open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Felix Würtz

**Felix Wurtz** estis svisa kuracisto kaj kirurgo, kiu vivis kaj praktikis Medicinon en Zuriko kaj Strasburgo. Li estis filo de kirurgo kaj lernis la arton pri kuracado en Nurenbergo kaj praktikis ĝin en sia naskiĝurbo, Bazelo. Tie ĉi li enamikiĝis kun Paracelso kaj Conrad Gesner kaj estis de ili influita. Li ankaŭ estis sekvanto kaj imitanto de la Medicino de Ambroise Paré.
eta|maldekstre|350px|Bandaĝita bebo estas liverita al flegistino, 1549, unua paĝo de la verko "Regiment der jungen Kinder" fare de Bartholomaeus Metlinger (1440-1492)
En Bazelo, li kombinis sian praktikan scion pri kirurgio (Würtz havis neniun akademian edukon sed laboris kiel kirurgo dum jardekoj) per siatempa medicina instruo. Lia verko estis nomita unu el la plej originalaj kontribuoj al la medicina literaturo de la 16-a jarcento. Lia frato Rudolf aldonis la "Kinderbüchlein" ("Libro pri pediatrio") al la materialo en 1612. La "Kinderbüchlein" estas konsiderata pionira verko pri pediatria kirurgio. En ĝi, Würtz donas detalan klarigon pri la bandaĝigado de infanoj kaj pribubas rilate al la ekstremaj formoj de tiu praktiko.

Li registris en sia verko, ĉiujn siajn spertojn, akiritajn en ĉiuj landoj, nome Francio, Nederlando kaj Padovo (Italio) kiel frukto de 37 jaroj de aktiveco. La libro estas nekompleta, tio estas, nur la unua parto estis publikigita en Bazelo, en 1563. Antaŭ ol fini la duan parton, la morto lin prenis. Tamen, sennombraj eldonoj estis publikigitaj: en 1576 ĝi estis reviziita fare de sia pli juna filo Adolf Würtz. La lasta eldono (1596) estis dediĉita al la imperiestro Rudolfo la 2-a. La sekva eldono, estis dediĉita al margrafo Johann Georg, Elektisto de Brandenburgo (1525-1598), kompletigita de Rudolf Würtz, frato de la aŭtoro, kaj presita de Sebastian Henric Petri (1508-1579), en Bazelo

## Verkaro
* La chirurgie pratique de Felix Würtzius, 1689
* La chirurgie de Felix Würtzius ..., 1689
* Praktika der Wundartzney, Bazelo, 1563
* Feldtbuch der Wundartzney, 1529

## Vidu ankaŭ
* Paulus Bagellardus (1415-1494) itala kuracisto kaj profesoro de filozofio en la Universitato de Padovo
* Bartholomäus Metlinger (1440-1492) germana kuracisto
* Paracelso (1493-1541)
* Conrad Gesner (1516-1565) svisa kuracisto kaj natursciencisto
* Laurent d'Houry (1644-1725)
* Heinrich Haeser (1811-1885) germana kuracisto kaj historiisto pri la medicino
* Charles-Adolphe Wurtz (1817-1884)
* August Hirsch (1817-1894) germana kuracisto kaj historiisto pri medicino
* Hermann Frölich (1827-1888) germana litografo
* Theodor Billroth (1829-1894) germana kuracisto kaj profesoro pri Kirurgio
* Johann Hermann Baas (1838-1909) germana kuracisto

## Referencoj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1514
Kategorio:Mortintoj en 1574
Kategorio:Naskiĝintoj en la 16-a jarcento
Kategorio:Mortintoj en la 16-a jarcento
Romuald et Juliette

***Romuald et Juliette*** estas franca filmo, reĝisorita de Coline Serreau, publikigita en 1988. 

## Intrigo
Juliette Bonaventure, de Karibio, kreskigas kvin filojn sole en publika loĝejaro kaj gajnas sian porvivaĵon kiel purigisto en la konstruaĵo loĝiganta la laktofabrikon Blanlait. Unun tagon, hazarde, ŝi malkovras ke iuj kunlaborantoj de Romuald Blindet - la ĉefoficisto de la Blanlait-firmao - estas implikitaj en ombra borsmerkata afero kiu rezultigis venenadon de jogurtoj. Ŝi informas Romuald, kiu dekomence ne prenas la akuzojn de "simpla purigistino" serioze, precipe ĉar ŝi ankaŭ lasas lin kompreni ke lia propra edzino trompas lin - sen riproĉi al li pro tio mem havante amaferon kun sia sekretariino.

Malfrue malkovrinte la poton da rozoj, Romuald trovas sin kaptita. Ĉasite fare de la Financa Brigado kaj fidante neniun, li serĉas helpon de Juliette, petante al ĉi-lasta bonvole ŝirmi lin dum li pruvas sian senkulpecon. Juliette akceptas kaj rigardas, sen diri eĉ vorton, kiel Romuald komfortigas sin en ŝia hejmo, sen levo de fingro por malpezigi ŝin en siaj ĉiutagaj taskoj. Finfine senkulpigita de ĉiuj pagendaĵoj, li forlasas la loĝejon, lasante kelkajn monbiletojn sur la tablo.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Daniel Auteuil : Romuald Blindet
* Firmine Richard : Juliette Bonaventure
* Pierre Vernier : Blache
* Maxime Leroux : Cloquet
* Gilles Privat : Paulin
* Catherine Salviat : Françoise Blindet
* François Berland : Ulo de la brigado financa
* Muriel Combeau : Nicole

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1988
Kategorio:Detektivaj filmoj
Kategorio:Francaj komediaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri rasismo
Kategorio:Filmoj pri familioj
Kategorio:Filmoj pri geedzeco
Usona Astronomia Societo

La **Usona Astronomia Societo** (, AAS) estas usona scienca societo de profesiaj astronomoj kaj aliaj interesitaj individuoj, kun sidejo en Vaŝingtono. La unuaranga celo de la AAS estas antaŭenigi la akcelon de astronomio kaj proksime rilataj branĉoj de scienco, dum la duaranga celo inkludas plifortigi astronomian edukon kaj disponigi politikan voĉon por siaj membroj tra lobiado kaj publikaj agadoj. Ĝia misio estas plibonigi kaj dividi la sciencan komprenon de la homaro pri la universo. Tiucele la societo interalie funkcias kiel akademia eldonejo.

## Historio 
La socio estis fondita en 1899 tra la klopodoj de George Ellery Hale. La konstitucio de la grupo estis skribita fare de Hale, George Comstock, Edward Morley, Simon Newcomb kaj Edward Charles Pickering. Ĉi tiuj viroj, kaj plie kvar aliaj, estis la unua Plenuma Konsilio de la socio; Newcomb estis la unua prezidanto. La komenca membraro estis 114. La AAS-nomo de la societo ne estis finfine decidita ĝis 1915, antaŭe ĝi estis la "Astronomia kaj Astrofizika Societo de Ameriko".

## Vidu ankaŭ 
* Asocio de Lunaj kaj Planedaj Observantoj

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Astronomiaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj en Usono
Galaksia centro

[eta|Nia [sunsistemo kaj la centro de nia galaksio estas uzataj por galaksia koordinatsistemo.]]
La **galaksia centro** estas la masocentro de la Lakta Vojo kaj responda punkto sur la rotacia akso de la galaksio. Ĝia centra masa objekto estas pezega nigra truo de ĉirkaŭ 4 milionoj da sunaj masoj, kiu nomiĝas Sagittarius A*, kompakta astronomia fonto de radioondoj kiu estas preskaŭ ekzakte ĉe la galaksia rotacia centro. La Galaksia Centro estas proksimume 26 000 lumjarojn for de la Tero en la direkto de la konstelacioj Sagitario, Serpentisto kaj Skorpio, kie la Lakta Vojo aperas plej hele, videble proksime al la malfermita stelamaso M6 aŭ "Papilia Areto" (, ,  kaj simile).
Funikularo de Le Tréport

La **Funikularo de Le Tréport** (, *Funiculaire des Terrasses*) estas hodiaŭ linio de kvar klinitaj liftoj situantaj en Normandio en la urbo Le Tréport (Seine-Maritime). Enservigita en 2006, la nuna instalaĵo ligas la supran kaj malsupran kvartalojn de la urbo transprenante parton de la infrastrukturo de la malnova funikularo funkciinta inter 1908 kaj 1941, kies itinero transiras la klifon sur longo de 55&nbsp;metroj.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Le Tréport
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de Le Tréport
* Le Funiculaire - LE TREPORT : Normandie Tourisme (, tradukebla)

Le Tréport
Kategorio:Le Tréport
Kategorio:Transporto en Normandio
László Lackó

**László Lackó** [lAslO lackO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lackó László,** estis hungara geografo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1952, poste li akiris diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1956. Post la diplomo li laboris jaron en statistika oficejo, inter 1957–1965 en la kartografia oficejo, inter 1965–1978 en instituto, dum li doktoriĝis en la universitato en 1961. Pli poste li havis altajn ministeriajn postenojn, eĉ li estis subministro duonjaron. Inter 1990–1997 li instruis en Nacia Universitato pri Publikaj Servoj. Intertempe li kandidatiĝis en 1969, li doktoriĝis en 1986 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premion en 1971.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A kapitalista világ hajóépítő iparának termelése 1958-ban.* (1959)
* *A gazdasági kartográfia egyes kérdései.* (disertaĵo, 1961)
* *A gazdasági térképek főbb ábrázolási módszerei és alkalmazási lehetőségei.* (disertaĵo, 1967)
* *Magyarország megyéi és városai.* (kunredaktoro, 1975)
* *A területi fejlődés befolyásolásának lehetőségei és korlátai.* (disertaĵo, 1986)
* *Területi fejlődés, politika, tervezés.* (monografio, 1988)
* *Regionális folyamatok Magyarországon.* (1997)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio kaj aprezo

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Quelques jours avec moi

***Quelques jours avec moi*** (Kelkaj tagoj kun mi) estas franca filmo, reĝisorita de Claude Sautet, publikigita en 1987. 

## Intrigo
Filo el bona familio, Martial, sentante malbone pri si mem, deprimita, heredonto de superbazara ĉeno, profitas profesiajn kialojn por ripozi. Li alvenas en Limoges por kontroli la kontojn de la loka filio, semante problemojn en la vivoj de la loka burĝaro, inkluzive de la manaĝeroj de la superbazaro de la urbo, sinjoro Fonfrin kaj lia edzino, same kiel en la koro de provinceca virino, Francine, servisto ĉe la Fonfrin-oj kaj al kiu Martial ofertas resti kun li dum kelkaj tagoj, kontraŭ kiu ŝi povas ricevi ĉion kion ŝi deziras.

Dum la kurso de la filmo, la roluloj estas rivelitaj, poste ŝanĝiĝas; tiel, sinjoro Fonfrin, dekomence burĝo aspiranta al persona riĉiĝo, finfine estos unu el la plej amindaj roluloj.

## Geaktoraro kaj roluloj 
* Daniel Auteuil: Martial
* Sandrine Bonnaire: Francine
* Jean-Pierre Marielle: Raoul Fonfrin, la direktoro de la superbazaro de Limoges
* Dominique Lavanant: Irène Fonfrin, la edzino de Raoul
* Danielle Darrieux: Suzanne Pasquier, la patrino de Martial
* Vincent Lindon: Fernand, la juna amiko de Francine
* Thérèse Liotard: Régine, la fratino de Irène
* Gérard Ismaël: Rocky
* Philippe Laudenbach: M. Maillotte, la burokrato
* Tanya Lopert: Mme Maillotte

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Filmoj aperintaj en 1988
Kategorio:Francaj dramaj filmoj
Funikularo de Pic du Jer

La **Funikularo de Pic du Jer** () estas funikularo en la franca departemento Hautes-Pyrénées. Ĝi ligas la pilgriman urbon Lourdes kun la pinto de la proksima Pic du Jer. La funikularo estis konstruita en 1900.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Lourdes
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Pic du Jer
Kategorio:Lourdes
Pic du Jer
Drachkov (Bystřice)

:*Estas ankaŭ Drachkov.*

**Drachkov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Drachkov** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,9 km². En la katastra teritorio Drachkov situas ankaŭ Zahořany.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1267.

Dum la dua mondmilito la municipo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1944 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Drachkov (BN), proti zvoničce.jpg|Drachkov
Drachkov (BN), hasičská zbrojnice a most přes potok.jpg|Drachkov
Drachkov (BN), zvonička.jpg|Drachkov, sonorilejo

Kategorio:Bystřice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Claude Sautet

**Claude SAUTET** (Montrouge (Hauts-de-Seine), 23a de februaro 1924 - Parizo, 22a de julio 2000) estis franca kina scenaristo kaj reĝisoro. 

## Kariero
Li laboris kun Georges Franju kaj Jacques Becker kaj ricevis influon de la usonaj B filmoj kaj la nigra kino same kiel de la verkoj de John Ford, Raoul Walsh, Michael Curtiz, John Cassavetes kaj Jasuĝiroo Ozu.

En tri el liaj filmoj aktorinis Romy Schneider. En 1974, Sautet reĝisoris *Vincent, François, Paul... et les autres*, en kiu aktoris famuloj kiel Michel Piccoli, Yves Montand, Gérard Depardieu kaj Stéphane Audran. Li sukcesis ankaŭ per *Mado* en 1976. Lia filmo *Une histoire simple*, protagonistigita de Schneider, estis nomumita al Oskar-premio al la plej bona neanglalingva filmo, dum Schneider ja ricevis la César premion. 

Premiitaj *Un cœur en hiver* kaj *Nelly et Monsieur Arnaud* estis protagonistigitaj de Emmanuelle Béart. 

## Filmoj
* 1951 : Nous n'irons plus au bois (kurto)
* 1955 : Bonjour sourire 
* 1960 : Classe tous risques
* 1965 : L'Arme à gauche
* 1970 : Les choses de la vie
* 1971 : Max et les Ferrailleurs
* 1972 : César et Rosalie
* 1974 : Vincent, François, Paul… et les autres
* 1976 : Mado
* 1978 : Une histoire simple
* 1980 : Un mauvais fils
* 1983 : Garçon !
* 1988 : Quelques jours avec moi
* 1992 : Un cœur en hiver
* 1995 : Nelly et Monsieur Arnaud

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj reĝisoroj
Bernadette Soubirous

**Bernadette SOUBIROUS** (naskiĝis  en Lourdes, mortis  en Nevers) estis juna knabino kiu havis religiajn viziojn en Lourdes, Francio. En 1858 ŝi diris, ke ŝi vidis la Virgulon Maria 18 fojojn. La Romkatolika Eklezio poste faris ŝin sanktulino, kaj Lourdes fariĝis unu el la plej vizititaj lokoj por pilgrimado.

[centra|400ra|eta|Lourdes en 1858 (9 = Unua [Maria apero en Groto de Massabielle)]]

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Lourdes
* Mirakloj de Lurdo
* Maria apero

## Eksteraj ligiloj 
* Bernadette Soubirous - Vatican News ()

Kategorio:Kristanaj sanktuloj
Kategorio:Francaj romkatolikoj
Kategorio:Mariaj aperoj
Kategorio:Lourdes
Duzo (fornega)

En metalurgio, **duzo** estas aranĝaĵo por enblovi gasajn, likvajn aŭ pulvorajn substancojn en fandofornon, i.a.:
* oksigenon aŭ aeron por forbruligi karbonon el likvigita metalo;
* metanon, hidrogenon, mazuton aŭ aliajn gasajn, likvajn, pulvorajn brulaĵojn.

## Noto terminologia 
La termino ne havas firman tradicion en Esperanto, kvankam ĝi estas registrita en multaj vortaroj komencante per PIV. Forme ĝi devenas el la germana Düse, sed enhave ĝi paŭsas la francan tuyère. La franca vorto unue (en la 15ª jc) aperis kiel metalurgia termino por la signifo pri kiu temas ĉi tiu artikolo; tiusence ĝin pruntis la lingvo angla (vd :en:tuyere). Poste la saman francan vorton oni ekuzis por la duzo de reakcia motoro raketa aŭ avia; tio estas alia signifo, priskribita en apartaj artikoloj Vikipediaj; en multaj lingvoj ilin esprimas apartaj terminoj (:en:nozzle, :ru:сопло ktp). Funkcie la fornega duzo pli similas ajuton ol la raketan duzon, sed en rigore racia lingvo ĝi bezonas apartan terminon.

Kurioze, kvankam por modernulo la reakcimotora duzo estas nocio pli aktuala ol la metalurgia, tamen PIV unue listigas tiun lastan, kio respondas al la historio de la termino franca, sed estas stranga en vortaro Esperanta.

En la difinoj kaj tradukoj observeblas hezito pli ĝia amplekso: ĉu temas pri **la tuta enblova instalaĵo** (kiel montrite en la Greziljona Vortaro, aŭ nur pri ties finparto, **la enblova tubo** (laŭ la PIV-difino).

Sekve de la dirita ŝajnas, ke en Esperanto preferindas uzi la pli klarajn kaj precizajn terminojn mempriskribajn: **enblova agregato** kaj ties parto la **enblova tubo**.

Dosiero:Tuyere, being seen from inside of a blast furnace — Фурма, вигляд зсередини доменної печі 1.png|Duzo = blovtubo de altforno (vidate de interne)
Dosiero:Blast furnace tuyeres.jpg|Duzo = la tuta enblova agregato de altforno

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Duzo (de raketo ktp)
* Ajuto

Kategorio:Industriaj fornoj
Hermann Wilhelm

**Hermann WILHELM** (naskiĝinta la  en Ludwigsstadt-Lauenstein, mortinta la  en Nurenbergo) estis germana pentristo kaj profesoro ĉe la nurenberga Akademio de vidaj artoj.

## Vivo 
eta|Wilhelm en Portonovo, Italujo 1958
Soldatis Wilhelm milite inter 1916 kaj 1918. Inter 1919 kaj 1923 estis li disĉiplo de Rudolf Schiestl ĉe la nurenberga Artmetia lernejo. Inter 1925 kaj 1931 Wilhelm trejniĝis en Berlino ĉe la Unuiĝintaj ŝtataj lernejo pri libera kaj vda artoj. En 1927 li estis majstrokursano ĉe Paul Plontke ricevonte en 1928 medalon fare de la lernejestraro. Intertempe Wilhelm membris ĉe la rdondoj de Max Slevogt en la berlina artista lokalo *Romanisches Café* havante personan rilaton kun Max Liebermann. En 1931 fondiĝis en Frankonio kaj Supra Palatinato la Societo pri desegno-arto, ankaŭ per engaĝiĝo de Wilhelm. Kontaktojn li havis i.a. kun Ernst Barlach kaj Alfred Kubin. En 1933 estis fondita en Kalchreuth *Rudolf-Schiestl-memorloko*; kvar jarojn poste la nazioj konfiskis en Berlino la ciklon *Sparbrot*. Dum la tuta Dua mondmilito Schiestl devis soldati; edzigis lin en 1940 Wett Scharg.
Kvazaŭ la tuta verkaro kreita ĝis tiam detruiĝis pro bombatakoj de la Aliancanoj sur Nurenbergon.

Postmilite, wilhelm aktivis en Erlangen ĝis 1940. En 1946 oni vokis lin al la nurenberga Akademio pri vidaj artoj. Inter la dischiploj de li menciindas Oskar Koller, Toni Burĝart kaj Christian Kruck. Inter 1960 kaj 1963 estis Wilhelm vicprezidanto akademia. Entombigo de li estis sur la Johano-tombejo de Nurenbergo. .

## Honoroj 
* 1965: Bürgermedaille der Stadt Nürnberg (medalo fare de la urbo Nurenbergo)
* 1965: honora membreco ĉe *Kunstverein* en Erlangen
* 1967: honora membreco ĉe *Akademie der bildenden Künste* (Nurenbergo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* historio de la Artsocieto erlangena, post 1945 
* ligiloj ĉe DDB 

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Germanaj profesoroj
Kategorio:Ludwigsstadt
Luise Fröbel

**Luise FRÖBEL** (naskiĝinta la  en Osterode am Harz, mortinta la  en Hamburgo) estis germana infanĝardenistino kaj dua edzino de Friedrich Fröbel.
## Vivo kaj agado 
Estante filino de la ledaĵfabrikisto ŝi frekventis privatan lernejon; poste ŝi helpis la patrinon dommastrumade. Dum kelkaj jaroj ŝi ankaŭ dommastrinis por du liaj fratoj. En 1845 ŝi iris al Keilhau (Rudolstadt) por trejniĝi profesie kiel infanĝardenistino ĉe *Allgemeine deutsche Erziehungsanstalt*. Poste estis ŝi privata vartistino ĉe la nobela familio de Cossel en Rendsburg tätig, sed ne longe. Ĉar ŝi preferis transloĝiĝi al Bad Liebenstein, al Fröbel kiu en proksima Kasteleto Marienthal malfermis edukadan kaj klerigan instituton. Fröbel dungis ŝin kiel estrinon. 

En junio 1851 edzigis ŝi Fröbel kiu jaron poste forpasis. La vidvino do transloĝiĝis en 1854 Hamburgon kie ŝi fondis en 1860 la unuan privatan infanĝardenon de Hamburgo instruante junajn knabinojn kaj virinojn laŭ pedagogia modelo de Fröbel. Ŝi prizorgis la postlasitaĵojn edzajn kaj la publikigon de liaj leteroj. Danke al ŝia fekunda leterinterŝanĝo (ĝis Usono kaj Ruslando) ŝi ankaŭ internacie fruktodone agadis por establo de moderna infanvartado. En decembro 1884 ŝi iniciatis estigi infanĝardenon en la hamburga kvartalo St. Georg por infanoj el tre malriĉaj familioj. En 1891 oni nomumis ŝin honora membro de Germana Fröbel-Ligo. 

Mortinte en privata sanatorio *Eichelhain* en Hamburg-Eimsbüttel. Entombigis ŝin flanke de ŝia edzo sur la monta tombejo de Schweina. Tie eta memortabulo informas pri ŝia graveco.

## Literaturo 
* Kurt Schroecke: *Louise Fröbel. Fröbels zweite Gattin*. Blankenburg 1912
* Manfred Berger: *Frauen in der Geschichte des Kindergartens. Ein Handbuch*. Frankfurt/Main 1995, p. 40–44
* Manfred Berger: „Er stand hoch über allen anderen...“ Vor 100 Jahren starb Louise Fröbel, ĉe: Theorie und Praxis der Sozialpädagogik 2000/H. 1, p. 52–53
* Walter Thorun: *Louise Fröbel-Levin in Hamburg*. Ĉe: W. Thorun (eld.): *Die Fröbelbewegung in Hamburg*, Kankelau 1997, p. 82–85
* Maritta Delon: *Friedrich Fröbels Ehefrauen und ihr Einfluss auf das Wirken und Werk des Pädagogen*. München 2007 (nepresita magistriĝfaklaboraĵo)
* Iris Groschek: *Fröbel, Friederike Wilhelmine Louise*. Ĉe: *Hamburgische Biografie*, vol. 5, Göttingen 2010, p. 122–123

## Eksteraj ligiloj 
* surreta manlibro pri infanĝardena pedagogio, eldonis Martin R. Textor

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Infanĝardenoj
Kategorio:Friedrich Fröbel
Kategorio:Virinoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1815
Kategorio:Mortintoj en 1900
Funikularo de Évian-les-Bains

La **Funikularo de Évian-les-Bains** () ligas la urbocentron de Évian-les-Bains al la urbo Neuvecelle. Enservigita en 1913, ĝi estas la nura funikularo en Francio havanta ses staciojn.

centra|280ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Évian-les-Bains
* Neuvecelle
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* Le funiculaire d'Evain les Bains
* FUNI 60 Évian-les-Bains - Neuvecelle
* Funimag

Evian-les-Bains
Kategorio:Évian-les-Bains
Evian-les-Bains
Funikularo Perce-Neige

La **Funikularo Perce-Neige** (, "Neĝborulo") en Tignes, Francio estas subtera funikularo de la kvartalo Val Claret ĝis la somerskiada areo kaj la malsupra stacio de la telfero de la Grande Motte.

## Vidu ankaŭ 
* Funikularo
* Tignes
* Telfero de la Grande Motte
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
* Funiculaire de Tignes - La grande Motte - CFD

Perce-Neige
Kategorio:Tignes
Perce-Neige
Sándor Lakos

**Sándor Lakos** [ŝAndor lakoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lakos Sándor,** estis hungara politikisto, partilaboristo, altlerneja instruisto, redaktoro, ekonomikisto. Lia origina familia nomo estis *Leitner* [lejtner].

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 aliĝis al la socialdemokratoj en 1937, en la sekva jaro al la subteraj komunistoj. Tiutempe li akiris teksistan licencon. Inter 1945-1948 li havis taskojn de la komunistoj, dum en 1949 li finis partian altlernejon, poste tuj li instruis samloke, eĉ li estis fakultatestro inter 1949–1956 tamen kun interrompo. Li estis docento kaj katedrestro ankaŭ en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto inter 1952-1956, sed pro purigado li estis forigita, tamen en 1954 li rehabilitiĝis. Depost la hungara revolucio de 1956 li sekvis politikon de János Kádár, de kiu li ricevis plejparte redaktorajn postenojn. Tamen inter 1966–1982 li estis institutestro. Intertempe li kandidatiĝis en 1963, fine li pensiuliĝis en 1982. Lia edzino naskis gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1970-1981.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az átmeneti korszak fogalmának és szakaszainak közgazdasági kérdéseihez.* (disertaĵo, 1963)
* *A gazdasági mechanizmus reformjának egyes kérdései.* (1967)
* *Über einige Frage der Demokratie in Ungarn.* (1975)
* *Politikai rendszerünk kérdései.* (ankaŭ disertaĵo, 1983)
* *The Efficiency of Our System of Political Institutions.* (1987)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj partilaboristoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Tour de France 2025

La ***Tour de France 2025*** estis la 112-a biciklista konkurso *Tour de France* (Rondiro de Francio). Ĝi okazis de la  ĝis la . Komencoloko estis  kaj la celpunkto kiel kutime estis en Parizo. La kvanto de partoprenantoj tiu-jare estis sume , kiuj kune komencis la konkurson.

## Superrigardo pri la unuopaj tagaj etapoj 
## Vidu ankaŭ 
* Tour de France
* Tour de France Femmes 2025

2025
Kategorio:2025 en Francio
Kategorio:Sporto en 2025
Tour de France Femmes 2025

La ***Tour de France Femmes 2025*** estas la 4-a *Tour de France Femmes* ("Rondiro de Francio por Virinoj").

## Vidu ankaŭ 
* Tour de France
* Tour de France 2025

2025
Kategorio:2025 en Francio
Kategorio:Sporto en 2025
László Ladó

**László Ladó** [lAslO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ladó László,** estis hungara oficiro, oficisto, ekonomikisto, altlerneja instruisto, librotenisto.

 naskiĝis  en Sopron, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en armea mezlernejo en 1938, poste li akiris diplomon en Milita Akademio kun rango leŭtenanto en 1941. Post la diplomo li estis oficiro, sed en 1945 li civiliĝis kaj li iĝis precipe oficisto. Li akiris ekonomian diplomon en Teknikuniversitato palatino József en 1948, poste li estis oficisto, inter 1952–1963 jam en la financa ministerio aŭ en ties instituto. En la laste menciita universitato li estis lektoro (1963-1964), docento (1964–1971), profesoro (1971–1989), ankaŭ katedrestro inter 1978–1984. Intertempe li akiris licencojn pri librotenado en 1951 kaj oficistan en 1965, li kandidatiĝis en 1957, li doktoriĝis en 1969 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, fine li pensiuliĝis en 1990. Tamen ĝis 2002 li estis librotenisto. Li edziĝis en 1945, lia edzino naskis 3 filinojn inter 1946-1953. Li ricevis 3 premiojn inter 1943-2005.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Gyártás-előkészítés lyukkártya rendszerű gépekkel.* (1950)
* *Az ügyvitel szervezése a belkereskedelemben.* (monografio, kunaŭtoro, 1954)
* *Iparvállalatok ügyvitelének és könyvvitelének szervezése.* (monografio, ankaŭ disertaĵo, 1955)
* *A gazdaságos belső szállítás.* (monografio, 1957)
* *A folyamatok mozgatási elemei gépesítésének műszaki-gazdasági kihatásai.* (disertaĵo, 1968)
* *Az optimális vállalati nyereség számítása.* (monografio, kunaŭtoro, 1968)
* *Adatfeldolgozó gépek és rendszerek.* (studenta lernolibro, 1968; 5-a eldono: 1975)
* *Az üzem- és munkaszervezésről.* (monografio, kunaŭtoro, 1972)
* *Szervezéselmélet és -módszertan. A vezetés szervezési funkciója.* (monografio kaj studenta lernolibro, 1979; 3-a tralaborita eldono: 1986)
* *Innovatív vállalati szervezetek egyes strukturális és működési sajátosságai.* (monografio, 1985)
* *A költség- valamint kontrolling témájú vezetői információk helyzetéről.* (1999)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj oficiroj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj librotenistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Sant Pere de Riudebitlles

**Sant Pere de Riudebitlles**, konata ankaŭ kiel **Riudebitlles** ekde la leĝa ŝanĝo de la nomo en 1937, estas vilaĝo kaj municipo en la komarko Alt Penedès, situanta en la meza parto de la valo de la rivereto Mediona, ankaŭ nomata rivero Bitlles. La toponimo devenas de monaĥejo proksima al la rivero Bitlles, kies nomo estas jam dokumentita en la 10-a jarcento kiel Rivus de Birlas aŭ Berilas, kun nekonata etimologio.

Sant Pere de Riudebitlles elstaras pro siaj tradiciaj festoj, el kiuj la plej grava estas la Ĉefaj Festoj, kiuj okazas la unuan dimanĉon de aŭgusto kun agadoj kiel popolparadoj, koncertoj kaj folkloraj prezentadoj. La Vinpremdanco (katalune: *Ball del Most*), festata la lastan sabaton de oktobro, estas alia grava festo, kiu inkluzivas metiaĵan foirojn. Dum la festoj de Kristnasko kaj Epifanio, la municipo aranĝas vivan kripon kaj plurajn ekspoziciojn kaj teatraĵojn, dum en Karnavalo oni organizas maskeradan konkurson kaj la tradician sardinentombigon. En majo, la Renkontiĝo ĉe la Nova Ponto (katalune: *Aplec del Pont Nou*) kunigas la najbarojn por sardinmanĝado kaj populara rizmateno, kaj en junio la loĝantaro festas la Fajronoktojn de Sankta Johano kaj Sankta Petro, same kiel la Dekdu Horojn de Sporto. Ekde 2005, la unuan sabaton de aŭgusto okazas la Renkontiĝo de Kantoj de Aŭtoroj de la Katalunaj Landoj (katalune: *Trobada de Cançó d’Autor dels Països Catalans*), koincide kun la Ĉefaj Festoj.

## Referencoj 
Kategorio:Municipoj
Kategorio:Katalunio
Anna Rosselló i Elias

**Anna ROSSELLÓ i ELIAS** (Flix, 3-a de decembro 1923 - Sant Pere de Riudebitlles, 21-a de aprilo 2020) estis verkistino, esperantista aktivulino kaj defendanto de la rajtoj de nacioj sen ŝtato, kiel tiuj de Latinameriko kaj la Katalunaj Landoj. Ŝi kreskis en politike ŝarĝita medio; ŝiaj fratoj batalis en la respublikana flanko dum la Hispana Enlanda Milito, kio kaŭzis la malliberigon de unu kaj la ekzilon de la alia. La frankismaj aŭtoritatoj devigis lin reveni per la aresto de ŝia patro, kiu mortis en malliberejo en 1940.

Rosselló konatiĝis kun Josep Travesset, ekzilito en Andoro kaj iama respublikana batalanto, kun kiu ŝi edziĝis. Post la aresto de sia edzo en Barcelono, la paro kaj ilia filino ekziliĝis al Brazilo en 1956. De tie, ili entreprenis longan vojaĝon en kaleŝo tra Latinameriko, vizitante plurajn landojn kaj dokumentante la kondiĉojn de la indiĝenaj komunumoj, dum ili ĉeestis renkontiĝojn kun akademianoj kaj lokaj organizaĵoj. Post ok jaroj, ili revenis al Barcelono, vojaĝinte entute 26,000&nbsp;km.

En 1978, Rosselló publikigis ''L'Amèrica marginada*, kie ŝi rakontis siajn spertojn en la amerika kontinento. Ŝia verko inkluzivas 22 librojn, en kiuj ŝi esploras temojn kiel  la indiĝenaj komunumoj de Abya Yala, la frankisma subpremo, kaj la kataluna identeco.

Ŝia filino, Carme Travesset, ankaŭ havis aktivan politikan rolon, estiĝinte arestita kaj torturita en 1975 pro sia agado en la provizora PSAN.

## Referencoj 
## Literaturo 
* Manent, Albert (direktoro); Grases, Pere; Molas i Ribalta, Pere. *Diccionari dels Catalans a Amèrica'', (katalune). III.  Barcelono: Comissió Amèrica i Catalunya 1992 kaj Generalitat de Catalunya, 1992. ISBN 84-7256-995-0.

Kategorio:Verkistinoj
Kategorio:Eseistoj
Kategorio:Katalunaj verkistoj
Kategorio:Katalunaj esperantistoj
Jaĉijo

**Jaĉijo,** (japane 八千代市) estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en Regiono Kanto, en Gubernio Ĉiba.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2023 Jaĉijo havis populacion de . En la 1980-aj jaroj ĝi atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol cent mil).

## Geografio 
Jaĉijo situas sur ebenaĵo laŭ rivero. Funabaŝi troviĝas 14, Macudo 15,  gubernia sidejo Ĉiba 22, Saitamo 39, ĉefurbo Tokio 48 kilometrojn laŭ https://www.thedistancenow.com/shiroi_japan/tokyo_japan .
eta|

## Historio 
La areo ĉirkaŭ Jaĉijo estis loĝita ekde la paleolitiko, kion la trovitaj ŝtonaj iloj datitaj antaŭ pli ol 30 mil jaroj pruvas. Baldaŭ dum la konata historio la loko iĝis poŝta laŭvoja stacio. Jaĉijo estis kreita laŭ la moderna municipa sistemo en 1889, sed multe de la areo restis sub kontrolo de la armeo. Inter 1876-1945 armea lernejo funkciis en la areo. La loĝloko ekhavis urborangon en 1943. La urbo mem estis kreita per fuzio de pluraj komunumoj en 1954 kaj levita al urbostatuso en 1967.

## Ekonomio 
Jaĉijo estas regiona komerca centro kaj navedurbo pro proksimeco de Tokio kaj Ĉiba. La naveda indico al Tokio estis 27% en 2010. Ekzistas iom da resta agrikulturo kun rizoj kaj piroj kultivitaj.
eta|maldekstre|

## Eduko 
En Jaĉijo sola universitato funkcias.

## Klimato 
Jaĉijo situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas . La jarpluvo averaĝas 1394 milimetrojn, vintre signifa kvanto de neĝoj ne falas.  

## Trafiko 
Jaĉijo ligiĝas fervoje kaj aŭtovoje al la landa reto.

## Vidindaĵoj 
* budhana templo, ĝia ligna statuo estas deklarita prefekta trezoro
* piediranta pendoponto kun observejo

## Ĝemelurboj 
*  Usono, Teksaso, Tyler ekde 1992
*  Tajlando, Bangkoko ekde 2008

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Konservativismo en Germanio

**Konservativismo en Germanio** (germane: *Konservatismus*) ampleksis larĝan gamon de teorioj kaj ideologioj en la lastaj tricent jaroj, sed la plej multaj historiaj konservativaj teorioj apogis la monarĥian/hierarkian politikan strukturon.

## Lastatempaj evoluoj 
Kiel la plej multaj politikaj partioj en Germanio, la CDU kaj la CSU en pli malgranda mezuro turnis sin al centrismo politikoj post germana reunuiĝo. Tio kondukis al emfazo de ekonomia liberalismo kaj socia justeco (en la tradicio de katolika socia instruado) kompare kun firmaj konservativaj pozicioj. Tamen, la postulita konservativa trajto de la partio restas nedifinita iriza esprimo, oscilante inter nacia kaj socia manifestiĝo.

Ĉar Okcidenta Germanujo kanceliero Helmut Kohl formis koalician registaron de la CDU kaj la liberala Libera Demokrata Partio (FDP) en 1982, ambaŭ partioj estis ofte referitaj kiel apartenantaj al pli granda centro-dekstra (*bürgerlich*, "civita") frakcio ene de la Germana partia sistemo. Tamen, ĉi tiu distingo estis kritikita pro neglektado de ne nur socia liberala tendencoj, sed ankaŭ konservativaj tendencoj ene de centr-maldekstra partioj kiel la Socialdemokratoj aŭ La Verduloj.

Kategorio:Konservativismo
Kategorio:Politiko de Germanio
Historio de Sankta Heleno

[thumb|268x268px|[Napoleono en Jamestown, Saint Helena.]]
**Sankta Heleno** havas konatan historion de pli ol 500 jaroj ekde ĝia registrita malkovro fare de la portugaloj en 1502. Kiel brita dua plej malnova kolonio, post Bermuda, ĉi tiu estas unu el la plej malproksimaj setlejoj en la mondo kaj estis dum pluraj jarcentoj de esenca strategia graveco al ŝipoj veturantaj al Eŭropo de Azio kaj Suda Afriko. Ekde la frua 19-a jarcento, la britoj foje uzis la insulon kiel lokon de ekzilo, plej precipe por Napoleono Bonaparte, Dinuzulu kaCetshwayo kaj pli ol 5000 buroj kaptitaj.

Kategorio:Sankta Heleno
Zahořany (Bystřice)

**Zahořany** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas  4 km okcidente de Bystřice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Zahořany situas en katastra teritorio **Drachkov** kun areo 6,9 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1542.

Dum la dua mondmilito la municipo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 1-an de aprilo 1944 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Bystřice, Zahořany, house No 10.jpg| Domo n-ro 10
 Bystřice, Zahořany, fire house.jpg| Fajroestingista armilejo

Kategorio:Bystřice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Preĝejo Sankta Jozefo (Révfülöp)

La **paroĥa preĝejo laboristo Sankta Jozefo** estas sakrala konstruaĵo en grandvilaĝo Révfülöp (Hungario).

## Historio 
En Révfülöp romanika kirko ekzistis jam ekde la 13-a jarcento, ties ruinoj ankaŭ nun estas videblaj ĉe la stacidomo. Post la ruiniĝo la loĝantoj ricevis sakralajn servojn en Kővágóörs. Sonorilo estis farita en 1937 kaj estis metita en sonoriloturon, sed apud la kapelon nur en 1956. En 1949 vilao estis trakonstruita al kapelo kaj la paroĥa rajto alvenis en 1951. En ties lokon konstruiĝis la nuna didomo en 1981 laŭ plano de Ferenc Török (arkitekto). Post unu jaro estis kreita moderna statuo pri la patrono.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola, sed ĝi estas integrita al la ceteraj feriejoj. La plena aspekto estas nekutima. La kirko estas praktike ferieja didomo. Unu flanko de la navo estas plena fenestro. Tio faras la konstruaĵon vintre tre malvarma, somere tre varma. La enirejo estas parto de la menciita fenestro. Sidejoj estas ne nur interne, sed ankaŭ ekstere antaŭ la fenestro, tial somere dum diservoj povas sidi ankaŭ ekstere. Super la subĉiela sidejo estas ankaŭ malfermebla kovraĵo kontraŭ la suno. La turo estas malalta kaj mallarĝa, apenaŭ videbla.

Kermeso okazas en la 1-an de majo.
eta|Preĝejo en Révfülöp
## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* historieto hungare
* hungare kun foto
* leksikono

Revfülöp
Revfülöp
Ennezat

**Ennezat** estas franca  situanta en departemento Puy-de-Dôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Situanta en la koro de Grande Limagne, Ennezat estas proksima al la urbo Riom kaj estas parto de ties urba komunumo. Ĝi ankaŭ estas parto de la vasta altira areo de Clermont-Ferrand.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Nazadaires*.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Puy-de-Dôme

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Komunumoj de Puy-de-Dôme
Kategorio:Etapaj urboj de Tour de France
Lauwin-Planque

''''* - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, *Frans-Vlaanderen* respektive *Flandre française*. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [] , pikarde *Heuts-d'Franche*) kaj en la tradicia, historia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france *Nord-Pas-de-Calais* ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Douai kaj al la kantono **.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

Ĝiaj loĝantoj franclingve nomiĝas *lauwinois* respektive *lauwinoises* se nur temas pri virinoj. La komunumo jam estis inter la etapaj urboj de la konata biciklokonkurso *Tour de France''.

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Nord

Kategorio:Komunumoj de Nord
Kategorio:Etapaj urboj de Tour de France
Jarkovice

Nomon **Jarkovice** havas tri setlejoj:
* Jarkovice (Opava) – parto de opava urba parto Vlaštovičky
* Jarkovice (Bystřice) – parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov
* Jarkovice (Velhartice) – parto de municipo Velhartice en distrikto Klatovy
Aŭstraliaj limmilitoj

La **aŭstraliaj limmilitoj** estis la perfortaj konfliktoj inter indiĝenaj aŭstralianoj (inkluzive de kaj indiĝenaj aŭstralianoj kaj Insulanoj de Toresa Markolo) kaj ĉefe britaj setlantoj dum la kolonia periodo de Aŭstralio.

La unua konflikto okazis plurajn monatojn post la surteriĝo de la Unua Floto en januaro 1788, kaj la lastaj konfliktoj okazis en la frua 20-a jarcento sekvante la federacion de la aŭstraliaj kolonioj en 1901, kun kelkaj okazantaj same malfrue kiel 1934. Konfliktoj okazis en nombro da lokoj tra Aŭstralio.

Ĉirkaŭkalkuloj de la nombro da homoj mortigitaj en la batalado varias konsiderinde.

Kategorio:Konfliktoj en la 18-a jarcento
Kategorio:Konfliktoj en la 19-a jarcento
Kategorio:Konfliktoj en la 20-a jarcento
Kategorio:Militoj de Aŭstralio
Rusa konkero de Kaŭkazo

La **rusa konkero de Kaŭkazo** ĉefe okazis inter 1800 kaj 1864. La Rusia Imperio klopodis kontroli la regionon inter la Nigra Maro kaj la Kaspia Maro. Sude de la montoj estis la teritorio kiu estas moderna Armenio, Azerbajĝano, Kartvelio, kaj partoj de Irano kaj Turkio. Norde de la montoj estis la regiono Norda Kaŭkazo de moderna Rusio. La malfacila konkero de la mezaj montoj estas konata kiel la Kaŭkaza Milito. Multoblaj militoj estis batalitaj kontraŭ la lokaj regantoj de la regionoj, same kiel kontraŭ la dominaj potencoj, la Otomana Regno kaj Kaĝara Irano, por kontrolo. Antaŭ 1864 la lastaj regionoj estis alportitaj sub rusan kontrolon.

Kategorio:Ruso-Persaj militoj
Kategorio:Ruso-Turkaj militoj
Kategorio:Imperiismo
Germana Filatelista Tago

**Germana Filatelista Tago** (germane: *Deutscher Philatelistentag*) estas - iam unutaga, nun plurtaga - filatela okazo kiu ĉe ŝanĝantaj lokoj ĝueblas. De 1947 okazigas ĝin la Ligo de Germanaj Filatelistoj (BDPh). Depost 2011 la ĉiujareco reduktiĝis je po unu por du jaroj. 

Dume estas filatelaj ekspozicioj, fakkunvenoj de ligaj fakrondoj, prezentado de fakliteraturo kaj honoro de altmeritaj membroj. Gravas ankaŭ standoj de komercistoj, kun informoj de Deutsche Post AG pri filatelaj novaĵoj kaj enkadriganta programo (ekz. kun rondgvidadoj tra la gastiganta urbo).

## Historio 
Naskiĝis la tuto en la 18.8.1889 en Majenco. Laŭ iniciato de la pasia filatelisto kaj subkolonelo Hans Wagner kolektiĝis 50 poŝtmarkemuloj i.a. el Munkeno, Dresdeno, Wiesbaden kaj Frankfurto ĉe Majno por krei el regiona evento je Rejnlando tutgermanan spektaklon. Ĉefa celo de la fondintoj estis la nelima interŝanĝado por filatelistoj. Similan ideon estis havinta jam en 1872 Alfred Moschkau.

## Eksteraj ligiloj 
* informoj sur la liga hejmpaĝo 

## Notoj 
Kategorio:Filatelo
Kategorio:Renkontiĝoj
Kategorio:Aperis en 1889
Hlivín

**Hlivín** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas proksimume 6,5 km sudoriente de Bystřice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Hlivín situas an katastra teritorio **Kobylí** kun areo 3,73 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1394.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Hlivín, cesta II.jpg|Hlivín
Hlivín, náves.jpg|Hlivín
Kaplička jižně od Hlivína u cesty do Jankovské Lhoty (Q66566362).jpg|Kapeleto sude de Hlivín
Kříž severozápadně od Hlivína v poli (Q66566360) 01.jpg|Kruco nordokcidente de Hlivín

Kategorio:Bystřice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Vlaŝima montetaro
Telfero de la Grande Motte

La **Telfero de la Grande Motte** () estas telfero en Tignes, Francio, parto de la skiregiono Espace Killy.

## Vidu ankaŭ 
* Telfero
* Tignes
* Champagny-en-Vanoise
* Funikularo Perce-Neige
* Listo de telferoj

## Eksteraj ligiloj 
* TPH115 de la Grande Motte
* Altitude Experiences - tignes.net

Kategorio:Tignes
Grande Motte
Mlýny (Bystřice)

**Mlýny** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas 4 km okcidente de Bystřice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Tra la domaro trafluas rojo Janovický potok, kiu estas maldekstraflanka alfluanto de rivero Sázava.

Mlýny situas en katastra teritorio **Tvoršovice** kun areo 3,88 km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.

