open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Csaba Reisz T.

**Csaba Reisz T.** [ĉaba rejs tE], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Reisz T. Csaba** estas hungara arkivisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Veszprém (urbo).

## Biografio 
 akiris diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1993, 1995 kaj 2006. Inter 1993-1996 li ricevis stipendiojn. En 1996 kaj 2003 li laboris en akademia historia instituto. Inter 1997 kaj 2001, poste ekde 2003 lia laborejo estis la Hungara Tutlanda Arkivo, kie li estis arkivestro (2010-2012). Ekde 2004 li instruis ankaŭ en la universitato. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1998 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis en 2020.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Egy elveszettnek hitt önéletírás – Lipszky János emlékirata* (1994)
* *A Magyar Királyság és társországai térképe és névtára (1804–1810)* (2005)
* *Az Állami Földmérési Igazgatóság (1919–1920)* (2019)
* *II. Rákóczi Ferenc alakja Dudits Andor festőművész munkásságában* (2021)

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* Reisz prelegas

## Fontoj 
* biografio hungare legebla en la 321-a punkto 
* datenoj
* datenoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Gábor Nagy (pentristo)

**Gábor Nagy** [nadj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Nagy Gábor** estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.

Gábor Nagy naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gábor Nagy maturiĝis en arta gimnazio en sia naskiĝurbo en 1967, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato en 1973. Lia majstro estis Simon Sarkantyu. Post la diplomo li instruis en la universitato ĝis la pensiuliĝo en 2011. En tiu periodo li estis komence asistanto, ekde 1979 lektoro, ekde 1986 docento, ekde 1991 katedrestro. Li doktoriĝis en la universitato en 2000, lia habilitiĝo okazis post 4 jaroj. Li ricevis stipendiojn en 1972, 1975-1978, 1983 kaj 2005, premiojn inter 1980 2018.

## Elektitaj ekspozicioj solaj 
* Budapeŝto (1974, 1981, 1994, 1999, 2004)
* Csongrád (urbo) (1976, 1980, 1991, 1998)
* Reims (1976)
* Bazelo (1979, 1983)
* Parizo (1982)

## Elektitaj ekspozicioj grupaj 
* Budapeŝto (1974, 1978, 1988, 1997, 2008)
* Kopenhago (1975)
* Parizo (1978)
* Szeged (1992, 2003, 2008)
* Arthalo Budapeŝto (1998)
* Novjorko (2001)
* Miercurea Ciuc (2008)

## Elektitaj pentraĵoj 
* *Sankta Stefano* (fresko, 1984, gimnazio de Kalocsa)
* sekpentraĵo, 1989, hotelo, kunpentristo
* ekstera sekpentraĵo, 1992, Budapeŝto, hotelo

## Fontoj 
* membiografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* membiografio hungare
* biografio hungare 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Internacia porstudenta semajno (Ilmenau)

**Internacia porstudenta semajno** (germane: *Internationale Studierendenwoche in Ilmenau*, mallongigo: *ISWI*) estas la plej granda internacia renkontiĝo de studentoj en Germanujo kiu ekde 1993 okazas ĉiun duan jaron. Ŝirmorganizaĵo estas la Teknika Universitato Ilmenau asistate fare de la societo *Initiative Solidarische Welt Ilmenau*. 

## Paso
En kadro de festivalo (en majo/junio) inter tri kaj kvar centoj da junaj uloj el diversaj landoj kunlaboras en temrilataj laborrondoj. Paralelas al tio multaj prelegoj; jen kelkaj elstaruloj prelegintaj: Robert Jungk, Joseph Weizenbaum, Helmut Schmidt kaj Konrad Zuse. Akompanas la tuton kulturaĵoj, ekz. koncertoj. Ĉiujare ekzistas moto en la angla lingvo, al kiu oni taŭgigas paroladojn kaj aktivaĵojn.

Pri amaskomunikila informigo respondecas la studentoj mem, ekz. anoj de la studenta televidkanalo *iSTUFF* aŭ de la stacio *Radio hsf*. En 2007 ili unuiĝis en la disaŭdiga agado. 

## Spektakla listo
*1993: *Become friends - unite the world*, kun Hans-Dietrich Genscher (290 partoprenantoj)
*1995: *Get up and live–now*, kun Bernhard Vogel (250 p.) 
* 1997: ''Let's build our future*, kun Dagmar Schipanski (420 p.)
*1999: *Celebrating Diversity*, kun Federico Mayor (350 p.)
* 2001: *Just Future*, kun Edelgard Bulmahn (320 p.)
* 2003: *Because the people matter*, kun Boutros Boutros-Ghali (300 p.)
* 2005: *One world - one vision*, kun Jody Williams (334 p.)
* 2007: *Time to think*, kun Gesine Schwan (354 p.)
* 2009: *Right now!*, kun Hina Jilani (370 p.)
* 2011: *Crossing borders*, kun Stéphane Hessel (370 p.)
*2013: *Moving Youth*, kun José Antonio Abreu kaj Vandana Shiva (384 p.)
* 2015: *Dare to care*, kun Jakob von Uexküll (382 p.)
* 2017: *Global Justice - A Fair(y) Tale?*, kun Kumi Naidoo (341 p.)
*2019: *Changes and Choices - Good by(e) Tradition?*, kun Waris Dirie kaj Rob Hopkins (336 p.)
* 2021: *Our Future, Our Responsibility - There is no Plan(et) B!* (200 p.)
* 2023: *Impact of Knowledge - With great knowledge comes great responsibility!''

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
* ISWIradio
* ISWISION
* dokumentata filmo: „Weizenbaum. Rebel at Work. Ein Film mit Joseph Weizenbaum.“ 

## Notoj 
Kategorio:Ilmenau
Kategorio:Studentaj eventoj 
Kategorio:Aperis en 1993
Malferma Universitato de Kipro

La **Malferma Universitato de Kipro** ( , konata pere de ĝia anglalingva akronime **OUC**) estas ŝtata universitato en Kipro, bazita en Nikozio, la ĉefurbo de la insulo. Konforme al la ideo de la "Malferma Universitato", ĝi estas dediĉita ekskluzive al la temoj de daŭra edukado kaj distanca lernado .

La Malferma Universitato de Kipro ofertas studojn uzante distanclernajn metodojn. Tiamaniere la studentoj havas la ŝancon lerni en la momento de sia elekto, sen neceso ĉeesti fizike en klasoj. Gradoj aljuĝitaj fare de OUC estas konsideritaj ekvivalentaj al tiuj aljuĝitaj fare de "tradiciaj" universitatoj .

La Malferma Universitato de Kipro uzas diversajn specojn de plurmedio por provizi siajn studentojn per materialoj kaj lernhelpoj por ke ili povu daŭrigi sian studprogramon ie ajn. Nuntempe, OUC uzas la sekvajn metodojn kaj teknikojn :
* provizas studentojn per multmediaj materialoj, senditaj per la Interreto, senditaj sur KD, DVD aŭ en presita formo,
* organizi "virtualajn klasojn" per la Interreto.

Studentoj havas aliron al speciala eduka platformo kie ili povas trovi, inter aliaj: studmaterialoj, kontaktu prelegantojn per iloj kiel babilejo, videokonferenco, forumoj, interŝanĝu ideojn kun aliaj studentoj kaj akiru ĉiujn koncernajn informojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala Retejo
* Kipra Ministerio de supera edukado 

Kategorio:Edukado en Kipro
Kategorio:Nikozio
Eŭropa Universitato de Kipro

La **Eŭropa Universitato Kipro** () estas privata, profitcela universitato bazita en Nikozio, Kipro. Ĝi estis fondita en 1967 sub la nomo Cyprus College. En 2007 ĝi universitatiĝis .

