open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Darmstadt-Bessungen

**Bessungen** – prononco  – estas la centre suda parto de la eksterdistrikta urbo Darmstadt en la suda parto de la federacia lando Hesio de Germanio. La urboparto havas proksimume 17 000 loĝantojn (fine de 2019 estis ekzakte 15 172, kaj fine de oktobro 2024 estis 17 177), kaj ĝis la administra integrigo en la urbon Darmstadt en 1888 estis memstara administra komunumo. La loĝloko laŭ arkeologiaj trovoj ekestis en la 5-a jarcento - unua dokumenta mencio estas el la jaro 1002.

## Etimologio kaj historio 
"Bessungen" signifas "la anoj de Besso" (aŭ Bezzo). Besso, laŭ arkivaj enketoj de la regiona gazeto *Darmstädter Echo*, estis alemana nobelo, kiu ĉi tie eksetlis kun pli vasta familio, kiel supre indikite en la 5-a jarcento - la nomo estas variaĵo de la nuntempa nomo Bernardo.

Ekde 1886 la loĝloko per vaporlokomotiva trajno estis proksime ligita al la urbokerno de Darmstadt nur 2 kilometrojn pli norde. Fine de 1887 la komunuma konsilantaro post pezaj disputoj konsentis aliĝi al Darmstadt, kaj la 1-an de aprilo 1888 Bessungen iĝis kvartalo de la plivastiĝinta Darmstadt.

## Rilatoj al Esperanto 
Bessungen estas iusence la kerna esperanta kvartalo de la urbo Darmstadt. Ĉi tie, apud la parko de la baroka oranĝejo, vivas interalie la esperantistino Maria Merla, kie okazas multaj kunvenoj de la lokaj esperantistoj, kaj urbokvartalan librovendejon gvidas Annsybill Kamphausen.

## Konataj kvartalanoj 
* Friedrich Marx

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Reinhardt Ferdinand Albert Has#Sporthalo en Bessungen

## Eksteraj ligiloj 
* prezento de la urboparto en la urba retejo  ()
* prezento de kulturaj eventejoj en Bessungen ()

Bessungen
Lužná (Větřní)

**Lužná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Větřní en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km sudoriente de Větřní. Estas ĉi tie registritaj 13 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  ().

Lužná situas en katastra teritorio **Hašlovice** kun areo 8,00&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1310. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Lužná estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Lužná (Větřní) 02.jpg|Lužná
Lužná (Větřní) 01.jpg|Lužná
Lužná (Větřní) 04.jpg|Lužná

Kategorio:Větřní
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kunsido Internacia de Afrikaj Lingvoj

**Kunsido Internacia de Afrikaj Lingvoj** (KIAL) kreiĝis en 2023, okaze de kunsido de la Komisiono de Landa kaj Faka Agado de TEJO al kiuj ĉeestis pluraj afrikaj samideanoj. Temas pri retaj kunvenoj. "Bamba" el Senegalo parolis pri la volofa lingvo, Lydie Ranja Zafinifotsy parolis pri la malagasa. La dua KIAL okazis en 2024. Ranja prelegis denove. La tria okazis en februaro 2025 denove rete. Partoprenis 21 personoj el diversaj kontinentoj. Prelegis Aimé-Patrick Manirakiza pri la burunda lingvo, ankaŭ nomata kirunda, Ranja pri la malagasa. Tri muzikaj blokoj aŭdiĝis: Clarissa Sabatini, Sumak el DR Kongo/Francio kaj Samba el Senegalo.

Kategorio: Esperanto en Afriko
Kategorio: Lingvoj de Afriko
Jurij Borisov

**Jurij Aleksandroviĉ BORISOV**, pli konata kiel **Jura Borisov** estas rusa teatra, kina kaj televida aktoro. La unua rusa aktoro en la historio nomumita por Oskaro kaj por la Ora Globo. Gajninto de la premioj Ora Folio (2013), Ora aglo (2021), LAFCA, TFCA (2024). Li estis *GQ-*Aktoro de la Jaro (2020).

Li estas dufoja kandidato por la premio de la *Screen Actors Guild* (SAG) kaj kandidato por la BAFTA.

## Referencoj
Kategorio:Rusiaj aktoroj
Svéraz

**Svéraz** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bohdalovice en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sude de Bohdalovice. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Svéraz** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,93&nbsp;km².

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.

En la jaro 1927 Svéraz estis memstara municipo (982 loĝantoj) kun domaroj: Březí (*Wuretzhöfen*), Bučí (*Putschen*), Dětošín (*Kwietoschin*), Zátoňské Dvory (*Ebenau*), Hajmín (*Ober Heiming*), Podolí (*Unter Heiming*), Skubice (*Tischlern*), Slubice (*Schlumnitz*), Suš (*Tusch*), Vadkov (*Neudörfel*), Velislavice (*Weislowitz*). En la jaro 1938 vivis en la municipo 1 079 loĝantoj. En la jaroj 1938 ĝis 1945 la teritorio de municipo estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

En la jaro 1955 Svéraz estis memstara municipo kun domaroj: Březí, Bučí, Dětošín, Dolní Světlá, Hajmín, Horní Světlá, Lověšice, Lověšické Rovné, Lštín, Nahořany, Podolí, Skubice, Slubice, Suš, Tisovka, Vadkov, Velislavice.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo
* Kapelo de Vizito de Virgulino Maria
* Paroĥestrejo Svéráz

## Pluaj fotoj 

P7073778-Tweras-2007-07-07-UliceOdKostelaNaNaves.jpg|Strato
Svéraz 03.jpg|Svéraz
Svéraz 09.jpg|Svéraz
Tweras-2007-07-07-VychodniStranaNavsi.jpg|Svéraz

## Referencoj
Kategorio:Bohdalovice
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Vuforia

**Vuforia** estas platformo de plibonigita realeco kaj ilaro por programistoj de pliigita realo (Software Development Kit — SDK) por saĝtelefonaj aparatoj, evoluigitaj de Qualcomm. Vuforia uzas teknologiojn de komputila vido teknologiojn, same kiel spurado de plataj bildoj kaj simplaj volumaj realaj objektoj (ekzemple, kuboj) en reala tempo. Ekde versio 2.5, Vuforia rekonas tekston, kaj ekde 2.6, ĝi havas la kapablon rekoni cilindrajn signojn.

La ebleco vidi bildojn permesas al programistoj aranĝi kaj orienti virtualajn objektojn, kiel 3D-modeloj kaj media enhavo, en kombino kun la reala sceno dum ĝi estas montrata sur la ekranoj de saĝtelefonaj aparatoj. La virtuala objekto estas poziciigita sur la reala bildo tiel, ke la vidpunkto de la observanto rilatas al ili en la sama maniero por atingi la senton, ke la virtuala objekto estas parto de la reala mondo.

