la municipo São Luís Gonzaga do Maranhão.

## Trafiko 
La aŭtovojo BR-316 trairas la urbegon, krome ekzistas malgranda flughaveno, kiu ne funkcias ekde la fruaj 2000-aj jaroj.

## Klimato 
La municipo havas tropikan savanan klimaton klasifikitan Aw laŭ la klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . La averaĝa jara pluvokvanto estas  mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter decembro-majo tre ofte pluvas. 

## Vidindaĵoj 
* katolikaj preĝejoj, ankaŭ katedralo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Brazilo
René Mauroux

**René MAUROUX** /ʁəne moʁu/ (naskita la 6-an de aŭgusto 1912 kaj mortiĝinta la 3-an de majo 1984) estis svisa politikisto. Li estis ano de la Svisa Socialisma Partio kaj membro de la Nacia Konsilio de 1943 ĝis 1951, reprezentante la kantonon Friburgo. Li estis la unua friburga socialista reprezentanto je tiu nivelo.

## Vivhistorio 
Junaĝe li frekventis sciencan gimnazion en Laŭzano, antaŭ ol translokiĝi al Friburgo en 1927, kie li prezidis la Sindikaton de la Konstruistoj kaj de la Lignolaboristoj, FOBB. Poste, li estris farbistan entreprenon. Li edziĝis kun Marguerite Page kaj ankaŭ politike engaĝiĝis en la Socialista Partio de Friburgo. De 1940 ĝis 1942, li partoprenis la komunuman parlamenton de Friburgo. Poste, de 1942 ĝis 1954 kaj de 1957 ĝis 1970 li estis membro de la ekzekutiva instanco de la urbo, paralele de sia mandato en la Nacia Konsilio, kie li estis ano de la komisiono pri punabrogoj. En 1951, li estis anstataŭita de Charles Strebel, sia sampartiano. 

Dum siaj lastaj jaroj, li ankaŭ provis verki poezion. Li mortiĝis la 3-an de majo 1984 kaj ricevis omaĝan artikolon en la loka konservativtendenca ĵurnalo *La Liberté*. Laŭ siaj sampartianoj kaj tiuj de la aliaj partioj, kiuj lin konis siatempe, René Mauroux estis integra homo kiu malŝatis "karierismon".

## Verkaro malkompleta 
* ''70 ans d'histoire du Mouvement ouvrier socialiste fribourgeois*, René Mauroux, (publikigita sub la aŭspicioj de la Svisa Socialista Partio en 1973)
* *Le coup de barre à gauche, Histoire du parti socialiste fribourgeois'', René Mauroux, (publikigita sub la aŭspicioj de la Svisa Socialista Partio en 1973)

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Svisaj politikistoj
Bernartice (Stráž)

**Bernartice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stráž, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 5 km sudoriente de Stráž. Vivas ĉi tie  ().

Bernartice situas en katastra teritorio **Bernartice u Stráže** kun areo 6,3&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1158.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Burgodomo Bernartice
* Sinagogo en Bernartice
* La devena preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo el la jaro 1384 estis en la jaro 1737 detruita kaj nove ĝi estis konstruita en la jaroj  1741–1750.

## Pluaj fotoj

Březinka, pohled na Bernartice.jpg|Vido al Bernartice el belvedero Březinka
Bernartice, bývalá tvrz.jpg|Eksa burgodomo

Kategorio:Stráž (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
István Sterbetz

**István Sterbetz** [iŝtvAn ŝterbec], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Sterbetz István** estis hungara ornitologo.
eta|

 naskiĝis  en Nagyszénás, li mortis  en Sződliget.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Szarvas, poste li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Debrecen) en 1946, post jaro li denove studis en Scienca Universitato de Szeged, sed en 1949 la tiama politiko forigis lin, ĉar li ne devenis el laborista familio. Ekde 1950 li laboris en Lago Fehér kaj aliaj fiŝlagoj, sed iom poste li denove estis forigita. En la Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto) li laboris, poste en kemia instituto, fine ekde 1963 en la ornitologia instituto. Li doktoriĝis en Agrarscienca Universitato de Gödöllő en 1964, poste li okupiĝis pri akvobirdoj kaj grandaj otidoj ĝis la pensiuliĝo en 1983. En 1954 li edziĝis, en 2007 vidviĝis. Li ricevis premiojn inter 1978-2010.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Der Seidenreiher (Egretta garzetta). Die Neue Brehm Bücherei Heft 292.* (1961)
* *A magyarországi rizstermesztés madártani problémái* (disertaĵo, 1964)
* *Vízivad.* (1972)
* *A túzok védelme Magyarországon.* (1986)
* *Zöld kalapban.* (1997)
* *Puskával a Nagypusztán.* (2005)
* *Mesél a múlt... Ahogy elődeink vadásztak. 100 éves a Nimród* (2012)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Nagyszénás (2024)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun bildoj
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Pet Rock

, en kiu la dorlotbesta ŝtono estas pakita.]]

**Dorlot[best]a ŝtono** ( angle: *pet* , "dorlotbesto"; *rock* , "roko") estas la nomo de sukcesa ludilo el la 1970-aj jaroj. Dorlotbestaj Ŝtonoj estis inventitaj en 1975 de Gary Dahl en Los Gatos, Kalifornio. Post mallonga sed intensa furoro, la intereso pri ili malkreskis. Ekde 2012, ili estas denove distribuataj de fabrikanto en Usono.

En decembro 1975, *The New York Times* rekomendis Pet Rocks kiel malmultekostan kaj amuzan objekton por homoj, kiuj amis dorlotbestojn sed foje estis ĝenitaj de la stresoj kaj taskoj, kiuj akompanis ilin. La sukceso de Dahl kun la Pet Rock estas vaste citita en anglalingva komerca literaturo. La termino "pet rock" estas difinita en la *Oxford English Dictionary* kiel io konsiderata mallongdaŭra furoro, same kiel senutila kaj sencela.

Ĝi estis ordinara glata roko, pakita en kartona skatolo kun spirtruoj, kaj vendita kiel dorlotbesto. Entute, pli ol unu miliono da Dorlotbestaj Rokoj estis venditaj je prezo de kvar dolaroj po peco al kio la kreinto de la nekutima ludilo estis agnoskita kiel "milionulo kaj genia entreprenisto". 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tamagoĉi
* Fidget spinner
* Fidget Kubo
* Labubu
* Oficeja ludilo
* Streĉiteca pilko
* Turbo

## Eksteraj ligiloj 
* 
Kategorio:Ŝtonoj
Kategorio:Fikciaj bestoj
Kategorio:Ludiloj
Kategorio:Pupoj
Kategorio:Furoroj
Bonětičky

**Bonětičky** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stráž, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 5,5 km oriente de Stráž. Vivas ĉi tie  ().

**Bonětičky** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,07&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Boneticky3.jpg|Bonětičky
Boneticky2.jpg|Bonětičky

Kategorio:Stráž (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Vinglaso

dekstra|eta|Paro da 18a jarcenta maldiafana tordaĵ-tiga glasoj
eta|Vario de formoj de vinglasoj
**Vinglaso** estas speciala trinkujo farita el vitro, kiu estas uzata nur por vino.

Fruaj trinkujoj, kiuj ofte servis specifan celon, estis konservitaj el antikva Egiptio, ekzemple, datiĝas de la periodo inter 2660 kaj 2160 a.K. La formo kaj dezajno de vinglasoj estis determinitaj tra la jarcentoj de la eblecoj de vitroproduktado, tradicio kaj dezirata gusto,  same kiel, ekde la 18-a jarcento pluen, de rafinita manĝkulturo. 

Ĝi ĝenerale konsistas el tri partoj: la bovlo, la tigo, kaj la piedo. La tigo estas tie por permesi teni la glason sen tuŝi la bovlon, kio kaŭzus varmiĝon de la vino per la korpotemperaturo. Tial, la ĝusta maniero manipuli vinglason estas konsiderata teni ĝin je la tigo aŭ piedo, neniam je la bovlo. La bovlo ofte estas pli mallarĝa ĉe la supro por koncentri la aromojn de la vino, por ke ili povu esti perceptitaj pli klare dum flarado de la vino.  Ĝi diferencas de brandoglaseto per sia pli granda grandeco.

Vinglasoj kutime estas faritaj el iu speco de vitro, sed la termino vinglaso ankaŭ estas uzata kiam la ujo estas farita el plasto. Altkvalitaj vinglasoj ofte estas kristalvitraj kaj povas en iuj kazoj esti buŝblovitaj.

En modernaj kondiĉoj, oni ankaŭ produktas malmultekostajn plastajn glasojn (inkluzive de forĵeteblaj), kies avantaĝo estas, ke ili ne rompiĝas. En la kunteksto de ceramikaj manĝilaroj, glaso povas esti komprenata kiel ordinara trinkujo, prefere kun tenilo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Scienca studo pri la formo de vinglaso kaj percepto  (angle)
Kategorio:Imperiaj unuoj
Kategorio:Mezurunuoj de volumeno
Kategorio:Mezuro
Alto Reno Terme

**Alto Reno Terme** estas komunumo de Italio, kiu ekestis komence de 2016 el la du antaŭaj komunumoj Porretta Terme kaj Granaglione. La administra centro de la komunumo estas la manova banloka loĝloko Porretta Terme. La nova komuna komunumo (kaj kompreneble ankaŭ la du malnovaj) apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de  en la komunumo vivis .  kovras areon de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas . Kristana patrono estas la sanktulo , kies memortago sekve estas la komunuma festotago. 

