open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fabrício Valle

**Fabrício Rodrigues VALLE** (naskiĝis la ) estas brazila esperantisto, instruanto de Esperanto kaj entreprenisto, kiu redaktis la revuon *Esperanto* – oficiala organo de UEA – de la januara numero en 2014 ĝis la aprila numero en 2016. Fabrício Valle vivas en Trindade (Gojaso).

Laŭ memprezento en la retejo *Rede Esperanto*, li lernis Esperanton en 1971, kiam li komencis studi la lingvon en la Esperanto-Instituto de Gojaso (*Instituto Goiano de Esperanto*). Aktiviĝinta en la Esperanto-movado, en la sekvaj jardekoj li estis interalie prezidanto kaj ĝenerala sekretario de la Esperanto-Instituto de Gojaso, kasisto kaj prezidanto de Brazila Esperantista Junulara Organizo (*Juventude Esperantista Brasileira*), direktoro kaj prezidanto de la historia Brazila Esperanto-Asocio (*Associação Brasiliense de Esperanto*) kaj direktoro pri edukado kaj prezidanto de la Federacia Konsilio de Brazila Esperanto-Ligo (*Liga Brasileira de Esperanto*). Kiel volontula laboristo, sed kun krompago, li estis la kunordiganto de la liga librejo kaj redaktoro de la revuo *Brazila Esperantisto*.

En 2013 li elektiĝis redaktoro de la revuo *Esperanto*. En prezenta intervjuo kun li, la reta sendependa movada bulteno Libera Folio malkaŝis, ke li ekde jardeko ne plu estis individua membro de UEA, "sed nun promesas aliĝi", ĉar "legante la novan strategian planon li trovis en ĝi multajn el siaj propraj vizioj".
En novembro 2015 li anoncis publike sian demision, redaktonte la aprilan numeron de 2016 kiel lastan.

En junio 2016 Fabrício Valle anoncis ke li aĉetis Heroldon de Esperanto, partnere kun Paulo Lima. Li esperas triobligi ĝian abonantaron dum 2017, kaj jam en 2018 klopodi aperigi sian renovigitan gazeton sur 24 paĝoj dufoje monate.

## Eksteraj ligiloj 
* *Facebook* : Fabrício Valle ĉe Facebook.

## Referencoj 
Kategorio:Brazilaj esperantistoj
Urubamba Valo

eta|La Sankta Valo de Inkaoj, *El Valle Sagrado de los Incas*
eta|dekstra|350ra|Maĉupikĉuo al Urubamba Valo
eta|Sankta Valo de Inkaoj

La **Sankta Valo de Inkaoj** aŭ **Urubamba Valo** estas valo en Andoj de Peruo, ĉe la ĉefurbo de la Inkaa Imperio nome Kusko kaj la antikva urbo Maĉupikĉuo. Ĝi situantas en la nuna perua regiono Kusko. En koloniaj dokumentoj ĝi estas aludita kiel "Valo Jukaj". Laŭ ĵusaj priserxadoj ĝi enhavas la kernon de la Inkaa Imperio.
La valo ĝenerale estas komprenita kiel enhavante ĉion inter Kalka kaj Lamaj, Pisak, kaj Ollantaytambo. La valo estis formita de la rivero Urubamba, konata ankaŭ kiel rivero Vilkanuta (en ajmara, "sundomo") aŭ Vilkamaju (keĉua). Tiu lasta nomo, en keĉua, ankoraŭ parolata *lingua franca* de la Inkaa Imperio, signifas *sankta rivero*. Ĝi estas nutrata de nombraj riveroj kiuj descendas tra apudaj valoj kaj gorĝoj, kaj enhavas nombrajn arkeologiajn restojn kaj vilaĝojn. La valo gravis por la Inkaoj pro ties speciala geografia kaj klimata kvalitoj. Ĝi estis unu el la ĉefaj punktoj de la imperio por elprenado de natura riĉo, kaj unu el ĉefaj areoj por kultivado de maizo en Peruo norde el Pisak. La komencaj Inkaoj povus deveni el Vimpilajo, ĉar ties momioj estis malkovritaj tie. Grandskala maizproduktado ekis ĉirkaŭ 1400 kiel Inkaa urba agrikulturo baze sur variantoj produktitaj en Morajo, ĉu en registara rikolta laboratorio aŭ per semozorgejo de Inkaoj.

## Notoj 
Kategorio:Geografio de Peruo
Kategorio:Historio de Peruo
Kategorio:Maizo
József Péczely

**József Péczely** [jOĵef pEceli], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Péczely József** estis hungara historiisto, profesoro, poeto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1837), unu el la fondintoj de Societo Kisfaludy. Lia nobela antaŭnomo estis *péczeli*.

József Péczely http://mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC11587/12004.htm naskiĝis la  1789 en Hungario en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio). Li mortis la  1849 en Debrecen.

## Biografio 
József Péczely post morto de la samnoma patro translokiĝis al Debrecen, kie li frekventis kolegion inter 1804-1809. En 1811 li iĝis rektoro en kolegio de Mezőtúr. Post 2 jaroj li plulernis en Vieno kaj Göttingen. Hejmenveninta en 1815 li profesoriĝis en Debrecen, krome li estis ankaŭ bibliotekisto de la kolegio. Baldaŭe li kvarfoje estis elektita rektoro.

## Verkaro (elekto) 
* *Summarium historiae recentioris Europae, a detectione Americae ad revolutionem Gallicam I–II* (1827–1830)
* *Epigrammák ’s apróságok* (1832)
* *A’ magyarok’ történetei Á’siából kijövetelektől fogva a’ mai időkig I–II* (1837)
* funebraj paroladoj

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla pli malsupre)
* hungarlingva biografio 

Kategorio:Hungaraj historiistoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj poetoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Batalo apud Nancio

La **Batalo de Nancio** estis batalo inter Reneo la 2-a, duko de Loreno kaj Karlo la Brava, duko de Burgonjo. Ĝi okazis la 5-an de januaro 1477 norde de la vilaĝo Jarville proksime de la urbo Nancio. Ĝi estas unu el la tri grandaj bataloj de la Burgonja Milito

## Kunteksto en la fino de la jaro 1476 
En 1475, Nancio estas la centro de Burgonjo sed en 1476 la forpelita duko de Loreno, Reneo la dua ribelis, rekonkeris la duklandon kaj sieĝis la urbon Nancio. La 8-an de oktobro la duko Reneo eniris en la urbon. La 25-an de oktobro la duko karlo estis antaŭ la urbon por denove sieĝi la urbon. Finon 1476, Nancio rezistis ankaŭ kaj Reneo formis armeon por liberigi la urbon.

## La fortoj la 5-an de januaro 1477 
Karlo armeo enhavis 10 000 homojn, laŭ la soldo pagita sed konsekvence malvarma vintro kaj atakoj dum la sieĝo la homoj kiuj restis estis ĉirkaŭ 6000. La artilerio estas grava. La militistoj parolis kvar lingvojn : franca, germana, angla kaj italia.

Reneo armeo enhavis 20 0000 homojn ĉefe lorenaj, alzacaj kaj svisaj. La garnizono de Nancio enhavis 2 000 homojn. La militistoj parolis du lingvojn : franca kaj germana.

## Disvolviĝo 
Je 8-a horo post ceremonia meso la trupoj de la duko Reneo ekmovis. Trupoj transiris kaŝitaj tra la arbaro kaj surprizis la dekstra flanko de la burgonja armeo.
Je 17-a horo la batalo finis.

## Konsekvencoj 
La batalo estis eta sed la konsekvencoj estis gravaj. Kun la morto de Karlo la Brava, Francio kaj Germanio iĝis rekte najbaraj.

350px|eta|mapo de la batalo apud Nancio

## Vidu ankaŭ 
* Batalo de Morato
* Batalo de Grandson

Nancio
Nancio
Kategorio:1477
Nancio
Friedrich Schultze

**Friedrich Schultze** estas nomo de jenaj personoj:

* Friedrich Schultze (arĥitekto) (1856–1932), germana inĝeniero kaj konstruoficisto
* Friedrich Schultze (medicinisto) (1848–1934), germana medicinisto
* Friedrich Schultze (teologo) (1598–1677), germana luterana teologo 
* Friedrich Siegmund-Schultze (1885–1969), germana teologo, socialpedagogo kaj socialetikulo

**Vidu ankaŭ:**
* Friedrich Schulze
Lieberwirth

**Lieberwirth** estas familia nomo de jenaj personoj:
* Dieter Lieberwirth (* 1954), germana futbalisto 
* Rolf Lieberwirth (* 1920), jurhistoriisto

**Vidu ankaŭ:**
*
Guderian

**Guderian** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Claudia Guderian (* 1952), germana aŭtorino, ĵurnalistino kaj fotistino
* Dietmar Guderian (* 1939), germana profesoro
* Friedrich Guderian (1858–1914), prusa generalleŭtenanto
* Heinz Guderian (1888–1954), germana oficiro kaj „inventisto“ de la kirasarmilo 
* Heinz Günther Guderian (1914–2004), germana oficiro
* Nele Guderian (* 1997), germana aktorino

**Vidu ankaŭ:**
*
Márton Pécsi

**Márton Pécsi** [pEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pécsi Márton** estis hungara geografo, geologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1976).

Márton Pécsi http://www.matud.iif.hu/03maj/marosi.html  naskiĝis la  1923 en Budafok. Li mortis la  2003 en Cegléd.

## Biografio 
Márton Pécsi frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1943-1949, kie li lernis ekzemple pri Jenő Cholnoky, Tibor Mendöl. Li instruis jam dum la studjaroj en bazlernejo, poste mezlernejo, inter 1949-1954 en Universitato de Budapeŝto. En 1952 li ricevis postenon en geografia instituto, kiun li gvidis inter 1954-1990. Li doktoriĝis en 1962. Li pensiuliĝis en 1990. Li okupiĝis interalie pri la leŭso. Li estis ĉefredaktoro de fakrevuo *Studies in Geography in Hungary* inter 1967-1998. Li ricevis medalojn kaj premiojn inter 1959-1990.

## Verkaro (elekto) 
* *Magyarország földrajza* (Geografio de Hungario), (1951, 1960)
* *Ten years of physicogeographic research in Hungary* (1964)
* *Geomorfológia* (1975 (ankaŭ angle))
* *Loess and the Quaternary* (1985)
* *Negyedkor és löszkutatás* (1993)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* hungarlingva biografio kun foto
* hungarlingva biografieto kun foto
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj geografoj
Kategorio:Hungaraj geologoj
Kategorio:Hungaraj profesoroj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Hungaraj grundistoj
9486 Utemorrah

'*9486 *Utemorrah'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la *Palomar–Leiden survey*.

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstralia indiĝena poetino * Daisy Utemorrah'' (1922–1994), rakontintino de fabeloj el la sonĝa tempo.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1960
Imre Pekár

**Imre PEKÁR,** laŭ hungarlingve kutima nomordo **Pekár Imre** estis hungara inĝeniero pri maŝinoj, inventisto, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1921). Lia nobela antaŭnomo estis *rozsnyói* [roĵnjOi]. Lia patro estis Gyula Pekár.
[eta|Imre Pekár pentrita de [Gyula Benczúr]]
Imre Pekár http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/080/pc008075.html#9 naskiĝis la  1838 en Hungara reĝlando en Rozsnyó (nuntempa Rožňava en Slovakio). Li mortis la  1923 en Budapeŝto.

## Biografio 
Imre Pekár frekventis universitatojn en Vieno kaj Karlsruhe. Inter 1859–1863 li laboris en Anglio kaj Parizo, poste ĝis 1874 en muelejo en Debrecen li estis inspektoro. En 1876 li ricevis patenton pri ekzamenado de faruno. Tiu grava ekzamenado radikiĝis en la hungaran faklingvon kiel „pekározás”, poste france *essai Pekár;* germane *pekarisieren, Pekár-Probe;* ruse *pribor Pekara, proba Pekara.* En la 1890-aj jaroj li strebis por evoluo de haveno de Fiume. Li ricevis Honoran Legion.

## Verkaro (elekto) 
* *Sajátszerű készülékek a különféle lisztneműek megvizsgálására és összehasonlítására : szabadalom* (1876) - patento
* *Földünk búzája és lisztje a tudomány, a fogyasztó, a molnár és a termelő szempontjából* (1881)

## Memorigiloj 
* premio "Pekár Imre"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero P kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj maŝininĝenieroj
Kategorio:Hungaraj inventistoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Béla Visky S.

**Béla VISKY S.** [viŝki] rumania hungara teologia verkisto, tradukisto. Li naskiĝis en Medieşu Aurit la 16-an de julio 1961. Li estas la patro de filmreĝisoro Ábel Visky.

## Kariero
Béla Visky S. finis teologion en 1985 en Protestanta Teologio de Kluĵo. Li estis pastro en Bacău, poste en Porumbeni. De 1996 li estas instruisto de teologio en UBB de Kluĵo. Li publikigis en Látó, Keresztény Szó, Népújság, Studia Theologica Transylvaniensis, Református Szemle.
## Tradukaĵoj
*La Rochelles-i Hitvallás (2000), A Szentírás imádságos könyve de Dietrich Bonhoeffer (2002).

## Verkoj
*Csillagkorona (kvar versfabeloj, Kv. 2001 = Borsszem Könyvek; rumane de Paul Drumaru, Coroana de stele címmel); Bizalom a határon (teologiaj studaĵoj 2003); Játék és alap. Teodicea-kísérletek a kortárs teológiában. Uo. 2006).

## Fonto
*Románia Magyar Irodalmi Lexikon 
## Eksteraj ligiloj
*Persona retejo 
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekleziaj verkistoj
Paravicini

**Paravicini** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Johannes Andreas Paravicini (1710-1771), diplomato en la servo de la nederlanda orient-hinda kompanio, kiu subskribis pri la insulo Timoro la kontrakton de Paravicini
* Johann-Baptist Paravicini (1664-1676), kuprogravuristo
* Louis Paravicini (1811–1878), agrikultivisto  kaj politikisto 
* Mathilde Paravicini (1875–1954), svisa kuracistino kaj humanistino
* Ottavio Paravicini (1552–1611), itala episkopo
* Rudolf Paravicini (1815–1888), svisa entreprenisto kaj oficiro
* Sabrina Paravacini (* 1970), itala aktorino, reĝisorino kaj aŭtorino
* Vincenz Paravicini (1595–1678), svisa reformita klerikulo
* Werner Paravicini (* 1942), germana historiisto

## Vidu ankaŭ
* Pallavicini
* Vertrag von Paravicini el 1756
Societo Dugonics

**Societo Dugonics** [dugoniĉ] estas hungara literatura societo en Szeged. Ĝi estas la plej malnova civila klubo de la urbo, sed pro la politiko dum la socialismo ĝi ne funkciis.
eta|240ra|András Dugonics

## Historio 
György Lázár (urbestro) fondis la societon en 1892, kiu prenis la nomon de András Dugonics, kiu verkis la unuan hungaran romanon. La societo aranĝis kunvenojn por literaturaj vesperoj, la ĉefaj prelegantoj estis István Tömörkény, Ferenc Móra, Gyula Juhász, Sándor Sík, ja ili estis ankaŭ mebroj. Krome regule alvenis literaturistoj el aliaj urboj, interalie Géza Gárdonyi, Béla Vikár, Ottó Herman, Endre Ady, Áron Tamási, Miklós Radnóti. Ne nur literaturaj, sed ankaŭ kuracistaj, etnografiaj prelegoj okazis, sed la literaturo ĉiam dominis. Oni ofte malfermis ankaŭ literaturajn konkursojn.

Inter 1952-1991 ne okazis kunvenoj.

## La pli gravaj fondintoj 
* Antal Békefi (verkisto)
* György Lázár (urbestro)
* Immánuel Lőw
* Gábor Magyar (piaristo)
* Izidor Milkó
* Zsigmond Sebők

## Prezidantoj 
* György Lázár (urbestro) (1892-1915)
* *Interregnum Pieco* (1915-1917)
* József Szalay (policoficiro) (1917-1937)
* Imre Várady (literaturhistoriisto) (1938-1940)
* János Banner (1940-1944)
* Sándor Sík (1945-1948)

## Pli gravaj membroj (elekto) 
* Károly Árpás
* Ármin Balassa
* Sándor Bálint
* Tibor Balogh (filozofo)
* György Bartók (filozofo)
* Lajos Bartucz
* Ferenc Benedek
* Ferenc Both
* Árpád Buday
* Kálmán Czógler
* Gyula Csefkó
* István Csekey
* Lajos Dézsi
* Irén Gulácsy
* Csilla Gyémánt
* József Halasy-Nagy
* István Homor
* József Huszti
* Dezső Irányi
* **Mór Jókai**
* Béla Kanyó
* Jenő Kemechey
* Géza Kenedi
* Ferenc Kiss (arbarinĝeniero)
* János Kiss (esperantisto)
* György Lázár (urbestro)
* Döme Lugosi
* Sándor Márki
* Károly Marót
* János Mester
* Gedeon Mészöly
* Gyula Moór
* Gyula Ortutay
* Bonifác Ferenc Platz
* Lajos Pósa
* Gusztáv Rigler
* István Sándor (etnografo)
* Ede Sas
* Zsigmond Sebők
* János Szabados
* Lajos Szádeczky-Kardoss
* Gyula Szávay
* **Albert Szent-Györgyi**
* Béla Tettamanti (pedagogo)
* Gábor Tolnai
* Károly Váradi

## Fontoj 
* http://szegedma.hu/cimke/dugonics-tarsasag
* http://www.sulinet.hu/oroksegtar/data/telepulesek_ertekei/szeged/szeged_tortenete_3_2/pages/025_irodalmi_elet.htm

Kategorio:Societoj
Kategorio:Szeged
Imre Péchy

**Imre Péchy** [pEĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Péchy Imre** estis hungara politikisto, juristo, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1830). Lia nobela antaŭnomo estis *pécsújfalui*.

Imre Péchy http://mek.oszk.hu/00000/00060/html/080/pc008062.html#5 naskiĝis la  1753 en Álmosd. Li mortis la  1841 en Pest (urbo).

## Biografio 
Imre Péchy frekventis universitatojn en urbo Pest kaj Göttingen. En 1787 li estis nomita vicdepartementestro de Bihar, tial li aŭtomate estis deputito en la parlamento. Li iĝis vicpalatino en 1813, ĉefjuĝisto en 1824. Li estis ankaŭ funkciulo en la kalvinana eklezio. En ĉeflernejo de Debrecen li enkondukis la hungaran lingvon. Li ricevis premion en 1835.

## Verkaro (elekto) 
* *A magyar nyelvről a polgári és peres dolgok folytatásában* (1806)
* *parlamentaj paroladoj*

## Fontoj 
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio (la teksto estas legebla maldekstre post klako al litero M kaj serĉante ĝin el la aboco-listo)
* hungarlingva biografio

Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj akademianoj
Neff

**Neff** estas familia nomo de jenaj personoj:

* Alfred Neff (1906–1970), germana fabrikanto
* Bartholomäus Neff (1591–1665), svisa politikisto
* Carl Neff (1851–1911), german fabrikanto
* Carl Timoleon von Neff (1804–1877), rusa pentristo, konservisto kaj artkolektanto
* Christian Neff (1863–1946), germana teologo
* Christophe Neff (* 1964), germana georgrafo
* Dorothea Neff (1903–1986), aŭstra aktorino 
* Eileen Neff (* 1945), usona fotistino
* Emil Neff (1926–2007), svisa politikisto
* Evelyne Marie France Neff (* 1941), franc-germana klasika filologino kaj politikistino
* Félix Neff (1797–1829), svisa evangelisto kaj predikisto
* Friedrich Neff (1821–1849), germana revoluciisto 
* Garrett Neff (* 1984), usona modelo
* Giacomo Neff (1905–1994), svisa ĥirurgo 
* Jacob H. Neff (1830–1909), usona politikisto
* Jan Neff (1832–1905), ĉeĥa komercisto kaj meceno
* Jay H. Neff (1854–1915), usona politikisto
* Johann Anton Neff (1853–1901), svisa politikisto
* Jolanda Neff (* 1993), svisa biciklisto
* Karl Neff (1882–1958), germana politikisto
* Magdalena Neff (naskita Meub) (1881–1966), unua studentino de la “Technischen Hochschule Karlsruhe“, unua aprobita apotekistino de Germanio
* Markus Neff (* 1963), aŭstra kuiristo
* Ondřej Neff (* 1945), ĉeĥa aŭtoro
* Pat Morris Neff (1871–1952), usona politikistino
* Paul Neff (* 1938), germana luktisto
* Sibylle Neff (1929–2010), svisa artpentristino 
* Ulrich Neff († 1625), svisa politikisto
* Vladimír Neff (1909–1983), ĉeĥa aŭtoro, tradukisto kaj sceneja aŭtoro 
* Wallace Neff (1895–1982), usona arĥitekto
* Walter Neff (1909–1960), deĵoranto en la koncentrejoDachau 
* Wolfgang Neff (1875– nach 1936), aŭstra aŭtoro kaj reĝisoro

**lokoj** en Usono:
* Neff (Arizono)
* Neff (Oklahomo)
* Neff (Pensilvanio)
* Neff (Virginio)

**entrepreno:**
* Neff GmbH, produktanto de mastrumaj iloj

**Vidu ankaŭ:**
* Naeff
* NEF
* Näf
* Hildegard Knef (1925–2002), germana aktorino kaj kantistino
Britto

**Britto** estas la nomo de jenaj personoj:

* Britto von Trier († ĉirkaŭ 386), episkopo de Treviro en Germanio
* Carol Britto (1935–2012), usona ĵazpianistino
* Johannes de Britto (João de Brito, »portugala  Franz Xaver«; 1647–1693), portugala jezuito, misiisto kaj martiro
* Paulo Henriques Britto (* 1951), brazila instruisto, tradukisto kaj poeto
* Romero Britto (* 1963), brazila artisto

## Vidu ankaŭ
* Brito
Dasch

**Dasch** estas la nomo de jenaj personoj:

*Annette Dasch (* 1976), germana kantistino
*Georg Dasch (1510–1578), urbestro de  Gotha en Germanio
*Max Dasch senior (1903–1977), aŭstra ĵurnalisto kaj kuneldonisto de "Salzburger Nachrichten" 
*Roswitha Dasch (* 1963), germana kantistino kaj pianistino
*Valentin Dasch (1930–1981), germana politikisto (CSU) 
*Georg John Dasch (1903–1992), germana spiono en la dua mondmilito

## Vidu ankaŭ
* Dash
9490 Gosemeijer

'*9490 *Gosemeijer'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda amatora astronomo *Henny Gosemeijer* (1924–1999), fondinto de la *Publika Observatorio Twente'' en 1984. Li mem faris multajn observojn de satelitoj kaj meteoroj, krom siaj aktivoj en popularigo de astronomio.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
András Vitályos

**András VITÁLYOS** [vita:joŝ] rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Algyógy la 2-an de septembro 1901 kaj mortis la 18-an de septembro 1981 en Kluĵo.

## Kariero 
András Vitályos diplomitiĝis en Kluĵo, doktoriĝis en 1927 (Contribuţiuni la studiul anatomo-patologic al epiteliomului primitiv, hipofiziar. Kv. 1927). Li laboris en Kluĵo, de 1941 Marosvásárhely, en 1945–46 en Odorheiu Secuiesc, poste denove en Târgu Mureș en OGYI. En 1952 oni senhavigis lin de sia universitata rango, kaj li povis labori nur kiel ĉefrkuracisto. De dua parto de la 50-aj jaroj li havis privatkonsultejon pri ginekologio kaj endokrinologio. Li publikigis pli ol kvindek studaĵojn.

## Verkoj 
* Note rezumative şi referate de endocrinologie. După prelegerile ţinute de prof. dr. Al. Crăiniceanu şi conf. dr. A. Vitályos II. eld. (univ. prel, Kv. 1949), Ember és egészség kunulaŭtoro, Buk. 1974 = Kriterion Kézikönyvek), Dicţionarul sănătăţii, kunlaboranto (Buk. 1978).

## Fonto 
* Románia Magyar Irodalmi Lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj kuracistoj
Tibor Vizauer

**Tibor VIZAUER** (Deĵo, 25-a de junio 1974)rumania hungara biologo. 
## Kariero
Tibor Vizauer diplomitiĝis pri ekologio-medidefendo (1997), kaj li estas doktoriĝonto en Debreceno. Li instruias en sia naskiĝurbo, poste li estis inspektisto pri ekologio (2005–2008) de distrikta konsilantaro de Distrikto Cluj. Li aperigis studaĵojn en Acta Siculica, a Collegium Biolo­gi­cum kaj Múzeumi Füzetek. 
## Eksteraj ligiloj
* Románia Magyar Irodalmi Lexikon 

Kategorio:Rumanujaj hungaraj biologoj
Mezurbendo

eta|Mezurbendo
eta|Rulvolvebla mezurbendo el teksaĵo
eta|Mezurrubando por tajloro

**Mezurbendo** estas longa mallarĝa peco de fleksebla materialo (tolo, metalfolio k.a.), gradigita laŭ longa mezurunuo (kutime centimetroj aŭ coloj), uzata por mezuri longojn kaj rektajn kaj kurbajn.

Ŝtalaj mezurbendoj estas faritaj el maldika strio de tolo kovrita de verniso kaj rulvolvita en plasta aŭ metala skatolo. Je la ekstremaĵo de la strio, interne de la skatolo troviĝas spirala risorto, kiu retiras la eltiratan bendon en la skatolo. Por eviti tion dum mezurado, ekzistas blokilo, kiu tenas la eltiratan mezurstrion.

Troveblas ŝtalaj mezurbendoj kun longo egala al 2&nbsp;m, 3&nbsp;m, kaj 5&nbsp;m.

Longaj mezurbendoj estas plejofte faritaj el tola aŭ plasta teksaĵo kaj gradigitaj sur la teksaĵo mem, aŭ sur ĝia kovrilo el plasto aŭ verniso. Ili estas rulvolvitaj en aparta skatolo kaj revolveblaj per kranko. Tiuj mezurbendoj troveblas kun longoj inter 10 m kaj maksimume 100 m. Ili estas uzataj en metioj, por terenmezurado kaj en sportoj.

Aparta tipo estas tola mezurbendo (mezurrubando) kun longo kutime egala al 150&nbsp;cm, uzata en tajlorejoj. Ĝi estis unue enkondukitaj en Francio dum la jaroj 1825-1830.

## Referencoj 
Kategorio:Mezuriloj
Kategorio:Mezuro
László Vita

**László VITA** rumania hungara ekonomikisto. Li naskiĝis en Vălenii de Mureș la 9-an de februaro 1931.  
## Kariero
László Vita diplomitiĝis pri ekonomiko en Universitato Bolyai de Kluĵo (1950–54). Li doktoriĝis en 1977. Li instruis en Teknikuniversitato, en Universitato Bolyai (BBTE), en Pedagogia Altlernejo. 
## Volumoj
*Politikai gazdaságtan. I–II. (Buk. 1978); Gazdasági-társadalmi hatékonyság a szocializmusban (Buk. 1981 = Antenna); A munkás­önigazgatás össztársadalmi felelőssége (uo. 1987). 

## Fonto
*Románia Magyar Irodalmi Lexikon 
Kategorio:Rumanujaj hungaraj ekonomikistoj
Corcelles-sur-Chavornay

**Corcelles-sur-Chavornay** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 342 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Corcelles-sur-Chavornay situas en la Vaŭda Mezlando, proksimume 9 kilometrojn sudsudokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains sur tavolo situante proksimume 100 metrojn super la nivelo de la ebenaĵo de la rivero Orbe, kiu etendiĝas nordokcidente de la komunumo. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Corcelles, la setlejo Pré Carré kaj kelkaj izolitaj bienoj.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,48 km², de kiuj 28,8% estas kovritaj de arbaro, 65,7% servas por agrikulturo kaj 4,6% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Corcelles-sur-Chavornay limas en nordo al Suchy, en nordoriento al Essertines-sur-Yverdon, en sudoriento al Vuarrens, en sudo al Pénthéraz, kaj en okcidento al Chavornay.

## Trafiko 
De Corcelles-sur-Chavornay kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 132 al Yverdon-les-Bains. Kelkcent metrojn okcidente de la komunumo troviĝas alveturejo al la svisa aŭtovojo A1. Pere de poŝtaŭtolinio de Chavornay al Echallens la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Kooperativa ekonomio 
Ekde 1980, loĝantoj vivas en la kastelo kaj formas kooperan societon, en 2015, 60 homoj vivas tie.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Corcelles-sur-Chavornay datiĝas el la jaro 885 kiel *Corceles*. En la jaro 885 la imperiestro Karolo la Dika donacis bienojn en Corcelles al Vodelgisus, kiu estis vasalo de la Grafo Rudolfo de Savojo. Vodelgisus siajn bienojn en la jaro 888 donacis al la episkopo de Laŭzano. Ekde la 12-a jarcento Corelles apartenis al la Senjorujo Bavois. Sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Corcelles-sur-Chavornay apartenis al la Voktejo Yverdon. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Vidu ankaŭ 
* Aliaj lokoj kun la nomo Corcelles

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Corcelles-sur-Chavornay 
* La kastelo
René Charles Joseph Maire

. Li estis membro de Akademio de Sciencoj de Francio de la 6-an de majo 1946 ĝis sia morto.

Kategorio:Botanikistoj
Schur

**Schur** estas la familia nomo de jenaj personoj:
* Alexander Schur (* 1971), germana futbalisto
* Axel Schur (1891–1930), germana matematikisto
* Edwin M. Schur (* 1930), usona sociologo kaj kriminologo
* Ernst Schur (1876–1912), germana lirikisto, aŭtoro kaj kritikisto
* Ferdinand Schur (*Philipp Johann Ferdinand Schur*; 1799–1878), aŭstra-germana botanikisto, kemiisto kaj fabrikanto
* Friedrich Schur (1856–1932), germana matematikisto
* Hartwig Schur, germana glacihokeisto
* Issai Schur (1875–1941), germana matematikisto
* Jan Schur (* 1962), germana biciklisto
* Max Schur (1897–1969), germana kuracisto, psikoanalizisto, kuracisto de Sigmund Freud
* Michael Schur (* 1975), usona sceneja aŭtoro kaj televida producento kaj reĝisoro, aktoro
* Sven-Ulf Schur, germana glacihokeisto
* *Täve Schur*, vere Gustav-Adolf Schur (* 1931), germana biciklisto
* Werner Schur (1888–1951), germana klasika filologo
* Wilhelm Schur (1846–1901), germana astronomo
* Willi Schur (1888–1940), germana aktoro, kantisto kaj reĝisoro
Burgo Greifenstein

eta|Modelo de la burgo en la burgmuzeo.
eta|La monumento ene de la turo.
eta|Tiel aspektas la medio por vizitanto de la burgo.
eta|Ensorĉita alproksimiĝo al la burgo...
La **Burgo Greifenstein** estas mezepoka burgruino apud Bad Blankenburg. Pro ĝiaj dimensioj (250 x 100 m) ĝi nombriĝas al la plej grandaj en Germanio.

## Historio 
Elfosoj atestas, ke loĝatigitis la monteto *Hausberg* jam dum tre fruaj epokoj. La grafoj de Schwarzburg starigis dum la floranta mezepoko la kastelon Blankenburg, kiu unue estis dokumente menciita en 1208.

Günther la 7-a de Schwarzenburg (+1274) fondis la dinastion *Schwarzburg-Blankenburg*. El tiu originis Günther la 21-a, kiu en la 30-a de januaro 1349 elektitis reĝo. Post mallonga regado li rezignis jam en la 26-a de majo 1349 pro malsano favore al Karolo la 4-a. Li mortis en Frankfurto, kie videblas lia alta tombo en la Preĝejo Sankta Bartolomeo.

La komencon de la 16-a jc la burgo estis forlasita. Ĝi kadukiĝis kaj servis kiel brikoliverejo al aliaj domoj.

En la 1625-a jaro unuafoje menciitis la nomo *Greifenstein*.

Post malgrandaj restaŭradlaboroj en 1821 komenciĝis en 1860 la alikonstruo de la palaca ruino al gastejo kun salono.

## Burggemeinde kaj sekvintaj amikaroj 
En 1900 fondiĝis la *Burggemeinde*, asocio de amikoj de la burgo, przizorganta inter 1925-27 la kompletigon de la palaca konstruaĵo. En 1927/28 oni starigis kun la *Vertreter-Convent* (VC) kaj la *Verband der Turnerschaften* (asocio de akademiaj sport- kaj politikkluboj) la belfridon. Ĝi estu belvidturo kaj samtempe (teretaĝe) monumento por la falintoj de la Unua mondmilito. Post 1945 la *Burggemeinde* ĉesigis la agadojn kaj uzitis la burgo kiel feria hejmo por infanoj, kio malhelpis al ĝia evoluo el monumentprotektada vidpunkto.

Ekde 1965 la amikaro *Freundeskreis Burgruine Greifenstein* prizorgis la burgan komplekson kaj organizis ofte etajn restaŭradojn. Post kelkaj jaroj naskiĝis tiel ege ŝatata ekskurscelo supre de Bad Blankenburg. Inter 1978-90 intensiviĝis la renoviglaboroj.

En 1990 fondiĝis la societo *Greifenstein-Freunde Bad Blankenburg e.V.*. Ĝi financiĝas per modestaj enirkotizoj, festoj de Valpurgaj noktoj kaj adventaj aranĝoj. Krome ebligas la oficejo pri civila stato geedziĝojn surburge. Organo aperanta ĉiun triun monaton estas la *Greifenstein-Bote*.

## Gastejo 
La gastejo en la eksa palaco de la ĉefa burgkonstruaĵo komenciĝis tre modeste en 1850 per vendo de ŝmiritaj bulkoj kaj botelbiero. Hodiaŭ ĉ. 30 lokoj estas je la dispono por malsatuloj - kaj en la reĝo-Günther-salonego eblas aranĝi festojn por pli ol 80 personoj.

## Falkdresado 
De pasko ĝis la fino de oktobro eblas partopreni la spektaklon de la falkistoj, ĉiutage. Oni prezentas la flugon de la birdoj. La vizitantoj povas science informiĝi pri la ĉasfalkoj, akciptroj ktp. kaj aŭdaculoj eĉ mem startigas la aglojn disde la propra brako.

## Literaturo 
H. E. Müllerott: *Geschichte des Schlosses Blankenburg*, Arnstadt 1840 (1996), Thüringer Chronik-Verlag, ISBN 3-910132-44-8

## Eksteraj ligiloj 
* Amikaro de la burgo.
* Hejmpaĝo de la burgo. 

Greifenstein
Kategorio:Bad Blankenburg
Cronay

**Cronay** estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 327 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.

## Geografio 
La komunumo Cronay situas en la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando, 4 kilometrojn norde de la Lago Lemano kaj 5 kilometrojn sudoriente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains, ĉe la nordokcidenta bordo de la rivero Mentue. La komunumo konsistas el la vilaĝo Cronay kaj la vilaĝetoj La Baumaz, La Crausaz kaj Planchamps.

La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,59 km², de kiuj 31,6% estas kovritaj de arbaro, 61,6% servas por agrikulturo kaj 5,8% por setlado.

## Najbaraj komunumoj 
La komunumo Cronay limas en nordo al Cuarny, en nordnordoriento al Yvonand, en oriento kaj sudo al Donneloye, en sudsudokcidento al Orzens, en sudokcidento al Ursins, kaj en okcidento al Pomy.

## Trafiko 
Tra Cronay pasas la kantona vojo de Yverdon-les-Bains al Moudon. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1, kiu en nordo pasas tra la komunuma teritorio, situas proksimume 5 kilometron nordokcidente de la komunumo apud Yverdon-les-Bains. Pere de la poŝtaŭtolinio de Yverdon-les-Bains al Thierrens la komunumo estas konektita al la publika transportreto.

## Historio 
La unua dokumenta mencio de Cronay datiĝas el la jaro 1142 kiel *Crosnai*. Sur la komunuma teritorio estis trovitaj burgonjaj tomboj kun metalornamitaj zonoj. Dum mezepoko Cronay estis senjorejo, kiu apartenis al la Baronejo Saint-Martin-du-Chène. Sur la monteto *Au Signal* ekzistas ankoraŭ restaĵoj de la fortikaĵo de Ulriko de Sankta Marteno el la jaro 1255. Sub la berna regado ĝis la Helveta Revolucio Cronay estis tribunalejo en la Voktejo Yverdon. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Yverdon, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de la komunumo Cronay
9495 Eminescu

'*9495 *Eminescu''''' estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" ().

## Nomo 
Ĝi estis nomita en memoro de la rumana poeto Mihai Eminescu (1850–1889), kiu traktis la esencajn problemojn de la homa ekzisto : vivo, amo, morto, kredo, espero, batalo. Li plenumis tiun per literaturaj rimedoj kiuj restas unikaj. Kiel genio de universala kulturo, li estis ofte komparita kun Shakespeare kaj Goethe.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1971
Stipagrostido

La **stipagrostido** () estas genro el la familio de la poacoj.  La specioj de tiu genro troviĝas en Eŭropo, Afriko, mezvarma Azio kaj tropika Azio.

La nomo de la genro konsistas el la vortoj en greka lingvo *stupe* (kotona polurilo) aŭ  *stuppeion* (fibro)  kaj  *Agrostis* (furaĝa herbo), aludante al ĝiaj panikloj aŭ al la simileco kun *Stipa* (alia genro el la sama familio).

## Specioj elektitaj 
* *Stipagrostis acutiflora*
* *Stipagrostis affinis*
* *Stipagrostis amabilis*
* *Stipagrostis anomala*
* *Stipagrostis arabiifelicis*
* *Stipagrostis arachnoidea*
* *Stipagrostis barbata*
* *Stipagrostis brachyathera*
* *Stipagrostis brachypoda*
* *Stipagrostis brevifolia*
* *Stipagrostis capensis*
* *Stipagrostis ciliata*
* *Stipagrostis damarensis*
* *Stipagrostis dhofariensis*
* *Stipagrostis dinteri*
* *Stipagrostis drari*
* *Stipagrostis drarii*
* *Stipagrostis dregeana*
* *Stipagrostis fallax*
* *Stipagrostis fastigiata*
* *Stipagrostis foexiana*
* *Stipagrostis fungens*
* *Stipagrostis garubensis*
* *Stipagrostis geminifolia*
* *Stipagrostis giessii*
* *Stipagrostis gonatostachys*
* *Stipagrostis grandiglumis*
* *Stipagrostis griffithii*
* *Stipagrostis hermanii*
* *Stipagrostis hermannii*
* *Stipagrostis hirtigluma*
* *Stipagrostis hochstetterana*
* *Stipagrostis hochstetteriana*
* *Stipagrostis karelinii*
* *Stipagrostis lanata*
* *Stipagrostis lanipes*
* *Stipagrostis libyca*
* *Stipagrostis lutescens*
* *Stipagrostis masirahensis*
* *Stipagrostis multinerva*
* *Stipagrostis namaquensis*
* *Stipagrostis namibensis*
* *Stipagrostis obtusa*
* *Stipagrostis oranensis*
* *Stipagrostis papposa*
* *Stipagrostis paradisea*
* *Stipagrostis pellytronis*
* *Stipagrostis pennata*
* *Stipagrostis plumosa*
* *Stipagrostis pogonoptila*
* *Stipagrostis prodigiosa*
* *Stipagrostis proxima*
* *Stipagrostis pungens*
* *Stipagrostis raddiana*
* *Stipagrostis ramulosa*
* *Stipagrostis rigidifolia*
* *Stipagrostis sabulicola*
* *Stipagrostis sahelica*
* *Stipagrostis schaeferi*
* *Stipagrostis scoparia*
* *Stipagrostis seelyae*
* *Stipagrostis shawii*
* *Stipagrostis sokotrana*
* *Stipagrostis subacaulis*
* *Stipagrostis szovitsiana*
* *Stipagrostis tenuirostris*
* *Stipagrostis uniplumis*
* *Stipagrostis vexillifera*
* *Stipagrostis vexillifeta*
* *Stipagrostis vulnerans*
* *Stipagrostis xylosa*
* *Stipagrostis zeyheri*
* *Stipagrostis zittelii*

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ
*Kaoko-Dezerto

## Eksteraj ligiloj
*  Grassbase - The World Online Grass Flora
* Global Biodiversity Information Facility: Global Biodiversity Information Facility

Kategorio:Poacoj
Kategorio:Afrotropisa flaŭro
Kategorio:Orientalisa flaŭro
Kategorio:Palearktisa flaŭro
Makulnoturo

La **makula tinamo** aŭ ankaŭ **Makulnoturo** (), estas sudamerika birdospecio el la familio de Tinamedoj. Tiu tinamo estas indiĝena de herbejaj habitatoj en orienta kaj suda Brazilo, Paragvajo, Urugvajo, kaj orienta kaj norda Argentino.

## Taksonomio
Laŭ AviList, jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj.

## Disvastiĝo kaj habitato
[thumb|240ra|left|Makula tinamo en [Brazilo]]
La makula tinamo loĝas en orienta kaj suda Brazilo (eksklude la areojn de altaj teroj de Atlantika Arbaro kaj *planalto* laŭlonge de la marbordo), Paragvajo, Urugvajo, kaj Argentino.
La 9 nunaj agnoskitaj subspecioj ne bone distingeblas unu el la aliaj kaj preskaŭ formas klinon kiu varias norde al sude laŭ la reguloj de Gloger kaj de Bergmann:
* *N. m. cearensis*, loĝas en nordorienta Brazilo (suda Cearao) kvankam ĝi estas ege ĉasata, pro ties rapida reprodukta indico. Ĝi havas loĝan teritorion de 3,900,000 km².

## Referencoj 
* Bencke, Glayson Ariel (2007): Avifauna atual do Rio Grande do Sul, Brasil: aspectos biogeográficos e distribucionais ["The Recent avifauna of Rio Grande do Sul: Biogeographical and distributional aspects"]. 2007-JUN-22 ĉe Quaternário do RS: integrando conhecimento, Canoas, Rio Grande do Sul, Brazil. PDF resumo
* BirdLife International (2008(a)). "Bartlett's Tinamou - BirdLife Species Factsheet". Data Zone. Konsultita 12 Feb 2009.
* Brands, Sheila (Aug 14 2008). "Systema Naturae 2000 / Classification, Nothura maculosa". Project: The Taxonomicon. Konsultita 12 Feb 2009.
* Clements, James (2007). The Clements Checklist of the Birds of the World (6 ed.). Ithaca, NY: Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4501-9.
* Davies, S.J.J.F. (2003). "Tinamous". In Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 57–59, 65–66. ISBN 0-7876-5784-0.

## Eksteraj ligiloj 
* Makulnoturo, filmetoj ĉe Internet Bird Collection
* Makulnoturo, fotaro  VIREO Foto-Alta Rez 

Kategorio:Tinamedoj
Kategorio:Tinamoj
Kategorio:Tinamoformaj
Kategorio:Neotropisa faŭno
Kategorio:Birdoj de Ameriko
Ivanovko (Simferopola distrikto)

**Ivanovko** (, , ) estas vilaĝo en la Trudova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 975 homoj.

## Geografio 
La vilaĝo situas 7 kilometrojn sudoriente de Simferopolo, okupante la malgrandan valon, formitan de la rivereto *Terenair* (kiu estas dekstra alfluanto de Malgranda Salgiro). La pli supraj partoj de la vilaĝo situas sur la nordokcidentaj deklivoj de la Dolgorukova altebenaĵo. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Lazarevko (situanta ĉ. 1 kilometron sudoriente), Denisovko (situanta 1 kilometron sudokcidente) kaj Opuŝko (situanta 2,5 kilometrojn nordoriente).

## Historio 
La moderna Ivanovko aperis en la jaro 1948 per unuigo de la du apartaj vilaĝetoj: *Ĝanataj* (kies ekzisto estis unuafoje atestita en la fontoj de la jaro 1784) kaj *Novoivanovka* (kiu estis unuafoje menciita nur en la jaro 1887).

La vilaĝo *Ĝanataj* estis dekomence loĝata nur de krime-tataroj; laŭ la statistikaj informoj de la jaro 1805 la vilaĝo konsistis el 14 kortoj kaj estis loĝata de 77 homoj. Meze de la 19a jarcento la vilaĝo signife malgrandiĝis pro la amasa elmigro de la krime-tatara loĝantaro en Turkion. Laŭ la informoj de la jaro 1887 en *Ĝanataj* loĝis 16 homoj; samjare aperas la unua mencio pri *Novoivanovka*, en kiu dekomence dominis slava (aŭ kristana) loĝantaro.

La 18an de majo 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la vilaĝoj *Ĝanataj* kaj *Novoivanovka* estis unuigitaj sub la nomo Ivanovko (verŝajne, per tio oni volis iel kompensi la senhomiĝon de *Ĝanataj* post la deporto de la krime-tatara popolo, kiu okazis en 1944).

### Dinamiko de la loĝantaro 
* 1805 — 77 homoj (informoj nur por *Ĝanataj*)
* 1864 — 24 homoj (informoj nur por *Ĝanataj*)
* 1887 — 68 homoj (en *Ĝanataj* — 16, en *Novoivanovka* — 52)
* 1926 — 112 homoj (suma nombro por *Ĝanataj* kaj *Novoivanovka*)
* 1939 — 137 homoj (suma nombro por la du vilaĝoj)
* 1989 — 569 homoj
* 2001 — 975 homoj

## Nuntempo 
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 975 homoj). La areo de la vilaĝo estas 134,5 hektaroj, la kvanto de kortoj estas ĉirkaŭ 400. La ĉefa ekonomia branĉo de la vilaĝo estas agrikulturo.

Per la busa transporto la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la apudaj vilaĝoj.

## Referencoj 
## Ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Vilaĝoj de Krimeo
Kategorio:Loĝlokoj de la Simferopola distrikto
Metropola regiono Berlino-Brandenburgio

La **metropola regiono Berlino-Brandenburgio** -  - havas **du** difinojn. En pli **vasta** senco, nomata "ĉefurba regiono Berlino-Brandenburgio", germane * Hauptstadtregion Berlin-Brandenburg * temas pri urbeca regiono konsistanta el la nacia ĉefurbo **Berlino** kaj la kompleta ĝin ĉirkaŭanta federacia lando **Brandenburgio** de Germanio, kiuj ambaŭ konsistigas la regionan nomon. Ekde la jaro 1995 ĝi konsideriĝas metropola regiono de Eŭropo. En la regiono, kiu ampleksas areon de 30 370 kvadrataj kilometroj, laŭ la stato fine de septembro 2012 vivis 6 024 000 loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 196 homoj/km² - kompare kun aliaj metropolaj regionoj de la mondo relative malgranda denseco (la averaĝo de tuta Germanio estas 229), kio akcentigas ke por difino de metropola regiono ne kalkuliĝas laŭeble multaj homoj sur malmulta spaco, sed la ekonomia kaj kultura signifo de la regiono por la tuta ŝtato.

Kompare plej grandaj urboj de tiu teritorio en pli vasta senco estas Berlin, Potsdam, Cottbus, Brandenburg an der Havel kaj Frankfurt (Oder).

En pli **malvasta** senco, temas pri la nacia ĉefurbo Berlino kaj nur la plej proksimaj partoj de la ĝin ĉirkaŭanta federacia lando Brandenburgio de Germanio. Kalkulante tiel, en la regiono, kiu ampleksas areon de 3 743 kvadrataj kilometroj, laŭ la stato fine de decembro 2011 vivis 4 416 000 loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 1 180 homoj/km² - denseco tute komparebla kun aliaj metropolaj regionoj de la mondo.

En tiu pli malvasta senco, la regiono konsistas

el la urboŝtato Berlino kaj

en Brandenburgio el la

* eksterdistrikta urbo Potsdam

kaj partoj de la distriktoj
* Havelland (ties oriento),
* Oberhavel (ties sudo),
* Barnim (ties sudokcidento),
* Märkisch-Oderland (ties okcidento),
* Oder-Spree (ties nordokcidento,
* Dahme-Spreewald (ties nordo),
* Teltow-Fläming (ties nordo) kaj
* Potsdam-Mittelmark (ties nordokcidento).

B
Kategorio:Geografio de Berlino
Kategorio:Brandenburgio
Elsie Naumburg

**Elsie Margaret Binger Naumburg** (7a Julio, 1880 – 25a Novembro, 1953) estis usona ornitologo.

Naumburg naskiĝis en Novjorko. Ŝi studis ĉe la *Sachs Institute* de la Universitato Goethe de Frankfurto kaj ĉe la Universitato de Munkeno, kaj studis kun Carl Edward Hellmayr dum kelkaj jaroj. Reveninte al Usono ŝi aliĝis al la stabanaro de la Birda Departemento de la American Museum of Natural History, kun Frank Chapman. Ŝi specialiĝis en birdoj de Sudameriko.

Plej grava verko de Naumburg estis pri la birdoj de Matto Grosso, baze sur kolektoj fare de George Kruck Cherrie dum la ekspedicio de Theodore Roosevelt al Brazilo. Ŝi poste dungis Emil Kaempfer por kolekti birdojn en sudorienta Brazilo.

Naumburg edziniĝis al Victor Reichenberger en 1908, kaj kelkaj el ŝiaj publikaĵoj aperis laŭ tiu nomo. Reichenberger mortiĝis en 1913, kaj ŝi edziniĝis al Walter W. Naumburg en 1923.

## Verkoj 
* "The birds of Matto Grosso, Brazil. A report on the birds secured by the Roosevelt-Rondon expedition" New York (1930).
* "Gazetteer and Maps Showing Collecting Stations Visited by Emil Kaempfer in Eastern Brazil and Paraguay" Bulletin of the American Museum of Natural History, Volume 68, Art. 6, pp.&nbsp;449–469 (1935).
* "Studies of Birds from Eastern Brazil and Paraguay, Based on a Collection Made by Emil Kaempfer" Bulletin of the American Museum of Natural History, Volume 74, Art. 3: 139–205 (1937).
* "Studies of Birds from Eastern Brazil and Paraguay, Based on a Collection Made by Emil Kaempfer (Concluding part of the study of the Formicariidae)" Bulletin of the American Museum of Natural History, Volume 76, Art. 6: 231–276 (1939).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Mary LeCroy "Elsie Margaret Binger Naumburg". Jewish Women's Archive

Kategorio:Naskiĝintoj en 1880
Kategorio:Mortintoj en 1953
Kategorio:Usonaj ornitologoj
9498 Westerbork

'*9498 *Westerbork'''* estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (angle : *Second Trojan Survey'').

## Nomo 
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Sinteza Radioteleskopo de Westerbork, aro da 14 radioteleskopoj kun paraboloj de 25 metroj de diametro en la nederlanda vilaĝo Westerbork (municipo Midden-Drenthe). Tiu instrumento elstaras en la studo de la neŭtra hidrogeno en proksimaj kaj malproksimaj galaksioj, kaj de la radiogalaksioj. Ĝi estas grava parto de la Eŭropa reto VLBI.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Midden-Drenthe
Kategorio:Malkovrita de Cornelis Johannes van Houten
Kategorio:Malkovrita de Tom Gehrels
Kategorio:Malkovrita de Ingrid van Houten-Groeneveld
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 1973
Metropola regiono Munkeno

La **metropola regiono Munkeno** () nomata laŭ la centra urbo Munkeno - estas urbeca regiono en la federacia lando **Bavario** de Germanio. Ekde la jaro 1995 ĝi konsideriĝas metropola regiono de Eŭropo. En la regiono, kiu ampleksas areon de  kvadrataj kilometroj, laŭ la stato de 2008 vivis  milionoj da loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 202 homoj/km² - kompare kun aliaj metropolaj regionoj de la mondo relative malgranda denseco (la averaĝo de tuta Germanio estas 229), kio akcentigas ke por difino de metropola regiono ne kalkuliĝas laŭeble multaj homoj sur malmulta spaco, sed la ekonomia kaj kultura signifo de la regiono por la tuta ŝtato.

Laŭ nombro de loĝantoj, la plej grandaj urboj de la teritorio estas Munkeno (München), Aŭgsburgo (Augsburg), Ingolstadt, Landshut kaj Rosenheim.

Detale, la regiono konsistas el la eksterdistriktaj urboj
* Munkeno (München, la landa ĉefurbo),
* Aŭgsburgo (Augsburg),
* Ingolstadt,
* Kaufbeuren,
* Landshut kaj
* Rosenheim,
kaj el la distriktoj
* Aichach-Friedberg,
* Altötting,
* Augsburg,
* Bad Tölz-Wolfratshausen,
* Dachau,
* distrikto Dillingen an der Donau,
* Donau-Ries,
* Ebersberg,
* Eichstätt,
* Erding,
* Freising,
* Fürstenfeldbruck,
* Garmisch-Partenkirchen,
* Landsberg am Lech,
* Landshut,
* Miesbach,
* Mühldorf am Inn,
* München,
* Neuburg-Schrobenhausen,
* Ostallgäu,
* Pfaffenhofen an der Ilm,
* Rosenheim,
* Starnberg,
* Traunstein kaj
* Weilheim-Schongau.

De la distrikto Kelheim nur la kvin sudaj komunumoj apartenas al la metropola regiono Munkeno, nome la urbo *Mainburg* kaj la kvar membroj komunumoj de la komunumaro *Verwaltungsgemeinschaft Mainburg* (Aiglsbach, Attenhofen, Elsendorf kaj Volkenschwand).

## Referencoj 
M
Kategorio:Regionoj en Bavario