open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vilmos Pröhle (turkologo)

**Vilmos Pröhle** [vilmoŝ prole], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Pröhle Vilmos Frigyes** estis hungara turkologo, japanologo, altlerneja instruisto, politikisto. Lia plej konata filo estis Vilmos Pröhle (verkisto).

Vilmos Pröhle naskiĝis  en ekstera parto de Kőszegszerdahely, li mortis  en Berchtesgaden (Germanio).

## Biografio 
Vilmos Pröhle maturiĝis en liceo en Sopron, poste li akiris diplomon kun doktoriĝo en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1895. Jam ekde 1893 li okupiĝis pri turkaj kaj iranaj lingvoj helpe de Ármin Vámbéry. Ekde 1899 li instruis en luterana gimnazio de Nyíregyháza, ekde 1908 en Scienca Universitato Ferenc József, ekde 1919 en Scienca Universitato de Debrecen. Inter 1923-1943 li instruis en Universitato de Budapeŝto, kie li ricevis la taskon krei instruadon pri la japana lingvo, poste li pensiuliĝis. Li plurfoje studvojaĝis al Turkio, Soveta Rusio (Baŝkirio, Karaĉajio-Ĉerkesio) kaj Japanio. Li estis pioniro de japanologio en Hungario, krome li politikadis, krome li estis parlamenta deputito inter 1920-1922, eĉ li simpatiis kun la naziismo. Pröhle edziĝis en 1896, lia edzino naskis 7 gefilojn, poste ŝi mortis en 1922. Pröhle sola edukis siajn gefilojn. En 1944 li vundiĝis pro bombatako, li rifuĝis al nazia Germanio kun sia filino, fine li mortis pro la cirkonstacoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kemáj Bej drámái* (tradukitaj dramoj, 1895)
* *Baskír nyelvtanulmányok.* (1903–1905)
* *Studien zur Vergleichung der japanischen Sprache mit den finnisch-ugrischen und ural-altaischen.* (1917)
* *Napkeletről* (2-a pligrandigita eldono, 1922)
* *A japáni nemzeti irodalom kis tükre* (1937)
* *Grundriss einer vergleichenden Syntax der uralaltaischen Sprachen mit besonderer Berücksichtigung der japanischen Sprache* (1943)
* *Vergleichende Syntax der ural-altaischen turanischen Sprachen. Autograph-Ausgabe* (1978)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto (legebla ekde la 33-a paĝo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj turkologoj
Kategorio:Hungaraj japanologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Judit Hidasi (japanologo)

**Judit Hidasi** [hidaŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plia persona nomo **Hidasi Judit Mária** estas hungara japanologo, altlerneja instruisto. Ŝia familia nomvarianto estis (por diferencigi) *R. Hidasi* [er].

Judit Hidasi naskiĝis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Judit Hidasi maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pedagogian magistron en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971. Post la diplomo ŝi ekinstruis samloke en la universitato, ankaŭ en Eksterkomerca Altlernejo, dum en 1976 ŝi akiris lingvistan diplomon en la Universitato Loránd Eötvös. Intertempe ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1986, ŝi doktoriĝis en 1996 kun Ph.D. antaŭ la Hungara Scienca Akademio, ŝia habilitiĝo okazis en 1997. Inter 2006-2012 ŝi estis fakultatestro en la altlernejo, inter 2006-2017 ŝia instrua rango estis profesoro, poste ŝi pensiuliĝis. Inter 2004-2013 ŝi instruis ankaŭ en Altlernejo de Szolnok. Ŝi edziĝis dufoje kaj naskis trifoje. Ŝi ricevis premiojn inter 1994-2013.

## Elektitaj libroj 
* *Japán nyelvkönyv kezdőknek* (lernolibro, 1991)
* *Vissza Japánba* (2003)
* *Interkulturális kommunikáció* (2004; 2-a eldono: 2008)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto 
* akademia paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj japanologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Judit Hidasi (verkisto)

**Judit Hidasi** [hidaŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Hidasi Judit**  estas hungara verkisto, redaktoro. Ŝia pseŭdonimo estis *Judit Ponte*.

 naskiĝis  en Oroszlány.

## Biografio 
 finis sian lernadon en Oroszlány kaj ŝi loĝas en Budapeŝto ekde 1995. Ŝi fondis sian unuan revuon en la aĝo de dek kvin jaroj kaj nuntempe estas posedanto kaj ĉefredaktoro de la vivstila revuo www.goodstuff.hu. Dum siaj jaroj en Budapeŝto ŝi laboris en pluraj revuoj, gazetoj, eĉ en televido. Ŝi estas eduka direktoro ĉe amaskomunikila lernejo ĝis 2015. Ŝi nuntempe loĝas en Tata (Hungario), kie ŝi edukas knabon. Ŝi verkas romanojn por virina legantaro. Krom la verkado ŝi produktas kandelojn en sia metiejo.

## Elektitaj romanoj 
* *Rozéfröccs* (2007, 3-a eldono: 2013)
* *Gondolatmappa* (2017)
* *99 gondolat a szeretetről* (2019)
* *99 gondolat a szerelemről* (2020)
* *365 gondolat a boldog(abb) élethez* (2021)
* *Fehér vitorlás a kikötőben – Újrakezdők 3.* (2023)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* oficiala paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Frans de Cort

**Frans Jozef de Cort** (n. la 21-an de junio 1834, en Antverpeno &#x2013; m. la 18-an de januaro 1878, en Elsene) estis flandra verkisto.

## Vivo 
Liaj poemoj estas plenaj de sincera sento kaj zorge kreitaj; Plej ofte li kantas pri geedza feliĉo kaj hejma vivo. Liaj kolektoj: "Liederen" (Antverpeno, 1857-1859 ) , "Zing-Zang" (Bruselo, 1866 ), "Liederen" (Groningen, 1868 ) ; Li ankaŭ tradukis elektitajn poemojn de Burns kaj la *Odoj* de Horacio.

## Verkaro 
* *Liederen, eerste reeks* (Antverpeno, 1857)
* *Liederen, tweede reeks* (Antverpeno, 1859)
* *De schoonste Liederen van Robert Burns* (Bruselo, 1862)
* *Het gebruik der talen in België*, plumonomo Frans Reynen (Brussels, 1864)
* *Zingzang* (Bruselo, 1866)
* *Liederen* (Groningo, 1868)

## En Esperanto aperis 
LA MONAĤEJO DE SANKT-ARJANO (Het Klooster van Sint Arjaan) Teksto de Frans de Cort Flandra melodio 

Linjo plendis : «Granda Di’, Sole vivi mi ne povas... Monahejon iru mi!» «Aüdu, mi konsilon trovas : Monahejon de Sankt-Arjano Vi eniru do, infano! ŝuoparoj, laŭ la rit’, Staras du sub ĉiu lit’!»  

«ĉu en Di-benata hal’ Estus mia rob’modesta, Kaj tutsimpla, sen detal’?» «Taügas ja la plej modesta. Monahejon k. t. p. 

ŝin surprizis la decid’, Ruĝiĝante ŝi sopiris, Dum Vilhelmo, sen hezit’, Al la kara Linjo diris : «Monahejon k. t. p.  

«Se laü via ja kombin’, Mi submetus min al beno, Kiu enkondukus min ?» «He, la pastro kaj skabeno! Monahejon k. t. p.  

Diru, ĉu la pentofar’ Estas dolĉa aŭ amara ?» Monaheja regular’ Al vi plaĉos, mia kara. Monahejon k. t. p. 

«Jes, sed vi ?» éi diris plu, «Mi kuniros, se ne genas, ĉar sublita ĉiu ŝu’ Certe al pied’ konvenas. Monahejon de Sankt-Arjano. Kune iru ni, infano, Suoparoj, laü la rit’, Staras du sub ĉiu lit’!» 

Tradukis Juul Karnas

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Poemoj

Kategorio:Flandraj poetoj
Kategorio:Flandraj verkistoj
Griza imperikolombo

La **Griza imperikolombo** (*Ducula pickeringii*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de specikomplekso *Aenea*, kiu enhavas pli ol 20 samgenrajn speciojn. Ĝi estas granda imperikolombo endemia de la insuloj de Indonezio kaj Filipinoj, nome Sulua insularo, Miangas kaj Talaud-insuloj. Ĝi estas specialisto de malgrandaj insuloj kie iliaj naturaj vivmedioj estas tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj plantejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.

## Aspekto kaj taksonomio 
eBird priskribas la birdon jene:

### Subspecioj 
Oni agnoskis tri subspeciojn nome la jenaj:

* *D. p..pickeringii* – en insuletoj ĉe Norda kaj Nordorienta Borneo kaj insuletoj de la Sulua Maro el Balabac, Cagayancillo kaj insulo Sulu.
* *D. p. langhornei* – en Okcidenta Bolod, Orienta Bolod kaj Loran; pli pala kun pli markita blanka okulringo.
* *D. p. palmasensis* – en Miangas kaj Talaud-insuloj; pli pala kaj malpli rozkoloto en malsupraj partoj.

## Kutimaro kaj ekologio 
Oni rimarkis, ke ĝi manĝas fruktojn de figoj kaj de kanangaj arboj. Kutime vidata unuope aŭ duope. Ĝi foje rilatas kun Verda imperikolombo kaj Dukolora imperikolombo. Oni ne scias multe pri ĝiaj reproduktaj kutimoj sed ino kun evoluanta ovo interne estis kaptita en januaro en Miangas. Junuloj estis kolektitaj en julio en Sabaho.

## Habitato kaj konservostatuso 
Iliaj naturaj vivmedioj estas tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj, praarbaroj, duarangaj arbaroj kaj kultivitaj areoj kun arboj. Oni scias malmulte pri ĝiaj movoj. Ĝi laŭdire loĝas sur kelkaj nordaj Borneaj insuloj, sed certe moviĝas inter filipinaj insuloj, kaj variis en abundo de 1995 ĝis 1997 sur Karakelang, Indonezio. Kiel aliaj malgrand-insulaj specialistoj, ĝi supozeble vagas serĉante manĝaĵon.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj
*
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Indonezio
Kategorio:Birdoj de la Filipinoj
Avelventra imperikolombo

La **Avelventra imperikolombo** (*Ducula brenchleyi*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas tipa specio de la *Brenchleyi* speci-grupo, kiu enhavas ses samgenrajn speciojn.

Ĝi estas endemia de sudaj Salomonoj.

Iliaj naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj kaj tropikaj malsekaj montararbaroj, ĉefe ĉe altaj lokoj de 200-700 metroj — kvankam ĝi estas nun limigita al pli altaj lokoj en multaj regionoj pro senarbarigo. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. 

Ili manĝas ĉefe banjanajn figojn.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj
*
*BirdLife Species Factsheet.

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Melanezio
Vanuatua imperikolombo

La **Vanuatua imperikolombo** (*Ducula bakeri*, laŭ kio ankaŭ *Bakera imperikolombo*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *Brenchleyi* speci-grupo, kiu enhavas ses samgenrajn speciojn.

Ĝi estas endemia de Vanuatuo, kie ĝi vivas en arbaroj. Ĝi estas minacata pro arbara maldensigado, kaj la Internacia Unio por la Konservo de Naturo (IUKN) taksis ĝin kiel "vundebla specio".

## Taksonomio
Norman Boyd Kinnear priskribis la specion el Santo en 1928, kiel *Muscadivora bakeri*. La specia nomo de tiu birdo memorigas pri la brita zoologo John Randal Baker, kiu malkovris la specion. La junuloj havas multe pli senkoloran plumaron sen brilo.

## Distribuado kaj habitato
Tiu kolombo estas endemia de Vanuatuo, kaj vivas sur pluraj pli grandaj insuloj. Ties vivejo estas plejparte montarbaroj, kaj ĝi ankaŭ loĝas en malaltaj teroj. Sur Santo, ĝi vivas en arbaroj super 500 m super marnivelo.

## Kutimaro
La Vanuatua imperikolombo kutime troviĝas unuope aŭ en paroj en la kanopeo; foje troviĝas malgrandaj aroj. Ĝi estas singarda birdo, kiu ne estas facile trovebla. Frugivorulo, ĝi manĝas fruktojn de arboj, arbustoj kaj reboj, kaj ĝi moviĝas ene de insuloj por serĉi manĝaĵon. Ĝia voko estas potenca ripetata *tu-tu-tu-tu-tu*. Ĝia reprodukta biologio estas nekonata.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj
*

*BirdLife Species Factsheet

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Vanuatuo
Eshkol Nevo

**Eŝkol NEVO** (n. la 28-an de februaro 1971 en Jerusalemo) estas israela verkisto.   

## Vivo 
Li estas nepo de Levi Eŝkol, kiu estis la tria Ĉefministro de Israelo, kaj estas nomita laŭ li. 

Li studis psikologion ĉe la Universitato de Tel-Avivo. Li komence laboris kiel reklama tekstverkisto antaŭ ol ricevi instruistan postenon pri kreiva verkado ĉe la universitatoj de Tel-Avivo kaj Jerusalemo.

Lia debuta romano, publikigita en 2001, estis la kolekto de noveloj *Zimmer Be-Givatayim* (Lito kaj matenmanĝo), kiun sekvis la sekvan jaron *Nifradnu Trach: Ha-Madrich La-Nifrad Ha-Matchil* (litere: *Ni Disiĝis Rapide: Manlibro de Disiĝo)*.

Lia famo venis kun la romano *Arbaa Batim ve-Gaagua* (*Kvar Domoj kaj Sopiro*), publikigita en 2004, estis en la furorlisto en Israelo dum pli ol jaro kaj duono. La romano *Pri ni,* publikigita en 2015, estis adaptita al kino en 2021 sub la titolo *Tre piani* fare de Nanni Moretti.

## Verkaro 
; Romanoj

* *Arbaa Batim ve-Gaagua* , 2004.
* *Mishala Achat Yamina* , 2007
* *Neuland* , 2011.
* *Ha-Miqveh ha-Aharon be-Sibir* , 2013
* *Ŝaloŝ Qomot* , 2015.

; Rakontoj

* *Zimmer Be-Givatayyim* , 2001.

; Infana kaj junulara literaturo

* *Aba shel Amaliya Nosea le-Aŭstralia* , 2010.

; Nefikcio

* *Nifradnu Trach* , 2002.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*

Kategorio:Israelaj verkistoj
Strange Cargo

'''''''''' estas usona kineja filmo de 1940, de la reĝisoro . Ĝi estis verkita en nigrablanka arto, kiel ĉiuj filmoj de tiu epoko. La filmo estis produktita de , kaj pri la scenaro respondecis . Ĉefaj aktoroj estis . Kiel ĉiuj usonaj kinejaj filmoj samtempaj, ĝiaj dialogoj kompreneble estas origine en la angla lingvo - poste oni per dublado aŭ subtitoloj tradukigis la dialogojn al iuj pliaj naciaj lingvoj. 

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Usonaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1940
Bojema imperikolombo

La **Bojema imperikolombo** (*Ducula latrans*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas granda imperikolombo endemia de insuloj de Fiĝioj, kie ĝi vivas en plej el la mezgrandaj kaj grandaj insuloj.

Iliaj naturaj vivmedioj estas maturaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tropikaj malsekaj montararbaroj. La specio estas unu el la du imperikolomboj troveblaj en Fiĝioj; la alia, nome la Pacifika imperikolombo, troviĝas en pli malgrandaj insuloj.

## Aspekto
La Bojema imperikolombo estas frugivora, manĝante grandajn fruktojn de la arboj de genroj *Cananga*, *Didymocheton*, kaj *Myristica*. Ĝi manĝas sole aŭ duope, kaj foje ĉeestas en malgrandaj aroj sur fruktaj arboj. La reprodukta sezono de tiu specio estas de majo ĝis januaro, kun ununura ovo demetata sur malforta nesto konstruita el branĉetoj. 

Ĉi tiuj birdoj estas kutime 40-44 cm longaj. La supraj partoj de tiu birdo estas grizaj. La supraj flugiloj kaj supra vosto estas de pli malhelbruna nuanco. Ĝi havas nigran bekon kaj la okuloj estas purpuraj kaj ruĝaj. Aldone, la birdo ricevis sian nomon ĉar ĝi scias fari laŭtan bojadon "u-oo" en longaj serioj. Ankaŭ, ili faras "raa" bruon. Tiuj vokoj ofte estas rilataj al sekspariĝo. Pro homa ĉasado kaj enmiksiĝo la vivejo por ĉi tiu birdo estas endanĝerigita kaj estis malpliiĝo de la populacio de tiuj birdoj.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Fiĝioj
Kanoya

**Kanoya** (en la transliterigo Hepburn, je plena nomo *Kanoya-shi*, , prononco ) estas marhavena urbo en Japanio, en insulo, samtempe regiono Kiuŝuo, en la gubernio Kagoŝimo. Kanoja ankaŭ estas populare nomata la "Urbo de Rozoj".
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2024 Kanoja havis populacion de . La loĝantaro dekomence kreskiĝis, en la 1980-aj jaroj Kanoja atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil), ĉirkaŭ 2000 ĝi kulminis kaj ĉirkaŭ 2024 ĝi malpliiĝis al urbo.

## Geografio 
Kanoja situas en la suda insulparto laŭ golfo de maro. Gubernia sidejo Kagoŝimo troviĝas 34, Mijakonoĝo [Mijakonoĝo] 44, Mijazako (urbo) [Mijazako] 80, Kumamoto (urbo) 156, Nagasaki 177, Fukuoka 250, ĉefurbo Tokio 937 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/kanoya_japan/fukuoka-shi_japan.

## Historio 
En la 1-an de aprilo 1889 vilaĝo Kanoja estis kreita laŭ la moderna municipa sistemo kaj estis levita al statuso de urbo la 31-an de decembro 1912. La 27-an de majo 1941 Kanoja kuniĝis kun 2 vilaĝoj por formi la municipon Kanoja.
En 2006 urboj aliĝis al Kanoja.

## Ekonomio 
Ekonomio de Kanoja konsistas el agrikulturo, fiŝkaptado, brutbredado kaj nutraĵprilaborado.

## Edukado 
Kanoja gastigas la Nacian Instituton pri Trejnado kaj Sportoj kiel solan altlernejon.

## Klimato 
Kanoja situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . La jarpluvo averaĝas 2686 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, sed inter junio-septembro pli ofte pluvas.

## Trafiko 
Kanoja estas sen pasaĝeraj fervojaj servoj post la fermo de linio en 1987. La ĉefvojaj kontaktoj estas bonaj. Pri la havena trafiko mankas informoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeoj
* Planetario de Kanoja
* memora turo

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Kategorio:Marhavenaj urboj
Ahmed Shafik

**Ahmed** **Mohammed** **ŜAFIK**  [ˈʔæħmæd mæˈħæmːæd ʃæˈfiːʔ] (; naskiĝis la 25-an de novembro 1941 en Kairo) estas egipta politikisto kaj milita gvidanto (Generalleŭtenanto, oficiro de la Egipta Aerarmeo), Ĉefministro de Egiptio de la 29-a de januaro 2011 (li restis en ofico de la 11-a de februaro ĝis la 3-a de marto 2011, sed kiel portempa). Antaŭe, li plenumis la postenojn de Ĉefkomandanto de la Egipta Aerarmeo (1996–2002) kaj Ministro de Civilaviado (2002–2011). Magistro pri Armeaj Sciencoj, Doktoro pri Kosmoesplorado. Generala Marŝalo. 

## Vivo kaj kariero 
En la aĝo de dudek jaroj, Šafīq membrigis la Egiptan Aerarmeon post kompletigado de sia edukado ĉe la Egipta Aviada Akademio.  Šafīq servis kiel ĉasaviadisto kaj eskadro, flugilo kaj bazo-komandanto, kaj li partoprenis la Nord-Jemenan Enlandan Militon, la Sestagan Militon, la Konsuma milito kaj la Militon de Jom Kippur. Li finis sian militistan karieron kiel Ĉefkomandanto de la Egipta Aerarmeo de 1996 ĝis 2002 kun la rango de Generala Leŭtenanto. En 2002, li eniris la registaron de la lando kiel Ministro pri Civila Aviado, postenon kiun li tenis ĝis li fariĝis Ĉefministro. 

Dum la revolucio de 2011, li funkciis nelonge kiel ĉefministro ĝis la detronigo de prezidanto Mubarak. Li estis en la dua baloto en la unua post-revolucia prezidanta elekto en junio 2012.  Li fondis la Egiptan Patriotan Movadon, politikan partion, la 17-an de septembro 2012.

En la egipta prezidanta elekto de 2012, li ricevis la duan plej multajn voĉojn kiel sendependa kandidato kaj retiriĝis je 16/17. En junio li kandidatiĝis en la dua raŭndo kontraŭ Mohammed Morsi ( Partio de Libereco kaj Justeco ), kiun li mallarĝe perdis kun 48,3 kontraŭ 51,7 procentoj. 
La 11-an de septembro 2012, oni komencis procesojn kontraŭ Shafiq pro korupto. Li estis akuzita pri vendado de terpeco al Gamal kaj Alaa Mubarak submerkata valoro en la 1990-aj jaroj kiel prezidanto de loĝiga asocio. 

Ekde 2012, Ahmad Shafiq kaj lia familio vivis en ekzilo en la Emirlandoj. Post anonco de sia kandidateco por la egipta prezidanta elekto de 2018, li estis forpelita la 2-an de decembro 2017 kaj metita sur aviadilon al Kairo. Lia familio diras, ke nek ili nek lia advokato sukcesis atingi lin. En telefona konversacio kun televidstacio, Shafiq neis, ke li estis kidnapita.  La 7-an de januaro 2018, Shafik anoncis la retiron de sia kandidateco. La sekvan tagon, lia partio ankaŭ anoncis sian subtenon por la aktuala prezidanto, Abdel Fattah al-Sisi  

## Referencoj 
Kategorio:Egiptaj islamanoj
Kategorio:Egiptaj politikistoj
Kategorio:Egiptaj militistoj
Kategorio:Homoj de la Egipta revolucio de 2011
Kategorio:Homoj de la Araba printempo
Kategorio:Egiptaj ministroj
Kategorio:Ĉefministroj de Egiptio
Kategorio:Vivantaj homoj
Girton (Cambridgeshire)

**Girton** estas vilaĝo kaj civila paroĥo en Cambridgeshire, Anglio. Ĝi situas ĉirkaŭ 3 km nord-okcidente de Kembriĝo (Britio). La vilaĝo estas la hejmo de Kolegio Girton ekde 1873, subkolegio de la Universitato de Kembriĝo.

eta|maldekstre|300px|Preĝejo Sankta Andreo, Girton

La nomo de la vilaĝo devenas de la malnovsaksa 'grēot + tūn', signifanta 'urbo sur la gruzo'. En la Domesday Book la vilaĝo nomiĝas Grittune. Girton ekzistis dum pli ol du jarmiloj. La *Via Devana*, la romia vojo iranta de Colchester al Chester, pasas preter la vilaĝo. Ekzistas, tial, granda malfru-romia kaj fru-mezepoka tombejo en la tereno de la Kolegia Girton.

Rimarkinde, la sciuroj en la vilaĝo estas nigre brilaj. Ili estas malofta subspecio de la griza sciuro.

Kategorio:Cambridgeshire
Der Tiger von Eschnapur

''''''''* estas germana kineja filmo de 1959, realigita de la reĝisoro . La filmo estis produktita de , kaj pri la scenaro respondecis . Ĉefaj aktoroj estis .

## Eksteraj ligiloj 
* la kompleta filmo en originala versio germanlingva, en la retejo *archive.org* ()
* 
* filma priskribo enb le retejo *filmdienst.de'' ()

Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1959
Boatklubo de Kolegio Girton

La **Boatklubo de Kolegio Girton** (angle *Girton College Boat Club*) estas la remklubo por la membroj de Kolegio Girton, Kembriĝo, Anglio. Fondita en 1906, la klubo remas en "kvaroj" ekde, almenaŭ, la intermilita periodo, kaj en "okoj" ekde la 1940-aj jaroj.

La klubo kunhavas la Malnovan Kombinitan Boatdomon (konstruitan en 1958) kun la universitataj boatkluboj de Sidney Sussex, Wolfson, kaj Corpus Christi.

Ili remas sur la Rivero Cam, kiu serpentumas tra Cambridgeshire ĝis ĝi renkontas la Grandan Ouse ĉe Ely. Ĝi estas tre mallarĝa rivero, kun multaj kurboj, kio malfaciligas stiri boatojn.

La Ruĝa Lunarko uzata de la Boatklubo de Kolegio Girton devenas de la Kolegia blazono. Ĉi tiu lunarko reprezentas la Lordinon Stanley de Alderney, unu el la fondintoj de la Kolegio, kaj ŝian patra familio, la Katolikajn kaj anglo-irlandajn vicgrafojn Dillon de Costello-Gallen en la graflando Mayo.

## Lastatempa Historio 
En la *Lent Bumps*, la unua VIII de la virinoj estis la 'Kapo de la Rivero' dufoje, en 1979 kaj 1981. En la *May Bumps*, la unua virina VIII de Girton atingis la 3-an lokon en 1979 kaj 1982, sed falis en la 2-an dividon antaŭ 1994, kaj reiris en la 1-an dividon antaŭ 2001.

La viroj de Girton ankoraŭ ne fariĝis la 'Kapo de la Rivero'. Tamen, en la paska semestro de 2025, la dua vira VIII estis bone konata pro siaj kapricoj kaj 'aŭro'.

## Boatklubo de la Malfidoj 
La **Boatklubo de la Malfidoj** estas la klubo por la eks-studentoj de Kolegio Girton. Ĝi havas fortajn ligojn al GCBC, kaj uzas la samajn kolorojn: verdan, blankan kaj ruĝan.

## Vidu ankaŭ 
*Girton College (Kembriĝo)
*Universitato de Kembriĝo
*Remado

## Notoj kaj Referencoj 
Kategorio:Remado
Kategorio:Universitato_de_Kembriĝo
Aquella casa en las afueras

***Aquella casa en las afueras*** (Tiu eksterurba domo) estas hispana trilera drama filmo, premierita la 20an de oktobro 1980, reĝisorita de Eugenio Martín Márquez kaj ĉefrolulita de Javier Escrivá, Silvia Aguilar kaj Alida Valli.

## Intrigo 
Geedzoj venas ekloĝi al domo eksterurba, ĉar ŝi, Silvia, estas graveda kaj ili supozas, ke ŝi bezonas trankvilecon. Post instalado en la nova hejmo, ŝi sentas malbonajn memorojn kaj konas sinjorinon, Isabel, kiu loĝas tie delonge kaj helpas la estontan patrinon en la hejmtaskoj. Ŝi memoras iamaj restadon en tiu domo, kie fakte oni fifaris eksterleĝajn abortojn. Ĉiuj priokupiĝas ĉar Silvia malbone fartas. Silvia rakontas al Isabel, ke ŝi abortis tie antaŭ jaroj, kiam ŝi estis tre juna. Ĉio komplikiĝos. Isabel ŝajnigas, ke ŝi scias nenion pri iama abortejo, sed ĉio sugestas, ke ŝi estis parto de tiu teamo aŭ ĉiuokaze ŝi havas mensajn problemojn. Finfine oni komprenas, ke okazas ambaŭ aferoj, kaj ŝi intencas puni virinojn kiuj iam abortis.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Javier Escrivá kiel Joaquín
* Silvia Aguilar kiel Nieves Ruiz
* Alida Valli kiel Isabel
* Mara Goyanes kiel Charo
* Carmen Maura kiel sociala helpistino
* Gabriel Llopart 
* Laura Cepeda kiel Laura
* María Teresa Tojar
* Fernando Chinarro

## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj dramaj filmoj
Kategorio:Aborto
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1980
Muzeo de Morgaŭ

La **Muzeo de Morgaŭ** () estas scienca muzeo en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo. Ĝin desegnis la hispana novfuturista arkitekto Santiago Calatrava kaj konstruita apud la akvorando en Pierre Mau. Ĝian konstruadon subtenis la Fondaĵo Roberto Marinho kaj kostis ĉirkaŭ 230 milionojn da realoj. La konstruaĵo estis inaŭgurita la 17-an de decembro 2015, en ĉeesto de prezidantino Dilma Rousseff. 

La muzeo estis parto de la rekonstruo de la havena areo de la urbo por la Somera Olimpiko 2016. 

## Ekspozicioj kaj daŭripova karaktero 
La ĉefa ekspozicio kondukas vizitantojn tra kvin ĉefaj zonoj: Kosmo, Tero, Antropoceno, Morgaŭ kaj Nun per diversaj eksperimentoj kaj spertoj. La muzeo miksas sciencon kun noviga dezajno por fokusiĝi al daŭripovaj urboj. 

Kompare kun konvenciaj konstruaĵoj, ĝiaj projektistoj diras, ke ĝi uzas 40% malpli da energio (inkluzive de ricevado de 9% de la energio, kiun ĝi konsumas, de la suno), kaj la malvarmigsistemo ekspluatas la profundan akvon de la proksima Guanabara Golfo. Ĝiaj "sunaj pikiloj" kaj ventumilforma tegmentfenestro estis dizajnitaj por permesi al la konstruaĵo adaptiĝi al ŝanĝiĝantaj mediaj kondiĉoj.

La muzeo kunlaboras kun ĉefaj brazilaj universitatoj kaj tutmondaj sciencaj institucioj kaj kolektas realtempajn klimatajn kaj demografiajn datumojn de kosmaj agentejoj kaj la Unuiĝintaj Nacioj. 

## Koncepto 
La ĉefa ideo de la muzeo estas, ke morgaŭ ne estas preta. "Morgaŭ" estos konstruado, kaj homoj partoprenos en ĉi tiu konstruado kiel brazilanoj, civitanoj, kaj membroj de la homa specio. Ĉi tio ne estas muzeo de objektoj, sed muzeo de ideoj. 

Ĝi estas "nov-generacia" de sciencmuzeoj, kiu celas transformi onian pensadon por formi la venontajn kvindek jarojn de vivo sur ĉi tiu planedo en daŭripova kaj harmonia kunekzistado.

## Galerio 

dosiero:Museu_do_Amanha_05_2016_Rio_2065.jpg
dosiero:Museudoamanha_abr.jpg
dosiero:Museu_do_Amanhã_em_sua_inauguração_01.jpg
dosiero:Museu_do_Amanha_05_2016_Rio_2085.jpg
dosiero:Museu_do_Amanhã_em_sua_inauguração_07.jpg

## Vidu ankaŭ 
* AquaRio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Muzeoj en Rio-de-Ĵanejro
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Literaturo de Ekstremaduro

[197px|right|thumb|[Carolina Coronado estas unu el la plej elstaraj verkistoj de ekstremadura literaturo en la hispana.]]
[197px|right|thumb|[Elisa Herrero Uceda estas unu el la plej elstaraj verkistoj de la ekstremadura literaturo en la ekstremadura.]]
La **literaturo de Ekstremaduro** estas tiu verkita en la diversaj lingvoj parolataj en Ekstremaduro: hispana, ekstremadura, kastua, fala, kaj portugala.

Oni povas diri, ke ekstremadura literaturo komenciĝas per tekstoj verkitaj en la latina. Unu el la plej fruaj ekzemploj, kiujn ni havas hodiaŭ, estas *De vita et miraculis Patrum Emeritensium* (635), atribuita al Paulo Diácono.

Dum la tempo, la plej multaj ekstremaduraj aŭtoroj verkis en la kastilia, kaj nur en la lastaj jarcentoj aperis verkoj en la aliaj lingvoj de Ekstremaduro, kiel ekzemple la ekstremadura kaj la kastua.

## Literaturo en la ekstremadura 
La lingvo de Ekstremaduro komencis aperi en dokumentado ekde la 13-a jarcento. En la 17-a jarcento aperis tekstoj en la talavera subdialekto (1638). La ekstremadura komencis havi pli grandan ĉeeston en literaturo kun Vicente Barrantes kaj lia *Días sin sol* (Tagoj sen suno) de 1875.

En 1984, José María Alcón Olivera publikigis *Requilorios*, la unua romano verkita en la ekstremadura. Nur en la 2000-aj jaroj oni vidis novajn eldonaĵojn en Ekstremadura, ĉi-kaze en la varianto El Rebollar, kun *El corral los mis agüelus*), de José Benito Mateos Pascual. Sekvis la *Primera Antología de Poesía Extremeña* en 2005. En 2011 estis eldonita *La nueva literatura en estremeñu*, sekvita en 2012 de dua parto.

En 2012, Ismael Carmona García publikigis la poezikolekton *Pan i verea*. La gefratoj Miguel Herrero Uceda kaj Elisa Herrero Uceda publikigis du novelojn en la ekstremadura lingvo: unu en 2012, titolita *Ceborrincho, relatos extremeños*, kaj alia en 2015, titolita *Mamaeña, relatos extremeños*. Aliaj libroj en postaj jaroj inkludas *La huélliga* de Marcos Cruz Díaz kaj *El sol del lobu* de Aníbal Martín. En 2025, Vicente Costalago publikigis *Euris estremeñus i sotras poemas*, dividita en tri partojn: la unua kun epopeoj pri diversaj ekstremaduraj herooj; la dua kun religiaj poemoj; kaj la lasta kun individuaj poemoj. En novembro de tiu sama jaro, li ankaŭ publikigis "Estórias estremeñas", libron kun tri rakontoj, du el ili influitaj de ekstremadura mitologio kaj alia inspirita de la ekstremadura kamparana ribelo.

## Referencoj 
Kategorio:Ekstremaduro
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Valentin Trifonov

**Valentin Andreeviĉ TRIFONOV** (ruse: *Валентин Андреевич Трифонов*; naskiĝinta la  en la regiono de Novoĉerkassko, mortinta la  en Moskvo) estis sovetia politikisto kaj regimentestro de la Ruĝa Armeo. 
## Vivo
En la aĝo de sep jaroj la filo de fervojteknikisto iĝis orfo; li frekventis metian lernejon en Majkopo en kiu li organizis strikon. En 1904 li fariĝis partimembro kaj ricevis la kromnomon *Ĵenka Kazak*. Partopreninte la revoluciojn de 1905 (i.a. en Rostovo ĉe Dono) kaj 1907 li batalis kontraŭ Anton Denikin dum la Rusia Enlanda milito. Poste li ekziliĝis je Siberio. Trifonov membris ĉe la Revolucia milita konsilio de la Tria armeo. Fine de la 1930-aj jaroj li iĝis viktimo de la Granda purigo kaj estis pafekzekutita. Aresto de li estis en daĉo en la 22-a de junio 1937.

Lia filo, la renomiĝinta verkisto Jurij Trifonov skribis en 1966 duondokumentan historion *Отблеск костра / Otblesk kostra* pri la sorto de la patro.

## Eksteraj ligiloj 
*listo de la ekzekutitoj vivintaj je Kaja Domo 

## Notoj 
Kategorio:Sovetiaj politikistoj
Kategorio:Rusiaj revoluciuloj
Kategorio:Sovetiaj oficiroj
Kategorio:Naskiĝintoj en  1888
Kategorio:Mortintoj en 1938
Kategorio:Pafekzekutitoj
Sándor Fodor (skulptisto)

**Sándor Fodor** [ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Fodor Sándor** estas hungara skulptisto.

Sándor Fodor naskiĝis  en Sztálinváros.

## Biografio 
Sándor Fodor akiris skultistan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1980, dum en 1976 li studvojaĝis en Italio. Lia majstro estis József Somogyi. Post la diplomo li laboris 3 jarojn en ateliero de Miklós Melocco. En 1987 li partoprenis en artistkolonio en Dunaújváros, kie li vivis.

## Elektitaj ekspozicioj solaj 
* Budapeŝto (1983)
* Dunaújváros (1984)
* Stutgarto (1992)
eta|busto pri Dénes Barsi en Dunaújvárosban

## Elektitaj skulptaĵoj 
* *Dózsa* (kalkoŝtono, 1979, Hatvan)
* *Verebély László* (bronzo, 1984, Dunaújváros)
* *Dunai szél* (gisita fero, 1987, Dunaújváros)
* *Dénes Barsi* (bronzo, 1990, Dunaújváros)
* *Dózsa* (bronzo, 1992, Dunaújváros)
* *Tenger* (escepte pentraĵo)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Goliata imperikolombo

La **Goliata imperikolombo** (*Ducula goliath*, kaj ankaŭ *Novkaledona imperikolombo*) Ĝi estas monotipa specio. kio igas ĝin unu el la plej grandaj specioj de arbarkolombo. Ĝi estas svelta birdo kun longa vosto, peza 600–716 g. La kapo kaj kolo estas blugrizaj. La supraj partoj kaj flugiloj estas fulgogrizaj, kun griza panelo sur la bazoj de la primaraj. La vosto estas nigra kaj havas malhelan kaŝtankoloran bendon. La kolo kaj supra brusto havas dupintajn plumojn, kaj tial ili ŝajnas vilaj aŭ sulkitaj. La malsupra brusto estas fulgogriza, la ventro kaj flankoj estas purpur-kaŝtanaj, kaj la pugo estas sabloflava. La okuloj estas brilruĝaj, kaj la beko kaj piedoj estas rozecaj aŭ vinruĝaj. La junuloj havas pli senkoloran plumaron, sen forkiĝoj.

## Kutimaro
La goliata imperikolombo troviĝas unuope aŭ duope. Ĝi manĝas fruktojn, foliojn kaj florojn, kaj ĝi moviĝas loke por manĝi fruktojn. Frumatene, ĝi varmigas sin sur branĉo. Ĝia voko estas malalta *oom*, kaj ĝi ankaŭ elsendas *gkrarr* ĉe krepusko. Ĝi reproduktiĝas de junio ĝis decembro. La nesto, 30–40 cm en diametro, estas teksita el branĉetoj kaj konstruita sur branĉo. Unu blanka ovo estas demetita kaj kovita de ambaŭ gepatroj.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Kaledonio
Norman Boyd Kinnear

**Sir Norman Boyd KINNEAR** (11a de Aŭgusto 1882 – 11a de Aŭgusto 1957) estis skota zoologo kaj ornitologo.

## Eduko
Kinnear studis en la Edinburga Akademio antaŭ ol moviĝi al la Trinity College, Glenalmond, Perth kaj Kinross. Li laboris kile helpanto en bieno en Lanarkshire antaŭ ol li sekvis sian intereson en natura historio kaj volontulis en la Nacia Muzeo de Skotlando kun W. Eagle Clarke en 1905–1907. Li aliĝis al Eagle Clarke en la insulo Fair. En 1907, li enŝipiĝis en balenkapta ŝipo ĉirkaŭ Gronlando por kolekti birdospecimenojn.

En tiu tempo, li preparis libreton pri la animaloj de Mezopotamio.

En 1920 li revenis al Britio kaj iĝis helpanto en la Departemento de Zoologio en la Muzeo pri Natura Historio de Londono, kie li iĝis Zorganto de Zoologio en 1945.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj
* http://www.shnh.org/ABT_founders.htm

Kategorio:Britaj zoologoj
Kategorio:Britaj ornitologoj
William R. Tolbert Jr.

**William R. TOLBERT Jr.** estis prezidanto de Liberio en 1971–1980. Li estis elektita kiel parlamentano en 1934. Maje 1951 li fariĝis vicprezidanto de Liberio. Tolbert fariĝis oficiale la prezidanto la 3-an de januaro 1972. Li plenumis, ke li finigos la korupton kaj kreos stabilan ekonomion. Li liberigis malliberulojn, plifortigis parolliberecon kaj plimalaltigis la voĉdonan aĝon al 18 jaroj. Aliflanke li ne forte provis forigi la regantan pozicion de la uson-afrikanoj de Liberio. Pri tio multaj aliaj liberianoj kritikis lin. En 1980 okazis puĉo en Liberio. Oni mortigis lin.

Kategorio:Prezidantoj de Liberio
László Gy. Horváth

**László Gy. Horváth** [lAslO djE horvAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Gy. Horváth László** estas hungara tradukisto.

 naskiĝis  en Egyed.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Csorna en 1969, poste li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1975. Dum la studentaj jaroj li studvojaĝis al Anglio kaj helpe de stipendio li studis duonjaron en Lomonosov Universitato. Post la diplomo li laboris en eldonejo pri tradukitaj libroj. Inter 1988-2012 li estis ĉefredaktoro en branĉo de anglaj tradukoj. Lia edzino naskis 2 gefilojn en 1988 kaj 1992. Li ricevis premiojn inter 1970-2024.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Nindzsák* (1985, 1986, 1988, 1990, 1999)
* *Japán kulturális lexikon* (kultura leksikono, 1999, 2005, pligrandigita: 2018)
* eseoj, studoj

## Elektitaj tradukaĵoj 
* George Byron: *Naplók, levelek* (kuntradukisto, 1978)
* :en:Christopher Hampton: *Teljes napfogyatkozás* (kuntradukisto, teatraĵo, 1985)
* John Updike: *Nyúlszív* (romano, 1992)
* George Bernard Shaw: *Színművek I–II.* (teatraĵoj, 2008)
* Truman Capote: *Pille a lángban* (novelaro, 2017)
* Lev Tolstoj: *Anna Karenyina* (romano, 2021)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Muzeo pri Naturaj Sciencoj de Barcelono

La **Muzeo pri Naturaj Sciencoj de Barcelono** (; ) estas naturhistoria muzeo en Barcelono, Hispanio.

## Historio 
La muzeo fondiĝis en 1882 sekve de la testamentaĵo, patroneco kaj volo de loka komercmakleristo, Francesc Martorell i Peña (1822–1878), kiu lasis siajn personajn arkeologiajn kaj naturhistoriajn kolektojn al la urbo Barcelono por ĉi tiu celo.  Kiam ĝi estis fondita en 1882, ĝi nomiĝis la "Muzeo Martoral pri Arkeologio kaj Natursciencoj" () estis la unua konstruaĵo en la historio de Barcelono estanta dezajnita kiel muzeo.  Ne longe poste, la arkeologiaj, botanikaj kaj zoologiaj kolektoj estis translokigitaj al alia loko kaj la nomo estis ŝanĝita al "Muzeo Martorell de Geologio" (). Alia konstruaĵo ankaŭ situanta en la Citadela Parko (*parc de la Ciutadella*), la proksima Kastelo de la Tri Drakoj (*Castell dels Tres Dragons*), konstruita en 1888 por la Barcelona Monda Ekspozicio (''L'Exposició Universal de 1888''), estis asignita al la Barcelona Muzeo de Natursciencoj en 1917 kaj komencis montri la zoologiajn kolektojn ekde 1920. Ambaŭ konstruaĵoj, la Geologia Muzeo ĉe la Muzeo Martorell kaj la Zoologia Muzeo ĉe la Kastelo de la Tri Drakoj, fermis siajn pordojn al la publiko en 2010, kvankam ili ankoraŭ apartenas al la sama institucio, la Muzeo de Natursciencoj. Dume, la du ĉefaj botanikaj ĝardenoj de la urbo, la Historia Botanika Ĝardeno de Barcelono (fondita en 1930) kaj la Botanika Ĝardeno de Barcelono (fondita en 1999), aliĝis al la muzeo en 2008.  

En 2010, la Foruma konstruaĵo ankaŭ estis asignita al la muzeo. Ĝi celas prezenti al la publiko centran permanentan ekspozicion de la institucio, kiu malfermiĝis al la publiko en marto 2011.  Komence nomita la "Blua Muzeo" (),  kaj en decembro 2017, la konstruaĵo Forum ŝanĝis sian nomon al la funkcio asignita al ĝi kaj fariĝis la oficiala nomo de la institucio - la Muzeo pri Naturaj Sciencoj de Barcelono. 

## Vidu ankaŭ 
* CosmoCaixa Barcelono

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Arkitekturo kaj koncepto (germane)

Kategorio:Sciencaj muzeoj en Hispanio
Kategorio:Naturhistoriaj muzeoj en Hispanio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Barcelono
Csilla Prileszky

'*** [ĉila prileski], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Prileszky Csilla*' estis hungara tradukisto, arabisto, altlerneja instruisto. Ŝia edzo estis Róbert Simon.

 naskiĝis , ŝi mortis .

## Biografio 
 maturiĝis en belarta mezlernejo, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1965. En la lasta jaro ŝi studis la araban lingvon en Egiptio. Ŝi poste instruis en altlernejo de eksterlandaj stipendiuloj en Budapeŝto ĝis sia morto. Aldone al siaj tradukoj ŝi verkis lernolibrojn por eksterlandanoj, kiuj studis la hungaran lingvon. Ŝia plej fama traduko estis la rakontoj pri la Mil kaj unu noktoj publikigita en sep volumoj. Ĝi estas konsiderata unu el la elita hungara tradukliteraturo. Ŝi edziniĝis kaj naskis filon en 1966.

## Elektitaj libroj 
* *Színes magyar nyelvkönyv* al medicina branĉo (lernolibro, 1978)
* *Színes magyar nyelvkönyv* (lernolibro, 1981)
* *Színes magyar nyelvkönyv* al agrikultura branĉo (lernolibro, 1981)
* *Színes magyar nyelvkönyv* al filozofia branĉo (lernolibro, 1986)
* *Hungarian words and pictures.* (lernolibro, 1986)
* *Halló, itt Magyarország! Magyar nyelvkönyv külföldieknek* (kunaŭtoro, 1992)

## Elektitaj tradukaĵoj 
* *Pilgrimado kaj migrado de Ibn Batuta* (kuntradukisto, 1964)
* Naguib Mahfouz: *Útvesztő.* (1965)
* :de:Ghassan Kanafani: *Lángoló ég alatt.* (1970)
* *Kalila és Dimna* (klasikaj arabaj fabeloj, 1978)
* **Mil kaj unu noktoj** (la unua hungara plena tradukaĵo, 7 volumoj)

## Fontoj 
* biografio hungare
* datenoj hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arabistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Pinona imperikolombo

La **Pinona imperikolombo** (*Ducula pinon*, kaj ankaŭ *Imperikolombo de Pinon*) estas specio de birdoj de la kolomba familio *Columbidae*, kaj unu el la kvardeko da specioj de la genro *Ducula*, kiu vivas en Sudorienta Azio kaj Oceanio. Ĝi estas specio de la *Brenchleyi* speci-grupo, kiu enhavas ses samgenrajn speciojn. Ĝi estas endemio de Nov-Gvineo. La specia epiteto rilatas al Rose de Freycinet denaske Pinon, kiu estis la unua virino kiu ĉirkaŭnavigis la tutan mondon lasante registran taglibron. 

Temas pri kolombo kun helgrizaj al blankecaj kun rozkoloraj nuancoj beko, kapo, kolo kaj brusto, nalhele bluverdecaj flugilkovriloj, kaj tre ruĝas okulringoj kaj piedoj.

Oni agnoskis kelkajn subspeciojn, nome la jenaj:
* *Ducula pinon pinon* (Quoy kaj Gaimard) - okcidentaj Papuaj Insuloj; Aru Insuloj; suda Nov-Gvineo el rivero Mimika ĝis Hall Sound. 
* *Ducula pinon rubiensis* (A. B. Meyer) - golfo Geelvink, Nov-Gvineo ĝis golfo Eatna.
* *Ducula pinon jobiensis* (Schlegel) - insulo Jobi, norda marbordo de Nov-Gvineo; insuloj Dampier kaj Vulcan.
* *Ducula pinon salvadorii* (Tristram) - D'Entrecasteaux insularo: insuloj Fergusson kaj Goodenough; insularo Louisiade: insuloj St. Aignan, Rossel kaj Sudest.
 

Iliaj naturaj vivmedioj estas subtropikaj kaj tropikaj malsekaj arbaroj de malaltaj teroj.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj
*

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Birdoj de Nov-Gvineo
Muzeo de Scienco Princo Felipe

La **Muzeo de Scienco Princo Felipe** (Valencie **Museu de les Ciències Príncep Felip**, ) estas sciencmuzeo en Valencio, Hispanio. Nemalhavebla parto de la arkitektura komplekso Urbo de la artoj kaj sciencoj. Situanta ĉe la fino de la strato Luis Garcia Berlanga. 

La konstruaĵo havas areon de pli ol  kvadrataj metroj, estas  metrojn alta,  kaj similas al la skeleto de baleno . La fasadon desegnis la hispana arkitekto Santiago Calatrava kaj konstruis komune *Fomento de Construcciones y Contratas* kaj *Necso*.  La konstruado de la muzeo komenciĝis ĉirkaŭ 1994, ĝi estis simbole inaŭgurita en marto 2000 de Filipo la 6-a kaj malfermita al vizitantoj la 13-an de novembro 2000 kun totala investo de 26 milionoj da pesetoj. 

La muzeo prezentas ekspoziciojn pri la temoj de scienco, kosmo, klimata ŝanĝo, la homa korpo kaj biometriko.

## Galerio 

Dosiero:Valencia-20120510-00200.jpg|Vido de la muzeo el la sudokcidento
Dosiero:Péndulo_de_Foucault_(M._Ciències_Valencia)_01.jpg|La pendolo de Foucault en la muzeo
Dosiero:Museo_de_las_Ciencias_Príncipe_Felipe_04032011.jpg|Ekspozicio pri klimata ŝanĝo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Sciencaj muzeoj en Hispanio
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Valencio
Samuel Doe

**Samuel DOE** (naskiĝis la 6-a de junio 1950 aŭ 1951, mortis la 9-an de septembro 1990) estis prezidanto de Liberio en 1980–1990. Li estis la deka prezidanto de sia lando. En lia prezidantaj periodoj en Liberio estis multe da korupto kaj persekuto al la opozicio. Li estis el la popolo de kranoj. La 12-an de aprilo 1980 la stabserĝento Samuel Doe aranĝis militistan puĉon. La anstataŭigita prezidanto William Tolbert Jr. estis mortigita en sia palaco. Dum la unuaj tagoj de la puĉo oni mortigis ankaŭ liajn ministrojn. Samuel Doe regis militistan registaron, kiu estis konata kiel "popollibereca konsilio". En 1984 iĝis politikaj partioj en la lando. La 15-an de oktobro Samuel Doe venkis prezidantan baloton ricevante proksimume 51 % el la voĉoj.

El prezidantoj de Liberio li estis la unua, kiu ne apartenis al uson-afrikanoj de Liberio.

Kategorio:Prezidantoj de Liberio
Uggiate con Ronago

**Uggiate con Ronago** - prononco  - estas nova komunumo de Italio, kiu ekestis komence de 2024 per fuzio de la du antaŭaj du najbaraj komunumoj Uggiate-Trevano kaj Ronago. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Como. Fine de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo en Uggiate kaj sankta Viktoro en Ronago, kaj komunumaj festotagoj sekve estas la du sanktulaj memortagoj 29-a de junio en Uggiate kaj 8-a de majo en Ronago.

## Geografio 
La komunumo sitas proksimume 10 kilometrojn nordokcidente de la provinca ĉefurbo Como, kiu troveblas borde de la samnoma lago de Como. Najbaras la komunumoj . El tiuj, Novazzano kaj Chiasso jam situas trans la limo al Svislando, en la svisa kantono Tiĉino. La nunan komunumon konsistigas la vilaĝaj komunumopartoj ("frakcioj") *Canova, Fornace, Mulini, Romazzana, Ronago, Somazzo, Trevano* kaj *Uggiate*. La supermara alteco estas 414 metroj en Uggiate kaj 357 metroj en Ronago - la provinca ĉefurbo Como kaj la samnoma lago de Como, por komparo, situas je supermara alteco de nur 201 metroj.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()
* paĝo en la retejo *Facebook* (precipe )

Kategorio:Komunumoj de Italio
Kategorio:Komunumoj de Lombardio
Kategorio:Komunumoj de Provinco Como
Mannakoski

**Mannakoski** estas rapidfluo en la rivero Muonionjoki ĉe la landlimo de Finnlando kaj Svedio. Ĝi apartenas al la komunumoj Enontekiö kaj Kiruna. Ĝi situas ses kilometrojn nordokcidente de Kaaresuvanto laŭlonge de la ŝoseo *Käsivarrentie*. La loko estas malprofunda rapidfluejo konata de muŝfiŝkaptistoj, kun salmoj, trutoj kaj timaloj.

Kategorio:Rapidfluoj en Svedio
Kategorio:Rapidfluoj en Finnlando
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Jászkarajenő)

La **paroĥa preĝejo Ĉieliro de Maria** estas impona sakrala konstruaĵo en vilaĝo Jászkarajenő (Hungario).

## Historio 
Depost dominado de turkoj en tiu loko nur longe formiĝis vilaĝo. En 1860 vilaĝdomo konstruiĝis, en kiu oni apartigis ĉambron por preĝdomo. Post 2 jaroj katolika grupo formiĝis, el tio paroĥo kreskiĝis en 1879. En 1892 kapelo estis konstruita. En la sekva jaro oni aĉetis orgenon el Írsa. La kirko videbla nun estis konstruita en 1894 kun konsekro. La 4 sonoriloj estis faritaj en 1872, 1899, 1920 kaj 1923. La didomo renoviĝis en 1946, 1956 kaj 1983. 

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en korto, sed la meza fasada parto, kiu estas ŝtuparo, rekte atingas la trotuaron. En la korto ankaŭ krucifikso estas videbla. La fasado estas simetria, meze la alta turo parte reliefas. Flanke estas po unu turoj malpli altaj. La 3 turoj havas enirejojn kaj fenestrojn laŭ gotiko. La ĉefnavo havas ambaŭflanke krucnavon. La absido estas plurlatera. Ankaŭ sakristio apartenas al la preĝejo. La fenestroj ricevis vitralojn en 1914.

Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto aŭ en la sekva dimanĉo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto 
* historio hungare 
* katolika leksikono 

Jaszkaraj
Jaszkaraj
Keisya Levronka

**Keisya LEVRONKA** (2a de februaro 2003) estas indonezia kantisto kaj aktorino. Ŝi komencis sian karieron en la distra mondo per sia partopreno en la deka sezono de la Indonezia Idol-talenta programo, kiu estis elsendita sur la *RCTI* en 2019 - 2020. Post studentiĝado ĉe *Indonesian Idol*, ŝi aliĝis al la muzikeldonejo *Universal Music Indonesia* kaj faris sian debuton kiel kantisto per kanto titolita "*Jadi Kekasihku Saja*". Krom havado de kariero en la muzika mondo, Keisya Levronka ankaŭ eniris la mondon de aktorado en 2021, per sia aktoraddebuto en la serio *Jingga dan Senja*.

En 2022, ŝia kvara kanto, "*Tak Ingin Usai*" sukcesis pinti diversajn ciferecajn muzikfurorlistojn en Indonezio, inkluzive de la Billboard Indonesia-furorlisto dum 11 semajnoj. La kanto ankaŭ alportis al ŝi la unuan premion de ŝia kariero ĉe muzika premiokazaĵo en Malajzio, la Anugerah Industri Muzik, por "Plejbone Malay Language Song Presented by a Foreign Artist"

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 2003
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Indoneziaj kantistoj
Kategorio:Indoneziaj aktoroj
Asahan (rivero)

La **rivero Asahan** estas rivero longa je 147 kilometroj situanta en la provinco Norda Sumatro, Indonezio. Ĝi fluas el la elfluejo de la Toba LagoToba Lago, trapasas la urbon Porsea en la distrikto Toba, kaj finiĝas ĉe Nibung-golfo, en la Malaka Markolo, proksime al la urbo Tanjungbalai, en la distrikto Asahan. En la malsupra fluo, inundoj ofte okazas pro superfluiĝo de la rivero. La rivero Asahan estas konsiderata la tria plej bona rivero en la mondo por Flosado.

## Geografio 
La rivero fluas en la nordorienta parto de la insulo Sumatro, kiu havas tropikan pluvarbaran klimaton (klimkodo: Af laŭ la Köppen–Geiger-klasifiko). La averaĝa jartemperaturo estas ĉirkaŭ 23 °C. La plej varma monato estas marto, kun averaĝa temperaturo de 25 °C, kaj la plej malvarma estas majo, ĉirkaŭ 23 °C. La averaĝa jara pluvokvanto estas 2950 mm. La plej pluva monato estas novembro, kun averaĝe 381 mm da pluvo, dum la plej seka estas junio, kun nur 117 mm.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Indonezio
Deli (rivero)

La **rivero** **Deli** (en la araba skribo: سوڠاي دلي) estas unu el la ok riveroj en la urbo Medano, provinco Norda Sumatro, Indonezio. En la pasinteco, dum la epoko de la Sultanlando Delio, ĉi tiu rivero servis kiel grava komerca vojo al aliaj regionoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de la Drenareo de la Rivero Deli (KML-dosiero)

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Aek Silang (rivero)

La rivero **Aek Silang** troviĝas en la subdistrikto Baktiraja, distrikto Humbang Hasundutan, provinco Norda Sumatro, Indonezio. Ĉi tiu rivero fluas ĉirkaŭ 9 kilometrojn, komenciĝante en la vilaĝo Hutaraja kaj enfluas en Toba, ĉe Bakkara.

La rivero Aek Silang estas unu el la lokoj elektitaj por flosado kaj rivera aventuro fare de turismo kiuj vizitas la regionon.

Kategorio:Riveroj en Indonezio
Barumun (rivero)

La **rivero Barumun** estas rivero en Sumatro, kies fonto situas en Siraisan, distriktoo Padang Lawas, en la sudoriento de la provinco Norda Sumatro, Indonezio. La rivero troviĝas proksimume 1 200 kilometrojn nordokcidente de la ĉefurbo Ĝakarto.

Simangayat estas ties alfluanto.

Kategorio:Riveroj en Indonezio