## Trafiko 
* La fervoja stacidomo Silla situas fakte ĵus aliflanke de la komunuma limo, en la komunumo Castel di Casio, dividite per la rivero *Reno*, sed malpli ol 200 metrojn for de la teritorio de Alto Reno Terme, tiel ke la stacidomo ture nature estas grava trafika instanco en la komunumo Alto Reno Terme.
* Tamen ankaŭ ekzistas "centra stacidomo", nomata simple Porretta Terme (stacidomo), 3 kilometrojn rekte sude de la  stacidomo Silla.

## Rilatoj al Esperanto 
En la malnova banloko Porretta Terme okazis la 5-a Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperanto-Junularo, inter la 16-a kaj la 20-a de aprilo 1981.

## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Emilio-Romanjo
Kategorio:Komunumoj de Provinco Bolonjo
Nervoturnilo

[eta|Tipa spinilo (trispinilo) el [plasto kun tri brakoj ]]
eta|Turniĝanta
eta|Nervo-turnilo turnita

**Nervo-turnilo** (el la angla *"fidget"* por maltrankvilo kaj *"to spin"* por kirlado / turniĝo ), ankaŭ nomata *mana spinilo*, estas ludilo, kiu konsistas el centre lokita globlagro kaj pluraj brakoj. La ludilo rotacias amuze.  

La ludilo estas farita el diversaj materialoj, inkluzive de latuno, rustorezista ŝtalo, titanio, kupro aŭ plasto. La materialo kaj dezajno de la biradoj influas la daŭron de rotacio, la specon de produktita vibrado kaj bruo, kaj la sensan respondon.  

Ekzistas ankaŭ turniĝiloj, kiuj estas presitaj per 3D-printiloj. 

La ludilo ofte estas merkatigata pro siaj sanbenefikoj, inkluzive de trankviliga, stres-malpeziga, kaj helpado al homoj kun atento-deficita perturbo aŭ kiuj havas problemojn fokusiĝi aŭ estas nervozaj (kiel ekzemple tiuj diagnozitaj kun ADHD, aŭtismo aŭ angoro).  La ludilo komencis esti uzata de studentoj en lernejoj, rezultante en tio, ke kelkaj lernejoj malpermesis la produkton pro la kialo, ke la ludilo fariĝis distraĵo en la klasĉambro. En aliaj lernejoj, la ludilo estis uzata por helpi studentojn pli bone koncentriĝi.  

Fakuloj estas dividitaj en siaj taksoj pri la sanprofitoj de la spinilo: iuj kredas, ke ĝi povas helpi en streĉaj situacioj, funkciante kiel sedativo, dum aliaj neas ĉi tiun eblecon kaj kredas, ke la ludilo estas pli distraĵo ol helpo por koncentriĝi. 

## Vidu ankaŭ 
* Nervokubo
* Oficeja ludilo
* Hejmbesta Roko
* Streĉiteca pilko
* Turbo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Plastaj ludiloj
Kategorio:Usonaj inventoj
Nervokubo

eta|Nervokubo
eta|Nervokubo de ambaŭ malsamaj flankoj
eta|La pakaĵo de la Fidget Cube montranta la aparatojn sur ĝiaj flankoj
La **Nervokubo** (el la angla *"fidget"* por " maltrankvilo " kaj *"cube"* por la geometria kubformo ) estas multfunkcia ludilo por infanoj kaj plenkreskuloj, kiu — simile al la antaŭe lanĉita nervoturnilo — celas redukti streson.

Tiu plasta ludilo estas desegnita por helpi homojn, kiuj multe fiktas per siaj manoj, pli bone koncentriĝi.

La kubo uzeblas per la dikfingro kaj montrofingro de unu mano. La kuboj havas ses palpeblajn surfacojn en la formo de stirstango, ŝaltilo, malgranda kaveto, metala pilko kun malgrandaj dentradoj, kaj rotacianta disko. La uzanto povas premi, ruli, turni, froti, rotacii kaj ŝovi ĉi tiujn. Unu flanko havas malgrandan kaveton por la dikfingro, similan al zorgŝtono (*Worry stone*). La flanko kun kvin butonoj faras sonon similan al la klakado de skribilo. Ekzistas ankaŭ kuboj kun silentaj butonoj aŭ ŝaltiloj. La kubo estas havebla en pluraj koloroj.

La kubo estas variaĵo de la strespilko kaj estis inventita de la usonaj fratoj McLachlan kiel parto de amasfinanca projekto en Kickstarter.  Ĉi tiu projekto lanĉiĝis la 30-an de aŭgusto 2016. Post ĝia sukceso en Usono, la furoro disvastiĝis al aliaj landoj. Derivaĵo de la fidget-kubo estas la Fidget Spinner. 

