open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Friedrich van Calker

eta|tombo de Calker en la familia tombaro sur la Malnova tombejo bonna

**Johann Friedrich August van CALKER** (naskiĝinta la  en Neudietendorf, mortinta la  en Bonno) estis germana filozofo.

Studis li ĉe la universitato de Jena, ĉefe ĉe Jakob Friedrich Fries. Fries dum la tuta esplorado de Calker restis grava; li mem ne havis de Fries aberaciajn vidpunktojn, do li ne estis originalaĵojn kreinta filozofo. Post habilitiĝo en Berlino li fariĝis eksterorda profesoro ĉe la Bonna universitato en 1818, samloke en 1826 orda. En 1847/48 li eĉ rektoris.

## Verkoj 
* *Die Bedeutung der Philosophie. Einleitende Vorlesungen*, Dümmler, Berlin 1818
* *Urgesetzlehre des Wahren, Guten und Schönen*, Berlin 1820
* *Denklehre*, Bonn 1822

## Literaturo 
* Art. "Calker, Friedrich" fare de Heinrich von Eggeling. Ĉe: *Allgemeine Deutsche Biographie*, volumo 3 (1876), p. 706–707
* Olga Sonntag: *Villen am Bonner Rheinufer: 1819–1914*, Bouvier Verlag, Bonn 1998, ISBN 3-416-02618-7, Band 2, Katalog (1), p. 45–48 (=disertacio, Bonn 1994)
* Eisler, Rudolf: "Calker, Friedrich van" - ĉe: *Philosophen-Lexikon*, Berlin 1912, p. 85

Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Rektoroj
Kategorio:Bonna Universitato
Salomó

**Salomó** estas hispana municipo en la kataluna komarko Tarragonès, en la provinco Taragono. Laŭ datumoj de 2023, ĝia loĝantaro estis 542 loĝantoj.

## Vidu ankaŭ 
* Salomó (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Mira (Koimbro)

**Mira** estas portugala urbeto en la distrikto Koimbro, Centra regiono kaj subregiono *Região de Coimbra*, kun ĉirkaŭ 7 300 enloĝantoj. 

Mira estas sidejo de municipo Mira kun 124,03 km² kaj 12 114 enloĝantoj (2021), subdividita en kvar fregezioj. La municipo limas norde kun Vagos, oriente kaj sude kun Cantanhede kaj okcidente estas marbordo al Atlantiko. 

## Historio
eta|maldekstre|200px|Pilorio de Mira.
La areo estis loĝata ekde la prahistorio, kion atestas ŝtonilaj restaĵoj kaj ankaŭ romianoj koloniigis la zonon, pro kio atestas disaj restaĵoj. Ankaŭ dum la epoko de Al-Andalus estis loĝado en la municipo, kun forta ĉeesto de mozaraboj. Mira aperas menciita en donaco kiun la unua guberniestro de Koimbro, nome la mozaraba Sisnando, faris en 1094 al la novaj loĝantoj de Montemor-o-Velho, al kiuj donis la terojn de Mira por ties kultivado. Tiun posedon konfirmis en 1095 Dom Raimundo kaj Dona Urraca, tiam Senjoroj de Portucale, al Soleima Godinho.

En 1442, Dom Pedro, regento de Portugalio kaj Duko de Koimbro, donis municipan aŭtonmecon al Mira kaj privilegiojn por fiksi loĝantojn. Mira ricevis foruon de Dom Manuel kun kategorio de *vila* (urbeto) en la 27a de Aŭgusto 1514 kaj nomis administranto kaj senjoro de la urbeto Dom Gonçalo de Tavares. Poste, Dom Manuel de Sousa Tavares sukcedis kaj la Senjorlando de Mira restis en la familio Tavares ĝis la 18-a jarcento, kiam pasis al la *Casa das Rainhas*. Kaj tiel ĝi restis ĝis la nuligo de la senjorlanda reĝimo en 1833.

Dum la 19-a jarcento okazis administraciaj reformoj. Mira, tradicie ligita al Koimbro, apartenis administracie tamen al la distrikto Aveiro, ekzemple en 1839, dum en 1852 al la komarko de Anadia. En 1853, dekreto de 31a de decembro metis la municipon Mira en la Distrikton Koimbro. En 1867 kaj 1895 oni nuligis por tre mallonge la municipon, kiu dufoje rekuperis sian aŭtonomecon.

## Submunicipoj
thumb|maldekstre|*Freguesias* de la municipo Mira.
Mira estas subdividita en la jenaj kvar fregezioj:
* Carapelhos
* Mira
* Praia de Mira
* Seixo

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de Mira
* Akvomuelejoj de Lagoa, Fazendeira, Areia kaj Arraial
* Pilorio de Mira
* Statuo de la Infanto Dom Pedro
* Strando kaj Etnografia Muzeo en Praia de Mira

## Bildoj 

Monumento ao Infante Dom Pedro - Mira - Portugal (5744369430).jpg|Monumento al la Infanto Dom Pedro.
Igreja Matriz dos-Carapelhos1IMG0588.JPG|Preĝejo de Carapelhos.
PraiadeMira.JPG|Strando de Mira.
Praia de Mira Portugal 02.jpg|Statuo en Praia de Mira.
Museu Etnografico Praia de Mira Portugal 03.jpg|Etnografia Muzeo en Praia de Mira.

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Koimbro
Aladár Dobrovits

'*** [dobroviĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dobrovits Aladár*' estis hungara muzeologo, altlerneja instruisto. Lia unua edzino estis Tekla Dömötör.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1933, en la sekva jaro li doktoriĝis. Ekde 1934 li praktikadis en muzeo en sia naskiĝurbo, eĉ helpe de stipendio en Luvro. En 1944 li soldatiĝis, poste estis militkaptito, li hejmenvenis en 1946. Li eklaboris en Belarta Muzeo (Budapeŝto), poste inter 1949–1961 li estis muzeestro de Hungara Muzeo pri Metia Arto, poste 2 jarojn li laboris en ministerio. Jam ekde 1947 li instruis en la universitato, inter 1958–1970 li estis katedrestro. Lia laboro specialiĝis pri la pratempa Egiptio, kie li studvojaĝis en 1956. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis filinon, la dua 2 gefilojn. Li ricevis premion inter en 1948.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A római császárkori Osiris-vallás megértéséhez* (Bp., 1934)
* *Egyiptom festészete* (1944)
* *A fáraók művészete* (1947)
* *Bábel tornya* (kunaŭtoro, 1964)
* *Egyiptom és az ókori Kelet világa* (2 volumoj, kolektitaj studoj, 1975)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj egiptologoj
Vilabella

**Vilabella** estas municipo en la komarko Alt Camp, en la provinco Taragono, Katalunio, Hispanio. Vilabella havas entute 723 loĝantojn laŭ datumoj de 2023.

## Vidu ankaŭ 
* Vilabella (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Chlumín

**Chlumín** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi situas 9 kilometrojn sude de Mělník kaj ses kilometrojn nordokcidente de Neratovice.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1310.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Kastelo Chlumín
* Preĝejo de sankta Maria Magdalena
* Kapeleto
* Triunua pestkolono en la vilaĝplaco el la jaro 1729

## Pluaj fotoj 

Chlumín, municipal office.jpg|Municipa ofico
Chlumín, west part 2.jpg|Ŝoseo al Kralupy nad Vltavou
Chlumín, castle.jpg|Kadukiĝanta rokoka kastelo
Chlumín, St. Mary Magdalene's Church.jpg|Preĝejo de sankta Maria Magdalena

Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
József Igmándy

**József Igmándy** [jOĵef igmAndi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Igmándy József** estis hungara instruisto, botanikisto. Lia nobela antaŭnomo estis *boldogasszonyfai* [boldogasonjfai], lia filo estis Zoltán Igmándy. Lia botanika mallonga nomo estis „Igmándy”.

 naskiĝis  en Püspökladány, li mortis  en Debrecen.

## Biografio 
 studis en Reĝa Scienca Universitato de Debrecen, Universitato Francisko Jozefo de Koloĵvaro kaj Scienca Universitato de Budapeŝto, fine en 1921 li ricevis diplomon. Post la diplomo li instruis en kalvinana gimnazio de Hajdúnánás ĝis sia frua morto en 1950. Ekde la 1920-aj jaroj li ankaŭ faris botanikajn laborojn, li specialiĝis pri briofitoj. Intertempe li doktoriĝis en la Scienca Universitato István Tisza en 1939. Lia edzino naskis filon en 1925.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Újabb adatok Hajdúvármegye növényzetéhez.* (1933)
* *Hajdúnánás mohaflórája.* (1939)
* *Az Orthotrichum-fajok elterjedése Magyarországon. Az Ulota-fajok elterjedése Magyarországon.* (1942)
* *Adatok Sopron mohaflórájához.* (1949)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj botanikistoj
Velký Borek

**Velký Borek** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi situas 3 kilometrojn oriente de la centro de Mělník. Al Velký Borek apartenas ankoraŭ du partoj: Mělnická Vrutice kaj Skuhrov. Tra la municipo trafluas rojo Pšovka.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1301.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Obecní úřad Velký Borek, Vrutická 20, Velký Borek, okr. Mělník, Středočeský kraj.jpg|Municipa ofico
Velký Borek, cesta.JPG|Ŝoseo en Velký Borek
Kaplička svatého Václava ve Velkém Borku (Q66565176) 01.jpg|Kapeleto de sankta Venceslao


Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vinkultivada subregiono Mělník
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Horní Počaply

**Horní Počaply** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi etendiĝas sur la maldekstra bordo de rivero Elbo proksimume ses kilometrojn sude de Štětí kaj dek unu kilometro nordokcidente de Mělník. La municipo konsistas el du lokaj partoj – Horní Počaply kaj Křivenice.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1288.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Horní Počaply**
* Křivenice – la memstara municipo ĝis la jaro 1961, poste la konsisto de municipo Horní Počaply.

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Ĉielpreno de Virgulino Maria
* Norde de la trajna stacio situas dia torturo kun statuo de anĝelo

## Ĉirkaŭaĵo
* Mordloch ĉe Štětí

## Pluaj fotoj 

Horní Počaply, Boží muka.JPG|Dia torturo
Horní Počaply, statek.JPG|Konstruaĵo n-ro 5
Horní Počaply, májka.JPG|Majarbo 2012
Power plant Mělník from Horní Počaply (01).jpg|Elektrejo Mělník de sporta centro en la municipo

### Panoramo

Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Malsupraohara tabulo
Kategorio:Setlejoj sur Elbo
1,1,3-Trimetila-3-fenilindano

1-Fenila-1,3,3-trimetilindano estas kemia kunmetaĵo kiu estas parto de la indana familio, kiu estas derivaĵo elde indeno kun saturita karbonatomo en la kvin-membra ringo. La kunmetaĵo estas karakterizita per la ĉeesto de la fenila grupo kaj tri metilgrupoj alkroĉitaj al la indana konfiguracio. Ĉi tiu strukturo estas ŝlosila peraĵo en diversaj kemiaj sintezoj kaj havas aplikojn en materiala scienco pro siaj eblaj varmorezistaj proprecoj. Ĝi estas nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj.

La sintezo de 1-Fenila-1,3,3-trimetilindanaj derivaĵoj estis atingita per malsamaj metodoj. Unu aliro implikas la dumerigon de α-metilstireno uzanta acid-aktivigitan argilon kiel katalizilon, kiu rezultas en altajn rendimentojn kaj purecon post rekristaliĝo. Alia metodo utiligas acidajn jonajn likvaĵojn, kiuj ofertas altan katalizan agadon kaj selektivecon por la dumerigprocezo sen la bezono de organikaj solvantoj. Aldone, stana tetraklorido estis uzata kiel katalizilo, provizante ekologian opcion kun alta kataliza agado kaj bonegaj rendimentoj.

La fizikaj kaj kemiaj trajtoj de la poliindanoj, kiuj inkluzivas 1-Fenila-1,3,3-trimetilindan-polimerojn, estis vaste studitaj. Tiuj polimeroj elmontras rimarkindan varmoreziston, kun malkomponado-temperaturoj super 450 °C kaj vitrotransiraj temperaturoj ĉirkaŭ 210 °C. La termikaj proprecoj estas proksime rilatitaj al la polimerstrukturo kaj estas kompareblaj al tiuj de kelkaj komercaj polimeroj. Tiu alta termika stabileco igas poliindanojn taŭgaj por aplikoj postulantaj materialojn kiuj povas elteni ekstremajn temperaturojn.

1-Fenila-1,3,3-trimetilindano povas kaŭzi alergian haŭtan reakcion. Oni konsilas eviti spiri ĝian polvon, nebulon, gason aŭ vaporojn. Kontakto kun haŭto kaj okuloj devas esti evitita, kaj persona protekta ekipaĵo devus esti uzata. En kazo de kontakto, poluita vestaĵo devas esti forigita tuj, kaj la tuŝita areo devas esti forlavita per sapo kaj multe da akvo.

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
József Huszka

**József Huszka** [jOĵef huska], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Huszka József** estis hungara mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia parenco estis Jenő Huszka.

 naskiĝis  en Kiskunfélegyháza, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en luterana gimnazio en Szarvas en 1872, poste li akiris pedagogian diplomon en Hungara Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1876. Post la diplomo li instruis province, poste 3 jardekojn en piarista gimnazio, ankaŭ en la Reĝa Universitato palatino József. Libertempe li desegnis motivojn de la hungara popolarto, dum li serĉis parencecojn pri la persa kaj hinda motivoj. Li edziĝis en 1887.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Magyar díszítési motívumok a székely földön. H. J. rajztanár jelentése a Székelyföldről* (1883, 1885)
* *Nemzeti építészetünk múltja és jelene.* (1892)
* *Magyar ornamentika.* (kun propraj desegnaĵoj, 1898, germane: 1900)
* *Rajzoló geometria. I–IV.* (lernolibro, 1902–1903, 2-a eldono: 1908)
* *A magyar ornamentika hun eredete.* (1912)
* *A magyar ornamentika története.* (1923)
* *A magyar turáni ornamentika története.* (kun propraj desegnaĵoj, 1930, denove:1994 kaj 1996)

## Memorigiloj 
* placo en Kiskunfélegyháza
* memortabulo en Kiskunfélegyháza (2019)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Albergaria-a-Velha

**Albergaria-a-Velha** estas portugala urbo, situanta en la distrikto Aveiro, Centra regiono (NUTS II) kaj intermunicipa komunumo *Região de Coimbra* (NUTS III), kun ĉirkaŭ  loĝantoj.

