open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Saint-Léonard (stacidomo)

**Saint-Léonard** estas franca stacidomo sur linioj  - Saint-Dié kaj Saint-Léonard - , situanta en  , en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  Grand Est.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Arches - St-Dié (062000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio St-Léonard - Fraize (064000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Léonard (Vosges)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vosges
Kategorio:Saint-Léonard (Vosges)
Kněževes (distrikto Blansko)

**Kněževes** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝoj Veselka kaj Jobova Lhota, dum kio la dua menciita situas sur la historia teritorio de Bohemio (kiel ununura setlejo de Sudmoravia regiono).

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1416.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kamparana domo n-ro 17

## Pluaj fotoj 

Knezeves, obecni urad.jpg|Municipa ofico
Kněževes, hasičská zbrojnice (2017-04-29; 01).jpg|Fajroestingista armilejo
Kněževes, dům čp. 17 (2017-04-29; 01).jpg|Plektita domo n-ro 17
Kněževes, kaple (7608).jpg|Sonorilejo
Kněževes, kříž u kaple (7607).jpg|Kruco ĉe la sonorilejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Municipoj en dislimejo de Bohemio kaj Moravio
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Reino Helismaa

eta|maldekstre|Reino Helismaa

**Reino HELISMAA** (1913–1965) estis finna kantisto, kantaŭtoro kaj komponisto. Li faris proksimume 5000 kantotekstojn, el kio estis diskigita proksimume 1500. Li estas memorata pri kunlaboro kun Toivo Kärki, Tapio Rautavaara kaj Esa Pakarinen. Helismaa faris ankaŭ radiodramojn, 32 kinscenarojn kaj 8 teatraĵojn.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Saint-Léonard (Vosges)

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Vosges* (Vogezoj), en la administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento") kaj en la historia kultura regiono Loreno. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Dié-des-Vosges kaj al la kantono **.

La teritorio havas komunan limon kun . Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *léonardiens''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vosges
* Saint-Léonard (stacidomo)
* Corcieux - Vanémont (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Vosges
Sauvo Puhtila

**Sauvo PUHTILA** (1928–2014), artistnomo **Saukki**, estis finna kantotekstisto, komponisto kaj radioredaktoro. Li mortis en Helsinko en maljunulejo de Kustaankartano en novembro 2014. Li estis unu de plej ankraj finnaj kantotekstistoj. Li faris speciale finnajn tradukojn por eksterlandaj kantoj.

Kategorio:Finnaj muzikistoj
Kategorio:Finnaj redaktoroj
Giottino

**Tommaso di Stefano** aŭ “Maso di Stefano”, pli konata kiel "Giottino" estis florenca pentristo kaj skulptisto, filo de Stefano de Florenco kiu studis la verkojn de Giotto, kaj sukcesis alpropriĝi tiel multe pri la stilo de sia majstro kiu konkeris la alnomon de Giottino.

Giotto di Maestro Stefano estas dokumentita nur dufoje: en 1368 li enskribiĝis en la registro de la gildo de la florencaj pentristoj, kaj en 1369 li aperas kiel unu el la ekipo de asistantoj, kune kun Giovanni da Milano kaj Agnolo Gaddi, laborante kune kun Giovanni Gaddi sur freskaj ornamaĵoj (hodiaŭ perditaj) por la Vatikana Palaco.

La profesio de sia patro estas nekonata, kvankam kelkaj modernaj erudiciuloj hipoteze asocias ĉi tiun Stefanon kun Stefano Fiorentino, lernanto de Giotto kiu estis ankaŭ, laŭe historiisto Filippo Baldinucci el la 17-a jarcento, nepo de Giotto. Kredante ke tiaj hipotezoj estas korektaj, Giottino estus estinta pranepo de Giotto.

## Biografio 
La patro de Giottino, majstro Stefano Fiorentino, estis mem fama pentristo en la lernejo de Giotto; lia naturalismo gajnis al li la nomon "Scimmia della Natura", la "Simio de la Naturo" pro sia perceptita realismo. Li instrukciis sian filon, kiu sin dediĉis al studado de la verkoj de la granda Giotto. Ekde kiam li formis sian stilon pri la verkoj de Giotto, Maso fariĝis konata kiel Giottino aŭ la "eta Giotto".
eta|maldekstre|300px|"Pieco de Santa Remiĝo”, (detalo).
La freskoj en la kapelo de San Silvestro en la florentina "Baziliko de Santa Croce" estis atribuataj al Giottino; ĉi tiuj reprezentas la miraklojn de Papo Sankta Silvestro kiel rakontite en la "Ora Legendo".

Multaj aliaj verkoj estis atribuitaj al Giottino inkluzive de la "Aperado de la Virgulino al Sankta Bernardo" kaj ia marmora statuo starigita sur la florentina kampanilo.

Giorgio Vasari, la kronikisto de la Itala Renesanco, inkluzivas biografion de Giottino en la dua parto de liaj famaj "Vivoj de la Plej Bonegaj Pentristoj, Skulptistoj kaj Arkitektoj" (Le Vite dei'più eccellenti pittori, scultori, e architettori da Cimabue insino a 'tempi nostri).

## Literaturo 
* Routledge Revivals: Medieval Italy (2004): An Encyclopedia
* Romanesque & Gothic
* Lives of the Most Eminent Painters, Sculptors, and Architects
* WorldCat Identities
* Personsuche
* Virtual Uffizi Gallery
* The Grove Encyclopedia of Medieval Art and Architecture

## Vidu ankaŭ 
* Giorgio Vasari (1511-1574)
* Giotto di Bondone (1267-1337)
* Silvestro la 1-a (314-335)
* Maso di Banco (1290-1350)
* Stefano Fiorentino (1301-1350)

## Referencoj 
Kategorio:Italaj pentristoj
One of the Hollywood Ten

***One of the Hollywood Ten*** (Unu el la Holivuda Dekopo, en hispana *Punto de mira*) estas filmo verkita kaj reĝisorita de la kimra Karl Francis, premierita en 2001. Estis kunproduktoraĵo inter Unuiĝinta Reĝlando kaj Hispanio, mezvoje inter la biografia dramo kaj la politika trilero.

Kadre de la nomita Ĉasado de Sorĉistinoj organizita de la usona senatano Joseph McCarthy, rakontas la agititan artan karieron de la reĝisoro Herbert J. Biberman, kiu estis inter la nomitaj Dekopo de Holivudo, grupo de kinistoj akuzitaj je aparteno kaj apologio de komunismo. Biberman formis parton de la nigraj listoj kun sia edzino, la aktorino Gale Sondergaard, kaj famiĝis ekde sia filmo de 1954 *La tersalo*, unu de la malmultaj filmoj konservitaj de la Kongresa Biblioteko de Usono pro sia historia kaj kultura gravo.

*Punto de mira* rakontas faktojn en Holivudo dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, same kiel la malfacilojn de Biberman por pluigi la filmadon de *La tersalo*, inter ili la deportado de la protagonista aktorino, la meksika Rosaura Revueltas.

La geaktoraro inkludas Jeff Goldblum kiel Biberman, Greta Scacchi kiel Gale Sondergaard, Ángela Molina kiel Rosaura Revueltas kaj Antonio Valero kiel Juan Chacón. Humphrey Bogart, Edward Dmytryk kaj Howard Hughes estas kelkaj el la realaj roluloj kiuj aperas priskribitaj en la filmo.

Oni filmis en Madrido, Hispanio, kaj la minejajn scenojn en la Regiono Murcio, de sudorienta Hispanio.

Kategorio:Anglalingvaj filmoj 
Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2001
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Malvarma milito en filmoj
Eszter Koroknay Simon

**Eszter Koroknay Simon** [ester koroknai ŝimon], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Koroknay Simon Eszter** estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina nomo estis *Simon Éva*, baldaŭ ŝi uzis *Simon Eszter*, ŝiaj geedziĝaj nomoj estis *Szamos Eszter,* ekde 2014 *Bakonyi Ferencné Koroknay-Simon Eszter* (la nomoj estas laŭ hungarlingve kutima nomordo), ŝia karesnomo estas *Foxy*. Ŝia dua edzo estis Géza Koroknay.

Eszter Koroknay Simon naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Eszter Koroknay Simon frekventis la necesajn lernejojn, dum ŝi estis aktiva en la lernejaj teatraj grupoj. Ŝi akiris aktoran diplometon en aktorstudio de Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1991-1993 ŝi estis membro de Teatro József Attila, poste de malgrandaj teatroj, scenejoj. Ekde 1994 ŝi estis plejparte voĉaktoro, kelkfoje ŝi rolis en reklamoj kaj estis ankaŭ pornoaktoro. Tiu lasta poste baris sian aktoran karieron. Ŝi edziniĝis trifoje.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Ferenc Molnár: *Az ibolya* – Lujza Rakolnoki
* Jerry Herman: *Hello, Dolly!* – titolrolo
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* – Ilma
* Zsigmond Móricz: *Légy jó mindhalálig* - S-ino Török

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Szomszédok* (televizia serio, 1987) - najbarino
* Sonĝoaŭto (nova versio, 2000) – dikulino
* Bertolt Brecht: *Die Dreigroschenoper* (televizia versio, 2011) – unua almozpetulo
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Joan Sims, Fiona Shaw, Teresa Churcher, Sara Rue

## Fontoj 
* hungarlingva membiografio kun foto 
* https://hevesiszintarsulat.hu/tarsulati-tag/koroknay-simon-eszter/ 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj pornoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Dezsőné Kosztolányi

**Dezsőné Kosztolányi** [deĵOnE kostolAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kosztolányi Dezsőné** estis hungara aktoro, verkisto, tradukisto. Ŝia persona nomo estis Ilona, ŝia origina familia nomo estis *Schlesinger* [ŝlesinger] ĝis 1905, poste *Harmos* [harmoŝ] ĝis la edziniĝo. Ŝia edzo estis Dezső Kosztolányi, ŝia geedziĝa nomo estis laŭ okcidenteŭropa nomsistemo *Ilona Kosztolányi*, ŝia pseŭdonimo estis *Görög Ilona*.

Ilona Schlesinger naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto (ekzistaj ankaŭ aliaj datenoj).

## Biografio 
Ilona Schlesinger devenis el juda familio, ŝi estis edukita en Gödöllő. Ŝi akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1907. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Magyar, pli poste laŭvice en teatra trupo de Irén Feld, Artúr Bárdos, Endre Nagy (verkisto). Ŝi havis rolojn ankaŭ province en Székesfehérvár kaj Szabadka. En 1910 ŝi konatiĝis kun Dezső Kosztolányi, post 3 jaroj ili geedziĝis. En 1915 ŝi naskis filon, iom pli frue ŝi katolikiĝis. Kiel patrino, ŝi nur kelkfoje rolis, sed komencis verki novelojn, kune kun la edzo ŝi tradukis. Ili aperis ekzemple en Nyugat. Depost la vidviniĝo ŝi verkis jam romanojn.

## Ŝiaj elektitaj verkoj 
* *Mme Chaglon üzletei. Egy divatszalon rejtelmei* (1909)
* *Kosztolányi Dezső* (1938); verkaro de Dezső Kosztolányi
* *Tüzes cipőben* (1948); membiografio pri la holokaŭsto
* *Karinthy Frigyesről* (1988); Pri Frigyes Karinthy
* *Kosztolányi Dezső. Életrajzi regény* (1990, 2004); biografia romano
* *Burokban születtem. Memoár, novellák, portrék* (2003); kompilado

## Ŝiaj elektitaj tradukaĵoj 
* August Strindberg: *Pajtások. Komédia* (1911)
* Arthur Schnitzler: *Eleven órák. Irodalom. Két színmű* (1911)
* Fannie Hurst: *A nagy kacaj* (1937)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* datenoj (la koncerna teksto estas legebla en la 8-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
La tersalo

**La tersalo** aŭ **La salo de la tero**, en angla *Salt of the Earth*, estas usona drama filmo de 1954 verkita de Michael Wilson, reĝisorita de Herbert J. Biberman, kaj produktorita de Paul Jarrico. Ĉiuj el ili estis metitaj en nigra listo de Holivudo en la kadro de la Makartiismo aŭ Ĉasado de Sorĉistinoj pro supozitaj konspiroj kontraŭsonaj kaj komunistaj.

La drama filmo estas unu el unuaj filmoj kiuj antaŭmontras feminisman, socian kaj politikan vidpunkton kadre de afero de laborista movado kaj rasismo. La intrigo centras en longa kaj malfacila striko, bazite sur reala striko de 1951 kontraŭ la minentrepreno *Empire Zinc Company* de la kantono Grant, Nov-Meksiko. En la filmo, la minkompanio estas identigita kiel "Delaware Zinc", kaj la loko estas "Zinctown, New Mexico". La filmo montras kiel la ministoj, la kompanio, kaj la polico reagas dum la striko. En novrealisma stilo, oni uzis realajn ministojn kaj ties familiojn kiel aktoroj en la filmo.

eta|maldekstre|La tuta filmo.
La filmo estas unu de la malmultaj filmoj konservitaj de la Kongresa Biblioteko de Usono pro sia historia kaj kultura gravo. En 2001 oni filmis revizion de la afero de la Holivuda Dekopo kaj la farado de *La tersalo*, dum kiu la kontraŭkomunisma konspiro de senata komisiono, polico, politikistoj, juĝistoj, ktp., kreis malfacilaĵojn por la realgio de la filmo, klopodis rabadi la filmaĵojn kaj eĉ deportis la meksikan protagonistinon, kiu devis filmi en Meksiko la lastajn scenojn. La rezulto estis la filmo *One of the Hollywood Ten*.

La diskriminacio trudita de la entrepreno konsistas en tio ke la laboristoj meksik-usonanoj ricevas salajron malpli altajn ol tiuj de laboristoj de anglosaksa deveno por la sama laboro; tiel la konflikto sumas la lukton por rajtoj de laboristoj kaj kontraŭ etna diskriminacio. La filmo inkludas ankaŭ montron de la emancipiĝo de virinoj, ĉar kiam la luktemo dekadencas en la fortoj de la laboristoj, estas la edzinoj kiuj anstataŭas ilin en la lukto, eĉ spite opozicion de la edzoj. Tiel kune kun la defendo de la necesa unueco por akiri venkojn en la sociaj luktoj, estas konkludo, ke ekzistas ne nur eksteraj faktoroj kiel la diskriminacio aŭ la fitraktado al laboristoj, sed ankaŭ estas internaj evitindaj faktoroj ene de la familioj de la laboristoj mem.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 
* *Salt of the Earth: The Story of a Film*, by Herbert J. Biberman. Harbor Electronic Publishing, New York (2nd edition, 2004): 1965. See: *Cineaste* review of book & Scott Henkel kaj Vanessa Fonseca. "Fearless Speech and the Discourse of Civility in *Salt of the Earth*." *Chiricú*, vol. 1, no. 1, 2016, pp.&nbsp;19–38.
* Caballero, Raymond. *McCarthyism vs. Clinton Jencks*. Norman: University of Oklahoma Press, 2019.

Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1954
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Feminismaj filmoj
Kategorio:Laborista movado
Gérardmer (stacidomo)

**Gérardmer** estas fermita franca stacidomo sur linio  - Gérardmer, situanta en  Gérardmer, en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Laveline-devant-Bruyères - Gérardmer (063000).

## Vidu ankaŭ 
* Gérardmer

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vosges
Kategorio:Gérardmer
Kediri

**Kediri** estas universitata urbego en la ĉefa insulo Javo, en provinco Orienta Javo en Indonezio. La loknomo devenas de la sanskrita vorto Khadri, kiu signifas hindan moruson, kiuj kreskis en la areo. Kediri havas tri distriktojn.
eta|maldekstre|

## Geografio 
Kediri situas en interno de la insulo. Salatiga troviĝas 35, Madiun (urbo) 59, Mojokerto (urbo) 63, Malang 71, provinca ĉefurbo Surabajo 103, Surakarta 135, Jogjakarto 181,  Semarang 198, Bandungo 495, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 601, Tangerang 621, Serang 674, Makassar 872, Palembang 966, Batam 1332, Padango 1500, Pekanbaru 1495, Medano 1949, Banda Aceh 2375 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
Tradicie Kediri estis fondita en 879. La proksima rivervalo estis konata kiel loko de la klasika java kulturo kaj hindua regno, precipe inter la 10-a kaj 15-a jarcentoj. La urbo Dahanapura aŭ Daha (nuna Kediri) estis establita en 1042. Daha estis ĉefurbo de la reĝlando. Post la reĝa java epoko Kediri malkreskis pro erao de Nederlanda Orienthinda Kompanio. Okazis fiaska ribelo kontraŭ la nederlandanoj. Kediri ekfloris, kiam ĝi iĝis aŭtonoma areo en 1906,  plena aŭtonomio estis donita en 1928. Dum la Indonezia Nacia Revolucio (1945–1949) la urbo estis celo de la partizana kampanjo. En 1965 post la malsukcesa puĉo Kediri suferis teruran sangoverŝadon, en kiu miloj da homoj estis mortigitaj.

## Ekonomio 
Kediri estas grava komerca centro por la indonezia sukerindustrio. La tabaka industrio estis establita en 1958 fare de ĉindevena homo. Nun la tabakfabriko estas la ĉefa dunganto de la urbo kun pli ol  laboristoj.
eta|

## Trafiko 
Kediri havas trairan ĉefvojon, ankaŭ aliajn vojojn al la provinco. Ankaŭ fervojo funkcias.

## Religio 
Plimulto de Kediri estas islama.

## Eduko 
Kediri havas 3 naciajn universitatojn kaj aliajn privatajn universitatojn.

## Klimato 
Kediri havas tropikan savanan klimaton (Aw). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 1886 mm. Inter junio-oktobro iomete malpli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C kaj varias inter 20-31 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* praaj ruinoj el la epoko de Regno Kediri 
* moskeoj
* universitatoj
* amuzparkoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Indonezio
Kategorio:Javo

Stasiun Kediri 2019.jpg|Stacidomo
Jalan Kediri - panoramio.jpg|Vojo
Lépanges-sur-Vologne

**Lépanges-sur-Vologne** estas franca  situanta en departemento , regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Lépangeois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vosges
* Lépanges (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Vosges
Docelles - Cheniménil (stacidomo)

**Docelles - Cheniménil** estas franca stacidomo sur linio  - Saint-Dié, situanta inter j Docelles kaj Cheniménil, en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj  Grand Est.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Arches - St-Dié (062000).

## Vidu ankaŭ 
* Docelles
* Cheniménil

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vosges
Kategorio:Docelles
Kategorio:Cheniménil
82361 Benitoloyola

'*82361 *Benitoloyola'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio de Badlands en Quinn (Suda Dakoto, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la emeritiĝinta usona Kapitano de la Aviada Usona Mararmeo *Benito Loyola'' diplomita de la Usona Mararmea Altlernejo, kiu disvolvis premiitajn teknikojn de tridimensiaj modeligo kaj simulado. Li estas amatora astronomo engaĝiĝinta en projekto de la NASA kaj la Universitato de Hampton pri detekto de alfrapo Jupitero – asteroido.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Corcieux

''''* - prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Vosges* (Vogezoj), en la administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento") kaj en la historia kultura regiono Loreno. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Dié-des-Vosges kaj al la kantono **.

La teritorio havas komunan limon kun . Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *forfelets''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vosges
* Corcieux - Vanémont (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Vosges
Justica Kunlaborada Agentejo de Eŭropa Unio

La **Justica Kunlaborada Agentejo de Eŭropa Unio**, aŭ **Eŭrojust**, estas la eŭropunia agentejo respondeca pri plifortigo de jura kunlaborado inter la membroŝtatoj per adopto, ĉe eŭropa skalo, de strukturaj rimedoj celantaj antaŭenigi optimuman kunordigon de enketaj agoj kaj procesigoj preter la kadro de unu nacia teritorio, kun plena respekto al fundamentaj rajtoj kaj liberecoj. Starigita per la konsila decido de la 28-a de februaro 2002, la principo de ĝia estiĝo estis skizita ĉe la Eŭropa Konsilio en Tampere (1999, §46). Ekipita per jura personeco, Eurojust estis parto de la tria kolono de Eŭropa Unio antaŭ ilia malapero post la ekvalidiĝo de la Lisbona Traktato. La Amsterdama Traktato (1997) ebligis la kreon de tia justica institucio.

## Historio 
Eŭrojust estis kreita la 28-an de februaro 2002 per decido 2002/187 / JAI.

Ĝia prezidanto, José Luis Lopes da Mota, estis devigita eksiĝi en decembro 2009 pro suspekto, ke li celis kaŝi supozatan koruptan kazon pri portugala ĉefministro José Sócrates.

## Celoj 
Ĝi celas la jenajn ĉefajn celojn:
* antaŭenigi kaj plibonigi la kunordigon de la agado de la kompetentaj aŭtoritatoj de la membroŝtatoj rilate al enketoj kaj procesigoj en la membroŝtatoj;
* plibonigi kunlaboron inter la kompetentaj aŭtoritatoj de la membroŝtatoj, precipe faciligante la efektivigon de internacia jura helpo kaj la plenumon de ekstradicio-petoj;
* subteni cetere la kompetentajn aŭtoritatojn de la membroŝtatoj por plifortigi la efikecon de siaj esploroj kaj procesigoj.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Spaco de libereco, sekureco kaj justeco
* Eŭropolo
* Eŭropa Prokurorejo

Kategorio:Agentejo de Eŭropa Unio
Kategorio:Protektado
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2002
77044 Galera-Rosillo

'*77044 *Galera-Rosillo'''* estas  asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio de Roque de los Muchachos proksime de Garafía (La Palma, Insuloj Kanarioj, Hispanio).

Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:9 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la hispana astrofizikistino *Rebeca Galera-Rosillo'' (1988–2020), promesiva juna sciencistino, kiu ricevis sian magistron pri astrofiziko ĉe la Universitato La Laguna. Je la momento de sia morto, ŝi estis defendonta sian doktoran esploron pri  ĉe la Instituto de Astrofiziko de Kanarioj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Lorenzo Monaco

**Lorenzo Monaco** (1370-1425) aŭ *Piero di Giovanni*, estis unu el la plej gravaj pentristoj kaj lumigistoj de la frua 15-a jarcento. Li estis kamaldola monako rajtigita administri prosperan butikon ekster la monaĥejo de "Santa Maria degli Angeli". La granda rafiniteco kaj delikateco de harmoniaj tonoj de liaj pentraĵoj, reflektas lian lertecon kiel lumigisto. Piero di Giovanni prenis la nomon Lorenzo kiam li eniris la kamaldolan monaĥejon en 1391. Lorenzo pentris kvar retablojn por sia ordeno. Li eble estis trejnita de Agnolo Gaddi (1350-1396) kaj Jacopo di Cione (1325-1399).

## Biografio 
Dum liaj fruaj jaroj da monaĥa vivo Lorenzo Monaco prilumis grandan nombron da manuskriptoj. En 1401 li laboris ekster la monaĥejo kaj starigis sian propran laborejon.

Liaj verkoj estas karakterizitaj per siaj kurbaj linioj, unuformaj, subtilaj kombinitaj koloroj kaj mildaj vizaĝoj, dum lia pentraĵo rivelas la klaran influon de lia majstro kaj de Niccolò di Pietro Gerini (1340-1414) kaj Gherardo Starnina (1360-1413).

Lorenzo Monaco estis unu el la ĉefaj figuroj de la internacia gotika stilo, kombinante la heredaĵon de Giotto kun la siena tradicio, sed ankaŭ atentema pri novigoj al la florentina pentrado de la 15-a jarcento.

Rimarkindaj verkoj inkluzivas la Poliptikon de San Gaggio ĉirkaŭ 1387–88 (nun dividita inter la Galleria dell’Accademia, Florenco, la Instituto Courtauld, Londono, kaj aliaj kolektoj).

Fine de la 15-a jarcento li pentris diversajn retablojn inkluzive poliptikon por la karmelita monaĥejo en Florenco, dum iomete pli posta verko sidas la Kristo kiel la Viro de la Doloroj de 1404 (Galleria dell’Accademia, Florenco).

La sola dokumentita verko supervivanta de la artisto estas la Retablo de Monte Oliveto, datita je 1406–1410, dum la plej fama kaj subskribita verko de Laŭrenco Monako estas "La Kronado de la Virgulino", pentrita en 1413 por la altaro de lia monaĥejo (Galleria degli Uffizi, Florenco).

Ĉirkaŭ 1420, dum la lasta fazo de sia kariero, la artisto pentris la freskojn de la kapelo Bartolini Salimbeni, en Santa Trinità, en Florenco, kaj la "Retablo de la Anunciacio", ankaŭ en tiu kapelo.

Lorenzo Monaco mortis ĉirkaŭ 1425–1430, lasante nefinitan "Descendon de la Kruco" (Muzeo de Sankta Marko, Florenco), kiu estis kompletigita de Fra Angelico, kiu estis precipe influita de la stilo de Lorenzo.
[eta|maldekstre|300px|"Epifanio", Galerio Uffizi, [Florenco.]]

## Literaturo 
* Virtual Uffizi Gallery
* Personensuche
* WorldCat Identities
* The National Gallery
* Museo Thyssen
* National Gallery of Art
* Art UK
* Visual Arts Cork

## Vidu ankaŭ 
* Abraham
* Nacia Muzeo de Arto de Katalunio
* Muzeo Czartoryski
* Predelo
* Uffizi
* Kaio (aktiva inter 283 kaj 304)
* Giotto di Bondone (1267-1337)
* Pietro Lorenzetti (1280-1348)
* Simone Martini (1284-1344)
* Maso di Banco (1290-1350)
* Bernardo Daddi (1295-1348)
* Jacopo di Cione (1325-1399)
* Agnolo Gaddi (1350-1396)
* Gherardo Starnina (1360-1413)
* Bartolomeo di Fruosino (1369-1441)
* Gentile da Fabriano (1370-1427)
* Lorenzo Ghiberti (1378-1455)
* Fra Angelico (1387-1455)
* Masaccio (1401-1428)
* Giorgio Vasari (1511-1574)

## Referencoj 
Kategorio:Italaj pentristoj
95072 ČVUT

'*95072 *ČVUT'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.

## Orbito 
Ĝi estas en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Ĉeĥa Universitato Teknika ĉe Prago (ĉeĥe *České Vysoké Učení Technické v Praze* aŭ *ČVUT''), unu el plej grandaj kaj plej malnovaj teknikaj universitatoj en Eŭropo; establita laŭ iniciativo de Christian Josef Willenberg en 1707. Nune, la universitato havas ok fakultatojn, ĉirkaŭ 18 000 studentojn kaj sian propran .

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita en observatorio Kleť
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Carl August Schwerdgeburth

**Carl August SCHWERDGEBURTH** (naskiĝinta la  en Dresdeno, mortinta la  en Vajmaro) estis germana kuprogravuristo. Lia filo Otto Schwerdgeburth iĝis pentristo.

## Vivo 
Post frekvento de la dresdena akademio li iris en 1805 Vajmaron, poste al Dessau por labori por la Ĥalkografa societo. Post tie nuligo li revenis Vajmaron kie li unue deĵoris ĉe Industria kontoro. Lia diligenta strebado ebligis karieron kaj li nomumitis duka akvafortisto.

Elirante de la punktadmaniero (t.e. la intence klarega meto de tre diversaj enbildaj ebenoj) li plukleriĝis, gravuradis, uzadis la burinon kaj eĉ kolorigis kelkajn verkojn. Li famiĝis danke al ciklo de bildoj pri Marteno Lutero, ekz.: *Luther im Kreise seiner Familie* (ŝtalgravuraĵo 1843), *Luthers Abschied von seiner Familie* (ŝtalgravuraĵo 1845), *Luthers Ankunft auf der Wartburg* (ŝtalgravuraĵo 1846), *Luther im Tode* (laŭ Cranach, kuprogravuraĵo). De li ankaŭ estas unu el la plej bonaj portretoj de Johann Wolfgang von Goethe, *Goethe in halber Figur* (1832)

El liaj grafikaj reproduktaĵoj menciendas: (laŭ Vogel) la portretojn de Canova kaj Carl Maria von Weber; (laŭ Fischbein) bildo de grandduko Karlo Aŭgusto en ĉasvestaĵoj kaj de la granddukino Maria Pavlovna Romanova; (laŭ Annibale Caracci) Mario Magdala en la deserto; (laŭ Correggio kaj Andrea del Sarto) Madono; (laŭ Rafaelo) la supra parto de la transfigurado.

Kiel ilustristo li kunlaboris por "Journal des Lŭus und der Moden", "Taschenbuch für Damen", por diversaj jarkolektoj de "Urania". Ankaŭ eldono de verkoj de Tieck ornamitis per verkoj de Schwerdgeburth.

## Literaturo 
* Christina Florack-Kröll (Hrsg.): *Carl August Schwerdgeburth, dem Weimarer Zeichner zum 200. Geburtstag: [Ausstellung] 4. August-1. September 1985.* Goethe-Museum, Düsseldorf 1985.
* Sigrid Nagy: *Es wuchs ein Baum im Paradies. Wie Luther im 19. Jahrhundert zum Weihnachtsbaum kam.* Wartburg-Verl., Weimar 2003, ISBN 3-86160-152-4.

## Fonto 
"Schwerdtgeburth, Karl August", de Franz Vallentin, ĉe: Allgemeine Deutsche Biographie, herausgegeben von der Historischen Kommission bei der Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Band 54 (1908), p. 286, (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Kuprogravuristoj
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
100728 Kamenice n Lipou

'*100728 *Kamenice n Lipou''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malgranda urbo Kamenice nad Lipou en Bohemiamoravia montetaro. La unua skribita pruvo de la urbo datiĝas de 1267. Kamenice nad Lipou estas feŭda urbo kiu apartenas al la kastelo de Benešovic. Proksimuloj de la unua malkovrinto vivas en Kamenice kaj la ĉirkaŭaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Miloš Tichý
Kategorio:Malkovrita de Zdeněk Moravec
Kategorio:Kamenice nad Lipou
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Châtenois

**Châtenois** povas esti:
* **Châtenois / Kestenholz** (Bas-Rhin)
** **Châtenois (stacidomo)**, fervoja stacio en Châtenois / Kestenholz
* **Châtenois (Jura)**
* **Châtenois (Vosges)**
** **Châtenois - Dolaincourt (stacidomo)**, fervoja stacio en Châtenois (Vosges)
Gironcourt - Houécourt (stacidomo)

**Gironcourt - Houécourt** estas franca varstacidomo sur linio Neufchâteau - , situanta en  Gironcourt-sur-Vraine, apud Houécourt, en departemento , regiono Grand Est.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Neufchâteau - Épinal (030000).

## Vidu ankaŭ 
* Gironcourt-sur-Vraine
* Houécourt

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vosges
Kategorio:Gironcourt-sur-Vraine
Houécourt

''''* estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vogezoj (*Vosges*), en la administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento") kaj en la historia kultura regiono Loreno. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Neufchâteau kaj al la kantono **.

La teritorio havas komunan limon kun . 

Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas *warhericurtiens''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vosges
* Gironcourt - Houécourt (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Komunumoj de Vosges
101462 Tahupotiki

'*101462 *Tahupotiki'''* estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la *Astronaut Memorial Planetarium and Observatory* en Cocoa (Florido, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la grava nov-zelanda maoria gvidanto Tahu Potiki (1966–2019). Li servis kiel plenumanta estro de la *Te Rūnanga o Ngāi Tahu* inter 2002 kaj 2006. Naskiĝinta en Palmerston, li adoltiĝis en Karitane. Krom lia grandega kontribuo al la komunumo, li ankaŭ estas notinda aŭtoritatulo en la historio de sia *iwi* : *Ngāi Tahu''.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ian P. Griffin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1998
Memmo di Filipuccio

**Memmo di Filippuccio** (Memmo estas la diminutiva formo de Guglielmo) estis itala pentristo de freskoj pri sekularaj temoj el la siena lernejo kaj renesanca Italio. Lia filino estis edziĝinta al Simone Martini, kiu cetere estis partnero de lia filo Lippo di Memmo. Lia patro Filippuccio estis oraĵisto kaj havis fraton konatan kiel Mino di Filippuccio.

## Biografio 
Memmo probable estis lernanto de Duccio. Memmo di Filippuccio pentris plurajn verkojn en la urbestrejo de San Gimignano en 1303, prezentante scenojn de la tiama ĉiutaga vivo. Li estis parto de grupo de artistoj, kiuj laboris ĉe la Baziliko de Sankta Francisko el Asizo. Ĉi tiu sperto markis lian stilon, kiu ĉiam havis fortan influon de Giotto. Li ankaŭ pentris ĉe la Palazzo Comunale en Sieno, kie li mortis.

Li havis du infanojn, kiuj ankaŭ estis pentristoj, Lippo Memmi kaj Frederiko Memmi (aktiva inter 1317 kaj 1348, kiam li mortis pro pesto). Lia bofilo Simone Martini estis unu el la plej gravaj kaj influaj pentristoj de Sieno. Eble li laboris kun sia filo Lippo Memmi en 1343 en la ciklo de la freskoj pri la Nova Testamento ĉe la Kolegiata preĝejo de San Gimignano.
[eta|maldekstre|300px|Bildo de Johano la Evangeliisto, Muzeo Lindenau, [Altenburg.]]

## Literaturo 
* Certaldo. Poesia del Medioevo
* Personensuche
* [Treccani](https://www.treccani.it/enciclopedia/memmo-di-filippuccio_(Dizionario-Biografico)/)
* Musei Online
* WorldCat Identities
* Encyclopedia

## Vidu ankaŭ 
* Cimabue (1240-1302)
* Duccio di Buoninsegna (1255-1319)
* Giotto (1267-1337)
* Simone Martini (1284-1344)
* Lippo Memmi (1285-1357)
* Melozzo da Forlì (1437-1494)

## Referencoj 
Kategorio:Italaj pentristoj
Laveline-devant-Bruyères

**Laveline-devant-Bruyères** [lavlindəvɑ̃bʁyjɛʁ] estas franca  situanta en departemento , regiono Grand Est.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Lavelinois*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Vosges
* Laveline-devant-Bruyères (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 

Kategorio:Komunumoj de Vosges
Hauho

**Hauho** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Origina Finnlando. Ĝi estis ligita al Hämeenlinna 2009. En 31-a de decembro 2008 la komunumo havis 3934 loĝantojn. Ĝia areo estis 443.37 km², el kio 88.84 km² estis akvo. Loĝcentroj en Hauho estas la kirkvilaĝo, Eteläinen kaj Alvettula.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Jari Isometsä

**Jari ISOMETSÄ** (naskiĝinta 1968) estas finna skiisto. Li fariĝis konata 1992, kiam li en olimpiaj ludoj en Albertville ricevis bronzon en stafeta skio. Ankaŭ en olimpiaj ludoj en Lillehammer 1994 kaj Nagano 1998 li ricevis bronzon en stafeta skio. En mondĉampionecoj 1995 en Thunderbay kaj Trondheim 1997 li ricevis arĝenton en stafeta skio. En postkura skio en Thunderbay 1995 li ricevis bronzon. Sportklubo de Isometsä estis Alatornion Pirkot. Lin trejnistis Harri Kirvesniemi. Same ol Kirvesniemi Isometsä estis ankaŭ bona kuristo. Li kuris 800 m tempe 1 minuto kaj 56 sekundoj. En 2001 en Lahti estis eksciita, ke li estis uzanta dopadon.

Kategorio:Finnaj skiistoj
Giovanni Angelo Montorsoli

eta|maldekstre|Fontano de Orion en Messina.
eta|maldekstre|La Oriona Fontano (detalo).
**Giovanni Angelo Montorsoli** (1507 – 31a de Aŭgusto 1563), konata ankaŭ kiel '''Giovann'Agnolo Montorsoli'*, estis florenca skulptisto kaj servista monaĥo. Li estas nuntempe plej ofte memorita pro siaj restaŭroj de famaj klasikaj verkoj kiel siaj originaj keaĵoj.

## Vivo kaj verkaro 
Giovanni Montorsoli naskiĝis en 1507 en Montorsoli, nune en la *comune'' Vaglia, norde de Florenco, filo de Michele d'Angelo da Poggibonsi. El 1521 ĝis 1534 li estis dungita kiel helpanto de Michelangelo Buonarroti en la Kapelo Medici (*Sacrestia Nuova*) kaj en la *Biblioteca Medicea Laurenziana* en la Baziliko de Sankta Laŭrenco en Florenco. Montorsoli estis konata kiel skulptisto de *Sankta Kosmas* kun alia el la helpantoj de Mikelanĝelo, Raffaello da Montelupo, laŭ modelo de la mastro. Li iĝos monaĥo de la ordeno de Servistoj de Mario, sed plue laboris kiel skulptisto.

## Notoj 
## Bibliografio 
* 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Italaj skulptistoj
Kategorio:Italaj religiuloj
Giovanni Gaddi

**Giovanni Gaddi (1333-1383)** estis nevo de Gaddo Gaddi, filo de Taddeo Gaddi kaj frato de Agnolo Gaddi. Vasari skribis ke Giovanni estis pentristo je li propra merito. Li pentris freskojn en Santo Spirito kaj estis vokita por labori en la Vatikano de la papo Urbano la 5-a inter 1367-1370. Supozeble estus liaj kelkaj freskoj perditaj en la klostro de Santo Spirito en la klostro de Santo Spirito. Li pentris en tiu Monaĥejo “Disputo de Kristo kun la Skribistoj en la templo” kaj aliaj similaj verkoj, kiuj estis detruitaj dum la rekonstruado de la preĝejo.
## Biografio
Giovanni probable ricevis sian trejnadon en la ateliero de sia patro. Li ludis gravan rolon en la komerco de sia patro en la lastaj jaroj antaŭ sia morto en 1366. Ekde 1363 li estas menciita en la arkivoj kiel paganto de la impostaj fakturoj de sia patro. Post februaro 1383, nenia pago de imposto troveblas de li, kio sugestas, ke li mortis post tiu dato.
## Literaturo
* Enciclopedia Católica
* Wikisource
* Dictionary of Painters and Engravers

## Vidu ankaŭ 
* Gaddo Gaddi (1260-1332)
* Pietro Lorenzetti (1280-1348)
* Ambrogio Lorenzetti (1290-1348)
* Taddeo Gaddi (1300-1366)
* Giottino (1324-1369)
* Giovanni da Milano (1346-1369)
* Agnolo Gaddi (1350-1396)
* Spinello Aretino (1350-1410)
* Gentile da Fabriano (1370-1427)
* Lorenzo Monaco (1370-1425)
* Simone Martini (1440-1497)
* Giovanni Gaddi (1493-1542)

## Referencoj
Kategorio:Italaj pentristoj
Muzeo Condé

[eta|dekstra|La [kastelo de Chantilly.]]
La **Muzeo Condé** [konDE] estas muzeo en Francio ene de la Kastelo de Chantilly en Chantilly, Oise, 40 km norde de Parizo. En 1897, Henriko de Orleano, Duko de Aumale, filo de Ludoviko-Filipo la 1-a, heredigis la kastelon kaj ties kolektojn al la Instituto de Francio. Ĝi enhavis ĉambrojn remodelitajn kiel muzeaj spacoj kaj aliaj kiel loĝejoj en la stiloj de la 18-a kaj la 19-a jarcentoj.

La kolekto de pentraĵoj de malnovaj mastroj estas inter la plej gravaj en Francio. Ĝi konsistas ĉefe el verkoj el Italio kaj el Francio kaj inkludas tri pentraĵoj de Fra Angelico, tri de Rafaelo, kvin de Nicolas Poussin, kvar de Antoine Watteau kaj kvin subskribitaj de Jean-Auguste-Dominique Ingres.

La muzeo estas hejmo de kolekto de 2 500 desegnoj kaj biblioteko enhavanta 1 500 manuskriptojn, el kiuj 200 estas iluminaciitaj. La plej fama el tiuj lasta estas la *Très Riches Heures du Duc de Berry*. Aldone al tiuj, estas kolektoj de presaĵoj, portretaj miniaturoj, skulptaĵoj, antikvaĵoj, malnovaj fotoj, dekoraciaj artoj, meblaro kaj porcelano. Ĉirkaŭ 250 000 vizitantoj venas al la muzeo ĉiukare.

Kategorio:Aperis en 1898
Kategorio:Artmuzeoj en Francio
Kategorio:Oise
Ascanio Condivi

eta|maldekstre|180px|Titolpaĝo de *Vita di Michelagnolo Buonarroti* verkita de Ascanio Condivi.
**Ascanio CONDIVI** (1525 – 10a de Decembro 1574) estis itala pentristo kaj verkisto. Ĝenerale konsiderita kiel mezgrava artisto, li estas memorata ĉefe kiel biografo de Mikelanĝelo, kiun li konis en Romo en 1540-aj jaroj. En 1553 li publikigis *Vita di Michelagnolo* [tiel] *Buonarroti*, en kiu li defendis la faman artiston disde atakoj kontraŭ lia supozita malĝentila karaktero kaj disde malakuratecoj disvastigitaj en fama verko Vivoj de la Plej Elstaraj Pentristoj, Skulptistoj kaj Arkitektoj de Giorgio Vasari.

Krome li dediĉis sin al pentrado de religiaj temoj. Unu el tiuj pentraĵoj, nome la nefinita kaj ambigue nomita "Sankta Familio kaj aliaj figuroj" (nune en la *Casa Buonarroti*, Florenco), dependis komplete pro sia kompono el desegno havigita de Mikelanĝelo. Tiu desegno, konata kiel "Epifania" ĉar erare oni supozis, ke ĝi priskribas Epifanion, estas nun en la Brita Muzeo, Londono.

## Notoj 
Kategorio:Italaj pentristoj
Kategorio:Italaj verkistoj
Tuulos

**Tuulos** estas eksa komunumo de Finnlando. Ĝi estis ligita al Hämeenlinna en 2009. En 31-a de decembro 2008 la komunumo havis 1643 loĝantojn. Ĝia areo estis 171.3 km², el kio 13.44 km² estis akvo. Tuulos estis tipa origintavastia komunumo pri sia geografio. Pleje la areo estas proksimume 100 m altaj pri sia alteco el marnivelo kaj la plej altaj lokoj pli ol 160 m.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la urba komunumo Hämeenlinna (,  kaj )

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Renko (eksa komunumo)

**Renko** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Origina Tavastio. Ĝi estis ligita al Hämeenlinna en 2009. En 31-a de decembro 2008 la komunumo havis  loĝantojn. Ĝia areo estis 290,85 km², el kio 278,53 km² estis tero kaj 12,32 km² akvo. Renko situas sur orienta parto de la altebenaĵo de Tammela. La plej alta supermara alteco estas 167 m.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la urba komunumo Hämeenlinna (,  kaj )

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Juhani Eriksson

**Juhani Eriksson** (5-a de septembro 1928 en Jyväskylä – 22-a de aprilo 2013 en Tel Aviv, Israelo) estis finna kristana evangeliisma kantisto kaj komponisto. Gepatroj de Eriksson estis Johannes Herman Eriksson kaj Lempi Siviä naskiĝnome Lukkonen. En sia lerneja tempo Juhani havis difterion. Ĝi malhelpis lian parolkapablon. Tamen Eriksson povus kanti en koruso. En 1962 Juhani estis en biblia studo kaj sekve ricevis kristanan kredon. Li ankaŭ komponis parton de kantoj, kiujn li kantis. Li kantas en 19 kristanaj diskoj kaj sonkasedoj.

Kategorio:Finnaj kantistoj
Tyrväntö

**Tyrväntö** estas eksa komunumo de Finnlando. Ĝi estis ligita al Hattula en 1971. En 31-a de decembro 1970 la komunumo havis 1683 loĝantojn. La terareo estis 91.8 km². En Tyrväntö estas ekzemple ĝardenmuzeo kaj golfloko. La komunumo Tyrväntö apartenis al la Origina Tavastio.

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Suodenniemi

**Suodenniemi** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝi estis ligita al Vammala en 2007 kaj kune kun ĝi aldoniĝis al nova komunumo Sastamala en 2009. En 31-a de decembro 2006 la komunumo havis 1333 loĝantojn. Ĝia areo estis 220.42 km², el kio 13.03 km² estis akvo. Administra centro de la komunumo estis Pohjakylä. En eksa areo de la komunumo estas multaj riveroj.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la nuna komunumo Sastamala ()

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Mouhijärvi

**Mouhijärvi** estas eksa komunumo de Finnlando, kiu situis en la provinco Pirkanmaa. Ĝi estis unuiĝinta kun Vammala kaj Äetsä al nova pli vasta urba komunumo Sastamala en 2009 (ekde 2013 ankaŭ la eksa komunumo Kiikoinen apartenas al ĝi). Je la 31-a de decembro 2008 Mouhijärvi havis 3094 loĝantojn. Ĝia areo estis 269,73 km², el kio 15.62 km² estis akvo. Centra loĝloko de la antaŭa komunumo Mouhijärvi estis la loko *Uotsola*. La areo estas monteta. La komunumo estis en Finnlando konata pri longtempa lakto-uzino.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la nuna komunumo Sastamala ()
* la retejo de la malnova komunumo, arkivigite en februaro 2009 ()

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Louis-François Lejeune

**Louis-François, Barono Lejeune** (3a de Februaro 1775 en Strasburgo – 29a de Februaro 1848) estis franca generalo, pentristo, kaj litografo. Liaj memoroj estis ofte republikigitaj kaj lia nomo estis gravurita en la Triumfa Arko de Parizo, kiel veterano de la Napoleonaj Militoj.

[eta|400px|maldekstre|La [Batalo de la Piramidoj, de Lejeune.]]
[eta|240px|maldekstre|La [batalo de Austerlitz, de Louis-François Lejeune.]]
Naskiĝinta en Versajlo, li estis batalkampa helpanto de la Generalo Louis-Alexandre Berthier kaj partoprenis en nombraj kampanjoj de Napoleono Bonaparte, kiujn li uzis kiel temoj por siaj artaĵoj. Lia famo devenis de vereco kaj vigleco de liaj verkoj, ĝenerale plenumita el skizoj faritaj sur la batalkampo mem. Liaj primilitaj pentraĵoj estis ekspoziciataj en la Egipta Salono de Londono kie ili devis esti protektitaj de la homamasoj kiuj furoris por spekti ilin.

La germana militkampanjo de 1806 veturigis lin al Munkeno, kie li vizitis la atelieron de Aloys Senefelder, inventisto de la litografio. Lejeune fasciniĝis pri la ebloj de tiu nova metodo kian oni faris cent kopiojn de sia fama "Kosako" (presita de C. kaj Senefelder, 1806) dum li vespermanĝis; li sendis unu el tiuj kopioj al Napoleono. De tiam li estis unu de la enkondukistoja kaj defendantoj de la litografio en Francio.

## Bibliografio 
* Chisholm, Hugh, eld. (1911). "Lejeune, Louis François, Baron". Encyclopædia Britannica. 16 (11a eld.). Cambridge University Press. p.&nbsp;405.
* 
* 

Kategorio:Francaj militistoj
Kategorio:Francaj pentristoj
Äetsä

**Äetsä** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝi estis fondita 1981, kiam Kiikka kaj Keikyä estis unuigitaj, kaj siavice estis unuiĝinta kun Vammala kaj Mouhijärvi al nova pli vasta urba komunumo Sastamala en 2009 (ekde 2013 ankaŭ la eksa komunumo Kiikoinen apartenas al ĝi). Je la 31-a de decembro 2008 Äetsä havis  4792 loĝantojn. La areo de Äetsä estis 241.95 km², el kio 8.38 km² estis akvo. La ĉefaj setlejoj de la komunumo estis Kiikka kaj Pehula borde de la rivero *Kokemäenjoki*. Distanco inter ili estas proksimume 6 km.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la nuna komunumo Sastamala ()

eta|maldekstra|300ra|
eta|maldekstra|300ra| 

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Keikyä

**Keikyä** estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Pirkanmaa. Ĝi estis unuigita kun Kiikka kaj Äetsä en 1981 kaj ĉiuj kune aldoniĝis al nova komunumo Sastamala en 2009. Je la 31-a de decembro 1980 la komunumo havis 2977 loĝantojn. Ĝia terareo estis 69 km². La areo de Keikyä estis komare tre mallarĝa. La rivero Kokemäenjoki fluas laŭ Keikyä, sed lagoj estas tre malmultaj.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la nuna komunumo Sastamala ()

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Askeleentakanen

**Askeleentakanen** estas lageto en norda parto de Jyväskylä. Ĝi elfluas al Iso-Kuukkanen. Ĝia supermara alteco estas 131.2 m, areo 0.02384 km² kaj longo de bordo 0.583 km. Ĝi ne havas insulojn.

Kategorio:Lagoj en Jyväskylä
Christopher Robin

**Christopher Robin** estas fikcia homa figuro en Winnie-la-Pu-libroj. Li estas posedanto de Winnie-la-Pu. Lia kaphararo estas bruna. Li estas proksimume okjara knabo. Li estas inteligenta.

Kategorio:Literaturaj roluloj
Kategorio:Fikciaj infanoj
Kauko Röyhkä

**Kauko RÖYHKÄ** estas finna rokmuzikisto kaj verkisto. Kariero de Kauko Röyhkä kiel diskigita muzikisto kaj romanverkisto komencis en 1980-aj jaroj. Liaj plej konataj kantoj estas k.a. *Lauralle*, *Talo meren rannalla* kaj *Paha maa*. Li eldonis 26 albumojn. Lia romano *Kaksi aurinkoa* estis kandidato por Premio Finlandia en 1996.

Kategorio:Finnaj muzikistoj
L'Isle - Fontaine-de-Vaucluse (stacidomo)

'''L'Isle - Fontaine-de-Vaucluse**, plennome **L'Isle-sur-la-Sorgue - Fontaine-de-Vaucluse''', estas franca stacidomo sur linio Avignon - , situanta en  L'Isle-sur-la-Sorgue, apud Fontaine-de-Vaucluse, en departemento Vaucluse, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Avignon - Miramas (925000).

## Vidu ankaŭ 
* L'Isle-sur-la-Sorgue
* Fontaine-de-Vaucluse

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Vaucluse
Kategorio:L'Isle-sur-la-Sorgue
Kati Kóti

**Kati Kóti,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kóti Kati** estis hungara aktoro, voĉoaktoro.

Kati Kóti naskiĝis la  en Debrecen, ŝi mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Kati Kóti akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, poste ŝi membriĝis en porinfana teatro. Inter 1969–1972 ŝi estis membro de Teatro Thália (Budapeŝto), poste de malgrandaj teatroj en la ĉefurbo. Intertempe ŝi havis ankaŭ filmajn rolojn. Lastfoje ŝi estis sur scenejo en 2008. Ŝi ricevis kelkajn aktorajn premiojn.

## Ŝiaj teatraj roloj (elekto) 
* Anton Ĉeĥov:
** *Jubileum* - maljunulino
** Onklo Vanja - Marina
** *Leánykérés* - filino de la bienulo
* Ferenc Molnár:
** *Liliom* - Lujza
** *La Knaboj de Paŭlo-strato* - Nemecsek (ĉefrolo)
* Moliére: L' Avarulo - Fruzsina
* Endre Fejes: *Mocorgó* - patrino

## Ŝiaj kinaj filmaj filmaj roloj (elekto) 
* *Kabala* (1982)
* *Csinibaba* (1997)
* *Tabló* (2002)
* en eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Silvana Mangano

## Ŝiaj filmaj roloj (elekto) 
* *Falusi idill* (1962)
* *Szomszédok* (serio, 1988-1994)
* *X polgártárs* (1995) – kamparino
* *Géniusz, az alkimista* (2010) – biletisto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* https://port.hu/adatlap/szemely/koti-katalin/person-111887
* https://szinhaz.hu/2011/08/07/elhunyt_koti_kati

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kiikka

**Kiikka** estas eksa komunumo de Finnlando en la provinco Pirkanmaa. Ĝi estis unuigita kun Keikyä kaj Äetsä en 1981 kaj ĉiuj kune aldoniĝis al nova komunumo Sastamala en 2009. En 31-a de decembro 1980 la komunumo havis 2797 loĝantojn. Ĝia terareo estis 169.0 km². La areo estas plejparte ebena. La plej grandaj lagoj en la areo de la eksa komunumo estas Kiimajärvi kaj Ylistenjärvi.

## Eksteraj ligiloj 
*  de la nuna komunumo Sastamala ()

Kategorio:Eksaj komunumoj de Finnlando
Juha Tapio

**Juha TAPIO**, naskiĝinta 1974, estas finna popkantisto, kantotekstisto, komponisto kaj gitaristo. Liaj kantoj estas ekzemple *Ohikiitävää*, *Kelpaat kelle vaan*, *Kaksi puuta* kaj *Sitkeä sydän*. Tapio estis ligita estante 13-jara al *Ylistaroana* bando. Lia unua soldisko aperis en 1999. Lia albumo, kiu aperis en 2003, fariĝis vere populara. Li kantas kaj diskigis ankaŭ spiritan muzikon. Tapio loĝas en Tuusula. Li estas edzo. Li havas du infanojn el nuna geedzeco.

Kategorio:Finnaj kantistoj