open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kŭanĵua Instituto de Scienco kaj Teknologio

eta|Rigardo de Gist|274x274ra
La **Kŭanĵua Instituto de Scienco kaj Teknologia** (; , akronime **GIST**, antaŭe konata kiel Kwangju Institute of Science and Technology (K-JIST)) estas esplora universitato koncentrata pri scienco kaj teknologio kiu troviĝas en Kŭangĵuo, Sud-Koreio.

La universitato estis fondita en 1993 kun la celo krei fortan esploran bazon por plua scienca kaj teknologia disvolviĝo. Ĉiuj prelegoj estas donitaj en la angla kaj ĉiuj magistraj kaj doktorecaj disertaĵoj devas esti skribitaj en la angla.

En majo 2012, la studentaro de GIST konsistas el 1,286 studentoj, kun 293 studentoj kaj 993 gradstudantoj . Virinoj reprezentas 20% de studentoj kaj 28% de gradstudantoj.

En la QS World University Rankings de 2020, GIST estas 322-a tutmonde, igante ĝin la 9-a sudkorea universitato en la rangotabeloj . 

## Organizo 
### Studenta Programo (GIST-Kolegio) 
* Ĝenerala Studoj-Dividado (unuajaruloj kaj duajaruloj)
* Gravaj Koncentriĝoj (juniora kaj altranga):
* Elektrotekniko kaj Komputika Koncentriĝo
* Kemia Koncentriĝo
* Fizika Koncentriĝo
* Vivsciencoj-Koncentriĝo

### Gradprogramo (Gradlernejo) 
La gradlernejo de la Instituto estas organizita en kvin fakultatoj kaj tri lernejoj.

* Lernejo de Informoj kaj Komunikadoj
* Fakultato de Materiala Scienco kaj Inĝenieristiko
* Lernejo de Mekatroniko
* Lernejo de Medisciencoj kaj Inĝenieristiko
* Fakultato de Vivsciencoj
* Fakultato de NanoBio- Materialoj kaj Elektroniko
* Fakultato de Fotoniko kaj Aplikata Fiziko
* Fakultato de Medicino Sisteminĝenieristiko

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Diplomita Oficiala Retejo, en la angla
* Studenta Oficiala Retejo, en la korea kaj la angla 

Kategorio:Teknologiaj universitatoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Malpeza trajno DART

La **Malpeza trajno DART** () priservas la metropolan areon de Dallas, Teksaso. Ĝi estas posedata kaj funkciigata fare de "Dallas Area Rapid Transit" (DART). La sistemo malfermiĝis la  kaj priservas 65 staciojn kaj kvar liniojn, kovrante 93 mejlojn (&nbsp;km): la Blua Linio, la Ruĝa Linio, la Verda Linio, kaj la Oranĝa Linio.

centra|400ra|eta|Mapo

## Linioj 
## Vidu ankaŭ 
* Malpeza trajno
* Dallas
* Kinki Sharyo
* Tramtransporto en Dallas
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
* 
* UrbanRail.Net

Kategorio:Dallas
DART
DART
Preĝejo Sankta Heleno (Siebleben)

**Preĝejo Sankta Heleno** () troviĝas en Siebleben, kvartalo de Gotao, Germanio.

## Historio 
La unua kirko de Siebleben menciiĝis unue en 1365: ĝi staris ĉe la publika akvoprovizada puto, en distanco de ĉ. 200 metroj for de la nuna kirko, kaj estis sub patroneco de Mario. Laŭ Johann Georg August Galletti estis pligrandigita kaj plibeligita la preĝejo en la jaroj 1680, 1724 kaj 1754. Brulo en la 11.6.1809 detruis la kirkon kaj 24 domojn kun staloj kaj garbejoj. Pretervivis el la tempo antaŭreformacia statuo pri Anno Triopa.

Duko Aŭgusto (Saksio-Gotao-Altenburg) monon donacis por novkonstruo kaj la necesan lignon el la arbaroj de Georgenthal. Sed nova konstruo ne tuj ekis pro la avarecon de la Siebleben-anoj kaj la jam alportita ligno forputris. Dek jarojn pli malfrue la kastela ĉefadmininistranto Adolf von Wangenheim zorgis pri la novkonstruo preĝeja. Lia filino Caroline von Wangenheim, kiu ekposedantis la privilegiitan bienon de Buchwald, donacis grundon por nova kirko kondiĉe ke tombo de la sinjorino von Buchwald kaj de lia fratino venu en volbon de la nova kirko. Ankaŭ ilia zorgo daŭre estu sekurigita fare de la komunumo kaj la tiama bienluprenanto ricevu kompenson. Post interkonsento kun la vilaĝanoj komenciĝis la preĝejkonstruo en la 1820-a jaro. En oktobro 1826, mallonge antaŭ finkonstruo, la sarkofagoj estis alilokitaj enpreĝejen.

Konsekro preĝeja sukcesis en la 16.12.1825 en ĉeesto de duko Ernesto la 1-a (Saksio-Koburgo kaj Gotao) kaj de la princoj Ernesto kaj Alberto. Iliaj nomoj ĝis nun iniciale videblas surorgene. Riĉa farmulo nome Wilhelm Umbreit laŭdire financis la sonorilon, tiel ke ĝi nomiĝas *Umbreit-sonorilo*.

Por kirktura pinto ne sufiĉis la mono kio kialis ke supre de la turo estis ligna kruco kun longeco de 13 metroj kies lastaj ses metroj surtegmente videblis. Fine de la 1970-aj jaroj ĝis la komenco de la 1980-aj jaroj la kruco staris en la enireja zono. Poste ĝi troviĝis ĉe la altaro kaj surturen oni metis novan krucon.

En 1999 la kirko ricevis vitran alkonstruaĵeron *(Glashaus)*. En 2000 hejtilo kaj elektriko moderniĝis. Sur la iama tombejo apudkirka spekteblas la tomboj de Gustav Freytag kaj ties edzino Anna kaj de ties duonfilino Mika-Maria Strakosch-Freytag. La aktuala tombejo de Siebleben kun areo de ĉ. 12.400 m² estas 190 metrojn pli norde ĉe la vojeto *Högernweg*.

## Literaturo 
* "Evangelische Erinnerungsfeier". Ĉe: *Rund um den Friedenstein. Blätter für Thüringer Geschichte und Heimatgeschehen*. Eldonis Gothaisches Tageblatt. Jarkolekto 7 (1930), n-ro 12

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo kvartala
* video de la interno kaj malinterno de la preĝejo

## Notoj 
Siebleben
Siebleben
Siebleben
Kategorio:Konstruaĵoj en Gotha
Mercey (apartigilo)

**Mercey** (franca prononco: [mɛʁsɛ]) estas termino, kiu aperas en pluraj nomoj de francaj urboj.

* **Mercey**, komunumo de la departemento Eure en Normandio ;
* **Mercey-le-Grand**, komunumo de la departemento Doubs en  Burgonjo-Franĉkonteo ;
* **Mercey-sur-Saône**, komunumo de la departemento  Alta-Saono en Burgonjo-Franĉkonteo ;
* **Gevigney-et-Mercey**, komunumo de la departemento Alta-Saono en Burgonjo-Franĉkonteo.
Antonino el Apameo

**Antonino el Apameo** (n. en Aribazo, ne identigita loko en romia provinco Sirio, en la 3-a jarcento - m. en Apameo ĉe la Oronto en la parto *Syria Coele*, tiutempe la norda parto de la romia provinco Sirio komence de la 4-a jarcento, laŭ iuj supozoj en 307) estis kristana martiro, memorata de la katolika eklezio kiel sanktulo, aparte en lia memortago la 2-an de septembro.