## Organizo 
La universitato servas ĉirkaŭ 8,500 studentojn. En sia ĉefsidejo en Nikozio situas la sekvaj fakultatoj :
* Ekonomiko
* Arto kaj edukaj sciencoj
* Homaj Sciencoj kaj Sociaj Sciencoj
* Naturaj kaj inĝenieraj sciencoj

La Eŭropa Universitato de Kipro ofertas bakalaŭrajn kaj postbakalaŭrajn kursojn en Ekonomiko kaj Administrado, Komputado kaj ankaŭ en Sociaj Sciencoj

## Referencoj 
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1961
Kategorio:Edukado en Kipro
Malferma Universitato Helena

La **Malferma Universitato de Patraso** aŭ **Malferma Universitato Helena** (, akronime *ΕΑΠ-EAP*, anglalingva **HOU**) estas greka ŝtata universitato kun sidejo en Patraso. Laŭ la modelo de la Brita Malferma Universitato, ĝi ofertas kaj vizaĝ-al-vizaĝan kaj dedistancan lernadon en diversaj fakoj kaj ebligas kaj bakalaŭrajn kaj postbakalaŭrajn studojn .

## Historio 
La distanca lernado universitato estis fondita laŭleĝe en 1992, sed la unuaj 5.000 studentoj estis akceptitaj nur en 1999 .

En majo 2016, proksimume 16,000 studentoj estis aliĝis en bakalaŭra kaj 17,000 en postbakalaŭraj studoj, kun totalo de 32 subjektoj ofertitaj; la nombro da diplomiĝintoj estis proksimume 28,000 .

## Organizo, esplorado kaj kunlaboro 
La distanclernada universitato estas dividita en kvar institutojn: la *Lernejo de Homarscienco*, la *Lernejo de Socia Scienco*, la *Lernejo de Inĝenieristiko* kaj la *Lernejo de Aplikata Arto*.

Por postbakalaŭraj gradoj, la distanclernada universitato kunlaboras kun la Vroclava Universitato de Ekonomiko.

La distanca lernado universitato partoprenas en la programo Leonardo da Vinci kaj en la programo *Dumviva Lernado de la* EU-Komisiono kaj estas membro de la programo Erasmus.

La HOU konstruis reton de kunlaboro kun alia akademiaj kaj esploraj institutoj: Malferma Universitato de Kipro, Universitato Harokopio, Universitato Panteion, Universitato de Okcidenta Makedonio, Universitato de Thessaly, Eŭropa Universitata Kipro, Universitato de Nikozio, Vrije Universiteit Brussel kaj la Nacia Helana Esplora Fonduso.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Helena Malferma Universitato oficiala retejon  (greke kaj angle)

Kategorio:Universitatoj en Grekio
Tramtransporto en Olomouc

**Tramtransporto en Olomouc** () estas normalŝpura tramsistemo situanta en Olomouc, Ĉeĥio. Sep linioj funkcias sur ĉirkaŭ 16 kilometroj da trako, kio igas ĝin la plej malgranda tramreto en longo de la Ĉeĥa Respubliko. Ĝi estas funkciigata de "Dopravní podnik města Olomouce a.s." (DPMO), firmao posedata de la urbo Olomouc. En 2022, DPMO havis totalon de 69 tramveturiloj destinitaj al regula pasaĝertransporto.

centra|450ra|eta|Mapo

## Itineroj 
## Tramparko 
## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Olomouc
* Listo de tramlinioj en Olomouc
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Olomouc
Olomouc
Olomouc
Olomouc
Milita speciala lernejo Saint-Cyr

[eta|[Kadetoj de la École spéciale militaire de Saint-Cyr paradantaj sur la Elizeaj Kampoj je Tago de la Bastille en 2007]]
La **Speciala Milita Akademio Saint-Cyr** (, ofte simple nomita **Saint-Cyr**) estas la plej grava franca militista akademio, kiu trejnas oficirojn por la franca armeo. La daŭro de la studoj estas tri jaroj, kaj studentoj eniras la akademion kiam ili estas 21-jaraĝaj kaj devas jam kompletigis edukon en altlernejo .

La Akademio estis establita la 1-an de majo 1802 fare de Napoleon Bonaparte .

Nuntempe ĝi estas bazita en la tendaro de Coëtquidan en la komunumo de Guer en Bretonio. La nomo de la lernejo venas de la komunumo de Saint-Cyr-l'École, departemento Yvelines, proksime de Parizo, kie la lernejo translokiĝis en 1808 de Fontainebleau.

Post la malvenko de la franca armeo kaj dum la nazia okupado, la lernejo migris al Vichy Francio, kaj tiam en 1942 ĝi estis dissolvita. Post la liberigo de Francio, la lernejo estis reestablita en nova loko, ekde 1944 ĝi situas en Coëtquidan.

Inter la diplomitoj de la lernejo ni povas nomi 3 prezidantojn de Francio, 11 marŝalojn de Francio, du flugasoj kaj eĉ unu beatulon.

La akademio konservas muzeon surloke, dokumentante la evoluon de la franca armeo ekde la establado de la lernejo ĝis nuntempe.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (france) 

Kategorio:Instruado en Bretonio
Kategorio:Oficiraj lernejoj de la franca armeo

Kategorio:Militakademioj
Candela Peña

**María del Pilar Peña Sánchez** (Gavá, Barcelono, 14a de julio 1975), konata kiel **Candela Peña**, estas hispana aktorino, okfoje nomumita kaj trifoje ricevinto de la Goya-premio pro la filmoj *Te doy mis ojos* (2003), *Princesas* (2005) kaj *Una pistola en cada mano* (2012).

## Biografio kaj kariero 
Ŝi ekstudis dancon, sed poste kliniĝis al aktorado, studinte en Barcelono.

Komence de la 1990-aj jaroj ŝi translokiĝis al Madrido kie naŭ monatojn poste ŝi ekkarieris en *Días contados* (1994) per la rolo de Vanesa, kiu havigis al ŝi siajn unuajn premiojn: Ondas 1994 *ex aequo* con Ruth Gabriel kaj Elvira Mínguez kaj la *Premio Ojo Crítico* de Radio Nacional de España (RNE) en 1996, nome unua kinpremio individue ricevita. Ŝi estis denove nomumita al Goya-premio pro *Todo sobre mi madre* de Pedro Almodóvar.

Kaj finfine ŝi atingis sian unuan Goya en 2003 pro *Te doy mis ojos* kiel duaranga aktorino, reĝisorita de Icíar Bollaín, en rakonto pri la seksa violento.

Du jarojn poste, nome en 2005, ŝi ricevis duan Goya tiam kiel protagonista aktorino pro *Princesas*, reĝisorita de Fernando León de Aranoa.

En la sekva jardeko (*Una pistola en cada mano*, de Cesc Gay) ŝi plue ricevis premiojn kaj eĉ iĝis polemika pro protestemaj diskursoj en la dankoceremonioj.

En 2015 premieris *El tiempo de los monstruos*, reĝisorita de Félix Sabroso, en kiu ŝi ludis la rolon de Andrea, kaj koincidis kun la aktoro Javier Cámara, kun kiu ŝi jam estis laborinta en *Ayer no termina nunca* kaj en *Torremolinos 73*.​ En 2016 ŝi estis denove nomumita al Premio Goya kiel plej bona duaranga aktorino pro *Kiki, el amor se hace*, reĝisorita de Paco León.

Poste, ŝi revenis al televido por esti protagonisto de la serio *Hierro* en Movistar+, en kiu ŝi ludis la rolon de Candela Montes, esplorjuĝistino en tiu insulo de Kanarioj, dum du sezonoj, kio havigis al si premiojn kaj sukceson de publiko. En 2020 ŝi estis protagonisto de la filmo de Icíar Bollaín *La boda de Rosa*, en kiu ŝi ludis la rolon de Rosa, virino kiu volas edziniĝi al si mem.

## Filmoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
María Valverde

**María VALVERDE Rodríguez** (Madrido, 24a de marto 1987) estas hispana aktorino, ricevinto de la Goya-premio al la plej bona novula aktorino 2003 pro la filmo *La flaqueza del bolchevique*. Ŝi estas konata ankaŭ pro la ludado de la rolo de Babi en la sukcesa filmo *Tres metros sobre el cielo*, kaj en la sekvaĵo *Tengo ganas de ti*. 

## Biografio kaj kariero
María debutis estante 16-jaraĝa kun Luis Tosar en *La flaqueza del bolchevique* (La maldikeco de la bolŝevisto, 2003), reĝisorita de Manuel Martín Cuenca kaj bazita sur la samnoma novelo de Lorenzo Silva. Pro tiu filmo ŝi ricevis la Goya-premion al la plej bona novula aktorino 2003. Ŝi partoprenis en filmoj kiel *Fuera del cuerpo* (2004), *Vorvik* (2005) kaj la ital-hispana *Melissa P.*, bazita sur polemikiga libro "La cent frapoj" de la itala verkistino Melissa Panarello.

En 2006 ŝi ludis la rolon de Lucrezia Borgia en *Los Borgia*, reĝisorita de Antonio Hernández kaj ludita kun Paz Vega. En 2007 ŝi aperis en *Ladrones*, *El rey de la montaña* kaj *El hombre de arena*. En decembro 2010 premieris la filmo *Tres metros sobre el cielo* (Tri metrojn superĉiele), adaptaĵo de la samnoma libro de la itala Federico Moccia, kiu iĝis la ples biletvenda filmo de la jaro en Hispanio. Valverde ludis la rolon de Babi, altklasa junulino enamiĝinta de junulo de diferenca socia klaso.​ Du jarojn poste premieris la sekvaĵo: nome *Tengo ganas de ti*. En 2013 premieris la filmo *A puerta fría* kun Nick Nolte, inter alia. En 2013 ŝi partoprenis en la filmado de *Broken Horses* en Holivudo reĝisorita de Vidhu Vinod Chopra kaj ankaŭ estis protagonisto de *La mula*, de Michael Radford. En septembro 2013, María Valverde estis dungita por *Exodus: Gods and Kings* de la reĝisoro Ridley Scott, en kiu ŝi ludis la rolon de la edzino de Moseo (ludita de Christian Bale), kaj estis premierita en 2014. 

## Filmoj
* 2003 	La flaqueza del bolchevique 	
* 2004 	Fuera del cuerpo 	
** Cuando nadie nos mira 	
* 2005 	Melissa P. 	
** Vorvik 	
* 2006 	Válido para un baile 	
** Los Borgia 	
* 2007 	El rey de la montaña 	
** El hombre de arena 	
** Ladrones 	
* 2008 	La mujer del anarquista 	
* 2009 	Cracks 	
* 2010 	Tres metros sobre el cielo 	
* 2011 	Madrid, 1987 	
* 2012 	Tengo ganas de ti 	
** A puerta fría 	
* 2013 	Libertador 	
** La mula 	
* 2014 	A Lonely Sun Story 	
** Exodus: Gods and Kings 	
** Tú y yo 	
* 2015 	La carga 	
** Broken Horses 	
** Ahora o nunca 	
* 2016 	Los misteriosos asesinatos de Limehouse
** Gernika​ 	
** Ali & Nino 	
* 2017 	Nuestra vida en la Borgoña
** Plonger 	
* 2018 	Galveston 	
* 2019 	Araña 	
* 2021 	Fuimos canciones 	
** Distancia de rescate

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Preĝejo de Cabarz

La protestantisma **Preĝejo de Cabarz** (germane: *Kirche Cabarz*; sen patroneco) troviĝas en Cabarz, urbokvartalo de Bad Tabarz, Germanujo (Lindenstraße nr. 12).  La monumentprotektotaĵo konstruiĝis en 1673. 
## Historio 
### Komencoj 
Princ-elektisto Johano Frederiko la Grandanima ordonis komence de la 16-a jarcento kunigon de Cabarz kun la apudaj komunumoj de Kleintabarz, Großtabarz kaj Nonnenberg sub la ŝirmon de Langenhain (Waltershausen). En 1536 la vilaĝanoj ricevis propran paroĥestron. Ernesto la 1-a (Saksio-Gotha-Altenburg) starigis en 1650 propran kirkon. La komunumo de Fischbach (Waltershausen), kiu antaŭe apartenis al Schwarzhausen, kunfandiĝis kun la menciita grandkomunumo kaj Andreas Erlemann iĝis paroĥestro. Pro kresko de la fidelularo estiĝis en 1660 nova ejo kiu en novembro 1669 brulkonsumiĝis, kun la lernigista loĝejo, dekses privataj domoj kaj tri garbejoj. Fajregofonto estis garbejo. La eklezia kroniko registris la aĵojn servitajn kaj raporton pri la bapto de filo de Hermann Kohlhaas, kiun animzorganto August Leonhard faris en la 22.11.1669 sub libera aero. 
### Nuna kirka ejo  
La hodiaŭa tuto fariĝis inter 1670 kaj 1673 kontraŭ la sumo de 850 guldenoj. En 1713 oni akiris orgenon, lignan barelvolbon kaj galeriojn, krome predikejon sonresendilo. En aŭgusto 1673 oni festis la rekonsekron, en septembro la meton de la spajropinta globo.

Novan orgenon kreis inter 1823 kaj 1825 Johann Valentin Knauf el Großtabarz. Havas ĝi 25 registrojn sur du klavarroj kun pedalo. Ĉirkaŭ la jaro 2005-a ĝi ne plu uzeblis.

Dum la Unua mondmilito du sonoriloj kaj stanaj fajfoj estis fordonotaj por armilproduktado. Dum GDR-tempo alvenis nova tegmento, post Turniĝo sekvis kromaj restaŭradoj eksteraj kaj internaj (i.a. kontraŭ domfungoj).

## Literaturo 
* Hartmut Ellrich, Theophil Heinke, Karsten Hoerenz: *Zwischen Hörsel und Wilder Gera.* Weimar 2005, ISBN 3-86160-167-2

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo 

## Notoj 
Kategorio:Distrikto Gotha 
Cabarz
Kategorio:Barokaj preĝejoj
Preĝejo Koro de Jesuo (Vésztő)

La **preĝejo Koro de Jesuo** estas sakrala historia monumento (deklarita en 2002) en urbo Vésztő (Hungario).

