open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Al posto tuo

***Al posto tuo*** (*En via loko*) estas itala filmo de Max Croci aperinta en 2016.

## Temo 
Luca Molteni kaj Rocco Fontana estas direktoroj de sanitara kompanio. La unua estas arkitekto, fraŭlo pro elekto, ĉarma kaj loĝanta en domo en urbo; la alia estas arkitekto, kiu loĝas en kampara domo, edziĝinta al Claudia kaj havas tri infanojn.

La kompanioj en kiuj ili laboras baldaŭ kunfandiĝos; la sadika germana direktorino proponas al ili, por akiri la solan pozicion de ĉefo en la nova socio, "interŝanĝi siajn vivojn": dum semajno ili devos ŝanĝi sian hejmon kaj adopti la samajn ĉiutagajn kutimojn de la alia.

## Teĥnikaĵoj 
* Titolo: *Al posto tuo*
* Lingvoj: itala
* Reĝisoro: Max Croci
* Scenaro: Massimo di Nicola, Umberto Marino
* Muziko: Alessandro Faro
* Devenlando: Italio
* Filmado: 
* Formato: Kolora
* Ĝenro: Komedio
* Daŭro: 90 minutoj
* Aperdato: 2016

## Rolularo 
* Luca Argentero: Luca Molteni
* Stefano Fresi: Rocco Fontana
* Ambra Angiolini: Claudia
* Serena Rossi: Anna
* Grazia Schiavo: Ines
* Fioretta Mari: Erminia
* Livio Beshir: Artois
* Carolina Poccioni: Alice
* Marco Todisco: Salvo
* Giulietta Rebeggiani: Sarah
* Gualtiero Burzi: Bellatreccia
* Pia Lanciotti: Mrs Welter
* Giulia Greco: Mara
* Nicola Stravalaci: Rosario
* Roberta Mengozzi: Interprete
* Angela Melillo: Alba
* Riccardo Mandolini: Salvo

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
*  Al posto tuo en IMDb

Kategorio:Italaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2016
Kategorio:Italaj komediaj filmoj
Kategorio:Italalingvaj filmoj
46539 Viktortikhonov

'*46539 *Viktortikhonov'''* estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la elstara sovetunia glacihokeisto kaj trejnisto Viktor Vasiljeviĉ Tiĥonov (cirile : *Виктор Васильевич Тихонов'', 1930 – 2014).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Ljudmila Ĵuravljova
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1982
Lívia Gorka

**Lívia Gorka,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gorka Lívia** estis hungara ceramikisto. Lia patro estis Géza Gorka.

Lívia Gorka  naskiĝis la  en Nógrádverőce, ŝi mortis la  en Tapolca.
eta|maldekstre|Signo de Lívia Gorka
eta|Muzeo pri Géza kaj Lívia Gorka

## Biografio 
Lívia Gorka abiturientis en 1943, sed jam pli frue hejme ŝi praktikadis en ceramikado, argilado, potado. Ŝi akiris diplometon pri potado en 1948, poste ŝi laboris hejme ĉe la patro. Ŝi edziniĝis kaj naskis filon en 1952. Post 2 jaroj ŝi establis propran atelieron en la sama vilaĝo, en 1962 en Budapeŝto, en 1996 en Szentendre, fine en Tapolca. Ŝi studvojaĝis iam en Suomio. Ŝi ricevis premiojn ekde 1962.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1958, 1964, 1983, 1987)
* Varsovio (1965)
* Ĝenevo (1968)
* Los Angeles (1969)
* Arthalo Budapeŝto (1973, 1977)
* Miskolc (1985)
* Verőce (1994)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1955, 1995)
* Gmunden (1958)
* Arthalo Budapeŝto (1959, 1965, 1970, 1975)
* Londono (1963)
* Vaŝingtono (1964)
* Pécs (1968-1972, 1976, 1980-1988)
* Faenza (1970, 1975)

## Elektitaj artaĵoj 
* *Zodiákus jegyek* (ŝamoto, 1966, Gödöllő, 20 m²)
* *Madarak* (argilo, 1975, Vaŝingtono)
* *Sejt nagyító alatt* (ceramika muro, 1979, Tatabánya)

001 Vázák kaspók 1950.jpg|
003 Váza pozitív-negatív.jpg|
006 Váza fekete-vörös mintákkal.jpg|
007 Vázák fekete-fehér-sárga mintákkal.jpg|
013 Nagyméretü vázák.jpg|
019 Legelésző zebra.jpg|
021 Meteorit.jpg|
022 Druidák.jpg|

## Memorigiloj 
* muzeo pri familio Gorka en Verőce

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Kampanjo de Nov-Gvineo

eta|Aŭstraliaj fortoj atakas japanajn poziciojn ĉe Buna.
La **Kampanjo de Nov-Gvineo** de la Pacifika Milito daŭris el Januaro 1942 ĝis la fino de la milito en Aŭgusto 1945. Dum la dekomenca fazo komence de 1942, la Imperio de Japanio invadis la aŭstrali-administraciitajn teritoriojn de la *Teritorio de Nov-Gvineo* (23a de Januaro) kaj de Papuo (8a de Marto) kaj superregis okcidentan Nov-Gvineon (dekomence 29a/30a de Marto), kio iam estis parto de Nederlanda Hindio. Dum la dua fazo, daŭre el la fino de 1942 ĝis la kapitulaco de Japanio, la Aliancanoj — konsistantaj ĉefe el fortoj de Aŭstralio kaj de Usono — forigis la japanojn unue el Papuo, poste el la *Teritorio* (*Mandate*) kaj fine el la nederlanda kolonio.

La kampanjo rezultis en akra malvenko kaj tre fortaj perdoj por la Japana Imperio. Kiel en plej kampanjoj de la Pacifika Milio, malsanoj kaj malsatego perdigis pli da japanaj vivoj ol la militagado de malamikoj. Plej el la japanaj trupoj nenian eĉ kontaktiĝis kun aliancanaj fortoj, kaj anstataŭe simple estis izoligitaj kaj subpremitaj al efektiva blokado fare de la Usona Ŝiparmeo. La soldataroj estis efektive sieĝataj kaj ricevis nek manĝon nek kuracilojn, kaj rezulte, kelkaj kalkulas, ke 97% el la japanaj mortoj en tiu kampanjo estis okazigitaj de nebatalaj kaŭzoj.

Laŭ John Laffin, la kampanjo "estis eble la plej arda batalo luktita de ajnaj aliancanaj trupoj dum la Dua Mondmilito".

## Vidu ankaŭ 
* Kampanjo de la Kokoda Vojo

## Notoj 
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo
Nov-Gvineo
Kategorio:Indonezio en la Dua Mondmilito
Lajavoĵa minejo

**Lajavoĵa minejo** estas la naftogasokondensata minejo, kiu situas en Nenecio (Arĥangelska provinco, Rusio), 80 km oriente de urbo Narjan-Maro kaj estas parto de la Timano-Peĉora naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1971 kaj plu esplorata.

