open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gujana koturno

La **Gujana koturno** (***Odontophorus gujanensis***) estas specio de birdoj de la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj kaj de ties tipa genro de Odontoforoj, kiuj estas perdrikecaj specioj fortikabekaj kaj kun rimarkindaj nigrablankaj gorĝaj aŭ vizaĝaj markoj.

Ĝi troviĝas en suda Centrameriko al boliviaj Andoj, nome en Bolivio, Brazilo, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Gujanoj, Panamo, Peruo, kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Aspekto 
Temas pri tre bruna birdo kun larĝa nuda haŭtaĵo ĉirkaŭokula kaj ruĝecbrunaj frunto kaj vangoj, dum la mentono estas iom pli hela kaj la iriso tute malhelbruna. La beko estas nigreca, kaj kun tre dika kaj larĝa supra makzelo, kio krome estas iom hokoforma. La supraj partoj estas tre malhelbrunaj kaj la subaj iom pli helaj.

## Subspecioj 
* *castigatus* Bangs, 1901 – sudokcidenta Kosta-Riko kaj (iame?) en okcidenta Panamo. 
* *marmoratus* (Gould, 1844) – orienta Panamo al norda Kolombio kaj nordokcidenta Venezuelo. 
* *gujanensis* (Gmelin, 1789) - sudorienta Venezuelo, Gujanoj kaj Brazilo (suden al Mato Grosso) kaj plej malproksima norda Paragvajo. 
* *medius* Chapman, 1929 - suda Venezuelo kaj nordokcidenta Brazilo. 
* *buckleyi* Chubb, 1919 – bazo de orientaj Andoj de Kolombio, orienta Ekvadoro kaj norda Peruo. 
* *rufogularis* Blake, 1959 – supraj lokoj de rivero Yavari, nordorienta Peruo. 
* *pachyrhynchus* Tschudi, 1844 - orienta Peruo kaj eble ankaŭ okcidenta Bolivio. 
* *simonsi* Chubb, 1919 - orienta Bolivia.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Odontophorus gujanensis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Odontoforedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kategorio:Birdoj de Kolombio
Kategorio:Birdoj de Kostariko
Ruis (komunumaro)

La **komunumaro Ruis** estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Surselva. Ĝi havis 2042 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Rueun.

## Geografio 
La komunumaro Ruis konsistas el la meza parto de la valo de la Antaŭa Rejno. La nordan limon de la komunumaro formas la Glarusaj Alpoj.

## Komunumoj de la komunumaro Ruis 
La komunumaro Ruis konsistas (stato en 2009) el 6 komunumoj, el kiuj Obersaxen estas la plej granda. Jen la listo:

## Historio 
La hodiaŭa komunumaro Ruis estiĝis en la jaro 2001 per kunigo de la antaŭa komunumaro Ruis kun la antaŭa distrikto Obersaxen, kiel nova komunumaro Ruis, de la tiam kreita distrikto Surselva. La malnova komunumaro Ruis estis kreita en la jaro 1851 surbaze de la tiama leĝo pri la nova administra ordo de Kantono Grizono, kiel parto de la tiama distrikto Glenner.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 

!
John Huchra

Filo de kondukisto de trajno kaj de hejmedzino, li kreskis en
Ridgefield Park (vilaĝo en Kantono Bergen). Li
interesiĝis pri kosmologio kaj sciencfikcio.

Li ricevis sian licencion pri fiziko de la Masaĉuseca Instituto de Teknologio
(kie li estis ankaŭ ano de la teamo de lukto), daŭrigis sian lernadon en la
Kalifornia Instituto de Teknologio kie li ricevis sian
doktorecon (Ph. D.) pri astronomio. Li ricevis post-doktoran
stipendion en la Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics kaj restis tie kiel
profesoro ĝis la fino de sia kariero.

Kun siaj kolegoj Marc Aaronson kaj Jeremy Mould, li anoncis, sur bazo de kalkuloj
pri la lumeco kaj la rotacia rapideco de iuj spiralaj galaksioj, ke
la aĝo de la universo estus nur 9 miliardoj da jaroj,
ĉirkaŭ duono de la aĝo taksita de la plejparto de la astronomoj.

En 1986, kun Valérie de Lapparent kaj Margaret Geller, li publikigis pri la
bizare neregula disdono de la galaksioj en la skalo de pluraj dekoj da
megaparsekoj sur baze de la unuaj rezultoj de la CfA du CfA Redshift Survey :
de Lapparent, Geller kaj Huchra montris la galaksiojn kiel disdonitaj "sur la surfaco
de strukturoj kun formo de sapvezikoj".
En 1989, kun pli recentaj mezuroj, Geller kaj Huchra malkovris la
Grandan Muron,
filamento da galaksioj de 600 milionoj da lumjaroj de longo kaj 250 milionoj
da lumjaro de larĝo. Tio estas la dua plej granda grandskala kosma strukturo
nun konata.

Oni donis lian nomon al:
* La Lenso de Huchra, galaksio kies maso estigas fenomenon de gravita lenso tiel nomata Ejnŝtejna kruco, antaŭ la kvazaro *G2237 + 0305*
* La asteroido 4656 Huchra malkovrita en 1978 de Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Bonvenu ĉe la John Huchra'a paĝo
*  John Huchra : Nekrologia notico
Punktoflugila koturno

La **Punktoflugila koturno** (***Odontophorus capueira***) estas specio de birdoj de la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj kaj de ties tipa genro de Odontoforoj, kiuj estas perdrikecaj specioj fortikabekaj kaj kun rimarkindaj nigrablankaj gorĝaj aŭ vizaĝaj markoj.

Ĝi troviĝas en orienta Brazilo el Ceará al Rio Grande do Sul, kaj en apudaj areoj de Argentino kaj Paragvajo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj pluvarbaroj de malaltaj teroj aŭ humidaj montararbaroj ĉe Atlantiko.

## Aspekto 
Temas pri grizbruna koturneca birdo kun rimarkinda kapobildo konsista je tre malhela iriso ĉirkaŭata de oranĝeca nuda haŭtaĵo, super kiu estas larĝa flaveca superokula strio el la bekobazo al la nukoflankoj. La krono (kaj ties kresto) estas pli bruna, dum la gorĝareo kaj brusto estas pli grizaj. La subaj partoj estas sablokoloraj al helbrunaj, dum la supraj partoj estas pli malhelaj kaj pli striecaj je nigra kaj blankaj marketoj laŭlonge de ŝultroj (flugiloj) al flankoj. La beko estas dika kaj malhelgriza kaj ankaŭ la kruroj estas malhelgrizaj.

## Subspecioj 
Oni agnoskas du subspeciojn kiuj estas la jenaj:
* nomiga subspecio *capueira* (Spix, 1825) - orienta Brazilo, orienta Paragvajo, plej malproksima nordorienta Argentino.
* *plumbeicollis* Cory, 1915 - nordorienta Brazilo.

## Kutimaro 
Ili manĝas berojn kaj nuksojn kaj nestumas en truoj surgrunde.

La kanto estas laŭta.

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Odontophorus capueira.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Odontoforedoj
Kategorio:Birdoj de Sudameriko
2171 Kievo

**2171 Kievo** estas malgranda, ne tre hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo (tiama Sovetunio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la tiam sovetunia urbo Kievo; nun ĉefurbo de Ukrainio.

## Orbito 
Ĝi estas en  5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de D. Romeuf, D. Augustin, R. Behrend, V. Benishek, P. Pravec, B. Christmann, J. Michelet, R. Montaigut, E. Barbotin, P. Sogorb, R. Durkee, F. Manzini kaj F. Sold uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,88&nbsp;km, orbitan  de ĉirkaŭ 17&nbsp;km kaj orbitan periodon de 22,96 horoj (0,9567 ± 0,0004 tago), ĝia rotacia periodo estas ankaŭ 22,96 horoj: tiu satelito estas en ligita rotacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  (2171) Kiev; paĝo de Wm. Robert Johnston

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Kievo
Kategorio:Malkovrita de Tamara Miĥajlovna Smirnova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Al Marĝ

**Al Marĝ** (, latinliterigo laŭ DMG Al Marǧ) estas urbo de  loĝantoj (takso de 2007) en la nordoriento de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto Al Marĝ. La urbo situas borde de la Mediteranea Maro kaj apartenas al la historia regionego Cirenio. 

En la antikva epoko, la urbo nomiĝis Bárke (greke Βάρκη, arabe  برقة) kaj estis signifa helenisma komerca loko ekde la 7-a jarcento a.K.. La plej granda parto de la urbo estis detruita fare de tertremo la 21-an de februaro 1963, kiu mortigis 300 homojn kaj grave vundis 500 pliajn. Nova urbocentro rekonstruiĝis ĝis la jaro 1970 pli-malpli 5 kilometrojn de la malnova centro.

Kategorio:Urboj de Libio
Garjan

**Garjan** (arabe غريان, latinliterigo laŭ DMG Ġaryān) estas urbo de 39 561 loĝantoj (stato de 2010) en la nordokcidento de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Al Ĝabal Al Garbi, kaj ĝis la jaro 2007 estis la centro de propra, samnoma distrikto Garjan. La urbo situas proksimume 100 kilometrojn sude de la urbo Tripolo kaj  de la Mediteranea Maro. Ĝi apartenas al la historia regionego Tripolio, kaj situas en la montaro *Nafusa*, loĝata plejparte fare de berberoj. 

Kadre de la libia revolucio de 2011, la urbo komence ĉe la flanko de la ribelantoj, sed la 2-an de marto 2011 estis rekonkerita de la ŝtata armeo.

Kategorio:Urboj de Libio
Al Azizija

**Al Azizija** (arabe العزيزية‎, latinliterigo laŭ DMG Al 'Azīzīya) estas urbeto de iom pli ol 4000 loĝantoj (takso de 2010) en la nordokcidento de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Al Ĝifara. La urbo situas proksimume 55 kilometrojn sude de la urbo Tripolo kaj de la Mediteranea Maro. Ĝi apartenas al la historia regionego Tripolio, kaj situas ĉe historia komerca vojo de la marbordo suden al la montaro *Nafusa* loĝata plejparte fare de berberoj kaj pli suden al la dezerta regionego Fezano. 

Kategorio:Urboj de Libio
Girovce

**Girovce** (hungare *Gerlefalva*) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Girovce situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 24&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Girócz*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gerlefalva 132 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Girovce 74 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Virga Maria) de 1741

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Holčíkovce

**Holčíkovce** (hungare *Holcsík* [holĉIk]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Holčíkovce situas laŭ maldekstra flanko de akvorezervujo de Ondava, laŭ traira flankovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 25&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408. En 1715 oni komputis tie 9 loĝatajn kaj 10 neloĝatajn domojn. En 1787 229 loĝantoj loĝis en 23 domoj, en 1828 202 vilaĝanoj en 27 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Holcsík 232 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Holčíkovce 485 homoj, (482 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika moderna preĝejo omaĝe al Dipatrino
* la akvorezervujo estas ŝatata loko por fiŝkaptistoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Zadní Lodrantka

**Zadní Lodrantka** (*Malantaŭa Lodrantka*) kolektas akvon por siaj fontoj en arbaro ĉe urbo Horní Jelení kaj per kelkaj rojoj gvidas ĝin al vilaĝo Ostřetín. El ĝi jam Zadní Lodrantka fluas okcidenten trans ebenaĵo apud komunumo Dolní Roveň kaj super urbo Sezemice enfluas de dekstra flanko en Loučná.

**Zadní Lodrantka** fluas trans vilaĝoj Ostřetín kaj Kladina al Sezemice.

Paralele kun Zadní Lodrantka, ĉirkaŭ 1&nbsp;km sude, fluas trans ĉiuj kvar vilaĝoj de la komunumo Dolní Roveň ĝia "ĝemelrivero" nomata Lodrantka.

## Proksimaj turismaj celoj
* urbo Holice
* burgo Kunětická hora
* urbo Pardubice
* urbo Sezemice

## Bibliografio
* Stanislav Štefáček:Encyklopedie vodních toků Čech, Moravy a Slezska, Nakladatelství Miloš Uhlíř - Baset, 2008

## Eksteraj ligiloj
* Raportprofiloj de inundservo (ĉeĥe)
* Ĥarakteristikoj de riveroj kaj basenoj de ĈR (ĉeĥe) 
* Mapo de fonta regiono apud Horní Jelení kaj Ostřetín
* Mapo de enfluejo apud Sezemice

Kategorio:Riveroj en distrikto Pardubice
Kategorio:Akvokolekta areo de Elbo
Jasenovce

eta|maldekstra|250px|Romkatolika preĝejo
**Jasenovce** (hungare *Jeszenőc* [jesenOc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Jasenovce situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 13&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1543. Iam ĝi konsistis el 3 vilaĝetoj: *Poloma*, *Vrchy* kaj *Močedníky*. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Jeszenőc 361 homoj, (poloj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplín, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Jasenovce 236 homoj, (230 slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1778

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
2173 Maresjev

'*2173 *Maresjev'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la heroon de sovetunio Aleksej Petroviĉ Maresjev (cirile *Алексе́й Петро́вич Маре́сьев''), aviadisto kaj batalinto de la dua mondmilito.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1974
2174 Asmodeo

**2174 Asmodeo** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usonaj astronomoj Schelte J. Bus kaj John Huchra elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la demono Asmodeo, menciita en la Libro de Tobit.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Schelte J. Bus
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1975
2175 Andrea Doria

'*2175 *Andrea Doria'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de Andrea Doria, ĝenova kondotiero kaj admiralo (1466 — 1560). Tiu nomo aludas al la tragedio de Schiller: "*Die Verschwörung des Fiesco zu Genua*". En kombino kun *2176 Donar*, la nomo memorigas la ripetitan malbenon de *Giannettino Doria* (nevo de Andrea) kontraŭ la respublikanaj konspirantoj: "*Donner und Doria''" estas nun uzata kiel ekkrio de konsterniĝo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Paul Wild
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1977
Cúcuta

**Cúcuta** [kukuta] estas metropolo kaj universitata urbo en Kolombio, kie estas ĉefurbo kaj speciala distrikto de departemento Norda Santandero.

eta|dekstra|150px|Mapo pri situo de Cúcuta
eta|dekstra|300px|Panoramo de Cúcuta
eta|dekstra|240px|Preĝejo en Cúcuta
eta|dekstra|300px|Komerca strato de Cúcuta

## Bazaj informoj 
* Loĝantaro: 585.543 (en 2005)
* Supermara alteco: 325 m
* Areo: km²
* Telefonkodo:
* Poŝtkodo:
* Horzono: UTC - 5
* 

## Geografio 
Cúcuta situas en montaro Andoj, en nordorienta parto de la lando laŭ la landlimo de Venezuelo. La kontrabandado estas ofta. Bogoto troviĝas je 570, Karakaso je 821 km-oj.

## Historio 
Cúcuta fondiĝis en 1733, kiel vilaĝo kun templo. En 1813 Simón Bolívar okupis la urbon post la Batalo de Cúcuta, kiu estis unua paŝo por sendependeco de Venezuelo. En 1821 tie estis verkita la konstitucio. En 1875 tertremo okazis. Inter 1878-1960 fervojo funkciis.

## Klimato 
Cúcuta havas tropikan savanan klimaton. La averaĝa temperaturo estas , kiu daŭras iom konstante. Jare pluvas proksimume po 1000&nbsp;mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed precipe dum oktobro kaj novembro.

## Vidindaĵoj 
* monumento pri batalo de Cúcuta
* monumento pri la urbofondinto
* parkoj
* preĝejo
* pontoj

## Trafiko 
Cúcuta havas flughavenon kaj aŭtovojon kaj trajnon (al Venezuelo). En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.

## Ĝemelurboj 
*  San Cristóbal (Venezuelo), Venezuelo
*  San Antonio del Táchira, Venezuelo
*  Zaragoza, Hispanio
*  Tunja, Kolombio
*  Bucaramanga, Kolombio

Kategorio:Urboj de Kolombio
Kategorio:Metropoloj
Frank Heller

**Frank HELLER** estis la pseŭdonimo de la sveda aŭtoro **Gunnar Serner** (naskiĝis la 20-an de julio 1886; mortis la 14-an de oktobro 1947).
Li verkis serion de libroj pri ombraj aferoj en internacia medio. Liaj plej famaj verkoj rilatis al la rolulo *Philip Collin*, kiu estis samtempe detektivo kaj ŝtelisto.

## Bibliografio 
* ''The Emperor's Old Clothes (La malnovaj vestaĵoj de la imperiestro)*, Novjorko, 1923
* *The Marriage of Yussuf Khan (La geedziĝo de Jusuf Kan)*, Crowell, Novjorko, 1923; Hutchinson & Co Londono, 1924
* *The Chinese Coats (La ĉinaj vestaĵoj)*, Londono, 1924
* *The Grand Duke's Finances (La financoj de la grandduko)*
* *The Perilous Transactions of Mr. Collin (La danĝeraj agadoj de S-ro Colin)*, 1924
* *The London Adventures of Mr. Collin (La londonaj aventuroj de S-ro Colin)*, 1923
* *Mr. Collin is Ruined (Ruiniĝis S-ro Colin)*, 1925
* *The Strange Adventures of Mr. Collin (La strangaj aventuroj de S-ro Colin)*, Crowell New York 1926
* *The Thousand and Second Night, An Arabesque. (La mil kaj dua nokto, arabesko)*, Williams & Norgate, London, 1926
* *Lead Me into Temptation (Konduku min en tenton)*, Crowell New York 1927
* *Twilight of the Gladiators (Krepusko de la gladiatoroj)'', 1944

## Eksteraj ligiloj 
* Frank Heller ĉe projekto Gutenberg

Kategorio:Svedlingvaj verkistoj
Franciszek Kleeberg

**Franciszek Kleeberg** (naskiĝis la 1-an de februaro 1888 en Ternopilo, mortis la 5-an de aprilo 1941 en Weisser Hirsch apud Dresdeno) – brigada generalo de Pola Soldataro, la lasta komandanto de la septembra kampanjo komence de la Dua Mondmilito. Distingita de la Kavalira Kruco de la Militista Ordeno Virtuti Militari.

## Septembra kampanjo 
Franciszek Kleeberg la 9-an de septembro 1939 komencis organizi batalajn taĉmentojn el komisiitaj al li rezervejoj. En ofica korespondado plu estis komandanto de la Areo de Korpuso n-ro 9. La 27-an de septembro rearanĝis subordigitan al li soldataron kaj establis en Włodawa civil-administrajn regopovojn. De ĉi tiu tago iĝis komandanto de Sendependa Operacia Grupo *Polesio*.

Apud vilaĝoj Jabłonie kaj Milanów (distrikto Parczewski) venkis antaŭenpuŝitajn taĉmentojn de la Ruĝa Armeo. La 6-an de oktobro 1939, post kvartagaj bataloj kun Wehrmacht apud Kock, redonis armilaron kiel la lasta pola generalo. Li iĝis la unua komandanto de Sendependaj Operaciaj Grupoj sen malvenko – la kontraŭulo apud Kock estis venkita, kaj Kleeberg estis devigita kapitulaci nur pro manko de provizaĵo kaj armilaro. Post la batalo iris al germana mallibereco. Li restadis en la germana militkaptitejo IVB en la Fortikaĵo Königstein apud Dresdeno. Mortis la 5-an de aprilo 1941 en soldata hospitalo en Weisser Hirsch kaj estis enterigita en la tombaro de Neustadt en Saksio.

Prezidento de Pollando - laŭ propono de Ĉefa Komandanto - la 1-an de januaro 1943 postmorte avancis lin al la grado de la generalo de divizio. En 1969 cindrojn de la generalo Franciszek Kleeberg estis alveturigitaj al Pollando kaj la 6-an de oktobro metitaj en la Militista Tombaro en Kock inter mortfalintaj soldatoj de komandata de li Sendependa Operacia Grupo "Polesio".

Kategorio:Polaj generaloj
Kategorio:Poloj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Naskiĝintoj en Ternopilo
2176 Donaro

**2176 Donaro** estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kun la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.

Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122&nbsp;cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la fotografiajn platojn en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon "*Donar*", malaltnovgermana formo de la nomo de la nord-ĝermana dio Toro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Azoj
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Malkovrita de Palomar–Leiden survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Nigrorela koturno

La **Nigrorela koturno** (***Odontophorus melanotis***)  estas specio de birdoj de la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj kaj de ties tipa genro de Odontoforoj, kiuj estas perdrikecaj specioj fortikabekaj kaj kun rimarkindaj nigrablankaj gorĝaj aŭ vizaĝaj markoj. Ĝi estis ofte konsiderata raso de la proksima parenca Ruĝfrunta koturno, *O. erythrops*.

Temas pri tre malhelbruna specio kun ruĝecbrunaj frunto kaj superokula strio, flaveca nuka kresto kaj tre malhelbrunaj supraj partoj dum subaj estas pli helaj kaj kun blankeca punkteco. La bazdika beko kaj la kruroj estas malhelgrizaj al nigrecaj.

Ĝi troviĝas en Kostariko, Honduro, Nikaragvo kaj Panamo.

La birdoj de Panamo iam estis agnoskataj kiel separata raso nome *coloratus*. Sed hodiaŭ oni agnoskas du subspeciojn:
* *verecundus* Peters, 1929 – kariba deklivaro de Honduro. 
* nomiga *melanotis* Salvin, 1865 - sudorienta Honduro, Nikaragvo kaj kariba marbordo de Kosta-Riko kaj Panamo. 

## Referencoj 
* BirdLife International 2004.  Odontophorus melanotis.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Odontoforedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Kategorio:Birdoj de Panamo
Kategorio:Birdoj de Kostariko
2167 Erin

'*2167 *Erin'''* estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la teamo de la nova Observatorio de Perto, kiu, de 1966, situas en Bickley (Okcidenta Aŭstralio), suburbo distanta de ĉ 25&nbsp;km oriente de Perto.

## Nomo 
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "*Erin*", en honoro de la filino de *George Punko'' unu el la astronomoj de la observatorio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de Perto
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Bruna arbarkoturno

La **Bruna arbarkoturno** aŭ **Kolombianda koturno** (***Odontophorus hyperythrus***) estas specio de birdoj de la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj kaj de ties tipa genro de Odontoforoj, kiuj estas perdrikecaj specioj fortikabekaj kaj kun rimarkindaj nigrablankaj gorĝaj aŭ vizaĝaj markoj. Ĝi povus estis samspecifa kun tri aliaj specioj, nome *O. speciosus*, Ruĝfrunta koturno, *O. erythrops* kaj Nigradorsa koturno, *O. melanonotus*. Eble ĝi estas plej rilata al *O. speciosus*. Estas ia montro de diferencoj en plumarkoloro inter populacioj de okcidentaj kaj centraj Andoj. Tiu specio estas monotipa (sen subspecioj). 

Ĝi troviĝas nur en okcidentaj kaj centraj Andoj de Kolombio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj. Ĝi iĝas rara pro habitatoperdo.

Temas pri bruneca koturno pli malhelbruna en krono, nuko kaj supraj partoj, kun nigraj grandaj makuloj en flankoj kaj tre ruĝecabrunaj vizaĝo kaj supra brusto. Estas grizeca nuda haŭtaĵo ĉirkaŭokula kaj beko kaj kruroj estas malhelgrizaj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Odontophorus hyperythrus.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Odontoforedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Nigrafrunta koturno

La **Nigrafrunta koturno** (***Odontophorus atrifrons***) estas specio de birdoj de la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj kaj de ties tipa genro de Odontoforoj, kiuj estas perdrikecaj specioj fortikabekaj kaj kun rimarkindaj nigrablankaj gorĝaj aŭ vizaĝaj markoj. Ĝi povus estis samspecifa kun kvar aliaj specioj, nome *O. strophium*, *O. columbianus*, *O. leucolaemus* kaj *O. dialeucos*.

Ĝi troviĝas en tre apartaj lokoj de nordorienta Kolombio kaj de nordokcidenta Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj de 1,200-3,100 m. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

Oni agnoskas tri subspeciojn:
* *atrifrons* Allen, 1900 – Montaro Santa Marta de nordorienta Kolombio. 
* *variegatus* Todd, 1919 – norda fino de orientaj Andoj, nordorienta Kolombio. 
* *navai* Aveledo & Pons, 1952 – Montoj Perijá de nordorienta Kolombio kaj nordokcidenta Venezuelo.

Tiu specio havas tri disajn populaciojn: la nomiga subspecio en Sierra Nevada de Santa Marta, *navai* en Montoj Perijá de la limo Kolombia-Venezuelo kaj *variegatus* en nordaj Orientaj Andoj de Kolombio (norde de Santander kaj Santander). La nuraj ĵusaj vidaĵoj estas de la nomiga subspecio, eble pro manko de naturaj laboroj en la aliaj areoj. Ŝajne ĝi malpliiĝas, kun totalaj nombroj de malpli da 10,000 individuoj.

Tiu specio estas 28–30&nbsp;cm longa. Ĝi estas nigravizaĝa perdriko kun konfuziga voĉo. La kresto estas mallonga kaj bruna same kiel la nuko. La vizaĝo kaj gorĝo estas nigraj. La supraj partoj estas brunaj kun sablokoloraj, grizecaj kaj nigraj ornamaj strietoj en supraj partoj. La grizecbruna brusto estas same punkteca je blanko. La ventro estas cinama-sablokolora kun nigra strieco.
 
La nigreca frunto, antaŭ la bruna kronopinto, nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie estas kunmetaĵo de du radikoj el antikva greka kun signifo respektive de “nigra” kaj “frunto”. Ankaŭ la beko kaj kruroj estas nigrecaj.

Ĝi estas timema kaj sekretema, kaj manĝas en densa subkreskaĵaro.

