open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anna Netrebko

**Anna NETREBKO** (, naskiĝis  en Krasnodar, Sovetunio, do nun -jara) estas kantistino (soprano) rusa.

Anna Netrebko estas filino de inĝeniero kaj de geologino. En marto 2006, Netrebko petis iĝi civitanino el Aŭstrio, kies ŝtatanecon ŝi ricevis fine de julio. Laŭ intervjuo ĉe la ĉiusemajnaj aŭstriaj novaĵoj, ŝi loĝos en Vieno kaj Salcburgo. Tio okazigis polemikon en Rusio.

## Referencoj 
Kategorio:Rusiaj kantistoj
Kategorio:Rusiaj muzikistoj
Barnhouse

**Barnhouse** estas neolitika setlejo malkovrira en la jaro 1984, kiu situas ĉe la bordo de la lago Harray, sur la insulo Mainland, nome la ĉefa insulo de la Orkadoj en Skotlando. La setlejo estas je la fino de la kvara jarmilo a.K. La setlejo konsistas unue el dekdu samspecaj domoj, nur la domo 2 signife elstaris.
maldekstra|eta|domo 3 de Barnhouse

La setlejo konsistis el 15 domoj, en kiuj estis trovataj ceramikaĵoj, silikaj kaj ŝtonaj iloj, kiuj venis al Barnhouse per komerco. La domoj similas tiujn de la pli novaj domoj de Skara Brae.

Al la specialaj konstruaĵoj de la setlejo apartenas „domo 2“. Ĝi estas pli granda ol la aliaj domoj. En la proksimeco troviĝas Stones of Stenness.

Kompareblaj setlejoj sur la Orkadoj estas Rinyo sur Rousay kaj Pool sur Sanday.

## Literaturo 
* Colin Richards (Eld.): *Dwelling among the monuments. The Neolithic village of Barnhouse, Maeshowe passage grave and surrounding monuments at Stenness, Orkney*. McDonald Institute for Archaeological Research, Cambridge 2005, ISBN 1-902937-18-X, (*McDonald Institute monographs*).

## Eksteraj ligiloj 
*  The Barnhouse Neolithic Settlement. Priskribo de la tuta komplekso
*  House Two - the seat of power?. Priskribo de la dua domo
*  Structure Eight - a Neolithic temple?. Strukturo ok - ĉu neolitika templo?
*  Watch Stone, stone settings, Barnhouse settlement, and related remains   Gardisto Ŝtonon, ŝtonajn agordojn, Barnhouse-kompromison, kaj rilatajn restaĵojn.

## Referencoj 
Kategorio:4-a jarmilo a.K.
Kategorio:Neolitikaj setlejoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Skotlando
Kategorio:Orkadoj
Kategorio:Neolitika Eŭropo
Dolmeno Poll na Brón

eta|maldekstra|dolmeno Poulnabrone, graflando an Clár, Irlando
[eta|maldekstra|dolmeno Poulnabrone, hodiaŭ kun tri [ortostatoj]]
La **dolmeno Poll na Brón** (irlande) aŭ **dolmeno Poulnabrone** (angle) estas portaltombo en Irlando. La irlanda nomo tradukeblas kiel „la truo de la muelŝtono“, ankaŭ *Poll na mBrón*, esperante „la truo de la zorgoj“. Ĝi situas en An Bhoirean, Graflando Clare, Irlando, kaj estis konstruita en la neolitiko, verŝajne inter 3800 kaj 3200 a.K. La dolmeno konsistas el du ortostatoj, kiuj apogas ĉ. 3,65 m longan kovroŝtonon. Origine ĝin protektis ŝtonmonteto.

La konstruaĵo estis datita ĉ. 3000 a. K. 

## Vidu ankaŭ 
* megalitaj instalaĵoj en Irlando

## Literaturo 
* E. Evan: *Prehistoric and Early Christian Ireland: A Guide.* B. T. Batsford Ltd., London 1966.
* Ann Lynch: *Poulnabrone. A Stone in Time*. In: *Archaeology Ireland* 2, 1988, p. 105–107.
* J. Waddell: *The Prehistoric Archaeology of Ireland.* Galway University Press, Galway 1998.
* Dr. Ann Lynch A, *Poulnabrone: An Early Neolithic Portal Tomb in Ireland* – Archaeological Monograph Series 9, Dublin: Government of Ireland 2014, 222 paĝoj

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.megalithicireland.com/Poulnabrone.htm . vidu: megalithicireland.com

## Referencoj 
Poll na Brón
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Irlando
Kategorio:Graflando Clare
Negliĝo

eta|Negliĝo
**Negliĝo** estas vorto el la franca lingvo kun la signifo  „la neglektita (vesto)“ do hejmvesto kiel matenmantelo, noktoĉemizo, piĵamo ktp. Hodiaŭ ĝi estas uzata, antaŭ ĉio, kiel sinonimo por eleganta kaj/aŭ tenta noktĉemizo por inoj. La origino de la negliĝo verŝajne reiras al Madame de Pompadour. 

La negliĝo substrekas la virinan disradion, ĉar ĝi preskaŭ tute kovras la korpon kaj tamen kaŝas malmulton.

## Bildaro 

Neglizsé.jpg|Negliĝo el la 19-a jarcento
Johann Baptist Reiter, Betrachtung im Neglige.jpg||Negliĝo el 1847

## Vidu ankaŭ
* Ekscitvesto
* Noktoĉemizeto

Kategorio:Vestoj
Kategorio:Subvestoj
Brough of Birsay

eta|La *Brough* – dum malalta tajdo – en la fono
[eta|[Ordnance Survey|OS-mapo de 1912]]
eta|hochkant|Pikta simbolŝtono
**Brough of Birsay** estas parto de la 21 ha granda duoninsulo sur Mainland, la ĉefa insulo de la Orkadoj, kiuj apartenas al Skotlando. La *brough* estas tajdoinsulo: dum alta tajdo ĝi estas insulo, dum malalta tajdo ĝi estas atingebla piede. La nomo Birsay rilatas al la samnoma komunumo, ĉe ties fino situas *brough*.

Sur duoninsulo setlis unue piktoj, poste en la 9a−12a jarcento p.K. vikingoj, ĉar troviĝis restaĵoj de malnova setlejo. La arĥeologoj trovis ĉi- tie unu el la plej belaj piktaj simbolŝtonoj. Sur ĝi estas apud du geometriaj simboloj unu tiel nomata *Pictish Beast*, aglo, kaj tri kun ŝildoj kaj lancoj armitaj batalantoj. Ĝi estas la sama artaĵo kiun arĥeologoj trovis en bieno sur Ŝetlando.

Ĉe la nordokcidenta fino de la insulo staras ekde 1925 malgranda senhoma lumturo, kiu estis konstruita de David Alan Stevenson.

## Literaturo 
* C. L. Curle: Pictish and Norse finds from the Brough of Birsay 1934-74. Society of Antiquaries of Scotland, Monograph Series Number 1. Edinburgh 1982 .
* Anna Ritchie: *Prehistoric Orkney*. Historic Scotland, London u.&nbsp;a. 1995, ISBN 0-7134-7593-5 .

## Eksteraj ligiloj 
* trovaĵoj de Brough of Birsay en la Nacia Muzeo de Skotlando
* Brough of Birsay ĉe CANMORE, de la nacia datumbanko por historiaj monumentoj en Skotlando.

## Referencoj 
Kategorio:Orkadoj
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Skotlando
Kategorio:Neloĝataj insuloj
Kategorio:Piktoj
Béla Salamon

**Béla Salamon** [ŝalamon], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Salamon Béla** estis hungara aktoro, komikisto, teatrestro. Lia origina nomo estis (hungarsisteme) *Saly Béla*. Li apartenis al la plej signifaj hungaraj komikistoj.
eta|Béla Salamon
Béla Salamon http://www.imdb.com/name/nm0757509/ naskiĝis la  en Beregrákos (nuntempa Rakoŝino en Ukrainio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Béla Salamon devenis el juda familio. Li frekventis bazlernejon en Berettyóújfalu, poste li lernis en Budapeŝto en juda lernejo, kie lia samklasano estis Gyula Kabos. Komence li estis sensukcese komercisto, poste li ricevis rolojn en pluraj kabaredoj. Li havis furoran sukceson en komikaĵo Jenő Gerő: *Arĉkvarono* en 1922. En la sekva jaro li jam estis kabaredestro (teatrestro). En la 1930-aj jaroj li estis en Berlino, krome li havis rolon en Operetoteatro (Budapeŝto) kaj li ofte estis figuranto en filmoj. Ekde 1939 li rajtis roladi nur antaŭ judoj. Post la 2-a mondmilito li revenis al la kabaredo ĝis la ŝtatiĝo, poste li apartenis al Teatro de Hungara Armeo. En 1951 li estis fondinta membro de Gaja Scenejo, kie li estis aktoro ĝismorte. Lia voĉo ofte estis aŭdebla ankaŭ en Hungara Radio. Li ricevis premion en 1958.

Li edziĝis en 1915, samtempe li adoptis filon. Pro vidviĝo li denove edziĝis en 1936.

## Elektitaj filmaj roloj 
* 1932 - *Csókolj meg, édes!*
* 1937 - *Hetenként egyszer láthatom*
* 1947 - *Könnyű múzsa*
* 1952 - *A képzett beteg*
* 1959 - *Szerelemcsütörtök*
* 1964 - *Ha én egyszer kinyitom a számat*

## Liaj libroj 
* *Hej, színművész* (1939, 1957)
* *Szódásüveg és környéke* (1964)

## Memorigiloj 
* memortabulo en Rakoŝino (2006)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio kun foto 
* http://port.hu/adatlap/szemely/salamon-bela/person-105453
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj komikistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj humuristoj
Lingvaj akademioj

Tio ĉi estas **listo de lingvaj reguligaj institucioj,** organizoj kiuj kontrolas la evoluon de lingvo. Ofte la normdona kaj lingvopolitika roloj pri lingvo estas plejparte plenumataj de aliaj instancoj ol vere lingva "akademio".

Ekzistas akademioj kun konservaj kaj lingvoesploraj celoj, kun lingvo-evoluigaj celoj kaj kun lingvo-diskutaj celoj.

Konstateblas ke "Akademion" havas tiuj lingvoj kiuj konas florantan pli ol kelkajn jarcentojn longan seninterrompan literaturan historion. La fakto, ke ankaŭ la jida kaj la irlanda havas longan literaturan historion, sed ne fieras pri vera Akademio, sendube rilatas kun la relative malgranda nombro de iliaj parolantoj kaj la batoj kiujn iliaj popoloj suferis en la 19a kaj 20a jarcentoj.

## Planlingvaj akademioj 
Ĉar de artefaritaj lingvoj restis ĉefe nur unu Akademio kiu meritas tiun titolon, nome tiu de Esperanto, Johan Derks esploris ĉu Akademio de Esperanto kondutas kiel akademioj de naturaj lingvoj kaj ĉu el klasifiko por naturaj lingvoj povas esti deduktita iu normo kaj ĉu Esperanto obeas tiun normon. Krom la Akademio de Esperanto, ekzistas ankaŭ pri Ido la Uniono di la Linguo Internaciona Ido, pri Volapuko la Internacia Akademio de Volapuko, pri la klingona la Klingonlingva Instituto, kaj pri Loĵbano la *Logical Language Group*.

## Naturlingvaj akademioj 
* Akademio de la Aragona Lingvo por la aragona lingvo
* Akademio de la Asturia Lingvo por la asturia lingvo
* Akademio de la Eŭska Lingvo por la eŭska lingvo
* Franca Akademio por la franca lingvo
* Akademio de la Hebrea Lingvo por la hebrea lingvo
* Asocio de Akademioj de la Hispana Lingvo kaj *Real Academia Española* por la hispana lingvo
* *Accademia della Crusca* por la itala lingvo
* Nacia Konsilio por la Malta Lingvo por la malta lingvo
* Nederlanda Lingvo-Unio por la nederlanda lingvo
* Akademio de Lingvo kaj Literaturo Persaj por la persa lingvo
* Brazila Beletristika Akademio por la portugala lingvo
* *Lia Rumantscha* por la romanĉa lingvo
* Rumana Akademio por la rumana lingvo
* Instituto de Rusa Lingvo kaj Rusia Akademio de Sciencoj por la rusa lingvo
* Sveda Akademio por la sveda lingvo

## Bibliografio 
* Carlevaro, Tazio,  Mondlingvaj Akademioj, 1985, en: Haupenthal, R. (eld.), *Li kaj ni, festlibro por la 80a naskiĝtago de Gaston Waringhien*, p. 381-391
* Věra Barandovská-Frank, *Akademioj, lingvoj kaj planlingvoj*, Internacia Kongresa Universitato, Firenze (Florenco); 2006

## Referencoj 
Kategorio:Listoj de organizaĵoj
Kategorio:Lingvoplanado
Flughavenoj en Kazaĥio

Tio estas listo de **Flughavenoj de Kazaĥio**, ordigitaj laŭ loko.

## Flughavenoj 
Nomoj de flughavenoj markitaj per **grasaj literoj** indikas la eblecon havi planitan pasaĝerservon sur komerca fluglinio.

## Referencoj 
* 
* 
*  – inkludas IATA kodojn
* 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Flughaveno
* Kazaĥio
* Listo de urboj de Kazaĥio

## Tradukfonto 
Kategorio:Transporto en Kazaĥio

Kazaĥio
Sándor Rott

**Sándor ROTT** [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rott Sándor** estis hungara aktoro, komikisto, teatrestro, reĝisoro. Lia origina familia nomo estis *Rottmann*.

Sándor Rott http://www.imdb.com/name/nm1748004/ naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Sándor Rott devenis el juda familio. Li estis laboristo pri lignaĵoj, sed li aĝis 17, kiam li estis figuranto en Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1891 li debutis en kabaredo, baldaŭ kabaredestro (teatrestro) ĝis 1918. Liajn spektaklojn vidis eĉ Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio). Li estis kreanto de la hungarlingva varieteo. Post la 1-a mondmilito li fondis novan kabaredon kaj li estis kabaredestro kun Géza Steinhardt ĝis 1927, sed dum la Hungara Sovetrespubliko la kabaredo ne funkciis. En 1928 li bankrotiĝis, kelkajn rolojn li ricevis en pluraj teatroj, fine li estis aktoro en Germanio kaj Aŭstrio. Pro la politiko li hejmenvenis, sed ekde 1939 pro la kontraŭjudaj leĝoj li rajtis roladi nur antaŭ judoj.

En 1898 li ricevis italan, en 1902 hungaran premiojn. Li edziĝis dufoje, dum la dua geedziĝo (al Berta Türk en 1910) naskiĝis 4 gefiloj.

## Liaj teatraj roloj 
* *Ábris rózsája* (Operetoteatro (Budapeŝto), 1928)
* Lajos Zilahy: *Pelikán* (1928)
* *Kalábriászparti* (muta rolo, tamen kun furora sukceso)

## Liaj filmaj roloj 
* *A suszterherceg* (2 roloj kaj ankaŭ scenaristo, 1914)
* *Jobb erkölcsöket!* (rolanto, ankaŭ scenaristo, 1916)

## Lia libro 
* *A kis Rottról* (rememoroj, 1942)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj komikistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj kabaredistoj
Géza Steinhardt

**Géza Steinhardt** [stejnhart], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Steinhardt Géza** estis hungara-juda komikisto, teatrestro. Li ŝanĝis sian familian nomon al hungareca *Szekeres* [sekereŝ].

Géza Steinhardt http://www.imdb.com/name/nm2652931/ naskiĝis 1873 en Léva (nuntempa Levice en Slovakio), li mortis en 1944 en Budapeŝto.

## Biografio 
Géza Steinhardt komencis sian aktoran karieron en 1890 en kabaredo en Budapeŝto. Li estis komikisto ankaŭ en la germana lingvo. En la teatra jaro 1907 li estis komikisto en Vieno. Inter 1908 kaj 1917 li estis kabaredestro (teatrestro) en Budapeŝto, poste li soldatiĝis. Post la 1-a mondmilito li denove estis kabaredestro kun Sándor Rott ĝis 1925, poste plej ofte memstare li estis komikisto. Ekde 1939 pro la kontraŭjudaj leĝoj li rajtis roladi nur antaŭ judoj. Li iĝi viktimo de la holokaŭsto en nekonataj cirkonstancoj.

## Liaj filmaj roloj 
* *Dódi karrierje* (1915)
* *Rabmadár / Éjféltől hajnalig / Éjféltől reggelig* en germana versio *Achtung! Kriminalpolizei!* (1929)

## Lia ŝlagro 
* "Újjé a ligetben nagyszerű" (1911, sed ankaŭ nun konata ŝlagro)

## Liaj libroj 
* *Steinhardt mesél* (1935)
* *Ötven víg esztendő 1890–1940* (1942)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj komikistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj kabaredistoj
Provincoj de Irako

330ra|eta|La originaj 18 *muḥāfażah* de Irako.
Irako estas dividitaj teorie, administracie kaj origine en 18 provincoj aŭ gubernioj, nome *muḥāfażah*: Anbar, Arbil, Babil, Bagdado, Basra, Dahuk, Dhi Kar, Dijala, Kadisija, Karbala, Kirkuk, Majsan, Muthana, Naĝaf, Ninivo, Saladino, Sulajmanija, kaj Ŭasit.

Iama Prezidento Saddam Hussein dividis la landon en 18 *muḥāfażah* en la 1970-aj jaroj laŭ tialoj de etna divido. la aŭtonoma ento de nur tri irakaj kurdaj provincoj estis rekonfirmita en 2005 en la konstitucio de Irako, forlasante multajn aliajn kurdomajoritatajn regionojn, kiaj Kirkuk, Ĥanakin, Sinĝar kaj Mandali-Badra, ekster la aŭtonoma Kurda regiono. En 2014 oni faris decidon krei la provincon de Halabja Gubernio el la Halabja Distrikto de la Gubernio Sulajmanija.

La 21an de Januaro 2014, la Konsilio de Ministroj de la registaro de Irako aprobis dekomencajn proponojn krei pliajn guberniojn. La Konsilio anoncis ke tiuj du novaj gubernioj Tal Afar kaj Tuz Ĥurmatu estu formitaj el la nunaj gubernioj Ninivo kaj Saladino, respektive. Oni anoncis ankaŭ ke la urbo Faluĝa de la Gubernio Anbar iĝu separata gubernio, kio estis anoncita kiel reago al la Sunaisma insurekcio de tiu urbo.

## Referencoj 
Kategorio:Administraj unuoj de Irako
Kategorio:Provincoj
Ahe

**Ahe** estas atolo en la Pacifika Oceano kaj apartenas al la Insuloj de reĝo Georgo, en la norda parto de la Tuamotua arkipelago en Franca Polinezio.

Ahe estas ringoforma kun longo de 23,5 km kaj larĝo de 12,2 km. Ahe havas pli ol 500 loĝantojn el kiuj 100 en la ununura vilaĝo Tenukupara.

Ahe havas regionan flughavenon inaŭgurita en 1997.

Willem Schouten kaj Jacob Le Maire estus en 1616 la unuaj eŭropanoj kiuj vizitis la insulon.

## Demografio 
Populacio de Ahe:

eta|maldekstra|300px|Mapo de la atolo

## Fotaro 

Ahe2.jpg|Enveturo en la *Pasejo de Tiareroa*
Ahe1.jpg|Laguno de Ahe
Ahe.jpg|Tenukupara, Ahe-Atolo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Listo de atoloj (france)

Kategorio:Insuloj en Franca Polinezio
Tervorko (arkeologio)

[eta|dekstra|Digo de la prahistoria aro de [Ŝtoncirklo de Avebury|Avebury.]]
En arkeologio, **tervorko**, **termovo** aŭ **terlaboro** estas ĝenerala termino por priskribi la artefaritajn ŝanĝojn en la ternivelo, por ekzemplo taluso aŭ tera amaseto.

La tervorkoj povas esti de si mem arkeologiaj kuŝejoj, aro de vestiĝoj, aŭ povas prezenti vestiĝojn sub la surfaco. La tervorko de intereso por arkeologoj inkludas: remparburgoj, henĝoj, holmoj, platformaj amasetoj, figuraj amsetoj, tumuloj, lignaj praburgoj kaj aliaj tomboj. La termovoj de mezepokaj abandonitaj vilaĝoj estas uzeblaj por determini la lokigon, grandon kaj desegnon de la perditaj setlejoj.

## Vidua ankaŭ 
* Vorko

## Referencoj 
## Bibliografio 
* Aston, Mick (2002). Interpreting the Landscape (en inglés). Tempus. ISBN 07524 2520X.
* Muir, Richard (2004). Landscape Encyclopedia (en inglés). Bollington Cheshire: Windgather. ISBN 0-9545575-0-6.
* Taylor, Christopher (1974). Fieldwork in Medieval Archaeology (en inglés). Londres: Batsford. ISBN 0-7134-2850-3.
* Wilson, D.R. (2000). Air Photo Interpretation for Archaeologists (en inglés) (2ª edición). Stroud: Tempus. ISBN 0-7524-1498-4.
* Wood, Eric (1975). Collins Field Guide to Archaeology (en inglés) (4ª edición). Londres: Collins. ISBN 0-00-219168-7.

Kategorio:Arkeologio
Transporto en Ukrainio

**Transporto en Ukrainio** prezentas ligilojn per aviadiloj, fervojoj kaj ŝoseoj.

## Fervojoj 
En Ukrainio, fervojoj estas prizorgataj de la Ŝtata Fervoja Administrado de Ukrainio (). La fervoja reto de la lando estas dividita en ses branĉojn: Donecka, Lviva, Odesa, Suda, Sudokcidenta kaj Dnepra. La maksimuma rapido de pasaĝera trafiko estas 160 km/h. La entuta longeco de fervojoj estas .

## Aŭtovojoj 
23 Internaciaj aŭtovojoj trairas Ukrainion. La tuta longo de aŭtovojoj estas .

## Aviado 
Estas 19 internaciaj flughavenoj. La ĉefa flughaveno de la lando estas la Internacia Flughaveno Borispilo.

## Rivera kaj mara transporto 
La plej granda rivero de Ukrainio estas Dnepro, kiu estas navigebla. Ukrainio havas aliron al du maroj, Nigra Maro kaj Azova Maro.

## Dukta transporto 
Duktoj estas uzataj por transporti petrolon kaj petrolajn produktojn, naturan gason. Ilia tuta longo en Ukrainio estas pli ol 40 mil km, el kiuj 35 mil kilometroj estas gasoduktoj.

## Urba transporto 
## Bildgalerio 

Danube Vilkovo1.jpg|Vido de Danubo en la delto de Vilkovo
Ukraine Int B737-500 UR-GAK.jpg|Aviadilo de Ukraine International Airlines
First 81-7021 Kyiv.jpg|Metroo de Kievo
TramLM2008.jpg|Tramo en Donecko
Varvarovskiy Bridge-1.JPG|Ponto de Varvarovka
Highway lviv.JPG|Aŭtovojo T 1410 apud Lvivo

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Eŭropa ŝoseo 38
* Eŭropa ŝoseo 40
* Haveno de Odeso
* Urba elektrotrajno de Kievo
* Ukrainaj fervojoj
* Listo de fervojaj stacioj en Ukrainio
* Listo de fervojaj stacioj en Krimeo

## Tradukfonto
Kastelo de Máriakálnok

La **Kastelo de Máriakálnok** (konata ankaŭ pri la iama posedanto kastelo de *Marsowszky* estas impona konstruaĵo en vilaĝo Máriakálnok.
maldekstre|eta|Fasado de kastelo en Máriakálnok
## Historio 
Grafo Marsovszky estis riĉulo, li ofte ĉasadis en la vilaĝo, eĉ ekde la fruaj 1930-aj jaroj li loĝis en la vilaĝo. Li aĉetis teron, kie li konstruigis la nun videblan kastelon en la jaroj 1935 kaj 1936 por ĉasadi kaj ripozi en propra teritorio. La grafo mortis en 1940, sed la grafino loĝis en la kastelo ĝismorte en 1972. En 1952 la ŝtato forprenis la kastelon, sed la grafino ricevis konvenan ĉambron kun zorgado, ĉar pli frue la grafo estis mecenato de la vilaĝo. En 1956 en la kastelo ekfunkciis loĝejo de gemaljunuloj por tiuj, kiuj ne havis eblecon loĝadi memstare. En 2000 tiu funkcio ĉesis, poste riĉulo aĉetis la kastelon. Li plene renovigis la konstruaĵon eĉ la parkon.
 
## Konstruaĵo 
La unuetaĝa kastelo kun mansardo kaj kelo situas sola en parko en rando de la vilaĝo. La konstruaĵo formas kvadraton. La fasado estas simetria, la meza parto (kie estas la enirejo) reliefas, kiun kolonoj tenas pli supre (en la etaĝa nivelo) duonronda teraso etendiĝas. Super la tegmento malgranda okangula ornamturo estas videbla.

## Parko 
Dum la grafa periodo la parko estis granda, kie la grafo konstruigis apartan ĉasdomon. En la apudaĵo li plantis 1600 fruktarbojn.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun fotoj

Mariakálnok
Ludwig Heinrich Ferdinand Olivier

**Ludwig Heinrich Ferdinand OLIVIER** (naskiĝinta la  en La Sarraz, mortinta la  en Vieno) estis svisa pedagogo.
## Vivo
Olivier iĝis en 1781 instruisto ĉe la reforma lernejo Philanthropinum en Desssau. Samloke li malfermis lernejon en 1793 kies estradon li malkomencis en 1801. Ĉar li preferis reklami en Lepsiko kaj Berlino (i.a.) siajn novajn revoluciajn lernigmetodojn koncerne efikan legadon. Kun Ernst Tillich li malfermis en 1806 alian lernejon en Lepsiko: baldaŭ li transdonis ĉiun responson al Tillich. Ekde 1811 li denove vivis plejtempe en Svislando.

Olivier estis ankaŭ instruisto de la posta imperiestro Vilhelmo la 1-a (Germana Regno). Menciindas inter liaj skribitaĵoj jenaj: »Orthoepographisches Elementarwerk« (Dessau 1804–06, 2 vol.); »Die Kunst, Lesen und Rechtschreiben zu lehren, auf ihr Grundprinzip zurückgeführt« (Dessau 1801); »Über den Wert guter, natürlicher Unterrichtsmethoden« (Dessau 1802). 
## Familianoj
Liaj filoj Heinrich (1783-1848), Ferdinand (1785–1841) kaj Woldemar Friedrich (1791–1859) iĝis famaj pentristoj kaj desegnistoj (W.F. estis disĉiplo de Friedrich Overbeck kaj Peter von Cornelius kaj verkis la porinfanan biblian eldonon »Volksbilderbibel in 50 Darstellungen aus dem Neuen Testament« (kuprogravuraĵoj de Julius Thäter, Heinrich Merz i.a., kun teksto de G. H. von Schubert, eldonite en Gotha 1838).

## Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 15. Leipzig 1908, p. 43, kio legeblas tie ĉi interrete.
Centra Milita Komisiono (Ĉinio)

La **Centra Milita Komisiono** ( 中央军事委员会) estas burooj de Ĉina Popola Respubliko kaj Ĉina Komunista Partio pri militfortoj de Ĉinio, Popola Liberiga Armeo (PLA). Nuntempe en Ĉinio ekzistas du militaj komisionoj: **Centra Milita Komisiono de Ĉina Komunista Partio** ( 中国共产党中央军事委员会) kaj **Centra Milita Komisiono de Ĉina Popola Respubliko** ( 中华人民共和国中央军事委员会).

La Ĉefestro de la Centra Milita Komisiono estas fakte ĉefestro de Ĉinio, ĉar li gvidas PLA de Ĉinio. Kiel ĉefestro pri militaj politikoj, Ĉefestro de la Centra Milita Komisiono estas ĉefkomandanto de PLA.

En aliaj komunismaj ŝtatoj, kiel Nordkoreio kaj Vjetnamio ekzistas militkomisionoj en la partioj. La dua estro de Nordkoreio, Kim Ĝong-il gvidis Nordkoreion kiel *Ĉefestro de Nacia Defenda Komisiono de Korea Demokratia Popola Respubliko*.

## Historio 
Nunaj Ĉinaj militfortoj, Popola Liberiga Armeo kreiĝis dum la Ĉina enlanda milito. Kiel militfortoj de ĈKP, PLA batalis kontraŭ Nacia Revolucia Armeo de Ĉina Nacia Partio, Kuomintango. Same kiel Ruĝa armeo de Sovetunio, la Komunista Partio de Ĉinio havis siajn militfortojn por militi kontraŭ siajn malamikojn. Estro de la Komunista Partio, Mao Zedong opiniis ke armeo kaj armitaj milicoj estas ĉefa organizaĵo dum la revolucio.

En 1949 la Komunista Partio venkis en la enlanda milito. Post la venko Mao Zedong iĝis komandanto de PLA. Dum lia regado, vic-ĉefestro de CMK, Lin Biao ankaŭ havis povon. Dum la Kultura revolucio Lin Biao kontrolis kaj subtenis Mao. Kiel ĉefestro de la militfortoj, Lin Biao kreskigis sian povon en la partio. Tio provokis konflikton inter Mao kaj Lin. Li perdis povon post la kultura revolucio kaj pereis en 1971 pro aviada katastrofo.

Post la morto de Mao Zedong lia posteulo Deng Ŝiaoping decidis apartigi militan povon el la partio. En 1982, li kreis la Centran militan komisionon en la registaro, nuntempe nomatan la **Centra Milita Komisiono de Ĉina Popola Respubliko**.

La nuna prezidanto de Ĉinio Ŝi Ĝinping estas ĉefestro de la Centra Milita Komisiono de la partio kaj ŝtato. Kiel ĉefestro de PLA, li kreis novajn departmentojn por modernigo de PLA.

## Vidu ankaŭ 
* Centra Milita Komisiono
* Popola Liberiga Armeo
* Maoismo

Kategorio:Armeo de Ĉinio
Kategorio:Armitaj fortoj de Ĉinio
Kategorio:Politiko de Ĉinio
Pál Vidor

**Pál Vidor,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Vidor Pál** estis hungara aktoro, teatrestro, kantisto (baritono). Lia origina familia nomo estis *Bodonyi Kajtor*, laŭ aliaj informoj Bodonyi Kajtár aŭ Bodrogi Kojtor.

Pál Bodonyi Kajtor http://mek.oszk.hu/08700/08756/html/IV/szin_IV.0550.pdf naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Osgyán (nuntempa Ožďany en Slovakio, sed laŭ alia informo la naskiĝloko estas Kalonda), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Pál Vidor aĝis 18, kiam li iĝis migranta aktoro en pluraj urboj. Inter 1873 kaj 1878 li apartenis al Nacia Teatro (Kolozsvár). En 1878 li aliĝis en Budapeŝto al teatro *Népszínház*, kie li estis sceneja partnero de Lujza Blaha, post jaroj li iĝis reĝisoro, ekde 1897 ĉefreĝisoro, ekde 1906 teatrestro. Li verkis ankaŭ teatraĵojn kaj operetojn, ĉiuj estis prezentitaj en Népszinház. Li sterebis por halti la financan bankroton, sed tio ne sukcesis, tial li sinmortis.

## Elektitaj teatraj roloj 
* Jacques Offenbach: ''Les contes d'Hoffmann* - Miracle; Lindorf
* Robert Planquette: *Rip van Winkle* - titolrolo
* Elek Erkel: Zsigmond Báthory - titolrolo
* Giuseppe Verdi: Nabucco - pstro de Baal

## Elektitaj teatraj verkoj 
* *A vörös sapka* (1882)
* *Czifra Zsuzsi lakodalma* (1886)
* *Szökjünk'' (1892)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al majusklo V, poste serĉu la nomon)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj operetkantistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Odesa internacia filmfestivalo

**Odesa internacia filmfestivalo** () estas ĉiujara filmfestivalo okazanta en julio en Odeso, en Ukrainio kiu unuafoje aperis de la  ĝis la .

## Internacia ĵurio 

Jerzy Stuhr2.jpg|Jerzy Stuhr prezidanto de ĵurio en 2011
Maria de Medeiros Cannes.jpg|Maria de Medeiros membro de ĵurio en 2011
Sergei Loznitsa.jpg|Sergej Loznica membro de ĵurio en 2014
OIFF 2015-07-18 212746 - Šarūnas Bartas.jpg|Šarūnas Bartas membro en 2015

### 1-a eldono (2010) 
* Jos Stelling (prezidanto de ĵurio), reĝisoro 
* Swetlana Sikora, direktorino de Festivalo goEAST 
* Grégoire Colin, aktoro 
* Sergej Ĉlijanc, produktisto 
* Sergij Trimbaĉ 

### 2-a eldono (2011) 
* Jerzy Stuhr (prezidanto de ĵurio), aktoro kaj reĝisoro 
* Maria de Medeiros, aktorino, reĝisorino kaj kantistino 
* Ada Rogovceva, aktorino 
* Valerij Todorovskij, reĝisoro kaj produktisto 
* Klaus Eder, recenzisto de filmo 

### 3-a eldono (2012) 
* Andrej Plaĥov, reĝisoro 
* Aleksandr Fehling, aktoro 
* Michale Boganim, reĝisorino  
* Andrij Ĥalpĥĉi, art-direktoro de Molodost IFF 
* Olias Barko, reĝisoro, scenaristo kaj produktisto 

### 4-a eldono (2013) 
* Sergej Seljanov (prezidanto de ĵurio), reĝisoro 
* Philippe Bober, produktisto
* Eva Diederix, direktorino de internacia vendo 
* Kirsten Niehuus 

### 5-a eldono (2014) 
* Peter Webber (prezidanto de ĵurio), reĝisoro 
* Sergej Loznica, reĝisoro, produktisto kaj scenaristo  
* Evgeniya Dodina, aktorino 
* Jean-Philippe Tesse, ĵurnalisto, aktoro kaj recenzisto de filmo 
* Olga Diĥoviĉnaja, aktorino, reĝisorino kaj produktistino 

### 6-a eldono (2015) 
* Jeanne Labrune (prezidanto de ĵurio), reĝisorino, aktorino kaj scenaristino 
* Dariusz Jabłoński, reĝisoro, produktisto kaj scenaristo 
* Srđan Dragojević, reĝisoro 
* Sergej Bukovskij, reĝisoro 
* Šarūnas Bartas, produktisto, aktoro kaj reĝisoro 

### 7-a eldono (2016) 
* Christopher Hampton (prezidanto de ĵurio), reĝisoro, scenaristo kaj poeto 
* Eva Neyman, reĝisorino kaj scenaristino  
* Rebecca O'Brien, produktistino 
* Alex Ross Perry, aktoro, produktisto kaj reĝisoro 
* Uberto Pasolini, reĝisoro, scenaristo kaj produktisto 

## Bildgalerio 

OdFes2010t stelling.jpg|Jos Stelling, prezidanto de 1-a Odesa festivalo
OIFF 2015-07-17 193547 - Darren Aronofsky.jpg|Darren Aronofsky en 2015
OdFestival opera.jpg|Festivalo en operejo de Odeso
Jury odfesr2011.jpg|Jerzy Stuhr, prezidanto de ĵurio en 2011
OdFest lestnitsa.jpg|Odesa internacia filmfestivalo
RutgerHauer OdFest.jpg|Rutger Hauer en 2010

## Granda premio de la festivalo (Ora Duko por plej bona filmo) 
* 2010: *Детям до 16* de Andrej Kavun (),

* 2011: *Tomboy* de Céline Sciamma, ()

* 2012: *Broken* de Rufus Norris, ()

* 2013: *The Geographer Drank His Globe Away* de Aleksandr Veledinski, ()

* 2014: *Zero Motivation* de Talya Lavie, ()

* 2015: *Mustang* de Deniz Gamze Ergüven, (, , , )

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Festivaloj de filmoj
* Odeso

## Eksteraj ligiloj 
* 

## Tradukfonto 
Odeso
Kategorio:Odeso
Kategorio:Ukraina kino
Kategorio:Aperis en 2010
Széchenyi fürdő (metrostacio)

La **Széchenyi fürdő** [sEĉEnji furdO] (=banejo Széchenyi) estas pli nova stacio de la M1 metrolinio en Budapeŝto. La nomo venis de Kuracbanejo Széchenyi. La stacio troviĝas subtere kelkajn metrojn sub la tersurfaco.
eta|maldekstre|Skizo pri la linioparto konstruita en 1973

## Historio 
En 1973 Budapeŝto festis la centjariĝon, tiu linioparto dankas la ekziston al la festo. La linio forlasinta la Placon de Herooj depost 1973 jam ne venis al la tersurfaco, sed kuris helpe de tunelo sub artefarita lago, poste al bosko. En proksimeco de Kuracbanejo Széchenyi oni kreis la stacion, la posta linioparto al la finhaltejo same estas tunela, ĉar fervojo, tramo kaj signifa vojo krucas la linion. Tuj post la ekfunkcio la sistemo sekvas la trafikan direkton al la dekstra flanko kaj la ĝis tiama haltejo  plene estis malkonstruita.

## Stacio 
La linio sub la lago kuras pli profunde, ol la stacio mem. La homoj post po 1 simplaj ŝtuparoj atingas la peronojn. Profundo de la plia linio apenaŭ ŝanĝiĝis, estis ŝanĝetoj pro la urba kanalizado.

## Situo 
La stacio situas inter Kuracbanejo Széchenyi kaj Kastelo Vajdahunyad. La kastelo estas signifa turisma celloko, interne kun muzeo.

## Kontaktoj 
La pasaĝeroj havas trafikan kontakton al troleo malantaŭ la kuracbanejo.

eta|Unu el la peronoj

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Budapeŝto
* Metrostacioj de Budapeŝto

## Fontoj 
* http://metros.hu/sztori/foldalatti_sztori.html 

Kategorio:Metrostacioj de Budapeŝto
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1973
Kategorio:1973 en Hungario
József Szabadkay

**József Szabadkay** [jOĵef sabadkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szabadkay József** estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro. Lia origina familia nomo estis *Spitzer* [spicer], lia edzino estis Irma Bermann.
eta|József Szabadkay kun la dua edzino
József Spitzer https://hu.wikipedia.org/wiki/Szabadkay_J%C3%B3zsef naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Szabadka (nuntempa Subotica en Serbio), li mortis en majo de 1944 en vagonaro dumvoje al Kassa (nuntempa Košice en Slovakio).

## Biografio 
József Szabadkay devenis el juda familio. Li frekventis privatan aktoran lernejon de Szidi Rákosi en Budapeŝto, samtempe li apartenis al teatra koruso. Li komencis sian aktoran karieron en trupo de Sándor Krémer en 1903 en Szatmárnémeti. En la sekva jaro li edziĝis, en 1913 eksedziĝis. Inter 1908-1919 li estis aktoro en provinco. Post morto de Sándor Krémer li edziĝis al la vidvino, samtempe li transprenis la teatran trupon, ankaŭ 4 gefilojn, el ili Ferenc Krémer kaj Manci Krémer iĝis aktoroj. Post Traktato de Trianon Rumanio faris malfacilaĵojn por bari la hungarlingvan teatran vivon, tial Szabadkay ofte estis barita. Li estis aktoro, teatrestro aŭ reĝisoro en pluraj teatroj, ekzemple inter 1919-1923 li estis teatrestro en Satu Mare, en la teatra jaro 1925 reĝisoro en trupo de Mihály Szendrey (pli aĝa). Inter 1932-1938 li denove estis teatrestro en Satu Mare. En la sekva jaro denove hungara erao komenciĝis, sed pro la kontraŭjudaj leĝoj ekde 1940 li ne rajtis aktoradi. Post 4 jaroj li estis viktimo de holokaŭsto.

## Elektita reĝisoraĵo 
* Ferenc Molnár: *A hattyú*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Centra Milita Komisiono

La **Centra Milita Komisiono** estas buroo pri militfortoj kiel Ministerio pri defendo en aliaj landoj. La Komisiono ekzistas en multaj aziaj socialismaj ŝtaoj, kiu estis influita el politika sistemo de Ĉinio.

## Koncepto 
Laŭ komunisma vido, komunista partio kaj ŝtato bezonas grandaj militfortoj por militi kontraŭ malamikaj militfortoj de partio. Ekzemple, Sovetia registaro dum la Oktobra revolucio kreis "Ruĝan gvardion", por renversi portempan registaron kaj krei militfortojn por revolucio. La "Ruĝa gvardio" de RSFSR poste iĝis Ruĝa armeo, la militfortoj de Sovetunio. Tamen, militfortoj kun granda povo eblas influi en partia politiko kaj eblas renversi sian registaron tra Puĉo. Por kontroli militfortojn, Komunismaj ŝtatoj kiel Sovetunio kreis poston de Politika komisaro por kontroli kaj monitori ĉefecon de militfortoj.

En Ĉinio, Dum la epoko de Ĉina Respubliko, la gvidanta partio de Ĉina Respubliko, Ĉina Nacia Partio havas Nacian Revolucian Armeon (NRA). Kontraŭ NRA, Ĉina Komunista Partio kreis novan armeon Popola Liberiga Armeo, poste iĝos nunaj militfortoj de Ĉinio. Dum la Ĉina enlanda milito kaj Ĉin-Japana milito, Ĉina Komunista Partio militis kontraŭ Japana imperio en okupita teritorio de Japonio. Kiel geriloj, Komunista partio liberigis ĉinajn vilaĝojn kaj propagandis politikojn por ĉina popolo. Tiu strategio poste sukcesis kiel militdoktrino de Maoismo.

Ĉar granda rolo de militfortoj en politiko, la estro de partio devigas kontroli siajn militfortojn. Por tiuj kialoj, Ĉina Komunista Partio havas Centran Militan Komisionon por kontroli kaj komandi militfortojn. En Ĉinio, ministerio pri nacia defendo ne komandas PLA, sed nur reprezentas PLA en aliaj ŝtatoj. La rolo de Centra Milita Komisiono estas malsama laŭ landoj.

## Vidu ankaŭ 
* Centra Milita Komisiono (Ĉinio)
* Politika komisaro

Kategorio:Maoismo
Culsh

La subteretaĝo aŭ terdomo de **Culsh** situas proksime al la urbo Tarland en Aberdeenshire en Skotlando. Ĝi apartenas al grupo kun la pli malgrandaj subteretaĝoj sur la Orkadoj kaj tiuj de Ardestie, Carlungie kaj la Tealing, ĉiuj en la graflando Angus, al la ĉ. 100 plej konataj subteretaĝoj en Skotlando. Laŭ elaeraj fotoj oni supozas, ke ekzistas pliajn. Culsh estis malkovrita en la jaro 1850 de J. Stuart. La bananoforma horizontala projekciaĵo estas tipe por la subteretaĝo en Aberdeenshire.
eta|maldekstra|fino de la interna ejo

La subteretaĝo longas 14 m kaj larĝas ĝis 2 m kaj profundas ĝis 2 m. La muroj de Culsh estas sekmasonaĵo. La ne tute kompleta plafono konsistas al granda ŝtonplato.

## Situo 
Culsh situas apud la ŝoseo B9119 oriente de Tarland, ĉ. 3,8 km en la direkto de Aberdeen.

## Vidu ankaŭ 
* subteretaĝoj en Skotlando

## Literaturo 
* Ian A. G. Shepherd: *Exploring Scotland´s Heritage. Grampian*. HMSO, Edinburgh 1986, ISBN 0-11-492453-8.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.darkisle.com/c/culsh/culsh.html 
* http://www.undiscoveredscotland.co.uk/tarland/culshearthhouse/index.html

Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Skotlando
Kategorio:Subteretaĝoj
Kategorio:Aberdeenshire
Kategorio:Arĥeologia termino
Dún Cathair na bhFionnúrach

La **Dún Cathair na bhFionnúrach** aŭ **Dun Ballynavenooragh** (ankaŭ *Ballynavenooragh Stone Fort* Aŭ *Cathair a’ Bhoghaisín* – kiu signifas fortikaĵon aŭ ringojn, respektive ĉielarko), troviĝas en la komunumo Ballynavenooragh (irlande *Baile na bhFionnúrach*) en la nordo de la duoninsulo Dhuibhne, proksime de la monto Brandon, en la graflando Ciarraí en Irlando. La *dun* aŭ ŝtonfortikaĵo estis dufoje esplorita arĥeologie.

La *dun* montras gravajn elementojn de la Kaŝelo de Kilmovee en la graflando Maigh Eo. Ĝi konsistas el ringmuro kun diametro de 29 m. La sekmasonaĵo konsistis en la interno el minimume sep ŝtontavoloj.

## Eksteraj ligiloj 
* [http://irisharchaeology.ie/2013/09/an-ancient-stone-fort-on-the-dingle-peninsula-cathair-na-bhfionnurach/ ]

Kategorio:Graflando Kerry
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Irlando
Kategorio:Prahistoriaj fortikaĵoj
Eŭropa Muzik-Centro

eta|Eŭropa Muzik-Centro en Lusławice
**Eŭropa Muzik-Centro de Krzysztof Penderecki** (pole: Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego) – nacia institucio de kulturo en Lusławice (distrikto Tarnów) en Malgrandpollanda Provinco, kies celo estas disvolvo de muzikaj talentoj ĉe la plej kapablaj junaj instrumentistoj, voĉistoj kaj dirigentoj el la tuta mondo pere de t.n. Majstraj Kursoj.

## Estiĝo 
Eŭropa Muzik-Centro estis fondita la 1-an de oktobro 2005 helpe de Ministerio pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo, Asocio Akademio je la Nomo al Krzysztof Penderecki kaj Internacia Centro de Muziko, Baleto kaj Sporto. La 31-an de aŭgusto 2009 oni interkonsentis pri kungvido kaj kunfinancado de ties konstruado fare de Ministerio pri Kulturo kaj Nacia Heredaĵo, la Asocio kaj Malgrandpollanda Provinco. La projekton kunfinancis Eŭropa Unio.

La centron konsistigas koncerta salono por 650 personoj, biblioteko, didaktikaj ĉambroj kiel ekzercejoj, instrumentaj laborejoj, ĉambra salono kaj konferencejo. La konstruadon realigis en la jaroj 2010–2012 konstruentreprenisto Skanska SA. Inaŭguro de la Eŭropa Muzik-Centro okazis la 21-an de majo 2013.

## Ekzempligitaj formoj de la agado 
* Koncertoj
Junie 2007 koncertos simfonia orkestro de Usono – Curtis Symphony Orchestra. En la programo verkoj de Maurice Ravel, Krzysztof Penderecki kaj Richard Strauss.

* Somera Muzik-Akademio
Julie 2017 komenciĝos la 4-a aranĝo, gvidata de muzikistoj de Berlina Filharmonio por lernantoj, studentoj kaj diplomitoj lime de la jaroj 18-28, specialiĝantaj pri violono, aldviolono, violonĉelo, kontrabaso.

## Interesaĵoj 
Konstanta ekspozicio ampleksas i.a. 44 honorajn doktorecojn de la komponisto, kaj apuda arbovartejo enhavas pli ol 200 speciojn da arboj (ĉirkaŭ tiom, kiom kreskas en Eŭropo).

## Eksteraj ligiloj 
Europejskie Centrum Muzyki Eŭropa Muzik-Centro

Kategorio:Konstruaĵoj en Pollando
Kategorio:Kulturo de Pollando
Kategorio:Eŭropa muziko
Burgo Dunbeg

eta|maldekstra|rigardo al la tuta komplekso
eta|maldekstra|alirejo al Dunbeg fortikaĵo
**Burgo Dunbeg** (irlande *An Dún Beag* = la malgranda fortikaĵo) en la graflando Ciarraí en Irlando estas ferepoka *dun*, kiu estis uzata dum la mezepoko. Ĝi situas sur la duoninsulo Dhuibhne.

Dunbeg estas parto de la grupo de kloŝanoj en la najbara Fahan. La iam ronda *dun*, konstruita kiel sekmasonaĵo.

## Eksteraj ligiloj 
* http://www.dunbegfort.com 
* [http://www.lookaroundireland.com/kerry/dunbeg.php ] 

## Literaturo 
* Peter Harbison: *Guide to the National Monuments of Ireland.* Dublin 1970

Kategorio:Graflando Kerry
Kategorio:Subteretaĝoj
Kategorio:Prahistoriaj fortikaĵoj
Kategorio:Fortikaĵoj en Irlando
Kategorio:Arkeologiaj lokoj en Irlando
Kastelo Mildenfurth

Ĉe la rando de Wünschendorf, Germanio, troviĝas la iama monakejo kaj nuna **Kastelo Mildenfurth**. Ĝi alikonstruiĝis post Reformacio kiel renesanca kastelo.

## Historio 
Donacintoj de la premonstrata monakejo estis Henriko la Riĉa (vokto de Weida) kune kun la edzino Berta en la jaro 1193. Ili decidis ke la loko estu la tombeja loko de siaj familianoj. Fondis ĝin monakoj de Magdeburg, el la fama Monaĥejo "Nia kara Sinjorino". Sed la tuto devis esti vendita al la margrafoj de Meißen en la 15-a jarcento.

Kiam la heredaro de la Wettinoj dividitis, Mildenfurth transdonitis al la Ernestida linio. La frokuloj rajtis resti en Wünschendorf nur ĝis 1529. En 1543 akiris la komplekson Mathes von Wallrod, konsilisto de duko Johano Frederiko la Grandanima kaj ĉefburgulo en Coburg. Li ordonis la alikonstruon je kastelo en 1556. La Albertida linio ekposedis la kastelon je la komenco de la 17-a jarcento. La prusoj dum mallonga tempo rezidis sur ĝi antaŭ ol ĝi iĝis en 1816 parto de la Duklando Saksio-Vajmaro-Eisenach. Ekresponsis pri la areo en 1995 la Fondaĵo Turingiaj Kasteloj kaj Ĝardenoj. Iama posedaĵo de monakejo Mildenfurth estis ekz. la Widen-preĝejo en Weida.

## Artoj kaj spektakloj 
En 1968 la skulptisto Volkmar Kühn elektis la kastelon kiel laborlokon. Ekde 1992 li ankaŭ uzas la kelojn. La figuroj ofte estas en kunteksto kun la loka historio (ekz. la artaĵo *Mensch 2000* aŭ la krucumita figuro *Mildenfurther Kreuzmensch* pri la iama liturgia funkcio). Ĉiujare okazas granda festo monakejĝardena krom multaj aliaj ekspozicioj kaj koncertoj. Ĝis 1988 la komplekso servis ankaŭ ekz. kiel maljunulejo aŭ deponejoj por fruktoj.

## Sekularigo de la kirko 
La preĝejo estis trinava krucforma pilastro-baziliko kaj konstruitis inter 1200 kaj 1250. Konserviĝis de la uesta fasado la malsupra parto de la turoj. La portalo rondarka estas de la plej frua konstruperiodo. Sude estis la klostro; ĝia suda alo ankaŭ konserviĝis, temis pri la iama refektorio. Dum detruo preĝeja proreformacia la uesta parto de la meza navo kaj ĉiuj flankaj navoj malaperigitis. La portalo de la parte malkonstruita okcidenta tursekcio integritis en la kastelon.

Prenante la eksterajn vandojn de la ĉefa altarejo, de la transepto kaj du volboj de la meza navo la arkitektoj kreis kastelon sur krucforman horizontalan projekciaĵon. La kirkocentro iĝis kastela turo, la suda flanka altarejo ekgastigis la kastelan kuirejon. La interno akiris tute novan disdividon, tamen kelkaj elementoj kaj ornamaĵoj de la kirko restis. Orientiĝis la arkitektoj je tiutempaj modernaj mezgermanaj kastelkonstrumodoj.

