Misiistinoj de Karitato

[eta|Fratinoj aliĝintaj al misiistinoj de Karitato en siaj vestaĵoj: tradicia blanka [sario kun bluaj bordoj.]]

La **Misiistinoj de Karitato** (; ) estas romkatolika centralizita religia instituto de konsekrita vivo por virinoj laŭ Pontifika Rajto starigita en 1950 de Patrino Teresa, nun konata en la Katolika Eklezio kiel Sankta Teresa el Kolkato. En 2020, ĝi konsistis de 5 281 membriĝintaj monaĥinoj. Por informi pri sia aliĝo al la misiistinoj de Karitato, la fratinoj uzas la komencliterojn «M.C.» de la latina nomo de la ordeno. Ĉiu aliĝinto de la kongregacio devas respekti la votojn pri ĉasteco, malriĉeco, obeemo, kaj la kvara voto, t.e., doni «tutkoran liberan servon al la plej malriĉaj inter la senhavuloj». Hodiaŭ, la ordeno konsistas de ambaŭ kontemplaj kaj aktivaj filioj en pluraj landoj.

La misiistinoj prizorgas rifuĝintojn, eksaj prostituitinoj, la mens-malsanulojn, malsanajn infanojn, forlasitajn infanojn, leprulojn, homoj kun aidoso, la maljunulojn kaj la konvaleskantajn. Ili posedas lernejojn funkciigitaj de volontuloj por instrui al forlasitaj stratinfanoj kaj administri supo-kuirejojn, tiel kiel aliaj servoj laŭ la komunumaj bezonoj. La fratinoj provizas, tute senpage, ĉi tiujn servojn al homoj ĉiaokaze de ilia religio aŭ socia statuso.

## Historio 
[eta|La «Domo Patrino» (ĉefsidejo) de la misiistinoj de Karitato en [Kolkato.]]
La 7-an de oktobro 1950, Patrino Teresa kaj la malgranda komunumo formita de siaj lernintoj ekuzis la nomon *Diocesa Kongregacio de la Diocezo Kolkata* kaj tiel ricevis la permeson el la Diocezo Kolkato identigi sin kiel katolika organizo. Ilia misio estis prizorgi por — laŭ vortoj de Patrino Teresa mem — «la malsatajn, la nudajn, la senhejmajn, la kripligatajn, la blindajn, la leprulojn, ĉiujn tiujn homojn kiuj fartas ne-dezirataj, ne-amataj, ne-sanigataj en la socio, homoj kiuj fariĝis ŝarĝon por la socio kaj estas malakceptataj de ĉiuj». La komunumo estis komence eta, kun 12 anoj en *Calcutta* (nun Kolkato) kaj en 2020 havis 5 167 membrojn servantaj en 139 landoj en 760 domoj, kun 244 el ĉi tiuj domoj en Barato. La fratinoj administras orfejojn, hejmojn por mortantaj pro aidoso, bonfaradajn centroj tutmonde, kaj prizorgas rifuĝintojn, blindajn, handikapulojn, maljunulojn, alkoholemajn, malriĉulojn kaj senhejmajn kaj viktimojn de inundoj, epidemioj kaj malsatego en Azio, Afriko, Latin-Ameriko, Nord-Ameriko, Eŭropo kaj Aŭstralio. Ili havas 19 hejmojn en Kolkato sole, inkluzive de hejmoj por virinoj, orfaj infanoj kaj hejmoj por la mortantaj; lernejo por stratinfanoj kaj lepra kolonio.

En 1963, Frato Andrew (antaŭe Ian Travers-Ballan) fondis la Misiistajn Fratojn de Karitato en Aŭstralio, kune kun Patrino Teresa.

En 1965, donanta sian «Dekreton de Laŭdo», Papo Paŭlo la 6-a jesis al la peto de Patrino Teresa vastigi sian kongregacion en aliaj landoj. La Kongregacio ekkreskis rapide, kun novaj hejmoj malfermantaj ĉie tra la mondo. La unua domo de la kongregacio ekster Barato estis en Venezuelo; aliaj sekvis en Romo kaj Tanzanio kaj tutmonde.

En 1979 estiĝis la kontempla filio de la Fratoj,  kaj en 1984 pastra filio, nome «Patroj Misiistoj de Karitato», estis fondita de Patrino Teresa kun Frato Joseph Langford, kombinante la mision de la Misiistoj de Karitato kun la Ministra Sacerdoceco. Same kiel la Fratinoj, ankaŭ la Patroj sekvas tre simplan vivstilon, sen televido, radioj aŭ luksoj. Ili nek fumas nek trinkas alkoholon, kaj petegas por iliaj manĝaĵoj. Ili vizitas iliajn familiojn ĉiujn kvin jarojn sed malhavas ĉiujarajn feriojn. Laikaj katolikoj kaj ne-katolikoj konsistigas la «Ko-Laboristojn de Patrino Teresa», la «Malsanajn kaj Suferantajn Ko-Laboristojn» kaj la «Laikajn Misiistinojn de Karitato».

La unua hejmo de la misiistinoj de Karitato estiĝis en Usono kaj estis starigita en Suda Bronkso, Nov-Jorko, kie en 2019 ili havis loĝejon por ambaŭ aktiva kaj kontempla filioj kaj lokis 108 fratinojn en ilia provinco kiu etendiĝas ekde Kebekio ĝis Vaŝingtono. Ilia unua kampara misio en Usono, en 1982, estis en unu el la plej malriĉaj, eksa karbaj minindustriaj areoj de Kentukio, kie ili ankoraŭ servas. En Usono, la Misiistinoj de Karitato aliĝis al la Konsilio de Gravaj Superuloj de Religiaj Virinoj, organizo de virinaj religiaj, reprezentanta 20% el usonaj religiaj fratinoj. Ili estas identigita per la portanta religiajn vestaĵojn kaj lojaleco al eklezia instruado. Ekde 1996, la organizo funkciigas 517 loĝejojn en pli da ol 100 landoj.

En 1990, Patrino Teresa demandis eksiĝi kiel estrino de la Misiistinoj sed estis baldaŭ voĉdonita reen kiel Superulino Ĝenerala. La 13-an de marto 1997, ses monatoj antaŭ la morto de Patrino Teresa, Fratino Mary Nirmala Joshi estis elektita kiel nova Superulino Ĝenerala de la Misiistinoj de Karitato. En aprilo 2009, Fratino Mary Prema estis elektita kaj transprenis la postenon de Fratino Nirmala, dum ĝenerala kapitulo organizita en Kolkato.

La kvalito de prizorgoj proponitaj al mortantaj malsanaj pacientoj en la Hejmo por la Mortantaj de Kolkato estis la temo de diskuto meze de la 1990-aj jaroj.  Kelkaj britaj observantoj, surbaze de mallongaj vizitoj, esprimiĝis malfavore kompare al la normo de prizorgo havebla en hospicoj en Britio.  Rimarkoj farita de d-ro. Robin Fox rilate al la manko de plentempa medicine-trejnita personaro kaj la manko de fortaj kontraŭdoloriloj estis eldonitaj en nelonga memoraĵo en eldono de *La Lancet* en 1994. Ĉi tiuj rimarkoj estis kritikitaj en sekva eldono de *La Lancet* ĉar ili malsukcesis konsideri la tiamajn kondiĉoj en Kolkato, specife la fakto ke registaraj reguloj malpermesis la uzon de morfino ekster grandaj hospitaloj.

En Fenikso (Arizono), la loĝejon de la fratinoj por 40 senhejmuoj financas ŝtofisto, kiu aperas en revuo Vogue, kiu kreskiĝis ene de kelkaj blokoj de la origina hejmo de Patrino Teresa por la malriĉaj mortantaj, en Kaligat, Kolkato.

Princino Diana, kiu estis tre proksima al Patrino Teresa, skribis ke ŝi vidis en Teresa «la direkton kiun mi estis serĉanta ĉiujn ĉi tiujn jarojn».

La fratinoj Misiistinoj de Karitato suferis multe pro la ekinfestiĝo de kovimo en 2020, ĉar ili daŭris distribui manĝaĵon kaj ministeriojn al la malriĉaj kiuj malsaniĝis.

En aprilo 2022, Fratino Mary Joseph estis elektita por anstataŭi Fratinon Mary Prema kiel Superulino Ĝenerala de la ordo, kun Fratino Mary Christie elektita kiel kunhelpa Superulino Ĝenerala.

En marto 2016 en Adeno, Jemeno, dek ses homoj estis pafitaj kaj mortigitaj en hejmo por maljunuloj funkciigita de la Misiistinoj de Karitato. Inter la mortintoj estis kvar fratinoj: Fratinoj Marguerite kaj Reginette el Ruando, Fratino Anselm el Barato kaj Fratino Judit el Kenjo. Laŭ Episkopo Paul Hinder de la Apostola Vicariejo Suda Arabio, ilia superulo evitis sian morton kaŝante sin. Episkopo Hinder priskribis la atakon kiel «religie-instigita». Salesiana Siria-Malabara pastro kiu loĝis en la hejmo, nome Frato Tom Uĵunalil el Bengaluro, Barato, estis kaptita de la atencantoj.

La grandan vendredon de 25-a de marto 2016, pluraj amaskomunikilaraj sciigoj raportis, ke Frato Tom Uĵunalil estis krucumita fare de terorisma organizo Daiŝo. Tamen, Episkopo Hinder referis ke li havis fortajn indikojn ke la pastro estu ankoraŭ viva kaj ankoraŭ kun siaj kaptintoj. En frua septembro 2017 Frato Uĵunalil estis savita post 18 monatoj en malliberiĝo kaj sendita al la Vatikano por renkonti Papon Franciskon.

## Iĝi Misiistino de Karitato 
Oni bezonas naŭ jarojn por iĝi  plene Misiistino de Karitato. La frayinoj ebligas komencan mallongatempan periodon por «veni kaj vidi». Tiuj konsiderataj eblajn kandidatojn de la Kongregacio povas eniri Aspiron, koncentrita pri lernado de la angla (kiu estas la komunuma lingvo) por tiuj kiu ne devenas de anglalingvaj landoj, kaj pri religiaj studoj. Ĝin sekvas la Postulado (enkonduko en la studon de Skribaĵoj, la Konstitucioj de la Socio, Eklezia historio kaj teologio). Se taksata taŭga, ili eniras la Noviciadon, t.e., la komencon de la religia vivo. La novicantoj portas blankajn katunajn vestaĵojn kun  zono kaj blanka sario sen la tri bluaj strioj. Dum la unua jaro (nomata «kanonika»), ili ekstudas pli religiajn temojn kaj lerni pri la vivo kiel Misiistinoj de Karitato; la dua jaro temas pli pri praktika trejnado por la misia vivo. Post du jaroj, ili prenas intertempajn votojn por unu jaro, kiu estas renovigita ĉiujare, por kvin jaroj totale.  Ili ankaŭ ricevas metalan krucifikson kaj sarion kies tri bluaj strioj reprezentas siajn votojn pri ĉasteco, malriĉeco, obeemo. Ili ankaŭ havas teleron, manĝilaron, buŝtukon, kanvasan sakon, kaj preĝan libron. En malvarmaj landoj, fratinoj povas posedi kardiganon kaj aliajn artikolojn kiu konvenas al la loka klimato kiel jako, koltuko kaj fermaj ŝuoj.

## Kritikoj 
[eta|La hejmo de Patrino Teresa por la mortantaj, nome Nirmal Hriday, ĉe [Kalighat|Kaligat, Kolkato.]]
Brita eksa volontulo ĉe la Hejmo, nome Robin Fox (nun redaktoro de la brita medicina revuo *La Lancet*) sciigis en 1994 ke injektiloj estis lavitaj en malvarma akvo kaj reuzitaj; la gastoj havis malvarmajn lavaĵojn; kaj ke oni donis simplan aspirino al mortantoj pro kancero. Fox ankaŭ notis, tamen, ke la loĝantoj estis «manĝantaj plaĉege kaj bonfarantaj», kaj ke la fratinoj kaj volontuloj zorgis pri purigo, sanigendaj vundoj kaj ulceretoj, kaj provizis aman bonkorecon. La polemikoj daŭris pro la uzo de ne-sterilaj nadloj kaj la malsukceso fari konvenajn diagnozojn, kiel komentite de d-ro. Jack Preger: «Se oni deziras doni amon, komprenon kaj prizorgon, do oni uzas sterilajn nadlojn».

En 2018, ĉiuj infanaj prizorgaj hejmoj en Barato funkciigitaj de la Misiistinoj de Karitato estis inspektitaj de la Ministerio pri Virinoj kaj Infana DIsvolviĝo pro akuzoj ke du anoj de la personaro ĉe la domo en Ĝarkando vendis bebojn por adopto. Fratino kaj socia laboristo kiu servis tie estis arestita. Fratino Konsalia Balsa kaj socia laboristo Anima Indvar estis akuzitaj ke ili jam vendu tri bebojn el la hejmo, kiu provizas ŝirmon por gravedaj, needziĝintaj virinoj kaj provis vendi knaban bebon kontraŭ ĉirkaŭ £1 325. La Misiistinoj de Karitato ĉesigis sian partoprenon en adoptaj servoj en Barato tri jaroj antaŭe, pro religiaj malfaciliĝoj post la adopto de novaj reguloj en la lando. En decembro 2021, la Ministerio pri Hejmaj Aferoj de Barato rifuzis renovigi la registriĝon sub Leĝo pri Reguligo de Fremdaj Kontribuoj (konata per la anglalingvo akronimo *FCRA*) de Misiistinoj de Karitato kune kun 6000 aliaj bonfaradaj organizoj, kiu estas deviga por bonfaradaj, NROj kaj iu ajn ne-profitaj organizoj ricevantaj fremdan financadon en Barato. La decido estis poste nuligita dum la unua semajno de januaro 2022.

## Bildgalerio 

Dosiero:Missionaries_of_Charity_in_Haiti.jpg|Misiistinoj de Karitato en Haitio.
Dosiero:Missionaries of Charity in Tirana.jpg|Misiistinoj de Karitato en Tirano, Albanujo.
Dosiero:Kolkata 16, ambulance at Mother's Theresa Orphanage courtyard (24702088752).jpg|Ambulanco ĉe la korto de la orfejo Patrino Teresa en Kolkato
Dosiero:Gospel-for-Asia-NationalMissionaries.jpg|Teamo de misiistoj kun siaj bicikloj laborantaj en fora regiono de Azio.
Dosiero:The President, Dr. A.P.J. Abdul Kalam meeting with the Sisters from the Mother Teresa Mission of Charity at Athens on April 27, 2007. These sisters are engaged in running number of old age home in Greece.jpg|La ĉefprezidanto de Barato d-ro A.P.Ĝ. Abdul Kalam renkontiĝas kun fratinoj kiuj servas en Grekujo.

## Notoj 
## Referencoj 
## Literaturo 
*
*
*Muggeridge, Malcolm. *Something Beautiful for God.* Londono: Collins, 1971. .
*Christopher Hitchens: *The Missionary Position: Mother Teresa in Theory and Practice* (Verso, 1995) . Kaj ankaŭ debato en la *New York Review of Books*: Defense of Mother Teresa, Hitchens' answer, Leys' reply. (angle)
*

## Eksteraj ligiloj 
* Centro Patrino Teresa el Kolkato
* Fratoj Misiistoj de Karitato (aktiva filio)
* Biografio de Patrino Teresa ĉe la retejo de Nobel-Premio, kie oni trovas informojn pri la historio kaj agadoj de la Misiistinoj de Karitato.
* Revuo *Time* — 100 Plej Gravaj Homoj de la Jarcento
* Retejo de ETWN – Historio de la ordo kaj biografio de Fratino Nirmala
* Letero de Johano Paŭlo la 2-a pri la 50-a datreveno de la ordo en 2000
* Volontuloj de Teresa . Fota dokumento pri volontuloj laborantaj ĉe Nirmal Hriday en Kolkato, de fotisto Wim Klerkx, 1998
* «Volontante por la Misiistinoj de Karitato de Patrino Teresa», New York Times – Spero de voluntulo.
* Retejo de la Patroj Misiistoj de Karitato
*