open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Putumajo (rivero)

[eta|La rivero Putumajo en Puerto Asís, [Kolombio.]]
La **rivero Putumayo** [putuMAjo], en Brazilo, **rio Içá** (en keĉua, *putu maju*, de 'putu': uj-arbofrukto kaju 'maju': rivero; kiu signifus «rivero kiu elfluas kie kreskas la plantoj kies fruktoj estas uzataj kiel ujoj»), estas longa rivero de Amazonio kiu elfluas en Nudo de los Pastos, en Kolombio, kaj elfluas en la rivero Solimões (nomo de la meza fluejo de la rivero Amazono), en Brazilo, post fari landlimon en granda parto de sia fluejo inter Kolombio, Peruo kaj Ekvadoro. Ĝi estas 1.813 km longa kaj drenas basenon de 148.000 km², tiom granda simile al landoj kiaj Nepalo, Grekio aŭ Nikaragvo. Ĝi havas kiel ĉefaj alfluantoj la riverojn Guamúez (140 km), San Miguel (240 km) kaj Igara Paraná (440 km). Estas grava vojo de rivera transporto, ĉar ĝi estas navigebla preskaŭ en sia tuta fluejo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* http://www.corpoamazonia.gov.co 
* Sistema de Información Ambiental Territorial de la Amazonia Colombiana SIAT-AC
* Sociedad Civil del Putumayo
* http://www.miputumayo.com.co

Kategorio:Riveroj en Peruo
Kategorio:Riveroj en Kolombio
Kategorio:Riveroj en Ekvadoro
Kategorio:Amazono (rivero)
Huallaga

350px|eta|dekstre|Pramo en la rivero Huallaga.
La rivero **Huallaga** [ŭaJAga] estas longa rivero de Peruo, nome alfluanto de la rivero Marañón, parto de la supra baseno de la rivero Amazono. Ĝi estas 1138 km longa. Ĝi posedas grandan riĉon de fiŝoj, kaj ĝi estas navigebla per flosaĵoj kaj kanuoj kun motoro.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Riveroj en Sudameriko
Kategorio:Amazono (rivero)
Tigre (rivero)

La rivero **Tigre** (tigro) estas rivero kiu fluas tra Peruo kaj Ekvadoro, nome alfluanto de la rivero Marañón kiu trairas la teritorion amazonian de la Departemento de Loreto. Ĝi estas 598 km longa kaj estas navigebla el ĝis elfluo ĉirkaŭ 200 km.

La rivero Tigre estas en la ebenaĵo de la Perua Amazonio, en la maldekstra bordo de la rivero Amazono, inter la rivero Marañón kaj la rivero Napo. Ĝi elfluas en la kunfluejo de la riveroj ekvadoraj Cunambo kaj Pintoyacu, en la landlimo Ekvadoro-Peruo, en Puerto Cunambo. Ĝia elfluejo estas situa ĉirkaŭ 65 km okcidente de la kunfluejo de la rivero Ukajali kun la rivero Amazono.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Peruo
Kategorio:Riveroj en Ekvadoro
Kategorio:Amazono (rivero)
Tambo (rivero)

La **rivero Tambo** estas mallonga rivero de Peruo, kiu konstituas la supran parton de la fluejo de la rivero Ukajalo, kaj, pro tio, parton ankaŭ de la ĉefa fluejo de la rivero Amazono. La rivero Tambo fluas laŭ la orienta deklivaro de la Andoj peruaj, en la centra parto de la lando.

## Geografio 
La rivero Tambo elfluas el la kunfluejo de la riveroj Perené kaj Ene, ĉe la vilaĝo Puerto Prado je 410 msm en .

Ĝiaj ĉefaj alfluantoj estas la riveroj:
* Cheni 
* Enite 
* Chapitiri 
* Quempitiari 
* Chembo 

Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Riveroj en Sudameriko
Kategorio:Amazono (rivero)
Branco (rivero)

eta|La rivero Branco en Boa Vista.
La **rivero Branco** [BRANko] (traduke «Blanka») estas rivero de la Amazonio de Brazilo, nome la ĉefa alfluanto ĉe la norda bordo de la rivero Negro, kiu fluas integre tra la ŝtato Roraima. Ĝi havas longon de 560 km, kvankam enkalkulinte unu el ties fontoj, nome la rivero Uraricoera, ĝi atingus la 1.430 km.

## Geografio 
La rivero Branco ekfluas en la norda parto de la ŝtato Roraima, en la deklivoj de la montaro Paracaima, kiu formas la landlimon inter Brazilo kaj Gujano kaj Venezuelo. La rivero ekfluas pro la kunfluo de la rivero Uraricoera (870 km) kaj la rivero Tacutu (kun ties alfluantoj Cotingo kaj Surumu), 30 km norde de Boa Vista, la ĉefurbo de la ŝtato. La rivero fluas el nordo al sudo, trapasante la tutan ŝtaton kaj bordante ties ĉefaj urbojn, nome Boa Vista, Mucajaí, Caracaraí, Santa Luzia, Sao Jose de Anuá, Catrimani, Boiaçu kaj Atauba. La ĉefa riverhaveno de la ŝtato, kaj tiu de plej granda trafiko, estas tiu de Caracaraí. En la centra ero, dum ĉirkaŭ 140 km, la rivero fluas paralele al la aŭtovojo BR-174 (Manaos-Puerto Velho).

Ĝi havas elfluon en la rivero Negro, tra diversaj kanaloj kaj ĉeno de lagetoj, en la limo kun la ŝtato Amazono, inter la elfluejoj de la riveroj Jauaperí kaj Jufarí. La rivero enhavas nombrajn insulojn ĝis preskaŭ 380 km super sia elfluejo, kiuj malaperas post longa serio de rapidfluejoj.

Ĝia hidrografia baseno, nome subbaseno de la rivero Negro, estas la plej granda de la regiono kaj drenas preskaŭ la totalon de la ŝtato Roraima (la aliaj du basenoj estas multe pli malgrandaj kaj korespondas al la rivero Jauaperí kaj al la Jufarí).

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Brazilo
Kategorio:Riveroj en Sudameriko
Kategorio:Amazono (rivero)
Landsat 5

eta|Artisma reprezento de Landsat 5.
**Landsat 5** estis malaltorbita satelito lanĉita en la 1a de Marto, 1984, por kolekti satelitajn bildojn de la surfaco de la Tero. Kiel pluigo de la Landsata Programo, Landsat 5 estis kunlabore administrita de la United States Geological Survey (USGS) kaj de la NASA. La informo el la 5 estis kolektita kaj distribuita el la Centro por la Terrimedaj Observado kaj Scienco (EROS) de la USGS.

Post 29 jaroj en spaco, Landsat 5 estis oficiale malfunkciigita en la 5a de Junio, 2013. La fakuloj pri la misio antaŭvidis ke la satelito reeniros en la Tera atmosfero kaj disintegriĝos ĉirkaŭ 2034.

## Vidu ankaŭ 
* Landsat 5

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de la Landsat NASA
* Retejo de la Landsat USGS

Kategorio:Artefaritaj satelitoj
Kategorio:NASA
Kategorio:Kosmoesplorado
Morona (rivero)

La rivero **Morona** estas rivero de Sudameriko de blankaj akvoj, nome alfluanto de la rivero Marañón kiu fluas tra Ekvadoro kaj Peruo. Ĝi estas 550 km longa, el kiuj ĉirkaŭ 402 km fluas tra la teritorio amazoniperua de la Departemento de Loreto.

La rivero Morona havas fluejon paralele al tiu de la rivero Pastaza kaj tuj okcidente de tiu.

La rivero Morona estis scenejo de multaj malfacilaj esploradoj, en la espero trovi komercvojon serve inter la anda altebenaĵo de Ekvadoro kaj la rivero Amazono.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Peruo
Kategorio:Riveroj en Ekvadoro
Kategorio:Amazono (rivero)
Nanajo (rivero)

La rivero **Nanay** [naNAJ] aŭ **Nanajo** estas rivero de Peruo, nome alfluanto de la rivero Amazono kiu fluas tra la teritorio amazonia de la Departemento de Loreto. Ĝi estas 315 km longa.

La rivero Nanajo estas en la maldekstra bordo de Amazono, inter la rivero Tigre kaj la rivero Napo. Nanajo estas unu el la tri riveroj kiuj ĉirkaŭas la ĝangalan urbon Iquitos [iKItos], kio faras ĝin insulo. Aliaj proksimaj setlejoj estas Santo Tomás, Padre Cocha kaj Santa Clara.

## Referencoj 
Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Riveroj en Sudameriko
Kategorio:Amazono (rivero)
Árpád Benedek

**Árpád Benedek,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benedek Árpád** estis hungara reĝisoro, aktoro, tradukisto. Lia filino estis Mari Benedek.

Árpád Benedek http://www.filmkatalogus.hu/Benedek-Arpad--sz210353 naskiĝis la  en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Árpád Benedek frekventis Universitaton pri Péter Pázmány inter 1943 kaj 1948, sed interrompo okazis en 1944, kiam li batalis en la 2-a mondmilito. Inter 1948–1954 li lernis reĝisoradon en altlernejo de Leningrado. Hejmenveninta li reĝisoradis en Budapeŝto, samtempe li tradukis teatraĵojn. En 1955 li edziĝis, baldaŭ li havis 3 gefilojn. Ekde 1956 li estis reĝisoro de Teatro József Attila, sed li havis rolojn ankaŭ en filmoj. Li pensiuliĝis en 1988. Li ricevis 4 premiojn inter 1971-2006. 
 
## Elektitaj teatraj tradukaĵoj 
* Maksim Gorkij: *Szomov és a többiek* (1953)
* Rozov: *Udvarol a gyerek* (1961)
* Maksim Gorkij: *Barbárok* (1974)
* Dozorcev: *Az utolsó ügyfél* (1987)
* Dudarev: *Másnap* (2003)

## Elektitaj teatraj roloj 
* Hegedüs-Földes: *A Múzsák nyomában* - teatra parolisto
* Collodi: *Pinokkió, a hosszúorrú fabáb története* ĝendarmo; ĉaristo
* Jenő Heltai: *A néma levente* (1955, 1962, 1966)
* András Berkesi: *Villa Bécs mellett* (1964)
* Flórián Kaló: *Mai történet* (1976)
* Lajos Galambos: *Szerelmes égitestek* (1986)
* Grimm: *Hamupipőke* (Cindrulino), (1997)

## Elektitaj filmaj roloj 
* *Alba Regia* (1961)
* *Érik a fény* (1970)
* *Századunk* (1981)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj reĝisoroj
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pankracio de Romo

**Sankta Pankracio** (latine: *Pancratius*; naskiĝinta ĉirkaŭ 290 en Frigio, mortinta en 304 en Romo) estis martiro de la juna Eklezio en Romo. La nomo estas greka (Παγκράτιος/Pankrátios) kaj signifas homo *kiu regas ĉion*. Lia festotago estas la 12-a de majo. Festas lin kaj la katolikaj kaj la ortodoksaj eklezianoj.[eta|Bildo de Pankracio en la paroĥeja kirko [Oedheim|Oedheim-Degmarn]]

## Vivo 
Pankracio estis nur 14-jara kiam li mortis sub la regadaĉo de imperiestro Diokleciano. Li senkapigitis en la strato Via Aurelia kaj entombigitis ĉe la tombejo de Kalepodio sub la zorgo de la bonkora damo Octavilla. La tombejo poste nomitis por Pankracio. La samloke starigita kirko renovigitis en la 5-a jarcento fare de papo Simako kaj en la 7-a jarcento fare de papo Honorio la 1-a. Gregorio la Granda faris en ĝi ankoraŭ nun relegeblan predikon (nr. 27).
Gregorio de Tours nomis lin *venĝanto de la malveraj ĵuroj* rakontante (de gloria M. M. c. 30) pri la mirakloj punaj, kiuj normale okazis antaŭ liaj relikvoj. Tamen lia glora martiromorto ofte pridubitatis. La Eklezio de Romo tamen ĉiam konservis kun altestimo la memoron je li. Jes ja, la t.n. *Agoj* (acti) kun legendaj rakontoj pri li ne ĉiam veras.

## Legendo pri li 
Pankracio - laŭdire - estis la ununura filo de riĉaj paganoj en Synnada (turke: *Şuhut*, Provinco Afyonkarahisar). Post la morto de la patro li iris kun la onklo Dionizio al Romo, kie ili ekloĝis en granda domo sur la monteto Kaelio. Baldaŭ ili ekkonis la diservojn kaj la pian vivon de la kristanoj; ambaŭ ekfrekventis ilian instruadon kaj baptitis malgraŭ la brutalaj persekutoj. La onklo malsaniĝis kaj en paco anima mortis. La juna Pankracio kondutis sin kiel perfekta kristano kaj la paganoj plendis pri tiu cirkonstanco dirante: "Kia estos nia estonteco, se jam senbarbaj adoleskantoj malŝatas la diojn?". Ili tuj perfidis la kristanecon de Pankracio. La arestito metitis antaŭ tribunalo kie li konfesis impone: "Mi ja estas juna je aĝo, sed mia konvinko estas firma kaj mi ne timas ion." Poste li kondamnitis je senkapiĝo perglava.

## Honorado 
Lia kapo estas kultata en la Baziliko Sankta Johano de Laterano. En la jaro 655-a papo Vitaliano sendis parton de la relikvoj al la angla reĝo Oswin. En Italujo, Anglujo, Franclando, Hispanujo kaj Germanujo (tie ĉi la kultado reklamitis fare de Sankta Bonifaco) ne malmultaj preĝejoj estas sub lia patroneco. Bildoj montras lin apud glavo kun krono enmana.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Sanktuloj de la glacio
* stacidomo Sankta Pankracio, unu el la plej grandaj fervojaj stacidomoj en Londono, nomata laŭ loka kvartalo kaj kristana paroĥo en la Londona urbodistrikto Camden

## Fontoj 
* Vollständiges Heiligen-Lexikon, Band 4. Augsburg 1875, p. 667-668, kio legeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Italaj sanktuloj
Kategorio:Kristanaj martiroj
Kategorio:Romianoj de la 3-a jarcento
Kategorio:Romianoj de la 4-a jarcento
István Békés

**István Békés** [iŝtvAn bEkEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Békés István** estis hungara verkisto, ĵurnalisto, redaktoro, tradukisto, kritikisto. Liaj gefiloj estis András Békés, Itala Békés, Rita Békés, liaj pseŭdonimoj estis *Ménes Lajos, Kara István*.

István Békés http://www.mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz02/331.html naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Békés frekventis piaristan kaj kalvinanan gimnaziojn en sia naskiĝurbo, poste universitaton, sed li ne akiris diplomon. Post lernado li estis ĵurnalisto komence en sia naskiĝurbo, poste en Budapeŝto kaj Berlino. Post falo de Hungara Sovetrespubliko li estis kondamnita je prizono. En 1946 li fondis gazeton, sed li redaktis ankaŭ aliajn gazetojn. Inter 1949 kaj 1951 li estis teatrestro, poste li redaktadis, tradukadis, verkadis, resume li okupiĝis pri ĉio, kio estis literaturo. Menciindas poemoj tradukitaj de Vladimir Majakovskij. Li estis motoro de subĉiela teatro de Szentendre.

## Elektitaj kontribuoj 
* George Bernard Shaw: *Szerelmi házasság* (1947) - tradukaĵo
* *Hazádnak rendületlenül! A magyar nép aranykönyve* (Budapeŝto, 1955)
* *Petőfi nyomában* (Budapeŝto, 1959)
* *Napjaink szállóigéi* (Budapeŝto, 1968)
* *A világ anekdotakincse* (Budapeŝto, 1975)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj verkistoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj tradukistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj kritikistoj
Kategorio:Hungaraj teatrestroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Asocio de Polaj Ĵurnalistoj

**Asocio de Polaj Ĵurnalistoj** (pole: Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich (SDP) – asocio grupiganta polajn ĵurnalistojn, de 1989 membro de Internacia Federacio de Ĵurnalistoj.

## Historio 
Asocio de Polaj Ĵurnalistoj fondiĝis en periodo de stalinismo, estis kreita la 11-an de marto 1951, okupiĝante lokon de la Sindikato de Ĵurnalistoj de Pola Respubliko.

Post enkonduko de la milita stato en Pollando ŝtataj regopovoj malfondis la asocion, kreante en ĝian lokon Asocion de Ĵurnalistoj de Pola Popola Respubliko. Post 1989 SDP refondiĝis. En 1995 laŭ ĝia iniciato estiĝis Etika Ĉarto de Amaskomunikiloj. En strukturo de la asocio ekzistas, kreita en 1996 Centro pri Trarigardo de Gazetar-Libereco, kies tasko estas publike esprimata vidpunkto kaj helpo al ĵurnalistoj kaze de minaco rilate al libereco de la vorto kaj esprimado.

En 1995 laŭ iniciato de la asocio fondiĝis en Varsovio nepublika Altlernejo de Ĵurnalismo je la nomo de Melchior Wańkowicz; post dekkelkaj jaroj de agado la lernejo bankrotis kaj en 2013 estis fermita.

La asocio en 2001 kontribuis al voĉdono pri alireblo al publika informado, apogante projekton prilaboritan en Centro je la nomo al Adam Smith.

Honoraj prezidantoj estas Stefan Bratkowski kaj Krystyna Mokrosińska, prezidanto de la estraro estas Krzysztof Skowroński, fondinto de Radio Wnet.

## Prezidantoj de la Ĉefa Estraro 
* Maciej Iłowiecki (1990-1993)
* Krzysztof Skowroński (de 2011)

## Sidejo 
Konstruaĵo ĉe la strato Foksal 3-5 estis konstruita kiel palaco. De 1922 ĝis la 30-aj jaroj plenumis funkcion de la sidejoj de du diplomataroj - Usono kaj Norvegio. Ĝi servas por sidejo ankaŭ por la Asocio de Ĵurnalistoj de Pola Respubliko, Centro pri Trarigardo de Gazetar-Libereco kaj Asocio Aŭto-Klubo de Polaj Ĵurnalistoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Strona Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich  Paĝo de Asocio de Polaj Ĵurnalistoj
* Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich YouTube

Kategorio:Asocioj
Kategorio:Polaj asocioj
Mari Benedek

**Mari Benedek,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benedek Mari** (ankaŭ Benedek Mária) estas hungara dekoraciisto, kostumisto. Ŝia patro estis Árpád Benedek.

Mari Benedek http://artportal.hu/lexikon/muveszek/benedek-mari--7917  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mari Benedek frekventis industriartan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste akademion en Moskvo inter 1979–1981, fine ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1985. Post siaj studoj ŝi laboris en diversaj ĉefurbaj kaj provincaj teatrejoj, ekzemple Teatro Madách, Nacia Teatro (Pécs), Teatro József Attila. Ŝi ricevis diversajn premiojn inter 1998 kaj 2004. Ŝi kreas fantaziajn kaj modernajn kostumojn.
 
## Elektitaj dekoraciaĵoj 
* Győző Határ: *A patkánykirály* (1987)
* Leigh: *La Mancha lovagja* (1998)

## Elektitaj kostumaj laboroj 
* William Shakespeare:
** Romeo kaj Julieta (1998)
** Hamleto (1994, 2009)
** La Tragedio de Reĝo Lear (1989, 1993, 2007)
** La Venecia Komercisto (2008)
** La Gajaj Edzinoj de Vindsoro (2007)
** *Timono de Ateno* (2000)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo (1997)
* József Katona: *Bánk bán* (2001, 2007, 2013)
* Giuseppe Verdi:
** Il Trovatore (1995)
** *Simon Boccanegra* (1999, 2002)

## Laboroj en filmoj (elekto) 
* *A nagy generáció* (1985)
* *A miskolci boniésklájd* (2004)
* *Terápia* (televizia serio) (2012)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj kostumistoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kastelo de Várpalota

La **Kastelo de Várpalota** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Zichy** [ziĉi]) estas historia monumento, interne muzeo en Hungario, en urbo Várpalota.
eta|maldekstre|Aerfoto pri la kastelo de Várpalota
eta|Kastelo de Várpalota
## Historio 
La tiam baroka kastelo estis konstruita inter 1721 kaj 1725. La interna kapelo estis konsekrita en 1727. La kastelo bruliĝis en 1860, sed ĝi estis rekonstruita, eĉ pligrandigita post jaroj laŭ klasikisma projekto de Miklós Ybl. El la origino restis iomete la menciita kapelo. La konstruaĵo baldaŭ havis diversajn heredantojn, kiuj kolektis interne diversajn artaĵojn. En 1913 la nova posedanto estis la hungara armeo. La kastelo signife ruiniĝis dum la bataloj en 1945, post 9 jaroj la defenda ministerio faris la imponan renovigon. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 la speciala polico profitis la kastelon. Inter 1977 kaj 1990 muzeo pri artilerio funkciis en la kastelo. En 1993 la konstruaĵo denove estis renovigita kaj en 2004 muzeo pri Traktato de Trianon ekfunkciis.
eta|Meza parto de la fasado
## Konstruaĵo 
La etaĝa kastelo kun keloj situas sola sur montetopinto. El la supro estas videbla gafa turo kaj ovala kupolo. La fasado estas malsimetria. Meze funkcias la ĉefenirejo, pli supre sur la etaĝo malfermita krada balkono etendiĝas. Post la ĉefenirejo la ĉambrego estas la iama kapelo. Origine Béla Pállik pentris freskojn sur la murojn.

## Muzeo 
Interne la muzeo prezentas Traktaton de Trianon kaj la sekvojn ĝis la nuntempo.

## Parko 
Parko ĉirkaŭas la kastelon, sed la parko estas malgranda kaj ne tre interesa.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto

Varpalota
Kategorio:Muzeoj en Hungario
Kategorio:Várpalota
Montmorilonito

[eta|fajnnadla montmorilonito en [kvarco el la minejo „White Queen Mine“, Hiriart montaro, Kalifornio, Usono.]]
La mineralo **Montmorilonito** estas ofta tavolsilikato kun la kemia konsisto ~(Al1,67Mg0,33)[(OH)2 Si4O10]&nbsp;•&nbsp;Na0,33(H2O)4. Ĝi kristaliĝas en monoklina kristalsistemo kaj formas nur mikroskope malgrandajn, nadloformajn kristalojn, kiuj formas kompaktajn mineralagregatojn. En pura formo montmorilonito estas blanka. Ĝi povas esti ankaŭ flava ĝis ruĝa kaj verda ĝis blua.
Montmorilonito estas argila mineralo kaj grava substanco (60–80 %) de bentonito.

## Specialaj ecoj 
Montmorilonito havas altan joninterŝanĝan kapaciton, ĉar ĝi povas interŝanĝi la katjonojn.
eta|150px|maldekstre|montmorilonito en kvarco el Nuevo, kantono Riverside, Kalifornio, Usono.
eta|tavolkrada strukturo de montmorilonito.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Handbook of Mineralogy – Montmorillonite (englisch, PDF 82,9 kB)

Kategorio:Mineraloj
Kategorio:Silikatoj kaj germanatoj
Kategorio:Aluminio
Kategorio:Siliciomineraloj
Kategorio:Montmorillon
Damo (titolo)

**Damo** estas: Honora nomo per kiu, la mezepokaj eŭropaj kavaliroj kaj poetoj montris sian korestrinon. (NPIV)

Ankaŭ edzino de nobelo foje nomiĝas **damo**.

**Damo** estas virina honortitolo en Britio.

**Nia Damo** estas la nomo donita al la Virgulino Maria.

Kategorio:Mezepoko
Kategorio:Nobeloj
Kategorio:Titoloj
Natrolito

[eta|radialradia natrolito el Nasik, [Maharaŝtro, Barto.]]
**Natrolito** estas ofta mineralo el la zeolitgrupo en la mineralklaso de la „silikatoj kaj germanatoj“ kun la kemia formulo Na2[Al2Si3O10]·2H2O. Ĝi estas kemie rigardata akvohava natrio-aluminio.silikato. Laŭ la strukturo natrolito estas skafaldosilikato.
[eta|maldekstre|Natrolito de [Hohentwiel]]
[maldekstra|eta|natrolito en [kvarco-druzo.]]

## Vidu ankaŭ 
* listo de mineraloj

## Literaturo 
* Martin Okrusch, Siegfried Matthes: Mineralogie. Eine Einführung in die spezielle Mineralogie, Petrologie und Lagerstättenkunde. 7a eldono. Berlin u. a. . 2005, paĝoj 126 . ISBN= 3-540-23812-3
* Petr Korbel, Milan Novák: Mineralien-Enzyklopädie. Dörfler Verlag GmbH. Eggolsheim. 2002. paĝoj 272. ISBN= 978-3-89555-076-8

## Eksteraj ligiloj 
* Mineralienatlas:Natrolith (Wiki)
* RRUFF Database-of-Raman-spectroscopy - Natrolite

## Referencoj 
Kategorio:Mineraloj
Kategorio:Ortoromba kristalsistemo
Kategorio:Silikatoj kaj germanatoj
Kategorio:Natrio
Kategorio:Aluminio
Épinay - Villetaneuse (stacidomo)

**Épinay - Villetaneuse** estas franca stacidomo sur linio H de Transilien, situanta en la limo de komunumoj Épinay-sur-Seine en departemento Seine-Saint-Denis, kaj Montmagny en departemento Val-d'Oise, en regiono Francilio.

## Stacidomo 
La stacidomo estas tre proksima al Deuil-la-Barre, kies teritorio troviĝas je ĉirkaŭ  nord-okcidente kaj iom malpli proksima al Villetaneuse, je ĉirkaŭ  sud-okcidente; ĝi estas la plej proksima al kampuso de Universitato Paris 13.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Épinay-Villetaneuse - Le Tréport-Mers (325000).

## Interkonektoj 
*   *Épinay - Villetaneuse Montmagny*
*  RATP 337 356 361
*  Valmy 15 37
*  N51

## Vidu ankaŭ 
* Transilien
* Transilien H
* Stacidomoj de Transilien
* Deuil-la-Barre
* Épinay-sur-Seine
* Épinay-sur-Seine (stacidomo)
* Montmagny (Val-d'Oise)
* Villetaneuse
* Épinay - Villetaneuse (Tramtrajno en Francilio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Transilien H
Kategorio:Fervojaj stacioj en Val-d'Oise
Kategorio:Épinay-sur-Seine
Kategorio:Montmagny (Val-d'Oise)
Elle (filmo)

[eta|[Isabelle Huppert kaj Paul Verhoeven dum la prezentado de la filmo je la Festivalo de Cannes 2016.]]
***Elle*** estas franca-germana filmo, reĝisorita de Paul Verhoeven. Ĝi estas bazita sur la libro *Oh…* de Philippe Djian. La filmo debutis je la 21-a de majo 2016 dum la Filmfestivalo de Cannes en la konkuro por la Ora palmo.

## Rolularo 
## Premioj 
La plej gravaj:

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* *Elle* je SBS Distribution
* Imdb
* *Elle* je *Allociné*

Kategorio:Francalingvaj filmoj
Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Francaj trileraj filmoj
Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2016
Braginja

eta|Braginja
**Braginja** (*:Braguinha* aŭ *Machete de Braga*) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Madejro, Portugalio.

Ĝi havas 4 kordojn en 4 kordoĥoroj. Ĝi agordantas D3, G3, B3, D4. La mezuro estas kutime proksimume 330mm.

A History of Madeira, 1821, P 77.jpg|Bildo de historio de Madejra kun braginja, 1821.
A History of Madeira, 1821, P 83.jpg|Bildo de historio de Madejra kun braginja, 1821.
Camponeses do Sul da Ilha, 1817.jpg|Bildo de historio de Madejra kun braginja, 1817.

La nomo signifas 'malgranda Braga violo'. Vidu ankaŭ Kavakinjo.

## Referencoj 
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Kategorio:Kordinstrumentoj
Inia geoffrensis

alternative=Inia.jpg|eta|Inia
eta|Amazon river dolphin size
eta|Cetacea range map Amazon River Dolphin
***Inia geoffrensis*** estas delfeno, nome specio de cetaceo odontoceto de la familio Iniedoj. Oni konas tri subspeciojn: nome la nomiga *Inia geoffrensis geoffrensis*, *I. g. boliviensis* kaj *I. g. humboldtiana*, kiuj distribuas sin tra la Amazona Baseno, kaj la supra baseno de la rivero Madeira en Bolivio kaj la Baseno de la rivero Orinoko, respektive.

Ĝi estas la plej granda riverdelfeno de la mondo; la pezo de plenkreskaj maskloj atingas ĝis 185 kg kaj povas longi ĝis 2,5 m. Kiel distinga trajto, la plenkreskuloj akiras rozan koloron, pli markita ĉe la maskloj. Estas unu de la cetaceoj kun pli evidenta seksa dimorfismo, ĉar maskloj longas kaj pezas 16% kaj 55% pli ol la inoj. Kiel ĉe la aliaj odontocetoj ĝi posedas organon nomita *melono* uzata pora la eĥolokigo. La dorsa naĝilo estas malalta sed estas ankaŭ tre longa kaj ties brustaj naĝiloj estas grandaj. Tiu karaktero, kun meza grando kaj manko de fuzio de la nukaj vertebroj, havigas al ili grandan kapablon por manovri kaj moviĝi tra la inundita arbaro kaj por kapti siajn predojn.

Ili loĝas en la fluejo de la ĉefaj alfluantoj de la rivero Amazono kaj de la Orinoko sub la 400 msm. En pluvsezono ĝi moviĝas al la inunditaj areoj de la ĝangalo, kie estas pli granda disponeblo de manĝaĵoj.

## Referencoj 
Kategorio:Cetacoj
Kategorio:Delfenoj
Kronĉongo

dekstra|eta|Kronĉonga muzika grupo.
**Kronĉongo** estas speco de muziko el Indonezio. Ĝi normale uzas voĉon, fluton, violonon, kontrabason kaj du unikajn malgrandajn gitarojn; nome la **ĉako** kaj la **ĉuko**.

## Muzikiloj 
dekstra|eta|Ĉakoj kaj ĉukoj.

### Ĉako 
La ĉako (Indonezia *cak*) havas 4 ŝtalajn kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas D5 D5, G4, B4. La mezuro estas 355-375mm.

### Ĉuko 
La ĉuko (Indonezia *cuk*) havas 3 dikajn nilonajn kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas G4, B3, E3. La mezuro estas 355-375mm.

### Fluto 
Oni normale uzas la norman fluton.

### Violono 
Oni normale uzas la norman violonon.

### Kontrabaso 
Oni normale uzas la norman kontrabason.

## Referencoj 
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Indonezio
Kategorio:Muziko
Dandajo

eta|dekstra
**Dandajo** *Đàn đáy* (en vjetnama) estas muzikilo el Vjetnamio.

Ĝi havas 3 kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas G3, C4, F4. La mezuro estas 940-950 mm.

Ĝi havas specialan lokon en la tradicia muziko de Vjetnamio.

Dan havas larĝan gamon de sonoj nome 2 oktavoj, kordaron kun samaj periodoj kaj dolĉeco kiu povas esprimi profundan simpation.

## Elfarteknikoj 
En la malnovaj tagoj artistoj bezonis pecojn de bambuo, kiel bastonoj por bati pletojn, hodiaŭ ili ofte uzas plie pecojn el plasto.

## Referencoj 
Kategorio:Vjetnamaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Kordinstrumentoj
MF 19

La **MF 19** estas estonta veturanta materialo sur feraj radoj kiu devas estonte anstataŭi la vagonojn de linioj 3, 3bis, 7, 7bis, 8, 10 kaj 13 de la Metroo de Parizo, linio 12 kiu troviĝis en la unua listo prezentita en decembro 2016 ne plu troviĝas en la gazetara komuniko de marto 2018.

## Histoire 
La subskribota kontrakto devas plani la anstataŭon de almenaŭ .

La unuaj vagonaroj povus esti enservigitaj ekde 2023, Île-de-France mobilités (eks-STIF) petinte al Régie autonome des transports parisiens (RATP) rapidigi la anstataŭadon de vagonaroj de linioj 10, 7bis kaj 3bis.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Veturanta materialo de la metroo de Parizo
Dangubico

**Dangubico**, *dangubica* (en serbokroata) kaj *samica* (serbokroata), estas muzikilo el Kroatio kaj Serbio.

Ĝi havas 2 aŭ 4 kordojn en 2 kordoĥoroj. La mezuro estas kutime 400-500 mm.

La *dangubica* estas malgranda serba kaj kroata kordinstrumento, havanta nek du ununuran aŭ du duoblajn kordojn, kun longa kolo, kaj piro-forma korpo. Unu ĉeno (aŭ paro aŭ ŝnuroj) estas uzata por ludi la melodion, dum la dua ludas kontinuan noton, konata kiel la vir-abelo. Loze tradukita, la vorto dangubica signifas "perdi la tagon", raportante al la instrumenta origino inter paŝtistoj, kiuj kutime ludis nur kiel vojo por pasi la tempon. Tiu ankaŭ helpas klarigi la fakton ke agordo de la dangubica estas vaste varia.

## Referencoj 
Kategorio:Serbio
Kategorio:Kroatio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Dijingehuo

**Dijingehuo**, *低音革胡* (en mandarena) aŭ *倍革胡* (en mandarena), estas muzikilo, nome kordinstrumento. Ĝi originiĝis el Ĉinio dum la 20a jarcento. Ĝi havas 4 kordojn en 4 kordoĥoroj.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Dantino

eta
**Dantino**, *Đàn tính* (en vjetnama), *Tính tẩu* (en vjetnama), *Tianqin* (en ĉinoj), estas muzikilo, nome kordinstrumento, de Zhuang-homoj en Ĉinio, importita al Vjetnamio fare de la Tay-popolo de Lạng Sơn Provinco.

La instrumento havas de du ĝis kvar kordojn en de du ĝis kvar kursoj. La ŝnuroj estas faritaj el silko, nilono aŭ fiŝkapta drato.

## Historio
Ĝi disvastiĝis inter la Pian kaj Dai-anoj de la Zhuang-nacieco. Ĝi estis origine uzata de Tianpo (sorĉistinoj) por kuraci katastrofojn kaj malsanojn.Poste, ĉi tiu sorĉa kantado kaj dancado evoluis al amasa distra agado, sed ĝi ankoraŭ nomiĝas kantado, ludado kaj dancado. La instrumento uzata nomiĝas Tianqin. La longa vertikala bastonsimila kolo estas farita el ligno, ĉizita kun drakobildoj. La kapo de la piano estas ĉizita en la formon de fenikso, bela sigelo, suno aŭ luno, kaj ligna kejlo estas metita maldekstren kaj dekstren. La piantubo estas farita el kukurbo aŭ kanabo-bambua tubo. Ĝi estas duonsfera, 10 cm dika, kun 11 kaŭĉukaj kanabaj bambuoŝeloj aŭ maldikaj paulownia lignotabuloj ĉe la antaŭa, kun surfaca diametro de 11 cm, kaj la gravurita ŝablono ĉe la malantaŭa fino estas sonfenestro. Bambua pianoponto, silkaj kordoj. La diversaj partoj de la piana korpo povas esti malmuntitaj kaj kunmetitaj por facila porteblo. Moderna liro, la ŝafto estas 90 cm longa kaj duoncilindra, sen ornamado sur la ŝafto. La kapo estas platpinta, la tubo estas farita el Gastrodia elata bambuo aŭ fero, ronda, 10 cm en diametro, kun silkaj aŭ nilonaj ŝnuroj. Agordado c1, g aŭ d1, g. La interna kordo starigas la altan, kaj la ekstera kordo metas la bason. Gamo g-g3. En la longa feŭda socio, la liro estis rigardita kiel sankta aĵo, kaj nur Tianpo povis uzi ĝin dum "saltado al la ĉielo". "Tiaotian" estis origine stranga kaj superstiĉa prezentado farita de homoj.Virino nomata "Tianpo", portanta longan jupon kaj perlĉapon, ludis kaj kantis kun liro en la mano.flanka danco. Ŝi asertis esti ĉiela feino, kiu venis sur la teron por amuziĝi, solvi problemojn kaj doni benojn. La Tianqin de Tianpo estas rigardata kiel dio sur la ĉielo, kaj ĝi ne rajtas moviĝi en ordinaraj tempoj. Kiam ĝi estas uzata, ĝi devas esti incensita antaŭ ol ĝi povas esti deprenita kaj ludita.

## Referencoj 
Kategorio:Vjetnamaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Kordinstrumentoj
Doŝpuluro

eta
**Doŝpuluro** aŭ *Дошпулуур* (en tuva lingvo) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Tuvio, orienta Rusio.

Ĝi havas 2 kordojn en 2 aŭ 3 kordoĥoroj. La mezuro estas 610 mm.

## Referencoj 
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Tuvaj muzikinstrumentoj
Dotaro

eta
**Dotaro** aŭ **Dotoro** aŭ *দোতারা* (en Bengala lingvo) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Barato kaj Bangladeŝo.

Ĝi havas 6 kordojn en 5 kordoĥoroj. Ĝi agordantas G2 G3, C4, G4, G4, C5. La mezuro estas 400-450 mm.

## Referencoj 
Kategorio:Bangladeŝo
Kategorio:Barato
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Jukao

**Jukao** (science *Yucca* L.) estas genro de plantoj apartenanta al la familio Asparagacoj.

Estas ĉirkaŭ 50 specioj de jukaoj, kelkaj herbaj, aliaj similaj al arbetoj.

## Vivareo 
eta|maldekstre|150px|*Yucca glauca* kun floraro
Jukaoj kreskas nature nur en Nordameriko, de Kanado (*Y. glauca*) ĝis Gvatemalo (*Y. guatemalensis*).

Kelkaj specioj estas ankaŭ plantitaj kiel ornamaj plantoj en pluraj regionoj de la mondo.
Kategorio:Asparagacoj
Jared Kushner

**Jared Corey KUSHNER** (naskiĝis la 10-an de januaro 1981) estas usona investanto kaj konstruisto de nemoveblaĵoj, eldonisto, kaj altranga konsilisto al Donald Trump. Li estas edzo de Ivanka Trump kaj do bofilo de Donald Trump.

Kun estro de kabineto nome Reince Preibus kaj ĉefa stratego nome Steve Bannon, li estas ĉefa kunlaborantaro de Trump. Kushner estas plej fidinda konsilisto de Donald Trump, montras lojalecon al sia bopatro.

## Referencoj 
Kategorio:Studentoj de universitato Harvard
Kategorio:Usonaj entreprenistoj
Kategorio:Usonaj politikistoj
Kategorio:Usonaj financistoj
Kategorio:Usonaj inventistoj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Familio de Donald Trump
Carl Friedrich Philipp von Martius

**Carl Friedrich Philipp (Karl Friedrich Philipp) von MARTIUS** (17a de Aprilo 1794 – 13a de Decembro 1868) estis germana botanikisto kaj esploristo.
eta|220px|Vojo sekvita de Martius kaj Spix inter 1817 kaj 1820.
Martius naskiĝis en Erlangen, kie li gradiĝis kiel Doktoro je Filozofio en 1814, publikigante sian tezon kiel kritika katalogo de plantoj en la universitata botanika ĝardeno. Post kio li pluis al dediĉo al la botanika studo, kaj en 1817 li kaj Johann Baptist von Spix estis sendita al Brazilo fare de Maksimiliano la 1-a Jozefo, la reĝo de Bavario. Ili veturis el Rio de Janeiro tra kelkaj el la sudaj kaj orientaj provincoj de Brazilo kaj veturis laŭ la Amazona Rivero al Tabatinga, same kiel esploris kelkajn el la plej grandaj alfluantoj.

## Elektitaj publikaĵoj 
* *Versuch einer Monographie der Sennesblätter*. Junge, Erlangen 1857 Cifereca eldono de Universitäts- und Landesbibliothek Düsseldorf
* *Goethe und Martius*. Nemayer, Mittenwald 1932 Cifereca eldono de Universitäts- und Landesbibliothek Düsseldorf
* 

## Bibliografio 
* "Flora Brasiliensis On-Line". The Centro de Referência em Informação Ambiental, CRIA (Reference Center on Environmental Information) (Portugale kaj angle). 2006-03-22. http://florabrasiliensis.cria.org.br/ Alirita la 15an de Januiaro 2017.
* "Introdução à Herpetologia do Brasil O contexto científico e político da expedição bávara ao Brasil de Johann Baptist von Spix & Johann Georg Wagler". Imaginario (hispane). Arkivita el la originalo en 2007-08-14. https://web.archive.org/web/20070814095132/http://www.imaginario.com.br/artigo/a0031_a0060/a0054-01.shtml Alirita la 15an de Januiaro 2017.
* "Online database of digitized works". Gallica (France). http://gallica.bnf.fr/ Alirita la 15an de Januiaro 2017. – al 'Recherche' kaj al "Martius" kiel 'Auteur'
* Wikisource-logo.svg Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Martius, Carl Friedrich Philipp von". Encyclopædia Britannica (11a eld.). Cambridge University Press. https://en.wikisource.org/wiki/1911_Encyclop%C3%A6dia_Britannica/Martius,_Carl_Friedrich_Philipp_von Alirita la 15an de Januiaro 2017.

## Referencoj 
Kategorio:Erlangen
Kategorio:Latinlingvaj verkistoj
Kategorio:Germanaj biologoj
Kategorio:Germanaj botanikistoj
Kategorio:Germanaj esploristoj
Kategorio:Germanaj mikologoj
Kategorio:Germanaj nobeloj
Kategorio:Germanaj akademianoj
Kategorio:Historio de Brazilo
Kategorio:Amazonio
Kategorio:Mortintoj en Munkeno
Kategorio:Membroj de la Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj
Gyula Benkő

**Gyula Benkő** [djula benkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benkő Gyula** estis hungara aktoro, altlerneja instruisto, voĉoaktoro. Lia filo estis Péter Benkő.

Gyula Benkő http://www.szineszkonyvtar.hu/contents/a-e/benkoelet.htm  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|Gyula Benkő en filmo en 1938
eta|Memortabulo pri Gyula Benkő
eta|Gyula Benkő en la 1960-aj jaroj

## Biografio 
Gyula Benkő frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra Akademio en 1939. Li lernis multe de Árpád Ódry. Jam antaŭ la diplomo li ricevis rolon en filmo, poste li aliĝis al trupo de Gaja Teatro. Li forlasis ĉi tiun teatron nur 2 jarojn. Li ankaŭ instruis en la akademio inter 1949 kaj 1955. Li pensiuliĝis en 1978. Li ricevis 9 premiojn inter 1956-1997.

## Elektitaj teatraj roloj 
* József Katona: *Bánk bán* - banuso Mikhál
* Edmond Rostand: Cyrano de Bergerac - Christian
* William Shakespeare:
** Rikardo la 3-a - skribisto
** *Antonio kaj Kleopatra* - Lepidus
** Romeo kaj Julieta - Mercutio

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Varjú a toronyórán* (1938) - Lajos
* *Ördöglovas* (1943) - Sándor Móric (titolrolo)
* *Forró mezők* (1948)
* *Különös házasság* (1951) - grafo Párdányi Buttler János
* *Szegény gazdagok* (1959) - barono Hátszegi / Fatia Negra
* Malvarmaj tagoj (1966) - subkolonelo Kászoni
* *Banánhéjkeringő* (1986) - profesoro Tótisz
* *Szeressük egymást gyerekek!* (1996) - profesoro

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *Vacsora a Hotel Germániában* (1958)
* *Vidám vasárnap* (1966)
* *Doktor Senki* (1978)
* Hamleto (1983) – Polonius
* *Nemkívánatos viszonyok* (1997)

## Aliaj taskoj 
* Ferenc Molnár: *Játék a kastélyban* - reĝisoraĵo
* *A Szabó család* serio (1959–1997) de Hungara Radio - Bandi (unu el la ĉefroloj)
* hungaraj voĉoj de Laurence Olivier

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla pli malsupre) 
* hungarlingva biografio kun foto

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Péter Benkő

**Péter Benkő,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benkő Péter** estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia patro estis Gyula Benkő.

Péter Benkő http://mek.oszk.hu/02100/02139/html/sz02/399.html naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Péter Benkő frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1969. Li lernis precipe de Miklós Szinetár. Jam dum la studentaj jaroj li ricevis signifan filman rolon. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro József Attila, poste inter 1971 kaj 1973 al Teatro Thália (Budapeŝto). Inter 1993-1998 li ne apartenis al trupo, sed li ricevis rolojn en diversaj lokoj. Inter 1999-2013 li estis membro de Teatro Petőfi (Sopron). Li ricevis 3 premiojn inter 1979-2005. Li edziĝis en 1973, sed li vidviĝis post 2 jaroj. La dua geedziĝo daŭris inter 1980-1986, dum naskiĝis filo. Post eksedziĝo li denove edziĝis en 2010.

## Elektitaj teatraj roloj 
* William Shakespeare:
** Hamleto - 1-a tombofosisto; Marcellus; oficiro; Lucianus
** Romeo kaj Julieta - monaĥo Laŭrenco
** La komedio de eraroj - Ephesusi Dromio
** *Multa bruo pri nenio* - Antonio
* Rostand: Cyrano de Bergerac - unua kadeto
* József Katona: *Bánk bán* Ottó; banuso Mikhál

## Elektitaj kinejaj filmaj roloj 
* *Fel a fejjel* (1954)
* *Egri csillagok* (1968)
* *Csínom Palkó* (1973)
* *Lutra* (1985)

## Elektitaj televiziaj filmaj roloj 
* *A koppányi aga testamentuma* (1967)
* *Csongor és Tünde* (1976)
* *Petőfi* (1981)
* *Kisváros* (serio, 1993-1999)
* *Diplomatavadász* (2010)

## Aliaj taskoj 
* hungaraj voĉoj en eksterlandaj filmoj, ekzemple de Michael Douglas, Max von Sydow, Michael J. Fox

## Fontoj 
* hungarlingva biografieto kun foto
* oficiala paĝo kun fotoj 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ekataro

eta

**Ekataro**, **Ikataro**, **Ektaro**, **Jaktaro**, **Gopiĉando** aŭ **Gobiĉando**, एकतारा (en hinda), ਇਕ ਤਾਰਾ (en panĝaba), একতারা (en bengala), estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Barato.

Ĝi havas simple 1 kordon.  La reson-skatolo estas rondoforma.

## Referencoj 
Kategorio:Barato
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Endingidio

dekstra|eta|Endingidio.
**Endingidio**, *Endingidi* (en Kiga, Svahila kaj Ganda) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ugando.

Ĝi simple havas 1 kordon kaj estas ludata per arĉo. Ne ekzistas norma agordanto.

## Referencoj 
Kategorio:Ugando
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Gambuso

eta
**Gambuso** aŭ **Ĥanbuso**, *Gambus* (en malaja) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Malajzio.

Ĝi normale havas 10 kordojn en 5 kordoĥoroj, sed ankaŭ aliaj ekzistas. La mezuro estas proksimume 600 mm.

## Referencoj 
Kategorio:Malajzio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Gadulko

eta|Gadulko
**Gadulko** aŭ **Gadulkao**, *Гъдулка* (en la bulgara) estas muzikilo, nome arĉa kordinstrumento, el Bulgario.

Ĝi havas tri kordojn en po tri kordoĥoroj. Ĝin oni agordas en A3, E3, A4. La noto A altas 330–350 Hz kaj ne 440 Hz.

## Referencoj 
Kategorio:Bulgario
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Batanta gitaro

eta
**Batanta gitaro**, *Chitarra Battente* (en itala), estas muzikilo, nome kordinstrumento, origine el Suda Italio en la 17a jarcento. Ĝi originas el la baroka gitaro, sed havas maldikajn ŝtalajn kordojn.

Ĝi havas 10 ŝtalajn kordojn en 5 kordoĥoroj. Ĝi agordantas A3 A3, D4 D4, G3 G3, B3 B3, E4 E4. La mezuro estas kutime proksimume 640 mm.

## Referencoj 
Kategorio:Itala muziko
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Golpa gitaro

eta|Viro kun Golpa gitaro (Guitarra de golpe).
maldekstra|eta|Golpa gitaro (Guitarra De Golpe).
**Golpa Gitaro** *Guitarra de golpe, Quinta de golpe aŭ Mariachera* (en hispana) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ĥalisko kaj Miĉoakano, okcidenta Meksiko.

Ĝi havas 5 nilonajn kordojn en 5 kordoĥoroj. La mezuro kutime estas proksimume 600 mm. Oni uzas ĝin en la mariaĉa muziko.

## Agordoj 
dekstra|eta|Norma agordo.

* Normo aŭ Miĉoakana agordo: D3, G3, C4, E3, A3.

* Tecalitlán agordo: D3, G3, B4, E3, A3.

* Urba supra agordo: G3, C4, E4, A3, D4.

* Urba malsupra agordo: G3, C4, E3, A3, D4.

* Agordanta tiel Meksika vihuelao: A3, D3, G3, B4, E3.

## Referencoj 
Kategorio:Meksiko
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Kategorio:Meksika muziko
Langelajko

eta

**Langelajko** aŭ *langeleik* (en norvega) estas muzikilo origine el Norvegio, proksimume el 1520. 

Ĝi havas 2 kordojn en 2 kordoĥoroj. 

## Referencoj 
Kategorio:Norvegio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj_instrumentoj
Langspilo

eta

**Langspilo** aŭ *Langspil* (en la islanda) estas muzikilo, nome kordinstrumento, origine el Islando, el la 18a jarcento.

Ĝi havas 3 aŭ 4 kordojn en 2 aŭ 3 kordoĥoroj. La mezuro estas 700-1000 mm.

## Referencoj 
Kategorio:Islando
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj_instrumentoj
Lejĉino

eta|Blindulo ludas lejĉinon.
**Lejĉino** aŭ 雷琴 aŭ 擂琴 (en mandarena) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ĉinio, el la 1920-aj jaroj.

Ĝi havas 2 aŭ 3 kordojn.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj_instrumentoj
Dantiba

eta|dekstra

**Dantiba** *Đàn tỳ bà* (en vjetnama) estas muzikilo el Vjetnamio.

Ĝi havas 4 kordojn en 4 kordoĥoroj. La mezuro estas 680 mm.

## Referencoj 
Kategorio:Vjetnamaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Kordinstrumentoj
Marianna Cel

**Marianna Cel**, pseŭdonomo "Tereska" (naskiĝis la 14-an de januaro 1918 en Budy (distrikto Konecki)) – unusola virino-soldato en la taĉmento de majoro Henryk Dobrzański.

