Georg Stefan Troller

**Georg Stefan TROLLER** (naskiĝis la 10-a  de decembro 1921 en Vieno ; mortis la 27-a  de septembro 2025 en Parizo) estis aŭstra-usona verkisto de juda deveno, televida ĵurnalisto, scenaristo, reĝisoro kaj dokumentfilmisto, kiu vivis en Francio ekde 1949. Lia subjektiva maniero intervjui famulojn kaj aliajn homojn fariĝis modelo por multaj ĵurnalistoj, dokumentfilmistoj kaj intervjuspektaklaj gastigantoj.

## La arto de la intervjuo 
En la 1940-aj jaroj, Troller verkis novelojn kaj glosojn en Parizo (kelkaj el ĉi tiuj tekstoj estis publikigitaj nur je la 100-a naskiĝtago de Troller fare de la filmfakulo Wolfgang Jacobsen en la libro *La Nenecesa*),''*  pri kiuj la ĵurnalisto Helmut Böttiger deklaris, ke en ili oni jam povis rimarki "la senornaman direktecon, per kiu Troller poste famiĝis en siaj *priskriboj de homoj* en televido, kaj la diferencigitan, precizan vidpunkton same kiel la dialogikan arton de lia *pariza ĵurnalo* ".  Laŭ liaj propraj deklaroj en 2017, Troller faris inter 1200 kaj 1500 intervjuojn.  Aliaj fontoj poste parolis pri ĉirkaŭ 2000 intervjuoj kaj pli ol 170 filmoj. 

En 1962 li komencis produkti la *Paris Journal,* elsenditan de ARD, nome de *Westdeutscher Rundfunk*. En 1971 li fariĝis speciala korespondanto por ZDF en Parizo. Tie li komencis la sepdek-epizodan televidserion *Personenbeschreibung*, kiu difinis la stilon por la ĵurnalisma ĝenro de intervjuo. Komence, lia empatia stilo de demandado estis malaprobata kaj tolerata nur de televidaj redaktistoj, ĉar dokumentarioj ĉiam devis plenumi la postulon de neŭtraleco.  Iom post iom, tamen, lia sentema kaj kritika metodo de intervjuado de homoj fariĝis modelo por multaj aliaj ĵurnalistoj. Unu ekzemplo estas la konversacia serio *Gero von Boehm begegnen...'', en kiu ĉiu epizodo estis dediĉita al ununura personeco.

Troller ĉiam interesiĝis pri malkovrado de la kaŝitaj personaj sekretoj de siaj intervjuitoj. Li iam mem-ironie priskribis la sensaciismon ekspluatatan de ĵurnalistoj kiel "kanibalismon, kiu vivas de la varma sango de siaj viktimoj."  Li nombris Karl Kraus inter siajn rolmodelojn. Tamen, la ĉefa motivo de Troller, laŭ lia propra deklaro, ĉiam estis venki sian naturan timemon antaŭ homoj, kiu estis pliigita per fuĝo kaj persekutado. Demandante al elektitaj homoj la sentempajn demandojn, kiujn li havis pri si mem, li ankaŭ plilarĝigis siajn proprajn horizontojn de sperto kiel homo kaj filmisto.  Unuflanke, Troller priskribis la filmkameraon kiel "moralan armilon" por la homaro, libereco kaj kontraŭ diktaturoj,  sed ankaŭ kritike rimarkigis, ke la kamerao estis "murdilo", "kiu povas esti pli danĝera ol pafilo." Li aludis tion aparte al la situacio, kiam filmteamo konsistanta el pluraj homoj alfrontis unuopan personon, kio ankaŭ povus esti "aroganta." 

Troller faris ĵurnalistajn intervjuojn kun Jean-Paul Belmondo, Edith Piaf, Konrad Adenauer, Ingrid Bergman, Orson Welles, Marlene Dietrich, Peter Handke, Ron Kovic, Pablo Picasso, Woody Allen, Gisèle Freund, Josephine Baker, Lauren Hutton, Edward la 8-a multaj aliaj personecoj de nuntempa historio. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Aŭstraj judoj
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj