Rudolf Steiner

**Rudolf Joseph Lorenz STEINER** (naskiĝis la  en Donji Kraljevec (germane *Nieder-Kraliewitz*, hungare *Murakirály*), mortis la  en Dornach, Svislando) estis esoteristo, doktoro de filozofio kaj la idea kreinto de antropozofio kaj Valdorfa pedagogio.

## Biografio 
Steiner naskiĝis en la kroata limzono de Aŭstrio-Hungario en familio de aŭstria fervojista oficisto. Li abiturientiĝis en gimnazio en Vieno. En 1889 Steiner finis universitatajn studojn en la fakoj matematiko, natursciencoj, filozofio, literaturo, psikologio kaj medicino. Per la disertacio *La baza demando de la ekkonoteorio kun speciala konsidero de la scienca doktrino de Fichte* li promociis en Rostock ĉe profesoro Heinrich von Stein.

En Vajmaro Steiner okupiĝis pri la eldono de la natursciencaj verkoj de Johann Wolfgang von Goethe kaj estis inter 1890 kaj 1897 kunlaboranto de la Goeto-Ŝilero-Arkivo. En Berlino li laboris kiel eldonisto, redaktoro, verkisto, prelegisto kaj instruis en laborista kleriga lernejo. En la jaro 1894 Steiner eldonis sian verkon *La filozofio de libereco*. Li fondis kulturcentron por diversaj artoj kaj por animsciencaj studoj kaj esploroj en Dornach proksime de Bazelo. Ĝi iĝis ankaŭ renkontejo por la tutmonda antropozofia movado kaj nomiĝas Goetheanum, kiun Steiner konstruigis laŭ propraj arkitektaj planoj. Tie oni ankaŭ nuntempe faras kuracadon per arto kaj novan kuracadon per danco nomita eŭritmio. Steiner laboris ankaŭ kiel pentristo kaj skulptisto. Liaj statuoj estis kreitaj en la spirito de antropozofia kristologio, ekzemple granda statuo de Kristo (la reprezentanto de la homo). Laŭ kristologio tra la mistero en Golgoto, la krucumado de Kristo kaj per la bapto en Jordano Dio enpaŝis en la homon Jesuon. La hejmo de la homo estas en ekstertera kaj spirita sfero.

## Antropozofio 
Antropozofio (el la greka *anthropos* homo kaj *sophia* saĝeco) estas filozofio pri la homo en sia tuteco, scienco pri la esenco de la homo, kiun Steiner embrie prezentis en la libro *Philosophie der Freiheit* (La filozofio de libereco, 1894). Tio estas originala filozofio, memstara spiritoscienco, kiu apartiĝis el la teozofio kiel vojo al tuteca ekkono de la homa vivo.

Antropozofio koneksas kun kristana orientiĝo, ĝi enhavas elementojn de orienta filozofio, egiptajn kaj grekajn misterojn, naturmistikon, okultismon kaj erojn el la filozofio de Goethe.

Steiner mortis en la jaro 1925 en Dornach. La rezultoj de lia spiritoscienca laboro estas plu studataj kaj aplikataj en la antropozofia movado. Steiner estas markita kiel sciencisto dekomence okulta, pli malfrue spirita. Li taksis sin mem laŭ konservitaj dokumentoj kiel sciencisto spirita. Kun lia nomo estas ligita ankaŭ la biologia-dinamika agrikulturo, la antropozofia kuracarto, eŭritmio, dramaturgio kaj la Valdorfa pedagogio.

La homan estaĵon Steiner priskribis sub diversaj aspektoj; fizikaj, mensaj kaj spiritaj, kreante fakon nomatan *socioterapio*. Grava aspekto de tiu fako estas la priskribo de 12 sentumoj.

Antaŭ nelonge (en la jaro 2010) svisa reĝisoro produktis filmon pri la Steiner-movado (kaj la Valdorfa pedagogio) sub la titolo: *Inter ĉielo kaj tero*. En ĝi aperis kaj proparolantoj kaj kritikantoj de la esoterulo Rudolf Steiner.

## Samtempuloj pri Rudolf Steiner 
### Kritikantoj 
### Simpatiantoj kaj admirantoj 
Rudolf Steiner havis, malgraŭ ĉiuj kritikantoj, ankaŭ simpatiantojn kaj admirantojn inter famaj samtempuloj. Albert Schweitzer ekzemple raportis pri speciala sento de spirita afineco, kiu ligis lin al Steiner ek de la unua persona renkontiĝo. La verkisto Christian Morgenstern iĝis entuziasma disĉiplo de Steiner, kiam li aŭdis kelkajn prelegojn en 1909. Li dediĉis al Steiner sian lastan postmorte en 1914 aperintan poemvolumon *Wir fanden einen Pfad* (Ni trovis padon) kaj eĉ proponis Steiner por la Nobel-premio pri paco.

Entute nur malmultaj samtempuloj estis indiferentaj al Steiner. Li havis fortan kaj ege polarigan efikon. Lia aŭskultantaro dividiĝis en adeptoj aŭ kontraŭuloj. La multaj impulsoj, kiujn Rudolf Steiner donis en diversaj kampoj, estis ĝenerale nur malmulte perceptitaj ekster la kunteksto de la antropozofio.

## Steiner pri Esperanto 
.

"Ĉu ni konstruas frazojn en Esperanto, aŭ en la angla, germana, francan aŭ rusa, egalas. Kio gravas estas, ke ni trovas la eblecon alporti spiritan substancon en la rusa, germana, angla, franca kaj Esperanto.

Pro tiaj prikonsideroj kelkaj eŭritmistinoj klopodis alproksimigi la esploradon de la eŭritmaj rimedoj de Esperanto, sisteme konsiderante la econ de konstruita lingvo. Laboro ĉiunuance samtempe en la ritmo kiel en la movado..

### Libroj en Esperanto 
* Dum kurso 1911 de la Bohemia Teozofia Societo en Prago Steiner subtenis la aplikon de Esperanto (laŭ Casopis Ceskych Esperantistu)

* *La edukado de la infano el la vidpunkto de la spiritoscienco.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2000. 41 paĝoj.
* *Kiel oni akiras ekkonojn pri la superaj mondoj? (Wie erlangt man Erkenntnisse der höheren Welten?)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2001. 157 paĝoj.
* *La okultoscienco en konturo.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2001. 321 paĝoj.
* *La filozofio de libereco. (Die Philosophie der Freiheit.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2002. 205 paĝoj.
* *La kvina evangelio.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2002. 103 paĝoj.
* *Teozofio (Rudolf Steiner)|Teozofio. (Theosophie.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2002. 151 paĝoj.
* *Antropozofia animkalendaro.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2003. 45 paĝoj.
* *Verdirvortoj. (Wahrspruchworte.)*Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2003. 239 paĝoj.
* *Antropozofiaj gvidfrazoj. (Anthroposophische Leitsätze.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2003. 249 paĝoj.
* *Kiel karmo efikas.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2004. 27 paĝoj.
* *Kiel mi trovas la Kriston?* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2004. 30 paĝoj.
* *Reenkarniĝo kaj karmo.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2004. 26 paĝoj.
* *Antropozofia kristologio.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2005. 320 paĝoj.
* *La gardanto de la sojlo.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2008. 105 paĝoj.
* *La kristanismo kiel mistika fakto kaj la misteroj de la antikveco. (Das Christentum als mystische Tatsache und die Mysterien des Altertums.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2008. 126 paĝoj.
* *La pordo de inicado.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2008. 124 paĝoj.
* *La provo de la animo.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2008. 105 paĝoj.
* *La spirita gvidado de la homo kaj de la homaro.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2008. 62 paĝoj.
* *La vekiĝo de la animoj. (Der Seelen Erwachen.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2008. 117 paĝoj.
* *Ĉeftrajtoj de ekkonoteorio de la goeta mondrigardo kun aparta konsidero al Ŝillero. (Grundlinien einer Erkenntnistheorie der Goetheschen Weltanschauung, mit besonderer Rücksicht auf Schiller.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2009. 106 paĝoj.
* *El la akaŝo-kroniko. (Aus der Akasha-Chronik.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2009. 168 paĝoj.
* *Kurso agrikultura.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2009. 204 paĝoj.
* *La mistiko en la komenco de la novtempa spiritovivo kaj ĝia rilato al la moderna mondrigardo. (Die Mystik im Anfange des neuzeitlichen Geisteslebens und ihr Verhältnis zur modernen Weltanschauung.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2009. 106 paĝoj.
* *La mondrigardo de Goeto. (Goethes Weltanschauung.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2009. 148 paĝoj.
* *Vero kaj scienco. (Wahrheit und Wissenschaft.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2008. 61 paĝoj.
* *La kernpunktoj de la socia demando. (Die Kernpunkte der sozialen Frage.)* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2010. 111 paĝoj.
* *La ŝtupoj de la supera ekkono.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2010. 49 paĝoj.
* *La sojlo de la spirita mondo. Aforismaj prezentoj.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2011. 70 paĝoj.
* *Mia vivovojo.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2011. 332 paĝoj.
* *Praktika kulturo de la pensado.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2011. 16 paĝoj.
* *Vojo al memekkono de la homo.* Tradukis Willy Nüesch. – Berno: Nüesch, 2011. 65 paĝoj.

## Tradukfonto 
## Fotogalerio 

Dosiero:Steiner Berlin 1900 big.jpg|Rudolf Steiner dum 1900 (en aĝo de 39 jaroj)
Dosiero:Steiner um 1905.jpg|Rudolf Steiner en 1905 (en aĝo de 44 jaroj)
Dosiero:Dornach goetheanum westseite.jpg|la kongresejo *Goetheanum*
Dosiero:Goetheanum.jpg|...en Dornach (Svislando)

## Vidu ankaŭ 
* Goetheanum
* Antropozofio
* Eŭritmio
* Antropozofia medicino
* Petar Danov
* Willy Nüesch

## Rilataj temoj 
*La Komunumo de Kristanoj
*Rozkrucismo

## Eksteraj ligiloj 
* La antropozofio de Rudolf Steiner en Esperanto
* Vivo kaj bazaj verkoj de Rudolf Steiner (recenzo)
* Oficiala ttt-ejo de la kongresejo *Goetheanum*
* Pliaj informoj germanlingvaj pri Rudolf Steiner 
* Literatura arkivo pri Rudolf Steiner
* Alia literatura arkivo pri li
* Anthros.net - directory for anthroposophy 

Kategorio:Aŭstraj filozofoj
Kategorio:Antropozofoj
Kategorio:Aŭstraj teozofoj
Kategorio:Eksaj teozofoj
Kategorio:Alternativa edukado
Kategorio:Speciala pedagogio
Kategorio:Aŭstraj pentristoj
Kategorio:Filozofoj de edukado
Kategorio:Aŭstraj koreografoj‎
Kategorio:Esoteristoj
Kategorio:Aŭstraj pedagogoj
Kategorio:Aŭstraj arkitektoj
Kategorio:Ekspresionismaj arkitektoj
Kategorio:Arkitektoj de moderno
Kategorio:Aŭstraj aŭtobiografoj
Kategorio:Aŭstraj dramistoj
Kategorio:Aŭstraj verkistoj
Kategorio:Spiritaj instruistoj
Kategorio:Aŭstraj spiritaj verkistoj
Kategorio:Filozofoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Filozofoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Novaj religioj
Kategorio:Esotera kristanismo
Kategorio:Universitato Rostock