## Vidu ankaŭ 
* *Fidget spinner*
* Streĉiteca pilko
* Senfina Kubo

## Referencoj 
Kategorio:Plastaj ludiloj
Kontraŭstresa pilko

Strespilko, ankaŭ konata kiel **kontraŭstresa pilko** aŭ **prempilko,** estas fleksebla ludilo kun diametro kutime de 5 ĝis 7 cm, kiun oni premas per la mano por malstreĉi streson kaj muskolan streĉon aŭ por trejni la manmuskolojn. 

Kvankam ilia nomo estas "pilko", ili ne nepre devas esti sferaj, sed tio estas kutime ilia plej ofta formo. 

Strespilkoj estas popularaj varbaj donacoj, ne nur kiel parto de klientaj lojalecprogramoj. Strespilkoj kutime estas faritaj el poliuretana ŝaŭmo, sed ankaŭ venas en ĝel-plenaj kaŭĉukaj aŭ ŝtofaj ŝeloj. Strespilkoj estas popularaj metiaĵoj. Por fari strespilkon mem, plenigu balonon per natro, faruno aŭ semoj, por krei strespilkon.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Nervoturnilo
* Nervokubo

Kategorio:Pilkoj
Kategorio:Ergonomio
Kategorio:Premo
Baoding-pilkoj

eta|Ŝtalaj Baoding-pilkoj en skatolo
eta|Baoding pilkoj uzantaj en mano
**Ĉigongaj pilkoj** (ankaŭ nomataj *Ĉi-gongaj pilkoj*, *Ĉi-gongaj pilkoj* aŭ mallonge *Ĉi-pilkoj*) aŭ **Baoding-pilkoj** (), alternative:健身球, *jianshenqiu*  – "pilkoj por fortigi sanon"), ankaŭ nomataj **sonpilkoj**, **trejnaj pilkoj** aŭ **malstreĉiĝaj pilkoj**, estas esence emajlitaj metalaj pilkoj. Ili produktas agrablan sonon kiam skuataj. La nomo *Ĉigongo* konsistas el la vorto *Ĉi*, la vivoenergio, kies cirkulado en la korpo estas sinonima kun sano, kaj la vorto *Gong*, kiu priskribas teknikon por kultivi ĉi tiun personan vivoenergion. 

Aro, kutime kun skatolo por stokado, konsistas el du sferoj kun internaj sferoj kiuj produktas du malsamajn sonojn: malaltan tonon simbolantan la virinan ( jino ) kaj altan tonon por la vira ( jango ). Origine, ĉi tiuj sonoj ankaŭ nomiĝis la feniksa voko kaj la drakvoko, respektive.

Baoding pilkoj estas uzitaj rotaciante du aŭ pli da pilkoj multfoje en la mano.  Celita plibonigi fingran lertecon, malstreĉas la manon aŭ helpo en la retrovo de muskola forto kaj motoraj kapabloj post operacio, **Baoding pilkoj** funkcias simile al okcidentaj streĉitecaj pilkoj. 

La ĉigongaj pilkoj nomiĝas *Baoding-pilkoj* se ili estis faritaj en la urbo Baoding en la ĉina provinco Hebejo.

Songloboj estas popularaj suveniroj por vojaĝoj al Azio kaj ankaŭ taŭgas kiel infanludilo. 

## Dezajno 
eta|Malfermita specimeno
La ekstera tavolo kutime estas farita el kolora emajlo. La diametro estas tipe 40 ĝis 45 mm. La plej malgrandaj, kiuj povas esti efike uzataj por ĈiGong, estas 30 mm, la plej grandaj ĝis 80 mm. Plej multaj dezajnoj estas kavaj kaj havas sonelementojn enkonstruitajn en ili. Sub la emajla tavolo estas kava ŝtala sfero, en kiu la sonmekanismo estas enigita. Tipe, la sonproduktanta elemento estas risorto farita el drato aŭ lado, kiu estas stimulata per malgranda vitra globo ene de la kava sfero.

## Referencoj 
Kategorio:Pilkoj
Kategorio:Ĉinaj inventoj
Ĉasado de hipopotamo kaj krokodilo

**Ĉasado de hipopotamo kaj krokodilo** estas pentraĵo de la flandra pentristo Petro Paŭlo Rubens. Li estis farita ĉirkaŭ 1615-1616. Temas pri olepentraĵo sur canvaso, 2,48 metrojn alta kaj 3,21 m larĝa. Aktuale ĝi konserviĝas en la Alte Pinakothek de Munkeno (Germanio).

La verko estis mendo de la princelektisto Maksimiliano la 1-a Jozefo de Bavario, kiu ĉirkaŭ 1615 dungis Rubens por pentri kvar ĉastemajn scenojn kiel dekoracio de la iama palaco de Schleissheim. Okaze de la Napoleonaj militoj, la kvar menditaj verkoj estis forportitaj al Parizo kiel militakiro. Revenis al Bavario nur tiu *Ĉasado de hipopotamo*.

