open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luterana preĝejo (Lajoskomárom)

La **luterana preĝejo** estas religia konstruaĵo en grandvilaĝo Lajoskomárom (Hungario).

## Historio 
En Lajoskomárom dum la historiaj tempoj luteranoj vivis nur sporade, tial ilia eklezia grupo kovris grandan areon el la departemento. La kirko mem estis konstruita inter 1817–1822, baldaŭ ĝi estis renovigita en 1911, 1967 kaj en 1999. En 1934 oni fondis luteranan grupon, al kiu apartenis ankaŭ 14 proksimaj komunumoj. La nunaj sonoriloj estis faritaj en 1922, krome iam ankaŭ orgeno estis kreita.  Ekde la 1990-aj jaroj Enying iĝis filio de Lajoskomárom.

## Konstruaĵo 
La konstruaĵo situas sola en korto, sed en la najbara korto la kalvinana didomo troviĝas. La fasado estas simetria, meze la turo iomete reliefas. La enireja pordo tra la turo funkcias. Alia enirejo estas en la dekstra flanko de la navo. La absido estas plurlatera. La altara bildo prezentas Jesuon en Getsemano.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
eta|maldekstre|Flanko de la preĝejo

Lajoskomárom
Trolebusa transporto en Granda Bostono

**Trolebusa transporto en Granda Bostono** () formis parton de la publiktransporta reto priservanta Grandan Bostonon en la usona ŝtato Masaĉuseco. Ĝi malfermiĝis la , kun granda reto funkciinta dum la venonta kvaronjarcento. Mezurita per flotgrandeco, la Boston-area sistemo estis la dua plej granda trolebussistemo en Usono ĉe ĝia pinto (fino de 1952), kun nur la Ĉikago-sistemo havanta pli da trolebusoj ol la 463 de Bostono (dum la Atlanta sistemo estas proksima malantaŭ Bostono, kun 453). Post 1963, la nura restanta parto estis kvar-itinera areto funkcianta de la Harvard-bustunelo ĉe Harvard-stacio, kurante tra Kembriĝo, Belmont, kaj Watertown. La Massachusetts Bay Transportation Authority transprenis la itinerojn en 1964.

La sistemo estis vastigita de la Arĝenta Linio (*Silver Line (Waterfront)*), rapida aŭtobusa transporto malfermita en 2004 uzanta dureĝimajn busojn kiuj veturis kiel trolebusoj en tunelo en la Seaport-Distrikto de Bostono antaŭ ŝanĝado al dizelenergio por priservi aliajn cellokojn. La Harvard-linioj estis transformitaj al dizelaj hibridaj busoj en 2022, sekvitaj fare de la Arĝenta Linio en 2023.

centra|400ra|eta|**Iamaj trolebusaj itineroj en Granda Bostono** Trolebusa reto en 1960 Trolebuso funkciado finiĝis 1960-1963 Trolebusa funkciado finiĝis 2013-2022 Trolebusa funkciado finiĝis antaŭ 1960 Metroo kaj tramlinioj en 1960

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Bostono
* Granda Bostono
* Metroo de Bostono
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (, tradukebla)

Kategorio:Bostono
Bostono
Ocean Springs

'''''' - prononco laŭ sistemo IFA , "oceanaj fontoj" - estas urbo de Misisipio, subŝtato de Usono. Laŭ la popolnombrado de aprilo 2020, la urbo havis  loĝantojn, dek jarojn antaŭe estis , do minimume pli. Ocean Springs apartenas al la kantono Jackson, kaj situas rekte ĉe la golfo de Meksiko de la Atlantika Oceano. Sekve ĝi estas signifa marborda feriurbo, kaj havas vastan plaĝon. La urbo havas reputacion kiel arta komunumo. La historia urbocentro estas hejmo de pluraj artgalerioj kaj butikoj.

## Konataj lokanoj 
* Sarah Rebecca

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

eta|300ra|maldekstra|
eta|300ra|maldekstra|
eta|300ra|maldekstra|

Kategorio:Urboj de Misisipio
Johano Frederiko la 2-a (Saksio)

**Johano Frederiko la 2-a** (naskiĝinta la  en Torgau, mortinta la  en Steyr en kaptiteco) estis nome saksia duko (1545-1566) fakte regante en Gotao kaj Koburgo. Patro lia estis duko Johano Frederiko la Grandanima. 

## Vivo
Ĝuis Johano Frederiko altnivelegan edukadon kaj frue iniciĝis en regadajn trukojn kaj aferojn. Vundite li savis sin disde la batalkampo de ĉe Mühlberg ĝis Wittenberg. Post la packontrakto de Wittenberg (19.5.1547) li transprenis la regadon de la eta restinta teritorio de la Ernestidoj, por si kaj siaj du nealdoltiĝintaj fratoj. Tia provizoraĵo daŭris ĝis la repotencakiro de la patro kiu, instigite de Johano Frederiko, fondis la universitaton de Jena.

Post la patra morto en 1557 la fratoj transdonis al li la plenan politikan povon. Post forpaso de Johano Frederiko la 3-a sen idoj en 1565, li regadis kune kun la frato Johano Vilhelmo kiu ricevis Koburgon; li mem ricevis Vajmaron kaj Gotaon. Rezidejo lia estis sur Kastelo Grimmenstein.

Johano Frederiko estis ano de luterana ortodokseco kaj strebis la regajnon de la elektisteco. Lia favoro por la fifamigita Vilhelmo de Grumbach rezultigis propran proskribiĝon fare de la imperiestro. En la 14.3.1567 li do devis alfronti arestiĝon kaj transporton al Vieno. Je Wiener Neustadt li estis en malliberejo, de 1572 kun la edzino Elisabeth (Palatinato) kaj certan tempon ankaŭ kun la filo Johano Ernesto.

Ŝatokupo de Johano Frederiko estis la teologio; sed li ankaŭ flegis viglan leterinterŝanĝon kun siaj filoj. Li mortis sur Kastelo Lamberg en Supra Aŭstrio kien oni sendis lin pro militoj kontraŭ la Turkoj. Lia unua geedziĝo kun Agnes (vidvino de princ-elektisto Maŭrico) restis seninfana. De la dua geedzeco pretervivis lin du filoj, Johano Kazimiro (Saksio-Koburgo) kaj Johano Ernesto (Saksio-Eisenach). Ili estis ricevinta, post la patra ekmalliberiĝo en 1570, ties posedaĵojn pere de kuratoreco. Epitafo belega de li troviĝas en la preĝejo Sankta Maŭrico (Koburgo).

## Fonto
*"Johann" - ĉe: *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 10. Leipzig 1907, p. 276-277 

## Eksteraj ligiloj
*Klein, Thomas: "Johann Friedrich II." - ĉe: *Neue Deutsche Biographie* 10 (1974), p. 530

Kategorio:Dinastio Wettin
Alfonso Vidal y Planas

**Alfonso VIDAL y Planas** (Santa Coloma de Farners, 1891 - Tijuana, 1965) estis hispana poeto, rakontisto, dramaturgo kaj ĵurnalisto de la bohemia etoso. 

## Biografio
Li estis doktoro en Metafiziko ĉe la Universitato de Indianapolo kaj profesoro de Hispana Literaturo kaj Elementa Filozofio en Tijuana.

eta|maldekstre|273x273px|*Santa Isabel de Ceres* (1922), nº 308 de *La Novela Teatral*. Karikaturo de Manuel Tovar Siles.
En humora ĵurnalismo li fondis kaj estris *El Loco* kaj kunlaboris kun *¡Oh, la la!*. Nestabila, perfortema kaj polemikema, Vidal y Planas murdis la 2an de marto 1923 sian partneron Luis Antón del Olmet en Saloneto de la Teatro Eslava de Madrido, ne serioza ĵurnalisto kiu same skribis kiel bolŝeviko kaj kiel laŭdanto de la reĝo Alfonso la 13-a kaj direktoro de *El Parlamentario*. Tial li estis kondamnita je dek du jaroj de prizono, de kiuj li pasigis tri en prizono.

Dum la Hispana Enlanda Milito li estis ligita al la CNT kaj liberigis multajn personojn kiuj estis malliberigitaj de respublikanoj. Ángel Pestaña nomumis lin por direktori *El Sindicalista*. Post la milito li ekziliĝis. Li verkis kaj publikigis en Tijuana kelkajn librojn de poezio: nome *Poemas del destierro, de yanquilandia y de la muerte* (1963), *Cirios en los rascacielos* (1963) kaj *Las hogueras del ocaso* (1965). En tiuj libroj li kombinas arton de grava verkisto kun la doloriga realo de izolita, perceptema, religia kaj nostalgia homo. Lia religieco estas, tamen, tiu de liberalulo kaj manifestiĝas fundamente en lia filozofia dimensio anstataŭ en la kampo de la fido. Li mortis en Tijuana (Meksiko) en 1965.​

Lia romano *Santa Isabel de Ceres* estis lia granda sukceso. Adaptita al teatro fare de la propra aŭtoro, la verko estis ludita dum tri monatoj sinsekvaj. Ĝi rakontas la amon de pentristo por prostitutino kiun li klopodas savi. Ĝi enhavas membiografian enhavon, ĉar ankaŭ Vidal y Planas eligis el bordelo tiun kiu estos lia edzino, nome Elena Manzanares.

## Referencoj 
## Bibliografioj 
* Barreiro, Javier (2001). *Cruces de bohemia: Vidal y Planas, Noel, Retana, Gálvez, Dicenta y Barrantes*. Zaragoza: UnaLuna.
* Barreiro, Javier (2007). «Los bestsellers de la bohemia española» (pdf). *Boletín Hispano Helvético* 10: 81-100. ISSN 1660-4938

## Eksteraj ligiloj 
## Referencoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kantono Claiborne

La nomo **kantono Claiborne** aŭ angle *Claiborne County* estas la nomo de la sekvaj kantonoj en Usono:

* kantono Claiborne (Misisipio)
* kantono Claiborne (Tenesio)

**Vidu ankaŭ:**
* paroĥo Claiborne, angle *Claiborne Parish*, Luiziano (tie la kantonoj nomiĝas paroĥo, *parish*)

Ĉiuj tri nomiĝas laŭ la historia figuro *William C. C. Claiborne*.
Kantono Choctaw

La nomo **kantono Choctaw** aŭ angle *Choctaw County* estas la nomo de la sekvaj kantonoj en Usono:

* kantono Choctaw (Alabamo)
* kantono Choctaw (Misisipio)
* kantono Choctaw (Oklahomo)

Ĉiuj tri nomiĝas laŭ la indiĝena nacio ĉoktaoj.
Kompresoro (muziko)

eta|Pedalaj kompresoroj de la marko Keeley: por gitaro (dekstre) kaj basgitaro (maldekstre).
**Kompresoro** en muziko estas sonprilabora aparato, kiu reduktas la dinamikon de la signalo. Ĝi estas aŭda efiko, kiu reduktas la laǔtecan nivelon de partoj de la signalo, kiuj konstante superas sojlon determinitan de la uzanto kaj do ne aliigas la sonojn sub tiu sojlo.

Kompresoroj ekzistas laŭ aparatformo kiel rakunuo, efekta pedalo, modulo integrigita en analoga sonmiksilo, aŭ laŭ programformo kiel kromprogramo por cifereca sonstacio.

## Vidu ankaŭ 
* Ekvalizilo
* Laŭteca pedalo

Kategorio:Elektronikaj muzikiloj
Kategorio:Signal-prilaborado
Kategorio:Soninĝenierado
Kantono DeSoto

La nomo **kantono DeSoto** aŭ angle *DeSoto County* estas la nomo de la sekvaj kantonoj en Usono:

* kantono DeSoto (Florido)
* kantono DeSoto (Misisipio)

Ambaŭ nomiĝas laŭ la historia figuro *Hernando de Soto*.
Kantono Humphreys

La nomo **kantono Humphreys** aŭ angle *Humphreys County* estas la nomo de la sekvaj kantonoj en Usono:

* kantono Humphreys (Misisipio)
* kantono Humphreys (Tenesio)

Ambaŭ nomiĝas laŭ la historia figuro *Benjamin Grubb Humphreys*.
Eliodoro Puche

**Eliodoro PUCHE Felices** (Lorca, 5a de aprilo 1885 - Lorca, 13a de junio 1964) estis hispana poeto de la bohemia etoso.

## Biografio 
Eliodoro Puche, sen ho en la persona nomo, kiel li subskribis, estis filo de la advokato kaj terposedanto Eloy Puche Plá kaj de Soledad Felices López kaj havis feliĉan infanaĝon en familio de riĉa burĝaro. Li studis en Valencio ne ĉeestante en mezlernejo kaj poste Juron instigita de sia patro, sed li ne perlaboris tiun karieron. Lia literaturemo kondukis lin al kunlaborado en ĵurnaloj kaj revuoj kaj al legado de poezio. Li verkis eseon pri la evoluo de la literaturo por la revuo Darwin.

Ĉirkaŭ 1916 li translokiĝis al Madrido, kie li eniris en la ebriema kaj literatura bohemia etoso de la babilrondoj de la lasta modernismo kaj de la unuaj avangardoj. Li ekkonis la membrojn de la generacio de la 98, kiel Valle-Inclán, Antonio Machado; tiujn de la novecentismo, kiel Juan Ramón Jiménez kaj Ramón Gómez de la Serna, ektradukis verkojn de poetoj de la franca simbolismo kaj ekpublikigis en la revuoj *Cervantes* kaj *Cosmópolis*. En 1918 li presis sian poemaron *Corazón de la noche*, al kiu sekvos aliaj kiuj forkonsumos la familian riĉon, kaj li devis vivi malriĉe. Post la morto de sia patro en 1928, Eliodoro Puche revenis al Lorca. Tie li revivigis la lokan intelektularon kaj publikigis en lokaj revuoj kiel *Tontolín*. Dum la Hispana Dua Respubliko li estris la radikal-socialistan gazeton *Pueblo* kaj poste *República*; dum la Hispana Enlanda Milito li estis nomumita juĝisto en Mula kaj kontrolis la Palacon de Guevara de Lorca kie oni konservis la artan trezoron de la urbo.

Li estis kondamnita je la fino de la milito je 16 jaroj de karcero pro opozicio al la reĝimo, kaj poste oni malaltigis la kondamnon al 4 jaroj; en tiu periodo li verkis la plimulton de sia poezio, nepublikita ĝis antaŭ nelonge, kaj tiun plej bonkvalitan. Li abandonas sin al drinkado kaj la modernisman stilon cele al pli granda travidebleco kaj simpleco. En 1959 li ricevis la viziton de César González Ruano kaj de aliaj verkistoj kiuj celis lian agnoskon. En 1961 li publikigis *Poemas inéditos*, lastajn versojn kun aliaj de diversaj libroj, kiel *Carceleras*, *Marinero de amor* kaj aliaj. En Meksiko ankaŭ lia amiko Alfonso Camín publikigis en la revuo *Norte*, sed la kultura cenzuro de frankismo malhelpis la publikigon de siaj libroj verkitaj en prizono.

## Bibliografio 
* Díez de Revenga Torres, Francisco Javier (2008). «Eliodoro Puche, un raro y olvidado entre simbolismo y vanguardia». *Anales de Literatura Española* (20): 139-159. ISSN 0212-5889.

## Eksteraj ligiloj 
## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj verkistoj
César González-Ruano

**César González-Ruano** (Madrido, 22a de februaro 1903 - Madrido, 15a de decembro 1965) estis hispana ĵurnalisto kaj verkisto.

## Biografio
Li ekverkis en la 1920-aj jaroj kiel poeto de ultraismo kaj sekvanto de la babilrondo kiun Rafael Cansinos Assens estris en la kafejo Colonial kaj, kun la poetoj José de Ciria y Escalante kaj José María Quiroga Plá, en la kafejo Platerías. En 1932 li ricevis la Premion Mariano de Cavia pro la artikolo *Señora: ¿Se le ha perdido a usted un niño?* Li kolektis ok dek intervjuojn al gravuloj kaj hispanaj kaj internaciaj en *Las palabras quedan (Conversaciones)* (1957), plurfoje reeldonita. 

En la 1930-aj jaroj li tendencis al faŝismo, kaj publikigis biografiojn laŭdajn al du puĉistaj militistoj: unu dediĉita al Sanjurjo (*Una vida española del novecientos*, 1933) kaj alia al la diktatoro Miguel Primo de Rivera (*La vida heroica y romántica de un general español*, 1935). En 1933 li veturis al Berlino, kie li kontaktis kun hispanaj falangistoj kiel Rafael Sánchez Mazas kaj Eugenio Montes. En 1942 li estis enkarcerigita de la Gestapo pro korupto. 

## Bibliografio 
* García-Planas Marcet, Plácido; Sala Rose, Rosa (2014). *El marqués y la esvástica. César González Ruano y los judíos en el París ocupado*. Anagrama. ISBN 9788433926029. Konsultita la 1an de februaro 2018.

## Referencoj
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj ĵurnalistoj
Kantono Sharkey

La **kantono Sharkey** - angle *Sharkey County* - (laŭ la nombro de loĝantoj aparte malgranda) estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio. La administra centro estas la loĝloko ''*. La kantono estis fondita la .

Laŭ la stato de la jaro  en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El la areo,  kvadrataj kilometroj estas tero kaj  akvo. La teritorio havas komunan limon kun .

La regiono forte suferis pro tornado de aprilo 2023: la foto sube montras "nur" detruitan domon, sed plej multaj domoj en la centra loĝloko *Rolling Fork'' komplete malaperis ĝis la betona fundamento.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Kantonoj de Misisipio
Sarah Rebecca

**Sarah Rebecca**, naskiĝinta en 1990 en Ocean Springs, kantono Jackson, Misisipio, estas usona kantistino. En la aĝo de kvin jaroj, ŝi laŭ biografiaj artikoloj pri ŝi diris al siaj gepatroj ke kantado kaj muziko estos ŝia tuta vivo. Ĝis ŝi estis sufiĉe aĝa por plenumi sian sonĝon, Sarah kantis en la baptista preĝeja gospela koruso sub la kuratoreco de sia avino, kun kiu ŝi en Ocean Springs pasigis la plej grandan parton de sia tempo kun siaj gefratoj kaj kuzoj. Ŝiaj muzikaj referencoj de tiu tempo inkludas Tori Amos, Joni Mitchell, Leonard Cohen kaj Bob Dylan. Ŝia unua grupo en 2003, kiam ŝi ankoraŭ estis 13-jara, elektis siajn muzikaĵojn precipe sub la influo de la rokmuzika grupo Nirvana. La usona gospela voĉo rapide akiris atenton de la eŭropa publiko de popmuziko, dancmuziko, elektronika muziko kaj tutmonda muziko, kaj ŝi pli kaj pli integrigas en sian muzikon pluajn genrojn, ekzemple muzikerojn de la tradicia kelta muziko de Irlando. Intertempe ŝi ankaŭ intense kunlaboras kun aliaj komponistaj kaj muzikistaj kolegoj de Usono, aparte de la "muzika metropolo" Naŝvilo en Tenesio - ekzemple menciindas kunlaboro kun la komponisto Shay Watson. En 2021 kaj 2022 ŝi krome kunlaboris kun la iom pli juna irana kantisto-kantoverkisto kaj gitaristo Hamidreza Ghorbani, kiu kontribuis elementojn de la tradicia persa muziko. El tio rezultis inter alie la unuopaĵo *Love is enough* por la usona televida serio *The Young and the Restless*.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* artikolo "*Sarah Rebecca: Nova unuopaĵo kaj ekskluziva ludlisto*" de februaro 2023 en la retejo *whatthefrance*, jen france, germane, hispane kaj portugale
* oficiala paĝo en la retejo *Instagram* ()
* oficiala paĝo en la retejo *Spotify* ()
* listo de rete teste aŭdeblaj muzikaĵoj en la retejo *last.fm*

Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en Usono
Trolebusa transporto en Seatlo

**Trolebusa transporto en Seatlo** () formas parton de la publika transportreto en la urbo Seatlo, Vaŝingtonio, funkciigata fare de King County Metro. Origine malfermita la , la reto konsistas el 15 itineroj, kun 174 trolebusoj funkciantaj sur 68 mejloj (109&nbsp;km) de dudirektaj paralelaj aerlineoj. En la dua kvaronjaro de 2024, la sistemo transportas pasaĝerojn averaĝe de  vojaĝoj je labortago, konsistante el proksimume 18 procentoj de la totalaj ĉiutagaj pasaĝeroj de King County Metro.

El la kvar trolebussistemoj nuntempe funkciantaj en Usono, la Seatlo-sistemo estas la dua plej granda (laŭ pasaĝeroj kaj flotgrandeco), post la San Francisco-sistemo.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Seatlo
* Tramtransporto en Seatlo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Metro, King County) (, tradukebla)

Kategorio:Seatlo
Seatlo
Trolebusa transporto en San-Francisko

**Trolebusa transporto en San-Francisko** () formas parton de la publika transportreto priservanta San-Franciskon, en la ŝtato Kalifornio, Usono. Malfermita la , ĝi nun konsistas el 15 linioj kaj estas funkciigata fare de San Francisco Municipal Railway, ofte konata kiel *Muni*, kun proksimume 300 trolebusoj. En San-Francisko, tiuj veturiloj ankaŭ estas konataj kiel "troleĉaroj", esprimo kiu estis la plej ofta nomo por trolebusoj en Usono en la mezaj jardekoj de la 20-a jarcento. En 2023, la sistemo havis  pasaĝerojn, aŭ proksimume  je labortago en la dua kvaronjaro de 2024.

centra|400ra|eta|Neoficiala mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* San-Francisko
* Kablotramo de San-Francisko
* Metroo de San-Francisko
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (SFMTA) (, plurlingva)

Kategorio:San-Francisko
San-Francisko
Emilio Carrere

**Emilio CARRERE Moreno** (Madrido, 18a de decembro 1881 - Madrido, 30a de aprilo 1947) estis hispana poeto, ĵurnalisto kaj verkisto, apartenanta al la tendenco de la dekadencismo de la modernismo.

## Biografio 
Li estis filo de fraŭla 29-jarulino kaj advokato kiu dekomence ne rekonis lin, kaj tial estis lia avino kiu zorgis lin. Nur je ŝia morto, la patro iom helpis lin. Li volis dediĉi sin al pentrarto kaj al teatro; tiukadre li konis Federico Chueca kaj poste amikiĝis kun la pentristo Julio Romero de Torres. En la komenco de la jarcento li ĉeestis en literaturaj babilrondoj kaj interesiĝis per la poezio de Paul Verlaine.

En 1906 kun Gregorio Pueyo li preparis antologion de poezio modernista, kiu publikiĝis kiel *La corte de los poetas, florilegio de rimas modernas*, en kies prologo li defendis pasie la novan stetikon kaj ties mentoron, Rubén Darío. En 1907 li ekpublikigis en revuoj novelojn pri la tiama madrida bohemia etoso: nome *La cofradía de la pirueta*, *La tristeza del burdel*, *La conquista de la Puerta del Sol*, *Un hombre terrible*. En kelkaj el ili evidentiĝas lia klino al la teozofio, kiu kondukas lin al amikiĝo kun Mario Roso de Luna: *El destino payaso*, *El sexto sentido*, *Un crimen inverosímil*.

maldekstre|eta|Carrere en "litertura babilrondo" (*Madrid Cómico*, 1911)
Kun kolegoj kiel Pedro Barrantes, Alejandro Sawa, Ciro Bayo kaj Pedro Luis de Gálvez vivis la senordan noktan bohemian vivon. En la 1910-aj jaroj li kunlaboris en socialista gazeto, kaj en 1922 aperis *El sacrificio*, romano kun agado okazanta en la Rif-milito. Li ege diboĉis, vetludemis kaj elĉerpis siajn enspezojn, kion suplementis per teatro. En 1929 li riĉiĝis je la morto de sia patro kio lasis grandan heredon kiun li misadministris, aĉetante luksan loĝejon, aŭtomobilon. Tiukadre li iĝis monarkia kaj kontraŭrespublikano. Post la milito li verkis laŭdojn al la nova diktatora reĝimo.

Lia mistera romano *La torre de los siete jorobados* (La turo de la sep ĝibuloj, 1924) kaj ties kinadaptaĵo iĝis klasikaĵoj.

## Bibliografio 
* Carrere, Emilio (2010). «prólogo». *El diablo de los ojos verdes y otros relatos* (unua eldono). Salto de página. p. 153. ISBN 9788493718121.
* Sánchez Álvarez-Insúa, Alberto; Labrador Ben, Julia María (2006). «Emilio Carrere y el nazi-fascismo. Poética y narrativa: deudas, autoplagio y plagio».  *Cuadernos para investigación de la literatura hispánica* (31): 165-194. ISSN 0210-0061.

## Eksteraj ligiloj 
## Referencoj 
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Trolebusa transporto en Dayton

**Trolebusa transporto en Dayton** () formas parton de la publika transportreto priservanta Dayton-on, en la ŝtato Ohio, Usono. Malfermita la , ĝi nun konsistas el kvin linioj, kaj estas funkciigata fare de Greater Dayton Regional Transit Authority, kun aro da 45 trolebusoj. En 2023, la sistemo havis  pasaĝerojn, aŭ proksimume  je labortago en la dua kvaronjaro de 2024.

Unu el nur kvin tiaj sistemoj daŭre funkciantaj en Usono en la 2000-aj jaroj (kaj unu el nur kvar post la fermo de la Boston-sistemo en la somero de 2023) kaj la sola en urbo sen metroo, malpeza relo, aŭ tramsistemo, la trolebussistemo de Dayton estas la nuna manifestiĝo de elektra transitservo kiu estis ade funkciigata en Dayton ekde 1888 - pli longe ol en iu alia urbo en Usono. De la 1970-aj jaroj, Dayton jam estis la plej malgranda usona urbo daŭre funkciiganta trolebussistemon. Pro ambaŭ tiuj kialoj, la trolebusoj de la urbo estas loke konsiderataj ikono de Dayton.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Dayton (Ohio)
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Dayton RTA) (, plurlingva)

Kategorio:Dayton (Ohio)
Dayton
Kablotramo de San-Francisko

La **Kablotramo de San-Francisko** () estas la lasta permane funkciigata telefersistemo en la mondo kaj ikono de la urbo San-Francisko. La sistemo formas parton de la intermoda urba transportreto funkciigata fare de San Francisco Municipal Railway, kiu ankaŭ inkludas la apartan E Embarcadero kaj F Market & Wharves-heredaĵajn tramliniojn, kaj la modernan malpezan fervojan sistemon Muni Metro. El la 23 funikularlinioj establitaj inter 1873 kaj 1890, nur tri restas (unu el kiuj kombinas partojn de du pli fruaj linioj): du itineroj de urbocentro proksime de Union Square ĝis Fisherman's Wharf, kaj tria itinero laŭ California Street.

Dum la kablotramoj estas certagrade uzataj de navedantoj, la granda plimulto de la milionoj da pasaĝeroj, kiuj uzas la sistemon ĉiujare, estas turistoj, kaj sekve, la atendo por supreniri povas ofte atingi du horojn aŭ pli. Ili estas inter la plej signifaj vidindaĵoj en la urbo, kune kun Alcatraz Island, Golden Gate Bridge, kaj Fisherman's Wharf.

La kablotramoj de San Francisco estas listigitaj en la National Register of Historic Places (Nacia Registro de Historiaj Lokoj) kaj estas unu el nur du stratfervojoj kiuj estis nomitaj Naciaj Historiaj Lokoj, kune kun St. Charles Streetcar Linio en Nov-Orleano.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* San-Francisko
* Funikularo
* Tramo
* Metroo de San-Francisko
* Trolebusa transporto en San-Francisko
* Listo de funikularoj

## Eksteraj ligiloj 
*  (SFMTA) (, plurlingva)
* San Francisco Cable Car Museum ()

Kategorio:San-Francisko
San-Francisko
San-Francisko
Kantono Holmes

La nomo **kantono Holmes** aŭ angle *Holmes County* estas la nomo de la sekvaj kantonoj de Usono:

* kantono Holmes (Florido)
* kantono Holmes (Misisipio)
* kantono Holmes (Ohio)

Ĉiuj tri nomiĝas laŭ la historia figuro *David Holmes*.
Margit Auer

**Margit AUER** (naskiĝis la 23-an de februaro 1967 en Mühldorf am Inn) estas germana verkistino, kies infanaj romanoj estis tradukitaj en pli ol 25 lingvojn kun tuta eldonado de 10 milionoj .

Post lernejo, Auer trejnis kiel ĵurnalisto kaj ŝi estis dungita fare de diversaj gazetoj. Ŝi estas edziĝinta al la ĵurnalisto kaj krimverkisto Richard Auer. La paro havas tri filojn.

Post la naskiĝo de siaj tri filoj, ŝi komencis verki rakontojn. En 2010, ŝi publikigis la verkon *Verschwörung am Limes* kaj tiam du pliajn verkojn en la sama serio pri la roluloj Magnus kaj Finn. Ŝia plej granda sukceso estas la libroserio *Die Schule der magischen Tiere* (*La Lernejo de Magiaj Bestoj*) kiu komenciĝis en 2013 kaj kiu ĝis 2024 havas tridek unu volumojn. Ĝi vendis pli ol 9 milionojn da kopioj kaj ĝi estis tradukita ĝis 2024 en 26 lingvoj. Aktuale en 2024, la rakonto estis filmita trifoje. Ili estas registritaj ĉe kastelo en Wernigerode . La serio *Verflixt verhext* kiu estis publikigita inter 2014 kaj 2015 havas tri verkojn   .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Persona retejo
* Eldonejo Carlsen
* Germana Nacia Biblioteko

Kategorio:Germanaj verkistoj de la 21-a jarcento
Kategorio:Germanaj porinfanaj verkistoj
Ann Cleeves

**Ann CLEEVES** OBE (naskita la 24-an de oktobro  1954 en Herefordshire, Okcidentaj Mezlandoj, Anglio) estas populara krimverkisto kies romanoj estis tradukitaj en pli ol 20 lingvojn. Aldone al Britio, ŝi iĝis precipe fama en Skandinavio kaj Germanio.

Ŝi verkado estas plejparte konata pro ŝiaj serioj de romanoj pri *Vera Stanhope*, *Jimmy Perez*, kaj *Matthew Venn*, respektive, kiuj ĉiuj fariĝis malsamaj televidserioj (*The Case for Vera* (2011), *Ŝetlandaj Insuloj*  (2013), kaj *Komisaro Venn,* "Long Conversation" (2021), respektive).

En 2006, ŝi gajnis la Golden Dagger-premion por sia romano *Black Raven *, kaj en 2017 ŝi ricevis la CWA Diamond Dagger por ŝia verkado .

## Vivo 
Cleeves kreskis en kampara Okcidenta Anglio, en Herefordshire kaj Norda Devon. Ŝia patro estis bazlerneja instruisto. Forlasinte sian universitatan edukon, ŝi provizore okupis diversajn postenojn kiel infanzorga instruisto, estro de virina ŝirmejo, helpanto en la marbordogardistaro kaj kuiristino ĉe birda observatorio. Cleeves tiam daŭrigis sian universitatan trejnadon por iĝi provoficiro.

En siaj fruaj dudekaj jaroj, Cleeves laboris dum du jaroj kiel kuiristino ĉe la birdobservatorio sur Fair Isle, en la Ŝetlandaj Insuloj de Skotlando. Tie ŝi renkontis sian estontan edzon Tim, ornitologon. Baldaŭ post ilia geedziĝo, li estis nomumita estro de la *Hilbre Island* naturrezervejo, en la nordokcidenta limregiono inter Anglio kaj Kimrio. La unua serio de romanoj de Cleeves pri la natursciencisto *George Palmer-Jones*, kiu ne estis publikigita en la germana, estis skribita ĉi tie.

Ann Cleeves loĝas en Okcidenta Jorkŝiro ; ŝia edzo Tim mortis en 2017; ŝi havas du filinojn.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Ann Cleeves: biografio
* Ann Cleeves Intervjuo kun WritersNewsWeekly.com
* Intervjuo ĉe Keeper of the Snails (Vartisto de la Helikoj)
* Rakonto malantaŭ Havena Strato - Enreta eseo de Ann Cleeves

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1954
Kategorio:Britaj verkistoj
Ferenc Bárdos

**Ferenc Bárdos** [bArdoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bárdos Ferenc,** estis hungara bibliotekisto, instruisto, muzeologo. Lia familia nomvarianto estis *Bajusz* [bajus].

 naskiĝis  en Sükösd, li mortis  en Baja.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Baja, poste li akiris pedagogian licencon en Pedagogia Instituto de Baja en 1933. Post la licenco li estis senlaborulo, inter 1937–1940 li instruis en pluraj bazlernejoj, poste 3 jarojn en Baja. Intertempe en 1937 li partoprenis en fondo de muzeo en Baja. Inter 1943–1950 li estis muzeestro kaj bibliotekisto de la muzea biblioteko. Ekde 1950 ĝis la pensiuliĝo li estis ĉefbibliotekisto de la urba biblioteko de Baja, dum en 1952 li akiris bibliotekistan licencon en Tutlanda Biblioteko Széchényi. Li edziĝis en 1940, poste 2 filoj naskiĝis. Li ricevis premiojn inter 1959-1997.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Tavaszhírtől hóhullásig.* (infanpoemoj, sen eldonjaro)
* *Bajai harangok. Barangolások a város múltjában.* (1990)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kantono Covington

La nomo **kantono Covington** aŭ angle *Covington County* estas la nomo de la sekvaj kantonoj en Usono:

* kantono Covington (Alabamo)
* kantono Covington (Misisipio)

Ambaŭ nomiĝas laŭ la historia figuro *Leonard Covington*.
Teknika Universitato de Kreto

La **Teknika Universitato de Kreto** (**TUdK**; ) estas teknika universitato en Ĥanio (Grekio) fondita en 1984 .

## Historio 
La historio de la TUC komenciĝas post la Dua Mondmilito, kiam la ideo establi universitaton en Kreto estis unue proponita kaj atingis ĝian pinton en la 1960-aj jaroj. Malgraŭ unuanima publika postulo, ekzistis furioza rivaleco inter la plej gravaj urboj de Kreto super la loko de la universitato. Generalo Stylianos Pattakos, kiu venis el Rethymno kaj estis la ministro pri internaj aferoj dum longa tempo kiel la "dua viro" de la greka armereĝimo de 1967, certigis ke la sidloko estis komence aljuĝita al lia hejmurbo. Tiu decido denove estis pridubita post la kolapso de ĥuntoregulo en 1974. En 1977, ĉefministro Konstantinos Karamanlis solvis tiun problemon aprobante la establon de universitato kun kapabloj en Iraklio kaj Rethymno, kaj teknika universitato en Ĥanio. Iraklio ricevis la medicinajn kaj natursciencojn kaj Rethymno la homajn fakultatojn de la Universitato de Kreto, Ĥanio iĝis la sidejo de la Ŝtata Teknika Universitato de Kreto (, signifante "politeknikejo"). 

La Teknika Universitato de Kreto estis oficiale fondita en 1977 kaj ĝia unua Ĉefestraro estis formita tiun saman jaron. Instruaj operacioj komenciĝis en 1984. 

Multaj modernaj universitatkonstruaĵoj estis konstruitaj sur kampusejo inter la urbo de Ĥanio kaj la duoninsulo Akrotiri oriente de Ĥanio, en la samnoma municipo, kiuj reprezentas imponajn ekzemplojn de moderna arkitekturo - sufiĉe maloftaj en Grekio. 

La universitato estas membro de la Konferenco de Eŭropaj Lernejoj por Altnivelaj Inĝenieraj Eduko kaj Esploro (CESAER) ekde 2003.

## Organizo 
* Produkta teknologio kaj administrado
* Minado
* Elektrotekniko kaj komputiko
* Natursciencoj kaj media teknologio
* Arkitekturo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Teknika Universitato de Kreto (TUC) - Oficiala Retejo

Kategorio:Ĥanio
Kategorio:Scienco kaj teknologio en Grekio
Kategorio:Universitatoj en Grekio
Gary Chapman

**Gary Demonte CHAPMAN** (naskita la 10-an de januaro 1938, en China Grove, Norda Karolino, Usono) estas usona baptista pastro, aŭtoro kaj radia gastiganto .

Li elpensis la parterapian koncepton de la *Kvin Amlingvoj*, por kio li estas plej konata de la samnoma libroserio koncerne al homaj interrilatoj kaj kiu estis publikigita en 1992.

Helpante homojn senhalta kaj ricevi amon tra unu el kvin "lingvoj," specife: laŭdo, kvalita tempo, ricevante donacojn, sindonema servado kaj haŭta tuŝado, tiu libroserio estis tradukita en multajn lingvojn kaj ricevis tutmondan atenton.

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj pastroj
Kategorio:Usonaj verkistoj
Universitato de Kreto

La **Universitato de Kreto** (**UoK**; ) estas esplora universitato en Kreto, Grekio, trovita en la urboj de Rethymno (oficiala sidejo) kaj Iraklio .

Ĝi estas la plej granda universitato kaj esplorcentro sur la insulo Kreto . La universitato estas kontrolita kaj financita fare de la ŝtato tra la Edukministerio, Esplorado kaj Religio .

## Priskribo 
La universitato estis fondita en 1973. La multjaraj planoj fondi universitaton sur Kreto eniris decidan fazon en la 1960-aj jaroj. La pli grandaj kretaj urboj amare batalis pri la loko de la universitato. Generalo Stylianos Pattakos, kiu venis de Rethymno kaj estis la "dua viro" de la greka armereĝimo kiel ministro por internaj aferoj de 1967 pluen, atingis ke la sidloko estis komence aljuĝita al lia hejmurbo. Tiu decido denove estis pridubita post la kolapso de ĥuntoregulo en 1974. Ĉefministro Konstantinos Karamanlis solvis la disputon kun kompromiso: Iraklio ricevis la medicinajn kaj natursciencojn kaj Rethymno la homsciencofakultatojn de la Universitato de Kreto, Ĥanio iĝis la sidejo de la Ŝtata Teknika Universitato de Kreto (, "politeknikejo").

En 1981, la Naturhistoria Muzeo de Kreto (NHMC) estis kreita kiel parto de la universitato  .

Sur la montopinto de Skinakas ( Σκίνακας ) troviĝas samnoma observatorio, fondita de la universitato, la Fondaĵo FORTH kaj la Instituto Max Planck por Ekstertera Fiziko.

## Organizo 
La universitato estas la nura universitato sur la insulo kune kun la Teknika Universitato de Kreto kaj ofertas totalon de 20 subjektoj en kvin fakultatoj ( , signifante *"lernejoj" ).*
* Fakultato de Arto (Rethymno)
* Fakultato de Sociaj Sciencoj (Rethymno)
* Fakultato de Edukado (Rethymno)
* Fakultato de Natursciencoj (Iraklio)
* Fakultato de Medicino (Iraklio)

## Gravuloj 
**Profesoroj:**
* Jorgos Canacakis (1935-2024), psikologo kaj psikoterapiisto
* Hagen Fleischer (* 1944), historiisto
* Skevos Papaioannou (* 1947 ), sociologo
* Walter Puchner (* 1947), teatra akademiulo
* Petros Themelis (1936-2023), klasika arkeologo
* Christos Yannaras (1935-2024), filozofo, alvojaĝanta profesoro
* Nena Galanidou (* 1966), arkeologo

**Eks-studentoj:**

* Ulrich Moennig (* 1961), bizanca kaj novgreka akademiulo, gaststudento kaj gastpreleganto

**Doktoroj honoris causa:**

* Kyriacos Costa Nicolaou (* 1946), kemiisto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Universitato de Kreto 

Kategorio:Universitatoj en Grekio
Kategorio:Kreto
Jussi Adler-Olsen

**Carl Valdemar Jussi Henry ADLER-OLSEN** (la 2an de aŭgusto 1950, en Kopenhago) estas dana krima fikcia verkisto, eldonisto, redaktoro kaj entreprenisto, plej bone konata por lia *Departemento Q* libroserioj, kiu temas pri enketa teamo gvidita fare de detektivo Carl Mørck. Li faris lian debuton kiel nefikcia verkisto en 1984 kaj kiel fikcia verkisto en 1997.

Kun pli ol 20 milionoj da kopioj venditaj tutmonde, li estas inter la plej konataj danaj krimfikciaj aŭtoroj. Liaj verkoj estis tradukitaj en pli ol 40 lingvojn.

## Vivo 
Jussi Adler-Olsen naskiĝis en 1950 en Kopenhago, la plej juna el kvar fratoj kaj filo de psikiatro.

Post sekvi malsamajn kursojn de studo kaj plenuminta diversajn laborojn, li faris sian literaturan debuton en 1984 kun du eseoj pri Groucho Marx.

En 1997 estis publikigita lia unua scenaro por suspensfilmo *Alfabethuset*. Li sama famiĝis por liaj du internaciaj trileroj *And She Thanked the Gods* kaj *The Washington Decree*.

Li gajnis multajn premiojn en la kampo de krimliteraturo inkluzive de la Glasnyckeln en 2010 por *The Message in the Bottle*, la Barry Prize por plej bona romano en 2012 por *The Caged Woman*, premio kiu ankaŭ vidis lin kiel finalisto en 2014 kaj 2015 kaj De Gyldne Laurbær por *Journal 64*  .

En 2024, televidseria adapto por Netflix komencis esti filmata kun la titolo *Departemento Q *..

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Intervjuo kun Jussi Adler-Olsen

Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1950
Kategorio:Danaj verkistoj
Ĥristos Jannaras

**Ĥristos JANNARAS** (, naskiĝis la 10-an de aprilo 1935 en Ateno - la 24-an de aŭgusto 2024 en Kitero, Atiko) estis greka filozofo kaj aŭtoro de pli ol 50 libroj, el kiuj multaj estis tradukitaj en plurajn lingvojn .

Kiel elstara grek-ortodoksa filozofo, teologo kaj verkisto, li estis profesoro pri filozofio ĉe la Instituto de Politika Scienco kaj Internaciaj Studoj en Universitato Pantheon  (Ateno), membro de la Internacia Akademio de Religiaj Studoj, honora doktoro de la Universitato de Beogrado, Doktoro pri Filozofio ĉe la Sorbonne kaj la teologia lernejo de la Universitato Aristotelo de Tesaloniko  .

## Vivo 
Yannaras studis teologion ĉe la Universitato de Ateno kaj filozofion ĉe la Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universität en Bonn kaj ĉe la Universitato de Parizo. Li estis doktoro de la Fakultato de Teologio ĉe la Aristotelo Universitato de Tesaloniko kaj la Faculté des Lettres et Sciences Humaines de la Sorbonne (parizo) en la kampo de filozofio, same kiel honordoktoro de filozofio ĉe la Universitato de Beogrado.

Li estis alvojaĝanta profesoro en la universitatoj de Parizo, Ĝenevo, Laŭzano kaj Kreto. De 1982 ĝis 2002 li estis Profesoro pri Filozofio en Universitato Panteion en Ateno kaj elektita membro de la *Societo de Grekaj Aŭtoroj* .

La fokuso de la verkado de Yannaras estis la sistema esplorado de la diferencoj inter greka kaj okcidenteŭropa filozofio kaj tradicio, diferencoj kiuj ne estas limigitaj al teorio sed ankaŭ difinas la praktikon de vivo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Christos Yannaras - OrthodoxWiki
* Christos Yannaras - Biografio

Kategorio:Studentaro de la Universitato de Parizo
Kategorio:Grekaj filozofoj
Kategorio:Grekaj teologoj
Kategorio:Ortodoksaj teologoj
Kategorio:Mortintoj en 2024
Kategorio:Naskiĝintoj en 1935
Sandra Paretti

**Irmgard SCHNEEBERGER**, ankaŭ konata de ŝia plumnomo **Sandra PARETTI** (Regensburg, la 5an de februaro 1935 - Zuriko, la 13an de marto 1994) estis germana verkisto .

## Vivo 
Sandra Paretti kreskis en la domo de siaj gepatroj, la bieno de iama kanoniko, sur la Oberer Wöhrd, unu el la du Regensburg Danube insuloj. Post diplomiĝo de mezlernejo en 1953, ŝi unue studis muzikon kaj poste la germanan ĉe la Universitato Ludwig Maximilian de Munkeno, la Sorbonne kaj la Universitato de La Sapienza. En 1960 ŝi doktoriĝis en la Universitato Ludwig Maximilians en Munkeno pri la temo *de fabeloj en la unua duono de la 20-a jarcento.* phil. doktoriĝis kaj eklaboris kiel ĵurnalisto por la *Münchner Abendzeitung.*

Post ŝia debuta romano, *Rozo kaj Glavo* (1967), kiu tuj sukcesis, ŝi laboris kiel sendependa verkisto. En 1969 ŝi translokiĝis al Zuriko.

La verkoj de Paretti estas plejparte  kun historia fono. La verkoj de Paretti estis transformitaj en filmojn (plej lastatempe *The Wishing Tree* kiel televidserio) aŭ prezentiĝis kiel parolitaj diskoj ( *Fairy Tales from One Night*, rakontanto: Sandra Paretti). La libroj de Paretti estis tradukitaj en 28 lingvojn (totala cirkulado: 30 milionoj da kopioj). Tio igas ŝin unu el la plej legataj germanlingvaj rakontistoj.

La biendomo de Sandra Paretti estas konservita en la Regensburg Ŝtata Biblioteko.

## Sinmortigo kaj nekrologo 
Paretti mortis pro sinmortigo post estado fine malsana kun kancero du jarojn pli frue. La 14-an de marto 1994 aperis ŝia memskribita nekrologo en la *Neue Zürcher Zeitung (NZZ)* (sur triono de paĝo, p. 25), en kiu la verkistino komentis ŝian decidon.

La sinmortigo de Paretti, sed precipe la reklamo, kaŭzis grandan eksciton, interalie ĉar Paretti rekte reklamis la svisan leĝon pri eŭtanazion.

## Verkaro 
* *Rose und Schwert* (1967)
* *Lerche und Löwe* (1969)
* *Purpur und Diamant* (1971)
* *Marlott* 1970 (wieder als Clubausgabe in Anthologie von 1982: *Das Beste von Konsalik…* u.a.)
* *Der Winter, der ein Sommer war* (1972),
** als Heyne Taschenbuch; Wilhelm Heyne Verlag, München 1977.
* *Die Pächter der Erde* (1975)
* *Der Wunschbaum* (1975)
* *Das Zauberschiff* (1977)
* *Maria Canossa* (1979)
* *Das Echo deiner Stimme* (1980)
* *Paradiesmann* (1983)
* *Märchen aus einer Nacht* (1985)
* *Südseefieber* (1986)
* *Tara Calese* (1988)
* *Laura Lumati* (1988)
* *Mein Regensburger Welttheater* (1989)
* *Im Nixenkahn der Donau* (1996)

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Mortintoj en 1994
Kategorio:Naskiĝintoj en 1935
Kategorio:Germanaj verkistoj
Elisabetta Dami

**Elisabetta Maria DAMI** (la 1an de januaro 1958, en Milano) estas itala porinfana verkinto, kiu estas plej bone konata por kreanta la libroserion *Geronimo Stilton*. En ĉi tiu serio, kiel tiu pri *Thea Stilton*, ŝi ne estas nomita kiel la aŭtoro, sed la rolulo de Geronimo Stilton aŭ Thea Stilton aperas kiel la aŭtoro. La *Geronimo Stilton* rakontoj estis tradukitaj en 49 lingvojn  kaj vendis pli ol 180 milionoj da kopioj .

## Vivo 
Dami naskiĝis en Milano en 1958 kaj ekde la aĝo de 13 jaroj laboris kun sia patro Piero Dami en sia libroeldonejo Dami Editore. Laborante en eldonado, ŝi vojaĝis ĉirkaŭ la mondo en la aĝo de 20 kaj komencis verki. Tiuj ĉi mondvojaĝoj same kiel la sportaj defioj kiujn ŝi entreprenis ekde la aĝo de 23 havis fortan influon sur ŝiaj pli postaj rakontoj. Dum ŝiaj vojaĝoj tra Ameriko, ŝi estis adoptita fare de la hopio- popolo kaj la ĉerokea popolo. Ŝi havas licencon de piloto, plurfoje plenumis paraŝutsaltojn kaj ricevis la taŭgan ekzamenan licencon, ŝi partoprenis en la tutlande konata traviva trejnado ĉe la Outward Bound School en Majno kaj trifoje kuris la Novjorkan Maratonon kaj la ralio “100kms de la Saharo”  .

En la 1990-aj jaroj ŝi komencis volontuli en infanhospitaloj. Inspirite de la kuracisto Patch Adams, ŝi komencis verki amuzajn rakontojn por infanoj pri muso nomata *Geronimo Stilton*. Ŝiaj spertoj dum ŝiaj tutmondaj vojaĝoj formas ŝiajn verkojn same kiel siajn proprajn karakterajn trajtojn: *rakontoj kiuj estis amuzaj kaj aventuraj (sed ankaŭ plenaj de bonaj valoroj) de timema, tenera kaj mallerta muso: Geronimo Stilton *.

En 2000 estis eldonita la unua volumo de la infanlibroserio "Geronimo Stilton", kiu aktuale en 2022 enhavas 100 volumojn. Pro ĝia sukceso, la serio estas adaptita al televidserio de 78 epizodoj en 3 sezonoj. La epizodo " Geronimo Stilton in the Kingdom of Fantasia " estis transformita en muzikon. De 2014, la Stilton-serio estos kompletigita per la rakontoj de Thea Stilton en "La Thea Fratinoj".

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* "Elisabetta Dami. Fòrum IMPULSA 2012" aŭdio-video (4 julio 2012) ĉe youtube; vimeo
* Elisabetta Dami http://ricerca.repubblica.it/repubblica/archivio/repubblica/2010/12/11/elisabetta-dami.html (11 decembro 2010) ĉe *la Repubblica*

Kategorio:Italaj porinfanaj verkistoj
Wladimir Kaminer

**Wladimir KAMINER** (; la 19-an de julio 1967, en Moskvo , rusa SFSR) estas germana verkisto de mallongaj rakontoj, kolumnisto kaj diskĵokeo . Li estas de juda deveno  .

Kvankam la rusa estas lia unua lingvo, lia tuta literatura produktado estas en la germana kaj foje koncernas la lingvan kontaktan situacion de rusaj enmigrintoj al Germanio.

Liaj volumoj de rakontoj*, Militärmusik* (*Military Music*) kaj *Russendisko* (*Russian Disco*), ankaŭ igis lin konata ekster Germanio. La totala cirkulado de liaj libroj kaj sonlibroj estis 3.7 milionoj en 2018.

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj satiristoj
Kategorio:Verkistoj de Moskvo
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1967
Angéla Beliczay

'*** [belicai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Beliczay Angéla,*' estis hungara kalvinana pastro, instruisto, bibliotekisto.

 naskiĝis  en Újvidék (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Novi Sad en Serbio, Vojvodino), ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 akiris licencon en Kalvinana Altlernejo de Budapeŝto en 1932, post 3 jaroj pedagogian diplomon. Inter 1933–1951 ŝi instruis religion en Budapeŝto kaj estis vicpastro, inter 1952–1982 ŝi estis bibliotekisto en kalvinana biblioteko. Ŝi ankaŭ kontribuis.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Bibliai történetek. Ószövetség.* (lerneja helpilo, 1939; 4-a tralaborita eldono: 1948)
* *Az én Megváltóm.* (kalvinana lernolibro, 1950; 9-a tralaborita eldono: 1969)
* *Református hitünk és életünk.* (kalvinana lernolibro, kunaŭtoro, 1970; 8-a eldono: 1987).
* *Örök életnek beszéde.* (kompilaĵo el Biblio, 1972; 2-a eldono: 1981)
* *Reformátorok nyomában – három országon keresztül.* (1983)
* *Szász Károly Nagykőrösön.* (1994)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kalvinanaj pastroj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pál Bélley

**Pál Bélley** [bElei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Bélley Pál,** estis hungara bibliotekisto, redaktoro, bibliografo.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 doktoriĝis en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1948, poste li estis bibliotekisto ĝis 1972 en Tutlanda Biblioteko Széchényi, dum li aranĝis 11 ekspoziciojn pri ekslibrisoj kaj redaktis, eĉ kontribuis. Li estis ankaŭ ekstera membro de Hungara Radio inter 1948–1975 kaj redaktis programserion. Li ricevis premiojn inter 1948-1998. Ekde 1972 ĝis sia frua morto li estis ankaŭ redaktoro de ĵurnalo. Lia filo portis la saman nomon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Könyvtári mintakatalógus tömegkönyvtárak számára.* (1954)
* *Az „Így írtok ti” elődei.* (1957)
* *Műszaki bibliográfia. 1900–1955.* (kunredaktoro, 1959)
* *Die Bibliographie in den europäischen Ländern der holksdemokratie* (1960)
* *A magyar bibliográfiák bibliográfiája. 1958/60.* (kunredaktoro, 1963)
* *Hézagok a magyar filológiai bibliográfiák terén, különös tekintettel a magyar irodalom és irodalomtudomány könyvészetére.* (1971)
* *Kíváncsiak klubja. Válogatás a Magyar Rádió műsorából. Gyűjtemény B. P. rádiós műsoraiból.* (1978)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj bibliografoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Soos

:*Eble vi serĉas: Soos (apartigilo).*
:*Estas ankaŭ: SOS.*

**Soos** estas nacia natutrrezervejo en Ĉeĥio situanta en Ĥebia baseno proksimume 4,5 kilometroj nordoriente de Františkovy Lázně en&nbsp;distrikto Cheb. Objekto de la protekto estas kolektaro de arbaraj ekosistemoj, marĉejoj, oligotrofaj lagetoj kaj lagetetoj kun apero de raraj kaj endanĝerigitaj specioj de kreskaĵoj kaj animaloj, al kiuj apartenas papilio *Euphydryas aurinia*. Al protektataj aperaĵoj apartenas ankaŭ formacioj de neviva naturo: mofetoj (signifaj aperejoj), mineralfontoj kaj tavoloj de diatomea tero.

## La nomo 
[thumb|left|upright|Restaĵo de [mallarĝtraka fervojo]]
[thumb|left|[Mofetoj]]
thumb|left|Imperiestra fonto
La nomo de rezervejo estas derivita el la germana, sed ekzistas diversaj interpretoj de la deveno de vorto. Ĝi povas eliri el vortoj   (musko) aŭ  (sedimento, sedimentaĵo). Laŭ alia versio la vorto Soos signifas en egerlanda dialekto marĉon. Sur la ruĝe  markita turisma pado la eniro en la nacian naturrezervejon estas el stacidomo en&nbsp;Františkovy Lázně malproksima netutaj 6 km. Sur apuda komunikilo laŭlonge laŭ limoj de la rezervejo kondukas biciklovojo n-ro&nbsp;2133.

Ĉe la enirejo en instrupadon troviĝas muzeo kun ekspozicioj Naturo de Ĥebio kaj Naturo de Soos, pavilono kun ekspozicio Historio de Tero, geologia parko, modeloj de prahistoriaj saŭroj en vivgrandeco, stacio por savo de animaloj, ekspozicio Birda mondo de Ĥebio enkadre de estanta Muzeo de naturo kaj damaa ĉasrezervejo.

## Pluaj fotoj

Naturschutzgebiet Soos-16-2012-gje.jpg|Soos
Naturschutzgebiet Soos-14-2012-gje.jpg|Soos
NPR Soos březen 2024 (4).jpg|Soos
Naturschutzgebiet Soos-32-See-2012-gje.jpg|Soos
Soos - panoramio (100).jpg|Soos
Soos - panoramio (167).jpg|Soos
Soos - panoramio (154).jpg|Soos
Soos - panoramio (177).jpg|Soos
Soos - panoramio (179).jpg|Soos
Soos - panoramio (109).jpg|Soos

## Vidu ankaŭ
* Ĥebio
* Ĥebia baseno
* Mofetoj de Milhostov

## Referencoj

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Retpaĝoj de Nacia naturrezervejo Soos
* Naturrezervejo SOOS iom rememorigas malpligrandigitan Isladon sur Český rozhlas Plzeň

Kategorio:Naciaj naturrezervejoj en Regiono Karlovy Vary
Kategorio:Protektitaj areoj en distrikto Cheb
Kategorio:Protektitaj areoj en Ĥebia baseno
Kategorio:Torfejoj en Ĉeĥio
Kategorio:Akvaro en distrikto Cheb
Kategorio:Akvaro en Ĥebia baseno
Kategorio:Geologiaj lokoj en Regiono Karlovy Vary
Kategorio:Geoparko Egerio
Kategorio:Mofetoj
Kategorio:Křižovatka
Kategorio:Milhostov
Kategorio:Naturo en Skalná
Kategorio:Třebeň
La hija del caníbal (romano)

***La hija del caníbal*** (Kanibalidino) estas romano de Rosa Montero, publikigita en 1997. 

Ĝi estas inkludita en la listo de la 100 plej bonaj romanoj en hispana lingvo de la 20-a jarcento farita de la hispana ĵurnalo *El Mundo*.​ Ĝi ricevis diversajn premiojn.

## Intrigo
La romano temas pri la aventuroj de Lucía Romero, kies edzo estas kidnapita en la flughaveno de Barajas ĝuste ekflugonta. Kontraŭ la korupta kaj malkompetenta reto de policanoj kaj juĝistoj, formiĝas triangulo de amatoraj esploristoj formita de la propra Lucía mem; Félix Roble, maljuna anarkiisto; kaj Adrián, junulo kiu disvolvigas apartan rilaton kun Lucía.

## La verko
Oni indikis kiel interesantan atingon de la romano la kreadon de la du ĉefaj roluloj, nome Lucía kaj la maljuna anarkiisto Félix. Lucía aperas kiel "alter ego" de la propra verkistino, kuraĝa virino, kiu superas la multajn malfacilaĵojn de sia persona vivo. Siaflanke Félix aldonas al la romano apartan komplementan historion kiu etendiĝas amplekse en detalhava memoro de liaj revoluciaj aventuroj eĉ kun Durruti ekde antaŭ la Hispana Enlanda Milito.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Libroj aperintaj en 1997
Kategorio:Literaturo de Hispanio
Kategorio:Hispanlingvaj romanoj