Dum la dua mondmilito la municipo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

 Bystřice, Mlýny, common pond.jpg| Fiŝlago en vilaĝplaco
 Bystřice, Mlýny, west part.jpg| Domo ĉe alveturejo en la vilaĝon

Kategorio:Bystřice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Tvoršovice

**Tvoršovice** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov. Ĝi troviĝas nordokcidente de Bystřice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Tvoršovice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,88 km². En la katastra teritorio Tvoršovice situas ankaŭ Mlýny.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1380. En la jaroj 1850–1890 apartenis al la municipo Tisem.

Dum la dua mondmilito la municipo fariĝis konsisto de soldata ekzercejo de Armiloj SS Benešov kaj ĝiaj loĝantoj devis la 31-an de decembro 1943 forloĝiĝi.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kastelon en Tvoršovice fondis ĉirkaŭ la jaro 1701 Petr Radecký z Radče.

## Personecoj 
La 22-an de septembro 1896 en Tvoršovice naskiĝis ĉeĥa aktoro Zdeněk Štěpánek.

## Pluaj fotoj 

Tvoršovice, ulice.jpg|Strato
KLG 4840 CZ - Bystřice u Benešova, Tvoršovice.jpg|Vido el alteco
Tvoršovice, domy III.jpg|Domoj por golfistoj

Kategorio:Bystřice (distrikto Benešov)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Benešov
Kategorio:Setlejoj en Beneŝova montetaro
Kategorio:Bohemiaj kaj moraviaj municipoj forloĝigitaj en la jaroj 1940-1945
Stefania Rivi

**Stefania RIVi** (Reggio nell'Emilia, 14-a de septembro 1978) estas itala aktorino de kino kaj televido. Ŝi studis en Modeno kaj ekkarieris per *A domani* (1999), reĝisorita de Gianni Zanasi. Poste ŝi pluigis sian karieron de aktorino, laborante en teatro, radio kaj ĉefe televido kaj kino.

## Listo de filmoj 
* *A domani*
* *Lupo mannaro*
* ''I cavalieri che fecero l'impresa*
* *Kilokalorie*
* *Da zero a dieci*
* *Perduto amor*
* *Il terzo occhio*
* *Alla fine della notte*
* *Lezione di stile*
* *Questo sguardo*
* *Dolina''

## Eksteraj ligiloj 
Stefania Rivi — IMDb

Kategorio:Italaj aktoroj
Hugo Banzer

**Hugo Banzer Suárez** (naskiĝis la 10-an de majo 1926, en Concepción, Bolivio - mortis la 5-an de majo 2002 en Santa Cruz de la Sierra) estis bolivia diktatoro kaj poste politikisto de la partio *Acción Democrática Nacionalista* (ADN). Dum sia periodo kiel diktatoro, li estis konata pro brutalaj atakoj kontraŭ politikaj kontraŭuloj, kaj tiel li decidis la sorton de la lando de 1971 ĝis 1978 .

Li estis elektita Prezidanto de Bolivio en 1997 kaj servis en tiu ofico ĝis sia eksiĝo pro malsano en 2001 .

Banzer estis naskita en Departamento Santa Cruz. Li estis germandevena.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 50 años del golpe de Banzer ĉe *Página Siete* 
* Pri la krizo de decembro 1977 (video)

Kategorio:Prezidantoj de Bolivio
Kategorio:Grandaj Krucoj de la Ordeno de Izabela la Katolikino
Kategorio:Radioamatoroj
Kategorio:Mortintoj en 2002
Kategorio:Naskiĝintoj en 1926
Juan Velasco Alvarado

**Juan Francisco VELASCO Alvarado** (naskiĝis la 16-an de junio 1910 en Piura, Peruo - mortis la 24-an de decembro 1977 en Limo) estis perua generalo kaj politikisto. Li kaptis potencon en militista puĉo en 1968, tiam regis Peruon kiel prezidanto de armea ĥunto konata kiel la "Revolucia Registaro de la Armitaj Fortoj" ĝis li mem estis faligita per alia puĉo en 1975. La plej gravaj iniciatoj de lia registaro, kiu estis klasifikita kiel maldekstrema naciisto, inkludis la agraran reformon, kiu estas konsiderita la plej grava el liaj reformoj en vido de la radikalaj ŝanĝoj en terdistribuo kiuj daŭre estas efikaj hodiaŭ, same kiel la ŝtatigo de naturresursoj kaj ŝlosilaj industrioj, eduka reformo kaj la - nominala - altiĝo de la keĉua la oficiala lingvo sur la ŝtatnivelo kaj la aprezo de la indiĝena kulturo de Peruo   .

## Referencoj 
Kategorio:Prezidantoj de Peruo
Kategorio:Peruaj socialistoj
Listo de telferoj

**Listo de telferoj**

## Vidu ankaŭ 
* telfero
* Listo de funikularoj
* Listo de metrooj en la mondo
* Listo de urboj kun tramtransporto
* Trolebusa transporto en la mondo


Kategorio:Listoj pri urboj
telferoj
Jiřín

Nomon **Jiřín** havas pluraj setlejoj:

* Jiřín (Bystřice) –&nbsp;parto de urbo Bystřice en distrikto Benešov
* Jiřín (Vyskytná nad Jihlavou) –&nbsp;parto de municipo Vyskytná nad Jihlavou en distrikto Jihlava
Gyula Luckhaub

**Gyula Luckhaub** [djula lukhaŭb], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Luckhaub Gyula,** estis hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis *Luckhaub* aŭ *Lukhaup*.

 naskiĝis  en Temeshidegkút (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Zăbrani en Rumanio), li mortis  en Kolozsvár (Hungara reĝlando, nuntempa Cluj en Rumanio).

## Biografio 
 akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1904. Post la diplomo li instruis en gimnazio de Székelyudvarhely, inter 1916–1921 en komerca akademio en Kolozsvár. Iam li akiris plian diplomon en Komerca Akademio (Budapeŝto). En 1921 li translokiĝis al Budapeŝto kaj li instruis en komerca mezlernejo ĝis 1939, Scienca Universitato Péter Pázmány inter 1923–1935 kaj Teknikuniversitato palatino József inter 1935–1940. Li reiris al Kolozsvár (tiutempe denove hungara urbo), kie li instruis ĝis sia morto en Scienca Universitato Ferenc József, eĉ li estis fakultatestro (1942–1943). Lia ĉeftemo estis la financa, komerca kaj asekura kalkuladoj.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A szferikus geometria tárgyalása a quadratikus és Hermite-féle alakok segítségével.* (1910)
* *Kereskedelmi és politikai számtani gyakorlatok.* (1927)
* *A kamatláb meghatározása elsőrendű interpolációval.* (1933)
* *A Lubbock-féle formula együtthatói.* (1941)
* *Politikai számtan.* (1944)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj matematikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj