open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Societo Ferenc Liszt

La **Societo Ferenc Liszt** estas hungara societo por disvastigi verkojn kaj karieron de la hungara pianisto-komponisto.
eta|Foto pri Franz Liszt en 1870
## Historio 
Jam dum vivo de Liszt grupoj formiĝis en Hungarujo por tiuj celoj. Inter 1870-1902 estis fonditaj similaj grupoj aŭ societoj resume 6, sed ili ne estis vivkapablaj. Ekzemple en 1870 virinoj fondis grupon, la membroj estis nur muzikistaj virinoj. Eĉ Liszt mem aprobis ĝin. Okazis 2 koncertoj kun partopreno de Liszt, poste la grupo malaperis. En 1893 muzikinstruistoj kreis similan societon, sed tio vivis nur 2 jarojn. Depost morto de Liszt en 1886 la pli nova celo estis gardi memoron kaj spiriton de la majstro. En 1892 rondo pri Liszt estis fondita, ili aranĝis kelkajn koncertojn, poste nenio okazis. Inter 1902-1932 okazis longa paŭzo pri tiaj societoj, fine en 1932 estis fondita la tutlanda societo pri Liszt. En 1936 oni aranĝis gravajn rememorojn, renkontiĝojn. La societo estis malfondita, kiam la komunistoj prenis la potencon plene en 1949. La politiko jam mildiĝis en 1973, tiam Miklós Forrai kaptis la okazon por refondi la societon. Tiu societo vivas kontinue jam pli ol 600 membroj. La societo havas subgrupojn en Budapeŝto 267, Pécs 140, Sopron 74, Szeged 83, Szekszárd 59 membroj.

La societo havas kontaktojn kun similaj eksterlandaj societoj en Eŭropo, Ameriko, Aŭstralio, Japanio.

## Elektitaj membroj 
* István Antal (pianisto)
* József Bánky
* Ernő Dániel (pianisto)
* Sándor Devich
* Zoltán Gárdonyi
* Mihály Ittzés
* József Maklári
* Imre Stefániai

## Fontoj 
* https://info.bmc.hu/szervezetek-intezmenyek/31
* http://www.sopron.hu/Sopron/portal/front_show?contentId=1604
* http://www.lisztsociety.hu/

Liszt, Ferenc
Kategorio:Artaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj en Hungario
Kategorio:Ferenc Liszt
Adrenergia receptoro

La **adrenergiaj receptoroj** estas klaso de G-proteino-kuplitaj receptoroj, kiuj estas celoj de multaj kateĥolaminoj, kiaj norepinefrino (noradrenalino) kaj epinefrino (adrenalino), produktitaj de la korpo, sed ankaŭ de multaj medikamentoj, kiaj beta-blokiloj, β2-agonistoj kaj α2-agonistoj, kiuj estas uzataj por kuraci ekzemple altan sangopremon kaj astmon.

Multaj ĉeloj havas ĉi tiajn receptorojn, kies ligiĝo al kateĥolamino ĉefe stimulas la simpatan nervan sistemon (SNS). SNS responsas pri la fuĝo-lukta reago, kiu estas ekigita ekzemple de korpekzercado aŭ timo-kaŭzantaj situacioj. Tiu reago dilatas la pupilojn, pliigas korrapidecon, pretigas energion kaj deturnas sangofluon de neesencaj organoj al skeleta muskolo. Ĉi tiuj efikoj kune tendencas dumtempe pliigi fizikan efikecon.

## Tradukfonto
52285 Kakurinji

'*52285 *Kakurinji'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei (gubernio Koĉi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la budhisma templo *Kakurin-ji*  (japane 鶴林寺) konstruita de la princo Ŝotoku en 589, historie signifa komplekso da temploj en Kakogaŭa, gubernio Hjogo. La tiea Ĉefa Halo kaj la templo *Taiŝido'' estas naciaj trezoroj de Japanio. Kelkaj konstruaĵoj kaj artefaktoj en la grundo estas ankaŭ municipaj trezoroj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Rimling

''''* - jen francigite, prononco laŭ sistemo IFA [], origine germane *Rimlingen*, prononco laŭ sistemo IFA [], en la loka lorena dialekto *Rimlinge* - estas komunumo  de Francio. Ĝi situas en la departemento *Moselle* - prononco [], nomata laŭ la france samnoma rivero Mozelo - en la historia kaj kultura regiono Loreno kaj ekde 2016 en la nova administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sarreguemines / Saargemünd kaj al la kantono **. 

eta|maldekstra|250ra|

Najbare, la teritorio havas komunan limon kun .  

La vilaĝo apartenas al la natura regiono *Pays de Bitche''. Ĝi estis reĝa posedaĵo jam en la 7-a jarcento. La loĝloko situas sur la vojo el Flandrio al Strasburgo, kio markis ĝian historion.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Moselle

Kategorio:Komunumoj de Moselle
52291 Mott

'*52291 *Mott''''' estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona diplomato John Raleigh Mott (1865–1955), unu el la organizintoj de la moderna ekumenisma movado, kiu fine kondukis al la formiĝo de la Monda Konsilio de Eklezioj. Li dividis la Nobel-premion pri Paco 1946 kun Emily Greene Balch pro sia laboro en internacia eklezio kaj misiaj movadoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
52292 Kamdzhalov

'*52292 *Kamdzhalov'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la bulgara dirigento Jordan Kamĝalov (bulgare : *Йордан Камджалов'') ĝenerala muzika direktoro de la Simfonia Orkestro de Hajdelbergo kaj kiu gajnis diversajn naciajn kaj internaciajn premiojn. Kun sia pasio por la astronomio, li interligis la mondon de la muziko kun la fascino por la universo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Občina Benedikt

**Obĉina Benedikt** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La&nbsp;municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 24,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 2514 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Benedikt.

## Loko, priskribo 
Občina estas situanta en la montoj Slovenske Gorice. La alteco de la areo estas proksimume 250 m.

La apudaj municipoj estas :

Občina Gornja Radgona en la nordo kaj oriento, Občina Sveta Trojica v Slovenskih goricah en la sudo, Občina Lenart en la okcidento kaj Občina Sveta Ana en la nordokcidento.

## Komunumoj 
eta|280x280ra|Občina Benedikt
La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj: Benedikt, Drvanja, Ihova, Ločki Vrh, Negovski Vrh, Obrat, Spodnja Bačkova, Spodnja Ročica, Stara Gora, Sveti Trije Kralji v Slovenskih Goricah, Trotkova, Trstenik, Štajngrova.

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php

Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:148_x570638.0625_y163829.1015_s13_b4 

Benedikt
Benedikt
Operaco Nordwind

La **Operaco Nordwind** (en la germana: *Unternehmen Nordwind*, "operaco Norda vento") estis la lasta grava germana ofensivo de la Dua Mondmilito en la Okcidenta Fronto. Ĝi startis la 31-an de decembro 1944 en Rejnlando-Palatinato, Alzaco kaj Loreno en sudokcidenta Germanio kaj nordorienta Francio, kaj finis la 25-an de januaro 1945. 

