open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ali Pasha

eta|250px|Ali Pasha de Tepelena
**Ali Pasha de Tepelena** aŭ de Yannina (Ioannina), nomita ankaŭ *Aslan*, "la Leono" aŭ la "Leono de Yannina" (naskiĝis en 1740, mortis la 24-an de januaro 1822), estis islama albana reganto kiu servis kiel Otomana paŝao de la okcidenta parto de Rumelio, eŭropa teritorio de la Otomana Imperio, kiu estis menciita ankaŭ kiel la Pashalik de Yannina. Lia sidejo estis en Ioanino, sed la teritorio kiun li regis inkluzivis la plejparton de Epiro kaj la okcidentajn partojn de Tesalio kaj greka Makedonio en Norda Grekio. Ali havis tri filojn: Ahmet Muhtar Pasha (kiu servis en la milito de 1809 kontraŭ la rusoj), Veli Pasha de Morea kaj Salih Pasha de Vlorë.

## Referencoj 
## Tradukfonto 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1740
Kategorio:Mortintoj en 1822
Kategorio:Paŝaoj
Gambetta (pariza metrostacio)

**Gambetta** [ɡɑ̃bɛta] estas stacio sur linioj 3 kaj 3bis de la Metroo de Parizo situanta en la 20-a arondismento de Parizo.

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1905 kiel finstacio de linio 3.

Ĝi situas en la ĉirkaŭaĵoj de Placo Gambetta, sub Avenuo Gambetta, okcidente kaj nord-oriente.

Ĝi eltiras sian nomon el Placo Gambetta, kiu mem ŝuldas sian nomon al franca politikisto Léon Gambetta.

## Alirejoj 
* Urbodomo de la 20-a arondismento, Strato Belgrand, Hospitalo Tenon
* Angulo de Avenuo du Père-Lachaise kaj Strato des Pyrénées
* Avenuo Gambetta, Strato des Pyrénées
* Placo Martin-Nadaud, Strato Orfila
* Placo Martin-Nadaud, Avenuo Gambetta

## Interkonektoj 
*  RATP 26 60 61 64 69 102 Traverse Charonne
*  N16 N34

## Proksime 
* Tombejo Père-Lachaise
* Hospitalo Tenon 
* Urbodomo de la 20-a arondismento
* Sennacieca Asocio Tutmonda (67 av. Gambetta FR - 75020 Paris)

## Bildgalerio 

P1060494 Paris XX place Martin-Nadaud rwk.JPG|Enirejo de la stacio sur Placo Martin-Nadaud
Paris mairie XXe.jpg|Placo Gambetta kaj urbodomo de la 20-a arondismento
Metro de Paris - Ligne 3 - Gambetta 01.jpg|La kajoj de linio 3 estas blue lumigitaj
Metro de Paris - Ligne 3 - Gambetta 02.jpg|Malnova stacio ''* videblas en la fono de stacio *Gambetta*
Metro de Paris - Ligne 3 - Gambetta quai depart.jpg|La elir-kajo de la stacio en 1905, nuna kajo de linio 3bis
Metro de Paris - Ligne 3 bis - Gambetta 10.jpg|Voj-fino en la stacio de linio 3bis, en 2010
Metro de Paris - Ligne 3 bis - Gambetta 02.jpg|Kajo de linio 3bis en 2010, en direkto al *''

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 3 de la metroo de Parizo
* Linio 3bis de la metroo de Parizo
* Kunfandiĝo de linioj bis de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 3 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 3bis de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 20-a arondismento de Parizo
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1905
Kategorio:1905 en Francio
Papa teologia fakultato de la Suda Italio

La **Papa teologia fakultato de la Suda Italio** (**PFTIM**) estas universitata instituto de la Katolika Eklezio, destinita al la atribuado al klerikoj kaj laikoj de akademiaj tiroloj. Ĝiaj sidejoj kuŝas en Napolo (Italio). Ĝi aranĝiĝas laŭ du sekcioj:
* sekcio **Sankta Tomaso**, kiu referencas al klerikaro de la ĉefdiocezo de Napolo.
* sekcio **Sankta Ludoviko**, kiu ricevas studentojn el ĉiuj lokoj kaj landoj kaj estas regata de Jezuitoj.

## Historio 
La Fakultato estis starigita en 1969. En ĝi estis kunfanditaj du antaŭaj fakultatoj: tiu de la pliaĝuloj klerikaj seminarianoj de la diocezo de Napolo kaj la *Facultas theologica Sancti Aloisii ad Pausilypum* (Fakultato de Sankta Ludovico en Posillipo).

La **unua** ekzistis ekde la origino de la universitato de la studoj nome de 13-a jarcento ĝis 1816. En tiu lasta jaro, reĝa dekreto altrudis ke la akademiaj gradoj estu aljuĝitaj de konsilio en kiu ĉeestis kaj docentoj de la universitato de la studoj kaj membroj de la Kolegio de teologoj, kiu atribuis tiujn gradojn en la urbo jam ekde la antaŭa jarcento. La leĝo Imbriani elstrekis la teologiajn fakultatojn ene de la italaj universitatoj kaj, laŭpete de la konsiderinta kolegio, papo Pio la 9-a dotis la teologian kolegion per la privilegio atribui la akademiajn gradojn (buleo *Inter gravissimas*). Pio la 12-a, en 1938, verkis leteron en kiu esprimis la deziron ke estu restarigita la fakultato ene de la ĉefepiskopa seminario, kiu okazis en la aŭgusto de la sama jaro, eksperimente. En 1941 la eksperimento fariĝis leĝo. En 1967 estis aprobita la studplano pri teologio laŭ la normoj dekretitaj de la Dua Vatikana koncilio.

La **dua** originas el la Kolegio de Jezuitoj en Napolo, kiu estis fondita en 1552 kaj trovis sian definitivan sidejon en la unuagrada Kolegio "Sankta Ludoviko" en Posillipo.

## Institutoj kunigitaj kaj asociitaj 
Al tiu Fakultato estas kunigita la kalabria teologia instituto "Sankta Pio la 1-a", kun sidejo en Katanzaro; la asociitaj estas: teologia instituto de la Basilikato kun sidejo en Potenco, la salerna teologia instituto kun sidejo en Salerno, teologia instituto de Reĝio de Kalabrio (Pio la 1-a) kaj la teologia konsencainstituto "Redemptoris Custos" (kun sidejo en Kosenco).

## Akademiaj aŭtoritatoj 
Granda kanceliero de la fakultato estas la kardinalo Crescenzio Sepe. La fakultatestro de la kuranta akademia jaro 2014/2015 estas jezuita pastro Marafioti.