## Biografio 
Origine de Aribazo en Sirio, laŭ tradicio li estis profesia ŝtontajlisto kaj masonisto. Li ekloĝis en loko proksime de Apameo (pli poste nomita *Mirlea*), antikva urbo ĉe la rivero Orontes, riproĉis la paganojn, kiuj adoris siajn idolojn, rompante la idolojn, tiel provokante la koleron de la paganoj, kiuj batis lin. La kristana episkopo de Apameo petis lin konstrui preĝejon honore al la triunuo, sed post komenci la laboron li laŭ la kristana tradicio estis atakita de paganoj kiuj mortigis lin kiam li estis nur dudekjara.

La korpo de Antonino laŭ la legendo estis diserigita kaj poste entombigita en kaverno ĉe Apameo, la episkopo de la urbo havis bazilikon dediĉitan al li konstruita en la sama kaverno, kiu poste estis detruita fare de la sasanida imperiestro Ĥosro la 2-a en la 7-a jarcento. Tiu ĉi baziliko estis jam konata en 518, menciita en la protokolo de kristana koncilio en Sirio.

Post la morto de Antonino komenciĝas la diasporo de liaj restaĵoj, kiuj estis prenitaj al la paroĥo Saint-Antonin-Noble-Val en la nuna arondismento Montauban/Montalban kaj la departemento Tarn-et-Garonne/Tarn e Garona en Francio, post la detruo de Apameo, kiu okazis en 540 de la armeo de sasanida imperiestro Ĥosro la 1-a, avo de Ĥosro la 2-a; de Noble-Val, kelkaj relikvoj pasis al Pamiers kaj aliaj estis transdonitaj al Palencia en Hispanio.

Kun la tempo, Pamiers komencis perdi la memoron pri Sankta Antonino el Apameo, la loĝantoj de la urbo transformis lin en lokan sanktulon, posteulo de la reĝo de la Visigotoj, kiu fariĝis pastro, dediĉita al la evangelizado de Tuluzo kaj aliaj urboj kaj murdita en Pamiers de siaj propraj samcivitanoj. Ĉi tiu kredo igis la martiron ankaŭ esti nomita sankta "Antoninus de Pamiers". Tiu certe fikcia personaĵo ankaŭ estas memorita la 2-an de septembro.

## Referencoj 
Kategorio:Kristanaj sanktuloj
The Knack... and How to Get It

***The Knack …and How to Get It*** (Kiel akiri la *knack*) estas brita komedia filmo de 1965 reĝisorita de Richard Lester en kiu stelulas Rita Tushingham, Ray Brooks, Michael Crawford, kaj Donal Donnelly. La scenaron faris Charles Wood bazita sur teatraĵo de 1962 nome *The Knack: A Comedy in Three Acts* de Ann Jellicoe. La filmo estis konsiderata simbola de kultura fenomeno *Swinging London* aŭ *Swinging Sixties*. Ĝi estis la unua apero en filmoj de Jane Birkin, de Jacqueline Bisset kaj de Charlotte Rampling.

## Intrigo
En Anglio, la tempoj ŝanĝiĝas: nune estas la mod-movado kaj la rok-muziko kiuj hegemonias. Nancy venas trajne al Londono, serĉe de junulargastejo, dum Colin malsukcesas en la seksa revolucio. Li petas al sia amiko la dando Tolen instrui al li kiel akiri la «knack» (tio estas la «trukon», la «ŝikon», la «mojozon»). Pro feliĉa hazardo, kiam  li iris aĉeti pli grandan liton, Colin kaj lia nova luprenanto, Tom, renkontiĝas kun Nancy. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Michael Crawford kiel Colin
* Rita Tushingham kiel Nancy Jones
* Ray Brooks kiel Tolen
* Donal Donnelly kiel Tom
* William Dexter kiel posedanto de vestovendejo
* Charles Dyer kiel homo en fotobudo 
* Margot Thomas kiel instruistino 
* John Bluthal kiel kolera patro

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1965
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Sekseco en fikcio
Kategorio:Erotikaj filmoj
Slogan

***Slogan*** estas franca satira amafera komedi-drama filmo de 1969 verkita kaj reĝisorita de Pierre Grimblat. En ĝi stelulas Serge Gainsbourg kaj Jane Birkin en sia unua filmo kune. La filmo estis la komenco de 13-jara rilato inter Gainsbourg kaj Birkin.

## Intrigo
Serge Fabergé estas 40-jaraĝa reĝisoro kiu lasas sian gravedan edzinon Françoise por ĉeesti en festivalo pri reklamado en Venecio. Tie li renkontiĝas kun Evelyne, juna britino, kaj ili startigas amaferon. Evelyne finfine lasas lin por aliĝi al alia viro. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Serge Gainsbourg kiel Serge Fabergé
* Jane Birkin kiel Evelyne
* Juliet Berto kiel sekretario
* Daniel Gélin kiel patro de Evelyne
* Henri-Jacques Huet kiel M. Joly
* James Mitchellas kiel Hugh
* Andréa Parisy kiel Françoise
* Gilles Millinaire kiel Dado
* Roger Lumont kiel advokato de Serge (eksterliste)
* Robert Lombard kiel motorciklisto (eksterliste)
* Kate Barry kiel filino de Serge (eksterliste) kaj ŝi mem filino de Jane Birkin

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1969
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Satiraj filmoj
Les chemins de Katmandou

***Les chemins de Katmandou*** (La vojoj al Katmanduo) estas franc-itala krim-drama filmo de 1969 verkita kaj reĝisorita de André Cayatte. Ĝi estas bazita sur la romano *Les Chemins de Katmandou* verkita de René Barjavel.

## Intrigo
Foririnta al Nepalo serĉe de sia patro, Olivier ekkonas Jane, de kiu li enamiĝas. Sed tiu bela hipiulino falintas en la drogo. Olivier pretas je ĉio por savi ŝin de tiu infero. Li devas ŝteli artaĵojn profite al la malfidinda dunginto de sia patro por enspezi monon por helpi Jane.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Renaud Verley : Olivier
* Jane Birkin : Jane
* Elsa Martinelli : Martine, la patrino de Olivier
* Serge Gainsbourg : Ted
* Pascale Audret : Yvonne
* Arlene Dahl : Laureen
* Gilberte Géniat : La buĉistino
* Mike Marshall : Harold
* Marc Michel : Marss
* David O'Brien : Jacques, la patro de Olivier
* Sacha Pitoëff : La ĉefo de la humanitara organizo
* Jean-Paul Tribout : Patrick, la amiko de Olivier en humanitara misio

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1969
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri drogoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Kebo de Tebo

**Kebo de Tebo** (latine: Cebetis Thebani) estis greka vegetarano, filozofo kaj disĉiplo de Filolao de Krotono la pitagorano, kaj Sokrato. Li estis samtempulo de sia sampatrujano Simiaso de Tebo (430 a. K. - 360 a. K.) kiu siavice estis disĉiplo de Sokrato. Li estas menciita en pluraj verkoj de Platono tiaj kiaj la **3-a Epistolo**, Fedono kaj Kritono. Ksenofono diris ke li estis membro el la intima cirklo de Sokrato kaj ofta frekventanto de la hetajroj.

Lia verko "La Tabelo de Kebo" ankoraŭ pluvivas, sed oni kredas ke ĝi estas komponaĵo de aŭtoro vivinta en la 1-a aŭ 2-a jarcento post  Kristo. Tri dialogoj, nome "Hebdome", la "Phrynichus", kaj la "Pinax aŭ Tabula" (ankaŭ konata kiel la Vojaĝo de la Homa Vivo) estas atribuitaj al li fare de Suido kaj Diogeno Laertio. La du lastaj perdiĝis kaj plimulto el la erudiciuloj neas la aŭtentikecon de la  "Tabelo" surbaze de materia kaj parolaj anakronismoj. Filippo Alberici (1470-1531), itala humanisto, tradukis la verkon por donaci al la angla reĝo Henriko la 7-a, tamen, la manuskripto neniam atingis la manojn de la suvereno, kiun Alberici neniam havis la pleziuron konatiĝi.

Malsukcesinte en sia origina projekto, Alberici tial decidis prezenti ĝin al negrava patrono kaj tiele donacis ĝin al Joachim Bretoner, ekleziulo el la reĝa rondo. Por la okazo, li aldonis duan verkon al la originala enhavo de la kodekso kaj enmetis novan dediĉon. Bretoner poste forlasis Kembriĝon por vojaĝi al Italio, kaj ne kunportis la manuskripton - kiu tial restis en Anglio.

eta|maldekstre|300px|Gravuraĵo de Kebo de Tebo.

## Vidu ankaŭ
* Fedono de Platono
* Kritono de Platono
* Filolao de Krotono (470 a. K. - 399 a. K.)
* Sokrato (470 a. K. - 399 a. K.)
* Ksenofono (431 a. K. - 360 a. K.)
* Simiaso de Tebo (430 a. K. - 360 a. K.) greka filozofo kaj disĉiplo de Sokrato
* Epikteto (55-135)
* Eŭdokso de Ciziko (150 a. K. - 100 a. K.)
* Diogeno Laertio (180-240)
* Filippo Alberici (1470-1531) itala humanisto
* Ambrosio de Morales (1513-1591) hispana historiisto, humanisto kaj arkeologo
* David Kandel (1520-1592)
*  Johannes Opsopoeus (1556-1596) germana kuracisto kaj filologo
* Thomas Howard (1585–1646), 14-a Grafo  de Arundel
* Klaŭdo Salmazo (1588-1653)
* Agostino Mascardi (1590-1640) tradukisto de la Vivtabulo de Kebo
* Matthäus Merian (1593-1650)
* John Bunyan (1628-1688)
* Cornelio Pepoli (1708-1777)
* Luca Antonio Pagnini (1737-1814) itala religiulo kaj helenisto
* Benedictus Gotthelf Teubner (1784-1856) germana libristo kaj fondinto de la Teŭbnera Biblioteko
* Carlo Pepoli (1796-1881) itala erudiciulo, poeto kaj  ĵurnalisto
* Eduard Zeller (1814-1908) germana filozofo kaj protestanta teologo
* Karl Praechter (1858-1933) germana klasika filologo
* Kenneth Sylvan Guthrie (1871-1940) skota filozofo

## Referencoj 
430 a. K.
350 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.
Eskino de Sfeto

**Eskino Sokrata** aŭ **Eskino de Sfeto**estis greka filozofo, samtempulo de Platono kaj kune kun sia patro, disĉiplo de Sokrato al kiu ambaŭ ĉeestis kaj atestis la juĝon kaj morton de ilia majstro. Eskino estis majstro de iu Aristotelo, kromnomita la "La Mitulo" kaj Ksenokrato de Kalcedono. Lia patro nomiĝis Lizanio kaj oni ne devas konfuzi lin kun Eskino, atena oratoro.

Sfeto, lia naskiĝurbo estis unu el la dekdu antikvaj urboj de la antikva Atiko. En siaj du verkoj "Apologio" kaj "Fedono, Platono asertis ke li apartenis al la rondo de Sokrato. Pro sia malriĉeco, li estis devigata skribi paroladojn por la jura kortumo kaj eble instrui retorikon.

Oni raportas ke li restis kelktempe en la kortego de la Dionizo la 2-a, tirano el Sirakuzo, kie Platono ignoris lin sed Aristipo prezentis lin al la suvereno. Oni kredas ke li reiris al Ateno nur post la forpelo de la Dionizo la 2-a, en 356 a. K.. Kontraŭe de Antisteno kaj Aristipo, Eskino neniam aperas personoe en la paĝoj de la "Memorabilia" de Ksenofono, kvankam lia beletra influo povas tie detektiĝi. La sep sokrataj dialogoj kiujn li verkis estas:

* Alkibiado
* Aspazia
* Aksioko
* Kaliaso
* Miltiado
* Rinono
* Telaŭĵo

## Vidu ankaŭ
* Kritono
* Miltiado la Juna (550 a. K. - 489 a. K.)
* Temistoklo (525 a. K. - 459 a. K.)
* Eŭripido (486 a. K. - 406 a. K.)
* Protagoro (485 a. K. - 411 a. K.)
* Alkibiado (450 a. K. - 404 a. K.)
* Klearĥo de Sparta (450 a. K. - 401 a. K.)
* Lisio (445 a. K. - 380 a. K.)
* Antisteno (445 a. K. - 365 a. K.)
* Aristipo de Cireno (435 a. K. - 356 a. K.)
* Ksenofono (431 a. K. - 360 a. K.)
* Dionizo la 2-a (Sirakuzo) (397 a. K. - 343 a. K.)
* Idomeneo de Lampzako (325 a. K. - 270 a. K.)
* Kaliaso la 3-a (307 a. K. - 371 a. K.) ankaŭ konata kiel La Malŝparemulo
* Cicerono (106 a. K. - 43 a. K.)
* Plutarko (46-100)
* Elio Aristido (117-181)
* Ateneo (170-223)
* Diogeno Laertio (180-240)
* John Burnet (1863-1928) skota klasikulo
* Alfred Edward Taylor (1869-1945) brita filozofo
* Arthur Surridge Hunt (1871-1934) angla papirologiisto
* Charles H. Kahn (1928-2023) usona klasikulo

## Referencoj 
425 a. K.
350 a. K.
Kategorio:Naskiĝintoj en la 5-a jarcento a.K.
Kategorio:Mortintoj en la 4-a jarcento a.K.

Kategorio:Grekaj filozofoj
Universitato Bradley

La **Universitato Bradley** estas privata universitato en Peoria, Ilinojso, Usono.

Fondita en 1897, en Universitato Bradley aliĝis 5400 studentojn kiu studas al gradojn en pli da ol 100 studentaj programoj kaj pli da ol 30 diplomitaj programoj en kvin altlernejoj .

## Organizo 
Origine, la periodo de studo konsistis el kvar jaroj da akademio kaj du jaroj da kolegio. Antaŭ 1899 la lernejo estis plue vastigita kaj havis preskaŭ 500 studentojn. Interalie oni instruis jenon:

Komence en 1920, la lernejo prirezignis sian akademiostrukturon kaj iĝis kvarjara kolegio. Studentaj nombroj daŭre pliiĝis dum la jardekoj, kaj en 1946 la universitato ricevis sian nunan nomon. 

Universitato Bradley estas organizita en la sekvaj altlernejoj kaj lernejoj:

* College of Education and Health Sciences
* Caterpillar College of Engineering and Technology
* College of Liberal Arts and Sciences
* Foster College of Business
* Slane College of Communications and Fine Arts
* Turner School of Entrepreneurship and Innovation

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Bradley Universitata Atletika retejo

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Usono
Maletice

**Maletice** estas vilaĝo, parto de urbo Protivín en distrikto Písek en Ĉeĥio. Ĝi situas en Ĉeskobudejovica baseno sur la dekstra bordo de rivero Blanice. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . Sur la kontraŭa bordo de rivero Blanice troviĝas burgodomo Klokočín, en kiu estis filmitaj scenoj al filmo Marketa Lazarová.

**Maletice** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,38&nbsp;km². 

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1253.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo surrande de la vilaĝo en direkto al Selibov el la jaro 1783 
* Vilaĝplaca kapelo
* Monumento al falintoj en la 1-a mondmilito
* Krucoj
* Bienetoj n-ro 20, n-ro 24.
* Burgodomo Klokočín troviĝas proksimume 0,3 km sude de la municipo ĉe rivero Blanice

## Fotografioj 

File:Maletice - chapel and war memorial.jpg|Vilaĝplaca kapelo, monumento kaj kruco
File:Maletice ( Protivín ) 11.jpg|Dia torturo
File:Maletice ( Protivín ) 06.jpg|Ŝildo de bieneto n-ro 20
File:Tvrz Klokočín ( Maletice ) okres Písek 6..jpg|Burgodomo Klokočín

Kategorio:Protivín
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Písek
Kategorio:Setlejoj en Ĉeskobudejovica baseno
Tramtransporto en Alĝero

La **Tramtransporto en Alĝero** () estas tramreto kiu priservas la kunurbaĵon de Alĝero, ĉefurbo de Alĝerio. En 2015, ĝi inkludis &nbsp;km longan linion kun 37 stacioj ligantaj la distrikton *Ruisseau* (Hussein Dey) al tiu de *Dergana* (Bordj El Bahri).

centra|400ra|eta|Mapo

centra|700ra|eta|Linio 1

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Alĝero
* Metroo de Alĝero
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Alĝero
Algxero
Algxero
Algxero
Gyula Barna

**Gyula Barna** [djula], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barna Gyula,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Tamási, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 inter 1943–1946 estis oficisto, poste li akiris pedagogian diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1950. Post la diplomo li instruis jaron en mezlernejo, poste en la universitato. Li estis asistanto (1951–1956), lektoro (1956–1962), docento, fine katedrestro, fakultatestro kaj profesoro (1962–1984). Intertempe li kandidatiĝis en 1962 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Plej longe li okupiĝis pri ekonomio de la trafiko. Li havis edzinon.

## Kontribuoj 
* *A magyar járműgyártás és közlekedés kapcsolatának néhány kérdése.* (ankaŭ disertaĵo, 1964)
* *Közlekedési és fuvarozási ismeretek.* (studenta lernolibro, kunaŭtoro, 1966)
* *25 éves a marxista közgazdászképzés.* (kunaŭtoro, 1973)
* *Közlekedésgazdaságtan* (kunaŭtoro, 1982)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Ernst Friedrich Gerhard Fischer

**Ernst Friedrich Gerhard FISCHER** (naskiĝinta la  en Stadtilm-Großliebringen, mortinta la  en Lubeko) estis germana muzikdirektoro, pianisto kaj komponisto. 

## Vivo 
, 1842]]Estante filo de vilaĝa paroĥestro li edukiĝis unue hejme kaj ekde 1820 ĉe la gimnazio de Rudolstadt. Estante lernanto li publike surscenejiĝis kiel pianisto sub Albert Methfessel kaj mem dirigento de lernejkoruso estis. Temo de la gimnazia finekzamena ekstemporalo en 1825 (germane kaj latine) estis pri la ĝenerala influo de muziko *Die Macht der Tonkunst*. Tuj poste li ekstudis teologion ĉe la universitato de Göttingen. Tie Fischer membris ĉe la muzikista societo *Euterpe*; inter universitatanoj li koncertumis kun propraj verkoj. Laŭ tiama kutimo li estis, post fino de la teologiaj studoj, instruisto (en privata lernigejo hanovra). Tiutempe li fariĝis privata instruisto ĉe grafo en Wangels (bieno Weißenhaus), ĉe urbestro Joseph von Reventlow-Criminil je Rendsburg kaj finfine ĉe la Bülow-oj sur bieno de Bothkamp.

Amikoj el altlerneja tempo de Göttingen (aparte Carl Wilhelm Niemeyer, la pastoro de la lubeka preĝejo Sankta Egidio) persvadis lin transloĝiĝi Lubekon. En 1833 Fischer ekloĝis Lubeke por esti pianisto kaj muzikinstruisto. En 1839 nomumis lin dirigento la muzikgrupo *Kleine Liedertafel*. Kiam estiĝis en januaro 1842 la pli malferma grupo *Allgemeine Liedertafel*, estis la unua estro Fischer mem. Ekde 1840 li krome estis muzikdirektoro de milico *Lübecker Bürgergarde*. Okaze de la kantista kunvenego *Norddeutsches Sängerfest* (1844) li estris la tutmondan koncerton (same en 1860). 

En 1843 edzigis lin Elisabeth Emilie Auguste Cossel (1824-1909). Mortis li pro tifo.

## Verkoj 
* *Divertissement Nummer Eins: [für Klavier].* Manuskripto (interrete, Lubeka Municipa Biblioteko)
* *Six Valses brillantes pour le Piano-Forte; op.9.* Lübeck: Hoffman & Kaibel, sen jarindiko (interrete, Lubeka Municipa Biblioteko)
* *Trois Caprices pour le Pianoforte; op. 10.* Lübeck: Hoffmann & Kaibel, sen jarindiko (interrete, Lubeka Municipa Biblioteko)

## Literaturo 
* Eduard Hach: *Die Lübecker Liedertafel während der ersten vier Jahrzehnte ihres Bestandes: 1842–1882. Für die Mitglieder als Manuskript gedruckt.* Lübeck: Schmidt & Erdtmann 1883
* Carl Stiehl: *Lübeckisches Tonkünstlerlexikon.* Leipzig: Hesse 1887 (Digitalisat), p. 7
* Johann Hennings: *Musikgeschichte Lübecks I: Die weltliche Musik.* Kassel und Basel: Bärenreiter 1951, konkrete p. 226-227

## Eksteraj ligiloj 
* *Lübecker Musiker* (muzikistoj lubekaj)

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pianistoj
Kategorio:Germanaj komponistoj
Kategorio:Lubeko
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1806
Kategorio:Mortintoj en 1862
Ödön Barla-Szabó

**Ödön Barla-Szabó** [sabO], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Barla-Szabó Ödön,** estis hungara ekonomikisto, altlerneja instruisto. Lia egalvalora familia nomvarianto estis *Barla Szabó*. Lia edzino estis Magda K. Nagy sub nomo *Ödönné Barla-Szabó*.

Ödön Barla-Szabó naskiĝis  en Gyula, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Ödön Barla-Szabó maturiĝis en kalvinana gimnazio en Kisújszállás en 1936, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato István Tisza en 1941. Post la diplomo li instruis jaron en la kalvinana kolegio, poste li estis forigita pro kontakto de komunisma organizaĵo. Li estis soldato, respektive militkaptito inter 1942-1945. Hejmenveninta li tuj aliĝis al la komunistoj kaj ricevis plurajn partiajn aŭ pedagogiajn postenojn. Li finis duonjaran kurson pri komunismo en 1946, krome li akiris plian pedagogian diplomon en instituto "Lenin" en 1956. Inter 1959–1974 li estis docento, inter 1974–1989 profesoro en Ekonomia Universitato Károly Marx. Intertempe li kandidatiĝis en 1963 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Plej ofte li okupiĝis pri la kolĥoziĝo kaj agraraj temoj. Lia edzino naskis 2 filojn en 1949, li vidviĝis en 1982. Li ricevis premiojn inter 1948-1984.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Mit tett az MKP a parasztságért?* (1945)
* *Politikai helyzet az egyetemeken.* (1958)
* *A munka szerinti elosztás formáinak fejlődése és néhány elméleti kérdése.* (disertaĵo, 1962)
* *A távlati tervezés metodológiájának összefüggései a szocializmus építésének programjával a ’20-as években a Szovjetunióban.* (1968)
* *A szocializmus politikai gazdaságtana.* (lernolibro, kunaŭtoro, 1973; 3-a eldono: 1979 kaj reeldonoj)
* *A gazdaság, politika és erkölcs viszonyára vonatkozó lenini felfogás néhány időszerű aspektusa.* (1983)
* *Adalékok a magyarországi megújulási próbálkozásokhoz. 1954–1956.* (1991)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ekonomikistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj komunistoj
Kategorio:Hungaraj socialistoj
Tramtransporto en Orano

La **Tramtransporto en Orano** () estas tramreto kiu priservas la kunurbaĵon de Orano, la dua plej granda urbo en Alĝerio. Unua sekcio de &nbsp;km kaj tridek du stacioj, liganta Sidi Maârouf al Es Senia, funkcias ekde la .

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Orano
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Orano
Orano
Orano
Orano
Tramtransporto en Konstantino

La **Tramtransporto en Konstantino** () estas tramlinio en Konstantino, Alĝerio. Ĝi estis malfermita la . La sistemo estas &nbsp;km longa kaj havas 21 haltejojn.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Konstantino (Alĝerio)
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Konstantino (Alĝerio)
Konstantino
Konstantino
Konstantino
Studentoj, poste instruistoj de Universitato Corvinus de Budapeŝto

Jen listo de studentoj en Universitato Corvinus de Budapeŝto ekde fondo de la universitato (elekto):

*

## A 
* László Andor 

## B 
* Gyula Barna
* Iván Berend
* András Bródy (ekonomikisto)
* Konstantin Buják

## C 
* Magdolna Csath
* Ádám Csepeti 

## D 
* József Dancsó 

## F 
* Ádám Farkas (ekonomo)
* Ferenc Forgó

## G 
* Pál Gáspár
* László Gyetvai (ekonomikisto)

## H 
* István Hagelmayer
* Aurél Hajtó
* Ernő Huszár

## I 
* Iván Illés 

## K 
* Éva Kocsis
* Géza Kovács (futurologo)

## L 
* Csaba László (ministro)
* Márton Lengyel
* Károly Lotz (ministro) 

## M 
* István Magas
* Imre Menyhay
* Tamás Mészáros
* Péter Mihályi
* József Móczár 

## N 
* György Nógrádi
* Erzsébet Nováky 

## R 
* László Radácsi
* Zsolt Rostoványi

## S 
* Antal Stark
* Balázs Szepesi
* Miklós Szuhay

## T 
* Előd Takáts
* Magdolna Tóth (agronomo) 

## V 
* Ferenc Vági
* Miklós Virág
* Éva Voszka

## Vidu ankaŭ 
* Studentoj de Universitato Corvinus de Budapeŝto
* Instruistoj de Universitato Corvinus de Budapeŝto

## Fontoj 
* La listo estas elekto el datenoj de la biografioj en Vikipedio.

Kategorio:Listoj de homoj
Križe

**Križe** - prononco  - povas interalie rilati al partoj de la sekvaj municipoj de Slovenio:

* Urba municipo Novo mesto,
* Občina Tržič kaj
* Občina Brežice
Boršt

La vorto **Boršt** - prononco  - interalie povas rilati al 
* urbodistriktoj de la Urba municipo Koper kaj
* loĝloko en la municipo Občina Brežice, ambaŭ en Slovenio.
Ellen Kositza

**Ellen KOSITZA** (vere *Ellen Kubitschek*, fraŭline *Ellen Schenke*; naskiĝinta la  en Offenbach) estas germana ĵurnalistino kaj publicistino de novdekstrismo.

## Vivo 
Kun sia edzo Götz Kubitschek, ankaŭ li elstara agadisto novdekstrisma, havas ŝi sep infanojn. Vivas ŝi kun la familianoj sur iama kavalirbieno en Schnellroda (Steigra). Studis ŝi en la 1990-aj jaroj por fariĝi instruistino. Estante studentino ŝi fariĝis en 1993 kutima aŭtorino por la semajngazeto *Junge Freiheit*. Tie ŝi komence prizorgis la sekcion pri Malluma ondo. Krome ŝi engaĝiĝis en JF por rehonorigo de tradiciaj virinaj roloj. Kositza estiĝis gravega ĉefartikolverkanto de JF. 

Kositza taksatas agadanto de novdekstrismo.. Inter la ĝenerala malmulto da virinoj ene de la novdekstrisma movado ŝia opinio gravegas. Publikigis ŝi aferojn i.a. en la periodaĵoj "Criticón", "wir selbst" kaj "Eigentümlich frei".

Kiel aliaj skribantoj de JF ŝi partoprenis okazigojn de la novdekstrisma pensadfabriko *Institut für Staatspolitik* (IfS) teil;: en 2000 ŝi faris prelegon ĉe ties ĉiujara Somera Akademio. Poste anstataŭis ŝi la filozofon Erik Lehnert, kiu estiĝis afergvidanto de IfS, kiel aŭtoro ĉe la magazino "Sezession". En 2010 videblis ŝi dum memormarŝo por viktimoj de la aeratakoj kontraŭ Dresdeno. Komence de la 2015-a jaro, Kositza partoprenis en 2015 kongreson de Lega Nord, kie prelegis edzo lia Götz Kubitschek.

En 2000, okaze de la 80-a datreveno naskiĝtaga de Armin Mohler, ŝi eldonis ĉe la Antaios-eldonejo festbroŝuron. Interesas ŝia kontraŭfeminismo. Amikino de ŝi estas la eldonistino Susanne Dagen.
## Honoroj 
* 2008: *Gerhard-Löwenthal-Preis* (ĵurnalista premio de JF) 

## Skribaĵoj (elekto) 
**Monografioj**
* *Gender ohne Ende oder was vom Manne übrigblieb* (=Kaplaken, 7). Edition Antaios, Schnellroda 2008, ISBN 978-3-935063-77-7.
* *Die Einzelfalle. Warum der Feminismus ständig die Straßenseite wechselt*. Verlag Antaios, Schnellroda 2016, ISBN 978-3-944422-17-6.
* *Das war’s – Diesmal mit Kindern, Küche, Kritik*. Verlag Antaios, Schnellroda 2017, ISBN  978-3-944422-18-3.
* kun  Caroline Sommerfeld: *Vorlesen.* Verlag Antaios, Schnellroda 2019, ISBN 978-3-944422-76-3.

**Eldonistece**
* kun Karlheinz Weißmann, Götz Kubitschek (eld./prilab.): *Lauter Dritte Wege. Armin Mohler zum Achtzigsten*. Edition Antaios, Bad Vilbel 2000, ISBN 3-935063-00-8.
* kun Götz Kubitschek (eld.): *Tristesse Droite. Die Abende von Schnellroda*. Verlag Antaios, Schnellroda 2015, ISBN 978-3-944422-21-3.
* kun Götz Kubitschek (eld.): *Das Buch im Haus nebenan*. Verlag Antaios, Steigra 2020, ISBN 978-3-944422-10-7.

**Kontribuaĵoj en kolektoj**
* "Grenzgänge". Ĉe: Roland Bubik (eld.): *Wir ’89er. Wer wir sind – was wir wollen*. Ullstein, Frankfurt am Main 1995, ISBN 3-548-36643-0, p. 87–105.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* ligiloj ĉe DDB

## Notoj 
Kategorio:Germanaj ĵurnalistoj
Kategorio:Pseŭdonimoj  
Kategorio:Naskiĝintoj en 1973
Kategorio:Virinoj
Don Juan ou Si Don Juan était une femme...

***Don Juan ou Si Don Juan était une femme...*** (Don Juan aŭ Se Don Juan estus estinta virino...) estas franc-itala erotika drama filmo de 1973 reĝisorita de Roger Vadim. Ĝi estas libere bazita sur la historioj de fama rolulo Don Juan.

En la filmo Vadim realiĝas kun sia ĉefa aktorino kaj eks-edzino Brigitte Bardot por ilia kvina filmo kune. Bardot estis atinginta internacian stelulecon kaj Vadim elrompinta kiam li reĝisoris ŝin en 1956 en la filmo *Et Dieu... créa la femme*. 

## Intrigo
Jeanne kredas sin reenkarniĝo de Don Juan kaj fieras pro la detruo de la viroj kiuj estis falintaj pro siaj ĉarmoj. Ŝi konfesas, ke ŝi murdis sian kuzon, pastro nome Paul, kun kiu ŝi havis seksan rilaton, kies detaloj ŝi malferme rakontas. Sekvas pluaj predoj: Pierre (Maurice Ronet), profesoro kiun ŝi allogas en Svedio, paradizo de la libera amo en tiuj 1970-aj jaroj; Prevost (Robert Hossein) kaj lia edzino, la rompiĝema Clara (Jane Birkin), kiun ŝi allogos en kajuto de *Night Ferry* inter Parizo kaj Londono; gitaristo (Robert Walker Jr.) kiu memortigos sin pro ŝi... 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Brigitte Bardot kiel Jeanne
* Robert Hossein kiel Louis Prévost
* Mathieu Carrière kiel Paul
* Michèle Sand kiel Léporella
* Robert Walker Jr. kiel la gitaristo
* Jane Birkin kiel Clara
* Maurice Ronet kiel Pierre Gonzague

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Erotikaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1973
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Filmoj adaptitaj de libroj
Mostec

**Mostec** () estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Štědrá en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 2&nbsp;km norde de Štědrá. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Mostec** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,83&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1379.

## Loĝantaro 
## Ĉirkaŭaĵo
* Akva rezervujo Žlutice

## Pluaj fotoj 

Kaple svatého Antonína v Mostci (Q94434330) 01.jpg|Kapelo de sankta Antonio
Kaplička Panny Marie v Mostci (Q94434657) 03.jpg|Kapeleto de Virgulino Maria

Kategorio:Štědrá
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Karlovy Vary
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Tepla montetaro
Béla Balogh (antropologo)

**Béla Balogh** [balog], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Balogh Béla,** estis hungara antropologo, muzeologo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Béla Balogh naskiĝis  en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis  en Debrecen (Hungario).
 
## Biografio 
Béla Balogh maturiĝis en Beregszász, poste li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1911. Post la diplomo li instruis en gimnazio en Budapeŝto. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato jaron, poste militkaptito. En 1918 li akiris pedagogian diplomon en la universitato, poste li instruis en gimnazio en Szolnok ĝis 1941, dum li faris antropologiajn esplorojn kaj kolektis arkeologiaĵojn. En 1934 li fondis asocion, kiu enhavis ĝermon de biblioteko kaj muzeo. El tio estiĝis la nuntempa urba muzeo. Inter 1937–1941 li estis ankaŭ inspektoro de lernejaro en Debrecen, inter 1941-1947 li instruis en instituto en Debrecen, eĉ li estis privata profesoro de Scienca Universitato István Tisza inter 1934–1947. Li ricevis bibliotekistan statuson pro sia kolektaĵo en Szolnok en 1938.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Adatok a lapockacsont méreti vizsgálatához.* (studo kaj disertaĵo, 1911)
* *A hazai antropológia sorsa.* (Debrecen, 1928)
* *Szolnok város és környékének földrajza.* (lernolibro, 1931)
* *A nevelés biológiai alapjai.* (1938)
* *Ungarische Rassenkunde.* (1940)
* *A természettudományos emberszemlélet múltja és jelene.* (1943)
* *Polydactyly and Syndactyly.* (kunaŭtoro, 1947)
* *A nagykunok termetéről.* (kunaŭtoro, 1954)

## Memorigiloj 
* strato en Szolnok

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj antropologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Mostaganem

La **Tramtransporto en Mostaganem** () estas reto de tramlinioj priservantaj la urbon Mostaganem en Alĝerio. Malfermita la , ĝi provizas la trian urbon en okcidenta Alĝerio per tramo, post Orano kaj Sidi Bel Abes. Du linioj funkcias: la unua &nbsp;km longa kun 20 stacioj kaj la dua 2&nbsp;km longa kun kvar stacioj.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Mostaganem
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (SETRAM) (/)
*  
* UrbanRail.Net

Kategorio:Mostaganem
Mostaganem
Mostaganem
Mostaganem
Wonderwall

***Wonderwall*** (Magia muro, Mirinda muro) estas brita psikedela filmo de 1968 reĝisorita de Joe Massot (en lia filmoreĝisora debuto) kaj en kiu stelulis Jack MacGowran, Jane Birkin, Irene Handl, Richard Wattis kaj Iain Quarrier, kun memapero de la nederlanda kolektivo *the Fool*, kies anoj estis ankaŭ desegnistoj de la filmo. La scenaro estis farita de G. Cain el historio de Gérard Brach.

La muzikon komponis George Harrison kaj estis publikigitaj kiel *Wonderwall Music*. 