La celo de la ofensivo estis trarompi la liniojn de la usona 7-a Armeo kaj la franca 1-a Armeo en Supra Vogezoj kaj la Alzaca Ebenaĵo, kaj detrui ilin, same kiel la konkeron de Strasburgo, kiun Himmler estis promesinta kaptita ĝis la 30-a de januaro.

La 31an de decembro 1944, la Germana Armagrupo G — komandita de la *Generaloberst* Johannes Blaskowitz — kaj la Armegrupo *Oberrhein* ("Supra Rejno") — komandita de *Reichsführer*-SS Heinrich Himmler — lanĉis fortan ofensivon kontraŭ la 110-km-longa frontolinio tenita de la usona 7a Armeo. La 7a Armeo — estrita de la usona generalo Dwight D. Eisenhower — estis sendinta trupojn, ekipaĵon kaj liveraĵojn norden por plifortigi la usonajn armeojn en Ardenoj de la Batalo de Ardenoj. 

La 25-an de januaro 1945 la nazia ofensivo estis haltigita, post kiam la usona 222a Infanteria Regimento haltigis ĝian avancon ĉe Haguenau. Samtage plifortigoj ekalvenis el la Ardenoj. Strasburgo estis savita de fortaj detruoj kaj restis sub usona kontrolo, sed la Kolmara Sako estis problemo por la usona armeo kiu devis esti eliminata.

La nazia ofensivo estis malsukceso, ĉar ĝi ne povis detrui la fortojn de la malamikoj.

## Bibliografio en la angla 
* Bonn, Keith E. *When the odds were even: the Vosges mountains campaign, October 1944 – January 1945 (angle: "Kiam la probableco estis para: la Vogeza monta kampanjo, oktobro 1944 - januaro 1945"). Novato, CA: Presidio, 2006.
* Engler, Richard. *The final crisis: combat in northern Alsace, January 1945* (angle: "La fina krizo: batalo en norda Alzaco, januaro 1945"). Aberjona Press. 1999. ISBN 9780966638912
* Whiting, Charles (1992). *The other battle of the bulge: operation Northwind*(angle: "La alia batalo de la arbareto: operaco Norda vento"). Avon Books. ISBN 0380716283. OCLC 211992045.
* Citino, Robert (2017), *The Wehrmacht’s last stand: The german campaigns of 1944–1945'' (angle: ""La lasta stando de la Germana Armeo: La germanaj kampanjoj de 1944-1945), University Press of Kansas, ISBN 9780700624942

Nordwind
Nordwind
Nordwind
Kategorio:Okcidenteŭropa kampanjo (1944-1945)
Kategorio:Heinrich Himmler
Nordwind
Nordwind
Nordwind
Urba municipo Maribor

**Urba municipo Maribor** estas unu el 212 municipoj en la eŭropa lando Slovenio kaj unu el 11 urbaj municipoj de la lando. Ĝi situas en la regiono Podravska. La municipo enhavas 33 komunumojn kaj ĝia areo estas 147,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 110 871 homoj, kaj laŭ la stato de  en ĝi vivis , kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La administra centro estas la urbo Maribor.

## Loko, priskribo 
Občina kuŝas en la sudo kaj sudoriento de la valo de la Rivero Drava, je alteco de ĉirkaŭ 240 - 280 m.

La okcidenta parto de la municipo estas monta - en la sudokcidento troviĝas Pohorje, en la nordokcidento de Kozjak.

La orienta parto de la municipo pasas Al1 Aŭtovojo.  Municipo estas ankaŭ grava fervoja kruciĝo.

Apudaj municipoj estas: Obcina Kungota en la nordo, Občina Pesnica en la nordoriento, Občina Lenart en la oriento, Občina Duplek kaj Občina Starše en la sudoriento, Občina Miklavj sur Dravsky polja kaj Občina Hoče-Slivnica en la sudo, Občina Ruše kaj Občina Selnica ob Dravi en la okcidento.

En la nordokcidento estas mallonga sekcio de la limo kun Aŭstrio.

## Konsisto 
La urba municipo konsistas el 33 loĝlokoj aŭ urbodistriktoj:

Bresternica, Celestrina, Dogoše, Gaj nad Mariborom, Grušova, Hrastje, Hrenca, Jelovec, Kamnica, Košaki, Laznica, Limbuš, Malečnik, **Maribor**, Meljski Hrib, Metava, Nebova, Pekel, Pekre, Počehova, Razvanje, Ribniško selo, Rošpoh - del, Ruperče, Srednje, Šober, Trčova, Vinarje, Vodole, Vrhov Dol, Za Kalvarijo, Zgornji Slemen - del, Zrkovci, Brezje.

## Tradukfonto 
* Statistikoj: regiono Podravska 
* Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:70_x549775.0625_y158294_s12_b4 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Maribor
Maribor
Kolmara Sako

eta|Usonaj kaj francaj fortoj ĉe Rouffach, februaro 1945. La kunigo de tiuj du fortoj disigis la Kolmaran Sakon.
La **Kolmara Sako** (en franca: *Poche de Colmar*; en germana: *Brückenkopf Elsass*) estas la areo tenita en centra Alzaco, Francio, ĉirkaŭ Kolmaro, de la Germana 19a Armeo el novembro 1944 al februaro 1945, kontraŭ la Usona 6a Armegrupo (6a AG) dum la Dua Mondmilito. Ĝi estis formita kiam la 6a AG liberigis sudan kaj nordan Alzacon kaj apudan orientan Lorenon, sed ne povis klarigi centran Alzacon. Dum Operaco Nordwind en decembro 1944, la 19a Armeo atakis norden el la Sako en subteno de aliaj germanaj fortoj kiuj estis atakante suden el Sarlando en norda Alzaco. Fine de januaro kaj komence de februaro 1945, la Franca Unua Armeo (plifortigita de la Usona 21a Korpuso) klarigis la Sakon el germanaj fortoj. La francoj perdis 13 390 homojn kaj la usonanoj 8 000, dum la germanoj inter almenaŭ 22 000 kaj eble ĝis 38 500.

## Interesaĵoj
26.01.1945: usona soldato Audie Murphy pafmortigis en Kolmara Sako 240 germanajn soldatojn (multe pli vundis kaj malliberigis), kio certigis al li Medalon de Honoro - nacia heroo kaj unu el la plej famaj kaj medalitaj usonaj soldatoj de la milito (li ensaltis en flamantan tankon kun brulaĵo kaj municio, kiu povus eksplodi, kaj uzis maŝinpafilon) 

## Bibliografio
* Boussard, Leon (1946). La 1re D.F.L.: épopée d'une reconquête juin 1940-mai 1945 (in French). Bobigny (Seine): L'Imprimerie de Bobigny. OCLC 11648496.
* Clarke, Jeffrey J; Smith, Robert Ross (1993). Riviera to the Rhine. United States Army in World War II. Washington: Center of Military History, United States Army. ISBN 0-16-025966-5.
* Gaujac, Paul (1986). L'Armée de la Victoire. Volume IV. Paris: Charles-Lavauzelle. ISBN 2-7025-0144-3.
* De Lattre de Tassigny, Jean (1952). The History of the French First Army. London: George Allen and Unwin. OCLC 1283474.
* Weigley, Russell F (1981) [1974]. Eisenhower's lieutenants : the campaign of France and Germany, 1944-1945. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 0-253-13333-5.

Kategorio:Historio de Alzaco
Kategorio:Bataloj kaj operacoj de Usono dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Okcidenteŭropa kampanjo (1944-1945)
Kategorio:Operacoj de Germanio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Francio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Usono dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj en 1944
Kategorio:Bataloj en 1945
Theodore Sturgeon

200ra|dekstre
**Theodore STURGEON** naskita **Edward Hamilton WALDO** (1918–1985) estis usona verkisto, ĉefe de fantasto, sciencofikcio kaj hororfikcio. Li ankaŭ estis kritikisto. Li verkis proksimume 400 recenzojn kaj pli ol 200 rakontojn. Lia nomo estis laŭleĝe ŝanĝita ĉe 11-jaraĝo post la eksedziĝo de sia patrino kaj reedziniĝo al William Dicky Sturgeon.. Li uzis la plumnomon "E. Waldo Hunter" en ĉe Astounding Science Fiction kaj "Teodoro H. Sturgeon" ĉe siaj fruaj verkoj.

Li vendis sian unuan historion en 1938 al la McClure Syndicate, kiu aĉetis multe de sia frua laboro. Sturgeon fantomverkis je Ellery Queen la romanon *The Player on the Other Side*.

Sturgeon verkis scenaron al du epizodojn de Star Trek: The Original Series: Shore Leave" (1966) kaj "Amok Time" (1967). Ankaŭ li skribis plurajn epizodojn de Star Trek, kiuj neniam estis produktitaj. Li ankaŭ scenarigis epizodon *The Pylon Express* de la porinfana sabata televidserio *Land of the Lost* 1975. Du el la rakontoj de Sturgeon estis adaptitaj por *The New Twilight Zone*: *A Saucer of Loneliness* kaj *Yesterday was Monday*.

## Referencoj 
Kategorio:Reĝisoroj kaj scenaristoj de Star Trek
Kategorio:Usonaj sciencfikciaj verkistoj
Kategorio:Usonaj kritikistoj
Kategorio:Usonaj ĵurnalistoj
Birma Vojo

250px|eta|dekstra|Transportado de Aliancanaj Fortoj en Birmo kaj sudokcidenta Ĉinio inkludis la eron de la Birma Vojo​.
La **Birma Vojo** (, ) estis vojo kiu ligis Birmon kun la sudokcidento de Ĉinio. Ties terminaloj estis Kunmingo, Junano, kaj Laŝio, Birmo. Ĝi estis konstruita dum Birmo estis Brita kolonio por sendi liverojn al Ĉinio dum la Dua Ĉin-Japana Milito. Eviti la fluon de liveraĵoj laŭ la ŝoseo helpis la okupacion de Birmo fare de la Japana Imperio en 1942. La uzado de la ŝoseo estis restaŭrita por la Aliancanoj en 1945 post la kompletigo de la Ledo Vojo. Kelkaj partoj de la malnova vojo estas ankoraŭ videblaj aktuale.

## Notoj 
Kategorio:Lokoj de la Dua Mondmilito en Birmo
Kategorio:Lokoj de la Dua Mondmilito en Ĉinio
Kategorio:Dua japana-ĉina milito
Kategorio:Sudorientazia militteatro de la Dua Mondmilito
Kategorio:Ŝoseoj en Birmo
Kategorio:Ŝoseoj en Ĉinio
Kategorio:Rilatoj de Ĉinio kaj Birmo
Operaco Nigra Virkoko

eta|200px|Soldato pafanta kontraŭ germanaj pozicioj dum la ofensivo de la 12a Korpuso norde de Sittard, 16a de januaro 1945
**Operaco Nigra Virkoko**, aŭ *Operaco Lagopo*, estis operaco por forigi germanajn trupojn el la Rurlanda Triangulo, formita de urboj Roermond kaj Sittard en Nederlando kaj Heinsberg en Germanio dum la luktado en la Okcidenta Fronto en la Dua Mondmilito. Ĝi estis plenumita de la Brita Dua Armeo inter la 14a kaj la 26a de januaro 1945. La celo estis forigi la Germanan 15an Armeon reen tra la riverojn Rur kaj Wurm kaj movi la frontolinion plie en Germanion. La operaco estis farita de la tri divizioj de la 12a Korpuso de la leŭtenant-generalo Neil Ritchie: nome la 7a Kirasdivizio (Major-Generalo Lewis Lyne), la 43a (Wessex) Infanteria Divizio (Major-Generalo Gwilym Ivor Thomas) kaj la 52a (Lowland) Infanteria Divizio (Major-Generalo Edmund Hakewill-Smith). La operaco, nomita laŭ la skota nigra masklo de lagopo, estis relative nekonata spite la samtempaj tre akraj bataloj okazintaj ĉe ĉiu vilaĝo kaj domaro ene de la Rurlanda Triangulo.

Nigra Virkoko
Nigra Virkoko
Kategorio:Okcidenteŭropa kampanjo (1944-1945)
Nigra Virkoko
Nigra Virkoko
Nigra Virkoko
Nigra Virkoko
Ledo Vojo

eta|Sekcion de la Ledo Vojo.
La **Ledo Vojo** (en angla: *Ledo Road*, el Ledo, malgranda vilaĝo en Asamo, Barato, al Kunmingo, Junano, Ĉinio) estis internacia konekto inter Hindio kaj Ĉinio, konstruita dum la Dua Mondmilito por permesi al Okcidentaj Aliancanoj por sendi liveraĵojn al Ĉinio, por helpi la militklopodojn kontraŭ Japana Imperio — kiel alternativo al la Birma Vojo, kiam tiu estis interrompita de la japanoj en 1942. Ĝi estis renomita *Stilwell Road*, laŭ Generalo Joseph Stilwell de la Usona Armeo, komence de 1945 laŭ sugesto de Ĉiang Kai-ŝek. Ĝi pasas tra la Birmaj urboj Shingbwiyang, Mjiĉina kaj Bhamo en la ŝtato Kaĉino.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Allen, Louis. Burma: The Longest War 1941-1945, Cassell; New edition (2000) ISBN 1-84212-260-6.
* Edis, Eric (2008). The Impossible Takes a Little Longer, Lightning Source UK Ltd (2008), ISBN 978-1-4092-0301-8.
* Moser, Don (1978). China, Burma, India Time-Life Books
* Slim, William Defeat into Victory, ISBN 1-56849-077-1. Chapter XII: The Northern Front
* Webster, Donovan. "The Burma Road: The Epic Story of the China-Burma-India Theater in World War" by ; Farrar, Straus and Giroux (US), Hardback (2003), ISBN 0-374-11740-3 also Pan (UK), Paperback (2005), ISBN 0-330-42703-2
* Weidenburner, Carl Warren. Ledo Road Signs
* Xu, Guangqiu. War Wings: The United States and Chinese Military Aviation, 1929-1949, Greenwood Publishing Group (2001), ISBN 0-313-32004-7, ISBN 978-0-313-32004-0