## Vidu ankaŭ 
* Papa teologia fakultato de la Alta Italio
* Universitato
* Pontifikaj Universitatoj
* Papaj teologiaj fakultatoj
* Kongregacio por la katolika edukado

## Eksteraj ligiloj 
* oficiala situo de la fakultato

Kategorio:Pontifikaj Universitatoj
Kategorio:Papaj teologiaj fakultatoj
Kategorio:Kongregacio por la katolika edukado
Kategorio:Fakultatoj
Le Perreux-sur-Marne

eta|300px|
**Le Perreux-sur-Marne** [] estas franca komunumo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|centra|Situo de Le Perreux-sur-Marne
Le Perreux-sur-Marne situas ĉe la dekstra bordo de Marno,  oriente de la centro Parizo.

## Transporto 
La stacidomo Nogent - Le Perreux, kiu situas ĉe la limo inter Le Perreux-sur-Marne kaj Nogent-sur-Marne, estas haltejo de la regiona linio RER E.

## Famuloj 
* René Magritte (1898-1967), superrealista belga pentristo, vivis en Le Perreux de aŭgusto 1927 ĝis julio 1930.
* André Hornez (1905-1989), franca scenaristo kaj kantotekstisto, mortis en Le Perreux.
* Évelyne Buyle (1948- ), franca aktorino, naskiĝis en Le perreux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Val-de-Marne
* Listo de urboj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Val-de-Marne
Kategorio:Urboj de Francio
Le Plessis-Trévise

**Le Plessis-Trévise** [] estas franca komunumo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Le Plessis-Trévise rilate kun Parizo kaj la ĉirkaŭaj departementoj
Le Plessis-Trévise situas  oriente de Parizo.

## Internaciaj rilatoj 
 havas partnerajn rilatojn al
*  Burladingen en Baden-Virtembergo, Germanio
*  Ourém en Portugalio 
(en alfabeta ordo)

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Val-de-Marne
* Villiers-sur-Marne - Le Plessis-Trévise (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Val-de-Marne
Charolles

**Charolles** [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Saône-et-Loire, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|La urbocentro de Charolles
Charolles situas ĉe la rivero Arconce,  okcidente de Mâcon

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Saône-et-Loire

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Saône-et-Loire
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Ormesson-sur-Marne

**Ormesson-sur-Marne** []  estas franca komunumo en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Ormesson-sur-Marne
Ormesson-sur-Marne situas  sudoriente de la centro de Parizo. Malgraŭ ĝia nomo (“Ormesson ĉe Marno”), la rivero Marno ne fluas en Ormesson-sur-Marne.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Val-de-Marne

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Val-de-Marne
Poŝta Palaco (Pécs)

**La Poŝta Palaco** apartenas al la imponaj konstruaĵoj en Pécs.
eta|Poŝta Palaco en Pécs
eta|La hungara blazono sur la palaco

## Historio 
La eklektika konstruaĵo en Pécs dekomence kaj senĉese funkcias kiel ĉefpoŝtejo. Ĝi situas en la urbomezo kaj ĝi havas novgotikajn, novrenesancajn kaj secesiajn stilojn. La ornamaĵoj el porcelanoj estis faritaj en uzino de Vilmos Zsolnay. En la fruaj 1900-aj jaroj ĝi estis konstruita. Komence de la konstruado oni trovis romiajn ruinojn, eĉ dum la socialismo oni konstruis apudan telefoncentralon tiel, ke sub la teretaĝo estas videblaj diversaj romiaj ruinoj origine. Menciindas, ke en 1950 alvenis ordono meti ruĝan stelon al loko de la iama hungara blazono. La laboristoj nur kovris la blazonon, sur la kovraĵo ili metis la stelon. Nature nun jam la blazono estas videbla.

Nuntempe en la palaco funkcias ankaŭ muzeeto pri la poŝto.

## Fontoj 
* hungare kun foto 
* hungare kun foto
* https://www.youtube.com/watch?v=vxk7wnF958E

Kategorio:Palacoj en Pécs
Kategorio:Poŝtejoj en Hungario
Kabineto Imrédy

**Kabineto Imrédy** [imrEdi] estis la sepa kabineto, kiun nomumis la hungara guberniestro Miklós Horthy. Ĝi gvidis la landon en la jaroj 1938 kaj 1939 malpli ol jaron.
eta|Ĉefministro Béla Imrédy

## Historio 
Kabineto Darányi abdikis pro Anschluss, tial Horthy nomumis pli novan ĉefministron Béla Imrédy. Li evoluis leĝon pri judoj, laŭ tio judo estas ankaŭ tiu, kiu eĉ kristaniĝis post 1919. Krome li sukcese altigis la vivnivelon. En la eksterlanda politiko la najbaraj landoj akceptis rajton de Hungario por evolui la armeon. La jarfino de 1938 faris gravajn ŝanĝojn. Imrédy komencis krei diktatoran potencon, kiu ne plaĉis al Horthy. Tiam okazis ankaŭ Unua Viena Arbitracio. En la sekva jaro Imrédy firme ligis la landon al Germana Regno, tial Sovetunio ĉesis la diplomatiajn kontaktojn. Abdiko de Imrédy okazis strange: István Bethlen oficiale pruvis, ke Imrédy havas judan devenon. Horthy nomumis denove ĉefministron Pál Teleki.

## Listo de membroj 
* **Béla Imrédy – ĉefministro**
* Ferenc Keresztes-Fischer - ministro pri enlandaj aferoj
* Kálmán Kánya - ministro pri eksteraj aferoj duonjaron, poste Béla Imrédy mem 2 semajnojn, fine István Csáky
* Lajos Reményi-Schneller – ministro pri financo
* Jenő Rátz - ministro pri defendo duonjaron, poste Károly Bartha
* Ödön Mikecz - ministro pri justico duonjaron, poste András Tasnádi Nagy
* Sándor Sztranyavszky – ministro pri agrikulturo duonjaron, poste Mihály Teleki (ministro)
* Pál Teleki – ministro pri religio kaj eduko
* Béla Imrédy mem - ministro pri komerco kaj transporto duonjaron, poste Antal Kunder
* Bálint Hóman – senpostena ministro pri industrio
* Andor Jaross – senpostena ministro pri la rericevitaj teritorioj de Ĉeĥoslovakio

## Fontoj 
* http://www.valasztas.hu/nepszav03/hu/06/vf2/vf9503.htm 
* http://www.bibl.u-szeged.hu/ha/kormanyok/imredy/imredy_k.html 

Imredy
Pré-Saint-Gervais (pariza metrostacio)

**Pré-Saint-Gervais** [pʁe sɛ̃ ʒɛʁvɛ] estas stacio sur linio 7bis de la Metroo de Parizo situanta en la 19-a arondismento de Parizo

## Stacio 
La stacio estis malfermita en 1911.

Tiu malnova vilaĝeto eltiras sian nomon el kapelo konstruita meze de herbejoj, dediĉita al martiro Sankta Gervasio. Li estis persekutita de Diokleciano en Milano ĉirkaŭ la 300-aj jaroj. La religiuloj de la leprejo de Saint-Lazare alkondukis per akvedukto en sian domon de Saint-Laurent, akvojn de Le Pré-Saint-Gervais ĉirkaŭ la 1220-aj jaroj.

La komerca finstacio *Pré-Saint-Gervais* ludas la rolon de teĥnika finstacio, kun necesaj tempoj de regulado kaj paŭzoj por la stiristoj. Ĝi estas uzata por pli longdaŭra halto de vagonaroj sen ke vojaĝantoj estu devigataj eliri.

## Interkonektoj 
*   ''''
*  RATP 48

## Bildgalerio 

Metro de Paris - Ligne 7bis - Pre-Saint-Gervais 04.jpg|Enirejo de la stacio, Bulvardo Sérurier
Metro de Paris - Ligne 7bis - Pre-Saint-Gervais 01.jpg|Vagonaro, en direkto al 
Metro de Paris - Ligne 7bis - Pre-Saint-Gervais 06.jpg|Naveda vojo uzata kiel riparejo

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 7bis de la metroo de Parizo
* Kunfandiĝo de linioj bis de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 7bis de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en la 19-a arondismento de Parizo
(15243) 1989 TU1

**(15243) 1989 TU1** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Yoshiaki Oshima
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Wilanowska (metrostacio)

**Wilanowska** estas metrostacio de la unua linio de metroo de Varsovio. Ĝi estas lokita sub Puławska. Ĝi havas surfacon  kaj volumenon 

Sekva stacio, , estas post .

## Referencoj 
Kategorio:Stacioj de la metroo de Varsovio
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1995
Kategorio:1995 en Pollando
Le Fouilloux

**Le Fouilloux** [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 764 loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
Le Fouilloux estas vilaĝo en la sudo de Charente-Maritime,  nordoriente de Bordeaux.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Charente-Maritime

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Charente-Maritime
Yu Yu Hakusho

**Yū ☆ Yū ☆ Hakusho** (japane 幽☆遊☆白書 [ju ju hakuŝo]; laŭvorte: *Dosieroj de la fantomo*) estas serio de japana mangao kaj animeo, apartenanta al ĝenro ŝoneno (t.e. ĝia celpubliko estas adoleskaj knaboj). Ĝia verkisto estas Joŝihiro TOGAŜI. *Yū Yū Hakusho* estis publikigita en la semajna magazino Shōnen Jump de eldonejo Shūeisha de 1990 ĝis 1994, kun 175 ĉapitroj kompilitaj en 19 manga-volumoj. Ĝi ricevis la premion por *la plej bona ŝonen-mangao* en la 1993-aj Premioj Shōgakukan, kaj vendiĝis pli ol 40 milionoj da volumoj nur en Japanio.​ La elsendo de la animea adaptaĵo ekis la 12-an de oktobro 1992 kaj finis la 17-an de enero 1995, kun 112 epizodoj.

## Intrigo 
Jusuke Urameŝi estas ribelema studanto en mezlernejo Sarajaŝiki (), kiu ŝatas malĉeesti la lernejon kaj fumi. En la strato, li helpis infanon por ke aŭto ne surveturu lin, tamen li estis tiu, kiu mortis. Kiam li iras al la mondo de mortintoj, oni konkludas, ke la savita infano nepre supervivus la akcidenton, sed la mortohoro de Jusuke ne alvenis ankoraŭ, do li ne povis eniri nek ĉielen nek inferen. Tio signifas, ke li devos resti en Tero kondiĉe ke li helpos solvi misterajn aferojn rilatajn al supernaturaĵoj aŭ demonoj, kiel Detektivo de la Spirita Mondo () kune kun Botan, helpanta ŝinigamio.

## Personoj 
### Ĉefaj personoj 
* **Jusuke Urameŝi** ()
Japana voĉaktoro: Nozomu Sasaki

Ĉefpersono. Li mortas post veturila akcidento, sed rapide revenas al Tero kiel supernatura detektivo. Li posedas grandan spiritan potencon, pro ke li estas la herendanto de Rajzen, unu el la reĝo de la Mondo de Malbono.
* **Kazuma Kuvabara** ()
Japana voĉaktoro: Shigeru Chiba

Unue li estis rivalo de Jusuke, sed post la morto de la dua, Kazuma malgajiĝas kaj koleriĝas, ĉar li ne volas ke iu alia krom li detruu Jusuke-n. En la fono de sia koro, li vere zorgas pri Jusuke kaj respektas lin. Poste, inter li kaj Jusuke komenciĝas forta amikeco.
* **Hiej** ()
Japana voĉaktoro: Nobuyuki Hiyama

Fajra jokajo malbonhumora, kiu ŝatas labori sola. Li daŭre kverelas kun Kazuma, eĉ se ili estas teamanoj.
* **Joko Kurama / Ŝuiĉi Minamino** ()
Japana voĉaktoro: Megumi Ogata (Joko), Shigeru Nakahara (Ŝuiĉi)

Kurama estis kruela kaj ruza demono. Li estis kaptita de fantomĉasisto, kiu lasis lin vundita. Por eviti sian morton, Kurama kaŝiĝas en la homa mondo, reenkarniĝante sub la formo de junulo nomata Ŝuiĉi Minamino.
* **Genkaj** ()
Japana voĉaktoro: Hisako Kyoda

Maljuna virino, kiu spertas pri korpaj luktoartoj. Ŝi famas inter homoj kaj ankaŭ inter demonoj. Ŝia unua apero estas en turniro, kiun ŝi mem organizis, por trovi taŭgan disĉiplon al kiu instrui sekretajn teknikojn.
* **Botan** ()
Japana voĉaktoro: Sanae Miyuki

Ŝi estas gvidisto de animoj en la Submondo.

## Volumoj 
## Referencoj 
Kategorio:Mangao
Kategorio:Animeo
15246 Kumeta

'*15246 *Kumeta'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la bone konatan japanan amatoran astronomon *Yasutaka Kumeta'', asiduan observanton kaj fotiston de kometoj, nebulozoj, stelamasoj kaj . Li estis ano de la Asocio Subaru de Kuroiŝi de 1992.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Bobigny - Pablo Picasso (pariza metrostacio)

**Bobigny - Pablo Picasso** [bɔbiɲi pablo pikaso] estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Parizo, kies norda finstacio ĝi estas, situanta en komunumo Bobigny.

## Stacio 
Malfermita la , tiu stacio situas en la urbo-centro de Bobigny, kvartalo karakterizita per densa kolektiva loĝado kun turoj de loĝejoj kaj granda nombro de publikaj ekipaĵoj. Ĝi estas la norda finstacio de la linio 5. 

La stacio estas malprofunda, ok metrojn sub la voj-nivelo, sub Strato du Chemin Vert, sude de Bulvardo Maurice Thorez. La tunelo estas plilongigita per ĉirkaŭ 160 metroj sub Strato Pablo Picasso por ebligi returniĝon de vagonaroj malantaŭ la stacio. 

Busstacio situas super la stacio. Depost la , ĝi ankaŭ estas priservata de tramo T1, kaj konsistigis antaŭ la plilongigo al stacidomo  la  ĝian orientan fin-haltejon. 

## Interkonektoj 
*   ''''
*  RATP  134 146 148 234 251 301 303 322
*  TRA 615 620
*  CIF 93
*  TVF 54.08
*  N13 N41 N45

## Projekto 
*  

## Proksime 
* Sidejo de Departementa Konsilio kaj Prefektejo de Seine-Saint-Denis
* Kanalo de Ourcq
* Komerca centro Bobigny 2
* Departementa parko de la Bergère

## Vidu ankaŭ 
* Grand Paris Express
* Listo de metrostacioj de Parizo
* linio 5 de la metroo de Parizo
* linio 15 de la metroo de Parizo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Grand Paris Express)

Kategorio:Stacioj de Grand Paris Express
Kategorio:Linio 5 de la metroo de Parizo
Kategorio:Linio 15 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Bobigny
Kategorio:Pablo Picasso
Ainhoa

**Ainhoa** estas franca komunumo en la departemento Pyrénées-Atlantiques, en la regiono Nova Akvitanio. Ĝi havis 669 loĝantojn en la jaro 2012. Ĝi apartenas al la asocio “La plej belaj vilaĝoj de Francio”.

eta|ekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Geografio 
eta|Lernejo kaj pejzaĝo en Ainhoa
Ainhoa situas en la eŭska provinco Lapurdo,  sudoriente de Saint-Jean-de-Luz.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Pyrénées-Atlantiques
* Lapurdo
* La plej belaj vilaĝoj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo
* Ainhoa en la retejo de La plej belaj vilaĝoj de Francio

Kategorio:Komunumoj de Pyrénées-Atlantiques
Kategorio:Plej belaj vilaĝoj de Francio
Drino

[dekstra|eta|[Vjosë kaj Drino akvujo]]
**Drino** aŭ **Drinos** (, ) estas rivero (85 kilometrojn longa) en suda Albanio kaj nordokcidenta Grekio. Ĝia fonto estas en la nordokcidenta parto de la provenco Ioannina, proksime al la vilaĝo Delvinaki. Ĝi fluas komence la nordokcidentan parto de Grekio kaj transiras la albanan landlimon proksime al la vilaĝo Ktismata. Ĝi daŭras ĝian vojon nordokcidente tra la urbo Gjirokastër kaj fluas en la Vjosë proksime al Tepelenë. 

## Tradukfonto 
Kategorio:Riveroj en Grekio
Kategorio:Riveroj en Albanio
Palazzo dei Priori (Peruĝo)

eta|Palazzo dei Priori
La ***Palazzo dei Priori*** (eo: palaco de la estroj) estas palaco en Peruĝo, ĉefurbo de la regiono Umbrujo en Italujo. La palaco de la urbestraro entenas aron da interesaj salonoj kaj ĉambroj. Oni konstruis la domon ĝis en la 16-a jarcento ĉefe el travertino kaj el blankaj kaj ruĝaj ŝtonoj el najbara Bettona.

La *Kunvenejo de la Urbestroj (‘Sala dei Priori’ kaj ‘Sala dei Notari’)* el 1293 havas per siaj ok apogarkoj tre eksterordinaran formon. Apogarkoj estas arkoj, kiu staras oblikve al la ĉefdirekto de ĉambro kaj stabiligas la du kontraŭstarajn murojn unu kontraŭ la alia.

Muroj kaj tegmento ''komercokolegarejo ('Collegio della Mercanzia')* el la 15-a jarcento havas lignotegaĵon tre malkutiman por Italujo. Tiajn ekipaĵojn oni kutime nur konas el la nordaj, klimate pli malvarmaj landoj.

La *Aŭdiencosalono ('Sala dell’ Udienza')* de la *Monŝanĝisto-Kolegaro ('Collegio del Cambio')* apartenas al la plej belaj kaj plej bone konserviĝintaj internaj ĉambroj kaj devenas el la jaro 1452. Ĝi troviĝas en la okcidenta parto de la palaco. Al granda komercurbo kiel Peruĝo en la mezepoko apartenis ebleco, interŝanĝi la diversajn valutojn, kiuj ĉi tie renkontiĝis. La muraj kaj tegmentaj pentraĵoj ekestintaj inter 1496 kaj 1500 devenas de Pietro Perugino kaj eble eĉ de lia tiama lernanto Rafaelo.
eta|Fasado
eta|Kunvenejo

## Literaturo 
* Francesco Federico Mancini, Giovanna Casagrande: *Perugia. Kunst- und Geschichtsführer.* Pellegrini, Peruĝo 1985.
* Klaus Zimmermanns: *Umbrien. Eine Landschaft im Herzen Italiens.* (= *DuMont-Dokumente. DuMont Kunst-Reiseführer*). DuMont, Kolonjo 1987, ISBN 3-7701-1684-4, pj. 76–79.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la *Collegio del Cambio''

Kategorio:Palacoj en Italio
Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Italio
Kategorio:Urbodomoj en Italio
15250 Nishiyamahiro

'*15250 *Nishiyamahiro'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Hiroshi Nishiyama'', kiu estis direktoro de la Observatorio Baienno Sato de 1998. Li antaŭe estis instruisto pri terscienco en altlernejo. Li interesas pri observo de diversaj galaksioj, serĉo de supernovaoj kaj instruo pri astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
15303 Hatoyamamachi

'*15303 *Hatoyamamachi'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la urbeto Hatojama (japane 鳩山町 : *Hatoyama-machi'')
en gubernio Sajtama ene de la metropola areo de Tokio. Riĉa en naturo, la urbeto enhavas institutojn de
avangarda teknologio por observo de la Tero, meteologio kaj fundamenta scienca esplorado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Kin Endate
Kategorio:Malkovrita de Kazuro Watanabe
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
(15247) 1989 WS

**(15247) 1989 WS** estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Hiroŝi Kaneda
Kategorio:Malkovrita de Sejĝi Ueda
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Ross Mintzer

**Ross Mintzer** (n. 26-an de majo 1987 en Novjorko) estas usona muzikisto. Li estis elektita por ludi en la 47-a *Annual Grammy Music Awards* en Los-Anĝeleso kaj estas membro de La Ross-Mintzer-Grupo.

## Kantoj 
* "Guayaquil" (2005)
* "Victory" (2013)
* "Lost In America" (2013)

## Eksteraj ligiloj 
* Facebook-paĝo

## Referencoj 
Kategorio:Usonaj kantistoj
Kategorio:Usonaj gitaristoj
15249 Capodimonte

'*15249 *Capodimonte''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Observatorio de Capodimonte proksime de Napolo, kiu estis inaŭgurita en la komenca novembro 1819, kvar tagoj antaŭ la naskiĝo de la itala astronomo Annibale de Gasparis. De Gasparis laboris en tiu observatorio dum preskaŭ sia tuta vivo kaj malkovris naŭ asteroidojn.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1989
Boulogne - Pont de Saint-Cloud (pariza metrostacio)

**Boulogne - Pont de Saint-Cloud** [bulɔɲ pɔ̃ də sɛ̃ klu] estas finstacio de la linio 10 de la Metroo de Parizo, situanta en komunumo Boulogne-Billancourt.

## Stacio 
Ĝi troviĝas sub la kruciĝejo Rhin-et-Danube de Boulogne-Billancourt, proksime al Ponto de Saint-Cloud kiu transiras Sejnon. Ĝi ebligas priservon de kvartalo situanta ĉirkaŭ la kruciĝejo kaj de la centro de Saint-Cloud kelkcent metrojn trans la alia bordo de la riverego.

## Interkonektoj 
*  ''''
*  RATP 52 72 126 160 175 467
*  Hourtoule 15 17
*  Sénart Bus 96 Express
*  Transdev Nanterre 460

## Proksime 
* Musée départemental Albert-Kahn (Muzeo departementa Albert-Kahn)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 10 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 10 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Boulogne-Billancourt
László Radocsay

**László Radocsay** [lAslO radoĉai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Radocsay László** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, juristo.

László Radocsay http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC12527/12614.htm naskiĝis la  1878 en Hungara reĝlando en Istvánfölde (nuntempa Krajišnik en Serbio). Li mortis la  1968 en Budapeŝto.

## Biografio 
László Radocsay akiris juran diplomon en Universitato de Budapeŝto. Komence li estis advokato, poste prokuroro, fine ĉefnotario en Temeŝvaro. Inter 1918 kaj 1924 li laboris en ministerio pri nutro, poste li havis diversajn postenon en provinco. Inter 1934 kaj 1939 li estis departementestro, inter 1939 kaj 1944 ministro pri justico kaj ankaŭ parlamentano.

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri justico
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj prokuroroj
Mamers

**Mamers** [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento *Sarthe*, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Mamers, kaj al la kantono ''*. Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas *mamertin''.

Laŭ la stato de  en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj .

## Geografio 
eta|maldekstra|Monaĥinejo en Mamers
Mamers situas  nordoriente de Le Mans.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Sarthe

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo

Kategorio:Komunumoj de Sarthe
Kategorio:Subprefektejoj de Francio
Listo de asteroidoj (23001–24000)

Jen la listo de la **asteroidoj kun numeroj 23001 al 24000**.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. La numera ordo tute ne kongruas kun la dato de la malkovro.

Krom numeron, kelkaj el la asteroidoj ricevis nomon.

## Plena listo (23001-24000) 
### 23001-23050 
### 23051-23100 
### 23101-23150 
### 23151-23200 
### 23201-23250 
### 23251-23300 
### 23301-23350 
### 23351-23400 
### 23401-23450 
### 23451-23500 
### 23501-23550 
### 23551-23600 
### 23601-23650 
### 23651-23700 
### 23701-23750 
### 23751-23800 
### 23801-23850 
### 23851-23900 
### 23901-23950 
### 23951-24000 
## Eksteraj ligiloj 
*  *Discovery Circumstances : Numbered Minor Planets (20 001)-(25 000)*Cirkonstancoj de malkovro de la planedetoj 20 001 - 25 000
Renaat Landuyt

eta|dekstra
**Renaat Julien Landuyt** (Ipro, 28-a de januaro 1959) estas belga politikisto de la socialisma sp.a.

## Biografio 
Renaat Landuyt studis juron kaj filozofion ĉe la Katolika universitato de Loveno.

Tutlande konata li iĝis en 1997 kiel raportanto de la parlamenta esplorkomisiono pri la Dutroux-afero. En 1999 li iĝis ano de la flandra registaro, respondeca pri laboro kaj turismo.

Post la eŭropaj kaj flandraj balotoj de 2004 la funkcioj de la belgaj registaroj estis rearanĝitaj. Landuyt iĝis ano de la federacia registaro, respondeca pri trafiko.

Ekde 2008 Renaat Landuyt denove aktivis kiel advokato en Bruĝo kaj kiel federacia parlamentano.

Ĉe la lokaj balotoj de 2012 Landuyt estis kandidat-urbestro por la sp.a. Kun eta plimulto li venkis la kontraŭkandidaton de kristandemokrata CD&V, Dirk De fauw, kaj ekde 2013 iĝis urbestro de Bruĝo. Kiel urbestro, li ankaŭ iĝis prezidanto de la Marhaveno de Brugge (Zeebrugge)

Post la flandraj balotoj de la 25-a de majo 2014 li denove iĝis ano de la Flandra Parlamento.

## Politika kariero 
* Federacia parlamentano (1991-1999 en 2007-2014)
* Membro de la komunuma estraro de Bruĝo (1995-heden)
* Ministro de la flandra registaro (1999-2004)
* Ministro in de federacia registaro (2004-2007)
* Urbestro de Bruĝo (2013-nun)
* Flandra parlamentano (1991-1995), 2004, 2014-nun)

## Extera ligilo 
* Persona retpaĝo

Landuyt
Landuyt
Pointe du Lac (pariza metrostacio)

**Pointe du Lac** [pwɛ̃t dy lak] () (plennome **Créteil-Pointe du Lac**) estas la 300-a stacio de la Metroo de Parizo sur linio 8, situanta en komunumo Créteil. Ĝi estis malfermita la . Depost tiu dato, ĝi estas la orienta finstacio de linio 8.

## Stacio 
La stacio, malfermita la , fariĝis la nova orienta finstacio de la linio. Ĝi situas ekstere en la ekstrem-sudo de Créteil, apud la limo kun Valenton,  kilometron sude de la stacio ''*, eksa finstacio de la linio, de 1974 ĝis 2011.

Ĝia nomo devenas de "Lac de Créteil", artefarita urba lago de Créteil.

## Interkonektoj 
*  RATP 117 
*  STRAV K
*  SETRA 23
*  N32

## Projektoj 
*   *Pointe du Lac* (2025)

## Proksime 
* Stadiono Dominique-Duvauchelle, kiu gastigas futbal-teamon "US Créteil-Lusitanos"
* Afer-kvartalo Europarc

## Bildgalerio 

Station métro Créteil-Pointe-du-Lac - 20130627 170620.jpg|Alirejo al stacio apud haltejo de buso 393
Station métro Créteil-Pointe-du-Lac - 20130627 170841.jpg|Vido de la stacio
Station métro Créteil-Pointe-du-Lac - 20130627 170129.jpg|Kajoj de la stacio
Station métro Créteil-Pointe-du-Lac - 20130627 170439.jpg|Giĉeto en la enir-halo
Station métro Créteil-Pointe-du-Lac - 20130627 171602.jpg|Sidlokoj *Akiko'' en la halo
Station métro Créteil-Pointe-du-Lac - 20130627 170200.jpg|MF 77 ĉe kajo
Pointe du Lac 2019 Panneau vers Balard 02.jpg|Indikilo
Affichage bus Pointe du Lac 2019 01.jpg|Interkonektoj

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
*Linio 8 de la metroo de Parizo
*Listo de metrostacioj de Parizo

Kategorio:Linio 8 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Créteil
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2011
Kategorio:2011 en Francio
Lucyna Winnicka

**Lucyna Winnicka** (naskiĝis la 14-an de julio 1928 en Varsovio, mortis la 22-an de januaro 2013 en Palmiry) – pola aktorino, ĵurnalistino kaj publicistino.

## Vivo 
Antaŭ la dua mondmilito ŝi frekventis lernejon je la nomo al Cecylia Plater-Zyberkówna en Varsovio ĉe la strato Piękna 24. Diplomitino de la 6-a Ĝeneralkleriga Liceo je la nomo al Tadeusz Reytan en Varsovio. En 1950 ŝi finis Juran Fakultaton de Varsovia Universitato, en 1953 studojn en Ŝtata Supera Teatro-Lernejo en Varsovio. Ĝis 1974 ŝi ludis en scenejoj de Szczecin kaj Varsovio. En la dua duono de la 70-aj jaroj finis aktoran karieron. Ŝi fondis Akademion de Vivo kaj gvidis ĝin dum pli ol 10 jaroj, instruante alternativan medicinon, filozofion kaj medicinon de Fora Oriento. Ĵurnalistino kaj publicistino de interalie semajnrevuo "Przekrój".
Ŝi eldonis libron "Podróż dookoła świętej krowy" (Vojaĝo ĉirkaŭ la sankta bovino) kaj "W poczekalni nieba" (En ĉiela atendejo).

Ŝi edziniĝis al Jerzy Kawalerowicz. En 1960 ĉefrolis en la filmo *Patrino Johana de Anĝeloj*. Mortis en Zorgo-Domo en Palmiry apud Varsovio. Entombigita en Tombejo Powązki en Varsovio.

## Premioj 
* 1975 - Kavalira Kruco de la Ordeno *Polonia Restituta* okaze de la 30-jariĝo de kinematografio en Pola Popola Respubliko
* Premio en Festivalo de Venecio pro rolulino Marta en "Pociąg" (Trajno)
* 2013 Heroino-Premio de Pola Kino

Kategorio:Polaj aktoroj
Kategorio:Polaj publicistoj
Kategorio:Varsovianoj
(15253) 1990 QA4

**(15253) 1990 QA4** estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la  de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Henry E. Holt
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1990
József Varga (ministro)

**József Varga** [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Varga József** estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, kemiisto, profesoro, membro (korespondanta en 1932, ordinara en 1946) de Hungara Scienca Akademio.

József Varga http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/index.html naskiĝis la  1891 en Budapeŝto. Li mortis la  1956 en Budapeŝto.

## Biografio 
József Varga iĝis privata profesoro en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1920. Li atingis la instruan rangon publika ordinara profesoro post 3 jaroj. En 1939 li estis elektita parlamentano, en la sama jaro li estis subministro pri industrio. Inter 1939 kaj 1943 li estis ministro pri industrio, krome ankaŭ ministro pri komerco kaj trafiko, poste li revenis instrui al la universitato. Li ricevis Premiojn Kossuth en 1950 kaj 1952. Dum la socialismo kreiĝis societo hungara-orientgermana por profiti kaj evolui inventojn de Varga. Li okupiĝis pri artefaritaj benzinoj, asfaltoj.

## Elektitaj verkoj 
* *Kémiai technológia (I – II.)* (Kemia teknologio), (1953 – 1961) kun Károly Polinszky

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla post klako al litero V, poste serĉu la nomon)

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj ministroj pri industrio
Kategorio:Hungaraj ministroj pri komerco
Kategorio:Hungaraj ministroj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj kemiistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Fontenay-le-Fleury

**Fontenay-le-Fleury** [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Parko en Fontenay-le-Fleury
Fontenay-le-Fleury situas  okcidente de Versailles kaj  okcidente de Parizo.

## Transporto 
En la stacidomo de  haltas trajnoj de la regiona linio Transilien N.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Yvelines

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo 


Kategorio:Komunumoj de Yvelines
Ascendo al la Kalvario

[eta|upright=1.4|[Pieter Bruegel la pliaĝa, *Ascendo al Kalvario de Bruegel.*]]
La **ascendo al Kalvario** estas epizodo de la Pasiono de Jesuo rakontata en la kvar kanonaj Evangelioj: Mateo (27, 31-34); Marko (15, 20-23), Luko (23, 26-33); kaj Johano (19, 17-18).

## La epizodo 
La evento estas rakontata en tre sinteza maniero en la Evangelioj, nur Luko aldonas pluan apartaĵon (la dialogo kun la virinoj). Nur Johano asertas ke Jesuo portis la krucon dum la sinoptikoj diras ke la kruco estis portata de Simono el Cireno. Ĉiukaze la kondamnito ne portis la krucon, sed nur la horizontan foston. Oni aldonu ke Johano eble volis dementi disvastiĝintan onidiron laŭ kiu sur la kruco oni najlis Simonon, ĉar portantan la krucon, kaj ne Jesuon. Tiu ideo estis decide misfamiga por Jesuo. Eblas tial hipotezi ke Jesuo ascendis Golgoton sen apartaj suferoj, sen la kruco kaj ankaŭ sen la dornokroneto kiu, eble, estis forprenita kiam oni lin revestis per lia tuniko por lin enkonduki al la loko de la krucumo. La tri faloj de la Via crucis estas frukto de la kreeco de devotuloj kaj apologetoj kiuj intencis reprezenti la suferojn de la Mesio por igi pli draman evento kiu en la Evangelioj estas rakontata sentragike.

## Ikonografio 

Dosiero:'Christ Bearing the Cross, with a Dominican Friar', tempera on panel painting by Barna da Siena , 1330-1350, Frick Collection.jpg|Kristo kun la pentristo, Barna da Siena, 1330–1350
Dosiero:Sandro Botticelli - Christ Carrying the Cross. 1490-1.jpg|Sandro Botticelli, 1490–91
Dosiero:Bowes Virgo inter Virgines.jpg|La majstro de la virgeco, ĉirkaŭ 1495
Dosiero:Pieter Bruegel d. Ä. 007.jpg|*Ascendo de Kristo al la Kalvario*, Pieter Bruegel la pliaĝa
Dosiero:1425 Kreuztragung Christi aus Lorch am Rhein Bodemuseum anagoria.JPG|Jesuo Kristo portanta la krucon, Lorch en la Rhine Valley, ĉirkaŭ 1425, Bodemuseum Berlino
Dosiero:Titian, Christ Carrying the Cross. Oil on canvas, 67 x 77 cm, c. 1565. Madrid, Museo Nacional del Prado.jpg|Ticiano, ĉirkaŭ 1565
Dosiero:Cristo abrazado a la cruz (El Greco, Museo del Prado).jpg|El Greco, ĉirkaŭ 1602

## Vidu ankaŭ 
* Jesuo
* Pasiono de Jesuo
* Simono el Cireno
* Via crucis
* Pieter Bruegel la pliaĝa

Kategorio:Kristologio
Kategorio:Pasiono de Jesuo
Kategorio:Evangelio laŭ Johano
Kategorio:Evangelio laŭ Luko
Kategorio:Evangelio laŭ Marko
Kategorio:Evangelio laŭ Mateo
Front Populaire (pariza metrostacio)

**Front Populaire** [fʁɔ̃ pɔpylɛʁ] () estas la 301-a stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 12, situanta inter komunumoj  kaj Aubervilliers. Ĝi estis malfermita kaj inaŭgurita la . Inter tiu dato kaj la , ĝi estis la norda finstacio de linio 12. La nomo de la stacio celas memorigi pri la historia maldekstrema movado Popola Fronto de la 1940-aj jaroj.

## Stacio 
La stacio situas sur Placo du Front Populaire, en la koro de La Plaine Saint-Denis, inter la komunumoj Saint-Denis (Strato Proudhon) kaj Aubervilliers (Strato des Gardinoux). Ĝi situas  kilometron for de la eksa finstacio *Porte de la Chapelle*, je  de profundo. Ĝi priservas la malnovan industrian kvartalon en plena ŝanĝiĝo kiu entenos interalie la estontan kampuson Condorcet kaj la *Parc des Portes de Paris* (ankaŭ konata kiel *Parc des EMGP*, laŭ la nomo de la antaŭa posedanto, *Entrepôts et Magasins Généraux de Paris*), zonon de aktiveco kontrolitan de la grupo Icade, kun ĝiaj studioj de kino kaj televido.

## Alirejoj 
Kvar alirejoj kunligas la Placon du Front Populaire al la stacio, el kiuj alirejo per lifto.

La stacio estas ekipita de sep rulŝtuparoj kaj tri liftoj. La kajoj de la stacio estas alireblaj al handikapitoj.

## Interkonektoj 
*  RATP 139 239 302 512

## Projekto 
*   '''' - post plilongigo de la linio

## Proksime 
* La Plaine Saint-Denis
* Zono de aktiveco «&nbsp;Les Portes de Paris&nbsp;» kaj ĝiaj multnombraj studioj de televido
* Estonta Kampuso Condorcet Paris-Aubervilliers
* Komerca centro "Le Millénaire"

## Bildgalerio 

WP 001093.jpg|Lumkonduka vitraĵo prilumas la stacion
Entrée de la station de métro Front-Populaire, Saint-Denis - Aubervilliers.jpg|Alirejo Strato des Fillettes
Metro Front Populaire stairs.JPG|Ŝtuparoj kaj rulŝtuparoj
Metro front Populaire - Decembre 2012 - Acces (2).JPG|Alirejo de la stacio (dec. 2012)

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 12 de la metroo de Parizo
* Front Populaire (Tramtransporto en Parizo)

## Eksteraj ligiloj 
* Retejo dediĉita al plilongigo de Linio 12

Kategorio:Linio 12 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Aubervilliers
Kategorio:Metrostacioj en Saint-Denis (Seine-Saint-Denis)
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 2012
Kategorio:2012 en Francio
Steffen Möller

**Steffen Möller** (naskiĝis la 22-an de januaro 1969 en Wuppertal) estas germana aktoro, verkisto kaj kabaredisto loĝinta kaj ludanta en Pollando. Li nun loĝas en Heidelberg.

## Vivo 
Steffen Möller naskiĝis kiel filo de profesoro pri teologio Christian kaj instruistino pri religio Sigrun kaj havas du pli junajn fratojn Tilman kaj Julian.
Li partoprenis humanisman gimnazion en Wuppertal, kie abiturientiĝis. En la lernejo aktivis en kabaredo. Post soldatservo, en Libera Universitato Berlino studis teologion kaj filozofion. Kurson de la pola lingvo frekventis en Krakovo. Post fino de la studoj en 1994 revenis al Pollando, kie laboris unue kiel instruisto de la germana lingvo en Liceo je la nomo al Jadviga en Varsovio, kaj poste lekciisto de la germana lingvo en Varsovia Universitato.

Li estas konata de kelkaj televidaj programoj, kiel ekzemple *Europa da się lubić* (Eŭropo ŝatindas). Steffen Möller eldonis du muzikajn diskojn kun siaj spektakloj: "Niemiec na Młocinach" (Germano en la varsovia kvartalo Młociny) kaj "E, tam, Unia!" - ŝerce pri la Eŭropa Unio. Li ankaŭ estas aŭtoro de la libro "Polska da się lubić" (Pollando ŝatindas), kiu estis ankaŭ eldonita germane sub la titolo "Viva Polonia" (Vivu Pollando). Oktobre 2010 aperis pola traduko de lia libro pri la klasika muziko – "Moja klasyczna paranoja" (Mia klasika paranojo).

## Distingoj 
* Federacia Meritkruco (Germanio) (2005)
* Odznaka Honorowa "Bene Merito" (Honora Distingo "Bene Merito"), atribuita de pola Ministerio pri eksteraj aferoj (2009)
* Ora Strigo de Pola diasporo pro promocio de la pola kulturo (2013)

## Publikaĵoj 
* 2006 *Polska da się lubić. Mój prywatny przewodnik po Polsce i Polakach* (Pollando ŝatindas. Mia privata gvidlibro pri Pollando kaj poloj), Wydawnictwo Publicat, ISBN 83-245-1062-1
* 2009 *Viva Polonia. Als deutscher Gastarbeiter in Polen*, Fischer Taschenbuch Vlg., ISBN 978-3-86610-558-4
* 2010 *Moja klasyczna paranoja*, Wydawnictwo WAB, ISBN 978-83-7414-845-0
* 2012 *Expedition zu den Polen: Eine Reise mit dem Berlin-Warszawa-Express*, Malik Verlag, ISBN 978-3-89029-399-8

## Muzikaĵoj 
* 2003 *Niemiec na Młocinach*
* 2004 *E, tam Unia!*
* 2006 *Wakacje w Niemczech* (Ferioj en Germanio)
* 2008 *Najpiękniejsze baśnie Braci Grimm* (La plej belaj fabloj de la fratoj Grimm) . Axel Springer Polska, Warszawa
* 2008 *Viva Polonia*. Steffen Möller (Audio-CD). Argon Verlag, Berlin, ISBN 978-3-86610-558-4 
* 2009 *Vita Classica*. Steffen Möller (Audio-CD). Argon Verlag, Berlin, ISBN 978-3-86610-844-8 
* 2012 *Expedition zu den Polen: Eine Reise mit dem Berlin-Warszawa-Express* (Audio-CD), Osterwoldaudio Verlag, ISBN 978-3-86952-113-8 

## Eksteraj ligiloj 
* reta paĝo ( kaj )

Kategorio:Germanaj komikistoj
Kategorio:Germanaj satiristoj
Kategorio:Kavaliroj de la Federacia Meritkruco (Germanio)
Kategorio:Germanaj elmigrintoj
Le Mée-sur-Seine

**Le Mée-sur-Seine** [] estas franca komunumo en la departemento Seine-et-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis  loĝantojn en la jaro 2012.

## Geografio 
eta|maldekstra|Situo de Le Mée-sur-Seine rilate al Parizo
Le Mée-sur-Seine situas ĉe la dekstra bordo de Sejno,  sudoriente de Parizo.

## Transporto 
eta|maldekstra|La stacidomo
La stacidomo  estas haltejo de la regiona linio RER D.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Seine-et-Marne
* Listo de urboj de Francio

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo


Kategorio:Komunumoj de Seine-et-Marne
Kategorio:Urboj de Francio
Historia Magazeno (Freiburg)

La **Historia Magazeno** ( estas unu el la elstaraj konstruaĵoj en Freiburg. Ĝi situas ĉe la suda flanko de la katedraloplaco *Münsterplatz*, kiun ĝi superregas per sia ruĝa fasado.

## Historio 
maldekstre|eta|Fronta flanko de la historia magazeno, vidate de la Katedraloplaco
maldekstre|eta|Flanka vidaĵo de la Historia Magazeno
La unua urba magazeno kiel konstruaĵo por la varotransŝarĝo kaj por la doganpago en Freiburg ekestis en la 14-a jarcento, la unua menciiĝo datiĝas je 1378. Ekde 1520 oni konstruis la domon laŭ nuna formo kiel elkonstruaĵo de la dorsflanko de la malnova magazeno vide al la katedralo de Freiburg. La finkonstruo datiĝas je 1532. La arĥitekto de la domo ne estas sendiskute dokumentebla, supozeble temas pri Lienhardt Müller el Ettlingen.

La magazeno estis plurfoje alikonstruata. En 1550 ĝi ricevis balkonon, en 1744 oni devis alikonstrui la magazenon post militaj difektiĝoj, en 1814 oni ŝanĝis la fasadon, en 1884 oni transkonstruis la domon historiema laŭ la tiama modo. En 1924 la ŝanĝoj de 1884 malfariĝis, en 1988 okazis ampleksa renovigo, kiu prezentas la nunan staton.

De 1946 ĝis 1947 la domo estis kunvenejo de la provizora parlamento kaj ekde 1947 ĝi estis parlamentejo de la federaciero de Germanujo Sudbadeno, kiu ekzistis ĝis 1951.

De ekstere okulfrapas la kvar arkaĵoj montrantaj sur la Katedralplaco. Super ĝi troviĝas en la supra etaĝo salono, kiu malfermiĝas al la foirejo per malfrugotikaj arkofenestroj, kiujn flankas du delikataj plurlateraj angulaj orieloj. La fronton ornamas habsburgaj skulptaĵoj kaj blazonoj, kiujn Hans Sixt von Staufen faris inter 1520 kaj 1531. La baldakenkronataj skulptaĵoj bildigas imperiestron Maksimiliano la 1-a, reĝon Filipo la 1-a de Kastilio, imperiestron Karlo la 5-a kaj imperiestron Ferdinando la 1-a. La blazonoj simbolas teritoriojn sub habsburga regado. La masiva tegmento loĝigas stokoetaĝojn.

Plej grava ĉambro estas la *Imperiestra Salono*, nun impona okazigejo kun pentrita stukplafono kaj bildoj de habsburgaj regantoj kaj kun vitraloj. La nomon ĝi ricevis en 1876 laŭ Vilhelmo la 1-a, kiu ĉi tie gastis kadre de solenaĵo. Jam ekde 1776 ŝtuparo ligas la Imperiestran Salonon kun la najbara domo.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Priskribo en la retpaĝaro de la civito Freiburg 
* http://www.historischeskaufhaus.freiburg.de/

Kategorio:Gotikaj konstruaĵoj en Germanio
Saint-Denis - Université (pariza metrostacio)

**Saint-Denis - Université** [sɛ̃ dəni ynivɛʁsite] estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 13, situanta norde de komunumo , lime kun tiu de Pierrefitte-sur-Seine, en Seine-Saint-Denis. Ĝi estis malfermita la . Depost tiu dato, ĝi estas la finstacio de linio 13 sur ĝia nord-orienta branĉo.

## Stacio 
Inaŭgurita la , la stacio provizas aliron al Universitato Parizo 8 en Saint-Denis, kiel indikas ĝia nomo.

## Interkonektoj 
*   ''''
*  RATP 253 255 256 268 356
*  CIF 11
*  N44

## Proksime 
* Universitato Parizo 8
* Ejo de Naciaj Arĥivoj en Pierrefitte-sur-Seine

## Vidu ankaŭ 
* Listo de metrostacioj de Parizo
* Linio 13 de la metroo de Parizo

Kategorio:Linio 13 de la metroo de Parizo
Kategorio:Stacioj de la metroo de Parizo
Kategorio:Metrostacioj en Saint-Denis (Seine-Saint-Denis)
Kategorio:Metrostacioj malfermitaj en 1998
Kategorio:1998 en Francio
Nyquist (programlingvo)

**Nyquist** estas programlingvo por sonaj sintezo kaj analizo bazita sur la  programlingvo Lisp. Ĝi estas etendaĵo de XLISP, kio estas dialekto de Lisp.

Kun Nyquist, programisto kreas  muzikajn instrumentojn per kombinado de funkcioj kaj povas voki  ĉi tiujn instrumentojn kaj produkti sonon per nura entajpo de simpla esprimo. Programisto povas kombini simplajn esprimojn en kompleksajn por krei tutan kompozicion kaj ankaŭ povas produkti diversajn aliajn specojn de muzikaj kaj ne-muzikaj sonoj.

Interpretilo de Nyquist povas legi kaj skribi sonajn dosierojn, MIDI-ajn dosierojn kaj teksto-bazitajn muzikajn partiturajn dosierojn Adagio. En multaj platformoj ĝi povas produkti rektan sonan eliron en reala tempo.

La programlingvo Nyquist ankaŭ povas esti uzita por programi kromprogramajn efikoj por la cifereca sonredaktilo Audacity.

Unu rimarkinda diferenco inter Nyquist kaj pli tradicia lingvoj MUSIC-N estas, ke Nyquist ne apartigas sintezajn funkciojn de "partituraj" funkciojn. Ekzemple Csound estas efektive du lingvoj, unu por kreado de "orkestraĵoj" kaj la alia por verkado de "partituroj". En Nyquist estas ĉi tiuj du domajnoj kombinitaj.

Nyquist funkcias sub Linukso kaj aliaj Uniksaj medioj, Mac OS kaj Microsoft Windows.

La programlingvo Nyquist kaj ĝia interpretilo estis evoluitaj de Roger Dannenberg ĉe Universitato Carnegie Mellon, kun subteno de Yamaha Corporation kaj IBM.

## Referencoj 
* 

## Eksteraj ligiloj 
* Komputila Muzika Projekto ĉe Carnegie Mellon, hejmo de la interpretilo de Nyquist
* Helpo pri Audacity: kromprogramoj en Nyquist
* Vikio de Audacity: kromprogramoj en Nyquis
* Kromprogramoj en Nyquist por Audacity

## Tradukfonto 
Kategorio:Programlingvoj