Ĝi estas la sidejo de municipo Albergaria-a-Velha kun areo de &nbsp;km² kaj  loĝantoj (2021), subdividita en ses fregezioj. La municipo limas norde kun Estarreja kaj Oliveira de Azeméis, oriente kun Sever do Vouga, sudoriente kun Águeda, sudokcidente kun Aveiro, kaj nordokcidente, tra kanalo de la Rio de Aveiro, kun Murtosa. La municipo tro ofte suferas incendiojn. La loknomo *Albergaria-a-Velha* signifas *Malnovan Gastejon*.

## Fregezioj 
maldekstra|eta|Fregezioj de Albergaria-a-Velha
La fregezioj de Albergaria-a-Velha estas jenaj:
* Albergaria-a-Velha e Valmaior (sidejo)
* Alquerubim
* Angeja (*vila*)
* Branca (*vila*)
* Ribeira de Fráguas
* São João de Loure e Frossos

## Historio 
Estis loĝado jam el la prahistorio. En 1117, D. Teresa, reĝino de Portugalio kaj patrino de D. Afonso Henriques, donis vastajn terojn al la hidalgo Gonçalo Eriz. Kompense, li engaĝiĝis eltenadon de *Albergaria* (gastejo) por zorgi pri malriĉaj vojaĝantoj.

La ĉarto de Couto de Osselôa estas konsiderata la plej frua dokumento en kiu Portugalio aperas kiel reĝlando kaj estas krome naskatestilo de Albergaria-a-Velha. La unuaj registroj de Albergaria kiel "vila" (urbeto) estas de mezo de la 16-a jarcento, en ŝtontabulo en la urbodomo (*Paços do Concelho*), sed devena de iama Hospitalo (27a de Majo 1629).

En la 19-a jarcento, okazis grandaj reformoj planitaj de liberalismo, kaj oni kreis la nunan municipon Albergaria-a-Velha, en la regado de Dona Maria la 2-a, en 1835, formita de la fregezioj Angeja, São João de Loure kaj parto de Valmaior. En sekvaj jardekoj okazis pluraj ŝanĝoj de fregezioj kaj iliaj apartenoj al diversaj municipoj, eĉ en 2013. La 6an de aprilo 2011, Albergaria-a-Velha estis altigita al la kategorio de *cidade* (urbo).

## Vidindaĵoj 
* Inter vidindaĵoj menciindas ĉefe la abundaj akvomuelejoj (ĝis 356 en la municipoj ĉu kun registroj ĉu kun restaĵoj).
* Monto de Senhora do Socorro kun centra sanktejo
* Pateira de Frossos, lago kun kanalreto, biodiverseco, rigardado de akvobirdoj ktp.
* Domo kaj Kapelo de Santo António     
* Kastelo kaj Palaceto de Boa Vista
* Domo de Dro. António Fortunato de Pinho - *Arte Nova*     
* Kin-Teatro Alba     
* Preĝejo de Albergaria-a-Velha     
* Pilorioj de Angeja kaj de Frossos
* Megalitoj Mamôa de Açôres kaj Mamôa-oj de Taco

## Bildoj

Casa e Capela de Santo António.jpg|Domo kaj Kapelo de Santo António  
Castelo e Palacete da Boa Vista.jpg|Kastelo kaj Palaceto de Boa Vista
Casa do Dr. António Fortunato de Pinho.jpg|Domo de Dro. António Fortunato de Pinho - *Arte Nova*
Cine-Teatro Alba.jpg|Kin-Teatro Alba 
Telhadela.jpg|Telhadela

## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Aveiro
1,3-Duheksilbenzeno

**1,3-Duheksilbenzeno** aŭ **1,3-duheksilbenzeno** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **1,3-dukloro-benzeno** kaj **heksano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas du heksilajn grupojn ligitajn al la 1-a kaj 3-a karbonatomoj de la benzena ringo. 1,3-Duheksilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 19 karbonatomojn kaj 32 hidrogenatomojn. 1,3-Duheksilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado de la **1,3-duheksilbenzeno** per traktado de **1,3-dukloro-benzeno** kaj **heksano**:

### Sintezo 2 
* Preparado de la **1,3-duheksilbenzeno** per traktado de **katekolo** kaj **heksano**:

### Sintezo 3 
* Preparado de la **1,3-duheksilbenzeno** per traktado de **1,3-dumetoksobenzeno** kaj **heksila klorido**:

### Sintezo 4 
* Preparado de la **1,3-duheksilbenzeno** per traktado de **1,3-duamino-benzeno** kaj **etila klorido**:

### Sintezo 5 
* Preparado de la **1,3-duheksilbenzeno** per traktado de **1-kloro-3-heksilbenzeno** kaj **heksila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Murtosa

**Murtosa** estas portugala urbo, situanta en la distrikto Aveiro, Centra regiono (NUTS II) kaj intermunicipa komunumo *Região de Coimbra* (NUTS III), kun ĉirkaŭ  loĝantoj.

Ĝi estas la sidejo de municipo Murtosa kun areo de &nbsp;km² kaj  loĝantoj (2021), subdividita en kvar fregezioj. La municipo estas dividita en du duonoj pere de la Kanalo de Ovar (Rio de Aveiro). 

maldekstra|eta|Kanalo de Ovar (Rio de Aveiro), Torreira.
La ĉefa teritorio, kie estas la urbo, limas nordoriente kun la municipo Estarreja, kaj sude kun Albergaria-a-Velha kaj Aveiro tra la rio de Aveiro, kiu ankaŭa ĉirkaŭas okcidente. La duaranga teritorio limas norde, tere, kun la municipo Ovar, kaj sude kun Aveiro, kaj havas marbordon en la rio de Aveiro oriente kaj kun Atlantiko okcidente. La municipon oni kreis en 1926 per disigo disde Estarreja. 

## Fregezioj 
maldekstra|eta|Fregezioj de Murtosa
La fregezioj de Murtosa estas jenaj:
* Bunheiro, nordoriente
* Monte, plej malgranda, oriente
* Murtosa, sudoriente, sidejo
* Torreira, tuta okcidento, marborda

## Historio 
Estis loĝado jam el la prahistorio. 

En la 19-a jarcento, okazis grandaj reformoj planitaj de liberalismo, kaj pluraj ŝanĝoj de fregezioj kaj iliaj apartenoj al diversaj municipoj.

Grava enspezofonto estas fiŝkaptado. Tipaj boatoj estas *moliceiro* (algokolektado), *caçadeira*, *bateira*, *mercantel*, *berbigoeira* kaj *bateira*.

## Vidindaĵoj 
* Bieno Quinta de Caneira
* riveroj Ribeira do Gago, Ribeira do Mancão, Ribeira do Martinho, Ribeira de Pardelhas
* Groto de Chegado
* Cambeia
* Bico
* Kajoj de Bestida, de Torreira
* Strando kaj Marina de Torreira
* Monumentoj al la Almirante Jaime Afreixo; al Mortintoj de la Unua Mondmilito — Murtosa; al la Rektoro Araújo e Castro — Murtosa; al la Dro. Pinto Barbosa — Pardelhas; al la Elmigrinto — Murtosa; al Pastro António Morais da Fonseca — Murtosa; al D. Francisco Rendeiro — Murtosa; al boato *moliceiro* — Bico/Murtosa;
* Preĝejoj de Murtosa kaj Pardelhas
* Teatro de Pardelhas
* Iama urbodomo de Murtosa
* Casa da Agra
* Monte Branco
* Antigo Externato 29 de Outubro — Murtosa;
* Kapelo de S. Tomé — Ribeiro/Murtosa;
* COMUR — iama Fabriko de Konservaĵoj de Murtosa;
* Iama Municipa Buĉejo.
* Etnografia Muzeo Custódio Prato en Bunheiro

## Bildoj

DSC07669 main entrance to the chapel at the Quinta da Caneira.jpg|Kapelo de la Bieno Quinta de Caneira
DSC09683 right side view of the Capela de São Simão and surroundings.jpg|Kapelo de São Simão en Bunheiro

## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Aveiro
Nulles-Bràfim (stacidomo)

**Nulles-Bràfim** (, ) estas fervoja haltejo situanta en la hispana municipo Nulles, en la provinco Taragono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Vidu ankaŭ 
* Nulles

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Nulles
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
Nulles

**Nulles** estas municipo en la komarko Alt Camp en la provinco Taragono, aŭtonoma komunumo Katalunio, Hispanio. Ĝi havas populacion de 544 loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Nulles-Bràfim (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Salomó (stacidomo)

**Salomó** () estas fervoja stacio situanta en la samnoma hispana municipo, en la provinco Taragono, aŭtonoma komunumo Katalunio. Ĝi havas servojn de Mezlonga Distanco.

## Bildgalerio 

Estació Salomó 2020.jpg|Kajoj kaj trakoj
117 Estació de ferrocarril de Salomó.jpg|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Salomó

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Salomó
Kategorio:Fervojaj stacioj en Hispanio
Kategorio:Stacioj de Rodalies de Catalunya
La Selva del Camp

**La Selva del Camp** (, ) estas municipo en la kataluna komarko Baix Camp, en la provinco Taragono (Hispanio). Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* La Selva del Camp (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Vecsés)

La paroĥa **preĝejo de Apoteozo Sankta Kruco** estas religia konstruaĵo en Vecsés (Hungario).

## Historio 
Tiu kirko videbla nun estis konstruita laŭ planoj de Bertalan Árkay kaj konsekrita en 1963. Pro la proksima internacia flughaveno oni malpermesis la turo, tial apud la navo 9 m alta ligna sonorilostablo altiĝas, ene 3 sonoriloj. La orgeno estis kreita en 1970. ĉirkaŭ 2020 pa plena kirko renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola ĉe stratangulo, heĝo apartigas ĝin de la trotuaro. Antaŭ la simetria fasado dekstre krucifikso, apude dekstre la menciita sonorilostablo videblas. En la fasado la meza ornamparto reliefas, ene estas la larĝa enirejo, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. Pli supre granda rondfenestro, la plej supre kruco situas. Maldekstre sakristio aliĝas al la konstruaĵo. Interne Jenő Dénes pentris la sekpentraĵojn ĉe la sanktejo. La navo havas grandajn fenestrojn, ties vitralojn Attila Mohay kreis. Sur la plafonon oni desegnis silueton de kruco.

Kermeso okazas en la 14-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* datenoj kun fotoj 
* datenoj

Vecsés
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Vecsés
Alcover

eta|Alcover
**Alcover** estas hispana municipo kaj urbo en la provinco Taragono, en la aŭtonoma komunumo Katalunio. La municipo, situanta en la komarko Alt Camp, havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Alcover (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de Provinco Taragono
Puigverd de Lleida

**Puigverd de Lleida** (, ) estas hispana municipo en la provinco Ilerdo, situanta en la komarko Segrià, ĉe la limo kun la komarkoj Les Garrigues kaj Pla d'Urgell. Ĝi havas populacion de  loĝantoj (2023).

## Vidu ankaŭ 
* Puigverd de Lleida-Artesa de Lleida (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  ()


Kategorio:Municipoj de la provinco Ilerdo
Perfektismo

dekstra|eta|Bonordiganta herbon al ĝusta longeco
**Perfektismo** estas personeca trajto, kiu estas ĉefe karakterizita per tre altaj normoj, rigideco de normoj kaj agado-dependa memestimo . Perfektismo estas distingenda de altaj niveloj de konscienceco . Strebi al perfekteco igas homojn rezulti bone. Sed se ĝi estas motivita ĉefe de timo, ĝi povas iĝi patologia perfektismo. Ĉi tio povas malhelpi vivon kaj malhelpi la homon disvolvi sin.

En psikologio, **perfektismo** estas kredo ke perfekteco povas kaj devus esti tio, kio estas atingota; ke la idealo povas kaj devus esti atingita; ke neperfekta rezulto de laboro ne rajtas ekzisti. En ĝia patologia formo, perfektismo estas la kredo ke rezultoj kiuj estas malpli ol perfektaj estas neakcepteblaj. Sur tia nivelo, ĝi estas vidita kiel nesana kredo, kiun psikologoj vidas kiel maladapta perfektismo. Robert Leahy, profesoro pri psikologio, distingas inter maladapta kaj adapta perfektismo.

"Por trakti maladaptan perfektismon, necesas testi proprajn ideojn pri tio, kio povus okazi, se ili ne plenumiĝos. Rilate al prokrastado, ĉi tio ofte povas temi pri pensoj pri tio, kiel aliaj devus percepti unu kiel homon aŭ la rezulton. de onies laboro se ĝi ne estas perfekta Ekzameni kion ĝi signifus devii de onies alie altaj postuloj povas tiam provizi valorajn informojn ke onies kredoj ne nepre respondas al realeco pri traktado de siaj taskoj pli flekseblaj kaj toleremaj pri eraroj.