En la centro de la pentrajo, la hipopotamo kun malfermita buŝego, estas atakata de ĉasistoj. La animalo estas reprezentata sufiĉe precize, kio sugestas, ke Rubens eble povis vidi iun vivan ekzempleron. 

La komponaĵo sekvas ian preskaŭ piramidan komponon, nome renversitan triangulon kies bazo supre estas formita de la tri arabaj ĉasistoj ĉevalrajdantaj kaj lanĉatakantaj. En la centro de la triangulo du ĉashundoj frontas la defendantan hipopotamon. Sub tiu centro krokodilo kuŝas inter ankoraŭ batalanta ĉasisto (maldekstre) kaj alia kuŝanta (dekstre). Kontraste kun la enorma dinamismo kaj energio de la tuta sceno en malgranda anguleto dekstre videblas ekzota pejzaĝo fone.

Kategorio:Pentraĵoj de la 17-a jarcento
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Pentraĵoj de Petro Paŭlo Rubens
Kategorio:Ĉasado
Hitomi Obara

**Hitomi OBARA** (; naskita SAKAMOTO (); n. la 4an de januaro 1981 en Hachinohe - m. la 18-an de julio 2025) estis japana sportluktisto.  Inter 2001 kaj 2011 ŝi gajnis la mondĉampionan titolon en la sub-51 kg klaso ok fojojn kaj oron en la sub-48 kg klaso ĉe la 2012-datita Sumera Olimpiko en Londono. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Japanaj atletoj
Kategorio:Japanaj luktosportistoj
Valcha

Vorto **Valcha** povas signifi:

* Valcha (Plzeň) – parto de urbo Plzeň en&nbsp;distrikto Plzeň-urbo
* Valcha (Stráž) – parto de municipo Stráž en&nbsp;distrikto Tachov

* Valcha (naturmemorindaĵo) – naturmemorindaĵo en distrikto Tachov
Valcha (Stráž)

**Valcha** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stráž, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2,5 km sudoriente de Stráž. Vivas ĉi tie  ().

Valcha situas en katastra teritorio **Borek u Tachova** kun areo 4,46&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1717.

## Loĝantaro
## Naturrilatoj 
La vilaĝo situas ĉe okcidenta rando de Naturparko Valcha.

## Personecoj 
* Anton Gág (1859-1908) ĉeĥa-usona pentristo, naskiĝinto el Valcha

## Pluaj fotoj

Valcha, čp. 5 a hospodářská budova.jpg|Valcha
Valcha, čp. 5, porostlá budova.jpg|Valcha
Valcha, silnice k vesnici.jpg|Valcha
Valcha, dřevěný most.jpg|Ligna ponto

Kategorio:Stráž (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Borek (Stráž)

**Borek** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stráž, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 4 km sude de Stráž. Vivas ĉi tie  ().

Borek situas en katastra teritorio **Borek u Tachova** kun areo 4,46&nbsp;km². En la katastra teritorio Borek u Tachova situas ankaŭ Valcha.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Borek u Tachova, domy.jpg|Domoj en Borek
Borek, čp. 18 a 17, 1.jpg|Domoj en Borek
Borek, čp. 18, 17 a ev.č. 85.jpg|Domoj en Borek
Borek u Tachova, opuštěný dům II.jpg|Ruino de grenejo

Kategorio:Stráž (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Strachovice (Stráž)

**Strachovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stráž, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 5,5 km sudoriente de Stráž. Vivas ĉi tie  (). 

Strachovice situas en katastra teritorio **Strachovice u Bernartic** kun areo 3,24&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.

## Loĝantaro
## Naturrilatoj 
La vilaĝo situas ĉe sudorienta rando de Naturparko Valcha.

## Pluaj fotoj

Strachovice, rybník II.jpg|Strachovice, fiŝlago
Strachovice, čp. 2, průčelí po zateplení.jpg|Strachovice
Strachovice, čp. 2.jpg|Strachovice
Strachovice, čp. 21.jpg|Strachovice
Strachovice, čp. 26.jpg|Strachovice

Kategorio:Stráž (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
András Stollmann

**András Stollmann** [andrAŝ ŝtolman], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Stollmann András** estas hungardevena zoologo, ornitologo, muzeologo en Ĉeĥoslovakio, respektive Slovakio. Lia familia nomo estis *Štollmann* [ŝtolman] ĝis 1999, lia persona nomvarianto estis Andrej, lia avo estis Andor Stollmann.

 naskiĝis  en Rožňava.
 
