open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Slavětín

Nomon **Slavětín** havas pluraj municipoj: 

* Slavětín (distrikto Louny), kampurbo en distrikto Louny
** Slavětín (burgo), pereinta burgo en kampurbo Slavětín en distrikto Louny
* Slavětín (distrikto Havlíčkův Brod), municipo en distrikto Havlíčkův Brod
* Slavětín (distrikto Olomouc), municipo en distrikto Olomouc
* Slavětín nad Metují, municipo en distrikto Náchod 

aŭ partoj de municipoj:

* Slavětín (Načeradec), parto de municipo Načeradec en distrikto Benešov
* Slavětín (Hudčice), parto de municipo Hudčice en distrikto Příbram, ankaŭ Slavětín u Březnice
* Slavětín (Písečné), parto de municipo Písečné en distrikto Jindřichův Hradec
* Slavětín (Radvanice), baza sidejunuo de municipo Radvanice en distrikto Trutnov
Delikto

[eta|[Ŝtelo kaj rabo estas el plej oftaj deliktoj. Pentraĵo de Pieter Bruegel la pliaĝa.]]
**Delikto** estas kontraŭleĝa puninda ago. Temas do pri punenda konduto, tio estas, ago kiu por la kriminala juro estas meritanta je puno. Teknike delikto estas ofte difinita kiel tipa konduto (detaligita en la kriminala juro), kontraŭjura (malpermesita per la leĝaro) kaj kulpa (riproĉebla al unu aŭ pliaj personoj). Parto de la jura doktrino aldonas al la difino de delikto, la karakteron de la puneblo, dum alia parto de la doktrino konsideras, ke tio ne necesas, ĉar tio estus taŭtologio. La deliktoj povas esti priskribitaj kiel ago aŭ malago.

En diversaj lingvoj estas interkruciĝoj inter la konceptoj de delikto kaj krimo. En la hispana, la vortoj «delikto» kaj «krimo» estas uzataj kiel sinonimoj, sen en la preciza uzado de juro hegemonias la uzado de «delito», dum en la fako de sociologio kaj en diversaj esplorfakoj, oni uzas «crimen». En angla oni uzas hegemonie la vorton «crime» (krimo). En la leĝaro de kelkaj hispanlingvaj landoj, kiel Argentino kaj Ĉilio, oni uzas ankaŭ la esprimon «delito civil» (civila delikto), por referenci al la civila intencita ago ne-kontrakta kiu okazigas damaĝon al alia persono, kaj la esprimon «cuasi delito civil» (civila preskaŭ-delikto), kiam la damaĝa ago estas nur pro neglekto.

## Listo de deliktoj kaj krimoj troveblaj en kriminala juro 
[eta|300px|15-a jarcenta bildo de [Kaino murdanta Habelon.]]

* Dizerto
* Fraŭdo
* Kalumnio
* Korupto
* Seksperforto
* Murdo
* Rabo
* Ŝtelo

## Vidu ankaŭ 
* Amnestio
* Civila juro
* Juro
* Krimo
* Leĝo
* Mortpuno
* Puno
* Recidivismo

## Notoj 
## Bibliografio 
* (el franca en hispana) Julien Théry, «Atrocitas/Enormitas. Esbozo para una historia de la categoría de “enormidad” o “crimen enorme” de la Edad Media a la época moderna», en Artificios pasados. Nociones del derecho medieval, ed. E. Dell'Elicine, A. Morin, P. Miceli, Madrid, Universidad Carlos III de Madrid, 2017, p. 83-150, online.
* (en angla) Friedman, David D. (2007). «Crime». Henderson, David R., ed. The Concise Encyclopedia of Economics . Indianápolis: Liberty Fund. pp. 104-107. ISBN 978-0-86597-665-8.
* (en hispana) Ramos, Leoncio. Notas de Derecho Penal Dominicano.


Kategorio:Publika juro
Kategorio:Juraj terminoj
Kategorio:Kriminaleco
Kurt R. Eissler

**Kurt R. EISSLER** (2a de julio 1908 – 17a de februaro 1999) estis aŭstra psikoanalizisto kaj proksima asociito kaj sekvanto de Sigmund Freud.

Li specialiĝis en nerva anoreksio kaj elektro-ŝoko. Pro la *Anschluss*, Eissler translokiĝis al Usono, kie li iĝis arda defendanto de la Freud-a teorio. El liaj dekdu libroj, ĉirkaŭ la duono temas pri la vivo kaj verkaro de Freud, dum la alia duono pri figuroj el alta kulturo kiel Shakespeare kaj Goethe.

## Notoj 
Kategorio:Usonaj ateistoj
Kategorio:Usonaj psikoanalizistoj
Kategorio:Usonaj judoj
Kategorio:Aŭstraj judoj
Est-Ceinture (stacidomo)

**Est-Ceinture** estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 19-a arondismento de Parizo, inter Stratoj Curial kaj d'Aubervilliers kaj Bulvardo Macdonald, en regiono Francilio. La stacidomo estis detruita fine de la 1960-aj jaroj.

La haltejo provizis interkonekton kun vojoj de Gare de l'Est. Ĝi estis detruita ekde la 1960-aj jaroj.

La tereno situanta inter stacidomo  kaj samnoma haltejo de tramo T3b okupas tie lokon.

280px|centra|eta|Informa tabulo en stacidomo ''''

## Vidu ankaŭ 
* Fervojo Petite Ceinture
* Stacidomoj de Fervojo Petite Ceinture

## Eksteraj ligiloj 
* Association Sauvegarde Petite Ceinture - Halte Est-Ceinture

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojo Petite Ceinture
Kategorio:Fervojaj stacioj en Parizo
Kategorio:19-a arondismento de Parizo
Kosalo

**Kosalo** estis raĝlando en antikva Barato. Ĝi fariĝis unu el la dek ses grandaj regnoj en la lasta parto de la veda periodo. Laŭ la budhisma tekstaro, la *Aṅguttaranikāya*, kaj la ĝajnisma sutro, la *Vyākhyāprajñapti*, Kosalo estis unu el la dek ses grandaj regnoj en la –6-a kaj la –5-a jarcentoj. En la regiono de Kosalo ekaperis la ŝramanismaj movadoj, inkluzivante ĝajnismon kaj budhismon. Ĝi apartenis al la kulturo de la nigraj poluritaj ceramikaĵoj de la Nordo (ĉ. –700 - –300), kulture malsama al la kulturo de la grizfarbitaj ceramikaĵoj de Kuruo kaj Panĉalo, okcidente de ĝi, havante paralelan ellaboradon de urbiĝado kaj uzado de fero.[eta|Procesio de la raĝo [Prasenaĝito de Kosalo, eliranta el Ŝravastio por renkontiĝi kun la budho Gotamo, Sanĉio.]]Dum la –5-a jarcento, Kosalo aneksis la teritorion de la ŝakjoj, klano al kiu la budho Gotamo apartenis.

## Loko 
eta|200px|maldekstre|Arĝentaj moneroj de Kosalo (ĉ. –525 - –465).
Ĝi troviĝis pli-malpli en la ragiono kie nun troviĝas Awadh en nuntempa Utar-Pradeŝo.

## En hinduismo, budhismo kaj ĝajnismo 
En la *Ramajano*, la *Mahabarato* kaj la *Puranoj*, la raĝa familio de Kosalo apartenis al la suna dinastio. La *Puranoj* prezentas liston de la raĝoj de Kosalo, de Ikŝvakuo ĝis Prasenaĝito. Laŭ la *Ramajano*, Ramo estis la raĝo de Kosalo en ties tiama ĉefurbo, Ajodjo. Laŭ la *Majjhimanikāya*, la budho Gotamo estis Kosalano kaj en aliaj tekstoj li instruis en diversaj urboj en Kosalo, inkluzivante Ŝravastion, ĝian ĉefurbon dum lia epoko. Mahaviro, la 24-a tirtankaro, ankaŭ instruis en Kosalo.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 
* 
* .
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* .
* 
* 
* 

Kategorio:Terminaro de Budhismo
Kategorio:Dek ses grandaj regnoj
Kategorio:Ramajano
Floridablanca (Filipinoj)

**Floridablanca** -  - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango. 
eta|maldekstre|
## Bazaj informoj 
* loĝantaro:  (2015) 
* horzono: UTC+8 (PST)
* poŝtkodoj: 2006   
* telefonkodo: +63 (0)45 
* Supermara alteco: 4 m
* Areo: 175,48 km²

## Geografio 
Floridablanca kuŝas sur ebenaĵo laŭ la montaro Zambales https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1yNkuiTNDXgwrBmoQIdpifBRd5pk&ll=14.958750030884005%2C120.48055780000004&z=11. Lubao troviĝas nur 9, Guagua 11, provinca sidejo San Fernando (Filipinoj) 17, Angeles 23, ĉefurbo Manilo 65, Kezonurbo 67 kilometrojn (aere) https://www.distancefromto.net/.
eta|
## Historio 
Floridablanca estis fondita en 1823 ĉe la loko de monaĥejo. En la 1920-aj jaroj produktejo por sukeroj estis konstruita. La areo estis la loko de armea bazo de 1942 ĝis 1946. La Filipina Aera Forto establis aeran bazon ĉe iama usona milita flughaveno en 1947. En la 2000-aj jaroj Floridablanca atingis la internacian klasifikadon urbego (pli, ol cent mil.

## Ekonomio 
Floridablanca estas la dua plej granda produktanto de rizoj en la provinco. Ĝi produktas pli ol sufiĉan rizon por plenumi siajn bezonojn.

## Religio kaj eduko 
eta|
En Floridablanca vivas katolikoj plejparte. Akademio funkcias en la urbego.

## Trafiko 
Floridablanca havas trairan vojon el Angeles, krome ĉefvojo preteriras kaj flankovojo kuras el Lubao. Fervoja linio finiĝas ĉe Floridablanca.

## Klimato 
La klimato de Floridablanca estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas ĉirkaŭ 2000 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, nur inter decembro-aprilo falas pli malofte. La averaĝa jara temperaturo estas ĉirkaŭ , ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.

## Vidindaĵoj 
* preĝejoj
* malnovaj domoj

## Fontoj 
* WikiTrans

Dbasaairbasejf.JPG|eta|maldekstre|Enirejo de la aerbazo
Floridablancapampangajfg.JPG|Merkato
Jf9708Chuzon Supermarket Floridablanca Pampangafvf 08.JPG|Vendejego
Jf1735Palmayo Schools Church Floridablanca Pampangafvf 07.JPG|Preĝejo
Jf9168Academu Augustine Floridablanca Pampangafvf 11.JPG|Akademio

Kategorio:Urboj de la Filipinoj
Muo (mezurunuo)

[eta|dekstra|Grando de muo (flava) en unu [hektaro (blua) laŭ la aktuala difino uzata ekde 1930 en Ĉinio]]
La **muo** (; ) estas tradicia orientazia mezurunuo de areo, simila al la Eŭropa akreo, egalanta proksimume 600–700 kvadratajn metrojn.

## Difino 
La difino de la muo variis tra historio kaj laŭ regionoj en Ĉinio. En 1915, la registaro de Respubliko Ĉinio normigis la mezurunuojn; laŭ la difino de 1915, unu muo egalas 614,4 kvadratajn metrojn.

Poste, en 1930, la registaro de Respubliko Ĉinio redifinis la tradiciajn mezurunojn; laŭ la posta difino, unu muo egalas 666⅔ kvadratajn metrojn. Tiu difino ankoraŭ estas uzata hodiaŭ, eĉ se la metrikaj mezurunuoj estas oficiale uzata.

En Japanio, la etimologie samdevena (t.e. literumata per la sama ĉina skribsigno) mezurunuo de areo, tamen, egalas nur 99,173&thinsp;554 kvadratajn metrojn.

## Referencoj 
Kategorio:Mezurunuoj de areo
Kategorio:Ĉinaj mezurunuoj
Komisarejo pri atoma energio

La **Komisarejo pri atoma energio kaj alternativaj energioj** (, akronime **CEA**) estas franca institucio pri scienca esplorado de tiuj fakoj : la energio, la nacia defendo, la telekomunikado, la naturscienco, la vivosciencoj kaj la sano. Antaŭe, la centrejo estis nomita **Komisarejo pri atoma energio** (CEA). En 2010, ĝi poste ŝanĝis sian nomon por inkluzivi la fakon de la alternativaj energioj.

La ĉefaj centrejoj de scienca esplorado situas en la urboj Saclay, Fontenay-aux-Roses, Marcoule, Cadarache kaj Grenoblo. La centrejo CEA de Saclay situas en la aro de la teknologiaj industriejoj, kiu estas nomita Paris-Saclay. La centrejo CEA de Grenoblo lokiĝas en la aro de la sciencaj industriejoj, kiu estas situita en la nordo de Grenoblo.

## Referencoj 
Kategorio:Francaj ministerioj
Opština Strumica

**Opština Strumica** estas unu el 80 komunumoj de norda Makedonio. Ĝi situas en la sudoriento de la ŝtato en la Sudorienta regiono. Laŭ la censo de septembro 2021 en la komunumo loĝis entute 49 995 homoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro de la komunumo estas la urbeto Strumica.

## Loko, priskribo 
eta|Vilaĝo en la Opština Strumica|alternative=|maldekstra
La pli granda, norda parto de la komunumo situas ĉefe en la suda parto de la rivero Strumica. La suda parto de la komunumo, aliflanke, grimpas la deklivojn de la Belasica montoj. La alteco estas ĉirkaŭ 250 m en la valo ĝis 1474 m - Monto Trojica.

Opština konsistas el la urbo Strumica kaj aliaj 24 vilaĝoj:

Banica, Bansko, Belotino, Veljusa, Vodoča, Gabrovo, Gradsko Baldovci, Dabilje, Dobrejci, Dorlombos, Zleševo, Kosturino, Kukliš, Memešli, Murtino, Ormanli, Popčevo, Prosenikovo, Raborci, Rič, Sačevo, Svidovica, Tri Vodi kaj Čepeli.

Najbaraj municipoj estas:

Opština Vasilevo en la nordo, Opština Bosilovo en la nordoriento, Opština Novo Selo en la oriento, Opština Valandovo en la sudo kaj Opština Konče en la okcidento. La ŝtata limo kun Grekio trairas la sudorienton.

## Diversaj 
La ĉefa vojo n-ro A4 trapasas la municipon. Ĝi kondukas de la urbo Štip vojo Strumica al la limo kun Grekio.

Ĉirkaŭ 6 km okcidente de la urbo de Strumica en la montoj estas digo lago Vodača.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Tradukfonto 
Kategorio:Komunumoj de Nord-Makedonio
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein

**Johann Heinrich Wilhelm TISCHBEIN**, konata ankaŭ kiel la *Goethe-Tischbein* (15a de februaro 1751 en Haina – 26a de februaro 1829 en Eutin), estis germana pentristo de la familio Tischbein de artistoj.

El 1772 ĝis 1773 li studis en Nederlando la verkaron de la Malnovaj majstroj kaj en Romo en 1779. Li setliĝis kiel pentristo de portretoj en Berlino kaj iĝis membro de la framasona loĝio. Poste li setliĝis en Zuriko.

En 1783, li revenis al Romo per stipendio donita fare de duko Ernesto la 2-a (Saksio-Gotao-Altenburg); ĝin li akiris pro rekomendo de Johann Wolfgang von Goethe, al kiu li estis prezentita de Johann Kaspar Lavater. Li restis en Italio ĝis 1799 kaj amikiĝis kun Goethe, kaj veturis kun li al Napolo en 1787. Dum siaj lastaj dek jaroj tie, li estis direktoro de la "Accademia di Belle Arti di Napoli".

## Galerio 

File:Johann Heinrich Wilhelm Tischbein - Goethe in the Roman Campagna - Google Art Project.jpg|La plej fama pentraĵo de Tischbein nome: *Goethe en la Roma kamparo*, 1787
File:Tischbein - Lady Charlotte Campbell.jpg|*Portreto de Lady Charlotte Campbell*
File:Johann Heinrich Wilhelm Tischbein - Gänsefamilie und Fuchsfamilie (Metropolitan Museum of Art).jpg|*La anasfamilio kaj la vulpofamilio*
File:Johann Heinrich Wilhelm Tischbein 003.jpg|Dukino Natalja Saltikova
File:Christian Gottlob Heyne Tischbein 1772.jpg|Christian Gottlob Heine
File:Diogenes looking for a man - attributed to JHW Tischbein.jpg|*Diogeno serĉante honestan homon*

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Kategorio:Germanaj luteranoj
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Kategorio:Germanaj framasonoj
Ulano

[eta|dekstra|Ulanoj de la [Varsovia Duklando, militantaj por Francio dum la Napoleonaj Militoj]]
eta|dekstra|Ulanoj de Germanio, 1912
eta|desktra|Ulanaj regimentoj de Aŭstrio-Hungario dum la Batalo de Custoza, 1866
La **ulano** ( ,  , ,  ) estis militisto, kiu rajdis ĉevalon kaj armis sin per lancoj.

## Priskribo 
La originalaj polaj-litovaj ulanoj rajdis ĉevalojn kaj armis sin per lancoj, sabroj, kaj pistoloj.

La uniformo de la ulanoj konsistis el jako () kun antaŭa kolora panelo () kaj kolora tola oblikva bendo de ŝultro ĝis talio, kune kun nesimetria, kvarpinta ĉapo (). Iliaj lancoj havis malgrandan standardon ĉe la pinda fino.

## Historio 
La nomo “ulano” devenas de la tjurka vorto , , , kiu signifas knabon aŭ junan viron.

La tjurkaj tataroj enmigris en Litovion en la 14-a jarcento, kaj servis kiel milististoj por Litovio kaj poste ankaŭ por Pollando. Post la arkaikiĝo de kirasaj kavaliroj, kio okazis en la 16-a jarcento, kaj la fondo de la la Respubliko de Ambaŭ Nacioj, la litovaj tataroj organiziĝis sub standardojn, simile al la husaroj, servanta la monarko de tiu lando (kiu estis samtempe la Granda Duko de Litovio kaj la Reĝo de Pollando).

La unuaj formalaj ulanaj regimentoj fondiĝis dum la 1720-aj jaroj en la Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Pro la disvolviĝo de pafiloj, la ulanoj ekarmis sin ankaŭ per pistoloj, kune kun la tradiciaj lancoj kaj sabroj.

Dum la Napoleonaj Militoj, dum kiu Pollando kuŝis sub Francia influo kiel la Varsovia Duklando, la ulanoj militis por Francio.

Dum la 19-a jarcento, aliaj landoj fondis regimentojn nomitajn laŭ la polaj-litovaj ulanoj. En 1914, la armeo de Germanio inkluzivis 26 ulanajn regimentojn. Tiuj estis modelitaj laŭ la polaj-litovaj regimentoj, kun similaj uniformoj kaj armiloj. Ulanaj regimentoj ankaŭ ekzistis en Aŭstrio-Hungario.

Post 1934, la pola kavalerio ne plu uzis lancojn dum batalo, nur ceremonie. La lasta regimento nomita “ulano” malfondiĝis en 1947.

## Piednotoj 
## Referencoj 
* 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Kavalerio
Kategorio:Historio de Pollando
Kategorio:Historio de Litovio
Verneuil d'Avre et d'Iton

'''Verneuil d'Avre et d'Iton'* estas nova franca  situanta en departemento Eure, regiono Normandio.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Vernoliens''.

eta|maldekstra|300ra|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Konsisto 
* Verneuil-sur-Avre (sidejo)
* 

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Eure
* Verneuil-sur-Avre (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Novaj komunumoj de Eure
Juan Lacruz

[eta|dekstra|220px|Juan Lacruz (antaŭtago de la [suna eklipso de la )]]
**Juan LACRUZ** estas hispana amatora astronomo naskiĝinta en Ĥiĥono (Asturio). Li posedas kaj administras la Observatorion de La Cañada. en Avilo, Hispanio.

Li entute malkovris 128 asteroidojn elde tiu ĉi observatorio, el kiuj, laŭ Minor Planet Center, 61 numerotitajn asteroidojn inter 2003 kaj 2009.

## Notoj kaj referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* :Kategorio:Malkovrita de Juan Lacruz

Kategorio:Hispanaj astronomoj
Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Gyula Rochlitz

**Gyula Rochlitz** [djula roĥlic], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Rochlitz Gyula** estis hungara arkitekto.
eta|Memortabulo pri Gyula Rochlitz
Gyula Rochlitz naskiĝis en Eperjes en 1827 (laŭ hungara Vikipedio la  en Nagyrőce), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Gyula Rochlitz devenis el saksa familio. Li akiris arkitekturan diplomon en TU Wien, poste li estis arkitekto en Pest (urbo). Dum la hungara revolucio de 1848 li batalis, post la falo en 1849 li rifuĝis al eksterlando. Baldaŭ li hejmenvenis kaj li estis arkitekto ĉe Hungaraj Ŝtafervojoj, kie li projektis plurajn gravajn konstruaĵojn. Li ricevis signifan reĝan premion.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Stacidomo Keleti (1881-1884, lia ĉefverko)
* sidejo de la Hungaraj Ŝtatfervojoj (1876)
* Suda interliga fervoja ponto

BudapestKeletiStation.jpg|Stacidomo Keleti
Deliosszekoto.jpg|Suda interliga fervoja ponto

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (1959)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungariaj germanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj en 1849
Kategorio:Budapeŝtanoj
93102 Leroy

'*93102 *Leroy'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la francaj  Robin Chassagne kaj Christophe Demeautis elde la Observatorio de Sainte-Clotilde, en Saint-Denis de la Reunio (Francio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la instruisto pri sciencoj kaj amatora astronomo *Valère Leroy'', kiu estis aktiva membro de la Observatorio de Rueno dum pli ol 20 jaroj. Li estis tre sindona por gvidi junulojn al astronomio kaj komuniki sian pasion al ili.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Nacia Memorhalo por la Militmortintoj de Israelo

La **Nacia Memorhalo por la Militmortintoj de Israelo** () estas nacia monumento por ĉiuj soldatoj, kiuj perdis sian vivon establante kaj defendante Israelon. La monumento estis kreita sur la Monto Herzl por havigi centran lokon de pilgrimado al ĉiuj koncernaj familioj por memorfesti siajn perditajn amatojn. Ĉiutagaj memoraj servoj estas okazigitaj por honori la datrevenon de la morto de ĉiu soldato. La ekstero de la halo montras la topografion de la ĉirkaŭa monta pejzaĝo. La Memorhalo malfermiĝis la 30an de aprilo 2017. Ĝi memorfestas ĉiujn militajn israelajn viktimojn de militoj kaj judaj batalantoj de 1860 ĝis hodiaŭ.

## Eksteraj ligiloj 
* Simulation of memorial monument en retejo YNET

Kategorio:Monto Herzl
Kategorio:Konstruaĵoj en Jerusalemo
Asteliacoj

La **asteliacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo asparagaloj (*Asparagales*). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 40 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Asparagales* Link - asparagaloj
****Asteliaceae* Dumort. - asteliacoj
*****Astelia* Banks & Sol. ex R. Br. - astelio
*****Collospermum* Skottsb. - kolospermo
*****Milligania* Hook. f. - miliganio
*****Neoastelia* J.B. Williams - neoastelio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Boriacoj

La **boriacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo asparagaloj (*Asparagales*). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 12 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Asparagales* Link - asparagaloj
****Boryaceae* M.W.Chase, Rudall & Conran - boriacoj
*****Alania* Endl. - alanio
*****Borya* Labill. - borio

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Hipoksidacoj

La **hipoksidacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo asparagaloj (*Asparagales*). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 150 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Asparagales* Link - asparagaloj
****Hypoxidaceae* R.Br. - hipoksidacoj
*****Curculigo* Gaertn. - kurkuligo
*****Empodium* Salisb. - empodio
*****Hypoxidia* F. Friedmann - hipoksidio
*****Hypoxis* L. - hipoksido
*****Molineria* Colla - molinerio
*****Pauridia* Harv. - paŭridio
*****Rhodohypoxis* Nel - rodohipoksido
*****Rhodoxis* - rodoksido
*****Saniella* Hilliard & B.L. Burtt - sanielo
*****Spiloxene* Salisb. - spilokseno

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Doriantacoj

alternative=Ilustracja|eta|Doryanthes excelsa
alternative=Doryanthes excelsa 2.jpg|eta|Doryanthes excelsa 2
La **doriantacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo asparagaloj (*Asparagales*). Ĝi enhavas ununuran genron (dorianto) kaj 2 speciojn, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Asparagales* Link - asparagaloj
****Doryanthaceae* R.Dahlgren & Clifford - doriantacoj
*****Doryanthes* Corrêa - dorianto

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Friedrich Bury

**Friedrich (Fritz) BURY** (12a de marto 1763 – 18a de majo 1823) estis germana artisto naskiĝinta en Hanau. Li studis unue kun sia patro Jean Jacques Bury, kiu estis oraĵisto kaj profesoro en la Desegnakademio *Staatliche Zeichenakademie Hanau*, kaj poste kun Johann Heinrich Wilhelm Tischbein. En 1780 li vizitis Düsseldorf, kaj du jarojn poste iris al Romo; poste al Dresdeno, kaj finfine setliĝis en Berlino, kie li estis patronigita de la Reĝino de Prusio. Li pentris  kaj portretojn. Lia verko 'Kupido triumfe' estas en la muzeo *Mauritshuis* de Hago.

## Kelkaj portretoj 

File:JohannWolfgangVonGoethe FriedrichBury.jpg|Portreto de Johann Wolfgang von Goethe, 1800.
File:Johann Friedrich Bury - Porträt des Malers Janus Genelli.jpg|Portreto de Janus Genelli (1761–1813), 1800-1805.
File:Johann Friedrich Bury - Porträt des Rittmeisters Wilhelm Friedrich Ernst von Dalwigk zu Schauenburg.jpg|Portreto de Kapitano Wilhelm Friedrich Ernst von Dalwigk zu Schauenburg, 1805-1810.
File:Johann Friedrich Bury - Bildnis des Grafen Karl Hermann von Wylich-Lottum.jpg|Portreto de la Grafo Karl Hermann von Wylich-Lottum, 1809.
File:Countess Luise von Voss.jpg|Portreto de la Grafino Luise von Voss, 1810.
File:Scharnhorst (Hannover).jpg|Portreto de la Generalo Gerhard Johann David von Scharnhorst, ĉ. 1810.
File:Auguste von Hessen-Kassel.jpg|Portreto de Auguste von Hessen-Kassel, ĉ. 1815, nune en la Muzeo de la Kastelo Elisabethenburg Meiningen.

## Notoj 
Kategorio:Germanaj pentristoj
Henrik Schmahl

**Henrik Schmahl** [ŝmAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schmahl Henrik** estis germana-hungara arkitekto.

Heinrich Schmahl naskiĝis la  en Hamburgo (tiam memstara urboŝtato), li mortis la  en Stutgarto (Germana Regno).

## Biografio 
Henrik Schmahl estis masonisto, kiu ne trovis laboron en sia naskiĝurbo, tial li migris kaj akiris laboron ĉe Miklós Ybl en Pest (urbo). Ybl aprezis Schmahl talenta, tial Schmahl studis je kosto de Ybl, poste Schmahl apartenis al stabo de Ybl. Baldaŭ Schmahl malfermis memstaran arkitekturan atelieron. Li studvojaĝis al Italio kaj Hispanio, tial liaj konstruaĵoj similas al tiuj stiloj. En 1912 li vojaĝis al Germanio por resaniĝi, kie li mortis.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Kinejo "Uránia" (Budapeŝto)
* Palaco "Párizsi udvar" (Budapeŝto)
* Palaco Schossberger (1896, Budapeŝto)
* Palaco laŭ Avenuo Andrássy
* Palaco "Haggenmacher" (Budapeŝto)
* Palaco "Politzer" (Budapeŝto)
* Iama episkopa palaco (Veszprém (urbo))

Uránia_mozi1.JPG|Kinejo Uránia
Budapest párizsi udvar.jpg|Párizsi udvar
Schossberger house by Henrik Schmahl (1886). - 1 Teréz Boulevard, Budapest.JPG|Palaco Schossberger
Andrássy út 102, facade, 2020 Terézváros.jpg|Palaco laŭ Avenuo Andrássy
Haggenmacher Palace, Andrássy Avenue, 2016 Terezvaros.jpg|Palaco Haggenmacher
Politzer house (1887). Facade. - 25 Teréz Boulevard, Budapest.JPG|Palaco Politzer
Eötvös Károly Megyei Könyvtár épülete, Veszprém-2016-05-07- (201).jpg|Iama episkopa palaco (Veszprém (urbo))

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio
* https://elismondom.wordpress.com/2016/04/25/budapest-100-meglepetesek-a-terez-koruton/

## Referencoj 
Kategorio:Germanaj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungariaj germanoj
Lajos Schodits

**Lajos Schodits** [lajoŝ ŝodiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schodits Lajos** estis hungara arkitekto, instruisto. Lia malofta nomvarianto estis *Schoditsch* [ŝodiĉ].

Lajos Schodits naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lajos Schodits akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1894, poste li studvojaĝis al Germana Regno. Hejmenveninta li projektis konstruaĵojn, sed ekde 1898 li ankaŭ instruis en arkitektura faklernejo. Li projektis konstruaĵojn ofte kun lia bofrato Béla Eberling. Ekde 1917 li estis lernejestro. Li kontribuis ankaŭ arkitekturajn artikolojn kaj verkis koncernajn lernolibrojn.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* hospitaloj en Nagyvárad, Szombathely kaj Eperjes
* Kalvinana preĝejo (Kőbánya) (1897)
* Tranoktejo-hotelo (1910, kunarkitekto)
* Policejo de Kispest
* Hotelo Esplanade (Budapeŝto)
* Pluraj domoj en Kolonio Wekerle (kunarkitekto)
* financa lernejo kaj loĝkvartalo en Kőbánya (1927-1928)

Reformed Church in Kőbánya 002.JPG|Kalvinana preĝejo (Kőbánya)
Budapesti Módszertani Szociális Központ és Intézményei3.jpg|Tranoktejo-hotelo
12kprendorsegy.jpg|Policejo de Kispest
Former Esplanade hotel. - 44 Frankel Leó Street, 2016 Felhévíz.jpg|Hotelo Esplanade
Lakóház (1258. számú műemlék) 2.jpg|Domo en Kolonio Wekerle
S.E.V. típusú ház, Szent Imre utca, 2018 Wekerletelep.jpg|Domo en Kolonio Wekerle

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
93256 Stach

'*93256 *Stach''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov. Ondřejov (distrikto Prago-oriento, Ĉeĥio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa ĵurnalisto Daniel Stach, kiu kovras la sciencojn. Dum la kvin lastaj jaroj li moderigis televidan elsendon, kie li intervjuvis 15 ricevintojn de Nobel-premio kaj multenombrajn aliajn eminentaj sciencistoj. Li ricevis la medalon Vojta Náprstek por plenumado en scienca popularigo de la Ĉeĥa Akademio de Sciencoj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Petr Pravec
Kategorio:Malkovrita de Peter Kušnirák
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
(93751) 2000 WH1

**(93751) 2000 WH1** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝia discentra klinita orbito iom proksimiĝas tiun de Marso ĉe sia suprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,229206 astronomia unuo, tie estas 34,289 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Lanariacoj

La **lanariacoj** () estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo asparagaloj (*Asparagales*). Ĝi enhavas ununuran genron (lanario) kaj ununuran specion (laneca lanario), jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj:

**Angiospermae* - angiospermoj
***Asparagales* Link - asparagaloj
****Lanariaceae* R.Dahlgren - lanariacoj
*****Lanaria* Aiton - lanario
******Lanaria lanata* (L.) T.Durand & Schinz - laneca lanario

## Referencoj 
Kategorio:Magnoliofitoj
Kategorio:Plantofamilioj
Marguerite-Marie Alacoque

**Marguerite-Marie Alacoque** (naskiĝis la 22-an de julio 1647 en Verosvres, departemento Saône-et-Loire, mortis la 17-an de oktobro 1690 en Paray-le-Monial), estis franca romkatolika monaĥino (de la ordeno *Ordo Visitationis Beatissimae Mariae Virgini*) kaj mistikulino, kiu antaŭenigis sindonemon al la Sankta Koro de Jezuo (france "*Sacré-Coeu*r") en ĝia moderna formo. Ŝi estis beatigita en 1864 kaj kanonizita en 1920. 

Ŝi laboris por pruvi la sincerecon de sia alvokiĝo kaj de siaj vizioj (inter 1673 kaj 1675)  de Jesuo kaj Maria rilate al la Sankta Koro. Ŝi estis komence rebatita de sia monaĥineja superulino kaj estis nekapabla konvinki teologojn pri la valideco de siaj vizioj. Rimarkita escepto estis la jezuito *Sankta Klaŭdio de la Colombière*, kiu subtenis ŝin. La sindono al la Sankta Koro estis oficiale agnoskita 75 jarojn post la morto de Alacoque.

Pri sia religia ekstazo ŝi verkis la misteran verkon “*La dévotion au coeur de Jésus*”, eldonita en 1698 de pastro Croizet kaj kiu servis kiel kialo por la fondo de la kulto al la Sankta Koro de Jesuo. Pro tio Paray-le-Monial iĝis konata pilgrimejo.

## Referencoj 
[eta|maldekstre|200px|Apero de la Sankta Koro al  sankta Marguerite-Marie Alacoque (pentraĵo de [Antonio Ciseri, 1880).]] 

Kategorio:Katolikaj sanktuloj
Kategorio:Francaj romkatolikaj sanktuloj
(93768) 2000 WN22

**(93768) 2000 WN22** estas tre malgranda sed neordinare hela marsrenkonta asteroido malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lincoln Near-Earth Asteroid Research* elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).

Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso, sed pro sia granda orbita klineco ĝi restas iom malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,20242 AU, tie estas 30,282 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de LINEAR
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Richárd Schöntheil

**Richárd Schöntheil** [riĥArd ŝontejl], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Schöntheil Richárd** estis hungara arkitekto.
eta|Memortabulo pri Richárd Schöntheil
Richárd Schöntheil naskiĝis la  en Csóka (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Ĉoka en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Richárd Schöntheil devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1892, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1896. Komence li laboris sep jarojn sub gvido de Adolf Láng. En tiu periodo en 1802 li edziĝis, baldaŭ 3 geinfanoj naskiĝis. En 1908 li fondis propran firmaon. Post 3 jaroj li aĉetis parcelon en Kőbánya kaj post 2 jaroj en tiu loko estis preta la familia domo kun ateliero. Li batalis dum la 1-a mondmilito. Inter 1921 kaj 1924 li laboris kune kun István Nagy (arkitekto). Li vidviniĝis en 1933 kaj denove edziĝis post kvar jaroj.

## Elektitaj planitaj konstruaĵoj 
* Sinagogo de Kőbánya (1911)
* vilao de Fried (1904)
* vilao de Csáky (1905-1906)
* propra domo de Schöntheil (1911)
* domo de Lőwy (1905-1906)

Kőbányai zsinagóga. Schöntheil Richárd.jpg|Sinagogo de Kőbánya
Állomás utca 4. Schöntheil Richárd.jpg|Vilao de Fried
Állomás utca 18. Schöntheil Richárd.jpg|Vilao de Csáky
Martinovics tér 4a. Schöntheil Richárd.jpg|Propra domo de Schöntheil
Hölgy utca 16. Schöntheil Richárd.jpg|Ornamaĵo en domo de Lőwy

## Lia volumo 
* *Kilenc nap a Balaton körül* (vojaĝpriskribo, 1908)

## Memorigiloj 
* memortabulo

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun multe da bildoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkitektoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Religia libereco en Alĝerio

**Religia libereco en Alĝerio** estas regulita de la konstitucio de Alĝerio, kiu deklaras Islamon kiel la ŝtata religio (laŭ la artikolo 2), sed la konstitucio ankaŭ deklaras ke "libereco de kredoj kaj opinioj estas nefordonebla" (laŭ la artikolo 36).

En la praktiko, la registaro de Alĝerio plejofte subtenas religian liberecon, kun iuj limigoj. La registaro *de facto* promocias la politikon de toleremo, ĝi permesas, kun iuj limigoj, la religian aktivecon de aliaj konfesioj. La malgranda kristiana kaj tre malgranda juda minoritatoj plejparte praktikas siajn kredojn sen la ŝtata regulado. La leĝoj de Alĝerio ne agnoskas kaj ne permesas edzinigojn de islamaj virinoj, kaj edzigojn de viroj, kiuj ne estas islamanoj, al islamaj virinoj; sed la leĝoj permesas edzigojn de islamanaj viroj kaj kristianaj/judaj virinoj. Laŭ la leĝoj, infanoj devas konfesi religion de siaj gepatroj, eĉ se ili naskiĝis eksterlande kaj estas civitanoj de sia naskiĝlando.

## Referencoj
Kategorio:Religio en Alĝerio
Kategorio:Homaj rajtoj
93061 Barbagallo

**93061 Barbagallo** estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de *Mariano Barbagallo* (1933–2005), bona patro de kvar infanoj, emeriĝinta bankisto, iama kolego kaj amiko de Ermes Colombini, unu el la malkovrintoj de tiu ĉi malgranda planedo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Observatorio San Vittore
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Madara Uchiha

estas fikcia antagonisto de la mangao kaj animeo *Naruto*, kaj Naruto Ŝippuden, kreita de la *mangao-verkisto* Masashi Kishimoto. Samkiel en la mangao kiel en la animeo, Madara estas la estro de la klano Uchiha, unu el la ninĵaj klanoj plej fortaj de la Konoha Vilaĝo. Li estas unu el la plej fortaj ninjo de sia tempo, kiu preskaŭ sukcesis atingi senmortecon kaj timigas la tutan ninĵaj mondon. En la japana adapto de la animeo lia voĉoaktoro estas Naoya Uchida.

Madara aperas en pluraj filmoj bazitaj sur la serio, samkiel en aliaj medioj rilatiĝitaj al la entrepreno, inkludante videoludojn kaj originalajn video-animeojn.

## Notoj 
Kategorio:Fikciaj murdistoj
Kategorio:Animaciaj roluloj
Kategorio:Bildstriaj fikciuloj
Kategorio:Fikciaj ninĵoj
Kategorio:Fikciaj glavobatalantoj
Kategorio:Aperis en 2007
Ruado

[eta|dekstra|Ruado per [roso en Fécamp, Francio]]
**Ruado** estas la procedo, per la agado de mikroorganismoj, por desolvi la ĉelan histon kaj pektinon ĉirkaŭ la bastfibroj. Ĝi estas uzata por produkti fibrojn el plantoj por teksado kaj paperfarado.

## Priskribo 
Ekzistas diversaj metodoj de ruado, depende de la speco de uzata akvo.

### Kuva ruado 
La plej ofta metodo de ruado uzas akvon. Oni mergas, kaj lasas dum 6–8 horoj, faskojn de la planta tigo en kuvojn de akvo ; la akvo penetras la tigon, ŝveligas la internajn ĉelojn, kaj tiel rompas la eksterajn ĉelojn; tio rapidigas la agadon de bakterioj, kiuj formanĝas la ĉelan histon sed ne la bastfibrojn. La procedo ankaŭ forviŝas ajnajn malpuraĵojn.

### Ruado per natura akvo 
Pli tradicie, anstataŭ uzi kuvojn, oni povas uzi naturan akvon en lagetoj, marĉoj, aŭ malrapidaj riveretoj. En tiu procedo, la faskoj de tigoj estas fiksitaj per ŝtonoj aŭ peza ligno en la lagon ktp dum 8–14 tagoj; la postulata daŭro dependas de la temperaturo kaj minerala enhavo de la natura akvo.

### Ruado per roso 
En regionoj sen multo da akvo, oni kelkfoje ruas per roso: oni simple sternas tigojn sur kampon, kie la suno, aero, roso, kaj naturaj bakterioj ruas la tigojn dum du aŭ tri semajnoj. Rose ruita fibro estas ĝenerale pli malhela kaj malforta ol alie ruita fibro.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Teksuma arto
August von Goethe

**Julius August Walther von GOETHE** (25a de decembro 1789 en Weimar; 27a de oktobro 1830 en Romo) estis filo de Johann Wolfgang von Goethe. Li estis ano de la kortego de la Grandduko Karlo Aŭgusto de Saksio-Vajmaro-Eisenach.

Estante 27-jaraĝa la 17an de junio 1817 en Weimar edziĝis al Ottilie von Pogwisch (1796–1872). Kvankam ili havis problemojn (August estis drinkulo kaj Ottilie estis altiritaj de aliaj viroj; krome, ŝia bopatro estis dominanta figuro en iliaj vivoj) ili havis tri gefilojn nome Walther, Wolfgang Maximilian kaj Alma.

eta|maldekstre|Tombo de August von Goethe.
En aprilo 1830 li entreprenis veturadon tra Italio kun sia patro kaj aliaj konatuloj. La grupo vizitis urbojn kiel Frankfurto ĉe Majno, Bazelo, Laŭzano, Milano, Venecio, Mantovo, Kremono, Lodi, La Spezia, Florenco, Livorno, Napolo kaj Romo. Tie li mortis la nokton el la 26a al 27a de oktobro 1830 pro variolo. Unu lia samklasano ĉe Vilhelmo-Ernesto-gimnazio estis la posta kortega ĉefjuristo Karl August Büttner.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Gabriele Radecke (Eld.): Wir waren sehr heiter. Reisetagebuch 1819. Aufbau-Verlag, Berlin 2007, ISBN 978-3-351-03209-8
* Andreas Beyer, Gabriele Radecke (Eld.): Auf einer Reise nach Süden. Tagebuch 1830. Carl-Hanser-Verlag, München 1999, ISBN 3-446-19325-1. Erweiterte Neuausgabe: Deutscher Taschenbuch Verlag, München 2003, ISBN 3-423-13067-9.
* Gerlinde Ulm Sanford (Eld.): Goethes Briefwechsel mit seinem Sohn August. 2 Bände. Böhlau, Weimar 2005, ISBN 978-3-7400-1200-7.
* Karl von Holtei: Goethe und sein Sohn: Weimarer Erlebnisse in den Jahren 1827–1831. Nachwort von Robert Walter. Vera-Verlag, Hamburg 1924
* Karsten Hein: Ottilie von Goethe (1796–1872). Biographie und literarische Beziehungen der Schwiegertochter Goethes (= Europäische Hochschulschriften. Reihe 1: Deutsche Sprache und Literatur. Band 1782). Peter Lang, Frankfurt am Main u. a. 2001, ISBN 3-631-37438-0 (Dissertation Universität Düsseldorf 2000, 398 pp.).
* Wilhelm Bode: Goethes Sohn. Hrsg. von Gabriele Radecke. 2. Auflage. Aufbau, Berlin 2002, ISBN 978-3-7466-1829-6.
* Friedrich August Pietzsch: August von Goethe als Heidelberger Westfale. In: Einst und Jetzt. Band 9, 1964, ISSN 0420-8870, pp. 137–148.

Kategorio:Germanoj
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe
Kategorio:Homoj rilataj al Weimar
Stanpesto

[eta|200-jara stanpesta [monero.]]
**Stanpesto** estas tiu fenomeno, kiam sur surfaco de objektoj el stano aperas makuloj, kiuj iĝas pli kaj pli grandaj dum paso de la tempo kaj fine la tuta objekto disiĝas. Pri tiu objekto diras oni, ke ĝi estas stanpesta. Kiam stanpesta objekto aŭ ties pulvoro tuŝas sendifektan stanan objekton, tiel aperas la karakterizaj makuloj de la stanpesto sur la stana objekto, komenciĝante de la tuŝita loko. Tiel ĝi ŝajnas disvastiĝi, do la stanpesta objekto aŭ ties pulvoro kapablas infekti la sanan stanobjekton. Oni povas konsideri, ke la procezo post la „infektado” estas pli rapida ol tiu de la spontana stanpesto.

## Material-struktura klarigo 
La fenomenon de la stanpesto kaŭzas la kristalstruktura transformiĝo inter la du alotropoj de la stano: la ĉiutage uzata, metalbrila, bone formebla, tetragonale kristalstruktura *blanka stano* *(kvadrata stano, β-stano)* dum atmosfera premo kaj sub temperaturo de 13,2 °C iĝas nestabila kaj transformiĝas al pli stabila, pulvor-forma, regule kristalstruktura *griza stano* *(α-stano)*. La transformiĝo estas malrapida, grando de la rapido ŝanĝiĝas male al la ŝanĝiĝo de la temperaturo (ju pli malvarma, des pli rapide). La stanpesto (do la transformiĝo) estas pli rapida, kiam la sendifekta, blanka stano interagas kun griza stano. La transformiĝon katalizas grandkvanta griza stano, okazas memkatalizo, do la estiĝanta materialo – griza stano – katalizas la transformiĝon. La procezo ne okazas alidirekte.

Kategorio:Metalurgio
Kategorio:Stano
Preĝejo Emeriko de Hungario (Halmajugra)

La **preĝejo Emeriko de Hungario** estas katolika historia monumento en kuntirita vilaĝo Halmajugra (Hungario), iam en vilaĝo *Ugra*.

## Historio 
En tiu loko estis kirko dum la mezepoko. Depost fino de la kontraŭturkaj bataloj kaj liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a ĉirkaŭ 1720 la kirko estis konsekrita. Laŭ priskribo en 1732 ĝi estis tre malriĉa, en 1746 ruina, tial en la sekva jaro ĝi estis trakonstruita laŭ baroko. La turo estis konstruita inter 1830-1835 kaj renovigaj laboroj okazis en 1851.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo en korto inter pinarboj laŭ la ĉefvojo. La fasado estas simetria, meze la firstotureto altiĝas. Rande po unu pilieroj apogas la fasadon. Inter la pilieroj estas la gotika enirejo tra la turo. La absido estas rektangula kaj sakristio aliĝas al la navofino. La absido estas iomete pli mallarĝa kaj malalta, ol la navo. Sur flanko de la navo estas videbla enmurita pordo. Interne en la sanktejo estas videblaj partoj de fresko.

Kermeso okazas en la 5-an de novembro.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* hungare kun fotoj
* http://kirandulastervezo.hu/celpont/halmajugra/romai-katolikus-templom 

Halmajugra
Halmajugra
Elaeagnus pungens

La **dorna eleagno ** (*Elaeagnus pungens*), estas specio el la genro eleagnoj (*Elaeagnus*) ene de la familio Eleagnacoj (*Elaeagnaceae*).

## Priskribo 
### Vegetativaj karakterizaĵoj 
La dorna eleagno kreskas kiel ĉiamverda, multe disbranĉita, malrapide kreskanta kaj plej ofte dornohava eleagno. Ĝi fariĝas 3 ĝis 4 metrojn alta arbusto. La arbusto estas en meza Eŭropo sufiĉe frostrezista. La ritidomo de junaj branĉoj estas bruna kaj skvamoza.

La folioj havas tigon kaj foliplaton. La folitigoj estas fortikaj kaj sulkiĝintaj kaj longas 5 ĝis 15 mm. Ili havas brunajn skvamojn. La supera surfaco de la foliplatoj estas brile malhelverda, la malsupra flanko estas grize blanka. La folirando havas dentetojn kaj ondetojn.

eta|maldekstre|floroj
eta|drupoj

### Generativaj karakterizaĵoj 
Ĝi floras en aŭtuno. La floroj odoras bone. La flortigeto longas 5 ĝis 8 mm kaj havas brunajn skvamojn. La kvar arĝente blankaj sepaloj estas tre larĝaj kaj funelforme kunkreskitaj. Ekzistas kvar stamenoj.

En Mezeŭropo la fruktoj maturiĝas en mildaj vintroj nur jam en printempo, aliokaze en aprilo kaj junio. La en la matura stato brune ruĝaj drupoj longas ĉirkaŭ 15 mm. Ili estas oblongaj kaj estas kovrataj de brunaj skvamoj. La semoj estas relative grandaj.

## Disvastigo 
La dorna eleagno hejmiĝas en Japanujo kaj en la sudĉinaj provincoj Anhui, Fujian, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hubei, Hunan, Jiangsu, Jiangxi, Zhejiang. Tie ĝi kreskas ĉe deklivoj, ĉe stratrandoj aŭ en arbustejoj ofte proksime al la marbordo.

## Utiligado 
La fruktoj kaj la semoj povas esti manĝataj krude aŭ kuirite. La fruktoj gustumas agrable. Ĝi havas acidetan guston. Nematuraj fruktoj gustumas adstringaj. La semoj memoras al ternuksoj. Ili enhavas 42,2 % proteino kaj 23,1 % graso.
Kelkaj kultivaroj de *Elaeagnus pungens* estas plantitaj en parkoj kaj ĝardenoj. Speciale ŝatataj estas kultivaroj kun marmorecaj folioj ekzemple 'Aurea', 'Aureomaculata', 'Aureovariegata'‚ 'Simonii', 'Dicksonii', 'Frederici', 'Gold Rim', 'Maculata', 'Variegata'. La kultivaro 'Maculata' havas flave makulitan foliojn. Ĝi fariĝas 2 metrojn alta kaj ne toleras severan froston.

## Taksonomio 
*Elaeagnus pungens* estis 1784 nomita de Carl Peter Thunberg en Johan Andreas Murray: *Systemat Vegetabilium*, 14a eldono, p. 164 unuafoje publikigita.

## Fontoj 
* Haining Qin, Michael G. Gilbert: *Elaeagnaceae.*: *Elaeagnus pungens*, S. 263 - textgleich online wie gedrucktes Werk, In: Wu Zheng-yi, Peter H. Raven & Deyuan Hong (Hrsg.): *Flora of China*, Volume 13 - *Clusiaceae through Araliaceae*, Science Press und Missouri Botanical Garden Press, Beijing und St. Louis, 2007. ISBN 978-1-930723-59-7.
* Andreas Bärtels: *Enzyklopädie der Gartengehölze.* Ulmer, Stuttgart 2001, p. 261.
* Jeanne Dericks-Tan, Gabriele Vollbrecht: *Auf den Spuren der Wildfrüchte in Europa*, Abadi Verlag, Alzenau 2009, ISBN 978-3-00-021129-4, S. 202.

Kategorio:Eleagnacoj
Kategorio:Ornamaj lignoplantoj
Kazimieras Zdanavičius

.

Li ricevis diplomon de la Universitato Vilno en 1961 kaj poste laboris ĉe la Litovia Akademio de Sciencoj.

*Minor Planet Center* kreditas lin de la malkovro de la asteroido 95851 Stromvil la  en kunlaboro kun Kazimieras Černis.

La asteroido 203823 Zdanavicius estis nomita en lia honoro.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Kazimieras Zdanavičius, breva biografio ; el *Visuotinė lietuvių enciklopedija*
*  IAU Slipo de Kazimieras Zdanavičius
*  Slipo de Kazimieras Zdanavičius ĉe la Universitato Vilno
*  Kazimieras Zdanavičius, portreto (centre) ; el *Coppermine Gallery*

Kategorio:Malkovrintoj de asteroidoj
Minna Herzlieb

**Christiane Friederike Wilhelmine "Minna (Minchen)" HERZLIEB** (22a de majo, 1789 – 10a de julio, 1865) estis germana adoptita filino de la librovendisto Karl Ernst Friedrich Frommann (1765–1839) kaj amatino de la verkisto Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832).

## Vivo 
Ŝia patro estis altranga funkciulo en ŝia naskoloko Züllichau, Malsupra Silezio. Orfa en infanaĝo, ŝi estis adoptita en la hejmo de la eldonisto Carl Friedrich Ernst Frommann en Jena. En 1807 ŝi venis al Weimar, kie ŝi renkontiĝis kun la 58-jarulo Goethe, kiu prezentis al ŝi kelkajn sonetojn. Li ankaŭ faris ŝin unu el la modeloj por "Ottilie" en sia *"Die Wahlverwandtschaften"*. Sekvo de liaj enaj spertoj en tiu epoko estis tiu lia lasta romano *Die Wahlverwandtschaften* (La afinecoj) (1809). Aparta eco de Goethe en tiu verko estas la miksaĵo de poezio kaj naturesplorado: en la tiama kemio oni uzis la terminon *afineco de elementoj*.

En 1821 ŝi edziniĝis al la profesoro Karl Wilhelm Walch sed tio ne estis sukcesa amafero kaj eble tio kontribuis al ŝia mensa malfortigo kaj morto en mensmalsanulejo en Görlitz en 1865.

## Bibliografio 
* Herman Grimm: Goethe, Minna Herzlieb und Bettina Brentano. En: Preußische Jahrbücher. 30, 1872, S. 591–603.
* August Hesse: Minchen Herzlieb. Habel, Berlin 1878.
* Karl Theodor Gaedertz: Goethes Minchen. 2. Auflage. Müller, Bremen 1889.
* Günther H. Wahnes (Eld.): Freundliches Begegnen: Goethe, Minchen Herzlieb und das Frommannsche Haus. Frommanns, Stuttgart 1927.
* Adalbert Elschenbroich: Herzlieb, Wilhelmine (Minchen, Mine), verehelichte Walch. En: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 8, Duncker & Humblot, Berlin 1969, ISBN 3-428-00189-3, S. 737 f. (Digitalisat).
* Ilse-Marie Barton: Auf den Spuren von Goethes Minchen: Das unerfüllte Leben der Wilhelmine Herzlieb-Walch. BIS, Oldenburg 1995, ISBN 3-8142-0515-4.

## Eksteraj ligiloj 
* https://web.archive.org/web/20070928131815/http://deutsch.pi-noe.ac.at/literatur2/weimar_goethe_herzlieb.htm 
* http://www.goethezeitportal.de/index.php?id=809 (kun pentroportreto)
* https://web.archive.org/web/20061110035344/http://www.odysseetheater.com/goethe/goethe_30.htm (kun pentroportreto)
* http://www.kerber-net.de/literatur/deutsch/drama/goethe/personen/herzltxt.htm  (kun pentroportreto)

Kategorio:Germanoj
Kategorio:Johann Wolfgang von Goethe