open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nigraj Brigadoj

eta|Alessandro Pavolini, ĉefkomandanto de la Nigraj Brigadoj (dekstre) kaj Vincenzo Costa (centre), komandanto de la 8a Nigra Brigado "Aldo Resega" de Milano, dum ceremonio en Milano, fine de 1944.
La **Brigate Nere** plej ofte konata kiel **Nigraj Brigadoj** (plennome , ) estis unu el la faŝismaj paramilitistaj grupoj, organizitaj kaj regataj de la Respublika Faŝisma Partio (*Partito Fascista Repubblicano*, **PFR**) kiu funkciis en la Itala Sociala Respubliko (en Norda Italio), dum la finaj jaroj de la Dua Mondmilito, kaj post la subskribo de la Itala Batalĉeso en 1943. Ili estis oficiale estritaj de Alessandro Pavolini, iama Ministro de Kulturo (MINCULPOP) de la faŝisma epoko dum la lastaj jaroj de la Itala Reĝlando.

La *Nigraj Brigadoj* ofte engaĝiĝis en subteno de germanaj unuoj dum kontraŭ-partizanaj operacoj kiuj ofte rezultis en masakroj de italaj civiluloj, kiel dum la masakro de Vinca en kiu 162 civiluloj estis ekzekutitaj en agado kie partoprenis la 40a *Brigata nera “Vittorio Ricciarelli”* de Livorno.

## Notoj 
Kategorio:Itala faŝismo
Kategorio:Terorismo en Italio
Kategorio:Italaj teroristoj
Kategorio:Itala Socia Respubliko
Kategorio:Trupoj kaj formacioj de Italio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Aperis en 1943
Kategorio:Malaperis en 1945
51829 Williemccool

'*51829 *Williemccool'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la kampanjo *Near Earth Asteroid Tracking'' (NEAT), elde elde la Observatorio de la Monto Palomar (80 km norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la usona kosmonaŭto William C. "Willie" McCool (1961–2003), piloto de la kosmopramo Columbia (flugo STS-107). Li pereis kun la tuta ŝipanaro kiam la kosmopramo Columbia brulis dum la atmosfera eniro.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de NEAT
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Brazila Ekspedicia Forto

[dekstra|eta|Brazilaj soldatoj salutas italajn civilulojn en la urbo [Massarosa, septembro 1944.]]
eta|Brazilaj soldatoj celebras la Brazilan Sendependigan Tagon en Italio dum la Dua Mondmilito, septembro 1944.
eta|Soldatoj de FEB dum la dua atako de la Batalo de Monte Castello la 29an de novembro 1944.
eta|Brazilaj soldatoj en tranĉeo dum la Batalo de Montese, aprilo 1945.
La **Brazila Ekspedicia Forto** aŭ **FEB** (en portugala: *Força Expedicionária Brasileira*; *FEB*) konsistis el ĉirkaŭ 25 700 homoj aranĝitaj de la brazilaj armeo kaj aerforto por lukti kun la trupoj de la Aliancanoj en la Mediteranea Batalfronto de la Dua Mondmilito. Tiu aer–tera forto konsistis el (inklude anstataŭojn): kompleta Infanteria Divizio, skadro de komunika flugo, kaj eskadro de ĉasaviadiloj.

Ili luktis en Italio el septembro 1944 al majo 1945, dum la Brazila Mararmeo same kiel la Aerforto agadis ankaŭ en la Batalo de Atlantiko el la mezo de 1942 ĝis la fino de la milito. Dum preskaŭ ok monatoj de kampanjo, batale al la Gota Linio kaj en la fina ofensivo de 1945, la FEB kaptis 20 573 prizonuloj de la Akso, konsistantaj el du generaloj, 892 oficiroj, kaj 19 679 de aliaj rangoj. Brazilo estis la sola sendependa ŝtato de Sudameriko kiu sendis surterajn trupojn por lukti transmare, kaj perdis 948 homojn mortigitajn en militagado dum la Dua Mondmilito. 

## Notoj 
## Bibliografio 
* Barone, João. 1942: O Brasil e sua guerra quase desconhecida, Rio de Janeiro, 2013. ISBN 8520933947
* Buyers, John. História dos 350th fighter group da Força Aérea Americana. UFAL-Universidade Federal de Alagoas, 2004. ISBN 978-85-7177-322-6.
* Calikevstz, Viviane Regina. "'Categoria especial da sociedade': estudo do patrimônio cultural e da representatividade social da Força Expedicionária Brasileira – FEB" Doktoriga disertacio en Geografio - Ŝtata Universitato de Ponta Grossa, PR, 2017 http://www.portalfeb.com.br/wp-content/uploads/Tese-Final-pronta-entregue-a-biblioteca.pdf 
* Castro, Celso kun Vitor Izecksohn kaj Hendrik Kraay. Nova História Militar Brasileira. 13 & 14. FGV-Fundação Getúlio Vargas, 2004. ISBN 85-225-0496-2.
* Giannasi, Andrea. "Il Brasile in guerra; La partecipazione della Força Expedicionaria Brasileira alla Campagna d'Italia (1944–1945)" Prospettiva editrice (Civitavecchia-Roma) 2004. ISBN 88-7418-284-8
* Maximiano, Cesar Campiani. Barbudos, Sujos & Fatigados; Soldados Brasileiros na II Guerra Mundial; Grua Livros, 2010. ISBN 85-61578-13-0.
* Maximiano, Cesar. kun Bonalume, Ricardo N. & Bujeiro, Ramiro. Brazilian Expeditionary Force in World War II. Osprey Publishing Ltd., 2011. ISBN 9781849084833 (Pres-versio).
* Moraes, Mascarenhas de., The Brazilian Expeditionary Force, By Its Commander US Government Printing Office, 1966. ASIN B000PIBXCG.

Kategorio:Brazilo en la Dua Mondmilito
Kategorio:Milita historio de Brazilo
Kategorio:Ekspediciaj trupoj kaj formacioj
Kategorio:Trupoj kaj formacioj en la Dua Mondmilito
Kategorio:Trupoj kaj formacioj en la Dua Mondmilito laŭ landoj
Kategorio:Aperis en 1943
Kata Nemes Takách

**Kata Nemes Takách** [nemeŝ takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Nemes Takách Kata** estas hungara aktoro, voĉoaktoro, radioparolisto, kostumisto, dekoraciisto.

Kata Nemes Takách  naskiĝis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Kata Nemes Takách frekventis belaartan mezlernejon en sia naskiĝurbo, samtempe ŝi studis en privata aktorstudio. Ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato en 2005. Ŝi apartenas al malgranda teatro, krome ŝi laŭ la eblecoj ŝi estas voĉoaktoro, radioparolisto, kostumisto, dekoraciisto, do ĉiofaranto ĉe filmoj aŭ teatraĵoj.