## Geologio 
La minejo estas ligita al la antiklinala falto de la Laja muro en la centra parto de la Denisova depresio. La levaĵo havas jenan grandecon: 54 x 18 km, amplitudo 250 metroj. La levaĵo registreblas en ĉiuj horizontoj de la sedimenta kapoto ĝis (kaj inkluzive de) la meza devonio. En la malsupra devonio kaj pli profundaj horizontoj al ĝi respondecas depresio, dividanta grandajn elstaraĵojn de la fundamento.

En la minejo naturan gason enhavas kuŝantaj ĉe la fundamento grejsoj de la malsupra triaso, karbonataj rokaĵoj de la sakmara ŝtupo de la malsupra permio kaj de la supra karbonio — malsupra permio je la profundeco 1465-2425 metroj. La ĉefa gaskapacito estas ligita al tavolo de la 1a sakmara ŝtupo je la profundeco 2225-2405 metroj. La kolektujo estas karbonata, poreco-fenda. La efika dikeco 5,25 metroj, komenca tavolpremo 24,5 MPa, tavola temperaturo 58 °C. La kuŝejo estas tavola, volba, litologie limigita.

La naftogasokondensata kuŝejo en rokaĵoj de la malsupra permio — supra karbonio situas je la profundeco 2345-2425 metroj. Kiel rezervujoj servas kalkoŝtonoj kun poreco ĝis 15-22%, penetrebleco 0,006 mkm². Gasonafta kontakto estas registrita je absoluta marko -2305 metroj. Komenca tavolpremo proksimume 24,8 MPa, tavola temperaturo ĉirkaŭ 60 °C. Prova elminigado egalis al 650 mil m³ tage diametro de niplo 20,3 mm).

Konsisto de la gaso en sedimentaĵo de la malsupra — supra karbonio: metano 80,2%, etano 2,8%, propano 1,2%, butanoj 0,8%, pentanoj kaj supraj hidrokarbonoj 2,0%, azoto 13,0%. Enhavo de kondensato 74,5 gramoj/m³.

En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 137,9 miliardoj da kubaj metroj.

## Literaturo 
* 

Kategorio:Gasminejoj de Rusio
Kategorio:Ekonomio de Nenecio
Kategorio:Geografio de Nenecio
Preĝejo Stefano la 1-a (Várpalota)

La **preĝejo Stefano la 1-a (Hungario)** estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Várpalota, iam en vilaĝo *Inota*.

## Historio 
La gotika sanktejo estis konstruita en la 13-a jarcento, la navo jam en la sekva jarcento. La tiama titolo estis Marteno de Tours. Arkeologoj trovis romian fundamenton sub la sanktejo. La unua mencio okazis en 1497. Dum la turka erao la preĝejo forlasiĝis (ekzemple en 1720). En 1724 la loĝantoj renovigis ĝin, en la sekva jaro okazis la konsekro. En 1788 la preĝejo denove estis plene renovigita, poste konsekrita jam al Stefano la 1-a. En la 19-a kaj 20-a jarcentoj plurfoje okazis renovigaj laboroj. En la 1970-aj jaroj la preĝejo estis restaŭrita, ekde tiam oni povas vidi la originajn freskojn. La lasta renoviĝo okazis en 2000.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sola en la tombejo. La fasado estas simetria, la kvadrata turo reliefas kaj altiĝas meze. La enirejo funkcias ne tra la turo, sed en mezo de la navo. La absido estas kvarangula kaj sakristio aliĝas al la absido.

Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* http://www.krudylib.hu/wiki/inotai-romai-katolikus-templom
* https://varlexikon.hu/inota
* http://www.templomaink.hu/index.php?muv=telepules&telep=Inota
eta|maldekstre|La navo kun absido
eta|maldekstre|Gotika fenestro
eta|Pordo

Varpalota
Varpalota
Batalo ĉe insulo Rennell

eta|Usona militŝipo *Chicago* malalte sur akvo matene de la 30a de Januaro 1943, kun torpedodamaĝo de la antaŭa nokto. Ĝi estis sinkigita de alia aeratako tiun vesperon.
La **Batalo ĉe insulo Rennell** (en angla: *Battle of Rennell Island*, en japana: レンネル島沖海戦) okazis la 29an–30an de Januaro 1943. Ĝi estis la lasta grava marbatalo inter Usona Ŝiparmeo kaj la Imperia Japana Ŝiparmeo dum la kampanjo de Guadalcanal en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito. Ĝi okazis en Suda Pacifiko inter la insuloj Rennell kaj Guadalcanal en la sudaj Salomonoj.

En la batalo, japanaj ŝiparmeaj ter-bazitaj torpedo-bombaviadiloj, klopodante havigi protekton por la tuja evakuado de japanaj fortoj el Guadalcanal, faris kelkajn atakojn dum du tagoj al usonaj militŝipoj kiuj operacis sude de tiu insulo. Aldone ili alproksimiĝis al Guadalcanal kun la celo ataki japanajn ŝipojn kiuj povus aperi, ĉar la usona forto estis protektanta aliancanan transportan ŝipkonvojon kiu klopodis porti tien anstataŭajn trupojn.

Kiel rezulto de la japanaj aeratakoj al la transporta forto, unu usona peza krozoŝipo estis sinkigita, unu destrojero estis tre damaĝita, kaj la cetero de la usona transporta forto estis devigita retiriĝi el la areo de sudaj Salomonoj. Parte ĉar ili sukcesis revenigi la usonan transportan forton en tiu batalo, la japanoj ankaŭ sukcese evakuis siajn restintajn trupojn el Guadalcanal ĉirkaŭ la 7a de Februaro 1943, kio lasis ĝin en la manoj de Aliancanoj finigante tiel la batalon por la insulo.

## Bibliografio
* Crenshaw, Russell Sydnor (1998). South Pacific Destroyer: The Battle for the Solomons from Savo Island to Vella Gulf. Naval Institute Press. ISBN 1-55750-136-X.
* Dull, Paul S. (1978). A Battle History of the Imperial Japanese Navy, 1941–1945. Naval Institute Press. ISBN 0-87021-097-1.
* Frank, Richard B. (1990). Guadalcanal: The Definitive Account of the Landmark Battle. New York: Penguin Group. ISBN 0-14-016561-4.
* McGee, William L. (2002). "The Six-Month Struggle for Guadalcanal". The Solomons Campaigns, 1942–1943: From Guadalcanal to Bougainville—Pacific War Turning Point, Volume 2 (Amphibious Operations in the South Pacific in WWII). BMC Publications. ISBN 0-9701678-7-3.
* Morison, Samuel Eliot (1958). "Chapter 15". The Struggle for Guadalcanal, August 1942 – February 1943, vol. 5 of History of United States Naval Operations in World War II. Boston: Little, Brown and Company. ISBN 0-316-58305-7.
* Tagaya, Osamu (2001). Mitsubishi Type 1 "Rikko" 'Betty' Units of World War 2. New York: Osprey. ISBN 978-1-84176-082-7.

Rennell
Tassafaronga
Tassafaronga
Tassafaronga
Tassafaronga
Wilhelm Zopf

**Friedrich Wilhelm ZOPF** (naskiĝinta la  en Roßleben, mortinta la  en Münster) estis germana botanikisto.

## Vivo 
Nur post deĵoro kiel elementarlernejinstruisto en Gerbstedt-Thondorf li trapasis la abiturientan ekzamenon ĉe la gimnazio de Eisleben. Poste li studis natursciencojn en Berlino kie li habilitiĝis en 1883 ĉe la universitato respektive ĉe la Agrikultura altlernejo. En 1888 li ekprofesoriĝis pri botaniko kaj ekestris en la kriptogama laborejo de Halle (Saale).

En 1899 li nomumitis profesoro kaj direktoro de la botanika ĝardeno en Münster. Li ankaŭ eldonis inter 1892 kaj 1895 la fakgazeton *Beiträge zur Physiologie und Morphologie niederer Organismen* (en Lepsiko).

## Verkaro 
* »Zur Entwickelungsgeschichte der Askomyceten« (Halle 1881)
* »Zur Morphologie der Spaltpflanzen« (Lepsiko 1882)
* »Die Spaltpilze« (Vroclavo 1883)
* »Die Pilztiere oder Schleimpilze« (Vroclavo 1885)
* »Zur Morphologie und Biologie der niedern Pilztiere« (Lepsiko 1885)
* »Untersuchungen über Parasiten aus der Gruppe der Monadinen« (Halle 1887)
* »Zur Kenntnis der Infektionskrankheiten niederer Tiere und Pflanzen« (Halle 1888)
* »Die Pilze in morphologischer, physiologischer, biologischer und systematischer Beziehung« (Vroclavo 1890)
* »Untersuchungen über die durch parasitische Pilze hervorgerufenen Krankheiten der Flechten« (Lepsiko 1897)
* »Die Flechtenstoffe« (Jena 1907)

## Fonto 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 20. Leipzig 1909, p. 993 kio relegeblas tie ĉi interrete.

Kategorio:Germanaj botanikistoj
Kategorio:Germanaj fungosciencistoj
Kategorio:Germanaj pedagogoj
Kategorio:Akademianoj
46568 Stevenlee

'*46568 *Stevenlee'''* estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la hungaria familio, en la interna asteroida zono, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Steven (Steve) Lee'', iaman noktan helpanton ĉe la Angla-Aŭstralia Teleskopo dum du pasintaj jardekoj. Li estis ankaŭ aktiva amatora astronomo kaj konstruanto de teleskopoj, verkante teknikajn artikolojn pri tiu temoj kaj kuraĝigante la interesojn en la amatora komunumo. Li pervide malkovris la kometon C/1999 H1 (Lee).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1991
46580 Ryouichiirie

'*46580 *Ryouichiirie'''* estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en honoro de la amatora astronomo *Ryouichi Irie'' de Tojooka (gubernio Hjogo), sendependa malkovrinto de la kometo C/1988 P1 (Machholz). Li ankaŭ estas premiita astrofotisto kaj larĝe ekspozicias siajn verkojn tra la mondo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Savaneta

eta|Mapo de Arubo
**Savaneta** estas eta vilaĝo je la sudokcidenta marbordo de Arubo, okcidente de San Nicolas. 

Antaŭ 1790 la en la sudo situanta Savaneta estis la ĉefurbo de Arubo, sed montriĝis ke Oranjestado estis pli bone atingebla por ŝipoj, kaj tial fariĝis la ĉefurbo.

En Savaneta nun ĉefe loĝas fiŝkaptistoj.

Apud la vilaĝo situas la marsoldato-kazerno Savaneta de la nederlanda Reĝa Mararmeo, kie krom taĉmento de la Korpuso de Marsoldatoj loĝas ankaŭ la Aruba Milico.

Savaneta.JPG|Historia konstruaĵo
PoortMSKSavaneta.jpg|La marsoldata kazerno
Pieter Boerstraat, Savaneta - panoramio.jpg|Pieter Boerstraat

## Naskiĝis en Savaneta
* Roger Peterson (1980), kantisto

Kategorio:Loĝlokoj de Arubo
Adjutanto

**Adjutanto** estas rango en kelkaj armeoj. Adjutantoj subtenas la oficirojn.

La vorto adjutanto unue estis uzata en la franca armeo. Adjutantoj laboras tie por la majoroj kiel asistanto.

Nuntempe adjutanto estas ofte la plej alta suboficira rango.

Kategorio:Soldataj rangoj
Batalo de Orientaj Salomonoj

eta|dekstre|Usonaj aviadilŝipoj *Wasp* (antaŭe), *Saratoga*, kaj *Enterprise* (fone) operacantaj en Pacifiko sude de Guadalcanal la 12an de Aŭgusto 1942.
La **Batalo de Orientaj Salomonoj** (konata ankaŭ kiel *Batalo de la insuloj Stewart* kaj, en japanaj fontoj, kiel *Dua Batalo de Salomona Maro*), estis marbatalo kiu okazis la 24an–25an de Aŭgusto 1942, kaj estis la tria batalo de aviadilŝipoj en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito kaj la dua plej granda konflikto luktata inter la Usona Mararmeo kaj la Imperia Japana Mararmeo dum la kampanjo de Guadalcanal. Kiel en la bataloj de Korala Maro kaj Midway, la ŝipoj de ambaŭ flankoj rare intervidiĝis aŭ pafis unu kontraŭ la alia. Anstataŭe, preskaŭ ĉiuj atakoj el ambaŭ flankoj estis faritaj per aviadiloj ĉu el la aviadilŝipoj ĉu el teraj bazoj.

Post kelkaj damaĝaj aeratakoj, la ŝiparmeaj surfacaj batalantoj kaj el Usono kaj el Japanio retiriĝis el la batalareo sen sekurigi klaran venkon. Tamen, Usono kaj la Aliancanoj akiris taktikan kaj strategian avantaĝon. La perdoj de Japanio estis pli grandaj kaj inkludis dekduojn da aviadiloj kun espertaj avianaroj. Fakte japanoj perdis ĉirkaŭ 75 aviadilojn, dum Aliancanoj ĉirkaŭ 20.

Krome, la japanaj plifortigoj intencitaj por Guadalcanal estis prokrastitaj kaj finfine liveritaj per militŝipoj anstataŭ per transportaj ŝipoj, kio donis al Aliancanoj pli da tempo por prepariĝi kontraŭ la japana kontraŭofensivo kaj eviti ke la japanoj surterigu pezan artilerion, municion, kaj aliajn gravajn liveraĵojn.

## Bibliografio 
* Coombe, Jack D. (1991). Derailing the Tokyo Express. Harrisburg, Pennsylvania: Stackpole. ISBN 0-8117-3030-1.
* Evans, David C. (Editor); Raizo Tanaka (1986). "The Struggle for Guadalcanal". The Japanese Navy in World War II: In the Words of Former Japanese Naval Officers (2nd ed.). Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-316-4.
* Frank, Richard B. (1990). Guadalcanal: The Definitive Account of the Landmark Battle. New York: Penguin Group. ISBN 0-14-016561-4.
* Hammel, Eric (1999). Carrier Clash: The Invasion of Guadalcanal & The Battle of the Eastern Solomons August 1942. St. Paul, Minnesota, USA: Zenith Press. ISBN 0-7603-2052-7.
* Hammel, Eric (1988). Guadalcanal: Decision at Sea : The Naval Battle of Guadalcanal, Nov. 13–15, 1942. (CA): Pacifica Press. ISBN 0-517-56952-3.
* Hara, Tameichi (1961). Japanese Destroyer Captain. New York & Toronto: Ballantine Books. ISBN 0-345-27894-1.

Orientaj Salomonoj
Orientaj Salomonoj
Orientaj Salomonoj
Orientaj Salomonoj
Orientaj Salomonoj
Rabaul

eta|270ra|maldekstre|Provinco *East New Britain*

**Rabaul** estas urbo en la provinco *East New Britain*, en la insulo Nova Britio, en Papuo-Nov-Gvineo. Ĝi kuŝas je ĉirkaŭ 60 kilometrojn oriente de la insulo Nov-Gvineo. Rabaul estis la provinca ĉefurbo kaj la plej grava setlejo en la provinco ĝis ĝi estis detruita en 1994 pro la cindro falinta el vulkana erupcio sur sian havenon.

Dum la erupcio, cindro estis sendita milojn da metrojn en la aero kaj la posta cindropluvo okazigis la detruon de 80% el la konstruaĵoj de Rabaul. Post la erupcio la ĉefurbo estis translokigita al Kokopo, ĉirkaŭ 20 kilometrojn for. Rabaul estas kontinue minacata de vulkana aktiveco je la rando de la Rabaul kaldero, nome inundita kaldero de granda piroklasta materialo.

## Historio 
Rabaul estis planita kaj konstruita ĉirkaŭ la havena areo konata kiel Simpsonhafen (Simpson Harbour) dum la administracio de la Germana Novgvineo kiu kontrolis la regionon inter 1884 kaj formale tra 1919. El 1910 Rabaul estis la sidejo de Germana Novgvineo ĝis ĝi estis kaptita de la Brita Imperio dum la komencaj tagoj de la Unua Mondmilito. Ĝi iĝis la ĉefurbo de la aŭstralia mandata Teritorio Novgvineo ĝis 1937 kiam ĝi estis la unuan fojon detruita de vulkano.

Dum la Dua Mondmilito ĝi estis konkerita de Japanio en 1942, kaj iĝis ĝia ĉefa bazo de militista kaj ŝiparmea aktiveco en la Suda Pacifiko. Aviadilatakoj kontraŭ Rabaul estis batalo de la Pacifika Fronto en la Dua Mondmilito okazinta ĉefe la 11-an de novembro 1943.

Setlejoj kaj militistaj instalaĵoj ĉirkaŭ la rando de la kaldero estas ofte kolektive nomataj Rabaul, kvankam la malnova urbo Rabaul estis reduktita al praktika malgravo fare de la vulkana erupcio en 1937.

## Aktualo 
Kiel turisma destinejo, Rabaul estas populara pro siaj vulkanoj, kaj lokoj por subnaĝado, spektakla haveno kaj aliaj pejzaĝoj, pro la historio de la Dua Mondmilito, flaŭro kaj faŭno, kaj la kultura vivo de la Tolaioj. Antaŭ la erupcio de 1994, Rabaul estis populara komerca kaj distra ŝipdestinejo; nun malmultaj privataj malgrandaj aviadiloj vizitas ĝin, sed almenaŭ 10 al 12 krozoŝipoj vizitas Rabaul ĉiujare, kiel la *Queen Elizabeth* kiu portas ĝis 2000 pasaĝeroj. Turismo estas grava industrio en Rabaul kaj en Orienta Nov-Britujo ĝenerale.

## Eksteraj ligiloj 
* A look at Rabauls Past 
* East New Britain Tourism & Trade Directory
* Tavurvur, Rabaul Caldera

Kategorio:Loĝlokoj en Orienta Nov-Britio
Kategorio:Lokoj ligitaj al la Dua Mondmilito
Kategorio:1878
Germana Infanliteratura Premio

La **Germana Infanliteratura Premio**,  (ĝis 1981: *Deutscher Jugendbuchpreis*) estas la plej grava germania literatura premio pri porinfana literaturo, fondita en 1956 de la registaro de Germanio kaj disdonata jare.

## Vidu ankaŭ 
* ALMA-premio

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala retejo 

Kategorio:Germanlingva literaturo por infanoj
Kategorio:Aperis en 1956
Kategorio:Germanaj literaturpremioj
Kategorio:Infanliteraturaj premioj
46595 Kita-Kyushu

'*46595 *Kita-Kyushu''''' estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ la urbo Kitakjuŝu en gubernio Fukuoka. De tiam, kiam la unua ŝtalfabriko administrata de la registaro estis tie instalita en 1901, la urbo kontribuis al la modernigo de la japanaj industrioj. Kitakjuŝu venkis la poluon kaj estis revivigita kiel " verda " urbo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Batalo ĉe Tassafaronga

eta|250px|La usona ŝipo *Minneapolis* en Tulagi kun torpedo damaĝo kelkajn horojn post la batalo la 1an de Decembro, 1942.
La **Batalo ĉe Tassafaronga**, foje referencata kiel la **Kvara Batalo ĉe insulo Savo** aŭ, en japanaj fontoj, kiel la **Batalo de Lunga** (ルンガ沖夜戦), estis dumnokta marbatalo kiu okazis la 30an de Novembro, 1942, inter militŝipoj de Usona Mararmeo kaj de la Imperia Japana Ŝiparmeo dum la Kampanjo de Guadalcanal. La batalo okazis en Ironbottom Sound ĉe la areo de Tassafaronga en Guadalcanal.

En la batalo usona forto de kvin krozoŝipoj kaj kvar destrojeroj estre de la komando de la admiralo Carleton H. Wright luktis kontraŭ ok japanaj destrojeroj kiuj klopodis liveri manĝon por siaj fortoj en Guadalcanal. Uzanta radaron, la usonaj militŝipoj akiris surprizon, ekpafis, kaj sinkigis unu destrojeron. Sub estreco de admiralo Raizō Tanaka, la aliaj japanaj ŝipoj tuj repafis torpedojn de tipo 93 "Longa Lanco", kaj sinkigis unu usonan krozoŝipon kaj ege damaĝis tri aliajn. La resto de la forto de Tanaka fuĝis sendamaĝa sed malsukcesis finkompletigi la intencitan livermision.

Kategorio:Bataloj en 1942
Tassafaronga
Tassafaronga
Tassafaronga
Kisko

eta|Mapo de Kiska.
**Kisko** aŭ **Kiska** (, , trad. kateto) estas insulo en la Rat-Insuloj, nome grupo de Aleutaj Insuloj de Alasko. Ĝi estas ĉirkaŭ 22 mejlojn (35 km) longa kaj varias larĝe el 1.5 al 6 mejloj (2.4 al 9.7 km). Ĝi estas parto de la Natura Areo de Aleutaj Insuloj kaj tiele necesas specialaj permesoj por viziti ĝin. La insulo ne havas permanentan loĝantaron.

## Notoj 
Kategorio:Vulkanoj en Usono
Kategorio:Insuloj en Usono
Kategorio:Vulkanoj en Alasko
Kategorio:Insuloj en Alasko
Kategorio:Aleutaj insuloj
Kategorio:Protektitaj areoj en Alasko
Kategorio:Stratovulkanoj
Zoltán Szentirmai

**Zoltán Szentirmai** [sentirmai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szentirmai Zoltán** estis hungara skulptisto, instruisto, medalisto, platetisto.

Zoltán Szentirmai  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Szentendre.
[eta|maldekstre|[János Vitéz fare de Zoltán Szentirmai (1988, Esztergom)]]
eta|Ceramika muro en Szentendre (kunlaboranto: Zoltán Szentirmai)
[eta|Vinberpresilo fare de Zoltán Szentirmai (1985, [Nagyréde)]]

## Biografio 
Zoltán Szentirmai frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1967. Lia ĉefinstruisto estis József Somogyi. Post siaj studoj li ekinstruis en faklernejo pri dekoraciistoj. En 1979 li translokiĝis al Szentendre, kiu estas la hungara ĉefurbo de artoj. Li ricevis premiojn inter 1972-2014.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1971, 1977, 1990)
* Budapest
* Szeged, Eger (1978)
* Szentendre (1994)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1967–1972, 1981, 1992–1993)
* Pécs (1981, 1997)
* Sopron (1983, 1987)
* Szentendre (1992–1994)
* Nyíregyháza, Debrecen (1996)

## Elektitaj skulptaĵoj 
* vidu la 3 bildojn!
* Miklós Jurisics (busto, 1971, Kőszeg)
* Sándor Petőfi (1985, Komló)
* Birdoj de Bakony (1993, Ajka)
* monumento (2008, Bükkábrány)

## Elektitaj medaloj 
* "Liszt Ferenc 1811-1886 / Emlékezetül 1986-ban" (bronzo)
* "Liszt Ferenc halálának 100. évfordulójára" (1986)
* "Az erdő védelmezője" (bronzo)

## Elektitaj platetoj 
* "Picasso" (bronzo)
* "MTV - XVIII. Miskolci TV fesztivál 1978" (1978, bronzo)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj medalistoj
Kategorio:Hungaraj platetistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Pál Szinvai

**Pál Szinvai** [sinvai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Szinvai Pál** estas hungara skulptisto, ceramikisto.

Pál Szinvai  naskiĝis la  en Budapeŝto.
eta|maldekstre|Monumento pri enmigrantoj fare de Pál Szinvai
[eta|Laura Kriesch kaj [Sándor Nagy (pentristo) fare de Pál Szinvai]] 
## Biografio 
Pál Szinvai studis en Industriarta Altlernejo (1982-1987) kaj belarta akademio en Munkeno (1987-1991). Liaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Csekovszky, Imre Schrammel kaj Hubertus von Pilgrim. Jam pli frue ekde 1986 li kreis ceramikajn skulptaĵetojn el ŝamotoj kaj argiloj. En 1993 li eklaboris kiel skulptisto en la Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li ricevis stipendiojn en la jaroj 1994, 1996 kaj 1998. Li ricevis germanan premion en 1990.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Graz (1991)
* Budapeŝto (1994)
* Kaposvár (1996)
* Gödöllő (2009) 

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1990, 1995, 1998)
* Pécs (1990-1994, 1996)
* Kaposvár (1993, 1996)
* Dresdeno (1998)
* Szada (2012) 

## Elektitaj skulptaĵoj 
* 12 ceramikaj reliefoj (1988, Cegléd)
* Kaino kaj Habelo (1994, Budapeŝto)
* Sándor Nagy (pentristo) kaj Laura Kriesch (2014, Gödöllő, vidu la bildon!)
* Monumento pri enmigrantoj (2015, Pilisvörösvár, vidu la bildon!)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj skulptistoj
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
(46598) 1993 FT2

**(46598) 1993 FT2** estas marsrenkonta asteroido malkovrita la  de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).

Ĝia klinita discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda klinangulo tenas ĝin malproksima de la ruĝa planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,319416 astronomia unuo (47,784 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eleanor Francis Helin
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Hendrik Dirk Kruseman van Elten

**Hendrik Dirk Kruseman van Elten** (Alkmaar, 14-a de novembro 1829 - Parizo, 12-a de julio 1904) estis nederlanda pentristo, litografo kaj redaktisto.

Li studis en Harlemo, kaj kun Cornelis Lieste. kaj tiam en Germanio, Svislando, Tirolo, Bruselo kaj Amsterdamo. En 1865 li translokiĝis al Nov-Jorko, de 1870 ĝis 1873 li revenis al Eŭropo kaj en 1883 li estis elektita membro de la National Academy Museum and School
.

## Referencoj 
Kategorio:Nederlandaj pentristoj
Nitrila fluorido

**Nitrila fluorido** aŭ **NO2F** estas neorganika nitrogena kombinaĵo de fluoro kaj oksigeno, senkolora gaso kun fortaj oksidigaj potencaĵoj kaj plej forta nitrogeniga agento kvankam la malfacilaĵoj por manipulado. Hetherington kaj Robinson raportis nitrogenigon de aromataĵoj per nitrila fluorido en malĉeesto de kataliziloj. Ili sugestis ke en akva solvaĵo, nitrila fluorido dissociiĝas en NO2+ katjonoj kaj F- jonoj kaj la nitrogeniuma peraĵo tiele formita estas la aktiva ingredienco en la nitrogenigoj. Ĝenerale la reakcioj estiĝas en malaltaj temperaturoj.

Nitrila fluorido estas solvebla en pentano, karbona dusulfido, kloroformo kaj nitrobenzeno. Diversaj metaloj ekfajras en kontakto kun la gaso. Nitrila fluorido estis unuafoje produktita en 1932 far Otto Ruff (1871-1939), Manzel kaj Neumann per agado de fluoro sur *nitrogena duoksido*. Tamen, en 1905, Henri Moissan (1852-1907) kaj Paul Lebeau (1868-1959) estis la unuaj kiuj priskribis reakcion inter fluora gaso kaj nitrogena duoksido.

## Sintezoj 
### Sintezo 1 
* Sintezo per agado de *nitrona fluoroborato* sur natria fluorido:

### Sintezo 2 
* Preparado per traktado de *dunitrogena kvinoksido* kaj natria fluorido:

### Sintezo 9 
* En 1905, Moissan kaj Lebeau preparis nitrobenzenon per interagado de *nitrokarbonilo* kaj fluorgaso:

### Sintezo 10 
* Sintezo per traktado de *fosfora kvinfluorido* kaj *nitrogena duoksido*:

### Sintezo 11 
* Per interagado de *nitrogeniuma kvarfluoroborato* kaj natria fluorido:

## Reakcioj 
### Reakcio 1 
* Preparado de nitrata acido per hidrolizo de *nitrila fluorido*:

### Reakcio 2 
* Preparado de natria nitrato kaj natria fluorido per interagado de nitrila fluorido sur natria hidroksido:

### Reakcio 3 
* Sintezo de *silicia kvarfluorido* ekde la *nitrila fluorido*:

### Reakcio 4 
* Sintezo de *nitrozil fluorido* ekde *nitrila fluorido* kaj kemia elemento fero:

### Reakcio 8 
* Nitrigo de alkoholoj per interagado de *nitrila fluorido* sur metanolo:

### Reakcio 9 
* Sintezo de nitro-benzeno per interagado de *nitrila fluorido* kaj benzeno en ĉeesto de *aluminia trifluorido*:

## Literaturo 
* Chemistry of Energetic Materials
* Aromatic Nitration
* The Chemistry of Nonaqueous Solvents VB: Acid and Aprotic Solvents
* The Chemistry of the Non-Metals
* The Chemistry of Nitrogen: Pergamon Texts in Inorganic Chemistry
* Abstracts of Doctors' Dissertations

## Referencoj 
* Fizikaj konstantoj de kemiaĵoj

Kategorio:Organikaj reakciantoj
Kategorio:Esteroj
Kategorio:Nemetalaj halogenidoj
Kategorio:Fluoridoj
Géza Gorka

**Géza Gorka,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Gorka Géza** estis unu el la plej elstara hungara ceramikisto. Lia filino estis Lívia Gorka.

Géza Gorka  naskiĝis la  en Nagytapolcsány (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Topoľčany en Slovakio), li mortis la  en Verőce (Pest).
eta|Muzeo pri Géza kaj Lívia Gorka

## Biografio 
Géza Gorka lernis precipe en sia naskiĝurbo, poste li studis la argilteknikon en Mezőtúr. Inter 1919-1921 li studis la ceramikon kaj fajencon en Leutkirchen kaj Karlsruhe. Hejmenveninta li laboris apud Balázs Badár en Mezőtúr. En 1923 li fondis akcian uzinon en Verőce, li estis ties teknika gvidanto. Post 4 jaroj li forlasis la uzinon kaj establis propran atelieron. En 1943 en tiam hungara urbo Losonc fondis uzineton, sed pro la mondomilito li perdis ĉion. Post la milito li laboris en porcelana uzino en Budapeŝto, iom poste li revenis al Verőce, kie li produktis ĝismorte. Li ricevis premion Kossuth en 1963, pli frue ankaŭ aliajn premiojn. Li havis edzinon, kiu naskis en 1925.

## Elektitaj solaj ekspozicioj 
* Budapeŝto (1955, 1957, 1964)
* Balassagyarmat (1964, 1967)
* Verőce (1994)

## Elektitaj kolektivaj ekspozicioj 
* Balassagyarmat (1946)
* Arthalo Budapeŝto (1953, 1955, 1960)
* Bruselo, Faenza (1958)
* Oostende (1959)
* Tokio (1961)
* Prago (1962)
* Pécs (1968)
* Budapeŝto (1994)

## Elektitaj disĉiploj 
* Kinga Szabó (ceramikisto)

## Elektitaj artaĵoj 

017 Kerámiák 1935-ből.jpg|
018 Kerámiák 1940-ből.jpg|
011 Kerámia kiállítás 1942.jpg|
012 Kerámia kiállítás 1942.jpg|
006 Kaspók 1935-44.jpg|
004 Dréher kancsó 1937-39.jpg|
005 Falitál 1938-42.jpg|
003 füles váza 1940-42.jpg|
008 Dinnye váza 1946-48.jpg|
009 Háromnyaku váza 1950.jpg|
010 Hosszúnyaku váza 1950.jpg|
013 váza 1958-ból.jpg|

## Memorigiloj 
* muzeo Gorka fondita en 1972 (vidu la bildon!)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio 
* hungarlingva aprezo kun bildoj

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ceramikistoj
Cristina López Barrio

**Cristina López Barrio** (Madrido, 12-a de majo 1970) estas hispana verkistino kaj advokatino.

Ŝi studis juron en la Komplutensa Universitato de Madrido specialiĝante en intelekta propraĵo en la Universidad Pontificia Comillas en 2006 kaj 2007. En 2000, ŝi sekvis kurson de krea skribo de Clara Obligado.

## Libroj 
* *Niebla en Tánger*, 2017, finalista de la Premio Planeta
* *Tierra de brumas*, 2015
* *El cielo en un infierno cabe*, 2013
* *El reloj del mundo*, 2012
* *La casa de los amores imposibles*, 2010
* *El hombre que se mareaba con la rotación de la Tierra*, 2009

## Premioj 
* Premio Villa Pozuelo de Alarcón, 2009
* Premio a la escritora revelación, 2010
* Finalista Premio Planeta, 2017

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* cristinalopezbarrio.com 

Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj advokatoj
46596 Tobata

'*46596 *Tobata'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita laŭ *Tobata'', kvartalo de la urbo Kitakjuŝu en gubernio Fukuoka kaj loko de la kampuso de la Fakultato de Inĝenierarto de la Instituto de Teknologio de Kjuŝuo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Buto (filo de Teleono)

**Buto** ( –*Bútés*, ) estas en greka mitologio filo de Teleono el Ateno  kaj lia edzino Zeŭipa, filino de rivera dio Eridano.

Buto aliĝis al ekspedicio de Argonaŭtoj, kiuj veturis sur ŝipo al malproksima Kolĥido por akiri oran ŝaffelon. Dum longa vojaĝo ili postvivis multajn aventurojn, inter ili longan restadon sur insulo Lemnos, kie virinoj gvidataj de reĝino Hipsipilo murdis siajn edzojn kaj poste kun ĝojo bonvenigis Argonaŭtojn. Post plua ŝipveturado ili liberigis Fineon de Harpioj kaj sukcesis traveturi inter kunpuŝiĝantaj rokoj Simplegadoj, kiuj gardis enirejon en Bosporon. En Koĉido ili fine helpe de sorĉistino Medea sukcesis akiri la oran ŝaffelon.

Sur la returna vojaĝo ili feliĉe traveturis inter Scilo kaj Ĥaribdo. Poste ilin eklogis en pereon kantado de Sirenoj, kiujn por savi la Argonaŭtojn, klopodis per sia voĉo superi Orfeo.

Fine el la tuta ŝipanaro nur Buto lasis sin delogi de la Sirena kantado kaj saltis en la maron. Sed laŭ iuj malnovtempaj aŭtoroj savis lin diino Afrodito kaj transigis lin en sicilian urbon Marsalan, pli frue nomatan Lilibaiono (lat Lilybaeum), kie li prisetlis.  Buto poste fariĝis reĝo kaj Afrodito naskis al li filon Erikson.

## Fonto 
Kategorio:Antikvaj grekoj
Kategorio:Argonaŭtoj
Tommy Douglas

**Thomas Clement “Tommy” Douglas** (20 oktobro 1904 - 24 februaro 1986) estis kanada socialdemokrata politikisto kaj baptisma pastoro. Li estis elektita al la Ĉambro de Deputitoj de Kanado (angle, *House of Commons*; france, *Chambre des communes*) en 1935 kiel membro de la Kooperativa Civitanara Federacio, KCF (angle, *Co-operative Commonwealth Federation*, CCF; france, *Fédération du Commonwealth coopératif*, FCC). Li forlasis federacian politikon por iĝi la gvidanto de la KCF de Saskaĉevano kaj poste la sepa ĉefministro (premiero) de Saskaĉevano ekde 1944 ĝis 1961. Lia registaro estis la unua socialdemokrata registaro en Nordameriko, kaj ĝi lanĉis la unuan universalan, tutinkluzivan, unu-pagantan sanzorgo-programon de la kontinento.

Stariginte la saskaĉevanan sanzorgo-programon, Douglas rezignis la premierecon kaj kampanjis por gvidi la lastatempe formitan kanadan Nov-Demokratian Partion (NDP), la partio kiu postvenis la pli frua KCF. La NDP elektis lin kiel sia unua federacia gvidanto en 1961. Kvankam Douglas neniam estris la partion en registaron, la partio ofte tenis la potenc-ekvilibron en la Ĉambro de Deputitoj. Li renomiĝis pro sia principa opozicio al la altrudo de la Leĝo pri Militaj Rimedoj (angle, *War Measures Act*; france, *Loi sur les mesures de guerre*) dum la Oktobra krizo de 1970. Li rezignis kiel partigvidanto la venontan jaron sed daŭris kiel parlamentano ĝis 1979.

Douglas ricevis multajn honorajn doktorecojn, kaj fonduso nome de li kaj de lia politika mentoro, M.J. Coldwell, stariĝis en 1971. En 1981, oni premiis al Douglas la Ordenon Kanadan, kaj li iĝis membro de la Privata Konsilio en 1984, du jarojn antaŭ sia morto. En 2004, programo de la nacia telesendanta korporacio, la CBC, nomis Tommy Douglas kiel *La plej brava kanadano* (angle, *The Greatest Canadian*; france, *La plus grande personnalité canadienne*), surbaze de Kanado-kovranta opiniosondo de la spektantoj.

Kategorio:Kanadaj baptistoj
Kategorio:Skotaj kanadanoj
Kategorio:Skota klerikaro
Kategorio:Skotaj baptistoj
Kategorio:Kompostistoj
Kategorio:Kanadaj socialistoj
Kategorio:Kanada klerikaro
Kategorio:Kanadaj parlamentanoj
Kategorio:Kanadaj politikistoj

Kategorio:Membroj de la Privata Konsilio de la Reĝino (Kanado)‎
Kalvinana preĝejo (Zánka)

La **Kalvinana preĝejo** estas religia Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Zánka.

## Historio 
Supozeble en la 12-a aŭ 13-a jarcento estis konstruita la katolika preĝejo. La unua mencio okazis inter 1333–1335. Dum la kontraŭturkaj bataladoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1736 germanaj kalvinanoj alvenis. Ili ricevis permeson profiti la neuzitan katolikan preĝejon. En la jaroj 1785 kaj 1786 oni konstruis la barokan turon, krome kelkaj trakonstruoj okazis. Ankaŭ en 1879 trakonstruo okazis, tamen plejparte restis la mezepoka konatruaĵo. En 1984 arkeologoj esploris la preĝejon.

## Konstruaĵo 
La preĝejo situas sur montetopinto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La turo estas preskaŭ tiel larĝa, ol la navo. La turopinto estas bulboforma. Origine estis tie rotondo, baldaŭ ekstere oni faris la kvadratajn absidajn murojn. Tiu arkitektura fenomeno devenis el oriento (Bizanco, Egipto, Sirio). La absido estas pli alta, sed malpli longa, ol la navo. La larĝoj estas egalaj. La ĉefenirejo funkcias ĉe la navo, sed la alia enirejo en mezo de la absido.

## Fontoj 
* hungare kun foto
* hungare kun fotoj 

Zanka
Kategorio:Zánka
Rozalén

**María de los Ángeles Rozalén Ortuño** konita kiel **Rozalén** (Albacete, 12-a de junio 1986) estas hispana kantistino, verkistino kaj gitaristino.

Ŝi restis en Letur kaj studis en la Universitato de Murcio kun *master* en muzikoterapio.

Ŝi kunlaboras kun asocioj kiel Plan Internacional, AECC, Fundación Vicente Ferrer.

## Diskaro 
* *Con derecho a…*, 2013
* *Quién me ha visto... *, 2015
* *Cuando el río suena... *, 2017

### *Singles* 
* *80 veces*, 2013
* *Comiéndote a besos*, 2013
* *Saltan chispas*, 2014
* *Vuelves*, 2015
* *Ahora*, 2015
* *Será mejor*, 2016
* *Girasoles*, 2017
* *La puerta violeta*, 2017
* *Antes de verte*, 2018

## Libroj 
* *Cerrando puntos suspensivos*, 2018

## Eksteraj ligiloj 
* www.rozalen.org

## Notoj 
Kategorio:Hispanaj kantistoj
Kategorio:Hispanaj verkistoj
Kategorio:Hispanaj gitaristoj
Luca Argentero

**Luca ARGENTERO** (naskiĝis la  en Torino, estis itala aktoro.

## Filmaro 
* *Il quarto sesso*, reĝ. de Marco Costa (2006)
* *A casa nostra*, reĝ. de Francesca Comencini (2006)
* *Saturno contro*, reĝ. de Ferzan Özpetek (2007)
* *Lezioni di cioccolato*, reĝ. de Claudio Cupellini (2007)
* *Solo un padre*, reĝ. de Luca Lucini (2008)
* *Diverso da chi?*, reĝ. de Umberto Carteni (2009)
* *Il grande sogno*, reĝ. de Michele Placido (2009)
* *Oggi sposi*, reĝ. de Luca Lucini (2009)
* *La donna della mia vita*, reĝ. de Luca Lucini (2010)
* *Eat Pray Love*, reĝ. de Ryan Murphy (2010)
* ''C'è chi dice no*, reĝ. de Giambattista Avellino (2011)
* *Lezioni di cioccolato 2*, reĝ. de Alessio Maria Federici (2011)
* *Il cecchino* (*Le Guetteur*), reĝ. de Michele Placido (2012)
* *E la chiamano estate*, reĝ. de Paolo Franchi (2012)
* *Bianca come il latte, rossa come il sangue*, reĝ. de Giacomo Campiotti (2013)
* *Cha cha cha*, reĝ. de Marco Risi (2013)
* *Un boss in salotto*, reĝ. de Luca Miniero (2014)
* *Fratelli unici*, reĝ. de Alessio Maria Federici (2014)
* *Tre tocchi*, reĝ. de Marco Risi (2014)
* *Noi e la Giulia*, reĝ. de Edoardo Leo (2015)
* *Poli opposti*, reĝ. de Max Croci (2015)
* *Vacanze ai Caraibi - Il film di Natale*, reĝ. de Neri Parenti (2015)
* *Al posto tuo*, reĝ. de Max Croci (2016)
* *Il permesso - 48 ore fuori*, reĝ. de Claudio Amendola (2017)
* *Hotel Gagarin*, reĝ. de Simone Spada (2018)
* *Cosa fai a Capodanno?'', reĝ. de Filippo Bologna (2018)

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo de Luca Argentero
* Luca Argentero en IMDb

Kategorio:Italaj aktoroj
Kategorio:Francaj aktoroj
Guadalcanal (Salomonoj)

**Guadalcanal** ([gŭadalkaNAL]), ebla esperantigo **Gvadalkanalo**, indiĝena nomo **Isatabu**, estas la ĉefa insulo en la Provinco Guadalcanal de Salomonoj, en la sudokcidenta Pacifiko, nordoriente de Aŭstralio. La insulo estas ĉefe kovrita de densa tropika pluvarbaro kaj havas montaran internon.

