open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zásada

**Zásada** estas kampurbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou, proksimume 6,5&nbsp;km norde de Železný Brod kaj 8&nbsp;km&nbsp;oriente-sudoriente de Jablonec nad Nisou. Vivas ĉi tie  ().

Sian junaĝon travivis ĉi tie ĉeĥa aktoro Michal Pavlata.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356.

Al la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Kapelo de sankta Prokopio (ĉe tombejo)
* Statuo de sankta Johano Nepomuka
* Malnova lernejo sub la kapelo
* Naturmemorindaĵo Zásada pod školou

## Pluaj fotoj 

Zásada ČR. Stará škola a kaple sv. Prokopa. - panoramio.jpg|Zásada, malnova lernejo kaj kapelo
Zasada 02.jpg|Zásada

Kategorio:Kampurboj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Municipoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Kampurboj en Bohemio
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Moritz Cantor

**Moritz CANTOR** (naskiĝinta la  en Mannheim, mortinta la  en Heidelberg) estis germana matematikisto kaj historiisto.

## Vivo 
Post studoj en Heidelberg, Göttingen kaj Berlino Cantor habilitiĝis ĉe en 1853 kiel privata docento ĉe la Universitato de Heidelberg nomumote en 1863 eksterorda, en 1877 salajrita profesoro.

Lia ĉefverko estas la ĝis 1758 reenrigardantaj matematikhistoriaĵoj »Vorlesungen über Geschichte der Mathematik« en tri volumoj (Lepsiko 1880–98). Krome li verkis »Politische Arithmetik« (dua eldono, Lepsiko 1903) kaj plibonigitis la artikolojn primatematikistajn ĉe »Allgemeine Deutschen Biographie«. Inter 1859 kaj 1901 li kuneldonis la fakgazeton »Zeitschrift für Mathematik und Physik«.

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 3. Leipzig 1905, p. 745 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Aferoj ĉe Vikifontaro
* Artikolo de Gabriele Dörflinger
* Kelkaj verkoj interrete

Kategorio:Germanaj matematikistoj
Kategorio:Akademianoj
Kategorio:Germanaj historiistoj
Zlatá Olešnice (distrikto Jablonec nad Nisou)

**Zlatá Olešnice** estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou. Vivas ĉi tie  (). Tra la municipo fluas rojo Zlatník.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.

## Loĝantaro 
## Partoj de municipo 
* **Zlatá Olešnice** (katastra teritorio (k.t.) *Zlatá Olešnice Navarovská* kaj *Zlatá Olešnice Semilská*)
* Lhotka (k.t. *Lhotka u Zlaté Olešnice*)
* Návarov (iam nomata ankaŭ Navarov; k.t. *Lhotka u Zlaté Olešnice*)
* Stanový (antaŭe Stanov; k.t. *Stanový*)

## Memorindaĵoj 
* Burgo Návarov (ruino)
* Preĝejo de sankta Marteno
* Statuaro de Pieto
* Naskodomo de Antal Stašek en Stanový
* Kasteleto (nun pensiono) en&nbsp;Návarov

## Pluaj fotoj 

Zlatá-Olešnice-Church-St-Martin2011a.jpg|Preĝejo de sankta Marteno
Zlatá-Olešnice-bývalý-hostinec-2011.JPG|Eksa gastejo
Zlatá Olešnice (okres Jablonec nad Nisou), bytovka.jpg|Pensiono Na Vrších
Zlatá Olešnice (okres Jablonec nad Nisou), hospoda.jpg|Gastejo
Zlatá-Olešnice-koupaliště2011a.jpg|Baniĝejo


Kategorio:Municipoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Stanový

**Stanový** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zlatá Olešnice en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sude de Zlatá Olešnice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 51 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

**Stanový** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,37&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1502.

## Loĝantaro 
## Naskiĝintoj 
En Stanový naskiĝis Antal Stašek kaj rezistmovadano Josef Zeman.

## Memorindaĵoj 
Signifa konstruaĵo estas naskodomo de verkisto Antal Stašek, patro de Ivan Olbracht. La domo estas alirebligita al publiko kaj troviĝas en ĝi ankaŭ biblioteko. Troviĝas ĉi tie statuaro de La plej sankta Triunuo el la jaro 1836.

## Turismo 
Kondukas tra ĉi tie verda  turisma marko ĝis Návarov (5&nbsp;km) kaj ĝis Vysoké nad Jizerou.

## Pluaj fotoj 

Zlatá-Olešnice-odb-Stanový-Bus-stop2011.jpg|Aŭtobusa haltejo en Stanový

Kategorio:Zlatá Olešnice (distrikto Jablonec nad Nisou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Saint-Omer (stacidomo)

**Saint-Omer** estas franca stacidomo sur linio Lille - , situanta en  , en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Lille - Les Fontinettes (295000).

## Vidu ankaŭ 
* Saint-Omer (Pas-de-Calais)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Pas-de-Calais
Kategorio:Saint-Omer (Pas-de-Calais)
Lhotka (Zlatá Olešnice)

**Lhotka** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zlatá Olešnice en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2,5&nbsp;km sudokcidente de Zlatá Olešnice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 41 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Lhotka situas en katastra teritorio **Lhotka u Zlaté Olešnice** kun areo 4,27&nbsp;km². En la katastra teritorio Lhotka u Zlaté Olešnice situas ankaŭ Návarov.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1624.

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Lhotka (Zlatá Olešnice), dům III.jpg|Malnova domo
Lhotka (Zlatá Olešnice), kůň.jpg|Ĉevalo
Lhotka (Zlatá Olešnice), roubenka IX.jpg|Domo
Lhotka (Zlatá Olešnice), roubenka VIII.jpg|Domo
Lhotka (Zlatá Olešnice), vodárna.jpg|Akvoturo

Kategorio:Zlatá Olešnice (distrikto Jablonec nad Nisou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Kategorio:Setlejoj en Ĉeĥio kun nomo Lhota
Příchovice (Kořenov)

:*Estas ankaŭ Příchovice.*

**Příchovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kořenov en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 3&nbsp;km sudokcidente de Kořenov. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 275 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Příchovice situas en katastra teritorio **Příchovice u Kořenova** kun areo 4,94&nbsp;km².

## Historio 
Příchovice devene konsistis el domaroj kaj partoj Dolní Příchovice, Horní Příchovice, Pustiny, Morava, Libštát, Potočná, Nová Huť, Tesařov kaj multaj solejoj kaj memstara municipo ĝi estis en la jaroj 1850–1960, la 28-an de aprilo 1897 ĝi estis avancita je kampurbo.

## Loĝantaro 
## Signifaj personecoj 
* Wenzel Neumann (1816–1880), entreprenisto kaj politikisto

## Pluaj fotoj 

Church of Saint Vitus in Prichovice in February 2012 (6).JPG|Příchovice vintre
Church of Saint Vitus in Prichovice in February 2012 (3).JPG|Příchovice vintre
Prichovice village, part of Korenov in February 2012 (9).JPG|Příchovice vintre
Prichovice village, part of Korenov in February 2012 (7).JPG|Příchovice vintre
Příchovice (Kořenov), od muzea Járy Cimrmana.jpg|Příchovice, de muzeo de Jára Cimrman
Příchovice 1165.jpg|Příchovice
Příchovice (Kořenov), cyklistický závod (01).jpg|Příchovice, biciklista konkurso

Kategorio:Kořenov
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Jizera montaro
Kategorio:Setlejoj en Gigantmontaro en Ĉeĥio
Kategorio:Eksaj kampurboj en Ĉeĥio
Zlatá Olešnice

**Zlatá Olešnice** povas esti:
* Zlatá Olešnice (distrikto Jablonec nad Nisou) – municipo en distrikto Jablonec nad Nisou
* Zlatá Olešnice (distrikto Trutnov) – municipo en distrikto Trutnov
* Zlatá Olešnice (rojo) – rojo en distrikto Trutnov
Roubaix (stacidomo)

**Roubaix** estas franca stacidomo sur linio  - Mouscron (landlimo), situanta en  Roubaix, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, InterCity kaj  Hauts-de-France.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Fives - Mouscron (frontière) (278000).

## Interkonektoj 
*  metro-stacio:  ''''

## Vidu ankaŭ 
* Roubaix

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Nord
Kategorio:Roubaix
August Breithaupt

**Johann August Friedrich BREITHAUPT** (naskiĝinta la  en Probstzella, mortinta la  en Freiberg) estis germana mineralogo.

## Vivo 
Post studoj en Jena kaj Freiberg li iĝis en 1813 inspektisto de la akademiaj kolektoj kaj en 1827 profeosor pri oriktognozio. Retiriĝo lia profesia estis en 1866.

Breithaupt ja diligentege esploris pri ĉiuj mineraloj kaj sukcese trovis pli grandan variecon da kristaliĝoformoj ol antaŭe estis estinta konataj. Ankaŭ la nombron de la specoj li pligrandigis kaj la paragenezon li science pritraktis kun respekto de la praktika minejado. Apud Zwickau li malkovris ampleksajn terkarbo-tavolojn kiuj sekve estis tre lukre ekspluataditaj.

Li verkis: »Über die Echtheit der Kristalle« (Freiberg 1816); »Vollständige Charakteristik des Mineralsystems« (Freiberg 1820); »Die Bergstadt Freiberg« (Freiberg 1825); »Übersicht des Mineralsystems« (Freiberg 1830); »Die Paragenesis der Mineralien« (Freiberg 1849); »Vollständiges Handbuch der Mineralogie« (Dresdeno 1836–47); »Mineralogische Studien« (Lepsiko 1866).

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 3. Leipzig 1905, p. 374 (tie ĉi interrete)

Kategorio:Germanaj mineralogoj
Kategorio:Akademianoj
Návarov

**Návarov** estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zlatá Olešnice en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km sudokcidente de Zlatá Olešnice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Návarov situas en katastra teritorio **Lhotka u Zlaté Olešnice** kun areo 4,27&nbsp;km².

En la vilaĝo troviĝas fervoja haltejo *Návarov* sur fervojlinio Železný Brod - Tanvald.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* ruino de burgo Návarov
* kastelo Návarov

## Pluaj fotoj 

Návarov - čp. 17 a 8.JPG|Návarov, domoj n-ro 17 kaj 8
Návarov - most přes Kamenici, v pozadí pilíře starého kamenného mostu.JPG|Návarov, ponto trans Kamenice,en fono pilieroj de malnova ponto
Kamenice u Návarova - panoramio (7).jpg|Kamenice apud Návarov

Kategorio:Zlatá Olešnice (distrikto Jablonec nad Nisou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Boldizsár Adorján

**Boldizsár Adorján** [boldiĵAr adorjAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Adorján Boldizsár** estis hungara juristo, poeto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis *otrokócsi* [otrokOĉi], lia pseŭdonimo estis *Ivánfy Malvina*, lia edzino estis Emília Lemouton.

Boldizsár Adorján naskiĝis la  en Kisfalud (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Gortva en Slovakio), li mortis la  en la sama vilaĝo.

## Biografio 
Boldizsár Adorján akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1840. Post la diplomo li estis advokato, foje li havis postenon en juĝejo de Pest (urbo). Li ankaŭ verkis poemojn en revuoj (Athenaeum (revuo), *Életképek,* *Pesti-Divatlap*). Li apartenis al amika rondo de Sándor Petőfi kaj Mihály Vörösmarty. Depost fiasko de la hungara revolucio de 1848 li havis juran postenon en juĝejo de Rimaszombat. Li edziĝis en 1846, lia edzino naskis 3 gefilojn inter 1852-1854.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az elfelejtett nő* (novelo, 1844)
* *Visegrád* (poemo, 1845)

## Memorigiloj 
* poemo de Sándor Petőfi: „Adorján Boldizsárhoz”

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kovrovitro

[eta|dekstra|Kvadrata kovrovitro (suba) kun [muntovitro (supra)]]
eta|dekstra|Kovrovitroj
**Kovrovitro** aŭ **lameneto** estas maldika, plata vitraĵo por kovri objekton por ekzameno per mikroskopo.

## Priskribo 
Kovrovitro estas travidebla, maldikega (malpli dika ol 1 mm) vitra plato. Ĝi estas pli maldika kaj ne pli granda (larĝa, longa) ol la muntovitro, sur kiu ĝi uziĝas.

Ofte, kovrovitro estas kvadrata kaj pli malgranda ol la muntovitro, aŭ nekvadrata kaj samgranda kiel la muntovitro.

## Uzo 
[eta|dekstra|Meto de kovrovitro sur la [muntovitron]]
Tipe, oni muntas la objekton mikroskope observotan sur la muntovitron kaj kovras ĝin per kovrovitro, antaŭ ol enmeto de la tuto (muntovitro, muntito, kovrovitro) en la mikroskopon. Tio ebligas facilan enmeton kaj forigon de objekton en aŭ de la mikroskopo.

La ĉeffunkcio de la kovrovitro estas platigo de solida aŭ likva specimeno, en platan tavolon de konstanta diko. Tio necesas, ĉar mikroskopo povas enfokusiĝi nur ĉe tre malgranda regiono.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Muntovitro
* Petri-plado

Kategorio:Mikroskopio
Kategorio:Vitro
Christoph Emanuel Schultze

**Christoph Emanuel SCHULTZE** (naskiĝinta la  en Probstzella, mortinta la ) estis germana teologo kaj misiisto. 

## Vivo 
Schultze ordinitis misiisto en la 30.6.1763 en la kortega kapelo de ĉe  Kastelo Wernigerode en Wernigerode antaŭ sendiĝo al Pensilvanio. Tie li iĝis posteulo de pastoro Johann Friedrich Handschuh en Filadelfio. De 1771 ĝismorte li estas pastroro ĉe Tulpehocken Township en la Kantono Berks (ĉirkaŭ Reading).

Li estis la edzo de Eva Elisabeth Mühlenberg (1748–1808). Ilia filo estis la politikisto John Shulze, guberniestro de Pensilvanio.

Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Pastoroj
Kategorio:Germanaj elmigrintoj
Kategorio:Protestantaj misiistoj
Rubokolektado

**Rubokolektado** aŭ **rubkolekto** estas parto de la procezo de rubmastrumado. Ĝi estas la transigo de solida rubo el la punkto de uzo al ties dispono en la punkto de traktado aŭ rubodeponejo. Rubokolektado inkludas ankaŭ la kolektadon de recikleblaj materialoj kio teknike ne estas rubo, kiel parto de la municipa aŭ komunuma ruboforiga programo. Tiukadre oni disponigas al la loĝantaro specifajn kontenerojn speciale por la plej facila materialo separebla, nome papero, vitro kaj plasto, kio rezultas en aparta kolektado en aparta vehiklo kaj okazo por ĉiuj el tiuj.

## Diversaj manieroj tra la mondo 
[maldekstre|eta|250ra|[Rubkolekta kamiono en Sakon Naĥon, Tajlando.]]
En ekonomie disvolviĝintaj landoj ĝenerale oni uzas tiujn specifajn kontenerojn aŭ reciklositelojn antaŭ la kolektado fare de la rubokolektisto uzanta rubokolektan vehiklon. En kelkaj lokoj oni uzas ankaŭ rubokolektajn barĝojn, por ekzemplo en Venecio, Italio. Tamen, en multaj disvolviĝantaj landoj, kiel en Meksiko kaj Egipto, rubo estas lasita en siteloj kaj sakoj ĉe ŝoseo kaj ne estas forigita se la loĝantoj ne interagas kun la rubokolektistoj. En Meksikurbo la loĝantoj devas treni sian rubon al la rubokolekta vehiklo kiu faras oftajn haltojn en ĉiu kvartalo.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Recikligo
* Ruboforbruligo

## Literaturo 
* Tabasaran O.: *Abfallwirtschaft, Abfalltechnik.* Ernst & Sohn Verlag, 1994, ISBN 3-433-01168-0
* Peter Lechner (Eld.): *Kommunale Abfallentsorgung*. Facultas UTB, ISBN 3-8252-2114-8

## Eksteraj ligiloj 
* Fakpublikaĵo EUWID Recikligo kaj eliminado
* 
* Retpaĝo de la Ligo de inĝenieroj por akvomastrumado, rubmastrumado kaj kulturkonstruado

Kategorio:Rubmastrumado
Kategorio:Mediprotektado
Kategorio:Ruboj
Muntovitro

eta|dekstra|Muntovitroj
**Muntovitro** aŭ **lameno** estas maldika, plata vitraĵo portanta objekton por ekzameno per mikroskopo.

## Priskribo 
eta | dekstra | Oftaj grandoj de muntrovitroj
Muntovitro estas travidebla vitra plato tre maldika (tipe ĉ. 1 mm dika). Jen oftaj, normaj grandoj de muntovitroj:
* 75 mm × 25 mm aŭ 76 mm × 26 mm. Plej ofta.
* 75 mm × 38 mm.
* 76 mm × 51 mm. Ofta en geologio.
* 46 mm × 27 mm aŭ 48 mm × 28 mm. Por mineralogio.

## Uzo 
Tipe, oni muntas la objekton mikroskope observotan sur la muntovitron, kovras ĝin per kovrovitro, kaj enmetas la tuton (muntovitron, muntiton, kovrovitron) en la mikroskopon. Tio ebligas facilan enmeton kaj forigon de objekton en aŭ de la mikroskopo.

Oni povas skribi sur la muntovitron (kune kun la muntiton) por identigo, transporto, kaj depono. Ofte, muntovitro havas blanke kovritan flankan parton, sur kiun oni povas facile skribi.

Filippo pacini cholera discovery.gif | Muntovitro de specimeno el paciento de ĥolero, farita en 1855
Neubauer improved counting chamber.jpg | Muntovitro de Neubauer, por biologia uzo
5901 lores.jpg | Muntovitro kun sango
Tissue processing - Stained and mounted slides in the ubiquitous 20-slide folder.jpg | Muntovitroj por medicina uzo
Journal.pone.0079155.g001 Slide of holotype of Lethacotyle fijiensis Manter & Prince, 1953.png | Muntovitro de plathelminto

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

## Vidu ankaŭ 
* Kovrovitro
* Petri-plado

Kategorio:Mikroskopio
Kategorio:Vitro
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Villány)

La **preĝejo Nomo de Sankta Maria** (latine Regina Mundi) estas romkatolika historia monumento en urbo Villány.

## Historio 
Laŭ dokumento katolika malfrugotika paroĥa preĝejo Sankta Petro jam ekzistis en 1333 en la iama Villány. Dum dominado de turkoj la komunumo senhomiĝis, la kirko estis detruita. En 1753 oni konstruis barokan kirkon el restaĵoj de preĝejo el la 15-a jarcento. Tio ne estas klara, ĉu tio estis la iama preĝejo Sankta Petro. En 1781 la kirko estis pligrandigita, samtempe turo estis konstruita. Intertempe ankaŭ la paroĥo estis refondita en 1776. La orgeno estis farita en 1939. 

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola inter arboj. La fasado estas simetria. En mezo de la fasado la turo reliefas kaj ambaŭflanke aliĝas al la navo per arkoj. Meze malsupre la enirejo funkcias, super la enirejo estas granda fenestro. En fino de la navo dekstre sakristio aliĝas. Fino de la navo estas plurlatera absido. La predikejo kaj 4 statuoj estis faritaj el la 18-a jarcento. La altara bildo estis pentrita de nekonata itala pentristo kaj prezentas Viziton de Maria.

Kermeso okazas en la 12-a de septembro.

## Fontoj 
* https://www.muemlekem.hu/muemlek/show/2007
* https://villanyiplebania.eoldal.hu/cikkek/egyhazkozossegunk/templomaink/
* https://www.utazzitthon.hu/latnivalo/villany/romai-katolikus-templom-22224
* https://kirandulastervezo.hu/latnivalo/villany/romai-katolikus-templom

Villany
Villany
Montfort

**Montfort** estas la nomo de la sekvaj komunumoj en Francio:

* Montfort (Alpoj de Alta Provenco), en la departemento Alpoj de Alta Provenco, Francio
* *Montfort*, en la departemento Doubs, Francio, nun parto de la komunumo Le Val (Doubs)
* Montfort (Maine-et-Loire), en la departemento Maine-et-Loire, Francio
* Montfort (Pyrénées-Atlantiques), en la departemento Pyrénées-Atlantiques, Francio
* Montfort-en-Chalosse, en la departemento Landoj, Francio
* Montfort-l'Amaury, en la departemento Yvelines, Francio
* Montfort-le-Gesnois, en la departemento Sarthe, Francio
* Montfort-sur-Argens, en la departemento Var, Francio
* Montfort-sur-Boulzane, en la departemento Aude, Francio
* Montfort-sur-Meu, en la departemento Ille-et-Vilaine, Francio
* Montfort-sur-Risle, en la departemento Eure, Francio
* La Neuveville-sous-Montfort, en la departemento Vogezo, Francio
* Parey-sous-Montfort, en la departemento Vogezo, Francio
* They-sous-Montfort, en la departemento Vogezo, Francio
Saumane

**Saumane** estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:

* Saumane (Alpoj de Alta Provenco) en la departemento Alpoj de Alta Provenco *(Alpes-de-Haute-Provence)*,
* Saumane (Gard) en la departemento Gard

kaj kun noma aldono:
* Saumane-de-Vaucluse en la departemento Vaucluse.
Venterol

La nomo *Venterol * povas interalie rilati al la francaj komunumoj

* Venterol (Drôme) kaj 
* Venterol (Alpoj de Alta Provenco).
Jenišovice (distrikto Jablonec nad Nisou)

**Jenišovice** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou. Vivas ĉi tie  (). Jenišovice kreas du partojn - Jenišovice kaj Odolenovice, kiuj estis devene memstaraj setlejformacioj.

La municipo troviĝas proksimume 4,5&nbsp;km norde de urbo Turnov, kiu estas por ĝi administra municipo. Jenišovice najbaras oriente kun municipo Frýdštejn, sude kun urbo Turnov, okcidente kun municipoj Paceřice kaj Žďárek.

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el la jaro 1147.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Romkatolika paroĥa preĝejo desankta Georgo el la jaroj 1728–44
* Dia torturo
* Statuo de Virgulino Maria

## Geomorfologio 
Geomorfologie la municipo falas en Jiĉinan montetaron kaj ĝi estas konsisto de Bohemia Paradizo. La plej malalta loko de la municipo estas Červený dvůr (318&nbsp;m&nbsp;s.&nbsp;m.), la plej alta magmorokaĵo Zabolky (531&nbsp;m&nbsp;s. m.) super Bezděčín. Subaĵon de la municipo kreas sabloj aŭ argilaj sabloj kun ŝtonoj, kiuj en pli grandaj profundaĵoj ŝanĝiĝas en rokon.

## Vidu ankaŭ 
* Kaverno Forno de Bartoš

## Pluaj fotoj 

Jenišovice - če. 523 (1).jpg|Jenišovice
Jenišovice - čp. 40 (pod Kaškovicemi) (2).jpg|Jenišovice
Jenišovice 2022-06 06.jpg|Jenišovice
Červený dvůr u Jenišovic u Jablonce nad Nisou.JPG|Ruĝa korto de Paceřice
Jenisovice 2.jpg|Preĝejo de Ĉeĥoslovaka eklezio husana

### Panoramo 

Kategorio:Municipoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
Kategorio:Municipoj rompantaj konsistigecon de teritoria membrigado de ŝtato
Odolenovice

Nomon **Odolenovice** havas pluraj setlejoj:
* Odolenovice (Jenišovice) –&nbsp;parto de municipo Jenišovice en distrikto Jablonec nad Nisou
* Odolenovice (Krásné Údolí) –&nbsp;parto de municipo Krásné Údolí en distrikto Karlovy Vary
Odolenovice (Jenišovice)

**Odolenovice** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jenišovice en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 1&nbsp;km nordokcidente de Jenišovice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 84 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis .

Odolenovice situas en katastra teritorio **Odolenovice u Jenišovic** kun areo 2,84&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.

## Vidindaĵo 
* la kaverno Forno de Bartoš en la municipo, 500 metrojn sudokcidente de la vilaĝo Odolenovice

## Loĝantaro 
## Pluaj fotoj 

Jenišovice - cesta do Odolenovic.jpg|Vojo al Odolenovice el Jenišovice

Kategorio:Jenišovice (distrikto Jablonec nad Nisou)
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Jiĉina montetaro
26485 Edwinpost

'*26485 *Edwinpost'''* estas malgranda, tre hela kaj nerapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Marso.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Edwin Post'', anon de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell. Edwin subtenas la Observatorion Lowell en ĝia misio alporti la rezultojn de la astronomia esploro al la granda publiko. Li estas programara inĝeniero fakigita en la grafika kreo kaj la animacio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Kordito

[eta|dekstra|Kordito uzita dum la [Dua Mondmilito]]
[eta|dekstra|Kordito en [kartoĉo, farita en 1964]]
**Kordito** ( ) estas familio de senfumaj pulvoraj eksplodaĵoj, konsistantaj el nitroglicerino kaj nitrocelulozo, faritaj en Britio ekde 1889.

## Priskribo 
La originala kordito inventita de Abel, Dewar, kaj Kellner konsistis el 58% da nitroglicerino, 37% da nitrocelulozo, kaj 5% da vazelino.

**Modifita kordito** () estis simila al la originala kordito, sed konsistis el 30% da nitroglicerino kaj 65% da nitrocelulozo, kune kun 5% da vazelino.

**Kordito RDB** () konsistis el 42% da nitroglicerino, 52% da solvaĵo de nitrocelulozo en alkoholo, kaj 6% da vazelino.

**Kordito N** () estis simila, sed enhavis krome nitroguanidinon.

## Historio 
En 1887, Alfred Nobel inventis la eksplodaĵon *balistito*, kiu konsistis el 45% da nitroglicerino, 45% da solvaĵo de nitrocelulozo, kaj 10% da kamforo.

En la 1880-aj jaroj, komitato de la registaro de Britio ekesploradis senfumajn pulvorajn eksplodaĵojn por milita uzo. La komitaton estris la angla kemiisto Frederick Abel.

Abel kaj komitatanoj James Dewar (skota fizikisto) kaj W. Kellner inventis kaj patentis la korditon en 1889 (patentoj n-roj 5614 kaj 11664). Originale, la kordito estis en la formo de stangoj, aspektantaj simile al kordoj; tial la nomo *kordito*.

Alfred Nobel procesis kontraŭ Abel kaj Dewar en 1895, sed ne sukcesis.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 

Kategorio:Pelantoj
Kategorio:Balistiko
Kategorio:Municioj
Kategorio:Britaj inventoj
Kategorio:Milita historio de Britio
François de La Mothe le Vayer

**François de LA MOTHE LE VAYER** (naskiĝinta en 1588 en Parizo, mortinta la  samloke) estis franca filozofo, antikvaĵisto kaj moralisto.

## Vivo 
Post studoj li iĝis ĉeparlamente generalprokurator-substituito por mallonga tempo. Per sia skribaĵo »De l'instruction de M. le Dauphin« (1640) li atentigis Richelieu kaj komisiitis per la edukado de la duko de Anjou, la posta duko de Orléans; pli malfrue de la tronheredanto kaj posta reĝo Ludoviko la 14-a. Post ties nupto finfine li edukis la fraton pli junan de Ludoviko.

De La Mothe le Vayer estis ankaŭ ŝtata konsilisto kaj akademiano. Lia ĉefverko estas »Cinq dialogues, faits à l'imitation des anciens par Horatius Tubero« (Mons 1671), kie li defendis (klere) la skeptikismon kaj (ironie) la reveliĝintan religion. La plej bonan eldonon de verkaro »Œuvres« faris lia nevo Roland Le Vayer de Boutigni .

## Fonto 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, volumo 12. Leipzig 1908, p. 82 (tie ĉi interrete)

## Eksteraj ligiloj 
* Verkoj interrete

Kategorio:Francaj filozofoj
Kategorio:Ludoviko la 14-a (Francio)
Kategorio:Moralistoj
Kategorio:Membroj de la franca Akademio de Belartoj
26654 Ericjohnson

'*26654 *Ericjohnson'''* estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Lowell Observatory Near-Earth-Object Search* (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Eric Johnson*, ano de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell, kiu helpas la Observatorion Lowell plenumui ĝian mision. Eric servas ĉe la Teknologia Komitato de Lowell kaj donacis teleskopon CDK de 17 coloj (43 cm) al la Observatorio *Giovale Open Deck'' profit'al la ĝenerala publiko.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2000
Sarre-Union

**Sarre-Union** (jen france, germane kaj alemane *Saarunion*) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Bas-Rhin*), en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Fine de  en la komunumo vivis .

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

## Vidu ankaŭ 
* Sarre-Union (stacidomo)
* komunumoj de Bas-Rhin

eta|maldekstra|300ra|la administrejo


Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Pěnčín (distrikto Jablonec nad Nisou)

**Pěnčín** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou. Vivas ĉi tie  ().

## Historio 
La devena teritoeio de memstaraj municipoj kreis dislimejon inter loĝantaro de la ĉeĥa kaj la germana naciecoj. La ĉeĥa loĝantaro loĝis en municipo Alšovice kaj Bratříkov, dum la germana loĝantaro priregis municipojn Černá Studnice, Krásná (Šumburk), Jistebsko, Huť kaj Pěnčín. La propra Pěnčín estas unuafoje menciata en fontoj en la jaro 1592, kiel konsisto de senjorujo Svijany Jaroslav z Vartenberka (+ 1602). En la jaro 1614 aĉetis Svijany Jáchym Ondřej Šlik, la 21-an de junio 1621 ekzekutita en Malnovurba placo en Prago komune kun pluaj 27 nobeloj kaj urbanoj. La svijanan senjorujon akiris Albrecht z Valdštejna, kiu donis ĝin al sia parenco Maxmilián z Valdštejna, tenanto de Mnichovo Hradiště. Valdštejnidoj tenis Svijany ĝis la jaro 1814. Pli poste fariĝis tenantoj de Svijany membroj de princa familio de Rohanidoj, loĝantaj en kastelo Sychrov.

## Loĝantaro
## Partoj de municipo 
* **Pěnčín**
* Alšovice
* Bratříkov
* Dolní Černá Studnice
* Huť
* Jistebsko
* Krásná

## Pluaj fotoj

Pěnčín (u Jablonce nad Nisou) - vila čp. 31 (1).jpg|vilao n-ro 31
Pěnčín (u Jablonce nad Nisou) - vila čp. 37.jpg|vilao n-ro 37
Pěnčín (u Jablonce nad Nisou) - chalupa čp. 42 (1).jpg|domo n-ro 42
Pěnčín (u Jablonce nad Nisou) - chalupa če. 59 (3).jpg|domo n-ro 59
Pěnčín (u Jablonce nad Nisou) - čp. 53.jpg|domo n-ro 53
Pěnčín (u Jablonce nad Nisou) - okolí čp. 59 (3).jpg|ĉirkaŭaĵo de domo n-ro 59


Kategorio:Municipoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Setlejoj en Karkonoŝa cismontaro
Ármin Adorján

**Ármin Adorján,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Adorján Ármin** estis hungara advokato, ĵurnalisto. Lia origina familia nomo estis *Auspitz* ĝis 1890, lia frato estis Emil Adorján.

Ármin Auspitz naskiĝis la  en Nyírbátor, li mortis la  en Oradea (Rumanio).
 
## Biografio 
Ármin Adorján devenis el juda familio. Li maturiĝis en premonstrata gimnazio en Nagyvárad en 1885, poste li studis en Reĝa Jura Akademio (Nagyvárad) kaj Scienca Universitato Loránd Eötvös. Post la advokata diplomo li malfermis advokatan atelieron en Nagyvárad, krome li havis postenojn en la juda eklezio kaj li estis tre aktiva en la urba kultura vivo. Li estis ankaŭ ĵurnalisto ekde 1885. Li apartenis al amika rondo de Endre Ady, li partoprenis en fondoj de Szigligeti Társaság, juda orfejo kaj juda flegejo. Li edziĝis en 1895. Depost Traktato de Trianon li apartenis al la hungara minoritato en Rumanio.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Szépségverseny* (novelaro)
* *Tíz év a nagyváradi iparos ifjak önképző és betegsegélyező egyletének történetéből*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografieto 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Andreas Burnier

**Andreas Burnier**, pseŭdonimo de **Catharina Irma Dessaur**, (Den Haag (Hago), naskiĝis la 3-an de julio 1931 en Den Haag, mortis la 18-an de septembro 2002 en Amsterdamo)  estis nederlanda verkistino. Sub ŝia propra nomo, ŝi estis profesoro pri kriminologio ĉe la Radboda Universitato en Nimego de 1973 ĝis 1988.

Burnier publikigis poemojn, prelegojn, librojn kaj artikolojn por elstarigi virinajn problemojn en socio regata de viroj. La temaro de ŝia literatura verkaro ofte estas polemika (feminismo, geja erotiko, kontraŭ eŭtanazio ...) kaj estas kontraŭ ekskluzive materiisma kaj racia penso.

En ŝiaj sciencaj artikoloj ŝi batalis kontraŭ eŭtanazion, aborton kaj gentekniko. Ŝi ankaŭ pritraktis antropozofion, transgenrecon kaj judismon.

## Biografio 
Catharina Irma Dessaur estis la plej maljuna infano de liberala juda familio, ŝia patro estis komerca vojaĝisto. Ŝi ricevis specialan subtenon ĉar ŝi edukiĝis en lernejo Montessori. Dum la dua mondmilito, ŝi kaŝis sin dum tri jaroj (1942-1945) ĉe konstante ŝanĝantaj adresoj, apartigitaj de siaj gepatroj pro sekurecaj kialoj. Dum ĉi tiu tempo ŝi alprenis la nomon Ronnie van Dijk.

## Verkaro 
Ŝi debutis en la nederlanda revuo *Tirade* en 1965 kaj ŝia unua aŭtobiografia romano *Een tevreden lach (Kontenta rido)* estis publikigita en la sama jaro. Burnier, kiu malkaŝe aperis kiel lesbanino post ŝia divorco, prenis ŝiajn travivaĵojn malkovri ŝian seksecon kiel la deirpunkto por tiu romano. Ŝi estis la unua aŭtoro en la nederlanda literaturo, kiu verkis pri ina samseksemo (*De huilende libertijn* - la ploranta libertino) tute nature kaj ĉi tiu temo ankaŭ ludas gravan rolon en ŝiaj postaj romanoj. Burnier skribis pri virina amo kaj vivis kun virino, kiam estis ankoraŭ tute tabua kaj rezulte de tio, simile al Gerard Reve, ŝi signifis multon por la emancipiĝo de gejoj. Multaj de siaj romanoj estas aŭtobiografaj.

Burnier ankaŭ verkis aŭtobiografie pri ŝiaj transgenraj sentoj en *Het jongensuur* (*La knaba horo)* en kiu la ina ĉefrolulino Simone fakte preferas esti knabo. Tiu libro temas ankaŭ pri esti diferenculo, esti ekskludata, la persekutado de judoj, samsekseco kaj transgenreco.

Longe, rezulte de ŝiaj spertoj en la milito, Burnier ne volis scii pri religia judismo. La ĉefroluloj en ŝiaj romanoj malofte estas judaj. Nur fine de ŝia vivo ŝi ekhavis sian religian fonon kaj en sia plej nova romano *De wereld is van glas* (*La mondo estas vitra*, 1997) ĉi tiu temo estas centra.

## Referencoj 
## Bibliografio 
Elisabeth Lockhorn: *Andreas Burnier, metselaar van de wereld*. Amsterdam & Antwerpen, eldonejo Augustus/Atlas Contact, 2015. 

Kategorio:GLAT-historio en Nederlando
Kategorio:Pseŭdonimoj
Kategorio:GLAT-aktivuloj
Kategorio:Nederlandaj verkistoj
Kategorio:Nederlandaj feministoj
Kategorio:Nederlandaj aktivuloj
Kategorio:Verkistoj de la 20-a jarcento
Beinheim

''''* (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio, kies orienta rando troveblas borde de la Rejno kaj do lime al Germanio. Ĝi situas en la departemento *Bas-Rhin*, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est'' ("Granda Oriento"). Fine de  en la komunumo vivis .

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Bas-Rhin
* Roppenheim (stacidomo)

## Komunumaj impresoj 

Beinheim SteCroix 02.JPG|katolika kirko Sankta Kruco
Beinheim Mairie (1).jpg|la administrejo
Beinheim Château.jpg|historia vilao
Beinheim-22-Wasserturm-gje.jpg|la "akvokastelo"

eta|maldekstra|300ra|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj


Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
Descendants

***Descendants*** (angle, prononco laŭ sistemo IFA [], kun signifo "la posteuloj") estas usona televida filmo de Kanalo Disney, kaj originala filmo de Kanalo Disney (tiel nomata Disney Channel Original Movie aŭ DCOM). Ĝi publike prezentiĝis la 31-an de julio 2015. Ekzistas du daŭrigoj: *Descendants 2*, kiu estis eldonita la 21-an de julio en 2017, kaj *Descendants 3*, kiu estis eldonita la 2-an de aŭgusto 2019.

La rakonto situas en fantasta mondo. La scenaro prezentas infanojn de herooj kaj maliculoj el aliaj filmoj de Disney. *Ben* estas la filo de Belulino kaj la Besto, princo kiu prepariĝas iĝi la reĝo de unuiĝinta Fabela Lando, *Mal* estas filino de Maleficent, malica feino el la filmo *Dormanta Belulino*, *Evie* estas filino de la malbona reĝino, duonpatrino de la princino de *Neĝulino kaj la sep nanoj*, *Jay* estas filo de Jafar, ŝtelista magiisto el *Aladdin*, kaj *Carlos* filo de Cruella De Vil de *Cent kaj unu dalmatoj*.

## Adoleskaj posteuloj 

Dove Cameron and Cameron Boyce talking about Descendants 2.jpg|
WW Chicago 2014 - Booboo Stewart 01 (15058255462).jpg|

## Gepatroj 

Maleficent - 2.jpg|
The Evil Queen and Jaffar at Mickey's Halloween Party - fokuso.jpg|

## Vidu ankaŭ 
* Cruella
* Maleficent

## Eksteraj ligiloj 
*  () 
* 

Kategorio:Filmoj aperintaj en 2015
Kategorio:Anglalingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj de Disney
Kategorio:Muzikaj filmoj
Kategorio:Fikciaj infanoj
Sainte-Geneviève

**Sainte-Geneviève** (prononco [**sɛ̃t̪** ʒǝnǝ**viɛv**]) estas la termino, kiu en la franca lingvo estas la nomo de Sankta Ĝenoveva - ĝi troviĝas en la nomo de pluraj lokoj.
  
## En Francio 
* Sainte-Geneviève, komunumo de la departemento Manche en la regiono Normandio
* Sainte-Geneviève, komunumo de la departemento Seine-Maritime same en la regiono Normandio
* Sainte-Geneviève-des-Bois, komunumo de la departemento Essonne en la regiono Francilio
* Sainte-Geneviève-lès-Gasny, komunumo de la departemento Eure en la regiono Normandio
* Monteto Sainte-Geneviève, monteto de la 5-a arondismento de Parizo

## En Kanado 
* *Sainte-Geneviève-de-Berthier*, municipo de Kebekio en la regiono de Lanodierio

## En Usono 
* Sainte-Geneviève, urbo en la ŝtato Misurio

Kategorio:Loknomoj
György Ádám (advokato)

**György Ádám** [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Ádám György** estis hungara advokato, altlerneja instruisto, policano.

György Ádám naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
György Ádám devenis el juda familio. Li maturiĝis en elektra mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1940, inter 1942-1945 li estis trudlaboristo. Liberiĝinta li tuj aliĝis al la komunistoj, inter 1945–1949 li estis policano pri ekonomiaj krimoj. Li akiris juran diplometon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1948 (li doktoriĝis nur en 1957). Li instruis en la polica akademio inter 1948–1951 kaj 1956–1962. En 1951 li estis viktimo de la politika purigado, poste li faris jurajn laborojn en diversaj laborejoj. Depost la hungara revolucio de 1956 li estis fidelulo de János Kádár, eĉ li ricevis memormmedalon en 1957. Li instruis filozofion en la Hungara Socialista Laborista Partio inter 1960–1988. Li instruis ankaŭ en Medicina Universitato de Budapeŝto kiel lektoro (1964–1975), docento (1975–1988), profesoro (1988–1991). Li instruis ankaŭ en Muzikakademio Ferenc Liszt (1982–1988). Intertempe li kandidatiĝis (1974) kaj doktoriĝis (1987) ĉe Hungara Scienca Akademio. En 1991 li pensiuliĝis, sed poste li malfermis advokatan atelieron, kie li okupiĝis pri viktimoj de kuracistaj eraroj. Li ekinstruis ankaŭ en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li ricevis memormedalojn inter 1952-1980. Li edziĝis en 1945, post 2 jaroj lia edzino naskis filon.

## Liaj disertaĵoj 
* „A felelősség megállapításának rendje” (1975)
* „Az orvosetika alapproblémája egy speciális vonatkozás tükrében” (1986)
* The Legal Judgement of the Gratulity for Doctors in Hungary. (Acta Juridica, 1986. 1-2.)
* Az „orvosi hálapénz” büntetőjogi megítélése. (Jogtudományi Közlöny, 1988. 9.)
* Adóztatás után. Még egyszer az orvosi hálapénzről. (Bp., Magvető Könyvkiadó, 1989)
* Az Orvosi Kamara története. 1–16. (Orvosegyetem, 1989)
* Ethics and Genetics in Hungary. Czeizel Endrével. (Ethics and Human Genetics. Berlin–New York–Tokyo, 1989)
* Egészségügyi jogi kézikönyv. Szerk., összeáll. (Bp., Közgazdasági és Jogi Könyvkiadó, 1990)
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *A tévedés értékelése a büntetőjogban* (1959)
* *A jogtalan használat bűntettével összefüggő néhány jogalkalmazási kérdés* (1965)
* *A személyiség védelme és az emberen végezhető kísérlet viszonya. Az emberkísérlet paradoxonai.* (1976)
* *The Legal Judgement of the Gratulity for Doctors in Hungary* (1986)
* *Orvosi műhiba – rendőrségi eljárás* (1997)
* *Egységes és kétséges igazságszolgáltatás* (2005)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun fotoj
* hungarlingva biografio
* http://medicalonline.hu/tudomany/cikk/adam_gyorgy_professzor_emlekere

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj policanoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Preĝejo Sankta Nikolao (Bad Blankenburg)

eta|Nikolao-kirko en Bad Blankenburg
La **Preĝejo Sankta Nikolao** (germane: *St. Nikolai*) estas la paroĥuja preĝejo protestantisma en Bad Blankenburg, Germanujo. Ĝi situas ĉe la orienta flanko de la centra bazarplaco en la valo de la riveroj Rinne kaj Schwarza malsupre de Burgo Greifenstein. Sude komenciĝas post la urbetolimo la altebenaĵoj de la Turingia Arbaro.

## Historio 
Ekis en 1385 la konstruiĝo de la paroĥuja kirko kio encizelita estas ĉe la kirkoturo. En 1492 alvenis triptiko de la Virgulino kiu ne konserviĝis post 1744. Post la enkonduko de Reformacio en 1533 estis la unua paroĥestro Valentin Seitzsĉ. En 1571 oni komencis la skribadon de la blankenburgaj preĝejlibrojn. Dum marodado de svedoj en 1640 mortis la sakristiano Meurer pro la rifuzo paroli pri la kaŝejo de du altvaloraj kalikoj; ilin oni uzas ĝis hodiaŭ. En 1744 brulkonsumiĝis la kirko kiu rekonstruitis jam ekde 1749. En 1794 okazis la konsekro de la parte tute novkonstruita ejo. En 1802 forigitis la tombejo ĉirkaŭanta la kirkon.

De 1832 ĝis 1870 Blankenburgo estas eĉ sidejo de superintendanto. En 1886 oni alkonstris apsidon; la bildon enapside kaj la resurekto-pentraĵo supre de la triumfarko estas de Edmund Herger. El tiu tempo (laŭ novrenesanca stilo) kreitis ambono, baptujo kaj (en 1976 forigita) altaro. En 1976 sekvis nova restaŭrado dum kio forigitis la altaro novrenesanca kun la resurekto-bildo. En 1981 restaŭritis la tegmento ĉe la norda flanko. En la 16.10.1989 okazis la unua pacpreĝado en la kuro de Turnigo. La altarejo novaranĝitis en 1997 kaj en 2000 alvenis novaj hejtiloj.

## Konstruaĵo 
eta|Interno
La kvadrata trietaĝa turo kun vostokupolo gastigas tri sonorilojn el la jaroj 1758/59 de la rudolstadt-a majstro Johann Mayer. Apsido kaj sakristio aldonitis en 1886. La ligna barelvolbo de la halo estas surgipsita. La pli supra de la du galerioj disponigas spacon por la orgeno de la firmao Wagner el Schmiedefeld el la jaro 1753, kun 21 registroj sur du klavaroj kaj pedao. La altara kruco datumas de 1500 originante el Kastelo Heidecksburg en Rudolstadt.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo komunuma

## Notoj 
Kategorio:Bad Blankenburg
Bad Blankenburg
Bad Blankenburg
Auenheim

''''* (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas loĝloko kaj malaperinta komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Bas-Rhin*, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est'' ("Granda Oriento"). Fine de  en la komunumo vivis . Ekde 2019 la loĝloko apartenas al nova komunumo Rountzenheim-Auenheim.

## Eksteraj ligiloj 
*  (Rountzenheim-Auenheim)

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Bas-Rhin
* Rountzenheim (stacidomo)

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Rountzenheim-Auenheim
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Bas-Rhin
33441 Catherineprato

'*33441 *Catherineprato'''* estas malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la   elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de *Catherine Coulacos Prato'', verkistino, eldonistino kaj subtenantino de la virinoj kaj aliaj grupoj sub-reprezentitaj en scienco kaj akademio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de LONEOS
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
31426 Davidlouapre

'*31426 *Davidlouapre'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *OCA-DLR Asteroid Survey'' (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Orbito 
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en honoro de la franca fizikisto David Louapre, kies disertaĵo temis pri lopa kvantuma gravito. Nun laborante en industrio, li estas tre fama scienca jutubisto.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de OCA-DLR Asteroid Survey
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1999
Georg Heinrich Macheleid

**Georg Heinrich MACHELEID** (naskiĝinta la  en Cursdorf, mortinta la  en Schwarzburg) estis germana entreprenisto. Li taksatas unu el la postinventistoj de porcelano kaj fondis la firmaon *Aelteste Volkstedter Porzellanmanufaktur* en Rudolstadt-Volkstedt. eta|Memoro je Macheleid ĉe la belvidejo Trippstein en Schwarzburg

## Vivo 
eta|Lernejo en Sitzendorf kiu pli frue nomiĝis *Georg-Macheleid-Regelschule*
Estante filo de ĉarpentisto pasigis la junulajn jarojn en la Turingia Arbaro. Li studis teologion en Jena sed montris baldaŭ pli da intereso pri natursciencoj. Post finstudo li deĵoris kelkajn jarojn predikiste. Sed en 1755 li retiriĝis el la animzorgado kaj dediĉis sin tute al la laboroj de la kaŝesplorantaj porcelanistoj Ehrenfried Walther von Tschirnhaus kaj Johann Friedrich Böttger. Per laŭplanaj eksperimentoj kun diversaj teroj li mem finfine en 1757 sukcesis eltrovi metodojn pri la farado de porcelanaĵoj. La unuaj provoj de li okazis ĉe Mankenbachsmühle.

Post kiam la duko de Schwarzburg-Rudolstadt Johano Frederiko cedis al li la privilegion je porcelanaĵproduktado li fondis en 1760 en Sitzendorf manufakturon kiu translokigitis jam en 1762 al Volkstedt. Macheleid mem malekestradis firmae en 1764 ricevonte pension fare de la duko. Li konstruis por si dometon ĉe Trippstein supre de Schwarza en alteco de 504 metroj kiu poste iĝis konatega belvidejo kaj ekskursocelo. Lernejo en Sitzendorf portis nomon lian, kiu fermitis en julio 2012.

## Referencoj 
## Literaturo 
* 

## Ekstera ligiloj 
* Amikara societo "G.H. Macheleid"

Kategorio:Germanaj entreprenistoj
Kategorio:Rudolstadt
Kategorio:Germanaj teologoj
Kategorio:Porcelano
Kategorio:Pastoroj
Birkenwald (Alzaco)

**Birkenwald** (jen france, origine germane kaj alemane, prononco , signifo "betula arbaro") estas loĝloko de Francio. Ĝi situas en la departemento *Bas-Rhin*, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono *Grand Est* ("Granda Oriento"). Fine de  en Birkenwald vivis . 

La 1-an de januaro 2016, la komunumo Birkenwald kunfandiĝis kun Allenwiller, Salenthal kaj Singrist por formi la nova kounomo Sommerau. 

La loko kuŝas rande de la Nordaj Vogezoj. La najbaraj komunumoj estis Dimbsthal kaj Salenthal en la nordoriento, Allenwiller en la oriento, Wangenbourg-Engenthal en la sudoriento kaj Hengwiller en la nordokcidento. En la sudo, la stratvilaĝo estas limigita de arbaro.

## Vidu ankaŭ 
* komunumoj de Bas-Rhin

eta|maldekstra|300px|la loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

Kategorio:Komunumoj de Bas-Rhin
46592 Marinawatanabe

'*46592 *Marinawatanabe'''* estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde la Observatorio de Geisei (gubernio Koĉi, Japanio). Ĝi estas en orbita resonanco 6:11 kun Marso.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Marina Watanabe* (1990–2019), kiu, kun sia patrino *Yoshie'', agis kiel administrantino / produktorino por sia patro, Junichi Watanabe en ties aktivoj de popularigo en astronomio kaj planedoscienco.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Nacia Federacio de la Fajrobrigadistoj de Francio

La **Nacia Federacio de la Fajrobrigadistoj de Francio** (**FNSPF**) estas asocio de la tipo de la leĝo de 1901, grupiĝanta civilajn fajrobrigadistojn sen distingo de kategorio aŭ rango laŭ iliaj fakaj asocioj kaj sindikatoj.

Ĉi tiu federacio estas administrata de fajrobrigadistoj elektitaj de siaj samuloj kaj ĝiaj financoj estas provizitaj per membrokotizoj kaj vendoj de derivitaj produktoj. Ĝi havas propran ĉiumonatan revuon.

Ĝia celo estas reprezenti, defendi, antaŭenigi kaj plibonigi la viv- kaj labor-kondiĉojn de Francaj fajrobrigadoj, kvankam tio ne estas la celo de asocio laŭ la leĝo de 1901 sed tiu de la reprezentaj sindikataj organizaĵoj. 

## Historio 
La 18an de septembro 1881, kapitano Charles-Auguste Michel, el la korpuso de Vailly-sur-Aisne kunvenigis 93 oficirojn el 18 departementoj por starigi la fundamentojn de organizo celanta regrupiĝi kaj defendi la fajrobrigadojn. La 17-an de septembro 1882 oficiale naskiĝis en Reims la Nacia Federacio de Oficiroj kaj Suboficiroj de la Fajrobrigado de Francio kaj Alĝerio.

En 1997, ĝi prenis la nomon de Nacia Federacio de la Fajrobrigadistoj de Francio (FNSPF).

## Organizo 
La FNSPF estas asocio de la tipo de la leĝo de 1901, en kiu la membroj elektas sian estraron. Ĝi havas certan nombron da internaj strukturoj:
* la direktoraro kies 43 membroj estas elektitaj por 6 jaroj kaj estas renovigitaj duone ĉiun trian jaron. Ĝi interkonsiliĝas pri ĉiuj ĉefaj aferoj, reprezentas la federacion kaj voĉdonas pri la buĝeto de la asocio;
* la plenuma komitato kies naŭ membroj estas elektitaj ĉiun trian jaron. Ĝi zorgas pri la ekzekuto de aktualaj aferoj;
* la laboraj komitatoj dividiĝas en 9 kategoriaj komitatoj, 11 fakaj komitatoj kaj 2 operaciaj komitatoj. 

## Membroj 
La FNSPF havas 268 500 membrojn (2016-ciferoj) tra la fakaj fajrobrigadoj kaj sindikatoj.

Membrecaj avantaĝoj estas ofertitaj kiel jura protekto, socia protekto kaj la plano de Familia Solidareco por situacioj de escepta mizero.

Humanismo, proksimeco, sindevontigo, solidareco, civiteco kaj amikeco estas la valoroj, kiujn la fajrobrigada komunumo dividas ĉiutage kaj klopodas transdoni al la pli junaj generacioj, praktikataj per la multaj agoj, kiujn la reto subtenas:
* Festo de Sankta Barbara 
* Franca Nacia Kongreso de Fajrobrigadistoj 
* Kunveno de *Alumni*
* Rememoroj
* Instruo de junajn fajrobrigadistoj (YFJ) 
* Partopreno en Telethon 

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Fajrobrigadisto en Francio

### Ekstera ligilo 
* Oficiala retejo

## Fonto 
Ĉi tiu artikolo devenas de traduko de la franclingva Vikipedio-artikolo :fr:Fédération nationale des sapeurs-pompiers de France. Vidu la liston de aŭtoroj https://fr.wikipedia.org/w/index.php?title=F%C3%A9d%C3%A9ration_nationale_des_sapeurs-pompiers_de_France&action=history.

Kategorio:Fajroestingado
Kategorio:Franca socio