## Historio 
En ekstera parto de nuna Vésztő estis konstruita kirko en unua parto de la 11-a jarcento. Post jarcento ĝi estis trakonstruita, samtempe monaĥejo konstruiĝis. La paroĥo estis menciita en 1552, iam baldaŭ la komunumo senhomiĝis pro dominado de turkoj, la kirko kaj monaĥejo ruiniĝis. Post la rehomiĝo la loĝantoj jam estis kalvinanoj. La sporadaj katolikoj eklezie apartenis al Szeghalom. Memstara katolika grupo estis fondita en 1933. Nova preĝejo estis konstruita en 1940. La matrikulo estis skribita loke inter 1941-2004.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la svelta turo altiĝas, sed apude estas po 1 flankoturoj malpli altaj. La turpintoj estas plurlateraj piramidoj. La enirejo funkcias tra la ĉefturo.

## Aŭdu ankaŭ 
* sonorado

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj 
* datenoj

Vesztő
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Vésztő
Leinonen

**Leinonen** estas malnova orientfinnlanda familia nomo, ordinara speciale en Paltamo kaj Laukaa.

## Historio 
Leinonen kiel multaj orientfinnaj familinomoj kun la sufikso -nen estas vere malnova nomo (vidu Korhonen). Ĝi inkludas la ĝermanan noman bazon *lein*, *leineke*. Antaŭe Leinonen estis la plej ordinara familinomo en Savonio, sed Gustavo Vasa premiis finnojn pri tio, ke ili transloĝiĝu al nekonataj regionoj, kaj multaj homoj kun la nomo *Leinoinen* uzis tian eblon ricevi premion. Gustavo Vasa volis vastigi la finnan loĝareon, ĉar oni difinis, ke la finnoj estas popolo, kiu apartenas al la loĝantaro de Svedio. 

Konataj homoj kun la familia nomo inkludas interalie:

* Antti Leinonen (n. 1975), natura fotisto
* Artturi Leinonen (1888-1963), ĵurnalisto, verkisto kaj politikisto
* Jani Leinonen (n. 1978), artisto
* Ville Leinonen (n. 1975), kantisto kaj kantverkisto

Kategorio:Finnaj familinomoj
Jyrki

**Jyrki** estas unu el la du ĉefaj finnaj formoj de nomo Georgo - la alia estas Yrjö. Antaŭe en Finnlando la nomon *Jyrki* donis speciale ortodoksuloj kaj la nomon Yrjö luteranoj. Poste ankaŭ multaj luteranoj donis la nomon Jyrki (ne plu la nomon Yrjö, ĉar ĝi eksignifis vomaĵon), speciale en la 1960-aj jaroj. En la lastaj jardekoj en Finnlando oni ankaux la nomon Jyrki donis vere malmulte. En la lando ne plu ekzistas populara nomformo de Georgios.

## Konataj portantoj 
*Jyrki Katainen
*Jyrki Pellinen

Kategorio:Finnaj familinomoj
Ville Leinonen

**Ville LEINONEN** (naskiĝis la 14-an de oktobro 1975 en Savonlinna, do nun -jara) estas finna kantisto kaj kantverkisto. Lia muziko kombinas folkmuzikon laŭ la stilo de *Donovan*, bosanovon, do stilon de brazila muziko, kaj "imagan ekzotikismon" laŭ la stilo de barata muziko de George Harrison aŭ de "sovaĝa okcidento" de Ennio Morricone). Krom soloaj verkoj li partoprenis en registradoj de aliaj artistoj kaj grupoj, kiel ekzemple la muzikgrupoj *Islaja, Paavoharju* kaj *Es*. Li estis la tamburisto en la grupo *Office Building* de 1999 ĝis 2003 kaj en la grupo *Risto* de 2005 ĝis 2008.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Kategorio:Finnaj kantaŭtoroj
Jani Leinonen

**Jani LEINONEN** (naskiĝis la 22-an de marto 1978 en Hyvinkää, do nun -jara) estas finna provoka artisto. Leinonen estas konata pro siaj publikaj artaj instalaĵoj kritikantaj kapitalismon uzante la figuraĵojn kaj ikonojn de entreprenaj markoj. Li finstudis ĉe la Helsinka Akademio de Belartoj en 2002.

## Artaĵoj kaj polemikoj 
En januaro 2011, Leinonen gvidis grupon kiu nomis sin la "nutradoliberiga armeo". La grupo ŝtelis vivgrandan statuon de la markorekoniga klaŭno *Ronald McDonald* de restoracio de la rapidmanĝeja ĉeno McDonald's, kaj afiŝis vidbendojn en sia retejo minacante "senkapigi" la klaŭnon se McDonald's ne respondus demandojn pri la etiko de sia firmao. Tamen, McDonald's rifuzis "negoci kun krimuloj", kaj la finna polico trudeniris la hejmon de Leinonen, arestante du homojn kaj konfiskante poŝtelefonojn kaj komputilojn.

En junio 2014, la Budapeŝta arta instalaĵo "Hunger King" de Leinonen kritikis la leĝon de Hungario kiu malpermesis senhejmajn homojn dormi en publikaj areoj. La instalaĵo imitis restoracion *Burger King*.

En 2015, Leinonen estis unu el la artistoj invititaj al la provizora artprojekto Dismaland organizita fare de angla stratartisto pseŭdonime nomanta sin *Banksy*.

En januaro 2019, la artaĵo de Leinonen "McJesus", krucumita klaŭno Ronald McDonald, kaŭzis tumulton en Ĥajfo, Israelo. Centoj da kristanaj manifestacianoj kolektis de la Ĥajfa Muzeo de Arto ĵetante ŝtonojn al la polico, ĉar ili estis blokitaj de enirado de la muzeo por forigi la statuon. Jani Leinonen deklaris, ke li petis al la Muzeo forigi ĝin en septembro 2018 sed lia peto estis rifuzita, kaj lia artaĵo estis elmontrita kontraŭ liaj deziroj. La muzea teamo kontaktis Leinonen antaŭ malfermado de la ekspozicio, petante la laboron, kaj li plusendis ilin al la galerio Zetterberg, kiu posedas la laboron kaj kiu pruntedonis la statuon al la muzeo. Estis raportite ke post la peto de Jani Leinonen por ĝia forigo, la muzeo kontaktis la galerion kaj ricevis aprobon de ili por daŭrigi ekspozicii la arton.

En 2023 McJesus estis ekspoziciita en Muzeo de Malpermesita Arto () en Barcelono en ekspozicio dediĉita al antaŭe cenzurita arto.
​
## Fonto 
* La baza teksto de la koncerna angla artikolo je la stato de la 25-a de novembro 2023. Por detalaj referencoj bonvolu rigardi tie.

Kategorio:Finnaj artistoj
Universitato San Sebastián

La **Universitato San Sebastián** (, akronime **USS**) estas privata ĉilia katolika universitato fondita en 1989 en Concepción. Ĝi nuntempe havas siajn ĝeneralajn oficejojn en Santiago de Ĉilio, kaj ankaŭ havas oficejojn en Gran Concepción, Valdivia kaj Puerto Montt, kaj pli ol 24 mil studentojn.

En 2013 la lernejo de medicino de ĉi tiu universitato estis la dua plej granda en Ĉilio de nombro de studentoj .