Vuforia subtenas diversajn tipojn de celoj, inkluzive senmarkajn Bildcelojn, 3D-dimensiajn multcelojn Mult-Celojn, kaj ankaŭ singajn markojn, kiuj elstarigas objektojn en la sceno por ilia rekono. La pliaj eblecoj permesas eviti la maskan efikon (okkluzion) de objektoj uzante la tielnomitajn "Virtualajn Butonojn", certigi la elekton de objektoj kaj ebligi programan kreon kaj rekonfiguradon de ili en la kadro de memmodifanta kodo.

Vuforia provizas interfacojn por programado de aplikoj en la lingvoj C++, Java, Objective-C, kaj .Net per integriĝo kun la ludmotoro de Unity. Tial, SDK subtenas la evoluon de nativaj AR-aplikaĵoj por iOS kaj Android, samtempe ebligante evoluon en Unity, kiuj rezultoj facile povas esti transportitaj al ambaŭ platformoj. Plimultita realeco-aplikaĵoj konstruitaj sur la platformo Vuforia estas kongruaj kun larĝa gamo de aparatoj, inkluzive de iPhone, iPad, Android-poŝtelefonoj kaj tablojdoj komencantaj kun versio 2.2 kaj procesoroj komencantaj kun ARMv6 aŭ 7-arkitekturoj kun glitkomaj kapabloj.

## Referencoj
Kategorio:Programaro
Kategorio:Virtuala realeco
Gerald Knaus

**Gerald KNAUS** (naskiĝinta en 1970 en Bramberg) estas aŭstra socialsciencisto kaj migrada esploristo. Li kunfondis kaj estras la pensfabrikon *Eŭropa Stabiliga Iniciato* (ESI).

## Vivo 
Post studoj de filozofio, politikaj sciencoj kaj ekonomiko en Oksfordo, Bruselo kaj Bolonjo li kunfondis en 1999 *European Stability Initiative*, pensfabrikon liberalan je Sarajevo; ĝi konatiĝis pro solvoproponoj pri migradaj demandoj. Knaus instruis ekonomikon ĉe Ĉernivca Universitato kaj laboris dum kvin jaroj por diversaj neregistaraj organizaĵoj kaj aliaj internaciaj organizoj en Bosnujo. Knaus estis ankaŭ direktoro de  *Lessons Learned and Analysis Unit* (LLA) de la eŭropunia sekcio de UNMIK en Kosovo (2001–2004). Li estas ankaŭ fondomembro de *European Council on Foreign Relations* kaj dum kvin jaroj vokita membro ĉe *Carr Center for Human Rights Policy* de *Harvard Kennedy School* of Governance (je Kembriĝo (Masaĉuseco): tie li en 2010/11 instruadis pri sukcesaj ŝtatkonstruo kaj intervenado-politiko. 

Knaus estis inter septembro 2018 kaj junio 2019 vizitanta membro en la viena Instituto pri homa scienco (IWM) kaj en 2016/17 en Istanbulo li plenumis la postenon de *mercator-IPC senior fellow*. Knaus kun aliaj iniciatis pakton inter la Eŭropa Unio kaj Turkujo pri traktado de rifuĝintoj. Vivas li en Berlino.

## Skribaĵoj 
* *Bulgarien*. C. H. Beck, München 1997, ISBN 978-3-406-39866-7.
* kun Rory Stewart: *Can Intervention Work?* (Amnesty International Global Ethics Series). W. W. Norton & Company, New York/London 2011, ISBN 978-0-393-08120-6 
* *Welche Grenzen brauchen wir? Zwischen Empathie und Angst – Flucht, Migration und die Zukunft von Asyl.* Piper, München 2020, ISBN 978-3-492-05988-6.
* *Wir und die Flüchtlinge.* Brandstätter Verlag, Wien 2022, ISBN 978-3-7106-0647-2.

## Honoroj (elekto) 
* 2020: Bruno-Kreisky-Preis für das politische Buch (rekona premio por *Welche Grenzen brauchen wir? Zwischen Empathie und Angst – Flucht, Migration und die Zukunft von Asyl*
* 2021: Karl-Carstens-Preis

## Literaturo 
* Silke Burgsteiner: "Bewahrer der Menschenwürde. Porträt über Gerald Knaus", ĉe: *Platzhirsch,* 13.11.2020 (surrete (PDF), ĉe la paĝaro de  European Stability Initiative

## Eksteraj ligiloj 
* ligiloj ĉe DDB
* Gerald Knaus auf der Website der „European Stability Initiative“
* Rumeli Observer blog
* Sandro Benini: "Es gibt kein Recht auf Migration" - ĉe: *Tages-Anzeiger*, 10.10.2020

## Notoj 
Kategorio:Migrado
Kategorio:Aŭstraj sociologoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1970
Kategorio:Politologoj
Meŝĉera lingvo

**Meŝĉera lingvo** estas formortinta suomugra lingvo, kiun parolis tribo de meŝĉeroj, kiu vivis ĉe la meza parto de la rivero Okao en la historia regiono de Meŝĉerio (partoj de nunaj Rjazana, Tambova, kaj Penza provincoj de Rusujo). 

La lingvo tute formortis en 16-a jarcento kaj nur konserviĝas en iuj toponimoj de la regiono. La toponimoj sugestas, ke meŝĉera lingvo estis proksime parenca al mordvaj lingvoj kaj povas esti apartenigita al la lingvaro. Krom la toponimoj, mordvan apartenon de la meŝĉera sugestas raporto de knjazo Andrej Kurbskoj, kiu vizitis la regionon dum la ĉeremisaj militoj:

Supozeble, el travivantaj lingvoj la meŝĉera estis plej parenca al la erzja, kaj ĝia rilato kun la mokŝa estas pli malproksima.
Al tio ĉi ankaŭ montras ecoj de subdialekto de rusigitaj (sed ankoraŭ iom memorantaj sian lingvon) erzjoj de Tatario, kiu montras similecon kun la supozata meŝĉera lingvo. Tio ĉi donas grundon al supozo ke ĝuste la erzja kaj ne la mokŝa estis substrato de la meŝĉera.

## Referencoj 
Kategorio:Finn-ugra lingvaro
Kategorio:Mortintaj lingvoj de Eŭropo
Kategorio:Mezepokaj lingvoj
Rivera vanelo

La **Rivera vanelo** aŭ **Rivervanelo** (*Vanellus duvaucelii*) estas birdo de la genro *Vanellus*, grupo de mezgrandaj vadbirdoj de la familio de ĥaradriedoj. Ĝi reproduktiĝas el la Hinda Subkontinento orienten ĝis Sudorienta Azio. Ilia teritorio inkludas multon de norda kaj nordorienta Barato, kaj etendiĝas tra Sudorienta Azio ĝis Vjetnamo. Ĝi ŝajne estas tute sidlokema. 

Ĝi estis iam nomita *spronvanelo*, sed tiun nomon plej bone oni rezervis por unu el la "spronflugilaj pluvioj" de malnove *Vanellus spinosus* de Afriko, kies scienca nomo laŭvorte tradukas la samon. Ankaŭ la maskovanelo de Aŭstralazio estis iam nomita "spronflugila pluvio" (kaj ankoraŭ en Novzelando), kio kompletigas la nomkonfuzon.

Tiu specio similas al la proksime rilata Spronvanelo de Afriko, kaj foje estis konsiderata samspecia. La latinlingva scienca nomo de la specio omaĝas la francan naturscienciston kaj esploriston Alfred Duvaucel.

## Aspekto 
 de Okcidenta Bengalo, Barato.]]
La rivervanelo estas 29–32&nbsp;cm longa. Ĝi havas nigrajn kreston, kronon, vizaĝon kaj centran gorĝon kaj grizblankajn flankojn kaj nukon. Ĝi havas grizbrunan bruston kaj blankajn masuprajn partojn kun nigra ventrareo. La dorso estas bruna, la pugo estas blanka kaj la vosto estas nigra. Tiu estas rimarkinda specio dumfluge, kun nigraj primaraj, blankaj subflugiloj kaj supraj duarangaj, kaj brunaj supraj flugilkovriloj.
 de Okcidenta Bengalo, Barato.]]
Plenkreskuloj de ambaŭ seksoj havas similajn plumarojn, sed maskloj estas iom pli grandaj ol inoj. Junuloj havas brunajn pintojn en la nigraj kapoplumoj, pli sablokoloran brunan dorson, kaj palajn bordojn en supraj partoj kaj flugilkovriloj. La alvoko de la rivervanelo estas akra *tip-tip* aŭ *did-did-did*.

## Kutimaro 
La reprodukta memmontrado, farita surgrunde, inkluzivas kliniĝon, turnadon, streĉadon kaj kresto-levadon.

La rivera vanelo nestumas sur gruzaj kaj sablaj riverbordoj (kio nomigas la specion) de marto ĝis junio. Ĝi demetas du ovojn sur grunda skrapaĵo. Ĝi manĝas insektojn, vermojn, krustacojn kaj moluskojn en proksimaj malsekaj herbejoj kaj kamparo. Ĝi ne estas gregema.

## Referencoj 
* Hayman, Marchant kaj Prater; *Shorebirds* 
* Robson, Craig; *A Field Guide to the Birds of Thailand* 

Kategorio:Vanellus
Kategorio:Birdoj de Azio
Malhela vanelo

La **Malhela vanelo** (laŭ la latina scienca nomo *Vanellus lugubris*, nomita ankaŭ Malgranda nigraflugila vanelo) estas birdo de la genro *Vanellus*, grupo de grandaj vadbirdoj de la familio de ĥaradriedoj. 

Ĝi troviĝas en plimulto da Subsahara Afriko, nome en Angolo, Burundo, Kameruno, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Svazilando, Gabono, Gambio, Gano, Gvineo, Kenjo, Liberio, Malavio, Malio, Mozambiko, Niĝerio, Ruando, Senegalo, Sieraleono, Somalio, Sudafriko, Tanzanio, Togo, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ili vivas ĉefe en mafermaj herbejoj.

Ĝi havas brunajn kronon kaj dorson, grizajn vizaĝon, kolon kaj bruston (pli malhela en la malsupra rando) kaj blankan ventron. La frunto estas blanka, la beko, kruroj kaj traokula strio malhelgrizaj. La okulirisoj estas flavaj.

## Referencoj
# Birds of Africa south of the Sahara. 2003. Sinclair I., Ryan P.
# Ward, D. Black-winged Plover. En: The atlas of southern African birds. Vol. 1: Non-passerines.
# Waders of southern Africa. 1995. Hockey P.A.R., Douie C.
# Shorebirds: An identification guide. 1986. Marchant J., Prater T., Hayman P.
# Nests & Eggs of Southern African Birds. 2001. Tarboton W.

## Eksteraj ligiloj
* Senegal lapwing - Speciteksto en *The Atlas of Southern African Birds*.

Kategorio:Vanellus
Kategorio:Birdoj de Afriko
Nigrakrona vanelo

La **Nigrakrona vanelo**, *Vanellus melanocephalus*, estas granda birdo de la genro *Vanellus*, grupo de grandaj vadbirdoj de la familio ĥaradriedoj. Ĝi estas endemia de la Etiopaj Altaĵoj.

Ili havas nigran kronon, blankajn brovon kaj ventron, nigran gorĝon kaj nigroblankajn makulstriojn trans la brusto. La kruroj estas flavoranĝaj. La beko estas nigra kun flava bazo en maksilo. La vizaĝo kaj la dorso estas grizbrunaj.

Ĝi troviĝas en kaj malsekaj kaj sekaj montaj vivejoj, inkluzive de prerioj, erikejoj kaj marĉoj.

## Referenco 
* 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater ISBN 0-395-60237-8

Kategorio:Vanellus
Kategorio:Birdoj de Afriko
Faculté de Pharmacie (metroo de Tuluzo)

**Faculté de Pharmacie** estas stacio sur la linio **B** de la metroo de Tuluzo, situanta en la kvartalo Rangueil, en Tuluzo en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estis malfermita en 2007.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Metroo de Tuluzo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2007
Kategorio:2007 en Francio
Kategorio:Transporto en Tuluzo
Kastelo de Zalakomár

La **kastelo de Zalakomár** (konata ankaŭ pri la iama posedanto **Kastelo de Somssich** estas konstruaĵo en ekstera parto de grandvilaĝo Zalakomár (Hungario).
maldekstre|eta|Aerfoto pri la kastelo de Zalakomár

## Historio 
La grafa familio Somssich konstruis en tiu loko imponan kastelon kune kun parko inter 1906 kaj 1910. La alvenintaj sovetaj soldatoj faris detruojn en 1945 ene de la kastelo. Poste la konstruaĵo estis ŝtata posedaĵo, la iama grafo Somssich loĝis plu en la apuda domo, iam por la servistoj ĝis sia morto en 1958. Tiam la kastelo mem estis feriejo por gejunuloj, iom poste loĝejo por gemaljunuloj ĝis fino de la socialismo. Iu aĉetis la kastelon, sed laŭ informoj ĝi estas vendata, dum stato de la kastelo malboniĝas. Kiel privata posedaĵo, la kastelo estas nevizitebla.
eta|Kastelo de Zalakomár
 
## Konstruaĵo 
La unuetaĝa konstruaĵo situas sola en parko. Ĉe la meza parto estas ankaŭ malgranda mansardo. Dekstre la kastelo havas pli malaltajn konstruaĵpartojn. Interne la centra halo estas dek metrojn alta. Nombro de la ĉambroj ŝanĝiĝis pro la oftaj trakonstruoj. 

## Parko 
La parko estas protektata areo.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj 
* hungare kun foto
* hungare kun foto

Zalakomár
Kategorio:Kasteloj de familio Somssich
eta|maldekstre|Kastelo de Zalakomár interne
eta|Kastelo de Zalakomár interne
Hinda trielo

La **Hinda trielo**, *Burhinus oedicnemus*, estas birdo kiu reprezentas en Sudorienta Azio la genron *Burhinus*, vadbirdoj de la familio Burinedoj. Ĝi estis iam inkludita kiel subspecio de la Eŭrazia trielo. Tiu specio troviĝas en ebenaĵoj de Suda kaj Sudorienta Azio. Ili havas grandajn okulojn kaj estas brunaj kun strioj kaj palaj markoj kiuj malfaciligas vidi ilin inter la fono de tero kaj rokoj. Ili estas aktivaj ĉefe krepuske.