## Vivo
Ŝiaj gepatroj estis: Franciszek Cel kaj Bronisława Cel fraŭlinnome Łuczyńska (26 jara). Ŝiaj gefratoj: fratinoj Zofia kaj Janina kaj frato Jan. Kiam estis 3-jara mortis ŝia patro, kaj en la aĝo de 6 jaroj perdis la patrinon. Ŝi gvidis soldatojn septembre 1939 laŭ sekuraj vojoj tra apudaj arbaroj, kaj poste proprainiciate tranĉis germanajn telefonliniojn. Post ekvido de la patrolo de kavalerianojn deziris eniri la taĉmenton. Ŝi restis en Cisownik post eniro de germanoj al la vilaĝo. Oni ŝin ekzamenis, de neniu estis perfidita. Ŝi forveturis de la vilaĝo alveninte al Bielawy dum Kristnaska vespermanĝo. Restis en la taĉmento post ties demobilizo. Akompanis patrolon al gardejo de polico en Chlewiska, kaj dum batalo de Hucisko (apud Przysucha) bandaĝis vunditojn. Pro kuraĝo montrita dum la lasta kunpuŝiĝo estis avancita ĝis rango de pli maljuna ulano. Ŝi forveturis kun tasko komisiita de "Hubal" antaŭ la lasta batalo de la taĉmento apud Anielin. Post morto de la majoro Dobrzański loĝis en Rzeczyca, kaj poste forveturis al Varsovio. Estis serĉata de germanoj. Dum certa tempo vojaĝis kiel kurierino inter Varsovio kaj Lvovo, poste (en 1942) ĉia spuro post ŝi malaperis. Dato de la morto kaj enterigejo ne estas konataj. Monumento memoriganta Marianna Cel troviĝas apud tombejo en Cis. Ekzistas multaj rakontoj pri cirkonstancoj de ŝia morto aŭ plua historio, interalie pri restado inter elmigrantaro, travivo de la milito kaj restado apud Radoszyce sub ŝanĝita nomo.

## Bibliografio
* Mirosław Derecki, *Tropem majora „Hubala”* (Laŭspure de majoro "Hubal"), Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1982, p. 144-156, ISBN 83-222-0149-4
* Zygmunt Kosztyła, *Oddział Wydzielony Wojska Polskiego Majora „Hubala”* (Apartigita Taĉmento de la Pola Soldataro de Majoro "Hubal"), Wydawnictwo MON, Varsovio 1987, ISBN 83-11-07345-7
* Marek Szymański, *Oddział majora Hubala* (Taĉmento de majoro Hubal), Książka i Wiedza, Varsovio 1986, p. 162-164, ISBN 83-05-11561-5

## Eksteraj ligiloj
* Radosław Nowek: Tereska od Hubala konskie.org.pl
* SemiColonWeb, major Hubal - Henryk Dobrzański  www.majorhubal.pl 

Kategorio:Naskiĝintoj en 1918
Kategorio:Polaj soldatoj
Kategorio:Anatemitaj Soldatoj
Pastaza (rivero)

300px|eta|dekstre|La rivero Pastaza pase tra Manto de la Novia (Baños, Ecuador).
La **rivero Pastaza** (antikva rivero Sumatara) estas longa rivero sudamerika de blankaj akvoj kiu fluas tra Ekvadoro kaj Peruo, nome alfluanto de la rivero Marañón. Ĝi estas 643 km longa, el kiuj ĉirkaŭ 370 km fluas tra la teritorio amazonia de la Departemento de Loreto en Peruo.

En teritorio ekvadora, ĉe la valo de la rivero Pastaza oni konstruis ŝoseon kiu ligas la urbojn Ambato kaj El Puyo. En teritorio perua, ene de la triangulo formata de la rivero Pastaza kaj la rivero Marañón, oni disvolvigis gravan ekonomian aktivecon danke al la kuŝejoj el nafto kaj el oro kaj al la ekspluatado de ligno.

## Referencoj 
Kategorio:Riveroj en Peruo
Kategorio:Riveroj en Ekvadoro
Kategorio:Amazono (rivero)
Pinaŭo

dekstra|eta|Pinaŭo.
**Pinaŭo** aŭ พิณ (en taja) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Tajlando kaj Laoso.

Ĝi havas 3 kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas A3, E4, A4 aŭ A3, D4, A4. La mezuro estas 500–600&nbsp;mm.

## Referencoj 
Kategorio:Laosaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Tajaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Kordinstrumentoj
Pinpijo

eta|Pinpijao
**Pinpijo** aŭ *Pinpijao*, พิณเพียะ (en taja) estas muzikilo el Norda Tajlando, el la 12-a jarcento.

Ĝi havas 2 aŭ pli kordojn en 2 kordoĥoroj.

## Referencoj 
Kategorio:Tajlando
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Pandaro

eta
**Pondaro**, *Pondero, Pandiro, Ponduro*, Пхıандар (en ĉeĉena), По́ндар (en rusa)'' estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ĉeĉenio, suda Rusio.

Ĝi kutime havas 3 aŭ 6 kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas C, D, G.

## Vidu ankaŭ 
* Agaĉkumuzo

## Referencoj 
Kategorio:Ĉeĉenaj muzikinstrumentoj
Kategorio:Kordinstrumentoj
Işıklı

La lago '''''' troviĝas en la sudokcidenta parto de Turkio. Ĝi estas parto de la provinco Denizli kaj situas 20 kilometrojn sude de la urbo Çivril. Ĝin trafluas la rivero Meandro. La origina lago inter la jaroj 1950 kaj 1953 per akvobaraĵo estis grandigita cele al pli forta irigacio de la ĉirkaŭa regiono.

Kategorio:Lagoj en Turkio
Kategorio:Provinco Denizli
Rebeko

eta
**Rabeko** aŭ *Rabeca* (en la portugala) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el nordorienta Brazilo.

Ĝi kutime havas 3 kordojn en 3 kordoĥoroj. Oni ludas ĝin per arĉo.

## Referencoj 
Kategorio:Brazilo
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Liuĉino

eta
**Liuĉino** aŭ **Lijuĉino**, 柳琴 (en mandarena) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ĉinio, el la 8a aŭ 9-a jarcento.

Ĝi havas 4 kordojn en 4 kordoĥoroj. Ĝi agordantas G3, D4, G4, D5. La mezuro estas 400-420 mm.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj_instrumentoj
Ravapo

eta|Viro ludas Ravapo
**Ravapo** راۋاپ (en ujgura) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ŝinĝango en Okcidenta Ĉinio, Taĝikio kaj Kirgizio.

Ĝi havas 5 kordojn en 3 kordoĥoroj. La mezuro estas 700&nbsp;mm.

## Referencoj 
Kategorio:Kirgizio
Kategorio:Taĝikio
Kategorio:Ŝinĝango
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Sanŝano

eta
**Sanŝano** aŭ 三弦 (en mandarena) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Ĉinio. Ĝi havas longan kolon.

Ĝi havas 3 kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas C3, G3, C4 aŭ A2, D3, A3 aŭ D3 A3, D4 aŭ G2, D3, G3.

## Referencoj 
Kategorio:Ĉinio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj_instrumentoj
Raĵaŭo

eta
**Raĵaŭo** aŭ *Rajão* aŭ *Machete de rajão* (en la portugala) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Madejro, Portugalio.

Ĝi havas 5 aŭ foje 6 kordojn en 5 kordoĥoroj. Ĝi agordantas D4, G4, C4, E4, A4 aŭ D4, G4, C4, E4, A4 A4. La mezuro estas 42&nbsp;mm.

## Referencoj 
Kategorio:Madejro
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Sanŝino

eta
**Sanŝino** aŭ 三線 (en japana) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el insuloj Rjukjuoj/Nansajoj, Japanio.

Ĝi havas 3 kordojn en 3 kordoĥoroj. Ĝi agordantas C3, F3, C4. La mezuro estas 600&nbsp;mm.

La reson-skatolo povas imiti karapacon de testudo.

## Referencoj 
Kategorio:Japanio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj
Sapeho

eta
**Sapeho**, **Sapejo**, aŭ **Sampeo**, *Sapeh* aŭ *Sape* (en malaja) estas muzikilo, nome kordinstrumento, el Indonezio.

La mezuro estas 800-1000
mm.

## Referencoj 
Kategorio:Indonezio
Kategorio:Kordinstrumentoj
Kategorio:Muzikaj instrumentoj