## Valoroj 
La USS staras sur sep valoroj inspiritaj en ties studentoj, ĉi tiuj estas:
* *Búsqueda de la verdad* ("Verserĉo")
* *Vocación por el trabajo bien hecho* ("Alvokiĝo por bone farita laboro")
* *Honestidad* ("Honesteco")
* *Responsabilidad* ("Respondeco")
* *Solidaridad* ("Solidareco")
* *Alegría* ("Ĝojo")
* *Superación* ("Plibonigemo")

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo (hispane)

Kategorio:Universitatoj en Ĉilio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Vidochov

**Vidochov** estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Jičín, en Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1386.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Vidochov**
* Stupná

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Anĝeloj gardantoj
* Forĝejo
* Kapelo de Virgulino Maria kaj krucvojo al Zlatnice

## Pluaj fotoj 

Vidochov - dům čp. 4.jpg|Domo n-ro 4
Vidochov - dům čp. 69.jpg|Domo n-ro 69
Vidochov - dům čp. 17.jpg|Domo n-ro 17
Vidochov - kostel.jpg|Preĝejo de sanktaj Anĝeloj gardantoj
Kozinec Vidochov.jpg|Suma vido el monto Kozinec


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Lago Hámori

La **Lago Hámori,** origine hungare *Hámori-tó* estas pitoreska, origine natura, poste parte artefarita lago en montaro Bükk, en ties valo situanta ĉe Miskolc, pli precize en kvartalo Lillafüred.

## Priskribo 
La unua mencio pri tiu natura lago okazis en 1319. En fino de la 18-a jarcento en tiu loko oni planis ferfandejon, sed la necesa akvo ne sufiĉis. La necesa digo estis preta en 1815, tiam ankaŭ la ferfandejo estis preta. Apude estis konstruita Palaco de Lillafüred inter 1925–1929, kiu estas diamanto de la lago. Tiutempe la lago estis populara loko boatadi kaj fiŝkaptadi. Eĉ boatkonkursoj okazis kaj ekde 1932 ankaŭ banantoj, naĝantoj uzis ĝin. La ferfandejo jam longe ne funkcias, sed la nuna celo estas kontroli la akvon por ne estu inundo en Miskolc.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto
* hungare kun foto

Kategorio:Baraĵlagoj en Hungario
Kategorio:Miskolc
Universitato Guglielmo Marconi

La **Universitato Guglielmo Marconi** (, akronime ***UNIMARCONI***) estas privata, ŝtate agnoskita distanclernada itala universitato, kiu estas bazita en Romo kaj fondita en 2004.

Ĝi ofertas edukajn kursojn en kaj dedistancaj kaj tradiciaj reĝimoj . Dum tempo, al la roma oficejo aliĝis tiuj en Cagliari, Capalbio, Katanio, Cento, Kosenco, Florenco, Gela, Mesino, Milano, Napolo, Palermo, Prato, Reggio Calabria, Sestri Levante, Trano kaj eksterlande, Ateno.

## Organizo 
La universitato estas dividita en ses fakultatojn:
* Ekonomio
* Juro
* Leteroj
* Edukaj Sciencoj
* Politika scienco
* Inĝenieristiko

Esploragadoj estas organizitaj en ses sekciojn:
* Nuklea, subnuklea kaj radiada fiziko
* Novigado kaj informa inĝenierado
* Inĝenierado pri daŭripovo
* Ekonomiaj kaj komercaj sciencoj
* Juraj kaj politikaj sciencoj
* homaj Sciencoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo itale
* Oficiala retejo angle

Kategorio:Universitatoj kaj altlernejoj en Romo
Kategorio:Privataj lernejoj
One (Azio)

**ONE** (antaŭe nomita **Sony ONE**) estas sudorient-azia pagtelevida kanalo posedata fare de KC Global Media Asia. Ĝi estas havebla en Malajzio, Singapuro, Brunejo kaj Indonezio. Ĝi estis lanĉita la 1an de oktobro 2010 je 21:00 SST (20:00 WIB).

La programado de la kanalo konsistas el kore-lingvaj serioj kaj spektakloj, disponigitaj fare de Seoul Broadcasting System (SBS) kaj el plej lastatempa Munhwa Broadcasting Corporation (MBC) kune kun Viu (liniaj televidrajtoj por Viu Original K-dramoj). La programado de ONE estas havebla subtekstigita en lokaj lingvoj sur laŭvolaj subtitolaj trakoj, depende de la merkato de la lando de ricevo. Ekde oktobro 2017, la enhavoj provizitaj estis nur haveblaj en Singapuro kaj Malajzio ĝis la 31-a de julio 2020.

En januaro 2020, Sony Pictures Television vendis la kanalon, kune kun la sudorient-aziaj kanaloj Animax, GEM (aligitaj en marto 2020) kaj AXN al KC Global Media.

Kategorio:Sudkoreaj firmaoj
Kategorio:Televidkanaloj
Valdice

:*Eble vi serĉas: Valtice.*
:*Tiu ĉi artikolo temas pri municipo en distrikto Jičín. Pri parto de municipo Košťálov temas artoikolo Valdice (Košťálov).*

**Valdice** (ĝis la jaro 1950 sub la nomo *Kartouzy-Valdice*, ) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové proksimume 2 km de la distrikta urbo Jičín (en direkto al Lomnice nad Popelkou). Vivas ĉi tie  ().

Troviĝas ĉi tie kartuziana monaĥejo, kiu ekde la duono de la 19-a jarcento servas kiel malliberejo Valdice. Antaŭ la areo situas Monumento de .

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1627, kiam Albrecht von Wallenstein fondis Kartuzianan monaĥejon, ĉirkaŭ kiu estiĝis vilaĝo.

Post la morto de Wallenstein en la jaro 1635 ĉio falis al Ferdinando la 2-a, kiu donacis la posedaĵon al la valdica monaĥejo. La korprestaĵoj de Albrecht von Wallenstein estis en la preĝejo lokigitaj inter la jaroj 1636 kaj 1783. Post transŝovo de la korprestaĵoj ĝis Mnichovo Hradiště ĉi tie estis kreita punejo kun kapacito 600 personoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Monumento al Tomáš G. Masaryk
* Monumento al viktimoj de la 1-a kaj la 2-a mondmilito
* Monumento de politikaj malliberigintoj
* Kartuziana monaĥejo (nun malliberejo Valdice)
* Statuo de sankta Johano Nepomuka

## Pluaj fotoj 

Valdice - čp. 12.jpg|Valdice
Valdice - čp. 38.jpg|Valdice
Valdice - čp. 24.jpg|Valdice

## Referencoj 

Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Fernando Tejero

**Fernando TEJERO Muñoz-Torrero** (Kordovo; 24a de februaro 1967) estas hispana aktoro, kiu atingis grandan popularecon pro sia partopreno en la televida serio *Aquí no hay quien viva*.

## Biografio kaj kariero 
Li studis teatron en la lernejo de Cristina Rota, kie li kontaktis kun Alberto San Juan kaj la teatra kompanio Animalario, inter kies membroj estis Ernesto Alterio, Andrés Lima kaj Guillermo Toledo. David Serrano, ankaŭ proksima al tiu grupo, havigis al Fernando Tejero oportunon en la filmo *Días de fútbol* (2003), per kiu li ricevis la Goya-premion al plej bona novula aktoro. Samjare li estis elektita por la televida serio *Aquí no hay quien viva*. Tio rezultis en granda populareco, kaj tial Fernando Tejero povis atingi rolojn pli protagonistajn en filmoj kiel *El penalti más largo del mundo* (Roberto Santiago, 2005).

Li ludis rolon de blindulo en la filmo *Va a ser que nadie es perfecto* (Joaquín Oristrell, 2005), en kiu li aktoris kun Santi Millán kaj José Luis García Pérez. En 2009 li kun laboris kun la aktorino Malena Alterio por kvara fojo (post du filmoj kaj la serio *Aquí no hay quien viva*) en la filmo *Al final del camino*. Ili ree kunlaboris en 2011 en *Cinco metros cuadrados* de Max Lemcke, kiu ricevis kvin premiojn en la Festivalo de Malago. La 1an de junio 2012 premieris *En fuera de juego*, kiu estis ege malsukcesa.

## Filmoj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* Fernando Tejero en Cordobapedia
* Fernando Tejero en CINE.COM
* en imdb

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Joonas Saartamo

**Joonas SAARTAMO** - naskiĝinta 	6-an de majo 1980 en Helsinko, do nun -aĝa - estas finna filmaktoro, voĉaktoro kaj muzikisto. Li aktoris en la gravaj filmoj *Menolippu Mombasaan*, *Tyttö, sinä olet tähti* kaj *Juoppohullun päiväkirja* kaj *Kulman pojat*. Li ricevis la premion *Jussi*. Lia patrino estas Eija Ahvo.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Finnaj aktoroj
Belén Rueda

**María Belén Rueda García-Porrero**, plej ofte konata kiel **Belén RUEDA** (Madrido, 16a de marto 1965),​ estas hispana aktorino kaj prezentistino de televido. Ŝia kinkariero inkludis *Mar adentro* (2004), per kiu ŝi ricevis la premion al plej bona novula aktorino en la 19a ceremonio de la Goya-premioj, kaj poste ŝi pluigis per *El orfanato* (2007), *Los ojos de Julia* (2010) kaj *Perfectos desconocidos* (2017).

## Biografio kaj kariero 
Ŝi debutis kiel prezentistino kun José Luis Moreno en la programo *VIP Noche*, kaj poste kun Emilio Aragón. Poste ŝi saltis al la kanalo Antena 3 kiel prezentistino en la programoj *La ruleta de la fortuna*, ''T'ha tocao* kaj *Sin ir más lejos*. Poste ŝi revenis al Telecinco, por debuti kiel televida aktorino, unue en la serio *Médico de familia*, ludante fotistinon Clara, kiu poste translokiĝis al la serio *Periodistas*, en kiu ŝi estis dum kvar jaroj protagonistino.

Poste ŝi partoprenis kiel kunprotagonisto en *Los Serrano* en la rolo de Lucía Gómez Casado, virino kiu edziĝas al iama amanto post la separiĝo disde sia edzo, rezulte en la kunigo de ambaŭ familioj en hejmo de Madrido. En tiu serio ŝi restis el 2003 ĝis 2007, kun granda populara sucekso. Dume ŝi premierigis la filmon *Mar adentro* en 2004 per rolo de Julia, pro kiu ŝi ricevis la Goya-premion al la plej bona novula aktorino. En januaro 2007, ŝi debutis en teatro per la verko *Closer*, pro kio ŝi forlasis definitive *Los Serrano*.

En oktobro 2007 ŝi premierigis *El orfanato*, reĝisorita de Juan Antonio Bayona kaj kunprotagonistigita kun Fernando Cayo, Geraldine Chaplin kaj Roger Príncep. *El orfanato* estis elektita por reprezenti Hispanion en la Oskar-premioj de 2008, sed finfine ĝi ne estis elektita inter la kvin finalanoj. Ŝi tiukadre atingis ankaŭ duan nomumon al Goya-premio, por la unua fojo kiel plej bona protagonista aktorino, kaj ripetis kandidatiĝon per terurfilmo, *Los ojos de Julia*, en 2010.

Ŝi estis protagonista ankaŭ de la dramo *El mal ajeno* en 2008, de la trilero *El cuerpo* en 2012 kaj aliris ankaŭ en animacia kino per sia voĉo en la rolulo de Gloria, en la unua kaj dua partoj de la sagao *Madagascar*. En 2013, ŝi aperis en *Ismael*, en kiu ŝi ludis la rolon de Nora kaj en la psikologia trilero *Séptimo*, kun Ricardo Darín. Ŝi estis ankaŭ protagonistino de la serio de Antena 3 *Luna, el misterio de Calenda* dum siaj du sezonoj. Poste el 2014 kaj ĝis 2015 ŝi ludis la rolon de Candela, vicestrino de primoda gazeto, en la serio de Telecinco *B&b, de boca en boca* en ties du sezonoj.

En 2016 ŝi ludis la rolon de Claudia en la serio *La embajada* de Antena 3, kun granda sukceso en la unua ĉapitro, sed poste malaltiĝo kaj nuligo de la serio. Post unu jaro ŝi partoprenis en la filmo *Perfectos desconocidos* de Álex de la Iglesia, kiu iĝis la hispana filmo plej vidita tiun jaron. Poste ŝi protagonistis la filmon de Telecinco Cinema nome *El Cuaderno de Sara* kaj la terurfilmo *No dormirás*, krom partopreno en la filmoj *El pacto* kaj *Durante la tormenta'', ĉiuj premieritaj en 2018.

## Filmoj 
### Televidaj serioj 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* en imdb
* .

* 

Kategorio:Hispanaj aktoroj
Eŭropa Universitato de Bretonio

La **Eŭropa Universitato de Bretonio** (, ofte mallongigita al UEB), estas komunumo de universitatoj kaj akademiaj establaĵoj kreita en 2007  kaj dissolvita en 2016. Ĝi kunigis 23 altlernejojn, inkluzive de universitatoj, lernejoj, hospitaloj kaj esplororganizoj de la Bretonia regiono. Ĝiaj komponentoj trejnis ĉirkaŭ 71,500 studentojn, kaj inkludis 8 500 homojn aliĝintaj en esploragadoj .

Ĝiaj agadoj temigis plejparte esploradon per la establado de temaj esplorretoj, projektteamoj, kaj la rekrutado de internaciaj esploristoj. La valorigo de esplorado estis certigita funkcie per ĝia "Bretagne Valorisation" komponento. Esplortrejnado, aŭ trejnado de doktoraj studentoj, estis kunordigita fare de la internacia doktora kolegio de la UEB kiu kunigis la ok doktorigajn lernejojn en la regiono.

La Eŭropa Universitato de Bretonio kunfandiĝas kun la fr:Universitato de Nantes Angers Le Mans por januaro 2016 ĉe la Universitato de Bretonio Luaro.

## Membroj 
* Universitato de Okcidenta Brittany
* Universitato de Suda Brittany
* Universitato de Rennes 1
* Universitato de Rennes 2 – Supra Brittany
* AGROCAMPUS OUEST
* École Normale Supérieure de Cachan Kerde Lann universitatejo
* École nationale supérieure de chimie de Rennes
* INSA Rennes
* TELECOM Bretagne
* Eŭropa/Eŭropa Akademio de Arto en Brittany (EESAB)
* ECAM Rennes
* EME Rennes
* ESC Rennes Lernejo de Komerco

## Referencoj 
Kategorio:Instruado en Bretonio
Kategorio:Francaj strukturoj pri scienca kunlaboro
Elina Salo

**Aino Elina SALO** (naskiĝinta la 9-an de marto 1936, mortinta la 4-a de novembro 2025) estis finna aktorino, kiu aktoris ekde la 1950-aj jaroj. Ŝi estas konata pri siaj filmaj roloj en filmoj de Aki Kaurismäki, kaj pri roloj en la svedlingva teatrejo *Lilla Teatern* ("malgranda teatro"). Ŝi ankaŭ voĉaktoris Lilla My/Pikku Myy, figurino en la rakontoj pri hipopotamosimilaj estaĵoj Mumintroloj. Unua vere grava rolo de ŝi estis en la filmo *Patarouva* (1959). Ŝia aktora karaktero konatiĝis pri la filmo de *Jaakko Salo*, *Yö ja päivä* kaj speciale pri la filmo de Sarva *Työmiehen päiväkirja*. Novan popularecon ŝi ricevis pri la filmo *Runoilija ja muusa*. Tie ŝi aktoras la verkistinon L. Onerva (artista nomo de virino, kiu fakte nomiĝis Hilja Onerva Lehtinen). Ŝi ankaŭ kantis. Unu el ŝiaj konataj diskoj estas *Lähdetään Korkeasaareen* ("Ni iru al Korkeasaari", tio celas iradon al la bestoĝardeno de Korkeasaari).

Kategorio:Finnaj aktoroj
Kategorio:Finnaj kantistoj
Universitato de Montenegro

La **Universitato de Montenegro** () estas nacia publika universitato de la lando kun sidejo en Podgorico, Montenegro . Fondite en 1974 kaj kun 20 fakultatoj, ĝi estis konata ĝis 1992 kiel *Universitato Veljko Vlahović* . Ĝi havas kampusojn en la urboj Podgorico, Cetinjo, Kotor, Herceg Novi kaj Nikšić .

## Organizo 
La Universitato de Montenegro havas la sekvajn fakultatojn kaj esplorinstitutojn:
* Fakultato de Ekonomiko
* Fakultato de Juro
* Fakultato de Elektrotekniko
* Fakultato de Metalurgio kaj Teknologio
* Fakultato de Politiko
* Fakultato de Inĝenierio
* Fakultato de Mekanika Inĝenierado
* Fakultato de Scienco kaj Matematiko
* Fakultato de Medicino
* Fakultato de Filozofio en Nikšić
* Fakultato de Arto en Cetinjo
* Fakultato de Dramo en Cetinjo
* Muzika Fakultato en Cetinjo
* Fakultato de Naŭtikaj Sciencoj en Kotor
* Fakultato de Turismo kaj Hotela Administrado en Kotor
* Fakultato de Arkitekturo
* Fakultato de Politikaj Sciencoj
* Fakultato de Bioteknologio
* Fakultato de Aplika Fizioterapio en Igalo
* Instituto de Fremdaj Lingvoj
* Instituto de Historio
* Instituto de Mara Biologio

La universitato estas membro de la Balkan Universities Network (BAUNAS).

## Famaj universitatanoj 
Mileva Filipović (1938-2020) - akademianino, sociologo kaj pioniro de scienco de seksa identeco kaj seksaj studoj

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Montenegro oficiala retejo
* Universitato de Montenegro Studenta Parlamento

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Montenegro
Úlibice

**Úlibice** (en loka dialekto *Oulibice*) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1355.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipoj 
* **Úlibice**
* Řeheč

## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Anunciacio
* Statuo de sankta Johano Nepomuka ĉe ponto

## Pluaj fotoj 

Ulibice 16.jpg|Domo en Úlibice
Ulibice 19.jpg|Domo en Úlibice
Ulibice 39.jpg|Domo en Úlibice


Kategorio:Municipoj en distrikto Jičín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jičín
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Shohei Imamura

**Shōhei IMAMURA** (japane: 今村昌平, *Imamura Ŝōhei*), naskiĝis la 15-an de septembro 1926 en Tokio, mortis la 30-an de majo 2006, estis japana kinreĝisoro kaj aktoro. Kiel unu el la kunfondintoj de la japana *Nouvelle Vague* (*Nuberu Bagu,* Nova Ondo), li estas unu el la plej influaj japanaj kinreĝisoroj. 

Li studentiĝis ĉe la Universitato de Ŭaseda en 1951, kaj estis la unua japana reĝisoro kiu gajnis la Oran Palmon dufoje. 

Li akiris reputacion kiel unu el la plej grandaj postmilitaj reĝisoroj en Japanio per filmoj en kiuj, de la perspektivo de la malsuperaj klasoj, la malĉasta kaj seksa naturo de viro estas rivelita en ofte satira maniero. Dum lia duonjarcenta kariero li reĝisoris proksimume 20 filmojn. 

En 1958, li debutis kiel reĝisoro kun la filmo "Ŝtelita deziro", tuŝante polemikajn kaj ekscentrajn temojn, al kiuj li tiam revenis plurajn fojojn. Imamura ĉiam interesiĝis pri la "malgrandaj homoj", kamparanoj, kamparaj rifuĝintoj en la urbon aŭ prostituitinoj frapitaj de la sorto, tia estis la socia medio kiu havis lian senkondiĉan simpation.

Li ankaŭ produktis en 1967 filmon pri socia problemo en Japanio, nome tiu de 'ĝohacu' en la filmo *Viro malaperis* (japane: 人間蒸発, ĝōhacu). *La profunda deziro de dioj* (1968) estis unu el la plej ambiciaj kaj multekostaj projektoj de la reĝisoro. En ĝi, li parolis pri la kolizio de tradicio kaj moderneco en la sudo de Japanio. Li malŝatis la okcidentiĝon de multaj japanoj.

## Vidu ankaŭ 
Ĝohacu (=vaporiĝo aŭ malaperinto)

## Eksteraj ligiloj 
(en) Shōhei Imamura ĉeThe Movie Database

## Referencoj 
Kategorio:Viroj
Kategorio:Japanaj reĝisoroj
Kategorio:Mortintoj en 2006
Kategorio:Naskiĝintoj en 1926
Universitato de Zadar

La **Universitato de Zadar** () estas publika esplora universitato situanta en Zadar, Kroatio . La universitato estis fondita en sia nuna formo en 2002, sed povas spuri siajn radikojn al la *Universitas Iadertina* fondita fare de dominikanoj en 1396, igante ĝin la plej malnova terciara instruejo de Kroatio kaj unu el la plej malnovaj en Eŭropo .

## Organizo 
La universitato estas dividita en 21 fakultatojn:
* Anglalingva Fakultato
* Fakultato de Arkeologio
* Bibliotekologia Fakultato
* Fakultato de Etnologio kaj Soci-Kultura Antropologio
* Fakultato de Franc-Romiaj Studoj
* Geografia Fakultato
* Fakultato de Ĝermanaj Studoj
* Fakultato de Historio
* Fakultato pri Informado kaj Komunikado
* Fakultato de Italaj Studoj
* Fakultato de Klasika Filologio
* Fakultato de Kroataj kaj Slavaj Studoj
* Fakultato de Arthistorio
* Lingvistika Fakultato
* Maraj Aferoj kaj Martransporta Departemento
* Mediteranea Akvokulturo -Departemento
* Fakultato de Pedagogio
* Filozofia Fakultato
* Fakultato de Psikologio
* Lerneja kaj bazlerneja edukadfakultato
* Fakultato de Sociologio
* Fakultato de Ekonomiko
Menciindas ke la Arta Fakultato, fondita en 1955, tiam estis la ununura altlernejo en moderna Kroatio ekster Zagrebo.

### Instalaĵoj 
Universitataj operacioj estas koncentritaj en du lokoj:

* "Malnova Kampuso", en baroka konstruaĵo en la malnova urbo Zadar (adreso: Mihovila Pavlinovića bb) kaj
* La “Nova Kampuso” (adreso: d-ro Franje Tuđmana 24i).

Aldone al la universitato, Zadar ankaŭ havas la Zadar Maruniversitato kaj instruista kolegio.

## Rangigoj 
En la QS World University Rankings de 2020, la Universitato de Zadar estas vicigita 301-350-a en la EECA (Orienta Eŭropo kaj Mezazio) rangotabeloj, igante ĝin la 6-a kroata universitato en la listo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Zadar Retejo (kroate kaj angle)
* Info Zadar (kroate)

Kategorio:Lernejoj fonditaj en la 14-a jarcento
Kategorio:Universitatoj en Kroatio
Universitato de Rijeko

La **Universitato de Rijeko** () estas universitato en Rijeko, Kroatio. Ĝi estis fondita en 1973 kaj konsistas el pluraj fakultatoj kaj kolegioj. La Universitato de Rijeko estas la distrikto Primorje-Gorski Kotar kaj la gvida institucio de alteduko de nordokcidenta Kroatio.

## Priskribo 
La ĉefa kampuso de la Universitato de Rijeko situas en la distrikto Trsat. La studentcentro kaj pluraj da la fakultatoj kaj kolegioj de la universitato situas en la universitatareo. Tamen, la rektoro de la universitato situas ĉe la adreso Trg braće Mažuranića 10 ( *Fratoj Mažuranić Square 10)* en la distrikto Bulevard. Pluraj fakultatoj situas en malsamaj lokoj en la urbo. Krome, unu fakultato estas ĉiu situanta en la urboj Opatija kaj Gospić .

## Historio 
La Universitato de Rijeko estis fondita la 17-an de majo 1973. Ĝi spuras siajn radikojn al la lernejo de supera edukado fondita en 1627 fare de la jezuitoj en Rijeko. Ĉi tiu akademio ĝuis la saman altan statuson kiel aliaj institucioj de supera edukado en la Habsburga Imperio. En la jaroj 1773–1780, la Habsburga Reĝa Akademio havis sian sidejon en Rijeko.

## Organizo 
La komponentoj de la Universitato de Rijeko kun jura personeco estas:
* Akademio de Aplikataj Artoj
* Fakultato de Ekonomiko
* Fakultato de Administrado de Turismo kaj Gastamo
* Fakultato de Sanaj Studoj
* Fakultato de Filozofio
* Civila inĝenierado
* Fakultato de Medicino
* Maraj Studoj
* Jurstudo
* Fakultato de Teknikaj Studoj
* Fakultato de Instruistoj
** Regiona studo de la Fakultato de Instruista Eduko (UFRI) en Gospić

Komponantoj sen jura personeco estas:
* Fakultato de Dentala Medicino
* Fakultato de Fiziko
* Fakultato de Informadiko kaj Ciferecaj Teknologioj
* Fakultato de Matematiko
* kolegio de Bioteknologio

Centroj:
* Centro por Industria Heredaĵo
* Centro por Menso kaj Konduto-Esplorado
* Centro por logiko kaj decida teorio
* Centro por Mikro- kaj Nanosciencoj kaj Teknologioj
* Centro por Altnivelaj Studoj de Sudorienta Eŭropo
* Centro por Altnivela Komputado kaj Modeligado
* Centro por subteno de inteligentaj kaj daŭrigeblaj urboj
* Centro por Paco kaj Konfliktstudoj
* Centro por Artefarita Inteligenteco kaj Ciber-Sekureco
* Centro por Urba Transiro, Arkitekturo kaj Urbanismo
* Logoterapia centro
* Jean Monnet Interuniversitata Centro de Plejboneco Opatija
* Universitata konsila centro

Aliaj komponantoj:
* Studenta Centro Rijeko
* Rijeko Universitata Biblioteko
* Fondo de la Universitato de Rijeko
* Scienca kaj teknologia parko
* Studenta Unio de la Universitato de Rijeko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Rijeko Retejo ( kroate kaj angle)
* (kroate) Facultet za matematiku Sveučilišta u Rijeci
* (kroate) Fakultet Informatike i Digitalnih Tehnologija Sveučilišta u Rijeci
* (kroate) OpenClass homepage at HULK-Ri
* (kroate) Odjel za Biotehnologiju Sveučilišta u Rijeci
* (angle) Department of Biotechnology, University of Rijeko 

Kategorio:Universitatoj en Kroatio
Kategorio:Rijeko
Universitato de Osijek

La **Josip Juraj Strossmayer-Universitato-Osijek** (, mallonge konata kiel **UNIOS** ) estas kroata ŝtata universitato en Osijek .

La universitato situas kun la ĉefkonstruaĵo, la rektorejo kaj la agrikultura fakultato en la historia urbocentro de la kvara plej granda urbo de Kroatio; la aliaj fakultatoj estas disigitaj ĉie en la urbo (Tvrda , Drava , kampuso Gaj). De 1977 ĝis 2000, 8,810 studentoj aliĝis en la universitato.

La universitato konsistas el 11 fakultatoj , 5 kolegioj kaj 1 artakademio. Ĉiuj studoj en la universitato estas organizitaj laŭ la Bolonja procezo kaj ECTS estas aplikata sur ĉiuj niveloj. Ekde 2009, la Universitato de Osijek partoprenas en Erasmus+ .

## Organizo 
### Fakultatoj 
La Universitato de Osijek havas 11 fakultatojn. Ĉi tiuj estas:
* Fakultato de Ekonomiko
* Fakultato de Elektrotekniko
* Fakultato de Konstruinĝenieriko
* Fakultato de Edukado
* Fakultato de Agrikulturo
* Fakultato de Juro
* Fakultato de Manĝaĵa Teknologio
* Fakultato de Mekanika Inĝenierado en Slavonski Brod
* Fakultato de Medicino
* Fakultato de Filozofio
* Katolika Fakultato de Teologio en Đakovo

### Institucioj 
La Universitato de Osijek havas 5 fakojn. Ĉi tiuj estas:
* kolegio de Matematiko
* kolegio de Fiziko
* kolegio de Kemio
* kolegio de Biologio
* Kultura Esplorinstituto

Aldone al la fakultatoj kaj fakoj, ekzistas artakademio.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (kroate kaj angle)

Kategorio:Universitatoj en Kroatio
Universitato de Dubrovnik

La **Universitato de Dubrovnik** ( ; ) estas ŝtata universitato en la kroata adriatika grandurbo de Dubrovnik , nuntempe kun proksimume 2,600 studentoj kaj 160 akademia kunlaborantaro . Ĝi estis fondita en 2003 , igante ĝin la dua plej juna universitato en Kroatio post la Universitato Juraj Dobrila de Pula . La rektoro de la universitato estas Mateo Milković.

La Universitato de Dubrovnik konsistas el sep fakultatoj kaj du kolegioj. Ĝi tre emfazas sian internacian orientiĝon kaj partoprenon en la Bolonja Procezo kaj la ERA .

Apud tiu ĉi universitato, ekzistas la Internacia Universitato de Dubrovnik.

## Organizo 
La instruprogramo estas dividita en 7 fakultatojn.
* Fakultato de Akvo-Administrado
* Fakultato de Elektrotekniko kaj Komputado
* Fakultato de Ekonomiko
* Fakultato de Inĝenierio
* Fakultato de Oceanologio
* Fakultato de Telekomunikado
* Fakultato pri Monumenta Protekto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (kroate kaj angle)

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Kroatio
Kategorio:Dubrovnik