## Literaturo 
Georg Dehio, bearbeitet von Stephanie Eißling, Franz Jäger und anderen Fachkollegen: Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Thüringen. Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3-422-03095-6, p. 814-816

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj ĉe la paĝoj de la fondaĵo
* Informoj sur la oficialaj paĝoj de Wünschendorf 
* Informoj pri la artisto Volkmar Kühn 

Mildenfurth
Mildenfurth
Zygmunt Poniatowski

**Zygmunt Poniatowski** (naskiĝis la 1-an de marto 1923 en Lodzo, mortis la 21-an de majo 1994 en Varsovio) – pola religiosciencisto, fronta pioniro de sciencaj esploroj pri religio en Pollando.

## Vivo 
Science labori komencis en 1952. Trapasis ĉiun ŝtupon de la scienca kariero en Instituto pri Filozofio kaj Sociologio de Pola Scienca Akademio. En 1968 akiris sciencan gradon de habilita doktoro pri religioscienco, kaj en 1991 iĝis ordinara profesoro en PSA. Kunfondinto de kreita en 1957 revuo „Euhemer” kaj fondita en 1958 Pola Religioscienca Societo, kies scienca sekretario estis en la jaroj 1958–1962.

Lia scienca agado koncernis ĉefe fruan historion de kristanismo, gnozon kaj teoriojn pri religioscienco. Laŭ opinio de Henryk Hoffmann, Poniatowski per siaj laboraĵoj pri komenco de kristanismo trarompis regantan ĝis la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento en la pola religioscienco konvinkon, ke Jesuo Kristo ne estis historia persono.

## Ĉefaj publikaĵoj 
* *O poglądach społeczno-filozoficznych Henryka Kamieńskiego* (Pri soci-filozofiaj vidpunktoj de Henryk Kamieński), Warszawa 1955
* *Wstęp do religioznawstwa* (Enkonduko al religioscienco), Warszawa 1959
* *Problematyka nauki w piśmiennictwie katolickim w Polsce 1863-1905* (Scienca problemaro en katolika literaturo en Pollando 1863-1905), Warszawa 1961
* (redaktoro) *Zarys dziejów religii* (Skizo pri historio de religio), Warszawa 1964
* *Treść wierzeń religijnych* (Enhavo de religiaj kredoj), Warszawa 1965
* (kune kun Józef Keller) *Studia o modernistach katolickich* (Studoj pri katolikaj modernistoj), Warszawa 1968
* (redaktoro) *Mały słownik religioznawczy* (Malgranda religioscienca vortaro), Warszawa 1969
* *Logos prologu ewangelii Janowej* (Logos de la prologo de Evangelio laŭ Johano), Warszawa 1970
* *Wprowadzenie w ewangelie* (Enkonduko al evangelioj), Warszawa 1971
* *Nowy Testament w świetle statystyki językowej* (Nova Testamento lume de lingva statistiko), Vroclavo 1971
* *Dzieje i problemy chrystologii* (Historio kaj problemoj de kristologio), Warszawa 1976

## Bibliografia 
* Henryk Hoffmann, artikolo: „Poniatowski Zygmunt”, en *Religia. Encyklopedia PWN*, 8-a volumo, Tadeusz Gadacz, Bogusław Milerski (redaktoroj), Warszawa 2003, p. 193.
* *Siedemdziesięciolecie urodzin Profesora Zygmunta Poniatowskiego* (Sepdeka naskiĝdatreveno de Profesoro Zygmunt Poniatowski), „Nomos. Kwartalnik Religioznawczy” (Nomos. Religioscienca Jarkvarona Revuo) 1993 n-ro 3–4.

Kategorio:Polaj religiosciencistoj
Paul Oscar

**Páll Óskar Hjálmtýsson** internacie pli konata kiel **Paul Oscar** (naskiĝis la  en Rejkjaviko) estas islanda popkantisto, kantaŭtoro kaj diskĵokeo. Li fariĝis plej konata post lia partopreno al la Eŭrovido-Kantokonkurso 1997 kun la kanto "*Minn hinsti dans*"(Mia lasta danco). Páll Óskar kantas baladojn, disko-muzikon, tradiciajn islandajn kantojn kaj tekno-muzikon.

## Biografio 
Li kreskis en tre muzikema familio kaj jam en la aĝo de sep jaroj, Paul surbendigis sian unuan albumon. En 1982 li debutis en la muzikalo "Rubber Tarzan".

Li aranĝis sian propran radiospektaklon kaj aperis elstare en televido. Krome, li estas ekstreme populara diskĵokeo kaj prezentisto. 

## Diskografio 
### Albumoj 
Stuð (Groove, 1993)

Palli (1995)

Seif (1996)

Deep Inside (1999)

Ef ég sofna ekki (2001)

Ljósin heima (2003)

Allt fyrir ástina (2007)

Silfursafnið (2008)

Páll Óskar og Sinfó (2011)

Uppklapp (2011)

### Unuopaĵoj 
Minn hinsti dans (1997)

Allt fyrir ástina (2007)

International (2007)

Betra Lif (2007)

Er þetta ást? (2008)

Þú komst við hjartað í mér (2008)

Silfursafnið (2008)

Sama hvar þú ert (2008)

*Gordjöss á esperantó* (2010)

La dolce vita (2011)

Partísyrpa (2011)

Ofar regnbogahæðum (2011)

Ást sem endist (2015)

Gegnum dimman dal (2015)

Líttu upp í ljós (2015)

Þá mætir þú til mín (2016)

Vinnum þetta fyrirfram (2016)

Einn dans (2017)

Weblinks

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Eŭrovido-kantokonkurso

## Eksteraj ligiloj 
* Paul Oscar "Minn Hinsti Dans" (Eurovision 1997 - ensendaĵo de Islando) 
* Gordjöss á esperantó, kanto de Páll Óskar en Esperanto ĉe YouTube
* Gordjöss en la islanda, kantas Páll Óskar
* (en) Paul Oscar (Páll Óskar) ĉe MySpace Music
* (en) Paul Oscar ĉe Eurodance enciklopedio

Kategorio:GLAT-muzikistoj
Kategorio:Islandaj kantistoj
Kategorio:Personoj de Rejkjaviko
Kategorio:Esperanto-muziko
Kategorio:Eŭrovido-Kantokonkurso 1997
Karavanejo de Orenburgo

La **Karavanejo de Orenburgo** ( *Karuanһaray*) estas historia kaj arkitektura komplekso konstruita en Orenburgo, Rusio, kie estas islama templo, konstruita en Rusia Imperio por meti la Oficejon de baŝkiria kaj miŝara armeo kaj karavanejo, do hotelo por karavane vojaĝantaj por komercado, aparte por baŝkiroj kiu venis al Orenburgo en iliaj servaj necesoj, laborejo kaj lernejo por ili. Historia kaj arkitektura komplekso konsistas el baŝkiriaj popolaj domoj kaj moskeo. La originala dezajno de la arkitekto Aleksandro Brullov estis desegnita kiel pastiĉo de tradicia baŝkira vilaĝo: centra dominanta ensemblo - okangula moskeo kiel reproduktita formo de baŝkiria jurto.

## Bildaro 

Dosiero:Мечеть с минаретом («Караван-Сарай»). Мечеть..jpg
Dosiero:Мечеть с минаретом.JPG
Dosiero:Купол Каравансарая (Оренбург).jpg

## Referencoj 
Kategorio:Orenburgo
Kategorio:Karavanejoj
Kategorio:Moskeoj en Rusio
Kategorio:Hoteloj en Rusio