La difino de Robert Leahy de adapta perfektismo :

1. Miaj celoj estas altaj, sed realismaj

2. Mi ne ŝatas erarojn, sed mi povas akcepti ilin

3. Mi balancas la negativon kun la pozitivo

4. Mia laboro sentas kontentiga"

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nia danĝera obsedo kun perfektionismo fariĝas pli malbona ĉe TED
* Potenco de honto enarkivigita  ĉe TED
* 
* Serĉante Perfektismon – BBC Scienco kaj Naturo

Kategorio:Narcisismo
Kategorio:Personaj trajtoj
Kategorio:Anksieco
Kategorio:Personeco
Det mørke nettet : om høyreekstremisme, kontrajihadisme og terror i Europa

***Det mørke nettet : om høyreekstremisme, kontrajihadisme og terror i Europa*** (skribita norvege, esperanta traduko *La malluma reto: ekstrema dekstro, kontraŭĝihadismo kaj terorismo en Eŭropo*, ekzistas finna versio *Äärioikeisto, vastajihadismi ja terrorismi Euroopassa*) estas libro verkita de Øyvind Strømmen, kiu traktas la ideologian fonon de la terorista atako de Anders Behring Breivik en 2011 en Norvegio.

Laŭ la opinio de Strømmen, lernejoj kaj gepatroj havas edukan taskon. "Kiam la kapablo de junulo pensi kritike plifortiĝas, ili estas vakcinitaj kontraŭ la opiniomaterialo ofertita de ekstremistoj, kaj tio signife malriĉigas la kreskan bazon de ekstremisma pensado." Laŭ la opinio de Strømmen, norvegoj devus esti atentintaj ĝustatempe al la danĝero kiun, krom ĝihadistoj, la ekstremdekstro kaj multaj aliaj grupoj prezentas al malferma socio.

Laŭ Strømmen, kontraŭĝihadistoj flirtis kun la ideo de terorismo dum longa tempo. Laŭ li, anstataŭ malkaŝe subteni terorismon, kontraŭĝihadisma skribo karakteriziĝas per kredo je estonta enlanda milito. En la fermaj vortoj de la finna eldono, Strømmen skribas ke tiu bildo estis agordita en la finnan ankaŭ. Li legas Jussi Halla-aho, fundamentisma finno, inter la verkistoj kiuj subtenas la malamindan tendencon, kaj citas sian tekston:

Strømmen finas la libron kun la vortoj: "Dancante sur la rando de la abismo de pogromoj, estas necese krii avertan krion. Aŭskulti ĝin ludi povas esti danĝera. Tiu muziko povas mortigi.”

## Referencoj 
## Pri la temo aliloke 
* 9788202370275 norverlingva eldono
* La eŭropa ekstrema dekstro mortigis almenaŭ 249 homojn ekde 1990. Kansa-novaĵoj la 19-an de februaro 2013.
* Harri Hautala: Øyvind Strømmen: Ekstrema Dekstro, Kontraŭĝihadismo kaj Terorismo en Eŭropo. Matengazeto, 25a de aprilo 2013.

Kategorio:Libroj aperintaj en 2011
Erfurta Pordego (Sömmerda)

eta|Erfurta Pordego, Sömmerda
**Erfurta Pordego** (germane: *Erfurter Tor*) estas parto de la historia ĉirkaŭfortikaĵo de Sömmerda, Germanujo. Samtempe ankaŭ estis tie vojimpostejo. Ĝi estis unu el kvin urbopordegoj konstruite jam tre frue, en 1395 (tion atestas gotika arko). Ĝi estas samtempe la sola, kiu konserviĝis ĝis nun. Ĝi estas simbolo de la urbo Sömmerda kaj konsideriĝas unu el la plej malnovaj konstruaĵoj en la urbeto.

La Erfurtera Pordego estis konstruita, laŭ kronikaj raportoj, kiel urbopordego al jam ekzistantaj lokaj fortikaĵoj: la muraro estis pligrandigita en 1589. La pordo mem kun turo estas senornama kaj estis multfoje ŝanĝita. Temas pri turo kun kvadrata bazformo. En la pordo loĝis gvatisto, kiu tra ekstera ŝtuparo eniris kaj devis fermi la pordegon je certa tempo. Post la fermo alvenintaj devis pagi enirpagon aŭ resti ekstere. Ĉar ĉirkaŭis ankaŭ akvofosego, unue verŝajne tra ĝi kondukis ligna, poste ŝtona ponto en la direkto de la urbokerno.

Antaŭe, sur la turspajro estis veterflago; ĝi tamen nur pli malfrue estis surmetita. Dum konstrua ŝanĝo (en la kadro de tuturba restaŭrado) la spajro estis novigita, en 1993. La urbemblemo estis etendita per aldonita moderna funkcikonstruaĵo, multflanka okazigejo. Plej gravis tie ekde 2001 *KUNST-Turm*, arta centro kun superregiona graveco. Tamen muzea uzo komenciĝis jam en 1977. Per apudporda ŝtopo de la muro oni reestablis fruan staton.

## Eksteraj ligiloj 
* pri la Erfurta Pordejo kaj la urbomuraro sur tutturingia turisma informpaĝaro

## Notoj 
Kategorio:Sömmerda
Sommerda
Sommerda
Sommerda
Ciklopentilpropano

**Ciklopentilpropano** aŭ **Propilciklopentano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **ciklopentila klorido** kaj **propano**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en acetono, benzeno, eteroj, ciklopentano kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas propilan grupon ligitan al ciklopentila grupo. Ciklopentilpropano estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 8 karbonatomojn kaj 16 hidrogenatomojn. Ciklopentilpropano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **ciklopentilpropano** per traktado de **ciklopentila klorido** kaj **propano**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **ciklopentilpropano** per traktado de **ciklopentano** kaj **propila klorido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **ciklopentilpropano** per traktado de **ciklopentila klorido** kaj **propila klorido** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **ciklopentilpropano** per traktado de **ciklopentila klorido** kaj **propila klorido** en ĉeesto de **natrio**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Dodekilbenzeno

**1-Dodekilbenzeno** aŭ **fenildodekano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **klorododekano** kaj **benzeno**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas dodekilan grupon ligitan al la 1-a karbonatomo de la benzena ringo. Dodekilbenzeno estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 18 karbonatomojn kaj 30 hidrogenatomojn. Dodekilbenzeno uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **dodekilbenzeno** per traktado de **klorododekano** kaj **benzeno**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **dodekilbenzeno** per traktado de **klorododekano** kaj **fenila klorido** en ĉeesto de **zinko**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **dodekilbenzeno** per traktado de **klorododekano** kaj **fenila klorido** en ĉeesto de **natrio**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **dodekilbenzeno** per traktado de **dodekano** kaj **fenila klorido**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Ješovice

**Ješovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Liběchov, troviĝanta en distrikto Mělník. Ĝi troviĝas proksimume 3 kilometrojn norde de Liběchov, 6 km sudoriente de Štětí. Estas ĉi tie registritaj 112 adresoj. En la jaro  daŭre vivas ĉi tie .

**Ješovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,80 km², kiu estas el pli ol duono konsisto de Protektita pejzaĝa regiono Kokořínsko – Regiono de Mácha.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1456.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
* Roka kapelo de sankta Maria Magdalena
* Sfingo
* Domo n-ro 10
* Memoriga tilio

## Rilataj artikoloj
* Mordloch ĉe Štětí

## Pluaj fotoj 

Cesta do Ješovic v lese Bory, od rozcestí u skalní plastiky Had.jpg|Vojo al Ješovice en arbaro Bory
Skalní reliéf Sfinga u lesní cesty východně od Ješovic (Q94444728).jpg|Roka reliefo Sfingo
Ješovice - kaplička svaté Maří Magdalény (2).jpg|Roka kapelo de sankta Maria Magdalena
Ješovice - dům čp. 10 (1).jpg|Domo n-ro 10

Kategorio:Liběchov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Doksa montetaro
Kategorio:Setlejoj en PPR Kokořínsko – Regiono de Mácha
Albert Oehlen

**Albert OEHLEN**, naskita en Krefeld, Nordrejn-Vestfalio, la 17-a de septembro 1954, estas germana pentristo.

Oehlen studis kun Sigmar Polke en Hamburgo en la 1970-aj jaroj. Li studentiĝis ĉe la Lernejo de Belartoj en tiu grandurbo inter 1978 kaj 1981. Li ricevis trejnadon kiel publicisto. Li aperis en la nuntempa arta sceno en la fruaj okdekaj ene de generacio de artistoj kiel ekzemple Martin Kippenberger, Georg Herold kaj Werner Büttner, kiuj estis precipe kritikaj de la domina ideologio de sia tempo. Ĝi estas proksime rilata al la arta etoso de Kolonjo.

Li nuntempe loĝas inter Kolonjo kaj Segovio. Li estas la frato de la artisto Markus Oehlen.

Lia laboro estas parto de la germana novekspresionisma movado, nomita Neue Wilde . Liaj unuaj verkoj estas grandaj toloj . En ili li ekzercis fortan socian kritikon. Lia laboro, kiel tiu de lia frato Markus, Büttner aŭ Kippenberger, havas certan agresemon kiu distancigas lin de politika utopio.

Poste li evoluis al abstraktado, pentrante la unuajn abstraktajn pentraĵojn fine de la okdekaj. En kelkaj el liaj pentraĵoj li pentras figurajn temojn sur fotoj. Li ankaŭ faris komputilajn pentraĵojn.

Oehlen montris sian laboron en multaj internaciaj ekspozicioj.

## Eksteraj ligiloj 
* Albert Oehlen ĉe Artikoloj (angla)

Kategorio:Germanaj pentristoj
Arouca

**Arouca** estas portugala urbo, situanta en la distrikto Aveiro, Centra regiono (NUTS II) kaj intermunicipa komunumo *Área Metropolitana do Porto* (NUTS III), kun ĉirkaŭ  loĝantoj.

Ĝi estas la sidejo de municipo Arouca kun areo de &nbsp;km² kaj  loĝantoj (2021), subdividita en dek ses fregezioj. La municipo limas norde kun la municipo Castelo de Paiva, nordoriente kun Cinfães, oriente kun Castro Daire, sudoriente kun São Pedro do Sul, sude kun Vale de Cambra, sudokcidente kun Oliveira de Azeméis, okcidente kun Santa Maria da Feira kaj nordokcidente kun Gondomar. La municipo Arouca (lime kun Gondomar, municipo de Granda Porto) estas ŝosee je ĉirkaŭ 35 km sudoriente de la urbo Porto, dum la urbo Arouca, sidejo de la municipo, estas ŝosee je ĉirkaŭ 55 km.

## Fregezioj 
maldekstra|eta|Fregezioj de Arouca
La fregezioj de Arouca estas jenaj:

* Alvarenga
* Arouca e Burgo
* Cabreiros e Albergaria da Serra
* Canelas e Espiunca
* Chave
* Covelo de Paivó e Janarde
* Escariz
* Fermedo
* Mansores
* Moldes (Arouca)
* Rossas
* Santa Eulália
* São Miguel do Mato
* Tropeço
* Urrô
* Várzea

## Historio 
Estis loĝado jam el la prahistorio. En la 19-a jarcento, okazis grandaj reformoj planitaj de liberalismo, kaj pluraj ŝanĝoj de fregezioj kaj iliaj apartenoj al diversaj municipoj. 

La municipo atingis loĝpinton meze de la 20-a jarcento kun 26 427 loĝantoj en 1950, poste oni perdis ĉirkaŭ 5 000 loĝantojn pro elmigrado, ĉefe al Porto.

## Vidindaĵoj 
* Monaĥejo de Arouca aŭ Konvento de Santa Maria 
* Pilorioj de Arouca, de Burgo, de Cabeçais kaj de Trancoso
* Megalito Mamoa de Portela da Anta
* Muzeoj Municipa de Arouca kaj de Religia Arto de Arouca	
* Geoparko Arouca
* Ponto 516 Arouca

## Bildoj

Mosteiro de Arouca - Portugal (84805225).jpg|Monaĥejo de Arouca
Mosteiro Arouca Interior Altar.jpg|Monaĥejo de Arouca
Arouca's finest (5582546173).jpg|Pilorio de Arouca
Pelourinho de Cabeçais.jpg|Pilorio de Cabeçais 
Frecha da Mizarela.jpg|Akvofalo Cascata da Frecha da Mizarela
Passadiço do Paiva (7).JPG|Gorĝopasejoj de Paiva
Ponte516.jpg|Ponto 516 Arouca

## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
* Municipo Arouca
* Geoparko Arouca 
* Gorĝopasejoj de Paiva
* Vizitu Arouca

Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Aveiro
Duonduto

**Duonduto** (foje nomita *duontono*) estas vorto por muzika intervalo, do por la distanco inter du tonoj. Ĝi estas duono de plenduto, kio siavice estas sesono de egalŝtupa okto, la plena distanco de muzika gamo. Duontono mem do estas dekduono de okto, t.e. 100 cendoj en egalŝtupa agordo. 

En diatonaj gamoj - ekzemple en la modaloj maĵora kaj minora - nur ekzistas intervaloj en grandeco de duondutoj kaj plendutoj, tial ke ekestis la sinonimoj duontono = eta duto kaj plentono = granda duto. 

Dekdugrada gamo nur el duondutoj nomiĝas *kromata gamo*.

## Aŭdaj ekzemploj 
* Duonduto supren 
* Duonduto suben 

## Duondutoj en puraj agordoj  
: C -\frac {9}{8}- D -\frac {10}{9}- E -\frac {16}{15}- F -\frac {9}{8}- G -\frac {10}{9}- A -\frac {9}{8}- B -\frac {16}{15}- C 

## Vidu ankaŭ 
* la ĝeneralan artikolon pri intervalo (muziko).
* Duonduta gamo
* Frekvenco
* Kvarontono

Kategorio:Intervaloj
Vinilciklooktano

**Vinilciklooktano** aŭ **etenila ciklooktano** estas organika kombinaĵo rezultanta per traktado de **etileno** kaj **ciklooktila klorido**. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas vinilan grupon ligitan al ciklooktila grupo. Vinila ciklooktano estas aromata hidrokarbonido kaj posedas 10 karbonatomojn kaj 18 hidrogenatomojn. Vinila ciklooktano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **vinila ciklooktano** per traktado de **etileno** kaj **ciklooktila klorido**:

### Sintezo 2
* Preparado de la **vinila ciklooktano** per traktado de **vinila klorido** kaj **ciklooktano**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **vinila ciklooktano** per traktado de **vinila klorido** kaj **ciklooktano**:

### Sintezo 4
* Preparado de la **vinila ciklooktano** per traktado de **vinila klorido** kaj **ciklooktano**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Castelo de Paiva

**Castelo de Paiva** estas portugala urbo, situanta en la distrikto Aveiro, Centra regiono (NUTS II) kaj regiono *Tâmega e Sousa*, kun ĉirkaŭ  loĝantoj.

Ĝi estas la sidejo de municipo Castelo de Paiva kun areo de &nbsp;km² kaj  loĝantoj (2021), subdividita en ses fregezioj. La municipo limas norde kun la municipoj Penafiel kaj Marco de Canaveses, oriente kun Cinfães, oriente kaj sude kun Arouca kaj okcidente kun Gondomar. 

## Fregezioj 
maldekstra|eta|Fregezioj de Castelo de Paiva
La fregezioj de Castelo de Paiva estas jenaj:

* Fornos
* Raiva, Pedorido e Paraíso
* Real
* Santa Maria de Sardoura
* São Martinho de Sardoura
* Sobrado e Bairros

## Historio 
Estis loĝado jam el la prahistorio. En la 19-a jarcento, okazis grandaj reformoj planitaj de liberalismo, kaj pluraj ŝanĝoj de fregezioj kaj iliaj apartenoj al diversaj municipoj. 

La municipo atingis loĝpinton meze de la 20-a jarcento kun 17 756 loĝantoj en 1960, poste oni perdis ĉirkaŭ 2 000 loĝantojn pro elmigrado, ĉefe al Porto.

## Vidindaĵoj 
* Ardezaj domaroj Midões kaj Gondarém
* *Anjo de Portugal* (Anĝelo de Portugalio), skulptaĵo omaĝa al viktimoj de fervoja akcidento 
* Preĝejo de Real kaj Skulptaĵoj de la Atrio
* Funebra monumento *Marmoiral de Sobrado* (aŭ de Boavista)
* Monumento al Ministo
* Pilorio de Raiva
* *Pia dos Mouros*
* Ponto de la Fervojo al Pedorido
* *Portal da Serrada*
* Arkeologiejoj en Folgoso, Midões kaj Monte Alto kaj megalitoj de *Mamoas* de Monte Grande, Santa Eufémia, de Carvalho Mau, de Nogueira, de *Alto do Lameiro Gordo*, de Chandreia kaj de Cruz kaj Menhiro de Antela
* Preĝejoj kaj kapeloj

## Bildoj

Memorial da tragédia de Entre-os-Rios.JPG|*Anjo de Portugal* (Anĝelo de Portugalio), skulptaĵo omaĝa al viktimoj de fervoja akcidento
Paiva - panoramio (13).jpg|Rivero Paiva

## Vidu ankaŭ 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Urboj de Portugalio
Kategorio:Distrikto Aveiro
Voznesenivka

**Voznesenivka** (, ), antaŭe nomita **Ĉervonopartizansk**, estas urbo en Luhanska provinco, Ukrainio. Ĝi situas ĉe la limo kun la Rusa Federacio. Ekde 2014, ĝi estas kontrolita de la rusa okupa administracio, nome LPR. Ĝi havis  loĝantojn en 2014.

## Vidu ankaŭ 
* Krasna Mohila (stacidomo)
* Luhanska provinco
* Listo de urboj en Ukrainio


Kategorio:Urboj en Luganska provinco
Krasna Mohila (stacidomo)

**Krasna Mohila** () estas fervoja stacio en Voznesenivka (Luhanska provinco), urbo en Ukrainio.

centra|280ra|eta|Stacio

## Vidu ankaŭ 
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Transporto en Ukrainio

## Eksteraj ligiloj 
* Krasna Mohila en retejo tochka-na-karte

Kategorio:Voznesenivka
Kategorio:Fervojaj stacioj malfermitaj en 1878
Kategorio:Fervojaj stacioj en Luganska provinco
Ciklododekano

**Ciklododekano** estas organika kombinaĵo rezultanta per hidrogenigo de la **ciklododekeno**. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en nepolaraj organikaj solvantoj. Ĝi prezentas dodekilan grupon laŭ cikla konfiguracio. Ciklododekano estas cikla hidrokarbonido kaj posedas 12 karbonatomojn kaj 24 hidrogenatomojn. Ciklododekano uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj kaj industriaĵoj. 
 
## Sintezoj
### Sintezo 1
* Preparado de la **ciklododekano** per traktado de **ciklododekeno** kaj **ciklododekano:

### Sintezo 2
* Preparado de la **ciklododekano** per traktado de **ciklododekila klorido** kaj **natria hidrido**:

### Sintezo 3
* Preparado de la **ciklododekano** per traktado de **1,3-butadueno** kaj **ciklododekatrieno:

### Sintezo 4
* Preparado de la **ciklododekano** per reduktado de la **ciklododekanolo**:

## Vidu ankaŭ
* Alkanoj

## Referencoj 
Kategorio:Alkanoj
Nándor Ikvai

**Nándor Ikvai,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ikvai Nándor** estis hungara etnografo, muzeologo, muzeestro. Lia origina familia nomo estis *Iváncsics* [ivAnĉiĉ] ĝis 1961, lia frato estis János Iváncsics.

 naskiĝis  en Petőháza, li mortis  en Szentendre.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Sopron en 1954, poste li laboris en la loka uzino jaron, pli poste li akiris pedagogian (1959) kaj muzeologian (1960) diplomojn en Scienca Universitato Lajos Kossuth, li doktoriĝis en 1964. Post la unua diplomo li eklaboris en muzeo de Debrecen. Inter 1961–1968 li estis muzeestro en Cegléd, inter 1968–1980 en Szentendre, pli poste li havis postenon en ministerio ĝis sia morto. Lia ĉefa esplorkampo estis la popola terkultivado. Li edziĝis en 1961, lia edzino naskis 3 filinojn inter 1963–1970. Li ricevis premiojn en 1964 kaj 1973.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Fakata-fajankó-húzás Petőházán.* (1957)
* *Földművelés a Zempléni hegység középső részén.* (monografio, 1967)
* *Földművelés az Ipoly és a Börzsöny között. Az Ipoly menti falvak néprajzi képe.* (1977)
* *Múzeumban a magyar falu.* (1983)
* *Tradition und Innovation in den Bauerndörfern des Gebirges Börzsöny.* (1993)

## Memorigiloj 
* premio ""

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj etnografoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Monte de Paramos (stacidomo)

**Monte de Paramos** () estas fervoja haltejo sur la Linio de Vouga, kiu priservas la urbon Monte, en la Distrikto Aveiro, en Portugalio.