## Taksonomio 
La Hinda trielo estis formale priskribita en 1866 fare de la itala zoologo Tommaso Salvadori baze sur specimenoj akiritaj en Barato. Li stampis la duvortan nomon *Oedicnemus indicus*. La specia epiteto estas Latina kun la signifo "hinda". La Hinda trielo estas nun metita en la genron *Burhinus* kiu estis kreita en 1811 de la germana zoologo Johann Karl Wilhelm Illiger en 1811. La specio estas monotipa: oni ne agnoskis subspeciojn. Ne estis tamen gravaj filogenetikaj studoj de la genro.

## Aspekto 
eta|maldekstre|La grandaj okuloj indikas noktemon.
Ĉi tiu fortika kaj bruna surgrundema birdo kun grandaj okuloj estas proksimume 41 centimetrojn longa. Ĝi havas malhelajn striojn sur sablobruna grunda koloro kaj estas pluviosimila. La granda kapo havas malhelan strion limantan kreman lipharan strion sub la okulo. Estas ankaŭ mallarĝa krema superokula strio. La gamboj estas fortaj kaj la genuoj estas dikaj, donante al ili la gruponomon de "dikgenuuloj". Ili havas grandajn flavajn okulojn. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj la nematurulo estas pli pala ol plenkreskulo kun pli markataj sablokoloro kaj strioj en la subaj partoj. Dumfluge, ili havas du elstarajn blankajn makulojn sur la pli malhelaj primaraj flugilplumoj kaj en ripozo larĝa pala bando estas videbla sur la flugilo.

La Hinda trielo estas aktiva ĉefe mateniĝe kaj krepuske kaj ili alvokas ĉefe nokte. La alvoko estas serio de akraj fajfaj notoj *pik-pik-pik-pik* kun fino foje kiel* pik-ŭik, pik-ŭik*. Ili troviĝas en malgrandaj grupoj kaj dumtage ili troviĝas stare kaj senmovaj je la ombro de arbusto. Ĝi troviĝas en maldensaj sekaj deciduaj arbaroj, arbustaroj, ŝtonaj montetoj kaj malplenaj teroj.
eta|maldekstre|Ripoze ombre.

## Kutimaro 
### Reproduktado 
La reprodukta sezono okazas ĉefe en marto kaj aprilo. La normala ovodemetado estas de 2 ĝis 3 ŝtonkoloraj ovoj demetitaj ene de skrapaĵo sur nuda grundo, foje ĉe la bazo de arbusto. La ovoj estas kovataj ĉefe de la ino, dum la masklo staras apude. La nidifugaj idoj estas lanugaj kaj kripte koloraj kaj sekvas la gepatrojn baldaŭ post eloviĝo. La junaj idoj kvietas aŭ kaŭras kiam estas alarmitaj kaj la kripta plumaro malfaciligas detekti ilin.
eta|dekstra|240ra|Kamufle en la medio.

### Manĝado 
La dieto konsistas ĉefe de insektoj, vermoj kaj malgrandaj reptilioj kaj fje kelkaj semoj.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* BirdLife Species Factsheet

Kategorio:Burhinedoj
Kategorio:Birdoj de Barato
Medicina Universitato de Bjalistoko

La **Meidicina Universitato de Bjalistoko** (, akronime **UMB**, ĝis 2008 Medicina Akademio de Bjalistoko) estas publika universitato kun medicina profilo establita en 1950. 

En 2008, ĝi havis proksimume  studentojn. 

La sidejo de la universitato estas la Palaco Branicki, kiu estis bruligita dum la Dua Mondmilito kaj poste rekonstruita.  

En la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj la ĉefaj esplorklopodoj de la universitato temigis la patofiziologion kaj biokemio de sangokoaguliĝo kaj fibrinolizo. Poste, ŝi iĝis konata plejparte pro la unuaj en vitro operacioj faritaj en Pollando. Ekzistas tri fakultatoj en la universitato: la Fakultato de Medicino kun la Sekcio de Dentokuracado kaj la Sekcio de anglalingva Instruado, la Fakultato de Farmacio kun la Sekcio de Laboratorio-Medicino, kaj la Fakultato de Sansciencoj. La universitato nuntempe havas ĉirkaŭ 5,000 studentojn studantajn dek kvin plentempajn kaj partatempajn studprogramojn. 
## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Medicina Universitato de Bjalistoko  (en la pola)
* Medicinaj Akademioj en Pollando
* Edukaj Institucioj en Pollando
* Medicina Universitato de Bjalistoko en la Monda Adresaro de Medicinaj Lernejoj
* Doctors Honoris Causa de la Medicina Universitato en Bjalistoko (en la angla)

Kategorio:Informkesto mapligilo sen OSM-rilata ID sur Vikidatumoj
Kategorio:Universitatoj en Pollando
Kategorio:Bjalistoko
Kategorio:Lernejoj fonditaj en 1950
Ákos Kiss

**Ákos Kiss** [Akoŝ kiŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Kiss Ákos,** estis hungara juristo, muzeologo, arthistoriisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Ciumani (okupita de Rumanio), li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en kalvinana gimnazio en 1937, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1941. Post la diplomo li praktikadis en juĝejo, poste inter 1942-1945 li batalis en la 2-a mondmilito. Li daŭris la juran laboron, dum en 1947 li akiris advokatan–juĝistan licencon. Inter 1948–1951 li estis juĝisto en Balassagyarmat, poste 2 jarojn li laboris en la justicministerio. Li finis sian juran karieron kaj li estis vicmuzeologo jaron en Budapeŝto, poste li akiris muzeologian-arkeologian diplomon, pli poste li laboris en Veszprém (urbo) (1953–1955) kaj Tata (Hungario) (1955–1957). Li denove ŝanĝis profesion kaj li havis arthistoriistan postenon en Hungara Muzeo pri Metia Arto inter 1957–1984. Li ankaŭ instruis en Pezindustria Universitato A (Veszprém) (1953–1954), Industriarta Altlernejo (1981–1983), Belarta Altlernejo (1985-) kaj Teatra Altlernejo (1985–1986). Intertempe li doktoriĝis en 1963 en la universitato, li kandidatiĝis (CSc) en 1974 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis filon kaj dufoje li ricevis premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A bresciai Vespasianus-templom oszlopfői.* (1955)
* *Római sírkő Szentpéterfáról.* (1958)
* *Barokk fajanszművészet Magyarországon. Holics és Tata.* (monografio, kunaŭtoro, 1966; ankaŭ angle, germane kaj france)
* *Mattioni Eszter művészete.* (monografieto, 1972)
* *Roman Mosaics in Hungary.* (monografieto, 1973)
* *Pannonia magyarországi területe építészetének tagozatai és díszítőelemei.* (disertaĵo, 1973)
* *Tinnye és Uny régebbi története, közbirtokosságának kezdetei. 1526–1711.* (monografio, 1977)
* *Pannonische Architekturelemente und Ornamentik in Ungarn.* (monografio, 1987)
* *Adatok Fejér megye törökkor utáni történetéből. Miskey István alispán.* (1998)

## Fontoj 
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Transilvaniaj hungaroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kaplice (Lenora)

**Kaplice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lenora, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 3,5&nbsp;km norde de Lenora. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Kaplice situas en katastra teritorio **Lenora** kun areo 10,53&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1840.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapeleto

## Pluaj fotoj 

Kaplice (Lenora), dům.jpg|Domo
Kaplice (Lenora), koleje II.jpg|Traknivela pasejo
Kaplice (Lenora), louka.jpg|Vido al Lenora de oriento

Kategorio:Lenora
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Houžná

**Houžná** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lenora, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5&nbsp;km okcidente de Lenora. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Houžná** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,43&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1735. En Houžná konserviĝis interesa domo n-ro 34, nomata Trewanihaus. La nomon donis al ĝi ĝia itala loĝanto Trewani, kiu ĉi tie produktis lignetojn por alumetoj. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Houžná estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Houžná, čp34 (01).jpg|Houžná, domo n-ro 34
Houžná, čp42 (01).jpg|Houžná, domo n-ro 42
Houžná, čp7 (01).jpg|Houžná, domo n.ro 7
Houžná, zimní krajina kolem vsi 01.jpg|Vintra ĉirkaŭa pejzaĝo de Houžná

Kategorio:Lenora
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kaplice (apartigilo)

Nomon **Kaplice** havas pluraj setlejoj:

* Kaplice, urbo en distrikto Český Krumlov
* Kaplice (Lenora), parto de municipo Lenora en distrikto Prachatice
* Kaplice-nádraží, parto de municipo Střítež en distrikto Český Krumlov
Judith Koós

'*** [judit kOŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Koós Judith,*' estis hungara arthistoriisto, muzeologo, bibliotekisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Ŝia persona nomvarianto estis *Judit*.

 naskiĝis  en Budapeŝto, ŝi mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1941, poste ŝi akiris muzeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1951. Post la diplomo ŝi laboris en Hungara Muzeo pri Metia Arto ĝis 1980, kie plej longe ŝi estis bibliotekisto (1952–1969), krome ŝi havis plurajn postenojn. Ŝi multe laboris ankaŭ por la kalvinana eklezio, eĉ ŝi instruis en Kalvinana Teologia Akademio (1985–1989), krome en mezlernejoj. Intertempe ŝi doktoriĝis en la universitato kaj en la sama jaro ŝi kandidatiĝis (CSc) en 1965 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi neniam edziniĝis kaj ŝi ricevis 2 hungarajn kaj finnan premiojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Kossuth szerepe a magyar iparművészet történetében.* (1954)
* *A lakáselrendezés új formáiról.* (1958)
* *Modern otthon. Bútor- és lakásművészet.* (monografio, 1960)
* *Kozma Lajos helye és szerepe a XX. századi művészet történetében.* (disertaĵo, 1964)
* *Finn iparművészet.* (monografieto, 1971)
* *Style 1900. A szecesszió művészete Magyarországon.* (monografio kaj disertaĵo, 1979)
* *Horti Pál élete és művészete.* (monografieto, 1982)
* *Tájak és emlékek. Imre Lajos grafikái.* (monografieto, 1993)
* *Tulipán és archeológia. B. Jánosi Gyöngyi művészete.* (monografieto, 1993)
* *Hamza D. Ákos képzőművészeti életműve.* (monografio, 1996)
* *Református templomok Budapesten. Két évszázad kultúrtörténete és művészete. 1785–1995.* (monografio, 1996)
* *Az üveg arcai. L. Szabó Erzsébet alkotásai.* (2006)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj bibliotekistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Canal du Midi (metroo de Tuluzo)

**Canal du Midi** estas stacio sur la linio **B** de la metroo de Tuluzo, situanta ĉe la limo de la kvartaloj Compans-Caffarelli kaj Les Minimes  ĉe la bordo de la Sudfranca Kanalo, en Tuluzo en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estis malfermita en 2007.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Metroo de Tuluzo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2007
Kategorio:2007 en Francio
Kategorio:Transporto en Tuluzo
Arnoštka

:*Tiu ĉi artikolo temas pri vilaĝo. Pri virina persona nomo temas artikolo Arnoštka (persona nomo).*

**Arnoštka** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 5,5&nbsp;km sude de Vimperk. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Arnoštka** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,32&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1701. Ĝis la jaro 1950 Arnoštka estis konsisto de municipo Korkusova Huť, en la jaroj 1961–1971 konsisto de municipo Klášterec kaj ekde la 26-a de novembro 1971 ĝi estas parto de urbo Vimperk.

## Loĝantaro
## Pluaj fotoj 

Arnoštka 2022 (12).jpg|Arnoštka
Arnoštka 2022 (6).jpg|Arnoštka
Arnoštka 2022 (8).jpg|Arnoštka
Vimperk, Arnoštka, ruins.jpg|Ruinoj

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Angla-persa milito

La **angla-persa milito**, ankaŭ konata kiel la **angla-irana milito** (, lainliterigite *ĝange Irân o Engelestan*, kaj , prononco []), estis milito batalita inter la armeo de Britio, do formale la Unuiĝinta Reĝlando de Britio kaj Irlando, kaj la armeo de Irano, kiu estis regata de la dinastio Kaĝaroj, en la jaroj 1856 kaj 1857. La milito havis la britojn kontraŭbatali provon de Irano premi ĝian postulon sur la grandurbo de Herato. Kvankam Herato estis parto de Irano sub la Kaĝara dinastio kiam la milito ekis, ĝi deklaris sin sendependa sub sia propra ribelema emiro kaj metis sin sub la protekton de la brita kolonia armeo en Brita Hindio kaj en alianco kun la emirlando de Kabulo, la antaŭulo de la moderna ŝtato de Afganio. La brita militkampanjo estis sukcese farita sub la gvidado de generalmajoro *James Outram* en du batalkampoj: ĉe la suda marbordo de Irano proksime de Buŝehr kaj en suda Mezopotamio.

La milito rezultigis la irananojn retiriĝi de Herato kaj la dinastion Kaĝaroj subskribi novan traktaton (subskribitan en Parizo en 1857) por transcedi iliajn postulojn sur la grandurbo Herato kaj la brita armeo kompense retiriĝis el suda Irano.

Kategorio:Historio de Irano
Kategorio:Herato
Handa

**Handa** () estas urbego en la Gubernio Ajĉio, en regiono Ĉubu en ĉefa insulo Honŝuo en Japanio.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2019 Handa havis populacion de . En la fruaj 1990-aj jaroj Handa atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil). Ĝi konstante kreskis ĝis la 2010-aj jaroj, poste malpliiĝis.

## Geografio 
Handa situas sur la marborda ebenaĵo laŭ golfo. Niŝio troviĝas 12, Karija 13, Okazaki 23, gubernia sidejo Nagojo 30, Kasugai 39, Seto (Ajĉio) 40, ĉefurbo Tokio 271 kilometrojn aere laŭ https://www.distancefromto.net/.

## Historio 
En 1889 Handa estis kreita laŭ la moderna municipa sistemo. Post aneksado de la najbaraj 2 urbetoj Handa pligrandiĝis.

## Ekonomio 
Handa havas fortan historian ligon kun produktadoj de sojsaŭco, sakeo kaj vinagro. Dum la 2-a mondmilito oni produktis aviadilojn. En la postmilita periodo tio transformiĝis al pezindustria zono.

## Eduko 
En Handa universitata kampuso reprezentas la altnivelan edukon.

## Trafiko 
Handa havas bonajn fervojajn kaj ĉefvojajn kontaktojn al la regiono. Pri funkcianta haveno informoj ne trovitaj.

## Klimato 
Handa situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj aŭ humidaj someroj kaj relative mildaj vintroj. La meza jara temperaturo estas preskaŭ . La jarpluvo averaĝas 1632 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas, respektive iomete neĝas.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* muzeoj
* festivalo

## Ĝemelurboj 
*  Midland (Miĉigano), Usono, Miĉigano ekde 1981
*  Port Macquarie, Aŭstralio, Novsudkimrio ekde 1990
*  Ŝuĝoŭo, Ĉinio, ekde 1993

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
Bardeskan

eta|maldekstra|230ra|
'''''' () estas urbo en la nordoriento en Irano. Ĝi apartenas la provinco Centra Ĥorasano aŭ Rezaa Ĥorasano, do tradicie apartenas al la historia kultura regiono Ĥorasano. Laŭ la stato de  en la urbo vivis . La teritorio situas en supermara alteco de  metroj.

La provinco situas same proksime al Turkmenio norde kiel al Afganio oriente, kaj en  kiel en la tuta provinco ekde la 2000-aj jaroj estas aparte multaj afganaj rifuĝintoj.

eta|centra|290ra|

Kategorio:Urboj de Irano
Kategorio:Provinco Rezaa Ĥorasano
József Korek

**József Korek** [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Korek József,** estis hungara arkeologo, muzeologo, arthistoriisto, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1938, poste li akiris pedagogian (1942) kaj filozofian (1943) diplomojn en Scienca Universitato Miklós Horthy. Post la diplomo li praktikadis en la universitata instituto, sed inter 1944-1946 li estis soldato, respektive militkaptito. Hejmenveninta li estis muzeologo en muzeo en Szeged, inter 1948–1953 en la Hungara Nacia Muzeo, poste li havis postenon en la ministerio. En 1957 li revenis al la Nacia Muzeo, kie li estis vicmuzeestro inter 1961–1990, poste li pensiuliĝis. Li ankaŭ prelegis en Scienca Universitato Loránd Eötvös (1960–1978), poste en statuso docento ĝis 1992. Intertempe li kandidatiĝis (CSc) en 1973, li doktoriĝis en 1986 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Lia edzino naskis 2 filinojn en 1948 kaj 1952. Li ricevis premiojn inter 1944-1989.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A Szentes–kajáni avar kori temető.* (disertaĵo, 1943)
* *Regél a vásárhelyi föld. Ősrégészeti kutatások a vásárhelyi határban.* (1946)
* *A badeni kultúra temetője Alsónémedin.* (kunaŭtoro, 1951; ankaŭ germane)
* *A bükki kultúra elterjedése Magyarországon.* (kunaŭtoro, 1958)
* *Denkmäler der frühmittelalterlichen Imkerei am Fuss das Bükkgebirges.* (kunaŭtoro, 1965)
* *A Magyar Nemzeti Múzeum története.* (kunaŭtoro, 1971; 3-a eldono: 1977; reeldonoj: 1982, 1984, 1985)
* *A Tiszai kultúra.* (disertaĵo kaj monografio, 1971)
* *Közép-Kelet-Európa a rézkor végén.* (disertaĵo, 1984)
* *A szarmata házkutatás a Bácskában.* (1990)
* *Emlékeimből. Szabolcs-Szatmár megye, 1975.* (2006)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj arthistoriistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Arvo Ylppö

**Arvo Ylppö** (naskiĝinta la 27-a de oktobro 1887 en Akaa (eksa komunumo), mortinta la 28-a de januaro 1992) estis finna porinfana kuracisto. Liaj meritoj estas ekzemple maniero dormigi somere infanojn ekstere por ke ili ricevu pli da aero kaj sistemo de *neuvola*, kiu helpas patrinojn kaj etajn infanojn. Internacie li estas konata pro siaj esploroj pri trofruaj beboj. Ylppö faris mezlernejfinan (oppikoulu/läroverk) ekzamenon en Tampere en 1906. Poste li faris kuracistan laboron kaj esploris en Germanio. En 1913 li iĝis doktoro en Universitato de Helsinko. Ylppö estis arkiatro. Li provis montri, ke oni povas savi pli multajn trofruajn bebojn ol oni kredis. Li faris difinon de trofrua bebo: malpli ol 2 500 gramoj. 

Ylppö atingis la aĝon 100 en tempo, kiam tio estis en Finnlando plu vere malordinara. Li lekciis en Japanio plu post tio, ke li fariĝis 100-jara.

Kategorio:Finnaj kuracistoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1887
Kategorio:Naskiĝintoj la 27-an de oktobro
Kategorio:Mortintoj en 1992
Kategorio:Mortintoj la 28-an de januaro
Konstantin Päts

**Konstantin PÄTS** (1874–1956) estis la unua prezidanto de Estonio. Li regis guberion Estonio (*Autonoomne Eestimaa kubermang*) en 1917. En 1918–1919 Päts regis provizoran registaron de Estonio. Li estis *riigivanem* (ĉefministro) kvin fojojn en la jaroj 1921–34. En 1938 li faris novan konstitucion kaj li iĝis prezidanto. Li regis preskaŭ aŭtokrate, sed lia forto finis en 1940, kiam lia lando estis ligita al Sovetunio. Li mortis en mensmalsanulejo.

Kategorio:Prezidantoj de Estonio
Colomiers Gare (metroo de Tuluzo)

**Colomiers Gare** estas estonta stacio sur la linio **C** de la metroo de Tuluzo, situanta en Colomiers en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estos malfermita en 2028.

## Interkonektoj 
* Stacidomo  (SNCF)

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo
* Colomiers

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Colomiers
Kategorio:Metroo de Tuluzo

Kategorio:Transporto en Tuluzo
Korkusova Huť

**Korkusova Huť** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 4&nbsp;km sude de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Korkusova Huť** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,51&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1625. Ekde duono de la 19-a jarcento Korkusova Huť estis memstara municipo, kies domaro estis Arnoštka. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Korkusova Huť estis sekve de fermo de Munkena interkonsento almembrigita al Nazia Germanio. En la jaroj 1961 ĝis 1971 ĝi estis konsisto de tiama municipo Klášterec.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Avanco de sankta Kruco
* Kapelo, antaŭ la eksa vitrofarejo

## Pluaj fotoj 

Korkusova Huť 2022 (2).jpg|Haltejo kaj refreŝigejo
Vimperk, Korkusova Huť, presbytary.jpg|Paroĥestrejo ĉe la preĝejo
Kostel Korkusova Huť (2).jpg|Preĝejo de Avanco de sankta Kruco
Kaple Korkusova Huť 2022 (2).jpg|Kapelo de La plej sankta Triopo
Vimperk, Korkusova Huť, road No 4.jpg|Ŝoseo de la I-a klaso n-ro 4

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Eksaj municipoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Šumava
Kategorio:Setlejoj en PPR Šumava
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Cejsice

**Cejsice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km nordokcidente de Vimperk. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Cejsice situas en katastra teritorio **Křesanov** kun areo 8,42&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359. 

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Kapelo

## Pluaj fotoj 

Cejsice, 2020 (03).jpg|Kapelo en la vilaĝplaco
Cejsice, 2020 (04).jpg|Domoj en la vilaĝplaco
Cejsice, 2020 (05).jpg|Domoj en la vilaĝplaco
Cejsice, 2020 (06).jpg|Kapelo en la vilaĝplaco
Cejsice, 2020 (07).jpg|Kruco por honorigi la falintan Ernst Puhang

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Prachatice
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Brovovanelo

La **Brovovanelo**, *Vanellus superciliosus*, sed ankaŭ Brunbrusta vanelo, estas granda birdo de la genro *Vanellus*, grupo de grandaj vadbirdoj de la familio ĥaradriedoj.

Ili loĝas la tutan jaron en mallarĝa zono el la sudokcidenta Niĝerio ĝis nordorienta Demokratia Respubliko Kongo; ties vintruma teritorio etendiĝas al Lago Ĉado, Lago Viktorio kaj norda Zambio.

## Aspekto
Ĝi havas grizbrunajn mentonon, vizaĝon, kolon, supran bruston, kaj dorson. Estas brilbrunaj la malsupra brusto kaj superokula strio kiu laŭiras ĝis la nuko kaj nomigas la specion; la ventro estas blanka. La kruroj estas malhelgrizaj kaj la beko kaj la krono nigraj. Grava trajto estas briloranĝaj ĉirkaŭokulo kaj antaŭokula brido.

## Dieto 
*V. superciliosus* estas karnovora birdo kiu manĝas insektojn, larvojn, grilojn, skarabojn, akridojn ktp. Ties preferata habitato estas herbejoj, malfermaj savanoj aŭ grundoj de arbaroj de "Mopane".

## Referenco 
* *Shorebirds* de Hayman, Marchant kaj Prater ISBN 0-395-60237-8

Kategorio:Vanellus
Kategorio:Birdoj de Afriko
Zátoňské Dvory

**Zátoňské Dvory** (antaŭe ankaŭ *Ebenava*, *Soběnov*, *Záton* aŭ *Zátoň*, ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Větřní en distrikto Český Krumlov. Ĝi troviĝas proksimume 5,5&nbsp;km sudoriente de Větřní. Ĝi situas sur rivero Vultavo. Vivas ĉi tie daŭre  ().

**Zátoňské Dvory** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,92&nbsp;km². 

## Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1376.

En la jaroj 1869–1910 la vilaĝo estas indikata sub nomo **Ebenava**, en la jaroj 1880–1890 sub triobla nomo  **Ebenava t. Soběnov t. Záton**, en la jaro 1910 kun la sama triopo de nomoj, sed kun vorto Zátoň, ekde la jaro 1921 sub nomo Zátoňské Dvory. En la jaro 1869–1950 la vilaĝo estas indikata kiel domaro de municipo Svéraz aŭ Sveraz, ekde la jaro 1961 kiel domaro de municipo Větřní. 

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Zátoňské Dvory 02.jpg|Zátoňské Dvory
Zátoňské Dvory 03.jpg|Zátoňské Dvory

Kategorio:Větřní
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Český Krumlov
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Kategorio:Setlejoj sur Vultavo
Grizkapa vanelo

La **Grizkapa vanelo**, *Vanellus cinereus*, laŭ kio ankaŭ *Cindrogriza vanelo*, estas mezgranda birdo de la genro *Vanellus*, grupo de vadbirdoj de la familio ĥaradriedoj.

## Disvastiĝo
Ili reproduktiĝas en nordorienta Ĉinio kaj Japanio. La ĉefa populacio vintrumas en nordo de Sudorienta Azio el nordorienta Barato ĝis Kamboĝo. La japana populacio vintrumas, almenaŭ parte, en suda Honŝuo.

, Nepalo.]]

Tiu specio aperis kiel vaganto en Rusio, Filipinoj, Indonezio, Nov-Sud-Kimrio (Aŭstralio) Telangano (Barato) kaj Srilanko, kaj en Svedio kaj Anglio (en Eŭropo).

## Aspekto
La grizkapa vanelo estas 34–37 cm longa. Ĝi havas tre grizajn kapon kaj kolon (kio nomigas la specion), pli malhelgrizan brustobendon kaj blankan ventron. La dorso estas bruna, la pugo estas blanka kaj la vosto estas nigra. Tiu ĉi estas okulfrapa specio dumfluge, kun nigraj primaroj, blankaj sub flugiloj kaj supraj flugilsekundaroj, kaj brunaj supraj flugilkovriloj.

Plenkreskuloj de ambaŭ seksoj havas similajn plumarojn, sed maskloj estas iomete pli grandaj ol inoj. Junaj birdoj havas la blankajn plumarojn nuance al griza, malpli klaran brustbendon, kaj palajn bordojn en la supra parto kaj en flugilkovrilaj plumoj. La voko de la grizkapa vanelo estas akra *ĉii-it*.

.]]

## Kutimaro
Tiu specio nestumas de aprilo ĝis julio en malsekaj herbejoj, rizkampoj kaj marĉaj randoj. Ĝi vintras en simila vivejo kaj tiam estas gregema. Ĝi manĝas en malprofunda akvo insektojn, vermojn kaj moluskojn.

## Referencoj 
*Hayman, Marchant kaj Prater, *Shorebirds* 
*Robson, Craig  *A Field Guide to the Birds of Thailand* 

Kategorio:Vanellus
Kategorio:Birdoj de Azio
Barnabás Lőrincz

**Barnabás Lőrincz** [barnabAŝ lOrinc], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Lőrincz Barnabás,** estis hungara arkeologo, muzeologo, altlerneja instruisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en Vác en 1969, poste li akiris arkeologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1974. Post la diplomo li estis muzeologo jardekon en Dunaújváros, poste li revenis al la universitato jam kiel lektoro (1984–1989), docento (1989-2010), poste profesoro ĝis sia abrupta morto. Intertempe li doktoriĝis en la universitato en 1976, li kandidatiĝis (CSc) en 1984, li doktoriĝis en 2002 antaŭ la Hungara Scienca Akademio, lia habilitiĝo okazis post 2 jaroj. Lia labortereno estis historio de Panonio. Li edziĝis en 1972, post ses jaroj filino naskiĝis. Li ricevis 3 premiojn inter 1982-2003.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A barbaricumi római épületek bélyeges téglái.* (1973)
* *Tanulmányok a pannoniai bélyeges téglák keltezéséhez.* (disertaĵo, 1976)
* *Pannónia segédcsapatai a principatus korában.* (disertaĵo, 1982)
* *Hispanische Hilfstruppen und Soldaten im Pannonischen Heer.*  (1997)
* *A római bélyeges tégla, mint történeti forrás.* (disertaĵo, 2000)
* *Ein neuer Statthalter der Provinz Pannonia superior aus Carnuntum.* (2008)
* *Inscriptiones. – Feliratok. Diplomata militaria.* (2011)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkeologoj
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Compans Caffarelli (metroo de Tuluzo)

**Compans Caffarelli** estas stacio sur la linio **B** de la metroo de Tuluzo, situanta en la kvartalo Compans-Caffarelli, en Tuluzo en la franca departemento Haute-Garonne en la regiono Okcitanio.

Ĝi estis malfermita en 2007.

## Vidu ankaŭ 
* Metroo de Tuluzo
* Tramtransporto en Tuluzo
* Téléo

## Eksteraj ligiloj 
*  (//)

Kategorio:Metroo de Tuluzo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2007
Kategorio:2007 en Francio
Kategorio:Transporto en Tuluzo
Ants Piip

**Ants PIIP** (28-an de februaro 1884 Tuhalaane - 1-an de oktobro, 1942) estis estona politikisto. Li estis ĉefministro de oktobro 1920, kaj de decembro de la sama jaro, laŭ la nova konstitucio, *riigivanem* (ŝtatestro de Estonio) ĝis januaro de la sekva jaro.

Piip estis instruisto pri sia edukado kaj studis ĉe la Universitato de Peterburgo, krom en Estonio. De 1919, li laboris kiel profesoro pri internacia juro ĉe la Universitato de Tartu. Li ankaŭ havis tempon por labori kiel ĵurnalisto, kaj en 1906–1907 li estis la redaktoro de la gazeto el Kuressaare, kaj en 1923 li estis la ĉefredaktoro de la gazeto *Vaba maa*. Li laboris kiel diplomato kaj estis la reprezentanto de sia lando en Sankt-Peterburgo kaj Londono, kaj partoprenis en la pariza kaj Tartu pacnegocadoj. Piip estis ĉefministro de la 25-a de oktobro 1920 ĝis la 25-a de januaro 1921. Poste, li plurfoje funkciis kiel ministro pri eksteraj aferoj de Estonio.

Piip estis kaptita fare de la NKVD la 1-an de julio 1941 kaj malliberigita en Sovetunio. Piip mortis en kaptiteco en laborkampo en la Perm-regiono.

Kategorio:Estonaj politikistoj
Konstitucio de Estonio

**La Konstitucio de Estonio** (en la estona *Eesti Vaarigibi põhuseadus*) estas unuigita konstitucio kiu validas en Estonio ekde la 28-a de junio 1992, kiu difinas la fundamentojn de la jura kaj socia sistemo de Estonio. La fondanta kunveno de Estonio aprobis la unuan konstitucion la 15-an de junio 1920, kaj ĝi ekvalidiĝis la 21-an de decembro 1920. La dua konstitucio estis adoptita la 24-an de januaro 1934, post referendumo okazigita en 1933. La dua konstitucio validis ĝis la 1-a de januaro 1938, kiam ekvalidis la tria konstitucio. La tria konstitucio restis valida, *de facto*, ĝis la 16-a de junio 1940, kiam Sovetunio okupis Estonion, kaj laŭjure ĝis la 28-a de junio 1992, kiam la kvara kaj nuna konstitucio estis aprobita per referendumo. La unuan konstitucion oni iam taksis ekstremparlamenta, ĉar Estonio ne havis reĝon aŭ prezidanton, sed ĉefministron nomitan "riigivanem", kiu estis ankaŭ ŝtatestro.

Kategorio:Politiko de Estonio
Kategorio:Konstitucioj
Vimperk I

**Vimperk I** estas centra parto de urbo Vimperk en distrikto Prachatice. Estas ĉi tie registritaj 114 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Vimperk I situas en katastra teritorio **Vimperk** kun areo 13,81&nbsp;km².

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria

## Pluaj fotoj 

Náměstí Svobody Vimperk 2022 (07).jpg|Placo Náměstí Svobody
Náměstí Svobody Vimperk 2022 (01).jpg|Placo Náměstí Svobody
Vimperk marktplatz.jpg|Placo Náměstí Svobody
Vimperk, Kostel Navštívení Panny Marie..JPG|Preĝejo de Vizito de Virgulino Maria

Kategorio:Vimperk
Kategorio:Setlejoj en Šumava cismontaro
Miklós Marián

**Miklós Marián** [miklOŝ mariAn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Marián Miklós,** estis hungara muzeologo, ornitologo, herpetologo, instruisto, skolto.

 naskiĝis  en Szeged, li mortis  en Szeged.

## Biografio 
 maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1932, poste li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1940. Post la diplomo li estis soldato 3 jarojn, poste li instruis en gimnazio en Kaposvár (1943-1954), dum li estis skolto kun posteno (1943–1948), pli poste en la sama urbo li estis muzeologo (1954-1957). Li revenis al sia naskiĝurbo kaj estis ĉefmuzeologo inter 1957–1974. Intertempe li doktoriĝis en 1959 en la universitato. Depost fino de la socialismo li partoprenis en reorganizado de la skolta movado. Lia scienca labortereno estis la zoologio en Hungarlando. Li edziĝis en 1942, lia edzino naskis 4 gefilojn inter 1944-1949. Li ricevis premiojn inter 1953-2011.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A vipera fekete változatának Somogy megyei előfordulása.* (1952)
* *Adatok a Felső-Tisza herpetofaunájához.* (1958)
* *A lápvilág titkaiból* (filmo, 1958)
* *A Tiszai ártér téli madárvilága és gazdasági vonatkozásai.* (1964, 1967)
* *A Pusztaszeri Természetvédelmi Terület madárvilága.* (1975)
* *A Barcsi borókás tájvédelmi körzet madárállománya.* (kunaŭtoro, 1985)
* *A Zselic kétéltű- és hüllőfaunájáról.* (1998)
* *A Baláta-láp és gerinces állatvilága, különös tekintettel a madarakra.* (kunaŭtoro, 2001)

## Fontoj 
* biografio hungare kun fotoj
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* katolika leksikono

## Vidu, aŭdu ankaŭ 
* video

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj muzeologoj
Kategorio:Hungaraj ornitologoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj herpetologoj
Kategorio:Hungaraj skoltoj