Kategorio:Sudorientazia militteatro de la Dua Mondmilito
Kategorio:Lokoj de la Dua Mondmilito en Barato
Kategorio:Lokoj de la Dua Mondmilito en Birmo
Kategorio:Lokoj de la Dua Mondmilito en Ĉinio
Kategorio:Dua japana-ĉina milito
Kategorio:Landlimo de Barato kaj Birmo
Kategorio:Ĉinio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Historio de Asamo
Kategorio:Ŝoseoj en Barato
Kategorio:Ŝoseoj en Birmo
Pretao

**Preta** aŭ **pretao** en Esperanto estas la sanskrita vorto por nesatigebla fantomo. Ĝi estas ŝlosila termino de la mitologio de budhismo, hinduismo kaj ĝajnismo. Ĝi estas rilata al la koncepto de animo de forpasinto.eta|300ra|Artaĵo pri pretaoj (12a jarcento).

Kategorio:Sanskritaj vortoj kaj esprimoj
Kategorio:Budhismaj demonoj
Kategorio:Demonoj en hinduismo
Kategorio:Fantomoj
Kategorio:Japanaj fantomoj
Kategorio:Nehomaj rasoj en hinduisma mitologio
Meŝikoj

La **Meŝikoj** (Naŭatle: Mēxihcah, [meːˈʃiʔkaʔ]) estis naŭatla-parolantaj indiĝenuloj de la Valo de Meksiko kaj regantoj de la Azteka Imperio. Tiu grupo estis konata ankaŭ kiel Kulhua-Meŝika rekone al ilia alianco kun la najbara Kulhua, posteuloj de la admiritaj Toltekoj, kiuj okupis la toltekan ĉefurbon Tula el la 10a al la 12a jarcentoj. 

Kategorio:Aztekoj
Kategorio:Mezamerikaj kulturoj
Kategorio:Naŭatloj
Kategorio:Indianaj etnoj en Meksiko
52293 Mommsen

'*52293 *Mommsen''''' estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la germana klasika historiisto kaj epigrafiisto Theodor Mommsen (1817–1903) kiu revoluciis la studon pri la romia historio kaj iniciatis la esploron pri la fortikaĵoj de la romia landlimo (limeso) en Germanio. Potenca verkisto, li gajnis la Nobel-premion pri literaturo en 1902.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
Monto Suribaĉi

eta|Monto Suribaĉo, en la suda pinto, en la insulo Iwo Jima

**Monto Suribaĉi** () estas 169 m alta monto en sudokcidento de la insulo Iwo Jima (nune oficiale Iō-tō) en nordokcidento de Pacifika Oceano, sub la administracio de la Ogasavara Subprefekturo, Tokio, Japanio.

La nomo de la monto derivas el ĝia formo, kiu similas al suribaĉi aŭ "pistujo." Ĝi estas konata ankaŭ kiel "Monto Pipo" (JPN: パイプ山, paipu-jama), ĉar sulfurgaso kaj akvovaporo kiu eliras el la montopinto, same kiel en la cetero de la insulo, havigas aspekton de fumanta pipo vidita el la maro.

La fama foto de Joe Rosenthal nome Hisante la flagon en Iwo Jima estis farita en la montopinto.

Suribaĉi
Suribaĉi
Kategorio:Vulkanaj Insuloj
Kategorio:Aktivaj vulkanoj
Orientprusia Ofensivo

dum la ofensivo.]]
La **Orientprusia Ofensivo** () estis strategia ofensivo fare de la soveta Ruĝa Armeo kontraŭ la germana *Wehrmacht* en la Orienta Fronto de la Dua Mondmilito. Ĝi daŭris el la 13a de januaro al la 25a de aprilo 1945, kvankam kelkaj germanaj unuoj ne kapitulacis ĝis la 9a de majo. La Batalo de Königsberg estis grava parto de la ofensivo, kiu finis en venko de la Ruĝa Armeo.

La Orientprusia Ofensivo estis konata de germanaj historiistoj kiel la Dua Orientprusia Ofensivo. La Unua Orientprusia Ofensivo (konata ankaŭ kiel Gumbinnen Operaco), okazis el la 16a al la 27a de oktobro 1944, kaj estis farita de la 3a Belorusa Fronto estrita de generalo I.D. Ĉernjaĥovskij kiel parto de la Memela Ofensivo ()) de la 1-a Balta Fronto. La sovetaj fortoj suferis fortajn perdojn dum la penetro de 30–60&nbsp;km en orient-nordan parton de Pollando, kaj la ofensivo estis prokrastita ĝis pli grandaj rezervoj venos. Estis 220 000 germanoj kaptitaj.

## Bibliografio en la angla 
* Beevor, Antony (2002), *Berlin: The Downfall 1945*, Penguin Books, ISBN 0-670-88695-5
* Duffy, Christopher (1991), *Red Storm on the Reich: The Soviet March on Germany, 1945*, eldonejo Routledge, ISBN 0-415-22829-8
* Glantz, David M.; House, Jonathan (1995), *When Titans Clashed: How the Red Army Stopped Hitler*, Lawrence, Kansas: eldonejo University Press of Kansas, ISBN 0-7006-0899-0

Kategorio:Bataloj en 1945
Kategorio:Bataloj de Germanio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Bataloj de Sovetunio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Tankaj bataloj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Orienta Prusio
Péter Balatoni

**Péter Balatoni,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Balatoni Péter** estas hungara pianisto.

Péter Balatoni  naskiĝis la  en Nyíregyháza.

## Biografio 
Péter Balatoni komencis pianludi en muziklernejo en sia naskiĝurbo, poste en muzika mezlernejo en Budapeŝto, fine li akiris diplomojn en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 2000 kaj Muzikakademio de Bazelo. Post siaj studoj li faris koncertojn enlande, poste eksterlande en Eŭropo kaj Usono. Kritikistoj aprezis lin kiel nova stelo, la plej aŭtentika prezentisto pri pianverkoj de Franz Liszt. Li ofte faris koncertojn por helpi senhejmulojn kaj malsatulojn. Li ricevis koncertajn premiojn inter 1990–1999.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun fotoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pianistoj
József Bánky

**József Bánky** [jOĵef bAnki], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bánky József** estis hungara pianisto, altlerneja instruisto, membro de Societo Ferenc Liszt.

József Bánky  naskiĝis la  en Diósgyőr.

## Biografio 
József Bánky frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, mezlernejon kaj muziklernejon en Miskolc, poste li akiris diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto en 1954. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Viski, Dénes Bartha, Bence Szabolcsi, Antal Molnár (komponisto), András Mihály, Zoltán Kodály, Pál Járdányi, Ede Banda, Endre Szervánszky, Rudolf Maros kaj József Gát. Jam antaŭ la diplomo li instruis en Zalaegerszeg (1953-1955), poste en Budapeŝto (1956-1958), en Pécs (1958-1966), fine ekde 1966 en filio de la Muzikakademio en Pécs. Li estis emerita katedrestro en 1995, tamen li kontinue instruas. Krom la instruado li koncertis enlande kaj eksterlande inter 1973 kaj 1986, poste jam pli malofte. Li ricevis premiojn inter 1977 – 2016. Li havas edzinon, kiu naskis 3 filojn.

## Repertuaro 
* Johannes Brahms, Maurice Ravel-koncert, Béla Bartók, Benjamin Britten, Claude Debussy, Franz Liszt, Frédéric Chopin

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto kaj intervjuo 
* http://www.csgyk.hu/baranyai-neves-szemelyek-bongeszo/?nevesszemely_azonosito=7548 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Personoj de Diósgyőr
Anizila palmitato

**Anizila palmitato** aŭ **C24H40O3** estas organika kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, kemia substanco rezultanta el traktado de palmitata acido kaj anizila karbinolo. Anizila palmitato estas natura substanco, tamen ĝi estas facile sintezita kaj posedas antioksidigajn, antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Sintezo per agado de palmitata acido sur anizila karbinolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per interagado de anizila klorido kaj kalia palmitato:

### Sintezo 3 
* Preparado per transterigo inter metila palmitato kaj anizila acetato:

### Sintezo 4 
* Preparado per reakcio inter metoksobenzila bromido kaj kalia palmitato:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de palmitata acido:

### Reakcio 2 
* Sapigo de anizila palmitato:

### Reakcio 3 
* Transesterigo inter anizila palmitato kaj etila propionato:

### Reakcio 4 
* Kataliza reduktigo de anizila palmitato:

## Literaturo 
* Handbook of Vanilla Science and Technology
* Principles of Skin Care: A Guide for Nurses and Health Care Practitioners
* Poucher’s Perfumes, Cosmetics and Soaps
* Link Springer
* Edible Medicinal and Non Medicinal Plants
* Modern Methods in Carbohydrate Synthesis
* ACS Publications

palmitato
Kategorio:Palmitatoj
Anizila linoleato

**Anizila linoleato** aŭ **C26H40O3** estas organika komponaĵo rezultanta el traktado de *linoleata acido* kaj anizila karbinolo, kemia estero uzata en organikaj sintezoj kun antifungaj, antibakteriaj, kaj antioksidigaj proprecoj. Ĝi estas efika kontraŭ kelkaj stafilokokoj kaj salmoneloj.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Sintezo per traktado de *linoleata acido* kaj anizila karbinolo:

### Sintezo 2 
* Preparado per interagado de anizila bromido kaj *kalia linoleato*:

### Sintezo 3 
* Preparado per transterigo inter *metila linoleato* kaj anizila formiato:

### Sintezo 4 
* Preparado per reakcio inter *metoksobenzila klorido* kaj *kalia linoleato*:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Hidrolizo de anizila linoleato:

### Reakcio 2 
* Sapigo de anizila linoleato:

### Reakcio 3 
* Transesterigo inter anizila linoleato kaj metila formiato:

### Reakcio 4 
* Reduktigo de anizilia linoleato:

## Literaturo 
* Human Metabolome Databse
* FooDB
* Edible Medicinal And Non-Medicinal Plants
* Medicinal Orchids of Asia
* Google Patents
* The Enzyme Reference: A Comprehensive Guidebook to Enzyme Nomenclature
* Journal of Bacteriology 

linoleato
Kategorio:Linoleatoj
Grekpopola Liberiga Armeo

eta|220ra|Virinaj geriloj de ELAS.
eta|Kaptitaj germanoj post operacoj en Trakio.
eta|Stabanaro de ELAS en Vermio montaro, kun soveta milita misio, 1944.
La **Grekpopola Liberiga Armeo** (), ofte konata laŭ sia akronimo ELAS (ΕΛΑΣ), kaj ofte erare nomata *Nacia Popolliberiga Armeo* () — kunfondita en 1941 de Komunista Partio de Grekio — estis la milita armeo de la maldekstra Naciliberiga Fronto (EAM) dum la periodo de la Greka Rezistado ĝis februaro 1945, kiam, post la tumultoj de la Dekemvriana kaj la Varkiza Interkonsento, ĝi estis senarmigita kaj disigita.

El 1942 al 1943 estis la pinta periodo de la gerilo.

La 10-an de marto 1944 la EAM-ELAS, tiam en kontrolo de plej el la lando, establis la Politikan Kommitaton de Nacia Liberigo (PEEA), amplekse konata kiel "Montara Registaro" (en greka: Κυβέρνηση του βουνού, translit. Kyvérnisi tou vounoú), fakte tria greka registaro rivala al la kunlaborema en Ateno kaj al la registaro en ekzilo en Kairo. La Komitato PEEA estis elektita en liberigitaj teritorioj kaj en okupitaj areoj de 2,000,000 da grekaj civitanoj. Estis historie la unua fojo ke virinoj povis voĉdoni. La ministroj de PEEA kovris ampleksan politikan gamon el maldekstro al centro.

## Amasaj komunistaj krimoj 
La 15-an de septembro 1944 post venko de la Grekpopola Liberiga Armeo en la batalo de Meligalas (Mesenio), pli ol 700 militkaptitoj kun kelkaj civiluloj estis masakritaj.

## Vidu ankaŭ 
* Greka Enlanda Milito

## Bibliografio 
* Eudes, Dominique (1973). The Kapetanios: Partisans and Civil War in Greece, 1943-1949. Trad. John Howe. New York and London: Monthly Review Press. ISBN 978-0-85345-275-1.
* Grigoriadis, Solon (1982). Συνοπτική Ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, 1941-1944. Athens: Kapopoulos.
* Hellenic Army History Directorate (1998). Αρχεία Εθνικής Αντίστασης, 1941-1944. Τόμος 3ος "Αντάρτικη Οργάνωση ΕΛΑΣ". Athens: Hellenic Army History Directorate. ISBN 960-7897-31-5.
* Hellenic Army History Directorate (1998). Αρχεία Εθνικής Αντίστασης, 1941-1944. Τόμος 4ος "Αντάρτικη Οργάνωση ΕΛΑΣ". Athens: Hellenic Army History Directorate. ISBN 960-7897-32-3.
* Mazower, Mark (1993). Inside Hitler's Greece: The Experience of Occupation, 1941–44. New Haven and London: Yale University Press. ISBN 0-300-06552-3.
* Sarafis, Stefanos (1951). Greek Resistance Army: The Story of ELAS. London: Birch Books. OCLC 993128877.
* Stavrianos, L. S. (1952). "The Greek National Liberation Front (EAM): A Study in Resistance Organization and Administration". The Journal of Modern History. 24 (1): 42–55. JSTOR 1871980.
* Vafeiadis, Markos (1985a). Απομνημονεύματα, Β' Τόμος (1940-1944). Athens: A. A. Livanis.
* Vafeiadis, Markos (1985b). Απομνημονεύματα, Γ' Τόμος (1944-1946). Athens: A. A. Livanis.

Kategorio:Gerilaj organizaĵoj
Kategorio:Grekio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Naciliberigaj armeoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1942
Iván Bächer

**Iván Bächer** [beĥer], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Bächer Iván** estis hungara ĵurnalisto, verkisto, instruisto. Lia patro estis Mihály Bächer.

Iván Bächer  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|Memortabulo pri Iván Bächer

## Biografio 
Iván Bächer frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1981. Post la diplomo li instruis en gimnazio ĝis 1988, poste li laboris en diversaj gazeteldonoj. Depost la diplomo liaj kontribuoj ofte aperis en gazetoj. Resume li verkis pli ol 30 romanojn aŭ novelarojn. Ekde 2005 li aranĝis ankaŭ prelegojn, kie li ofte ankaŭ pianludis. Li ricevis premiojn inter 1993-2002.

## Elektitaj volumoj 
* *Újlipócia* (2014)
* *Zónázó* (2006)
* *Rötúr* (1997)
* *A város* (1986)

## Aliaj kontribuoj 
* Oszkár (teatraĵo, 1985)
* Ebéd (unuakta teatraĵo, 1987)
* *Komorok* (raportisto)
* *Kolozsvári mozaik* (raportisto)
* *Séták Bächer Ivánnal Újlipóciában* (raportisto)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (2015)

## Fontoj 
* https://akibic.hu/2013/12/02/elhunyt-bacher-ivan/
* https://www.jegy.hu/person/baecher-ivan-4764#panel1

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Občina Cerkvenjak

**Obĉina Cerkvenjak** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La&nbsp;municipo konsistas el 15 komunumoj kovrante areon de 24,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 2037 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Cerkvenjak.
## Loko, priskribo 
Občina situas ĉirkaŭ 22 km oriente de Maribor, la ĉefurbo de la regiono. Ĉi tiu estas la aŭtovojo Al5 / E653, kiu kuras ĉi tien al Hungario. La areo estas ebena, kun alteco de 250-300 m.

La apudaj municipoj estas :

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 15 vilaĝoj:  Andrenci, Brengova, Cenkova, **Cerkvenjak**, Cogetinci, Čagona, Grabonoški Vrh, Ivanjski Vrh, Kadrenci, Komarnica, Peščeni Vrh, Smolinci, Stanetinci, Vanetina, Župetinci.
eta|280x280ra|Občina Cerkvenjak
## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko : http://www.geopedia.si/#T1257_F408:153_x572970_y157870_s13_b4 

Cerkvenjak
Cerkvenjak
SCP Fondaĵo

eta
La **SCP Fondaĵo** (, akronimo de *Special Containment Procedures* — Specialaj procedoj de entenado, aŭ de ĝia slogano *Secure, Contain, Protect* — Atingi, enteni, protekti) estas fikcia organizaĵo aperanta en la ret-bazita projekto de kunlabora verkado, kiu havas la saman nomon.

En sia universo, la SCP Fondaĵo estas transnacia organizaĵo, kiu respondecas pri lokalizo kaj entenado de individuoj, estaĵoj, lokoj kaj objektoj, kiuj malobservas naturajn leĝojn (nomataj SCP-objektoj aŭ simple SCP). En la reala mondo, ĝi estas retejo, kiu enhavas tekstojn kaj verkojn pri la SCP-oj verkitajn laŭ la stilo kaj strukturo de interna korporacia dokumentado. Krome, ĝi havas multajn beletrajn kaj literaturajn rakotojn pri la universo de SCP Fondaĵo, kiuj inkluzivas elementojn el multaj ĝenroj kiel hororo, scienca fikcio kaj urba fantasto — tiel nomatajn *"Foundation Tales"* ("Fabeloj de la Fondaĵo").

La projekto estas notinda pro sia eblo transdoni teruron kaj danĝeron tra formala, eĉ akademia stilo de artikoloj, kaj pro siaj nekutime altaj por fanatikuma kaj amatora kunverko normoj de kvalito. SCP Fondaĵo donis inspiron por multaj amatoraj filmetoj kaj videoludoj kiel *SCP — Containment Breach*.

Tekstoj kaj verkoj de SCP Fondaĵo estas tradukitaj al multaj lingvoj, inter aliaj la rusa, la korea, la ĉina, la franca, la pola, la hispana, la taja, la germana, la japana, la itala, la ukraina, la portugala kaj kelkaj aliaj. La tradukoj estas kunordigantaj kaj administrantaj tra centra retejo.

## Frua historio 
La unuan "SCP"-on verkis en la jaro 2007 anonima uzanto de 4chan, kaj poste pliajn "SCP"-on verkis aliaj uzantoj. Ĉar 4chan arĥivigas malnovajn fadenojn, la anonimuloj kreis vikion ĉe EditThis kaj uzis ĝin por konservi SCP-priskribojn. Ĝuste en tiu ĉi vikio aperis multaj tekstoj de la SCP-Fondaĵo nun konataj. La anonima administranto de SCP-vikio ĉe EditThis poste forlasis la projekton kaj malaperis ne kreinte aliajn administrantojn, kaj pro tio malfacilis redakti kaj plibonigi alies redaktojn. Rezulte la vikio pleniĝis je malaltkvalitaj verkaĵoj kiujn ne eblis forigi. Eventuale admirantoj de SCP kreis novan vikion ĉe Wikidot, kiu nun estas la oficia vikio por kunlaboro kaj kolekto de SCP-oj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 
* Oficiala germanlingva retejo
* Oficiala hispanlingva retejo
* Oficiala japanlingva retejo
* Oficiala ruslingva retejo
* Oficiala ĉinlingva retejo
* Centra retejo por traduko de tekstoj de SCP Fondaĵo

Kategorio:Literaturo
Kategorio:Retejoj aperintaj en 2008
Kategorio:Kunlabora fikcio
Kategorio:Fikciaj universoj
Kategorio:Fikciaj organizaĵoj
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Magyarszecsőd)

La **preĝejo Naskiĝo de Maria** (la hungara titolo estas "Kisboldogasszony") estas romkatolika historia monumento en unuigita vilaĝo Magyarszecsőd. Antaŭ la unuiĝo la preĝejo funkciis en Egyházasszecsőd.