La malkovro de Guadalcanal fare de okcidentanoj dum la hispana ekspedicio de Álvaro de Mendaña en 1568. La nomo devenas el la vilaĝo Guadalcanal, en la provinco Sevilo, en Andaluzio, Hispanio, naskoloko de Pedro de Ortega Valencia, membro de la ekspedicio de Mendaña.

Dum 1942–43, ĝi estis la scenejo de la Kampanjo de Guadalcanal, kiu konsistis el akraj bataloj inter japanaj kaj usonaj trupoj. La usonanoj finfine venkis. Fine de la Dua Mondmilito, Honiara, en la norda marbordo de Guadalcanal, iĝis la nova ĉefurbo de la Brita Protektorato Salomonoj. Ankoraŭ en la 21a jardeko okazas ofte eksplodoj pro kaŝita armilaro kiu vundigas aŭ mortigas lokanojn.

## Lingvoj 
La ĉefa lingvo parolata estas Tok Pisin (tokpisino), kvankam lokaj melaneziaj lingvoj ankaŭ estas vaste parolataj.

## Bibliografio 
* Frank, Richard B. *Guadalcanal: The Definitive Account of the Landmark Battle*, Penguin Books, 1990.
* Hadden, Robert Lee. 2007. "The Geology of Guadalcanal: a Selected Bibliography of the Geology, Natural History, and the History of Guadalcanal." by Robert Lee Hadden. Alexandria, VA: Topographic Engineering Center.
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Guadalcanal Odyssey (1975)


Kategorio:Insuloj en la Salomonoj
Kategorio:Lokoj ligitaj al la Dua Mondmilito
August Reinbrecht

**August REINBRECHT** (naskiĝinta la  en Borxleben, mortinta la  en Sondershausen) estis germana juristo kaj politikisto kiel ankaŭ reprezentanto oficiala de la Duklando Schwarzburg-Sondershausen.

## Vivo 
Reinbrecht studis jursciencon inter 1902 kaj 1906 en Lepsiko, Gießen kaj Jena. Sian staĝon devigan li trapasis inter 1906 kaj 1907 ĉe la tribunalo de unua instanco sur Kastelo Frankenhausen. Unue li estis komisiita landa konsilisto de la oficejo Königsee, poste - dum malfacilaj tempoj - registarkonsilisto en la oficejo pri nutrado de la Turingiaj ŝtatoj en Vajmaro, poste landa konsilisto de la oficejo landa de Frankenhausen kaj de la landa distrikto Sondershausen.

Kulture li estis ŝtata komisaro por la Loh-orkestro, la Landa teatro en Sondershausen, la Altlernejo pri muziko en Sondershausen kaj estro de la Princo-Guntero-fondaĵo.

Inter 1919 kaj 1922 dum la landa konsilanteco de la Frankenhausen-distrikto li engaĝiĝis estrante la Guntero-fondaĵon pri la ŝvarcburga subreganteco Frankenhausen ege pri la fondo de muzeo por la urbo kaj la ŝvarcburgaj ĉirkaŭaĵoj en la supraj ĉambroj de Kastelo Frankenhausen. Dum la konsilanteco Reinbrecht eĉ loĝis intertempe kun la familianoj enkastele.

De 1922 ĝismorte li estis landa deputito de la nove fondita Distrikto Sondershausen (inkluzive de la malnova distrikto Frankenhausen).

## Eksteraj ligiloj 
* Informoj pri la muzefondinto Reinbrecht 

Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Germanaj juristoj
46632 RISE

'*46632 *RISE'''* estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japanaj astronomoj Isao Sato kaj Hiroshi Araki elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la projekto *RISE* (*Research of Interior Structure and Evolution of solar system bodies'' ; anglaĵo por " Esploro pri Interna Strukturo kaj Evoluo de la sunsistemaj korpoj ") de la Nacia Observatorio de Japanio, kiu celas komprenigi la devenon kaj la evoluon de la Luno, planedoj kaj ties lunoj ĉefe per geodezia alpaŝo per kosmaj misioj.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Isao Sato
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
(46629) 1994 PS38

**(46629) 1994 PS38** estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Mathaf: Araba Muzeo de Moderna Arto

**Mathaf: Araba Muzeo de Moderna Arto** () en Doha proponas araban perspektivon pri la moderna kaj nuntempa arto kaj apogas kreivon, antaŭenigas dialogon kaj inspiras novajn ideojn. Ĝi ekestis en 2010 kaj estas konsiderita esti inter la plej gravaj kulturaj allogaĵoj de Kataro. Mathaf (متحف en la araba) tradukeblas kiel "muzeo". En 2014 ĝi jam arigis pli ol 9000 artverkojn kiuj ofertas maloftan superrigardon pri la moderna araba arto. Ĝi povus esti unu el la plej grandaj kolektoj de arab-produktitaj pentraĵoj kaj skulptaĵoj en la mondo.

## Historio 
Mathaf malfermiĝis en decembro 2010 en provizora konstruaĵo de Eduka Urbo en Doho, de la Fondumo Kataro. Ĝi estis transformita fare de la franca arkitekto Jean-François Bodin. La komenca kolekto estis kolektita fare de Ŝejĥo Hassan bin Mohammed Al Thani, kaj QMA provizis la kondiĉojn de konservado kiel publika institucio prezidata de Sheikha Al-Mayassa Al Thani.

## Kolekto 
centra|eta|Mathaf: Araba Muzeo de Moderna Arto interno en 2011.|alternative=|500x500px
La muzeo de 5,500-kvadrataj metroj, lokita en malnova lernejkonstruaĵo en la Doha Edukado Urbo, havas kolekton de pli ol 9,000 artaĵoj, kiel komunikita en 2014, kiu proponas maloftan ampleksan superrigardon de moderna Araba arto, reprezentas la ĉefajn tendencojn etende de la 1840-aj jaroj al la donaco. La kolekto estis donacita fare de Ŝejĥo Hassan bin Mohamed bin Ali Al Thani al Qatar Foundation, kaj estis poste akirita fare de Katara Muzea Aŭtoritato. Ĝi estas pensita kiel unu el la plej grandaj kolektoj de la arab-produktitaj pentraĵoj kaj skulptaĵoj en la mondo. La prezidanto de la Katara Muzea Aŭtoritato, nome Ŝeiĥa Al-Maĝassa Al Thani, deklaris al la malfermo de Mathaf en 2010 ke, "[...] ni estas faranta Kataron la loko por vidi, esplori kaj diskuti la kreaĵojn de arabaj artistoj de la moderna epoko kaj de nia propra tempo."

## Esploraj iniciatoj 
La muzeo, en kunlaboro kun Qatar Foundation, eldonis retan enciklopedion enhavante la biografiojn de arabaj artistoj. La Enciklopedio de Moderneco kaj la Araba Mondo estas eldonita de *Mathaf Curatorial and Research department,* kiel *peer*- reviziita platformo liganta la muzeon al la Universitato.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Kataro
* Fondumo Boghossian (Villa Empain)

## Eksteraj ligiloj 
* Mathaf : eksterlanda ekspozicio (filmeto)

Kategorio:Konstruaĵoj en Doho
Kategorio:Artmuzeoj en Kataro
Kategorio:Muzeoj de la moderna arto
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2010
Kategorio:Organizaĵoj en Kataro
Kategorio:Muzeoj fonditaj en 2010-2019