## Vidu ankaŭ 
* Espinho

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Espinho
Kategorio:Fervojaj stacioj en Portugalio
Dřínov (distrikto Mělník)

**Dřínov** estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Vivas ĉi tie  (). Ĝi situas 11 kilometrojn sudokcidente de Mělník kaj ok kilomewtrojn nordoriente de urbo Kralupy nad Vltavou.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1353.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Sonorilejo
* Monumento al falintoj en la unua mondmilito
* Naturrezervejo Dřínovská stráň

## Pluaj fotoj 

Stavení 44, Dřínov, okres Mělník.JPG|Konstruaĵo en Dřínov
Dřínov (4).jpg|Dřínov
Zvonička v Dřínově (Q66564745).jpg|Sonorilejo

Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Mezelba tabulo
Dolany nad Vltavou

**Dolany nad Vltavou** (ĝis la jaro 2016 **Dolany**, ) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Mělník. Ĝi situas sur la maldekstra bordo de rivero Vultavo proksimume 3&nbsp;km sudoriente de Kralupy nad Vltavou. Vivas ĉi tie  (). La vilaĝo situas laŭlonge laŭ bordo en loko, kie finiĝas roka valo de Vultavo kaj komenciĝas ebenaĵo tipa por kunfluejo de Vultavo kun Elbo kaj la norda parto de Mezbohemia regiono. Al la municipo apartenas ankoraŭ vilaĝo Debrno.

## Historio 
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1318.

En la jaro 2002 Dolany estis inundigita de granda akvo.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Dolany u Prahy (01)-Dolany u Prahy (02).jpg|Vido al Dolany nad Vltavou el la alia bordo de Vultavo
Dolany-stanice.jpg|Fervoja haltejo Dolany nad Vltavou 


Kategorio:Municipoj en distrikto Mělník
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Mělník
Kategorio:Setlejoj en Praga plataĵo
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Sistananoj

**Sistananoj** (historie ankaŭ nomitaj "Sekzai"). estas etno de irana origino kiu ĉefe loĝas en regiono nomata Sistano en la sudoriento de Irano kaj historie en la sudokcidento de Afganio. Ilia lingvo estas la persa kaj la sistana dialekto. 
 
Laŭ raso, Rawlinson konsideras la Sistananojn, kune kun la Jamŝidiojn de Herato, kiel pura ekzemplo de la arja raso.

En la pasinteco, homoj de Sistano parolis mezpersajn dialektojn kiel ekzemple parta pahlavia, mezpersa (sasania pahlavia) kaj nun ili parolas dialekton de la persa konata kiel sistana. Sistananoj estas pluvivantoj de la skitaj triboj.  La skitoj estis la lasta grupo de arjoj kiuj malaperis en 128 p.K. Ili eniris Iranon  . Ili loĝas en la centra kaj norda partoj de Sistana kaj Baluĉia provincoj. En la lastaj jardekoj, pro diversaj politikaj kaj klimataj kialoj, ili migris al aliaj partoj de Irano kiel ekzemple Teherano kaj Golestano en la nordo de Irano.

## Etimologio 
La Sistananoj prenis sian nomon de Sekastan ("Lando de Sakao"). La Sakaoanoj estis de la skita tribo kiu migris al la irana altebenaĵo. La plej malnova antikva persa nomo de la regiono - antaŭ la dominado de la Sakaoanoj - estis Zaranka aŭ Drangiana ("Akva Tero").

## Sociaj kaj demografiaj trajtoj 
Plej multaj sistananoj aliĝas al ŝijaismo. Laŭ nekonfirmitaj raportoj, la parto de Sistananoj en Baluĉia kaj Sistana provincoj povas atingi 40% kaj eĉ 50%, sekve, la migrado de Sistananoj al Teherano kaj Golestano okazis en la lastaj jardekoj.

Genetikaj studoj montras ke la Sistananoj havas oftan genkomunumon kun la la persoj de Yazd kaj Fars provincoj.

## Referencoj 
Kategorio:Etnoj en Irano
Helena Anhava

**Ruth Helena ANHAVA** (naskiĝis *Pohjanpää* (naskiĝinta la 24-an de oktobro 1925 en Helsinko - mortinta la 24-an de novembro 2018 en Helsinko) estis finna poetino, prozistino kaj tradukistino.

Anhava studentiĝis ĉe mezlernejo en 1944 kaj kompletigis bibliotekgradon en 1952. Ŝi laboris kiel eldonkomizo ĉe WSOY en 1947-1952. Ekde 1952 li estis finna tradukisto.

La unua poemaro de Anhava *Murheellisen kuullen on puhuttava hiljaa* estis publikigita en 1971. Eĉ antaŭ tio, ŝi estis implikita en la novelantologio *Sep Romanoj* en 1968. Krom poemoj, ŝi publikigis aforismojn, novelojn, infanlibron kaj rakontojn. Ŝi tradukis romanojn, teatraĵojn, sonteatraĵojn, infanajn kaj junularajn librojn kaj poezion en la finnan. Anhava ankaŭ redaktis lernolibrojn, antologiojn kaj poezikolektojn.

La poemoj de Anhava estis tradukitaj en la svedan, norvegan kaj estonan. Ŝi ricevis interalie la ŝtatan literaturpremion en 1980, la agnoskopremion de la Finna Verkista Asocio en 1994 kaj la agnoskopremion de la Fondaĵo Alfred Kordelin en 1997 kaj la premion Samuli Paronen en 2006.

La patro de Anhava estis poeto, teologo kaj instruisto Lauri Pohjanpää kaj ŝia edzo estis poeto, finna tradukisto kaj literatura influanto Tuomas Anhava. Finna verkisto, eseisto, eldonisto Martti Anhava estas unu el la kvar infanoj de Helena kaj Tuomas Anhava.

Kategorio:Finnaj verkistoj
Kategorio:Finnaj poetoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1927
Kategorio:Mortintoj en 2018
Kategorio:Naskiĝintoj la 24-an de oktobro
Martti Anhava

**Martti Henrikki ANHAVA** (naskiĝis la 17-an de junio 1955 en Helsinko) estas finna verkisto, tradukisto kaj sendependa ĵurnalisto.

Anhava studentiĝis ĉe mezlernejo en 1973 kaj iris sur studvojaĝojn al Sovet-Unio en 1974-1979. Li laboris en la enlanda fikcia fako de Otava de 1974 ĝis 2008: unue kiel redaktoro (1974–1986), poste kiel katedrestro (1987–1999) kaj fine kiel literatura fakulo (1999–2008).

Anhava tradukis verkojn de Anton Ĉeĥov, Fjodor Dostojevskij, Leo Tolstoj, Marcel Proust kaj Blaise Pascal en la finnan. Sia propra produktado inkludas eseojn kaj biografiojn de Arto Meller kaj Paavo Haaviko. Anhava estas la prezidanto de la rusa Literatura Societo ekde 2013.

En 1983, al Anhava estis aljuĝita la ŝtata tradukisto-premio kaj en 2012, la Eino Leino-premio. En 2014, al li estis premiita la Pro Finlandia medalo.

Martti Anhava estas filo de Tuomas Anhava kaj Helena Anhava. Lia edzino estas galeriisto Ilona Anhava ekde 1981.

Kategorio:Finnaj verkistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1955