open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Trolebusa transporto en Bukareŝto

La **Trolebusa transporto en Bukareŝto** () estas la trolebussistemo de la rumana ĉefurbo Bukareŝto kaj, kun 15 linioj, estas senkompare la plej granda en la lando. La reto estis malfermita en 1949 kiel la dua rumana trolebusfirmao post Timișoara kaj poste kompletigis la Bukareŝtan tramon, kiu ekzistas ekde 1872. La trolebuso - kiel la tramo kaj la urba busservo - estas funkciigata de la urba transportentrepreno "Societatea de Transport București" (STB). Tiu eliris el "Societea Comunală a Tramvaielor, București" (S.T.B.), kiu estis alinomita "Întreprinderea de Transport București" (I.T.B.) en 1950 okaze de la enkonduko de la trolebuso kaj finfine ricevis sian nunan nomon en 1990 kiel rezulto de la revolucio de 1989.

centra|400ra|eta|Mapo (STB kaj Metroo)

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Bukareŝto
* Metroo de Bukareŝto
* Tramtransporto en Bukareŝto
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (STB) ()

Kategorio:Bukareŝto
Bukareŝto
László Ákos

**László Ákos** [lAslO Akoŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Ákos László,** estis hungara ĵurnalisto, redaktoro. Lia familia nomo estis *Ascher* [aŝer] ĝis 1936, lia avo estis Jakab Frim, lia parenco estis Jenő Körmendi-Frim, lia frato estis Kató Ács.

László Ascher naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
László Ákos maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1919, dum la lernejaj jaroj li estis aktiva socialisto, tial post fiasko de Hungara Sovetrespubliko lia maturiĝa ekzameno estis forprenita. Li estis oficisto en privataj entreprenoj, inter 1923–1933 li estis ekstera, poste ĝis 1939 interna membro de Népszava. Intertempe en 1931 li denove maturiĝis. Ĉirkaŭ la 2-a mondmilito li estis ĵurnalisto en pluraj gazetoj,  poste li specialiĝis pri la arbarkulturo ĝis la pensiuliĝo en 1970. Li edziĝis dufoje kaj li ricevis premiojn en 1953 kaj 1967.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A magyar szabadság útja.* (kun konkursa premio, 1928)
* *Az új nagyhatalom. A financkapitalizmus kialakulása.* (1933)
* *A mai magyar szociálpolitika.* (1937)
* *Az erdősítések szerepe a természet átalakításában.* (1952)
* *Erdészek és vadászok zsebkönyve* (1958)
* *Erdészeti, vadászati, faipari lexikon* (leksikono, 1964)
* *Az ezerarcú, ezerhasznú erdő.* (kunaŭtoro, 1969)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Tramtransporto en Timișoara

La **Tramtransporto en Timișoara** () estas formo de publika transporto en la urbo Timișoara. La funkciigisto estas STPT.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Tramtransporto
* Timișoara
* Trolebusa transporto en Timișoara
* Listo de urboj kun tramtransporto

## Eksteraj ligiloj 
*  (STPT) (/)
* UrbanRail.Net

Kategorio:Timișoara
Timișoara
Timișoara
Timișoara
Trolebusa transporto en Riado

La **Trolebusa transporto en Riado** estas la nura trolebussistemo en Sauda Arabio, funkciado en la ĉefurbo Riado malfermiĝis en oktobro 2012. 

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Riado
* Trolebusa transporto en la mondo
* Universitato Reĝo Saud bin Abdulaziz por Sanscienco

## Eksteraj ligiloj 
* trolley:motion (, plurlingva)
* Neoficiala retejo (, plurlingva)

Kategorio:Riado
Riado
Žofina Huť

**Žofina Huť** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Nová Ves nad Lužnicí en distrikto Jindřichův Hradec en regiono de Okcidenta Vitorazio. Ĝi troviĝas 2 km okcidente de Nová Ves nad Lužnicí. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

Žofina Huť situas en katastra teritorio **Nová Ves nad Lužnicí** kun areo 15,7&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1791. La vilaĝo devene nomiĝis Forchenwalde. En duono de la 19-a jarcento ĉi tie Carl Anton Stölzle konstruis vitrofarejan gisejon kaj omaĝe al grafino Žofie el Fürstenberg li nomigis ĝin Žofina Huť; la vitrofarejo pereis en la jaro 1931.

## Loĝantaro
## Naturrilatoj
Nordoriente de la vilaĝo situas naturmemorindaĵo kaj eŭrope signifa loko Žofina Huť.

## Pluaj fotoj 

 Nová Ves nad Lužnicí, Žofina Huť, house No 1.jpg| Arbaristejo
 Nová Ves nad Lužnicí, Žofina Huť, chapel.jpg| Kapeleto ĉe vojkruciĝo
 Nová Ves nad Lužnicí, Žofina Huť, main street.jpg| Ĉefa ŝoseo en la vilaĝo

## Referencoj
Kategorio:Nová Ves nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Pereintaj vitrofarejoj en Ĉeĥio
Kategorio:Okcidenta Vitorazio
Mihály Révész (ĵurnalisto)

**Mihály Révész** [mihAj rEvEs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Révész Mihály,** estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, politikisto, membro de Rondo Galilei. Lia origina nomo estis *Miksa Reisner* [mikŝa rejzner].

Mihály Révész naskiĝis  en Kemenesmihályfa, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
Mihály Révész devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li studis en Scienca Universitato Ferenc József, poste en 1906 li doktoriĝis en Scienca Universitato de Budapeŝto. Jam en 1903 li aliĝis al la socialdemokratoj kaj tiutempe li estis ankaŭ ĵurnalisto en Makó, depost la doktoriĝo li estis redaktoro de Népszava ĝis 1948 (kun interrompoj). Pro partopreno en Hungara Sovetrespubliko poste li vivis ekzile en Bratislavo kaj Vieno (1920-1924). Hejmenveninta krom Népszava li estis tre aktiva socialdemokrato. Inter 1945-1948 li estis parlamenta deputito, poste li laboris en historia instituto, sed en 1950 li estis trudemerito kaj neglektito. lia filo estis akuzita.

Mihály Révész edziĝis en 1908, lia edzino naskis 2 gefilojn.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A hűtlenségi pör. Fejezet a magyar munkásmozgalom első esztendeinek történetéből* (1911)
* *A győzelmes magyar forradalom* (1918)
* *Somogyi Béla élete és munkássága* (1925)
* *A Népszava története.* (1-a parto: 1930; 2-a parto: 1951)
* *Fél évszázad. A szociáldemokrata mozgalom ötven esztendeje Magyarországon, 1890 decemberétől napjainkig* (kunaŭtoro, 1941)
* *Vázlatok a magyar munkásmozgalom történetéről* (1947)

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj ĵurnalistoj
Kategorio:Hungaraj redaktoroj
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaraj socialdemokratoj
Trolebusa transporto en Landskrona

La **Trolebusa transporto en Landskrona** () estas la nura trolebusa kompanio en Svedio. Kune kun la trolebuso de Bergen en Norvegio, ĝi ankaŭ estas unu el nur du trolebusfirmaoj en Skandinavio. Kun  loĝantoj en 2020, Landskrona estas unu el la plej malgrandaj urboj en la mondo kun trolebusa sistemo.

La supera kontakta lineo apartenas al la teknikaj verkoj de la urbo. La transportservoj estas menditaj de la suda sveda loka transportkompanio "Skånetrafiken", kiu ankaŭ posedas la veturilojn. Antaŭaj entreprenistoj estis "Orusttrafiken" de la malfermo de funkciado en septembro 2003, "Arriva" de la , "Swebus" de la  kaj "Nobina Sverige" ekde la .

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Landskrona
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (Skånetrafiken) (, tradukebla})

Kategorio:Landskrona
Landskrona
Muzeo de Infanaĝo V&A

La **V&A Muzeo de Infanaĝo** ( ) estas muzeo en Bethnal Green en la East End de Londono. La muzeo estas alo de la Muzeo Viktoria kaj Alberto (konata akronime kiel la V&A) - la Nacia Muzeo de Aplikata Arto de Britio. En 2024 ĝi estis premiita la premion Muzeon de la Jaro.

La muzeo estis fondita en 1872 sub la nomo " **Bethnal Green Museum** " uzante konstruaĵon translokigitan de Albertpolis . La muzeo prezentis diversajn kolektojn inkluzive de la Wallace-kolekto . Komencante en la 1920-aj jaroj, la muzeo komencis temigi temojn ligitajn al infanaĝo kaj infanoj. En 1974, la direktoro de la Victoria and Albert Museum, Siro Roy Strong, difinis la muzeon kiel muzeon specialiĝantan pri infanaĝo kies celo estas "studi kaj esplori produktojn faritajn por infanoj kaj de infanoj".

La muzeo havas larĝan kolekton de ludiloj, infanaj vestaĵoj kaj produktoj por infanoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Interaktiva 360° virtuala travojaĝo 

Kategorio:Muzeoj por infanoj
Kategorio:Muzeoj en Londono
Kategorio:Muzeoj pri pupoj
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Srilanko (insulo)

**Srilanko** antaŭe nomita **Cejlono** ( - signifante *glora, benita lando*) estas insulo en la Hinda Oceano. La plej granda insulo de de la samnoma lando Srilanko.

La longo de la insulo de nordo ĝis sudo estas 432 km, kaj la larĝo de okcidento ĝis oriento estas 224 km. La areo de la insulo estas  km² . La plej alta punkto estas Monto Pidurutalagala, 2524 m.

En la nordokcidento, Srilanko estas apartigita de la Hindustana Duoninsulo fare de la Palka Markolo, Golfo Palk kaj la Golfo de Manara. Antaŭe, ĝis la 15-a jarcento, la insulo estis ligita al la ĉeftero per istmo, sed post forta sismo ĉirkaŭ 1481, la istmo "disrompiĝis" en ĉenon de insuloj - Rama Setu ().

En la nordo kaj oriento la insulo estas limita per la Bengala Golfo.

## Nomo 
Dum la brita kolonia epoko, la insulo estis nomita *Cejlono*, sed hodiaŭ Srilanko ofte estas uzita anstataŭe. Por la ŝtatformado de Sri-Lanko, kiu konsistigas la tutan insulon, la nomo Srilanko estas uzata preskaŭ ekskluzive hodiaŭ.

## Klimato 
Tropika pluvarbarklimato regas en la areo.  La averaĝa jara temperaturo en la areo estas 22  °C. La plej varma monato estas marto, kiam la averaĝa temperaturo estas 24 °C, kaj la plej malvarma estas julio, kun 20 °C.  Meza jarpluvo estas 2,481 milimetroj. La plej malseka monato estas decembro, kun averaĝe 427 mm da precipitaĵo, kaj la plej seka estas julio, kun 98 mm da precipitaĵo. 

## Referencoj 
Kategorio:Insuloj en la Hinda Oceano
Kategorio:Srilanko
Trolebusa transporto en Timișoara

La **Trolebusa transporto en Timișoara** () disponigas elektran transporton en la urbo Timișoara apud la tramreto. Trolebusoj estis lanĉitaj la .

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Timișoara
* Tramtransporto en Timișoara
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (STPT) (/)

Kategorio:Timișoara
Timișoara
Trolebusa transporto en Beogrado

La **Trolebusa transporto en Beogrado** () estas trolebussistemo en la ĉefurbo de Serbio, Beogrado. La trolebuso estas posedata fare de "GSP Beograd", kiu ankaŭ prizorgas la bus- kaj tramliniojn de la urbo. La enkonduko de la trolebuso estis planita en 1940. La unua trolebuso en Beogrado estis metita en trafikon en 1947 kaj veturis de Kalemegdan al Slavija. Hodiaŭ la sistemo havas 7 liniojn.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Beogrado
* Beograd centar (stacidomo)
* Metroo de Beogrado
* Tramtransporto en Beogrado
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (/)

Kategorio:Beogrado
Beogrado
Gadi Eisenkot

**Gadi EISENKOT** (; la 19a de majo 1960, en Tiberiado) estas israela politikisto kaj eks-generalo, la 21-a Ĉefo de la Ĉefa Stabo de la Israela Defendtrupo (de la 16-a de februaro 2015 ĝis la 14-a de januaro 2019). Membro de la 25-a Knesset ene de la parlamenta frakcio Ha-mahane ha-mamlakhti, senpostena ministro kaj membro de la mallarĝa armea kabineto en la krizregistaro de nacia unueco de la 12-a de oktobro 2023 ĝis la 12-a de junio 2024  .

Unu el siaj infanoj, Mastra Serĝento Gal Meir Eisenkot, estis mortigita en la milito en Gazao en decembro 2023, je la aĝo de 25 .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Gadi Eisenkot kaj Gabi Siboni, Gvidlinioj por Nacia Sekureca Strategio de Israelo, La Vaŝingtona Instituto por Proksimorienta Politiko, oktobro 2019.
* Gadi Eisenkot kaj Gabi Siboni, La Kampanjo Inter Militoj: Kiel Israel Rethought Ties Strategio Rebati Iranon-a Kalumnii Regionan Influon, La Vaŝingtona Instituto por Proksimorienta Politiko, la 4an de septembro 2019.
* Dek tri Jaroj Ekde la Hezbollah-Israela Milito, La Vaŝingtona Instituto por Proksima Orienta Politiko, la 8an de julio 2019.

Kategorio:Israelaj generaloj
Kategorio:Israelaj militistoj
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1960
Kategorio:Israelaj politikistoj
Nacia Porinfana Muzeo

La **Nacia Muzeo de Infanoj** () estas infanmuzeo pri scienco, situanta en Vaŝingtono, Usono. La muzeo estas destinita servi infanojn ĝis aĝo 12 kaj iliaj familioj, kaj enhavas interagajn ekspoziciaĵojn traktantajn krom scienco, ankaŭ teknologio, inĝenieristiko, arto kaj matematiko.

La muzeo estis fondita en 1974, kaj estis nomita "La Infana Muzeo en la Ĉefurbo". En 2009 la muzeo estis translokigita al Marilando, kaj fermis siajn pordojn en 2015.. En 2020, la muzeo remalfermis en la Konstruaĵo nomita laŭ Ronald Reagan en Vaŝingtono .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Nacia Muzeo de Infanoj
* Nacia Muzeo de Infanoj Facebook Paĝo
* Nacia Muzeo de Infanoj Instagram
* Nacia Muzeo de Infanoj Tvitero X

Kategorio:Muzeoj por infanoj
Kategorio:Naciaj muzeoj en Usono
Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Fuĝi (urbo)

**Fuĝi,** () estas urbego en Japanio, en ĉefa insulo Honŝu, en regiono Ĉubu, en Gubernio Ŝizuoka.
eta|maldekstre|

## Demografio 
En 2021 Fuĝi havis populacion de .

## Geografio 
Fuĝi situas sur ebenaĵo laŭ Fuĝi-rivero, preskaŭ laŭ la maro (golfo). El la urbego la apuda Monto Fuĝi estas bone videbla. Gubernia sidejo Ŝizuoka (urbo) troviĝas 35, Ito (Ŝizuoka) 43, Ŝimoda 61, ĉefurbo Tokio 96, Hamamacu 101 kilometrojn aere laŭ https://www.thedistancenow.com/fuji_japan/tokyo_japan .
eta|

## Historio 
Fuĝi iam estis poŝta stacio. Dum establado al moderna municipo en 1889 multe da komunumoj estis unuigitaj. Poste senfine okazis oftaj unuiĝoj aŭ malunuiĝoj. Laste en 2008 proksima urbo aliĝis al Fuĝi.

## Ekonomio 
Fuĝi estas unu el la plej gravaj industriaj centroj de Ŝizuoka, kie oni produktas paperojn, nutraĵojn, kemiaĵojn, filmojn kaj farmaciaĵojn. La agrikulturo en la areo produktas verdajn teojn kaj hortikulturaĵojn.

## Eduko 
En Fuĝi kampuso de alia universitato funkcias.

## Trafiko 
eta|maldekstre|
Fuĝi havas bonajn kontaktojn fervoje kaj voje, eĉ havas havenon.

## Klimato 
Fuĝi situas en humida subtropika klimato (Cfa) laŭ la klimata klasifiko de Köppen kun varmaj someroj kaj malvarmetaj vintroj. La meza jara temperaturo estas  kaj varias inter . La jarpluvo averaĝas 2159 milimetrojn, en ĉiuj monatoj pluvas.

## Vidindaĵoj 
* pluraj preĝejoj
* festivaloj

## Ĝemelurboj 
*  Oceanside (Kalifornio), Usono, Kalifornio

## Fontoj 
* WikiTrans

Kategorio:Urboj de Japanio
András Révész

**András Révész** [andrAŝ rEvEs], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Révész András,** estis hungara politikisto, juristo, oficisto.

 naskiĝis  en Budapeŝto, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 devenis el juda familio. Li doktoriĝis el juro en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1936, sed jam ekde 1927 li estis socialdemokrato, ekde 1929 oficisto en la  municipo, krome inter 1930 kaj 1931 li estis soldato. Tiutempe li ankaŭ kontribuis sub pseŭdonimo en Népszava. Inter 1943-1945 li estis trudlaboristo, poste li estis ĉefnotario en la oficejo, samtempe li havis postenon en la partio. En 1948 li neis unuiĝon kun la komunistoj, tial li perdis sian partian membrecon, eĉ sian laborlokon. Li vivtenis sin el fungokulturo, sed inter 1950-1955 li estis en prizono. Dum la hungara revolucio de 1956 li havis denove partian postenon, baldaŭ li estis juristo en uzino. Li pensiuliĝis en 1972, sed depost fino de la socialismo li denove estis aktiva en la partio. Li ricevis premiojn en 1992 kaj 1995.

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj politikistoj
Kategorio:Hungaraj juristoj
Kategorio:Hungaraj oficistoj
Kategorio:Hungaraj socialdemokratoj
Kategorio:Hungaraj judoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Yariv Levin

**Jariv LEVIN** (hebree: יריב לוין ‎; naskita la 22-an de junio 1969, en Jerusalemo) estas israela advokato kaj politikisto de la partio Likud. Li estis membro de la 18-a , 19-a kaj 20-a Kneset de tiu partio  . Nuna Ministro de Justeco de Israelo. Prezidanto de la Knesset de la 17-a de majo 2020 ĝis la 13-a de junio 2021 kaj de la 13-a ĝis la 29-a de decembro 2022. En la pasinteco - Ministro de Turismo (2015-2020), Ministro de Aliyah kaj Integriĝo (2018-2019), Ministro de Interna Sekureco de Israelo (2015).

Levin studis juron en la Hebrea Universitato de Jerusalemo kaj fariĝis advokato.

Ekde la 29-a de decembro 2022, Levin estas Justicministro en la 6-a kabineto de Netanyahu.  Kiel tia, li estas la "mova forto" malantaŭ la kontestata jura reformo. 

Malgraŭ ordono de la supera kortumo, Levin rifuzis kunvenigi la komisionon, kiu rekomendas juĝistojn por la supera kaj kasacia tribunalo en Israelo ekde 2023. Tial, la posteno de ĉefjuĝisto kaj 50 aliaj juraj postenoj restas vakaj. 

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
Kategorio:Vivantaj homoj
Kategorio:Naskiĝintoj en 1969
Kategorio:Israelaj ministroj
Gujho

La ***Gujho*** (hispane: *Güije*), ankaŭ konata kiel *Higuo* aŭ *Ĉiĉirikuo* estas speco de koboldo karakteriza de la kubana kulturo de Karibio. 

Ĉi tiu estaĵo estas reprezentita kiel eta nigrulo, kun groteskaj trajtoj, ŝvelaj okuloj kaj tre evitema. Oni diras, ke ĝi vivas en riveroj kaj lagetoj, kaj nokte ili ŝajnas timigi vojaĝantojn. Ili ĉiam promenas nudaj aŭ kovritaj de bejukoj. La Gujho aperas en Kubaj literaturo, muziko, plastikaj artoj, filmoj, infanaj serioj kaj bildstrioj.

## Referencoj 
Kategorio:Kulturo de Kubo
Kategorio:Kulturo de Karibio
Kategorio:Goblinoj
Trolebusa transporto en Duŝanbo

La **Trolebusa transporto en Duŝanbo** () estas trolebusa sistemo en la ĉefurbo de Taĝikio, en la urbo Duŝanbo. La sistemo estas provizita de la Duŝanba transportservo-kompanio. Prezoj de Duŝanbaj trolebusoj estas fiksitaj je &nbsp; somoni en kontanta mono kaj &nbsp;somoni en nekontanta mono per transportkarto.

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Duŝanbo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
* Neoficiala retejo (, plurlingva)

Kategorio:Duŝanbo
Duŝanbo
Kamiel Callewaert

**Kamiel Aloys CALLEWAERT** (naskiĝinta la  en Zwevegem, mortinta la  en Bruĝo) estis belga historiisto kaj romkatolika pastro.

## Vivo 
Frekventis li lernejojn en Kortrejko kaj trejnseminariojn en Roeselare kaj Bruĝo. Post ordinacio sacerdota en 1889 Callewaert ricevis licencion pri kanona juro ĉe la Katolika universitato de Loveno en 1892. Tiukampe li ekde 1910 deĵoris docentante, ĉe la menciita altlernejo. Sed en 1894 li estis fariĝinta gimnaziinstruisto kaj lernejestro kaj eĉ gvidantarano de la bruĝa Granda porpastra seminario (1907-1934). En la 1907-a jaro Callewaert eniris grupon de regulaj kanonikoj kaj honoro de prelateco venis en aŭgusto 1929.

Gravis ankaŭ lia estraraneco ĉe *Historia Asocio de Bruĝo* en 1901; prezidanteco ĉi-kluba eblis en 1924. Krome li membris ĉe Provinca Primonumenta Komitato.

Aniĝis Callewaert en Romo ĉe Papa Teologia Akademio kaj ĉe Flandra Liturgifederacio. Ĉar li poris liturgiajn reformojn kaj interesiĝis pri la historio de diservo. Apogadis li la porblindulan societon *Blindenzorg Licht en Liefde*.

## Skribaĵoj 
Jenas publikigitaj aferoj de li:
* ''Jansenius, évêque d'Ypres: ses derniers moments, sa soumission au S. Siège, d'après des documents inédits: étude de critique historique par des membres du Séminaire d'histoire ecclésiastique, établi à l'Université Catholique de Louvain*, Leuven, 1893 (pri la lastaj vivohoroj de Cornelius Jansen)
* *Les reliques de sainte Godelieve à Ghistelles et leurs authentiques*, 1908
* *Nouvelles recherches sur la chronologie médiévale en Flandre*, Bruges, 1909
* *La durée et le caractère du carême ancien dans l'église latine*, Bruges, 1913
* *Chartes anciennes de l'abbaye de Zonnebeke*, Bruges, 1925
* *Licht en liefde voor onze blinden, vereeniging tot bescherming van de belangen der blinden* (kune kun Maurice Duyvewaardt), Bruges, 1925
* *De origine cantus Gregoriani*, Bruges, 1926
* *Caeremoniale in missa privata et solemni aliisque frequentioribus functionibus liturgicis servandum*, Bruges, 1928
* *Liturgie en eucharistie*, Bruges, 1929
* *Over liturgisch mishooren*, Den Bosch, 1930
* *Ons kerkelijk jaar: ontstaan, indeeling, beteekenis, vruchtbaarheid*, Den Bosch, 1932
* *Liturgische beweging: wat ze niet is, wat ze wel is en moet zijn*, Den Bosch, 1933
* *Vasten en Voorvasten*, Den Bosch, 1933
* *Eucharistisch en liturgisch leven*, Bruges, 1936
* *Sacris erudiri: fragmenta liturgica collecta a monachis sancti Petri de Aldenburgo in Steenbrugge ne pereant*, Bruges, 1940

## Eksteraj ligiloj
*verkkatalogo *Regesta Imperii*
*biografio ĉe *Nationaal Biografisch Woordenboek'', vol. 1, p. 295-296

## Notoj
Broklina Porinfana Muzeo

La **Broklina Porinfana Muzeo** () estas ĝeneraluzebla porinfana muzeo en Crown Heights, situanta en la urbeto de Broklino, Novjorko. Fondita en 1899, ĝi estis la unua muzeo en Usono, kaj kelkaj kredas la mondon, por specife trakti la edukajn bezonojn de infanoj . Ĝi ankaŭ estas unika en sia loko, ĉar ĝi situas en loĝkvartalo . ​Konstruita en plurnivela subteraj galerioj , la muzeo spertis vastiĝon kaj renovigon por duobligi sian spacon. Ĝia dua malfermaĵo estis la 20-an de septembro 2008.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* La Broklina Muzeo de Infanoj ĉe Google Kultura Instituto

Kategorio:Koordinatoj sur Vikidatumoj
Kategorio:Muzeoj por infanoj
Kategorio:Muzeoj en Usono
Kategorio:Novjorko
Trolebusa transporto en Bratislavo

La **Trolebusa transporto en Bratislavo** () estas unu el la kvin trolebusaj transportretoj en Slovakio. La funkciigisto estas "Dopravný podnik Bratislava". Nuntempe la urba transportisto funkciigas  + &nbsp;km da unutraka trolebuslinio, kiu estas la plej granda en Slovakio.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Bratislavo
* Tramtransporto en Bratislavo
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (DPB) ()

Kategorio:Bratislavo
Bratislavo
Muzeo de Infanoj de Konektikuto

La **Muzeo de la Infanoj** () estas la plej malnova muzeo por infanoj en Konektikuto, Usono.  La muzeo estis fondita en 1927 kiel la Muzeo de la Infanoj de Hartford kaj estis konata ĝis 2006 kiel La **Scienca Centro de Konektikuto**. La Muzeo estas adaptita al junaj infanoj, de aĝoj 2–8. Ĝi estas la kvara plej malnova de ĉiuj Infanmuzeoj en Usono, kaj servas pli ol  vizitantoj ĉiu jaro.  

## Eksteraj ligiloj 
* La Muzeo de la Infanoj
Kategorio:Muzeoj por infanoj
Kategorio:Muzeoj en Usono
Kategorio:Konektikuto
Bostona Porinfana Muzeo

La **Bostona Porinfana Muzeo** () estas infanmuzeo dediĉita al infana edukado. Ĝi situas ĉe 300 Congress Street en Suda Bostono kaj ofertas amuzajn kaj edukajn agadojn por junuloj *.*

La Boston Infana Muzeo estas la due plej granda infanmuzeo en Usono. Ĝi enhavas multajn agadojn destinitajn kaj por distro kaj lernado por infanoj .

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* 
* Pinebank Unua hejmo de la Bostona Muzeo de Infanoj

Kategorio:Konstruaĵoj finitaj en 1933
Kategorio:Muzeoj por infanoj
Kategorio:Bostono
Kategorio:Muzeoj en Usono
Muzeo de Infanoj de Indianapolo

La **Muzeo de Infanoj de Indianapolo** () estas infanmuzeo situanta en Indianapolo, Indianao, Usono.

Ĝi okupas areon de 43933 m² sur 5 etaĝoj, estas la plej granda infana muzeo en la mondo, kaj estas vizitata de pli ol miliono da vizitantoj ĉiujare .

Ĝia kolekto enhavas ĉirkaŭ 120.000 objektojn, kiuj estas dividitaj ĉefe en la Amerika Kolekto, la Monda Kulturkolekto kaj la Naturscienca Kolekto .

Aldone al la ekspoziciaĵoj, la kolekto inkludas karuselon, dinosaŭrojn, kaj vaporlokomotivon. Ĉar la celgrupo de la muzeo estas infanoj, la plej multaj el la ekspozicioj estas dizajnitaj tiel ke ili povas aktive partopreni.

La konstruaĵo estas ornamita per "vitraj artfajraĵoj", kiuj estas la temo de unu de la ekspozicioj; La kolekto de la muzeo inkludas proksimume  ludilojn donacitajn fare de kolektantoj Frank kaj Teresa Kaplan.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Muzea retejo
* Enreta kolekto

Kategorio:Muzeoj por infanoj
Kategorio:Muzeoj en Usono
Kategorio:Indianapolo
Muzeo de Infanoj (Bogoto)

La **Muzeo de Infanoj** () estis muzeo en Bogoto, ĉefurbo de Kolombio, fondita de la Fondaĵo Muzeo de Infanaĝo sub la direkto de Belisario Betancourt la 29-an de aŭgusto 1987 . La agadoj de la institucio celis enkonduki infanojn al la atingoj de scienco, teknologio, kulturo kaj arto. La muzeo okupis konstruaĵon de 8 000 kvadrataj metroj en la urbocentro, kiu enhavis pli ol 23 malsamajn modulojn kaj centojn da individuaj ekspoziciaĵoj. La establado servis ĉirkaŭ 150,000 vizitantojn je jaro; 69% el ili estis infanoj sub 11 jaroj kiuj vizitis ekspoziciojn sub la programo "Lernu per Ludado". En 2017, la urbestra oficejo decidis fermi la muzeon pro la bezono de grandaj renovigoj . Ĝi poste estis konvertita en infanparkon kies ĉefaj altiroj estas resaltdomoj, bicikloveturoj kaj kurejoj . Aldone al ekskursoj, la Muzeo de Infanaĝo okazigis majstrajn klasojn, specialajn programojn por infanoj dum la ferioj, kaj organizajn eventojn por lernejoj .

Por sia dekkvina datreveno, la muzeo invitis famajn junajn kolumbiajn artistojn por pentri la murojn de la konstruaĵo. Kiel rezulto, kolekto de 42 freskoj estis kreitaj, kiuj iĝis orientilo de Bogoto . Alia tre grava programo de la Muzeo estis la Komputila Klubo, internacia programo promociita de Intel Corporation kaj la Muzeo de Scienco en Bostono. La programo instruis infanojn de malriĉaj familioj kapablojn en komputila animacio, grafika dezajno, dosierkreado kaj redaktado por limigi la ciferecan legopovon en socio. En ĉi tiu programo ankaŭ estis inkluzivita enkonduko al robotiko.

Vera aviadilo Boeing 720 sen fuelo, elektro aŭ motoroj ĉeestis en la eksteraj ĝardenoj de la muzeo por instrui infanojn la bazojn de aeronaŭtiko. La aviadilo estis donacita al la muzeo fare de Avianca, la plej granda flugkompanio de Kolombio, dum la mezaj 1980-aj jaroj. La muzeo ankaŭ havis ĉambron kun malgrandaj bildoj de urbaj vojoj por instrui infanojn pri trafiksignoj kaj konduto dum veturado aŭ promenado sur la urbaj stratoj.

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* Museo de los Niños de Bogotá (arkitivita la 28an de septembro 2007)
Kategorio:Muzeoj por infanoj
Kategorio:Muzeoj en Kolombio
Kategorio:Bogoto
Protofaŝismo

[eta|dekstre|[Gabriele D'Annunzio, itala naciisto kaj poeto, kiun oni konsideras elstara protofaŝisto]]
**Protofaŝismo** (ankaŭ **prefaŝismo**) referencas al la senperaj praideologioj kaj kulturaj movadoj, kiuj influis la faŝismon kaj konsistigis ĝian bazon. Protofaŝismaj movadoj havas kun faŝismaj kelkajn komunajn trajtojn, ekzemple uzadon de etnaj aŭ religiaj malplimultoj kiel propekaj kaproj, glorigo de perforto, antaŭenigo de la “gvidanto-principo”, volo instali absolutan gvidanton en la ŝtato, sed sen kutime iri ĝis la totalisma ekstremo de la faŝismaj movadoj. La historiisto Zeev Sternhell priskribas per la nocio *prefaŝismo* kulturpesimismajn penstendencojn, kiuj trovis apogantojn precipe en Germanio kaj Francio ekde ĉ. 1890 (Maurice Barrès, Oswald Spengler, Julius Langbehn) kaj kiuj baziĝas sur simpliga popularigado de pli malnova kontraŭmodernisma idearo.

Unu elstara protofaŝisma figuro estas Gabriele D'Annunzio, la itala naciisto, kies politikaj ideoj influis Benito Mussolini kaj la Italan Faŝismon.

Protofaŝismaj politikaj movadoj inkluzivas la Italan Naciisman Asocion (, ANI), la Germanan Nacian Asocion de Komercaj Dungitoj (, DHV) kaj la Germanan Nacian Popolan Partion (, DNVP).

## Vidu ankaŭ 
* Proleta nacio

## Referencoj 
## Eksteraj ligiloj 
* (en) anonima: *An Investigation Into Red-Brown Alliances: Third Positionism, Russia, Ukraine, Syria, And The Western Left* https://libcom.org/article/investigation-red-brown-alliances-third-positionism-russia-ukraine-syria-and-western-left

Kategorio:Dekstra ekstremismo
Kategorio:Faŝismo
Kategorio:Naciismo
La revo de Sultana

**La revo de Sultana** (''Sultana's dream*) estas rakonto verkita en 1905 de Rokeya Sakhawat Hussain, nome islama feministo, verkistino kaj politika aktivulino de Bengalo. Ĝi estis publikigita samjare en la anglalingva revuo kun sidejo en Madraso *The Indian Ladies Magazine*. Sur ĝi oni kreis samtitolan animacian filmon en 2023.

## Intrigo 
Temas pri utopio feminisma (nomita Ladyland) en kiu la virinoj regas ĉion kaj la viroj estas izolitaj, en renversita bildo de la tradicia praktikl de purdaho. La virinojn helpas "elektra" teknologio de sciencfikcio kiu ebligas senpenan agrikulturon kaj flugantajn vehiklojn. La sciencistaj virinoj estis malkovrintaj kiel kapti sunenergion kaj kontroli la veteron. Tio rezultaa en "speco de Planedo de simioj bazita en la sekso en kiu la roloj renversiĝis kaj la viroj estas enfermitaj en estonteco teknologie progresinta".​

Tie, la tradiciaj stereotipoj kiaj "La viroj havas pli grandajn cerbojn" kaj la virinoj estas "nature malfortaj" kontrastas kun logiko kiel "ankaŭ elefanto havas pli grandan kaj pezan cerbon" kaj "leono estas pli forta ol viro" kaj tamen neniu el ambaŭ dominas la virojn. En Ladyland ne ekzistas krimoj, ĉar nur viroj estis responsaj prie totale. La labortago estas de nur du horoj, ĉar la viroj kutimis perdi ses horojn ĉiutage fumante. La religio estas amo kaj vero. La pureco restas super ĉio, tiel ke la listo de "sanktaj rilatoj" (*mahram*) estas tre ampleksa. 

## La verko
Laŭ Hussain, ŝi verkis *La revo de Sultana* kiel tempopasigilo dum ŝia edzo, Ĥhan Bahadur Sjed Saĥŭat Hossain, nome helpomagistrato, forestis. Li estis legemulo kaj kuraĝiĝis ŝin legi kaj verki en angla. Pro kio verki tiun rakonton en angla kiel maniero montri al sia edzo sian regadon de la angla. Saĥŭat ege impresis pro la historio kaj kuraĝigis Hussain sendi ĝin al *The Indian Ladies Magazine'', kiu publikigis la historion por la unua fojo en 1905. La historio estis publikigita poste kiel libro en 1908.​

## Referencoj
Kategorio:Libroj aperintaj en 1905
Kategorio:Anglalingva literaturo
Kategorio:Sciencfikcia literaturo
Kategorio:Utopiaj romanoj
Kategorio:Feminisma literaturo
Kategorio:Kulturo de Bangladeŝo
Dorián Ertl

**Dorián Ertl** - naskiĝis la 2-an de aŭgusto 2003 en Anderlecht, Belgio, do nun -jara - estas franc-hungara esperantisto kreskinta en Luksemburgo ĝis fino de la mezlernejaj jaroj kaj de somero 2021 ĝis somero 2024 vivinta en Amsterdamo. Li estas la plej juna el tri infanoj de la hungar-franca esperantisto István Ertl kaj la franca esperantistino Fabienne Berthelot-Ertl. Mem li akcentas ke li ne denaske parolas Esperanton, same kiel lia fratino Klára (n. en 1995) kaj la frato Ruben (n. en 1997), ke ili denaske parolis france sed "kreskis en esperantistan familion". Do li nomas sin "kvazaǔ-denaskulo". De 2021 ĝis 2024 li studis por Bakalaŭro en Eŭropaj Studoj je la Universitato de Amsterdamo, kaj en 2022-2024 membris en la eduka komitato de la studenta asocio pri Eŭropaj Studoj en la universitato. Dorián parolas la francan, la anglan, esperanton, la germanan, la italan, la katalunan, la luksemburgan kaj la nederlandan. Ekde somero 2020 li kontribuas al vikipedio, prioritate en la franca kaj angla branĉoj, sed pli kaj pli ankaŭ en la esperanta.

## Referencoj 
Kategorio:Luksemburgaj esperantistoj
Kategorio:Francaj esperantistoj
Kategorio:Nederlandaj esperantistoj
Kategorio:Denaskaj esperantistoj
La estrella azul

***La estrella azul*** (La blua stelo) estas hispan-argentina filmo premierita en 2023, reĝisorita kaj verkita de Javier Macipe en sia unua filmo, protagonistigita de Pepe Lorente kiel la hispana muzikisto Mauricio Aznar. Krom Lorente, ankaŭ Cuti Carabajal, Bruna Cusí, Marc Rodríguez, Catalina Sopelana, Mariela Carabajal kaj Noelia Verenice Díaz formas parton de la aktoraro.

La filmon oni prezentis en la oficiala fako de la Donostia Internacia Kinfestivalo en 2023.

## Intrigo
​ 
Dum la 1990-aj jaroj, Mauricio Aznar (Pepe Lorente), fama hispana rok-muzikisto, traveturas Latinamerikon serĉante sian personan trankviligon kaj muzikan plenumon, evitante sian iaman drogomanion. Tie li konas Don Carlos (Cuti Carabajal), maljuna dekadenca muzikisto, kiu spite sian aŭtorecon de kelkaj el la plej famaj kantoj de la argentina folkloro, apenaŭ sukcesas vivteni sin. Carlos gastigas malavare la strangan vizitanton dum iĝas lia muzik-majstro. 
​ 

Kategorio:Argentinaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Filmoj pri muziko kaj muzikistoj
Jam (filmo)

***Jam*** (Dormi, en angla *Sleep*, en hangulo, 잠; latinigite, Jam) estas sudkorea drama filmo premierita en 2023, reĝisorita kaj verkita de Yoo Jae-seon (Jason Yu) kaj protagonistigita de Jung Yu-mi kaj Lee Sung-kyun. 

La filmon oni prezentis en la Festivalo de Cannes en majo 2023.

## Intrigo
​ 
Hyun-su kaj Soo-jin estas ĵus-geedzoj. Iam li subite ekparolas dormante, kvazaŭ iu estas ene de li: «iu eniris», li diris somnambula. El tiu nokto, dum dormo, li transformiĝas en alia persono ne memorante la okazon de la antaŭa nokto. Soo-jin suferas anksion ke dum ŝi dormas la familio estas en danĝero, kaj apenaŭ povas dormi pri tiu timo. Ŝi eĉ eksentas, ke ankaŭ la naskota filo estas en danĝero.​ 
​ 

Kategorio:Korealingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Sud-Koreaj filmoj
Kategorio:Hororaj filmoj
Kuolleet lehdet

***Kuolleet lehdet*** (Aŭtunaj folioj, Falintaj folioj) estas finna filmo premierita en 2023 en la Festivalo de Cannes, reĝisorita kaj produktorita de Aki Kaurismäki, protagonistigita de Jussi Vatanen kaj Alma Pöysti.

La filmo estis elektita kiel kandidato de Finnlando al la plej bona eksterlanda filmo en la Oskar-premioj de 2024. Ĝi ricevis plurajn aliajn premiojn kaj honorojn.

## Intrigo
​ 
Ansa estas fraŭlino kaj vivas en Helsinki. Ŝi laboras en superbazaro laŭ nefavora kontrakto. Unu nokton ŝi renkontiĝas hazarde kun la same solula laboristo Holappa, drinkulo. Kontraŭ perdo de telefonnumero, miskomprenoj kaj atendebloj, ili klopodas konstrui rilaton. Kiel rezulto, Holappa sukcesas kontroli lian alkoholemon.​ 
​ 

## Aki Kaurismäki
*Kuolleet lehdet* estas la dudeka filmo de la reĝisoro kaj scenaristo Aki Kaurismäki. Ĝi estas konkludo de lia nomita "proletara serio", kiu startis per *Varjoja paratiisissa* (Ombroj en paradizo, 1986), *Ariel* (1988) kaj *Tulitikkutehtaan tyttö* (La virino de la alumetfabriko, 1990) kiu estis planita origine kiel trilogio. La titolo referencas al la franca kanzono *Les feuilles mortes* (La mortintaj folioj) de Joseph Kosma kaj Jacques Prévert.

## Referencoj
Kategorio:Finnlandaj filmoj
Kategorio:Amaferaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Dramaj filmoj
El sueño de la sultana

***El sueño de la sultana*** (La revo de la sultanino) estas german-hispana animacia filmo premierita en 2023, reĝisorita de Isabel Herguera kaj inspirita en la rakonto de feminisma sciencfikcio nome La revo de Sultana, verkita en Bengalo en 1905 fare de Begum Rokeja.

La filmon oni prezentis en la oficiala fako de la Donostia Internacia Kinfestivalo en 2023.

## Intrigo
​ 
Inés, juna eŭskino, entreprenas inican vojaĝon tra Barato serĉe de Ladyland, la utopia tero de la virinoj. Ŝi renkontas en Ahmedabad kun sia barata amanto, el kiu ŝi disiĝas. Hazarde ŝi eniras en librovendejo en kiu ŝi trovas tiun rakonton pri utopia lando regata de virinoj. Fascinita ŝi serĉas tra Barato la spurojn de tiu virinlando kaj ties aŭtorino. 
​ 

Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Hispanaj filmoj
Kategorio:Hispanlingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Dramaj filmoj
Les filles d'Olfa

'''''Les filles d'Olfa''''' (La filinoj de Olfa, en araba: بنات ألفة‎, latinigite: Banāt Olfa) estas eksperimenta tunizia filmo de 2023 reĝisorita de Kaouther Ben Hania. Post du filinoj de tunizia patrino radikaliĝis kaj aliĝis al la terorisma organizaĵo Islama Ŝtato en Libio, la kinistino invitis profesiajn aktorinojn por ludi la rolojn de la du perditaj filinoj. La internacia kunprodukturaĵo inter Francio, Tunizio, Germanio kaj Saudrabio premieris en la Festivalo de Cannes en majo 2023.

La filmo estis elektita kiel kandidato de Tunizio al la plej bona eksterlanda filmo en la Oskar-premioj de 2024. 

## Intrigo
​ 
La tunizia Olfa estas patrino de kvar filinoj. Uma ŝiaj du plej aĝaj filinoj malaperas kiel radikaliĝintaj islamistinon. Por plenigi la vakuon, la kinreĝisorino Kaouther Ben Hania invitis profesiajn aktorinojn kaj montras la historioj de la vivo de Olfa kaj ŝiaj filinoj, en mikso de rakonta kaj dokumenta filmo.​ 

Olfa Hamruni internacie famiĝis en aprilo 2016 kiam ŝi informis pri la radikaligon de siaj du adoleskaj filinoj, nome Rahma kaj Ghofrane Ĉiĥaŭi. Ambaŭ foriris por aliĝi al la Islama Ŝtato en Libio. Hamruni kritikis publike la tuniziajn aŭtoritatojn ĉar ili ne malhelpis la foriron de Rahma kaj post la aresto de la du virinoj en Libio ankaŭ tiam la tuniziaj aŭtoritatoj ne reagis. Krome oni diras, ke oni malhelpis Hamrouni eliri de la landon por serĉi siajn filinojn en Libio.​ 
​ 

Kategorio:Francaj filmoj
Kategorio:Germanaj filmoj
Kategorio:Tuniziaj filmoj
Kategorio:Arablingvaj filmoj
Kategorio:Filmoj aperintaj en 2023
Kategorio:Dramaj filmoj
Kategorio:Dokumentaj filmoj
Kategorio:Tunizia kino
Trolebusa transporto en Prago

La **Trolebusa transporto en Prago** () estas trolebusa sistemo de la publika transporto de Prago, kiun mastrumas "Dopravní podnik hlavního města Prahy".

La origina ampleksa reto de trolebusa transporto en Prago estis funkciigita inter 1936 kaj 1972, kiam ĝi estis la unua moderna trolebusoperacio en Ĉeĥoslovakio. La renovigo de la trolebusreto estis plurfoje pripensita, sed nur en oktobro 2017 estis komencita la provveturo de la unu kilometron longa trolebuslinio en la strato Prosecká, kiun uzis unu hibrida trolebuso vojaĝanta sur la vojo Palmovka–Letňany. Plenskala trolebusa funkciado provizita de hibridaj (partaj) trolebusoj estis lanĉita komence de 2024. Ekde februaro 2024 trolebusa linio 58 en sekcio Palmovka – Letňany – Čakovice – Miškovice, kaj ekde marto 2024 ankaŭ linio 59 en sekcio Nádraží Veleslavín – Letiště Václava Havla.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Prago
* Metroo en Prago
* Tramtransporto en Prago
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  

Kategorio:Transporto en Prago
Prago
István Sándor (monaĥo)

**István Sándor** [iŝtvAn ŝAndor], laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Sándor István,** estis hungara civila monaĥo sen esti pastro, presisto, beatulo.

István Sándor naskiĝis  en Szolnok, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
István Sándor akiris ferlaboristan licencon en 1935 en sia naskiĝurbo, poste li laboris. En la sekva jaro li translokiĝis al Újpest, kie li laboris en presejo de Salesanoj de Don Bosco. Li akiris ankaŭ presistan licencon kaj li aliĝis al la Salesanoj. Li estis kandidato en Rákospalota (iama urbo), poste en Mezőnyárád. Li estis soldato dum la 2-a mondmilito, fine li monaĥiĝis en 1946. Li laboris plu en Újpest, kie lia monaĥa tasko estis helpi al orfoj. En 1950 la monaĥaj ordenoj estis malpermesitaj, li laboris plu simple en fabriko, sed kaŝe li edukis junulojn. En 1952 li estis arestita kaj ekzekutita en la sekva jaro. Lia rehabilitiĝo okazis en 1994. La papo beatigis lin en 2008.

## Fontoj 
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare kun foto
* biografio hungare legebla pli malsupre

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj presistoj
Kategorio:Hungaraj beatuloj
Kategorio:Hungaraj salesianaj monaĥoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Kategorio:Hungaroj kondamnitaj al mortpuno
Trolebusa transporto en Mariánské Lázně

La **Trolebusa transporto en Mariánské Lázně** () estas trolebussistemo de la ĉeĥa banurbo Marienbad, ĉeĥe Mariánské Lázně. Ĝi ekfunkciis la  kaj anstataŭigis la tramon de Marienbad kiu malfermiĝis en 1902. Kun kvar linioj, 27 haltejoj kaj naŭ veturiloj, la transportentrepreno Městská doprava Mariánské Lázně s.r.o. (MDML), funkciigas hodiaŭ la plej malgrandan ĉeĥan trolebusreton. La firmao ankaŭ respondecas pri la tri lokaj urbobusitineroj.

centra|400ra|eta|Mapo

## Vidu ankaŭ 
* Trolebuso
* Mariánské Lázně
* Tramtransporto en Mariánské Lázně
* Trolebusa transporto en la mondo

## Eksteraj ligiloj 
*  (MDML) (///)

Kategorio:Mariánské Lázně
Mariánské Lázně
Krabonoš

**Krabonoš** () estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Nová Ves nad Lužnicí en distrikto Jindřichův Hradec en regiono de Okcidenta Vitorazio. Ĝi situas de urbo České Velenice proksimume sep kilometrojn nordokcidente. Ĝi troviĝas proksime de ĉeĥa-aŭstra ŝtatlimo. En la jaro  ĉi tie daŭre vivis . 

**Krabonoš** estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,09&nbsp;km².

## Historio 
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1179. Dum husanaj militoj la municipo estis forbruligita. Forbruligita ĝi estis ankaŭ dum la tridekjara milito. En la jaroj 1688 kaj 1713 Krabonoš estis trafita per epidemio de pesto.  Krabonoš estis alligita al Ĉeĥoslovakio nur en la jaro 1920. En la jaroj 1938 ĝis 1945 Krabonoš estis sekve de fermo de Munkena interkonsento aůmembrigita al Germana imperio kaj pli poste enmembrigita en Regnan govion Malsupra Danubio.

La memstara municipo en la jaro 1950 fariĝis konsisto de municipo Nová Ves nad Lužnicí. Pro ellandigo de germanaj loĝantoj kaj konstruo de limzono post la jaro 1948 ĝi estis kondamnita al pereo. Post la jaro 1989 kaj post nuligo de fera kurteno okazis parta renovigo de la vilaĝo.

## Loĝantaro
## Memorindaĵoj
* Preĝejo de sankta Johano Baptisto

## Pluaj fotoj 

Nová Ves nad Lužnicí - Krabonoš, dům čp. 137, 2024-03, obr01.jpg|Domo n-ro 137
Nová Ves nad Lužnicí - Krabonoš, kasárna PS, 2024-03, obr02.jpg|Kazerno
Zuggers-2013-07-14-Obr03-RuinaFary.JPG|Ruino de paroĥestrejo

## Referencoj
Kategorio:Nová Ves nad Lužnicí
Kategorio:Vilaĝoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Pereintaj setlejoj en distrikto Jindřichův Hradec
Kategorio:Setlejoj en Baseno Třeboň
Kategorio:Setlejoj sur landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio
Kategorio:Okcidenta Vitorazio
Vilhelmo la 4-a (Henneberg-Schleusingen)

**Vilhelmo la 4-a** (germane: *Wilhelm IV. von Henneberg*; naskiĝinta la , mortinta la ) estis reganta grafo de Hennebergio. La ekregado-jaro ne konstateblas (iam inter 1482 kaj 1485) ĉar ne certas la mortojaro de ties pli maljuna frato Volfgango. Patro lia estis grafo Vilhelmo la 3-a (Henneberg-Schleusingen). Li geedziĝis kun Anastasia von Brandenburg.
## Vivo 
Kuratore regadis ĝis 1495 lia patrino Margarete. Religipolitike ambaŭ ne diferencis. En 1498 li ekigis imponan pilgrimadon al Grimmenthal kaj konstruigis en 1502 en la rezideja urbo Schleusingen monaĥejon de la franciskanoj. Krome Vilhelmo klopodis plialtigi morojn kaj kleron de aliaj hennebergiaj klostroj. La malmultaj landaj enspezoj ne kovris la kortegajn necesojn. Helpo de la malvenkonta Ruprecht von der Pfalz (Freising) dum la Milito pri sukcedo de Landshut (1504/05) rajtigis heslandanojn marodi en Hennebergio. 

Personan endanĝerigon kaŭzis la Kamparana Milito kiu malhelpis laŭkontraktan sukuro-devon al la episkopo de Würzburg: tion aliaj konsideris perfido. Nun marodoj, ŝtelrompoj ĉe multaj burgoj (Henneberg, Osterburg, Landsberg, Hutsberg) kaj monaĥejoj sekigis kvazaŭ ĉiujn financajn fontojn. Post sanga repuŝo de ribelo kun helpo de Filipo la 1-a (Hesio) kaj la saksia elektoprinco finfine povis starti reorganizadoj administra kaj justica. La nova hennebergia konstitucio de 1539 estis brila verko de kanceliero Johann Gemel. Tio post kelkaj jaroj povis plialtigi staton kaj statuson de la lando kiun regadis modeststile vivanta suvereno Vilhelmo.

Post leviĝo de la regna proskribo ankaŭ imperiestro Maksimiliano la 1-a esprimis kontentiĝon pri la landa evoluo. Sekve Vihelmo ricevis de li la protekto-regadon super Schweinfurt. Nek ties posteulo Karlo la 5-a ŝanĝis la pozitivan sintenon antaŭ la modernigita grafujo. Sed ja restis financaj problemoj kaj sekve en 1540 oni vendis Elgersburg al la saksoj kaj en 1542 estis ŝanĝita la riĉa Administradujo Mainberg kontraŭ la Administradujo Meiningen (inklude de la urbo Meiningen mem). Poste parte abdikis Vilhelmo favore al la filo Georgo Ernesto; abdika kompletiĝo estis en la 1555-a jaro. Eĉ post retiriĝo politika ne ĉesis ĝenerala estimo por li. 

En 1543/44 li enkondukis la Reformacion: lojaleco al ideoj de Marteno Lutero eĉ la malvenko de la trupoj de la protestantisma Ŝmalkalda Ligo apud Mühlberg (Elbo) en 1547 ne ŝanceligis. Tamen Vilhelmo singardemis konfesipolitike, ĉar tri liaj filoj ricevadis enspezojn el nesekularaj prebendoj. Dum la dieto de Augsburg en 1530 reprezentis lin filo Volfgango.  

## Literaturo 
*Wilhelm Germann: ["Wilhelm Graf von Henneberg"](https://de.wikisource.org/wiki/ADB:Wilhelm_(Grafen_von_Henneberg-Schleusingen)) - ĉe: ADB, vol. 34/1898, p. 24-27
* Kai Lehmann: *Die Plünderung der gefürsteten Grafschaft Henneberg im Jahr 1554*. 2008, ISBN 3-86180-161-2.
* Theodor Geßner: *Geschichte der Stadt Schleusingen bis zum Tode des letzten Grafen von Henneberg*, guglolibre, p. 57ss.

## Eksteraj ligiloj 
## Notoj 
Kategorio:Germanaj nobeloj 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1478
Kategorio:Mortintoj en 1559
Kategorio:Schleusingen
Endre Gábor Varga

**Endre Gábor Varga,** laŭ la hungarlingve kutima nomordo **Varga Endre Gábor,** estis hungara arkivisto, jurhistoriisto. Lia patro estis Bálint Varga (instruisto), lia unua edzino estis Eszter Waldapfel.

 naskiĝis  en Kispest, li mortis  en Budapeŝto.

## Biografio 
 maturiĝis en kalvinana gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris filozofian diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1923. Post la diplomo li esploris 2 jarojn en Vieno. Hejmenveninta li laboris en Hungara Tutlanda Arkivo ĝis la pensiuliĝo en 1964. Ekde 1954 li estis vicarĥivestro, baldaŭ li kandidatiĝis en 1967 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li edziĝis dufoje kaj li ricevis 2 premiojn en 1955 kaj 1964.

## Elektitaj kontribuoj 
* *A hivatásos ügyvédi osztály kialakulása. A kötelező ügyvédi vizsga bevezetése 1769-ben* (1937)
* *Úriszék, XVI–XVII. századi perszövegek* (1958)
* *A magyar bírósági szervezet és perjog története* (kunaŭtoro, 1961)
* *Bányabírósági eljárás a feudáliskori Magyarországon* (1974)

## Fontoj 
* biografio hungare
* biografio hungare

## Referencoj 
Kategorio:Hungaraj arkivistoj
Kategorio:Hungaraj jurhistoriistoj
Kategorio:Budapeŝtanoj
Mario Voigt

**Mario VOIGT** (naskiĝinta la  en Jena) estas germana politikisto de CDU. Ekde 2024 li estas ministroprezidanto de la federacia lando Turingio.

## Vivo 
Post trapaso de la abiturienta ekzameno en 1995 ĉe Ernst-Abbe-gimnazio (Eisenach) li estis civila servisto ĉe la kliniko de la universitato de Jena. Sekvis studo de politiksciencoj, publika juro kaj historio de moderna epoko ĉe altlernejoj en Jena, Bonn kaj Charlottesville. Ĉe Eckhard Jesse en Chemnitz li doktoriĝis en 2008 pri politikaj sciencoj. Voigt laboris kie reprezentanto politika de Siemens en Bruselo, la berlina planadkomandejo de CDU kaj Konrad-Adenauer-fondaĵo en Vaŝingtono. En 2004 Voigt deĵoris por la menciita fondaĵo kiel balotadobservanto en Usono. Fine de 2007 li transprenis la entrepreno komnunikado kaj investista serĉado de la konzerno *Analytik Jena* kio finiĝis antaŭ 2010. Kiel strategikonsilisto de la reklamagentejo *McCann-Erickson* li partoprenis la Bundestag-elektokampanjon de Angela Merkel en 2005. Depost tio li engaĝiĝis diversmaniere por kontaktperado inter entreprenoj kaj politikistoj: tion inkludis ankaŭ ciferecajn elektokampanjadojn. Dum Bundestag-kampanjo de 2017 li konsilis sian partion koncerne mobilizadon.  

En 2017 Voigt estiĝis profesoro pri Ciferecaj transformado kaj politiko ĉe la privata Quadriga-altlernejo en Berlino.

## Politika kariero 
Inter 1999 kaj 2000 estis prezidanto de la porstudenta unio RCDS, la unua originanta el la Novaj Federaciaj Landoj. 

Ekde 2009 li estas deputito ĉe Turingia Landa Parlamento. Inter 2014 kaj 2020 li anis en trio de vicestroj de la turingiaj kristandemokratoj. De marto 2020 li estis ĉefo de la turingia CDU-frakcio kaj de decembro 2021 opoziciestro. Ekde 2022 li gvidas la turingian CDU-partion: tiufunkcie li estis unua kristandemokrata kandidato dum la balotoj de la landa parlamento en la septembro 2024. En la 12-a de decembro 2024 la landa parlamento elektis lin ministroprezidanton de Turingio.

## Skribaĵoj 
* *Politikberatung als Beruf*, kun Florian Busch-Janser kaj Sandra Gerding, polisphere, Berlin 2005, ISBN 978-3-938456-01-9
* kun Holger Thuß: *50 Jahre RCDS. Fünf Jahrzehnte gelebte Studentenpolitik*. Erlangen 2001, ISBN 3-921713-30-7
* *Der amerikanische Präsidentschaftswahlkampf. George W. Bush gegen John F. Kerry* (=Wissenschaftliche Schriften: Politik, 9), polisphere, Berlin 2010, ISBN 978-3-938456-28-6 (disertacio)
* *Der amerikanische Präsidentschaftswahlkampf 2016*, kun Andrea Römmele kaj Ralf Güldenzopf, speciala kajero de la periodaĵo "Zeitschrift für Politikberatung", Berlin 2017

## Eksteraj ligiloj 
* hejmpaĝo
*ligiloj ĉe DDB
## Notoj 
Kategorio:Konservativistoj
Kategorio:Parlamentanoj
Kategorio:Personoj de GDR
Kategorio:Germanaj politikistoj
Kategorio:Homoj rilataj al Jena 
Kategorio:Naskiĝintoj en 1977
Kategorio:Germanaj profesoroj