open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hannah Einbinder

**Hannah Marie EINBINDER** (naskita la 21-an de majo 1995 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estas usona aktorino kaj komikistino. Ŝi famiĝis pro sia rolo kiel Ava en la HBO Max- serio *Hacks*, pro kiu ŝi gajnis Premio Oran Globon en 2025 kaj pro sia ĉefrolo en la drama komedia serio " Sly " de HBO Max , pro kiu ŝi gajnis Primetime Emmy Award kaj Critic's Choice Television Award, kaj estis nomumita por tri Golden Globe Awards.

## Kariero 
Ŝi estis huraistino en mezlernejo. Ŝi studis elsendoĵurnalismon ĉe la Universitato Chapman en Kalifornio, kie ŝi komencis partopreni en improviza grupo.

En 2019, Einbinder prezentis sin ĉe la Just for Laughs Festivalo en la kategorio "New Faces" kaj estis nomita de National Public Radio kiel unu el la 10 elstaraj komikistoj, kiujn indas spekti.  Ŝi ankaŭ estis nomita de Vulture kiel unu el la plej bonaj novaj esperigaj komikistoj, kiujn indas spekti en 2019; ŝi estis laŭdata pro sia "refreŝige absurda ĉarmo". 

Ŝi debutis en televido en marto 2020 en The *Late Show with Stephen Colbert*,  iĝante la plej juna persono kiu prezentis stand-up-prezenton en la programo tiutempe. Ĝi estis la lasta stand-up prezentado en la programo dum dek kvin monatoj, ĉar la KOVIM-19-pandemio komenciĝis tiam.

Ekde 2021, Einbinder ludis la rolon de Ava kune kun Jean Smart kaj Carl Clemons-Hopkins en la komediserio *Hacks*, kiu unue eldoniĝis ĉe HBO Max.  La unua sezono de la serio ricevis entute 15 Emmy- nomumojn, inkluzive de aktoraj nomumoj por Einbinder, Smart kaj Clemons-Hopkins.  La tria sezono premieris la 2-an de majo 2024,  kvara sezono jam estas mendita. 

## Aktivista politiko 
Einbinder estas asociita kun politika kaj socia aktivismo, inkluzive de subteno por la organizaĵo *Shout Your Abortion* kaj la palestina neprofitcela organizaĵo *Pal Humanity*. 
Ĉe la Premioj Emmy de 2025, usona televido cenzuris ŝian dankparolon pro ŝia rolo en la serio "Hacks". Ŝi emfazis, ke kiel judino, estis ŝia devo distingi inter judoj kaj la ŝtato Israelo. Ŝi poste kriis modifitan version de la ĉanto de la Philadelphia Eagles: "Iru birdoj, fiku ICE kaj liberigu Palestinon."

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj komikistoj
Kategorio:Judaj kontraŭcionistoj
Parfumisto

eta|Parfumisto, ilustraĵo el 1910
[eta|[Maketo de "parfumorgeno" (malhavas pezilon). Tradicie, la orgeno estas la loko kie parfumisto laboras pri la konsisto de diversaj parfumoj. Tamen, nun specimenoj estas pezataj kaj miksitaj de teknikistoj en pli grandaj aromaj kaj parfumaj instalaĵoj.]]
eta|Labormaterialoj de parfumisto.
**Parfumisto** estas persono, kiu kreas parfumkomponaĵojn, ellaboras ideojn por novaj parfumoj, kaj/aŭ vendas parfumojn.  

## Priskribo 
Ĉar la komponado de parfumo estas procezo, kiu postulas specialan kreivon, parfumistoj estas homoj, kiuj ofte ankaŭ posedas artajn kapablojn en aliaj kampoj, sen nepre esti poetoj, komponistoj aŭ similaj. 

Krom tre evoluinta flarsento, muzika talento kaj sensa percepto, scio el aliaj profesioj estas necesa por eniri en ĉi tiun kampon. Eniro eblas per pluraj vojoj: kemiaj laboratoriaj teknikistoj, farmaciistoj, diplomiĝintoj kun gradoj en kemio, nutraĵkemio aŭ biologio, kosmetikaj laboratoriaj teknikistoj kaj apotekistoj ĉiuj havas bonajn kvalifikojn. Rekta eniro estas malofta. Plej ofte, homoj, kiuj jam kontaktis ĉi tiun profesion per laboro aŭ familiaj ligoj. Tial, trejnado kutime okazas rekte ene de kompanioj aŭ estas provizita de familianoj kaj daŭras ĉirkaŭ tri jarojn.

Ĉiu grava kompanio produktanta parfumojn kaj kosmetikaĵojn havas sian propran parfumiston. Ili disvolvas parfumkomponaĵojn, kaj promesplenajn kaj jam produktatajn. En ĉi-lasta kazo, la parfumisto devas adapti la odoron de konataj kaj postulataj produktoj por kongrui kun la elektitaj internaj normoj de la kompanio, eĉ uzante diversajn naturajn krudmaterialojn ( esencaj oleoj, rezinoidoj, ekstraktoj ).

En multaj landoj, la ĉefa parfumisto ("Nazo") estas ŝlosila figuro en parfumfirmao en la procezo de kreado de nova komponaĵo, aŭ en reproduktado de la tradicia aromo de parfumprodukto uzante novajn komponantojn.

La patronsanktulo de parfumistoj estas Sankta Maria Magdalena.

Fama fikcia parfumisto estas la ĉefrolulo de *Das Parfum, die Geschichte eines Mörders* (La Parfumo – La Historio de Murdisto) romano de la germana verkisto Patrick Süskind; ĝi estis kinigita en La Parfumo – La Historio de Murdisto (2006), kie ludis tiun rolon Ben Whishaw.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* La Brita Societo de Perfumistoj
* Odora Kultura Instituto

Kategorio:Modaj profesioj
Pentes de la Croix-Rousse

''''* - prononco laŭ la sistemo IFA ,  - estas kvartalo de Liono. Ĝi apartenas al la unua urba arondismento. Laŭ publika transporto, la teritorio konektiĝas kun aliaj urbopartoj per la linio C de la Metroo de Liono kaj per diversaj busaj linioj.

La kvartalo enhavas plurajn strukturojn devenantajn de la romia epoko: proksime al la botanikaj ĝardenoj estas la amfiteatro de Liono kaj la romia vojo, kiu iam ligis Lugdunum (la latina nomo por Liono) kun Ĝermanio.

La areo ankaŭ havas multajn *traboule'', transstratojn aŭ pasejojn inter la domoj, kiuj, pro la tereno, konsistas el multaj ŝtuparoj. Ĉi tiuj provizas la plej mallongan vojon al la urbocentro. La padoj, konsistantaj el mallarĝaj stratetoj, deklivoj kaj ŝtuparoj, estas tial plejparte rezervitaj al piedirantoj.

Les pentes sont réputées.jpg|
Nef 1.JPG|

Kategorio:kvartaloj de Liono
Joe Bazilio Costa

**Joe Bazilio Costa** (27a de septembro 1957) estas brazila artisto, desegnisto, verkisto, muzikisto, fotisto, aktoro kaj kinreĝisoro. Li jam faris 3 filmojn en la internacia lingvo Esperanto: *Tiel estas la vivo* (2002), *Gerda malaperis* (2006) kaj *La patro* (2007). Li jam gajnis premiojn internaciajn en Eŭropo kaj Usono pro la esperantaj filmoj kaj ankaŭ du premiojn en Rusio pro fotografioj rilataj al esperanta temo. Krom la instruado de Esperanto ekde 2001, Joe ankaŭ laboras kiel helpanto en urba konsilantaro en la eta urbo Formiga (Formiko) en la ŝtato Minas Gerais, Brazilo. 

Kiel muzikisto li jam gajnis diversajn festivalojn kaj ankaŭ laboris kiel gitaristo kune kun kelkaj famaj brazilaj kantistoj. Entreprenisto, li produktas personajn objektojn el ceramiko kaj ankau faras propagandajn materialojn por komerco kaj industrio. Li amas naturon kaj ŝategas ekstremajn sportojn, kaj ankaŭ laboras en grupo por esplorado kaj konservado de kavernoj. Li havas viglan partoprenadon en la esperanta medio kaj daŭre instruas Esperanton en sia urbo Formiga.

Joe Bazilio estas gastiganto por esperantistoj el iu ajn lando. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Brazilaj artistoj
Kategorio:Brazilaj esperantistoj
T-S 70 U kříže

**T-S 70 U kříže** estas izolita infanteria fuorto de pezaj fortikaĵoj situanta sur la dekstra alo de fuortaro Stachelberg en Trutnovio. La fuorto estis konstruita kiel konsisto de fortikaĵoj de Ĉeĥoslovakio antaŭ la dua mondmilito.

## Konstruado 
La betonado de fuorto okazis ekde la 10-a de aŭgusto ĝis la 14-a de aŭgusto 1938. Al la 1-a de oktobro 1938 estis farita betonado en volumeno 1.104 m3, ekipita enirkrado, masonigitaj internaj vandoj, ŝtukaĵoj, la objekto parte ekipita per maŝinpafiloj. La eksteraj reguligoj faritaj nur parte. Ne estis ekipitaj kontraŭgasaj fermaĵoj, sen kloŝoj kaj kopulo, sen elektroinstalaĵo, aertekniko kaj akvoinstalaĵo.

## Situo 
La situo de lokigo de la izolita infanteria fuorto estis sude de fuortaro Stachelberg sur ĝia dekstra alo. La lokigo de la fuorto estis escepte ŝovita je&nbsp;520&nbsp;m malantaŭ la defendlinio sur la nordokcidenta deklivo de montopinto Baba, altece sub la fuorto  de la izolita artileria gvatejo T-St-S&nbsp;76a.

Tiu ĉi lokigo estis elektita pro kaŭzo de kovro de la terena entranĉo, kiun ne eblis kovri per pafado el la fuortara fuorto T-St-S&nbsp;71.

## Armilaro 
Pro la strategia kaŭzo de la pafventumilo de la tereno estis la pafventumilo de la ĉefa armilaro disvastigita al 85° (angulaj gradoj). La fuorto estis projektita kiel perpafe maldekstraflanka, do direkte al fuortoj T-St-S 71 kaj T-St-S 76 de la artileria fuortaro. La fuorto estis ekipita de du malpezaj maŝinpafiloj mod. 26 por kovrado de eniro, per unu malpeza maŝinpafilo en la kopulo, sub betono poste per kanono kunligita kun maŝinpafilo kaj peza maŝinpafila duopo lokigita en la kupolo. 

T-S 70 view.png|La infanteria fuorto T-S 70
T-S 70 plan G.png|**Supra etaĝo de la fuorto**LK – malpeza maŝinpafiloLKZ – malpeza maŝinpafilo kloŝoD4-K – kanono + peza maŝinpafiloK2K – peza maŝinpafilo, duopo, kopulo2K – peza maŝinpafilo, duopo0 – diamanta fosaĵoS – pafejoSAS – transira ĉambroM – MunicioSV – posteno de komandantoN – rezervujojT – telefona centralo 
T-S 70 plan U.png|**Suba etaĝo de la fuorto**F+A – filtrilejo, maŝinejoL – lavejoW – necesejoTz – tertelegrafoB – movigsubstancojU – loĝigejoC – puto

## Pluaj fotoj

Trutnov, Babí, T-S 70 (rok 2012; 06).jpg|T-S 70 U kříže
Trutnov, Babí, T-S 70 (rok 2012; 04).jpg|T-S 70 U kříže

## Literaturo 
* Jiří Novák: *Opevnění na Stachelbergu*, Jiří Novák, Jablonné na Orlicí 1998, 
* Zdeněk Komanec, Michal Prášil: *Tvrze československého opevnění 1935-1938 1.díl*, Společnost přátel československého opevnění, s.r.o., Brno, 1998

## Eksteraj ligiloj
* 
* Bunkry.cz - T-S 70
* Listo de objektoj de PO en sektoro GPK Trutnov

Kategorio:Infanteriaj fuortoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Trutnov
Kategorio:PGK VI Trutnov
Kaptado kaj konservado de karbono

eta|Skema ilustraĵo
**Kaptado kaj stokado de karbondioksido** (CO2) estas metodo por malhelpi la amasiĝon de grandaj kvantoj da karbondioksido en la atmosfero.

Karbona kaptado kaj stokado estas kontribuo al malrapidigo de tutmonda varmiĝo kaj oceana acidiĝo per kaptado de karbondioksido (CO2) el, ekzemple, karboelektraĵoj kaj stokado de ĝi anstataŭ liberigi ĝin en la atmosferon. Teknologio por kapti CO2 grandskale jam estas komerce havebla kaj bone evoluigita. Kvankam CO2 antaŭe estis injektita en geologiajn formaciojn por diversaj celoj, longtempa stokado de CO2 estas relative nepruvita koncepto kaj (2010) neniuj grandaj elektrocentraloj funkcias kun plena karbona kaptado kaj stokado.

## Priskribo 
Karbona kaptado kaj stokado estas uzata por apartigi CO2 -on el gasfluo por stoki ĝin en subteraj geologiaj rezervujoj. La anglalingva termino "Carbon Capture and Storage" (CCS) estas la komuna termino internacie en la industrio. Tia teknologio jam estas testata, inkluzive ĉe la karboelektrocentralo Mountaineer en Okcidenta Virginio en Usono. La celo de karbona kaptado kaj stokado estas redukti emisiojn de CO2 al la tera atmosfero per konstanta stokado de ĝi subtere aŭ sur la marfundo. Koncernaj objektoj por CO2 - manipulado estas elektrocentraloj kaj fabrikoj funkciigitaj per fosiliaj brulaĵoj same kiel la prilaborindustrio.

Karbona kaptado kaj stokado aplikitaj al moderna konvencia elektrocentralo povas redukti CO2- emisiojn al la atmosfero je 80-90 procentoj kompare kun elektrocentralo sen CCS.  CO2- purigado estas energie intensa kaj pliigus la fuelbezonojn de elektrocentralo je 11-40 procentoj.  Oni taksas, ke ĉi tiuj kaj aliaj sistemaj kostoj pliigas la koston de energio de nova CCS-elektrocentralo je 21-91 procentoj.  apliki la teknologion al ekzistantaj instalaĵoj aŭ instalaĵoj malproksime de la stokadejo estus pli multekosta.

Stokado de CO2 okazas aŭ en profundaj geologiaj formacioj, profunda maro, aŭ en la formo de mineralaj karbonatoj. Kaze de stokado en profunda maro, ekzistas risko de forta plimalboniĝo de la problemo de oceana acidiĝo, kiu ankaŭ estas kaŭzita de troa karbondioksido jam en la atmosfero kaj la oceano. Geologiaj formacioj estas konsiderataj la plej esperigaj stokadlokoj, kaj oni taksas, ke ĉi tiuj havas stokadkapaciton de almenaŭ 2000 Gt da CO2 (hodiaŭ 30 Gt da CO2 estas elsenditaj jare pro homa agado). La Interregistara Panelo pri Klimata Ŝanĝiĝo (IPCC) de UN taksas, ke la ekonomia potencialo de CCS povus esti inter 10% kaj 55% de la totala karbona mildiga penado ĝis la jaro 2100 (Sekcio 8.3.3 de la IPCC-raporto). 

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Karbondioksido en ekonomio

## Eksteraj ligiloj 
* IEAa datumaro
* Platformo Nulo da Emisioj - teknika konsilisto al la EU Komisiono pri la deplojo de CCS kaj CCU

Kategorio:Industriaj procezoj
Kategorio:Mildigo de klimata ŝanĝo
Kategorio:Gasaj teknologioj
Les Terreaux

**Les Terreaux** - prononco laŭ la sistemo IFA  - estas kvartalo de Liono, kiu situas ĉirkaŭ la centra placo ***Place des Terreaux***. Ĝi apartenas al la unua urba arondismento. 

Laŭ publika transporto, la teritorio konektiĝas kun aliaj urbopartoj per la linio C de la Metroo de Liono kaj per diversaj busaj linioj.

Ĉe la centra placo interalie situas la urbodomo kaj la Muzeo de Belartoj de Liono () - la municipa muzeo de belartoj.

01 Hôtel de ville de Lyon - Façade ouest-Edit.jpg|
Bartholdi Fontaine des Terreaux Lyon fondnuages.jpg|

Kategorio:Kvartaloj de Liono
Saint-Vincent (Liono)

**Saint-Vincent** - prononco laŭ la sistemo IFA  - estas kvartalo de Liono. Ĝi apartenas al la unua urba arondismento, la historia centra urboparto inter la rivero Saono okcidente kaj la la rivero Rodano oriente. Laŭ publika transporto, la teritorio konektiĝas kun aliaj urbopartoj per la linio C de la Metroo de Liono kaj per diversaj busaj linioj.

מבט מקרוב על המימד הרחב של הפרסקו של ליון.jpg|

Kategorio:kvartaloj de Liono
Confluence (Liono)

**Confluence** - prononco laŭ la sistemo IFA , "kunfluo" - estas kvartalo de Liono. Ĝi apartenas al la dua urba arondismento. La kvartala nomo aludas al la kunfluo de la riveroj Rodano (*Rhone*) kaj Saono (*Saône*) tie. Laŭ publika transporto, la teritorio konektiĝas kun aliaj urbopartoj per la linio A de la Metroo de Liono kaj per diversaj busaj linioj.

Patro de la kvartalo estas la Muzeo Kunfluejoj.

The Musée des Confluences from the Rhône, 2025.jpg|
BassinNautique Confluence Lyon.jpg|

Kategorio:Kvartaloj de Liono
Blankorela bronzokukolo

La **Blankorela bronzokukolo** (*Chalcites meyerii*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Chalcites* aŭ bronzokukuloj, tio estas brunecaj kukoledoj kun metalaj briloj. Ĝi troviĝas en la tuta insulo Nov-Gvineo escepte ĉe la sudcentra parto. Iliaj naturaj habitatoj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj. Tiu specio estis iam metita en la genron *Chrysococcyx*.

## Aspekto 
La Blankorela kukolo estas mezgranda kukolo. Plenkreskaj maskloj karakteriziĝas per malhelbrunaj supraj partoj, kontrastaj kun malhelaj malsupraj partoj nigre striecaj. Distinga trajto estas blanka orelareo, kiu diferencigas ĝin disde similaj samgenranoj, krom de la Nigrorela bronzokukolo, kiu havas nigran orelareon kontraste kun hela vizaĝo, dum la Blankorela kukolo havas blankan orelareon kontraste kun malhela vizaĝo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Márta Csabai

'*** [ĉabai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Csabai Márta*' estis hungara psikologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Kecskemét.

## Biografio 
 akiris psikologian diplomon en grado magistro en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1987. Post la diplomo li kuracadis jardekon, dum ŝi akiris klinikan psikologian licencon en 1992. Ŝiaj sekvaj laborejoj estis universitata psikologia instituto en Szeged ekde 2006, akademia psikologia instituto en Budapeŝto kaj Kalvinana Universitato Gáspár Károli jam kiel profesoro, ankaŭ katedrestro. Intertempe en 1997 ŝi akiris sciencan gradon Ph.D., ŝia habilitiĝo okazis en 2007, ŝi specialiĝis pri sano-psikologio kun licenco en 2016. Ŝi ricevis premiojn inter 1999-2019.

## Elektitaj libroj 
* *A beteggé válás pszichológiai folyamata.* (escepte disertaĵo, 1987)
* *Egészség, betegség, gyógyítás. Az orvosi pszichológia tankönyve*. (kunaŭtoro, 1999)
* *Tünetvándorlás. A hisztériától a krónikus fáradtságig*. (2007)
* *Eset-történet. A klinikai mesétől az esetbankig*. (2017)
* *Aggódó testünk. Az egészségszorongástól a belső biztonságig.* (2023).

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj psikologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Mary E. Brunkow

**Mary E. Brunkow** (naskiĝinta en 1961 en Portland, Oregono) estas usona sciencisto kaj imunologino. En 2025, ŝi estis konjunkte premiita per la Nobel-Premio pri Fiziologio aŭ Medicino kune kun Fred Ramsdell kaj Shimon Sakaguchi pro siaj malkovroj koncerne periferian imunan toleremon.

## Frua vivo kaj edukado 
Brunkow naskiĝis en 1961 en Portland, Oregono. Ŝi diplomiĝis el St. Mary's Academy en Portland en 1979. Ŝi ricevis sian bakalaŭran diplomon pri Molekula kaj Ĉela Biologio de la Universitato de Vaŝingtono en 1983. Poste, ŝi doktoriĝis pri Molekula Biologio en Princeton University en 1991, kie ŝi laboris sub la gvido de Shirley M. Tilghman.

## Scienca kariero 
Dum siaj doktoraj studoj en Princeton, Brunkow estis unu el la unuaj studentoj kiu esploris la misteran H19-genon, kiu kontribuis al la nuna kompreno pri genoma imprinto (la koncepto ke geno povas esti elŝaltita depende de ĉu ĝi estis heredita de la patrino aŭ de la patro).

La laboro kiu kondukis al la Nobel-Premio okazis kiam ŝi laboris en Celltech Chiroscience (poste Celltech) en Bothell, Vaŝingtono, kune kun Fred Ramsdell. Tie, en la 1990-aj jaroj, ili studis misteran mutacian muson konatan kiel "scurfy" (skvamoha), kiu kondukis ilin al identigi la genon FOXP3.

Laŭ la Nobel-Komitato, iliaj malkovroj "estis decidaj por nia kompreno pri kiel la imunsistemo funkcias kaj kial ni ĉiuj ne disvolvas gravajn aŭtoimunajn malsanojn". La laboro de la tri laŭreatoj fondis novan branĉon de imunologio kaj kondukis al la disvolvigo de novaj kuracoj por aŭtoimunaj malsanoj kaj kancero.

Kiam la Nobel-Komitato unue penis kontakti Brunkow por informi ŝin pri la premio, ŝi ignoris la vokon, kredante ke ĝi estas spamo. "Mia telefono eksonĝis, kaj mi vidis numeron el Svedio kaj pensis, nu, tio estas simple ia spamo, do mi malŝaltis la telefonon kaj reiris dormi," ŝi poste rakontis.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Mary E. Brunkow en la oficiala retejo de Nobel-Premio

Kategorio:Usonaj sciencistoj
Kategorio:Usonaj imunologoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri fiziologio aŭ medicino
Kategorio:Usonaj Nobel-premiitoj
Kategorio:Nobel-premiitinoj
Erzsébet Dolch

**Erzsébet Dolch** [erĵEbet dolĥ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Dolch Erzsébet** estis hungara altlerneja instruisto. Ŝia baldaŭa familia nomo estis *Dombrádi*.

 naskiĝis  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Košice en Slovakio), ŝi mortis  en Szeged (Hungario).

## Biografio 
Pro Traktato de Trianon la familio Dolch rifuĝis al Szeged, kie la juna Erzsébet finis pedagogian instituton, poste en pedagogia altlernejo ŝi akiris pedagogian diplomon en 1932. Tamen ŝi studis plu en Scienca Universitato Ferenc József, ankaŭ en Graz kaj Universitato de Vieno, fine ŝi doktoriĝis kaj akiris plian pedagogian diplomon en 1939. Jam post la unua diplomo ŝi praktikadis apud Hildebrand Dezső Várkonyi en pedagogia-psikologia instituto (1932–1936), poste ĝis 1940 ili gvidis reforman bazlernejon en Szeged. Ŝiaj sekvaj lernejaj stacioj estis pedagogia altlernejo en Nagyvárad (1941–1944, tiam apartenaĵo de Hungario), en similaj lernejoj de Debrecen (1945–1948) kaj Kiskunfélegyháza (1948–1969). Poste ŝi pensiuliĝis, sed vivis en Szeged, dum ŝi partoprenis 71-foje en kunvenoj de iamaj lernantoj. Li ricevis premiojn inter 1948-1998.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A gyakorlati grafológia elvei.* (1936)
* *Az Új Nevelés elméleti és gyakorlati megvalósulásai.* (disertaĵo, 1938)
* *Lélek és írás* (2000)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Longbeka kukolo

La **Longbeka bronzokukolo** (*Chalcites megarhynchus*, laŭ kio ankaŭ *Grandbeka bronzokukolo*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Chalcites* aŭ bronzokukuloj, tio estas brunecaj kukoledoj kun metalaj briloj. Ĝi troviĝas en Aru-insuloj kaj Nov-Gvineo. Iliaj naturaj habitatoj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj. Tiu specio estis iam metita en la genron *Chrysococcyx*.

## Aspekto 
La longbeka kukolo estas mezgranda kukolo, kiu longas 18 cm kaj pezas ĉirkaŭ 31 g. Plenkreskaj maskloj karakteriziĝas per malhelbrunaj supraj partoj, nigra kapo kaj malbrile grizecbrunaj subaj partoj, kune kun ruĝaj okulringoj kaj irisoj, kaj longa, nigra beko kun malsupren kurba pinto. Inoj diferencas per malhel-cinamokoloraj supraj partoj, malhel-grizbruna kapo kaj ruĝecbrunaj, sablokoloraj, fajne striecaj brusto kaj ventro, transirante al cinamokolora sur la malsupra brusto; iliaj irisoj estas malhelbrunaj kun mallarĝaj blankecaj eksteraj ringoj. Junuloj montras cinamkolorajn suprajn partojn, palgrizan kaj brunan vizaĝon, malhelajn okulringojn kaj malhelbrunajn irisojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Afrika smeraldokukolo

**Afrika smeraldokukolo** (*Chrysococcyx cupreus*) estas specio de la familio de la kukoledoj, en la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon, indiĝena de Sub-Sahara Afriko. 

## Taksonomio kaj filogenio
Kiel membro de la familio Kukoledoj, la Afrika smeraldokukolo estas malnovmonda kukolo. Estas kvar subspecioj, nome *C. c. cupreus*, *C. c. sharpei*, *C. c. intermedius*, kaj *C. c. insularum*.

**C. c. cupreus*: Afriko sude de Saharo
**C. c. intermedius*: Bioko (Golfo de Gvineo)
**C. c. insularum*: Santomeo, Principeo, kaj Anobono (Golfo de Gvineo)

## Distribuado
Ĝia teritorio kovras plimulton de sub-Sahara Afriko, nome en Angolo, Bocvano, Burundo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, DRK, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Eritreo, Svazilando, Etiopio, Gabono, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, Kenjo, Liberio, Malavio, Malio, Mozambiko, Namibio, Niĝerio, Ruando, Santomeo kaj Principeo, Senegalo, Sieraleono, Sudafriko, Suda Sudano, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio, kaj Zimbabvo.

## Aspekto
La afrika smeraldokukolo estas sekse dimorfa. La maskloj havas verdajn dorson kaj kapon kun flava brusto. Inoj estas striece verdbrunaj sur siaj dorsoj kaj verdblankaj sur siaj brustoj. La afrika smeraldokukolo povas esti identigita ankaŭ per sia krio, kvarnota fajfo kun la mnemoniko "Hello Ju-dy." 

Cuckoo African Emerald2008 01 12 05 55 19 7025.jpg|masklo de *C. c. cupreus*, KwaZulu-Natal
African emerald cuckoo (Chrysococcyx cupreus) male.jpg|masklo de *C. c. cupreus*, Ganao
African emerald cuckoo (Chrysococcyx cupreus) female.jpg|ino de *C. c. cupreus*, Ganao
African emerald cuckoo (Chrysococcyx cupreus) female 2.jpg|ino de *C. c. cupreus*, Ganao

## Dieto
La dieto de tiu kukolo konsistas ĉefe el insektoj kiel raŭpoj kaj formikoj. La dieto povas esti kompletigita per iom da frukto, kaj la afrika smeraldokukolo ofte manĝoserĉas en la mezaj kaj supraj tavoloj de la kanopeo.

## Reproduktado
]]
Kiel plej multaj kukoloj, la afrika smeraldokukolo estas nestoparazito. Inaj afrikaj smeraldokukoloj demetas ovojn en la nestoj de aliaj birdospecioj. Ina kukolo povas demeti inter 19 kaj 25 ovojn averaĝe dum ĉiu reprodukta sezono. La ​​reprodukta sezono okazas dum la pluvsezonoj, ĝenerale dum la monatoj inter septembro kaj marto. Tamen, ekzistas iom da zorgo pri viveja redukto kaj fragmentiĝo de riverbordaj areoj kaj malaltebenaĵaj arbaroj en la venontaj jaroj.

## Referencoj
* *Birds of The Gambia* de Barlow, Wacher kaj Disley, 

## Eksteraj ligiloj
* Afrika smeraldokukolo - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Afriko
Komerca Komplekso Savëlovskio

La **Komerca Komplekso Savëlovskio** estas komerca komplekso situanta en Moskvo en la distrikto Savëlovskio, proksime de la fervoja stacio Savëlovskio. Ĝi estis fondita en 1998 sur la loko de antaŭa fabriko de polur-maŝinoj kaj renovigita en 2012. Ĝi konsistas el kvin vendejaj centroj ("Modnij", "Deckij", "Sportivnij", "Komputerij", "Mobilnij") kiuj enloĝas ĉirkaŭ 472 butikojn, manĝejon, protektitan parklokon kun 350 lokoj, ŝargostaciojn por elektraj aŭtoj kaj aliajn servojn.

## Referencoj
## Referencoj 
Kategorio:Moskvo
Kategorio:Ekonomio de Rusio
Et tu, Brute?

[eta|250x250ra|*Morto de Cezaro*, de [Vincenzo Camuccini, 1805.]]
**Et tu, Brute?** aŭ esperante **Ankaŭ vi, Bruto?** estas latina esprimo kiu laŭlegende estis la lastaj vortoj de Julio Cezaro adresitaj al unu el liaj murdintoj Marko Bruto.

## Historio 
eta|Marko Junio Bruto.
Je la 15-a de marto de la 44 a.K. dum la iduoj komplotantoj gvidataj de Bruto kaj Kajo Kasio Longino mortigis Cezaron kiu amike rilatis al Bruto (aliopinie Bruto estis adopta filo de Cezaro). Komence Cezaro rezistis siajn murdintojn sed vidinte Bruton li eldiris tiujn vortojn kaj haltiĝis.

Ŝajne Cezaro ne diris "Et tu, Brute?"; laŭ diversaj tiamaj fontoj li aŭ mortis silente aŭ diris en greka "Ankaŭ vi, mia ido" (helene Καὶ σὺ, τέκνον) aŭ diris en latina "Ankaŭ vi, Bruto, mia filo!" (latine *Tu quoque, Brute, fili mi!*). Hodiaŭ la plej ofta uzata versio de ĉi tiu esprimo devenas el la teatraĵo Julio Cezaro fare de William Shakespeare. 

La ofta eraro estas skribo de tiu frazo kiel "Et tu, Brutus?" dum laŭregule la nomo de Bruto (*Marcus Iunius Brutus*) devus esti en la vokativo, ne en la nominativo.

## Kultura influo 
Hodiaŭ la esprimo "Et tu, Brute?" estas vaste uzata en situacioj kie la parolanto sentas sin perfidita de kiun li antaŭe fidis.

## Interpreto 
La frazo "Et tu, Brute?" ofte estas interpretata kiel demando rilatante al la ŝoko de la perfido fare de Bruto. Tamen estas aliopinio ke la frazo fakte celis esti malbeno kaj minaco: Cezaro ŝanĝis la vortojn de greka esprimo kiu fariĝis romia proverbo. La plena frazo devus esti: "Kaj vi, mia filo, gustumos regadon". Eldirante la unuajn vortojn de la frazo Cezaro ŝajne sorĉis Bruton, profetis lian perfortan morton. Alivorte la signifo de Cezaraj vortoj laŭ ĉi tiu interpreto estis: "Vi estas la sekva."

## Vidu ankaŭ 
* Listo de latinaj eldiroj
* Romia Respubliko
* Julio Cezaro
* Marko Junio Bruto

Kategorio:Latinaj esprimoj
Adolf von Bonin

**Adolf von Bonin** (11-a de novembro 1803 Heeren – 16-a de aprilo 1872 Berlino) estis prusia oficiro, la plej nova generalo de infanterio. Li komandis al prusiaj soldataroj en batalo ĉe Trutnov.

## Batalo ĉe Trutnov 
Batalo ĉe Trutnov estis unu el partaj, sed sangaj kunpuŝiĝoj de Prusia-Aŭstria milito en la jaro 1866. Tio estis ununura batalo de tiu ĉi milito, kiam la aŭstriaj soldataroj venkis la soldatarojn prusiajn. La 26-an de junio komencis la 2-a prusia armeo alvenon pere de transiro de limoj ĉe Broumov en tri fluoj. Direkte al Trutnov marŝis la 1-a armea korpuso de generalo Bonin, direkte al Náchod la 5-a armea korpuso de generalo Steinmetz kaj inter ili, tra Broumov direkte al Úpice, la prusia gvardia armea korpuso. Je la 8:30 horoj konkeris brigado de Mondl altaĵojn sude de la urbo Trutnov-Šibeník, Jánský vrch kaj Chmelnice. Sur ĝia maldekstra alo enviciĝis la 2-a dragona regimento, kiu cedis el sia posteno de Královec kaj Petříkovice antaŭ la marŝanta prusia I-a armea korpuso de generalo Adolf Bonin. Lia avangardo enpenetris en la urbon je la 10-a horo. Ĉirkaŭ la 11-a horo, kiam Trutnov estis plena de prusoj, ekatakis la urbon la 12-a bataliono de kampaj arbaristoj komune kun dragonoj.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* BLAZEK, Matthias. *Die Schlacht bei Trautenau – Der einzige Sieg Österreichs im Deutschen Krieg 1866*. Ibidem, Stuttgart 2012, . 
* 
* 
* PRIESDORFF, Kurt von. *Soldatisches Führertum*, edice 5, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, ne rok, s. 377-379. 
* WIEHLE, Martin. *Altmark-Persönlichkeiten.* dr. ziethen verlag, Oschersleben 1999, , s. 27. 

## Rilataj artikoloj 
* Batalo ĉe Hradec Králové
* Batalo ĉe Trutnov
* Reĝlando Prusio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Monumento al prusiaj soldatoj de generalo Bonin, batalo ĉe Trutnov 1866

Kategorio:Prusiaj generaloj de infanterio
Kategorio:Homoj de la Prusia-Aŭstria milito
Kategorio:Kavaliroj de Ordeno Dannebrog
Kategorio:Naskiĝintoj en 1803
Kategorio:Mortintoj en 1872
Kategorio:Naskiĝintoj la 11-an de novembro
Kategorio:Mortintoj la 16-an de aprilo
Emma Löllbach

**Emma Löllbach** [lolbaĥ], konata ankaŭ sia geedziĝa nomo **Lászlóné Domokos** [lAslOnE domokoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Löllbach Emma** (ekde 1907 jam **Domokos Lászlóné**) estis hungara instruisto, lernejestro.

 naskiĝis  en Salgótarján, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 lernis en sia naskiĝurbo, poste en Besztercebánya, fine ŝi akiris pedagogian licencon en altlernejo en Budapeŝto, baldaŭ ankaŭ diplomon. Ŝi rekonis gravecon de la infanpsikologio kaj bezonon de la lernejaj reformoj, tial ŝi studvojaĝis en Eŭropo, vizitis reformlernejojn, studis ilian funkciadon kaj konatiĝis kun reprezentantoj de la moderna pedagogio. En 1915 ŝi fondis reforman lernejon en Budapeŝto, kiun ŝi gvidis ĝis la ŝtatiĝo. En la lasta periodo la lernejo jam iĝis gimnazio. Post la ŝtatiĝo ŝi instruis jaron en gimnazio, poste ŝi pensiuliĝis. Ŝi edziniĝis en 1907, sed en 1923 divorco okazis.

La lernejanoj establis sukcesajn ekspoziciojn. La plej sukcesaj estis (laŭ traduko): 1934 Vivo de la hungara vilaĝo; 1935: La hungara pano; 1936: Nia naskiĝlando; 1938: Stefano la 1-a (Hungario) kaj lia erao; 1939: Transilvanio; 1942: István Széchenyi.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Öntevékeny munkacsoportok a tanításban* (1934)
* *A kutató és felfedező gyermek* (1934)
* *Az alkotó munka az Új Iskolában* (kunaŭtoro, 1934)

## Elektitaj lernantoj 
* István Bibó
* Zoltán Pál Dienes
* Ilka Gedő
* Árpád Göncz
* György Litván

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio rememoro kun fotoj
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ainay

**Ainay** - prononco laŭ la sistemo IFA  - estas kvartalo de Liono. Ĝi apartenas al la dua urba arondismento. Laŭ publika transporto, la teritorio konektiĝas kun aliaj urbopartoj per la linio A de la Metroo de Liono kaj per diversaj busaj linioj.

Kategorio:Kvartaloj de Liono
T-S 69 V maliní

**T-S 69 V maliní** estis projektita kaj parte konstruita kiel izolita infanteria fuorto de pezaj fortikaĵoj situanta memstare sur la dekstra alo de fuortaro Stachelberg en Trutnovio. La fuorto estis konstruita kiel konsisto de fortikaĵoj de Ĉeĥoslovakio antaŭ la dua mondmilito.

Signifo de la fuorto estis defenda por sekurigi deklivon super fervojlinio Trutnov - Lubawka en la loko nomata Zadní Libeč. Laŭ la projekto ĝi devis esti ambaŭflanka kun ĉefaj armiloj sub betono.

## Situo 
La fuorto estis projekte lokigita sur terena rompo de deklivo sur nivellinio 473 (m s. m.) sur la dekstra alo de fuortaro. La kaŭzo estis neceseco pafkovri ankaŭ lokon nomata Farské louky en valo, tra kiu ankaŭ kondukas la fervojo. Antaŭbatalejo de la fuorto kaj la linio de fortikaĵoj devis esti sekurigita per kontraŭtanka obstaklo.

## Armilaro 
Laŭ la projekto la fuorto devis esti armigita per ĉefaj armiloj sub betono, sur la dekstra kaj maldeksta flanko per kanonoj kun kunligitaj maŝinpafiloj kaj per maŝinpafilaj duopoj por krei koneksan pafadon direkte al plua pli malproksima izolita fuorto T-S&nbsp;68 sur la kontraŭa deklivo de la valo kaj direkte al la fuortaro al fuortoj T-S&nbsp;70 kaj T-St-S&nbsp;71. La proksima ĉirkaŭaĵo de la fuorto devis esti sekurigita per malpezaj maŝinpafiloj en du kloŝoj kaj per du malpezaj maŝinpafiloj en pafejoj ĉe la enirejo. Por defendi la enirejan koridoron estis planita pafejo por permana armilo.

Image:T-S 69 plan G.png|**Supra etaĝo de la fuorto**LK – malpeza maŝinpafiloLKZ – malpeza maŝinpafilo kloŝoD4-K – kanono + peza maŝinpafilo2K – peza maŝinpafilo, duopo0 – diamanta fosaĵoS – pafejoSAS – transira ĉambroM – MunicioSV – posteno de komandantoT – telefona centraloN – rezervujoj
Image:T-S 69 plan U.png|**Suba etaĝo de la fuorto**U – loĝigejoM – municioF – filtrilejoC – putoP – nutraĵoB – movigsubstancojTz – tertelegrafoA – maŝinejoL – lavejoW – necesejo

## Konstruado 
Al la 1-a de oktobro 1938 farita nur betonado de fundamenta tabulo.

## Literaturo 
* Jiří Novák: *Opevnění na Stachelbergu*, Jiří Novák, Jablonné na Orlicí 1998, 
* Zdeněk Komanec, Michal Prášil: *Tvrze československého opevnění 1935-1938 1.díl*, Společnost přátel československého opevnění, s.r.o., Brno, 1998

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Fortikaĵoj en Stachelbergu - T-S 69
* Listo de objektoj de PO en sektoro PGK Trutnov
* Elektronická databáze Československého opevnění

Kategorio:Infanteriaj fuortoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Trutnov
Kategorio:PGK VI Trutnov
Kategorio:Proponitaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
T-St-S 71

**T-St-S 71** estis projektita kaj parte konstruita kiel fuortara infanteria fuorto de pezaj fortikaĵoj situanta sur la dekstra alo de fuortaro Stachelberg en Trutnovio. La fuorto estis konstruita kiel konsisto de fortikaĵoj de Ĉeĥoslovakio antaŭ la dua mondmilito.

Signifo de la fuorto estis defenda por sekurigi la fuortaron kaj kiel gvatejo (la gvatkloŝo kun vido en la valon de Ličná kaj al fortikaĵa linio) por gvidado de pafado el fuortara minĵetila fuorto T-St-S 80. Laŭ la projekto ĝi devis havi sole unu porpafistan ĉambron por kanono kun kunligita maŝinpafilo.

## Situo 
La fuorto estis projekte lokigita sur la destra rando de la fuortaro en alteco 613 m s. m. Kiel la fuortara fuorto ĝi estis lokigita malantaŭ la kontraŭtankaj obstakloj el direkto de atendata antaŭeniro de malamiko kaj perimetraj, kontraŭinfanteriaj obstakloj. 

## Armilaro 
La fuorto estis solvita individue, diference de la ceteraj konceptoj de fuortoj, kaj tio estas projekto de du kopuloj por pezaj maŝinpafilaj duopoj. Unu pafdirekto estas direkte al la izolita infanteria fuorto T-S 69 sur la malproksima dekstra alo de la fuortaro kaj la dua pafdirekto direkte al la fuortaro, pli precize al fuorto T-St-S&nbsp;72. Ambaŭ direktoj dum tio kovras la defendlinion de la fuortaro. La dekstra alo de fuorto (direkto k T-S 69) devis esti ekipita per sub betono lokigita kontraŭtanka kanono kun kunligita maŝinpafilo. Por sekurigo de defendo de la ĉirkaŭaĵo de fuorto devis esti instalitaj malpezaj maŝinpafiloj en kloŝoj kaj ankaŭ sub betono.

T-ST-S 71 plan G.png|**Supra etaĝo de la fuorto**LK - malpeza maŝinpafiloLKZ - malpeza maŝinpafilo kloŝoD4-K - kanono +peza maŝinpafiloK2K - peza maŝinpafilo, duopo, kopulo0 - diamanta fosaĵoS - pafejoSAS - transira ĉambroM - MunicioSV - posteno de komandantoV - liftoPZ - gvatkloŝo.
T-ST-S 71 plan U.png|**Suba etaĝo de la fuorto**SAS - transira ĉambroH - savelirejoF - filtrilejoU - loĝigejoR - radiostacioV - liftoW- necesejo.

## Pluaj fotoj

Trutnov, Babí, T-S 71 (rok 2012; 01).jpg|Fundamenta tabulo de nekonstruita infanteria fuorto T-S 71, stato en 2012

## Konstruado 
Al la 1-a de oktobro 1938 farita nur betonado de fundamenta tabulo komune kun ŝtupareja kaj lifta ŝakto en la subterejon de fuortaro.

## Literaturo 
* Jiří Novák: *Opevnění na Stachelbergu*, Jiří Novák, Jablonné na Orlicí 1998, 
* Zdeněk Komanec, Michal Prášil: *Tvrze československého opevnění 1935-1938 1.díl*, Společnost přátel československého opevnění, s.r.o., Brno, 1998

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Fortikaĵoj en Stachelberg - T-St-S 71
* Listo de objektoj de PO en sektoro PGK Trutnov
* Elektronická databáze Československého opevnění

Kategorio:Infanteriaj fuortoj
Kategorio:Konstruaĵoj en Trutnov
Kategorio:PGK VI Trutnov
Kategorio:Proponitaj konstruaĵoj en Ĉeĥio
Konrad Wallenrod

[eta|*Konrad von Wallenrode*, pentraĵo de Władysław Majeranowski (1844), [Nacia Muzeo en Varsovio.]]
**Konrad Wallenrod** () estas epopea poemo de la pola poeto Adam Mickiewicz, publikigita en 1828, kaj lokita en la 14-a-jarcenta Granda Duklando de Litovio. La intrigo ne estas kronologie aranĝita.

Mickiewicz verkis ĝin, vivante en Sankt- Petersburgo, Rusio, en protesto kontraŭ la malfrua-18a-jarcentaj dispartigoj de la pola litova–Konfederacio fare de la Rusia Imperio, la Reĝlando Prusio kaj la Habsburg monarkio.

Ĝi baziĝas sur la legendo, ke Konrad von Wallenrod estis litovo, kiu aliĝis al la Germana Ordeno por venĝi sian detruitan patrujon. Samtempuloj perceptis la poemon kiel rakonton pri la lukto de la poloj kontraŭ siaj subpremantoj kaj solvon al la problemo de akordigo de moraleco kun politiko: ekstere akcepti la superecon de la malamiko kaj eniri en ĝian servon, dum sekrete agi kontraŭ ĝi (ĉi tiu tekniko nomiĝis "Wallenrodismo").

La poemo helpis inspiri la polan Insurekcion de novembro 1830 kontraŭ rusa regado. Kvankam ties subfosa temo estis evidenta al plejparto de legantoj, la poemo evitis cenzuron pro konfliktoj inter la cenzuristoj kaj, en la dua eldono, enkondukanta omaĝo al Caro Nikolao la 1-a.

Du operoj estis verkitaj surbaze de la poemo  : " *La Litvinoj* " de Amilcare Ponchielli kun libreto de Antonio Ghislanzoni (1874) kaj " *Konrad Wallenrod* " de Vladislav Ĵelenskij (1885). Ĝi ankaŭ formis la bazon por la simfonia poemo "Konrad Wallenrod" de Witold Freeman (1908).

## En Esperanto 
Kiel parto de la por esperanto kaŝita aktivado de Izrael Lejzerowicz en la Varsovia geto, li komencis traduki en Esperanton la poezian romanon *Konrad Wallenrod.*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Romantikismo
* Konrad von Wallenrode
* Kordian

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Verkoj de Adam Mickiewicz
Kategorio:Polaj poemoj
Nigrostria bronzokukolo

La **Nigrostria bronzokukolo** (*Chalcites crassirostris*, laŭ kio ankaŭ *Dikbeka bronzokukolo*) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome *Cuculiformes*, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Ĝi apartenas al genro *Chalcites* aŭ bronzokukuloj, tio estas brunecaj kukoledoj kun metalaj briloj. Tiu specio estis iam metita en la genron *Chrysococcyx*.

Ĝi troviĝas en insuloj [Tayandu, Kai-insuloj kaj Tanimbaraj Insuloj, ĉiuj el kiuj estas parto de Molukoj, Indonezio, en Sudorienta Azio. Ĝi estis iam traktita kiel samspecia kun la Malgranda bronzokukolo (*Chalcites minutillus*).

## Taksonomio
La Nigrostria bronzokukolo estis formale priskribita en 1878 fare de la itala zoologo Tommaso Salvadori laŭ la dunoma nomo *Lamprococcyx crassirostris*. La tipa loko estas Tual en la insulo Kai Kecil (Malgranda Kai) en Molukoj. 

Ĝi estas nun unu el la ok specioj metitaj en la genron *Chalcites*, enkondukita en 1830 fare de la franca natursciencisto René Lesson. 

La genronomo devenas el greka vorto χαλκιτης (*ĥalkitēs*) kun la signifo "kuprenhava" aŭ "kuprejo". La specia epiteto *crassirostris* kombinas la Latinajn *crassus* kun la signifo "dika", "forta" kun *-rostris* kun la signifo "-beka". Tiu specio estis iam konsiderata unu el la subspecioj de la vaste distribuita Malgranda bronzokukolo (*Chalcites minutillus*). Ĝi estis altigita al specistatuso baze sur distingaj plumaro kaj voĉo.

## Aspekto
Kiel aliaj samgenranoj, ĝi estas malgranda kukolo kun malsupraj malhelbrunaj partoj kun malhelverdaj irizoj, ka malsupraj partoj blankaj kun tre fajna sigra strieco. La okuloj estas ruĝaj kaj la beko fortika kaj pinteca.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Nestoparazitoj
Kategorio:Kukoloformaj
Kategorio:Kukoledoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de Azio
Jujao

**Jujao** per simpligita ĉina skribo **余姚,** per tradicia ĉina skribo **餘姚,** per pinjino *Yúyáo* estas milionurbo je distrikta nivelo en provinco Ĝeĝjango en Ĉina Popola Respubliko. Ĝi estas sub la jurisdikcio de la subprovinca urbego Ningbo.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En fine de 2020 la distriktonivela loĝantaro estis  homoj.

## Geografio 
La urbego kuŝas iomete laŭ la Ĉina Maro sur areo  km² kaj administras plurajn dividojn. Tra la areo rivero fluas fluas al la maro. Ningbo troviĝas 43, provinca sidejo Hangĝoŭo 99, Ŝanhajo 133, ĉefurbo Pekino 1176 km aere laŭ https://www.thedistancenow.com/hu/yuyao_china/shanghai_china.

## Historio 
La areo estas konata pro sia neolitika Hemudu-kulturo, formita ĉirkaŭ 5000 antaŭ Kristo. La materiaj kaj etikaj restaĵoj rivelis grandskalan rizplantadon kaj aliajn agrikulturajn agadojn, arkitekturon kaj respekton al birdoj kaj suno. En 1983 Jujao estis levita al distriktonivela urbego.

## Ekonomio 
La areo estas konata kiel loko por rizo kaj fiŝoj. Ĝia ekonomio prosperis, ĉar privataj entreprenoj dominis post la ekonomia reformo komencita fine de la 1970-aj jaroj. La industriaj produktoj estas ĉefe elektraj aparatoj, plasta fandado, maŝinaro kaj tekstiloj, nuntempe jam ankaŭ aŭtfabrikado. La ĉefaj agrikulturaj produktoj estas teo, fruktoj, brutaro kaj fiŝoj. Freŝaj produktoj estas haveblaj en ĉiuj sezonoj.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
La milionurbo estas bone ligata kun la tutlanda fervoja kaj ĉefvoja retoj. Flughaveno ne estas menciita. La plej longa transoceana ponto de la mondo - la 36-kilometra Ponto de la Golfo Hangĝouo - estis ĵus kompletigita en konstruado proksime al la norda limo. Ĝi reduktis la transgolfan trafikon al nur 80 km de la nuna 420-kilometra sekcio.

## Klimato 
La klimato estas tipa subtropika musonklimato kun kvar apartaj sezonoj, riĉa je sunbrilo kaj pluvo. La averaĝa jara sunbrilo estas 2 061 horoj. La jara averaĝa temperaturo estas  kaj varias inter . Jare averaĝe pluvas 1539 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed la precipitaĵo iomete pli inter marto-oktobro. La tifona periodo daŭras de julio ĝis decembro.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeoj
* pontoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Distriktonivelaj urboj de Ĉinio
Stankolit

**Stankolit** estis metalurgia fabriko en la distrikto Butýnskij de Moskvo kiu specialiĝis en produktado de fandita fero kaj estis inaŭgurata en 1934, kun kompleta funkciiĝo la 7-an de marto 1934, inicie dungante ĉirkaŭ 1 500 laboristojn kaj produktante fandajn partojn por maŝinoj, turbinoj kaj metalurgia aparataro. 

En 1950 ĝi estis la unua entrepreno en la mondo kiu enveturigis fluan produkton por maŝintrabilo, kaj en la postmilitaj jaroj la produkto kreskis kontinue, atingante ĉirkaŭ 4 000 dungitojn. De la 1980-aj jaroj, la fabriko enigis ekonomian krizon koincidante kun la Dissolvo de Sovetunio kaj laŭgrade fermiĝis de 1990. Post ĝia fermiĝo, granda parto de la tereno transformiĝis en la loĝejan kaj oficejan komplekson "Savelovsky City", dum la cetera parto transformiĝis en la komercan komplekson "Stankolit" kun hipermerkato Metro Cash & Carry kaj aliaj komercaj spacoj. La historia fervoja stacidomo "Stankolit" fermiĝis en 2019.

## Referencoj 
Kategorio:Moskvo
Alfred Pfaff

''''* estas germana profesia futbalisto. Li naskiĝis la 16-an de julio 1926 en Frankfurto ĉe Majno kaj mortis en aĝo de 82 jaroj la 27-an de decembro 2008 en Erlenbach am Main. Li en sia profesia futbalista kariero precipe estis membro de la unua vira teamo de la futbalklubo *Eintracht Frankfurt'', kaj krome havis la honoron esti en la vira germana nacia teamo de futbalo, kiam ĝi gajnis en la Futbala Mondpokalo 1954 en Berno, Svislando.

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Ksenoglosio

[eta|Portretfoto de [Charles Robert Richet, fiziologo kaj Nobel-premiito pri medecino, inventisto de la vorto «Ksenoglosio». ]]
**Ksenoglosio** estas supozata paranormala fenomeno, laŭ kiu homo kapablas paroli, au skribi, per fremda lingvo ne lerninte ĝin. El grekaj vortoj ξένος, ksenos «stranga, fremda» kaj γλῶσσα, glossa «lingvo, parolo» , la termino estis inventita en 1905 de la Nobel-premiito pri medicino kaj fiziologo Charles Richet. La hipoteza reala aŭ fikcia ksenoglosio troveblas en diversaj kampoj.

## Kristanismo 
Ĉi tiu fenomeno estas menciita en Agoj de la Apostoloj, ĉapitro 2, dum Pentekosto, kiam la unuaj disĉiploj de Jesuo Kristo kunvenis, nombrante cent dudek, kaj fajrlangoj ripozis sur ĉiu el ili, formaligante la alvenon de la Sankta Spirito en epizodo de inspira komunikado, kiu permesis al la disĉiploj esprimi sin en lingvoj krom la galilea dialekto kaj esti komprenitaj de fremduloj.Pluraj raportoj pri miraklaj kapabloj de certaj individuoj legi, skribi, paroli aŭ kompreni fremdan lingvon, kiel menciite en la Biblio, estis ligitaj en similaj kristanaj rakontoj dum la Mezepoko.  Similaj asertoj estis ankaŭ faritaj de kelkaj pentekostaj teologoj de la Pentekosta religio en 1901. 

## Spiritismo 
Ksenoglosio rilatas al formo de mediumeco, en kiu mediumoj parolas aŭ skribas en fremdaj lingvoj, ĉu ekzistantaj aŭ historiaj, sed nekonataj al si mem kaj foje al la ĉeestantoj de la seanco. Du kategorioj de ksenoglosio estas agnoskitaj:
 
1- kazoj akiritaj per aŭtomata parolado kaj aŭda mediumeco ; 

2- kazoj akiritaj per aŭtomata skribado aŭ psikografio. 

Oni kredas, ke la senkorpa spirito agas sur la mediumon, aŭ "donante" al li fremdajn frazojn per penstransdono aŭ spiritvoĉo , aŭ rekte prenante motoran kontrolon de la voĉo aŭ brako de la mediumo (kaze de aŭtomata/meĥanika skribado) por esprimi sin en alia lingvo. 

La violonisto Florizel Von Reuter regule praktikis ksenoglosion, helpate de sia patrino, la mediumo Grace Von Reuter, uzante instrumenton nomatan "adicilo". Kelkaj el la mesaĝoj, kiujn ili ricevis, estis diktitaj en inversa ordo de normala legado (la unua ricevita litero estis fakte la lasta litero de la frazo, la dua litero respondis al la antaŭlasta litero, kaj tiel plu), kaj ĉi tiuj mesaĝoj respondis demandojn prezentitajn de homoj invititaj al la seanco. Florizel verkis plurajn librojn rakontantajn ĉion ĉi.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Charles Richet
* Ian Stevenson
* Glosolalio
* Poligloto
* Spiritismo
----------

Kategorio:Mediumoj
Kategorio:Paranormala terminologio
Kategorio:Psikolingvistiko
Kategorio:Spiritismo
Jupp Heynckes

''''* estas eksa germana profesia futbalisto kaj futbala trejnisto. Li naskiĝis la 9-an de majo 1945 en Mönchengladbach, do nun estas -jaraĝa. Li en sia profesia futbalista kariero precipe estis membro de la unua vira teamo de la futbalklubo *Borussia Mönchengladbach* (1962-1967 kaj 1970–1978), kaj krome havis la honoron esti en la vira germana nacia teamo de futbalo, kiam ĝi gajnis en la Futbala Mondpokalo 1974 en Munkeno, Germanio. Post la aktiva kariero li ankoraŭ de 1979 ĝis 2018 estis futbala trejnisto, interalie de 1987 ĝis 1991 ĉe *Bayern München*, en la sezono 1994-1995 ĉe *Eintracht Frankfurt*, en 1997-1998 ĉe *Real Madrid* kaj en  1999-2000 ĉe *SL Benfica'' Lisbono.

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio
Sven Ingemar Ljungh

**Sven Ingemar LJUNGH**, literumita ankaŭ Liungh (5a de Junio 1757, Björkö, Jönköpings län – 12a de Septembro 1828, Bälaryd, Jönköpings län) estis sveda funkciulo, natursciencisto kaj kolektanto de insektoj. 

Li estis scienculo kiu interŝanĝis korespondadon kun multaj nuntempaj sciencistoj kiel Carl Peter Thunberg, G. Märklin, Erik Acharius, Fr. Ehrhart, Jan Brandes kaj aliaj. Kiel kolektanto de ronĝuloj, insektoj, birdoj kaj moluskoj, li priskribis multajn novajn speciojn. Li fariĝis membro de la Patriota Societo en 1806, membro de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj en 1808 kaj membro de la Reĝa Societo de Sciencoj kaj Literaturo en Gotemburgo en 1808. Li ankaŭ laboris pri agrikulturo kaj meteologio kaj pro sia laboro pri la unua ricevis la Ordenon de Vasa.

En 1803 lia insekta kolekto havis ĉirkaŭ 5000-6000 speciojn kaj li publikigis multajn notojn pri ekzotaj bestoj el Javo, Cejlono kaj Kablando. Post lia morto, neniu el liaj filoj interesiĝis pri naturhistorio kaj liaj kolektoj estis venditaj.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* Biografio en svedaj arkivoj (en sveda)

Kategorio:Svedaj natursciencistoj
Bernd Hölzenbein

**Bernd HÖLZENBEIN** (naskiĝis la 9-an de marto 1946 en Dehrn, intertempe urboparto de Runkel en meza Hesio kaj mortis 78-jaraĝa la 15-an de aprilo 2024 en Frankfurto ĉe Majno) estis germana profesia futbalisto. Li en sia profesia futbalista kariero precipe estis membro de la unua vira teamo de la futbalklubo *Eintracht Frankfurt*, kaj krome havis la honoron esti en la vira germana nacia teamo de futbalo, kiam ĝi gajnis en la Futbala Mondpokalo 1974 en Munkeno, Germanio.

Kategorio:Germanaj futbalistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Germanio