open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Teatinanoj

La **Ordeno de Regulaj Klerikoj** (*Ordo Clericorum Regularium*, C. R.), kies membroj estas ofte konataj kiel **Teatinanoj** (latine: *vulgo Theatinorum*) aŭ *Kajetananoj* estas vira religia ordeno de la Katolika Eklezio, formate de klerikoj kiuj profesias (ĵuras) la votojn de la religia vivo.

La Ordeno estis fondita en Romo en 1524 fare de Gaetano Thiene kaj Gian Pietro Carafa (la posta papo Paŭlo la 4-a) por restarigi inter la ekleziuloj la apostolan vivmanieron kaj promocii la sanktecon de la pastra stato pere de la profesio de la tri religiaj votoj.

## Teatinanoj konataj 
* Giovanni Marinoni (1490-1562), teologo kaj predikisto
* Paolo Burali d'Arezzo (1511-1578), kardinalo kaj juristo
* Andrea Avellino (1521-1608), sanktulo
* Lorenzo Scupoli (1530-1610), sacerdoto kaj verkisto
* Francesco Grimaldi (1543-1613), itala arĥitekto
* Teramo Castelli, (1597-1659), itala misiisto en Georgio
* Guarino Guarini (1624-1683), matematikisto, filozofo kaj arĥitekto
* Antonio Spinelli (1630-1706), sekreta konsilisto kaj konfesprenanto de la bavaria princelektist-edzino
* Jozefo Maria Tomasi (1649-1713), teologo kaj kardinalo
* Ferdinand Sterzinger (1721-1786), aŭstra teologo, juristo kanona kaj kritikanto de la ĉasado de sorĉistinoj
* Domenico Pignatelli Di Belmonte (1730-1803), itala kardinalo
* Giuseppe Piazzi (1746-1826), astronomo kaj matematikisto

## Vidu ankaŭ 
* Kajetana preĝejo en Salcburgo

## Bibliografio 
* Andreu, F. (1967). «La spiritualità degli ordini dei Chierici Regolari». Regnum Dei (23): 154-183.
* Andreu, F. (1974). «I teatini e la rivoluzione nel regno di Napoli». Regnum Dei (30): 221-396.
* Chiminelli, P. (1948). San Gaetano Thiene, cuore de la Riforma Cattolica. Vicenza.
* Llompart, G. (1969). Gaetano da Thiene. Estudios sobre un reformador religioso. Roma.
* Mas, Bartolomé (1951). «La spiritualità teatina». Regnum Dei (7): 3, 64, 181.
* Masetti-Zannini (1967). «I teatini, la nuova scienza e la nuova filosofia in Italia». Regnum Dei (23): 3-79; 83-153.
* Paschini, P. (1926). San Gaetano Thiene, Gian Pietro Carafa e le origini dei Chierici Regolari Teatini. Roma.
* Rossell i Clivillers, Cayetano (1981 (pro ms)). El iter redaccional de las "Constitutiones Clericorum Regularium" a la luz de la fuentes manuscritas del Archivo General de los Clérigos Regulares. Romo

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo de la Teatinana kirko munkena
* La teatinanoj en Usono 
* Prie ĉi newadvent.org

## Notoj 
Kategorio:1524
Kategorio:Romkatolika Eklezio en Italio
Abbeville (stacidomo)

**Abbeville** estas franca stacidomo sur linioj  -  kaj Abbeville - , situanta en  Abbeville, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj .

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Longueau - Boulogne-Ville (311000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Abbeville - Eu (323000).

## Vidu ankaŭ 
* Abbeville

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Somme
Kategorio:Abbeville
Ailly-sur-Somme

**Ailly-sur-Somme** estas franca  situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Aillygeois*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Somme
* Ailly-sur-Somme (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Somme
Albens (stacidomo)

**Albens** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Albens, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Aix-les-Bains-Le Revard - Annemasse (897000).

## Vidu ankaŭ 
* Albens
* Entrelacs

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Savoie
Kategorio:Entrelacs
Albens

**Albens** estas malaperinta franca  situanta en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Albanais*.

Ĝi nun formas parton de Entrelacs.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Savoie
* Albens (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
*  (Entrelacs)

Kategorio:Entrelacs
Kategorio:Malaperintaj komunumoj de Savoie
Koncilio de Bazelo

**Bazela Koncilio** (latine: *Concilium Basiliense*) estis kunvokita je Bazelo fare de papo Marteno la 5-a; fakte nur Eŭgeno la 4-a povis malfermi ĝin en la 23.6.1431 (fare de la komisiito Giuliano Cesarini).
]]
La unua kunsido estis en la 14.12. dum iu oni parolis pri la ekradikado de herezuloj (t.e. la husitoj), kreo de ĝenerala paco, ekumenismo kaj eklezia reformacio. Baldaŭ Eŭgeno 4-a mem, malkontenta pri mildeco kontraŭ herezuloj, malporis ĉi konsilion kaj eĉ ordonis ties ĉeson. 

Sed la koncilianoj deklaris lin abdikita daŭrigante la kunsidon: ili diris ke la deklaroj de la koncilio de Konstanco klare diris ke koncilianara volo estus pli forta ol papa. Apogis la koncilianojn imperiestro Sigismondo. 

Komence oni ne kontraŭis privilegiojn pro la husitoj koncerne la komunion pane kaj vine kaj la uzon de la ĉeĥa lingvo. En 1434 Eŭgeno ree agnoskis la koncilian legitimecon. Oni ankaŭ priparolis la dignecon kaj la elekton papajn por malhelpi nepotismon; ankaŭ la episkopara potenco pligrandiĝu. Orgojlaj ambicioj ambaŭflankaj (do koncilianare respektive pape) baldaŭ blokis multon. Post novaj protestoj de Eŭgeno li devis aperi antaŭ la koncilianoj kiuj en la 1438 simple rifuzis akcepti ties papadon. 

Sed tiam la italaj klerikoj sub kardinalo Giuliano deklaris sin fidelaj anoj de la papa partio; similon faris la franca ĉefepiskopo Ludoviko de Arles. La papo dum la kunsidoj 38 kaj 39 deklariĝis herezulo kaj fiulo pro simonio, fiĵuro kaj malbona administrado; protestis tion episkopoj hispanaj kaj italaj. Fine oni elektis dukon Amadeo de Savojo papa (sub la nomo Felikso la 5-a). Fakta agnosko de la nova ĉefpontifiko iĝis nur en Bavarujo, Hungarujo, Aragonio kaj parte en Svisujo. Francujo kaj la plejparto de la germanlingvaj princoj ja akceptis la porreformaciajn dekretojn de la koncilio sed deklaris sin neŭtralaj resten.

Tio malgrandigis la renomon de la koncilio al kio kontribuis ankaŭ la intertempa sukcesa repaciĝo kun la orientaj eklezio fare de papo Eŭgeno en Florenco. Fina kunsido Bazele estis en la 10.5.1443.

Post la morto de Eŭgeno la 4-a kvazaŭ ĉiuj eksaj koncilianoj akceptis je Lozano la pacbuleon de papo Nikolao la 5-a; kontraŭpapo Felikso montris sin komprenema akceptante por si simplan kardinalecon. 

Interesaj kromaj decidoj konciliaj estis: malpermeso de konkubineco por klerikoj, de karnavalaĵoj kaj kermesoj enkirkaj kaj la enkonduko de la festo pri la senmakula koncipiĝo.
## Fonto
"Baseler Concil" - ĉe: *Pierers Universal-Lexikon,* volumo 2, Altenburg 1857, p. 373
János Zlinszky

**János Zlinszky** [jAnoŝ zlinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zlinszky János** estis hungara advokato, konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto, koresponda membro de Aŭstra Scienca Akademio (1993). Lia nobela antaŭnomo estis *gyóni* [djOni].

János Zlinszky naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la .

## Biografio 
János Zlinszky maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1946, poste li studis juron en Scienca Universitato Péter Pázmány. Lia plej grava instruisto estis Géza Marton. En 1951 iom antaŭ sia diplomiĝo li estis forpelita de la universitato de la komunista reĝimo kaj deportita al Zsáka, ĉar li devenis de jura familio (komprenu: nelaborista) kaj tial estis konsiderata kiel "klasa malamiko". Nur post militserva kaj (trud)laborista servoj li rajtis reveni Budapeŝton (pro edziĝo en 1956) por fini siajn studojn. Tie li trapasis siajn ŝtatajn ekzamenojn en 1957 kaj ricevis sian juran diplomon. Inter 1957 kaj 1968 li havis jurajn postenojn en pluraj ŝtataj entreprenoj, poste li estis advokato. Li ekinstruis en Pezindustria Teknika Universitato de Miskolc en 1982 (en 1983 lektoro, en 1985 docento kaj institutestro, en 1990 profesoro). En 1984 li kandidatiĝis, en 1990 li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Inter 1990-1998 li estis konstitucia juĝisto, inter 1992-1998 membro de Venecia Komisiono. Inter 1995-2000 li ankaŭ instruis kaj estis dekano en Katolika Universitato Péter Pázmány. En 2002 Zlinszky emeritiĝis. Li ricevis premiojn inter 1998-2014. Li edziĝis en 1956, lia edzino naskis 3 gefilojn (1957, 1958, 1960).
 
## Elektitaj kontribuoj 
* *A tizenkéttáblás törvény töredékei* (1991)
* *Római büntetőjog* (1992)
* *Állam és jog az ősi Rómában* (disertaĵo, 1996)
* *Az alkotmányosság alkonya* (2007)
* *A Gyóni Zlinszky Család* (2010)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio kun foto 
* germane
* angle
* hungarlingva biografio (la koncerna teksto estas legebla en la 3-a alineo)

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Hungaraj konstituciaj juĝistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Vilmos Zorn

**Vilmos Zorn** [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Zorn Vilmos** estis hungara akademia instruisto, akademiestro.

Vilmos Zorn naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Budapeŝto.
 
## Biografio 
Vilmos Zorn studis en Reĝa Jura Akademio (Pozono) kaj Reĝa Universitato de Pest. Post la jura diplomo en 1870 li estis asistanto en Jura Akademio en Pozono, post 4 jaroj eksterordinara instruisto en Jura Akademio (Győr), en 1877 jam profesoro samloke. Pro ĉeso de la akademio en Győr (1891) li instruis plu en Reĝa Jura Akademio (Kassa), kie li estis akademiestro en 1905. Li havis edzinon.

## Elektitaj kontribuoj 
* *Az államadósság kérdéséhez* (1867)
* *Az egyetemes statisztika vezérfonala* (1869)
* *Nézetek a közoktatási politika terén* (1873)
* *Die Organisation der rechts- und staatswissenschaftlichen Studien in Ungarn* (1884)
* *A jegyzőképző tanintézetek kérdéséhez* (1894)
* *Az állami kapcsolatnak némely neméről* (1903)

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj altlernejaj instruistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Philippe Robert

**Philippe ROBERT** estis svisa pentristo. Li naskiĝis en 1881 en Bielo (Ried-sur-Bienne) kaj mortis akcidente en Büren an der Aare proksime de Bielo en 1930. Li membras en pentrista familidinastio, en kiu la plej fama membro estas Léopold Robert. Léopold havis fraton Aurèle Robert, same pentristo kaj gravuristo. Aurèle havis plurajn filojn, inter ili Léo-Paul Robert, pentristo. Léo-Paul Robert havis plurajn filojn, inter ili tri estis pentristoj: Théophile, Philippe kaj Paul-André. Philippe Robert estis la avo de Mireille Grosjean - Robert. En 2020 oni nombras 9 pentristojn en tiu dinastio.

Philippe Robert pentris diversajn ĵurasajn pejzaĝojn, ankaŭ portretojn. Li pentris seriojn de birdoj kaj prilaboris aŭtunajn foliojn en stilo Art Nouveau. Li ornamis diversajn lokojn, temas pri la preĝejeto de Chaindon apud Reconvilier en francparola parto de la kantono Berno, temas pri la preĝejo de Corcelles apud Neuchâtel. Temas pri la atendejo de la fervoja stacidomo en Bielo. Li mem konstruis por sia familio domon en Evilard; tiu domo estas komplete ornamita de li; memorŝildo vidiĝas ĉe la enirejo. La adreso estas Chemin du Crêt 19. Li vojaĝis piede tra Grekio kaj Egiptio kaj tie pentris templojn kaj pejzaĝojn abunde.

Ekzistis rivaleco inter Philippe Robert kaj Ferdinand Hodler. Okaze de konkursoj la venkinto povis nutri sian familion dum monatoj, do venki gravis.

## Notoj 
## Vidu ankaŭ 
* Biel-Bienne (stacidomo)

Kategorio:Svisaj pentristoj
ABS-CBN

**ABS-CBN Corporation** aŭ **ABS-CBN**, estas filipina amaskomunikila konglomerato kun ĉefsidejo en Kezonurbo. La firmao estis fondita en 1946 kiel *Bolinao Electronics Corporation*. Ĝi estis formita per la fuzio de *Alto Broadcasting System* kaj *Chronicle Broadcasting Network*.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de ABS-CBN

Kategorio:Televidkanaloj en la Filipinoj
Kategorio:Amaskomunikilaj firmaoj
Kategorio:Filipinaj kompanioj
Longueau (stacidomo)

**Longueau** estas franca stacidomo sur linioj Paris-Nord - Lille kaj Longueau - , situanta en  Longueau, apud , en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  Hauts-de-France.

* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Paris-Nord - Lille (272000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Longueau - Boulogne-Ville (311000).
* Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de linio Ormoy-Villers - Boves (232000).

## Vidu ankaŭ 
* Longueau
* Boves (Francio)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Somme
Kategorio:Longueau
GMA Network

**GMA Network, Inc.** aŭ **GMA**, estas filipina amaskomunikila firmao kun ĉefsidejo en Kezonurbo. Ĝi estis fondita en 1950 fare de Robert Stewart.

La firmao funkciigas plurajn radio- kaj relevidstaciojn en Filipinio, inkluzive de GMA-7, GTV-27, Super Radyo DZBB 594 kaj Barangay LS.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de GMA Network

Kategorio:Televidkanaloj en la Filipinoj
Kategorio:Amaskomunikilaj firmaoj
Kategorio:Filipinaj kompanioj
Longueau

**Longueau** estas franca  situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.

Ĝiaj loĝantoj nomiĝas *Longacoissiens*.

eta|maldekstra|300px|La loĝloko inter la ĉirkaŭaj komunumoj

## Vidu ankaŭ 
* Komunumoj de Somme
* Longueau (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 


Kategorio:Komunumoj de Somme
(119945) 2002 JH12

**(119945) 2002 JH12** estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio *Desert Eagle* en Benson (Arizono, Usono).

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Hilda grupo
Kategorio:Malkovrita de William Kwong Yu Yeung
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Univision

**Univision** estas usona hispanlingva senpaga televida reto posedata de Univision Communications. Ĝi estas la plej granda provizanto de hispanlingva enhavo de Usono. La programado de la reto celas la latinamerikanan publikon kaj inkluzivas Telenovelojn kaj aliajn dramajn seriojn, sportojn, serialkomediojn, realecajn kaj diversajn seriojn, novaĵprogramadon kaj importitajn hispanlingvajn plenlongajn filmojn. Univision havas sian ĉefsidejon en Urbocentro-Manhatano, Novjorko, kaj havas siajn ĉefajn studiojn, produktajn instalaĵojn kaj komercajn operaciojn bazitajn en Doral, Florido (proksime de Miamo).

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo de Univision

Kategorio:Televidkanaloj en Usono
Venevisión

**Venevisión** (oficiale *Corporación Venezolana de Televisión*) estas venezuela senpaga televidkanalo kaj unu el la plej grandaj televidaj retoj de Venezuelo, posedata de Organizo Cisneros. En Usono, multaj el la popularaj programoj de Venevisión videblas ĉe Univision.

## Eksteraj ligiloj 
*  Oficiala retejo de Venevisión

Kategorio:Televidkanaloj en Venezuelo
SNCF Gares & Connexions

**SNCF Gares & Connexions** estas anonima societo kun publika kapitalo, filio de SNCF Réseau, kies tasko estas la administrado de fervojaj stacidomoj de la franca nacia fervoja reto. La kompanio generis pli ol  miliardojn da eŭroj en spezo en 2014, inkluzive de 170 milionoj da eŭroj en lupago, cifero, kiu devus duobliĝi antaŭ 2023 dank' al komerca agado ene de stacioj, kiu disvolviĝas kaj jam havas fortan ĉeeston en pli ol 400 francaj urboj.

Ligita al SNCF Mobilités ĝis 2019, Gares & Connexions trapasis sub SNCF Réseau ekde la .

SNCF Gares & Connexions intencas antaŭenpuŝi la stacidomon kiel "urban akcelilon": ŝanco por regionoj, urboj kaj loĝantoj. La agado de la kompanio ankaŭ kovras la renovigon kaj disvolviĝon de la  stacioj de la franca fervoja reto, provizante esencajn reguligajn servojn (sekureco, informado, alirebleco, pureco kaj komforto).

SNCF Gares & Connexions kunigas 2 filiojn: SNCF Retail & Connexions (antaŭe A2C) por la administrado de la komerca sektoro kaj projektoficejo AREP, kiu funkcias internacie. Ĝia ĉefsidejo situas en la 13-a arondismento de Parizo en la antaŭaj fabrikoj Panhard.

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
* Société nationale des chemins de fer français

## Eksteraj ligiloj 
* 
* Listo de stacidomoj
* Oficiala retejo  **Gares & Connexions**: 
* info gares (retejo sendependa de SNCF)

Kategorio:SNCF
Kategorio:Fervojaj kompanioj en Francio
TV Azteca

**TV Azteca, S.A.B. de C.V.** estas meksika plurmedia konglomerato posedata de Grupo Salinas. Ĝi estas la dua plej granda amaskomunikila kompanio en Meksiko post Televisa. Ĝi ĉefe konkurencas kun Televisa kaj Imagen Televisión, kaj ankaŭ kun iuj lokaj telefonistoj. Ĝi posedas du landajn televidajn retojn, Azteca Uno kaj Azteca 7, kaj funkciigas du aliajn tutlandajn distribuitajn servojn, adn40 kaj a+. Ĉiuj tri ĉi tiuj retoj havas dissendilojn en plej multaj ĉefaj kaj malgrandaj urboj.

TV Azteca ankaŭ funkciigas *Azteca Uno Internacional*, atingante 13 landojn en Centra kaj Sudameriko, kaj parton de la Azteca América reto en Usono. Ĝia ĉefa programo estas la novaĵelsendo *Hechos*.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de TV Azteca

Kategorio:Amaskomunikilaj firmaoj
Kategorio:Meksikaj firmaoj
TV5

**TV5** (ankaŭ konata kiel **5** kaj antaŭe konata kiel **ABC**) estas filipina senpaga televida reto bazita en Mandaluyong. Ĝi estas la ĉefa posedaĵo de TV5 Network, Inc. kun Cignal TV kiel ĝia ĉefa enhavoprovizanto, ambaŭ posedataj de MediaQuest Holdings, la plurmedia brako de filipina telekomunikada kompanio PLDT. TV5 estas ankaŭ formale nomata "The *Kapatid* Network", la tagaloga termino por "gefrato", kiu estis lanĉita en 2010.

Nomite laŭ ĝia frontmontra stacio en Metroo-Manilo, DWET-TV, kiuj estas portitaj en UHF-Kanalo 5 (analoga elsendo) kaj UHF-Kanalo 51 (cifereca testelsendo; kvankam ĉi-lasta estas aprobita al la ĝemelfirmao de TV5 Mediascape/Cignal TV) kun kanalo 18 funkciis kiel konstanta asignita cifereca ofteco. TV5 ankaŭ elsendas al 7 aliaj posedataj kaj funkciigitaj stacioj kaj 7 filiaj televidstacioj tutlande. Ĝia programado ankaŭ haveblas ekster Filipinoj per Kapatid kaj AksyonTV International.

## Eksteraj ligiloj 
* Oficiala retejo de TV5 

Kategorio:Televidkanaloj en la Filipinoj
Kategorio:Amaskomunikilaj firmaoj
Kategorio:Filipinaj kompanioj
Calais-Ville (stacidomo)

**Calais**, plennome **Calais-Ville**, estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Calais, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, VSOE, TERGV kaj .

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Boulogne-Ville - Calais-Maritime (314000).

## Vidu ankaŭ 
* Calais
* Calais - Fréthun (stacidomo)
* Calais-Maritime (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fret SNCF
Kategorio:Fervojaj stacioj en Pas-de-Calais
Kategorio:Calais
Junípero Serra

**Junípero SERRA Ferrer** [ĥuNIpero] (Petra, Majorko; 24a de novembro 1713 - Monterey, provinco de la Kalifornioj; 28-a de aŭgusto 1784), baptita *Miguel José Serra Ferrer* kaj konata tradicie kiel **Fray Junípero Serra**, estis franciskana monaĥo de la katalunlingva insulo Majorko, kronlando de Aragono. Doktoro en filozofio kaj teologio, li translokiĝis al Ameriko, kie li fondis naŭ hispanajn misiejojn en la norda parto de la *provinco de la Kalifornioj* (kiu iĝos Alta Kalifornio en 1804), teritorio de la Hispana Imperio, kaj prezidis aliajn dek kvin.​

Li estis beatigita de la papo Johano Paŭlo la 2-a la 28-an de septembro 1988, kaj la 23-an de septembro 2015 li estis kanonizita de la papo Francisko, en la urbo Vaŝingtono. Ekde tiam li estas konata de multaj katolikoj kiel Sankta Junípero Serra.

Lia unua fondita misiejo estis tiu de San Diego de Alcalá la 16a de julio 1769;​​ Tiu misiejo estas ene de la aktuala municipa teritorio de San Diego. Li establis sian centran sidejon en la Misiejo de Sankta Karolo Boromeo de Karmelo,​ fondita de li mem en 1770.​

En julio de 1771 li fondis la Misiejon de Sankta Antonio de Padovo kaj en aŭgusto tiun de Sankta Gabriel, tiu en la aktuala metropola areo de Los-Anĝeleso.​ La 1a de septembro 1772 li fondis la Misiejon de Sankta Ludoviko episkopo de Tuluzo en la aktuala areo de San Luis Obispo.​ Li partoprenis ankaŭ en la fondo de la Misiejo de Sankta Johano Kapistrano en 1776 kaj en tiu de Sankta Buenaventura en 1782. Oni scias, ke li vizitis la misiejojn de Sankta Klara de Asiso kaj de Sankta Francisko de Asiso, tiu lasta en San-Francisko.

La misiejoj celis unuarange la kristanigon de la indiĝenoj. Alia celo estis la integrigo de la personoj en la hispana socio kaj ties kapabligon por rajti aliron al la posedrajto kaj administrado de la tero. Kiel estro de la Franciskana Ordeno en Kalifornio, Serra ne devis trakti nur kun ekleziaj postenuloj, sed ankaŭ kun aliaj hispanaj aŭtoritatoj en Meksikurbo kaj kun la lokaj militestroj de la najbaraj soldataroj.

## Notoj 
## Bibliografio 
* Clifford, Christian (2016). Who Was Saint Junípero Serra?. Tau Publishing. ISBN 978-1-61956-545-6.
* Clifford, Christian (2015). Saint Junípero Serra: Making Sense of the History and Legacy. CreateSpace. ISBN 978-1511862295.

Kategorio:Franciskanaj sanktuloj
Kategorio:Hispanaj sanktuloj
Kategorio:Franciskanaj beatigitoj
Kategorio:Hispanaj franciskanoj
Kategorio:Katolikaj misiistoj
Oszkár Abay Nemes

**Oszkár Abay Nemes** [oskAr abai nemeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo **Abay Nemes Oszkár** estis hungara advokato, naĝisto, olimpiano, trejnisto, parlamenta deputito.
eta|Memortabulo pri Oszkár Abay Nemes
Oszkár Abay Nemes naskiĝis la  en Magyardiószeg (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa urboparto en Sládkovičovo en Slovakio), li mortis la  en Pécs (Hungario).

## Biografio 
Oszkár Abay Nemes frekventis bazlernejon en Paks (kie li lernis naĝi en la Danubo), poste li lernis en jezuita gimnazio en Kalocsa (1923–1927) kaj cisterciana gimnazio de Pécs (1927–1931), pli poste li akiris juran diplomon en Universitato Erzsébet en 1935. Pli frue ekde 1929 li estis naĝisto en Pécs, en 1932 li estis hungara ĉampiono. En Somera Olimpiko 1936 li gajnis bronzan medalon teame en la 4 × 200 m naĝado. Post kelkaj sukcesoj fine en 1941 li forlasis la naĝsporton kaj en la sama jaro li advokatiĝis kaj malfermis atelieron en Pécs. Inter 1941–1944 li estis ankaŭ soldato. Post la 2-a mondmilito li ankaŭ politikadis, inter 1947–1949 li estis parlamentano. Tiutempe li estis ankaŭ trejnisto de naĝistoj. Depost fiasko de la hungara revolucio de 1956 li specialiĝis defendi la revoluciulojn, tial li estis molestita, fine en 1958 la ateliero estis fermita. Kun amika helpo li trovis laboron en la minejo, kie li mortis pro akcidento. Li ricevis 2 ŝtatajn medalojn (1936, 1940). Lia edzino naskis 3 gefilojn (1943, 1944, 1945).

## Memorigiloj 
* naĝejo en Pécs konstruita en 1997 portas la nomon "Abay Nemes Oszkár"
* memortabulo en Pécs
* sporta premio "Abay Nemes Oszkár"

## Fontoj 
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio
* hungarlingva biografio 

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj advokatoj
Kategorio:Hungaraj naĝistoj
Kategorio:Hungaraj trejnistoj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj olimpianoj
Deklaro de Arusha

**Deklaro de Arusha** estas fama parolado de la prezidento de Tanzanio Julius Nyerere en la jaro 1967, la kvinan de februaro. Arusha estas urbo norde de Tanzanio, turisma kaj kongresa urbo.

En tiu **Deklaro de Aruŝa** Julius Nyerere difinis la celojn de sia partio la TANU, kiu tenis tiam la povon en Tanzanio. Tiu parolado difinas la konturojn de la kreotaj vilaĝoj nomitaj *Ujamaa* (vilaĝo en la svahila lingvo). La baza ideo esti kreado de vilaĝoj en regionoj, kie la homoj vivis dise en la lando. Tio ebligus la kreadon de diversaj servoj al la vilaĝanoj.

## Vidu ankaŭ 
* Monumento al Deklaro de Arusha

## Eksteraj ligiloj 
*  The Arusha Declaration

Kategorio:Politiko de Tanzanio
Kategorio:Chama Cha Mapinduzi
Kategorio:Aruŝo
Kategorio:1967 en Tanzanio
Princess Bee

**Princess Bee** (vera nomo Benedetta Paravia), estas pop kaj R&B kantistino/kantverkistino, soprano, filantropistino kaj produktorino. Ŝi naskiĝis en Italio, sed ŝi estas bone konata ankaŭ en la Mezoriento pro sia humanitara penado.

Ŝi estas aŭtoro-prezentistino kaj produktanto de "Saluton Dubajo", transversa amaskomunikila formato, en kiu ŝi intervjuis 24 emiratajn kaj internaciajn virinojn kun la celo doni voĉon al la ina komunumo kaj malkaŝi la amon kaj dankemon de la civitanoj ĉirkaŭ la Reganto de Dubajo.

Ŝi havas haŭtmakulon (aŭ "beleca signo") sur ŝia maldekstra vango apud la nazo.

## Referencoj 
Kategorio:Italaj kantistoj
Kategorio:Filantropoj
Tombeja kapelo de Oroszló

La **tombeja kapelo** estas historia monumento en vilaĝo Oroszló (Hungario).

## Historio 
La malgranda vilaĝo Oroszló estis menciita unuafoje en 1402. Oni supozas, ke tiam jam ekzistis kirko Sankta Mikaelo laŭ la kutimoj ĉe la tombejo ekde la 13-a jarcento. Depost dominado de turkoj oni konstruis jam ordinaran preĝejon en alia loko de la vilaĝo, la malnova funkcias plu jam kiel tombeja kapelo. Ĝi estis trakonstruita. La konstruaĵo travivis unue barokan, poste romantikan trakonstruojn. La lasta renovigo okazis en la frua 21-a jarcento.

## Konstruaĵo 
La preskaŭ kuboforma kapelo situas en la tombejo. La fasado estas simetria, meze la enirejo estas videbla. Post la fasado etendiĝas la supozata rektangula absido de la iama kirko. La kuboformo estas kovrita per sela tegmento. La sola fenestro situas en la dekstra flanko.

## Fontoj 
* hungare kun fotoj
* hungare kun foto 
* http://kozkincs.khszinhaz.hu/oroszlo

Oroszló
Oroszló
Kristisma Milito

[eta|dekstre|*Kristeroj* de San José de Gracia ([Michoacán): centre, portanta glavon, Anatolio Partida, dekstre, Honorato González.]]
La **Kristisma Milito**, en hispana *Guerra Cristera*, nomita ankaŭ *Guerra de los Cristeros*, estis milito okazinta en Meksiko kiu daŭris tri jarojn, de 1926 ĝis 1929, inter unuflanke la registaro kaj aliflanke milicoj de ekstremaj katolikoj kiuj malakceptis la aplikadon de la *Leĝo Calles* (laŭ prezidanto Plutarco Elías Calles) kiu celis limigi kaj kontroli la katolikan kulton en la lando.

La meksika konstitucio de 1917 establis politikon kiu malakceptis la juran personecon de la eklezioj, malhelpis la partoprenon de la pastroj en politiko, senigis la ekleziojn de la rajto posedi nemoveblaĵojn kaj malhelpis la publikan kulton ekster la preĝejoj. Kelkaj ĉirkaŭkalkuloj nombris mortintojn maksimume de 250 mil personoj,​ enkalkulante civilulojn kaj militistojn de ambaŭ flankoj.

La hispanlingva nomo de la ribelantoj -"cristeros"- apenaŭ estas uzata ekster tiu kunteksto, kaj tute ne sinonimas kun kristanoj, pro kio ne eblas la traduko al "kristanaj militoj". Tre ofte oni rilatas al militkrio "Viva Cristo Rey", tio estas "Vivu Kristo Reĝo", plej ofte uzata de ekstremdekstraj movadoj, ĉar implicas, ke oni celas la politikan regadon fare en la nomo de Kristo.

En kulturo la fono de tiu milito aperas en tre diversaj verkoj, kiel en la novelaro *El llano en llamas* (1953) de la meksika verkisto Juan Rulfo aŭ en la filmo *Cristiada* aŭ *For Greater Glory* (2012) de Dean Wright.

## Notoj 
## Bibliografio 
* González Morfín, Juan, La guerra de los cristeros: hitos y mitos, Panorama, México 2012.
* Meyer, Jean. La Cristiada. 2. El conflicto entre la Iglesia y el Estado 1926-1929. VI ed. México, S.XXI, 1980.

Kategorio:Religio kaj perforto
Kategorio:1920-1929 en Meksiko
Kategorio:Romkatolika Eklezio en Meksiko
Kategorio:Militoj de Meksiko
Kategorio:Militoj de la 20-a jarcento
Kategorio:Konfliktoj en 1920-1929
Aime-La Plagne (stacidomo)

**Aime-La Plagne** estas franca stacidomo sur linio  - , situanta en  Aime-la-Plagne, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, Eurostar, Thalys, Ouigo kaj  Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio St-Pierre-d'Albigny - Bourg-St-Maurice (899000).

## Vidu ankaŭ 
* Aime-la-Plagne

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 

Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Savoie
Kategorio:Aime-la-Plagne
(119979) 2002 WC19

**(119979) 2002 WC19** estas tre granda, meze hela duopa transneptuna objekto malkovrita la  elde la Observatorio de la Monto Palomar (Usono).

Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Neptuno: ĝi do estas tvotino.

Michael E. Brown listigis ĝin kiel nanplanedon kun taksata diametro de 506&nbsp;km.

## Satelito 
Ĝia satelito estis malkovrita la  de Keith S. Noll, W. M. Grundy, S. D. Kern, H. F. Levison kaj D. C. Stephens uzinte observojn per la kosmoteleskopo Hubble, anoncita la .

Tiu satelito havas diametron de ĉirkaŭ 81&nbsp;km (kontraŭ 338&nbsp;km por la ĉefa korpo). Ĝi orbitas kun duona grandakso de ĉirkaŭ 4092 ± 94&nbsp;km kaj orbita periodo de 201,665 horoj (8,40272 ± 0,0012 tagoj), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.

## Notoj kaj referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 
*  Listo de la Konataj Transneptunaj Objektoj; el la paĝaroj de Wm. Robert Johnston
*  Listo de Centaŭroj kaj Disdiskanoj, de *Minor Planet Center*
*  (119979) 2002 WC19; el la paĝaro de Wm. Robert Johnston
* 

Kategorio:Transneptunaj objektoj
Kategorio:Tvotinoj
Kategorio:Kelkopaj asteroidoj
Kategorio:Malkovrita de Observatorio de la Monto Palomar
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2002
Calais-Maritime (stacidomo)

**Calais-Maritime** estas fermita franca stacidomo sur linio  - Calais-Maritime, situanta en  Calais, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.

Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).

Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK)  de la linio Boulogne-Ville - Calais-Maritime (314000).

## Vidu ankaŭ 
* Calais
* Calais - Fréthun (stacidomo)
* Calais-Ville (stacidomo)

## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Stacidomoj de Francio
Kategorio:Fervojaj stacioj en Pas-de-Calais
Kategorio:Calais
Ústup

**Ústup** estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie  (). Pro tio Ústup enviciĝas inter municipoj en Ĉeĥio kun la plej malgranda nombro de loĝantoj.

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Dia torturo okcidente de la municipo
* belvedero Zelenkův kopec

## Vidu ankaŭ 
* Listo de municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj

## Pluaj fotoj 

Ústup, náves (2017-04-29; 01).jpg|Vilaĝplaco
Ústup, východní část (7556).jpg|Fajroestingista armilejo
Kaple Ducha svatého, Ústup, okres Blansko.jpg|Kapelo de sankta Spirito
Ústup, kříž na návsi (2017-04-29; 01).jpg|kruco en la vilaĝplaco
Ústup, boží muka nad Olešnicí (2017-04-29; 01).jpg|Dia torturo
Ústup, autobusová zastávka (7561).jpg|Aŭtobusa haltejo
Zelenkuv kopec.JPG|Belvedero Zelenkův kopec

Kategorio:Municipoj en distrikto Blansko
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Blansko
Kategorio:Setlejoj en Suprasvratka montetaro
Oleg Geraŝĉenko

**Oleg GERAŜĈENKO** (ukraine *Олег Геращенко*) estas ukraina astronomo. Li estas konata ankaŭ sub la transliterumo *Oleg Gerashchenko*.

Dum sia lernado ĉe la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio, li estis esploristo ĉe la Observatorio de Andruŝivka.

Laŭ Minor Planet Center, li malkovris la asteroidon 120405 Svyatylivka la  kun Jurij Mikolajoviĉ Ivaŝĉenko.

## Notoj kaj referencoj 
Kategorio:Ukrainaj astronomoj
Kategorio:Viroj
Triaregna konkordato

La *Reichskonkordat* (oficiale, *Konkordato inter la Sankta Seĝo kaj la Germana Regno*; en germana, *Konkordat zwischen dem Heiligen Stuhl und dem Deutschen Reich*; en itala, *Concordato fra la Santa Sede e il Reich Germanico*)​ estas konkordato subskribita la 20an de julio 1933, ankoraŭ valida, inter la Nazia Germanio kaj la Sankta Seĝo, en kiu oni establas kondiĉojn de religia libereco por la katolika eklezio. Ĝi estis subskribita fare de la prezidento de Germanio tiam Paul von Hindenburg —estante kanceliero Adolf Hitler, tra la vickanceliero Franz von Papen— kaj la kardinalo Eugenio Pacelli (estonta Pio la 12-a), je nomo de la papo Pio la 11-a.

Per tiu konkordato oni garantias la religian liberecon, instruadon de la katolika doktrino fare nur de instruistoj nomumitaj de la koncernaj episkopoj kaj protekton de la katolikaj organizoj, kaj aliflanke oni malpermesas la aliron de ekleziuloj al politika partio.

## Vidu ankaŭ 
* *Mit brennender Sorge*

## Notoj 
## Bibliografio 
* *Enciclopedia del Novecento, Tomo IV*, de la Instituto de la Enciclopedia Italiana.
* *Franz von Papen-His life and Times*, de H.W.Blood-Ryan.
* *Satan in Top Hat*, de Tibor Koeves.
* *The Churches and Third Reich*, de Klaus Scholder.
* Rhodes, Anthony: *Vatican in the Age of the Dictators, 1922-1945*. Holt, Rinehart and Winston, 1973. ISBN 0-340-02394-5.

Kategorio:Katolika Eklezio
Kategorio:Nazia Germanio
Kategorio:Katolikismo kaj socio
Kategorio:Nazia Germanio kaj katolikismo
Kategorio:Romkatolika Eklezio en Germanio
Bedřichov (distrikto Jablonec nad Nisou)

**Bedřichov** () estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou. En la municipo vivas  (). Somere Bedřichov servas kiel elirloko por turismo kaj bicikloturismo sur Jizera montaro. El Bedřichov ankaŭ kondukas senbarieraj padoj en la ĉirkaŭaĵon. Rekte super Bedřichov troviĝas belvedero Královka. La municipo estas kunigita per ŝoseo kaj kun Jablonec, kaj kun Liberec.

## Skicentrejo 
vintre Bedřichov servas kiel starta loko de multaj skikuradaj ekskursoj en Jizeran montaron. Sur loka stadiono, proksime de parkumejo kaj aŭtobusa haltejo, komenciĝas skikurada Jizera magistralo, kondukanta al Nová Louka kaj poste plu direkte al Kristiánov, Na Kneipě kaj Smědava.

Sur deklivoj de monto Malinový vrch estas en supermara alteco 710 ĝis 802&nbsp;m ski areo *Ski Bižu s.r.o.* Troviĝas en ĝi 7 treniloj kaj 9 deglitejoj kun suma longeco 5,4&nbsp;km.

## Historio 
La unua skribmencio pri ĝi devenas el la jaro 1602.

Post la da mondmilito okazis ellandigo de germanaj loĝantoj kaj ĝisloĝigo fare de ĉeĥaj kaj pluaj etnoj.

## Loĝantaro 
## Memorindaĵoj 
* Preĝejo de sankta Antonio de Padovo
* Kamparana domo Fuchsloch en Kristiánov – hodiaŭ muzeo de vitrofarado
* Kabano Šámalova chata en Nová Louka – eksa ĉasista kasteleto, hodiaŭ estas ĉi tie pensiono kaj restoracio
* Unu el la plej malnovaj konstruaĵoj kun numero 5 – konstruita ĉirkaŭ la jaro 1905, hodiaŭ Penzion Chaloupka situas sur la deklivo de Maliník.

## Pluaj fotoj 

Bedřichov in Jablonec nad Nisou District (3).jpg|Bedřichov
Bedřichov in Jablonec nad Nisou District (10).jpg|Preĝejo de sankta Antonio de Padovo
Nová Louka 001.JPG|Kabano Šámalova chata sur Nová Louka
Bedřichov in Jablonec nad Nisou District (1).jpg|Bedřichov
Bedřichov in Jablonec nad Nisou District (9).jpg|Bedřichov
Bedřichov in Jablonec nad Nisou District (18).jpg|Bedřichov


Kategorio:Municipoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jablonec nad Nisou
Kategorio:Skiareoj en Ĉeĥio
Kategorio:Setlejoj en Jizera montaro
Christiane Amanpour

**Christiane AMANPOUR** (perse: کریستیان امانپور, naskiĝis la 12-an de januaro 1958 en Londono) estas brita-irana televida raportistino, prezentisto kaj produktanto de dokumentaj filmoj. Ŝi estas la ĉefa internacia korespondanto de CNN. Ekde la 1980-aj jaroj, ŝi raportas pri krizaj kaj militaj zonoj kaj intervjuas mondgvidantojn. Ŝia laboro estis ofte premiita. Ŝi ricevis naŭfoje la premion Emmy pri ĵurnalismo kaj dokumentaj filmoj. Ŝi laboris por CNN ekde 1983. Krom por CNN ŝi ankaŭ laboras por ABC-News. Ŝi iĝis unu el la plej bone pagitaj raportistoj en la mondo, ne malplej danke al sia volo vojaĝi kaj labori en la plej danĝeraj lokoj en la mondo. Ŝi parolas la anglan, la persan (sian denaskan lingvon) kaj la francan.

## Biografio 
Christiane Amanpour naskiĝis en Londono, la plej aĝa filino de irana patro kaj brita patrino. Baldaŭ post ŝia naskiĝo, la familio ekloĝis en Teherano. En la aĝo de dek unu, Amanpour iris al katolika loĝlernejo en Anglio, sed kiu ankaŭ temas pri rakontoj pri kiel ekzemple virinoj kaptas siajn rajtojn ankaŭ se temas pri la rajto paroli pri sia intima vivo, pri kiel rifuĝintoj el multaj islamaj landoj neniam antaŭe parolis pri sia propra persona feliĉo kaj estas nesciaj pri kiel respekte konduti kun virinoj, pri kiel divorco aspektas en Libano, pri kiel gravediĝi en rifuĝejo, pri transgenruloj en Barato, pri kiel Japanio baraktas kun intimeco, ktp

## Persone 
Amanpour edziniĝis al James Rubin en 1998, kiu tiam estis oficiala proparolanto de Madeleine Albright, ŝtatsekretario de Usono.

Tra la jaroj, Amanpour intervjuis multajn eminentajn politikistojn, inkluzive de Tony Blair, Pervez Muŝaraf, Hamid Karzai, Hosni Mubarak kaj Hassan Rouhani. Ŝi ricevis la premion Emmy pro sia intervjuo kun Moammar al-Kadhafi dum la araba printempo. Ŝi havas sian propran ĉiutagan intervjuan programon ĉe CNN Internacia, nomatan *Amanpour*.

La 14-an de junio 2021, Amanpour anoncis ke ŝi estis diagnozita kun ovaria kancero.

## Premioj kaj honoroj 
Amanpour gajnis ĉiun gravan televidan ĵurnalismopremion inkluzive de dek unu premioj Emmy por Novaĵoj kaj Dokumentaj filmoj, kvar premioj Peabody, du premioj George Polk, tri premioj du-Pont-Columbia kaj la premio Kuraĝo en ĵurnalismo. Ŝi estas honora civitano de Sarajevo kaj Bonvola Ambasadoro de Unesko por Gazetara Libereco kaj Sekureco de Ĵurnalistoj.

Ŝi ricevis naŭ honorajn doktorecojn pro ŝia ĵurnalisma laboro.

En 2007 ŝi estis nomumita Komandanto de la Ordeno de la Brita imperio (CBE).

## Referencoj 
## Vidu ankaŭ 
Simon Reeve

## Eksteraj ligiloj 
* (en) Profilo de Christiane Amanpour en CNN.com
* (en) Christiane Amanpour en TED-prelego

Kategorio:Iranaj ĵurnalistoj
Kategorio:Britaj ĵurnalistoj
Dietrich von Choltitz

**Dietrich Hugo Hermann von Choltitz**, kutime nur *Dietrich von Choltitz* (prononco laŭ sistemo IFA ; naskiĝis la 9-an de novembro 1894, mortis la 5-an de novembro 1966), estis germana generalo. Populare konata kiel la Savanto de Parizo, li deĵoris en la armeo *Wehrmacht* de Nazia Germanio dum la 2-a mondmilito, same kiel servanta en la defenda armeo *Reichswehr* de la Vajmara Respubliko, kaj la Reĝa Saksa Armeo dum la 1-a mondmilito.

Naskita en aristokratan prusan familion kun longa historio de militservo, Choltitz aliĝis al la armeo en juna aĝo kaj spertis servon en la Okcidenta Fronto dum la Unua Mondmilito (1914–1918). Li ekstaris al la rango de *Leutnant* antaŭ la fino de la milito kaj estis aktiva en la intermilita periodo helpante Germanion rekonstrui siajn armetrupojn. En septembro 1939, dum la invado de Pollando komence de 2-a mondmilito, li deĵoris en suda armea grupo de Gerd von Rundstedt. En majo 1940, Choltitz partoprenis la Batalon de Roterdamo, farante aeran surteriĝon kaj kaptante iujn el la ĉefaj pontoj de la urbo.

Choltitz estas ĉefe memorita pro sia rolo kiel la lasta komandanto de Nazi-okupita Parizo en 1944, kiam li malobeis la ordonojn de Adolf Hitler detrui la grandurbon, kaj anstataŭe transcedis ĝin al liberfrancaj trupoj kiam ili envojaĝis la grandurbon la 25-an de aŭgusto. Choltitz poste asertis, ke lia spito al la rekta ordo de Hitlero devenas de sia evidenta milita vaneco, lia amo al la historio kaj kulturo de la franca ĉefurbo, kaj lia kredo, ke Hitler tiam fariĝis freneza.

Kategorio:Germanaj generaloj
Kategorio:Germanaj nazioj
Latina meso

**Latina meso** estas meso celebrata en latina lingvo.

Per tiu esprimo foje oni referencas pli specife al la Trenta meso, tio estas la meso celebrata laŭ la sinsekvaj eldonoj tipaj de la Roma Meslibro publikigitaj inter 1570 kaj 1962. Kun escepto de kelkaj regionoj,​ dum la tuta período 1570-1970 oni celebris tiun formon de la meso de la roma rito nur en latino.

Oni uzas la latinon ankaŭ en la celebro de la aktuala formo de la meso de la roma rito.​

## Vidu ankaŭ 
* Latinaj ritoj

## Notoj 
Kategorio:Liturgiaj ritoj en katolikismo
Kategorio:Kristana liturgio
Kategorio:Kristana eklezioscienco
Communio

***Communio*** (en latina lingvo Komunio) estas federacio de revuoj pri teologio fondita en 1972 fare de Joseph Ratzinger (ekde 2005 Papo Benedikto la 16-a), Hans Urs von Balthasar, Henri de Lubac kaj aliaj. *Communio*, aktuale estas publikigita en dek kvin lingvoj kiel la germana, angla, hispana kaj aliaj, iĝis unu de la periodaj publikaĵoj plej influaj de la katolika pensaro. La diversaj revuoj estas eldonitaj sendepende -kun sendependaj eldonistoj kaj redakcioj- sed, same, oni tradukas artikolojn inter ili, kvankam la enhavo, grandparte, estas diferenca.

La tendenco de tiu gazetaro estas konservema kaj ekzemple tute malakceptis apogon al la Teologio de liberigo. 

Kategorio:Religiaj amaskomunikiloj
Kategorio:Religiaj gazetoj
Kategorio:Kristana literaturo
Kategorio:Romkatolika Eklezio
Carlos Filipe Ximenes Belo

**Carlos Filipe Ximenes Belo** (Baucau, Portugala Timoro, 3a de februaro 1948) estas salesiana katolika episkopo titulara de Lorium, nur teoria diocezo, eklezia administranto de Dili, ĉefurbo de Orienta Timoro, kaj Nobel-premio pri paco en 1996.

Li studis en Timoro, Portugalio kaj Romo, pastriĝis en julio 1980 en Lisbono. En julio 1981 li revenis al Orienta Timoro kaj iĝis instruisto de pastriĝontoj. En la 1980-aj jaroj li kritikis la perfortemon fare kaj de la armeo de Indonezio, kiu okupaciis la insulon kaj de la ribeluloj kiuj celis la sendependigon de la lando. Samtempe li klopodis internaciajn kontaktojn por havigi referendumon por la sendependigo de Orienta Timoro. Pro sia luktado por atingi pacon sialande li ricevis la Nobel Premion pri Paco la 11an de oktobro 1996, kune kun José Ramos-Horta.​ Ambaŭ estis premiitaj pro "sia longa laboro cele al paca solvo de la konflikto de Orienta Timoro".

## Notoj 
Kategorio:Salesianoj
Kategorio:Nobel-premiitoj pri paco
Kategorio:Orienttimoranoj
Bidunoj

***Bidunoj*** ( ; *Bidūn* arabe: بدون جنسية‎, "sennacieca"), ankaŭ alilingve *Bidoun, Bidoon, Bedun* ) estas socia grupo de sennaciecaj homoj en la araba mondo, en la landoj apartenantaj al la Golfa Koopera Konsilo. La vorto devenas de la araba *bidūn dschinsiyya* ( ). La esprimo kaj fenomeno ĉefe rilatas al Kuvajto, la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Barejno Sauda Arabio kaj Kataro.

Kvankam multaj bidunoj estas nomadaj beduenoj, la du terminoj klare diferencas .

La unuaj bidunoj estis araboj, kiuj antaŭ 1920 ne povis registriĝi kiel civitanoj pro analfabeteco, senhejmeco, malriĉeco kaj manko de aliro al registaraj instancoj. La nesekuritaj limoj de Kuvajto ankaŭ kontribuis al la sennacieco de iuj enmigrintoj. La bidunstatuso estas heredata, ili rajtas nek militservi nek akiri posedaĵojn. En la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, kie ili konsistas el kvarono de la loĝantaro, ili ne rajtas akiri stirpermesilon, iri al lernejo, geedziĝi aŭ ricevi sanasekuron.

## Kuvajto 
Regule nomata "kontraŭleĝaj loĝantoj" de la registaro, estas oficiale 100 000 bidunoj en Kuvajto, kvankam aktivuloj diras, ke la loĝantaro estas pli granda.

Ilia kompleksa jura situacio devenas de la kreado de la kuvajta ŝtato en la 1960-aj jaroj. Nomadaj dum la tuta vivo, ili ne respondis al la alvokoj de la novkreitaj instancoj, por registru sin mem kiel civitanoj kaj ekde tiam ili estis rifuzitaj la kuvajtan naciecon.

Pro ilia jura stato, ilia aliro al bazaj civilaj kaj homaj rajtoj kiel sano, edukado, geedzeco, naskiĝo kaj morto, por nur mencii kelkajn, estas signife limigita.

Kvankam la bidunoj asertas ke ili estas indiĝenoj de la golfa ŝtato, kaj ke plimulto el ili havis dum sia tuta vivo neniun hejmon krom en Kuvajto, la kuvajta registaro asertas, ke multaj estas civitanoj de aliaj ŝtatoj, kiuj forlasis siajn realajn naciecojn esperante profiti de la malavara sociala monhelpa sistemo de Kuvajto.

## Kataro kaj Barejno 
Kiel najbara Kataro, kiu enkarcerigis bidunojn, ankaŭ Barejno havas ankaŭ kelkajn sennaciecajn homojn, el kiuj iuj estis disidentoj.

## Vidu ankaŭ 
Kuvajto

Barejno

Kataro

Sauda Arabio

Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj

## Eksteraj ligiloj 
* Fotoj de *Refugess International* (Rifuĝintoj Internacia) 
* Rekomendoj de *Refugees International* pri bidunaj reformoj 
* Biduno en raporto pri homaj rajtoj de Usono
* UNHCR pri biduna DNA-testado
* Artikolo en *The National*, gazeto en UAE
* Konto de Hasan, kuvajta biduno 
* Raporto de Refugees International
* Artikolo en The Economist

## Referencoj 
Kategorio:Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
Kategorio:Kuvajto
Kategorio:Barejno
Patrino de la Eklezio

**Patrino de la Eklezio** estas titolo per kiu la Katolika Eklezio omaĝas la Virgulinon Maria, oficiale ekde la Dua Vatikana koncilio. La titolo estis uzita jam fare de Ambrozio de Milano (338-397), kaj ĵuse tre ofte fare de Hugo Rahner, frato de Karl Rahner.

Estis la papo Paŭlo la 6-a kiu nomis ŝin "Patrino de la Eklezio", ĉar naskinte Jesuon, ŝi estas konsiderata kiel spirita patrino de ĉiu membro de la Korpo de Kristo, tio estas de la eklezio, kaj partikulare de la Katolika Eklezio. Pro ŝia grava rolo en la vivo de Jesuo, preĝoj kaj piaĵoj tiurilate kiel la Rozario, *Ave Maria*, *Salve Regina* kaj *Memorare* estas oftaj katolikaj praktikoj.

## Notoj 
Kategorio:Mariologio
Christifideles Laici

***Christifideles laici*** estas apostola letero post-sinoda fare de la papo Johano Paŭlo la 2-a, subskribita en Romo la 30an de decembro 1988.​ Estas resumo de la instruado kiu eliris de la Sinodo de la Episkopoj de 1987 pri la alvokiĝo kaj la misio de la laikoj en la Katolika Eklezio kaj en la mondo.

La celo de la dokumento estis indiki la rolon de la partopreno de laikoj en la homa socio. Johano Paŭlo la 2-a, en tiu apostola letero *Christifideles Laici*, asertas, ke virinoj havas specifajn vivokupojn rezervitajn nur por la ina sekso, kaj estas egale vokitaj por esti disĉiploj de Jesuo.

## Notoj 
Kategorio:Kanona juro
Kategorio:Dokumentoj de la Katolika Eklezio
Kategorio:Papaj dokumentoj
Kategorio:Johano Paŭlo la 2-a
Rennsteig-kurkonkurso

[eta|Memorŝtono apud [Eisenach (Hohe Sonne)]]
**Rennsteiglauf** estas populara kur-konkurso en Turingio, Germanujo. Ĝi nomiĝas laŭ la konata migradopado *Rennsteig*. Historiaj fonaj informoj listiĝas je GutsMuths-memorhalo en Schnepfenthal.

## Historio 
eta|Memorŝtono en Schmiedefeld
En la 12.5.1973 metitis la fundamenta ŝtono por tiu ĉi konkursaro fare de kvar studentoj el Jena kurante ĉ. 50 mejlojn sur Rennsteig. Laŭ instigo de la sportscienculo Wilhelm Schröder la fama pedagogo kaj lernejsportpioniro Johann Christoph Friedrich GutsMuths iĝu patrono spirita de tiu evoluanta ideo pri nova konkurso. Baldaŭ aliĝis aliaj sportemuloj kaj jam du jarojn poste pli ol 900 gekurantoj partoprenis. Post Turniĝo fonditis amikara societo *GutsMuths-Rennsteiglaufverein* kiu sukcese konatigis eksan GDR-eventon en tuta Germanujo.

Fakte temas hodiaŭ pri la plej granda transterena kuro de tuta Eŭropo; dum ĉiujaraj sondaĵoj de "marathon4you" la Rennsteig-kuro kvazaŭ ĉiam rangas inter la dek plej ŝatataj. En 2014 oni atingis eĉ la unuan rangon.

Nun ĉ. 15 miloj da sportuloj el diversaj lokoj meze de majo venas en la etan ripozumvilaĝon Schmiedefeld por partopreni ĉe unu el la plej lindaj kaj postulantaj maratonoj de Eŭropo kaj la - koncerne la nombron de la partoprenantoj - plej granda ultradistanca kuro en Eŭropo. Samtempe laŭdatas ĝia familiareco ĉar oni kalkulas centojn da tradiciaj kurantoj kaj kelkaj el ili jam pli ol 20 fojoj ĉeestis.

## Konkursoj 
Ofertatas jenaj kuroj (la distanco povas malegali iomete de unu al la alia jaro):

La celo de ĉiuj tri ĉefaj konkursoj estas Schmiedefeld. Krome okazas konkurso por junuoj kun distanco de inter 1,1 kaj 7,2 km kaj ankaŭ unu por mensaj handikapuloj. Por familioj eblas migradi sur distanco de 17 km respektive de 35 km por marŝkurantoj kaj bastonmarŝantoj. Ĝis 2015 eblis gajni surloke punktojn agnoskitajn por la ĉampionado de eŭropaj ultradistancaĵoj.

## Eksteraj ligiloj 
* Hejmpaĝo
* "Rennsteig-Supermarathon: Oemus mit Streckenrekord" 
* Raporto pri la konkurso de 2008
* Raporto pri 2010
* Raporto pri 2007
* Prie ĉe steppenhahn.de

Kategorio:Rennsteig
Kategorio:Maratonoj
120038 Franlainsher

'*120038 *Franlainsher'''* estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.

## Malkovro 
Ĝi estis malkovrita la  de la usona astronomo James Whitney Young elde la Observatorio de *Table Mountain* proksime de Wrightwood (Kalifornio, Usono).

## Nomo 
Ĝia nomo honoras *Frances Fisher*, iaman edzinon de la malkovrinto, kaj la fratinon de *Frances*, *Elaine Fisher''.

## Eksteraj ligiloj 
* 
* 
* 

Kategorio:Asteroidoj de la ĉefa zono
Kategorio:Malkovrita de James Whitney Young
Kategorio:Astronomiaj objektoj malkovritaj en 2003