open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anizata acido

**Anizata acido** aŭ **C8H8O3** estas organika aromata komponaĵo konsistanta je unu grupo karboksila (-COOH), unu grupo fenila kaj unu grupo metoksila (H3C-O-). Ĝi estas blanka, senodora pulvoro kun insekticidaj, antimikrobiaj kaj antisepsaj proprecoj, uzata kiel konservaĵo en parfumaĵoj.

Anizata acido estas nature trovata en la anizoleo kaj estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo, duetila etero kaj etila acetato. Ĝi ankaŭ estas peraĵo en la preparado de sennombraj organikaj kombinaĵoj. Ĝi agas kiel antifungagento kaj kiam kombinita kun *natria levulinato* ili agas kiel longedaŭra konservaĵo en la produktado de kosmetikaĵoj.

En 1839, Auguste Cahours (1813-1891), preparis la anizatan acidon ekde la anizoleo.  En 1841, la franca kemiisto Jean-François Persoz (1808-1868) produktis anizatan acidon ekde la stelanizo kaj de la fenkololeo kaj nomis ĝin *ombelika acido* kaj *badianata acido* p-anizata acido estas uzata kiel topika antisepsaĵo, antireŭmatagento, insekta forpelaĵo kaj ovomortigaĵo.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per interagado de la p-salikata acido kaj dumetila sulfato:

### Sintezo 2 
* Preparado per oksidigo de la *metokso tolueno* kun kalia permanganato:

### Sintezo 3 
* Preparado per oksidigo de la anetolo kun *kromiata acido*:

### Sintezo 4 
* Preparado de p-anizata acido per bromigo de la acetanizolo, sekvata per reakcio de la *bromo-acetanizolo* kun natria hidroksido:

### Sintezo 5 
* Preparado de p-anizata acido per interagado de salikata acido kaj jodometano:

### Sintezo 6 
* Preparado per oksidigo de la anizaldehido

### Sintezo 7 
* Preparado per oksidigo de la *anizila karbinolo*:

### Sintezo 8 
* Preparado per interagado de *klorobenzoata acido* kaj *natria metoksido*:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Reakcio kun natria hidroksido:

### Reakcio 2 
* Reakcio kun metanolo:

### Reakcio 3 
* Reakcio kun kloro:

### Reakcio 4 
* Nitrogenigo de la p-anizata acido:

## Vidu ankaŭ 
* Anizatoj

## Literaturo 
* Industrial Chemical Cresols and Downstream Derivatives
* Chemicalland21
* Drugs
* Merck Millipore
* A Microscale Approach to Organic Laboratory Techniques
* Report
* Reactions of Aromatic Compounds

## Referencoj 
Kategorio:Benzoataj acidoj
Kategorio:Naturaj fenoloj
Kategorio:Anizatoj
Neumarkt am Wallersee

**Neumarkt am Wallersee**  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Salzburg (germane *Bezirk Salzburg-Umgebung* aŭ simple *Flachgau*). Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj. 
## Gefiloj
*Benedikt Werkstätter, pentristo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto Salzburg
Preĝejo Koro de Jesuo (Nagykanizsa)

La **paroĥa preĝejo Koro de Jesuo** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Nagykanizsa, en la supra urboparto.

## Historio 
En la iama Kanizsa la unua kirko estis menciita en 1262. Dum dominado de turkoj ĉiuj kristanaj preĝejoj neniiĝis. En 1764 oni konstruis kapelon dediĉitan al Johano Nepomuka en mezo de la tombejo, en 1824 ĝi estis pligrandigita, ankaŭ turo estis konstruita. Intertempe la tombejo ĉesis en 1784. Post la 1-a mondmilito la preĝejo renoviĝis. En 1942 escepte la turon la preĝejo estis malkonstruita kaj pli granda estis konstruita. Ekde tiam la nova titolo estis Koro de Jesuo. Dum la mondmilitaj bataloj la konstruaĵo ne difektiĝis, en 1955 la internaj muroj estis pentritaj, en 1962 la turo estis renovigita. La orgeno alvenis en 1927, sed en 1996 pli nova estis konstruita. En 2001 la preĝejo plene renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en malgranda parko. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. La plej supre la turo altiĝas kun bulboforma pinto. La ĉefnavo havas krucnavon. La absido estas duonronda.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* oficiala paĝo
* hungare kun 2 fotoj
* hungare kun foto 
* http://lexikon.katolikus.hu/N/Nagykanizsa.html

eta|320ra|Aerfoto pri la preĝejo

Nagykanizsa
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Nagykanizsa

Felsővárosi r. k. templom (10945. számú műemlék) 2.jpg
Felsővárosi templom, Nagykanizsa.jpg
Nagykanizsa 030.jpg
Sankt Michael im Lungau

**Sankt Michael im Lungau**  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Tamsweg (germane *Bezirk Tamsweg* aŭ simple *Lungau*). Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj, sekve ĝi estas la dua plej granda komunumo de la distrikto. 

eta|maldekstra|300ra|vintra panoramom de la komunuma valo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Salcburgio
Kategorio:Distrikto Tamsweg
Weißbach bei Lofer

**Weißbach bei Lofer**  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Zell am See (germane *Bezirk Zell am See*, prononco , aŭ simple *Pinzgau*, prononco ). Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj. 

Hirschbichl-transpasejo kunigas la intermonton de Meza Pinzgau kun Bavario. Ĝi alireblas disde Weißbach.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo Sankta Triunuo

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Salcburgio
Kategorio:Pinzgau
51599 Brittany

'*51599 *Brittany'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona amatora astronomo Loren C. Ball elde sia privata Observatorio *Emerald Lane* en Decatur (Alabamo, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Brittany Johnson'', junulino ĉe la Universitato Auburn en Alabamo, nepino de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Loren C. Ball
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Anizidino

**Anizidino** aŭ **C7H9NO** estas organika aromata kombinaĵo, konsistanta je unu fenila grupo inter unu amina grupo kaj alia metoksila (H3C-O-) funkcia grupo. Ĝi estas palflava oleeca solidaĵo kun milda amoniaka odoro, malmulte solvebla en akvo kaj tre solvebla en metanolo kaj etanolo.

Anizidino estas stabila kemia komponaĵo sed kiam varmigata tiam ĝi polimerizas. Ĝi eksplode reakcias kun fortaj oksidigantoj kaj estas neakordigebla kun alkalaj materialoj, aldehidoj, ketonoj kaj nitratoj. Ĝi estas toksa substanco kiam absorbita tra la haŭto kaj estas irita al okuloj kaj spirsitemo. Ĝi estas trovata en la naturo kaj apartenas al la familio de la anizoloj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per reduktado de *4-nitro-anizolo* en ĉeesto de Raney-nikela katalizilo ankaŭ konata kiel nikela spongo:

### Sintezo 2 
* Per traktado de *kloroanilino* kaj natria metoksido:

### Sintezo 3 
* Per traktado de *kloroanizolo* kaj *sodamido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per oksidado de la anetolo produktante anizolon kaj acetaldehidon. Due, anizolo reakcias kun kloro formante *kloroanizolon*. Kaj finfine kloroanizolo reakcias kun sodamido por formi la finan produkton:

### Sintezo 5 
* Preparado de anizidino ekde la metoksofenila acetato:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Reakcio kun jodometano:

### Reakcio 2 
* Reakcio kun nitrila klorido:

### Reakcio 3 
* Reakcio kun klorobenzeno:

### Reakcio 4 
* Reakcio kun *vinilbenzeno* formante *stiril-anizolon* (CAS-numero 1694-19-5):

### Reakcio 5 
* Reakcio kun formaldehido:

### Reakcio 6 
* Preparado de acetanizidino:

### Reakcio 7 
* Preparado de anizaldehido per reakcio de *anizidino* kun formaldehido:

## Literaturo 
* Chemicalland21
* LobaChemie
* Sigma Aldrich
* InChem
* FoodLab
* Advances in Catalysis
* Production of Organic Intermediates

## Vidu ankaŭ 
* Anizilamino
* Anetolo
* Anizila karbinolo
* Anizolo

## Referencoj 
Kategorio:Danĝeraj aerpoluiloj
Kategorio:Eteroj
Kategorio:Anilinoj
Občina Postojna

**Občina Postojna** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en regiono Primorsko-Notranjska. La&nbsp;municipo konsistas el 40 komunumoj kovrante areon de 269,9 km². Komence de 2017 tie loĝis 16 176 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Postojna.

## Loko, priskribo 
eta|280x280ra|Občina Postojna
La teritorio de la komunumo estas monta. En la valo de la rivero Unica alteco estas nur ĉirkaŭ 450 m, en la valo de la rivero Pivka kaj Nanoščica duonvoje komunumo de ĉirkaŭ 520 m, sed en la okcidenta atingoj bone super 1300 m - Monto Suhi Vrh (1313 m).

La apudaj municipoj estas: Občina Ajdovščina kaj Občina Logatec en la nordo, Občina Cerknica en la oriento, Občina Pivka en la sudo, Občina Divača kaj Občina Vipava en la okcidento.

### Transporto 
Tra municipo kuras la Aŭtovojo Al1 de la Adriatika Maro al Ljubljana. Ankaŭ kondukas la fervoja de la urbo Illirska Bistrica al Ljubljana.

## Komunumoj 
La komunumo konsistas el la sekvaj 40 vilaĝoj:

Belsko, Brezje pod Nanosom, Bukovje, Dilce, Gorenje, Goriče, Grobišče, Hrašče, Hrenovice, Hruševje, Koče, Landol, Liplje, Lohača, Mala Brda, Mali Otok, Malo Ubeljsko, Matenja vas, Orehek, Planina, **Postojna**, Predjama, Prestranek, Rakitnik, Rakulik, Razdrto, Sajevče, Slavina, Slavinje, Stara vas, Strane, Strmca, Studenec, Studeno, Šmihel pod Nanosom, Velika Brda, Veliki Otok, Veliko Ubeljsko, Zagon, Žeje.

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-notranjskokraska.php

Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:94_x436909.84349999996_y72115.25_s12_b4 

Postojna
Postojna
Tatenokaj

aŭ «Socio de la Ŝildo» estis eta privata naciisma kaj dekstrema taĉmento fondita kaj estrita de la japana verkisto Jukio Miŝima, kaj kies celoj estis la pridefendado de la tradiciaj japanaj valoroj, kaj redoni povon kaj gravecon al la Imperiestro. Ĝiaj anoj, trejnitaj de Jukio mem, partoprenis la puĉprovon je la 25-a de novembro de 1979, meze de kiu Jukio estus faronta poste sian faman seppuku'' aŭ ritualan memmortigon.

Kategorio:Historio de Japanio
Kategorio:Politikaj organizaĵoj en Japanio
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1968
Kategorio:Japana naciismo
Kategorio:Monarkiismo en Japanio
Kategorio:Japanaj vortoj kaj esprimoj
51655 Susannemond

'*51655 *Susannemond'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usona amatora astronomo Edwin E. Sheridan elde sia privata observatorio de *Crescent Butte* en Kanab (Utaho, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Susanne Marie Emond'', intima amikino depost multenombraj jaroj kaj, kiel profesia dietikistino, kiu helpis la malkovrinton por superponti multenombrajn problemojn pri sano.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
John D. F. Black

**John Donald Francis Black** (1932 - 2018) estis verkisto, televida produktisto kaj televida reĝisoro. Li estas konata pro sia laboro en la televidserio Star Trek en la 1966, kaj ĝia sekva serio, La Sekva Generacio dum la 1980-aj jaroj. 

Black ankaŭ skribis por multaj aliaj televidserioj, kiel *The Mary Tyler Moore Show*, ''Charlie's Angels*, *Hawaii Five-O*, *The Fugitive*, *Mission: Impossible*, kaj *Mannix*.

En 1972, Black ricevis premion *Edgar Award* de la *Writers Guild of America* en la kategorio "plej bona televido-spektaklo aŭ miniserio televida" pro la scenaro pro la televidfilmo *Thief'' ["Ŝtelisto"].

## Referencoj 
Kategorio:Reĝisoroj kaj scenaristoj de Star Trek
Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Jon Carin

**Jon Carin**, naskiĝinta la  en Novjorko, Usono, estas muzikisto ĉefe konata pro siaj kunlaboroj kun la rokgrupo Pink Floyd kaj ĝiaj anoj David Gilmour kaj Roger Waters, kaj The Who. Li komence de la 1980-aj jaroj famiĝis kun la grupo Industry.

Kategorio:Usonaj rokkantistoj
Kategorio:Usonaj rokklavarinstrumentistoj
Kategorio:Usonaj rokgitaristoj
Kategorio:Pink Floyd
Kategorio:David Gilmour
Kategorio:Roger Waters
D. C. Fontana

**Dorothy Catherine** "**D. C.**" **Fontana** (n. 25-a de marto 1939 - m. 2-a de decembro 2019) estis usona verkisto de televidaj scenaroj kaj rakontisto, konata pro sia partopreno en televidserioj ĉefe *Star Trek: The Original Series*. Ŝi ankaŭ uzis la pseŭdonimon *Michael Richards*.

Ŝi iĝis sekretariino de Samuel A. Peeples ĉe *Screen Gems*, al kiu ŝi vendis sian unuan historion, "A Bounty for Billy", por la serio "The Tall Man".

Ŝi komence estis listigita kiel Dorothy C. Fontana. Post kiam Peeples forlasis la studion, ŝi eklaboris al Del Reisman, produktoro de *The Lieutenant*, nome spektaklo kreita de Gene Roddenberry, kaj poste ŝi iĝis lia sekretariino. *The Lieutenant* estis finigita post unu sezono, kaj Roddenberry komencis labori en *Star Trek*. Li havis helpon de Fontana en la epizodo "Charlie X", kaj post ŝi reellaboris la epizodon *This Side of Paradise* [Ĉi tiu flanko de la paradizo], li donis al ŝi la laboron de rakonta redaktoro. Ŝi daŭrigis en ĉi tiu posteno ĝis la fino de la dua sezono, kiam ŝi volis havi sendependan karieron. Ŝi estis nomumita por la premio *Writers Guild of America Award* pro la epizodo * Then Came Bronson*.

Roddenberry alportis Fontana'n reen por verki scenaron por "Genezo II", kaj poste kiel rakonta redaktoro kaj asociita produktoro de *Star Trek: The Animated Series*. Dum la 1970-aj jaroj ŝi laboris je kelkaj serioj kiel "Logan's Run", "The Six Million Dollar Man" kaj *Buck Rogers in the 25th Century*.

Roddenberry kontraktis ŝin por "Stela vojaĝo: La Sekva Generacio", sed kvankam ŝi ricevis asociitan produktor-listigon, la rilato kun Roddenberry rezultigis plendon al *Writers Guild of America*. Ŝi poste skribis epizodon de *Star Trek: The Next Generation* kaj ankaŭ la intrigojn por pluraj el la videoludoj de la franĉizo, krom historietaĵo kaj epizodo de *Star Trek: New Voyages*.

Kategorio:Reĝisoroj kaj scenaristoj de Star Trek
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Belarta rikolto

***Belarta rikolto*** estas serio de kajeroj publikigata de la novjorka eldonejo Mondial. En ĝi aperas la “Premiitaj verkoj de la Belartaj konkursoj de Universala Esperanto-Asocio’’.
Ĝis nun aperis jenaj kajeroj:
* 2013 – kontribuoj de: Nicola Ruggiero, Benoît Philippe, Ewa Grochowska, Jesper Jacobsen, Luiza Carol, Nikolao Uzunov, Jorge Camacho, Lena Karpunina, Dimitrije Janičić, Humphrey Tonkin, Michela Lipari.
* 2014 – kontribuoj de: Suso Moinhos (Jesús Moinhos Pardavila), Benoît Philippe, Amir Naor, Ewa Grochowska, Paulo Sergio Viana, Lenke Szász, Luiza Carol, Steven D. Brewer, Humphrey Tonkin.
* 2015 – kontribuoj de Mao Zifu, Jorge Camacho, Paulo Sergio Viana, Ewa Grochowska, Nicola Ruggiero, Davide Astori, Amir Naor, Humphrey Tonkin, Sten Johansson.
* 2016 - kontribuoj de: Antonio Valén, Benoît Philippe, Aleksandro Mitin, Valentin Melnikov, Jesper Lykke Jacobsen, Lenke Szász, Ewa Grochowska, Amir Naor, Steven D. Brewer, Rafael Henrique Zerbetto, Jorge Camacho, Jesús Moinhos Pardavila, Amir Naor, Raffaele del Re, Humphrey Tonkin, Baldur Ragnarsson.
* 2017 – kontribuoj de: Nicolau Dols, Jesper Lykke Jacobsen, Lode Van de Velde, Ewa Grochowska, Laure Patas d’Illiers, Carys Goldy, Amir Naor, Roberto Lloancy, Javier Alcalde.
* 2018 – kontribuoj de: Aleksandro Mitin, Piero Lupo, Nicola Ruggiero, Laure Patas d’Illiers, José Eduardo Rosa Crispim, Gonçalo Neves, Amri Wandel, Zdravko Seleš, Miguel Fernández.
*2019 – kontribuoj de: Evgenij Georgiev, Yida Wei, Tatjana Auderskaja, Jesper Lykke Jacobsen, Christopher Lewis, Ariel Bonkorpa, Ewa Grochowska, Grupo de Esperantistoj de Francilio 2018-1019, Roman Dobrzyński, Suso Moinhos, Miguel Fernández.
*2020 - kontribuoj de: Nicolino Rossi, Evgenij Georgiev, Serĝo Sir', Tiberio Madonna, Jesper Lykke Jacobsen, Vladimir Opletajev, Ewa Grochowska, Paulo Sérgio Viana, Francisco Javier Moleón, Emanuele Bovio Regano, Roman Dobrzyński kaj Roberto Lloancy; krome la "Raporton de la Prezidanto" de la Belartaj Konkursoj (Miguel Fernández). 
*2021 - kontribuoj de: Miĥail Frolov, Benoît Philippe, Choe Taesok, Evgenij Georgiev, Francisco Javier Moleón, Anna Lowenstein, Sara Spanò, Jorge Rafael Nogueras, Aleksandro Melnikov, Roman Dobrzyński, Richard Hable, Petro Palivoda, Ewa Grochowska, Serĝo Sire; krome la "Raporton de la Prezidanto" de la Belartaj Konkursoj (Miguel Fernández).
*2022 - kontribuoj de: Evgenij Georgiev, Benoît Philippe, Sylvain Barrier, Evgenij Georgiev, Sara Spanò, Jorge Rafael Nogueras, Tobiasz Kubisiowski, Emanuele Bovio Regano, Francisco Javier Moleón, Pascal Vilain, Christian Rivière, Raffaele Del Re, Amir Naor, Ewa Grochowska, Stela Besenyei-Merger, Brandon Sowers, Federico Gobbo; krome la "Raporton de la Prezidanto" de la Belartaj Konkursoj (Miguel Fernández). 

Kategorio:Esperanto-libroserioj
Kategorio:Verkoj el la originala esperantlingva literaturo
Kategorio:Usonaj libroj
Kategorio:Eldonaĵoj de Mondial
Kategorio:Esperanto-libroj aperintaj en la 21-a jarcento
51663 Lovelock

'*51663 *Lovelock''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la brita kemiisto James Lovelock, inventisto, sciencisto pri tera sistemo kaj aŭtoro. Li estas plej bone konata kiel fondinto kaj disvolvinto de la Teorio Gaja, en kiu li proponis, ke la vivantaj kaj ne-vivantaj partoj de la Tero formus kompleksan interagatan sistemon, kiun oni povus iel rigardi kiel vivantan enton.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
József Vertel

**József Vertel** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vertel József** estis hungara grafikisto, instruisto, poŝtmarkoplanisto.

József Vertel  naskiĝis la  en Dömös, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
József Vertel frekventis lernejon en Nagymaros, poste li studis en industriarta lernejo, fine li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1947. Liaj plej gravaj instruistoj estis Vilmos Aba-Novák kaj György Konecsni. Inter 1947-1950 li instruis en la industriarta mezlernejo, inter 1950-1970 li planis poŝtmarkojn en la ŝtata presejo pri bankbiletoj, poste li estis memstara grafikisto, sed ankaŭ tiam lia ĉefa profilo estis la poŝtmarkoj. Inter 1950 kaj 1992 li planis ĉirkaŭ 500 da hungaraj poŝtmarkoj kaj ĉirkaŭ 200 por UNO, Libio, Libano, Alĝerio, Mongolio. Pli malofte li kreis akvafortojn, ekslibrisojn. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) ekde 1953.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Visegrád (1969, 1975)
* Tokaj (1973)
* Esztergom (1981, 1993)
* Bazelo (1988)
* Espoo (1990)
* Budapeŝto (1992)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Esztergom (1977, 1980, 1982
* Zug (1983)
* Espoo (1984)

## Elektitaj akvafortoj 
* Visegrád
* Dömös
* Halászbástya
* István Széchenyi

## Elektitaj poŝtmarkoj 

1563 Air 70.png|Aerpoŝta poŝtmarko, 1958, Győr
1633 Butterflies 20.png|1959, Papilio
1306 Olympics 120.jpg|1960, Squaw Valley
1382 Space 200.jpg|1961, Jurij Gagarin
B229 soccer 300.png|1962, sporta pokalo

## Memorigiloj 
* strato en Dömös

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj grafikistoj
Kategorio:Hungaraj poŝtmarkoplanistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ledovoje minejo

**Ledovoje minejo** estas la gasokondensata minejo, kiu situas en nord-orienta parto de la Barenca maro, 700 km nord-oriente de la urbo Murmansko kaj estas parto de la Oriento-Barenca naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1992 kaj plu esplorata.

## Geologio 
La minejo estas ligita al nord-okcidenta parto de la Ŝtokmano-Ledovoja montobreĉo kaj estas braĥiantiklinala falto, kiu etendiĝas nord-oriente kaj estas limigita sud-okcidente kaj nord-oriente per subparalela sistemo de ŝiraj rompoj. La volbo de Ledovoje levaĵo havas okcidentan kaj orientan kupolojn. En la okcidenta kupolo je profundeco 1815-2125 m estas malkovritaj gasokondensataj kuŝejoj en terigenaj sedimentaĵoj de la meza ĵurasio: tavoloj Ju0, Ju1, Ju1-1, Ju2. La efika dikeco de la kolektujoj varias de 3 ĝis 29,1 m, poreco 16-17%, komenca tavolpremo 19,4-21,2 MPa.

Elminigado de gaso dum elprovo estis 65-355 mil m³/tage. Gasakva kontakto situas je la absoluta marko -1845,1 ĝis -2131,1 m. la ĉefa kapacito estas ligita al la tavolo Ju1 je la profundeco 2023 m. La gasohava dikeco de la produktohavaj sedimentaĵoj estas 50,3 m, poreco 17%, komenca tavolpremo 20,8 MPa. La kuŝejo estas tavola, volba, 33 x 17 km, alteco 79 m. La gasakva kontakto estas markita laŭ la absoluta marko -2689,7 m. 

La tavolgaso estas sensulfura kaj enhavas jenajn elementojn: metano 92,84%, etano 2,16%, propano 0,54%, butanoj 0,39%, pentano kaj superaj hidrokarbonoj 1,15%, azoto 2,65%, karbonduoksido 0,27%. Enhavo de gasokondensato en la Ju1-1 estas 13 gramoj/m³.

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 91,7 miliardoj da kubaj metroj.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Gasminejoj de Rusio
Kategorio:Barenca maro
György Vértes

**György Vértes** [djordj vErteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vértes György** estis hungara karikaturisto, afiŝisto. Lia origina familia nomo estis *Weiss*.
eta|Karikaturo pri meteologio de György Vértes
György Weiss  naskiĝis en 1930 en Budapeŝto, li mortis en 1979 en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Pri lernojaroj de György Vértes plene mankas informoj. Liaj karikaturoj aperis en la plej konataj gazetoj. Inter 1963 kaj 1979 li desegnis ĉiutage karikaturojn videblajn en meteologia rubriko de Hungara Televizio. Li kreis ankaŭ reklamafiŝojn. Li unufoje ricevis premion.

## Fontoj 
* http://vertesgyorgy.blogspot.com/
* https://magyarkarikatura.com/m-z/vertes-gyorgy/ 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj karikaturistoj
Kategorio:Hungaraj afiŝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Anizila karbinolo

**Anizila karbinolo** aŭ ** C8H10O2** estas organika aromata komponaĵo, kie unu fenila ringo sidas inter unu karbinola grupo kaj alia metoksila grupo (H3C-O-). Anizila karbinolo estas aromata alkoholo, senkolora aŭ flaveca solidaĵo al likvaĵo kun balzame florodoro, nature trovata en la ordinara fenkolo kaj en la anizo krom aliaj vegetaĵoj.

Ĝi povas esti sinteze produktata pro ĝia agrabla odoro kaj uzatas en la fabrikado de sennombraj derivaĵoj. Anizila karbinolo estas solvebla en etanolo, benzila alkoholo, kloroformo, etila acetato, duetila etero, nepolaraj organikaj solvantoj, kaj malmulte solvebla en glicerino.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per reduktado de la anizaldehido: 

### Sintezo 2 
* Reakcio de anizaldehido kun kalia hidroksido:

### Sintezo 3 
* Preparado per sapigo de anizila acetato:

### Sintezo 4 
* Preparado per sapigo de anizila formiato:

### Sintezo 5 
* Preparado per reduktado de anizata acido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Reakcio kun formiata acido:

### Reakcio 2 
* Reakcio kun acetata acido:

### Reakcio 3 
* Oksidado de anizila karbinolo:

### Reakcio 4 
* Reakcio kun kalia cianido:

### Reakcio 5 
* Preparado de anizila acetato:

## Vidu ankaŭ 
* Anetolo
* Anizolo
* Anizidino
* Anizilamino

## Literaturo 
* Sigma Aldrich
* Fenaroli's Handbook of Flavor Ingredients
* Food Chemicals Codex
* Fenaroli's Handbook of Flavor Ingredients
* Industrial Chemical Cresols and Downstream Derivatives
* Essential Oil Safety
* Intermediates for Organic Synthesis

## Referencoj 
Kategorio:Aromataj alkoholoj
Kategorio:Fenolaj eteroj
Kategorio:Primaraj alkoholoj
Kategorio:Benzilaj kombinaĵoj
Karbinolo
Leningrada minejo

**Leningrada minejo** estas la gasokondensata minejo, kiu situas en la Karaa maro, 125 km nord-nord-oriente de la vilaĝo Ĥarasavejo (Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto, Tjumena provinco, Rusio) kaj estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1990 kaj plu esplorata.

## Geologio 
La minejo estas ligita al Rusanova megamuro de la Sud-Karaa sineklizo. Levaĵo laŭ cenomanaj sedimentaĵoj de supera kretaceo havas grandecon 46 x 37 km, altecon 140 m.

Gasohavaj estas kretaceaj terigenaj sedimentaĵoj de cenomaniano (tavolo C), cenomaniano-albiano (la marresalina tavolaro, tavoloj AC1, AC2, AC3), aptiano (la tanopĉa tavolaro, tavolo A1). La produktohavaj horizontoj kuŝas je profundeco 1099-1895 m. Kuŝejo de la tavolo A1 estas gasokondensata. La ĉefa kapacito estas ligita al cenomanianaj sedimentaĵoj de supera kretaceo je la profundeco 1099 m.

La produktohavaj sedimentaĵoj konsistas el grejsoj kun intertavoletoj de argiloj kaj aleŭrolitoj. Efika dikeco de la kolektujoj estas 28,3 m, poreco 27%, komenca tavolpremo 11,4 MPa, tavola temperaturo 40 ⁰C. Dum prova elminigado venis po 253 mil m³ a gaso tage (diametro de tubo 19 mm). La produktohavaj sedimentaĵoj havas jenajn karakterizojn: dikeco 8,3-36,3 m, poreco 27%. Pli malsupraj tavoloj: gasosaturita dikeco 8,3-36,3 m, poreco 25-27%, komenca tavolpremo 16,2-20,0 MPa.

En konsisto de la gaso dominas metano, homologoj de metano 0,05-4,59%, azoto 0,71-0,28%, karbonduoksido 0,21-0,16%. En la tavolo A1 je la profundeco 1895 m enhavo de gasokondensato estas 18,6 gramoj/m³.

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 71 miliardoj da kubaj metroj.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Gasminejoj de Rusio
Kategorio:Karaa maro
Lunska minejo

**Lunska minejo** estas la naftogasokondensata minejo, kiu situas en la kontinentbreto de la Oĥotska Maro, 235 km sude de la urbo Oĥa (Saĥalena provinco, Rusio) kaj estas parto de la Oĥotska naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1984 kaj plu esplorata.

## Geologio 
La minejo estas ligita al granda braĥiantiklinala falto je grandeco 8,5 x 26 km, amplitudo 600 m ene de la Nija antiklinala zono. La strukturo estas disigita per serio da ŝovaj rompoj kies ŝova amplitudo varias de kelkaj metroj ĝis 200 m. Tavoloj ĉe la randoj de la strukturo kuŝas ĉe angulo 8-10°.

La minejon formas terigenaj sedimentaĵoj de la nutova, okobikaja kaj daginska tavolaroj de neogeno. La industrian signifon havas naftogasaj sedimentaĵoj de la darginska tavolaro de malsupra-meza mioceno je profundeco 1893-2845 m, kiuj konsistas el grejsoj, aleŭrolitoj kaj argilitoj. 

Efika dikeco de la tavoloj varias de 7 ĝis 37 m, poreco 17-28%, komenca tavolpremo 20,5-28,1 MPa. Entute estas trovitaj 23 produktohavaj tavoloj. La kuŝejoj estas volbaj, masivo-tavolaj kaj tavolaj, tektone ŝirmitaj. La grandeco 5,7 x 4,9 km, alteco de la gasa parto 345-401 m, tiu de naftomarĝeno 12-30 m.

La gaso enhavas etanon, ne enhavas sulfuron, aliaj elementoj: metano 90-92%, homologoj de metano 7-8%, azoto 0,3-0,5%, karbonduoksido 0,4-1,4%. Enhavo de gasokondensato estas 104-116 gramoj/m³.

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 452,3 miliardoj da kubaj metroj.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Gasminejoj de Rusio
Kategorio:Saĥaleno
Marcell Vértes

**Marcell Vértes** [vErteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vértes Marcell,** en Francio **Marcel Vertès** estis hungara ilustristo, afiŝisto, litografo, akvafortisto, kostumisto, dekoraciisto.

Marcell Vértes  naskiĝis la  en Újpest (Hungara reĝlando), li mortis la  en Parizo.

## Biografio 
Marcell Vértes devenis el juda familio. Li studis en Belarta Altlernejo. Lia majstro estis Károly Ferenczy. Jam antaŭ kaj dum la studentaj jaroj liaj desegnaĵoj aperis en konataj gazetoj. En 1915 li soldatiĝis, tamen li havius eblecon desegnadi plu. Post la mondomilito li kreis plej ofte politikajn afiŝojn. Post falo de la Hungara Sovetrespubliko li rifuĝis al Vieno, En 1920 li atingis la unuan lokon en afiŝkonkurso, poste li plulernis en arta akademio en Parizo. Liaj desegnaĵoj aperis en franca gazeto, ekde 1935 jam ankaŭ en Usono. Pro la nazia okupado li rifuĝis al Novjorko en 1940, depost la 2-a mondmilito li revenis al Parizo. En 1960 li revizitis Hungarion. Li ricevis Honoran legion en 1932, hungaran premion en 1947, 2 Oskar-premiojn en 1952.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1925)
* Parizo (1930, 1938, 1946, 1958, 1960)
* Novjorko (1930)
* Arthalo Budapeŝto (1960)
* Balassagyarmat, Mosonmagyaróvár (1961)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Parizo (1921, 1966)
* Budapeŝto (1926, 1931, 1978)
* Novjorko (1949)
* Arthalo Budapeŝto (1957, 1963)

## Elektitaj artaĵoj 
* *A Rivalda magazin plakátja* (afiŝo, 1910?)
* Frigyes Karinthy: *Tanár úr kérem* (libroilustraĵoj, 1916)
* *Frontszínház* (desegnaĵoj, 1917)
* *Lukacsics! Velem vagy ellenem* (politika afiŝo, 1919)
* Jenő Heltai: *Hamburgerné* (libroilustraĵoj, 1920)
* *Rajzok a magyar pokolból* (desegnaĵoj, 1921)
* Dancings (12 koloraj litografiaĵoj, 1924)
* Maisons (12 litografiaĵoj, 1925)
* Pierre Louÿs: *Trois filles de leur mére* (erotikaj grafikaĵoj, 1927)
* Colette: La Vagabonde (1927)
* Pierre Louÿs: Pybrac (1928)
* Colette: Chéri (1929)
* Ramón Gómez de la Serna: Le Cirque (1929)
* Émile Zola: *Nana* (1932)
* Pierre Louÿs: *Les Aventures du roi Pausole* (1932)
* murpentraĵo en Novjorko
* But What Do You Need Me For? (1947)
* It's all mental (1949)
* *Képzelt arcképek* (portretaro, 1950)
* Moulin Rouge (filmo, dekoraciaj kaj kostumaj laboroj, 1952)
* *Daphnis et Chloé* (50 akvafortoj, 1953)
* Guillaume Apollinaire: *Ombre de mon amour* (1955)
* Variations (elektitaj grafikaĵoj, 1965)
* *Folyópart* (paŝtelo, sen eldonjaro)
* kostumoj, dekoracioj por Franca Komedio, Nacia Opero de Parizo

## Lia libro 
* membiografio (1952, hungare 1971)

## Memorigiloj 
* strato en Újpest

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* anglalingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ilustristoj
Kategorio:Hungaraj afiŝistoj
Kategorio:Hungaraj litografoj
Kategorio:Hungaraj akvafortistoj
Kategorio:Hungaraj kostumistoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1919
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Francaj ilustristoj
Kategorio:Hungardevenaj francoj
Kategorio:Francaj grafikistoj
51741 Davidixon

'*51741 *Davidixon''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la usonaj astronomoj Michael Collins kaj Minor White elde Anza (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la usona amatora astronomo David S. Dixon, kiu observas elde la Observatorio de Jornada en Nov-Meksiko. Lia sindono por spuri eĉ plej mallumajn kaj nekapteblajn  estis rimarkinda.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Michael Collins
Kategorio:Malkovrita de Minor White
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Občina Loška Dolina

eta|280x280ra|Občina Loška dolina
**Občina Loška dolina** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en regiono Primorsko-Notranjska. La municipo konsistas el 21 vilaĝoj kovrante areon de 166,8 km². Komence de 2017 tie loĝis 3 835 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Stari trg pri Ložu.

## Loko, priskribo 
Najbaraj municipoj estas: Občina Bloke en la nordo, Občina Loški Potok en la oriento, Občina Ilirska Bistrica en la sudokcidento, Občina Pivka en la okcidento kaj Občina Cerknica en la nordokcidento.

Občina sudoriente limoj kun Kroatio.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 21 vilaĝoj:

Babna Polica, Babno Polje, Dane, Dolenje Poljane, Iga vas, Klance, Knežja Njiva, Kozarišče, Lož, Markovec, Nadlesk, Podcerkev, Podgora pri Ložu, Podlož, Pudob, **Stari trg pri Ložu**, Sveta Ana pri Ložu, Šmarata, Viševek, Vrh, Vrhnika pri Ložu

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-notranjskokraska.php

Loška dolina
Loška dolina
Atako al Brécourt Manor

La **Atako al Brécourt Manor** estis grava militagado okazinta en la D-Tago fare de usonaj soldatoj dum la elŝipiĝo en Normandio en la Dua Mondmilito. En ĝi, ili senutiligis 4 kanonojn kiuj bombardadis  la trupojn de Aliancanoj kiuj elŝipiĝis sur la zono konata kiel Strando Utaho, oni trovis planojn kiuj indikis la lokon de la plej parto de germanaj kanonoj tra tuta Normandio, kio faciligis ties detruon, kio mildigis la situacion de la aliancanoj en la strandoj.

La atako estis planita kaj plenumita tiom brile ke ankoraŭ aktuale ĝi estas studita en la Militakademio de West Point kiel ekzemplo de atako al loko suferanta artilerion. La grupo de milita ŝajnigo 101, reproduktas fidele tiun okazaĵon kaj imitas la atakon al loko artileriata per la sama efektiveco kaj dispono kiel en la realo. En la praktiko oni realigas la samajn procedurojn kiel tiuj studitaj en West Point. 

## Vidu ankaŭ
* Batalo de Normandio

Brécourt Manor
Brécourt Manor
Brécourt Manor
Brécourt Manor
Altenmarkt im Pongau

**Altenmarkt im Pongau**  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto St. Johann im Pongau (germane *Bezirk St. Johann im Pongau* aŭ simple *Pongau*). Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto St. Johann im Pongau
Argilito

**Argilito** (de la  — *argilo* kaj  — *ŝtono*) estas dura, ŝtonsimila argileca rokaĵo, formiĝinta sekve de densiĝo, malsekiĝo kaj cementiĝo de argiloj ĉe diagenezo kaj epigenezo.

## Karakterizoj 
Laŭ sia mineralogia kaj kemia enhavo la argilitoj tre similas al la argiloj, de kiuj diferenciĝas per plia granda dureco kaj nemoliĝo en akvo. Ili konsistas ĉefe el argilecaj mineraloj de la hidroglima, montmorilonita kaj klorita tipoj kun almiksaĵoj de partikloj de kvarco, glimo, feldspatoj. Same kiel agriloj, la argilitoj formas masivajn tavolojn aŭ plitajn mikrotavolojn. La argilitoj estas tipaj sedimentaj rokaĵoj, propraj al areoj kiuj spertis altajn temperaturojn kaj premojn, kutime temas pri orogenezoj kaj profunde sinkintaj sedimentaj tavolaroj.

La argilito estas speco de ŝtonsimila skista argilo. Ĝiaj koloroj: bluo-griza, nigra, hela, blankeca. Ĝia brilo estas silka, gudra. Dureco 3,5-4,0. Denseco 1,3—2,6 gramoj/cm³. 

## Elminigado 
La ĉefa minejo troviĝas en la Haida Gwaii (Kanado).

## En kulturo 
La siuoj faris el katlinito (speco de argilito) pacopipojn. Ĝis nun la ŝtonminejo en Pipestoneen estas konsiderata de la indianoj kiel sankta loko.

## Industria uzado 
La argilitoj estas uzataj en produktado de konstruaj ceramikaĵoj, fajrorezistaj materialoj kaj cemento. Malpli vaste ĝi estas uzata en fandado, papera kaj rezina industrioj, por purigi naftoduktojn kaj grasojn.

Kategorio:Sedimentaj rokoj
Pointe du Hoc

eta|Usonaj soldatoj de la 2a Ranger-Bataliono montras kiel ili grimpis la klifon de la Pointe du Hoc.
***La Pointe du Hoc*** (franca prononco: [pwɛ̃t dy ɔk]) estas promontoro kun 30 m alta klifo superrigarde al la Manika Markolo sur la nordokcidenta marbordo de Normandio en la departemento Calvados, Francio. Dum la Dua Mondmilito ĝi estis la plej alta pinto inter la Strando Utaho okcidente kaj la Strando Omaho oriente. La Germana armeo fortifikis la areon pere de cementaj bunkretoj kaj pafejoj. En la T-Tago, usona atakgrupo atakis kaj konkeris Pointe du Hoc post grimpi la klifojn.

Dum la batalo la usonanoj perdis 135 soldatojn, ĉu mortintaj ĉu vunditajn. El germanoj 50 estis mortigitaj kaj 40 kaptitaj. Krome la usonanoj mortigis neprecizan nombron de supozitaj kun germanoj kunlaborintajn francojn. Kelkaj konsideris tion kiel militkrimo.

Kategorio:Lokoj de la Dua Mondmilito en Nazia Germanio
Kategorio:Normandio
Kategorio:Bataloj de Usono dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Operacoj de Germanio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj en 1944
Kategorio:Germanaj defendolinioj dum la Dua Mondmilito
Islama Edukada, Scienca kaj Kultura Organizaĵo

La **Islama Edukada, Scienca kaj Kultura Organizaĵo**, akronime **ISESKO**  (, akronime **ISESCO**; ) estas organizaĵo establita en majo 1979 fare de la Organizaĵo de la Islama Konferenco (OIK, nun la Organizaĵo de Islama Kunlaboro ). Ĝia ĉefsidejo estas nun bazata en Rabato, Maroko. Kun 54 membroŝtatoj, ISESKO estas unu el la plej grandaj internaciaj islamaj organizaĵoj.

Ĝia direktoro estas D-ro. Abdulaziz Othman Altwaijri, kiu ankaŭ estas Ĝenerala Sekretario de la Federacio de la Universitatoj de la Islama Mondo, FUIM (aŭ en la angla *FUIW* pri *Federation of the Universities of the Islamic World*).

Ekde 2006, ĝi premiis la titolon de ĉefurbo de islama kulturo al pluraj urboj de la islama mondo.

La laborlingvoj de ISESKO estas: araba, angla kaj franca.

## Superrigardo 
Laŭ OIK, la celoj de ISESKO estas: .

ISESKO ĉiujare elektas tri islamajn kulturajn ĉefurbojn. Amina Al-Hajri klarigis, ke islama kultura ĉefurbo devas antaŭ ĉio "esti dokumentita historia aŭtentikeco, havi esceptan kontribuon al la scio kaj lernado, kiu apartigas ĝin en la lando kaj en la regiono, havi gravan kontribuon al Islama kulturo kaj al homa kulturo ĝenerale ". La tri urboj, kiuj portas la titolon en 2017, estas Maŝhado en Irano por Azio, Amano en Jordanio por la araba regiono kaj Kampalo en Ugando por Afriko.