## Elektitaj laboroj 
* William Shakespeare: Somermeznokta sonĝo (kostumoj)
* Ferenc Molnár: *Filoj de la Paŭlo-strato* (kostumoj)
* Imre Kálmán: *Reĝino de ĉírdaŝo* (dekoracioj)
* István Fekete: *Vuk* (dekoracioj)
* hungaraj voĉoj en filmoj de Naomie Harris, Elisha Cuthbert kaj aliaj
* hungaraj voĉoj en desegnofilmoj
* radioparolisto en Hungara Radio

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/nemes-takach-kata/person-177167
* http://iszdb.hu/?szemely=7542&lap=munkassag

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Hungaraj voĉoaktoroj
Kategorio:Hungaraj radioparolistoj‎
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Hungaraj kostumistoj‎
Kategorio:Budapeŝtanoj
Zsófia Opra Szabó

**Zsófia Opra Szabó** [ĵOfia sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Opra Szabó Zsófia** estas hungara dekoraciisto, kostumisto, marionetoplanisto.

Zsófia Opra Szabó  naskiĝis la  en Zirc.

## Biografio 
Zsófia Opra Szabó post la abituriento frekventis artan mezlernejon, kie ŝi lernis marionetoplanon. Ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato en 2011. Ŝi studis en majstrokurso de Universitato de Edmonton inter 2013-2015, poste en la sama loko ŝi gvidis kurson pri planado de marionetoj. Dum la lerna-instrua periodo ŝi faris teatrajn kostumojn kaj dekoraciojn, krome ŝi kreis marionetojn.

## Elektitaj laboroj 
* *Ahol az álmokat foglyul ejtették* (kostumoj, 2008)
* *Süsü, a sárkány* (dekoracioj, 2010)
* Andor Gábor: *Mágnás Miska* (kostumoj, 2010)
* Ŝekspiro:
** Makbeto (Budaörs, 2011, kostumoj)
** ''LOVE'S LABOUR'S LOST*, (Edmonton, 2014)
* *Csak a szél* (filmo, 2012 kostumoj)
* *Aventuroj de Harlekin* (Eger, 2012)
* *Fekete Péter* (kostumoj, 2013)
* August Strindberg: *A DREAM PLAY'' (Edmonton, 2015)

## Fontoj 
* oficiala paĝo kun foto
* https://port.hu/adatlap/szemely/opra-szabo-zsofia/person-294273

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kostumistoj
Kategorio:Hungaraj dekoraciistoj
Kategorio:Hungaraj marionetoplanistoj
Občina Brda

**Občina Brda** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 45 komunumoj kovrante areon de 72 km². Komence de 2018 tie loĝis 5623 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Dobrovo.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 45 vilaĝoj:
eta|282x282ra|Občina Brda
Barbana, Belo, Biljana, Brdice pri Kožbani, Brdice pri Neblem, Breg pri Golem Brdu, Brestje, Brezovk, Ceglo, **Dobrovo**, Dolnje Cerovo, Drnovk, Fojana, Golo Brdo, Gonjače, Gornje Cerovo, Gradno, Hlevnik, Hruševlje, Hum, Imenje, Kojsko, Kozana, Kozarno, Kožbana, Krasno, Medana, Neblo, Nozno, Plešivo, Podsabotin, Pristavo, Senik, Slapnik, Slavče, Snežatno, Snežeče, Šlovrenc, Šmartno, Vedrijan, Vipolže, Višnjevik, Vrhovlje pri Kojskem, Vrhovlje pri Kožbani, Zali Breg

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-goriska.php

Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:7_x396199.062_y95659.26550000001_s12_b4 

Brda
Brda
Občina Cerkno

**Občina Cerkno** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 30 komunumoj kovrante areon de 131,6 km². Komence de 2018 tie loĝis 4588 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Cerkno.

## Loko, priskribo 
La teritorio de la komunumo estas monta. La alteco estas de 230 m en la sudokcidento ĝis 1630 m (Porezen monto) en la nordo.

En la sudokcidenta parto fluas la Rivero Idrijca. La rivero Cerknica fluas en ĝin. Ĝi fluas el la montoj de la nordoriento de la monto Crni Vrh (1288 m asl).

Najbaraj municipoj estas: Občina Železniki en la nordoriento, Občina Gorenj vas-Poljane en la sudoriento, Občina Idrija en la sudo, Občina Tolmin en la okcidento.

## Komunumoj 
eta|280x280ra|Občina Cerkno
La municipo konsistas el la sekvaj 30 vilaĝoj:

Bukovo, Cerkljanski Vrh, **Cerkno**, Čeplez, Dolenji Novaki, Gorenji Novaki, Gorje, Jagršče, Jazne, Jesenica, Labinje, Lazec, Laznica, Orehek, Otalež, Planina pri Cerknem, Plužnje, Podlanišče, Podpleče, Poče, Police, Poljane, Ravne pri Cerknem, Reka, Straža, Šebrelje, Travnik, Trebenče, Zakojca, Zakriž

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-goriska.php

Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:14_x424334.09349999996_y107999.648_s12_b4 

Cerkno
Cerkno
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Nagykanizsa)

**Preĝejo de Patrono de Hungaroj,** hungare: *Magyarok Nagyasszonya* estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Nagykanizsa, en urboparto *Bajcsa* [bajĉa].

## Historio 
La moderna malgranda kirko estis konstruita en 1997, en la sama jaro konsekrita.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola apud vojo. La fasado estas simetria. Meze la enirejo funkcias, al kiu 4 ŝtupoj kuras supren. Antaŭ la enirejo 4 kolonoj tenas arkadon, malantaŭe la kvadrata turo altiĝas, sed en 45°a situo. Pinto de la turo estas piramido, similan sed pli malgrandan piramidon havas ankaŭ la arkado. La navo estas ordinara, sed ambaŭflanke ĝi havas po 3 fenestrojn. Ili estas longaj kaj supre ili havis selajn tegmentojn. La absido estas rektangula kaj same deturnita en 45°. Interne la ĉefaltara fresko prezentas Dipatrinon kun hungaraj sanktuloj. Menciindas la vitraloj kaj emajlaj bildoj de Mária Hertay.   

Kermeso okazas en la 8-an de oktobro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/nagykanizsa/magyarok-nagyasszonya-templom-22267
* https://www.kozterkep.hu/~/34040/Magyarok_Nagyasszonya_Templom_szines_uvegablakai_Nagykanizsa_Bajcsa_1997.html

Nagykanizsa
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Nagykanizsa
Mudd's Women

'''"Mudd's Women"'* [Virinoj de Mudd] estas la sesa epizodo de la Star Trek: The Original Series, usona scienca fikcio. Verkita fare de Stephen Kandel bazite sur rakonto de Gene Roddenberry kaj reĝisorita de Harvey Hart, ĝi unue elsendiĝis la 13-an de oktobro 1966.

Ĝi estas la unua el du epizodoj, kiu prezentas rolulon Harry Mudd.

## Intrigo
En steldato 1329.1, la kosmoŝipo USS Enterprise (NCC-1701), sub la komando de Kapitano James T. Kirk, trovas j-klasan kosman kargoŝipon. Tiu kosmoŝipo detruas siajn motorojn en fuĝa provo tra aro de asteroidoj. La okupantoj de la kargoŝipo estis transportitaj sur la "Enterprise". Ĉi tiu ago detruas preskaŭ ĉiujn litiaj kristalaj cirkvitoj de la * Enterprise * (vere la vorto *dilitiumo'' ankoraŭ ne estis uzita en ĉi tiu epizodo).

En la transporta ĉambro, la viro (Roger C. Carmel) donas sian nomon kiel Leo Walsh. La tri virinoj, kiuj akompanas lin, estas mirinde belaj, kaj ili distras multajn virseksajn membrojn de la "Enterprise". La virinoj estas destinitaj al esti edzinoj por kolonianoj en la planedo Ophiuchus III kaj estas enkondukitaj kiel Ruth Bonaventure (Maggie Thrett), Eve McHuron (Karen Steele) kaj Magda Kovacs (Susan Denberg).

Kirk faras aŭdiencon, dum kiu la komputilo kontraŭdiras la ateston de Walsh, devigante lin malkaŝi sian "vera"n nomon, Harcourt Fenton Mudd (vere ankoraŭ kaŝnomo), krimulo. La aŭdienco finiĝas kiam la fina litia kristalo malfunkcias.

Sen litiaj kristaloj, la "Enterprise" devas uzi rezervan potencon al la ŝtorma plagita planedo Rigel la 12-a por akiri novajn kristalojn de la ministoj tie. Childress, la estro-ministo, kaj lia asociita Gosset, kontaktinte Mudd, postulis sian liberigon kune kun la virinoj kontraŭ la kristaloj. Kirk rifuzas, sed la cetera potenco de Enterprise estas nesufiĉa por subteni la orbiton de la stelŝipo dum pli ol kelkaj tagoj. Kirk devas negoci por la kristaloj, kiujn la ŝipo bezonas. 

La kapitano malkaŝas, ke Mudd donis al la virinoj la nomitan Venusan drogon, kiu kreas transitan, iluzian belecon. Dum Childress alfrontas Mudd pri la trompo, Eva kaptas dozon de tio, kio ŝajnas esti la Venusa drogo, sed fakte estas placebo. Ĉi tio restarigas sian memfidon al la punkto, ke Childress trovas ŝin tiel alloga kiel antaŭe. Kirk fine ricevas siajn anstataŭajn kristalojn.

Mudd provas persvadi Kirk forlasi lin malantaŭen Rigel XII kiel puno. Kirk rifuzas, sed promesas aperi kiel atestanto ĉe sia juĝo.

Kategorio:Epizodoj de Star Trek
Kategorio:Verkoj de 1966
Annaberg-Lungötz

**Annaberg-Lungötz** estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Hallein (germane *Bezirk Hallein* aŭ simple *Tennengau*). Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj. 

## Elstaruloj
*Gottfried Kumpf, pentristo
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto Hallein
Hajnal Tordai

**Hajnal Tordai,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Tordai Hajnal** estas hungara teatra kostumisto, altlerneja instruisto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2013).

Hajnal Tordai  naskiĝis la  en Gyöngyös.
 
## Biografio 
Hajnal Tordai abiturientis en Budapeŝto en 1964, poste ŝi studis en lernejo pri dekoraciistoj 2 jarojn, iom poste en libera artlernejo de Zebegény (1968–1970). Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Hincz, József Somogyi kaj László Gyémánt. Intertempe ŝi eklaboris apud Tivadar Márk en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1966, sed dum la someraj paŭzoj ŝi revenis al Zebegény. Inter 1977–1993 ŝi laboris en Teatro Kisfaludy, inter 1993–2000 en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi kreis kostumojn sen esti membro de teatro. Ŝi memstare respondecis pri kostumoj ekde 1974, resume ŝi kreis ĉirkaŭ 500 kostumaron por spektakloj. Ekde 2010 ŝi instruas en Hungara Belarta Universitato. Ŝi ricevis premiojn inter 1996-2017.

## Elektitaj kostumaj laboroj 
* Emil Petrovics: C'est la guerre (1975)
* Sándor Bródy: A tanítónő (1980, 1994)
* William Shakespeare:
** Somermeznokta sonĝo (1984)
** Julio Cezaro (1988)
** Otelo, la maŭro de Venecio (1989, 1993, 1995)
** Hamleto (1993-1994, 2005)
** Reĝo Lear (1994)
* Georges Bizet: Carmen (1986, 2006)
* István Örkény: Macskajáték (1999)
* Andor Gábor: Dolarpaĉjo (2007)
* György Moldova: Te furcsa katona! (2010)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kostumistoj
Balta Ofensivo

[eta|Tanko Pantero en la [Orienta Fronto (Dua Mondmilito)|Orienta Fronto, 1944.]]
La **Balta Ofensivo**, konata ankaŭ kiel **Balta Strategia Ofensivo**, referencas al kampanjo luktita inter la nordaj Frontoj de la Ruĝa Armeo kaj la Germana Armegrupo Norda en la Baltaj landoj dum la aŭtuno 1944 en la Dua Mondmilito. La rezulto de la serio de bataloj estis la izoligo kaj ĉirkaŭo de la Armegrupo Norda en la sako de Kurlando kaj la soveta re-okupacio de baltaj ŝtatoj.

La sovetaj trupoj duoble superis la nombron de la germanoj (730 000). La sovetoj informis pri 61 468 mortintoj aŭ malaperintoj krom 218 622 vunditoj aŭ malsaniĝintoj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Anderson, D, et al. The Eastern Front, Zenith Imprint (2001), ISBN 0-7603-0923-X
* Muriyev, D. Preparations, Conduct of 1944 Baltic Operation Described, Military History Journal (USSR Report, Military affairs), 1984-9
* Stilwell, A. kaj Hastings, M. The Second World War: A World in Flames, Osprey (2004), ISBN 1-84176-830-8
* Проэктор, Д. M. "Агрессия и катастрофа. Высшее военное руководство фашистской Германии во второй мировой войне", Глава восьмая. "Катастрофа", М.: Наука, 1972.

Kategorio:Bataloj en 1944
Kategorio:Bataloj de Sovetunio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Operacoj de Germanio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Estonio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Latvio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Litovio en la Dua Mondmilito
Cowra

**Cowra** estas urbo en la centrokcidenta regiono de Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi estas la plej granda setlejo kaj la sidejo de la distrikto *Cowra Shire*, kun loĝantaro de 10 063 personoj.

Cowra estas proksimume je 310 m super marnivelo en la bordoj de la rivero Lachlan nome en la Lachlan Valo. Laŭ ŝoseo ĝi estas proksimume je 310 km sudokcidente de la ŝtata ĉefurbo Sidnejo kaj je 189 km norde de la landa ĉefurbo Kanbero. La urbo estas ĉe la kruciĝo de tri ŝtataj aŭtoŝoseoj, nome la Mid-Western Highway, Olympic Highway kaj Lachlan Valley Way.

## Notoj 
Kategorio:Urboj de Novsudkimrio
Ribelo de Krakovo (1944)

La **Ribelo de Krakovo** estis planita sed neniam realigita ribelo fare de la Pola Rezistado kontraŭ la germana okupacio de la urbo Krakovo dum la Dua Mondmilito.

La somero de 1944 estis agita momento por la Pola Enlanda Armeo (*Armia Krajowa*) – nome plej granda sekreta organizo de la German-okupita Pollando. La Ruĝa Armeo estis klare pelante la *Wehrmacht* reen okcidenten, kaj la stabanaro de AK decidis lanĉi la 
Operacon Tempeston (*Plano Burza*): nome serio de lokaj ribeloj, kies celoj estis kapti la kontrolon de urboj kaj areoj kie la germanaj fortoj estis preparante siajn defendojn kontraŭ la soveta Ruĝa Armeo, por ke la polaj sekretaj civilaj aŭtoritatoj povu enpoviĝi antaŭ la alveno de la sovetoj. En diversaj urboj tiaj ribeloj okazis, sed ne en Krakovo. Oni indikis diversajn tialojn, inter kiuj manko de armiloj, forta germana soldataro ĉar Krakocvo estis ĉefurbo de la Ĝenerala Gubernio, momenta halto de la Ruĝa Armeo, ostaĝigo de junuloj fare de la Gestapo kaj opozicio de la episkopo.

Kategorio:Konfliktoj en 1944
Kategorio:Operacoj de la Pola Enlanda Armeo
Kategorio:Ĝenerala Gubernio
Kategorio:Historio de Krakovo
Kategorio:Operaco Tempesto
Krakovo
Kategorio:1944 en Pollando
51895 Biblialexa

'*51895 *Biblialexa'''* estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov en la vilaĝo Ondřejov (distrikto Prago-oriento, (Ĉeĥio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la nova *Bibliotheca Alexandrina'' malfermita en 2002. Tiu eksterordinara kultura kaj scienca instituto estas revivigo de la malnova Biblioteko de Aleksandrio, malnova de pli 2300 jaroj, tragike detruita en la 7-a jarcento. Tiam dek-miloj da volumoj perdiĝis, el kiuj multenombraj libroj pri astronomio

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Malkovrita de Peter Kušnirák
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Lvova ribelo

La **Lvova Ribelo** (en pola: *powstanie lwowskie, akcja Burza*) estis armita insurekcio fare de la sekretaj fortoj de la Pola Enlanda Armeo (en pola: *Armia Krajowa*) nome de la Pola Rezistomovado kontraŭ la okupacio fare de Nazia Germanio de la urbo Lwów aŭ Lvovo (nune Lviv, Ukrainio) en la lastaj stadioj de la Dua Mondmilito. Ĝi startis la 23an de julio 1944 kiel parto de sekreta plano lanĉi la tutlandan insurekcion kodnomita Operaco Tempesto antaŭ la avanco de la Ruĝa Armeo en la Orienta Fronto. La Lvova Ribelo daŭris ĝis la 27a de julio kaj rezultis en la liberigo de la urbo. Tamen, tuj post la liberigo, polaj soldatoj estis arestitaj de la liberigintaj sovetoj. Sekve kelkaj estis devigitaj aliĝi al la Ruĝa Armeo, dum aliaj estis senditaj al Gulagaj malliberejoj. La urbo mem estis okupita de Sovetunio.

## Notoj 
Kategorio:Konfliktoj en 1944
Ribelo
Kategorio:Operacoj de la Pola Enlanda Armeo
Kategorio:Bataloj de Sovetunio dum la Dua Mondmilito
Kategorio:Ĝenerala Gubernio
Kategorio:Insurekcioj
Kategorio:Operaco Tempesto
Kategorio:Ribeloj dum la Dua Mondmilito
Kategorio:1944 en Pollando
Froombosch

**Froombosch** (groninge: *Froombos*), antaŭ ankaŭ *Vroombosch*, estas vilaĝo en la nederlanda komunumo Midden-Groningen en la provinco Groningen. Ĝi ekestis ĉirkaŭ 1900 el la plej okcidenta parto de la vilaĝo Slochteren kaj la plej orienta parto de Kolham kun la vilaĝetoj Langewijk kaj Ruiten.

eta|maldekstra|300px|Muelejo Fraeylema

Kategorio:Eksaj vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Urbaj kvartaloj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo
(51888) 2001 QZ17

**(51888) 2001 QZ17** estas malrapide rotacianta asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Meeden

**Meeden** (groninge: * de Maiden*) estas vilaĝo en la municipo Midden-Groningen en la provinco Groningen en Nederlando.

Meeden estis parto de la antaŭa samnoma municipo kiu konsistis el la vilaĝoj, vilaĝetoj kaj setlejoj: Beneden Veensloot, Boven Veensloot, Bovenstreek, Duurkenakker (parte) en Kibbelgaarn (parte).

Meeden situas en Oldambt, ĉe la limo kun la torfejaj vilaĝoj. La Hereweg (la ĉefa vojo) situas sur sablodorso, norde de ĝi troviĝas marargilgrundoj kaj sude de tiu vojo la valgrundoj (forfodita torfomarĉo).

[eta|maldekstra|300px|[Sonorilturo en Meeden]]

Kategorio:Eksaj municipoj de Groningo
Kategorio:Urbaj kvartaloj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo
Kuniaki Koiso

[eta|maldekstra|175px|Kuniaki Koiso kiel Ĝenerala Guberniestro de [Koreio​.]]
**Kuniaki Koiso** (小磯 國昭 Koiso Kuniaki, 22an de marto, 1880 – 3an de novembro, 1950) estis japana generalo en la Imperia Japana Armeo, Ĝenerala Guberniestro de Koreio kaj 28a Ĉefministro de Japanio el la 22a de julio, 1944, al la 7a de aprilo, 1945. Li estis akuzita pro militkrimo kaj kondamnita al porviva enprizonigo.

La 18an de julio 1944 la generalo Hideki Tojo rezignis kiel ĉefministro de la japana registaro ĉar la malvenkoj de la japanaj militfortoj plue pliiĝis. La imperiestro Hirohito petis la Generalon Kuniaki Koiso formi novan registaron.

Dum la regotempo de Koiso en la posteno, la japanaj fortoj estis tro multe venkitaj en ĉiuj frontoj fare de Aliancanoj. Dum ioma tempo, Koiso konsideris la eblon pacigi, sed li ne povis trovi solvon kiu kontentigu kaj la japanan militistaron kaj la Aliancanojn. Lasita je malgranda elekteblo li pluigis la militklopodojn, kaj Koiso intencis etendi sian povon super la armeo per havigo de la posteno de Militministro konkurence kun tiu de Ĉefministro, sed li ne kapablis fari tion legitime ĉar li estis en la rezervo. Koiso rezignis en aprilo 1945 kiam la usonanoj invadis Okinavon kaj liaj petoj esti inkludita en la militaj decidoj estis malakceptitaj.

## Bibliotekoj 
* Frank, Richard B. (2001). Downfall: The End of the Imperial Japanese Empire. Penguin. ISBN 0-14-100146-1.
* Maga, Timothy P. (2001). Judgment at Tokyo: The Japanese War Crimes Trials. University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-2177-9.
* Pratt, Keith (2007). Everlasting Flower: A History of Korea. Reaktion Books. ISBN 1-86189-335-3.
* Toland, John (2003). The Rising Sun: The Decline and Fall of the Japanese Empire, 1936–1945. Modern Library. ISBN 0-8129-6858-1.

Kategorio:Japanaj ministroj
Kategorio:Japanaj generaloj
Kategorio:Ĉefministroj de Japanio
Kategorio:Japanaj militkrimuloj
Kategorio:Politikistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Japanaj kontraŭkomunistoj
Kategorio:Japanaj faŝistoj
Kategorio:Homoj de la Rusa-japana milito
Kategorio:Japanaj militistoj de la Dua Mondmilito
Baligrodo

**Baligrodo** aŭ *Baligród* [baˈlʲiɡrut] (en ukraina: Балигород, Balyhorod) estas vilaĝo en la Distrikto Lesko (en la Ĉekarpata provinco) de sudorienta Pollando. Ĝi estas ankaŭ la sidejo de la municipo (*gmina*) nome *Gmina Baligród*. Loko: 49°21' N 22°17' E. El 1a de januaro 1999 ĝis la 1a de januaro 2002 ĝi estis en la Distrikto Bieszczady.

## Historio 
Inter la jaroj 1772 kaj 1918 la teritorio iĝis parto de la Reĝlando Galicio kaj Lodomerio, parto de la habsburga imperio. Antaŭ la Dua Mondmilito estis preskaŭ milo da judoj. Somere de 1942, 1200 lokaj judoj estis senditaj de germanoj al la koncentrejo de Zasław kaj poste al la Ekstermejo Bełżec. La juda tombejo estis ekzekutejo de judoj kaj poloj. La sinagogo estis bruligita. Poste ankaŭ la juda tombejo estis detruita kaj oni pavimis ŝoseojn el la tomboŝtonoj. Aŭtune 1942, germanoj estis portintaj 880 judoj al Załawie kaj mortigis ilin.

La Masakro de Baligrodo okazis en la 6a de aŭgusto 1944 kiam ukrainoj de la Ukraina Ribela Armeo (URA) murdis 42 polajn civilulojn.

## Notoj 
Kategorio:Ĉekarpata provinco
Kategorio:Vilaĝoj de Pollando
Kategorio:Lokoj de Holokaŭsto
Kategorio:Holokaŭsto en Pollando
Kategorio:Ukraina Ribela Armeo
Suda Francio

eta|altdekstre=1.3|La kontinental parto de Suda Francio (*le Midi*), satelita foto (NASA World Wind); mankas Korsiko.
**Suda Francio** aŭ **Sudo de Francio**, populare konata kiel **le Midi** (la Sudo), estas difinita geografia areo de Francio konsistanta el la regionoj kiuj limas kun la Atlantika Oceano sude de la Potevia Marĉo, Hispanio, Mediteraneo kaj Italio. La *Midi* [miDI] inkludas jenon:
* Nova Akvitanio
* Okcitanio
* Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (la sudaj partoj)
* Provenco-Alpoj-Bordo Lazura
* La insulo Korsiko

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Francio
(51910) 2001 QQ60

**(51910) 2001 QQ60** estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Troja Tendaro ».

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Trojaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Hellum

**Hellum** (groninge: *Helm*) estas eta vilaĝo en la komunumo Midden-Groningen en la provinco Groningen (Nederlando). La vilaĝo, antaŭ ankaŭ nomata *Helm*, situas inter Schildwolde kaj Siddeburen. Ĝi havas proksimume 600 loĝantojn. Hellum apartenas delonge al la regiono Duurswold.

Kategorio:Eksaj vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Urbaj kvartaloj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo
Operaco Bumerango

eta|alt=Black and white photo of an industrial installation located next to a body of water. It includes a large number of white storage tanks and buildings, as well as a wharf. A large ship is docked at the wharf.|Aera foto de parto de la Pladjoe rafinejo farita en nekonata dato.
**Operaco Bumerango** estis malsukcesa aeratako fare de la Usonaj Aerfortoj (USAAF) kontraŭ instalaĵojn de naftorafinejoj en la Japan-okupaciita Palembango en la nokto de la 10a/11a de aŭgusto 1944 dum la Dua Mondmilito. Oni sendis totalon de 54 pezaj bombaviadiloj el aerodromo en Cejlono, el kiuj 39 atingis la celitan areon. La klopodoj bombardadi nafto-rafinejon estis nesukcesaj, kaj oni konfirmis nur unu malgrandan konstruaĵon detruita. Minoj faligitaj en la rivero kiu konektas Palembangon al la maro vrakigis tri ŝipojn kaj damaĝis du aliajn. Britoj helpis en la Operaco kiel apogo por la usonaj bombaviadiloj. Tiu estis la nura atako de USAAF al la strategie gravaj naftoinstalaĵoj de Palembango.

## Bibliografio 
* Correll, John T. (Marto 2009). "The Matterhorn Missions". Air Force Magazine. pp.&nbsp;62–65. ISSN 0730-6784.
* Craven, Wesley; Cate, James, eld. (1953). The Pacific: Matterhorn to Nagasaki. The Army Air Forces in World War II. Volume V. Chicago: The University of Chicago Press. OCLC 256469807.
* Fuller, John (2015). Thor's Legions: Weather Support to the U.S. Air Force and Army, 1937-1987. Berlin: Springer. ISBN 9781935704140.
* Hackett, Bob (2016). "Oil Fields, Refineries and Storage Centers Under Imperial Japanese Army Control". combinedfleet.com. Retrieved 22 July 2018.
* Headquarters United States Army Japan (1959). Japanese Monograph No. 45 : History of Imperial General Headquarters Army Section. HyperWar Project.
* Mann, Robert A. (2009). The B-29 Superfortress Chronology, 1934-1960. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company. ISBN 9780786442744.
* Naval Analysis Division (1946). The Offensive Mine Laying Campaign Against Japan. Washington, D.C.: The United States Strategic Bombing Survey. OCLC 251177565.
* Ness, Leland S. (2014). Rikugun: Guide to Japanese Ground Forces, 1937–1945. Volume 1: Tactical Organization of Imperial Japanese Army & Navy Ground Forces. Solihull, United Kingdom: Helion. ISBN 9781909982000.
* Rohwer, Jürgen (2005). Chronology of the War at Sea, 1939-1945: The Naval History of World War Two. London: Chatham Publishing. ISBN 1591141192.

Kategorio:Usonaj bombardadoj
Kategorio:Konfliktoj en 1944
Kategorio:Nederlanda Hindio
Bumerango
Bumerango
Bumerango
Kategorio:Historio de Indonezio
Belga rezistado

[200px|eta|Vartistino de Rezistado havigas unuan helpon al [Brita Armeo|brita soldato vundita dum la batalo ĉe Antverpeno, 1944.]]
La **Belga rezistado** aŭ **Belga rezistomovado** (en franca: *Résistance belge*, en nederlanda: *Belgisch verzet*) kolektive referencas al la rezistomovadoj kiuj opoziciis kontraŭ la Germana okupacio de Belgio dum la Dua Mondmilito. Ene de Belgio, la rezistado estis fragmentita en granda nombro de apartaj organizoj, dividitaj laŭ regionaj kaj politikaj instancoj. En la rezistado estis kaj viroj kaj virinoj el la kaj valonaj kaj flandraj partoj de la lando. Krom sabotado de militista infrastrukturo en la lando kaj mortigo de kunlaboremuloj, tiuj grupoj ankaŭ publikigis grandajn nombrojn de sekretaj gazetoj, arigis spionadon kaj preparis variajn fuĝoretojn kiuj helpis pilotojn de Aliancanoj faligintaj malantaŭ la linioj de la malamikoj fuĝi el Germani-okupita Eŭropo.

Dum la milito, oni ĉirkaŭkalkulis ke proksimume 5% de la landa loĝantaro estis iel en la rezistada aktiveco, dum kelkaj ĉirkaŭkalkulis la nombron de rezistanoj mortigitaj en ĉirkaŭ 19 000; preskaŭ 25 % el ties "aktivaj" membroj.

## Vidu ankaŭ 
* Belga registaro en ekzilo

## Notoj 

Kategorio:Movadoj de Rezistado en la Dua Mondmilito
51915 Andry

'*51915 *Andry'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).

*Andry* estas la kromnomo de *Andrea Casulli'', nepo de la malkovrinto.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Vincenzo Silvano Casulli
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
(51930) 2001 QW127

**(51930) 2001 QW127** estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (*Lincoln Near-Earth Asteroid Research*) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝi estas ano de la Hilda grupo.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2001
Konferenco de Dumbarton Oaks

eta|dekstra|250px|La bieno Dumbarton Oaks en Vaŝingtono estis la loko de la konferenco.
La **Konferenco de Dumbarton Oaks** aŭ, pli formale, la **Negocado pri Internacia Paco kaj Sekurecorganizado de Vaŝingtono** estis internacia konferenco en kiu Unuiĝintaj Nacioj estis formulitaj kaj negocitaj inter internaciaj estroj. La konferenco okazis en Dumbarton Oaks, Vaŝingtono, Usono, el 21a de aŭgusto al 7a de oktobro 1944.

## Celoj kaj rezultoj 
La asertitaj celoj de la proponita internacia organizado estis la jenaj:
# Pluteni internaciajn pacon kaj sekurecon; kaj por tio entrepreni efektivajn kolektivajn decidojn por evitado kaj forigo de minacoj kontraŭ paco kaj la eliminon de faroj de agreso aŭ de aliaj rompoj de paco, kaj realigi pacan rimedojn por negocadi internaciajn disputojn kiuj povus konduki al rompo de paco;
# Disvolvigi amikecajn rilatojn inter nacioj kaj entrepreni aliajn taŭgajn politikojn por plifortigi universalan pacon;
# Plibonigi internacian kunlaboradon en la solvo de internaciaj ekonomiaj, sociaj kaj aliaj humanitaraj problemoj; kaj
# Havigi centron por harmoniigi la agadojn de la landoj en la plibonigo de tiuj komunaj celoj.

La diskutoj en la konferenco pri la kreo de Unuiĝintaj Nacioj inkludis la debatojn pri kiuj ŝtatoj estos invititaj por iĝi membroj, pri la formado de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj, kaj pri la rajto al vetoo kiun havos la permanentaj membroj de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj. Tamen diversaj nuancaj interkonsentoj restos kaj dum la Jalta konferenco oni reformulos ilin.

## Bibliografio 
* Hilderbrand, Robert C. (1990). Dumbarton Oaks: The Origins of the United Nations and the Search for Postwar Security. Chapel Hill: University of North Carolina Press. ISBN 0-8078-1894-1.

Kategorio:Historio de la Unuiĝintaj Nacioj
Kategorio:Internaciaj konferencoj
Kategorio:Konferencoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Diplomatiaj konferencoj
Marianna Wieber

**Marianna Wieber,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Wieber Marianna** estis hungara kostumisto, altlerneja instruisto. Ŝia persona nomvarianto estis *Mariann*.

Marianna Wieber  naskiĝis la  en Nové Zámky Ĉeĥoslovakio/Slovakio.
 
## Biografio 
Marianna Wieber apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio/Slovakio, sed post monatoj ŝi hungariĝis pro la Unua Viena Arbitracio. Ŝi abituriventis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto en 1957, poste ŝi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1962. Ŝia ĉefinstruisto estis Judit Schäffer. Post siaj studoj ŝi eklaboris en Hungara Televizio, sed kiel gasto, ŝi faris teatrajn kostumojn ankaŭ al aliaj teatroj, ankaŭ province. En 1974 ŝi ekinstruis en la Teatroarta Altlernejo. En la 1980-aj jaroj ŝi apartenis al Teatro Thália (Budapeŝto), poste al Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi ricevis kelkajn premiojn.

## Elektitaj teatraj kostumoj 
* Pál Ábrahám: *Bál a Savoyban* (1962)
* Imre Madách: La tragedio de l' homo (1964, 1992)
* Beaumarchais: *La edziĝo de Figaro* (1975)
* Gioachino Rossini: La barbiro de Sevilo (1986, 2009)
* Ŝekspiro: Makbeto (1991)
* Mihály Vörösmarty: *Csongor és Tünde* (2009)

## Elektitaj televiziaj kostumoj 
* ‘‘Az utolsó budai pasa’‘ (1964)
* ‘‘És mégis mozog a föld’‘ (1973)
* Petőfi (1981)
* ‘‘Hölgyek és urak’‘ (1991)
* ‘‘Szabadságharc Szebenben’‘ (2007)

## Elektitaj filmaj kostumoj 
* ‘‘Másfél millió’‘ (1964)
* ‘‘A dunai hajós’‘ (1974)
* ‘‘Az álommenedzser’‘ (1994)
* ‘‘A ház emlékei’‘ (2002)
* ‘‘A Föld szeretője’‘ (2010)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* [hungarlingva membiografieto kun intervjuo(https://eo.wikipedia.org/wiki/intervjuo)]

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj kostumistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Stanislav Skrabec

alternative=Stanislav Škrabec (1844-1918)|eta|250ra|Stanislav Škrabec (1844-1918).
**Stanislav Skrabec** () 7-an de januaro 1844 en Hrovača pri Ribnici - 6-an de oktobro 1918 en Ljubljano, estis eminenta slovena klerulo, franciskano kaj interlingvisto kaj estas konsiderata la plej granda slovena lingvisto de la 19-a jarcento kaj kiel la unua lingvisto kiu faris esploron pri la slovena lingvo.

## Biografio 
De 1864 ĝis 1866 li studis teologion en Goritsa. De 1866 ĝis 1868 li restadis en Ljubljano. La 3-an de aŭgusto 1867 li estis ordinita pastro. De 1868 ĝis 1870 li instruis la grekan, germanan kaj slovenan ĉe la renoma Franciskana mezlernejo en Novo mesto. En 1870 la franciskana ordo sendis lin al la universitato de Graz Aŭstrio) por studi klasikan kaj slavan filologiojn. Li restis en Graz ĝis 1873. Poste li estis nomumita en la franciskana monaĥejo apude de Nova Gorica, kie li instruis la slovenan, kroatan, latinan kaj grekan ĝis la aŭtuno de 1915. La monaĥeja biblioteko de Nova Gorica portas lian nomon, dum granda parto de lia heredaĵo troviĝas en alia franciskana monaĥejo, nome en Kamnik. En Nova Gorica ankaŭ troviĝas busto de Stanislav Škrabec.

Li ankaŭ instruis teologion ĉe la loka seminario.

## Scienca aktiveco 
Škrabec forte influis la evoluon de la slovena lingvo per siaj lingvaj verkoj, kiujn li publikigis en la revuo "*Floroj el la ĝardenoj de Sankta Francisko*", kiun li redaktis ekde ĝia fondo en 1880 ĝis sia morto. Škrabec pristudis ĉefe gramatikajn kaj ortografiajn demandojn kaj verkis pri la laboroj de la Sanktaj Fratoj Cirilo kaj Metodo

Škrabec ankaŭ okupiĝis pri ĝardenaj floroj kaj plibonigis gladiolojn en Slovenio. Ĝis la 1990-aj jaroj, lia scienca verkaro estis preterrigardita de la scienca komunumo.

### Esperanto kaj artefaritaj lingvoj 
Li verkis kritike pri Esperanto kaj aliaj artefaritaj lingvoj kaj proponis sian propran artefaritan lingvoprojekton, nomita "*Evvalia*" (1908-1910).

Li ankaŭ proponis propran sistemon de stenografio (1907-1910).

## Bibliografio 
(slovena) Lingvaj verkaĵoj (Jezikoslovni spisi), Ljubljana, Leonova družba, 1916.

(slovena) Lingvaj verkoj (Jezikoslovna dela) 1–4, Nova Gorica, Franciskana monaĥejo Kostanjevica (apud Nova Gorica), 1994–1998.

## Referencoj 
Kategorio:Slovenaj romkatolikaj pastroj
Kategorio:Slovenaj lingvistoj
Kategorio:Slovenaj verkistoj
Kategorio:Interlingvistoj
Kategorio:Slovenaj franciskanoj
Masakro de Courcelles

La **Masakro de Courcelles** (en franca: *Tuerie de Courcelles*), konata ankaŭ kiel *Masakro de Rognac* (en franca: *Tuerie du Rognac*), estis masakro de 20 civiluloj en Belgio fare de ekstrem-dekstraj Reksistanoj en la urbo Courcelles [KURsel'] en aŭgusto 1944 dum la Dua Mondmilito.

## Kunteksto 
Post la germana invado de Belgio en 1940, kelkaj belgaj civiluloj ekdecidis kunlabori kun la germanaj okupaciantaj fortoj, kunigante pro-kunlaboremajn politikajn grupojn. En Valonio, la plej elstaraj el tiuj estis la Reksisma Movado kiu defendis faŝisman pro-katolikan, pro-nazian politikon. Ĉirkaŭ 1944, la nombro de atakoj de la Belga Rezistado estis pliiĝantaj ĉar la armeoj de Aliancanoj estis malfermintaj duan fronton en Normandio.

## Masakro 
La 17an de aŭgusto 1944, Reksisto de Charleroi, nome Oswald Englebin, estis atakita kaj mortigita kun siaj edzino kaj filo fare de membroj de la Belga Rezistado inter Courcelles kaj Monceau-sur-Sambre en areo konata kiel "Arbaro Rognac".

Kiam la novaĵoj pri la atako alvenis en la sidejoj de Reksistoj en Bruselo kaj Charleroi, du civiluloj estis tuj mortpafitaj kiel reprezalio. Tri membroj de sama familio estis mortpafitaj vespere de la 17a, kaj aliaj du en la nokto de la 17a/18a.

Dum la nokto, Reksistaj paramilitistoj arestis ĉirkaŭ 21 civilajn gravulojn kiuj estis portitaj al Courcelles. El ili 19 estis mortpafitaj ekmateniĝe de la 18a de aŭgusto. Tiuj murditoj estis policanoj, doktoroj, arkitektoj, advokatoj kaj variaj civilaj funkciuloj. La farintoj de la murdoj "revenis al Bruselo, kie ili ricevis drinkadon kaj estis gratulitaj... pro sia agado de revolucia venĝo."

## Notoj 
Kategorio:Konfliktoj en 1944
Kategorio:Kunlaborado kun nazioj
Kategorio:Belgio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Masakroj en Belgio
Kategorio:Belga rezistado
Kategorio:Courcelles (Belgio)
Luterana preĝejo (Nagykanizsa)

La **Luterana preĝejo** estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Nagykanizsa.

## Historio 
La iama Kanizsa estis firma bazo de la reformacio en la 16-a jarcento. Dum dominado de turkoj ankaŭ luteranoj vivis en la urbo, ŝajnas, sen preĝejo. Post la rurka erao pro la kontraŭreformacio la luteranoj praktike malaperis en la urbeto, fidela mencio okazis pri luteranoj nur en 1816. Ili apartenis al luteranaj grupoj de Surd aŭ Iharosberény, ekde 1825 al Szepetnek. En Nagykanizsa la luterana grupo formiĝis filio de Szepetnek en 1845. Ili aĉetis parcelon por konstrui preĝejon, sed tio ne sukcesis. En 1857 ili aĉetis domon, kiu iĝis lernejo kaj preĝdomo. En 1890 unue oni konstruis pastroloĝejon, poste la nun videblan preĝejon. En 1900 la eklezia grupo sendependiĝis de Szepetnek. En 1923 la kirko estis renovigita. La orgeno alvenis en 1939, en la sekvaj jardekoj oni faris la plej gravajn renovigajn laborojn, fine en 1993 la preĝejo plene renoviĝis.

## Konstruaĵo 
La kirko situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas.  Interne la ĉefaltara pentraĵo prezentas bapton de Kristo.

## Fontoj 
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/nagykanizsa/evangelikus-templom-22803
* http://www.szombathely-lutheran.hu/egyhaztortenet/egyhazkozseg-42.html

Nagykanizsa
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Nagykanizsa
Ágoston Ács

**Ágoston Ács** [Agoston Aĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ács Ágoston** estis hungara pentristo (ĝenristo). Lia origina familia nomo estis *Ascher* [aŝer].

Ágoston Ascher  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ágoston Ács studis en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo. Lia ĉefinstruisto estis István Gróh. Post siaj studoj li estis oraĵisto, kiun li forlasis pri sanproblemoj. Ŝi estis konata pentristo, plej ofte li pentris ĝenrojn. Li edziĝis en 1913 kaj 1919. Li mortis pro kormalsano.

## Ekspozicioj 
* Arthalo Budapeŝto (plurfoje ekde 1939)

## Elektitaj pentraĵoj 
* Varró asszonyok
* Paraszt életkép
* Beszélgetők az udvaron
* Délutáni szieszta az udvaron
* Délutáni tere-fere
* Falusi udvaron
* Hazafelé
* Körmenet
* Lányok a napfényes tornácon

## Fontoj 
* http://acs-agoston.festmenyvetel.hu/festmenyek 
* https://www.antikregiseg.hu/muvesz_adatbazis/acs_agoston_festo__1889_-_1947__eletrajza.php

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pentristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Harvey Hart

**Harvey Hart** (1928-1989) estis kanada reĝisoro kaj televida produktisto.

Hart studis ĉe la Universitato de Toronto antaŭ esti kontraktita de la Canadian Broadcasting Corporation (CBC) en 1952. Por ĝi li kreis pli ol 30 televidajn produktaĵojn, inter ili plurajn epizodojn de televidserio Festival, kiel *"Home of the Brave" [Hejmo de la bravulo]* (1961) kaj *"The Luck of Ginger Coffey" [La Sorto de Ginger Coffey]* (1961), adaptoj de la romano The Luck of Ginger Coffey.

En 1963 li forlasis Kanadon kaj iris al Usono, kie, en la sekvaj jaroj, li reĝisoris epizodojn por televidserioj kiel ekzemple "The Alfred Hitchcock Hour" kaj "Star Trek", same kiel teatraĵoj kiel Bus Riley's Back in Town (1965) kaj The Sweet Ride (1968).

Li revenis al Toronto en 1970, kie li reĝisoris plurajn filmojn, inkluzive Fortune and Men's Eyes [Fortuno kaj la Okuloj de la Viroj] (1971), The Pyx (1973), Shoot (1976) kaj "Goldenrod (1976), per kiu li gajnis la premion Canadian Screen Award for Best Director

Meze de 1970-a jardeko li reĝisoris kelkajn epizodojn de televidserion Columbo: ''By Dawn's Early Light* (1974), *A Deadly State of Mind* (1975), *Forgotten Lady* (1975), kaj *Now You See Him* (1976). Li daŭre disigis sian tempon inter film-laboro en Kanado kaj televida laboro en Los Angeles dum la 1980-aj jaroj. Li ricevis premion Golden Globe Award for Best Miniseries or Television Film pro East of Eden kaj premion Gemini Award pro *Passion and Paradise'' (1989).

Li mortis pro koratako en 1989.

## Referencoj 
Kategorio:Reĝisoroj kaj scenaristoj de Star Trek
Kategorio:Kanadaj reĝisoroj
Belga registaro en ekzilo

eta|dekstra|Hubert Pierlot (maldekstre), ĉefministro de la Belga registaro en ekzilo, aprilo 1944.
[eta|[Leopoldo la 3-a (Belgio)|Leopoldo la 3-a, fotita en 1934, elektis resti en Belgio kiel prizonulo pli ol sekvi sian registaron en ekzilon.]]
La **Belga registaro en Londono** (en franca: *Gouvernement belge à Londres*, en nederlanda: *Belgische regering in Londen*), konata ankaŭ kiel registaro Pierlot la 4-a, estis la **Belga registaro en ekzilo** inter oktobro 1940 kaj septembro 1944 dum la Dua Mondmilito kaj la okupacio de la lando fare de Nazia Germanio. La registaro estis triparta, kun ministroj el katolika, liberala kaj labor-partioj. Post la invado de Belgio fare de Nazia Germanio en majo 1940, la Belga registaro, sub ĉefministro Hubert Pierlot, fuĝis unue al Bordozo en Francio kaj poste al Londono, kie ĝi establis sin mem kiel la nura legitima reprezento de Belgio antaŭ la Aliancanoj.

Spite la fakton, ke ili ne havis aŭtoritaton en sia propra lando, tiu registaro administris la teritorion de la Belga Kongo kaj faris negocadon kun aliaj landoj de Aliancanoj pri la post-milita rekonstruo. Interkonsentoj fare de la registaro en ekzilo dum la milito estis la fondo de la Beneluksa Dogana Unio kaj la akcepto de Belgio ene de Unuiĝintaj Nacioj. Tiu registaro ankaŭ faris influon ene de la Belga armeo en ekzilo kaj klopodis pluteni ligojn kun la Belga rezistado.

En la 5-a de septembro la Belga, Nederlanda kaj Luksemburgia registaroj en ekzilo subskribis la Londonan Dogankonvencion, kiu pavis la vojon por la fondo de la Beneluksa Ekonomia Unio.

## Vidu ankaŭ 
* Ekzilregistaro

## Bibliografio 
* De Schryver, August (1998). Oorlogsdagboeken, 1940–1942. Tielt: Lannoo. ISBN 90-209-2971-2.
* Dutry-Soinne, Tinou (2006). Les Méconnus de Londres: Journal de Guerre d'une Belge, 1940–1945 (vol. 1). Brussels: Racine. ISBN 2-87386-483-4.
* Dutry-Soinne, Tinou (2008). Les Méconnus de Londres: Journal de Guerre d'une Belge, 1940–1945 (vol. 2). Brussels: Racine. ISBN 2-87386-504-0.
* Gutt, Camille (1971). La Belgique au Carrefour, 1940–1944 (in French). Fayard.

Kategorio:Rilatoj de Belgio kaj Britio
Kategorio:Britio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Belgio en la Dua Mondmilito
Kategorio:Ekzilregistaroj
Kategorio:Aperis en 1940
Kategorio:Malaperis en 1944
Sciaenidae

alternative=Micropogonias undulatus (line art).jpg|eta|Micropogonias undulatus (line art)
La ***Sciaenidae*** estas familio de fiŝoj perkoformaj.

Ili estas plejparte taksataj kiel bonaj fiŝoj por homa manĝado. La plej konataj apartenas al genroj *Sciaena* (doninta la nomon al la familio), *Umbrina* (kun multegaj specioj) kaj *Argyrosomus*.

La fiŝoj de tiu ĉi familio kapablas bleki simile al ranoj, uzante naĝvezikon kaj apartajn muskolojn.


Kategorio:Perkoformaj familioj
Noordbroek

eta|350px|Mapo de la antaŭa municipo Noordbroek el 1867.
eta|maldekstra|350px|Vilao en Noordbroek
**Noordbroek** (groninge: *Noordbrouk*) estas nederlanda vilaĝo kaj antaŭa municipo, kiu ekestis dum la fruaj mezepokoj. La vilaĝo situas en la provinco Groninger municipo Midden-Groningen. Komence de 2007 ĝi havis 1 960 loĝantojn.

Al Noordbroek apartenas la setlejoj Stootshorn, Korengarst kaj Noordbroeksterhamrik, kaj ankaŭ la antaŭaj setlejoj Noordbroeksterveen, Veenhuizen, Westfalen kaj Zuiderveen. La unuaj tri setlejoj ekde 1660 formas la paroĥon Noordbroeksterhamrik. En la ekstera areo oni distingis plue Zuiderklei (opozicie al Zuiderveen), Evenreiten, Bovenland, Bovenmeerland kaj De Kampen. La lago Noordbroekstermeer estis ĉirkaŭ 1612 sekigita.

Kategorio:Eksaj municipoj de Groningo
Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Groningo