open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Proprio

Kiel **proprio** (latine: la propra; la esenca) oni nomas, diference al la ordinariumo, elementojn de la diservo ŝanĝantajn ĉiun dimanĉon resp. laŭ la liturgia jaro („de tempore“).

## La proprio en la romkatolika meso 
La **Proprium Missae** en la liturgio de la romkatolika eklezio enhavas kontraŭe al ordinariumo la partojn de la meso ŝanĝantajn laŭ la eklezia jaro kaj / aŭ okazo.

Tradicie oni diferencas jene:

* *Proprium de Tempore* : tekstoj ŝanĝantaj laŭ la postuloj de la eklezia jaro.

* *Proprium Sanctorum* : tekstoj ŝanĝantaj laŭ la sanktulaj festoj.

Al la proprio de la meso kutime apartenas jenaj eroj:
# introito (enirverso)
# oratio (tagopreĝo)
# 1-a legado (plej ofte el la Malnova Testamento)
# respondopsalmo aŭ gradualo kun verso
# (je dimanĉoj kaj altfestoj 2-a legado; el la epistoloj)
# (je kelkaj festoj: sekvenco)
# haleluja kun verso
# evangelia legado
# ofertorio (oferkantado)
# oferpreĝo (antaŭe: secreta)
# prefaco
# komunio (kanto okaze de la komunia disdonado)
# fina preĝo (postkomunio).

Introito, gradualo, sekvenco, haleluja, ofertorio kaj komunio estas la partoj, kiun povas laŭtradicie kanti ĥoro aŭ komunumo. Ili estas anstataŭeblaj per preĝejaj kantoj. Tiuj ĉi kvin (resp. ses, se ekzistas sekvenco) partoj estas la **Proprium Missae** laŭ eklezimuzika senco. La plej granda klasikaj muzikigoj (orkestraj mesoj) de la meso koncernas nur la ordinario. Escepto estas la meso por mortinto, la Rekviemo, kun la muzikigo kaj de la ordinariumo kaj de la proprio. En pli nova tempo ekestis ankaŭ propriaj muzikigoj.

## La proprio en la protestana diservo 
En la evangela-lutera liturgio la proprio kutime inkluzivas:
# semajndiraĵo
# introito (enirpsalmo)
# Kollektengebet (tagopreĝo)
# legadoj: Malnova Testamento, epistolo, evangelio
# ĉefa- aŭ semajnkanto
# haleluja-(verso)
# prediko
# dum komuniodiservoj: prefaco, fina kolekto (dankpreĝo post la komunio)
# la laŭsezona liturgia koloro

Kategorio:Liturgio
Kategorio:Gregoria ĉanto
Judit Józsa

**JÓZSA Judit** (joĵa) rumanuja hungara skulptistino, verkistino naskita en Corund la 20-an de februaro 1974.

## Biografio
Judit Józsa studis en Odorheiu Secuiesc en sanafera fakliceo kaj mallonge ŝi laboris en la loka malsanulejo. Apud sia patro, János Józsa ŝi komencis tre frue skulpti ceramikskulptaĵojn. En 1994 en Hungario ŝ laboris en Malsanulejo Sankta Margareta. Intertempe ŝi studis arthistorion en Universitato Katolika Pázmány Péter.

## Ekspozicioj
En 1996 ŝi ekspoziciis en Hotelo Gellért. De tiam ŝi havis ekspoziciojn en Budapeŝto, Esztergom, Szombathely kaj en aliaj urboj, eksterlande en Nederlando, Usono, Kanado. En 1996 ŝi havis apartan sukceson en Ópusztaszer per sia historia skulptaĵserio *Honfoglalás* (Patrujokupado).

## Eksteraj ligiloj 
*Retejo de la artistino

Kategorio:Rumanujaj hungaraj ceramikistoj
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Lavoisier

**Lavoisier** estas la nomo de kemiistoj:

* Antoine Laurent de Lavoisier (1743 - 1794)
* Marie Lavoisier (1758 - 1836), kunlaborantino kaj edzino de la antaŭa
Buurmalsen

**Buurmalsen** () estas vilaĝo en la nederlanda provinco Gelderland. Ĝi estas parto de la municipo Geldermalsen, kaj situas ĉ. 9&nbsp;km okcidente de Tiel.

Buurmalsen estis memstara municipo de 1818 ĝis 1978, kiam ĝi fariĝis parto de la municipo Geldermalsen.
En 2001, la vilaĝo Buurmalsen havis 574 loĝantojn, komence de 2021 estis 1 075. La areo de la vilaĝo estis 0,15&nbsp;km², kaj havis 210 rezidejojn.

eta|300ra|Situo Geldermalsen
eta|300ra|Situo Buurmalsen (verda) la centro estas ruĝa

## Partnera urbo 
Kategorio:Vilaĝoj de Nederlando
Kategorio:Loĝlokoj en Gelderlando
Kategorio:Eksaj municipoj de Gelderlando
Spytihněv la 2-a (Bohemio)

**Spytihněv la 2-a** (naskiĝis 1031, mortis la 28-an de januaro 1061) estis ĉeĥa princo el dinastio Premislidoj, laŭ la kronikisto Kosmas „viro tre bela, la hararon li havis pli malhela ol nigra peĉo, la barbojn longe fluetantajn, la vizaĝon gajan…“.

Li estis la plej aĝa filo de Břetislav la 1-a kaj Guta von Babenberg, frato de Vratislav la 2-a, Konrado kaj Oto, regantaj en moraviaj apanaĝoj kaj de Jaromír, posta episkopo. Lia edzino estis Ida de Wettin (germana nobela familio).

## La junaĝo 
* 1040 – Nur naŭjara Spytihněv iĝis garantiulo de Henriko la 3-a, kiun malkontentigis la ekspansiema politiko de princo Břetislav, tamen post la Henrika malvenko dum militatako en Bohemion Spytihněv estis interŝanĝita por iuj germanaj nobeloj, tiutempe militkaptitaj.

* 1041 Henriko la 3-a estis ĉifoje pli sukcesa kun sia atako kaj Spytihněv denove iĝis garantiulo. Ne estas konate, kiel longe li devis roli tiel.

* 1048 lia patro donacis al li moravian apanaĝon ĉirkaŭ la urbo Olomouc

* 1054 lia patro Bořivoj la 1-a venigis lin al si antaŭ sia morto por ke li regu. Moravio estis dividita inter ceteraj tri fratoj. La plej juna frato Jaromír devus iĝi ekleziulo.

## Regado 
* 1055 li akceptis sian landon kiel feŭdon de Henriko la 3-a. Sekve li forpelis siajn fratojn, Moravion ekregis mem kaj (laŭ la kronikisto Kosmas) eksterigis ĉiujn germanojn inkluzive sian patrinon (konservitaj fontoj tamen kontraŭas tiun ĉi aserton). Spytihněv mem havis germanan edzinon kaj el la klostro en Sázava forpelis slavajn monaĥojn, kiujn anstataŭis monaĥoj germanaj, praktikantaj la latinan diservon.

* 1057 li fondis kanonikaron en la urbo Litoměřice.

* 1059 li redonis la moravian apanaĝon Olomouc al la frato Vratislav por malfortigi la aliancon inter Sankta Romia Imperio kaj Hungario, post kiam Vratislav edziĝis al Adelaida de Hungario, filino de hungara reĝo Andreo la 1-a. Peno de Spytihněv akiri reĝan titolon malsukcesis, li akiris nur la rajton porti episkopan kapvestaĵon.

Dum lia regado estis alikonstruita la rotondo de sankta Vito en Praga burgo je romanika baziliko.

* la 28-an de januaro 1061 Spytihněv mortis post ses jaroj de la regado, eble post bataloj ĉe la urbo Hradec nad Moravicí. Oni entombigis lin en la praga Katedralo de sankta Vito.

## Gefiloj 
Lia unusola filo Svatobor (Frederiko) en la jaro 1085 iĝis episkopo en itala urbo Aquileia, sed jam la 23-an de februaro 1086 li estis murdita dum surstrata batalo. Krome li havis filinon de nekonata nomo.

## Fontoj 
* ŽEMLIČKA, J.: Čechy v době knížecí 1044–1198. Praha, NLN, 2002. 660 s. ISBN 80-7106-196-4.

Kategorio:Premislidoj
Kategorio:Regantoj de Ĉeĥio
Paul Cornu

300px|eta|Paul Cornu
300px|eta|
**Paul CORNU** (1881 en Glos-la-Ferrière; 6-an de junio 1944 en Lisieux) estis franca inĝeniero, kiu produktis biciklojn.

Cornu evoluigis kiel unua la unuan kunhoman helikopteron, nomatan tiam *fluganta biciklo*. La unua *flugo* (leviĝo) okazis la 13-an de novembro 1907 en Lisieux, Calvados, Francio kaj atingis alton de 30 cm dum 20-sekunda flugtempo.

La helikoptero pezis 260 kg kaj estis muntita, pelita per 24-ĉevalpova Antoinette-V8-Ottomotoro kaj kiu motoro movis tra centra akso per rubandoj du kontraŭrotaciantajn rotoron. Tiu konstruado - kiam la turnomomanto de du rotoroj egaliĝis - estis jardekojn poste uzita ĉe multaj helikopteroj.

La *fluganta biciklo* pruviĝis nedirektebla kaj okazis nur kelkaj provoj.

Kvankam alia franco konstruis helikopteron (Bréguet-Richet I), sed tio estis ligita al la tero kaj estis senhoma.

Cornu mortis pro bombardado en Normandio (Operation Overlord).

Kategorio:Aviado
Osadné

[eta|maldekstra|250px|Vido al nordo al ĉefa montĉeno de Karpatoj kun slovaka-pola limo kaj valkaldrono de rivereto [Udava (rivero)|Udava kaj naturrezervejo Udava malantaŭ]]
eta|maldekstra|250px|Templo de Leviĝo de Sinjoro
**Osadné** laŭ historia slovaka nomo kaj ankaŭ ukraine *Telepovce* (hungare *Telepóc*) estas rutena vilaĝo en orienta Slovakio en distrikto Snina. Ĝi troviĝas 17 km for de Snina.

## Priskribo 
Teritorio de vilaĝo troviĝas ĉe slovak-pola limo, ĉe ĉefa montoĉeno de Karpatoj. Tra la vilaĝo fluas rivereto Udava, kiu elfontas ĉe slovak-pola limo.

## Historio 
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1639 sub la nomo *Filerová Voľa*. Sub ĉi nomo ĝi estis konata ĝis jaro 1612, poste sub la nomo *Telepovce* ĝis 1948. Origine ĝi apartenis al nobelara familio el Humenné, poste al aliaj nobelaraj familioj. En 1910 loĝis en la vilaĝo 664 homoj, rutenoj en majoritato, poloj en minoritato.

## Vidindaĵoj 
Greko-katolika preĝejo el 1792. Ortodoksa preĝejo konstruita en 1933 en malnovrusa stilo. En kripto de ĉi preĝejo estas ostoj de 1025 soldatoj de unua mondmilito.

De la vilaĝo kondukas ĝis la pola vilaĝo Balnica turistmarkita piedvojo tra slovaka-pola limpasejo por piedirantoj (2 horoj). Ekde 2008 ambaŭ ŝtatoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limkontrolado ĉesis. Sur teritorio de Pollando troviĝas  de Lupkov ĝis Cisna.

## Naturprotekto 
Parto de vilaĝa teritorio troviĝas en Nacia parko Poloniny, kiu nordokcidente najbaras kun Landprotektita areo Orientaj Karpatoj.
Sur la teritorio kuŝas du protektitaj teritorioj naturrezervejoj:
* Udava;
* Hlboké.

Kategorio:Municipoj en distrikto Snina
Kategorio:Rutenaj municipoj de distrikto Snina
Serio

**Serio** povas rilati al:

***serio**, aro da samspecaj kaj iel ordigitaj objektoj aŭ aferoj, ekzemple: serio da libroj, serio da filmoj ktp;
** televida serio, sinsekvo da filmaj verkoj, elsenditaj per televido;
*serio, matematika nocio, sumo de elementoj de vico;
*Serio, itala rivero de Lombardio;
*11022 Serio, asteroido de la ĉefzono.
* Krome serio estas ankaŭ parto de matĉo en teniso, konsistanta el pluraj "ludoj". Gajniĝas matĉo, kiam gajniĝas du serioj (aŭ en kelkaj turniroj tri serioj).
La Esperanta Gazetejo

***La Esperanta Gazetejo*** estis retpaĝo kiu arigas informojn pri esperantaj gazetoj kaj havebligis retajn versiojn de gazetaj numeroj. Cele, ĝi similis al alia retprojekto, Gazetoteko Lanti. Laŭ la stato de septembro 2010, la projekto "gazetejo" havis 2042 eldonojn de sume 120 esperantlingvaj gazetoj. Ekde 2013, ĝi perdis sian retejan adreson kaj nun nur konsulteblas per arkivigitaj versioj ekzemple en la retejo *Internet Archive*. Granda parto de la enhavo tamen ankaŭ rekte plu atingeblas per la reta biblioteko de Hispana Esperanto-Federacio je la retadreso *bitoteko.esperanto.es*.

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Retaj gazetoj
Kategorio:Esperanto-gazetoj
Dobev

**Dobev** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, 8&nbsp;km okcidente de Písek, en ebenaĵeca arbar- kaj fiŝlagplena pejzaĝo. Ĝi havas  ().

## Historio 
La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1318.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Dobev konsistas el kvin partoj sur tri katastraj teritorioj:
* Malé Nepodřice, katastra teritorio *Nepodřice*
* Nová Dobev, k. t. *Stará Dobev*
* Oldřichov, k. t. *Oldřichov u Písku*
* Stará Dobev, ankaŭ nomo de k. t.
* Velké Nepodřice, k. t. *Nepodřice*

## Memorindaĵo 
La ĉefa memorindaĵo estas preĝejo de Sankta Brixi, origine gotika el la 14-a jarcento, kun navo rekonstruita baroke en la 18-a jarcento.

## Pluaj fotoj 

Dobev (okres Písek) (13).jpg|Niĉa kapeleto de La plej sankta Triunuo
Dobev (okres Písek) (19).jpg|Ponto en la municipo
Dobev (okres Písek) (26).jpg|Dudometoj en la municipo
Rybník Stašov (Okres Písek) (5).jpg|Fiŝlago Stašov
Dobev (okres Písek) (35).jpg|Dobev
Dobev - okres Písek (04).jpg|Kruco sur la ponto
54 Dobev.jpg|Dobev - preĝejo de sankta Brikco
55 Dobev.jpg|Dobev - kapeleto de La plej sankta Triunuo


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Béla Lugosi

**Béla LUGOSI** , familinomo *Blaskó* (Lugos,  – , Holivudo) estis hungara aktoro plej konata pro sia rolo de Drakulo en la Broadway dramo de klasika vampiro-rakonto de Bram Stoker. Poste Lugosi ludis la saman rolon en la 1931-a filmo. Poste, li havis longdaŭran karieron kiel filmaktoro en Holivudo, ĉefe en hororaj filmoj (Serio-Frankenstein).

## Biografio 
Dekunu-jaraĝe li fuĝis el sia hejmo. Li laboris en minejo, sed deziris fariĝi aktoro. Sian unuan sukcesan debuton li havis en 1900 en Szabadka, de kie oni invitis lin al Szeged, poste Budapeŝto. Siajn aktorajn studojn li faris en privatlernejo kaj praktikan instruadon ricevis inter 1902–1904 en Temesvár. Ekde tiam li ludis naŭ jarojn en provinco, en Debrecen (1909–10) kaj Szeged (1910–11). En sezono 1911–12 li engaĝigis sin al Király Színház, dume frekventis la aktorlernejon de Szidi Rákosi. Li ricevis nur etajn rolojn kaj tiu ne ŝanĝis eĉ tiam, kiam li venis en 1911 al Nacia Teatro. Pro la teatra neglekto li engaĝigis sin al *Sztár Stúdió* de filmreĝisoro Deésy Alfréd, kie li rolis sub artistnomo *Olt Arisztid*. En la fino 1918 li estigis ligon sub nomo Libera Organizo de Teatrdungitoj kaj partoprenis kontraŭregiatarajn manifestacioj. En 1919 oni maldungis lin kaj tial li devis elmigri. En 1926 oni amnestiis lin, sed ne revenis hejmen. Post Vieno, Berlino en 1921 elmigris Usonon. Tie inter 1922 kaj 1928 trairis la amerikan provincon kun trupo de Palásthy Sándor kaj kun Novjorka Hungara Scenejo de Tóth István. Li estis kune kun Darvas Károly ankaŭ la reĝisoro de trupo. Li prezentis sin en Ameriko unuan fojon en la hungara lingvo La tragedio de'l homo de Imre Madách la 9-an de aprilo 1922 en novjorka *Lexington Theatre*. Sekve ankaŭ la publiko de Chicago kaj Cleveland povis vidi la teatraĵon.

## Ĉefaj roloj 
* Hamlet (Shakespeare);
* Rómeó (Sh.: Rómeó és Júlia);
* Lucifer (Madách I.: Az ember tragédiája).

## Bibliografio 
* Madách I.: Az ember tragédiája;
* Bíró L.: Sárga liliom;
* Heijermans: Ghetto.

## Eksteraj ligiloj 
* Bela Lugosi filmography
* Filmo Dracula 

Kategorio:Hungaraj aktoroj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Drakulo
Amerikaj kolomboj

***Patagioenas***, aŭ pli populare dirite **Amerikaj kolomboj**, estas genro de birdoj de la familio de kolombedoj kiu enhavas turtojn kaj kolombojn, genro kiu estas dediĉita al kolomboj de la Nova Mondo kaj disiĝis el la genro *Columba* (Johnson *et al.* 2001). Estas 17 specioj, kiuj povas esti klasitaj en 4 grupoj baze sur analizoj de DNA (Johnson *et al.* 2001) kombine kun analizoj de voĉo kaj morfologio (Mahler & Tubaro 2001):

Grupo '''*caribaea* (Strivostuloj)'*: Vosto kun fina strio kaj brilega kolo; serioj da solaj "ku". Ŝajne la plej baza grupo (Johnson *et al.* 2001).
* Strivosta kolombo *Patagioenas fasciata*
* Ĉilia kolombo, *Patagioenas araucana*
* Kariba kolombo, *Patagioenas caribaea*

Grupo ***leucocephala***: Brilega kolo kaj malhela plumaro, aŭ blanka bordo ĉirkaŭ eksteraj flugilkovriloj, aŭ skvameca aspekto; grupoj de trioblaj "ku" kun unua plilongigita alvoko en ĉiu frazo escepte ĉe *speciosa*
* Blankkrona kolombo *Patagioenas leucocephala*
* Skvamnuka kolombo, *Patagioenas squamosa*
* Skvama kolombo, *Patagioenas speciosa*
* Pikazura kolombo, *Patagioenas picazuro*
* Nudokula kolombo, *Patagioenas corensis*
* Makulkolombo, *Patagioenas maculosa*

Grupo ***cayennensis***: Ne rimarkinda plumaro escepte brilega kapo ĉe *cayennensis*; grupoj de duoblaj aŭ trioblaj "ku" kun unua alvoko en ĉiu frazo
* Helventra kolombo, *Patagioenas cayennensis*
* Flavbeka kolombo, *Patagioenas flavirostris* 
* Perua kolombo, *Patagioenas oenops*
* Senmarka kolombo, *Patagioenas inornata*

Grupo *'*plumbea* (*Oenoenas*)'*: Etaj, senmarka plumaro, rondoformaj vostoj, etaj bekoj, frazo konsistanta el laŭtaj solaj "ku"
* Plumba kolombo, *Patagioenas plumbea*
* Ruĝeca kolombo, *Patagioenas subvinacea*
* Nigrabeka kolombo aŭ Mallongbeka kolombo, *Patagioenas nigrirostris*
* Malhela kolombo, *Patagioenas goodsoni*

Oni konas fosilian specion dekomence priskribitan kiel *Columba*, nome *Patagioenas micula* (Frua Plioceno de Curtis Ranch, Usono).

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  (2003): *Aves de Patagonia, Tierra del Fuego y Península Antártcica*. Editorial Fantástico Sur Birding Ltda . ISBN 956-8007-03-2
*  (2001): A molecular phylogeny of the dove genera *Streptopelia* and *Columba*. *Auk* **118**(4): 874-887. PDF plena teksto 
*  (2001): Relationship between song characters and morphology in New World pigeons. *Biological Journal of the Linnean Society'' **74**(4): 533–539.  (HTML resumo)

Kategorio:Kolombedoj
Kategorio:Nearktisa faŭno
Kategorio:Neotropisa faŭno
Matthäus Merian

eta|Mateo Merian la patro
**Matthäus Merian** la patro (*  en Basel; †  en Langenschwalbach, Hesio) estis svisa/germana grafikisto kaj eldonisto.

Mateo Merian ĉefe konatiĝis pro sia impona verko *Topographia Germaniae* (1642-1654), kiu aperis en 16 volumoj, la serio estis daŭrigita post lia morto per volumoj pri aliaj regionoj en Eŭropo, precipe Francio, Italio kaj insulo Kreto. Entute aperis 30 volumoj kun 92 mapoj kaj 1486 kuprogravuraĵoj, entenantaj 2142 unuopajn bildojn de urboj, urbetoj, kasteloj, burgoj kaj klostroj.

## Literaturo 
eta|150ra|Titolpaĝo de *Theatrum Europaeum*
(germanlingve)
* Lucas Heinrich Wüthrich: *Das druckgraphische Werk von Matthäus Merian d.Ä.*, Band 1 und 2, Basel 1966; Band 4 Hamburg 1996.
* Lucas Heinrich Wüthrich: Matthäus Merian d.Ä.-Biographie; in: Ausstellungskatalog "Matthäus Merian der Ältere, Zeichner, Stecher und Verleger; Basel, Frankfurt/M. 1993, S. 5 ff.
* Matthaeus Merian: *Die Bilder zur Bibel - Mit Texten aus dem Alten und Neuen Testament*; herausgegeben und eingeleitet von Peter Meinhold; Hoffmann und Campe Veerlag, Hamburg 1965.
* Jörg Diefenbacher, *Die Schwalbacher Reise*, Mannheim 2002, ISBN 3-00-008209-3
* Frieder Hepp,* Matthaeus Merian in Heidelberg. Ansichten einer Stadt*. Heidelberg, 1993
* Hans Georg Wehrens: *Freiburg in der Topographia Germaniae von Matthäus Merian*; in: *Freiburg im Breisgau 1504-1803, Holzschnitte und Kupferstiche*; Verlag Herder, Freiburg 2004, S. 111 ff. ISBN 3-451-20633-1.
* Ulrike Valeria Fuss, Matthaeus Merian der Ältere. Von der lieblichen Landschaft zum Kriegsschauplatz - Landschaft als Kulisse des 30jährigen Krieges.Frankfurt am Main, 2000.ISBN 978-3-631-35558-9.
* Museum fur Kunsthandwerk (Frankfurt a.M.), Catalog Zu Ausstellungen Im Museum Fur Kunsthandwerk Franckfurt Am Mayn (15.9.-7.11.1993) Und Im Kunstmuseum Basel (27.11.1993-13.2.1994) Als Unsterblich Ehren-Gedachtnis Zum 400. Geburtstag Des Hochberuhmten Delineatoris (ISBN 3-88270-065-3)
* Ulrike Valeria Fuss, Momentaufnahme und Monumentalansicht. Ein Vergleich zwischen Valentin Wagner und Matthäus Merian d. Ä. In:Valentin Wagner (um 1610-1655): Ein Zeichner im Dreißigjährigen Krieg. Aufsätze und Werkkatalog. (ISBN 3-921254-92-2)
eta|150ra|Kunsido de la imperia parlamento en Regensburg, 1640

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Biografia artikolo  de F. Selzle (de)
* Diĝitigitaj volumoj de "Theatrum Europaeum" 
* Wolfgang Schmale pri "Theatrum Europaeum" (de)
* Topographia Bavariae, 1690 
* verschiedene Bände

Kategorio:Svisaj eldonistoj
Kategorio:Desegnistoj
Kategorio:Librovendistoj
Paseky

**Paseky** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, en distrikto Písek, 8&nbsp;km sudoriente de urbo Písek, rande de ripozareo montaro de Písek, riĉa je piedmigraj kaj biciklaj vojoj. En la jaro  ĉi tie vivis .

## Historio 
La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1748. En la vilaĝo funkcias turisma tranoktejo.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Paseky konsistas el du partoj, kiuj ambaŭ situas en la katastra teritorio *Paseky u Písku*.
* Nuzov
* **Paseky**

## Memorindaĵoj 
* Vilaĝplaca kapelo
* Kruco rekte ĉe komunikilo en la municipo
* Kruco proksime de la municipo ĉe vojkruciĝo direkte al la municipo kun dato 1891

## Pluaj fotoj 

Paseky. Kříž. (1).jpg|Kruco meze de la municipo
Paseky. Kříž. Detail horní části kříže. (2).jpg|Detalo de la supra parto de la kruco
Paseky. Kříž. (3).jpg|Kruco sur vojkruciĝo malantaŭ la municipo
Paseky. Kaple (1).jpg|Kapeleto en la municipo


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Čížová

**Čížová** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek, 7&nbsp;km nordokcidente de urbo Písek. En  ĝi havis .

Dominanto de la vilaĝo estas monteto kun preĝejo de Sankta Jakobo.

En la vilaĝo funkcias vigla kultura kaj societa vivo,
en la ĉirkaŭaĵo ekzistas densa reto de ne tro postulemaj biciklovojoj (vidu mapon en *Eksteraj ligiloj*).

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
Municipo Čížová konsistas el sep partoj sur ses katastraj teritorioj.

* Borečnice
* Bošovice en la katastra teritorio *Bošovice u&nbsp;Čížové*
* Krašovice en la katastra teritorio *Krašovice u&nbsp;Čížové*
* Nová Ves kaj Čížová en la katastra teritorio *Nová Ves u&nbsp;Čížové*
* Topělec
* Zlivice

## Pluaj fotoj

Čížová3.jpg
IMG_8139.JPG
IMG 8140.JPG
IMG 8141.JPG

## Eksteraj ligiloj 
* Mapo de proponataj biciklovojoj 


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Božetice

**Božetice** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en norda parto de Sudbohemia regiono, distrikto Písek, 5&nbsp;km oriente de Milevsko. Vivas ĉi tie  (). Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Radihošť.

## Historio 
La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1291. En 2005 ĝi havis 396 loĝantojn.

En la vilaĝo troviĝas banejo kaj tenisludejo, la ĉirkaŭaĵo plenas de arbaroj, fiŝlagoj kaj purakvaj riveretoj, en kiuj vivas trutoj.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Božetice konsistas el du partoj sur samnomataj katastraj teritorioj:
* **Božetice**
* Radihošť

## Memorindaĵoj
* Proksimume kilometro de la municipo laŭ la fluo de rivero Smutná troviĝas muelejo Kvěchov. Ĉi tie estas ŝtona, fervoja ponto el la jaro 1889, kiam estis trafikigita fervojlinio Tábor–Ražice. Proksime de la mulejo estis en la jaro 1861 hisita ŝtona kruco. Samtempe estis sur la ponto konstruita fare de la posedanto de la muelejo fera statuo de Johano Nepomuka. En la muelejo Kvěchov pasigis sian infanaĝon Josefa kaj Růžena Blažkovi, kunkreskintaj dunaskitoj, kiuj naskiĝis en la jaro 1878 en la proksima Skrýchov u Opařan.
* Ŝtona viadukto Božetice

## Pluaj fotoj 

Božetice okres Písek (23).JPG|Domo en la municipo
Božetice okres Písek (10).JPG|Vido al vilaĝplaco
Božetice 2020-07-27 Náves.jpg|Vilaĝplaco

## Referencoj

Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Ofertorio

eta|200px|maldekstra|Ofertorio laŭ la tridentina meso
**Ofertorio** (de la latina *offerre* = *doni, prezenti*) estas liturgia kanto dum la oferpreparado dum la mescelebrado. Dume oni kolektas la mondonacojn kaj portas la oferendaĵojn (pano kaj vino) sur la altaron. Sekvas la preparado de la oferendaĵoj kaj la oferpreĝo.

Tradicie la ofertorio estas ĥormuziko ŝanĝanta laŭ la proprio, origine antifone recitata psalmo. Ekzistas ankaŭ orgen-ofertorioj kaj aliaj instrument-ofertorioj kiel instrumenta prezentado dum diservo. En Germanio ekz. oni ofte kantas je ĉi tiu loko oferkanton.

## Gravaj overtorioj 
**Ĥoro**
* Orlando di Lasso, *Sacrae Cantiones* (1582 resp.. 1585);
* Giovanni Pierluigi da Palestrina, *Offertoria totius anni* (1593)

**Ĥoro, orgeno, trumpetoj kaj komunumo **
* Ralph Vaughan Williams, *All people that on earth do dwell* (The Old 100th), ofertorio okaze de la kronado de la reĝino Elizabeto la 2-a

**Orgeno**
* Louis Lefébure-Wely, pluraj ofertorioj i.a. en la kolekto ''L'Organiste Moderne*.
* Jean Langlais, *Deux Offertoires pour tous les temps'' (1943)

## Vidu ankaŭ 
Domine Jesu Christe

Kategorio:Gregoria ĉanto
Kategorio:Liturgio
Septembra programo

La , komence de la unua mondmilito, la Regna Kanceliero de Germanio, Theobald von Bethmann Hollweg,  en tiel nomata **septembra programo** skizis la celojn de Germanio en tiu milito.

## Fono 
Rekte post eko de la unua mondmilito ekis larĝa diskuto en la germana politiko kaj en la publiko pri celoj de la milito. Elformiĝis du pozicioj: unu volis senaneksan pacon, alia teritoriajn gajnojn. Por tiu lasta aperis la demando, kie elkonstrui hegemonion: okcidente aŭ oriente. 

La plej konata kaj diskutita katalogo de la militceloj estas la t.n. septembra programo de kanceliero Kanzler Bethmann-Hollweg. La vera aŭtoro estis Kurt Riezler, tiam altranga oficito en la imperia burokratio. 

La programo erspegulas la epokon, kiam ĝi naskiĝis: pro venkoj okcidente fokusas la teksto je okcidenta kaj meza Eŭropo, dum Anglio ne estis menciita, Rusio kaj la kolonioj apenaŭ estis menciitaj. 

Paralele prezentis programon la maldekstra *Alldeutschen Verbandes*, tio koncentris je  orienta eŭropo. 

Kvankam la teksto estis sekreta, la esenco atingis la publikon. Tiuj postuloj rilate al la malamikaj ladoj bazis poste la solan militŝuldon (militrespondecon) de Germanio.

## Enhavo 
La enkonduka frazo akcentis malfortigon de Francio, repuŝo de Rusio al nur-rusaj teritorioj. 

Grava kerno estis la Mez-Eŭropa ideo, kio skizis doganan kaj ekonomian unuiĝon (inkluzive ankaŭ Polio, Svedio, Danuio, Nederlando, Italio, Norvegio), kiun regas ekonomie kaj politike Germanio. Laŭ la teksto, Francio devas esti dependa ekonomie, Belgio vasala ŝtato, Luksemburgio federacia ŝtato ene de la imperio.  

La teksto skizis teritoriajn pretendojn de Germanio: ercejo ĉirkaŭ  Longwy-Briey en Lotaringio al Germanio, Lüttich kaj Verviers (de Belgio) al Prusio. 

## Literaturo 
*Gunther Mai: *Das Ende des Kaiserreichs. Politik und Kriegsführung im Ersten Weltkrieg*. 3. akt. Aufl. München, 1997. ISBN 3-423-04510-8

## EL 
*teksto 

Kategorio:Unua mondmilito
Drhovle

**Drhovle** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. Vivas ĉi tie  (). Origine formis ĝin du partoj, apartenantaj al la burgo Zvíkov.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Drhovle konsistas el ok partoj sur kvar katastraj teritorioj:
* Brloh (k. t. *Brloh u Drhovle*)
* Drhovle Ves (situas en k. t. *Drhovle*)
* Drhovle Zámek (situas en k. t. *Drhovle*)
* Dubí Hora (situas en k. t. *Pamětice u Drhovle*)
* Chlaponice (situas en k. t. *Mladotice u Drhovle*)
* Mladotice (k. t. *Mladotice u Drhovle*)
* Pamětice (k. t. *Pamětice u Drhovle*)

## Memorindaĵoj
La ĉefa memorindaĵo de la vilaĝo estas renesanca fortikaĵo, rekonstruita ĉirkaŭ la jaro 1700 je baroka kastelo. Ampleksan rekonstruon ĝi trapasis en la jaro 2003. La kastelo ne estas publike alirebla, ekde 1953 ĝi servas kiel pensiulejo.

Kadre de aŭtuna kermeso en la kastelo okazas tradicia festeno, dum la antaŭpaska karnavalo eblas spekti procesion kun popolmaskoj.

En la ĉirkaŭaĵo de la vilaĝo troviĝas pluraj kapeletoj el la 1-a duono de la 19-a jarcento kaj tilioaleoj.

## Pluaj fotoj 

File:Drhovle. Okres Písek. (2).jpg|Kapelo de sankta Johano Nepomuka
File:Drhovle. Okres Písek. (8).jpg|Niĉa kapeleto de sankta Floriano
File:Drhovle. Okres Písek. (3).jpg|Fiŝlago en la municipo


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Předotice

**Předotice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek. En  ĝi havis .

## Historio 
La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1323. La vilaĝo ekestis en 1962 kun la nomo Podolí II, en 1990 ĝi estis alinomita je Předotice.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Předotice konsistas el naŭ partoj sur sep katastraj teritorioj.
* Kožlí u Čížové (ankaŭ nomo de k. t.)
* Křešice (k. t. *Křešice u Čížové*)
* Malčice (k. t. *Malčice u Mirotic*)
* Podolí II (ankaŭ nomo de k. t.)
* **Předotice** (ĝi situas en k. t. *Křešice u Čížové*)
* Šamonice (ankaŭ nomo de k. t.)
* Soběšice (k. t. *Soběšice u Předotic*)
* Třebkov (ankaŭ nomo de k. t.)
* Vadkovice (ĝi situas en k. t. *Podolí II*)

## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sanktaj Petro kaj Paŭlo

## Pluaj fotoj

Předotice (2).jpg|Předotice
Předotice common.JPG|Předotice
Předotice 02.JPG|Předotice
Předotice 01.JPG|Předotice


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Blatna montetaro
Tranĉea milito

[eta|300ra|Tranĉeo ĉe [La Boisselle dum batalo de Somme, julio 1916]]
**Tranĉea milito** estas defensiva formo de la militado, ofta formo de milito de la pozicioj kaj kiu konsistas el reto de tranĉeoj.

La unua tranĉea milito okazis en la Krimea milito en 1854 laŭ elpensoj de inĝeniera oficiro Eduard Totleben. Poste oni uzis tiun taktikon en la usona enlanda milito (1861–1865) kaj la rusa-japana milito (1904–1905).

Tiu milita formo atingis sian sangan kulminon en la unua mondmilito, precipe ĉe la batalo de Verdun (1916), kiam mortis aŭ vundiĝis ĉ. 700.000 soldatoj.

La tranĉea sistemo dum la unua mondmilito en la okcidenta fronto etendiĝis de la Norda maro ĝis Svislando kaj falis nur pro enkonduko de tankoj fare de la aliancanoj, fine de la milito (printempo, 1918).

La tranĉeoj, tiel la frontoj estis en distanco de 100 - 250 metrojn, kelkfoje nur 25m (Vimy) kaj en batalo de Gallipoli eĉ 15m.

Inter la malamikaj tranĉeoj ofte kuŝis dornodratoj. La tranĉeoj mem estas diversaltaj kaj zigzagaj, por ke la enpenetranta malamiko ne povu pafi nur kelkajn metrojn. Malantaŭ la unua tranĉea linio estis pluraj ofte fortigitaj per betono.

La lastfoja uzo de la tranĉea milito okazis en la Iraka-Irana milito (1980-88) kaj en 1991, kiam Usono per buldoseroj enterigis multajn ankoraŭ vivantajn soldatojn.

## Vidu ankaŭ 
* Unua mondmilito
* Komunumoj de Meuse

Kategorio:Milito
Maksimiliano la 2-a Emanuelo (Bavario)

eta|Maksimiliano la 2-a Emanuelo
**Maksimiliano la 2-a Emanuelo de Bavario**, plena germana nomo *Maximilian II. Emanuel Ludwig Maria Joseph Kajetan Anton Nikolaus Franz Ignatz Felix*, mallonge ***Max Emanuel*** (naskiĝis la  en Munkeno, mortis la  samloke), el la dinastio Wittelsbach estis de 1679 ĝis 1706 kaj ekde 1714 ĝis 1726 duko de Supra kaj Malsupra Bavario kaj Supra Palatinato kaj princo-elektisto de la Sankta Romia Imperio, kaj ankaŭ de 1692 ĝis 1706 guberniestro  de la Hispana Nederlando.

Maks Emanuel naskiĝis kiel unua filo de princo-elektisto Ferdinando Maria kaj lia edzino Henrieta Adelaida de Savojo
(filino de Viktoro-Amadeo la 1-a de Savojo)
en la rezideja urbo Munkeno. Lia patrino poste ricevis donace – kiel danko por la longe atendita nasko de tronheredonto – la monon por konstruigi Palacon Nymphenburg, kiun ŝia filo multe plivastigis.

Post la morto de lia patro, en 1679 Maks Emanuel ekregis kiel princo-elektisto kaj modernigis la bavaran armeon laŭ franca ekzemplo.

(...)

## Vidu ankaŭ 
* Milito de hispana sukcedo

Kategorio:Historio de Eŭropo
Kategorio:Vitelsbaĥoj
Kategorio:Princoj-elektistoj de Bavario
Kategorio:Dukoj de Luksemburgo
Kategorio:Guberniestroj de la Habsburga Nederlando
Matěj Kopecký

**Matěj Kopecký** (naskiĝis la 24-an de februaro 1775 en Libčany - mortis la 3-an de julio 1847 en Koloděje nad Lužnicí) estis legenda ĉeĥa pupteatristo.
Pro siaj ĉeĥlingve verkataj teatraĵoj (kaj por infanoj kaj por plenkreskuloj), kiujn li prezentadis kun sia trupo tra bohemia kamparo, li ludis gravan rolon en la periodo de t.n. ĉeĥa nacia renaskiĝo en la 1-a duono de la 19-a jarcento.Laŭstile elirinte el la viva baroka teatra tradicio, bazita sur bezono de forta emocia travivaĵo, li neforviŝeble kontribuis al formado de ĉeĥa popola pupteatra arto kiel specifa kultura fenomeno. La plej tipaj figuroj de liaj fabelaj rakontoj estis doktoro Faŭsto, la ĉeĥa Johano kaj diabloj.

Li estas fondinto de granda pupteatrista gento - tri el liaj filoj (entute li havis 15 infanojn, el kiuj tamen nur 6 atingis plenkreskan aĝon) sekvis la saman profesian vojon kaj daŭre pluraj liaj posteuloj jam en la oka generacio okupiĝas pri pupteatro.

En la vilaĝo Mirotice en Sudbohemia regiono nuntempe troviĝas malgranda muzeo pri lia vivo kaj agado.

Kategorio:Ĉeĥaj pupteatristoj
Libčany

**Libčany** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en orienta Bohemio, en regiono Hradec Králové, 5&nbsp;km sudoriente de la novgotika kastelo Hrádek u Nechanic. Vivas ĉi tie  ().

La pentristo Mikoláš Aleš onidire tiun ĉi vilaĝon, danke al ĝia pitoreska situo inter arbaroj kaj fruktoĝardenoj, nomis "La ĉeĥa Betlehemo".

## Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1073.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj
La plej valora kultura memorindaĵo estas romanika preĝejo de Ĉielenpreno de Virgulino Maria el 1160.

## Naskiĝintoj
En la vilaĝo naskiĝis en 1775 fondinto de la ĉeĥa pupteatra arto Matěj Kopecký. Liahonore ĉiujare en novembro okazas en Libčany Pupteatra festivalo.

## Pluaj fotografioj 

Libčany, road to church.jpg|Libčany – niĉaj kapeletoj survoje al preĝejo
Libčany, municipally office.jpg| Municipa oficejo, antaŭe lernejo
Libčany, main road.jpg| Ĉefŝoseo meze de la vilaĝo
Libčany, orchard.jpg | Fruktaj ĝardenoj estas tipaj por suda ĉirkaŭaĵo de Libčany


Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Hradec Králové
Kategorio:Municipoj en distrikto Hradec Králové
Kategorio:Setlejoj en Orientelba tabulo
Somera Olimpiko 1976

eta|maldekstre|180ra|

## Sportaj disciplinoj 
* *akvosportoj*
* *arkpafado*
* *atletiko*
* *biciklado*
* *bokso*
* *flugpilkado*
* *futbalo*
* *gimnastiko*
* *halterlevo*
* *hokeo*
* *ĵudo*
* *kanuado*
* *korbopilko*
* *lukto*
* *manpilkado*
* moderna pentatlono
* *pafado*
* *rajdado*
* *remado*
* *skermo*
* *velado*

## Partoprenantaj nacioj 
*  
*  '** 
*  
*  
*  
*  **'
*  '**
*  
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  '**
*  **'
*  
*  
*  
*  
*  '**
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  ''*
*  * ''
*  '**
*  
*  **'
*  '**
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  
*  '**
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  '**
*  
*  
*  **'
*  '**
*  **'
*  '**
*  **'
*  
*  '**
*  **'

Klarigo: Teamoj kun *klinitaj literoj* havas kolektan subpaĝon por la partopreno en kelkaj jaroj kaj teamoj kun rektaj literoj eĉ havas apartan subpaĝon nur pri tiu-ĉi jaro.

## Medala klasifiko 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

----
----

----
----

Kategorio:1976 en Kanado
Kategorio:Montrealo
Silvio Gesell

**Johann Silvio GESELL** (n. 17-an de marto 1862 en Sankt-Vith (tiam Germana Regno, hodiaŭ Belgio); m. 11-an de marto 1930 en la fruktkultiv-kooperativo Eden apud Oranienburg). Li estis komercisto, financteoretikisto kaj la fondinto de la liberekonomi-teorio.

Silvio Gesell elmigris en 1887 al Argentino. Sub la ekonomiaj krizoj de la lando, kiuj negative influis lian komercagadon, li komencis principe pripensi la ekonomian sistemon kaj ekevoluigis sian unuan monteorion. La kernideo de lia teorio estas la ideo, ke la mono devas flui, kaj li kreis tial la ideon de negativa interezo (negativa mono) por konservado de mono. Mono devus esti nur interŝanĝrimedo. Li ankaŭ kreis la koncepton de interŝanĝringoj, tio estas komunumo de personoj kaj entreprenoj kiuj anstataŭ mono akceptas servo- aŭ varbonhavojn. En la historio estiĝis multaj tiaj interŝanĝcirkloj, sed du, nome la WIR-Banko-Kooperativo en Svislando kaj Barter en Usono, atingis efektivan ekonomian signifon.

Gesell revenis 1892 al Eŭropo. Post mallonga restado en Germanio li translokiĝis al Les Hauts Geneveys en la Kantono Neŭŝatelo en Svislando. Krom agrikultura laboro li kreis revuon pri terenreformo, kiu tamen en 1903 ĉesis aperi pro monmanko. De 1907 ĝis 1911 li denove loĝis en Argentino por poste reveni al Germanio. Li ekvivis en la fruktkultiv-kooperativo Eden en Oranienburg en la nordo de Berlino. Gesell en sia revuo "Der Physiokrat", kiun li eldonis kun Georg Blumenthal en 1914 propagandis la terenreformon. La revuo estis en 1916 definitive malpermesita. 1916 li denove forlasis Germanion kaj iris al Svislando. 1919 Ernst Niekisch vokis lin al Munkeno kiel membro de la revolucia registaro. Post la sanga fino de la Konsilantara Respubliko li estis plurmonate enkarcerigita sed poste liberigita de munkena rapidtribunalo.