## Historio 
La romanika kirko dediĉita al Ĉiuj Sanktuloj estis konstruita en la 13-a jarcento. Ĉirkaŭ en la 16-a jarcento la vilaĝanoj sekvis la protestantismon, ili uzis la kirkon longe. Tiutempe ili pentris la murpentraĵojn. Laŭ arkeologoj la turo ne estas origina, la turo kaj la interna bienula galerio estis unuo. En nekonata tempo tio neniiĝis, poste nur sonorilostablo funkciis apud la preĝejo ĝis la 19-a jarcento. La nova turo estis konstruita en 1862. Pli frue en la 18-a jarcento kripto konstruiĝis sub la sanktejon. En 1905 fulmo trafis la turon, poste oni konstruis bulboforman turopinton. Post 5 jaroj la interna parto estis renovigita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, kiu estas ĉirkaŭata per heĝo. En la malnovaj tempoj tombejo funkciis ĉirkaŭ la kirko. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas kaj reliefas. La eniro povas okazi tra la turo, sed estas pli malnova enirejo ĉe la navo. La absido estas duonronda kaj malpli larĝa, alta kaj longa, ol la navo. Interne la baroka ĉefaltaro estis farita en la 18-a jarcento, ties bildo prezentas naskiĝon de Sankta Maria. Pli supre estas skulptaĵo pri Sankta Triunuo, flanke pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). 

Kermeso okazas en la 8-an de septembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto

Kisboldogasszony templom Egyházasszecsőd Magyarszecsőd 02.jpg|La malantaŭa parto
Kisboldogasszony templom Egyházasszecsőd Magyarszecsőd 03.jpg|La navo
Kisboldogasszony római katolikus templom madártávlatból.jpg|Aerfoto
Magyarszecsőd, a római katolikus templom légi fotón.jpg|Aerfoto

Magyarszecsőd
Magyarszecsőd
Batalo de Manilo (1945)

eta|Usonaj trupoj en la Rizala Basbala Stadiono, Manilo, 16a de februaro 1945.
eta|dekstre|Usonaj trupoj en Intramuros, Manilo, 27a de februaro 1945.
La **Batalo de Manilo** (en angla: *Battle of Manila*, en filipina lingvo: *Labanan sa Maynila*) (3a de februaro – 3a de marto 1945) estis grava batalo de la Filipina kampanjo de 1944-45, dum la Dua Mondmilito. Ĝi estis luktita de usonaj kaj filipinaj fortoj kontraŭ japanaj trupoj en Manilo, ĉefurbo de Filipinoj. La unumonata batalo, kiu rezultis en la morto de ĉirkaŭ 100 000 civiluloj kaj la kompleta detruo de la urbo, estis la scenejo de la plej katastrofa urba batalo en la Pacifika Fronto. Japanaj fortoj fifaris amasmurdon kontraŭ filipinaj civiluloj dum la batalo. Krom la amasa vivoperdo, la batalo ankaŭ detruis arkitekturan kaj kulturan heredon datintan el la urbofondo. La batalo finigis la preskaŭ tri jarojn de japana milita okupacio en Filipinoj (1942–1945). La konkero de la urbo estis markita per la venkanonco fare de la generalo Douglas MacArthur kiel ŝlosila venko en la kampanjo de rekonkero. Ĝi estis la lasta el multaj bataloj okazintaj en la historio de Manilo.

Suferinte la atakon de pliiĝanta milita premo fare de usonaj fortoj kaj timante ĉu morton ĉu kapton, la atakitaj japanaj trupoj remetis sian koleron kaj frustradon kontraŭ la civiluloj kaptitaj en la interpafado, kaj fifaris multajn agojn de akra malhumaneco, kio poste estis konata kiel Manila masakro. Masakroj okazis en lernejoj, hospitaloj kaj konventoj, kiel tiuj de Hospitalo San Juan de Dios, Lernejo Santa Rosa, Preĝejo Santo Domingo, Manila Katedralo, Preĝejo de Paco, Konvento de Sankta Paŭlo, kaj Preĝejo de Sankta Vincento de Paul.

La batalo por la kvartalo Intramuros pluis ĝis la 26a de februaro. Malpli ol 3 000 civiluloj supervivis tiun atakon, ĉefe virinoj kaj infanoj kiuj estis liberigitaj posttagmeze de la 23a de februaro. La soldatoj kaj maristoj de la kolonelo Noguĉi mortigis 1 000 gevirojn, dum aliaj ostaĝoj mortis dum la usona grenadatako.

La kombinita nombro de civiluloj mortintaj dum la Batalo de Manilo estis ĉirkaŭ 100 000.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Andrade, Dale. Luzon. The U.S. Army Campaigns of World War II. United States Army Center of Military History. CMH Pub 72-28.

Manilo
Manilo
Manilo
Manilo
Kategorio:Manilo
Wolfgang Welsch

**Wolfgang Welsch** (* 1946-10-17 en Steinenhausen, Germanio) estas germana filozofo, kies ĉefaj esplortemoj estas antropologio kaj epistemologio, filozofia estetiko kaj teorio de arto, kulturfilozofio (teorio de la transkultura socio) kaj la filozofio de la nuntempo.

Welsch disvolvis en 1990 la koncepton transkulturismo. Laŭ ĝi, nuntempaj kulturoj ne plu havas homogenan kaj monolitecan formon (kvazaŭ “globoj”), sed evidentigas multspecajn interpenetriĝojn kaj kunplektiĝojn – havante retsimilan karakteron. La persona identeco de nuntempuloj havas la trajton, ke elementoj de diversa kultura deveno kombiniĝas en ĝi. Pro tio, nuntempuloj estas individue transkulturaj. Tio validas ne nur por migrantoj, sed pli kaj pli por ĉiu. Transkulturaj identecoj havas la avantaĝon esti pli komunikiĝkapablaj kaj konektopovaj ol la pli malnovaj, monolitaj identecoj, ĉar inter ili ekzistas plej ofte komunaĵoj ebligantaj reciprokan komprenon, kiu povas ankoraŭ vastiĝi dum postaj paŝoj de interkomunikado.

## Vidu ankaŭ 
* Transkulturismo
* Transkultura socio

Kategorio:Estetikistoj
Kategorio:Germanaj filozofoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Filozofoj de la 20-a jarcento
52295 Köppen

'*52295 *Köppen''''' estas tre malgranda, eksterordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la rus-germana plantsciencisto kaj klimatsciencisto Wladimir Köppen (1846 — 1940). Li disvolvis la plej popularan sistemon, ĉiam uzata, por klasifiko de la klimatoj bazita sur la vegetaĵo en diversaj regionoj, sub-divido de la klimatoj en kvin ĉefaj tipoj ; ĉiuj, krom unu, difinataj per temperaturaj kriteroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
The Galileo Seven

"'*The *Galileo* Seven*'" ["La" Galileo "Sep"] estas la deksesa epizodo de la unua sezono de la usona televida fikcio *Star Trek: The Original Series*. Verkita de Oliver Crawford kaj reĝisorita de Robert Gist, inspirita de la filmo *Five Came Back*. Ĝi unue elsendiĝis la 5-an de januaro 1967.

Ĝi prezentis la ekaperon de la helpaj pramŝipoj en fikcia universo de Star Trek.

## Intrigo 
En la epizodo Ĉefoficiro Spock gvidas sciencan teamon el la USS Enterprise (NCC-1701) sur la pramŝipo *Galileo* sur planedon Makus III por liveri medicinajn provizojn al la kolonio Nova Parizo.

La ŝipo pasas proksime al kvazaro identigita kiel Murasaki 312, kiujn la staraj ordonoj de Kirk postulas ke li studu. Kirk sendas sciencan teamon kunmetita de Scienca Oficiro Spock, Ĉefkuracisto Leonard McCoy, Ĝenerala Inĝeniero Montgomery Scott, *Yeoman* Mears (Phyllis Douglas) kaj tri aliaj specialistoj: Latimer (Don Marshall), Gaetano (Peter Marko), kaj Boma (Don Marshall). Baldaŭ post lanĉo, la pramŝipo estas damaĝita. Spock ordonas kriz-surteriĝon sur la planedo Taurus II, roka, nebulo-kovrita mondo en la mezo de la fenomeno de Murasaki.

Latimero kaj Gaetano skuas la areon, poste renkontas la loĝantojn de Taŭro II: simiformaj gigantoj, armitaj per grandegaj lancoj kaj ŝildoj. Latimer estas mortigita per lanco, kaj Gaetano forigas la ulojn per faseroj . La anaro retiriĝas al la Galileo, ĉar la uloj ŝajne preparas atakon. Malgraŭ la opinioj de la aliaj, Spock elektas provi timigi la ulojn prefere ol mortigi ilin. Ĉi tio pruvas esti eraro, kaj Gaetano estas mortigita.

Inter ŝprucaj atakoj de la primitivaj gigantoj kaj kvereloj inter si, la anaro provas fari riparojn sur la pramo. Ĉar la plej granda parto de ilia konvencia brulaĵo perdiĝis, s-ro Scott adaptas la faserojn por energii la ŝipon. Liaj riparoj estas sukcesaj, sed Boma ne volas lasi la planedon sen doni al Gaetano kaj Latimer taŭgan entombigon. Kiam Spock konsilas kontraŭ ĝi, Boma iĝas nedisĉipline, al kiu Spock respondas permesante al li la funebrojn. Dum la ceremonio, la uloj atakas denove, kaj Spock estas kovrita per ŝtono. Malgraŭ la ordonoj de Spock forlasi lin, McCoy kaj Boma liberigas lin. Spock tiam sukcesas flugigi la kosmoŝipon, sed la pramo nun havas tro malmultajn brulaĵojn por eskapi la graviton de la planedo aŭ eĉ atingi stabilan orbiton, kaj ankoraŭ ne povas kontakti la Enterprise. Spock subite decidas forĵeti kaj ŝalti la tutan restantan brulaĵon el la motoroj. La giganta eksplodo, kiun tio produktas, estas vidata sur la ekrano de Enterprise. Kirk renversas kurson, kaj la postvivantoj estas savitaj.

## Referencoj 
Kategorio:Verkoj de 1967
Kategorio:Epizodoj de Star Trek
(52297) 1991 CH2

**(52297) 1991 CH2** estas tre malgranda sed neordinare hela malbone konata marsrenkonta asteroido malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

Ĝia tre klinata discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,492645 AU, tie estas 73,699 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
Woudbloem

**Woudbloem** [ŬAŬTblum] estas vilaĝo en la komunumo Midden-Groningen en la nederlanda provinco Groningen.

La nombro da loĝantoj de la vilaĝo malkreskis post la fermo de la terpomamelfabriko *De Woudbloem* de 173 en 1930 ĝis 128 en 1980. Post tio la nombro restis pli malpli stabila ĝis 2005 (120 loĝantoj). Pliposte la nombro malkreskis ĝis 99 en 2009. Woudbloem estas firma socio kun floranta asocia vivo. Post la 100-jara ekzisto en 2004 oni metis en 2005 artverkon laŭlonge la rivereto Scharmer Ae kun sur ĝi la ikono de la vilaĝeto; kvarfolia trifolio.

eta|maldekstra|300ra|La antaŭa lernejo de Woudbloem
eta|maldekstra|300ra|Domoj en Woudbloem

Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo
Občina Cirkulane

eta|280x280px|Občina Cirkulane
**Obĉina Cirkulane** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 13 komunumoj kovrante areon de 32,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 2324 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Cirkulane.

## Loko, priskribo 
Občina Cirkulane situas en la orienta parto de Slovenio en la regiono nomata Haloze ĉe la limo kun Kroatio. Ĉe la norda bordo fluas la rivero Drava. La alteco estas en la municipo de 210 m norde en la valo de la rivero ĝis 400 m en la sudo ĉe la limo kun Kroatio.

La apudaj municipoj estas:  Občina Markovci kaj Občina Gorišnica en la nordo, Občina Zavrč en la oriento, Občina Videm en la okcidento. Sur la suda rando de la limo kun Kroatio.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 13 vilaĝoj:

Brezovec, **Cirkulane**, Dolane, Gradišča, Gruškovec, Mali Okič, Medribnik, Meje, Paradiž, Pohorje, Pristava, Slatina, Veliki Vrh

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php

Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:196_x576839.5_y133922.5_s13_b4 

Cirkulane
Cirkulane
52294 Detlef

'*52294 *Detlef''''' estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la germanaj astronomoj Lutz D. Schmadel kaj Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).

Sekv'al propono de la unua malkovrinto, ĝi estis nomita en honoro de la germana advokato pri patentoj kaj elektra inĝeniero *Detlef Ninnemann*, kiu trejnis generaciojn da advokatoj pri patentoj en rigora apliko de la logiko, scienco kaj lingvo en ilia laboro. Li ankaŭ instruis per ekzemploj kiel liveri kompleksajn argumentojn laŭ rekta maniero.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Freimut Börngen
Kategorio:Malkovrita de Lutz D. Schmadel
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990