## Referencoj
* En angla 
* BirdLife International 2008.  Odontophorus atrifrons. 2010 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 12an de novembro 2010.

## Eksteraj ligiloj 
*Nigrafrunta koturno - Odontophorus atrifrons. Video:  L E Urueña & J A Borras.
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Odontoforedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Rueun

**Rueun** (malnova germanlingva kaj ĝis 1943 oficiala nomo *Ruis*) estas komunumo kaj ĉefloko de la komunumaro Ruis en la distrikto Surselva de Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 416 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.

## Geografio 
Rueun situas ĉe la bordo de Antaŭa Rejno nordokcidente de Ilanz. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Rueun mem la setlejoj Station Rueun, Serenera, Plaun Grond, Sareins, Rischleras, Barschaus, Dacla, Valsins, Darpagaus kaj la alpopaŝtejo Alp da Ruen.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Rueun limas en nordo al Pigniu, en nordoriento al Siat, en oriento al Schnaus, en sudoriento al Ilanz, en sudo al Mundaun, en sudokcidento al Obersaxen, en okcidento al Waltensburg/Vuorz, kaj en nordokcidento al Andiast.

## Trafiko 
Tra Rueun pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Ilanz tra Disentis kaj Oberalppasejo al Andermatt. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la linio de Retia Fervojo de Koiro al Disentis, per kiu ĝi estas konektita al la publika transportreto. Poŝtaŭtolinio konektas la stacidomon de Rueun (Station Rueun) kun la vilaĝo Rueun. Krome de Rueun poŝtaŭotlinioj kondukas al Pigniu, Ilanz kaj Andiast.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Rueun datiĝas el la jaro 765 kiel *Ruane*. Dum la frua mezepoko la Abatejo Disentis posedis bienojn en Rueun. En tiu tempo en Rueun ekzistis reĝa bieno karola. Dum meza mezepoko Rueun estis parto de la Senjorujo Jörgenberg. De 1473 ĝis 1734 Rueun estis parto de la tribunalkomunumo Waltensburg, kaj poste ĝis 1850 ĝi estis la centro de la tribunalejo Rueun. Ek de 1851 el la tribunalejo Rueun fariĝis la komunumaro Ruis de la distrikto Glenner. En la jaro 2001 la distrikto Glenner estis dissolvita kaj integrita al la nova distrikto Surselva.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Rueun (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Rueun
Al Ĥums

**Al Ĥums** (arabe الخمس, latinliterigo ankaŭ laŭ anglalingva sistemo *Al Khums* kaj itale *Homs*) estas urbo de 202 000 loĝantoj (takso de 2009) en la nordo de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Al Murgub. La havena urbo situas borde de la Mediteranea Maro, 100 kilometrojn oriente de la nacia ĉefurbo Tripolo, kaj apartenas al la historia regionego Tripolio. 3 pliajn kilometrojn oriente situas la ruinoj de la antikva urbo Leptis Magna.

La urbo Al Ĥums fondiĝis post la jaro 1553 en la epoko en kiu la Otomana Imperio regis la regionon. Ekde la dua duono de la 19-a jarcento la kultivo kaj forvendo de alfo iĝis signifa komerca branĉo - alfo en norda Afriko grandkvante uziĝas por produktado de ŝnuroj kaj altkvalita papero. Nuntempe, gravaj ekonomiaj branĉoj estas la prilaboro de tinuso, kultivo de daktiloj, produktado de sapo kaj de olivoleo. Multaj urbaj konstruaĵoj ankoraŭ memorigas pri la otomana epoko. La urbo per ŝoseo inter Tripolo kaj Bengazi estas ligata al la aliaj gravaj urboj de la norda marbordo de Libio.

 de la proksima antikva urbo Leptis Magna]]

Kategorio:Urboj de Libio
Cuno Hoffmeister

. Li fondis la Observatorion de Sonneberg.

Li estis filo de la posedanto de fabriko de ludiloj en Sonneberg (Saksio-Meiningen). Infano, li interesiĝis pri steloj kaj, 13-jaraĝa, li ricevis sian unuan teleskopon per kiu li iĝis fervora amatora astronomo.

Ĉar sia patro perdis plejparto el sian monon en 1914, Cuno Hoffmeister devis rezigni sian lernadon kaj eniri en staĝo en la patran fabrikon, sed li daŭrigis siajn astronomiajn observojn. Dum la unua mondmilito, la fabrikado de ludiloj paŭzis ; li havis en 1915 oportunecon deĵori kiel helpanto instruanto en la observatorio Dr. Remeiis en Bamberg. En 1920 li reprenis sciencan lernadon ĝis bakalaŭra diplomo. Li eniris en la universitaton de Jena kaj ricevis sian doktorecon en 1927.

Dum tia tempo li komenci konstruigi tion, kiu iĝis la Observatorio de Sonneberg.

En 1930 kaj 1933 li faris ekspediciojn en la Kariban Maron, kaj inter 1937 kaj 1960 iris plurfoje observi la ĉielon de la suda duonsfero elde Sud-Afriko kaj Namibio.

Li restis ĝis sia morto direktoro de la observatorio de Sonneberg, kiu, post la dua mondmilito dependiĝis al la Scienca akademio de GDR.

Li estis farita *Honoriga Civitano* de Sonneberg en 1964; sed tiu honoro kaŝis profesiaj malfacilaĵoj: la malpermeso de iro inter la Okcidenta kaj la Orienta Germanio tre ĝenis la venon de fremdaj astronomoj en Sonneberg kaj malhelpis la internaciajn kunlaboradojn.

## Malkovroj 
Li malkovris ĉirkaŭ 10 000 variantajn stelojn kaj plurajn asteroidojn sur  prenitaj elde la observatorio de Sonneberg. Li kunmalkovris la kometon C/1959 O1 kaj katalogis la meteorfluojn.

Oni donis lian nomon al:
* la luna kratero Hoffmeister,
* la asteroidoj 4183 Cuno kaj 1726 Hoffmeister.

## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Cuno Hoffmeister

## Eksteraj ligiloj 
*  Nachruf auf Cuno Hoffmeister (Mitteilungen der Astronomischen Gesellschaft, Vol. 24, p.5)
*  Astronomiemuseum der Sternwarte Sonnenberg
*  Obituary : ..; Cuno Hoffmeister (Irish Astronomical Journal, Vol. 9, p.169)

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Kategorio:Malkovrintoj de kometoj
Ruĝfrunta koturno

La **Ruĝfrunta koturno** (***Odontophorus erythrops***) estas specio de birdoj de la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj kaj de ties tipa genro de Odontoforoj, kiuj estas perdrikecaj specioj fortikabekaj kaj kun rimarkindaj nigrablankaj gorĝaj aŭ vizaĝaj markoj.

Ofte oni konsideris ke ĝi inkludas la parencan specion de la Nigrorela koturno, *O. melanotis*. Krome ĝi povus estis samspecifa kun tri aliaj specioj, nome *O. speciosus*, Kolombianda koturno, *O. hyperythrus* kaj Nigradorsa koturno, *O. melanonotus*.

Aliflanke la raso *parambae* estis foje konsiderata distinga specio.

Fakte oni agnoskas du subspeciojn:
* *parambae* Rothschild, 1897 – Pacifika deklivaro de Kolombio suden al okcidenta Ekvadoro; eble ankaŭ en orienta Panamo. 
* nomiga *erythrops* Gould, 1859 - sudorienta Ekvadoro.

Ĝi troviĝas en Kolombio kaj Ekvadoro. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ humidaj montararbaroj.

Tiu specio havas nigrajn kronon, nukon, dorson kaj gorĝareon (kun interna tre blanka kaj kontrasta zono). La subaj partoj estas ruĝecbrunaj. Kaj same estas ruĝecbrunaj frunto kaj superokula strizono al la kolflankoj. La ruĝeca frunto nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie estas kunmetaĵo de du radikoj el antikva greka kun signifo respektive de “ruĝa” kaj “frunto”. Ankaŭ la beko kaj kruroj estas nigrecaj.

## Referencoj
* BirdLife International 2004.  Odontophorus erythrops.   2006 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Konsultita la 10an de julio 2007.

Kategorio:Kokoformaj
Kategorio:Odontoforedoj
Kategorio:Birdoj de Ameriko
2165 Young

'*2165 *Young''''' estas asteroido de la asteroida zono.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita en Usono la 7-an de septembro 1956 en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Charles Augustus Young (1834–1908).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Indiana Asteroid Program
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1956
Francisco Guerrero

**Francisco GUERRERO** [franzIsko gerEro] (Sevilo, 4-a de oktobro de 1528 – 8-a de novembro de 1599) estas kun Tomás Luis de Victoria kaj Cristóbal de Morales unu de la grandaj figuroj de la hispana religia muziko de la Renesanco kaj unu de la plej gravaj komponistoj hispanoj ĉiuepoke.

## Biografio 
Li estis membro de la ĥoro de la katedralo de Sevilo kaj ricevis postenojn ankaŭ en Ĥaeno kaj Malago. Li veturis tra Hispanio kaj Portugalio, je la servo de la imperiestro Maksimiliano la 2-a kaj poste en Italion (1581-1582). Poste li veturis al Sankta Lando en 1589. Li estis kaptivigita fare de piratoj dum la revena veturo kaj devis pagi elaĉeton, kio estis komuna tiuepoke. Tiun epizodon li rakontis en la libro *El viage de Hierusalem* (La vojaĝo al Jerusalemo) publikita en 1590 kiu iĝis populara. Tamen li bankrotis pro elaĉeto.

## Verkaro 
Li verkis multajn instrumentajn verkojn. Same li verkis pli da nereligiajn verkojn ol Victoria aŭ Morales. Multaj el ties verkoj populariĝis eĉ en katedraloj de Hispanameriko. kelkaj el liaj komponaĵoj kolektiĝis en la Cancionero de Medinaceli.

## Eksteraj ligiloj 
* La teksto Viage de Hierusalem en la revuo elektronika Lemir

Kategorio:Renesancaj komponistoj
Kategorio:Hispanaj komponistoj
Antonio Soler

**Antonio Soler y Ramos** (Olot, 3-a de decembro de 1729 – San Lorenzo de El Escorial, 20-a de decembro de 1783) estis komponisto kaj ludisto de klaviceno hispana, reprezentanto de la hispana skolo de muziko por klavaro de la 18a jarcento, kaj sekvanto de la muzika tendenco enmetita en Hispanion de la itala Domenico Scarlatti.

Li edukiĝis en la Monaĥejo de Montserrat, Katalunio, kies monaĥo li estis. Li poste enposteniĝis en la katedralo de Ilerdo kaj en la monaĥejo de El Escorial.

Kategorio:Hispanaj komponistoj
Kategorio:Barokaj komponistoj
Sjoerd Bosga

**Sjoerd BOSGA** - naskiĝis  en 's-Hertogenbosch, do nun -jara - estas nederlanda esperantisto kaj esploristo pri elektrotekniko, kiu de la fino de la 20-a jarcento loĝas en la urbo Västerås de Svedio. Inter la jaroj 1999 kaj 2001 li estis la prezidanto de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO), kaj jam antaŭe ekde 1997 estis TEJO-estrarano pri informado. Daŭre li engaĝiĝas en Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj (ILEI), kaj ĝis 2009 estis ties kasisto.

## Eksteraj ligiloj 
* artikolo de li en Internacia Pedagogia Revuo 2004-3 (esperantlingve)
* lia doktoriga tezo de 1997 en la Teknologia Universitato Eindhoven (angle)

## Notoj 
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Prezidantoj de TEJO
Kategorio:Estraranoj de TEJO
Gat (Libio)

**Gat** (arabe غات, latinliterigo laŭ DMG *Ġāt*, ofte ankaŭ latinliterigata *Ghat*) estas urbo de 5 000 loĝantoj (takso de 2010) en la sudokcidento de Libio. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto Gat. La havena urbo situas lime al la teritorio de Alĝerio, kaj apartenas al la historia regionego Fezano. 

La urbo estas precipe loĝata de tuaregoj. Longe ĝi estis stacio de la trans-sahara komerco, kaj lige al tio ankaŭ estis grava metilabora centro - aparte konatis la forĝejoj de glavoj. La potenculoj de la Otomana Imperio, kiuj ekde la mezo de la 16-a jarcento estis konkerintaj la marbordan nordon de Libio, nur 300 jarojn poste, meze de la 19-a jarcento, konkeris ankaŭ la tre foran urbon Gat. Kaj ankaŭ la koloniisma armeo de Italio konkeris la urbon nur en 1930, longe post kiam ĝi jam kontrolis la marbordan nordon de la lando. Post la revolucio de Libio en 1980 la tiam 12 000 urbaj loĝantoj forlasis la historian urbocentron, post kiam la libia registaro proksime konstruigis novajn loĝejarojn kun bona akvoprovizo.

La loko estas bona baza restejo por ekskursoj en la montara kaj dezerta regiono *Akkakus*, en kiu ekzistas multaj rokaj pentraĵoj.

Kategorio:Urboj de Libio
Bohaj-maro

**
**
**
**
**
**
**
skema mapo (kun tekstaj ligiloj)

La **Bohaj-maro** (; antikvamode: Zhili-golfo) estas la plej interna golfo de la Flava Maro (kiu estas laŭvice parto de la Orientĉina Maro) sur la marbordo de nordorienta Ĉinio. Ĝi disiĝas de la Flava Maro de la Ŝandonga duoninsulo sude kaj la Liaodong-a duoninsulo norde. La plej okcidenta parto ĉe la urbo Tanggu nomatas **Bohaj-golfo'''.

Pro sia proksimeco al Pekino, Tjanĝino kaj la havenurboj de Ljaŭningo kaj Ŝandongo, ĝi estas unu el la plej trafikataj maroj en la mondo. La geografia loko ĉirkaŭiganta la maron estas ekonomie la plej grava regiono en la tuta Ĉina Popola Respubliko, kaj la industrio tie estas kreskiĝanta je freneza rapido.

eta|maldekstra|300ra|anglalingva, pli detala mapo
La Flava Rivero elfluas al la Bohaj-maro, kaj la Granda Ĉina Muro finiĝas ĉe la marbordo.

## Vidu ankaŭ 
* Ŝandongo, Duoninsulo Ŝandongo
* Ljaŭningo
* Hebejo
* Tjanĝino
* Daljano

Kategorio:Maroj
Kategorio:Geografio de Ĉinio
Juskova Voľa

eta|250px|maldekstra|Preĝejo de Juskova Voľa
**Juskova Voľa** (hungare *Józsefvölgy* [jOĵefvoldj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Juskova Voľa situas inter montoj, fine de sakovojo el Vechec. Vranov nad Topľou troviĝas je 8&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1390. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Juszko-Volya*, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Józsefvölgy 268 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Juskova Voľa 300 homoj, (ĉiuj slovakoj).

## Vidindaĵoj 
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Kirilo kaj Metodo de 1859

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Jafran

**Jafran** (arabe يفرن) estas urbo en nordokcidenta Libio, en distrikto Al Ĝabal Al Garbi. Antaŭ 2007, Jafran estis la administra sidejo de Distrikto Jafran. La urbo havas ĉirkaŭ 63000 loĝantojn, ĉefe berberojn (2007).

Ĝi situas en alto de ĉirkaŭ 700 metroj super la marnivelo. Oni povas viziti en la urbo antikvan moskeon, vilaĝon Al Ghala (4 km norde). 

Kategorio:Urboj de Libio
Pindinŝan

**Pindinŝan** () estas prefektujnivela milionurbo en la provinco Henano de la Ĉina Popola Respubliko. Ĝi situas en la centro de la provinco, kaj estas la dua plej grava urbo por terkarbo-minado en la lando. Ĝi estas ankaŭ grava industriurbo, kun ekonomia bazo en elektronika kaj kemia manufakturo. La loknomo signifas plataĵo, ĉar la urbego situas apud monto kun plata supro. La urbo mem estas metropolo laŭ la loĝantaronombro.

## Historio
Pindinŝan fondiĝis en 1957 kaj iĝis urbo en 1964. Ĝia loko en la mezo de la provinco kaj apud la urboj Ĝengĝoŭo kaj Lŭojango garantias ankoraŭ rapidan kreskadon, kaj tiel ĝi fariĝas ĉiam pli grava komerca kaj industria centro.

## Loĝantaro
La prefektujnivela milionurbo havas loĝantaron de 5,2 milionoj (en la tuta prefektujo) en ĝia 4 urbodistriktoj, 4 subprefektujoj kaj 2 trianivelaj urboj.

## Ekonomio
Le ekonomio estas superregata de terkarbo, manufakturo, kaj rilataj industrioj, Ĝi estas lastatempe inter la 20 plej rapidaj kreskantaj urboj en Ĉinio. 

## Vidu Ankaŭ
* Listo de urboj de Ĉinio
* Henano
* Budho de la Templo de la Fonto

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Prefektujnivelaj urboj de Ĉinio
Kamenná Poruba (distrikto Vranov nad Topľou)

**Kamenná Poruba,** (hungare **Kővágó** estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Kamenná Poruba situas laŭ traira flankovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 6&nbsp;km.

## Historio 
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1368 laŭ tiama germana nomo *"Stephanburbaya"*. La parte hungara loknomo *"Kewporuba"* aperis en 1511, la slava *"Kamenna Poruba"* en 1598. Tiam oni komputis tie 38 domojn. En 1720 20 familioj pagis imposton. En 1784 625 loĝantoj (105 familioj) loĝis en 81 domoj, en 1828 709 vilaĝanoj en 102 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis *Kőporuba*, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kővágó 313 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Varannó, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kamenná Poruba 1058 homoj, (918 slovakoj, 117 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika moderna preĝejo omaĝe al (Sepdolora) Dipatrino de 1991
* grekokatolika preĝejo omaĝe al Sankta Mikaelo de 1820

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Antonio Abadía

**Antonio Abadía** estis unu el ĉefaj reprezentantoj de la klasika muziko en Hispanujo, nome de la epoko de la Baroko; li estis kapelmajstro en 1780 de Medinaceli (Soria, Hispanujo). Post kelkaj malsukcesoj en Ávila kaj Pamplona, li enposteniĝis en la katedralo de Burgos klare venkinte super la aliaj kandidatoj nome Manuel Santotis, de Palencia, Tomás Esteban, de Burgos, kaj Manuel Álvarez, de Zaragoza. En tiu posteno li estis sukcedanto de Francisco Hernández Illana.

En 1782 ekmalsaniĝis kaj fine la 31an de oktobro 1791, la katedralaj protokoloj informas, ke la kapelmajstro estis mortinta.

Estas liaj verkoj en la arkivoj de la katedralo de Burgos, de la katedralo de Astorgo aŭ de la katedralo de Santo Domingo de la Calzada.
Komárany

**Komárany** (hungare *Alsókomaróc* [alŝOkamarOc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.

## Situo 
Komárany situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 5&nbsp;km.

## Historio 
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1303. En 1600 oni komputis tie 20 kamparanajn domojn, domon de vilaĝestro, nobeldomon, lernejon, paroĥon kaj preĝejon, en 1715 9 loĝatajn kaj 10 neloĝatajn domojn. En 1663 pro pesto multaj mortis. En 1828 396 vilaĝanoj loĝis en 53 domoj. En 1831 pro ĥolero la loĝantoj partoprenis en la ribelo. En 1893 inundo okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsókomaróc 302 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Komárany 500 homoj, (482 slovakoj, 17 ciganoj).