## Intrigo
La solema kaj ekstercentra sciencisto Oscar Collins havas du najbarojn: pop-fotisto kaj lia fianĉino kaj manekeno Penny Lane. Malkovrinte lumradion kiu trairas truon en la komuna muro, Collins sekvas la lumo kaj vidas Penny pozanta por fotosesio. Li ekfaras pliajn truojn kaj iĝas rigardisto dum la najbaroj faras pliajn fotosesiojn. Oscar iom post iom enamiĝas je la virino, kaj sentas sin parto de la vivo de la paro, eĉ abandonante sian laboron por observi ilins. Kiam ili kverelas kaj la paro separiĝas, Penny englutas trodozon de piluloj kaj svenas, sed Oscar venas savi ŝin.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Jack MacGowran kiel Prof. Oscar Collins
* Jane Birkin kiel Penny Lane
* Irene Handl kiel Mrs Peurofoy
* Richard Wattis kiel Perkins
* Iain Quarrier kiel junulo
* Beatrix Lehmann kiel patrino
* Brian Walsh kiel fotisto
* Sean Lynch kiel Riley
* Bee Duffell kiel Mrs Charmer
* Noel Trevarthen kiel policano
* Suki Potier kiel junulino en festo (eksterliste)
* Amanda Lear kiel junulino en festo (eksterliste)
* Anita Pallenberg kiel junulino en festo (eksterliste)

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Britaj filmoj
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1968
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Sekseco en fikcio
Kategorio:Erotikaj filmoj
Kategorio:Psikedelo
Trop jolies pour être honnêtes

***Trop jolies pour être honnêtes*** (Tro belaj virinoj por esti honestaj) estas franca komedia filmo de 1972 reĝisorita de Richard Balducci.

## Intrigo
En la filmo kvar samloĝaninoj kiuj loĝas en la Lazura Marbordo, Francio, nome Bernadette (Bernadette Lafont), Christine (Jane Birkin), Frédérique (Elisabeth Wiener), kaj Martine (Emma Cohen), malkovras, ke grupo de ŝtelistoj kiuj faris ŝteladon estas kaŝintaj la ŝtelitaĵojn en apuda loĝejo. La virinoj decidas reŝteli la havaĵojn el la viroj. 

## Geaktoraro kaj roluloj
* Bernadette Lafont : Bernadette
* Élisabeth Wiener : Frédérique
* Jane Birkin : Christine
* Emma Cohen : Martine
* Carlo Giuffré : Dominini, la italo
* Henri Virlogeux : Gaëtan, la patro de Bernadette
* Max Montavon : la inspektoisto
* Raymond Meunier : la ŝipkapitano
* Carlo Nell : La Perche
* Dominique Zardi : la paciento de Christine
* Henri Attal : kunarestito
* Edmond Ardisson : Foulon, provoso (nome "Ardisson")
* Fernand Sardou : Pizarel, provoso
* Hubert Deschamps : la drogisto
* Daniel Ceccaldi : la marleŭtenanto Jean-Yves Marie Le Gouennec
* Serge Gainsbourg : Albert

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1972
Kategorio:Krimaj filmoj
Gostinij dvor (Sankt-Peterburgo)

**Gostinij dvor** estas historia kaj arĥitektura monumento de la 18-a jarcento, en la pasinteco - la centra pogranda Gostinij dvor, ekde la komenco de la 20-a jarcento - ĉiovendejo. Ĝi estis Konstruita laŭ la dezajno de la arĥitekto Jean-Baptiste Vallin de la Mothe. Objekto de kultura heredaĵo de la popoloj de la Rusa Federacio de federacia signifo, kiel konstruaĵo en la historia centro de Sankt-Peterburgo, ĝi estas sub la protekto de Unesko. Situante ĉe Nevskij prospekt, 35, ĝi okupas blokon inter Nevskij prospekt, Strato Sadovaja, Strato Lomonosova kaj Perinnaja Linija. La vestiblo de la metrostacio  malfermiĝas en la konstruaĵo.

La podetala spaco de Gostinij dvor estas &nbsp;m², dum la areo de la tuta komplekso de ĉiovendejaj konstruaĵoj estas &nbsp;m².

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Gostinij dvor (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
* Nevskij prospekt

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Vendejaroj en Rusio
Kategorio:Konstruaĵoj en Sankt-Peterburgo
Puŝĉa

La vorto **Puŝĉa** povas interalie rilate al la sekvaj vikipediaj artikoloj:
* Jazep Puŝĉa, belorusa poeto kaj literatura kritikisto
* Nacia Parko Beloveĵskaja Puŝĉa (beloruse Нацыянальны парк Белавежская пушча) en Belorusio, protektanta signifan parton de la arbaro de Białowieża, la lasta moderklimata praarbaro de Eŭropo
* urbodistrikto slovene literumata *Pušča* de la urba municipo Murska Sobota en Slovenio
Pristava

**Pristava** (la vorto aludas al la slava vorto "pristav", haveno) estas interalie urbodistriktoj de
* Urba municipo Nov-Gorico kaj de
* Urba municipo Novo mesto, ambaŭ en Slovenio.
Krome Pristava ankaŭ estas loĝloko de la municipo Občina Tržič, same en Slovenio.
Florinda Bolkan

**Florinda BOLKAN** (denaske *Florinda Soares Bulcão*; 15a de Februaro 1941) estas retiriĝinta brazila aktorino kaj manekeno.

## Biografio kaj kariero 
Ŝi estis naskita en Uruburetama kaj vivis en Fortalezo kaj Rio-de-Ĵanejro ĝis ŝi translokiĝis al Italio. Iama fluginspektisto por brazila internacia aviad-kompanio Varig, ŝi iĝis flua en la angla, la itala kaj la franca. Bulcão moviĝis al Italio en 1968 estinta malkovrita fare de la kinreĝisoro Luchino Visconti. Ŝi ŝanĝis sian nomon al Florinda Bolkan ĉar ŝi opiniis ke ĝi estus pli taŭga por internacia publiko.

Bolkan aktorinis kun la Beatle Ringo Starr en sia unua filmo, *Candy*. Ŝi laboris en pli ol kvardek filmoj, ĉefe en Italio. Ŝi estis reĝieorita fare de Vittorio de Sica en *Una breve vacanza*. Sub la direktorado de Elio Petri, ŝi aperis en *Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto*. Enrico Maria Salerno reĝisoris ŝin en *Anonimo veneziano*. Ŝi laboris kun Jean-Louis Trintignant, John Cassavetes, kaj Annie Girardot.

Kiel Sophia Loren, Claudia Cardinale kaj Monica Vitti, ŝi ankaŭ gajnis la premion *David di Donatello* trifoje, la italan ekvivalenton de la Oskar-premio en Holivudo.

## Filmoj 
eta|Bolkan en *Cari genitori* (1973).
* Candy, 1968
* Una ragazza piuttosto complicata, 1969
** Gli intoccabili
** Metti, una sera a cena
** Le voleur de crimes
** Un detective
** La caduta degli dei (Götterdämmerung)
* Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto, 1970
** Mafia Connection
** Anonimo veneziano
** Una stagione all'inferno
* The Last Valley, 1971
** Una lucertola con la pelle di donna
** Incontro
* Le droit d'aimer 1972
** Non si sevizia un paperino
** Un uomo da rispettare
* Cari genitori 1973
** Una breve vacanza
* Le mouton enragé 1974
** Flavia, la monaca musulmana
* Le orme 1975
** Royal Flash
** Sarajevski atentat
** Il comune senso del pudore, 1976
** Die Wölfin vom Teufelsmoor, alinome Tod im November , 1978
** La settima donna
* Manaos, 1979
* Habibi, amor mío, 1981
* Acqua e sapone 1983
** Legati da tenera amicizia
** La gabbia, 1985
* Some Girls, 1988
** Prisoner of Rio
* Portaritratto per signora, 1989
* Millions, 1991
* Delitto passionale, 1994
* L'ombre du pharaon, 1995
* Bela Donna, 1998
* Eu Não Conhecia Tururu, 2000
* Cattive inclinazioni, 2003
* Magari, 2020

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* en imdb

Kategorio:Brazilaj aktoroj
Kategorio:Brazilaj manekenoj
Kategorio:GLAT-personoj
Comment réussir quand on est con et pleurnichard

***Comment réussir quand on est con et pleurnichard*** (Kiel sukcesi kiam oni estas stulta kaj plorema) estas franca komedia filmo de 1974 reĝisorita de Michel Audiard. Ĝi estas bazita sur la romano *Les Chemins de Katmandou* verkita de René Barjavel.

## Intrigo
En Parizo, Antoine vivas modeste kun sia acida maljuna patrino kaj vendas falsan vermuton al posedantoj de malgrandaj drinkejoj; lia ruzaĵo estas gajni ilian simpation, precipe la edzinojn. Rakontante rakontojn pri sia malĝoja vivo, li deklamas falsan Baudelaire-poezion kaj finiĝas per la entombigo de sia kara patrino. Li gajnas la simpation de Marie-Josée, hoteldungito kiu estas la amantino de Gérard, la manaĝero. Li gajnas la simpation de Jane, striptizisto kiu vivas kun Foisnard, pianisto. Post sendado de Jane kaj Gérard al forvojaĝado en duobla ago, li gajnas la simpation de la edzino de Gérard, Cécile, kaj translokiĝas en ŝian kampardomon, pasigante siajn tagojn kiel manaĝero de la hotelo de Gérard, kie li ĝuas la favorojn de Marie-Josée. Ĉar ĉiuj ekkomprenas kiel li manipulis ilin, la ludo finiĝas kaj li estas reen kun sia patrino, planante kampanjon vendi pli da falsa vermuto.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Jean Carmet : Antoine Robineau
* Jean-Pierre Marielle : Gérard Malempin
* Stéphane Audran : Cécile Malempin
* Jane Birkin : Jane
* Evelyne Buyle : Marie-Josée Mulot
* Jean Rochefort : Foisnard
* Daniel Prévost : Carducci
* Jeanne Herviale : patrino de Robineau 
* Robert Dalban : Léonce
* Jacqueline Doyen : Madame Léonce
* Jean-Claude Dreyfus : la transformisto

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1974
Kategorio:Amaferaj filmoj
La moutarde me monte au nez

***La moutarde me monte au nez*** (La mustardo supreniras al mia nazo) estas franca komedia filmo de 1974 verkita kaj reĝisorita de Claude Zidi en kiu stelulas Pierre Richard kaj Jane Birkin.

## Intrigo
Pierre Durois estas instruisto pri matematiko en porknabina mezlernejo en Aix-en-Provence. Li ankaŭ laboras kiel kromverkisto por sia patro la urbestro, kiu celas reelekton, kaj por sia amiko kiu laboras por gazeteto. Kiam la studentoj de Pierre kaptas la enhavon de liaj dosierujoj kiel ŝerco, parolado por la urbestro, artikolo pri Jackie Logan, fama Holivudo-aktorino, kaj la artikoloj de liaj studentoj mem ĉiuj finiĝas en la malĝustaj manoj.

Pierre trovas sin sur filmejo provanta solvi la konfuzon, kaj finfine li pasigas la nokton ĉe la domo de Jackie Logan. La klaĉgazetoj kaptas la aferon, kaj la fraptitoloj de la venonta tago okazigas konsternon por la urbestro kaj por la fianĉino de Pierre.

## Geaktoraro kaj roluloj
* Pierre Richard kiel Pierre Durois
* Jane Birkin kiel Jackie Logan
* Claude Piéplu kiel Dr. Hubert Durois
* Jean Martin kiel lernejestro
* Danielle Minazzoli kiel  Danielle
* Vittorio Caprioli kiel kinreĝisoro
* Julien Guiomar kiel Albert Renaudin
* Henri Guybet kiel Patrick, nevo de Albert Renaudin
* Jean-Marie Proslier kiel ŝoforo
* Clément Harari kiel Harry Welsinger
* Bruno Balp kiel Grégoire

## Eksteraj ligiloj
* en imdb

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Komediaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 1974
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri aktoroj
Kategorio:Filmoj pri ĵurnalismo
Sanktejo Imamo Reza

eta|300px|Monbileto de  rijaloj (1981) kun foto de la komplekso.
dekstra|eta|304x304ra|kaligrafia bildigo de la imama nomo
La **Sanktejo de Imamo Reza** () estas arkitektura komplekso en Maŝhado, centro de turismo kaj pilgrimado en Irano, vizitata ĉiujare fare de 15-20 milionoj da homoj kaj priskribita kiel la "Koro de Ŝijaisma Irano" . 

Aldone al la maŭzoleo de Imamo Reza mem, la komplekso inkluzivas la tombojn de aliaj honoritaj imamoj, muzeon, bibliotekon, tombejon, moskeon nomitan Goharshad, la Universitaton Razavi de Islamaj Sciencoj, manĝejon por pilgrimoj, grandajn preĝhalojn kaj aliajn konstruaĵojn .  La sanktejo mem kovras areon de  m²; la sep kortoj ĉirkaŭantaj la sanktejon havas plian areon de  m² - entute  m² .

La plej multaj el la strukturoj estis starigitaj dum la regado de la Timurid kaj Safavidoj, kvankam la unua datita strukturo estas ornamita per surskribo de la komenco de la 14-a jarcento, la konstruado de la kupolo devenas de la komenco de la 13-a jarcento. Tiu ĉi tombo estas la unusola tombo de ŝijaisma imamo en Irano.

Ŝijaismaj fontoj citas kelkajn haditojn de Shiaj imamoj kaj eĉ de Mohamedo mem, kiuj emfazas la gravecon de la pilgrimado al la sanktejo. La Hadito de Mohamedo diras: "Unu el mia karno kaj sango estos entombigita en la tero de Khurasan." La Plejalta Dio certe forigos la malĝojon de ĉiu malĝoja homo, kiu venas pilgrimi al lia tombo. Dio certe pardonos la pekojn de ĉiu pekulo, kiu pilgrimas al lia tombo."

La sanktejo aperas sur la dorsa flanko de la  irana rial -monbileto kiu unue estis eldonita en 1981.

La komplekso estas administrata de la irana filantropia fondaĵo : Estan Quds Razavi.

## Galerio 

Dosiero:3_(معماری_حرم_امام_رضا_(ع.jpg
Dosiero:6_(معماری_حرم_امام_رضا_(ع.jpg
Dosiero:5_(معماری_حرم_امام_رضا_(ع.jpg
Dosiero:2_(معماری_حرم_امام_رضا_(ع.jpg

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Astan Quds Razavi
* Ne-irana Pilgrimanta Retejo
* Razavi Farmacia Serva Instituto
Kategorio:Moskeoj en Irano
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Hudo

**Hudo** estas interalie loĝlokoj respektive urbodistriktoj de
* Urba municipo Nov-Gorico, 
* la municipo Občina Domžale kaj de
* la municipo Občina Tržič, ĉiuj en Slovenio.
Jama

La vorto **Jama** interalie povas rilati al urbodistriktoj de
* Urba municipo Kranj kaj de
* Urba municipo Novo mesto, ambaŭ en Slovenio.

* Krome, kompreneble temas pri la adjektivigo de la esperanta vorto "jam".