open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Blazono de Maranjo

La **blazono de Maranjo** estas la herolda emblemo kaj unu el la oficialaj simboloj de la brazila ŝtato Maranjo. 

## Historio 
La Ŝtatblazono estis kreita pere de Dekreto Nº 58, datita 30/12/1905, elŝutita de la unua vicprezidanto en ekzerco Alexandre Colares Moreira Junior kaj subtenita de Leĝo n. 416, datita la 27/08/1906, sankciita de Ŝtatestro Benedito Pereira Leite. La originala modelo havas la subskribon de la desegnisto Lucílio. 

## Herolda priskribo 
Ĝi estas formita de ora kadro kaj centra rondo. En la centro estas kvar partoj kiuj reprezentas la flagon de Maranjo, la kolorojn de Brazilo kaj la edukadon per plumo kaj pergamino. La formo de la konturo de la surfaco de la ŝildo estas la sama kiel la ŝildo de la Svisa Konfederacio kaj estas limigita per barokaj kadroj moldeblaj al la konturo; la kampo de la ŝildo estas dividita en kvar partoj - du partoj enhavantaj la naciajn kolorojn, verdan kaj flavan, kaj la ceteraj, sur la alia flanko, enhavas la flagon de la ŝtato reproduktita pli supre, emblemo de edukado meze de radioj de lumo; la ŝildo estas superita de krono de laŭroj, kaj la kadroj, ornamaĵoj kaj krono estu oraj koloroj.

Kategorio:Maranjo
Maranjo
Ŝovrim Ŝtika

**Ŝovrim Ŝtika** (, *"*rompante la silenton," ) estas israela ne-registara organizo, establita en 2004 de veteranoj de la Israela Defenda Forto (IDF). Ĝi celas doni al servantaj kaj eligitaj israelaj soldatoj rimedon por konfidence rakonti siajn spertojn en la okupataj teritorioj. Kolektoj de tiaj rakontoj estis eldonitaj por eduki la israelan publikon pri kondiĉoj en tiuj areoj.

La deklarita celo de la organizo estas "rompi la silenton" ĉirkaŭ tiu milita aktivado. Fondita por kolekti atestojn de 2000 ĝis 2004 de trupoj, kiuj servis en la palestiniaj teritorioj, la NRO daŭre funkcias. Ĝi kolektis kaj aperigis rakontojn pri sekvaj operacioj en Gazao kaj aliaj areoj depost tiam.

La NRO estis kritikita pro eldonado de anonimaj rakontoj. Enketo de 2016 konfirmis la integrecon de la organizo, sed ankaŭ diris, ke kelkaj el la atestoj bildigis distordaĵojn. En tribunalaj defioj, ke ĝi riveli siajn fontojn, Ŝovrim Ŝtika gajnis juĝojn protekti sian konfidencon.

La ĉefministro Benjamin Netanjahu kaj kelkaj aliaj altrangaj politikistoj multfoje kritikis la organizon. Lia registaro provis malemigi aliajn registarojn iel ajn financi ĝin. Netanjahu forte kritikis Ŝovrim Ŝtika en parolado al la Kneset komence de 2015, kaj poste tiun jaron, la edukada ministro proponis leĝon por bloki ties parolantojn de ŝtataj lernejoj. Samtempe, kelkaj altranguloj en la israela defenda ministrejo kaj sekureca establo defendis la NROn. Ekzemple, Generalo Amiram Levin diris en 2015, ke "Ŝovrim Ŝtika plifortigas la IDF-n kaj ties moralecon."

## Referencoj 
Kategorio:Araba-israela konflikto
Kategorio:Homaj rajtoj en Israelo
Kategorio:Militaj fortoj de Israelo
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 2004
Kategorio:Politiko de Israelo
52384 Elenapanko

**52384 Elenapanko** estas marsrenkonta asteroido, foje rigardita kiel ano de la Hungaria familio, malkovrita la  de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).

Ĝia marsa MOID estas 0,224478 AU, tie estas 33,581 milionoj da km.

## Nomo 
Ĝia nomo honoras la ukrainan astronominon *Elena Aleksejevna Panko* (cirile *Елена Алексеевна Панько*) ĉe la Ŝtata Universitato Suĥomlinskij de Mikolajivo (ukraine *Миколаївський національний університет імені В. О. Сухомлинського*), kiu esploras pri supergalaksiamasoj, eklipse duopaj steloj kaj steloj Be, en kelkaj okazoj uzante la teleskopo de 0,7 m. ĉe la Observatorio Kalinenkov de ŝia universitato.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Carolyn S. Shoemaker
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Allhartsberg

**Allhartsberg**  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Distrikto Amstetten
Similan-Insularo

**Similanaj Insuloj** () estas grupo de naŭ insuloj en la maro Andaman de la provinco Phang Nga en Tajlando. Ĝia nomo estas derivata de la malaja vorto "*sembilan*" (naŭ). La ĉefa insulo estas Ko Miang.

La ne-loĝataj insuloj kune kun du aliaj insuloj formas la Mu Ko Similan-an Nacian Parkon. La maro ĉirkaŭ la Similan-insuloj estas konsiderata unu el la plej belaj lokoj de la mondo por spirtubi kaj plonĝi.

## Geografio 
Kategorio:Insularoj en Azio
Kategorio:Insularoj en la Hinda Oceano
Kategorio:Naciaj parkoj
Aparatplonĝado

eta|'Akva pulmo' aŭ la origina plonĝaparato 1 Hoso 2. Buŝumo 3. Spir-regulilo 4. Rimenaro 5. Dorsoprotektaĵo 6. Botelo por premigita aero.|alternative=
**Aparatplonĝado** estas plonĝado helpe de spirgasa premreduktila aparato, tielnomata 'akva pulmo' (vidu apudan bildon). Tiu ĉi plonĝosporto estas por spertaj plonĝistoj. Pro tio ke homoj ne povas spiri subakve, ili devas kunporti sian spiradilon sub la akvosurfaco dum plonĝado. Por mallongaj periodoj kaj plonĝado malprofunde sub la akvo surfaco, spirtuba plonĝado estas la bona elekto.
400x400ra|eta|'Aqua Lung', ekzemplo de spirgasa premreduktilo.|alternative=|maldekstra
Tre trejnitaj personoj povas ankaŭ provi apnean plonĝadon kun unu sola spiro. Tamen, la plej multaj plonĝistoj elektas aparatplonĝadon por povi resti subakve dum eble plej longa tempo.

## Specoj de aparatplonĝado 
Ekzistas du specoj de aparatplonĝado. Dum la tielnomata aŭtonoma plonĝado oni ricevas pere de premreduktilo kaj regulilo oksigenon el boteloj kun kunpremita aero por povi spiri subakve. En la tielnomata plonĝado per longa tubo, oni estas konektita al la surfaco per longa tubo ligita al la surfaco de kie oni ricevas oksigenon.

## Vidu ankaŭ 
* Subakvado
* Spirtuba plonĝado

## Referencoj 
Kategorio:Subakvado
Kategorio:Sportoj
Kategorio:Sekureca ekipaĵo
52344 Yehudimenuhin

'*52344 *Yehudimenuhin''''' estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).

## Nomo 
Ĝi estas nomita en memoro de la usondevena violonisto kaj dirigento Yehudi Menuhin (1916 – 1999), rigardita kiel unu el plej grandaj violonistoj de la 20-a jarcento. Inter 1934 kaj 1936, li faris la unuan integran registadon de la sonatoj kaj partitoj por violono sola de Johann Sebastian Bach.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1992
Batalo de Seelower Höhen

300px|eta|dekstra|Soveta artilerio bombardanta germanajn poziciojn dum la batalo.
La **Batalo de Seelower Höhen** (en germana: *Schlacht um die Seelower Höhen*, en rusa: Зееловско-Берлинская операция) estis parto de la Seelow-Berlina Ofensiva Operaco (16a de aprilo-2a de majo 1945). Ĝi estis unu el la lastaj atakoj kontraŭ tranĉeaj defendolokoj en la Dua Mondmilito. Ĝi okazis laŭlonge de tri tagoj, el 16a al 19a de aprilo 1945. Ĉirkaŭ unu miliono da sovetaj soldatoj da la 1a Belorusa Fronto (inklude 78 556 soldatojn de la Pola 1a Armeo), komanditaj de marŝalo Georgij Ĵukov, atakis la pozicion konata kiel "Pordegoj de Berlino". Ili estis opozicitaj de ĉirkaŭ 110 000 soldatoj de la germana 9a Armeo, komanditaj de la generalo Theodor Busse, kiel parto de la Armegrupo Vistula.

Tiu batalo estis ofte enmetita en la Batalo de Odro-Niso. La altaĵoj Seelow estis kie okazis parto de la plej akra batalado en la ĝenerala batalado, sed ĝi estis nur unu el kelkaj trapasejoj laŭlonge de la riveroj Odro kaj Niso kie atakis sovetoj. La Batalo de Odro-Niso mem estis nur la malferma fazo de la Batalo de Berlino. Estis 12 000 mortoj en la flanko de germanoj kaj el la flanko de sovetoj el 10 000 al 20 000.

La rezulto estis la ĉirkaŭo de la Germana 9a Armeo kaj la Batalo de Halbe.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Beevor, Antony (2002). Berlin: The Downfall 1945. London: Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5.
* Gonĉarov, Vladislav (2007). Битва за Берлин. Завершающее сражение Великой Отечественной войны [Batalo por Berlino: La fina batalo de la Granda Patriota Milito]. Moscow: AST. ISBN 978-5-17-039116-5.
* Goodenough, Simon (1982). War Maps. Macdonald. ISBN 0-312-85584-2.
* Hastings, Max (2005). Armageddon: The Battle for Germany, 1944–1945. Vintage. ISBN 978-0-375-71422-1.
* Isaev, Aleksey (2006). Георгий Жуков: Последний довод короля [Zhukov: The Last Argument of the King] (in Russian). Moscow: Yauza. ISBN 5-699-16564-9.
* Isaev, Aleksey (2007). Берлин 45-го: Сражения в логове зверя [Berlin of 45: Battles in the Beast's Den] (in Russian). Moscow: Yauza, Eksmo. ISBN 978-5-699-20927-9.
* Le Tissier, Tony (1996). Zhukov at the Oder. New York: Praeger. ISBN 978-0-275-95230-3.
* Ziemke, Earl F. (1968). The Battle for Berlin: End of the Third Reich. New York: Ballantine Books. ISBN 0-356-02960-3.

Seelower Höhen
Seelower Höhen
Seelower Höhen
Kategorio:Historio de Berlino
Batalo de Odro-Niso

300px|eta|dekstra|Soveta artilerio bombardanta germanajn poziciojn dum la Seelow-Berlin Ofensiva Operaco.

La **Batalo de Odro-Niso** estas la germana nomo por la dekomenca (operaca) fazo de unu el la lastaj du strategiaj ofensivoj faritaj de la Ruĝa Armeo en la Kampanjo de Central Eŭropo (1a de januaro – 9a de majo 1945) dum la Dua Mondmilito. Ĝia dekomenca trarompa fazo estis luktita dum kvar tagoj, nome el 16a de aprilo ĝis la 19a de aprilo 1945, ene de pli granda kunteksto de la Batalo de Berlino. La sovetaj militplanantoj dividas la frontan kaj pinĉilan fazojn de la operaco, nome Berlina Strategia Ofensiva Operaco en jeno:
:Stettin-Rostock Ofensiva Operaco (16a de aprilo 1945 – 8a de majo 1945) fare de la 2a Belorusa Fronto
:Seelow-Berlin Ofensiva Operaco (16a de aprilo 1945 – 2a de majo 1945) fare de la 1a Belorusa Fronto
:Cottbus-Potsdam Ofensiva Operaco (16a de aprilo 1945 – 2a de majo 1945) fare de la norda flanko kaj la Kavaleria Mekanizita Grupo de la 1a Ukraina Fronto
:Spremberg-Torgau Ofensiva Operaco (16a de aprilo 1945 – 5a de majo 1945) fare de la suda flanko de la 1a Ukraina Fronto

La batalo konsistis en forta luktado ĉe la tri Frontoj de la trupoj de la marŝaloj de Sovetunio nome la 2a Belorusa Fronto de Konstantin Rokosovski, la 1a Belorusa Fronto de Georgij Ĵukov kaj la 1a Ukraina Fronto de Ivan Konev, kiuj atakis la defendantan Armegrupon Vistulan de la *Wehrmacht* komandita de la kolonel-generalo (*Generaloberst*) Gotthard Heinrici kaj la Armegrupon Centran de la marŝalo Ferdinand Schörner. Alia generala komandanto estis Theodor Busse.

Mortis ĉirkaŭ 24 000 sovetoj kaj ĉirkaŭ 50 000 germanoj.

## Bibliografio 
* Beevor, Antony (2002). Berlin: The Downfall 1945. London: Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5.
* Gonĉarov, Vladislav (2007). Битва за Берлин. Завершающее сражение Великой Отечественной войны [Batalo por Berlino: La fina batalo de la Granda Patriota Milito]. Moscow: AST. ISBN 978-5-17-039116-5.
* Goodenough, Simon (1982). War Maps. Macdonald. ISBN 0-312-85584-2.
* Hastings, Max (2005). Armageddon: The Battle for Germany, 1944–1945. Vintage. ISBN 978-0-375-71422-1.
* Isaev, Aleksey (2006). Георгий Жуков: Последний довод короля [Zhukov: The Last Argument of the King] (in Russian). Moscow: Yauza. ISBN 5-699-16564-9.
* Isaev, Aleksey (2007). Берлин 45-го: Сражения в логове зверя [Berlin of 45: Battles in the Beast's Den] (in Russian). Moscow: Yauza, Eksmo. ISBN 978-5-699-20927-9.
* Le Tissier, Tony (1996). Zhukov at the Oder. New York: Praeger. ISBN 978-0-275-95230-3.
* Ziemke, Earl F. (1968). The Battle for Berlin: End of the Third Reich. New York: Ballantine Books. ISBN 0-356-02960-3.

Odro-Niso
Odro-Niso
Odro-Niso
Kategorio:Historio de Berlino
Bistroo

[eta|Bistroo en [Parizo]]
[eta|Taverno en [Belgio]]
[eta|[Jean Béraud, *En la bistroo*.]]

**Bistroo** () estas simpla manĝejo kaj trinkejo, kiu pozicias inter restoracio kaj kafejo. Bistroo foje ankaŭ nomiĝas *restoracieto*.

En kelkaj landoj oni ofte parolas pri **manĝkafejo** aŭ **taverno**.

## Etimologio
La origino de la vorto estas necerta. Unu varianto kun populara origino sin apogas sur la supozo ke la vorto deriviĝis de la rusa vorto por "rapida" (). 

Aliaj variantoj estas "eta servisto" (france:* *, el la potavia dialekto) aŭ la nomo de de mikstrinkaĵo el kafo kaj brando (france: '**), la proprulo nomiĝas **'. 

Kategorio:Restoracioj laŭ tipoj
Kategorio:Manĝejoj
Jean Béraud

**Jean Béraud**, naskiĝis la 31-an de decembro 1849 en Sankt-Petersburgo, mortis la 4-an de oktobro 1935 en Parizo, estis franca pentristo.

Béraud aperis dum la 1870-aj jaroj kun pentraĵoj de Parizaj loĝejoj, kafejoj, teatrosalonoj, merkathaloj, balsalonoj, publikaj kunvenoj (en Salle Graffart, 1884) kaj de policejoj (Salle des filles au dépôt, 1886). Li ankaŭ pentris Kriston kaj Magdalenan inter la Farizeoj kaj la elkrucigon.

[eta|maldekstra|La [modistino sur la Champs-Élysées]]

Kategorio:Francaj pentristoj de la 19-a jarcento
Kategorio:Francaj pentristoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Oficiroj de la Honora Legio
Kategorio:Naskiĝintoj en Sankt-Peterburgo
Kategorio:Mortintoj en Parizo
Theodor Busse

**Ernst Hermann August Theodor BUSSE** (15a de decembro 1897 – 21a de oktobro 1986) estis germana oficiro dum la Unua Mondmilito kaj la Dua Mondmilito.

Dum la lastaj kvin monatoj de la milito, Busse komandis la 9an Armeon kiu estis tiam parto de la Armegrupo Vistula. Dum la sovetoj plue avancis en Germanion, li luktis por protekti la germanan ĉefurbon en la Batalo de Berlino. Specife, Busse komandis la 9an Armeon dum la Batalo de Seelow kaj la Batalo de Odro-Niso. 

Post la milito li estis kaptito. En nova vivo li verkis pri la milito.

## Bibliografio
* Fellgiebel, Walther-Peer (2000) [1986]. Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939–1945 — Die Inhaber der höchsten Auszeichnung des Zweiten Weltkrieges aller Wehrmachtteile. Friedberg, Germanio: Podzun-Pallas. ISBN 978-3-7909-0284-6.
* Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit (2001). Das Deutsche Kreuz 1941 – 1945 Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt, Germanio: Verlag Klaus D. Patzwall. ISBN 978-3-931533-45-8.
* Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives. Jena, Germanio: Scherzers Militaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.

Kategorio:Germanaj generaloj
Kategorio:Prusaj militistoj
Kategorio:Infanterio
Kategorio:Militkaptitoj
Kategorio:Germanaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Germanaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Batalo de Berlino
Batalo de Halbe

La **Batalo de Halbe** (en germana: Kessel von Halbe, en rusa: Хальбский котёл, Halbe-sako) el 24a de aprilo – 1a de majo, 1945 estis batalo en kiu la Germana Naŭa Armeo, sub la komando de la Generalo Theodor Busse, estis detruita kiel batalanta forto fare de la Ruĝa Armeo dum la Batalo de Berlino.

La Naŭa Armeo, ĉirkaŭita en granda sako en la regiono de la Spree-arbaro sudoriente de Berlino, intencis trarompi okcidenten tra la vilaĝo Halbe kaj la pinarbaroj sude de Berlino por ligiĝi al la Germana 12a Armeo komandita de la Generalo Walther Wenck kun la intenco iri okcidenten kaj kapitulaci al la okcidentaj Aliancanoj. Por fari tion, la 9a Armeo devis lukti sian vojon tra tri linioj de sovetaj trupoj de la 1a Ukrainan Fronto sub komando de marŝalo Ivan Konev, dum samtempe unuoj de la 1a Belorusa Fronto, sub la komando de marŝalo Georgij Ĵukov, atakis la germanan ariergvardol el nordoriento.

Post forta batalado, ĉirkaŭ 30 000 germanaj soldatoj — unu kvinono de tiuj dekomence en la sako — atingis la relativan sekurecon de la frontolinioj de la 12a Armeo. La cetero estis ĉu mortigita ĉu kaptita de sovetaj fortoj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Beevor, Antony (2002). Berlin: the Downfall, 1945. Penguin Books. ISBN 978-0-670-88695-1.
* Le Tissier, Tony (2005). Slaughter at Halbe. Stroud: Sutton. ISBN 978-0-7509-3689-7.
* Ziemke, Earl Frederick (1969). The Battle for Berlin: End of the Third Reich. Ballantine; Macdonald. OCLC 59153427.
* Sennerteg, Niclas (2007). Nionde Arméns Undergång: Kampen om Berlin 1945

Halbe
Halbe
Halbe
Halbe
Kategorio:Batalo de Berlino
Elba Tago

eta|300px|En aranĝita foto rememora de la renkonto de sovetaj kaj usonaj armeoj, oficiroj William Robertson (usona) kaj Aleksander Silvaŝko (soveta) staras brakume. Fone estas du flagoj kaj tiuafera afiŝo.
**Elba Tago**, nome 25a de aprilo 1945, estis la tago kiam sovetaj kaj usonaj trupoj renkontiĝis ĉe la rivero Elbo, proksime de Torgau en Germanio, kio markis gravan paŝon al la fino de la Dua Mondmilito en Eŭropo. Tiu kontakto inter sovetoj, avancintaj el Oriento, kaj usonanoj, avancintaj el Okcidento, signifis, ke tiuj du potencoj estis fortranĉinta efektive Germanion en du partoj.

La Elba Tago neniam estis oficiala feritago en ajna lando, sed en la jaroj post 1945 la memoro de tiu amika renkonto akiris novan signifon en la kunteksto de la Malvarma Milito inter Usono kaj Sovetunio.

Kategorio:Torgau
Kategorio:Elbo
Kategorio:Rilatoj de Sovetunio kaj Usono
Kategorio:Konfliktoj en 1945
Kategorio:Sekvoj de la Dua Mondmilito en Germanio
Kategorio:Batalo de Berlino
Robert Ritter von Greim

**Robert Ritter von Greim** (denaske Robert Greim; 22a de junio 1892 – 24a de majo 1945) estis germana kampomarŝalo kaj piloto. En la lastaj tagoj de la Dua Mondmilito, Adolf Hitler nomumis Greim kiel komandanto de la *Luftwaffe* (Germana Aerforto) anstataŭ Hermann Göring, kiun li estis elposteniginta pro perfido. Kiam okazis la kapitulaco de Germanio, Greim estis kaptita prizonulo fare de usonaj fortoj; li memmortigis en prizono la 24-an de majo 1945. 

## Bibliografio
* Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives. Jena, Germanio: Scherzers Militaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.
* Thomas, Franz (1997). Die Eichenlaubträger 1939–1945 Band 1: A–K. Osnabrück, Germanio: Biblio-Verlag. ISBN 978-3-7648-2299-6.

Kategorio:Germanaj oficiroj
Kategorio:Germanaj pilotoj
Kategorio:Sinmortigintoj
Kategorio:Germanaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Germanaj militistoj de la Dua Mondmilito
52387 Huitzilopochtli

'*52387 *Huitzilopochtli''''' estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la  de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.

Ĝia tera MOID estas 0,0602621 AU, tie estas 9,01508 milionoj da km. Ĝia marsa MOID 0,0876088 AU tie estas 13,10609 milionoj da km.
* La  ĝi pasis al 0,0622388 AU (9,311 milionoj da km) de Tero.
* La  ĝi pasos al 0,0615593 AU (9,209 milionoj da kilometroj) de nia planedo.

## Nomo 
Ĝi ricevis la nomon de la azteka dio Huicilopoĉtli, asocia kun la Suno. Lia nomo, kiu signifas "Kolibro de la sudo", venas de la azteka kredo laŭ kiu la spiritoj de la mortigitaj batalintoj sekvus la sunon tra la ĉielo dum kvar sinsekvaj jaroj. Post tio, ili estus transformitaj en kolibroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
* 

Kategorio:Amoraj asteroidoj
Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Terrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Eric Walter Elst
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1993
Seitenstetten

**Seitenstetten**  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj. 

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Malsupra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Amstetten
Občina Gorišnica

eta|280x280ra|Občina Gorišnica
**Obĉina Gorišnica** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La&nbsp;municipo konsistas el 11 komunumoj kovrante areon de 29,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 4025 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Gorišnica.

## Loko, priskribo 
Municipo Gorišnica kuŝas 12 km oriente de Ptuje en la Valley Ptujsko Polje  ĉe la rando de la Haloze wine region. En la suda rando de la municipo, de okcidento ĝis oriento, kuras la Drava Rivero. En la sama direkto, en la nordo de la teritorio, kuras la rivero Pesnica. Proksimume en la mezo de la areo, akva kanalo pasas tra la Formin-hidro-centralo.

La apudaj municipoj estas:
Občina Ormož en la oriento, Občina Zavrč kaj Občina Cirkulane en la sudo, Občina Markovci en la okcidento kaj Občina Dornava en la nordokcidento. En la sudoriento, malgranda etendo estas la limo kun Kroatio.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 11 vilaĝoj:

Cunkovci, Formin, Gajevci, **Gorišnica**, Mala vas, Moškanjci, Muretinci, Placerovci, Tibolci, Zagojiči, Zamušani

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php

Geografia loko:    http://www.geopedia.si/#T1257_F408:28_x578803.1875_y139758.75_s13_b4 

Gorišnica
Gorišnica
Joseph Pevney

**Joseph PEVNEY** (1911 – 2008) estis juda-usona reĝisoro.

Pevney faris sian debuton en vodevilo kiel knabo-soprano en 1924. Li evoluigis karieron kiel aktoro, aperante en pli seriozaj teatraĵoj. Malgranda kariero kiel filmo aktoro sekvis, lia plej signifa apero estis en la klasika boksado-filmo Body and Soul [Korpo kaj Animo] (1947), en kiu li okupis la rolon Shorty Pulaski. Li militservis kiel signalisto de usona armeo dum Dua Mondmilito.

Post milito, Pevney iĝis fekunda reĝisoro de kino kaj televido, kun ĉirkaŭ 80 produktojn de 1950 ĝis 1984. Inter liaj filmoj estis *Female on the Beach* (1955) kun Joan Crawford kaj Jeff Chandler, *Tammy and the Bachelor* (1957) kun Debbie Reynolds kaj Leslie Nielsen, *Man of a Thousand Faces* (1957) kun James Cagney, *The Crowded Sky* (1960), kaj vesternoj kiel *The Plunderers* (1960).

Li ankaŭ reĝisoris multajn epizodojn de televidserioj kiel *Bonanza*, *Star Trek*, *The Paper Chase*, kaj *Trapper John, M.D.*. Li kaj Marc Daniels reĝisoris la plej grandan numeron de originalaj epizodoj de Star Trek, ĉefe "The Devil in the Dark, "Arena", "The City on the Edge of Forever", "Amok Time", "Journey to Babel", kaj "The Trouble With Tribbles".

Li daŭre reĝisoris televidaĵojn dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.

## Referencoj 
Kategorio:Reĝisoroj kaj scenaristoj de Star Trek
Kategorio:Usonaj aktoroj
Kategorio:Usonaj reĝisoroj
Kategorio:Vodevilaj artistoj
Henrik Benkő

**Henrik Benkő** [benkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Benkő Henrik** estis hungara dirigento, komponisto, aldviolonisto, instruisto. Lia origina familia nomo estis *Bettelheim*, lia nepo estis Zoltán Benkő.

Henrik Bettelheim  naskiĝis la  en Körmend, li mortis la  (laŭ alia fonto la ) en Zuriko.

## Biografio 
Henrik Benkő vivis en Pest (urbo) ekde 1865. Li studis muzikon komence en urbo Pest, poste en konservatorio de Vieno (1873-1878). Liaj plej gravaj instruistoj estis :en:Joseph Hellmesberger Sr. kaj Anton Bruckner. Post siaj studoj li instruis en Vieno. Hejmenveninta en 1882 li estis aldviolonisto de la Nacia Teatro (Budapeŝto), post 2 jaroj en Reĝa Operejo. Li instruis ankaŭ inter 1884 kaj 1902 en muziklernejo. Inter 1887-1910 li ofte dirigentis baletojn en la Reĝa Operejo, poste li pensiuliĝis. Li translokiĝis al Zuriko, kie li estis dirigento.

## Elektitaj libroj 
* *Összhangzattan. A nemzeti zenede használatára* (1886, 1898)
* *Függelék az Összhangzattan újabb kiadásához* (1898)
* *Zene- és színművészetünk*

## Elektitaj disĉiploj 
* Nándor Rékai

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj dirigentoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj klasikaj komponistoj
Kategorio:Hungaraj aldviolonistoj
Rezső Kókai (komponisto)

**Rezső Kókai** [reĵO kOkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Kókai Rezső** estis hungara komponisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.

Rezső Kókai  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Rezső Kókai frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo. Li studis komponadon de :de:Hans Koessler, pianadon de Emánuel Hegyi en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt, baldaŭ inter 1931–1933 muzikhistorion kun scienca grado Ph.D de Martin Heidegger en Freiburg. Inter 1926 kaj 1934 li instruis en muzika mezlernejo (konservatorio) en Budapeŝto, sed ekde 1929 ĝismorte ankaŭ en la Muzikarta Altlernejo. Inter 1945-1948 li havis postenon ankaŭ en Hungara Radio. Li ricevis 3 premiojn inter 1952-1956.

## Elektitaj komponaĵoj 
* *István király* (oratorio, 1942)
* *Szonáta* por 2 pianoj (1949)
* *Hegedűverseny* (1952)
* ''Concerto all'Ungherese* (1957)
* *Magyar táncok* (1960)

## Elektitaj libroj 
* *Franz Liszt in seinen frühen Klavierwerken* (1933)
* *A rendszeres zeneesztétika alapelvei, 1. Gyakorlati zeneesztétika* (1938)
* *Századunk zenéje* (1961)
* *Franz Liszt in seinen frühen Klavierwerken'' (1969)

## Elektitaj disĉiploj 
* József Gát
* Miklós Grabócz
* László Hara (pli aĝa)
* István Kertész
* Júlia Majláth
* Zdenkó Tamássy
* Béla Vavrinecz
* Kornél Zempléni

## Memorigiloj 
* memortabulo en Budapeŝto (1976)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj komponistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj instruistoj
Kategorio:Hungaraj muzikhistoriistoj
Kategorio:Hungaraj estetikistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Böszörményi-Nagy

**Béla Böszörményi-Nagy** [bosormEnji-nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Böszörményi-Nagy Béla** estis hungardevena usonano, pianisto, altlerneja instruisto.

Béla Böszörményi-Nagy  naskiĝis la  en Sátoraljaújhely, li mortis la  en Bostono (estas ankaŭ aliaj datenoj pri la mortotago!).
 
## Biografio 
Béla Böszörményi-Nagy akiris filozofian kaj pianistan diplomojn en Scienca Universitato Ferenc József respektive en Muzikakademio de Budapeŝto en 1937. Inter 1935-1937 li studis helpe de stipendio. Liaj plej gravaj muzikinstruistoj estis Imre Keéri-Szántó, Leó Weiner, Zoltán Kodály kaj Ernő Dohnányi. Post ambaŭ diplomoj li ekinstruis en la Muzikakademio, samtempe li koncertis krom Hungario ekzemple en Amsterdamo, Berlino, Vieno, Helsinko, Varsovio. Post la 2-a mondmilito li estis nomumita katedrestro, sed en 1948 li migris al Kanado, respektive al Usono. Li instruis en Universitatoj de Toronto (1948–1953), de Bloomington (1953–1962), de Bostono (1962–1974), de Norda Karolino (1974–1978), de Vaŝingtono (1978–1989). En Bloomington li renkontiĝis kun Ede Zathureczky, ili faris komunan koncerton en Novjorko en 1958. Ekde la 1970-aj jaroj li ofte revizitis Hungarion. Li havis edzinon.

## Repertuaroj 
Verkoj de Johann Sebastian Bach, Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart, Beethoven, Franz Schubert, Frédéric Chopin, Johannes Brahms, Claude Debussy, Maurice Ravel, Béla Bartók, Zoltán Kodály, Pierre Boulez, Karlheinz Stockhausen. 

## Elektitaj disĉiploj 
* Mihály Bächer
* Ervin László
* Zdenkó Tamássy
* Kornél Zempléni

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungardevenaj usonanoj
Kategorio:Hungaraj rifuĝintoj antaŭ la socialismo‎
52421 Daihoji

'*52421 *Daihoji'''* estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime, Japanio).

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la templo *Daiho-ji
(japane : 大寶寺), fondita en la nordo de la urbo Kumakogen en 710 laŭ ordo de la Imperiestro Mommu. Depost la vizito de la budhisma sacerdoto Kōbō-Daiŝi en la frua 9-a jarcento *Daiho-ji* fariĝis la 44-a celo por la Ŝikoku-pilgrimado.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Akimasa Nakamura
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
(52439) 1994 QL

**(52439) 1994 QL** estas marsrenkonta asteroido, ankaŭ rigardita kiel asteroidon de la hungaria familio, malkovrita la  de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).

Ĝia klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,341041 AU, tie estas 51,019 milionoj da km.

## Eksteraj ligiloj
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Robert H. McNaught
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
52422 LPL

**52422 LPL** estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo *Spacewatch*, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo aludas al la *Lunar and Planetary Laboratory* de la Universitato de Arizono, fondita en 1960. La tiea sciencistoj faras esploradojn kaj edukojn pri la formiĝo kaj la evoluo de planedaj sistemoj, uzante teleskopajn observojn, deforajn kaj ĉelokajn detektojn per kosmosondiloj, tiel kiel per studoj en laboratorio, sur tereno kaj teoriaj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Spacewatch
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Občina Hajdina

**Obĉina Hajdina** estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 7 komunumoj kovrante areon de 21,6 km². Komence de 2018 tie loĝis 3745 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Zgornja Hajdina.

## Loko, priskribo 
Občina situas sur la dekstra bordo de la rivero Drava, en la regiono nomata Dravsko polje. La norda parto estas gvidita de la Zlatoličje-hidroelektra centralo. Malproksime de nordo ĝis sudo, ekzistas la Aŭtovojo Al4 / E59.
eta|280x280ra|Občina Hajdina
La apudaj municipoj estas :  Urba municipo Ptuj en la oriento,  Občina Videm de la sudo, Občina Kidričevo en la sudokcidento kaj Občina Starše nordokcidento.

## Komunumoj 
La municipo konsistas el la sekvaj 7 vilaĝoj: Draženci, Gerečja vas, Hajdoše, Skorba, Slovenja vas, Spodnja Hajdina, **Zgornja Hajdina**

## Tradukfonto 
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php

Geografia loko : http://www.geopedia.si/#T1257_F408:159_x564176.5_y142099_s13_b4 

Hajdina
Hajdina
Sonntagberg

**Sonntagberg**  estas foira komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro  en la komunumo vivis  loĝantoj.  La loĝloko estas signifa katolika pilgrimejo.

## Eksteraj ligiloj 
*  ()

Kategorio:Komunumoj de Malsupra Aŭstrio
Kategorio:Distrikto Amstetten
Termostato

eta|dekstra|Termostato "The Round" modelo Honeywell T87.
**Termostato** estas aparato kiu stimulas hejtilon se la temperaturo iĝas tro malalta, kaj haltigas la hejtilon se la temperaturo estas sufiĉe alta. Tiu aparato utilas por pluteni regulan temperaturon kaj ne malŝpari energion kreante nenecesan varmon. Paneo de tiu aparato povus trovarmigi la tutan maŝinon kaj difektigi ĝin aŭ ne atingi sufiĉan varmon.

Kategorio:Elektraj komponantoj
Kategorio:Mekanismoj
Kategorio:Temperatura kontrolo
Kategorio:Nederlandaj inventoj
Kategorio:Usonaj inventoj
Kategorio:Aperis en la 17-a jarcento
Grek-katolika preĝejo Etendiĝo de Sankta Spirito (Szolnok)

La **grek-katolika preĝejo Etendiĝo de Sankta Spirito** estas moderna konstruaĵo en Hungario, en urbo Szolnok.

## Historio 
La grekokatolikoj ne havis kirkon, nur kapelon. La liturgioj okazis tie aŭ depost la socialismo en lernejo. La eklezia grupo estis fondita en 1989. La urbo donacis konvenan areon por konstrui kirkon en 1992. En la sekva jaro oni konstruis provizoran lignan preĝejon. En 1997 la planoj estis pretaj por konstruaĵoj preĝejo, paroĥo, kunvenejo. Ili estis konstruitaj inter 2000-2002, sed la tombejo pri urnoj sub la preĝejo nur en 2003.

## Konstruaĵoj 
La preĝejo situas en granda korto, sed apude estas videblaj la aparta kampanilo kaj paroĥejo. La ortodoksa preĝejo ofte estas oklatera, sed tiu ĉi estis ronda kun diagonalo 16 m. Ekstere ĝi estas kovrita per blankaj sablobrikoj, sed la fundamenta strio estas flava kalkoŝtono. (Tio estas koloroj de Vatikana flago.) La tegmento estas kovrita per kuprolamenoj. Interne estas 3 partoj: vestiblo, navo, sanktejo. El la vestiblo ankaŭ la urnotombejo estas atingebla. Ĝi estas ŝirmita kontraŭ inundoj. La kupolo estas betonringo, kiun 8 kolonoj tenas. Pli supre estas 32 fenestroj ĉiuj 4 metrojn altaj. 
La ĉefaltaro estis farita el blanka marmoro. La ikonostazo konsistas el 37 bildoj kaj estis preta en 2010.

La kampanilo estas 9 metrojn alta. Tio estas nur 4 kvadrataj kolonoj, kiujn supre simpla tegmento kunligas. Meze 2 sonoriloj loĝas. Sur la kolonimuro estas reliefo pri István Széchenyi ekde 2006. Apud la kampanilo estas videbla skulptaĵo pri Sankta Nikolao kaj iom for la kunvenejo.

En 2010 la eklezia grupo transprenis la zorgantajn taskojn pri la proksima lernejo kaj la infanĝardeno. Dimanĉe posttagmeze ankaŭ romkatolika meso okazas.

Kermeso okazis en la 30-an de aŭgusto.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* http://szolnok.gorogkatolikus.hu/rolunk/ 
* https://szolnok.utisugo.hu/latnivalok/gorog-katolikus-templom-szolnok-91822.html 
* http://zounuk.hu/hu/wiki/gorogkatolikus-templom-szolnok
* http://szolnok.varosom.hu/latnivalok/vallasi-epuletek/Szentlelek-Kiaradasa-Gorogkatolikus-templom.html 

Szolnok
Kategorio:Kristanaj preĝejoj en Szolnok
Szolnok
Lehel Both

**Lehel Both** [bot], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Both Lehel** estas hungara pianisto, altlerneja instruisto.

Lehel Both  naskiĝis la  en Budapeŝto.

## Biografio 
Lehel Both frue komencis lerni pianludon en sia naskiĝurbo. Li akiris diplomon en la Muzikakademio en 1965. Post siaj studoj li estis pianisto de Gaja Teatro, poste li ricevis dujaran stipendion por konservatorio de Leningrado. Inter 1968 kaj 1972 li instruis en Budapeŝto en ambasadorejo de Sovetunio, samtempe ankaŭ en muzika mezlernejo. Inter 1974-1989 li estis katedrestro en Pedagogia Instituto de la Muzikakademio (inter 1976-1989 estis vicinstitutestro). Inter  1989-1992 li instruis en Japanio, hejmenveninta li denove estis katedrestro, inter 1996-2004 li estis institutestro, poste li emeritiĝis. En tiu longa periodo li ankaŭ faris koncertojn en la tuta mondo, ofte duope kun japanino. Li ricevis kelkajn premiojn. Li edziĝis en Dorog, kie li poste vivas. 2 filinoj naskiĝis.

## Fontoj 
* hungarlingva intervjuo kun foto

## Elektitaj disĉiploj 
* Janka Kulcsár

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj pianistoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Koncentrejo Neuengamme

La **Koncentrejo Neuengamme** estis reto de nazigermanaj koncentrejoj en Norda Germanio, kiu konsistis el la ĉefa koncentrejo, Neuengamme, kaj ĝiaj ĉirkaŭ 85 satelitaj koncentrejoj. Establita en 1938 ĉe la vilaĝo Neuengamme en la distrikto Bergedorf de Hamburgo, la koncentrejo Neuengamme iĝis la plej granda koncentrejo en Nordokcidenta Germanio. Ĉirkaŭ 100 000 prizonuloj venis al Neuengamme kaj ties subkoncentrejoj, 24 el kiuj estis por virinoj. La verigita mortokvanto estas 42 900: 14 000 en la ĉefa koncentrejo, 12 800 en la subkoncentrejoj, kaj 16,100 en la mortomarŝoj kaj bombado dum la finaj semajnoj de la Dua Mondmilito. Post la malvenko de Germanio en 1945, la Brita Armeo uzis la lokon kiel koncentrejo por oficiroj de SS kaj de aliaj naziaj instancoj. En 1948, la Britoj transigis la lokon al la Libera Hansea Urbo Hamburgo, kiu malkonstruis la lignajn barakaĉojn kaj konstrui anstataŭe prizonblokon, konvertante la iaman koncentrejon en du ŝtataj prizonoj funkciigitaj de Hamburgaj aŭtoritatoj el 1950 al 2004. Post protestoj de variaj grupoj de survivantoj kaj de aliancanoj, la loko nuntempe funkcias kiel memormonumento. Ĝi situas 15 km sudoriente de la centro de Hamburgo.

## Notoj 
Kategorio:Historio de Hamburgo
Kategorio:Konstruaĵoj en Hamburg-Bergedorf
Kategorio:Muzeoj en Hamburgo
Kategorio:Muzeoj pri la Dua Mondmilito en Germanio
Neuengamme
Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1938
Neuengamme

**Neuengamme** estas kvartalo de Hamburgo, Germanio, situa en la distrikto Bergedorf, proksime al la rivero Dove Elbe (alfluanto al la rivero Elbo). En tiu rura kvartalo, parto de Vierlanden, la loĝantaro en 2016 estis de 3 691 personoj.

Dum la epoko de Nazia Germanio, la Koncentrejo Neuengamme estis en Neuengamme.

Kategorio:Kvartaloj de Hamburgo
Kategorio:Hamburg-Bergedorf
Helmuth Weidling

**Helmuth WEIDLING** (2a de novembro 1891 – 17a de novembro 1955) estis germana generalo dum la Dua Mondmilito. Li estis la lasta komandanto de la Berlina Defendareo dum la Batalo de Berlino, kaj kondukis la defendon de la urbo kontraŭ sovetaj fortoj, kaj finfine kapitulacis ĝuste antaŭ la fino de la milito en Eŭropo.

## Milita kariero 
El 1943 al 1945 li partoprenis en la Operaco Bagration kaj aliaj kampanjoj de la Orienta Fronto.

En la 16a de aprilo 1945, Weidling estis preparita por partopreni en la Batalo de Seelow, kiu estis parto de pli ampleksa Batalo de Odro-Niso. La korpuso de Weidling kaj aliaj du korpusoj estis parto de la 9a Armeo de la generalo Theodor Busse, kiu estis defendante la altaĵojn ĉe la rivero Odro. Kvankam la tri korpuso havis ĝenerale bonajn defendajn poziciojn, evidente mankis al ili tankoj. La 19an de aprilo, la Armegrupo Centra de Schörner estis venkita; la koorpuso de Weidling retiriĝis kun la restaĵo de la Armegrupo Vistula.

## Postmilite 
Sovetaj fortoj kaptis Weidling kaj portis lin al Sovetunio. Dekomcen li estis en la prizonoj Butirka kaj Lefortovo en Moskvo. La 27an de februaro 1952, soveta milittribunalo en Moskvo kondamnis lin al 25 jaroj de prizono pro militkrimoj fifaritaj en okupita Sovetunio. Weidling mortis la 17an de novembro 1955 zorgita de KGB en Vladimir ŝajne pro koratako. Li estis entombigita en nemarkita tombo en la prizona tombejo.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Beevor, Antony (2002). Berlin: The Downfall 1945. Viking-Penguin Books. ISBN 978-0-670-03041-5.
* Dollinger, Hans (1997). The Decline and Fall of Nazi Germany and Imperial Japan. Library of Congress Catalogue Card Number 67-27047. ISBN 978-0-7537-0009-9.
* Fischer, Thomas (2008). Soldiers of the Leibstandarte. J.J. Fedorowicz Publishing, Inc. ISBN 978-0-921991-91-5.
* Kershaw, Ian (2008). Hitler: A Biography. New York: W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-06757-6.
* Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit (2001). Das Deutsche Kreuz 1941 – 1945 Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt, Germanio: Verlag Klaus D. Patzwall. ISBN 978-3-931533-45-8.
* Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives. Jena, Germanio: Scherzers Militaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.
* Ziemke, Earl F. (1969). Battle for Berlin End of the Third Reich Ballantine's Illustrated History of World War II (Battle Book #6). Ballantine Books.

Kategorio:Germanaj generaloj
Kategorio:Germanaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Germanaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Militkaptitoj
Kategorio:Batalo de Berlino
(52453) 1994 WC

**(52453) 1994 WC** estas marsrenkonta asteroido en orbita resonanco 1:2 kun Marso.

## Malkovro 
Ĝi estas malkovrita la  de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).

## Orbito 
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,279048 AU, tie estas (41,745 milionoj da km).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Marsrenkontaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Takao Kobayashi
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1994
Rusa Liberiga Armeo

eta|Generalo Vlasov kaj soldatoj de ROA.
eta|dekstra|ROA trupoj en Belgio aŭ Francio, 1944.
La **Rusa Liberiga Armeo** (), mallongigita kiel **POA**; ankaŭ konata ankaŭ kiel **Vlasova armeo** () estis kunlaborema formacio, ĉefe komponita de rusoj, kiu luktis sub germana komando dum la Dua Mondmilito. Establita la 14-an de novembro 1944 kune kun Liberiga Komitato de Rusiaj Nacioj en okupata Prago, kun la subteno de SS-gvidanto Heinrich Himmler, surbaze de sovetiaj militkaptitoj. La armeo estis estrita de Andrej Vlasov, generalo de la Ruĝa Armeo kiu estis dizertinta, kaj membroj de la armeo estas ofte referencataj kiel *vlasovcij* (). En 1944, ĝi iĝis konata kiel Armitaj Fortoj de la Komitato por la Liberigo de la Popoloj de Rusio (, Vooruĵonnije sili Komiteta osvoboĵdenija narodov Rossii, mallongigita kiel , VS KONR).

Vlasov akceptis kunlabori kun Tria Regno post esti kaptita en la Orienta Fronto. La soldatoj sub lia komando estis ĉefe iamaj sovetaj militprizonuloj sed oni inkludis ankaŭ blankrusajn elmigrintojn, kelkaj el kiuj estis veteranoj de la kontraŭkomunisma Blanka Armeo el la Rusia enlanda milito. La 14an de novembro 1944, ĝi estis oficiale renomita Armitaj Fortoj de la Komitato por la Liberigo de la Popoloj de Rusio, kaj la KONR estis formita kiel politika korpuso al kiu la armeo ĵuris fidelecon. La 28an de januaro 1945, oni oficiale deklaris, ke la Rusiaj divizioj ne plu formis parton de la Germana Armeo, sed estus rekte sub la komando de KONR.

## Pola rezistado 
18.10.1944: Kompanio de la Pola Enlanda Armeo de leŭtenanto de Fryderyk Serafiński mortigis 28 soldatojn de la Rusa Liberiga Armeo.

## Vidu ankaŭ 
* Praga ribelo
* Manifesto de Prago (Rusio)

## Bibliografio 
* *La Gulaga Arkipelago 1918-1956* de Aleksandr Solĵenicin
* Army of the Damned: on Twentieth Century - CBS Documentary Documentary Series - December 1962
* Fersen, Nicholas. Corridor of Honour. Bobbs-Merrill, Indianapolis 1958.

Kategorio:Eksterlandaj volontulaj trupoj de Wehrmacht
Kategorio:Sovetiaj kunlaborantoj kun nazioj‎
Kategorio:Kontraŭkomunismaj organizaĵoj
Kategorio:Organizaĵoj fonditaj en 1943
Kategorio:Organizaĵoj malfonditaj en 1945
Gene L. Coon

**Eugene Lee Coon**, konata per anglalingva karesnomo *Gene* (1924 - 1973) estis usona scenaristo, televida produktoro kaj novelisto. Li estas memorita por sia laboro sur la originala serio de Star Trek.

Coon estis kantisto ĉe radio en infanaĝo. Dum la Dua Mondmilito, Coon servis en la Usona Marinfanteria Korpuso de 1942 ĝis 1946. Poste, li restis en la *Marines* kiel rezervisto dum studis radio-komunikadon ĉe Glendale Junior College, kie li agis en produktado de The Night of January 16th. Sekvante pliajn studojn ĉe la Universitato de Iovao, li revenis al aktiva militservo dum la Milito de Koreio en 1950. Li skribis pri multaj el liaj spertoj en la romanoj *Dume Back at The Front* kaj *The Short End of the Stick*.

Post sia militservo en 1952, Coon trovis laboron unue kiel radio-novaĵisto kaj helpredaktoro de *Los Angeles Times*. Ekde 1954 ĝis 1959 li ankaŭ laboris ĉe apotekon. Ekde 1956, Coon verkis scenarojn por televido inkluzive epizodoj de Dragnet (1951), Wagon Train (1957), Maverick (1957), kaj Bonanza (1959). Liaj skriptoj de Wagon Train enhavis fortajn moralajn lecionojn pri persona elaĉeto kaj kontraŭ milito, kaj li poste ripetis tre similajn temojn en siaj scenaroj de Star Trek.

Ĉe *Universal Studios* komence de la 1960-aj jaroj li igis la televidserion McHale's Navy de unu horo dramo en sukcesan 30-minutan *situacian komedion*. Kune kun Les Colodny, Coon kreis la ideon de "The Munsters" (1964), kiel satira *spin-off* de "The Donna Reed Show" (1958).

Coon kunigis al produkta teamo de Star Trek: The Original Series dum la unua sezono kaj lasis ĝin meze de la dua sezono.

Lia kreis multajn trajton de * Star Trek * inklude la Klingonoj kaj la *Organian Paco Traktato* (en "Errand of Mercy"), Khan Noonien Singh, Zefram Cochrane (en "Metamorfosis "), la progreson kaj la difino de la unua direktivo en The Return of the Archons "kaj" Bread and Circuses respektive, la oficiala nomado de la Unuiĝinta Federacio de Planedoj en "Arena (Star Trek)", kaj la oficiala nomado de Stelŝipara Komando en "Court Martial" . Ĉar li ankaŭ havis la respondecon de reviziado de scenaroj, li prilaboris multajn aliajn epizodoj nekreditite.

Post sia periodo ĉe Star Trek, Coon produktis la televidserion de Universal Studios *It Takes a Thief*, li verkis por *Kung Fu* kaj *The Streets of San Francisco*. En 1973 li verkis kun Gene Roddenberry por la televidfilmo de NBC-TV *The Questor Tapes*. Ili ankaŭ kunlaboris por *Genesis II* kaj *Spectre*.

## Referencoj 
Kategorio:Reĝisoroj kaj scenaristoj de Star Trek
Kategorio:Usonaj scenaristoj
Kategorio:Usonaj entreprenistoj
Kategorio:Pseŭdonimaj verkistoj
Kategorio:Usonaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Usonaj militistoj de la Korea milito
Carl Hilpert

**Carl HILPERT** (12a de septembro 1888 – 1a de februaro 1947) estis germana generalo dum la Dua Mondmilito.

Dum la lastaj etapoj de la Dua Mondmilito, Hilpert komandis la germanajn trupojn kiuj kapitulacis antaŭ la Ruĝa Armeo en la Kurlanda Sako. La 7an de majo 1945, Karl Dönitz, kiel ŝtatestro, ordonis al Hilpert kapitulacigi la Armegrupon Kurlandan. Hilpert estis la lasta armegrupa ĉef-komandanto. Hilpert kapitulacigis sin mem, sian personan stabanaron, kaj tri diviziojn de la 38a Korpuso al la soveta marŝalo Leonid Govorov. 

Li mortis du jarojn poste kiel prizonulo en Moskvo la 1an de februaro 1947. 
 

Kategorio:Germanaj generaloj
Kategorio:Germanaj militistoj de la Unua Mondmilito
Kategorio:Germanaj militistoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Militkaptitoj
52455 Masamika

'*52455 *Masamika'''* estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei (gubernio Koĉi, Japanio).

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de *Masa-aki Takanashi* (1959–2001), kiu estis aktiva membro de la Astronomia Rondo de Gotenba kaj la Japania Societo pri Meteoroj. Kun sia edzino *Mika'', li sindonis al la popularigo de astronomio kaj observo de meteoroj.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Tsutomu Seki
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1995
Tago de Venko en Eŭropo

[eta|[Winston Churchill salutas la homamason en Whitehall, Londono, la tagon kiu konfirmis, ke la milito kun Germanio finis.]]
La **Tago de Venko en Eŭropo**, ĝenerale konata kiel *V-E Tago*, *VE Tago* aŭ simple *V Tago*, estis celebrata la 8-an de majo 1945 por marki la formalan akcepton fare de la Aliancanoj de la Dua Mondmilito de la senkondiĉa kapitulaco de Nazia Germanio kaj de ĝiaj armitaj fortoj. La formala kapitulaco de Germanaj fortoj okupaciantaj la Manikinsulojn ne okazis ĝis la venontan tagon, nome la 9a de majo 1945. Tio markis la finon de la Dua Mondmilito en Eŭropo.

La termino *V-E Tago* ekzistis jam en septembro 1944, antaŭvidante venkon. La 30an de aprilo 1945, Adolf Hitler, nome la estro de Naziismo, memmortigis sin dum la Batalo de Berlino. La kapitulaco de Germanio, tamen, estis rajtigita de sia sukcedanto, la *Reichspräsident* Karl Dönitz. La administracio kondukita de Dönitz estis konata kiel Registaro Flensburg. La dekomenca dokumento de milita kapitulaco estis subskribita la 7an de majo en Reims, Francio, kaj la fina dokumento estis subskribita la 8an de majo en Berlino, Germanio.

La iama Sovetunio, Serbio, kaj landoj de la Orienta Bloko historie celebris la finon de la Dua Mondmilito la 9an de majo; ankaŭ Israelo markas la *V-E Tagon* en la 9a de majo same kiel la rezulto de la granda nombro de elmigrantoj el la iama Soveta Bloko, kvankam ĝi ne estas publika ferio. En Ukrainio ekde 2015, la 8a de majo estis designita kiel Tago de Memoro kaj Reamikiĝo, kvankam ĝi ne estas publika ferio.

## Vidu ankaŭ 
* Venkotago

## Notoj 
Kategorio:Sekvoj de la Dua Mondmilito
Kategorio:Venkotagoj
Kategorio:1945 en Eŭropo
Kategorio:Majo