## Vidindaĵoj 
* romkatolika gotika preĝejo el la 14-a jarcento, post 4 jarcentoj trakonstruita
* modernaj preĝejoj grekokatolika kaj luterana

Kategorio:Municipoj en distrikto Vranov nad Topľou
Naluvedapati

**Naluvedapati** (ofte en angla formo Naluvedapathy) estas marborda vilaĝo en la barata ŝtato de Tamilnado, en Nagapattinam-distrikto, Barato. Ĝi sidas ĉe la riverfaŭko de Addapar-rivero. Surbaze de la censo de 2001 en Barato kaj post la Hindoceana cunamo de 2004, ĝi havas populacion de ĉirkaŭ 4500 homoj, la plej multaj el kiuj estas malriĉaj kaj el malaltaj kastoj. La ĉefaj profesioj de la vilaĝo, kiel ĉe aliaj vilaĝoj ĉe la marbordo de Tamilnado, estas agrikulturado kaj fiŝkaptado. La tuta Nagapattinam-distrikto estis grave influita per la hindaoceana cunamo, aliflanke, Naluvedapati travivis ĝin praktike nedifektita. Tio ŝuldiĝis al la ĉeesto de tre abunda ventoŝirmilo plantita fare de loĝantoj de la regiono en 2002.

## La cunamo de 2004 
La 4-an de decembro 2002, 300 terkultivistoj plantis 80,244 Kasuarin-arbidojn en 24 horoj, atingante novan rekordon de la Guinness-libro en la procezo formante kio estis nomumita "The Guinness Garden (La Gines-Ĝardeno)". Tiu Guinness-rekorda plantejo estis organizita fare de distrikta administrado de Nagapattinam, kondukita fare de distriktaj laboristoj Sudeep Jain kaj S J Chiru. Laŭ Sudeep Jain, "Ni plantis arbojn por alvoki pluvdiojn, ĉar la areon trafis arida periodo dum pluraj jaroj". La arbidoj estis disigitaj sur 20 hektaroj plej proksime al la marbordo.

La 26-an de decembro, de 2004, cunamo atakis la marbordon de Tamilnado post tertremo en Sumatro. Tamen, el 8,000 mortoj en la ŝtato, nur unu estis de Naluvedapati kaj la plej granda parto el la vilaĝo restis nedamaĝita. La arboj, kiuj estis konataj kiel fortaj ventobariloj, funkciis kiel bariloj kontraŭ la cunamoj kaj maldaŭrigis grandan kvanton de akvo kontraŭ atingo de la vilaĝo. Oni notis ankaŭ, ke ekzistis neniu perdo de vivo ene de la fiŝkapta komunumo kaj neniu traŭmato inter la homoj de la vilaĝo sekvante la cunamon. Sudeep Jain poste mobilizis siajn lernejajn eks-studentojn kaj fondis „Tsunami Rehabilation Trust” nomita „BITSunami” por rehabiliti kaj evoluigi tiun vilaĝon kune kun najbara Puŝpavanam-vilaĝo. BITSunami kaj District Administration kondukis fare de J Radhakrishnan denove abundan arboplantadon, plantante 254.464 arbidojn la 2-an de oktobro 2005, atingante nova ginesrekordon.

## Demografio 
Bazita sur la censo de 2001, totala populacio de Naluvedapati estis 4354 kun 2199 maskloj kaj 2155 inoj. El 1515 domoj, nur tri povis trairi kastobarilojn. La plimulto de la loĝantoj parolas la tamilan lingvon kaj la plimulto de loĝantoj en la Nagapattinam-distrikto estas hinduoj laŭ religio.

## Ekonomio 
La ĉefaj profesioj de la vilaĝaj loĝantoj estas en fiŝkaptado kaj la terkultivado de tamarindo, arakido, mango, kokoso kaj akaĵuo. La regiono ankaŭ havas enorman nombron da Kasuarino-arboj. La agrikultura industrio suferis en pasintaj jaroj pro longa arida periodo. Tridek ses procentoj de familioj en la regiono estas engaĝitaj en la fiŝa industrio. La ĉefa areo de fiŝkaptado estas en la Bengala Golfo.

Kategorio:Vilaĝoj de Barato
Augustinermuseum

thumb|La konstruaĵaro de *Augustinermuseum*
thumb|La *halo de la profetoj* kun skulptaĵoj de la katedrala turo.
**Augustinermuseum** estas muzeo en Freiburg im Breisgau, Germanio. Ĝi ekspozicias arton kaj kulturon de la Supra Rejno. Momente ĝi estas vaste renovigita kaj ampleksigita, la unua fazo de la rekonstruo finiĝis en 2010.  Du pluaj fazoj necesas kaj estu finitaj en 2017. 

La muzeo troviĝas en iama aŭgustenana klostro, rekonstruita inter 1914 kaj 1923. Pro la Unua mondmilito la rekonstrua buĝeto estis grave tranĉita, sekve la planoj devis rezigni pri multaj antaŭviditaj trajtoj.

La muzea kolekto komenciĝis en la 1880-aj jaroj. Dum la muzea rekonstruiĝo videblas nur malgranda parto el ĝi.

La ekspozicio montras verkojn de Lucas Cranach la Maljuna, Anselm Feuerbach, Hans Baldung Grien, Matthias Grünewald, la Majstro de la domlibro, Hans Thoma, kaj Franz Xaver Winterhalter. kaj preĝeja orgeno el la 1730-aj jaroj kaj libraro pri art- kaj kultur-historio.  La "muzeo pri urba historio" (*Museum für Stadtgeschichte*) estas sekcio de Augustinermuseum.

Momente ne aŭ nur parte viziteblas la granda kolekto de grafikaĵoj, dekoracia arto, hejma arto el Nigra Arbaro, moneroj kaj murtapiŝo el la 14-a jarcento.

La muzeo en 2010 atingis la 6-an rangon de la *premioj por novaj iniciatoj en turismo* de la "*Brita gildo de vojaĝverkistoj*".

## Eksteraj ligiloj
* Oficiala retejo 
* Artikolaro okaze de la reinaŭguro Speciala aldono de *Badische Zeitung*, 16 marto 2010, legita 6 aprilo 2011 

## Referencoj
* Masterpieces from the Middle Ages to the Baroque at the Augustinermuseum in Freiburg i.Br, Freiburg 2010, ISBN 9783422069497

Kategorio:Freiburg
Kategorio:Muzeoj pri arto
Kategorio:Muzeoj en Baden-Virtembergo