## Biografio 
 apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, respektive Slovakio. Li maturiĝis en gimnazio en Komárno en 1952, poste li akiris pedagogian diplomon en pedagogia altlernejo en Bratislavo en 1957. Post jaro li eklaboris en muzeo de Žilina, baldaŭ li doktoriĝis el zoologio en 1972 en Universitato Komenio en Bratislavo. Dum sia 15-jara muzea kariero li establis zoologiajn kolektojn. Inter 1974-1994 li laboris en akademia esplora stacio en Staré Hory, poste li estis emerito en Hurbanovo. li ĉefe dediĉis sin al esplorado pri birdoj (precipe blanka cikonio) kaj mamuloj (precipe malgrandaj surteraj mamuloj). En 2013 li ricevis slovakan premion.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Der Bestand des Weissen Storchs im Donaugebiet zwischen Bratislava (Pressburg) und Sturovo (Gran) 1953.* (1954)
* *Adatok néhány madárfaj elterjedéséhez a nyugati Kárpátokban.* (1964)
* *Oslavy stého výročia založenia Prírodovedného spolku župy trenčianskej.* (1977)
* *Karmazsinpirók (Carpodacus erythrinus) előfordulása Somogyban.* (1987)
* *Selye János Komáromból indult.* (1999)
* *Distribution and conservation management of the Root Vole (Microtus oeconomus) populations along the Danube in Central Europe (Rodentia: Arvicolinae).* (kunaŭtoro, 2009)
* *A Duna mente elfeledett ornitológusai.* (2012)
* *Ornitológusok szakmai és emberi kapcsolatai Dunán innen és túl.* (2020)

## Fontoj 
* biografio slovake kun foto (legebla en la 2-a alineo)
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Slovakaj zoologoj
Kategorio:Slovakiaj hungaroj
Kategorio:Ĉeĥoslovakiaj hungaroj
Olešná (Stráž)

**Olešná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stráž, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 4,5 km sudoriente de Stráž. Vivas ĉi tie  (). 

**Olešná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,38&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kastelo kun mastruma korto meze de la municipo
* Grenejo

## Naturrilatoj 
La vilaĝo situas ĉe orienta rando de Naturparko Valcha.

## Pluaj fotoj

Olešná, dům.jpg|Olešná
Olešná, silnice III.jpg|Olešná
Olešná, čp. 2, pohled od severu.jpg|Olešná
Olešná, rybník.jpg|Olešná, fiŝlago
Olešná, náves s čp. 23, 22, 21 a 2.jpg|Olešná

Kategorio:Stráž (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Souměř

**Souměř** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Stráž, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 1 km nordokcidente de Stráž. Vivas ĉi tie  (). 

**Souměř** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,02&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1380.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Souměř (Stráž, Okres Tachov) Nr. 27.JPG|Souměř
Souměř (Stráž, Okres Tachov) Nr. 51, Nr.42.JPG|Souměř
Souměř, ev. č. 3 a čp. 7.jpg|Souměř
Souměř, čp. 30.jpg|Souměř
Souměř, dům č 1.jpg|Souměř

Kategorio:Stráž (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Subbohemiaarbara montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Izabela Brant

**Izabela BRANT**, *Isabella Brant* (aŭ Brandt; 1591 – 15a de Julio 1626) estis la unua edzino de la flandra baroka pentristo Petro Paŭlo Rubens, kiu pentris kelkajn ŝiajn portretojn.

Ŝi estis la plej aĝa filino de Jan Brant, grava urba oficisto en Antverpeno, kaj Clara de Moy, filino de Hendrik de Moy. Ŝia onklino Maria de Moy estis edziniĝinta al Philip Rubens, frato de ŝia estonta edzo. Isabella Brant edziniĝis al Petro Paŭlo Rubens la 3-an de oktobro 1609 en la Abatejo Sankta Mikaelo, Antverpeno. Ili havis tri gefilojn: Clara, Nicolaas, Sinjoro de Rameyen kaj Albert. Ŝi estis 34-jaraĝa kiam ŝi mortis pro la pesto.

Pluraj pentraĵoj kaj unu grava desegnaĵo de Isabella Brant fare de Rubens pluvivas. Ankaŭ la studia helpanto de Rubens, nome Antoon van Dyck, pentris ŝian portreton.