Li retiriĝis tiam al Berlino, iris 1924 ankoraŭfoje al Argentinio por poste definitive reveni al Oranienburg, kie li mortis la 11-an de marto 1930 pro pulminflamo.

La ideoj de Silvio Gesell forte influis svisajn esperantistojn kiel Georg Rotach kaj Paul Enz. Ĉi-lasto fondis en la jaro 1934 la WIR-Kooperativon, kiu estas unu el la malmultaj institucioj sur la bazo de la idearo de Gesell, kiuj en la praktiko sukcesis kaj ĝis hodiaŭ pluekzistas. Unu lia adepto estis la aŭstra pastro kaj teologo Johannes Ude.
## Verkoj
*"La Mirakla Insulo 'Baratario' ". Tradukis Petro Rulofido. Eldonis Universala Ligo, 1983.

## Vidu ankaŭ 
* Negativa mono. Eksperimentoj pri negativa mono okazis en Wörgl (Tirolo, Aŭstrio),  kaj pri „Wära“ en Hengersberg-Schwanenkirchen (Bavara Arbaro), insulo Norderney kaj aliloke en Germanio.

## Eksteraj ligiloj 
* La spirito de la mono, videodokumento pri la ideoj de Gesell (germane kun Esperantaj subtitoloj)

Kategorio:Valonoj
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj ekonomikistoj
Kategorio:Germanaj anarkiistoj
Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Belgodevenaj argentinanoj
Kategorio:Germandevenaj argentinanoj
Kategorio:Germanaj esperantistoj
Paul Enz

[eta|200px|Paul Enz fotita dum ekskurso de [Esperanto-Societo Zuriko, 1920 en Nidelbad]]
**Paul Enz** naskiĝis 1897 kaj mortis la 1-an de decembro 1991. Li estis komercisto kaj adepto de la teorioj pri libera mono de Silvio Gesell. Li lernis Esperanton en 1920 kaj ek de tiam estis ĝis la lastaj tagoj de sia vivo fervora membro de Esperanto-Societo Zuriko, Svisa Esperanto-Societo kaj UEA. 

En 1934 Paul Enz fondis la WIR-Banko-Kooperativon (WIR = *Wirtschaftsring*, do "ekonomia cirklo"), kies celo estis la interŝanĝo inter entreprenistoj por transiri la ekonomian krizon. Fakte la WIR-kooperativo estis unu el la malmultaj liber-mon-modeloj, kiuj en praktiko efektive sukcesis. Post lia retiriĝo el la estraro de Esperanto-Societo Zuriko en la okdekaj jaroj, Esperanto-Societo Zuriko nomumis lin honora membro. Paul Enz gastigis en sia hejmo multajn esperantistojn el la tuta mondo, pro kio lia nomo estas bone konata ankaŭ ekster Svislando.

Kategorio:Svisaj esperantistoj
Kategorio:Zurikanoj
Oslov

**Oslov** estas vilaĝo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek, 8&nbsp;km nordoriente de urbo Písek.

## Historio 
La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1226. En 2005 ĝi havis 332 loĝantojn kaj nun en  ĝi havas .

En la vilaĝo troviĝas kelkaj originaj vilaĝdomoj kaj bienoj, preĝejo kun paroĥejo, vendejo kaj kelkaj gastejoj.

En la proksima ĉirkaŭaĵo situas fama gotika burgo Zvíkov kaj elserĉata ripozloko ĉe la valbaraĵo Orlík.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
Municipo Oslov konsistas el kvar partoj sur du katastraj teritorioj.
* **Oslov** (ankaŭ nomo de k. t.)
* Svatá Anna (ĝi situas en k. t. *Oslov*)
* Tukleky (k. t. *Tukleky u Oslova*)

Al&nbsp;Oslov apartenas ankaŭ domaro Pazderny sur limo de la katastraj teritorioj Oslov kaj Tukleky u&nbsp;Oslova.

## Rilataj artikoloj 
* Červená nad Vltavou - pereinta vilaĝo

## Pluaj fotoj

Oslov (Písek) (1).jpg|Oslov
Oslov-house.jpg|Oslov
Oslov-houses.jpg|Oslov
20.8.20 1 Oslov - Cerveny Ujezd 08 (50249781637).jpg|Oslov
Nature reserve Vyri skaly in autumn 2011 (11).jpg|Naturrezervejo Výří skály


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro
Kategorio:Setlejoj sur Otava
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Bag

**Bag** estas grandvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Aszód. El la vilaĝnomo originas nomo de Julio Baghy.
eta|maldekstre|

## Geografio 
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, inter urboj Aszód kaj Tura, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo inter Budapeŝto-Miskolc. Aŭtoŝoseo M3 en la sama direkto preteriras. Aszód troviĝas 5, Gödöllő 13, Budapeŝto 41 km.

## Historio 
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko, kuprepoko, bronzepoko kaj de sarmatoj. La turkoj faris senhoma la komunumon post la mezepoko, poste alvenis germanoj kaj slovakoj.

## Vidindaĵoj 
En 1774 baroka Preĝejo Sankta Andreo (Bag) konstruiĝis.

## Fontoj 
* WikiTrans
eta|maldekstre|
 
Kategorio:Grandvilaĝoj en Hungario
Hévízgyörk

**Hévízgyörk** [hEvIzdjork] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Aszód. La loknomo signifas: varma akvo.
eta|maldekstre|120px|Blazono de Hévízgyörk

## Bazaj informoj 
* 
* Areo:23&nbsp;km²
* Loĝantaro: 3040
* Poŝtkodo: 2192
* Telefonprefikso: 28

## Situo 
eta|Mezepoka katolika preĝejo de Hévízgyörk
Hévízgyörk situas sur ebenaĵo, inter urboj Aszód kaj Tura, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo inter Budapeŝto-Miskolc. Aŭtoŝoseo M3 en la sama direkto estas ne tro for.

## Historio 
La unua mencio okazis en 1438.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejoj:
** mezepoka preĝejo de Marteno de Tours
** pli nova preĝejo Sankta Jozefo (Hévízgyörk)
** kalvinana preĝejo (Hévízgyörk) el 1704
** klasikisma luterana el la 19-a jarcento
** baptista preĝejo.
* Apud la vilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.

## Famuloj 
En Hévízgyörk naskiĝis:
* aktoro Margit Szabó
* dramisto Károly Gerő.

## Ĝemeleco 
* Schlüsselfeld, Germanio
Galgahévíz

**Galgahévíz** (galgahEvIz) estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza Hungario**, en departemento Pest, en subregiono Aszód. Hévíz signifas varma akvo, **Galga** estas preterfluanta rojo.
eta|300ra|dekstra|Apudaĵo de Galgahévíz
* Areo:31&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2540
* Poŝtkodo: 2193
* Telefonprefikso: 28

La vilaĝo situas sur ebenaĵo, inter urboj Aszód kaj Tura, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo inter Budapeŝto-Miskolc. Aŭtoŝoseo M3 en la sama direkto estas ne tro for.

La komunumo estis loĝata dum la neolitiko, bronzepoko, ferepoko kaj de sarmatoj. Apud la vilaĝo restis ŝpuroj pri Remparo de Ĉorso. La varma fonto konstante logis la popolojn, estas restaĵoj de mezepoka terfortikaĵo kaj abatejo. En 1241 la tataroj detruis la vilaĝon, sed poste la turkoj ne faris senhoma ĝin. La katolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao konstruiĝis en 1722.

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Kartal

**Kartal** estas grandvilaĝo en Hungario en regiono **Meza Hungario**, en departemento Pest, en subregiono de Aszód. La nomo devenas el la praturka cortul (=aglo).
eta|Aerfoto pri Kartal

## Bazaj informoj 
* Areo:29&nbsp;km²
* Loĝantaro: 5850
* Poŝtkodo: 2173
* Telefonprefikso: 28

## Geografio 
Kartal situas apud urbo Aszód, laŭ traira flankovojo.

## Historio 
La komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko. Apud la vilaĝo restis ŝpuroj pri Remparo de Ĉorso. En 1241 la tataroj detruis la vilaĝon. Ĉirkaŭ en komence de la 17-a jarcento pro la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo senhomiĝis. En 1920 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj. En 1964 kulturdomo konstruiĝis.

## Famuloj 
* en Kartal naskiĝis:
** István Petrovics (petroviĉ), patro de Petőfi
* en Kartal mortis:
** Géza Podmaniczky, kiu establis observatorion en 1884 en Kartal

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo Elizabeto de Hungario (Kartal)
* kastelo Podmaniczky

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Verseg

**Verseg** [verŝeg] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Aszód.
eta|150ra|Blazono de Verseg
eta|Kastelo de Podmaniczky

## Bazaj informoj 
* 
* Areo:30&nbsp;km²
* Loĝantaro: 1430
* Poŝtkodo: 2174
* Telefonprefikso: 28

## Situo 
La vilaĝo situas laŭ flankovojoj. Budapeŝto troviĝas je 53 km-oj.

## Historio 
La komunumo estis loĝata jam dum la kuprepoko, bronzepoko kaj de sarmatoj. La unua mencio okazis en 1290 laŭ tiama ortografio *Wrsegh* Dum la turka erao la vilaĝo pluvivis kaj konstante evoluis. Iom for de la vilaĝo familio **Podmaniczky** (podmanicki) fondis farmon, kiu poste pligrandiĝis al loĝejo, biblioteko kaj observatorio. En 1675 romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Nikolao, en 1868 klasikisma kastelo de Podmaniczky konstruiĝis, kiu nun estas hotelo.

## Vidindaĵoj 
* Preĝejo de Sankta Nikolao (Verseg)
* Kastelo de Verseg

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Plurvoĉeco

**Plurvoĉeco** estas en la muzikteorio ĉeftermino por komponmaniero, je kiu pluraj voĉoj eksonas samtempe. Plurvoĉeco do estas la malo de unuvoĉeco aŭ monofonio, kiu estis normale en la historio de la okcidenta muziko ĝis la 9-a jarcento. Nur per la evoluigo de la organumo komencas la plurvoĉeco. La plej gravaj plurvoĉaj komponteknikoj estas homofonio kaj polifonio.

## Literaturo 
* René Frank: *Mehrstimmiges Singen. Einführung der Mehrstimmigkeit in Kinder- und Jugendchören.* Praxisbuch. Tectum, Marburg 2005, ISBN 3-8288-8884-4

Kategorio:Muzika teorio
Vácszentlászló

[eta|dekstra|300ra|[Ladislao la 1-a (Hungario), pri kiu nomiĝis Vácszentlászló]]
**Vácszentlászló** (vAcsentlAslo) estas vilaĝo en Hungario en regiono **Meza Hungario**, en departemento Pest, en subregiono Gödöllő.

* Areo:30&nbsp;km²
* Loĝantaro: 2010
* Poŝtkodo: 2115
* Telefonprefikso: 28

## Situo 
La vilaĝo situas laŭ flankovojoj, for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Spite la nomon Vác ne estas proksime.

## Historio 
La komunumo estis loĝata dum la ferepoko. La unua skriba mencio devenas el 1394. Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis kaj refondiĝis en 1689.

## Komunumoj pri Ladislao la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando 
Oni fondis Asocion pri Ladislao la 1-a (Hungario).

Kategorio:Vilaĝoj de Hungario
Čimelice

**Čimelice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas ĉe la rivereto Skalice en la norda parto de Sudbohemia regiono, en distrikto Písek, sur la ĉefa ŝoseo inter la ĉefurbo Prago kaj Strakonice, 23&nbsp;km norde de la urbo Písek. En  ĝi havis .

En la proksimeco troviĝas populara ripozloko ĉe la valbaraĵo Orlík.

## Historio 
La loko estis loĝigita jam ekde la pratempo. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas post la jaro 1400 (aliaj fontoj mencias la jaron 1352).

La 11-an de majo 1945 en la muelejo "U Diků" (survoje de Čimelice al Orlík nad Vltavou) la lastaj restoj de la germana armeo de la generalo Schörner ĉi tie subskribis kapitulacon. En Eŭropo tiel formale finiĝis la 2-a mondmilito. Omaĝe al tiu evento estis en 1995 tiuloke inaŭgurita memormonumento, en ĉeesto de la tiama ĉeĥa prezidento Václav Havel.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
Municipo Čimelice konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj:
* **Čimelice**
* Krsice

En la jaroj 1850–1874 apartenis al la municipo ankaŭ Dolní Nerestce, Pohoří, Rakovické Chalupy kaj Slavkovice.

## Vidindaĵoj 
* baroka kastelo unusola palaca arkitekturo en la distrikto Písek, estis konstruita en 1728-1730 de la itala arkitekto Antonio Canevalle, dum la posedo de la artama grafo Karel Bissingen, tiama hetmano de la regiono Prácheň. Al la nuna aspekto ĝi estis adaptita post incendio en 1767.
Triala duetaĝa konstruaĵo estas ĉirkaŭita de ampleksa angla parko.
En 1951-1982 ĝi estis sidejo de filma mezlernejo, tiam unusola enlande-. Post 1989 ĝi estis reprivatigita al la antaŭaj posedantoj nobela familio Schwarzenberg, kiu kun subteno de la ŝtato iom post iom realigas la kompletan rekonstruon. En la kastelo funkcias firmao pri kultivado de floroj, fruktoj kaj legomoj kaj ĉiun aŭguston tie okazas popularaj florekspozicioj.
* origine gotika fortikaĵo en najbareco de la kastelo, baroke rekonstruita je grenejo
* preĝejo de Sankta Triunuo - origine gotika el la 13-a jarcento, baroke rekonstruita, la nunan empiran aspekton ricevinta en 1822
* baroka pestokolono sur la ĉefplaco
* stile pura empira tombeja kapelo kun kripto de la nobela familio Vratislav kaj statuaro - konstruita e 1819 en formo de antikva greka templo
* pluraj fiŝlagoj - sur la vilaĝa ĉefplaco kaj en la ĉirkaŭaĵo (Bisingrovský, Zhoř, Nerestec, Stejskal, Valný, Zástava)
* naturmemorindaĵo Kopáčovská ĉe la nordorienta rando de la komunumo
* 12&nbsp;km longa piedmigra instrupado nomita laŭ la pentristo Mikoláš Aleš, kondukanta el Čimelice al Mirotice

## Pluaj fotoj

Čimelice Castle 01.JPG
Čimelice.jpg
Čimelice-church2.jpg
Čimelice-pond.jpg

## Literaturo 
* *Čimelice : regionální historie*.Čimelice : Obecní úřad Čimelice, 2000. 161 p.
* CACÁK, František: *Orlické Povltaví*. Orlík nad Vltavou : Obecní úřad Orlík nad Vltavou, 2007. 400 p. ISBN 978-80-239-9833-7.

## Eksteraj ligiloj 
* Fotogalerio de la kastelo en www.hrady.cz


Kategorio:Municipoj en distrikto Písek
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Tabora montetaro