En 1983, ISESKO kaj la Organizaĵo de Islama Kunlaboro akordiĝis por la evoluo de strategio fortigante islamajn komunumojn en la Okcidento. La titolo de la dokumento estas "Strategio de Islama Kultura Agado Eksteren de la Islama Mondo". La dokumento estis adoptita de la Doha pintkunveno ĉe Kataro en 2000 fare de ISESKO-membroŝtatoj. En 2018, Jean-Frédéric Poisson publikigas libron por komenti ĉi tiun tekston, laŭ li, "vera dokumento de konkero".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de ISESKO (angle, arabe, france) 

Kategorio:Internaciaj edukaj organizaĵoj
Kategorio:Islamaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵo de Islama Kunlaboro
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1979
Sainte-Mère-Église

**Sainte-Mère-Église** estas franca komunumo, ĉefurbo de kantono en la departemento Manche, en la regiono Normandio, kun 2 531 loĝantoj.

La 1-a de januaro 2016, estis kreita tiu komunumo laǔ la statuto de nova komunumo post la kunigo de la iamaj komunumoj Sainte-Mère-Église, Beuzeville-au-Plain, Chef-du-Pont, Écoquenéauville kaj Foucarville.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Konsisto 
* Sainte-Mère-Église (sidejo)
* Beuzeville-au-Plain
* Carquebut
* Chef-du-Pont
* Écoquenéauville
* Foucarville
* Ravenoville

## Historio 
eta|maldekstre|Preĝejo de Sainte-Mère-Église, kun manekeno de paraŝutisto el la sonorilturo, memoraĵo de la liberigo.
La komunumo estas fame konata ĉar estis unu el la unuaj komunumoj de Francio liberigitaj la 6an de junio 1944 dum la batalo de Normandio; tio okazis post la liberigo de Ajaccio kaj aliaj komunumoj de Korsiko en septembro 1943 fare de la franca armeo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Manche

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Manche
Kategorio:Novaj komunumoj de Manche
Anizila nitrilo

**Anizila nitrilo** aŭ **C9H9NO** estas organika aromata komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la nitriloj, enhavanta anizilan (aŭ metokso-benzilan) grupon ligitan al cianida grupo (-CN). Ĝi estas senkolora aŭ flaveca, toksa likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj aŭ en la produktado de sennombraj anizilajn derivaĵojn. Kiel ĉiuj nitriloj, ĝi estas venena kaj irita substanco, solvebla en kloroformo, metanolo kaj nepolaraj solvantoj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Preparado per reakcio inter *metoksobenzila klorido* kaj hidrogena cianido:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de anizila karbinolo kaj kalia cianido:

### Sintezo 3 
* Preparado per senhidratigo de *anizilacetamido*:

### Sintezo 4 
* Preparado per interagado de *anizila acetata acido* kaj hidrogena cianido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de anisila acetonitrilo:

### Reakcio 2 
* Reakcio kun natria hidroksido:

### Reakcio 3 
* Reduktado de la *anizila nitrilo* al *metil-anizolo*:

### Reakcio 4 
* Reakcio kun klorida acido:

## Literaturo 
* Sigma Aldrich
* [The Pesticide Encyclopedia](https://books.google.com.br/books?id=cnDHBgAAQBAJ&pg=PA310&lpg=PA310&dq=(4-Methoxyphenyl)acetonitrile&source=bl&ots=w5e-yUyV3P&sig=ACfU3U2iH41SPk3OA-FqtoC18yhEwh-ipQ&hl=pt-BR&sa=X&ved=2ahUKEwjD7uKp0pfgAhVtCTQIHQ7aBEU4ChDoATAGegQIBxAB#v=onepage&q=(4-Methoxyphenyl)acetonitrile&f=false)
* [Nitriles—Advances in Research and Application](https://books.google.com.br/books?id=qb6YzLfjMVIC&pg=PA34&dq=(4-Methoxyphenyl)acetonitrile&hl=pt-BR&sa=X&ved=0ahUKEwi_tZGK05fgAhVBLX0KHSeQBc4Q6AEIMDAB#v=onepage&q=(4-Methoxyphenyl)acetonitrile&f=false)
* [Science of Synthesis: Houben-Weyl Methods of Molecular Transformations](https://books.google.com.br/books?id=BOqIAwAAQBAJ&pg=PA20&dq=(4-Methoxyphenyl)acetonitrile&hl=pt-BR&sa=X&ved=0ahUKEwi_tZGK05fgAhVBLX0KHSeQBc4Q6AEIWjAH#v=onepage&q=(4-Methoxyphenyl)acetonitrile&f=false)
* The Biological Activity of Phytochemicals
* Toxic Substances Control Act
* Pharmaceutical Process Chemistry for Synthesis

## Referencoj 
Kategorio:Nitriloj
Nitriloj
Batalo de Carentan

eta|250px|Usonaj tanko kaj soldatoj surstrate en Carentan.
La **batalo de Carentan** [kaʁɛ̃tɑ̃] okazis kadre de la Operaco Overlord de la Dua Mondmilito, inter usonaj aertransportitaj trupoj kaj la germana *Wehrmacht* dum la batalo de Normandio. La batalo okazis inter la 10a kaj la 14a de junio 1944, proksime kaj ene de Carentan, Francio.

La celo de la usonaj fortoj estis plifortigi la ekatakejojn de la strandoj Utaho kaj Omaho, kaj la establadon de defendolinio antaŭ antaŭvidebla germana kontraŭofensivo. La germanaj defendofortoj klopodis pluteni la urbeton en sia povo por ebligi la alvenon de plifortigoj devenaj el la sudo kaj eviti aŭ prokrastigi la unuigon de la usonaj unuoj, evitante tiel ke la Unua Usona Armeo ekfaru atakon kontraŭ Lessay aŭ Périers, kio tranĉus la aliron al la duoninsulon Cotentin.

## Bibliografio
* John C. McManus (2004). «Carentan». The Americans at Normandy: The Summer of 1944—The American War from the Normandy Beaches to Falaise. Forge Books. ISBN 0765311992.
* Stephen E. Ambrose (1994). D-Day (unua eldono). New York: Simon & Schuster. ISBN 0-684-80137-X.

Carentan
Carentan
Carentan
Kategorio:Historio de Normandio
Kategorio:Operaco Overlord
Preĝejo Sankta Pompilio (Nagykanizsa)

La **preĝejo Sankta Pompilio kaj Emeriko de Hungario** estas romkatolika piarista preĝejo en Hungario, en urbo Nagykanizsa.

## Historio 
Piaristoj alvenis en Nagykanizsa en 1765. Ili ricevis la tombejan kapelon por servi. La propra kapelo estis konstruita en 1934 por lernantoj de la apuda gimnazio. Tiu estis la unua preĝejo de la mondo, kiu estis dediĉita al piaristo Pompilio Maria Pirrotti, kiu ĵus iĝis sanktulo. En 1948 la eklezia gimnazio ŝtatiĝis, samtempe oni faris paroĥon kun la dediĉo Emeriko de Hungario (la kapelo preĝejiĝis). Post 2 jaroj la piaristoj estis forigitaj, anstataŭ ili diocezaj pastroj servis plu. En la 1970-aj jaroj anstataŭ la ĉefaltaro oni metis grandan krucon. En la 1990-aj jaroj la piaristoj revenis kaj instruas en la gimnazio kaj jam ankaŭ en bazlernejo kaj infanĝardeno.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola laŭ trotuaroj de stratangulo. La fasado estas malsimetria, ĉar maldekstre troviĝas aldonaĵo. La enirejo funkcias preskaŭ meze, en la teretaĝa kaj etaĝa niveloj estas po 2 fenestroj. En flanko de la navo estas 3 altaj fenestroj. Interne ĉe la flankaj altaroj estas lignaj skulptaĵoj pri Sankta Jozefo Kalazanco, Elizabeto de Hungario, Emeriko de Hungario, Ladislao la 1-a (Hungario), Koro de Jesuo.

Kermeso okazas en la 15-an de julio.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/nagykanizsa/piarista-szent-imre-plebania-22576

Nagykanizsa
Nagykanizsa
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Nagykanizsa
The Enemy Within

**The Enemy Within** [La ena malamiko] estas la kvina epizodo de la unua sezono de la usona televidserio, *Star Trek*. Verkita de Richard Matheson kaj direktita de Leo Penn, ĝi unue elsendiĝis la 6-an de oktobro 1966.

Transportila misfunkciado kaŭzas ke Kapitano Kirk estis dividita en du homoj, unu malbona kaj unu bona. Tiu misfunkciado ankaŭ malpermesas revenigi homojn, kiuj restis sur la malvarma planedo Alpha 177. Spock ekkonas, ke ambaŭ versioj de Kirp suferas lacegon, kaj oni devas trovi kielon por reverti la transportan akcidenton, ne nur por savi Kirk sed ankaŭ la surteriĝon fiksitan sur la planedo. La procedo kompletiĝas sukcese kaj Kirk kuniĝis kiel ununura kaj la transportilo estas riparigita. Kirk donas al Spock sian dankon - "de ni ambaŭ".

La epizodo estas la unua montrante la vulkanan nervan pinĉon, kaj la unua en kiu Dr. McCoy diras "li estas morta, Jim".

Kategorio:Epizodoj de Star Trek
Kategorio:Verkoj de 1966
Batalo de Caen

200px|eta|Brita pafisto ĉe Caen.
Per la nomo batalo de Caen oni konas la batalojn okazintajn dum la Dua Mondmilito inter fortoj de Aliancanoj kaj la germana armeo post la elŝipiĝo en Normandio la 6-an de junio 1944 por la kontrolo de la franca urbo Caen, historia ĉefurbo de Normandio, kiuj konkludis kun la venko de Aliancanoj.

Tiu urbo estis grava komunikcentro, nepre havebla por posta avanco al Parizo. La dekomenca plano de Aliancanoj celis la konkeron de Caen la saman tagon de la elŝipiĝo, nome la 6-an de junio nokte. Tamen, necesos finfine ses semajnoj kaj kvar sinsekvaj ofensivoj por la definitiva konkero, nome el la 10a de junio al la 20a de julio 1944.

La trupoj de Aliancanoj estis kanadaj kaj britaj estre de Bernard Montgomery. La germanaj trupoj inkludis lastajn rekrutojn de junuloj, maljunuloj kaj baltajn kontraŭsovetojn; la estro estis Erwin Rommel. Ambaŭ flankoj perdis po ĉirkaŭ 50 000 homojn inter mortintoj, vunditoj, kaptitoj kaj malaperintoj. La urbo rezultis ege detruita.

## Operacoj 
La Operaco Epsom estis brita ofensivo kiu okazis inter la 26-a kaj la 30-a de junio 1944. La ofensivo celis superi la germanojn kaj konkeri la urbon Caen kiu estis okupita de la germanoj, kaj estis unu el la ĉefaj celoj de la Aliancanoj en la unuaj etapoj de la invado de la nordokcidenta Eŭropo.

Caen
Caen
Caen
Caen
Kategorio:Caen
Kleinarl

**Kleinarl**  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto St. Johann im Pongau (germane *Bezirk St. Johann im Pongau* aŭ simple *Pongau*). Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj. 

## Elstaruloj
*Johann Kirchner, urbestro
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto St. Johann im Pongau
Občina Ilirska Bistrica

**Občina Ilirska Bistrica** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en regiono Primorsko-Notranjska. La municipo konsistas el 64 vilaĝoj kovrante areon de 480 km². Komence de 2017 tie loĝis 13482 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Ilirska Bistrica.

## Loko, priskribo 
eta|280x280ra|**Občina Ilirska Bistrica**
La apudaj municipoj estas:

## Komunumoj 
La komunumo konsistas el la sekvaj 64 vilaĝoj:

Bač, Brce, Dobro Polje, Dolenje pri Jelšanah, Dolnja Bitnja, Dolnji Zemon, Čelje, Fabci, Gabrk, Gornja Bitnja, Gornji Zemon, Harije, Hrušica, Huje, **Ilirska Bistrica**, Jablanica, Janeževo Brdo, Jasen, Jelšane, Kilovče, Knežak, Koritnice, Koseze, Kuteževo, Mala Bukovica, Male Loče, Mereče, Nova vas pri Jelšanah, Novokračine, Ostrožno Brdo, Pavlica, Podbeže, Podgrad, Podgraje, Podstenje, Podstenjšek, Podtabor, Pregarje, Prelože, Prem, Račice, Ratečevo Brdo, Rečica, Rjavče, Sabonje, Smrje, Snežnik, Soze, Starod, Studena Gora, Sušak, Šembije, Tominje, Topolc, Trpčane, Velika Bukovica, Veliko Brdo, Vrbica, Vrbovo, Zabiče, Zajelšje, Zarečica, Zarečje.

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-notranjskokraska.php

Geografia loko :http://www.geopedia.si/#T1257_F408:38_x445429.40599999996_y48294.3005_s11_b4 

Ilirska Bistrica
Ilirska Bistrica
Občina Vipava

Občina Vipava estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 20 komunumoj kovrante areon de 107,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 5580 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Vipava.
## Komunumoj 
eta|279x279ra|Občina Vipava
La komunumo konsistas el la sekvaj 20 vilaĝoj:

Duplje, Erzelj, Goče, Gradišče pri Vipavi, Hrašče, Lozice, Lože, Manče, Nanos, Orehovica, Podbreg, Podgrič, Podnanos, Podraga, Poreče, Sanabor, Slap, **Vipava**,  Vrhpolje, Zemono

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-goriska.php

Geografia loko : http://www.geopedia.si/#T1257_F408:136_x424392.25_y75319.66399999999_s12_b4 

Vipava
Vipava