## Galerio

Image:Peter Paul Rubens - Rubens and Isabella Brant in the honeysuckle bower.jpg|*Memportreto kun edzino* de Rubens, ĉ. 1609: dum mielmonato (Alte Pinakothek, Munkeno)
Image:Peter Paul Rubens - Portrait of Isabella Brant (British Museum 1482535001).jpg|Portreto de Isabella Brant de Rubens, ĉ. 1621 (Brita Muzeo, Londono)
Image:Peter Paul Rubens 093.jpg|Portreto de Isabella Brant fare de Antoon van Dyck, ĉ. 1623–1626 (National Gallery of Art, Vaŝingtono)
Image:Peter Paul Rubens 092.jpg|Portreto de Isabella Brant fare de, ĉ. 1625 (Galleria degli Uffizi, Florenco)
File:Peter Paul Rubens (1577-1640) Clara Serena Rubens (1611-1623) Rubenshuis Antwerpen 28-5-2016 10-38-59.JPG|*Clara Serena Rubens* (1611–1623) - Rubenshuis Antverpeno

Kategorio:Flandroj
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Hélène Fourment

**Helena** (aŭ **Hélène**) **FOURMENT** (11a de Aprilo 1614 – 15a de Julio 1673) estis la dua edzino de la baroka pentristo] Petro Paŭlo Rubens. Ŝi pozis por kelkaj portretoj de Rubens, kaj ankaŭ por figuroj en religiaj kaj mitologiaj pentraĵoj de Rubens. 

Helena Fourment estis la plej juna infano de Daniël Fourment la pli aĝa, riĉa komercisto de silko kaj gobelino en Antverpeno, kaj Clara Stappaerts. Ŝi havis kvar fratojn kaj ses fratinojn. Post lia morto, ŝia patro lasis al sia filo Daniël la 2-a gravan kolekton de gobelinoj de Oudenaarde, Bruselo kaj Antverpeno, 35 pentraĵojn de sia bofilo Rubens, grandan pentraĵon de Jordaens kaj plurajn verkojn de italaj majstroj. La plej multaj el ŝiaj fratinoj edziniĝis en gravajn familiojn.

Helena Fourment edziniĝis al Rubens la 6-an de decembro 1630 en la preĝejo Sankta Jakobo en Antverpeno, kiam ŝi estis 16-jaraĝa kaj li 53-jaraĝa. La unua edzino de Rubens, nome Isabella Brant, estis mortinta en 1626. La frato de Helena, Daniël Fourment la pli juna, estis edziĝinta al Clara Brant, la fratino de Isabella. Ŝia patro, Daniël Fourment la pli aĝa, estis artamanto kaj posedis verkojn de Rubens kaj Jacob Jordaens, kaj verkojn de italaj majstroj; li ankaŭ mendis de Rubens serion de tapiŝoj prezentantaj la vivon de Aĥilo.

## Bibliografio 
* Brendel, Maria L. (2011). ''Die Macht der Frau. Rubens' letztes Modell Helene Fourment*. Berlino: Parthas. ISBN 978-3-86964-037-2.
* Liedtke, Walter A. (1984). *Flemish paintings in the Metropolitan Museum of Art''. New York: The Metropolitan Museum of Art. ISBN 0870993569.

Kategorio:Flandroj
Kategorio:Petro Paŭlo Rubens
Anton Gág

thumb|180px| pentristo Anton Gág
thumb|180px|Wanda Gág House – famila domo de Gágidoj
**Antonín Gág**, ankaŭ **Anton** **Gag**, aŭ **Gaag** (la 12-an de junio 1858, Valcha ĉe Stráž – la 22-an de majo 1908, New Ulm, Minnesota, Usono) estis ĉeĥ-usona pentristo kaj studia fotisto el Sudetio. Li estis konata pro siaj portretoj, aĵpentraĵoj, pejzaĝoj kaj mur-pentraĵoj.

## Vivo 
En la jaro 1873 li elmigris kun sia familio en Usonon en sia 14-a jaraĝo kaj pli poste li eksidis en New Ulm en Minnesota, kie li pasigis plimulton de sia kreiga vivo.

## Galerio 

Image: Anton Gág – Zachraňování pevnosti.jpg | *Savado de fortikaĵo*
Image: Anton Gág – Zátiší s broskvemi.jpg | *Aĵpentraĵo kun persikoj*
File: Anton Gág – Štvanice na jelena.jpg | *Peligado de cervo*
File: Anton Gág – Dvě dívky v dálce.jpg | *Du knabinoj malproskime*
File: 1904paintingAttackNewUlmAntonGag.jpg | *Atako kontraŭ New Ulm (1904)*
File: 1895AntonGag.jpg | *Ĉasista sceno kun mortigita cervo (1895)*
File:Anton Gág - Kráva v řece, asi 1880.jpg |Bovino en rivero, (proksimume 1880)

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
* 
* MNOPEDIA, Gág, Anton (1858–1908)
* Wanda Gag huse, Anton Gag 
* Find a grave, Anton Gag 

Kategorio:Sudetgermanoj
Kategorio:Pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Ĉeĥaj fotistoj
Kategorio:Usonaj fotistoj
Stan

Vorto **Stan** povas signifi:

;geografia loko:
* Stan (Lestkov) – parto de municipo Lestkov en distrikto Tachov
* Stan (Vítanov) – parto de municipo Vítanov en distrikto Chrudim

;aliaj:
* Stan (Tiranosaŭro) – konservita skeleto de dinosaŭro
* Hurikano Stan – la 19-a tropika ŝtormo en Atlantiko en la jaro 2005
* Stan (biblia nocio) – novleĝa priskribo de loko, kie restadas homa "mi"
Vrbice u Bezdružic

**Vrbice u Bezdružic** (ĝis la jaro 1950 nur *Vrbice*) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lestkov, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 3 km norde de Lestkov. Vivas ĉi tie  ().

**Vrbice u Bezdružic** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,64&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1367.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Penta kruco
* Monumento de Hans Kudlich - la "ligeriginto" de bienuloj

## Pluaj fotoj

Vrbice u Bezdružic, dům.jpg|Domo
Vrbice u Bezdružic, statek.jpg|Bieno
Vrbice u Bezdružic, sýpka.jpg|Grenejo

Kategorio:Lestkov (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Granda Konsilio de Friburgo

La **Granda Konsilio de Friburgo** (france: *Grand Conseil du Canton de Fribourg*, germane: *Grossrat des Kantons Freiburg*) estas la plej alta leĝodona instanco de la svisa kantono Friburgo. Ĝi estas, laŭ la konstitucio de la 16-a de majo 2004, la parlamento kaj konsistas el 110 membroj elektitaj por kvinjara mandato.

## Funkciado 
### Rolo leĝofara 
Per la artikolo 99. La Malgranda estis 24-membra kaj plenumis proksimume la ekzekutivajn taskojn. Ĝi havis kiel estroj du urbestroj. La Granda Konsilio havis 200 membrojn. Pro la oligarĥia formo de ĉi tiu reĝimo, nur la patricioj de la urbo. Post la invado de la franca armeo en 1798 kaj la kapitulacio de Friburgo, estis inaŭgurita la Helveta Respubliko, kiu ne longe daŭris, ĉar Napoleono reorganizis Svislandon per la Mediacia Akto (1802), kiam ili perdis sian absolutan plimulton. Dum longa tempo, ĝis 1946, neniu maldekstra partio sukcesis havi sidlokon en la Granda Konsilio, pro tre alta kvorumo (15% de la voĉdonoj) kiujn oni devis atingi por ricevi sidlokojn en la parlamento. Estis inciatitaĵo de la ŝtata konsiliano Ernest Perrier por kontraŭbatali la "partio de la malordo".

## Famaj membroj kaj eks-membroj 
* Alain Berset, prezidanto de la Konsilio de Eŭropo, eksa registarano de Svisio (prezidis la Grandan Konsilion en 2010)
* Georges Python, katolikkonservativa eminentulo, federala parlamentano
* Jean-Pierre Dorand, friburga historiisto
* Christian Levrat, ĉefulo de la svisa poŝto, eksa kantonkonsiliano

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Kantono Friburgo
Kategorio:Registaro de Svislando
Kategorio:Parlamentoj
Stan (Tiranosaŭro)

thumb|Repliko de skeleto de "Stan" en institucio *New Mexico Museum of Natural History*
**Stan** estas neformala markigo por bone konservita skeleta ekzemplero de granda teropoda dinosaŭro de specio *Tiranosaŭro rex*. Nuntempe ĝi apartenas al la plej konataj kaj plej kompletaj ekzempleroj de tiu ĉi populara sovaĝa dinosaŭro, kvankam ĝi estas nek plej granda nek  plej kompleta konservita el ĉiuj preskaŭ sesdek konataj unuopuloj.

Pluaj konataj ekzempleroj de tiu ĉi specio estas ekzemple "Sue" el Suda Dakoto (lokigita en muzeo de Field en Chicago) aŭ Trix el Montano (lokigita en la nederlanda Leiden). Dum "Sue" estas kun maso preskaŭ ĉirkaŭ 9000 kg unu el la plej grandaj ekzempleroj (komune kun unuopulo nomata "Scotty" el kanada provinco Saskatchewan), "Trix" estas verŝajne plej aĝa unuopulo kun taksata aĝo pli ol 30 jaroj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
Kategorio:Saŭriskioj
Kategorio:Teropodoj
Kategorio:Specifaj fosilioj
Kategorio:Tiranosaŭroj
Hanov (Lestkov)

**Hanov** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lestkov, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 4 km norde de Lestkov. Vivas ĉi tie  ().

Hanov situas en katastra teritorio **Hanov u Lestkova** kun areo 7,08&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1367.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj

Hanov, náves.jpg|Okcidenta flanko de la vilaĝplaco
Hanov, alej.jpg|Aleo laŭlonge laŭ ŝoseo al&nbsp;Lestkov
Lestkov, Hanov, house No 4.jpg|Domo n-ro 4
Lestkov, Hanov, common 3.jpg|Suba parto de la vilaĝplaco

Kategorio:Lestkov (distrikto Tachov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Tachov
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio